flavius-philostratus.vita-apollonii 5.20
χειμάσας δʼ ὁ Ἀπολλώνιος ἐν τοῖς Ἐλληνικοῖς ἱεροῖς πᾶσιν εἴχετο τῆς ἐπʼ Αἰγύπτου ὁδοῦ περὶ ἔαρ , πολλὰ μὲν ἐπιπλήξας , πολλὰ δὲ συμβουλεύσας ταῖς πόλεσι , πολλῶν δὲ ἐς ἔπαινον καταστάς , οὐδὲ γὰρ ἐπαίνου ἀπείχετο , ὁπότε τι ὑγιῶς πράσσοιτο , καταβὰς δὲ ἐς Πειραιᾶ ναῦς μέν τις ὥρμει πρὸς ἱστίοις οὖσα καὶ ἐς Ἰωνίαν ἀφήσουσα , ὁ δʼ ἔμπορος οὐ ξυνεχώρει ἐμβαίνειν , ἰδιόστολον γὰρ αὐτὴν ἄγειν . ἐρομένου δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου τίς ὁ φόρτος ; θεῶν ἔφη ἀγάλματα ἀπάγω ἐς Ἰωνίαν , τὰ μὲν χρυσοῦ καὶ λίθου , τὰ δὲ ἐλέφαντος καὶ χρυσοῦ . ἱδρυσόμενος ἢ τί ; ἀποδωσόμενος ἔφη τοῖς βουλομένοις ἱδρύεσθαι . δέδιας οὖν , ὦ λῷστε , μὴ συλήσωμεν τὰ ἀγάλματα ἐν τῇ νηί ; οὐ τοῦτο ἔφη δέδια , τὸ δὲ πλείοσι ξυμπλεῖν αὐτὰ καὶ ὁμιλίας ἀναπίμπλασθαι φαύλου διαίτης τε , ὁπόση ναυτική , δεινὸν ἡγοῦμαι . καὶ μήν , ὦ βέλτιστε , εἶπε δοκεῖς γάρ μοί τις Ἀθηναῖος εἶναι , τὰς ναῦς , αἷς ἐπὶ τοὺς βαρβάρους ἐχρήσασθε , καίτοι ναυτικῆς ἀταξίας ἐμπεπλησμένας ἐνέβαινον οἱ θεοὶ ξὺν ὑμῖν καὶ οὐκ ᾤοντο ὑφʼ ὑμῶν χραίνεσθαι , σὺ δὲ ἀμαθῶς οὕτως ἀπωθῇ τῆς νεὼς φιλοσόφους ἄνδρας , οἷς μάλιστα οἱ θεοὶ χαίρουσι καὶ ταῦτα ἐμπορίαν τοὺς θεοὺς πεποιημένος ; ἡ δὲ ἀγαλματοποιία ἡ ἀρχαία οὐ τοῦτο ἔπραττεν , οὐδὲ περιῄεσαν τὰς πόλεις ἀποδιδόμενοι τοὺς θεούς , ἀλλʼ ἀπάγοντες μόνον τὰς αὑτῶν χεῖρας καὶ ὄργανα λιθουργὰ καὶ ἐλεφαντουργὰ ὕλην τε παρατιθέμενοι ἀργὸν ἐν αὐτοῖς τοῖς ἱεροῖς τὰς δημιουργίας ἐποιοῦντο , σὺ δʼ ὥσπερ τὰ Ὑρκανικά τε καὶ Σκυθικά , ἀπείη δὲ εἰπεῖν τίνα , οὕτω τοὺς θεοὺς ἐς τοὺς λιμένας τε καὶ τὰς ἀγορὰς ἄγων οὐδὲν οἴει ἀσεβὲς πράττειν ; καὶ μὴν καὶ σπερμολογοῦσιν ἔνιοι τῶν ἀνθρώπων ἐξαψάμενοί τι Δήμητρος ἢ Διονύσου ἄγαλμα καὶ τρέφεσθαί φασιν ὑπὸ τῶν θεῶν , οὓς φέρουσι , τὸ δʼ αὐτοὺς σιτεῖσθαι τοὺς θεοὺς καὶ μηδʼ ἐμπίπλασθαι τούτου , δεινῆς ἐμπορίας , εἴποιμι δʼ ἂν καὶ ἀνοίας , εἰ μηδὲν ἐκ τούτου δέδοικας . τοιαῦτα ἐπιπλήξας ἐπὶ νεὼς ἑτέρας ἔπλει .
Lemmas: χειμάζω δέ ὁ Ἀπολλώνιος ἐν ὁ Ἑλληνικός ἱερός πᾶς ἔχω ὁ ἐπί Αἴγυπτος ὁδός περί ἔαρ , πολύς μέν ἐπιπλήσσω , πολύς δέ συμβουλεύω ὁ πόλις , πολύς δέ εἰς ἔπαινος καθίστημι , οὐδέ γάρ ἔπαινος ἀπέχω , ὁπότε τις ὑγιής πράσσω , καταβαίνω δέ εἰς Πειραιεύς ναῦς μέν τις ὁρμάω πρός ἱστίον εἰμί καί εἰς Ἰωνία ἀφίημι , ὁ δέ ἔμπορος οὐ συγχωρέω ἐμβαίνω , ἰδιόστολος γάρ αὐτός ἄγω . ἔρομαι δέ ὁ Ἀπολλώνιον τίς ὁ φόρτος ; θεός φημί ἄγαλμα ἀπάγω εἰς Ἰωνία , ὁ μέν χρυσός καί λίθος , ὁ δέ ἐλέφας καί χρυσός . ἱδρύω ἤ τίς ; ἀποδίδωμι φημί ὁ βούλομαι ἱδρύω . δείδω οὖν , ὦ λωΐων , μή συλάω ὁ ἄγαλμα ἐν ὁ ναῦς ; οὐ οὗτος φημί δείδω , ὁ δέ πολύς συμπλέω αὐτός καί ὁμιλία ἀναπίμπλημι φαῦλος δίαιτα τε , ὁπόσος ναυτικός , δεινός ἡγέομαι . καί μήν , ὦ ἀγαθός , λέγω δοκέω γάρ ἐγώ τις Ἀθηναῖος εἰμί , ὁ ναῦς , ὅς ἐπί ὁ βάρβαρος χράω , καίτοι ναυτικός ἀταξία ἐμπίμπλημι ἐμβαίνω ὁ θεός σύν σύ καί οὐ οἴομαι ὑπό σύ χραίνω , σύ δέ ἀμαθής οὕτως ἀπωθέω ὁ ναῦς φιλόσοφος ἀνήρ , ὅς μάλα ὁ θεός χαίρω καί οὗτος ἐμπορία ὁ θεός ποιέω ; ὁ δέ ἀγαλματοποιία ὁ ἀρχαῖος οὐ οὗτος πράσσω , οὐδέ περίειμι ὁ πόλις ἀποδίδωμι ὁ θεός , ἀλλά ἀπάγω μόνος ὁ ἑαυτοῦ χείρ καί ὄργανον λιθουργός καί ἐλεφαντουργός ὕλη τε παρατίθημι ἀργός ἐν αὐτός ὁ ἱερόν ὁ δημιουργία ποιέω , σύ δέ ὥσπερ ὁ Ὑρκανικός τε καί Σκυθικός , ἄπειμι δέ λέγω τίς , οὕτως ὁ θεός εἰς ὁ λιμήν τε καί ὁ ἀγορά ἄγω οὐδείς οἴομαι ἀσεβής πράσσω ; καί μήν καί σπερμολογέω ἔνιοι ὁ ἄνθρωπος ἐξάπτω τις Δημήτηρ ἤ Διόνυσος ἄγαλμα καί τρέφω φημί ὑπό ὁ θεός , ὅς φέρω , ὁ δέ αὐτός σιτέω ὁ θεός καί μηδέ ἐμπίμπλημι οὗτος , δεινός ἐμπορία , λέγω δέ ἄν καί ἄνοια , εἰ μηδείς ἐκ οὗτος δείδω . τοιοῦτος ἐπιπλήσσω ἐπί ναῦς ἕτερος πλέω .