flavius-philostratus.vita-apollonii 4.11
καθήρας δὲ τοὺς Ἐφεσίους τῆς νόσου καὶ τῶν κατὰ τὴν Ἰωνίαν ἱκανῶς ἔχων ἐς τὴν Ἑλλάδα ὥρμητο . βαδίσας οὖν ἐς τὸ Πέργαμον καὶ ἡσθεὶς τῷ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ἱερῷ τοῖς τε ἱκετεύουσι τὸν θεὸν ὑποθέμενος , ὁπόσα δρῶντες εὐξυμβόλων ὀνειράτων τεύξονται , πολλοὺς δὲ καὶ ἰασάμενος ἦλθεν ἐς τὴν Ἰλιάδα καὶ πάσης τῆς περὶ αὐτῶν ἀρχαιολογίας ἐμφορηθεὶς ἐφοίτησεν ἐπὶ τοὺς τῶν Ἀχαιῶν τάφους , καὶ πολλὰ μὲν εἰπὼν ἐπʼ αὐτοῖς , πολλὰ δὲ τῶν ἀναίμων τε καὶ καθαρῶν καθαγίσας τοὺς μὲν ἑταίρους ἐκέλευσεν ἐπὶ τὴν ναῦν χωρεῖν , αὐτὸς δὲ ἐπὶ τοῦ κολωνοῦ τοῦ Ἀχιλλέως ἐννυχεύσειν ἔφη . δεδιττομένων οὖν τῶν ἑταίρων αὐτόν , καὶ γὰρ δὴ καὶ οἱ Διοσκορίδαι καὶ οἱ Φαίδιμοι καὶ ἡ τοιάδε ὁμιλία πᾶσα ξυνῆσαν ἤδη τῷ Ἀπολλωνίῳ , τόν τε Ἀχιλλέα φοβερὸν ἔτι φασκόντων φαίνεσθαι , τουτὶ γὰρ καὶ τοὺς ἐν τῷ Ἰλίῳ περὶ αὐτοῦ πεπεῖσθαι καὶ μὴν ἐγὼ ἔφη τὸν Ἀχιλλέα σφόδρα οἶδα ταῖς ξυνουσίαις χαίροντα , τόν τε γὰρ Νέστορα τὸν ἐκ τῆς Πύλου μάλα ἠσπάζετο , ἐπειδὴ ἀεί τι αὐτῷ διῄει χρηστόν , τόν τε Φοίνικα τροφέα καὶ ὀπαδὸν καὶ τὰ τοιαῦτα τιμᾶν ἐνόμιζεν , ἐπειδὴ διῆγεν αὐτὸν ὁ Φοῖνιξ λόγοις , καὶ τὸν Πρίαμον δὲ καίτοι πολεμιώτατον αὐτῷ ὄντα πρᾳότατα εἶδεν , ἐπειδὴ διαλεγομένου ἤκουσε , καὶ Ὀδυσσεῖ δὲ ἐν διχοστασίᾳ ξυγγενόμενος οὕτω μέτριος ὤφθη , ὡς καλὸς τῷ Ὀδυσσεῖ μᾶλλον ἢ φοβερὸς δόξαι . τὴν μὲν δὴ ἀσπίδα καὶ τὴν κόρυν τὴν δεινόν , ὥς φασι , νεύουσαν , ἐπὶ τοὺς Τρῶας οἶμαι αὐτῷ εἶναι μεμνημένῳ , ἃ ὑπʼ αὐτῶν ἔπαθεν ἀπιστησάντων πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ γάμου , ἐγὼ δὲ οὔτε μετέχω τι τοῦ Ἰλίου διαλέξομαί τε αὐτῷ χαριέστερον ἢ οἱ τότε ἑταῖροι , κἂν ἀποκτείνῃ με , ὥς φατε , μετὰ Μέμνονος δήπου καὶ Κύκνου κείσομαι καὶ ἴσως με ἐν καπέτῳ κοίλῃ , καθάπερ τὸν Ἕκτορα , ἡ Τροία θάψει . τοιαῦτα πρὸς τοὺς ἑταίρους ἀναμὶξ παίξας τε καὶ σπουδάσας προσέβαινε τῷ κολωνῷ μόνος , οἱ δὲ ἐβάδιζον ἐπὶ τὴν ναῦν ἑσπέρας ἤδη .
