flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.19.2
μεγάλων δʼ ἀξιούμενος τῆς Σμύρνης τί οὐκ ἐπʼ αὐτῷ βοώσης ὡς ἐπʼ ἀνδρὶ θαυμασίῳ καὶ ῥήτορι , οὐκ ἐθάμιζεν ἐς τὸν δῆμον , ἀλλʼ αἰτίαν παρὰ τοῖς πολλοῖς ἔχων φόβου φοβοῦμαι ἔφη δῆμον ἐπαίροντα μᾶλλον ἢ λοιδορούμενον . τελώνου δὲ θρασυναμένου ποτὲ πρὸς αὐτὸν ἐν δικαστηρίῳ καὶ εἰπόντος παῦσαι ὑλακτῶν με μάλα ἀστείως ὁ Νικήτης νὴ Δία , εἶπεν ἢν καὶ σὺ παύσῃ δάκνων με . ἡ δὲ ὑπὲρ Ἄλπεις τε καὶ Ῥῆνον ἀποδημία τοῦ ἀνδρὸς ἐγένετο μὲν ἐκ βασιλείου προστάγματος , αἰτία δὲ αὐτῆς ἥδε · ἀνὴρ ὕπατος , ᾧ ὄνομα Ῥοῦφος , τοὺς Σμυρναίους ἐλογίστευε πικρῶς καὶ δυστρόπως . τούτῳ τι προσκρούσας ὁ Νικήτης ἔρρωσο , εἶπεν , καὶ οὐκέτι προσῄει δικάζοντι . τὸν μὲν δὴ χρόνον , ὃν μιᾶς πόλεως ἦρξεν , οὔπω δεινὰ πεπονθέναι ᾤετο , ἐπιτραπεὶς δὲ τὰ Κελτικὰ στρατόπεδα ὀργῆς ἀνεμνήσθη — αἱ γὰρ εὐπραγίαι τά τε ἄλλα τοὺς ἀνθρώπους ἐπαίρουσι καὶ τὸ μηκέτι καρτερεῖν , ἅ πρὶν εὖ πράττειν ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ ἐκαρτέρουν — καὶ γράφει πρὸς τὸν αὐτοκράτορα Νερούαν πολλὰ ἐπὶ τὸν Νικήτην καὶ σχέτλια , καὶ ὁ αὐτοκράτωρ αὐτὸς εἶπεν ἀκροάσει ἀπολογουμένου , κἂν ἀδικοῦντα εὕρῃς , ἐπίθες δίκην . ταυτὶ δὲ ἔγραφεν οὐ τὸν Νικήτην ἐκδιδούς , ἀλλὰ τὸν Ῥοῦφον ἐς συγγνώμην ἑτοιμάζων , οὐ γὰρ ἄν ποτε ἄνδρα τοιοῦτον ἐφʼ ἑαυτῷ γεγονότα οὔτʼ ἂν ἀποκτεῖναι ὁ Ῥοῦφος , οὔτʼ ἂν ἕτερον ζημιῶσαι οὐδέν , ὡς μὴ φανείη βαρὺς τῷ καθιστάντι αὐτὸν δικαστὴν ἐχθροῦ . διὰ μὲν δὴ ταῦτα ἐπὶ Ῥῆνόν τε καὶ Κελτοὺς ἦλθεν , παρελθὼν δὲ ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν ﻿ οὕτω τι κατέπληξε τὸν Ῥοῦφον , ὡς πλείω μὲν ἀφεῖναι ἐπὶ τῷ Νικήτῃ δάκρυα οὗ διεμέτρησεν αὐτῷ ὕδατος , ἀποπέμψαι δὲ οὐκ ἄτρωτον μόνον , ἀλλὰ περίβλεπτον καὶ ἐν τοῖς ζηλωτοῖς Σμυρναίων . τὸν δὲ ἄνδρα τοῦτον χρόνοις ὕστερον Ἡρακλείδης ὁ Λύκιος σοφιστὴς διορθούμενος ἐπέγραψε Νικήτην τὸν κεκαθαρμένον , ἠγνόησε δὲ ἀκροθίνια Πυγμαῖα κολοσσῷ ἐφαρμόζων .
