ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.42
θαυμάσιον Ἀπολλωνίου κἀκεῖνο ἐν Αἰγύπτῳ ἔδοξε · λέοντα ἥμερον ἀπὸ ῥυτῆρος ἦγέ τις , ὥσπερ κύνα , ὁ δὲ οὐ μόνον τὸν ἄγοντα ᾔκαλλεν , ἀλλὰ καὶ ὅστις προσέλθοι , καὶ ἤγειρε μὲν πολλαχοῦ τῶν πόλεων , παρῄει δὲ καὶ ἐς τὰ ἱερὰ ὑπὸ τοῦ καθαρὸς εἶναι · οὐδὲ γὰρ τὸ τῶν θυομένων αἷμα ἀνελιχμᾶτο , οὐδʼ ἐπὶ τὰ δερόμενά τε καὶ ῥαχιζόμενα τῶν ἱερείων ᾖττεν , ἀλλὰ μελιττούταις διήγετο καὶ ἄρτοις καὶ τραγήμασι καὶ κρεῶν τοῖς ἑφθοῖς , ἐντυχεῖν δὲ ἦν αὐτῷ καὶ οἶνον πίνοντι μὴ μεθισταμένῳ τοῦ ἤθους . προσελθὼν δὲ τῷ Ἀπολλωνίῳ καθημένῳ ἐς τὸ ἱερὸν τοῖς τε γόνασιν αὐτοῦ προσεκνυζᾶτο καὶ ἐλιπάρει παρὰ πάντας ἀνθρώπους , ὡς μὲν οἱ πολλοὶ ᾤοντο , μισθοῦ ἕνεκα , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος δεῖταί μου ἔφη ὁ λέων ἀναδιδάξαι ὑμᾶς , ὅτου ἀνθρώπου ψυχὴν ἔχει · ἔστι τοίνυν Ἄμασις οὗτος , ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου περὶ τὸν Σαίτην νομόν . ἐπεὶ δʼ ἤκουσεν ὁ λέων ταῦτα , ἀνεβρυχήσατο ἐλεεινὸν καὶ θρηνῶδες καὶ ὠλοφύρατο ξυνοκλάσας , δάκρυα ἱεὶς αὐτά . καταψῶν οὖν αὐτὸν ὁ Ἀπολλώνιος δοκεῖ ἔφη πέμπειν τὸν λέοντα ἐς Λεοντόπολιν ἀνακεισόμενον τῷ ἱερῷ , βασιλέα γὰρ ἐς τὸ βασιλικώτατον τῶν θηρίων μεταβαλόντα οὐκ ἀξιῶ ἀγείρειν , καθάπερ τοὺς πτωχοὺς τῶν ἀνθρώπων . ἐντεῦθεν οἱ ἱερεῖς ξυνελθόντες ἔθυσαν τῷ Ἀμάσιδι καὶ κοσμήσαντες τὸ θηρίον στρεπτῷ καὶ ταινίαις παρέπεμπον ἐς τὴν Αἴγυπτον αὐλοῦντες καὶ ὑμνοῦντες καὶ ἐπʼ αὐτῷ ᾅδοντες .
Lemmas: θαυμάσιος Ἀπολλώνιον ἐκεῖνος ἐν Αἴγυπτος δοκέω · λέων ἥμερος ἀπό ῥυτήρ ἄγω τις , ὥσπερ κύων , ὁ δέ οὐ μόνος ὁ ἄγω αἰκάλλω , ἀλλά καί ὅστις προσέρχομαι , καί ἀγείρω μέν πολλαχοῦ ὁ πόλις , παρέρχομαι δέ καί εἰς ὁ ἱερόν ὑπό ὁ καθαρός εἰμί · οὐδέ γάρ ὁ ὁ θύω αἷμα ἀναλιχμάω , οὐδέ ἐπί ὁ δέρω τε καί ῥαχίζω ὁ ἱερεῖον ἀίσσω , ἀλλά μέλιττουτος διάγω καί ἄρτος καί τράγημα καί κρέας ὁ ἑφθός , ἐντυγχάνω δέ εἰμί αὐτός καί οἶνος πίνω μή μεθίστημι ὁ ἦθος . προσέρχομαι δέ ὁ Ἀπολλώνιον κάθημαι εἰς ὁ ἱερός ὁ τε γόνυ αὐτός προσκνυζάομαι καί λιπαρέω παρά πᾶς ἄνθρωπος , ὡς μέν ὁ πολύς οἴομαι , μισθός ἕνεκα , ὁ δέ Ἀπολλώνιος δέω ἐγώ φημί ὁ λέων ἀναδιδάσκω σύ , ὅστις ἄνθρωπος ψυχή ἔχω · εἰμί τοίνυν Ἄμασις οὗτος , ὁ βασιλεύς Αἴγυπτος περί ὁ Σαΐτης νόμος . ἐπεί δέ ἀκούω ὁ λέων οὗτος , ἀναβρυχάομαι ἐλεεινός καί θρηνώδης καί ὀλοφύρομαι συνοκλάζω , δάκρυον ἵημι αὐτός . καταψάω οὖν αὐτός ὁ Ἀπολλώνιος δοκέω φημί πέμπω ὁ λέων εἰς Λεοντόπολις ἀνάκειμαι ὁ ἱερός , βασιλεύς γάρ εἰς ὁ βασιλικός ὁ θηρίον μεταβάλλω οὐ ἀξιόω ἀγείρω , καθά ὁ πτωχός ὁ ἄνθρωπος . ἐντεῦθεν ὁ ἱερεύς συνέρχομαι θύω ὁ Ἄμασις καί κοσμέω ὁ θηρίον στρεπτόν καί ταινία παραπέμπω εἰς ὁ Αἴγυπτος αὐλέω καί ὑμνέω καί ἐπί αὐτός ἀείδω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.43
ἱκανῶς δὲ ἔχων τῶν περὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐστέλλετο ἐς Αἴγυπτόν τε καὶ ἐς Αἰθιοπίαν ἐς ξυνουσίαν τῶν Γυμνῶν . τὸν μὲν δὴ Μένιππον , ἐπειδὴ τῶν διαλεγομένων ἤδη ἐτύγχανε καὶ παρρησίᾳ χρῆσθαι δεινὸς ἦν , κατέλιπεν αὐτόθι ἔφεδρον τῷ Εὐφράτῃ , καὶ τὸν Διοσκουρίδην ἰδὼν οὐκ ἐρρωμένως πρὸς τὴν ἀποδημίαν διακείμενον παρῃτήσατο τῆς ὁδοῦ , τοὺς δὲ λοιποὺς ξυναγαγών , μετὰ γὰρ τοὺς ἀπολιπόντας αὐτὸν περὶ τὴν Ἀρικίαν προσεγένοντο πλείους ἕτεροι , διῄει πρὸς αὐτοὺς περὶ τῆς ἀποδημίας ἐνθένδε ἀρξάμενος · Ὀλυμπικῆς προρρήσεως ἔφη δέομαι πρὸς ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες · Ὀλυμπικὴ δὲ πρόρρησις ἡ τοιάδε εἴη ἄν · Ἠλεῖοι τοὺς ἀθλητάς , ἐπειδὰν ἥκῃ Ὀλύμπια , γυμνάζουσιν ἡμερῶν τριάκοντα ἐν αὐτῇ Ἤλιδι , καὶ ξυναγαγόντες αὐτοὺς ὁ μὲν Δελφός , ὅτε Πύθια , ὁ δὲ Κορίνθιος , ὅτε Ἴσθμια , ἴτε φασὶν ἐς τὸ στάδιον , καὶ γίγνεσθε ἄνδρες οἷοι νικᾶν , Ἠλεῖοι δέ , ἐπειδὰν ἴωσιν ἐς Ὀλυμπίαν , διαλέγονται πρὸς τοὺς ἀθλητὰς ὧδε · εἰ πεπόνηται ὑμῖν ἐπαξίως τοῦ ἐς Ὀλυμπίαν ἐλθεῖν καὶ μηδὲν ῥᾴθυμον μηδὲ ἀγεννὲς εἴργασται , ἴτε θαρροῦντες , οἷς δὲ μὴ ὧδε ἤσκηται , χωρεῖτε οἷ βούλεσθε . ξυνῆκαν οἱ ὁμιληταὶ τοῦ λόγου καὶ κατέμειναν ἀμφὶ τοὺς εἴκοσι παρὰ τῷ Μενίππῳ , οἱ δὲ λοιποὶ δέκα , οἶμαι , ὄντες εὐξάμενοι τοῖς θεοῖς καὶ οἷον ἐμβατήρια πλοῦ θύσαντες ἐχώρουν εὐθὺ πυραμίδων ἐπὶ καμήλων ὀχούμενοι δεξιὸν θέμενοι τὸν Νεῖλον . πολλαχοῦ δὲ διεπλεῖτο αὐτοῖς ὁ ποταμὸς ὑπὲρ ἱστορίας τῶν ἐν αὐτῷ πάντων , οὔτε γὰρ πόλιν οὔτε ἱερὸν οὔθʼ ὁπόσα τεμένη κατʼ Αἴγυπτον , οὐδὲν τούτων ἄφωνοι παρῆλθον , ἀλλʼ ἱερούς τινας ἀεὶ λόγους διδασκόμενοί τε καὶ διδάσκοντες , καὶ ἡ ναῦς , ἣν ἐμβαίη Ἀπολλώνιος , ἐῴκει θεωρίδι .
Lemmas: ἱκανός δέ ἔχω ὁ περί ὁ Ἀλεξάνδρεια στέλλω εἰς Αἴγυπτος τε καί εἰς Αἰθιοπία εἰς συνουσία ὁ Γυμνός . ὁ μέν δή Μένιππος , ἐπειδή ὁ διαλέγω ἤδη τυγχάνω καί παρρησία χράω δεινός εἰμί , καταλείπω αὐτόθι ἔφεδρος ὁ Εὐφράτης , καί ὁ Διοσκουρίδης ὁράω οὐ ἐρρωμένος πρός ὁ ἀποδημία διάκειμαι παραιτέομαι ὁ ὁδός , ὁ δέ λοιπός συνάγω , μετά γάρ ὁ ἀπολείπω αὐτός περί ὁ Ἀρικία προσγίγνομαι πολύς ἕτερος , διέρχομαι πρός αὐτός περί ὁ ἀποδημία ἐνθένδε ἄρχω · Ὀλυμπικός πρόρρησις φημί δέω πρός σύ , ὦ ἀνήρ · Ὀλυμπικός δέ πρόρρησις ὁ τοιόσδε εἰμί ἄν · Ἠλεῖος ὁ ἀθλητής , ἐπειδάν ἥκω Ὀλύμπιος , γυμνάζω ἡμέρα τριάκοντα ἐν αὐτός Ἦλις , καί συνάγω αὐτός ὁ μέν Δελφός , ὅτε Πύθια , ὁ δέ Κορίνθιος , ὅτε Ἴσθμια , ἔρχομαι φημί εἰς ὁ στάδιον , καί γίγνομαι ἀνήρ οἷος νικάω , Ἠλεῖος δέ , ἐπειδάν ἔρχομαι εἰς Ὀλυμπία , διαλέγω πρός ὁ ἀθλητής ὧδε · εἰ πονέω σύ ἐπάξιος ὁ εἰς Ὀλυμπία ἔρχομαι καί μηδείς ῥᾴθυμος μηδέ ἀγεννής ἐργάζομαι , ἔρχομαι θαρσέω , ὅς δέ μή ὧδε ἀσκέω , χωρέω οἷ βούλομαι . συνίημι ὁ ὁμιλητής ὁ λόγος καί καταμένω ἀμφί ὁ εἴκοσι παρά ὁ Μένιππος , ὁ δέ λοιπός δέκα , οἴομαι , εἰμί εὔχομαι ὁ θεός καί οἷος ἐμβατήριος πλόος θύω χωρέω εὐθύς πυραμίς ἐπί κάμηλος ὀχέω δεξιός τίθημι ὁ Νεῖλος . πολλαχοῦ δέ διαπλέω αὐτός ὁ ποταμός ὑπέρ ἱστορία ὁ ἐν αὐτός πᾶς , οὔτε γάρ πόλις οὔτε ἱερός οὔτε ὁπόσος τέμενος κατά Αἴγυπτος , οὐδείς οὗτος ἄφωνος παρέρχομαι , ἀλλά ἱερός τις ἀεί λόγος διδάσκω τε καί διδάσκω , καί ὁ ναῦς , ὅς ἐμβαίνω Ἀπολλώνιος , ἔοικα θεωρίς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.1
Αἰθιοπία δὲ τῆς μὲν ὑπὸ ἡλίῳ πάσης ἐπέχει τὸ ἑσπέριον κέρας , ὥσπερ Ἰνδοὶ τὸ πρὸς ἕω , κατὰ Μερόην δʼ Αἰγύπτῳ ξυνάπτουσα καί τι τῆς ἀμαρτύρου Λιβύης ἐπελθοῦσα τελευτᾷ ἐς θάλατταν , ἣν Ὠκεανὸν οἱ ποιηταὶ καλοῦσι , τὸ περὶ γῆν ἅπαν ὧδε ἐπονομάζοντες . ποταμὸν δὲ Νεῖλον Αἰγύπτῳ δίδωσιν , ὃς ἐκ Καταδούπων ἀρχόμενος , ἣν ἐπικλύζει πᾶσαν Αἴγυπτον ἀπʼ Αἰθιόπων ἄγει . μέγεθος μὲν οὖν οὐκ ἀξία παραβεβλῆσθαι πρὸς Ἰνδοὺς ἥδε ἡ χώρα , ὅτι μηδʼ ἄλλη μηδεμία , ὁπόσαι κατʼ ἀνθρώπους ὀνομασταὶ ἤπειροι , εἰ δὲ καὶ πᾶσαν Αἴγυπτον Αἰθιοπίᾳ ξυμβάλοιμεν , τουτὶ δὲ ἡγώμεθα καὶ τὸν ποταμὸν πράττειν , οὔπω ξύμμετροι πρὸς τὴν Ἰνδῶν ἄμφω , τοσαύτῃ ξυντεθείσα , ποταμοὶ δὲ ἀμφοῖν ὅμοιοι λογισαμένῳ τὰ Ἰνδοῦ τε καὶ Νείλου · ἐπιρραίνουσί τε γὰρ τὰς ἠπείρους ἐν ὥρᾳ ἔτους , ὁπότε ἡ γῆ ἐρᾷ τούτου , ποταμῶν τε παρέχονται μόνοι τὸν κροκόδειλον καὶ τὸν ἵππον , λόγοι τε ὀργίων ἐπʼ αὐτοῖς ἴσοι , πολλὰ γὰρ τῶν Ἰνδῶν καὶ Νείλῳ ἐπιθειάζεται . τὴν δὲ ὁμοιότητα τῶν ἠπείρων πιστούσθων μὲν καὶ τὰ ἐν αὐταῖς ἀρώματα , πιστούσθων δὲ καὶ οἱ λέοντες καὶ ὁ ἐλέφας ἐν ἑκατέρᾳ ἁλισκόμενός τε καὶ δουλεύων . βόσκουσι δὲ καὶ θηρία , οἷα οὐχ ἑτέρωθι , καὶ ἀνθρώπους μέλανας , ὃ μὴ ἄλλαι ἤπειροι , Πυγμαίων τε ἐν αὐταῖς ἔθνη καὶ ὑλακτούντων ἄλλο ἄλλῃ καὶ ὧδε θαυμαστά . γρῦπες δὲ Ἰνδῶν καὶ μύρμηκες Αἰθιόπων εἰ καὶ ἀνόμοιοι τὴν ἰδέαν εἰσίν , ἀλλʼ ὅμοιά γε , ὥς φασι , βούλονται , χρυσοῦ γὰρ φύλακες ἐν ἑκατέρᾳ ᾅδονται τὸ χρυσόγεων τῶν ἠπείρων ἀσπαζόμενοι . ἀλλὰ μὴ πλείω ὑπὲρ τούτων , ὁ δὲ λόγος ἐς τὸ ἑαυτοῦ ἴτω καὶ ἐχώμεθα τοῦ ἀνδρός .
