flavius-philostratus.vita-apollonii 6.27
καταλύσαντες δὲ μετὰ τοὺς καταρράκτας ἐν κώμῃ τῆς Αἰθιοπίας οὐ μεγάλῃ ἐδείπνουν μὲν περὶ ἑσπέραν ἐγκαταμιγνύντες σπουδὴν παιδιᾷ , βοῆς δὲ ἀθρόας τῶν ἐν τῇ κώμῃ γυναικῶν ἤκουσαν ἐπικελευομένων ἀλλήλαις ἑλεῖν καὶ διῶξαι , παρεκάλουν δὲ καὶ τοὺς αὑτῶν ἄνδρας ἐς κοινωνίαν τοῦ ἔργου , οἱ δʼ ἁρπασάμενοι ξύλα καὶ λίθους καὶ ὅ τι ἐς χεῖρας ἑκάστῳ ἔλθοι , ξυνεκάλουν ὥσπερ ἀδικούμενοι τοὺς γάμους . ἐπεφοίτα δὲ ἄρα τῇ κώμῃ δέκατον ἤδη μῆνα σατύρου φάσμα λυττῶν ἐπὶ τὰ γύναια , καὶ δύο ἀπεκτονέναι σφῶν ἐλέγετο , ὧν μάλιστα ἐδόκει ἐρᾶν . ἐκπλαγέντων οὖν τῶν ἑταίρων μὴ δέδιτε , εἶπεν ὁ Ἀπολλώνιος ὑβρίζει γάρ τις ἐνταῦθα σάτυρος . νὴ Δίʼ , ἔφη ὁ Νεῖλος ὅν γε ἡμεῖς οἱ Γυμνοὶ χρόνῳ ἤδη ὑβρίζοντα μήπω μετεστήσαμεν τοῦ σκιρτᾶν . ἀλλʼ ἔστιν εἶπεν ἐπὶ τοὺς ὑβριστὰς τούτους φάρμακον , ᾧ λέγεται Μίδας ποτὲ χρήσασθαι · μετεῖχε μὲν γὰρ τοῦ τῶν σατύρων γένους ὁ Μίδας οὗτος , ὡς ἐδήλου τὰ ὦτα , σάτυρος δὲ ἐπʼ αὐτὸν εἷς κατὰ τὸ ξυγγενὲς ἐκώμαζε τὰ τοῦ Μίδου διαβάλλων ὦτα , καὶ οὐ μόνον ᾅδων , ἀλλὰ καὶ αὐλῶν τούτω , ὁ δʼ , οἶμαι , τῆς μητρὸς ἀκηκοώς , ὅτι σάτυρος οἴνῳ θηρευθείς , ἐπειδὰν ἐς ὕπνον καταπέσῃ , σωφρονεῖ καὶ διαλλάττεται , κρήνην τὴν οὖσαν αὐτῷ περὶ τὰ βασίλεια κεράσας οἴνῳ ἐπαφῆκεν αὐτῇ τὸν σάτυρον , ὁ δὲ ἔπιέ τε καὶ ἥλω . καὶ ὅτι μὴ ψεύδεται ὁ λόγος , ἴωμεν παρὰ τὸν κωμάρχην , καὶ ἢν ἔχωσιν οἱ κωμῆται οἶνον , κεράσωμεν αὐτὸν τῷ σατύρῳ , καὶ ταὐτὰ τῷ Μίδου πείσεται . ἔδοξε ταῦτα καὶ ἀμφορέας Αἰγυπτίους τέτταρας οἰνοχοήσας ἐς ληνόν , ἀφʼ ἧς ἔπινε τὰ ἐν τῇ κώμῃ πρόβατα , ἐκάλει τὸν σάτυρον ἀφανῶς τι ἐπιπλήττων , ὁ δὲ οὔπω μὲν ἑωρᾶτο , ὑπεδίδου δὲ ὁ οἶνος , ὥσπερ πινόμενος · ἐπεὶ δὲ ἐξεπόθη σπεισώμεθα ἔφη τῷ σατύρῳ , καθεύδει γάρ . καὶ εἰπὼν ταῦτα ἡγεῖτο τοῖς κωμήταις ἐς Νυμφῶν ἄντρον , πλέθρον οὔπω ἀπέχον τῆς κώμης , ἐν ᾧ καθεύδοντα δείξας αὐτὸν ἀπέχεσθαι εἶπε τοῦ παίειν ἢ λοιδορεῖσθαί οἱ , πέπαυται γὰρ τῶν ἀνοήτων . τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτον Ἀπολλωνίου , μὰ Δίʼ , οὐχὶ ὁδοῦ πάρεργον , ἀλλὰ παρόδου ἔργον , κἂν ἐντύχῃ τις ἐπιστολῇ τοῦ ἀνδρός , ἣν πρὸς μειράκιον ὑβρίζον γράφων καὶ σάτυρον δαίμονα σωφρονίσαι φησὶν ἐν Αἰθιοπίᾳ , μεμνῆσθαι χρὴ τοῦ λόγου τούτου . σατύρους δὲ εἶναί τε καὶ ἐρωτικῶν ἅπτεσθαι μὴ ἀπιστῶμεν · οἶδα γὰρ κατὰ τὴν Λῆμνον τῶν ἐμαυτοῦ τινα ἰσηλίκων , οὗ τῇ μητρὶ ἐλέγετο τις ἐπιφοιτᾶν σάτυρος , ὡς εἰκὸς ἦν τῇ ἱστορίᾳ ταύτῃ , νεβρίδα γὰρ ξυμφυᾶ ἐῴκει ἐνημμένῳ κατὰ τὸν νῶτον , ἧς οἱ ποδεῶνες οἱ πρῶτοι ξυνειληφότες τὴν δέρην περὶ τὸ στέρνον αὐτῷ ἀφήπτοντο . ἀλλὰ μὴ πλείω ὑπὲρ τούτων , οὔτε γὰρ ἡ πεῖρα ἀπιστητέα οὔτε ἐγώ .
