flavius-philostratus.vita-apollonii 8.5
ὁ δʼ , ὡς ἄριστα ξυμβουλεύσαντος ἐπαινέσας ἐκέλευσε τὸν ἄνδρα κατὰ τὴν τοῦ συκοφάντου ξυμβουλίαν ἀπολογεῖσθαι , τὰς μὲν ἄλλας παρελθὼν αἰτίας , ὡς οὐκ ἀξίας καταστῆσαί τινα ἐς λόγον , ὑπὲρ τεττάρων δέ , ἃς ἀπόρους τε καὶ δυσαποκρίτους ᾤετο , ὧδε ἐρωτήσας · τί γὰρ μαθών , ἔφη Ἀπολλώνιε , οὐ τὴν αὐτὴν ἔχεις ἅπασι στολήν , ἀλλʼ ἰδίαν τε καὶ ἐξαίρετον ; ὅτι με εἶπεν ἡ τρέφουσα γῆ καὶ ἀμφιέννυσι , ζῷα δὲ ἄθλια οὐκ ἐνοχλῶ . πάλιν ἤρετο τοῦ χάριν οἱ ἄνθρωποι θεόν σε ὀνομάζουσιν ; ὅτι πᾶς εἶπεν ἄνθρωπος ἀγαθὸς νομιζόμενος θεοῦ ἐπωνυμίᾳ τιμᾶται . ὁ λόγος οὗτος ὁπόθεν ἐφιλοσοφήθη τῷ ἀνδρί , δεδήλωκα ἐν τοῖς Ἰνδῶν λόγοις . τρίτον ἤρετο ὑπὲρ τοῦ ἐν Ἐφέσῳ λοιμοῦ πόθεν γὰρ ἔφη ὁρμώμενος ἢ τῷ ξυμβαλλόμενος προεῖπας τῇ Ἐφέσῳ νοσήσειν αὐτούς ; λεπτοτέρᾳ , εἶπεν ὦ βασιλεῦ , διαίτῃ χρώμενος πρῶτος τοῦ δεινοῦ ᾐσθόμην · εἰ δὲ βούλει , λέγω καὶ λοιμῶν αἰτίας . ὁ δʼ , οἶμαι , δείσας μὴ τὴν ἀδικίαν καὶ τοὺς μὴ καθαροὺς γάμους καὶ ὁποῖα οὐκ εὐλόγως ἔπραττεν , ἐπιγράψῃ ταῖς τοιαύταις νόσοις οὐ δέομαι ἔφη τοιᾶσδε ἀποκρίσεως . ἐπεὶ δὲ τὴν τετάρτην ἐρώτησιν ἐπέφερεν ἐς τοὺς ἄνδρας , οὐκ εὐθὺς ὥρμησεν , ἀλλὰ πολὺν μὲν χρόνον διαλιπών , πολλὰ δὲ ἐνθυμηθείς , ἰλιγγιῶντι δὲ ὅμοιος ἠρώτησεν οὐ κατὰ τὴν ἁπάντων δόξαν · οἱ μὲν γὰρ ᾤοντο αὐτὸν ἐκπηδήσαντα τοῦ πλάσματος μήτε τῆς προσηγορίας ἀφέξεσθαι τῶν ἀνδρῶν , σχέτλιά τε ὑπὲρ τῆς θυσίας βοήσεσθαι , ὁ δὲ οὐχ ὧδε , ἀλλʼ ὑφέρπων τὴν ἐρώτησιν εἰπέ μοι ἔφη προελθὼν τῆς οἰκίας τῇ δεῖνι ἡμέρᾳ καὶ ἐς ἀγρὸν πορευθεὶς τίνι ἐθύσω τὸν παῖδα ; καὶ ὁ Ἀπολλώνιος ὥσπερ μειρακίῳ ἐπιπλήττων εὐφήμει , ἔφη εἰ μὲν γὰρ προῆλθον τῆς οἰκίας , ἐγενόμην ἐν ἀγρῷ , εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἔθυσα , εἰ δὲ ἔθυσα , καὶ ἔφαγον . λεγόντων δὲ αὐτὰ οἱ πίστεως ἄξιοι . τοιαῦτα τοῦ ἀνδρὸς εἰπόντος καὶ ἐπαίνου ἀρθέντος μείζονος ἢ βασίλειον ξυγχωρεῖ δικαστήριον , ξυμμαρτυρεῖν αὐτῷ νομίσας ὁ βασιλεὺς τοὺς παρόντας καὶ παθών τι πρὸς τὰς