flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.30.1
Φιλίσκος δὲ ὁ Θετταλὸς Ἱπποδρόμῳ μὲν συνῆπται γένος , τοῦ δὲ Ἀθήνησι θρόνου προὔστη ἐτῶν ἑπτὰ τὴν ἀτέλειαν τὴν ἐπʼ αὐτῷ ἀφαιρεθείς , τουτὶ δὲ πῶς συνέβη , δηλῶσαι ἀνάγκη · Ἑορδαῖοι Μακεδόνες ʽἀνειπόντες ἐσʼ τὰς οἰκείας λειτουργίας τὸν Φιλίσκον , ὡς δὴ ὑπάρχον αὐτοῖς ἐπὶ πάντας τοὺς ἀπὸ μητέρων , ἐφίεσαν · τῆς δίκης τοίνυν γενομένης ἐπὶ τὸν αὐτοκράτορα , Ἀντωνῖνος δὲ ἦν ὁ τῆς φιλοσόφου παῖς Ἰουλίας , ἐστάλη ἐς τὴν Ῥώμην ὡς τὰ ἑαυτοῦ θησόμενος , καὶ προσρυεὶς τοῖς περὶ τὴν Ἰουλίαν γεωμέτραις τε καὶ φιλοσόφοις εὕρετο παρʼ αὐτῆς διὰ τοῦ βασιλέως τὸν Ἀθήνησι θρόνον . ὁ δʼ , ὥσπερ οἱ θεοὶ Ὁμήρῳ πεποίηνται οὐ πάντα ἑκόντες ἀλλήλοις διδόντες , ἀλλʼ ἔστιν ἃ καὶ ἄκοντες , οὕτω δὴ ἠγρίαινε καὶ χαλεπὸς ἦν ὡς περιδραμόντι , ὡς δὲ ἤκουσεν εἶναί τινα αὐτῷ καὶ δίκην , ἧς αὐτὸς ἀκροατὴς ἔσοιτο , κελεύει τὸν ἐπιτεταγμένον ταῖς δίκαις προειπεῖν οἱ τὸ μὴ διʼ ἑτέρου , διʼ ἑαυτοῦ δὲ ἀγωνίσασθαι . ἐπεὶ δὲ παρῆλθεν ἐς τὸ δικαστήριον , προσέκρουσε μὲν τὸ βάδισμα , προσέκρουσε δὲ ἡ στάσις , καὶ τὴν στολὴν οὐκ εὐσχήμων ἔδοξε καὶ τὴν φωνὴν μιξόθηλυς καὶ τὴν γλῶτταν ὕπτιος καὶ βλέπων ἑτέρωσέ ποι μᾶλλον ἢ ἐς τὰ νοούμενα · ἐκ τούτων ἀποστραφεὶς ὁ αὐτοκράτωρ ἐς τὸν Φιλίσκον ἐπεστόμιζεν αὐτὸν καὶ παρὰ πάντα τὸν λόγον διείρων ἐς αὐτὸν τοῦ ὕδατος καὶ ἐρωτήσεις ἐν αὐτῷ στενὰς ποιούμενος , ὡς δὲ οὐ πρὸς τὰ ἐρωτώμενα αἱ ἀποκρίσεις ἐγένοντο Φιλίσκου τὸν μὲν ἄνδρα ἔφη δείκνυσιν ἡ κόμη , τὸν δὲ ῥήτορα ἡ φωνή , καὶ μετὰ πολλὰς τοιαύτας ἐπικοπὰς ἐπήγαγεν ἑαυτὸν τοῖς Ἑορδαίοις . εἰπόντος δὲ τοῦ Φιλίσκου σύ μοι λειτουργιῶν ἀτέλειαν δέδωκας δοὺς τὸν Ἀθήνησι θρόνον ἀναβοήσας ὁ αὐτοκράτωρ οὔτε σὺ εἶπεν ἀτελὴς οὔτε ἄλλος οὐδεὶς τῶν παιδευόντων · οὐ γὰρ ἄν ποτε διὰ μικρὰ καὶ δύστηνα λογάρια τὰς πόλεις ἀφελοίμην τῶν λειτουργησόντων . ἀλλʼ ὅμως καὶ μετὰ ταῦτα Φιλοστράτῳ τῷ Λημνίῳ λειτουργιῶν ἀτέλειαν ἐπὶ μελέτῃ ἐψηφίσατο τέτταρα καὶ εἴκοσιν ἔτη γεγονότι . αἱ μὲν δὴ προφάσεις , διʼ ἃς ὁ Φιλίσκος ἀφῃρέθη τὸ εἶναι ἀτελής , αἵδε ἐγένοντο , μὴ ἀφαιρείσθω δὲ αὐτὸν τὰ περὶ τῷ βλέμματι καὶ τῷ φθέγματι καὶ σχήματι ἐλαττώματα τὸ μὴ οὐ κράτιστα ῥητόρων ἑλληνίσαι τε καὶ συνθεῖναι . ἡ δὲ ἰδέα τοῦ λόγου λάλος μᾶλλον ἢ ἐναγώνιος , διεφαίνετο δὲ αὐτῆς καὶ καθαρὰ ὀνόματα καὶ καινοπρεπὴς ἦχος . ἐτελεύτα μὲν οὖν ἐπὶ θυγατρὶ καὶ υἱῷ οὐδενὸς ἀξίῳ , μέτρον δὲ αὐτῷ τοῦ βίου ἔτη ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα . κεκτημένος δὲ Ἀθήνησι χωρίον οὐκ ἀηδὲς οὐκ ἐν αὐτῷ ἐτάφη , ἀλλʼ ἐν τῇ Ἀκαδημίᾳ , οὗ τίθησι τὸν ἀγῶνα ἐπὶ τοῖς ἐκ τῶν πολέμων θαπτομένοις ὁ πολέμαρχος .
