flavius-philostratus.vita-apollonii 1.7
προϊὼν δὲ ἐς ἡλικίαν , ἐν ᾗ γράμματα , μνήμης τε ἰσχὺν ἐδήλου καὶ μελέτης κράτος , καὶ ἡ γλῶττα Ἀττικῶς εἶχεν , οὐδʼ ἀπήχθη τὴν φωνὴν ὑπὸ τοῦ ἔθνους , ὀφθαλμοί τε πάντες ἐς αὐτὸν ἐφέροντο , καὶ γὰρ περίβλεπτος ἦν τὴν ὥραν . γεγονότα δὲ αὐτὸν ἔτη τεσσαρεσκαίδεκα ἄγει ἐς Ταρσοὺς ὁ πατὴρ παρʼ Εὐθύδημον τὸν ἐκ Φοινίκης . ὁ δὲ Εὐθύδημος ῥήτωρ τε ἀγαθὸς ἦν καὶ ἐπαίδευε τοῦτον , ὁ δὲ τοῦ μὲν διδασκάλου εἴχετο , τὸ δὲ τῆς πόλεως ἦθος ἄτοπόν τε ἡγεῖτο καὶ οὐ χρηστὸν ἐμφιλοσοφῆσαι , τρυφῆς τε γὰρ οὐδαμοῦ μᾶλλον ἅπτονται σκωπτόλαι τε καὶ ὑβρισταὶ πάντες καὶ δεδώκασι τῇ ὀθόνῃ μᾶλλον ἢ τῇ σοφίᾳ Ἀθηναῖοι , ποταμός τε αὐτοὺς διαρρεῖ Κύδνος , ᾧ παρακάθηνται , καθάπερ τῶν ὀρνίθων οἱ ὑγροί . τό τοι παύσασθε μεθύοντες τῷ ὕδατι Ἀπολλωνίῳ πρὸς αὐτοὺς ἐν ἐπιστολῇ εἴρηται . μεθίστησιν οὖν τὸν διδάσκαλον δεηθεὶς τοῦ πατρὸς ἐς Αἰγὰς τὰς πλησίον , ἐν αἷς ἡσυχία τε πρόσφορος τῷ φιλοσοφήσοντι καὶ σπουδαὶ νεανικώτεραι καὶ ἱερὸν Ἀσκληπιοῦ καὶ ὁ Ἀσκληπιὸς αὐτὸς ἐπίδηλος τοῖς ἀνθρώποις . ἐνταῦθα ξυνεφιλοσόφουν μὲν αὐτῷ Πλατώνειοί τε καὶ Χρυσίππειοι καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ περιπάτου , διήκουε δὲ καὶ τῶν Ἐπικούρου λόγων , οὐδὲ γὰρ τούτους ἀπεσπούδαζε , τοὺς δέ γε Πυθαγορείους ἀρρήτῳ τινὶ σοφίᾳ ξυνέλαβε · διδάσκαλος μὲν γὰρ ἦν αὐτῷ τῶν Πυθαγόρου λόγων οὐ πάνυ σπουδαῖος , οὐδὲ ἐνεργῷ τῇ φιλοσοφίᾳ χρώμενος , γαστρός τε γὰρ ἥττων ἦν καὶ ἀφροδισίων καὶ κατὰ τὸν Ἐπίκουρον ἐσχημάτιστο · ἦν δὲ οὗτος Εὔξενος ὁ ἐξ Ἡρακλείας τοῦ Πόντου , τὰς δὲ Πυθαγόρου δόξας ἐγίγνωσκεν , ὥσπερ οἱ ὄρνιθες ἃ μανθάνουσι παρὰ τῶν ἀνθρώπων , τὸ γὰρ χαῖρε καὶ τὸ εὖ πρᾶττε καὶ τὸ Ζεὺς ἵλεως καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ ὄρνιθες εὔχονται οὔτε εἰδότες ὅ τι λέγουσιν οὔτε διακείμενοι πρὸς τοὺς ἀνθρώπους , ἀλλὰ ἐρρυθμισμένοι τὴν γλῶτταν · ὁ δέ , ὥσπερ οἱ νέοι τῶν ἀετῶν ἐν ἁπαλῷ μὲν τῷ πτερῷ παραπέτονται τοῖς γειναμένοις αὐτοὺς μελετώμενοι ὑπʼ αὐτῶν τὴν πτῆσιν , ἐπειδὰν δὲ αἴρεσθαι δυνηθῶσιν , ὑπερπέτονται τοὺς γονέας ἄλλως τε κἂν λίχνους αἴσθωνται καὶ κνίσης ἕνεκα πρὸς τῇ γῇ πετομένους , οὕτω καὶ ὁ Ἀπολλώνιος προσεῖχέ τε τῷ Εὐξένῳ παῖς ἔτι καὶ ἤγετο ὑπʼ αὐτοῦ βαίνων ἐπὶ τοῦ λόγου , προελθὼν δὲ ἐς ἔτος δέκατον καὶ ἕκτον ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τοῦ Πυθαγόρου βίον , πτερωθεὶς ἐπʼ αὐτὸν ὑπό τινος κρείττονος . οὐ μὴν τόν γε Εὔξενον ἐπαύσατο ἀγαπῶν , ἀλλʼ ἐξαιτήσας αὐτῷ προάστειον παρὰ τοῦ πατρός , ἐν ᾧ κῆποί τε ἁπαλοὶ ἦσαν καὶ πηγαί , σὺ μὲν ζῆθι τὸν σεαυτοῦ τρόπον ἔφη ἐγὼ δὲ τὸν Πυθαγόρου ζήσομαι .
