flavius-philostratus.vita-apollonii 2.20
πορευθέντας δὲ αὐτοὺς ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἦγεν ὁ παρὰ τοῦ σατράπου ἡγεμὼν εὐθὺ τῶν Ταξίλων , οὗ τὰ βασίλεια ἦν τῷ Ἰνδῷ . στολὴν δὲ εἶναι τοῖς μετὰ τὸν Ἰνδὸν λίνου φασὶν ἐγχωρίου καὶ ὑποδήματα βύβλου καὶ κυνῆν , ὅτε ὕοι , καὶ βύσσῳ δὲ τοὺς φανερωτέρους αὐτῶν φασιν ἐστάλθαι , τὴν δὲ βύσσον φύεσθαι δένδρου φασὶν ὁμοίου μὲν τῇ λεύκῃ τὴν βάσιν , παραπλησίου δὲ τῇ ἰτέᾳ τὰ πέταλα . καὶ ἡσθῆναι τῇ βύσσῳ φησὶν ὁ Ἀπολλώνιος , ἐπειδὴ ἔοικε φαιῷ τρίβωνι . καὶ ἐς Αἴγυπτον δὲ ἐξ Ἰνδῶν ἐς πολλὰ τῶν ἱερῶν φοιτᾷ ἡ βύσσος . τὰ δὲ Τάξιλα μέγεθος μὲν εἶναι κατὰ τὴν Νῖνον , τετειχίσθαι δὲ ξυμμέτρως , ὥσπερ αἱ Ἑλλάδες , βασίλεια δὲ εἶναι ἀνδρὸς τὴν Πώρου τότε ἀρχὴν ἄρχοντος , νεὼν δὲ πρὸ τοῦ τείχους ἰδεῖν φασιν οὐ παρὰ πολὺ τῶν ἑκατομπόδων λίθου κογχυλιάτου , καὶ κατεσκευάσθαι τι ἱερὸν ἐν αὐτῷ ἧττον μὲν ἢ κατὰ τὸν νεὼν τοσοῦτόν τε ὄντα καὶ περικίονα , θαυμάσαι δὲ ἄξιον · χαλκοῖ γὰρ πίνακες ἐγκεκρότηνται τοίχῳ ἑκάστῳ , γεγραμμένοι τὰ Πώρου τε καὶ Ἀλεξάνδρου ἔργα · γεγράφαται δὲ ὀρειχάλκῳ καὶ ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ καὶ χαλκῷ μέλανι ἐλέφαντες ἵπποι στρατιῶται κράνη ἀσπίδες , λόγχαι δὲ καὶ βέλη καὶ ξίφη σιδήρου πάντα , καὶ ὥσπερ λόγος εὐδοκίμου γραφῆς , οἷον εἰ Ζεύξιδος εἴη τι ἢ Πολυγνώτου τε καὶ Εὐφράνορος , οἳ τὸ εὔσκιον ἠσπάσαντο καὶ τὸ ἔμπνουν καὶ τὸ ἐσέχον τε καὶ ἐξέχον , οὕτως , φασί , κἀκεῖ διαφαίνεται , καὶ ξυντετήκασιν αἱ ὕλαι καθάπερ χρώματα . ἡδὺ δὲ καὶ αὐτὸ τὸ ἦθος τῆς γραφῆς · ἀναθεὶς γὰρ ταῦτα μετὰ τὴν τοῦ Μακεδόνος τελευτὴν ὁ Πῶρος νικᾷ ἐν αὐτοῖς ὁ Μακεδὼν καὶ τὸν Πῶρον ἀνακτᾶται τετρωμένον καὶ δωρεῖται τὴν Ἰνδικὴν ἑαυτοῦ λοιπὸν οὖσαν . λέγεται δὲ καὶ πενθῆσαι τὸν Ἀλέξανδρον ἀποθανόντα ὁ Πῶρος ὀλοφύρασθαί τε ὡς γενναῖον καὶ χρηστὸν βασιλέα , ζῶντός τε Ἀλεξάνδρου μετὰ τὴν ἐκ τῆς Ἰνδικῆς ἀναχώρησιν μήτε εἰπεῖν τι ὡς βασιλεὺς καίτοι ξυγχωροῦντος , μήτε προστάξαι τοῖς Ἰνδοῖς , ἀλλʼ ὥσπερ σατράπης σωφροσύνης μεστὸς εἶναι καὶ πράττειν ἐς χάριν τὴν ἐκείνου πάντα .
