ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.41
σεισμῶν δὲ κατασχόντων ποτὲ τὰς ἐν τῷ ἀριστερῷ Ἑλλησπόντῳ πόλεις , Αἰγύπτιοι μὲν καὶ Χαλδαῖοι περὶ αὐτὰς ἠγείροντο ὑπὲρ ξυλλογῆς χρημάτων , ὡς δεκαταλάντους θυσίας Γῇ καὶ Ποσειδῶνι θύσοντες , ξυνέφερον δʼ αἱ πόλεις τὰ μὲν ἀπὸ τοῦ κοινοῦ , τὰ δὲ ἀπὸ τῶν οἴκων ὑποκείμενοι τῷ φόβῳ , οἱ δέ , εἰ μὴ ἐπὶ τραπεζῶν ἐκτεθείη τὸ ἀργύριον , οὐκ ἂν ἔφασαν ὑπὲρ αὐτῶν θῦσαι · δοκεῖ δὴ τῷ ἀνδρὶ μὴ περιιδεῖν τοὺς Ἑλλησποντίους καὶ παρελθὼν ἐς τὰς πόλεις τοὺς μὲν ἀπήλασεν ὡς θησαυρὸν πεποιημένους τὰ ἑτέρων κακά , τὰς δὲ αἰτίας τῶν μηνιμάτων ξυλλαβὼν καὶ ὡς ἑκάστῃ πρόσφορον θύσας ἀπεύξατο τὴν προσβολὴν δαπάνῃ σμικρᾷ , καὶ ἡ γῆ ἔστη .
Lemmas: σεισμός δέ κατέχω ποτέ ὁ ἐν ὁ ἀριστερός Ἑλλήσποντος πόλις , Αἰγύπτιος μέν καί Χαλδαῖος περί αὐτός ἀγείρω ὑπέρ συλλογέω χρῆμα , ὡς δεκατάλαντος θυσία Γῆ καί Ποσειδῶν θύω , συμφέρω δέ ὁ πόλις ὁ μέν ἀπό ὁ κοινός , ὁ δέ ἀπό ὁ οἶκος ὑπόκειμαι ὁ φόβος , ὁ δέ , εἰ μή ἐπί τράπεζα ἐκτίθημι ὁ ἀργύριον , οὐ ἄν φημί ὑπέρ αὐτός θύω · δοκέω δή ὁ ἀνήρ μή περιοράω ὁ Ἑλλησπόντιος καί παρέρχομαι εἰς ὁ πόλις ὁ μέν ἀπελαύνω ὡς θησαυρός ποιέω ὁ ἕτερος κακός , ὁ δέ αἰτία ὁ μήνιμα συλλαμβάνω καί ὡς ἕκαστος πρόσφορος θύω ἀπεύχομαι ὁ προσβολή δαπάνη μικρός , καί ὁ γῆ ἵστημι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.42
Δομετιανοῦ δὲ βασιλέως ὑπὸ τὸν αὐτὸν χρόνον εὐνούχους τε μὴ ποιεῖν νομοθετήσαντος ἀμπέλους τε μὴ φυτεύειν ἔτι καὶ τὰς πεφυτευμένας δὲ αὐτῶν ἐκκόπτειν παρελθὼν ἐς τοὺς Ἴωνας ὁ Ἀπολλώνιος τὰ μὲν προστάγματα οὐ πρὸς ἐμὲ ἔφη ταῦτα , μόνος γὰρ ἴσως ἀνθρώπων οὔτε αἰδοίων δέομαι οὔτε οἴνου , λέληθε δὲ ὁ θαυμασιώτατος τῶν μὲν ἀνθρώπων φειδόμενος , τὴν δὲ γῆν εὐνουχίζων . ὅθεν ἐς θάρσος ἡ Ἰωνία ἦλθε πρεσβεύσασθαι πρὸς τὸν βασιλέα ὑπὲρ ἀμπέλων καὶ παραιτήσασθαι νόμον , ὃς ἐκέλευε καὶ δῃοῦσθαι τὴν γῆν καὶ μὴ φυτεύεσθαι .
Lemmas: Δομετιανός δέ βασιλεύς ὑπό ὁ αὐτός χρόνος εὐνοῦχος τε μή ποιέω νομοθετέω ἄμπελος τε μή φυτεύω ἔτι καί ὁ φυτεύω δέ αὐτός ἐκκόπτω παρέρχομαι εἰς ὁ Ἴων ὁ Ἀπολλώνιος ὁ μέν πρόσταγμα οὐ πρός ἐγώ φημί οὗτος , μόνος γάρ ἴσως ἄνθρωπος οὔτε αἰδοῖον δέω οὔτε οἶνος , λανθάνω δέ ὁ θαυμάσιος ὁ μέν ἄνθρωπος φείδομαι , ὁ δέ γῆ εὐνουχίζω . ὅθεν εἰς θάρσος ὁ Ἰωνία ἔρχομαι πρεσβεύω πρός ὁ βασιλεύς ὑπέρ ἄμπελος καί παραιτέομαι νόμος , ὅς κελεύω καί δηϊόω ὁ γῆ καί μή φυτεύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.1
οἶδα καὶ τὰς τυραννίδας , ὡς ἔστιν ἀρίστη βάσανος ἀνδρῶν φιλοσοφούντων , καὶ ξυγχωρῶ σκοπεῖν , ὅ τι ἕκαστος ἑτέρου ἧττον ἢ μᾶλλον ἀνὴρ ἔδοξεν , ὁ λόγος δέ μοι ξυντείνει ἐς τόδε · κατὰ τοὺς χρόνους , οὓς Δομετιανὸς ἐτυράννευσε , περιέστησαν τὸν ἄνδρα κατηγορίαι καὶ γραφαί , ὅπως μὲν ἀρξάμεναι καὶ ὁπόθεν καὶ ὅ τι ἑκάστῃ ὄνομα , δηλώσω αὐτίκα , ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη λέξαι , τί μὲν εἰπών , τίς δὲ εἶναι δόξας ἀπῆλθε τῆς κρίσεως ἑλὼν μᾶλλον τὸν τύραννον ἢ ἁλοὺς αὐτός , δοκεῖ μοι διελθεῖν πρὸ τούτων , ὁπόσα εὗρον ἀφηγήσεως ἄξια σοφῶν ἀνδρῶν πρὸς τυράννους ἔργα παραδεικνύειν τε αὐτὰ τοῖς Ἀπολλωνίου · χρὴ γάρ που τἀληθὲς οὕτω μαστεύειν .
Lemmas: οἶδα καί ὁ τυραννίς , ὡς εἰμί ἀγαθός βάσανος ἀνήρ φιλοσοφέω , καί συγχωρέω σκοπέω , ὅς τις ἕκαστος ἕτερος ἥσσων ἤ μάλα ἀνήρ δοκέω , ὁ λόγος δέ ἐγώ συντείνω εἰς ὅδε · κατά ὁ χρόνος , ὅς Δομετιανός τυραννεύω , περιίστημι ὁ ἀνήρ κατηγορία καί γραφή , ὅπως μέν ἄρχω καί ὁπόθεν καί ὅς τις ἕκαστος ὄνομα , δηλόω αὐτίκα , ἐπεί δέ ἀνάγκη λέγω , τίς μέν λέγω , τίς δέ εἰμί δοκέω ἀπέρχομαι ὁ κρίσις αἱρέω μάλα ὁ τύραννος ἤ ἁλίσκομαι αὐτός , δοκέω ἐγώ διέρχομαι πρό οὗτος , ὁπόσος εὑρίσκω ἀφήγησις ἄξιος σοφός ἀνήρ πρός τύραννος ἔργον παραδείκνυμι τε αὐτός ὁ Ἀπολλώνιον · χρή γάρ που ἀληθής οὕτως μαστεύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.2
Ζήνων μὲν τοίνυν ὁ Ἐλεάτης , διαλεκτικῆς δὲ οὗτος δοκεῖ ἄρξαι , τὴν Νεάρχου τοῦ Μυσοῦ καταλύων τυραννίδα ἥλω καὶ στρεβλωθεὶς τοὺς μὲν ἑαυτοῦ ξυνωμότας ἀπεσιώπησεν , οἳ δʼ ἦσαν τῷ τυράννῳ βέβαιοι , διαβαλὼν τούτους ὡς οὐ βεβαίους , οἱ μὲν ὡς ἐπʼ ἀληθέσι ταῖς αἰτίαις ἀπέθανον , ὁ δʼ ἐλεύθερα τὰ Μυσῶν ἤγαγε τὴν τυραννίδα περὶ ἑαυτῇ σφήλας . Πλάτων δὲ ὑπὲρ τῆς Σικελιωτῶν ἐλευθερίας ἀγῶνά φησιν ἄρασθαι συλλαβὼν τῆς διανοίας ταύτης Δίωνι . Φύτων δὲ Ῥηγίου ἐκπεσὼν κατέφυγε μὲν ἐπὶ Διονύσιον τὸν Σικελίας τύραννον , μειζόνων δὲ ἀξιωθεὶς ἢ τὸν φεύγοντα εἰκὸς ξυνῆκε μὲν τοῦ τυράννου καὶ ὅτι τοῦ Ῥηγίου ἐρῴη , Ῥηγίνοις δʼ ἐπιστέλλων ταῦτα ἥλω , καὶ ὁ μὲν τύραννος ἑνὸς τῶν μηχανημάτων ἀνάψας αὐτὸν ζῶντα προσήγαγε τοῖς τείχεσιν , ὡς μὴ βάλοιεν οἱ Ῥηγῖνοι τὸ μηχάνημα φειδοῖ τοῦ Φύτωνος , ὁ δὲ ἐβόα βάλλειν , σκοπὸς γὰρ αὐτοῖς ἐλευθερίας εἶναι . Ἡρακλείδης δὲ καὶ Πύθων οἱ Κότυν ἀποκτείναντες τὸν Θρᾷκα νεανία μὲν ἤστην ἄμφω , τὰς δὲ Ἀκαδημίους διατριβὰς ἐπαινοῦντες σοφώ τε ἐγενέσθην καὶ οὕτως ἐλευθέρω . τὰ δὲ Καλλισθένους τοῦ Ὀλυνθίου τίς οὐκ οἶδεν ; ὃς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἐπαινέσας τε καὶ διαβαλὼν Μακεδόνας , ὅτε μέγιστοι δυνάμει ἦσαν , ἀπέθανεν ἀηδὴς δόξας . Διογένης δὲ ὁ Σινωπεὺς καὶ Κράτης ὁ Θηβαῖος ὁ μὲν εὐθὺ Χαιρωνείας ἥκων ἐπέπληξεν ὑπὲρ Ἀθηναίων Φιλίππῳ περὶ ὧν Ἡρακλείδης εἶναι φάσκων ἀπώλλυ ὅπλοις τοὺς ὑπὲρ ἐκείνων ὅπλα ἠρμένους , ὁ δʼ ἀνοικιεῖν Θήβας Ἀλεξάνδρου διʼ αὐτὸν φήσαντος οὐκ ἂν ἔφη δεηθῆναι πατρίδος , ἣν κατασκάψει τις ὅπλοις ἰσχύσας . καὶ λέγοιτο μὲν ʽἂνʼ πολλὰ τοιαῦτα , ὁ λόγος δὲ οὐ ξυγχωρεῖ μῆκος τῷ γε ἀνάγκην ἔχοντι καὶ πρὸς ταῦτα ἀντειπεῖν οὐχ ὡς οὐ καλὰ ἢ οὐκ ἐν λόγῳ πᾶσιν , ἀλλʼ ὡς ἥττω τῶν
Lemmas: Ζήνων μέν τοίνυν ὁ Ἐλεάτης , διαλεκτικός δέ οὗτος δοκέω ἄρχω , ὁ Νέαρχος ὁ Μυσός καταλύω τυραννίς ἁλίσκομαι καί στρεβλόω ὁ μέν ἑαυτοῦ συνωμότης ἀποσιωπάω , ὁ δέ εἰμί ὁ τύραννος βέβαιος , διαβάλλω οὗτος ὡς οὐ βέβαιος , ὁ μέν ὡς ἐπί ἀληθής ὁ αἰτία ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἐλεύθερος ὁ Μυσός ἄγω ὁ τυραννίς περί ἑαυτοῦ σφάλλω . Πλάτων δέ ὑπέρ ὁ Σικελιώτης ἐλευθερία ἀγών φημί ἀείρω συλλαμβάνω ὁ διάνοια οὗτος Δίων . Φύτων δέ Ῥήγιον ἐκπίπτω καταφεύγω μέν ἐπί Διονύσιος ὁ Σικελία τύραννος , μέγας δέ ἀξιόω ἤ ὁ φεύγω ἔοικα συνίημι μέν ὁ τύραννος καί ὅτι ὁ Ῥήγιον ἐράω , Ῥήγιον δέ ἐπιστέλλω οὗτος ἁλίσκομαι , καί ὁ μέν τύραννος εἷς ὁ μηχάνημα ἀνάπτω αὐτός ζάω προσάγω ὁ τεῖχος , ὡς μή βάλλω ὁ Ῥηγῖνος ὁ μηχάνημα φειδώ ὁ Φύτων , ὁ δέ βοάω βάλλω , σκοπός γάρ αὐτός ἐλευθερία εἰμί . Ἡρακλείδης δέ καί Πύθων ὁ Κότυς ἀποκτείνω ὁ Θρᾷξ νεανίας μέν εἰμί ἄμφω , ὁ δέ Ἀκαδήμιος διατριβή ἐπαινέω σοφός τε γίγνομαι καί οὕτως ἐλεύθερος . ὁ δέ Καλλισθένης ὁ Ὀλύνθιος τίς οὐ οἶδα ; ὅς ἐπί ὁ αὐτός ἡμέρα ἐπαινέω τε καί διαβάλλω Μακεδών , ὅτε μέγας δύναμις εἰμί , ἀποθνῄσκω ἀηδής δοκέω . Διογένης δέ ὁ Σινωπεύς καί Κράτης ὁ Θηβαῖος ὁ μέν εὐθύς Χαιρώνεια ἥκω ἐπιπλήσσω ὑπέρ Ἀθηναῖος Φίλιππος περί ὅς Ἡρακλείδης εἰμί φάσκω ἀπόλλυμι ὅπλον ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος ὅπλον ἀείρω , ὁ δέ ἀνοικίζω Θῆβαι Ἀλέξανδρος διά αὐτός φημί οὐ ἄν φημί δέω πατρίς , ὅς κατασκάπτω τις ὅπλον ἰσχύω . καί λέγω μέν ὅς πολύς τοιοῦτος , ὁ λόγος δέ οὐ συγχωρέω μῆκος ὁ γε ἀνάγκη ἔχω καί πρός οὗτος ἀντιλέγω οὐ ὡς οὐ καλός ἤ οὐ ἐν λόγος πᾶς , ἀλλά ὡς ἥσσων ὁ
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.5
τραγῳδίας δὲ ὑποκριτοῦ παρελθόντος ἐς τὴν Ἔφεσον ἐπὶ τῇ Ἰνοῖ τῷ δράματι καὶ ἀκροωμένου τοῦ τῆς Ἀσίας ἄρχοντος , ὃς καίτοι νέος ὢν φανερὸς ἐν ὑπάτοις ἀτολμότερον ὑπὲρ τούτων διενοεῖτο , ὁ μὲν ὑποκριτὴς ἐπέραινεν ἤδη τὰ ἰαμβεῖα , ἐν οἷς ὁ Εὐριπίδης διὰ μακρῶν αὐξηθέντας τοὺς τυράννους ἁλίσκεσθαί φησιν ὑπὸ μικρῶν , ἀναπηδήσας δὲ ὁ Ἀπολλώνιος ἀλλʼ ὁ δειλὸς ἔφη οὗτος οὔτε Εὐριπίδου ξυνίησιν οὔτε ἐμοῦ .