ἀποκρίσεις , ἐπειδὴ ἔρρωντό τε καὶ νοῦν εἶχον ἀφίημί σε εἶπε τῶν ἐγκλημάτων , περιμενεῖς δέ , ἔστʼ ἂν ἰδίᾳ ξυγγενώμεθα . ὁ δὲ ἐπιρρώσας ἑαυτὸν σοὶ μὲν χάρις , ὦ βασιλεῦ , ἔφη διὰ δὲ τοὺς ἀλιτηρίους τούτους ἀπολώλασι μὲν αἱ πόλεις , πλήρεις δʼ αἱ νῆσοι φυγάδων , ἡ δὲ ἤπειρος οἰμωγῆς , τὰ δὲ στρατεύματα δειλίας , ἡ δὲ ξύγκλητος ὑπονοίας . δός , εἰ βούλοιο , κἀμοὶ τόπον , εἰ δὲ μή , πέμπε τὸν ληψόμενόν μου τὸ σῶμα , τὴν γὰρ ψυχὴν ἀδύνατον · μᾶλλον δὲ οὐδʼ ἂν τὸ σῶμα τοὐμὸν λάβοις , οὐ γάρ με κτενέεις , ἐπεὶ οὔτοι μόρσιμός εἰμι . καὶ εἰπὼν ταῦτα ἠφανίσθη τοῦ δικαστηρίου , τόν τε παρόντα καιρὸν εὖ τιθέμενος ὑπὲρ ὧν οὐδʼ ἁπλῶς ὁ τύραννος , ἀλλὰ καὶ ἐκ περιουσίας ἐρωτήσων δῆλος ἦν — ἐμεγαλοφρονεῖτο γάρ που τῷ μὴ ἀπεκτονέναι αὐτὸν — τοῦ τε μὴ ἐς τὰ τοιαῦτα ὑπαχθῆναι προορῶν . τυχεῖν δʼ αὖ τούτου ἄριστα ἡγεῖτο , εἰ μὴ ἀγνοοῖτο τῆς φύσεως , ἀλλὰ γιγνώσκοιτο , ὡς ἔχοι τοῦ μὴ ἄν ποτε ἁλῶναι ἄκων . καὶ γὰρ τὸ δέος τὸ περὶ τοῖς ἀνδράσιν εὖ ἤδη αὐτῷ εἶχεν , ὑπὲρ ὧν γὰρ μηδὲ ἐρέσθαι τι ὁ τύραννος ὥρμησε , πῶς ἂν τούτους ἐς τὸ πιθανὸν ἀπέκτεινεν ἐπὶ ταῖς οὐκ ἐν δικαστηρίῳ πεπιστευμέναις αἰτίαις ; τοιάδε εὗρον τὰ ἐν τῇ δίκῃ .
Lemmas: ὁ δέ , ὡς ἀγαθός συμβουλεύω ἐπαινέω κελεύω ὁ ἀνήρ κατά ὁ ὁ συκοφάντης συμβουλία ἀπολογέομαι , ὁ μέν ἄλλος παρέρχομαι αἰτία , ὡς οὐ ἄξιος καθίστημι τις εἰς λόγος , ὑπέρ τέσσαρες δέ , ὅς ἄπορος τε καί δυσαπόκριτος οἴομαι , ὧδε ἐρωτάω · τίς γάρ μανθάνω , φημί Ἀπολλώνιος , οὐ ὁ αὐτός ἔχω ἅπας στολή , ἀλλά ἴδιος τε καί ἐξαιρετός ; ὅτι ἐγώ λέγω ὁ τρέφω γῆ καί ἀμφιέννυμι , ζῷον δέ ἄθλιος οὐ ἐνοχλέω . πάλιν ἔρομαι τίς χάριν ὁ ἄνθρωπος θεός σύ ὀνομάζω ; ὅτι πᾶς λέγω ἄνθρωπος ἀγαθός νομίζω θεός ἐπωνυμία τιμάω . ὁ λόγος οὗτος ὁπόθεν φιλοσοφέω ὁ ἀνήρ , δηλόω ἐν ὁ Ἰνδός λόγος . τρίτος ἔρομαι ὑπέρ ὁ ἐν Ἔφεσος λοιμός πόθεν γάρ φημί ὁρμάω ἤ ὁ συμβάλλω προλέγω ὁ Ἔφεσος νοσέω αὐτός ; λεπτός , λέγω ὦ βασιλεύς , δίαιτα χράω πρῶτος ὁ δεινός αἰσθάνομαι · εἰ δέ βούλομαι , λέγω καί λοιμός αἰτία . ὁ δέ , οἴομαι , δείδω μή ὁ ἀδικία καί ὁ μή καθαρός γάμος καί ὁποῖος οὐ εὔλογος πράσσω , ἐπιγράφω ὁ τοιοῦτος νόσος οὐ δέω φημί τοιόσδε ἀπόκρισις . ἐπεί δέ ὁ τέταρτος ἐρώτησις ἐπιφέρω εἰς ὁ ἀνήρ , οὐ εὐθύς ὁρμάω , ἀλλά πολύς μέν χρόνος διαλείπω , πολύς δέ ἐνθυμέομαι , ἰλιγγιάω δέ ὅμοιος ἐρωτάω οὐ κατά ὁ ἅπας δόξα · ὁ μέν γάρ οἴομαι αὐτός ἐκπηδάω ὁ πλάσμα μήτε ὁ προσηγορία ἀπέχω ὁ ἀνήρ , σχέτλιος τε ὑπέρ ὁ θυσία βοάω , ὁ δέ οὐ ὧδε , ἀλλά ὑφέρπω ὁ ἐρώτησις λέγω ἐγώ φημί προέρχομαι ὁ οἰκία ὁ δεῖν ἡμέρα καί εἰς ἀγρός πορεύω τίς θύω ὁ παῖς ; καί ὁ Ἀπολλώνιος ὥσπερ μειράκιον ἐπιπλήσσω εὐφημέω , φημί εἰ μέν γάρ προέρχομαι ὁ οἰκία , γίγνομαι ἐν ἀγρός , εἰ δέ οὗτος , καί θύω , εἰ δέ θύω , καί ἐσθίω . λέγω δέ αὐτός ὁ πίστις ἄξιος . τοιοῦτος ὁ ἀνήρ λέγω καί ἔπαινος ἀείρω μέγας ἤ βασίλειος συγχωρέω δικαστήριον , συμμαρτυρέω αὐτός νομίζω ὁ βασιλεύς ὁ πάρειμι καί πάσχω τις πρός ὁ ἀπόκρισις , ἐπειδή ῥώννυμι τε καί νόος ἔχω ἀφίημι σύ λέγω ὁ ἔγκλημα , περιμένω δέ , ἔστε ἄν ἴδιος συγγίγνομαι . ὁ δέ ἐπιρρώννυμι ἑαυτοῦ σύ μέν χάρις , ὦ βασιλεύς , φημί διά δέ ὁ ἀλιτήριος οὗτος ἀπόλλυμι μέν ὁ πόλις , πλήρης δέ ὁ νῆσος φυγάς , ὁ δέ ἤπειρος οἰμωγή , ὁ δέ στράτευμα δειλία , ὁ δέ σύγκλητος ὑπόνοια . δίδωμι , εἰ βούλομαι , ἐγώ τόπος , εἰ δέ μή , πέμπω ὁ λαμβάνω ἐγώ ὁ σῶμα , ὁ γάρ ψυχή ἀδύνατος · μάλα δέ οὐδέ ἄν ὁ σῶμα ἐμός λαμβάνω , οὐ γάρ ἐγώ κτείνω , ἐπεί οὔτοι μόρσιμος εἰμί . καί λέγω οὗτος ἀφανίζω ὁ δικαστήριον , ὁ τε πάρειμι καιρός εὖ τίθημι ὑπέρ ὅς οὐδέ ἁπλῶς ὁ τύραννος , ἀλλά καί ἐκ περιουσία ἐρωτάω δῆλος εἰμί — μεγαλοφρονέω γάρ που ὁ μή ἀποκτείνω αὐτός — ὁ τε μή εἰς ὁ τοιοῦτος ὑπάγω προοράω . τυγχάνω δέ αὖ οὗτος ἀγαθός ἡγέομαι , εἰ μή ἀγνοέω ὁ φύσις , ἀλλά γιγνώσκω , ὡς ἔχω ὁ μή ἄν ποτέ ἁλίσκομαι ἄκων . καί γάρ ὁ δέος ὁ περί ὁ ἀνήρ εὖ ἤδη αὐτός ἔχω , ὑπέρ ὅς γάρ μηδέ ἔρομαι τις ὁ τύραννος ὁρμάω , πῶς ἄν οὗτος εἰς ὁ πιθανός ἀποκτείνω ἐπί ὁ οὐ ἐν δικαστήριον πιστεύω αἰτία ; τοιόσδε εὑρίσκω ὁ ἐν ὁ δίκη .