flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.9.3
Δαμιανοῦ κἀκεῖνα ἤκουον , τὸν σοφιστὴν τοῦτον διαβάλλειν μὲν τοὺς αὐτοσχεδίους ἐν ταῖς διαλέξεσι , θαυμάζειν δὲ οὕτω τὸ σχεδιάζειν , ὡς καὶ ἰδίᾳ ἐκπονεῖν αὐτὸ ἐν δωματίῳ ἑαυτόν καθειργνύντα , ἐξεπόνει δὲ κῶλον ἐκ κώλου καὶ νόημα ἐκ νοήματος ἐπανακυκλῶν . τουτὶ δὲ ἡγώμεθα μασωμένου μᾶλλον ἢ ἐσθίοντος , αὐτοσχέδιος γὰρ γλώττης εὐροούσης ἀγώνισμα . κατηγοροῦσι δὲ τοῦ Ἀριστείδου τινὲς ὡς εὐτελὲς εἰπόντος προοίμιον ἐπὶ τῶν μισθοφόρων τῶν ἀπαιτουμένων τὴν γῆν , ἄρξασθαι γὰρ δὴ αὐτὸν τῆς ὑποθέσεως ταύτης ὧδε · οὐ παύσονται οὗτοι οἱ ἄνθρωποι παρέχοντες ἡμῖν πράγματα . λαμβάνονται δέ τινες καὶ ἀκμῆς τοῦ ἀνδρὸς ἐπὶ τοῦ παραιτουμένου τὸν τειχισμὸν τῆς Λακεδαίμονος , εἴρηται δὲ ὧδε · μὴ γὰρ δὴ ἐν τείχει ἐπιπτήξαιμεν ὀρτύγων ἀναψάμενοι φύσιν . λαμβάνονται καὶ παροιμίας ὡς ταπεινῶς προσερριμμένης , ἐπιδιαβάλλων γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον ὡς πατρῴζοντα τὴν ἐν τοῖς πράγμασι δεινότητα τοῦ πατρὸς ἔφη τὸ παιδίον εἶναι . οἱ αὐτοὶ κατηγοροῦσι καὶ σκώμματος , ἐπειδὴ τοὺς Ἀριμασποὺς τοὺς μονομμάτους ἔφη ξυγγενεῖς εἶναι τοῦ Φιλίππου , ὥσπερ τοῦ Δημοσθένους ἀπολελογημένου τοῖς Ἕλλησιν ὑπὲρ τοῦ τραγικοῦ πιθήκου καὶ τοῦ ἀρουραίου Οἰνομάου . ἀλλὰ μὴ ἐκ τούτων τὸν Ἀριστείδην , δηλούτω δὲ αὐτὸν ὅ τε Ἰσοκράτης ὁ τοὺς Ἀθηναίους ἐξάγων τῆς θαλάττης καὶ ὁ ἐπιτιμῶν τῷ Καλλιξείνῳ ἐπὶ τῷ μὴ θάπτειν τοὺς δέκα καὶ οἱ βουλευόμενοι περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ καὶ ὁ μὴ λαβὼν Αἰσχίνης παρὰ τοῦ Κερσοβλέπτου τὸν σῖτον καὶ οἱ παραιτούμενοι τὰς σπονδὰς μετὰ τὸ κτεῖναι τὰ γένη , ἐν ᾗ μάλιστα ὑποθέσεων ἀναδιδάσκει ἡμᾶς , πῶς ἄν τις ἀσφαλῶς κεκινδυνευμένας τε καὶ τραγικὰς ἐννοίας μεταχειρίσαιτο . καὶ πλείους ἑτέρας ὑποθέσεις οἶδα εὐπαιδευσίαν ἐνδεικνυμένας τοῦ ἀνδρὸς τούτου καὶ ἰσχὺν καὶ ἦθος , ἀφʼ ὧν μᾶλλον αὐτὸν θεωρητέον , ἢ εἰ που καὶ παρέπτυσέ τι ἐς φιλοτιμίαν ἐκπεσών . καὶ τεχνικώτατος δὲ σοφιστῶν ὁ Ἀριστείδης ἐγένετο καὶ πολὺς ἐν θεωρήμασι , ὅθεν καὶ τοῦ σχεδιάζειν ἀπηνέχθη , τὸ γὰρ κατὰ θεωρίαν βούλεσθαι προάγειν πάντα ἀσχολεῖ τὴν γνώμην καὶ ἀπαλλάττει τοῦ ἑτοίμου . ἀποθανεῖν δὲ τὸν Ἀριστείδην οἱ μὲν οἴκοι γράφουσιν , οἱ δὲ ἐν Ἰωνίᾳ ἔτη βιώσαντα οἱ μὲν ἑξήκοντά φασιν , οἱ δὲ ἀγχοῦ τῶν ἑβδομήκοντα .
