ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.1
περὶ δὲ τοῦ Ὑφάσιδος καὶ ὁπόσος τὴν Ἰνδικὴν διαστείχει καὶ ὅ τι περὶ αὐτὸν θαῦμα , τάδε χρὴ γιγνώσκειν · αἱ πηγαὶ τοῦ ποταμοῦ τούτου βλύζουσι μὲν ἐκ πεδίου ναυσίποροι αὐτόθεν , προϊοῦσαι δὲ καὶ ναυσὶν ἤδη ἄποροί εἰσιν . ἀκρωνυχίαι γὰρ πετρῶν παραλλὰξ ὑπανίσχουσι τοῦ ὕδατος , περὶ ἃς ἀνάγκη τὸ ῥεῦμα ἑλίττεσθαι καὶ ποιεῖν τὸν ποταμὸν ἄπλουν . εὖρος δὲ αὐτῷ κατὰ τὸν Ἴστρον , ποταμῶν δὲ οὗτος δοκεῖ μέγιστος , ὁπόσοι διʼ Εὐρώπης ῥέουσι . δένδρα δέ οἱ προσόμοια φύει παρὰ τὰς ὄχθας , καί τι καὶ μύρον ἐκδίδοται τῶν δένδρων , ὃ ποιοῦνται Ἰνδοὶ γαμικὸν χρίσμα , καὶ εἰ μὴ τῷ μύρῳ τούτῳ ῥάνωσι τοὺς νυμφίους οἱ ξυνιόντες ἐς τὸν γάμον , ἀτελὴς δοκεῖ καὶ οὐκ ἐς χάριν τῇ Ἀφροδίτῃ ξυναρμοσθείς . ἀνεῖσθαι δὲ τῇ θεῷ ταύτῃ λέγουσιν αὐτό τε τὸ περὶ τῷ ποταμῷ νέμος καὶ τοὺς ἰχθῦς τοὺς ταώς , οὓς οὗτος μόνος ποταμῶν τρέφει , πεποίηνται δὲ αὐτοὺς ὁμωνύμους τοῦ ὄρνιθος , ἐπεὶ κυάνεοι μὲν αὐτοῖς οἱ λόφοι , στικταὶ δὲ αἱ φολίδες , χρυσᾶ δὲ τὰ οὐραῖα καί , ὁπότε βούλοιντο , ἀνακλώμενα . ἔστι δέ τι θηρίον ἐν τῷ ποταμῷ τούτῳ σκώληκι εἰκασμένον λευκῷ . τοῦτο οἱ τήκοντες ἔλαιον ποιοῦνται , πῦρ δὲ ἄρα τοῦ ἐλαίου τούτου ἐκδίδοται καὶ στέγει αὐτὸ πλὴν ὑελοῦ οὐδέν . ἁλίσκεται δὲ τῷ βασιλεῖ μόνῳ τὸ θηρίον τοῦτο πρὸς τειχῶν ἅλωσιν . ἐπειδὰν γὰρ θίγῃ τῶν ἐπάλξεων ἡ πιμελή , πῦρ ἐκκαλεῖται κρεῖττον σβεστηρίων , ὁπόσα ἀνθρώποις πρὸς τὰ πυρφόρα εὕρηται .
Lemmas: περί δέ ὁ Ὕφασις καί ὁπόσος ὁ Ἰνδικός διαστείχω καί ὅς τις περί αὐτός θαῦμα , ὅδε χρή γιγνώσκω · ὁ πηγή ὁ ποταμός οὗτος βλύζω μέν ἐκ πεδίον ναυσίπορος αὐτόθεν , προέρχομαι δέ καί ναῦς ἤδη ἄπορος εἰμί . ἀκρωνυχία γάρ πέτρα παραλλάξ ὑπανίσχω ὁ ὕδωρ , περί ὅς ἀνάγκη ὁ ῥεῦμα ἑλίσσω καί ποιέω ὁ ποταμός ἄπλοος . εὖρος δέ αὐτός κατά ὁ Ἴστρος , ποταμός δέ οὗτος δοκέω μέγας , ὁπόσος διά Εὐρώπη ῥέω . δένδρον δέ ἕ προσόμοιος φύω παρά ὁ ὄχθη , καί τις καί μύρον ἐκδίδωμι ὁ δένδρον , ὅς ποιέω Ἰνδός γαμικός χρῖσμα , καί εἰ μή ὁ μύρον οὗτος ῥαίνω ὁ νυμφίος ὁ συνέρχομαι εἰς ὁ γάμος , ἀτελής δοκέω καί οὐ εἰς χάρις ὁ Ἀφροδίτη συναρμόζω . ἀνέω δέ ὁ θεός οὗτος λέγω αὐτός τε ὁ περί ὁ ποταμός νέμος καί ὁ ἰχθῦς ὁ ταώς , ὅς οὗτος μόνος ποταμός τρέφω , ποιέω δέ αὐτός ὁμώνυμος ὁ ὄρνις , ἐπεί κυάνεος μέν αὐτός ὁ λόφος , στικτός δέ ὁ φολίς , χρύσεος δέ ὁ οὐραῖος καί , ὁπότε βούλομαι , ἀνακλάω . εἰμί δέ τις θηρίον ἐν ὁ ποταμός οὗτος σκώληξ εἰκάζω λευκός . οὗτος ὁ τήκω ἔλαιον ποιέω , πῦρ δέ ἄρα ὁ ἔλαιον οὗτος ἐκδίδωμι καί στέγω αὐτός πλήν ὑελός οὐδείς . ἁλίσκομαι δέ ὁ βασιλεύς μόνος ὁ θηρίον οὗτος πρός τεῖχος ἅλωσις . ἐπειδάν γάρ θιγγάνω ὁ ἔπαλξις ὁ πιμελή , πῦρ ἐκκαλέω κρατύς σβεστήριος , ὁπόσος ἄνθρωπος πρός ὁ πυρφόρος εὑρίσκω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.2
καὶ τοὺς ὄνους δὲ τοὺς ἀγρίους ἐν τοῖς ἕλεσι τούτοις ἁλίσκεσθαί φασιν , εἶναι δὲ τοῖς θηρίοις τούτοις ἐπὶ μετώπου κέρας , ᾧ ταυρηδόν τε καὶ οὐκ ἀγεννῶς μάχονται , καὶ ἀποφαίνειν τοὺς Ἰνδοὺς ἔκπωμα τὸ κέρας τοῦτο , οὐ γὰρ οὔτε νοσῆσαι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὁ ἀπʼ αὐτοῦ πιὼν οὔτε ἂν τρωθεὶς ἀλγῆσαι πυρός τε διεξελθεῖν ἂν καὶ μηδʼ ἂν φαρμάκοις ἁλῶναι ὁπόσα ἐπὶ κακῷ πίνεται , βασιλέων δὲ τὸ ἔκπωμα εἶναι καὶ βασιλεῖ μόνῳ ἀνεῖσθαι τὴν θήραν . Ἀπολλώνιος δὲ τὸ μὲν θηρίον ἑωρακέναι φησὶ καὶ ἄγασθαι αὐτὸ τῆς φύσεως , ἐρομένου δὲ αὐτὸν τοῦ Δάμιδος , εἰ τὸν λόγον τὸν περὶ τοῦ ἐκπώματος προσδέχοιτο , προσδέξομαι εἶπεν ἢν ἀθάνατον μάθω τὸν βασιλέα τῶν δεῦρο Ἰνδῶν ὄντα , τὸν γὰρ ἐμοί τε καὶ τῷ δεῖνι ὀρέγοντα πῶμα ἄνοσόν τε καὶ οὕτως ὑγιὲς πῶς οὐχὶ μᾶλλον εἰκὸς αὐτὸν ἐπεγχεῖν ἑαυτῷ τούτου καὶ ὁσημέραι πίνειν ἀπὸ τοῦ κέρατος τούτου μέχρι κραιπάλης ; οὐ γὰρ διαβαλεῖ τις , οἶμαι , ʽτὂ τούτῳ μεθύειν .
Lemmas: καί ὁ ὄνος δέ ὁ ἄγριος ἐν ὁ ἕλος οὗτος ἁλίσκομαι φημί , εἰμί δέ ὁ θηρίον οὗτος ἐπί μέτωπον κέρας , ὅς ταυρηδόν τε καί οὐ ἀγεννής μάχομαι , καί ἀποφαίνω ὁ Ἰνδός ἔκπωμα ὁ κέρας οὗτος , οὐ γάρ οὔτε νοσέω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ ἀπό αὐτός πίνω οὔτε ἄν τιτρώσκω ἀλγέω πῦρ τε διεξέρχομαι ἄν καί μηδέ ἄν φάρμακον ἁλίσκομαι ὁπόσος ἐπί κακός πίνω , βασιλεύς δέ ὁ ἔκπωμα εἰμί καί βασιλεύς μόνος ἀνέω ὁ θήρα . Ἀπολλώνιος δέ ὁ μέν θηρίον ὁράω φημί καί ἄγαμαι αὐτός ὁ φύσις , ἔρομαι δέ αὐτός ὁ Δάμις , εἰ ὁ λόγος ὁ περί ὁ ἔκπωμα προσδέχομαι , προσδέχομαι λέγω ἐάν ἀθάνατος μανθάνω ὁ βασιλεύς ὁ δεῦρο Ἰνδός εἰμί , ὁ γάρ ἐγώ τε καί ὁ δεῖνα ὀρέγω πῶμα ἄνοσος τε καί οὕτως ὑγιής πῶς οὐ μάλα ἔοικα αὐτός ἐπεγχέω ἑαυτοῦ οὗτος καί ὁσημέραι πίνω ἀπό ὁ κέρας οὗτος μέχρι κραιπάλη ; οὐ γάρ διαβάλλω τις , οἴομαι , εἰμί οὗτος μεθύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.3
ἐνταῦθα καὶ γυναίῳ φασὶν ἐντετυχηκέναι τὰ μὲν ἐκ κεφαλῆς ἐς μαζοὺς μέλανι , τὰ δὲ ἐκ μαζῶν ἐς πόδας λευκῷ πάντα , καὶ αὐτοὶ μὲν ὡς δεῖμα φυγεῖν , τὸν δὲ Ἀπολλώνιον ξυνάψαι τε τῷ γυναίῳ τὴν χεῖρα καὶ ξυνεῖναι ὅ τι εἴη · ἱεροῦται δὲ ἄρα τῇ Ἀφροδίτῃ Ἰνδὴ τοιαύτη , καὶ τίκτεται τῇ θεῷ γυνὴ ποικίλη , καθάπερ ὁ Ἆπις Αἰγυπτίοις .
Lemmas: ἐνταῦθα καί γύναιον φημί ἐντυγχάνω ὁ μέν ἐκ κεφαλή εἰς μαστός μέλας , ὁ δέ ἐκ μαστός εἰς πούς λευκός πᾶς , καί αὐτός μέν ὡς δεῖμα φεύγω , ὁ δέ Ἀπολλώνιον συνάπτω τε ὁ γύναιον ὁ χείρ καί συνίημι ὅς τις εἰμί · ἱερόω δέ ἄρα ὁ Ἀφροδίτη Ἰνδή τοιοῦτος , καί τίκτω ὁ θεός γυνή ποικίλος , καθά ὁ Ἆπις Αἰγύπτιος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.5
ὑπεράραντες δὲ τοῦ ὄρους πεδίον ἰδεῖν φασι λεῖον κατατετμημένον ἐς τάφρους πλήρεις ὕδατος . εἶναι δὲ αὐτῶν τὰς μὲν ἐπικαρσίους , τὰς δὲ ὀρθάς , διηγμένας ἐκ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Γάγγου τῆς τε χώρας ὅρια οὔσας τοῖς τε πεδίοις ἐπαγομένας , ὁπότε ἡ γῆ διψῴη . τὴν δὲ γῆν ταύτην ἀρίστην φασὶ τῆς Ἰνδικῆς εἶναι καὶ μεγίστην τῶν ἐκεῖ λήξεων , πεντεκαίδεκα ἡμερῶν ὁδοῦ μῆκος ἐπὶ τὸν Γάγγην , ὀκτωκαίδεκα δὲ ἀπὸ θαλάσσης ἐπὶ τὸ τῶν πιθήκων ὄρος , ᾧ ξυμπαρατείνει . πεδιὰς πᾶσα ἡ χώρα μέλαινά τε καὶ πάντων εὔφορος . ἰδεῖν μὲν γὰρ ἐν αὐτῇ στάχυας ἀνεστῶτας , ὅσον οἱ δόνακες , ἰδεῖν δὲ κυάμους τριπλασίους τῶν Αἰγυπτίων τὸ μέγεθος σήσαμόν τε καὶ κέγχρον ὑπερφυᾶ πάντα . ἐνταῦθα καὶ τὰ κάρυα φύεσθαί φασιν , ὧν πολλὰ πρὸς ἱεροῖς ἀνακεῖσθαι τοῖς δεῦρο θαύματος ἕνεκα . τὰς δὲ ἀμπέλους φύεσθαι μὲν μικράς , καθάπερ αἱ Λυδῶν τε καὶ Μαιόνων , ποτίμους δὲ εἶναι καὶ ἀνθοσμίας ὁμοῦ τῷ ἀποτρυγᾶν . ἐνταῦθα καὶ δένδρῳ φασὶν ἐντετυχηκέναι προσεοικότι τῇ δάφνῃ , φύεσθαι δὲ αὐτοῦ κάλυκα εἰκασμένην τῇ μεγίστῃ ῥόᾳ , καὶ μῆλον ἐγκεῖσθαι τῇ κάλυκι κυάνεον μέν , ὥσπερ τῶν ὑακίνθων αἱ κάλυκες , πάντων δὲ ἥδιστον , ὁπόσα ἐξ ὡρῶν ἥκει .
