flavius-philostratus.vitae-sophistarum 2.9.2
οἰκιστὴν δὲ καὶ τὸν Ἀριστείδην τῆς Σμύρνης εἰπεῖν οὐκ ἀλαζὼν ἔπαινος , ἀλλὰ δικαιότατός τε καὶ ἀληθέστατος · τὴν γὰρ πόλιν ταύτην ἀφανισθεῖσαν ὑπὸ σεισμῶν τε καὶ χασμάτων οὕτω τι ὠλοφύρατο πρὸς τὸν Μάρκον , ὡς τῇ μὲν ἄλλῃ μονῳδίᾳ θαμὰ ἐπιστενάξαι τὸν βασιλέα , ἐπὶ δὲ τῷ ζέφυροι δὲ ἐρήμην καταπνέουσι καὶ δάκρυα τῷ βιβλίῳ ἐπιστάξαι τὸν βασιλέα ξυνοικίαν τε τῇ πόλει ἐκ τῶν τοῦ Ἀριστείδου ἐνδοσίμων νεῦσαι . ἐτύγχανε δὲ καὶ ξυγγεγονὼς ἤδη τῷ Μάρκῳ ὁ Ἀριστείδης ἐν Ἰωνίᾳ , ὡς γὰρ τοῦ Ἐφεσίου Δαμιανοῦ ἤκουον , ἐπεδήμει μὲν ὁ αὐτοκράτωρ ἤδη τῇ Σμύρνῃ τρίτην ἡμέραν , τὸν δὲ Ἀριστείδην οὔπω γιγνώσκων ἤρετο τοὺς Κυντιλίους , μὴ ἐν τῷ τῶν ἀσπαζομένων ὁμίλῳ παρεωραμένος αὐτῷ ὁ ἀνὴρ εἴη , οἱ δὲ οὐδὲ αὐτοὶ ἔφασαν ἑωρακέναι αὐτόν , οὐ γὰρ ἂν παρεῖναι τὸ μὴ οὐ ξυστῆσαι , καὶ ἀφίκοντο τῆς ὑστεραίας τὸν Ἀριστείδην ἄμφω δορυφοροῦντες . προσειπὼν δὲ αὐτὸν ὁ αὐτοκράτωρ διὰ τί σε ἔφη βραδέως εἴδομεν ; καὶ ὁ Ἀριστείδης θεώρημα , ἔφη ὦ βασιλεῦ , ἠσχόλει , γνώμη δὲ θεωροῦσά τι μὴ ἀποκρεμαννύσθω οὗ ζητεῖ . ὑπερησθεὶς δὲ ὁ αὐτοκράτωρ τῷ ἤθει τἀνδρὸς ὡς ἁπλοικωτάτῳ τε καὶ σχολικωτάτῳ πότε ἔφη ἀκροάσομαί σου ; καὶ ὁ Ἀριστείδης τήμερον εἶπεν πρόβαλε καὶ αὔριον ἀκροῶ · οὐ γὰρ ἐσμὲν τῶν ἐμούντων , ἀλλὰ τῶν ἀκριβούντων . ἐξέστω δέ , ὦ βασιλεῦ , καὶ τοὺς γνωρίμους παρεῖναι τῇ ἀκροάσει . ἐξέστω ἦ δʼ ὁ Μάρκος , δημοτικὸν γάρ . εἰπόντος δὲ τοῦ Ἀριστείδου δεδόσθω δὲ αὐτοῖς , ὦ βασιλεῦ , καὶ βοᾶν καὶ κροτεῖν , ὁπόσον δύνανται , μειδιάσας ὁ αὐτοκράτωρ τοῦτο ἔφη ἐπὶ σοὶ κεῖται . οὐκ ἔγραψα τὴν μελετηθεῖσαν ὑπόθεσιν , ἐπειδὴ ἄλλοι ἄλλην φασίν , ἐκεῖνό γε μὴν πρὸς πάντων ὁμολογεῖται , τὸν Ἀριστείδην ἀρίστῃ φορᾷ ἐπὶ τοῦ Μάρκου χρήσασθαι πόρρωθεν τῇ Σμύρνῃ ἑτοιμαζούσης τῆς τύχης τὸ διʼ ἀνδρὸς τοιούτου δὴ ἀνοικισθῆναι . καὶ οὐ φημὶ ταῦτα , ὡς οὐχὶ καὶ τοῦ βασιλέως ἀνοικίσαντος ἂν ἀπολωλυῖαν πόλιν , ἣν οὖσαν ἐθαύμασεν , ἀλλʼ ὅτι αἱ βασίλειοί τε καὶ θεσπέσιοι φύσεις , ἢν προσεγείρῃ αὐτὰς ξυμβουλία καὶ λόγος , ἀναλάμπουσι μᾶλλον καὶ πρὸς τὸ ποιεῖν εὖ ξὺν ὁρμῇ φέρονται .
