ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.13
ὁ μὲν δὴ Ἀντισθένης ἄκων ἀπῆλθεν , ἐπεὶ δὲ ἡμέρα ἐγένετο καὶ τὸ πνεῦμα ἐκ τῆς γῆς ἐπεδίδου περί τε ἀναγωγὴν ἡ ναῦς εἶχεν , ἐπέρρεον αὐτῇ σμικρᾷ οὔσῃ πλείους ἕτεροι βουλόμενοι τῷ Ἀπολλωνίῳ ξυμπλεῖν , καὶ γὰρ μετόπωρον ἤδη ἐτύγχανε καὶ ἡ θάλαττα ἧττον βεβαία . πάντες οὖν καὶ χειμῶνος καὶ πυρὸς καὶ τῶν χαλεπωτάτων κρείττω τὸν ἄνδρα ἡγούμενοι ξυνεμβαίνειν ἤθελον καὶ ἐδέοντο προσδοῦναί σφισι τῆς κοινωνίας τοῦ πλοῦ . ἐπεὶ δὲ τὸ πλήρωμα πολλαπλάσιον ἦν τῆς νεώς , ναῦν μειζω ἑτέραν ἐπισκεψάμενος , πολλαὶ δὲ περὶ τὸ Αἰάντειον ἦσαν ἐνταῦθα ἔφη ἐμβαίνωμεν , καλὸν γὰρ τὸ μετὰ πλειόνων σώζεσθαι . περιβαλὼν οὖν τὸ Τρωικὸν ἀκρωτήριον , ἐκέλευσε τὸν κυβερνήτην κατασχεῖν ἐς τὴν Αἰολέων , ἣ ἀντιπέρας Λέσβου κεῖται , πρὸς Μήθυμνάν τε μᾶλλον τετραμμένον ποιεῖσθαι τὸν ὅρμον . ἐνταῦθα γάρ που τὸν Παλαμήδην φησὶν ὁ Ἀχιλλεὺς κεῖσθαι , οὗ καὶ ἄγαλμα αὐτοῦ εἶναι πηχυαῖον , ἐν πρεσβυτέρῳ , ἢ ὡς Παλαμήδης , τῷ εἴδει . καὶ ἅμα ἐξιὼν τῆς νεὼς ἐπιμεληθῶμεν , εἶπεν ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , ἀγαθοῦ ἀνδρός , διʼ ὃν σοφία πᾶσα , καὶ γὰρ ἂν καὶ τῶν γε Ἀχαιῶν βελτίους γενοίμεθα , τιμῶντες διʼ ἀρετήν , ὃν ἐκεῖνοι δίκῃ οὐδεμιᾷ ἀπέκτειναν . οἱ μὲν δὴ ἐξεπήδων τῆς νεώς , ὁ δὲ ἐνέτυχε τῷ τάφῳ καὶ τὸ ἄγαλμα κατορωρυγμένον πρὸς αὐτῷ εὗρεν . ἐπεγέγραπτο δὲ τῇ βάσει τοῦ ἀγάλματος ΘΕΙΩΙ ΠΑΛΑΜΗΔΕΙ . καθιδρύσας οὖν αὐτό , ὡς κἀγὼ εἶδον , καὶ ἱερὸν περὶ αὐτὸ βαλόμενος , ὅσον οἱ τὴν Ἐνοδίαν τιμῶντες , ἔστι γὰρ ὡς δέκα ξυμπότας ἐν αὐτῷ εὐωχεῖσθαι , τοιάνδε εὐχὴν ηὔξατο · Παλάμηδες , ἐκλάθου τῆς μήνιδος , ἣν ἐν τοῖς Ἀχαιοῖς ποτε ἐμήνισας , καὶ δίδου γίγνεσθαι πολλούς τε καὶ σοφοὺς ἄνδρας . ναὶ Παλάμηδες , διʼ ὃν λόγοι , διʼ ὃν Μοῦσαι , διʼ ὃν ἐγώ .
Lemmas: ὁ μέν δή Ἀντισθένης ἄκων ἀπέρχομαι , ἐπεί δέ ἡμέρα γίγνομαι καί ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ γῆ ἐπιδίδωμι περί τε ἀναγωγή ὁ ναῦς ἔχω , ἐπιρρέω αὐτός μικρός εἰμί πολύς ἕτερος βούλομαι ὁ Ἀπολλώνιον συμπλέω , καί γάρ μετόπωρον ἤδη τυγχάνω καί ὁ θάλασσα ἥσσων βέβαιος . πᾶς οὖν καί χειμών καί πῦρ καί ὁ χαλεπός κρατύς ὁ ἀνήρ ἡγέομαι συνεμβαίνω ἐθέλω καί δέω προσδίδωμι σφεῖς ὁ κοινωνία ὁ πλόος . ἐπεί δέ ὁ πλήρωμα πολλαπλάσιος εἰμί ὁ ναῦς , ναῦς μέγας ἕτερος ἐπισκοπέω , πολύς δέ περί ὁ Αἰάντειος εἰμί ἐνταῦθα φημί ἐμβαίνω , καλός γάρ ὁ μετά πολύς σῴζω . περιβάλλω οὖν ὁ Τρωϊκός ἀκρωτήριον , κελεύω ὁ κυβερνήτης κατέχω εἰς ὁ Αἰολεύς , ὅς ἀντιπέρας Λέσβος κεῖμαι , πρός Μήθυμνα τε μάλα τρέπω ποιέω ὁ ὅρμος . ἐνταῦθα γάρ που ὁ Παλαμήδης φημί ὁ Ἀχιλλεύς κεῖμαι , ὅς καί ἄγαλμα αὐτός εἰμί πηχυαῖος , ἐν πρέσβυς , ἤ ὡς Παλαμήδης , ὁ εἶδος . καί ἅμα ἐξέρχομαι ὁ ναῦς ἐπιμελέομαι , λέγω ὦ ἀνήρ Ἕλλην , ἀγαθός ἀνήρ , διά ὅς σοφία πᾶς , καί γάρ ἄν καί ὁ γε Ἀχαιός ἀγαθός γίγνομαι , τιμάω διά ἀρετή , ὅς ἐκεῖνος δίκη οὐδείς ἀποκτείνω . ὁ μέν δή ἐκπηδάω ὁ ναῦς , ὁ δέ ἐντυγχάνω ὁ τάφος καί ὁ ἄγαλμα κατορύσσω πρός αὐτός εὑρίσκω . ἐπιγράφω δέ ὁ βάσις ὁ ἄγαλμα θεῖος Παλαμήδης . καθιδρύω οὖν αὐτός , ὡς ἐγώ ὁράω , καί ἱερός περί αὐτός βάλλω , ὅσος ὁ ὁ Ἐνοδία τιμάω , εἰμί γάρ ὡς δέκα συμπότης ἐν αὐτός εὐωχέω , τοιόσδε εὐχή εὔχομαι · Παλαμήδης , ἐκλανθάνω ὁ μῆνις , ὅς ἐν ὁ Ἀχαιός ποτέ μηνίω , καί δίδωμι γίγνομαι πολύς τε καί σοφός ἀνήρ . ναί Παλαμήδης , διά ὅς λόγος , διά ὅς Μοῦσα , διά ὅς ἐγώ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.14
παρῆλθε καὶ ἐς τὸ τοῦ Ὀρφέως ἄδυτον προσορμισάμενος τῇ Λέσβῳ . φασὶ δὲ ἐνταῦθά ποτε τὸν Ὀρφέα μαντικῇ χαίρειν , ἔστε τὸν Ἀπόλλω ἐπιμεμελῆσθαι αὐτόν . ἐπειδὴ γὰρ μήτε ἐς Γρύνειον ἐφοίτων ἔτι ὑπὲρ χρησμῶν ἄνθρωποι μήτε ἐς Κλάρον μήτʼ ἔνθα ὁ τρίπους ὁ Ἀπολλώνειος , Ὀρφεὺς δὲ ἔχρα μόνος ἄρτι ἐκ Θρᾴκης ἡ κεφαλὴ ἥκουσα , ἐφίσταταί οἱ χρησμῳδοῦντι ὁ θεὸς καὶ πέπαυσο ἔφη τῶν ἐμῶν , καὶ γὰρ δὴ ʽκαἲ ᾅδοντά σε ἱκανῶς ἤνεγκα .
Lemmas: παρέρχομαι καί εἰς ὁ ὁ Ὀρφεύς ἄδυτος προσορμίζω ὁ Λέσβος . φημί δέ ἐνταῦθα ποτέ ὁ Ὀρφεύς μαντικός χαίρω , ἔστε ὁ Ἀπόλλων ἐπιμελέομαι αὐτός . ἐπειδή γάρ μήτε εἰς Γρύνειος φοιτάω ἔτι ὑπέρ χρησμός ἄνθρωπος μήτε εἰς Κλάρος μήτε ἔνθα ὁ τρίπους ὁ Ἀπολλώνειος , Ὀρφεύς δέ χράω μόνος ἄρτι ἐκ Θρᾴκη ὁ κεφαλή ἥκω , ἐφίστημι ἕ χρησμῳδέω ὁ θεός καί παύω φημί ὁ ἐμός , καί γάρ δή ἵημι ἀείδω σύ ἱκανός φέρω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.15
πλεόντων δὲ αὐτῶν μετὰ ταῦτα τὸ ἐπʼ Εὐβοίας πέλαγος , ὃ καὶ Ὁμήρῳ δοκεῖ τῶν χαλεπῶν καὶ δυσμετρήτων εἶναι , ἡ μὲν θάλαττα ὑπτία καὶ τῆς ὥρας κρείττων ἐφαίνετο λόγοι τε ἐγίγνοντο περί τε νήσων , ἐπειδὴ πολλαῖς τε καὶ ὀνομασταῖς ἐνετύγχανον , περί τε ναυπηγίας καὶ κυβερνητικῆς πρόσφοροι τοῖς πλέουσιν , ἐπεὶ δὲ ὁ Δάμις τοὺς μὲν διέβαλλε τῶν λόγων , τοὺς δὲ ὑπετέμνετο , τοὺς δὲ οὐ ξυνεχώρει ἐρωτᾶν , ξυνῆκεν ὁ Ἀπολλώνιος , ὅτι λόγον ἕτερον σπουδάσαι βούλοιτο , καὶ τί παθών , ἔφη ὦ Δάμι , διασπᾷς τὰ ἐρωτώμενα ; οὐ γὰρ ναυτιῶν γε ἢ ὑπὸ τοῦ πλοῦ πονήρως ἔχων ἀποστρέφῃ τοὺς λόγους , ἡ γὰρ θάλαττα , ὁρᾷς , ὡς ὑποτέθεικεν ἑαυτὴν τῇ νηὶ καὶ πέμπει . τί οὖν δυσχεραίνεις ; ὅτι ἔφη λόγου μεγάλου ἐν μέσῳ ὄντος , ὃν εἰκὸς ἦν ἐρωτᾶν μᾶλλον , ἡμεῖς δὲ τοὺς ἑώλους τε καὶ ἀρχαίους ἐρωτῶμεν . καὶ τίς εἶπεν ὁ λόγος οὗτος εἴη ἄν , δι’ ὃν τοὺς ἄλλους ἡγῇ περιττούς ; Ἀχιλλεῖ ἔφη ξυγγενόμενος , ὦ Ἀπολλώνιε , καὶ πολλὰ ἴσως διακηκοὼς μήπω ἡμῖν γιγνωσκόμενα οὐ δίει ταῦτα , οὐδὲ τὸ εἶδος ἡμῖν τοῦ Ἀχιλλέως ἀνατυποῖς , περιπλεῖς δὲ τὰς νήσους καὶ ναυπηγεῖς τῷ λόγῳ . εἰ μὴ ἀλαζονεύεσθαι ἔφη δόξω , πάντα εἰρήσεται .
