ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.5
τὸ δὲ μεγαλόγνωμον τοῦτο καὶ φρονηματῶδες ἐκ Τιμοκράτους ἔσπασε τοῦ φιλοσόφου , συγγενόμενος αὐτῷ ἥκοντι ἐς Ἰωνίαν ἐτῶν τεττάρων . οὐ χεῖρον δὲ καὶ τὸν Τιμοκράτην δηλῶσαι · ἦν μὲν γὰρ ἐκ τοῦ Πόντου ὁ ἀνὴρ οὗτος καὶ ἦν αὐτῷ πατρὶς Ἡράκλεια τὰ Ἑλλήνων ἐπαινοῦντες , ἐφιλοσόφει δὲ κατʼ ἀρχὰς μὲν τοὺς ἰατρικοὺς τῶν λόγων , εἰδὼς εὖ τὰς Ἱπποκράτους τε καὶ Δημοκρίτου δόξας , ἐπεὶ δὲ ἤκουσεν Εὐφράτου τοῦ Τυρίου , πλήρεσιν ἱστίοις ἐς τὴν ἐκείνου φιλοσοφίαν ἀφῆκεν . ἐπιχολώτερος δὲ οὕτω τι ἦν τοῦ ξυμμέτρου , ὡς ὑπανίστασθαι αὐτῷ διαλεγομένῳ τήν τε γενειάδα καὶ τὰς ἐν τῇ κεφαλῇ χαίτας , ὥσπερ τῶν λεόντων ἐν ταῖς ὁρμαῖς . τῆς δὲ γλώττης εὐφόρως εἶχε καὶ σφοδρῶς καὶ ἑτοίμως , διὸ καὶ τῷ Πολέμωνι πλείστου ἦν ἄξιος ἀσπαζομένῳ τὴν τοιάνδε ἐπιφορὰν τοῦ λόγου . διαφορᾶς γοῦν τῷ Τιμοκράτει πρὸς τὸν Σκοπελιανὸν γενομένης ὡς ἐκδεδωκότα ἑαυτὸν πίττῃ καὶ παρατιλτρίαις διέστη μὲν ἡ ἐνομιλοῦσα νεότης τῇ Σμύρνῃ , ὁ δὲ Πολέμων ἀμφοῖν ἀκροώμενος τῶν τοῦ Τιμοκράτους στασιωτῶν ἐγένετο πατέρα καλῶν αὐτὸν τῆς ἑαυτοῦ γλώττης . ἀπολογούμενος δὲ αὐτῷ καὶ ὑπὲρ τῶν πρὸς Φαβωρῖνον λόγων εὐλαβῶς ὑπέστειλε καὶ ὑφειμένως , ὥσπερ τῶν παίδων οἱ τὰς ἐκ τῶν διδασκάλων πληγάς , εἴ τι ἀτακτήσειαν , δεδιότες .
Lemmas: ὁ δέ μεγαλογνώμων οὗτος καί φρονηματώδης ἐκ Τιμοκράτης σπάω ὁ φιλόσοφος , συγγίγνομαι αὐτός ἥκω εἰς Ἰωνία ἔτος τέσσαρες . οὐ κακός δέ καί ὁ Τιμοκράτης δηλόω · εἰμί μέν γάρ ἐκ ὁ Πόντος ὁ ἀνήρ οὗτος καί εἰμί αὐτός πατρίς Ἡράκλεια ὁ Ἕλλην ἐπαινέω , φιλοσοφέω δέ κατά ἀρχή μέν ὁ ἰατρικός ὁ λόγος , οἶδα εὖ ὁ Ἱπποκράτης τε καί Δημόκριτος δόξα , ἐπεί δέ ἀκούω Εὐφράτης ὁ Τύριος , πλήρης ἱστίον εἰς ὁ ἐκεῖνος φιλοσοφία ἀφίημι . ἐπίχολος δέ οὕτως τις εἰμί ὁ σύμμετρος , ὡς ὑπανίσταμαι αὐτός διαλέγω ὁ τε γενειάς καί ὁ ἐν ὁ κεφαλή χαίτη , ὥσπερ ὁ λέων ἐν ὁ ὁρμή . ὁ δέ γλῶσσα εὔφορος ἔχω καί σφοδρός καί ἑτοῖμος , διό καί ὁ Πολέμων πολύς εἰμί ἄξιος ἀσπάζομαι ὁ τοιόσδε ἐπιφορά ὁ λόγος . διαφορά γοῦν ὁ Τιμοκράτης πρός ὁ Σκοπελιανός γίγνομαι ὡς ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ πίσσα καί παρατίλτρια διΐστημι μέν ὁ ἐνομιλέω νεότης ὁ Σμύρνα , ὁ δέ Πολέμων ἄμφω ἀκροάομαι ὁ ὁ Τιμοκράτης στασιώτης γίγνομαι πατήρ καλέω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα . ἀπολογέομαι δέ αὐτός καί ὑπέρ ὁ πρός Φαβωρῖνος λόγος εὐλαβής ὑποστέλλω καί ὑφειμένως , ὥσπερ ὁ παῖς ὁ ὁ ἐκ ὁ διδάσκαλος πληγή , εἰ τις ἀτακτέω , δείδω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.6
τῷ δὲ ὑφειμένῳ τούτῳ καὶ πρὸς τὸν Σκοπελιανὸν ἐχρήσατο χρόνῳ ὕστερον , πρεσβεύειν μὲν χειροτονηθεὶς ὑπὲρ τῶν Σμυρναίων , ὡς ὅπλα δὲ Ἀχίλλεια τὴν ἐκείνου πειθὼ αἰτήσας . Ἡρώδῃ δὲ τῷ Ἀθηναίῳ πὴ μὲν ἀπὸ τοῦ ὑφειμένου , πὴ δὲ ἀπὸ τοῦ ὑπεραίροντος ξυνεγένετο . ὅπως δὲ καὶ ταῦτα ἔσχε , δηλῶσαι βούλομαι , καλὰ γὰρ καὶ μεμνῆσθαι ἄξια · ἤρα μὲν γὰρ τοῦ αὐτοσχεδιάζειν ὁ Ἡρώδης μᾶλλον ἢ τοῦ ὕπατός τε καὶ ἐξ ὑπάτων δοκεῖν , τὸν Πολέμωνα δὲ οὔπω γιγνώσκων ἀφῖκτο μὲν ἐς τὴν σμύρναν ἐπὶ ξυνουσίᾳ τοῦ ἀνδρὸς κατὰ χρόνους , οὓς τὰς ἐλευθέρας τῶν πόλεων αὐτὸς διωρθοῦτο , περιβαλὼν δὲ καὶ ὑπερασπασάμενος ὁμοῦ τῷ τὸ στόμα ἀφελεῖν τοῦ στόματος πότε , εἶπεν ὦ πάτερ , ἀκροασόμεθά σου ; καὶ ὁ μὲν δὴ ᾤετο ἀναβαλεῖσθαι αὐτὸν τὴν ἀκρόασιν ὀκνεῖν φήσαντα ἐπʼ ἀνδρὸς τοιούτου ἀποκινδυνεύειν , ὁ δὲ οὐδὲν πλασάμενος τήμερον ἔφη ἀκροῶ , καὶ ἴωμεν . τοῦτο ἀκούσας ὁ Ἡρώδης ἐκπλαγῆναί φησι τὸν ἄνδρα , ὡς καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοσχέδιον καὶ τὴν γνώμην . ταῦτα μὲν οὖν φρόνημα ἐνδείκνυται τοῦ ἀνδρὸς καί , νὴ Δία , σοφίαν , ᾗ ἐς τὴν ἔκπληξιν ἐχρήσατο , ἐκεῖνα δὲ σωφροσύνην τε καὶ κόσμον · ἀφικόμενον γὰρ ἐς τὴν ἐπίδειξιν ἐδέξατο ἐπαίνῳ μακρῷ καὶ ἐπαξίῳ τῶν Ἡρώδου λόγων τε καὶ ἔργων .
Lemmas: ὁ δέ ὑφέζομαι οὗτος καί πρός ὁ Σκοπελιανός χράω χρόνος ὕστερον , πρεσβεύω μέν χειροτονέω ὑπέρ ὁ Σμυρναῖος , ὡς ὅπλον δέ Ἀχίλλειος ὁ ἐκεῖνος πειθώ αἰτέω . Ἡρώδης δέ ὁ Ἀθηναῖος πη μέν ἀπό ὁ ὑφίημι , πη δέ ἀπό ὁ ὑπεραίρω συγγίγνομαι . ὅπως δέ καί οὗτος ἔχω , δηλόω βούλομαι , καλός γάρ καί μιμνῄσκω ἄξιος · ἐράω μέν γάρ ὁ αὐτοσχεδιάζω ὁ Ἡρώδης μάλα ἤ ὁ ὕπατος τε καί ἐκ ὕπατος δοκέω , ὁ Πολέμων δέ οὔπω γιγνώσκω ἀφικνέομαι μέν εἰς ὁ σμύρνη ἐπί συνουσία ὁ ἀνήρ κατά χρόνος , ὅς ὁ ἐλεύθερος ὁ πόλις αὐτός διορθόω , περιβάλλω δέ καί ὑπερασπάζομαι ὁμοῦ ὁ ὁ στόμα ἀφαιρέω ὁ στόμα πότε , λέγω ὦ πατήρ , ἀκροάομαι σύ ; καί ὁ μέν δή οἴομαι ἀναβάλλω αὐτός ὁ ἀκρόασις ὀκνέω φημί ἐπί ἀνήρ τοιοῦτος ἀποκινδυνεύω , ὁ δέ οὐδείς πλάσσω σήμερον φημί ἀκροάομαι , καί ἔρχομαι . οὗτος ἀκούω ὁ Ἡρώδης ἐκπλήγνυμι φημί ὁ ἀνήρ , ὡς καί ὁ γλῶσσα αὐτοσχέδιος καί ὁ γνώμη . οὗτος μέν οὖν φρόνημα ἐνδείκνυμι ὁ ἀνήρ καί , νή Ζεύς , σοφία , ὅς εἰς ὁ ἔκπληξις χράω , ἐκεῖνος δέ σωφροσύνη τε καί κόσμος · ἀφικνέομαι γάρ εἰς ὁ ἐπίδειξις δέχομαι ἔπαινος μακρός καί ἐπάξιος ὁ Ἡρώδης λόγος τε καί ἔργον .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.8
φησὶν ὁ Πολέμων ἠκροᾶσθαι καὶ Δίωνος ἀποδημίαν ὑπὲρ τούτου στείλας ἐς τὸ τῶν Βιθυνῶν ἔθνος . ἔλεγε δὲ ὁ Πολέμων τὰ μὲν τῶν καταλογάδην ὤμοις δεῖν ἐκφέρειν , τὰ δὲ τῶν ποιητῶν ἁμάξαις . κἀκεῖνα τῶν Πολέμωνι τιμὴν ἐχόντων · ἤριζεν ἡ Σμύρνα ὑπὲρ τῶν ναῶν καὶ τῶν ἐπʼ αὐτοῖς δικαίων , ξύνδικον πεποιημένη τὸν Πολέμωνα ἐς τέρμα ἤδη τοῦ βίου ἥκοντα . ἐπεὶ δὲ ἐν ὁρμῇ τῆς ὑπὲρ τῶν δικαίων ἀποδημίας ἐτελεύτησεν , ἐγένετο μὲν ἐπʼ ἄλλοις ξυνδίκοις ἡ πόλις , πονηρῶς δὲ αὐτῶν ἐν τῷ βασιλείῳ δικαστηρίῳ διατιθεμένων τὸν λόγον βλέψας ὁ αὐτοκράτωρ ἐς τοὺς τῶν Σμυρναίων ξυνηγόρους οὐ Πολέμων εἶπεν τουτουὶ τοῦ ἀγῶνος ξύνδικος ὑμῖν ἀπεδέδεικτο ; ναί , ἔφασαν εἴ γε τὸν σοφιστὴν λέγεις . καὶ ὁ αὐτοκράτωρ ἴσως οὖν ἔφη καὶ λόγον τινὰ ξυνέγραψεν ὑπὲρ τῶν δικαίων , οἷα δὴ ἐπʼ ἐμοῦ τε ἀγωνιούμενος καὶ ὑπὲρ τηλικούτων . ἴσως , ἔφασαν , ὦ βασιλεῦ , οὐ μὴν ἡμῖν γε εἰδέναι . καὶ ἔδωκεν ἀναβολὰς ὁ αὐτοκράτωρ τῇ δίκῃ , ἔστʼ ἂν διακομισθῇ ὁ λόγος , ἀναγνωσθέντος δὲ ἐν τῷ δικαστηρίῳ κατʼ αὐτὸν ἐψηφίσατο ὁ βασιλεύς , καὶ ἀπῆλθεν ἡ Σμύρνα τὰ πρωτεῖα νικῶσα καὶ τὸν Πολέμωνα αὐτοῖς ἀναβεβιωκέναι φάσκοντες .
