flavius-philostratus.vita-apollonii 4.38
ξυναγαγὼν οὖν τοὺς περιλειφθέντας , ὧν καὶ Μένιππος ἦν ὁ ξυναλλάξας τῇ ἐμπούσῃ καὶ Διοσκορίδης ὁ Αἰγύπτιος καὶ Δάμις οὐ λοιδορήσομαι ἔφη τοῖς ἀπολελοιπόσιν ἡμᾶς , ἀλλʼ ὑμᾶς ἐπαινέσομαι μᾶλλον , ὅτι ἄνδρες ἐστὲ ἐμοὶ ὅμοιοι , οὐδʼ , εἴ τις Νέρωνα δείσας ἀπῆλθε , δειλὸν ἡγήσομαι τοῦτον , ἀλλʼ εῖ τις τοῦ δέους τούτου κρείττων γίγνεται , φιλόσοφος ὑπʼ ἐμοῦ προσειρήσεται , καὶ διδάξομαι αὐτόν , ὁπόσα οἶσα . δοκεῖ δή μοι πρῶτον μὲν εὔξασθαι τοῖς θεοῖς , διʼ οὓς ταῦτα ἐπὶ νοῦν ἦλθεν ὑμῖν τε κἀκείνοις , ἔπειθʼ ἡγεμόνας αὐτοὺς ποιεῖσθαι , θεῶν γὰρ χωρὶς οὐδʼ ἐν ἄλλῳ ἐσμέν . παριτητέα ἐς πόλιν , ἣ τοσούτων τῆς οἰκουμένης μερῶν ἄρχει · πῶς οὖν ἂν παρέλθοι τις , εἰ μὴ ἐκεῖνοι ἡγοῖντο ; καὶ ταῦτα τυραννίδος ἐν αὐτῇ καθεστηκυίας οὕτω χαλεπῆς , ὡς μὴ ἐξεῖναι σοφοῖς εἶναι . ἀνόητόν τε μηδενὶ δοκείτω τὸ θαρσεῖν ὁδόν , ἣν πολλοὶ τῶν φιλοσόφων φεύγουσιν , ἐγὼ γὰρ πρῶτον μὲν οὐδὲν ἂν ἡγοῦμαι φοβερὸν οὕτω γενέσθαι τῶν κατʼ ἀνθρώπους , ὡς ἐκπλαγῆναί ποτε ὑπʼ αὐτοῦ τὸν σοφόν , εἶτʼ οὐδʼ ἂν προθείην ἀνδρείας μελέτας , ἐὰν μὴ μετὰ κινδύνων γίγνοιντο . καὶ ἄλλως ἐπελθὼν γῆν , ὅσην οὔπω τις ἀνθρώπων , θηρία μὲν Ἀράβιά τε καὶ Ἰνδικὰ πάμπολλα εἶδον , τὸ δὲ θηρίον τοῦτο , ὃ καλοῦσιν οἱ πολλοὶ τύραννον , οὔτε ὁπόσαι κεφαλαὶ αὐτῷ , οἶδα , οὔτε εἰ γαμψώνυχόν τε καὶ καρχαρόδουν ἐστί . καίτοι πολιτικὸν μὲν εἶναι τὸ θηρίον τοῦτο λέγεται καὶ τὰ μέσα τῶν πόλεων οἰκεῖν , τοσούτῳ δὲ ἀγριώτερον διάκειται τῶν ὀρεινῶν τε καὶ ὑλαίων , ὅσῳ λέοντες μὲν καὶ παρδάλεις ἐνίοτε κολακευόμενοι ἡμεροῦνται καὶ μεταβάλλουσι τοῦ ἤθους , τουτὶ δὲ ὑπὸ τῶν καταψηχόντων ἐπαιρόμενον ἀγριώτερον αὑτοῦ γίγνεται καὶ λαφύσσει πάντα . περὶ μέν γε θηρίων οὐκ ἂν εἴποις , ὅτι τὰς μητέρας ποτὲ τὰς αὑτῶν ἐδαίσαντο , Νέρων δὲ ἐμπεφόρηται τῆς βορᾶς ταύτης . εἰ δὲ καὶ ταῦτα γέγονεν ἐπʼ Ὀρέστῃ καὶ Ἀλκμαίωνι , ἀλλʼ ἐκείνοις σχῆμα τοῦ ἔργου πατέρες ἦσαν ὁ μὲν ἀποθανὼν ὑπὸ τῆς ἑαυτοῦ γυναικός , ὁ δὲ ὅρμου πραθείς , οὑτοσὶ δὲ καὶ ἐσποιηθεὶς ὑπὸ τῆς μητρὸς γέροντι βασιλεῖ καὶ κληρονομήσας