ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.38
διαλέγεσθαι μὲν δὴ τὸν Ἀπολλώνιον πλείω τοιαῦτα , ἑαυτὸν δὲ ὁ Δάμις ἀπορεῖν μὲν ὑπὲρ τῶν παρόντων φησί , λύσιν δὲ αὐτῶν ὁρᾶν οὐδεμίαν , πλὴν ὅσαι παρὰ τῶν θεῶν εὐξαμένοις τισὶ κἀκ πολλῷ χαλεπωτέρων ἦλθον , ὀλίγον δὲ πρὸ μεσημβρίας ὦ Τυανεῦ , φάναι , σφόδρα γὰρ δὴ χαίρειν αὐτὸν τῇ προσρήσει τί πεισόμεθα ; ὅ γε ἐπάθομεν , ἔφη πέρα δʼ οὐδέν , οὐδὲ ἀποκτενεῖ ἡμᾶς οὐδείς . καὶ τίς εἶπεν οὕτως ἄτρωτος ; λυθήσῃ δὲ πότε ; τὸ μὲν ἐπὶ τῷ δικάσαντι ἔφη τήμερον , τὸ δὲ ἐπʼ ἐμοὶ ἄρτι . καὶ εἰπὼν ταῦτα ἐξήγαγε τὸ σκέλος τοῦ δεσμοῦ καὶ πρὸς τὸν Δάμιν ἔφη ἐπίδειξιν πεποίημαί σοι τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐμαυτοῦ καὶ θάρρει . τότε πρῶτον ὁ Δάμις φησὶν ἀκριβῶς ξυνεῖναι τῆς Ἀπολλωνίου φύσεως , ὅτι θεία τε εἴη καὶ κρείττων ἀνθρώπου , μὴ γὰρ θύσαντα , πῶς γὰρ ἐν δεσμωτηρίῳ ; μηδʼ εὐξάμενόν τι , μηδὲ εἰπόντα καταγελάσαι τοῦ δεσμοῦ καὶ ἐναρμόσαντα αὖ τὸ σκέλος τὰ τοῦ δεδεμένου πράττειν .
Lemmas: διαλέγω μέν δή ὁ Ἀπολλώνιον πολύς τοιοῦτος , ἑαυτοῦ δέ ὁ Δάμις ἀπορέω μέν ὑπέρ ὁ πάρειμι φημί , λύσις δέ αὐτός ὁράω οὐδείς , πλήν ὅσος παρά ὁ θεός εὔχομαι τις ἐκ πολύς χαλεπός ἔρχομαι , ὀλίγος δέ πρό μεσημβρία ὦ Τυανεύς , φημί , σφόδρα γάρ δή χαίρω αὐτός ὁ πρόσρησις τίς πείθω ; ὅς γε πάσχω , φημί πέρα δέ οὐδείς , οὐδέ ἀποκτείνω ἐγώ οὐδείς . καί τίς λέγω οὕτως ἄτρωτος ; λύω δέ πότε ; ὁ μέν ἐπί ὁ δικάζω φημί σήμερον , ὁ δέ ἐπί ἐγώ ἄρτι . καί λέγω οὗτος ἐξάγω ὁ σκέλος ὁ δεσμός καί πρός ὁ Δάμις φημί ἐπίδειξις ποιέω σύ ὁ ἐλευθερία ὁ ἐμαυτοῦ καί θαρσέω . τότε πρῶτος ὁ Δάμις φημί ἀκριβής συνίημι ὁ Ἀπολλώνιον φύσις , ὅτι θεῖος τε εἰμί καί κρατύς ἄνθρωπος , μή γάρ θύω , πῶς γάρ ἐν δεσμωτήριον ; μηδέ εὔχομαι τις , μηδέ λέγω καταγελάω ὁ δεσμός καί ἐναρμόζω αὖ ὁ σκέλος ὁ ὁ δέω πράσσω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.40
Ἐνδειξαμένου δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου τῷ Δάμιδι ἑαυτὸν καὶ πλείω διαλεχθέντος , ἐπέστη τις περὶ μεσημβρίαν σημαίνων ἀπὸ γλώττης τοσαῦτα · ἀφίησί σε ὁ βασιλεύς , Ἀπολλώνιε , τούτων τῶν δεσμῶν Αἰλιανοῦ ξυμβουλεύσαντος , τὸ δὲ ἐλευθέριον δεσμωτήριον ξυγχωρεῖ οἰκεῖν , ἔστʼ ἄν ᾖ ἡ ἀπολογία , ἐς ἡμέραν δὲ ἴσως ἀπολογήσῃ πέμπτην . τίς οὖν ἔφη ὁ μετασκευάσων με ἐνθένδε ; ἐγώ , εἶπε καὶ ἕπου . καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ ἐν τῷ ἐλευθερίῳ δεσμωτηρίῳ περιέβαλλον πάντες , ὡς οὐδʼ οἰηθεῖσιν αὐτοῖς ἐπανήκοντα . ὃν γὰρ δὴ πόθον ἴσχουσι πατρὸς παῖδες ἐς νουθετήσεις καθισταμένου σφίσιν ἡδείας τε καὶ ξυμμέτρους ἢ τὰ ἐφʼ ἡλικίας ἀφερμηνεύοντος , τὸν αὐτὸν κἀκεῖνοι τοῦ Ἀπολλωνίου εἶχον καὶ ὡμολόγουν ταῦτα , ὁ δʼ οὐκ ἐπαύετο ἀεί τι ξυμβουλεύων .
Lemmas: ἐνδείκνυμι δέ ὁ Ἀπολλώνιον ὁ Δάμις ἑαυτοῦ καί πολύς διαλέγω , ἐφίστημι τις περί μεσημβρία σημαίνω ἀπό γλῶσσα τοσοῦτος · ἀφίημι σύ ὁ βασιλεύς , Ἀπολλώνιος , οὗτος ὁ δεσμός Αἰλιανός συμβουλεύω , ὁ δέ ἐλευθέριος δεσμωτήριον συγχωρέω οἰκέω , ἔστε ἄν εἰμί ὁ ἀπολογία , εἰς ἡμέρα δέ ἴσως ἀπολογέομαι πέμπτος . τίς οὖν φημί ὁ μετασκευάζω ἐγώ ἐνθένδε ; ἐγώ , λέγω καί ἕπομαι . καί ὁράω αὐτός ὁ ἐν ὁ ἐλευθέριος δεσμωτήριον περιβάλλω πᾶς , ὡς οὐδέ οἴομαι αὐτός ἐπανήκω . ὅς γάρ δή πόθος ἴσχω πατήρ παῖς εἰς νουθέτησις καθίστημι σφεῖς ἡδύς τε καί σύμμετρος ἤ ὁ ἐπί ἡλικία ἀφερμηνεύω , ὁ αὐτός ἐκεῖνος ὁ Ἀπολλώνιον ἔχω καί ὁμολογέω οὗτος , ὁ δέ οὐ παύω ἀεί τις συμβουλεύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.41
καλέσας δὲ τῆς ὑστεραίας τὸν Δάμιν ἐμοὶ μὲν ἔφη τὰ τῆς ἀπολογίας ἐς τὴν προειρημένην ἡμέραν ἔσται , σὺ δὲ τὴν ἐπὶ Δικαιαρχίας βάδιζε , λῷον γὰρ πεζῇ ἰέναι , κἂν προσείπῃς Δημήτριον , στρέφου περὶ τὴν θάλατταν , ἐν ᾗ ἐστιν ἡ Καλυψοῦς νῆσος , ἐπιφανέντα γάρ με ἐκεῖ ὄψει . ζῶντα ἔφη ὁ Δάμις ἢ τί ; γελάσας δὲ ὁ Ἀπολλώνιος ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι , ζῶντα , εἶπεν ὡς δὲ σὺ οἴει , ἀναβεβιωκότα . ὁ μὲν δὴ ἀπελθεῖν φησιν ἄκων καὶ μήτʼ ἀπογιγνώσκων ὡς ἀπολουμένου μήτʼ εὔελπις ὡς οὐκ ἀπολεῖται . καὶ τριταῖος μὲν ἐλθεῖν ἐς Δικαιαρχίαν , ἀκοῦσαι δὲ καὶ περὶ τοῦ χειμῶνος , ὃς περὶ τὰς ἡμέρας ἐκείνας ἐγένετο , ὅτι πνεῦμα ὕπομβρον καταῤῥαγὲν τῆς θαλάσσης τὰς μὲν κατέδυσε τῶν νεῶν , αἳ ἐκεῖσε ἔπλεον , τὰς δὲ ἐς Σικελίαν τε καὶ τὸν πορθμὸν ἀπεώσατο , καὶ ξυνεῖναι τότε ὑπὲρ ὅτου ἐκέλευσεν αὐτὸν πεζῇ κομίζεσθαι .
Lemmas: καλέω δέ ὁ ὑστεραῖος ὁ Δάμις ἐγώ μέν φημί ὁ ὁ ἀπολογία εἰς ὁ προλέγω ἡμέρα εἰμί , σύ δέ ὁ ἐπί Δικαιαρχίη βαδίζω , λωΐων γάρ πεζός ἔρχομαι , ἐάν προσλέγω Δημήτριος , στρέφω περί ὁ θάλασσα , ἐν ὅς εἰμί ὁ Καλυψώ νῆσος , ἐπιφαίνω γάρ ἐγώ ἐκεῖ ὁράω . ζάω φημί ὁ Δάμις ἤ τίς ; γελάω δέ ὁ Ἀπολλώνιος ὡς μέν ἐγώ οἴομαι , ζάω , λέγω ὡς δέ σύ οἴομαι , ἀναβιόω . ὁ μέν δή ἀπέρχομαι φημί ἄκων καί μήτε ἀπογιγνώσκω ὡς ἀπόλλυμι μήτε εὔελπις ὡς οὐ ἀπόλλυμι . καί τριταῖος μέν ἔρχομαι εἰς Δικαιαρχίη , ἀκούω δέ καί περί ὁ χειμών , ὅς περί ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος γίγνομαι , ὅτι πνεῦμα ὕπομβρος καταρρήγνυμι ὁ θάλασσα ὁ μέν καταδύω ὁ ναῦς , ὅς ἐκεῖσε πλέω , ὁ δέ εἰς Σικελία τε καί ὁ πορθμός ἀπωθέω , καί συνίημι τότε ὑπέρ ὅστις κελεύω αὐτός πεζός κομίζω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.1
ἴωμεν ἐς τὸ δικαστήριον ἀκροασόμενοι τοῦ ἀνδρὸς ἀπολογουμένου ὑπὲρ τῆς αἰτίας , ἡλίου γὰρ ἐπιτολαὶ ἤδη καὶ ἀνεῖται τοῖς ἐλλογίμοις ἡ ἐς αὐτὸ πάροδος , τὸν βασιλέα τε οἱ ξυνδιαιτώμενοί φασι μηδὲ σίτου ἅψασθαι , διορῶντα , οἶμαι , τὰ ἐν τῇ δίκῃ · καὶ γάρ τι καὶ βιβλίον πρόχειρον ἔχειν αὐτὸν τὰ μὲν ξὺν ὀργῇ , τὰ δὲ ἧττον . ἀνατυποῦσθαι δὲ χρὴ οἷον ἀχθόμενον τοῖς νόμοις , ἐπειδὴ εὗρον δικαστήρια .