Lemmas: καταλύω δέ μετά ὁ καταρράκτης ἐν κώμη ὁ Αἰθιοπία οὐ μέγας δειπνέω μέν περί ἑσπέρα ἐγκαταμίγνυμαι σπουδή παιδιά , βοή δέ ἀθρόος ὁ ἐν ὁ κώμη γυνή ἀκούω ἐπικελεύω ἀλλήλων αἱρέω καί διώκω , παρακαλέω δέ καί ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ εἰς κοινωνία ὁ ἔργον , ὁ δέ ἁρπάζω ξύλον καί λίθος καί ὅς τις εἰς χείρ ἕκαστος ἔρχομαι , συγκαλέω ὥσπερ ἀδικέω ὁ γάμος . ἐπιφοιτάω δέ ἄρα ὁ κώμη δέκατος ἤδη μείς σάτυρος φάσμα λυσσάω ἐπί ὁ γύναιον , καί δύο ἀποκτείνω σφεῖς λέγω , ὅς μάλα δοκέω ἐράω . ἐκπλήσσω οὖν ὁ ἑταῖρος μή δείδω , λέγω ὁ Ἀπολλώνιος ὑβρίζω γάρ τις ἐνταῦθα σάτυρος . νή Ζεύς , φημί ὁ Νεῖλος ὅς γε ἐγώ ὁ Γυμνός χρόνος ἤδη ὑβρίζω μήπω μεθίστημι ὁ σκιρτάω . ἀλλά εἰμί λέγω ἐπί ὁ ὑβριστής οὗτος φάρμακον , ὅς λέγω Μίδας ποτέ χράω · μετέχω μέν γάρ ὁ ὁ Σάτυρος γένος ὁ Μίδας οὗτος , ὡς δηλόω ὁ οὖς , σάτυρος δέ ἐπί αὐτός εἷς κατά ὁ συγγενής κωμάζω ὁ ὁ Μίδας διαβάλλω οὖς , καί οὐ μόνος ἀείδω , ἀλλά καί αὐλός οὗτος , ὁ δέ , οἴομαι , ὁ μήτηρ ἀκούω , ὅτι σάτυρος οἶνος θηρεύω , ἐπειδάν εἰς ὕπνος καταπίπτω , σωφρονέω καί διαλλάσσω , κρήνη ὁ εἰμί αὐτός περί ὁ βασίλεια κεράννυμι οἶνος ἐπαφίημι αὐτός ὁ σάτυρος , ὁ δέ πίνω τε καί ἁλίσκομαι . καί ὅτι μή ψεύδω ὁ λόγος , ἔρχομαι παρά ὁ κωμάρχης , καί ἐάν ἔχω ὁ κωμήτης οἶνος , κεράννυμι αὐτός ὁ Σάτυρος , καί αὐτός ὁ Μίδας πάσχω . δοκέω οὗτος καί ἀμφορεύς Αἰγύπτιος τέσσαρες οἰνοχοέω εἰς ληνός , ἀπό ὅς πίνω ὁ ἐν ὁ κώμη πρόβατον , καλέω ὁ σάτυρος ἀφανής τις ἐπιπλήσσω , ὁ δέ οὔπω μέν ὁράω , ὑποδίδωμι δέ ὁ οἶνος , ὥσπερ πίνω · ἐπεί δέ ἐκπίνω σπένδω φημί ὁ Σάτυρος , καθεύδω γάρ . καί λέγω οὗτος ἡγέομαι ὁ κωμήτης εἰς Νύμφη ἄντρον , πλέθρον οὔπω ἀπέχω ὁ κώμη , ἐν ὅς καθεύδω δείκνυμι αὐτός ἀπέχω λέγω ὁ παίω ἤ λοιδορέω ἕ , παύω γάρ ὁ ἀνόητος . οὗτος μέν δή τοιοῦτος Ἀπολλώνιον , μά Ζεύς , οὐ ὁδός πάρεργον , ἀλλά πάροδος ἔργον , ἐάν ἐντυγχάνω τις ἐπιστολή ὁ ἀνήρ , ὅς πρός μειράκιον ὑβρίζω γράφω καί σάτυρος δαίμων σωφρονίζω φημί ἐν Αἰθιοπία , μιμνῄσκω χρή ὁ λόγος οὗτος . σάτυρος δέ εἰμί τε καί ἐρωτικός ἅπτω μή ἀπιστέω · οἶδα γάρ κατά ὁ Λῆμνος ὁ ἐμαυτοῦ τις ἰσήλικος , ὅς ὁ μήτηρ λέγω τις ἐπιφοιτάω σάτυρος , ὡς ἔοικα εἰμί ὁ ἱστορία οὗτος , νεβρίς γάρ συμφυής ἔοικα ἐνάπτω κατά ὁ νῶτον , ὅς ὁ ποδεών ὁ πρῶτος συλλαμβάνω ὁ δειρή περί ὁ στέρνον αὐτός ἀπάπτω . ἀλλά μή πολύς ὑπέρ οὗτος , οὔτε γάρ ὁ πεῖρα ἀπιστητέον οὔτε ἐγώ .