flavius-philostratus.vita-apollonii 1.19
καὶ ἀφικνεῖται ἐς τὴν ἀρχαίαν Νῖνον , ἐν ᾗ ἄγαλμα ἵδρυται τρόπον βάρβαρον , ἔστι δὲ ἄρα Ἰὼ ἡ Ἰνάχου καὶ κέρατα τῶν κροτάφων ἐκκρούει μικρὰ καὶ οἷον μέλλοντα . ἐνταῦθα διατρίβοντι καὶ πλείω ξυνιέντι περὶ τοῦ ἀγάλματος ἢ οἱ ἱερεῖς καὶ προφῆται , προσεφοίτησε Δάμις ὁ Νίνιος , ὃν καταρχὰς ἔφην ξυναποδημῆσαί οἱ καὶ ξυνέμπορον γενέσθαι τῆς σοφίας πάσης καὶ πολλὰ τοῦ ἀνδρὸς διασώσασθαι , ὃς ἀγασθεὶς αὐτὸν καὶ ζηλώσας τῆς ὁδοῦ ἴωμεν , ἔφη Ἀπολλώνιε , σὺ μὲν θεῷ ἑπόμενος , ἐγὼ δὲ σοί , καὶ γάρ με καὶ πολλοῦ ἄξιον εὕροις ἄν · εἰ μὲν ἄλλο τι οὐκ οἶδα , τὸ δʼ οὖν ἐς Βαβυλῶνα ἧκον , πόλεις τε , ὁπόσαι εἰσίν , οἶδα ἀνελθὼν οὐ πάλαι καὶ κώμας , ἐν αἷς πολλὰ ἀγαθά , καὶ μὴν καὶ τὰς φωνὰς τῶν βαρβάρων , ὁπόσαι εἰσίν , εἰσὶ δὲ ἄλλη μὲν Ἀρμενίων , ἄλλη δὲ Μήδων τε καὶ Περσῶν , ἄλλη δὲ Καδουσίων , μεταλαμβάνω δὲ πάσας . ἐγὼ δέ , εἶπεν ὦ ἑταῖρε , πασῶν ξυνίημι , μαθὼν μηδεμίαν . θαυμάσαντος δὲ τοῦ Νινίου μὴ θαυμάσῃς , εἶπεν εἰ πάσας οἶδα φωνὰς ἀνθρώπων · οἶδα γὰρ δὴ καὶ ὅσα σιωπῶσιν ἄνθρωποι . ὁ μὲν δὴ Ἀσσύριος προσηύξατο αὐτόν , ὡς ταῦτα ἤκουσε , καὶ ὥσπερ δαίμονα ἔβλεπε , συνῆν τε αὐτῷ ἐπιδιδοὺς τὴν σοφίαν καὶ ὅ τι μάθοι μνημονεύων . φωνὴ δὲ ἦν τῷ Ἀσσυρίῳ ξυμμέτρως πράττουσα , τὸ γὰρ λογοειδὲς οὐκ εἶχεν , ἅτε παιδευθεὶς ἐν βαρβάροις , διατριβὴν δὲ ἀναγράψαι καὶ συνουσίαν καὶ ὅ τι ἤκουσεν ἢ εἶδεν ἀνατυπῶσαι καὶ ὑπόμνημα τῶν τοιούτων ξυνθεῖναι σφόδρα ἱκανὸς ἦν καὶ ἐπετήδευε τοῦτο ἄριστα ἀνθρώπων . ἡ γοῦν δέλτος ἡ τῶν ἐκφατνισμάτων τοιοῦτον τῷ Δάμιδι νοῦν εἶχεν · ὁ Δάμις ἐβούλετο μηδὲν τῶν Ἀπολλωνίου ἀγνοεῖσθαι , ἀλλʼ εἴ τι καὶ παρεφθέγξατο ἢ ʽἀμελῶσʼ εἶπεν , ἀναγεγράφθαι καὶ τοῦτο , καὶ ἄξιόν γε εἰπεῖν , ἃ καὶ πρὸς τὸν μεμψάμενον τὴν διατριβὴν ταύτην ἀπεφθέγξατο · διασύροντος γὰρ αὐτὸν ἀνθρώπου ῥᾳθύμου τε καὶ βασκάνου καὶ τὰ μὲν ἄλλα ὀρθῶς ἀναγράφειν φήσαντος , ὁπόσαι γνῶμαί τέ εἰσι καὶ δόξαι τοῦ ἀνδρός , ταυτὶ δὲ τὰ οὕτω μικρὰ ξυλλεγόμενον παραπλήσιόν που τοῖς κυσὶ πράττειν τοῖς σιτουμένοις τὰ ἐκπίπτοντα τῆς δαιτός , ὑπολαβὼν ὁ Δάμις εἰ δαῖτες ἔφη θεῶν εἰσι καὶ σιτοῦνται θεοί , πάντως που καὶ θεράποντες αὐτοῖς εἰσιν , οἷς μέλει τοῦ μηδὲ τὰ πίπτοντα τῆς ἀμβροσίας ἀπόλλυσθαι . Τοιοῦδε μὲν ἑταίρου καὶ ἐραστοῦ ἔτυχεν , ᾧ τὸ πολὺ τοῦ βίου συνεπορεύθη .
