ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.8.3
χαρακτὴρ τῶν τοῦ Φιλάγρου λόγων ὁ μὲν ἐν ταῖς διαλέξεσι τοιοῦτος · εἶτα οἴει ἥλιον ἑσπέρῳ φθονεῖν ἢ μέλειν αὐτῷ , εἴ τίς ἐστιν ἀστὴρ ἄλλος ἐν οὐρανῷ ; οὐχ οὕτως ἔχει τὰ τοῦ μεγάλου τούτου πυρός . ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ καὶ ποιητικῶς ἑκάστῳ διανέμειν , σοὶ μὲν ἄρκτον δίδωμι , λέγοντα , σοὶ δὲ μεσημβρίαν , ﻿ σοὶ δὲ ἐσπέραν , πάντες δὲ ἐν νυκτί , πάντες , ὅταν ἐγὼ μὴ βλέπωμαι · ἠέλιος δʼ ἀνόρουσε , λιπὼν περικαλλέα λίμνην καὶ ἀστέρες οὐδαμοῦ . τίνες δὲ καὶ οἱ τῆς μελέτης αὐτῷ ῥυθμοὶ ἦσαν , δηλώσει τὰ πρὸς τοὺς ἀκλήτους εἰρημένα , καὶ γὰρ καὶ χαίρειν αὐτοῖς ἐλέγετο · φίλε , τήμερόν σε τεθέαμαι καὶ τήμερον ἐν ὅπλοις καὶ μετὰ ξίφους μοι λαλεῖς καὶ τὴν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μόνην οἶδα φιλίαν . ἄπιτε οὖν , ἄνδρες φίλοι , τοῦτο γὰρ ὑμῖν τηροῦμεν τοὔνομα , κἂν δεηθῶμέν ποτε συμμάχων , ἐφʼ ὑμᾶς πέμψομεν , εἴ ποτε δήπου .
Lemmas: χαρακτήρ ὁ ὁ Φίλαγρος λόγος ὁ μέν ἐν ὁ διάλεξις τοιοῦτος · εἶτα οἴομαι ἥλιος ἕσπερος φθονέω ἤ μέλω αὐτός , εἰ τις εἰμί ἀστήρ ἄλλος ἐν οὐρανός ; οὐ οὕτως ἔχω ὁ ὁ μέγας οὗτος πῦρ . ἐγώ μέν γάρ δοκέω καί ποιητικός ἕκαστος διανέμω , σύ μέν ἄρκτος δίδωμι , λέγω , σύ δέ μεσημβρία , ﻿ σύ δέ εἰσπεράω , πᾶς δέ ἐν νύξ , πᾶς , ὅταν ἐγώ μή βλέπω · ἥλιος δέ ἀνορούω , λείπω περικαλλής λίμνη καί ἀστήρ οὐδαμοῦ . τίς δέ καί ὁ ὁ μελέτη αὐτός ῥυθμός εἰμί , δηλόω ὁ πρός ὁ ἄκλητος λέγω , καί γάρ καί χαίρω αὐτός λέγω · φίλος , σήμερον σύ θεάομαι καί σήμερον ἐν ὅπλον καί μετά ξίφος ἐγώ λαλέω καί ὁ ἀπό ὁ ἐκκλησία μόνος οἶδα φιλία . ἀπέρχομαι οὖν , ἀνήρ φίλος , οὗτος γάρ σύ τηρέω ὄνομα , ἐάν δέω ποτέ σύμμαχος , ἐπί σύ πέμπω , εἰ ποτέ δήπου .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.8.4
μέγεθος μὲν οὖν ὁ Φίλαγρος μετρίου μείων , τὴν δὲ ὀφρὺν πικρὸς καὶ τὸ ὄμμα ἕτοιμος καὶ ἐς ὀργὴν ἐκκληθῆναι πρόθυμος , καὶ τὸ ἐν αὐτῷ δύστροπον οὐδʼ αὐτὸς ἠγνόει · ἐρομένου γοῦν αὐτὸν ἑνὸς τῶν ἑταίρων , τί μαθὼν παιδοτροφίᾳ οὐ χαίροι , ὅτι ἔφη οὐδʼ ἐμαυτῷ χαίρῳ . ἀποθανεῖν δὲ αὐτὸν οἱ μὲν ἐν τῇ θαλάττῃ , οἱ δὲ ἐν Ἰταλίᾳ περὶ πρῶτον γῆρας .
Lemmas: μέγεθος μέν οὖν ὁ Φίλαγρος μέτριος μείων , ὁ δέ ὀφρύς πικρός καί ὁ ὄμμα ἑτοῖμος καί εἰς ὀργή ἐκκαλέω πρόθυμος , καί ὁ ἐν αὐτός δύστροπος οὐδέ αὐτός ἀγνοέω · ἔρομαι γοῦν αὐτός εἷς ὁ ἑταῖρος , τίς μανθάνω παιδοτροφία οὐ χαίρω , ὅτι φημί οὐδέ ἐμαυτοῦ χαίρω . ἀποθνῄσκω δέ αὐτός ὁ μέν ἐν ὁ θάλασσα , ὁ δέ ἐν Ἰταλία περί πρῶτος γῆρας .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.9.1
Ἀριστείδην δὲ τὸν εἴτε Εὐδαίμονος εἴτε Εὐδαίμονα Ἀδριανοὶ μὲν ἤνεγκαν , οἱ δὲ Ἀδριανοὶ πόλις οὐ μεγάλη ἐν Μυσοῖς , Ἀθῆναι δὲ ἤσκησαν κατὰ τὴν Ἡρώδου ἀκμὴν καὶ τὸ ἐν τῇ Ἀσίᾳ Πέργαμον κατὰ τὴν Ἀριστοκλέους γλῶτταν . νοσώδης δὲ ἐκ μειρακίου γενόμενος οὐκ ἠμέλησε τοῦ πονεῖν . τὴν μὲν οὖν ἰδέαν τῆς νόσου καὶ ὅτι τὰ νεῦρα αὐτῷ ἐπεφρίκει , ἐν Ἱεροῖς βιβλίοις αὐτὸς φράζει , τὰ δὲ βιβλία ταῦτα ἐφημερίδων ἐπέχει τινὰ αὐτῷ λόγον , αἱ δὲ ἐφημερίδες ἀγαθαὶ διδάσκαλοι τοῦ περὶ παντὸς εὖ διαλέγεσθαι . ἐπὶ δὲ τὸ σχεδιάζειν μὴ ἑπομένης αὐτῷ τῆς φύσεως ἀκριβείας ἐπεμελήθη καὶ πρὸς τοὺς παλαιοὺς ἐβλεψεν ἱκανῶς τε τῷ γονίμῳ ἴσχυσε κουφολογίαν ἐξελὼν τοῦ λόγου . ἀποδημίαι δὲ Ἀριστείδου οὐ πολλαί , οὔτε γὰρ ἐς χάριν τῶν πολλῶν διελέγετο οὔτε ἐκράτει χολῆς ἐπὶ τοὺς μὴ ξὺν ἐπαίνῳ ἀκροωμένους , ἃ δέ γε ἐπῆλθεν ἔθνη , Ἰταλοί τέ εἰσι καὶ Ἑλλὰς καὶ ἡ πρὸς τῷ Δέλτα κατῳκημένη Αἴγυπτος , οἳ χαλκοῦν ἔστησαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν Σμύρναν ἀγορᾶς .
Lemmas: Ἀριστείδης δέ ὁ εἴτε Εὐδαίμων εἴτε Εὐδαίμων Ἀδριανός μέν φέρω , ὁ δέ Ἀδριανός πόλις οὐ μέγας ἐν Μυσός , Ἀθῆναι δέ ἀσκέω κατά ὁ Ἡρώδης ἀκμή καί ὁ ἐν ὁ Ἀσία Πέργαμον κατά ὁ Ἀριστοκλῆς γλῶσσα . νοσώδης δέ ἐκ μειράκιον γίγνομαι οὐ ἀμελέω ὁ πονέω . ὁ μέν οὖν ἰδέα ὁ νόσος καί ὅτι ὁ νεῦρον αὐτός φρίσσω , ἐν Ἱερόν βιβλίον αὐτός φράζω , ὁ δέ βιβλίον οὗτος ἐφημερίς ἐπέχω τις αὐτός λόγος , ὁ δέ ἐφημερίς ἀγαθός διδάσκαλος ὁ περί πᾶς εὖ διαλέγω . ἐπί δέ ὁ σχεδιάζω μή ἕπομαι αὐτός ὁ φύσις ἀκρίβεια ἐπιμελέομαι καί πρός ὁ παλαιός βλέπω ἱκανός τε ὁ γόνιμος ἰσχύω κουφολογία ἐξαιρέω ὁ λόγος . ἀποδημία δέ Ἀριστείδης οὐ πολύς , οὔτε γάρ εἰς χάρις ὁ πολύς διαλέγω οὔτε κρατέω χολή ἐπί ὁ μή σύν ἔπαινος ἀκροάομαι , ὅς δέ γε ἐπέρχομαι ἔθνος , Ἰταλός τε εἰμί καί Ἑλλάς καί ὁ πρός ὁ Δέλτα κατοικέω Αἴγυπτος , ὅς χάλκεος ἵστημι αὐτός ἐπί ὁ κατά ὁ Σμύρνα ἀγορά .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.10.2
μεστὸς δὲ οὕτω παρρησίας ἐπὶ τὸν θρόνον παρῆλθε τὸν Ἀθήνησιν , ὡς προοίμιόν οἱ γενέσθαι τῆς πρὸς αὐτοὺς διαλέξεως μὴ τὴν ἐκείνων σοφίαν , ἀλλὰ τὴν ἑαυτοῦ , ἤρξατο γὰρ δὴ ὧδε · πάλιν ἐκ Φοινίκης γράμματα . τὸ μὲν δὴ προοίμιον τοῦτο ὑπερπνέοντος ἦν τοὺς Ἀθηναίους καὶ διδόντος τι αὐτοῖς ἀγαθὸν μᾶλλον ἢ λαμβάνοντος , μεγαλοπρεπέστατα δὲ τοῦ Ἀθήνησι θρόνου ἐπεμελήθη ἐσθῆτα μὲν πλείστου ἀξίαν ἀμπεχόμενος , ἐξηρτημένος δὲ τὰς θαυμασιωτέρας τῶν λίθων καὶ κατιὼν μὲν ἐπὶ τὰς σπουδὰς ἐπʼ ἀργυροχαλίνου ὀχήματος , ἐπεὶ δὲ σπουδάσειε , ζηλωτὸς αὖ ἐπανιὼν ξὺν πομπῇ τοῦ πανταχόθεν Ἑλληνικοῦ . οἵδε γὰρ ἐθεράπευον αὐτόν , ὥσπερ τὰ γένη τῆς Ἐλευσῖνος ἱεροφάντην λαμπρῶς ἱερουργοῦντα . ὑπεποιεῖτο δὲ αὐτοὺς καὶ παιδιαῖς καὶ πότοις καὶ θήραις καὶ κοινωνίᾳ πανηγύρεων Ἑλληνικῶν , ἄλλα ἄλλῳ ξυννεάζων , ὅθεν διέκειντο πρὸς αὐτὸν ὡς πρὸς πατέρα παῖδες ἡδύν τε καὶ πρᾷον καὶ ξυνδιαφέροντα αὐτοῖς τὸ Ἑλληνικὸν σκίρτημα . ἐγώ τοι καὶ δακρύοντας αὐτῶν ἐνίους οἶδα , ὁπότε ἐς μνήμην τοῦ ἀνδρὸς τούτου καθίσταιντο , καὶ τοὺς μὲν τὸ φθέγμα ὑποκοριζομένους , τοὺς δὲ τὸ βάδισμα , τοὺς δὲ τὸ εὔσχημον τῆς στολῆς .
