flavius-philostratus.vita-apollonii 3.27
ἀλλʼ ἰδοὺ ἔφη οὗτος . προῄει δὲ ἄρα ὁ βασιλεὺς ἀδελφῷ τε καὶ υἱῷ ἅμα χρυσῷ τε ἀστράπτων καὶ ψήφοις . ὑπανισταμένου δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου , κατεῖχεν αὐτὸν ὁ Ἰάρχας ἐν τῷ θρόνῳ , μηδὲ γὰρ αὐτοῖς πάτριον εἶναι τοῦτο . τούτοις ὁ Δάμις αὐτὸς μὲν οὔ φησι παρατυχεῖν διὰ τὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐν τῇ κώμῃ διαιτᾶσθαι , Ἀπολλωνίου δὲ ἀκηκοὼς ἐγγράψαι αὐτὰ ἐς τὸν αὑτοῦ λόγον . φησὶ τοίνυν καθημένοις μὲν αὐτοῖς τὸν βασιλέα προτείνοντα τὴν χεῖρα οἷον εὔχεσθαι τοῖς ἀνδράσι , τοὺς δὲ ἐπινεύειν , ὥσπερ ξυντιθεμένους οἷς ᾔτει , τὸν δὲ ὑπερήδεσθαι τῇ ἐπαγγελίᾳ , καθάπερ ἐς θεοῦ ἥκοντα . τὸν δὲ ἀδελφὸν τοῦ βασιλέως καὶ τὸν υἱὸν κάλλιστον μειράκιον ὄντα μηδὲν ὁρᾶσθαι βέλτιον ἢ εἰ ἀνδράποδα τουτωνὶ τῶν ἀκολούθων ἦσαν . μετὰ ταῦτα ἐξαναστῆναι τὸν Ἰνδὸν καὶ φωνὴν ἱέντα κελεύειν αὐτὸν σίτου ἅπτεσθαι , προσδεξαμένου δʼ αὐτοῦ καὶ τοῦτο μάλιστα ἀσμένως τρίποδες μὲν ἐξεπορεύθησαν Πυθικοὶ τέτταρες αὐτόματοι , καθάπερ οἱ Ὁμήρειοι προϊόντες , οἰνοχόοι δʼ ὑπʼ αὐτοῖς χαλκοῦ μέλανος , οἷοι παρʼ Ἕλλησιν οἱ Γανυμήδεις τε καὶ οἱ Πέλοπες . ἡ γῆ δὲ ὑπεστόρνυ πόας μαλακωτέρας ἢ αἱ εὐναί . τραγήματα δὲ καὶ ἄρτοι καὶ λάχανα καὶ τρωκτὰ ὡραῖα , πάντα ἐν κόσμῳ ἐφοίτα διακείμενα ἥδιον ἢ εἰ ὀψοποιοὶ αὐτὰ παρεσκεύαζον , τῶν δὲ τριπόδων οἱ μὲν δύο οἴνου ἐπέρρεον , τοῖν δυοῖν δὲ ὁ μὲν ὕδατος θερμοῦ κρήνην παρεῖχεν , ὁ δὲ αὖ ψυχροῦ . αἱ δʼ ἐξ Ἰνδῶν φοιτῶσαι λίθοι παρʼ Ἕλλησι μὲν ἐς ὅρμους τε καὶ δακτυλίους ἐμβιβάζονται διὰ σμικρότητα , παρὰ δὲ Ἰνδοῖς οἰνοχόαι τε ψυκτῆρές τε γίγνονται διὰ μέγεθος καὶ κρατῆρες ἡλίκοι ἐμπλῆσαι τέτταρας ὥρᾳ ἔτους διψῶντας . τοὺς δὲ οἰνοχόους τοὺς χαλκοῦς ἀρύεσθαι μέν φησι ξυμμέτρως τοῦ τε οἴνου καὶ τοῦ ὕδατος , περιελαύνειν δὲ τὰς κύλικας , ὥσπερ ἐν τοῖς πότοις . κατακεῖσθαι δὲ αὐτοὺς ὡς ἐν ξυσσιτίῳ μέν , οὐ μὴν πρόκριτόν γε τὸν βασιλέα , τοῦτο δὴ τὸ παρʼ Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις πολλοῦ ἄξιον , ἀλλʼ ὡς ἔτυχέ γε , οὗ ἕκαστος ὥρμησεν .
