flavius-philostratus.vita-apollonii 7.23
διαλεγομένοις δʼ αὐτοῖς ταῦτα προσελθών τις , οἶμαι , Κίλιξ ἐγώ , ἔφη ἄνδρες , ὑπὲρ πλούτου κινδυνεύω . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος εἰ μὲν ἀφʼ ὧν οὐ θεμιτόν ἔφη πλουτῶν , οἷον λῃστείας ἢ φαρμάκων , ἃ δὴ ἀνδροφόνα , ἢ τάφους κινήσας , ὅσοι τῶν πάλαι βασιλέων εἰσίν , οἳ πολύχρυσοί τε καὶ θησαυρώδεις , οὐ κρίνεσθαί σε χρὴ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπολωλέναι , ταυτὶ γὰρ πλοῦτος μέν , ἀλλʼ ἐπίρρητός τε καὶ ὠμός , εἰ δὲ κληρονομήσας ἢ διδούσης ἐμπορίας ἐλευθερίου τε καὶ μὴ καπήλου , τίς οὕτω βαρύς , ὡς ἀφελέσθαι σε νόμου σχήματι τὰ κτηθέντα σοι κατὰ νόμους ; τὰ μὲν ὄντα μοι παρὰ πλειόνων ἔφη ξυγγενῶν ἐστιν , ἐς μίαν δʼ οἰκίαν τὴν ἐμὴν ἥκει , χρῶμαι δʼ αὐτοῖς οὔθʼ ὡς ἑτέρων , ἐμὰ γάρ , οὔθʼ ὡς ἐμοῖς , κοινὰ γὰρ πρὸς τοὺς ἀγαθούς ἐστί μοι · διαβάλλουσι δʼ ἡμᾶς οἱ συκοφάνται μὴ ἐπʼ ἀγαθῷ τῆς τυραννίδος ἐκτῆσθαι τὸν πλοῦτον , ἐμοῦ τε γὰρ νεώτερα πειρωμένου πράττειν ἐφόδιον ἂν γενέσθαι αὐτόν , ἑτέρῳ τε , ὅτῳ προσθείμην , ῥοπὴν ἂν οὐ σμικρὰν τἀμὰ εἶναι . μεμαντευμέναι δʼ ἤδη καθʼ ἡμῶν αἰτίαι , ὡς ὕβριν μὲν τίκτει πᾶς ὁ ὑπὲρ τὸ μέτρον πλοῦτος , ὁ δʼ ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς τὸν αὐχένα ἵστησι καὶ τὸ φρόνημα ἐγείρει νόμοις τε οὐκ ἐᾷ πείθεσθαι καὶ τοὺς ἄρχοντας , οἳ ἐς τὰ ἔθνη φοιτῶσι , μόνον οὐκ ἐπὶ κόρρης παίει δουλουμένους τοῖς χρήμασιν . ἐγὼ δὲ μειράκιον μὲν ὤν , πρὶν οὐσίαν ἑκατὸν ταλάντων ἐκτῆσθαι , κατάγελων ἡγούμην πάντα καὶ σμικρὰ ὑπὲρ τῶν ὄντων ἐδεδίειν , ἐπεὶ δὲ τάλαντά μοι πεντακόσια ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας ἐγένετο τελευτήσαντος ἐπʼ ἐμοὶ τοῦ πρὸς πατρὸς θείου , τοσοῦτον ἡ γνώμη μετέβαλεν , ὅσον οἱ καταρτύοντες τῶν ἵππων καὶ μεταβάλλοντες τοῦ ἀπαιδεύτου τε καὶ ἀκολάστου ἤθους . ἐπιδιδόντος δέ μοι τοῦ πλούτου καὶ τὰ μὲν ἐκ γῆς , τὰ δὲ ἐκ θαλάττης φέροντος , οὕτω τι ἐδουλώθην ὑπὸ τοῦ περὶ αὐτὸν δέους , ὡς ἀπαντλεῖν τῆς οὐσίας τὸ μὲν ἐς τοὺς συκοφάντας , οὓς ἔδει μειλίττεσθαι τῇ ἀπομαγδαλιᾷ ταύτῃ , τὸ δὲ ἐς τοὺς ἄρχοντας , ὡς ἰσχὺς πρὸς τοὺς ἐπιβουλεύοντας εἴη μοι , τὸ δὲ ἐς τοὺς ξυγγενεῖς , ὡς μὴ φθονοῖεν τῷ πλούτῳ , τὸ δὲ ἐς τοὺς δούλους , ὡς μὴ κακίους γίγνοιντο ἀμελεῖσθαι φάσκοντες , ἐβουκολεῖτο δέ μοι καὶ ἀγέλη φίλων λαμπρά · προορῶντες γὰρ οὗτοί μου τὰ μὲν αὐτοὶ ἔδρων , τὰ δέ μοι προὔλεγον . ἀλλʼ ὅμως οὕτω μὲν χαρακώσαντες τὸν πλοῦτον , οὕτω δὲ ἀσφαλῶς τειχισάμενοι κινδυνεύομεν περὶ αὐτῷ νῦν , καὶ οὔπω δῆλον οὐδʼ εὶ τὸ σῶμα ἀθῶοι μενοῦμεν . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος , θάρρει , ἔφη τὸν γὰρ πλοῦτον τοῦ σώματος ἐγγυητὴν ἔχεις · δέδεσαι μὲν γὰρ διʼ αὐτόν , ἀνήσει δέ σε ἀπολυόμενον οὐ μόνον τοῦ δεσμωτηρίου τοῦδε , ἀλλὰ καὶ τοῦ θεραπεύειν τοὺς συκοφάντας τε καὶ τοὺς δούλους , οἷς διʼ αὐτὸν ὑπέκεισο .
