flavius-philostratus.vita-apollonii 2.2
προσιόντες δὲ τῷ Καυκάσῳ φασὶν εὐωδεστέρας τῆς γῆς αἰσθέσθαι · τὸ δὲ ὄρος τοῦτο ἀρχὴν ποιώμεθα Ταύρου τοῦ διʼ Ἀρμενίας τε καὶ Κιλίκων ἐπὶ Παμφύλους καὶ Μυκάλην στείχοντος , ἣ τελευτῶσα ἐς θάλατταν , ἣν Κᾶρες οἰκοῦσι , τέρμα τοῦ Καυκάσου νομίζοιτʼ ἄν , ἀλλʼ οὐχ , ὡς ἔνιοί φασιν , ἀρχή , τό τε γὰρ τῆς Μυκάλης ὕψος οὔπω μέγα καὶ αἱ ὑπερβολαὶ τοῦ Καυκάσου τοσοῦτον ἀνεστᾶσιν , ὡς σχίζεσθαι περὶ αὐτὰς τὸν ἥλιον . περιβάλλει δὲ Ταύρῳ ἑτέρῳ καὶ τὴν ὅμορον τῇ Ἰνδικῇ Σκυθίαν πᾶσαν κατὰ Μαιῶτίν τε καὶ ἀριστερὸν Πόντον , σταδίων μάλιστα δισμυρίων μῆκος , τοσοῦτον γὰρ ἐπέχει μέτρον τῆς γῆς ὁ ἀγκὼν τοῦ Καυκάσου , τὸ δὲ περὶ τοῦ ἐν τῇ ἡμεδαπῇ Ταύρου λεγόμενον , ὡς ὑπὲρ τὴν Ἀρμενίαν πορεύοιτο , χρόνῳ ἀπιστηθὲν πιστοῦνται λοιπὸν αἱ παρδάλεις , ἃς οἶδα ἁλισκομένας ἐν τῇ Παμφύλων ἀρωματοφόρῳ . χαίρουσι γὰρ τοῖς ἀρώμασι κἀκ πολλοῦ τὰς ὀσμὰς ἕλκουσαι φοιτῶσιν ἐξ Ἀρμενίας διὰ τῶν ὀρῶν πρὸς τὸ δάκρυον τοῦ στύρακος , ἐπειδὰν οἵ τε ἄνεμοι ἀπʼ αὐτοῦ πνεύσωσι καὶ τὰ δένδρα ὀπώδη γένηται . καὶ ἁλῶναί ποτέ φασιν ἐν τῇ Παμφυλίᾳ πάρδαλιν στρεπτῷ ἅμα , ὃν περὶ τῇ δέρῃ ἔφερε , χρυσοῦς δὲ ἦν καὶ ἐπεγέγραπτο Ἀρμενίοις γράμμασι ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΡΣΑΚΗΣ ΘΕΩΙ ΝΥΣΙΩΙ . βασιλεὺς μὲν δὴ Ἀρμενίας τότε ἦν Ἀρσάκης , καὶ αὐτός , οἶμαι , ἰδὼν τὴν πάρδαλιν ἀνῆκε τῷ Διονύσῳ διὰ μέγεθος τοῦ θηρίου . Νύσιος γὰρ ὁ Διόνυσος ἀπὸ τῆς ἐν Ἰνδοῖς Νύσης Ἰνδοῖς τε ὀνομάζεται καὶ πᾶσι τοῖς πρὸς ἀκτῖνα ἔθνεσιν . ἡ δὲ χρόνον μέν τινα ὑπεζεύχθη ἀνθρώπῳ καὶ χεῖρα ἠνέσχετο ἐπαφωμένην τε καὶ καταψῶσαν , ἐπεὶ δὲ ἀνοίστρησεν αὐτὴν ἔαρ , ὅτε δὴ ἀφροδισίων ἥττους καὶ παρδάλεις , ἀνέθορεν ἐς τὰ ὄρη πόθῳ ἀρσένων , ὡς εἶχε τοῦ κόσμου καὶ ἥλω περὶ τὸν κάτω Ταῦρον ὑπὸ τοῦ ἀρώματος ἑλχθεῖσα . ὁ δὲ Καύκασος ὁρίζει μὲν τὴν Ἰνδικήν τε καὶ Μηδικήν , καθήκει δὲ ἐπὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλατταν ἑτέρῳ ἀγκῶνι .