Lemmas: τραγῳδία δέ ὑποκριτής παρέρχομαι εἰς ὁ Ἔφεσος ἐπί ὁ Ἰνώ ὁ δρᾶμα καί ἀκροάομαι ὁ ὁ Ἀσία ἄρχω , ὅς καίτοι νέος εἰμί φανερός ἐν ὕπατος ἄτολμος ὑπέρ οὗτος διανοέω , ὁ μέν ὑποκριτής περαίνω ἤδη ὁ ἰαμβεῖος , ἐν ὅς ὁ Εὐριπίδης διά μακρός αὐξάνω ὁ τύραννος ἁλίσκομαι φημί ὑπό μικρός , ἀναπηδάω δέ ὁ Ἀπολλώνιος ἀλλά ὁ δειλός φημί οὗτος οὔτε Εὐριπίδης συνίημι οὔτε ἐγώ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.6
καὶ μὴν καὶ λόγου ἀφικομένου , ὡς λαμπρὰν κάθαρσιν εἴη Δομετιανὸς πεποιημένος τῆς Ῥωμαίων Ἑστίας , ἐπειδὴ τρεῖς τῶν Ἑστιάδων ἀπέκτεινεν ἐπʼ αἰτίᾳ τῆς ζώνης καὶ τῷ μὴ καθαρεῦσαι γάμων , ἃς ἁγνῶς τὴν Ἰλιάδα Ἀθηνᾶν καὶ τὸ ἐκεῖ πῦρ θεραπεύειν ἔδει , εἰ γὰρ καὶ σὺ ἔφη καθαρθείης , Ἥλιε , τῶν ἀδίκων φόνων , ὧν πᾶσα ἡ οἰκουμένη μεστὴ νῦν . καὶ οὐδὲ ἰδίᾳ ταῦτα , ὥσπερ οἱ δειλοί , ἀλλʼ ἐν τῷ ὁμίλῳ καὶ ἐς πάντας ἐκήρυττέ τε καὶ ηὔχετο .
Lemmas: καί μήν καί λόγος ἀφικνέομαι , ὡς λαμπρός κάθαρσις εἰμί Δομετιανός ποιέω ὁ Ῥωμαῖος Ἑστία , ἐπειδή τρεῖς ὁ Ἑστιάς ἀποκτείνω ἐπί αἰτία ὁ ζώνη καί ὁ μή καθαρεύω γάμος , ὅς ἁγνός ὁ Ἰλιάς Ἀθήνη καί ὁ ἐκεῖ πῦρ θεραπεύω δέω , εἰ γάρ καί σύ φημί καθαίρω , Ἥλιος , ὁ ἄδικος φόνος , ὅς πᾶς ὁ οἰκουμένη μεστός νῦν . καί οὐδέ ἴδιος οὗτος , ὥσπερ ὁ δειλός , ἀλλά ἐν ὁ ὅμιλος καί εἰς πᾶς κηρύσσω τε καί εὔχομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.7
ἐπεὶ δὲ Σαβῖνον ἀπεκτονὼς ἕνα τῶν ἑαυτοῦ ξυγγενῶν Ἰουλίαν ἤγετο , ἡ δὲ Ἰουλία γυνὴ μὲν ἦν τοῦ πεφονευμένου , Δομετιανοῦ δὲ ἀδελφιδῆ , μία τῶν Τίτου θυγατέρων , ἔθυε μὲν ἡ Ἔφεσος τοὺς γάμους , ἐπιστὰς δὲ τοῖς ἱεροῖς ὁ Ἀπολλώνιος ὦ νὺξ ἔφη τῶν πάλαι Δαναΐδων , ὡς μία ἦσθα . καὶ μὴν καὶ τὰ ἐν τῇ Ῥώμῃ ὧδε αὐτῷ ἐπράττετο ·
Lemmas: ἐπεί δέ Σαβῖνος ἀποκτείνω εἷς ὁ ἑαυτοῦ συγγενής Ἰουλία ἄγω , ὁ δέ ιυλια γυνή μέν εἰμί ὁ φονεύω , Δομετιανός δέ ἀδελφιδῆ , εἷς ὁ Τίτος θυγάτηρ , θύω μέν ὁ Ἔφεσος ὁ γάμος , ἐφίστημι δέ ὁ ἱερόν ὁ Ἀπολλώνιος ὦ νύξ φημί ὁ πάλαι Δαναίδες , ὡς εἷς εἰμί . καί μήν καί ὁ ἐν ὁ Ῥώμη ὧδε αὐτός πράσσω ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.8
ἀρχῇ πρέπειν ἐδόκει Νερούας , ἧς μετὰ Δομετιανὸν σωφρόνως ἥψατο , ἦν δὲ καὶ περὶ Ὄρφιτόν τε καὶ Ῥοῦφον ἡ αὐτὴ δόξα . τούτους Δομετιανὸς ἐπιβουλεύειν ἑαυτῷ φήσας οἱ μὲν ἐς νήσους καθείρχθησαν , Νερούᾳ δὲ προσέταξεν οἰκεῖν Τάραντα . ὢν δὲ ἐπιτήδειος αὐτοῖς ὁ Ἀπολλώνιος τὸν μὲν χρόνον , ὃν Τίτος ὁμοῦ τῷ πατρὶ καὶ μετὰ τὸν πατέρα ἦρχεν , ἀεί τι ὑπὲρ σωφροσύνης ἐπέστελλε τοῖς ἀνδράσι προσποιῶν αὐτοὺς τοῖς βασιλεῦσιν ὡς χρηστοῖς , Δομετιανοῦ δέ , ἐπεὶ χαλεπὸς ἦν , ἀφίστη τοὺς ἄνδρας καὶ ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ἐλευθερίας ἐρρώννυ . τὰς μὲν δὴ ἐπιστολιμαίους ξυμβουλίας οὐκ ἀσφαλεῖς αὐτοῖς ᾤετο , πολλοὺς γὰρ τῶν ἐν δυνάμει καὶ δοῦλοι προὔδοσαν καὶ φίλοι καὶ γυναῖκες καὶ οὐδὲν ἀπόρρητον ἐχώρησε τότε οἰκία , τῶν δὲ αὑτοῦ ἑταίρων τοὺς σωφρονεστάτους ἄλλοτε ἄλλον ἀπολαμβάνων διάκονον εἶπεν ἂν ποιοῦμαί σε ἀπορρήτου λαμπροῦ · βαδίσαι δὲ χρὴ ἐς τὴν Ῥώμην παρὰ τὸν δεῖνα καὶ διαλεχθῆναί οἱ καὶ γενέσθαι πρὸς τὴν πειθὼ τοῦ ἀνδρὸς πᾶν ὅ τι ἐγώ . ἐπεὶ δὲ ἤκουσεν , ὅτι φεύγοιεν ὁρμῆς μὲν ἐνδειξάμενοί τι ἐπὶ τὸν τύραννον , ὄκνῳ δʼ ἐκπεσόντες ὧν διενοήθησαν , διελέγετο μὲν ὑπὲρ Μοιρῶν καὶ ἀνάγκης περὶ τὸ νέμος τῆς Σμύρνης ,
Lemmas: ἀρχή πρέπω δοκέω Νερούα , ὅς μετά Δομετιανός σώφρων ἅπτω , εἰμί δέ καί περί Ὄρφιτος τε καί Ῥοῦφος ὁ αὐτός δόξα . οὗτος Δομετιανός ἐπιβουλεύω ἑαυτοῦ φημί ὁ μέν εἰς νῆσος κατείργω , Νερούα δέ προστάσσω οἰκέω Τάρας . εἰμί δέ ἐπιτήδειος αὐτός ὁ Ἀπολλώνιος ὁ μέν χρόνος , ὅς Τίτος ὁμοῦ ὁ πατήρ καί μετά ὁ πατήρ ἄρχω , ἀεί τις ὑπέρ σωφροσύνη ἐπιστέλλω ὁ ἀνήρ προσποιέω αὐτός ὁ βασιλεύς ὡς χρηστός , Δομετιανός δέ , ἐπεί χαλεπός εἰμί , ἀφίστημι ὁ ἀνήρ καί ὑπέρ ὁ ἅπας ἐλευθερία ῥώννυμι . ὁ μέν δή ἐπιστολιμαῖος συμβουλία οὐ ἀσφαλής αὐτός οἴομαι , πολύς γάρ ὁ ἐν δύναμις καί δοῦλος προδίδωμι καί φίλος καί γυνή καί οὐδείς ἀπόρρητος χωρέω τότε οἰκίον , ὁ δέ ἑαυτοῦ ἑταῖρος ὁ σώφρων ἄλλοτε ἄλλος ἀπολαμβάνω διάκονος λέγω ἄν ποιέω σύ ἀπόρρητος λαμπρός · βαδίζω δέ χρή εἰς ὁ Ῥώμη παρά ὁ δεῖνα καί διαλέγω ἕ καί γίγνομαι πρός ὁ πειθώ ὁ ἀνήρ πᾶς ὅς τις ἐγώ . ἐπεί δέ ἀκούω , ὅτι φεύγω ὁρμή μέν ἐνδείκνυμι τις ἐπί ὁ τύραννος , ὄκνος δέ ἐκπίπτω ὅς διανοέω , διαλέγω μέν ὑπέρ Μοῖρα καί ἀνάγκη περί ὁ νέμος ὁ Σμύρνα ,
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.9
ἐν ᾧ ὁ Μέλης , εἰδὼς δὲ τὸν Νερούαν ὡς αὐτίκα δὴ ἄρξοι , διῄει τὸν λόγον καὶ ὅτι μηδʼ οἱ τύραννοι τὰ ἐκ Μοιρῶν οἷοι βιάζεσθαι , χαλκῆς τε εἰκόνος ἱδρυμένης Δομετιανοῦ πρὸς τῷ Μέλητι , ἐπιστρέψας ἐς αὐτὴν τοὺς παρόντας ἀνόητε , εἶπεν ὡς πολὺ διαμαρτάνεις Μοιρῶν καὶ ἀνάγκης · ᾧ γὰρ μετὰ σὲ τυραννεῦσαι πέπρωται , τοῦτον κἂν ἀποκτείνῃς , ἀναβιώσεται . ταῦτα ἐς Δομετιανὸν ἀφίκετο ἐκ διαβολῶν Εὐφράτου , καὶ ὑπὲρ ὅτου μὲν τῶν ἀνδρῶν ἐχρησμῴδει αὐτά , οὐδεὶς ξυνίει , τιθέμενος δὲ ὁ τύραννος εὖ τὸν ἑαυτοῦ φόβον ὥρμησεν ἀποκτεῖναι τοὺς ἄνδρας · ὡς δὲ μὴ ἔξω λόγου πράττων αὐτὸ φαίνοιτο , ἐκάλει τὸν Ἀπολλώνιον ἀπολογησόμενον ὑπὲρ τῶν πρὸς αὐτοὺς ἀπορρήτων · ἢ γὰρ ἀφικομένου καταψηφισάμενος οὐδὲ ἀκρίτους ἀπεκτονέναι δόξειν , ἀλλʼ ἐν ἐκείνῳ ἑαλωκότας , ἢ εἰ σοφίᾳ τινὶ τοῦ φανεροῦ ὑπεξέλθοι , μᾶλλον ἤδη ἀπολεῖσθαι σφᾶς ὡς κατεψηφισμένους καὶ ὑπὸ τοῦ κοινωνοῦ τῆς αἰτίας .
