flavius-philostratus.vita-apollonii 1.22
προελθόντες δὲ εἴκοσι στάδια λεαίνῃ ἐντυγχάνουσιν ἀπεσφαγμένῃ ἐν θήρᾳ , καὶ ἦν τὸ θηρίον μέγα καὶ ὅσον οὔπω εἶδον , ἐβόων τε οἱ ἐκ τῆς κώμης συνερρυηκότες , καί , νὴ Δίʼ , οἱ τεθηρακότες , ὥς τι μέγα θαῦμα ἐν αὐτῷ ὁρῶντες · καὶ ἦν ἀτεχνῶς θαῦμα · σκύμνους γὰρ ἀνατμηθεῖσα ὀκτὼ εἶχεν . ὁ δὲ τῆς λεαίνης τόκος , αἱ λέαιναι μηνῶν μὲν κυΐσκουσιν ἕξ , τρὶς δὲ ἀποτίκτουσιν , ἀριθμὸς δὲ τῶν σκύμνων παρὰ μὲν τὴν πρώτην τρεῖς , ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας δύο , τρίτου δὲ ἁπτομένη τόκου μονήρη σκύμνον ἀποτίκτει μέγαν , οἶμαι , καὶ ἀγριώτερον τῆς φύσεως . οὐ γὰρ προσεκτέα τοῖς λέγουσιν , ὡς ξήναντες οἱ σκύμνοι τὰς τῶν λεαινῶν μήτρας ἐκδίδονται τοῦ σπλάγχνου . δοκεῖ γὰρ τῇ φύσει τῷ τικτομένῳ πρὸς τὸ τίκτον ἐπιτήδεια εἶναι ὑπὲρ σωτηρίας τοῦ γένους . ἐνιδὼν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος τῷ θηρίῳ καὶ πολὺν χρόνον ἐπισχὼν ὦ Δάμι , ἔφη ὁ χρόνος τῆς παρὰ βασιλέα ἀποδημίας ἐνιαυτοῦ ἔσται καὶ μηνῶν ὀκτώ , οὔτε γὰρ ἐκεῖνος ἀνήσει θᾶττον , οὔτε ὑμῖν λῷον ἀπελθεῖν πρὸ τούτου . τεκμαίρεσθαι δὲ χρὴ τῶν μὲν σκύμνων ἐς μῆνας , τῆς λεαίνης δὲ ἐς ἐνιαυτόν , τέλεια γὰρ τελείοις παραβλητέα . οἱ δὲ δὴ στρουθοὶ ἔφη ὁ Δάμις οἱ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ τί φήσουσιν , οὓς ὁ δράκων μὲν ἐν τῇ Αὐλίδι ἐδαίσατο ὀκτὼ ὄντας ἐννάτην ἐπʼ αὐτοῖς τὴν μητέρα ἑλών ; Κάλχας δʼ ἐξηγούμενος ταῦτα ἐννέα ἐνιαυτοῖς ἀνεῖπε καταπολεμήσεσθαι τὴν Τροίαν · καὶ ὅρα μὴ καθʼ Ὅμηρόν τε καὶ Κάλχαντα ἐς ἐννέα ἡμῖν ἔτη ἡ ἀποδημία τείνῃ . καὶ εἰκότως , ἔφη ὦ Δάμι , καὶ τοὺς νεοττοὺς Ὅμηρος ἐνιαυτοῖς εἰκάζει , γεγόνασι γὰρ ἤδη καί εἰσιν , ἐγὼ δὲ ἀτελῆ θηρία καὶ μήπω γεγονότα , ἴσως δὲ μηδʼ ἂν γενόμενα , πῶς ἂν ἐνιαυτοῖς εἰκάζοιμι ; τὰ γὰρ παρὰ φύσιν οὔτʼ ἂν γένοιτο , ταχεῖάν τε ἴσχει διαφθοράν , κἂν γένηται . ἀλλʼ ἕπου δὴ τῷ λόγῳ , καὶ ἴωμεν εὐξόμενοι τοῖς θεοῖς , οἳ ταῦτα φαίνουσι .
Lemmas: προέρχομαι δέ εἴκοσι στάδιον λέαινα ἐντυγχάνω ἀποσφάζω ἐν θήρα , καί εἰμί ὁ θηρίον μέγας καί ὅσος οὔπω ὁράω , βοάω τε ὁ ἐκ ὁ κώμη συρρέω , καί , νή Ζεύς , ὁ θηράω , ὡς τις μέγας θαῦμα ἐν αὐτός ὁράω · καί εἰμί ἄτεχνος θαῦμα · σκύμνος γάρ ἀνατέμνω ὀκτώ ἔχω . ὁ δέ ὁ λέαινα τόκος , ὁ λέαινα μείς μέν κυίσκω ἕξ , τρίς δέ ἀποτίκτω , ἀριθμός δέ ὁ σκύμνος παρά μέν ὁ πρῶτος τρεῖς , ἐπί δέ ὁ δεύτερος δύο , τρίτος δέ ἅπτω τόκος μονήρης σκύμνος ἀποτίκτω μέγας , οἴομαι , καί ἄγριος ὁ φύσις . οὐ γάρ προσεκτέος ὁ λέγω , ὡς ξαίνω ὁ σκύμνος ὁ ὁ λέαινα μήτρα ἐκδίδωμι ὁ σπλάγχνον . δοκέω γάρ ὁ φύσις ὁ τίκτω πρός ὁ τίκτω ἐπιτήδειος εἰμί ὑπέρ σωτηρία ὁ γένος . ἐνοράω οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ θηρίον καί πολύς χρόνος ἐπέχω ὦ Δάμις , φημί ὁ χρόνος ὁ παρά βασιλεύς ἀποδημία ἐνιαυτός εἰμί καί μείς ὀκτώ , οὔτε γάρ ἐκεῖνος ἀνίημι ταχύς , οὔτε σύ λωΐων ἀπέρχομαι πρό οὗτος . τεκμαίρομαι δέ χρή ὁ μέν σκύμνος εἰς μείς , ὁ λέαινα δέ εἰς ἐνιαυτός , τέλειος γάρ τέλειος παραβλητέος . ὁ δέ δή στρουθός φημί ὁ Δάμις ὁ παρά ὁ Ὅμηρος τίς φημί , ὅς ὁ δράκων μέν ἐν ὁ Αὐλίς δαίνυμι ὀκτώ εἰμί ἐννάω ἐπί αὐτός ὁ μήτηρ αἱρέω ; Κάλχας δέ ἐξηγέομαι οὗτος ἐννέα ἐνιαυτός ἀναλέγω καταπολεμέω ὁ Τροία · καί ὁράω μή κατά Ὅμηρος τε καί Κάλχας εἰς ἐννέα ἐγώ ἔτος ὁ ἀποδημία τείνω . καί ἔοικα , φημί ὦ Δάμις , καί ὁ νεοσσός Ὅμηρος ἐνιαυτός εἰκάζω , γίγνομαι γάρ ἤδη καί εἰμί , ἐγώ δέ ἀτελής θηρίον καί μήπω γίγνομαι , ἴσως δέ μηδέ ἄν γίγνομαι , πῶς ἄν ἐνιαυτός εἰκάζω ; ὁ γάρ παρά φύσις οὔτε ἄν γίγνομαι , ταχύς τε ἴσχω διαφθορά , ἐάν γίγνομαι . ἀλλά ἕπομαι δή ὁ λόγος , καί ἔρχομαι εὔχομαι ὁ θεός , ὅς οὗτος φαίνω .