Lemmas: φημί ὁ Πολέμων ἀκροάομαι καί Δίων ἀποδημία ὑπέρ οὗτος στέλλω εἰς ὁ ὁ Βιθυνός ἔθνος . λέγω δέ ὁ Πολέμων ὁ μέν ὁ καταλογάδην ὦμος δέω ἐκφέρω , ὁ δέ ὁ ποιητής ἄμαξα . ἐκεῖνος ὁ Πολέμων τιμή ἔχω · ἐρίζω ὁ Σμύρνα ὑπέρ ὁ ναῦς καί ὁ ἐπί αὐτός δίκαιος , σύνδικος ποιέω ὁ Πολέμων εἰς τέρμα ἤδη ὁ βίος ἥκω . ἐπεί δέ ἐν ὁρμή ὁ ὑπέρ ὁ δίκαιος ἀποδημία τελευτάω , γίγνομαι μέν ἐπί ἄλλος συνδικέω ὁ πόλις , πονηρός δέ αὐτός ἐν ὁ βασίλειος δικαστήριον διατίθημι ὁ λόγος βλέπω ὁ αὐτοκράτωρ εἰς ὁ ὁ Σμυρναῖος συνήγορος οὐ Πολέμων λέγω οὗτος ὁ ἀγών σύνδικος σύ ἀποδείκνυμι ; ναί , φημί εἰ γε ὁ σοφιστής λέγω . καί ὁ αὐτοκράτωρ ἴσως οὖν φημί καί λόγος τις συγγράφω ὑπέρ ὁ δίκαιος , οἷος δή ἐπί ἐγώ τε ἀγωνίζομαι καί ὑπέρ τηλικοῦτος . ἴσως , φημί , ὦ βασιλεύς , οὐ μήν ἐγώ γε οἶδα . καί δίδωμι ἀναβολή ὁ αὐτοκράτωρ ὁ δίκη , ἔστε ἄν διακομίζω ὁ λόγος , ἀναγιγνώσκω δέ ἐν ὁ δικαστήριον κατά αὐτός ψηφίζω ὁ βασιλεύς , καί ἀπέρχομαι ὁ Σμύρνα ὁ πρωτεῖον νικάω καί ὁ Πολέμων αὐτός ἀναβιόω φάσκω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.10
ἡ δὲ ἰδέα τῶν Πολέμωνος λόγων θερμὴ καὶ ἐναγώνιος καὶ τορὸν ἠχοῦσα , ὥσπερ ἡ Ὀλυμπιακὴ σάλπιγξ , ἐπιπρέπει δὲ αὐτῇ καὶ τὸ Δημοσθενικὸν τῆς γνώμης , καὶ ἡ σεμνολογία οὐχ ὑπτία , λαμπρὰ δὲ καὶ ἔμπνους , ὥσπερ ἐκ τρίποδος . διαμαρτάνουσι μέν̔τοἰ τοῦ ἀνδρὸς φάσκοντες αὐτὸν τὰς μὲν ἐπιφορὰς ἄριστα σοφιστῶν μεταχειρίσασθαι , τὰς δὲ ἀπολογίας ἧττον , ἐλέγχει γὰρ τὸν λόγον τοῦτον ὡς οὐκ ἀληθῆ καὶ ἡ δεῖνα μὲν καὶ ἡ δεῖνα τῶν ὑποθέσεων , ἐν αἷς ἀπολογεῖται , μάλιστα δὲ ὁ Δημοσθένης ὁ τὰ πεντήκοντα τάλαντα ἐξομνύμενος . ἀπολογίαν γὰρ οὕτω χαλεπὴν διαθέμενος ἤρκεσε τῷ λόγῳ ξὺν περιβολῇ καὶ τέχνῃ . τὴν αὐτὴν ὁρῶ διαμαρτίαν καὶ περὶ τοὺς ἡγουμένους αὐτὸν ἐκφέρεσθαι τῶν ἐσχηματισμένων ὑποθέσεων εἰργόμενον τοῦ δρόμου , καθάπερ ἐν δυσχωρίᾳ ἵππον , παραιτούμενόν τε αὐτὰς τὰς Ὁμηρείους γνώμας εἰπεῖν ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀίδαο πύλῃσιν , ὅς χʼ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν , ἄλλο δὲ εἴπῃ , ταῦτα γὰρ ἴσως ἔλεγεν αἰνιττόμενος καὶ παραδηλῶν τὸ δύστροπον τῶν τοιούτων ὑποθέσεων , ἄριστα δὲ κἀκεῖνα ἠγωνίσατο , ὡς δηλοῦσιν ὅ τε μοιχὸς ὁ ἐκκεκαλυμμένος καὶ ὁ Ξενοφῶν ὁ ἀξιῶν ἀποθνήσκειν ἐπὶ Σωκράτει καὶ ὁ Σόλων ὁ αἰτῶν ἀπαλείφειν τοὺς νόμους λαβόντος τὴν φρουρὰν τοῦ Πεισιστράτου καὶ οἱ Δημοσθένεις τρεῖς , ὁ μετὰ Χαιρώνειαν προσάγων ἑαυτὸν καὶ ὁ δοκῶν θανάτου ἑαυτῷ τιμᾶσθαυ ἐπὶ τοῖς Ἁρπαλείοις καὶ ὁ ξυμβουλεύων ἐπὶ τῶν τριήρων φεύγειν ἐπιόντος μὲν Φιλίππου , νόμον δὲ Αἰσχίνου κεκυρωκότος ἀποθνήσκειν τὸν πολέμου μνημονεύσαντα . ἐν γὰρ ταύταις μάλιστα τῶν ὑπʼ αὐτοῦ κατὰ σχῆμα προηγμένων ἡνία τε ἐμβέβληται τῷ λόγῳ καὶ τὸ ἐπαμφότερον αἱ διάνοιαι σώζουσιν .
Lemmas: ὁ δέ ἰδέα ὁ Πολέμων λόγος θερμός καί ἐναγώνιος καί τορός ἠχέω , ὥσπερ ὁ Ὀλυμπιακός σάλπιγξ , ἐπιπρέπω δέ αὐτός καί ὁ Δημοσθενικός ὁ γνώμη , καί ὁ σεμνολογία οὐ ὕπτιος , λαμπρός δέ καί ἔμπνους , ὥσπερ ἐκ τρίπους . διαμαρτάνω μέντοι ὁ ἀνήρ φάσκω αὐτός ὁ μέν ἐπιφορά ἀγαθός σοφιστής μεταχειρίζω , ὁ δέ ἀπολογία ἥσσων , ἐλέγχω γάρ ὁ λόγος οὗτος ὡς οὐ ἀληθής καί ὁ δεῖνα μέν καί ὁ δεῖνα ὁ ὑπόθεσις , ἐν ὅς ἀπολογέομαι , μάλα δέ ὁ Δημοσθένης ὁ ὁ πεντήκοντα τάλαντον ἐξόμνυμι . ἀπολογία γάρ οὕτως χαλεπός διατίθημι ἀρκέω ὁ λόγος σύν περιβολή καί τέχνη . ὁ αὐτός ὁράω διαμαρτία καί περί ὁ ἡγέομαι αὐτός ἐκφέρω ὁ σχηματίζω ὑπόθεσις ἔργω ὁ δρόμος , καθά ἐν δυσχωρία ἵππος , παραιτέομαι τε αὐτός ὁ Ὁμήρειος γνώμη λέγω ἐχθρός γάρ ἐγώ ἐκεῖνος ὁμῶς Ἀίδης πύλη , ὅς ἄν ἕτερος μέν κεύθω ἐν φρήν , ἄλλος δέ λέγω , οὗτος γάρ ἴσως λέγω αἰνίσσομαι καί παραδηλόω ὁ δύστροπος ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις , ἀγαθός δέ ἐκεῖνος ἀγωνίζομαι , ὡς δηλόω ὁ τε μοιχός ὁ ἐκκαλύπτω καί ὁ Ξενοφῶν ὁ ἀξιόω ἀποθνῄσκω ἐπί Σωκράτης καί ὁ Σόλων ὁ αἰτέω ἀπαλείφω ὁ νόμος λαμβάνω ὁ φρουρά ὁ Πεισίστρατος καί ἕ Δημοσθένης τρεῖς , ὁ μετά Χαιρώνεια προσάγω ἑαυτοῦ καί ὁ δοκέω θάνατος ἑαυτοῦ τιμάω ἐπί ὁ Ἁρπαλεῖος καί ὁ συμβουλεύω ἐπί ὁ τριήρης φεύγω ἐπέρχομαι μέν Φίλιππος , νόμος δέ Αἰσχίνης κυρόω ἀποθνῄσκω ὁ πόλεμος μνημονεύω . ἐν γάρ οὗτος μάλα ὁ ὑπό αὐτός κατά σχῆμα προάγω ἡνία τε ἐμβάλλω ὁ λόγος καί ὁ ἐπαμφότερος ὁ διάνοια σῴζω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.11
ἰατροῖς δὲ θαμὰ ὑποκείμενος λιθιώντων αὐτῷ τῶν ἄρθρων παρεκελεύετο αὐτοῖς ὀρύττειν καὶ τέμνειν τὰς Πολέμωνος λιθοτομίας . Ἡρώδῃ δὲ ἐπιστέλλων ὑπὲρ τῆς νόσου ταύτης ὧδε ἐπέστειλεν · δεῖ ἐσθίειν , χεῖρας οὐκ ἔχω · δεῖ βαδίζειν , πόδες οὐκ εἰσί μοι · δεῖ ἀλγεῖν , τότε καὶ πόδες εἰσί μοι καὶ χεῖρες . Ἐτελεύτα μὲν περὶ τὰ ἓξ καὶ πεντήκοντα ἔτη , τὸ δὲ μέτρον τῆς ἡλικίας τοῦτο ταῖς μὲν ἄλλαις ἐπιστήμαις γήρως ἀρχή , σοφιστῇ δὲ νεότης ἔτι , γηράσκουσα γὰρ ἥδε ἡ ἐπιστήμη σοφίαν ἀρτύνει . τάφος δὲ αὐτῷ κατὰ τὴν Σμύρναν οὐδείς , εἰ καὶ πλείους λέγονται · οἱ μὲν γὰρ ἐν τῷ κήπῳ τοῦ τῆς Ἀρετῆς ἱεροῦ ταφῆναι αὐτόν , οἱ δὲ οὐ πόρρω τούτου ἐπὶ θαλάττῃ , νεὼς δέ τίς ἐστι βραχὺς καὶ ἄγαλμα ἐν αὐτῷ Πολέμωνος ἐσταλμένον , ὡς ἐπὶ τῆς τριήρους ὠργίαζεν , ὑφʼ ᾧ κεῖσθαι τὸν ἄνδρα , οἱ δὲ ἐν τῇ τῆς οἰκίας αὐλῇ ὑπὸ τοῖς χαλκοῖς ἀνδριᾶσιν . ἔστι δὲ οὐδὲν τούτων ἀληθές , εἰ γὰρ ἐτελεύτα κατὰ τὴν Σμύρναν , οὐδενὸς ἂν τῶν θαυμασίων παρʼ αὐτοῖς ἱερῶν ἀπηξιώθη τὸ μὴ οὐκ ἐν αὐτῷ κεῖσθαι . ἀλλʼ ἐκεῖνα ἀληθέστερα , κεῖσθαι μὲν αὐτὸν ἐν τῇ Λαοδικείᾳ παρὰ τὰς Συρίας πύλας , οὗ δὴ καὶ τῶν προγόνων αὐτοῦ θῆκαι , ταφῆναι δὲ αὐτὸν ζῶντα ἔτι , τουτὶ γὰρ τοῖς φιλτάτοις ἐπισκῆψαι , κείμενόν τε ἐν τῷ σήματι παρακελεύεσθαι τοῖς συγκλείουσι τὸν τάφον ἔπαγε , ἔπαγε , μὴ γὰρ ἴδοι με σιωπῶντα ἥλιος . πρὸς δὲ τοὺς οἰκείους ὀλοφυρομένους αὐτὸν ἀνεβόησε · δότε μοι σῶμα καὶ μελετήσομαι . μέχρι Πολέμωνος τὰ Πολέμωνος , οἱ γὰρ ἐπʼ αὐτῷ γενόμενοι ξυγγενεῖς μέν , οὐ μὴν οἷοι πρὸς τὴν ἐκείνου ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι , πλὴν ἑνὸς ἀνδρός , περὶ οὗ μικρὸν ὕστερον λέξω .