Lemmas: πλέω δέ αὐτός μετά οὗτος ὁ ἐπί Εὔβοια πέλαγος , ὅς καί Ὅμηρος δοκέω ὁ χαλεπός καί δυσμέτρητος εἰμί , ὁ μέν θάλασσα ὕπτιος καί ὁ ὥρα κρατύς φαίνω λόγος τε γίγνομαι περί τε νῆσος , ἐπειδή πολύς τε καί ὀνομαστός ἐντυγχάνω , περί τε ναυπηγία καί κυβερνητικός πρόσφορος ὁ πλέω , ἐπεί δέ ὁ Δάμις ὁ μέν διαβάλλω ὁ λόγος , ὁ δέ ὑποτέμνω , ὁ δέ οὐ συγχωρέω ἐρωτάω , συνίημι ὁ Ἀπολλώνιος , ὅτι λόγος ἕτερος σπουδάζω βούλομαι , καί τίς πάσχω , φημί ὦ Δάμις , διασπάω ὁ ἐρωτάω ; οὐ γάρ ναυτιάω γε ἤ ὑπό ὁ πλόος πονηρός ἔχω ἀποστρέφω ὁ λόγος , ὁ γάρ θάλασσα , ὁράω , ὡς ὑποτίθημι ἑαυτοῦ ὁ ναῦς καί πέμπω . τίς οὖν δυσχεραίνω ; ὅτι φημί λόγος μέγας ἐν μέσος εἰμί , ὅς ἔοικα εἰμί ἐρωτάω μάλα , ἐγώ δέ ὁ ἕωλος τε καί ἀρχαῖος ἐρωτάω . καί τίς λέγω ὁ λόγος οὗτος εἰμί ἄν , διά ὅς ὁ ἄλλος ἡγέομαι περισσός ; Ἀχιλλεύς φημί συγγίγνομαι , ὦ Ἀπολλώνιος , καί πολύς ἴσως διακούω μήπω ἐγώ γιγνώσκω οὐ δίειμι οὗτος , οὐδέ ὁ εἶδος ἐγώ ὁ Ἀχιλλεύς ἀνατυπόω , περιπλέω δέ ὁ νῆσος καί ναυπηγέω ὁ λόγος . εἰ μή ἀλαζονεύομαι φημί δοκέω , πᾶς λέγω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.17
τοιαῦτα μὲν τὰ ἐπὶ τῆς νεώς , ἐς δὲ τὸν Πειραιᾶ ἐσπλεύσας περὶ μυστηρίων ὥραν , ὅτε Ἀθηναῖοι πολυανθρωπότατα Ἑλλήνων πράττουσιν , ἀνῄει ξυντείνας ἀπὸ τῆς νεὼς ἐς τὸ ἄστυ , προιὼν δὲ πολλοῖς τῶν φιλοσοφούντων ἐνετύγχανε Φάληράδε κατιοῦσιν , ὧν οἱ μὲν γυμνοὶ ἐθέροντο , καὶ γὰρ τὸ μετόπωρον εὐήλιον τοῖς Ἀθηναίοις , οἱ δὲ ἐκ βιβλίων ἐσπούδαζον , οἱ δʼ ἀπὸ στόματος ἠσκοῦντο , οἱ δὲ ἤριζον . παρῄει δὲ οὐδεὶς αὐτόν , ἀλλὰ τεκμηράμενοι πάντες , ὡς εἴη Ἀπολλώνιος , ξυνανεστρέφοντό τε καὶ ἠσπάζοντο χαίροντες , νεανίσκοι δὲ ὁμοῦ δέκα περιτυχόντες αὐτῷ νὴ τὴν Ἀθηνᾶν ἐκείνην , ἔφασαν ἀνατείναντες τὰς χεῖρας ἐς τὴν ἀκρόπολιν , ἡμεῖς ἄρτι ἐς Πειραιᾶ ἐβαδίζομεν πλευσόμενοι ἐς Ἰωνίαν παρὰ σέ . ὁ δὲ ἀπεδέχετο αὐτῶν καὶ ξυγχαίρειν ἔφη φιλοσοφοῦσιν .
Lemmas: τοιοῦτος μέν ὁ ἐπί ὁ ναῦς , εἰς δέ ὁ Πειραιεύς εἰσπλέω περί μυστήριον ὥρα , ὅτε Ἀθηναῖος πολυάνθρωπος Ἕλλην πράσσω , ἀνέρχομαι συντείνω ἀπό ὁ ναῦς εἰς ὁ ἄστυ , προέρχομαι δέ πολύς ὁ φιλοσοφέω ἐντυγχάνω Φάληραδε κατέρχομαι , ὅς ὁ μέν γυμνός θέρω , καί γάρ ὁ μετόπωρον εὐήλιος ὁ Ἀθηναῖος , ὁ δέ ἐκ βιβλίον ἐνσπουδάζω , ὁ δέ ἀπό στόμα ἀσκέω , ὁ δέ ἐρίζω . παρέρχομαι δέ οὐδείς αὐτός , ἀλλά τεκμαίρομαι πᾶς , ὡς εἰμί Ἀπολλώνιος , συναναστρέφω τε καί ἀσπάζομαι χαίρω , νεανίσκος δέ ὁμοῦ δέκα περιτυγχάνω αὐτός νή ὁ Ἀθήνη ἐκεῖνος , φημί ἀνατείνω ὁ χείρ εἰς ὁ ἀκρόπολις , ἐγώ ἄρτι εἰς Πειραιεύς βαδίζω πλέω εἰς Ἰωνία παρά σύ . ὁ δέ ἀποδέχομαι αὐτός καί συγχαίρω φημί φιλοσοφέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.18
ἦν μὲν δὴ Ἐπιδαυρίων ἡμέρα . τὰ δὲ Ἐπιδαύρια μετὰ πρόρρησίν τε καὶ ἱερεῖα δεῦρο μυεῖν Ἀθηναίοις πάτριον ἐπὶ θυσίᾳ δευτέρᾳ , τουτὶ δὲ ἐνόμισαν Ἀσκληπιοῦ ἕνεκα , ὅτι δὴ ἐμύησαν αὐτὸν ἥκοντα Ἐπιδαυρόθεν ὀψὲ μυστηρίων . ἀμελήσαντες δὲ οἱ πολλοὶ τοῦ μυεῖσθαι περὶ τὸν Ἀπολλώνιον εἶχον καὶ τοῦτʼ ἐσπούδαζον μᾶλλον ἢ τὸ ἀπελθεῖν τετελεσμένοι , ὁ δὲ ξυνέσεσθαι μὲν αὐτοῖς αὖθις ἔλεγεν , ἐκέλευσε δὲ πρὸς τοῖς ἱεροῖς τότε γίγνεσθαι , καὶ γὰρ αὐτὸς μυεῖσθαι . ὁ δὲ ἱεροφάντης οὐκ ἐβούλετο παρέχειν τὰ ἱερά , μὴ γὰρ ἄν ποτε μυῆσαι γόητα , μηδὲ τὴν Ἐλευσῖνα ἀνοῖξαι ἀνθρώπῳ μὴ καθαρῷ τὰ δαιμόνια . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος οὐδὲν ὑπὸ τούτων ἥττων αὑτοῦ γενόμενος οὔπω ἔφη τὸ μέγιστον , ὧν ἐγὼ ἐγκληθείην ἄν , εἴρηκας , ὅτι περὶ τῆς τελετῆς πλείω ἢ σὺ γιγνώσκων ἐγὼ δὲ ὡς παρὰ σοφώτερον ἐμαυτοῦ μυησόμενος ἦλθον . ἐπαινεσάντων δὲ τῶν παρόντων , ὡς ἐρρωμένως καὶ παραπλησίως αὑτῷ ἀπεκρίνατο , ὁ μὲν ἱεροφάντης , ἐπειδὴ ἐξείργων αὐτὸν οὐ φίλα τοῖς πολλοῖς ἐδόκει πράττειν , μετέβαλε τοῦ τόνου καὶ μυοῦ , ἔφη σοφὸς γάρ τις ἥκειν ἔοικας , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος μυήσομαι ἔφη αὖθις , μυήσει δέ με ὁ δεῖνα προγνώσει χρώμενος ἐς τὸν μετʼ ἐκεῖνον ἱεροφάντην , ὃς μετὰ τέτταρα ἔτη τοῦ ἱεροῦ προὔστη .
Lemmas: εἰμί μέν δή Ἐπιδαύριος ἡμέρα . ὁ δέ Ἐπιδαύριος μετά πρόρρησις τε καί ἱερεῖον δεῦρο μυέω Ἀθηναῖος πάτριος ἐπί θυσία δεύτερος , οὗτος δέ νομίζω Ἀσκληπιός ἕνεκα , ὅτι δή μυάω αὐτός ἥκω Ἐπιδαυρόθεν ὀψέ μυστήριον . ἀμελέω δέ ὁ πολύς ὁ μυέω περί ὁ Ἀπολλώνιον ἔχω καί οὗτος ἐνσπουδάζω μάλα ἤ ὁ ἀπέρχομαι τελέω , ὁ δέ σύνειμι μέν αὐτός αὖθις λέγω , κελεύω δέ πρός ὁ ἱερόν τότε γίγνομαι , καί γάρ αὐτός μυέω . ὁ δέ ἱεροφάντης οὐ βούλομαι παρέχω ὁ ἱερός , μή γάρ ἄν ποτέ μυάω γόης , μηδέ ὁ Ἐλευσίς ἀνοίγνυμι ἄνθρωπος μή καθαρός ὁ δαιμόνιον . ὁ δέ Ἀπολλώνιος οὐδείς ὑπό οὗτος ἥσσων ἑαυτοῦ γίγνομαι οὔπω φημί ὁ μέγας , ὅς ἐγώ ἐγκαλέω ἄν , λέγω , ὅτι περί ὁ τελετή πολύς ἤ σύ γιγνώσκω ἐγώ δέ ὡς παρά σοφός ἐμαυτοῦ μυέω ἔρχομαι . ἐπαινέω δέ ὁ πάρειμι , ὡς ἐρρωμένος καί παραπλήσιος ἑαυτοῦ ἀποκρίνω , ὁ μέν ἱεροφάντης , ἐπειδή ἐξέργω αὐτός οὐ φίλος ὁ πολύς δοκέω πράσσω , μεταβάλλω ὁ τόνος καί μυόω , φημί σοφός γάρ τις ἥκω ἔοικα , ὁ δέ Ἀπολλώνιος μυέω φημί αὖθις , μυέω δέ ἐγώ ὁ δεῖνα πρόγνωσις χράω εἰς ὁ μετά ἐκεῖνος ἱεροφάντης , ὅς μετά τέσσαρες ἔτος ὁ ἱερόν προΐστημι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.19
τὰς δὲ Ἀθήνησι διατριβὰς πλείστας μὲν ὁ Δάμις γενέσθαι φησὶ τῷ ἀνδρί , γράψαι δὲ οὐ πάσας , ἀλλὰ τὰς ἀναγκαίας τε καὶ περὶ μεγάλων σπουδασθείσας . τὴν μὲν δὴ πρώτην διάλεξιν , ἐπειδὴ φιλοθύτας τοὺς Ἀθηναίους εἶδεν , ὑπὲρ ἱερῶν διελέξατο , καὶ ὡς ἄν τις ἐς τὸ ἑκάστῳ τῶν θεῶν οἰκεῖον καὶ πηνίκα δὲ τῆς ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς ἢ θύοι ἢ σπένδοι ἢ εὔχοιτο , καὶ βιβλίῳ Ἀπολλωνίου προστυχεῖν ἐστιν , ἐν ᾧ ταῦτα τῇ ἑαυτοῦ φωνῇ ἐκδιδάσκει . διῆλθε δὲ ταῦτα Ἀθήνησι πρῶτον μὲν ὑπὲρ σοφίας αὑτοῦ τε κἀκείνων , εἶτʼ ἐλέγχων τὸν ἱεροφάντην διʼ ἃ βλασφήμως τε καὶ ἀμαθῶς εἶπε · τίς γὰρ ἔτι ᾠήθη τὰ δαιμόνια μὴ καθαρὸν εἶναι τὸν φιλοσοφοῦντα , ὅπως οἱ θεοὶ θεραπευτέοι ;
Lemmas: ὁ δέ Ἀθήνησι διατριβή πολύς μέν ὁ Δάμις γίγνομαι φημί ὁ ἀνήρ , γράφω δέ οὐ πᾶς , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος τε καί περί μέγας σπουδάζω . ὁ μέν δή πρῶτος διάλεξις , ἐπειδή φιλοθύτης ὁ Ἀθηναῖος ὁράω , ὑπέρ ἱερός διαλέγω , καί ὡς ἄν τις εἰς ὁ ἕκαστος ὁ θεός οἰκεῖος καί πηνίκα δέ ὁ ἡμέρα τε καί νύξ ἤ θύω ἤ σπένδω ἤ εὔχομαι , καί βιβλίον Ἀπολλώνιον προστυγχάνω εἰμί , ἐν ὅς οὗτος ὁ ἑαυτοῦ φωνή ἐκδιδάσκω . διέρχομαι δέ οὗτος Ἀθήνησι πρῶτος μέν ὑπέρ σοφία ἑαυτοῦ τε ἐκεῖνος , εἶτα ἐλέγχω ὁ ἱεροφάντης διά ὅς βλάσφημος τε καί ἀμαθής λέγω · τίς γάρ ἔτι οἴομαι ὁ δαιμόνιον μή καθαρός εἰμί ὁ φιλοσοφέω , ὅπως ὁ θεός θεραπευτέον ;
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.22
διωρθοῦτο δὲ κἀκεῖνο Ἀθήνησιν · οἱ Ἀθηναῖοι ξυνιόντες ἐς θέατρον τὸ ὑπὸ τῇ ἀκροπόλει προσεῖχον σφαγαῖς ἀνθρώπων καὶ ἐσπουδάζετο ταῦτα ἐκεῖ μᾶλλον ἢ ἐν Κορίνθῳ νῦν , χρημάτων τε μεγάλων ἐωνημένοι ἤγοντο μοιχοὶ καὶ πόρνοι καὶ τοιχωρύχοι καὶ βαλαντιοτόμοι καὶ ἀνδραποδισταὶ καὶ τὰ τοιαῦτα ἔθνη , οἱ δʼ ὥπλιζον αὐτοὺς καὶ ἐκέλευον ξυμπίπτειν . ἐλάβετο δὲ καὶ τούτων ὁ Ἀπολλώνιος καὶ καλούντων αὐτὸν ἐς ἐκκλησίαν Ἀθηναίων οὐκ ἂν ἔφη παρελθεῖν ἐς χωρίον ἀκάθαρτον καὶ λύθρου μεστόν . ἔλεγε δὲ ταῦτα ἐν ἐπιστολῇ . καὶ θαυμάζειν ἔλεγεν ὅπως ἡ θεὸς οὐ καὶ τὴν ἀκρόπολιν ἤδη ἐκλείπει τοιοῦτον αἷμα ὑμῶν ἐκχεόντων αὐτῇ . δοκεῖτε γάρ μοι προιόντες , ἐπειδὰν τὰ Παναθήναια πέμπητε , μηδὲ βοῦς ἔτι , ἀλλʼ ἑκατόμβας ἀνθρώπων καταθύσειν τῇ θεῷ . σὺ δέ , Διόνυσε , μετὰ τοιοῦτον αἷμα ἐς τὸ θέατρον φοιτᾷς ; κἀκεῖ σοι σπένδουσιν οἱ σοφοὶ Ἀθηναῖοι ; μετάστηθι καὶ σύ , Διόνυσε · Κιθαιρὼν καθαρώτερος . τοιάδε εὗρον τὰ σπουδαιότατα τῶν φιλοσοφηθέντων Ἀθήνησιν αὐτῷ τότε .
