flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.1.12
ἐπιγράφουσι δὲ ἔνιοι καὶ φυγὴν οὐ φυγόντι καί φασιν αὐτὸν οἰκῆσαι τὸ ἐν τῇ Ἠπείρῳ Ὠρικόν , ὃ καὶ πολίσαι αὐτόν , ὡς εἴη δίαιτα ἐπιτηδεία τῷ σώματι . ὁ δὲ Ἡρώδης ᾤκησε μὲν τὸ χωρίον τοῦτο νοσήσας ἐν αὐτῷ καὶ θύσας ἐκβατήρια τῆς νόσου , φυγεῖν δὲ οὔτε προσετάχθη οὔτε ἔτλη . καὶ μάρτυρα τοῦ λόγου τούτου ποιήσομαι τὸν θεσπέσιον Μάρκον · μετὰ γὰρ τὰ ἐν τῇ Παιονίᾳ διῃτᾶτο μὲν ὁ Ἡρώδης ἐν τῇ Ἀττικῇ περὶ τοὺς φιλτάτους ἑαυτῷ δήμους Μαραθῶνα καὶ Κηφισίαν ἐξηρτημένης αὐτοῦ τῆς πανταχόθεν νεότητος , οἳ κατʼ ἔρωτα τῶν ἐκείνου λόγων ἐφοίτων Ἀθήναζε , πεῖραν δὲ ποιούμενος , μὴ χαλεπὸς αὐτῷ εἴη διὰ τὰ ἐν τῷ δικαστηρίῳ πέμπει πρὸς αὐτὸν ἐπιστολὴν οὐκ ἀπολογίαν ἔχουσαν , ἀλλʼ ἔγκλημα , θαυμάζειν γὰρ ἔφη , τοῦ χάριν οὐκέτι αὐτῷ ἐπιστέλλοι καίτοι τὸν πρὸ τοῦ χρόνον θαμὰ οὕτω γράφων , ὡς καὶ τρεῖς γραμματοφόρους ἀφικέσθαι ποτὲ παρʼ αὐτὸν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ κατὰ πόδας ἀλλήλων . καὶ ὁ αὐτοκράτωρ διὰ πλειόνων μὲν καὶ ὑπὲρ πλειόνων , θαυμάσιον δὲ ἦθος ἐγκαταμίξας τοῖς γράμμασιν ἐπέστειλε πρὸς τὸν Ἡρώδην , ὧν ἐγὼ τὰ ξυντείνοντα ἐς τὸν παρόντα μοι λόγον ἐξελὼν τῆς ἐπιστολῆς δηλώσω · τὸ μὲν δὴ προοίμιον τῶν ἐπεσταλμένων χαῖρέ μοι , φίλε Ἡρώδη . διαλεχθεὶς δὲ ὑπὲρ τῶν τοῦ πολέμου χειμαδίων , ἐν οἷς ἦν τότε , καὶ τὴν γυναῖκα ὀλοφυράμενος ἄρτι αὐτῷ τεθνεῶσαν εἰπών τέ τι καὶ περὶ τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας ἐφεξῆς γράφει σοὶ δὲ ὑγιαίνειν τε εὔχομαι καὶ περὶ ἐμοῦ ὡς εὔνου σοι διανοεῖσθαι , μηδὲ ἡγεῖσθαι ἀδικεῖσθαι , εἰ καταφωράσας τινὰς τῶν σῶν πλημμελοῦντας κολάσει ἐπʼ αὐτοὺς ἐχρησάμην ὡς οἷόν τε ἐπιεικεῖ . διὰ μὲν δὴ ταῦτα μή μοι ὀργίζου , εἰ δέ τι λελύπηκά σε ἢ λυπῶ , ἀπαίτησον παρʼ ἐμοῦ δίκας ἐν τῷ ἱερῷ τῆς ἐν ἄστει Ἀθηνᾶς ἐν μυστηρίοις . ηὐξάμην γάρ , ὁπότε ὁ πόλεμος μάλιστα ἐφλέγμαινε , καὶ μυηθῆναι , εἴη δὲ καὶ σοῦ μυσταγωγοῦντος . τοιάδε ἡ ἀπολογία τοῦ Μάρκου καὶ οὕτω φιλάνθρωπος καὶ ἐρρωμένη . τίς ἂν οὖν ποτε ἢ ὃν φυγῇ περιέβαλεν οὕτω προσεῖπεν ἢ τὸν ἄξιον οὕτω προσειρῆσθαι φεύγειν προσέταξεν ;