Lemmas: μεστός δέ οὕτως παρρησία ἐπί ὁ θρόνος παρέρχομαι ὁ Ἀθήνησι , ὡς προοίμιον ἕ γίγνομαι ὁ πρός αὐτός διάλεξις μή ὁ ἐκεῖνος σοφία , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ , ἄρχω γάρ δή ὧδε · πάλιν ἐκ Φοινίκη γράμμα . ὁ μέν δή προοίμιον οὗτος ὑπερπνέω εἰμί ὁ Ἀθηναῖος καί δίδωμι τις αὐτός ἀγαθός μάλα ἤ λαμβάνω , μεγαλοπρεπής δέ ὁ Ἀθήνησι θρόνος ἐπιμελέομαι ἐσθής μέν πολύς ἄξιος ἀμπέχω , ἐξαρτάω δέ ὁ θαυμάσιος ὁ λίθος καί κατέρχομαι μέν ἐπί ὁ σπουδή ἐπί ἀργυροχάλινος ὄχημα , ἐπεί δέ σπουδάζω , ζηλωτός αὖ ἐπανέρχομαι σύν πομπή ὁ πανταχόθεν Ἑλληνικός . ὅδε γάρ θεραπεύω αὐτός , ὥσπερ ὁ γένος ὁ Ἐλευσίς ἱεροφάντης λαμπρός ἱερουργέω . ὑποποιέω δέ αὐτός καί παιδιά καί πότος καί θήρα καί κοινωνία πανήγυρις Ἑλληνικός , ἄλλος ἄλλος συννεάζω , ὅθεν διάκειμαι πρός αὐτός ὡς πρός πατήρ παῖς ἡδύς τε καί πρᾶος καί συνδιαφέρω αὐτός ὁ Ἑλληνικός σκίρτημα . ἐγώ τοι καί δακρύω αὐτός ἔνιοι οἶδα , ὁπότε εἰς μνήμη ὁ ἀνήρ οὗτος καθίστημι , καί ὁ μέν ὁ φθέγμα ὑποκορίζομαι , ὁ δέ ὁ βάδισμα , ὁ δέ ὁ εὐσχήμων ὁ στολή .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.10.3
ἐπαχθεῖσαν δὲ αὐτῷ καὶ φονικὴν αἰτίαν ὧδε ἀπέφυγεν · ἦν Ἀθήνησιν ἀνθρώπιον οὐκ ἀγύμναστον τοῦ περὶ τοὺς σοφιστὰς δρόμου · τούτῳ ἀμφορέα μέν τις οἴνου προσάγων ἢ ὄψα ἢ ἐσθῆτα ἢ ἀργύριον εὐμεταχειρίστῳ ἐχρῆτο , καθάπερ οἱ τὰ πεινῶντα τῶν θρεμμάτων τῷ θαλλῷ ἄγοντες , εἰ δὲ ἀμελοῖτο , φιλολοιδόρως εἶχε . καὶ ὑλάκτει . τῷ μὲν οὖν Ἀδριανῷ προσκεκρούκει διὰ τὴν εὐχέρειαν τοῦ ἤθους , Χρῆστον δὲ τὸν ἐκ τοῦ Βυζαντίου σοφιστὴν ἐθεράπευεν , καὶ ὁ μὲν Ἀδριανὸς ἐκαρτέρει τὰ ἐξ αὐτοῦ πάντα , δήγματα κόρεων τὰς ἐκ τῶν τοιούτων λοιδορίας καλῶν , οἱ γνώριμοι δὲ οὐκ ἐνεγκόντες παρεκελεύσαντο τοῖς ἑαυτῶν οἰκέταις παίειν αὐτόν , καὶ ἀνοιδησάντων αὐτῷ τῶν σπλάγχνων ἐν ἡμέρᾳ τριακοστῇ ἀπέθανε παρασχών τινα καὶ αὐτὸς τῷ θανάτῳ λόγον , ἐπειδὴ ἀκράτου νοσῶν ἔσπασεν . οἱ δὲ προσήκοντες τῷ τεθνεῶτι γράφονται τὸν σοφιστὴν φόνου παρὰ τῷ τῆς Ἑλλάδος ἄρχοντι ὡς ἕνα Ἀθηναίων , ἐπειδὴ φυλή τε ἦν αὐτῷ καὶ δῆμος Ἀθήνησιν , ὁ δὲ ἀπέγνω τὴν αἰτίαν ὡς μήτε ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ μήτε ταῖς τῶν ἑαυτοῦ δούλων τετυπτηκότος τὸν τεθνάναι λεγόμενον . ξυνήρατο δὲ αὐτῷ τῆς ἀπολογίας πρῶτον μὲν τὸ Ἑλληνικὸν τίνας οὐχὶ ἀφιέντες ὑπὲρ αὐτοῦ φωνὰς δακρύοις ἅμα , ἔπειτα ἡ τοῦ ἰατροῦ μαρτυρία ἡ ἐπὶ τῷ οἴνῳ .
Lemmas: ἐπάγω δέ αὐτός καί φονικός αἰτία ὧδε ἀποφεύγω · εἰμί Ἀθήνησι ἀνθρώπιον οὐ ἀγύμναστος ὁ περί ὁ σοφιστής δρόμος · οὗτος ἀμφορεύς μέν τις οἶνος προσάγω ἤ ὄψον ἤ ἐσθής ἤ ἀργύριον εὐμεταχείριστος χράω , καθά ὁ ὁ πεινάω ὁ θρέμμα ὁ θαλλός ἄγω , εἰ δέ ἀμελέω , φιλολοίδορος ἔχω . καί ὑλακτέω . ὁ μέν οὖν Ἀδριανός προσκρούω διά ὁ εὐχέρεια ὁ ἦθος , Χρῆστος δέ ὁ ἐκ ὁ Βυζάντιος σοφιστής θεραπεύω , καί ὁ μέν Ἀδριανός καρτερέω ὁ ἐκ αὐτός πᾶς , δῆγμα κόρις ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος λοιδορία καλός , ὁ γνώριμος δέ οὐ φέρω παρακελεύομαι ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης παίω αὐτός , καί ἀνοιδέω αὐτός ὁ σπλάγχνον ἐν ἡμέρα τριακοστός ἀποθνῄσκω παρέχω τις καί αὐτός ὁ θάνατος λόγος , ἐπειδή ἄκρατος νοσέω σπάω . ὁ δέ προσήκω ὁ θνῄσκω γράφω ὁ σοφιστής φόνος παρά ὁ ὁ Ἑλλάς ἄρχων ὡς εἷς Ἀθηναῖος , ἐπειδή φυλή τε εἰμί αὐτός καί δῆμος Ἀθήνησι , ὁ δέ ἀπογιγνώσκω ὁ αἰτία ὡς μήτε ὁ ἑαυτοῦ χείρ μήτε ὁ ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος τίτυπτημι ὁ θνῄσκω λέγω . συναίρω δέ αὐτός ὁ ἀπολογία πρῶτος μέν ὁ Ἑλληνικός τίς οὐ ἀφίημι ὑπέρ αὐτός φωνή δάκρυον ἅμα , ἔπειτα ὁ ὁ ἰατρός μαρτυρία ὁ ἐπί ὁ οἶνος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.10.4
κατὰ δὲ τοὺς χρόνους , οὓς ὁ αὐτοκράτωρ Μάρκος Ἀθήναζε ὑπὲρ μυστηρίων ἐστάλη , ἐκράτει μὲν ἤδη τοῦ τῶν σοφιστῶν θρόνου ὁ ἀνὴρ οὗτος , ἐν μέρει δὲ ὁ Μάρκος τῆς τῶν Ἀθηνῶν ἱστορίας ἔθετο μηδὲ τὴν ἐκείνου σοφίαν ἀγνοῆσαι · καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐπέταξεν αὐτὸν τοῖς νέοις οὐκ ἀκροάσει βασανίσας , ἀλλὰ ξυνθέμενος τῇ περὶ αὐτοῦ φήμῃ . Σεβήρου δὲ ἀνδρὸς ὑπάτου διαβάλλοντος αὐτὸν ὡς τὰς σοφιστικὰς ὑποθέσεις ἐκβακχεύοντα διὰ τὸ ἐρρῶσθαι πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἔλεγχον τούτου ποιούμενος ὁ Μάρκος προὔβαλε μὲν αὐτῷ τὸν Ὑπερείδην τὸν ἐς μόνας ἐπιστρέφοντα τὰς Δημοσθένους γνώμας , ὅτε δὴ ἐν Ἐλατείᾳ Φίλιππος ἦν , ὁ δὲ οὕτως τὸν ἀγῶνα εὐηνίως διέθετο , ὡς μηδὲ τοῦ Πολέμωνος ῥοίζου λείπεσθαι δόξαι . ἀγασθεὶς δὲ αὐτὸν ὁ αὐτοκράτωρ ἐπὶ μέγα ἦρε δωρεαῖς τε καὶ δώροις . καλῶ δὲ δωρεὰς μὲν τάς τε σιτήσεις καὶ τὰς προεδρίας καὶ τὰς ἀτελείας καὶ τὸ ἱερᾶσθαι καὶ ὅσα ἄλλα λαμπρύνει ἄνδρας , δῶρα δὲ χρυσὸν ἄργυρον ἵππους ἀνδράποδα καὶ ὅσα ἑρμηνεύει πλοῦτον , ὧν αὐτόν τε ἐνέπλησε καὶ γένος τὸ ἐκείνου πάντας .
Lemmas: κατά δέ ὁ χρόνος , ὅς ὁ αὐτοκράτωρ Μάρκος Ἀθήναζε ὑπέρ μυστήριον στέλλω , κρατέω μέν ἤδη ὁ ὁ σοφιστής θρόνος ὁ ἀνήρ οὗτος , ἐν μέρος δέ ὁ Μάρκος ὁ ὁ Ἀθῆναι ἱστορία τίθημι μηδέ ὁ ἐκεῖνος σοφία ἀγνοέω · καί γάρ δή καί ἐπιτάσσω αὐτός ὁ νέος οὐ ἀκρόασις βασανίζω , ἀλλά συντίθημι ὁ περί αὐτός φήμη . Σεβῆρος δέ ἀνήρ ὕπατος διαβάλλω αὐτός ὡς ὁ σοφιστικός ὑπόθεσις ἐκβακχεύω διά ὁ ῥώννυμι πρός ὁ ἀγών ἔλεγχος οὗτος ποιέω ὁ Μάρκος προβάλλω μέν αὐτός ὁ Ὑπερείδης ὁ εἰς μόνος ἐπιστρέφω ὁ Δημοσθένης γνώμη , ὅτε δή ἐν Ἐλατεία Φίλιππος εἰμί , ὁ δέ οὕτως ὁ ἀγών εὐήνιος διατίθημι , ὡς μηδέ ὁ Πολέμων ῥοῖζος λείπω δοκέω . ἄγαμαι δέ αὐτός ὁ αὐτοκράτωρ ἐπί μέγας ἀείρω δωρεά τε καί δῶρον . καλέω δέ δωρεά μέν ὁ τε σίτησις καί ὁ προεδρία καί ὁ ἀτέλεια καί ὁ ἱεράομαι καί ὅσος ἄλλος λαμπρύνω ἀνήρ , δῶρον δέ χρυσός ἄργυρος ἵππος ἀνδράποδον καί ὅσος ἑρμηνεύω πλοῦτος , ὅς αὐτός τε ἐμπίμπλημι καί γένος ὁ ἐκεῖνος πᾶς .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.10.5
κατασχὼν δὲ καὶ τὸν ἄνω θρόνον οὕτως τὴν Ῥώμην ἐς ἑαυτὸν ἐπέστρεψεν , ὡς καὶ τοῖς ἀξυνέτοις γλώττης Ἑλλάδος ἔρωτα παρασχεῖν ἀκροάσεως . ἠκροῶντο δὲ ὥσπερ εὐστομούσης ἀηδόνος , τὴν εὐγλωττίαν ἐκπεπληγμένοι καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸ εὔστροφον τοῦ φθέγματος καὶ τοὺς πεζῇ τε καὶ ξὺν ᾠδῇ ῥυθμούς . ὁπότε οὖν σπουδάζοιεν περὶ τὰς ἐγκυκλίους θέας , ὀρχηστῶν δὲ αὗται τὸ ἐπίπαν , φανέντος ἂν περὶ τὴν σκηνὴν τοῦ τῆς ἀκροάσεως ἀγγέλου ἐξανίσταντο μὲν ἀπὸ τῆς συγκλήτου βουλῆς , ἐξανίσταντο δὲ τῶν δημοσίᾳ ἱππευόντων οὐχ οἱ τὰ Ἑλλήνων σπουδάζοντες μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁπόσοι τὴν ἑτέραν γλῶτταν ἐπαιδεύοντο ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ δρόμῳ ἐχώρουν ἐς τὸ Ἀθήναιον ὁρμῆς μεστοὶ καὶ τοὺς βάδην πορευομένους κακίζοντες .
Lemmas: κατέχω δέ καί ὁ ἄνω θρόνος οὕτως ὁ Ῥώμη εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω , ὡς καί ὁ ἀσύνετος γλῶσσα Ἑλλάς ἔρως παρέχω ἀκρόασις . ἀκροάομαι δέ ὥσπερ εὐστομέω ἀηδών , ὁ εὐγλωσσία ἐκπλήσσω καί ὁ σχῆμα καί ὁ εὔστροφος ὁ φθέγμα καί ὁ πεζός τε καί σύν ἀοιδή ῥυθμός . ὁπότε οὖν σπουδάζω περί ὁ ἐγκύκλιος θέα , ὀρχηστής δέ οὗτος ὁ ἐπίπαν , φαίνω ἄν περί ὁ σκηνή ὁ ὁ ἀκρόασις ἄγγελος ἐξανίστημι μέν ἀπό ὁ σύγκλητος βουλή , ἐξανίστημι δέ ὁ δημοσίᾳ ἱππεύω οὐ ὁ ὁ Ἕλλην σπουδάζω μόνος , ἀλλά καί ὁπόσος ὁ ἕτερος γλῶσσα παιδεύω ἐν ὁ Ῥώμη καί δρόμος χωρέω εἰς ὁ Ἀθήναιον ὁρμή μεστός καί ὁ βάδην πορεύω κακίζω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.10.6
νοσοῦντι δὲ αὐτῷ κατὰ τὴν Ῥώμην , ὅτε δὴ καὶ ἐτελεύτα , ἐψηφίσατο μὲν τὰς ἐπιστολὰς ὁ Κόμμοδος ξὺν ἀπολογίᾳ τοῦ μὴ καὶ θᾶττον , ὁ δὲ ἐπιθειάσας μὲν ταῖς Μούσαις , ὥσπερ εἰώθει , προσκυνήσας δὲ τὰς βασιλείους δέλτους τὴν ψυχὴν πρὸς αὐταῖς ἀφῆκεν ἐνταφίῳ τῇ τιμῇ χρησάμενος · ἐτελεύτα δὲ ἀμφὶ τὰ ὀγδοήκοντα ἔτη , οὕτω τι εὐδόκιμος , ὡς καὶ πολλοῖς γόης δόξαι · ὅτι μὲν οὖν ἀνὴρ πεπαιδευμένος οὐκ ἄν ποτε ἐς γοήτων ὑπαχθείη τέχνας , ἱκανῶς ἐν τοῖς ὑπὲρ Διονυσίου λόγοις εἴρηκα , ὁ δέ , οἶμαι , τερατευόμενος ἐν ταῖς ὑποθέσεσι περὶ τὰ τῶν μάγων ἤθη τὴν ἐπωνυμίαν ταύτην παρʼ αὐτῶν ἔσπασεν . διαβάλλουσι δὲ αὐτὸν ὡς καὶ ἀναιδῆ τὸ ἦθος , πέμψαι μὲν γὰρ αὐτῷ τινα τῶν γνωρίμων ἰχθῦς διακειμένους ἐπὶ δίσκου ἀργυροῦ πεποικιλμένου χρυσῷ , τὸν δὲ ὑπερησθέντα τῷ δίσκῳ μήτε ἀποδοῦναι καὶ ἀποκρίνασθαι τῷ πέμψαντι εὖγε , ὅτι καὶ τοὺς ἰχθῦς . τουτὶ δὲ διατριβῆς μὲν ἕνεκα παῖξαι λέγεται πρός τινα τῶν ἑαυτοῦ γνωρίμων , ὃν ἤκουε μικροπρεπῶς τῷ πλούτῳ χρώμενον , τὸν δὲ ἄργυρον ἀποδοῦναι σωφρονίσας τὸν ἀκροατὴν τῷ ἀστεισμῶ .
