flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.7
ὃν ( δ᾽ ) ἐκάλουν οἱ πολλοὶ Ἡρώδου Ἡρακλέα , νεανίας οὗτος ἦν ἐν ὑπήνῃ πρῴτῃ Κελτῷ μεγάλῳ ἴσος καὶ ἐς ὀκτὼ πόδας τὸ μέγεθος . διαγράφει δὲ αὐτὸν ὁ Ἡρώδης ἐν μιᾷ τῶν πρὸς τὸν Ἰουλιανὸν ﻿ ἐπιστολῶν , κομᾶν τε ξυμμέτρως καὶ τῶν ὀφρύων λασίως ἔχειν , ἃς καὶ ξυμβάλλειν ἀλλήλαις οἷον μίαν , χαροπήν τε ἀκτῖνα ἐκ τῶν ὀμμάτων ἐκδίδοσθαι παρεχομένην τι ὁρμῆς ἦθος καὶ γρυπὸν εἶναι καὶ εὐτραφῶς ἔχοντα τοῦ αὐχένος , τουτὶ δὲ ἐκ πόνων ἥκειν αὐτῷ μᾶλλον ἢ σίτου . εἶναι δὲ αὐτῷ καὶ στέρνα εὐπαγῆ καὶ ξὺν ὥρᾳ κατεσκληκότα , καὶ κνήμην μικρὸν ἐς τὰ ἔξω κυρτουμένην καὶ παρέχουσαν τῇ βάσει τὸ εὖ βεβηκέναι . ἐνῆφθαι δὲ αὐτὸν καὶ δορὰς λύκων , ῥαπτὸν ἔσθημα , ἄθλους τε ποιεῖσθαι τοὺς ἀγρίους τῶν συῶν καὶ τοὺς θῶας καὶ τοὺς λύκους καὶ τῶν ταύρων τοὺς ὑβρίζοντας , καὶ ὠτειλὰς δὲ δεικνύναι τούτων τῶν ἀγώνων . γενέσθαι δὲ τὸν Ἡρακλέα τοῦτον οἱ μὲν γηγενῆ φασιν ἐν τῷ Βοιωτίῳ δήμῳ , Ἡρώδης δὲ ἀκοῦσαι λέγοντός φησιν , ὡς μήτηρ μὲν αὐτῷ γένοιτο γυνὴ οὕτω τι ἐπερρωμένη , ὡς βουκολεῖν , πατὴρ δὲ Μαραθών , οὗ τὸ ἐν Μαραθῶνι ἄγαλμα , ἔστι δὲ ἥρως γεωργός . ἤρετό τε τὸν Ἡρακλέα τοῦτον ὁ Ἡρώδης , εἰ καὶ ἀθάνατος εἴη , ὁ δὲ θνητοῦ ἔφη μακροημερώτερος . ἤρετο αὐτὸν καὶ ὅ τι σιτοῖτο , ὁ δὲ γαλακτοφαγῶ ἔφη τὸν πλείω τοῦ χρόνου καί με βόσκουσιν αἶγές τε καὶ ποιμένες τῶν τε βοῶν καὶ τῶν ἵππων αἱ τοκάδες , ἐκδίδοται δέ τι καὶ θηλῆς ὄνων γάλα εὔποτόν τε καὶ κοῦφον , ἐπειδὰν δὲ ἀλφίτοις προσβάλλω , δέκα σιτοῦμαι χοίνικας , καὶ ξυμφέρουσί μοι τὸν ἔρανον τοῦτον γεωργοὶ Μαραθώνιοί τε καὶ Βοιώτιοι , οἵ με καὶ Ἀγαθίωνα ἐπονομάζουσιν , ἐπειδὴ καὶ εὐξύμβολος αὐτοῖς φαίνομαι . τὴν δὲ δὴ γλῶτταν ἔφη ὁ Ἡρώδης πῶς ἐπαιδεύθης καὶ ὑπὸ τίνων ; οὐ γάρ μοι τῶν ἀπαιδεύτων φαίνῃ . καὶ ὁ Ἀγαθίων ἡ μεσογεία ἔφη τῆς Ἀττικῆς ἀγαθὸν διδασκαλεῖον ἀνδρὶ βουλομένῳ διαλέγεσθαι , οἱ μὲν γὰρ ἐν τῷ ἄστει Ἀθηναῖοι μισθοῦ δεχόμενοι Θρᾴκια καὶ Ποντικὰ μειράκια καὶ ἐξ ἄλλων ἐθνῶν βαρβάρων ξυνερρυηκότα παραφθείρονται παρʼ αὐτῶν τὴν φωνὴν μᾶλλον ἢ ξυμβάλλονταί τι αὐτοῖς ἐς εὐγλωττίαν , ἡ μεσογεία δὲ ἄμικτος βαρβάροις οὖσα ὑγιαίνει αὐτοῖς ἡ φωνὴ καὶ ἡ γλῶττα τὴν ἄκραν Ἀτθίδα ἀποψάλλει . πανηγύρει δὲ ἦ δʼ ὁ Ἡρώδης παρέτυχες ; καὶ ὁ Ἀγαθίων τῇ γε Πυθοῖ ἔφη οὐκ ἐπιμιγνὺς τῷ ὁμίλῳ , ἀλλʼ ἐκ περιωπῆς τοῦ Παρνασοῦ ἀκούων τῶν τῆς μουσικῆς ἀγωνιστῶν , ὅτε Παμμένης ἐπὶ τραγῳδίᾳ ἐθαυμάσθη , καί μοι ἔδοξαν οἱ σοφοὶ Ἕλληνες οὐ χρηστὸν πρᾶγμα ἐργάζεσθαι τὰ τῶν Πελοπιδῶν καὶ τὰ τῶν Λαβδακιδῶν κακὰ ξὺν ἡδονῇ ἀκούοντες , ξύμβουλοι γὰρ σχετλίων ἔργων μῦθοι μὴ ἀπιστούμενοι . φιλοσοφοῦντα δὲ αὐτὸν ἰδὼν ὁ Ἡρώδης ἤρετο καὶ περὶ τῆς γυμνικῆς ἀγωνίας ὅπως γιγνώσκοι , καὶ ὃς ἐκείνων ἔφη καταγελῶ μᾶλλον ὁρῶν τοὺς ἀνθρώπους διαγωνιζομένους ἀλλήλοις παγκράτιον καὶ πυγμὴν καὶ δρόμον καὶ πάλην καὶ στεφανουμένους ὑπὲρ τούτου · στεφανούσθω δὲ ὁ μὲν δρομικὸς ἀθλητὴς ἔλαφον παρελθὼν ἢ ἵππον , ὁ δὲ τὰ βαρύτερα ἀσκῶν ταύρῳ συμπλακεὶς ἢ ἄρκτῳ , ὃ ἐγὼ ὁσημέραι πράττω μέγαν ἆθλον ἀφῃρημένης μοι τῆς τύχης , ἐπεὶ μηκέτι βόσκει λέοντας Ἀκαρνανία . ἀγασθεὶς οὖν ὁ Ἡρώδης ἐδεῖτο αὐτοῦ ξυσσιτῆσαί οἱ . καὶ ὁ Ἀγαθίων αὔριον ἔφη ἀφίξομαί σοι κατὰ μεσημβρίαν ἐς τὸ τοῦ Κανώβου ἱερόν , ἔστω δέ σοι κρατὴρ ὁ μέγιστος τῶν ἐν τῷ ἱερῷ γάλακτος πλέως , ὃ μὴ γυνὴ ἤμελξεν . καὶ ἀφίκετο μὲν ἐς τὴν ὑστεραίαν καθʼ ὃν ὡμολόγησε καιρόν , τὴν δὲ ῥῖνα ἐρείσας ἐς τὸν κρατῆρα οὐ καθαρὸν ἔφη τὸ γάλα , προσβάλλει γάρ με χεὶρ γυναικός . καὶ εἰπὼν ταῦτα ἀπῆλθε μὴ ἐπισπασάμενος τοῦ γάλακτος . ἐπιστήσας οὖν ὁ Ἡρώδης τῷ περὶ τῆς γυναικὸς λόγῳ ἔπεμψεν ἐς τὰ ἐπαύλια τοὺς ἐπισκεψομένους τἀληθές , καὶ μαθὼν αὐτὸ οὕτως ἔχον ξυνῆκεν , ὡς δαιμονία φύσις εἴη περὶ τὸν ἄνδρα .
