flavius-philostratus.vita-apollonii 6.9
ὁ μὲν δὴ Ἀπολλώνιος ἑνὶ τῶν δένδρων ὑποκλιθεὶς ξυνῆν τοῖς ἑταίροις ὁπόσα ἠρώτων , ἀπολαβὼν δὲ τὸν Τιμασίωνα ὁ Δάμις ἤρετο ἰδίᾳ · οἱ Γυμνοὶ οὗτοι , βέλτιστε , ξυγγέγονας γὰρ αὐτοῖς , ὡς τὸ εἰκός , τί σοφοί εἰσι ; πολλὰ ἔφη καὶ μεγάλα . καὶ μὴν οὐ σοφὰ εἶπεν αὐτῶν , ὦ γενναῖε , τὰ πρὸς ἡμᾶς ταῦτα , τὸ γὰρ μὴ ξυμβῆναι τοιῷδε ἀνδρὶ ὑπὲρ σοφίας , ὄγκῳ δʼ ἐπʼ αὐτὸν χρήσασθαι τί φῶ οὐκ οἶδα ἢ τῦφον , ἔφη ὦ ἑταῖρε . τῦφον ; ὃν οὔπω πρότερον περὶ αὐτοὺς εἶδον δὶς ἤδη ἀφικόμενος , ἀεὶ γὰρ μέτριοί τε καὶ χρηστοὶ πρὸς τοὺς ἐπιμιγνύντας ἦσαν · πρῴην γοῦν , πεντήκοντα δὲ τοῦτʼ ἴσως ἡμέραι , Θρασύβουλος μὲν ἐπεχωρίαζεν ἐνταῦθα λαμπρὸν οὐδὲν ἐν φιλοσοφίᾳ πράττων , οἱ δʼ ἄσμενοι αὐτὸν ἀπεδέξαντο , ἐπειδὴ προσέγραψεν ἑαυτὸν τῷ Εὐφράτῃ . καὶ ὁ Δάμις τί λέγεις , ὦ μειράκιον ; ἑώρακας σὺ Θρασύβουλον τὸν Ναυκρατίτην ἐν τῷ φροντιστηρίῳ τούτῳ , καὶ πρός γε εἶπε διήγαγον αὐτὸν τῇ ἐμαυτοῦ νηὶ κατιόντα ἐνθένδε . τὸ πᾶν ἔχω , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ἔφη ὁ Δάμις ἀναβοήσας τε καὶ σχετλιάσας ἔοικε γὰρ πεπανουργῆσθαί τι . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Τιμασίων ὁ μὲν ἀνήρ , ἔφη ὡς ἠρόμην αὐτὸν χθές , ὅστις εἴη , οὔπω με ἠξίου τοῦ ἀπορρήτου , σὺ δʼ , εἰ μὴ μυστήρια ταῦτα , λέγε ὅστις οὗτος , ἴσως γὰρ ἂν κἀγώ τι ξυμβαλοίμην τῇ τοῦ ζητουμένου θήρᾳ . ἐπεὶ δὲ ἤκουσε τοῦ Δάμιδος καὶ ὅτι ὁ Τυανεὺς εἴη ξυνείληφας ἔφη τὸ πρᾶγμα · Θρασύβουλος γὰρ καταπλέων μετʼ ἐμοῦ τὸν Νεῖλον ἐρομένῳ μοι ἐφʼ ὅ τι ἀναβαίη ἐνταῦθα , σοφίαν οὐ χρηστὴν ἑαυτοῦ διηγεῖτο τοὺς Γυμνοὺς τούτους ὑποψίας ἐμπεπληκέναι φάσκων πρὸς τὸν Ἀπολλώνιον , ὡς ὑπεροφθείη , ὁπότε ἔλθοι , κἀξ ὅτου μὲν διαφέρεται πρὸς αὐτὸν οὐκ οἶδα , τὸ δὲ ἐς διαβολὰς καθίστασθαι γυναικεῖόν τε ἡγοῦμαι καὶ ἀπαίδευτον . ἐγὼ δʼ ἄν , ὡς διάκεινται , μάθοιμι προσειπὼν τοὺς ἄνδρας , φίλοι γάρ . καὶ ἐπανῆλθε περὶ δείλην ὁ Τιμασίων πρὸς μὲν τὸν Ἀπολλώνιον οὐδὲν φράζων πλὴν τοῦ προσειρηκέναι σφᾶς , ἰδίᾳ δʼ ἀπαγγέλλων πρὸς τὸν Δάμιν , ὡς ἀφίξοιντο αὔριον μεστοὶ ὧν τοῦ Θρασυβούλου ἤκουσαν .
