flavius-philostratus.vita-apollonii 3.20
ἦν τοίνυν ἔφη χρόνος , ὅτʼ Αἰθίοπες μὲν ᾤκουν ἐνταῦθα , γένος Ἰνδικόν , Αἰθιοπία δʼ οὔπω ἦν , ἀλλʼ ὑπὲρ Μερόην τε καὶ Καταδούπους ὥριστο Αἴγυπτος , αὐτὴ καὶ τὰς πηγὰς τοῦ Νείλου παρεχομένη καὶ ταῖς ἐκβολαῖς ξυναπολήγουσα . ὃν μὲν δὴ χρόνον ᾤκουν ἐνταῦθα οἱ Αἰθίοπες ὑποκείμενοι βασιλεῖ Γάγγῃ , ἥ τε γῆ αὐτοὺς ἱκανῶς ἔφερβε καὶ οἱ θεοὶ σφῶν ἐπεμελοῦντο , ἐπεὶ δὲ ἀπέκτειναν τὸν βασιλέα τοῦτον , οὔτε τοῖς ἄλλοις Ἰνδοῖς καθαροὶ ἔδοξαν , οὔτε ἡ γῆ ξυνεχώρει αὐτοῖς ἵστασθαι , τήν τε γὰρ σποράν , ἣν ἐς αὐτὴν ἐποιοῦντο , πρὶν ἐς κάλυκα ἥκειν , ἔφθειρε τούς τε τῶν γυναικῶν τόκους ἀτελεῖς ἐποίει καὶ τὰς ἀγέλας πονήρως ἔβοσκε , πόλιν τε ὅποι βάλοιντο , ὑπεδίδου ἡ γῆ καὶ ὑπεχώρει κάτω . καὶ γάρ τι καὶ φάσμα τοῦ Γάγγου προϊόντας αὐτοὺς ἤλαυνεν ἐνταραττόμενον τῷ ὁμίλῳ , ὃ οὐ πρότερον ἀνῆκε , πρίν γε δὴ τοὺς αὐθέντας καὶ τοὺς τὸ αἷμα χερσὶ πράξαντας τῇ γῇ καθιέρευσαν . ἦν δὲ ἄρα ὁ Γάγγης οὗτος δεκάπηχυς μὲν τὸ μῆκος , τὴν δὲ ὥραν οἷος οὔπω τις ἀνθρώπων , ποταμοῦ δὲ Γάγγου παῖς · τὸν δὲ πατέρα τὸν ἑαυτοῦ τὴν Ἰνδικὴν ἐπικλύζοντα αὐτὸς ἐς τὴν Ἐρυθρὰν ἔτρεψε καὶ διήλλαξεν αὐτὸν τῇ γῇ , ὅθεν ἡ γῆ ζῶντι μὲν ἄφθονα ἔφερεν , ἀποθανόντι δὲ ἐτιμώρει . ἐπεὶ δὲ τὸν Ἀχιλλέα Ὅμηρος ἄγει μὲν ὑπὲρ Ἑλένης ἐς Τροίαν , φησὶ δὲ αὐτὸν δώδεκα μὲν πόλεις ἐκ θαλάττης ᾑρηκέναι , πεζῇ δὲ ἕνδεκα , γυναῖκά τε ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀφαιρεθέντα ἐς μῆνιν ἀπενεχθῆναι , ὅτε δὴ ἀτεράμονα καὶ ὠμὸν δόξαι , σκεψώμεθα τὸν Ἰνδὸν πρὸς ταῦτα · πόλεων μὲν τοίνυν ἑξήκοντα οἰκιστὴς ἐγένετο , αἵπερ εἰσὶ δοκιμώτατοι τῶν τῇδε — τὸ δὲ πορθεῖν πόλεις ὅστις εὐκλεέστερον ἡγεῖται τοῦ ἀνοικίζειν πόλιν οὐκ ἔστι — Σκύθας δὲ τοὺς ὑπὲρ Καύκασόν ποτε στρατεύσαντας ἐπὶ τήνδε τὴν γῆν ἀπεώσατο . τὸ δὲ ἐλευθεροῦντα τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἄνδρα ἀγαθὸν φαίνεσθαι πολλῷ βέλτιον τοῦ δουλείαν ἐπάγειν πόλει καὶ ταῦθʼ ὑπὲρ γυναικός , ἣν εἰκὸς μηδὲ ἄκουσαν ἡρπάσθαι . ξυμμαχίας δὲ αὐτῷ γενομένης πρὸς τὸν ἄρχοντα τῆς χώρας , ἧς νῦν Φραώτης ἄρχει , κἀκείνου παρανομώτατά τε καὶ ἀσελγέστατα γυναῖκα ἀφελομένου αὐτὸν οὐ παρέλυσε τοὺς ὅρκους , οὕτω βεβαίως ὀμωμοκέναι φήσας , ὡς μηδὲ ὁπότε ἠδικεῖτο λυπεῖν αὐτόν .