Lemmas: ἐν ὅς ὁ Μέλης , οἶδα δέ ὁ Νερούας ὡς αὐτίκα δή ἄρχω , διέρχομαι ὁ λόγος καί ὅτι μηδέ ὁ τύραννος ὁ ἐκ Μοῖρα οἷος βιάζω , χάλκεος τε εἰκών ἱδρύω Δομετιανός πρός ὁ Μέλη , ἐπιστρέφω εἰς αὐτός ὁ πάρειμι ἀνόητος , λέγω ὡς πολύς διαμαρτάνω Μοῖρα καί ἀνάγκη · ὅς γάρ μετά σύ τυραννεύω πόρω , οὗτος ἐάν ἀποκτείνω , ἀναβιόω . οὗτος εἰς Δομετιανός ἀφικνέομαι ἐκ διαβολή Εὐφράτης , καί ὑπέρ ὅστις μέν ὁ ἀνήρ χρησμῳδέω αὐτός , οὐδείς συνίημι , τίθημι δέ ὁ τύραννος εὖ ὁ ἑαυτοῦ φόβος ὁρμάω ἀποκτείνω ὁ ἀνήρ · ὡς δέ μή ἔξω λόγος πράσσω αὐτός φαίνω , καλέω ὁ Ἀπολλώνιον ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ πρός αὐτός ἀπόρρητος · ἤ γάρ ἀφικνέομαι καταψηφίζομαι οὐδέ ἄκριτος ἀποκτείνω δοκέω , ἀλλά ἐν ἐκεῖνος ἁλίσκομαι , ἤ εἰ σοφία τις ὁ φανερός ὑπεξέρχομαι , μάλα ἤδη ἀπόλλυμι σφεῖς ὡς καταψηφίζομαι καί ὑπό ὁ κοινωνός ὁ αἰτία .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.10
διανοουμένου δὲ αὐτοῦ ταῦτα καὶ γράφοντος ἤδη πρὸς τὸν τῆς Ἀσίας ἄρχοντα , ὡς ξυλληφθείη τε καὶ ἀναχθείη , προεῖδε μὲν ὁ Τυανεὺς πάντα δαιμονίως τε καὶ ὥσπερ εἰώθει , πρὸς δὲ τοὺς ἑταίρους εἰπὼν δεῖσθαι ἀποδημίας ἀπορρήτου , τοὺς μὲν ἐσῆλθεν Ἀβάριδος τοῦ ἀρχαίου δόξα , καὶ ὅτι ἐς τοιόνδε τι ὡρμήκοι , ὁ δὲ οὐδὲ τῷ Δάμιδι τὸν ἑαυτοῦ νοῦν ἐκφήνας ἐς Ἀχαιοὺς ξὺν αὐτῷ ἔπλει , Κορίνθου δὲ ἐπιβὰς καὶ τῷ Ἡλίῳ περὶ μεσημβρίαν ὁπόσα εἰώθει δράσας ἀφῆκεν ἐς τὸ Σικελῶν καὶ Ἰταλῶν ἔθνος ἅμα ἑσπέρᾳ . τυχὼν δὲ οὐρίου πνεύματος καί τινος εὐροίας ὑποδραμούσης τὸ πέλαγος ἀφίκετο ἐς Δικαιάρχιαν πεμπταῖος . Δημητρίῳ δὲ ἐντυχών , ὃς ἐδόκει θαρσαλεώτατος τῶν φιλοσόφων , ἐπεὶ μὴ πολὺ ἀπὸ τῆς Ῥώμης διῃτᾶτο , ξυνίει μὲν αὐτοῦ ἐξεστηκότος τῷ τυράννῳ , διατριβῆς δὲ ἕνεκα εἴληφά σε εἶπε τρυφῶντα καὶ τῆς εὐδαίμονος Ἰταλίας , εἰ δὴ εὐδαίμων , τὸ μακαριώτατον οἰκοῦντα , ἐν ᾧ λέγεται καὶ Ὀδυσσεὺς Καλυψοῖ ξυνὼν ἐκλαθέσθαι καπνοῦ Ἰθακησίου καὶ οἴκου . περιβαλὼν δʼ αὐτὸν ὁ Δημήτριος καί τι καὶ ἐπευφημήσας ὦ θεοί , ἔφη τί πείσεται φιλοσοφία κινδυνεύουσα περὶ ἀνδρὶ τοιούτῳ ; κινδυνεύει δὲ εἶπε τί ; ἅ γε , ἔφη προειδὼς ἥκεις · εἰ γὰρ τὸν σὸν ἀγνοῶ νοῦν , οὐδὲ τὸν ἐμαυτοῦ οἶδα . διαλεγώμεθα δὲ μὴ ἐνταῦθα , ἀλλʼ ἴωμεν οὗ μόνων ἡμῶν ἡ ξυνουσία ἔσται , παρατυγχανέτω δὲ καὶ ὁ Δάμις , ὃν ἐγώ , νὴ τὸν Ἡρακλέα , Ἰόλεων ἡγοῦμαι τῶν σῶν ἄθλων .
Lemmas: διανοέω δέ αὐτός οὗτος καί γράφω ἤδη πρός ὁ ὁ Ἀσία ἄρχων , ὡς συλλαμβάνω τε καί ἀνάσσω , προοράω μέν ὁ Τυανεύς πᾶς δαιμόνιος τε καί ὥσπερ εἴωθα , πρός δέ ὁ ἑταῖρος λέγω δέω ἀποδημία ἀπόρρητος , ὁ μέν εἰσέρχομαι Ἄβαρις ὁ ἀρχαῖος δόξα , καί ὅτι εἰς τοιόσδε τις ὁρμάω , ὁ δέ οὐδέ ὁ Δᾶμις ὁ ἑαυτοῦ νόος ἐκφαίνω εἰς Ἀχαιός σύν αὐτός πλέω , Κόρινθος δέ ἐπιβαίνω καί ὁ Ἥλιος περί μεσημβρία ὁπόσος εἴωθα δράω ἀφίημι εἰς ὁ Σικελός καί Ἰταλός ἔθνος ἅμα ἑσπέρα . τυγχάνω δέ οὔριος πνεῦμα καί τις εὔροια ὑποτρέχω ὁ πέλαγος ἀφικνέομαι εἰς Δικαιαρχίη πεμπταῖος . Δημήτριος δέ ἐντυγχάνω , ὅς δοκέω θαρσαλέος ὁ φιλόσοφος , ἐπεί μή πολύς ἀπό ὁ Ῥώμη διαιτάω , συνίημι μέν αὐτός ἐξίστημι ὁ τύραννος , διατριβή δέ ἕνεκα λαμβάνω σύ λέγω τρυφάω καί ὁ εὐδαίμων Ἰταλία , εἰ δή εὐδαίμων , ὁ μακάριος οἰκέω , ἐν ὅς λέγω καί Ὀδυσσεύς Καλυψώ σύνειμι ἐκλανθάνω καπνός Ἰθακήσιος καί οἶκος . περιβάλλω δέ αὐτός ὁ Δημήτριος καί τις καί ἐπευφημέω ὦ θεός , φημί τίς πάσχω φιλοσοφία κινδυνεύω περί ἀνήρ τοιοῦτος ; κινδυνεύω δέ λέγω τίς ; ὅς γε , φημί πρόοιδα ἥκω · εἰ γάρ ὁ σός ἀγνοέω νόος , οὐδέ ὁ ἐμαυτοῦ οἶδα . διαλέγω δέ μή ἐνταῦθα , ἀλλά ἔρχομαι οὗ μόνος ἐγώ ὁ συνουσία εἰμί , παρατυγχάνω δέ καί ὁ Δάμις , ὅς ἐγώ , νή ὁ Ἡρακλῆς , Ἰόλευς ἡγέομαι ὁ σός ἆθλον .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.13
ἡττηθεὶς δʼ ὁ Δάμις τῶν τοῦ Δημητρίου λόγων ἀλλὰ σύ γε ἔφη φίλος ἀνδρὶ παρὼν γένοιο ἂν ἀγαθόν τι τούτῳ μέγα , ἐμοῦ γὰρ σμικρὸς λόγος , εἰ ξυμβουλεύοιμι αὐτῷ μὴ κυβιστᾶν ἐς ὀρθὰ ξίφη , μηδʼ ἀναρριπτεῖν πρὸς τυραννίδα , ἧς οὐ χαλεπωτέρα ἐνομίσθη . τῆς γοῦν ὁδοῦ τῆς ἐνταῦθα , εἰ μή σοι ξυνέτυχον , οὐδὲ τὸν νοῦν ἐγίγνωσκον , ἕπομαι μὲν γὰρ αὐτῷ θᾶττον ἢ ἑαυτῷ τις , εἰ δὲ ἔροιό με , ποῖ πλέω ἢ ἐφʼ ὅ τι , καταγέλαστος ἐγὼ τοῦ πλοῦ Σικελικὰ μὲν πελάγη καὶ Τυρρηνοὺς κόλπους ἀναμετρῶν , οὐκ εἰδὼς δέ , ὑπὲρ ὅτου . καὶ εἰ μὲν ἐκ προρρήσεως ἐκινδύνευον , εἶχον ἂν πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας λέγειν , ὡς Ἀπολλώνιος μὲν θανάτου ἐρᾷ , ἐγὼ δʼ ἀντεραστὴς ξυμπλέω , ἐπεὶ δʼ οὐδὲν οἶδα , ἐμὸν ἤδη λέγειν , ὑπὲρ ὧν οἶδα , λέξω δὲ αὐτὸ ὑπὲρ τοῦ ἀνδρός · εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ ἀποθάνοιμι , οὔπω δεινὰ φιλοσοφία πείσεται , σκευοφόρῳ γὰρ εἴκασμαι στρατιώτου γενναίου λόγου ἀξιούμενος , ὅτι τοιῷδε ἕπομαι , εἰ δὲ ἔσται τις , ὃς ἀποκτενεῖ τοῦτον , εὔποροι δʼ αἱ τυραννίδες τὰ μὲν ξυνθεῖναι , τὰ δὲ ἐξᾶραι , τρόπαιον μὲν οἶμαι κατὰ φιλοσοφίας ἑστήξει σφαλείσης περὶ τῷ ἄριστα ἀνθρώπων φιλοσοφήσαντι , πολλοὶ δὲ Ἄνυτοι καθʼ ἡμῶν καὶ Μέλητοι , γραφαὶ δʼ αἱ μὲν ἔνθεν , αἱ δὲ ἐκεῖθεν ἐπὶ τοὺς Ἀπολλωνίῳ ξυγγενομένους , ὡς ὁ μέν τις ἐγέλασε καθαπτομένου τῆς τυραννίδος , ὁ δʼ ἐπέρρωσε λέγοντα , ὁ δʼ ἐνέδωκε λέξαι τι , ὁ δʼ ἀπῆλθε ξὺν ἐπαίνῳ ὧν ἤκουσεν . ἐγὼ δʼ ἀποθνήσκειν μὲν ὑπὲρ φιλοσοφίας οὕτω φημὶ δεῖν , ὡς ὑπὲρ ἱερῶν καὶ τειχῶν καὶ τάφων , ὑπὲρ σωτηρίας γὰρ τῶν τοιῶνδε πολλοὶ καὶ ὀνομαστοὶ ἄνδρες ἀποθανεῖν ἠσπάζοντο , ὡς δὲ ἀπολέσθαι φιλοσοφίαν μήτε ἐγὼ ἀποθάνοιμι μήτε ὅστις ἐκείνης τε καὶ Ἀπολλωνίου ἐρᾷ .
