flavius-philostratus.vita-apollonii 7.28
ἐγένετο καὶ ἕτερα ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ τούτῳ ἐπεισόδια , τὰ μὲν ἐπιβεβουλευμένα , τὰ δέ , ὡς ξυνέπεσεν , οὔπω μεγάλα , οὐδʼ ἄξια ἐμοὶ σπουδάσαι , Δάμις δέ , οἶμαι , ὑπὲρ τοῦ μὴ παραλελοιπέναι τι αὐτῶν ἐπεμνήσθη , τὰ δὲ λόγου ἐχόμενα · ἑσπέρα μὲν ἦν , καθεῖρκτο δὲ ἡμέραν ἤδη πέμπτην , παρελθὼν δέ τις ἐς τὸ δεσμωτήριον Ἑλληνικὸς τὴν φωνὴν ποῦ ἔφη ὁ Τυανεύς ; καὶ ἀπολαβὼν αὐτὸν αὔριον ἔφη διαλέξεταί σοι ὁ βασιλεύς · Αἰλιανοῦ δὲ ταῦτα ἀκηκοέναι δόκει . ξυνίημι ἦ δʼ ὃς τοῦ ἀπορρήτου , μόνου γὰρ δὴ ἐκείνου εἰδέναι αὐτό . καὶ μὴν καὶ τῷ ἐπὶ τοῦ δεσμωτηρίου προείρηται ἔφη πᾶν , εἴ τι βούλοιο , ἐπιτηδείῳ σοι εἶναι . καλῶς μὲν ποιοῦντες ὑμεῖς , εἶπεν ἐγὼ δὲ καὶ τὸν ἐνταῦθα βίον καὶ τὸν ἔξω ταυτὸν πράττω , διαλέγομαι μὲν γὰρ ὑπὲρ τῶν παραπιπτόντων , δέομαι δʼ οὐδενός . οὐδὲ τοῦ ξυμβουλεύσοντος , ἔφη Ἀπολλώνιε , ὡς διαλέξῃ τῷ βασιλεῖ ; νὴ Δίʼ εἶπεν εἰ μὴ κολακεύειν πείθοι . τί δʼ , εἰ μὴ ὑπερορᾶν , ἔφη , μηδʼ ὑπερφρονεῖν αὐτοῦ ; ἄριστα εἶπε ξυμβουλεύσει καὶ ὡς ἐμαυτὸν πέπεικα . ὑπὲρ τούτων μὲν ἥκω ἔφη καὶ χαίρω παρεσκευασμένον σε ὁρῶν ξυμμέτρως , δεῖ δὲ καὶ πρὸς τὸ φθέγμα τοῦ βασιλέως παρεσκευάσθαι σε καὶ πρὸς τὸ δύστροπον τοῦ προσώπου , φθέγγεται μὲν γὰρ βαρύ , κἂν πρᾴως διαλέγηται , ἡ δʼ ὀφρὺς ἐπίκειται τῷ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἤθει , μεστὴ δʼ ἡ παρειὰ χολῆς , τουτὶ γὰρ μάλιστα ἐπιφαίνει . ταῦτα , ὦ Τυανεῦ , μὴ ἐκπληττώμεθα , ἔστι γὰρ φύσεως μᾶλλον καὶ ἀεὶ ὅμοια . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος Ὀδυσσεὺς μέντοι ἔφη παριὼν ἐς τὸ τοῦ Πολυφήμου ἄντρον καὶ μήτε ὁπόσος ἐστί , προακηκοὼς πρότερον , μηδʼ οἷα σιτεῖται , μηδʼ ὡς βροντᾷ ἡ φωνή , ἐθάρρησέ τε αὐτὸν καίτοι ἐν ἀρχῇ δείσας καὶ ἀπῆλθε τοῦ ἄντρου ἀνὴρ δόξας , ἐμοὶ δὲ ἐξελθεῖν αὔταρκες ἐμαυτόν τε σώσαντα καὶ τοὺς ἑταίρους , ὑπὲρ ὧν κινδυνεύω . τοιαῦτα διαλεχθεὶς πρὸς τὸν ἥκοντα καὶ ἀπαγγείλας αὐτὰ πρὸς τὸν Δάμιν ἐκάθευδεν .
