flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.25.9
ἐπεὶ δὲ ἀνδρῶν ἐλλογίμων ἀξιομνημόνευτα οὐ μόνον τὰ μετὰ σπουδῆς λεχθέντα , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν ﻿ ταῖς παιδιαῖς , ἀναγράψω καὶ τοὺς ἀστεισμοὺς τοῦ Πολέμωνος , ὡς μηδὲ οὗτοι παραλελειμμένοι φαίνοιντο . μειράκιον Ἰωνικὸν ἐτρύφα κατὰ τὴν Σμύρναν ὑπὲρ τὰ Ἰώνων ἤθη , καὶ ἀπώλλυ αὐτὸ πλοῦτος βαθύς , ὅσπερ ἐστὶ πονηρὸς διδάσκαλος τῶν ἀκολάστων φύσεων . ὄνομα μὲν δὴ τῷ μειρακίῳ Οὔαρος , διεφθορὸς δὲ ὑπὸ κολάκων ἐπεπείκει αὐτὸ ἑαυτό , ὡς καλῶν τε εἴη ὁ κάλλιστος καὶ μέγας ὑπὲρ τοὺς εὐμήκεις καὶ τῶν ἀμφὶ παλαίστραν γενναιότατός τε καὶ τεχνικώτατος καὶ μηδʼ ἂν τὰς Μούσας ἀναβάλλεσθαι αὐτοῦ ἥδιον , ὁπότε πρὸς τὸ ᾅδειν τράποιτο . παραπλήσια δὲ τούτοις καὶ περὶ τῶν σοφιστῶν ᾤετο , παριππεῦσαι γὰρ ʽἂνʼ καὶ τὰς ἐκείνων γλώττας , ὁπότε μελετῴη , καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐμελέτα , καὶ οἱ δανειζόμενοι παρʼ αὐτοῦ χρήματα τὸ καὶ μελετῶντος ἀκροάσασθαι προσέγραφον τῷ τόκῳ . ὑπήγετο δὲ καὶ ὁ Πολέμων τῷ δασμῷ τούτῳ νέος ὢν ἔτι καὶ οὔπω νοσῶν , δεδάνειστο γὰρ παρʼ αὐτοῦ χρήματα , καὶ ἐπεὶ μὴ ἐθεράπευε , μηδὲ ἐς τὰς ἀκροάσεις ἐφοίτα , χαλεπὸν ἦν τὸ μειράκιον καὶ ἠπείλει τύπους . οἱ δὲ τύποι γράμμα εἰσὶν ἀγορᾶς , ἐρήμην ἐπαγγέλλον τῷ οὐκ ἀποδιδόντι . αἰτιωμένων οὖν τὸν Πολέμωνα τῶν οἰκείων , ὡς ἀηδῆ καὶ δύστροπον , εἰ παρὸν αὐτῷ μὴ ἀπαιτεῖσθαι καὶ τὸ μειράκιον ἐκκαρποῦσθαι παρέχοντα αὐτῷ νεῦμα εὔνουν μὴ ποιεῖ τοῦτο , ἀλλʼ ἐκκαλεῖται αὐτὸ καὶ παροξύνει , τοιαῦτα ἀκούων ἀπήντησε μὲν ἐπὶ τὴν ἀκρόασιν , ἐπεὶ δὲ ἐς δείλην ἤδη ὀψίαν τὰ τῆς μελέτης αὐτῷ προὔβαινε καὶ οὐδεὶς ὅρμος ἐφαίνετο τοῦ λόγου , σολοικισμῶν τε καὶ βαρβαρισμῶν καὶ ἐναντιώσεων πλέα ἦν πάντα , ἀναπηδήσας ὁ Πολέμων καὶ ὑποσχὼν τὼ χεῖρε Οὔαρε , εἶπεν φέρε τοὺς τύπους . λῃστὴν δὲ πολλαῖς