flavius-philostratus.vita-apollonii 1.13
ἐπεὶ δὲ τεθνεῶτα τὸν πατέρα ἤκουσεν , ἔδραμεν ἐς τὰ Τύανα , κἀκεῖνον μὲν ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶν ἔθαψε πρὸς τῷ τῆς μητρὸς σήματι , ἐτεθνήκει δὲ κἀκείνη οὐ πάλαι , τὴν δὲ οὐσίαν λαμπρὰν οὖσαν διέλαχε πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀκόλαστόν τε καὶ φιλοπότην ὄντα . καὶ τῷ μὲν τρίτον τε καὶ εἰκοστὸν ἦν ἔτος καὶ ἡλικία οἵα μὴ ἐπιτροπεύεσθαι , ὁ δʼ αὖ εἴκοσι γεγόνει καὶ οἱ νόμοι αὐτὸν ὑπεῖχον τοῖς ἐπιτρόποις . διατρίψας οὖν ἐν Αἰγαῖς πάλιν καὶ τὸ ἱερὸν Λύκειόν τε ἀποφήνας καὶ Ἀκαδημίαν , φιλοσοφίας γὰρ ἠχὼ πάσης ἐν αὐτῷ ἦν , ἐπανῆλθεν ἐς τὰ Τύανα ἀνὴρ ἤδη καὶ κύριος τῶν ἑαυτοῦ , εἰπόντος δὲ πρὸς αὐτόν τινος , ὡς σωφρονίσαι τὸν ἀδελφὸν προσήκοι αὐτῷ καὶ μεταβαλεῖν τοῦ τρόπου , τουτὶ μὲν θρασὺ ἔφη δόξει , πρεσβύτερον γὰρ νέος πῶς ἂν σωφρονίζοιμι ; ὡς δέ μοι δυνατόν , ἰάσομαι αὐτὸν τουτωνὶ τῶν παθῶν · δίδωσι δὴ αὐτῷ τὴν ἡμίσειαν τῆς ἑαυτοῦ μοίρας , τὸν μὲν πλειόνων δεῖσθαι φήσας , ἑαυτὸν δὲ ὀλίγων , ἐφιστὰς δὲ αὐτὸν καὶ σοφῶς ὑπαγόμενος ἐς τὸ σωφρονίζοντι πείθεσθαι ὁ μὲν πατὴρ ἔφη μεθέστηκεν , ὃς ἐπαίδευέ τε ἡμᾶς καὶ ἐνουθέτει , λοιπὸς δὲ σὺ ἐμοὶ καὶ σοὶ δήπου ἐγώ · εἴτʼ οὖν ἐγώ τι ἁμαρτάνοιμι , σύμβουλος γίγνου καὶ ἰῶ τἀμά , εἴτʼ αὐτός τι ἁμαρτάνοις , ἀνέχου διδάσκοντος . κἀκεῖνον μέν , ὥσπερ οἱ καταψῶντες τοὺς δυσηνίους τε καὶ μὴ εὐαγώγους τῶν ἵππων , ἐς πειθὼ ἤγαγε καὶ μετερρύθμισε τῶν ἁμαρτημάτων πολλῶν ὄντων , καὶ γὰρ κύβων ἥττητο καὶ οἴνου καὶ ἐφʼ ἑταίρας ἐκώμαζεν ἐπαιρούσης αὐτὸν κόμης , ἣν καὶ βαφαῖς ἤσκει , σοβῶν τε καὶ ἄνω βαίνων . ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ εὖ εἶχεν , ἐπὶ τοὺς ἄλλους ἤδη συγγενεῖς ἐτράπετο καὶ τοὺς δεομένους σφῶν ἀνεκτήσατο τῇ λοιπῇ οὐσίᾳ μικρὰ ἑαυτῷ ὑπολιπόμενος , ὅτε δὴ τὸν μὲν Κλαζομένιον Ἀναξαγόραν ἀγέλαις τε καὶ μήλοις τὰ ἑαυτοῦ ἀνέντα προβάτοις ἔφη μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις φιλοσοφῆσαι , τὸν δὲ Θηβαῖον