ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.40
πατρὸς δʼ αὖ τινος εἰπόντος , ὡς γένοιντο μὲν αὐτῷ παῖδες , ἀποθάνοιεν δὲ ὁμοῦ τῷ ἄρξασθαι οἶνον πίνειν ὑπολαβὼν εἶπεν ὁ Ἰάρχας καὶ βελτίους ἀποθανόντες ἐγένοντο , οὐ γὰρ ἂν διέφυγον τὸ μὴ μανῆναι , θερμοτέρων , ὡς φαίνεται , σπερμάτων φύντες . οἴνου μὲν οὖν ἀφεκτέον τοῖς ἐξ ὑμῶν , ὡς δὲ μηδὲ ἐς ἐπιθυμίαν ποτὲ οἴνου κατασταῖεν , εἴ σοί πάλιν παιδίον γένοιτο , γέγονε δὲ ἑβδόμην ἡμέραν , ὡς ὁρῶ , τὴν γλαῦκα τὴν ὄρνιν χρὴ ἐπιφυλάττειν , οὗ νεοττεύει , καὶ τὰ ᾠὰ σπάσαντα δοῦναι μασᾶσθαι τῷ βρέφει συμμέτρως ἕψοντα , εἰ γὰρ βρώσεταί τι τούτων , πρὶν οἴνου γεύσεται , μῖσος αὐτῷ πρὸς τὸν οἶνον ἐμφύσεται καὶ σωφρονέστατα διακείσεται μόνου ξυγκεκραμένος τοῦ ἐν τῇ φύσει θερμοῦ . Τούτων οὖν ἐμπιπλάμενοι καὶ τοὺς ἄνδρας ἐκπληττόμενοι τῆς ἐς πάντα σοφίας παμπόλλους ὁσημέραι λόγους ἠρώτων , πολλοὺς δὲ καὶ αὐτοὶ ἠρωτῶντο .
Lemmas: πατήρ δέ αὖ τις λέγω , ὡς γίγνομαι μέν αὐτός παῖς , ἀποθνῄσκω δέ ὁμοῦ ὁ ἄρχω οἶνος πίνω ὑπολαμβάνω λέγω ὁ Ἰάρχας καί ἀγαθός ἀποθνῄσκω γίγνομαι , οὐ γάρ ἄν διαφεύγω ὁ μή μαίνομαι , θερμός , ὡς φαίνω , σπέρμα φύω . οἶνος μέν οὖν ἀπέχω ὁ ἐκ σύ , ὡς δέ μηδέ εἰς ἐπιθυμία ποτέ οἶνος καθίστημι , εἰ σύ πάλιν παιδίον γίγνομαι , γίγνομαι δέ ἕβδομος ἡμέρα , ὡς ὁράω , ὁ γλαύξ ὁ ὄρνις χρή ἐπιφυλάσσω , οὗ νεοσσεύω , καί ὁ ᾠόν σπάω δίδωμι μασάομαι ὁ βρέφος σύμμετρος ἕψω , εἰ γάρ βιβρώσκω τις οὗτος , πρίν οἶνος γεύω , μῖσος αὐτός πρός ὁ οἶνος ἐμφύω καί σώφρων διάκειμαι μόνος συγκεράννυμι ὁ ἐν ὁ φύσις θερμός . οὗτος οὖν ἐμπίμπλημι καί ὁ ἀνήρ ἐκπλήσσω ὁ εἰς πᾶς σοφία πάμπολυς ὁσημέραι λόγος ἐρωτάω , πολύς δέ καί αὐτός ἐρωτάω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.41
τῆς μὲν οὖν διαλεκτικῆς ξυνουσίας ἄμφω μετεῖχον , τὰς δὲ ἀπορρήτους σπουδάς , αἷς ἀστρικὴν μαντείαν κατενόουν καὶ τὴν πρόγνωσιν ἐσπούδαζον θυσιῶν τε ἥπτοντο καὶ κλήσεων , αἷς θεοὶ χαίρουσι , μόνον φησὶν ὁ Δάμις τὸν Ἀπολλώνιον ξυμφιλοσοφεῖν τῷ Ἰάρχᾳ , καὶ ξυγγράψαι μὲν ἐκεῖθεν περὶ μαντείας ἀστέρων βίβλους τέτταρας , ὧν καὶ Μοιραγένης ἐπεμνήσθη , ξυγγράψαι δὲ περὶ θυσιῶν καὶ ὡς ἄν τις ἑκάστῳ θεῷ προσφόρως τε καὶ κεχαρισμένως θύοι . τὰ μὲν δὴ τῶν ἀστέρων καὶ τὴν τοιαύτην μαντικὴν πᾶσαν ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπείαν ἡγοῦμαι φύσιν καὶ οὐδʼ εἰ κέκτηταί τις οἶδα , τὸ δὲ περὶ θυσιῶν ἐν πολλοῖς μὲν ἱεροῖς εὗρον , ἐν πολλαῖς δὲ πόλεσι , πολλοῖς δὲ ἀνδρῶν σοφῶν οἴκοις , καὶ τί ἄν τις ἑρμηνεύοι αὐτὸ σεμνῶς ξυντεταγμένον καὶ κατὰ τὴν ἠχὼ τοῦ ἀνδρός ; φησὶ δὲ ὁ Δάμις καὶ δακτυλίους ἑπτὰ τὸν Ἰάρχαν τῷ Ἀπολλωνίῳ δοῦναι τῶν ἑπτὰ ἐπωνύμους ἀστέρων , οὓς φορεῖν τὸν Ἀπολλώνιον κατὰ ἕνα πρὸς τὰ ὀνόματα τῶν ἡμερῶν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν διαλεκτικός συνουσία ἄμφω μετέχω , ὁ δέ ἀπόρρητος σπουδή , ὅς ἀστρικός μαντεία κατανοέω καί ὁ πρόγνωσις ἐνσπουδάζω θυσία τε ἅπτω καί κλῆσις , ὅς θεός χαίρω , μόνος φημί ὁ Δάμις ὁ Ἀπολλώνιον συμφιλοσοφέω ὁ Ἰάρχας , καί συγγράφω μέν ἐκεῖθεν περί μαντεία ἀστήρ βίβλος τέσσαρες , ὅς καί Μοιραγένης ἐπιμιμνῄσκομαι , συγγράφω δέ περί θυσία καί ὡς ἄν τις ἕκαστος θεός πρόσφορος τε καί κεχαρισμένως θύω . ὁ μέν δή ὁ ἀστήρ καί ὁ τοιοῦτος μαντικός πᾶς ὑπέρ ὁ ἀνθρώπειος ἡγέομαι φύσις καί οὐδέ εἰ κτάομαι τις οἶδα , ὁ δέ περί θυσία ἐν πολύς μέν ἱερόν εὑρίσκω , ἐν πολύς δέ πόλις , πολύς δέ ἀνήρ σοφός οἶκος , καί τίς ἄν τις ἑρμηνεύω αὐτός σεμνός συντάσσω καί κατά ὁ ἠχώ ὁ ἀνήρ ; φημί δέ ὁ Δάμις καί δακτύλιος ἑπτά ὁ Ἰάρχας ὁ Ἀπολλώνιον δίδωμι ὁ ἑπτά ἐπώνυμος ἀστήρ , ὅς φορέω ὁ Ἀπολλώνιον κατά εἷς πρός ὁ ὄνομα ὁ ἡμέρα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.42
περὶ δὲ προγνώσεως λόγου αὐτοῖς ποτε ὄντος καὶ τοῦ Ἀπολλωνίου προσκειμένου τῇ σοφίᾳ ταύτῃ καὶ τὰς πλείους τῶν διαλέξεων ἐς τοῦτο ξυντείνοντος , ἐπαινῶν αὐτὸν ὁ Ἰάρχας οἱ μαντικῇ ἔφη χαίροντες , ὦ χρηστὲ Ἀπολλώνιε , θεῖοί τε ὑπʼ αὐτῆς γίγνονται καὶ πρὸς σωτηρίαν ἀνθρώπων πράττουσι . τὸ γάρ , ἃ χρὴ ἐς θεοῦ ἀφικόμενον εὑρέσθαι , ταῦτα αὖ , ὦ χρηστέ , ἐφʼ ἑαυτοῦ προιδέσθαι προειπεῖν τε ἑτέροις , ἃ μήπω ἴσασι , πανολβίου τινὸς ἡγοῦμαι καὶ ταὐτὸν ἰσχύοντος τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Δελφικῷ . ἐπεὶ δὲ ἡ τέχνη τοὺς ἐς θεοῦ φοιτῶντας ἐπὶ τῷ χρήσασθαι καθαροὺς κελεύει βαδίζοντας φοιτᾶν , ἢ ἔξιθι τοῦ νεὼ πρὸς αὐτοὺς ἐρεῖ , δοκεῖ μοι καὶ τὸν προγνωσόμενον ἄνδρα ὑγιῶς ἑαυτοῦ ἔχειν καὶ μήτε κηλῖδα προσμεμάχθαι τῇ ψυχῇ μηδεμίαν μήτε οὐλὰς ἁμαρτημάτων ἐντετυπῶσθαι τῇ γνώμῃ , καθαρῶς δὲ αὐτὸν προφητεύειν ἑαυτοῦ καὶ τοῦ περὶ τῷ στέρνῳ τρίποδος συνιέντα . γεγωνότερον γὰρ οὕτω καὶ ἀληθέστερον τὰ λόγια ἐκδώσει · ὅθεν οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ καὶ σὺ τὴν ἐπιστήμην ξυνείληφας τοσοῦτον ἐν τῇ ψυχῇ φέρων αἰθέρα .
Lemmas: περί δέ πρόγνωσις λόγος αὐτός ποτέ εἰμί καί ὁ Ἀπολλώνιον πρόσκειμαι ὁ σοφία οὗτος καί ὁ πολύς ὁ διάλεξις εἰς οὗτος συντείνω , ἐπαινέω αὐτός ὁ Ἰάρχας ὁ μαντικός φημί χαίρω , ὦ χρηστός Ἀπολλώνιος , θεῖος τε ὑπό αὐτός γίγνομαι καί πρός σωτηρία ἄνθρωπος πράσσω . ὁ γάρ , ὅς χρή εἰς θεός ἀφικνέομαι εὑρίσκω , οὗτος αὖ , ὦ χρηστός , ἐπί ἑαυτοῦ προοράω προλέγω τε ἕτερος , ὅς μήπω οἶδα , πανόλβιος τις ἡγέομαι καί αὐτός ἰσχύω ὁ Ἀπόλλων ὁ Δελφικός . ἐπεί δέ ὁ τέχνη ὁ εἰς θεός φοιτάω ἐπί ὁ χράω καθαρός κελεύω βαδίζω φοιτάω , ἤ ἐξέρχομαι ὁ ναός πρός αὐτός λέγω , δοκέω ἐγώ καί ὁ προγιγνώσκω ἀνήρ ὑγιής ἑαυτοῦ ἔχω καί μήτε κηλίς προσμάσσω ὁ ψυχή μηδείς μήτε οὐλή ἁμάρτημα ἐντυπόω ὁ γνώμη , καθαρός δέ αὐτός προφητεύω ἑαυτοῦ καί ὁ περί ὁ στέρνον τρίπους συνίημι . γεγωνός γάρ οὕτως καί ἀληθής ὁ λόγιον ἐκδίδωμι · ὅθεν οὐ χρή θαυμάζω , εἰ καί σύ ὁ ἐπιστήμη συλλαμβάνω τοσοῦτος ἐν ὁ ψυχή φέρω αἰθήρ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.43
καὶ χαριεντιζόμενος ἅμα πρὸς τὸν Δάμιν σὺ δʼ οὐδὲν ἔφη προγιγνώσκεις , Ἀσσύριε , καὶ ταῦτα ξυνὼν ἀνδρὶ τοιούτῳ ; νὴ Δίʼ , εἶπε τά γε ἐμαυτῷ ἀναγκαῖα · ἐπειδὴ γὰρ πρώτῳ ἐνέτυχον τῷ Ἀπολλωνίῳ τούτῳ καὶ σοφίας μοι ἔδοξε πλέως δεινότητός τε καὶ σωφροσύνης καὶ τοῦ καρτερεῖν ὀρθῶς , ἐπεὶ δὲ καὶ μνημοσύνην ἐν αὐτῷ εἶδον , πολυμαθέστατόν τε καὶ φιλομαθίας ἥττω , δαιμόνιόν τί μοι ἐγένετο , καὶ ξυγγενόμενος αὐτῷ σοφὸς μὲν ᾠήθην δόξειν ἐξ ἰδιώτου τε καὶ ἀσόφου , πεπαιδευμένος δὲ ἐκ βαρβάρου , ἑπόμενος δὲ αὐτῷ καὶ ξυσπουδάζων ὄψεσθαι μὲν Ἰνδούς , ὄψεσθαι δὲ ὑμᾶς , Ἕλλησί τε ἐπιμίξειν Ἕλλην ὑπʼ αὐτοῦ γενόμενος . τὰ μὲν δὴ ὑμέτερα περὶ μεγάλων ὄντα Δελφοὺς ἡγεῖσθε καὶ Δωδώνην καὶ ὅ τι βούλεσθε , τἀμὰ δέ , ἐπειδὴ Δάμις μὲν ὁ προγιγνώσκων αὐτά , προγιγνώσκει δʼ ὑπὲρ αὑτοῦ μόνου , γραὸς ἔστω ἀγυρτρίας μαντευομένης ὑπὲρ προβατίων καὶ τῶν τοιούτων .