Lemmas: ὅς ( δέ ) καλέω ὁ πολύς Ἡρώδης Ἡρακλῆς , νεανίας οὗτος εἰμί ἐν ὑπήνη πρῶτος Κελτός μέγας ἴσος καί εἰς ὀκτώ πούς ὁ μέγεθος . διαγράφω δέ αὐτός ὁ Ἡρώδης ἐν εἷς ὁ πρός ὁ Ἰουλιανός ﻿ ἐπιστολή , κομάω τε σύμμετρος καί ὁ ὀφρύς λάσιος ἔχω , ὅς καί συμβάλλω ἀλλήλων οἷος εἷς , χαροπός τε ἀκτίς ἐκ ὁ ὄμμα ἐκδίδωμι παρέχω τις ὁρμή ἦθος καί γρυπός εἰμί καί εὐτραφής ἔχω ὁ αὐχήν , οὗτος δέ ἐκ πόνος ἥκω αὐτός μάλα ἤ σῖτος . εἰμί δέ αὐτός καί στέρνον εὐπαγής καί σύν ὥρα κατασκλῆναι , καί κνήμη μικρός εἰς ὁ ἔξω κυρτόω καί παρέχω ὁ βάσις ὁ εὖ βαίνω . ἐνάπτω δέ αὐτός καί δορά λύκων , ῥαπτός ἔσθημα , ἆθλος τε ποιέω ὁ ἄγριος ὁ ὗς καί ὁ θώς καί ὁ λύκος καί ὁ ταῦρος ὁ ὑβρίζω , καί ὠτειλή δέ δείκνυμι οὗτος ὁ ἀγών . γίγνομαι δέ ὁ Ἡρακλῆς οὗτος ὁ μέν γηγενής φημί ἐν ὁ Βοιώτιος δῆμος , Ἡρώδης δέ ἀκούω λέγω φημί , ὡς μήτηρ μέν αὐτός γίγνομαι γυνή οὕτως τις ἐπιρρώννυμι , ὡς βουκολέω , πατήρ δέ Μαραθών , ὅς ὁ ἐν Μαραθών ἄγαλμα , εἰμί δέ ἥρως γεωργός . ἔρομαι τε ὁ Ἡρακλῆς οὗτος ὁ Ἡρώδης , εἰ καί ἀθάνατος εἰμί , ὁ δέ θνητός φημί μακροήμερος . ἔρομαι αὐτός καί ὅς τις σιτέω , ὁ δέ γαλακτοφαγέω φημί ὁ πολύς ὁ χρόνος καί ἐγώ βόσκω αἴξ τε καί ποιμήν ὁ τε βοῦς καί ὁ ἵππος ὁ τοκάς , ἐκδίδωμι δέ τις καί θηλή ὄνος γάλα εὔποτος τε καί κοῦφος , ἐπειδάν δέ ἄλφιτον προσβάλλω , δέκα σιτέω χοῖνιξ , καί συμφέρω ἐγώ ὁ ἔρανος οὗτος γεωργός Μαραθώνιος τε καί Βοιώτιος , ὅς ἐγώ καί Ἀγαθίων ἐπονομάζω , ἐπειδή καί εὐσύμβολος αὐτός φαίνω . ὁ δέ δή γλῶσσα φημί ὁ Ἡρώδης πῶς παιδεύω καί ὑπό τίς ; οὐ γάρ ἐγώ ὁ ἀπαίδευτος φαίνω . καί ὁ Ἀγαθίων ὁ μεσόγεως φημί ὁ Ἀττική ἀγαθός διδασκαλεῖον ἀνήρ βούλομαι διαλέγω , ὁ μέν γάρ ἐν ὁ ἄστυ Ἀθηναῖος μισθός δέχομαι Θρᾴκιος καί Ποντικός μειράκιον καί ἐκ ἄλλος ἔθνος βάρβαρος συρρέω παραφθείρω παρά αὐτός ὁ φωνή μάλα ἤ συμβάλλω τις αὐτός εἰς εὐγλωσσία , ὁ μεσόγεως δέ ἄμικτος βάρβαρος εἰμί ὑγιαίνω αὐτός ὁ φωνή καί ὁ γλῶσσα ὁ ἄκρος Ἀτθίς ἀποψάλλω . πανήγυρις δέ ἠμί δέ ὁ Ἡρώδης παρατυγχάνω ; καί ὁ Ἀγαθίων ὁ γε Πυθώ φημί οὐ ἐπιμείγνυμι ὁ ὅμιλος , ἀλλά ἐκ περιωπή ὁ Παρνασός ἀκούω ὁ ὁ μουσικός ἀγωνιστής , ὅτε Παμμένης ἐπί τραγῳδία θαυμάζω , καί ἐγώ δοκέω ὁ σοφός Ἕλλην οὐ χρηστός πρᾶγμα ἐργάζομαι ὁ ὁ Πελοπίδης καί ὁ ὁ Λαβδακίδαι κακός σύν ἡδονή ἀκούω , σύμβουλος γάρ σχέτλιος ἔργον μῦθος μή ἀπιστέω . φιλοσοφέω δέ αὐτός ὁράω ὁ Ἡρώδης ἔρομαι καί περί ὁ γυμνικός ἀγωνία ὅπως γιγνώσκω , καί ὅς ἐκεῖνος φημί καταγελάω μάλα ὁράω ὁ ἄνθρωπος διαγωνίζομαι ἀλλήλων παγκράτιον καί πυγμή καί δρόμος καί πάλη καί στεφανόω ὑπέρ οὗτος · στεφανόω δέ ὁ μέν δρομικός ἀθλητής ἔλαφος παρέρχομαι ἤ ἵππος , ὁ δέ ὁ βαρύς ἀσκέω ταῦρος συμπλέκω ἤ ἄρκτος , ὅς ἐγώ ὁσημέραι πράσσω μέγας ἆθλον ἀφαιρέω ἐγώ ὁ τύχη , ἐπεί μηκέτι βόσκω λέων Ἀκαρνανία . ἄγαμαι οὖν ὁ Ἡρώδης δέω αὐτός συσσιτέω ἕ . καί ὁ Ἀγαθίων αὔριον φημί ἀφικνέομαι σύ κατά μεσημβρία εἰς ὁ ὁ Κάνωβος ἱερός , εἰμί δέ σύ κρατήρ ὁ μέγας ὁ ἐν ὁ ἱερός γάλα πολύς , ὅς μή γυνή ἀμέλγω . καί ἀφικνέομαι μέν εἰς ὁ ὑστεραῖος κατά ὅς ὁμολογέω καιρός , ὁ δέ ῥίς ἐρείδω εἰς ὁ κρατήρ οὐ καθαρός φημί ὁ γάλα , προσβάλλω γάρ ἐγώ χείρ γυνή . καί λέγω οὗτος ἀπέρχομαι μή ἐπισπάω ὁ γάλα . ἐφίστημι οὖν ὁ Ἡρώδης ὁ περί ὁ γυνή λόγος πέμπω εἰς ὁ ἐπαύλιον ὁ ἐπισκοπέω ἀληθής , καί μανθάνω αὐτός οὕτως ἔχω συνίημι , ὡς δαιμόνιος φύσις εἰμί περί ὁ ἀνήρ .