flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.5
Σκοπελιανοῦ δὲ σπουδάζοντος ἐν τῇ Σμύρνῃ ξυμφοιτᾶν μὲν ἐς αὐτὴν Ἴωνάς τε καὶ Λυδοὺς καὶ Κᾶρας καὶ Μαίονας Αἰολέας τε καὶ τοὺς ἐκ ΜυσῶνἝλληνας καὶ Φρυγῶν οὔπω μέγα , ἀγχίθυρος γὰρ τοῖς ἔθνεσι τούτοις ἡ Σμύρνα καιρίως ἔχουσα τῶν γῆς καὶ θαλάττης πυλῶν , ὁ δὲ ἦγε μὲν Καππαδόκας τε καὶ Ἀσσυρίους , ἦγε δὲ Αἰγυπτίους καὶ Φοίνικας Ἀχαιῶν τε τοὺς εὐδοκιμωτέρους καὶ νεότητα τὴν ἐξ Ἀθηνῶν ἅπασαν . δόξαν μὲν οὖν ἐς τοὺς πολλοὺς παραδεδώκει ῥᾳστώνης τε καὶ ἀμελείας , ἐπειδὴ τὸν πρὸ τῆς μελέτης καιρὸν ξυνῆν ὡς ἐπὶ πολὺ τοῖς τῶν Σμυρναίων τέλεσιν ὑπὲρ τῶν πολιτικῶν , ὁ δὲ ἀπεχρῆτο μὲν καὶ τῇ φύσει λαμπρᾷ τε οὔσῃ καὶ μεγαλογνώμονι , καὶ τὸν μεθʼ ἡμέραν καιρὸν ἧττον ἐσπούδαζεν , ἀυπνότατος δʼ ἀνθρώπων γενόμενος ὦ νύξ , ἔλεγε σὺ γὰρ δὴ πλεῖστον σοφίας μετέχεις μέρος θεῶν , ξυνεργὸν δὲ αὐτὴν ἐποιεῖτο τῶν ἑαυτοῦ φροντισμάτων . λέγεται γοῦν καὶ ἐς ὄρθρον ἀποτεῖναι σπουδάζων ἀπὸ ἑσπέρας . προσέκειτο μὲν οὖν ἅπασι ποιήμασι , τραγῳδίας δὲ ἐνεφορεῖτο , ἀγωνιζόμενος πρὸς τὴν τοῦ διδασκάλου μεγαλοφωνίαν — ἀπὸ γὰρ τούτου τοῦ μέρους ὁ Νικήτης σφόδρα ἐθαυμάζετο — ὁ δὲ οὕτω τι μεγαλοφωνίας ἐπὶ μεῖζον ἤλασεν , ὡς καὶ Γιγαντίαν ξυνθεῖναι παραδοῦναί τε Ὁμηρίδαις ἀφορμὰς ἐς τὸν λόγον . ὡμίλει δὲ σοφιστῶν μὲν μάλιστα Γοργίᾳ τῷ Λεοντίνῳ , ῥητόρων δὲ τοῖς λαμπρὸν ἠχοῦσιν . τὸ δὲ ἐπίχαρι φύσει μᾶλλον εἶχεν ἢ μελέτῃ , πρὸς φύσεως μὲν γὰρ τοῖς Ἰωνικοῖς τὸ ἀστείζεσθαι , τῷ δʼ αὖ καὶ ἐπὶ τῶν λόγων τοῦ φιλόγελω περιῆν , τὸ γὰρ κατηφὲς δυσξύμβολόν τε καὶ ἀηδὲς ἡγεῖτο . παρῄει δὲ καὶ ἐς τοὺς δήμους ἀνειμένῳ τε καὶ διακεχυμένῳ τῷ προσώπῳ , καὶ πολλῷ πλέον , ὅτε ξὺν ὀργῇ ἐκκλησιάζοιεν , ἀνιεὶς αὐτοὺς καὶ διαπραύνων τῇ τοῦ εἴδους εὐθυμίᾳ . τὸ δὲ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἦθος οὔτε φιλοχρήματος οὔτε φιλολοίδορος · προῖκα μὲν γὰρ ξυνέταττεν ἑαυτὸν τοῖς ὑπὲρ ψυχῆς κινδυνεύουσι , τοὺς δὲ λοιδορουμένους ἐν τοῖς λόγοις καὶ θυμοῦ τινα ἐπίδειξιν ἡγουμένους ποιεῖσθαι γραίδια ἐκάλει μεθύοντα καὶ λυττῶντα . τὰς δὲ μελέτας μισθοῦ μὲν ἐποιεῖτο , ὁ δὲ μισθὸς ἦν ἄλλος ἄλλου καὶ ὡς ἕκαστος οἴκου εἶχεν , παρῄει τε ἐς αὐτοὺς οὔθʼ ὑπερφρονῶν καὶ σεσοβημένος , οὔθʼ ὥσπερ οἱ δεδιότες , ἀλλʼ ὡς εἰκὸς ἦν τὸν ἀγωνιῶντα μὲν ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ δόξης , θαρροῦντα δὲ τῷ μὴ ἂν σφαλῆναι . διελέγετο δὲ ἀπὸ μὲν τοῦ θρόνου ξὺν ἁβρότητι , ὅτε δὲ ὀρθὸς διαλέγοιτο , ἐπιστροφήν τε εἶχεν ὁ λόγος καὶ ἔρρωτο . καὶ ἐπεσκοπεῖτο οὐκ ἔνδον , οὐδʼ ἐν τῷ ὁμίλῳ , ἀλλʼ ὑπεξιὼν ἐν βραχεῖ τοῦ καιροῦ διεώρα πάντα . περιῆν δὲ αὐτῷ καὶ εὐφωνίας , καὶ τὸ φθέγμα ἡδονὴν εἶχε τὸν τε μηρὸν θαμὰ ἔπληττεν ἑαυτόν τε ὑπεγείρων καὶ τοὺς ἀκροωμένους . ἄριστος μὲν οὖν καὶ σχηματίσαι λόγον καὶ ἐπαμφοτέρως εἰπεῖν , θαυμασιώτερος δὲ περὶ τὰς ἀκμαιοτέρας τῶν ὑποθέσεων καὶ πολλῷ πλέον περὶ τὰς Μηδικάς , ἐν αἷς οἱ Δαρεῖοί τέ εἰσι καὶ οἱ Ξέρξαι , ταύτας γὰρ αὐτός τέ μοι δοκεῖ ἄριστα σοφιστῶν ἑρμηνεῦσαι παραδοῦναί τε τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἑρμηνεύειν , καὶ γὰρ φρόνημα ἐν αὐταῖς ὑπεκρίνετο καὶ κουφότητα τὴν ἐν τοῖς βαρβάροις ἤθεσιν . ἐλέγετο καὶ σείεσθαι μάλλον ἐν ταύταις , ὥσπερ βακχεύων , καί τινος τῶν ἀμφὶ τὸν Πολέμωνα τυμπανίζειν αὐτὸν φήσαντος λαβόμενος ὁ Σκοπελιανὸς τοῦ σκώμματος τυμπανίζω μέν , εἶπεν ἀλλὰ τῇ τοῦ Αἴαντος ἀσπίδι .
Lemmas: Σκοπελιανός δέ σπουδάζω ἐν ὁ Σμύρνα συμφοιτάω μέν εἰς αὐτός Ἴων τε καί Λυδός καί Κάρ καί Μαίων Αἰολεύς τε καί ὁ ἐκ ΜυσῶνἝλληνας καί Φρύξ οὔπω μέγας , ἀγχίθυρος γάρ ὁ ἔθνος οὗτος ὁ Σμύρνα καίριος ἔχω ὁ γῆ καί θάλασσα πύλη , ὁ δέ ἄγω μέν Καππαδόκαι τε καί Ἀσσύριος , ἄγω δέ Αἰγύπτιος καί Φοῖνιξ Ἀχαιός τε ὁ εὐδόκιμος καί νεότης ὁ ἐκ Ἀθῆναι ἅπας . δόξα μέν οὖν εἰς ὁ πολύς παραδίδωμι ῥᾳστώνη τε καί ἀμέλεια , ἐπειδή ὁ πρό ὁ μελέτη καιρός σύνειμι ὡς ἐπί πολύς ὁ ὁ Σμυρναῖος τέλος ὑπέρ ὁ πολιτικός , ὁ δέ ἀποχράω μέν καί ὁ φύσις λαμπρός τε εἰμί καί μεγαλογνώμων , καί ὁ μετά ἡμέρα καιρός ἥσσων σπουδάζω , ἄυπνος δέ ἄνθρωπος γίγνομαι ὦ νύξ , λέγω σύ γάρ δή πολύς σοφία μετέχω μέρος θεός , συνεργός δέ αὐτός ποιέω ὁ ἑαυτοῦ φρόντισμα . λέγω γοῦν καί εἰς ὄρθρος ἀποτείνω σπουδάζω