Lemmas: καί χαριεντίζομαι ἅμα πρός ὁ Δάμις σύ δέ οὐδείς φημί προγιγνώσκω , Ἀσσύριος , καί οὗτος σύνειμι ἀνήρ τοιοῦτος ; νή Ζεύς , λέγω ὁ γε ἐμαυτοῦ ἀναγκαῖος · ἐπειδή γάρ πρῶτος ἐντυγχάνω ὁ Ἀπολλώνιον οὗτος καί σοφία ἐγώ δοκέω πολύς δεινότης τε καί σωφροσύνη καί ὁ καρτερέω ὀρθός , ἐπεί δέ καί μνημοσύνη ἐν αὐτός ὁράω , πολυμαθής τε καί φιλομαθία ἥσσων , δαιμόνιον τις ἐγώ γίγνομαι , καί συγγίγνομαι αὐτός σοφός μέν οἴομαι δοκέω ἐκ ἰδιώτης τε καί ἄσοφος , παιδεύω δέ ἐκ βάρβαρος , ἕπομαι δέ αὐτός καί συσπουδάζω ὁράω μέν Ἰνδός , ὁράω δέ σύ , Ἕλλην τε ἐπιμείγνυμι Ἕλλην ὑπό αὐτός γίγνομαι . ὁ μέν δή ὑμέτερος περί μέγας εἰμί Δελφοί ἡγέομαι καί Δωδώνη καί ὅς τις βούλομαι , ἐμός δέ , ἐπειδή Δάμις μέν ὁ προγιγνώσκω αὐτός , προγιγνώσκω δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ μόνος , γραῦς εἰμί ἀγύρτρια μαντεύομαι ὑπέρ προβάτιον καί ὁ τοιοῦτος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.44
ἐπὶ τούτοις μὲν δὴ ἐγέλασαν οἱ σοφοὶ πάντες , καταστάντος δὲ τοῦ γέλωτος ἐπανῆγεν ὁ Ἰάρχας ἐς τὸν περὶ τῆς μαντικῆς λόγον , καὶ πολλὰ μὲν αὐτὴν ἀγαθὰ ἔλεγε τοὺς ἀνθρώπους εἰργάσθαι , μέγιστον δὲ τὸ τῆς ἰατρικῆς δῶρον · οὐ γὰρ ἄν ποτε τοὺς σοφοὺς Ἀσκληπιάδας ἐς ἐπιστήμην τούτου παρελθεῖν , εἰ μὴ παῖς Ἀπόλλωνος Ἀσκληπιὸς γενόμενος καὶ κατὰ τὰς ἐκείνου φήμας τε καὶ μαντείας ξυνθεὶς τὰ πρόσφορα ταῖς νόσοις φάρμακα παισί τε ἑαυτοῦ παρέδωκε καὶ τοὺς ξυνόντας ἐδιδάξατο , τίνας μὲν δεῖ προσάγειν πόας ὑγροῖς ἕλκεσι , τίνας δὲ αὐχμηροῖς καὶ ξηροῖς ξυμμετρίας τε ποτίμων φαρμάκων , ὑφʼ ᾧν ὕδεροι ἀποχετεύονται καὶ αἷμα ἴσχεται φθόαι τε παύονται καὶ τὰ οὕτω κοῖλα . καὶ τὰ τῶν ἰοβόλων δὲ ἄκη καὶ τὸ τοῖς ἰοβόλοις αὐτοῖς ἐς πολλὰ τῶν νοσημάτων χρῆσθαι τίς ἀφαιρήσεται τὴν μαντικήν ; οὐ γάρ μοι δοκοῦσιν ἄνευ τῆς προγιγνωσκούσης σοφίας θαρσῆσαί ποτε ἄνθρωποι τὰ πάντων ὀλεθριώτατα φαρμάκων ἐγκαταμῖξαι τοῖς σώζουσιν .
Lemmas: ἐπί οὗτος μέν δή γελάω ὁ σοφός πᾶς , καθίστημι δέ ὁ γέλως ἐπανάγω ὁ Ἰάρχας εἰς ὁ περί ὁ μαντικός λόγος , καί πολύς μέν αὐτός ἀγαθός λέγω ὁ ἄνθρωπος ἐργάζομαι , μέγας δέ ὁ ὁ ἰατρικός δῶρον · οὐ γάρ ἄν ποτέ ὁ σοφός Ἀσκληπιάδης εἰς ἐπιστήμη οὗτος παρέρχομαι , εἰ μή παῖς Ἀπόλλων Ἀσκληπιός γίγνομαι καί κατά ὁ ἐκεῖνος φήμη τε καί μαντεία συντίθημι ὁ πρόσφορος ὁ νόσος φάρμακον παῖς τε ἑαυτοῦ παραδίδωμι καί ὁ σύνειμι διδάσκω , τίς μέν δέω προσάγω πόα ὑγρός ἕλκος , τίς δέ αὐχμηρός καί ξηρός συμμετρία τε πότιμος φάρμακον , ὑπό ων ὕδερος ἀποχετεύω καί αἷμα ἴσχω φθόη τε παύω καί ὁ οὕτως κοῖλος . καί ὁ ὁ ἰοβόλος δέ ἄκος καί ὁ ὁ ἰοβόλος αὐτός εἰς πολύς ὁ νόσημα χράω τίς ἀφαιρέω ὁ μαντικός ; οὐ γάρ ἐγώ δοκέω ἄνευ ὁ προγιγνώσκω σοφία θαρσέω ποτέ ἄνθρωπος ὁ πᾶς ὀλέθριος φάρμακον ἐγκαταμίγνυμαι ὁ σῴζω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.45
ἐπεὶ δὲ καὶ ὅδε ὁ λόγος ἀναγέγραπται τῷ Δάμιδι σπουδασθεὶς ἐκεῖ περὶ τῶν ἐν Ἰνδοῖς μυθολογουμένων θηρίων τε καὶ πηγῶν καὶ ἀνθρώπων , μηδʼ ἐμοὶ παραλειπέσθω , καὶ γὰρ κέρδος ʽἂνʼ εἴη μήτε πιστεύειν , μήτε ἀπιστεῖν πᾶσιν . ἤρετο γὰρ δὴ ὁ Ἀπολλώνιος ἔστι τι ζῷον ἐνταῦθα μαρτιχόρας ; ὁ δὲ Ἰάρχας καὶ τίνα ἔφη φύσιν τοῦ ζῷου τούτου ἤκουσας ; εἰκὸς γὰρ καὶ περὶ εἴδους αὐτοῦ ʽτἰ λέγεσθαι . λέγεται εἶπε μεγάλα καὶ ἄπιστα , τετράπουν μὲν γὰρ εἶναι αὐτό , τὴν κεφαλὴν δὲ ἀνθρώπῳ εἰκάσθαι , λέοντι δὲ ὡμοιῶσθαι τὸ μέγεθος , τὴν δὲ οὐρὰν τοῦ θηρίου τούτου πηχυαίας ἐκφέρειν καὶ ἀκανθώδεις τὰς τρίχας , ἃς βάλλειν ὥσπερ τοξεύματα ἐς τοὺς θηρῶντας αὐτό . ἐρομένου δὲ αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ χρυσοῦ ὕδατος , ὅ φασιν ἐκ πηγῆς βλύζειν , καὶ περὶ τῆς ψήφου τῆς ἅπερ ἡ μαγνῆτις ποιούσης ἀνθρώπων τε ὑπὸ γῆν οἰκούντων καὶ πυγμαίων αὖ καὶ σκιαπόδων ὑπολαβὼν ὁ Ἰάρχας περὶ μὲν ζῴων ἢ φυτῶν εἶπεν ἢ πηγῶν , ὧν αὐτὸς ἐνταῦθα ἥκων εἶδες , τί ἄν σοι λέγοιμι ; σὸν γὰρ ἤδη νῦν ἐξηγεῖσθαι αὐτὰ ἑτέροις · θηρίον δὲ τοξεῦον ἢ χρυσοῦ πηγὰς ὕδατος οὔπω ἐνταῦθα ἤκουσα .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὅδε ὁ λόγος ἀναγράφω ὁ Δᾶμις σπουδάζω ἐκεῖ περί ὁ ἐν Ἰνδός μυθολογέω θηρίον τε καί πηγή καί ἄνθρωπος , μηδέ ἐγώ παραλείπω , καί γάρ κέρδος ὅς εἰμί μήτε πιστεύω , μήτε ἀπιστέω πᾶς . ἔρομαι γάρ δή ὁ Ἀπολλώνιος εἰμί τις ζῷον ἐνταῦθα μαρτιχόρας ; ὁ δέ Ἰάρχας καί τίς φημί φύσις ὁ ζῷον οὗτος ἀκούω ; ἔοικα γάρ καί περί εἶδος αὐτός εἰμί λέγω . λέγω λέγω μέγας καί ἄπιστος , τετράπους μέν γάρ εἰμί αὐτός , ὁ κεφαλή δέ ἄνθρωπος εἰκάζω , λέων δέ ὁμοιόω ὁ μέγεθος , ὁ δέ οὐρά ὁ θηρίον οὗτος πηχυαῖος ἐκφέρω καί ἀκανθώδης ὁ θρίξ , ὅς βάλλω ὥσπερ τόξευμα εἰς ὁ θηράω αὐτός . ἔρομαι δέ αὐτός καί περί ὁ χρυσός ὕδωρ , ὅς φημί ἐκ πηγή βλύζω , καί περί ὁ ψῆφος ὁ ὅς ὁ μαγνῆτις ποιέω ἄνθρωπος τε ὑπό γῆ οἰκέω καί πυγμαῖος αὖ καί σκιάποδες ὑπολαμβάνω ὁ Ἰάρχας περί μέν ζῷον ἤ φυτόν λέγω ἤ πηγή , ὅς αὐτός ἐνταῦθα ἥκω ὁράω , τίς ἄν σύ λέγω ; σός γάρ ἤδη νῦν ἐξηγέομαι αὐτός ἕτερος · θηρίον δέ τοξεύω ἤ χρυσός πηγή ὕδωρ οὔπω ἐνταῦθα ἀκούω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.46
περὶ μέντοι τῆς ψήφου τῆς ἐπισπωμένης τε καὶ ξυνδούσης ἑαυτῇ λίθους ἑτέρας οὐ χρὴ ἀπιστεῖν · ἔστι γάρ σοι καὶ ἰδεῖν τὴν λίθον καὶ θαυμάσαι τὰ ἐν αὐτῇ πάντα . γίγνεται μὲν γὰρ ἡ μεγίστη κατὰ ὄνυχα δακτύλου τούτου , δείξας τὸν ἑαυτοῦ ἀντίχειρα κυίσκεται δὲ ἐν γῇ κοίλῃ βάθος ὀργυιαὶ τέτταρες , τοσοῦτον δὲ αὐτῇ περίεστι τοῦ πνεύματος , ὡς ὑποιδεῖν τὴν γῆν καὶ κατὰ πολλὰ ῥήγνυσθαι κυισκομένης ἐν αὐτῇ τῆς λίθου . μαστεῦσαι δὲ αὐτὴν οὐδενὶ ἔξεστιν , ἀποδιδράσκει γάρ , εἰ μὴ μετὰ λόγου ἀνασπῷτο ἀλλʼ ἡμεῖς μόνοι τὰ μὲν δράσαντες , τὰ δὲ εἰπόντες ἀναιρούμεθα τὴν παντάρβην · ὄνομα γὰρ αὐτῇ τοῦτο . νύκτωρ μὲν οὖν ἡμέραν ἀναφαίνει , καθάπερ τὸ πῦρ , ἔστι γὰρ πυρσὴ καὶ ἀκτινώδης , εἰ δὲ μεθʼ ἡμέραν ὁρῷτο , βάλλει τοὺς ὀφθαλμοὺς μαρμαρυγαῖς μυρίαις . τὸ δὲ ἐν αὐτῇ φῶς πνεῦμά ἐστιν ἀρρήτου ἰσχύος , πᾶν γὰρ τὸ ἐγγὺς ἐσποιεῖ αὑτῇ . τί λέγω τὸ ἐγγύς ; ἔστι σοι λίθους , ὁπόσας βούλει , καταποντῶσαί ποι ἢ τῶν ποταμῶν ἢ τῆς θαλάττης καὶ μηδὲ ἐγγὺς ἀλλήλων , ἀλλὰ σποράδας καὶ ὡς ἔτυχεν , ἡ δὲ ἐς αὐτὰς καθιμηθεῖσα ξυλλέγεται πάσας τῇ τοῦ πνεύματος διαδόσει καὶ ὑποκείσονται αὐτῇ βοτρυδὸν αἱ λίθοι , καθάπερ σμῆνος .