Lemmas: διορθόω δέ ἐκεῖνος Ἀθήνησι · ὁ Ἀθηναῖος συνέρχομαι εἰς θέατρον ὁ ὑπό ὁ ἀκρόπολις προσέχω σφαγή ἄνθρωπος καί ἐνσπουδάζω οὗτος ἐκεῖ μάλα ἤ ἐν Κόρινθος νῦν , χρῆμα τε μέγας ὠνέομαι ἄγω μοιχός καί πόρνος καί τοιχωρύχος καί βαλαντιοτόμος καί ἀνδραποδιστής καί ὁ τοιοῦτος ἔθνος , ὁ δέ ὁπλίζω αὐτός καί κελεύω συμπίπτω . λαμβάνω δέ καί οὗτος ὁ Ἀπολλώνιος καί καλέω αὐτός εἰς ἐκκλησία Ἀθηναῖος οὐ ἄν φημί παρέρχομαι εἰς χωρίον ἀκάθαρτος καί λύθρος μεστός . λέγω δέ οὗτος ἐν ἐπιστολή . καί θαυμάζω λέγω ὅπως ὁ θεός οὐ καί ὁ ἀκρόπολις ἤδη ἐκλείπω τοιοῦτος αἷμα σύ ἐκχέω αὐτός . δοκέω γάρ ἐγώ προέρχομαι , ἐπειδάν ὁ Παναθήναια πέμπω , μηδέ βοῦς ἔτι , ἀλλά ἑκατόμβη ἄνθρωπος καταθύω ὁ θεός . σύ δέ , Διόνυσος , μετά τοιοῦτος αἷμα εἰς ὁ θέατρον φοιτάω ; ἐκεῖ σύ σπένδω ὁ σοφός Ἀθηναῖος ; μεθίστημι καί σύ , Διόνυσος · Κιθαιρών καθαρός . τοιόσδε εὑρίσκω ὁ σπουδαῖος ὁ φιλοσοφέω Ἀθήνησι αὐτός τότε .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.23
ἐπρέσβευσε δὲ καὶ παρὰ τοὺς Θετταλοὺς ὑπὲρ τοῦ Ἀχιλλέως κατὰ τοὺς ἐν Πυλαίᾳ ξυλλόγους , ἐν οἷς οἱ Θετταλοὶ τὰ Ἀμφικτυονικὰ πράττουσιν , οἱ δὲ δείσαντες ἐψηφίσαντο ἀναλαβεῖν τὰ προσήκοντα τῷ τάφῳ . καὶ τὸ Λεωνίδου σῆμα τοῦ Σπαρτιάτου μονονοὺ περιέβαλεν ἀγασθεὶς τὸν ἄνδρα . ἐπὶ δὲ τὸν κολωνὸν βαδίζων , ἐφʼ οὗ λέγονται Λακεδαιμόνιοι περιχωσθῆναι τοῖς τοξεύμασιν , ἤκουσε τῶν ὁμιλητῶν διαφερομένων ἀλλήλοις , ὅ τι εἴη τὸ ὑψηλότατον τῆς Ἑλλάδος , παρεῖχε δὲ ἄρα τὸν λόγον ἡ Οἴτη τὸ ὄρος ἐν ὀφθαλμοῖς οὖσα , καὶ ἀνελθὼν ἐπὶ τὸν λόφον , ἐγὼ ἔφη τὸ ὑψηλότατον τοῦτο ἡγοῦμαι , οἱ γὰρ ἐνταῦθα ὑπὲρ ἐλευθερίας ἀποθανόντες ἀντανήγαγον αὐτὸ τῇ Οἴτῃ καὶ ὑπὲρ πολλοὺς Ὀλύμπους ἦραν . ἐγὼ δὲ ἄγαμαι μὲν καὶ τούσδε τοὺς ἄνδρας , τὸν δὲ Ἀκαρνᾶνα Μεγιστίαν καὶ πρὸ τούτων , ἃ γὰρ πεισομένους ἐγίγνωσκε , τούτων ἐπεθύμησε κοινωνῆσαι τοῖς ἀνδράσιν , οὐ τὸ ἀποθανεῖν δείσας , ἀλλὰ τὸ μετὰ τοιῶνδε μὴ τεθνάναι .
Lemmas: πρεσβεύω δέ καί παρά ὁ Θεσσαλός ὑπέρ ὁ Ἀχιλλεύς κατά ὁ ἐν Πυλαία σύλλογος , ἐν ὅς ὁ Θεσσαλός ὁ Ἀμφικτυονικός πράσσω , ὁ δέ δείδω ψηφίζω ἀναλαμβάνω ὁ προσήκω ὁ τάφος . καί ὁ Λεωνίδας σῆμα ὁ Σπαρτιάτης μονονού περιβάλλω ἄγαμαι ὁ ἀνήρ . ἐπί δέ ὁ κολωνός βαδίζω , ἐπί ὅς λέγω Λακεδαιμόνιος περιχώννυμι ὁ τόξευμα , ἀκούω ὁ ὁμιλητής διαφέρω ἀλλήλων , ὅς τις εἰμί ὁ ὑψηλός ὁ Ἑλλάς , παρέχω δέ ἄρα ὁ λόγος ὁ Οἴτη ὁ ὄρος ἐν ὀφθαλμός εἰμί , καί ἀνέρχομαι ἐπί ὁ λόφος , ἐγώ φημί ὁ ὑψηλός οὗτος ἡγέομαι , ὁ γάρ ἐνταῦθα ὑπέρ ἐλευθερία ἀποθνῄσκω ἀντανάγω αὐτός ὁ Οἴτη καί ὑπέρ πολύς Ὄλυμπος ἀείρω . ἐγώ δέ ἄγαμαι μέν καί ὅδε ὁ ἀνήρ , ὁ δέ Ἀκαρνάν Μεγιστίας καί πρό οὗτος , ὅς γάρ πάσχω γιγνώσκω , οὗτος ἐπιθυμέω κοινωνέω ὁ ἀνήρ , οὐ ὁ ἀποθνῄσκω δείδω , ἀλλά ὁ μετά τοιόσδε μή θνῄσκω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.24
Ἐπεφοίτησε δὲ καὶ τοῖς Ἑλληνικοῖς ἱεροῖς πᾶσι τῷ τε Δωδωναίῳ καὶ τῷ Πυθικῷ καὶ τῷ ἐν Ἀβαῖς , ἐς Ἀμφιάρεώ τε καὶ Τροφωνίου ἐβάδισε καὶ ἐς τὸ Μουσεῖον τὸ ἐν Ἑλικῶνι ἀνέβη . φοιτῶντι δὲ ἐς τὰ ἱερὰ καὶ διορθουμένῳ αὐτὰ ξυνεφοίτων μὲν οἱ ἱερεῖς , ἠκολούθουν δὲ οἱ γνώριμοι , λόγων τε κρατῆρες ἵσταντο καὶ ἠρύοντο αὐτῶν οἱ διψῶντες . ὄντων δὲ καὶ Ὀλυμπίων καὶ καλούντων αὐτὸν Ἠλείων ἐπὶ κοινωνίαν τοῦ ἀγῶνος δοκεῖτέ μοι ἔφη διαβάλλειν τὴν τῶν Ὀλυμπίων δόξαν πρεσβειῶν δεόμενοι πρὸς τοὺς αὐτόθεν ἥξοντας . γενόμενος δὲ κατὰ τὸν Ἰσθμὸν μυκησαμένης τῆς περὶ τὸ Λέχαιον θαλάττης οὗτος εἶπεν ὁ αὐχὴν τῆς γῆς τετμήσεται , μᾶλλον δὲ οὔ . εἶχε δὲ αὐτῷ καὶ τοῦτο πρόρρησιν τῆς μικρὸν ὕστερον περὶ τὸν Ἰσθμὸν τομῆς , ἣν μετὰ ἔτη ἑπτὰ Νέρων διενοήθη · τὰ γὰρ βασίλεια ἐκλιπὼν ἐς τὴν Ἑλλάδα ἀφίκετο κηρύγμασιν ὑποθήσων ἑαυτὸν Ὀλυμπικοῖς τε καὶ Πυθικοῖς , ἐνίκα δὲ καὶ Ἰσθμοῖ · αἱ δὲ νῖκαι ἦσαν κιθαρῳδίαι καὶ κήρυκες , ἐνίκα δὲ καὶ τραγῳδοὺς ἐν Ὀλυμπίᾳ . τότε λέγεται καὶ τῆς περὶ τὸν Ἰσθμὸν καινοτομίας ἅψασθαι περίπλουν αὐτὸν ἐργαζόμενος καὶ τὸν Αἰγαῖον τῷ Ἀδρίᾳ ξυμβάλλων , ὡς μὴ πᾶσα ναῦς ὑπὲρ Μαλέαν πλέοι κομίζοιντό τε αἱ πολλαὶ διὰ τοῦ ῥήγματος ξυντέμνουσαι τὰς περιβολὰς τοῦ πλοῦ . πῆ δὲ ἀπέβη τὸ τοῦ Ἀπολλωνίου λόγιον ; ἡ ὀρυχὴ τὴν ἀρχὴν ἀπὸ Λεχαίου λαβοῦσα στάδια προὔβη ἴσως τέτταρα ξυνεχῶς ὀρυττόντων , σχεῖν δὲ λέγεται Νέρων τὴν τομὴν οἱ μὲν Αἰγυπτίων φιλοσοφησάντων αὐτῷ τὰς θαλάττας καὶ τὸ ὑπὲρ Λεχαίου πέλαγος ὑπερχυθὲν ἀφανιεῖν εἰπόντων τὴν Αἴγιναν , οἱ δὲ νεώτερα περὶ τῇ ἀρχῇ δείσαντα . τοιοῦτον μὲν δὴ τοῦ Ἀπολλωνίου τὸ τὸν Ἰσθμὸν τετμήσεσθαι καὶ οὐ τετμήσεσθαι .
Lemmas: ἐπιφοιτάω δέ καί ὁ Ἑλληνικός ἱερός πᾶς ὁ τε Δωδωναῖος καί ὁ Πυθικός καί ὁ ἐν Ἀβή , εἰς Ἀμφιάραος τε καί Τροφώνιος βαδίζω καί εἰς ὁ Μουσεῖον ὁ ἐν Ἑλικών ἀναβαίνω . φοιτάω δέ εἰς ὁ ἱερόν καί διορθόω αὐτός συμφοιτάω μέν ὁ ἱερεύς , ἀκολουθέω δέ ὁ γνώριμος , λόγος τε κρατήρ ἵστημι καί ἀρύω αὐτός ὁ διψάω . εἰμί δέ καί Ὀλύμπιος καί καλέω αὐτός Ἠλεῖος ἐπί κοινωνία ὁ ἀγών δοκέω ἐγώ φημί διαβάλλω ὁ ὁ Ὀλύμπιος δόξα πρεσβεία δέω πρός ὁ αὐτόθεν ἥκω . γίγνομαι δέ κατά ὁ Ἰσθμός μυκάομαι ὁ περί ὁ Λέχαιον θάλασσα οὗτος λέγω ὁ αὐχήν ὁ γῆ τετμίναμαι , μάλα δέ οὐ . ἔχω δέ αὐτός καί οὗτος πρόρρησις ὁ μικρός ὕστερον περί ὁ Ἰσθμός τομή , ὅς μετά ἔτος ἑπτά Νέρων διανοέω · ὁ γάρ βασίλεια ἐκλείπω εἰς ὁ Ἑλλάς ἀφικνέομαι κήρυγμα ὑποτίθημι ἑαυτοῦ Ὀλυμπικός τε καί Πυθικός , νικάω δέ καί Ἰσθμοῖ · ὁ δέ νίκη εἰμί κιθαρῳδία καί κῆρυξ , νικάω δέ καί τραγῳδός ἐν Ὀλυμπία . τότε λέγω καί ὁ περί ὁ Ἰσθμός καινοτομία ἅπτω περίπλοος αὐτός ἐργάζομαι καί ὁ Αἰγαῖος ὁ Ἀδρίας συμβάλλω , ὡς μή πᾶς ναῦς ὑπέρ Μαλέα πλέω κομίζω τε ὁ πολύς διά ὁ ῥῆγμα συντέμνω ὁ περιβολή ὁ πλόος . πῇ δέ ἀποβαίνω ὁ ὁ Ἀπολλώνιον λόγιον ; ὁ ὀρυχή ὁ ἀρχή ἀπό Λέχαιον λαμβάνω στάδιον προβαίνω ἴσως τέσσαρες συνεχής ὀρύσσω , ἔχω δέ λέγω Νέρων ὁ τομή ὁ μέν Αἰγύπτιος φιλοσοφέω αὐτός ὁ θάλασσα καί ὁ ὑπέρ Λέχαιον πέλαγος ὑπερχέω ἀφανίζω λέγω ὁ Αἴγινα , ὁ δέ νέος περί ὁ ἀρχή δείδω . τοιοῦτος μέν δή ὁ Ἀπολλώνιον ὁ ὁ Ἰσθμός τιτμῄσκω καί οὐ τιτμῄσκω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.26
τότε καὶ πρὸς Βάσσον διηνέχθη τὸν ἐκ τῆς Κορίνθου , πατραλοίας γὰρ οὗτος καὶ ἐδόκει καὶ ἐπεπίστευτο , σοφίαν δὲ ἑαυτοῦ κατεψεύδετο καὶ χαλινὸς οὐκ ἦν ἐπὶ τῇ γλώττῃ . λοιδορούμενον δὲ αὐτὸν ἐπέσχεν ὁ Ἀπολλώνιος οἷς τε ἐπέστειλεν οἷς τε διελέχθη κατʼ αὐτοῦ . πᾶν γάρ , ὅπερ ὡς ἐς πατραλοίαν ἔλεγεν , ἀληθὲς ἐδόκει , μὴ γὰρ ἄν ποτε τοιόνδε ἄνδρα ἐς λοιδορίαν ἐκπεσεῖν , μηδʼ ἂν εἰπεῖν τὸ μὴ ὄν .
Lemmas: τότε καί πρός Βάσσος διαφέρω ὁ ἐκ ὁ Κόρινθος , πατραλοίας γάρ οὗτος καί δοκέω καί πιστεύω , σοφία δέ ἑαυτοῦ καταψεύδομαι καί χαλινός οὐ εἰμί ἐπί ὁ γλῶσσα . λοιδορέω δέ αὐτός ἐπέχω ὁ Ἀπολλώνιος ὅς τε ἐπιστέλλω ὅς τε διαλέγω κατά αὐτός . πᾶς γάρ , ὅς ὡς εἰς πατραλοίας λέγω , ἀληθής δοκέω , μή γάρ ἄν ποτέ τοιόσδε ἀνήρ εἰς λοιδορία ἐκπίπτω , μηδέ ἄν λέγω ὁ μή εἰμί .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.27
τὰ δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ τοῦ ἀνδρὸς τοιαῦτα · ἀνιόντι τῷ Ἀπολλωνίῳ ἐς Ὀλυμπίαν ἐνέτυχον Λακεδαιμονίων πρέσβεις ὑπὲρ ξυνουσίας , Λακωνικὸν δὲ οὐδὲν περὶ αὐτοὺς ἐφαίνετο , ἀλλʼ ἁβρότερον αὑτῶν εἶχον καὶ συβάριδος μεστοὶ ἦσαν . ἰδὼν δὲ ἄνδρας λείους τὰ σκέλη λιπαροὺς τὰς κόμας καὶ μηδὲ γενείοις χρωμένους , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐσθῆτα μαλακούς , τοιαῦτα πρὸς τοὺς ἐφόρους ἐπέστειλεν , ὡς ἐκείνους κήρυγμα ποιήσασθαι δημοσίᾳ τήν τε πίτταν τῶν βαλανείων ἐξαιροῦντας καὶ τὰς παρατιλτρίας ἐξελαύνοντας ἐς τὸ ἀρχαῖόν τε καθισταμένους πάντα , ὅθεν παλαῖστραί τε ἀνήβησαν καὶ σπουδαὶ καὶ τὰ φιλίτια ἐπανῆλθε καὶ ἐγένετο ἡ Λακεδαίμων ἑαυτῇ ὁμοία . μαθὼν δὲ αὐτοὺς τὰ οἴκοι διορθουμένους ἔπεμψεν ἐπιστολὴν ἀπʼ Ὀλυμπίας βραχυτέραν τῆς Λακωνικῆς σκυτάλης . ἔστι δὲ ἥδε · Ἀπολλώνιος ἐφόροις χαίρειν . ἀνδρῶν μὲν τὸ μὴ ἁμαρτάνειν , γενναίων δὲ τὸ καὶ ἁμαρτάνοντας αἰσθέσθαι .
Lemmas: ὁ δέ ἐν Ὀλυμπία ὁ ἀνήρ τοιοῦτος · ἀνέρχομαι ὁ Ἀπολλώνιον εἰς Ὀλυμπία ἐντυγχάνω Λακεδαιμόνιος πρέσβυς ὑπέρ συνουσία , Λακωνικός δέ οὐδείς περί αὐτός φαίνω , ἀλλά ἁβρός ἑαυτοῦ ἔχω καί σύβαρις μεστός εἰμί . ὁράω δέ ἀνήρ λεῖος ὁ σκέλος λιπαρός ὁ κόμη καί μηδέ γένειον χράω , ἀλλά καί ὁ ἐσθής μαλακός , τοιοῦτος πρός ὁ ἔφορος ἐπιστέλλω , ὡς ἐκεῖνος κήρυγμα ποιέω δημοσίᾳ ὁ τε πίσσα ὁ βαλανεῖον ἐξαιρέω καί ὁ παρατίλτρια ἐξελαύνω εἰς ὁ ἀρχαῖος τε καθίστημι πᾶς , ὅθεν παλαίστρα τε ἀνηβάω καί σπουδή καί ὁ φιλίτιον ἐπανέρχομαι καί γίγνομαι ὁ Λακεδαίμων ἑαυτοῦ ὅμοιος . μανθάνω δέ αὐτός ὁ οἴκοι διορθόω πέμπω ἐπιστολή ἀπό Ὀλυμπία βραχύς ὁ Λακωνικός σκυτάλη . εἰμί δέ ὅδε · Ἀπολλώνιος ἔφορος χαίρω . ἀνήρ μέν ὁ μή ἁμαρτάνω , γενναῖος δέ ὁ καί ἁμαρτάνω αἰσθάνομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.28
ἰδὼν δὲ ἐς τὸ ἕδος τὸ ἐν Ὀλυμπίᾳ χαῖρε , εἶπεν ἀγαθὲ Ζεῦ , σὺ γὰρ οὕτω τι ἀγαθός , ὡς καὶ σαυτοῦ κοινωνῆσαι τοῖς ἀνθρώποις . ἐξηγήσατο δὲ καὶ τὸν χαλκοῦν Μίλωνα καὶ τὸν λόγον τοῦ περὶ αὐτὸν σχήματος . ὁ γὰρ Μίλων ἑστάναι μὲν ἐπὶ δίσκου δοκεῖ τὼ πόδε ἄμφω συμβεβηκώς , ῥόαν δὲ ξυνέχει τῇ ἀριστερᾷ , ἡ δεξιὰ δέ , ὀρθοὶ τῆς χειρὸς ἐκείνης οἱ δάκτυλοι καὶ οἷον διείροντες . οἱ μὲν δὴ κατʼ Ὀλυμπίαν τε καὶ Ἀρκαδίαν λόγοι τὸν ἀθλητὴν ἱστοροῦσι τοῦτον ἄτρεπτον γενέσθαι καὶ μὴ ἐκβιβασθῆναί ποτε τοῦ χώρου , ἐν ᾧ ἔστη , δηλοῦσθαι δὲ τὸ μὲν ἀπρὶξ τῶν δακτύλων ἐν τῇ ξυνοχῇ τῆς ῥόας , τὸ δὲ μηδʼ ἂν σχισθῆναί ποτʼ ἀπʼ ἀλλήλων αὐτούς , εἴ τις πρὸς ἕνα αὐτῶν ἁμιλλῷτο , τῷ τὰς διαφυὰς ἐν ὀρθοῖς τοῖς δακτύλοις εὖ ξυνηρμόσθαι , τὴν ταινίαν δέ , ἣν ἀναδεῖται , σωφροσύνης ἡγοῦνται ξύμβολον . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος σοφῶς μὲν εἶπεν ἐπινενοῆσθαι ταῦτα , σοφώτερα δὲ εἶναι τὰ ἀληθέστερα . ὡς δὲ γιγνώσκοιτε τὸν νοῦν τοῦ Μίλωνος , Κροτωνιᾶται τὸν ἀθλητὴν τοῦτον ἱερέα ἐστήσαντο τῆς Ἥρας . τὴν μὲν δὴ μίτραν ὅ τι χρὴ νοεῖν , τί ἂν ἐξηγοίμην ἔτι , μνημονεύσας ἱερέως ἀνδρός ; ἡ ῥόα δὲ μόνη φυτῶν τῇ Ἥρᾳ φύεται , ὁ δὲ ὑπὸ τοῖς ποσὶ δίσκος , ἐπὶ ἀσπιδίου βεβηκὼς ὁ ἱερεὺς τῇ Ἥρᾳ εὔχεται , τουτὶ δὲ καὶ ἡ δεξιὰ σημαίνει , τὸ δὲ ἔργον τῶν δακτύλων καὶ τὸ μήπω διεστὼς τῇ ἀρχαίᾳ ἀγαλματοποιίᾳ προσκείσθω .
Lemmas: ὁράω δέ εἰς ὁ ἕδος ὁ ἐν Ὀλυμπία χαίρω , λέγω ἀγαθός Ζεύς , σύ γάρ οὕτως τις ἀγαθός , ὡς καί σεαυτοῦ κοινωνέω ὁ ἄνθρωπος . ἐξηγέομαι δέ καί ὁ χάλκεος Μίλων καί ὁ λόγος ὁ περί αὐτός σχῆμα . ὁ γάρ Μίλων ἵστημι μέν ἐπί δίσκος δοκέω ὁ πούς ἄμφω συμβαίνω , ῥόα δέ συνέχω ὁ ἀριστερός , ὁ δεξιός δέ , ὀρθός ὁ χείρ ἐκεῖνος ὁ δάκτυλος καί οἷος διείρω . ὁ μέν δή κατά Ὀλυμπία τε καί Ἀρκαδία λόγος ὁ ἀθλητής ἱστορέω οὗτος ἄτρεπτος γίγνομαι καί μή ἐκβιβάζω ποτέ ὁ χῶρος , ἐν ὅς ἵστημι , δηλόω δέ ὁ μέν ἀπρίξ ὁ δάκτυλος ἐν ὁ συνοχή ὁ ῥόα , ὁ δέ μηδέ ἄν σχίζω ποτέ ἀπό ἀλλήλων αὐτός , εἰ τις πρός εἷς αὐτός ἁμιλλάομαι , ὁ ὁ διαφυή ἐν ὀρθός ὁ δάκτυλος εὖ συναρμόζω , ὁ ταινία δέ , ὅς ἀναδέω , σωφροσύνη ἡγέομαι σύμβολος . ὁ δέ Ἀπολλώνιος σοφός μέν λέγω ἐπινοέω οὗτος , σοφός δέ εἰμί ὁ ἀληθής . ὡς δέ γιγνώσκω ὁ νόος ὁ Μίλων , Κρότων ὁ ἀθλητής οὗτος ἱερεύς ἵστημι ὁ Ἥρα . ὁ μέν δή μίτρα ὅς τις χρή νοέω , τίς ἄν ἐξηγέομαι ἔτι , μνημονεύω ἱερεύς ἀνήρ ; ὁ ῥόα δέ μόνος φυτόν ὁ Ἥρα φύω , ὁ δέ ὑπό ὁ πούς δίσκος , ἐπί ἀσπίδιον βαίνω ὁ ἱερεύς ὁ Ἥρα εὔχομαι , οὗτος δέ καί ὁ δεξιός σημαίνω , ὁ δέ ἔργον ὁ δάκτυλος καί ὁ μήπω διίστημι ὁ ἀρχαῖος ἀγαλματοποιία πρόσκειμαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.29
παρατυγχάνων δὲ τοῖς δρωμένοις ἀπεδέχετο Ἠλείων , ὡς ἐπεμελοῦντό τε αὐτῶν καὶ ξὺν κόσμῳ ἔδρων μεῖόν τε οὐδὲν ἢ οἱ ἀγωνιούμενοι τῶν ἀθλητῶν κρίνεσθαι ᾤοντο καὶ μήθʼ ἑκόντες τι μήτʼ ἄκοντες ἁμαρτάνειν προὐνοοῦντο . ἐρομένων δʼ αὐτὸν τῶν ἑταίρων , τίνας Ἠλείους περὶ τὴν διάθεσιν τῶν Ὀλυμπίων ἡγοῖτο , εἰ μὲν σοφοὺς , ἔφη οὐκ οἶδα , σοφιστὰς μέντοι .