Lemmas: ἰατρός δέ θαμά ὑπόκειμαι λιθιάω αὐτός ὁ ἄρθρον παρακελεύομαι αὐτός ὀρύσσω καί τέμνω ὁ Πολέμων λιθοτομία . Ἡρώδης δέ ἐπιστέλλω ὑπέρ ὁ νόσος οὗτος ὧδε ἐπιστέλλω · δέω ἐσθίω , χείρ οὐ ἔχω · δέω βαδίζω , πούς οὐ εἰμί ἐγώ · δέω ἀλγέω , τότε καί πούς εἰμί ἐγώ καί χείρ . τελευτάω μέν περί ὁ ἕξ καί πεντήκοντα ἔτος , ὁ δέ μέτρον ὁ ἡλικία οὗτος ὁ μέν ἄλλος ἐπιστήμη γῆρας ἀρχή , σοφιστής δέ νεότης ἔτι , γηράσκω γάρ ὅδε ὁ ἐπιστήμη σοφία ἀρτύνω . τάφος δέ αὐτός κατά ὁ Σμύρνα οὐδείς , εἰ καί πολύς λέγω · ὁ μέν γάρ ἐν ὁ κῆπος ὁ ὁ Ἀρετή ἱερός θάπτω αὐτός , ὁ δέ οὐ πρόσω οὗτος ἐπί θάλασσα , ναῦς δέ τις εἰμί βραχύς καί ἄγαλμα ἐν αὐτός Πολέμων στέλλω , ὡς ἐπί ὁ τριήρης ὀργιάζω , ὑπό ὅς κεῖμαι ὁ ἀνήρ , ὁ δέ ἐν ὁ ὁ οἰκία αὐλή ὑπό ὁ χάλκεος ἀνδριάς . εἰμί δέ οὐδείς οὗτος ἀληθής , εἰ γάρ τελευτάω κατά ὁ Σμύρνα , οὐδείς ἄν ὁ θαυμάσιος παρά αὐτός ἱερός ἀπαξιόω ὁ μή οὐ ἐν αὐτός κεῖμαι . ἀλλά ἐκεῖνος ἀληθής , κεῖμαι μέν αὐτός ἐν ὁ Λαοδίκεια παρά ὁ Συρία πύλη , οὗ δή καί ὁ πρόγονος αὐτός θήκη , θάπτω δέ αὐτός ζάω ἔτι , οὗτος γάρ ὁ φίλος ἐπισκήπτω , κεῖμαι τε ἐν ὁ σῆμα παρακελεύομαι ὁ συγκλείω ὁ τάφος ἐπάγω , ἐπάγω , μή γάρ ὁράω ἐγώ σιωπάω ἥλιος . πρός δέ ὁ οἰκεῖος ὀλοφύρομαι αὐτός ἀναβοάω · δίδωμι ἐγώ σῶμα καί μελετάω . μέχρι Πολέμων ὁ Πολέμων , ὁ γάρ ἐπί αὐτός γίγνομαι συγγενής μέν , οὐ μήν οἷος πρός ὁ ἐκεῖνος ἀρετή ἐξετάζω , πλήν εἷς ἀνήρ , περί ὅς μικρός ὕστερον λέγω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.26.1
μηδὲ Σεκούνδου τοῦ Ἀθηναίου ἀμνημονῶμεν , ὃν ἐκάλουν ἐπίουρόν τινες ὡς τέκτονος παῖδα . Σεκοῦνδος τοίνυν ὁ σοφιστὴς γνῶναι μὲν περιττός , ἑρμηνεῦσαι δὲ ἀπέριττος , Ἡρώδην δὲ ἐκπαιδεύσας ἐς διαφορὰν αὐτῷ ἀφίκετο παιδεύοντι ἤδη , ὅθεν ὁ Ἡρώδης διετώθαζεν αὐτὸν ἐκεῖνο ἐπιλέγων · καὶ κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει καὶ ῥήτορι τέκτων , ἀλλʼ ἀποθανόντι καὶ λόγον ἐπεφθέγξατο καὶ δάκρυα ἐπέδωκε καίτοι γηραιῷ τελευτήσαντι . μνήμης δὲ ἄξια τοῦ ἀνδρὸς τούτου καὶ πλείω μέν , μάλιστα δὲ ἥδε ἡ ὑπόθεσις · ὁ ἄρξας στάσεως ἀποθνησκέτω καὶ ὁ παύσας στάσιν ἐχέτω δωρεάν · ὁ αὐτὸς καὶ ἄρξας καὶ παύσας αἰτεῖ τὴν δωρεάν . τήνδε τὴν ὑπόθεσιν ὧδε ἐβραχυλόγησεν · οὐκοῦν ἔφη τί πρότερον ; τὸ κινῆσαι στάσιν . τί δεύτερον ; τὸ παῦσαι . δοὺς οὖν τὴν ἐφʼ οἷς ἠδίκεις τιμωρίαν , τὴν ἐφʼ οἷς εὖ πεποίηκας δωρεάν , εἰ δύνασαι , λάβε . τοιόσδε μὲν ὁ ἀνὴρ οὗτος , τέθαπται δὲ πρὸς τῇ Ἐλευσῖνι ἐν δεξιᾷ τῆς Μέγαράδε ὁδοῦ .
Lemmas: μηδέ Σεκοῦνδος ὁ Ἀθηναῖος ἀμνημονέω , ὅς καλέω ἐπίουρος τις ὡς τέκτων παῖς . Σεκοῦνδος τοίνυν ὁ σοφιστής γιγνώσκω μέν περισσός , ἑρμηνεύω δέ ἀπέριττος , Ἡρώδης δέ ἐκπαιδεύω εἰς διαφορά αὐτός ἀφικνέομαι παιδεύω ἤδη , ὅθεν ὁ Ἡρώδης διατωθάζω αὐτός ἐκεῖνος ἐπιλέγω · καί κεραμεύς κεραμεύς κοτέω καί ῥήτωρ τέκτων , ἀλλά ἀποθνῄσκω καί λόγος ἐπιφθέγγομαι καί δάκρυον ἐπιδίδωμι καίτοι γηραιός τελευτάω . μνήμη δέ ἄξιος ὁ ἀνήρ οὗτος καί πολύς μέν , μάλα δέ ὅδε ὁ ὑπόθεσις · ὁ ἄρχω στάσις ἀποθνῄσκω καί ὁ παύω στάσις ἔχω δωρεάν · ὁ αὐτός καί ἄρχω καί παύω αἰτέω ὁ δωρεά . ὅδε ὁ ὑπόθεσις ὧδε βραχυλογέω · οὐκοῦν φημί τίς πρότερος ; ὁ κινέω στάσις . τίς δεύτερος ; ὁ παύω . δίδωμι οὖν ὁ ἐπί ὅς ἀδικέω τιμωρία , ὁ ἐπί ὅς εὖ ποιέω δωρεά , εἰ δύναμαι , λαμβάνω . τοιόσδε μέν ὁ ἀνήρ οὗτος , θάπτω δέ πρός ὁ Ἐλευσίς ἐν δεξιός ὁ Μέγαρα ὁδός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.1
περὶ δὲ Ἡρώδου τοῦ Ἀθηναίου τάδε χρὴ εἰδέναι · ὁ σοφιστὴς Ἡρώδης ἐτέλει μὲν ἐκ πατέρων ἐς τοὺς δισυπάτους , ἀνέφερε δὲ ἐς τὸν τῶν Αἰακιδῶν , οὓς ξυμμάχους ποτὲ ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ τὸν Πέρσην ἐποιεῖτο , ἀπηξίου δὲ οὐδὲ τὸν Μιλτιάδην , οὐδὲ τὸν Κίμωνα , ὡς ἄνδρε ἀρίστω καὶ πολλοῦ ἀξίω Ἀθηναίοις τε καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι περὶ τὰ Μηδικά , ὁ μὲν γὰρ ἦρξε τροπαίων Μηδικῶν , ὁ δὲ ἀπῄτησε δίκας τοὺς βαρβάρους ὧν μετὰ ταῦτα ὕβρισαν . ἄριστα δὲ ἀνθρώπων πλούτῳ ἐχρήσατο . τουτὶ δὲ μὴ τῶν εὐμεταχειρίστων ἡγώμεθα , ἀλλὰ τῶν παγχαλέπων τε καὶ δυσκόλων , οἱ γὰρ πλούτῳ μεθύοντες ﻿ ὕβριν τοῖς ἀνθρώποις ἐπαντλοῦσιν . προσδιαβάλλουσι δὲ ὡς καὶ τυφλὸν τὸν πλοῦτον , ὃς εἰ καὶ τὸν ἄλλον χρόνον ἐδόκει τυφλός , ἀλλʼ ἐπὶ Ἡρώδου ἀνέβλεψεν , ἔβλεψε μὲν γὰρ ἐς φίλους , ἔβλεψε δὲ ἐς πόλεις , ἔβλεψε δὲ ἐς ἔθνη , πάντων περιωπὴν ἔχοντος τοῦ ἀνδρὸς καὶ θησαυρίζοντος τὸν πλοῦτον ἐν ταῖς τῶν μετεχόντων αὐτοῦ γνώμαις . ἔλεγε γὰρ δή , ὡς προσήκοι τὸν ὀρθῶς πλούτῳ χρώμενον τοῖς μὲν δεομένοις ἐπαρκεῖν , ἵνα μὴ δέωνται , τοῖς δὲ μὴ δεομένοις , ἵνα μὴ δεηθῶσιν , ἐκάλει τε τὸν μὲν ἀσύμβολον πλοῦτον καὶ φειδοῖ κεκολασμένον νεκρὸν πλοῦτον , τοὺς δὲ θησαυρούς , ἐς οὓς ἀποτίθενται τὰ χρήματα ἔνιοι , πλούτου δεσμωτήρια , τοὺς δὲ καὶ θύειν ἀξιοῦντας ἀποθέτοις χρήμασιν Ἀλωάδας ἐπωνόμαζε θύοντας Ἄρει μετὰ τὸ δῆσαι αὐτόν .
Lemmas: περί δέ Ἡρώδης ὁ Ἀθηναῖος ὅδε χρή οἶδα · ὁ σοφιστής Ἡρώδης τελέω μέν ἐκ πατήρ εἰς ὁ δισύπατος , ἀναφέρω δέ εἰς ὁ ὁ Αἰακίδης , ὅς σύμμαχος ποτέ ὁ Ἑλλάς ἐπί ὁ Πέρσης ποιέω , ἀπαξιόω δέ οὐδέ ὁ Μιλτιάδης , οὐδέ ὁ Κίμων , ὡς ἀνήρ ἀγαθός καί πολύς ἄξιος Ἀθηναῖος τε καί ὁ ἄλλος Ἕλλην περί ὁ Μηδικός , ὁ μέν γάρ ἄρχω τρόπαιον Μηδικός , ὁ δέ ἀπαιτέω δίκη ὁ βάρβαρος ὅς μετά οὗτος ὑβρίζω . ἀγαθός δέ ἄνθρωπος πλοῦτος χράω . οὗτος δέ μή ὁ εὐμεταχείριστος ἡγέομαι , ἀλλά ὁ παγχάλεπος τε καί δύσκολος , ὁ γάρ πλοῦτος μεθύω ﻿ ὕβρις ὁ ἄνθρωπος ἐπαντλέω . προσδιαβάλλω δέ ὡς καί τυφλός ὁ πλοῦτος , ὅς εἰ καί ὁ ἄλλος χρόνος δοκέω τυφλός , ἀλλά ἐπί Ἡρώδης ἀναβλέπω , βλέπω μέν γάρ εἰς φίλος , βλέπω δέ εἰς πόλις , βλέπω δέ εἰς ἔθνος , πᾶς περιωπή ἔχω ὁ ἀνήρ καί θησαυρίζω ὁ πλοῦτος ἐν ὁ ὁ μετέχω αὐτός γνώμη . λέγω γάρ δή , ὡς προσήκω ὁ ὀρθός πλοῦτος χράω ὁ μέν δέω ἐπαρκέω , ἵνα μή δέω , ὁ δέ μή δέω , ἵνα μή δέω , καλέω τε ὁ μέν ἀσύμβολος πλοῦτος καί φειδώ κολάζω νεκρός πλοῦτος , ὁ δέ θησαυρός , εἰς ὅς ἀποτίθημι ὁ χρῆμα ἔνιοι , πλοῦτος δεσμωτήριον , ὁ δέ καί θύω ἀξιόω ἀπόθετος χρῆμα Ἀλωάδης ἐπονομάζω θύω Ἄρης μετά ὁ δέω αὐτός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.2
πηγαὶ δὲ αὐτῷ τοῦ πλούτου πολλαὶ μὲν κἀκ πολλῶν οἴκων , μέγισται δὲ ἥ τε πατρῴα καὶ ἡ μητρόθεν . ὁ μὲν γὰρ πάππος αὐτοῦ Ἵππαρχος ἐδημεύθη τὴν οὐσίαν ἐπὶ τυραννικαῖς αἰτίαις , ἃς Ἀθηναῖοι μὲν οὐκ ἐπῆγον , ὁ δὲ αὐτοκράτωρ οὐκ ἠγνόησεν , Ἀττικὸν δὲ τὸν μὲν ἐκείνου παῖδα , Ἡρώδου δὲ πατέρα οὐ περιεῖδεν ἡ Τύχη πένητα ἐκ πλουσίου γενόμενον , ἀλλʼ ἀνέδειξεν αὐτῷ θησαυροῦ χρῆμα ἀμύθητον ἐν μιᾷ τῶν οἰκιῶν , ἃς πρὸς τῷ θεάτρῳ ἐκέκτητο , οὗ διὰ μέγεθος εὐλαβὴς μᾶλλον ἢ περιχαρὴς γενόμενος ἔγραψε πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ἐπιστολὴν ὧδε ξυγκειμένην · θησαυρόν , ὦ βασιλεῦ , ἐπὶ τῆς ἐμαυτοῦ οἰκίας εὕρηκα · τί οὖν περὶ αὐτοῦ κελεύεις ; καὶ ὁ αὐτοκράτωρ , Νερούας δὲ ἦρχε τότε , χρῶ ἔφη οἷς εὕρηκας . τοῦ δὲ Ἀττικοῦ ἐπὶ τῆς αὐτῆς εὐλαβείας μείναντος καὶ γράψαντος ὑπὲρ ἑαυτὸν εἶναι τὰ τοῦ θησαυροῦ μέτρα καὶ παραχρῶ ἔφη τῷ ἑρμαίῳ , σὸν γάρ ἐστιν . ἐντεῦθεν μέγας μὲν ὁ Ἀττικός , μείζων δὲ ὁ Ἡρώδης , πρὸς γὰρ τῷ πατρῴῳ πλούτῳ καὶ ὁ μητρῷος αὐτῷ πλοῦτος οὐ παρὰ πολὺ τούτου ἐπερρύη .