Lemmas: νοσέω δέ αὐτός κατά ὁ Ῥώμη , ὅτε δή καί τελευτάω , ψηφίζω μέν ὁ ἐπιστολή ὁ Κόμμοδος σύν ἀπολογία ὁ μή καί ταχύς , ὁ δέ ἐπιθειάζω μέν ὁ Μοῦσα , ὥσπερ εἴωθα , προσκυνέω δέ ὁ βασίλειος δέλτος ὁ ψυχή πρός αὐτός ἀφίημι ἐντάφιος ὁ τιμή χράω · τελευτάω δέ ἀμφί ὁ ὀγδοήκοντα ἔτος , οὕτως τις εὐδόκιμος , ὡς καί πολύς γόης δοκέω · ὅτι μέν οὖν ἀνήρ παιδεύω οὐ ἄν ποτέ εἰς γόης ὑπάγω τέχνη , ἱκανός ἐν ὁ ὑπέρ Διονύσιος λόγος λέγω , ὁ δέ , οἴομαι , τερατεύομαι ἐν ὁ ὑπόθεσις περί ὁ ὁ μάγος ἦθος ὁ ἐπωνυμία οὗτος παρά αὐτός σπάω . διαβάλλω δέ αὐτός ὡς καί ἀναιδής ὁ ἦθος , πέμπω μέν γάρ αὐτός τις ὁ γνώριμος ἰχθῦς διάκειμαι ἐπί δίσκος ἀργύρεος ποικίλλω χρυσός , ὁ δέ ὑπερήδομαι ὁ δίσκος μήτε ἀποδίδωμι καί ἀποκρίνω ὁ πέμπω εὖγε , ὅτι καί ὁ ἰχθῦς . οὗτος δέ διατριβή μέν ἕνεκα παίζω λέγω πρός τις ὁ ἑαυτοῦ γνώριμος , ὅς ἀκούω μικροπρεπής ὁ πλοῦτος χράω , ὁ δέ ἄργυρος ἀποδίδωμι σωφρονίζω ὁ ἀκροατής ὁ ἀστεισμός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.10.7
ὁ δὲ σοφιστὴς οὗτος πολὺς μὲν περὶ τὰς ἐννοίας καὶ λαμπρὸς καὶ τὰς διασκευὰς τῶν ὑποθέσεων ποικιλώτατος ἐκ τῆς τραγῳδίας τοῦτο ᾑρηκώς , οὐ μὴν τεταγμένος γε , οὐδὲ τῇ τέχνῃ ἑπόμενος , τὴν δὲ παρασκευὴν τῆς λέξεως ἀπὸ τῶν ἀρχαίων σοφιστῶν περιεβάλλετο ἤχῳ προσάγων μᾶλλον ἢ κρότῳ . πολλαχοῦ δὲ τῆς μεγαλοφωνίας ἐξέπεσεν ἀταμιεύτως τῇ τραγῳδίᾳ χρησάμενος .
Lemmas: ὁ δέ σοφιστής οὗτος πολύς μέν περί ὁ ἔννοια καί λαμπρός καί ὁ διασκευή ὁ ὑπόθεσις ποικίλος ἐκ ὁ τραγῳδία οὗτος αἱρέω , οὐ μήν τάσσω γε , οὐδέ ὁ τέχνη ἕπομαι , ὁ δέ παρασκευή ὁ λέξις ἀπό ὁ ἀρχαῖος σοφιστής περιβάλλω ἦχος προσάγω μάλα ἤ κρότος . πολλαχοῦ δέ ὁ μεγαλοφωνία ἐκπίπτω ἀταμίευτος ὁ τραγῳδία χράω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.11.1
τὸν δὲ Βυζάντιον σοφιστὴν Χρῆστον ἀδικεῖ ἡ Ἑλλὰς ἀμελοῦντες ἀνδρός , ὃς ἄριστα μὲν Ἑλλήνων ὑπὸ Ἡρώδου ἐπαιδεύθη , πολλοὺς δὲ ἐπαίδευσε καὶ θαυμασίους ἄνδρας , ὧν ἐγένετο Ἱππόδρομός τε ὁ σοφιστὴς καὶ Φιλίσκος καὶ Ἰσαγόρας ὁ τῆς τραγῳδίας ποιητὴς ῥήτορές τε εὐδόκιμοι Νικομήδης ὁ ἐκ τοῦ Περγάμου καὶ Ἀκύλας ὁ ἐκ τῆς ἑῴου Γαλατίας καὶ Ἀρισταίνετος ὁ Βυζάντιος καὶ τῶν ἐλλογίμως φιλοσοφησάντων Κάλλαισχρός τε ὁ Ἀθηναῖος καὶ ὁ ἐπὶ βωμῷ Σῶσπις καὶ πλείους ἕτεροι λόγου ἄξιοι . παιδεύοντι δὲ αὐτῷ κατὰ τοὺς Ἀδριανοῦ τοῦ σοφιστοῦ καιροὺς ἑκατὸν ἔμμισθοι ἀκροαταὶ ἦσαν καὶ ἄριστοι τούτων , οὓς εἶπον . Ἀδριανοῦ δὲ καθιδρυθέντος ἐς τὴν Ῥώμην ἐψηφίζοντο μὲν οἱ Ἀθηναῖοι πρεσβεύεσθαι ὑπὲρ Χρήστου τὸν Ἀθήνησιν αὐτῷ θρόνον ἐκ βασιλέως αἰτοῦντες , ὁ δὲ παρελθὼν ἐς αὐτοὺς ἐκκλησιάζοντας διέλυσε τὴν πρέσβευσιν ἄλλα τε διαλεχθεὶς ἀξιόλογα καὶ ἐπὶ πᾶσιν εἰπὼν οὐχ αἱ μύριαι τὸν ἄνδρα .
Lemmas: ὁ δέ Βυζάντιος σοφιστής Χρῆστος ἀδικέω ὁ Ἑλλάς ἀμελέω ἀνήρ , ὅς ἀγαθός μέν Ἕλλην ὑπό Ἡρώδης παιδεύω , πολύς δέ παιδεύω καί θαυμάσιος ἀνήρ , ὅς γίγνομαι Ἱππόδρομος τε ὁ σοφιστής καί Φιλίσκος καί Ἰσαγόρας ὁ ὁ τραγῳδία ποιητής ῥήτωρ τε εὐδόκιμος Νικομήδης ὁ ἐκ ὁ Πέργαμον καί Ἀκύλας ὁ ἐκ ὁ ἑῷος Γαλατία καί Ἀρισταίνετος ὁ Βυζάντιος καί ὁ ἐλλόγιμος φιλοσοφέω Κάλλαισχρος τε ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ ἐπί βωμός Σῶσπις καί πολύς ἕτερος λόγος ἄξιος . παιδεύω δέ αὐτός κατά ὁ Ἀδριανός ὁ σοφιστής καιρός ἑκατόν ἔμμισθος ἀκροατής εἰμί καί ἀγαθός οὗτος , ὅς λέγω . Ἀδριανός δέ καθιδρύω εἰς ὁ Ῥώμη ψηφίζω μέν ὁ Ἀθηναῖος πρεσβεύω ὑπέρ Χρῆστος ὁ Ἀθήνησι αὐτός θρόνος ἐκ βασιλεύς αἰτέω , ὁ δέ παρέρχομαι εἰς αὐτός ἐκκλησιάζω διαλύω ὁ πρέσβευσις ἄλλος τε διαλέγω ἀξιόλογος καί ἐπί πᾶς λέγω οὐ ὁ μυρίος ὁ ἀνήρ .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.11.2
οἴνου δὲ ἡττώμενος παροινίας ἐκράτει καὶ εὐχερείας καὶ ἀγερωχίας , ἣν ὁ οἶνος ἐπὶ τὰς γνώμας τῶν ἀνθρώπων ἐσάγει , τοσοῦτον δὲ αὐτῷ περιῆν τοῦ νήφειν , ὡς καὶ ἐς ἀλεκτρυόνων ᾠδὰς προβάντος τοῦ πότου σπουδῆς αὐτὸν ἅπτεσθαι , πρὶν ὕπνου σπάσαι . διεβέβλητο δὲ μάλιστα πρὸς τοὺς ἀλαζόνας τῶν νέων καίτοι χρησιμωτέρους τῶν ἄλλων ὄντας ἐς τὰς ξυμβολὰς τοῦ μισθοῦ . Διογένη γοῦν τὸν Ἀμαστριανὸν ὁρῶν τετυφωμένον ἐκ μειρακίου καὶ περινοοῦντα μὲν σατραπείας , περινοοῦντα δὲ αὐλὰς καὶ τὸ ἀγχοῦ βασιλέων ἑστήξειν , λέγοντα δέ , ὡς ὁ δεῖνα Αἰγύπτιος προειρήκοι αὐτῷ ταῦτα , ὁ ... μηδὲ τὰ ἑαυτοῦ σιωπῶν .
Lemmas: οἶνος δέ ἡσσάομαι παροινία κρατέω καί εὐχέρεια καί ἀγερωχία , ὅς ὁ οἶνος ἐπί ὁ γνώμη ὁ ἄνθρωπος εἰσάγω , τοσοῦτος δέ αὐτός περίειμι ὁ νήφω , ὡς καί εἰς ἀλεκτρυών ἀοιδή προβαίνω ὁ πότος σπουδή αὐτός ἅπτω , πρίν ὕπνος σπάω . διαβάλλω δέ μάλα πρός ὁ ἀλαζών ὁ νέος καίτοι χρήσιμος ὁ ἄλλος εἰμί εἰς ὁ συμβολή ὁ μισθός . Διογένης γοῦν ὁ Ἀμαστριανός ὁράω τυφόω ἐκ μειράκιον καί περινοέω μέν σατραπεία , περινοέω δέ αὐλή καί ὁ ἀγχοῦ βασιλεύς ἵστημι , λέγω δέ , ὡς ὁ δεῖνα Αἰγύπτιος προλέγω αὐτός οὗτος , ὁ ... μηδέ ὁ ἑαυτοῦ σιωπάω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.11.3
τὴν δὲ ἰδέαν τῶν λόγων πεποίκιλται μὲν ἐκ τῶν Ἡρώδου πλεονεκτημάτων , λείπεται δὲ αὐτῶν τοῦ ἑτοίμου , καθάπερ ἐν ζωγραφίᾳ ἡ ἄνευ χρωμάτων ἐσκιαγραφημένη μίμησις , προὔβη δὲ ἂν ﻿ καὶ ἐς τὸ ἴσον τῆς ἀρετῆς , εἰ μὴ πεντηκοντούτης ἀπέθανεν .
Lemmas: ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος ποικίλλω μέν ἐκ ὁ Ἡρώδης πλεονέκτημα , λείπω δέ αὐτός ὁ ἑτοῖμος , καθά ἐν ζωγραφία ὁ ἄνευ χρῶμα σκιαγραφέω μίμησις , προβαίνω δέ ἄν ﻿ καί εἰς ὁ ἴσος ὁ ἀρετή , εἰ μή πεντηκοντούτης ἀποθνῄσκω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.12.1
Πολυδεύκη δὲ τὸν Ναυκρατίτην οὐκ οἶδα , εἴτε ἀπαίδευτον δεῖ καλεῖν εἴτε πεπαιδευμένον , εἴθʼ , ὅπερ εὔηθες δόξει , καὶ ἀπαίδευτον καὶ πεπαιδευμένον · ἐνθυμουμένῳ γὰρ αὐτοῦ τὰ ὀνόματα ἱκανῶς ἐγεγύμναστο τὴν γλῶτταν τῆς ἀττικιζούσης λέξεως , διορῶντι δὲ τὸ ἐν ταῖς μελέταις εἶδος οὐδὲν βέλτιον ἑτέρου ἠττίκισεν .