Lemmas: ὑπεραίρω δέ ὁ ὄρος πεδίον ὁράω φημί λεῖος κατατέμνω εἰς τάφρος πλήρης ὕδωρ . εἰμί δέ αὐτός ὁ μέν ἐπικάρσιος , ὁ δέ ὀρθός , διάγω ἐκ ὁ ποταμός ὁ Γάγγος ὁ τε χώρα ὅριον εἰμί ὁ τε πεδίον ἐπάγω , ὁπότε ὁ γῆ διψάω . ὁ δέ γῆ οὗτος ἀγαθός φημί ὁ Ἰνδικός εἰμί καί μέγας ὁ ἐκεῖ λῆξις , πεντεκαίδεκα ἡμέρα ὁδός μῆκος ἐπί ὁ Γάγγης , ὀκτωκαίδεκα δέ ἀπό θάλασσα ἐπί ὁ ὁ πίθηκος ὄρος , ὅς συμπαρατείνω . πεδιάς πᾶς ὁ χώρα μέλας τε καί πᾶς εὔφορος . ὁράω μέν γάρ ἐν αὐτός στάχυς ἀνίστημι , ὅσος ὁ δόναξ , ὁράω δέ κύαμος τριπλάσιος ὁ Αἰγύπτιος ὁ μέγεθος σήσαμος τε καί κέγχρος ὑπερφυής πᾶς . ἐνταῦθα καί ὁ κάρυον φύω φημί , ὅς πολύς πρός ἱερόν ἀνακέομαι ὁ δεῦρο θαῦμα ἕνεκα . ὁ δέ ἄμπελος φύω μέν μικρός , καθά ὁ Λυδός τε καί Μαίων , πότιμος δέ εἰμί καί ἀνθοσμίας ὁμοῦ ὁ ἀποτρυγάω . ἐνταῦθα καί δένδρον φημί ἐντυγχάνω προσέοικα ὁ δάφνη , φύω δέ αὐτός κάλυξ εἰκάζω ὁ μέγας ῥόα , καί μῆλον ἔγκειμαι ὁ κάλυξ κυάνεος μέν , ὥσπερ ὁ ὑάκινθος ὁ κάλυξ , πᾶς δέ ἡδύς , ὁπόσος ἐκ ὥρα ἥκω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.6
καταβαίνοντες δὲ τὸ ὄρος δρακόντων θήρᾳ περιτυχεῖν φασι , περὶ ἧς ἀνάγκη λέξαι · καὶ γὰρ σφόδρα εὔηθες ὑπὲρ μὲν τοῦ λαγὼ καὶ ὅπως ἁλίσκεται καὶ ἁλώσεται , πολλὰ εἰρῆσθαι τοῖς ἐς φροντίδα βαλλομένοις ταῦτα , ἡμᾶς δὲ παρελθεῖν λόγον γενναίας τε καὶ δαιμονίου θήρας μηδὲ τῷ ἀνδρὶ παραλειφθέντα , ἐς ὃν ταῦτα ἔγραψα · δρακόντων μὲν γὰρ δὴ ἀπείροις μήκεσι κατέζωσται πᾶσα ἡ Ἰνδικὴ χώρα καὶ μεστὰ μὲν αὐτῶν ἕλη , μεστὰ δὲ ὄρη , κενὸς δὲ οὐδεὶς λόφος . οἱ μὲν δὴ ἕλειοι νωθροί τέ εἰσι καὶ τριακοντάπηχυ μῆκος ἔχουσι καὶ κράνος αὐτοῖς οὐκ ἀνέστηκεν , ἀλλʼ εἰσὶ ταῖς δρακαίναις ὅμοιοι , μέλανες δὲ ἱκανῶς τὸν νῶτον καὶ ἧττον φολιδωτοὶ τῶν ἄλλων . καὶ σοφώτερον ἧπται τοῦ λόγου περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ἢ οἱ πολλοὶ ποιηταί , τὸν γὰρ δράκοντα τὸν ἐν Αὐλίδι τὸν πρὸς τῇ πηγῇ οἰκοῦντα περὶ νῶτα δαφοινὸν εἴρηκεν , οἱ δὲ ἄλλοι ποιηταὶ τὸν ὁμοήθη τούτῳ τὸν ἐν τῷ τῆς Νεμέας ἄλσει φασὶ καὶ λοφιὰν ἔχειν , ὅπερ οὐκ ἂν περὶ τοὺς ἑλείους εὕροιμεν .
Lemmas: καταβαίνω δέ ὁ ὄρος δράκων θήρα περιτυγχάνω φημί , περί ὅς ἀνάγκη λέγω · καί γάρ σφόδρα εὐήθης ὑπέρ μέν ὁ λαγώς καί ὅπως ἁλίσκομαι καί ἁλίσκομαι , πολύς λέγω ὁ εἰς φροντίς βάλλω οὗτος , ἐγώ δέ παρέρχομαι λόγος γενναῖος τε καί δαιμόνιος θήρα μηδέ ὁ ἀνήρ παραλείπω , εἰς ὅς οὗτος γράφω · δράκων μέν γάρ δή ἄπειρος μῆκος καταζώννυμι πᾶς ὁ Ἰνδικός χώρα καί μεστός μέν αὐτός ἕλος , μεστός δέ ὄρος , κενός δέ οὐδείς λόφος . ὁ μέν δή ἕλειος νωθρός τε εἰμί καί τριακοντάπηχυς μῆκος ἔχω καί κράνος αὐτός οὐ ἀνίστημι , ἀλλά εἰμί ὁ δράκαινα ὅμοιος , μέλας δέ ἱκανός ὁ νῶτον καί ἥσσων φολιδωτός ὁ ἄλλος . καί σοφός ἅπτω ὁ λόγος περί αὐτός Ὅμηρος ἤ ὁ πολύς ποιητής , ὁ γάρ δράκων ὁ ἐν Αὐλίς ὁ πρός ὁ πηγή οἰκέω περί νῶτον δαφοινός λέγω , ὁ δέ ἄλλος ποιητής ὁ ὁμοήθης οὗτος ὁ ἐν ὁ ὁ Νεμέα ἄλσος φημί καί λοφιά ἔχω , ὅς οὐ ἄν περί ὁ ἕλειος εὑρίσκω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.7
οἱ δὲ ὑπὸ τὰς ὑπωρείας τε καὶ τοὺς λόφους ἵενται μὲν ἐς τὰ πεδία ἐπὶ θήρᾳ , πλεονεκτοῦσι δὲ τῶν ἑλείων πάντα , καὶ γὰρ ἐς πλέον τοῦ μήκους ἐλαύνουσι καὶ ταχύτεροι τῶν ὀξυτάτων ποταμῶν φέρονται καὶ διαφεύγει αὐτοὺς οὐδέν · τούτοις καὶ λοφιὰ φύεται νέοις μὲν ὑπανίσχουσα τὸ μέτριον , τελειουμένοις δὲ συναυξανομένη τε καὶ συνανιοῦσα ἐς πολύ , ὅτε δὴ πυρσοί τε καὶ πριόνωτοι γίγνονται . οὗτοι καὶ γενειάσκουσι καὶ τὸν αὐχένα ὑψοῦ αἴρουσι καὶ τὴν φολίδα στίλβουσι δίκην ἀργύρου , αἱ δὲ τῶν ὀφθαλμῶν κόραι λίθος ἐστὶ διάπυρος , ἰσχὺν δʼ αὐτῶν ἀμήχανον εἶναί φασιν ἐς πολλὰ τῶν ἀποθέτων . γίγνεται δὲ τοῖς θηρῶσιν ὁ πεδινὸς εὕρημα , ἐπειδὰν τῶν ἐλεφάντων τινὰ ἐπισπάσηται , τουτὶ γὰρ ἀπόλλυσιν ἄμφω τὰ θηρία . καὶ κέρδος τοῖς ἑλοῦσι δράκοντας ὀφθαλμοί τε γίγνονται καὶ δορὰ καὶ ὀδόντες . εἰσὶ δὲ τὰ μὲν ἄλλα ὅμοιοι τοῖς τῶν μεγίστων συῶν , λεπτότεροι δὲ καὶ διάστροφοι καὶ τὴν αἰχμὴν ἄτριπτοι , καθάπερ οἱ τῶν μεγάλων ἰχθύων .
Lemmas: ὁ δέ ὑπό ὁ ὑπώρεια τε καί ὁ λόφος ἵημι μέν εἰς ὁ πεδίον ἐπί θήρα , πλεονεκτέω δέ ὁ ἕλειος πᾶς , καί γάρ εἰς πολύς ὁ μῆκος ἐλαύνω καί ταχύς ὁ ὀξύς ποταμός φέρω καί διαφεύγω αὐτός οὐδείς · οὗτος καί λοφιά φύω νέος μέν ὑπανίσχω ὁ μέτριος , τελειόω δέ συναυξάνω τε καί συνάνειμι εἰς πολύς , ὅτε δή πυρσός τε καί πριονωτός γίγνομαι . οὗτος καί γενειάσκω καί ὁ αὐχήν ὑψοῦ ἀείρω καί ὁ φολίς στίλβω δίκη ἄργυρος , ὁ δέ ὁ ὀφθαλμός κόρη λίθος εἰμί διάπυρος , ἰσχύς δέ αὐτός ἀμήχανος εἰμί φημί εἰς πολύς ὁ ἀπόθετος . γίγνομαι δέ ὁ θηράω ὁ πεδινός εὕρημα , ἐπειδάν ὁ ἐλέφας τις ἐπισπάω , οὗτος γάρ ἀπόλλυμι ἄμφω ὁ θηρίον . καί κέρδος ὁ αἱρέω δράκων ὀφθαλμός τε γίγνομαι καί δορά καί ὀδούς . εἰμί δέ ὁ μέν ἄλλος ὅμοιος ὁ ὁ μέγας ὗς , λεπτός δέ καί διάστροφος καί ὁ αἰχμή ἄτριπτος , καθά ὁ ὁ μέγας ἰχθῦς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.8
οἱ δὲ ὄρειοι δράκοντες τὴν μὲν φολίδα χρυσοῖ φαίνονται , τὸ δὲ μῆκος ὑπὲρ τοὺς πεδινούς , γένεια δὲ αὐτοῖς βοστρυχώδη , χρυσᾶ κἀκεῖνα , καὶ κατωφρύωνται μᾶλλον ἢ οἱ πεδινοὶ ὄμμα τε ὑποκάθηται τῇ ὀφρύι δεινὸν καὶ ἀνειδὲς δεδορκός , ὑπόχαλκόν τε ἠχὼ φέρουσιν , ἐπειδὰν τῇ γῇ ὑποκυμαίνωσιν , ἀπὸ δὲ τῶν λόφων πυρσῶν ὄντων πῦρ αὐτοῖς ἄττει λαμπαδίου πλέον . οὗτοι καὶ τοὺς ἐλέφαντας αἱροῦσιν , αὐτοὶ δὲ ὑπὸ τῶν Ἰνδῶν οὕτως ἁλίσκονται · κοκκοβαφεῖ πέπλῳ χρυσᾶ ἐνείραντες γράμματα τίθενται πρὸ τῆς χειᾶς ὕπνον ἐγγοητεύσαντες τοῖς γράμμασιν , ὑφʼ οὗ νικᾶται τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ δράκων ἀτρέπτους ὄντας , καὶ πολλὰ τῆς ἀπορρήτου σοφίας ἐπʼ αὐτὸν ᾅδουσιν , οἷς ἄγεταί τε καὶ τὸν αὐχένα ὑπερβαλὼν τῆς χειᾶς ἐπικαθεύδει τοῖς γράμμασι · προσπεσόντες οὖν οἱ Ἰνδοὶ κειμένῳ πελέκεις ἐναράττουσι , καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντες λῄζονται τὰς ἐν αὐτῇ λίθους . ἀποκεῖσθαι δέ φασιν ἐν ταῖς τῶν ὀρείων δρακόντων κεφαλαῖς λίθους τὸ μὲν εἶδος ἀνθηρὰς καὶ πάντα ἀπαυγαζούσας χρώματα , τὴν δὲ ἰσχὺν ἀρρήτους κατὰ τὸν δακτύλιον , ὃν γενέσθαι φασὶ τῷ Γύγῃ . πολλάκις δὲ καὶ τὸν Ἰνδὸν αὐτῷ πελέκει καὶ αὐτῇ τέχνῃ συλλαβὼν ἐς τὴν αὑτοῦ χειὰν φέρων ᾤχετο μονονοὺ σείων τὸ ὄρος . οὗτοι καὶ τὰ ὄρη τὰ περὶ τὴν Ἐρυθρὰν οἰκεῖν λέγονται , σύριγμα δὲ δεινόν φασιν ἀκούεσθαι τούτων καὶ κατιόντας αὐτοὺς ἐπὶ τὴν θάλατταν πλεῖν ἐπὶ πολὺ τοῦ πελάγους . περὶ δὲ ἐτῶν μήκους τοῦ θηρίου τούτου γνῶναί τε ἄπορον καὶ εἰπεῖν ἄπιστον . τοσαῦτα περὶ δρακόντων οἶδα .