Lemmas: ἔρχομαι εἰς ὁ δικαστήριον ἀκροάομαι ὁ ἀνήρ ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ αἰτία , ἥλιος γάρ ἐπιτολή ἤδη καί ἀνίημι ὁ ἐλλόγιμος ὁ εἰς αὐτός πάροδος , ὁ βασιλεύς τε ὁ συνδιαιτάομαι φημί μηδέ σῖτος ἅπτω , διοράω , οἴομαι , ὁ ἐν ὁ δίκη · καί γάρ τις καί βιβλίον πρόχειρος ἔχω αὐτός ὁ μέν σύν ὀργή , ὁ δέ ἥσσων . ἀνατυπόω δέ χρή οἷος ἄχθομαι ὁ νόμος , ἐπειδή εὑρίσκω δικαστήριον .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.2
ἐντευξόμεθα δὲ καὶ τῷ ἀνδρὶ διαλέξεσθαι ἡγουμένῳ μᾶλλον ἢ δραμεῖσθαί τινα ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγῶνα , τουτὶ δʼ ἂν τεκμηραίμεθα τοῖς γε πρὸ τοῦ δικαστηρίου · προϊὼν γὰρ ἤρετο τὸν γραμματέα , ὑφʼ οὗ ἤγετο , οἷ βαδίζοιεν , τοῦ δὲ ἐς τὸ δικαστήριον ἡγεῖσθαι αὐτῷ φήσαντος δικάσομαι ἔφη πρὸς τίνα ; πρός γε τὸν σεαυτοῦ εἶπε κατήγορον , δικάσει δὲ ὁ βασιλεύς . ἐμοὶ δὲ ἔφη καὶ τῷ βασιλεῖ τίς ὁ δικάσων ; δείξω γὰρ αὐτὸν φιλοσοφίαν ἀδικοῦντα . καὶ τίς εἶπε βασιλεῖ φιλοσοφίας λόγος , κἂν ἀδικῶν ταύτην τύχῃ ; ἀλλὰ φιλοσοφίᾳ πολὺς ἔφη βασιλέως , ἵνʼ ἐπιτηδείως ἄρχῃ . ἐπαινέσας δὲ ὁ γραμματεύς , καὶ γὰρ δὴ καὶ μετρίως διέκειτο πρὸς τὸν Ἀπολλώνιον , ὡς καὶ καταρχὰς ἐδείκνυ , πόσῳ δὲ εἶπε τὸν λόγον διαμετρήσεις ὕδατι ; τουτὶ γάρ με χρὴ πρὸ τῆς δίκης εἰδέναι . εἰ μὲν ὁπόσα ἔφη ἀπαιτεῖ ἡ δίκη , ξυγχωρεῖ μοι λέγειν , οὐκ ἂν φθάνοι διαμετρηθεὶς οὐδὲ ὁ Θύμβρις , εἰ δὲ ὁπόσα ἐρήσεται , μέτρον τοῦ ἀποκρινομένου ὁ ἐρωτῶν . ἐναντίας εἶπεν ἀρετὰς ἐπήσκησας βραχυλογεῖν τε καὶ μακρηγορεῖν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν φάσκων . οὐκ ἐναντίας , ἔφη ἀλλʼ ὁμοίας · ὁ γὰρ θάτερον ἱκανὸς οὐδὲν ἂν θατέρου λείποιτο . καὶ ξυμμετρία δὲ ἀμφοῖν ξυγκειμένη τρίτη μὲν οὐκ ἂν φαίην , πρώτη δʼ ἂν εἴη ἀρετὴ λόγου , ἐγὼ δὲ καὶ τὸ σιωπᾶν ἐν δικαστηρίῳ τετάρτην ἀρετὴν οἶδα . ἀνόνητόν γε εἶπε σεαυτῷ καὶ παντὶ τῷ κινδυνεύειν μέλλοντι . καὶ μὴν καὶ Σωκράτην ἔφη τὸν Ἀθηναῖον μέγα ὤνησεν , ὅτε ἔφυγε τὴν γραφήν . καὶ πῶς ὤνησεν εἶπε τόν , ἐπειδὴ ἐσιώπα , ἀποθανόντα ; οὐκ ἀπέθανεν , ἔφη Ἀθηναῖοι δὲ ᾤοντο .
Lemmas: ἐντυγχάνω δέ καί ὁ ἀνήρ διαλέγω ἡγέομαι μάλα ἤ τρέχω τις ὑπέρ ὁ ψυχή ἀγών , οὗτος δέ ἄν τεκμαίρομαι ὁ γε πρό ὁ δικαστήριον · προέρχομαι γάρ ἔρομαι ὁ γραμματεύς , ὑπό ὅς ἄγω , οἷ βαδίζω , ὁ δέ εἰς ὁ δικαστήριον ἡγέομαι αὐτός φημί δικάζω φημί πρός τίς ; πρός γε ὁ σεαυτοῦ λέγω κατήγορος , δικάζω δέ ὁ βασιλεύς . ἐγώ δέ φημί καί ὁ βασιλεύς τίς ὁ δικάζω ; δείκνυμι γάρ αὐτός φιλοσοφία ἀδικέω . καί τίς λέγω βασιλεύς φιλοσοφία λόγος , ἐάν ἀδικέω οὗτος τυγχάνω ; ἀλλά φιλοσοφία πολύς φημί βασιλεύς , ἵνα ἐπιτήδειος ἄρχω . ἐπαινέω δέ ὁ γραμματεύς , καί γάρ δή καί μέτριος διάκειμαι πρός ὁ Ἀπολλώνιον , ὡς καί καταρχή δείκνυμι , πόσος δέ λέγω ὁ λόγος διαμετρέω ὕδωρ ; οὗτος γάρ ἐγώ χρή πρό ὁ δίκη οἶδα . εἰ μέν ὁπόσος φημί ἀπαιτέω ὁ δίκη , συγχωρέω ἐγώ λέγω , οὐ ἄν φθάνω διαμετρέω οὐδέ ὁ Θύμβρις , εἰ δέ ὁπόσος ἔρομαι , μέτρον ὁ ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω . ἐναντίος λέγω ἀρετή ἐπασκέω βραχυλογέω τε καί μακρηγορέω ὑπέρ ὁ αὐτός φάσκω . οὐ ἐναντίος , φημί ἀλλά ὅμοιος · ὁ γάρ ἕτερος ἱκανός οὐδείς ἄν ἕτερος λείπω . καί συμμετριάω δέ ἄμφω σύγκειμαι τρίτος μέν οὐ ἄν φημί , πρῶτος δέ ἄν εἰμί ἀρετή λόγος , ἐγώ δέ καί ὁ σιωπάω ἐν δικαστήριον τέταρτος ἀρετή οἶδα . ἀνόνητος γε λέγω σεαυτοῦ καί πᾶς ὁ κινδυνεύω μέλλω . καί μήν καί Σωκράτης φημί ὁ Ἀθηναῖος μέγας ὀνίνημι , ὅτε φεύγω ὁ γραφή . καί πῶς ὀνίνημι λέγω ὁ , ἐπειδή σιωπάω , ἀποθνῄσκω ; οὐ ἀποθνῄσκω , φημί Ἀθηναῖος δέ οἴομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.3
ὧδε μὲν παρεσκεύαστο πρὸς τὰ ἐκ τοῦ τυράννου πάντα , προεστῶτι δʼ αὐτῷ τοῦ δικαστηρίου προσελθὼν ἕτερος γραμματεὺς ὦ Τυανεῦ , ἔφη γυμνὸς ἔσελθε . λουσόμεθα οὖν εἶπεν ἢ δικασόμεθα ; οὐχ ὑπὲρ ἐσθῆτος ἔφη ταῦτα προείρηται , ἀλλʼ ἀπαγορεύει σοι ὁ βασιλεὺς μήτε περίαπτον μήτε βιβλίον μήτʼ ἄλλο γραμματεῖον ὅλως μηδὲν ἐσφέρειν ἐνταῦθα . μηδὲ νάρθηκα εἶπεν ἐπὶ τοὺς ἀνοήτως αὐτὸν ταῦτα πείθοντας ; ἀναβοήσας δὲ ὁ κατήγορος ὦ βασιλεῦ , πληγὰς ἔφη ἀπειλεῖ μοι ὁ γόης , ἐγὼ γάρ σε ταυτὶ πέπεικα . οὐκοῦν εἶπε σὺ μᾶλλον γόης , ἃ γὰρ μὴ ἐγὼ πέπεικά πω τὸν βασιλέα , ὡς οὐκ εἰμί , σὺ φῂς αὐτὸν ὡς εἴην πεπεικέναι . παρῆν δὲ τῷ κατηγόρῳ λοιδορουμένῳ ταῦτα καὶ τῶν Εὐφράτου τις ἀπελευθέρων , ὃν ἐλέγετο Εὐφράτης ἄγγελον τῶν ἐν Ἰωνίᾳ τοῦ Ἀπολλωνίου διαλέξεων στεῖλαι ὁμοῦ χρήμασιν , ἃ τῷ κατηγόρῳ ἐπεδόθη .
Lemmas: ὧδε μέν παρασκευάζω πρός ὁ ἐκ ὁ τύραννος πᾶς , προΐστημι δέ αὐτός ὁ δικαστήριον προσέρχομαι ἕτερος γραμματεύς ὦ Τυανεύς , φημί γυμνός εἰσέρχομαι . λούω οὖν λέγω ἤ δικάζω ; οὐ ὑπέρ ἐσθής φημί οὗτος προλέγω , ἀλλά ἀπαγορεύω σύ ὁ βασιλεύς μήτε περίαπτος μήτε βιβλίον μήτε ἄλλος γραμματεῖον ὅλος μηδείς εἰσφέρω ἐνταῦθα . μηδέ νάρθηξ λέγω ἐπί ὁ ἀνόητος αὐτός οὗτος πείθω ; ἀναβοάω δέ ὁ κατήγορος ὦ βασιλεύς , πληγή φημί ἀπειλέω ἐγώ ὁ γόης , ἐγώ γάρ σύ οὗτος πείθω . οὐκοῦν λέγω σύ μάλα γόης , ὅς γάρ μή ἐγώ πείθω πω ὁ βασιλεύς , ὡς οὐ εἰμί , σύ φημί αὐτός ὡς εἰμί πείθω . πάρειμι δέ ὁ κατήγορος λοιδορέω οὗτος καί ὁ Εὐφράτης τις ἀπελεύθερος , ὅς λέγω Εὐφράτης ἄγγελος ὁ ἐν Ἰωνία ὁ Ἀπολλώνιον διάλεξις στέλλω ὁμοῦ χρῆμα , ὅς ὁ κατήγορος ἐπιδίδωμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.4
τοιαῦτα ἠκροβολίσαντο πρὸ τῆς δίκης , τὰ δὲ ἐν αὐτῇ · κεκόσμητο μὲν τὸ δικαστήριον ὥσπερ ἐπὶ ξυνουσίᾳ πανηγυρικοῦ λόγου , μετεῖχον δὲ αὐτῆς οἱ ἐπίδηλοι πάντες ἀγῶνα ποιουμένου τοῦ βασιλέως ὅτι ἐν πλείστοις ἑλεῖν αὐτὸν ἐπὶ τῇ τῶν ἀνδρῶν αἰτίᾳ . ὁ δʼ οὕτω τι ὑπερεώρα τοῦ βασιλέως , ὡς μηδὲ ἐς αὐτὸν βλέπειν , ἐπηρεάσαντος δὲ τοῦ κατηγόρου τὴν ὑπεροψίαν καὶ κελεύσαντος ὁρᾶν αὐτὸν ἐς τὸν ἁπάντων ἀνθρώπων θεόν , ἀνέσχεν ὁ Ἀπολλώνιος τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐς τὸν ὄροφον ἐνδεικνύμενος μὲν τὸ ἐς τὸν Δία ὁρᾶν , τὸν δὲ ἀσεβῶς κολακευθέντα κακίω τοῦ κολακεύσαντος ἡγούμενος . ἐβόα καὶ τοιαῦτα ὁ κατήγορος ἤδη μέτρει , βασιλεῦ , ὕδωρ , εἰ γὰρ ξυγχωρήσεις αὐτῷ μῆκος λόγων , ἀπάγξει ἡμᾶς . ἔστι δέ μοι καὶ βιβλίον τοῦτο ξυγγεγραμμένον τὰς αἰτίας , ὑπὲρ ὧν χρὴ λέγειν αὐτόν , ἀπολογείσθω δὲ κατὰ μίαν .
