flavius-philostratus.vita-apollonii 7.31
ταῦτα εἰπὼν ὕπνου ἔσπασε κομιδῇ βραχὺ καὶ ὅσον ἐπʼ ὀφθαλμοὺς ἦλθεν , ἡμέρα δʼ ὡς ἐγένετο , προσευξάμενος τῷ Ἡλίῳ , ὡς ἐν δεσμωτηρίῳ εἰκός , διελέγετο τοῖς προσιοῦσιν , ὁπόσα ἠρώτων , καὶ οὕτως ἀγορᾶς πληθούσης ἀφικνεῖται γραμματεὺς κελεύων ἐπὶ θύρας ἤδη εἶναι μὴ καὶ θᾶττον ἔφη ἐσκληθῶμεν . ὁ δὲ εἰπὼν ἴωμεν ξὺν ὁρμῇ προῆλθε . πορευομένῳ δʼ αὐτῷ δορυφόροι ἐπηκολούθουν τέτταρες πλέον ἀπέχοντες ἢ οἱ φυλακῆς ἕνεκα ὁμαρτοῦντες , ἐφείπετο δὲ καὶ ὁ Δάμις δεδιὼς μέν , ξυννοοῦντι δʼ ὅμοιος . ἑώρων μὲν δὴ ἐς τὸν Ἀπολλώνιον ἅπαντες , αὐτοῦ τε γὰρ τοῦ σχήματος ἀπεβλέπετο καὶ θεία ἐδόκει ἡ περὶ τῷ εἴδει ἔκπληξις , καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ἥκειν ὑπὲρ ἀνδρῶν κινδυνεύσοντα καὶ τοὺς βασκαίνοντας αὐτῷ πρότερον ἐπιτηδείους ἐποίει τότε . προσεστὼς δὲ τοῖς βασιλείοις καὶ τοὺς μὲν θεραπευομένους ὁρῶν , τοὺς δὲ θεραπεύοντας , ἐσιόντων τε καὶ ἐξιόντων κτύπον δοκεῖ μοι , ἔφη ὦ Δάμι , βαλανείῳ ταῦτα εἰκάσθαι , τοὺς μὲν γὰρ ἔξω ἔσω ὁρῶ σπεύδοντας , τοὺς δὲ ἔσω ἔξω , παραπλήσιοι δέ εἰσιν οἱ μὲν ἐκλελουμένοις , οἱ δʼ ἀλούτοις . τὸν λόγον τοῦτον ἄσυλον κελεύω φυλάττειν καὶ μὴ τῷ δεῖνι ἢ τῷ δεῖνι προσγράφειν αὐτὸν οὕτω τι Ἀπολλωνίου ὄντα , ὡς καὶ ἐς ἐπιστολὴν αὐτῷ ἀναγεγράφθαι . ἰδὼν δέ τινα μάλα πρεσβύτην ἐπιθυμοῦντα μὲν ἄρχειν , διʼ αὐτὸ δὲ τοῦτο ἀρχόμενον καὶ θεραπεύοντα τὸν βασιλέα τοῦτον , ἔφη ὦ Δάμι , οὐδὲ Σοφοκλῆς πω πέπεικε τὸν λυττῶντά τε καὶ ἄγριον δεσπότην ἀποφυγεῖν . ὃν ἡμεῖς , εἶπεν Ἀπολλώνιε , καὶ αὐτοὶ ᾑρήμεθα · ταῦτά τοι καὶ προσεστήκαμεν θύραις τοιαύταις . δοκεῖς μοι ἔφη ὦ Δάμι , καὶ τὸν Αἰακόν , ὅσπερ ἐν Αἵδου λέγεται , φρουρὸν ἡγεῖσθαι τουτωνὶ τῶν πυλῶν εἶναι , τεθνεῶτι γὰρ δὴ ἔοικας . οὐ τεθνεῶτι , ἔφη τεθνηξομένῳ δέ . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος , ἀφυής , εἶπεν ὦ Δάμι , πρὸς τὸν θάνατον εἶναί μοι φαίνῃ , καίτοι ξυνών μοι χρόνον , ἐκ μειρακίου φιλοσοφῶν , ἐγὼ δὲ ᾤμην παρεσκευάσθαι τέ σε πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν ἐν ἐμοὶ τακτικὴν εἰδέναι πᾶσαν , ὥσπερ γὰρ τοῖς μαχομένοις καὶ ὁπλιτεύουσιν οὐκ εὐψυχίας δεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ τάξεως ἑρμηνευούσης τοὺς καιροὺς τῆς μάχης , οὕτω καὶ τοῖς φιλοσοφοῦσιν ἐπιμελητέα τῶν καιρῶν , ἐν οἷς ἀποθανοῦνται , ὡς μὴ ἄτακτοι , μηδὲ θανατῶντες , ξὺν ἀρίστῃ δʼ αἱρέσει ἐς αὐτοὺς φέροιντο . ὅτι δὲ ἄριστά τε καὶ κατὰ τὸν προσήκοντα φιλοσοφίᾳ καιρὸν εἱλόμην ἀποθνήσκειν , εἴ τις ἀποκτείνειν βούλοιτο , ἑτέροις τε ἀπολελόγημαι σοῦ παρόντος , αὐτόν τε σὲ διδάσκων ἀπείρηκα .