Lemmas: καθαίρω δέ ὁ Ἐφέσιος ὁ νόσος καί ὁ κατά ὁ Ἰωνία ἱκανός ἔχω εἰς ὁ Ἑλλάς ὁρμάω . βαδίζω οὖν εἰς ὁ Πέργαμον καί ἥδομαι ὁ ὁ Ἀσκληπιός ἱερόν ὁ τε ἱκετεύω ὁ θεός ὑποτίθημι , ὁπόσος δράω εὐσύμβολος ὄνειρος τυγχάνω , πολύς δέ καί ἰάομαι ἔρχομαι εἰς ὁ Ἰλιάς καί πᾶς ὁ περί αὐτός ἀρχαιολογία ἐμφορέω φοιτάω ἐπί ὁ ὁ Ἀχαιός τάφος , καί πολύς μέν λέγω ἐπί αὐτός , πολύς δέ ὁ ἄναιμος τε καί καθαρός καθαγίζω ὁ μέν ἑταῖρος κελεύω ἐπί ὁ ναῦς χωρέω , αὐτός δέ ἐπί ὁ κολωνός ὁ Ἀχιλλεύς ἐννυχεύω φημί . δειδίσσομαι οὖν ὁ ἑταῖρος αὐτός , καί γάρ δή καί ὁ Διοσκορίδης καί ὁ Φαίδιμος καί ὁ τοιόσδε ὁμιλία πᾶς σύνειμι ἤδη ὁ Ἀπολλώνιον , ὁ τε Ἀχιλλεύς φοβερός ἔτι φάσκω φαίνω , οὗτος γάρ καί ὁ ἐν ὁ Ἴλιον περί αὐτός πείθω καί μήν ἐγώ φημί ὁ Ἀχιλλεύς σφόδρα οἶδα ὁ συνουσία χαίρω , ὁ τε γάρ Νέστωρ ὁ ἐκ ὁ Πύλος μάλα ἀσπάζομαι , ἐπειδή ἀεί τις αὐτός διέρχομαι χρηστός , ὁ τε Φοῖνιξ τροφεύς καί ὀπηδός καί ὁ τοιοῦτος τιμάω νομίζω , ἐπειδή διάγω αὐτός ὁ Φοῖνιξ λόγος , καί ὁ Πρίαμος δέ καίτοι πολέμιος αὐτός εἰμί πρᾶος ὁράω , ἐπειδή διαλέγω ἀκούω , καί Ὀδυσσεύς δέ ἐν διχοστασία συγγίγνομαι οὕτως μέτριος ὁράω , ὡς καλός ὁ Ὀδυσσεύς μάλα ἤ φοβερός δοκέω . ὁ μέν δή ἀσπίς καί ὁ κόρυς ὁ δεινός , ὡς φημί , νεύω , ἐπί ὁ Τρώς οἴομαι αὐτός εἰμί μιμνῄσκω , ὅς ὑπό αὐτός πάσχω ἀπιστέω πρός αὐτός ὑπέρ ὁ γάμος , ἐγώ δέ οὔτε μετέχω τις ὁ Ἴλιος διαλέγω τε αὐτός χαρίεις ἤ ὁ τότε ἑταῖρος , ἐάν ἀποκτείνω ἐγώ , ὡς φημί , μετά Μέμνων δήπου καί Κύκνος κεῖμαι καί ἴσως ἐγώ ἐν κάπετος κοῖλος , καθά ὁ Ἕκτωρ , ὁ Τροία θάπτω . τοιοῦτος πρός ὁ ἑταῖρος ἀναμίξ παίζω τε καί σπουδάζω προσβαίνω ὁ κολωνός μόνος , ὁ δέ βαδίζω ἐπί ὁ ναῦς ἑσπέρα ἤδη .