Lemmas: Αἰθιοπία δέ ὁ μέν ὑπό ἥλιος πᾶς ἐπέχω ὁ ἑσπέριος κέρας , ὥσπερ Ἰνδός ὁ πρός ἠώς , κατά Μερόη δέ Αἴγυπτος συνάπτω καί τις ὁ ἀμάρτυρος Λιβύη ἐπέρχομαι τελευτάω εἰς θάλασσα , ὅς Ὠκεανός ὁ ποιητής καλέω , ὁ περί γῆ ἅπας ὧδε ἐπονομάζω . ποταμός δέ Νεῖλος Αἴγυπτος δίδωμι , ὅς ἐκ Κατάδουποι ἄρχω , ὅς ἐπικλύζω πᾶς Αἴγυπτος ἀπό Αἰθίοψ ἄγω . μέγεθος μέν οὖν οὐ ἄξιος παραβάλλω πρός Ἰνδός ὅδε ὁ χώρα , ὅτι μηδέ ἄλλος μηδείς , ὁπόσος κατά ἄνθρωπος ὀνομαστός ἤπειρος , εἰ δέ καί πᾶς Αἴγυπτος Αἰθιοπία συμβάλλω , οὗτος δέ ἡγέομαι καί ὁ ποταμός πράσσω , οὔπω σύμμετρος πρός ὁ Ἰνδός ἄμφω , τοσοῦτος συντίθημι , ποταμός δέ ἄμφω ὅμοιος λογίζομαι ὁ Ἰνδός τε καί Νεῖλος · ἐπιρραίνω τε γάρ ὁ ἤπειρος ἐν ὥρα ἔτος , ὁπότε ὁ γῆ ἐράω οὗτος , ποταμός τε παρέχω μόνος ὁ κροκόδειλος καί ὁ ἵππος , λόγος τε ὄργια ἐπί αὐτός ἴσος , πολύς γάρ ὁ Ἰνδός καί Νεῖλος ἐπιθειάζω . ὁ δέ ὁμοιότης ὁ ἤπειρος πιστόω μέν καί ὁ ἐν αὐτός ἄρωμα , πιστόω δέ καί ὁ λέων καί ὁ ἐλέφας ἐν ἑκάτερος ἁλίσκομαι τε καί δουλεύω . βόσκω δέ καί θηρίον , οἷος οὐ ἑτέρωθι , καί ἄνθρωπος μέλας , ὅς μή ἄλλος ἤπειρος , Πυγμαῖος τε ἐν αὐτός ἔθνος καί ὑλακτέω ἄλλος ἄλλῃ καί ὧδε θαυμαστός . γρύψ δέ Ἰνδός καί μύρμηξ Αἰθίοψ εἰ καί ἀνόμοιος ὁ ἰδέα εἰμί , ἀλλά ὅμοιος γε , ὡς φημί , βούλομαι , χρυσός γάρ φύλαξ ἐν ἑκάτερος ἀείδω ὁ χρυσόγεις ὁ ἤπειρος ἀσπάζομαι . ἀλλά μή πολύς ὑπέρ οὗτος , ὁ δέ λόγος εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἔρχομαι καί ἔχω ὁ ἀνήρ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.2
ἀφικόμενος γὰρ ἐπὶ τὰ Αἰθιόπων τε καὶ Αἰγυπτίων ὅρια , Συκάμινον δὲ αὐτὰ ὀνομάζουσι , χρυσῷ τε ἀσήμῳ ἐνέτυχε καὶ λίνῳ καὶ ἐλέφαντι καὶ ῥίζαις καὶ μύρῳ καὶ ἀρώμασιν , ἔκειτο δὲ πάντα ἀφύλακτα ἐν ὁδῷ σχιστῇ · καὶ ὅ τι βούλεται ταῦτα , ἐγὼ δηλώσω , νομίζεται γὰρ καὶ ἐς ἡμᾶς ἔτι · ἀγορὰν Αἰθίοπες ἀπάγουσιν , ὧν Αἰθιοπία δίδωσιν , οἱ δʼ ἀνελόμενοι πᾶσαν ξυμφέρουσιν ἐς τὸν αὐτὸν χῶρον ἀγορὰν Αἰγυπτίαν ἴσου ἀξίαν ὠνούμενοι τῶν αὐτοῖς ὄντων τὰ οὐκ ὄντα . οἱ δὲ τὰ ὅρια τῶν ἠπείρων οἰκοῦντες οὔπω μέλανες , ἀλλὰ ὁμόφυλοι τὸ χρῶμα , μελαίνονται γὰρ οἱ μὲν ἧττον Αἰθιόπων , οἱ δὲ μᾶλλον Αἰγυπτίων . ξυνεὶς οὖν ὁ Ἀπολλώνιος τοῦ τῆς ἀγορᾶς ἤθους οἱ δὲ χρηστοὶ ἔφη Ἕλληνες , ἢν μὴ ὀβολὸς ὀβολὸν τέκῃ καὶ τὰ ὤνια αὑτοῖς ἐπιτιμήσωσι καπηλεύοντες ἢ καθειργνύντες , οὔ φασι ζῆν ὁ μὲν θυγατέρα σκηπτόμενος ἐν ὥρᾳ γάμων , ὁ δʼ υἱὸν ἤδη τελοῦντα ἐς ἄνδρας , ὁ δʼ ἐράνου πλήρωσιν , ὁ δʼ , ὡς οἰκοδομοῖτο οἰκίαν , ὁ δέ , ὡς αἰσχύνοιτο χρηματιστὴς ἥττων τοῦ πατρὸς δόξαι . καλῶς δʼ ἄρʼ εἶχεν , ἵνα ὁ πλοῦτος ἀτίμως ἔπραττεν ἰσότης τε ἤνθει , μέλας δʼ ἀπέκειτο σίδηρος , ὁμονοούντων τῶν ἀνθρώπων , καὶ ἡ γῆ πᾶσα ἐδόκει μία .
Lemmas: ἀφικνέομαι γάρ ἐπί ὁ Αἰθίοψ τε καί Αἰγύπτιος ὅριον , Συκάμινος δέ αὐτός ὀνομάζω , χρυσός τε ἄσημος ἐντυγχάνω καί λίνον καί ἐλέφας καί ῥίζα καί μύρον καί ἄρωμα , κεῖμαι δέ πᾶς ἀφύλακτος ἐν ὁδός σχιστός · καί ὅς τις βούλομαι οὗτος , ἐγώ δηλόω , νομίζω γάρ καί εἰς ἐγώ ἔτι · ἀγορά Αἰθίοψ ἀπάγω , ὅς Αἰθιοπία δίδωμι , ὁ δέ ἀναιρέω πᾶς συμφέρω εἰς ὁ αὐτός χῶρος ἀγορά Αἰγύπτιος ἴσος ἄξιος ὠνέομαι ὁ αὐτός εἰμί ὁ οὐ εἰμί . ὁ δέ ὁ ὅριον ὁ ἤπειρος οἰκέω οὔπω μέλας , ἀλλά ὁμόφυλος ὁ χρῶμα , μελαίνω γάρ ὁ μέν ἥσσων Αἰθίοψ , ὁ δέ μάλα Αἰγύπτιος . συνίημι οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ ὁ ἀγορά ἦθος ὁ δέ χρηστός φημί Ἕλλην , ἐάν μή ὀβολός ὀβολός τίκτω καί ὁ ὤνιος ἑαυτοῦ ἐπιτιμάω καπηλεύω ἤ κατέργνυμι , οὐ φημί ζάω ὁ μέν θυγάτηρ σκήπτω ἐν ὥρα γάμος , ὁ δέ υἱός ἤδη τελέω εἰς ἀνήρ , ὁ δέ ἔρανος πλήρωσις , ὁ δέ , ὡς οἰκοδομέω οἰκία , ὁ δέ , ὡς αἰσχύνω χρηματιστής ἥσσων ὁ πατήρ δοκέω . καλός δέ ἄρα ἔχω , ἵνα ὁ πλοῦτος ἄτιμος πράσσω ἰσότης τε ἀνθέω , μέλας δέ ἀπόκειμαι σίδηρος , ὁμονοέω ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ γῆ πᾶς δοκέω εἷς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.4
ὑπὸ τούτῳ ἡγεμόνι παρελθεῖν φασιν ἐς τὸ τέμενος τοῦ Μέμνονος . περὶ δὲ τοῦ Μέμνονος τάδε ἀναγράφει Δάμις · Ἠοῦς μὲν παῖδα γενέσθαι αὐτόν , ἀποθανεῖν δὲ οὐκ ἐν Τροίᾳ , ὅτι μηδὲ ἀφικέσθαι ἐς Τροίαν , ἀλλʼ ἐν Αἰθιοπίᾳ τελευτῆσαι βασιλεύσαντα Αἰθιόπων γενεὰς πέντε . οἱ δʼ , ἐπειδὴ μακροβιώτατοι ἀνθρώπων εἰσίν , ὀλοφύρονται τὸν Μέμνονα ὡς κομιδῇ νέον καὶ ὅσα ἐπὶ ἀώρῳ κλαίουσι , τὸ δὲ χωρίον , ἐν ᾧ ἵδρυται , φασὶ μὲν προσεοικέναι ἀγορᾷ ἀρχαίᾳ , οἷαι τῶν ἀγορῶν ἐν πόλεσί ποτε οἰκηθείσαις λείπονται στηλῶν παρεχόμεναι τρύφη καὶ τειχῶν ἴχνη καὶ θάκους καὶ φλιὰς ἑρμῶν τε ἀγάλματα , τὰ μὲν ὑπὸ χειρῶν διεφθορότα , τὰ δὲ ὑπὸ χρόνου . τὸ δὲ ἄγαλμα τετράφθαι πρὸς ἀκτῖνα μήπω γενειάσκον , λίθου δὲ εἶναι μέλανος , ξυμβεβηκέναι δὲ τὼ πόδε ἄμφω κατὰ τὴν ἀγαλματοποιίαν τὴν ἐπὶ Δαιδάλου καὶ τὰς χεῖρας ἀπερείδειν ὀρθὰς ἐς τὸν θᾶκον , καθῆσθαι γὰρ ἐν ὁρμῇ τοῦ ὑπανίστασθαι . τὸ δὲ σχῆμα τοῦτο καὶ τὸν τῶν ὀφθαλμῶν νοῦν καὶ ὁπόσα τοῦ στόματος ὡς φθεγξομένου ᾅδουσι , τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ἧττον θαυμάσαι φασίν , οὔπω γὰρ ἐνεργὰ φαίνεσθαι , προσβαλούσης δὲ τὸ ἄγαλμα τῆς ἀκτῖνος , τουτὶ δὲ γίγνεσθαι περὶ ἡλίου ἐπιτολάς , μὴ κατασχεῖν τὸ θαῦμα , φθέγξασθαι μὲν γὰρ παραχρῆμα τῆς ἀκτῖνος ἐλθούσης αὐτῷ ἐπὶ στόμα , φαιδροὺς δὲ ἱστάναι τοὺς ὀφθαλμοὺς δόξαι πρὸς τὸ φῶς , οἷα τῶν ἀνθρώπων οἱ εὐήλιοι . τότε ξυνεῖναι λέγουσιν , ὅτι τῷ Ἡλίῳ δοκεῖ ὑπανίστασθαι , καθάπερ οἱ τὸ κρεῖττον ὀρθοὶ θεραπεύοντες . θύσαντες οὖν Ἡλίῳ τε Αἰθίοπι καὶ Ἠῴῳ Μέμνονι , τουτὶ γὰρ ἔφραζον οἱ ἱερεῖς , τὸν μὲν ἀπὸ τοῦ αἴθειν τε καὶ θάλπειν , τὸν δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐπονομάζοντες , ἐπορεύοντο ἐπὶ καμήλων ἐς τὰ τῶν Γυμνῶν ἤθη .
