flavius-philostratus.vita-apollonii 1.35
μὴ ἀπαξιῶσαι λαβεῖν , ὅ τι διδοίη , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ὥσπερ ξυλλαμβάνων αὐτῷ τοῦ λόγου παραδειγμάτων δὲ , εἶπεν ὦ Δάμι , ἀμελήσεις ; ἐν οἷς ἐστιν , ὡς Αἰσχίνης μὲν ὁ τοῦ Λυσανίου παρὰ Διονύσιον ἐς Σικελίαν ὑπὲρ χρημάτων ᾤχετο , Πλάτων δὲ τρὶς ἀναμετρῆσαι λέγεται τὴν Χάρυβδιν ὑπὲρ πλούτου Σικελικοῦ , Ἀρίστιππος δὲ ὁ Κυρηναῖος καὶ Ἑλίκων ὁ ἐκ Κυζίκου καὶ Φύτων , ὅτʼ ἔφευγεν , ὁ Ῥηγῖνος , οὕτω τι ἐς τοὺς Διονυσίου κατέδυσαν θησαυρούς , ὡς μόγις ἀνασχεῖν ἐκεῖθεν . καὶ μὴν καὶ τὸν Κνίδιόν φασιν Εὔδοξον , ἐς Αἴγυπτόν ποτε ἀφικόμενον ὑπὲρ χρημάτων τε ὁμολογεῖν ἥκειν καὶ διαλέγεσθαι τῷ βασιλεῖ ὑπὲρ τούτου , καὶ ἵνα μὴ πλείους διαβάλλω , Σπεύσιππον τὸν Ἀθηναῖον οὕτω τι ἐρασιχρήματον γενέσθαι φασίν , ὡς ἐπὶ τὸν Κασάνδρου γάμον ἐς Μακεδονίαν κωμάσαι ποιήματα ψυχρὰ ξυνθέντα , καὶ δημοσίᾳ ταῦθʼ ὑπὲρ χρημάτων ᾆσαι . ἐγὼ δὲ ἡγοῦμαι , ὦ Δάμι , τὸν ἄνδρα τὸν σοφὸν πλείω κινδυνεύειν ἢ οἱ πλέοντές τε καὶ ξὺν ὅπλοις μαχόμενοι , φθόνος γὰρ ἐπʼ αὐτὸν στείχει καὶ σιωπῶντα καὶ φθεγγόμενον καὶ ξυντείνοντα καὶ ἀνιέντα κἂν παρέλθῃ τι κἂν προσέλθῃ τῳ κἂν προσείπῃ κἂν μὴ προσείπῃ . δεῖ δὲ πεφράχθαι τὸν ἄνδρα γιγνώσκειν τε ὡς ἀργίας μὲν ἡττηθεὶς ὁ σοφὸς ἢ χολῆς ἢ ἔρωτος ἢ φιλοποσίας ἢ ἑτοιμότερόν τε τοῦ καιροῦ πράξας ἴσως ἂν καὶ ξυγγνώμην φέροντο , χρήμασι δὲ ὑποθεὶς ἑαυτὸν οὔτʼ ἂν ξυγγινώσκοιτο καὶ μισοῖτʼ ἄν , ὡς ὁμοῦ πάσας κακίας συνειληφώς · μὴ γὰρ ἂν ἡττηθῆναι χρημάτων αὐτόν , εἰ μὴ γαστρὸς ἥττητο καὶ ἀμπεχόνης καὶ οἴνου καὶ τοῦ ἐς ἑταίρας φέρεσθαι . σὺ δʼ ἴσως ἡγῇ τὸ ἐν Βαβυλῶνι ἁμαρτεῖν ἧττον εἶναι τοῦ Ἀθήνησιν ἢ Ὀλυμπίασιν ἢ Πυθοῖ , καὶ οὐκ ἐνθυμῇ ὅτι σοφῷ ἀνδρὶ Ἑλλὰς πάντα καὶ οὐδὲν ἔρημον ἢ βάρβαρον χωρίον οὔτε ἡγήσεται ὁ σοφὸς οὔτε νομιεῖ ζῶν γε ὑπὸ τοῖς τῆς ἀρετῆς ὀφθαλμοῖς , καὶ βλέπει μὲν ὀλίγους τῶν ἀνθρώπων , μυρίοις δʼ ὄμμασιν αὐτὸς ὁρᾶται . εἰ δὲ καὶ ἀθλητῇ ξυνῆσθα τούτων τινί , ὦ Δάμι , οἳ παλαίειν τε καὶ παγκρατιάζειν ἀσκοῦσιν , ἆρα ἂν ἠξίους αὐτόν , εἰ μὲν Ὀλύμπια ἀγωνίζοιτο καὶ ἐς Ἀρκαδίαν ἴοι , γενναῖόν τε καὶ ἀγαθὸν εἶναι , καὶ νὴ Δίʼ , εἰ Πύθια ἄγοιτο ἢ Νέμεα , ἐπιμελεῖσθαι τοῦ σώματος , ἐπειδὴ φανεροὶ οἱ ἀγῶνες καὶ τὰ στάδια ἐν σπουδαίῳ τῆς Ἑλλάδος , εἰ δὲ θύοι Φίλιππος Ὀλύμπια πόλεις ᾑρηκὼς ἢ ὁ τούτου παῖς Ἀλέξανδρος ἐπὶ ταῖς ἑαυτοῦ νίκαις ἀγῶνα ἄγοι , χεῖρον ἤδη παρασκευάζειν τὸ σῶμα καὶ μὴ φιλονίκως ἔχειν , ἐπειδὴ ἐν Ὀλύνθῳ ἀγωνιεῖται ἢ Μακεδονίᾳ ἢ Αἰγύπτῳ , ἀλλὰ μὴ ἐν Ἕλλησι καὶ σταδίοις τοῖς ἐκεῖ ; ὑπὸ μὲν δὴ τῶν λόγων τούτων ὁ Δάμις οὕτω διατεθῆναί φησιν , ὡς ξυγκαλύψασθαί τε ἐφʼ οἷς αὐτὸς εἰρηκὼς ἔτυχε παραιτεῖσθαί τε τὸν Ἀπολλώνιον ξυγγνώμην αὐτῷ ἔχειν , εἰ μήπω κατανενοηκὼς αὐτὸν ἐς ξυμβουλίαν τε καὶ πειθὼ τοιαύτην ὥρμησεν . ὁ δὲ ἀναλαμβάνων αὐτὸν θάρρει , ἔφη οὐ γὰρ ἐπίπληξιν ποιούμενος , ἀλλὰ τοὐμὸν ὑπογράφων σοι ταῦτα εἶπον .
Lemmas: μή ἀπαξιόω λαμβάνω , ὅς τις δίδωμι , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὥσπερ συλλαμβάνω αὐτός ὁ λόγος παράδειγμα δέ , λέγω ὦ Δάμις , ἀμελέω ; ἐν ὅς εἰμί , ὡς Αἰσχίνης μέν ὁ ὁ Λυσανίας παρά Διονύσιος εἰς Σικελία ὑπέρ χρῆμα οἴχομαι , Πλάτων δέ τρίς ἀναμετρέω λέγω ὁ Χάρυβδις ὑπέρ πλοῦτος Σικελικός , Ἀρίστιππος δέ ὁ Κυρηναῖος καί Ἑλίκωνα ὁ ἐκ Κύζικος καί Φύτων , ὅτε φεύγω , ὁ Ῥηγῖνος , οὕτως τις εἰς ὁ Διονύσιος καταδύω θησαυρός , ὡς μόγις ἀνέχω ἐκεῖθεν . καί μήν καί ὁ Κνίδιος φημί Εὔδοξος , εἰς Αἴγυπτος ποτέ ἀφικνέομαι ὑπέρ χρῆμα τε ὁμολογέω ἥκω καί διαλέγω ὁ βασιλεύς ὑπέρ οὗτος , καί ἵνα μή πολύς διαβάλλω , Σπεύσιππος ὁ Ἀθηναῖος οὕτως τις ἐρασιχρήματος γίγνομαι φημί , ὡς ἐπί ὁ Κάσσανδρος γάμος εἰς Μακεδονία κωμάζω ποίημα ψυχρός συντίθημι , καί δημοσίᾳ οὗτος ὑπέρ χρῆμα ἀείδω . ἐγώ δέ ἡγέομαι , ὦ Δάμις , ὁ ἀνήρ ὁ σοφός πολύς κινδυνεύω ἤ ὁ πλέω τε καί σύν ὅπλον μάχομαι , φθόνος γάρ ἐπί αὐτός στείχω καί σιωπάω καί φθέγγομαι καί συντείνω καί ἀνίημι ἐάν παρέρχομαι τις ἐάν προσέρχομαι τις ἐάν προσλέγω ἐάν μή προσλέγω . δέω δέ φράζω ὁ ἀνήρ γιγνώσκω τε ὡς ἀργία μέν ἡσσάομαι ὁ σοφός ἤ χολή ἤ ἔρως ἤ φιλοποσία ἤ ἑτοῖμος τε ὁ καιρός πράσσω ἴσως ἄν καί συγγνώμη φέρω , χρῆμα δέ ὑποτίθημι ἑαυτοῦ οὔτε ἄν συγγιγνώσκω καί μισέω ἄν , ὡς ὁμοῦ πᾶς κακία συλλαμβάνω · μή γάρ ἄν ἡσσάομαι χρῆμα αὐτός , εἰ μή γαστήρ ἡσσάομαι καί ἀμπεχόνη καί οἶνος καί ὁ εἰς ἑταίρα φέρω . σύ δέ ἴσως ἡγέομαι ὁ ἐν Βαβυλών ἁμαρτάνω ἥσσων εἰμί ὁ Ἀθήνησι ἤ Ὀλυμπίασι ἤ Πυθώ , καί οὐ ἐνθυμέομαι ὅτι σοφός ἀνήρ Ἑλλάς πᾶς καί οὐδείς ἐρῆμος ἤ βάρβαρος χωρίον οὔτε ἡγέομαι ὁ σοφός οὔτε νομίζω ζάω γε ὑπό ὁ ὁ ἀρετή ὀφθαλμός , καί βλέπω μέν ὀλίγος ὁ ἄνθρωπος , μυρίος δέ ὄμμα αὐτός ὁράω . εἰ δέ καί ἀθλητής σύνειμι οὗτος τις , ὦ Δάμις , ὅς παλαίω τε καί παγκρατιάζω ἀσκέω , ἆρα ἄν ἀξιόω αὐτός , εἰ μέν Ὀλυμπία ἀγωνίζομαι καί εἰς Ἀρκαδία ἔρχομαι , γενναῖος τε καί ἀγαθός εἰμί , καί νή Ζεύς , εἰ Πύθια ἄγω ἤ Νέμεα , ἐπιμελέομαι ὁ σῶμα , ἐπειδή φανερός ὁ ἀγών καί ὁ στάδιον ἐν σπουδαῖος ὁ Ἑλλάς , εἰ δέ θύω Φίλιππος Ὀλύμπιος πόλις αἱρέω ἤ ὁ οὗτος παῖς Ἀλέξανδρος ἐπί ὁ ἑαυτοῦ νίκη ἀγών ἄγω , κακός ἤδη παρασκευάζω ὁ σῶμα καί μή φιλόνικος ἔχω , ἐπειδή ἐν Ὄλυνθος ἀγωνίζομαι ἤ Μακεδονία ἤ Αἴγυπτος , ἀλλά μή ἐν Ἕλλην καί στάδιον ὁ ἐκεῖ ; ὑπό μέν δή ὁ λόγος οὗτος ὁ Δάμις οὕτως διατίθημι φημί , ὡς συγκαλύπτω τε ἐπί ὅς αὐτός λέγω τυγχάνω παραιτέομαι τε ὁ Ἀπολλώνιον συγγνώμη αὐτός ἔχω , εἰ μήπω κατανοέω αὐτός εἰς συμβουλία τε καί πειθώ τοιοῦτος ὁρμάω . ὁ δέ ἀναλαμβάνω αὐτός θαρσέω , φημί οὐ γάρ ἐπίπληξις ποιέω , ἀλλά ἐμός ὑπογράφω σύ οὗτος λέγω .