ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.17.3
οὗτος μὲν οὖν εἰ καὶ κάλλιστος ﻿ λόγων , αἰτίαν ὅμως παρέδωκεν , ὡς ἐκ τῶν Γοργίᾳ σπουδασθέντων ἐς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν συντεθείη . ἄριστα δὲ τῶν Ἰσοκράτους φροντισμάτων ὅ τε Ἀρχίδαμος ξύγκειται καὶ ὁ Ἀμάρτυρος , τοῦ μὲν γὰρ διήκει φρόνημα τῶν Λευκτρικῶν ἀναφέρον καὶ οὐκ ἀκριβῆ μόνον τὰ ὀνόματα , ἀλλὰ καὶ ἡ ξυνθήκη λαμπρά , ἐναγώνιος δὲ ὁ λόγος , ὡς καὶ τὸ μυθῶδες αὐτοῦ μέρος , τὸ περὶ τὸν Ἡρακλέα καὶ τὰς βοῦς σὺν ἐπιστροφῇ ἑρμηνεῦσθαι , ὁ δὲ Ἀμάρτυρος ἰσχὺν ἐνδείκνυται κεκολασμένην ἐς ῥυθμούς , νόημα γὰρ ἐκ νοήματος ἐς περιόδους ἰσοκώλους τελευτᾷ .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν εἰ καί καλός ﻿ λόγος , αἰτία ὅμως παραδίδωμι , ὡς ἐκ ὁ Γοργίας σπουδάζω εἰς ὁ αὐτός ὑπόθεσις συντίθημι . ἀγαθός δέ ὁ Ἰσοκράτης φρόντισμα ὁ τε Ἀρχίδαμος σύγκειμαι καί ὁ Ἀμάρτυρος , ὁ μέν γάρ διήκω φρόνημα ὁ Λευκτρικός ἀναφέρω καί οὐ ἀκριβής μόνος ὁ ὄνομα , ἀλλά καί ὁ συνθήκη λαμπρός , ἐναγώνιος δέ ὁ λόγος , ὡς καί ὁ μυθώδης αὐτός μέρος , ὁ περί ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ βοῦς σύν ἐπιστροφή ἑρμηνεύω , ὁ δέ Ἀμάρτυρος ἰσχύς ἐνδείκνυμι κολάζω εἰς ῥυθμός , νόημα γάρ ἐκ νόημα εἰς περίοδος ἰσόκωλος τελευτάω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.17.4
ἀκροαταὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου πολλοὶ μέν , ἐλλογιμώτατος δὲ Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ , Θεόπομπον γὰρ τὸν ἐκ τῆς Χίου καὶ τὸν Κυμαῖον Ἔφορον οὔτʼ ἂν διαβάλοιμι οὔτʼ ἂν θαυμάσαιμι . οἱ δὲ ἡγούμενοι τὴν κωμῳδίαν καθάπτεσθαι τοῦ ἀνδρός , ὡς αὐλοποιοῦ , ἁμαρτάνουσιν , πατὴρ μὲν γὰρ αὐτῷ Θεόδωρος ἦν , ὃν ἐκάλουν αὐλοποιὸν Ἀθήνησιν , αὐτὸς δὲ οὔτε αὐλοὺς ἐγίγνωσκεν οὕτε ἄλλο τι τῶν ἐν βαναυσίοις , οὐδὲ γὰρ ἂν οὐδὲ τῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ εἰκόνος ἔτυχεν , εἴ τι τῶν εὐτελῶν εἰργάζετο . ἀπέθανε μὲν οὖν Ἀθήνησιν ἀμφὶ τὰ ἑκατὸν ἔτη , ἕνα δὲ αὐτὸν ἡγώμεθα τῶν ἐν πολέμῳ ἀποθανόντων , ἐπειδὴ μετὰ Χαιρώνειαν ἐτελεύτα μὴ καρτερήσας τὴν ἀκρόασιν τοῦ Ἀθηναίων πταίσματος .
Lemmas: ἀκροατής ὁ ἀνήρ οὗτος πολύς μέν , ἐλλόγιμος δέ Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ , Θεόπομπος γάρ ὁ ἐκ ὁ Χίος καί ὁ Κυμαῖος Ἔφορος οὔτε ἄν διαβάλλω οὔτε ἄν θαυμάζω . ὁ δέ ἡγέομαι ὁ κωμῳδία καθάπτω ὁ ἀνήρ , ὡς αὐλοποιός , ἁμαρτάνω , πατήρ μέν γάρ αὐτός Θεόδωρος εἰμί , ὅς καλέω αὐλοποιός Ἀθήνησι , αὐτός δέ οὔτε αὐλός γιγνώσκω ἵημι ἄλλος τις ὁ ἐν βαναύσιος , οὐδέ γάρ ἄν οὐδέ ὁ ἐν Ὀλυμπία εἰκών τυγχάνω , εἰ τις ὁ εὐτελής ἐργάζομαι . ἀποθνῄσκω μέν οὖν Ἀθήνησι ἀμφί ὁ ἑκατόν ἔτος , εἷς δέ αὐτός ἡγέομαι ὁ ἐν πόλεμος ἀποθνῄσκω , ἐπειδή μετά Χαιρώνεια τελευτάω μή καρτερέω ὁ ἀκρόασις ὁ Ἀθηναῖος πταῖσμα .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.18.1
περὶ δὲ Αἰσχίνου τοῦ Ἀτρομήτου , ὅν φαμεν τῆς δευτέρας σοφιστικῆς ἄρξαι , τάδε χρὴ ἐπεσκέφθαι · ἡ Ἀθήνησι δημαγωγία διειστήκει πᾶσα , καὶ οἱ μὲν βασιλεῖ ἐπιτήδειοι ἦσαν , οἱ δὲ Μακεδόσιν , ἐφέροντο δὲ ἄρα τὴν πρώτην τῶν μὲν βασιλεῖ χαριζομένων ὁ Παιανιεὺς Δημοσθένης , τῶν δὲ ἐς Φίλιππον ὁρώντων ὁ Κοθωκίδης Αἰσχίνης , καὶ χρήματα παρʼ ἀμφοῖν ἐφοίτα σφίσι , βασιλέως μὲν ἀσχολοῦντος δι’ Ἀθηναίων Φίλιππον τὸ μὴ ἐπὶ Ἀσίαν ἐλάσαι , Φιλίππου δὲ πειρωμένου διαλύειν τὴν ἰσχὺν Ἀθηναίων , ὡς ἐμπόδισμα τῆς διαβάσεως . διαφορᾶς δʼ ἦρξεν Αἰσχίνῃ καὶ Δημοσθένει καὶ αὐτὸ μὲν τὸ ἄλλον ἄλλῳ βασιλεῖ πολιτεύειν , ὡς δʼ ἐμοὶ φαίνεται , τὸ ἐναντίως ἔχειν καὶ τῶν ἠθῶν , ἐξ ἠθῶν γὰρ ἀλλήλοις ἀντιξόων φύεται μῖσος αἰτίαν οὐκ ἔχον . ἀντιξόω δʼ ἤστην καὶ διὰ τάδε · ὁ μὲν Αἰσχίνης φιλοπότης τε ἐδόκει καὶ ἡδὺς καὶ ἀνειμένος καὶ πᾶν τὸ ἐπίχαρι ἐκ Διονύσου ᾑρηκώς , καὶ γὰρ δὴ καὶ τοῖς βαρυστόνοις ὑποκριταῖς τὸν ἐν μειρακίῳ χρόνον ὑπετραγῴδησεν , ὁ δʼ αὖ συννενοφώς τε ἐφαίνετο καὶ βαρὺς τὴν ὀφρὺν καὶ ὕδωρ πίνων , ὅθεν δυσκόλοις τε καὶ δυστρόποις ἐνεγράφετο , καὶ πολλῷ πλέον , ἐπειδὴ πρεσβεύοντε ξὺν ἑτέροις παρὰ τὸν Φίλιππον καὶ ὁμοδιαίτω ὄντε ὁ μὲν διακεχυμένος τε καὶ ἡδὺς ἐφαίνετο τοῖς συμπρέσβεσιν , ὁ δὲ κατεσκηκώς τε καὶ ἀεὶ σπουδάζων . ἐπέτεινε δὲ αὐτοῖς τὴν διαφορὰν ὁ ὑπὲρ Ἀμφιφόλεως ἐπὶ τοῦ Φιλίππου λόγος , ὅτε δὴ ἐξέπεσε τοῦ λόγου ὀ Δημοσθένης , ὁ δʼ Αἰσχίνης οὐδὲ τῶν ἀποβεβλημένων ποτὲ τὴν ἀσπίδα ἐνθυμουμένῳ τὸ ἐν Ταμύναις ἔργον , ἐν ᾧ Βοιωτοὺς ἐνίκων Ἀθηναῖοι · ἀριστεῖα τούτου δημοσίᾳ ἐστεφανοῦτο τά τε ἄλλα καὶ χρησάμενος ἀμηχάνῳ τάχει περὶ τὰ εὐαγγέλια τῆς νίκης .
Lemmas: περί δέ Αἰσχίνης ὁ Ἀτρόμητος , ὅς φημί ὁ δεύτερος σοφιστικός ἄρχω , ὅδε χρή ἐπισκοπέω · ὁ Ἀθήνησι δημαγωγία διίστημι πᾶς , καί ὁ μέν βασιλεύς ἐπιτήδειος εἰμί , ὁ δέ Μακεδών , φέρω δέ ἄρα ὁ πρῶτος ὁ μέν βασιλεύς χαρίζω ὁ Παιανιεύς Δημοσθένης , ὁ δέ εἰς Φίλιππος ὁράω ὁ Κοθωκίδης Αἰσχίνης , καί χρῆμα παρά ἄμφω φοιτάω σφεῖς , βασιλεύς μέν ἀσχολέω διά Ἀθηναῖος Φίλιππος ὁ μή ἐπί Ἀσία ἐλαύνω , Φίλιππος δέ πειράω διαλύω ὁ ἰσχύς Ἀθηναῖος , ὡς ἐμπόδισμα ὁ διάβασις . διαφορά δέ ἄρχω Αἰσχίνης καί Δημοσθένης καί αὐτός μέν ὁ ἄλλος ἄλλος βασιλεύς πολιτεύω , ὡς δέ ἐγώ φαίνω , ὁ ἐναντίος ἔχω καί ὁ ἦθος , ἐκ ἦθος γάρ ἀλλήλων ἀντίξοος φύω μῖσος αἰτία οὐ ἔχω . ἀντίξοος δέ εἰμί καί διά ὅδε · ὁ μέν Αἰσχίνης φιλοπότης τε δοκέω καί ἡδύς καί ἀνίημι καί πᾶς ὁ ἐπίχαρις ἐκ Διόνυσος αἱρέω , καί γάρ δή καί ὁ βαρύστονος ὑποκριτής ὁ ἐν μειράκιον χρόνος ὑποτραγῳδέω , ὁ δέ αὖ συννίνφομαι τε φαίνω καί βαρύς ὁ ὀφρύς καί ὕδωρ πίνω , ὅθεν δύσκολος τε καί δύστροπος ἐγγράφω , καί πολύς πολύς , ἐπειδή πρεσβεύω σύν ἕτερος παρά ὁ Φίλιππος καί ὁμοδίαιτος εἰμί ὁ μέν διαχέω τε καί ἡδύς φαίνω ὁ σύμπρεσβυς , ὁ δέ κατασκέω τε καί ἀεί σπουδάζω . ἐπιτείνω δέ αὐτός ὁ διαφορά ὁ ὑπέρ Ἀμφίφολις ἐπί ὁ Φίλιππος λόγος , ὅτε δή ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Δημοσθένης , ὁ δέ Αἰσχίνης οὐδέ ὁ ἀποβάλλω ποτέ ὁ ἀσπίς ἐνθυμέομαι ὁ ἐν Ταμύναι ἔργον , ἐν ὅς Βοιωτός νικάω Ἀθηναῖος · ἀριστεῖα οὗτος δημοσίᾳ στεφανόω ὁ τε ἄλλος καί χράω ἀμήχανος τάχος περί ὁ εὐαγγέλιον ὁ νίκη .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.18.2
διαβάλλοντος δὲ αὐτὸν Δημοσθένους , ὡς αἴτιον τοῦ Φωκικοῦ πάθους , ἀπέγνωσαν Ἀθηναῖοι τὴν αἰτίαν , ἐπὶ δὲ τῷ καταψηφισθέντι Ἀντιφῶντι ἥλω μὴ κριθείς , καὶ ἀφείλοντο αὐτὸν οἱ ἐξ Ἀρείου πάγου τὸ μὴ οὐ συνειπεῖν σφισιν ὑπὲρ τοῦ ἱεροῦ τοῦ ἐν Δήλῳ . καὶ μὴν καὶ πυλαγόρας ἀναρρηθεὶς οὔπω παρὰ τοῖς πολλοῖς διαπέφευγε τὸ μὴ οὐκ αὐτὸς Ἐλατειᾳ ἐπιστῆσαι τὸν Φίλιππον τὴν Πυλαίαν συνταράξας εὐπροσώποις λόγοις καὶ μύθοις . Ἀθηνῶν δὲ ὑπεξῆλθεν οὐχὶ φεύγειν προσταχθείς , ἀλλʼ ἀτιμίᾳ ἐξιστάμενος , ᾗ ὑπήγετο ὑπὸ Δημοσθένει παὶ Κτησιφῶντι ἐκπεσὼν τῶν ψήφων . ἡ μὲν δὴ ὁρμὴ τῆς ἀποδημίας αὐτῷ παρὰ τὸν Ἀλέξανδρον ἦν , ὡς αὐτίκα ἥξοντα ἐς Βαβυλῶνά τε καὶ Σοῦσα , καθορμισθεὶς δὲ ἐς τὴν Ἔφεσον καὶ τὸν μὲν τεθνάναι ἀκούων , τὰ δὲ τῆς Ἀσίας οὕτω ξυγκεκλυσμένα πράγματα , Ῥόδου εἴχετο , ἡ δὲ νῆσος ἀγαθὴ ἐνσπουδάσαι , καὶ σοφιστῶν φροντιστήριον ἀποφήνας τὴν Ῥόδον αὐτοῦ διῃτᾶτο θύων ἡσυχίᾳ τε καὶ Μούσαις καὶ Δωρίοις ἤθεσιν ἐγκαταμιγνὺς Ἀττικά .
