ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.5
ἰδεῖν καὶ δένδρα φασὶν ἐνταῦθα , οἷα οὐχ ἑτέρωθι τῆς γῆς , καὶ Γηρυόνεια μὲν καλεῖσθαι αὐτά , δύο δὲ εἶναι , φύεσθαι δὲ τοῦ σήματος , ὃ ἐπὶ τῷ Γηρυόνῃ ἕστηκε , παραλλάττοντα ἐκ πίτυός τε καὶ πεύκης ἐς εἶδος ἕτερον , λείβεσθαι δὲ αἵματι , καθάπερ τῷ χρυσῷ τὴν Ἡλιάδα αἴγειρον . ἡ δὲ νῆσος , ἐν ᾗ τὸ ἱερόν , ἔστι μὲν ὁπόση ὁ νεώς , πετρῶδες δὲ αὐτῆς οὐδέν , ἀλλὰ βαλβῖδι ξεστῇ εἴκασται . ἐν δὲ τῷ ἱερῷ τιμᾶσθαι μὲν ἄμφω τὼ Ἡρακλέε φασίν , ἀγάλματα δὲ αὐτοῖν οὐκ εἶναι , βωμοὺς δὲ τοῦ μὲν Αἰγυπτίου δύο χαλκοῦς καὶ ἀσήμους , ἕνα δὲ τοῦ Θηβαίου — τὰς δὲ ὕδρας τε καὶ τὰς Διομήδους ἵππους καὶ τὰ δώδεκα Ἡρακλέους ἔργα ἐκτετυπῶσθαί φασι κἀνταῦθα — λίθου ὄντα . ἡ Πυγμαλίωνος δὲ ἐλαία ἡ χρυσῆ , ἀνάκειται δὲ κἀκείνη ἐς τὸ Ἡράκλειον , ἀξία μέν , ὥς φασι , καὶ τοῦ θαλλοῦ θαυμάζειν , ᾧ εἴκασται , θαυμάζεσθαι δʼ ἂν ἐπὶ τῷ καρπῷ μᾶλλον , βρύειν γὰρ αὐτὸν σμαράγδου λίθου . καὶ Τεύκρου τοῦ Τελαμωνίου ζωστῆρα χρυσοῦν φασι δείκνυσθαι , πῶς δὲ ἐς τὸν Ὠκεανὸν πλεύσαντος ἢ ἐφʼ ὅ τι , οὔτε αὐτὸς ὁ Δάμις ξυνιδεῖν φησιν οὔτε ἐκείνων ἀκοῦσαι . τὰς δὲ ἐν τῷ ἱερῷ στήλας χρυσοῦ μὲν πεποιῆσθαι καὶ ἀργύρου ξυντετηκότοιν ἐς ἓν χρῶμα , εἶναι δὲ αὐτὰς ὑπὲρ πῆχυν τετραγώνου τέχνης , ὥσπερ οἱ ἄκμονες , ἐπιγεγράφθαι δὲ τὰς κεφαλὰς οὔτε Αἰγυπτίοις οὔτε Ἰνδικοῖς γράμμασιν , οὔτε οἵοις ξυμβαλεῖν . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος , ὡς οὐδὲν οἱ ἱερεῖς ἔφραζον , οὐ ξυγχωρεῖ μοι ἔφη ὁ Ἡρακλῆς ὁ Αἰγύπτιος μὴ οὐ λέγειν , ὁπόσα οἶδα · γῆς καὶ Ὠκεανοῦ ξύνδεσμοι αἵδε αἱ στῆλαί εἰσιν , ἐπεγράψατο δὲ αὐτὰς ἐκεῖνος ἐν Μοιρῶν οἴκῳ , ὡς μήτε νεῖκος τοῖς στοιχείοις ἐγγένοιτο μήτε ἀτιμάσειαν τὴν φιλότητα , ἣν ἀλλήλων ἴσχουσιν .
Lemmas: ὁράω καί δένδρον φημί ἐνταῦθα , οἷος οὐ ἑτέρωθι ὁ γῆ , καί Γηρυόνειον μέν καλέω αὐτός , δύο δέ εἰμί , φύω δέ ὁ σῆμα , ὅς ἐπί ὁ Γηρυόνης ἵστημι , παραλλάσσω ἐκ πίτυς τε καί πεύκη εἰς εἶδος ἕτερος , λείβω δέ αἷμα , καθά ὁ χρυσός ὁ Ἡλιάδης αἴγειρος . ὁ δέ νῆσος , ἐν ὅς ὁ ἱερός , εἰμί μέν ὁπόσος ὁ ναῦς , πετρώδης δέ αὐτός οὐδείς , ἀλλά βαλβίς ξεστός εἰκάζω . ἐν δέ ὁ ἱερόν τιμάω μέν ἄμφω ὁ Ἡρακλέος φημί , ἄγαλμα δέ αὐτός οὐ εἰμί , βωμός δέ ὁ μέν Αἰγύπτιος δύο χάλκεος καί ἄσημος , εἷς δέ ὁ Θηβαῖος — ὁ δέ ὕδρα τε καί ὁ Διομήδης ἵππος καί ὁ δώδεκα Ἡρακλῆς ἔργον ἐκτυπόω φημί ἐνταῦθα — λίθος εἰμί . ὁ Πυγμαλίων δέ ἔλαιον ὁ χρύσεος , ἀνάκειμαι δέ ἐκεῖνος εἰς ὁ Ἡράκλειον , ἄξιος μέν , ὡς φημί , καί ὁ θαλλός θαυμάζω , ὅς εἰκάζω , θαυμάζω δέ ἄν ἐπί ὁ καρπός μάλα , βρύω γάρ αὐτός σμάραγδος λίθος . καί Τεῦκρος ὁ Τελαμώνιος ζωστήρ χρύσεος φημί δείκνυμι , πῶς δέ εἰς ὁ Ὠκεανός πλέω ἤ ἐπί ὅς τις , οὔτε αὐτός ὁ Δάμις συνοράω φημί οὔτε ἐκεῖνος ἀκούω . ὁ δέ ἐν ὁ ἱερόν στήλη χρυσός μέν ποιέω καί ἄργυρος συντήκω εἰς εἷς χρῶμα , εἰμί δέ αὐτός ὑπέρ πῆχυς τετράγωνος τέχνη , ὥσπερ ὁ ἄκμων , ἐπιγράφω δέ ὁ κεφαλή οὔτε Αἰγύπτιος οὔτε Ἰνδικός γράμμα , οὔτε οἷος συμβάλλω . ὁ δέ Ἀπολλώνιος , ὡς οὐδείς ὁ ἱερεύς φράζω , οὐ συγχωρέω ἐγώ φημί ὁ Ἡρακλῆς ὁ Αἰγύπτιος μή οὐ λέγω , ὁπόσος οἶδα · γῆ καί Ὠκεανός σύνδεσμος ὅδε ὁ στήλη εἰμί , ἐπιγράφω δέ αὐτός ἐκεῖνος ἐν Μοῖρα οἶκος , ὡς μήτε νεῖκος ὁ στοιχεῖον ἐγγίγνομαι μήτε ἀτιμάζω ὁ φιλότης , ὅς ἀλλήλων ἴσχω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.6
φασὶ δὲ καὶ τὸν ποταμὸν ἀναπλῶσαι τὸν Βαῖτιν , ὃς δηλοῖ μάλιστα τὴν τοῦ Ὠκεανοῦ φύσιν · ἐπειδὰν γὰρ πλημμύρῃ τὸ πέλαγος , ἐπὶ τὰς πηγὰς ὁ ποταμὸς παλίρρους ἵεται πνεύματος δήπου ἀπωθουμένου αὐτὸν τῆς θαλάττης . τὴν δὲ ἤπειρον τὴν Βαιτικήν , ἧς ὁ ποταμὸς οὗτος ὁμώνυμος , ἀρίστην ἠπείρων φασί , πόλεών τε γὰρ εὖ ἔχειν καὶ νομῶν καὶ διῆχθαι τὸν ποταμὸν ἐς τὰ ἄστη πάντα , γεωργίας τε ξυμπάσης μεστὴν εἶναι καὶ ὡρῶν , οἷαι τῆς Ἀττικῆς αἱ μετοπώριναί τε καὶ μυστηριώτιδες .
Lemmas: φημί δέ καί ὁ ποταμός ἀναπλέω ὁ Βαῖτις , ὅς δηλόω μάλα ὁ ὁ Ὠκεανός φύσις · ἐπειδάν γάρ πλήμμυρα ὁ πέλαγος , ἐπί ὁ πηγή ὁ ποταμός παλίρρους ἵημι πνεῦμα δήπου ἀπωθέω αὐτός ὁ θάλασσα . ὁ δέ ἤπειρος ὁ Βαιτικός , ὅς ὁ ποταμός οὗτος ὁμώνυμος , ἀγαθός ἤπειρος φημί , πόλις τε γάρ εὖ ἔχω καί νομός καί διάγω ὁ ποταμός εἰς ὁ ἄστυ πᾶς , γεωργία τε σύμπας μεστός εἰμί καί ὥρα , οἷος ὁ Ἀττική ὁ μετοπώρς τε καί μυστηριῶτις .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.8
ἀφικομένου δέ τινος ἐς Γάδειρα μετὰ ταῦτα τῶν τοὺς ταχεῖς διαθεόντων δρόμους καὶ κελεύοντος εὐαγγέλια θύειν τρισολυμπιονίκην Νέρωνα ᾅδοντας τὰ μὲν Γάδειρα ξυνίει τῆς νίκης καὶ ὅτι ἐν Ἀρκαδίᾳ τις εἴη ἀγὼν εὐδόκιμος , ἐπειδή , ὡς εἶπον , ἐς τὰ Ἑλλήνων σπεύδουσιν , αἱ δὲ πόλεις αἱ πρόσοικοι τοῖς Γαδείροις οὔτε ἐγίγνωσκον ὅ τι εἴη τὰ Ὀλύμπια , οὐδʼ ὅ τι ἀγωνία ἢ ἀγών , οὐδὲ ἐφʼ ὅτῳ θύουσιν , ἀλλʼ ἀπήγοντο ἐς γελοίους δόξας πολέμου νίκην ἠγούμενοι ταῦτα καὶ ὅτι ὁ Νέρων ᾑρήκοι τινὰς ἀνθρώπους Ὀλυμπίους · οὐδὲ γὰρ τραγῳδίας ποτὲ ἢ κιθαρῳδίας θεαταὶ ἐγεγόνεσαν .
Lemmas: ἀφικνέομαι δέ τις εἰς Γάδειρα μετά οὗτος ὁ ὁ ταχύς διαθέω δρόμος καί κελεύω εὐαγγέλιον θύω τρισολυμπιονίκης Νέρων ἀείδω ὁ μέν Γάδειρα συνίημι ὁ νίκη καί ὅτι ἐν Ἀρκαδία τις εἰμί ἀγών εὐδόκιμος , ἐπειδή , ὡς λέγω , εἰς ὁ Ἕλλην σπεύδω , ὁ δέ πόλις ὁ πρόσοικος ὁ Γάδειρα οὔτε γιγνώσκω ὅς τις εἰμί ὁ Ὀλυμπιεῖον , οὐδέ ὅς τις ἀγωνία ἤ ἀγών , οὐδέ ἐπί ὅστις θύω , ἀλλά ἀπάγω εἰς γέλοιος δόξα πόλεμος νίκη ἡγέομαι οὗτος καί ὅτι ὁ Νέρων αἱρέω τις ἄνθρωπος Ὀλύμπιος · οὐδέ γάρ τραγῳδία ποτέ ἤ κιθαρῳδία θεατής γίγνομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.9
τοὺς γοῦν οἰκοῦντας τὰ Ἵπολα , πόλις δὲ κἀκείνη Βαιτική , φησὶν ὁ Δάμις παθεῖν τι πρὸς τραγῳδίας ὑποκριτήν , οὗ κἀμὲ ἄξιον ἐπιμνησθῆναι · θυουσῶν γὰρ τῶν πόλεων θαμὰ ἐπὶ ταῖς νίκαις , ἐπειδὴ καὶ αἱ Πυθικαὶ ἤδη ἀπηγγέλλοντο , τραγῳδίας ὑποκριτὴς τῶν οὐκ ἀξιουμένων ἀνταγωνίζεσθαι τῷ Νέρωνι ἐπῄει τὰς ἑσπερίους πόλεις ἀγείρων , καὶ τῇ τέχνῃ χρώμενος ηὐδοκίμει παρὰ τοῖς ἧττον βαρβάροις , πρῶτον μὲν διʼ αὐτὸ τὸ ἥκειν παρʼ ἀνθρώπους , οἳ μήπω τραγῳδίας ἤκουσαν , εἶτʼ ἐπειδὴ τὰς Νέρωνος μελῳδίας ἀκριβοῦν ἔφασκε . παρελθὼν δὲ ἐς τὰ Ἵπολα φοβερὸς μὲν αὐτοῖς ἐφαίνετο καὶ ὃν ἐσιώπα χρόνον ἐπὶ τῆς σκηνῆς , καὶ ὁρῶντες οἱ ἄνθρωποι βαδίζοντα μὲν αὐτὸν μέγα , κεχηνότα δὲ τοσοῦτον , ἐφεστῶτα δὲ ὀκρίβασιν οὕτως ὑψηλοῖς τερατώδη τε τὰ περὶ αὐτὸν ἐσθήματα , οὐκ ἄφοβοι ἦσαν τοῦ σχήματος , ἐπεὶ δὲ ἐξάρας τὴν φωνὴν γεγωνὸν ἐφθέγξατο , φυγῇ οἱ πλεῖστοι ᾤχοντο , ὥσπερ ὑπὸ δαίμονος ἐμβοηθέντες . τοιαῦτα μὲν τὰ ἤθη τῶν ταύτῃ βαρβάρων καὶ οὕτως ἀρχαῖα .
Lemmas: ὁ γοῦν οἰκέω ὁ Ἵπολον , πόλις δέ ἐκεῖνος Βαιδικός , φημί ὁ Δάμις πάσχω τις πρός τραγῳδία ὑποκριτής , ὅς ἐγώ ἄξιος ἐπιμιμνῄσκομαι · θυάω γάρ ὁ πόλις θαμά ἐπί ὁ νίκη , ἐπειδή καί ὁ Πυθικός ἤδη ἀπαγγέλλω , τραγῳδία ὑποκριτής ὁ οὐ ἀξιόω ἀνταγωνίζομαι ὁ Νέρων ἐπέρχομαι ὁ ἑσπέριος πόλις ἀγείρω , καί ὁ τέχνη χράω εὐδοκιμέω παρά ὁ ἥσσων βάρβαρος , πρῶτος μέν διά αὐτός ὁ ἥκω παρά ἄνθρωπος , ὅς μήπω τραγῳδία ἀκούω , εἶτα ἐπειδή ὁ Νέρων μελῳδία ἀκριβόω φάσκω . παρέρχομαι δέ εἰς ὁ Ἵπολον φοβερός μέν αὐτός φαίνω καί ὅς σιωπάω χρόνος ἐπί ὁ σκηνή , καί ὁράω ὁ ἄνθρωπος βαδίζω μέν αὐτός μέγας , χάσκω δέ τοσοῦτος , ἐφίστημι δέ ὀκρίβας οὕτως ὑψηλός τερατώδης τε ὁ περί αὐτός ἔσθημα , οὐ ἄφοβος εἰμί ὁ σχῆμα , ἐπεί δέ ἐξαίρω ὁ φωνή γεγωνός φθέγγομαι , φυγή ὁ πολύς οἴχομαι , ὥσπερ ὑπό δαίμων ἐμβοάω . τοιοῦτος μέν ὁ ἦθος ὁ ταύτῃ βάρβαρος καί οὕτως ἀρχαῖος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.10
σπουδὴν δὲ ποιουμένου τοῦ τὴν Βαιτικὴν ἐπιτροπεύοντος ἐς ξυνουσίαν τῷ Ἀπολλωνίῳ ἐλθεῖν ὁ μὲν ἀηδεῖς ἔφη τὰς ξυνουσίας τὰς ἑαυτοῦ φαίνεσθαι τοῖς μὴ φιλοσοφοῦσιν , ὁ δὲ προσέκειτο αἰτῶν τοῦτο · ἐπεὶ δὲ χρηστός τε εἶναι ἐλέγετο καὶ διαβεβλημένος πρὸς τοὺς Νέρωνος μίμους , γράφει πρὸς αὐτὸν ἐπιστολὴν ὁ Ἀπολλώνιος , ἵνʼ ἐς τὰ Γάδειρα ἔλθοι , ὁ δὲ ἀφελὼν τὸν τῆς ἀρχῆς ὄγκον ξὺν ὀλίγοις καὶ ἑαυτῷ ἐπιτηδειοτάτοις ἦλθεν . ἀσπασάμενοι δὲ ἀλλήλους καὶ μεταστησάμενοι τοὺς παρόντας ὅ τι μὲν διελέχθησαν , οὐδεὶς οἶδε , τεκμαίρεται δὲ ὁ Δάμις ἐπὶ Νέρωνα ξυμβῆναι σφᾶς . τριῶν γὰρ ἡμερῶν ἰδίᾳ σπουδάσαντες ὁ μὲν ἀπῄει περιβαλὼν τὸν Ἀπολλώνιον , ὁ δὲ ἔρρωσο ἔφη καὶ μέμνησο τοῦ Βίνδικος . τί δὲ τοῦτο ἦν ; ἐπὶ Νέρωνα ἐν Ἀχαίᾳ ᾅδοντα τὰ ἔθνη τὰ ἑσπέρια λέγεται κινῆσαι Βίνδιξ ἀνὴρ οἷος ἐκτεμεῖν τὰς νευράς , ἃς Νέρων ἀμαθῶς ἔψαλλε , πρὸς γὰρ τὰ στρατόπεδα , οἷς ἐπετέτακτο , λόγον κατʼ αὐτοῦ διῆλθεν , ὃν ἐκ πάνυ γενναίας φιλοσοφίας ἐπὶ τύραννον ἄν τις πνεύσειεν · ἔφη γὰρ Νέρωνα εἶναι πάντα μᾶλλον ἢ κιθαρῳδὸν καὶ κιθαρῳδὸν μᾶλλον ἢ βασιλέα . προφέρειν δὲ αὐτῷ μανίαν μὲν καὶ φιλοχρηματίαν καὶ ὠμότητα καὶ ἀσέλγειαν πᾶσαν , τὸ δὲ ὠμότατον τῶν ἐκείνου μὴ προφέρειν αὐτῷ · τὴν γὰρ μητέρα ἐν δίκῃ ἀπεκτονέναι , ἐπειδὴ τοιοῦτον ἔτεκε . ταῦτʼ οὖν ὡς ἔσται , προγιγνώσκων ὁ Ἀπολλώνιος ξυνέταττε τῷ Βίνδικι ὅμορον ἄρχοντα μονονουχὶ ὅπλα ὑπὲρ τῆς Ῥώμης τιθέμενος .
Lemmas: σπουδή δέ ποιέω ὁ ὁ Βαιτική ἐπιτροπεύω εἰς συνουσία ὁ Ἀπολλώνιον ἔρχομαι ὁ μέν ἀηδής φημί ὁ συνουσία ὁ ἑαυτοῦ φαίνω ὁ μή φιλοσοφέω , ὁ δέ πρόσκειμαι αἰτέω οὗτος · ἐπεί δέ χρηστός τε εἰμί λέγω καί διαβάλλω πρός ὁ Νέρων μῖμος , γράφω πρός αὐτός ἐπιστολή ὁ Ἀπολλώνιος , ἵνα εἰς ὁ Γάδειρα ἔρχομαι , ὁ δέ ἀφαιρέω ὁ ὁ ἀρχή ὄγκος σύν ὀλίγος καί ἑαυτοῦ ἐπιτήδειος ἔρχομαι . ἀσπάζομαι δέ ἀλλήλων καί μεθίστημι ὁ πάρειμι ὅς τις μέν διαλέγω , οὐδείς οἶδα , τεκμαίρομαι δέ ὁ Δάμις ἐπί Νέρων συμβαίνω σφεῖς . τρεῖς γάρ ἡμέρα ἴδιος σπουδάζω ὁ μέν ἀπέρχομαι περιβάλλω ὁ Ἀπολλώνιον , ὁ δέ ῥώννυμι φημί καί μιμνῄσκω ὁ Βίνδιξ . τίς δέ οὗτος εἰμί ; ἐπί Νέρων ἐν Ἀχαία ἀείδω ὁ ἔθνος ὁ ἑσπέριος λέγω κινέω Βίνδιξ ἀνήρ οἷος ἐκτέμνω ὁ νευρά , ὅς Νέρων ἀμαθής ψάλλω , πρός γάρ ὁ στρατόπεδον , ὅς ἐπιτάσσω , λόγος κατά αὐτός διέρχομαι , ὅς ἐκ πάνυ γενναῖος φιλοσοφία ἐπί τύραννος ἄν τις πνέω · φημί γάρ Νέρων εἰμί πᾶς μάλα ἤ κιθαρῳδός καί κιθαρῳδός μάλα ἤ βασιλεύς . προφέρω δέ αὐτός μανία μέν καί φιλοχρηματία καί ὠμότης καί ἀσέλγεια πᾶς , ὁ δέ ὠμός ὁ ἐκεῖνος μή προφέρω αὐτός · ὁ γάρ μήτηρ ἐν δίκη ἀποκτείνω , ἐπειδή τοιοῦτος τίκτω . οὗτος οὖν ὡς εἰμί , προγιγνώσκω ὁ Ἀπολλώνιος συντάσσω ὁ Βίνδιξ ὅμορος ἄρχω μονονού ὅπλον ὑπέρ ὁ Ῥώμη τίθημι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.11
φλεγμαινόντων δὲ τῶν περὶ τὴν ἑσπέραν τρέπονται τὸ ἐντεῦθεν ἐπὶ Λιβύην καὶ Τυρρηνοὺς καὶ τὰ μὲν πεζῇ βαδίζοντες , τὰ δὲ ἐπὶ πλοίων πορευόμενοι κατίσχουσιν ἐν Σικελίᾳ , οὗ τὸ Λιλύβαιον . παραπλεύσαντες δὲ ἐπὶ Μεσσήνην τε καὶ πορθμόν , ἔνθα ὁ Τυρρηνὸς Ἀσρίᾳ ξυμβάλλων χαλεπὴν ἐργάζονται τὴν χάρυβδιν , ἀκοῦσαί φασιν , ὡς Νέρων μὲν πεφεύγοι , τεθνήκοι δὲ Βίνδιξ , ἅπτοιντο δὲ τῆς ἀρχῆς οἱ μὲν ἐξ αὐτῆς Ῥώμης , οἱ δὲ ὁπόθεν τύχοι τῶν ἐθνῶν . ἐρομένων δὲ αὐτὸν τῶν ἑταίρων , οἷ προβήσοιτο ταῦτα καὶ ὅτου λοιπὸν ἡ ἀρχὴ ἔσοιτο , πολλῶν εἶπε Θηβαίων . τὴν γὰρ ἰσχύν , ᾗ πρὸς ὀλίγον Βιτέλιος τε καὶ Γάλβας καὶ Ὄθων ἐχρήσαντο , Θηβαίοις εἴκασεν , οἳ χρόνον κομιδῇ βραχὺν ἤχθησαν ἐς τὰ τῶν Ἑλλήνων πράγματα .
Lemmas: φλεγμαίνω δέ ὁ περί ὁ ἑσπέρα τρέπω ὁ ἐντεῦθεν ἐπί Λιβύη καί Τυρρηνός καί ὁ μέν πεζός βαδίζω , ὁ δέ ἐπί πλοῖον πορεύω κατίσχω ἐν Σικελία , οὗ ὁ Λιλύβαιον . παραπλέω δέ ἐπί Μεσσήνη τε καί πορθμός , ἔνθα ὁ Τυρρηνός Ἀσρίᾳ συμβάλλω χαλεπός ἐργάζομαι ὁ χάρυβδις , ἀκούω φημί , ὡς Νέρων μέν φεύγω , θνῄσκω δέ Βίνδιξ , ἅπτω δέ ὁ ἀρχή ὁ μέν ἐκ αὐτός Ῥώμη , ὁ δέ ὁπόθεν τυγχάνω ὁ ἔθνος . ἔρομαι δέ αὐτός ὁ ἑταῖρος , οἷ προβαίνω οὗτος καί ὅστις λοιπός ὁ ἀρχή εἰμί , πολύς λέγω Θηβαῖος . ὁ γάρ ἰσχύς , ὅς πρός ὀλίγος Βιτέλιος τε καί Γάλβα καί Ὄθων χράω , Θηβαῖος εἰκάζω , ὅς χρόνος κομιδῇ βραχύς ἀχθέω εἰς ὁ ὁ Ἕλλην πρᾶγμα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.12
ὅτι μὲν γὰρ τὰ τοιαῦτα δαιμονίᾳ κινήσει προεγίγνωσκε καὶ ὅτι τοῖς γόητα τὸν ἄνδρα ἡγουμένοις οὐχ ὑγιαίνει ὁ λόγος , δηλοῖ μὲν καὶ τὰ εἰρημένα , σκεψώμεθα δὲ κἀκεῖνα · οἱ γόητες , ἡγοῦμαι δʼ αὐτοὺς ἐγὼ κακοδαιμονεστάτους ἀνθρώπων , οἱ μὲν ἐς βασάνους εἰδώλων χωροῦντες , οἱ δʼ ἐς θυσίας βαρβάρους , οἱ δὲ ἐς τὸ ἐπᾷσαί τι ἢ ἀλεῖψαι μεταποιεῖν φασι τὰ εἱμαρμένα , καὶ πολλοὶ τούτων κατηγορίαις ὑπαχθέντες τὰ τοιαῦτα ὡμολόγησαν σοφοὶ εἶναι . ὁ δὲ εἵπετο μὲν τοῖς ἐκ Μοιρῶν , προὔλεγε δέ , ὡς ἀνάγκη γενέσθαι αὐτά , προεγίγνωσκε δὲ οὐ γοητεύων , ἀλλʼ ἐξ ὧν οἱ θεοὶ ἔφαινον . ἰδὼν δὲ παρὰ τοῖς Ἰνδοῖς τοὺς τρίποδας καὶ τοὺς οἰνοχόους καὶ ὅσα αὐτόματα ἐσφοιτᾶν εἶπον , οὔθʼ ὅπως σοφίζοιντο αὐτά , ἤρετο , οὔτʼ ἐδεήθη μαθεῖν , ἀλλʼ ἐπῄνει μέν , ζηλοῦν δʼ οὐκ ἠξίου .