Lemmas: τοιοῦτος ἀκροβολίζομαι πρό ὁ δίκη , ὁ δέ ἐν αὐτός · κοσμέω μέν ὁ δικαστήριον ὥσπερ ἐπί συνουσία πανηγυρικός λόγος , μετέχω δέ αὐτός ὁ ἐπίδηλος πᾶς ἀγών ποιέω ὁ βασιλεύς ὅτι ἐν πολύς αἱρέω αὐτός ἐπί ὁ ὁ ἀνήρ αἰτία . ὁ δέ οὕτως τις ὑπεροράω ὁ βασιλεύς , ὡς μηδέ εἰς αὐτός βλέπω , ἐπηρεάζω δέ ὁ κατήγορος ὁ ὑπεροψία καί κελεύω ὁράω αὐτός εἰς ὁ ἅπας ἄνθρωπος θεός , ἀνέχω ὁ Ἀπολλώνιος ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ ὄροφος ἐνδείκνυμι μέν ὁ εἰς ὁ Ζεύς ὁράω , ὁ δέ ἀσεβής κολακεύω κακός ὁ κολακεύω ἡγέομαι . βοάω καί τοιοῦτος ὁ κατήγορος ἤδη μετρέω , βασιλεύς , ὕδωρ , εἰ γάρ συγχωρέω αὐτός μῆκος λόγος , ἀπάγχω ἐγώ . εἰμί δέ ἐγώ καί βιβλίον οὗτος συγγράφω ὁ αἰτία , ὑπέρ ὅς χρή λέγω αὐτός , ἀπολογέομαι δέ κατά εἷς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.6
ἐπεὶ δὲ καὶ λόγος μὲν αὐτῷ ξυνεγράφη τις ὡς πρὸς ὕδωρ ἐς τὴν ἀπολογίαν ἀφήσοντι , ξυνεῖλε δὲ αὐτὸν ὁ τύραννος ἐς ἃς εἴρηκα ἐρωτήσεις , ἀναγεγράφθω καὶ ὁ λόγος . οὐκ ἀγνοῶ μὲν γάρ , ὅτι διαβαλοῦσιν αὐτὸν οἱ τὰς βωμολόχους ἰδέας ἐπαινοῦντες , ὡς ἧττον μέν , ἢ αὐτοί φασι δεῖν , κεκολασμένον , ὑπεραίροντα δὲ τοῖς τε ὀνόμασι καὶ ταῖς γνώμαις , τὸν δὲ ἄνδρα ἐνθυμουμένῳ οὔ μοι δοκεῖ ὁ σοφὸς ὑγιῶς ἂν ὑποκρίνεσθαι τὸ ἑαυτοῦ ἦθος πάρισα ἐπιτηδεύων καὶ ἀντίθετα καὶ κροτάλου δίκην κτυπῶν τῇ γλώττῃ , ῥητορικοῖς μὲν γὰρ πρὸς τρόπου ταῦτα καὶ οὐδὲ ἐκείνοις δεῖ · δεινότης γὰρ ἐν δικαστηρίοις ἡ μὲν φανερὰ κἂν διαβάλοι τινὰ ὡς ἐπιβουλεύοντα τοῖς ψηφιουμένοις , ἡ δʼ ἀφανὴς κἂν ἀπέλθοι κρατοῦσα , τὸ γὰρ λαθεῖν τοὺς δικάζοντας , ὡς δεινός ἐστιν , ἀληθεστέρα δεινότης . σοφῷ δὲ ἀνδρὶ ἀπολογουμένῳ , οὐ γὰρ κατηγορήσει γε ὁ σοφός , ἃ ἐπιτιμᾶν ἔρρωται , ἤθους τε δεῖ ἑτέρου παρὰ τοὺς δικανικοὺς ἄνδρας , λόγου τε κατεσκευασμένου μέν , μὴ δοκοῦντος δέ , καὶ ὑπόσεμνος ἔστω καὶ μὴ πολὺ ἀποδέων τοῦ ὑπερόπτης εἶναι ἔλεός τε ἀπέστω λέγοντος · ὁ γὰρ μὴ ἀντιβολῆσαι ξυγχωρῶν τί ἂν οὗτος ἐπὶ ἐλέῳ εἴποι ; τοιόσδε ὁ λόγος δόξει τοῖς γε μὴ μαλακῶς ἀκροασομένοις ἐμοῦ τε καὶ τοῦ ἀνδρός · ξυνετέθη γὰρ αὐτῷ ὧδε ·
Lemmas: ἐπεί δέ καί λόγος μέν αὐτός συγγράφω τις ὡς πρός ὕδωρ εἰς ὁ ἀπολογία ἀφίημι , συναιρέω δέ αὐτός ὁ τύραννος εἰς ὅς λέγω ἐρώτησις , ἀναγράφω καί ὁ λόγος . οὐ ἀγνοέω μέν γάρ , ὅτι διαβάλλω αὐτός ὁ ὁ βωμόλοχος ἰδέα ἐπαινέω , ὡς ἥσσων μέν , ἤ αὐτός φημί δέω , κολάζω , ὑπεραίρω δέ ὁ τε ὄνομα καί ὁ γνώμη , ὁ δέ ἀνήρ ἐνθυμέομαι οὐ ἐγώ δοκέω ὁ σοφός ὑγιής ἄν ὑποκρίνομαι ὁ ἑαυτοῦ ἦθος πάρισος ἐπιτηδεύω καί ἀντίθετος καί κρόταλον δίκη κτυπέω ὁ γλῶσσα , ῥητορικός μέν γάρ πρός τρόπος οὗτος καί οὐδέ ἐκεῖνος δέω · δεινότης γάρ ἐν δικαστήριον ὁ μέν φανερός ἄν διαβάλλω τις ὡς ἐπιβουλεύω ὁ ψηφίζω , ὁ δέ ἀφανής ἄν ἀπέρχομαι κρατέω , ὁ γάρ λανθάνω ὁ δικάζω , ὡς δεινός εἰμί , ἀληθής δεινότης . σοφός δέ ἀνήρ ἀπολογέομαι , οὐ γάρ κατηγορέω γε ὁ σοφός , ὅς ἐπιτιμάω ῥώννυμι , ἦθος τε δέω ἕτερος παρά ὁ δικανικός ἀνήρ , λόγος τε κατασκευάζω μέν , μή δοκέω δέ , καί ὑπόσεμνος εἰμί καί μή πολύς ἀποδέω ὁ ὑπερόπτης εἰμί ἔλεος τε ἄπειμι λέγω · ὁ γάρ μή ἀντιβολέω συγχωρέω τίς ἄν οὗτος ἐπί ἔλεος λέγω ; τοιόσδε ὁ λόγος δοκέω ὁ γε μή μαλακός ἀκροάομαι ἐγώ τε καί ὁ ἀνήρ · συντίθημι γάρ αὐτός ὧδε ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.8
ὧδε μὲν δὴ τῷ ἀνδρὶ τὰ ἐκ παρασκευῆς εἶχεν , ἐπὶ τελευτῇ δʼ εὗρον τοῦ λόγου τὰ τελευταῖα τοῦ προτέρου τὸ οὐ γάρ με κτενέεις , ἐπεὶ οὔτοι μόρσιμός εἰμι , καὶ τὰ πρὸ τούτου ἔτι , ἀφʼ ὧν τοῦτο . ἐπεὶ δὲ ἀπῆλθε τοῦ δικαστηρίου δαιμόνιόν τε καὶ οὐ ῥᾴδιον εἰπεῖν τρόπον , οὐκ ἔπαθεν ὁ τύραννος , ὅπερ οἱ πολλοὶ ᾤοντο · οἱ μὲν γὰρ ᾤοντο αὐτὸν σχέτλια ὑπὲρ τούτου βοήσεσθαι καὶ δίωξιν ποιήσεσθαι τοῦ ἀνδρὸς κηρύξειν τε ἐς τὴν αὑτοῦ πᾶσαν , μηδαμοῦ παριτητέα εἶναί οἱ , ὁ δʼ οὐδὲν τούτων , ὥσπερ ἀγωνιζόμενος πρὸς τὴν τῶν πολλῶν δόξαν ἢ ξυνιεὶς λοιπόν , ὅτι μηδὲν ἐπὶ τὸν ἄνδρα οἱ αὔταρκες . εἰ δʼ ὑπερεώρα , ξυμβαλώμεθα τοῖς ἐφεξῆς , φανείη γὰρ ἂν ξυνταραχθεὶς μᾶλλον ἢ καταφρονήσας ·
Lemmas: ὧδε μέν δή ὁ ἀνήρ ὁ ἐκ παρασκευή ἔχω , ἐπί τελευτή δέ εὑρίσκω ὁ λόγος ὁ τελευταῖος ὁ πρότερος ὁ οὐ γάρ ἐγώ κτείνω , ἐπεί οὔτοι μόρσιμος εἰμί , καί ὁ πρό οὗτος ἔτι , ἀπό ὅς οὗτος . ἐπεί δέ ἀπέρχομαι ὁ δικαστήριον δαιμόνιον τε καί οὐ ῥᾴδιος λέγω τρόπος , οὐ πάσχω ὁ τύραννος , ὅς ὁ πολύς οἴομαι · ὁ μέν γάρ οἴομαι αὐτός σχέτλιος ὑπέρ οὗτος βοάω καί δίωξις ποιέω ὁ ἀνήρ κηρύσσω τε εἰς ὁ ἑαυτοῦ πᾶς , μηδαμοῦ παριτητέα εἰμί ἕ , ὁ δέ οὐδείς οὗτος , ὥσπερ ἀγωνίζομαι πρός ὁ ὁ πολύς δόξα ἤ συνίημι λοιπός , ὅτι μηδείς ἐπί ὁ ἀνήρ ἕ αὐτάρκης . εἰ δέ ὑπεροράω , συμβάλλω ὁ ἐφεξῆς , φαίνω γάρ ἄν συνταράσσω μάλα ἤ καταφρονέω ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.9
ἠκροᾶτο μὲν γὰρ ἑτέρας ἐπʼ ἐκείνῃ δίκης , πόλις δʼ ἦν ἀγωνιζομένη πρὸς ἄνδρα ὑπὲρ διαθηκῶν , οἶμαι , διέφευγον δʼ αὐτὸν οὐ μόνον τὰ τῶν δικαζομένων ὀνόματα , ἀλλὰ καὶ ὁ νοῦς τῆς δίκης , ἀνόητοι μὲν γὰρ αἱ ἐρωτήσεις ἦσαν , αἱ δʼ ἀποκρίσεις οὐδʼ ὑπὲρ ὧν ἡ κρίσις · ἃ σφόδρα ἤλεγχε τὸν τύραννον , ὡς ἐξεπέπληκτό τε καὶ ἠπόρει διʼ αὐτὸ μάλιστα τὸ πεπεῖσθαι πρὸς τῶν κολακευόντων , ὅτι μηδὲν ἂν διαφύγοι αὐτόν .
Lemmas: ἀκροάομαι μέν γάρ ἕτερος ἐπί ἐκεῖνος δίκη , πόλις δέ εἰμί ἀγωνίζομαι πρός ἀνήρ ὑπέρ διαθήκη , οἴομαι , διαφεύγω δέ αὐτός οὐ μόνος ὁ ὁ δικάζω ὄνομα , ἀλλά καί ὁ νόος ὁ δίκη , ἀνόητος μέν γάρ ὁ ἐρώτησις εἰμί , ὁ δέ ἀπόκρισις οὐδέ ὑπέρ ὅς ὁ κρίσις · ὅς σφόδρα ἐλέγχω ὁ τύραννος , ὡς ἐκπλήσσω τε καί ἀπορέω διά αὐτός μάλα ὁ πείθω πρός ὁ κολακεύω , ὅτι μηδείς ἄν διαφεύγω αὐτός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.10
οὕτω τὸν τύραννον διαθεὶς καὶ παίγνιον τῆς ἑαυτοῦ φιλοσοφίας ἀποφήνας τὸν Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις φοβερὸν πᾶσι πρὸ μεσημβρίας μὲν ἀπῆλθε τοῦ δικαστηρίου , περὶ δείλην δʼ ἐν Δικαιαρχίᾳ ἐφάνη Δημητρίῳ τε καὶ Δάμιδι , καὶ τοῦτʼ ἄρʼ ἦν τὸ παρακελεύσασθαι αὐτὸν τῷ Δάμιδι μὴ περιμείναντι τὴν ἀπολογίαν πεζεῦσαι ἐς Δικαιαρχίαν · τὰ μὲν γὰρ βεβουλευμένα οὐ προὔλεγε , τὸν δʼ ἑαυτῷ ἐπιτηδειότατον ἐκέλευε πράττειν , ἃ τοῖς βεβουλευμένοις εἵπετο .