Lemmas: ὁ μέν δή Ἀπολλώνιος εἷς ὁ δένδρον ὑποκλίνομαι σύνειμι ὁ ἑταῖρος ὁπόσος ἐρωτάω , ἀπολαμβάνω δέ ὁ Τιμασίων ὁ Δάμις ἔρομαι ἴδιος · ὁ Γυμνός οὗτος , ἀγαθός , συγγίγνομαι γάρ αὐτός , ὡς ὁ ἔοικα , τίς σοφός εἰμί ; πολύς φημί καί μέγας . καί μήν οὐ σοφός λέγω αὐτός , ὦ γενναῖος , ὁ πρός ἐγώ οὗτος , ὁ γάρ μή συμβαίνω τοιόσδε ἀνήρ ὑπέρ σοφία , ὄγκος δέ ἐπί αὐτός χράω τίς φημί οὐ οἶδα ἤ τῦφος , φημί ὦ ἑταῖρος . τῦφος ; ὅς οὔπω πρότερος περί αὐτός ὁράω δίς ἤδη ἀφικνέομαι , ἀεί γάρ μέτριος τε καί χρηστός πρός ὁ ἐπιμείγνυμι εἰμί · πρῴην γοῦν , πεντήκοντα δέ οὗτος ἴσως ἡμέρα , Θρασύβουλος μέν ἐπιχωριάζω ἐνταῦθα λαμπρός οὐδείς ἐν φιλοσοφία πράσσω , ὁ δέ ἄσμενος αὐτός ἀποδέχομαι , ἐπειδή προσγράφω ἑαυτοῦ ὁ Εὐφράτης . καί ὁ Δάμις τίς λέγω , ὦ μειράκιον ; ὁράω σύ Θρασύβουλος ὁ Ναυκρατίτης ἐν ὁ φροντιστήριον οὗτος , καί πρός γε λέγω διάγω αὐτός ὁ ἐμαυτοῦ ναῦς κατέρχομαι ἐνθένδε . ὁ πᾶς ἔχω , νή ὁ Ἀθήνη , φημί ὁ Δάμις ἀναβοάω τε καί σχετλιάζω ἔοικα γάρ πανουργέω τις . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Τιμασίων ὁ μέν ἀνήρ , φημί ὡς ἔρομαι αὐτός χθές , ὅστις εἰμί , οὔπω ἐγώ ἀξιόω ὁ ἀπόρρητος , σύ δέ , εἰ μή μυστήριον οὗτος , λέγω ὅστις οὗτος , ἴσως γάρ ἄν ἐγώ τις συμβάλλω ὁ ὁ ζητέω θήρα . ἐπεί δέ ἀκούω ὁ Δάμις καί ὅτι ὁ Τυανεύς εἰμί συλλαμβάνω φημί ὁ πρᾶγμα · Θρασύβουλος γάρ καταπλέω μετά ἐγώ ὁ Νεῖλος ἔρομαι ἐγώ ἐπί ὅς τις ἀναβαίνω ἐνταῦθα , σοφία οὐ χρηστός ἑαυτοῦ διηγέομαι ὁ Γυμνός οὗτος ὑποψία ἐμπίμπλημι φάσκω πρός ὁ Ἀπολλώνιον , ὡς ὑπεροράω , ὁπότε ἔρχομαι , ἐκ ὅστις μέν διαφέρω πρός αὐτός οὐ οἶδα , ὁ δέ εἰς διαβολή καθίστημι γυναικεῖος τε ἡγέομαι καί ἀπαίδευτος . ἐγώ δέ ἄν , ὡς διάκειμαι , μανθάνω προσλέγω ὁ ἀνήρ , φίλος γάρ . καί ἐπανέρχομαι περί δείλη ὁ Τιμασίων πρός μέν ὁ Ἀπολλώνιον οὐδείς φράζω πλήν ὁ προσλέγω σφεῖς , ἴδιος δέ ἀπαγγέλλω πρός ὁ Δάμις , ὡς ἀφικνέομαι αὔριον μεστός ὅς ὁ Θρασύβουλος ἀκούω .