Lemmas: ὁ δέ ὄρειος δράκων ὁ μέν φολίς χρύσεος φαίνω , ὁ δέ μῆκος ὑπέρ ὁ πεδινός , γένειον δέ αὐτός βοστρυχώδης , χρύσεος ἐκεῖνος , καί κατοφρυόομαι μάλα ἤ ὁ πεδινός ὄμμα τε ὑποκάθημαι ὁ ὀφρύς δεινός καί ἀνείδεος δέρκομαι , ὑπόχαλκος τε ἠχώ φέρω , ἐπειδάν ὁ γῆ ὑποκυμαίνω , ἀπό δέ ὁ λόφος πυρσός εἰμί πῦρ αὐτός ἀίσσω λαμπάδιον πολύς . οὗτος καί ὁ ἐλέφας αἱρέω , αὐτός δέ ὑπό ὁ Ἰνδός οὕτως ἁλίσκομαι · κοκκοβαφής πέπλος χρύσεος ἐνείρω γράμμα τίθημι πρό ὁ χειά ὕπνος ἐγγοητεύω ὁ γράμμα , ὑπό ὅς νικάω ὁ ὀφθαλμός ὁ δράκων ἄτρεπτος εἰμί , καί πολύς ὁ ἀπόρρητος σοφία ἐπί αὐτός ἀείδω , ὅς ἄγω τε καί ὁ αὐχήν ὑπερβάλλω ὁ χειά ἐπικαθεύδω ὁ γράμμα · προσπίπτω οὖν ὁ Ἰνδός κεῖμαι πέλεκυς ἐναράσσω , καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω ληΐζομαι ὁ ἐν αὐτός λίθος . ἀπόκειμαι δέ φημί ἐν ὁ ὁ ὄρειος δράκων κεφαλή λίθος ὁ μέν εἶδος ἀνθηρός καί πᾶς ἀπαυγάζω χρῶμα , ὁ δέ ἰσχύς ἄρρητος κατά ὁ δακτύλιος , ὅς γίγνομαι φημί ὁ Γύγης . πολλάκις δέ καί ὁ Ἰνδός αὐτός πέλεκυς καί αὐτός τέχνη συλλαμβάνω εἰς ὁ ἑαυτοῦ χειά φέρω οἴχομαι μονονού σείω ὁ ὄρος . οὗτος καί ὁ ὄρος ὁ περί ὁ Ἐρυθραί οἰκέω λέγω , σύριγμα δέ δεινός φημί ἀκούω οὗτος καί κατέρχομαι αὐτός ἐπί ὁ θάλασσα πλέω ἐπί πολύς ὁ πέλαγος . περί δέ ἔτος μῆκος ὁ θηρίον οὗτος γιγνώσκω τε ἄπορος καί λέγω ἄπιστος . τοσοῦτος περί δράκων οἶδα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.9
τὴν δὲ πόλιν τὴν ὑπὸ τῷ ὄρει μεγίστην οὖσαν φασὶ μὲν καλεῖσθαι Πάρακα , δρακόντων δὲ ἀνακεῖσθαι κεφαλὰς ἐν μέσῃ πλείστας γυμναζομένων τῶν ἐν ἐκείνῃ Ἰνδῶν τὴν θήραν ταύτην ἐκ νέων . λέγονται δὲ καὶ ζῴων ξυνιέναι φθεγγομένων τε καὶ βουλευομένων σιτούμενοι δράκοντος οἱ μὲν καρδίαν , οἱ δὲ ἧπαρ . προϊόντες δὲ αὐλοῦ μὲν ἀκοῦσαι δόξαι νομέως δή τινος ἀγέλην τάττοντος , ἐλάφους δὲ ἄρα βουκολεῖσθαι λευκάς , ἀμέλγουσι δὲ Ἰνδοὶ ταύτας εὐτραφὲς ἡγούμενοι τὸ ἀπʼ αὐτῶν γάλα .
Lemmas: ὁ δέ πόλις ὁ ὑπό ὁ ὄρος μέγας εἰμί φημί μέν καλέω Πάραξ , δράκων δέ ἀνακέομαι κεφαλή ἐν μέσος πολύς γυμνάζω ὁ ἐν ἐκεῖνος Ἰνδός ὁ θήρα οὗτος ἐκ νέος . λέγω δέ καί ζῷον συνίημι φθέγγομαι τε καί βουλεύω σιτέομαι δράκων ὁ μέν καρδία , ὁ δέ ἧπαρ . προέρχομαι δέ αὐλός μέν ἀκούω δοκέω νομεύς δή τις ἀγέλη τάσσω , ἔλαφος δέ ἄρα βουκολέω λευκός , ἀμέλγω δέ Ἰνδός οὗτος εὐτραφής ἡγέομαι ὁ ἀπό αὐτός γάλα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.10
ἐντεῦθεν ἡμερῶν τεττάρων ὁδὸν πορευόμενοι δι’ εὐδαίμονος καὶ ἐνεργοῦ τῆς χώρας προσελθεῖν φασι τῇ τῶν σοφῶν τύρσει . τὸν δὲ ἡγεμόνα κελεύσαντα συνοκλάσαι τὴν κάμηλον ἀποπηδῆσαι αὐτῆς περιδεᾶ καὶ ἱδρῶτος πλέων . τὸν δὲ Ἀπολλώνιον ξυνεῖναι μὲν οὗ ἥκοι , γελάσαντα δὲ ἐπὶ τῷ τοῦ Ἰνδοῦ δέει δοκεῖ μοι φάναι οὗτος , εἰ καὶ κατέπλευσεν ἐς λιμένα μακρόν τι ἀναμετρήσας πέλαγος , ἀχθεσθῆναι ἂν τῇ γῇ καὶ δεῖσαι τὸ ἐν ὅρμῳ εἶναι . καὶ ἅμα εἰπὼν ταῦτα προσέταξε τῇ καμήλῳ συνιζῆσαι , καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐθὰς λοιπὸν ἦν τῶν τοιούτων , περίφοβον δὲ ἄρα ἐποίει τὸν ἡγεμόνα τὸ πλησίον τῶν σοφῶν ἥκειν , Ἰνδοὶ γὰρ δεδίασι τούτους μᾶλλον ἢ τὸν σφῶν αὐτῶν βασιλέα , ὅτι καὶ βασιλεὺς αὐτός , ὑφʼ ᾧ ἐστιν ἡ χώρα , περὶ πάντων , ἃ λεκτέα τε αὐτῷ καὶ πρακτέα , ἐρωτᾷ τούσδε τοὺς ἄνδρας , ὥσπερ οἱ ἐς θεοῦ πέμποντες , οἱ δὲ σημαίνουσι μέν , ὅ τι λῷον , αὐτῷ πράττειν , ὅ τι δὲ μὴ λῷον , ἀπαγορεύουσί τε καὶ ἀποσημαίνουσι .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἡμέρα τέσσαρες ὁδός πορεύω διά εὐδαίμων καί ἐνεργός ὁ χώρα προσέρχομαι φημί ὁ ὁ σοφός τύρσις . ὁ δέ ἡγεμών κελεύω συνοκλάζω ὁ κάμηλος ἀποπηδάω αὐτός περιδεής καί ἱδρώς πολύς . ὁ δέ Ἀπολλώνιον συνίημι μέν οὗ ἥκω , γελάω δέ ἐπί ὁ ὁ Ἰνδός δέος δοκέω ἐγώ φημί οὗτος , εἰ καί καταπλέω εἰς λιμήν μακρός τις ἀναμετρέω πέλαγος , ἄχθομαι ἄν ὁ γῆ καί δείδω ὁ ἐν ὅρμος εἰμί . καί ἅμα λέγω οὗτος προστάσσω ὁ κάμηλος συνίζω , καί γάρ δή καί ἐθάς λοιπός εἰμί ὁ τοιοῦτος , περίφοβος δέ ἄρα ποιέω ὁ ἡγεμών ὁ πλησίον ὁ σοφός ἥκω , Ἰνδός γάρ δείδω οὗτος μάλα ἤ ὁ σφεῖς αὐτός βασιλεύς , ὅτι καί βασιλεύς αὐτός , ὑπό ὅς εἰμί ὁ χώρα , περί πᾶς , ὅς λεκτέος τε αὐτός καί πράσσω , ἐρωτάω ὅδε ὁ ἀνήρ , ὥσπερ ὁ εἰς θεός πέμπω , ὁ δέ σημαίνω μέν , ὅς τις λωΐων , αὐτός πράσσω , ὅς τις δέ μή λωΐων , ἀπαγορεύω τε καί ἀποσημαίνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.11
καταλύσειν δὲ μέλλοντες ἐν τῇ κώμῃ τῇ πλησίον — ἀπέχει δὲ τοῦ ὄχθου τῶν σοφῶν οὔπω στάδιον — ἰδεῖν φασι νεανίαν δρόμῳ ἥκοντα μελάντατον Ἰνδῶν πάντων , ὑποστίλβειν δὲ αὐτῷ μηνοειδῶς τὸ μεσόφρυον . τουτὶ δὲ ἀκούω χρόνοις ὕστερον καὶ περὶ Μένωνα τὸν Ἡρώδου τοῦ σοφιστοῦ τρόφιμον , ἀπʼ Αἰθιόπων δὲ ἦν , ἐν μειρακίῳ δόξαι , προϊόντος δὲ ἐς ἄνδρας ἐκλιπεῖν τὴν αὐγὴν ταύτην καὶ συναφανισθῆναι τῇ ὥρᾳ , τὸν δὲ Ἰνδὸν χρυσῆν μὲν φέρειν φασὶν ἄγκυραν , ἣν νομίζουσιν Ἰνδοὶ κηρύκειον ἐπὶ τῷ πάντα ἴσχειν .
Lemmas: καταλύω δέ μέλλω ἐν ὁ κώμη ὁ πλησίον — ἀπέχω δέ ὁ ὄχθος ὁ σοφός οὔπω στάδιον — ὁράω φημί νεανίας δρόμος ἥκω μελάνς Ἰνδός πᾶς , ὑποστίλβω δέ αὐτός μηνοειδής ὁ μεσόφρυον . οὗτος δέ ἀκούω χρόνος ὕστερον καί περί Μένων ὁ Ἡρώδης ὁ σοφιστής τρόφιμος , ἀπό Αἰθίοψ δέ εἰμί , ἐν μειράκιον δοκέω , προέρχομαι δέ εἰς ἀνήρ ἐκλείπω ὁ αὐγή οὗτος καί συναφανίζομαι ὁ ὥρα , ὁ δέ Ἰνδός χρύσεος μέν φέρω φημί ἄγκυρα , ὅς νομίζω Ἰνδός κηρύκειον ἐπί ὁ πᾶς ἴσχω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.12
προσδραμόντα δὲ τῷ Ἀπολλωνίῳ φωνῇ Ἑλλάδι προσειπεῖν αὐτόν , καὶ τοῦτο μὲν οὔπω θαυμαστὸν δόξαι διὰ τὸ καὶ τοὺς ἐν τῇ κώμῃ πάντας ἀπὸ Ἑλλήνων φθέγγεσθαι , τὸ δὲ ὁ δεῖνα χαῖρε τοῖς μὲν ἄλλοις παρασχεῖν ἔκπληξιν , τῷ δὲ ἀνδρὶ θάρσος ὑπὲρ ὧν ἀφῖκτο , βλέψας γὰρ ἐς τὸν Δάμιν , παρὰ ἄνδρας ἔφη σοφοὺς ἀτεχνῶς ἥκομεν , ἐοίκασι γὰρ προγιγνώσκειν . καὶ ἅμα ἤρετο τὸν Ἰνδόν , ὅ τι χρὴ πράττειν , ποθῶν ἤδη τὴν ξυνουσίαν , ὁ δὲ Ἰνδὸς τούτους μὲν ἔφη καταλύειν χρὴ ἐνταῦθα , σὲ δὲ ἥκειν ὡς ἔχεις , κελεύουσι γὰρ αὐτοί .