Lemmas: ὑπό οὗτος ἡγεμών παρέρχομαι φημί εἰς ὁ τέμενος ὁ Μέμνων . περί δέ ὁ Μέμνων ὅδε ἀναγράφω Δάμις · Ἠώς μέν παῖς γίγνομαι αὐτός , ἀποθνῄσκω δέ οὐ ἐν Τροία , ὅτι μηδέ ἀφικνέομαι εἰς Τροία , ἀλλά ἐν Αἰθιοπία τελευτάω βασιλεύω Αἰθίοψ γενεά πέντε . ὁ δέ , ἐπειδή μακρόβιος ἄνθρωπος εἰμί , ὀλοφύρομαι ὁ Μέμνων ὡς κομιδῇ νέος καί ὅσος ἐπί ἄωρος κλαίω , ὁ δέ χωρίον , ἐν ὅς ἱδρύω , φημί μέν προσέοικα ἀγορά ἀρχαῖος , οἷος ὁ ἀγορά ἐν πόλις ποτέ οἰκέω λείπω στήλη παρέχω τρύφος καί τεῖχος ἴχνος καί θᾶκος καί φλιά ἑρμάζω τε ἄγαλμα , ὁ μέν ὑπό χείρ διαφθείρω , ὁ δέ ὑπό χρόνος . ὁ δέ ἄγαλμα τρέπω πρός ἀκτίς μήπω γενειάσκω , λίθος δέ εἰμί μέλας , συμβαίνω δέ ὁ πούς ἄμφω κατά ὁ ἀγαλματοποιία ὁ ἐπί Δαίδαλος καί ὁ χείρ ἀπερείδω ὀρθός εἰς ὁ θᾶκος , κάθημαι γάρ ἐν ὁρμή ὁ ὑπανίσταμαι . ὁ δέ σχῆμα οὗτος καί ὁ ὁ ὀφθαλμός νόος καί ὁπόσος ὁ στόμα ὡς φθέγγομαι ἀείδω , ὁ μέν ἄλλος χρόνος ἥσσων θαυμάζω φημί , οὔπω γάρ ἐνεργός φαίνω , προσβάλλω δέ ὁ ἄγαλμα ὁ ἀκτίς , οὗτος δέ γίγνομαι περί ἥλιος ἐπιτολή , μή κατέχω ὁ θαῦμα , φθέγγομαι μέν γάρ παραχρῆμα ὁ ἀκτίς ἔρχομαι αὐτός ἐπί στόμα , φαιδρός δέ ἵστημι ὁ ὀφθαλμός δοκέω πρός ὁ φάος , οἷος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐήλιος . τότε συνίημι λέγω , ὅτι ὁ Ἥλιος δοκέω ὑπανίσταμαι , καθά ὁ ὁ κρατύς ὀρθός θεραπεύω . θύω οὖν Ἥλιος τε Αἰθίοψ καί Ἠῷος Μέμνων , οὗτος γάρ φράζω ὁ ἱερεύς , ὁ μέν ἀπό ὁ αἴθω τε καί θάλπω , ὁ δέ ἀπό ὁ μήτηρ ἐπονομάζω , πορεύω ἐπί κάμηλος εἰς ὁ ὁ Γυμνός ἦθος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.6
ἐντεῦθεν ἐξελάσαντες ἡλίου ἀνίσχοντος , ἀφίκοντο πρὸ μεσημβρίας ἐς τὸ τῶν Γυμνῶν φροντιστήριον . τοὺς δὲ Γυμνοὺς τούτους οἰκεῖν μὲν ἐπί τινος λόφου , φασί , ξυμμέτρου μικρὸν ἀπὸ τῆς ὄχθης τοῦ Νείλου , σοφίᾳ δὲ Ἰνδῶν λείπεσθαι πλέον ἢ προὔχειν Αἰγυπτίων , γυμνοὺς δὲ ἐστάλθαι κατὰ ταὐτὰ τοῖς εἱληθεροῦσιν Ἀθήνησι . δένδρα δὲ ἐν τῷ νομῷ ὀλίγα καί τι ἄλσος οὐ μέγα , ἐς ὃ ξυνίασιν ὑπὲρ τῶν κοινῶν , ἱερὰ δὲ οὐκ ἐς ταὐτόν , ὥσπερ τὰ Ἰνδῶν , ἄλλο δὲ ἄλλῃ τοῦ γηλόφου ἵδρυται σπουδῆς ἀξιούμενα , ὡς Αἰγυπτίων λόγοι . θεραπεύουσι δὲ Νεῖλον μάλιστα , τὸν γὰρ ποταμὸν τοῦτον ἡγοῦνται γῆν καὶ ὕδωρ . καλύβης μὲν οὖν ἢ οἰκίας οὐδὲν αὐτοὶ δέονται ζῶντες ὑπαίθριοι καὶ ὑπὸ τῷ οὐρανῷ αὐτῷ , καταγωγὴν δὲ ἀποχρῶσαν τοῖς ξένοις ἐδείμαντο στοὰν οὐ μεγάλην , ἰσομήκη ταῖς Ἠλείων , ὑφʼ αἷς ὁ ἀθλητὴς περιμένει τὸ μεσημβρινὸν κήρυγμα .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἐξελαύνω ἥλιος ἀνίσχω , ἀφικνέομαι πρό μεσημβρία εἰς ὁ ὁ Γυμνός φροντιστήριον . ὁ δέ Γυμνός οὗτος οἰκέω μέν ἐπί τις λόφος , φημί , σύμμετρος μικρός ἀπό ὁ ὄχθη ὁ Νεῖλος , σοφία δέ Ἰνδός λείπω πολύς ἤ προυσσω Αἰγύπτιος , γυμνός δέ στέλλω κατά αὐτός ὁ εἱληθερέω Ἀθήνησι . δένδρον δέ ἐν ὁ νόμος ὀλίγος καί τις ἄλσος οὐ μέγας , εἰς ὅς συνέρχομαι ὑπέρ ὁ κοινός , ἱερόν δέ οὐ εἰς αὐτός , ὥσπερ ὁ Ἰνδός , ἄλλος δέ ἄλλῃ ὁ γήλοφος ἱδρύω σπουδή ἀξιόω , ὡς Αἰγύπτιος λόγος . θεραπεύω δέ Νεῖλος μάλα , ὁ γάρ ποταμός οὗτος ἡγέομαι γῆ καί ὕδωρ . καλύβη μέν οὖν ἤ οἰκία οὐδείς αὐτός δέω ζάω ὑπαίθριος καί ὑπό ὁ οὐρανός αὐτός , καταγωγή δέ ἀποχράω ὁ ξένος δέμω στοά οὐ μέγας , ἰσομήκης ὁ Ἠλεῖος , ὑπό ὅς ὁ ἀθλητής περιμένω ὁ μεσημβρινός κήρυγμα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.7
ἐνταῦθά τι ἀναγράφει Δάμις Εὐφράτου ἔργον , ἡγώμεθα δὲ αὐτὸ μὴ μειρακιῶδες , ἀλλʼ ἀφιλοτιμότερον τοῦ φιλοσοφίᾳ προσήκοντος · ἐπεὶ γὰρ τοῦ Ἀπολλωνίου θαμὰ ἤκουε βουλομένου σοφίαν Ἰνδικὴν ἀντικρῖναι Αἰγυπτίᾳ , πέμπει παρὰ τοὺς Γυμνοὺς Θρασύβουλον τὸν ἐκ Ναυκράτιδος ὑπὲρ διαβολῆς τοῦ ἀνδρός , ὁ δὲ ἥκειν μὲν ὑπὲρ ξυνουσίας ἔφη τῆς πρὸς αὐτούς , ἀφίξεσθαι δὲ καὶ τὸν Τυανέα , τουτὶ δὲ ἐκείνοις ἀγῶνα ἔχειν οὐ σμικρόν , φρονεῖν τε γὰρ αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς Ἰνδῶν σοφούς , οὓς ἐν λόγῳ παντὶ αἴρει , μυρίας δὲ ἐλέγξεις ἐπʼ αὐτοὺς συνεσκευάσθαι , ξυγχωρεῖν τε οὔτε ἡλίῳ οὐδὲν οὔτε οὐρανῷ καὶ γῇ , κινεῖν γὰρ καὶ ὀχεῖν αὐτὸς ταῦτα καὶ μετατάττειν οἷ βούλεται .
Lemmas: ἐνταῦθα τις ἀναγράφω Δάμις Εὐφράτης ἔργον , ἡγέομαι δέ αὐτός μή μειρακιώδης , ἀλλά ἀφιλότιμος ὁ φιλοσοφία προσήκω · ἐπεί γάρ ὁ Ἀπολλώνιον θαμά ἀκούω βούλομαι σοφία Ἰνδικός ἀντικρίνω Αἰγύπτιος , πέμπω παρά ὁ Γυμνός Θρασύβουλος ὁ ἐκ Ναύκρατις ὑπέρ διαβολή ὁ ἀνήρ , ὁ δέ ἥκω μέν ὑπέρ συνουσία φημί ὁ πρός αὐτός , ἀφικνέομαι δέ καί ὁ Τυανεύς , οὗτος δέ ἐκεῖνος ἀγών ἔχω οὐ μικρός , φρονέω τε γάρ αὐτός ὑπέρ ὁ Ἰνδός σοφός , ὅς ἐν λόγος πᾶς ἀείρω , μυρίος δέ ἔλεγξις ἐπί αὐτός συσκευάζω , συγχωρέω τε οὔτε ἥλιος οὐδείς οὔτε οὐρανός καί γῆ , κινέω γάρ καί ὀχέω αὐτός οὗτος καί μετατάσσω οἷ βούλομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.8
τοιαῦτα ὁ Ναυκρατίτης ξυνθεὶς ἀπῆλθεν , οἱ δʼ ἀληθῆ ταῦτα ἡγούμενοι τὴν μὲν ξυνουσίαν οὐ παρῃτοῦντο ἥκοντος , ὑπὲρ μεγάλων δὲ σπουδάζειν ἐπλάττοντο καὶ πρὸς ἐκείνοις εἶναι , ἀφίξεσθαι δὲ κἀκείνῳ ἐς λόγους , ἢν σχολὴν ἄγωσι μάθωσί τε , ὅ τι βούλεται καὶ ὅτου ἐρῶν ἧκεν . ἐκέλευε δὲ ὁ παρʼ αὐτῶν ἥκων καὶ καταλύειν αὐτοὺς ἐν τῇ στοᾷ , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ὑπὲρ μὲν στέγης ἔφη μηδὲν διαλέγου , ξυγχωρεῖ γὰρ πᾶσιν ὁ οὐρανὸς ὁ ἐνταῦθα γυμνοῖς ζῆν , διαβάλλων αὐτοὺς ὡς οὐ καρτερίᾳ γυμνούς , ἀλλʼ ἀνάγκῃ , ὅ τι δὲ βούλομαι καὶ ὑπὲρ ὅτου ἥκω τοὺς μὲν οὐ θαυμάζω οὔπω γιγνώσκοντας , Ἰνδοὶ δὲ με οὐκ ἤροντο ταῦτα .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ Ναυκρατίτης συντίθημι ἀπέρχομαι , ὁ δέ ἀληθής οὗτος ἡγέομαι ὁ μέν συνουσία οὐ παραιτέομαι ἥκω , ὑπέρ μέγας δέ σπουδάζω πλήσσω καί πρός ἐκεῖνος εἰμί , ἀφικνέομαι δέ ἐκεῖνος εἰς λόγος , ἐάν σχολή ἄγω μανθάνω τε , ὅς τις βούλομαι καί ὅστις ἐράω ἥκω . κελεύω δέ ὁ παρά αὐτός ἥκω καί καταλύω αὐτός ἐν ὁ στοά , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὑπέρ μέν στέγη φημί μηδείς διαλέγω , συγχωρέω γάρ πᾶς ὁ οὐρανός ὁ ἐνταῦθα γυμνός ζάω , διαβάλλω αὐτός ὡς οὐ καρτερία γυμνός , ἀλλά ἀνάγκη , ὅς τις δέ βούλομαι καί ὑπέρ ὅστις ἥκω ὁ μέν οὐ θαυμάζω οὔπω γιγνώσκω , Ἰνδός δέ ἐγώ οὐ ἔρομαι οὗτος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.14
ἐρῶν δὲ ὁ Νεῖλος τῆς ἀκροάσεως τοῦ ἀνδρὸς καὶ μὴν σὲ ἔφη προσήκει ἄρξαι τοῦ σπουδάσαι , διελθόντα ἡμῖν τήν τε ἀποδημίαν τὴν γενομένην σοι ἐς τὸ Ἰνδῶν ἔθνος τάς τε ἐκεῖ σπουδάς , ἃς ὑπὲρ λαμπρῶν δήπου ἐποιεῖσθε . ἐγὼ δὲ ἔφη ὁ Θεσπεσίων καὶ περὶ τῆς Φραώτου σοφίας ἀκοῦσαι ποθῶ , λέγεσθε γὰρ καὶ τῶν ἐκείνου λόγων ἀγάλματα ἀπὸ Ἰνδῶν ἄγειν . ὁ μὲν δὴ Ἀπολλώνιος ἀρχὴν τοῦ λόγου τὰ ἐν Βαβυλῶνι ποιησάμενος διῄει πάντα , οἱ δὲ ἄσμενοι ἠκροῶντο ὑποκείμενοι τῷ λόγῳ . μεσημβρία δʼ ὡς ἐγένετο , διέλυσαν τὴν σπουδήν , τὸν γὰρ καιρὸν τοῦτον καὶ οἱ Γυμνοὶ πρὸς ἱεροῖς γίγνονται .