Lemmas: οὕτως ὁ τύραννος διατίθημι καί παίγνιον ὁ ἑαυτοῦ φιλοσοφία ἀποφαίνω ὁ Ἕλλην τε καί βάρβαρος φοβερός πᾶς πρό μεσημβρία μέν ἀπέρχομαι ὁ δικαστήριον , περί δείλη δέ ἐν Δικαιαρχίη φαίνω Δημήτριος τε καί Δᾶμις , καί οὗτος ἄρα εἰμί ὁ παρακελεύομαι αὐτός ὁ Δάμις μή περιμένω ὁ ἀπολογία πεζεύω εἰς Δικαιαρχίη · ὁ μέν γάρ βουλεύω οὐ προλέγω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ἐπιτήδειος κελεύω πράσσω , ὅς ὁ βουλεύω ἕπομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.11
ἐτύγχανε μὲν δὴ ὁ Δάμις τῆς προτεραίας ἀφιγμένος καὶ τῷ Δημητρίῳ ξυγγεγονὼς ὑπὲρ τῶν πρὸ τῆς δίκης , ὁ δʼ εὐλαβέστερον ἢ τὸν ὑπὲρ Ἀπολλωνίου ἀκροώμενον εἰκὸς διατεθεὶς ἦν ὑφʼ ὧν ἤκουσε , καὶ πάλιν τῆς ὑστεραίας ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἠρώτα , ξυναλύων αὐτῷ παρὰ τὴν θάλατταν , ἐν ᾗ τὰ περὶ τὴν Καλυψὼ μυθεύματα · ἀπεγίγνωσκον μὲν γὰρ ὡς οὐχ ἥξοντος , ἐπειδὴ τὰ τῆς τυραννίδος χαλεπὰ ἦν πᾶσι , τὰ δʼ ὑπʼ αὐτοῦ προσταττόμενα ἐτίμων διὰ τὴν φύσιν τοῦ ἀνδρός . ἀπειπόντες οὖν ἐκάθηντο ἐς τὸ νύμφαιον , ἐν ᾧ ὁ πίθος , λευκοῦ δʼ οὗτός ἐστι λίθου ξυνέχων πηγὴν ὕδατος οὔθʼ ὑπερβάλλουσαν τοῦ στομίου οὔτʼ , εἴ τις ἀπαντλοίη , ὑποδιδοῦσαν . διαλεχθέντες δʼ ὑπὲρ τῆς φύσεως τοῦ ὕδατος οὐ μάλα ἐσπουδακότως διὰ τὴν ἐπὶ τῷ ἀνδρὶ ἀθυμίαν ἐπανῆγον τὸν λόγον ἐς τὰ πρὸ τῆς δίκης .
Lemmas: τυγχάνω μέν δή ὁ Δάμις ὁ προτεραῖος ἀφικνέομαι καί ὁ Δημήτριος συγγίγνομαι ὑπέρ ὁ πρό ὁ δίκη , ὁ δέ εὐλαβής ἤ ὁ ὑπέρ Ἀπολλώνιον ἀκροάομαι ἔοικα διατίθημι εἰμί ὑπό ὅς ἀκούω , καί πάλιν ὁ ὑστεραῖος ὑπέρ ὁ αὐτός ἐρωτάω , συναλύω αὐτός παρά ὁ θάλασσα , ἐν ὅς ὁ περί ὁ Καλυψώ μύθευμα · ἀπογιγνώσκω μέν γάρ ὡς οὐ ἥκω , ἐπειδή ὁ ὁ τυραννίς χαλεπός εἰμί πᾶς , ὁ δέ ὑπό αὐτός προστάσσω τιμάω διά ὁ φύσις ὁ ἀνήρ . ἀπολέγω οὖν κάθημαι εἰς ὁ νύμφαιον , ἐν ὅς ὁ πίθος , λευκός δέ οὗτος εἰμί λίθος συνέχω πηγή ὕδωρ οὔτε ὑπερβάλλω ὁ στόμιον οὔτε , εἰ τις ἀπαντλέω , ὑποδίδωμι . διαλέγω δέ ὑπέρ ὁ φύσις ὁ ὕδωρ οὐ μάλα ἐσπουδάκοτος διά ὁ ἐπί ὁ ἀνήρ ἀθυμία ἐπανάγω ὁ λόγος εἰς ὁ πρό ὁ δίκη .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.13
τότε ἀναβοήσας Δημήτριος ἐγὼ μὲν ᾤμην σεσωσμένον ἀφῖχθαί σε , σοὶ δʼ ἀρχὴ κινδύνων ταῦτα , ξυλλήψεται γάρ σε καταγγελλόμενον καὶ πάσης ἀποστροφῆς εἰργόμενον . ὁ δʼ ἐρρῶσθαι τῷ Δημητρίου δέει φράζων εἰ γὰρ καὶ ὑμεῖς εἶπεν ὧδε αὐτῷ εὐάλωτοι ἦτε · ἀλλʼ ὅπως μὲν τἀκείνου νῦν ἔχει , ἐγὼ οἶδα · κολακευόντων γὰρ ἀεὶ λόγων ἀκροατὴς γιγνόμενος νῦν ἐπιπληττόντων ἠκρόαται , ῥήγνυνται δʼ ὑπὸ τῶν τοιούτων αἱ τύραννοι φύσεις καὶ περὶ ταῦτα χολῶσιν . ἐμοὶ δὲ ἀναπαύλης δεῖ γόνυ οὔπω κάμψαντι ἐκ τοῦ ἄθλου . καὶ ὁ Δάμις ἐγώ , Δημήριε , διεκείμην μὲν οὕτως ἔφη πρὸς τὰ τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς πράγματα , ὡς καὶ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἀπάγειν αὐτόν , ἐφʼ ἧς ἥκει , ξυνεβούλευες δέ που καὶ σὺ ταῦτα , ὡς μὴ ἐς κινδύνους ἑκουσίους τε καὶ χαλεποὺς ἴοι , ἐπεὶ δʼ ἐτύγχανε μὲν δεδεμένος , ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο , ἄπορα δʼ ἡγουμένῳ τὰ περὶ αὐτὸν ἐφʼ ἑαυτῷ ἔφη τὸ λελύσθαι εἶναι καὶ τὸ σκέλος ἐλευθερώσας τοῦ δεσμοῦ ἔδειξε , τότε πρῶτον κατενόησα τοῦ ἀνδρός , θεσπέσιόν τε εἶναι αὐτὸν καὶ κρείσσω τῆς ἡμεδαπῆς σοφίας · ὅθεν , εἰ καὶ χαλεπωτέροις τούτων ἐντύχοιμι , οὐδὲν ἂν δείσαιμι ὑπὸ τούτῳ καὶ κινδυνεύων . ἀλλʼ ἐπειδὴ πλησίον ἑσπέρα , βαδίζωμεν ἐς τὴν καταγωγὴν ἐπιμέλειαν ποιησόμενοι τοῦ ἀνδρός . καὶ ὁ Ἁπολλώνιος ὕπνου ἔφη δέομαι μόνου , τὰ δʼ ἄλλα ἐν ἴσῳ τίθεμαι λόγῳ , κἂν παρῇ τι αὐτῶν , κἂν ἀπῇ . μετὰ ταῦτα εὐξάμενος Ἀπόλλωνι καὶ ἔτι τῷ Ἡλίῳ παρῆλθεν ἐς τὴν οἰκίαν , ἣν ᾤκει ὁ Δημήτριος , καὶ τὼ πόδε ἀπονιψάμενος παρακελευσάμενός τε τοῖς ἀμφὶ τὸν Δάμιν δειπνεῖν , ἐπειδὴ ἄσιτοι αὐτῷ ἐφαίνοντο , ἔρριψεν ἐς τὴν κλίνην ἑαυτὸν καὶ ἐφυμνήσας τῷ ὕπνῳ τὸ Ὁμήρου ἔπος ἐκάθευδεν , ὡς οὐκ ἐπʼ ἀξίοις φροντίσαι τοῖς παροῦσιν .
Lemmas: τότε ἀναβοάω Δημήτριος ἐγώ μέν οἴομαι σῴζω ἀφικνέομαι σύ , σύ δέ ἀρχή κίνδυνος οὗτος , συλλαμβάνω γάρ σύ καταγγέλλω καί πᾶς ἀποστροφή ἔργω . ὁ δέ ῥώννυμι ὁ Δημήτριος δέος φράζω εἰ γάρ καί σύ λέγω ὧδε αὐτός εὐάλωτος εἰμί · ἀλλά ὅπως μέν ἐκεῖνος νῦν ἔχω , ἐγώ οἶδα · κολακεύω γάρ ἀεί λόγος ἀκροατής γίγνομαι νῦν ἐπιπλήσσω ἀκροάομαι , ῥήγνυμι δέ ὑπό ὁ τοιοῦτος ὁ τύραννος φύσις καί περί οὗτος χολάω . ἐγώ δέ ἀνάπαυλα δέω γόνυ οὔπω κάμπτω ἐκ ὁ ἆθλος . καί ὁ Δάμις ἐγώ , Δημήριε , διάκειμαι μέν οὕτως φημί πρός ὁ ὅδε ὁ ἀνήρ πρᾶγμα , ὡς καί ὁ ὁδός οὗτος ἀπάγω αὐτός , ἐπί ὅς ἥκω , συμβουλεύω δέ που καί σύ οὗτος , ὡς μή εἰς κίνδυνος ἑκούσιος τε καί χαλεπός ἔρχομαι , ἐπεί δέ τυγχάνω μέν δέω , ὡς ἐγώ φαίνω , ἄπορος δέ ἡγέομαι ὁ περί αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ φημί ὁ λύω εἰμί καί ὁ σκέλος ἐλευθερόω ὁ δεσμός δείκνυμι , τότε πρῶτος κατανοέω ὁ ἀνήρ , θεσπέσιος τε εἰμί αὐτός καί κρατύς ὁ ἡμεδαπός σοφία · ὅθεν , εἰ καί χαλεπός οὗτος ἐντυγχάνω , οὐδείς ἄν δείδω ὑπό οὗτος καί κινδυνεύω . ἀλλά ἐπειδή πλησίον ἑσπέρα , βαδίζω εἰς ὁ καταγωγή ἐπιμέλεια ποιέω ὁ ἀνήρ . καί ὁ Ἁπολλώνιος ὕπνος φημί δέω μόνος , ὁ δέ ἄλλος ἐν ἴσος τίθημι λόγος , ἐάν παρέρχομαι τις αὐτός , ἐάν ἀπέρχομαι . μετά οὗτος εὔχομαι Ἀπόλλων καί ἔτι ὁ Ἥλιος παρέρχομαι εἰς ὁ οἰκία , ὅς οἰκέω ὁ Δημήτριος , καί ὁ πούς ἀπονίζω παρακελεύομαι τε ὁ ἀμφί ὁ Δάμις δειπνέω , ἐπειδή ἄσιτος αὐτός φαίνω , ῥίπτω εἰς ὁ κλίνη ἑαυτοῦ καί ἐφυμνέω ὁ ὕπνος ὁ Ὅμηρος ἔπος καθεύδω , ὡς οὐ ἐπί ἄξιος φροντίζω ὁ πάρειμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.14
περὶ δὲ ὄρθρον ἐρομένου αὐτὸν τοῦ Δημητρίου , ποῖ τῆς γῆς τρέψοιτο , καὶ κτυπεῖσθαι δοκοῦντος τὰ ὦτα ὑπὸ ἐννοίας ἱππέων , οὓς ᾤετο ἐπικεῖσθαι ἤδη τῷ Ἀπολλωνίῳ διὰ τὴν ὀργὴν τοῦ τυράννου διώξεται μέν , ἔφη με οὐδὲ αὐτός , οὐδὲ ἕτερος , ἐμοὶ δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα ὁ πλοῦς ἔσται . σφαλερός γε , εἶπε τὸ γὰρ χωρίον φανερώτατον · ὃν δὲ μηδʼ ἂν ἐν τῷ ἀφανεῖ διαφύγοις , πῶς ἂν ἐν τῷ φανερῷ λάθοις ; οὐ δέομαι ἔφη λανθάνειν , εἰ γάρ , ὡς σὺ οἴει , τοῦ τυράννου ἡ γῆ πᾶσα , βελτίους οἱ ἐν τῷ φανερῷ ἀποθνήσκοντες τῶν ἐν τῷ ἀφανεῖ ζώντων . καὶ πρὸς τὸν Δάμιν αἰσθάνῃ ἔφη νεὼς ἀφιείσης ἐς Σικελίαν ; αἰσθάνομαι , εἶπε καὶ γὰρ ἐπὶ θαλάττῃ καταλύομεν καὶ ὁ κηρύττων ἀγχοῦ θυρῶν , στέλλεταί τε ἡ ναῦς ἤδη · ξυμβάλλομαι δʼ αὐτὸ τῇ τῶν ἐμπλεόντων βοῇ καὶ οἷς περὶ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀγκυρῶν πράττουσιν . ἐπιβῶμεν εἶπε τῆς νεὼς ταύτης , ὦ Δάμι , πλευσούμενοι νῦν μὲν ἐς Σικελίαν , ἐκεῖθεν δʼ ἐς Πελοπόννησον . ξυνδοκεῖ μοι , ἔφη