Lemmas: διαβάλλω δέ αὐτός Δημοσθένης , ὡς αἴτιος ὁ Φωκικός πάθος , ἀπογιγνώσκω Ἀθηναῖος ὁ αἰτία , ἐπί δέ ὁ καταψηφίζομαι Ἀντιφών ἁλίσκομαι μή κρίνω , καί ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος ὁ μή οὐ συλλέγω σφεῖς ὑπέρ ὁ ἱερόν ὁ ἐν Δῆλος . καί μήν καί πυλαγόρας ἀναιρέω οὔπω παρά ὁ πολύς διαφεύγω ὁ μή οὐ αὐτός Ἐλατεία ἐφίστημι ὁ Φίλιππος ὁ Πυλαία συνταράσσω εὐπρόσωπος λόγος καί μῦθος . Ἀθῆναι δέ ὑπεξέρχομαι οὐ φεύγω προστάσσω , ἀλλά ἀτιμία ἐξίστημι , ὅς ὑπάγω ὑπό Δημοσθένης πη Κτησιφῶν ἐκπίπτω ὁ ψῆφος . ὁ μέν δή ὁρμή ὁ ἀποδημία αὐτός παρά ὁ Ἀλέξανδρος εἰμί , ὡς αὐτίκα ἥκω εἰς Βαβυλών τε καί Σοῦσα , καθορμίζω δέ εἰς ὁ Ἔφεσος καί ὁ μέν θνῄσκω ἀκούω , ὁ δέ ὁ Ἀσία οὕτως συγκλύζω πρᾶγμα , Ῥόδος ἔχω , ὁ δέ νῆσος ἀγαθός ἐνσπουδάζω , καί σοφιστής φροντιστήριον ἀποφαίνω ὁ Ῥόδος αὐτοῦ διαιτάω θύω ἡσυχία τε καί Μοῦσα καί Δώριος ἦθος ἐγκαταμίγνυμαι Ἀττικός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.18.3
τὸν δὲ αὐτοσχέδιον λόγον ξὺν εὐροίᾳ καὶ θείως διατιθέμενος τὸν ἔπαινον τοῦτον πρῶτος ἠνέγκατο . τὸ γὰρ θείως λέγειν οὔπω μὲν ἐπεχωρίασε σοφιστῶν σπουδαῖς , ἀπʼ Αἰσχίνου δʼ ἤρξατο θεοφορήτῳ ὁρμῇ ἀποσχεδιάζοντος , ὥσπερ οἱ τοὺς χρησμοὺς ἀναπνέοντες . ἀκροατὴς δὲ Πλάτωνός τε καὶ Ἰσοκράτους γενόμενος πολλά καὶ παρὰ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ἠγάγετο . σαφηνείας τε γὰρ φῶς ἐν τῷ λόγῳ καὶ ἁβρὰ σεμνολογία καὶ τὸ ἐπίχαρι σὺν δεινότητι καὶ καθάπαξ ἡ ἰδέα τοῦ λόγου κρείττων ἤ μιμήσει ὑπαχθῆναι .
Lemmas: ὁ δέ αὐτοσχέδιος λόγος σύν εὔροια καί θεῖος διατίθημι ὁ ἔπαινος οὗτος πρῶτος φέρω . ὁ γάρ θεῖος λέγω οὔπω μέν ἐπιχωριάζω σοφιστής σπουδή , ἀπό Αἰσχίνης δέ ἄρχω θεοφόρητος ὁρμή ἀποσχεδιάζω , ὥσπερ ὁ ὁ χρησμός ἀναπνέω . ἀκροατής δέ Πλάτων τε καί Ἰσοκράτης γίγνομαι πολύς καί παρά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἄγω . σαφήνεια τε γάρ φάος ἐν ὁ λόγος καί ἁβρός σεμνολογία καί ὁ ἐπίχαρις σύν δεινότης καί καθάπαξ ὁ ἰδέα ὁ λόγος κρατύς ἤ μίμησις ὑπάγω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.18.4
λόγοι δʼ Αἰσχίνου κατʼ ἐνίους μὲν καὶ τέταρτός τις Δηλιακὸς καταψευδόμενος τῆς ἐκείνου γλώττης . οὐ γὰρ ἄν ποτε τοὺς μὲν περὶ τὴν Ἄμφισσαν λόγους , ὑφʼ ὧν ἡ Κιρραία χώρα καθιερώθη , εὐπροσώπως τε καὶ ξὺν ὥρᾳ διέθετο κακὰ βουλεύων Ἀθηναίοις , ὥς φησι Δημοσθένης , ἐπὶ δὲ τοὺς Δηλιακοὺς μύθους , ἐν οἷς θεολογία τε καὶ θεογονία καὶ ἀρχαιολογία , φαύλως οὕτως ὥρμησε καὶ τοῦτο προαγωνιζόμενος Ἀθηναίων οὐ μικρὸν ἀγώνισμα ἡγουμένων τὸ μὴ ἐκπεσεῖν τοῦ ἐν Δήλῳ ἱεροῦ . τρισὶ δὴ λόγοις περιωρίσθω ἡ Αἰσχίνου γλῶττα · τῷ τε κατὰ Τιμάρχου καὶ τῇ ἀπολογίᾳ τῆς πρεσβείας καὶ τῇ τοῦ Κτησιφῶντος κατηγορίᾳ . ἔστι δὲ καὶ τέταρτον αὐτοῦ φρόντισμα , ἐπιστολαί , οὐ πολλαὶ μέν , εὐπαιδευσίας δὲ μεσταὶ καὶ ἤθους .
Lemmas: λόγος δέ Αἰσχίνης κατά ἔνιοι μέν καί τέταρτος τις Δηλιακός καταψεύδομαι ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα . οὐ γάρ ἄν ποτέ ὁ μέν περί ὁ Ἄμφισσα λόγος , ὑπό ὅς ὁ Κιρραῖος χώρα καθιερόω , εὐπρόσωπος τε καί σύν ὥρα διατίθημι κακός βουλεύω Ἀθηναῖος , ὡς φημί Δημοσθένης , ἐπί δέ ὁ Δηλιακός μῦθος , ἐν ὅς θεολογία τε καί θεογονία καί ἀρχαιολογία , φαῦλος οὕτως ὁρμάω καί οὗτος προαγωνίζομαι Ἀθηναῖος οὐ μικρός ἀγώνισμα ἡγέομαι ὁ μή ἐκπίπτω ὁ ἐν Δῆλος ἱερός . τρεῖς δή λόγος περιορίζω ὁ Αἰσχίνης γλῶσσα · ὁ τε κατά Τίμαρχος καί ὁ ἀπολογία ὁ πρεσβεία καί ὁ ὁ Κτησιφῶν κατηγορία . εἰμί δέ καί τέταρτος αὐτός φρόντισμα , ἐπιστολή , οὐ πολύς μέν , εὐπαιδευσία δέ μεστός καί ἦθος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.18.5
τοῦ δὲ ἠθικοῦ καὶ Ῥοδίοις ἐπίδειξιν ἐποιήσατο · ἀναγνοὺς γάρ ποτε δημοσίᾳ τὸν κατὰ Κτησιφῶντος οἱ μὲν ἐθαύμαζον , ὅπως ἐπὶ τοιούτῳ λόγῳ ἡττήθη καὶ καθήπτοντο τῶν Ἀθηναίων ὡς παρανοούντων , ὁ δὲ οὐκ ἂν ἔφη ἐθαυμάζετε , εἰ Δημοσθένους λέγοντος πρὸς ταῦτα ἠκούσατε , οὐ μόνον ἐς ἔπαινον ἐχθροῦ καθιστάμενος , ἀλλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς ἀφιεὶς αἰτίας .
Lemmas: ὁ δέ ἠθικός καί Ῥόδιος ἐπίδειξις ποιέω · ἀναγιγνώσκω γάρ ποτέ δημοσίᾳ ὁ κατά Κτησιφῶν ὁ μέν θαυμάζω , ὅπως ἐπί τοιοῦτος λόγος ἡσσάομαι καί καθάπτω ὁ Ἀθηναῖος ὡς παρανοέω , ὁ δέ οὐ ἄν φημί θαυμάζω , εἰ Δημοσθένης λέγω πρός οὗτος ἀκούω , οὐ μόνος εἰς ἔπαινος ἐχθρός καθίστημι , ἀλλά καί ὁ δικαστής ἀφίημι αἰτία .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.19.1
ὑπερβάντες δʼ Ἀριοβαρζάνην τὸν Κίλικα καὶ Ξενόφρονα τὸν Σικελιώτην καὶ Πειθαγόραν τὸν ἐκ Κυρήνης , οἳ μήτε γνῶναι ἱκανοὶ ἔδοξαν , μήθʼ ἑρμηνεῦσαι τὰ γνωσθέντα , ἀλλʼ ἀπορίᾳ γενναίων σοφιστῶν ἐσπουδάσθησαν τοῖς ἐφʼ ἑαυτῶν Ἕλλησιν , ὅν που τρόπον τοῖς σίτου ἀποροῦσιν οἱ ὄροβοι , ἐπὶ Νικήτην ἴωμεν τὸν Σμυρναῖον . οὗτος γὰρ ὁ Νικήτης παραλαβὼν τὴν ἐπιστήμην ἐς στενὸν ἀπειλημμένην ἔδωκεν αὐτῇ παρόδους πολλῷ λαμπροτέρας ὧν αὐτὸς τῇ Σμύρνῃ ἐδείματο , συνάψας τὴν πόλιν ταῖς ἐπὶ τὴν Ἔφεσον πύλαις καὶ διὰ μέγεθος ἀντεξάρας λόγοις ἔργα . ὁ δὲ ἀνὴρ οὗτος τοῖς μὲν δικανικοῖς ἀμείνων ἐδόκει τὰ δικανικά , τοῖς δὲ σοφιστικοῖς τὰ σοφιστικὰ ὑπὸ τοῦ περιδεξίως τε καὶ πρὸς ἅμιλλαν ἐς ἄμφω ἡρμόσθαι . τὸ μὲν γὰρ δικανικὸν σοφιστικῇ περιβολῇ ἐκόσμησεν , τὸ δὲ σοφιστικὸν κέντρῳ δικανικῷ ἐπέρρωσεν . ἡ δὲ ἰδέα τῶν λόγων τοῦ μὲν ἀρχαίου καὶ πολιτικοῦ ἀποβέβηκεν , ὑπόβακχος δὲ καὶ διθυραμβώδης , τὰς δʼ ἐννοίας ἰδίας τε καὶ παραδόξους ἐκδίδωσιν , ὥσπερ οἱ βακχεῖοι θύρσοι τὸ μέλι καὶ τοὺς ἑσμοὺς τοῦ γάλακτος .