Lemmas: εἰμί τοίνυν φημί χρόνος , ὅτε Αἰθίοψ μέν οἰκέω ἐνταῦθα , γένος Ἰνδικός , Αἰθιοπία δέ οὔπω εἰμί , ἀλλά ὑπέρ Μερόη τε καί Κατάδουποι ὁρίζω Αἴγυπτος , αὐτός καί ὁ πηγή ὁ Νεῖλος παρέχω καί ὁ ἐκβολή συναπολήγω . ὅς μέν δή χρόνος οἰκέω ἐνταῦθα ὁ Αἰθίοψ ὑπόκειμαι βασιλεύς Γάγγης , ὁ τε γῆ αὐτός ἱκανός φέρβω καί ὁ θεός σφεῖς ἐπιμελέομαι , ἐπεί δέ ἀποκτείνω ὁ βασιλεύς οὗτος , οὔτε ὁ ἄλλος Ἰνδός καθαρός δοκέω , οὔτε ὁ γῆ συγχωρέω αὐτός ἵστημι , ὁ τε γάρ σπορά , ὅς εἰς αὐτός ποιέω , πρίν εἰς κάλυξ ἥκω , φθείρω ὁ τε ὁ γυνή τόκος ἀτελής ποιέω καί ὁ ἀγέλη πονηρός βόσκω , πόλις τε ὅποι βάλλω , ὑποδίδωμι ὁ γῆ καί ὑποχωρέω κάτω . καί γάρ τις καί φάσμα ὁ Γάγγος προέρχομαι αὐτός ἐλαύνω ἐνταράσσω ὁ ὅμιλος , ὅς οὐ πρότερος ἀνίημι , πρίν γε δή ὁ αὐθέντης καί ὁ ὁ αἷμα χείρ πράσσω ὁ γῆ καθιερεύω . εἰμί δέ ἄρα ὁ Γάγγης οὗτος δεκάπηχυς μέν ὁ μῆκος , ὁ δέ ὥρα οἷος οὔπω τις ἄνθρωπος , ποταμός δέ Γάγγος παῖς · ὁ δέ πατήρ ὁ ἑαυτοῦ ὁ Ἰνδικός ἐπικλύζω αὐτός εἰς ὁ Ἐρυθραί τρέπω καί διαλλάσσω αὐτός ὁ γῆ , ὅθεν ὁ γῆ ζάω μέν ἄφθονος φέρω , ἀποθνῄσκω δέ τιμωρέω . ἐπεί δέ ὁ Ἀχιλλεύς Ὅμηρος ἄγω μέν ὑπέρ Ἑλένη εἰς Τροία , φημί δέ αὐτός δώδεκα μέν πόλις ἐκ θάλασσα αἱρέω , πεζός δέ ἕνδεκα , γυνή τε ὑπό ὁ βασιλεύς ἀφαιρέω εἰς μῆνις ἀποφέρω , ὅτε δή ἀτεράμων καί ὠμός δοκέω , σκοπέω ὁ Ἰνδός πρός οὗτος · πόλις μέν τοίνυν ἑξήκοντα οἰκιστής γίγνομαι , ὅς εἰμί δόκιμος ὁ τῇδε — ὁ δέ πορθέω πόλις ὅστις εὐκλεής ἡγέομαι ὁ ἀνοικίζω πόλις οὐ εἰμί — Σκύθης δέ ὁ ὑπέρ Καύκασος ποτέ στρατεύω ἐπί ὅδε ὁ γῆ ἀπωθέω . ὁ δέ ἐλευθερόω ὁ ἑαυτοῦ γῆ ἀνήρ ἀγαθός φαίνω πολύς ἀγαθός ὁ δουλεία ἐπάγω πόλις καί οὗτος ὑπέρ γυνή , ὅς ἔοικα μηδέ ἄκων ἁρπάζω . συμμαχία δέ αὐτός γίγνομαι πρός ὁ ἄρχω ὁ χώρα , ὅς νῦν Φραώτης ἄρχω , ἐκεῖνος παράνομος τε καί ἀσελγής γυνή ἀφαιρέω αὐτός οὐ παραλύω ὁ ὅρκος , οὕτως βέβαιος ὄμνυμι φημί , ὡς μηδέ ὁπότε ἀδικέω λυπέω αὐτός .