flavius-philostratus.vita-apollonii 6.3
τοιαῦτα διαλεγόμενος καὶ ξυμβούλους τῶν διαλέξεων , ὥσπερ εἰώθει , ποιούμενος τοὺς καιροὺς ἐχώρει ἐπὶ Μέμνονος , ἡγεῖτο δʼ αὐτοῖς μειράκιον Αἰγύπτιον , ὑπὲρ οὗ τάδε ἀναγράφει Δάμις · Τιμασίων μὲν τῷ μειρακίῳ τούτῳ ὄνομα ἦν , ἐφήβου δὲ ἄρτι ὑπαπῄει καὶ τὴν ὥραν ἔτι ἔρρωτο . σωφρονοῦντι δὲ αὐτῷ μητρυιὰ ἐρῶσα ἐνέκειτο καὶ χαλεπὸν τὸν πατέρα ἐποίει , ξυντιθεῖσα μὲν οὐδὲν ὧνπερ ἡ Φαίδρα , διαβάλλουσα δʼ αὐτὸν ὡς θῆλυν καὶ ἐρασταῖς μᾶλλον ἢ γυναίοις χαίροντα . ὁ δʼ ἐκλιπὼν Ναύκρατιν , ἐκεῖ γὰρ ταῦτα ἐγίγνετο , περὶ Μέμφιν διῃτᾶτο , καὶ ναῦν δὲ ἰδιόστολον ἐκέκτητο καὶ ἐναυκλήρει ἐν τῷ Νείλῳ . ἰδὼν οὖν ἀναπλέοντα τὸν Ἀπολλώνιον καταπλέων αὐτὸς ξυνῆκέ τε , ὡς ἀνδρῶν σοφῶν εἴη τὸ πλήρωμα ξυμβαλλόμενος τοῖς τρίβωσι καὶ τοῖς βιβλίοις , οἷς προσεσπούδαζον , καὶ ἱκέτευε προσδοῦναί οἱ τῆς τοῦ πλοῦ κοινωνίας ἐρῶντι σοφίας , ὁ δʼ Ἀπολλώνιος σώφρων ἔφη ὁ νεανίσκος , ὦ ἄνδρες , καὶ ἀξιούσθω ὧν δεῖται , καὶ διῆλθε τὸν περὶ τῆς μητρυιᾶς λόγον πρὸς τοὺς ἐγγὺς τῶν ἑταίρων ὑφειμένῳ τῷ τόνῳ προσπλέοντος τοῦ μειρακίου ἔτι . ὡς δὲ ξυνῄεσαν αἱ νῆες , μεταβὰς ὁ Τιμασίων καὶ πρὸς τὸν ἑαυτοῦ κυβερνήτην εἰπών τι ὑπὲρ τοῦ φόρτου προσεῖπε τοὺς ἄνδρας . κελεύσας οὖν αὐτὸν ὁ Ἀπολλώνιος κατʼ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἱζῆσαι μειράκιον ἔφη Αἰγύπτιον , ἔοικας γὰρ τῶν ἐπιχωρίων εἶναί τις , τί σοι φαῦλον ἢ τί χρηστὸν εἴργασται , λέξον , ὡς τῶν μὲν λύσις παρʼ ἐμοῦ γένοιτό σοι διʼ ἡλικίαν , τῶν δʼ αὖ ἐπαινεθεὶς ἐμοί τε ξυμφιλοσοφοίης καὶ τοῖσδε . ὁρῶν δὲ τὸν Τιμασίωνα ἐρυθριῶντα καὶ μεταβάλλοντα τὴν ὁρμὴν τοῦ στόματος ἐς τὸ λέξαι τι ἢ μή , θαμὰ ἤρειδε τὴν ἐρώτησιν , ὥσπερ οὐδεμιᾷ προγνώσει ἐς αὐτὸν κεχρημένος , ἀναθαρσήσας δὲ ὁ Τιμασίων ὦ θεοί , ἔφη τίνα ἐμαυτὸν εἴπω ; κακὸς μὲν γὰρ οὐκ εἰμί , ἀγαθὸν δὲ εἰ χρὴ νομίζεσθαί με , οὐκ οἶδα , τὸ γὰρ μὴ ἀδικεῖν οὔπω ἔπαινος . καὶ ὁ Ἀπολλώνιος βαβαί , ἔφη μειράκιον , ὡς ἀπὸ Ἰνδῶν μοι διαλέγῃ , ταυτὶ γὰρ καὶ Ἰάρχᾳ δοκεῖ τῷ θείῳ . ἀλλʼ ʽεἰπἒ ὅπως ταῦτα δοξάζεις , κἀξ ὅτου ; φυλαξομένῳ γάρ τι ἁμαρτεῖν ἔοικας . ἐπεὶ δὲ ἀρξαμένου λέγειν , ὡς ἡ μητρυιὰ μὲν ἐπʼ αὐτὸν φέροιτο , αὐτὸς δʼ ἐρώσῃ ἐκσταίη , βοὴ ἐγένετο , ὡς δαιμονίως αὐτὰ τοῦ Ἀπολλωνίου προειπόντος , ὑπολαβὼν ὁ Τιμασίων ὦ λῷστοι , ἔφη τί πεπόνθατε ; τοσοῦτον γὰρ ἀπέχει τὰ εἰρημένα θαύματος , ὅσον , οἶμαι , γέλωτος . καὶ ὁ Δάμις ἕτερόν τι ἔφη ἐθαυμάσαμεν , ὃ μήπω γιγνώσκεις . καὶ σὲ δέ , μειράκιον , ἐπαινοῦμεν , ὅτι μηδὲν οἴει λαμπρὸν εἰργάσθαι . Ἀφροδίτῃ δὲ θύεις , ὦ μειράκιον ; ἤρετο ὁ Ἀπολλώνιος , καὶ ὁ Τιμασίων , νὴ Δίʼ , εἶπεν , ὁσημέραι γε , πολλὴν γὰρ ἡγοῦμαι τὴν θεὸν ʽἐνʼ ἀνθρωπείοις τε καὶ θείοις πράγμασιν . ὑπερησθεὶς οὖν ὁ Ἀπολλώνιος , ψηφισώμεθα , ἔφη ὦ ἄνδρες , ἐστεφανῶσθαι αὐτὸν ἐπὶ σωφροσύνῃ καὶ πρὸ Ἱππολύτου τοῦ Θησέως , ὁ μὲν γὰρ ἐς τὴν Ἀφροδίτην ὕβρισε καὶ διὰ τουτὶ ἴσως οὐδὲ ἀφροδισίων ἥττητο , οὐδὲ ἔρως ἐπʼ αὐτὸν οὐδεὶς ἐκώμαζεν , ἀλλʼ ἦν τῆς ἀγροικοτέρας τε καὶ ἀτέγκτου μοίρας , οὑτοσὶ δὲ ἡττᾶσθαι τῆς θεοῦ φάσκων οὐδὲν πρὸς τὴν ἐρῶσαν ἔπαθεν , ἀλλʼ ἀπῆλθεν αὐτὴν δείσας τὴν θεόν , εἰ τὸ κακῶς ἐρᾶσθαι μὴ φυλάξοιτο , καὶ αὐτὸ δὲ τὸ διαβεβλῆσθαι πρὸς ὁντιναδὴ τῶν θεῶν , ὥσπερ πρὸς τὴν Ἀφροδίτην ὁ Ἱππόλυτος , οὐκ ἀξιῶ σωφροσύνης , σωφρονέστερον γὰρ τὸ περὶ πάντων θεῶν εὖ λέγειν καὶ ταῦτα Ἀθήνησιν , οὗ καὶ ἀγνώστων δαιμόνων βωμοὶ ἵδρυνται . τοσαῦτα ἐς τὸν Τιμασίωνα αὐτῷ ἐσπουδάσθη . πλὴν ἀλλὰ Ἱππόλυτόν γε ἐκάλει αὐτὸν διὰ τοὺς ὀφθαλμούς , οἷς τὴν μητρυιὰν εἶδεν . ἐδόκει δὲ καὶ τοῦ σώματος ἐπιμεληθῆναι καὶ γυμναστικῆς ἐπαφροδίτως ἅψασθαι .
Lemmas: τοιοῦτος διαλέγω καί σύμβουλος ὁ διάλεξις , ὥσπερ εἴωθα , ποιέω ὁ καιρός χωρέω ἐπί Μέμνων , ἡγέομαι δέ αὐτός μειράκιον Αἰγύπτιος , ὑπέρ ὅς ὅδε ἀναγράφω Δάμις · Τιμασίων μέν ὁ μειράκιον οὗτος ὄνομα εἰμί , ἔφηβος δέ ἄρτι ὑπάπειμι καί ὁ ὥρα ἔτι ῥώννυμι . σωφρονέω δέ αὐτός μητρυιά ἐράω ἔγκειμαι καί χαλεπός ὁ πατήρ ποιέω , συντίθημι μέν οὐδείς ὅς ὁ Φαίδρη , διαβάλλω δέ αὐτός ὡς θῆλυς καί ἐραστής μάλα ἤ γύναιον χαίρω . ὁ δέ ἐκλείπω Ναύκρατις , ἐκεῖ γάρ οὗτος γίγνομαι , περί Μέμφις διαιτάω , καί ναῦς δέ ἰδιόστολος κτάομαι καί ναυκληρέω ἐν ὁ Νεῖλος . ὁράω οὖν ἀναπλέω ὁ Ἀπολλώνιον καταπλέω αὐτός συνήκω τε , ὡς ἀνήρ σοφός εἰμί ὁ πλήρωμα συμβάλλω ὁ τρίβων καί ὁ βιβλίον , ὅς προσσπουδάζω , καί ἱκετεύω προσδίδωμι ἕ ὁ ὁ πλόος κοινωνία ἐράω σοφία , ὁ δέ Ἀπολλώνιος σώφρων φημί ὁ νεανίσκος , ὦ ἀνήρ , καί ἀξιόω ὅς δέω , καί διέρχομαι ὁ περί ὁ μητρυιά λόγος πρός ὁ ἐγγύς ὁ ἑταῖρος ὑφέζομαι ὁ τόνος προσπλέω ὁ μειράκιον ἔτι . ὡς δέ συνέρχομαι ὁ ναῦς , μεταβαίνω ὁ Τιμασίων καί πρός ὁ ἑαυτοῦ κυβερνήτης λέγω τις ὑπέρ ὁ φόρτος προσλέγω ὁ ἀνήρ . κελεύω οὖν αὐτός ὁ Ἀπολλώνιος κατά ὀφθαλμός αὐτός ἵζω μειράκιον φημί Αἰγύπτιος , ἔοικα γάρ ὁ ἐπιχώριος εἰμί τις , τίς σύ φαῦλος ἤ τίς χρηστός ἐργάζομαι , λέγω , ὡς ὁ μέν λύσις παρά ἐγώ γίγνομαι σύ διά ἡλικία , ὁ δέ αὖ ἐπαινέω ἐγώ τε συμφιλοσοφέω καί ὅδε . ὁράω δέ ὁ Τιμασίων ἐρυθριάω καί μεταβάλλω ὁ ὁρμή ὁ στόμα εἰς ὁ λέγω τις ἤ μή , θαμά ἐρείδω ὁ ἐρώτησις , ὥσπερ οὐδείς πρόγνωσις εἰς αὐτός χράω , ἀναθαρσέω δέ ὁ Τιμασίων ὦ θεός , φημί τίς ἐμαυτοῦ λέγω ; κακός μέν γάρ οὐ εἰμί , ἀγαθός δέ εἰ χρή νομίζω ἐγώ , οὐ οἶδα , ὁ γάρ μή ἀδικέω οὔπω ἔπαινος . καί ὁ Ἀπολλώνιος βαβαί , φημί μειράκιον , ὡς ἀπό Ἰνδός ἐγώ διαλέγω , οὗτος γάρ καί Ἰάρχας δοκέω ὁ θεῖος . ἀλλά εἶπον ὅπως οὗτος δοξάζω , ἐκ ὅστις ; φυλάσσω γάρ τις ἁμαρτάνω ἔοικα . ἐπεί δέ ἄρχω λέγω , ὡς ὁ μητρυιά μέν ἐπί αὐτός φέρω , αὐτός δέ ἐράω ἐξίστημι , βοή γίγνομαι , ὡς δαιμόνιος αὐτός ὁ Ἀπολλώνιον προλέγω , ὑπολαμβάνω ὁ Τιμασίων ὦ λωΐων , φημί τίς πάσχω ; τοσοῦτος γάρ ἀπέχω ὁ λέγω θαῦμα , ὅσος , οἴομαι , γέλως . καί ὁ Δάμις ἕτερος τις φημί θαυμάζω , ὅς μήπω γιγνώσκω . καί σύ δέ , μειράκιον , ἐπαινέω , ὅτι μηδείς οἴομαι λαμπρός ἐργάζομαι . Ἀφροδίτη δέ θύω , ὦ μειράκιον ; ἔρομαι ὁ Ἀπολλώνιος , καί ὁ Τιμασίων , νή Ζεύς , λέγω , ὁσημέραι γε , πολύς γάρ ἡγέομαι ὁ θεός εἰμί ἀνθρώπειος τε καί θεῖος πρᾶγμα . ὑπερήδομαι οὖν ὁ Ἀπολλώνιος , ψηφίζω , φημί ὦ ἀνήρ , στεφανόω αὐτός ἐπί σωφροσύνη καί πρό Ἱππόλυτος ὁ Θησεύς , ὁ μέν γάρ εἰς ὁ Ἀφροδίτη ὑβρίζω καί διά οὗτος ἴσως οὐδέ ἀφροδίσιος ἡσσάομαι , οὐδέ ἔρως ἐπί αὐτός οὐδείς κωμάζω , ἀλλά εἰμί ὁ ἄγροικος τε καί ἄτεγκτος μοῖρα , οὗτος δέ ἡσσάομαι ὁ θεός φάσκω οὐδείς πρός ὁ ἐράω πάσχω , ἀλλά ἀπέρχομαι αὐτός δείδω ὁ θεός , εἰ ὁ κακός ἐράω μή φυλάσσω , καί αὐτός δέ ὁ διαβάλλω πρός ὁντιναδὴ ὁ θεός , ὥσπερ πρός ὁ Ἀφροδίτη ὁ Ἱππόλυτος , οὐ ἀξιόω σωφροσύνη , σώφρων γάρ ὁ περί πᾶς θεός εὖ λέγω καί οὗτος Ἀθήνησι , ὅς καί ἄγνωστος δαίμων βωμός ἱδρύω . τοσοῦτος εἰς ὁ Τιμασίων αὐτός σπουδάζω . πλήν ἀλλά Ἱππόλυτος γε καλέω αὐτός διά ὁ ὀφθαλμός , ὅς ὁ μητρυιά ὁράω . δοκέω δέ καί ὁ σῶμα ἐπιμελέομαι καί γυμναστικός ἐπαφρόδιτος ἅπτω .