Lemmas: ἐράω δέ ὁ Νεῖλος ὁ ἀκρόασις ὁ ἀνήρ καί μήν σύ φημί προσήκω ἄρχω ὁ σπουδάζω , διέρχομαι ἐγώ ὁ τε ἀποδημία ὁ γίγνομαι σύ εἰς ὁ Ἰνδός ἔθνος ὁ τε ἐκεῖ σπουδή , ὅς ὑπέρ λαμπρός δήπου ποιέω . ἐγώ δέ φημί ὁ Θεσπέσιος καί περί ὁ Φραώτης σοφία ἀκούω ποθέω , λέγω γάρ καί ὁ ἐκεῖνος λόγος ἄγαλμα ἀπό Ἰνδός ἄγω . ὁ μέν δή Ἀπολλώνιος ἀρχή ὁ λόγος ὁ ἐν Βαβυλών ποιέω διέρχομαι πᾶς , ὁ δέ ἄσμενος ἀκροάομαι ὑπόκειμαι ὁ λόγος . μεσημβρία δέ ὡς γίγνομαι , διαλύω ὁ σπουδή , ὁ γάρ καιρός οὗτος καί ὁ Γυμνός πρός ἱερός γίγνομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.15
δειπνοῦντι δὲ τῷ Ἀπολλωνίῳ καὶ τοῖς ἀμφʼ αὐτὸν ὁ Νεῖλος ἐφίσταται λαχάνοις ἅμα καὶ ἄρτοις καὶ τραγήμασι , τὰ μὲν αὐτὸς φέρων , τὰ δὲ ἕτεροι , καὶ μάλα ἀστείως οἱ σοφοὶ ἔφη ξένια πέμπουσιν ὑμῖν τε κἀμοὶ ταῦτα , κἀγὼ γὰρ ξυσσιτήσω ὑμῖν οὐκ ἄκλητος , ὥς φασιν , ἀλλʼ ἐμαυτὸν καλῶν . ἡδὺ εἶπεν ὁ Ἀπολλώνιος ἀπάγεις , ὦ νεανία , ξένιον , σεαυτόν τε καὶ τὸ σεαυτοῦ ἦθος , ὃς ἀδόλως μὲν φιλοσοφοῦντι ἔοικας , ἀσπαζομένῳ δὲ τὰ Ἰνδῶν τε καὶ Πυθαγόρου . κατακλίνου δὴ ἐνταῦθα καὶ ξυσσίτει . κατάκειμαι , ἔφη σιτία δὲ οὐκ ἔσται σοι τοσαῦτα , ὡς ἐμπλῆσαί με . ἔοικας εἶπεν εὔσιτος εἶναι καὶ δεινὸς φαγεῖν . δεινότατος μὲν οὖν , ἔφη ὃς γὰρ τοσαύτην καὶ οὕτω λαμπρὰν δαῖτά σου παραθέντος οὔπω ἐμπέπλησμαι , διαλιπὼν δὲ ὀλίγον πάλιν ἐπισιτιούμενος ἥκω , τί φήσεις ἀλλʼ ἢ ἀκόρεστόν τε εἶναί με καὶ δεινῶς γάστριν ; ἐμπίπλασο , εἶπεν ἀφορμαὶ δʼ , ὁπόσαι λόγων , τὰς μὲν αὐτὸς παραδίδου , τὰς δὲ ἐγὼ δώσω .
Lemmas: δειπνέω δέ ὁ Ἀπολλώνιον καί ὁ ἀμφί αὐτός ὁ Νεῖλος ἐφίστημι λάχανον ἅμα καί ἄρτος καί τράγημα , ὁ μέν αὐτός φέρω , ὁ δέ ἕτερος , καί μάλα ἀστεῖος ὁ σοφός φημί ξένιος πέμπω σύ τε ἐγώ οὗτος , ἐγώ γάρ συσσιτέω σύ οὐ ἄκλητος , ὡς φημί , ἀλλά ἐμαυτοῦ καλέω . ἡδύς λέγω ὁ Ἀπολλώνιος ἀπάγω , ὦ νεανίας , ξένιος , σεαυτοῦ τε καί ὁ σεαυτοῦ ἦθος , ὅς ἄδολος μέν φιλοσοφέω ἔοικα , ἀσπάζομαι δέ ὁ Ἰνδός τε καί Πυθαγόρας . κατακλίνω δή ἐνταῦθα καί συσσιτέω . κατάκειμαι , φημί σιτίον δέ οὐ εἰμί σύ τοσοῦτος , ὡς ἐμπίμπλημι ἐγώ . ἔοικα λέγω εὔσιτος εἰμί καί δεινός ἐσθίω . δεινός μέν οὖν , φημί ὅς γάρ τοσοῦτος καί οὕτως λαμπρός δαίς σύ παρατίθημι οὔπω ἐμπίμπλημι , διαλείπω δέ ὀλίγος πάλιν ἐπισιτίζομαι ἥκω , τίς φημί ἀλλά ἤ ἀκόρεστος τε εἰμί ἐγώ καί δεινός γάστρις ; ἐμπίμπλημι , λέγω ἀφορμή δέ , ὁπόσος λόγος , ὁ μέν αὐτός παραδίδημι , ὁ δέ ἐγώ δίδωμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.17
τοιαῦτα εἴραντος τοῦ Νείλου καὶ οὕτω νεανικὰ ὑπολαβὼν ὁ Ἀπολλώνιος ὑπὲρ μισθοῦ δὲ εἶπεν οὐ διαλέξῃ μοι πρότερον σοφίας γε ἐρῶν τῆς ἐμῆς ; διαλεγώμεθα ἦ δʼ ὁ Νεῖλος καὶ ὅ τι βούλει , αἴτει . αἰτῶ σε , εἶπεν ἃ μὲν αὐτὸς εἵλου , ᾑρῆσθαι , τοὺς δὲ Γυμνοὺς μὴ ἐνοχλεῖν ξυμβουλεύοντα ἃ μὴ πείσεις . πείσομαι ἔφη καὶ ὁμολογείσθω ὁ μισθός . ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐσπούδασαν , ἐρομένου δʼ αὐτὸν μετὰ ταῦτα τοῦ Νείλου , πόσου χρόνου διατρίψοι περὶ τοὺς Γυμνούς , ὁπόσου ἔφη χρόνου ἀξία ἡ τῶνδε σοφία τῷ ξυνεσομένῳ σφίσιν , εἶτα ἐπὶ Καταδούπων τὴν ὁδὸν ποιησόμεθα τῶν πηγῶν ἕνεκα , χαρίεν γὰρ τὸ μὴ μόνον ἰδεῖν τὰς τοῦ Νείλου ἀρχάς , ἀλλὰ καὶ κελαδοῦντος αὐτοῦ ἀκοῦσαι .
Lemmas: τοιοῦτος εἴρω ὁ Νεῖλος καί οὕτως νεανικός ὑπολαμβάνω ὁ Ἀπολλώνιος ὑπέρ μισθός δέ λέγω οὐ διαλέγω ἐγώ πρότερος σοφία γε ἐράω ὁ ἐμός ; διαλέγω ἠμί δέ ὁ Νεῖλος καί ὅς τις βούλομαι , αἰτέω . αἰτέω σύ , λέγω ὅς μέν αὐτός αἱρέω , αἱρέω , ὁ δέ Γυμνός μή ἐνοχλέω συμβουλεύω ὅς μή πείθω . πείθω φημί καί ὁμολογέω ὁ μισθός . οὗτος μέν δή οὕτως σπουδάζω , ἔρομαι δέ αὐτός μετά οὗτος ὁ Νεῖλος , πόσος χρόνος διατρίβω περί ὁ Γυμνός , ὁπόσος φημί χρόνος ἄξιος ὁ ὅδε σοφία ὁ σύνειμι σφεῖς , εἶτα ἐπί Κατάδουποι ὁ ὁδός ποιέω ὁ πηγή ἕνεκα , χαρίεις γάρ ὁ μή μόνος ὁράω ὁ ὁ Νεῖλος ἀρχή , ἀλλά καί κελαδέω αὐτός ἀκούω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.18
ὧδε διαλεχθέντες καί τινων Ἰνδικῶν μνημονεύσαντες ἐκάθευδον ἐν τῇ πόᾳ , ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ προσευξάμενοι τὰ εἰωθότα εἵποντο τῷ Νείλῳ παρὰ τὸν Θεσπεσίωνα αὐτοὺς ἄγοντι · προσειπόντες οὖν ἀλλήλους καὶ ξυνιζήσαντες ἐν τῷ ἄλσει διαλέξεως ἥπτοντο , ἦρχε δʼ αὐτῆς ὁ Ἀπολλώνιος · ὡς μὲν γὰρ πολλοῦ ἔφη ἄξιον τὸ μὴ κρύπτειν σοφίαν , δηλοῦσιν οἱ χθὲς λόγοι · διδαξαμένων γάρ με Ἰνδῶν , ὁπόσα τῆς ἐκείνων σοφίας ᾤμην προσήκειν ἐμοί , μέμνημαί τε τῶν ἐμαυτοῦ διδασκάλων καὶ περίειμι διδάσκων , ἃ ἐκείνων ἤκουσα , καὶ ὑμῖν δʼ ἂν ἐν κέρδει γενοίμην , εἴ με καὶ τὴν ὑμετέραν σοφίαν εἰδότα πέμποιτε , οὐ γὰρ ἂν παυσαίμην Ἕλλησί τε διιὼν τὰ ὑμέτερα καὶ Ἰνδοῖς γράφων .
Lemmas: ὧδε διαλέγω καί τις Ἰνδικός μνημονεύω καθεύδω ἐν ὁ πόα , ἅμα δέ ὁ ἡμέρα προσεύχομαι ὁ εἴωθα ἕπομαι ὁ Νεῖλος παρά ὁ Θεσπεσίων αὐτός ἄγω · προσλέγω οὖν ἀλλήλων καί συνιζέω ἐν ὁ ἄλσος διάλεξις ἅπτω , ἄρχω δέ αὐτός ὁ Ἀπολλώνιος · ὡς μέν γάρ πολύς φημί ἄξιος ὁ μή κρύπτω σοφία , δηλόω ὁ χθές λόγος · διδάσκω γάρ ἐγώ Ἰνδός , ὁπόσος ὁ ἐκεῖνος σοφία οἴομαι προσήκω ἐγώ , μιμνῄσκω τε ὁ ἐμαυτοῦ διδάσκαλος καί περίειμι διδάσκω , ὅς ἐκεῖνος ἀκούω , καί σύ δέ ἄν ἐν κέρδος γίγνομαι , εἰ ἐγώ καί ὁ ὑμέτερος σοφία οἶδα πέμπω , οὐ γάρ ἄν παύω Ἕλλην τε δίειμι ὁ ὑμέτερος καί Ἰνδός γράφω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.22
τοσαῦτα ὁ Δάμις διαλεχθῆναί φησιν αὐτοὺς ὑπὲρ ἀνδρὸς δικαίου , καὶ τὸν Ἀπολλώνιον ξυμφῆσαι τῷ λόγῳ , τοῖς γὰρ ὑγιῶς λεγομένοις ξυμβαίνειν . φιλοσοφήσαντες δὲ καὶ περὶ ψυχῆς , ὡς ἀθάνατος εἴη , καὶ περὶ φύσεως παραπλήσια ταῖς Πλάτωνος δόξαις , περί τε τῶν παρʼ Ἕλλησι νόμων πλείω διαλεχθέντες ἐμοὶ εἶπεν ὁ Ἀπολλώνιος ἡ δεῦρο ὁδὸς ὑμῶν τε ἕωεκα καὶ τῶν τοῦ Νείλου πηγῶν ἐγένετο , ἃς μέχρι μὲν Αἰγύπτου προελθόντι ξυγγνώμη ἀγνοῆσαι , προχωρήσαντι δὲ ἐπʼ Αἰθιοπίαν , ὃν ἐγὼ τρόπον , κἂν ὄνειδος φέροι τὸ παρελθεῖν αὐτὰς καὶ μὴ ἀρύσασθαί τινας αὐτῶν λόγους . ἴθι χαίρων ἔφη καὶ ὅ τι σοι φίλον , εὔχου ταῖς πηγαῖς , θεῖαι γάρ . ἡγεμόνα δὲ οἶμαι ποιήσῃ τὸν πάλαι Ναυκρατίτην , νῦν δὲ Μεμφίτην , Τιμασίωνα , τῶν τε γὰρ πηγῶν ἐθὰς οὗτος καὶ οὕτω τι καθαρός , ὡς μὴ δεῖσθαι τοῦ ῥαίνεσθαι . σοὶ δέ , ὦ Νεῖλε , βουλόμεθα ἐφʼ ἑαυτῶν διαλεχθῆναί τι . ὁ μὲν δὴ νοῦς τῶν λόγων οὐκ ἀφανὴς ἦν τῷ Ἀπολλωνίῳ , ξυνίει γὰρ αὐτῶν δυσχερῶς διακειμένων , ἐπειδὴ ἤρα αὐτοῦ ὁ Νεῖλος , ἐξιστάμενος δὲ αὐτοῖς τῆς διαλέξεως ἀπῄει συσκευασόμενος , ὡς ἐξελῶν ἅμα τῇ ἕῳ , μετʼ οὐ πολὺ δὲ ἥκων ὁ Νεῖλος , ἀπήγγειλε μὲν οὐδὲν ὧν ἤκουσεν , ἐφʼ ἑαυτοῦ δὲ θαμὰ ἐγέλα · ἠρώτα δʼ οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ γέλωτος , ἀλλʼ ἐφείδοντο τοῦ ἀπορρήτου .