Lemmas: περί μέντοι ὁ ψῆφος ὁ ἐπισπάω τε καί συνδέω ἑαυτοῦ λίθος ἕτερος οὐ χρή ἀπιστέω · εἰμί γάρ σύ καί ὁράω ὁ λίθος καί θαυμάζω ὁ ἐν αὐτός πᾶς . γίγνομαι μέν γάρ ὁ μέγας κατά ὄνυξ δάκτυλος οὗτος , δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ ἀντίχειρ κυίσκω δέ ἐν γῆ κοῖλος βάθος ὄργυια τέσσαρες , τοσοῦτος δέ αὐτός περίειμι ὁ πνεῦμα , ὡς ὑπειδόμην ὁ γῆ καί κατά πολύς ῥήγνυμι κυίσκω ἐν αὐτός ὁ λίθος . μαστεύω δέ αὐτός οὐδείς ἔξεστι , ἀποδιδράσκω γάρ , εἰ μή μετά λόγος ἀνασπάω ἀλλά ἐγώ μόνος ὁ μέν δράω , ὁ δέ λέγω ἀναιρέω ὁ παντάρβη · ὄνομα γάρ αὐτός οὗτος . νύκτωρ μέν οὖν ἡμέρα ἀναφαίνω , καθά ὁ πῦρ , εἰμί γάρ πυρρός καί ἀκτινώδης , εἰ δέ μετά ἡμέρα ὁράω , βάλλω ὁ ὀφθαλμός μαρμαρυγή μυρίος . ὁ δέ ἐν αὐτός φάος πνεῦμα εἰμί ἄρρητος ἰσχύς , πᾶς γάρ ὁ ἐγγύς εἰσποιέω ἑαυτοῦ . τίς λέγω ὁ ἐγγύς ; εἰμί σύ λίθος , ὁπόσος βούλομαι , καταποντόω ποι ἤ ὁ ποταμός ἤ ὁ θάλασσα καί μηδέ ἐγγύς ἀλλήλων , ἀλλά σποράς καί ὡς τυγχάνω , ὁ δέ εἰς αὐτός καθιμάω συλλέγω πᾶς ὁ ὁ πνεῦμα διάδοσις καί ὑπόκειμαι αὐτός βοτρυδόν ὁ λίθος , καθά σμῆνος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.47
καὶ εἰπὼν ταῦτα ἔδειξε τὴν λίθου αὐτήν τε καὶ ὁπόσα ἐργάζεται . τοὺς δὲ πυγμαίους οἰκεῖν μὲν ὑπογείους , κεῖσθαι δὲ ὑπὲρ τὸν Γάγγην ζῶντας τρόπον , ὃς πᾶσιν εἴρηται . σκιάποδας δὲ ἀνθρώπους ἢ μακροκεφάλους ἢ ὁπόσα Σκύλακος ξυγγραφαὶ περὶ τούτων ᾅδουσιν , οὔτε ἄλλοσέ ποι βιοτεύειν τῆς γῆς οὔτε μὴν ἐν Ἰνδοῖς .
Lemmas: καί λέγω οὗτος δείκνυμι ὁ λίθος αὐτός τε καί ὁπόσος ἐργάζομαι . ὁ δέ πυγμαῖος οἰκέω μέν ὑπόγειος , κεῖμαι δέ ὑπέρ ὁ Γάγγης ζάω τρόπος , ὅς πᾶς λέγω . σκιάποδες δέ ἄνθρωπος ἤ μακροκέφαλος ἤ ὁπόσος Σκύλαξ συγγραφή περί οὗτος ἀείδω , οὔτε ἄλλοτε ποι βιοτεύω ὁ γῆ οὔτε μήν ἐν Ἰνδός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.48
ὃν δʼ ὀρύττουσι χρυσὸν οἱ γρῦπες , πέτραι εἰσὶν οἷον σπινθῆρσιν ἐστιγμέναι ταῖς τοῦ χρυσοῦ ῥανίσιν , ἃς λιθοτομεῖ τὸ θηρίον τοῦτο τῇ τοῦ ῥάμφους ἰσχύι . τὰ γὰρ θηρία ταῦτα εἶναί τε ἐν Ἰνδοῖς καὶ ἱεροὺς νομίζεσθαι τοῦ Ἡλίου τέθριππά τε αὐτῶν ὑποζευγνύναι τοῖς ἀγάλμασι τοὺς τὸν Ἥλιον ἐν Ἰνδοῖς γράφοντας μέγεθός τε καὶ ἀλκὴν εἰκάσθαι αὐτοὺς τοῖς λέουσιν , ὑπὸ δὲ πλεονεξίας τῶν πτερῶν αὐτοῖς τε ἐκείνοις ἐπιτίθεσθαι καὶ τῶν ἐλεφάντων δὲ καὶ δρακόντων ὑπερτέρους εἶναι . πέτονται δὲ οὔπω μέγα , ἀλλʼ ὅσον οἱ βραχύποροι ὄρνιθες , μὴ γὰρ ἐπτιλῶσθαι σφᾶς , ὡς ὄρνισι πάτριον , ἀλλʼ ὑμέσι τοὺς ταρσοὺς ὑφάνθαι πυρσοῖς , ὡς εἶναι κυκλώσαντας πέτεσθαί τε καὶ ἐκ μετεώρου μάχεσθαι , τὴν τίγριν δὲ αὐτοῖς ἀνάλωτον εἶναι μόνην , ἐπειδὴ τὸ τάχος αὐτὴν ἐσποιεῖ τοῖς ἀνέμοις .
Lemmas: ὅς δέ ὀρύσσω χρυσός ὁ γρύψ , πέτρα εἰμί οἷος σπινθήρ στίζω ὁ ὁ χρυσός ῥανίς , ὅς λιθοτομέω ὁ θηρίον οὗτος ὁ ὁ ῥάμφος ἰσχύς . ὁ γάρ θηρίον οὗτος εἰμί τε ἐν Ἰνδός καί ἱερός νομίζω ὁ Ἥλιος τέθριππος τε αὐτός ὑποζεύγνυμι ὁ ἄγαλμα ὁ ὁ Ἥλιος ἐν Ἰνδός γράφω μέγεθος τε καί ἀλκή εἰκάζω αὐτός ὁ λέων , ὑπό δέ πλεονεξία ὁ πτερόν αὐτός τε ἐκεῖνος ἐπιτίθημι καί ὁ ἐλέφας δέ καί δράκων ὑπέρ εἰμί . πέτομαι δέ οὔπω μέγας , ἀλλά ὅσος ὁ βραχύπορος ὄρνις , μή γάρ πτιλόω σφεῖς , ὡς ὄρνις πάτριος , ἀλλά ὑμήν ὁ ταρσός ὑφαίνω πυρσός , ὡς εἰμί κυκλόω πέτομαι τε καί ἐκ μετέωρος μάχομαι , ὁ τίγρις δέ αὐτός ἀνάλωτος εἰμί μόνος , ἐπειδή ὁ τάχος αὐτός εἰσποιέω ὁ ἄνεμος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.49
καὶ τὸν φοίνικα δὲ τὸν ὄρνιν τὸν διὰ πεντακοσίων ἐτῶν ἐς Αἴγυπτον ἥκοντα πέτεσθαι μὲν ἐν τῇ Ἰνδικῇ τὸν χρόνον τοῦτον , εἶναι δὲ ἕνα ἐκδιδόμενον τῶν ἀκτίνων καὶ χρυσῷ λάμποντα , μέγεθος ἀετοῦ καὶ εἶδος , ἐς καλιάν τε ἱζάνειν τὴν ἐκ τοῦ ἀρώματος ποιουμένην αὐτῷ πρὸς ταῖς τοῦ Νείλου πηγαῖς . ἃ δὲ Αἰγύπτιοι περὶ αὐτοῦ ᾅδουσιν , ὡς ἐς Αἴγυπτον φέρεται , καὶ Ἰνδοὶ ξυμμαρτυροῦσι προσᾴδοντες τῷ λόγῳ τὸ τὸν φοίνικα τὸν ἐν τῇ καλιᾷ τηκόμενον προπεμπτηρίους ὕμνους αὑτῷ ᾅδειν . τουτὶ δὲ καὶ τοὺς κύκνους φασὶ δρᾶν οἱ σοφώτερον αὐτῶν ἀκούοντες .
Lemmas: καί ὁ φοῖνιξ δέ ὁ ὄρνις ὁ διά πεντακόσιοι ἔτος εἰς Αἴγυπτος ἥκω πέτομαι μέν ἐν ὁ Ἰνδικός ὁ χρόνος οὗτος , εἰμί δέ εἷς ἐκδίδωμι ὁ ἀκτίς καί χρυσός λάμπω , μέγεθος ἀετός καί εἶδος , εἰς καλιά τε ἱζάνω ὁ ἐκ ὁ ἄρωμα ποιέω αὐτός πρός ὁ ὁ Νεῖλος πηγή . ὅς δέ Αἰγύπτιος περί αὐτός ἀείδω , ὡς εἰς Αἴγυπτος φέρω , καί Ἰνδός συμμαρτυρέω προσᾴδω ὁ λόγος ὁ ὁ φοῖνιξ ὁ ἐν ὁ καλιά τήκω προπεμπτήριος ὕμνος ἑαυτοῦ ἀείδω . οὗτος δέ καί ὁ κύκνος φημί δράω ὁ σοφός αὐτός ἀκούω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.50
τοιαίδε μὲν αἱ πρὸς τοὺς σοφοὺς ξυνουσίαι Ἀπολλωνίῳ ἐγένοντο μηνῶν τεττάρων ἐκεῖ διατρίψαντι καὶ ξυλλαβόντι λόγους φανερούς τε καὶ ἀπορρήτους πάντας , ἐπεὶ δὲ ἐξελαύνειν ἐβούλετο , τὸν μὲν ἡγεμόνα καὶ τὰς καμήλους πείθουσιν αὐτὸν ἀποπέμψαι τῷ Φραώτῃ μετʼ ἐπιστολῆς , αὐτοὶ δὲ ἡγεμόνα ἕτερον καὶ καμήλους δόντες προέπεμπον αὐτὸν εὐδαιμονίζοντες αὑτούς τε κἀκεῖνον . ἀσπασάμενοι δὲ τὸν Ἀπολλώνιον καὶ θεὸν τοῖς πολλοῖς εἶναι δόξειν οὐ τεθνεῶτα μόνον , ἀλλὰ καὶ ζῶντα φήσαντες αὐτοὶ μὲν ὑπέστρεψαν ἐς τὸ φροντιστήριον ἐπιστρεφόμενοι πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ δηλοῦντες , ὅτι ἄκοντες αὐτοῦ ἀπαλλάττονται , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἐν δεξιᾷ μὲν τὸν Γάγγην ἔχων , ἐν ἀριστερᾷ δὲ τὸν Ὕφασιν κατῄει ἐπὶ τὴν θάλατταν ἡμερῶν δέκα ὁδὸν ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ὄχθου . κατιοῦσι δʼ αὐτοῖς πολλαὶ μὲν στρουθοὶ ἐφαίνοντο , πολλοὶ δὲ ἄγριοι βόες , πολλοὶ δὲ ὄνοι καὶ λέοντες καὶ παρδάλεις καὶ τίγρεις καὶ πιθήκων γένος ἕτερον παρὰ τοὺς ἐν ταῖς πεπερίσι , μέλανές τε γὰρ καὶ λάσιοι ἦσαν καὶ τὰ εἴδη κύνειοι καὶ σμικροῖς ἀνθρώποις ἴσοι . διαλεγόμενοι δὲ περὶ τῶν ὁρωμένων , ὁποῖα εἰώθεσαν , ἀφίκοντο ἐπὶ τὴν θάλατταν , ἐν ᾗ κατεσκεύαστο ἐμπόρια μικρά , καὶ πλοῖα δὲ ἐν αὐτοῖς ὥρμει πορθμεῖα παραπλήσια τοῖς Τυρρηνοῖς . τὴν δὲ θάλατταν τὴν Ἐρυθρὰν εἶναι μὲν κυανωτάτην , ὠνομάσθαι δέ , ὡς εἶπον , ἀπὸ Ἐρύθρα βασιλέως , ὃς ἐπωνόμασεν ἑαυτὸν ἐκείνῳ τῷ πελάγει .