τὸ ἄρχειν ναυαγίῳ τὴν μητέρα ἀπέκτεινε πλοῖον ἐπʼ αὐτῇ ξυνθείς , ὑφʼ οὗ ἀπώλετο πρὸς τῇ γῇ . εἰ δὲ ἐκ τούτων φοβερόν τις ἡγεῖται Νέρωνα καὶ διὰ τοῦτο ἀποπηδᾷ φιλοσοφίας οὐκ ἀσφαλὲς αὑτῷ νομίζων τὸ ἀπὸ θυμοῦ τι αὐτῷ πράττειν , ἴστω τὸ μὲν φοβερὸν ἐκείνοις ὑπάρχον , ὅσοι περ ἂν σωφροσύνης τε καὶ σοφίας ἅπτωνται , τούτοις γὰρ καὶ τὰ παρὰ τῶν θεῶν εὖ ἔχει , τὰ δὲ τῶν ὑβριζόντων ὕθλον ἡγείσθω , καθὰ καὶ τὰ τῶν μεμεθυσμένων , καὶ γὰρ δὴ κἀκείνους γε ἠλιθίους μὲν ἡγούμεθα , φοβεροὺς δὲ οὔ . ἴωμεν οὖν ἐς τὴν Ῥώμην , εἴγε ἐρρώμεθα , πρὸς γὰρ τὰ Νέρωνος κηρύγματα , διʼ ὧν ἐξείργει φιλοσοφίαν , ἔστιν ἡμῖν τὸ τοῦ Σοφοκλέους ʽλέγεινʼ · οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε , οὐδὲ Μοῦσαι καὶ Ἀπόλλων λόγιος . εἰκὸς δὲ καὶ αὐτὸν Νέρωνα γιγνώσκειν τὰ ἰαμβεῖα ταῦτα , τραγῳδίᾳ , ὥς φασι , χαίροντα . ἐνταῦθά τις τὸ Ὁμήρου ἐνθυμηθείς , ὡς , ἐπειδὰν ὁ λόγος ἁρμόσῃ πολεμικοὺς ἄνδρας , μία μὲν κόρυς γίγνονται , μία δὲ ἀσπίς , εὑρεῖν ἄν μοι δοκεῖ αὐτὸ τοῦτο καὶ περὶ τούσδε τοὺς ἄνδρας γενόμενον · ὑπὸ γὰρ τῶν τοῦ Ἀπολλωνίου λόγων ξυγκροτηθέντες ἀποθνήσκειν τε ὑπὲρ φιλοσοφίας ἔρρωντο καὶ βελτίους τῶν ἀποδράντων φαίνεσθαι .
Lemmas: συνάγω οὖν ὁ περιλείπομαι , ὅς καί Μένιππος εἰμί ὁ συναλλάσσω ὁ ἔμπω καί Διοσκορίδης ὁ Αἰγύπτιος καί Δάμις οὐ λοιδορέω φημί ὁ ἀπολείπω ἐγώ , ἀλλά σύ ἐπαινέω μάλα , ὅτι ἀνήρ εἰμί ἐγώ ὅμοιος , οὐδέ , εἰ τις Νέρων δείδω ἀπέρχομαι , δειλός ἡγέομαι οὗτος , ἀλλά εἰ τις ὁ δέος οὗτος κρατύς γίγνομαι , φιλόσοφος ὑπό ἐγώ προσλέγω , καί διδάσκω αὐτός , ὁπόσος εἰμί . δοκέω δή ἐγώ πρῶτος μέν εὔχομαι ὁ θεός , διά ὅς οὗτος ἐπί νόος ἔρχομαι σύ τε ἐκεῖνος , ἔπειτα ἡγεμών αὐτός ποιέω , θεός γάρ χωρίς οὐδέ ἐν ἄλλος εἰμί . παριτητέα εἰς πόλις , ὅς τοσοῦτος ὁ οἰκουμένη μέρος ἄρχω · πῶς οὖν ἄν παρέρχομαι τις , εἰ μή ἐκεῖνος ἡγέομαι ; καί οὗτος τυραννίς ἐν αὐτός καθίστημι οὕτως χαλεπός , ὡς μή ἔξεστι σοφός εἰμί . ἀνόητος τε μηδείς δοκέω ὁ θαρσέω ὁδός , ὅς πολύς ὁ φιλόσοφος φεύγω , ἐγώ γάρ πρῶτος μέν οὐδείς ἄν ἡγέομαι φοβερός οὕτως γίγνομαι ὁ κατά