Lemmas: τοσοῦτος ὁ Δάμις διαλέγω φημί αὐτός ὑπέρ ἀνήρ δίκαιος , καί ὁ Ἀπολλώνιον σύμφημι ὁ λόγος , ὁ γάρ ὑγιής λέγω συμβαίνω . φιλοσοφέω δέ καί περί ψυχή , ὡς ἀθάνατος εἰμί , καί περί φύσις παραπλήσιος ὁ Πλάτων δόξα , περί τε ὁ παρά Ἕλλην νόμος πολύς διαλέγω ἐγώ λέγω ὁ Ἀπολλώνιος ὁ δεῦρο ὁδός σύ τε ἵημι καί ὁ ὁ Νεῖλος πηγή γίγνομαι , ὅς μέχρι μέν Αἴγυπτος προέρχομαι συγγνώμη ἀγνοέω , προχωρέω δέ ἐπί Αἰθιοπία , ὅς ἐγώ τρόπος , ἄν ὄνειδος φέρω ὁ παρέρχομαι αὐτός καί μή ἀρύω τις αὐτός λόγος . ἔρχομαι χαίρω φημί καί ὅς τις σύ φίλος , εὔχομαι ὁ πηγή , θεῖος γάρ . ἡγεμών δέ οἴομαι ποιέω ὁ πάλαι Ναυκρατίτης , νῦν δέ Μεμφίτης , Τιμασίων , ὁ τε γάρ πηγή ἐθάς οὗτος καί οὕτως τις καθαρός , ὡς μή δέω ὁ ῥαίνω . σύ δέ , ὦ Νεῖλος , βούλομαι ἐπί ἑαυτοῦ διαλέγω τις . ὁ μέν δή νόος ὁ λόγος οὐ ἀφανής εἰμί ὁ Ἀπολλώνιον , συνίημι γάρ αὐτός δυσχερής διάκειμαι , ἐπειδή ἐράω αὐτός ὁ Νεῖλος , ἐξίστημι δέ αὐτός ὁ διάλεξις ἀπέρχομαι συσκευάζω , ὡς ἐξελαύνω ἅμα ὁ ἠώς , μετά οὐ πολύς δέ ἥκω ὁ Νεῖλος , ἀπαγγέλλω μέν οὐδείς ὅς ἀκούω , ἐπί ἑαυτοῦ δέ θαμά γελάω · ἐρωτάω δέ οὐδείς ὑπέρ ὁ γέλως , ἀλλά φείδομαι ὁ ἀπόρρητος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.23
τότε μὲν δὴ δειπνήσαντες καὶ διαλεχθέντες οὐχ ὑπὲρ μεγάλων αὐτοῦ ἐκοιμήθησαν , ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ τοὺς Γυμνοὺς προσειπόντες ἐπορεύοντο τὴν ἐς τὰ ὄρη τείνουσαν ἀριστεροὶ τοῦ Νείλου , τάδε ὁρῶντες λόγου ἄξια · οἱ Κατάδουποι γεώδη ὄρη καὶ παραπλήσια τῷ Λυδῶν Τμώλῳ , κατάρρους δὲ ἀπʼ αὐτῶν φέρεται Νεῖλος , ἣν ἐπισπᾶται γῆν ποιῶν Αἴγυπτον . ἡ δὲ ἠχὼ τοῦ ῥεύματος καταρρηγνυμένου τῶν ὀρῶν καὶ ψόφῳ ἅμα ἐς τὸν Νεῖλον ἐκπίπτοντος χαλεπὴ δοκεῖ καὶ οὐκ ἀνεκτὴ ἀκοῦσαι , καὶ πολλοὶ τῶν πρόσω τοῦ μετρίου προελθόντες ἀνέζευξαν ἀποβαλόντες τὸ ἀκούειν .
Lemmas: τότε μέν δή δειπνέω καί διαλέγω οὐ ὑπέρ μέγας αὐτός κοιμάω , ἅμα δέ ὁ ἡμέρα ὁ Γυμνός προσλέγω πορεύω ὁ εἰς ὁ ὄρος τείνω ἀριστερός ὁ Νεῖλος , ὅδε ὁράω λόγος ἄξιος · ὁ Κατάδουποι γεώδης ὄρος καί παραπλήσιος ὁ Λυδός Τμῶλος , κατάρροος δέ ἀπό αὐτός φέρω Νεῖλος , ὅς ἐπισπάω γῆ ποιέω Αἴγυπτος . ὁ δέ ἠχώ ὁ ῥεῦμα καταρρήγνυμι ὁ ὄρος καί ψόφος ἅμα εἰς ὁ Νεῖλος ἐκπίπτω χαλεπός δοκέω καί οὐ ἀνεκτός ἀκούω , καί πολύς ὁ πρόσω ὁ μέτριος προέρχομαι ἀναζεύγνυμι ἀποβάλλω ὁ ἀκούω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.24
προϊόντι δὲ τῷ Ἀπολλωνίῳ καὶ τοῖς ἀμφʼ αὐτὸν μαστοὶ ὀρῶν ἐφαίνοντο παρεχόμενοι δένδρα , ὧν Αἰθίοπες τὰ φύλλα καὶ τὸν φλοιὸν καὶ τὸ δάκρυον καρπὸν ἡγοῦνται , ἑώρων δὲ καὶ λέοντας ἀγχοῦ τῆς ὁδοῦ καὶ παρδάλεις καὶ τοιαῦτα θηρία ἕτερα , καὶ ἐπῄει οὐδὲν αὐτοῖς , ἀλλʼ ἀπεπήδα σφῶν , ὥσπερ ἐκπεπληγμένα τοὺς ἀνθρώπους , ἔλαφοι δὲ καὶ δορκάδες καὶ στρουθοὶ καὶ ὄνοι πολλὰ μὲν καὶ ταῦτα ἑωρᾶτο , πλεῖστα δὲ οἱ βόαγροί τε καὶ οἱ βούτραγοι · ξύγκειται δὲ τὰ θηρία ταῦτα τὸ μὲν ἐλάφου τε καὶ ταύρου , τὸ δὲ ἀφʼ ὧνπερ τὴν ἐπωνυμίαν ᾕρηκε . καὶ ὀστοῖς δὲ τούτων ἐνετύγχανον καὶ ἡμιβρώτοις σώμασιν , οἱ γὰρ λέοντες , ἐπειδὰν θερμῆς τῆς θήρας ἐμφορηθῶσιν , ἀτιμάζουσιν αὐτῆς τὰ περιττά , πιστεύοντες , οἶμαι , τῷ καὶ αὖθις θηράσειν .
Lemmas: προέρχομαι δέ ὁ Ἀπολλώνιον καί ὁ ἀμφί αὐτός μαστός ὄρος φαίνω παρέχω δένδρον , ὅς Αἰθίοψ ὁ φύλλον καί ὁ φλοιός καί ὁ δάκρυον καρπός ἡγέομαι , ὁράω δέ καί λέων ἀγχοῦ ὁ ὁδός καί πάρδαλις καί τοιοῦτος θηρίον ἕτερος , καί ἐπέρχομαι οὐδείς αὐτός , ἀλλά ἀποπηδάω σφεῖς , ὥσπερ ἐκπλήσσω ὁ ἄνθρωπος , ἔλαφος δέ καί δορκάς καί στρουθός καί ὄνος πολύς μέν καί οὗτος ὁράω , πολύς δέ ὁ βόαγρος τε καί ὁ βούτραγος · σύγκειμαι δέ ὁ θηρίον οὗτος ὁ μέν ἔλαφος τε καί ταῦρος , ὁ δέ ἀπό ὅς ὁ ἐπωνυμία αἱρέω . καί ὀστέον δέ οὗτος ἐντυγχάνω καί ἡμίβρωτος σῶμα , ὁ γάρ λέων , ἐπειδάν θερμός ὁ θήρα ἐμφορέω , ἀτιμάζω αὐτός ὁ περισσός , πιστεύω , οἴομαι , ὁ καί αὖθις θηράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.25
ἐνταῦθα νομάδες οἰκοῦσιν Αἰθίοπες ἐφʼ ἁμαξῶν πεπολισμένοι , καὶ πλησίον τούτων οἱ τοὺς ἐλέφαντας θηρῶντες , κατακόπτοντες δὲ αὐτοὺς ποιοῦνται ἀγοράν , ὅθεν ἐπώνυμοί εἰσι τῆς τῶν ἐλεφάντων πράσεως . Νασαμῶνες δὲ καὶ Ἀνδροφάγοι καὶ Πυγμαῖοι καὶ Σκιάποδες ἔθνη μὲν Αἰθιόπων καὶ οἵδε , καθήκουσι δὲ ἐς τὸν Αἰθίοπα Ὠκεανόν , ὃν μόνον ἐσπλέουσιν οἱ ἀπενεχθέντες ἄκοντες .
Lemmas: ἐνταῦθα νομάς οἰκέω Αἰθίοψ ἐπί ἄμαξα πολίζω , καί πλησίον οὗτος ὁ ὁ ἐλέφας θηράω , κατακόπτω δέ αὐτός ποιέω ἀγορά , ὅθεν ἐπώνυμος εἰμί ὁ ὁ ἐλέφας πρᾶσις . Νασαμῶνες δέ καί Ἀνδροφάγος καί Πυγμαῖοι καί Σκιάποδες ἔθνος μέν Αἰθίοψ καί ὅδε , καθήκω δέ εἰς ὁ Αἰθίοψ Ὠκεανός , ὅς μόνος εἰσπλέω ὁ ἀποφέρω ἄκων .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.28
καταβάντι δὲ αὐτῷ ἐξ Αἰθιοπίας ἡ μὲν πρὸς τὸν Εὐφράτην διαφορὰ τότε μάλιστα ἐπέδωκε ἐκ τῶν ὁσημέραι διαλέξεων , ἐπέτρεπε δὲ αὐτὰς Μενίππῳ τε καὶ Νείλῳ , σμικρὰ ἐπιτιμῶν αὐτὸς τῷ Εὐφράτῃ , τοῦ δὲ Νείλου σφόδρα ἐπεμελεῖτο .
Lemmas: καταβαίνω δέ αὐτός ἐκ Αἰθιοπία ὁ μέν πρός ὁ Εὐφράτης διαφορά τότε μάλα ἐπιδίδωμι ἐκ ὁ ὁσημέραι διάλεξις , ἐπιτρέπω δέ αὐτός Μένιππος τε καί Νεῖλος , μικρός ἐπιτιμάω αὐτός ὁ Εὐφράτης , ὁ δέ Νεῖλος σφόδρα ἐπιμελέομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.29
ἐπεὶ δὲ Τίτος ᾑρήκει τὰ Σόλυμα καὶ νεκρῶν πλέα ἦν πάντα τὰ ὅμορά τε ἔθνη ἐστεφάνουν αὐτόν , ὁ δὲ οὐκ ἠξίου ἑαυτὸν τούτου , μὴ γὰρ αὐτὸς ταῦτα εἰργάσθαι , θεῷ δὲ ὀργὴν φήναντι ἐπιδεδωκέναι τὰς ἑαυτοῦ χεῖρας , ἐπῄνει ὁ Ἀπολλώνιος ταῦτα , γνώμη τε γὰρ περὶ τὸν ἄνδρα ἐφαίνετο καὶ ξύνεσις ἀνθρωπείων τε καὶ θείων , καὶ σωφροσύνης μεστὸν τὸ μὴ στεφανοῦσθαι ἐφʼ αἵματι . ξυντάττει δὴ πρὸς αὐτὸν ἐπιστολήν , ἧς διάκονον ποιεῖται τὸν Δάμιν , καὶ ἐπιστέλλει ὧδε · Ἀπολλώνιος Τίτῳ στρατηγῷ Ῥωμαίων χαίρειν . μὴ βουληθέντι σοι ἐπʼ αἰχμῇ κηρύττεσθαι , μηδʼ ἐπὶ δηίῳ αἵματι δίδωμι ἐγὼ τὸν σωφροσύνης στέφανον , ἐπειδὴ ἐφʼ οἷς δεῖ στεφανοῦσθαι , γιγνώσκεις . ἔρρωσο . ὑπερησθεὶς δὲ ὁ Τίτος τῇ ἐπιστολῇ καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ ἔφη χάριν οἶδά σοι καὶ ὑπὲρ τοῦ πατρός , καὶ μεμνήσομαι τούτων , ἐγὼ μὲν γὰρ Σόλυμα ᾕρηκα , σὺ δὲ ἐμέ .