Lemmas: πηγή δέ αὐτός ὁ πλοῦτος πολύς μέν ἐκ πολύς οἶκος , μέγας δέ ὁ τε πατρῷος καί ὁ μητρόθεν . ὁ μέν γάρ πάππος αὐτός Ἵππαρχος δημεύω ὁ οὐσία ἐπί τυραννικός αἰτία , ὅς Ἀθηναῖος μέν οὐ ἐπάγω , ὁ δέ αὐτοκράτωρ οὐ ἀγνοέω , Ἀττικός δέ ὁ μέν ἐκεῖνος παῖς , Ἡρώδης δέ πατήρ οὐ περιοράω ὁ Τύχη πένης ἐκ πλούσιος γίγνομαι , ἀλλά ἀναδείκνυμι αὐτός θησαυρός χρῆμα ἀμύθητος ἐν εἷς ὁ οἰκία , ὅς πρός ὁ θέατρον κτάομαι , ὅς διά μέγεθος εὐλαβής μάλα ἤ περιχαρής γίγνομαι γράφω πρός ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιστολή ὧδε σύγκειμαι · θησαυρός , ὦ βασιλεύς , ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ οἰκία εὑρίσκω · τίς οὖν περί αὐτός κελεύω ; καί ὁ αὐτοκράτωρ , Νερούα δέ ἄρχω τότε , χράω φημί ὅς εὑρίσκω . ὁ δέ Ἀττικός ἐπί ὁ αὐτός εὐλάβεια μένω καί γράφω ὑπέρ ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ὁ θησαυρός μέτρον καί παραχράω φημί ὁ ἕρμαιον , σός γάρ εἰμί . ἐντεῦθεν μέγας μέν ὁ Ἀττικός , μέγας δέ ὁ Ἡρώδης , πρός γάρ ὁ πατρῷος πλοῦτος καί ὁ μητρῷος αὐτός πλοῦτος οὐ παρά πολύς οὗτος ἐπιρρέω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.3
μεγαλοψυχία δὲ λαμπρὰ καὶ περὶ τὸν Ἀττικὸν τοῦτον · ἦρχε μὲν γὰρ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν ἐλευθέρων πόλεων ὁ Ἡρώδης , ἰδὼν δὲ τὴν Τρῳάδα βαλανείων τε πονήρως ἔχουσαν καὶ γεῶδες ὕδωρ ἐκ φρεάτων ἀνιμῶντας ὀμβρίων τε ὑδάτων θήκας ὀρύττοντας ἐπέστειλεν Ἀδριανῷ αὐτοκράτορι μὴ περιιδεῖν πόλιν ἀρχαίαν καὶ εὐθάλαττον αὐχμῷ φθαρεῖσαγ , ἀλλʼ ἐπιδοῦναί σφισι τριακοσίας μυριάδας ἐς ὕδωρ , ὧν πολλαπλασίους ἤδη καὶ κώμαις ἐπιδεδώκοι . ἐπῄνεσεν ὁ αὐτοκράτωρ τὰ ἐπεσταλμένα ὡς πρὸς τρόπου ἑαυτῷ ὄντα καὶ τὸν Ἡρώδην αὐτὸν ἐπέταξε τῷ ὕδατι . ἐπεὶ δὲ ἐς ἑπτακοσίας μυριάδας ἡ δαπάνη προὔβαινεν ἐπέστελλόν τε τῷ αὐτοκράτορι οἱ τὴν Ἀσίαν ἐπιτροπεύοντες , ὡς δεινὸν πεντακοσίων πόλεων φόρον ἐς μιᾶς πόλεως δαπανᾶσθαι κρήνην , ἐμέμψατο πρὸς τὸν Ἀττικὸν ὁ αὐτοκράτωρ ταῦτα , καὶ ὁ Ἀττικὸς μεγαλοφρονέστατα ἀνθρώπων ὦ βασιλεῦ , εἶπεν ὑπὲρ μικρῶν μὴ παροξύνου , τὸ γὰρ ὑπὲρ τὰς τριακοσίας μυριάδας ἀναλωθὲν ἐγὼ μὲν τῷ υἱῷ ἐπιδίδωμι , ὁ δὲ υἱὸς τῇ πόλει ἐπιδίδωσι . καὶ αἱ διαθῆκαι δέ , ἐν αἷς τῷ Ἀθηναίων δήμῳ κατέλειπε καθʼ ἕκαστον ἔτος μνᾶν καθʼ ἕνα , μεγαλοφροσύνην κατηγοροῦσι τοῦ ἀνδρός , ᾗ καὶ ἐς τὰ ἄλλα ἐχρῆτο , ἑκατὸν μὲν βοῦς τῇ θεῷ θύων ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ πολλάκις , ἑστιῶν δὲ τῇ θυσίᾳ τὸν Ἀθηναίων δῆμον κατὰ φυλὰς καὶ γένη , ὁπότε δὲ ἥκοι Διονύσια καὶ κατίοι ἐς Ἀκαδημίαν τὸ τοῦ Διονύσου ἕδος , ἐν Κεραμεικῷ ποτίζων ἀστοὺς ὁμοίως καὶ ξένους κατακειμένους ἐπὶ στιβάδων κιττοῦ .
Lemmas: μεγαλοψυχία δέ λαμπρός καί περί ὁ Ἀττικός οὗτος · ἄρχω μέν γάρ ὁ κατά ὁ Ἀσία ἐλεύθερος πόλις ὁ Ἡρώδης , ὁράω δέ ὁ Τρῳάς βαλανεῖον τε πονηρός ἔχω καί γεώδης ὕδωρ ἐκ φρέαρ ἀνιμάω ὄμβριος τε ὕδωρ θήκη ὀρύσσω ἐπιστέλλω Ἀδριανός αὐτοκράτωρ μή περιοράω πόλις ἀρχαῖος καί εὐθάλασσος αὐχμός φθείρω , ἀλλά ἐπιδίδωμι σφεῖς τριακόσιοι μυριάς εἰς ὕδωρ , ὅς πολλαπλάσιος ἤδη καί κώμη ἐπιδίδωμι . ἐπαινέω ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ἐπιστέλλω ὡς πρός τρόπος ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ Ἡρώδης αὐτός ἐπιτάσσω ὁ ὕδωρ . ἐπεί δέ εἰς ἑπτακόσιοι μυριάς ὁ δαπάνη προβαίνω ἐπιστέλλω τε ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ὁ Ἀσία ἐπιτροπεύω , ὡς δεινός πεντακόσιοι πόλις φόρος εἰς εἷς πόλις δαπανάω κρήνη , μέμφομαι πρός ὁ Ἀττικός ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος , καί ὁ Ἀττικός μεγαλόφρων ἄνθρωπος ὦ βασιλεύς , λέγω ὑπέρ μικρός μή παροξύνω , ὁ γάρ ὑπέρ ὁ τριακόσιοι μυριάς ἀναλίσκω ἐγώ μέν ὁ υἱός ἐπιδίδωμι , ὁ δέ υἱός ὁ πόλις ἐπιδίδωμι . καί ὁ διαθήκη δέ , ἐν ὅς ὁ Ἀθηναῖος δῆμος καταλείπω κατά ἕκαστος ἔτος μνᾶ κατά εἷς , μεγαλοφροσύνη κατηγορέω ὁ ἀνήρ , ὅς καί εἰς ὁ ἄλλος χράω , ἑκατόν μέν βοῦς ὁ θεός θύω ἐν ἡμέρα εἷς πολλάκις , ἑστιάω δέ ὁ θυσία ὁ Ἀθηναῖος δῆμος κατά φυλή καί γένος , ὁπότε δέ ἥκω Διονύσια καί κατέρχομαι εἰς Ἀκαδήμεια ὁ ὁ Διόνυσος ἕδος , ἐν Κεραμεικός ποτίζω ἀστός ὅμοιος καί ξένος κατάκειμαι ἐπί στιβάς κισσός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.4
ἐπεὶ δὲ τῶν τοῦ Ἀττικοῦ διαθηκῶν ἐπεμνήσθην , ἀνάγκη καὶ τὰς αἰτίας ἀναγράψαι , διʼ ἃς προσέκρουσεν Ἡρώδης Ἀθηναίοις · εἶχον μὲν γὰρ αἱ διαθῆκαι , ὡς εἶπον , ἔγραψε δὲ αὐτὰς ξυμβουλίᾳ τῶν ἀμφʼ ἑαυτὸν ἀπελευθέρων , οἳ χαλεπὴν ὁρῶντες τὴν Ἡρώδου φύσιν ἀπελευθέροις τε καὶ δούλοις ἀποστροφὴν ἐποιοῦντο τοῦ Ἀθηναίων δήμου , ὡς τῆς δωρεᾶς αὐτοὶ αἴτιοι . καὶ ὁποῖα μὲν τῶν ἀπελευθέρων τὰ πρὸς τὸν Ἡρώδην , δηλούτω ἡ κατηγορία , ἣν πεποίηται σφῶν πᾶν κέντρον ἠρμένος τῆς ἑαυτοῦ γλώττης . ἀναγνωσθεισῶν δὲ τῶν διαθηκῶν ξυνέβησαν οἰ Ἀθηναῖοι πρὸς τὸν Ἡρώδην πέντε μνᾶς αὐτὸν ἐσάπαξ ἑκάστῳ καταβάλλοντα πρίασθαι παρʼ αὐτῶν τὸ μὴ ἀεὶ διδόναι · ἀλλʼ ἐπεὶ προσῄεσαν μὲν ταῖς τραπέζαις ὑπὲρ τῶν ὡμολογημένων , ἐπανεγιγνώσκετο δὲ αὐτοῖς ξυμβόλαια πατέρων τε καὶ πάππων ὡς ὀφειλόντων τοῖς Ἡρώδου γονεῦσιν ἀντιλογισμοῖς τε ὑπήγοντο καὶ οἱ μὲν μικρὰ ἠριθμοῦντο , οἱ δὲ οὐδέν , οἱ δὲ συνείχοντο ἐπʼ ἀγορᾶς ὡς καὶ ἀποδώσοντες , παρώξυνε ταῦτα τοὺς Ἀθηναίους ὡς ἡρπασμένους τὴν δωρεὰν καὶ οὐκ ἐπαύσαντο μισοῦντες , οὐδὲ ὁπότε τὰ μέγιστα εὐεργετεῖν ᾤετο . τὸ οὖν στάδιον ἔφασαν ʽεὖἐπωνομάσθαι Παναθηναικόν , κατεσκευάσθαι γὰρ αὐτὸ ἐξ ὧν ἀπεστεροῦντο Ἀθηναῖοι πάντες .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ὁ Ἀττικός διαθήκη ἐπιμιμνῄσκομαι , ἀνάγκη καί ὁ αἰτία ἀναγράφω , διά ὅς προσκρούω Ἡρώδης Ἀθηναῖος · ἔχω μέν γάρ ὁ διαθήκη , ὡς λέγω , γράφω δέ αὐτός συμβουλία ὁ ἀμφί ἑαυτοῦ ἀπελεύθερος , ὅς χαλεπός ὁράω ὁ Ἡρώδης φύσις ἀπελεύθερος τε καί δοῦλος ἀποστροφή ποιέω ὁ Ἀθηναῖος δῆμος , ὡς ὁ δωρεά αὐτός αἴτιος . καί ὁποῖος μέν ὁ ἀπελεύθερος ὁ πρός ὁ Ἡρώδης , δηλόω ὁ κατηγορία , ὅς ποιέω σφεῖς πᾶς κέντρον ἀείρω ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα . ἀναγιγνώσκω δέ ὁ διαθήκη συμβαίνω ὁ Ἀθηναῖος πρός ὁ Ἡρώδης πέντε μνᾶ αὐτός εἰσάπαξ ἕκαστος καταβάλλω πρίαμαι παρά αὐτός ὁ μή ἀεί δίδωμι · ἀλλά ἐπεί προσέρχομαι μέν ὁ τράπεζα ὑπέρ ὁ ὁμολογέω , ἐπαναγιγνώσκω δέ αὐτός συμβόλαιον πατήρ τε καί πάππος ὡς ὀφείλω ὁ Ἡρώδης γονεύς ἀντιλογισμός τε ὑπάγω καί ὁ μέν μικρός ἀριθμέω , ὁ δέ οὐδείς , ὁ δέ συνέχω ἐπί ἀγορά ὡς καί ἀποδίδωμι , παροξύνω οὗτος ὁ Ἀθηναῖος ὡς ἁρπάζω ὁ δωρεά καί οὐ παύω μισέω , οὐδέ ὁπότε ὁ μέγας εὐεργετέω οἴομαι . ὁ οὖν στάδιον φημί ʽευεπονομαζω Παναθηναικός , κατασκευάζω γάρ αὐτός ἐκ ὅς ἀποστερέω Ἀθηναῖος πᾶς .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.6
καὶ τοσοῦτος ὢν ἐν μεγαλουργίᾳ μέγα οὐδὲν εἰργάσθαι ᾤετο , ἐπεὶ μὴ τὸν Ἰσθμὸν ἔτεμεν , λαμπρὸν ἡγούμενος ἤπειρον ἀποτεμεῖν καὶ πελάγη ξυνάψαι διττὰ καὶ ʽἐσʼ περίπλουν σταδίων ἓξ καὶ εἴκοσι θαλάττης ξυνελεῖν μήκη . καὶ τούτου ἤρα μέν , οὐκ ἐθάρρει δὲ αὐτὸ αἰτεῖν ἐκ βασιλέως , ὡς μὴ διαβληθείη διανοίας δοκῶν ἅπτεσθαι , ᾗ μηδὲ Νέρων ἤρκεσεν . ἐξελάλησε δὲ αὐτὸ ὧδε · ὡς γὰρ ἐγὼ Κτησιδήμου τοῦ Ἀθηναίου ἤκουον , ἤλαυνε μὲν τὴν ἐπὶ Κορίνθου ὁ Ἡρώδης ξυγκαθημένου τοῦ Κτησιδήμου , γενόμενος δὲ κατὰ τὸν Ἰσθμὸν Πόσειδον , εἶπεν βούλομαι μέν , ξυγχωρήσει δὲ οὐδείς . θαυμάσας οὖν ὁ Κτησίδημος τὸ εἰρημένον ἤρετο αὐτὸν τὴν αἰτίαν τοῦ λόγου . καὶ ὁ Ἡρώδης ἐγὼ ἔφη πολὺν χρόνον ἀγωνίζομαι σημεῖον ὑπολείπεσθαι τοῖς μετʼ ἐμὲ ἀνθρώποις διανοίας δηλούσης ἄνδρα καὶ οὔπω δοκῶ μοι τῆς δόξης ταύτης τυγχάνειν . ὁ μὲν δὴ Κτησίδημος ἐπαίνους διῄει τῶν τε λόγων αὐτοῦ καὶ τῶν ἔργων ὡς οὐκ ἐχόντων ὑπερβολὴν ἑτέρῳ , ὁ δὲ Ἡρώδης φθαρτὰ ἔφη λέγεις ταῦτα , καὶ γάρ ἐστι χρόνῳ ἁλωτά , καὶ τοὺς λόγους ἡμῶν τοιχωρυχοῦσιν ἕτεροι ὁ μὲν τὸ μεμφόμενος , ὁ δὲ τό , ἡ δὲ τοῦ Ἰσθμοῦ τομὴ ἔργον ἀθάνατον καὶ ἀπιστούμενον τῇ φύσει , δοκεῖ γάρ μοι τὸ ῥῆξαι τὸν Ἰσθμὸν Ποσειδῶνος δεῖσθαι ἢ ἀνδρός .
Lemmas: καί τοσοῦτος εἰμί ἐν μεγαλοεργία μέγας οὐδείς ἐργάζομαι οἴομαι , ἐπεί μή ὁ Ἰσθμός τέμνω , λαμπρός ἡγέομαι ἤπειρος ἀποτέμνω καί πέλαγος συνάπτω δισσός καί εἰμί περίπλοος στάδιον ἕξ καί εἴκοσι θάλασσα συναιρέω μῆκος . καί οὗτος ἐράω μέν , οὐ θαρσέω δέ αὐτός αἰτέω ἐκ βασιλεύς , ὡς μή διαβάλλω διάνοια δοκέω ἅπτω , ὅς μηδέ Νέρων ἀρκέω . ἐκλαλέω δέ αὐτός ὧδε · ὡς γάρ ἐγώ Κτησίδημος ὁ Ἀθηναῖος ἀκούω , ἐλαύνω μέν ὁ ἐπί Κόρινθος ὁ Ἡρώδης συγκάθημαι ὁ Κτησίδημος , γίγνομαι δέ κατά ὁ Ἰσθμός Ποσειδῶν , λέγω βούλομαι μέν , συγχωρέω δέ οὐδείς . θαυμάζω οὖν ὁ Κτησίδημος ὁ λέγω ἔρομαι αὐτός ὁ αἰτία ὁ λόγος . καί ὁ Ἡρώδης ἐγώ φημί πολύς χρόνος ἀγωνίζομαι σημεῖον ὑπολείπω ὁ μετά ἐγώ ἄνθρωπος διάνοια δηλόω ἀνήρ καί οὔπω δοκέω ἐγώ ὁ δόξα οὗτος τυγχάνω . ὁ μέν δή Κτησίδημος ἔπαινος διέρχομαι ὁ τε λόγος αὐτός καί ὁ ἔργον ὡς οὐ ἔχω ὑπερβολή ἕτερος , ὁ δέ Ἡρώδης φθαρτός φημί λέγω οὗτος , καί γάρ εἰμί χρόνος ἁλωτός , καί ὁ λόγος ἐγώ τοιχωρυχέω ἕτερος ὁ μέν ὁ μέμφομαι , ὁ δέ ὁ , ὁ δέ ὁ Ἰσθμός τομή ἔργον ἀθάνατος καί ἀπιστέω ὁ φύσις , δοκέω γάρ ἐγώ ὁ ῥήγνυμι ὁ Ἰσθμός Ποσειδῶν δέω ἤ ἀνήρ .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.13
ἔστι δέ τις λόγος , ὡς νεώτερα μὲν ὁ τὴν ἑῴαν ἐπιτροπεύων Κάσσιος ἐπὶ τὸν Μάρκον βουλεύοι , ὁ δὲ Ἡρώδης ἐπιπλήξειεν αὐτῷ διʼ ἐπιστολῆς ὧδε ξυγκειμένης Ἡρώδης Κασσίῳ · ἐμάνης . τήνδε τὴν ἐπιστολὴν μὴ μόνον ἐπίπληξιν ἡγώμεθα , ἀλλὰ ﻿ καὶ ῥώμην ἀνδρὸς ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τιθεμένου τὰ τῆς γνώμης ὅπλα . ὁ δὲ λόγος , ὃν διῆλθε πρὸς τὸν Ἡρώδην ὁ Δημόστρατος , ἐν θαυμασίοις δοκεῖ . ἰδέα δὲ αὐτοῦ ἡ μὲν τοῦ ἤθους μία , τὸ γὰρ ἐμβριθὲς ἐκ προοιμίων ἐς τέλος διήκει τοῦ λόγου , αἱ δὲ τῆς ἑρμηνείας ἰδέαι πολλαὶ καὶ ἀνόμοιαι μὲν ἀλλήλαις , λόγου δὲ ἄξιαι . ἔστω που καὶ τὸ διʼ Ἡρώδην παρὰ τοῖς βασκάνοις εὐδοκιμεῖν τὸν λόγον , ἐπειδὴ ἀνὴρ τοιοῦτος ἐν αὐτῷ κακῶς ἤκουσεν . ἀλλʼ ὅπως γε καὶ πρὸς τὰς λοιδορίας ἔρρωτο , δηλώσει καὶ τὰ πρὸς τὸν κύνα Πρωτέα λεχθέντα ποτὲ ὑπʼ αὐτοῦ Ἀθήνησιν · ἦν μὲν γὰρ τῶν οὕτω θαρραλέως φιλοσοφούντων ὁ Πρωτεὺς οὗτος , ὡς καὶ ἐς πῦρ ἑαυτὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ ῥῖψαι , ἐπηκολούθει δὲ τῷ Ἡρώδῃ κακῶς ἀγορεύων αὐτὸν ἡμιβαρβάρῳ γλώττῃ · ἐπιστραφεὶς οὖν ὁ Ἡρώδης ἔστω , ἔφη κακῶς με ἀγορεύεις , πρὸς τί καὶ οὕτως ; ἐπικειμένου δὲ τοῦ Πρωτέως ταῖς λοιδορίαις γεγηράκαμεν ἔφη σὺ μὲν κακῶς με ἀγορεύων , ἐγὼ δὲ ἀκούων ἐνδεικνύμενος δήπου τὸ ἀκούειν μέν , καταγελᾶν δὲ ὑπὸ τοῦ πεπεῖσθαι τὰς ψευδεῖς λοιδορίας μὴ περαιτέρω ἀκοῆς ἥκειν .
Lemmas: εἰμί δέ τις λόγος , ὡς νέος μέν ὁ ὁ ἑῷος ἐπιτροπεύω Κάσσιος ἐπί ὁ Μάρκος βουλεύω , ὁ δέ Ἡρώδης ἐπιπλήσσω αὐτός διά ἐπιστολή ὧδε σύγκειμαι Ἡρώδης Κάσσιος · μαίνομαι . ὅδε ὁ ἐπιστολή μή μόνος ἐπίπληξις ἡγέομαι , ἀλλά ﻿ καί ῥώμη ἀνήρ ὑπέρ ὁ βασιλεύς τίθημι ὁ ὁ γνώμη ὅπλον . ὁ δέ λόγος , ὅς διέρχομαι πρός ὁ Ἡρώδης ὁ Δημόστρατος , ἐν θαυμάσιος δοκέω . ἰδέα δέ αὐτός ὁ μέν ὁ ἦθος εἷς , ὁ γάρ ἐμβριθής ἐκ προοίμιον εἰς τέλος διήκω ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ ἑρμηνεία ἰδέα πολύς καί ἀνόμοιος μέν ἀλλήλων , λόγος δέ ἄξιος . εἰμί που καί ὁ διά Ἡρώδης παρά ὁ βάσκανος εὐδοκιμέω ὁ λόγος , ἐπειδή ἀνήρ τοιοῦτος ἐν αὐτός κακός ἀκούω . ἀλλά ὅπως γε καί πρός ὁ λοιδορία ῥώννυμι , δηλόω καί ὁ πρός ὁ κύων Πρωτεύς λέγω ποτέ ὑπό αὐτός Ἀθήνησι · εἰμί μέν γάρ ὁ οὕτως θαρσαλέος φιλοσοφέω ὁ Πρωτεύς οὗτος , ὡς καί εἰς πῦρ ἑαυτοῦ ἐν Ὀλυμπία ῥίπτω , ἐπακολουθέω δέ ὁ Ἡρώδης κακός ἀγορεύω αὐτός ἡμιβάρβαρος γλῶσσα · ἐπιστρέφω οὖν ὁ Ἡρώδης εἰμί , φημί κακός ἐγώ ἀγορεύω , πρός τίς καί οὕτως ; ἐπίκειμαι δέ ὁ Πρωτεύς ὁ λοιδορία γηράσκω φημί σύ μέν κακός ἐγώ ἀγορεύω , ἐγώ δέ ἀκούω ἐνδείκνυμι δήπου ὁ ἀκούω μέν , καταγελάω δέ ὑπό ὁ πείθω ὁ ψευδής λοιδορία μή πέρα ἀκοή ἥκω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.15
ἐτελεύτα μὲν οὖν ἀμφὶ τὰ ἓξ καὶ ἑβδομήκοντα ξυντακὴς γενόμενος . ἀποθανόντος δὲ αὐτοῦ ἐν τῷ Μαραθῶνι καὶ ἐπισκήψαντος τοῖς ἀπελευθέροις ἐκεῖ θάπτειν Ἀθηναῖοι ταῖς τῶν ἐφήβων χερσὶν ἁρπάσαντες ἐς ἄστυ ἤνεγκαν προαπαντῶντες τῷ λέχει πᾶσα ἡλικία δακρύοις ἅμα καὶ ἀνευφημοῦντες , ὅσα παῖδες χρηστοῦ πατρὸς χηρεύσαντες , καὶ ἔθαψαν ἐν τῷ Παναθηναικῷ ἐπιγράψαντες αὐτῷ βραχὺ καὶ πολὺ ἐπίγραμμα τόδε · Ἀττικοῦ Ἡρώδης Μαραθώνιος , οὗ τάδε πάντα κεῖται τῷδε τάφῳ , πάντοθεν εὐδόκιμος . τοσαῦτα περὶ Ἡρώδου τοῦ Ἀθηναίου , τὰ μὲν εἰρημένα , τὰ δὲ ἠγνοημένα ἑτέροις .
Lemmas: τελευτάω μέν οὖν ἀμφί ὁ ἕξ καί ἑβδομήκοντα συντακής γίγνομαι . ἀποθνῄσκω δέ αὐτός ἐν ὁ Μαραθών καί ἐπισκήπτω ὁ ἀπελεύθερος ἐκεῖ θάπτω Ἀθηναῖος ὁ ὁ ἔφηβος χείρ ἁρπάζω εἰς ἄστυ φέρω προαπαντάω ὁ λέχος πᾶς ἡλικία δάκρυον ἅμα καί ἀνευφημέω , ὅσος παῖς χρηστός πατήρ χηρεύω , καί θάπτω ἐν ὁ Παναθηναικός ἐπιγράφω αὐτός βραχύς καί πολύς ἐπίγραμμα ὅδε · Ἀττικός Ἡρώδης Μαραθώνιος , ὅς ὅδε πᾶς κεῖμαι ὅδε τάφος , πάντοθεν εὐδόκιμος . τοσοῦτος περί Ἡρώδης ὁ Ἀθήναιος , ὁ μέν λέγω , ὁ δέ ἀγνοέω ἕτερος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.2.1
ἐπὶ τὸν σοφιστὴν Θεόδοτον καλεῖ με ὁ λόγος . Θεόδοτος μὲν προὔστη καὶ τοῦ Ἀθηναίων δήμου κατὰ χρόνους , οὓς προσέκρουον Ἡρώδῃ Ἀθηναῖοι , καὶ ἐς ἀπέχθειαν φανερὰν οὐδεμίαν τῷ ἀνδρὶ ἀφίκετο , ἀλλʼ ἀφανῶς αὐτὸν ὑπεκάθητο δεινὸς ὢν χρῆσθαι τοῖς πράγμασιν , καὶ γὰρ δὴ καὶ τῶν ἀγοραίων εἷς οὗτος · τοῖς γοῦν ἀμφὶ τὸν Δημόστρατον οὕτω ξυνεκέκρατο , ὡς καὶ ξυνάρασθαί σφισι τῶν λόγων , οὓς ἐξεπόνουν πρὸς τὸν Ἡρώδην . προὔστη δὲ καὶ τῆς Ἀθηναίων νεότητος πρῶτος ἐπὶ ταῖς ἐκ βασιλέως μυρίαις . καὶ οὐ τοῦτό πω λόγου ἄξιον , οὐδὲ γὰρ πάντες οἱ ἐπιβατεύοντες τοῦ θρόνου τούτου λόγου ἄξιοι , ἀλλʼ ὅτι τοὺς μὲν Πλατωνείους καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς καὶ τοὺς ἀπὸ τοῦ Περιπάτου καὶ αὐτοῦ Ἐπικούρου προσέταξεν ὁ Μάρκος τῷ Ἡρώδῃ κρῖναι , τὸν δὲ ἄνδρα τοῦτον ἀπὸ τῆς περὶ αὐτὸν δόξης αὐτὸς ἐπέκρινε τοῖς νέοις ἀγωνιστὴν τῶν πολιτικῶν προσειπὼν λόγων καὶ ῥητορικῆς ὄφελος . ὁ ἀνὴρ οὗτος Λολλιανοῦ μὲν ἀκροατής , Ἡρώδου δὲ οὐκ ἀνήκοος . ἐβίω μὲν οὖν ὑπὲρ τὰ πεντήκοντα δυοῖν ἐτοῖν κατασχὼν τὸν θρόνον , τὴν δὲ ἰδέαν τῶν λόγων ἀποχρῶν καὶ τοῖς δικανικοῖς καὶ τοῖς ὑπερσοφιστεύουσιν .
