ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.41
ἐπεὶ δὲ ἀπαλλάττεσθαι λοιπὸν ἐδόκει καὶ ξυνεχώρησέ ποτε ὁ βασιλεὺς ἀπιέναι , ἀνεμνήσθη τῶν δωρεῶν ὁ Ἀπολλώνιος , ἃς ἀνεβάλλετο ἔς τʼ ἂν φίλοι αὐτῷ γένωνται , καὶ ὦ βέλτιστε ἔφη βασιλεῦ , τὸν ξένον οὐδὲν εὖ πεποίηκα καὶ μισθὸν ὀφείλω τοῖς μάγοις · σὺ οὖν ἐπιμελήθητι αὐτῶν καὶ τοὐμὸν προθυμήθητι περὶ ἄνδρας σοφούς τε καὶ σοὶ σφόδρα εὔνους . ὑπερησθεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς τούτους μὲν αὔριον ζηλωτοὺς ἔφη καὶ μεγάλων ἠξιωμένους ἀποδείξω σοι , σὺ δʼ ἐπεὶ μηδενὸς δέῃ τῶν ἐμῶν , ἀλλὰ τούτοις γε ξυγχώρησον χρήματα παρʼ ἐμοῦ λαβεῖν καὶ ὅ τι βούλονται , τοὺς ἀμφὶ τὸν Δάμιν δείξας . ἀποστραφέντων οὖν κἀκείνων τὸν λόγον τοῦτον ὁρᾷς,ἔφη ὦ βασιλεῦ , τὰς ἐμὰς χεῖρας , ὡς πολλαί τέ εἰσι καὶ ἀλλήλαις ὅμοιαι ; σὺ δὲ ἀλλὰ ἡγεμόνα ἄγου ὁ βασιλεὺς ἔφη καὶ καμήλους , ἐφʼ ὧν ὀχήσεσθε , τὸ γὰρ μῆκος τῆς ὁδοῦ κρεῖττον ἢ βαδίσαι πᾶσαν . γιγνέσθω , ἔφη ὦ βασιλεῦ , τοῦτο , φασὶ γὰρ τὴν ὁδὸν ἄπορον εἶναι μὴ οὕτως ὀχουμένῳ , καὶ ἄλλως τὸ ζῷον εὔσιτόν τε καὶ ῥᾴδιον βόσκειν , ὅπου μὴ χιλὸς εἴη . καὶ ὕδωρ δέ , οἶμαι , χρὴ ἐπισιτίσασθαι καὶ ἀπάγειν αὐτὸ ἐν ἀσκοῖς , ὥσπερ τὸν οἶνον . τριῶν ἡμερῶν ἔφη ὁ βασιλεὺς ἄνυδρος ἡ χώρα , μετὰ ταῦτα δὲ πολλὴ ἀφθονία ποταμῶν τε καὶ πηγῶν , βαδίζειν δὲ ʽδεἶ τὴν ἐπὶ Καυκάσου , τὰ γὰρ ἐπιτήδεια ἄφθονα καὶ φίλη ἡ χώρα . ἐρομένου δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως ὅ τι αὐτῷ ἀπάξει ἐκεῖθεν · χαρίεν ἔφη ὦ βασιλεῦ , δῶρον · ἢν γὰρ ἡ συνουσία τῶν ἀνδρῶν σοφώτερόν με ἀποφήνῃ , βελτίων ἀφίξομαί σοι ἢ νῦν εἰμι . περιέβαλεν ὁ βασιλεὺς ταῦτα εἰπόντα καὶ ἀφίκοιο , εἶπε τὸ γὰρ δῶρον μέγα .
Lemmas: ἐπεί δέ ἀπαλλάσσω λοιπός δοκέω καί συγχωρέω ποτέ ὁ βασιλεύς ἀπέρχομαι , ἀναμιμνῄσκω ὁ δωρεά ὁ Ἀπολλώνιος , ὅς ἀναβάλλω εἰς τε ἄν φίλος αὐτός γίγνομαι , καί ὦ ἀγαθός φημί βασιλεύς , ὁ ξένος οὐδείς εὖ ποιέω καί μισθός ὀφείλω ὁ μάγος · σύ οὖν ἐπιμελέομαι αὐτός καί ἐμός προθυμέομαι περί ἀνήρ σοφός τε καί σύ σφόδρα εὔνους . ὑπερήδομαι οὖν ὁ βασιλεύς οὗτος μέν αὔριον ζηλωτός φημί καί μέγας ἀξιόω ἀποδείκνυμι σύ , σύ δέ ἐπεί μηδείς δέω ὁ ἐμός , ἀλλά οὗτος γε συγχωρέω χρῆμα παρά ἐγώ λαμβάνω καί ὅς τις βούλομαι , ὁ ἀμφί ὁ Δάμις δείκνυμι . ἀποστράπτω οὖν ἐκεῖνος ὁ λόγος οὗτος ὁράω ὦ βασιλεύς , ὁ ἐμός χείρ , ὡς πολύς τε εἰμί καί ἀλλήλων ὅμοιος ; σύ δέ ἀλλά ἡγεμών ἄγω ὁ βασιλεύς φημί καί κάμηλος , ἐπί ὅς ὀχέω , ὁ γάρ μῆκος ὁ ὁδός κρατύς ἤ βαδίζω πᾶς . γίγνομαι , φημί ὦ βασιλεύς , οὗτος , φημί γάρ ὁ ὁδός ἄπορος εἰμί μή οὕτως ὀχέω , καί ἄλλος ὁ ζῷον εὔσιτος τε καί ῥᾴδιος βόσκω , ὅπου μή χιλός εἰμί . καί ὕδωρ δέ , οἴομαι , χρή ἐπισιτίζομαι καί ἀπάγω αὐτός ἐν ἀσκός , ὥσπερ ὁ οἶνος . τρεῖς ἡμέρα φημί ὁ βασιλεύς ἄνυδρος ὁ χώρα , μετά οὗτος δέ πολύς ἀφθονία ποταμός τε καί πηγή , βαδίζω δέ εἶδον ὁ ἐπί Καύκασος , ὁ γάρ ἐπιτήδειος ἄφθονος καί φίλος ὁ χώρα . ἔρομαι δέ αὐτός ὁ βασιλεύς ὅς τις αὐτός ἀπάγω ἐκεῖθεν · χαρίεις φημί ὦ βασιλεύς , δῶρον · ἐάν γάρ ὁ συνουσία ὁ ἀνήρ σοφός ἐγώ ἀποφαίνω , ἀγαθός ἀφικνέομαι σύ ἤ νῦν εἰμί . περιβάλλω ὁ βασιλεύς οὗτος λέγω καί ἀφικνέομαι , λέγω ὁ γάρ δῶρον μέγας .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.1
ἐντεῦθεν ἐξελαύνουσι περὶ τὸ θέρος αὐτοί τε ὀχούμενοι καὶ ὁ ἡγεμών , ἱπποκόμος δὲ ἦν τῶν καμήλων καὶ τὰ ἐπιτήδεια , ὁπόσων ἐδέοντο , ἦν ἄφθονα βασιλέως δόντος , ἥ τε χώρα , διʼ ἧς ἐπορεύοντο , εὖ ἔπραττεν , ἐδέχοντο δὲ αὐτοὺς αἱ κῶμαι θεραπεύουσαι · χρυσοῦ γὰρ ψάλιον ἡ πρώτη κάμηλος ἐπὶ τοῦ μετώπου ἔφερε , γιγνώσκειν τοῖς ἐντυγχάνουσιν , ὡς πέμποι τινὰ ὁ βασιλεὺς τῶν ἑαυτοῦ φίλων .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἐξελαύνω περί ὁ θέρος αὐτός τε ὀχέω καί ὁ ἡγεμών , ἱπποκόμος δέ εἰμί ὁ κάμηλος καί ὁ ἐπιτήδειος , ὁπόσος δέω , εἰμί ἄφθονος βασιλεύς δίδωμι , ὁ τε χώρα , διά ὅς πορεύω , εὖ πράσσω , δέχομαι δέ αὐτός ὁ κώμη θεραπεύω · χρυσός γάρ ψάλιον ὁ πρῶτος κάμηλος ἐπί ὁ μέτωπον φέρω , γιγνώσκω ὁ ἐντυγχάνω , ὡς πέμπω τις ὁ βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ φίλος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.3
μυθολογεῖται δὲ ὑπὸ τῶν βαρβάρων τὸ ὄρος , ἃ καὶ Ἕλληνες ἐπʼ αὐτῷ ᾅδουσιν , ὡς Προμηθεὺς μὲν ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ δεθείη ἐκεῖ , Ἡρακλῆς δὲ ἕτερος , οὐ γὰρ τὸν Θηβαῖόν γε βούλονται , μὴ ἀνάσχοιτο τοῦτο , ἀλλὰ τοξεύσειε τὸν ὄρνιν , ὃν ἔβοσκεν ὁ Προμηθεὺς τοῖς σπλάγχνοις · δεθῆναι δὲ αὐτὸν οἱ μὲν ἐν ἄντρῳ φασίν , ὃ δὴ ἐν πρόποδι τοῦ ὄρους δείκνυται , καὶ δεσμὰ ὁ Δάμις ἀνῆφθαι τῶν πετρῶν λέγει οὐ ῥᾴδια ξυμβαλεῖν τὴν ὕλην , οἱ δʼ ἐν κορυφῇ τοῦ ὄρους · δικόρυμβος δὲ ἡ κορυφὴ καί φασιν , ὡς τὰς χεῖρας ἀπʼ αὐτῶν ἐδέθη διαλειπουσῶν οὐ μεῖον ἢ στάδιον , τοσοῦτος γὰρ εἶναι . τὸν δὲ ὄρνιν τὸν ἀετὸν οἱ τῷ Καυκάσῳ προσοικοῦντες ἐχθρὸν ἡγοῦνται καὶ καλιάς γε , ὁπόσας ἐν τοῖς πάγοις οἱ ἀετοὶ ποιοῦνται , καταπιμπρᾶσιν ἱέντες βέλη πυρφόρα , θήρατρά τε ἐπʼ αὐτοὺς ἵστανται τιμωρεῖν τῷ Προμηθεῖ φάσκοντες · ὧδε γὰρ τοῦ μύθου ἥττηνται .
Lemmas: μυθολογέω δέ ὑπό ὁ βάρβαρος ὁ ὄρος , ὅς καί Ἕλλην ἐπί αὐτός ἀείδω , ὡς Προμηθεύς μέν ἐπί φιλανθρωπία δέω ἐκεῖ , Ἡρακλῆς δέ ἕτερος , οὐ γάρ ὁ Θηβαῖος γε βούλομαι , μή ἀνέχω οὗτος , ἀλλά τοξεύω ὁ ὄρνις , ὅς βόσκω ὁ Προμηθεύς ὁ σπλάγχνον · δέω δέ αὐτός ὁ μέν ἐν ἄντρον φημί , ὅς δή ἐν πρόπους ὁ ὄρος δείκνυμι , καί δεσμός ὁ Δάμις ἀνάπτω ὁ πέτρα λέγω οὐ ῥᾴδιος συμβάλλω ὁ ὕλη , ὁ δέ ἐν κορυφή ὁ ὄρος · δικόρυμβος δέ ὁ κορυφή καί φημί , ὡς ὁ χείρ ἀπό αὐτός δέω διαλείπω οὐ μείων ἤ στάδιον , τοσοῦτος γάρ εἰμί . ὁ δέ ὄρνις ὁ ἀετός ὁ ὁ Καύκασος προσοικέω ἐχθρός ἡγέομαι καί καλιά γε , ὁπόσος ἐν ὁ πάγος ὁ ἀετός ποιέω , καταπίμπρημι ἵημι βέλος πυρφόρος , θήρατρον τε ἐπί αὐτός ἵστημι τιμωρέω ὁ Προμηθεύς φάσκω · ὧδε γάρ ὁ μῦθος ἡσσάομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.4
παραμείψαντες δὲ τὸν Καύκασον τετραπήχεις ἀνθρώπους ἰδεῖν φασιν , οὓς ἤδη μελαίνεσθαι , καὶ πενταπήχεις δὲ ἑτέρους ὑπὲρ τὸν Ἰνδὸν ποταμὸν ἐλθόντες . ἐν δὲ τῇ μέχρι τοῦ ποταμοῦ τούτου ὁδοιπορίᾳ τάδε εὗρον ἀφηγήσεως ἄξια · ἐπορεύοντο μὲν γὰρ ἐν σελήνῃ λαμπρᾷ , φάσμα δὲ αὐτοῖς ἐμπούσης ἐνέπεσε τὸ δεῖνα γινομένη καὶ τὸ δεῖνα αὖ καὶ οὐδὲν εἶναι , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος ξυνῆκεν , ὅ τι εἴη , καὶ αὐτός τε ἐλοιδορεῖτο τῇ ἐμπούσῃ , τοῖς τε ἀμφʼ οὑτὸν προσέταξε ταὐτὸ πράττειν , ταυτὶ γὰρ ἄκος εἶναι τῆς προσβολῆς ταύτης · καὶ τὸ φάσμα φυγῇ ᾤχετο τετριγός , ὥσπερ τὰ εἴδωλα .