Lemmas: ἡσσάομαι δέ ὁ Δάμις ὁ ὁ Δημήτριος λόγος ἀλλά σύ γε φημί φίλος ἀνήρ πάρειμι γίγνομαι ἄν ἀγαθός τις οὗτος μέγας , ἐγώ γάρ μικρός λόγος , εἰ συμβουλεύω αὐτός μή κυβιστάω εἰς ὀρθός ξίφος , μηδέ ἀναρρίπτω πρός τυραννίς , ὅς οὐ χαλεπός νομίζω . ὁ γοῦν ὁδός ὁ ἐνταῦθα , εἰ μή σύ συντυγχάνω , οὐδέ ὁ νόος γιγνώσκω , ἕπομαι μέν γάρ αὐτός ταχύς ἤ ἑαυτοῦ τις , εἰ δέ ἔρομαι ἐγώ , ποῖ πολύς ἤ ἐπί ὅς τις , καταγέλαστος ἐγώ ὁ πλόος Σικελικός μέν πέλαγος καί Τυρρηνός κόλπος ἀναμετρέω , οὐ οἶδα δέ , ὑπέρ ὅστις . καί εἰ μέν ἐκ πρόρρησις κινδυνεύω , ἔχω ἄν πρός ὁ ἐρωτάω λέγω , ὡς Ἀπολλώνιος μέν θάνατος ἐράω , ἐγώ δέ ἀντεραστής συμπλέω , ἐπεί δέ οὐδείς οἶδα , ἐμός ἤδη λέγω , ὑπέρ ὅς οἶδα , λέγω δέ αὐτός ὑπέρ ὁ ἀνήρ · εἰ μέν γάρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , οὔπω δεινός φιλοσοφία πάσχω , σκευοφόρος γάρ εἰκάζω στρατιώτης γενναῖος λόγος ἀξιόω , ὅτι τοιόσδε ἕπομαι , εἰ δέ εἰμί τις , ὅς ἀποκτείνω οὗτος , εὔπορος δέ ὁ τυραννίς ὁ μέν συντίθημι , ὁ δέ ἐξαίρω , τρόπαιον μέν οἴομαι κατά φιλοσοφία ἵστημι σφάλλω περί ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος φιλοσοφέω , πολύς δέ Ἄνυτος κατά ἐγώ καί Μέλητος , γραφή δέ ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἐκεῖθεν ἐπί ὁ Ἀπολλώνιον συγγίγνομαι , ὡς ὁ μέν τις γελάω καθάπτω ὁ τυραννίς , ὁ δέ ἐπιρρώννυμι λέγω , ὁ δέ ἐνδίδωμι λέγω τις , ὁ δέ ἀπέρχομαι σύν ἔπαινος ὅς ἀκούω . ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω μέν ὑπέρ φιλοσοφία οὕτως φημί δέω , ὡς ὑπέρ ἱερός καί τεῖχος καί τάφος , ὑπέρ σωτηρία γάρ ὁ τοιόσδε πολύς καί ὀνομαστός ἀνήρ ἀποθνῄσκω ἀσπάζομαι , ὡς δέ ἀπόλλυμι φιλοσοφία μήτε ἐγώ ἀποθνῄσκω μήτε ὅστις ἐκεῖνος τε καί Ἀπολλώνιον ἐράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.16
ἀποπλεύσαντες δὲ τῆς Δικαιαρχίας τριταῖοι κατῆραν ἐς τὰς ἐκβολὰς τοῦ Θύμβριδος , ἀφʼ ὧν ξύμμετρος ἐς τὴν Ῥώμην ἀνάπλους . τὸ μὲν δὴ βασίλειον ξίφος ἦν ἐπʼ Αἰλιανῷ τότε , ὁ δʼ ἀνὴρ οὗτος πάλαι τοῦ Ἀπολλωνίου ἤρα ξυγγεγονώς ποτε αὐτῷ κατʼ Αἴγυπτον καὶ φανερὸν μὲν οὐδὲν ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς τὸν Δομετιανὸν ἔλεγεν , οὐ γὰρ ξυνεχώρει ἡ ἀρχή , τὸν γὰρ δοκοῦντα τῷ βασιλεῖ ἀπηχθῆσθαι πῶς μὲν ἂν πρὸς αὐτὸν ἐπῄνεσε , πῶς δʼ ἂν ὡς ἐπιτήδειον ἑαυτῷ παρῃτήσατο ; τέχναι μὴν ὁπόσαι εἰσὶν ἀφανῶς ἀμύνουσαι , πάσαις ὑπὲρ αὐτοῦ ἐχρῆτο , ὅς γε καὶ τὸν χρόνον , ὅν , πρὶν ἥκειν , διεβάλλετο ὦ βασιλεῦ , ἔφη κουφολόγον οἱ σοφισταὶ χρῆμα καὶ ἀλαζὼν ἡ τέχνη , καὶ ἐπεὶ μηδὲν χρηστὸν τοῦ εἶναι ἀπολαύουσι , θανάτου γλίχονται , καὶ οὐ περιμένουσιν αὐτοῦ τὸ αὐτόματον , ἀλλʼ ἐπισπῶνται τὸν θάνατον ἐκκαλούμενοι τοὺς ἔχοντας ξίφη . ταῦθʼ ἡγοῦμαι καὶ Νέρωνα ἐνθυμηθέντα μὴ ὑπαχθῆναι ὑπὸ Δημητρίου ἀποκτεῖναι αὐτόν , ἐπεὶ γὰρ θανατῶντα ᾔσθετο , οὐ κατὰ ξυγγνώμην ἐπανῆκεν αὐτῷ τὸν θάνατον , ἀλλὰ καθʼ ὑπεροψίαν τοῦ κτεῖναι . καὶ μὴν καὶ Μουσώνιον τὸν Τυρρηνὸν πολλὰ τῇ ἀρχῇ ἐναντιωθέντα τῇ νήσῳ ξυνέσχεν , ᾗ ὄνομα Γύαρα , καὶ οὕτω τι τῶν σοφιστῶν τούτων ἥττους Ἕλληνες , ὡς τότε μὲν κατὰ ξυνουσίαν αὐτοῦ ἐσπλεῖν πάντας , νυνὶ δὲ κατὰ ἱστορίαν τῆς κρήνης · ἐν γὰρ τῇ νήσῳ ἀνύδρῳ οὔσῃ πρότερον εὕρημα Μουσωνίου κρήνη ἐγένετο , ἣν ᾅδουσιν Ἕλληνες , ὅσα Ἑλικῶνι τὴν τοῦ ἵππου .
Lemmas: ἀποπλέω δέ ὁ Δικαιαρχίη τριταῖος καταίρω εἰς ὁ ἐκβολή ὁ Θύμβρις , ἀπό ὅς σύμμετρος εἰς ὁ Ῥώμη ἀνάπλοος . ὁ μέν δή βασίλειος ξίφος εἰμί ἐπί Αἰλιανός τότε , ὁ δέ ἀνήρ οὗτος πάλαι ὁ Ἀπολλώνιον ἐράω συγγίγνομαι ποτέ αὐτός κατά Αἴγυπτος καί φανερός μέν οὐδείς ὑπέρ αὐτός πρός ὁ Δομετιανός λέγω , οὐ γάρ συγχωρέω ὁ ἀρχή , ὁ γάρ δοκέω ὁ βασιλεύς ἀπαχθέω πῶς μέν ἄν πρός αὐτός ἐπαινέω , πῶς δέ ἄν ὡς ἐπιτήδειος ἑαυτοῦ παραιτέομαι ; τέχνη μήν ὁπόσος εἰμί ἀφανής ἀμύνω , πᾶς ὑπέρ αὐτός χράω , ὅς γε καί ὁ χρόνος , ὅς , πρίν ἥκω , διαβάλλω ὦ βασιλεύς , φημί κουφολόγος ὁ σοφιστής χρῆμα καί ἀλαζών ὁ τέχνη , καί ἐπεί μηδείς χρηστός ὁ εἰμί ἀπολαύω , θάνατος γλίχομαι , καί οὐ περιμένω αὐτός ὁ αὐτόματος , ἀλλά ἐπισπάω ὁ θάνατος ἐκκαλέω ὁ ἔχω ξίφος . οὗτος ἡγέομαι καί Νέρων ἐνθυμέομαι μή ὑπάγω ὑπό Δημήτριος ἀποκτείνω αὐτός , ἐπεί γάρ θανατόω αἰσθάνομαι , οὐ κατά συγγνώμη ἐπανήκω αὐτός ὁ θάνατος , ἀλλά κατά ὑπεροψία ὁ κτείνω . καί μήν καί Μουσώνιος ὁ Τυρρηνός πολύς ὁ ἀρχή ἐναντιόομαι ὁ νῆσος συνέχω , ὅς ὄνομα Γύαρα , καί οὕτως τις ὁ σοφιστής οὗτος ἥσσων Ἕλλην , ὡς τότε μέν κατά συνουσία αὐτός εἰσπλέω πᾶς , νυνί δέ κατά ἱστορία ὁ κρήνη · ἐν γάρ ὁ νῆσος ἄνυδρος εἰμί πρότερος εὕρημα Μουσώνιος κρήνη γίγνομαι , ὅς ἀείδω Ἕλλην , ὅσος Ἑλικών ὁ ὁ ἵππος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.17
τούτοις μὲν δὴ διῆγεν ὁ Αἰλιανὸς τὸν βασιλέα , πρὶν ἥκειν Ἀπολλώνιον , ἀφικομένου δὲ σοφωτέρων ἥπτετο , κελεύει μὲν γὰρ ξυλληφθέντα αὐτὸν ἀναχθῆναί οἱ , λοιδορουμένου δʼ αὐτῷ τοῦ τὴν κατηγορίαν ξυνθέντος ὡς γόητι καὶ ἱκανῷ τὴν τέχνην ὁ μὲν Αἰλιανὸς τῷ βασιλείῳ δικαστηρίῳ ἔφη σαυτόν τε καὶ τὰ τούτου φύλαττε , ὁ δʼ Ἀπολλώνιος εἰ μὲν γόης ἔφη ἐγώ , πῶς κρίνομαι ; εἰ δὲ κρίνομαι , πῶς γόης εἰμί ; εἰ μὴ ἄρα τὸ συκοφαντεῖν ἰσχυρὸν οὕτως εἶναί φησιν , ὡς μηδὲ τῶν γοητευόντων ἡττᾶσθαι αὐτό . βουλομένου δὲ τοῦ κατηγόρου λέγειν τι ἀμαθέστερον , ἐκκρούων αὐτὸν ὁ Αἰλιανὸς ἐμοὶ εἶπεν ἄφες τὸν καιρὸν τὸν πρὸ τῆς δίκης , ἔλεγχον γὰρ ποιήσομαι τῆς τοῦ σοφιστοῦ γνώμης ἰδίᾳ καὶ οὐκ ἐν ὑμῖν , κἂν μὲν ὁμολογῇ ἀδικεῖν , ξυντετμήσονταί οἱ ἐν τῷ δικαστηρίῳ λόγοι καὶ σὺ ἄπει εἰρηνικῶς , εἰ δὲ ἀντιλέγει , δικάσει ὁ βασιλεύς . παρελθὼν οὖν ἐς τὸ ἀπόρρητον δικαστήριον , ἐν ᾧ τὰ μεγάλα καὶ ἐλέγχεται καὶ σιωπᾶται χωρεῖτε ἔφη ἐνθένδε καὶ μηδεὶς ἐπακροάσθω , δοκεῖ γὰρ τῷ βασιλεῖ τοῦτο .
Lemmas: οὗτος μέν δή διάγω ὁ Αἰλιανός ὁ βασιλεύς , πρίν ἥκω Ἀπολλώνιον , ἀφικνέομαι δέ σοφός ἅπτω , κελεύω μέν γάρ συλλαμβάνω αὐτός ἀνάγω ἕ , λοιδορέω δέ αὐτός ὁ ὁ κατηγορία συντίθημι ὡς γόης καί ἱκανός ὁ τέχνη ὁ μέν Αἰλιανός ὁ βασίλειος δικαστήριον φημί σεαυτοῦ τε καί ὁ οὗτος φυλάσσω , ὁ δέ Ἀπολλώνιος εἰ μέν γόης φημί ἐγώ , πῶς κρίνω ; εἰ δέ κρίνω , πῶς γόης εἰμί ; εἰ μή ἄρα ὁ συκοφαντέω ἰσχυρός οὕτως εἰμί φημί , ὡς μηδέ ὁ γοητεύω ἡσσάομαι αὐτός . βούλομαι δέ ὁ κατήγορος λέγω τις ἀμαθής , ἐκκρούω αὐτός ὁ Αἰλιανός ἐγώ λέγω ἀφίημι ὁ καιρός ὁ πρό ὁ δίκη , ἔλεγχος γάρ ποιέω ὁ ὁ σοφιστής γνώμη ἴδιος καί οὐ ἐν σύ , ἐάν μέν ὁμολογέω ἀδικέω , τίξυντετμημι ὁ ἐν ὁ δικαστήριον λόγος καί σύ ἀπέρχομαι εἰρηνικός , εἰ δέ ἀντιλέγω , δικάζω ὁ βασιλεύς . παρέρχομαι οὖν εἰς ὁ ἀπόρρητος δικαστήριον , ἐν ὅς ὁ μέγας καί ἐλέγχω καί σιωπάω χωρέω φημί ἐνθένδε καί μηδείς ἐπακροάζομαι , δοκέω γάρ ὁ βασιλεύς οὗτος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.18
ὡς δὲ ἐγένοντο αὐτοί , ἐγώ , ἔφη ὦ Ἀπολλώνιε , μειράκιον ἦν κατὰ τοὺς χρόνους , οὓς ὁ πατὴρ τοῦ βασιλέως ἐπʼ Αἴγυπτον ἦλθε τοῖς μὲν θεοῖς θύσων , χρησόμενος δʼ ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ σοί , καὶ χιλίαρχον μὲν ὁ βασιλεὺς ἦγεν ἤδη τῶν πολεμικῶν εἰδότα , σὺ δʼ οὕτω τι μοι ἐπιτηδείως εἶχες , ὡς χρηματίζοντος τοῦ βασιλέως ταῖς πόλεσιν ἀπολαβών με ἰδίᾳ ποδαπός τε εἴην λέγειν καὶ ὅ τι μοι τὸ ὄνομα καὶ ὡς ἔχω τοῦ πατρός , προὔλεγες δέ μοι καὶ τὴν ἀρχὴν ταύτην , ἣ τοῖς μὲν πολλοῖς μεγίστη δοκεῖ καὶ μείζων ἢ πάντα ὁμοῦ τὰ ἀνθρώπων , ἐμοὶ δὲ ὄχλος καὶ κακοδαιμονία φαίνεται , τυραννίδος γὰρ φύλαξ χαλεπῆς εἰμι , κἂν μὲν σφήλω αὐτήν , δέδοικα τὰ ἐκ τῶν θεῶν , σοὶ δʼ ὅπως εὔνους εἰμί , δεδήλωκα , ὁ γὰρ εἰπὼν ἀφʼ ὧν εἴρηκά που τὸ μηδʼ ἂν παύσασθαί σε ἀγαπῶν , ἔστʼ ἂν ᾖ τὸ ἐκείνων μεμνῆσθαι τὸ δὲ ἰδίᾳ ἐθελῆσαι ἐρέσθαι σε , ὑπὲρ ὧν ὁ κατήγορος ξυντέθεικε , σόφισμα οὐ φαῦλον ὑπὲρ ξυνουσίας ἐμοὶ τῆς πρὸς σὲ γέγονεν , ὅπως θαρροίης μὲν τὰ ἐπʼ ἐμοὶ ὄντα , προγνοίης δὲ τὰ ἐπὶ τῷ βασιλεῖ · ὅ τι μὲν γὰρ ψηφιεῖται ἐπὶ σοί , οὐκ οἶδα , διάκειται δέ , ὥσπερ οἱ καταψηφίσασθαι μὲν ἐπιθυμοῦντες , αἰσχυνόμενοι δὲ τὸ μὴ ἐπʼ ἀληθέσι , καὶ πρόφασιν ἀπωλείας ἀνδρῶν ὑπάτων ποιεῖταί σε , βούλεται μὲν γάρ , ἃ μὴ δεῖ , πράττει δʼ αὐτὰ καταρρυθμίζων ἐς τὴν τοῦ δικαίου δόξαν . δεῖ δὴ κἀμοὶ πλάσματος καὶ ὁρμῆς ἐπὶ σέ , εἰ γὰρ ὑπόψεταί με ὡς ἀνιέντα , οὐκ οἶδʼ ὁπότερος ἡμῶν ἀπολεῖται θᾶττον .