Lemmas: προστρέχω δέ ὁ Ἀπολλώνιον φωνή Ἑλλάς προσλέγω αὐτός , καί οὗτος μέν οὔπω θαυμαστός δοκέω διά ὁ καί ὁ ἐν ὁ κώμη πᾶς ἀπό Ἕλλην φθέγγομαι , ὁ δέ ὁ δεῖνα χαίρω ὁ μέν ἄλλος παρέχω ἔκπληξις , ὁ δέ ἀνήρ θάρσος ὑπέρ ὅς ἀφικνέομαι , βλέπω γάρ εἰς ὁ Δάμις , παρά ἀνήρ φημί σοφός ἄτεχνος ἥκω , ἔοικα γάρ προγιγνώσκω . καί ἅμα ἔρομαι ὁ Ἰνδός , ὅς τις χρή πράσσω , ποθέω ἤδη ὁ συνουσία , ὁ δέ Ἰνδός οὗτος μέν φημί καταλύω χρή ἐνταῦθα , σύ δέ ἥκω ὡς ἔχω , κελεύω γάρ αὐτός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.13
τὸ μὲν δὴ αὐτοὶ Πυθαγόρειον ἤδη τῷ Ἀπολλωνίῳ ἐφάνη καὶ ἠκολούθει χαίρων . τὸν δὲ ὄχθον , ἐφʼ οὗ οἱ σοφοὶ ἀνῳκισμένοι εἰσίν , ὕψος μὲν εἶναι κατὰ τὴν Ἀθηναίων φασὶν ἀκρόπολιν , ἀνίστασθαι δὲ ἐκ πεδίου ἄνω , εὐφυᾶ δὲ ὁμοίως πέτραν ὀχυροῦν αὐτὸν κύκλῳ περιήκουσαν , ἧς πολλαχοῦ δίχηλα ὁρᾶσθαι ἴχνη καὶ γενειάδων τύπους καὶ προσώπων καί που καὶ νῶτα ἰδεῖν ἀπωλισθηκόσιν ὅμοια , τὸν γὰρ Διόνυσον , ὅτε ξὺν Ἡρακλεῖ ἀπεπειρᾶτο τοῦ χωρίου , προσβαλεῖν μὲν αὐτῷ φασι κελεῦσαι τοὺς Πᾶνας , ὡς πρὸς τὸν σεισμὸν ἱκανούς , ἐμβροντηθέντας δὲ αὐτοὺς ὑπὸ τῶν σοφῶν πεσεῖν ἄλλον ἄλλως , καὶ τὰς πέτρας οἷον ἐντυπωθῆναι τὰ τῆς διαμαρτίας σχήματα . περὶ δὲ τῷ ὄχθῳ νεφέλην ἰδεῖν φασιν , ἐν ᾗ τοὺς Ἰνδοὺς οἰκεῖν φανερούς τε καὶ ἀφανεῖς καὶ ὅ τι βούλονται . πύλας δὲ εἰ μὲν καὶ ἄλλας εἶναι τῷ ὄχθῳ , οὐκ εἰδέναι . τὸ γὰρ περὶ αὐτὸν νέφος οὔτε ἀκλείστῳ ξυγχωρεῖν οὔτʼ αὖ ξυγκεκλεισμένῳ φαίνεσθαι .
Lemmas: ὁ μέν δή αὐτός Πυθαγόρειος ἤδη ὁ Ἀπολλώνιον φαίνω καί ἀκολουθέω χαίρω . ὁ δέ ὄχθος , ἐπί ὅς ὁ σοφός ἀνοικίζω εἰμί , ὕψος μέν εἰμί κατά ὁ Ἀθηναῖος φημί ἀκρόπολις , ἀνίστημι δέ ἐκ πεδίον ἄνω , εὐφυής δέ ὅμοιος πέτρα ὀχυρόω αὐτός κύκλος περιήκω , ὅς πολλαχοῦ δίχηλος ὁράω ἴχνος καί γενειάς τύπος καί πρόσωπον καί που καί νῶτον ὁράω ἀπολισθάνω ὅμοιος , ὁ γάρ Διόνυσος , ὅτε σύν Ἡρακλῆς ἀποπειράομαι ὁ χωρίον , προσβάλλω μέν αὐτός φημί κελεύω ὁ Πάν , ὡς πρός ὁ σεισμός ἱκανός , ἐμβροντάω δέ αὐτός ὑπό ὁ σοφός πίπτω ἄλλος ἄλλος , καί ὁ πέτρα οἷος ἐντυπόω ὁ ὁ διαμαρτία σχῆμα . περί δέ ὁ ὄχθος νεφέλη ὁράω φημί , ἐν ὅς ὁ Ἰνδός οἰκέω φανερός τε καί ἀφανής καί ὅς τις βούλομαι . πύλη δέ εἰ μέν καί ἄλλος εἰμί ὁ ὄχθος , οὐ οἶδα . ὁ γάρ περί αὐτός νέφος οὔτε ἄκλειστος συγχωρέω οὔτε αὖ συγκλείω φαίνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.17
ἐμφοροῦ ἔφη καὶ ἴωμεν . ἐλθόντες οὖν ἐπὶ πηγήν τινα ὕδατος , ἥν φησιν ὁ Δάμις ἰδὼν ὕστερον ἐοικέναι τῇ ἐν Βοιωτοῖς Δίρκῃ , πρῶτα μὲν ἐγυμνώθησαν , εἶτα ἐχρίσαντο τὰς κεφαλὰς ἠλεκτρώδει φαρμάκῳ , τὸ δὲ οὕτω τι τοὺς Ἰνδοὺς ἔθαλπεν , ὡς ἀτμίζειν τὸ σῶμα καὶ τὸν ἱδρῶτα χωρεῖν ἀστακτί , καθάπερ τῶν πυρὶ λουομένων , εἶτα ἔρριψαν ἑαυτοὺς ἐς τὸ ὕδωρ καὶ λουσάμενοι ὧδε πρὸς τὸ ἱερὸν ἐβάδιζον ἐστεφανωμένοι καὶ μεστοὶ τοῦ ὕμνου . περιστάντες δὲ ἐν χοροῦ σχήματι καὶ κορυφαῖον ποιησάμενοι τὸν Ἰάρχαν ὀρθαῖς ταῖς ῥάβδοις τὴν γῆν ἔπληξαν , ἡ δὲ κυρτωθεῖσα δίκην κύματος ἀνέπεμψεν αὐτοὺς ἐς δίπηχυ τοῦ ἀέρος . οἱ δὲ ᾖδον ᾠδήν , ὁποῖος ὁ παιὰν ὁ τοῦ Σοφοκλέους , ὃν Ἀθήνησι τῷ Ἀσκληπιῷ ᾅδουσιν . ἐπεὶ δὲ ἐς τὴν γῆν κατῆραν , καλέσας ὁ Ἰάρχας τὸ μειράκιον τὸ τὴν ἄγκυραν φέρον ἐπιμελήθητι ἔφη τῶν Ἀπολλωνίου ἑταίρων . ὁ δὲ πολλῷ θᾶττον ἢ οἱ ταχεῖς τῶν ὀρνίθων πορευθείς τε καὶ ἐπανελθὼν ἐπιμεμέλημαι ἔφη . θεραπεύσαντες οὖν τὰ πολλὰ τῶν ἱερῶν ἀνεπαύοντο ἐν τοῖς θάκοις , ὁ δὲ Ἰάρχας πρὸς τὸ μειράκιον ἔκφερε εἶπε τῷ σοφῷ Ἀπολλωνίῳ τὸν Φραώτου θρόνον , ἵνʼ ἐπʼ αὐτοῦ διαλέγοιτο .
Lemmas: ἐμφορέω φημί καί ἔρχομαι . ἔρχομαι οὖν ἐπί πηγή τις ὕδωρ , ὅς φημί ὁ Δάμις ὁράω ὕστερον ἔοικα ὁ ἐν Βοιωτός Δίρκη , πρῶτος μέν γυμνόω , εἶτα χρίω ὁ κεφαλή ἠλεκτρώδης φάρμακον , ὁ δέ οὕτως τις ὁ Ἰνδός θάλπω , ὡς ἀτμίζω ὁ σῶμα καί ὁ ἱδρώς χωρέω ἀστακτί , καθά ὁ πῦρ λούω , εἶτα ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὕδωρ καί λούω ὧδε πρός ὁ ἱερός βαδίζω στεφανόω καί μεστός ὁ ὕμνος . περιίστημι δέ ἐν χορός σχῆμα καί κορυφαῖος ποιέω ὁ Ἰάρχας ὀρθός ὁ ῥάβδος ὁ γῆ πλήσσω , ὁ δέ κυρτόω δίκη κῦμα ἀναπέμπω αὐτός εἰς δίπηχυς ὁ ἀήρ . ὁ δέ ἀείδω ἀοιδή , ὁποῖος ὁ παιάν ὁ ὁ Σοφοκλῆς , ὅς Ἀθήνησι ὁ Ἀσκληπιός ἀείδω . ἐπεί δέ εἰς ὁ γῆ καταίρω , καλέω ὁ Ἰάρχας ὁ μειράκιον ὁ ὁ ἄγκυρα φέρω ἐπιμελέομαι φημί ὁ Ἀπολλώνιον ἑταῖρος . ὁ δέ πολύς ταχύς ἤ ὁ ταχύς ὁ ὄρνις πορεύω τε καί ἐπανέρχομαι ἐπιμελέομαι φημί . θεραπεύω οὖν ὁ πολύς ὁ ἱερός ἀναπαύω ἐν ὁ θᾶκος , ὁ δέ Ἰάρχας πρός ὁ μειράκιον ἐκφέρω λέγω ὁ σοφός Ἀπολλώνιον ὁ Φραώτης θρόνος , ἵνα ἐπί αὐτός διαλέγω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.18
ὡς δὲ ἐκάθισεν ἐρώτα , ἔφη ὅ τι βούλει , παρʼ ἄνδρας γὰρ ἥκεις πάντα εἰδότας . ἤρετο οὖν ὁ Ἀπολλώνιος , εἰ καὶ αὑτοὺς ἴσασιν , οἰόμενος αὐτόν , ὥσπερ Ἕλληνες , χαλεπὸν ἡγεῖσθαι τὸ ἑαυτὸν γνῶναι , ὁ δὲ ἐπιστρέψας παρὰ τὴν τοῦ Ἀπολλωνίου δόξαν ἡμεῖς ἔφη πάντα γιγνώσκομεν , ἐπειδὴ πρώτους ἑαυτοὺς γιγνώσκομεν , οὐ γὰρ ἂν προσέλθοι τις ἡμῶν τῇ φιλοσοφίᾳ ταύτῃ μὴ πρῶτον εἰδὼς ἑαυτόν . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἀναμνησθεὶς ὧν τοῦ Φραώτου ἤκουσε καὶ ὅπως ὁ φιλοσοφήσειν μέλλων ἑαυτὸν βασανίσας ἐπιχειρεῖ , τούτῳ ξυνεχώρησε τῷ λόγῳ , τουτὶ γὰρ καὶ περὶ ἑαυτοῦ ἐπέπειστο . πάλιν οὖν ἤρετο , τίνας αὑτοὺς ἡγοῖντο , ὁ δὲ θεοὺς εἶπεν , ἐπερομένου δὲ αὐτοῦ , διὰ τί , ὅτι ἔφη ἀγαθοί ἐσμεν ἄνθρωποι . τοῦτο τῷ Ἀπολλωνίῳ τοσαύτης ἔδοξεν εὐπαιδευσίας εἶναι μεστόν , ὡς εἰπεῖν αὐτὸ καὶ πρὸς Δομετιανὸν ὕστερον ἐν τοῖς ὑπὲρ ἑαυτοῦ λόγοις .
Lemmas: ὡς δέ καθίζω ἐρωτάω , φημί ὅς τις βούλομαι , παρά ἀνήρ γάρ ἥκω πᾶς οἶδα . ἔρομαι οὖν ὁ Ἀπολλώνιος , εἰ καί ἑαυτοῦ οἶδα , οἴομαι αὐτός , ὥσπερ Ἕλλην , χαλεπός ἡγέομαι ὁ ἑαυτοῦ γιγνώσκω , ὁ δέ ἐπιστρέφω παρά ὁ ὁ Ἀπολλώνιον δόξα ἐγώ φημί πᾶς γιγνώσκω , ἐπειδή πρῶτος ἑαυτοῦ γιγνώσκω , οὐ γάρ ἄν προσέρχομαι τις ἐγώ ὁ φιλοσοφία οὗτος μή πρῶτος οἶδα ἑαυτοῦ . ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἀναμιμνῄσκω ὅς ὁ Φραώτης ἀκούω καί ὅπως ὁ φιλοσοφέω μέλλω ἑαυτοῦ βασανίζω ἐπιχειρέω , οὗτος συγχωρέω ὁ λόγος , οὗτος γάρ καί περί ἑαυτοῦ πείθω . πάλιν οὖν ἔρομαι , τίς ἑαυτοῦ ἡγέομαι , ὁ δέ θεός λέγω , ἐπέρομαι δέ αὐτός , διά τίς , ὅτι φημί ἀγαθός εἰμί ἄνθρωπος . οὗτος ὁ Ἀπολλώνιον τοσοῦτος δοκέω εὐπαιδευσία εἰμί μεστός , ὡς λέγω αὐτός καί πρός Δομετιανός ὕστερον ἐν ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ λόγος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.19
ἀναλαβὼν οὖν τὴν ἐρώτησιν περὶ ψυχῆς δὲ εἶπε πῶς φρονεῖτε ; ὥς γε εἶπε Πυθαγόρας μὲν ὑμῖν , ἡμεῖς δὲ Αἰγυπτίοις παρεδώκαμεν . εἴποις ἂν οὖν , ἔφη καθάπερ ὁ Πυθαγόρας Εὔφορβον ἑαυτὸν ἀπέφηνεν , ὅτι καὶ σύ , πρὶν ἐς τοῦθʼ ἥκειν τὸ σῶμα , Τρώων τις ἢ Ἀχαιῶν ἦσθα ἢ ὁ δεῖνα ; ὁ δὲ Ἰνδὸς Τροία μὲν ἀπώλετο εἶπεν ὑπὸ τῶν πλευσάντων Ἀχαιῶν τότε , ὑμᾶς δὲ ἀπολωλέκασιν οἱ ἐπʼ αὐτῇ λόγοι · μόνους γὰρ ἄνδρας ἡγούμενοι τοὺς ἐς Τροίαν στρατεύσαντας ἀμελεῖτε πλειόνων τε καὶ θειοτέρων ἀνδρῶν , οὓς ἥ τε ὑμετέρα γῆ καὶ ἡ Αἰγυπτίων καὶ ἡ Ἰνδῶν ἤνεγκεν . ἐπεὶ τοίνυν ἤρου με περὶ τοῦ προτέρου σώματος , εἰπέ μοι , τίνα θαυμασιώτερον ἡγῇ τῶν ἐπὶ Τροίαν τε καὶ ὑπὲρ Τροίας ἐλθόντων ; ἐγὼ ἔφη Ἀχιλλέα τὸν Πηλέως τε καὶ Θέτιδος , οὗτος γὰρ δὴ κάλλιστός τε εἶναι τῷ Ὁμήρῳ ὕμνηται καὶ παρὰ πάντας τοὺς Ἀχαιοὺς μέγας ἔργα τε αὐτοῦ μεγάλα οἶδε . καὶ μεγάλων ἀξιοῖ τοὺς Αἴαντάς τε καὶ Νιρέας , οἳ μετʼ ἐκεῖνον καλοί τε αὐτῷ καὶ γενναῖοι ᾅδονται . πρὸς τοῦτον , ἔφη Ἀπολλώνιε , καὶ τὸν πρόγονον θεώρει τὸν ἐμόν , μᾶλλον δὲ τὸ πρόγονον σῶμα , τουτὶ γὰρ καὶ Πυθαγόρας Ευφορβον ἡγεῖτο .
