flavius-philostratus.vita-apollonii 2.36
καλέσας οὖν ὁ Ἀπολλώνιος τὸν Δάμιν πρὸς δεινὸν ἄνδρα ἔφη ὁ λόγος καὶ σφόδρα γεγυμνασμένον τοῦ διαλέγεσθαι . ὁρῶ , ἔφη καὶ τοῦτʼ ἴσως ἦν τὸ μελαμπύγου τυχεῖν . κἀμὲ δὲ πάνυ αἱρεῖ ὁ λόγος , ὃν εἴρηκεν · ὥρα οὖν σοι ἀφυπνίσαντι ἀποτελεῖν αὐτόν . ἀνακουφίσας οὖν τὴν κεφαλὴν ὁ Ἀπολλώνιος καὶ μὴν ὅσον ἔφη πλεονεκτοῦμεν οἱ τὸ ὕδωρ πίνοντες πρὸς τὸ καθεύδειν ἥδιον , ἐγὼ δηλώσω τοῦ γε σοῦ λόγου ἐχόμενος · ὡς μὲν γὰρ τετάρακται ἡ γνώμη τοῖς μεθύουσι καὶ μανικώτερον διάκεινται , σαφῶς εἴρηκας , ὁρῶμεν γὰρ τοὺς μέθῃ κατεσχημένους διττὰς μὲν σελήνας δοκοῦντας βλέπειν , διττοὺς δὲ ἡλίους , τοὺς δὲ ἧττον πεπωκότας , κἂν πάνυ νήφωσιν , οὐδὲν μὲν τούτων ἡγουμένους , μεστοὺς δὲ εὐφροσύνης καὶ ἡδονῆς , ἣ δὴ προσπίπτει σφίσιν οὐδὲ ἐξ εὐπραγίας πολλάκις , καὶ μελετῶσι δὲ οἱ τοιοῦτοι δίκας οὐδὲ φθεγξάμενοί πω ἐν δικαστηρίῳ καὶ πλουτεῖν φασιν οὐδὲ δραχμῆς αὐτοῖς ἔνδον οὔσης . ταῦτα δέ , ὦ βασιλεῦ , μανικὰ πάθη · καὶ γὰρ αὐτὸ τὸ ἥδεσθαι διακινεῖ τὴν γνώμην καὶ πολλοὺς οἶδα τῶν σφόδρα ἡγουμένων εὖ πράττειν οὐδὲ καθεύδειν δυναμένους , ἀλλʼ ἐκπηδῶντας τοῦ ὕπνου , καὶ τοῦτʼ ἂν εἴη τὸ παρέχειν φροντίδας καὶ τἀγαθά . ἔστι δὲ καὶ φάρμακα ὕπνου μεμηχανημένα τοῖς ἀνθρώποις , ὧν πιόντες τε καὶ ἀλειψάμενοι καθεύδουσιν ἐκτείναντες αὑτοὺς ὥσπερ ἀποθανόντες , ὅθεν μετά τινος λήθης ἀνίστανται καὶ ἄλλοσέ ποι μᾶλλόν εἰσιν ἢ οὗπερ εἶναι δοκοῦσιν . ὅτι μὲν δὴ τὰ πινόμενα , μᾶλλον δὲ τὰ ἐπαντλούμενα τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι οὐ γνήσιον οὐδὲ οἰκεῖον ἐπεσάγεται τὸν ὕπνον , ἀλλʼ ἢ βαθὺν καὶ ἡμιθνῆτα ἢ βραχὺν καὶ διασπώμενον ὑπὸ τῶν ἐντρεχόντων , κἂν χρηστὰ ᾖ , ξυνθήσῃ τάχα , εἰ μὴ τὸ δύσερι μᾶλλον ἢ τὸ ἐριστικὸν σπουδάζεις . οἱ δὲ ἐμοὶ ξυμπόται τὰ μὲν ὄντα ὁρῶσιν ὡς ὄντα , τὰ δὲ οὐκ ὄντα οὔτʼ ἀναγράφουσιν αὑτοῖς οὔθʼ ὑποτυποῦνται , κοῦφοί τε οὔπω ἔδοξαν , οὐδὲ μεστοὶ βλακείας οὐδὲ εὐηθείας ἢ ἱλαρώτεροι τοῦ προσήκοντος , ἀλλʼ ἐφεστηκότες εἰσὶ καὶ λογισμοῦ πλέῳ , παραπλήσιοι δείλης τε καὶ ὁπότε ἀγορὰ πλήθει , οὐ γὰρ νυστάζουσιν οὗτοι , κἂν πόρρω τῶν νυκτῶν σπουδάζωσιν . οὐ γὰρ ἐξωθεῖ αὐτοὺς ὁ ὕπνος ὥσπερ δεσπότης βρίσας ἐς τὸν αὐχένα δεδουλωμένον ὑπὸ τοῦ οἴνου , ἀλλʼ ἐλεύθεροί τε καὶ ὀρθοὶ φαίνονται , καταδαρθέντες δὲ καθαρᾷ τῇ ψυχῇ δέχονται τὸν ὕπνον οὔτε ὑπὸ τῶν εὐπραγιῶν ἀνακουφιζόμενοι αὐτοῦ οὔτε ὑπὸ κακοπραγίας τινὸς ἐκθρώσκοντες . ξύμμετρος γὰρ πρὸς ἄμφω ταῦτα ψυχὴ νήφουσα καὶ οὐδετέρου τῶν παθῶν ἥττων , ὅθεν καθεύδει ἥδιστα καὶ ἀλυπότατα μὴ ἐξισταμένη τοῦ ὕπνου .