Lemmas: περί δέ ὄρθρος ἔρομαι αὐτός ὁ Δημήτριος , ποῖ ὁ γῆ τρέπω , καί κτυπέω δοκέω ὁ οὖς ὑπό ἔννοια ἱππεύς , ὅς οἴομαι ἐπίκειμαι ἤδη ὁ Ἀπολλώνιον διά ὁ ὀργή ὁ τύραννος διώκω μέν , φημί ἐγώ οὐδέ αὐτός , οὐδέ ἕτερος , ἐγώ δέ εἰς ὁ Ἑλλάς ὁ πλόος εἰμί . σφαλερός γε , λέγω ὁ γάρ χωρίον φανερός · ὅς δέ μηδέ ἄν ἐν ὁ ἀφανής διαφεύγω , πῶς ἄν ἐν ὁ φανερός λανθάνω ; οὐ δέω φημί λανθάνω , εἰ γάρ , ὡς σύ οἴομαι , ὁ τύραννος ὁ γῆ πᾶς , ἀγαθός ὁ ἐν ὁ φανερός ἀποθνῄσκω ὁ ἐν ὁ ἀφανής ζάω . καί πρός ὁ Δάμις αἰσθάνομαι φημί ναῦς ἀφίημι εἰς Σικελία ; αἰσθάνομαι , λέγω καί γάρ ἐπί θάλασσα καταλύω καί ὁ κηρύσσω ἀγχοῦ θύρα , στέλλω τε ὁ ναῦς ἤδη · συμβάλλω δέ αὐτός ὁ ὁ ἐμπλέω βοή καί ὅς περί ὁ ἀναίρεσις ὁ ἄγκυρα πράσσω . ἐπιβαίνω λέγω ὁ ναῦς οὗτος , ὦ Δάμις , πλέω νῦν μέν εἰς Σικελία , ἐκεῖθεν δέ εἰς Πελοπόννησος . συνδοκέω ἐγώ , φημί
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.16
νεανίσκου δὲ τῶν ἡκόντων Ἀθήνηθεν μάλα εὔνουν τὴν Ἀθηνᾶν εἶναι τῷ βασιλεῖ φήσαντος , πέπαυσο εἶπεν Ὀλυμπίασιν ὑπὲρ τούτων κροτῶν καὶ διαβάλλων τὴν θεὸν τῷ πατρί . ἐπιδιδόντος δὲ τοῦ νεανίσκου τῇ ἀχθηδόνι καὶ δίκαια πράττειν τὴν θεὸν φήσαντος , ἐπειδὴ καὶ ὁ βασιλεὺς τὴν ἐπώνυμον Ἀθηναίοις ἦρξεν εἴθε ἔφη καὶ ἐν Παναθηναίοις ἐπιστομίζων αὐτὸν τῇ μὲν προτέρᾳ τῶν ἀποκρίσεων , ὡς κακῶς εἰδότα περὶ τῶν θεῶν , εἰ τυράννοις αὐτοὺς εὔνους ἡγοῖτο , τῇ δὲ ἐφεξῆς , ὡς οὐκ ἀκόλουθα τοῖς ἐφʼ Ἁρμοδίῳ καὶ Ἀριστογείτονι ψηφιζομένων Ἀθηναίων , εἰ τοὺς ἄνδρας ἐκείνους τιμᾶν ἐπʼ ἀγορᾶς νομίζοντες ὑπὲρ ὧν ἐν Παναθηναίοις ἔδρασαν , τυράννοις λοιπὸν χαρίζονται τὸ κεχειροτονημένους
Lemmas: νεανίσκος δέ ὁ ἥκω Ἀθῆναι μάλα εὔνους ὁ Ἀθήνη εἰμί ὁ βασιλεύς φημί , παύω λέγω Ὀλυμπίασι ὑπέρ οὗτος κροτέω καί διαβάλλω ὁ θεός ὁ πατήρ . ἐπιδίδωμι δέ ὁ νεανίσκος ὁ ἀχθηδών καί δίκαιος πράσσω ὁ θεός φημί , ἐπειδή καί ὁ βασιλεύς ὁ ἐπώνυμος Ἀθηναῖος ἄρχω εἴθε φημί καί ἐν Παναθήναια ἐπιστομίζω αὐτός ὁ μέν πρότερος ὁ ἀπόκρισις , ὡς κακός οἶδα περί ὁ θεός , εἰ τύραννος αὐτός εὔνους ἡγέομαι , ὁ δέ ἐφεξῆς , ὡς οὐ ἀκόλουθος ὁ ἐπί Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων ψηφίζω Ἀθηναῖος , εἰ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος τιμάω ἐπί ἀγορά νομίζω ὑπέρ ὅς ἐν Παναθήναια δράω , τύραννος λοιπός χαρίζω ὁ χειροτονέω
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.17
αὑτῶν ἄρχειν , ξυμβουλεύοντος δʼ αὐτῷ τοῦ Δάμιδος ὑπὲρ χρημάτων , ἐπειδὴ τῶν ἐφοδίων σφίσι πάνυ σμικρὰ ἐλείπετο αὔριον ἔφη τούτου ἐπιμελήσομαι . καὶ παρελθὼν τῇ ὑστεραίᾳ ἐς τὸ ἱερὸν δός , εἶπεν , ὦ ἱερεῦ χιλίας μοι δραχμὰς ἀπὸ τῶν τοῦ Διὸς χρημάτων , εἰ μὴ σφόδρα οἴει χαλεπανεῖν αὐτόν . καὶ ὁ ἱερεὺς οὐχ ὑπὲρ τούτων ἔφη χαλεπανεῖ , ἀλλὰ μᾶλλον , εἰ μὴ πλείω λήψῃ .
Lemmas: ἑαυτοῦ ἄρχω , συμβουλεύω δέ αὐτός ὁ Δάμις ὑπέρ χρῆμα , ἐπειδή ὁ ἐφόδια σφεῖς πάνυ μικρός λείπω αὔριον φημί οὗτος ἐπιμελέομαι . καί παρέρχομαι ὁ ὑστεραῖος εἰς ὁ ἱερός δίδωμι , λέγω , ὦ ἱερεύς χίλιοι ἐγώ δραχμή ἀπό ὁ ὁ Ζεύς χρῆμα , εἰ μή σφόδρα οἴομαι χαλεπαίνω αὐτός . καί ὁ ἱερεύς οὐ ὑπέρ οὗτος φημί χαλεπαίνω , ἀλλά μάλα , εἰ μή πολύς λαμβάνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.20
ἀνάκειται τὸ βιβλίον τοῦτο ἐν Ἀνθίῳ καὶ σπουδάζεται διὰ τὴν αἰτίαν , τὸ δὲ Ἄνθιον Ἰταλῶν τῶν ἐπὶ θαλάττῃ . ταῦτα μὲν δὴ καὶ τῶν Λεβάδειαν οἰκούντων ξυγχωρῶ ἀκροᾶσθαι , περὶ δὲ τοῦ βιβλίου τούτου γνώμη ἀποπεφάνθω μοι , διακομισθῆναι μὲν αὐτὸ βασιλεῖ Ἀδριανῷ ὕστερον , ὅτε δὴ καί τινας τῶν τοῦ Ἀπολλωνίου ἐπιστολῶν , οὐ γὰρ δὴ πάσας γε , καταμεῖναι δὲ ἐς τὰ βασίλεια τὰ ἐν τῷ Ἀνθίῳ , οἷς μάλιστα δὴ τῶν περὶ τὴν Ἰταλίαν βασιλείων ἔχαιρεν .
Lemmas: ἀνάκειμαι ὁ βιβλίον οὗτος ἐν Ἄνθιον καί σπουδάζω διά ὁ αἰτία , ὁ δέ Ἄνθιον Ἰταλός ὁ ἐπί θάλασσα . οὗτος μέν δή καί ὁ Λεβαδεία οἰκέω συγχωρέω ἀκροάομαι , περί δέ ὁ βιβλίον οὗτος γνώμη ἀποπεφάνθαμαι ἐγώ , διακομίζω μέν αὐτός βασιλεύς Ἀδριανός ὕστερον , ὅτε δή καί τις ὁ ὁ Ἀπολλώνιον ἐπιστολή , οὐ γάρ δή πᾶς γε , καταμένω δέ εἰς ὁ βασίλεια ὁ ἐν ὁ Ἄνθιον , ὅς μάλα δή ὁ περί ὁ Ἰταλία βασίλειον χαίρω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.21
ἀφίκοντο δʼ αὐτῷ κἀξ Ἰωνίας οἱ ὁμιληταὶ πάντες , οὓς ὠνόμαζεν Ἀπολλωνιείους ἡ Ἑλλάς , καὶ ξυμμιχθέντες τοῖς αὐτόθεν νεότης ἐγένοντο θαυμάσαι ἄξιοι τοῦ πλήθους καὶ τῆς ἐς τὸ φιλοσοφεῖν ὁρμῆς . ῥητορικὴ μὲν γὰρ ἀπέκειτο ἀμελουμένη καὶ σμικρὰ προσεῖχον τοῖς τὴν τέχνην ξυγκροτοῦσιν , ὡς μόνης διδασκάλου τῆς γλώττης , ὠθίζοντο δὲ ἐπὶ τὴν ἐκείνου φιλοσοφίαν πάντες . ὁ δʼ , ὥσπερ τοὺς Γύγας φασὶ καὶ τοὺς Κροίσους ἀκλείστους παρέχειν τὰς τῶν θησαυρῶν θύρας , ἵνʼ ἀπαντλεῖν εἴη τοῖς δεομένοις , οὕτω παρεῖχε τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν τοῖς ἐρῶσι , περὶ παντὸς ἐρωτᾶν ξυγχωρῶν .
Lemmas: ἀφικνέομαι δέ αὐτός ἐκ Ἰωνία ὁ ὁμιλητής πᾶς , ὅς ὀνομάζω Ἀπολλωνίειος ὁ Ἑλλάς , καί συμμείγνυμι ὁ αὐτόθεν νεότης γίγνομαι θαυμάζω ἄξιος ὁ πλῆθος καί ὁ εἰς ὁ φιλοσοφέω ὁρμή . ῥητορικός μέν γάρ ἀπόκειμαι ἀμελέω καί μικρός προσέχω ὁ ὁ τέχνη συγκροτέω , ὡς μόνος διδάσκαλος ὁ γλῶσσα , ὠθίζω δέ ἐπί ὁ ἐκεῖνος φιλοσοφία πᾶς . ὁ δέ , ὥσπερ ὁ Γύγης φημί καί ὁ Κροῖσος ἄκλειστος παρέχω ὁ ὁ θησαυρός θύρα , ἵνα ἀπαντλέω εἰμί ὁ δέω , οὕτως παρέχω ὁ ἑαυτοῦ σοφία ὁ ἐράω , περί πᾶς ἐρωτάω συγχωρέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.22
διαβαλλόντων δʼ αὐτὸν ἐνίων , ὅτι τὰς τῶν ἡγεμόνων ἐπιδημίας ἐκτρέποιτο καὶ ἀπάγοι τοὺς ἀκροατὰς ἐς τὰς ἡσυχίας μᾶλλον , καί τινος ἀποσκώψαντος μετελαύνειν αὐτὸν τὰ πρόβατα , ἐπειδὰν τοὺς ἀγοραίους προσιόντας μάθῃ , νὴ Δίʼ , εἶπεν ἵνα μὴ ἐμπίπτωσι τῇ ποίμνῃ οἱ λύκοι . τί δʼ ἐβούλετο αὐτῷ τοῦτο ; τοὺς ἀγοραίους ὁρῶν ἀποβλεπομένους ὑπὸ τῶν πολλῶν καὶ προϊόντας ἐκ πενίας ἐς πλοῦτον ἀπεχθείας τε οὕτως ἀσπαζομένους , ὡς αὐτὸ τὸ ἀπέχθεσθαι πωλεῖν ἀπῆγε τοὺς νέους τοῦ ξυνεῖναί σφισι καὶ τοὺς ξυγγενομένους αὐτοῖς ἐνουθέτει πικρότερον , οἷον ἀποπλύνων βαφῆς ἀτόπου · διεβέβλητο μὲν γὰρ πρὸς αὐτοὺς καὶ τὸν ἄλλον χρόνον , ὑπὸ δὲ τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ δεσμωτηρίων καὶ τῶν δεδεμένων τε καὶ ἀπολλυμένων οὕτω διετέθη πρὸς τὴν τέχνην , ὡς πάντα ταῦτα τῶν συκοφαντούντων καὶ τῶν δεινότητι ἐπηρμένων ἡγεῖσθαι μᾶλλον ἢ τοῦ τυράννου .