Lemmas: ὑπερβαίνω δέ Ἀριοβαρζάνης ὁ Κίλιξ καί Ξενόφρων ὁ Σικελιώτης καί Πειθαγόρας ὁ ἐκ Κυρήνη , ὅς μήτε γιγνώσκω ἱκανός δοκέω , μήτε ἑρμηνεύω ὁ γιγνώσκω , ἀλλά ἀπορία γενναῖος σοφιστής σπουδάζω ὁ ἐπί ἑαυτοῦ Ἕλλην , ὅς που τρόπος ὁ σῖτος ἀφοράω ὁ ὄροβος , ἐπί Νικήτας ἔρχομαι ὁ Σμυρναῖος . οὗτος γάρ ὁ Νικήτας παραλαμβάνω ὁ ἐπιστήμη εἰς στενός ἀπολαμβάνω δίδωμι αὐτός πάροδος πολύς λαμπρός ὅς αὐτός ὁ Σμύρνα δέμω , συνάπτω ὁ πόλις ὁ ἐπί ὁ Ἔφεσος πύλη καί διά μέγεθος ἀντεξαίρω λόγος ἔργον . ὁ δέ ἀνήρ οὗτος ὁ μέν δικανικός ἀγαθός δοκέω ὁ δικανικός , ὁ δέ σοφιστικός ὁ σοφιστικός ὑπό ὁ περιδέξιος τε καί πρός ἅμιλλα εἰς ἄμφω ἁρμόζω . ὁ μέν γάρ δικανικός σοφιστικός περιβολή κοσμέω , ὁ δέ σοφιστικός κέντρον δικανικός ἐπιρρώννυμι . ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος ὁ μέν ἀρχαῖος καί πολιτικός ἀποβαίνω , ὑπόβακχος δέ καί διθυραμβώδης , ὁ δέ ἔννοια ἴδιος τε καί παράδοξος ἐκδίδωμι , ὥσπερ ὁ Βάκχειος θύρσος ὁ μέλι καί ὁ ἑσμός ὁ γάλα .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.20.1
Ἰσαῖος δὲ ὁ σοφιστὴς ὁ Ἀσσύριος τὸν μὲν ἐν μειρακίῳ χρόνον ἡδοναῖς ἐδεδώκει , γαστρός τε γὰρ καὶ φιλοποσίας ἥττητο καὶ λεπτὰ ἠμπίσχετο καὶ θαμὰ ἤρα καὶ ἀπαρακαλύπτως ἐκώμαζεν , ἐς δὲ ἄνδρας ἥκων οὕτω τι μετέβαλεν , ὡς ἕτερος ἐξ ἑτέρου νομισθῆναι , τὸ μὲν γὰρ φιλόγελων ἐπιπολάζειν αὐτῷ δοκοῦν ἀφεῖλε καὶ προσώπου καὶ γνώμης , λυρῶν τε καὶ αὐλῶν κτύποις οὐδʼ ἐπὶ σκηνῆς ἔτι παρετύγχανεν , ἀπέδυ δὲ καὶ τὰ λῄδια καὶ τὰς τῶν ἐφεστρίδων βαφὰς καὶ τράπεζαν ἐκόλασε καὶ τὸ ἐρᾶν μετέθηκεν , ὥσπερ τοὺς προτέρους ὀφθαλμοὺς ἀποβαλών · Ἄρδυος γοῦν τοῦ ῥήτορος ἐρομένου αὐτόν , εἰ ἡ δεῖνα αὐτῷ καλὴ φαίνοιτο , μάλα σωφρόνως ὁ Ἰσαῖος πέπαυμαι εἶπεν ὀφθαλμιῶν . ἐρομένου δὲ αὐτὸν ἑτέρου , τίς ἄριστος τῶν ὀρνίθων καὶ τῶν ἰχθύων ἐς βρῶσιν , πέπαυμαι ἔφη ὁ Ἰσαῖος ταῦτα σπουδάζων , ξυνῆκα γὰρ τοὺς Ταντάλου κήπους τρυγῶν , ἐνδεικνύμενος δήπου τῷ ἐρομένῳ ταῦτα , ὅτι σκιὰ παὶ ὀνείρατα αἱ ἡδοναὶ πᾶσαι .
Lemmas: Ἰσαῖος δέ ὁ σοφιστής ὁ Ἀσσύριος ὁ μέν ἐν μειράκιον χρόνος ἡδονή δίδωμι , γαστήρ τε γάρ καί φιλοποσία ἡσσάομαι καί λεπτός ἀμφιίσχω καί θαμά ἐράω καί ἀπαρακάλυπτος κωμάζω , εἰς δέ ἀνήρ ἥκω οὕτως τις μεταβάλλω , ὡς ἕτερος ἐκ ἕτερος νομίζω , ὁ μέν γάρ φιλόγελδιος ἐπιπολάζω αὐτός δοκέω ἀφαιρέω καί πρόσωπον καί γνώμη , λύρα τε καί αὐλός κτύπος οὐδέ ἐπί σκηνή ἔτι παρατυγχάνω , ἀποδύω δέ καί ὁ ληΐδιος καί ὁ ὁ ἐφεστρίς βαφή καί τράπεζα κολάζω καί ὁ ἐράω μετατίθημι , ὥσπερ ὁ πρότερος ὀφθαλμός ἀποβάλλω · Ἄρδυς γοῦν ὁ ῥήτωρ ἔρομαι αὐτός , εἰ ὁ δεῖνα αὐτός καλός φαίνω , μάλα σώφρων ὁ Ἰσαῖος παύω λέγω ὀφθαλμιάω . ἔρομαι δέ αὐτός ἕτερος , τίς ἀγαθός ὁ ὄρνις καί ὁ ἰχθῦς εἰς βρῶσις , παύω φημί ὁ Ἰσαῖος οὗτος σπουδάζω , συνίημι γάρ ὁ Τάνταλος κῆπος τρυγάω , ἐνδείκνυμι δήπου ὁ ἔρομαι οὗτος , ὅτι σκιά πη ὄνειρος ὁ ἡδονή πᾶς .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.20.2
τῷ δὲ Μιλησίῳ Διονυσίῳ ἀκροατῇ ὄντι τὰς μελέτας ξὺν ᾠδῇ ποιουμένῳ ἐπιπλήττων ὀ Ἰσαῖος μειράκιον ἔφη Ἰωνικόν , ἐγὼ δέ σε ᾅδειν οὐκ ἐπαίδευσα . νεανίσκου δὲ Ἰωνικοῦ θαυμάζοντος πρὸς αὐτὸν τὸ τοῦ Νικήτου μεγαλοφώνως ἐπὶ τοῦ Ξέρξου εἰρημένον ἐκ τῆς βασιλείου νεὼς Αἴγιναν ἀναδησώμεθα καταγελάσας πλατὺ ὁ Ἰσαῖος ἀνόητε , εἶπεν , καὶ πῶς ἀναχθήσῃ ; τάς δὲ μελέτας οὐκ αὐτοσχεδίους ἐποιεῖτο , ἀλλʼ ἐπεσκεμμένας τὸν ἐξ ἕω ἐς μεσημβρίαν καιρόν . ἰδέαν δʼ ἐπήσκησε λόγων οὔτʼ ἐπιβεβλημένην , οὔτʼ αὖον , ἀλλʼ ἀπέριττον καὶ κατὰ φύσιν καὶ ἀποχρῶσαν τοῖς πράγμασιν . καὶ τὸ βραχέως ἑρμηνεύειν , τοῦτό τε καὶ πᾶσαν ὑπόθεσιν συνελεῖν ἐς βραχὺ Ἰσαίου εὕρημα , ὡς ἐν πλείοσι μὲν ἑτέροις , μάλιστα δὲ ἐν τοῖσδε ἐδηλώθη · τοὺς μὲν γὰρ Λακεδαιμονίους ἀγωνιζόμενος τοὺς βουλευομένους περὶ τοῦ τείχους ἀπὸ τῶν Ὁμήρου ἐβραχυλόγησε τοσοῦτον · ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε , κόρυς κόρυν , ἀνέρα δʼ ἀνήρ · οὕτω στῆτέ μοι , Λακεδαιμόνιοι , καὶ τετειχίσμεθα . κατηγορῶν δὲ τοῦ Βυζαντίου Πύθωνος , ὡς δεθέντος μὲν ἐκ χρησμῶν ἐπὶ προδοσίᾳ , κεκριμένης δὲ τῆς προδοσίας , ὡς ἀνέζευξεν ὁ Φίλιππος , ξυνέλαβε τὸν ἀγῶνα τοῦτον ἐς τρεῖς ἐννοίας , ἔστι γὰρ τὰ εἰρημένα ἐν τρισὶ τούτοις · ἐλέγχω Πύθωνα προδεδωκότα τῷ χρήσαντι θεῷ , τῷ δήσαντι δήμῳ , τῷ ἀναζεύξαντι Φιλίππῳ , ὁ μὲν γὰρ οὐκ ἂν ἔχρησεν , εἰ μή τις ἦν , ὁ δὲ οὐκ ἂν ἔδησεν , εἰ μὴ τοιοῦτος ἦν , ὁ δὲ οὐκ ἂν ἀνέζευξεν , εἰ μὴ διʼ ὃν ἦλθεν , οὐχ εὗρ εν .
Lemmas: ὁ δέ Μιλήσιος Διονύσιος ἀκροατής εἰμί ὁ μελέτη σύν ἀοιδή ποιέω ἐπιπλήσσω ὁ Ἰσαῖος μειράκιον φημί Ἰωνικός , ἐγώ δέ σύ ἀείδω οὐ παιδεύω . νεανίσκος δέ Ἰωνικός θαυμάζω πρός αὐτός ὁ ὁ Νικήτης μεγαλόφωνος ἐπί ὁ Ξέρξης λέγω ἐκ ὁ βασίλειος ναῦς Αἴγινα ἀναδέω καταγελάω πλατύς ὁ Ἰσαῖος ἀνόητος , λέγω , καί πῶς ἀνάγω ; ὁ δέ μελέτη οὐ αὐτοσχέδιος ποιέω , ἀλλά ἐπισκοπέω ὁ ἐκ ἠώς εἰς μεσημβρία καιρός . ἰδέα δέ ἐπασκέω λόγος οὔτε ἐπιβάλλω , οὔτε αὖος , ἀλλά ἀπέριττος καί κατά φύσις καί ἀποχράω ὁ πρᾶγμα . καί ὁ βραχύς ἑρμηνεύω , οὗτος τε καί πᾶς ὑπόθεσις συναιρέω εἰς βραχύς Ἰσαῖος εὕρημα , ὡς ἐν πολύς μέν ἕτερος , μάλα δέ ἐν ὅδε δηλόω · ὁ μέν γάρ Λακεδαιμόνιος ἀγωνίζομαι ὁ βουλεύω περί ὁ τεῖχος ἀπό ὁ Ὅμηρος βραχυλογέω τοσοῦτος · ἀσπίς ἄρα ἀσπίς ἐρείδω , κόρυς κόρυς , ἀνήρ δέ ἀνήρ · οὕτως ἵστημι ἐγώ , Λακεδαιμόνιος , καί τειχίζω . κατηγορέω δέ ὁ Βυζάντιος Πύθων , ὡς δέω μέν ἐκ χρησμός ἐπί προδοσία , κρίνω δέ ὁ προδοσία , ὡς ἀναζεύγνυμι ὁ Φίλιππος , συλλαμβάνω ὁ ἀγών οὗτος εἰς τρεῖς ἔννοια , εἰμί γάρ ὁ λέγω ἐν τρεῖς οὗτος · ἐλέγχω Πύθων προδίδωμι ὁ χράω θεός , ὁ δέω δῆμος , ὁ ἀναζεύγνυμι Φίλιππος , ὁ μέν γάρ οὐ ἄν χράω , εἰ μή τις εἰμί , ὁ δέ οὐ ἄν δέω , εἰ μή τοιοῦτος εἰμί , ὁ δέ οὐ ἄν ἀναζεύγνυμι , εἰ μή διά ὅς ἔρχομαι , οὐ εὑρίσκω εν .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.1
ὑπὲρ Σκοπελιανοῦ τοῦ σοφιστοῦ διαλέξομαι καθαψάμενος πρότερον τῶν κακίζειν αὐτὸν πειρωμένων , ἀπαξιοῦσι γὰρ δὴ τὸν ἄνδρα τοῦ τῶν σοφιστῶν κύκλου διθυραμβώδη καλοῦντες καὶ ἀκόλαστον καὶ πεπαχυσμένον . ταυτὶ περὶ αὐτοῦ λέγουσιν οἱ λεπτολόγοι καὶ νωθροὶ καὶ μηδὲν ἀπʼ αὐτοσχεδίου γλώττης ἀναπνέοντες · φύσει μὲν γὰρ ἐπίφθονον χρῆμα ἄνθρωποι · διαβάλλουσι γοῦν τοὺς μὲν εὐμήκεις οἱ μικροί , τοὺς δὲ εὐειδεῖς οἱ πονηροὶ τὸ εἶδος , τοὺς δὲ κούφους τε καὶ δρομικοὺς οἱ βραδεῖς καὶ ἑτερόποδες , τοὺς θαρσαλέους οἱ δειλοὶ καὶ οἱ ἄμουσοι τοὺς λυρικούς , τοὺς δʼ ἀμφὶ παλαίστραν οἱ ἀγύμναστοι , καὶ οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ πεπηδημένοι τὴν γλῶττάν τινες καὶ βοῦν ἀφωνίας ἐπʼ αὐτὴν βεβλημένοι καί μήτʼ ἂν αὐτοί τι ἐνθυμηθέντες μέγα , μήτʼ ἂν ἐνθυμηθέντος ἑτέρου ξυμφήσαντες διαπτύοιέν τε καὶ κακίζοιεν τὸν ἑτοιμότατα δὴ καὶ θαρραλεώτατα καὶ μεγαλειότατα τῶν ἐφʼ ἑαυτοῦ Ἑλλήνων ἑρμηνεύσαντα . ὡς δὲ ἠγνοήκασι τὸν ἄνδρα , ἐγὼ δηλώσω , καὶ ὁποῖον αὐτῷ καὶ τὸ τοῦ οἴκου σχῆμα .
