flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.12.2
τάδε οὖν χρὴ περὶ αὐτοῦ εἰδέναι · Πολυδεύκης τὰ μὲν κριτικὰ ἱκανῶς ἤσκητο , πατρὶ ξυγγενόμενος τοὺς κριτικοὺς λόγους εἰδότι , τοὺς δὲ σοφιστικοὺς τῶν λόγων τόλμῃ μᾶλλον ἢ τέχνῃ ξυνέβαλλε θαρρήσας τῇ φύσει , καὶ γὰρ δὴ καὶ ἄριστα ἐπεφύκει . Ἀδριανοῦ δὲ ἀκροατὴς γενόμενος ἴσον ἀφέστηκεν αὐτοῦ καὶ τῶν πλεονεκτημάτων καὶ τῶν ἐλαττωμάτων , ἥκιστα μὲν γὰρ πίπτει , ἥκιστα δὲ αἴρεται , πλὴν ἀλλʼ εἰσί τινες ἡδονῶν λιβάδες διακεκραμέναι τοῦ λόγου . ἰδέα δὲ αὐτοῦ διαλεγομένου μὲν ἥδε · ὁ Πρωτεὺς ὁ Φάριος τὸ θαῦμα τὸ Ὁμηρικὸν πολλαὶ μὲν αὐτοῦ καὶ πολυειδεῖς αἱ μορφαί , καὶ γὰρ ἐς ὕδωρ αἴρεται καὶ ἐς πῦρ ἅπτεται καὶ ἐς λέοντα θυμοῦται καὶ ἐς σῦν ὁρμᾷ καὶ ἐς δράκοντα χωρεῖ καὶ ἐς πάρδαλιν πηδᾷ καὶ δένδρον ἢν γένηται , κομᾷ . μελετῶντος δὲ αὐτοῦ χαρακτῆρα ποιώμεθα τοὺς νησιώτας τοὺς τὰ γένη πιπράσκοντας ἐς τὴν ἀπαγωγὴν τῶν φόρων , ἐπειδὴ βούλονται καὶ ἄριστα εἰρῆσθαι τήνδε τὴν ὑπόθεσιν , ἧς τὸ ἐπὶ πᾶσιν ὧδε εἴρηται · παῖς ἠπειρώτης ἀπὸ Βαβυλῶνος πατρὶ νησιώτῃ γράφει · δουλεύω βασιλεῖ δῶρον ἐκ σατράπου δοθείς , οὔτε δὲ ἵππον ἀναβαίνω Μηδικὸν οὔτε τόξον λαμβάνω Περσικόν , ἀλλʼ οὐδὲ ἐπὶ πόλεμον ἢ θήραν , ὡς ἀνήρ , ἐξέρχομαι , ἐν γυναικωνίτιδι δὲ κάθημαι καὶ τὰς βασιλέως θεραπεύω παλλακάς , καὶ βασιλεὺς οὐκ ὀργίζεται , εὐνοῦχος γάρ εἰμι . εὐδοκιμῶ δὲ παρʼ αὐταῖς θάλατταν Ἑλληνικὴν διηγούμενος καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων μυθολογῶν καλά , πῶς Ἠλεῖοι πανηγυρίζουσι , πῶς Δελφοὶ θεσπίζουσι , τίς ὁ παρʼ Ἀθηναίοις Ἐλέου βωμός . ἀλλὰ καὶ σύ , πάτερ , μοι γράφε , πότε παρὰ Λακεδαιμονίοις Ὑακίνθια καὶ παρὰ Κορινθίοις Ἴσθμια καὶ παρὰ Δελφοῖς Πύθια καὶ εἰ νικῶσιν Ἀθηναῖοι ναυμαχοῦντες . ἔρρωσο καὶ τὸν ἀδελφόν μοι προσαγόρευσον , εἰ μήπω πέπραται . ταῦτα μὲν δὴ ὁποῖα τοῦ ἀνδρὸς τούτου σκοπεῖν ἔξεστι τοῖς ἀδεκάστως ἀκροωμένοις . ἀδεκάστους δὲ ἀκροατὰς καλῶ τοὺς μήτε εὔνους μήτε δύσνους . ἐλέγετο δὲ ταῦτα καὶ μελιχρᾷ τῇ φωνῇ ἀπαγγέλλειν , ᾗ καὶ βασιλέα Κόμμοδον θέλξας τὸν Ἀθήνησι θρόνον παρʼ αὐτοῦ εὕρετο . ἐβίω μὲν οὖν ἐς ὀκτὼ καὶ πεντήκοντα ἔτη , ἐτελεύτα δὲ ἐπὶ παιδὶ γνησίῳ μέν , ἀπαιδεύτῳ δέ .