Lemmas: ἀλλά ἰδού φημί οὗτος . προέρχομαι δέ ἄρα ὁ βασιλεύς ἀδελφός τε καί υἱός ἅμα χρυσός τε ἀστράπτω καί ψῆφος . ὑπανίσταμαι δέ ὁ Ἀπολλώνιον , κατέχω αὐτός ὁ Ἰάρχας ἐν ὁ θρόνος , μηδέ γάρ αὐτός πάτριος εἰμί οὗτος . οὗτος ὁ Δάμις αὐτός μέν οὐ φημί παρατυγχάνω διά ὁ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐν ὁ κώμη διαιτάω , Ἀπολλώνιον δέ ἀκούω ἐγγράφω αὐτός εἰς ὁ ἑαυτοῦ λόγος . φημί τοίνυν κάθημαι μέν αὐτός ὁ βασιλεύς προτείνω ὁ χείρ οἷος εὔχομαι ὁ ἀνήρ , ὁ δέ ἐπινεύω , ὥσπερ συντίθημι ὅς αἰτέω , ὁ δέ ὑπερήδομαι ὁ ἐπαγγελία , καθά εἰς θεός ἥκω . ὁ δέ ἀδελφός ὁ βασιλεύς καί ὁ υἱός καλός μειράκιον εἰμί μηδείς ὁράω ἀγαθός ἤ εἰ ἀνδράποδον οὗτος ὁ ἀκόλουθος εἰμί . μετά οὗτος ἐξανίστημι ὁ Ἰνδός καί φωνή ἵημι κελεύω αὐτός σῖτος ἅπτω , προσδέχομαι δέ αὐτός καί οὗτος μάλα ἄσμενος τρίπους μέν ἐκπορεύω Πυθικός τέσσαρες αὐτόματος , καθά ὁ Ὁμήρειος προέρχομαι , οἰνοχόος δέ ὑπό αὐτός χαλκός μέλας , οἷος παρά Ἕλλην ὁ Γανυμήδης τε καί ὁ Πέλοψ . ὁ γῆ δέ ὑποστόρεννυμι πόα μαλακός ἤ ὁ εὐνή . τράγημα δέ καί ἄρτος καί λάχανον καί τρωκτός ὡραῖος , πᾶς ἐν κόσμος φοιτάω διάκειμαι ἡδύς ἤ εἰ ὀψοποιός αὐτός παρασκευάζω , ὁ δέ τρίπους ὁ μέν δύο οἶνος ἐπιρρέω , ὁ δύο δέ ὁ μέν ὕδωρ θερμός κρήνη παρέχω , ὁ δέ αὖ ψυχρός . ὁ δέ ἐκ Ἰνδός φοιτάω λίθος παρά Ἕλλην μέν εἰς ὅρμος τε καί δακτύλιος ἐμβιβάζω διά μικρότης , παρά δέ Ἰνδός οἰνοχόη τε ψυκτήρ τε γίγνομαι διά μέγεθος καί κρατήρ ἡλίκος ἐμπίμπλημι τέσσαρες ὥρα ἔτος διψάω . ὁ δέ οἰνόχοος ὁ χάλκεος ἀρύω μέν φημί σύμμετρος ὁ τε οἶνος καί ὁ ὕδωρ , περιελαύνω δέ ὁ κύλιξ , ὥσπερ ἐν ὁ πότος . κατάκειμαι δέ αὐτός ὡς ἐν συσσίτιον μέν , οὐ μήν πρόκριτος γε ὁ βασιλεύς , οὗτος δή ὁ παρά Ἕλλην τε καί Ῥωμαῖος πολύς ἄξιος , ἀλλά ὡς τυγχάνω γε , οὗ ἕκαστος ὁρμάω .