Lemmas: διαβάλλω δέ αὐτός ἔνιοι , ὅτι ὁ ὁ ἡγεμών ἐπιδημία ἐκτρέπω καί ἀπάγω ὁ ἀκροατής εἰς ὁ ἡσυχία μάλα , καί τις ἀποσκώπτω μετελαύνω αὐτός ὁ πρόβατον , ἐπειδάν ὁ ἀγοραῖος προσέρχομαι μανθάνω , νή Ζεύς , λέγω ἵνα μή ἐμπίπτω ὁ ποίμνη ὁ λύκος . τίς δέ βούλομαι αὐτός οὗτος ; ὁ ἀγοραῖος ὁράω ἀποβλέπω ὑπό ὁ πολύς καί προέρχομαι ἐκ πενία εἰς πλοῦτος ἀπέχθεια τε οὕτως ἀσπάζομαι , ὡς αὐτός ὁ ἀπέχθομαι πωλέω ἀπάγω ὁ νέος ὁ συνίημι σφεῖς καί ὁ συγγίγνομαι αὐτός νουθετέω πικρός , οἷος ἀποπλύνω βαφή ἄτοπος · διαβάλλω μέν γάρ πρός αὐτός καί ὁ ἄλλος χρόνος , ὑπό δέ ὁ ἐν ὁ Ῥώμη δεσμωτήριον καί ὁ δέω τε καί ἀπόλλυμι οὕτως διατίθημι πρός ὁ τέχνη , ὡς πᾶς οὗτος ὁ συκοφαντέω καί ὁ δεινότης ἐπαίρω ἡγέομαι μάλα ἤ ὁ τύραννος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.23
περὶ δὲ τὸν χρόνον , ὃν τῇ Ἑλλάδι ἐνεσπούδαζεν , ἐπεῖχε τὸν οὐρανὸν διοσημία τοιαύτη · τὸν τοῦ ἡλίου κύκλον περιελθὼν στέφανος ἐοικὼς ἴριδι τὴν ἀκτῖνα ἠμαύρου . ὅτι μὲν δὴ ἐς νεώτερα ἡ διοσημία ἔφερε , δῆλα ἦν πᾶσιν , ὁ δʼ ἄρχων τῆς Ἑλλάδος καλέσας αὐτὸν ἐξ Ἀθηνῶν ἐς Βοιωτίαν ἀκούω σε , εἶπεν Ἀπολλώνιε , σοφὸν εἶναι τὰ δαιμόνια . εἴ γε ἔφη ἀκούεις , ὅτι καὶ τὰ ἀνθρώπεια . ἀκούω εἶπε καὶ ξύμφημι . ἐπεὶ τοίνυν ἔφη ξυνομολογεῖς , μὴ πολυπραγμόνει θεῶν βουλάς , τουτὶ γὰρ ἡ τῶν ἀνθρώπων σοφία ἐπαινεῖ . ἐπεὶ δὲ ἐλιπάρει τὸν Ἀπολλώνιον εἰπεῖν , ὅπη διανοεῖται , δεδιέναι γὰρ μὴ ἐς νύκτα μεταστῇ πάντα , θάρρει , ἔφη ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς .
Lemmas: περί δέ ὁ χρόνος , ὅς ὁ Ἑλλάς ἐνσπουδάζω , ἐπέχω ὁ οὐρανός διοσημία τοιοῦτος · ὁ ὁ ἥλιος κύκλος περιέρχομαι στέφανος ἔοικα Ἶρις ὁ ἀκτίς ἀμαυρόω . ὅτι μέν δή εἰς νέος ὁ διοσημία φέρω , δῆλος εἰμί πᾶς , ὁ δέ ἄρχων ὁ Ἑλλάς καλέω αὐτός ἐκ Ἀθῆναι εἰς Βοιωτία ἀκούω σύ , λέγω Ἀπολλώνιος , σοφός εἰμί ὁ δαιμόνιον . εἰ γε φημί ἀκούω , ὅτι καί ὁ ἀνθρώπειος . ἀκούω λέγω καί σύμφημι . ἐπεί τοίνυν φημί συνομολογέω , μή πολυπραγμονέω θεός βουλή , οὗτος γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος σοφία ἐπαινέω . ἐπεί δέ λιπαρέω ὁ Ἀπολλώνιον λέγω , ὅπῃ διανοέω , δείδω γάρ μή εἰς νύξ μεθίστημι πᾶς , θαρσέω , φημί εἰμί γάρ τις ἐκ ὁ νύξ οὗτος φάος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.24
μετὰ ταῦθʼ ὁ μέν , ἐπειδὴ τῶν κατὰ τὴν Ἑλλάδα ἱκανῶς εἶχε δυοῖν ἐνδιατρίψας ἐτοῖν , ἔπλει ἐς Ἰωνίαν ξυνεπομένης αὐτῷ τῆς ἑταιρείας , καὶ τὸν μὲν πλείω χρόνον ἐφιλοσόφει περὶ τὴν Σμύρναν τε καὶ τὴν Ἔφεσον , ἐπιὼν καὶ τὰς ἄλλας καὶ ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεων ἀηδὴς εἶναι δοκῶν , ἀλλὰ καὶ ποθεῖσθαι ἄξιος καὶ κέρδος μέγα τοῖς δεξιοῖς .
Lemmas: μετά οὗτος ὁ μέν , ἐπειδή ὁ κατά ὁ Ἑλλάς ἱκανός ἔχω δύο ἐνδιατρίβω ἔτος , πλέω εἰς Ἰωνία συνέπομαι αὐτός ὁ ἑταιρεία , καί ὁ μέν πολύς χρόνος φιλοσοφέω περί ὁ Σμύρνα τε καί ὁ Ἔφεσος , ἐπέρχομαι καί ὁ ἄλλος καί ἐν οὐδείς ὁ πόλις ἀηδής εἰμί δοκέω , ἀλλά καί ποθέω ἄξιος καί κέρδος μέγας ὁ δεξιός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.25
ἐώθουν δὲ οἱ θεοὶ Δομετιανὸν ἤδη τῆς τῶν ἀνθρώπων προεδρίας . ἔτυχε μὲν γὰρ Κλήμεντα ἀπεκτονὼς ἄνδρα ὕπατον , ᾧ τὴν ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ ἐδεδώκει , πρόσταγμα δʼ ἐπεποίητο περὶ τὴν τρίτην ἢ τετάρτην ἡμέραν τοῦ φόνου κἀκείνην ἐς ἀνδρὸς φοιτᾶν · στέφανος τοίνυν ἀπελεύθερος τῆς γυναικός , ὃν ἐδήλου τὸ τῆς διοσημίας σχῆμα , εἴτε τὸν τεθνεῶτα ἐνθυμηθείς , εἴτε πάντας , ὥρμησε μὲν ἴσα τοῖς ἐλευθερωτάτοις Ἀθηναίοις ἐπὶ τὸν τύραννον , ξίφος δʼ ὑφείρας τῷ τῆς ἀριστερᾶς πήχει καὶ τὴν χεῖρα ἐπιδέσμοις ἀναλαβὼν οἷον κατεαγυῖαν ἀπιόντι τοῦ δικαστηρίου προσελθὼν δέομαί σου , ἔφη βασιλεῦ , μόνου , μεγάλα γάρ , ὑπὲρ ὧν ἀκούσῃ . οὐκ ἀπαξιώσαντος δὲ τοῦ τυράννου τὴν ἀκρόασιν ἀπολαβὼν αὐτὸν ἐς τὸν ἀνδρῶνα , οὗ τὰ βασίλεια , οὐ τέθνηκεν εἶπεν ὁ πολεμιώτατός σοι Κλήμης , ὡς σὺ οἴει , ἀλλʼ ἔστιν οὗ ἐγὼ οἶδα , καὶ ξυντάττει ἑαυτὸν ἐπὶ σέ . μέγα δʼ αὐτοῦ βοήσαντος περὶ ὧν ἤκουσε , τεταραγμένῳ προσπεσὼν ὁ Στέφανος καὶ τὸ ξίφος τῆς ἐσκευασμένης χειρὸς ἀνασπάσας διῆκε τοῦ μηροῦ πρὸς μὲν τὸν αὐτίκα θάνατον οὐ καιρίαν , πρὸς δὲ τὸν μετὰ ταῦτα οὐκ ἄκαιρον . ὁ δʼ ἐρρωμένος μὲν καὶ ἄλλως τὸ σῶμα , γεγονὼς δὲ περὶ τὰ πέντε καὶ τετταράκοντα ἔτη ξυνεπλάκη τρωθείς , καὶ καταβαλὼν τὸν Στέφανον ἐπέκειτο τοὺς ὀφθαλμοὺς ὀρύττων καὶ τὰς παρειὰς ξυντρίβων πυθμένι χρυσῆς κύλικος αὐτοῦ κειμένης περὶ τὰ ἱερά , ἐκάλει δὲ καὶ τὴν Ἀθηνᾶν ἀρωγόν . συνέντες οὖν οἱ δορυφόροι κακῶς πράττοντος ἐσῆλθον ἀθρόοι καὶ τὸν τύραννον ἀπέκτειναν λιποθυμοῦντα ἤδη .
