flavius-philostratus.vita-apollonii 4.21
ἐπιπλῆξαι δὲ λέγεται περὶ Διονυσίων Ἀθηναίοις , ἃ ποιεῖταί σφισιν ἐν ὥρᾳ τοῦ ἀνθεστηριῶνος · ὁ μὲν γὰρ μονῳδίας ἀκροασομένους καὶ μελοποιίας παραβάσεών τε καὶ ῥυθμῶν , ὁπόσοι κωμῳδίας τε καὶ τραγῳδίας εἰσίν , ἐς τὸ θέατρον ξυμφοιτᾶν ᾤετο , ἐπεὶ δὲ ἤκουσεν , ὅτι αὐλοῦ ὑποσημήναντος λυγισμοὺς ὀρχοῦνται καὶ μεταξὺ τῆς Ὀρφέως ἐποποιίας τε καὶ θεολογίας τὰ μὲν ὡς Ὧραι , τὰ δὲ ὡς Νύμφαι , τὰ δὲ ὡς Βάκχαι πράττουσιν , ἐς ἐπίπληξιν τούτου κατέστη καὶ παύσασθε εἶπεν ἐξορχούμενοι τοὺς Σαλαμινίους καὶ πολλοὺς ἑτέρους κειμένους ἀγαθοὺς ἄνδρας , εἰ μὲν γὰρ Λακωνικὴ ταῦτα ὄρχησις , εὖγε οἱ στρατιῶται , γυμνάζεσθε γὰρ πολέμῳ καὶ ξυνορχήσομαι , εἰ δὲ ἁπαλὴ καὶ ἐς τὸ θῆλυ σπεύδουσα , τί φῶ περὶ τῶν τροπαίων ; οὐ γὰρ κατὰ Μήδων ταῦτα ἢ Περσῶν , καθʼ ὑμῶν δὲ ἑστήξει , τῶν ἀναθέντων αὐτὰ εἰ λίποισθε . κροκωτοὶ δὲ ὑμῖν καὶ ἁλουργία καὶ κοκκοβαφία τοιαύτη πόθεν ; οὐδὲ γὰρ αἱ Ἀχαρναί γε ὧδε ἐστέλλοντο , οὐδὲ ὁ Κολωνὸς ὧδε ἵππευε . καὶ τί λέγω ταῦτα ; γυνὴ ναύαρχος ἐκ Καρίας ἐφʼ ὑμᾶς ἔπλευσε μετὰ Ξέρξου , καὶ ἦν αὐτῇ γυναικεῖον οὐδέν , ἀλλʼ ἀνδρὸς στολὴ καὶ ὅπλα , ὑμεῖς δὲ ἁβρότεροι τῶν Ξέρξου γυναικῶν ἐφʼ ἑαυτοὺς στέλλεσθε οἱ γέροντες οἱ νέοι τὸ ἐφηβικόν , οἳ πάλαι μὲν ὤμνυσαν ἐς Ἀγραύλου φοιτῶντες ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀποθανεῖσθαι καὶ ὅπλα θήσεσθαι , νῦν δὲ ἴσως ὀμοῦνται ὑπὲρ τῆς πατρίδος βακχεύσειν καὶ θύρσον λήψεσθαι κόρυν μὲν οὐδεμίαν φέρον , γυναικομίμῳ δὲ μορφώματι , κατὰ τὸν Εὐριπίδην , αἰσχρῶς διαπρέπον . ἀκούω δὲ ὑμᾶς καὶ ἀνέμους γίγνεσθαι καὶ λῄδια ἀνασείειν λέγεσθε ἔπιπλα μετεώρως αὐτὰ κολποῦντες . ἔδει δὲ ἀλλὰ τούτους γε αἰδεῖσθαι , ξυμμάχους ὄντας καὶ πνεύσαντας ὑπὲρ ὑμῶν μέγα , μηδὲ τὸν Βορέαν κηδεστήν γε ὄντα καὶ παρὰ πάντας τοὺς ἀνέμους ἄρσενα ποιεῖσθαι θῆλυν , οὐδὲ γὰρ τῆς Ὠρειθυίας ἐραστὴς ἄν ποτε ὁ Βορέας ἐγένετο , εἰ κἀκείνην ὀρχουμένην εἶδε .