Lemmas: ὑπέρ Σκοπελιανός ὁ σοφιστής διαλέγω καθάπτω πρότερος ὁ κακίζω αὐτός πειράω , ἀπαξιόω γάρ δή ὁ ἀνήρ ὁ ὁ σοφιστής κύκλος διθυραμβώδης καλέω καί ἀκόλαστος καί παχύνω . οὗτος περί αὐτός λέγω ὁ λεπτολόγος καί νωθρός καί μηδείς ἀπό αὐτοσχέδιος γλῶσσα ἀναπνέω · φύσις μέν γάρ ἐπίφθονος χρῆμα ἄνθρωπος · διαβάλλω γοῦν ὁ μέν εὐμήκης ὁ μικρός , ὁ δέ εὐειδής ὁ πονηρός ὁ εἶδος , ὁ δέ κοῦφος τε καί δρομικός ὁ βραδύς καί ἑτερόπους , ὁ θαρσαλέος ὁ δειλός καί ὁ ἄμουσος ὁ λυρικός , ὁ δέ ἀμφί παλαίστρα ὁ ἀγύμναστος , καί οὐ χρή θαυμάζω , εἰ πηδάω ὁ γλῶσσα τις καί βοῦς ἀφωνία ἐπί αὐτός βάλλω καί μήτε ἄν αὐτός τις ἐνθυμέομαι μέγας , μήτε ἄν ἐνθυμέομαι ἕτερος σύμφημι διαπτύω τε καί κακίζω ὁ ἑτοῖμος δή καί θαρσαλέος καί μεγαλεῖος ὁ ἐπί ἑαυτοῦ Ἕλλην ἑρμηνεύω . ὡς δέ ἀγνοέω ὁ ἀνήρ , ἐγώ δηλόω , καί ὁποῖος αὐτός καί ὁ ὁ οἶκος σχῆμα .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.2
ἀρχιερεὺς μὲν γὰρ ἐγένετο τῆς Ἀσίας αὐτός τε καὶ οἱ πρόγονοι αὐτοῦ παῖς ἐκ πατρὸς πάντες , ὁ δὲ στέφανος οὗτος πολὺς καὶ ὑπὲρ πολλῶν χρημάτων . δίδυμός τε ἀποτεχθεὶς ἄμφω μὲν ἤστην ἐν σπαργάνοις , πεμπταίων δὲ ὄντων κεραυνῷ μὲν ἐβλήθη ὁ ἕτερος , ὁ δὲ οὐδεμίαν ἐπηρώθη τῶν αἰσθήσεων ξυγκατακείμενος τῷ βληθέντι . καίτοι τὸ τῶν σκηπτῶν πῦρ οὕτω δριμὺ καὶ θειῶδες , ὡς τῶν ἀγχοῦ τοὺς μὲν ἀποκτείνειν κατʼ ἔκπληξιν , τῶν δὲ ἀκοάς τε καὶ ὀφθαλμοὺς σίνεσθαι , τῶν δὲ ἐς τοὺς νοῦς ἀποσκήπτειν . ἀλλʼ οὐδενὶ τούτων ὁ Σκοπελιανὸς ἥλω , διετέλεσε γὰρ δὴ καὶ ἐς γῆρας βαθὺ ἀκέραιός τε καὶ ἄρτιος . τουτὶ δὲ ὁπόθεν θαυμάζω , δηλῶσαί σοι βούλομαι · ἐδείπνουν μὲν κατὰ τὴν Λῆμνον ὑπὸ δρυὶ μεγάλῃ θερισταὶ ὀκτὼ περὶ τὸ καλούμενον Κέρας τῆς νήσου , τὸ δὲ χωρίον τοῦτο λιμήν ἐστιν ἐς κεραίας ἐπιστρέφων λεπτάς , νέφους δὲ τὴν δρῦν περισχόντος καὶ σκηπτοῦ ἐς αὐτὴν ἐκδοθέντος ἡ μὲν ἐβέβλητο , οἱ θερισταὶ δὲ ἐκπλήξεως αὐτοῖς ἐμπεσούσης , ἐφʼ οὗπερ ἔτυχεν ἕκαστος πράττων , οὕτως ἀπέθανεν , ὁ μὲν γὰρ κύλικα ἀναιρούμενος , ὁ δὲ πίνων , ὁ δὲ μάττων , ὁ δὲ ἐσθίων , ὁ δέ τι ποιῶν τὰς ψυχὰς ἀφῆκαν ἐπιτεθυμμένοι καὶ μέλανες , ὥσπερ οἱ χαλκοῖ τῶν ἀνδριάντων περὶ τὰς ἐμπύρους τῶν πηγῶν κεκαπνισμένοι . ὁ δὲ οὕτω τι οὐκ ἀθεεὶ ἐτρέφετο , ὡς διαφυγεῖν μέν τὸν ἐκ τοῦ σκηπτοῦ θάνατον , ὃν μηδὲ οἱ σκληρότατοι τῶν ἀγροίκων διέφυγον , ἄτρωτος δὲ μεῖναι τὰς αἰσθήσεις καὶ τὸν νοῦν ἕτοιμος καὶ ὕπνου κρείττων , καὶ γὰρ δὴ καὶ τὸ νωθρὸν αὐτοῦ ἀπῆν .
Lemmas: ἀρχιερεύς μέν γάρ γίγνομαι ὁ Ἀσία αὐτός τε καί ὁ πρόγονος αὐτός παῖς ἐκ πατήρ πᾶς , ὁ δέ στέφανος οὗτος πολύς καί ὑπέρ πολύς χρῆμα . δίδυμος τε ἀποτίκτω ἄμφω μέν εἰμί ἐν σπάργανον , πεμπταῖος δέ εἰμί κεραυνός μέν βάλλω ὁ ἕτερος , ὁ δέ οὐδείς πηρόω ὁ αἴσθησις συγκατάκειμαι ὁ βάλλω . καίτοι ὁ ὁ σκηπτός πῦρ οὕτως δριμύς καί θειώδης , ὡς ὁ ἀγχοῦ ὁ μέν ἀποκτείνω κατά ἔκπληξις , ὁ δέ ἀκοή τε καί ὀφθαλμός σίνομαι , ὁ δέ εἰς ὁ νόος ἀποσκήπτω . ἀλλά οὐδείς οὗτος ὁ Σκοπελιανός ἁλίσκομαι , διατελέω γάρ δή καί εἰς γῆρας βαθύς ἀκέραιος τε καί ἄρτιος . οὗτος δέ ὁπόθεν θαυμάζω , δηλόω σύ βούλομαι · δειπνέω μέν κατά ὁ Λῆμνος ὑπό δρῦς μέγας θεριστής ὀκτώ περί ὁ καλέω Κέρας ὁ νῆσος , ὁ δέ χωρίον οὗτος λιμήν εἰμί εἰς κεραία ἐπιστρέφω λεπτός , νέφος δέ ὁ δρῦς περιέχω καί σκηπτός εἰς αὐτός ἐκδίδωμι ὁ μέν βάλλω , ὁ θεριστής δέ ἔκπληξις αὐτός ἐμπίπτω , ἐπί ὅς τυγχάνω ἕκαστος πράσσω , οὕτως ἀποθνῄσκω , ὁ μέν γάρ κύλιξ ἀναιρέω , ὁ δέ πίνω , ὁ δέ μάσσω , ὁ δέ ἐσθίω , ὁ δέ τις ποιέω ὁ ψυχή ἀφίημι ἐπιτύφομαι καί μέλας , ὥσπερ ὁ χάλκεος ὁ ἀνδριάς περί ὁ ἔμπυρος ὁ πηγή καπνίζω . ὁ δέ οὕτως τις οὐ ἀθεεί τρέφω , ὡς διαφεύγω μέν ὁ ἐκ ὁ σκηπτός θάνατος , ὅς μηδέ ὁ σκληρός ὁ ἄγροικος διαφεύγω , ἄτρωτος δέ μένω ὁ αἴσθησις καί ὁ νόος ἑτοῖμος καί ὕπνος κρατύς , καί γάρ δή καί ὁ νωθρός αὐτός ἄπειμι .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.3
Ἐφοίτησε δὲ τοὺς ῥητορικοὺς τῶν λόγων παρὰ τὸν Σμυρναῖον Νικήτην μελετήσαντα μὲν ἐπιφανῶς , πολλῷ δὲ μεῖζον ἐν δικαστηρίοις πνεύσαντα . δεομένων δὲ τῶν Κλαζομενίων τὰς μελέτας αὐτὸν οἴκοι ποιεῖσθαι καὶ προβήσεσθαι τὰς Κλαζομενὰς ἐπὶ μέγα ἡγουμένων , εἰ τοιοῦτος δὴ ἀνὴρ ἐμπαιδεύσοι σφίσιν , τουτὶ μὲν οὐκ ἀμούσως παρῃτήσατο τὴν ἀηδόνα φήσας ἐν οἰκίσκῳ μὴ ᾅδειν , ὥσπερ δὲ ἄλσος τι τῆς ἑαυτοῦ εὐφωνίας τὴν Σμύρναν ἐσκέψατο καὶ τὴν ἠχὼ τὴν ἐκεῖ πλείστου ἀξίαν ᾠήθη . πάσης γὰρ τῆς Ἰωνίας οἷον μουσείου πεπολισμένης ἀρτιωτάτην ἐπέχει τάξιν ἡ Σμύρνα , καθάπερ ἐν τοῖς ὀργάνοις ἡ μαγάς .
Lemmas: φοιτάω δέ ὁ ῥητορικός ὁ λόγος παρά ὁ Σμυρναῖος Νικήτας μελετάω μέν ἐπιφανής , πολύς δέ μέγας ἐν δικαστήριον πνέω . δέω δέ ὁ Κλαζομένιος ὁ μελέτη αὐτός οἴκοι ποιέω καί προβαίνω ὁ Κλαζομεναί ἐπί μέγας ἡγέομαι , εἰ τοιοῦτος δή ἀνήρ ἐμπαιδεύω σφεῖς , οὗτος μέν οὐ ἄμουσος παραιτέομαι ὁ ἀηδών φημί ἐν οἰκίσκος μή ἀείδω , ὥσπερ δέ ἄλσος τις ὁ ἑαυτοῦ εὐφωνία ὁ Σμύρνα σκοπέω καί ὁ ἠχώ ὁ ἐκεῖ πολύς ἄξιος οἴομαι . πᾶς γάρ ὁ Ἰωνία οἷος Μούσειος πολίζω ἄρτιος ἐπέχω τάξις ὁ Σμύρνα , καθά ἐν ὁ ὄργανον ὁ μαγάς .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.6
βασίλειοι δὲ αὐτοῦ πρεσβεῖαι πολλαὶ μέν , καὶ γάρ τις καὶ ἀγαθὴ τύχη ξυνηκολούθει πρεσβεύοντι , ἀρίστη δὲ ἡ ὑπὲρ τῶν ἀμπέλων · οὐ γὰρ ὑπὲρ Σμυρναίων μόνων , ὥσπερ αἱ πλείους , ἀλλʼ ὑπὲρ τῆς Ἀσίας ὁμοῦ πάσης ἐπρεσβεύθη . τὸν δὲ νοῦν τῆς πρεσβείας ἐγὼ δηλώσω · ἐδόκει τῷ βασιλεῖ μὴ εἶναι τῇ Ἀσίᾳ ἀμπέλους , ἐπειδὴ ἐν οἴνῳ στασιάζειν ἔδοξαν , ἀλλʼ ἐξῃρῆσθαι μὲν τὰς ἤδη πεφυτευμένας , ἄλλας δὲ μὴ φυτεύειν ἔτι . ἔδει δὴ πρεσβείας ἀπὸ τοῦ κοινοῦ καὶ ἀνδρός , ὃς ἔμελλεν ὥσπερ Ὀρφεύς τις ἢ Θάμυρις ὑπὲρ αὐτῶν θέλξειν . αἱροῦνται τοίνυν Σκοπελιανὸν πάντες , ὁ δʼ οὕτω τι ἐκ περιουσίας ἐκράτει τὴν πρεσβείαν , ὡς μὴ μόνον τὸ ἐξεῖναι φυτεύειν ἐπανελθεῖν ἔχων , ἀλλὰ καὶ ἐπιτίμια κατὰ τῶν μὴ φυτευόντων . ὡς δὲ ηὐδοκίμησε τὸν ἀγῶνα τὸν ὑπὲρ τῶν ἀμπέλων , δηλοῖ μὲν καὶ τὰ εἰρημένα , ὁ γὰρ λόγος ἐν τοῖς θαυμασιωτάτοις , δηλοῖ δὲ καὶ τὰ ἐπὶ τῷ λόγῳ , δώρων τε γὰρ ἐπʼ αὐτῷ ἔτυχεν , ἃ νομίζεται παρὰ βασιλεῖ , πολλῶν τε προσρήσεών τε καὶ ἐπαίνων , νεότης τε αὐτῷ λαμπρὰ ξυνηκολούθησεν ἐς Ἰωνίαν σοφίας ἐρῶντες .
