flavius-philostratus.vita-apollonii 6.16
ἐπεὶ δʼ ἐδείπνησαν , ἐγὼ ἦ δʼ ὁ Νεῖλος τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ἐστρατευόμην ὁμοῦ τοῖς Γυμνοῖς οἷον ψιλοῖς τισιν ἢ σφενδονήταις ἐκείνοις ἐμαυτὸν ξυντάττων , νυνὶ δὲ ὁπλιτεύσω καὶ κοσμήσει με ἡ ἀσπὶς ἡ σή . ἀλλʼ οἶμαί σε , εἶπεν Αἰγύπτιε , παρὰ Θεσπεσίωνί τε καὶ τοῖς ἄλλοις ἕξειν αἰτίαν , ἐφʼ οἷς οὐδὲ ἐς ἔλεγχον ἡμῶν καταστὰς πλείω σὺ δʼ ἑτοιμότερον ἢ ξυγχωρεῖ βίου αἵρεσις ἐς τὰ ἡμέτερα ἤθη ἀφήσεις . οἶμαι , ἔφη εἰ δʼ αἰτία ἑλομένου ἔσται τις , τάχα καὶ μὴ ἑλομένου αἰτία , καὶ ἁλώσονται μᾶλλον ἅπερ ἐγὼ ἑλόμενοι · τὸ γὰρ πρεσβυτέρους ὁμοῦ καὶ σοφωτέρους ὄντας μὴ πάλαι ᾑρῆσθαι , ἅπερ ἐγὼ νῦν , δικαίαν αἰτίαν κατʼ ἐκείνων ἔχοι ἂν μᾶλλον οὕτω πλεονεκτοῦντας μὴ ἐς τὸ βέλτιον ἑλέσθαι , ὅ τι χρήσονται . οὐκ ἀγεννῆ μέν , ὦ νεανίσκε , λόγον εἴρηκας · ὅρα δέ , μὴ αὐτῷ τῷ οὕτω μὲν σοφίας , οὕτω δὲ ἡλικίας ἔχειν ἐκεῖνά γε ὀρθῶς ᾑρημένοι φαίνονται ταῦτά τε ξὺν εἰκότι λόγῳ παραιτούμενοι , σύ τε θρασυτέρου λόγου δοκῇς ἅπτεσθαι καθιστὰς μᾶλλον αὐτὸς ἢ ἐκείνοις ἑπόμενος . ὑποστρέψας δὲ ὁ Αἰγύπτιος παρὰ τὴν τοῦ Ἀπολλωνίου δόξαν ἃ μὲν εἰκὸς ἦν ἔφη πρεσβυτέροις ὁμαρτεῖν νέον , οὐ παρεῖταί μοι , σοφίαν γὰρ ὁπότʼ ᾤμην εἶναι περὶ τοὺς ἄνδρας , ἣν οὐκ ἄλλοις τισὶν ἀνθρώπων ὑπάρχειν , προσεποίησα ἐμαυτὸν τούτοις , πρόφασις δέ μοι τῆς ὁρμῆς ἥδε ἐγένετο · ἔπλευσέ ποτε ὁ πατὴρ ἐς τὴν Ἐρυθρὰν ἑκών , ἦρχε δὲ ἄρα τῆς νεώς , ἣν Αἰγύπτιοι στέλλουσιν ἐς τὸ Ἰνδῶν ἔθνος , ἐπιμίξας δὲ τοῖς ἐπὶ θαλάττῃ Ἰνδοῖς διεκόμισε λόγους περὶ τῶν ἐκείνῃ σοφῶν ἀγχοῦ τούτων , οὓς πρὸς ἡμᾶς διῆλθες · ἀκούων δὲ αὐτοῦ καὶ τοιουτονί τινα λόγον , ὡς σοφώτατοι μὲν ἀνθρώπων Ἰνδοί , ἄποικοι δὲ Ἰνδῶν Αἰθίοπες , πατρῴζουσι δὲ οὗτοι τὴν σοφίαν καὶ πρὸς τὰ οἴκοι βλέπουσι , μειράκιον γενόμενος τὰ μὲν πατρῷα τοῖς βουλομένοις ἀφῆκα , γυμνὸς δὲ Γυμνοῖς ἐπεφοίτησα τούτοις , ὡς μαθησόμενος τὰ Ἰνδῶν ἢ ἀδελφά γε ἐκείνων , καί μοι ἐφαίνοντο σοφοὶ μέν , οὐ μὴν ἐκεῖνα , ἐμοῦ δʼ αὐτοὺς ἐρομένου , τοῦ χάριν οὐ τὰ Ἰνδῶν φιλοσοφοῦσιν , ἐκείνων μὲν ἐς διαβολὰς κατέστησαν παραπλησίως ταῖς πρὸς σὲ εἰρημέναις τήμερον , ἐμὲ δὲ νέον ἔτι , ὡς ὁρᾷς , ὄντα κατέλεξαν ἐς τὸ αὑτῶν κοινὸν δείσαντες , οἶμαι , μὴ ἀποπηδήσας αὐτῶν πλεύσαιμι ἐς τὴν Ἐρυθράν , ὥσπερ ποτὲ ὁ πατήρ , ὃ μὰ τοὺς θεοὺς οὐκ ἂν παρῆκα · προῆλθον γὰρ ἂν καὶ μέχρι τοῦ ὄχθου τῶν σοφῶν , εἰ μή σέ τις ἐνταῦθα θεῶν ἔστειλεν ἐμοὶ ἀρωγόν , ὡς μήτε τὴν Ἐρυθρὰν πλεύσας μήτε πρὸς τοὺς Κολπίτας παραβαλόμενος σοφίας Ἰνδικῆς γευσαίμην οὐ τήμερον βίου ποιησόμενος αἵρεσιν , ἀλλὰ πάλαι μὲν ᾑρημένος , ἃ δὲ ᾤμην ἕξειν , οὐκ ἔχων . τί γὰρ δεινόν , εἰ ὁτουδὴ ἁμαρτών τις ἐπάνεισιν ἐφʼ ὃ ἐθήρευεν ; εἰ δὲ κἀκείνους ἐς τουτὶ μεταβιβάζοιμι καὶ γιγνοίμην αὐτοῖς ξύμβουλος ὧν ἐμαυτὸν πέπεικα , τί ἄν , εἰπέ μοι , θρασὺ πράττοιμι ; οὔτε γὰρ ἡ νεότης ἀπελατέα τοῦ τι καὶ αὐτὴ βέλτιον ἐνθυμηθῆναι ἂν τοῦ γήρως , σοφίας τε ὅστις ἑτέρῳ γίγνεται ξύμβουλος , ἣν αὐτὸς ᾕρηται , διαφεύγει δήπου τὸ μὴ οὐχ ἃ πέπεισται πείθειν , τοῖς τε ἥκουσιν ἀγαθοῖς παρὰ τῆς τύχης ὅστις ἀπολαβὼν αὐτὰ χρῆται μόνος , ἀδικεῖ τἀγαθά , ἀφαιρεῖται γὰρ αὐτῶν τὸ πλείοσιν ἡδίω φαίνεσθαι .
Lemmas: ἐπεί δέ δειπνέω , ἐγώ ἠμί δέ ὁ Νεῖλος ὁ μέν ἄλλος χρόνος στρατεύω ὁμοῦ ὁ Γυμνός οἷος ψιλός τις ἤ σφενδονήτης ἐκεῖνος ἐμαυτοῦ συντάσσω , νυνί δέ ὁπλιτεύω καί κοσμέω ἐγώ ὁ ἀσπίς ὁ σός . ἀλλά οἴομαι σύ , λέγω Αἰγύπτιος , παρά Θεσπεσίων τε καί ὁ ἄλλος ἔχω αἰτία , ἐπί ὅς οὐδέ εἰς ἔλεγχος ἐγώ καθίστημι πολύς σύ δέ ἑτοῖμος ἤ συγχωρέω βίος αἵρεσις εἰς ὁ ἡμέτερος ἦθος ἀφίημι . οἴομαι , φημί εἰ δέ αἰτία αἱρέω εἰμί τις , τάχα καί μή αἱρέω αἴτιος , καί ἁλίσκομαι μάλα ὅς ἐγώ αἱρέω · ὁ γάρ πρέσβυς ὁμοῦ καί σοφός εἰμί μή πάλαι αἱρέω , ὅς ἐγώ νῦν , δίκαιος αἰτία κατά ἐκεῖνος ἔχω ἄν μάλα οὕτως πλεονεκτέω μή εἰς ὁ ἀγαθός αἱρέω , ὅς τις χράω . οὐ ἀγεννής μέν , ὦ νεανίσκος , λόγος λέγω · ὁράω δέ , μή αὐτός ὁ οὕτως μέν σοφία , οὕτως δέ ἡλικία ἔχω ἐκεῖνος γε ὀρθός αἱρέω φαίνω οὗτος τε