Lemmas: τοιόσδε μέν ὁ πρός ὁ σοφός συνουσία Ἀπολλώνιον γίγνομαι μείς τέσσαρες ἐκεῖ διατρίβω καί συλλαμβάνω λόγος φανερός τε καί ἀπόρρητος πᾶς , ἐπεί δέ ἐξελαύνω βούλομαι , ὁ μέν ἡγεμών καί ὁ κάμηλος πείθω αὐτός ἀποπέμπω ὁ Φραώτης μετά ἐπιστολή , αὐτός δέ ἡγεμών ἕτερος καί κάμηλος δίδωμι προπέμπω αὐτός εὐδαιμονίζω ἑαυτοῦ τε ἐκεῖνος . ἀσπάζομαι δέ ὁ Ἀπολλώνιον καί θεός ὁ πολύς εἰμί δοκέω οὐ θνῄσκω μόνος , ἀλλά καί ζάω φημί αὐτός μέν ὑποστρέφω εἰς ὁ φροντιστήριον ἐπιστρέφω πρός ὁ ἀνήρ καί δηλόω , ὅτι ἄκων αὐτός ἀπαλλάσσω , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἐν δεξιός μέν ὁ Γάγγης ἔχω , ἐν ἀριστερός δέ ὁ Ὕφασις κατέρχομαι ἐπί ὁ θάλασσα ἡμέρα δέκα ὁδός ἀπό ὁ ἱερός ὄχθος . κατέρχομαι δέ αὐτός πολύς μέν στρουθός φαίνω , πολύς δέ ἄγριος βοῦς , πολύς δέ ὄνος καί λέων καί πάρδαλις καί τίγρις καί πίθηκος γένος ἕτερος παρά ὁ ἐν ὁ πεπερίς , μέλας τε γάρ καί λάσιος εἰμί καί ὁ εἶδος κύνειος καί μικρός ἄνθρωπος ἴσος . διαλέγω δέ περί ὁ ὁράω , ὁποῖος εἴωθα , ἀφικνέομαι ἐπί ὁ θάλασσα , ἐν ὅς κατασκευάζω ἐμπόριον μικρός , καί πλοῖον δέ ἐν αὐτός ὁρμάω πορθμεῖον παραπλήσιος ὁ Τυρρηνός . ὁ δέ θάλασσα ὁ Ἐρυθραί εἰμί μέν κύανος , ὀνομάζω δέ , ὡς λέγω , ἀπό Ἐρύθρας βασιλεύς , ὅς ἐπονομάζω ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ὁ πέλαγος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.51
ἐνταῦθα ἥκων τὰς μὲν καμήλους ἀπέπεμψε τῷ Ἰάρχᾳ μετʼ ἐπιστολῆς · Ἀπολλώνιος Ἰάρχᾳ καὶ ʽτοῖσʼ ἑτέροις σοφοῖς χαίρειν . ἀφικομένῳ μοι πεζῇ πρὸς ὑμᾶς δεδώκατε τὴν θάλατταν , ἀλλὰ καὶ σοφίας τῆς ἐν ὑμῖν κοινωνήσαντες δεδώκατε καὶ διὰ τοῦ οὐρανοῦ πορεύεσθαι . μεμνήσομαι τούτων καὶ πρὸς Ἕλληνας κοινωνήσω τε λόγων ὡς παροῦσιν ὑμῖν , εἰ μὴ μάτην ἔπιον τοῦ Ταντάλου . ἔρρωσθε ἀγαθοὶ φιλόσοφοι .
Lemmas: ἐνταῦθα ἥκω ὁ μέν κάμηλος ἀποπέμπω ὁ Ἰάρχας μετά ἐπιστολή · Ἀπολλώνιος Ἰάρχας καί ἵημι ἕτερος σοφός χαίρω . ἀφικνέομαι ἐγώ πεζός πρός σύ δίδωμι ὁ θάλασσα , ἀλλά καί σοφία ὁ ἐν σύ κοινωνέω δίδωμι καί διά ὁ οὐρανός πορεύω . μιμνῄσκω οὗτος καί πρός Ἕλλην κοινωνέω τε λόγος ὡς πάρειμι σύ , εἰ μή μάτην πίνω ὁ Τάνταλος . ῥώννυμι ἀγαθός φιλόσοφος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.52
αὐτὸς δὲ ἐπιβὰς νεὼς ἐκομίζετο λείῳ καὶ εὐφόρῳ πνεύματι θαυμάζων τὸ στόμα τοῦ Ὑφάσιδος , ὡς φοβερῶς διʼ αὐτοῦ ἐκχεῖται · τελευτῶν γάρ , ὡς ἔφην , ἐς χωρία πετρώδη καὶ στενὰ καὶ κρημνοὺς ἐκπίπτει , διʼ ὧν καταρρηγνὺς ἐς τὴν θάλατταν ἑνὶ στόματι χαλεπὸς δοκεῖ τοῖς ἄγαν τῇ γῇ προσκειμένοις .
Lemmas: αὐτός δέ ἐπιβαίνω ναῦς κομίζω λεῖος καί εὔφορος πνεῦμα θαυμάζω ὁ στόμα ὁ Ὕφασις , ὡς φοβερός διά αὐτός ἐκχέω · τελευτάω γάρ , ὡς φημί , εἰς χωρίον πετρώδης καί στενός καί κρημνός ἐκπίπτω , διά ὅς καταρρήγνυμι εἰς ὁ θάλασσα εἷς στόμα χαλεπός δοκέω ὁ ἄγαν ὁ γῆ πρόσκειμαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.53
καὶ μὴν καὶ τὸ τοῦ Ἰνδοῦ στόμα ἰδεῖν φασι , πόλιν δὲ ἐπʼ αὐτοῦ κεῖσθαι Πάταλα περίρρυτον τῷ Ἰνδῷ , ἐς ἣν τὸ ναυτικὸν τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐλθεῖν , ᾧ ναύαρχον ἐπιτετάχθαι Νέαρχον οὐκ ἀγύμναστον τῆς θαλαττίου τάξεως . ἃ δὲ Ὀρθαγόρᾳ περὶ τῆς Ἐρυθρᾶς εἴρηται , καὶ ὅτι μήτε ἡ ἄρκτος ἐν αὐτῇ φαίνοιτο , μήτε σημαίνοιντο τὴν μεσημβρίαν οἱ πλέοντες οἵ τε ἐπίδηλοι τῶν ἀστέρων ἐξαλλάττοιεν τῆς ἑαυτῶν τάξεως , δοκεῖ καὶ Δάμιδι , καὶ χρὴ πιστεύειν ὑγιῶς τε καὶ κατὰ τὸν ἐκεῖ οὐρανὸν εἰρῆσθαι ταῦτα . μνημονεύουσι καὶ νήσου μικρᾶς , ᾗ ὄνομα εἶναι Βίβλον , ἐν ᾗ οἱ μύες ὄστρεά τε καὶ τὰ τοιαῦτα δεκαπλάσια τῶν Ἑλληνικῶν τὸ μέγεθος ταῖς πέτραις προσπέφυκεν . ἁλίσκεται δὲ καὶ λίθος ἐκεῖ μαργαρὶς ἐν ὀστράκῳ λευκῷ καρδίας τόπον ἔχουσα τῷ ὀστρέῳ .
Lemmas: καί μήν καί ὁ ὁ Ἰνδός στόμα ὁράω φημί , πόλις δέ ἐπί αὐτός κεῖμαι Πάταλα περίρρυτος ὁ Ἰνδός , εἰς ὅς ὁ ναυτικός ὁ Ἀλέξανδρος ἔρχομαι , ὅς ναύαρχος ἐπιτάσσω Νέαρχος οὐ ἀγύμναστος ὁ θαλάσσιος τάξις . ὅς δέ Ὀρθαγόρας περί ὁ Ἐρυθραί λέγω , καί ὅτι μήτε ὁ ἄρκτος ἐν αὐτός φαίνω , μήτε σημαίνω ὁ μεσημβρία ὁ πλέω ὁ τε ἐπίδηλος ὁ ἀστήρ ἐξαλλάσσω ὁ ἑαυτοῦ τάξις , δοκέω καί Δάμις , καί χρή πιστεύω ὑγιής τε καί κατά ὁ ἐκεῖ οὐρανός λέγω οὗτος . μνημονεύω καί νῆσος μικρός , ὅς ὄνομα εἰμί Βίβλος , ἐν ὅς ὁ μῦς ὄστρεον τε καί ὁ τοιοῦτος δεκαπλάσιος ὁ Ἑλληνικός ὁ μέγεθος ὁ πέτρα προσφύω . ἁλίσκομαι δέ καί λίθος ἐκεῖ μαργαρίς ἐν ὄστρακον λευκός καρδία τόπος ἔχω ὁ ὄστρεον .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.54
κατασχεῖν δέ φασι καὶ ἐς Πηγάδας τῆς τῶν Ὠρειτῶν χώρας , οἱ δὲ Ὠρεῖται , χαλκαῖ μὲν αὐτοῖς αἱ πέτραι , χαλκῆ δὲ ἡ ψάμμος , χαλκοῦν δὲ ψῆγμα οἱ ποταμοὶ ἄγουσι . χρυσῖτιν δὲ ἡγοῦνται τὴν γῆν διὰ τὴν εὐγένειαν τοῦ χαλκοῦ .
Lemmas: κατέχω δέ φημί καί εἰς Πηγάς ὁ ὁ Ὠρείτης χώρα , ὁ δέ Ὠρείτης , χάλκεος μέν αὐτός ὁ πέτρα , χάλκεος δέ ὁ ψάμμος , χάλκεος δέ ψῆγμα ὁ ποταμός ἄγω . χρυσῖτις δέ ἡγέομαι ὁ γῆ διά ὁ εὐγένεια ὁ χαλκός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.55
φασὶ δὲ καὶ τοῖς Ἰχθυοφάγοις ἐντυχεῖν , οἷς πόλιν εἶναι Στόβηρα , διφθέρας δὲ τούτους ἐνῆφθαι μεγίστων ἰχθύων , καὶ τὰ πρόβατα τὰ ἐκείνῃ ἰχθυώδη εἶναι καὶ φαγεῖν ἄτοπα , τοὺς γὰρ ποιμένας βόσκειν αὐτὰ τοῖς ἰχθύσιν , ὥσπερ ἐν Καρίᾳ τοῖς σύκοις . Καρμανοὶ δὲ Ἰνδοὶ γένος ἥμερον εὔιχθυν οὕτω νέμονται θάλατταν , ὡς μηδʼ ἀποθέτους ποιεῖσθαι τοὺς ἰχθῦς , μηδέ , ὥσπερ ὁ Πόντος , ταριχεύειν , ἀλλʼ ὀλίγους μὲν αὐτῶν ἀποδίδοσθαι , τοὺς δὲ πολλοὺς ἀσπαίροντας ἀποδιδόναι τῇ θαλάττῃ .
Lemmas: φημί δέ καί ὁ Ἰχθυοφάγοι ἐντυγχάνω , ὅς πόλις εἰμί Στώβηρ , διφθέρα δέ οὗτος ἐνάπτω μέγας ἰχθῦς , καί ὁ πρόβατον ὁ ἐκεῖνος ἰχθυώδης εἰμί καί ἐσθίω ἄτοπος , ὁ γάρ ποιμήν βόσκω αὐτός ὁ ἰχθῦς , ὥσπερ ἐν Καρία ὁ σῦκον . Καρμανός δέ Ἰνδός γένος ἥμερος εὔιχθυς οὕτως νέμω θάλασσα , ὡς μηδέ ἀπόθετος ποιέω ὁ ἰχθῦς , μηδέ , ὥσπερ ὁ Πόντος , ταριχεύω , ἀλλά ὀλίγος μέν αὐτός ἀποδίδωμι , ὁ δέ πολύς ἀσπαίρω ἀποδίδωμι ὁ θάλασσα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.56
προσπλεῦσαί φασι καὶ Βαλάροις , ἐμπόριον δὲ εἶναι τὰ Βάλαρα μεστὸν μυρρινῶν τε καὶ φοινίκων καὶ δάφνας ἐν αὐτῷ ἰδεῖν καὶ πηγαῖς διαρρεῖσθαι τὸ χωρίον . κῆποι δὲ ὁπόσοι τρωκτοὶ καὶ ὁπόσοι ἀνθέων κῆποι , βρύειν αὐτὸ καὶ λιμένας μεστοὺς γαλήνης ἐν αὐτῷ εἶναι . προκεῖσθαι δὲ τοῦ χωρίου τούτου νῆσον ἱεράν , ἣν καλεῖσθαι Σέληρα καὶ στάδια μὲν ἑκατὸν εἶναι τῷ πορθμῷ , νηρηίδα δὲ οἰκεῖν ἐν αὐτῇ δεινὴν δαίμονα , πολλοὺς γὰρ τῶν πλεόντων ἁρπάζειν καὶ μηδὲ ταῖς ναυσὶ ξυγχωρεῖν πεῖσμα ἐκ τῆς νήσου βάλλεσθαι .