Lemmas: πορεύω δέ αὐτός ὑπέρ ὁ ποταμός ἄγω ὁ παρά ὁ σατράπης ἡγεμών εὐθύς ὁ Ταξίλος , οὗ ὁ βασίλεια εἰμί ὁ Ἰνδός . στολή δέ εἰμί ὁ μετά ὁ Ἰνδός λίνος φημί ἐγχώριος καί ὑπόδημα βύβλος καί κυνέη , ὅτε ὕω , καί βύσσος δέ ὁ φανερός αὐτός φημί στέλλω , ὁ δέ βύσσος φύω δένδρον φημί ὅμοιος μέν ὁ λεύκη ὁ βάσις , παραπλήσιος δέ ὁ ἰτέα ὁ πέταλον . καί ἥδομαι ὁ βύσσος φημί ὁ Ἀπολλώνιος , ἐπειδή ἔοικα φαιός τρίβων . καί εἰς Αἴγυπτος δέ ἐκ Ἰνδός εἰς πολύς ὁ ἱερός φοιτάω ὁ βύσσος . ὁ δέ Ταξίλης μέγεθος μέν εἰμί κατά ὁ Νῖνος , τειχίζω δέ σύμμετρος , ὥσπερ ὁ Ἑλλάς , βασίλεια δέ εἰμί ἀνήρ ὁ Πῶρος τότε ἀρχή ἄρχω , ναός δέ πρό ὁ τεῖχος ὁράω φημί οὐ παρά πολύς ὁ ἑκατόμπους λίθος κογχυλιάτης , καί κατασκευάζω τις ἱερός ἐν αὐτός ἥσσων μέν ἤ κατά ὁ ναός τοσοῦτος τε εἰμί καί περικίων , θαυμάζω δέ ἄξιος · χάλκεος γάρ πίναξ ἐγκροτέω τοῖχος ἕκαστος , γράφω ὁ Πῶρος τε καί Ἀλέξανδρος ἔργον · γράφω δέ ὀρείχαλκος καί ἄργυρος καί χρυσός καί χαλκός μέλας ἐλέφας ἵππος στρατιώτης κράνος ἀσπίς , λόγχη δέ καί βέλος καί ξίφος σίδηρος πᾶς , καί ὥσπερ λόγος εὐδόκιμος γραφή , οἷος εἰ Ζεῦξις εἰμί τις ἤ Πολύγνωτος τε καί Εὐφράνωρ , ὅς ὁ εὔσκιος ἀσπάζομαι καί ὁ ἔμπνους καί ὁ εἰσέχω τε καί ἐξέχω , οὕτως , φημί , ἐκεῖ διαφαίνω , καί συντήκω ὁ ὕλη καθά χρῶμα . ἡδύς δέ καί αὐτός ὁ ἦθος ὁ γραφή · ἀνατίθημι γάρ οὗτος μετά ὁ ὁ Μακεδών τελευτή ὁ Πῶρος νικάω ἐν αὐτός ὁ Μακεδών καί ὁ Πῶρος ἀνακτάομαι τιτρώσκω καί δωρέω ὁ Ἰνδική ἑαυτοῦ λοιπός εἰμί . λέγω δέ καί πενθέω ὁ Ἀλέξανδρος ἀποθνῄσκω ὁ Πῶρος ὀλοφύρομαι τε ὡς γενναῖος καί χρηστός βασιλεύς , ζάω τε Ἀλέξανδρος μετά ὁ ἐκ ὁ Ἰνδικός ἀναχώρησις μήτε λέγω τις ὡς βασιλεύς καίτοι συγχωρέω , μήτε προστάσσω ὁ Ἰνδός , ἀλλά ὥσπερ σατράπης σωφροσύνη μεστός εἰμί καί πράσσω εἰς χάρις ὁ ἐκεῖνος πᾶς .