flavius-philostratus.vita-apollonii 2.31
ἐγὼ μὲν πάππου βασιλέως ἐγενόμην , ὃς ἦν μοι ὁμώνυμος , πατρὸς δὲ ἰδιώτου · καταλειφθεὶς γὰρ κομιδῇ νέος ἐπίτροποι μὲν αὐτῷ ἐγένοντο δύο τῶν ξυγγενῶν κατὰ τοὺς τῶν Ἰνδῶν νόμους , ἔπραττον δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ τὰ βασιλικὰ οὐ χρηστῶς , μὰ τὸν Ἥλιον , οὐδὲ ξυμμέτρως , ὅθεν βαρεῖς τοῖς ὑπηκόοις ἐφαίνοντο καὶ ἡ ἀρχὴ κακῶς ἤκουε . ξυστάντες οὖν ἐπʼ αὐτοὺς τῶν δυνατῶν τινες ἐπιτίθενταί σφισιν ἐν ἑορτῇ καὶ κτείνουσι τῷ Ἰνδῷ θύοντας , αὐτοί τε ἐπεσπηδήσαντες τῷ ἄρχειν ξυνέσχον τὰ κοινά . δείσαντες οὖν οἱ ξυγγενεῖς περὶ τῷ πατρὶ μήπω ἑκκαίδεκα ἔτη γεγονότι πέμπουσιν αὐτὸν ὑπὲρ τὸν Ὕφασιν παρὰ τὸν ἐκεῖ βασιλέα . πλειόνων δὲ ἢ ἐγὼ ἄρχει καὶ εὐδαίμων ἡ χώρα παρὰ πολὺ τῆς ἐνταῦθα . βουλομένου δʼ αὐτὸν τοῦ βασιλέως παῖδα ποιεῖσθαι , τουτὶ μὲν παρῃτήσατο φήσας μὴ φιλονεικεῖν τῇ τύχῃ ἀφῃρημένῃ αὐτὸν τὸ ἄρχειν , ἐδεήθη δʼ αὐτοῦ ξυγχωρῆσαί οἱ φιλοσοφῆσαι βαδίσαντι παρὰ τοὺς σοφούς , καὶ γὰρ ἂν καὶ ῥᾷον καρτερῆσαι τὰ οἴκοι κακά . βουλομένου δὲ τοῦ βασιλέως καὶ κατάγειν αὐτὸν ἐπὶ τὴν πατρῴαν ἀρχήν εἰ γνησίως ἔφη φιλοσοφοῦντα αἴσθοιο , κάταγε , εἰ δὲ μή , ἔα με οὕτως ἔχειν . αὐτὸς οὖν ὁ βασιλεὺς ἥκων παρὰ τοὺς σοφοὺς μεγάλων ἂν ἔφη παρʼ αὐτῶν τυχεῖν , εἰ τοῦ παιδὸς ἐπιμεληθεῖεν γενναίου τὴν φύσιν ἤδη ὄντος , οἱ δὲ κατιδόντες τι ἐν αὐτῷ πλέον ἠσπάσαντο προσδοῦναί οἱ τῆς αὑτῶν σοφίας καὶ προθύμως ἐπαίδευον προσκείμενον πάνυ τῷ μανθάνειν . ἑβδόμῳ δὲ ἔτει νοσῶν ὁ βασιλεύς , ὅτε δὴ καὶ ἐτελεύτα , μεταπέμπεται αὐτὸν καὶ κοινωνὸν τῆς ἀρχῆς ἀποφαίνει τῷ υἱῷ τήν τε θυγατέρα ὁμολογεῖ πρὸς ὥραν οὖσαν , ὁ δέ , ἐπειδὴ τὸν τοῦ βασιλέως υἱὸν εἶδε κολάκων καὶ οἴνου καὶ τῶν τοιούτων κακῶν ἥττω μεστόν τε ὑποψιῶν πρὸς αὐτόν , σὺ μὲν ἔφη ταῦτʼ ἔχε καὶ τῆς ἀρχῆς ἁπάσης ἐμφοροῦ , καὶ γὰρ εὔηθες μηδὲ τὴν προσήκουσαν ἑαυτῷ βασιλείαν κτήσασθαι δυνηθέντα θρασέως δοκεῖν ἐπὶ τὴν μὴ προσήκουσαν ἥκειν , ἐμοὶ δὲ τὴν ἀδελφὴν δίδου , τουτὶ γὰρ μόνον ἀπόχρη μοι τῶν σῶν . καὶ λαβὼν τὸν γάμον ἔζη πλησίον τῶν σοφῶν ἐν κώμαις ἑπτὰ εὐδαίμοσιν , ἃς ἐπέδωκε τῇ ἀδελφῇ ὁ βασιλεὺς ἐς ζώνην . γίγνομαι τοίνυν ἐγὼ τοῦ γάμου τούτου καί με ὁ πατὴρ τὰ Ἑλλήνων παιδεύσας ἄγει παρὰ τοὺς σοφοὺς πρὸ ἡλικίας ἴσως , δώδεκα γάρ μοι τότε ἦν ἔτη , οἱ δὲ ἔτρεφον ἴσα καὶ ἑαυτῶν παῖδα , οὓς γὰρ ἂν ὑποδέξωνται τὴν Ἑλλήνων φωνὴν εἰδότας , ἀγαπῶσι μᾶλλον , ὡς ἐς τὸ ὁμόηθες αὐτοῖς ἤδη προσήκοντας .