αἰτίαις ἑαλωκότα στρεβλοῦντος ἀνθυπάτου καὶ ἀπορεῖν φάσκοντος , τίς γένοιτʼ ἂν ἐπʼ αὐτῷ τιμωρία τῶν εἰργασμένων ἀξία , παρατυχὼν ὁ Πολέμων κέλευσον ἔφη αὐτὸν ἀρχαῖα ἐκμανθάνειν . καίτοι γὰρ πλεῖστα ἐκμαθὼν ὁ σοφιστὴς οὗτος ὅμως ἐπιπονώτατον ἡγεῖτο τῶν ἐν ἀσκήσει τὸ ἐκμανθάνειν . ἰδὼν δὲ μονόμαχον ἱδρῶτι ῥεόμενον καὶ δεδιότα τὸν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγῶνα οὕτως εἶπεν ἀγωνιᾷς , ὡς μελετᾶν μέλλων . σοφιστῇ δὲ ἐντυχὼν ἀλλᾶντας ὠνουμένῳ καὶ μαινίδας καὶ τὰ εὐτελῆ ὄψα ὦ λῷστε , εἶπεν οὐκ ἔστι τὸ Δαρείου καὶ Ξέρξου φρόνημα καλῶς ὑποκρίνασθαι ταῦτα σιτουμένῳ . Τιμοκράτους δὲ τοῦ φιλοσόφου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος , ὡς λάλον χρῆμα ὁ Φαβωρῖνος γένοιτο , ἀστειότατα ὁ Πολέμων καὶ πᾶσα ἔφη γραῦς τὸ εὐνουχῶδες αὐτοῦ διασκώπτων . ἀγωνιστοῦ δὲ τραγῳδίας ἐν τοῖς κατὰ τὴν Σμύρναν Ὀλυμπίοις τὸ ὦ Ζεῦ ἐς τὴν γῆν δείξαντος , τὸ δὲ καὶ γᾶ ἐς τὸν οὐρανὸν ἀνασχόντος , προκαθήμενος τῶν Ὀλυμπίων ὁ Πολέμων ἐξέωσεν αὐτὸν τῶν ἄθλων εἰπὼν οὗτος τῇ χειρὶ ἐσολοίκισεν . μὴ πλείω ὑπὲρ τούτων , ἀπόχρη γὰρ καὶ ταῦτα τὸ ἐπίχαρι τοῦ ἀνδρὸς δηλῶσαι .
Lemmas: ἐπεί δέ ἀνήρ ἐλλόγιμος ἀξιομνημόνευτος οὐ μόνος ὁ μετά σπουδή λέγω , ἀλλά καί ὁ ἐν ﻿ ὁ παιδιά , ἀναγράφω καί ὁ ἀστεισμός ὁ Πολέμων , ὡς μηδέ οὗτος παραλείπω φαίνω . μειράκιον Ἰωνικός τρυφάω κατά ὁ Σμύρνα ὑπέρ ὁ Ἴων ἦθος , καί ἀπόλλυμι αὐτός πλοῦτος βαθύς , ὅς εἰμί πονηρός διδάσκαλος ὁ ἀκόλαστος φύσις . ὄνομα μέν δή ὁ μειράκιον Οὔαρος , διαφθείρω δέ ὑπό κόλαξ πείθω αὐτός ἑαυτοῦ , ὡς καλός τε εἰμί ὁ καλός καί μέγας ὑπέρ ὁ εὐμήκης καί ὁ ἀμφί παλαίστρα γενναῖος τε καί τεχνικός καί μηδέ ἄν ὁ Μοῦσα ἀναβάλλω αὐτός ἡδύς , ὁπότε πρός ὁ ἀείδω τρέπω . παραπλήσιος δέ οὗτος καί περί ὁ σοφιστής οἴομαι , παριππεύω γάρ ὅς καί ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα , ὁπότε μελετάω , καί γάρ δή καί μελετάω , καί ὁ δανείζω παρά αὐτός χρῆμα ὁ καί μελετάω ἀκροάομαι προσγράφω ὁ τόκος . ὑπάγω δέ καί ὁ Πολέμων ὁ δασμός οὗτος νέος εἰμί ἔτι καί οὔπω νοσέω , δανείζω γάρ παρά αὐτός χρῆμα , καί ἐπεί μή θεραπεύω , μηδέ εἰς ὁ ἀκρόασις φοιτάω , χαλεπός εἰμί ὁ μειράκιον καί ἀπειλέω τύπος . ὁ δέ τύπος γράμμα εἰμί ἀγορά , ἐρῆμος ἐπαγγέλλω ὁ οὐ ἀποδίδωμι . αἰτιάομαι οὖν ὁ Πολέμων ὁ οἰκεῖος , ὡς ἀηδής καί δύστροπος , εἰ πάρειμι αὐτός μή ἀπαιτέω καί ὁ μειράκιον ἐκκαρπόομαι παρέχω αὐτός νεῦμα εὔνους μή ποιέω οὗτος , ἀλλά ἐκκαλέω αὐτός καί παροξύνω , τοιοῦτος ἀκούω ἀπαντάω μέν ἐπί ὁ ἀκρόασις , ἐπεί δέ εἰς δείλη ἤδη ὄψιος ὁ ὁ μελέτη αὐτός προβαίνω καί οὐδείς ὅρμος φαίνω ὁ λόγος , σολοικισμός τε καί βαρβαρισμός καί ἐναντίωσις πλέως εἰμί πᾶς , ἀναπηδάω ὁ Πολέμων καί ὑπέχω ὁ χείρ Οὔαρος , λέγω φέρω ὁ τύπος . λῃστής δέ πολύς αἰτία ἁλίσκομαι στρεβλόω ἀνθύπατος καί ἀπορέω φάσκω , τίς γίγνομαι ἄν ἐπί αὐτός τιμωρία ὁ ἐργάζομαι ἄξιος , παρατυγχάνω ὁ Πολέμων κελεύω φημί αὐτός ἀρχαῖος ἐκμανθάνω . καίτοι γάρ πολύς ἐκμανθάνω ὁ σοφιστής οὗτος ὅμως ἐπίπονος ἡγέομαι ὁ ἐν ἄσκησις ὁ ἐκμανθάνω . ὁράω δέ μονόμαχος ἱδρώς ῥέω καί δείδω ὁ ὑπέρ ὁ ψυχή ἀγών οὕτως λέγω ἀγωνιάω , ὡς μελετάω μέλλω . σοφιστής δέ ἐντυγχάνω ἀλλᾶς ὠνέομαι καί μαινίς καί ὁ εὐτελής ὄψον ὦ λωΐων , λέγω οὐ εἰμί ὁ Δαρεῖος καί Ξέρξης φρόνημα καλός ὑποκρίνω οὗτος σιτέω . Τιμοκράτης δέ ὁ φιλόσοφος πρός αὐτός λέγω , ὡς λάλος χρῆμα ὁ Φαβωρῖνος γίγνομαι , ἀστεῖος ὁ Πολέμων καί πᾶς φημί γραῦς ὁ εὐνουχώδης αὐτός διασκώπτομαι . ἀγωνιστής δέ τραγῳδία ἐν ὁ κατά ὁ Σμύρνα Ὀλύμπιος ὁ ὦ Ζεύς εἰς ὁ γῆ δείκνυμι , ὁ δέ καί γῆ εἰς ὁ οὐρανός ἀνέχω , προκάθημαι ὁ Ὀλύμπιος ὁ Πολέμων ἐξωθέω αὐτός ὁ ἆθλον λέγω οὗτος ὁ χείρ σολοικίζω . μή πολύς ὑπέρ οὗτος , ἀποχράω γάρ καί οὗτος ὁ ἐπίχαρις ὁ ἀνήρ δηλόω .