ἄνθρωπος , ὡς ἐκπλήγνυμι ποτέ ὑπό αὐτός ὁ σοφός , εἶτα οὐδέ ἄν προτίθημι ἀνδρεία μελέτη , ἐάν μή μετά κίνδυνος γίγνομαι . καί ἄλλος ἐπέρχομαι γῆ , ὅσος οὔπω τις ἄνθρωπος , θηρίον μέν Ἄραψ τε καί Ἰνδικός πάμπολυς ὁράω , ὁ δέ θηρίον οὗτος , ὅς καλέω ὁ πολύς τύραννος , οὔτε ὁπόσος κεφαλή αὐτός , οἶδα , οὔτε εἰ γαμψώνυχος τε καί καρχαρόδους εἰμί . καίτοι πολιτικός μέν εἰμί ὁ θηρίον οὗτος λέγω καί ὁ μέσος ὁ πόλις οἰκέω , τοσοῦτος δέ ἄγριος διάκειμαι ὁ ὀρεινός τε καί ὑλαῖος , ὅσος λέων μέν καί πάρδαλις ἐνίοτε κολακεύω ἡμερόω καί μεταβάλλω ὁ ἦθος , οὗτος δέ ὑπό ὁ καταψήχω ἐπαίρω ἄγριος ἑαυτοῦ γίγνομαι καί λαφύσσω πᾶς . περί μέν γε θηρίον οὐ ἄν λέγω , ὅτι ὁ μήτηρ ποτέ ὁ ἑαυτοῦ δαίνυμι , Νέρων δέ ἐμφορέω ὁ βορά οὗτος . εἰ δέ καί οὗτος γίγνομαι ἐπί Ὀρέστης καί Ἀλκμαίων , ἀλλά ἐκεῖνος σχῆμα ὁ ἔργον πατήρ εἰμί ὁ μέν ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ ἑαυτοῦ γυνή , ὁ δέ ὅρμος πιπράσκω , οὗτος δέ καί εἰσποιέω ὑπό ὁ μήτηρ γέρων βασιλεύς καί κληρονομέω ὁ ἄρχω ναυάγιον ὁ μήτηρ ἀποκτείνω πλοῖον ἐπί αὐτός συντίθημι , ὑπό ὅς ἀπόλλυμι πρός ὁ γῆ . εἰ δέ ἐκ οὗτος φοβερός τις ἡγέομαι Νέρων καί διά οὗτος ἀποπηδάω φιλοσοφία οὐ ἀσφαλής ἑαυτοῦ νομίζω ὁ ἀπό θυμός τις αὐτός πράσσω , οἶδα ὁ μέν φοβερός ἐκεῖνος ὑπάρχω , ὅσος περ ἄν σωφροσύνη τε καί σοφία ἅπτω , οὗτος γάρ καί ὁ παρά ὁ θεός εὖ ἔχω , ὁ δέ ὁ ὑβρίζω ὕθλος ἡγέομαι , καθά καί ὁ ὁ μεμαθύζω , καί γάρ δή ἐκεῖνος γε ἠλίθιος μέν ἡγέομαι , φοβερός δέ οὐ . ἔρχομαι οὖν εἰς ὁ Ῥώμη , εἰ ῥώννυμι , πρός γάρ ὁ Νέρων κήρυγμα , διά ὅς ἐξέργω φιλοσοφία , εἰμί ἐγώ ὁ ὁ Σοφοκλῆς λέγω · οὐ γάρ τις ἐγώ Ζεύς εἰμί ὁ κηρύσσω ὅδε , οὐδέ Μοῦσα καί Ἀπόλλων λόγιος . ἔοικα δέ καί αὐτός Νέρων γιγνώσκω ὁ ἰαμβεῖος οὗτος , τραγῳδία , ὡς φημί , χαίρω . ἐνταῦθα τις ὁ Ὅμηρος ἐνθυμέομαι , ὡς , ἐπειδάν ὁ λόγος ἁρμόζω πολεμικός ἀνήρ , εἷς μέν κόρυς γίγνομαι , εἷς δέ ἀσπίς , εὑρίσκω ἄν ἐγώ δοκέω αὐτός οὗτος καί περί ὅδε ὁ ἀνήρ γίγνομαι · ὑπό γάρ ὁ ὁ Ἀπολλώνιον λόγος συγκροτέω ἀποθνῄσκω τε ὑπέρ φιλοσοφία ῥώννυμι καί ἀγαθός ὁ ἀποδιδράσκω φαίνω .