Lemmas: παρατυγχάνω δέ ὁ δράω ἀποδέχομαι Ἠλεῖος , ὡς ἐπιμελέομαι τε αὐτός καί σύν κόσμος δράω μείων τε οὐδείς ἤ ὁ ἀγωνίζομαι ὁ ἀθλητής κρίνω οἴομαι καί μήτε ἑκών τις μήτε ἄκων ἁμαρτάνω προνοόω . ἔρομαι δέ αὐτός ὁ ἑταῖρος , τίς Ἠλεῖος περί ὁ διάθεσις ὁ Ὀλύμπιος ἡγέομαι , εἰ μέν σοφός , φημί οὐ οἶδα , σοφιστής μέντοι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.31
αἱ δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ διαλέξεις τῷ Ἀπολλωνίῳ περὶ τῶν χρησιμωτάτων ἐγίγνοντο , περὶ σοφίας τε καὶ ἀνδρείας καὶ σωφροσύνης καὶ καθάπαξ , ὁπόσαι ἀρεταί εἰσι , περὶ τούτων ἀπὸ τῆς κρηπῖδος τοῦ νεὼ διελέγετο πάντας ἐκπλήττων οὐ ταῖς διανοίαις μόνον , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἰδέαις τοῦ λόγου . περιστάντες δὲ αὐτὸν οἱ Λακεδαιμόνιοι ξένον τε παρὰ τῷ Διὶ ἐποιοῦντο καὶ τῶν οἴκοι νέων πατέρα βίου τε νομοθέτην καὶ γερόντων γέρας . ἐρομένου δὲ Κορινθίου τινὸς κατὰ ἀχθηδόνα , εἰ καὶ θεοφάνια αὐτῷ ἄξουσι , ναὶ τὼ Σιώ , ἔφη , ἕτοιμά γε . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ἀπήγαγεν αὐτοὺς τῶν τοιούτων , ὡς μὴ φθονοῖτο . ἐπεὶ δὲ ὑπερβὰς τὸ Ταύγετον εἶδεν ἐνεργὸν Λακεδαίμονα καὶ τὰ τοῦ Λυκούργου πάτρια εὖ πράττοντα , οὐκ ἀηδὲς ἐνόμισε τὸ καὶ τοῖς τέλεσι τῶν Λακεδαιμονίων ξυγγενέσθαι περὶ ὧν ἐρωτᾶν ἐβούλοντο . ἤροντο οὖν ἀφικόμενον , πῶς θεοὶ θεραπευτέοι , ὁ δὲ εἶπεν ὡς δεσπόται . πάλιν ἤροντο , πῶς ἥρωες · ὡς πατέρες . τρίτον δὲ ἐρομένων , πῶς δὲ ἄνθρωποι οὐ Λακωνικὸν ἔφη τὸ ἐρώτημα . ἤροντο καὶ ὅ τι ἡγοῖτο τοὺς παρʼ αὐτοῖς νόμους , ὁ δὲ εἶπεν ἀρίστους διδασκάλους , οἱ διδάσκαλοι δὲ εὐδοκιμήσουσιν , ἢν οἱ μαθηταὶ μὴ ῥᾳθυμῶσιν . ἐρομένων δʼ αὐτῶν , τί περὶ ἀνδρείας ξυμβουλεύοι , καὶ τί ἔφη τῇ ἀνδρείᾳ χρήσεσθε ;
Lemmas: ὁ δέ ἐν Ὀλυμπία διάλεξις ὁ Ἀπολλώνιον περί ὁ χρήσιμος γίγνομαι , περί σοφία τε καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη καί καθάπαξ , ὁπόσος ἀρετή εἰμί , περί οὗτος ἀπό ὁ κρηπίς ὁ ναός διαλέγω πᾶς ἐκπλήσσω οὐ ὁ διάνοια μόνος , ἀλλά καί ὁ ἰδέα ὁ λόγος . περιίστημι δέ αὐτός ὁ Λακεδαιμόνιος ξένος τε παρά ὁ Ζεύς ποιέω καί ὁ οἴκοι νέος πατήρ βίος τε νομοθέτης καί γέρων γέρας . ἔρομαι δέ Κορίνθιος τις κατά ἀχθηδών , εἰ καί θεοφάνια αὐτός ἄγω , ναί ὁ Σιώ , φημί , ἑτοῖμος γε . ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἀπάγω αὐτός ὁ τοιοῦτος , ὡς μή φθονέω . ἐπεί δέ ὑπερβαίνω ὁ Ταύγετον ὁράω ἐνεργός Λακεδαίμων καί ὁ ὁ Λυκοῦργος πάτριος εὖ πράσσω , οὐ ἀηδής νομίζω ὁ καί ὁ τέλος ὁ Λακεδαιμόνιος συγγίγνομαι περί ὅς ἐρωτάω βούλομαι . ἔρομαι οὖν ἀφικνέομαι , πῶς θεός θεραπευτέον , ὁ δέ λέγω ὡς δεσπότης . πάλιν ἔρομαι , πῶς ἥρως · ὡς πατήρ . τρίτος δέ ἔρομαι , πῶς δέ ἄνθρωπος οὐ Λακωνικός φημί ὁ ἐρώτημα . ἔρομαι καί ὅς τις ἡγέομαι ὁ παρά αὐτός νόμος , ὁ δέ λέγω ἀγαθός διδάσκαλος , ὁ διδάσκαλος δέ εὐδοκιμέω , ἐάν ὁ μαθητής μή ῥᾳθυμέω . ἔρομαι δέ αὐτός , τίς περί ἀνδρεία συμβουλεύω , καί τίς φημί ὁ ἀνδρεία χράω ;
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.33
κἀκεῖνο τῶν ἐν Λακεδαίμονι · ἐπιστολὴ ἐκ βασιλέως Λακεδαιμονίοις ἧκεν ἐπίπληξιν ἐς τὸ κοινὸν αὐτῶν φέρουσα , ὡς ὑπὲρ τὴν ἐλευθερίαν ὑβριζόντων , ἐκ διαβολῶν δὲ τοῦ τῆς Ἑλλάδος ἄρχοντος ἐπέσταλτο αὐτοῖς ταῦτα . οἱ μὲν δὴ Λακεδαιμόνιοι ἀπορίᾳ εἴχοντο καὶ ἡ Σπάρτη πρὸς ἑαυτὴν ἤριζεν , εἴτε χρὴ παραιτουμένους τὴν ὀργὴν τοῦ βασιλέως εἴτε ὑπερφρονοῦντας ἐπιστέλλειν · πρὸς ταῦτα ξύμβουλον ἐποιοῦντο τὸν Ἀπολλώνιον τοῦ τῆς ἐπιστολῆς ἤθους , ὁ δέ , ὡς εἶδε διεστηκότας , παρῆλθέ τε ἐς τὸ κοινὸν αὐτῶν καὶ ὧδε ἐβραχυλόγησε · Παλαμήδης εὗρε γράμματα οὐχ ὑπὲρ τοῦ γράφειν μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ γιγνώσκειν , ἃ δεῖ μὴ γράφειν . οὕτω μὲν δὴ Λακεδαιμονίους ἀπῆγε τοῦ μήτε θρασεῖς μήτε δειλοὺς ὀφθῆναι .
Lemmas: ἐκεῖνος ὁ ἐν Λακεδαίμων · ἐπιστολή ἐκ βασιλεύς Λακεδαιμόνιος ἥκω ἐπίπληξις εἰς ὁ κοινός αὐτός φέρω , ὡς ὑπέρ ὁ ἐλευθερία ὑβρίζω , ἐκ διαβολή δέ ὁ ὁ Ἑλλάς ἄρχω ἐπιστέλλω αὐτός οὗτος . ὁ μέν δή Λακεδαιμόνιος ἀπορία ἔχω καί ὁ Σπάρτη πρός ἑαυτοῦ ἐρίζω , εἴτε χρή παραιτέομαι ὁ ὀργή ὁ βασιλεύς εἴτε ὑπερφρονέω ἐπιστέλλω · πρός οὗτος σύμβουλος ποιέω ὁ Ἀπολλώνιον ὁ ὁ ἐπιστολή ἦθος , ὁ δέ , ὡς ὁράω διίστημι , παρέρχομαι τε εἰς ὁ κοινός αὐτός καί ὧδε βραχυλογέω · Παλαμήδης εὑρίσκω γράμμα οὐ ὑπέρ ὁ γράφω μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ ὁ γιγνώσκω , ὅς δέω μή γράφω . οὕτως μέν δή Λακεδαιμόνιος ἀπάγω ὁ μήτε θρασύς μήτε δειλός ὁράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.35
Νέρων οὐ ξυνεχώρει φιλοσοφεῖν , ἀλλὰ περίεργον αὐτῷ χρῆμα οἱ φιλοσοφοῦντες ἐφαίνοντο καὶ μαντικὴν συσκιάζοντες , καὶ ἤχθη ποτὲ ὁ τρίβων ἐς δικαστήριον , ὡς μαντικῆς σχῆμα . ἐῶ τοὺς ἄλλους , ἀλλὰ Μουσώνιος ὁ Βαβυλώνιος , ἀνὴρ Ἀπολλωνίου μόνου δεύτερος ἐδέθη ἐπὶ σοφίᾳ καὶ ἐκεῖ μένων ἐκινδύνευσεν , ἀπέθανε δʼ ἂν τὸ ἐπὶ τῷ δήσαντι , εἰ μὴ σφόδρα ἔρρωτο .
Lemmas: Νέρων οὐ συγχωρέω φιλοσοφέω , ἀλλά περίεργος αὐτός χρῆμα ὁ φιλοσοφέω φαίνω καί μαντικός συσκιάζω , καί ἄγω ποτέ ὁ τρίβω εἰς δικαστήριον , ὡς μαντικός σχῆμα . ἐάω ὁ ἄλλος , ἀλλά Μουσώνιος ὁ Βαβυλώνιος , ἀνήρ Ἀπολλώνιον μόνος δεύτερος δέω ἐπί σοφία καί ἐκεῖ μένω κινδυνεύω , ἀποθνῄσκω δέ ἄν ὁ ἐπί ὁ δέω , εἰ μή σφόδρα ῥώννυμι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.37
ὅ τι βούλεται , σὺ δὲ ἀλλὰ τούτους σῶζε . φωνῇ δὲ ταῦτα μείζονι ἔλεγε καὶ ἐῴκει κλᾴοντι . ἐνταῦθα δείσας ὁ Δάμις περὶ τοῖς νέοις , μὴ χείρους αὑτῶν γένοιντο ὑπὸ τῆς τοῦ Φιλολάου πτοίας , ἀπολαβὼν τὸν Ἀπολλώνιον ἀπολεῖ ἔφη τοὺς νέους ὁ λαγὼς οὗτος τρόμων καὶ ἀθυμίας ἀναπιμπλὰς πάντα . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος καὶ μὴν πολλῶν ἔφη ἀγαθῶν ὄντων , ἃ μηδʼ εὐξαμένῳ μοι πολλάκις παρὰ τῶν θεῶν γέγονε , μέγιστον ἂν ἔγωγε φαίην ἀπολελαυκέναι τὸ νυνὶ τοῦτο , παραπέπτωκε γὰρ βάσανος τῶν νέων , ἣ σφόδρα ἐλέγξει τοὺς φιλοσοφοῦντάς τε αὐτῶν καὶ τοὺς ἕτερόν τι μᾶλλον ἢ τοῦτο πράττοντας . καὶ ἠλέγχθησαν αὐτίκα οἱ μὴ ἐρρωμένοι σφῶν , ὑπὸ γὰρ τῶν τοῦ Φιλολάου λόγων ἀπαχθέντες οἱ μὲν ἔφασαν νοσεῖν , οἱ δʼ οὐκ εἶναι αὑτοῖς ἐφόδια , οἱ δὲ τῶν οἴκοι ἐρᾶν , οἱ δὲ ὑπὸ ὀνειράτων ἐκπεπλῆχθαι , καὶ περιῆλθεν ἐς ὀκτὼ ὁμιλητὰς ὁ Ἀπολλώνιος ἐκ τεττάρων καὶ τριάκοντα , οἳ ξυνεφοίτων αὐτῷ ἐς τὴν Ῥώμην . οἱ δʼ ἄλλοι Νέρωνά τε καὶ φιλοσοφίαν ἀποδράντες φυγῇ ᾤχοντο .