Lemmas: ἐγώ μέν πάππης βασιλεύς γίγνομαι , ὅς εἰμί ἐγώ ὁμώνυμος , πατήρ δέ ἰδιώτης · καταλείπω γάρ κομιδῇ νέος ἐπίτροπος μέν αὐτός γίγνομαι δύο ὁ συγγενής κατά ὁ ὁ Ἰνδός νόμος , πράσσω δέ ὑπέρ αὐτός ὁ βασιλικός οὐ χρηστός , μά ὁ Ἥλιος , οὐδέ σύμμετρος , ὅθεν βαρύς ὁ ὑπήκοος φαίνω καί ὁ ἀρχή κακός ἀκούω . συνίστημι οὖν ἐπί αὐτός ὁ δυνατός τις ἐπιτίθημι σφεῖς ἐν ἑορτή καί κτείνω ὁ Ἰνδός θύω , αὐτός τε ἐπεισπηδάω ὁ ἄρχω συνέχω ὁ κοινός . δείδω οὖν ὁ συγγενής περί ὁ πατήρ μήπω ἑκκαίδεκα ἔτος γίγνομαι πέμπω αὐτός ὑπέρ ὁ Ὕφασις παρά ὁ ἐκεῖ βασιλεύς . πολύς δέ ἤ ἐγώ ἄρχω καί εὐδαίμων ὁ χώρα παρά πολύς ὁ ἐνταῦθα . βούλομαι δέ αὐτός ὁ βασιλεύς παῖς ποιέω , οὗτος μέν παραιτέομαι φημί μή φιλονεικέω ὁ τύχη ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἄρχω , δέω δέ αὐτός συγχωρέω ἕ φιλοσοφέω βαδίζω παρά ὁ σοφός , καί γάρ ἄν καί ῥᾴδιος καρτερέω ὁ οἴκοι κακός . βούλομαι δέ ὁ βασιλεύς καί κατάγω αὐτός ἐπί ὁ πατρῷος ἀρχή εἰ γνήσιος φημί φιλοσοφέω αἰσθάνομαι , κατάγω , εἰ δέ μή , ἐάω ἐγώ οὕτως ἔχω . αὐτός οὖν ὁ βασιλεύς ἥκω παρά ὁ σοφός μέγας ἄν φημί παρά αὐτός τυγχάνω , εἰ ὁ παῖς ἐπιμελέομαι γενναῖος ὁ φύσις ἤδη εἰμί , ὁ δέ καθοράω τις ἐν αὐτός πολύς ἀσπάζομαι προσδίδωμι ἕ ὁ ἑαυτοῦ σοφία καί πρόθυμος παιδεύω πρόσκειμαι πάνυ ὁ μανθάνω . ἕβδομος δέ ἔτος νοσέω ὁ βασιλεύς , ὅτε δή καί τελευτάω , μεταπέμπω αὐτός καί κοινωνός ὁ ἀρχή ἀποφαίνω ὁ υἱός ὁ τε θυγάτηρ ὁμολογέω πρός ὥρα εἰμί , ὁ δέ , ἐπειδή ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ὁράω κόλαξ καί οἶνος καί ὁ τοιοῦτος κακός ἥσσων μεστός τε ὑποψία πρός αὐτός , σύ μέν φημί οὗτος ἔχω καί ὁ ἀρχή ἅπας ἐμφορέω , καί γάρ εὐήθης μηδέ ὁ προσήκω ἑαυτοῦ βασιλεία κτάομαι δύναμαι θρασύς δοκέω ἐπί ὁ μή προσήκω ἥκω , ἐγώ δέ ὁ ἀδελφή δίδωμι , οὗτος γάρ μόνος ἀποχράω ἐγώ ὁ σός . καί λαμβάνω ὁ γάμος ζάω πλησίον ὁ σοφός ἐν κώμη ἑπτά εὐδαίμων , ὅς ἐπιδίδωμι ὁ ἀδελφή ὁ βασιλεύς εἰς ζώνη . γίγνομαι τοίνυν ἐγώ ὁ γάμος οὗτος καί ἐγώ ὁ πατήρ ὁ Ἕλλην παιδεύω ἄγω παρά ὁ σοφός πρό ἡλικία ἴσως , δώδεκα γάρ ἐγώ τότε εἰμί ἔτος , ὁ δέ τρέφω ἴσος καί ἑαυτοῦ παῖς , ὅς γάρ ἄν ὑποδέχομαι ὁ Ἕλλην φωνή οἶδα , ἀγαπάω μάλα , ὡς εἰς ὁ ὁμοήθης αὐτός ἤδη προσήκω .