Lemmas: ὡς δέ γίγνομαι αὐτός , ἐγώ , φημί ὦ Ἀπολλώνιος , μειράκιον εἰμί κατά ὁ χρόνος , ὅς ὁ πατήρ ὁ βασιλεύς ἐπί Αἴγυπτος ἔρχομαι ὁ μέν θεός θύω , χράω δέ ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ σύ , καί χιλίαρχος μέν ὁ βασιλεύς ἄγω ἤδη ὁ πολεμικός οἶδα , σύ δέ οὕτως τις ἐγώ ἐπιτήδειος ἔχω , ὡς χρηματίζω ὁ βασιλεύς ὁ πόλις ἀπολαμβάνω ἐγώ ἴδιος ποδαπός τε εἰμί λέγω καί ὅς τις ἐγώ ὁ ὄνομα καί ὡς ἔχω ὁ πατήρ , προλέγω δέ ἐγώ καί ὁ ἀρχή οὗτος , ὅς ὁ μέν πολύς μέγας δοκέω καί μέγας ἤ πᾶς ὁμοῦ ὁ ἄνθρωπος , ἐγώ δέ ὄχλος καί κακοδαιμονία φαίνω , τυραννίς γάρ φύλαξ χαλεπός εἰμί , ἄν μέν σφάλλω αὐτός , δείδω ὁ ἐκ ὁ θεός , σύ δέ ὅπως εὔνους εἰμί , δηλόω , ὁ γάρ λέγω ἀπό ὅς λέγω που ὁ μηδέ ἄν παύω σύ ἀγαπάω , ἔστε ἄν εἰμί ὁ ἐκεῖνος μιμνῄσκω ὁ δέ ἴδιος ἐθέλω ἔρομαι σύ , ὑπέρ ὅς ὁ κατήγορος συντίθημι , σόφισμα οὐ φαῦλος ὑπέρ συνουσία ἐγώ ὁ πρός σύ γίγνομαι , ὅπως θαρσέω μέν ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί , προγιγνώσκω δέ ὁ ἐπί ὁ βασιλεύς · ὅς τις μέν γάρ ψηφίζω ἐπί σύ , οὐ οἶδα , διάκειμαι δέ , ὥσπερ ὁ καταψηφίζομαι μέν ἐπιθυμέω , αἰσχύνω δέ ὁ μή ἐπί ἀληθής , καί πρόφασις ἀπώλεια ἀνήρ ὕπατος ποιέω σύ , βούλομαι μέν γάρ , ὅς μή δέω , πράσσω δέ αὐτός καταρρυθμίζω εἰς ὁ ὁ δίκαιος δόξα . δέω δή ἐγώ πλάσμα καί ὁρμή ἐπί σύ , εἰ γάρ ὑφοράω ἐγώ ὡς ἀνίημι , οὐ οἶδα ὁπότερος ἐγώ ἀπόλλυμι ταχύς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.19
πρὸς ταῦτα ὁ Ἀπολλώνιος ἐπεὶ ὑγιῶς ἔφη διαλεγόμεθα καὶ ὁπόσα καρδία ἴσχει σύ τε εἴρηκας ἐμοί τε εἰπεῖν δίκαιον , φιλοσοφεῖς τε ὑπὲρ τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων , ὡς οἱ σφόδρα μοι ξυνδιατρίψαντες , καί , νὴ Δία , οὕτω φιλανθρώπως πρὸς ἡμᾶς ἔχεις , ὡς ξυγκινδυνεύειν ἡγεῖσθαί μοι , λέξω τὸν ἐμαυτοῦ νοῦν · ἐμοὶ γὰρ ἀποδρᾶναι μὲν ἦν ὑμᾶς ἐς πολλὰ μέρη τῆς γῆς , ἃ μὴ ὑμῶν ἀκροᾶται , παρʼ ἄνδρας τε ἀφικέσθαι σοφοὺς καὶ σοφωτέρους ἢ ἐγώ , θεούς τε θεραπεύειν ξὺν ὀρθῷ λόγῳ βαδίσαντι ἐς ἤθη ἀνθρώπων θεοφιλεστέρων ἢ οἱ ἐνταῦθα , παρʼ οἷς οὔτε ἔνδειξις οὔτε γραφὴ οὐδεμία , δι’ αὐτὸ γὰρ τὸ μήτε ἀδικεῖν μήτε ἀδικεῖσθαι δικαστηρίων οὐ δέονται , δείσας δὲ προδότου λαβεῖν αἰτίαν , εἰ φύγοιμι μὲν αὐτὸς τὴν ἀπολογίαν , ἀπόλοιντο δὲ οἱ διʼ ἐμοῦ κινδυνεύοντες , ἥκω ἀπολογησόμενος . ὑπὲρ δὲ ὧν ἀπολογεῖσθαί με δεῖ , φράζε .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ Ἀπολλώνιος ἐπεί ὑγιής φημί διαλέγω καί ὁπόσος καρδία ἴσχω σύ τε λέγω ἐγώ τε λέγω δίκαιος , φιλοσοφέω τε ὑπέρ ὁ σεαυτοῦ πρᾶγμα , ὡς ὁ σφόδρα ἐγώ συνδιατρίβω , καί , νή Ζεύς , οὕτως φιλάνθρωπος πρός ἐγώ ἔχω , ὡς συγκινδυνεύω ἡγέομαι ἐγώ , λέγω ὁ ἐμαυτοῦ νόος · ἐγώ γάρ ἀποδιδράσκω μέν εἰμί σύ εἰς πολύς μέρος ὁ γῆ , ὅς μή σύ ἀκροάομαι , παρά ἀνήρ τε ἀφικνέομαι σοφός καί σοφός ἤ ἐγώ , θεός τε θεραπεύω σύν ὀρθός λόγος βαδίζω εἰς ἦθος ἄνθρωπος θεοφιλής ἤ ὁ ἐνταῦθα , παρά ὅς οὔτε ἔνδειξις οὔτε γραφή οὐδείς , διά αὐτός γάρ ὁ μήτε ἀδικέω μήτε ἀδικέω δικαστήριον οὐ δέω , δείδω δέ προδότης λαμβάνω αἰτία , εἰ φεύγω μέν αὐτός ὁ ἀπολογία , ἀπόλλυμι δέ ὁ διά ἐγώ κινδυνεύω , ἥκω ἀπολογέομαι . ὑπέρ δέ ὅς ἀπολογέομαι ἐγώ δέω , φράζω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.20
αἱ μὲν ἰδέαι τῆς γραφῆς ποικίλαι τε ἔφη καὶ πλείους , καὶ γὰρ τὴν ἐσθῆτα διαβάλλουσι καὶ τὴν ἄλλην δίαιταν καὶ τό ἐστιν ὑφʼ ὧν προσκυνεῖσθαί σε καὶ τὸ ἐν Ἐφέσῳ ποτὲ ὑπὲρ λοιμοῦ χρῆσαι , διειλέχθαι δὲ καὶ κατὰ τοῦ βασιλέως τὰ μὲν ἀφανῶς , τὰ δʼ ἐκφάνδην , τὰ δʼ ὡς θεῶν ἀκούσαντα , τὸ δὲ ἐμοὶ μὲν ἀπιθανώτατον , γιγνώσκω γάρ , ὅτι μηδὲ τὸ τῶν ἱερῶν αἷμα ἀνέχῃ , τῷ δὲ βασιλεῖ πιθανώτατον διαβάλλεται · φασὶν ἐς ἀγρὸν βαδίσαντά σε παρὰ Νερούαν τεμεῖν αὐτῷ παῖδα Ἀρκάδα θυομένῳ ἐπὶ τὸν βασιλέα καὶ ἐπᾶραι αὐτὸν τοῖς ἱεροῖς τούτοις , πεπρᾶχθαι δὲ ταῦτα νύκτωρ φθίνοντος ἤδη τοῦ μηνός . τοῦτο δὲ τὸ κατηγόρημα , ἐπειδὴ πολλῷ μεῖζον , μὴ ἕτερόν τι παρʼ ἐκεῖνο ἡγώμεθα , ὁ γὰρ λαμβανόμενος τοῦ σχήματος καὶ τῆς διαίτης καὶ τοῦ προγιγνώσκειν ἐς τοῦτο δήπου ξυντείνει καὶ ταῦτά γε καὶ τὴν παρανομίαν τὴν ἐς αὐτὸν δοῦναί σοί φησι καὶ τὸ ἐς τὴν θυσίαν θάρσος . χρὴ οὖν παρεσκευάσθαι τὴν ὑπὲρ τούτων ἀπολογίαν , ἔστω δέ σοι ὁ λόγος μὴ ὑπερορῶν τοῦ βασιλέως . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ μὲν μὴ ὑπερορᾶν ἔστω τεκμήριόν σοι τὸ ὑπὲρ ἀπολογίας ἀφῖχθαί με , εἰ δὲ καὶ θρασέως οὕτω τἀμὰ εἶχεν , ὡς ὑπὲρ τυραννίδας αἴρεσθαι , ἀλλὰ σοί γε ὑπέσχον ἐμαυτὸν τοιῷδε ὄντι καὶ ἀγαπῶντί με . τὸ μὲν γὰρ ἐχθρῷ πονηρὸν δόξαι δεινὸν οὔπω , οἱ γὰρ ἐχθροὶ μισοῦσιν οὐκ ἀφʼ ὧν δημοσίᾳ διαβέβληταί τις , ἀλλʼ ἀφʼ ὧν ἰδίᾳ προσκέκρουκε , τὸ δὲ πρὸς ἀνδρὸς φίλου λαβεῖν αἰτίαν , ὡς κακὸς φαίνοιτο , βαρύτερον τοῦτο ἢ τὰ ἐχθρῶν ὁμοῦ πάντα , οὐ γὰρ ἂν διαφύγοι τὸ μὴ οὐ κἀκείνοις , διʼ ἃ κακὸς ἦν , ἀπηχθῆσθαι .