Lemmas: παραμείβω δέ ὁ Καύκασος τετράπηχυς ἄνθρωπος ὁράω φημί , ὅς ἤδη μελαίνω , καί πεντάπηχυς δέ ἕτερος ὑπέρ ὁ Ἰνδός ποταμός ἔρχομαι . ἐν δέ ὁ μέχρι ὁ ποταμός οὗτος ὁδοιπορία ὅδε εὑρίσκω ἀφήγησις ἄξιος · πορεύω μέν γάρ ἐν σελήνη λαμπρός , φάσμα δέ αὐτός ἔμπω ἐμπίπτω ὁ δεῖνα γίγνομαι καί ὁ δεῖνα αὖ καί οὐδείς εἰμί , ὁ δέ Ἀπολλώνιος συνίημι , ὅς τις εἰμί , καί αὐτός τε λοιδορέω ὁ ἔμπω , ὁ τε ἀμφί οὗτος προστάσσω αὐτός πράσσω , οὗτος γάρ ἄκος εἰμί ὁ προσβολή οὗτος · καί ὁ φάσμα φυγή οἴχομαι τρίζω , ὥσπερ ὁ εἴδωλον .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.6
ὑπερβάντες δὲ τὸ ὄρος ἐντυγχάνουσιν ἐπʼ ἐλεφάντων ἤδη ὀχουμένοις ἀνδράσιν , εἰσὶ δʼ οὗτοι μέσοι Καυκάσου καὶ ποταμοῦ Κωφῆνος ἄβιοί τε καὶ ἱππόται τῆς ἀγέλης ταύτης , καὶ κάμηλοι δὲ ἐνίους ἦγον , αἷς χρῶνται Ἰνδοὶ ἐς τὰ δρομικά , πορεύονται δὲ χίλια στάδια τῆς ἡμέρας γόνυ οὐδαμοῦ κάμψασαι . προσελάσας οὖν τῶν Ἰνδῶν εἷς ἐπὶ καμήλου τοιαύτης ἠρώτα τὸν ἡγεμόνα οἷ στείχοιεν , ἐπεὶ δὲ τὸν νοῦν τῆς ἀποδημίας ἤκουσεν , ἀπήγγειλε τοῖς νομάσιν , οἱ δὲ ἀνεβόησαν ὥσπερ ἡσθέντες ἐκέλευόν τε πλησίον ἥκειν καὶ ἀφικομένοις οἶνόν τε ὤρεγον , ὃν ἀπὸ τῶν φοινίκων σοφίζονται καὶ μέλι ἀπὸ ταὐτοῦ φυτοῦ καὶ τεμάχη λεόντων καὶ παρδάλεων , ὧν καὶ τὰ δέρματα νεόδαρτα ἦν , δεξάμενοι δὲ πλὴν τῶν κρεῶν πάντα ἀπήλασαν καὶ ἐχώρουν πρὸς ἕω .
Lemmas: ὑπερβαίνω δέ ὁ ὄρος ἐντυγχάνω ἐπί ἐλέφας ἤδη ὀχέω ἀνήρ , εἰμί δέ οὗτος μέσος Καύκασος καί ποταμός Κωφήν ἄβιος τε καί ἱππότης ὁ ἀγέλη οὗτος , καί κάμηλος δέ ἔνιοι ἄγω , ὅς χράω Ἰνδός εἰς ὁ δρομικός , πορεύω δέ χίλιοι στάδιον ὁ ἡμέρα γόνυ οὐδαμοῦ κάμπτω . προσελαύνω οὖν ὁ Ἰνδός εἷς ἐπί κάμηλος τοιοῦτος ἐρωτάω ὁ ἡγεμών οἷ στείχω , ἐπεί δέ ὁ νόος ὁ ἀποδημία ἀκούω , ἀπαγγέλλω ὁ νομάς , ὁ δέ ἀναβοάω ὥσπερ ἥδομαι κελεύω τε πλησίον ἥκω καί ἀφικνέομαι οἶνος τε ὀρέγω , ὅς ἀπό ὁ φοῖνιξ σοφίζω καί μέλι ἀπό αὐτός φυτόν καί τέμαχος λέων καί πάρδαλις , ὅς καί ὁ δέρμα νεόδαρτος εἰμί , δέχομαι δέ πλήν ὁ κρέας πᾶς ἀπελαύνω καί χωρέω πρός ἠώς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.8
διαβάντες δὲ τὸν Κωφῆνα ποταμὸν αὐτοὶ μὲν ἐπὶ νεῶν , κάμηλοι δὲ πεζῇ τὸ ὕδωρ , ὁ γὰρ ποταμὸς οὔπω μέγας , ἐγένοντο ἐν τῇ βασιλευομένῃ ἠπείρῳ , ἐν ᾗ ἀνατεῖνον πεφύτευται Νῦσα ὄρος ἐς κορυφὴν ἄκραν , ὥσπερ ὁ ἐν Λυδίᾳ Τμῶλος , ἀναβαίνειν δʼ αὐτὸ ἔξεστιν , ὡδοποίηται γὰρ ὑπὸ τοῦ γεωργεῖσθαι . ἀνελθόντες οὖν ἱερῷ Διονύσου ἐντυχεῖν φασιν , ὃ δὴ Διόνυσον ἑαυτῷ φυτεῦσαι δάφναις περιεστηκυίαις κύκλῳ , τοσοῦτον περιεχούσαις τῆς γῆς , ὅσον ἀπόχρη νεῷ ξυμμέτρῳ , κιττόν τε περιβαλεῖν αὐτὸν καὶ ἀμπέλους ταῖς δάφναις , ἄγαλμά τε ἑαυτοῦ ἔνδον στήσασθαι γιγνώσκοντα ὡς ξυμφύσει τὰ δένδρα ὁ χρόνος καὶ δώσει τινὰ ἀπʼ αὐτῶν ὄροφον , ὃς οὕτω ξυμβέβληται νῦν , ὡς μήτε ὕεσθαι τὸ ἱερὸν μήτʼ ἀνέμῳ ἐσπνεῖσθαι . δρέπανα δὲ καὶ ἄρριχοι καὶ ληνοὶ καὶ τὰ ἀμφὶ ληνοὺς ἀνάκειται τῷ Διονύσῳ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καθάπερ τρυγῶντι . τὸ δὲ ἄγαλμα εἴκασται μὲν ἐφήβῳ Ἰνδῷ , λίθου δὲ ἔξεσται λευκοῦ . ὀργιάζοντος δὲ αὐτοῦ καὶ σείοντος τὴν Νῦσαν ἀκούουσιν αἱ πόλεις αἱ ὑπὸ τῷ ὄρει καὶ ξυνεξαίρονται .
Lemmas: διαβαίνω δέ ὁ Κωφεύς ποταμός αὐτός μέν ἐπί ναῦς , κάμηλος δέ πεζός ὁ ὕδωρ , ὁ γάρ ποταμός οὔπω μέγας , γίγνομαι ἐν ὁ βασιλεύω ἤπειρος , ἐν ὅς ἀνατείνω φυτεύω Νῦσα ὄρος εἰς κορυφή ἄκρα , ὥσπερ ὁ ἐν Λυδία Τμῶλος , ἀναβαίνω δέ αὐτός ἔξεστι , ὁδοποιέω γάρ ὑπό ὁ γεωργέω . ἀνέρχομαι οὖν ἱερόν Διόνυσος ἐντυγχάνω φημί , ὅς δή Διόνυσος ἑαυτοῦ φυτεύω δάφνη περιίστημι κύκλος , τοσοῦτος περιέχω ὁ γῆ , ὅσος ἀποχράω ναός σύμμετρος , κισσός τε περιβάλλω αὐτός καί ἄμπελος ὁ δάφνη , ἄγαλμα τε ἑαυτοῦ ἔνδον ἵστημι γιγνώσκω ὡς συμφύω ὁ δένδρον ὁ χρόνος καί δίδωμι τις ἀπό αὐτός ὄροφος , ὅς οὕτως συμβάλλω νῦν , ὡς μήτε ὕω ὁ ἱερός μήτε ἄνεμος εἰσπνέω . δρέπανον δέ καί ἄρριχος καί ληνός καί ὁ ἀμφί ληνός ἀνάκειμαι ὁ Διόνυσος χρύσεος καί ἀργύρεος καθά τρυγάω . ὁ δέ ἄγαλμα εἰκάζω μέν ἔφηβος Ἰνδός , λίθος δέ ἔξεστι λευκός . ὀργιάζω δέ αὐτός καί σείω ὁ Νῦσα ἀκούω ὁ πόλις ὁ ὑπό ὁ ὄρος καί συνεξαίρω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.10
τὴν δὲ Ἄορνον πέτραν οὐ πολὺ ἀπέχουσαν τῆς Νύσης ἰδεῖν μὲν οὔ φησιν ὁ Δάμις , ἐν ἐκβολῇ γὰρ κεῖσθαι τῆς ὁδοῦ καὶ δεδιέναι τὸν ἡγεμόνα ἐκτρέπεσθαί ποι παρὰ τὸ εὐθύ , ἀκοῦσαι δέ , ὡς ἁλωτὸς μὲν Ἀλεξάνδρῳ γένοιτο , Ἄορνος δὲ ὀνομάζοιτο οὐκ ἐπειδὴ στάδια πεντεκαίδεκα ἀνέστηκε , πέτονται γὰρ καὶ ὑπὲρ τοῦτο οἱ ἱεροὶ ὄρνιθες , ἀλλʼ ἐν κορυφῇ τῆς πέτρας ῥῆγμα εἶναί φασι τοὺς ὑπερπετομένους τῶν ὀρνίθων ἐπισπώμενον , ὡς Ἀθήνησί τε ἰδεῖν ἐστιν ἐν προδόμῳ τοῦ Παρθενῶνος καὶ πολλαχοῦ τῆς Φρυγῶν καὶ Λυδῶν γῆς , ὑφʼ οὗ τὴν πέτραν Ἄορνον κεκλῆσθαί τε καὶ εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ Ἄορνος πέτρα οὐ πολύς ἀπέχω ὁ Νῦσα ὁράω μέν οὐ φημί ὁ Δάμις , ἐν ἐκβολή γάρ κεῖμαι ὁ ὁδός καί δείδω ὁ ἡγεμών ἐκτρέπω ποι παρά ὁ εὐθύς , ἀκούω δέ , ὡς ἁλωτός μέν Ἀλέξανδρος γίγνομαι , Ἄορνος δέ ὀνομάζω οὐ ἐπειδή στάδιον πεντεκαίδεκα ἀνίστημι , πέτομαι γάρ καί ὑπέρ οὗτος ὁ ἱερός ὄρνις , ἀλλά ἐν κορυφή ὁ πέτρα ῥῆγμα εἰμί φημί ὁ ὑπερπέτομαι ὁ ὄρνις ἐπισπάω , ὡς Ἀθήνησι τε ὁράω εἰμί ἐν πρόδομος ὁ Παρθενών καί πολλαχοῦ ὁ Φρύξ καί Λυδός γῆ , ὑπό ὅς ὁ πέτρα Ἄορνος καλέω τε καί εἰμί .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.12
ἐπὶ δὲ τὸν Ἰνδὸν ἐλθόντες ἀγέλην ἐλεφάντων ἰδεῖν φασι περαιουμένους τὸν ποταμὸν καὶ τάδε ἀκοῦσαι περὶ τοῦ θηρίου · ὡς οἱ μὲν αὐτῶν ἕλειοι , οἱ δʼ αὖ ὄρειοι , καὶ τρίτον ἤδη γένος πεδινοί εἰσιν , ἁλίσκονταί τε ἐς τὴν τῶν πολεμικῶν χρείαν . μάχονται γὰρ δὴ ἐπεσκευασμένοι πύργους οἵους κατὰ δέκα καὶ πεντεκαίδεκα ὁμοῦ τῶν Ἰνδῶν δέξασθαι , ἀφʼ ὧν τοξεύουσί τε καὶ ἀκοντίζουσιν οἱ Ἰνδοί , καθάπερ ἐκ πυλῶν βάλλοντες . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ θηρίον χεῖρα τὴν προνομαίαν ἡγεῖται καὶ χρῆται αὐτῇ ἐς τὸ ἀκοντίζειν . ὅσον δὲ ἵππου Νισαίου μείζων ὁ Λιβυκὸς ἐλέφας , τοσοῦτον τῶν ἐκ Λιβύης οἱ Ἰνδοὶ μείζους . περὶ δὲ ἡλικίας τοῦ ζῴου καὶ ὡς μακροβιώτατοι , εἴρηται μὲν καὶ ἑτέροις , ἐντυχεῖν δὲ καὶ οὗτοί φασιν ἐλέφαντι περὶ Τάξιλα μεγίστην τῶν ἐν Ἰνδοῖς πόλιν , ὃν μυρίζειν τε οἱ ἐπιχώριοι καὶ ταινιοῦν · εἶναι γὰρ δὴ τῶν πρὸς Ἀλέξανδρον ὑπὲρ Πώρου μεμαχημένων εἷς οὗτος , ὅν , ἐπειδὴ προθύμως ἐμεμάχητο , ἀνῆκεν ὁ Ἀλέξανδρος τῷ Ἡλίῳ . εἶναι δὲ αὐτῷ καὶ χρυσοῦ ἕλικας περὶ τοῖς εἴτʼ ὀδοῦσιν εἴτε κέρασι καὶ γράμματα ἐπʼ αὐτῶν Ἑλληνικὰ λέγοντα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΙΟΣ ΤΟΝ ΑΙΑΝΤΑ ΤΩΙ ΗΛΙΩΙ . ὄνομα γὰρ τοῦτο τῷ ἐλέφαντι ἔθετο μεγάλου ἀξιώσας μέγαν . ξυνεβάλοντο δὲ οἱ ἐπιχώριοι πεντήκοντα εἶναι καὶ τριακόσια ἔτη μετὰ τὴν μάχην οὔπω λέγοντες καὶ ὁπόσα γεγονὼς ἐμάχετο .