Lemmas: βασίλειος δέ αὐτός πρεσβεία πολύς μέν , καί γάρ τις καί ἀγαθός τύχη συνακολουθέω πρεσβεύω , ἀγαθός δέ ὁ ὑπέρ ὁ ἄμπελος · οὐ γάρ ὑπέρ Σμυρναῖος μόνος , ὥσπερ ὁ πολύς , ἀλλά ὑπέρ ὁ Ἀσία ὁμοῦ πᾶς πρεσβεύω . ὁ δέ νόος ὁ πρεσβεία ἐγώ δηλόω · δοκέω ὁ βασιλεύς μή εἰμί ὁ Ἀσία ἄμπελος , ἐπειδή ἐν οἶνος στασιάζω δοκέω , ἀλλά ἐξαιρέω μέν ὁ ἤδη φυτεύω , ἄλλος δέ μή φυτεύω ἔτι . δέω δή πρεσβεία ἀπό ὁ κοινός καί ἀνήρ , ὅς μέλλω ὥσπερ Ὀρφεύς τις ἤ Θάμυρις ὑπέρ αὐτός θέλγω . αἱρέω τοίνυν Σκοπελιανός πᾶς , ὁ δέ οὕτως τις ἐκ περιουσία κρατέω ὁ πρεσβεία , ὡς μή μόνος ὁ ἔξεστι φυτεύω ἐπανέρχομαι ἔχω , ἀλλά καί ἐπιτίμιον κατά ὁ μή φυτεύω . ὡς δέ εὐδοκιμέω ὁ ἀγών ὁ ὑπέρ ὁ ἄμπελος , δηλόω μέν καί ὁ λέγω , ὁ γάρ λόγος ἐν ὁ θαυμάσιος , δηλόω δέ καί ὁ ἐπί ὁ λόγος , δῶρον τε γάρ ἐπί αὐτός τυγχάνω , ὅς νομίζω παρά βασιλεύς , πολύς τε πρόσρησις τε καί ἔπαινος , νεότης τε αὐτός λαμπρός συνακολουθέω εἰς Ἰωνία σοφία ἐράω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.7
ἐπεὶ δὲ Ἀθήνησιν ἐγένετο , ποιεῖται αὐτὸν ξένον ὁ Ἡρώδου τοῦ σοφιστοῦ πατὴρ Ἀττικὸς θαυμάζων ἐπὶ ῥητορικῇ μᾶλλον ἢ τὸν Γοργίαν ποτὲ Θετταλοί . ὁπόσοι γοῦν τῶν πάλαι ῥητόρων ἑρμαῖ ἦσαν ἐν τοῖς τῆς οἰκίας δρόμοις , ἐκέλευε τούτους βάλλεσθαι λίθοις , ὡς διεφθορότας αὐτῷ τὸν υἱόν . μειράκιον μὲν δὴ ἐτύγχανεν ὢν ὁ Ἡρώδης τότε καὶ ὑπὸ τῷ πατρὶ ἔτι , τοῦ δὲ αὐτοσχεδιάζειν ἤρα μόνου , οὐ μὴν ἐθάρρει γε αὐτό , οὐδὲ γὰρ τῷ Σκοπελιανῷ ξυγγεγονὼς ἦν ἐς ἐκεῖνό πω τοῦ χρόνου , οὐδʼ ἥτις ἡ τῶν αὐτοσχεδίων ὁρμὴ γιγνώσκων , ὅθεν ἀσμένῳ οἱ ἐγένετο ἡ ἐπιδημία τοῦ ἀνδρός · ἐπειδὴ γὰρ λέγοντος ἤκουσε καὶ διατιθεμένου τὸν αὐτοσχέδιον , ἐπτερώθη ὑπʼ αὐτοῦ καὶ ἡτοιμάσθη , καὶ τὸν πατέρα δὲ ἧσαι διανοηθεὶς ἀπαγγέλλει οἱ μελέτην ἐς τὴν ἰδέαν τοῦ ξένου . ὁ πατὴρ δὲ ἠγάσθη τε αὐτὸν τῆς μιμήσεως καὶ πεντακόσια . ἔδωκεν αὐτῷ τάλαντα , ἔδωκε δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Σκοπελιανῷ πεντεκαίδεκα , ὁ δέ , ὅσαπερ ὁ πατήρ , τοσαῦτα ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ δωρεᾶς προσέδωκεν αὐτῷ , ἔτι καὶ διδάσκαλον ἑαυτοῦ προσειπών . τουτὶ δὲ συνιέντι Ἡρώδου καὶ τῶν τοῦ Πακτωλοῦ πηγῶν ἥδιον .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀθήνησι γίγνομαι , ποιέω αὐτός ξένος ὁ Ἡρώδης ὁ σοφιστής πατήρ Ἀττικός θαυμάζω ἐπί ῥητορικός μάλα ἤ ὁ Γοργίας ποτέ Θεσσαλός . ὁπόσος γοῦν ὁ πάλαι ῥήτωρ ἑρμῆς εἰμί ἐν ὁ ὁ οἰκία δρόμος , κελεύω οὗτος βάλλω λίθος , ὡς διαφθείρω αὐτός ὁ υἱός . μειράκιον μέν δή τυγχάνω εἰμί ὁ Ἡρώδης τότε καί ὑπό ὁ πατήρ ἔτι , ὁ δέ αὐτοσχεδιάζω ἐράω μόνος , οὐ μήν θαρσέω γε αὐτός , οὐδέ γάρ ὁ Σκοπελιανός συγγίγνομαι εἰμί εἰς ἐκεῖνος πω ὁ χρόνος , οὐδέ ὅστις ὁ ὁ αὐτοσχέδιος ὁρμή γιγνώσκω , ὅθεν ἄσμενος ἕ γίγνομαι ὁ ἐπιδημία ὁ ἀνήρ · ἐπειδή γάρ λέγω ἀκούω καί διατίθημι ὁ αὐτοσχέδιος , πτερόω ὑπό αὐτός καί ἑτοιμάζω , καί ὁ πατήρ δέ ἧμαι διανοέω ἀπαγγέλλω ἕ μελέτη εἰς ὁ ἰδέα ὁ ξένος . ὁ πατήρ δέ ἄγαμαι τε αὐτός ὁ μίμησις καί πεντακόσιοι . δίδωμι αὐτός τάλαντον , δίδωμι δέ καί αὐτός ὁ Σκοπελιανός πεντεκαίδεκα , ὁ δέ , ὅσος ὁ πατήρ , τοσοῦτος ἀπό ὁ ἑαυτοῦ δωρεά προσδίδωμι αὐτός , ἔτι καί διδάσκαλος ἑαυτοῦ προσλέγω . οὗτος δέ συνίημι Ἡρώδης καί ὁ ὁ Πακτωλός πηγή ἡδύς .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.8
τὴν δὲ εὐτυχίαν , ᾗ περὶ τὰς πρεσβείας ἐχρῆτο , ξυμβάλλειν ἐστὶ καὶ τοῖσδε · ἔδει μὲν γὰρ τοῖς Σμυρναίοις τοῦ πρεσβεύσοντος ὑπὲρ αὐτῶν ἀνδρός , ἡ πρεσβεία δὲ ἦν ὑπὲρ τῶν μεγίστων . ὁ μὲν δὴ ἐγήρασκεν ἤδη καὶ τοῦ ἀποδημεῖν ἐξώρως εἶχεν , ἐχειροτονεῖτο δὲ ὁ Πολέμων οὔπω πεπρεσβευκὼς πρότερον . εὐξάμενος οὖν ὑπὲρ τῆς ἀγαθῆς τύχης ἐδεῖτο γενέσθαι οἱ τὴν τοῦ Σκοπελιανοῦ πειθώ , καὶ περιβαλὼν αὐτὸν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι , αἴ κʼ ἐμὲ σοὶ ἴσκωσι , μάλα ἀστείως ὁ Πολέμων τὰ ἐκ Πατροκλείας ἐπεῖπεν τῷ ἀνδρί . καὶ Ἀπολλώνιος δὲ ὁ Τυανεὺς ὑπερενεγκὼν σοφίᾳ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν τὸν Σκοπελιανὸν ἐν θαυμασίοις τάττει .
Lemmas: ὁ δέ εὐτυχία , ὅς περί ὁ πρεσβεία χράω , συμβάλλω εἰμί καί ὅδε · δέω μέν γάρ ὁ Σμυρναῖος ὁ πρεσβεύω ὑπέρ αὐτός ἀνήρ , ὁ πρεσβεία δέ εἰμί ὑπέρ ὁ μέγας . ὁ μέν δή γηράσκω ἤδη καί ὁ ἀποδημέω ἔξωρος ἔχω , χειροτονέω δέ ὁ Πολέμων οὔπω πρεσβεύω πρότερος . εὔχομαι οὖν ὑπέρ ὁ ἀγαθός τύχη δέω γίγνομαι ἕ ὁ ὁ Σκοπελιανός πειθώ , καί περιβάλλω αὐτός ἐπί ὁ ἐκκλησία δίδωμι δέ ἐγώ ὦμος ὁ σός τεῦχος θωρήσσω , εἰ ἄν ἐγώ σύ ἴσκω , μάλα ἀστεῖος ὁ Πολέμων ὁ ἐκ Πατρόκλεια ἐπιλέγω ὁ ἀνήρ . καί Ἀπολλώνιος δέ ὁ Τυανεύς ὑπερφέρω σοφία ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ Σκοπελιανός ἐν θαυμάσιος τάσσω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.22.1
Διονύσιος δὲ ὁ Μιλήσιος εἴθʼ , ὡς ἔνιοί φασι , πατέρων ἐπιφανεστάτων ἐγένετο , εἴθʼ , ὥς τινες , αὐτὸ τοῦτο ἐλευθέρων , ἀφείσθω τούτου τοῦ μέρους , ἐπειδὴ οἰκείᾳ ἀρετῇ ἐλαμπρύνετο , τὸ γὰρ καταφεύγειν ἐς τοὺς ἄνω ἀποβεβληκότων ἐστὶ τὸν ἐφʼ ἑαυτῶν ἔπαινον . Ἰσαίου δὲ ἀκροατὴς γενόμενος ἀνδρός , ὡς ἔφην , κατὰ φύσιν ἑρμηνεύοντος τουτὶ μὲν ἱκανῶς ἀπεμάξατο καὶ πρὸς τούτῳ τὴν εὐταξίαν τῶν νοημάτων , καὶ γὰρ δὴ καὶ τοῦτο Ἰσαίου . μελιχρότατος δὲ περὶ τὰς ἐννοίας γενόμενος οὐκ ἐμέθυε περὶ τὰς ἡδονάς , ὥσπερ ἔνιοι τῶν σοφιστῶν , ἀλλʼ ἐταμιεύετο λέγων ἀεὶ πρὸς τοὺς γνωρίμους , ὅτι χρὴ τοῦ μέλιτος ἄκρῳ δακτύλῳ , ἀλλὰ μὴ κοίλῃ χειρὶ γεύεσθαι , ὡς ἐν ἅπασι μὲν τοῖς εἰρημένοις δεδήλωται τῷ Διονυσίῳ , λογικοῖς τε καὶ νομικοῖς καὶ ἠθικοῖς ἀγῶσι , μάλιστα δὲ ἐν τῷ ἐπὶ Χαιρωνείᾳ θρήνῳ . διεξιὼν γὰρ τὸν Δημοσθένην τὸν μετὰ Χαιρώνειαν προσάγοντα τῇ βουλῇ ἑαυτὸν ἐς τήνδε τὴν μονῳδίαν τοῦ λόγου ἐτελεύτησεν · ὦ Χαιρώνεια πονηρὸν χωρίον . καὶ πάλιν ὦ αὐτομολήσασα πρὸς τοὺς βαρβάρους Βοιωτία . στενάξατε οἱ κατὰ γῆς ἥρωες , ἐγγὺς Πλαταιῶν νενικήμεθα . καὶ πάλιν ἐν τοῖς κρινομένοις ἐπὶ τῷ μισθοφορεῖν Ἀρκάσιν ἀγορὰ πολέμου ﻿ πρόκειται καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων κακὰ τὴν Ἀρκαδίαν τρέφει . καὶ ἐπέρχεται πόλεμος αἰτίαν οὐκ ἔχων .