Lemmas: οἰκιστής δέ καί ὁ Ἀριστείδης ὁ Σμύρνα λέγω οὐ ἀλαζών ἔπαινος , ἀλλά δίκαιος τε καί ἀληθής · ὁ γάρ πόλις οὗτος ἀφανίζω ὑπό σεισμός τε καί χάσμα οὕτως τις ὀλοφύρομαι πρός ὁ Μάρκος , ὡς ὁ μέν ἄλλος μονῳδία θαμά ἐπιστενάζω ὁ βασιλεύς , ἐπί δέ ὁ Ζέφυρος δέ ἐρῆμος καταπνέω καί δάκρυον ὁ βιβλίον ἐπιστάζω ὁ βασιλεύς συνοικία τε ὁ πόλις ἐκ ὁ ὁ Ἀριστείδης ἐνδόσιμος νεύω . τυγχάνω δέ καί συγγίγνομαι ἤδη ὁ Μάρκος ὁ Ἀριστείδης ἐν Ἰωνία , ὡς γάρ ὁ Ἐφέσιος Δαμιανός ἀκούω , ἐπιδημέω μέν ὁ αὐτοκράτωρ ἤδη ὁ Σμύρνα τρίτος ἡμέρα , ὁ δέ Ἀριστείδης οὔπω γιγνώσκω ἔρομαι ὁ Κυντίλιος , μή ἐν ὁ ὁ ἀσπάζομαι ὅμιλος παροράω αὐτός ὁ ἀνήρ εἰμί , ὁ δέ οὐδέ αὐτός φημί ὁράω αὐτός , οὐ γάρ ἄν πάρειμι ὁ μή οὐ συνίστημι , καί ἀφικνέομαι ὁ ὑστεραῖος ὁ Ἀριστείδης ἄμφω δορυφορέω . προσλέγω δέ αὐτός ὁ αὐτοκράτωρ διά τίς σύ φημί βραδύς ὁράω ; καί ὁ Ἀριστείδης θεώρημα , φημί ὦ βασιλεύς , ἀσχολέω , γνώμη δέ θεωρέω τις μή ἀποκρεμάννυμι ὅς ζητέω . ὑπερήδομαι δέ ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ἦθος ἀνήρ ὡς ἁπλοικός τε καί σχολικός πότε φημί ἀκροάομαι σύ ; καί ὁ Ἀριστείδης σήμερον λέγω προβάλλω καί αὔριον ἀκροάομαι · οὐ γάρ εἰμί ὁ ἐμέω , ἀλλά ὁ ἀκριβόω . ἔξεστι δέ , ὦ βασιλεύς , καί ὁ γνώριμος πάρειμι ὁ ἀκρόασις . ἔξεστι ἠμί δέ ὁ Μάρκος , δημοτικός γάρ . λέγω δέ ὁ Ἀριστείδης δίδωμι δέ αὐτός , ὦ βασιλεύς , καί βοάω καί κροτέω , ὁπόσος δύναμαι , μειδιάω ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος φημί ἐπί σύ κεῖμαι . οὐ γράφω ὁ μελετάω ὑπόθεσις , ἐπειδή ἄλλος ἄλλος φημί , ἐκεῖνος γε μήν πρός πᾶς ὁμολογέω , ὁ Ἀριστείδης ἀγαθός φορά ἐπί ὁ Μάρκος χράω πρόσωθεν ὁ Σμύρνα ἑτοιμάζω ὁ τύχη ὁ διά ἀνήρ τοιοῦτος δή ἀνοικίζω . καί οὐ φημί οὗτος , ὡς οὐ καί ὁ βασιλεύς ἀνοικίζω ἄν ἀπόλλυμι πόλις , ὅς εἰμί θαυμάζω , ἀλλά ὅτι ὁ βασίλειος τε καί θεσπέσιος φύσις , ἐάν προσεγείρω αὐτός συμβουλία καί λόγος , ἀναλάμπω μάλα καί πρός ὁ ποιέω εὖ σύν ὁρμή φέρω .