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ Ἰνδός ἔρχομαι ἀγέλη ἐλέφας ὁράω φημί περαιόω ὁ ποταμός καί ὅδε ἀκούω περί ὁ θηρίον · ὡς ὁ μέν αὐτός ἕλειος , ὁ δέ αὖ ὄρειος , καί τρίτος ἤδη γένος πεδινός εἰμί , ἁλίσκομαι τε εἰς ὁ ὁ πολεμικός χρεία . μάχομαι γάρ δή ἐπισκευάζω πύργος οἷος κατά δέκα καί πεντεκαίδεκα ὁμοῦ ὁ Ἰνδός δέχομαι , ἀπό ὅς τοξεύω τε καί ἀκοντίζω ὁ Ἰνδός , καθά ἐκ πύλη βάλλω . καί αὐτός δέ ὁ θηρίον χείρ ὁ προνομαία ἡγέομαι καί χράω αὐτός εἰς ὁ ἀκοντίζω . ὅσος δέ ἵππος Νισαῖος μέγας ὁ Λιβυκός ἐλέφας , τοσοῦτος ὁ ἐκ Λιβύη ὁ Ἰνδός μέγας . περί δέ ἡλικία ὁ ζῷον καί ὡς μακρόβιος , λέγω μέν καί ἕτερος , ἐντυγχάνω δέ καί οὗτος φημί ἐλέφας περί Ταξίλης μέγας ὁ ἐν Ἰνδός πόλις , ὅς μυρίζω τε ὁ ἐπιχώριος καί ταινιόω · εἰμί γάρ δή ὁ πρός Ἀλέξανδρος ὑπέρ Πῶρος μάχομαι εἷς οὗτος , ὅς , ἐπειδή πρόθυμος μάχομαι , ἀνίημι ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Ἥλιος . εἰμί δέ αὐτός καί χρυσός ἕλιξ περί ὁ εἴτε ὀδούς εἴτε κέρας καί γράμμα ἐπί αὐτός Ἑλληνικός λέγω Ἀλέξανδρος ὁ Ζεύς ὁ Αἴας ὁ Ἥλιος . ὄνομα γάρ οὗτος ὁ ἐλέφας τίθημι μέγας ἀξιόω μέγας . συμβάλλω δέ ὁ ἐπιχώριος πεντήκοντα εἰμί καί τριακόσιοι ἔτος μετά ὁ μάχη οὔπω λέγω καί ὁπόσος γίγνομαι μάχομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.15
ἀλλʼ ἐκεῖνο μοι εἰπέ · οὐκ ἐν ἀρχῇ τῶν λόγων ἔφαμεν σοφίαν εἶναι περὶ τοὺς ἐλέφαντας καὶ νοῦν περὶ ἃ πράττουσι ; καὶ εἰκότως , εἶπεν ὦ Δάμι , ἔφαμεν , εἰ γὰρ μὴ νοῦς ἐκυβέρνα τόδε τὸ θηρίον , οὔτʼ ἂν αὐτὸ διεγίγνετο οὔτʼ ἂν τὰ ἔθνη , ἐν οἷς γίγνεται . τί οὖν ἔφη οὕτως ἀμαθῶς καὶ οὐ πρὸς τὸ χρήσιμον ἑαυτοῖς τὴν διάβασιν ποιοῦνται ; ἡγεῖται μὲν γάρ , ὡς ὁρᾷς , ὁ μικρότατος , ἕπεται δὲ αὐτῷ τις ὀλίγῳ μείζων , εἶτα ὑπὲρ τοῦτον ἕτερος , καὶ οἱ μέγιστοι κατόπιν πάντες . ἔδει δέ που τὸν ἐναντίον τρόπον αὐτοὺς πορεύεσθαι καὶ τοὺς μεγίστους τείχη καὶ προβλήματα ἑαυτῶν ποιεῖσθαι . ἀλλʼ , ὦ Δάμι , ἔφη πρῶτον μὲν ὑποφεύγειν ἐοίκασι δίωξιν ἀνθρώπων , οἷς που καὶ ἐντευξόμεθα ἑπομένοις τῷ ἴχνει , πρὸς δὲ τοὺς ἐπικειμένους δεῖ τὰ κατὰ νώτου πεφράχθαι μᾶλλον , ὥσπερ ἐν τοῖς πολέμοις , καὶ τοῦτο τακτικώτατον ἡγοῦ τῶν θηρίων , ἔπειτα ἡ διάβασις , εἰ μὲν προδιέβαινον οἱ μέγιστοι σφῶν , οὔπω τεκμαίρεσθαι παρεῖχον ἂν τοῦ ὕδατος εἰ διαβήσονται πάντες , τοῖς μὲν γὰρ εὔπορός τε καὶ ῥᾳδία ἡ περαίωσις ὑψηλοτάτοις οὖσι , τοῖς δὲ χαλεπή τε καὶ ἄπορος , μὴ ὑπεραίρουσι τοῦ ῥεύματος , διελθὼν δὲ ὁ σμικρότατος τὸ ἄλυπον ἤδη καὶ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνεύει , καὶ ἄλλως οἱ μὲν μείζους προεμβαίνοντες κοιλότερον ἂν τὸν ποταμὸν ἀποφαίνοιεν τοῖς σμικροῖς , ἀνάγκη γὰρ συνιζάνειν τὴν ἰλὺν ἐς βόθρους διά τε βαρύτητα τοῦ θηρίου διά τε παχύτητα τῶν ποδῶν , οἱ δʼ ἐλάττους οὐδὲν ἂν βλάπτοιεν τὴν τῶν μειζόνων διαπορείαν ἧττον ἐμβοθρεύοντες .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ λέγω · οὐ ἐν ἀρχή ὁ λόγος φημί σοφία εἰμί περί ὁ ἐλέφας καί νόος περί ὅς πράσσω ; καί ἔοικα , λέγω ὦ Δάμις , φημί , εἰ γάρ μή νόος κυβερνάω ὅδε ὁ θηρίον , οὔτε ἄν αὐτός διαγίγνομαι οὔτε ἄν ὁ ἔθνος , ἐν ὅς γίγνομαι . τίς οὖν φημί οὕτως ἀμαθής καί οὐ πρός ὁ χρήσιμος ἑαυτοῦ ὁ διάβασις ποιέω ; ἡγέομαι μέν γάρ , ὡς ὁράω , ὁ μικρός , ἕπομαι δέ αὐτός τις ὀλίγος μέγας , εἶτα ὑπέρ οὗτος ἕτερος , καί ὁ μέγας κατόπιν πᾶς . δέω δέ που ὁ ἐναντίος τρόπος αὐτός πορεύω καί ὁ μέγας τεῖχος καί πρόβλημα ἑαυτοῦ ποιέω . ἀλλά , ὦ Δάμις , φημί πρῶτος μέν ὑποφεύγω ἔοικα δίωξις ἄνθρωπος , ὅς που καί ἐντυγχάνω ἕπομαι ὁ ἴχνος , πρός δέ ὁ ἐπίκειμαι δέω ὁ κατά νῶτον φράζω μάλα , ὥσπερ ἐν ὁ πόλεμος , καί οὗτος τακτικός ἡγέομαι ὁ θηρίον , ἔπειτα ὁ διάβασις , εἰ μέν προδιαβαίνω ὁ μέγας σφεῖς , οὔπω τεκμαίρομαι παρέχω ἄν ὁ ὕδωρ εἰ διαβαίνω πᾶς , ὁ μέν γάρ εὔπορος τε καί ῥᾴδιος ὁ περαίωσις ὑψηλός εἰμί , ὁ δέ χαλεπός τε καί ἄπορος , μή ὑπεραίρω ὁ ῥεῦμα , διέρχομαι δέ ὁ μικρός ὁ ἄλυπος ἤδη καί ὁ λοιπός ἑρμηνεύω , καί ἄλλος ὁ μέν μέγας προεμβαίνω κοῖλος ἄν ὁ ποταμός ἀποφαίνω ὁ μικρός , ἀνάγκη γάρ συνιζάνω ὁ ἰλύς εἰς βόθρος διά τε βαρύτης ὁ θηρίον διά τε παχύτης ὁ πούς , ὁ δέ ἐλαχύς οὐδείς ἄν βλάπτω ὁ ὁ μέγας διαπορεία ἥσσων ἐμβοθρεύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.16
ἐγὼ δὲ εὗρον ἐν τοῖς Ἰόβα λόγοις , ὡς καὶ ξυλλαμβάνουσιν ἀλλήλοις ἐν τῇ θήρᾳ καὶ προΐστανται τοῦ ἀπειπόντος , κἂν ἐξέλωνται αὐτόν , τὸ δάκρυον τῆς ἀλόης ἐπαλείφουσι τοῖς τραύμασι περιεστῶτες ὥσπερ ἰατροί . πολλὰ τοιαῦτα ἐφιλοσοφεῖτο αὐτοῖς ἀφορμὰς ποιουμένοις τὰ λόγου ἄξια .
Lemmas: ἐγώ δέ εὑρίσκω ἐν ὁ Ἰόβης λόγος , ὡς καί συλλαμβάνω ἀλλήλων ἐν ὁ θήρα καί προΐστημι ὁ ἀπολέγω , ἐάν ἐξαιρέω αὐτός , ὁ δάκρυον ὁ ἀλόη ἐπαλείφω ὁ τραῦμα περιίστημι ὥσπερ ἰατρός . πολύς τοιοῦτος φιλοσοφέω αὐτός ἀφορμή ποιέω ὁ λόγος ἄξιος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.17
τὰ δὲ Νεάρχῳ τε καὶ Πυθαγόρᾳ περὶ τοῦ Ἀκεσίνου ποταμοῦ εἰρημένα , ὡς ἐσβάλλει μὲν ἐς τὸν Ἰνδὸν οὗτος , τρέφει δὲ ὄφεις ἑβδομήκοντα πηχῶν μῆκος , τοιαῦτα εἶναί φασιν , ὁποῖα εἴρηται , καὶ ἀνακείσθω μοι ὁ λόγος ἐς τοὺς δράκοντας , ὧν ὁ Δάμις ἀφηγεῖται τὴν θήραν . ἀφικόμενοι δὲ ἐπὶ τὸν Ἰνδὸν καὶ πρὸς διαβάσει τοῦ ποταμοῦ ὄντες ἤροντο τὸν Βαβυλώνιον , εἴ τι τοῦ ποταμοῦ οἶδε , διαβάσεως πέρι ἐρωτῶντες , ὁ δὲ οὔπω ἔφη πεπλευκέναι αὐτόν , οὐδὲ γιγνώσκειν , ὁπόθεν πλεῖται . τί οὖν ἔφασαν οὐκ ἐμισθώσω ἡγεμόνα ; ὅτι ἔστιν ἔφη ὁ ἡγησόμενος καὶ ἅμα ἐδείκνυ τινὰ ἐπιστολὴν ὡς τοῦτο πράξουσαν , ὅτε δὴ καὶ τὸν Οὐαρδάνην τῆς τε φιλανθρωπίας καὶ τῆς ἐπιμελείας ἀγασθῆναί φασι · πρὸς γὰρ τὸν ἐπὶ τοῦ Ἰνδοῦ σατράπην ἔπεμψε τὴν ἐπιστολὴν ταύτην καίτοι μὴ ὑποκείμενον τῇ ἑαυτοῦ ἀρχῇ , εὐεργεσίας ἀναμιμνήσκων αὐτόν , καὶ χάριν μὲν οὐκ ἂν ἐπʼ ἐκείνῃ ἀπαιτῆσαι φάσκων — οὐ γὰρ εἶναι πρὸς τοῦ ἑαυτοῦ τρόπου τὸ ἀνταπαιτεῖν — Ἀπολλώνιον δὲ ὑποδεξαμένῳ καὶ πέμψαντι οἷ βούλεται χάριν ἂν γνῶναι . χρυσίον δὲ τῷ ἡγεμόνι ἔδωκεν , ἵνʼ εἰ δεηθέντα τὸν Ἀπολλώνιον αἴσθοιτο , δοίη τοῦτο καὶ μὴ ἐς ἄλλου χεῖρα βλέψειεν . ἐπεὶ δὲ τὴν ἐπιστολὴν ὁ Ἰνδὸς ἔλαβε , μεγάλων τε ἀξιοῦσθαι ἔφη καὶ φιλοτιμήσεσθαι περὶ τὸν ἄνδρα μεῖον οὐδὲν ἢ εἰ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰνδῶν ὑπὲρ αὐτοῦ ἔγραφε , καὶ τήν τε ναῦν τὴν σατραπίδα ἔδωκεν αὐτῷ ἐμβῆναι πλοῖά τε ἕτερα , ἐφʼ ὧν αἱ κάμηλοι ἐκομίζοντο , ἡγεμόνα τε τῆς γῆς πάσης , ἣν ὁ Ὑδραώτης ὁρίζει , πρός τε τὸν βασιλέα τὸν ἑαυτοῦ ἔγραψε μὴ χείρω αὐτοῦ Οὐαρδάνου γενέσθαι περὶ ἄνδρα Ἕλληνά τε καὶ θεῖον .