Lemmas: ὅς τις βούλομαι , σύ δέ ἀλλά οὗτος σῴζω . φωνή δέ οὗτος μέγας λέγω καί ἔοικα κλαίω . ἐνταῦθα δείδω ὁ Δάμις περί ὁ νέος , μή κακός ἑαυτοῦ γίγνομαι ὑπό ὁ ὁ Φιλόλαος πτόα , ἀπολαμβάνω ὁ Ἀπολλώνιον ἀπόλλυμι φημί ὁ νέος ὁ λαγώς οὗτος τρόμος καί ἀθυμία ἀναπίμπλημι πᾶς . ὁ δέ Ἀπολλώνιος καί μήν πολύς φημί ἀγαθός εἰμί , ὅς μηδέ εὔχομαι ἐγώ πολλάκις παρά ὁ θεός γίγνομαι , μέγας ἄν ἐγώ φημί ἀπολαύω ὁ νυνί οὗτος , παραπίπτω γάρ βάσανος ὁ νέος , ὅς σφόδρα ἐλέγχω ὁ φιλοσοφέω τε αὐτός καί ὁ ἕτερος τις μάλα ἤ οὗτος πράσσω . καί ἐλέγχω αὐτίκα ὁ μή ῥώννυμι σφεῖς , ὑπό γάρ ὁ ὁ Φιλόλαος λόγος ἀπάγω ὁ μέν φημί νοσέω , ὁ δέ οὐ εἰμί ἑαυτοῦ ἐφόδια , ὁ δέ ὁ οἴκοι ἐράω , ὁ δέ ὑπό ὄνειρος ἐκπλήσσω , καί περιέρχομαι εἰς ὀκτώ ὁμιλητής ὁ Ἀπολλώνιος ἐκ τέσσαρες καί τριάκοντα , ὅς συμφοιτάω αὐτός εἰς ὁ Ῥώμη . ὁ δέ ἄλλος Νέρων τε καί φιλοσοφία ἀποδιδράσκω φυγή οἴχομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.39
προσῄεσαν μὲν οὖν ταῖς πύλαις , οἱ δὲ ἐφεστῶτες οὐδὲν ἠρώτων , ἀλλὰ περιήθρουν τὸ σχῆμα καὶ ἐθαύμαζον · ὁ γὰρ τρόπος ἱερὸς ἐδόκει καὶ οὐδὲν ἐοικὼς τοῖς ἀγείρουσι . καταλύουσι δʼ αὐτοῖς ἐν πανδοχείῳ περὶ τὰς πύλας καὶ δεῖπνον αἱρουμένοις , ἐπειδὴ καιρὸς ἑσπέρας ἤδη ἐτύγχανεν , ὡς ἐπὶ κῶμον ἔρχεται μεθύων ἄνθρωπος οὐκ ἀγλευκῶς τῆς φωνῆς ἔχων , περιῄει δὲ ἄρα κύκλῳ τὴν Ῥώμην ᾅδων τὰ τοῦ Νέρωνος μέλη καὶ μεμισθωμένος τοῦτο , τὸν δὲ ἀμελῶς ἀκούσαντα ἢ μὴ καταβαλόντα μισθὸν τῆς ἀκροάσεως ξυνεκεχώρητο αὐτῷ καὶ ἀπάγειν ὡς ἀσεβοῦντα . ἦν δὲ αὐτῷ καὶ κιθάρα καὶ ἡ πρόσφορος τῷ κιθαρίζειν σκευὴ πᾶσα , καί τινα καὶ νευρὰν τῶν ἐφαψαμένων τε καὶ προεντεταμένων ἀποκειμένην ἐν κοιτίδι εἶχεν , ἣν ἔφασκεν ἐκ τῆς Νέρωνος ἐωνῆσθαι κιθάρας δυοῖν μναῖν καὶ ἀποδώσεσθαι αὐτὴν οὐδενί , ἢν μὴ κιθαρῳδὸς ᾖ τῶν ἀρίστων τε καὶ ἀγωνιουμένων Πυθοῖ . ἀναβαλόμενος οὖν , ὅπως εἰώθει , καὶ βραχὺν διεξελθὼν ὕμνον τοῦ Νέρωνος ἐπῆγε μέλη τὰ μὲν ἐξ Ὀρεστείας , τὰ δὲ ἐξ Ἀντιγόνης , τὰ δʼ ὁποθενοῦν τῶν τραγῳδουμένων αὐτῷ , καὶ ᾠδὰς ἔκαμπτεν , ὁπόσας Νέρων ἐλύγιζέ τε καὶ κακῶς ἔστρεφεν . ἀργότερον δὲ ἀκροωμένων ὁ μὲν ἀσεβεῖσθαι Νέρωνα ὑπʼ αὐτῶν ἔφασκε καὶ πολεμίους τῆς θείας φωνῆς εἶναι , οἱ δὲ οὐ προσεῖχον . ἐρομένου δὲ τοῦ Μενίππου τὸν Ἀπολλώνιον , πῶς ἀκούοι λέγοντος ταῦτα , πῶς ἔφη ἢ ὡς ὅτε ᾖδεν ; ἡμεῖς μέντοι , ὦ Μένιππε , μὴ παροξυνώμεθα πρὸς ταῦτα , ἀλλὰ τὸν μισθὸν τῆς ἐπιδείξεως δόντες ἐάσωμεν αὐτὸν θύειν ταῖς Νέρωνος Μούσαις .
Lemmas: προσέρχομαι μέν οὖν ὁ πύλη , ὁ δέ ἐφίστημι οὐδείς ἐρωτάω , ἀλλά περιαθρέω ὁ σχῆμα καί θαυμάζω · ὁ γάρ τρόπος ἱερός δοκέω καί οὐδείς ἔοικα ὁ ἀγείρω . καταλύω δέ αὐτός ἐν πανδοχεῖον περί ὁ πύλη καί δεῖπνον αἱρέω , ἐπειδή καιρός ἑσπέρα ἤδη τυγχάνω , ὡς ἐπί κῶμος ἔρχομαι μεθύω ἄνθρωπος οὐ ἀγλευκής ὁ φωνή ἔχω , περιέρχομαι δέ ἄρα κύκλος ὁ Ῥώμη ἀείδω ὁ ὁ Νέρων μέλος καί μισθόω οὗτος , ὁ δέ ἀμελής ἀκούω ἤ μή καταβάλλω μισθός ὁ ἀκρόασις συγχωρέω αὐτός καί ἀπάγω ὡς ἀσεβέω . εἰμί δέ αὐτός καί κιθάρα καί ὁ πρόσφορος ὁ κιθαρίζω σκευή πᾶς , καί τις καί νευρά ὁ ἐφάπτω τε καί προεντείνω ἀπόκειμαι ἐν κοιτίς ἔχω , ὅς φάσκω ἐκ ὁ Νέρων ὠνέομαι κιθάρα δύο μνᾶ καί ἀποδίδωμι αὐτός οὐδείς , ἐάν μή κιθαρῳδός εἰμί ὁ ἀγαθός τε καί ἀγωνίζομαι Πυθώ . ἀναβάλλω οὖν , ὅπως εἴωθα , καί βραχύς διεξέρχομαι ὕμνος ὁ Νέρων ἐπάγω μέλος ὁ μέν ἐκ Ὀρέστεια , ὁ δέ ἐκ Ἀντιγόνη , ὁ δέ ὁπόθεν ὁ τραγῳδέω αὐτός , καί ἀοιδή κάμπτω , ὁπόσος Νέρων λυγίζω τε καί κακός στρέφω . ἀργός δέ ἀκροάομαι ὁ μέν ἀσεβέω Νέρων ὑπό αὐτός φάσκω καί πολέμιος ὁ θεῖος φωνή εἰμί , ὁ δέ οὐ προσέχω . ἔρομαι δέ ὁ Μένιππος ὁ Ἀπολλώνιον , πῶς ἀκούω λέγω οὗτος , πῶς φημί ἤ ὡς ὅτε ἀείδω ; ἐγώ μέντοι , ὦ Μένιππος , μή παροξύνω πρός οὗτος , ἀλλά ὁ μισθός ὁ ἐπίδειξις δίδωμι ἐάω αὐτός θύω ὁ Νέρων Μοῦσα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.41
διαλεγομένου δὲ αὐτοῦ περὶ τὰ ἱερὰ οἱ θεοὶ ἐθεραπεύοντο μᾶλλον καὶ ξυνῄεσαν οἱ ἄνθρωποι ἐς ταῦτα , ὡς τὰ ἀγαθὰ πλείω παρὰ τῶν θεῶν ἕξοντες , καὶ οὔπω διεβάλλοντο αἱ ξυνουσίαι τοῦ ἀνδρὸς διὰ τὸ σπουδάζεσθαί τε δημοσίᾳ λέγεσθαί τε ἐς πάντας , οὐδὲ γὰρ θύραις ἐπεπόλαζεν , οὐδὲ ἐτρίβετο περὶ τοὺς δυνατούς , ἀλλʼ ἠσπάζετο μὲν ἐπιφοιτῶντας , διελέγετο δὲ αὐτοῖς ὁπόσα καὶ τῷ δήμῳ .
Lemmas: διαλέγω δέ αὐτός περί ὁ ἱερόν ὁ θεός θεραπεύω μάλα καί συνέρχομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς οὗτος , ὡς ὁ ἀγαθός πολύς παρά ὁ θεός ἔχω , καί οὔπω διαβάλλω ὁ συνουσία ὁ ἀνήρ διά ὁ σπουδάζω τε δημοσίᾳ λέγω τε εἰς πᾶς , οὐδέ γάρ θύρα ἐπιπολάζω , οὐδέ τρίβω περί ὁ δυνατός , ἀλλά ἀσπάζομαι μέν ἐπιφοιτάω , διαλέγω δέ αὐτός ὁπόσος καί ὁ δῆμος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.42
ἐπεὶ δὲ ὁ Δημήτριος διατεθεὶς πρὸς αὐτόν , ὡς ἐν τοῖς Κορινθιακοῖς λόγοις εἴρηκα , παραγενόμενος ἐς τὴν Ῥώμην ὕστερον ἐθεράπευε μὲν τὸν Ἀπολλώνιον , ἐπηφίει δʼ αὑτὸν τῷ Νέρωνι , τέχνη ταῦτα ὑπωπτεύθη τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὸν Δημήτριον αὐτὸς ἐδόκει καθεικέναι ἐς αὐτά , καὶ πολὺ μᾶλλον , ὁπότε γυμνάσιον μὲν ἐξεποιήθη τῷ Νέρωνι θαυμασιώτατον τῶν ἐκεῖ , λευκὴν δʼ ἔθυον ἐν αὐτῷ ἡμέραν Νέρων τε αὐτὸς καὶ ἡ βουλὴ ἡ μεγάλη καὶ τὸ ἱππεῦον τῆς Ῥώμης , παρελθὼν δὲ ὁ Δημήτριος ἐς αὐτὸ τὸ γυμνάσιον διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν λουμένων , ὡς ἐκλελυμένων τε καὶ αὑτοὺς χραινόντων , καὶ ἐδείκνυεν , ὅτι περιττὸν ἀνάλωμα εἴη τὰ τοιαῦτα , ἐφʼ οἷς ξυνήρατο μὲν αὐτῷ ʽτοὖ μὴ ἀποθανεῖν αὐτίκα τὸ τὸν Νέρωνα εὐφωνότατα ἑαυτοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ᾅδειν — ᾖδε δὲ ἐν καπηλείῳ πεποιημένῳ ἐς τὸ γυμνάσιον διάζωμα ἔχων γυμνός , ὥσπερ τῶν καπήλων οἱ ἀσελγέστατοι — οὐ μὴν διέφυγεν ὁ Δημήτριος τὸ ἐφʼ οἷς εἶπε κινδυνεῦσαι , Τιγελλῖνος γάρ , ὑφʼ ᾧ τὸ ξίφος ἦν τοῦ Νέρωνος , ἀπήλαυνεν αὐτὸν τῆς Ῥώμης , ὡς τὸ βαλανεῖον κατασκάψαντα οἷς εἶπε , τὸν δʼ Ἀπολλώνιον ἀφανῶς ἀνίχνευεν , ὁπότε καὶ αὐτὸς ἐπιλήψιμόν τι καὶ παραβεβλημένον εἴποι .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ Δημήτριος διατίθημι πρός αὐτός , ὡς ἐν ὁ Κορίνθιος λόγος λέγω , παραγίγνομαι εἰς ὁ Ῥώμη ὕστερον θεραπεύω μέν ὁ Ἀπολλώνιον , ἐφηφίημι δέ ἑαυτοῦ ὁ Νέρων , τέχνη οὗτος ὑποπτεύω ὁ ἀνήρ καί ὁ Δημήτριος αὐτός δοκέω καθίημι εἰς αὐτός , καί πολύς μάλα , ὁπότε γυμνάσιον μέν ἐκποιέω ὁ Νέρων θαυμάσιος ὁ ἐκεῖ , λευκός δέ θύω ἐν αὐτός ἡμέρα Νέρων τε αὐτός καί ὁ βουλή ὁ μέγας καί ὁ ἱππεύω ὁ Ῥώμη , παρέρχομαι δέ ὁ Δημήτριος εἰς αὐτός ὁ γυμνάσιον διεξέρχομαι λόγος κατά ὁ λούω , ὡς ἐκλύω τε καί ἑαυτοῦ χραίνω , καί δείκνυμι , ὅτι περισσός ἀνάλωμα εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἐπί ὅς συνερέω μέν αὐτός ἵημι μή ἀποθνῄσκω αὐτίκα ὁ ὁ Νέρων εὔφωνος ἑαυτοῦ κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀείδω — ἀείδω δέ ἐν καπηλεῖον ποιέω εἰς ὁ γυμνάσιον διάζωμα ἔχω γυμνός , ὥσπερ ὁ κάπηλος ἕ ἀσελγής — οὐ μήν διαφεύγω ὁ Δημήτριος ὁ ἐπί ὅς λέγω κινδυνεύω , Τιγελλῖνος γάρ , ὑπό ὅς ὁ ξίφος εἰμί ὁ Νέρων , ἀπελαύνω αὐτός ὁ Ῥώμη , ὡς ὁ βαλανεῖον κατασκάπτω ὅς λέγω , ὁ δέ Ἀπολλώνιον ἀφανής ἀνιχνεύω , ὁπότε καί αὐτός ἐπιλήψιμος τις καί παραβάλλω λέγω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.43
ὁ δʼ οὔτε καταγελῶν φανερὸς ἦν οὔτʼ αὖ πεφροντικώς , ὥσπερ οἱ φυλαττόμενοί τινα κίνδυνον , ἀλλʼ ἀποχρώντως περὶ τῶν προκειμένων διελέγετο ξυμφιλοσοφοῦντος αὐτῷ τοῦ Τελεσίνου καὶ ἑτέρων ἀνδρῶν , οἳ καίτοι φιλοσοφίας ἐπικινδύνως πραττούσης οὐκ ἂν ᾤοντο κινδυνεῦσαι ξὺν ἐκείνῳ σπουδάζοντες . ὑπωπτεύετο δέ , ὡς ἔφην , καὶ πολὺ μᾶλλον ἐφʼ οἷς καὶ περὶ τῆς διοσημίας εἶπε · γενομένης γάρ ποτε ἐκλείψεως ἡλίου καὶ βροντῆς ἐκδοθείσης , ὅπερ ἥκιστα ἐν ἐκλείψει δοκεῖ ξυμβαίνειν , ἀναβλέψας ἐς τὸν οὐρανὸν ἔσται τι ἔφη μέγα καὶ οὐκ ἔσται . ξυμβαλεῖν μὲν δὴ τὸ εἰρημένον οὔπω εἶχον οἱ παρατυχόντες τῷ λόγῳ , τρίτῃ δʼ ἀπὸ τῆς ἐκλείψεως ἡμέρᾳ ξυνῆκαν τοῦ λόγου πάντες · σιτουμένου γὰρ τοῦ Νέρωνος ἐμπεσὼν τῇ τραπέζῃ σκηπτὸς διήλασε τῆς κύλικος ἐν χεροῖν οὔσης καὶ οὐ πολὺ ἀπεχούσης τοῦ στόματος · τὸ δὴ παρὰ τοσοῦτον ἐλθεῖν τοῦ βληθῆναι αὐτὸν πεπράξεσθαί τι εἶπε καὶ μὴ πεπράξεσθαι . ἀκούσας δὲ Τιγελλῖνος τὸν λόγον τοῦτον ἐς δέος ἀφίκετο τοῦ ἀνδρός , ὡς σοφοῦ τὰ δαιμόνια , καὶ ἐς ἐγκλήματα μὲν φανερὰ καθίστασθαι πρὸς αὐτὸν οὐκ ᾤετο δεῖν , ὡς μὴ κακόν τι ἀφανὲς ὑπʼ αὐτοῦ λάβοι , διαλεγόμενον δὲ καὶ σιωπῶντα καὶ καθήμενον καὶ βαδίζοντα καὶ ὅ τι φάγοι καὶ παρʼ ὅτῳ καὶ εἰ ἔθυσεν ἢ μὴ ἔθυσε , περιήθρει πᾶσιν ὀφθαλμοῖς , ὁπόσοις ἡ ἀρχὴ βλέπει .