Lemmas: ἐπεί δέ Τίτος αἱρέω ὁ Σόλυμα καί νεκρός πλέως εἰμί πᾶς ὁ ὅμορος τε ἔθνος στεφανόω αὐτός , ὁ δέ οὐ ἀξιόω ἑαυτοῦ οὗτος , μή γάρ αὐτός οὗτος ἐργάζομαι , θεός δέ ὀργή φαίνω ἐπιδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ χείρ , ἐπαινέω ὁ Ἀπολλώνιος οὗτος , γνώμη τε γάρ περί ὁ ἀνήρ φαίνω καί σύνεσις ἀνθρώπειος τε καί θεῖος , καί σωφροσύνη μεστός ὁ μή στεφανόω ἐπί αἷμα . συντάσσω δή πρός αὐτός ἐπιστολή , ὅς διάκονος ποιέω ὁ Δάμις , καί ἐπιστέλλω ὧδε · Ἀπολλώνιος Τίτος στρατηγός Ῥωμαῖος χαίρω . μή βούλομαι σύ ἐπί αἰχμή κηρύσσω , μηδέ ἐπί δάϊος αἷμα δίδωμι ἐγώ ὁ σωφροσύνη στέφανος , ἐπειδή ἐπί ὅς δέω στεφανόω , γιγνώσκω . ῥώννυμι . ὑπερήδομαι δέ ὁ Τίτος ὁ ἐπιστολή καί ὑπέρ ἐμαυτοῦ φημί χάρις οἶδα σύ καί ὑπέρ ὁ πατήρ , καί μιμνῄσκω οὗτος , ἐγώ μέν γάρ Σόλυμα αἱρέω , σύ δέ ἐγώ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.30
ἀναρρηθεὶς δὲ αὐτοκράτωρ ἐν τῇ Ῥώμῃ καὶ ἀριστείων στείων ἀξιωθεὶς τούτων ἀπῄει μὲν ἰσομοιρήσων τῆς ἀρχῆς τῷ πατρί , τὸν δὲ Ἀπολλώνιον ἐνθυμηθείς , ὡς πολλοῦ ἄξιος αὑτῷ ἔσται κἂν πρὸς βραχὺ ξυγγενόμενος , ἐδεῖτο αὐτοῦ ἐς Ταρσοὺς ἥκειν , καὶ περιβαλὼν ἐλθόντα πάντα μοι ὁ πατὴρ ἔφη ἐπέστειλεν , ὧν ξύμβουλον ἐποιεῖτό σε , καὶ ἰδοὺ ἡ ἐπιστολή , ὡς εὐεργέτης τε αὐτοῦ ἐν αὐτῇ γέγραψαι καὶ πᾶν ὅ τι ἐσμέν , ἐγὼ δὲ ἔτη μὲν τριάκοντα ταυτὶ γέγονα , ἀξιούμενος δὲ ὧν ὁ πατὴρ ἑξηκοντούτης ὢν καὶ καλούμενος ἐς τὸ ἄρχειν πρὶν οὐκ οἶδʼ εἰ ἀρχθῆναι εἰδέναι , δέδια μὴ μειζόνων , ἢ ἐμὲ χρή , ἅπτωμαι . ἐπιψηλαφήσας δὲ αὐτοῦ τὸν αὐχένα ὁ Ἀπολλώνιος , καὶ γὰρ δὴ ἔρρωτο αὐτὸν ἴσα τοῖς ἀσκοῦσι τὸ σῶμα , καὶ τίς εἶπε βιάσεται ταῦρον αὐχένα οὕτω κρατερὸν ὑποσχεῖν ζυγῷ ; ὁ ἐκ νέου ἔφη , μοσχεύσας με , τὸν πατέρα τὸν ἑαυτοῦ λέγων ὁ Τίτος καὶ τὸ ὑπʼ ἐκείνου ἂν μόνου ἀρχθῆναι , ὃς ἐκ παιδὸς αὐτὸν τῇ ἑαυτοῦ ἀκροάσει ξυνείθιζε . χαίρω εἶπεν ὁ Ἀπολλώνιος πρῶτον μὲν παρεσκευασμένον σε ὁρῶν ἕπεσθαι τῷ πατρί , ὑφʼ οὗ χαίρουσιν ἀρχόμενοι καὶ οἱ μὴ φύσει παῖδες , θεραπεύσοντά τε τὰς ἐκείνου θύρας , ᾧ ξυνθεραπευθήσῃ . νεότητος δὲ γήρᾳ ἅμα ἐς τὸ ἄρχειν ἰούσης τίς μὲν λύρα , τίς δὲ αὐλὸς ἡδεῖαν ὧδε ἁρμονίαν καὶ ξυγκεκραμένην ᾅσεται ; πρεσβύτερα γὰρ ξυμβήσεται νέοις , ἐξ ὧν καὶ γῆρας ἰσχύσει καὶ νεότης οὐκ ἀτακτήσει .
Lemmas: ἀναιρέω δέ αὐτοκράτωρ ἐν ὁ Ῥώμη καί ἀριστεῖα στείων ἀξιόω οὗτος ἀπέρχομαι μέν ἰσομοιρέω ὁ ἀρχή ὁ πατήρ , ὁ δέ Ἀπολλώνιον ἐνθυμέομαι , ὡς πολύς ἄξιος ἑαυτοῦ εἰμί ἐάν πρός βραχύς συγγίγνομαι , δέω αὐτός εἰς Ταρσός ἥκω , καί περιβάλλω ἔρχομαι πᾶς ἐγώ ὁ πατήρ φημί ἐπιστέλλω , ὅς σύμβουλος ποιέω σύ , καί ἰδού ὁ ἐπιστολή , ὡς εὐεργέτης τε αὐτός ἐν αὐτός γράφω καί πᾶς ὅς τις εἰμί , ἐγώ δέ ἔτος μέν τριάκοντα οὗτος γίγνομαι , ἀξιόω δέ ὅς ὁ πατήρ ἑξηκοντούτης εἰμί καί καλέω εἰς ὁ ἄρχω πρίν οὐ οἶδα εἰ ἄρχω οἶδα , δείδω μή μέγας , ἤ ἐγώ χρή , ἅπτω . ἐπιψηλαφάω δέ αὐτός ὁ αὐχήν ὁ Ἀπολλώνιος , καί γάρ δή ῥώννυμι αὐτός ἴσος ὁ ἀσκέω ὁ σῶμα , καί τίς λέγω βιάζομαι ταῦρος αὐχήν οὕτως κρατερός ὑπέχω ζυγόν ; ὁ ἐκ νέος φημί , μοσχεύω ἐγώ , ὁ πατήρ ὁ ἑαυτοῦ λέγω ὁ Τίτος καί ὁ ὑπό ἐκεῖνος ἄν μόνος ἄρχω , ὅς ἐκ παῖς αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ἀκρόασις συνεθίζω . χαίρω λέγω ὁ Ἀπολλώνιος πρῶτος μέν παρασκευάζω σύ ὁράω ἕπομαι ὁ πατήρ , ὑπό ὅς χαίρω ἄρχω καί ὁ μή φύσις παῖς , θεραπεύω τε ὁ ἐκεῖνος θύρα , ὅς συνθεραπεύω . νεότης δέ γῆρας ἅμα εἰς ὁ ἄρχω ἔρχομαι τίς μέν λύρα , τίς δέ αὐλός ἡδύς ὧδε ἁρμονία καί συγκεράννυμι ἀείδω ; πρέσβυς γάρ συμβαίνω νέος , ἐκ ὅς καί γῆρας ἰσχύω καί νεότης οὐ ἀτακτέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.31
ἐμοὶ δέ , εἶπεν ὦ Τυανεῦ , περὶ ἀρχῆς καὶ βασιλείας τί ὑποθήσῃ ; ἅ γε ἔφη σεαυτὸν πέπεικας , ὑποκείμενος γὰρ τῷ πατρὶ δῆλά που , ὡς ὁμοιώσῃ αὐτῷ · καὶ τὸν Ἀρχύτου δʼ ἂν εἴποιμι νυνὶ λόγον , γενναῖος γὰρ καὶ μαθεῖν ἄξιος · ἐγένετο ὁ Ἀρχύτας ἀνὴρ Ταραντῖνος τὰ Πυθαγόρου σοφός · οὗτος ὑπὲρ παίδων ἀγωγῆς γράφων ἔστω φησὶν ὁ πατὴρ παράδειγμα ἀρετῆς · τοῖς παισίν , ὡς καὶ τῶν πατέρων ξυντονώτερον βαδιουμένων ἐπὶ τὰς ἀρετάς , ἢν ὁμοιῶνταί σφισιν οἱ παῖδες . ἐγὼ δέ σοι καὶ Δημήτριον ξυστήσω τὸν ἐμαυτοῦ ἑταῖρον , ὃς ξυνέσται σοι ὁπόσα βούλει , διδάσκων , τί δεῖ πράττειν τὸν ἀγαθὸν ʽἄρχοντα.ʼ ʼτίς δέ , ἔφη Ἀπολλώνιε , ἡ σοφία τοῦ ἀνδρὸς τούτου ; παρρησία εἶπε καὶ τὸ ἀληθεύειν ἐκπλήττεσθαί τε ὐπὸ μηδενός , ἐστὶ γὰρ τοῦ Κυνικοῦ κράτους . δυσχερῶς δὲ τοῦ Τίτου τὸν κύνα ἀκούσαντος Ὁμήρῳ μέντοι ἔφη νέος ὢν ὁ Τηλέμαχος καὶ δυοῖν ἐδόκει κυνῶν δεῖσθαι καὶ ξυμπέμπει αὐτοὺς ὀπαδοὺς τῷ μειρακίῳ ἐς τὴν τῶν Ἰθακησίων ἀγορὰν καίτοι ἀλόγους ὄντας , σοὶ δὲ ξυνέσται κύων , ὃς ὑπὲρ σοῦ τε πρὸς ἑτέρους καὶ πρὸς αὐτόν σε , εἴ τι ἁμαρτάνοις , σοφῶς ἅμα καὶ οὐδὲ ἀλόγως ὑλακτήσει . δίδου εἶπε τὸν ὀπαδὸν κύνα , ξυγχωρῶ δὲ αὐτῷ καὶ δακεῖν , εἴ τι με ἀδικοῦντα αἴσθοιτο . γεγράψεται ἔφη πρὸς αὐτὸν ἐπιστολή , φιλοσοφεῖ δὲ ἐπὶ τῆς Ῥώμης . γεγράφθω , εἶπεν ἐβουλόμην δʼ ἂν καὶ πρὸς σὲ ὑπὲρ ἐμοῦ τινα γράφειν , ὡς ἅμα τῆς ἐς τὴν Ῥώμην ὁδοῦ κοινωνὸς ἡμῖν γένοιο . άφίξομαι , ἔφη ὁπότε ἀμφοῖν λῷον .