Lemmas: ὁ δέ Νέαρχος τε καί Πυθαγόρας περί ὁ Ἀκεσίνης ποταμός λέγω , ὡς εἰσβάλλω μέν εἰς ὁ Ἰνδός οὗτος , τρέφω δέ ὄφις ἑβδομήκοντα πῆχυς μῆκος , τοιοῦτος εἰμί φημί , ὁποῖος λέγω , καί ἀνάκειμαι ἐγώ ὁ λόγος εἰς ὁ δράκων , ὅς ὁ Δάμις ἀφηγέομαι ὁ θήρα . ἀφικνέομαι δέ ἐπί ὁ Ἰνδός καί πρός διάβασις ὁ ποταμός εἰμί ἔρομαι ὁ Βαβυλώνιος , εἰ τις ὁ ποταμός οἶδα , διάβασις περί ἐρωτάω , ὁ δέ οὔπω φημί πλέω αὐτός , οὐδέ γιγνώσκω , ὁπόθεν πλέω . τίς οὖν φημί οὐ μισθόω ἡγεμών ; ὅτι εἰμί φημί ὁ ἡγέομαι καί ἅμα δείκνυμι τις ἐπιστολή ὡς οὗτος πράσσω , ὅτε δή καί ὁ Οὐαρδάνης ὁ τε φιλανθρωπία καί ὁ ἐπιμέλεια ἄγαμαι φημί · πρός γάρ ὁ ἐπί ὁ Ἰνδός σατράπης πέμπω ὁ ἐπιστολή οὗτος καίτοι μή ὑπόκειμαι ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή , εὐεργεσία ἀναμιμνῄσκω αὐτός , καί χάρις μέν οὐ ἄν ἐπί ἐκεῖνος ἀπαιτέω φάσκω — οὐ γάρ εἰμί πρός ὁ ἑαυτοῦ τρόπος ὁ ἀνταπαιτέω — Ἀπολλώνιον δέ ὑποδείκνυμι καί πέμπω οἷ βούλομαι χάρις ἄν γιγνώσκω . χρυσίον δέ ὁ ἡγεμών δίδωμι , ἵνα εἰ δέω ὁ Ἀπολλώνιον αἰσθάνομαι , δίδωμι οὗτος καί μή εἰς ἄλλος χείρ βλέπω . ἐπεί δέ ὁ ἐπιστολή ὁ Ἰνδός λαμβάνω , μέγας τε ἀξιόω φημί καί φιλοτιμέομαι περί ὁ ἀνήρ μείων οὐδείς ἤ εἰ ὁ βασιλεύς ὁ Ἰνδός ὑπέρ αὐτός γράφω , καί ὁ τε ναῦς ὁ σατραπίς δίδωμι αὐτός ἐμβαίνω πλοῖον τε ἕτερος , ἐπί ὅς ὁ κάμηλος κομίζω , ἡγεμών τε ὁ γῆ πᾶς , ὅς ὁ Ὑδραώτης ὁρίζω , πρός τε ὁ βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ γράφω μή κακός αὐτός Οὐαρδάνης γίγνομαι περί ἀνήρ Ἕλλην τε καί θεῖος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.18
τὸν μὲν δὴ Ἰνδὸν ὧδε ἐπεραιώθησαν σταδίους μάλιστα τεσσαράκοντα , τὸ γὰρ πλόιμον αὐτοῦ τοσοῦτον , περὶ δὲ τοῦ ποταμοῦ τούτου τάδε γράφουσι · τὸν Ἰνδὸν ἄρχεσθαι μὲν ἐκ τοῦ Καυκάσου μείζω αὐτόθεν ἢ οἱ κατὰ τὴν Ἀσίαν ποταμοὶ πάντες , προχωρεῖν δὲ πολλοὺς τῶν ναυσιπόρων ἑαυτοῦ ποιούμενον , ἀδελφὰ δὲ τῷ Νείλῳ πράττοντα τῇ τε Ἰνδικῇ ἐπιχεῖσθαι γῆν τε ἐπάγειν τῇ γῇ καὶ παρέχειν Ἰνδοῖς τὸν Αἰγυπτίων τρόπον σπείρειν . χιόσι δʼ Αἰθιόπων τε καὶ Καταδούπων ὀρῶν ἀντιλέγειν μὲν οὐκ ἀξιῶ διὰ τοὺς εἰπόντας , οὐ μὴν ξυντίθεμαί γε λογιζόμενος τὸν Ἰνδόν , ὡς ταὐτὸν τῷ Νείλῳ ἐργάζεται μὴ νιφομένης τῆς ὑπὲρ αὐτὸν χώρας , καὶ ἄλλως τὸν θεὸν οἶδα κέρατα τῆς γῆς ξυμπάσης Αἰθίοπάς τε καὶ Ἰνδοὺς ἀποφαίνοντα μελαίνοντά τε τοὺς μὲν ἀρχομένου ἡλίου , τοὺς δὲ λήγοντος , ὃ πῶς ἂν ξυνέβαινε περὶ τοὺς ἀνθρώπους , εἰ μὴ καὶ τὸν χειμῶνα ἐθέροντο ; ἣν δὲ ἀνὰ πᾶν ἔτος θάλπει γῆν ἥλιος , πῶς ἄν τις ἡγοῖτο νίφεσθαι , πῶς δʼ ἂν τὴν χιόνα χορηγὸν τοῖς ἐκείνῃ ποταμοῖς γίγνεσθαι τοῦ ὑπεραίρειν τὰ σφῶν αὐτῶν μέτρα ; εἰ δὲ καὶ φοιτᾶν χιόνα ἐς τὰ οὕτω πρόσειλα , πῶς ἂν αὐτὴν ἐς τοσόνδε ἀναχυθῆναι πέλαγος ; πῶς δʼ ἂν ἀποχρῆσαι ποταμῷ βυθίζοντι
Lemmas: ὁ μέν δή Ἰνδός ὧδε περαιόω στάδιον μάλα τεσσαράκοντα , ὁ γάρ πλώϊμος αὐτός τοσοῦτος , περί δέ ὁ ποταμός οὗτος ὅδε γράφω · ὁ Ἰνδός ἄρχω μέν ἐκ ὁ Καύκασος μέγας αὐτόθεν ἤ ὁ κατά ὁ Ἀσία ποταμός πᾶς , προχωρέω δέ πολύς ὁ ναυσίπορος ἑαυτοῦ ποιέω , ἀδελφός δέ ὁ Νεῖλος πράσσω ὁ τε Ἰνδικός ἐπιχέω γῆ τε ἐπάγω ὁ γῆ καί παρέχω Ἰνδός ὁ Αἰγύπτιος τρόπος σπείρω . χιών δέ Αἰθίοψ τε καί Κατάδουποι ὄρος ἀντιλέγω μέν οὐ ἀξιόω διά ὁ λέγω , οὐ μήν συντίθημι γε λογίζομαι ὁ Ἰνδός , ὡς αὐτός ὁ Νεῖλος ἐργάζομαι μή νίφω ὁ ὑπέρ αὐτός χώρα , καί ἄλλος ὁ θεός οἶδα κέρας ὁ γῆ σύμπας Αἰθίοψ τε καί Ἰνδός ἀποφαίνω μελαίνω τε ὁ μέν ἄρχω ἥλιος , ὁ δέ λήγω , ὅς πῶς ἄν συμβαίνω περί ὁ ἄνθρωπος , εἰ μή καί ὁ χειμών θέρω ; ὅς δέ ἀνά πᾶς ἔτος θάλπω γῆ ἥλιος , πῶς ἄν τις ἡγέομαι νίφω , πῶς δέ ἄν ὁ χιών χορηγός ὁ ἐκεῖνος ποταμός γίγνομαι ὁ ὑπεραίρω ὁ σφεῖς αὐτός μέτρον ; εἰ δέ καί φοιτάω χιών εἰς ὁ οὕτως πρόσειλος , πῶς ἄν αὐτός εἰς τοσόσδε ἀναχέω πέλαγος ; πῶς δέ ἄν ἀποχράω ποταμός βυθίζω
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.19
Αἴγυπτον ; κομιζόμενοι δὲ διὰ τοῦ Ἰνδοῦ πολλοῖς μὲν ποταμίοις ἵπποις ἐντυχεῖν φασι , πολλοῖς δὲ κροκοδείλοις , ὥσπερ οἱ τὸν Νεῖλον πλέοντες , λέγουσι δὲ καὶ ἄνθη τῷ Ἰνδῷ εἶναι , οἷα τοῦ Νείλου ἀναφύεται , καὶ τὰς ὥρας , αἳ περὶ τὴν Ἰνδικήν εἰσι , χειμῶνος μὲν ἀλεεινὰς εἶναι , θέρους δὲ πνιγηράς , πρὸς δὲ τοῦτο ἄριστα μεμηχανῆσθαι τῷ δαίμονι , τὴν γὰρ χώραν αὐτοῖς θαμὰ ὕεσθαι . φασὶ δὲ καὶ ἀκοῦσαι τῶν Ἰνδῶν , ὡς ἀφικνοῖτο μὲν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν ποταμὸν τοῦτον , ὅτε ἀναβιβάζοιεν αὐτὸν αἱ ὧραι , θύοι δὲ αὐτῷ ταύρους τε καὶ ἵππους μέλανας — τὸ γὰρ λευκὸν ἀτιμότερον Ἰνδοὶ τίθενται τοῦ μέλανος δι᾽ , οἶμαι , τὸ ἑαυτ᾽ῶν χρῶμα — θύσαντα δὲ καταποντοῦν φασι τῷ ποταμῷ χρυσοῦν μέτρον , εἰκασμένον τῷ ἀπομετροῦντι τὸν σῖτον , καὶ ἐφʼ ὅτῳ μὲν τοῦτο πράττει ὁ βασιλεύς , οὐ ξυμβαλέσθαι τοὺς Ἰνδούς , αὐτοὶ δὲ τεκμαίρεσθαι τὸ μέτρον καταποντοῦσθαι τοῦτο ἢ ὑπὲρ ἀφθονίας καρπῶν , οὓς γεωργοὶ ἀπομετροῦσιν , ἢ ὑπὲρ ξυμμετρίας τοῦ ῥεύματος , ὡς μὴ κατακλύσειε τὴν γῆν πολὺς ἀφικόμενος .
Lemmas: Αἴγυπτος ; κομίζω δέ διά ὁ Ἰνδός πολύς μέν ποτάμιος ἵππος ἐντυγχάνω φημί , πολύς δέ κροκόδειλος , ὥσπερ ὁ ὁ Νεῖλος πλέω , λέγω δέ καί ἄνθος ὁ Ἰνδός εἰμί , οἷος ὁ Νεῖλος ἀναφύω , καί ὁ ὥρα , ὅς περί ὁ Ἰνδικός εἰμί , χειμών μέν ἀλεεινός εἰμί , θέρος δέ πνιγηρός , πρός δέ οὗτος ἀγαθός μηχανάομαι ὁ δαίμων , ὁ γάρ χώρα αὐτός θαμά ὕω . φημί δέ καί ἀκούω ὁ Ἰνδός , ὡς ἀφικνέομαι μέν ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ ποταμός οὗτος , ὅτε ἀναβιβάζω αὐτός ὁ ὥρα , θύω δέ αὐτός ταῦρος τε καί ἵππος μέλας — ὁ γάρ λευκός ἄτιμος Ἰνδός τίθημι ὁ μέλας διά , οἴομαι , ὁ ἑαυτός χρῶμα — θύω δέ καταποντίζω φημί ὁ ποταμός χρύσεος μέτρον , εἰκάζω ὁ ἀπομετρέω ὁ σῖτος , καί ἐπί ὅστις μέν οὗτος πράσσω ὁ βασιλεύς , οὐ συμβάλλω ὁ Ἰνδός , αὐτός δέ τεκμαίρομαι ὁ μέτρον καταποντόω οὗτος ἤ ὑπέρ ἀφθονία καρπός , ὅς γεωργός ἀπομετρέω , ἤ ὑπέρ συμμετρία ὁ ῥεῦμα , ὡς μή κατακλύζω ὁ γῆ πολύς ἀφικνέομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.21
οὐ ξυγχωρεῖ μοι ὁ λόγος παρελθεῖν , ἃ περὶ τοῦ Πώρου τούτου ἀναγράφουσι · πρὸς διαβάσει γὰρ τοῦ Μακεδόνος ὄντος καὶ ξυμβουλευόντων αὐτῷ ἐνίων τοὺς ὑπὲρ τὸν Ὕφασίν τε καὶ τὸν Γάγγην ποταμὸν ποιεῖσθαι ξυμμάχους , οὐ γὰρ ἂν πρὸς τὴν Ἰνδικὴν πᾶσαν ξυμφρονοῦσαν παρατάξεσθαί ποτε αὐτόν εἰ τοιοῦτόν ἐστί μοι ἔφη τὸ ὑπήκοον , ὡς μὴ σώζεσθαι ἄνευ ξυμμάχων , ἐμοὶ βέλτιον τὸ μὴ ἄρχειν . ἀπαγγείλαντος δὲ αὐτῷ τινος , ὅτι Δαρεῖον ᾕρηκε βασιλέα , ἔφη ἄνδρα δὲ οὔ . τὸν δὲ ἐλέφαντα , ἐφʼ οὗ μάχεσθαι ἔμελλε , κοσμήσαντος τοῦ ὀρεωκόμου καὶ εἰπόντος οὗτος σέ , ὦ βασιλεῦ , οἴσει , ἐγὼ μὲν οὖν ἔφη τοῦτον , ἤν γε ἀνὴρ ἐμαυτῷ ὅμοιος γένωμαι . γνώμην δὲ ποιουμένων θῦσαι αὐτὸν τῷ ποταμῷ , ὡς μὴ δέξαιτο τὰς Μακεδόνων σχεδίας , μηδὲ εὔπορος τῷ Ἀλεξάνδρῳ γένοιτο , οὐκ ἔστιν ἔφη τῶν ὅπλα ἐχόντων τὸ καταρᾶσθαι . μετὰ δὲ τὴν μάχην , ὅτε καὶ τῷ Ἀλεξάνδρῳ θεῖός τε καὶ ὑπὲρ τὴν φύσιν τὴν ἀνθρωπείαν ἔδοξεν , εἰπόντος τῶν ξυγγενῶν τινος , εἰ δὲ προσεκύνησας διαβάντα , ὦ Πῶρε , οὔτʼ ἂν ἡττήθης μαχόμενος οὔτʼ ἂν τοσοῦτοι Ἰνδῶν ἀπώλοντο , οὔτʼ ἂν αὐτὸς ἐτέτρωσο , ἐγὼ τὸν Ἀλέξανδρον εἶπε φιλοτιμότατον ἀκούων ξυνῆκα , ὅτι προσκυνήσαντα μὲν δοῦλόν με ἡγήσεται , πολεμήσαντα δὲ βασιλέα , καὶ θαυμάζεσθαι μᾶλλον ἠξίουν ἢ ἐλεεῖσθαι , καὶ οὐκ ἐψεύσθην · παρασχὼν γὰρ ἐμαυτόν , οἷον Ἀλέξανδρος εἶδε , πάντα ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ καὶ ἀπώλεσα καὶ ἐκτησάμην . τοιοῦτον μὲν τὸν Ἰνδὸν τοῦτον ἐξιστοροῦσι , γενέσθαι δέ φασιν αὐτὸν κάλλιστον Ἰνδῶν καὶ μῆκος , ὅσον οὔπω τινὰ ἀνθρώπων τῶν μετὰ τοὺς Τρωικοὺς ἄνδρας , εἶναι δὲ κομιδῇ νέον , ὅτε τῷ Ἀλεξάνδρῳ ἐπολέμει .