Lemmas: ὅδε οὖν χρή περί αὐτός οἶδα · Πολυδεύκης ὁ μέν κριτικός ἱκανός ἀσκέω , πατήρ συγγίγνομαι ὁ κριτικός λόγος οἶδα , ὁ δέ σοφιστικός ὁ λόγος τόλμα μάλα ἤ τέχνη συμβάλλω θαρσέω ὁ φύσις , καί γάρ δή καί ἀγαθός φύω . Ἀδριανός δέ ἀκροατής γίγνομαι ἴσος ἀφίστημι αὐτός καί ὁ πλεονέκτημα καί ὁ ἐλάττωμα , ἦκα μέν γάρ πίπτω , ἦκα δέ ἀείρω , πλήν ἀλλά εἰμί τις ἡδονή λιβάς διακεράννυμι ὁ λόγος . ἰδέα δέ αὐτός διαλέγω μέν ὅδε · ὁ Πρωτεύς ὁ Φάριος ὁ θαῦμα ὁ Ὁμηρικός πολύς μέν αὐτός καί πολυειδής ὁ μορφή , καί γάρ εἰς ὕδωρ ἀείρω καί εἰς πῦρ ἅπτω καί εἰς λέων θυμόω καί εἰς ὗς ὁρμάω καί εἰς δράκων χωρέω καί εἰς πάρδαλις πηδάω καί δένδρον ἐάν γίγνομαι , κομάω . μελετάω δέ αὐτός χαρακτήρ ποιέω ὁ νησιώτης ὁ ὁ γένος πιπράσκω εἰς ὁ ἀπαγωγή ὁ φόρος , ἐπειδή βούλομαι καί ἀγαθός λέγω ὅδε ὁ ὑπόθεσις , ὅς ὁ ἐπί πᾶς ὧδε λέγω · παῖς ἠπειρώτης ἀπό Βαβυλών πατήρ νησιώτης γράφω · δουλεύω βασιλεύς δῶρον ἐκ σατράπης δίδωμι , οὔτε δέ ἵππος ἀναβαίνω Μηδικός οὔτε τόξον λαμβάνω Περσικός , ἀλλά οὐδέ ἐπί πόλεμος ἤ θήρα , ὡς ἀνήρ , ἐξέρχομαι , ἐν γυναικωνῖτις δέ κάθημαι καί ὁ βασιλεύς θεραπεύω παλλακή , καί βασιλεύς οὐ ὀργίζω , εὐνοῦχος γάρ εἰμί . εὐδοκιμέω δέ παρά αὐτός θάλασσα Ἑλληνικός διηγέομαι καί ὁ ὁ Ἕλλην μυθολογέω καλός , πῶς Ἠλεῖος πανηγυρίζω , πῶς Δελφοί θεσπίζω , τίς ὁ παρά Ἀθηναῖος Ἔλεος βωμός . ἀλλά καί σύ , πατήρ , ἐγώ γράφω , πότε παρά Λακεδαιμόνιος Ὑακίνθια καί παρά Κορίνθιος Ἴσθμια καί παρά Δελφοί Πύθια καί εἰ νικάω Ἀθηναῖος ναυμαχέω . ῥώννυμι καί ὁ ἀδελφός ἐγώ προσαγορεύω , εἰ μήπω πιπράσκω . οὗτος μέν δή ὁποῖος ὁ ἀνήρ οὗτος σκοπέω ἔξεστι ὁ ἀδέκαστος ἀκροάομαι . ἀδέκαστος δέ ἀκροατής καλέω ὁ μήτε εὔνους μήτε δύσνους . λέγω δέ οὗτος καί μελιχρός ὁ φωνή ἀπαγγέλλω , ὅς καί βασιλεύς Κόμμοδος θέλγω ὁ Ἀθήνησι θρόνος παρά αὐτός εὑρίσκω . βιόω μέν οὖν εἰς ὀκτώ καί πεντήκοντα ἔτος , τελευτάω δέ ἐπί παῖς γνήσιος μέν , ἀπαίδευτος δέ .