Lemmas: ἐγώ δέ , λέγω ὦ Τυανεύς , περί ἀρχή καί βασιλεία τίς ὑποτίθημι ; ὅς γε φημί σεαυτοῦ πείθω , ὑπόκειμαι γάρ ὁ πατήρ δῆλος που , ὡς ὁμοιόω αὐτός · καί ὁ Ἀρχύτας δέ ἄν λέγω νυνί λόγος , γενναῖος γάρ καί μανθάνω ἄξιος · γίγνομαι ὁ Ἀρχύτας ἀνήρ Ταραντῖνος ὁ Πυθαγόρας σοφός · οὗτος ὑπέρ παῖς ἀγωγή γράφω εἰμί φημί ὁ πατήρ παράδειγμα ἀρετή · ὁ παῖς , ὡς καί ὁ πατήρ σύντονος βαδίζω ἐπί ὁ ἀρετή , ἐάν ὁμοιόω σφεῖς ὁ παῖς . ἐγώ δέ σύ καί Δημήτριος συνίστημι ὁ ἐμαυτοῦ ἑταῖρος , ὅς σύνειμι σύ ὁπόσος βούλομαι , διδάσκω , τίς δέω πράσσω ὁ ἀγαθός ἄρχων ὅτις δέ , φημί Ἀπολλώνιος , ὁ σοφία ὁ ἀνήρ οὗτος ; παρρησία λέγω καί ὁ ἀληθεύω ἐκπλήσσω τε ὑπό μηδείς , εἰμί γάρ ὁ Κυνικός κράτος . δυσχερής δέ ὁ Τίτος ὁ κύων ἀκούω Ὅμηρος μέντοι φημί νέος εἰμί ὁ Τηλέμαχος καί δύο δοκέω κύων δέω καί συμπέμπω αὐτός ὀπηδός ὁ μειράκιον εἰς ὁ ὁ Ἰθακήσιος ἀγορά καίτοι ἄλογος εἰμί , σύ δέ σύνειμι κύων , ὅς ὑπέρ σύ τε πρός ἕτερος καί πρός αὐτός σύ , εἰ τις ἁμαρτάνω , σοφός ἅμα καί οὐδέ ἄλογος ὑλακτέω . δίδωμι λέγω ὁ ὀπηδός κύων , συγχωρέω δέ αὐτός καί δάκνω , εἰ τις ἐγώ ἀδικέω αἰσθάνομαι . γράφω φημί πρός αὐτός ἐπιστολή , φιλοσοφέω δέ ἐπί ὁ Ῥώμη . γράφω , λέγω βούλομαι δέ ἄν καί πρός σύ ὑπέρ ἐγώ τις γράφω , ὡς ἅμα ὁ εἰς ὁ Ῥώμη ὁδός κοινωνός ἐγώ γίγνομαι . ἀφικνέομαι , φημί ὁπότε ἄμφω λωΐων .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.32
μεταστησάμενος δὲ ὁ Τίτος τοὺς παρόντας αὐτοί εἶπεν ὦ Τυανεῦ , γεγόναμεν , ξυγχωρεῖς γάρ που ἐρωτᾶν ὑπὲρ τῶν ἐμοὶ σπουδαιοτάτων ; ἐρώτα , ἔφη καὶ τοσούτῳ προθυμότερον , ὅσῳ ὑπὲρ μειζόνων . περὶ ψυχῆς εἶπε τῆς ἐμαυτοῦ , καὶ οὓς μάλιστα φυλαττοίμην ἄν , ἔσται μοι ἡ ἐρώτησις , εἰ μὴ δόξω δειλὸς δεδιὼς ἤδη ταῦτα . ἀσφαλὴς μὲν οὖν ἔφη καὶ ἐφεστηκώς , προορᾶν γὰρ τούτου χρὴ μάλιστα . καὶ ἐς τὸν ἥλιον ἀναβλέψας ὤμνυ αὐτόν , ἦ μὴν αὐτὸς μέλλειν ὑπὲρ τούτων πρὸς αὐτὸν λέξειν μηδὲ ἐρωτῶντα , τοὺς γὰρ θεοὺς φῆναί οἱ προειπεῖν αὐτῷ ζῶντος μὲν τοῦ πατρὸς δεδιέναι τοὺς ἐκείνῳ πολεμιωτάτους , ἀποθανόντος δὲ τοὺς ἑαυτῷ οἰκειοτάτους . ἀποθανοῦμαι δὲ εἶπε τίνα τρόπον ; ὅν γε ἔφη Ὀδυσσεὺς λέγεται , φασὶ γὰρ κἀκείνῳ τὸν θάνατον ἐκ θαλάττης ἐλθεῖν . ταῦτα ὁ Δάμις ὧδε ἑρμηνεύει · φυλάττεσθαι μὲν αὐτὸν τὴν αἰχμὴν τῆς τρυγόνος , ᾗ τὸν Ὀδυσσέα βεβλῆσθαί φασι , δυοῖν δὲ ἐτοῖν μετὰ τὸν πατέρα τὴν ἀρχὴν κατασχόντα ὑπὸ τοῦ θαλαττίου λαγὼ ἀποθανεῖν , τὸν δὲ ἰχθὺν τοῦτον παρέχεσθαι χυμοὺς ἀπορρήτους ὑπὲρ πάντα τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ καὶ γῇ ἀνδροφόνα , καὶ Νέρωνα μὲν ἐσποιῆσαι τοῖς ἑαυτοῦ ὄψοις τὸν λαγὼν τοῦτον ἐπὶ τοὺς πολεμιωτάτους , Δομετιανὸν δὲ ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν Τίτον , οὐ τὸ ξὺν ἀδελφῷ ἄρχειν δεινὸν ἡγούμενον , ἀλλὰ τὸ ξὺν πρᾴῳ τε καὶ χρηστῷ . τοιαῦτα διαλεχθέντες ἰδίᾳ περιέβαλον ἀλλήλους ἐν φανερῷ , ἀπιόντα δὲ προσειπὼν νίκα , ὦ βασιλεῦ , ἔφη τοὺς μὲν πολεμίους ὅπλοις , τὸν δὲ πατέρα ἀρεταῖς .
Lemmas: μεθίστημι δέ ὁ Τίτος ὁ πάρειμι αὐτός λέγω ὦ Τυανεύς , γίγνομαι , συγχωρέω γάρ που ἐρωτάω ὑπέρ ὁ ἐγώ σπουδαῖος ; ἐρωτάω , φημί καί τοσοῦτος πρόθυμος , ὅσος ὑπέρ μέγας . περί ψυχή λέγω ὁ ἐμαυτοῦ , καί ὅς μάλα φυλάσσω ἄν , εἰμί ἐγώ ὁ ἐρώτησις , εἰ μή δοκέω δειλός δείδω ἤδη οὗτος . ἀσφαλής μέν οὖν φημί καί ἐφίστημι , προοράω γάρ οὗτος χρή μάλα . καί εἰς ὁ ἥλιος ἀναβλέπω ὄμνυμι αὐτός , ἦ μήν αὐτός μέλλω ὑπέρ οὗτος πρός αὐτός λέγω μηδέ ἐρωτάω , ὁ γάρ θεός φαίνω ἕ προλέγω αὐτός ζάω μέν ὁ πατήρ δείδω ὁ ἐκεῖνος πολέμιος , ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἑαυτοῦ οἰκεῖος . ἀποθνῄσκω δέ λέγω τίς τρόπος ; ὅς γε φημί Ὀδυσσεύς λέγω , φημί γάρ ἐκεῖνος ὁ θάνατος ἐκ θάλασσα ἔρχομαι . οὗτος ὁ Δάμις ὧδε ἑρμηνεύω · φυλάσσω μέν αὐτός ὁ αἰχμή ὁ τρυγών , ὅς ὁ Ὀδυσσεύς βάλλω φημί , δύο δέ ἔτος μετά ὁ πατήρ ὁ ἀρχή κατέχω ὑπό ὁ θαλάσσιος λαγώς ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἰχθῦς οὗτος παρέχω χυμός ἀπόρρητος ὑπέρ πᾶς ὁ ἐν ὁ θάλασσα καί γῆ ἀνδροφόνος , καί Νέρων μέν εἰσποιέω ὁ ἑαυτοῦ ὄψον ὁ λαγώς οὗτος ἐπί ὁ πολέμιος , Δομετιανός δέ ἐπί ὁ ἀδελφός Τίτος , οὐ ὁ σύν ἀδελφός ἄρχω δεινός ἡγέομαι , ἀλλά ὁ σύν πρᾶος τε καί χρηστός . τοιοῦτος διαλέγω ἴδιος περιβάλλω ἀλλήλων ἐν φανερός , ἀπέρχομαι δέ προσλέγω νικάω , ὦ βασιλεύς , φημί ὁ μέν πολέμιος ὅπλον , ὁ δέ πατήρ ἀρετή .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.33
ἡ δὲ πρὸς τὸν Δημήτριον ἐπιστολὴ ὧδε εἶχεν · Ἀπολλώνιος φιλόσοφος Δημητρίῳ κυνὶ χαίρειν . δίδωμί σε βασιλεῖ Τίτῳ διδάσκαλον τοῦ τῆς βασιλείας ἤθους , σὺ δʼ ἀληθεῦσαί τέ μοι πρὸς αὐτὸν δίδου καὶ γίγνου αὐτῷ , πλὴν ὀργῆς , πάντα . ἔρρωσο .
Lemmas: ὁ δέ πρός ὁ Δημήτριος ἐπιστολή ὧδε ἔχω · Ἀπολλώνιος φιλόσοφος Δημήτριος κύων χαίρω . δίδωμι σύ βασιλεύς Τίτος διδάσκαλος ὁ ὁ βασιλεία ἦθος , σύ δέ ἀληθεύω τε ἐγώ πρός αὐτός δίδωμι καί γίγνομαι αὐτός , πλήν ὀργή , πᾶς . ῥώννυμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.34
οἱ δὲ τοὺς Ταρσοὺς οἰκοῦντες τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ἤχθοντο τῷ Ἀπολλωνίῳ διά τε τὰς ἐπιπλήξεις , ἐπειδὴ ξυντόνους αὐτὰς ἐποιεῖτο , διά τε τὸ ἀνειμένοι καὶ τρυφῶντες μηδὲ τὴν τοῦ λόγου ἀνέχεσθαι ῥώμην , τότε δʼ οὕτω τι ἡττήθησαν τοῦ ἀνδρός , ὡς οἰκιστήν τε αὐτὸν ἡγεῖσθαι καὶ στήριγμα τοῦ ἄστεος . ἔθυε μὲν γὰρ δημοσίᾳ ὁ βασιλεύς , ξυνελθοῦσα δὲ ἡ πόλις ἱκέτευεν ὑπὲρ τῶν μεγίστων , ὁ δὲ μεμνήσεσθαι τούτων πρὸς τὸν πατέρα ἔφη καὶ πρεσβεύσειν αὐτὸς ὑπὲρ ὧν δέονται · παρελθὼν δὲ ὁ Ἀπολλώνιος εἰ δὲ ἐνίους ἔφη τούτων ἐλέγξαιμι σοὶ μὲν καὶ πατρὶ τῷ σῷ πολεμίους , πεπρεσβευμένους δὲ ὑπὲρ νεωτέρων ἐς τὰ Σόλυμα , ξυμμάχους δʼ ἀφανεῖς τῶν σοι φανερωτάτων ἐχθρῶν , τί πείσονται ; τί δὲ ἄλλο γε , εἶπεν ἢ ἀπολοῦνται ; εἶτα οὐκ αἰσχρὸν ἔφη τὰς μὲν τιμωρίας αὐτίκα ἀπαιτεῖν , τὰς δὲ εὐεργεσίας ὀψὲ διδόναι , καὶ τὰς μὲν καθʼ ἑαυτὸν ποιεῖσθαι , τὰς δὲ ἐς κοινωνίαν γνώμης ἀνατίθεσθαι ; ὑπερησθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς δίδωμι τὰς δωρεάς , εἶπεν οὐ γάρ μοι ἀχθέσεται ὁ πατὴρ ἀληθείας ἡττωμένῳ καὶ σοῦ .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Ταρσός οἰκέω ὁ μέν ἄλλος χρόνος ἄχθομαι ὁ Ἀπολλώνιον διά τε ὁ ἐπίπληξις , ἐπειδή σύντονος αὐτός ποιέω , διά τε ὁ ἀνίημι καί τρυφάω μηδέ ὁ ὁ λόγος ἀνέχω ῥώμη , τότε δέ οὕτως τις ἡσσάομαι ὁ ἀνήρ , ὡς οἰκιστής τε αὐτός ἡγέομαι καί στήριγμα ὁ ἄστυ . θύω μέν γάρ δημοσίᾳ ὁ βασιλεύς , συνέρχομαι δέ ὁ πόλις ἱκετεύω ὑπέρ ὁ μέγας , ὁ δέ μιμνῄσκω οὗτος πρός ὁ πατήρ φημί καί πρεσβεύω αὐτός ὑπέρ ὅς δέω · παρέρχομαι δέ ὁ Ἀπολλώνιος εἰ δέ ἔνιοι φημί οὗτος ἐλέγχω σύ μέν καί πατήρ ὁ σός πολέμιος , πρεσβεύω δέ ὑπέρ νέος εἰς ὁ Σόλυμα , σύμμαχος δέ ἀφανής ὁ σύ φανερός ἐχθρός , τίς πάσχω ; τίς δέ ἄλλος γε , λέγω ἤ ἀπόλλυμι ; εἶτα οὐ αἰσχρός φημί ὁ μέν τιμωρία αὐτίκα ἀπαιτέω , ὁ δέ εὐεργεσία ὀψέ δίδωμι , καί ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ποιέω , ὁ δέ εἰς κοινωνία γνώμη ἀνατίθημι ; ὑπερήδομαι δέ ὁ βασιλεύς δίδωμι ὁ δωρεά , λέγω οὐ γάρ ἐγώ ἄχθομαι ὁ πατήρ ἀλήθεια ἡσσάομαι καί σύ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.35
τοσαῦτα ἔθνη φασὶν ἐπελθεῖν τὸν Ἀπολλώνιον σπουδάζοντά τε καὶ σπουδαζόμενον . αἱ δὲ ἐφεξῆς ἀποδημίαι πολλαὶ μὲν ἐγένοντο τῷ ἀνδρί , οὐ μὴν τοσαῦταί γε ἔτι , οὐδὲ ἐς ἕτερα ἔθνη πλὴν ἃ ἔγνω , περί τε γὰρ τὴν ἐπὶ θαλάττῃ Αἴγυπτον καταβάντι αὐτῷ ἐξ Αἰθιοπίας διατριβὴ πλείων ἐγένετο , περί τε Φοίνικας καὶ Κίλικας Ἴωνάς τε καὶ Ἀχαιοὺς καὶ Ἰταλοὺς πάλιν οὐδαμοῦ ἐλλείποντι τὸ μὴ οὐχ ὁμοίῳ φαίνεσθαι . χαλεποῦ γὰρ τοῦ γνῶναι ἑαυτὸν δοκοῦντος χαλεπώτερον ἔγωγε ἡγοῦμαι τὸ μεῖναι τὸν σοφὸν ἑαυτῷ ὅμοιον , οὐδὲ γὰρ τοὺς πονηρῶς φύντας ἐς τὸ λῷον μεταστήσει μὴ πρότερον ἐξασκήσας τὸ μὴ αὐτὸς μεθίστασθαι . ὑπὲρ μὲν δὴ τούτων ἐν ἑτέροις λόγοις ἱκανῶς εἴρηκα διδάσκων τοὺς μὴ μαλακῶς αὐτοῖς ὁμιλοῦντας , ὅτι τὸν ἀτεχνῶς ἄνδρα μήτε μεταστήσει τι μήτε δουλώσεται . ὡς δὲ μήτε ἐς λόγων ἴοιμεν μῆκος ἀκριβῶς ἀναδιδάσκοντες τὰ παρʼ ἑκάστοις αὐτῷ φιλοσοφηθέντα μήτʼ αὖ διαπηδῶντες φαινοίμεθα λόγον , ὃν οὐκ ἀπόνως παραδίδομεν τοῖς ἀπείροις τοῦ ἀνδρός , δοκεῖ μοι τὰ σπουδαιότερα ἐπελθεῖν τούτων καὶ ὁπόσα μνήμης ἀξιώσεται . ἡγώμεθα δὲ αὐτὰ παραπλήσια ταῖς τῶν Ἀσκληπιαδῶν ἐπιδημίαις .