Lemmas: ὁ μέν ἰδέα ὁ γραφή ποικίλος τε φημί καί πολύς , καί γάρ ὁ ἐσθής διαβάλλω καί ὁ ἄλλος δίαιτα καί ὁ εἰμί ὑπό ὅς προσκυνέω σύ καί ὁ ἐν Ἔφεσος ποτέ ὑπέρ λοιμός χράω , διαλέγω δέ καί κατά ὁ βασιλεύς ὁ μέν ἀφανής , ὁ δέ ἐκφάνδην , ὁ δέ ὡς θεός ἀκούω , ὁ δέ ἐγώ μέν ἀπίθανος , γιγνώσκω γάρ , ὅτι μηδέ ὁ ὁ ἱερός αἷμα ἀνέχω , ὁ δέ βασιλεύς πιθανός διαβάλλω · φημί εἰς ἀγρός βαδίζω σύ παρά Νερούας τέμνω αὐτός παῖς Ἀρκάς θύω ἐπί ὁ βασιλεύς καί ἐπαίρω αὐτός ὁ ἱερός οὗτος , πράσσω δέ οὗτος νύκτωρ φθίω ἤδη ὁ μείς . οὗτος δέ ὁ κατηγόρημα , ἐπειδή πολύς μέγας , μή ἕτερος τις παρά ἐκεῖνος ἡγέομαι , ὁ γάρ λαμβάνω ὁ σχῆμα καί ὁ δίαιτα καί ὁ προγιγνώσκω εἰς οὗτος δήπου συντείνω καί οὗτος γε καί ὁ παρανομία ὁ εἰς αὐτός δίδωμι σύ φημί καί ὁ εἰς ὁ θυσία θάρσος . χρή οὖν παρασκευάζω ὁ ὑπέρ οὗτος ἀπολογία , εἰμί δέ σύ ὁ λόγος μή ὑπεροράω ὁ βασιλεύς . καί ὁ Ἀπολλώνιος ὁ μέν μή ὑπεροράω εἰμί τεκμήριον σύ ὁ ὑπέρ ἀπολογία ἀφικνέομαι ἐγώ , εἰ δέ καί θρασύς οὕτως ἐμός ἔχω , ὡς ὑπέρ τυραννίς ἀείρω , ἀλλά σύ γε ὑπέχω ἐμαυτοῦ τοιόσδε εἰμί καί ἀγαπάω ἐγώ . ὁ μέν γάρ ἐχθρός πονηρός δοκέω δεινός οὔπω , ὁ γάρ ἐχθρός μισέω οὐ ἀπό ὅς δημοσίᾳ διαβάλλω τις , ἀλλά ἀπό ὅς ἴδιος προσκρούω , ὁ δέ πρός ἀνήρ φίλος λαμβάνω αἰτία , ὡς κακός φαίνω , βαρύς οὗτος ἤ ὁ ἐχθρός ὁμοῦ πᾶς , οὐ γάρ ἄν διαφεύγω ὁ μή οὐ ἐκεῖνος , διά ὅς κακός εἰμί , ἀπαχθέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.21
ἐδόκει τῷ Αἰλιανῷ εὖ λέγειν , καὶ παρακελευσάμενος αὐτῷ θαρρεῖν ἑαυτοῦ ἐλάβετο ὡς μὴ ἂν ἐκπλαγέντος τοῦ ἀνδρός , μηδʼ ἂν ʽεἰ Γοργείη κεφαλὴ ἐπʼ αὐτὸν αἴροιτο . καλέσας οὖν τοὺς προστεταγμένους τὰ τοιαῦτα κελεύω ἔφη ξυνέχειν τοῦτον , ἔστʼ ἂν ὁ βασιλεὺς ἥκοντά τε αὐτὸν μάθῃ καὶ λέγοντα ὁπόσα εἴρηκε , καὶ ἐῴκει τοῖς μάλα ὠργισμένοις . παρελθὼν δὲ ἐς τὰ βασίλεια τὰ προσήκοντα τῇ ἀρχῇ ἔπραττεν . ἐνταῦθα ὁ Δάμις ἀπομνημονεύει ἔργου ὁμοίου τε καὶ ἀνομοίου τῷ ἐπʼ Ἀριστείδου ποτὲ Ἀθήνησιν · ὀστράκῳ μὲν γὰρ τὸν Ἀριστείδην ἐλαύνειν ἐπʼ ἀρετῇ , ἔξω δὲ τείχους ἤδη ὄντι προσελθόντα τῶν ἀγροίκων τινὰ δεῖσθαι αὐτοῦ γράφειν τι αὐτῷ ἐπʼ Ἀριστείδην ὄστρακον . ἐκεῖνος μὲν οὔτε τὸν ἄνδρα εἰδὼς οὔτʼ αὐτὸ τὸ γράφειν , ἀλλὰ μόνον τὸν ὑπὲρ τοῦ δικαίου φθόνον , χιλίαρχος δὲ τῶν σφόδρα γιγνωσκόντων τὸν Ἀπολλώνιον προσειπὼν αὐτὸν ἤρετο κατὰ ὕβριν , ὑπὲρ ὅτου κινδυνεύοι , τοῦ δὲ οὐκ εἰδέναι φήσαντος ἀλλʼ ἐγὼ ἔφη οἶδα · τὸ γὰρ προσκυνεῖσθαί σε ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων διαβέβληκεν ὡς ἴσων ἀξιούμενον τοῖς θεοῖς . καὶ τίς εἶπεν ὁ προσκυνήσας ἐμέ ; ἐγὼ ἔφη ἐν Ἐφέσῳ παῖς ἔτι ὤν , ὁπότε ἡμᾶς ἰάσω τοῦ λοιμοῦ . καλῶς ποιῶν εἶπεν αὐτός τε σὺ καὶ ἡ σωθεῖσα Ἐφεσίων πόλις . διὰ ταῦτʼ οὖν ἔφη καὶ ἀπολογίαν ὑπὲρ σοῦ παρεσκεύακα , ἥ σε ἀπαλλάξει τῆς αἰτίας · ἴωμεν γὰρ ἔξω τείχους καὶ ἢν μὲν ἀποκόψω σου τὸν αὐχένα τῷ ξίφει , διαβέβληται ἡ αἰτία καὶ ἀφεῖσαι , ἢν δὲ ἐκπλήξῃς με καὶ μεθῶ τὸ ξίφος , θεῖόν τε ἀνάγκη νομίζεσθαί σε καὶ ὡς ἐπʼ ἀληθέσι κρίνεσθαι . τοσῷδε μὲν δὴ ἀγροικότερος οὗτος τοῦ τὸν Ἀριστείδην ἐλαύνοντος , ἔλεγε δὲ ταῦτα μασώμενός τε καὶ ξὺν γέλωτι , ὁ δʼ οὐκ ἀκηκοότι ὅμοιος διελέγετο πρὸς τὸν Δάμιν ὑπὲρ τοῦ Δέλτα , περὶ ᾧ φασι τὸν Νεῖλον σχίζεσθαι .
Lemmas: δοκέω ὁ Αἰλιανός εὖ λέγω , καί παρακελεύομαι αὐτός θαρσέω ἑαυτοῦ λαμβάνω ὡς μή ἄν ἐκπλήσσω ὁ ἀνήρ , μηδέ ἄν εἰμί Γόργειος κεφαλή ἐπί αὐτός ἀείρω . καλέω οὖν ὁ προστάσσω ὁ τοιοῦτος κελεύω φημί συνέχω οὗτος , ἔστε ἄν ὁ βασιλεύς ἥκω τε αὐτός μανθάνω καί λέγω ὁπόσος λέγω , καί ἔοικα ὁ μάλα ὀργίζω . παρέρχομαι δέ εἰς ὁ βασίλεια ὁ προσήκω ὁ ἀρχή πράσσω . ἐνταῦθα ὁ Δάμις ἀπομνημονεύω ἔργον ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος ὁ ἐπί Ἀριστείδης ποτέ Ἀθήνησι · ὄστρακον μέν γάρ ὁ Ἀριστείδης ἐλαύνω ἐπί ἀρετή , ἔξω δέ τεῖχος ἤδη εἰμί προσέρχομαι ὁ ἄγροικος τις δέω αὐτός γράφω τις αὐτός ἐπί Ἀριστείδης ὄστρακον . ἐκεῖνος μέν οὔτε ὁ ἀνήρ οἶδα οὔτε αὐτός ὁ γράφω , ἀλλά μόνος ὁ ὑπέρ ὁ δίκαιος φθόνος , χιλίαρχος δέ ὁ σφόδρα γιγνώσκω ὁ Ἀπολλώνιον προσλέγω αὐτός ἔρομαι κατά ὕβρις , ὑπέρ ὅστις κινδυνεύω , ὁ δέ οὐ οἶδα φημί ἀλλά ἐγώ φημί οἶδα · ὁ γάρ προσκυνέω σύ ὑπό ὁ ἄνθρωπος διαβάλλω ὡς ἴσος ἀξιόω ὁ θεός . καί τίς λέγω ὁ προσκυνέω ἐγώ ; ἐγώ φημί ἐν Ἔφεσος παῖς ἔτι εἰμί , ὁπότε ἐγώ ἰάομαι ὁ λοιμός . καλός ποιέω λέγω αὐτός τε σύ καί ὁ σῴζω Ἐφέσιος πόλις . διά οὗτος οὖν φημί καί ἀπολογία ὑπέρ σύ παρασκευάζω , ὅς σύ ἀπαλλάσσω ὁ αἰτία · ἔρχομαι γάρ ἔξω τεῖχος καί ἐάν μέν ἀποκόπτω σύ ὁ αὐχήν ὁ ξίφος , διαβάλλω ὁ αἰτία καί ἀφίζω , ἐάν δέ ἐκπλήσσω ἐγώ καί μεθίημι ὁ ξίφος , θεῖος τε ἀνάγκη νομίζω σύ καί ὡς ἐπί ἀληθής κρίνω . τοσόσδε μέν δή ἄγροικος οὗτος ὁ ὁ Ἀριστείδης ἐλαύνω , λέγω δέ οὗτος μασάομαι τε καί σύν γέλως , ὁ δέ οὐ ἀκούω ὅμοιος διαλέγω πρός ὁ Δάμις ὑπέρ ὁ Δέλτα , περί ὅς φημί ὁ Νεῖλος σχίζω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.24
ἑτέρου δʼ αὖ φήσαντος γραφὴν φεύγειν , ἐπειδὴ θύων ἐν Τάραντι , οὗ ἦρχε , μὴ προσέθηκε ταῖς δημοσίαις εὐχαῖς , ὅτι Δομετιανὸς Ἀθηνᾶς εἴη παῖς σὺ μὲν ᾠήθης ἔφη μὴ ἂν τὴν Ἀθηνᾶν τεκεῖν παρθένον οὖσαν τὸν ἀεὶ χρόνον , ἠγνόεις δʼ , οἶμαι , ὅτι ἡ θεὸς αὕτη Ἀθηναίοις ποτὲ δράκοντα ἔτεκε .
Lemmas: ἕτερος δέ αὖ φημί γραφή φεύγω , ἐπειδή θύω ἐν Τάρας , ὅς ἄρχω , μή προστίθημι ὁ δημόσιος εὐχή , ὅτι Δομετιανός Ἀθήνη εἰμί παῖς σύ μέν οἴομαι φημί μή ἄν ὁ Ἀθήνη τίκτω παρθένος εἰμί ὁ ἀεί χρόνος , ἀγνοέω δέ , οἴομαι , ὅτι ὁ θεός οὗτος Ἀθηναῖος ποτέ δράκων τίκτω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.25
καθεῖρκτό τις καὶ ἐπὶ τοιᾷδε αἰτίᾳ · χωρίον ἐν Ἀκαρνανίᾳ περὶ τὰς ἐκβολὰς τοῦ Ἀχελῴου ἔχων περιέπλει τὰς Ἐχινάδας ἐν ἀκατίῳ μικρῷ , διασκεψάμενος δὲ αὐτῶν μίαν , ἣ ξυνῆπτεν ἤδη τῇ ἠπείρῳ , δένδρεσί τε ὡραίοις διεφύτευσε καὶ ἀμπέλοις ἡδυοίνοις δίαιτάν τε ἱκανὴν τῷ σώματι κατεσκευάσατο ἐν αὐτῇ , καὶ γάρ τι καὶ ὕδωρ ὲκ τῆς ἠπείρου ἐσήγετο ἀποχρῶν τῇ νήσῳ · ἐκ τούτου ἀνέφυ γραφή , μὴ καθαρὸς εἶναι ὁ Ἀκαρνὰν οὗτος , ἔργα δὲ αὑτῷ ξυνειδὼς οὐ φορητὰ τῆς μὲν ἄλλης γῆς ἐξίστασθαί τε καὶ ἀποφοιτᾶν ὡς μεμιασμένης ἑαυτῷ , τὴν δʼ Ἀλκμαίωνος τοῦ Ἀμφιάρεω λύσιν , διʼ ἣν τὰς ἐκβολὰς τοῦ Ἀχελῴου μετὰ τὴν μητέρα ᾤκησεν , ᾑρῆσθαι αὐτόν , εἰ μὴ καὶ ἐφʼ ὁμοίοις , ἀλλʼ ἐπὶ σχετλίοις ἴσως καὶ οὐ πόρρω ἐκείνων , ὁ δʼ οὐ τοῦτʼ ἔφασκεν , ἀλλὰ ἀπραγμοσύνης ἐρῶν ἐκεῖ οἰκῆσαι , τὸ δὲ ἄρα ἐς δίκας αὐτῷ περιστῆναι , διʼ ἃς καὶ εἷρχθαι αὐτόν .
Lemmas: κατείργω τις καί ἐπί τοιόσδε αἰτία · χωρίον ἐν Ἀκαρνανία περί ὁ ἐκβολή ὁ Ἀχελῷος ἔχω περιπλέω ὁ Ἐχῖναι ἐν ἀκάτιον μικρός , διασκοπέω δέ αὐτός εἷς , ὅς συνάπτω ἤδη ὁ ἤπειρος , δένδρον τε ὡραῖος διαφυτεύω καί ἄμπελος ἡδύοινος δίαιτα τε ἱκανός ὁ σῶμα κατασκευάζω ἐν αὐτός , καί γάρ τις καί ὕδωρ ἐκ ὁ ἤπειρος εἰσάγω ἀποχράω ὁ νῆσος · ἐκ οὗτος ἀναφύω γραφή , μή καθαρός εἰμί ὁ Ἀκαρνάν οὗτος , ἔργον δέ ἑαυτοῦ σύνοιδα οὐ φορητός ὁ μέν ἄλλος γῆ ἐξίστημι τε καί ἀποφοιτάω ὡς μιαίνω ἑαυτοῦ , ὁ δέ Ἀλκμαίων ὁ Ἀμφιάραος λύσις , διά ὅς ὁ ἐκβολή ὁ Ἀχελῷος μετά ὁ μήτηρ οἰκέω , αἱρέω αὐτός , εἰ μή καί ἐπί ὅμοιος , ἀλλά ἐπί σχέτλιος ἴσως καί οὐ πρόσω ἐκεῖνος , ὁ δέ οὐ οὗτος φάσκω , ἀλλά ἀπραγμοσύνη ἐράω ἐκεῖ οἰκέω , ὁ δέ ἄρα εἰς δίκη αὐτός περιίστημι , διά ὅς καί ἔργω αὐτός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.27
τῆς δʼ ὑστεραίας διελέγετο μὲν ἐς τὸν αὐτὸν νοῦν ξυντείνων , ἐσπέμπεται δέ τις ἀκροατὴς τῶν διαλέξεων ὑπὸ τοῦ Δομετιανοῦ καθειμένος , τὸ μὲν δὴ σχῆμα αὐτοῦ , κατηφὴς ἐδόκει καὶ κινδυνεύειν τι , ὡς ἔφασκε , μέγα , γλώττης τε οὐκ ἀνεπιτηδεύτως εἶχεν , οἷοι τῶν συκοφαντικῶν οἱ συνειλοχότες ὀκτὼ ῥήματα ἢ δέκα , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ξυνιεὶς τῆς τέχνης διελέγετο , ἃ μὴ ἐκείνῳ προὔβαινε , ποταμῶν τε γὰρ πρὸς αὐτοὺς ἐμέμνητο καὶ ὀρῶν καὶ θηρία διῄει καὶ δένδρα , ὑφʼ ὧν οἱ μὲν διήγοντο , ὁ δʼ οὐδὲν ἐπέραινεν . ὡς δὲ καὶ ἀπάγειν αὐτὸν ἐς λοιδορίας τοῦ τυράννου ἐπειρᾶτο ὦ τᾶν , ἔφη σὺ μέν , ὅ τι βούλει , λέγε , οὐ γὰρ διαβεβλήσῃ γε ὑπʼ ἐμοῦ , ἐγὼ δὲ ὁπόσα μέμφομαι τὸν βασιλέα , πρὸς αὐτὸν λέξω .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος διαλέγω μέν εἰς ὁ αὐτός νόος συντείνω , εἰσπέμπω δέ τις ἀκροατής ὁ διάλεξις ὑπό ὁ Δομετιανός καθίημι , ὁ μέν δή σχῆμα αὐτός , κατηφής δοκέω καί κινδυνεύω τις , ὡς φάσκω , μέγας , γλῶσσα τε οὐ ἀνεπιτήδευτος ἔχω , οἷος ὁ συκοφαντικός ὁ συλλέγω ὀκτώ ῥῆμα ἤ δέκα , ὁ δέ Ἀπολλώνιος συνίημι ὁ τέχνη διαλέγω , ὅς μή ἐκεῖνος προβαίνω , ποταμός τε γάρ πρός αὐτός μιμνῄσκω καί ὄρος καί θηρίον διέρχομαι καί δένδρον , ὑπό ὅς ὁ μέν διάγω , ὁ δέ οὐδείς περαίνω . ὡς δέ καί ἀπάγω αὐτός εἰς λοιδορία ὁ τύραννος πειράω ὦ τᾶν , φημί σύ μέν , ὅς τις βούλομαι , λέγω , οὐ γάρ διαβάλλω γε ὑπό ἐγώ , ἐγώ δέ ὁπόσος μέμφομαι ὁ βασιλεύς , πρός αὐτός λέγω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.29
περὶ δὲ ὄρθρον γραμματεύς τις ἥκων τῶν βασιλείων δικῶν κελεύει σε ὁ βασιλεὺς , ἔφη ὦ Ἀπολλώνιε , περὶ πλήθουσαν ἀγορὰν ἐς τὴν αὐλὴν ἥκειν , οὔπω ἀπολογησόμενον , ἀλλʼ ἰδεῖν τέ σε , ὅστις ὢν τυγχάνεις , βούλεται καὶ ξυγγενέσθαι μόνῳ . τί οὖν εἶπεν ὑπὲρ τούτων ἐμοὶ διαλέγῃ ; οὐ γὰρ σὺ ἔφη Ἀπολλώνιος ; νὴ Δίʼ , εἶπεν ὁ Τυανεύς γε . πρὸς τίνα οὖν ἔφη ταῦτα εἴπω ; πρὸς τοὺς ἄξοντάς με , εἶπε χρὴ γάρ που ὡς ἐκ δεσμωτηρίου φοιτᾶν . προστέτακται ἔφη προτέροις γε ἐκείνοις ταῦτα , κἀγὼ δὲ ἀφίξομαι τοῦ καιροῦ , νυνὶ δὲ παραγγελῶν ἦλθον , ταυτὶ γὰρ μάλα ἑσπέρας προστέτακται .