Lemmas: Πολυδεύκης δέ ὁ Ναυκρατίτης οὐ οἶδα , εἴτε ἀπαίδευτος δέω καλέω εἴτε παιδεύω , εἴτε , ὅς εὐήθης δοκέω , καί ἀπαίδευτος καί παιδεύω · ἐνθυμέομαι γάρ αὐτός ὁ ὄνομα ἱκανός γυμνάζω ὁ γλῶσσα ὁ Ἀττικίζω λέξις , διοράω δέ ὁ ἐν ὁ μελέτη εἶδος οὐδείς ἀγαθός ἕτερος Ἀττικίζω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.13.1
Καισάρεια δὲ ἡ Καππαδοκῶν ὄρει Ἀργαίῳ πρόσοικος Παυσανίου τοῦ σοφιστοῦ οἶκος . ὁ δὲ Παυσανίας ἐπαιδεύθη μὲν ὑπὸ Ἡρώδου καὶ τῶν τοῦ Κλεψυδρίου μετεχόντων εἷς ἐγένετο , οὓς ἐκάλουν οἱ πολλοὶ διψῶντας , ἐς πολλὰ δὲ ἀναφέρων τῶν Ἡρώδου πλεονεκτημάτων καὶ μάλιστα τὸ αὐτοσχεδιάζειν ἀπήγγελλε δὲ αὐτὰ παχείᾳ τῇ γλώττῃ καὶ ὡς Καππαδόκαις ξύνηθες , ξυγκρούων μὲν τὰ σύμφωνα τῶν στοιχείων , συστέλλων δὲ τὰ μηκυνόμενα καὶ μηκύνων τὰ βραχέα , ὅθεν ἐκάλουν αὐτὸν οἱ πολλοὶ μάγειρον πολυτελῆ ὄψα πονήρως ἀρτύοντα . ἡ δὲ ἰδέα τῆς μελέτης ὑπτιωτέρα , ἔρρωται δὲ ὅμως καὶ οὐχ ἁμαρτάνει τοῦ ἀρχαίου , ὡς ὑπάρχει ταῖς μελέταις ξυμβαλεῖν , πολλαὶ γὰρ τοῦ Παυσανίου κατὰ τὴν Ῥώμην , οἷ δὴ καὶ καταβιοὺς ἀπέθανε γηράσκων ἤδη , τοῦ θρόνου μετέχων , μετεῖχε δὲ καὶ τοῦ Ἀθήνησιν , ὅτε δὴ καὶ ἀπιὼν ἐκεῖθεν ἐπὶ πᾶσιν , οἷς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους διεξῆλθε , καιριώτατα τὸ τοῦ Εὐριπίδου ἐπεφθέγξατο Θησεῦ , πάλιν με στρέψον , ὡς ἴδω πόλιν .
Lemmas: Καισάρεια δέ ὁ Καππαδόκαι ὄρος Ἀργαῖος πρόσοικος Παυσανίας ὁ σοφιστής οἶκος . ὁ δέ Παυσανίας παιδεύω μέν ὑπό Ἡρώδης καί ὁ ὁ Κλεψύδριος μετέχω εἷς γίγνομαι , ὅς καλέω ὁ πολύς διψάω , εἰς πολύς δέ ἀναφέρω ὁ Ἡρώδης πλεονέκτημα καί μάλα ὁ αὐτοσχεδιάζω ἀπαγγέλλω δέ αὐτός παχύς ὁ γλῶσσα καί ὡς Καππαδόκαι συνηθέω , συγκρούω μέν ὁ σύμφωνος ὁ στοιχεῖον , συστέλλω δέ ὁ μηκύνω καί μηκύνω ὁ βραχύς , ὅθεν καλέω αὐτός ὁ πολύς μάγειρος πολυτελής ὄψον πονηρός ἀρτύω . ὁ δέ ἰδέα ὁ μελέτη ὕπτιος , ῥώννυμι δέ ὅμως καί οὐ ἁμαρτάνω ὁ ἀρχαῖος , ὡς ὑπάρχω ὁ μελέτη συμβάλλω , πολύς γάρ ὁ Παυσανίας κατά ὁ Ῥώμη , οἷ δή καί καταβιόω ἀποθνῄσκω γηράσκω ἤδη , ὁ θρόνος μετέχω , μετέχω δέ καί ὁ Ἀθήνησι , ὅτε δή καί ἀπέρχομαι ἐκεῖθεν ἐπί πᾶς , ὅς πρός ὁ Ἀθηναῖος διεξέρχομαι , καίριος ὁ ὁ Εὐριπίδης ἐπιφθέγγομαι Θησεύς , πάλιν ἐγώ στρέφω , ὡς ὁράω πόλις .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.14.1
Ἀθηνόδωρος δὲ ὁ σοφιστὴς τὸ μὲν ἐς πατέρα ἧκον ἐπιφανέστατος ἦν τῶν κατὰ τὴν Αἶνον , τὸ δὲ ἐς διδασκάλους καὶ παίδευσιν φανερώτατος τοῦ Ἑλληνικοῦ . Ἀριστοκλέους μὲν γὰρ ἤκουσε παῖς ἔτι , Χρήστου δὲ ἤδη ξυνιείς , ὅθεν ἀπʼ ἀμφοῖν ἐκράθη τὴν γλῶτταν ἀττικίζων τε κἀκ περιβολῆς ἑρμηνεύων . παιδεύων δὲ Ἀθήνησι κατὰ τοὺς χρόνους , οὓς καὶ Πολυδεύκης ἐπαίδευσεν , ἐπέσκωπτεν αὐτὸν ταῖς διαλέξεσιν ὡς μειρακιώδη λέγων οἱ Ταντάλου κῆποι δοκεῖν ἐμοὶ τὸ κοῦφον τοῦ λόγου καὶ ἐπιπόλαιον φαντασίᾳ προσεικάζων οὔσῃ τε καὶ οὐκ οὔσῃ . ἐμβριθὴς δὲ καὶ τὸ ἦθος γενόμενος ἐτελεύτα ἡβῶν ἔτι ἀφαιρεθεὶς ὑπὸ τῆς τύχης τὸ καὶ πρόσω ἐλάσαι δόξης .
Lemmas: Ἀθηνόδωρος δέ ὁ σοφιστής ὁ μέν εἰς πατήρ ἥκω ἐπιφανής εἰμί ὁ κατά ὁ Αἶνος , ὁ δέ εἰς διδάσκαλος καί παίδευσις φανερός ὁ Ἑλληνικός . Ἀριστοκλῆς μέν γάρ ἀκούω παῖς ἔτι , Χρῆστος δέ ἤδη συνίημι , ὅθεν ἀπό ἄμφω κεράννυμι ὁ γλῶσσα Ἀττικίζω τε ἐκ περιβολή ἑρμηνεύω . παιδεύω δέ Ἀθήνησι κατά ὁ χρόνος , ὅς καί Πολυδεύκης παιδεύω , ἐπισκώπτω αὐτός ὁ διάλεξις ὡς μειρακιώδης λέγω ὁ Τάνταλος κῆπος δοκέω ἐγώ ὁ κοῦφος ὁ λόγος καί ἐπιπόλαιος φαντασία προσεικάζω εἰμί τε καί οὐ εἰμί . ἐμβριθής δέ καί ὁ ἦθος γίγνομαι τελευτάω ἡβάω ἔτι ἀφαιρέω ὑπό ὁ τύχη ὁ καί πρόσω ἐλαύνω δόξα .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.15.1
λαμπρὸν ἐν σοφισταῖς καὶ Πτολεμαῖος ὁ Ναυκρατίτης ἤχησεν . ἦν μὲν γὰρ τῶν μετεχόντων τοῦ ἱεροῦ τοῦ περὶ Ναύκρατιν ὀλίγοις Ναυκρατιτῶν ὑπάρχον , Ἡρώδου δὲ ἀκροατὴς μέν , οὐ μὴν ζηλωτὴς ἐγένετο , ἀλλʼ ἐς τὸν Πολέμωνα μᾶλλον ὑπηνέχθη , τὸν γὰρ ῥοῖζον τοῦ λόγου καὶ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ ἐκ περιβολῆς φράζειν ἐκ τῆς Πολέμωνος σκηνῆς ἐσηγάγετο , λέγεται δὲ καὶ αὐτοσχεδιάσαι σὺν εὐροίᾳ ἀμηχάνῳ . δικῶν τε καὶ δικαστηρίων παρέτραγε μέν , οὐ μήν , ὡς ὄνομα ἐντεῦθεν ἄρασθαι . Μαραθῶνα δὲ αὐτὸν ἐπωνόμαζον , ὡς μέν τινες , ἐπειδὴ τῷ Μαραθῶνι δήμῳ ἐνεγράφη Ἀθήνησιν , ὡς δὲ ἐνίων ἤκουον , ἐπειδὴ ἐν ταῖς Ἀττικαῖς τῶν ὑποθέσεων τῶν Μαραθῶνι προκινδυνευσάντων θαμὰ ἐμνημόνευεν .
Lemmas: λαμπρός ἐν σοφιστής καί Πτολεμαῖος ὁ Ναυκρατίτης ἠχέω . εἰμί μέν γάρ ὁ μετέχω ὁ ἱερόν ὁ περί Ναύκρατις ὀλίγος Ναυκρατίτης ὑπάρχω , Ἡρώδης δέ ἀκροατής μέν , οὐ μήν ζηλωτής γίγνομαι , ἀλλά εἰς ὁ Πολέμων μάλα ὑποφέρω , ὁ γάρ ῥοῖζος ὁ λόγος καί ὁ πνεῦμα καί ὁ ἐκ περιβολή φράζω ἐκ ὁ Πολέμων σκηνή εἰσάγω , λέγω δέ καί αὐτοσχεδιάζω σύν εὔροια ἀμήχανος . δίκη τε καί δικαστήριον παρατράγω μέν , οὐ μήν , ὡς ὄνομα ἐντεῦθεν ἀείρω . Μαραθών δέ αὐτός ἐπονομάζω , ὡς μέν τις , ἐπειδή ὁ Μαραθών δῆμος ἐγγράφω Ἀθήνησι , ὡς δέ ἔνιοι ἀκούω , ἐπειδή ἐν ὁ Ἀττικός ὁ ὑπόθεσις ὁ Μαραθών προκινδυνεύω θαμά μνημονεύω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.15.2
κατηγοροῦσι δὲ τοῦ Πτολεμαίου τινὲς ὡς μὴ διορῶντος τὰς ὑποθέσεις , μηδὲ ὅπη ξυνεστᾶσί τε καὶ μή , τεκμήριον τόδε τιθέμενοι τῆς κατηγορίας ταύτης · τοὺς Μεσσηνίους οἱ Θηβαῖοι γράφονται τὴν τῶν ἀχαριστησάντων , ἐπεὶ τοὺς φεύγοντας αὐτῶν μὴ ἐδέξαντο , ὅτε καὶ αἱ Θῆβαι ὑπὸ Ἀλεξάνδρου ἥλωσαν . ταύτην γὰρ ἐπιφανῶς αὐτῷ εἰρημένην τὴν ὑπόθεσιν καὶ σοφῶς , ὡς οἷόν τε , συκοφαντοῦσι λέγοντες , ὡς εἰ μὲν ζῶντος Ἀλεξάνδρου κρίνονται , τίς οὕτω θρασύς , ὡς καταψηφίσασθαι Μεσσηνίων ; εἰ δὲ τεθνεῶτος , τίς οὕτω πρᾷος , ὡς ἀπογνῶναι τὴν αἰτίαν ; οὐ γὰρ ξυνιᾶσιν οἱ ταῦτα διαβάλλοντες , ὅτι ἡ τῶν Μεσσηνίων ἀπολογία κατὰ ξυγγνώμην ἵσταται τὸν Ἀλέξανδρον προισχομένων καὶ τὸν ἐκείνου φόβον , οὗ μηδὲ ἡ ἄλλη Ἑλλὰς ἀπείρως εἶχεν . ταῦτά μοι ἀπολελογήσθω ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς παραιτουμένῳ αὐτὸν ἀδίκου καὶ πεπανουργημένης αἰτίας · καὶ γὰρ δὴ καὶ εὐφημότατος σοφιστῶν οὗτος . πλεῖστα δὲ ἐπελθὼν ἔθνη καὶ πλείσταις ἐνομιλήσας πόλεσιν οὐδαμοῦ διέβαλε τὸ ἑαυτοῦ κλέος , οὐδὲ ἥττων ἢ προσεδοκήθη ἔδοξεν , ἀλλʼ ὥσπερ ἐπὶ λαμπροῦ ὀχήματος τῆς φήμης πορευόμενος διῄει τὰ ἄστη . ἐτελεύτα δὲ γηραιὸς ἐν Αἰγύπτῳ τοὺς ὀφθαλμοὺς οὐκ ἀφαιρεθεὶς μὲν ὑπὸ τοῦ τῆς κεφαλῆς ῥεύματος , ἐπικοπεὶς δέ .