Lemmas: ἐπιγράφω δέ ἔνιοι καί φυγή οὐ φεύγω καί φημί αὐτός οἰκέω ὁ ἐν ὁ Ἤπειρος Ὠρικός , ὅς καί πολίζω αὐτός , ὡς εἰμί δίαιτα ἐπιτήδειος ὁ σῶμα . ὁ δέ Ἡρώδης οἰκέω μέν ὁ χωρίον οὗτος νοσέω ἐν αὐτός καί θύω ἐκβατήριος ὁ νόσος , φεύγω δέ οὔτε προστάσσω οὔτε τλάω . καί μάρτυς ὁ λόγος οὗτος ποιέω ὁ θεσπέσιος Μάρκος · μετά γάρ ὁ ἐν ὁ Παιονία διαιτάω μέν ὁ Ἡρώδης ἐν ὁ Ἀττική περί ὁ φίλος ἑαυτοῦ δῆμος Μαραθών καί Κηφίσιος ἐξαρτάω αὐτός ὁ πανταχόθεν νεότης , ὅς κατά ἔρως ὁ ἐκεῖνος λόγος φοιτάω Ἀθήναζε , πεῖρα δέ ποιέω , μή χαλεπός αὐτός εἰμί διά ὁ ἐν ὁ δικαστήριον πέμπω πρός αὐτός ἐπιστολή οὐ ἀπολογία ἔχω , ἀλλά ἔγκλημα , θαυμάζω γάρ φημί , ὁ χάριν οὐκέτι αὐτός ἐπιστέλλω καίτοι ὁ πρό ὁ χρόνος θαμά οὕτως γράφω , ὡς καί τρεῖς γραμματοφόρος ἀφικνέομαι ποτέ παρά αὐτός ἐν ἡμέρα εἷς κατά πούς ἀλλήλων . καί ὁ αὐτοκράτωρ διά πολύς μέν καί ὑπέρ πολύς , θαυμάσιος δέ ἦθος ἐγκαταμίγνυμαι ὁ γράμμα ἐπιστέλλω πρός ὁ Ἡρώδης , ὅς ἐγώ ὁ συντείνω εἰς ὁ πάρειμι ἐγώ λόγος ἐξαιρέω ὁ ἐπιστολή δηλόω · ὁ μέν δή προοίμιον ὁ ἐπιστέλλω χαίρω ἐγώ , φίλος Ἡρώδης . διαλέγω δέ ὑπέρ ὁ ὁ πόλεμος χειμάδιον , ἐν ὅς εἰμί τότε , καί ὁ γυνή ὀλοφύρομαι ἄρτι αὐτός θνῄσκω λέγω τε τις καί περί ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια ἐφεξῆς γράφω σύ δέ ὑγιαίνω τε εὔχομαι καί περί ἐγώ ὡς εὔνους σύ διανοέω , μηδέ ἡγέομαι ἀδικέω , εἰ καταφωράω τις ὁ σός πλημμελέω κόλασις ἐπί αὐτός χράω ὡς οἷος τε ἐπιεικής . διά μέν δή οὗτος μή ἐγώ ὀργίζω , εἰ δέ τις λυπέω σύ ἤ λυπέω , ἀπαιτέω παρά ἐγώ δίκη ἐν ὁ ἱερός ὁ ἐν ἄστυ Ἀθήνη ἐν μυστήριον . εὔχομαι γάρ , ὁπότε ὁ πόλεμος μάλα φλεγμαίνω , καί μυάω , εἰμί δέ καί σύ μυσταγωγέω . τοιόσδε ὁ ἀπολογία ὁ Μάρκος καί οὕτως φιλάνθρωπος καί ἐρρωμένος . τίς ἄν οὖν ποτέ ἤ ὅς φυγή περιβάλλω οὕτως προσλέγω ἤ ὁ ἄξιος οὕτως προσλέγω φεύγω προστάσσω ;