Lemmas: ὠθέω δέ ὁ θεός Δομετιανός ἤδη ὁ ὁ ἄνθρωπος προεδρία . τυγχάνω μέν γάρ Κλήμες ἀποκτείνω ἀνήρ ὕπατος , ὅς ὁ ἀδελφή ὁ ἑαυτοῦ δίδωμι , πρόσταγμα δέ ποιέω περί ὁ τρίτος ἤ τέταρτος ἡμέρα ὁ φόνος ἐκεῖνος εἰς ἀνήρ φοιτάω · στέφανος τοίνυν ἀπελεύθερος ὁ γυνή , ὅς δηλόω ὁ ὁ Διοσημία σχῆμα , εἴτε ὁ θνῄσκω ἐνθυμέομαι , εἴτε πᾶς , ὁρμάω μέν ἴσος ὁ ἐλεύθερος Ἀθηναῖος ἐπί ὁ τύραννος , ξίφος δέ ὑφείρω ὁ ὁ ἀριστερός πῆχυς καί ὁ χείρ ἐπίδεσμον ἀναλαμβάνω οἷος κατάγνυμι ἀπέρχομαι ὁ δικαστήριον προσέρχομαι δέω σύ , φημί βασιλεύς , μόνος , μέγας γάρ , ὑπέρ ὅς ἀκούω . οὐ ἀπαξιόω δέ ὁ τύραννος ὁ ἀκρόασις ἀπολαμβάνω αὐτός εἰς ὁ ἀνδρών , ὅς ὁ βασίλεια , οὐ θνῄσκω λέγω ὁ πολέμιος σύ Κλήμης , ὡς σύ οἴομαι , ἀλλά εἰμί ὅς ἐγώ οἶδα , καί συντάσσω ἑαυτοῦ ἐπί σύ . μέγας δέ αὐτός βοάω περί ὅς ἀκούω , ταράσσω προσπίπτω ὁ Στέφανος καί ὁ ξίφος ὁ σκευάζω χείρ ἀνασπάω διήκω ὁ μηρός πρός μέν ὁ αὐτίκα θάνατος οὐ καίριος , πρός δέ ὁ μετά οὗτος οὐ ἄκαιρος . ὁ δέ ῥώννυμι μέν καί ἄλλος ὁ σῶμα , γίγνομαι δέ περί ὁ πέντε καί τεσσαράκοντα ἔτος συμπλέκω τιτρώσκω , καί καταβάλλω ὁ Στέφανος ἐπίκειμαι ὁ ὀφθαλμός ὀρύσσω καί ὁ παρειά συντρίβω πυθμήν χρύσεος κύλιξ αὐτός κεῖμαι περί ὁ ἱερόν , καλέω δέ καί ὁ Ἀθήνη ἀρωγός . συνίημι οὖν ὁ δορυφόρος κακός πράσσω εἰσέρχομαι ἀθρόος καί ὁ τύραννος ἀποκτείνω λιποθυμέω ἤδη .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.26
ταῦτʼ ἐπράττετο μὲν κατὰ τὴν Ῥώμην , ἑωρᾶτο δʼ Ἀπολλωνίῳ κατὰ τὴν Ἔφεσον . διαλεγόμενος γὰρ περὶ τὰ τῶν ξυστῶν ἄλση κατὰ μεσημβρίαν , ὅτε δὴ καὶ τὰ ἐν τοῖς βασιλείοις ἐγίγνετο , πρῶτον μὲν ὑφῆκε τῆς φωνῆς , οἷον δείσας , εἶτʼ ἐλλιπέστερον ἢ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἡρμήνευσεν ἴσα τοῖς μεταξὺ λόγων διορῶσί τι ἕτερον , εἶτα ἐσιώπησεν , ὥσπερ οἱ τῶν λόγων ἐκπεσόντες , βλέψας τε δεινὸν ἐς τὴν γῆν καὶ προβὰς τρία ἢ τέτταρα τῶν βημάτων παῖε τὸν τύραννον , παῖε ἐβόα , οὐχ ὥσπερ ἐκ κατόπτρου τινὸς εἴδωλον ἀληθείας ἕλκων , ἀλλʼ αὐτὰ ὁρῶν καὶ ξυλλαμβάνειν δοκῶν τὰ δρώμενα . ἐκπεπληγμένης δὲ τῆς Ἐφέσου , παρῆν γὰρ διαλεγομένῳ πᾶσα , ἐπισχὼν ὅσον οἱ διορῶντες , ἔστʼ ἂν γένηταί τι τῶν ἀμφιβόλων τέλος θαρρεῖτε , εἶπεν ὦ ἄνδρες , ὁ γὰρ τύραννος ἀπέσφακται τήμερον . τί λέγω τήμερον ; ἄρτι , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ἄρτι , περὶ τὸν καιρὸν τῶν ῥημάτων , οἷς ἐπεσιώπησα . μανίαν δὲ ταῦθʼ ἡγουμένων τῶν κατὰ τὴν Ἔφεσον καὶ βουλομένων μὲν ἀληθεύειν αὐτὸν , δεδιότων δὲ τὸν τῆς ἀκροάσεως κίνδυνον οὐ θαυμάζω ἔφη τῶν μήπω προσδεχομένων τὸν λόγον , ὃν μηδʼ ἡ Ῥώμη γιγνώσκει πᾶσα · ἀλλʼ ἰδοὺ γιγνώσκει , διαφοιτᾷ γάρ , καὶ πιστεύουσι μὲν ἤδη μύριοι , πηδῶσι δʼ ὑφʼ ἡδονῆς δὶς τόσοι καὶ διπλάσιοι τούτων καὶ τετραπλάσιοι καὶ πάντες οἱ ἐκείνῃ δῆμοι . ἀφίξεται τουτὶ τὸ ῥῆμα καὶ δεῦρο , καὶ τὸ μὲν θύειν ὑμᾶς ἐπʼ αὐτοῖς ἀναβεβλήσθω ἐς καιρόν , ὃν ἀπαγγελθήσεται ταῦτα , ἐγὼ δὲ εἶμι προσευξόμενος τοῖς θεοῖς ὑπὲρ ὧν εἶδον .
Lemmas: οὗτος πράσσω μέν κατά ὁ Ῥώμη , ὁράω δέ Ἀπολλώνιον κατά ὁ Ἔφεσος . διαλέγω γάρ περί ὁ ὁ ξυστός ἄλσος κατά μεσημβρία , ὅτε δή καί ὁ ἐν ὁ βασίλειον γίγνομαι , πρῶτος μέν ὑφίημι ὁ φωνή , οἷος δείδω , εἶτα ἐλλιπής ἤ κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἑρμηνεύω ἴσος ὁ μεταξύ λόγος διοράω τις ἕτερος , εἶτα σιωπάω , ὥσπερ ὁ ὁ λόγος ἐκπίπτω , βλέπω τε δεινός εἰς ὁ γῆ καί προβαίνω τρεῖς ἤ τέσσαρες ὁ βῆμα παίω ὁ τύραννος , παίω βοάω , οὐ ὥσπερ ἐκ κάτοπτρον τις εἴδωλον ἀλήθεια ἕλκω , ἀλλά αὐτός ὁράω καί συλλαμβάνω δοκέω ὁ δράω . ἐκπλήσσω δέ ὁ Ἔφεσος , πάρειμι γάρ διαλέγω πᾶς , ἐπέχω ὅσος ὁ διοράω , ἔστε ἄν γίγνομαι τις ὁ ἀμφίβολος τέλος θαρσέω , λέγω ὦ ἀνήρ , ὁ γάρ τύραννος ἀποσφάζω σήμερον . τίς λέγω σήμερον ; ἄρτι , νή ὁ Ἀθήνη , ἄρτι , περί ὁ καιρός ὁ ῥῆμα , ὅς ἐπισιωπάω . μανία δέ οὗτος ἡγέομαι ὁ κατά ὁ Ἔφεσος καί βούλομαι μέν ἀληθεύω αὐτός , δείδω δέ ὁ ὁ ἀκρόασις κίνδυνος οὐ θαυμάζω φημί ὁ μήπω προσδέχομαι ὁ λόγος , ὅς μηδέ ὁ Ῥώμη γιγνώσκω πᾶς · ἀλλά ἰδού γιγνώσκω , διαφοιτάω γάρ , καί πιστεύω μέν ἤδη μυρίος , πηδάω δέ ὑπό ἡδονή δίς τόσος καί διπλάσιος οὗτος καί τετραπλάσιος καί πᾶς ὁ ἐκεῖνος δῆμος . ἀφικνέομαι οὗτος ὁ ῥῆμα καί δεῦρο , καί ὁ μέν θύω σύ ἐπί αὐτός ἀναβάλλω εἰς καιρός , ὅς ἀπαγγέλλω οὗτος , ἐγώ δέ ἔρχομαι προσεύχομαι ὁ θεός ὑπέρ ὅς ὁράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.27
ἔτʼ ἀπιστουμένων τούτων ἦλθον οἱ τῶν εὐαγγελίων δρόμοι μάρτυρες τῆς σοφίας τοῦ ἀνδρός , καὶ γὰρ ἡ τοῦ τυράννου σφαγὴ καὶ ἡ τοῦτο ἐνεγκοῦσα ἡμέρα καὶ ἡ μεσημβρία καὶ οἱ κτείνοντες , πρὸς οὓς ἡ παρακέλευσις , οὕτως εἶχεν , ὡς οἱ θεοὶ τούτων ἕκαστα διαλεγομένῳ τῷ ἀνδρὶ ἀνέφαινον . τριάκοντα δʼ ἡμέραις μετὰ ταῦτα ἐπιστείλαντος αὐτῷ τοῦ Νερούα τὴν μὲν ἀρχὴν ἤδη τῶν Ῥωμαίων ἔχειν θεῶν τε βουλαῖς κἀκείνου , κατασχεῖν δʼ ἂν αὐτὴν ῥᾷον , εἰ ξύμβουλος αὐτῷ ἔλθοι , τὸ μὲν αὐτίκα ἐκεῖνο γράφει πρὸς αὐτὸν αἴνιγμα · ξυνεσόμεθα , ὦ βασιλεῦ , χρόνον ἀλλήλοις πλεῖστον , ὃν μήτε ἡμεῖς ἑτέρου , μήτʼ ἄλλος ἡμῶν ἄρξει συνιεὶς ἴσως ἑαυτοῦ τε , ὡς μετʼ οὐ πολὺ μεταστησομένου ἀνθρώπων , Νερούα τε , ὡς χρόνον βραχὺν ἄρξοντος , ἐς ἐνιαυτὸν γὰρ καὶ μῆνας τέτταρας τὰ τῆς βασιλείας αὐτῷ προὔβη σωφρονεστάτῳ δόξαντι ·
Lemmas: ἔτι ἀπιστέω οὗτος ἔρχομαι ὁ ὁ εὐαγγέλιον δρόμος μάρτυς ὁ σοφία ὁ ἀνήρ , καί γάρ ὁ ὁ τύραννος σφαγή καί ὁ οὗτος φέρω ἡμέρα καί ὁ μεσημβρία καί ὁ κτείνω , πρός ὅς ὁ παρακέλευσις , οὕτως ἔχω , ὡς ὁ θεός οὗτος ἕκαστος διαλέγω ὁ ἀνήρ ἀναφαίνω . τριάκοντα δέ ἡμέρα μετά οὗτος ἐπιστέλλω αὐτός ὁ Νερούα ὁ μέν ἀρχή ἤδη ὁ Ῥωμαῖος ἔχω θεός τε βουλή ἐκεῖνος , κατέχω δέ ἄν αὐτός ῥᾴδιος , εἰ σύμβουλος αὐτός ἔρχομαι , ὁ μέν αὐτίκα ἐκεῖνος γράφω πρός αὐτός αἴνιγμα · σύνειμι , ὦ βασιλεύς , χρόνος ἀλλήλων πολύς , ὅς μήτε ἐγώ ἕτερος , μήτε ἄλλος ἐγώ ἄρχω συνίημι ἴσως ἑαυτοῦ τε , ὡς μετά οὐ πολύς μεθίστημι ἄνθρωπος , Νερούα τε , ὡς χρόνος βραχύς ἄρχω , εἰς ἐνιαυτός γάρ καί μείς τέσσαρες ὁ ὁ βασιλεία αὐτός προβαίνω σώφρων δοκέω ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.28
ἵνα δὲ μὴ ἀμελῶν φαίνοιτο φίλου τε ἀγαθοῦ καὶ ἄρχοντος , ξυνέθηκε μετὰ ταῦτα πρὸς αὐτὸν ἐπιστολὴν ξύμβουλον τῶν ἀρχικῶν καὶ καλέσας τὸν Δάμιν σοῦ ἔφη δεῖται ταῦτα , τὰ γὰρ ἀπόρρητα τῆς ἐπιστολῆς γέγραπται μὲν πρὸς τὸν βασιλέα , ἔστι δʼ οἷα ἢ ὑπʼ ἐμοῦ λέγεσθαι ἢ διὰ σοῦ . καὶ ὀψὲ ὁ Δάμις ξυνεῖναί φησι τῆς τέχνης , τὴν μὲν γὰρ ἐπιστολὴν ἄριστά τε αὐτῷ καὶ ὑπὲρ μεγάλων ξυγγεγράφθαι , πεμφθῆναι δʼ ἂν καὶ διʼ ἑτέρου . τίς οὖν ἡ τέχνη τοῦ ἀνδρός ; πάντα τὸν χρόνον , ὃν ἐβίω , λέγεται θαμὰ ἐπιφθέγγεσθαι λάθε βιώσας , εἰ δὲ μὴ δύναιο , λάθε ἀποβιώσας · ἀπάγων οὖν ἑαυτοῦ τὸν Δάμιν , ἵνα μὴ ὑπὸ μάρτυσι καταλύοι , τὴν ἐπιστολὴν ἐσκήψατο καὶ τὸ ἀναφοιτῆσαι αὐτὸν ἐς τὴν Ῥώμην . αὐτὸς μὲν δὴ παθεῖν τι ἀπιὼν αὐτοῦ φησιν οὐδὲ εἰδὼς τὰ μέλλοντα , τὸν δʼ εὖ εἰδότα μηδὲν μέν οἱ εἰπεῖν , ὥσπερ εἰώθασιν οἱ μηκέτʼ ἀλλήλους ὀψόμενοι , τοσοῦτον αὐτῷ περιεῖναι τοῦ πεπεῖσθαι , ὅτι ἀεὶ ἔσται , παρεγγυῆσαι δὲ ὧδε · ὦ Δάμι , κἂν ἐπὶ σεαυτοῦ φιλοσοφῇς , ἐμὲ ὅρα .