Lemmas: προέρχομαι δέ εἰς ἡλικία , ἐν ὅς γράμμα , μνήμη τε ἰσχύς δηλόω καί μελέτη κράτος , καί ὁ γλῶσσα Ἀττικός ἔχω , οὐδέ ἀπάγω ὁ φωνή ὑπό ὁ ἔθνος , ὀφθαλμός τε πᾶς εἰς αὐτός φέρω , καί γάρ περίβλεπτος εἰμί ὁ ὥρα . γίγνομαι δέ αὐτός ἔτος τεσσαρεσκαίδεκα ἄγω εἰς Ταρσός ὁ πατήρ παρά Εὐθύδημος ὁ ἐκ Φοινίκη . ὁ δέ Εὐθύδημος ῥήτωρ τε ἀγαθός εἰμί καί παιδεύω οὗτος , ὁ δέ ὁ μέν διδάσκαλος ἔχω , ὁ δέ ὁ πόλις ἦθος ἄτοπος τε ἡγέομαι καί οὐ χρηστός ἐμφιλοσοφέω , τρυφή τε γάρ οὐδαμοῦ μάλα ἅπτω σκωπτόλης τε καί ὑβριστής πᾶς καί δίδωμι ὁ ὀθόνη μάλα ἤ ὁ σοφία Ἀθηναῖος , ποταμός τε αὐτός διαρρέω Κύδνος , ὅς παρακάθημαι , καθά ὁ ὄρνις ὁ ὑγρός . ὁ τοι παύω μεθύω ὁ ὕδωρ Ἀπολλώνιον πρός αὐτός ἐν ἐπιστολή λέγω . μεθίστημι οὖν ὁ διδάσκαλος δέω ὁ πατήρ εἰς Αἰγαί ὁ πλησίον , ἐν ὅς ἡσυχία τε πρόσφορος ὁ φιλοσοφέω καί σπουδή νεανικός καί ἱερός Ἀσκληπιός καί ὁ Ἀσκληπιός αὐτός ἐπίδηλος ὁ ἄνθρωπος . ἐνταῦθα συμφιλοσοφέω μέν αὐτός Πλατώνειος τε καί Χρυσίππειος καί ὁ ἀπό ὁ περίπατος , διακούω δέ καί ὁ Ἐπίκουρος λόγος , οὐδέ γάρ οὗτος ἀποσπουδάζω , ὁ δέ γε Πυθαγόρειος ἄρρητος τις σοφία συλλαμβάνω · διδάσκαλος μέν γάρ εἰμί αὐτός ὁ Πυθαγόρας λόγος οὐ πάνυ σπουδαῖος , οὐδέ ἐνεργός ὁ φιλοσοφία χράω , γαστήρ τε γάρ ἥσσων εἰμί καί ἀφροδίσιος καί κατά ὁ Ἐπίκουρος σχηματίζω · εἰμί δέ οὗτος Εὔξενος ὁ ἐκ Ἡράκλεια ὁ Πόντος , ὁ δέ Πυθαγόρας δόξα γιγνώσκω , ὥσπερ ὁ ὄρνις ὅς μανθάνω παρά ὁ ἄνθρωπος , ὁ γάρ χαίρω καί ὁ εὖ πράσσω καί ὁ Ζεύς ἵλαος καί ὁ τοιοῦτος ὁ ὄρνις εὔχομαι οὔτε οἶδα ὅς τις λέγω οὔτε διάκειμαι πρός ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ῥυθμίζω ὁ γλῶσσα · ὁ δέ , ὥσπερ ὁ νέος ὁ ἀετός ἐν ἁπαλός μέν ὁ πτερόν παραπέτομαι ὁ γίγνομαι αὐτός μελετάω ὑπό αὐτός ὁ πτῆσις , ἐπειδάν δέ ἀείρω δύναμαι , ὑπερπέτομαι ὁ γονεύς ἄλλος τε ἐάν λίχνος αἰσθάνομαι καί κνῖσα ἕνεκα πρός ὁ γῆ πέτομαι , οὕτως καί ὁ Ἀπολλώνιος προσέχω τε ὁ Εὔξενος παῖς ἔτι καί ἄγω ὑπό αὐτός βαίνω ἐπί ὁ λόγος , προέρχομαι δέ εἰς ἔτος δέκατος καί ἕκτος ὁρμάω ἐπί ὁ ὁ Πυθαγόρας βίος , πτερόω ἐπί αὐτός ὑπό τις κρατύς . οὐ μήν ὁ γε Εὔξενος παύω ἀγαπάω , ἀλλά ἐξαιτέω αὐτός προάστειον παρά ὁ πατήρ , ἐν ὅς κῆπος τε ἁπαλός εἰμί καί πηγή , σύ μέν ζάω ὁ σεαυτοῦ τρόπος φημί ἐγώ δέ ὁ Πυθαγόρας ζάω .