Lemmas: ἀναλαμβάνω οὖν ὁ ἐρώτησις περί ψυχή δέ λέγω πῶς φρονέω ; ὡς γε λέγω Πυθαγόρας μέν σύ , ἐγώ δέ Αἰγύπτιος παραδίδωμι . λέγω ἄν οὖν , φημί καθά ὁ Πυθαγόρας Εὔφορβος ἑαυτοῦ ἀποφαίνω , ὅτι καί σύ , πρίν εἰς οὗτος ἥκω ὁ σῶμα , Τρώς τις ἤ Ἀχαιός εἰμί ἤ ὁ δεῖνα ; ὁ δέ Ἰνδός Τροία μέν ἀπόλλυμι λέγω ὑπό ὁ πλέω Ἀχαιός τότε , σύ δέ ἀπόλλυμι ὁ ἐπί αὐτός λόγος · μόνος γάρ ἀνήρ ἡγέομαι ὁ εἰς Τροία στρατεύω ἀμελέω πολύς τε καί θεῖος ἀνήρ , ὅς ὁ τε ὑμέτερος γῆ καί ὁ Αἰγύπτιος καί ὁ Ἰνδός φέρω . ἐπεί τοίνυν ἔρομαι ἐγώ περί ὁ πρότερος σῶμα , λέγω ἐγώ , τίς θαυμάσιος ἡγέομαι ὁ ἐπί Τροία τε καί ὑπέρ Τροία ἔρχομαι ; ἐγώ φημί Ἀχιλλεύς ὁ Πηλεύς τε καί Θέτις , οὗτος γάρ δή καλός τε εἰμί ὁ Ὅμηρος ὑμνέω καί παρά πᾶς ὁ Ἀχαιός μέγας ἔργον τε αὐτός μέγας οἶδα . καί μέγας ἀξιόω ὁ Αἴας τε καί Νιρεύς , ὅς μετά ἐκεῖνος καλός τε αὐτός καί γενναῖος ἀείδω . πρός οὗτος , φημί Ἀπολλώνιος , καί ὁ πρόγονος θεωρέω ὁ ἐμός , μάλα δέ ὁ πρόγονος σῶμα , οὗτος γάρ καί Πυθαγόρας Εὔφορβος ἡγέομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.21
καὶ πλείω διῄειν ἂν τοῦ ἀνδρός , εἰ μὴ ἐς ἔπαινον ὤκνουν ἑαυτοῦ καθίστασθαι , εἰμὶ γάρ σοι ἐκεῖνος , τουτὶ δὲ ἐδήλωσα γεγονὼς ἔτη τέτταρα · ἑπτὰ γάρ ποτε ἀδαμάντινα τοῦ Γάγγου τούτου ξίφη ἐς γῆν πήξαντος ὑπὲρ τοῦ μηδὲν δεῖμα ἐμπελάζειν τῇ χώρᾳ καὶ τῶν θεῶν θύειν μὲν κελευόντων ἥκοντας , οὗ πέπηγε ταῦτα , τὸ δὲ χωρίον οὐκ ἐξηγουμένων , ἐν ᾧ ἐπεπήγει , παῖς ἐγὼ κομιδῇ τυγχάνων ἤγαγον τοὺς ἐξηγητὰς ἐπὶ τάφρον καὶ ὀρύττειν προσέταξα ἐκεῖ φήσας κατατεθεῖσθαι αὐτά .
Lemmas: καί πολύς δίειμι ἄν ὁ ἀνήρ , εἰ μή εἰς ἔπαινος ὀκνέω ἑαυτοῦ καθίστημι , εἰμί γάρ σύ ἐκεῖνος , οὗτος δέ δηλόω γίγνομαι ἔτος τέσσαρες · ἑπτά γάρ ποτέ ἀδαμάντινος ὁ Γάγγος οὗτος ξίφος εἰς γῆ πήγνυμι ὑπέρ ὁ μηδείς δεῖμα ἐμπελάζω ὁ χώρα καί ὁ θεός θύω μέν κελεύω ἥκω , οὗ πήγνυμι οὗτος , ὁ δέ χωρίον οὐ ἐξηγέομαι , ἐν ὅς πήγνυμι , παῖς ἐγώ κομιδῇ τυγχάνω ἄγω ὁ ἐξηγητής ἐπί τάφρος καί ὀρύσσω προστάσσω ἐκεῖ φημί κατατίθημι αὐτός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.22
καὶ μήπω θαυμάσῃς τοὐμόν , εἰ ἐξ Ἰνδοῦ ἐς Ἰνδὸν διεδόθην · οὗτος γὰρ δείξας τι μειράκιον εἴκοσί που γεγονὸς ἔτη πέφυκε μὲν πρὸς φιλοσοφίαν ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους , ἔρρωται δέ , ὡς ὁρᾷς , καὶ κατεσκεύασται γενναίως τὸ σῶμα , καρτερεῖ δὲ πῦρ καὶ τομὴν πᾶσαν , καὶ τοιόσδε ὢν ἀπεχθάνεται τῇ φιλοσοφίᾳ . τί οὖν , εἶπεν ὦ Ἰάρχα , τὸ μειρακίου πάθος ; δεινὸν γὰρ λέγεις , εἰ ξυντεταγμένος οὕτως ὑπὸ τῆς φύσεως μὴ ἀσπάζεται τὴν φιλοσοφίαν , μηδὲ ἐρᾷ τοῦ μανθάνειν καὶ ταῦτα ὑμῖν ξυνών . οὐ ξύνεστιν , εἶπεν ἀλλʼ ὥσπερ οἱ λέοντες , ἄκων εἴληπται , καὶ καθεῖρκται μέν , ὑποβλέπει δὲ ἡμῶν τιθασευόντων αὐτὸν καὶ καταψώντων . γέγονε μὲν οὖν τὸ μειράκιον τοῦτο Παλαμήδης ὁ ἐν Τροίᾳ , κέχρηται δὲ ἐναντιωτάτοις Ὀδυσσεῖ καὶ Ὁμήρῳ , τῷ μὲν ξυνθέντι ἐπʼ αὐτὸν τέχνας , ὑφʼ ὧν κατελιθώθη , τῷ δὲ οὐδὲ ἔπους αὐτὸν ἀξιώσαντι . καὶ ἐπειδὴ μήθʼ ἡ σοφία αὐτόν τι , ἣν εἶχεν , ὤνησε . μήτε Ὁμήρου ἐπαινέτου ἔτυχεν , ὑφʼ οὗ πολλοὶ καὶ τῶν μὴ πάνυ σπουδαίων ἐς ὄνομα ἤχθησαν , Ὀδυσσέως τε ἥττητο ἀδικῶν οὐδέν , διαβέβληται πρὸς φιλοσοφίαν καὶ ὀλοφύρεται τὸ ἑαυτοῦ πάθος . ἔστι δὲ οὗτος Παλαμήδης , ὃς καὶ γράφει μὴ μαθὼν γράμματα .
Lemmas: καί μήπω θαυμάζω ἐμός , εἰ ἐκ Ἰνδός εἰς Ἰνδός διαδίδωμι · οὗτος γάρ δείκνυμι τις μειράκιον εἴκοσι που γίγνομαι ἔτος φύω μέν πρός φιλοσοφία ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος , ῥώννυμι δέ , ὡς ὁράω , καί κατασκευάζω γενναῖος ὁ σῶμα , καρτερέω δέ πῦρ καί τομή πᾶς , καί τοιόσδε εἰμί ἀπεχθάνομαι ὁ φιλοσοφία . τίς οὖν , λέγω ὦ Ἰάρχας , ὁ μειράκιον πάθος ; δεινός γάρ λέγω , εἰ συντάσσω οὕτως ὑπό ὁ φύσις μή ἀσπάζομαι ὁ φιλοσοφία , μηδέ ἐράω ὁ μανθάνω καί οὗτος σύ σύνειμι . οὐ σύνειμι , λέγω ἀλλά ὥσπερ ὁ λέων , ἄκων λαμβάνω , καί κατείργω μέν , ὑποβλέπω δέ ἐγώ τιθασεύω αὐτός καί καταψάω . γίγνομαι μέν οὖν ὁ μειράκιον οὗτος Παλαμήδης ὁ ἐν Τροία , χράω δέ ἐναντίος Ὀδυσσεύς καί Ὅμηρος , ὁ μέν συντίθημι ἐπί αὐτός τέχνη , ὑπό ὅς καταλιθόω , ὁ δέ οὐδέ ἔπος αὐτός ἀξιόω . καί ἐπειδή μήτε ὁ σοφία αὐτός τις , ὅς ἔχω , ὀνίνημι . μήτε Ὅμηρος ἐπαίνετος τυγχάνω , ὑπό ὅς πολύς καί ὁ μή πάνυ σπουδαῖος εἰς ὄνομα ἀχθέω , Ὀδυσσεύς τε ἡσσάομαι ἀδικέω οὐδείς , διαβάλλω πρός φιλοσοφία καί ὀλοφύρομαι ὁ ἑαυτοῦ πάθος . εἰμί δέ οὗτος Παλαμήδης , ὅς καί γράφω μή μανθάνω γράμμα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.23
τοιαῦτα διαλεγομένων προσελθὼν τῷ Ἰάρχᾳ ἄγγελος ὁ βασιλεὺς ἔφη περὶ δείλην πρώτην ἀφίξεται ξυνεσόμενος ὑμῖν περὶ τῶν ἑαυτοῦ πραγμάτων . ὁ δὲ ἡκέτω , εἶπε καὶ γὰρ ἂν καὶ βελτίων ἀπέλθοι γνοὺς ἄνδρα Ἕλληνα . καὶ εἰπὼν ταῦτα πάλιν τοῦ προτέρου λόγου εἴχετο . ἤρετο οὖν τὸν Ἀπολλώνιον σὺ δʼ ἂν εἴποις ἔφη τὸ πρῶτον σῶμα καὶ ὅστις πρὸ τοῦ νῦν ἦσθα ; ὁ δὲ εἶπεν ἐπειδὴ ἄδοξον ἦν μοι ἐκεῖνο , ὀλίγα αὐτοῦ μέμνημαι . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Ἰάρχας εἶτα ἄδοξον ἔφη ἡγῇ τὸ γενέσθαι κυβερνήτης Αἰγυπτίας νεώς · τουτὶ γάρ σε ὁρῶ γεγονότα . ἀληθῆ μὲν εἶπεν λέγεις , ὦ Ἰάρχα , τουτὶ γὰρ ἀτεχνῶς ἐγενόμην , ἡγοῦμαι δʼ αὐτὸ οὐκ ἄδοξον μόνον , ἀλλὰ καὶ καταβεβλημένον , καὶ τοσούτου μὲν ἄξιον τοῖς ἀνθρώποις , ὅσου περ τὸ ἄρχειν καὶ τὸ στρατοῦ ἡγεῖσθαι , κακῶς δὲ ἀκοῦον ὑπὸ τῶν καθαπτομένων τῆς θαλάττης . τὸ γοῦν γενναιότατον τῶν ἐμοὶ πραχθέντων οὐδὲ ἐπαίνου τις ἠξίωσε τότε . τί δὲ δὴ γενναῖον εἰργάσθαι φήσεις ἢ τὸ περιβεβληκέναι Μαλέαν τε καὶ Σούνιον χαλινώσας ἐκφερομένην τὴν ναῦν , καὶ τὸ κατὰ πρύμναν τε καὶ πρῷραν τῶν ἀνέμων , ὁπόθεν ἐκδοθήσονται , σαφῶς διεγνωκέναι ἑρμάτων τε ὑπερᾶραι τὸ σκάφος ἐν Εὐβοίᾳ κοίλῃ , οὗπερ πολλὰ τῶν ἀκρωτηρίων ἀναπέπηγεν ;
Lemmas: τοιοῦτος διαλέγω προσέρχομαι ὁ Ἰάρχας ἄγγελος ὁ βασιλεύς φημί περί δείλη πρῶτος ἀφικνέομαι σύνειμι σύ περί ὁ ἑαυτοῦ πρᾶγμα . ὁ δέ ἥκω , λέγω καί γάρ ἄν καί ἀγαθός ἀπέρχομαι γιγνώσκω ἀνήρ Ἕλλην . καί λέγω οὗτος πάλιν ὁ πρότερος λόγος ἔχω . ἔρομαι οὖν ὁ Ἀπολλώνιον σύ δέ ἄν λέγω φημί ὁ πρῶτος σῶμα καί ὅστις πρό ὁ νῦν εἰμί ; ὁ δέ λέγω ἐπειδή ἄδοξος εἰμί ἐγώ ἐκεῖνος , ὀλίγος αὐτός μιμνῄσκω . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Ἰάρχας εἶτα ἄδοξος φημί ἡγέομαι ὁ γίγνομαι κυβερνήτης Αἰγύπτιος ναῦς · οὗτος γάρ σύ ὁράω γίγνομαι . ἀληθής μέν λέγω λέγω , ὦ Ἰάρχας , οὗτος γάρ ἄτεχνος γίγνομαι , ἡγέομαι δέ αὐτός οὐ ἄδοξος μόνος , ἀλλά καί καταβάλλω , καί τοσοῦτος μέν ἄξιος ὁ ἄνθρωπος , ὅσος περ ὁ ἄρχω καί ὁ στρατός ἡγέομαι , κακός δέ ἀκούω ὑπό ὁ καθάπτω ὁ θάλασσα . ὁ γοῦν γενναῖος ὁ ἐγώ πράσσω οὐδέ ἔπαινος τις ἀξιόω τότε . τίς δέ δή γενναῖος ἐργάζομαι φημί ἤ ὁ περιβάλλω Μαλέα τε καί Σούνιον χαλινόω ἐκφέρω ὁ ναῦς , καί ὁ κατά πρύμνα τε καί πρῷρα ὁ ἄνεμος , ὁπόθεν ἐκδίδωμι , σαφής διαγιγνώσκω ἕρμα τε ὑπεραίρω ὁ σκάφος ἐν Εὔβοια κοῖλος , οὗπερ πολύς ὁ ἀκρωτήριον ἀναπήγνυμι ;