Lemmas: προσπλέω φημί καί Βαλάρα , ἐμπόριον δέ εἰμί ὁ Βάλαρες μεστός μυρσίνη τε καί φοῖνιξ καί δάφνη ἐν αὐτός ὁράω καί πηγή διαρρέω ὁ χωρίον . κῆπος δέ ὁπόσος τρωκτός καί ὁπόσος ἄνθος κῆπος , βρύω αὐτός καί λιμήν μεστός γαλήνη ἐν αὐτός εἰμί . πρόκειμαι δέ ὁ χωρίον οὗτος νῆσος ἱερός , ὅς καλέω Σέληρα καί στάδιον μέν ἑκατόν εἰμί ὁ πορθμός , ναρηιάς δέ οἰκέω ἐν αὐτός δεινός δαίμων , πολύς γάρ ὁ πλέω ἁρπάζω καί μηδέ ὁ ναῦς συγχωρέω πεῖσμα ἐκ ὁ νῆσος βάλλω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.57
ἄξιον δὲ μηδὲ τὸν περὶ τῆς ἑτέρας μαργαρίτιδος παρελθεῖν λόγον , ἐπεὶ μηδὲ Ἀπολλωνίῳ μειρακιώδης ἔδοξεν , ἀλλὰ πλάττεται ἥδιστος καὶ τῶν ἐν τῇ θαλαττουργίᾳ θαυμασιώτατος . τὰ γὰρ τετραμμένα τῆς νήσου πρὸς τὸ πέλαγός ἐστι μὲν ἄπειρος πυθμὴν θαλάττης , φέρει δὲ ὄστρεον ἐν ἐλύτρῳ λευκῷ μεστὸν πιμελῆς , οὐδὲ γὰρ λίθον φύει οὐδένα . γαλήνην δὲ ἐπιφυλάξαντες καὶ τὴν θάλατταν αὐτοὶ λεάναντες , τουτὶ δὲ ἡ τοῦ ἐλαίου ἐπιρροὴ πράττει , καταδύεταί τις ἐπὶ τὴν θήραν τοῦ ὀστρέου τὰ μὲν ἄλλα κατεσκευασμένος , ὥσπερ οἱ τὰς σπογγιὰς κείροντες , ἔστι δὲ αὐτῷ καὶ πλινθὶς σιδηρᾶ καὶ ἀλάβαστρος μύρου . παριζήσας οὖν ὁ Ἰνδὸς τῷ ὀστρέῳ δέλεαρ αὐτοῦ τὸ μύρον ποιεῖται , τὸ δὲ ἀνοίγνυταί τε καὶ μεθύει ὑπʼ αὐτοῦ , κέντρῳ δὲ διελαθὲν ἀποπτύει τὸν ἰχῶρα , ὁ δὲ ἐκδέχεται αὐτὸν τῇ πλινθίδι τύπους ὀρωρυγμένῃ . λιθοῦται δὲ τὸ ἐντεῦθεν καὶ ῥυθμίζεται , καθάπερ ἡ φύσει μαργαρὶς κἄστιν ἡ μαργαρὶς αἷμα λευκὸν ἐξ ἐρυθρᾶς τῆς θαλάττης . ἐπιτίθεσθαι δὲ τῇ θήρᾳ ταύτῃ καὶ τοὺς Ἀραβίους φασὶν ἀντιπέρας οἰκοῦντας . τὸ δὲ ἐντεῦθεν θηριώδη μὲν τὴν θάλατταν εἶναι πᾶσαν , ἀγελάζεσθαι δὲ ἐν αὐτῇ τὰ κήτη , τὰς δὲ ναῦς ἔρυμα τούτου κωδωνοφορεῖν κατὰ πρύμναν τε καὶ πρῷραν , τὴν δὲ ἠχὼ ἐκπλήττειν τὰ θηρία , καὶ μὴ ἐᾶν ἐμπελάζειν ταῖς ναυσί .
Lemmas: ἄξιος δέ μηδέ ὁ περί ὁ ἕτερος μαργαρίτης παρέρχομαι λόγος , ἐπεί μηδέ Ἀπολλώνιον μειρακιώδης δοκέω , ἀλλά πλήσσω ἡδύς καί ὁ ἐν ὁ θαλασσουργία θαυμάσιος . ὁ γάρ τρέπω ὁ νῆσος πρός ὁ πέλαγος εἰμί μέν ἄπειρος πυθμήν θάλασσα , φέρω δέ ὄστρεον ἐν ἔλυτρον λευκός μεστός πιμελή , οὐδέ γάρ λίθος φύω οὐδείς . γαλήνη δέ ἐπιφυλάσσω καί ὁ θάλασσα αὐτός λεαίνω , οὗτος δέ ὁ ὁ ἔλαιον ἐπιρροή πράσσω , καταδύω τις ἐπί ὁ θήρα ὁ ὄστρεον ὁ μέν ἄλλος κατασκευάζω , ὥσπερ ὁ ὁ σπογγιά κείρω , εἰμί δέ αὐτός καί πλινθίς σιδήρεος καί ἀλάβαστρον μύρον . παρίζω οὖν ὁ Ἰνδός ὁ ὄστρεον δέλεαρ αὐτός ὁ μύρον ποιέω , ὁ δέ ἀνοίγνυμι τε καί μεθύω ὑπό αὐτός , κέντρον δέ διελαύνω ἀποπτύω ὁ ἰχώρ , ὁ δέ ἐκδέχομαι αὐτός ὁ πλινθίς τύπος ὀρύσσω . λιθόω δέ ὁ ἐντεῦθεν καί ῥυθμίζω , καθά ὁ φύσις μαργαρίς εἰμί ὁ μαργαρίς αἷμα λευκός ἐκ ἐρυθρός ὁ θάλασσα . ἐπιτίθημι δέ ὁ θήρα οὗτος καί ὁ Ἀράβιος φημί ἀντιπέρας οἰκέω . ὁ δέ ἐντεῦθεν θηριώδης μέν ὁ θάλασσα εἰμί πᾶς , ἀγελάζομαι δέ ἐν αὐτός ὁ κῆτος , ὁ δέ ναῦς ἔρυμα οὗτος κωδωνοφορέω κατά πρύμνα τε καί πρῷρα , ὁ δέ ἠχώ ἐκπλήσσω ὁ θηρίον , καί μή ἐάω ἐμπελάζω ὁ ναῦς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.58
καταπλεύσαντες δὲ ἐς τὰς ἐκβολὰς τοῦ Εὐφράτου φασὶν ἐς Βαβυλῶνα διʼ αὐτοῦ ἀναπλεῦσαι παρὰ τὸν Οὐαρδάνην , καὶ τυχόντες αὐτοῦ οἵου ἐγίγνωσκον , ἐπὶ τὴν Νῖνον ἐλθεῖν αὖθις , καὶ τῆς Ἀντιοχείας συνήθως ὑβριζούσης καὶ μηδὲν τῶν Ἑλληνικῶν ἐσπουδακυίας ἐπὶ θάλαττάν τε καταβῆναι τὴν ἐπὶ Σελεύκειαν νεώς τε ἐπιτυχόντες προσπλεῦσαι Κύπρῳ κατὰ τὴν Πάφον , οὗ τὸ τῆς Ἀφροδίτης ἕδος , ὃ ξυμβολικῶς ἱδρυμένον θαυμάσαι τὸν Ἀπολλώνιον , καὶ πολλὰ τοὺς ἱερέας ἐς τὴν ὁσίαν τοῦ ἱεροῦ διδαξάμενον ἐς Ἰωνίαν πλεῦσαι θαυμαζόμενον ἱκανῶς καὶ μεγάλων ἀξιούμενον παρὰ τοῖς τὴν σοφίαν τιμῶσιν .
Lemmas: καταπλέω δέ εἰς ὁ ἐκβολή ὁ Εὐφράτης φημί εἰς Βαβυλών διά αὐτός ἀναπλέω παρά ὁ Οὐαρδάνης , καί τυγχάνω αὐτός οἷος γιγνώσκω , ἐπί ὁ Νῖνος ἔρχομαι αὖθις , καί ὁ Ἀντιοχεία συνήθης ὑβρίζω καί μηδείς ὁ Ἑλληνικός σπουδάζω ἐπί θάλασσα τε καταβαίνω ὁ ἐπί Σελεύκεια ναῦς τε ἐπιτυγχάνω προσπλέω Κύπρος κατά ὁ Πάφος , ὅς ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἕδος , ὅς συμβολικός ἱδρύω θαυμάζω ὁ Ἀπολλώνιον , καί πολύς ὁ ἱερεύς εἰς ὁ ὁσία ὁ ἱερόν διδάσκω εἰς Ἰωνία πλέω θαυμάζω ἱκανός καί μέγας ἀξιόω παρά ὁ ὁ σοφία τιμάω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.1
ἐπεὶ δὲ εἶδον τὸν ἄνδρα ἐν Ἰωνίᾳ παρελθόντα ἐς τὴν Ἔφεσον , οὐδὲ οἱ βάναυσοι ἔτι πρὸς ταῖς ἑαυτῶν τέχναις ἦσαν , ἀλλʼ ἠκολούθουν ὁ μὲν σοφίας , ὁ δὲ εἴδους , ὁ δὲ διαίτης , ὁ δὲ σχήματος , οἱ δὲ πάντων ὁμοῦ θαυμασταὶ ὄντες , λόγοι τε περὶ αὐτοῦ ἐφοίτων οἱ μὲν ἐκ τοῦ Κολοφῶνι μαντείου κοινωνὸν τῆς ἑαυτοῦ σοφίας καὶ ἀτεχνῶς σοφὸν καὶ τὰ τοιαῦτα τὸν ἄνδρα ᾅδοντες , οἱ δὲ ἐκ Διδύμων , οἱ δὲ ἐκ τοῦ περὶ τὸ Πέργαμον ἱεροῦ , πολλοὺς γὰρ τῶν ὑγιείας δεομένων ὁ θεὸς ἐκέλευσε προσφοιτᾶν τῷ Ἀπολλωνίῳ , τουτὶ γὰρ αὐτός τε βούλεσθαι καὶ δοκεῖν ταῖς Μοίραις . ἐφοίτων καὶ πρεσβεῖαι πρὸς αὐτὸν ἐκ τῶν πόλεων ξένον τε αὐτὸν ἡγούμενοι καὶ βίου ξύμβουλον βωμῶν τε ἱδρύσεως καὶ ἀγαλμάτων , ὁ δὲ ἕκαστα τούτων τὰ μὲν ἐπιστέλλων , τὰ δὲ ἀφιξεσθαι φάσκων διωρθοῦτο . πρεσβευσαμένης δὲ καὶ τῆς Σμύρνης καὶ ὅ τι μὲν δέοιτο οὐκ εἰπούσης , ἐκλιπαρούσης δὲ ἀφικέσθαι , ἤρετο τὸν πρεσβευτήν , ὅ τι αὐτοῦ δέοιντο , ὁ δὲ ἰδεῖν ἔφη καὶ ὀφθῆναι .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁράω ὁ ἀνήρ ἐν Ἰωνία παρέρχομαι εἰς ὁ Ἔφεσος , οὐδέ ὁ βάναυσος ἔτι πρός ὁ ἑαυτοῦ τέχνη εἰμί , ἀλλά ἀκολουθέω ὁ μέν σοφία , ὁ δέ εἶδος , ὁ δέ δίαιτα , ὁ δέ σχῆμα , ὁ δέ πᾶς ὁμοῦ θαυμαστός εἰμί , λόγος τε περί αὐτός φοιτάω ὁ μέν ἐκ ὁ Κολοφών μαντεῖον κοινωνός ὁ ἑαυτοῦ σοφία καί ἄτεχνος σοφός καί ὁ τοιοῦτος ὁ ἀνήρ ἀείδω , ὁ δέ ἐκ Δίδυμος , ὁ δέ ἐκ ὁ περί ὁ Πέργαμον ἱερός , πολύς γάρ ὁ ὑγίεια δέω ὁ θεός κελεύω προσφοιτάω ὁ Ἀπολλώνιον , οὗτος γάρ αὐτός τε βούλομαι καί δοκέω ὁ Μοῖρα . φοιτάω καί πρεσβεία πρός αὐτός ἐκ ὁ πόλις ξένος τε αὐτός ἡγέομαι καί βίος σύμβουλος βωμός τε ἵδρυσις καί ἄγαλμα , ὁ δέ ἕκαστος οὗτος ὁ μέν ἐπιστέλλω , ὁ δέ ἀφικνέομαι φάσκω διορθόω . πρεσβεύω δέ καί ὁ Σμύρνα καί ὅς τις μέν δέω οὐ λέγω , ἐκλιπαρέω δέ ἀφικνέομαι , ἔρομαι ὁ πρεσβευτής , ὅς τις αὐτός δέω , ὁ δέ ὁράω φημί καί ὁράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.2
ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἀφίξομαι εἶπε δοίητε δέ , ὦ Μοῦσαι , καὶ ἐρασθῆναι ἀλλήλων . Τὴν μὲν δὴ διάλεξιν τὴν πρώτην ἀπὸ τῆς κρηπῖδος τοῦ νεὼ πρὸς τοὺς Ἐφεσίους διελέχθη , οὐχ ὥσπερ οἱ Σωκρατικοί , ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων ἀπάγων τε καὶ ἀποσπουδάζων , φιλοσοφίᾳ δὲ μόνῃ ξυμβουλεύων προσέχειν καὶ σπουδῆς ἐμπιπλάναι τὴν Ἔφεσον μᾶλλον ἢ ῥᾳθυμίας τε καὶ ἀγερωχίας , ὁπόσην εὗρεν · ὀρχηστῶν γὰρ ἡττημένοι καὶ πρὸς πυρρίχαις αὐτοὶ ὄντες αὐλῶν μὲν πάντα μεστὰ ἦν , μεστὰ δὲ ἀνδρογύνων , μεστὰ δὲ κτύπων · ὁ δὲ καίτοι μεταθεμένων τῶν Ἐφεσίων πρὸς αὐτὸν οὐκ ἠξίου περιορᾶν ταῦτα , ἀλλʼ ἐξῄρει αὐτὰ καὶ διέβαλλε τοῖς πολλοῖς .