Lemmas: διαλέγω δέ αὐτός οὗτος προσέρχομαι τις , οἴομαι , Κίλιξ ἐγώ , φημί ἀνήρ , ὑπέρ πλοῦτος κινδυνεύω . καί ὁ Ἀπολλώνιος εἰ μέν ἀπό ὅς οὐ θεμιτός φημί πλουτέω , οἷος λῃστεία ἤ φάρμακον , ὅς δή ἀνδροφόνος , ἤ τάφος κινέω , ὅσος ὁ πάλαι βασιλεύς εἰμί , ὅς πολύχρυσος τε καί θησαυρώδης , οὐ κρίνω σύ χρή μόνος , ἀλλά καί ἀπόλλυμι , οὗτος γάρ πλοῦτος μέν , ἀλλά ἐπίρρητος τε καί ὠμός , εἰ δέ κληρονομέω ἤ δίδωμι ἐμπορία ἐλευθέριος τε καί μή κάπηλος , τίς οὕτως βαρύς , ὡς ἀφαιρέω σύ νόμος σχῆμα ὁ κτάομαι σύ κατά νόμος ; ὁ μέν εἰμί ἐγώ παρά πολύς φημί συγγενής εἰμί , εἰς εἷς δέ οἰκία ὁ ἐμός ἥκω , χράω δέ αὐτός οὔτε ὡς ἕτερος , ἐμός γάρ , οὔτε ὡς ἐμός , κοινός γάρ πρός ὁ ἀγαθός εἰμί ἐγώ · διαβάλλω δέ ἐγώ ὁ συκοφάντης μή ἐπί ἀγαθός ὁ τυραννίς κτάομαι ὁ πλοῦτος , ἐγώ τε γάρ νέος πειράω πράσσω ἐφόδιον ἄν γίγνομαι αὐτός , ἕτερος τε , ὅστις προστίθημι , ῥοπή ἄν οὐ μικρός ἐμός εἰμί . μαντεύομαι δέ ἤδη κατά ἐγώ αἰτία , ὡς ὕβρις μέν τίκτω πᾶς ὁ ὑπέρ ὁ μέτρον πλοῦτος , ὁ δέ ὑπέρ ὁ πολύς ὁ αὐχήν ἵστημι καί ὁ φρόνημα ἐγείρω νόμος τε οὐ ἐάω πείθω καί ὁ ἄρχων , ὅς εἰς ὁ ἔθνος φοιτάω , μόνος οὐ ἐπί κόρση παίω δουλόω ὁ χρῆμα . ἐγώ δέ μειράκιον μέν εἰμί , πρίν οὐσία ἑκατόν τάλαντον κτάομαι , κατάγελως ἡγέομαι πᾶς καί μικρός ὑπέρ ὁ εἰμί δείδω , ἐπεί δέ τάλαντον ἐγώ πεντακόσιοι ἐπί εἷς ἡμέρα γίγνομαι τελευτάω ἐπί ἐγώ ὁ πρός πατήρ θεῖος , τοσοῦτος ὁ γνώμη μεταβάλλω , ὅσος ὁ καταρτύω ὁ ἵππος καί μεταβάλλω ὁ ἀπαίδευτος τε καί ἀκόλαστος ἦθος . ἐπιδίδωμι δέ ἐγώ ὁ πλοῦτος καί ὁ μέν ἐκ γῆ , ὁ δέ ἐκ θάλασσα φέρω , οὕτως τις δουλόω ὑπό ὁ περί αὐτός δέος , ὡς ἀπαντλέω ὁ οὐσία ὁ μέν εἰς ὁ συκοφάντης , ὅς δέω μειλίσσω ὁ ἀπομαγδαλία οὗτος , ὁ δέ εἰς ὁ ἄρχων , ὡς ἰσχύς πρός ὁ ἐπιβουλεύω εἰμί ἐγώ , ὁ δέ εἰς ὁ συγγενής , ὡς μή φθονέω ὁ πλοῦτος , ὁ δέ εἰς ὁ δοῦλος , ὡς μή κακός γίγνομαι ἀμελέω φάσκω , βουκολέω δέ ἐγώ καί ἀγέλη φίλος λαμπρός · προοράω γάρ οὗτος ἐγώ ὁ μέν αὐτός δράω , ὁ δέ ἐγώ προλέγω . ἀλλά ὅμως οὕτως μέν χαρακόω ὁ πλοῦτος , οὕτως δέ ἀσφαλής τειχίζω κινδυνεύω περί αὐτός νῦν , καί οὔπω δῆλος οὐδέ εἰ ὁ σῶμα ἀθῶς μένω . καί ὁ Ἀπολλώνιος , θαρσέω , φημί ὁ γάρ πλοῦτος ὁ σῶμα ἐγγυητής ἔχω · δέω μέν γάρ διά αὐτός , ἀνίημι δέ σύ ἀπολύω οὐ μόνος ὁ δεσμωτήριον ὅδε , ἀλλά καί ὁ θεραπεύω ὁ συκοφάντης τε καί ὁ δοῦλος , ὅς διά αὐτός ὑπόκειμαι .