Κράτητα καταποντώσαντα τὴν οὐσίαν οὔτε ἀνθρώποις γενέσθαι ἐπιτήδειον οὔτε προβάτοις . εὐδοκιμήσαντος δὲ τοῦ Πυθαγόρου ἐπὶ τῷ λόγῳ , ὃν ἔλεγε περὶ τοῦ μὴ δεῖν παρʼ ἄλλην ἰέναι γυναῖκα ἢ τὴν ἑαυτοῦ , τουτὶ μὲν ἑτέροις ἔφη ὑπὸ Πυθαγόρου προειρῆσθαι , αὐτὸς δὲ μήτʼ ἂν γῆμαι μήτʼ ἂν ἐς ὁμιλίαν ἀφικέσθαι ποτὲ ἀφροδισίων , ὑπερβαλλόμενος καὶ τὸ τοῦ Σοφοκλέους · ὁ μὲν γὰρ λυττῶντα ἔφη καὶ ἄγριον δεσπότην ἀποφυγεῖν ἐς γῆρας ἐλθών , ὁ δʼ ὑπʼ ἀρετῆς τε καὶ σωφροσύνης οὐδʼ ἐν μειρακίῳ ἡττήθη τούτου , ἀλλὰ καὶ νέος ὢν καὶ τὸ σῶμα ἐρρωμένος ἐκράτει τε καὶ λυττῶντος ἐδέσποζεν . ἀλλʼ ὅμως συκοφαντοῦσί τινες ἐπὶ ἀφροδισίοις αὐτόν , ὡς διαμαρτίᾳ ἐρωτικῇ χρησάμενον καὶ διὰ τοῦτο ἀπενιαυτίσαντα ἐς τὸ Σκυθῶν ἔθνος , ὃς οὔτε ἐφοίτησέ ποτε ἐς Σκύθας οὔτε ἐς ἐρωτικὰ πάθη ἀπηνέχθη · οὔκουν οὐδὲ Εὐφράτης ποτὲ ἐσυκοφάντησεν ἐπὶ ἀφροδισίοις τὸν ἄνδρα , καίτοι ψευδῆ γράμματα κατʼ αὐτοῦ ξυνθείς , ὡς ἐν τοῖς περὶ Εὐφράτου λόγοις δείξομεν , διεφέρετο δὲ πρὸς τὸν Ἀπολλώνιον , ἐπειδὴ πάνθʼ ὑπὲρ χρημάτων αὐτὸν πράττοντα ἐπέκοπτεν οὗτος καὶ ἀπῆγε τοῦ χρηματίζεσθαί τε καὶ τὴν σοφίαν καπηλεύειν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐς τοὺς αὐτῶν χρόνους ἀναβεβλήσθω μοι .
Lemmas: ἐπεί δέ θνῄσκω ὁ πατήρ ἀκούω , τρέχω εἰς ὁ Τύανα , ἐκεῖνος μέν ὁ ἑαυτοῦ χείρ θάπτω πρός ὁ ὁ μήτηρ σῆμα , θνῄσκω δέ ἐκεῖνος οὐ πάλαι , ὁ δέ οὐσία λαμπρός εἰμί διαλαγχάνω πρός ὁ ἀδελφός ἀκόλαστος τε καί φιλοπότης εἰμί . καί ὁ μέν τρίτος τε καί εἰκοστός εἰμί ἔτος καί ἡλικία οἷος μή ἐπιτροπεύω , ὁ δέ αὖ εἴκοσι γίγνομαι καί ὁ νόμος αὐτός ὑπέχω ὁ ἐπίτροπος . διατρίβω οὖν ἐν Αἰγαί πάλιν καί ὁ ἱερός Λύκειον τε ἀποφαίνω καί Ἀκαδήμεια , φιλοσοφία γάρ ἠχώ πᾶς ἐν αὐτός εἰμί , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Τύανα ἀνήρ ἤδη καί κύριος ὁ ἑαυτοῦ , λέγω δέ πρός αὐτός τις , ὡς σωφρονίζω ὁ ἀδελφός προσήκω αὐτός καί μεταβάλλω ὁ τρόπος , οὗτος μέν θρασύς φημί δοκέω , πρέσβυς γάρ νέος πῶς ἄν σωφρονίζω ; ὡς δέ ἐγώ δυνατός , ἰάομαι