σύν ἔοικα λόγος παραιτέομαι , σύ τε θρασύς λόγος δοκέω ἅπτω καθίστημι μάλα αὐτός ἤ ἐκεῖνος ἕπομαι . ὑποστρέφω δέ ὁ Αἰγύπτιος παρά ὁ ὁ Ἀπολλώνιον δόξα ὅς μέν ἔοικα εἰμί φημί πρέσβυς ὁμαρτέω νέος , οὐ παρίημι ἐγώ , σοφία γάρ ὁπότε οἴομαι εἰμί περί ὁ ἀνήρ , ὅς οὐ ἄλλος τις ἄνθρωπος ὑπάρχω , προσποιέω ἐμαυτοῦ οὗτος , πρόφασις δέ ἐγώ ὁ ὁρμή ὅδε γίγνομαι · πλέω ποτέ ὁ πατήρ εἰς ὁ Ἐρυθραί ἑκών , ἄρχω δέ ἄρα ὁ ναῦς , ὅς Αἰγύπτιος στέλλω εἰς ὁ Ἰνδός ἔθνος , ἐπιμείγνυμι δέ ὁ ἐπί θάλασσα Ἰνδός διακομίζω λόγος περί ὁ ἐκεῖνος σοφός ἀγχοῦ οὗτος , ὅς πρός ἐγώ διέρχομαι · ἀκούω δέ αὐτός καί τοουτον́ς τις λόγος , ὡς σοφός μέν ἄνθρωπος Ἰνδός , ἄποικος δέ Ἰνδός Αἰθίοψ , πατρῴζω δέ οὗτος ὁ σοφία καί πρός ὁ οἴκοι βλέπω , μειράκιον γίγνομαι ὁ μέν πατρῷος ὁ βούλομαι ἀφίημι , γυμνός δέ Γυμνός ἐπιφοιτάω οὗτος , ὡς μανθάνω ὁ Ἰνδός ἤ ἀδελφός γε ἐκεῖνος , καί ἐγώ φαίνω σοφός μέν , οὐ μήν ἐκεῖνος , ἐγώ δέ αὐτός ἔρομαι , ὁ χάριν οὐ ὁ Ἰνδός φιλοσοφέω , ἐκεῖνος μέν εἰς διαβολή καθίστημι παραπλήσιος ὁ πρός σύ λέγω σήμερον , ἐγώ δέ νέος ἔτι , ὡς ὁράω , εἰμί καταλέγω εἰς ὁ ἑαυτοῦ κοινός δείδω , οἴομαι , μή ἀποπηδάω αὐτός πλέω εἰς ὁ Ἐρυθραί , ὥσπερ ποτέ ὁ πατήρ , ὅς μά ὁ θεός οὐ ἄν παρίημι · προέρχομαι γάρ ἄν καί μέχρι ὁ ὄχθος ὁ σοφός , εἰ μή σύ τις ἐνταῦθα θεός στέλλω ἐγώ ἀρωγός , ὡς μήτε ὁ Ἐρυθραί πλέω μήτε πρός ὁ Κολπίτης παραβάλλω σοφία Ἰνδικός γεύω οὐ σήμερον βίος ποιέω αἵρεσις , ἀλλά πάλαι μέν αἱρέω , ὅς δέ οἴομαι ἔχω , οὐ ἔχω . τίς γάρ δεινός , εἰ ὁτουδής ἁμαρτάνω τις ἐπανέρχομαι ἐπί ὅς θηρεύω ; εἰ δέ ἐκεῖνος εἰς οὗτος μεταβιβάζω καί γίγνομαι αὐτός σύμβουλος ὅς ἐμαυτοῦ πείθω , τίς ἄν , λέγω ἐγώ , θρασύς πράσσω ; οὔτε γάρ ὁ νεότης ἀπελατέος ὁ τις καί αὐτός ἀγαθός ἐνθυμέομαι ἄν ὁ γῆρας , σοφία τε ὅστις ἕτερος γίγνομαι σύμβουλος , ὅς αὐτός αἱρέω , διαφεύγω δήπου ὁ μή οὐ ὅς πείθω πείθω , ὁ τε ἥκω ἀγαθός παρά ὁ τύχη ὅστις ἀπολαμβάνω αὐτός χράω μόνος , ἀδικέω ἀγαθός , ἀφαιρέω γάρ αὐτός ὁ πολύς ἡδύς φαίνω .