Lemmas: ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἀφικνέομαι λέγω δίδωμι δέ , ὦ Μοῦσα , καί ἔραμαι ἀλλήλων . ὁ μέν δή διάλεξις ὁ πρῶτος ἀπό ὁ κρηπίς ὁ ναός πρός ὁ Ἐφέσιος διαλέγω , οὐ ὥσπερ ὁ Σωκρατικός , ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ἀπάγω τε καί ἀποσπουδάζω , φιλοσοφία δέ μόνος συμβουλεύω προσέχω καί σπουδή ἐμπίμπλημι ὁ Ἔφεσος μάλα ἤ ῥαθυμία τε καί ἀγερωχία , ὁπόσος εὑρίσκω · ὀρχηστής γάρ ἡσσάομαι καί πρός πυρρίχη αὐτός εἰμί αὐλός μέν πᾶς μεστός εἰμί , μεστός δέ ἀνδρόγυνος , μεστός δέ κτύπος · ὁ δέ καίτοι μετατίθημι ὁ Ἐφέσιος πρός αὐτός οὐ ἀξιόω περιοράω οὗτος , ἀλλά ἐξαιρέω αὐτός καί διαβάλλω ὁ πολύς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.3
τὰς δὲ ἄλλας διαλέξεις περὶ τὰ ἄλση τὰ ἐν τοῖς ξυστοῖς δρόμοις ἐποιεῖτο , διαλεγομένου δέ ποτε περὶ κοινωνίας καὶ διδάσκοντος , ὅτι χρὴ τρέφειν τε ἀλλήλους καὶ ὑπʼ ἀλλήλων τρέφεσθαι , στρουθοὶ μὲν ἐκάθηντο ἐπὶ τῶν δένδρων σιωπῶντες , εἷς δὲ αὐτῶν προσπετόμενος ἐβόα , παρακελεύεσθαί τι δοκῶν τοῖς ἄλλοις , οἱ δέ , ὡς ἤκουσαν , αὐτοί τε ἀνέκραγον καὶ ἀρθέντες ἐπέτοντο ὑπὸ τῷ ἑνί . ὁ μὲν δὴ Ἀπολλώνιος εἴχετο τοῦ λόγου γιγνώσκων μέν , ἐφʼ ὅ τι οἱ στρουθοὶ πέτοιντο , πρὸς δὲ τοὺς πολλοὺς οὐχ ἑρμηνεύων αὐτό , ἐπεὶ δὲ ἀνέβλεψαν ἐς αὐτοὺς πάντες καὶ ἀνοήτως ἔνιοι τερατῶδες αὐτὸ ἐνόμισαν , παραλλάξας ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ λόγου παῖς εἶπεν ὤλισθεν ἀπάγων πυροὺς ἐν σκάφῃ καὶ κακῶς αὐτοὺς ξυλλεξάμενος αὐτὸς μὲν ἀπελήλυθε , πολλοὺς δʼ ἐσκεδασμένους ἀπολέλοιπεν ἐν στενωπῷ τῷ δεῖνι , ὁ δὲ στρουθὸς παρατυχὼν οὗτος πρόξενος τοῖς ἄλλοις ἥκει τοῦ ἑρμαίου καὶ ποιεῖται αὐτοὺς ξυσσίτους . οἱ μὲν δὴ πλεῖστοι τῶν ἀκροωμένων δρόμῳ ἐπὶ τοῦτο ᾤχοντο , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος πρὸς τοὺς παρόντας διῄει τὸν λόγον , ὃν περὶ τῆς κοινωνίας προὔθετο , καὶ ἐπειδὴ ἀφίκοντο βοῶντές τε καὶ μεστοὶ θαύματος οἱ μὲν στρουθοὶ εἶπεν ὁρᾶτε , ὡς ἐπιμελοῦνταί τε ἀλλήλων καὶ κοινωνίᾳ χαίρουσιν , ἡμεῖς δὲ οὐκ ἀξιοῦμεν , ἀλλὰ κἂν κοινωνοῦντα ἑτέροις ἴδωμεν , ἐκεῖνον μὲν ἀσωτίαν καὶ τρυφὴν καὶ τὰ τοιαῦτα ἡγούμεθα , τοὺς δὲ ὑπʼ αὐτοῦ τρεφομένους παρασίτους τε καὶ κόλακας φαμέν . καὶ τί λοιπὸν ἀλλʼ ἢ ξυγκλείσαντας αὑτούς , ὥσπερ τοὺς σιτευομένους τῶν ὀρνίθων , ἐν σκότῳ γαστρίζεσθαι , μέχρις ἂν διαρραγῶμεν παχυνόμενοι ;
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος διάλεξις περί ὁ ἄλσος ὁ ἐν ὁ ξυστός δρόμος ποιέω , διαλέγω δέ ποτέ περί κοινωνία καί διδάσκω , ὅτι χρή τρέφω τε ἀλλήλων καί ὑπό ἀλλήλων τρέφω , στρουθός μέν κάθημαι ἐπί ὁ δένδρον σιωπάω , εἷς δέ αὐτός προσπέτομαι βοάω , παρακελεύομαι τις δοκέω ὁ ἄλλος , ὁ δέ , ὡς ἀκούω , αὐτός τε ἀνακράζω καί ἀραρίσκω πέτομαι ὑπό ὁ εἷς . ὁ μέν δή Ἀπολλώνιος ἔχω ὁ λόγος γιγνώσκω μέν , ἐπί ὅς τις ὁ στρουθός πέτομαι , πρός δέ ὁ πολύς οὐ ἑρμηνεύω αὐτός , ἐπεί δέ ἀναβλέπω εἰς αὐτός πᾶς καί ἀνόητος ἔνιοι τερατώδης αὐτός νομίζω , παραλλάσσω ὁ Ἀπολλώνιος ὁ λόγος παῖς λέγω ὀλισθάνω ἀπάγω πυρός ἐν σκάφη καί κακός αὐτός συλλέγω αὐτός μέν ἀπέρχομαι , πολύς δέ σκεδάννυμι ἀπολείπω ἐν στενωπός ὁ δεῖνα , ὁ δέ στρουθός παρατυγχάνω οὗτος πρόξενος ὁ ἄλλος ἥκω ὁ ἑρμαίας καί ποιέω αὐτός σύσσιτος . ὁ μέν δή πολύς ὁ ἀκροάομαι δρόμος ἐπί οὗτος οἴχομαι , ὁ δέ Ἀπολλώνιος πρός ὁ πάρειμι διέρχομαι ὁ λόγος , ὅς περί ὁ κοινωνία προθέω , καί ἐπειδή ἀφικνέομαι βοάω τε καί μεστός θαῦμα ὁ μέν στρουθός λέγω ὁράω , ὡς ἐπιμελέομαι τε ἀλλήλων καί κοινωνία χαίρω , ἐγώ δέ οὐ ἀξιόω , ἀλλά ἐάν κοινωνέω ἕτερος ὁράω , ἐκεῖνος μέν ἀσωτία καί τρυφή καί ὁ τοιοῦτος ἡγέομαι , ὁ δέ ὑπό αὐτός τρέφω παράσιτος τε καί κόλαξ φημί . καί τίς λοιπός ἀλλά ἤ συγκλείω ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ σιτεύω ὁ ὄρνις , ἐν σκότος γαστρίζω , μέχρι ἄν διαράσσω παχύνω ;
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.4
Αοιμοῦ δὲ ὑφέρποντος τὴν Ἔφεσον καὶ οὔπω ἀνοιδούσης τῆς νόσου ξυνῆκε μὲν ὁ Ἀπολλώνιος τῆς προσβολῆς , ξυνεὶς δὲ προὔλεγε πολλαχοῦ τε τῶν διαλέξεων ὦ γῆ , μένε ὁμοία , καὶ τοιαῦτα ἐπεφθέγγετο ξὺν ἀπειλῇ · τούσδε σῶζε καὶ οὐ παρελεύσῃ ἐνταῦθα . οἱ δʼ οὐ προσεῖχον καὶ τερατολογίαν τὰ τοιαῦτα ᾤοντο τοσῷδε μᾶλλον , ὅσῳ καὶ ἐς πάντα τὰ ἱερὰ φοιτῶν ἀποτρέπειν αὐτὸ ἐδόκει καὶ ἀπεύχεσθαι . ἐπεὶ δὲ ἀνοήτως εἶχον τοῦ πάθους , ἐκείνοις μὲν οὐδὲν ᾤετο δεῖν ἐπαρκεῖν ἔτι , τὴν δὲ ἄλλην Ἰωνίαν περιῄει διορθούμενος τὰ παρʼ ἑκάστοις καὶ διαλεγόμενος ἀεί τι σωτήριον τοῖς παροῦσιν .
Lemmas: αοιμας δέ ὑφέρπω ὁ Ἔφεσος καί οὔπω ἀνοιδέω ὁ νόσος συνήκω μέν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ προσβολή , συνίημι δέ προλέγω πολλαχοῦ τε ὁ διάλεξις ὦ γῆ , μένω ὅμοιος , καί τοιοῦτος ἐπιφθέγγομαι σύν ἀπειλή · ὅδε σῴζω καί οὐ παρέρχομαι ἐνταῦθα . ὁ δέ οὐ προσέχω καί τερατολογία ὁ τοιοῦτος οἴομαι τοσόσδε μάλα , ὅσος καί εἰς πᾶς ὁ ἱερόν φοιτάω ἀποτρέπω αὐτός δοκέω καί ἀπεύχομαι . ἐπεί δέ ἀνόητος ἔχω ὁ πάθος , ἐκεῖνος μέν οὐδείς οἴομαι δέω ἐπαρκέω ἔτι , ὁ δέ ἄλλος Ἰωνία περιέρχομαι διορθόω ὁ παρά ἕκαστος καί διαλέγω ἀεί τις σωτήριος ὁ πάρειμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.5
Ἀφικνουμένῳ δὲ αὐτῷ ἐς τὴν Σμύρναν προσαπήντων μὲν οἱ Ἴωνες , καὶ γὰρ ἔτυχον Πανιώνια θύοντες , ἀναγνοὺς δὲ καὶ ψήφισμα Ἰωνικόν , ἐν ᾧ ἐδέοντο αὐτοῦ κοινωνῆσαί σφισι τοῦ ξυλλόγου , καὶ ὀνόματι προστυχὼν ἥκιστα Ἰωνικῷ , Λούκουλλος γάρ τις ἐπεγέγραπτο τῇ γνώμῃ , πέμπει ἐπιστολὴν ἐς τὸ κοινὸν αὐτῶν ἐπίπληξιν ποιούμενος περὶ τοῦ βαρβαρισμοῦ τούτου · καὶ γὰρ δὴ καὶ Φαβρίκιον καὶ τοιούτους ἑτέρους ἐν τοῖς ἐψηφισμένοις εὗρεν . ὡς μὲν οὖν ἐρρωμένως ἐπέπληξε , δηλοῖ ἡ περὶ τούτου ἐπιστολή .