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.26
διατρίβοντας δὲ αὐτοὺς περὶ τὸν λόγον τοῦτον θόρυβος ἐκ τῆς κώμης προσέβαλεν , ἀφῖκτο δὲ ἄρα ὁ βασιλεὺς μηδικώτερον κατεσκευασμένος καὶ ὄγκου μεστός . ἀχθεσθεὶς οὖν ὁ Ἰάρχας εἰ δὲ Φραώτης ἔφη καταλύων ἐτύγχανεν , εἶδες ἂν ὥσπερ ἐν μυστηρίῳ σιωπῆς μεστὰ πάντα . ἐκ τούτου μὲν δὴ ξυνῆκεν ὁ Ἀπολλώνιος , ὡς βασιλεὺς ἐκεῖνος οὐκ ὀλίγῳ μέρει , φιλοσοφίᾳ δὲ πάσῃ τοῦ Φραώτου λείποιτο , ῥᾳθύμους δὲ ἰδὼν τοὺς σοφοὺς καὶ μηδὲν παρασκευάζοντας , ὧν δεῖ τῷ βασιλεῖ μετὰ μεσημβρίαν ἥκοντι ποῖ ἔφη ὁ βασιλεὺς διαιτήσεται ; ἐνταῦθα , ἔφασαν , ὧν γὰρ ἕνεκα ἥκει , νύκτωρ διαλεγόμεθα , ἐπειδὴ καὶ βελτίων ὁ καιρὸς πρὸς βουλάς . καὶ τράπεζα ἔφη παρακείσεται ἥκοντι ; νὴ Δίʼ , εἶπον παχεῖά τε καὶ πάντα ἔχουσα , ὁπόσα ἐνταῦθα . παχέως οὖν ἔφη διαιτᾶσθε ; ἡμεῖς μὲν ἔφασαν λεπτῶς , πλείονα γὰρ ἡμῖν ἐξὸν σιτίζεσθαι μικροῖς χαίρομεν , τῷ δὲ βασιλεῖ πολλῶν δεῖ , βούλεται γάρ . σιτήσεται δὲ ἔμψυχον μὲν οὐδέν , οὐ γὰρ θέμις ἐνταῦθα , τραγήματα δὲ καὶ ῥίζας καὶ ὡραῖα , ὁπόσα νῦν ἡ Ἰνδικὴ ἔχει ὁπόσα τε αἱ ἐς νέωτα ὧραι δώσουσιν .
Lemmas: διατρίβω δέ αὐτός περί ὁ λόγος οὗτος θόρυβος ἐκ ὁ κώμη προσβάλλω , ἀφικνέομαι δέ ἄρα ὁ βασιλεύς Μηδικός κατασκευάζω καί ὄγκος μεστός . ἄχθομαι οὖν ὁ Ἰάρχας εἰ δέ Φραώτης φημί καταλύω τυγχάνω , ὁράω ἄν ὥσπερ ἐν μυστήριον σιωπή μεστός πᾶς . ἐκ οὗτος μέν δή συνίημι ὁ Ἀπολλώνιος , ὡς βασιλεύς ἐκεῖνος οὐ ὀλίγος μέρος , φιλοσοφία δέ πᾶς ὁ Φραώτης λείπω , ῥᾴθυμος δέ ὁράω ὁ σοφός καί μηδείς παρασκευάζω , ὅς δέω ὁ βασιλεύς μετά μεσημβρία ἥκω ποῖ φημί ὁ βασιλεύς διαιτέω ; ἐνταῦθα , φημί , ὅς γάρ ἕνεκα ἥκω , νύκτωρ διαλέγω , ἐπειδή καί ἀγαθός ὁ καιρός πρός βουλή . καί τράπεζα φημί παράκειμαι ἥκω ; νή Ζεύς , λέγω παχύς τε καί πᾶς ἔχω , ὁπόσος ἐνταῦθα . παχύς οὖν φημί διαιτάω ; ἐγώ μέν φημί λεπτός , πολύς γάρ ἐγώ ἔξεστι σιτίζω μικρός χαίρω , ὁ δέ βασιλεύς πολύς δέω , βούλομαι γάρ . σιτέω δέ ἔμψυχος μέν οὐδείς , οὐ γάρ θέμις ἐνταῦθα , τράγημα δέ καί ῥίζα καί ὡραῖος , ὁπόσος νῦν ὁ Ἰνδικός ἔχω ὁπόσος τε ὁ εἰς νέωτα ὥρα δίδωμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.28
ἐπεὶ δὲ προῄει ὁ πότος προπίνω σοι , ὁ Ἰάρχας εἶπεν ὦ βασιλεῦ , ἄνδρα Ἕλληνα τὸν Ἀπολλώνιον ὑποκεκλιμένον αὐτῷ δείξας καὶ τῇ χειρὶ προσημαίνων , ὅτι γενναῖός τε εἴη καὶ θεῖος . ὁ δὲ βασιλεὺς ἤκουσα ἔφη προσήκειν Φραώτῃ τοῦτόν τε καὶ τοὺς ἐν τῇ κώμῃ καταλύοντας . ὀρθῶς ἔφη καὶ ἀληθῶς ἤκουσας , ἐκεῖνος γὰρ κἀνταῦθα ξενίζει αὐτόν . τί ἔφη ἐπιτηδεύοντα ; τί δʼ ἄλλο γε εἶπεν ἢ ἅπερ ἐκεῖνος ; οὐδὲν ἔφη ξένον εἴρηκας ἀσπαζόμενον ἐπιτήδευσιν , ἣ μηδὲ ἐκείνῳ ξυνεχώρησε γενναίῳ γενέσθαι . ὁ μὲν δὴ Ἰάρχας σωφρονέστερον , ἔφη ὦ βασιλεῦ , περὶ φιλοσοφίας τε καὶ Φραώτου γίγνωσκε , τὸν μὲν γὰρ χρόνον , ὃν μειράκιον ἦσθα , ξυνεχώρει σοι ἡ νεότης τὰ τοιαῦτα , ἐπεὶ δὲ ἐς ἄνδρας ἐξαλλάττεις ἤδη , φειδώμεθα τῶν ἀνοήτων τε καὶ εὐκόλων . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἑρμηνεύοντος τοῦ Ἰάρχα σοὶ δὲ τί , ἔφη ὦ βασιλεῦ , τὸ μὴ φιλοσοφῆσαι δέδωκεν ; ἐμοὶ δὲ ἀρετὴν πᾶσαν καὶ τὸ εἶναί με τὸν αὐτὸν τῷ Ἡλίῳ . ὁ δὲ ἐπιστομίζων αὐτοῦ τὸν τῦφον εἰ ἐφιλοσόφεις , εἶπεν οὐκ ἂν ταῦτα ᾤου . σὺ δέ , ἐπειδὴ φιλοσοφεῖς , ὦ βέλτιστε , ἔφη τί περὶ σαυτοῦ οἴει ; τό γε ἀνὴρ ἔφη ἀγαθὸς δοκεῖν , εἰ φιλοσοφοίην . ἀνατείνας οὖν τὴν χεῖρα ἐς τὸν οὐρανὸν νὴ τὸν Ἥλιον , ἔφη Φραώτου μεστὸς ἥκεις . ὁ δὲ ἕρμαιόν γε ἐποιήσατο τὸν λόγον καὶ ὑπολαβὼν οὐ μάτην ἀποδεδήμηταί μοι , εἶπεν εἰ Φραώτου μεστὸς γέγονα · εἰ δὲ κἀκείνῳ νῦν ἐντύχοις , πάνυ φήσεις αὐτὸν ἐμοῦ μεστὸν εἶναι , καὶ γράφειν δὲ ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς σὲ ἐβούλετο , ἀλλʼ ἐπειδὴ ἔφασκεν ἄνδρα ἀγαθὸν εἶναί σε , παρῃτησάμην τὸν ὄχλον τῆς ἐπιστολῆς , ἐπεὶ μηδὲ ἐκείνῳ τις ὑπὲρ ἐμοῦ ἐπέστειλεν .
Lemmas: ἐπεί δέ προέρχομαι ὁ πότος προπίνω σύ , ὁ Ἰάρχας λέγω ὦ βασιλεύς , ἀνήρ Ἕλλην ὁ Ἀπολλώνιος ὑποκλίνομαι αὐτός δείκνυμι καί ὁ χείρ προσημαίνω , ὅτι γενναῖος τε εἰμί καί θεῖος . ὁ δέ βασιλεύς ἀκούω φημί προσήκω Φραώτης οὗτος τε καί ὁ ἐν ὁ κώμη καταλύω . ὀρθός φημί καί ἀληθής ἀκούω , ἐκεῖνος γάρ ἐνταῦθα ξενίζω αὐτός . τίς φημί ἐπιτηδεύω ; τίς δέ ἄλλος γε λέγω ἤ ὅς ἐκεῖνος ; οὐδείς φημί ξένος λέγω ἀσπάζομαι ἐπιτήδευσις , ὅς μηδέ ἐκεῖνος συγχωρέω γενναῖος γίγνομαι . ὁ μέν δή Ἰάρχας σώφρων , φημί ὦ βασιλεύς , περί φιλοσοφία τε καί Φραώτης γιγνώσκω , ὁ μέν γάρ χρόνος , ὅς μειράκιον εἰμί , συγχωρέω σύ ὁ νεότης ὁ τοιοῦτος , ἐπεί δέ εἰς ἀνήρ ἐξαλλάσσω ἤδη , φείδομαι ὁ ἀνόητος τε καί εὔκολος . ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἑρμηνεύω ὁ Ἰάρχας σύ δέ τίς , φημί ὦ βασιλεύς , ὁ μή φιλοσοφέω δίδωμι ; ἐγώ δέ ἀρετή πᾶς καί ὁ εἰμί ἐγώ ὁ αὐτός ὁ Ἥλιος . ὁ δέ ἐπιστομίζω αὐτός ὁ τῦφος εἰ φιλοσοφέω , λέγω οὐ ἄν οὗτος οἴομαι . σύ δέ , ἐπειδή φιλοσοφέω , ὦ ἀγαθός , φημί τίς περί σεαυτοῦ οἴομαι ; ὁ γε ἀνήρ φημί ἀγαθός δοκέω , εἰ φιλοσοφέω . ἀνατείνω οὖν ὁ χείρ εἰς ὁ οὐρανός νή ὁ Ἥλιος , φημί Φραώτης μεστός ἥκω . ὁ δέ ἑρμαῖος γε ποιέω ὁ λόγος καί ὑπολαμβάνω οὐ μάτην ἀποδημέω ἐγώ , λέγω εἰ Φραώτης μεστός γίγνομαι · εἰ δέ ἐκεῖνος νῦν ἐντυγχάνω , πάνυ φημί αὐτός ἐγώ μεστός εἰμί , καί γράφω δέ ὑπέρ ἐγώ πρός σύ βούλομαι , ἀλλά ἐπειδή φάσκω ἀνήρ ἀγαθός εἰμί σύ , παραιτέομαι ὁ ὄχλος ὁ ἐπιστολή , ἐπεί μηδέ ἐκεῖνος τις ὑπέρ ἐγώ ἐπιστέλλω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.29
ἡ μὲν δὴ πρώτη παροινία τοῦ βασιλέως ἐνταῦθα ἔληξεν · ἀκούσας γὰρ ἐπαινεῖσθαι αὑτὸν ὑπὸ τοῦ Φραώτου τῆς τε ὑποψίας ἐπελάθετο καὶ ὑφεὶς τοῦ τόνου χαῖρε , ἔφη ἀγαθὲ ξένε . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος καὶ σύ , βασιλεῦ , εἶπεν ἔοικας γὰρ νῦν ἥκοντι . τίς σε ἔφη πρὸς ἡμᾶς ἤγαγεν ; οὗτοι εἶπεν οἱ θεοί τε καὶ σοφοὶ ἄνδρες . περὶ ἐμοῦ δέ , ἔφη ὦ ξένε , τίς λόγος ἐν τοῖς Ἕλλησιν ; ὅσος γε εἶπε καὶ περὶ Ἑλλήνων ἐνταῦθα . οὐδὲν , ἔφη τῶν παρʼ Ἕλλησιν ἔγωγε λόγου ἀξιῶ . ἀπαγγελῶ ταῦτα , εἶπε καὶ στεφανώσουσί σε ἐν Ὀλυμπίᾳ .