Lemmas: Διονύσιος δέ ὁ Μιλήσιος εἴτε , ὡς ἔνιοι φημί , πατήρ ἐπιφανής γίγνομαι , εἴτε , ὡς τις , αὐτός οὗτος ἐλεύθερος , ἀφίημι οὗτος ὁ μέρος , ἐπειδή οἰκεῖος ἀρετή λαμπρύνω , ὁ γάρ καταφεύγω εἰς ὁ ἄνω ἀποβάλλω εἰμί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ ἔπαινος . Ἰσαῖος δέ ἀκροατής γίγνομαι ἀνήρ , ὡς φημί , κατά φύσις ἑρμηνεύω οὗτος μέν ἱκανός ἀπομάσσω καί πρός οὗτος ὁ εὐταξία ὁ νόημα , καί γάρ δή καί οὗτος Ἰσαῖος . μελιχρός δέ περί ὁ ἔννοια γίγνομαι οὐ μεθύω περί ὁ ἡδονή , ὥσπερ ἔνιοι ὁ σοφιστής , ἀλλά ταμιεύω λέγω ἀεί πρός ὁ γνώριμος , ὅτι χρή ὁ μέλι ἄκρος δάκτυλος , ἀλλά μή κοῖλος χείρ γεύω , ὡς ἐν ἅπας μέν ὁ λέγω δηλόω ὁ Διονύσιος , λογικός τε καί νομικός καί ἠθικός ἀγών , μάλα δέ ἐν ὁ ἐπί Χαιρωνεία θρῆνος . διεξέρχομαι γάρ ὁ Δημοσθένης ὁ μετά Χαιρώνεια προσάγω ὁ βουλή ἑαυτοῦ εἰς ὅδε ὁ μονῳδία ὁ λόγος τελευτάω · ὦ Χαιρώνεια πονηρός χωρίον . καί πάλιν ὦ αὐτομολέω πρός ὁ βάρβαρος Βοιωτία . στενάζω ὁ κατά γῆ ἥρως , ἐγγύς Πλάταια νικάω . καί πάλιν ἐν ὁ κρίνω ἐπί ὁ μισθοφορέω Ἀρκάς ἀγορά πόλεμος ﻿ πρόκειμαι καί ὁ ὁ Ἕλλην κακός ὁ Ἀρκαδία τρέφω . καί ἐπέρχομαι πόλεμος αἰτία οὐ ἔχω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.22.2
τοιάδε μὲν ἡ ἐπίπαν ἰδέα τοῦ Διονυσίου , καθʼ ἣν τὰ τῆς μελέτης αὐτῷ προὔβαινεν ἐπισκοπουμένῳ καιρόν , ὅσονπερ ὁ Ἰσαῖος , ὁ δὲ λόγος ὁ περὶ τοῦ Διονυσίου λεγόμενος , ὡς Χαλδαίοις τέχναις τοὺς ὁμιλητὰς τὸ μνημονικὸν ἀναπαιδεύοντος πόθεν εἴρηται , ἐγὼ δηλώσω · τέχναι μνήμης οὔτε εἰσὶν οὔτʼ ἂν γένοιντο , μνήμη μὲν γὰρ δίδωσι τέχνας , αὐτὴ δὲ ἀδίδακτος καὶ οὐδεμιᾷ τέχνῃ ἁλωτός , ἔστι γὰρ πλεονέκτημα φύσεως ἢ τῆς ἀθανάτου ψυχῆς μοῖρα . οὐ γὰρ ἄν ποτε θνητὰ νομισθείη τὰ ἀνθρώπεια , οὐδὲ διδακτά , ἃ ἐμάθομεν , εἰ μνήμη συνεπολιτεύετο ἀνθρώποις , ἣν εἴτε μητέρα δεῖ χρόνου καλεῖν , εἴτε παῖδα , μὴ διαφερώμεθα πρὸς τοὺς ποιητάς , ἀλλʼ ἔστω , ὅ τι βούλονται . πρὸς δὲ τούτοις τίς οὕτως εὐήθης κατὰ τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἐν σοφοῖς γραφόμενος , ὡς γοητεύων ἐν μειρακίοις διαβάλλειν καὶ ἃ ὀρθῶς ἐπαιδεύθη ; πόθεν οὖν τὸ μνημονικὸν τοῖς ἀκροωμένοις ; ἄπληστα τὴν ἡδονὴν ἐδόκει τὰ τοῦ Διονυσίου καὶ πολλάκις ἐπαναλαμβάνειν αὐτὰ ἠναγκάζετο , ἐπειδὴ ξυνίει σφῶν χαιρόντων τῇ ἀκροάσει . οἱ δὴ εὐμαθέστεροι τῶν νέων ἐνετυποῦντο αὐτὰ ταῖς γνώμαις καὶ ἀπήγγελλον ἑτέροις μελέτῃ μᾶλλον ἢ μνήμῃ ξυνειληφότες , ὅθεν μνημονικοί τε ὠνομάζοντο καὶ τέχνην αὐτὸ πεποιημένοι . ἔνθεν ὁρμώμενοί τινες τὰς τοῦ Διονυσίου μελέτας ἐσπερματολογῆσθαί φασιν , ὡς δὴ ἄλλο ἄλλου ξυνενεγκόντων ἐς αὐτάς , ἐν ᾧ ἐβραχυλόγησεν .
Lemmas: τοιόσδε μέν ὁ ἐπίπαν ἰδέα ὁ Διονύσιος , κατά ὅς ὁ ὁ μελέτη αὐτός προβαίνω ἐπισκοπέω καιρός , ὅσος ὁ Ἰσαῖος , ὁ δέ λόγος ὁ περί ὁ Διονύσιος λέγω , ὡς Χαλδαῖος τέχνη ὁ ὁμιλητής ὁ μνημονικός ἀναπαιδεύω πόθεν λέγω , ἐγώ δηλόω · τέχνη μνήμη οὔτε εἰμί οὔτε ἄν γίγνομαι , μνήμη μέν γάρ δίδωμι τέχνη , αὐτός δέ ἀδίδακτος καί οὐδείς τέχνη ἁλωτός , εἰμί γάρ πλεονέκτημα φύσις ἤ ὁ ἀθάνατος ψυχή μοῖρα . οὐ γάρ ἄν ποτέ θνητός νομίζω ὁ ἀνθρώπειος , οὐδέ διδακτός , ὅς μανθάνω , εἰ μνήμη συμπολιτεύω ἄνθρωπος , ὅς εἴτε μήτηρ δέω χρόνος καλέω , εἴτε παῖς , μή διαφέρω πρός ὁ ποιητής , ἀλλά εἰμί , ὅς τις βούλομαι . πρός δέ οὗτος τίς οὕτως εὐήθης κατά ὁ ἑαυτοῦ δόξα ἐν σοφός γράφω , ὡς γοητεύω ἐν μειράκιον διαβάλλω καί ὅς ὀρθός παιδεύω ; πόθεν οὖν ὁ μνημονικός ὁ ἀκροάομαι ; ἄπληστος ὁ ἡδονή δοκέω ὁ ὁ Διονύσιος καί πολλάκις ἐπαναλαμβάνω αὐτός ἀναγκάζω , ἐπειδή συνίημι σφεῖς χαίρω ὁ ἀκρόασις . ὁ δή εὐμαθής ὁ νέος ἐντυπόω αὐτός ὁ γνώμη καί ἀπαγγέλλω ἕτερος μελέτη μάλα ἤ μνήμη συλλαμβάνω , ὅθεν μνημονικός τε ὀνομάζω καί τέχνη αὐτός ποιέω . ἔνθεν ὁρμάω τις ὁ ὁ Διονύσιος μελέτη σπερματολογέω φημί , ὡς δή ἄλλος ἄλλος συμφέρω εἰς αὐτός , ἐν ὅς βραχυλογέω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.22.3
μεγάλων μὲν οὖν ἠξιοῦτο κἀκ τῶν πόλεων , ὁπόσαι αὐτὸν ἐπὶ σοφίᾳ ἐθαύμαζον , μεγίστων δὲ ἐκ βασιλέως · Ἀδριανὸς γὰρ σατράπην μὲν αὐτὸν ἀπέφηνεν οὐκ ἀφανῶν ἐθνῶν , ʽἐγ̓κατέλεξε δὲ τοῖς δημοσίᾳ ἱππεύουσι καὶ τοῖς ἐν τῷ Μουσείῳ σιτουμένοις , τὸ δὲ Μουσεῖον τράπεζα Αἰγυπτία ξυγκαλοῦσα τοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῆ ἐλλογίμους . πλείστας δὲ ἐπελθὼν πόλεις καὶ πλείστοις ἐνομιλήσας ἔθνεσιν οὔτε ἐρωτικήν ποτε αἰτίαν ἔλαβεν οὔτε ἀλαζόνα ὑπὸ τοῦ σωφρονέστατός τε φαίνεσθαι καὶ ἐφεστηκώς . οἱ δὲ ἀνατιθέντες Διονυσίῳ τὸν Ἀράσπαν τὸν τῆς Πανθείας ἐρῶντα ἀνήκοοι μὲν τῶν τοῦ Διονυσίου ῥυθμῶν , ἀνήκοοι δὲ τῆς ἄλλης ἑρμηνείας , ἄπειροι δὲ τῆς τῶν ἐνθυμημάτων τέχνης · οὐ γὰρ Διονυσίου τὸ φρόντισμα τοῦτο , ἀλλὰ Κέλερος τοῦ τεχνογράφου , ὁ δὲ Κέλερ βασιλικῶν μὲν ἐπιστολῶν ἀγαθὸς προστάτης , μελέτῃ δὲ οὐκ ἀποχρῶν , Διονυσίῳ δὲ τὸν ἐκ μειρακίου χρόνον διάφορος .
Lemmas: μέγας μέν οὖν ἀξιόω ἐκ ὁ πόλις , ὁπόσος αὐτός ἐπί σοφία θαυμάζω , μέγας δέ ἐκ βασιλεύς · Ἀδριανός γάρ σατράπης μέν αὐτός ἀποφαίνω οὐ ἀφανής ἔθνος , ἐγκαταλέγω δέ ὁ δημοσίᾳ ἱππεύω καί ὁ ἐν ὁ Μουσεῖον σιτέω , ὁ δέ Μουσεῖον τράπεζα Αἰγύπτιος συγκαλέω ὁ ἐν πᾶς ὁ γῆ ἐλλόγιμος . πολύς δέ ἐπέρχομαι πόλις καί πολύς ἐνομιλέω ἔθνος οὔτε ἐρωτικός ποτέ αἰτία λαμβάνω οὔτε ἀλαζών ὑπό ὁ σώφρων τε φαίνω καί ἐφίστημι . ὁ δέ ἀνατίθημι Διονύσιος ὁ Ἀράσπης ὁ ὁ Πάνθεια ἐράω ἀνήκοος μέν ὁ ὁ Διονύσιος ῥυθμός , ἀνήκοος δέ ὁ ἄλλος ἑρμηνεία , ἄπειρος δέ ὁ ὁ ἐνθύμημα τέχνη · οὐ γάρ Διονύσιος ὁ φρόντισμα οὗτος , ἀλλά Κέλερ ὁ τεχνόγραφος , ὁ δέ Κέλερ βασιλικός μέν ἐπιστολή ἀγαθός προστάτης , μελέτη δέ οὐ ἀποχράω , Διονύσιος δέ ὁ ἐκ μειράκιον χρόνος διάφορος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.23.1
Λολλιανὸς δὲ ὁ Ἐφέσιος προὔστη μὲν τοῦ Ἀθήνησι θρόνου πρῶτος , προὔστη δὲ καὶ τοῦ Ἀθηναίων δήμου στρατηγήσας αὐτοῖς τὴν ἐπὶ τῶν ὅπλων , ἡ δὲ ἀρχὴ αὕτη πάλαι μὲν κατέλεγέ τε καὶ ἐξῆγεν ἐς τὰ πολέμια , νυνὶ δὲ τροφῶν ἐπιμελεῖται καὶ σίτου ἀγορᾶς . θορύβου δὲ καθεστηκότος παρὰ τὰ ἀρτοπώλια καὶ τῶν Ἀθηναίων βάλλειν αὐτὸν ὡρμηκότων Παγκράτης ὁ κύων ὁ μετὰ ταῦτα ἐν Ἰσθμῷ φιλοσοφήσας παρελθὼν ἐς τοὺς Ἀθηναίους καὶ εἰπὼν Λολλιανὸς οὐκ ἔστιν ἀρτοπώλης , ἀλλὰ λογοπώλης διέχεεν οὕτω τοὺς Ἀθηναίους , ὡς μεθεῖναι τοὺς λίθους διὰ χειρὸς αὐτοῖς ὄντας . σίτου δὲ ἐκ Θετταλίας ἐσπεπλευκότος καὶ χρημάτων δημοσίᾳ οὐκ ὄντων ἐπέτρεψεν ὁ Λολλιανὸς ἔρανον τοῖς αὐτοῦ γνωρίμοις , καὶ χρήματα συχνὰ ἠθροίσθη . καὶ τοῦτο μὲν ἀνδρὸς εὐμηχάνου δόξει καὶ σοφοῦ τὰ πολιτικά , ἐκεῖνο δὲ δικαίου τε καὶ εὐγνώμονος · τὰ γὰρ χρήματα ταῦτα τοῖς ξυμβαλομένοις ἀπέδωκεν ἐπανεὶς τὸν μισθὸν τῆς ἀκροάσεως .
