flavius-philostratus.vita-apollonii 5.33
ὁ δʼ Εὐφράτης ἀφανῶς μὲν ἤδη ἐβάσκαινε τῷ Ἀπολλωνίῳ προσκείμενον αὐτῷ τὸν βασιλέα ὁρῶν μᾶλλον ἢ τοῖς χρηστηρίοις τοὺς ἐς αὐτὰ ἥκοντας , ἀνοιδήσας δὲ ὑπὲρ τὸ μέτρον τότε καὶ τὴν φωνὴν ἐπάρας παρʼ ὃ εἰώθει οὐ χρὴ ἔφη κολακεύειν τὰς ὁρμάς , οὐδὲ ἀνοήτως συνεκφέρεσθαι τοῖς παρὰ τὴν ἡνίαν τι πράττουσι , καταρρυθμίζειν δὲ αὐτούς , εἴπερ φιλοσοφοῦμεν · ἃ γὰρ εἰ προσήκει πράττειν , ἔδει βουλευομένους φαίνεσθαι , ταῦθʼ ὃν πεπράξεται τρόπον κελεύεις λέγειν οὔπω μαθών , εἰ ὑπὲρ πρακτέων οἱ λόγοι . ἐγὼ δὲ Βιτέλιον μὲν καταλυθῆναι κελεύω , μιαρὸν γὰρ τὸν ἄνθρωπον οἶδα καὶ μεθύοντα ἀσελγείᾳ πάσῃ , σὲ δʼ ἄνδρα εἰδὼς ἀγαθὸν καὶ γενναιότητι προὔχοντα οὔ φημι χρῆναι τὰ μὲν Βιτελίου διορθοῦσθαι , τὰ σεαυτοῦ δὲ μήπω εἰδέναι . ὅσα μὲν δὴ αἱ μοναρχίαι ὑβρίζουσιν , οὐκ ἐμοῦ χρὴ μανθάνειν , ἀλλʼ αὐτὸς εἴρηκας , γιγνώσκοις δʼ ἄν , ὡς νεότης μὲν ἐπὶ τυραννίδα πηδῶσα προσήκοντα ἑαυτῇ που πράττει , τὸ γὰρ τυραννεύειν οὕτως ἔοικε νέοις , ὡς τὸ μεθύειν , ὡς τὸ ἐρᾶν , καὶ νέος μὲν τυραννεύσας οὔπω κακός , ἢν μιαιφόνος παρὰ τὴν τυραννίδα καὶ ὠμὸς καὶ ἀσελγὴς δόξῃ , γέροντος δὲ ἐπὶ τυραννίδα ἥκοντος πρώτη αἰτία τὸ τοιαῦτα βούλεσθαι · καὶ γὰρ ἢν φιλάνθρωπος φαίνηται καὶ κεκοσμημένος , οὐκ ἐκείνου ταῦτα νομίζουσιν , ἀλλὰ τῆς ἡλικίας καὶ τοῦ κατηρτυκέναι , δόξει δὲ καὶ πάλαι τούτου καὶ νέος ἔτι ἐπιθυμήσας ἁμαρτεῖν , αἱ δὲ τοιαῦται ἁμαρτίαι πρόσκεινται μὲν δυστυχίᾳ , πρόσκεινται δὲ δειλίᾳ · δοκεῖ γάρ τις ἢ καταγνοὺς τῆς ἑαυτοῦ τύχης τὸ ἐν νῷ τυραννεῦσαι παρεῖναι ἢ τυραννησείοντι ἐκστῆναι ἑτέρῳ δείσας δήπου αὐτὸν ὡς ἄνδρα . τὸ μὲν δὴ τῆς δυστυχίας ἐάσθω , τὸ δὲ τῆς δειλίας πῶς παραιτήσῃ καὶ ταῦτα Νέρωνα δοκῶν δεῖσαι τὸν δειλότατόν τε καὶ ῥᾳθυμότατον ; ἃ γὰρ ἐνεθυμήθη Βίνδιξ ἐπʼ αὐτόν , σέ , νὴ τὸν Ἡρακλέα , ἐκάλει πρῶτον . καὶ γὰρ στρατιὰν εἶχες καὶ ἡ δύναμις , ἣν ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους ἦγες , ἐπιτηδειοτέρα ἦν τιμωρεῖσθαι Νέρωνα · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ πάλαι ἀφεστᾶσιν οὐ μόνον Ῥωμαίων , ἀλλὰ καὶ πάντων ἀνθρώπων · οἱ γὰρ βίον ἄμικτον εὑρόντες καὶ οἷς μήτε κοινὴ πρὸς ἀνθρώπους τράπεζα μήτε σπονδαὶ μήτε εὐχαὶ μήτε θυσίαι , πλέον ἀφεστᾶσιν ἡμῶν ἢ Σοῦσα καὶ Βάκτρα καὶ οἱ ὑπὲρ ταῦτα Ἰνδοί · οὐκοῦν οὐδʼ εἰκὸς ἦν τιμωρεῖσθαι τούτους ἀφισταμένους , οὓς βέλτιον ἦν μηδὲ κτᾶσθαι . Νέρωνα δὲ τίς οὐκ ἂν ηὔξατο τῇ ἑαυτοῦ χειρὶ ἀποκτεῖναι μονονοὺ πίνοντα τὸ τῶν ἀνθρώπων αἷμα καὶ ἐν μέσοις τοῖς φόνοις ᾅδοντα ; καίτοι ἐμοῦ τὰ ὦτα ὀρθὰ ἦν πρὸς τοὺς ὑπὲρ σοῦ λόγους καὶ ὁπότε τις ἐκεῖθεν ἀφίκοιτο τρισμυρίους Ἰουδαίων ἀπολωλέναι φάσκων ὑπὸ σοῦ καὶ πεντακισμυρίους κατὰ τὴν ἐφεξῆς μάχην , ἀπολαμβάνων τὸν ἥκοντα ξυμμέτρως ἠρώτων , τί δʼ ὁ ἀνήρ ; μὴ μεῖζόν τι τούτων ; ἐπεὶ δὲ τὸν Βιτέλιον εἴδωλον πεποιημένος τοῦ Νέρωνος ἐπʼ αὐτὸν στρατεύεις , ἃ μὲν βεβούλευσαι , πρᾶττε , καλὰ γὰρ καὶ ταῦτα , τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις ὧδε ἐχέτω · Ῥωμαίοις τὸ δημοκρατεῖσθαι πολλοῦ ἄξιον καὶ πολλὰ τῶν ὄντων αὐτοῖς ἐπʼ ἐκείνης τῆς πολιτείας ἐκτήθη · παῦε μοναρχίαν , περὶ ἧς τοιαῦτα εἴρηκας , καὶ δίδου Ῥωμαίοις μὲν τὸ τοῦ δήμου κράτος , σαυτῷ δὲ τὸ ἐλευθερίας αὐτοῖς ἄρξαι .
Lemmas: ὁ δέ Εὐφράτης ἀφανής μέν ἤδη βασκαίνω ὁ Ἀπολλώνιον πρόσκειμαι αὐτός ὁ βασιλεύς ὁράω μάλα ἤ ὁ χρηστήριον ὁ εἰς αὐτός ἥκω , ἀνοιδέω δέ ὑπέρ ὁ μέτρον τότε καί ὁ φωνή ἐπαίρω παρά ὅς εἴωθα οὐ χρή φημί κολακεύω ὁ ὁρμή , οὐδέ ἀνόητος συνεκφέρω ὁ παρά ὁ ἡνία τις πράσσω , καταρρυθμίζω δέ αὐτός , εἴπερ φιλοσοφέω · ὅς γάρ εἰ προσήκω πράσσω , δέω βουλεύω φαίνω , οὗτος ὅς πράσσω τρόπος κελεύω λέγω οὔπω μανθάνω , εἰ ὑπέρ πράσσω ὁ λόγος . ἐγώ δέ Βιτέλιος μέν καταλύω κελεύω , μιαρός γάρ ὁ ἄνθρωπος οἶδα καί μεθύω ἀσέλγεια πᾶς , σύ δέ ἀνήρ οἶδα ἀγαθός καί γενναιότης προέχω οὐ φημί χρή ὁ μέν Βιτέλιος διορθόω , ὁ σεαυτοῦ δέ μήπω οἶδα . ὅσος μέν δή ὁ μοναρχία ὑβρίζω , οὐ ἐγώ χρή μανθάνω , ἀλλά αὐτός λέγω , γιγνώσκω δέ ἄν , ὡς νεότης μέν ἐπί τυραννίς πηδάω προσήκω ἑαυτοῦ που πράσσω , ὁ γάρ τυραννεύω οὕτως