flavius-philostratus.vita-apollonii 6.5
ἀνδρὶ δὲ ἐντυχόντες ἐσταλμένῳ τρόπον , ὅνπερ οἱ Μεμφῖται καὶ ἀλύοντι μᾶλλον ἢ ξυντείνοντι ἤροντο οἱ περὶ τὸν Δάμιν , ὅστις εἴη καὶ ʽδι’ ὅ τι πλανῷτο , καὶ ὁ Τιμασίων ἐμοῦ ἔφη πυνθάνεσθε , ἀλλὰ μὴ τούτου , οὗτος μὲν γὰρ οὐκ ἂν εἴποι πρὸς ὑμᾶς τὸ ἑαυτοῦ πάθος αἰδοῖ τῆς ξυμφορᾶς , ᾗ κέχρηται , ἐγὼ δέ , γιγνώσκω γὰρ τὸν ἄνδρα καὶ ἐλεῶ , λέξω τὰ περὶ αὐτὸν πάντα · ἀπέκτεινε γὰρ Μεμφίτην τινὰ ἄκων , κελεύουσι δʼ οἱ κατὰ Μέμφιν νόμοι τὸν φεύγοντα ἐπʼ ἀκουσίῳ , δεῖ δὲ φεύγειν , ἐπὶ τοῖς Γυμνοῖς εἶναι , κἂν ἐκνίψηται τοῦ φόνου , χωρεῖν ἐς ἤθη καθαρὸν ἤδη , βαδίσαντα πρότερον ἐπὶ τὸ τοῦ πεφονευμένου σῆμα καὶ σφάξαντά τι ἐκεῖ οὐ μέγα . τὸν δὲ χρόνον , ὃν οὔπω τοῖς Γυμνοῖς ἐνέτυχεν , ἀλᾶσθαι χρὴ περὶ ταυτὶ τὰ ὅρια , ἔστʼ ἂν αἰδέσωνται αὐτόν , ὥσπερ ἱκέτην . ἤρετο οὖν τὸν Τιμασίωνα ὁ Ἀπολλώνιος , πῶς οἱ Γυμνοὶ περὶ τοῦ φεύγοντος ἐκείνου φρονοῦσιν , ὁ δὲ οὐκ οἶδα , εἶπε μῆνα γὰρ τουτονὶ ἕβδομον ἱκετεύει δεῦρο καὶ οὔπω λύσις . οὐ σοφοὺς λέγεις ἄνδρας , ἔφη εἰ μὴ καθαίρουσιν αὐτόν , μηδὲ γιγνώσκουσιν , ὅτι Φιλίσκος , ὃν ἀπέκτεινεν οὗτος , ἀνέφερεν ἐν Θαμοῦν τὸν Αἰγύπτιον , ὃς ἐδῄωσέ ποτε τὴν τῶν Γυμνῶν χώραν . θαυμάσας οὖν ὁ Τιμασίων πῶς ἔφη λέγεις ; ὥς γε εἶπεν , ὦ μειράκιον , καὶ πέπρακται · Θαμοῦν γάρ ποτε νεώτερα ἐπὶ Μεμφίτας πράττοντα ἤλεγξαν οἱ Γυμνοὶ καὶ ἔσχον , ὁ δὲ ὁρμῆς ἁμαρτὼν ἔκειρε πᾶσαν , ἣν οὗτοι νέμονται , λῃστρικῶς γὰρ περὶ Μέμφιν ἔρρωτο · τούτου Φιλίσκον , ὃν οὗτος ἀπέκτεινεν , ὁρῶ ἔκγονον τρίτον ἀπὸ δεκάτου , κατάρατον δηλαδὴ τούτοις , ὧν ὁ Θαμοῦς τότε διεπόρθει τὴν χώραν · καὶ ποῦ σοφόν , ὃν στεφανοῦν ἐχρῆν , εἰ καὶ προνοήσας ἀπέκτεινε , τοῦτον ἀκουσίου φόνου μέν , ὑπὲρ αὐτῶν δʼ εἰργασμένου μὴ καθῆραι ; ἐκπλαγὲν οὖν τὸ μειράκιον ξένε , εἶπε τίς εἶ ; καὶ ὁ Ἀπολλώνιος ὃν ἂν ἔφη παρὰ τοῖς Γυμνοῖς εὕροις . ἐπεὶ δὲ οὔπω μοι ὅσιον προσφθέγξασθαι τὸν ἐν τῷ αἵματι , κέλευσον αὐτόν , ὦ μειράκιον , θαρρεῖν , ὡς αὐτίκα δὴ καθαρεύσοντα , εἰ βαδίσειεν οὗ καταλύω . ἀφικομένῳ δὲ ἐπιδράσας ὅσα Ἐμπεδοκλῆς τε καὶ Πυθαγόρας ὑπὲρ καθαρσίων νομίζουσιν , ἐκέλευσεν ἐς ἤθη στείχειν ὡς καθαρὸν ἤδη τῆς αἰτίας .
