flavius-philostratus.vita-apollonii 7.4
ἐκεῖνα , ἐπεὶ μὴ ὁμόσε χωρῶν , ἀλλὰ τὸν Βίνδικα ἐπιρρωννὺς καὶ τὸν Τιγελλῖνον ἐκπλήττων σαθροτέραν τὴν τυραννίδα ἐποίει , καί τις ἀναφύεται λόγος ἀλαζὼν ἐνταῦθα , ὡς οὐδὲν γενναῖον ἐπιθέσθαι Νέρωνι ψαλτρίας τινὸς ἢ αὐλητρίδος βίον ζῶντι · ἀλλὰ περί γε Δομετιανοῦ τί φήσουσιν ; ὃς τὸ μὲν σῶμα ἔρρωτο , ἡδονὰς δὲ τὰς μὲν ἐξ ὀργάνων τε καὶ κτύπων τὰς τὸ θυμοειδὲς ἀπομαραινούσας παρῃτεῖτο , τὰ δὲ ἑτέρων ἄχη καὶ ὅ τι ὀλοφύραιτό τις , ἐς τὸ εὐφραῖνον εἷλκε , τὴν δʼ ἀπιστίαν δήμων μὲν ἐκάλει πρὸς τοὺς τυράννους φυλακτήριον , τυράννων δὲ πρὸς πάντας , τὴν δὲ νύκτα πάντων μὲν ἔργων ἠξίου παύειν βασιλέα , φόνων δὲ ἄρχειν , ὅθεν ἠκρωτηριάσθη μὲν ἡ βουλὴ τοὺς εὐδοκιμωτάτους , φιλοσοφία δὲ οὕτω τι ἔπτηξεν , ὡς ἀποβαλόντες τὸ σχῆμα οἱ μὲν ἀποδρᾶναι σφῶν ἐς τὴν Κελτῶν ἑσπέραν , οἱ δὲ ἐς τὰ ἔρημα Λιβύης τε καὶ Σκυθίας , ἔνιοι δʼ ἐς λόγους ἀπενεχθῆναι ξυμβούλους τῶν ἁμαρτημάτων . ὁ δʼ , ὥσπερ τῷ Σοφοκλεῖ πεποίηται πρὸς τὸν Οἰδίπουν ὁ Τειρεσίας ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγων οὐ γάρ τι σοὶ ζῶ δοῦλος , ἀλλὰ Λοξίᾳ , οὕτω τὴν σοφίαν δέσποιναν πεποιημένος ἐλεύθερος ἦν τῆς Δομετιανοῦ φορᾶς τὰ Τειρεσίου τε καὶ Σοφοκλέους ἑαυτῷ ἐπιθεσπίσας καὶ δεδιὼς μὲν οὐδὲν ἴδιον , ἃ δὲ ἑτέρους ἀπώλλυ , ἐλεῶν , ὅθεν ξυνίστη ἐπʼ αὐτὸν νεότητά τε , ὁπόσην ἡ βουλὴ εἶχε , καὶ ξύνεσιν , ὁπόση περὶ ἐνίους αὐτῶν ἑωρᾶτο , φοιτῶν ἐς τὰ ἔθνη καὶ φιλοσοφῶν πρὸς τοὺς ἡγεμόνας , ὡς οὔτε ἀθάνατος ἡ τῶν τυράννων ἰσχὺς αὐτῷ τε τῷ φοβεροὶ δοκεῖν ἁλίσκονται μᾶλλον . διῄει δὲ αὐτοῖς καὶ τὰ Παναθήναια τὰ Ἀττικά , ἐφʼ οἷς Ἁρμόδιός τε καὶ Ἀριστογείτων ᾅδονται , καὶ τὸ ἀπὸ Φυλῆς ἔργον , ὃ καὶ τριάκοντα ὁμοῦ τυράννους εἷλε , καὶ τὰ Ῥωμαίων δὲ αὐτῶν διῄει πάτρια , ὡς κἀκεῖνοι δῆμος τὸ ἀρχαῖον ὄντες τὰς τυραννίδας ἐώθουν ὅπλοις .
Lemmas: ἐκεῖνος , ἐπεί μή ὁμόσε χωρέω , ἀλλά ὁ Βίνδιξ ἐπιρρώννυμι καί ὁ Τιγελλῖνος ἐκπλήσσω σαθρός ὁ τυραννίς ποιέω , καί τις ἀναφύω λόγος ἀλαζών ἐνταῦθα , ὡς οὐδείς γενναῖος ἐπιτίθημι Νέρων ψάλτρια τις ἤ αὐλητρίς βίος ζάω · ἀλλά περί γε Δομετιανός τίς φημί ; ὅς ὁ μέν σῶμα ῥώννυμι , ἡδονή δέ ὁ μέν ἐκ ὄργανον τε καί κτύπος ὁ ὁ θυμοειδής ἀπομαραίνομαι παραιτέομαι , ὁ δέ ἕτερος ἄχος καί ὅς τις ὀλοφύρομαι τις , εἰς ὁ εὐφραίνω ἕλκω , ὁ δέ ἀπιστία δῆμος μέν καλέω πρός ὁ τύραννος φυλακτήριος , τύραννος δέ πρός πᾶς , ὁ δέ νύξ πᾶς μέν ἔργον ἀξιόω παύω βασιλεύς , φόνος δέ ἄρχω , ὅθεν ἀκρωτηριάζω μέν ὁ βουλή ὁ εὐδόκιμος , φιλοσοφία δέ οὕτως τις πτήσσω , ὡς ἀποβάλλω ὁ σχῆμα ὁ μέν ἀποδιδράσκω σφεῖς εἰς ὁ Κελτοί ἑσπέρα , ὁ δέ εἰς ὁ ἐρῆμος Λιβύη τε καί Σκυθία , ἔνιοι δέ εἰς λόγος ἀποφέρω σύμβουλος ὁ ἁμάρτημα . ὁ δέ , ὥσπερ ὁ Σοφοκλῆς ποιέω πρός ὁ Οἰδίπους ὁ Τειρεσίας ὑπέρ ἑαυτοῦ λέγω οὐ γάρ τις σύ ζάω δοῦλος , ἀλλά Λοξίας , οὕτως ὁ σοφία δέσποινα ποιέω ἐλεύθερος εἰμί ὁ Δομετιανός φορά ὁ Τειρεσίας τε καί Σοφοκλῆς ἑαυτοῦ ἐπιθεσπίζω καί δείδω μέν οὐδείς ἴδιος , ὅς δέ ἕτερος ἀπόλλυμι , ἐλεέω , ὅθεν συνίστημι ἐπί αὐτός νεότης τε , ὁπόσος ὁ βουλή ἔχω , καί σύνεσις , ὁπόσος περί ἔνιοι αὐτός ὁράω , φοιτάω εἰς ὁ ἔθνος καί φιλοσοφέω πρός ὁ ἡγεμών , ὡς οὔτε ἀθάνατος ὁ ὁ τύραννος ἰσχύς αὐτός τε ὁ φοβερός δοκέω ἁλίσκομαι μάλα . διέρχομαι δέ αὐτός καί ὁ Παναθήναια ὁ Ἀττικός , ἐπί ὅς Ἁρμόδιος τε καί Ἀριστογείτων ἀείδω , καί ὁ ἀπό Φυλή ἔργον , ὅς καί τριάκοντα ὁμοῦ τύραννος αἱρέω , καί ὁ Ῥωμαῖος δέ αὐτός διέρχομαι πάτριος , ὡς ἐκεῖνος δῆμος ὁ ἀρχαῖος εἰμί ὁ τυραννίς ὠθέω ὅπλον .