flavius-philostratus.vita-apollonii 7.14
πρὸς ταῦτα ὁ Ἀπολλώνιος Δάμιδι μὲν ὑπὲρ τῶν παρόντων εὐλαβῶς διειλεγμένῳ ξυγγνώμην ἔφη προσήκει ἔχειν , Ἀσσύριος γὰρ ὢν καὶ Μήδοις προσοικήσας , οὗ τὰς τυραννίδας προσκυνοῦσιν , οὐδὲν ὑπὲρ ἐλευθερίας ἐνθυμεῖται μέγα , σὺ δʼ οὐκ οἶδʼ ὅ τι πρὸς φιλοσοφίαν ἀπολογήσῃ , φόβους ὑποτιθείς , ὧν , εἴ τι καὶ ἀληθὲς ἐφαίνετο , ἀπάγειν ἐχρῆν μᾶλλον ἢ ἔσω καθιστάναι τοῦ φοβεῖσθαι τὸν μηδʼ ἃ παθεῖν εἰκὸς ἦν δεδιότα . σοφὸς δʼ ἀνὴρ ἀποθνησκέτω μὲν ὑπὲρ ὧν εἶπας , ἀποθάνοι δʼ ἄν τις ὑπὲρ τούτων καὶ μὴ σοφός , τὸ μὲν γὰρ ὑπὲρ ἐλευθερίας ἀποθνήσκειν νόμῳ προστέτακται , τὸ δʼ ὑπὲρ ξυγγενείας ἢ φίλων ἢ παιδικῶν φύσις ὥρισε , δουλοῦται δὲ ἅπαντας ἀνθρώπους φύσις καὶ νόμος , φύσις μὲν καὶ ἑκόντας , νόμος δὲ ἄκοντας · σοφοῖς δὲ οἰκειότερον τελευτᾶν ὑπὲρ ὧν ἐπετήδευσαν · ἃ γὰρ μὴ νόμου ἐπιτάξαντος , μηδὲ φύσεως ξυντεκούσης αὐτοὶ ὑπὸ ῥώμης τε καὶ θράσους ἐμελέτησαν , ὑπὲρ τούτων , εἰ καταλύοι τις αὐτά , ἴτω μὲν πῦρ ἐπὶ τὸν σοφόν , ἴτω δὲ πέλεκυς , ὡς νικήσει αὐτὸν οὐδὲν τούτων , οὐδὲ ἐς ὁτιοῦν περιελᾷ ψεῦδος , καθέξει δέ , ὁπόσα οἶδε , μεῖον οὐδὲν ἢ ἃ ἐμυήθη . ἐγὼ δὲ γιγνώσκω μὲν πλεῖστα ἀνθρώπων , ἅτε εἰδὼς πάντα , οἶδα δὲ ὦν οἶδα τὰ μὲν σπουδαίοις , τὰ δὲ σοφοῖς , τὰ δὲ ἐμαυτῷ , τὰ δὲ θεοῖς , τυράννοις δὲ οὐδέν . ὡς δὲ οὐχ ὑπὲρ ἀνοήτων ἥκω , σκοπεῖν ἔξεστιν · ἐγὼ γὰρ περὶ μὲν τῷ ἐμαυτοῦ σώματι κινδυνεύω οὐδέν , οὐδʼ ἀποθάνοιμʼ ἂν ὑπὸ τῆς τυραννίδος , οὐδʼ εἰ αὐτὸς βουλοίμην , ξυνίημι δὲ κινδυνεύων περὶ τοῖς ἀνδράσιν , ὧν εἴτε ἀρχὴν εἴτε προσθήκην ποιεῖταί με ὁ τύραννος , εἰμὶ πᾶν ὅ τι βούλεται . εἰ δὲ προὐδίδουν σφᾶς ἢ βραδύνων ἢ βλακεύων πρὸς τὴν αἰτίαν , τίς ἂν τοῖς σπουδαίοις ἔδοξα ; τίς δʼ οὐκ ἂν ἀπέκτεινέ με εἰκότως , ὡς παίζοντα ἐς ἄνδρας , οἷς , ἃ παρὰ τῶν θεῶν ᾔτουν , ἀνετέθη ; ὅτι δʼ οὐκ ἦν μοι διαφυγεῖν τὸ μὴ οὐ προδότης δόξαι , δηλῶσαι βούλομαι · τυραννίδων ἤθη διττά , αἱ μὲν γὰρ ἀκρίτους ἀποκτείνουσιν , αἱ δὲ ὑπαχθέντας δικαστηρίοις , ἐοίκασι δʼ αἱ μὲν τοῖς θερμοῖς τε καὶ ἑτοίμοις τῶν θηρίων , αἱ δὲ τοῖς μαλακωτέροις τε καὶ ληθάργοις . ὡς μὲν δὴ χαλεπαὶ ἄμφω , δῆλον πᾶσι παράδειγμα ποιουμένοις τῆς μὲν ὁρμώσης καὶ ἀκρίτου Νέρωνα , τῆς δὲ ὑποκαθημένης Τιβέριον , ἀπώλλυσαν γὰρ ὁ μὲν οὐδʼ οἰηθέντας , ὁ δʼ ἐκ πολλοῦ δείσαντας . ἐγὼ δʼ ἡγοῦμαι χαλεπωτέρας τὰς δικάζειν προσποιουμένας καὶ ψηφίζεσθαί τι ὡς ἐκ τῶν νόμων , πράττουσι μὲν γὰρ κατʼ αὐτοὺς οὐδέν , ψηφίζονται δʼ , ἅπερ οἱ μηδὲν κρίναντες , ὄνομα τῷ διατρίβοντι τῆς ὀργῆς θέμενοι νόμον , τὸ δʼ ἀποθνήσκειν κατεψηφισμένους ἀφαιρεῖται τοὺς ἀθλίους καὶ τὸν παρὰ τῶν πολλῶν ἔλεον , ὃν ὥσπερ ἐντάφιον χρὴ ἐπιφέρειν τοῖς ἀδίκως ἀπελθοῦσι . δικαστικὸν μὲν δὴ τὸ τῆς τυραννίδος ταύτης ὁρῶ σχῆμα , τελευτᾶν δέ μοι δοκεῖ ἐς ἄκριτον , ὧν γὰρ πρὶν ἢ δικάσαι κατεψηφίσατο , τούτους ὡς μήπω δεδικασμένους ὑπάγει τῇ κρίσει , καὶ ὁ μὲν ψήφῳ ἁλοὺς ἐν αὐτῇ δῆλον ὡς ὑπὸ τοῦ μὴ κατὰ νόμους κρίναντος ἀπολωλέναι φησίν , ὁ δʼ ἐκλιπὼν τὸ δικάσασθαι πῶς ἂν διαφύγοι τὸ μὴ οὐκ ἐφʼ ἑαυτὸν ἐψηφίσθαι ; τὸ δὲ καὶ τοιῶνδε ἀνδρῶν κειμένων ἐπʼ ἐμοὶ νῦν ἀποδρᾶναι τὸν ἐμαυτοῦ τε κἀκείνων ἀγῶνα ποῖ με τῆς γῆς ἐάσει καθαρὸν δόξαι ; ἔστω γὰρ σὲ μὲν εἰρηκέναι ταῦτα , ἐμὲ δὲ ʽὡσʼ ὀρθῶς εἰρημένοις πείθεσθαι , τοὺς δὲ ἀπεσφάχθαι , τίς μὲν ὑπὲρ εὐπλοίας εὐχὴ τῷ τοιῷδε ; ποῖ δὲ ὁρμιεῖται ; πορεύσεται δὲ παρὰ τίνα ; ἐξαλλάττειν γὰρ χρὴ οἶμαι πάσης , ὁπόσης Ῥωμαῖοι ἄρχουσι , παρʼ ἄνδρας δὲ ἥκειν ἐπιτηδείους τε καὶ μὴ ἐν φανερῷ οἰκοῦντας , τουτὶ δʼ ἂν Φραώτης τε εἴη καὶ ὁ Βαβυλώνιος καὶ Ἰάρχας ὁ θεῖος καὶ Θεσπεσίων ὁ γενναῖος . εἰ μὲν δὴ ἐπʼ Αἰθιόπων στελλοίμην , τί ἄν , ὦ λῷστε , πρὸς Θεσπεσίωνα εἴποιμι ; εἴτε γὰρ κρύπτοιμι ταῦτα , ψευδολογίας ἐραστὴς δόξω , μᾶλλον δὲ δοῦλος , εἴτε ἐς ἀπαγγελίαν αὐτῶν ἴοιμι , τοιῶνδέ που δεήσει λόγων · ἐμέ , ὦ Θεσπεσίων , Εὐφράτης πρὸς ὑμᾶς διέβαλεν , ἃ μὴ ἐμαυτῷ ξύνοιδα · ὁ μὲν γὰρ κομπαστὴν ἔφη καὶ τερατώδη με εἶναι καὶ ὑβριστὴν σοφίας , ὁπόση Ἰνδῶν , ἐγὼ δὲ ταυτὶ μὲν οὐκ εἰμί , προδότης δὲ τῶν ἐμαυτοῦ φίλων καὶ σφαγεὺς καὶ οὐδὲν πιστὸν καὶ τὰ τοιαῦτά εἰμι , στέφανόν τε ἀρετῆς , εἴ τις , στεφανωσόμενος ἥκω τοῦτον , ἐπειδὴ τοὺς μεγίστους τῶν κατὰ τὴν Ῥώμην οἴκων οὕτως ἀνεῖλον , ὡς μηδὲ οἰκήσεσθαι αὐτοὺς ἔτι . ἐρυθριᾷς , Δημήτριε , τούτων ἀκούων , ὁρῶ γάρ . τί οὖν , εἰ καὶ Φραώτην ἐνθυμηθείης κἀμὲ παρὰ τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐς Ἰνδοὺς φεύγοντα , πῶς μὲν ἂν ἐς αὐτὸν βλέψαιμι ; τί δʼ ἂν εἴποιμι ὑπὲρ ὧν φεύγω ; μῶν ὡς ἀφικόμην μὲν καλὸς κἀγαθὸς πρότερον καὶ τὸν θάνατον τὸν ὑπὲρ φίλων οὐκ ἄθυμος , ἐπεὶ δὲ ξυνεγενόμην αὐτῷ , τὸ θειότατον τουτὶ τῶν κατὰ ἀνθρώπους ἄτιμον ἔρριψά σοι ; ὁ δὲ Ἰάρχας οὐδὲ ἐρήσεται οὐδὲν ἥκοντα , ἀλλʼ ὥσπερ ὁ Αἴολός ποτε τὸν Ὀδυσσέα κακῶς χρησάμενον τῷ τῆς εὐπλοίας δώρῳ ἄτιμον ἐκέλευσε χωρεῖν τῆς νήσου , κἀμὲ δήπου ἀπελᾷ τοῦ ὄχθου , κακὸν εἰπὼν ἐς τὸ Ταντάλειον γεγονέναι πῶμα , βούλονται γὰρ τὸν ἐς αὐτὸ κύψαντα καὶ κινδύνων κοινωνεῖν τοῖς φίλοις . οἶδα , ὡς δεινὸς εἶ , Δημήτριε , λόγους ξυντεμεῖν πάντας , ὅθεν μοι δοκεῖς καὶ τοιοῦτό τι ἐρεῖν πρός με · ἀλλὰ μὴ παρὰ τούτους ἴθι , παρʼ ἄνδρας δέ , οἷς μήπω ἐπέμιξας , καὶ εὖ κείσεταί σοι τὸ ἀποδρᾶναι , ῥᾷον γὰρ ἐν οὐκ εἰδόσι λήσῃ . βασανιζέσθω δὲ καὶ ὅδε ὁ λόγος , ὅπη τοῦ πιθανοῦ ἔχει · δοκεῖ γάρ μοι περὶ αὐτοῦ τάδε · ἐγὼ ἡγοῦμαι τὸν σοφὸν μηδὲν ἰδίᾳ μηδʼ ἐφʼ ἑαυτοῦ πράττειν , μηδʼ ἂν ἐνθυμηθῆναί τι οὕτως ἀμάρτυρον , ὡς μὴ αὐτὸν γοῦν ἑαυτῷ παρεῖναι , καὶ εἴτε Ἀπόλλωνος αὐτοῦ τὸ Πυθοῖ γράμμα , εἴτε ἀνδρὸς ὑγιῶς ἑαυτὸν γνόντος καὶ διὰ τοῦτο γνώμην αὐτὸ ποιουμένου ἐς πάντας , δοκεῖ μοι ὁ σοφὸς ἑαυτὸν γιγνώσκων καὶ παραστάτην ἔχων τὸν ἑαυτοῦ νοῦν μήτʼ ἂν πτῆξαί τι ὧν οἱ πολλοί , μήτʼ ἂν θαρσῆσαί τι ὧν ἕτεροι μὴ ξὺν αἰσχύνῃ ἅπτονται · δοῦλοι γὰρ τῶν τυραννίδων ὄντες καὶ προδοῦναι αὐταῖς ποτε τοὺς φιλτάτους ὥρμησαν , τὰ μὲν μὴ φοβερὰ δείσαντες , ἃ δὲ χρὴ δεῖσαι μὴ φοβηθέντες . σοφία δὲ οὐ ξυγχωρεῖ ταῦτα · πρὸς γὰρ τῷ Πυθικῷ ἐπιγράμματι καὶ τὸ τοῦ Εὐριπίδου ἐπαινεῖ ξύνεσιν ἡγουμένου περὶ τοὺς ἀνθρώπους εἶναι τὴν ἀπολλῦσαν αὐτοὺς ʽνόσονʼ , ἐπειδὰν ἐνθυμηθῶσιν , ὡς κακὰ εἰργασμένοι εἰσίν . ἥδε γάρ που καὶ τῷ Ὀρέστῃ τὰ τῶν Εὐμενίδων εἴδη ἀνέγραφεν , ὅτε δὴ ἐμαίνετο ἐπὶ τῇ μητρί , νοῦς μὲν γὰρ τῶν πρακτέων κύριος , σύνεσις δὲ τῶν ἐκείνῳ δοξάντων . ἢν μὲν δὴ χρηστὰ ἕληται ὁ νοῦς , πέμπει ἤδη τὸν ἄνδρα ἡ ξύνεσις ἐς πάντα μὲν ἱερά , πάσας δὲ ἀγυιάς , πάντα δὲ τεμένη , πάντα δὲ ἀνθρώπων ἤθη κροτοῦσά τε καὶ ᾅδουσα , ἐφυμνήσει δὲ αὐτῷ καὶ καθεύδοντι , παριστᾶσα χορὸν εὔφημον ἐκ τοῦ τῶν ὀνείρων δήμου , ἢν δʼ ἐς φαῦλα ὀλίσθῃ ἡ τοῦ νοῦ στάσις , οὐκ ἐᾷ τοῦτον ἡ ξύνεσις οὔτε ὄμμα ὀρθὸν ἐς ἀνθρώπων τινὰ ἀφεῖναι οὔτε τὸ ἀπʼ ἐλευθέρας γλώττης φθέγμα , ἱερῶν τε ἀπελαύνει καὶ τοῦ εὔχεσθαι , οὐδὲ γὰρ χεῖρα αἴρειν ξυγχωρεῖ ἐς τὰ ἀγάλματα , ἀλλʼ ἐπικόπτει αἴροντας , ὥσπερ τοὺς ἐπανατεινομένους οἱ νόμοι , ἐξίστησι δὲ αὐτοὺς καὶ ὁμίλου παντὸς καὶ δειματοῖ καθεύδοντας , καὶ ἃ μὲν ὁρῶσι μεθʼ ἡμέραν καὶ εἰ δή τινα ἀκούειν ἢ λέγειν οἴονται , ὀνειρώδη καὶ ἀνεμιαῖα ποιεῖ τούτοις , τὰς δὲ ἀμυδρὰς καὶ φαντασιώδεις πτοίας ἀληθεῖς ἤδη καὶ πιθανὰς τῷ φόβῳ . ὡς μὲν δὴ ἐλέγξει με ἡ σύνεσις ἐς εἰδότας τε καὶ μὴ εἰδότας ἥκοντα , προδότης εἰ γενοίμην τῶν ἀνδρῶν , δεδεῖχθαί μοι σαφῶς οἶμαι καὶ ὡς φαίνει ἀλήθεια , προδώσω δὲ οὐδὲ ἐμαυτόν , ἀλλʼ ἀγωνιοῦμαι πρὸς τὸν τύραννον , τὸ τοῦ γενναίου Ὁμήρου ἐπειπών · ξυνὸς Ἐνυάλιος .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ Ἀπολλώνιος Δᾶμις μέν ὑπέρ ὁ πάρειμι εὐλαβής διαλέγω συγγνώμη φημί προσήκω ἔχω , Ἀσσύριος γάρ εἰμί καί Μῆδος προσοικέω , ὅς ὁ τυραννίς προσκυνέω , οὐδείς ὑπέρ ἐλευθερία ἐνθυμέομαι μέγας , σύ δέ οὐ οἶδα ὅς τις πρός φιλοσοφία ἀπολογέομαι , φόβος ὑποτίθημι , ὅς , εἰ τις καί ἀληθής φαίνω , ἀπάγω χρή μάλα ἤ ἔσω καθίστημι ὁ φοβέω ὁ μηδέ ὅς πάσχω ἔοικα εἰμί δείδω . σοφός δέ ἀνήρ ἀποθνῄσκω μέν ὑπέρ ὅς λέγω , ἀποθνῄσκω δέ ἄν τις ὑπέρ οὗτος καί μή σοφός , ὁ μέν γάρ ὑπέρ ἐλευθερία ἀποθνῄσκω νόμος προστάσσω , ὁ δέ ὑπέρ συγγενειάω ἤ φίλος ἤ παιδικός φύσις ὁρίζω , δουλόω δέ ἅπας ἄνθρωπος φύσις καί νόμος , φύσις μέν καί ἑκών , νόμος δέ ἄκων · σοφός δέ οἰκεῖος τελευτάω ὑπέρ ὅς ἐπιτηδεύω · ὅς γάρ μή νόμος ἐπιτάσσω , μηδέ φύσις συντίκτω αὐτός ὑπό ῥώμη τε καί θράσος μελετάω , ὑπέρ οὗτος , εἰ καταλύω τις αὐτός , ἔρχομαι μέν πῦρ ἐπί ὁ σοφός , ἔρχομαι δέ πέλεκυς , ὡς νικάω αὐτός οὐδείς οὗτος , οὐδέ εἰς ὁστισοῦν περιελαύνω ψεῦδος , κατέχω δέ , ὁπόσος οἶδα , μείων οὐδείς ἤ ὅς μυάω . ἐγώ δέ γιγνώσκω μέν πολύς ἄνθρωπος , ἅτε οἶδα πᾶς , οἶδα δέ ὅς οἶδα ὁ μέν σπουδαῖος , ὁ δέ σοφός , ὁ δέ ἐμαυτοῦ , ὁ δέ θεός , τύραννος δέ οὐδείς . ὡς δέ οὐ ὑπέρ ἀνόητος ἥκω , σκοπέω ἔξεστι · ἐγώ γάρ περί μέν ὁ ἐμαυτοῦ σῶμα κινδυνεύω οὐδείς , οὐδέ ἀποθνῄσκω ἄν ὑπό ὁ τυραννίς , οὐδέ εἰ αὐτός βούλομαι , συνίημι δέ κινδυνεύω περί ὁ ἀνήρ , ὅς εἴτε ἀρχή