flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.3
τὰ δὲ ἐκ βασιλέων αὐτῷ τοιαῦτα · Τραιανὸς μὲν αὐτοκράτωρ ἀτελῆ πορεύεσθαι διὰ γῆς καὶ θαλάττης , Ἀδριανὸς δὲ καὶ τοῖς ἀπʼ αὐτοῦ πᾶσιν , ʽἐγ̓κατέλεξε δὲ αὐτὸν καὶ τῷ τοῦ Μουσείου κύκλῳ ἐς τὴν Αἰγυπτίαν σίτησιν , ἐπί τε τῆς Ῥώμης ἀπαιτουμένου πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδας ὑπεραπέδωκε ταῦτα τὰ χρήματα οὔτε εἰπόντος , ὡς δέοιτο , οὔτε προειπών , ὡς δώσοι . αἰτιωμένης δὲ αὐτὸν τῆς Σμύρνης , ὡς πολλὰ τῶν ἐπιδοθέντων σφίσιν ἐκ βασιλέως χρημάτων ἐς τὸ ἑαυτοῦ ἡδὺ καταθέμενον ἔπεμψεν ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιστολὴν ὧδε ξυγκειμένην · πολέμων τῶν ἐπιδοθέντων ὑμῖν χρημάτων ὑπʼ ἐμοῦ ἐμοὶ τοὺς λογισμοὺς ἔδωκεν . ταῦτα δὲ εἰ καὶ συγγνώμην ἐρεῖ τις , οὐκ ἦν δήπου συγγνώμην αὐτὸν τὴν ἐπὶ τοῖς χρήμασι μὴ οὐκ ἐς τὸ προὖχον τῆς ἄλλης ἀρετῆς εὑρέσθαι . τὸ δὲ Ἀθήνησιν Ὀλύμπιον διʼ ἑξήκοντα καὶ πεντακοσίων ἐτῶν ἀποτελεσθὲν καθιερώσας ὁ αὐτοκράτωρ , ὡς χρόνου μέγα ἀγώνισμα , ἐκέλευσε καὶ τὸν Πολέμωνα ἐφυμνῆσαι τῇ θυσίᾳ . ὁ δέ , ὥσπερ εἰώθει , στήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπὶ τὰς ἤδη παρισταμένας ἐννοίας ἐπαφῆκεν ἑαυτὸν τῷ λόγῳ καὶ ἀπὸ τῆς κρηπῖδος τοῦ νεὼ διελέχθη πολλὰ καὶ θαυμάσια , προοίμιον ποιούμενος τοῦ λόγου τὸ μὴ ἀθεεὶ τὴν περὶ αὐτοῦ ὁρμὴν γενέσθαι οἱ . διήλλαξε δὲ αὐτῷ καὶ τὸν ἑαυτοῦ παῖδα Ἀντωνῖνον ὁ αὐτοκράτωρ ἐν τῇ τοῦ σκήπτρου παραδόσει θεὸς ἐκ θνητοῦ γιγνόμενος . τουτὶ δὲ ὁποῖον , ἀνάγκη δηλῶσαι · ἦρξε μὲν γὰρ δὴ πάσης ὁμοῦ Ἀσίας ὁ Ἀντωνῖνος , καὶ κατέλυσεν ἐν τῇ τοῦ Πολέμωνος οἰκίᾳ ὡς ἀρίστῃ τῶν κατὰ τὴν Σμύρναν καὶ ἀρίστου ἀνδρός , νύκτωρ δὲ ἐξ ἀποδημίας ἥκων ὁ Πολέμων ἐβόα ἐπὶ θύραις , ὡς δεινὰ πάσχοι τῶν ἑαυτοῦ εἰργόμενος , εἶτα συνηνάγκασε τὸν Ἀντωνῖνον ἐς ἑτέραν οἰκίαν μετασκευάσασθαι . ταῦτα ἐγίγνωσκε μὲν ὁ αὐτοκράτωρ , ἠρώτα δὲ ὑπὲρ αὐτῶν οὐδέν , ὡς μὴ ἀναδέροιτο , ἀλλʼ ἐνθυμηθεὶς τὰ μετʼ αὐτὸν καὶ ὅτι πολλάκις καὶ τὰς ἡμέρους ἐκκαλοῦνται φύσεις οἱ προσκείμενοί τε καὶ παροξύνοντες , ἔδεισε περὶ τῷ Πολέμωνι , ὅθεν ἐν ταῖς ὑπὲρ τῆς βασιλείας διαθήκαις καὶ Πολέμων ὁ σοφιστὴς ἔφη ξύμβουλος τῆς διανοίας ἐμοὶ ταύτης ἐγένετο , τῷ καὶ χάριν ὡς εὐεργέτῃ πράττειν τὴν συγγνώμην ἐκ περιουσίας ἑτοιμάζων . καὶ ὁ Ἀντωνῖνος ἠστείζετο μὲν πρὸς τὸν Πολέμωνα περὶ τῶν κατὰ τὴν Σμύρναν ἐνδεικνύμενός που τὸ μὴ ἐκλελῆσθαι , ταῖς δὲ ἑκάστοτε τιμαῖς ἐπὶ μέγα ἦρεν ἐγγυώμενός που τὸ μὴ μεμνῆσθαι . ἠστείζετο δὲ τάδε · ἐς τὴν πόλιν ἥκοντος τοῦ Πολέμωνος περιβαλὼν αὐτὸν Ἀντωνῖνος δότε ἔφη Πολέμωνι καταγωγήν , καὶ μηδεὶς αὐτὸν ἐκβάλῃ . ὑποκριτοῦ δὲ τραγῳδίας ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν Ὀλυμπίων , οἷς ἐπεστάτει ὁ Πολέμων , ἐφιέναι φήσαντος , ἐξελαθῆναι γὰρ παρʼ αὐτοῦ κατʼ ἀρχὰς τοῦ δράματος , ἤρετο ὁ αὐτοκράτωρ τὸν ὑποκριτήν , πηνίκα εἴη , ὅτε τῆς σκηνῆς ἠλάθη , τοῦ δὲ εἰπόντος , ὡς μεσημβρία τυγχάνοι οὖσα , μάλα ἀστείως ὁ αὐτοκράτωρ ἐμὲ δὲ εἶπεν ἀμφὶ μέσας νύκτας ἐξήλασε τῆς οἰκίας , καὶ οὐκ ἐφῆκα .
Lemmas: ὁ δέ ἐκ βασιλεύς αὐτός τοιοῦτος · Τραιανός μέν αὐτοκράτωρ ἀτελής πορεύω διά γῆ καί θάλασσα , Ἀδριανός δέ καί ὁ ἀπό αὐτός πᾶς , ἐγκαταλέγω δέ αὐτός καί ὁ ὁ Μουσεῖον κύκλος εἰς ὁ Αἰγύπτιος σίτησις , ἐπί τε ὁ Ῥώμη ἀπαιτέω πέντε καί εἴκοσι μυριάς ὑπεραποδίδωμι οὗτος ὁ χρῆμα οὔτε λέγω , ὡς δέω , οὔτε προλέγω , ὡς δίδωμι . αἰτιάομαι δέ αὐτός ὁ Σμύρνα , ὡς πολύς ὁ ἐπιδίδωμι σφεῖς ἐκ βασιλεύς χρῆμα εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἡδύς κατατίθημι πέμπω ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιστολή ὧδε σύγκειμαι · πόλεμος ὁ ἐπιδίδωμι σύ χρῆμα ὑπό ἐγώ ἐγώ ὁ λογισμός δίδωμι . οὗτος δέ εἰ καί συγγνώμη λέγω τις , οὐ εἰμί δήπου συγγνώμη αὐτός ὁ ἐπί ὁ χρῆμα μή οὐ εἰς ὁ πρόοχος ὁ ἄλλος ἀρετή εὑρίσκω . ὁ δέ Ἀθήνησι Ὀλυμπιεῖον διά ἑξήκοντα καί πεντακόσιοι ἔτος ἀποτελέω καθιερόω ὁ αὐτοκράτωρ , ὡς χρόνος μέγας ἀγώνισμα , κελεύω καί ὁ Πολέμων ἐφυμνέω ὁ θυσία . ὁ δέ , ὥσπερ εἴωθα , ἵστημι ὁ ὀφθαλμός ἐπί ὁ ἤδη παρίστημι ἔννοια ἐπαφίημι ἑαυτοῦ ὁ λόγος καί ἀπό ὁ κρηπίς ὁ ναός διαλέγω πολύς καί θαυμάσιος , προοίμιον ποιέω ὁ λόγος ὁ μή ἀθεεί ὁ περί αὐτός ὁρμή γίγνομαι ἕ . διαλλάσσω δέ αὐτός καί ὁ ἑαυτοῦ παῖς Ἀντωνῖνος ὁ αὐτοκράτωρ ἐν ὁ ὁ σκῆπτρον παράδοσις θεός ἐκ θνητός γίγνομαι . οὗτος δέ ὁποῖος , ἀνάγκη δηλόω · ἄρχω μέν γάρ δή πᾶς ὁμοῦ Ἀσία ὁ Ἀντωνῖνος , καί καταλύω ἐν ὁ ὁ Πολέμων οἰκία ὡς ἀγαθός ὁ κατά ὁ Σμύρνα καί ἀγαθός ἀνήρ , νύκτωρ δέ ἐκ ἀποδημία ἥκω ὁ Πολέμων βοάω ἐπί θύρα , ὡς δεινός πάσχω ὁ ἑαυτοῦ ἔργω , εἶτα συναναγκάζω ὁ Ἀντωνῖνος εἰς ἕτερος οἰκία μετασκευάζω . οὗτος γιγνώσκω μέν ὁ αὐτοκράτωρ , ἐρωτάω δέ ὑπέρ αὐτός οὐδείς , ὡς μή ἀναδέρω , ἀλλά ἐνθυμέομαι ὁ μετά αὐτός καί ὅτι πολλάκις καί ὁ ἥμερος ἐκκαλέω φύσις ὁ πρόσκειμαι τε καί παροξύνω , δείδω περί ὁ Πολέμων , ὅθεν ἐν ὁ ὑπέρ ὁ βασιλεία διαθήκη καί Πολέμων ὁ σοφιστής φημί σύμβουλος ὁ διάνοια ἐγώ οὗτος γίγνομαι , ὁ καί χάρις ὡς εὐεργέτης πράσσω ὁ συγγνώμη ἐκ περιουσία ἑτοιμάζω . καί ὁ Ἀντωνῖνος ἀστείζομαι μέν πρός ὁ Πολέμων περί ὁ κατά ὁ Σμύρνα ἐνδείκνυμι που ὁ μή ἐκλανθάνω , ὁ δέ ἑκάστοτε τιμή ἐπί μέγας ἀείρω ἐγγυάω που ὁ μή μιμνῄσκω . ἀστείζομαι δέ ὅδε · εἰς ὁ πόλις ἥκω ὁ Πολέμων περιβάλλω αὐτός Ἀντωνῖνος δίδωμι φημί Πολέμων καταγωγή , καί μηδείς αὐτός ἐκβάλλω . ὑποκριτής δέ τραγῳδία ἀπό ὁ κατά ὁ Ἀσία Ὀλύμπιος , ὅς ἐπιστατέω ὁ Πολέμων , ἐφίημι φημί , ἐξελαύνω γάρ παρά αὐτός κατά ἀρχή ὁ δρᾶμα , ἔρομαι ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ὑποκριτής , πηνίκα εἰμί , ὅτε ὁ σκηνή ἐλαύνω , ὁ δέ λέγω , ὡς μεσημβρία τυγχάνω εἰμί , μάλα ἀστεῖος ὁ αὐτοκράτωρ ἐγώ δέ λέγω ἀμφί μέσος νύξ ἐξελαύνω ὁ οἰκία , καί οὐ ἐφίημι .