Lemmas: κατηγορέω δέ ὁ Πτολεμαῖος τις ὡς μή διοράω ὁ ὑπόθεσις , μηδέ ὅπῃ συνίστημι τε καί μή , τεκμήριον ὅδε τίθημι ὁ κατηγορία οὗτος · ὁ Μεσσήνιος ὁ Θηβαῖος γράφω ὁ ὁ ἀχαριστέω , ἐπεί ὁ φεύγω αὐτός μή δέχομαι , ὅτε καί ὁ Θῆβαι ὑπό Ἀλέξανδρος ἁλίσκομαι . οὗτος γάρ ἐπιφανής αὐτός λέγω ὁ ὑπόθεσις καί σοφός , ὡς οἷος τε , συκοφαντέω λέγω , ὡς εἰ μέν ζάω Ἀλέξανδρος κρίνω , τίς οὕτως θρασύς , ὡς καταψηφίζομαι Μεσσήνιος ; εἰ δέ θνῄσκω , τίς οὕτως πρᾶος , ὡς ἀπογιγνώσκω ὁ αἰτία ; οὐ γάρ συνίημι ὁ οὗτος διαβάλλω , ὅτι ὁ ὁ Μεσσήνιος ἀπολογία κατά συγγνώμη ἵστημι ὁ Ἀλέξανδρος προίσχω καί ὁ ἐκεῖνος φόβος , ὅς μηδέ ὁ ἄλλος Ἑλλάς ἄπειρος ἔχω . οὗτος ἐγώ ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ ἀνήρ παραιτέομαι αὐτός ἄδικος καί πανουργέω αἰτία · καί γάρ δή καί εὔφημος σοφιστής οὗτος . πολύς δέ ἐπέρχομαι ἔθνος καί πολύς ἐνομιλέω πόλις οὐδαμοῦ διαβάλλω ὁ ἑαυτοῦ κλέος , οὐδέ ἥσσων ἤ προσδοκάω δοκέω , ἀλλά ὥσπερ ἐπί λαμπρός ὄχημα ὁ φήμη πορεύω διέρχομαι ὁ ἄστυ . τελευτάω δέ γηραιός ἐν Αἴγυπτος ὁ ὀφθαλμός οὐ ἀφαιρέω μέν ὑπό ὁ ὁ κεφαλή ῥεῦμα , ἐπικόπτω δέ .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.16.1
Εὐοδιανὸν δὲ τὸν Σμυρναῖον τὸ μὲν γένος ἐς Νικήτην τὸν σοφιστὴν ἀνῆγεν , αἱ δὲ οἴκοι τιμαὶ ἐς τοὺς ἀρχιερέας τε καὶ στεφανουμένους τὴν ἐπὶ τῶν ὅπλων , τὰ δὲ τῆς φωνῆς ἆθλα ἐς τὴν Ῥώμην καὶ τὸν ἐκείνῃ θρόνον . ἐπιταχθεὶς δὲ καὶ τοῖς ἀμφὶ τὸν Διόνυσον τεχνίταις , τὸ δὲ ἔθνος τοῦτο ἀγέρωχοι καὶ χαλεποὶ ἀρχθῆναι , ἐπιτηδειότατος τὴν ἀρχὴν ἔδοξε καὶ κρείττων ἢ λαβεῖν αἰτίαν . υἱοῦ δὲ αὐτῷ τελευτήσαντος ἐν τῇ Ῥώμῃ οὐδὲν θῆλυ οὐδὲ ἀγεννὲς ἀνεφθέγξατο , ἀλλʼ ὦ τέκνον τρὶς ἀνακαλέσας ἔθαψεν . ἀποθνήσκοντι δὲ αὐτῷ κατὰ τὴν Ῥώμην παρῆσαν μὲν οἱ ἐπιτήδειοι πάντες , βουλὴν δὲ αὐτῶν ποιουμένων ὑπὲρ τοῦ σώματος , εἴτε χρὴ καταθάπτειν αὐτόθι , εἴτε ταριχεύσαντας πορθμεύειν ἐς τὴν Σμύρναν ἀναβοήσας ὁ Εὐοδιανὸς οὐ καταλείπω ἔφη τὸν υἱὸν μόνον . ὧδε μὲν δὴ σοφῶς ἐπέσκηψε τὸ τῷ παιδὶ ξυνταφῆναι . ἀκροατὴς δὲ Ἀριστοκλέους γενόμενος πανηγυρικῆς ἰδέας ἥψατο ἐν στρυφνῷ κρατῆρι συγκεράσας οἷον νᾶμα πότιμον . εἰσὶ δὲ οἵ φασι καὶ Πολέμωνος ἠκροᾶσθαι αὐτόν .
Lemmas: Εὐοδιανός δέ ὁ Σμυρναῖος ὁ μέν γένος εἰς Νικήτας ὁ σοφιστής ἀνάγω , ὁ δέ οἴκοι τιμή εἰς ὁ ἀρχιερεύς τε καί στεφανόω ὁ ἐπί ὁ ὅπλον , ὁ δέ ὁ φωνή ἆθλον εἰς ὁ Ῥώμη καί ὁ ἐκεῖνος θρόνος . ἐπιτάσσω δέ καί ὁ ἀμφί ὁ Διόνυσος τεχνίτης , ὁ δέ ἔθνος οὗτος ἀγέρωχος καί χαλεπός ἄρχω , ἐπιτήδειος ὁ ἀρχή δοκέω καί κρατύς ἤ λαμβάνω αἰτία . υἱός δέ αὐτός τελευτάω ἐν ὁ Ῥώμη οὐδείς θῆλυς οὐδέ ἀγεννής ἀναφθέγγομαι , ἀλλά ὦ τέκνον τρίς ἀνακαλέω θάπτω . ἀποθνῄσκω δέ αὐτός κατά ὁ Ῥώμη πάρειμι μέν ὁ ἐπιτήδειος πᾶς , βουλή δέ αὐτός ποιέω ὑπέρ ὁ σῶμα , εἴτε χρή καταθάπτω αὐτόθι , εἴτε ταριχεύω πορθμεύω εἰς ὁ Σμύρνα ἀναβοάω ὁ Εὐοδιανός οὐ καταλείπω φημί ὁ υἱός μόνος . ὧδε μέν δή σοφός ἐπισκήπτω ὁ ὁ παῖς συνθάπτω . ἀκροατής δέ Ἀριστοκλῆς γίγνομαι πανηγυρικός ἰδέα ἅπτω ἐν στρυφνός κρατήρ συγκεράννυμι οἷος νᾶμα πότιμος . εἰμί δέ ὅς φημί καί Πολέμων ἀκροάομαι αὐτός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.17.1
Ῥοῦφον δὲ τὸν ἐκ τῆς Περίνθου σοφιστὴν μὴ ἀπὸ τῆς οὐσίας , μηδὲ εἰ πολλοὶ ὕπατοι τὸ ἐκεινου γένος , μηδὲ εἰ τὴν τῶν Πανελληνίων Ἀθήνησιν εὐκλεῶς ἦρξεν , ταυτὶ γὰρ εἰ καὶ πλείω λέγοιτο , οὔπω τῇ σοφίᾳ τοῦ ἀνδρὸς παραβεβλῆσθαι ἄξια , ἀλλʼ ἡ γλῶττα δηλούτω αὐτὸν καὶ ἡ ξύνεσις , ᾗ περὶ τὰς ἐσχηματισμένας μάλιστα τῶν ὑποθέσεων ἐχρήσατο . τὴν δὲ ἰδέαν ταύτην ἐθαυμάσθη πρῶτον μέν , ὅτι χαλεπὴ ἑρμηνεῦσαι , δεῖ γὰρ ἐν ταῖς κατὰ σχῆμα ξυγκειμέναις τῶν ὑποθέσεων τοῖς μὲν λεγομένοις ἡνίας , τοῖς δὲ σιωπωμένοις κέντρου , ἔπειτα , οἶμαι , καὶ διὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν , ἐκκειμένως γὰρ τοῦ ἤθους ﻿ καὶ ἀπανούργως ἔχων ὑπεκρίνετο εὖ , καὶ ἃ μὴ ἐπεφύκει . πλουσιώτατος δὲ τῶν κατὰ τὸν Ἑλλήσποντον καὶ Προποντίδα γενόμενος καὶ δόξης αὐτῷ ἐπὶ τῷ σχεδιάζειν πολλῆς μὲν ὑπαρχούσης Ἀθήνησι , πολλῆς δὲ ἐν Ἰωνίᾳ τε καὶ Ἰταλίᾳ , οὐδαμοῦ κατέστησεν ἑαυτὸν ἐς ἀπέχθειαν ἢ πόλεως ἢ ἀνδρός , ἀλλὰ πρᾳότητος ἦν χρηματιστής . ἐλέγετο δὲ καὶ γυμναστικῇ κρατύνειν τὸ σῶμα ἀναγκοφαγῶν ἀεὶ καὶ διαπονῶν αὐτὸ παραπλησίως τοῖς ἀγωνιζομένοις . ἀκροατὴς δὲ Ἡρώδου μὲν ἐν παισίν , Ἀριστοκλέους δὲ ἐν μειρακίοις γενόμενος καὶ μεγάλων ὑπʼ αὐτοῦ ἀξιωθεὶς ἐλαμπρύνετο τῷ Ἡρώδῃ μᾶλλον δεσπότην τε αὐτὸν καλῶν καὶ Ἑλλήνων γλῶτταν καὶ λόγων βασιλέα καὶ πολλὰ τοιαῦτα . ἐτελεύτα δὲ οἴκοι ἓν καὶ ἑξήκοντα ἔτη γενόμενος καὶ ἐπὶ παισίν , ὑπὲρ ὧν γε μέγα οὐδὲν ἔχω εἰπεῖν , πλήν γε δὴ ὅτι ἀπʼ ἐκείνου .
Lemmas: Ῥοῦφος δέ ὁ ἐκ ὁ Πέρινθος σοφιστής μή ἀπό ὁ οὐσία , μηδέ εἰ πολύς ὕπατος ὁ ἐκεῖνος γένος , μηδέ εἰ ὁ ὁ Πανελλήνιος Ἀθήνησι εὐκλεής ἄρχω , οὗτος γάρ εἰ καί πολύς λέγω , οὔπω ὁ σοφία ὁ ἀνήρ παραβάλλω ἄξιος , ἀλλά ὁ γλῶσσα δηλόω αὐτός καί ὁ σύνεσις , ὅς περί ὁ σχηματίζω μάλα ὁ ὑπόθεσις χράω . ὁ δέ ἰδέα οὗτος θαυμάζω πρῶτος μέν , ὅτι χαλεπός ἑρμηνεύω , δέω γάρ ἐν ὁ κατά σχῆμα σύγκειμαι ὁ ὑπόθεσις ὁ μέν λέγω ἡνία , ὁ δέ σιωπάω κέντρον , ἔπειτα , οἴομαι , καί διά ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ἐκκειμένως γάρ ὁ ἦθος ﻿ καί ἀπάνουργος ἔχω ὑποκρίνω εὖ , καί ὅς μή φύω . πλούσιος δέ ὁ κατά ὁ Ἑλλήσποντος καί Προποντίς γίγνομαι καί δόξα αὐτός ἐπί ὁ σχεδιάζω πολύς μέν ὑπάρχω Ἀθήνησι , πολύς δέ ἐν Ἰωνία τε καί Ἰταλία , οὐδαμοῦ καθίστημι ἑαυτοῦ εἰς ἀπέχθεια ἤ πόλις ἤ ἀνήρ , ἀλλά πραότης εἰμί χρηματιστής . λέγω δέ καί γυμναστικός κρατύνω ὁ σῶμα ἀναγκοφαγέω ἀεί καί διαπονέω αὐτός παραπλήσιος ὁ ἀγωνίζομαι . ἀκροατής δέ Ἡρώδης μέν ἐν παῖς , Ἀριστοκλῆς δέ ἐν μειράκιον γίγνομαι καί μέγας ὑπό αὐτός ἀξιόω λαμπρύνω ὁ Ἡρώδης μάλα δεσπότης τε αὐτός καλέω καί Ἕλλην γλῶσσα καί λόγος βασιλεύς καί πολύς τοιοῦτος . τελευτάω δέ οἴκοι εἷς καί ἑξήκοντα ἔτος γίγνομαι καί ἐπί παῖς , ὑπέρ ὅς γε μέγας οὐδείς ἔχω λέγω , πλήν γε δή ὅτι ἀπό ἐκεῖνος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.18.1
Ὀνόμαρχος δὲ ὁ ἐκ τῆς Ἄνδρου σοφιστὴς οὐκ ἐθαυμάζετο μέν , οὐ μεμπτὸς δὲ ἐφαίνετο . ἐπαίδευσε μὲν γὰρ κατὰ χρόνους , οὓς Ἀδριανός τε καὶ Χρῆστος Ἀθήνησι , πρόσοικος δὲ ὢν τῆς Ἀσίας τῆς Ἰωνικῆς ἰδέας οἷον ὀφθαλμίας ἔσπασε , σπουδαζομένης μάλιστα τῇ Ἐφέσῳ , ὅθεν ἐδόκει τισὶν οὐδʼ ἠκροᾶσθαι Ἡρώδου καταψευδομένοις τοῦ ἀνδρός · τὸ μὲν γὰρ τῆς ἑρμηνείας παρέφθορεν ἔσθʼ ὅπη διʼ ἣν εἴρηκα αἰτίαν , αἱ δὲ ἐπιβολαὶ τῶν νοημάτων Ἡρώδειοί τε καὶ ἀπορρήτως γλυκεῖαι . ἔξεστι δὲ αὐτὸν θεωρεῖν ἐπὶ τοῦ τῆς εἰκόνος ἐρῶντος , εἰ μὴ μειρακιεύεσθαι δόξω . εἴρηται δὲ ὧδε · ὦ κάλλος ἔμψυχον ἐν ἀψύχῳ σώματι , τίς ἄρα σε δαιμόνων ἐδημιούργησεν ; πειθώ τις ἢ χάρις ἢ αὐτὸς ὁ Ἔρως , ὁ τοῦ κάλλους πατήρ ; ὡς πάντα σοι πρόσεστιν ἐν ἀληθείᾳ προσώπου στάσις χρόας ἄνθος βλέμματος κέντρον μειδίαμα κεχαρισμένον παρειῶν ἔρευθος ἀκοῆς ἴχνος . ἔχεις δὲ καὶ φωνὴν μέλλουσαν ἀεί . τάχα τι καὶ λαλεῖς , ἀλλʼ ἐμοῦ μὴ παρόντος , ἀνέραστε καὶ βάσκανε , πρὸς πιστὸν ἐραστὴν ἄπιστε . οὐδενός μοι μετέδωκας ῥήματος · τοιγαροῦν τὴν φρικωδεστάτην ἅπασιν ἀεὶ τοῖς καλοῖς ἀρὰν ἐπὶ σοὶ θήσομαι · εὔχομαί σοι γηρᾶσαι . τελευτῆσαι δὲ αὐτὸν οἱ μὲν Ἀθήνησι , οἱ δὲ οἴκοι , μεσαιπόλιόν τε καὶ παριόντα ἐς γῆρας , γενέσθαι δὲ ἀγροικότερον τὸ εἶδος καὶ κατὰ τὸν Μάρκου τοῦ Βυζαντίου αὐχμόν .