εἴτε προσθήκη ποιέω ἐγώ ὁ τύραννος , εἰμί πᾶς ὅς τις βούλομαι . εἰ δέ προδίδωμι σφεῖς ἤ βραδύνω ἤ βλακεύω πρός ὁ αἰτία , τίς ἄν ὁ σπουδαῖος δοκέω ; τίς δέ οὐ ἄν ἀποκτείνω ἐγώ ἔοικα , ὡς παίζω εἰς ἀνήρ , ὅς , ὅς παρά ὁ θεός αἰτέω , ἀνατίθημι ; ὅτι δέ οὐ εἰμί ἐγώ διαφεύγω ὁ μή οὐ προδότης δοκέω , δηλόω βούλομαι · τυραννίς ἦθος δισσός , ὁ μέν γάρ ἄκριτος ἀποκτείνω , ὁ δέ ὑπάγω δικαστήριον , ἔοικα δέ ὁ μέν ὁ θερμός τε καί ἑτοῖμος ὁ θηρίον , ὁ δέ ὁ μαλακός τε καί λήθαργος . ὡς μέν δή χαλεπός ἄμφω , δῆλος πᾶς παράδειγμα ποιέω ὁ μέν ὁρμάω καί ἄκριτος Νέρων , ὁ δέ ὑποκάθημαι Τιβέριος , ἀπόλλυμι γάρ ὁ μέν οὐδέ οἴομαι , ὁ δέ ἐκ πολύς δείδω . ἐγώ δέ ἡγέομαι χαλεπός ὁ δικάζω προσποιέω καί ψηφίζω τις ὡς ἐκ ὁ νόμος , πράσσω μέν γάρ κατά αὐτός οὐδείς , ψηφίζω δέ , ὅς ὁ μηδείς κρίνω , ὄνομα ὁ διατρίβω ὁ ὀργή τίθημι νόμος , ὁ δέ ἀποθνῄσκω καταψηφίζομαι ἀφαιρέω ὁ ἄθλιος καί ὁ παρά ὁ πολύς ἔλεος , ὅς ὥσπερ ἐντάφιος χρή ἐπιφέρω ὁ ἄδικος ἀπέρχομαι . δικαστικός μέν δή ὁ ὁ τυραννίς οὗτος ὁράω σχῆμα , τελευτάω δέ ἐγώ δοκέω εἰς ἄκριτος , ὅς γάρ πρίν ἤ δικάζω καταψηφίζομαι , οὗτος ὡς μήπω δικάζω ὑπάγω ὁ κρίσις , καί ὁ μέν ψῆφος ἁλίσκομαι ἐν αὐτός δῆλος ὡς ὑπό ὁ μή κατά νόμος κρίνω ἀπόλλυμι φημί , ὁ δέ ἐκλείπω ὁ δικάζω πῶς ἄν διαφεύγω ὁ μή οὐ ἐπί ἑαυτοῦ ψηφίζω ; ὁ δέ καί τοιόσδε ἀνήρ κεῖμαι ἐπί ἐγώ νῦν ἀποδιδράσκω ὁ ἐμαυτοῦ τε ἐκεῖνος ἀγών ποῖ ἐγώ ὁ γῆ ἐάω καθαρός δοκέω ; εἰμί γάρ σύ μέν λέγω οὗτος , ἐγώ δέ ὁ ὀρθός λέγω πείθω , ὁ δέ ἀποσφάζω , τίς μέν ὑπέρ εὔπλοια εὐχή ὁ τοιόσδε ; ποῖ δέ ὁρμίζω ; πορεύω δέ παρά τίς ; ἐξαλλάσσω γάρ χρή οἴομαι πᾶς , ὁπόσος Ῥωμαῖος ἄρχω , παρά ἀνήρ δέ ἥκω ἐπιτήδειος τε καί μή ἐν φανερός οἰκέω , οὗτος δέ ἄν Φραώτης τε εἰμί καί ὁ Βαβυλώνιος καί Ἰάρχας ὁ θεῖος καί Θεσπέσιος ὁ γενναῖος . εἰ μέν δή ἐπί Αἰθίοψ στέλλω , τίς ἄν , ὦ λωΐων , πρός Θεσπεσίων λέγω ; εἴτε γάρ κρύπτω οὗτος , ψευδολογία ἐραστής δοκέω , μάλα δέ δοῦλος , εἴτε εἰς ἀπαγγελία αὐτός ἔρχομαι , τοιόσδε που δέω λόγος · ἐγώ , ὦ Θεσπέσιος , Εὐφράτης πρός σύ διαβάλλω , ὅς μή ἐμαυτοῦ σύνοιδα · ὁ μέν γάρ κομπαστής φημί καί τερατώδης ἐγώ εἰμί καί ὑβριστής σοφία , ὁπόσος Ἰνδός , ἐγώ δέ οὗτος μέν οὐ εἰμί , προδότης δέ ὁ ἐμαυτοῦ φίλος καί σφαγεύς καί οὐδείς πιστός καί ὁ τοιοῦτος εἰμί , στέφανος τε ἀρετή , εἰ τις , στεφανόω ἥκω οὗτος , ἐπειδή ὁ μέγας ὁ κατά ὁ Ῥώμη οἶκος οὕτως ἀναιρέω , ὡς μηδέ οἰκέω αὐτός ἔτι . ἐρυθριάω , Δημήτριος , οὗτος ἀκούω , ὁράω γάρ . τίς οὖν , εἰ καί Φραώτης ἐνθυμέομαι ἐγώ παρά ὁ ἀνήρ οὗτος εἰς Ἰνδός φεύγω , πῶς μέν ἄν εἰς αὐτός βλέπω ; τίς δέ ἄν λέγω ὑπέρ ὅς φεύγω ; μῶν ὡς ἀφικνέομαι μέν καλός ἀγαθός πρότερος καί ὁ θάνατος ὁ ὑπέρ φίλος οὐ ἄθυμος , ἐπεί δέ συγγίγνομαι αὐτός , ὁ θεῖος οὗτος ὁ κατά ἄνθρωπος ἄτιμος ῥίπτω σύ ; ὁ δέ Ἰάρχας οὐδέ ἔρομαι οὐδείς ἥκω , ἀλλά ὥσπερ ὁ Αἴολος ποτέ ὁ Ὀδυσσεύς κακός χράω ὁ ὁ εὔπλοια δῶρον ἄτιμος κελεύω χωρέω ὁ νῆσος , ἐγώ δήπου ἀπελαύνω ὁ ὄχθος , κακός λέγω εἰς ὁ Ταντάλειος γίγνομαι πῶμα , βούλομαι γάρ ὁ εἰς αὐτός κύπτω καί κίνδυνος κοινωνέω ὁ φίλος . οἶδα , ὡς δεινός εἰμί , Δημήτριος , λόγος συντέμνω πᾶς , ὅθεν ἐγώ δοκέω καί τοιοῦτος τις λέγω πρός ἐγώ · ἀλλά μή παρά οὗτος ἔρχομαι , παρά ἀνήρ δέ , ὅς μήπω ἐπιμείγνυμι , καί εὖ κεῖμαι σύ ὁ ἀποδιδράσκω , ῥᾴδιος γάρ ἐν οὐ οἶδα λανθάνω . βασανίζω δέ καί ὅδε ὁ λόγος , ὅπῃ ὁ πιθανός ἔχω · δοκέω γάρ ἐγώ περί αὐτός ὅδε · ἐγώ ἡγέομαι ὁ σοφός μηδείς ἴδιος μηδέ ἐπί ἑαυτοῦ πράσσω , μηδέ ἄν ἐνθυμέομαι τις οὕτως ἀμάρτυρος , ὡς μή αὐτός γοῦν ἑαυτοῦ πάρειμι , καί εἴτε