Lemmas: ὁ δέ οὔτε καταγελάω φανερός εἰμί οὔτε αὖ φροντίζω , ὥσπερ ὁ φυλάσσω τις κίνδυνος , ἀλλά ἀποχρώντως περί ὁ πρόκειμαι διαλέγω συμφιλοσοφέω αὐτός ὁ Τελεσῖνος καί ἕτερος ἀνήρ , ὅς καίτοι φιλοσοφία ἐπικίνδυνος πράσσω οὐ ἄν οἴομαι κινδυνεύω σύν ἐκεῖνος σπουδάζω . ὑποπτεύω δέ , ὡς φημί , καί πολύς μάλα ἐπί ὅς καί περί ὁ Διοσημία λέγω · γίγνομαι γάρ ποτέ ἔκλειψις ἥλιος καί βροντή ἐκδίδωμι , ὅς ἦκα ἐν ἔκλειψις δοκέω συμβαίνω , ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός εἰμί τις φημί μέγας καί οὐ εἰμί . συμβάλλω μέν δή ὁ λέγω οὔπω ἔχω ὁ παρατυγχάνω ὁ λόγος , τρίτος δέ ἀπό ὁ ἔκλειψις ἡμέρα συνίημι ὁ λόγος πᾶς · σιτέω γάρ ὁ Νέρων ἐμπίπτω ὁ τράπεζα σκηπτός διελαύνω ὁ κύλιξ ἐν χείρ εἰμί καί οὐ πολύς ἀπέχω ὁ στόμα · ὁ δή παρά τοσοῦτος ἔρχομαι ὁ βάλλω αὐτός πράσσω τις λέγω καί μή πράσσω . ἀκούω δέ Τιγελλῖνος ὁ λόγος οὗτος εἰς δέος ἀφικνέομαι ὁ ἀνήρ , ὡς σοφός ὁ δαιμόνιον , καί εἰς ἔγκλημα μέν φανερός καθίστημι πρός αὐτός οὐ οἴομαι δέω , ὡς μή κακός τις ἀφανής ὑπό αὐτός λαμβάνω , διαλέγω δέ καί σιωπάω καί κάθημαι καί βαδίζω καί ὅς τις ἐσθίω καί παρά ὅστις καί εἰ θύω ἤ μή θύω , περιαθρέω πᾶς ὀφθαλμός , ὁπόσος ὁ ἀρχή βλέπω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.45
κἀκεῖνο Ἀπολλωνίου θαῦμα · κόρη ἐν ὥρᾳ γάμου τεθνάναι ἐδόκει καὶ ὁ νυμφίος ἠκολούθει τῇ κλίνῃ βοῶν ὁπόσα ἐπʼ ἀτελεῖ γάμῳ , ξυνωλοφύρετο δὲ καὶ ἡ Ῥώμη , καὶ γὰρ ἐτύγχανεν οἰκίας ἡ κόρη τελούσης ἐς ὑπάτους . παρατυχὼν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος τῷ πάθει κατάθεσθε ἔφη τὴν κλίνην , ἐγὼ γὰρ ὑμᾶς τῶν ἐπὶ τῇ κόρῃ δακρύων παύσω . καὶ ἅμα ἤρετο , ὅ τι ὄνομα αὐτῇ εἴη . οἱ μὲν δὴ πολλοὶ ᾤοντο λόγον ἀγορεύσειν αὐτόν , οἷοι τῶν λόγων οἱ ἐπικήδειοί τε καὶ τὰς ὀλοφύρσεις ἐγείροντες , ὁ δὲ οὐδὲν ἀλλʼ ἢ προσαψάμενος αὐτῆς καί τι ἀφανῶς ἐπειπὼν ἀφύπνισε τὴν κόρην τοῦ δοκοῦντος θανάτου , καὶ φωνήν τε ἡ παῖς ἀφῆκεν ἐπανῆλθέ τε ἐς τὴν οἰκίαν τοῦ πατρός , ὥσπερ ἡ Ἄλκηστις ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους ἀναβιωθεῖσα . δωρουμένων δὲ αὐτῷ τῶν ξυγγενῶν τῆς κόρης μυριάδας δεκαπέντε φερνὴν ἔφη ἐπιδιδόναι αὐτὰς τῇ παιδί . καὶ εἴτε σπινθῆρα τῆς ψυχῆς εὗρεν ἐν αὐτῇ , ὃς ἐλελήθει τοὺς θεραπεύοντας — λέγεται γάρ , ὡς ψεκάζοι μὲν ὁ Ζεύς , ἡ δὲ ἀτμίζοι ἀπὸ τοῦ προσώπου — εἴτʼ ἀπεσβηκυῖαν τὴν ψυχὴν ἀνέθαλψέ τε καὶ ἀνέλαβεν , ἄρρητος ἡ κατάληψις τούτου γέγονεν οὐκ ἐμοὶ μόνῳ , ἀλλὰ καὶ τοῖς παρατυχοῦσιν .
Lemmas: ἐκεῖνος Ἀπολλώνιον θαῦμα · κόρη ἐν ὥρα γάμος θνῄσκω δοκέω καί ὁ νυμφίος ἀκολουθέω ὁ κλίνη βοάω ὁπόσος ἐπί ἀτελής γάμος , συνολοφύρομαι δέ καί ὁ Ῥώμη , καί γάρ τυγχάνω οἰκία ὁ κόρη τελέω εἰς ὕπατος . παρατυγχάνω οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ πάθος κατατίθημι φημί ὁ κλίνη , ἐγώ γάρ σύ ὁ ἐπί ὁ κόρη δάκρυον παύω . καί ἅμα ἔρομαι , ὅς τις ὄνομα αὐτός εἰμί . ὁ μέν δή πολύς οἴομαι λόγος ἀγορεύω αὐτός , οἷος ὁ λόγος ὁ ἐπικήδειος τε καί ὁ ὀλόφυρσις ἐγείρω , ὁ δέ οὐδείς ἀλλά ἤ προσάπτω αὐτός καί τις ἀφανής ἐπιλέγω ἀφυπνίζω ὁ κόρη ὁ δοκέω θάνατος , καί φωνή τε ὁ παῖς ἀφίημι ἐπανέρχομαι τε εἰς ὁ οἰκία ὁ πατήρ , ὥσπερ ὁ Ἄλκηστις ὑπό ὁ Ἡρακλῆς ἀναβιόω . δωρέω δέ αὐτός ὁ συγγενής ὁ κόρη μυριάς δεκαπέντε φερνή φημί ἐπιδίδωμι αὐτός ὁ παῖς . καί εἴτε σπινθήρ ὁ ψυχή εὑρίσκω ἐν αὐτός , ὅς λανθάνω ὁ θεραπεύω — λέγω γάρ , ὡς ψεκάζω μέν ὁ Ζεύς , ὁ δέ ἀτμίζω ἀπό ὁ πρόσωπον — εἴτε ἀποσβέννυμι ὁ ψυχή ἀναθάλπω τε καί ἀναλαμβάνω , ἄρρητος ὁ κατάληψις οὗτος γίγνομαι οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ὁ παρατυγχάνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.46
ἐτύγχανε δὲ περὶ τὸν χρόνον τοῦτον καὶ Μουσώνιος κατειλημμένος ἐν τοῖς δεσμωτηρίοις τοῦ Νέρωνος , ὅν φασι τελεώτατα ἀνθρώπων φιλοσοφῆσαι , καὶ φανερῶς μὲν οὐ διελέγοντο ἀλλήλοις παραιτησαμένου τοῦ Μουσωνίου τοῦτο , ὡς μὴ ἄμφω κινδυνεύσειαν , ἐπιστολιμαίους δὲ τὰς ξυνουσίας ἐποιοῦντο φοιτῶντος ἐς τὸ δεσμωτήριον τοῦ Μενίππου καὶ τοῦ Δάμιδος . τὰς δὲ οὐχ ὑπὲρ μεγάλων ἐπιστολὰς ἐάσαντες τὰς ἀναγκαίας παραθησόμεθα κἀξ ὧν ὑπάρχει κατιδεῖν τι μέγα . Ἀπολλώνιος Μουσωνίῳ φιλοσόφῳ χαίρειν . βούλομαι παρὰ σὲ ἀφικόμενος κοινωνῆσαί σοι λόγου καὶ στέγης , ὥς τι ὀνήσαιμί σε . εἴ γε μὴ ἀπιστεῖς , ὡς Ἡρακλῆς ποτε Θησέα ἐξ Ἅιδου ἔλυσε . γράφε , τί βούλει . ἔρρωσο . Μουσώνιος Ἀπολλωνίῳ φιλοσόφῳ χαίρειν . ὧν μὲν ἐνενοήθης , ἀποκείσεταί σοι ἔπαινος , ἀνὴρ δὲ ὁ ὑπομείνας ἀπολογίαν καὶ ὡς οὐδὲν ἀδικεῖ δείξας ἑαυτόν . ἔρρωσο . Ἀπολλώνιος Μουσωνίῳ φιλοσόφῳ χαίρειν . Σωκράτης ʽὁ̓ Ἀθηναῖος ὑπὸ τῶν ἑαυτοῦ φίλων λυθῆναι μὴ βουληθεὶς παρῆλθε μὲν ἐς δικαστήριον , ἀπέθανε δέ . ἔρρωσο . Μουσώνιος Ἀπολλωνίῳ φιλοσόφῳ χαίρειν .
Lemmas: τυγχάνω δέ περί ὁ χρόνος οὗτος καί Μουσώνιος καταλαμβάνω ἐν ὁ δεσμωτήριον ὁ Νέρων , ὅς φημί τέλειος ἄνθρωπος φιλοσοφέω , καί φανερός μέν οὐ διαλέγω ἀλλήλων παραιτέομαι ὁ Μουσώνιος οὗτος , ὡς μή ἄμφω κινδυνεύω , ἐπιστολιμαῖος δέ ὁ συνουσία ποιέω φοιτάω εἰς ὁ δεσμωτήριον ὁ Μένιππος καί ὁ Δάμις . ὁ δέ οὐ ὑπέρ μέγας ἐπιστολή ἐάω ὁ ἀναγκαῖος παρατίθημι ἐκ ὅς ὑπάρχω κατοράω τις μέγας . Ἀπολλώνιος Μουσώνιος φιλόσοφος χαίρω . βούλομαι παρά σύ ἀφικνέομαι κοινωνέω σύ λόγος καί στέγη , ὡς τις ὀνίνημι σύ . εἰ γε μή ἀπιστέω , ὡς Ἡρακλῆς ποτέ Θησεύς ἐκ ᾍδης λύω . γράφω , τίς βούλομαι . ῥώννυμι . Μουσώνιος Ἀπολλώνιον φιλόσοφος χαίρω . ὅς μέν ἐννοέω , ἀπόκειμαι σύ ἔπαινος , ἀνήρ δέ ὁ ὑπομένω ἀπολογία καί ὡς οὐδείς ἀδικέω δείκνυμι ἑαυτοῦ . ῥώννυμι . Ἀπολλώνιος Μουσώνιος φιλόσοφος χαίρω . Σωκράτης ὅς Ἀθηναῖος ὑπό ὁ ἑαυτοῦ φίλος λύω μή βούλομαι παρέρχομαι μέν εἰς δικαστήριον , ἀποθνῄσκω δέ . ῥώννυμι . Μουσώνιος Ἀπολλώνιον φιλόσοφος χαίρω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 4.47
Σωκράτης ἀπέθανεν , ἐπεὶ μὴ παρεσκεύασεν ἐς ἀπολογίαν ἑαυτόν , ἐγὼ δὲ ἀπολογήσομαι . ἔρρωσο . ἐξελαύνοντος δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα τοῦ Νέρωνος καὶ προκηρύξαντος δημοσίᾳ μηδένα ἐμφιλοσοφεῖν τῇ Ῥώμῃ τρέπεται ὁ Ἀπολλώνιος ἐπὶ τὰ ἑσπέρια τῆς γῆς , ἅ φασιν ὁρίζεσθαι ταῖς Στήλαις , τὰς ἀμπώτεις τοῦ Ὠκεανοῦ ἐποψόμενος καὶ τὰ Γάδειρα . καὶ γάρ τι καὶ περὶ φιλοσοφίας τῶν ἐκείνῃ ἀνθρώπων ἤκουεν , ὡς ἐς πολὺ τοῦ θείου προηκόντων , ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ οἱ γνώριμοι πάντες ἐπαινοῦντες καὶ τὴν ἀποδημίαν καὶ τὸν ἄνδρα .