Lemmas: ὅτι μέν γάρ ὁ τοιοῦτος δαιμόνιος κίνησις προγιγνώσκω καί ὅτι ὁ γόης ὁ ἀνήρ ἡγέομαι οὐ ὑγιαίνω ὁ λόγος , δηλόω μέν καί ὁ λέγω , σκοπέω δέ ἐκεῖνος · ὁ γόης , ἡγέομαι δέ αὐτός ἐγώ κακοδαίμων ἄνθρωπος , ὁ μέν εἰς βάσανος εἴδωλον χωρέω , ὁ δέ εἰς θυσία βάρβαρος , ὁ δέ εἰς ὁ ἐπαείδω τις ἤ ἀλείφω μεταποιέω φημί ὁ μείρομαι , καί πολύς οὗτος κατηγορία ὑπάγω ὁ τοιοῦτος ὁμολογέω σοφός εἰμί . ὁ δέ ἕπομαι μέν ὁ ἐκ Μοῖρα , προλέγω δέ , ὡς ἀνάγκη γίγνομαι αὐτός , προγιγνώσκω δέ οὐ γοητεύω , ἀλλά ἐκ ὅς ὁ θεός φαίνω . ὁράω δέ παρά ὁ Ἰνδός ὁ τρίπους καί ὁ οἰνόχοος καί ὅσος αὐτόματος εἰσφοιτάω λέγω , οὔτε ὅπως σοφίζω αὐτός , ἔρομαι , οὔτε δέω μανθάνω , ἀλλά ἐπαινέω μέν , ζηλόω δέ οὐ ἀξιόω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.13
ἀφικομένων δὲ αὐτῶν ἐς τὰς Συρακούσας γυνὴ τῶν οὐκ ἀφανῶν τέρας ἀπεκύησεν , οἷον οὔπω ἐμαιεύθη · τρεῖς γὰρ τῷ βρέφει κεφαλαὶ ἦσαν ἐξ οἰκείας ἑκάστη δέρης , τὰ δὲ ἐπʼ αὐταῖς ἑνὸς πάντα . οἱ μὲν δὴ παχέως ἐξηγούμενοι τὴν Σικελίαν ἔφασαν , τρινακρία γάρ , ἀπολεῖσθαι , εἰ μὴ ὁμονοήσειέ τε καὶ ξυμπνεύσειεν — ἐστασίαζον δὲ ἄρα πολλαὶ τῶν πόλεων πρὸς ἑαυτάς τε καὶ πρὸς ἀλλήλας καὶ τὸ ἐν κόσμῳ ζῆν ἀπῆν τῆς νήσου — οἱ δὲ ἔφασαν τὸν Τυφῶ , πολυκέφαλον δὲ εἶναι , νεώτερα ἀπειλεῖν τῇ Σικελίᾳ , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἴθι , ἔφη ὦ Δάμι , καὶ κάτιδε αὐτό , εἰ οὕτω ξύγκειται . ἐξέκειτο γὰρ δημοσίᾳ τοῖς τερατολογεῖν εἰδόσιν , ἀπαγγείλαντος δὲ τοῦ Δάμιδος , ὡς τρικέφαλον εἴη καὶ ἄρρεν , ξυναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τρεῖς ἔφη Ῥωμαίων αὐτοκράτορες , οὓς ἐγὼ πρῴην Θηβαίους ἔφην , τελειώσει δὲ οὐδεὶς τὸ ἄρχειν , ἀλλʼ οἱ μὲν ἐπʼ αὐτῆς Ῥώμης , ὁ δὲ περὶ τὰ ὅμορα τῇ Ῥώμῃ δυνηθέντες ἀπολοῦνται , θᾶττον ἀποβαλόντες τὸ προσωπεῖον ἢ οἱ τῶν τραγῳδῶν τύραννοι . καὶ ὁ λόγος αὐτίκα ἐς φῶς ἦλθε · Γάλβας μὲν γὰρ ἐπʼ αὐτῆς Ῥώμης ἀπέθανεν ἁψάμενος τῆς ἀρχῆς , ἀπέθανε δὲ καὶ Βιτέλιος ὀνειροπολήσας τὸ ἄρχειν , Ὄθων δὲ περὶ τοὺς ἑσπερίους Γαλάτας ἀποθανὼν οὐδὲ τάφου λαμπροῦ ἔτυχεν , ἀλλʼ ὥσπερ ἰδιώτης κεῖται · διέπτη δὲ ἡ τύχη ταῦτα ἑνὶ ἔτει .
Lemmas: ἀφικνέομαι δέ αὐτός εἰς ὁ Συράκουσαι γυνή ὁ οὐ ἀφανής τέρας ἀποκυέω , οἷος οὔπω μαιεύομαι · τρεῖς γάρ ὁ βρέφος κεφαλή εἰμί ἐκ οἰκεῖος ἕκαστος δειρή , ὁ δέ ἐπί αὐτός εἷς πᾶς . ὁ μέν δή παχύς ἐξηγέομαι ὁ Σικελία φημί , τρινακρία γάρ , ἀπόλλυμι , εἰ μή ὁμονοέω τε καί συμπνέω — στασιάζω δέ ἄρα πολύς ὁ πόλις πρός ἑαυτοῦ τε καί πρός ἀλλήλων καί ὁ ἐν κόσμος ζάω ἄπειμι ὁ νῆσος — ὁ δέ φημί ὁ Τυφωεύς , πολυκέφαλος δέ εἰμί , νέος ἀπειλέω ὁ Σικελία , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἔρχομαι , φημί ὦ Δάμις , καί καθοράω αὐτός , εἰ οὕτως σύγκειμαι . ἔκκειμαι γάρ δημοσίᾳ ὁ τερατολογέω οἶδα , ἀπαγγέλλω δέ ὁ Δάμις , ὡς τρικέφαλος εἰμί καί ἄρσην , συνάγω ὁ ἑταῖρος τρεῖς φημί Ῥωμαῖος αὐτοκράτωρ , ὅς ἐγώ πρῴην Θηβαῖος φημί , τελειόω δέ οὐδείς ὁ ἄρχω , ἀλλά ὁ μέν ἐπί αὐτός Ῥώμη , ὁ δέ περί ὁ ὅμορος ὁ Ῥώμη δύναμαι ἀπόλλυμι , ταχύς ἀποβάλλω ὁ προσωπεῖον ἤ ὁ ὁ τραγῳδός τύραννος . καί ὁ λόγος αὐτίκα εἰς φάος ἔρχομαι · Γάλβα μέν γάρ ἐπί αὐτός Ῥώμη ἀποθνῄσκω ἅπτω ὁ ἀρχή , ἀποθνῄσκω δέ καί Βιτέλιος ὀνειροπολέω ὁ ἄρχω , Ὄθων δέ περί ὁ ἑσπέριος Γαλάτης ἀποθνῄσκω οὐδέ τάφος λαμπρός τυγχάνω , ἀλλά ὥσπερ ἰδιώτης κεῖμαι · διαπέταμαι δέ ὁ τύχη οὗτος εἷς ἔτος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.15
ἐμὲ δέ , ὦ Μένιππε , καὶ μῦθον περὶ τῆς Αἰσώπου σοφίας ἐδιδάξατο ἡ μήτηρ κομιδῇ νήπιον , ὡς εἴη μέν ποτε ποιμὴν ὁ Αἴσωπος , νέμοι δὲ πρὸς ἱερῷ Ἑρμοῦ , σοφίας δὲ ἐρῴη καὶ εὔχοιτο αὐτῷ ὑπὲρ τούτου , πολλοὶ δὲ καὶ ἕτεροι ταὐτὸν αἰτοῦντες ἐπιφοιτῷεν τῷ Ἑρμῇ ὁ μὲν χρυσόν , ὁ δʼ ἄργυρον , ὁ δὲ κηρύκειον ἐλεφάντινον , ὁ δὲ τῶν οὕτω τι λαμπρῶν ἀνάπτων , ὁ δʼ Αἴσωπος ἔχοι μὲν οὕτως , ὡς μηδὲν τῷν τοιούτων ἔχειν , φείδοιτο δὲ καὶ ὧν εἶχε , γάλακτος δὲ αὐτῷ σπένδοι , ὅσον ὄις ἀμελχθεῖσα ἐδίδου καὶ κηρίον ἐπὶ τὸν βωμὸν φέροι , ὅσον τὴν χεῖρα ἐμπλῆσαι , ἑστιᾶν δʼ αὐτὸν καὶ μύρτοις ᾤετο καὶ παραθεὶς ἂν τῶν ῥόδων ἢ τῶν ἴων κομιδῇ ὀλίγα . τί γὰρ δεῖ , ὦ Ἑρμῆ , ἔλεγε στεφάνους πλέκειν καὶ ἀμελεῖν τῶν προβάτων ; ὡς δὲ ἀφίκοντο ἐς ῥητὴν ἡμέραν ἐπὶ τὴν τῆς σοφίας διανομήν , ὁ μὲν Ἑρμῆς ἅτε λόγιος καὶ κερδῷος σὺ μὲν ἔφη φιλοσοφίαν ἔχε , τῷ πλεῖστα δήπουθεν ἀναθέντι σὺ δὲ ἐς ῥητόρων ἤθη χώρει , τῷ δεύτερά που χαρισαμένῳ , σοὶ δὲ ἀστρονομεῖν χώρα , σοὶ δὲ εἶναι μουσικῷ , σοὶ δὲ ἡρῴου ποιητῇ μέτρου , σοὶ δὲ ἰαμβείου . ἐπεὶ δὲ καίτοι λογιώτατος ὢν κατανάλωσεν ἄκων ἅπαντα τὰ τῆς φιλοσοφίας μέρη καὶ ἔλαθεν ἑαυτὸν ἐκπεσὼν τοῦ Αἰσώπου , ἐνθυμεῖται τὰς Ὥρας , ὑφʼ ὧν αὐτὸς ἐν κορυφαῖς τοῦ Ὀλύμπου ἐτράφη , ὡς ἐν σπαργάνοις ποτὲ αὐτῷ ὄντι μῦθον διελθοῦσαι περὶ τῆς βοός , ὃν διελέχθη τῷ ἀνθρώπῳ ἡ βοῦς ὑπὲρ ἑαυτῆς τε καὶ τῆς γῆς , ἐς ἔρωτα αὐτὸν τῶν τοῦ Ἀπόλλωνος βοῶν κατέστησαν , καὶ δίδωσιν ἐντεῦθεν τὴν μυθολογίαν τῷ Αἰσώπῳ , λοιπὴν ἐν σοφίας οἴκῳ οὖσαν ἔχε , εἰπὼν ἃ πρῶτα ἔμαθον . αἱ μὲν δὴ πολλαὶ μορφαὶ τῆς τέχνης ἐνθένδε ἀφίκοντο τῷ Αἰσώπῳ , καὶ τοιόνδε ἀπέβη τὸ τῆς μυθολογίας πρᾶγμα . ἴσως δʼ ἀνόητον ἔπαθον ·
Lemmas: ἐγώ δέ , ὦ Μένιππος , καί μῦθος περί ὁ Αἴσωπος σοφία διδάσκω ὁ μήτηρ κομιδῇ νήπιος , ὡς εἰμί μέν ποτέ ποιμήν ὁ Αἴσωπος , νέμω δέ πρός ἱερόν Ἑρμῆς , σοφία δέ ἐράω καί εὔχομαι αὐτός ὑπέρ οὗτος , πολύς δέ καί ἕτερος αὐτός αἰτέω ἐπιφοιτάω ὁ Ἑρμῆς ὁ μέν χρυσός , ὁ δέ ἄργυρος , ὁ δέ κηρύκειον ἐλεφάντινος , ὁ δέ ὁ οὕτως τις λαμπρός ἀνάπτω , ὁ δέ Αἴσωπος ἔχω μέν οὕτως , ὡς μηδείς τῷν τοιοῦτος ἔχω , φείδομαι δέ καί ὅς ἔχω , γάλα δέ αὐτός σπένδω , ὅσος ὄις ἀμελ́ττω δίδωμι καί κηρίον ἐπί ὁ βωμός φέρω , ὅσος ὁ χείρ ἐμπίμπλημι , ἑστιάω δέ αὐτός καί μύρτον οἴομαι καί παρατίθημι ἄν ὁ ῥόδον ἤ ὁ ἴων κομιδῇ ὀλίγος . τίς γάρ δέω , ὦ Ἑρμῆς , λέγω στέφανος πλέκω καί ἀμελέω ὁ πρόβατον ; ὡς δέ ἀφικνέομαι εἰς ῥητός ἡμέρα ἐπί ὁ ὁ σοφία διανομή , ὁ μέν Ἑρμῆς ἅτε λόγιος καί κερδῷος σύ μέν φημί φιλοσοφία ἔχω , ὁ πολύς δήπουθεν ἀνατίθημι σύ δέ εἰς ῥήτωρ ἦθος χωρέω , ὁ δεύτερος που χαρίζω , σύ δέ ἀστρονομέω χώρα , σύ δέ εἰμί μουσικός , σύ δέ ἡρῷος ποιητής μέτρον , σύ δέ ἰαμβεῖος . ἐπεί δέ καίτοι λόγιος εἰμί καταναλίσκω ἄκων ἅπας ὁ ὁ φιλοσοφία μέρος καί λανθάνω ἑαυτοῦ ἐκπίπτω ὁ Αἴσωπος , ἐνθυμέομαι ὁ Ὥρα , ὑπό ὅς αὐτός ἐν κορυφή ὁ Ὄλυμπος τρέφω , ὡς ἐν σπάργανον ποτέ αὐτός εἰμί μῦθος διέρχομαι περί ὁ βοῦς , ὅς διαλέγω ὁ ἄνθρωπος ὁ βοῦς ὑπέρ ἑαυτοῦ τε καί ὁ γῆ , εἰς ἔρως αὐτός ὁ ὁ Ἀπόλλων βοῦς καθίστημι , καί δίδωμι ἐντεῦθεν ὁ μυθολογία ὁ Αἴσωπος , λοιπός ἐν σοφία οἶκος εἰμί ἔχω , λέγω ὅς πρῶτος μανθάνω . ὁ μέν δή πολύς μορφή ὁ τέχνη ἐνθένδε ἀφικνέομαι ὁ Αἴσωπος , καί τοιόσδε ἀποβαίνω ὁ ὁ μυθολογία πρᾶγμα . ἴσως δέ ἀνόητος πάσχω ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.16
ἐπιστρέψαι γὰρ ὑμᾶς διανοηθεὶς ἐς λόγους φυσικωτέρους τε καὶ ἀληθεστέρους ὧν οἱ πολλοὶ περὶ τῆς Αἴτνης ᾅδουσιν , αὐτὸς ἐς ἔπαινον μύθων ἀπηνέχθην , οὐ μὴν ἄχαρις ἡ ἐκβολὴ τοῦ λόγου γέγονεν · ὁ γὰρ μῦθος , ὃν παραιτούμεθα , οὐ τῶν Αἰσώπου λόγων ἐστίν , ἀλλὰ τῶν δραματικωτέρων καὶ ὧν οἱ ποιηταὶ θρυλοῦσιν · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ Τυφῶ τινα ἢ Ἐγκέλαδον δεδέσθαι φασὶν ὑπὸ τῷ ὄρει καὶ δυσθανατοῦντα ἀσθμαίνειν τὸ πῦρ τοῦτο , ἐγὼ δὲ γίγαντας μὲν γεγονέναι φημὶ καὶ πολλαχοῦ τῆς γῆς ἀναδείκνυσθαι τοιαυτὶ σώματα ῥαγέντων τῶν τάφων , οὐ μὴν ἐς ἀγῶνα ἐλθεῖν τοῖς θεοῖς , ἀλλʼ ὑβρίσαι μὲν τάχα ἐς τοὺς νεὼς αὐτῶν καὶ τὰ ἕδη , οὐρανῷ δὲ ἐπιπηδῆσαι καὶ μὴ ξυγχωρεῖν τοῖς θεοῖς ἐπʼ αὐτοῦ εἶναι μανία μὲν λέγειν , μανία δὲ οἴεσθαι . καὶ μηδὲ ἐκεῖνος ὁ λόγος καίτοι δοκῶν εὐφημότερος εἶναι τιμάσθω , ὡς Ἡφαίστῳ μέλει τοῦ χαλκεύειν ἐν τῇ Αἴτνῃ , καὶ κτυπεῖταί τις ἐνταῦθα ὑπʼ αὐτοῦ ἄκμων , πολλὰ γὰρ καὶ ἄλλα ὄρη πολλαχοῦ τῆς γῆς ἔμπυρα καὶ οὐκ ἂν φθάνοιμεν ἐπιφημίζοντες αὐτοῖς γίγαντας καὶ Ἡφαίστους .