Lemmas: μέγας δέ ἀξιόω ὁ Σμύρνα τίς οὐ ἐπί αὐτός βοάω ὡς ἐπί ἀνήρ θαυμάσιος καί ῥήτωρ , οὐ θαμίζω εἰς ὁ δῆμος , ἀλλά αἰτία παρά ὁ πολύς ἔχω φόβος φοβέω φημί δῆμος ἐπαίρω μάλα ἤ λοιδορέω . τελώνης δέ θρασύνω ποτέ πρός αὐτός ἐν δικαστήριον καί λέγω παύω ὑλακτέω ἐγώ μάλα ἀστεῖος ὁ Νικήτας νή Ζεύς , λέγω ἐάν καί σύ παύω δάκνω ἐγώ . ὁ δέ ὑπέρ Ἄλπις τε καί Ῥῆνος ἀποδημία ὁ ἀνήρ γίγνομαι μέν ἐκ βασίλειος πρόσταγμα , αἰτία δέ αὐτός ὅδε · ἀνήρ ὕπατος , ὅς ὄνομα Ῥοῦφος , ὁ Σμυρναῖος λογιστεύω πικρός καί δύστροπος . οὗτος τις προσκρούω ὁ Νικήτας ῥώννυμι , λέγω , καί οὐκέτι προσέρχομαι δικάζω . ὁ μέν δή χρόνος , ὅς εἷς πόλις ἄρχω , οὔπω δεινός πάσχω οἴομαι , ἐπιτρέπω δέ ὁ Κελτικός στρατόπεδον ὀργή ἀναμιμνῄσκω — ὁ γάρ εὐπραγία ὁ τε ἄλλος ὁ ἄνθρωπος ἐπαίρω καί ὁ μηκέτι καρτερέω , ὅς πρίν εὖ πράσσω ἀνθρώπινος λογισμός καρτερέω — καί γράφω πρός ὁ αὐτοκράτωρ Νερούας πολύς ἐπί ὁ Νικήτας καί σχέτλιος , καί ὁ αὐτοκράτωρ αὐτός λέγω ἀκρόασις ἀπολογέομαι , ἐάν ἀδικέω εὑρίσκω , ἐπιτίθημι δίκη . οὗτος δέ γράφω οὐ ὁ Νικήτας ἐκδίδωμι , ἀλλά ὁ Ῥοῦφος εἰς συγγνώμη ἑτοιμάζω , οὐ γάρ ἄν ποτέ ἀνήρ τοιοῦτος ἐπί ἑαυτοῦ γίγνομαι οὔτε ἄν ἀποκτείνω ὁ Ῥοῦφος , οὔτε ἄν ἕτερος ζημιόω οὐδείς , ὡς μή φαίνω βαρύς ὁ καθίστημι αὐτός δικαστής ἐχθρός . διά μέν δή οὗτος ἐπί Ῥῆνος τε καί Κελτοί ἔρχομαι , παρέρχομαι δέ ἐπί ὁ ἀπολογία ﻿ οὕτως τις καταπλήσσω ὁ Ῥοῦφος , ὡς πολύς μέν ἀφίημι ἐπί ὁ Νικήτας δάκρυον ὅς διαμετρέω αὐτός ὕδωρ , ἀποπέμπω δέ οὐ ἄτρωτος μόνος , ἀλλά περίβλεπτος καί ἐν ὁ ζηλωτός Σμυρναῖος . ὁ δέ ἀνήρ οὗτος χρόνος ὕστερον Ἡρακλείδης ὁ Λύκιος σοφιστής διορθόω ἐπιγράφω Νικήτας ὁ καθαρ́νω , ἀγνοέω δέ ἀκροθίνιον Πυγμαῖος κολοσσός ἐφαρμόζω .