flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.5.4
ἐπεὶ δὲ καὶ ἑτέρων σοφιστῶν ἀπομνημονεύματα παρεθέμην , δηλούσθω καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἐκ πλειόνων , οὐδὲ γὰρ ἐς πλῆρές πω τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἀφῖκται παρὰ τοῖς Ἕλλησιν . ὡς μὲν δὴ σεμνῶς τε καὶ ξὺν ἡδονῇ διελέγετο , δηλοῦσι τῶν διαλέξεων αἵδε · Μαρσύας ἤρα Ὀλύμπου καὶ Ὄλυμπος τοῦ αὐλεῖν καὶ πάλιν Ἀραβία γῆ δένδρα πολλά , πεδία κατάσκια , γυμνὸν οὐδέν , ﻿ φυτὰ ἡ γῆ , τὰ ἄνθη . οὐδὲ φύλλον Ἀράβιον ἐκβαλεῖς , οὐδὲ κάρφος ἀπορρίψεις οὐδὲν ἐκεῖ φυέν , τοσοῦτον ἡ γῆ περὶ τοὺς ἱδρῶτας εὐτυχεῖ . καὶ πάλιν ἀνὴρ πένης ἀπʼ Ἰωνίας , ἡ δὲ Ἰωνία Ἕλληνές εἰσιν οἰκήσαντες ἐν τῇ βαρβάρων . τὴν δὲ ἰδέαν ταύτην διατωθάζων ὁ Ἀντίοχος καὶ διαπτύων αὐτὸν ὡς τρυφῶντα ἐς τὴν τῶν ὀνομάτων ὥραν , παρελθὼν ἐς τὴν Ἀντιόχειαν διελέχθη ὧδε · Ἰωνίαι Λυδίαι Μαρσύαι μωρίαι , δότε προβλήματα . τὰ δὲ ἐν τῇ μελέτῃ πλεονεκτήματα δεδήλωται μὲν καὶ ἐπὶ τούτων , δηλούσθω δὲ καὶ ἐπʼ ἄλλων ὑποθέσεων · διεξιὼν μὲν γὰρ τὸν Περικλέα τὸν κελεύοντα ἔχεσθαι τοῦ πολέμου καὶ μετὰ τὸν χρησμόν , ἐν ᾧ καὶ καλούμενος καὶ ἄκλητος ὁ Πύθιος ἔφη τοῖς Λακεδαιμονίοις συμμαχήσειν , ὧδε ἀπήντησε τῷ χρησμῷ · ἀλλʼ ὑπισχνεῖταί , φησι , τοῖς Λακεδαιμονίοις βοηθήσειν ὁ Πύθιος · ψεύδεται · οὕτως αὐτοῖς καὶ Τεγέαν ἐπηγγείλατο . διεξιὼν δὲ τὸν ξυμβουλεύοντα τῷ Δαρείῳ ζεῦξαι τὸν Ἴστρον · ὑπορρείτω σοι ὁ Σκυθῶν Ἴστρος , κἂν εὔρους τὴν στρατιὰν διαγάγῃ , τίμησον αὐτὸν ἐξ αὐτοῦ πιών . τὸν δὲ Ἀρτάβαζον ἀγωνιζόμενος τὸν ἀπαγορεύοντα τῷ Ξέρξῃ μὴ τὸ δεύτερον στρατεύειν ἐπὶ τὴν Ἑλλδα ὧδε ἐβραχυλόγησεν · τὰ μὲν δὴ Περσῶν τε καὶ Μήδων τοιαῦτά σοι , βασιλεῦ , κατὰ χώραν μένοντι , τὰ δὲ Ἑλλήνων γῆ λεπτὴ θάλαττα στενὴ καὶ ἄνδρες ἀπονενοημένοι καὶ θεοὶ βάσκανοι . τοὺς δὲ ἐν τοῖς πεδίοις νοσοῦντας ἐς τὰ ὄρη ἀνοικίζεσθαι πείθων ὧδε ἐφυσιολόγησεν · δοκεῖ δέ μοι καὶ ὁ τοῦ παντὸς δημιουργὸς τὰ μὲν πεδία , ὥσπερ ἀτιμότερα ὕλης , ῥῖψαι κάτω , ἐπαίρειν δὲ τὰ ὄρη , ὥσπερ ἀξιώματα . ταῦτα πρῶτα μὲν ἥλιος ἀσπάζεται , τελευταῖα δὲ ἀπολείπει . τίς οὐκ ἀγαπήσει τόπον μακροτέρας ἔχοντα τὰς ἡμέρας ; Διδάσκαλοι τῷ Ἀλεξάνδρῳ ἐγένοντο Φαβωρῖνός τε καὶ Διονύσιος · ἀλλὰ Διονυσίου μὲν ἡμιμαθὴς ἀπῆλθε μεταπεμφθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς νοσοῦντος , ὅτε δὴ καὶ ἐτελεύτα , Φαβωρίνου δὲ γνησιώτατα ἠκροάσατο , παρʼ οὗ μάλιστα καὶ τὴν ὥραν τοῦ λόγου ἔσπασεν . τελευτῆσαι τὸν Ἁλέξανδρον οἱ μὲν ἐν Κελτοῖς φασιν ἔτι ἐπιστέλλοντα , οἱ δʼ ἐν Ἰταλίᾳ πεπαυμένον τοῦ ἐπιστέλλειν , καὶ οἱ μὲν ἑξηκοντούτην , οἱ δὲ καὶ οὔπω , καὶ οἱ μὲν ἐπὶ υἱῷ , οἱ δʼ ἐπὶ θυγατρί , ὑπὲρ ὧν οὐδὲν εὗρον λόγου ἄξιον .