Lemmas: ἐπί ὁ σοφιστής Θεόδοτος καλέω ἐγώ ὁ λόγος . Θεόδοτος μέν προΐστημι καί ὁ Ἀθηναῖος δῆμος κατά χρόνος , ὅς προσκρούω Ἡρώδης Ἀθηναῖος , καί εἰς ἀπέχθεια φανερός οὐδείς ὁ ἀνήρ ἀφικνέομαι , ἀλλά ἀφανής αὐτός ὑποκάθημαι δεινός εἰμί χράω ὁ πρᾶγμα , καί γάρ δή καί ὁ ἀγοραῖος εἷς οὗτος · ὁ γοῦν ἀμφί ὁ Δημόστρατος οὕτως συγκεράννυμι , ὡς καί συναίρω σφεῖς ὁ λόγος , ὅς ἐκπονέω πρός ὁ Ἡρώδης . προΐστημι δέ καί ὁ Ἀθηναῖος νεότης πρῶτος ἐπί ὁ ἐκ βασιλεύς μυρίος . καί οὐ οὗτος πω λόγος ἄξιος , οὐδέ γάρ πᾶς ὁ ἐπιβατεύω ὁ θρόνος οὗτος λόγος ἄξιος , ἀλλά ὅτι ὁ μέν Πλατώνειος καί ὁ ἀπό ὁ Στοά καί ὁ ἀπό ὁ Περίπατος καί αὐτός Ἐπίκουρος προστάσσω ὁ Μάρκος ὁ Ἡρώδης κρίνω , ὁ δέ ἀνήρ οὗτος ἀπό ὁ περί αὐτός δόξα αὐτός ἐπικρίνω ὁ νέος ἀγωνιστής ὁ πολιτικός προσλέγω λόγος καί ῥητορική ὄφελος . ὁ ἀνήρ οὗτος Λολλιανός μέν ἀκροατής , Ἡρώδης δέ οὐ ἀνήκοος . βιόω μέν οὖν ὑπέρ ὁ πεντήκοντα δύο ἔτος κατέχω ὁ θρόνος , ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος ἀποχράω καί ὁ δικανικός καί ὁ ὑπερσοφιστεύω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.3.1
ὀνομαστὸς ἐν σοφισταῖς καὶ Ἀριστοκλῆς ὁ ἐκ τοῦ Περγάμου , ὑπὲρ οὗ δηλώσω , ὁπόσα τῶν πρεσβυτέρων ἤκουον · ἐτέλει μὲν γὰρ ἐς ὑπάτους ὁ ἀνὴρ οὗτος , τὸν δὲ ἐκ παίδων ἐς ἥβην χρόνον τοὺς ἀπὸ τοῦ Περιπάτου φιλοσοφήσας λόγους ἐς τοὺς σοφιστὰς μετερρύη θαμίζων ἐν τῇ Ῥώμῃ τῷ Ἡρώδῃ διατιθεμένῳ σχεδίους λόγους . ὃν δὲ ἐφιλοσόφει χρόνον αὐχμηρὸς δοκῶν καὶ τραχὺς τὸ εἶδος καὶ δυσπινὴς τὴν ἐσθῆτα ἥβρυνε καὶ τὸν αὐχμὸν ἀπετρίψατο ἡδονάς τε , ὁπόσαι λυρῶν τε καὶ αὐλῶν καὶ εὐφωνίας εἰσί , πάσας ἐσηγάγετο ἐπὶ τὴν δίαιταν , ὥσπερ ἐπὶ θύρας αὐτῷ ἡκούσας , τὸν γὰρ πρὸ τοῦ χρόνον οὕτω κεκολασμένος ἀτάκτως ἐς τὰ θέατρα ἐφοίτα καὶ ἐπὶ τὴν τούτων ἠχώ . εὐδοκιμοῦντι δὲ αὐτῷ κατὰ τὸ Πέργαμον κἀξηρτημένῳ πᾶν τὸ ἐκείνῃ Ἑλληνικὸν ἐξελαύνων ὁ Ἡρώδης ἐς Πέργαμον ἔπεμψε τοὺς ἑαυτοῦ ὁμιλητὰς πάντας καὶ τὸν Ἀριστοκλέα ἦρεν , ὥσπερ τις Ἀθηνᾶς ψῆφος . ἡ δὲ ἰδέα τοῦ λόγου διαυγὴς μὲν καὶ ἀττικίζουσα , διαλέγεσθαι δὲ ἐπιτηδεία μᾶλλον ἢ ἀγωνίζεσθαι , χολή τε γὰρ ἄπεστι τοῦ λόγου καὶ ὁρμαὶ πρὸς βραχὺ αὐτή τε ἡ ἀττίκισις , εἰ παρὰ τὴν τοῦ Ἡρώδου γλῶτταν βασανίζοιτο , λεπτολογεῖσθαι δόξει μᾶλλον ἢ κρότου τε καὶ ἠχοῦς ξυγκεῖσθαι . ἐτελεύτα δὲ ὁ Ἀριστοκλῆς μεσαιπόλιος , ἄρτι προσβαίνων τῷ γηράσκειν .
Lemmas: ὀνομαστός ἐν σοφιστής καί Ἀριστοκλῆς ὁ ἐκ ὁ Πέργαμον , ὑπέρ ὅς δηλόω , ὁπόσος ὁ πρέσβυς ἀκούω · τελέω μέν γάρ εἰς ὕπατος ὁ ἀνήρ οὗτος , ὁ δέ ἐκ παῖς εἰς ἥβη χρόνος ὁ ἀπό ὁ Περίπατος φιλοσοφέω λόγος εἰς ὁ σοφιστής μεταρρέω θαμίζω ἐν ὁ Ῥώμη ὁ Ἡρώδης διατίθημι σχέδιος λόγος . ὅς δέ φιλοσοφέω χρόνος αὐχμηρός δοκέω καί τραχύς ὁ εἶδος καί δυσπινής ὁ ἐσθής ἁβρύνω καί ὁ αὐχμός ἀποτρίβω ἡδονή τε , ὁπόσος λύρα τε καί αὐλός καί εὐφωνία εἰμί , πᾶς εἰσάγω ἐπί ὁ δίαιτα , ὥσπερ ἐπί θύρα αὐτός ἥκω , ὁ γάρ πρό ὁ χρόνος οὕτως κολάζω ἄτακτος εἰς ὁ θέατρον φοιτάω καί ἐπί ὁ οὗτος ἠχώ . εὐδοκιμέω δέ αὐτός κατά ὁ Πέργαμον ἐξαρτάω πᾶς ὁ ἐκεῖνος Ἑλληνικός ἐξελαύνω ὁ Ἡρώδης εἰς Πέργαμον πέμπω ὁ ἑαυτοῦ ὁμιλητής πᾶς καί ὁ Ἀριστοκλῆς ἀείρω , ὥσπερ τις Ἀθήνη ψῆφος . ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος διαυγής μέν καί Ἀττικίζω , διαλέγω δέ ἐπιτήδειος μάλα ἤ ἀγωνίζομαι , χολή τε γάρ ἄπειμι ὁ λόγος καί ὁρμή πρός βραχύς αὐτός τε ὁ ἀττίκισις , εἰ παρά ὁ ὁ Ἡρώδης γλῶσσα βασανίζω , λεπτολογέω δοκέω μάλα ἤ κρότος τε καί ἠχώ σύγκειμαι . τελευτάω δέ ὁ Ἀριστοκλῆς μεσαιπόλιος , ἄρτι προσβαίνω ὁ γηράσκω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.4.1
Ἀντίοχον δὲ τὸν σοφιστὴν αἱ Κιλίκων Αἰγαὶ ἤνεγκαν οὕτω τι εὐπατρίδην , ὡς νῦν ἔτι τὸ ἀπʼ αὐτοῦ γένος ὑπάτους εἶναι . αἰτίαν δὲ ἔχων δειλίας , ἐπεὶ μὴ παρῄει ἐς τὸν δῆμον , μηδὲ ἐς τὸ κοινὸν ἐπολίτευεν , οὐχ ὑμᾶς , εἶπεν ἀλλʼ ἐμαυτὸν δέδοικα , εἰδώς που τὴν ἑαυτοῦ χολὴν ἄκρατόν τε καὶ οὐ καθεκτὴν οὖσαν . ἀλλʼ ὅμως ὠφέλει τοὺς ἀστοὺς ἀπὸ τῆς οὐσίας , ὅ τι εἴη δυνατός , σῖτόν τε ἐπιδιδούς , ὁπότε τούτου δεομένους αἴσθοιτο , καὶ χρήματα ἐς τὰ πεπονηκότα τῶν ἔργων . τὰς δὲ πλείους τῶν νυκτῶν ἐς τὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ἱερὸν ἀπεκάθευδεν ὑπέρ τε ὀνειράτων ὑπέρ τε ξυνουσίας , ὁπόση ἐγρηγορότων τε καὶ διαλεγομένων ἀλλήλοις , διελέγετο γὰρ αὐτῷ ἐγρηγορότι ὁ θεὸς καλὸν ἀγώνισμα ποιούμενος τῆς ἑαυτοῦ τέχνης τὸ τὰς νόσους ἐρύκειν τοῦ Ἀντιόχου .
Lemmas: Ἀντίοχος δέ ὁ σοφιστής ὁ Κίλιξ Αἰγαί φέρω οὕτως τις εὐπατρίδης , ὡς νῦν ἔτι ὁ ἀπό αὐτός γένος ὕπατος εἰμί . αἰτία δέ ἔχω δειλία , ἐπεί μή παρέρχομαι εἰς ὁ δῆμος , μηδέ εἰς ὁ κοινός πολιτεύω , οὐ σύ , λέγω ἀλλά ἐμαυτοῦ δείδω , οἶδα που ὁ ἑαυτοῦ χολή ἄκρατος τε καί οὐ καθεκτός εἰμί . ἀλλά ὅμως ὠφελέω ὁ ἀστός ἀπό ὁ οὐσία , ὅς τις εἰμί δυνατός , σῖτος τε ἐπιδίδωμι , ὁπότε οὗτος δέω αἰσθάνομαι , καί χρῆμα εἰς ὁ πονέω ὁ ἔργον . ὁ δέ πολύς ὁ νύξ εἰς ὁ ὁ Ἀσκληπιός ἱερός ἀποκαθεύδω ὑπέρ τε ὄνειρος ὑπέρ τε συνουσία , ὁπόσος ἐγείρω τε καί διαλέγω ἀλλήλων , διαλέγω γάρ αὐτός ἐγείρω ὁ θεός καλός ἀγώνισμα ποιέω ὁ ἑαυτοῦ τέχνη ὁ ὁ νόσος ἐρύκω ὁ Ἀντίοχος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.5.1
Ἀλεξάνδρῳ δέ , ὃν Πηλοπλάτωνα οἱ πολλοὶ ἐπωνόμαζον , πατρὶς μὲν ἦν Σελεύκεια πόλις οὐκ ἀφανὴς ἐν Κιλικίᾳ , πατὴρ δὲ ὁμώνυμος καὶ τοὺς ἀγοραίους λόγους ἱκανώτατος , μήτηρ δὲ περιττὴ τὸ εἶδος , ὡς αἱ γραφαὶ ἑρμηνεύουσι , καὶ προσφερὴς τῇ τοῦ Εὐμήλου Ἑλένῃ · Εὐμήλῳ γάρ τις Ἑλένη γέγραπται οἵα ἀνάθεμα εἶναι τῆς Ῥωμαίων ἀγορᾶς . ἐρασθῆναι τῆς γυναικὸς ταύτης καὶ ἑτέρους μέν , ἐπιδήλως δὲ Ἀπολλώνιόν φασι τὸν Τυανέα , καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἀπαξιῶσαι , τῷ δὲ Ἀπολλωνίῳ ξυγγενέσθαι δι’ ἔρωτα εὐπαιδίας , ἐπειδὴ θειότερος ἀνθρώπων . τοῦτο μὲν δὴ ὁπόσοις τρόποις ἀπίθανον , εἴρηται σαφῶς ἐν τοῖς ἐς Ἀπολλώνιον . θεοειδὴς δὲ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ περίβλεπτος ξὺν ὥρᾳ , γενειάς τε γὰρ ἦν αὐτῷ βοστρυχώδης καὶ καθειμένη τὸ μέτριον ὄμμα τε ἁβρὸν καὶ μέγα καὶ ῥὶς ξύμμετρος καὶ ὀδόντες λευκότατοι δάκτυλοί τε εὐμήκεις καὶ τῇ τοῦ λόγου ἡνίᾳ ἐπιπρέποντες . ἦν δὲ αὐτῷ καὶ πλοῦτος δαπανώμενος ἐς ἡδονὰς οὐ μεμπτάς .