Lemmas: Λολλιανός δέ ὁ Ἐφέσιος προΐστημι μέν ὁ Ἀθήνησι θρόνος πρῶτος , προΐστημι δέ καί ὁ Ἀθηναῖος δῆμος στρατηγέω αὐτός ὁ ἐπί ὁ ὅπλον , ὁ δέ ἀρχή οὗτος πάλαι μέν καταλέγω τε καί ἐξάγω εἰς ὁ πολέμιος , νυνί δέ τροφή ἐπιμελέομαι καί σῖτος ἀγορά . θόρυβος δέ καθίστημι παρά ὁ ἀρτοπώλιον καί ὁ Ἀθηναῖος βάλλω αὐτός ὁρμάω Παγκράτης ὁ κύων ὁ μετά οὗτος ἐν Ἰσθμός φιλοσοφέω παρέρχομαι εἰς ὁ Ἀθηναῖος καί λέγω Λολλιανός οὐ εἰμί ἀρτοπώλης , ἀλλά λογοπώλης διαχέω οὕτως ὁ Ἀθηναῖος , ὡς μεθίημι ὁ λίθος διά χείρ αὐτός εἰμί . σῖτος δέ ἐκ Θεσσαλία εἰσπλέω καί χρῆμα δημοσίᾳ οὐ εἰμί ἐπιτρέπω ὁ Λολλιανός ἔρανος ὁ αὐτός γνώριμος , καί χρῆμα συχνός ἀθροίζω . καί οὗτος μέν ἀνήρ εὐμήχανος δοκέω καί σοφός ὁ πολιτικός , ἐκεῖνος δέ δίκαιος τε καί εὐγνώμων · ὁ γάρ χρῆμα οὗτος ὁ συμβάλλω ἀποδίδωμι ἐπανίημι ὁ μισθός ὁ ἀκρόασις .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.23.2
ἔδοξε δὲ ὁ σοφιστὴς οὗτος τεχνικώτατός τε καὶ φρονιμώτατος τὸ ἐπιχειρηματικὸν ἐν ἐπινοίᾳ τεχνικῇ κείμενον ἱκανῶς ἐκπονῆσαι , καὶ ἑρμηνεῦσαι μὲν ἀποχρῶν , νοῆσαι δὲ καὶ τὰ νοηθέντα τάξαι ἀπέριττος . διαφαίνονται δὲ τοῦ λόγου καὶ λαμπρότητες λήγουσαι ταχέως , ὥσπερ τὸ τῆς ἀστραπῆς σέλας . δηλοῦται δὲ τοῦτο ἐν πᾶσι μέν , μάλιστα δὲ ἐν τοῖσδε · κατηγορῶν μὲν γὰρ τοῦ Λεπτίνου διὰ τὸν νόμον , ἐπεὶ μὴ ἐφοίτα τοῖς Ἀθηναίοις ἐκ τοῦ Πόντου σῖτος , ὧδε ἤκμασεν · κέκλεισται τὸ στόμα τοῦ Πόντου νόμῳ καὶ τὰς Ἀθηναίων τροφὰς ὀλίγαι κωλύουσι συλλαβαί , καὶ ταὐτὸν δύναται Λύσανδρος ναυμαχῶν καὶ Λεπτίνης νομομαχῶν . ἀντιλέγων δὲ τοῖς Ἀθηναίοις ἀπορίᾳ χρημάτων βουλευομένοις πωλεῖν τὰς νήσους ὧδε ἔπνευσεν · λῦσον , ὦ Πόσειδον , τὴν ἐπὶ Δήλῳ χάριν , συγχώρησον αὐτῇ πωλουμένῃ φυγεῖν . ἐσχεδίαζε μὲν οὖν κατὰ τὸν Ἰσαῖον , οὗ δὴ καὶ ἠκροάσατο , μισθοὺς δὲ γενναίους ἐπράττετο τὰς συνουσίας οὐ μελετηρὰς μόνον , ἀλλὰ καὶ διδασκαλικὰς παρέχων . εἰκόνες δὲ αὐτοῦ Ἀθήνησι μία μὲν ἐπʼ ἀγορᾶς , ἑτέρα δὲ ἐν τῷ ἄλσει τῷ μικρῷ , ὃ αὐτὸς λέγεται ἐκφυτεῦσαι .
Lemmas: δοκέω δέ ὁ σοφιστής οὗτος τεχνικός τε καί φρόνιμος ὁ ἐπιχειρηματικός ἐν ἐπίνοια τεχνικός κεῖμαι ἱκανός ἐκπονέω , καί ἑρμηνεύω μέν ἀποχράω , νοέω δέ καί ὁ νοέω τάσσω ἀπέριττος . διαφαίνω δέ ὁ λόγος καί λαμπρότης λήγω ταχύς , ὥσπερ ὁ ὁ ἀστραπή σέλας . δηλόω δέ οὗτος ἐν πᾶς μέν , μάλα δέ ἐν ὅδε · κατηγορέω μέν γάρ ὁ Λεπτίνης διά ὁ νόμος , ἐπεί μή φοιτάω ὁ Ἀθηναῖος ἐκ ὁ Πόντος σῖτος , ὧδε ἀκμάζω · κλείω ὁ στόμα ὁ Πόντος νόμος καί ὁ Ἀθηναῖος τροφή ὀλίγος κωλύω συλλαβή , καί αὐτός δύναμαι Λύσανδρος ναυμαχέω καί Λεπτίνης νομομαχέω . ἀντιλέγω δέ ὁ Ἀθηναῖος ἀπορία χρῆμα βουλεύω πωλέω ὁ νῆσος ὧδε πνέω · λύω , ὦ Ποσειδῶν , ὁ ἐπί Δῆλος χάρις , συγχωρέω αὐτός πωλέω φεύγω . σχεδιάζω μέν οὖν κατά ὁ Ἰσαῖος , ὅς δή καί ἀκροάομαι , μισθός δέ γενναῖος πράσσω ὁ συνουσία οὐ μελετηρός μόνος , ἀλλά καί διδασκαλικός παρέχω . εἰκών δέ αὐτός Ἀθήνησι εἷς μέν ἐπί ἀγορά , ἕτερος δέ ἐν ὁ ἄλσος ὁ μικρός , ὅς αὐτός λέγω ἐκφυτεύω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.24.1
οὐδὲ τὸν Βυζάντιον σοφιστὴν παραλείψω Μάρκον , ὑπὲρ οὗ κἂν ἐπιπλήξαιμι τοῖς Ἕλλησιν , εἰ τοιόσδε γενόμενος , ὁποῖον δηλώσω , μήπω τυγχάνοι τῆς ἑαυτοῦ δόξης . Μάρκῳ τοίνυν ἦν ἀναφορὰ τοῦ γένους ἐς τὸν ἀρχαῖον Βύζαντα , πατὴρ δὲ ὁμώνυμος ἔχων θαλαττουργοὺς οἰκέτας ἐν Ἱερῷ , τὸ δὲ Ἱερὸν παρὰ τὰς ἐκβολὰς τοῦ Πόντου . διδάσκαλος δὲ αὐτοῦ Ἰσαῖος ἐγένετο , παρʼ οὗ καὶ τὸ κατὰ φύσιν ἑρμηνεύειν μαθὼν ἐπεκόσμησεν αὐτὸ ὡραισμένῃ πρᾳότητι . καὶ παράδειγμα ἱκανώτατον τῆς Μάρκου ἰδέας ὁ Σπαρτιάτης ὁ ξυμβουλεύων τοῖς Λακεδαιμονίοις μὴ παραδέχεσθαι τοὺς ἀπὸ Σφακτηρίας γυμνοὺς ἥκοντας . τῆσδε γὰρ τῆς ὑποθέσεως ἤρξατο ὧδε · ἀνὴρ Λακεδαιμόνιος μέχρι γήρως φυλάξας τὴν ἀσπίδα ἡδέως μὲν ἂν τοὺς γυμνοὺς τούτους ἀπέκτεινα . ὅστις δὲ καὶ τὰς διαλέξεις ὅδε ὁ ἀνὴρ ἐγένετο , ξυμβαλεῖν ἐστιν ἐκ τῶνδε · διδάσκων γὰρ περὶ τῆς τῶν σοφιστῶν τέχνης , ὡς πολλὴ καὶ ποικίλη , παράδειγμα τοῦ λόγου τὴν ἶριν ἐποιήσατο καὶ ἤρξατο τῆς διαλέξεως ὧδε · ὁ τὴν ἶριν ἰδών , ὡς ἓν χρῶμα , οὐκ εἶδεν , ὡς θαυμάσαι , ὁ δέ , ὅσα χρώματα , μᾶλλον ἐθαύμασεν . οἱ δὲ τὴν διάλεξιν ταύτην Ἀλκινόῳ τῷ Στωικῷ ἀνατιθέντες διαμαρτάνουσι μὲν ἰδέας λόγου , διαμαρτάνουσι δὲ ἀληθείας , ἀδικώτατοι δʼ ἀνθρώπων εἰσὶ προσαφαιρούμενοι τὸν σοφιστὴν καὶ τὰ οῖκεῖα . ﻿
Lemmas: οὐδέ ὁ Βυζάντιος σοφιστής παραλείπω Μάρκος , ὑπέρ ὅς ἄν ἐπιπλήσσω ὁ Ἕλλην , εἰ τοιόσδε γίγνομαι , ὁποῖος δηλόω , μήπω τυγχάνω ὁ ἑαυτοῦ δόξα . Μάρκος τοίνυν εἰμί ἀναφορά ὁ γένος εἰς ὁ ἀρχαῖος Βύζας , πατήρ δέ ὁμώνυμος ἔχω θαλασσουργός οἰκέτης ἐν Ἱερόν , ὁ δέ Ἱερόν παρά ὁ ἐκβολή ὁ Πόντος . διδάσκαλος δέ αὐτός Ἰσαῖος γίγνομαι , παρά ὅς καί ὁ κατά φύσις ἑρμηνεύω μανθάνω ἐπικοσμέω αὐτός ὡραίζω πραότης . καί παράδειγμα ἱκανός ὁ Μάρκος ἰδέα ὁ Σπαρτιάτης ὁ συμβουλεύω ὁ Λακεδαιμόνιος μή παραδέχομαι ὁ ἀπό Σφακτηρία γυμνός ἥκω . ὅδε γάρ ὁ ὑπόθεσις ἄρχω ὧδε · ἀνήρ Λακεδαιμόνιος μέχρι γῆρας φυλάσσω ὁ ἀσπίς ἡδύς μέν ἄν ὁ γυμνός οὗτος ἀποκτείνω . ὅστις δέ καί ὁ διάλεξις ὅδε ὁ ἀνήρ γίγνομαι , συμβάλλω εἰμί ἐκ ὅδε · διδάσκω γάρ περί ὁ ὁ σοφιστής τέχνη , ὡς πολύς καί ποικίλος , παράδειγμα ὁ λόγος ὁ ἶρις ποιέω καί ἄρχω ὁ διάλεξις ὧδε · ὁ ὁ ἶρις ὁράω , ὡς εἷς χρῶμα , οὐ ὁράω , ὡς θαυμάζω , ὁ δέ , ὅσος χρῶμα , μάλα θαυμάζω . ὁ δέ ὁ διάλεξις οὗτος Ἀλκίνοος ὁ Στωϊκός ἀνατίθημι διαμαρτάνω μέν ἰδέα λόγος , διαμαρτάνω δέ ἀλήθεια , ἄδικος δέ ἄνθρωπος εἰμί προσαφαιρέω ὁ σοφιστής καί ὁ οἰκεῖος . ﻿
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.24.2
τὸ δὲ τῶν ὀφρύων ἦθος καὶ ἡ τοῦ προσώπου σύννοια σοφιστὴν ἐδήλου τὸν Μάρκον , καὶ γὰρ ἐτύγχανεν ἀεί τι ἐπισκοπῶν τῇ γνώμῃ καὶ ἀναπαιδεύων ἑαυτὸν τοῖς ἐς τὸ σχεδιάζειν ἄγουσι . καὶ τοῦτο ἐδηλοῦτο μὲν τῇ τῶν ὀφθαλμῶν στάσει πεπηγότων τὰ πολλὰ ἐς ἀπορρήτους ἐννοίας , ὡμολογήθη δὲ καὶ ὑπὸ τοῦ ἀνδρός · ἐρομένου γάρ τινος αὐτὸν τῶν ἐπιτηδείων , ὅπως χθὲς ἐμελέτα ἐπʼ ἐμαυτοῦ μὲν ἔφη λόγου ἀξίως , ἐπὶ δὲ τῶν γνωρίμων ἧττον . θαυμάσαντος δὲ τὴν ἀπόκρισιν ἐγὼ ἔφη ὁ Μάρκος καὶ τῇ σιωπῇ ἐνεργῷ χρῶμαι καὶ γυμνάζουσί με δύο ὑποθέσεις καὶ τρεῖς ὑπὸ τὴν μίαν , ἣν ἐς τὸ κοινὸν ἀγωνίζομαι . γενειάδος δὲ καὶ κόμης αὐχμηρῶς εἶχεν , ὅθεν ἀγροικότερος ἀνδρὸς πεπνυμένου ἐδόκει τοῖς πολλοῖς . τουτὶ δὲ καὶ Πολέμων ὁ σοφιστὴς πρὸς αὐτὸν ἔπαθεν · παρῆλθε μὲν γὰρ ἐς τὴν τοῦ Πολέμωνος διατριβὴν ὀνομαστὸς ἤδη ὤν , ξυγκαθημένων δὲ τῶν ἐς τὴν ἀκρόασιν ἀπηντηκότων ἀναγνούς τις αὐτὸν τῶν ἐς τὸ Βυζάντιον πεπλευκότων διεμήνυσε τῷ πέλας , ὁ δὲ τῷ πλησίον , καὶ διεδόθη ἐς πάντας , ὅτι ὁ Βυζάντιος εἴη σοφιστής , ὅθεν τοῦ Πολέμωνος αἰτοῦντος τὰς ὑποθέσεις ἐπεστρέφοντο πάντες ἐς τὸν Μάρκον , ἵνα προβάλοι . τοῦ δὲ Πολέμωνος εἰπόντος τί ἐς τὸν ἄγροικον ὁρᾶτε ; οὐ γὰρ δώσει γε οὗτος ὑπόθεσιν , ὁ Μάρκος ἐπάρας τὴν φωνήν , ὥσπερ εἰώθει , καὶ ἀνακύψας καὶ προβαλοῦμαι ἔφη καὶ μελετήσομαι . ἔνθεν ἑλὼν ὁ Πολέμων καὶ ξυνιεὶς δωριάζοντος διελέχθη ἐς τὸν ἄνδρα πολλά τε καὶ θαυμάσια ἐφιεὶς τῷ καιρῷ , μελετήσας δὲ καὶ μελετῶντος ἀκροασάμενος καὶ ἐθαυμάσθη καὶ ἐθαύμασεν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ὀφρύς ἦθος καί ὁ ὁ πρόσωπον σύννοια σοφιστής δηλόω ὁ Μάρκος , καί γάρ τυγχάνω ἀεί τις ἐπισκοπέω ὁ γνώμη καί ἀναπαιδεύω ἑαυτοῦ ὁ εἰς ὁ σχεδιάζω ἄγω . καί οὗτος δηλόω μέν ὁ ὁ ὀφθαλμός στάσις πήγνυμι ὁ πολύς εἰς ἀπόρρητος ἔννοια , ὁμολογέω δέ καί ὑπό ὁ ἀνήρ · ἔρομαι γάρ τις αὐτός ὁ ἐπιτήδειος , ὅπως χθές μελετάω ἐπί ἐμαυτοῦ μέν φημί λόγος ἄξιος , ἐπί δέ ὁ γνώριμος ἥσσων . θαυμάζω δέ ὁ ἀπόκρισις ἐγώ φημί ὁ Μάρκος καί ὁ σιωπή ἐνεργός χράω καί γυμνάζω ἐγώ δύο ὑπόθεσις καί τρεῖς ὑπό ὁ εἷς , ὅς εἰς ὁ κοινός ἀγωνίζομαι . γενειάς δέ καί κόμη αὐχμηρός ἔχω , ὅθεν ἄγροικος ἀνήρ πέπνυμαι δοκέω ὁ πολύς . οὗτος δέ καί Πολέμων ὁ σοφιστής πρός αὐτός πάσχω · παρέρχομαι μέν γάρ εἰς ὁ ὁ Πολέμων διατριβή ὀνομαστός ἤδη εἰμί , συγκάθημαι δέ ὁ εἰς ὁ ἀκρόασις ἀπαντάω ἀναγιγνώσκω τις αὐτός ὁ εἰς ὁ Βυζάντιον πλέω διαμηνύω ὁ πέλας , ὁ δέ ὁ πλησίον , καί διαδίδωμι εἰς πᾶς , ὅτι ὁ Βυζάντιος εἰμί σοφιστής , ὅθεν ὁ Πολέμων αἰτέω ὁ ὑπόθεσις ἐπιστρέφω πᾶς εἰς ὁ Μάρκος , ἵνα προβάλλω . ὁ δέ Πολέμων λέγω τίς εἰς ὁ ἄγροικος ὁράω ; οὐ γάρ δίδωμι γε οὗτος ὑπόθεσις , ὁ Μάρκος ἐπαίρω ὁ φωνή , ὥσπερ εἴωθα , καί ἀνακύπτω καί προβάλλω φημί καί μελετάω . ἔνθεν αἱρέω ὁ Πολέμων καί συνίημι Δωριάζω διαλέγω εἰς ὁ ἀνήρ πολύς τε καί θαυμάσιος ἐφίημι ὁ καιρός , μελετάω δέ καί μελετάω ἀκροάομαι καί θαυμάζω καί θαυμάζω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.24.3
μετὰ ταῦτα δὲ ἥκων ὁ Μάρκος ἐς τὰ Μέγαρα , οἰκισταὶ δὲ ʽοὗτοἰ Βυζαντίων , ἐστασίαζον μὲν οἱ Μεγαρεῖς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἀκμαζούσαις ταῖς γνώμαις , ὥσπερ ἄρτι τοῦ πινακίου ἐπʼ αὐτοὺς γεγραμμένου , καὶ οὐκ ἐδέχοντο σφᾶς ἐς τὰ Πύθια τὰ μικρὰ ἥκοντας . παρελθὼν δὲ ἐς μέσους ὁ Μάρκος οὕτω τι μεθήρμοσε τοὺς Μεγαρέας , ὡς ἀνοῖξαι πεῖσαι τὰς οἰκίας καὶ δέξασθαι τοὺς Ἀθηναίους ἐπὶ γυναῖκάς τε καὶ παῖδας . ἠγάσθη αὐτὸν καὶ Ἀδριανὸς ὁ αὐτοκράτωρ πρεσβεύοντα ὑπὲρ Βυζαντίων , ἐπιτηδειότατος τῶν πάλαι βασιλέων γενόμενος ἀρετὰς αὐξῆσαι .
