flavius-philostratus.vita-apollonii 8.19
ἡμερῶν δὲ τετταράκοντα διαλεχθεὶς ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ πλεῖστα σπουδάσας καὶ κατὰ πόλεις μὲν ἔφη διαλέξομαι ὑμῖν , ἄνδρες Ἕλληνες , ἐν πανηγύρεσιν ἐν πομπαῖς ἐν μυστηρίοις ἐν θυσίαις ἐν σπονδαῖς — ἀστείου δὲ ἀνδρὸς δέονται — νῦν δὲ ἐς Λεβάδειαν χρὴ καταβῆναί με , ἐπεὶ τῷ Τροφωνίῳ μήπω ξυγγέγονα καίτοι ἐπιφοιτήσας ποτὲ τῷ ἱερῷ . καὶ εἰπὼν ταῦτα ἐχώρει δὴ ἐπὶ Βοιωτίας οὐδενὸς λειπομένου τῶν θαυμαζόντων αὐτόν . τὸ δʼ ἐν Λεβαδείᾳ στόμιον ἀνάκειται μὲν Τροφωνίῳ τῷ Ἀπόλλωνος ἐσβατὸν μόνον τοῖς ὑπὲρ χρησμῶν φοιτῶσιν , ὁρᾶται δʼ οὐκ ἐν τῷ ἱερῷ , μικρὸν δʼ ἄνω τοῦ ἱεροῦ ἐν γηλόφῳ , ξυγκλείουσι δʼ αὐτὸ σιδήρεοι ὀβελίσκοι κύκλῳ περιβάλλοντες , ἡ δὲ κάθοδος οἵα ἱζήσαντα ἐπισπάσασθαι . λευκῇ δʼ ἐσθῆτι ἐσταλμένοι πέμπονται μελιτούττας ἀπάγοντες ἐν ταῖν χεροῖν μειλίγματα ἑρπετῶν , ἃ τοῖς κατιοῦσιν ἐγχρίπτει . ἀναδίδωσι δʼ ἡ γῆ τοὺς μὲν οὐ πόρρω , τοὺς δὲ πορρωτάτω , καὶ γὰρ ὑπὲρ Λοκροὺς ἀναπέμπονται καὶ ὑπὲρ Φωκέας , οἱ δὲ πλεῖστοι περὶ τὰ Βοιωτῶν ὅρια . παρελθὼν οὖν ἐς τὸ ἱερὸν βούλομαι ἔφη καταβῆναι ὑπὲρ φιλοσοφίας . ἀντιλεγόντων δὲ τῶν ἱερέων καὶ πρὸς μὲν τοὺς πολλοὺς λεγόντων , μὴ ἄν ποτε γόητι ἀνθρώπῳ παρασχεῖν ἔλεγχον τοῦ ἱεροῦ , πρὸς δὲ τὸν ἄνδρα πλαττομένων ἀποφράδας καὶ οὐ καθαρὰς χρῆσαι , τὴν μὲν ἡμέραν ἐκείνην διελέχθη περὶ τὰς πηγὰς τῆς Ἑρκύνης ὑπὲρ αἰτίας τοῦ μαντείου καὶ τρόπου , μόνον γὰρ ἐκεῖνο διʼ αὐτοῦ χρᾷ τοῦ χρωμένου , ἑσπέρα δʼ ὡς ἐγένετο , ἐλθὼν ἐπὶ τὸ στόμιον μετὰ τῶν ξυνακολουθούντων νέων καὶ τέτταρας τῶν ὀβελίσκων ἀνασπάσας , οἳ ξυνέχουσι τὰς τῆς παρόδου κλεῖδας , ἐχώρει ὑποχθόνιος αὐτῷ τρίβωνι , καθάπερ ἐς διάλεξιν ἑαυτὸν στείλας , οὕτω τι τῷ θεῷ φίλα πράττων , ὡς ἐπιστάντα τοῖς ἱερεῦσι τὸν Τροφώνιον ἐς ἐπίπηξίν τε αὐτοῖς καταστῆναι ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς ἐς Αὐλίδα τε ἕπεσθαι κελεῦσαι πάντας , ὡς ἐκεῖ ἀναδυσομένου θαυμασιώτατα ἀνθρώπων . ἀνέσχε γὰρ δι’ ἡμερῶν ἑπτά , ὅσων μήπω τις τῶν ὑπελθόντων τὸ μαντεῖον , φέρων βιβλίον προσφορώτατον τῇ ἐρωτήσει . ὁ μὲν γὰρ κατῆλθεν εἰπὼν τίνα , ὦ Τροφώνιε , καὶ σὺ τὴν ἀρτιωτάτην καὶ καθαρωτάτην φιλοσοφίαν ἡγῇ ; τὸ δὲ βιβλίον τὰς Πυθαγόρου εἶχε δόξας , ὡς καὶ τοῦ μαντείου τῇ σοφίᾳ ταύτῃ ξυντιθεμένου .