Lemmas: ἐπιστρέφω γάρ σύ διανοέω εἰς λόγος φυσικός τε καί ἀληθής ὅς ὁ πολύς περί ὁ Αἴτνη ἀείδω , αὐτός εἰς ἔπαινος μῦθος ἀποφέρω , οὐ μήν ἄχαρις ὁ ἐκβολή ὁ λόγος γίγνομαι · ὁ γάρ μῦθος , ὅς παραιτέομαι , οὐ ὁ Αἴσωπος λόγος εἰμί , ἀλλά ὁ δραματικός καί ὅς ὁ ποιητής θρυλέω · ἐκεῖνος μέν γάρ Τυφωεύς τις ἤ Ἐγκέλαδος δέω φημί ὑπό ὁ ὄρος καί δυσθανατέω ἀσθμαίνω ὁ πῦρ οὗτος , ἐγώ δέ γίγας μέν γίγνομαι φημί καί πολλαχοῦ ὁ γῆ ἀναδείκνυμι τοιοῦτος σῶμα ῥήγνυμι ὁ τάφος , οὐ μήν εἰς ἀγών ἔρχομαι ὁ θεός , ἀλλά ὑβρίζω μέν τάχα εἰς ὁ ναῦς αὐτός καί ὁ ἕδος , οὐρανός δέ ἐπιπηδάω καί μή συγχωρέω ὁ θεός ἐπί αὐτός εἰμί μανία μέν λέγω , μανία δέ οἴομαι . καί μηδέ ἐκεῖνος ὁ λόγος καίτοι δοκέω εὔφημος εἰμί τιμάω , ὡς Ἥφαιστος μέλω ὁ χαλκεύω ἐν ὁ Αἴτνη , καί κτυπέω τις ἐνταῦθα ὑπό αὐτός ἄκμων , πολύς γάρ καί ἄλλος ὄρος πολλαχοῦ ὁ γῆ ἔμπυρος καί οὐ ἄν φθάνω ἐπιφημίζω αὐτός γίγας καί Ἥφαιστος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.17
τίς οὖν ἡ τῶν τοιῶνδε ὀρῶν αἰτία ; γῆ κρᾶσιν ἀσφάλτου καὶ θείου παρεχομένη τύφεται μὲν καὶ παρʼ ἑαυτῆς φύσει , πῦρ δʼ οὔπω ἐκδίδωσιν , εἰ δὲ σηραγγώδης τύχοι καὶ ὑποδράμοι αὐτὴν πνεῦμα , φρυκτὸν ἤδη αἴρει . πλεονεκτήσασα δὲ ἡ φλόξ , ὥσπερ τὸ ὕδωρ , ἀπορρεῖ τῶν ὀρῶν καὶ ἐς τὰ πεδία ἐκχεῖται χωρεῖ τε ἐπὶ θάλατταν πῦρ ἀθρόον ἐκβολὰς ποιούμενον , οἷαι τῶν ποταμῶν εἰσι . χῶρος δʼ Εὐσεβῶν , περὶ οὓς τὸ πῦρ ἐρρύη , λεγέσθω μὲν κἀνταῦθά τις , ἡγώμεθα δὲ τοῖς ὅσια πράττουσι γῆν μὲν πᾶσαν ἀσφαλῆ χῶρον εἶναι , θάλατταν δʼ εὔπορον οὐ πλέουσι μόνον , ἀλλὰ καὶ νεῖν πειρωμένοις . ἀεὶ γὰρ τοὺς λόγους ἀνέπαυεν ἐς τὰ χρηστὰ τῶν παραγγελμάτων .
Lemmas: τίς οὖν ὁ ὁ τοιόσδε ὄρος αἰτία ; γῆ κρᾶσις ἄσφαλτος καί θεῖος παρέχω τύφω μέν καί παρά ἑαυτοῦ φύσις , πῦρ δέ οὔπω ἐκδίδωμι , εἰ δέ σηραγγώδης τυγχάνω καί ὑποτρέχω αὐτός πνεῦμα , φρυκτός ἤδη ἀείρω . πλεονεκτέω δέ ὁ φλόξ , ὥσπερ ὁ ὕδωρ , ἀπορρέω ὁ ὄρος καί εἰς ὁ πεδίον ἐκχέω χωρέω τε ἐπί θάλασσα πῦρ ἀθρόος ἐκβολή ποιέω , οἷος ὁ ποταμός εἰμί . χῶρος δέ Εὐσεβής , περί ὅς ὁ πῦρ ῥέω , λέγω μέν ἐνταῦθα τις , ἡγέομαι δέ ὁ ὅσιος πράσσω γῆ μέν πᾶς ἀσφαλής χῶρος εἰμί , θάλασσα δέ εὔπορος οὐ πλέω μόνος , ἀλλά καί νέω πειράω . ἀεί γάρ ὁ λόγος ἀναπαύω εἰς ὁ χρηστός ὁ παράγγελμα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.18
Ἐμφιλοσοφήσας δὲ τῇ Σικελίᾳ χρόνον , ὃς ἀποχρῶσαν αὐτῷ σπουδὴν εἶχεν , ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐκομίζετο περὶ ἀρκτούρου ἐπιτολάς . ἀλύπου δὲ τοῦ πλοῦ γενομένου κατασχὼν ἐς Λευκάδα ἀποβῶμεν ἔφη τῆς νεὼς ταύτης , οὐ γὰρ λῷον αὐτῇ ἐς Ἀχαίαν πλεῦσαι . προσέχοντος δὲ οὐδενὸς τῷ λόγῳ πλὴν τῶν γιγνωσκόντων τὸν ἄνδρα , αὐτὸς μὲν ἐπὶ Λευκαδίας νεὼς ὁμοῦ τοῖς βουλομένοις ξυμπλεῖν ἐς Λέχαιον κατέσχεν , ἡ δὲ ναῦς ἡ Συρακουσία κατέδυ ἐσπλέουσα τὸν Κρισαῖον κόλπον .
Lemmas: ἐμφιλοσοφέω δέ ὁ Σικελία χρόνος , ὅς ἀποχράω αὐτός σπουδή ἔχω , ἐπί ὁ Ἑλλάς κομίζω περί Ἀρκτοῦρος ἐπιτολή . ἄλυπος δέ ὁ πλόος γίγνομαι κατέχω εἰς Λευκάς ἀποβαίνω φημί ὁ ναῦς οὗτος , οὐ γάρ λωΐων αὐτός εἰς Ἀχαία πλέω . προσέχω δέ οὐδείς ὁ λόγος πλήν ὁ γιγνώσκω ὁ ἀνήρ , αὐτός μέν ἐπί Λευκαδία ναῦς ὁμοῦ ὁ βούλομαι συμπλέω εἰς Λέχαιον κατέχω , ὁ δέ ναῦς ὁ Συρακούσιος καταδύω εἰσπλέω ὁ Κρισαῖος κόλπος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.19
μυηθεὶς δʼ Ἀθήνησιν , ἐμύει δʼ αὐτὸν ἱεροφάντης , ὃν αὐτὸς τῷ προτέρῳ ἐπεμαντεύσατο , ἐνέτυχε καὶ Δημητρίῳ τῷ φιλοσόφῳ , μετὰ γὰρ τὸ Νέρωνος βαλανεῖον καὶ ἃ ἐπʼ αὐτῷ εἶπε διῃτᾶτο Ἀθήνησιν ὁ Δημήτριος οὕτω γενναίως , ὡς μηδὲ τὸν χρόνον , ὃν Νέρων περὶ τοὺς ἀγῶνας ὕβριζεν , ἐξελθεῖν τῆς Ἑλλάδος . ἐκεῖνος καὶ Μουσωνίῳ ἔφασκεν ἐντετυχηκέναι περὶ τὸν Ἰσθμὸν δεδεμένῳ τε καὶ κεκελευσμένῳ ὀρύττειν , καὶ αὐτὸς μὲν ἐπευφημῆσαι τὰ εἰκότα , τὸν δὲ ἔχεσθαι τῆς σμινύης καὶ ἐρρωμένως τῇ γῇ ἐμβάλλειν , ἀνακύψαντα δὲ λυπῶ σε , φάναι ὦ Δημήτριε , τὸν Ἰσθμὸν ὀρύττων τῇ Ἑλλάδι ; εἰ δὲ καὶ κιθαρῳδοῦντά με εἶδες , ὥσπερ Νέρωνα , τί ἂν ἔπαθες ; καὶ ἐάσθω τὰ Μουσωνίου πλείω ὄντα καὶ θαυμασιώτερα , ὡς μὴ δοκοίην θρασύνεσθαι πρὸς τὸν ἀμελῶς αὐτὰ εἰπόντα .
Lemmas: μυέω δέ Ἀθήνησι , μυάω δέ αὐτός ἱεροφάντης , ὅς αὐτός ὁ πρότερος ἐπιμαντεύομαι , ἐντυγχάνω καί Δημήτριος ὁ φιλόσοφος , μετά γάρ ὁ Νέρων βαλανεῖον καί ὅς ἐπί αὐτός λέγω διαιτάω Ἀθήνησι ὁ Δημήτριος οὕτως γενναῖος , ὡς μηδέ ὁ χρόνος , ὅς Νέρων περί ὁ ἀγών ὑβρίζω , ἐξέρχομαι ὁ Ἑλλάς . ἐκεῖνος καί Μουσώνιος φάσκω ἐντυγχάνω περί ὁ Ἰσθμός δέω τε καί κελεύω ὀρύσσω , καί αὐτός μέν ἐπευφημέω ὁ ἔοικα , ὁ δέ ἔχω ὁ σμινύη καί ἐρρωμένος ὁ γῆ ἐμβάλλω , ἀνακύπτω δέ λυπέω σύ , φημί ὦ Δημήτριος , ὁ Ἰσθμός ὀρύσσω ὁ Ἑλλάς ; εἰ δέ καί κιθαρῳδέω ἐγώ ὁράω , ὥσπερ Νέρων , τίς ἄν πάσχω ; καί ἐάω ὁ Μουσώνιος πολύς εἰμί καί θαυμάσιος , ὡς μή δοκέω θρασύνω πρός ὁ ἀμελής αὐτός λέγω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.22
ἐτύγχανέ τι καὶ μειράκιον νεόπλουτόν τε καὶ ἀπαίδευτον οἰκοδομούμενον οἰκίαν τινὰ ἐν τῇ Ῥόδῳ καὶ ξυμφέρον ἐς αὐτὴν γραφάς τε ποικίλας καὶ λίθους ἐξ ἁπάντων ἐθνῶν . ἤρετο οὖν αὐτό , ὁπόσα χρήματα εἴη ἐς διδασκάλους τε καὶ παιδείαν ἀνηλωκός · ὁ δὲ οὐδὲ δραχμήν εἶπεν . ἐς δὲ τὴν οἰκίαν πόσα ; δώδεκα ἔφη τάλαντα , προσαναλώσαιμι δʼ ἂν καὶ ἕτερα τοσαῦτα . τί δʼ εἶπεν ἡ οἰκία βούλεταί σοι ; δίαιτα ἔφη λαμπρὰ ἔσται τῷ σώματι , καὶ γὰρ δρόμοι ἐν αὐτῇ καὶ ἄλση καὶ ὀλίγα ἐς ἀγορὰν βαδιοῦμαι καὶ προσεροῦσί με οἱ ἐσιόντες ἥδιον , ὥσπερ ἐς ἱερὸν φοιτῶντες . ζηλωτότεροι δὲ εἶπεν οἱ ἄνθρωποι πότερον διʼ αὐτούς εἰσιν ἢ διὰ τὰ περὶ αὐτοὺς ὄντα ; διὰ τὸν πλοῦτον , εἶπε , τὰ γὰρ χρήματα πλεῖστον ἰσχύει . χρημάτων δʼ , ἔφη ὦ μειράκιον , ἀμείνων φύλαξ πότερον ὁ πεπαιδευμένος ἔσται ἢ ὁ ἀπαίδευτος ; ἐπεὶ δὲ ἐσιώπησε , δοκεῖς μοι , εἶπε μειράκιον , οὐ σὺ τὴν οἰκίαν , ἀλλὰ σὲ ἡ οἰκία κεκτῆσθαι . ἐγὼ δὲ ἐς ἱερὸν παρελθὼν πολλῷ ἂν ἥδιον ἐν αὐτῷ μικρῷ ὄντι ἄγαλμα ἐλέφαντός τε καὶ χρυσοῦ ἴδοιμι ἢ ἐν μεγάλῳ κεραμεοῦν τε καὶ φαῦλον .