Lemmas: Φιλίσκος δέ ὁ Θεσσαλός Ἱπποδρόμος μέν συνάπτω γένος , ὁ δέ Ἀθήνησι θρόνος προΐστημι ἔτος ἑπτά ὁ ἀτέλεια ὁ ἐπί αὐτός ἀφαιρέω , οὗτος δέ πῶς συμβαίνω , δηλόω ἀνάγκη · Ἑορδαῖος Μακεδών ἀνεῖπον ἔσω ὁ οἰκεῖος λειτουργία ὁ Φιλίσκος , ὡς δή ὑπάρχω αὐτός ἐπί πᾶς ὁ ἀπό μήτηρ , ἐφίημι · ὁ δίκη τοίνυν γίγνομαι ἐπί ὁ αὐτοκράτωρ , Ἀντωνῖνος δέ εἰμί ὁ ὁ φιλόσοφος παῖς Ἰουλία , στέλλω εἰς ὁ Ῥώμη ὡς ὁ ἑαυτοῦ τίθημι , καί προσρέω ὁ περί ὁ Ἰουλία γεωμέτρης τε καί φιλόσοφος εὑρίσκω παρά αὐτός διά ὁ βασιλεύς ὁ Ἀθήνησι θρόνος . ὁ δέ , ὥσπερ ὁ θεός Ὅμηρος ποιέω οὐ πᾶς ἑκών ἀλλήλων δίδωμι , ἀλλά εἰμί ὅς καί ἄκων , οὕτως δή ἀγριαίνω καί χαλεπός εἰμί ὡς περιτρέχω , ὡς δέ ἀκούω εἰμί τις αὐτός καί δίκη , ὅς αὐτός ἀκροατής εἰμί , κελεύω ὁ ἐπιτάσσω ὁ δίκη προλέγω ἕ ὁ μή διά ἕτερος , διά ἑαυτοῦ δέ ἀγωνίζομαι . ἐπεί δέ παρέρχομαι εἰς ὁ δικαστήριον , προσκρούω μέν ὁ βάδισμα , προσκρούω δέ ὁ στάσις , καί ὁ στολή οὐ εὐσχήμων δοκέω καί ὁ φωνή μιξόθηλυς καί ὁ γλῶσσα ὕπτιος καί βλέπω ἑτέρωσε ποι μάλα ἤ εἰς ὁ νοέω · ἐκ οὗτος ἀποστρέφω ὁ αὐτοκράτωρ εἰς ὁ Φιλίσκος ἐπιστομίζω αὐτός καί παρά πᾶς ὁ λόγος διείρω εἰς αὐτός ὁ ὕδωρ καί ἐρώτησις ἐν αὐτός στενός ποιέω , ὡς δέ οὐ πρός ὁ ἐρωτάω ὁ ἀπόκρισις γίγνομαι Φιλίσκος ὁ μέν ἀνήρ φημί δείκνυμι ὁ κόμη , ὁ δέ ῥήτωρ ὁ φωνή , καί μετά πολύς τοιοῦτος ἐπικοπή ἐπάγω ἑαυτοῦ ὁ Ἑορδαῖος . λέγω δέ ὁ Φιλίσκος σύ ἐγώ λειτουργία ἀτέλεια δίδωμι δίδωμι ὁ Ἀθήνησι θρόνος ἀναβοάω ὁ αὐτοκράτωρ οὔτε σύ λέγω ἀτελής οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ παιδεύω · οὐ γάρ ἄν ποτέ διά μικρός καί δύστηνος λογάριον ὁ πόλις ἀφαιρέω ὁ λειτουργέω . ἀλλά ὅμως καί μετά οὗτος Φιλόστρατος ὁ Λήμνιος λειτουργία ἀτέλεια ἐπί μελέτη ψηφίζω τέσσαρες καί εἴκοσι ἔτος γίγνομαι . ὁ μέν δή πρόφασις , διά ὅς ὁ Φιλίσκος ἀφαιρέω ὁ εἰμί ἀτελής , ὅδε γίγνομαι , μή ἀφαιρέω δέ αὐτός ὁ περί ὁ βλέμμα καί ὁ φθέγμα καί σχῆμα ἐλάττωμα ὁ μή οὐ κρατύς ῥήτωρ ἑλληνίζω τε καί συντίθημι . ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος λάλος μάλα ἤ ἐναγώνιος , διαφαίνω δέ αὐτός καί καθαρός ὄνομα καί καινοπρεπής ἦχος . τελευτάω μέν οὖν ἐπί θυγάτηρ καί υἱός οὐδείς ἄξιος , μέτρον δέ αὐτός ὁ βίος ἔτος ἑπτά καί ἑξήκοντα . κτάομαι δέ Ἀθήνησι χωρίον οὐ ἀηδής οὐ ἐν αὐτός θάπτω , ἀλλά ἐν ὁ Ἀκαδήμεια , οὗ τίθημι ὁ ἀγών ἐπί ὁ ἐκ ὁ πόλεμος θάπτω ὁ πολέμαρχος .