Lemmas: Σωκράτης ἀποθνῄσκω , ἐπεί μή παρασκευάζω εἰς ἀπολογία ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ ἀπολογέομαι . ῥώννυμι . ἐξελαύνω δέ εἰς ὁ Ἑλλάς ὁ Νέρων καί προκηρύσσω δημοσίᾳ μηδείς ἐμφιλοσοφέω ὁ Ῥώμη τρέπω ὁ Ἀπολλώνιος ἐπί ὁ ἑσπέριος ὁ γῆ , ὅς φημί ὁρίζω ὁ Στῆλαι , ὁ ἄμπωτις ὁ Ὠκεανός ἐφοράω καί ὁ Γάδειρα . καί γάρ τις καί περί φιλοσοφία ὁ ἐκείνῃ ἄνθρωπος ἀκούω , ὡς εἰς πολύς ὁ θεῖος προήκω , ἀκολουθέω δέ αὐτός ὁ γνώριμος πᾶς ἐπαινέω καί ὁ ἀποδημία καί ὁ ἀνήρ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.1
περὶ δὲ τῶν Στηλῶν , ἃς ὅρια τῆς γῆς τὸν Ἡρακλέα φασὶ πήξασθαι , τὰ μὲν μυθώδη ἐῶ , τὰ δʼ ἀκοῆς τε καὶ λόγου ἄξια δηλώσω μᾶλλον · Εὐρώπης καὶ Λιβύης ἄκραι σταδίων ἑξήκοντα πορθμὸν ἐπέχουσαι τὸν Ὠκεανὸν ἐς τὰ ἔσω πελάγη φέρουσι , καὶ τὴν μὲν τῆς Λιβύης ἄκραν , ὄνομα δὲ αὐτῇ Ἄβιννα , λέοντες ὑπερνέμονται περὶ τὰς ὀφρῦς τῶν ὀρῶν , ἃ ἔσω ὑπερφαίνεται , ξυνάπτουσαν πρὸς Γαιτούλους καὶ Τίγγας ἄμφω θηριώδη καὶ Λιβυκὰ ἔθνη , παρατείνει δὲ ἐσπλέοντι τὸν Ὠκεανὸν μέχρι μὲν τῶν ἐκβολῶν τοῦ Σάληκος ἐννακόσια στάδια , τὸ δὲ ἐντεῦθεν οὐκ ἂν ξυμβάλοι τις ὁπόσα , μετὰ γὰρ τὸν ποταμὸν τοῦτον ἄβιος ἡ Λιβύη καὶ οὐκέτι ἄνθρωποι . τὸ δὲ τῆς Εὐρώπης ἀκρωτήριον , ὃ καλεῖται Κάλπις , δεξιὰ μὲν ἐπέχει τοῦ ἔσπλου , σταδίων ἑξακοσίων μῆκος , λήγει δὲ ἐς τὰ ἀρχαῖα Γάδειρα .
Lemmas: περί δέ ὁ Στήλη , ὅς ὅριον ὁ γῆ ὁ Ἡρακλῆς φημί πήγνυμι , ὁ μέν μυθώδης ἐάω , ὁ δέ ἀκοή τε καί λόγος ἄξιος δηλόω μάλα · Εὐρώπη καί Λιβύη ἄκρα στάδιον ἑξήκοντα πορθμός ἐπέχω ὁ Ὠκεανός εἰς ὁ ἔσω πέλαγος φέρω , καί ὁ μέν ὁ Λιβύη ἄκρα , ὄνομα δέ αὐτός Ἄβιννα , λέων ὑπερνέμω περί ὁ ὀφρύς ὁ ὄρος , ὅς ἔσω ὑπερφαίνομαι , συνάπτω πρός Γαιτοῦλος καί Τίγγες ἄμφω θηριώδης καί Λιβυκός ἔθνος , παρατείνω δέ εἰσπλέω ὁ Ὠκεανός μέχρι μέν ὁ ἐκβολή ὁ Σάλαξ ἐνακόσιοι στάδιον , ὁ δέ ἐντεῦθεν οὐ ἄν συμβάλλω τις ὁπόσος , μετά γάρ ὁ ποταμός οὗτος ἄβιος ὁ Λιβύη καί οὐκέτι ἄνθρωπος . ὁ δέ ὁ Εὐρώπη ἀκρωτήριον , ὅς καλέω Κάλπις , δεξιός μέν ἐπέχω ὁ εἴσπλοος , στάδιον ἑξακόσιοι μῆκος , λήγω δέ εἰς ὁ ἀρχαῖος Γάδειρα .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.2
τὰς δὲ τοῦ Ὠκεανοῦ τροπὰς καὶ αὐτὸς μὲν περὶ Κελτοὺς εἶδον , ὁποῖαι λέγονται , τὴν δὲ αἰτίαν ἐπὶ πολλὰ εἰκάζων , διʼ ἣν ἄπειρον οὕτω πέλαγος ἐπιχωρεῖ τε καὶ ἀνασπᾶται , δοκῶ μοι τὸν Ἀπολλώνιον ἐπεσκέφθαι τὸ ὄν . ἐν μιᾷ γὰρ τῶν πρὸς Ἰνδοὺς ἐπιστολῶν τὸν Ὠκεανόν φησιν ὑφύδροις ἐλαυνόμενον πνεύμασιν ἐκ πολλῶν χασμάτων , ἃ ὑπʼ αὐτῷ τε καὶ περὶ αὐτὸν ἡ γῆ παρέχεται , χωρεῖν ἐς τὸ ἔξω καὶ ἀναχωρεῖν πάλιν , ἐπειδὰν ὥσπερ ἆσθμα ὑπονοστήσῃ τὸ πνεῦμα . πιστοῦται δὲ αὐτὸ κἀκ τῶν νοσούντων περὶ Γάδειρα · τὸν γὰρ χρόνον , ὃν πλημμυρεῖ τὸ ὕδωρ , οὐκ ἀπολείπουσιν αἱ ψυχαὶ τοὺς ἀποθνήσκοντας , ὅπερ οὐκ ἂν ξυμβαίνειν , εἰ μὴ καὶ πνεῦμα τῇ γῇ ἐπεχώρει . ἃ δὲ περὶ τὴν σελήνην φασὶ φαίνεσθαι τικτομένην τε καὶ πληρουμένην καὶ φθίνουσαν , ταῦτα περὶ τὸν Ὠκεανὸν οἶδα , τὰ γὰρ ἐκείνης ἀνισοῖ μέτρα ξυμμινύθων αὐτῇ καὶ ξυμπληρούμενος .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Ὠκεανός τροπή καί αὐτός μέν περί Κελτοί ὁράω , ὁποῖος λέγω , ὁ δέ αἰτία ἐπί πολύς εἰκάζω , διά ὅς ἄπειρος οὕτως πέλαγος ἐπιχωρέω τε καί ἀνασπάω , δοκέω ἐγώ ὁ Ἀπολλώνιον ἐπισκοπέω ὁ εἰμί . ἐν εἷς γάρ ὁ πρός Ἰνδός ἐπιστολή ὁ Ὠκεανός φημί ὕφυδρος ἐλαύνω πνεῦμα ἐκ πολύς χάσμα , ὅς ὑπό αὐτός τε καί περί αὐτός ὁ γῆ παρέχω , χωρέω εἰς ὁ ἔξω καί ἀναχωρέω πάλιν , ἐπειδάν ὥσπερ ἆσθμα ὑπονοστέω ὁ πνεῦμα . πιστόω δέ αὐτός ἐκ ὁ νοσέω περί Γάδειρα · ὁ γάρ χρόνος , ὅς πλημμυρέω ὁ ὕδωρ , οὐ ἀπολείπω ὁ ψυχή ὁ ἀποθνῄσκω , ὅς οὐ ἄν συμβαίνω , εἰ μή καί πνεῦμα ὁ γῆ ἐπιχωρέω . ὅς δέ περί ὁ σελήνη φημί φαίνω τίκτω τε καί πληρόω καί φθίω , οὗτος περί ὁ Ὠκεανός οἶδα , ὁ γάρ ἐκεῖνος ἀνισόω μέτρον συμμινύθω αὐτός καί συμπληρόω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.3
ἡμέρα δʼ ἐκδέχεται νύκτα καὶ νὺξ τὴν ἡμέραν περὶ Κελτοὺς μὲν κατʼ ὀλίγον ὑπαπιόντος τοῦ σκότους ἢ τοῦ φωτός , ὥσπερ ἐνταῦθα , περὶ Γάδειρα δὲ καὶ Στήλας ἀθρόως λέγονται τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐμπίπτειν , ὥσπερ αἱ ἀστραπαί . φασὶ δὲ καὶ τὰς Μακάρων νήσους ὁρίζεσθαι τῷ Λιβυκῷ τέρματι πρὸς τὸ ἀοίκητον ἀνεχούσας ἀκρωτήριον .
Lemmas: ἡμέρα δέ ἐκδέχομαι νύξ καί νύξ ὁ ἡμέρα περί Κελτοί μέν κατά ὀλίγος ὑπάπειμι ὁ σκότος ἤ ὁ φώς , ὥσπερ ἐνταῦθα , περί Γάδειρα δέ καί Στήλη ἀθρόος λέγω ὁ ὀφθαλμός ἐμπίπτω , ὥσπερ ὁ ἀστραπή . φημί δέ καί ὁ Μάκαρ νῆσος ὁρίζω ὁ Λιβυκός τέρμα πρός ὁ ἀοίκητος ἀνέχω ἀκρωτήριον .
flavius-philostratus.vita-apollonii 5.4
τὰ δὲ Γάδειρα κεῖται μὲν κατὰ τὸ τῆς Εὐρώπης τέρμα , περιττοὶ δέ εἰσι τὰ θεῖα · γήρως οὖν βωμὸν ἵδρυνται καὶ τὸν θάνατον μόνοι ἀνθρώπων παιωνίζονται , βωμοὶ δὲ ἐκεῖ καὶ πενίας καὶ τέχνης καὶ Ἡρακλέους Αἰγυπτίου καὶ ἕτεροι τοῦ Θηβαίου · τὸν μὲν γὰρ ἐπὶ τὴν ἐγγὺς Ἐρύθειαν ἐλάσαι φασίν , ὅτε δὴ τὸν Γηρυόνην τε καὶ τὰς βοῦς ἑλεῖν , τὸν δὲ σοφίᾳ δόντα γῆν ἀναμετρήσασθαι πᾶσαν ἐς τέρμα . καὶ μὴν καὶ Ἑλληνικοὺς εἶναί φασι τὰ Γάδειρα καὶ παιδεύεσθαι τὸν ἡμεδαπὸν τρόπον · ἀσπάζεσθαι γοῦν Ἀθηναίους Ἑλλήνων μάλιστα καὶ Μενεσθεῖ τῷ Ἀθηναίῳ θύειν καὶ Θεμιστοκλέα δὲ τὸν ναύμαχον σοφίας τε καὶ ἀνδρείας ἀγασθέντες χαλκοῦν ἵδρυνται ἐννοῦν καὶ ὥσπερ χρησμῷ ἐφιστάντα .
Lemmas: ὁ δέ Γάδειρα κεῖμαι μέν κατά ὁ ὁ Εὐρώπη τέρμα , περισσός δέ εἰμί ὁ θεῖος · γῆρας οὖν βωμός ἱδρύω καί ὁ θάνατος μόνος ἄνθρωπος παιωνίζω , βωμός δέ ἐκεῖ καί πενία καί τέχνη καί Ἡρακλῆς Αἰγύπτιος καί ἕτερος ὁ Θηβαῖος · ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ ἐγγύς Ἐρυθεία ἐλαύνω φημί , ὅτε δή ὁ Γηρυόνης τε καί ὁ βοῦς αἱρέω , ὁ δέ σοφία δίδωμι γῆ ἀναμετρέω πᾶς εἰς τέρμα . καί μήν καί Ἑλληνικός εἰμί φημί ὁ Γάδειρα καί παιδεύω ὁ ἡμεδαπός τρόπος · ἀσπάζομαι γοῦν Ἀθηναῖος Ἕλλην μάλα καί Μενεσθεύς ὁ Ἀθηναῖος θύω καί Θεμιστοκλῆς δέ ὁ ναύμαχος σοφία τε καί ἀνδρεία ἀγάζω χάλκεος ἱδρύω ἔννους καί ὥσπερ χρησμός ἐφίστημι .