Lemmas: τυγχάνω τις καί μειράκιον νεόπλουτος τε καί ἀπαίδευτος οἰκοδομέω οἰκία τις ἐν ὁ Ῥόδος καί συμφέρω εἰς αὐτός γραφή τε ποικίλος καί λίθος ἐκ ἅπας ἔθνος . ἔρομαι οὖν αὐτός , ὁπόσος χρῆμα εἰμί εἰς διδάσκαλος τε καί παιδεία ἀναλίσκω · ὁ δέ οὐδέ δραχμή λέγω . εἰς δέ ὁ οἰκία πόσος ; δώδεκα φημί τάλαντον , προσαναλίσκω δέ ἄν καί ἕτερος τοσοῦτος . τίς δέ λέγω ὁ οἰκίον βούλομαι σύ ; δίαιτα φημί λαμπρός εἰμί ὁ σῶμα , καί γάρ δρόμος ἐν αὐτός καί ἄλσος καί ὀλίγος εἰς ἀγορά βαδίζω καί προσλέγω ἐγώ ὁ εἰσέρχομαι ἡδύς , ὥσπερ εἰς ἱερός φοιτάω . ζηλωτός δέ λέγω ὁ ἄνθρωπος πότερος διά αὐτός εἰμί ἤ διά ὁ περί αὐτός εἰμί ; διά ὁ πλοῦτος , λέγω , ὁ γάρ χρῆμα πολύς ἰσχύω . χρῆμα δέ , φημί ὦ μειράκιον , ἀγαθός φύλαξ πότερος ὁ παιδεύω εἰμί ἤ ὁ ἀπαίδευτος ; ἐπεί δέ σιωπάω , δοκέω ἐγώ , λέγω μειράκιον , οὐ σύ ὁ οἰκία , ἀλλά σύ ὁ οἰκίον κτάομαι . ἐγώ δέ εἰς ἱερός παρέρχομαι πολύς ἄν ἡδύς ἐν αὐτός μικρός εἰμί ἄγαλμα ἐλέφας τε καί χρυσός ὁράω ἤ ἐν μέγας κεραμεοῦς τε καί φαῦλος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.23
νεανίαν δὲ ἰδὼν πίονα καὶ φρονοῦντα ἐπὶ τῷ πλεῖστα μὲν ἀνθρώπων ἐσθίειν , πλεῖστον δὲ οἶνον πίνειν ἀλλʼ ἦ σὺ ἔφη τυγχάνεις ὢν ὁ γαστριζόμενος ; καὶ θύω γε εἶπεν ὑπὲρ τούτου . τί οὖν ἔφη ἀπολέλαυκας τῆς βορᾶς ταύτης ; τὸ θαυμάζεσθαί με καὶ ἀποβλέπεσθαι · καὶ γὰρ τὸν Ἡρακλέα ἴσως ἀκούεις , ὡς καὶ τὰ σιτία αὐτοῦ παραπλησίως τοῖς ἄθλοις ᾔδετο . Ἡρακλέους ἔφη ὄντος · σοῦ δὲ τίς , ὦ κάθαρμα , ἀρετή ; τὸ γὰρ περίβλεπτον ἐν μόνῳ λείπεταί σοι τῷ ῥαγῆναι .
Lemmas: νεανίας δέ ὁράω πίων καί φρονέω ἐπί ὁ πολύς μέν ἄνθρωπος ἐσθίω , πολύς δέ οἶνος πίνω ἀλλά ἦ σύ φημί τυγχάνω εἰμί ὁ γαστρίζω ; καί θύω γε λέγω ὑπέρ οὗτος . τίς οὖν φημί ἀπολαύω ὁ βορά οὗτος ; ὁ θαυμάζω ἐγώ καί ἀποβλέπω · καί γάρ ὁ Ἡρακλῆς ἴσως ἀκούω , ὡς καί ὁ σιτίον αὐτός παραπλήσιος ὁ ἆθλον ἀείδω . Ἡρακλῆς φημί εἰμί · σύ δέ τίς , ὦ κάθαρμα , ἀρετή ; ὁ γάρ περίβλεπτος ἐν μόνος λείπω σύ ὁ ῥήγνυμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.24
τοιάδε μὲν αὐτῷ τὰ ἐν τῇ Ῥόδῳ , τὰ δὲ ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ , ἐπειδὴ ἐσέπλευσεν · ἡ Ἀλεξάνδρεια καὶ ἀπόντος μὲν αὐτοῦ ἤρα καὶ ἐπόθουν τὸν Ἀπολλώνιον , ὡς εἷς ἕνα , καὶ ἡ Αἴγυπτος δὲ ἡ ἄνω μεστοὶ θεολογίας ὄντες καὶ φοιτῆσαι αὐτὸν ἐς τὰ ἤθη τὰ αὑτῶν ηὔχοντο , ἅτε γὰρ πολλῶν ἀφικνουμένων μὲν ἐνθένδε ἐς Αἴγυπτον , πολλῶν δὲ ἐπιμιγνύντων δεῦρο ἐξ Αἰγύπτου ᾔδετό τε παρʼ αὐτοῖς Ἀπολλώνιος καὶ τὰ ὦτα ἐς αὐτὸν Αἰγυπτίοις ὀρθὰ ἦν · προϊόντα γέ τοι ἀπὸ τῆς νεὼς ἐς τὸ ἄστυ θεῷ ἴσα ἀπέβλεπον καὶ διεχώρουν τῶν στενωπῶν , ὥσπερ τοῖς φέρουσι τὰ ἱερά . παραπεμπομένου δὲ αὐτοῦ μᾶλλον ἢ οἱ τῶν ἐθνῶν ἡγεμόνες , ἄνδρες ἤγοντο τὴν ἐπὶ θανάτῳ δώδεκα λῃσταὶ τὴν αἰτίαν , ὁ δὲ ἐς αὐτοὺς ἰδὼν οὐ πάντες , εἶπεν ὁ δεῖνα γὰρ καταψευσθεὶς ἄπεισι . καὶ πρὸς τοὺς δημίους , ὑφʼ ὧν ἤγοντο , ὑφεῖναι ἔφη κελεύω τοῦ δρόμου καὶ σχολαιότερον ἥκειν ἐπὶ τὸ ὄρυγμα ὕστατόν τε ἀποκτεῖναι τοῦτον , μετέχει γὰρ οὐδὲν τῆς αἰτιάσεως , ἀλλʼ ὑμεῖς γε ὅσἰ ἂν πράττοιτε φειδόμενοι τούτων βραχὺ μέρος ἡμέρας , οὓς λῷον ἦν μηδʼ ἀποκτείνειν · καὶ ἅμα ἐνδιέτριβεν οἷς ἔλεγεν , οὐκ εἰωθὸς ἑαυτῷ ἀποτείνων μῆκος . τί δʼ αὐτῷ ἐνόει τοῦτο , αὐτίκα ἐδείχθη · ὀκτὼ γὰρ ἤδη ἀποτετμημένων τὰς κεφαλὰς ἱππεὺς ἐλαύνων ἐπὶ τὸ ὄρυγμα Φαρίωνος ἐβόα φείσασθε , μὴ γὰρ εἶναι λῃστὴν αὐτόν , ἀλλʼ ἑαυτοῦ μὲν κατεψεῦσθαι δέει τοῦ στρεβλώσεσθαι , βασανισθέντων δὲ ἑτέρων χρηστὸν ὡμολογῆσθαι ἄνδρα . ἐῶ τὸ πήδημα τῆς Αἰγύπτου καὶ ὅσον ἐπὶ τούτῳ ἐκρότησαν καὶ ἄλλως θαυμαστικοὶ ὄντες .
Lemmas: τοιόσδε μέν αὐτός ὁ ἐν ὁ Ῥόδος , ὁ δέ ἐν ὁ Ἀλεξάνδρεια , ἐπειδή εἰσπλέω · ὁ Ἀλεξάνδρεια καί ἄπειμι μέν αὐτός ἐράω καί ποθέω ὁ Ἀπολλώνιον , ὡς εἷς εἷς , καί ὁ Αἴγυπτος δέ ὁ ἄνω μεστός θεολογία εἰμί καί φοιτάω αὐτός εἰς ὁ ἦθος ὁ ἑαυτοῦ εὔχομαι , ἅτε γάρ πολύς ἀφικνέομαι μέν ἐνθένδε εἰς Αἴγυπτος , πολύς δέ ἐπιμείγνυμι δεῦρο ἐκ Αἴγυπτος ἀείδω τε παρά αὐτός Ἀπολλώνιος καί ὁ οὖς εἰς αὐτός Αἰγύπτιος ὀρθός εἰμί · προέρχομαι γε τοι ἀπό ὁ ναῦς εἰς ὁ ἄστυ θεός ἴσος ἀποβλέπω καί διαχωρέω ὁ στενωπός , ὥσπερ ὁ φέρω ὁ ἱερόν . παραπέμπω δέ αὐτός μάλα ἤ ὁ ὁ ἔθνος ἡγεμών , ἀνήρ ἄγω ὁ ἐπί θάνατος δώδεκα λῃστής ὁ αἰτία , ὁ δέ εἰς αὐτός ὁράω οὐ πᾶς , λέγω ὁ δεῖνα γάρ καταψεύδομαι ἀπέρχομαι . καί πρός ὁ δήμιος , ὑπό ὅς ἄγω , ὑφίημι φημί κελεύω ὁ δρόμος καί σχολαῖος ἥκω ἐπί ὁ ὄρυγμα ὕστερος τε ἀποκτείνω οὗτος , μετέχω γάρ οὐδείς ὁ αἰτίασις , ἀλλά σύ γε ὅσιος ἄν πράσσω φείδομαι οὗτος βραχύς μέρος ἡμέρα , ὅς λωΐων εἰμί μηδέ ἀποκτείνω · καί ἅμα ἐνδιατρίβω ὅς λέγω , οὐ εἴωθα ἑαυτοῦ ἀποτείνω μῆκος . τίς δέ αὐτός νοέω οὗτος , αὐτίκα δείκνυμι · ὀκτώ γάρ ἤδη ἀποτέμνω ὁ κεφαλή ἱππεύς ἐλαύνω ἐπί ὁ ὄρυγμα Φαρίων βοάω φείδομαι , μή γάρ εἰμί λῃστής αὐτός , ἀλλά ἑαυτοῦ μέν καταψεύδομαι δέος ὁ στρεβλόω , βασανίζω δέ ἕτερος χρηστός ὁμολογέω ἀνήρ . ἐάω ὁ πήδημα ὁ Αἴγυπτος καί ὅσος ἐπί οὗτος κροτέω καί ἄλλος θαυμαστικός εἰμί .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.25
ἀνελθόντι δὲ αὐτῷ ἐς τὸ ἱερὸν ὁ μὲν κόσμος ὁ περὶ αὐτὸ καὶ ὁ ἐφʼ ἑκάστῳ λόγος θεῖός τε ἐφαίνετο καὶ κατὰ σοφίαν ξυντεθείς , τὸ δὲ τῶν ταύρων αἷμα καὶ οἱ χῆνες καὶ ὁπόσα ἐθύετο , οὐκ ἐπῄνει τὰ τοιάδε , οὐδὲ ἐς δαῖτας θεῶν ἦγεν · ἐρομένου δʼ αὐτὸν τοῦ ἱερέως , τί μαθὼν οὐχ οὕτω θύοι , σὺ μὲν οὖν εἶπεν ἀπόκριναί μοι μᾶλλον , τί μαθὼν οὕτω θύεις ; εἰπόντος δὲ τοῦ ἱερέως καὶ τίς οὕτω δεινός , ὡς διορθοῦσθαι τὰ Αἰγυπτίων ; πᾶς ἔφη σοφός , ἢν ἀπʼ Ἰνδῶν ἥκῃ . καὶ βοῦν ἔφη ἀπανθρακιῶ τήμερον καὶ κοινώνει τοῦ καπνοῦ ἡμῖν , οὐ γὰρ ἀχθέσῃ περὶ τῆς μοίρας , εἰ κἀκείνην οἱ θεοὶ δαίσονται . τηκομένου δὲ τοῦ πλάσματος ὅρα ἔφη τὰ ἱερά . ποῖα ; εἶπεν ὁ Αἰγύπτιος ὁρῶ γὰρ οὐδὲν ἐνθάδε . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος οἱ δὲ Ἰαμίδαι εἶπε καὶ οἱ Τελλιάδαι καὶ οἱ Κλυτιάδαι καὶ τὸ τῶν Μελαμποδιδῶν μαντεῖον ἐλήρησαν , ὦ λῷστε , τοσαῦτα μὲν περὶ πυρὸς εἰπόντες , τοσαύτας δὲ ἀπʼ αὐτοῦ ξυλλεξάμενοι φήμας ; ἢ τὸ μὲν ἀπὸ τῆς πεύκης πῦρ καὶ τὸ ἀπό τῆς κέδρου μαντικὸν ἡγῇ καὶ ἱκανὸν δηλῶσαί τι , τὸ δʼ ἀπὸ τοῦ πιοτάτου τε καὶ καθαρωτάτου δακρύου καόμενον οὐ πολλῷ αἱρετώτερον ; εἰ δʼ ἐμπύρου σοφίας ἦσθα εὐξύνετος , εἶδες ἂν καὶ ἐν τῷ τοῦ ἡλίου κύκλῳ πολλὰ δηλούμενα , ὁπότε ἀνίσχει .
Lemmas: ἀνέρχομαι δέ αὐτός εἰς ὁ ἱερός ὁ μέν κόσμος ὁ περί αὐτός καί ὁ ἐπί ἕκαστος λόγος θεῖος τε φαίνω καί κατά σοφία συντίθημι , ὁ δέ ὁ ταῦρος αἷμα καί ὁ χήν καί ὁπόσος θύω , οὐ ἐπαινέω ὁ τοιόσδε , οὐδέ εἰς δαίς θεός ἄγω · ἔρομαι δέ αὐτός ὁ ἱερεύς , τίς μανθάνω οὐ οὕτως θύω , σύ μέν οὖν λέγω ἀποκρίνω ἐγώ μάλα , τίς μανθάνω οὕτως θύω ; λέγω δέ ὁ ἱερεύς καί τίς οὕτως δεινός , ὡς διορθόω ὁ Αἰγύπτιος ; πᾶς φημί σοφός , ἐάν ἀπό Ἰνδός ἥκω . καί βοῦς φημί ἀπανθρακίζω σήμερον καί κοινωνέω ὁ καπνός ἐγώ , οὐ γάρ ἄχθομαι περί ὁ μοῖρα , εἰ ἐκεῖνος ὁ θεός δαίνυμι . τήκω δέ ὁ πλάσμα ὁράω φημί ὁ ἱερός . ποῖος ; λέγω ὁ Αἰγύπτιος ὁράω γάρ οὐδείς ἐνθάδε . ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὁ δέ Ἰαμίδης λέγω καί ὁ Τελλιάδης καί ὁ Κλυτιάδης καί ὁ ὁ Μελαμποδίδης μαντεῖον ληρέω , ὦ λωΐων , τοσοῦτος μέν περί πῦρ λέγω , τοσοῦτος δέ ἀπό αὐτός συλλέγω φήμη ; ἤ ὁ μέν ἀπό ὁ πεύκη πῦρ καί ὁ ἀπό ὁ κέδρος μαντικός ἡγέομαι καί ἱκανός δηλόω τις , ὁ δέ ἀπό ὁ πῖος τε καί καθαρός δάκρυον καίω οὐ πολύς αἱρετός ; εἰ δέ ἔμπυρος σοφία εἰμί εὐσύνετος , ὁράω ἄν καί ἐν ὁ ὁ ἥλιος κύκλος πολύς δηλόω , ὁπότε ἀνίσχω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.26
τούτοις ἐπέκοπτε τὸν Αἰγύπτιον ὡς ἀμαθῆ τῶν θείων . προσκειμένης δὲ τῆς Ἀλεξανδρείας ἵπποις καὶ ξυμφοιτώσης μὲν ἐς τὸν ἱππόδρομον ἐπὶ τῇ θέᾳ ταύτῃ , μιαιφονούντων δὲ ἀλλήλους ἐπίπληξιν ὑπὲρ τούτων ἐποιεῖτο , καὶ παρελθὼν ἐς τὸ ἱερὸν ποῖ ἔφη παρατενεῖτε ἀποθνήσκοντες οὐχ ὑπὲρ τέκνων οὐδὲ ἱερῶν , ἀλλʼ ὡς χραίνοιτε μὲν τὰ ἱερὰ λύθρου μεστοὶ ἐς ταῦτα ἥκοντες , φθείροισθε δὲ ἔσω τείχους ; καὶ Τροίαν μέν , ὡς ἔοικεν , ἵππος εἷς διεπόρθησεν , ὃν ἐσοφίσαντο οἱ Ἀχαιοὶ τότε , ἐφʼ ὑμᾶς δὲ ἅρματα ἔζευκται καὶ ἵπποι , δι’ οὓς οὐκ ἔστιν ὑμῖν εὐηνίως ζῆν · ἀπόλλυσθε γοῦν οὐχ ὑπὸ Ἀτρειδῶν , οὐδʼ ὑπὸ Αἰακιδῶν , ἀλλʼ ὑπʼ ἀλλήλων , ὃ μηδʼ οἱ Τρῶες ἐν τῇ μέθῃ . κατὰ μὲν οὖν τὴν Ὀλυμπίαν , οὗ πάλης καὶ πυγμῆς καὶ τοῦ παγκρατιάζειν ἆθλα , οὐδεὶς ὑπὲρ ἀθλητῶν ἀπέθανεν ἴσως καὶ ξυγγνώμης ὑπαρχούσης , εἴ τις ὑπερσπουδάζοι περὶ τὸ ὁμόφυλον , ὑπὲρ δὲ ἵππων ἐνταῦθα γυμνὰ μὲν ὑμῖν ἐπʼ ἀλλήλους ξίφη , βολαὶ δὲ ἕτοιμοι λίθων . πῦρ δὲ ἐπὶ τὴν τοιαύτην πόλιν , ἔνθα οἰμωγή τε καὶ ὕβρις ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων , ῥέει δʼ αἵματι γαῖα . αἰδέσθητε τὸν κοινὸν τῆς Αἰγύπτου κρατῆρα Νεῖλον . ἀλλὰ τί Νείλου μνημονεύω πρὸς ἀνθρώπους αἵματος ἀναβάσεις διαμετροῦντας μᾶλλον ἢ ὕδατος ; καὶ πλείω ἐς τὴν ἐπίπληξιν ταύτην διελέχθη ἕτερα , ὡς διδάσκει ὁ Δάμις .
Lemmas: οὗτος ἐπικόπτω ὁ Αἰγύπτιος ὡς ἀμαθής ὁ θεῖος . πρόσκειμαι δέ ὁ Ἀλεξάνδρεια ἵππος καί συμφοιτάω μέν εἰς ὁ ἱππόδρομος ἐπί ὁ θέα οὗτος , μιαιφονέω δέ ἀλλήλων ἐπίπληξις ὑπέρ οὗτος ποιέω , καί παρέρχομαι εἰς ὁ ἱερός ποῖ φημί παρατείνω ἀποθνῄσκω οὐ ὑπέρ τέκνον οὐδέ ἱερός , ἀλλά ὡς χραίνω μέν ὁ ἱερόν λύθρος μεστός εἰς οὗτος ἥκω , φθείρω δέ ἔσω τεῖχος ; καί Τροία μέν , ὡς ἔοικα , ἵππος εἷς διαπορθέω , ὅς σοφίζω ὁ Ἀχαιός τότε , ἐπί σύ δέ ἅρμα ζευκταίω καί ἵππος , διά ὅς οὐ εἰμί σύ εὐήνιος ζάω · ἀπόλλυμι γοῦν οὐ ὑπό Ἀτρείδης , οὐδέ ὑπό Αἰακίδης , ἀλλά ὑπό ἀλλήλων , ὅς μηδέ ὁ Τρώς ἐν ὁ μέθη . κατά μέν οὖν ὁ Ὀλυμπία , οὗ πάλα καί πυγμή καί ὁ παγκρατιάζω ἆθλον , οὐδείς ὑπέρ ἀθλητής ἀποθνῄσκω ἴσως καί συγγνώμη ὑπάρχω , εἰ τις ὑπερσπουδάζω περί ὁ ὁμόφυλος , ὑπέρ δέ ἵππος ἐνταῦθα γυμνός μέν σύ ἐπί ἀλλήλων ξίφος , βολή δέ ἑτοῖμος λίθος . πῦρ δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος πόλις , ἔνθα οἰμωγή τε καί ὕβρις ὄλλυμι τε καί ὄλλυμι , ῥέω δέ αἷμα γῆ . αἰδέομαι ὁ κοινός ὁ Αἴγυπτος κρατήρ Νεῖλος . ἀλλά τίς Νεῖλος μνημονεύω πρός ἄνθρωπος αἷμα ἀνάβασις διαμετρέω μάλα ἤ ὕδωρ ; καί πολύς εἰς ὁ ἐπίπληξις οὗτος διαλέγω ἕτερος , ὡς διδάσκω ὁ Δάμις .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.28
θύσας γὰρ καὶ οὔπω χρηματίσας κατʼ ἀξίαν ταῖς πόλεσι προσεῖπε τὸν Ἀπολλώνιον καὶ ὥσπερ εὐχόμενος αὐτῷ ποίησόν με ἔφη βασιλέα . ὁ δὲ ἐποίησα , εἶπεν ἤδη γὰρ εὐξάμενος βασιλέα δίκαιόν τε καὶ γενναῖον καὶ σώφρονα καὶ πολιᾷ κεκοσμημένον καὶ πατέρα παίδων γνησίων , σὲ δήπου παρὰ τῶν θεῶν ᾔτουν ἐγώ . ὑπερησθεὶς δὲ τούτοις ὁ βασιλεύς , καὶ γὰρ ἐβόησε τὸ ἐν τῷ ἱερῷ πλῆθος ξυντιθέμενοι τῷ λόγῳ , τί σοι ἔφη Νέρωνος ἀρχὴ ἐφαίνετο ; καὶ ὁ Ἀπολλώνιος Νέρων εἶπε κιθάραν μὲν ἴσως ᾔδει ἁρμόττεσθαι , τὴν δὲ ἀρχὴν ᾔσχυνεν ἀνέσει καὶ ἐπιτάσει . ξύμμετρον οὖν ἔφη κελεύεις εἶναι τὸν ἄρχοντα ; οὐκ ἐγώ , εἶπε θεὸς δὲ τὴν ἰσότητα μεσότητα ὁρισάμενος . ἀγαθοὶ δὲ τούτων ξύμβουλοι καὶ οἵδε οἱ ἄνδρες τὸν Δίωνα δείξας καὶ τὸν Εὐφράτην μήπω αὐτῷ ἐς διαφορὰν ἥκοντα . τότε δὴ ἀνασχὼν ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας ὦ Ζεῦ ἔφη σοφῶν μὲν ἐγὼ ἄρχοιμι , σοφοὶ δὲ ἐμοῦ . καὶ ἐπιστρέψας ἑαυτὸν ἐς τοὺς Αἰγυπτίους ἀρύσασθε , εἶπεν ὡς Νείλου καὶ ἐμοῦ .
Lemmas: θύω γάρ καί οὔπω χρηματίζω κατά ἀξία ὁ πόλις προσλέγω ὁ Ἀπολλώνιον καί ὥσπερ εὔχομαι αὐτός ποιέω ἐγώ φημί βασιλεύς . ὁ δέ ποιέω , λέγω ἤδη γάρ εὔχομαι βασιλεύς δίκαιος τε καί γενναῖος καί σώφρων καί πολιά κοσμέω καί πατήρ παῖς γνήσιος , σύ δήπου παρά ὁ θεός αἰτέω ἐγώ . ὑπερήδομαι δέ οὗτος ὁ βασιλεύς , καί γάρ βοάω ὁ ἐν ὁ ἱερός πλῆθος συντίθημι ὁ λόγος , τίς σύ φημί Νέρων ἀρχή φαίνω ; καί ὁ Ἀπολλώνιος Νέρων λέγω κιθάρα μέν ἴσως οἶδα ἁρμόζω , ὁ δέ ἀρχή αἰσχύνω ἄνεσις καί ἐπίτασις . σύμμετρος οὖν φημί κελεύω εἰμί ὁ ἄρχων ; οὐ ἐγώ , λέγω θεός δέ ὁ ἰσότης μεσότης ὁρίζω . ἀγαθός δέ οὗτος σύμβουλος καί ὅδε ὁ ἀνήρ ὁ Δίων δείκνυμι καί ὁ Εὐφράτης μήπω αὐτός εἰς διαφορά ἥκω . τότε δή ἀνέχω ὁ βασιλεύς ὁ χείρ ὦ Ζεύς φημί σοφός μέν ἐγώ ἄρχω , σοφός δέ ἐγώ . καί ἐπιστρέφω ἑαυτοῦ εἰς ὁ Αἰγύπτιος ἀρύω , λέγω ὡς Νεῖλος καί ἐγώ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.30
ἐπιθειάσας δʼ ὁ Ἀπολλώνιος τῷ λόγῳ , Ζεῦ ἔφη Καπιτώλιε , σὲ γὰρ τῶν παρόντων πραγμάτων βραβευτὴν οἶδα , φύλαττε σεαυτὸν μὲν τούτῳ , σεαυτῷ δὲ τοῦτον · τὸν γὰρ νεών , ὃν χθὲς ἄδικοι χεῖρες ἐνέπρησαν , τόνδε σοὶ τὸν ἄνδρα ἀναστῆσαι πέπρωται . θαυμάσαντος δὲ τοῦ βασιλέως τὸν λόγον αὐτὰ εἶπεν αὐτὰ δηλώσει καὶ μηδὲν ἐμοῦ δέου , πέραινε δέ , ἃ ὀρθῶς ἐβουλεύσω . ξυμβεβήκει δὲ ἄρα κατὰ τὴν Ῥώμην Δομετιανὸν μὲν τὸν Οὐεσπασιανοῦ παῖδα παρατετάχθαι πρὸς τὸν Βιτέλιον ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ πατρός , πολιορκίας δʼ αὐτὸν περισχούσης ἐν τῷ Καπιτωλίῳ τὸν μὲν διαπεφευγέναι τοὺς πολιορκοῦντας , τὸν νεὼν δʼ ἐμπεπρῆσθαι καὶ τῷ Ἀπολλωνίῳ φαίνεσθαι πολλῷ θᾶττον ἢ εἰ κατʼ Αἴγυπτον ἐπράττετο . τοσαῦτα σπουδάσαντες ὁ μὲν ἀπῆλθε τοῦ βασιλέως εἰπὼν μὴ ξυγχωρεῖν αὐτῷ τὰ Ἰνδῶν πάτρια κατὰ μεσημβρίαν ἄλλο τι παρʼ ἃ ἐκεῖνοι πράττουσι ʽπράττεινʼ , ὁ δὲ ἀνέλαμπέ τε ἔτι μᾶλλον καὶ οὐ ξυνεχώρει τοῖς πράγμασι διαφεύγειν ἑαυτόν , ἀλλʼ ὡς βεβαίων τε καὶ αὐτῷ καθωμολογημένων εἴχετο διʼ ἃ ἤκουσεν .