Lemmas: γίγνομαι καί ἕτερος ἐν ὁ δεσμωτήριον οὗτος ἐπεισόδιον , ὁ μέν ἐπιβουλεύω , ὁ δέ , ὡς συμπίπτω , οὔπω μέγας , οὐδέ ἄξιος ἐγώ σπουδάζω , Δάμις δέ , οἴομαι , ὑπέρ ὁ μή παραλείπω τις αὐτός ἐπιμιμνῄσκομαι , ὁ δέ λόγος ἔχω · ἑσπέρα μέν εἰμί , κατείργω δέ ἡμέρα ἤδη πέμπτος , παρέρχομαι δέ τις εἰς ὁ δεσμωτήριον Ἑλληνικός ὁ φωνή ποῦ φημί ὁ Τυανεύς ; καί ἀπολαμβάνω αὐτός αὔριον φημί διαλέγω σύ ὁ βασιλεύς · Αἰλιανός δέ οὗτος ἀκούω δοκέω . συνίημι ἠμί δέ ὅς ὁ ἀπόρρητος , μόνος γάρ δή ἐκεῖνος οἶδα αὐτός . καί μήν καί ὁ ἐπί ὁ δεσμωτήριον προλέγω φημί πᾶς , εἰ τις βούλομαι , ἐπιτήδειος σύ εἰμί . καλός μέν ποιέω σύ , λέγω ἐγώ δέ καί ὁ ἐνταῦθα βίος καί ὁ ἔξω αὐτός πράσσω , διαλέγω μέν γάρ ὑπέρ ὁ παραπίπτω , δέω δέ οὐδείς . οὐδέ ὁ συμβουλεύω , φημί Ἀπολλώνιος , ὡς διαλέγω ὁ βασιλεύς ; νή Ζεύς λέγω εἰ μή κολακεύω πείθω . τίς δέ , εἰ μή ὑπεροράω , φημί , μηδέ ὑπερφρονέω αὐτός ; ἀγαθός λέγω συμβουλεύω καί ὡς ἐμαυτοῦ πείθω . ὑπέρ οὗτος μέν ἥκω φημί καί χαίρω παρασκευάζω σύ ὁράω σύμμετρος , δέω δέ καί πρός ὁ φθέγμα ὁ βασιλεύς παρασκευάζω σύ καί πρός ὁ δύστροπος ὁ πρόσωπον , φθέγγομαι μέν γάρ βαρύς , ἐάν πρᾶος διαλέγω , ὁ δέ ὀφρύς ἐπίκειμαι ὁ ὁ ὀφθαλμός ἦθος , μεστός δέ ὁ παρειά χολή , οὗτος γάρ μάλα ἐπιφαίνω . οὗτος , ὦ Τυανεύς , μή ἐκπλήσσω , εἰμί γάρ φύσις μάλα καί ἀεί ὅμοιος . καί ὁ Ἀπολλώνιος Ὀδυσσεύς μέντοι φημί παρέρχομαι εἰς ὁ ὁ Πολύφημος ἄντρον καί μήτε ὁπόσος εἰμί , προακούω πρότερος , μηδέ οἷος σιτέω , μηδέ ὡς βροντάω ὁ φωνή , θαρσέω τε αὐτός καίτοι ἐν ἀρχή δείδω καί ἀπέρχομαι ὁ ἄντρον ἀνήρ δοκέω , ἐγώ δέ ἐξέρχομαι αὐτάρκης ἐμαυτοῦ τε σῴζω καί ὁ ἑταῖρος , ὑπέρ ὅς κινδυνεύω . τοιοῦτος διαλέγω πρός ὁ ἥκω καί ἀπαγγέλλω αὐτός πρός ὁ Δάμις καθεύδω .