Lemmas: ἀφικνέομαι δέ αὐτός εἰς ὁ Σμύρνα προσαπαντάω μέν ὁ Ἴων , καί γάρ τυγχάνω Πανιώνιον θύω , ἀναγιγνώσκω δέ καί ψήφισμα Ἰωνικός , ἐν ὅς δέω αὐτός κοινωνέω σφεῖς ὁ συλλογόω , καί ὄνομα προστυγχάνω ἦκα Ἰωνικός , Λούκουλλος γάρ τις ἐπιγράφω ὁ γνώμη , πέμπω ἐπιστολή εἰς ὁ κοινός αὐτός ἐπίπληξις ποιέω περί ὁ βαρβαρισμός οὗτος · καί γάρ δή καί Φαβρίκιος καί τοιοῦτος ἕτερος ἐν ὁ ψηφίζω εὑρίσκω . ὡς μέν οὖν ἐρρωμένος ἐπιπλήσσω , δηλόω ὁ περί οὗτος ἐπιστολή .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.6
παρελθὼν δὲ ἐπʼ ἄλλης ἡμέρας ἐς τοὺς Ἴωνας , τίς ἔφη ὁ κρατὴρ οὗτος ; οἱ δὲ ἔφασαν Πανιώνιος . ἀρυσάμενος οὖν καὶ σπείσας , ὦ θεοί , εἶπεν Ἰώνων ἡγεμόνες , δοίητε τῇ καλῇ ἀποικίᾳ ταύτῃ θαλάττῃ ἀσφαλεῖ χρῆσθαι καὶ μηδὲν τῇ γῇ κακὸν ἐξ αὐτῆς προσκωμάσαι , μηδʼ Αἰγαίωνα σεισίχθονα τινάξαι ποτὲ τὰς πόλεις . τοιαῦτα ἐπεθείαζε προορῶν , οἶμαι , τὰ χρόνοις ὕστερον περί τε Σμύρναν περί τε Μίλητον περί τε Χίον καὶ Σάμον καὶ πολλὰς τῶν Ἰάδων ξυμβάντα .
Lemmas: παρέρχομαι δέ ἐπί ἄλλος ἡμέρα εἰς ὁ Ἴων , τίς φημί ὁ κρατήρ οὗτος ; ὁ δέ φημί Πανιώνιος . ἀρύω οὖν καί σπένδω , ὦ θεός , λέγω Ἴων ἡγεμών , δίδωμι ὁ καλός ἀποικία οὗτος θάλασσα ἀσφαλής χράω καί μηδείς ὁ γῆ κακός ἐκ αὐτός προσκωμάζω , μηδέ Αἰγαίων σεισίχθων τινάσσω ποτέ ὁ πόλις . τοιοῦτος ἐπιθειάζω προοράω , οἴομαι , ὁ χρόνος ὕστερον περί τε Σμύρνα περί τε Μίλητος περί τε Χίος καί Σάμος καί πολύς ὁ Ἰάς συμβαίνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.7
σπουδῇ δὲ ὁρῶν τοὺς Σμυρναίους ἁπάντων ἁπτομένους λόγων ἐπερρώννυε καὶ σπουδαιοτέρους ἐποίει , φρονεῖν τε ἐκέλευεν ἐφʼ ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ τῷ τῆς πόλεως εἴδει , καὶ γάρ , εἰ καὶ καλλίστη πόλεων , ὁπόσαι ὑπὸ ἡλίῳ εἰσί , καὶ τὸ πέλαγος οἰκειοῦται , ζεφύρου τε πηγὰς ἔχει , ἀλλʼ ἀνδράσιν ἐστεφανῶσθαι αὐτὴν ἥδιον ἢ στοαῖς τε καὶ γραφαῖς καὶ χρυσῷ πλείονι τοῦ ὄντος . τὰ μὲν γὰρ οἰκοδομήματα ἐπὶ ταὐτοῦ μένειν οὐδαμοῦ ὁρώμενα πλὴν ἐκείνου τοῦ μέρους τῆς γῆς , ἐν ᾧ ἐστιν , ἄνδρας δὲ ἀγαθοὺς πανταχοῦ μὲν ὁρᾶσθαι , πανταχοῦ δὲ φθέγγεσθαι , τὴν δὲ πόλιν , ἧς γεγόνασιν , ἀποφαίνειν τοσαύτην , ὅσοι περ αὐτοὶ γῆν ἐπελθεῖν δύνανται . ἔλεγε δὲ τὰς μὲν πόλεις τὰς οὕτω καλὰς ἐοικέναι τῷ τοῦ Διὸς ἀγάλματι , ὃς ἐν Ὀλυμπίᾳ τῷ Φειδίᾳ ἐκπεποίηται , καθῆσθαι γὰρ αὐτὸ — οὕτως τῷ δημιουργῷ ἔδοξε — τοὺς δὲ ἄνδρας ἐπὶ πάντα ἥκοντας μηδὲν ἀπεοικέναι τοῦ Ὁμηρείου Διός , ὃς ἐν πολλαῖς ἰδέαις Ὁμήρῳ πεποίηται θαυμασιώτερον ξυγκείμενος τοῦ ἐλεφαντίνου · τὸν μὲν γὰρ ἐν γῇ φαίνεσθαι , τὸν δὲ ἐς πάντα ἐν τῷ οὐρανῷ ὑπονοεῖσθαι .
Lemmas: σπουδή δέ ὁράω ὁ Σμυρναῖος ἅπας ἅπτω λόγος ἐπιρρώννυμι καί σπουδαῖος ποιέω , φρονέω τε κελεύω ἐπί ἑαυτοῦ μάλα ἤ ὁ ὁ πόλις εἶδος , καί γάρ , εἰ καί καλός πόλις , ὁπόσος ὑπό ἥλιος εἰμί , καί ὁ πέλαγος οἰκειόω , ζέφυρος τε πηγή ἔχω , ἀλλά ἀνήρ στεφανόω αὐτός ἡδύς ἤ στοά τε καί γραφή καί χρυσός πολύς ὁ εἰμί . ὁ μέν γάρ οἰκοδόμημα ἐπί αὐτός μένω οὐδαμοῦ ὁράω πλήν ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ γῆ , ἐν ὅς εἰμί , ἀνήρ δέ ἀγαθός πανταχοῦ μέν ὁράω , πανταχοῦ δέ φθέγγομαι , ὁ δέ πόλις , ὅς γίγνομαι , ἀποφαίνω τοσοῦτος , ὅσος περ αὐτός γῆ ἐπέρχομαι δύναμαι . λέγω δέ ὁ μέν πόλις ὁ οὕτως καλός ἔοικα ὁ ὁ Ζεύς ἄγαλμα , ὅς ἐν Ὀλυμπία ὁ Φειδίας ἐκποιέω , κάθημαι γάρ αὐτός — οὕτως ὁ δημιουργός δοκέω — ὁ δέ ἀνήρ ἐπί πᾶς ἥκω μηδείς ἀπεοικώς ὁ Ὁμήρειος Ζεύς , ὅς ἐν πολύς ἰδέα Ὅμηρος ποιέω θαυμάσιος σύγκειμαι ὁ ἐλεφάντινος · ὁ μέν γάρ ἐν γῆ φαίνω , ὁ δέ εἰς πᾶς ἐν ὁ οὐρανός ὑπονοέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.8
καὶ μὴν καὶ περὶ τοῦ πῶς ἂν πόλεις ἀσφαλῶς οἰκοῖντο ξυνεφιλοσόφει τοῖς Σμυρναίοις , διαφερομένους ὁρῶν ἀλλήλοις καὶ μὴ ξυγκειμένους τὰς γνώμας · ἔλεγε γὰρ δὴ τὴν ὀρθῶς οἰκησομένην πόλιν ὁμονοίας στασιαζούσης δεῖσθαι , τούτου δὲ ἀπιθάνως τε καὶ οὐκ ἐς τὸ ἀκόλουθον εἰρῆσθαι δόξαντος , ξυνεὶς ὁ Ἀπολλώνιος , ὅτι μὴ ἕπονται οἱ πολλοὶ τῷ λόγῳ λευκὸν μὲν ἔφη καὶ μέλαν οὐκ ἄν ποτε ταὐτὸν γένοιτο , οὐδʼ ἂν τῷ γλυκεῖ τὸ πικρὸν ὑγιῶς ξυγκραθείη , ὁμόνοια δὲ στασιάσει σωτηρίας ἕνεκα τῶν πόλεων . ὃ δὲ λέγω , τοιοῦτον ἡγώμεθα · στάσις ἡ μὲν ἐπὶ ξίφη καὶ τὸ καταλιθοῦν ἀλλήλους ἄγουσα ἀπέστω πόλεως , ᾗ παιδοτροφίας τε δεῖ καὶ νόμων καὶ ἀνδρῶν , ἐφʼ οἷς λόγοι καὶ ἔργα , φιλοτιμία δὲ ἡ πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ καὶ πῶς ἂν ὁ μὲν γνώμης εἴποι βελτίω γνώμην , ὁ δʼ ἑτέρου ἄμεινον ἀρχῆς προσταίη , ὁ δὲ πρεσβεύσειεν , ὁ δʼ ἐξοικοδομήσαιτο λαμπρότερον τῆς ἑτέρου ἐπιστατείας , ἔρις , οἶμαι , αὕτη ἀγαθὴ καὶ στάσις πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ . τὸ δʼ ἄλλον ἄλλο ἐπιτηδεύοντας ἐς τὸ τῆς πόλεως ὄφελος ξυμφέρειν Λακεδαιμονίοις μὲν εὔηθες ἐδόκει πάλαι , τὰ γὰρ πολεμικὰ ἐξεπονεῖτό ʽσφισἰ καὶ ἐς τοῦτο ἔρρωντο πάντες καὶ τούτου μόνου ἥπτοντο , ἐμοὶ δʼ ἄριστον δοκεῖ τὸ πράττειν ἕκαστον , ὅ τι οἶδε καὶ ὅ τι δύναται . εἰ γὰρ ὁ μὲν ἀπὸ δημαγωγίας θαυμασθήσεται , ὁ δὲ ἀπὸ σοφίας , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ ἐς τὸ κοινὸν πλουτεῖν , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ χρηστὸς εἶναι , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ ἐμβριθὴς καὶ μὴ ξυγγνώμων τοῖς ἁμαρτάνουσιν , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ μὴ διαβεβλῆσθαι τὰς χεῖρας , εὖ κείσεται ἡ πόλις , μᾶλλον δὲ ἑστήξει .
Lemmas: καί μήν καί περί ὁ πῶς ἄν πόλις ἀσφαλής οἰκέω συμφιλοσοφέω ὁ Σμυρναῖος , διαφέρω ὁράω ἀλλήλων καί μή σύγκειμαι ὁ γνώμη · λέγω γάρ δή ὁ ὀρθός οἰκέω πόλις ὁμόνοια στασιάζω δέω , οὗτος δέ ἀπίθανος τε καί οὐ εἰς ὁ ἀκόλουθος λέγω δοκέω , συνίημι ὁ Ἀπολλώνιος , ὅτι μή ἕπομαι ὁ πολύς ὁ λόγος λευκός μέν φημί καί μέλας οὐ ἄν ποτέ αὐτός γίγνομαι , οὐδέ ἄν ὁ γλυκύς ὁ πικρός ὑγιής συγκεράννυμι , ὁμόνοια δέ στασιάζω σωτηρία ἕνεκα ὁ πόλις . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος ἡγέομαι · στάσις ὁ μέν ἐπί ξίφος καί ὁ καταλιθόω ἀλλήλων ἄγω ἄπειμι πόλις , ὅς παιδοτροφία τε δέω καί νόμος καί ἀνήρ , ἐπί ὅς λόγος καί ἔργον , φιλοτιμία δέ ὁ πρός ἀλλήλων ὑπέρ ὁ κοινός καί πῶς ἄν ὁ μέν γνώμη λέγω ἀγαθός γνώμη , ὁ δέ ἕτερος ἀγαθός ἀρχή προΐστημι , ὁ δέ πρεσβεύω , ὁ δέ ἐξοικοδομέω λαμπρός ὁ ἕτερος ἐπιστατεία , ἔρις , οἴομαι , οὗτος ἀγαθός καί στάσις πρός ἀλλήλων ὑπέρ ὁ κοινός . ὁ δέ ἄλλος ἄλλος ἐπιτηδεύω εἰς ὁ ὁ πόλις ὄφελος συμφέρω Λακεδαιμόνιος μέν εὐήθης δοκέω πάλαι , ὁ γάρ πολεμικός ἐκπονέω ʽσφισἰ καί εἰς οὗτος ῥώννυμι πᾶς καί οὗτος μόνος ἅπτω , ἐγώ δέ ἀγαθός δοκέω ὁ πράσσω ἕκαστος , ὅς τις οἶδα καί ὅς τις δύναμαι . εἰ γάρ ὁ μέν ἀπό δημαγωγία θαυμάζω , ὁ δέ ἀπό σοφία , ὁ δέ ἀπό ὁ εἰς ὁ κοινός πλουτέω , ὁ δέ ἀπό ὁ χρηστός εἰμί , ὁ δέ ἀπό ὁ ἐμβριθής καί μή συγγνώμων ὁ ἁμαρτάνω , ὁ δέ ἀπό ὁ μή διαβάλλω ὁ χείρ , εὖ κεῖμαι ὁ πόλις , μάλα δέ ἵστημι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.9
καὶ ἅμα διιὼν ταῦτα ναῦν εἶδε τῶν τριαρμένων ἐκπλέουσαν καὶ τοὺς ναύτας ἄλλον ἄλλως ἐς τὸ ἀνάγεσθαι αὐτὴν πράττοντας . ἐπιστρέφων οὖν τοὺς παρόντας ὁρᾶτε εἶπε τὸν τῆς νεὼς δῆμον , ὡς οἱ μὲν τὰς ἐφολκίδας ἐμβεβήκασιν ἐρετικοὶ ὄντες , οἱ δʼ ἀγκύρας ἀνιμῶσί τε καὶ ἀναρτῶσιν , οἱ δὲ ὑπέχουσι τὰ ἱστία τῷ ἀνέμῳ , οἱ δὲ ἐκ πρύμνης τε καὶ πρῴρας προορῶσιν ; εἰ δὲ ἓν τούτων εἷς ἐλλείψει τι τῶν ἑαυτοῦ ἔργων ἢ ἀμαθῶς τῆς ναυτικῆς ἅψεται , πονήρως πλευσοῦνται καὶ ὁ χειμὼν αὐτοὶ δόξουσιν · εἰ δὲ φιλοτιμήσονται πρὸς ἑαυτοὺς καὶ στασιάσουσι μὴ κακίων ἕτερος ἑτέρου δόξαι , καλοὶ μὲν ὅρμοι τῇ νηὶ ταύτῃ , μεστὰ δὲ εὐδίας τε καὶ εὐπλοίας πάντα , Ποσειδῶν δὲ Ἀσφάλειος ἡ περὶ αὐτοῖς εὐβουλία δόξει .