ἔοικα νέος , ὡς ὁ μεθύω , ὡς ὁ ἐράω , καί νέος μέν τυραννεύω οὔπω κακός , ἐάν μιαιφόνος παρά ὁ τυραννίς καί ὠμός καί ἀσελγής δοκέω , γέρων δέ ἐπί τυραννίς ἥκω πρῶτος αἰτία ὁ τοιοῦτος βούλομαι · καί γάρ ἐάν φιλάνθρωπος φαίνω καί κοσμέω , οὐ ἐκεῖνος οὗτος νομίζω , ἀλλά ὁ ἡλικία καί ὁ καταρτύω , δοκέω δέ καί πάλαι οὗτος καί νέος ἔτι ἐπιθυμέω ἁμαρτάνω , ὁ δέ τοιοῦτος ἁμαρτία πρόσκειμαι μέν δυστυχία , πρόσκειμαι δέ δειλία · δοκέω γάρ τις ἤ καταγιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ τύχη ὁ ἐν νόος τυραννεύω πάρειμι ἤ τυραννησείω ἐξίστημι ἕτερος δείδω δήπου αὐτός ὡς ἀνήρ . ὁ μέν δή ὁ δυστυχία ἐάω , ὁ δέ ὁ δειλία πῶς παραιτέομαι καί οὗτος Νέρων δοκέω δείδω ὁ δειλός τε καί ῥᾴθυμος ; ὅς γάρ ἐνθυμέομαι Βίνδιξ ἐπί αὐτός , σύ , νή ὁ Ἡρακλῆς , καλέω πρῶτος . καί γάρ στρατιά ἔχω καί ὁ δύναμις , ὅς ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ἄγω , ἐπιτήδειος εἰμί τιμωρέω Νέρων · ἐκεῖνος μέν γάρ πάλαι ἀφίστημι οὐ μόνος Ῥωμαῖος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος · ὁ γάρ βίος ἄμικτος εὑρίσκω καί ὅς μήτε κοινός πρός ἄνθρωπος τράπεζα μήτε σπονδή μήτε εὐχή μήτε θυσία , πολύς ἀφίστημι ἐγώ ἤ Σοῦσα καί Βάκτρα καί ὁ ὑπέρ οὗτος Ἰνδός · οὐκοῦν οὐδέ ἔοικα εἰμί τιμωρέω οὗτος ἀφίστημι , ὅς ἀγαθός εἰμί μηδέ κτάομαι . Νέρων δέ τίς οὐ ἄν εὔχομαι ὁ ἑαυτοῦ χείρ ἀποκτείνω μονονού πίνω ὁ ὁ ἄνθρωπος αἷμα καί ἐν μέσος ὁ φόνος ἀείδω ; καίτοι ἐγώ ὁ οὖς ὀρθός εἰμί πρός ὁ ὑπέρ σύ λόγος καί ὁπότε τις ἐκεῖθεν ἀφικνέομαι τρισμύριοι Ἰουδαῖος ἀπόλλυμι φάσκω ὑπό σύ καί πεντακισμύριοι κατά ὁ ἐφεξῆς μάχη , ἀπολαμβάνω ὁ ἥκω σύμμετρος ἐρωτάω , τίς δέ ὁ ἀνήρ ; μή μέγας τις οὗτος ; ἐπεί δέ ὁ Βιτέλιος εἴδωλον ποιέω ὁ Νέρων ἐπί αὐτός στρατεύω , ὅς μέν βουλεύω , πράσσω , καλός γάρ καί οὗτος , ὁ δέ ἐπί οὗτος ὧδε ἔχω · Ῥωμαῖος ὁ δημοκρατέομαι πολύς ἄξιος καί πολύς ὁ εἰμί αὐτός ἐπί ἐκεῖνος ὁ πολιτεία κτάομαι · παύω μοναρχία , περί ὅς τοιοῦτος λέγω , καί δίδωμι Ῥωμαῖος μέν ὁ ὁ δῆμος κράτος , σεαυτοῦ δέ ὁ ἐλευθερία αὐτός ἄρχω .