flavius-philostratus.vita-apollonii 1.23
προελθόντι δὲ αὐτῷ ἐς τὴν Κισσίαν χώραν καὶ πρὸς Βαβυλῶνι ἤδη ὄντι δόξα ἐνυπνίου ἐφοίτησεν ὧδε τῷ φήναντι θεῷ ξυντεθεῖσα · ἰχθῦς ἐκπεπτωκότες τῆς θαλάττης ἐν τῇ γῇ ἤσπαιρον θρῆνον ἀνθρώπων ἱέντες καὶ ὀλοφυρόμενοι τὸ ἐκβεβηκέναι τοῦ ἤθους , δελφῖνά τε τῇ γῇ παρανέοντα ἱκέτευον ἀμῦναί σφισιν ἐλεεινοὶ ὄντες , ὥσπερ τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν τῇ ξένῃ κλαίοντες . ἐκπλαγεὶς δὲ οὐδὲν ὑπὸ τοῦ ἐνυπνίου ξυμβάλλεται μὲν αὐτοῦ ὅπως καὶ ὅπη εἶχε , διαταράττειν δὲ βουλόμενος τὸν Δάμιν , καὶ γὰρ τῶν εὐλαβεστέρων αὐτὸν ἐγίγνωσκεν , ἀπαγγέλλει πρὸς αὐτὸν τὴν ὄψιν δέος πλασάμενος ὡς ἐπὶ πονηροῖς , οἷς εἶδεν , ὁ δὲ ἀνεβόησέ τε ὡς αὐτὸς ἰδὼν ταῦτα καὶ ἀπῆγε τὸν Ἀπολλώνιον τοῦ πρόσω μή πη ἔφη καὶ ἡμεῖς ὥσπερ ἰχθύες ἐκπεσόντες τῶν ἠθῶν ἀπολώμεθα καὶ πολλὰ ἐλεεινὰ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εἴπωμεν , καί που καὶ ἐς ἀμήχανον ἐμπεσόντες ἱκετεύσωμεν δυνάστην τινὰ ἢ βασιλέα , ὁ δὲ ἡμᾶς ἀτιμάσῃ , καθάπερ τοὺς ἰχθῦς οἱ δελφῖνες . γελάσας δὲ ὁ Ἀπολλώνιος σὺ μὲν οὔπω φιλοσοφεῖς , εἶπεν εἰ δέδιας ταῦτα , ἐγὼ δὲ οἷ τὸ ἐνύπνιον τείνει δηλώσω · Ἐρετριεῖς γὰρ τὴν Κισσίαν ταύτην χώραν οἰκοῦσιν οἱ ἐξ Εὐβοίας ποτὲ Δαρείῳ ἀναχθέντες ἔτη ταῦτα πεντακόσια , καὶ λέγονται , ὥσπερ ἡ ὄψις ἐφάνη , ἰχθύων πάθει περὶ τὴν ἅλωσιν χρήσασθαι · σαγηνευθῆναι γὰρ δὴ καὶ ἁλῶναι πάντας . ἐοίκασιν οὖν οἱ θεοὶ κελεύειν με ἐς αὐτοὺς παρελθόντα ἐπιμεληθῆναι σφῶν , εἴ τι δυναίμην . ἴσως δὲ καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν Ἑλλήνων , οἵπερ ἔλαχον τὴν ἐνταῦθα μοῖραν , ἐπάγονταί με ἐπʼ ὠφελείᾳ τῆς γῆς · ἴωμεν οὖν ἐξαλλάξαντες τῆς ὁδοῦ περὶ μόνου ἐρωτῶντες τοῦ φρέατος , πρὸς ᾧ οἰκοῦσι . λέγεται δὲ τοῦτο κεκρᾶσθαι μὲν ἀσφάλτου καὶ ἐλαίου καὶ ὕδατος , ἐκχέαντος δὲ τοῦ ἀνιμήσαντος ἀποχωρεῖν ταῦτα καὶ ἀπʼ ἀλλήλων κρίνεσθαι . παρελθεῖν μὲν δὴ ἐς τὴν Κισσίαν καὶ αὐτὸς ὡμολόγηκεν ἐν οἷς πρὸς τὸν Κλαζομένιον σοφιστὴν γράφει , χρηστὸς γὰρ οὕτω τι καὶ φιλότιμος ἦν , ὡς ἐπειδὴ Ἐρετριέας εἶδε , σοφιστοῦ τε ἀναμνησθῆναι καὶ γράψαι πρὸς αὐτὸν ἅ τε εἶδεν ἅ τε ὑπὲρ αὐτῶν ἔπραξεν · καὶ παρακελεύεταί οἱ παρὰ τὴν ἐπιστολὴν πᾶσαν ἐλεεῖν τοὺς Ἐρετριέας , καὶ ὁπότε μελετῴη τὸν περὶ αὐτῶν λόγον , μηδὲ τὸ κλάειν ἐπʼ αὐτοῖς παραιτεῖσθαι .