Lemmas: προσέρχομαι δέ ὁ Καύκασος φημί εὐώδης ὁ γῆ αἰσθάνομαι · ὁ δέ ὄρος οὗτος ἀρχή ποιέω Ταῦρος ὁ διά Ἀρμενία τε καί Κίλιξ ἐπί Πάμφυλος καί Μυκάλη στείχω , ὅς τελευτάω εἰς θάλασσα , ὅς Κάρ οἰκέω , τέρμα ὁ Καύκασος νομίζω ἄν , ἀλλά οὐ , ὡς ἔνιοι φημί , ἀρχή , ὁ τε γάρ ὁ Μυκάλη ὕψος οὔπω μέγας καί ὁ ὑπερβολή ὁ Καύκασος τοσοῦτος ἀνίστημι , ὡς σχίζω περί αὐτός ὁ ἥλιος . περιβάλλω δέ Ταῦρος ἕτερος καί ὁ ὅμορος ὁ Ἰνδικός Σκυθία πᾶς κατά Μαιῶτις τε καί ἀριστερός Πόντος , στάδιον μάλα δισμύριοι μῆκος , τοσοῦτος γάρ ἐπέχω μέτρον ὁ γῆ ὁ ἀγκών ὁ Καύκασος , ὁ δέ περί ὁ ἐν ὁ ἡμεδαπός Ταῦρος λέγω , ὡς ὑπέρ ὁ Ἀρμενία πορεύω , χρόνος ἀπιστέω πιστόω λοιπός ὁ πάρδαλις , ὅς οἶδα ἁλίσκομαι ἐν ὁ Πάμφυλος ἀρωματοφόρος . χαίρω γάρ ὁ ἄρωμα ἐκ πολύς ὁ ὀσμή ἕλκω φοιτάω ἐκ Ἀρμενία διά ὁ ὄρος πρός ὁ δάκρυον ὁ στύραξ , ἐπειδάν ὁ τε ἄνεμος ἀπό αὐτός πνέω καί ὁ δένδρον ὀπώδης γίγνομαι . καί ἁλίσκομαι ποτέ φημί ἐν ὁ Παμφυλία πάρδαλις στρεπτόν ἅμα , ὅς περί ὁ δειρή φέρω , χρύσεος δέ εἰμί καί ἐπιγράφω Ἀρμένιος γράμμα βασιλεύς Ἀρσάκης θεός Νύσιος . βασιλεύς μέν δή Ἀρμενία τότε εἰμί Ἀρσάκης , καί αὐτός , οἴομαι , ὁράω ὁ πάρδαλις ἀνίημι ὁ Διόνυσος διά μέγεθος ὁ θηρίον . Νῦσα γάρ ὁ Διόνυσος ἀπό ὁ ἐν Ἰνδός Νῦσα Ἰνδός τε ὀνομάζω καί πᾶς ὁ πρός ἀκτίς ἔθνος . ὁ δέ χρόνος μέν τις ὑποζεύγνυμι ἄνθρωπος καί χείρ ἀνέχω ἐπαφάω τε καί καταψάω , ἐπεί δέ ἀνοιστρέω αὐτός ἔαρ , ὅτε δή ἀφροδίσιος ἥσσων καί πάρδαλις , ἀναθρῴσκω εἰς ὁ ὄρος πόθος ἄρσην , ὡς ἔχω ὁ κόσμος καί ἁλίσκομαι περί ὁ κάτω Ταῦρος ὑπό ὁ ἄρωμα ἑλ́ττω . ὁ δέ Καύκασος ὁρίζω μέν ὁ Ἰνδικός τε καί Μηδικός , καθήκω δέ ἐπί ὁ Ἐρυθραί θάλασσα ἕτερος ἀγκών .