Lemmas: οὗτος λέγω ὕπνος σπάω κομιδῇ βραχύς καί ὅσος ἐπί ὀφθαλμός ἔρχομαι , ἡμέρα δέ ὡς γίγνομαι , προσεύχομαι ὁ Ἥλιος , ὡς ἐν δεσμωτήριον ἔοικα , διαλέγω ὁ προσέρχομαι , ὁπόσος ἐρωτάω , καί οὕτως ἀγορά πλήθω ἀφικνέομαι γραμματεύς κελεύω ἐπί θύρα ἤδη εἰμί μή καί ταχύς φημί εἰσκαλέω . ὁ δέ λέγω ἔρχομαι σύν ὁρμή προέρχομαι . πορεύω δέ αὐτός δορυφόρος ἐπακολουθέω τέσσαρες πολύς ἀπέχω ἤ ὁ φυλακή ἕνεκα ὁμαρτέω , ἐφέπω δέ καί ὁ Δάμις δείδω μέν , συννοέω δέ ὅμοιος . ὁράω μέν δή εἰς ὁ Ἀπολλώνιον ἅπας , αὐτός τε γάρ ὁ σχῆμα ἀποβλέπω καί θεῖος δοκέω ὁ περί ὁ εἶδος ἔκπληξις , καί αὐτός δέ ὁ ἥκω ὑπέρ ἀνήρ κινδυνεύω καί ὁ βασκαίνω αὐτός πρότερος ἐπιτήδειος ποιέω τότε . προσίστημι δέ ὁ βασίλειον καί ὁ μέν θεραπεύω ὁράω , ὁ δέ θεραπεύω , εἰσέρχομαι τε καί ἐξέρχομαι κτύπος δοκέω ἐγώ , φημί ὦ Δάμις , βαλανεῖον οὗτος εἰκάζω , ὁ μέν γάρ ἔξω ἔσω ὁράω σπεύδω , ὁ δέ ἔσω ἔξω , παραπλήσιος δέ εἰμί ὁ μέν ἐκλούω , ὁ δέ ἄλουτος . ὁ λόγος οὗτος ἄσυλος κελεύω φυλάσσω καί μή ὁ δεῖνα ἤ ὁ δεῖνα προσγράφω αὐτός οὕτως τις Ἀπολλώνιον εἰμί , ὡς καί εἰς ἐπιστολή αὐτός ἀναγράφω . ὁράω δέ τις μάλα πρεσβύτης ἐπιθυμέω μέν ἄρχω , διά αὐτός δέ οὗτος ἄρχω καί θεραπεύω ὁ βασιλεύς οὗτος , φημί ὦ Δάμις , οὐδέ Σοφοκλῆς πω πείθω ὁ λυσσάω τε καί ἄγριος δεσπότης ἀποφεύγω . ὅς ἐγώ , λέγω Ἀπολλώνιος , καί αὐτός αἱρέω · οὗτος τοι καί προσίστημι θύρα τοιοῦτος . δοκέω ἐγώ φημί ὦ Δάμις , καί ὁ Αἰακός , ὅς ἐν Αἵδης λέγω , φρουρός ἡγέομαι οὗτος ὁ πύλη εἰμί , θνῄσκω γάρ δή ἔοικα . οὐ θνῄσκω , φημί τεθνήχομαι δέ . καί ὁ Ἀπολλώνιος , ἀφυής , λέγω ὦ Δάμις , πρός ὁ θάνατος εἰμί ἐγώ φαίνω , καίτοι σύνειμι ἐγώ χρόνος , ἐκ μειράκιον φιλοσοφέω , ἐγώ δέ οἴομαι παρασκευάζω τε σύ πρός αὐτός καί ὁ ἐν ἐγώ τακτικός οἶδα πᾶς , ὥσπερ γάρ ὁ μάχομαι καί ὁπλιτεύω οὐ εὐψυχία δέω μόνος , ἀλλά καί τάξις ἑρμηνεύω ὁ καιρός ὁ μάχη , οὕτως καί ὁ φιλοσοφέω ἐπιμελητέον ὁ καιρός , ἐν ὅς ἀποθνῄσκω , ὡς μή ἄτακτος , μηδέ θανατάω , σύν ἀγαθός δέ αἵρεσις εἰς αὐτός φέρω . ὅτι δέ ἀγαθός τε καί κατά ὁ προσήκω φιλοσοφία καιρός αἱρέω ἀποθνῄσκω , εἰ τις ἀποκτείνω βούλομαι , ἕτερος τε ἀπολογέομαι σύ πάρειμι , αὐτός τε σύ διδάσκω ἀπολέγω .