Lemmas: περί δέ ὄρθρος γραμματεύς τις ἥκω ὁ βασίλειος δίκη κελεύω σύ ὁ βασιλεύς , φημί ὦ Ἀπολλώνιος , περί πλήθω ἀγορά εἰς ὁ αὐλή ἥκω , οὔπω ἀπολογέομαι , ἀλλά ὁράω τε σύ , ὅστις εἰμί τυγχάνω , βούλομαι καί συγγίγνομαι μόνος . τίς οὖν λέγω ὑπέρ οὗτος ἐγώ διαλέγω ; οὐ γάρ σύ φημί Ἀπολλώνιος ; νή Ζεύς , λέγω ὁ Τυανεύς γε . πρός τίς οὖν φημί οὗτος λέγω ; πρός ὁ ἄγω ἐγώ , λέγω χρή γάρ που ὡς ἐκ δεσμωτήριον φοιτάω . προστάσσω φημί πρότερος γε ἐκεῖνος οὗτος , ἐγώ δέ ἀφικνέομαι ὁ καιρός , νυνί δέ παραγγέλλω ἔρχομαι , οὗτος γάρ μάλα ἑσπέρα προστάσσω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.30
ὁ μὲν δὴ ἀπῆλθεν , ὁ δʼ Ἀπολλώνιος ἀναπαύσας ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης ὕπνου ἔφη δέομαι , Δάμι , χαλεπὴ γάρ μοι ἡ νὺξ γέγονεν ἀναμνησθῆναι βουλομένῳ ὧν Φραώτου ποτὲ ἤκουσα . καὶ μὴν ἐγρηγορέναι τε εἶπεν ἐχρῆν μᾶλλον καὶ ξυντάττειν ἑαυτὸν ἐς τὸ παρηγγελμένον μέγα οὕτως ὄν . καὶ πῶς ἂν ξυνταττοίμην ἔφη μηδέ , τί ἐρήσεται , εἰδώς ; αὐτοσχεδιάσεις οὖν εἶπεν ὑπὲρ τοῦ βίου ; νὴ Δίʼ , ἔφη ὦ Δάμι , αὐτοσχεδίῳ γὰρ αὐτῷ χρῶμαι . ἀλλʼ ὅ γε ἀνεμνήσθην τοῦ Φραώτου βούλομαι διελθεῖν πρὸς σέ , χρηστὸν γὰρ ἐς τὰ παρόντα καὶ σοὶ δόξει · τοὺς λέοντας , οὓς τιθασεύουσιν ἄνθρωποι , κελεύει Φραώτης μήτε παίειν , μνησικακεῖν γὰρ αὐτούς , εἰ παίοιντο , μήτε θεραπεύειν , ἀγερώχους γὰρ ἐκ τούτου γίγνεσθαι , ξὺν ἀπειλῇ δὲ μᾶλλον καταψῶντας ἐς εὐάγωγα ἤθη ἄγειν . τοῦτο δὲ οὐχ ὑπὲρ τῶν λεόντων εἶπεν , οὐ γὰρ ὑπὲρ θηρίων ἀγωγῆς ἐσπουδάζομεν , ἀλλʼ ἡνίαν ἐπὶ τοὺς τυράννους διδούς , ᾗ χρωμένους οὐκ ἂν ἐκπεσεῖν ἡγεῖτο τοῦ ξυμμέτρου . ἄριστα μὲν ἔφη ὁ λόγος οὗτος ἐς τὰ τυράννων ἤθη εἴρηται , ἀλλʼ ἔστι τις καὶ παρὰ τῷ Αἰσώπῳ λέων ὁ ἐν τῷ σπηλαίῳ , φησὶ δʼ αὐτὸν ὁ Αἴσωπος οὐ νοσεῖν μέν , δοκεῖν δέ , καὶ τῶν θηρίων , ἃ ἐφοίτα παρʼ αὐτόν , ἅπτεσθαι , τὴν δὲ ἀλώπεκα τί τούτῳ χρησόμεθα , εἰπεῖν , παρʼ οὗ μηδὲ ἀναλύει τις , μηδὲ δείκνυταί τι τῶν ἐξιόντων ἴχνος ; καὶ ὁ Ἀπολλώνιος ἀλλʼ ἐγὼ ἔφη σοφωτέραν τὴν ἀλώπεκα ἡγούμην ἄν , εἰ παρελθοῦσα ἔσω μὴ ἥλω , ἀλλʼ ἐξῆλθε τοῦ σπηλαίου τὰ ἴχνη τὰ ἑαυτῆς δεικνῦσα .
Lemmas: ὁ μέν δή ἀπέρχομαι , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἀναπαύω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ κλίνη ὕπνος φημί δέω , Δάμις , χαλεπός γάρ ἐγώ ὁ νύξ γίγνομαι ἀναμιμνῄσκω βούλομαι ὅς Φραώτης ποτέ ἀκούω . καί μήν ἐγείρω τε λέγω χρή μάλα καί συντάσσω ἑαυτοῦ εἰς ὁ παραγγέλλω μέγας οὕτως εἰμί . καί πῶς ἄν συντάσσω φημί μηδέ , τίς ἔρομαι , οἶδα ; αὐτοσχεδιάζω οὖν λέγω ὑπέρ ὁ βίος ; νή Ζεύς , φημί ὦ Δάμις , αὐτοσχέδιος γάρ αὐτός χράω . ἀλλά ὅς γε ἀναμιμνῄσκω ὁ Φραώτης βούλομαι διέρχομαι πρός σύ , χρηστός γάρ εἰς ὁ πάρειμι καί σύ δοκέω · ὁ λέων , ὅς τιθασεύω ἄνθρωπος , κελεύω Φραώτης μήτε παίω , μνησικακέω γάρ αὐτός , εἰ παίω , μήτε θεραπεύω , ἀγέρωχος γάρ ἐκ οὗτος γίγνομαι , σύν ἀπειλή δέ μάλα καταψάω εἰς εὐάγωγος ἦθος ἄγω . οὗτος δέ οὐ ὑπέρ ὁ λέων λέγω , οὐ γάρ ὑπέρ θηρίον ἀγωγή σπουδάζω , ἀλλά ἡνία ἐπί ὁ τύραννος δίδωμι , ὅς χράω οὐ ἄν ἐκπίπτω ἡγέομαι ὁ σύμμετρος . ἀγαθός μέν φημί ὁ λόγος οὗτος εἰς ὁ τύραννος ἦθος λέγω , ἀλλά εἰμί τις καί παρά ὁ Αἴσωπος λέων ὁ ἐν ὁ σπήλαιον , φημί δέ αὐτός ὁ Αἴσωπος οὐ νοσέω μέν , δοκέω δέ , καί ὁ θηρίον , ὅς φοιτάω παρά αὐτός , ἅπτω , ὁ δέ ἀλώπηξ τίς οὗτος χράω , λέγω , παρά ὅς μηδέ ἀναλύω τις , μηδέ δείκνυμι τις ὁ ἐξέρχομαι ἴχνος ; καί ὁ Ἀπολλώνιος ἀλλά ἐγώ φημί σοφός ὁ ἀλώπηξ ἡγέομαι ἄν , εἰ παρέρχομαι ἔσω μή ἁλίσκομαι , ἀλλά ἐξέρχομαι ὁ σπήλαιον ὁ ἴχνος ὁ ἑαυτοῦ δείκνυμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.33
εἶδεν , ἐγὼ ἔφη Νερούαν σωφρονέστατον ἀνθρώπων οἶδα καὶ πρᾳότατον καὶ σοὶ ἐπιτηδειότατον καὶ ἄρχοντα μὲν ἀγαθόν , εὐλαβῆ δʼ οὕτω πρὸς ὄγκον πραγμάτων , ὡς καὶ τὰς τιμὰς δεδιέναι , οἱ δὲ ἀμφʼ αὐτόν , Ῥοῦφον γάρ που λέγεις καὶ Ὄρφιτον , σώφρονες μὲν καὶ οἵδε οἱ ἄνδρες , ὁπόσα οἶδα , καὶ διαβεβλημένοι πρὸς πλοῦτον , νωθροὶ δὲ πράττειν ὁπόσα ἔξεστι , νεώτερα δὲ οὔτʼ ἂν αὐτοὶ ἐνθυμηθεῖεν οὔτʼ ἂν ἑτέρῳ ἐνθυμηθέντι ξυνάραιντο . ἀνοιδήσας δʼ ὁ βασιλεὺς ὑφʼ ὧν ἤκουσε συκοφάντην με οὖν εἶπεν ἐπʼ αὐτοῖς εἴληφας , ἵνʼ οὓς ἐγὼ μιαρωτάτους ἀνθρώπων καὶ τοῖς ἐμοῖς ἐπιπηδῶντας εὗρον , σὺ δʼ , ὡς χρηστοί τέ εἰσι ʽλέγεισʼ καὶ νωθροί ; καὶ γὰρ ἂν κἀκείνους ἡγοῦμαι ὑπὲρ σοῦ ἐρωτωμένους μήθʼ ὡς γόης εἶ , φάναι , μήθʼ ὡς ἴτης μήθʼ ὡς ἀλαζὼν μήθʼ ὡς φιλοχρήματος μήθʼ ὡς φρονῶν ὑπὲρ τοὺς νόμους . οὕτως , ὦ μιαραὶ κεφαλαί , κακῶς ξυντέταχθε . ἐλέγξει δʼ ἡ κατηγορία πάντα · καὶ γὰρ ὁπόσα ὀμώμοται ὑμῖν καὶ ὑπὲρ ὧν καὶ ὁπότε καὶ τί θύσασιν , οὐδὲν μεῖον οἶδα , ἢ εἰ παρετύγχανόν τε καὶ ἐκοινώνουν . ὁ δὲ οὐδὲ ταῦτα ἐκπλαγεὶς αἰσχρόν , ἔφη βασιλεῦ , καὶ οὐκ ἐκ τῶν νόμων ἢ δικάζειν ὑπὲρ ὧν πέπεισαι ἢ πεπεῖσθαι ὑπὲρ ὧν μὴ ἐδίκασας . εἰ δʼ οὕτως ἔχει , ξυγχώρησον ἐνθένδε μοι τῆς ἀπολογίας ἄρξασθαι · κακῶς , ὦ βασιλεῦ , περὶ ἐμοῦ φρονεῖς , καὶ πλείω με ἀδικεῖς ἢ ὁ συκοφάντης , ἃ γὰρ ἐκεῖνος διδάξειν ἔφη , σὺ πρὶν ἀκοῦσαι πέπεισαι . τῆς μὲν ἀπολογίας εἶπεν ὁπόθεν βούλει , ἄρχου , ἐγὼ δὲ καὶ ἐς ὅ τι παύσομαι οἶδα καὶ ὁπόθεν ἤδη προσήκει ἄρξασθαι .