αὐτός οὗτος ὁ πάθος · δίδωμι δή αὐτός ὁ ἥμισυς ὁ ἑαυτοῦ μοῖρα , ὁ μέν πολύς δέω φημί , ἑαυτοῦ δέ ὀλίγος , ἐφίστημι δέ αὐτός καί σοφός ὑπάγω εἰς ὁ σωφρονίζω πείθω ὁ μέν πατήρ φημί μεθίστημι , ὅς παιδεύω τε ἐγώ καί νουθετέω , λοιπός δέ σύ ἐγώ καί σύ δήπου ἐγώ · εἴτε οὖν ἐγώ τις ἁμαρτάνω , σύμβουλος γίγνομαι καί ἰάζω ἐμός , εἴτε αὐτός τις ἁμαρτάνω , ἀνέχω διδάσκω . ἐκεῖνος μέν , ὥσπερ ὁ καταψάω ὁ δυσήνιος τε καί μή εὐάγωγος ὁ ἵππος , εἰς πειθώ ἄγω καί μεταρρυθμίζω ὁ ἁμάρτημα πολύς εἰμί , καί γάρ κύβος ἡσσάομαι καί οἶνος καί ἐπί ἑταίρα κωμάζω ἐπαίρω αὐτός κόμη , ὅς καί βαφή ἀσκέω , σοβέω τε καί ἄνω βαίνω . ἐπεί δέ καί ὁ πρός ὁ ἀδελφός αὐτός εὖ ἔχω , ἐπί ὁ ἄλλος ἤδη συγγενής τρέπω καί ὁ δέω σφεῖς ἀνακτάομαι ὁ λοιπός οὐσία μικρός ἑαυτοῦ ὑπολείπω , ὅτε δή ὁ μέν Κλαζομένιος Ἀναξαγόρας ἀγέλη τε καί μῆλον ὁ ἑαυτοῦ ἀνίημι πρόβατον φημί μάλα ἤ ἄνθρωπος φιλοσοφέω , ὁ δέ Θηβαῖος Κράτης καταποντίζω ὁ οὐσία οὔτε ἄνθρωπος γίγνομαι ἐπιτήδειος οὔτε πρόβατον . εὐδοκιμέω δέ ὁ Πυθαγόρας ἐπί ὁ λόγος , ὅς λέγω περί ὁ μή δέω παρά ἄλλος ἔρχομαι γυνή ἤ ὁ ἑαυτοῦ , οὗτος μέν ἕτερος φημί ὑπό Πυθαγόρας προλέγω , αὐτός δέ μήτε ἄν γαμέω μήτε ἄν εἰς ὁμιλία ἀφικνέομαι ποτέ ἀφροδίσιος , ὑπερβάλλω καί ὁ ὁ Σοφοκλῆς · ὁ μέν γάρ λυσσάω φημί καί ἄγριος δεσπότης ἀποφεύγω εἰς γῆρας ἔρχομαι , ὁ δέ ὑπό ἀρετή τε καί σωφροσύνη οὐδέ ἐν μειράκιον ἡσσάομαι οὗτος , ἀλλά καί νέος εἰμί καί ὁ σῶμα ῥώννυμι κρατέω τε καί λυσσάω δεσπόζω . ἀλλά ὅμως συκοφαντέω τις ἐπί ἀφροδίσιος αὐτός , ὡς διαμαρτία ἐρωτικός χράω καί διά οὗτος ἀπενιαυτίζω εἰς ὁ Σκύθης ἔθνος , ὅς οὔτε φοιτάω ποτέ εἰς Σκύθης οὔτε εἰς ἐρωτικός πάθος ἀποφέρω · οὔκουν οὐδέ Εὐφράτης ποτέ συκοφαντέω ἐπί ἀφροδίσιος ὁ ἀνήρ , καίτοι ψευδής γράμμα κατά αὐτός συντίθημι , ὡς ἐν ὁ περί Εὐφράτης λόγος δείκνυμι , διαφέρω δέ πρός ὁ Ἀπολλώνιον , ἐπειδή πᾶς ὑπέρ χρῆμα αὐτός πράσσω ἐπικόπτω οὗτος καί ἀπάγω ὁ χρηματίζω τε καί ὁ σοφία καπηλεύω . ἀλλά οὗτος μέν εἰς ὁ αὐτός χρόνος ἀναβάλλω ἐγώ .