Lemmas: Ὀνόμαρχος δέ ὁ ἐκ ὁ Ἄνδρος σοφιστής οὐ θαυμάζω μέν , οὐ μεμπτός δέ φαίνω . παιδεύω μέν γάρ κατά χρόνος , ὅς Ἀδριανός τε καί Χρῆστος Ἀθήνησι , πρόσοικος δέ εἰμί ὁ Ἀσία ὁ Ἰωνικός ἰδέα οἷος ὀφθαλμία σπάω , σπουδάζω μάλα ὁ Ἔφεσος , ὅθεν δοκέω τις οὐδέ ἀκροάομαι Ἡρώδης καταψεύδομαι ὁ ἀνήρ · ὁ μέν γάρ ὁ ἑρμηνεία παραφθείρω εἰμί ὅπῃ διά ὅς λέγω αἰτία , ὁ δέ ἐπιβολή ὁ νόημα Ἡρώδειος τε καί ἀπόρρητος γλυκύς . ἔξεστι δέ αὐτός θεωρέω ἐπί ὁ ὁ εἰκών ἐράω , εἰ μή μειρακιεύομαι δοκέω . λέγω δέ ὧδε · ὦ κάλλος ἔμψυχος ἐν ἄψυχος σῶμα , τίς ἄρα σύ δαίμων δημιουργέω ; πειθώ τις ἤ χάρις ἤ αὐτός ὁ Ἔρως , ὁ ὁ κάλλος πατήρ ; ὡς πᾶς σύ πρόσειμι ἐν ἀλήθεια πρόσωπον στάσις χροιά ἄνθος βλέμμα κέντρον μειδίαμα χαρίζω παρειά ἔρευθος ἀκοή ἴχνος . ἔχω δέ καί φωνή μέλλω ἀεί . τάχα τις καί λαλέω , ἀλλά ἐγώ μή πάρειμι , ἀνέραστος καί βάσκανος , πρός πιστός ἐραστής ἄπιστος . οὐδείς ἐγώ μεταδίδωμι ῥῆμα · τοιγαροῦν ὁ φρικώδης ἅπας ἀεί ὁ καλός ἀρά ἐπί σύ τίθημι · εὔχομαι σύ γηράω . τελευτάω δέ αὐτός ὁ μέν Ἀθήνησι , ὁ δέ οἴκοι , μεσαιπόλιος τε καί παρέρχομαι εἰς γῆρας , γίγνομαι δέ ἄγροικος ὁ εἶδος καί κατά ὁ Μάρκος ὁ Βυζάντιος αὐχμός .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.19.1
Ἀπολλώνιος δὲ ὁ Ναυκρατίτης Ἡρακλείδῃ μὲν ἐναντία ἐπαίδευσε τὸν Ἀθήνησι θρόνον κατειληφότι , λόγου δὲ ἐπεμελήθη πολιτικοῦ καὶ εὖ κεκολασμένου , ἧττον δὲ ἀγωνιζομένου , περιβολὴ γὰρ ἄπεστιν αὐτοῦ καὶ πνεῦμα . ὄντι δὲ αὐτῷ κακῷ τὰ ἐρωτικὰ γίγνεται παῖς ἐξ ἀδίκων γάμων Ῥουφῖνος ὁ ἐπʼ αὐτῷ σοφιστεύσας οὐδὲν γόνιμον , οὐδὲ ἐκ καρδίας , ἀλλὰ τῶν ἐκείνου κομματίων τε καὶ νοιδίων ἐχόμενος , ἐφʼ ᾧ καὶ λαβὼν αἰτίαν ἐξ ἀνδρὸς σοφοῦ οἱ νόμοι ἔφη διδόασί μοι χρῆσθαι τοῖς πατρῴοις , καὶ ὃς διδόασι μέν , εἶπεν ἀλλὰ τοῖς κατὰ νόμους γεγονόσι . καθάπτονται δὲ αὐτοῦ τινες καὶ τὸ σταλῆναι ἐς Μακεδονίαν μισθωτὸν οἰκίας οὐδὲ εὖ πραττούσης . ἀλλʼ ἀφείσθω τῶν τοιούτων · εὕροις μὲν γὰρ ἂν καὶ τῶν πολὺ σοφῶν ἐνίους πολλὰ καὶ ἀνελεύθερα ὑπὲρ χρημάτων πράξαντας , οὐ μὴν τόν γε Ἀπολλώνιον τοῦτον , κοινήν τε γὰρ παρέσχε τὴν οὐσίαν τῶν Ἑλλήνων τοῖς δεομένοις , καὶ οὐ βαρὺς ἦν ὑπὲρ μισθοῦ ξυμβῆναι . ἐτελεύτα δὲ ἑβδομηκοντούτης Ἀθήνησιν ἔχων ἐντάφιον τὴν ἐξ ἁπάντων Ἀθηναίων εὔνοιαν . Ἀδριανοῦ μὲν καὶ Χρήστου τῶν σοφιστῶν ἀκροατὴς ἐγένετο , ἀμφοῖν δὲ ἀφέστηκεν , ὅσον οἱ μὴ ἀκούσαντες . ἐφεώρα δὲ τὰς ὑποθέσεις ὑπεξιὼν μὲν τοῦ κοινοῦ , καιρὸν δὲ πλείω τοῦ ξυμμέτρου .
Lemmas: Ἀπολλώνιος δέ ὁ Ναυκρατίτης Ἡρακλείδης μέν ἐναντίος παιδεύω ὁ Ἀθήνησι θρόνος καταλαμβάνω , λόγος δέ ἐπιμελέομαι πολιτικός καί εὖ κολάζω , ἥσσων δέ ἀγωνίζομαι , περιβολή γάρ ἄπειμι αὐτός καί πνεῦμα . εἰμί δέ αὐτός κακός ὁ ἐρωτικός γίγνομαι παῖς ἐκ ἄδικος γάμος Ῥουφῖνος ὁ ἐπί αὐτός σοφιστεύω οὐδείς γόνιμος , οὐδέ ἐκ καρδία , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος κομμάτιον τε καί νοίδιον ἔχω , ἐπί ὅς καί λαμβάνω αἰτία ἐκ ἀνήρ σοφός ὁ νόμος φημί δίδωμι ἐγώ χράω ὁ πατρῷος , καί ὅς δίδωμι μέν , λέγω ἀλλά ὁ κατά νόμος γίγνομαι . καθάπτω δέ αὐτός τις καί ὁ σταλάω εἰς Μακεδονία μισθωτός οἰκία οὐδέ εὖ πράσσω . ἀλλά ἀφίημι ὁ τοιοῦτος · εὑρίσκω μέν γάρ ἄν καί ὁ πολύς σοφός ἔνιοι πολύς καί ἀνελεύθερος ὑπέρ χρῆμα πράσσω , οὐ μήν ὁ γε Ἀπολλώνιον οὗτος , κοινός τε γάρ παρέχω ὁ οὐσία ὁ Ἕλλην ὁ δέω , καί οὐ βαρύς εἰμί ὑπέρ μισθός συμβαίνω . τελευτάω δέ ἑβδομηκοντούτης Ἀθήνησι ἔχω ἐντάφιος ὁ ἐκ ἅπας Ἀθηναῖος εὔνοια . Ἀδριανός μέν καί Χρῆστος ὁ σοφιστής ἀκροατής γίγνομαι , ἄμφω δέ ἀφίστημι , ὅσος ὁ μή ἀκούω . ἐποράω δέ ὁ ὑπόθεσις ὑπεξέρχομαι μέν ὁ κοινός , καιρός δέ πολύς ὁ σύμμετρος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.20.1
ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ὁ Ἀθηναῖος ὀνόματος μὲν ἠξιώθη καθʼ Ἕλληνας , ὡς ἱκανὸς τὰ δικανικὰ καὶ τὰ ἀμφὶ μελέτην οὐ μεμπτός , ἐπαίδευσε δὲ Ἀθήνησι καθʼ Ἡρακλείδην τε καὶ τὸν ὁμώνυμον τοῦ πολιτικοῦ θρόνου προεστὼς ἐπὶ ταλάντῳ . διαπρεπὴς δὲ καὶ τὰ πολιτικὰ γενόμενος ἔν τε πρεσβείαις ὑπὲρ τῶν μεγίστων ἐπρέσβευσεν ἔν τε λειτουργίαις , ἃς μεγίστας Ἀθηναῖοι νομίζουσι , τήν τε ἐπώνυμον καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ὅπλων ἐπετράπη καὶ τὰς ἐξ ἀνακτόρου φωνὰς ἤδη γηράσκων , Ἡρακλείδου μὲν καὶ Λογίμου καὶ Γλαύκου καὶ τῶν τοιούτων ἱεροφαντῶν εὐφωνίᾳ μὲν ἀποδέων , σεμνότητι δὲ καὶ μεγαλοπρεπείᾳ καὶ κόσμῳ παρὰ πολλοὺς δοκῶν τῶν ἄνω .
Lemmas: ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὁ Ἀθηναῖος ὄνομα μέν ἀξιόω κατά Ἕλλην , ὡς ἱκανός ὁ δικανικός καί ὁ ἀμφί μελέτη οὐ μεμπτός , παιδεύω δέ Ἀθήνησι κατά Ἡρακλείδης τε καί ὁ ὁμώνυμος ὁ πολιτικός θρόνος προΐστημι ἐπί τάλαντον . διαπρεπής δέ καί ὁ πολιτικός γίγνομαι ἐν τε πρεσβεία ὑπέρ ὁ μέγας πρεσβεύω ἐν τε λειτουργία , ὅς μέγας Ἀθηναῖος νομίζω , ὁ τε ἐπώνυμος καί ὁ ἐπί ὁ ὅπλον ἐπιτρέπω καί ὁ ἐκ ἀνάκτορον φωνή ἤδη γηράσκω , Ἡρακλείδης μέν καί Λόγιμος καί Γλαῦκος καί ὁ τοιοῦτος ἱεροφάντης εὐφωνία μέν ἀποδέω , σεμνότης δέ καί μεγαλοπρέπεια καί κόσμος παρά πολύς δοκέω ὁ ἄνω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.20.2
πρεσβεύων δὲ παρὰ Σεβῆρον ἐν Ῥώμῃ τὸν αὐτοκράτορα ἀπεδύσατο πρὸς Ἡρακλείδην τὸν σοφιστὴν τὸν ὑπὲρ μελέτης ἀγῶνα , καὶ ἀπῆλθεν ὁ μὲν τὴν ἀτέλειαν ἀφαιρεθείς , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος δῶρα ἔχων . διαδόντος δὲ τοῦ Ἡρακλείδου λόγον οὐκ ἀληθῆ ὑπὲρ τοῦ Ἀπολλωνίου , ὡς αὐτίκα δὴ βαδιουμένου ἐς Λιβύην , ἡνίκα ἦν ὁ αὐτοκράτωρ ἐκεῖ καὶ τὰς ἐξ ἁπάσης γῆς ἀρετὰς συνῆγεν , καὶ πρὸς αὐτὸν εἰπόντος ὥρα σοι ἀναγιγνώσκειν τὸν πρὸς Λεπτίνην σοὶ μὲν οὖν , ἦ δʼ ὁ Ἀπολλώνιος , καὶ γὰρ δὴ καὶ ὑπὲρ τῆς ἀτελείας γέγραπται .