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ , ὅς Πηλοπλάτων ὁ πολύς ἐπονομάζω , πατρίς μέν εἰμί Σελευκεία πόλις οὐ ἀφανής ἐν Κιλικία , πατήρ δέ ὁμώνυμος καί ὁ ἀγοραῖος λόγος ἱκανός , μήτηρ δέ περισσός ὁ εἶδος , ὡς ὁ γραφή ἑρμηνεύω , καί προσφερής ὁ ὁ Εὔμηλος Ἑλένη · Εὔμηλος γάρ τις Ἑλένη γράφω οἷος ἀνάθεμα εἰμί ὁ Ῥωμαῖος ἀγορά . ἔραμαι ὁ γυνή οὗτος καί ἕτερος μέν , ἐπίδηλος δέ Ἀπολλώνιον φημί ὁ Τυανεύς , καί ὁ μέν ἄλλος ἀπαξιόω , ὁ δέ Ἀπολλώνιον συγγίγνομαι διά ἔρως εὐπαιδία , ἐπειδή θεῖος ἄνθρωπος . οὗτος μέν δή ὁπόσος τρόπος ἀπίθανος , λέγω σαφής ἐν ὁ εἰς Ἀπολλώνιον . θεοειδής δέ ὁ Ἀλέξανδρος καί περίβλεπτος σύν ὥρα , γενειάς τε γάρ εἰμί αὐτός βοστρυχώδης καί καθέζομαι ὁ μέτριος ὄμμα τε ἁβρός καί μέγας καί ῥίς σύμμετρος καί ὀδούς λευκός δάκτυλος τε εὐμήκης καί ὁ ὁ λόγος ἡνία ἐπιπρέπω . εἰμί δέ αὐτός καί πλοῦτος δαπανάω εἰς ἡδονή οὐ μεμπτός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.5.2
ἐς δὲ ἄνδρας ἥκων ἐπρέσβευε μὲν ὑπὲρ τῆς Σελευκείας παρὰ τὸν Ἀντωνῖνον , διαβολαὶ δὲ ἐπʼ αὐτὸν ἐφοίτησαν , ὡς νεότητα ἐπιποιοῦντα τῷ εἴδει . ἧττον δὲ αὐτῷ προσέχειν δοκοῦντος τοῦ βασιλέως ἐπάρας τὴν φωνὴν ὁ Ἀλέξανδρος πρόσεχέ μοι , ἔφη Καῖσαρ . καὶ ὁ αὐτοκράτωρ παροξυνθεὶς πρὸς αὐτὸν ὡς θρασυτέρᾳ τῇ ἐπιστροφῇ χρησάμενον προσέχω ἔφη καὶ ξυνίημί σου · σὺ γὰρ ἔφη ὁ τὴν κόμην ἀσκῶν καὶ τοὺς ὀδόντας λαμπρύνων καὶ τοὺς ὄνυχας ξέων καὶ τοῦ μύρου ἀεὶ πνέων . Τὸν μὲν δὴ πλεῖστον τοῦ βίου τῇ τε Ἀντιοχείᾳ ἐνεσπούδαζε καὶ τῇ Ῥώμῃ καὶ τοῖς Ταρσοῖς καὶ νὴ Δία Αἰγύπτῳ πάσῃ , ἀφίκετο γὰρ καὶ ἐς τὰ τῶν
Lemmas: εἰς δέ ἀνήρ ἥκω πρεσβεύω μέν ὑπέρ ὁ Σελεύκεια παρά ὁ Ἀντωνῖνος , διαβολή δέ ἐπί αὐτός φοιτάω , ὡς νεότης ἐπιποιέω ὁ εἶδος . ἥσσων δέ αὐτός προσέχω δοκέω ὁ βασιλεύς ἐπαίρω ὁ φωνή ὁ Ἀλέξανδρος προσέχω ἐγώ , φημί Καῖσαρ . καί ὁ αὐτοκράτωρ παροξύνω πρός αὐτός ὡς θρασύς ὁ ἐπιστροφή χράω προσέχω φημί καί συνίημι σύ · σύ γάρ φημί ὁ ὁ κόμη ἀσκέω καί ὁ ὀδούς λαμπρύνω καί ὁ ὄνυξ ξέω καί ὁ μύρον ἀεί πνέω . ὁ μέν δή πολύς ὁ βίος ὁ τε Ἀντιόχειος ἐνσπουδάζω καί ὁ Ῥώμη καί ὁ Ταρσός καί νή Ζεύς Αἴγυπτος πᾶς , ἀφικνέομαι γάρ καί εἰς ὁ ὁ
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.6.1
Ἀξιούσθω λόγου καὶ Οὔαρος ὁ ἐκ τῆς Πέργης . Οὐάρῳ πατὴρ μὲν Καλλικλῆς ἐγένετο ἀνὴρ ἐν τοῖς δυνατωτάτοις τῶν Περγαίων , διδάσκαλος δὲ Κοδρατίων ὁ ὕπατος ἀποσχεδιάζων τὰς θετικὰς ὑποθέσεις καὶ τὸν Φαβωρίνου τρόπον σοφιστεύων . πελαργὸν δὲ τὸν Οὔαρον οἱ πολλοὶ ἐπωνόμαζον διὰ τὸ πυρσὸν τῆς ῥινὸς καὶ ῥαμφῶδες , καὶ τοῦτο μὲν ὡς οὐκ ἀπὸ δόξης ἠστείζοντο , ἔξεστι συμβαλεῖν ταῖς εἰκόσιν , αἳ ἀνάκεινται ἐν τῷ τῆς Περγαίας ἱερῷ . ὁ δὲ χαρακτὴρ τοῦ λόγου τοιοῦτος · ἐφʼ Ἑλλήσποντον ἐλθὼν ἵππον αἰτεῖς , ἐπʼ Ἄθω δὲ ἐλθὼν πλεῦσαι θέλεις · οὐκ οἶδας , ἄνθρωπε , τὰς ὁδούς ; ἀλλʼ Ἑλλησπόντῳ γῆν ὀλίγην ἐπιβαλὼν ταύτην οἴει σοι μένειν , τῶν ὀρῶν μὴ μενόντων ; ἐλέγετο δὲ ἀπαγγέλλειν ταῦτα λαμπρᾷ τῇ φωνῇ καὶ ἠσκημένῃ . ἐτελεύτα μὲν οὖν οἴκοι οὔπω γηράσκων καὶ ἐπὶ παισί , τὸ δὲ ἀπʼ αὐτοῦ γένος εὐδόκιμοι πάντες ἐν τῇ Πέργῃ .
Lemmas: ἀξιόω λόγος καί Οὔαρος ὁ ἐκ ὁ Πέργη . Οὔαρος πατήρ μέν Καλλικλῆς γίγνομαι ἀνήρ ἐν ὁ δυνατός ὁ Περγαῖος , διδάσκαλος δέ Κοδρατίων ὁ ὕπατος ἀποσχεδιάζω ὁ θετικός ὑπόθεσις καί ὁ Φαβωρῖνος τρόπος σοφιστεύω . πελαργός δέ ὁ Οὔαρος ὁ πολύς ἐπονομάζω διά ὁ πυρσός ὁ ῥίς καί ῥαμφώδης , καί οὗτος μέν ὡς οὐ ἀπό δόξα ἀστείζομαι , ἔξεστι συμβάλλω ὁ εἰκών , ὅς ἀνάκειμαι ἐν ὁ ὁ Περγαῖος ἱερόν . ὁ δέ χαρακτήρ ὁ λόγος τοιοῦτος · ἐπί Ἑλλήσποντος ἔρχομαι ἵππος αἰτέω , ἐπί Ἄθως δέ ἔρχομαι πλέω ἐθέλω · οὐ οἶδα , ἄνθρωπος , ὁ ὁδός ; ἀλλά Ἑλλήσποντος γῆ ὀλίγος ἐπιβάλλω οὗτος οἴομαι σύ μένω , ὁ ὄρος μή μένω ; λέγω δέ ἀπαγγέλλω οὗτος λαμπρός ὁ φωνή καί ἀσκέω . τελευτάω μέν οὖν οἴκοι οὔπω γηράσκω καί ἐπί παῖς , ὁ δέ ἀπό αὐτός γένος εὐδόκιμος πᾶς ἐν ὁ Πέργη .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.7.1
Ἑρμογένης δέ , ὃν Ταρσοὶ ἤνεγκαν , πεντεκαίδεκα ἔτη γεγονὼς ἐφʼ οὕτω μέγα προὔβη τῆς τῶν σοφιστῶν δόξης , ὡς καὶ Μάρκῳ βασιλεῖ παρασχεῖν ἔρωτα ἀκροάσεως · ἐβάδιζε γοῦν ἐπὶ τὴν ἀκρόασιν αὐτοῦ ὁ Μάρκος καὶ ἥσθη μὲν διαλεγομένου , ἐθαύμαζε δὲ σχεδιάζοντος , δωρεὰς δὲ λαμπρὰς ἔδωκεν . ἐς δὲ ἄνδρας ἥκων ἀφῃρέθη τὴν ἕξιν ὑπʼ οὐδεμιᾶς φανερᾶς νόσου , ὅθεν ἀστεισμοῦ λόγον παρέδωκε τοῖς βασκάνοις , ἔφασαν γὰρ τοὺς λόγους ἀτεχνῶς καθʼ Ὅμηρον πτερόεντας εἶναι , ἀποβεβληκέναι γὰρ αὐτοὺς τὸν Ἑρμογένην καθάπερ πτερά . καὶ Ἀντίοχος δὲ ὁ σοφιστὴς ἀποσκώπτων ποτὲ ἐς αὐτὸν οὗτος ἔφη Ἑρμογένης , ὁ ἐν παισὶ μὲν γέρων , ἐν δὲ γηράσκουσι παῖς . ἡ δὲ ἰδέα τοῦ λόγου , ἣν ἐπετήδευε , τοιάδε τις ἦν · ἐπὶ γὰρ τοῦ Μάρκου διαλεγόμενος ἰδοὺ ἥκω σοι , ἔφη βασιλεῦ , ῥήτωρ παιδαγωγοῦ δεόμενος , ῥήτωρ ἡλικίαν περιμένων καὶ πλείω ἕτερα διελέχθη καὶ ὧδε βωμόλοχα . ἐτελεύτα μὲν οὖν ἐν βαθεῖ γήρᾳ , εἷς δὲ τῶν πολλῶν νομιζόμενος , κατεφρονήθη γὰρ ἀπολιπούσης αὐτὸν τῆς τέχνης .