Lemmas: καί ἅμα δίειμι οὗτος ναῦς ὁράω ὁ τριάρμενος ἐκπλέω καί ὁ ναύτης ἄλλος ἄλλος εἰς ὁ ἀνάγω αὐτός πράσσω . ἐπιστρέφω οὖν ὁ πάρειμι ὁράω λέγω ὁ ὁ ναῦς δῆμος , ὡς ὁ μέν ὁ ἐφολκίς ἐμβαίνω ἐρετικός εἰμί , ὁ δέ ἄγκυρα ἀνιμάω τε καί ἀναρτάω , ὁ δέ ὑπέχω ὁ ἱστίον ὁ ἄνεμος , ὁ δέ ἐκ πρύμνα τε καί πρῷρα προοράω ; εἰ δέ εἷς οὗτος εἷς ἐλλείπω τις ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἤ ἀμαθής ὁ ναυτικός ἅπτω , πονηρός πλέω καί ὁ χειμών αὐτός δοκέω · εἰ δέ φιλοτιμέομαι πρός ἑαυτοῦ καί στασιάζω μή κακός ἕτερος ἕτερος δοκέω , καλός μέν ὅρμος ὁ ναῦς οὗτος , μεστός δέ εὐδία τε καί εὔπλοια πᾶς , Ποσειδῶν δέ Ἀσφάλειος ὁ περί αὐτός εὐβουλία δοκέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.10
τοιούτοις μὲν δὴ λόγοις ξυνεῖχε τὴν Σμύρναν , ἐπεὶ δὲ ἡ νόσος τοῖς Ἐφεσίοις ἐνέπεσε καὶ οὐδὲν ἦν πρὸς αὐτὴν αὔταρκες , ἐπρεσβεύοντο παρὰ τὸν Ἀπολλώνιον , ἰατρὸν · ποιούμενοι αὐτὸν τοῦ πάθους , ὁ δὲ οὐκ ᾤετο δεῖν ἀναβάλλεσθαι τὴν ὁδόν , ἀλλʼ εἰπὼν ἴωμεν ἦν ἐν Ἐφέσῳ , τοῦ Πυθαγόρου , οἶμαι , ἐκεῖνο πράττων τὸ ἐν Θουρίοις ὁμοῦ καὶ Μεταποντίοις εἶναι . ξυναγαγὼν οὖν τοὺς Ἐφεσίους θαρσεῖτε , ἔφη τήμερον γὰρ παύσω τὴν νόσον , καὶ εἰπὼν ἦγεν ἡλικίαν πᾶσαν ἐπὶ τὸ θέατρον , οὗ τὸ τοῦ Ἀποτροπαίου ἵδρυται . πτωχεύειν δέ τις ἐνταῦθα ἐδόκει γέρων ἐπιμύων τοὺς ὀφθαλμοὺς τέχνῃ , καὶ πήραν ἔφερε καὶ ἄρτου ἐν αὐτῇ τρύφος , ῥάκεσί τε ἠμφίεστο καὶ αὐχμηρῶς εἶχε τοῦ προσώπου . περιστήσας οὖν τοὺς Ἐφεσίους αὐτῷ βάλλετε τὸν θεοῖς ἐχθρὸν εἶπε ξυλλεξάμενοι τῶν λίθων ὡς πλείστους . θαυμαζόντων δὲ τῶν Ἐφεσίων , ὅ τι λέγοι , καὶ δεινὸν ἡγουμένων , εἰ ξένον ἀποκτενοῦσιν ἀθλίως οὕτω πράττοντα , καὶ γὰρ ἱκέτευε καὶ πολλὰ ἐπὶ ἐλέῳ ἔλεγεν , ἐνέκειτο παρακελευόμενος τοῖς Ἐφεσίοις ἐρείδειν τε καὶ μὴ ἀνιέναι . ὡς δὲ ἀκροβολισμῷ τινες ἐπʼ αὐτῷ ἐχρήσαντο καὶ ʽὁ̓ καταμύειν δοκῶν ἀνέβλεψεν ἀθρόον πυρός τε μεστοὺς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔδειξε , ξυνῆκαν οἱ Ἐφέσιοι τοῦ δαίμονος καὶ κατελίθωσαν οὕτως αὐτόν , ὡς κολωνὸν λίθων περὶ αὐτὸν χώσασθαι . διαλιπὼν δὲ ὀλίγον ἐκέλευσεν ἀφελεῖν τοὺς λίθους , καὶ τὸ θηρίον , ὃ ἀπεκτόνασι , γνῶναι . γυμνωθέντος οὖν τοῦ βεβλῆσθαι δοκοῦντος ὁ μὲν ἠφάνιστο , κύων δὲ τὸ μὲν εἶδος ὅμοιος τῷ ἐκ Μολοττῶν , μέγεθος δὲ κατὰ τὸν μέγιστον λέοντα ξυντετριμμένος ὤφθη ὑπὸ τῶν λίθων καὶ παραπτύων ἀφρόν , ὥσπερ οἱ λυττῶντες . τὸ μὲν δὴ τοῦ Ἀποτροπαίου ἕδος , ἔστι δὲ Ἡρακλῆς , ἵδρυται περὶ τὸ χωρίον , ἐν ᾧ τὸ φάσμα ἐβλήθη .
Lemmas: τοιοῦτος μέν δή λόγος συνέχω ὁ Σμύρνα , ἐπεί δέ ὁ νόσος ὁ Ἐφέσιος ἐμπίπτω καί οὐδείς εἰμί πρός αὐτός αὐτάρκης , πρεσβεύω παρά ὁ Ἀπολλώνιον , ἰατρός · ποιέω αὐτός ὁ πάθος , ὁ δέ οὐ οἴομαι δέω ἀναβάλλω ὁ ὁδός , ἀλλά λέγω ἔρχομαι εἰμί ἐν Ἔφεσος , ὁ Πυθαγόρας , οἴομαι , ἐκεῖνος πράσσω ὁ ἐν Θούριος ὁμοῦ καί Μεταπόντιον εἰμί . συνάγω οὖν ὁ Ἐφέσιος θαρσέω , φημί σήμερον γάρ παύω ὁ νόσος , καί λέγω ἄγω ἡλικία πᾶς ἐπί ὁ θέατρον , οὗ ὁ ὁ Ἀποτρόπαιοι ἱδρύω . πτωχεύω δέ τις ἐνταῦθα δοκέω γέρων ἐπιμύω ὁ ὀφθαλμός τέχνη , καί πήρα φέρω καί ἄρτος ἐν αὐτός τρύφος , ῥάκος τε ἀμφιέννυμι καί αὐχμηρός ἔχω ὁ πρόσωπον . περιίστημι οὖν ὁ Ἐφέσιος αὐτός βάλλω ὁ θεός ἐχθρός λέγω συλλέγω ὁ λίθος ὡς πολύς . θαυμάζω δέ ὁ Ἐφέσιος , ὅς τις λέγω , καί δεινός ἡγέομαι , εἰ ξένος ἀποκτείνω ἄθλιος οὕτως πράσσω , καί γάρ ἱκετεύω καί πολύς ἐπί ἔλεος λέγω , ἔγκειμαι παρακελεύομαι ὁ Ἐφέσιος ἐρείδω τε καί μή ἀνίημι . ὡς δέ ἀκροβολισμός τις ἐπί αὐτός χράω καί ὅς καταμύω δοκέω ἀναβλέπω ἀθρόος πῦρ τε μεστός ὁ ὀφθαλμός δείκνυμι , συνίημι ὁ Ἐφέσιος ὁ δαίμων καί καταλιθόω οὕτως αὐτός , ὡς κολωνός λίθος περί αὐτός χόω . διαλείπω δέ ὀλίγος κελεύω ἀφαιρέω ὁ λίθος , καί ὁ θηρίον , ὅς ἀποκτείνω , γιγνώσκω . γυμνόω οὖν ὁ βάλλω δοκέω ὁ μέν ἀφανίζω , κύων δέ ὁ μέν εἶδος ὅμοιος ὁ ἐκ Μολοσσός , μέγεθος δέ κατά ὁ μέγας λέων συντρίβω ὁράω ὑπό ὁ λίθος καί παραπτύω ἀφρός , ὥσπερ ὁ λυσσάω . ὁ μέν δή ὁ Ἀποτρόπαιοι ἕδος , εἰμί δέ Ἡρακλῆς , ἱδρύω περί ὁ χωρίον , ἐν ὅς ὁ φάσμα βάλλω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.12
ὁ δὲ Ἀπολλώνιος περὶ ὄρθρον ἥκων ποῦ ἔφη Ἀντισθένης ὁ Πάριος ; ἑβδόμην δὲ οὗτος ἡμέραν ἐτύγχανεν ἤδη προσπεφοιτηκὼς αὐτῷ ἐν Ἰλίῳ . ὑπακούσαντος δὲ τοῦ Ἀντισθένους προσήκεις τι , ἔφη ὦ νεανία , τῇ Τροίᾳ ; σφόδρα , εἶπεν εἰμὶ γὰρ δὴ ἄνωθεν Τρώς . ἦ καὶ Πριαμίδης ; νὴ Δίʼ , εἶπεν ἐκ τούτου γὰρ δὴ ἀγαθός τε οἶμαι κἀξ ἀγαθῶν εἶναι . εἰκότως οὖν ἔφη ὁ Ἀχιλλεὺς ἀπαγορεύει μοι μὴ ξυνεῖναί σοι , κελεύσαντος γὰρ αὐτοῦ πρεσβεῦσαί με πρὸς τοὺς Θετταλοὺς περὶ ὧν αἰτιᾶται σφᾶς , ὡς ἠρόμην , τί ἂν πρὸς τούτῳ ἕτερον πρὸς χάριν αὐτῷ πράττοιμι , τὸ μειράκιον ἔφη τὸ ἐκ Πάρου μὴ ποιούμενος ξυνέμπορον τῆς ἑαυτοῦ σοφίας , Πριαμίδης τε γὰρ ἱκανῶς ἐστι καὶ τὸν Ἕκτορα ὑμνῶν οὐ παύεται .
Lemmas: ὁ δέ Ἀπολλώνιος περί ὄρθρος ἥκω ποῦ φημί Ἀντισθένης ὁ Πάριος ; ἕβδομος δέ οὗτος ἡμέρα τυγχάνω ἤδη προσφοιτάω αὐτός ἐν Ἴλιον . ὑπακούω δέ ὁ Ἀντισθένης προσήκω τις , φημί ὦ νεανίας , ὁ Τροία ; σφόδρα , λέγω εἰμί γάρ δή ἄνωθεν Τρώς . ἦ καί Πριαμίδης ; νή Ζεύς , λέγω ἐκ οὗτος γάρ δή ἀγαθός τε οἴομαι ἐκ ἀγαθός εἰμί . ἔοικα οὖν φημί ὁ Ἀχιλλεύς ἀπαγορεύω ἐγώ μή συνίημι σύ , κελεύω γάρ αὐτός πρεσβεύω ἐγώ πρός ὁ Θεσσαλός περί ὅς αἰτιάομαι σφεῖς , ὡς ἔρομαι , τίς ἄν πρός οὗτος ἕτερος πρός χάρις αὐτός πράσσω , ὁ μειράκιον φημί ὁ ἐκ Πάρος μή ποιέω συνέμπορος ὁ ἑαυτοῦ σοφία , Πριαμίδης τε γάρ ἱκανός εἰμί καί ὁ Ἕκτωρ ὑμνέω οὐ παύω .