Lemmas: μετά οὗτος δέ ἥκω ὁ Μάρκος εἰς ὁ Μέγαρα , οἰκιστής δέ ἵημι Βυζάντιος , στασιάζω μέν ὁ Μεγαρεύς πρός ὁ Ἀθηναῖος ἀκμάζω ὁ γνώμη , ὥσπερ ἄρτι ὁ πινάκιον ἐπί αὐτός γράφω , καί οὐ δέχομαι σφεῖς εἰς ὁ Πύθια ὁ μικρός ἥκω . παρέρχομαι δέ εἰς μέσος ὁ Μάρκος οὕτως τις μεθαρμόζω ὁ Μεγαρεύς , ὡς ἀνοίγνυμι πείθω ὁ οἰκία καί δέχομαι ὁ Ἀθηναῖος ἐπί γυνή τε καί παῖς . ἄγαμαι αὐτός καί Ἀδριανός ὁ αὐτοκράτωρ πρεσβεύω ὑπέρ Βυζάντιος , ἐπιτήδειος ὁ πάλαι βασιλεύς γίγνομαι ἀρετή αὐξάνω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.1
πολέμων δὲ ὁ σοφιστὴς οὔθʼ , ὡς οἱ πολλοὶ δοκοῦσι , Σμυρναῖος , οὔθʼ , ὥς τινες , ἐκ Φρυγῶν , ἀλλὰ ἤνεγκεν αὐτὸν Λαοδίκεια ἡ ἐν Καρίᾳ , ποταμῷ πρόσοικος Λύκῳ , μεσογεία μέν , δυνατωτέρα δὲ τῶν ἐπὶ θαλάττῃ . ἡ μὲν δὴ τοῦ Πολέμωνος οἰκία πολλοὶ ὕπατοι καὶ ἔτι , ἐρασταὶ δὲ αὐτοῦ πολλαὶ μὲν πόλεις , διαφερόντως δὲ ἡ Σμύρνα · οὗτοι γὰρ ἐκ μειρακίου κατιδόντες τι ἐν αὐτῷ μέγα πάντας τοὺς οἴκοι στεφάνους ἐπὶ τὴν τοῦ Πολέμωνος κεφαλὴν συνήνεγκαν , αὐτῷ τε ψηφισάμενοι καὶ γένει τὰ οἴκοι ζηλωτά , προκαθῆσθαι γὰρ τῶν Ἀδριανῶν Ὀλυμπίων ἔδοσαν τῷ ἀνδρὶ καὶ ἐγγόνοις , καὶ τῆς ἱερᾶς τριήρους ἐπιβατεύειν . πέμπεται γάρ τις μηνὶ Ἀνθεστηριῶνι μεταρσία τριήρης ἐς ἀγοράν , ἣν ὁ τοῦ Διονύσου ἱερεύς , οἷον κυβερνήτης , εὐθύνει πείσματα ἐκ θαλάττης λύουσαν .
Lemmas: πόλεμος δέ ὁ σοφιστής οὔτε , ὡς ὁ πολύς δοκέω , Σμυρναῖος , οὔτε , ὡς τις , ἐκ Φρύξ , ἀλλά φέρω αὐτός Λαοδίκεια ὁ ἐν Καρία , ποταμός πρόσοικος Λύκος , μεσόγεως μέν , δυνατός δέ ὁ ἐπί θάλασσα . ὁ μέν δή ὁ Πολέμων οἰκίον πολύς ὕπατος καί ἔτι , ἐραστής δέ αὐτός πολύς μέν πόλις , διαφερόντως δέ ὁ Σμύρνα · οὗτος γάρ ἐκ μειράκιον καθοράω τις ἐν αὐτός μέγας πᾶς ὁ οἴκοι στέφανος ἐπί ὁ ὁ Πολέμων κεφαλή συμφέρω , αὐτός τε ψηφίζω καί γένος ὁ οἴκοι ζηλωτός , προκάθημαι γάρ ὁ Ἀδριανός Ὀλύμπιος δίδωμι ὁ ἀνήρ καί ἔγγονος , καί ὁ ἱερός τριήρης ἐπιβατεύω . πέμπω γάρ τις μείς Ἀνθεστηριών μετάρσιος τριήρης εἰς ἀγορά , ὅς ὁ ὁ Διόνυσος ἱερεύς , οἷος κυβερνήτης , εὐθύνω πεῖσμα ἐκ θάλασσα λύω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.4
ἐχέτω μοι ταῦτα δήλωσιν βασιλέως τε πρᾴου καὶ ἀνδρὸς ὑπέρφρονος . ὑπέρφρων γὰρ δὴ οὕτω τι ὁ Πολέμων , ὡς πόλεσι μὲν ἀπὸ τοῦ προὔχοντος , δυνασταῖς δὲ ἀπὸ τοῦ μὴ ὑφειμένου , θεοῖς ﻿ δὲ ἀπὸ τοῦ ἴσου διαλέγεσθαι . Ἀθηναίοις μὲν γὰρ ἐπιδεικνύμενος αὐτοσχεδίους λόγους , ὅτε καὶ πρῶτον Ἀθήναζε ἀφίκετο , οὐκ ἐς ἐγκώμια κατέστησεν ἑαυτὸν τοῦ ἄστεος , τοσούτων ὄντων , ἅ τις ὑπὲρ Ἀθηναίων ἂν εἴποι , οὐδʼ ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἐμακρηγόρησε , καίτοι καὶ τῆς τοιᾶσδε ἰδέας ὠφελούσης τοὺς σοφιστὰς ἐν ταῖς ἐπιδείξεσιν , ἀλλʼ εὖ γιγνώσκων , ὅτι τὰς Ἀθηναίων φύσεις ἐπικόπτειν χρὴ μᾶλλον ἢ ἐπαίρειν διελέχθη ὧδε · φασὶν ὑμᾶς , ὦ Ἀθηναῖοι , σοφοὺς εἶναι ἀκροατὰς λόγων · εἴσομαι . ἀνδρὸς δέ , ὃς ἦρχε μὲν Βοσπόρου , πᾶσαν δὲ Ἑλληνικὴν παίδευσιν ἥρμοστο , καθʼ ἱστορίαν τῆς Ἰωνίας ἐς τὴν Σμύρναν ἥκοντος οὐ μόνον οὐκ ἔταξεν ἑαυτὸν ἐν τοῖς θεραπεύουσιν , ἀλλὰ καὶ δεομένου ξυνεῖναί οἱ θαμὰ ἀνεβαλλετο , ἕως ἠνάγκασε τὸν βασιλέα ἐπὶ θύρας ἀφικέσθαι ἀπάγοντα μισθοῦ δέκα τάλαντα . ἥκων δὲ ἐς τὸ Πέργαμον , ὅτε δὴ τὰ ἄρθρα ἐνόσει , κατέδαρθε μὲν ἐν τῷ ἱερῷ , ἐπιστάντος δὲ αὐτῷ τοῦ Ἀσκληπιοῦ καὶ προειπόντος ἀπέχεσθαι ψυχροῦ ποτοῦ ὁ Πολέμων βέλτιστε , εἶπεν εἰ δὲ βοῦν ἐθεράπευες ;
Lemmas: ἔχω ἐγώ οὗτος δήλωσις βασιλεύς τε πρᾶος καί ἀνήρ ὑπέρφρων . ὑπέρφρων γάρ δή οὕτως τις ὁ Πολέμων , ὡς πόλις μέν ἀπό ὁ προέχω , δυναστή δέ ἀπό ὁ μή ὑφίημι , θεός ﻿ δέ ἀπό ὁ ἴσος διαλέγω . Ἀθηναῖος μέν γάρ ἐπιδείκνυμι αὐτοσχέδιος λόγος , ὅτε καί πρῶτος Ἀθήναζε ἀφικνέομαι , οὐ εἰς ἐγκώμιον καθίστημι ἑαυτοῦ ὁ ἄστυ , τοσοῦτος εἰμί , ὅς τις ὑπέρ Ἀθηναῖος ἄν λέγω , οὐδέ ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ δόξα μακρηγορέω , καίτοι καί ὁ τοιόσδε ἰδέα ὠφελέω ὁ σοφιστής ἐν ὁ ἐπίδειξις , ἀλλά εὖ γιγνώσκω , ὅτι ὁ Ἀθηναῖος φύσις ἐπικόπτω χρή μάλα ἤ ἐπαίρω διαλέγω ὧδε · φημί σύ , ὦ Ἀθηναῖος , σοφός εἰμί ἀκροατής λόγος · οἶδα . ἀνήρ δέ , ὅς ἄρχω μέν Βόσπορος , πᾶς δέ Ἑλληνικός παίδευσις ἁρμόζω , κατά ἱστορία ὁ Ἰωνία εἰς ὁ Σμύρνα ἥκω οὐ μόνος οὐ τάσσω ἑαυτοῦ ἐν ὁ θεραπεύω , ἀλλά καί δέω συνίημι ἕ θαμά ἀναβάλλω , ἕως ἀναγκάζω ὁ βασιλεύς ἐπί θύρα ἀφικνέομαι ἀπάγω μισθός δέκα τάλαντον . ἥκω δέ εἰς ὁ Πέργαμον , ὅτε δή ὁ ἄρθρον νοσέω , καταδαρθάνω μέν ἐν ὁ ἱερός , ἐφίστημι δέ αὐτός ὁ Ἀσκληπιός καί προλέγω ἀπέχω ψυχρός ποτόν ὁ Πολέμων ἀγαθός , λέγω εἰ δέ βοῦς θεραπεύω ;