Lemmas: ὁ μέν δή πρῶτος παροινία ὁ βασιλεύς ἐνταῦθα λήγω · ἀκούω γάρ ἐπαινέω ἑαυτοῦ ὑπό ὁ Φραώτης ὁ τε ὑποψία ἐπιλανθάνω καί ὑφίημι ὁ τόνος χαίρω , φημί ἀγαθός ξένος . ὁ δέ Ἀπολλώνιος καί σύ , βασιλεύς , λέγω ἔοικα γάρ νῦν ἥκω . τίς σύ φημί πρός ἐγώ ἄγω ; οὗτος λέγω ὁ θεός τε καί σοφός ἀνήρ . περί ἐγώ δέ , φημί ὦ ξένος , τίς λόγος ἐν ὁ Ἕλλην ; ὅσος γε λέγω καί περί Ἕλλην ἐνταῦθα . οὐδείς , φημί ὁ παρά Ἕλλην ἐγώ λόγος ἀξιόω . ἀπαγγέλλω οὗτος , λέγω καί στεφανόω σύ ἐν Ὀλυμπία .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.32
ταῦτα τοῦ Ἀπολλωνίου λέγοντος ἐς δάκρυα ἀπήχθη ὁ βασιλεύς , καὶ ὦ φίλτατε , εἶπεν οἵους ἄνδρας ἑρμηνεύεις μοι τοὺς Ἕλληνας εἶναι . πόθεν οὖν , ὦ βασιλεῦ , χαλεπῶς πρὸς αὐτοὺς εἶχες ; διαβάλλουσιν , εἶπεν ὦ ξένε , τὸ Ἑλλήνων γένος οἱ ἐξ Αἰγύπτου φοιτῶντες ἐνταῦθα , σφᾶς μὲν αὐτοὺς ἱερούς τε καὶ σοφοὺς ἀποφαίνοντες καὶ νομοθέτας θυσιῶν τε καὶ τελετῶν , ὁπόσας νομίζουσιν οἱ Ἕλληνες , ἐκείνους δὲ οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι φάσκοντες , ἀλλʼ ὑβριστάς τε καὶ ξυγκλύδας καὶ ἀναρχίαν πᾶσαν καὶ μυθολόγους καὶ τερατολόγους καὶ πένητας μέν , ἐνδεικνυμένους δὲ τοῦτο οὐχ ὡς σεμνόν , ἀλλʼ ὑπὲρ ξυγγνώμης τοῦ κλέπτειν , σοῦ δὲ ἀκούων ταῦτα καὶ ὅπως φιλότιμοί τε καὶ χρηστοί εἰσι , σπένδομαί τε λοιπὸν τοῖς Ἕλλησι καὶ δίδωμι αὐτοῖς ἐπαινεῖσθαί τε ὑπʼ ἐμοῦ καὶ εὔχεσθαί με ὑπὲρ Ἑλλήνων ὅ τι δύναμαι καὶ τοὺς Αἰγυπτίους ὑπʼ ἐμοῦ ἀπιστεῖσθαι . ὁ δὲ Ἰάρχας κἀγώ , ἔφη ὦ βασιλεῦ , ἐγίγνωσκον , ὅτι σοι τὰ ὦτα διέφθορεν ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων τούτων , διῄειν δὲ ὑπὲρ Ἑλλήνων οὐδέν , ἔστʼ ἂν ξυμβόλου τοιούτου τύχῃς , ἀλλʼ ἐπεὶ βελτίων γέγονας ὑπʼ ἀνδρὸς σοφοῦ , νῦν μὲν ἡμῖν ἡ Ταντάλου φιλοτησία πινέσθω καὶ καθεύδωμεν διʼ ἃ χρὴ νύκτωρ σπουδάσαι , λόγων δὲ Ἑλληνικῶν , πλεῖστοι δʼ οὗτοι τῶν κατʼ ἀνθρώπους , ἐμπλήσω σε λοιπὸν ἐγὼ χαίροντα , ὁπότε ἀφίκοιο . καὶ ἅμα ἐξῆρχε τοῖς ξυμπόταις πρῶτος ἐς τὴν φιάλην κύπτων , ἡ δὲ ἐπότιζεν ἱκανῶς πάντας , τὸ γὰρ νᾶμα ἀφθόνως ἐπεδίδου , καθάπερ δὴ τοῖς πηγαίοις ἀναδιδομένοις , ἔπιέ τε καὶ ὁ Ἀπολλώνιος , ὑπὲρ γὰρ φιλότητος Ἰνδοῖς τὸ ποτὸν τοῦτο εὕρηται . ποιοῦνται δὲ αὐτοῦ οἰνοχόον Τάνταλον , ἐπειδὴ φιλικώτατος ἀνθρώπων ἔδοξεν .
Lemmas: οὗτος ὁ Ἀπολλώνιον λέγω εἰς δάκρυον ἀπάγω ὁ βασιλεύς , καί ὦ φίλος , λέγω οἷος ἀνήρ ἑρμηνεύω ἐγώ ὁ Ἕλλην εἰμί . πόθεν οὖν , ὦ βασιλεύς , χαλεπός πρός αὐτός ἔχω ; διαβάλλω , λέγω ὦ ξένος , ὁ Ἕλλην γένος ὁ ἐκ Αἴγυπτος φοιτάω ἐνταῦθα , σφεῖς μέν αὐτός ἱερός τε καί σοφός ἀποφαίνω καί νομοθέτης θυσία τε καί τελετή , ὁπόσος νομίζω ὁ Ἕλλην , ἐκεῖνος δέ οὐδείς ὑγιής εἰμί φάσκω , ἀλλά ὑβριστής τε καί συγκλυδάω καί ἀναρχία πᾶς καί μυθόλογος καί τερατόλογος καί πένης μέν , ἐνδείκνυμι δέ οὗτος οὐ ὡς σεμνός , ἀλλά ὑπέρ συγγνώμη ὁ κλέπτω , σύ δέ ἀκούω οὗτος καί ὅπως φιλότιμος τε καί χρηστός εἰμί , σπένδω τε λοιπός ὁ Ἕλλην καί δίδωμι αὐτός ἐπαινέω τε ὑπό ἐγώ καί εὔχομαι ἐγώ ὑπέρ Ἕλλην ὅς τις δύναμαι καί ὁ Αἰγύπτιος ὑπό ἐγώ ἀπιστέω . ὁ δέ Ἰάρχας ἐγώ , φημί ὦ βασιλεύς , γιγνώσκω , ὅτι σύ ὁ οὖς διαφθείρω ὑπό ὁ Αἰγύπτιος οὗτος , δίειμι δέ ὑπέρ Ἕλλην οὐδείς , ἔστε ἄν συμβούλομαι τοιοῦτος τυγχάνω , ἀλλά ἐπεί ἀγαθός γίγνομαι ὑπό ἀνήρ σοφός , νῦν μέν ἐγώ ὁ Τάνταλος φιλοτήσιος πίνω καί καθεύδω διά ὅς χρή νύκτωρ σπουδάζω , λόγος δέ Ἑλληνικός , πολύς δέ οὗτος ὁ κατά ἄνθρωπος , ἐμπίμπλημι σύ λοιπός ἐγώ χαίρω , ὁπότε ἀφικνέομαι . καί ἅμα ἐξάρχω ὁ συμπότης πρῶτος εἰς ὁ φιάλη κύπτω , ὁ δέ ποτίζω ἱκανός πᾶς , ὁ γάρ νᾶμα ἄφθονος ἐπιδίδωμι , καθά δή ὁ πηγαῖος ἀναδίδωμι , πίνω τε καί ὁ Ἀπολλώνιος , ὑπέρ γάρ φιλότης Ἰνδός ὁ ποτόν οὗτος εὑρίσκω . ποιέω δέ αὐτός οἰνοχόος Τάνταλος , ἐπειδή φιλικός ἄνθρωπος δοκέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.33
πιόντας δὲ αὐτοὺς ἐδέξατο ἡ γῆ εὐναῖς , ἃς αὐτὴ ὑπεστόρνυ . ἐπεὶ δὲ νὺξ μέση ἐγένετο , πρῶτον μὲν ἀναστάντες τὴν ἀκτῖνα μετέωροι ὕμνησαν , ὥσπερ ἐν τῇ μεσημβρίᾳ , εἶτα τῷ βασιλεῖ ξυνεγένοντο , ὁπόσα ἐδεῖτο . παρατυχεῖν μὲν οὖν τὸν Ἀπολλώνιον οἷς ἐσπούδασεν ὁ βασιλεὺς οὔ φησιν ὁ Δάμις , οἴεσθαι δʼ αὐτὸν περὶ τῶν τῆς ἀρχῆς ἀπορρήτων τὴν ξυνουσίαν πεποιῆσθαι . θύσας οὖν ἅμα ἡμέρᾳ προσῆλθε τῷ Ἀπολλωνίῳ καὶ ἐκάλει ἐπὶ ξένια ἐς τὰ βασίλεια , ζηλωτὸν ἀποπέμψειν φάσκων ἐς Ἕλληνας , ὁ δὲ ἐπῄνει μὲν ταῦτα , οὐ μὴν ἐπιδώσειν γε ἑαυτὸν ἔφασκεν ἀνδρὶ μηδὲν ὁμοίῳ , καὶ ἄλλως πλείω χρόνον ἀποδημῶν τοῦ εἰκότος αἰσχύνεσθαι τοὺς οἴκοι φίλους ὑπερορᾶσθαι δοκοῦντας . ἀντιβολεῖν δὲ τοῦ βασιλέως φάσκοντος καὶ ἀνελευθέρως ἤδη προσκειμένου βασιλεὺς ἔφη ταπεινότερον αὑτοῦ περὶ ὧν αἰτεῖ διαλεγόμενος ἐπιβουλεύει . προσελθὼν οὖν ὁ Ἰάρχας ἀδικεῖς , εἶπεν ὦ βασιλεῦ , τὸν ἱερὸν οἶκον ἀπάγων ἐνθένδε ἄνδρα ἄκοντα , καὶ ἄλλως τῶν προγιγνωσκόντων οὗτος ὢν οἶδε τὴν ξυνουσίαν αὐτῷ τὴν πρὸς σὲ μὴ ἐπʼ ἀγαθῷ τῷ ἑαυτοῦ ἐσομένην , ἴσως δὲ οὐδʼ αὐτῷ σοι χρηστόν τι ἕξουσαν .