Lemmas: ἐπιθειάζω δέ ὁ Ἀπολλώνιος ὁ λόγος , Ζεύς φημί Καπιτώλιος , σύ γάρ ὁ πάρειμι πρᾶγμα βραβεύς οἶδα , φυλάσσω σεαυτοῦ μέν οὗτος , σεαυτοῦ δέ οὗτος · ὁ γάρ ναός , ὅς χθές ἄδικος χείρ ἐμπίμπρημι , ὅδε σύ ὁ ἀνήρ ἀνίστημι πόρω . θαυμάζω δέ ὁ βασιλεύς ὁ λόγος αὐτός λέγω αὐτός δηλόω καί μηδείς ἐγώ δέω , περαίνω δέ , ὅς ὀρθός βουλεύω . συμβαίνω δέ ἄρα κατά ὁ Ῥώμη Δομετιανός μέν ὁ Οὐεσπασιανός παῖς παρατάσσω πρός ὁ Βιτέλιος ὑπέρ ὁ ἀρχή ὁ πατήρ , πολιορκία δέ αὐτός περιέχω ἐν ὁ Καπετώλιον ὁ μέν διαφεύγω ὁ πολιορκέω , ὁ ναός δέ ἐμπίμπρημι καί ὁ Ἀπολλώνιον φαίνω πολύς ταχύς ἤ εἰ κατά Αἴγυπτος πράσσω . τοσοῦτος σπουδάζω ὁ μέν ἀπέρχομαι ὁ βασιλεύς λέγω μή συγχωρέω αὐτός ὁ Ἰνδός πάτριος κατά μεσημβρία ἄλλος τις παρά ὅς ἐκεῖνος πράσσω πράσσω , ὁ δέ ἀναλάμπω τε ἔτι μάλα καί οὐ συγχωρέω ὁ πρᾶγμα διαφεύγω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὡς βέβαιος τε καί αὐτός καθομολογέω ἔχω διά ὅς ἀκούω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.31
τῇ δʼ ὑστεραίᾳ περὶ ὄρθρον ἐπὶ τὰ βασίλεια ἥκων ὁ Ἀπολλώνιος ἤρετο τοὺς δορυφόρους , ὅ τι βασιλεὺς πράττοι , οἱ δὲ ἐγρηγορέναι τε αὐτὸν πάλαι ἔφασαν καὶ πρὸς ἐπιστολαῖς εἶναι . καὶ ἀκούσας τοῦτο ἀπῆλθεν εἰπὼν πρὸς τὸν Δάμιν ὁ ἀνὴρ ἄρξει . ἐπανελθὼν δὲ περὶ ἥλιον ἀνίσχοντα Δίωνα μὲν καὶ Εὐφράτην ἐπὶ θύραις εὗρε καὶ περὶ τῆς ξυνουσίας φιλοτίμως ἐρωτῶσι διῆλθε τὴν ἀπολογίαν , ἣν τοῦ βασιλέως ἤκουσε , τὰς δὲ αὑτοῦ δόξας ἀπεσιώπησεν . ἐσκληθεὶς δὲ πρῶτος ὦ βασιλεῦ , εἶπεν Εὐφράτης καὶ Δίων πάλαι σοι γνώριμοι ὄντες πρὸς θύραις εἰσὶν οὐκ ἀφρόντιδες τῶν σῶν · κάλει δὴ κἀκείνους ἐς κοινὸν λόγον , σοφὼ γὰρ τὼ ἄνδρε . ἀκλείστους ἔφη θύρας παρέχω σοφοῖς ἀνδράσι , σοὶ δὲ καὶ τὰ στέρνα ἀνεῷχθαι δοκεῖ τἀμά .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος περί ὄρθρος ἐπί ὁ βασίλεια ἥκω ὁ Ἀπολλώνιος ἔρομαι ὁ δορυφόρος , ὅς τις βασιλεύς πράσσω , ὁ δέ ἐγείρω τε αὐτός πάλαι φημί καί πρός ἐπιστολή εἰμί . καί ἀκούω οὗτος ἀπέρχομαι λέγω πρός ὁ Δάμις ὁ ἀνήρ ἄρχω . ἐπανέρχομαι δέ περί ἥλιος ἀνίσχω Δίων μέν καί Εὐφράτης ἐπί θύρα εὑρίσκω καί περί ὁ συνουσία φιλότιμος ἐρωτάω διέρχομαι ὁ ἀπολογία , ὅς ὁ βασιλεύς ἀκούω , ὁ δέ ἑαυτοῦ δόξα ἀποσιωπάω . εἰσκαλέω δέ πρῶτος ὦ βασιλεύς , λέγω Εὐφράτης καί Δίων πάλαι σύ γνώριμος εἰμί πρός θύρα εἰμί οὐ ἄφροντις ὁ σός · καλέω δή ἐκεῖνος εἰς κοινός λόγος , σοφός γάρ ὁ ἀνήρ . ἄκλειστος φημί θύρα παραχώννυμι σοφός ἀνήρ , σύ δέ καί ὁ στέρνον ἀνοίγνυμι δοκέω ἐμός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.32
ἐπεὶ δὲ ἐσεκλήθησαν , ὑπὲρ μὲν τῆς ἐμαυτοῦ διανοίας , εἶπεν ὦ ἄνδρες , ἀπολελόγημαι χθὲς Ἀπολλωνίῳ τῷ γενναίῳ . ἠκούσαμεν ἦ δʼ ὁ Δίων τῆς ἀπολογίας , καὶ νοῦν εἶχε . τήμερον δὲ εἶπεν ὦ φίλε Δίων , ξυμφιλοσοφήσωμεν ὑπὲρ τῶν βεβουλευμένων , ἵνʼ ὡς κάλλιστα καὶ κατὰ σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων πάντα πράττοιμι · ἐννοῶν γὰρ πρῶτον μὲν τὸν Τιβέριον , ὡς ἐς τὸ ἀπάνθρωπόν τε καὶ ὠμὸν τὴν ἀρχὴν μετέστησεν , εἶτα τὸν ἐπʼ ἐκείνῳ Γάιον , ὡς διονυσομανῶν καὶ λυδίζων τὴν στολὴν καὶ πολέμους νικῶν οὐκ ὄντας ἐς πάντα τὰ Ῥωμαίων αἰσχρῶς ἐβάκχευσεν , εἶτα τὸν χρηστὸν Κλαύδιον , ὡς ὑπὸ γυναίων ἡττηθεὶς ἐπελάθετο τοῦ ἄρχειν , ἀλλὰ καὶ τοῦ ζῆν , ἀπέθανε γὰρ ὑπʼ αὐτῶν , ὥς φασι , Νέρωνος δὲ τί ἂν καθαπτοίμην εἰπόντος Ἀπολλωνίου βραχὺν καὶ ἀθρόον λόγον περὶ ἀνέσεώς τε καὶ ἐπιτάσεως , αἷς Νέρων τὴν ἀρχὴν ᾔσχυνε ; τί δʼ ἂν περὶ ὧν Γάλβας ξυνέταττεν , εἴποιμι , ὃς ἐπʼ ἀγορᾶς μέσης ἀπέθανεν ἡταιρημένους ἐσποιῶν ἑαυτῷ ἑαυτῷ παῖδας τὸν Ὄθωνα καὶ τὸν Πείσωνα ; εἰ δὲ καὶ Βιτελίῳ τῷ πάντων ἀσελγεστάτῳ τὴν ἀρχὴν παραδοίημεν , ἀναβιῴη Νέρων · ὁρῶν οὖν , ὦ ἄνδρες , ὑφʼ ὧν εἶπον τυραννίδων διαβεβλημένον τὸ ἄρχειν ξυμβούλους ὑμᾶς ποιοῦμαι , πῶς ἂν διαθείμην αὐτὸ προσκεκρουκὸς ἤδη τοῖς ἀνθρώποις . πρὸς ταῦτα ὁ Ἀπολλώνιος αὐλητὴς ἔφη τῶν πάνυ σοφῶν τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς παρὰ τοὺς φαυλοτέρους τῶν αὐλητῶν ἔπεμπε μαθησομένους , πῶς δεῖ μὴ αὐλεῖν · τὸ μὲν δή , πῶς δεῖ μὴ ἄρχειν , μεμάθηκας , ὦ βασιλεῦ , παρὰ τούτων , οἳ πονηρῶς ἦρξαν , τὸ δʼ , ὅπως δεῖ ἄρχειν , σπουδάσωμεν .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰσκαλέω , ὑπέρ μέν ὁ ἐμαυτοῦ διάνοια , λέγω ὦ ἀνήρ , ἀπολογέομαι χθές Ἀπολλώνιον ὁ γενναῖος . ἀκούω ἠμί δέ ὁ Δίων ὁ ἀπολογία , καί νόος ἔχω . σήμερον δέ λέγω ὦ φίλος Δίων , συμφιλοσοφέω ὑπέρ ὁ βουλεύω , ἵνα ὡς καλός καί κατά σωτηρία ὁ ἄνθρωπος πᾶς πράσσω · ἐννοέω γάρ πρῶτος μέν ὁ Τιβέριος , ὡς εἰς ὁ ἀπάνθρωπος τε καί ὠμός ὁ ἀρχή μεθίστημι , εἶτα ὁ ἐπί ἐκεῖνος Γάιος , ὡς διονυσομανέω καί Λυδίζω ὁ στολή καί πόλεμος νικάω οὐ εἰμί εἰς πᾶς ὁ Ῥωμαῖος αἰσχρός Βακχεύω , εἶτα ὁ χρηστός Κλαύδιος , ὡς ὑπό γύναιον ἡσσάομαι ἐπιλανθάνω ὁ ἄρχω , ἀλλά καί ὁ ζάω , ἀποθνῄσκω γάρ ὑπό αὐτός , ὡς φημί , Νέρων δέ τίς ἄν καθάπτω λέγω Ἀπολλώνιον βραχύς καί ἀθρόος λόγος περί ἄνεσις τε καί ἐπίτασις , ὅς Νέρων ὁ ἀρχή αἰσχύνω ; τίς δέ ἄν περί ὅς Γάλβα συντάσσω , λέγω , ὅς ἐπί ἀγορά μέσος ἀποθνῄσκω ἑταιρέω εἰσποιέω ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ παῖς ὁ Ὄθων καί ὁ Πείσων ; εἰ δέ καί Βιτέλιος ὁ πᾶς ἀσελγής ὁ ἀρχή παραδίδωμι , ἀναβιάω Νέρων · ὁράω οὖν , ὦ ἀνήρ , ὑπό ὅς λέγω τυραννίς διαβάλλω ὁ ἄρχω σύμβουλος σύ ποιέω , πῶς ἄν διατίθημι αὐτός προσκρούω ἤδη ὁ ἄνθρωπος . πρός οὗτος ὁ Ἀπολλώνιος αὐλητής φημί ὁ πάνυ σοφός ὁ ἑαυτοῦ μαθητής παρά ὁ φαῦλος ὁ αὐλητής πέμπω μανθάνω , πῶς δέω μή αὐλέω · ὁ μέν δή , πῶς δέω μή ἄρχω , μανθάνω , ὦ βασιλεύς , παρά οὗτος , ὅς πονηρός ἄρχω , ὁ δέ , ὅπως δέω ἄρχω , σπουδάζω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.38
μετὰ ταῦτα θύσας ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἱερῷ δωρεὰς ἐπήγγειλεν αὐτῷ δημοσίᾳ . ὁ δὲ ὥσπερ αἰτήσων τίνας δέ , εἶπεν ὦ βασιλεῦ , δωρεὰς δώσεις ; δέκα ἔφη νῦν , ἀφικομένῳ δὲ ἐς τὴν Ῥώμην τἀμὰ πάντα . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος οὐκοῦν ἔφη φείδεσθαί με χρὴ τῶν σῶν ὡς ἐμῶν καὶ μὴ σπαθᾶν αὐτὰ νῦν ἀποκεισόμενά μοι ἀθρόα · ἀλλʼ ἐπιμελήθητι τούτων , ὦ βασιλεῦ μᾶλλον , ἐοίκασι γὰρ δεομένοις . ἐδείκνυε δὲ ἄρα τοὺς περὶ τὸν Εὐφράτην . ὁ μὲν δὴ βασιλεὺς ἐκέλευσεν αἰτεῖν θαρροῦντας , ἐρυθριάσας δὲ ὁ Δίων διάλλαξόν με , βασιλεῦ , εἶπε πρὸς Ἀπολλώνιον τὸν διδάσκαλον ὑπὲρ ὧν ἀντιλέγειν αὐτῷ ἔδοξα μήπω πρότερον ἀντειπὼν τῷ ἀνδρί . ἐπαινέσας οὖν ὁ βασιλεὺς χθὲς ἔφη τοῦτο ἐγὼ ᾔτησα καὶ ὑπάρχει · ἀλλʼ αἴτει ὑπερ δωρεᾶς . καὶ ὁ Δίων Λασθένης ἔφη ἐστὶ μὲν ἐξ Ἀπαμείας τῆς ἐν τῷ Βιθυνῶν ἔθνει , ξυμφιλοσοφῶν δέ μοι χλαμύδος ἠράσθη καὶ στρατιώτου βίου · τοῦτον , ἐπειδὴ τρίβωνος πάλιν ἐρᾶν φησιν , ἄνες τῆς στρατείας , δεῖται δὲ αὐτὸς ταῦτα . χαριεῖ δὲ ἐμοὶ μὲν ἀποφῆναι αὐτὸν ἄνδρα ἀγαθόν , ἐκείνῳ δὲ ζῆν , ὡς βούλεται . ἀνείσθω , ἔφη δίδωμι δὲ αὐτῷ καὶ τὰ τῶν ἐστρατευμένων , ἐπειδὴ σοφίας ἐρᾷ καὶ σοῦ . καὶ μετὰ τοῦτον ἐς τὸν Εὐφράτην ἐπεστράφη , τῷ δὲ ἐπιστολὴ ξυνετέτακτο περὶ ὧν ᾔτει . τὴν μὲν δὴ ἐπιστολὴν ὤρεγεν , ὡς ἀναγνωσομένῳ καθʼ ἑαυτόν , βουληθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς παραδοῦναί τινα κατʼ αὐτοῦ λόγον ἀνέγνω δημοσίᾳ πᾶσιν · αἰτῶν δὲ ἐφαίνετο τὰ μὲν ἑαυτῷ , τὰ δὲ ἑτέροις , καὶ τῶν δωρεῶν αἱ μὲν χρήματα ἦσαν , αἱ δὲ ὑπὲρ χρημάτων . γελάσας οὖν ὁ Ἀπολλώνιος εἶτα ὑπὲρ δημοκρατίας ἔφη ξυνεβούλευες τοσαῦτα μέλλων αἰτήσειν βασιλέα ;