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ἕτερος σοφιστής ἀπομνημόνευμα παρατίθημι , δηλόω καί ὁ Ἀλέξανδρος ἐκ πολύς , οὐδέ γάρ εἰς πλήρης πω ὁ ἑαυτοῦ δόξα ἀφικνέομαι παρά ὁ Ἕλλην . ὡς μέν δή σεμνός τε καί σύν ἡδονή διαλέγω , δηλόω ὁ διάλεξις ὅδε · Μαρσύας ἐράω Ὄλυμπος καί Ὄλυμπος ὁ αὐλέω καί πάλιν Ἄραψ γῆ δένδρον πολύς , πεδίον κατάσκιος , γυμνός οὐδείς , ﻿ φυτόν ὁ γῆ , ὁ ἄνθος . οὐδέ φύλλον Ἄραψ ἐκβάλλω , οὐδέ κάρφος ἀπορρίπτω οὐδείς ἐκεῖ φύω , τοσοῦτος ὁ γῆ περί ὁ ἱδρώς εὐτυχέω . καί πάλιν ἀνήρ πένης ἀπό Ἰωνία , ὁ δέ Ἰωνία Ἕλλην εἰμί οἰκέω ἐν ὁ βάρβαρος . ὁ δέ ἰδέα οὗτος διατωθάζω ὁ Ἀντίοχος καί διαπτύω αὐτός ὡς τρυφάω εἰς ὁ ὁ ὄνομα ὥρα , παρέρχομαι εἰς ὁ Ἀντιοχεία διαλέγω ὧδε · Ἰωνία Λυδία Μαρσύας μωρία , δίδωμι πρόβλημα . ὁ δέ ἐν ὁ μελέτη πλεονέκτημα δηλόω μέν καί ἐπί οὗτος , δηλόω δέ καί ἐπί ἄλλος ὑπόθεσις · διεξέρχομαι μέν γάρ ὁ Περικλῆς ὁ κελεύω ἔχω ὁ πόλεμος καί μετά ὁ χρησμός , ἐν ὅς καί καλέω καί ἄκλητος ὁ Πύθιος φημί ὁ Λακεδαιμόνιος συμμαχέω , ὧδε ἀπαντάω ὁ χρησμός · ἀλλά ὑπισχνέομαι , φημί , ὁ Λακεδαιμόνιος βοηθέω ὁ Πύθιος · ψεύδω · οὕτως αὐτός καί Τεγέα ἐπαγγέλλω . διεξέρχομαι δέ ὁ συμβουλεύω ὁ Δαρεῖος ζεύγνυμι ὁ Ἴστρος · ὑπορρέω σύ ὁ Σκύθης Ἴστρος , ἐάν ἐύρρους ὁ στρατιά διάγω , τιμάω αὐτός ἐκ αὐτός πίνω . ὁ δέ Ἀρτάβαζος ἀγωνίζομαι ὁ ἀπαγορεύω ὁ Ξέρξης μή ὁ δεύτερος στρατεύω ἐπί ὁ Ἑλλδα ὧδε βραχυλογέω · ὁ μέν δή Πέρσης τε καί Μῆδος τοιοῦτος σύ , βασιλεύς , κατά χώρα μένω , ὁ δέ Ἕλλην γῆ λεπτός θάλασσα στενός καί ἀνήρ ἀπονοέομαι καί θεός βάσκανος . ὁ δέ ἐν ὁ πεδίον νοσέω εἰς ὁ ὄρος ἀνοικίζω πείθω ὧδε φυσιολογέω · δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ ὁ πᾶς δημιουργός ὁ μέν πεδίον , ὥσπερ ἄτιμος ὕλη , ῥίπτω κάτω , ἐπαίρω δέ ὁ ὄρος , ὥσπερ ἀξίωμα . οὗτος πρῶτος μέν ἥλιος ἀσπάζομαι , τελευταῖος δέ ἀπολείπω . τίς οὐ ἀγαπάω τόπος μακρός ἔχω ὁ ἡμέρα ; διδάσκαλος ὁ Ἀλέξανδρος γίγνομαι Φαβωρῖνος τε καί Διονύσιος · ἀλλά Διονύσιος μέν ἡμιμαθής ἀπέρχομαι μεταπέμπω ὑπό ὁ πατήρ νοσέω , ὅτε δή καί τελευτάω , Φαβωρῖνος δέ γνήσιος ἀκροάομαι , παρά ὅς μάλα καί ὁ ὥρα ὁ λόγος σπάω . τελευτάω ὁ Ἀλέξανδρος ὁ μέν ἐν Κελτοί φημί ἔτι ἐπιστέλλω , ὁ δέ ἐν Ἰταλία παύω ὁ ἐπιστέλλω , καί ὁ μέν ἑξηκοντούτης , ὁ δέ καί οὔπω , καί ὁ μέν ἐπί υἱός , ὁ δέ ἐπί θυγάτηρ , ὑπέρ ὅς οὐδείς εὑρίσκω λόγος ἄξιος .