Lemmas: ἐπιπλήσσω δέ λέγω περί Διονύσιον Ἀθηναῖος , ὅς ποιέω σφεῖς ἐν ὥρα ὁ ἀνθεστηριών · ὁ μέν γάρ μονῳδία ἀκροάομαι καί μελοποιία παράβασις τε καί ῥυθμός , ὁπόσος κωμῳδία τε καί τραγῳδία εἰμί , εἰς ὁ θέατρον συμφοιτάω οἴομαι , ἐπεί δέ ἀκούω , ὅτι αὐλός ὑποσημαίνω λυγισμός ὀρχέομαι καί μεταξύ ὁ Ὀρφεύς ἐποποιία τε καί θεολογία ὁ μέν ὡς Ὥρα , ὁ δέ ὡς Νύμφη , ὁ δέ ὡς Βάκχη πράσσω , εἰς ἐπίπληξις οὗτος καθίστημι καί παύω λέγω ἐξορχέομαι ὁ Σαλαμίνιος καί πολύς ἕτερος κεῖμαι ἀγαθός ἀνήρ , εἰ μέν γάρ Λακωνικός οὗτος ὄρχησις , εὖγε ὁ στρατιώτης , γυμνάζω γάρ πόλεμος καί συνορχέομαι , εἰ δέ ἁπαλός καί εἰς ὁ θῆλυς σπεύδω , τίς φημί περί ὁ τροπαῖος ; οὐ γάρ κατά Μῆδος οὗτος ἤ Πέρσης , κατά σύ δέ ἵστημι , ὁ ἀνατίθημι αὐτός εἰ λείπω . κροκωτός δέ σύ καί ἁλουργία καί κοκκοβαφία τοιοῦτος πόθεν ; οὐδέ γάρ ὁ Ἀχαρναί γε ὧδε στέλλω , οὐδέ ὁ Κολωνός ὧδε ἱππεύω . καί τίς λέγω οὗτος ; γυνή ναύαρχος ἐκ Καρία ἐπί σύ πλέω μετά Ξέρξης , καί εἰμί αὐτός γυναικεῖος οὐδείς , ἀλλά ἀνήρ στολή καί ὅπλον , σύ δέ ἁβρός ὁ Ξέρξης γυνή ἐπί ἑαυτοῦ στέλλω ὁ γέρων ὁ νέος ὁ ἐφηβικός , ὅς πάλαι μέν ὄμνυμι εἰς Ἄγραυλος φοιτάω ὑπέρ ὁ πατρίς ἀποθνῄσκω καί ὅπλον τίθημι , νῦν δέ ἴσως ὄμνυμι ὑπέρ ὁ πατρίς Βακχεύω καί θύρσος λαμβάνω κόρυς μέν οὐδείς φέρω , γυναικόμιμος δέ μόρφωμα , κατά ὁ Εὐριπίδης , αἰσχρός διαπρέπω . ἀκούω δέ σύ καί ἄνεμος γίγνομαι καί ληΐδιος ἀνασείω λέγω ἔπιπλα μετέωρος αὐτός κολπόω . δέω δέ ἀλλά οὗτος γε αἰδέομαι , σύμμαχος εἰμί καί πνέω ὑπέρ σύ μέγας , μηδέ ὁ Βορέας κηδεστής γε εἰμί καί παρά πᾶς ὁ ἄνεμος ἄρσην ποιέω θῆλυς , οὐδέ γάρ ὁ Ὠρείθυια ἐραστής ἄν ποτέ ὁ Βορέας γίγνομαι , εἰ ἐκεῖνος ὀρχέομαι ὁράω .