Lemmas: μετά οὗτος θύω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ ἱερός δωρεά ἐπαγγέλλω αὐτός δημοσίᾳ . ὁ δέ ὥσπερ αἰτέω τίς δέ , λέγω ὦ βασιλεύς , δωρεά δίδωμι ; δέκα φημί νῦν , ἀφικνέομαι δέ εἰς ὁ Ῥώμη ἐμός πᾶς . καί ὁ Ἀπολλώνιος οὐκοῦν φημί φείδομαι ἐγώ χρή ὁ σός ὡς ἐμός καί μή σπαθάω αὐτός νῦν ἀπόκειμαι ἐγώ ἀθρόος · ἀλλά ἐπιμελέομαι οὗτος , ὦ βασιλεύς μάλα , ἔοικα γάρ δέω . δείκνυμι δέ ἄρα ὁ περί ὁ Εὐφράτης . ὁ μέν δή βασιλεύς κελεύω αἰτέω θαρσέω , ἐρυθριάω δέ ὁ Δίων διαλλάσσω ἐγώ , βασιλεύς , λέγω πρός Ἀπολλώνιον ὁ διδάσκαλος ὑπέρ ὅς ἀντιλέγω αὐτός δοκέω μήπω πρότερος ἀντιλέγω ὁ ἀνήρ . ἐπαινέω οὖν ὁ βασιλεύς χθές φημί οὗτος ἐγώ αἰτέω καί ὑπάρχω · ἀλλά αἰτέω ὑπέρ δωρεά . καί ὁ Δίων Λασθένης φημί εἰμί μέν ἐκ Ἀπάμεια ὁ ἐν ὁ Βιθυνός ἔθνος , συμφιλοσοφέω δέ ἐγώ χλαμύς ἔραμαι καί στρατιώτης βίος · οὗτος , ἐπειδή τρίβων πάλιν ἐράω φημί , ἀνίημι ὁ στρατεία , δέω δέ αὐτός οὗτος . χαρίζω δέ ἐγώ μέν ἀποφαίνω αὐτός ἀνήρ ἀγαθός , ἐκεῖνος δέ ζάω , ὡς βούλομαι . ἀνέω , φημί δίδωμι δέ αὐτός καί ὁ ὁ στρατεύω , ἐπειδή σοφία ἐράω καί σύ . καί μετά οὗτος εἰς ὁ Εὐφράτης ἐπιστρέφω , ὁ δέ ἐπιστολή συντάσσω περί ὅς αἰτέω . ὁ μέν δή ἐπιστολή ὀρέγω , ὡς ἀναγιγνώσκω κατά ἑαυτοῦ , βούλομαι δέ ὁ βασιλεύς παραδίδωμι τις κατά αὐτός λόγος ἀναγιγνώσκω δημοσίᾳ πᾶς · αἰτέω δέ φαίνω ὁ μέν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἕτερος , καί ὁ δωρεά ὁ μέν χρῆμα εἰμί , ὁ δέ ὑπέρ χρῆμα . γελάω οὖν ὁ Ἀπολλώνιος εἶτα ὑπέρ δημοκρατία φημί συμβουλεύω τοσοῦτος μέλλω αἰτέω βασιλεύς ;
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.39
τὰ μὲν δὴ τῆς διαφορᾶς , ἣ Ἀπολλωνίῳ τε καὶ Εὐφράτῃ ἐγένετο , τοιάδε εὗρον , ἐξελάσαντος δὲ τοῦ βασιλέως καθήπτοντο ἀλλήλων ἐς τὸ φανερόν , ὁ μὲν Εὐφράτης ξὺν ὀργῇ τε καὶ λοιδορίαις , ὁ δʼ αὖ φιλοσόφως καὶ ξὺν ἐλέγχῳ μᾶλλον . ὁπόσα μὲν δὴ Εὐφράτου κατηγόρηκεν , ὡς παρὰ τὸ πρέπον φιλοσοφίᾳ πράττοντος , ἔξεστιν Ἀπολλωνίου μαθεῖν ἐκ τῶν πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῶν , πλείους γάρ , ἐμοὶ δὲ ἀφεκτέα τοῦ ἀνδρός , οὐ γὰρ ἐκεῖνον διαβαλεῖν προὐθέμην , ἀλλὰ παραδοῦναι τὸν Ἀπολλωνίου βίον τοῖς μήπω εἰδόσι . τὸ μέντοι περὶ τοῦ ξύλου λεγόμενον , λέγεται δὲ ἐπανατείνασθαι μὲν αὐτὸ διαλεγομένῳ τῷ Ἀπολλωνίῳ , μὴ καθικέσθαι δέ , οἱ μὲν πολλοὶ δεινότητι τοῦ πεπληξομένου προσγράφουσιν , ἐγὼ δὲ λογισμῷ τοῦ πλήξοντος , διʼ ὃν ἐγένετο κρείττων ὀργῆς νενικηκυίας ἤδη .
Lemmas: ὁ μέν δή ὁ διαφορά , ὅς Ἀπολλώνιον τε καί Εὐφράτης γίγνομαι , τοιόσδε εὑρίσκω , ἐξελαύνω δέ ὁ βασιλεύς καθάπτω ἀλλήλων εἰς ὁ φανερός , ὁ μέν Εὐφράτης σύν ὀργή τε καί λοιδορία , ὁ δέ αὖ φιλόσοφος καί σύν ἔλεγχος μάλα . ὁπόσος μέν δή Εὐφράτης κατηγορέω , ὡς παρά ὁ πρέπω φιλοσοφία πράσσω , ἔξεστι Ἀπολλώνιον μανθάνω ἐκ ὁ πρός αὐτός ἐπιστολή , πολύς γάρ , ἐγώ δέ ἀφεκτέον ὁ ἀνήρ , οὐ γάρ ἐκεῖνος διαβάλλω προτίθημι , ἀλλά παραδίδωμι ὁ Ἀπολλώνιον βίος ὁ μήπω οἶδα . ὁ μέντοι περί ὁ ξύλον λέγω , λέγω δέ ἐπανατείνω μέν αὐτός διαλέγω ὁ Ἀπολλώνιον , μή καθικνέομαι δέ , ὁ μέν πολύς δεινότης ὁ τίπηπληξομι προσγράφω , ἐγώ δέ λογισμός ὁ πλήσσω , διά ὅς γίγνομαι κρατύς ὀργή νικάω ἤδη .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.40
ἡ δὲ τοῦ Δίωνος φιλοσοφία ῥητορικωτέρα τῷ Ἀπολλωνίῳ ἐφαίνετο καὶ ἐς τὸ εὐφραῖνον κατεσκευασμένη μᾶλλον , ὅθεν διορθούμενος αὐτόν φησιν αὐλῷ καὶ λύρᾳ μᾶλλον ἢ λόγῳ θέλγε , καὶ πολλαχοῦ τῶν πρὸς Δίωνα ἐπιστολῶν ἐπιπλήττει τῇ δημαγωγίᾳ ταύτῃ .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Δίων φιλοσοφία ῥητορικός ὁ Ἀπολλώνιον φαίνω καί εἰς ὁ εὐφραίνω κατασκευάζω μάλα , ὅθεν διορθόω αὐτός φημί αὐλός καί λύρα μάλα ἤ λόγος θέλγω , καί πολλαχοῦ ὁ πρός Δίων ἐπιστολή ἐπιπλήσσω ὁ δημαγωγία οὗτος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.41
τὸ δὲ μὴ ἀφικέσθαι αὐτὸν παρὰ τὸν βασιλέα ἔτι , μηδὲ ξυγγενέσθαι οἱ μετὰ τὴν Αἴγυπτον καίτοι καλοῦντι καὶ πλεῖστα ὑπὲρ τούτου γράφοντι ὁπόθεν ξυνέβη , δηλῶσαι βούλομαι · Νέρων ἐλευθέραν ἀφῆκε τὴν Ἑλλάδα σωφρονέστερόν τι ἑαυτοῦ γνούς , καὶ ἐπανῆλθον αἱ πόλεις ἐς ἤθη Δωρικὰ καὶ Ἀττικὰ πάντα τε ἀνήβησε ξὺν ὁμονοίᾳ τῶν πόλεων , ὃ μηδὲ πάλαι ἡ Ἑλλὰς εἶχεν , Οὐεσπασιανὸς δὲ ἀφικόμενος ἀφείλετο αὐτὴν τοῦτο στάσεις προβαλλόμενος καὶ ἄλλα οὔπω τῆς ἐπὶ τοσόνδε ὀργῆς · ταῦτʼ οὖν οὐ μόνον τοῖς παθοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τῷ Ἀπολλωνίῳ πικρότερα τοῦ τῆς βασιλείας ἤθους ἔδοξεν , ὅθεν ἐπέστειλε τῷ βασιλεῖ ὧδε · Ἀπολλώνιος Οὐεσπασιανῷ βασιλεῖ χαίρειν . Ἐδουλώσω τὴν Ἐλλάδα , ὥς φασί , καὶ πλέον μὲν οἴει τι ἔχειν Ξέρξου , λέληθας δὲ ἔλαττον ἔχων Νέρωνος · Νέρων γὰρ ἔχων αὐτὸ παρῃτήσατο . ἔρρωσο . τῷ αὐτῷ . διαβεβλημένος οὕτω πρὸς Ἕλληνας , ὡς δουλοῦσθαι αὐτοὺς ἐλευθέρους ὄντας τί ἐμοῦ ξυνόντος δέῃ ; ἔρρωσο . τῷ αὐτῷ . Νέρων τοὺς Ἕλληνας παίζων ἠλευθέρωσε , σὺ δὲ αὐτοὺς σπουδάζων ἐδουλώσω . ἔρρωσο . τὰ μὲν δὴ διαβάλλοντα Οὐεσπασιανὸν Ἀπολλωνίῳ τοιάδε ἐγένετο , ἀκούων δʼ αὐτὸν εὖ διατιθέμενον τὴν μετὰ ταῦτα ἀρχὴν πᾶσαν οὐκ ἀφανὴς ἦν χαίρων καὶ ἡγούμενος ἑαυτῷ ἀγαθὸν πράττεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ μή ἀφικνέομαι αὐτός παρά ὁ βασιλεύς ἔτι , μηδέ συγγίγνομαι ἕ μετά ὁ Αἴγυπτος καίτοι καλέω καί πολύς ὑπέρ οὗτος γράφω ὁπόθεν συμβαίνω , δηλόω βούλομαι · Νέρων ἐλεύθερος ἀφίημι ὁ Ἑλλάς σώφρων τις ἑαυτοῦ γιγνώσκω , καί ἐπανέρχομαι ὁ πόλις εἰς ἦθος Δωρικός καί Ἀττικός πᾶς τε ἀνηβάω σύν ὁμόνοια ὁ πόλις , ὅς μηδέ πάλαι ὁ Ἑλλάς ἔχω , Οὐεσπασιανός δέ ἀφικνέομαι ἀφαιρέω αὐτός οὗτος στάσις προβάλλω καί ἄλλος οὔπω ὁ ἐπί τοσόσδε ὀργή · οὗτος οὖν οὐ μόνος ὁ πάσχω , ἀλλά καί ὁ Ἀπολλώνιον πικρός ὁ ὁ βασιλεία ἦθος δοκέω , ὅθεν ἐπιστέλλω ὁ βασιλεύς ὧδε · Ἀπολλώνιος Οὐεσπασιανός βασιλεύς χαίρω . δουλόω ὁ Ἑλλάς , ὡς φημί , καί πολύς μέν οἴομαι τις ἔχω Ξέρξης , λανθάνω δέ ἐλαχύς ἔχω Νέρων · Νέρων γάρ ἔχω αὐτός παραιτέομαι . ῥώννυμι . ὁ αὐτός . διαβάλλω οὕτως πρός Ἕλλην , ὡς δουλόω αὐτός ἐλεύθερος εἰμί τίς ἐγώ σύνειμι δέω ; ῥώννυμι . ὁ αὐτός . Νέρων ὁ Ἕλλην παίζω ἐλευθερόω , σύ δέ αὐτός σπουδάζω δουλόω . ῥώννυμι . ὁ μέν δή διαβάλλω Οὐεσπασιανός Ἀπολλώνιον τοιόσδε γίγνομαι , ἀκούω δέ αὐτός εὖ διατίθημι ὁ μετά οὗτος ἀρχή πᾶς οὐ ἀφανής εἰμί χαίρω καί ἡγέομαι ἑαυτοῦ ἀγαθός πράσσω .