Lemmas: καλέω οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Δάμις πρός δεινός ἀνήρ φημί ὁ λόγος καί σφόδρα γυμνάζω ὁ διαλέγω . ὁράω , φημί καί οὗτος ἴσως εἰμί ὁ μελάμπυγος τυγχάνω . ἐγώ δέ πάνυ αἱρέω ὁ λόγος , ὅς λέγω · ὥρα οὖν σύ ἀφυπνίζω ἀποτελέω αὐτός . ἀνακουφίζω οὖν ὁ κεφαλή ὁ Ἀπολλώνιος καί μήν ὅσος φημί πλεονεκτέω ὁ ὁ ὕδωρ πίνω πρός ὁ καθεύδω ἡδύς , ἐγώ δηλόω ὁ γε σός λόγος ἔχω · ὡς μέν γάρ ταράσσω ὁ γνώμη ὁ μεθύω καί μανικός διάκειμαι , σαφής λέγω , ὁράω γάρ ὁ μέθη κατέχω δισσός μέν σελήνη δοκέω βλέπω , δισσός δέ ἥλιος , ὁ δέ ἥσσων πίνω , ἐάν πάνυ νήφω , οὐδείς μέν οὗτος ἡγέομαι , μεστός δέ εὐφροσύνη καί ἡδονή , ὅς δή προσπίπτω σφεῖς οὐδέ ἐκ εὐπραγία πολλάκις , καί μελετάω δέ ὁ τοιοῦτος δίκη οὐδέ φθέγγομαι πω ἐν δικαστήριον καί πλουτέω φημί οὐδέ δραχμή αὐτός ἔνδον εἰμί . οὗτος δέ , ὦ βασιλεύς , μανικός πάθος · καί γάρ αὐτός ὁ ἥδομαι διακινέω ὁ γνώμη καί πολύς οἶδα ὁ σφόδρα ἡγέομαι εὖ πράσσω οὐδέ καθεύδω δύναμαι , ἀλλά ἐκπηδάω ὁ ὕπνος , καί οὗτος ἄν εἰμί ὁ παρέχω φροντίς καί ἀγαθός . εἰμί δέ καί φάρμακον ὕπνος μηχανάομαι ὁ ἄνθρωπος , ὅς πίνω τε καί ἀλείφω καθεύδω ἐκτείνω ἑαυτοῦ ὥσπερ ἀποθνῄσκω , ὅθεν μετά τις λήθη ἀνίστημι καί ἄλλοτε ποι μάλα εἰμί ἤ οὗπερ εἰμί δοκέω . ὅτι μέν δή ὁ πίνω , μάλα δέ ὁ ἐπαντλέω ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα οὐ γνήσιος οὐδέ οἰκεῖος ἐπεισάγω ὁ ὕπνος , ἀλλά ἤ βαθύς καί ἡμιθνής ἤ βραχύς καί διασπάω ὑπό ὁ ἐντρέχω , ἐάν χρηστός εἰμί , συντίθημι τάχα , εἰ μή ὁ δύσερις μάλα ἤ ὁ ἐριστικός σπουδάζω . ὁ δέ ἐγώ συμπότης ὁ μέν εἰμί ὁράω ὡς εἰμί , ὁ δέ οὐ εἰμί οὔτε ἀναγράφω ἑαυτοῦ οὔτε ὑποτυπόω , κοῦφος τε οὔπω δοκέω , οὐδέ μεστός βλακεία οὐδέ εὐήθεια ἤ ἱλαρός ὁ προσήκω , ἀλλά ἐφίστημι εἰμί καί λογισμός πολύς , παραπλήσιος δείλη τε καί ὁπότε ἀγορά πλῆθος , οὐ γάρ νυστάζω οὗτος , ἐάν πρόσω ὁ νύξ σπουδάζω . οὐ γάρ ἐξωθέω αὐτός ὁ ὕπνος ὥσπερ δεσπότης βρίθω εἰς ὁ αὐχήν δουλόω ὑπό ὁ οἶνος , ἀλλά ἐλεύθερος τε καί ὀρθός φαίνω , καταδαρ́ͅζω δέ καθαρός ὁ ψυχή δέχομαι ὁ ὕπνος οὔτε ὑπό ὁ εὐπραγία ἀνακουφίζω αὐτός οὔτε ὑπό κακοπραγία τις ἐκθρῴσκω . σύμμετρος γάρ πρός ἄμφω οὗτος ψυχή νήφω καί οὐδέτερος ὁ πάθος ἥσσων , ὅθεν καθεύδω ἡδύς καί ἄλυπος μή ἐξίστημι ὁ ὕπνος .