Lemmas: ἵνα δέ μή ἀμελέω φαίνω φίλος τε ἀγαθός καί ἄρχων , συντίθημι μετά οὗτος πρός αὐτός ἐπιστολή σύμβουλος ὁ ἀρχικός καί καλέω ὁ Δάμις σύ φημί δέω οὗτος , ὁ γάρ ἀπόρρητος ὁ ἐπιστολή γράφω μέν πρός ὁ βασιλεύς , εἰμί δέ οἷος ἤ ὑπό ἐγώ λέγω ἤ διά σύ . καί ὀψέ ὁ Δάμις συνίημι φημί ὁ τέχνη , ὁ μέν γάρ ἐπιστολή ἀγαθός τε αὐτός καί ὑπέρ μέγας συγγράφω , πέμπω δέ ἄν καί διά ἕτερος . τίς οὖν ὁ τέχνη ὁ ἀνήρ ; πᾶς ὁ χρόνος , ὅς βιόω , λέγω θαμά ἐπιφθέγγομαι λανθάνω βιόω , εἰ δέ μή δύναμαι , λανθάνω ἀποβιόω · ἀπάγω οὖν ἑαυτοῦ ὁ Δάμις , ἵνα μή ὑπό μάρτυς καταλύω , ὁ ἐπιστολή σκήπτω καί ὁ ἀναφοιτάω αὐτός εἰς ὁ Ῥώμη . αὐτός μέν δή πάσχω τις ἀπέρχομαι αὐτός φημί οὐδέ οἶδα ὁ μέλλω , ὁ δέ εὖ οἶδα μηδείς μέν ἕ λέγω , ὥσπερ εἴωθα ὁ μηκέτι ἀλλήλων ὁράω , τοσοῦτος αὐτός περίειμι ὁ πείθω , ὅτι ἀεί εἰμί , παρεγγυάω δέ ὧδε · ὦ Δάμις , ἐάν ἐπί σεαυτοῦ φιλοσοφέω , ἐγώ ὁράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.29
τὰ μὲν δὴ ἐς Ἀπολλώνιον τὸν Τυανέα Δάμιδι τῷ Ἀσσυρίῳ ἀναγεγραμμένα ἐς τόνδε τὸν λόγον τελευτᾷ , περὶ γὰρ τρόπου , καθʼ ὃν ἐτελεύτα , εἴγε ἐτελεύτα , πλείους μὲν λόγοι , Δάμιδι δὲ οὐδεὶς εἴρηται , ἐμοὶ δὲ οὐδὲ τοῦτο χρὴ παραλελεῖφθαι , δεῖ γάρ . που τὸν λόγον ἔχειν τὸ ἑαυτοῦ πέρας . οὐδʼ ὑπὲρ ἡλικίας τοῦ ἀνδρὸς εἴρηται οὐδὲν τῷ Δάμιδι , ἀλλὰ τοῖς μὲν ὀγδοήκοντα , τοῖς δʼ ὑπὲρ τὰ ἐνενήκοντα , τοῖς δὲ καὶ πρόσω τῶν ἑκατὸν ἐλθεῖν ἀκέραιος ὢν πᾶν τὸ σῶμα καὶ ἄρτιος , νεότητος δὲ ἡδίων . ἔστι γάρ τις ὥρα καὶ περὶ ῥυτίσιν , ἣ μάλιστα περὶ ἐκεῖνον ἤνθησεν , ὡς εἰκόνες τε δηλοῦσι τἀνδρὸς ἐν τῷ Τύανάδε ἱερῷ καὶ λόγοι μᾶλλον ὑμνοῦντες τὸ Ἀπολλωνίου γῆρας ἢ τὴν Ἀλκιβιάδου ποτὲ νεότητα .
Lemmas: ὁ μέν δή εἰς Ἀπολλώνιον ὁ Τυανεύς Δᾶμις ὁ Ἀσσύριος ἀναγράφω εἰς ὅδε ὁ λόγος τελευτάω , περί γάρ τρόπος , κατά ὅς τελευτάω , εἰ τελευτάω , πολύς μέν λόγος , Δάμις δέ οὐδείς λέγω , ἐγώ δέ οὐδέ οὗτος χρή παραλείπω , δέω γάρ . που ὁ λόγος ἔχω ὁ ἑαυτοῦ πέρας . οὐδέ ὑπέρ ἡλικία ὁ ἀνήρ λέγω οὐδείς ὁ Δάμις , ἀλλά ὁ μέν ὀγδοήκοντα , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἐνενήκοντα , ὁ δέ καί πρόσω ὁ ἑκατόν ἔρχομαι ἀκέραιος εἰμί πᾶς ὁ σῶμα καί ἄρτιος , νεότης δέ ἡδύς . εἰμί γάρ τις ὥρα καί περί ῥυτίς , ὅς μάλα περί ἐκεῖνος ἀνθέω , ὡς εἰκών τε δηλόω ἀνήρ ἐν ὁ Τύαναδε ἱερόν καί λόγος μάλα ὑμνέω ὁ Ἀπολλώνιον γῆρας ἤ ὁ Ἀλκιβιάδης ποτέ νεότης .
flavius-philostratus.vita-apollonii 8.30
τελευτῆσαι δʼ αὐτὸν οἱ μὲν ἐν Ἐφέσῳ θεραπευόμενον ὑπὸ δυοῖν δμωαῖν , τεθνάναι γὰρ ἤδη οἱ ἀπελεύθεροι , περὶ ὧν κατʼ ἀρχὰς εἶπον , ἐλευθερώσαντα δὲ τὴν ἑτέραν αἰτίαν πρὸς τῆς ἑτέρας ἔχειν , ἐπεὶ μὴ τῶν αὐτῶν ἠξίωτο , τὸν δʼ Ἀπολλώνιον καὶ δουλεῦσαι φάναι προσήκει σὲ αὐτῇ , τουτὶ γάρ σοι ἀγαθοῦ ἄρξει . τελευτήσαντος οὖν ἡ μὲν δουλεύειν ἐκείνῃ , ἡ δʼ ἐκ μικρᾶς αἰτίας ἀποδόσθαι αὐτὴν καπήλῳ , παρʼ οὗ πρίασθαί τις οὐδʼ εὐπρεπῆ οὖσαν , ἀλλʼ ἐρῶν οὗτος καὶ χρηματιστὴς ἱκανὸς ὢν γυναῖκά τε ἀνειπεῖν καὶ παῖδας ἐξ αὐτῆς ἐγγράψαι . οἱ δʼ ἐν Λίνδῳ τελευτῆσαι αὐτὸν παρελθόντα ἐς τὸ ἱερὸν τῆς Ἀθηνᾶς καὶ ἔσω ἀφανισθέντα , οἱ δʼ ἐν Κρήτῃ φασὶ θαυμασιώτερον ἢ οἱ ἐν Λίνδῳ · διατρίβειν μὲν γὰρ ἐν τῇ Κρήτῃ τὸν Ἀπολλώνιον μᾶλλον ἢ πρὸ τούτου θαυμαζόμενον , ἀφικέσθαι δʼ ἐς τὸ ἱερὸν τῆς Δικτύννης ἀωρί , φυλακὴ δὲ τῷ ἱερῷ κυνῶν ἐπιτέτακται φρουροὶ τοῦ ἐν αὐτῷ πλούτου , καὶ ἀξιοῦσιν αὐτοὺς οἱ Κρῆτες μήτε τῶν ἄρκτων μήτε τῶν ὧδε ἀγρίων λείπεσθαι , οἱ δʼ οὔθʼ ὑλακτεῖν ἥκοντα σαίνειν τε αὐτὸν προσιόντες , ὡς μηδὲ τοὺς ἄγαν ἐθάδας . οἱ μὲν δὴ τοῦ ἱεροῦ προϊστάμενοι ξυλλαβόντες αὐτὸν ὡς γόητα καὶ λῃστὴν δῆσαι μείλιγμα τοῖς κυσὶ προβεβλῆσθαί τι ὑπʼ αὐτοῦ φάσκοντες , ὁ δʼ ἀμφὶ μέσας νύκτας ἑαυτὸν λῦσαι , καλέσας δὲ τοὺς δήσαντας , ὡς μὴ λάθοι , δραμεῖν ἐπὶ τὰς τοῦ ἱεροῦ θύρας , αἱ δʼ ἀνεπετάσθησαν , παρελθόντος δὲ ἔσω τὰς μὲν θύρας ξυνελθεῖν , ὥσπερ ἐκέκλειντο , βοὴν δὲ ᾀδουσῶν παρθένων ἐκπεσεῖν . τὸ δὲ ᾆσμα ἦν · στεῖχε γᾶς , στεῖχε ἐς οὐρανόν , στεῖχε . οἷον · ἴθι ἐκ τῆς γῆς ἄνω .
Lemmas: τελευτάω δέ αὐτός ὁ μέν ἐν Ἔφεσος θεραπεύω ὑπό δύο δμωή , θνῄσκω γάρ ἤδη ὁ ἀπελεύθερος , περί ὅς κατά ἀρχή λέγω , ἐλευθερόω δέ ὁ ἕτερος αἰτία πρός ὁ ἕτερος ἔχω , ἐπεί μή ὁ αὐτός ἀξιόω , ὁ δέ Ἀπολλώνιον καί δουλεύω φημί προσήκω σύ αὐτός , οὗτος γάρ σύ ἀγαθός ἄρχω . τελευτάω οὖν ὁ μέν δουλεύω ἐκεῖνος , ὁ δέ ἐκ μικρός αἰτία ἀποδίδωμι αὐτός κάπηλος , παρά ὅς πρίαμαι τις οὐδέ εὐπρεπής εἰμί , ἀλλά ἐράω οὗτος καί χρηματιστής ἱκανός εἰμί γυνή τε ἀναλέγω καί παῖς ἐκ αὐτός ἐγγράφω . ὁ δέ ἐν Λίνδος τελευτάω αὐτός παρέρχομαι εἰς ὁ ἱερός ὁ Ἀθήνη καί ἔσω ἀφανίζω , ὁ δέ ἐν Κρήτη φημί θαυμάσιος ἤ ὁ ἐν Λίνδος · διατρίβω μέν γάρ ἐν ὁ Κρήτη ὁ Ἀπολλώνιον μάλα ἤ πρό οὗτος θαυμάζω , ἀφικνέομαι δέ εἰς ὁ ἱερός ὁ Δίκτυννα ἀωρί , φυλακή δέ ὁ ἱερόν κύων ἐπιτάσσω φρουρός ὁ ἐν αὐτός πλοῦτος , καί ἀξιόω αὐτός ὁ Κρής μήτε ὁ ἄρκτος μήτε ὁ ὧδε ἄγριος λείπω , ὁ δέ οὔτε ὑλακτέω ἥκω σαίνω τε αὐτός προσέρχομαι , ὡς μηδέ ὁ ἄγαν ἐθάς . ὁ μέν δή ὁ ἱερός προΐστημι συλλαμβάνω αὐτός ὡς γόης καί λῃστής δέω μείλιγμα ὁ κύων προβάλλω τις ὑπό αὐτός φάσκω , ὁ δέ ἀμφί μέσος νύξ ἑαυτοῦ λύω , καλέω δέ ὁ δέω , ὡς μή λανθάνω , τρέχω ἐπί ὁ ὁ ἱερός θύρα , ὁ δέ ἀναπετάννυμι , παρέρχομαι δέ ἔσω ὁ μέν θύρα συνέρχομαι , ὥσπερ κλείω , βοή δέ ἀείδω παρθένος ἐκπίπτω . ὁ δέ ᾆσμα εἰμί · στείχω γῆ , στείχω εἰς οὐρανός , στείχω . οἷος · ἔρχομαι ἐκ ὁ γῆ ἄνω .