Lemmas: προέρχομαι δέ αὐτός εἰς ὁ Κίσσιος χώρα καί πρός Βαβυλών ἤδη εἰμί δόξα ἐνύπνιον φοιτάω ὧδε ὁ φαίνω θεός συντίθημι · ἰχθῦς ἐκπίπτω ὁ θάλασσα ἐν ὁ γῆ ἀσπαίρω θρῆνος ἄνθρωπος ἵημι καί ὀλοφύρομαι ὁ ἐκβαίνω ὁ ἦθος , δελφίς τε ὁ γῆ παρανέω ἱκετεύω ἀμύνω σφεῖς ἐλεεινός εἰμί , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ ξένη κλαίω . ἐκπλήσσω δέ οὐδείς ὑπό ὁ ἐνύπνιον συμβάλλω μέν αὐτός ὅπως καί ὅπῃ ἔχω , διαταράσσω δέ βούλομαι ὁ Δάμις , καί γάρ ὁ εὐλαβής αὐτός γιγνώσκω , ἀπαγγέλλω πρός αὐτός ὁ ὄψις δέος πλάσσω ὡς ἐπί πονηρός , ὅς ὁράω , ὁ δέ ἀναβοάω τε ὡς αὐτός ὁράω οὗτος καί ἀπάγω ὁ Ἀπολλώνιον ὁ πρόσω μή πη φημί καί ἐγώ ὥσπερ ἰχθῦς ἐκπίπτω ὁ ἦθος ἀπόλλυμι καί πολύς ἐλεεινός ἐν ὁ ἀλλοδαπός λέγω , καί που καί εἰς ἀμήχανος ἐμπίπτω ἱκετεύω δυνάστης τις ἤ βασιλεύς , ὁ δέ ἐγώ ἀτιμάζω , καθά ὁ ἰχθῦς ὁ δελφίς . γελάω δέ ὁ Ἀπολλώνιος σύ μέν οὔπω φιλοσοφέω , λέγω εἰ δείδω οὗτος , ἐγώ δέ οἷ ὁ ἐνύπνιον τείνω δηλόω · Ἐρετριεύς γάρ ὁ Κίσσιος οὗτος χώρα οἰκέω ὁ ἐκ Εὔβοια ποτέ Δαρεῖος ἀνάγω ἔτος οὗτος πεντακόσιοι , καί λέγω , ὥσπερ ὁ ὄψις φαίνω , ἰχθῦς πάθος περί ὁ ἅλωσις χράω · σαγηνεύω γάρ δή καί ἁλίσκομαι πᾶς . ἔοικα οὖν ὁ θεός κελεύω ἐγώ εἰς αὐτός παρέρχομαι ἐπιμελέομαι σφεῖς , εἰ τις δύναμαι . ἴσως δέ καί ὁ ψυχή ὁ Ἕλλην , ὅς λαγχάνω ὁ ἐνταῦθα μοῖρα , ἐπάγω ἐγώ ἐπί ὠφέλεια ὁ γῆ · ἔρχομαι οὖν ἐξαλλάσσω ὁ ὁδός περί μόνος ἐρωτάω ὁ φρέαρ , πρός ὅς οἰκέω . λέγω δέ οὗτος κράω μέν ἄσφαλτος καί ἔλαιον καί ὕδωρ , ἐκχέω δέ ὁ ἀνιμάω ἀποχωρέω οὗτος καί ἀπό ἀλλήλων κρίνω . παρέρχομαι μέν δή εἰς ὁ Κίσσιος καί αὐτός ὁμολογέω ἐν ὅς πρός ὁ Κλαζομένιος σοφιστής γράφω , χρηστός γάρ οὕτως τις καί φιλότιμος εἰμί , ὡς ἐπειδή Ἐρετριέες ὁράω , σοφιστής τε ἀναμιμνῄσκω καί γράφω πρός αὐτός ὅς τε ὁράω ὅς τε ὑπέρ αὐτός πράσσω · καί παρακελεύομαι ἕ παρά ὁ ἐπιστολή πᾶς ἐλεέω ὁ Ἐρετριέες , καί ὁπότε μελετάω ὁ περί αὐτός λόγος , μηδέ ὁ κλαίω ἐπί αὐτός παραιτέομαι .