Lemmas: πρεσβεύω δέ παρά Σεβῆρος ἐν Ῥώμη ὁ αὐτοκράτωρ ἀποδύω πρός Ἡρακλείδης ὁ σοφιστής ὁ ὑπέρ μελέτη ἀγών , καί ἀπέρχομαι ὁ μέν ὁ ἀτέλεια ἀφαιρέω , ὁ δέ Ἀπολλώνιος δῶρον ἔχω . διαδίδωμι δέ ὁ Ἡρακλείδης λόγος οὐ ἀληθής ὑπέρ ὁ Ἀπολλώνιον , ὡς αὐτίκα δή βαδίζω εἰς Λιβύη , ἡνίκα εἰμί ὁ αὐτοκράτωρ ἐκεῖ καί ὁ ἐκ ἅπας γῆ ἀρετή συνάγω , καί πρός αὐτός λέγω ὥρα σύ ἀναγιγνώσκω ὁ πρός Λεπτίνης σύ μέν οὖν , ἠμί δέ ὁ Ἀπολλώνιος , καί γάρ δή καί ὑπέρ ὁ ἀτέλεια γράφω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.20.3
βαλβῖδα μὲν δὴ τοῦ λόγου ὁ Ἀπολλώνιος ἐκ τῆς Ἀδριανοῦ ἰδέας βέβληται ἅτε δὴ καὶ ἀκροατὴς γενόμενος , παραλλάττει δὲ ὅμως ἐς ῥυθμοὺς ἐμμέτρους τε καὶ ἀναπαίοντας , οὓς εἰ φυλάξαιτο , σεμνοπρεπὴς τὴν ἀπαγγελίαν δοκεῖ καὶ βεβηκώς . τουτὶ δέ ἐστιν εὑρεῖν καὶ ἐπʼ ἄλλων μὲν ὑποθέσεων , μάλιστα δὲ ἐπὶ τοῦ Καλλίου , ὃς ἀπαγορεύει τοῖς Ἀθηναίοις πυρὶ μὴ θάπτειν · ὑψηλὴν ἆρον , ἄνθρωπε , τὴν δᾷδα . τί βιάζῃ καὶ κατάγεις κάτω καὶ βασανίζεις τὸ πῦρ ; οὐράνιόν ἐστιν , αἰθέριόν ἐστιν , πρὸς τὸ ξυγγενὲς ἔρχεται τὸ πῦρ . οὐ κατάγει νεκρούς , ἀλλʼ ἀνάγει θεούς . ἰὼ Προμηθεῦ δᾳδοῦχε καὶ πυρφόρε , οἷά σου τὸ δῶρον ὑβρίζεται · νεκροῖς ἀναισθήτοις ἀναμίγνυται . ἐπάρηξον βοήθησον κλέψον , εἰ δυνατόν , κἀκεῖθεν τὸ πῦρ . παρεθέμην δὲ ταῦτα οὐ παραιτούμενος αὐτὸν τῶν ἀκολάστων ῥυθμῶν , ἀλλὰ διδάσκων , ὅτι μηδὲ τοὺς σωφρονεστέρους ῥυθμοὺς ἠγνόει ἐτελεύτα μὲν οὖν ἀμφὶ τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη πολὺς καὶ ἐν τῷ Ἀθηναίων δήμῳ πνεύσας , ἐτάφη δὲ ἐν τῷ προαστείῳ τῆς Ἐλευσῖνάδε λεωφόρου . ὄνομα μὲν δὴ τῷ προαστείῳ Ἱερὰ συκῆ , τὰ δὲ Ἐλευσινόθεν ἱερά , ἐπειδὰν ἐς ἄστυ ἄγωσιν , ἐκεῖ ἀναπαύουσιν .
Lemmas: βαλβίς μέν δή ὁ λόγος ὁ Ἀπολλώνιος ἐκ ὁ Ἀδριανός ἰδέα βάλλω ἅτε δή καί ἀκροατής γίγνομαι , παραλλάσσω δέ ὅμως εἰς ῥυθμός ἔμμετρος τε καί ἀναπαίω , ὅς εἰ φυλάσσω , σεμνοπρεπής ὁ ἀπαγγελία δοκέω καί βαίνω . οὗτος δέ εἰμί εὑρίσκω καί ἐπί ἄλλος μέν ὑπόθεσις , μάλα δέ ἐπί ὁ Καλλίας , ὅς ἀπαγορεύω ὁ Ἀθηναῖος πῦρ μή θάπτω · ὑψηλός ἀείρω , ἄνθρωπος , ὁ δαίς . τίς βιάζω καί κατάγω κάτω καί βασανίζω ὁ πῦρ ; οὐράνιος εἰμί , αἰθέριος εἰμί , πρός ὁ συγγενής ἔρχομαι ὁ πῦρ . οὐ κατάγω νεκρός , ἀλλά ἀνάγω θεός . ἰώ Προμηθεύς δᾳδοῦχος καί πυρφόρος , οἷος σύ ὁ δῶρον ὑβρίζω · νεκρός ἀναίσθητος ἀναμείγνυμι . ἐπαρήγω βοηθέω κλέπτω , εἰ δυνατός , ἐκεῖθεν ὁ πῦρ . παρατίθημι δέ οὗτος οὐ παραιτέομαι αὐτός ὁ ἀκόλαστος ῥυθμός , ἀλλά διδάσκω , ὅτι μηδέ ὁ σώφρων ῥυθμός ἀγνοέω τελευτάω μέν οὖν ἀμφί ὁ πέντε καί ἑβδομήκοντα ἔτος πολύς καί ἐν ὁ Ἀθηναῖος δῆμος πνέω , θάπτω δέ ἐν ὁ προάστειον ὁ Ἐλευσίναδε λαοφόρος . ὄνομα μέν δή ὁ προάστειον Ἱερή συκῆ , ὁ δέ Ἐλευσινόθεν ἱερός , ἐπειδάν εἰς ἄστυ ἄγω , ἐκεῖ ἀναπαύω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.21.1
ἀναγράψω καὶ Πρόκλον τὸν Ναυκρατίτην εἰδὼς εὖ τὸν ἄνδρα , καὶ γὰρ δὴ καὶ τῶν ἐμῶν διδασκάλων εἷς οὗτος . Πρόκλος τοίνυν ἦν μὲν τῶν οὐκ ἀφανῶν κατʼ Αἴγυπτον , στασιάζουσαν δὲ ἰδὼν τὴν Ναύκρατιν καὶ παρὰ τὰ ἤθη πολιτεύοντας τὴν Ἀθήνησιν ἡσυχίαν ἠσπάσατο καὶ ὑπεκπλεύσας ἐκεῖ ἔζη πολλὰ μὲν ἀγαγὼν χρήματα , πολλοὺς δὲ οἰκέτας καὶ τὴν ἄλλην κατασκευὴν μεγαλοπρεπῶς κεκοσμημένην . εὖ δὲ ἀκούων Ἀθήνησι καὶ τὸν ἐν μειρακίῳ χρόνον ηὐδοκίμησε πολλῷ μᾶλλον ἀνὴρ γενόμενος , πρῶτον μὲν ἐπὶ τῇ τοῦ βίου αἱρέσει , ἔπειτα , οἶμαι , καὶ ἐπὶ εὐεργετήματι γενομένῳ μὲν περὶ ἕνα Ἀθηναῖον , δήλωσιν δὲ παρασχομένῳ χρηστοῦ ἤθους · ἐς γὰρ τὸν Πειραιᾶ ἐσπλεύσας ἤρετό τινα τῶν αὐτόθεν , εἰ ὁ δεῖνα καλῶς Ἀθήνησι ζῇ καὶ εὖ πράττει , ἠρώτα δὲ ταῦτα ὑπὲρ τοῦ ξένου , ᾧ προσέμιξεν Ἀθήνησι νέος ὤν , ὅτε δὴ καὶ Ἀδριανῷ ἐφοίτα . μαθὼν δὲ αὐτὸν εἶναί τε καὶ ζῆν , ἐκπεσεῖσθαι δὲ αὐτίκα τῆς οἰκίας διακηρυττομένης ἐπʼ ἀγορᾶς πρὸς δραχμὰς μυρίας , ἃς ἐπʼ αὐτῇ ἐδεδάνειστο , ἔπεμψεν αὐτῷ τὰς μυρίας μηδὲ ἀνελθών πω ἐς τὸ ἄστυ εἰπὼν ἐλευθέρωσον τὴν οἰκίαν , ἵνα μή σε κατηφῆ ἴδω . ταῦτα μὴ πλουσίου μόνον ἡγώμεθα , ἀλλὰ καὶ τῷ πλούτῳ καλῶς χρωμένου πεπαιδευμένου τε ἱκανῶς καὶ τὰ φιλικὰ ἀκριβοῦντος .
Lemmas: ἀναγράφω καί Πρόκλος ὁ Ναυκρατίτης οἶδα εὖ ὁ ἀνήρ , καί γάρ δή καί ὁ ἐμός διδάσκαλος εἷς οὗτος . Πρόκλος τοίνυν εἰμί μέν ὁ οὐ ἀφανής κατά Αἴγυπτος , στασιάζω δέ ὁράω ὁ Ναύκρατις καί παρά ὁ ἦθος πολιτεύω ὁ Ἀθήνησι ἡσυχία ἀσπάζομαι καί ὑπεκπλέω ἐκεῖ ζάω πολύς μέν ἄγω χρῆμα , πολύς δέ οἰκέτης καί ὁ ἄλλος κατασκευή μεγαλοπρεπής κοσμέω . εὖ δέ ἀκούω Ἀθήνησι καί ὁ ἐν μειράκιον χρόνος εὐδοκιμέω πολύς μάλα ἀνήρ γίγνομαι , πρῶτος μέν ἐπί ὁ ὁ βίος αἵρεσις , ἔπειτα , οἴομαι , καί ἐπί εὐεργέτημα γίγνομαι μέν περί εἷς Ἀθηναῖος , δήλωσις δέ παρέχω χρηστός ἦθος · εἰς γάρ ὁ Πειραιεύς εἰσπλέω ἔρομαι τις ὁ αὐτόθεν , εἰ ὁ δεῖνα καλός Ἀθήνησι ζάω καί εὖ πράσσω , ἐρωτάω δέ οὗτος ὑπέρ ὁ ξένος , ὅς προσμείγνυμι Ἀθήνησι νέος εἰμί , ὅτε δή καί Ἀδριανός φοιτάω . μανθάνω δέ αὐτός εἰμί τε καί ζάω , ἐκπίπτω δέ αὐτίκα ὁ οἰκία διακηρύσσω ἐπί ἀγορά πρός δραχμή μυρίος , ὅς ἐπί αὐτός δανείζω , πέμπω αὐτός ὁ μυρίος μηδέ ἀνέρχομαι πω εἰς ὁ ἄστυ λέγω ἐλευθερόω ὁ οἰκία , ἵνα μή σύ κατηφής ὁράω . οὗτος μή πλούσιος μόνος ἡγέομαι , ἀλλά καί ὁ πλοῦτος καλός χράω παιδεύω τε ἱκανός καί ὁ φιλικός ἀκριβόω .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.21.2
ἐκτήσατο δὲ καὶ οἰκίας , δύο μὲν ἐν ἄστει , μίαν δὲ ἐν Πειραιεῖ καὶ ἄλλην Ἐλευσῖνι . ἐφοίτα δὲ αὐτῷ καὶ ἀπʼ Αἰγύπτου λιβανωτὸς ἐλέφας μύρον βίβλος βιβλία καὶ πᾶσα ἡ τοιάδε ἀγορά , καὶ ἀποδιδόμενος αὐτὰ τοῖς διατιθεμένοις τὰ τοιαῦτα οὐδαμοῦ φιλοχρήματος ἔδοξεν οὐδὲ ἀνελεύθερος , οὐδὲ ἐραστὴς τοῦ πλείονος , οὐδὲ ἐπικέρδια μαστεύων ἢ τόκους , ἀλλʼ αὐτὸ ἀγαπῶν τὸ ἀρχαῖον . υἱῷ τε ἀσώτῳ περὶ ἀλεκτρυόνων τροφὴν περί τε ὀρτύγων κυνῶν τε καὶ κυνιδίων καὶ ἵππων ξυννεάζων μᾶλλον ἢ ἐπιπλήττων καὶ παρὰ τοῖς πολλοῖς ἔχων αἰτίαν θᾶττον ἔφη μεταβαλεῖ τὸ μετὰ γερόντων παίζειν ἢ μετὰ ἡλίκων . ἀποθανόντος δὲ αὐτῷ τοῦ παιδὸς καὶ τῆς γυναικὸς ἐπὶ παλλακῇ ἐγένετο διὰ τὸ καὶ γηράσκοντας ﻿ ὀφθαλμοὺς ἐπάγεσθαι , θηλυτάτῃ δὲ αὐτῇ γενομένῃ πᾶσαν ἐφιεὶς ἡνίαν οὐκ ἀγαθὸς ἔδοξε προστάτης τοῦ οἴκου .