Lemmas: καί ἀφικνέομαι εἰς ὁ ἀρχαῖος Νῖνος , ἐν ὅς ἄγαλμα ἱδρύω τρόπος βάρβαρος , εἰμί δέ ἄρα Ἰώ ὁ Ἴναχος καί κέρας ὁ κρόταφος ἐκκρούω μικρός καί οἷος μέλλω . ἐνταῦθα διατρίβω καί πολύς συνίημι περί ὁ ἄγαλμα ἤ ὁ ἱερεύς καί προφήτης , προσφοιτάω Δάμις ὁ Νίνιος , ὅς καταρχή φημί συναποδημέω ἕ καί συνέμπορος γίγνομαι ὁ σοφία πᾶς καί πολύς ὁ ἀνήρ διασῴζω , ὅς ἄγαμαι αὐτός καί ζηλόω ὁ ὁδός ἔρχομαι , φημί Ἀπολλώνιος , σύ μέν θεός ἕπομαι , ἐγώ δέ σύ , καί γάρ ἐγώ καί πολύς ἄξιος εὑρίσκω ἄν · εἰ μέν ἄλλος τις οὐ οἶδα , ὁ δέ οὖν εἰς Βαβυλών ἥκω , πόλις τε , ὁπόσος εἰμί , οἶδα ἀνέρχομαι οὐ πάλαι καί κώμη , ἐν ὅς πολύς ἀγαθός , καί μήν καί ὁ φωνή ὁ βάρβαρος , ὁπόσος εἰμί , εἰμί δέ ἄλλος μέν Ἀρμένιος , ἄλλος δέ Μῆδος τε καί Πέρσης , ἄλλος δέ Καδούσιος , μεταλαμβάνω δέ πᾶς . ἐγώ δέ , λέγω ὦ ἑταῖρος , πᾶς συνίημι , μανθάνω μηδείς . θαυμάζω δέ ὁ Νίνιος μή θαυμάζω , λέγω εἰ πᾶς οἶδα φωνή ἄνθρωπος · οἶδα γάρ δή καί ὅσος σιωπάω ἄνθρωπος . ὁ μέν δή Ἀσσύριος προσεύχομαι αὐτός , ὡς οὗτος ἀκούω , καί ὥσπερ δαίμων βλέπω , σύνειμι τε αὐτός ἐπιδίδωμι ὁ σοφία καί ὅς τις μανθάνω μνημονεύω . φωνή δέ εἰμί ὁ Ἀσσύριος σύμμετρος πράσσω , ὁ γάρ λογοειδής οὐ ἔχω , ἅτε παιδεύω ἐν βάρβαρος , διατριβή δέ ἀναγράφω καί συνουσία καί ὅς τις ἀκούω ἤ ὁράω ἀνατυπόω καί ὑπόμνημα ὁ τοιοῦτος συντίθημι σφόδρα ἱκανός εἰμί καί ἐπιτηδεύω οὗτος ἀγαθός ἄνθρωπος . ὁ γοῦν δέλτος ὁ ὁ ἐκφάτνισμα τοιοῦτος ὁ Δάμις νόος ἔχω · ὁ Δάμις βούλομαι μηδείς ὁ Ἀπολλώνιον ἀγνοέω , ἀλλά εἰ τις καί παραφθέγγομαι ἤ ἀμελέω λέγω , ἀναγράφω καί οὗτος , καί ἄξιος γε λέγω , ὅς καί πρός ὁ μέμφομαι ὁ διατριβή οὗτος ἀποφθέγγομαι · διασύρω γάρ αὐτός ἄνθρωπος ῥᾴθυμος τε καί βάσκανος καί ὁ μέν ἄλλος ὀρθός ἀναγράφω φημί , ὁπόσος γνώμη τε εἰμί καί δόξα ὁ ἀνήρ , οὗτος δέ ὁ οὕτως μικρός συλλέγω παραπλήσιος που ὁ κύων πράσσω ὁ σιτέω ὁ ἐκπίπτω ὁ δαίς , ὑπολαμβάνω ὁ Δάμις εἰ δαίτη φημί θεός εἰμί καί σιτέω θεός , πάντως που καί θεράπων αὐτός εἰμί , ὅς μέλω ὁ μηδέ ὁ πίπτω ὁ ἀμβροσία ἀπόλλυμι . τοιόσδε μέν ἑταῖρος καί ἐραστής τυγχάνω , ὅς ὁ πολύς ὁ βίος συμπορεύομαι .