ἀπό ἑσπέρα . πρόσκειμαι μέν οὖν ἅπας ποίημα , τραγῳδία δέ ἐμφορέω , ἀγωνίζομαι πρός ὁ ὁ διδάσκαλος μεγαλοφωνία — ἀπό γάρ οὗτος ὁ μέρος ὁ Νικήτας σφόδρα θαυμάζω — ὁ δέ οὕτως τις μεγαλοφωνία ἐπί μέγας ἐλαύνω , ὡς καί Γιγαντία συντίθημι παραδίδωμι τε Ὁμηρίδης ἀφορμή εἰς ὁ λόγος . ὁμιλέω δέ σοφιστής μέν μάλα Γοργίας ὁ Λεοντῖνος , ῥήτωρ δέ ὁ λαμπρός ἠχέω . ὁ δέ ἐπίχαρις φύσις μάλα ἔχω ἤ μελέτη , πρός φύσις μέν γάρ ὁ Ἰωνικός ὁ ἀστείζομαι , ὁ δέ αὖ καί ἐπί ὁ λόγος ὁ φιλογέλως περίειμι , ὁ γάρ κατηφής δυσξύμβολος τε καί ἀηδής ἡγέομαι . παρέρχομαι δέ καί εἰς ὁ δῆμος ἀνίημι τε καί διαχέω ὁ πρόσωπον , καί πολύς πολύς , ὅτε σύν ὀργή ἐκκλησιάζω , ἀνίημι αὐτός καί διαπραύνω ὁ ὁ εἶδος εὐθυμία . ὁ δέ ἐν ὁ δικαστήριον ἦθος οὔτε φιλοχρήματος οὔτε φιλολοίδορος · προίξ μέν γάρ συντάσσω ἑαυτοῦ ὁ ὑπέρ ψυχή κινδυνεύω , ὁ δέ λοιδορέω ἐν ὁ λόγος καί θυμός τις ἐπίδειξις ἡγέομαι ποιέω γραΐδιον καλέω μεθύω καί λυσσάω . ὁ δέ μελέτη μισθός μέν ποιέω , ὁ δέ μισθός εἰμί ἄλλος ἄλλος καί ὡς ἕκαστος οἶκος ἔχω , παρέρχομαι τε εἰς αὐτός οὔτε ὑπερφρονέω καί σοβέω , οὔτε ὥσπερ ὁ δείδω , ἀλλά ὡς ἔοικα εἰμί ὁ ἀγωνιάω μέν ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ δόξα , θαρσέω δέ ὁ μή ἄν σφάλλω . διαλέγω δέ ἀπό μέν ὁ θρόνος σύν ἁβρότης , ὅτε δέ ὀρθός διαλέγω , ἐπιστροφή τε ἔχω ὁ λόγος καί ῥώννυμι . καί ἐπισκοπέω οὐ ἔνδον , οὐδέ ἐν ὁ ὅμιλος , ἀλλά ὑπεξέρχομαι ἐν βραχύς ὁ καιρός διοράω πᾶς . περίειμι δέ αὐτός καί εὐφωνία , καί ὁ φθέγμα ἡδονή ἔχω ὁ τε μηρός θαμά πλήσσω ἑαυτοῦ τε ὑπεγείρω καί ὁ ἀκροάομαι . ἀγαθός μέν οὖν καί σχηματίζω λόγος καί ἐπαμφότερος λέγω , θαυμάσιος δέ περί ὁ ἀκμαῖος ὁ ὑπόθεσις καί πολύς πολύς περί ὁ Μηδικός , ἐν ὅς ὁ Δαρεῖος τε εἰμί καί ὁ Ξέρξης , οὗτος γάρ αὐτός τε ἐγώ δοκέω ἀγαθός σοφιστής ἑρμηνεύω παραδίδωμι τε ὁ ἐπιγίγνομαι ἑρμηνεύω , καί γάρ φρόνημα ἐν αὐτός ὑποκρίνω καί κουφότης ὁ ἐν ὁ βάρβαρος ἦθος . λέγω καί σείω μάλα ἐν οὗτος , ὥσπερ βακχεύω , καί τις ὁ ἀμφί ὁ Πολέμων τυμπανίζω αὐτός φημί λαμβάνω ὁ Σκοπελιανός ὁ σκῶμμα τυμπανίζω μέν , λέγω ἀλλά ὁ ὁ Αἴας ἀσπίς .