flavius-philostratus.vitae-sophistarum 1.21.4
αἱ δὲ αἰτίαι , διʼ ἃς ὁ πατὴρ ἐξ ἡμέρου τε καὶ πρᾴου χαλεπὸς αὐτῷ ἐγένετο , λέγονται μὲν ἐπὶ πολλά , καὶ γὰρ ἡ δεῖνα καὶ ἡ δεῖνα καὶ πλείους , ἀλλʼ ἐγὼ τὴν ἀληθεστάτην δηλώσω · μετὰ γὰρ τὴν τοῦ Σποπελιανοῦ μητέρα γυναῖκα ὁ πρεσβύτης ἤγετο ἡμίγαμόν τε καὶ οὐ κατὰ νόμους , ὁ δὲ ὁρῶν ταῦτα ἐνουθέτει καὶ ἀπῆγεν , τουτὶ δὲ τοῖς ἐξώροις ἀηδές . ἡ δʼ αὖ ξυνετίθει κατʼ αὐτοῦ λόγον , ὡς ἐρῶντος μὲν αὐτῆς , τὴν διαμαρτίαν δὲ μὴ καρτεροῦντος . ξυνελάμβανε δὲ αὐτῇ τῶν διαβολῶν καὶ οἰκέτης τοῦ πρεσβύτου μάγειρος , ᾧ ἐπωνυμία Κύθηρος , ὑποθωπεύων , ὥσπερ ἐν δράματι , τὸν δεσπότην καὶ τοιαυτὶ λέγων · ὦ δέσποτα , βούλεταί σε ὁ υἱὸς τεθνάναι ἤδη , οὐδὲ τὸν αὐτόματον καὶ μετʼ οὐ πολὺ θάνατον ἐνδιδοὺς τῷ σῷ γήρᾳ , ἀλλὰ καὶ αὐτουργῶν μὲν τὴν ἐπιβουλήν , μισθούμενος δὲ καὶ τὰς ἐμὰς χεῖρας . ἔστι γὰρ αὐτῷ φάρμακα ἀνδροφόνα ἐπὶ σέ , ὧν τὸ καιριώτατον κελεύει με ἐμβαλεῖν ἐς ἕν τι τῶν ὄψων ἐλευθερίαν τε ὁμολογῶν καὶ ἀγροὺς καὶ οἰκίας καὶ χρήματα καὶ πᾶν ὅ τι βουλοίμην ἔχειν τοῦ σοῦ οἴκου , καὶ ταυτὶ μὲν πειθομένῳ εἶναι , ἀπειθοῦντι δὲ μαστίγωσίν τε καὶ στρέβλωσιν καὶ παχείας πέδας καὶ κύφωνα βαρύν . καὶ τοιοῖσδε θωπεύμασι περιελθὼν τὸν δεσπότην τελευτῶντος μετʼ οὐ πολὺ καὶ πρὸς διαθήκαις ὄντος γράφεται κληρονόμος , υἱός τε προσρηθεὶς καὶ ὀφθαλμοὶ καὶ ψυχὴ πᾶσα . καὶ οὐχὶ ταυτὶ χρὴ θαυμάζειν , ἐπεὶ πρεσβύτην ἐρῶντα ἔθελξεν ἴσως που καὶ παραπαίοντα ὑπὸ ἡλικίας καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐρᾶν — καὶ γὰρ δὴ καὶ νέοι ἐρῶντες οὐκ ἔστιν ὅστις αὐτῶν τὸν ἑαυτοῦ νοῦν ἔχει — ἀλλʼ ὅτι καὶ τῆς τοῦ Σκοπελιανοῦ δεινότητος τε καὶ τῆς ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἀκμῆς κρείττων ἔδοξεν ἀγωνισάμενος μὲν περὶ τῶν διαθηκῶν πρὸς αὐτόν , ἀντεκτείνας δὲ τῇ ἐκείνου δεινότητι τὸν ἐκείνου πλοῦτον · ἀπαντλῶν γὰρ τῆς οὐσίας καὶ μισθούμενος ὑπερβολαῖς χρημάτων γλώττας ὁμοῦ πάσας καὶ δικαστῶν ψήφους πανταχοῦ τὴν νικῶσαν ἀπηνέγκατο , ὅθεν ὁ Σκοπελιανὸς τὰ μὲν ﻿ Ἀναξαγόρου μηλόβοτα εἶναι , τὰ δὲ αὑτοῦ δουλόβοτα ἔλεγεν . ἐπιφανὴς δὲ καὶ τὰ πολιτικὰ ὁ Κύθηρος γενόμενος γηράσκων ἤδη καὶ τὴν οὐσίαν ὁρῶν ὑποδιδοῦσαν καταφρονούμενός τε ἱκανῶς καί που καὶ πληγὰς λαβὼν πρὸς ἀνδρός , ὃν χρήματα ἀπαιτῶν ἐτύγχανεν , ἱκέτης τοῦ Σκοπελιανοῦ γίγνεται μνησικακίαν τε αὐτῷ παρεῖναι καὶ ὀργὴν ἀπολαβεῖν τε τὸν τοῦ πατρὸς οἶκον ἀνέντα μὲν αὐτῷ μέρος τῆς οἰκίας πολλῆς οὔσης , ὡς μὴ ἀνελευθέρως ἐνδιαιτήσηται , συγχωρήσαντα δὲ ἀγροὺς δύο τῶν ἐπὶ θαλάττῃ . καὶ Κυθήρου οἶκος ἐπωνόμασται νῦν ἔτι τὸ μέρος τῆς οἰκίας , ἐν ᾧ κατεβίω . ταυτὶ μέν , ὡς μὴ ἀγνοεῖν αὐτά , συνιέναι δὲ κἀκ τούτων , ὅτι οἱ ἄνθρωποι μὴ θεοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀλλήλων παίγνια .