Lemmas: πίνω δέ αὐτός δέχομαι ὁ γῆ εὐνή , ὅς αὐτός ὑποστόρεννυμι . ἐπεί δέ νύξ μέσος γίγνομαι , πρῶτος μέν ἀνίστημι ὁ ἀκτίς μετέωρος ὑμνέω , ὥσπερ ἐν ὁ μεσημβρία , εἶτα ὁ βασιλεύς συγγίγνομαι , ὁπόσος δέω . παρατυγχάνω μέν οὖν ὁ Ἀπολλώνιον ὅς σπουδάζω ὁ βασιλεύς οὐ φημί ὁ Δάμις , οἴομαι δέ αὐτός περί ὁ ὁ ἀρχή ἀπόρρητος ὁ συνουσία ποιέω . θύω οὖν ἅμα ἡμέρα προσέρχομαι ὁ Ἀπολλώνιον καί καλέω ἐπί ξένιος εἰς ὁ βασίλεια , ζηλωτός ἀποπέμπω φάσκω εἰς Ἕλλην , ὁ δέ ἐπαινέω μέν οὗτος , οὐ μήν ἐπιδίδωμι γε ἑαυτοῦ φάσκω ἀνήρ μηδείς ὅμοιος , καί ἄλλος πολύς χρόνος ἀποδημέω ὁ ἔοικα αἰσχύνω ὁ οἴκοι φίλος ὑπεροράω δοκέω . ἀντιβολέω δέ ὁ βασιλεύς φάσκω καί ἀνελεύθερος ἤδη πρόσκειμαι βασιλεύς φημί ταπεινός ἑαυτοῦ περί ὅς αἰτέω διαλέγω ἐπιβουλεύω . προσέρχομαι οὖν ὁ Ἰάρχας ἀδικέω , λέγω ὦ βασιλεύς , ὁ ἱερός οἶκος ἀπάγω ἐνθένδε ἀνήρ ἄκων , καί ἄλλος ὁ προγιγνώσκω οὗτος εἰμί οἶδα ὁ συνουσία αὐτός ὁ πρός σύ μή ἐπί ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ εἰμί , ἴσως δέ οὐδέ αὐτός σύ χρηστός τις ἔχω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.35
καὶ παράδειγμα μὲν οὐκ οἶδʼ ὅ τι ἀρκέσει τῷ λόγῳ μεγίστῳ τε ὄντι καὶ πρόσω ἐννοίας , ὑποκείσθω δὲ ναῦς , οἵαν Αἰγύπτιοι ξυντιθέντες ἐς τὴν θάλατταν τὴν ἡμεδαπὴν ἀφιᾶσιν ἀγωγίμων Ἰνδικῶν ἀντιδιδόντες Αἰγύπτια , θεσμοῦ γὰρ παλαιοῦ περὶ τὴν Ἐρυθρὰν ὄντος , ὃν βασιλεὺς Ἐρύθρας ἐνόμισεν , ὅτε τῆς θαλάττης ἐκείνης ἦρχε , μακρῷ μὲν πλοίῳ μὴ ἐσπλεῖν ἐς αὐτὴν Αἰγυπτίους , στρογγύλῃ δʼ αὖ μιᾷ νηὶ χρῆσθαι , σοφίζονται πλοῖον Αἰγύπτιοι πρὸς πολλὰ τῶν παρʼ ἑτέροις καὶ παραπλευρώσαντες αὐτὸ ἁρμονίαις , ὁπόσαι ναῦν ξυνιστᾶσι , τοίχοις τε ὑπεράραντες καὶ ἱστῷ καὶ πηξάμενοι πλείους οἰκίας , οἵας ἐπὶ τῶν σελμάτων , πολλοὶ μὲν κυβερνῆται τῆς νεὼς ταύτης ὑπὸ τῷ πρεσβυτάτῳ τε καὶ σοφωτάτῳ πλέουσι , πολλοὶ δὲ κατὰ πρῷραν ἄρχοντες ἄριστοί τε καὶ δεξιοὶ ναῦται καὶ πρὸς ἱστία πηδῶντες , ἔστι δέ τι τῆς νεὼς ταύτης καὶ ὁπλιτεῦον , πρὸς γὰρ τοὺς κολπίτας βαρβάρους , οἳ ἐν δεξιᾷ τοῦ ἔσπλου κεῖνται , παρατάττεσθαι δεῖ τὴν ναῦν , ὅτε ληίζοιντο αὐτὴν ἐπιπλέοντες . τοῦτο ἡγώμεθα καὶ περὶ τόνδε τὸν κόσμον εἶναι , θεωροῦντες αὐτὸν πρὸς τὸ τῆς ναυτιλίας σχῆμα , τὴν μὲν γὰρ δὴ πρώτην καὶ τελεωτάτην ἕδραν ἀποδοτέον θεῷ γενέτορι τοῦδε τοῦ ζῴου , τὴν δὲ ἐπʼ ἐκείνῃ θεοῖς , οἳ τὰ μέρη αὐτοῦ κυβερνῶσι , καὶ τῶν γε ποιητῶν ἀποδεχώμεθα , ἐπειδὰν πολλοὺς μὲν φάσκωσιν ἐν τῷ οὐρανῷ θεοὺς εἶναι , πολλοὺς δὲ ἐν θαλάττῃ , πολλοὺς δὲ ἐν πηγαῖς τε καὶ νάμασι , πολλοὺς δὲ περὶ γῆν , εἶναι δὲ καὶ ὑπὸ γῆν τινας . τὸν δὲ ὑπὸ γῆν τόπον , εἴπερ ἐστίν , ἐπειδὴ φρικώδη αὐτὸν καὶ φθαρτικὸν ᾅδουσιν , ἀποτάττωμεν τοῦ κόσμου .
Lemmas: καί παράδειγμα μέν οὐ οἶδα ὅς τις ἀρκέω ὁ λόγος μέγας τε εἰμί καί πρόσω ἔννοια , ὑπόκειμαι δέ ναῦς , οἷος Αἰγύπτιος συντίθημι εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἡμεδαπός ἀφίημι ἀγώγιμος Ἰνδικός ἀντιδίδωμι Αἰγύπτιος , θεσμός γάρ παλαιός περί ὁ Ἐρυθραί εἰμί , ὅς βασιλεύς Ἐρύθρας νομίζω , ὅτε ὁ θάλασσα ἐκεῖνος ἄρχω , μακρός μέν πλοῖον μή εἰσπλέω εἰς αὐτός Αἰγύπτιος , στρογγύλος δέ αὖ εἷς ναῦς χράω , σοφίζω πλοῖον Αἰγύπτιος πρός πολύς ὁ παρά ἕτερος καί παραπλευρόω αὐτός ἁρμονία , ὁπόσος ναῦς συνίστημι , τοῖχος τε ὑπεραίρω καί ἱστός καί πήγνυμι πολύς οἰκία , οἷος ἐπί ὁ σέλμα , πολύς μέν κυβερνήτης ὁ ναῦς οὗτος ὑπό ὁ πρέσβυς τε καί σοφός πλέω , πολύς δέ κατά πρῷρα ἄρχω ἀγαθός τε καί δεξιός ναύτης καί πρός ἱστίον πηδάω , εἰμί δέ τις ὁ ναῦς οὗτος καί ὁπλιτεύω , πρός γάρ ὁ κολπίτης βάρβαρος , ὅς ἐν δεξιός ὁ εἴσπλοος κεῖμαι , παρατάσσω δέω ὁ ναῦς , ὅτε ληΐζομαι αὐτός ἐπιπλέω . οὗτος ἡγέομαι καί περί ὅδε ὁ κόσμος εἰμί , θεωρέω αὐτός πρός ὁ ὁ ναυτιλία σχῆμα , ὁ μέν γάρ δή πρῶτος καί τέλειος ἕδρα ἀποδοτέος θεός γενέτωρ ὅδε ὁ ζῷον , ὁ δέ ἐπί ἐκεῖνος θεός , ὅς ὁ μέρος αὐτός κυβερνάω , καί ὁ γε ποιητής ἀποδέχομαι , ἐπειδάν πολύς μέν φάσκω ἐν ὁ οὐρανός θεός εἰμί , πολύς δέ ἐν θάλασσα , πολύς δέ ἐν πηγή τε καί νᾶμα , πολύς δέ περί γῆ , εἰμί δέ καί ὑπό γῆ τις . ὁ δέ ὑπό γῆ τόπος , εἴπερ εἰμί , ἐπειδή φρικώδης αὐτός καί φθαρτικός ἀείδω , ἀποτάσσω ὁ κόσμος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.36
ταῦτα τοῦ Ἰνδοῦ διελθόντος ἐκπεσεῖν ὁ Δάμις ἑαυτοῦ φησιν ὑπʼ ἐκπλήξεως καὶ ἀναβοῆσαι μέγα , μὴ γὰρ ἄν ποτε νομίσαι ἄνδρα Ἰνδὸν ἐς τοῦτο ἐλάσαι γλώττης Ἑλλάδος , μηδʼ ἄν , εἴπερ τὴν γλῶτταν ἠπίστατο , τοσῇδε εὐροίᾳ καὶ ὥρᾳ διελθεῖν ταῦτα . ἐπαινεῖ δὲ αὐτοῦ καὶ βλέμμα καὶ μειδίαμα καὶ τὸ μὴ ἀθεεὶ δοκεῖν ἐκφέρειν τὰς δόξας . τόν τοι Ἀπολλώνιον εὐσχημόνως τε καὶ ἀψοφητὶ τοῖς λόγοις χρώμενον ὅμως ἐπιδοῦναι μετὰ τὸν Ἰνδὸν τοῦτον , καὶ ὅπου καθήμενος διαλέγοιτο , θαμὰ δὲ τοῦτο ἔπραττε , προσεοικέναι τῷ Ἰάρχᾳ .
Lemmas: οὗτος ὁ Ἰνδός διέρχομαι ἐκπίπτω ὁ Δάμις ἑαυτοῦ φημί ὑπό ἔκπληξις καί ἀναβοάω μέγας , μή γάρ ἄν ποτέ νομίζω ἀνήρ Ἰνδός εἰς οὗτος ἐλαύνω γλῶσσα Ἑλλάς , μηδέ ἄν , εἴπερ ὁ γλῶσσα ἐπίσταμαι , τοσόσδε εὔροια καί ὥρα διέρχομαι οὗτος . ἐπαινέω δέ αὐτός καί βλέμμα καί μειδίαμα καί ὁ μή ἀθεεί δοκέω ἐκφέρω ὁ δόξα . ὁ τοι Ἀπολλώνιον εὐσχήμων τε καί ἀψοφητί ὁ λόγος χράω ὅμως ἐπιδίδωμι μετά ὁ Ἰνδός οὗτος , καί ὅπου κάθημαι διαλέγω , θαμά δέ οὗτος πράσσω , προσέοικα ὁ Ἰάρχας .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.37
ἐπαινεσάντων δὲ τῶν ἄλλων πρὸς τῇ φωνῇ τὰ εἰρημένα , πάλιν ὁ Ἀπολλώνιος ἤρετο , πότερα τὴν θάλατταν μείζω ἡγοῖντο ἢ τὴν γῆν , ὁ δὲ Ἰάρχας εἰ μὲν πρὸς τὴν θάλατταν ἔφη ἡ γῆ ἐξετάζοιτο , μείζων ἔσται , τὴν γὰρ θάλατταν αὕτη ἔχει , εἰ δὲ πρὸς πᾶσαν τὴν ὑγρὰν οὐσίαν θεωροῖτο , ἥττω τὴν γῆν ἀποφαινοίμεθα ἄν , καὶ γὰρ ἐκείνην τὸ ὕδωρ φέρει .
Lemmas: ἐπαινέω δέ ὁ ἄλλος πρός ὁ φωνή ὁ λέγω , πάλιν ὁ Ἀπολλώνιος ἔρομαι , πότερος ὁ θάλασσα μέγας ἡγέομαι ἤ ὁ γῆ , ὁ δέ Ἰάρχας εἰ μέν πρός ὁ θάλασσα φημί ὁ γῆ ἐξετάζω , μέγας εἰμί , ὁ γάρ θάλασσα οὗτος ἔχω , εἰ δέ πρός πᾶς ὁ ὑγρός οὐσία θεωρέω , ἥσσων ὁ γῆ ἀποφαίνω ἄν , καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ φέρω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 3.39
καὶ μὴν καὶ χωλεύων τις ἀφίκετο γεγονὼς μὲν ἤδη τριάκοντα ἔτη , λεόντων δὲ θηρατὴς δεινός , ἐμπεπτωκότος δὲ αὐτῷ λέοντος ὠλισθήκει τὸν γλουτὸν καὶ τοῦ σκέλους ἑτέρως εἶχεν . ἀλλʼ αἱ χεῖρες αὐτῷ καταψῶσαι τὸν γλουτὸν ἐς ὀρθὸν τοῦ βαδίσματος ὁ νεανίας ἦλθε . καὶ ὀφθαλμὼ δέ τις ἐρρυηκὼς ἀπῆλθε πᾶν ἔχων τὸ ἐν αὐτοῖς φῶς , καὶ ἄλλος τὴν χεῖρα ἀδρανὴς ὢν ἐγκρατὴς ᾤχετο . γυνὴ δέ τις ἑπτὰ ἤδη γαστέρας δυστοκοῦσα δεομένου ὑπὲρ αὐτῆς τἀνδρὸς ὧδε ἰάθη · τὸν ἄνδρα ἐκέλευσεν , ἐπειδὰν τίκτῃ ἡ γυνή , λαγὼν ὑπὸ κόλπῳ ζῶντα ἐσφέρεσθαι οὗ τίκτει , καὶ περιελθόντα αὐτὴν ἀφεῖναι ὁμοῦ τὸν λαγών , συνεκδοθῆναι γὰρ ἂν τῷ ἐμβρύῳ τὴν μήτραν , εἰ μὴ ὁ λαγὼς αὐτίκα ἐξενεχθείη θύραζε .
Lemmas: καί μήν καί χωλεύω τις ἀφικνέομαι γίγνομαι μέν ἤδη τριάκοντα ἔτος , λέων δέ θηρατής δεινός , ἐμπίπτω δέ αὐτός λέων ὀλισθάνω ὁ γλουτός καί ὁ σκέλος ἕτερος ἔχω . ἀλλά ὁ χείρ αὐτός καταψάω ὁ γλουτός εἰς ὀρθός ὁ βάδισμα ὁ νεανίας ἔρχομαι . καί ὀφθαλμός δέ τις ῥέω ἀπέρχομαι πᾶς ἔχω ὁ ἐν αὐτός φάος , καί ἄλλος ὁ χείρ ἀδρανής εἰμί ἐγκρατής οἴχομαι . γυνή δέ τις ἑπτά ἤδη γαστήρ δυστοκέω δέω ὑπέρ αὐτός ἀνήρ ὧδε ἰάομαι · ὁ ἀνήρ κελεύω , ἐπειδάν τίκτω ὁ γυνή , λαγώς ὑπό κόλπος ζάω εἰσφέρω οὗ τίκτω , καί περιέρχομαι αὐτός ἀφίημι ὁμοῦ ὁ λαγώς , συνεκδίδωμι γάρ ἄν ὁ ἔμβρυον ὁ μήτρα , εἰ μή ὁ λαγώς αὐτίκα ἐκφέρω θύραζε .