Lemmas: Δαμιανός ἐκεῖνος ἀκούω , ὁ σοφιστής οὗτος διαβάλλω μέν ὁ αὐτοσχέδιος ἐν ὁ διάλεξις , θαυμάζω δέ οὕτως ὁ σχεδιάζω , ὡς καί ἴδιος ἐκπονέω αὐτός ἐν δωμάτιον ἑαυτοῦ κατέργνυμι , ἐκπονέω δέ κῶλον ἐκ κῶλον καί νόημα ἐκ νόημα ἐπανακυκλέω . οὗτος δέ ἡγέομαι μασάομαι μάλα ἤ ἐσθίω , αὐτοσχέδιος γάρ γλῶσσα εὐροέω ἀγώνισμα . κατηγορέω δέ ὁ Ἀριστείδης τις ὡς εὐτελής λέγω προοίμιον ἐπί ὁ μισθοφόρος ὁ ἀπαιτέω ὁ γῆ , ἄρχω γάρ δή αὐτός ὁ ὑπόθεσις οὗτος ὧδε · οὐ παύω οὗτος ὁ ἄνθρωπος παρέχω ἐγώ πρᾶγμα . λαμβάνω δέ τις καί ἀκμή ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ παραιτέομαι ὁ τειχισμός ὁ Λακεδαίμων , λέγω δέ ὧδε · μή γάρ δή ἐν τεῖχος ἐπιπτήσσω ὄρτυξ ἀνάπτω φύσις . λαμβάνω καί παροιμία ὡς ταπεινός προσρίπτω , ἐπιδιαβάλλω γάρ ὁ Ἀλέξανδρος ὡς πατρῴζω ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα δεινότης ὁ πατήρ φημί ὁ παιδίον εἰμί . ὁ αὐτός κατηγορέω καί σκῶμμα , ἐπειδή ὁ Ἀριμασποί ὁ μονόμματος φημί συγγενής εἰμί ὁ Φίλιππος , ὥσπερ ὁ Δημοσθένης ἀπολογέομαι ὁ Ἕλλην ὑπέρ ὁ τραγικός πίθηκος καί ὁ ἀρουραῖος Οἰνόμαος . ἀλλά μή ἐκ οὗτος ὁ Ἀριστείδης , δηλόω δέ αὐτός ὁ τε Ἰσοκράτης ὁ ὁ Ἀθηναῖος ἐξάγω ὁ θάλασσα καί ὁ ἐπιτιμάω ὁ Καλλίξεινος ἐπί ὁ μή θάπτω ὁ δέκα καί ὁ βουλεύω περί ὁ ἐν Σικελία καί ὁ μή λαμβάνω Αἰσχίνης παρά ὁ Κερσοβλέπτης ὁ σῖτος καί ὁ παραιτέομαι ὁ σπονδή μετά ὁ κτείνω ὁ γένος , ἐν ὅς μάλα ὑπόθεσις ἀναδιδάσκω ἐγώ , πῶς ἄν τις ἀσφαλής κινδυνεύω τε καί τραγικός ἔννοια μεταχειρίζω . καί πολύς ἕτερος ὑπόθεσις οἶδα εὐπαιδευσία ἐνδείκνυμι ὁ ἀνήρ οὗτος καί ἰσχύς καί ἦθος , ἀπό ὅς μάλα αὐτός θεωρέω , ἤ εἰ που καί παραπτύω τις εἰς φιλοτιμία ἐκπίπτω . καί τεχνικός δέ σοφιστής ὁ Ἀριστείδης γίγνομαι καί πολύς ἐν θεώρημα , ὅθεν καί ὁ σχεδιάζω ἀποφέρω , ὁ γάρ κατά θεωρία βούλομαι προάγω πᾶς ἀσχολέω ὁ γνώμη καί ἀπαλλάσσω ὁ ἑτοῖμος . ἀποθνῄσκω δέ ὁ Ἀριστείδης ὁ μέν οἴκοι γράφω , ὁ δέ ἐν Ἰωνία ἔτος βιόω ὁ μέν ἑξήκοντα φημί , ὁ δέ ἀγχοῦ ὁ ἑβδομήκοντα .