Lemmas: οὐ συγχωρέω ἐγώ ὁ λόγος παρέρχομαι , ὅς περί ὁ Πῶρος οὗτος ἀναγράφω · πρός διάβασις γάρ ὁ Μακεδών εἰμί καί συμβουλεύω αὐτός ἔνιοι ὁ ὑπέρ ὁ Ὕφασις τε καί ὁ Γάγγης ποταμός ποιέω σύμμαχος , οὐ γάρ ἄν πρός ὁ Ἰνδική πᾶς συμφρονέω παρατάσσω ποτέ αὐτός εἰ τοιοῦτος εἰμί ἐγώ φημί ὁ ὑπήκοος , ὡς μή σῴζω ἄνευ σύμμαχος , ἐγώ ἀγαθός ὁ μή ἄρχω . ἀπαγγέλλω δέ αὐτός τις , ὅτι Δαρεῖος αἱρέω βασιλεύς , φημί ἀνήρ δέ οὐ . ὁ δέ ἐλέφας , ἐπί ὅς μάχομαι μέλλω , κοσμέω ὁ ὀρεωκόμος καί λέγω οὗτος σύ , ὦ βασιλεύς , φέρω , ἐγώ μέν οὖν φημί οὗτος , ἐάν γε ἀνήρ ἐμαυτοῦ ὅμοιος γίγνομαι . γνώμη δέ ποιέω θύω αὐτός ὁ ποταμός , ὡς μή δέχομαι ὁ Μακεδών σχεδία , μηδέ εὔπορος ὁ Ἀλέξανδρος γίγνομαι , οὐ εἰμί φημί ὁ ὅπλον ἔχω ὁ καταράομαι . μετά δέ ὁ μάχη , ὅτε καί ὁ Ἀλέξανδρος θεῖος τε καί ὑπέρ ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπειος δοκέω , λέγω ὁ συγγενής τις , εἰ δέ προσκυνέω διαβαίνω , ὦ Πῶρος , οὔτε ἄν ἡσσάομαι μάχομαι οὔτε ἄν τοσοῦτος Ἰνδός ἀπόλλυμι , οὔτε ἄν αὐτός τιτρώσκω , ἐγώ ὁ Ἀλέξανδρος λέγω φιλότιμος ἀκούω συνίημι , ὅτι προσκυνέω μέν δοῦλος ἐγώ ἡγέομαι , πολεμέω δέ βασιλεύς , καί θαυμάζω μάλα ἀξιόω ἤ ἐλεέω , καί οὐ ψεύδω · παρέχω γάρ ἐμαυτοῦ , οἷος Ἀλέξανδρος ὁράω , πᾶς ἐν ἡμέρα εἷς καί ἀπόλλυμι καί κτάομαι . τοιοῦτος μέν ὁ Ἰνδός οὗτος ἐξιστορέω , γίγνομαι δέ φημί αὐτός καλός Ἰνδός καί μῆκος , ὅσος οὔπω τις ἄνθρωπος ὁ μετά ὁ Τρωϊκός ἀνήρ , εἰμί δέ κομιδῇ νέος , ὅτε ὁ Ἀλέξανδρος πολεμέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.23
τοιαῦτα σπουδάζοντι τῷ ἀνδρὶ ἐφίστανται παρὰ τοῦ βασιλέως ἄγγελοι καὶ ἑρμηνεύς , ὡς ποιοῖτο αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ξένον ἐς τρεῖς ἡμέρας , μὴ γὰρ πλειόνων νενομίσθαι τοὺς ξένους ἐνομιλεῖν τῇ πόλει , καὶ ἡγοῦντο αὐτῷ ἐς τὰ βασίλεια . ἡ πόλις δʼ ὡς μὲν ἔχει τοῦ τείχους , εἴρηκα , φασὶ δʼ ὡς ἀτάκτως τε καὶ Ἀττικῶς τοὺς στενωποὺς τέτμηται κατεσκεύασταί τε οἰκίαις , εἰ μὲν ἔξωθεν ὁρῴη τις αὐτάς , ἕνα ἐχούσαις ὄροφον , εἰ δʼ ἔσω παρέλθοι τις , ὑπογείοις ἤδη καὶ παρεχομέναις ἴσα τοῖς ἄνω τὰ ὑπὸ τῇ γῇ .
Lemmas: τοιοῦτος σπουδάζω ὁ ἀνήρ ἐφίστημι παρά ὁ βασιλεύς ἄγγελος καί ἑρμηνεύς , ὡς ποιέω αὐτός ὁ βασιλεύς ξένος εἰς τρεῖς ἡμέρα , μή γάρ πολύς νομίζω ὁ ξένος ἐνομιλέω ὁ πόλις , καί ἡγέομαι αὐτός εἰς ὁ βασίλεια . ὁ πόλις δέ ὡς μέν ἔχω ὁ τεῖχος , λέγω , φημί δέ ὡς ἄτακτος τε καί Ἀττικός ὁ στενωπός τέμνω κατασκευάζω τε οἰκία , εἰ μέν ἔξωθεν ὁράω τις αὐτός , εἷς ἔχω ὄροφος , εἰ δέ ἔσω παρέρχομαι τις , ὑπόγειος ἤδη καί παρέχω ἴσος ὁ ἄνω ὁ ὑπό ὁ γῆ .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.24
ἱερὸν δὲ ἰδεῖν Ἡλίου φασίν , ᾧ ἀνεῖτο Αἴας ἐλέφας , καὶ ἀγάλματα Ἀλεξάνδρου χρυσᾶ καὶ Πώρου ἕτερα , χαλκοῦ δʼ ἦν ταῦτα μέλανος . οἱ δὲ τοῦ ἱεροῦ τοῖχοι , πυρσαῖς λίθοις ὑπαστράπτει χρυσὸς αὐγὴν ἐκδιδοὺς ἐοικυῖαν ἀκτῖνι . τὸ δὲ ἕδος αὐτὸ μαργαρίτιδος ξύγκειται ξυμβολικὸν τρόπον , ᾧ βάρβαροι πάντες ἐς τὰ ἱερὰ χρῶνται .
Lemmas: ἱερός δέ ὁράω Ἥλιος φημί , ὅς ἀνίημι Αἴας ἐλέφας , καί ἄγαλμα Ἀλέξανδρος χρύσεος καί Πῶρος ἕτερος , χαλκός δέ εἰμί οὗτος μέλας . ὁ δέ ὁ ἱερός τοῖχος , πυρρός λίθος ὑπαστράπτω χρυσός αὐγή ἐκδίδωμι ἔοικα ἀκτίς . ὁ δέ ἕδος αὐτός μαργαρίτης σύγκειμαι συμβολικός τρόπος , ὅς βάρβαρος πᾶς εἰς ὁ ἱερός χράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.25
περὶ δὲ τὰ βασίλεια οὔτε ὄγκον ἰδεῖν φασιν οἰκοδομημάτων , οὔτε δορυφόρους ἢ φύλακας , ἀλλʼ οἷα περὶ τὰς τῶν λαμπρῶν οἰκίας , ὀλίγους οἰκέτας καὶ διαλεχθῆναι τῷ βασιλεῖ δεομένους τρεῖς , οἶμαι , ἢ τέτταρας καὶ τὸν κόσμον τοῦτον ἀγασθῆναι μᾶλλον ἢ τὰ ἐν Βαβυλῶνι φλεγμαίνοντα , καὶ πολλῷ πλέον ἔσω παρελθόντες · καὶ γὰρ τοὺς ἀνδρῶνας καὶ τὰς στοὰς καὶ τὴν αὐλὴν πᾶσαν κεκολάσθαι φασίν .
Lemmas: περί δέ ὁ βασίλεια οὔτε ὄγκος ὁράω φημί οἰκοδόμημα , οὔτε δορυφόρος ἤ φύλαξ , ἀλλά οἷος περί ὁ ὁ λαμπρός οἰκία , ὀλίγος οἰκέτης καί διαλέγω ὁ βασιλεύς δέω τρεῖς , οἴομαι , ἤ τέσσαρες καί ὁ κόσμος οὗτος ἄγαμαι μάλα ἤ ὁ ἐν Βαβυλών φλεγμαίνω , καί πολύς πολύς ἔσω παρέρχομαι · καί γάρ ὁ ἀνδρών καί ὁ στοά καί ὁ αὐλή πᾶς κολάζω φημί .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.27
ἐπεὶ δὲ ἱκανῶς διελέχθησαν περὶ τῆς ὁδοῦ τῆς παρὰ τοὺς Βραχμᾶνας , τὸν μὲν παρὰ τοῦ Βαβυλωνίου ἡγεμόνα ἐκέλευσε ξενίζειν , ὥσπερ εἰώθει τοὺς ἐκ Βαβυλῶνος ἥκοντας , τὸν δὲ παρὰ τοῦ σατράπου ἀπιέναι λαβόντα ἐφόδια , αὐτὸς δὲ λαβόμενος τῆς τοῦ Ἀπολλωνίου χειρός , καὶ κελεύσας ἀπελθεῖν τὸν ἑρμηνέα ἆρʼ ἂν ἔφη ποιήσαιό με συμπότην ; ἤρετο δʼ αὐτὸν φωνῇ Ἑλλάδι . ἐκπλαγέντος δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου καὶ τοῦ χάριν οὐκ ἐξ ἀρχῆς οὕτω διελέγου ; φήσαντος ἔδεισα ἔφη θρασὺς δόξαι μὴ γιγνώσκων ἐμαυτόν , μηδʼ ὅτι βάρβαρον εἶναί με δοκεῖ τῇ τύχῃ , σοῦ δὲ ἡττηθείς , ἐπειδὴ καὶ σὲ ὁρῶ ἐμοὶ χαίροντα , οὐκ ἠδυνήθην ἐμαυτὸν κρύπτειν , ὡς δὲ μεστός εἰμι τῆς Ἑλλήνων φωνῆς , ἐν πολλοῖς δηλώσω . τί οὖν εἶπεν οὐκ αὐτὸς ἐπήγγειλας ἐμοὶ τὸ συμπόσιον , ἀλλʼ ἐμέ σοι κελεύεις ἐπαγγέλλειν ; ὅτι σε ἔφη βελτίω ἐμαυτοῦ ἡγοῦμαι , τὸ γὰρ βασιλικώτερον σοφία ἔχει . καὶ ἅμα ἦγεν αὐτόν τε καὶ τοὺς ἀμφʼ αὐτόν , οὗπερ εἰώθει λοῦσθαι . τὸ δὲ βαλανεῖον παράδεισος ἦν σταδίου μῆκος , ᾧ μέση κολυμβήθρα ἐνωρώρυκτο πηγὰς ἐκδεχομένη ποτίμου τε καὶ ψυχροῦ ὕδατος , τὰ δὲ ἐφʼ ἑκάτερα δρόμοι ἦσαν , ἐν οἷς ἀκοντίῳ τε καὶ δίσκῳ τὸν Ἑλληνικὸν τρόπον ἑαυτὸν ἐξήσκει , καὶ γὰρ τὸ σῶμα ἔρρωτο ὑπό τε ἡλικίας — ἑπτὰ γὰρ καὶ εἴκοσιν ἔτη γεγονὼς ἦν — ὑπό τε τοῦ ὧδε γυμνάζεσθαι . ἐπεὶ δὲ ἱκανῶς ἔχοι , ἐπήδα ἐς τὸ ὕδωρ καὶ ἐγύμναζεν ἑαυτὸν τῷ νεῖν . ὡς δὲ ἐλούσαντο , ἐβάδιζον ἐς τὸ συσσίτιον ἐστεφανωμένοι , τουτὶ δὲ νενόμισται Ἰνδοῖς , ἐπειδὰν ἐς τοῦ βασιλέως πίνωσιν .
