flavius-philostratus.vita-apollonii 5.34
τοσαῦτα τοῦ Εὐφράτου εἰπόντος ὁρῶν ὁ Ἀπολλώνιος τὸν Δίωνα προστιθέμενον τῇ γνώμῃ , τουτὶ γὰρ καὶ τῷ νεύματι ἐπεδήλου καὶ οἷς ἐπῄνει λέγοντα , μή τι , ἔφη Δίων , τοῖς εἰρημένοις προστίθης ; νὴ Δίʼ , εἶπε πὴ μὲν ὅμοια , πὴ δὲ ὀνόμοια · τὸ μὲν γὰρ ὡς πολλῷ βελτίων ἂν ἦν Νέρωνα καταλύων μᾶλλον ἢ τὰ τῶν Ἰουδαίων διορθούμενος , ἡγοῦμαι κἀμοὶ πρὸς σὲ εἰρῆσθαι , σὺ δὲ ἐῴκεις ἀγῶνα ποιουμένῳ μὴ καταλυθῆναί ποτε αὐτόν · ὁ γὰρ τὴν ταραχὴν τῶν ἐκείνου πραγμάτων εὖ τιθέμενος ἐρρώννυέ που τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ πάντας , οὓς κακῶς ἔρρωτο . τὴν δὲ ἐπὶ τὸν Βιτέλιον ὁρμὴν ἐπαινῶ · τοῦ γὰρ τυραννίδα καθεστηκυῖαν παῦσαι μεῖζον ἡγοῦμαι τὸ μηδὲ ἐᾶσαι φῦναι . δημοκρατίαν δὲ ἀσπάζομαι μέν — καὶ γὰρ εἰ τῆς ἀριστοκρατίας ἥττων ἥδε ἡ πολιτεία , ἀλλὰ τυραννίδων τε καὶ ὀλιγαρχιῶν αἱρετωτέρα τοῖς σώφροσι — δέδια δέ , μὴ χειροήθεις ἤδη Ῥωμαίους αὗται αἱ τυραννίδες πεποιηκυῖαι χαλεπὴν ἐργάσωνται τὴν μεταβολὴν καὶ μὴ δύνωνται μήτε ἐλευθεριάζειν μήτε πρὸς δημοκρατίαν ἀναβλέπειν , ὥσπερ οἱ ἐκ σκότους ἐς ἀθρόον φῶς βλέψαντες · ὅθεν φημὶ δεῖν τὸν μὲν Βιτέλιον ἐξωθεῖν τῶν πραγμάτων , καὶ ὡς τάχιστά γε καὶ ἄριστα τοῦτο ἔσται , γιγνέσθω , δοκεῖ δέ μοι παρασκευάζεσθαι μὲν ὡς πολεμήσοντα , πόλεμον δὲ αὐτῷ μὴ προκηρύττειν , ἀλλὰ τιμωρίαν , εἰ μὴ μεθεῖτο . τῆς ἀρχῆς , κἂν ἕλῃς αὐτόν , τουτὶ δʼ ὑπάρξειν ἡγοῦμαί σοι μηδὲ πονήσαντι , δίδου Ῥωμαίοις αἵρεσιν τῆς αὑτῶν πολιτείας , κἂν μὲν αἱρῶνται δημοκρατίαν , ξυγχώρει · τουτὶ γάρ σοι πολλῶν μὲν τυραννίδων , πολλῶν δὲ Ὀλυμπιάδων μεῖζον καὶ πανταχοῦ μὲν γεγράψῃ τῆς πόλεως , πανταχοῦ δὲ ἑστήξεις χαλκοῦς , ἡμῖν δʼ ἀφορμὰς παραδώσεις λόγων , αἷς οὔτε Ἁρμόδιος οὔτε Ἀριστογείτων παραβεβλήσεταί τις . εἰ δὲ μοναρχίαν προσδέχοιντο , τίνι λοιπὸν ἀλλʼ ἢ σοὶ ψηφίσασθαι τὴν ἀρχὴν πάντας ; ἃ γὰρ ἔχων ἤδη τῷ κοινῷ παρήσεις , σοὶ δήπου μᾶλλον ἢ ἑτέρῳ δώσουσιν .
Lemmas: τοσοῦτος ὁ Εὐφράτης λέγω ὁράω ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Δίων προστίθημι ὁ γνώμη , οὗτος γάρ καί ὁ νεῦμα ἐπιδηλόω καί ὅς ἐπαινέω λέγω , μή τις , φημί Δίων , ὁ λέγω προστίθημι ; νή Ζεύς , λέγω πη μέν ὅμοιος , πη δέ ονομοιον · ὁ μέν γάρ ὡς πολύς ἀγαθός ἄν εἰμί Νέρων καταλύω μάλα ἤ ὁ ὁ Ἰουδαῖος διορθόω , ἡγέομαι ἐγώ πρός σύ λέγω , σύ δέ ἔοικα ἀγών ποιέω μή καταλύω ποτέ αὐτός · ὁ γάρ ὁ ταραχή ὁ ἐκεῖνος πρᾶγμα εὖ τίθημι ρρωννύω που ὁ ἄνθρωπος ἐπί πᾶς , ὅς κακός ῥώννυμι . ὁ δέ ἐπί ὁ Βιτέλιος ὁρμή ἐπαινέω · ὁ γάρ τυραννίς καθίστημι παύω μέγας ἡγέομαι ὁ μηδέ ἐάω φύω . δημοκρατία δέ ἀσπάζομαι μέν — καί γάρ εἰ ὁ ἀριστοκρατία ἥσσων ὅδε ὁ πολιτεία , ἀλλά τυραννίς τε καί ὀλιγαρχία αἱρετός ὁ σώφρων — δείδω δέ , μή χειροήθης ἤδη Ῥωμαῖος οὗτος ὁ τυραννίς ποιέω χαλεπός ἐργάζομαι ὁ μεταβολή καί μή δύναμαι μήτε ἐλευθεριάζω μήτε πρός δημοκρατία ἀναβλέπω , ὥσπερ ὁ ἐκ σκότος εἰς ἀθρόος φάος βλέπω · ὅθεν φημί δέω ὁ μέν Βιτέλιος ἐξωθέω ὁ πρᾶγμα , καί ὡς ταχύς γε καί ἀγαθός οὗτος εἰμί , γίγνομαι , δοκέω δέ ἐγώ παρασκευάζω μέν ὡς πολεμέω , πόλεμος δέ αὐτός μή προκηρύσσω , ἀλλά τιμωρία , εἰ μή μεθίημι . ὁ ἀρχή , ἐάν αἱρέω αὐτός , οὗτος δέ ὑπάρχω ἡγέομαι σύ μηδέ πονέω , δίδωμι Ῥωμαῖος αἵρεσις ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία , ἐάν μέν αἱρέω δημοκρατία , συγχωρέω · οὗτος γάρ σύ πολύς μέν τυραννίς , πολύς δέ Ὀλυμπιάς μέγας καί πανταχοῦ μέν γράφω ὁ πόλις , πανταχοῦ δέ ἵστημι χάλκεος , ἐγώ δέ ἀφορμή παραδίδωμι λόγος , ὅς οὔτε Ἁρμόδιος οὔτε Ἀριστογείτων παραβάλλω τις . εἰ δέ μοναρχία προσδέχομαι , τίς λοιπός ἀλλά ἤ σύ ψηφίζω ὁ ἀρχή πᾶς ; ὅς γάρ ἔχω ἤδη ὁ κοινός παρίημι , σύ δήπου μάλα ἤ ἕτερος δίδωμι .