Lemmas: ἡμέρα δέ τεσσαράκοντα διαλέγω ἐν Ὀλυμπία καί πολύς σπουδάζω καί κατά πόλις μέν φημί διαλέγω σύ , ἀνήρ Ἕλλην , ἐν πανήγυρις ἐν πομπή ἐν μυστήριον ἐν θυσία ἐν σπονδή — ἀστεῖος δέ ἀνήρ δέω — νῦν δέ εἰς Λεβαδεία χρή καταβαίνω ἐγώ , ἐπεί ὁ Τροφώνιος μήπω συγγίγνομαι καίτοι ἐπιφοιτάω ποτέ ὁ ἱερός . καί λέγω οὗτος χωρέω δή ἐπί Βοιωτία οὐδείς λείπω ὁ θαυμάζω αὐτός . ὁ δέ ἐν Λεβαδεία στόμιον ἀνάκειμαι μέν Τροφώνιος ὁ Ἀπόλλων εἰσβατός μόνος ὁ ὑπέρ χρησμός φοιτάω , ὁράω δέ οὐ ἐν ὁ ἱερόν , μικρός δέ ἄνω ὁ ἱερός ἐν γήλοφος , συγκλείω δέ αὐτός σιδήρεος ὀβελίσκος κύκλος περιβάλλω , ὁ δέ κάθοδος οἷος ἵζω ἐπισπάω . λευκός δέ ἐσθής στέλλω πέμπω μελιτοῦττα ἀπάγω ἐν ὁ χείρ μείλιγμα ἑρπετόν , ὅς ὁ κατέρχομαι ἐγχρίπτω . ἀναδίδωμι δέ ὁ γῆ ὁ μέν οὐ πρόσω , ὁ δέ πόρρω , καί γάρ ὑπέρ Λοκροί ἀναπέμπω καί ὑπέρ Φωκεύς , ὁ δέ πολύς περί ὁ Βοιωτός ὅριον . παρέρχομαι οὖν εἰς ὁ ἱερός βούλομαι φημί καταβαίνω ὑπέρ φιλοσοφία . ἀντιλέγω δέ ὁ ἱερεύς καί πρός μέν ὁ πολύς λέγω , μή ἄν ποτέ γόης ἄνθρωπος παρέχω ἔλεγχος ὁ ἱερός , πρός δέ ὁ ἀνήρ πλήσσω ἀποφράς καί οὐ καθαρός χράω , ὁ μέν ἡμέρα ἐκεῖνος διαλέγω περί ὁ πηγή ὁ Ἕρκυνα ὑπέρ αἰτία ὁ μαντεῖον καί τρόπος , μόνος γάρ ἐκεῖνος διά αὐτός χράω ὁ χράω , ἑσπέρα δέ ὡς γίγνομαι , ἔρχομαι ἐπί ὁ στόμιον μετά ὁ συνακολουθέω νέος καί τέσσαρες ὁ ὀβελίσκος ἀνασπάω , ὅς συνέχω ὁ ὁ πάροδος κλείς , χωρέω ὑποχθόνιος αὐτός τρίβων , καθά εἰς διάλεξις ἑαυτοῦ στέλλω , οὕτως τις ὁ θεός φίλος πράσσω , ὡς ἐφίστημι ὁ ἱερεύς ὁ Τροφώνιος εἰς ἐπίπηξις τε αὐτός καθίστημι ὑπέρ ὁ ἀνήρ εἰς Αὐλίς τε ἕπομαι κελεύω πᾶς , ὡς ἐκεῖ ἀναδύνω θαυμάσιος ἄνθρωπος . ἀνέχω γάρ διά ἡμέρα ἑπτά , ὅσος μήπω τις ὁ ὑπέρχομαι ὁ μαντεῖον , φέρω βιβλίον πρόσφορος ὁ ἐρώτησις . ὁ μέν γάρ κατέρχομαι λέγω τίς , ὦ Τροφώνιος , καί σύ ὁ ἄρτιος καί καθαρός φιλοσοφία ἡγέομαι ; ὁ δέ βιβλίον ὁ Πυθαγόρας ἔχω δόξα , ὡς καί ὁ μαντεῖον ὁ σοφία οὗτος συντίθημι .