Lemmas: ἐπεί δέ ἱκανός διαλέγω περί ὁ ὁδός ὁ παρά ὁ Βραχμᾶνες , ὁ μέν παρά ὁ Βαβυλώνιος ἡγεμών κελεύω ξενίζω , ὥσπερ εἴωθα ὁ ἐκ Βαβυλών ἥκω , ὁ δέ παρά ὁ σατράπης ἀπέρχομαι λαμβάνω ἐφόδια , αὐτός δέ λαμβάνω ὁ ὁ Ἀπολλώνιον χείρ , καί κελεύω ἀπέρχομαι ὁ ἑρμηνεύς ἆρα ἄν φημί ποιέω ἐγώ συμπότης ; ἔρομαι δέ αὐτός φωνή Ἑλλάς . ἐκπλήσσω δέ ὁ Ἀπολλώνιον καί τίς χάριν οὐ ἐκ ἀρχή οὕτως διαλέγω ; φημί δείδω φημί θρασύς δοκέω μή γιγνώσκω ἐμαυτοῦ , μηδέ ὅτι βάρβαρος εἰμί ἐγώ δοκέω ὁ τύχη , σύ δέ ἡσσάομαι , ἐπειδή καί σύ ὁράω ἐγώ χαίρω , οὐ δύναμαι ἐμαυτοῦ κρύπτω , ὡς δέ μεστός εἰμί ὁ Ἕλλην φωνή , ἐν πολύς δηλόω . τίς οὖν λέγω οὐ αὐτός ἐπαγγέλλω ἐγώ ὁ συμπόσιον , ἀλλά ἐγώ σύ κελεύω ἐπαγγέλλω ; ὅτι σύ φημί ἀγαθός ἐμαυτοῦ ἡγέομαι , ὁ γάρ βασιλικός σοφία ἔχω . καί ἅμα ἄγω αὐτός τε καί ὁ ἀμφί αὐτός , οὗπερ εἴωθα λούω . ὁ δέ βαλανεῖον παράδεισος εἰμί στάδιον μῆκος , ὅς μέσος κολυμβήθρα ἐνορύσσω πηγή ἐκδέχομαι πότιμος τε καί ψυχρός ὕδωρ , ὁ δέ ἐπί ἑκάτερος δρόμος εἰμί , ἐν ὅς ἀκόντιον τε καί δίσκος ὁ Ἑλληνικός τρόπος ἑαυτοῦ ἐξασκέω , καί γάρ ὁ σῶμα ῥώννυμι ὑπό τε ἡλικία — ἑπτά γάρ καί εἴκοσι ἔτος γίγνομαι εἰμί — ὑπό τε ὁ ὧδε γυμνάζω . ἐπεί δέ ἱκανός ἔχω , πηδάω εἰς ὁ ὕδωρ καί γυμνάζω ἑαυτοῦ ὁ νέω . ὡς δέ λούω , βαδίζω εἰς ὁ συσσίτιον στεφανόω , οὗτος δέ νομίζω Ἰνδός , ἐπειδάν εἰς ὁ βασιλεύς πίνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.28
ἄξιον δὲ μηδὲ τὸ σχῆμα παραλιπεῖν τοῦ πότου σαφῶς γε ἀναγεγραμμένον ὑπὸ τοῦ Δάμιδος · εὐωχεῖται μὲν γὰρ ἐπὶ στιβάδος ὁ βασιλεὺς καὶ τῶν ξυγγενῶν μέχρι πέντε οἱ ἐγγύς , οἱ δὲ λοιποὶ πάντες ἐν θάκοις συσσιτοῦσι . τράπεζα δέ , ὥσπερ βωμὸς ὕψος ἐς γόνυ ἀνδρὸς ἐξῳκοδόμηται μέση , κύκλον ἐπέχουσα χοροῦ ξυμβεβλημένου ἀνδρῶν τριάκοντα , ἐφʼ ἧς δάφναι τε διαστρώννυνται καὶ κλῶνες ἕτεροι παραπλήσιοι μὲν τῇ μυρρίνῃ , φέροντες δὲ Ἰνδοῖς μύρον . ἐνταῦθα διάκεινται ἰχθῦς μὲν καὶ ὄρνιθες , διάκεινται δὲ λέοντές τε ὅλοι καὶ δορκάδες καὶ σύες καὶ τίγρεων ὀσφύες , τὰ γὰρ λοιπὰ τοῦ θηρίου παραιτοῦνται ἐσθίειν , ἐπειδὴ τὸ ζῷον τοῦτό φασιν , ὅταν πρῶτον γένηται , τοὺς ἐμπροσθίους τῶν ποδῶν ἀνίσχοντι αἴρειν τῷ Ἡλίῳ . καὶ ἀνιστάμενος ὁ δαιτυμὼν φοιτᾷ πρὸς τὴν τράπεζαν καὶ τὰ μὲν ἀνελόμενος τούτων , τὰ δὲ ἀποτεμὼν ἀπελθὼν ἐς τὸν ἑαυτοῦ θᾶκον ἐμπίπλαται θαμινὰ ἐπεσθίων τοῦ ἄρτου . ἐπειδὰν δὲ ἱκανῶς ἔχωσιν , ἐσφέρονται κρατῆρες ἀργυροῖ τε καὶ χρυσοῖ , δέκα συμπόταις ἀποχρῶν εἷς , ἀφʼ ὧν πίνουσι κύψαντες , ὥσπερ ποτιζόμενοι . μεταξὺ δὲ πίνοντες ἐπεσάγονται ἀγερωχίας ἐπικινδύνους καὶ οὐκ ἔξω τοῦ σπουδάζειν · παῖς γάρ τις , ὥσπερ ὁ τῶν ὀρχηστρίδων , ἀνερριπτεῖτο κούφως συναφιεμένου αὐτῷ βέλους ἐς τὸ ἄνω , καὶ ἐπειδὴ πολὺ ἀπὸ τῆς γῆς γένοιτο , ἐκυβίστα ὁ παῖς ὑπεραίρων ἑαυτὸν τοῦ βέλους , καὶ ἁμαρτόντι τοῦ κυβιστᾶν ἕτοιμα ἦν βεβλῆσθαι · ὁ γὰρ τοξότης πρὶν ἀφιέναι περιῄει τοὺς ξυμπότας ἐπιδεικνὺς τὴν ἀκίδα καὶ διδοὺς ἔλεγχον τοῦ βέλους . καὶ τὸ διὰ σφενδόνης δὲ τοξεῦσαι καὶ τὸ ἐς τρίχα ἱέναι καὶ τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ σκιαγραφῆσαι βέλεσιν ἀνεστῶτα πρὸς σανίδα σπουδάζουσιν ἐν τοῖς πότοις καὶ κατορθοῦσιν αὐτὰ μεθύοντες .
Lemmas: ἄξιος δέ μηδέ ὁ σχῆμα παραλείπω ὁ πότος σαφής γε ἀναγράφω ὑπό ὁ Δάμις · εὐωχέω μέν γάρ ἐπί στιβάς ὁ βασιλεύς καί ὁ συγγενής μέχρι πέντε ὁ ἐγγύς , ὁ δέ λοιπός πᾶς ἐν θᾶκος συσσιτέω . τράπεζα δέ , ὥσπερ βωμός ὕψος εἰς γόνυ ἀνήρ ἐξοικοδομέω μέσος , κύκλος ἐπέχω χορός συμβάλλω ἀνήρ τριάκοντα , ἐπί ὅς δάφνη τε διαστόρεννυμι καί κλών ἕτερος παραπλήσιος μέν ὁ μυρσίνη , φέρω δέ Ἰνδός μύρον . ἐνταῦθα διάκειμαι ἰχθῦς μέν καί ὄρνις , διάκειμαι δέ λέων τε ὅλος καί δορκάς καί ὗς καί τίγρις ὀσφῦς , ὁ γάρ λοιπός ὁ θηρίον παραιτέομαι ἐσθίω , ἐπειδή ὁ ζῷον οὗτος φημί , ὅταν πρῶτος γίγνομαι , ὁ ἐμπρόσθιος ὁ πούς ἀνίσχω ἀείρω ὁ Ἥλιος . καί ἀνίστημι ὁ δαιτυμών φοιτάω πρός ὁ τράπεζα καί ὁ μέν ἀναιρέω οὗτος , ὁ δέ ἀποτέμνω ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ θᾶκος ἐμπίμπλημι θαμινός ἐπεσθίω ὁ ἄρτος . ἐπειδάν δέ ἱκανός ἔχω , εἰσφέρω κρατήρ ἀργύρεος τε καί χρύσεος , δέκα συμπότης ἀποχράω εἷς , ἀπό ὅς πίνω κύπτω , ὥσπερ ποτίζω . μεταξύ δέ πίνω ἐπεισάγω ἀγερωχία ἐπικίνδυνος καί οὐ ἔξω ὁ σπουδάζω · παῖς γάρ τις , ὥσπερ ὁ ὁ ὀρχηστρίς , ἀναρρίπτω κοῦφος συναφίημι αὐτός βέλος εἰς ὁ ἄνω , καί ἐπειδή πολύς ἀπό ὁ γῆ γίγνομαι , κυβιστάω ὁ παῖς ὑπεραίρω ἑαυτοῦ ὁ βέλος , καί ἁμαρτάνω ὁ κυβιστάω ἑτοῖμος εἰμί βάλλω · ὁ γάρ τοξότης πρίν ἀφίημι περιέρχομαι ὁ συμπότης ἐπιδείκνυμι ὁ ἀκίς καί δίδωμι ἔλεγχος ὁ βέλος . καί ὁ διά σφενδόνη δέ τοξεύω καί ὁ εἰς θρίξ ἵημι καί ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ σκιαγραφέω βέλος ἀνίστημι πρός σανίς σπουδάζω ἐν ὁ πότος καί κατορθόω αὐτός μεθύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.29
οἱ μὲν δὴ περὶ τὸν Δάμιν ἐξεπλήττοντο αὐτὰ ὡς εὔσκοπα καὶ τὴν ξυμμετρίαν τῆς τοξείας ἐθαύμαζον , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος , ξυνεσίτει γὰρ τῷ βασιλεῖ ὁμοδιαίτῳ ὄντι , τούτοις μὲν ἧττον προσεῖχε , πρὸς δὲ τὸν βασιλέα εἰπέ μοι , ὦ βασιλεῦ , ἔφη πόθεν οὕτως ἔχεις φωνῆς Ἑλλάδος φιλοσοφία τε ἡ περὶ σὲ πόθεν ἐνταῦθα ; οὐ γὰρ ἐς διδασκάλους γε οἶμαι ἀναφέρειν , ἐπεὶ μηδὲ εἶναί τινας ἐν Ἰνδοῖς εἰκὸς διδασκάλους τούτου . γελάσας οὖν ὁ βασιλεὺς οἱ μὲν παλαιοὶ ἔφη τὰς ἐρωτήσεις τῶν καταπλεόντων ἐποιοῦντο , εἰ λῃσταί εἰσιν , οὕτως αὐτὸ καίτοι χαλεπὸν ὂν κοινὸν ἡγοῦντο , ὑμεῖς δέ μοι δοκεῖτε τοὺς ἐπιφοιτῶντας ὑμῖν ἐρωτᾶν , μὴ φιλόσοφοί εἰσιν , οὕτως αὐτὸ καίτοι θειότατον τῶν κατʼ ἀνθρώπους ὂν καὶ τοῖς ἐπιτυχοῦσιν ὑπάρχειν οἴεσθε . καὶ ὅτι μὲν παρʼ ὑμῖν ταὐτὸν τῷ λῃστεύειν ἐστίν , οἶδα , ὁμοίῳ μὲν γὰρ σοὶ ἀνδρὶ οὔ φασιν εἶναι ἐντυχεῖν , τοὺς δὲ πολλοὺς , ὥσπερ σκυλεύσαντας αὐτὸ ἑτέρων περιβεβλῆσθαί τε ἀναρμόστως καὶ σοβεῖν ἀλλοτρίαν ἐσθῆτα ἐπισύροντας · καὶ νὴ Δίʼ , ὥσπερ οἱ λῃσταὶ τρυφῶσιν εἰδότες ὅτι ὑπὸ τῇ δίκῃ κεῖνται , οὕτω κἀκείνους φασὶ γαστρί τε διδόναι καὶ ἀφροδισίοις καὶ ἀμπεχόνῃ λεπτῇ . τὸ δὲ αἴτιον · νόμοι ὑμῖν , οἶμαι , εἰσίν , εἰ μὲν τὸ νόμισμα παραφθείροι τις , ἀποθνήσκειν αὐτόν , καὶ παιδίον εἴ τις παρεγγράφοι , ἢ οὐκ οἶδʼ ὅ τι ἐπὶ τούτῳ , τοὺς δὲ τὴν φιλοσοφίαν ὑποβαλλομένους ἢ παραφθείροντας οὐδείς , οἶμαι , νόμος παρʼ ὑμῖν ἴσχει , οὐδὲ ἀρχή τις ἐπʼ αὐτοὺς τέτακται .
