flavius-philostratus.vita-apollonii 6.26
διαλεγομένους δὲ ὑπὲρ τῶν θηρίων τοὺς ἄνδρας καὶ φιλοσοφοῦντας ὑπὲρ τῆς φύσεως ἄλλο ἄλλως βοσκούσης ἠχὼ προσέβαλεν οἷον βροντῆς οὔπω σκληρᾶς , ἀλλὰ κοίλης ἔτι καὶ ἐν τῷ νέφει . καὶ ὁ Τιμασίων ἐγγὺς ἔφη ὁ καταρράκτης , ὦ ἄνδρες , ὁ κατιόντων μὲν ὕστατος , ἀνιόντων δὲ πρῶτος . καὶ στάδια δέκα ἴσως προελθόντες ἰδεῖν φασι ποταμὸν ἐκδιδόμενον τοῦ ὄρους μείω οὐδὲν ἢ ἐν πρώταις ξυμβολαῖς ὁ Μαρσύας καὶ ὁ Μαίανδρος , προσευξάμενοι δὲ τῷ Νείλῳ χωρεῖν πρόσω καὶ θηρία μὲν οὐκέτι ὁρᾶν , ψοφοδεᾶ γὰρ φύσει ὄντα προσοικεῖν τοῖς γαληνοῖς μᾶλλον ἢ τοῖς ῥαγδαίοις τε καὶ ἐνήχοις , ἑτέρου δὲ καταρράκτου ἀκοῦσαι μετὰ πεντεκαίδεκά που στάδια χαλεποῦ ἤδη καὶ οὐκ ἀνεκτοῦ αἰσθέσθαι , διπλασίω μὲν γὰρ εἶναι αὐτὸν τοῦ προτέρου , ὀρῶν δὲ ὑψηλοτέρων ἐκπίπτειν . ἑαυτοῦ μὲν οὖν καί τινος τῶν ἑταίρων οὕτω τι κτυπηθῆναι τὰ ὦτα ὁ Δάμις φησίν , ὡς αὐτός τε ἀναζεῦξαι τοῦ τε Ἀπολλωνίου δεῖσθαι μὴ χωρεῖν πρόσω , τὸν δὲ ἐρρωμένως ξύν τε τῷ Τιμασίωνι καὶ τῷ Νείλῳ τοῦ τρίτου καταρράκτου ἔχεσθαι , περὶ οὗ τάδε ἀπαγγεῖλαι ἥκοντα · ἐπικρέμασθαι μὲν τῷ Νείλῳ κορυφὰς ἐκεῖ σταδίων μάλιστα ὀκτὼ ὕψος , τὴν δὲ ὄχθην τὴν ἀντικειμένην τοῖς ὄρεσιν ὀφρὺν εἶναι λιθοτομίας ἀρρήτου , τὰς δὲ πηγὰς ἀποκρεμαννυμένας τῶν ὀρῶν ὑπερπίπτειν ἐς τὴν πετρώδη ὄχθην , ἀναχεῖσθαι δὲ ἐκεῖθεν ἐς τὸν Νεῖλον κυμαινούσας τε καὶ λευκάς . τὰ δὲ πάθη τὰ περὶ αὐτὰς ξυμβαίνοντα πολλαπλασίας ἢ αἱ πρότεραι οὔσας καὶ τὴν πηδῶσαν ἐκ τούτων ἠχὼ ἐς τὰ ὄρη δυσήκοον ἐργάζεσθαι τὴν ἱστορίαν τοῦ ῥεύματος . τὴν δὲ πρόσω ὁδὸν τὴν ἐπὶ τὰς πρώτας πηγὰς ἄγουσαν ἄπορον μὲν ἐλθεῖν φασιν , ἄπορον δὲ ἐνθυμηθῆναι , πολλὰ γὰρ καὶ περὶ δαιμόνων ᾅδουσιν , οἷα καὶ Πινδάρῳ κατὰ σοφίαν ὕμνηται περὶ τοῦ δαίμονος , ὃν ταῖς πηγαῖς ταύταις ἐφίστησιν ὑπὲρ ξυμμετρίας τοῦ Νείλου .
Lemmas: διαλέγω δέ ὑπέρ ὁ θηρίον ὁ ἀνήρ καί φιλοσοφέω ὑπέρ ὁ φύσις ἄλλος ἄλλος βόσκω ἠχώ προσβάλλω οἷος βροντή οὔπω σκληρός , ἀλλά κοῖλος ἔτι καί ἐν ὁ νέφος . καί ὁ Τιμασίων ἐγγύς φημί ὁ καταρράκτης , ὦ ἀνήρ , ὁ κατέρχομαι μέν ὕστερος , ἀνέρχομαι δέ πρῶτος . καί στάδιον δέκα ἴσως προέρχομαι ὁράω φημί ποταμός ἐκδίδωμι ὁ ὄρος μείων οὐδείς ἤ ἐν πρῶτος συμβολή ὁ Μαρσύας καί ὁ Μαίανδρος , προσεύχομαι δέ ὁ Νεῖλος χωρέω πρόσω καί θηρίον μέν οὐκέτι ὁράω , ψοφοδεής γάρ φύσις εἰμί προσοικέω ὁ γαληνός μάλα ἤ ὁ ῥαγδαῖος τε καί ἔνηχος , ἕτερος δέ καταρράκτης ἀκούω μετά πεντεκαίδεκα που στάδιον χαλεπός ἤδη καί οὐ ἀνεκτός αἰσθάνομαι , διπλάσιος μέν γάρ εἰμί αὐτός ὁ πρότερος , ὄρος δέ ὑψηλός ἐκπίπτω . ἑαυτοῦ μέν οὖν καί τις ὁ ἑταῖρος οὕτως τις κτυπέω ὁ οὖς ὁ Δάμις φημί , ὡς αὐτός τε ἀναζεύγνυμι ὁ τε Ἀπολλώνιον δέω μή χωρέω πρόσω , ὁ δέ ἐρρωμένος σύν τε ὁ Τιμασίων καί ὁ Νεῖλος ὁ τρίτος καταρράκτης ἔχω , περί ὅς ὅδε ἀπαγγέλλω ἥκω · ἐπικρεμάννυμι μέν ὁ Νεῖλος κορυφή ἐκεῖ στάδιον μάλα ὀκτώ ὕψος , ὁ δέ ὄχθη ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὄρος ὀφρύς εἰμί λιθοτομία ἄρρητος , ὁ δέ πηγή ἀποκρεμάννυμι ὁ ὄρος ὑπερπίπτω εἰς ὁ πετρώδης ὄχθη , ἀναχέω δέ ἐκεῖθεν εἰς ὁ Νεῖλος κυμαίνω τε καί λευκός . ὁ δέ πάθος ὁ περί αὐτός συμβαίνω πολλαπλάσιος ἤ ὁ πρότερος εἰμί καί ὁ πηδάω ἐκ οὗτος ἠχώ εἰς ὁ ὄρος δυσήκοος ἐργάζομαι ὁ ἱστορία ὁ ῥεῦμα . ὁ δέ πρόσω ὁδός ὁ ἐπί ὁ πρῶτος πηγή ἄγω ἄπορος μέν ἔρχομαι φημί , ἄπορος δέ ἐνθυμέομαι , πολύς γάρ καί περί δαίμων ἀείδω , οἷος καί Πίνδαρος κατά σοφία ὑμνέω περί ὁ δαίμων , ὅς ὁ πηγή οὗτος ἐφίστημι ὑπέρ συμμετρία ὁ Νεῖλος .