Lemmas: κτάομαι δέ καί οἰκία , δύο μέν ἐν ἄστυ , εἷς δέ ἐν Πειραιεύς καί ἄλλος Ἐλευσίς . φοιτάω δέ αὐτός καί ἀπό Αἴγυπτος λιβανωτός ἐλέφας μύρον βίβλος βιβλίον καί πᾶς ὁ τοιόσδε ἀγορά , καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ διατίθημι ὁ τοιοῦτος οὐδαμοῦ φιλοχρήματος δοκέω οὐδέ ἀνελεύθερος , οὐδέ ἐραστής ὁ πολύς , οὐδέ ἐπικέρδια μαστεύω ἤ τόκος , ἀλλά αὐτός ἀγαπάω ὁ ἀρχαῖος . υἱός τε ἄσωτος περί ἀλεκτρυών τροφή περί τε ὄρτυξ κύων τε καί κυνίδιον καί ἵππος συννεάζω μάλα ἤ ἐπιπλήσσω καί παρά ὁ πολύς ἔχω αἰτία ταχύς φημί μεταβάλλω ὁ μετά γέρων παίζω ἤ μετά ἧλιξ . ἀποθνῄσκω δέ αὐτός ὁ παῖς καί ὁ γυνή ἐπί παλλακή γίγνομαι διά ὁ καί γηράσκω ﻿ ὀφθαλμός ἐπάγω , θῆλυς δέ αὐτός γίγνομαι πᾶς ἐφίημι ἡνία οὐ ἀγαθός δοκέω προστάτης ὁ οἶκος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.21.3
τὰ δὲ τῆς μελέτης πάτρια τῷ ἀνδρὶ τούτῳ διέκειτο ὧδε · ἑκατὸν δραχμὰς ἅπαξ καταβαλόντι ἐξῆν ἀκροᾶσθαι τὸν ἀεὶ χρόνον . ἦν δὲ αὐτῷ καὶ θήκη βιβλίων ἐπὶ τῆς οἰκίας , ὧν μετῆν τοῖς ξυλλεγομένοις ἐς τὸ πλήρωμα τῆς ἀκροάσεως . ὡς δὲ μὴ συρίττοιμεν ἀλλήλους , μηδὲ σκώπτοιμεν , ἃ ἐν ταῖς τῶν σοφιστῶν ξυνουσίαις φιλεῖ γίγνεσθαι , ἀθρόοι ἐσεκαλούμεθα καὶ ἐκαθήμεθα ἐσκληθέντες οἱ μὲν παῖδες καὶ οἱ παιδαγωγοὶ μέσοι , τὰ μειράκια δὲ αὐτοί . τὸ μὲν οὖν διαλεχθῆναι αὐτὸν ἐν σπανιστοῖς ἔκειτο , ὅτε δὲ ὁρμήσειεν ἐς διάλεξιν , ἱππιάζοντί τε ἐῴκει καὶ γοργιάζοντι . ἡ μελέτη δὲ τῆς προτεραίας προεωραμένη ἐσεκυκλεῖτο . τὸ δὲ μνημονικὸν ἐνενηκοντούτης ἤδη γηράσκων καὶ ὑπὲρ τὸν Σιμωνίδην ἔρρωτο , καὶ ἑρμήνευε μὲν κατὰ φύσιν , Ἀδριάνειοι δὲ ἦσαν αἱ ἐπιβολαὶ τῶν νοημάτων .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μελέτη πάτριος ὁ ἀνήρ οὗτος διάκειμαι ὧδε · ἑκατόν δραχμή ἅπαξ καταβάλλω ἔξεστι ἀκροάομαι ὁ ἀεί χρόνος . εἰμί δέ αὐτός καί θήκη βιβλίον ἐπί ὁ οἰκία , ὅς μέτειμι ὁ συλλέγω εἰς ὁ πλήρωμα ὁ ἀκρόασις . ὡς δέ μή συρίζω ἀλλήλων , μηδέ σκώπτω , ὅς ἐν ὁ ὁ σοφιστής συνουσία φιλέω γίγνομαι , ἀθρόος εἰσκαλέω καί κάθημαι εἰσκαλέω ὁ μέν παῖς καί ὁ παιδαγωγός μέσος , ὁ μειράκιον δέ αὐτός . ὁ μέν οὖν διαλέγω αὐτός ἐν σπανιστός κεῖμαι , ὅτε δέ ὁρμάω εἰς διάλεξις , ἱππιάζω τε ἔοικα καί γοργιάζω . ὁ μελέτη δέ ὁ προτεραῖος προοράω εἰσκυκλέω . ὁ δέ μνημονικός ἐνενηκοντούτης ἤδη γηράσκω καί ὑπέρ ὁ Σιμωνίδης ῥώννυμι , καί ἑρμηνεύω μέν κατά φύσις , Ἀδριάνειος δέ εἰμί ὁ ἐπιβολή ὁ νόημα .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.22.1
Φοῖνιξ δὲ ὁ Θετταλὸς οὐδὲ θαυμάσαι ἄξιος , οὐδὲ αὖ διαβαλεῖν πάντα . ἦν μὲν γὰρ τῶν Φιλάγρῳ πεφοιτηκότων , γνῶναι δὲ ἀμείνων ἢ ἑρμηνεῦσαι , τάξιν τε γὰρ τὸ νοηθὲν εἶχε καὶ οὐθὲν ἔξω καιροῦ ἐνοεῖτο , ἡ δὲ ἑρμηνεία διεσπάσθαι τε ἐδόκει καὶ ῥυθμοῦ ἀφέστηκέναι . ἐδόκει δὲ ἐπιτηδειότερος γεγονέναι τοῖς ἀρχομένοις τῶν νέων ἢ τοῖς ἕξιν τινὰ ἤδη κεκτημένοις , τὰ γὰρ πράγματα γυμνὰ ἐξέκειτο καὶ οὐ περιήμπισχεν αὐτὰ ἡ λέξις . ἑβδομηκοντούτης δὲ ἀποθανὼν Ἀθήνησιν ἐτάφη οὐκ ἀφανῶς , κεῖται γὰρ πρὸς τοῖς ἐκ τῶν πολέμων ἐν δεξιᾷ τῆς Ἀκαδημίανδε καθόδου .
Lemmas: Φοῖνιξ δέ ὁ Θεσσαλός οὐδέ θαυμάζω ἄξιος , οὐδέ αὖ διαβάλλω πᾶς . εἰμί μέν γάρ ὁ Φίλαγρος φοιτάω , γιγνώσκω δέ ἀγαθός ἤ ἑρμηνεύω , τάξις τε γάρ ὁ νοέω ἔχω καί οὐδείς ἔξω καιρός νοέω , ὁ δέ ἑρμηνεία διασπάω τε δοκέω καί ῥυθμός ἀφίστημι . δοκέω δέ ἐπιτήδειος γίγνομαι ὁ ἄρχω ὁ νέος ἤ ὁ ἕξις τις ἤδη κτάομαι , ὁ γάρ πρᾶγμα γυμνός ἔκκειμαι καί οὐ περιαμπίσχω αὐτός ὁ λέξις . ἑβδομηκοντούτης δέ ἀποθνῄσκω Ἀθήνησι θάπτω οὐ ἀφανής , κεῖμαι γάρ πρός ὁ ἐκ ὁ πόλεμος ἐν δεξιός ὁ Ἀκαδημίανδε κάθοδος .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.23.1
ἄγει με ὁ λόγος ἐπʼ ἄνδρα ἐλλογιμώτατον Δαμιανὸν τὸν ἐκ τῆς Ἐφέσου , ὅθεν ἐξῃρήσθων Σώτηροί τε καὶ Σῶσοι καὶ Νίκανδροι καὶ Φαῖδροι Κῦροί τε καὶ Φύλακες , ἀθύρματα γὰρ τῶν Ἑλλήνων μᾶλλον οὗτοι προσρηθεῖεν ἂν ἢ σοφισταὶ λόγου ἂξιοι . Δαμιανῷ τοίνυν ἐλλογιμώτατον μὲν καὶ τὸ ἄνω γένος καὶ πλείστου ἄξιοι τῇ Ἐφέσῳ , εὐδοκιμώτατοι δὲ καὶ οἱ ἀπʼ αὐτοῦ φύντες , ξυγκλήτου γὰρ βουλῆς ἀξιοῦνται πάντες ἐπʼ εὐδοξίᾳ θαυμαζόμενοι καὶ ὑπεροψίᾳ χρημάτων , αὐτός τε πλούτῳ ποικίλῳ καὶ πολυπρεπεῖ κατεσκευασμένος ἐπήρκει μὲν καὶ τοῖς δεομένοις τῶν Ἐφεσίων , πλεῖστα δὲ ὠφέλει τὸ κοινὸν χρήματά τε ἐπιδιδοὺς καὶ τὰ ὑποδεδωκότα τῶν δημοσίων ἔργων ἀνακτώμενος .
Lemmas: ἄγω ἐγώ ὁ λόγος ἐπί ἀνήρ ἐλλόγιμος Δαμιανός ὁ ἐκ ὁ Ἔφεσος , ὅθεν ἐκλέγω Σώτηρος τε καί Σῶσος καί Νίκανδρος καί Φαῖδρος Κῦρος τε καί Φύλαξ , ἄθυρμα γάρ ὁ Ἕλλην μάλα οὗτος προσλέγω ἄν ἤ σοφιστής λόγος ἄξιος . Δαμιανός τοίνυν ἐλλόγιμος μέν καί ὁ ἄνω γένος καί πολύς ἄξιος ὁ Ἔφεσος , εὐδόκιμος δέ καί ὁ ἀπό αὐτός φύω , σύγκλητος γάρ βουλή ἀξιόω πᾶς ἐπί εὐδοξία θαυμάζω καί ὑπεροψία χρῆμα , αὐτός τε πλοῦτος ποικίλος καί πολυπρεπής κατασκευάζω ἐπαρκέω μέν καί ὁ δέω ὁ Ἐφέσιος , πολύς δέ ὠφελέω ὁ κοινός χρῆμα τε ἐπιδίδωμι καί ὁ ὑποδίδωμι ὁ δημόσιος ἔργον ἀνακτάομαι .
flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.23.2
συνῆψε δὲ καὶ τὸ ἱερὸν τῇ Ἐφέσῳ κατατείνας ἐς αὐτὸ τὴν διὰ τῶν Μαγνητικῶν κάθοδον . ἔστι δὲ αὕτη στοὰ ἐπὶ στάδιον λίθου πᾶσα , νοῦς δὲ τοῦ οἰκοδομήματος μὴ ἀπεῖναι τοῦ ἱεροῦ τοὺς θεραπεύοντας , ὁπότε ὕοι . τοῦτο μὲν δὴ τοὖργον ἀπὸ πολλῶν χρημάτων ἀποτελεσθὲν ἐπέγραψεν ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γυναικός , τὸ δὲ ἐν τῷ ἱερῷ ἑστιατήριον αὐτὸς ἀνέθηκε μεγέθει τε ἐξάρας ὑπὲρ πάνθʼ ὁμοῦ τὰ παρʼ ἑτέροις καὶ λόγου κρείττω περιβαλὼν κόσμον , ὡράισται γὰρ Φρυγίῳ λίθῳ , οἷος οὔπω ἐτμήθη . πλούτῳ δὲ χρῆσθαι καλῶς ἐκ μειρακίου ἤρξατο · Ἀριστείδου γὰρ δὴ καὶ Ἀδριανοῦ κατειληφότοιν τοῦ μὲν τὴν Σμύρναν , τοῦ δὲ τὴν Ἔφεσον , ἠκροάσατο ἀμφοῖν ἐπὶ μυρίαις εἰπὼν πολλῷ ἥδιον ἐς τοιαῦτα δαπανᾶν παιδικὰ ἢ ἐς καλούς τε καὶ καλάς , ὥσπερ ἔνιοι . καὶ ὁπόσα ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν τούτων ἀναγέγραφα Δαμιανοῦ μαθὼν εἴρηκα εὖ τὰ ἀμφοῖν εἰδότος .
Lemmas: συνάπτω δέ καί ὁ ἱερός ὁ Ἔφεσος κατατείνω εἰς αὐτός ὁ διά ὁ Μάγνης κάθοδος . εἰμί δέ οὗτος στοά ἐπί στάδιον λίθος πᾶς , νόος δέ ὁ οἰκοδόμημα μή ἄπειμι ὁ ἱερός ὁ θεραπεύω , ὁπότε ὕω . οὗτος μέν δή ἔργον ἀπό πολύς χρῆμα ἀποτελέω ἐπιγράφω ἀπό ὁ ἑαυτοῦ γυνή , ὁ δέ ἐν ὁ ἱερός ἑστιατήριον αὐτός ἀνατίθημι μέγεθος τε ἐξαίρω ὑπέρ πᾶς ὁμοῦ ὁ παρά ἕτερος καί λόγος κρατύς περιβάλλω κόσμος , ὁράοισ γάρ Φρύγιος λίθος , οἷος οὔπω τέμνω . πλοῦτος δέ χράω καλός ἐκ μειράκιον ἄρχω · Ἀριστείδης γάρ δή καί Ἀδριανός καταλαμβάνω ὁ μέν ὁ Σμύρνα , ὁ δέ ὁ Ἔφεσος , ἀκροάομαι ἄμφω ἐπί μυρίος λέγω πολύς ἡδύς εἰς τοιοῦτος δαπανάω παιδικός ἤ εἰς καλός τε καί καλός , ὥσπερ ἔνιοι . καί ὁπόσος ὑπέρ ὁ ἀνήρ οὗτος ἀναγράφω Δαμιανός μανθάνω λέγω εὖ ὁ ἄμφω οἶδα .