Lemmas: ὁ μέν δή περί ὁ Δάμις ἐκπλήσσω αὐτός ὡς εὔσκοπος καί ὁ συμμετρία ὁ τοξεία θαυμάζω , ὁ δέ Ἀπολλώνιος , συσσιτέω γάρ ὁ βασιλεύς ὁμοδίαιτος εἰμί , οὗτος μέν ἥσσων προσέχω , πρός δέ ὁ βασιλεύς λέγω ἐγώ , ὦ βασιλεύς , φημί πόθεν οὕτως ἔχω φωνή Ἑλλάς φιλοσοφία τε ὁ περί σύ πόθεν ἐνταῦθα ; οὐ γάρ εἰς διδάσκαλος γε οἴομαι ἀναφέρω , ἐπεί μηδέ εἰμί τις ἐν Ἰνδός ἔοικα διδάσκαλος οὗτος . γελάω οὖν ὁ βασιλεύς ὁ μέν παλαιός φημί ὁ ἐρώτησις ὁ καταπλέω ποιέω , εἰ λῃστής εἰμί , οὕτως αὐτός καίτοι χαλεπός εἰμί κοινός ἡγέομαι , σύ δέ ἐγώ δοκέω ὁ ἐπιφοιτάω σύ ἐρωτάω , μή φιλόσοφος εἰμί , οὕτως αὐτός καίτοι θεῖος ὁ κατά ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ ἐπιτυγχάνω ὑπάρχω οἴομαι . καί ὅτι μέν παρά σύ αὐτός ὁ λῃστεύω εἰμί , οἶδα , ὅμοιος μέν γάρ σύ ἀνήρ οὐ φημί εἰμί ἐντυγχάνω , ὁ δέ πολύς , ὥσπερ σκυλεύω αὐτός ἕτερος περιβάλλω τε ἀνάρμοστος καί σοβέω ἀλλότριος ἐσθής ἐπισύρω · καί νή Ζεύς , ὥσπερ ὁ λῃστής τρυφάω οἶδα ὅτι ὑπό ὁ δίκη κεῖμαι , οὕτως ἐκεῖνος φημί γαστήρ τε δίδωμι καί ἀφροδίσιος καί ἀμπεχόνη λεπτός . ὁ δέ αἴτιος · νόμος σύ , οἴομαι , εἰμί , εἰ μέν ὁ νόμισμα παραφθείρω τις , ἀποθνῄσκω αὐτός , καί παιδίον εἰ τις παρεγγράφω , ἤ οὐ οἶδα ὅς τις ἐπί οὗτος , ὁ δέ ὁ φιλοσοφία ὑποβάλλω ἤ παραφθείρω οὐδείς , οἴομαι , νόμος παρά σύ ἴσχω , οὐδέ ἀρχή τις ἐπί αὐτός τάσσω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.32
ἀποθανόντων δέ μοι καὶ τῶν γονέων οὐ μεταπολὺ ἀλλήλων αὐτοί με βαδίσαντα ἐπὶ τὰς κώμας ἐκέλευσαν ἐπιμεληθῆναι τῶν ἐμαυτοῦ γεγονότα ἐννεακαίδεκα ἔτη . τὰς μὲν οὖν κώμας ἀφῄρητό με ἤδη ὁ χρηστὸς θεῖος καὶ οὐδὲ τὰ γῄδιά μοι ὑπέλιπε τὰ κεκτημένα τῷ πατρί , πάντα γὰρ τῇ ἑαυτοῦ ἀρχῇ προσήκειν αὐτά , ἐμὲ δʼ ἂν μεγάλων παρʼ αὐτοῦ τυχεῖν , εἴ με ἐῴη ζῆν . ἔρανον οὖν ξυλλεξάμενος παρὰ τῶν τῆς μητρὸς ἀπελευθέρων ἀκολούθους εἶχον τέτταρας . καί μοι ἀναγιγνώσκοντι τοὺς Ἡρακλείδας τὸ δρᾶμα ἐπέστη τις ἐντεῦθεν ἐπιστολὴν φέρων παρὰ ἀνδρὸς ἐπιτηδείου τῷ πατρί , ὅς με ἐκέλευσε διαβάντα τὸν Ὑδραώτην ποταμὸν ξυγγίγνεσθαί οἱ περὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἐνταῦθα , πολλὰς γὰρ ἐλπίδας εἶναί μοι ἀνακτήσασθαι αὐτὴν μὴ ἐλινύοντι . τὸ μὲν δὴ δρᾶμα θεῶν τις οἶμαι ἐπὶ νοῦν ἤγαγε καὶ εἱπόμην τῇ φήμῃ , διαβὰς δὲ τὸν ποταμὸν τὸν μὲν ἕτερον τῶν βεβιασμένων ἐς τὴν ἀρχὴν τεθνάναι ἤκουσα , τὸν δὲ ἕτερον ἐν τοῖς βασιλείοις πολιορκεῖσθαι τούτοις . ἐχώρουν δὴ ξυντείνων καὶ βοῶν πρὸς τοὺς ἐν ταῖς κώμαις , δι’ ὧν ἔστειχον , ὡς ὁ τοῦ δεῖνος εἴην υἱὸς καὶ ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τὴν ἐμαυτοῦ ἴοιμι , οἱ δὲ χαίροντές τε καὶ ἀσπαζόμενοί με προὔπεμπον παραπλήσιον ἡγούμενοι τῷ πάππῳ , ἐγχειρίδιά τε ἦν αὐτοῖς καὶ τόξα καὶ πλείους ἀεὶ ἐγιγνόμεθα , καὶ προσελθόντα ταῖς πύλαις οὕτω τι ἄσμενοι ἐδέξαντο οἱ ἐνταῦθα , ὡς ἀπὸ τοῦ βωμοῦ τοῦ Ἡλίου δᾷδας ἁψάμενοι πρὸ πυλῶν τε ἥκειν καὶ ἡγεῖσθαι δεῦρο ἐφυμνοῦντες πολλὰ τῷ πατρὶ καὶ τῷ πάππῳ , τὸν δὲ ἔσω κηφῆνα πέριξ τὸ τεῖχος ἔκλῃσαν καίτοι ἐμοῦ παραιτουμένου μὴ τοιῷδε τρόπῳ ἀποθανεῖν αὐτόν .
Lemmas: ἀποθνῄσκω δέ ἐγώ καί ὁ γονεύς οὐ μεταπολὺ ἀλλήλων αὐτός ἐγώ βαδίζω ἐπί ὁ κώμη κελεύω ἐπιμελέομαι ὁ ἐμαυτοῦ γίγνομαι ἐννεακαίδεκα ἔτος . ὁ μέν οὖν κώμη ἀφαιρέω ἐγώ ἤδη ὁ χρηστός θεῖος καί οὐδέ ὁ γῄδιον ἐγώ ὑπολείπω ὁ κτάομαι ὁ πατήρ , πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή προσήκω αὐτός , ἐγώ δέ ἄν μέγας παρά αὐτός τυγχάνω , εἰ ἐγώ ἐάω ζάω . ἔρανος οὖν συλλέγω παρά ὁ ὁ μήτηρ ἀπελεύθερος ἀκόλουθος ἔχω τέσσαρες . καί ἐγώ ἀναγιγνώσκω ὁ Ἡρακλείδης ὁ δρᾶμα ἐφίστημι τις ἐντεῦθεν ἐπιστολή φέρω παρά ἀνήρ ἐπιτήδειος ὁ πατήρ , ὅς ἐγώ κελεύω διαβαίνω ὁ Ὑδραώτης ποταμός συγγίγνομαι ἕ περί ὁ ἀρχή ὁ ἐνταῦθα , πολύς γάρ ἐλπίς εἰμί ἐγώ ἀνακτάομαι αὐτός μή ἐλινύω . ὁ μέν δή δρᾶμα θεός τις οἴομαι ἐπί νόος ἄγω καί ἕπομαι ὁ φήμη , διαβαίνω δέ ὁ ποταμός ὁ μέν ἕτερος ὁ βιάζω εἰς ὁ ἀρχή θνῄσκω ἀκούω , ὁ δέ ἕτερος ἐν ὁ βασίλειον πολιορκέω οὗτος . χωρέω δή συντείνω καί βοάω πρός ὁ ἐν ὁ κώμη , διά ὅς στείχω , ὡς ὁ ὁ δεῖνα εἰμί υἱός καί ἐπί ὁ ἀρχή ὁ ἐμαυτοῦ ἔρχομαι , ὁ δέ χαίρω τε καί ἀσπάζομαι ἐγώ προπέμπω παραπλήσιος ἡγέομαι ὁ πάππος , ἐγχειρίδιον τε εἰμί αὐτός καί τόξον καί πολύς ἀεί γίγνομαι , καί προσέρχομαι ὁ πύλη οὕτως τις ἄσμενος δέχομαι ὁ ἐνταῦθα , ὡς ἀπό ὁ βωμός ὁ Ἥλιος δαίς ἅπτω πρό πύλη τε ἥκω καί ἡγέομαι δεῦρο ἐφυμνέω πολύς ὁ πατήρ καί ὁ πάππος , ὁ δέ ἔσω κηφήν πέριξ ὁ τεῖχος κλείω καίτοι ἐγώ παραιτέομαι μή τοιόσδε τρόπος ἀποθνῄσκω αὐτός .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.34
τοιαῦτα διαλεγομένων αὐτῶν ἐπῆλθεν ὁ ὕμνος αὐλῷ ἅμα , ἐρομένου δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου τὸν βασιλέα , ὅ τι ἐθέλοι ὁ κῶμος , Ἰνδοὶ ἔφη παραινέσεις τῷ βασιλεῖ ᾅδουσιν , ἐπειδὰν πρὸς τῷ καθεύδειν γίγνηται , ὀνείρασί τε ἀγαθοῖς χρῆσθαι χρηστόν τε ἀνίστασθαι καὶ εὐξύμβολον τοῖς ὑπηκόοις . πῶς οὖν , ἔφη ὦ βασιλεῦ , διάκεισαι πρὸς ταῦτα ; σὲ γάρ που αὐλοῦσιν . οὐ καταγελῶ,ʼ ʼἔφη δεῖ γὰρ προσίεσθαι αὐτὰ τοῦ νόμου ἕνεκεν , παραινέσεως μέντοι μηδεμιᾶς δεῖσθαι , ὅσα γὰρ ἂν ὁ βασιλεὺς μετρίως τε καὶ χρηστῶς πράττῃ , ταῦτα ἑαυτῷ δήπου χαριεῖται μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπηκόοις .
Lemmas: τοιοῦτος διαλέγω αὐτός ἐπέρχομαι ὁ ὕμνος αὐλός ἅμα , ἔρομαι δέ ὁ Ἀπολλώνιον ὁ βασιλεύς , ὅς τις ἐθέλω ὁ κῶμος , Ἰνδός φημί παραίνεσις ὁ βασιλεύς ἀείδω , ἐπειδάν πρός ὁ καθεύδω γίγνομαι , ὄνειρος τε ἀγαθός χράω χρηστός τε ἀνίστημι καί εὐσύμβολος ὁ ὑπήκοος . πῶς οὖν , φημί ὦ βασιλεύς , διάκειμαι πρός οὗτος ; σύ γάρ που αὐλέω . οὐ καταγελῶ,ʼ ἐφίημι δέω γάρ προσίημι αὐτός ὁ νόμος ἕνεκα , παραίνεσις μέντοι μηδείς δέω , ὅσος γάρ ἄν ὁ βασιλεύς μέτριος τε καί χρηστός πράσσω , οὗτος ἑαυτοῦ δήπου χαρίζω μάλα ἤ ὁ ὑπήκοος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.35
τοιαῦτα διαλεχθέντες , ἀνεπαύσαντο , ἐπεὶ δὲ ἡμέρα ὑπεφαίνετο , αὐτὸς ὁ βασιλεὺς ἀφίκετο ἐς τὸ δωμάτιον , ᾧ ἐνεκάθευδον οἱ περὶ τὸν Ἀπολλώνιον , καὶ τὸν σκίμποδα ἐπιψηλαφήσας προσεῖπέ τε τὸν ἄνδρα , καὶ ἤρετο αὐτόν , ὅ τι ἐνθυμοῖτο , οὐ γάρ που καθεύδεις εἶπεν ὕδωρ πίνων καὶ καταγελῶν τοῦ οἴνου . οὐ γὰρ καθεύδειν ἡγῇ ἔφη τοὺς τὸ ὕδωρ πίνοντας ; καθεύδειν μέν , ἔφη λεπτὸν δὲ ὕπνον , ὅνπερ ἄκροις αὐτῶν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐφιζάνειν φῶμεν , οὐ τῷ νῷ . ἀμφοτέροις εἶπε , καὶ ἴσως τῷ νῷ μᾶλλον · εἰ γὰρ μὴ ἀτρεμήσει ὁ νοῦς , οὐδὲ ὑποδέξονται οἱ ὀφθαλμοὶ τὸν ὕπνον · οἱ γοῦν μεμηνότες οὐδὲ καθεύδειν δύνανται διὰ τὴν τοῦ νοῦ πήδησιν , ἀλλʼ ἐς ἄλλα καὶ ἄλλα ἀπιούσης τῆς ἐννοίας γοργότερόν τε ἀναβλέπουσι καὶ ἀναιδέστερον , ὥσπερ οἱ ἄυπνοι τῶν δρακόντων . ἐπεὶ τοίνυν , ὦ βασιλεῦ , εἶπε σαφῶς ἡρμήνευται τὸ τοῦ ὕπνου ἔργον καὶ ἅττα δηλοῦται ʽαὐτᾦ τοῖς ἀνθρώποις , σκεψώμεθα , τί μειονεκτήσει ἐν τῷ ὕπνῳ τοῦ μεθύοντος ὁ τὸ ὕδωρ πίνων . μὴ σοφίζου , ἔφη ὁ βασιλεὺς εἰ γὰρ μεθύοντα ὑποθήσῃ , οὐ καθευδήσει τοῦτο , βακχεύουσα γὰρ ἡ γνώμη στροβήσει τε αὐτὸν καὶ ταραχῆς ἐμπλήσει · δοκοῦσί τοι πάντες οἱ ἐκ μέθης καταδαρθεῖν πειρώμενοι ἀναπέμπεσθαί τε ἐς τὸν ὄροφον , καὶ αὖ ὑπόγειοι εἶναι δίνην τε ἐμπεπτωκέναι σφίσιν , οἵα δὴ περὶ τὸν Ἰξίονα λέγεται ξυμβαίνειν . οὔκουν ἀξιῶ τὸν μεθύοντα , ἀλλὰ τὸν πεπωκότα μὲν τοῦ οἴνου , νήφοντα δὲ θεωρεῖν , ὡς καθευδήσει , καὶ ὡς πολλῷ βέλτιον τοῦ ἀοίνου .