Lemmas: Ἑρμογένης δέ , ὅς Ταρσός φέρω , πεντεκαίδεκα ἔτος γίγνομαι ἐπί οὕτως μέγας προβαίνω ὁ ὁ σοφιστής δόξα , ὡς καί Μάρκος βασιλεύς παρέχω ἔρως ἀκρόασις · βαδίζω γοῦν ἐπί ὁ ἀκρόασις αὐτός ὁ Μάρκος καί ἥδομαι μέν διαλέγω , θαυμάζω δέ σχεδιάζω , δωρεά δέ λαμπρός δίδωμι . εἰς δέ ἀνήρ ἥκω ἀφαιρέω ὁ ἕξις ὑπό οὐδείς φανερός νόσος , ὅθεν ἀστεισμός λόγος παραδίδωμι ὁ βάσκανος , φημί γάρ ὁ λόγος ἄτεχνος κατά Ὅμηρος πτερόεις εἰμί , ἀποβάλλω γάρ αὐτός ὁ Ἑρμογένης καθά πτερόν . καί Ἀντίοχος δέ ὁ σοφιστής ἀποσκώπτω ποτέ εἰς αὐτός οὗτος φημί Ἑρμογένης , ὁ ἐν παῖς μέν γέρων , ἐν δέ γηράσκω παῖς . ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος , ὅς ἐπιτηδεύω , τοιόσδε τις εἰμί · ἐπί γάρ ὁ Μάρκος διαλέγω ἰδού ἥκω σύ , φημί βασιλεύς , ῥήτωρ παιδαγωγός δέω , ῥήτωρ ἡλικία περιμένω καί πολύς ἕτερος διαλέγω καί ὧδε βωμόλοχος . τελευτάω μέν οὖν ἐν βαθύς γῆρας , εἷς δέ ὁ πολύς νομίζω , καταφρονέω γάρ ἀπολείπω αὐτός ὁ τέχνη .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.8.1
Φίλαγρος δὲ ὁ Κίλιξ Λολλιανοῦ μὲν ἀκροατὴς ἐγένετο , σοφιστῶν δὲ θερμότατος καὶ ἐπιχολώτατος , λέγεται γὰρ δὴ νυστάζοντά ποτε ἀκροατὴν καὶ ἐπὶ κόρρης πλῆξαι , καὶ ὁρμῇ δὲ λαμπρᾷ ἐκ μειρακίου χρησάμενος οὐκ ἀπελείφθη αὐτῆς οὐδʼ ὁπότε ἐγήρασκεν , ἀλλʼ οὕτω τι ἐπέδωκεν , ὡς καὶ σχῆμα τοῦ διδασκάλου νομισθῆναι . πλείστοις δὲ ἐπιμίξας ἔθνεσι καὶ δοκῶν ἄριστα μεταχειρίζεσθαι τὰς ὑποθέσεις οὐ μετεχειρίσατο Ἀθήνησιν εὖ τὴν αὑτοῦ χολήν , ἀλλʼ ἐς ἀπέχθειαν Ἡρώδῃ κατέστησεν ἑαυτόν , καθάπερ τούτου ἀφιγμένος ἕνεκα . ἐβάδιζε μὲν γὰρ δείλης ἐν Κεραμεικῷ μετὰ τεττάρων , οἷοι Ἀθήνησιν οἱ τοὺς σοφιστὰς θηρεύοντες , ἰδὼν δὲ νεανίαν ἐκ δεξιᾶς ἀναστρέφοντα μετὰ πλειόνων σκώπτεσθαί τι ὑπʼ αὐτοῦ δόξας ἀλλʼ ἦ σὺ ἔφη τίς ; Ἀμφικλῆς ἐγώ , ἔφη εἰ δὴ τὸν Χαλκιδέα ἀκούεις . ἀπέχου τοίνυν ἔφη τῶν ἐμῶν ἀκροάσεων , οὐ γάρ μοι δοκεῖς ὑγιαίνειν . τοῦ δὲ ἐρομένου τίς δὲ ὢν ταῦτα κηρύττεις ; δεινὰ πάσχειν ἦ δʼ ὁ Φίλαγρος , εἰ ἀγνοεῖταί ποι . ἐκφύλου δὲ αὐτὸν ῥήματος ὡς ἐν ὀργῇ διαφυγόντος λαβόμενος ὁ Ἀμφικλῆς , καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐτύγχανε τῶν Ἡρώδου γνωρίμων τὴν πρώτην φερόμενος , παρὰ τίνι τῶν ἐλλογίμων ἔφη τοῦτο εἴρηται ; καὶ ὃς παρὰ Φιλάγρῳ ἔφη . αὕτη μὲν δὴ ἡ παροινία ἐς τὰ τοιαῦτα προὔβη , τῆς δὲ ὑστεραίας μαθὼν τὸν Ἡρώδην ἐν τῷ προαστείῳ διαιτώμενον γράφει πρὸς αὐτὸν ἐπιστολὴν καθαπτόμενος τοῦ ἀνδρὸς ὡς ἀμελοῦντος τοῦ τῶν ἀκροατῶν κόσμου . καὶ ὁ Ἡρώδης δοκεῖς μοι ἔφη οὐ καλῶς προοιμιάζεσθαι ἐπιπλήττων αὐτῷ ὡς μὴ κτωμένῳ ἀκροατῶν εὔνοιαν , ἣν προοίμιον ἡγεῖσθαι χρὴ τῶν ἐπιδείξεων . ὁ δὲ ὥσπερ οὐ ξυνιεὶς τοῦ αἰνίγματος , ἢ ξυνιεὶς μέν , ἐν γέλωτι δὲ τὴν τοῦ Ἡρώδου γνώμην βελτίστην οὖσαν τιθέμενος ἐψεύσθη τῆς ἐπιδείξεως παρελθὼν ἐς ἀκροατὰς οὐκ εὔνους .
Lemmas: Φίλαγρος δέ ὁ Κίλιξ Λολλιανός μέν ἀκροατής γίγνομαι , σοφιστής δέ θερμός καί ἐπίχολος , λέγω γάρ δή νυστάζω ποτέ ἀκροατής καί ἐπί κόρση πλήσσω , καί ὁρμή δέ λαμπρός ἐκ μειράκιον χράω οὐ ἀπολείπω αὐτός οὐδέ ὁπότε γηράσκω , ἀλλά οὕτως τις ἐπιδίδωμι , ὡς καί σχῆμα ὁ διδάσκαλος νομίζω . πολύς δέ ἐπιμείγνυμι ἔθνος καί δοκέω ἀγαθός μεταχειρίζω ὁ ὑπόθεσις οὐ μεταχειρίζω Ἀθήνησι εὖ ὁ ἑαυτοῦ χολή , ἀλλά εἰς ἀπέχθεια Ἡρώδης καθίστημι ἑαυτοῦ , καθά οὗτος ἀφικνέομαι ἕνεκα . βαδίζω μέν γάρ δείλη ἐν Κεραμεικός μετά τέσσαρες , οἷος Ἀθήνησι ὁ ὁ σοφιστής θηρεύω , ὁράω δέ νεανίας ἐκ δεξιά ἀναστρέφω μετά πολύς σκώπτω τις ὑπό αὐτός δοκέω ἀλλά ἦ σύ φημί τίς ; Ἀμφικλῆς ἐγώ , φημί εἰ δή ὁ Χαλκιδεύς ἀκούω . ἀπέχω τοίνυν φημί ὁ ἐμός ἀκρόασις , οὐ γάρ ἐγώ δοκέω ὑγιαίνω . ὁ δέ ἔρομαι τίς δέ εἰμί οὗτος κηρύσσω ; δεινός πάσχω ἠμί δέ ὁ Φίλαγρος , εἰ ἀγνοέω ποι . ἔκφυλος δέ αὐτός ῥῆμα ὡς ἐν ὀργή διαφεύγω λαμβάνω ὁ Ἀμφικλῆς , καί γάρ δή καί τυγχάνω ὁ Ἡρώδης γνώριμος ὁ πρῶτος φέρω , παρά τίς ὁ ἐλλόγιμος φημί οὗτος λέγω ; καί ὅς παρά Φίλαγρος φημί . οὗτος μέν δή ὁ παροινία εἰς ὁ τοιοῦτος προβαίνω , ὁ δέ ὑστεραῖος μανθάνω ὁ Ἡρώδης ἐν ὁ προάστειον διαιτάω γράφω πρός αὐτός ἐπιστολή καθάπτω ὁ ἀνήρ ὡς ἀμελέω ὁ ὁ ἀκροατής κόσμος . καί ὁ Ἡρώδης δοκέω ἐγώ φημί οὐ καλός προοιμιάζομαι ἐπιπλήσσω αὐτός ὡς μή κτάομαι ἀκροατής εὔνοια , ὅς προοίμιον ἡγέομαι χρή ὁ ἐπίδειξις . ὁ δέ ὥσπερ οὐ συνίημι ὁ αἴνιγμα , ἤ συνίημι μέν , ἐν γέλως δέ ὁ ὁ Ἡρώδης γνώμη ἀγαθός εἰμί τίθημι ψεύδω ὁ ἐπίδειξις παρέρχομαι εἰς ἀκροατής οὐ εὔνους .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.8.2
ὡς γὰρ τῶν πρεσβυτέρων ἤκουον , προσέκρουσε μὲν ἡ διάλεξις νεαροηχὴς δόξασα καὶ ἐσπασμένη τὰς ἐννοίας , ἔδοξε δὲ καὶ μειρακιώδης , γυναικὸς γὰρ θρῆνος ἐγκατεμέμικτο τοῖς Ἀθηναίων ἐγκωμίοις τεθνεώσης αὐτῷ ἐν Ἰωνίᾳ , τὴν δὲ μελέτην οὕτως ἐπεβουλεύθη · ἠγώνιστό τις αὐτῷ κατὰ τὴν Ἀσίαν ὐπόθεσις οἱ παραιτούμενοι τὴν τῶν ἀκλήτων συμμαχίαν · ταύτης ἐκδεδομένης ἤδη τῆς ὑποθέσεως μνήμην ξυνελέξατο , καὶ γὰρ δὴ καὶ εὐδοκιμηκὼς ἐπʼ αὐτῇ ἐτύγχανε , λόγου δὲ ἥκοντος ἐς τοὺς ἀμφὶ τὸν Ἡρώδην , ὡς ὁ Φίλαγρος τὰς μὲν πρῶτον ὁριζομένας ὑποθέσεις αὐτοσχεδιάζοι , τὰς δὲ καὶ δεύτερον οὐκέτι ἀλλʼ ἕωλα μελετῴη καὶ ἑαυτῷ προειρημένα προὔβαλον μὲν αὐτῷ τοὺς ἀκλήτους τούτους , δοκοῦντι δὲ ἀποσχεδιάζειν ἀντανεγιγνώσκετο ἡ μελέτη . θορύβου δὲ πολλοῦ καὶ γέλωτος τὴν ἀκρόασιν κατασχόντος βοῶν ὁ Φίλαγρος καί κεκραγώς , ὡς δεινὰ πάσχοι τῶν ἑαυτοῦ εἰργόμενος οὐ διέφυγε τὴν ἤδη πεπιστευμένην αἰτίαν . ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ Ἀγριππείῳ ἐπράχθη , διαλιπὼν δὲ ἡμέρας ὡς τέτταρας παρῆλθεν ἐς τὸ τῶν τεχνιτῶν βουλευτήριον , ὃ δὴ ᾠκοδόμηται παρὰ τὰς τοῦ Κεραμεικοῦ πύλας οὐ πόρρω τῶν ἱππέων . εὐδοκιμώτατα δὲ ἀγωνιζόμενος τὸν Ἀριστογείτονα τὸν ἀξιοῦντα κατηγορεῖν τοῦ μὲν Δημοσθένους Μηδισμοῦ , τοῦ δὲ Αἰσχίνου Φιλιππισμοῦ , ὑπὲρ ὧν καὶ γεγραμμένοι ἀλλήλους ἐτύγχανον , ἐσβέσθη τὸ φθέγμα ὑπὸ τῆς χολῆς ἐπισκοτοῦντος φύσει τοῖς ἐπιχόλοις τὴν φωνὴν τοῦ φωνητικοῦ πνεύματος . χρόνῳ μὲν οὖν ὕστερον ἐπεβάτευσε τοῦ κατὰ τὴν Ῥώμην θρόνου , Ἀθήνησι δὲ ἀπηνέχθη τῆς ἑαυτοῦ δόξης διʼ ἃς εἴρηκα αἰτίας .
Lemmas: ὡς γάρ ὁ πρέσβυς ἀκούω , προσκρούω μέν ὁ διάλεξις νεαροηχής δοκέω καί σπάω ὁ ἔννοια , δοκέω δέ καί μειρακιώδης , γυνή γάρ θρῆνος ἐγκαταμίγνυμαι ὁ Ἀθηναῖος ἐγκώμιον θνῄσκω αὐτός ἐν Ἰωνία , ὁ δέ μελέτη οὕτως ἐπιβουλεύω · ἀγωνίζομαι τις αὐτός κατά ὁ Ἀσία ὑπόθεσις ὁ παραιτέομαι ὁ ὁ ἄκλητος συμμαχία · οὗτος ἐκδίδωμι ἤδη ὁ ὑπόθεσις μνήμη συλλέγω , καί γάρ δή καί ἔουδοκιμηκα ἐπί αὐτός τυγχάνω , λόγος δέ ἥκω εἰς ὁ ἀμφί ὁ Ἡρώδης , ὡς ὁ Φίλαγρος ὁ μέν πρῶτος ὁρίζω ὑπόθεσις αὐτοσχεδιάζω , ὁ δέ καί δεύτερος οὐκέτι ἀλλά ἕωλος μελετάω καί ἑαυτοῦ προλέγω προβάλλω μέν αὐτός ὁ ἄκλητος οὗτος , δοκέω δέ ἀποσχεδιάζω ἀνταναγιγνώσκω ὁ μελέτη . θόρυβος δέ πολύς καί γέλως ὁ ἀκρόασις κατέχω βοάω ὁ Φίλαγρος καί κράζω , ὡς δεινός πάσχω ὁ ἑαυτοῦ ἔργω οὐ διαφεύγω ὁ ἤδη πιστεύω αἰτία . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ Ἀγρίππειον πράσσω , διαλείπω δέ ἡμέρα ὡς τέσσαρες παρέρχομαι εἰς ὁ ὁ τεχνίτης βουλευτήριον , ὅς δή οἰκοδομέω παρά ὁ ὁ Κεραμεικός πύλη οὐ πρόσω ὁ ἱππεύς . εὐδόκιμος δέ ἀγωνίζομαι ὁ Ἀριστογείτων ὁ ἀξιόω κατηγορέω ὁ μέν Δημοσθένης Μηδισμός , ὁ δέ Αἰσχίνης Φιλιππισμός , ὑπέρ ὅς καί γράφω ἀλλήλων τυγχάνω , σβέννυμι ὁ φθέγμα ὑπό ὁ χολή ἐπισκοτέω φύσις ὁ ἐπίχολος ὁ φωνή ὁ φωνητικός πνεῦμα . χρόνος μέν οὖν ὕστερον ἐπιβατεύω ὁ κατά ὁ Ῥώμη θρόνος , Ἀθήνησι δέ ἀποφέρω ὁ ἑαυτοῦ δόξα διά ὅς λέγω αἰτία .