Lemmas: ἀνήρ δέ ἐντυγχάνω στέλλω τρόπος , ὅς ὁ Μεμφίτης καί ἀλύω μάλα ἤ συντείνω ἔρομαι ὁ περί ὁ Δάμις , ὅστις εἰμί καί ἰδίω ὅς τις πλανάω , καί ὁ Τιμασίων ἐγώ φημί πυνθάνομαι , ἀλλά μή οὗτος , οὗτος μέν γάρ οὐ ἄν λέγω πρός σύ ὁ ἑαυτοῦ πάθος αἰδώς ὁ συμφορά , ὅς χράω , ἐγώ δέ , γιγνώσκω γάρ ὁ ἀνήρ καί ἐλεέω , λέγω ὁ περί αὐτός πᾶς · ἀποκτείνω γάρ Μεμφίτης τις ἄκων , κελεύω δέ ὁ κατά Μέμφις νόμος ὁ φεύγω ἐπί ἀκούσιος , δέω δέ φεύγω , ἐπί ὁ Γυμνός εἰμί , ἐάν ἐκνίζω ὁ φόνος , χωρέω εἰς ἦθος καθαρός ἤδη , βαδίζω πρότερος ἐπί ὁ ὁ φονεύω σῆμα καί σφάζω τις ἐκεῖ οὐ μέγας . ὁ δέ χρόνος , ὅς οὔπω ὁ Γυμνός ἐντυγχάνω , ἀλάομαι χρή περί οὗτος ὁ ὅριον , ἔστε ἄν αἰδέομαι αὐτός , ὥσπερ ἱκέτης . ἔρομαι οὖν ὁ Τιμασίων ὁ Ἀπολλώνιος , πῶς ὁ Γυμνός περί ὁ φεύγω ἐκεῖνος φρονέω , ὁ δέ οὐ οἶδα , λέγω μείς γάρ οὗτος ἕβδομος ἱκετεύω δεῦρο καί οὔπω λύσις . οὐ σοφός λέγω ἀνήρ , φημί εἰ μή καθαίρω αὐτός , μηδέ γιγνώσκω , ὅτι Φιλίσκος , ὅς ἀποκτείνω οὗτος , ἀναφέρω ἐν Θαμοῦς ὁ Αἰγύπτιος , ὅς δηϊόω ποτέ ὁ ὁ Γυμνός χώρα . θαυμάζω οὖν ὁ Τιμασίων πῶς φημί λέγω ; ὡς γε λέγω , ὦ μειράκιον , καί πράσσω · Θαμοῦς γάρ ποτέ νέος ἐπί Μεμφίτης πράσσω ἐλέγχω ὁ Γυμνός καί ἔχω , ὁ δέ ὁρμή ἁμαρτάνω κείρω πᾶς , ὅς οὗτος νέμω , λῃστρικός γάρ περί Μέμφις ῥώννυμι · οὗτος Φιλίσκος , ὅς οὗτος ἀποκτείνω , ὁράω ἔκγονος τρίτος ἀπό δέκατος , κατάρατος δηλαδή οὗτος , ὅς ὁ Θαμοῦς τότε διαπορθέω ὁ χώρα · καί ποῦ σοφός , ὅς στεφανόω χρή , εἰ καί προνοέω ἀποκτείνω , οὗτος ἀκούσιος φόνος μέν , ὑπέρ αὐτός δέ ἐργάζομαι μή καθαίρω ; ἐκπλήσσω οὖν ὁ μειράκιον ξένος , λέγω τίς εἰμί ; καί ὁ Ἀπολλώνιος ὅς ἄν φημί παρά ὁ Γυμνός εὑρίσκω . ἐπεί δέ οὔπω ἐγώ ὅσιος προσφθέγγομαι ὁ ἐν ὁ αἷμα , κελεύω αὐτός , ὦ μειράκιον , θαρσέω , ὡς αὐτίκα δή καθαρεύω , εἰ βαδίζω οὗ καταλύω . ἀφικνέομαι δέ ἐπιδράω ὅσος Ἐμπεδοκλῆς τε καί Πυθαγόρας ὑπέρ καθάρσιος νομίζω , κελεύω εἰς ἦθος στείχω ὡς καθαρός ἤδη ὁ αἰτία .