Lemmas: ὁράω , ἐγώ φημί Νερούας σώφρων ἄνθρωπος οἶδα καί πρᾶος καί σύ ἐπιτήδειος καί ἄρχω μέν ἀγαθός , εὐλαβής δέ οὕτως πρός ὄγκος πρᾶγμα , ὡς καί ὁ τιμή δείδω , ὁ δέ ἀμφί αὐτός , Ῥοῦφος γάρ που λέγω καί Ὄρφιτος , σώφρων μέν καί ὅδε ὁ ἀνήρ , ὁπόσος οἶδα , καί διαβάλλω πρός πλοῦτος , νωθρός δέ πράσσω ὁπόσος ἔξεστι , νέος δέ οὔτε ἄν αὐτός ἐνθυμέομαι οὔτε ἄν ἕτερος ἐνθυμέομαι συναίρω . ἀνοιδέω δέ ὁ βασιλεύς ὑπό ὅς ἀκούω συκοφάντης ἐγώ οὖν λέγω ἐπί αὐτός λαμβάνω , ἵνα ὅς ἐγώ μιαρός ἄνθρωπος καί ὁ ἐμός ἐπιπηδάω εὑρίσκω , σύ δέ , ὡς χρηστός τε εἰμί λέγω καί νωθρός ; καί γάρ ἄν ἐκεῖνος ἡγέομαι ὑπέρ σύ ἐρωτάω μήτε ὡς γόης εἰμί , φημί , μήτε ὡς ἴτης μήτε ὡς ἀλαζών μήτε ὡς φιλοχρήματος μήτε ὡς φρονέω ὑπέρ ὁ νόμος . οὕτως , ὦ μιαρός κεφαλή , κακός συντάσσω . ἐλέγχω δέ ὁ κατηγορία πᾶς · καί γάρ ὁπόσος ὄμνυμι σύ καί ὑπέρ ὅς καί ὁπότε καί τίς θύω , οὐδείς μείων οἶδα , ἤ εἰ παρατυγχάνω τε καί κοινωνέω . ὁ δέ οὐδέ οὗτος ἐκπλήσσω αἰσχρός , φημί βασιλεύς , καί οὐ ἐκ ὁ νόμος ἤ δικάζω ὑπέρ ὅς πείθω ἤ πείθω ὑπέρ ὅς μή δικάζω . εἰ δέ οὕτως ἔχω , συγχωρέω ἐνθένδε ἐγώ ὁ ἀπολογία ἄρχω · κακός , ὦ βασιλεύς , περί ἐγώ φρονέω , καί πολύς ἐγώ ἀδικέω ἤ ὁ συκοφάντης , ὅς γάρ ἐκεῖνος διδάσκω φημί , σύ πρίν ἀκούω πείθω . ὁ μέν ἀπολογία λέγω ὁπόθεν βούλομαι , ἄρχω , ἐγώ δέ καί εἰς ὅς τις παύω οἶδα καί ὁπόθεν ἤδη προσήκω ἄρχω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.34
ἄρχεται τὸ ἐνθένδε τῆς ἐς τὸν ἄνδρα ὕβρεως γενείων τε ἀποκείρας αὐτὸν καὶ χαίτης ἔν τε τοῖς κακουργοτάτοις δήσας , ὁ δʼ ὑπὲρ μὲν τῆς κουρᾶς ἐλελήθειν , ὦ βασιλεῦ , ἔφη περὶ ταῖς θριξὶ κινδυνεύων , ὑπὲρ δὲ τῶν δεσμῶν εἰ μὲν γόητά με ἡγῇ , ἔφη πῶς δήσεις ; εἰ δὲ δήσεις , πῶς γόητα εἶναι φήσεις ; καὶ ἀνήσω γε οὐ πρότερον , εἶπεν ἢ ὕδωρ γενέσθαι σε ἤ τι θηρίον ἢ δένδρον . ταυτὶ μὲν ἔφη οὐδʼ εἰ δυναίμην , γενοίμην ἄν , ὡς μὴ προδοίην ποτὲ τοὺς οὐδεμιᾷ δίκῃ κινδυνεύοντας , ὢν δʼ , ὅσπερ εἰμί , πᾶσιν ὑποθήσω ἐμαυτὸν οἷς ἂν περὶ τὸ σῶμα τουτὶ πράττῃς , ἔστʼ ἂν ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν ἀπολογήσωμαι . ὑπὲρ δὲ σοῦ εἶπε τίς ὁ ἀπολογησόμενος ἔσται ; χρόνος ἔφη καὶ θεῶν πνεῦμα καὶ σοφίας ἔρως , ᾗ ξύνειμι .
Lemmas: ἄρχω ὁ ἐνθένδε ὁ εἰς ὁ ἀνήρ ὕβρις γένειον τε ἀποκείρω αὐτός καί χαίτη ἐν τε ὁ κάκουργος δέω , ὁ δέ ὑπέρ μέν ὁ κουρά λανθάνω , ὦ βασιλεύς , φημί περί ὁ θρίξ κινδυνεύω , ὑπέρ δέ ὁ δεσμός εἰ μέν γόης ἐγώ ἡγέομαι , φημί πῶς δέω ; εἰ δέ δέω , πῶς γόης εἰμί φημί ; καί ἀνίημι γε οὐ πρότερος , λέγω ἤ ὕδωρ γίγνομαι σύ ἤ τις θηρίον ἤ δένδρον . οὗτος μέν φημί οὐδέ εἰ δύναμαι , γίγνομαι ἄν , ὡς μή προδίδωμι ποτέ ὁ οὐδείς δίκη κινδυνεύω , εἰμί δέ , ὅς εἰμί , πᾶς ὑποτίθημι ἐμαυτοῦ ὅς ἄν περί ὁ σῶμα οὗτος πράσσω , ἔστε ἄν ὑπέρ ὁ ἀνήρ ἀπολογέομαι . ὑπέρ δέ σύ λέγω τίς ὁ ἀπολογέομαι εἰμί ; χρόνος φημί καί θεός πνεῦμα καί σοφία ἔρως , ὅς σύνειμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.35
τὸν μὲν δὴ προάγωνα τῆς ἀπολογίας , ὃς ἐγένετο αὐτῷ πρὸς Δομετιανὸν ἰδίᾳ , τοιόνδε διαγράφει ὁ Δάμις , οἱ δὲ βασκάνως ταῦτα ξυνθέντες ἀπολελογῆσθαι μὲν αὐτόν φασι πρότερον , δεδέσθαι δὲ μετὰ ταῦτα , ὅτε δὴ κείρασθαι , καί τινα ἐπιστολὴν ἀνέπλασαν ξυγκειμένην μὲν ἰωνικῶς , τὸ δὲ μῆκος ἄχαρι , ἐν ᾗ βούλονται τὸν Ἀπολλώνιον ἱκέτην τοῦ Δομετιανοῦ γίγνεσθαι παραιτούμενον ἑαυτὸν τῶν δεσμῶν . Ἀπολλώνιος δὲ τὰς μὲν διαθήκας τὰς ἑαυτοῦ τὸν Ἰώνιον ἑρμηνεύει τρόπον , ἐπιστολῇ δὲ ἰαστὶ ξυγκειμένῃ οὔπω Ἀπολλωνίου προσέτυχον , καίτοι ξυνειλοχὼς αὐτοῦ πλείστας , οὐδὲ μακρηγορίαν πω τοῦ ἀνδρὸς ἐν ἐπιστολῇ εὗρον , βραχεῖαι γὰρ καὶ ἀπὸ σκυτάλης πᾶσαι . καὶ μὴν καὶ νικῶν τὴν αἰτίαν ἀπῆλθε τοῦ δικαστηρίου , καὶ πῶς ἄν ποτε ἐδέθη μετὰ τὴν ἀφεῖσαν ψῆφον ; ἀλλὰ μήπω τὰ ἐν τῷ δικαστηρίῳ · ἔτι καὶ τὰ ἐπὶ τῇ κουρᾷ καὶ ἅττα διελέχθη , λεγέσθω πρότερον , ἄξια γὰρ σπουδάσαι ·
Lemmas: ὁ μέν δή προάγων ὁ ἀπολογία , ὅς γίγνομαι αὐτός πρός Δομετιανός ἴδιος , τοιόσδε διαγράφω ὁ Δάμις , ὁ δέ βάσκανος οὗτος συντίθημι ἀπολογέομαι μέν αὐτός φημί πρότερος , δέω δέ μετά οὗτος , ὅτε δή κείρω , καί τις ἐπιστολή ἀναπλάσσω σύγκειμαι μέν ἰωνικός , ὁ δέ μῆκος ἄχαρις , ἐν ὅς βούλομαι ὁ Ἀπολλώνιον ἱκέτης ὁ Δομετιανός γίγνομαι παραιτέομαι ἑαυτοῦ ὁ δεσμός . Ἀπολλώνιος δέ ὁ μέν διαθήκη ὁ ἑαυτοῦ ὁ Ἰώνιος ἑρμηνεύω τρόπος , ἐπιστολή δέ Ἰαστί σύγκειμαι οὔπω Ἀπολλώνιον προστυγχάνω , καίτοι συλλέγω αὐτός πολύς , οὐδέ μακρηγορία πω ὁ ἀνήρ ἐν ἐπιστολή εὑρίσκω , βραχύς γάρ καί ἀπό σκυτάλη πᾶς . καί μήν καί νικάω ὁ αἰτία ἀπέρχομαι ὁ δικαστήριον , καί πῶς ἄν ποτέ δέω μετά ὁ ἀφίημι ψῆφος ; ἀλλά μήπω ὁ ἐν ὁ δικαστήριον · ἔτι καί ὁ ἐπί ὁ κουρά καί ὅστις διαλέγω , λέγω πρότερος , ἄξιος γάρ σπουδάζω ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 7.37
ὁ μὲν δὴ Συρακούσιος ἀγασθεὶς αὐτὸν ὡς ὑπερφιλοσοφοῦντα , ταυτὶ γὰρ εἰπὼν ἀπῆλθεν , ἐχώρει ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου , ὁ δʼ Ἀπολλώνιος ἰδὼν ἐς τὸν Δάμιν ξυνίης ἔφη τοῦ Πύθωνος τούτου ; ξυνίημι μὲν εἶπε ὑποκαθημένου τε καὶ ὑπαγομένου σε , τί δʼ ὁ Πύθων βούλεταί σοι καὶ τίς ὁ τοῦ ὀνόματος νοῦς , οὐκ οἶδα . ἐγένετο ἔφη Πύθων ὁ Βυζάντιος ἀγαθός , φασί , ῥήτωρ τὰ κακὰ πείθειν · οὗτος ὑπὲρ Φιλίππου τοῦ Αμύντου πρεσβεύων παρὰ τοὺς Ἕλληνας ὑπὲρ τῆς δουλείας αὐτῶν τοὺς μὲν ἄλλους εἴα , ἀλλʼ ἐν Ἀθηναίοις γε αὐτοῖς , ὅτε δὴ μάλιστά γε ῥητορικῇ ἔρρωντο , ἀδικεῖσθαί τε ὑπʼ αὐτῶν ἔφασκε τὸν Φίλιππον καὶ δεινὰ πράττειν Ἀθηναίους τὸ Ἑλληνικὸν ἐλευθεροῦντας . ὁ Πύθων ταῦτα ʽπολὺσʼ ῥέων , ὥς φασιν , ἀλλὰ Δημοσθένης ὁ Παιανιεὺς ἀντειπὼν θρασυνομένῳ μόνος , τὸ ἀνασχεῖν αὐτὸν τάττει ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ἄθλοις . ἐγὼ δὲ τὸ μὴ ὑπαχθῆναι ἐς ἃ ἐδόκει τούτῳ οὐκ ἄν ποτε ἆθλον ἐμαυτοῦ φαίην , Πύθωνι δʼ αὐτὸν ταὐτὸν πράττειν ἔφην , ἐπειδὴ τυράννου τε μισθωτὸς ἀφίκετο καὶ ἀτόπων ξύμβουλος .
Lemmas: ὁ μέν δή Συρακούσιος ἄγαμαι αὐτός ὡς ὑπερφιλοσοφέω , οὗτος γάρ λέγω ἀπέρχομαι , χωρέω ἐκ ὁ δεσμωτήριον , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὁράω εἰς ὁ Δάμις συνίημι φημί ὁ Πύθων οὗτος ; συνίημι μέν λέγω ὑποκάθημαι τε καί ὑπάγω σύ , τίς δέ ὁ Πύθων βούλομαι σύ καί τίς ὁ ὁ ὄνομα νόος , οὐ οἶδα . γίγνομαι φημί Πύθων ὁ Βυζάντιος ἀγαθός , φημί , ῥήτωρ ὁ κακός πείθω · οὗτος ὑπέρ Φίλιππος ὁ Ἀμύντας πρεσβεύω παρά ὁ Ἕλλην ὑπέρ ὁ δουλεία αὐτός ὁ μέν ἄλλος ἐάω , ἀλλά ἐν Ἀθηναῖος γε αὐτός , ὅτε δή μάλα γε ῥητορικός ῥώννυμι , ἀδικέω τε ὑπό αὐτός φάσκω ὁ Φίλιππος καί δεινός πράσσω Ἀθηναῖος ὁ Ἑλληνικός ἐλευθερόω . ὁ Πύθων οὗτος ʽπολὺσʼ ῥέω , ὡς φημί , ἀλλά Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς ἀντιλέγω θρασύνω μόνος , ὁ ἀνέχω αὐτός τάσσω ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἆθλον . ἐγώ δέ ὁ μή ὑπάγω εἰς ὅς δοκέω οὗτος οὐ ἄν ποτέ ἆθλον ἐμαυτοῦ φημί , Πύθων δέ αὐτός αὐτός πράσσω φημί , ἐπειδή τύραννος τε μισθωτός ἀφικνέομαι καί ἄτοπος σύμβουλος .