Lemmas: τοσοῦτος ἔθνος φημί ἐπέρχομαι ὁ Ἀπολλώνιον σπουδάζω τε καί σπουδάζω . ὁ δέ ἐφεξῆς ἀποδημία πολύς μέν γίγνομαι ὁ ἀνήρ , οὐ μήν τοσοῦτος γε ἔτι , οὐδέ εἰς ἕτερος ἔθνος πλήν ὅς γιγνώσκω , περί τε γάρ ὁ ἐπί θάλασσα Αἴγυπτος καταβαίνω αὐτός ἐκ Αἰθιοπία διατριβή πολύς γίγνομαι , περί τε Φοῖνιξ καί Κίλιξ Ἴων τε καί Ἀχαιός καί Ἰταλός πάλιν οὐδαμοῦ ἐλλείπω ὁ μή οὐ ὅμοιος φαίνω . χαλεπός γάρ ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ δοκέω χαλεπός ἐγώ ἡγέομαι ὁ μένω ὁ σοφός ἑαυτοῦ ὅμοιος , οὐδέ γάρ ὁ πονηρός φύω εἰς ὁ λωΐων μεθίστημι μή πρότερος ἐξασκέω ὁ μή αὐτός μεθίστημι . ὑπέρ μέν δή οὗτος ἐν ἕτερος λόγος ἱκανός λέγω διδάσκω ὁ μή μαλακός αὐτός ὁμιλέω , ὅτι ὁ ἄτεχνος ἀνήρ μήτε μεθίστημι τις μήτε δουλόω . ὡς δέ μήτε εἰς λόγος ἔρχομαι μῆκος ἀκριβής ἀναδιδάσκω ὁ παρά ἕκαστος αὐτός φιλοσοφέω μήτε αὖ διαπηδάω φαίνω λόγος , ὅς οὐ ἄπονος παραδίδωμι ὁ ἄπειρος ὁ ἀνήρ , δοκέω ἐγώ ὁ σπουδαῖος ἐπέρχομαι οὗτος καί ὁπόσος μνήμη ἀξιόω . ἡγέομαι δέ αὐτός παραπλήσιος ὁ ὁ Ἀσκληπιάδης ἐπιδημία .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.37
δυοῖν δὲ λόγοιν ἐν Σάρδεσι λεγομένοιν , τοῦ μέν , ὡς ὁ Πακτωλός ποτε τῷ Κροίσῳ ψῆγμα χρυσοῦ ἄγοι , τοῦ δέ , ὡς πρεσβύτερα τῆς γῆς εἴη τὰ δένδρα , τὸν μὲν πιθανῶς ἔφη πεπιστεῦσθαι , χρυσία γὰρ εἶναί ποτε τῷ Τμώλῳ ψαμμώδη καὶ τοὺς ὄμβρους αὐτὰ φέρειν ἐς τὸν Πακτωλὸν κατασύροντας , χρόνῳ δέ , ὅπερ φιλεῖ τὰ τοιαῦτα , ἐπιλιπεῖν αὐτὰ ἀποκλυσθέντα , τοῦ δʼ ἑτέρου λόγου καταγελάσας ὑμεῖς μὲν ἔφη προγενέστερα τῆς γῆς φατε εἶναι τὰ δένδρα , ἐγὼ δὲ πολὺν οὕτω χρόνον φιλοσοφήσας οὔπω ἔγνων οὐρανοῦ προγενεστέρους ἀστέρας διδάσκων ὅτι μηδʼ ἂν γένοιτό τι τοῦ ἐν ᾧ φύεται μὴ ὄντος .
Lemmas: δύο δέ λόγος ἐν Σάρδεις λέγω , ὁ μέν , ὡς ὁ Πακτωλός ποτέ ὁ Κροῖσος ψῆγμα χρυσός ἄγω , ὁ δέ , ὡς πρέσβυς ὁ γῆ εἰμί ὁ δένδρον , ὁ μέν πιθανός φημί πιστεύω , χρυσίον γάρ εἰμί ποτέ ὁ Τμῶλος ψαμμώδης καί ὁ ὄμβρος αὐτός φέρω εἰς ὁ Πακτωλός κατασύρω , χρόνος δέ , ὅς φιλέω ὁ τοιοῦτος , ἐπιλείπω αὐτός ἀποκλύζω , ὁ δέ ἕτερος λόγος καταγελάω σύ μέν φημί προγενής ὁ γῆ φημί εἰμί ὁ δένδρον , ἐγώ δέ πολύς οὕτως χρόνος φιλοσοφέω οὔπω γιγνώσκω οὐρανός προγενής ἀστήρ διδάσκω ὅτι μηδέ ἄν γίγνομαι τις ὁ ἐν ὅς φύω μή εἰμί .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.38
στασιάζοντος δὲ τὴν Ἀντιόχειαν τοῦ τῆς Συρίας ἄρχοντος καὶ καθιέντος ἐς αὐτοὺς ὑποψίας , ὑφʼ ὧν διειστήκεσαν ἐκκλησιαζομένη πόλις , σεισμοῦ δὲ γενναίου προσπεσόντος , ἔπτηξαν καὶ ὅπερ ἐν διοσημίαις εἴωθεν , ὑπὲρ ἀλλήλων ηὔξαντο . παρελθὼν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ μὲν θεὸς ἔφη διαλλακτὴς ὑμῶν σαφὴς γέγονεν , ὑμεῖς δὲ οὐδʼ ἂν αὖθις στασιάσαιτε , τὰ αὐτὰ φοβούμενοι . καὶ κατέστησεν αὐτοὺς ἐς ἔννοιαν ὧν πείσονται , καὶ ʽὡσʼ ταυτὸ τοῖς ἑτέροις φοβήσονται .
Lemmas: στασιάζω δέ ὁ Ἀντιοχεία ὁ ὁ Συρία ἄρχων καί καθίημι εἰς αὐτός ὑποψία , ὑπό ὅς διίστημι ἐκκλησιάζω πόλις , σεισμός δέ γενναῖος προσπίπτω , πτήσσω καί ὅς ἐν Διοσημία εἴωθα , ὑπέρ ἀλλήλων εὔχομαι . παρέρχομαι οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ μέν θεός φημί διαλλακτής σύ σαφής γίγνομαι , σύ δέ οὐδέ ἄν αὖθις στασιάζω , ὁ αὐτός φοβέω . καί καθίστημι αὐτός εἰς ἔννοια ὅς πάσχω , καί ὁ αὐτός ὁ ἕτερος φοβέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 6.40
κἀκεῖνα ἀξιομνημόνευτα εὗρον τοῦ ἀνδρός · ἐρᾶν τις ἐδόκει τοῦ τῆς Ἀφροδίτης ἕδους , ὃ ἐν Κνίδῳ γυμνὸν ἵδρυται , καὶ τὰ μὲν ἀνετίθει , τὰ δʼ ἀναθήσειν ἔφασκεν ὑπὲρ τοῦ γάμου , Ἀπολλωνίῳ δὲ καὶ ἄλλως μὲν ἄτοπα ἐδόκει ταῦτα , ἐπεὶ δὲ μὴ παρῃτεῖτο ἡ Κνίδος , ἀλλʼ ἐναργεστέραν ἔφασαν τὴν θεὸν δόξειν , εἰ ἐρῷτο , ἔδοξε τῷ ἀνδρὶ καθῆραι τὸ ἱερὸν τῆς ἀνοίας ταύτης , καὶ ἐρομένων τῶν Κνιδίων αὐτόν , εἴ τι βούλοιτο τῶν θυτικῶν ἢ εὐκτικῶν διορθοῦσθαι ὀφθαλμοὺς ἔφη διορθώσομαι , τὰ δὲ τοῦ ἱεροῦ πάτρια ἐχέτω , ὡς ἔχει . καλέσας οὖν τὸν θρυπτόμενον ἤρετο αὐτόν , εἰ θεοὺς νενόμικε , τοῦ δʼ οὕτω νομίζειν θεοὺς φήσαντος , ὡς καὶ ἐρᾶν αὐτῶν , καὶ τῶν γάμων μνημονεύσαντος , οὓς θύσειν ἡγεῖτο , σὲ μὲν ποιηταὶ ἔφη ἐπαίρουσι τοὺς Ἀγχίσας τε καὶ τοὺς Πηλέας θεαῖς ξυζυγῆναι εἰπόντες , ἐγὼ δὲ περὶ τοῦ ἐρᾶν καὶ ἐρᾶσθαι τόδε γιγνώσκω · θεοὶ θεῶν ἄνθρωποι ἀνθρώπων θηρία θηρίων καὶ καθάπαξ ὅμοια ὁμοίων ἐρᾷ ἐπὶ τῷ ἔτυμα καὶ ξυγγενῆ τίκτειν , τὸ δὲ ἑτερογενὲς τῷ μὴ ὁμοίῳ ξυνελθὸν οὔτε ζυγὸς οὔτε ἔρως . εἰ δὲ ἐνεθυμοῦ τὰ Ἰξίονος , οὐδʼ ἂν ἐς ἔννοιαν καθίστασο τοῦ μὴ ὁμοίων ἐρᾶν . ἀλλʼ ἐκεῖνος μὲν τροχῷ εἰκασμένος διʼ οὐρανοῦ κνάμπτεται , σὺ δʼ , εἰ μὴ ἄπει τοῦ ἱεροῦ , ἀπολεῖ ἐν ἁπάσῃ τῇ γῇ οὐδʼ ἀντειπεῖν ἔχων τὸ μὴ οὐ δίκαια τοὺς θεοὺς ἐπὶ σοὶ γνῶναι . ὧδε ἡ παροινία ἐσβέσθη καὶ ἀπῆλθεν ὁ φάσκων ἐρᾶν ὑπὲρ ξυγγνώμης θύσας .
Lemmas: ἐκεῖνος ἀξιομνημόνευτος εὑρίσκω ὁ ἀνήρ · ἐράω τις δοκέω ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἕδος , ὅς ἐν Κνίδος γυμνός ἱδρύω , καί ὁ μέν ἀνατίθημι , ὁ δέ ἀνατίθημι φάσκω ὑπέρ ὁ γάμος , Ἀπολλώνιον δέ καί ἄλλος μέν ἄτοπος δοκέω οὗτος , ἐπεί δέ μή παραιτέομαι ὁ Κνίδος , ἀλλά ἐναργής φημί ὁ θεός δοκέω , εἰ ἐράω , δοκέω ὁ ἀνήρ καθαίρω ὁ ἱερός ὁ ἄνοια οὗτος , καί ἔρομαι ὁ Κνίδιος αὐτός , εἰ τις βούλομαι ὁ θυτικός ἤ εὐκτικός διορθόω ὀφθαλμός φημί διορθόω , ὁ δέ ὁ ἱερόν πάτριος ἔχω , ὡς ἔχω . καλέω οὖν ὁ θρύπτω ἔρομαι αὐτός , εἰ θεός νομίζω , ὁ δέ οὕτως νομίζω θεός φημί , ὡς καί ἐράω αὐτός , καί ὁ γάμος μνημονεύω , ὅς θύω ἡγέομαι , σύ μέν ποιητής φημί ἐπαίρω ὁ Ἀγχίσης τε καί ὁ Πηλεύς θεά συζεύγνυμι λέγω , ἐγώ δέ περί ὁ ἐράω καί ἐράω ὅδε γιγνώσκω · θεός θεός ἄνθρωπος ἄνθρωπος θηρίον θηρίον καί καθάπαξ ὅμοιος ὅμοιος ἐράω ἐπί ὁ ἔτυμος καί συγγενής τίκτω , ὁ δέ ἑτερογενής ὁ μή ὅμοιος συνέρχομαι οὔτε ζυγός οὔτε ἔρως . εἰ δέ ἐνθυμέομαι ὁ Ἰξίων , οὐδέ ἄν εἰς ἔννοια καθίστημι ὁ μή ὅμοιος ἐράω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν τροχός εἰκάζω διά οὐρανός κνάμπτω , σύ δέ , εἰ μή ἀπέρχομαι ὁ ἱερός , ἀπόλλυμι ἐν ἅπας ὁ γῆ οὐδέ ἀντιλέγω ἔχω ὁ μή οὐ δίκαιος ὁ θεός ἐπί σύ γιγνώσκω . ὧδε ὁ παροινία σβέννυμι καί ἀπέρχομαι ὁ φάσκω ἐράω ὑπέρ συγγνώμη θύω .