Lemmas: ὁ δέ αἰτία , διά ὅς ὁ πατήρ ἐκ ἥμερος τε καί πρᾶος χαλεπός αὐτός γίγνομαι , λέγω μέν ἐπί πολύς , καί γάρ ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα καί πολύς , ἀλλά ἐγώ ὁ ἀληθής δηλόω · μετά γάρ ὁ ὁ σποπελιανω μήτηρ γυνή ὁ πρεσβύτης ἄγω ἡμίγαμος τε καί οὐ κατά νόμος , ὁ δέ ὁράω οὗτος νουθετέω καί ἀπάγω , οὗτος δέ ὁ ἔξωρος ἀηδής . ὁ δέ αὖ συντίθημι κατά αὐτός λόγος , ὡς ἐράω μέν αὐτός , ὁ διαμαρτία δέ μή καρτερέω . συλλαμβάνω δέ αὐτός ὁ διαβολή καί οἰκέτης ὁ πρεσβύτης μάγειρος , ὅς ἐπωνυμία Κύθηρος , ὑποθωπεύω , ὥσπερ ἐν δρᾶμα , ὁ δεσπότης καί τοιοῦτος λέγω · ὦ δεσπότης , βούλομαι σύ ὁ υἱός θνῄσκω ἤδη , οὐδέ ὁ αὐτόματος καί μετά οὐ πολύς θάνατος ἐνδίδωμι ὁ σός γῆρας , ἀλλά καί αὐτουργέω μέν ὁ ἐπιβουλή , μισθόω δέ καί ὁ ἐμός χείρ . εἰμί γάρ αὐτός φάρμακον ἀνδροφόνος ἐπί σύ , ὅς ὁ καίριος κελεύω ἐγώ ἐμβάλλω εἰς εἷς τις ὁ ὄψον ἐλευθερία τε ὁμολογέω καί ἀγρός καί οἰκία καί χρῆμα καί πᾶς ὅς τις βούλομαι ἔχω ὁ σός οἶκος , καί οὗτος μέν πείθω εἰμί , ἀπειθέω δέ μαστίγωσις τε καί στρέβλωσις καί παχύς πέδη καί κύφων βαρύς . καί τοιόσδε θώπευμα περιέρχομαι ὁ δεσπότης τελευτάω μετά οὐ πολύς καί πρός διαθήκη εἰμί γράφω κληρονόμος , υἱός τε προσλέγω καί ὀφθαλμός καί ψυχή πᾶς . καί οὐ οὗτος χρή θαυμάζω , ἐπεί πρεσβύτης ἐράω θέλγω ἴσως που καί παραπαίω ὑπό ἡλικία καί αὐτός ὁ ἐράω — καί γάρ δή καί νέος ἐράω οὐ εἰμί ὅστις αὐτός ὁ ἑαυτοῦ νόος ἔχω — ἀλλά ὅτι καί ὁ ὁ Σκοπελιανός δεινότης τε καί ὁ ἐν ὁ δικαστήριον ἀκμή κρατύς δοκέω ἀγωνίζομαι μέν περί ὁ διαθήκη πρός αὐτός , ἀντεκτείνω δέ ὁ ἐκεῖνος δεινότης ὁ ἐκεῖνος πλοῦτος · ἀπαντλέω γάρ ὁ οὐσία καί μισθόω ὑπερβολή χρῆμα γλῶσσα ὁμοῦ πᾶς καί δικαστής ψῆφος πανταχοῦ ὁ νικάω ἀποφέρω , ὅθεν ὁ Σκοπελιανός ὁ μέν ﻿ Ἀναξαγόρας μηλόβοτος εἰμί , ὁ δέ ἑαυτοῦ δουλόβοτος λέγω . ἐπιφανής δέ καί ὁ πολιτικός ὁ Κύθηρος γίγνομαι γηράσκω ἤδη καί ὁ οὐσία ὁράω ὑποδίδωμι καταφρονέω τε ἱκανός καί που καί πληγή λαμβάνω πρός ἀνήρ , ὅς χρῆμα ἀπαιτέω τυγχάνω , ἱκέτης ὁ Σκοπελιανός γίγνομαι μνησικακία τε αὐτός πάρειμι καί ὀργή ἀπολαμβάνω τε ὁ ὁ πατήρ οἶκος ἀνίημι μέν αὐτός μέρος ὁ οἰκία πολύς εἰμί , ὡς μή ἀνελεύθερος ἐνδιαιτάομαι , συγχωρέω δέ ἀγρός δύο ὁ ἐπί θάλασσα . καί Κύθηρος οἶκος ἐπονομάζω νῦν ἔτι ὁ μέρος ὁ οἰκία , ἐν ὅς καταβιόω . οὗτος μέν , ὡς μή ἀγνοέω αὐτός , συνίημι δέ ἐκ οὗτος , ὅτι ὁ ἄνθρωπος μή θεός μόνος , ἀλλά καί ἀλλήλων παίγνιον .