Lemmas: τοιοῦτος διαλέγω , ἀναπαύω , ἐπεί δέ ἡμέρα ὑποφαίνω , αὐτός ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι εἰς ὁ δωμάτιον , ὅς ἐγκαθεύδω ὁ περί ὁ Ἀπολλώνιον , καί ὁ σκίμπους ἐπιψηλαφάω προσλέγω τε ὁ ἀνήρ , καί ἔρομαι αὐτός , ὅς τις ἐνθυμέομαι , οὐ γάρ που καθεύδω λέγω ὕδωρ πίνω καί καταγελάω ὁ οἶνος . οὐ γάρ καθεύδω ἡγέομαι φημί ὁ ὁ ὕδωρ πίνω ; καθεύδω μέν , φημί λεπτός δέ ὕπνος , ὅς ἄκρος αὐτός ὁ ὀφθαλμός ἐφιζάνω φημί , οὐ ὁ νόος . ἀμφότερος λέγω , καί ἴσως ὁ νόος μάλα · εἰ γάρ μή ἀτρεμέω ὁ νόος , οὐδέ ὑποδέχομαι ὁ ὀφθαλμός ὁ ὕπνος · ὁ γοῦν μαίνομαι οὐδέ καθεύδω δύναμαι διά ὁ ὁ νόος πήδησις , ἀλλά εἰς ἄλλος καί ἄλλος ἀπέρχομαι ὁ ἔννοια γοργός τε ἀναβλέπω καί ἀναιδής , ὥσπερ ὁ ἄυπνος ὁ δράκων . ἐπεί τοίνυν , ὦ βασιλεύς , λέγω σαφής ἑρμηνεύω ὁ ὁ ὕπνος ἔργον καί ὅστις δηλόω ʽαὐτᾦ ὁ ἄνθρωπος , σκοπέω , τίς μειονεκτέω ἐν ὁ ὕπνος ὁ μεθύω ὁ ὁ ὕδωρ πίνω . μή σοφίζω , φημί ὁ βασιλεύς εἰ γάρ μεθύω ὑποτίθημι , οὐ καθεύδω οὗτος , Βακχεύω γάρ ὁ γνώμη στροβέω τε αὐτός καί ταραχή ἐμπίμπλημι · δοκέω τοι πᾶς ὁ ἐκ μέθη καταδαρθάνω πειράω ἀναπέμπω τε εἰς ὁ ὄροφος , καί αὖ ὑπόγειος εἰμί δίνη τε ἐμπίπτω σφεῖς , οἷος δή περί ὁ Ἰξίων λέγω συμβαίνω . οὔκουν ἀξιόω ὁ μεθύω , ἀλλά ὁ πίνω μέν ὁ οἶνος , νήφω δέ θεωρέω , ὡς καθεύδω , καί ὡς πολύς ἀγαθός ὁ ἄοινος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.38
ταῦτα διαλεχθέντες , καὶ γὰρ ἡμέρα ἤδη ἐτύγχανεν , ἐς τὸ ἔξω προῆλθον . καὶ ξυνεὶς ὁ Ἀπολλώνιος , ὡς χρηματίζειν δέοι τὸν βασιλέα πρεσβείαις τε καὶ τοῖς τοιούτοις σὺ μέν , ἔφη ὦ βασιλεῦ , τὰ προσήκοντα τῇ ἀρχῇ πρᾶττε , ἐμὲ δὲ τὸν καιρὸν τοῦτον ἄνες τῷ Ἡλίῳ , δεῖ γάρ με τὴν εἰθισμένην εὐχὴν εὔξασθαι . καὶ ἀκούοι γε εὐχομένου , ἔφη χαριεῖται γὰρ πᾶσιν , ὁπόσοι τῇ σοφίᾳ τῇ σῇ χαίρουσιν · ἐγὼ δὲ περιμενῶ σε ἐπανιόντα , καὶ γὰρ δικάσαι τινὰς χρὴ δίκας , αἷς παρατυχὼν τὰ μέγιστά με ὀνήσεις .
Lemmas: οὗτος διαλέγω , καί γάρ ἡμέρα ἤδη τυγχάνω , εἰς ὁ ἔξω προέρχομαι . καί συνίημι ὁ Ἀπολλώνιος , ὡς χρηματίζω δέω ὁ βασιλεύς πρεσβεία τε καί ὁ τοιοῦτος σύ μέν , φημί ὦ βασιλεύς , ὁ προσήκω ὁ ἀρχή πράσσω , ἐγώ δέ ὁ καιρός οὗτος ἀνίημι ὁ Ἥλιος , δέω γάρ ἐγώ ὁ ἐθίζω εὐχή εὔχομαι . καί ἀκούω γε εὔχομαι , φημί χαρίζω γάρ πᾶς , ὁπόσος ὁ σοφία ὁ σός χαίρω · ἐγώ δέ περιμένω σύ ἐπανέρχομαι , καί γάρ δικάζω τις χρή δίκη , ὅς παρατυγχάνω ὁ μέγας ἐγώ ὀνίνημι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.41
Καταμείνασι δὲ αὐτοῖς καὶ τὴν ἐπιοῦσαν , οὐ γὰρ μεθίετο σφῶν ὁ Ἰνδός , δίδωσι τὴν πρὸς τὸν Ἰάρχαν ἐπιστολὴν γεγραμμένην ὧδε · βασιλεὺς Φραώτης Ἰάρχᾳ διδασκάλῳ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν χαίρειν . Ἀπολλώνιος ἀνὴρ σοφώτατος σοφωτέρους ὑμᾶς ἑαυτοῦ ἡγεῖται καὶ μαθησόμενος ἥκει τὰ ὑμέτερα πέμπετε οὖν αὐτὸν εἰδότα ὁπόσα ἴστε · ὡς ἀπολεῖται οὐδὲν τῶν μαθημάτων ὑμῖν , καὶ γὰρ λέγει ἄριστα ἀνθρώπων καὶ μέμνηται . ἰδέτω δὲ καὶ τὸν θρόνον , ἐφʼ οὗ καθίσαντί μοι τὴν βασιλείαν ἔδωκας , Ἰάρχα πάτερ . καὶ οἱ ἑπόμενοι δὲ αὐτῷ ἄξιοι ἐπαίνου , ὅτι τοιοῦδε ἀνδρὸς ἥττηνται . εὐτύχει καὶ εὐτυχεῖτε .
Lemmas: καταμένω δέ αὐτός καί ὁ ἐπέρχομαι , οὐ γάρ μεθίημι σφεῖς ὁ Ἰνδός , δίδωμι ὁ πρός ὁ Ἰάρχας ἐπιστολή γράφω ὧδε · βασιλεύς Φραώτης Ἰάρχας διδάσκαλος καί ὁ περί αὐτός χαίρω . Ἀπολλώνιος ἀνήρ σοφός σοφός σύ ἑαυτοῦ ἡγέομαι καί μανθάνω ἥκω ὁ ὑμέτερος πέμπω οὖν αὐτός οἶδα ὁπόσος οἶδα · ὡς ἀπόλλυμι οὐδείς ὁ μάθημα σύ , καί γάρ λέγω ἀγαθός ἄνθρωπος καί μιμνῄσκω . ὁράω δέ καί ὁ θρόνος , ἐπί ὅς καθίζω ἐγώ ὁ βασιλεία δίδωμι , Ἰάρχας πατήρ . καί ὁ ἕπομαι δέ αὐτός ἄξιος ἔπαινος , ὅτι τοιόσδε ἀνήρ ἡσσάομαι . εὐτυχέω καί εὐτυχέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.42
ἐξελάσαντες δὲ τῶν Ταξίλων καὶ δύο ἡμερῶν ὁδὸν διελθόντες ἀφίκοντο ἐς τὸ πεδίον , ἐν ᾧ λέγεται πρὸς Ἀλέξανδρον ἀγωνίσασθαι Πῶρος , καὶ πύλας ἐν αὐτῷ ἰδεῖν φασι ξυγκλειούσας οὐδέν , ἀλλὰ τροπαίων ἕνεκα ᾠκοδομημένας . ἀνακεῖσθαι γὰρ ἐπʼ αὐτῶν τὸν Ἀλέξανδρον ἐφεστηκότα τετραρρύμοις ἅρμασιν , οἷος ἐπὶ τοῖς Δαρείου σατράπαις ἐν Ἰσσοῖς ἕστηκε . διαλείπουσαι δʼ οὐ πολὺ ἀλλήλων δύο ἐξῳκοδομῆσθαι λέγονται πύλαι , καὶ φέρειν ἡ μὲν Πῶρον , ἡ δὲ Ἀλέξανδρον , ξυμβεβηκότε , οἶμαι , μετὰ τὴν μάχην , ὁ μὲν γὰρ ἀσπαζομένῳ ἔοικεν , ὁ δὲ προσκυνοῦντι .
Lemmas: ἐξελαύνω δέ ὁ Ταξίλος καί δύο ἡμέρα ὁδός διέρχομαι ἀφικνέομαι εἰς ὁ πεδίον , ἐν ὅς λέγω πρός Ἀλέξανδρος ἀγωνίζομαι Πῶρος , καί πύλη ἐν αὐτός ὁράω φημί συγκλείω οὐδείς , ἀλλά τρόπαιον ἕνεκα οἰκοδομέω . ἀνακέομαι γάρ ἐπί αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος ἐφίστημι τετράρρυμος ἅρμα , οἷος ἐπί ὁ Δαρεῖος σατράπης ἐν Ἰσσός ἵστημι . διαλείπω δέ οὐ πολύς ἀλλήλων δύο ἐξοικοδομέω λέγω πύλη , καί φέρω ὁ μέν Πῶρος , ὁ δέ Ἀλέξανδρος , συμβαίνω , οἴομαι , μετά ὁ μάχη , ὁ μέν γάρ ἀσπάζομαι ἔοικα , ὁ δέ προσκυνέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 2.43
ποταμὸν δὲ Ὑδραώτην ὑπερβάντες καὶ πλείω ἔθνη ἀμείψαντες ἐγένοντο πρὸς τῷ Ὑφάσιδι , στάδια δὲ ἀπέχοντες τούτου τριάκοντα βωμοῖς τε ἐνέτυχον , οἷς ἐπεγέγραπτο ΠΑΤΡΙ ΑΜΜΩΝΙ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΕΙ ΑΔΕΛΦΩΙ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΙ ΚΑΙ ΔΙΙ ΟΛΥΜΠΙΩΙ ΚΑΙ ΣΑΜΟΘΡΑΙΞΙ ΚΑΒΕΙΡΟΙΣ ΚΑΙ ΙΝΔΩΙ ΗΛΙΩΙ ΚΑΙ ΔΕΛΦΩΙ ΑΠΟΛΛΩΝΙ , φασὶ δὲ καὶ στήλην ἀνακεῖσθαι χαλκῆν , ᾗ ἐπιγεγράφθαι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΝΤΑΥΘΑ ΕΣΤΗ . τοὺς μὲν δὴ βωμοὺς Ἀλεξάνδρου ἡγώμεθα τὸ τῆς ἑαυτοῦ ἀρχῆς τέρμα τιμῶντος , τὴν δὲ στήλην τοὺς μετὰ τὸν Ὕφασιν Ἰνδοὺς ἀναθεῖναι δοκῶ μοι λαμπρυνομένους ἐπὶ τῷ Ἀλέξανδρον μὴ προελθεῖν πρόσω .
Lemmas: ποταμός δέ Ὑδραώτης ὑπερβαίνω καί πολύς ἔθνος ἀμείβω γίγνομαι πρός ὁ Ὕφασις , στάδιον δέ ἀπέχω οὗτος τριάκοντα βωμός τε ἐντυγχάνω , ὅς ἐπιγράφω πατήρ Ἄμμων καί Ἡρηκλης ἀδελφός καί Ἀθήνη Πρόνοια καί Ζεύς Ὀλύμπιος καί Σαμόθρᾳξ Καβερϊον καί Ἰνδός Ἥλιος καί Δελφός Ἀπόλλων , φημί δέ καί στήλη ἀνακέομαι χάλκεος , ὅς ἐπιγράφω Ἀλέξανδρος ἐνταῦθα ἵστημι . ὁ μέν δή βωμός Ἀλέξανδρος ἡγέομαι ὁ ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή τέρμα τιμάω , ὁ δέ στήλη ὁ μετά ὁ Ὕφασις Ἰνδός ἀνατίθημι δοκέω ἐγώ λαμπρύνω ἐπί ὁ Ἀλέξανδρος μή προέρχομαι πρόσω .