Ἀπόλλων αὐτός ὁ Πυθώ γράμμα , εἴτε ἀνήρ ὑγιής ἑαυτοῦ γιγνώσκω καί διά οὗτος γνώμη αὐτός ποιέω εἰς πᾶς , δοκέω ἐγώ ὁ σοφός ἑαυτοῦ γιγνώσκω καί παραστάτης ἔχω ὁ ἑαυτοῦ νόος μήτε ἄν πτήσσω τις ὅς ὁ πολύς , μήτε ἄν θαρσέω τις ὅς ἕτερος μή σύν αἰσχύνη ἅπτω · δοῦλος γάρ ὁ τυραννίς εἰμί καί προδίδωμι αὐτός ποτέ ὁ φίλος ὁρμάω , ὁ μέν μή φοβερός δείδω , ὅς δέ χρή δείδω μή φοβέω . σοφία δέ οὐ συγχωρέω οὗτος · πρός γάρ ὁ Πυθικός ἐπίγραμμα καί ὁ ὁ Εὐριπίδης ἐπαινέω σύνεσις ἡγέομαι περί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ἀπόλλυμι αὐτός ὄνομαι , ἐπειδάν ἐνθυμέομαι , ὡς κακός ἐργάζομαι εἰμί . ὅδε γάρ που καί ὁ Ὀρέστης ὁ ὁ Εὐμενίδες εἶδος ἀναγράφω , ὅτε δή μαίνομαι ἐπί ὁ μήτηρ , νόος μέν γάρ ὁ πράσσω κύριος , σύνεσις δέ ὁ ἐκεῖνος δοκέω . ἐάν μέν δή χρηστός αἱρέω ὁ νόος , πέμπω ἤδη ὁ ἀνήρ ὁ σύνεσις εἰς πᾶς μέν ἱερός , πᾶς δέ ἀγυιά , πᾶς δέ τέμενος , πᾶς δέ ἄνθρωπος ἦθος κροτέω τε καί ἀείδω , ἐφυμνέω δέ αὐτός καί καθεύδω , παρίστημι χορός εὔφημος ἐκ ὁ ὁ ὄνειρος δῆμος , ἐάν δέ εἰς φαῦλος ὀλισθάνω ὁ ὁ νόος στάσις , οὐ ἐάω οὗτος ὁ σύνεσις οὔτε ὄμμα ὀρθός εἰς ἄνθρωπος τις ἀφίημι οὔτε ὁ ἀπό ἐλεύθερος γλῶσσα φθέγμα , ἱερός τε ἀπελαύνω καί ὁ εὔχομαι , οὐδέ γάρ χείρ ἀείρω συγχωρέω εἰς ὁ ἄγαλμα , ἀλλά ἐπικόπτω ἀείρω , ὥσπερ ὁ ἐπανατείνω ἕ νόμος , ἐξίστημι δέ αὐτός καί ὅμιλος πᾶς καί δειματόω καθεύδω , καί ὅς μέν ὁράω μετά ἡμέρα καί εἰ δή τις ἀκούω ἤ λέγω οἴομαι , ὀνειρώδης καί ἀνεμιαῖος ποιέω οὗτος , ὁ δέ ἀμυδρός καί φαντασιώδης πτόα ἀληθής ἤδη καί πιθανός ὁ φόβος . ὡς μέν δή ἐλέγχω ἐγώ ὁ σύνεσις εἰς οἶδα τε καί μή οἶδα ἥκω , προδότης εἰ γίγνομαι ὁ ἀνήρ , δείκνυμι ἐγώ σαφής οἴομαι καί ὡς φαίνω ἀλήθεια , προδίδωμι δέ οὐδέ ἐμαυτοῦ , ἀλλά ἀγωνίζομαι πρός ὁ τύραννος , ὁ ὁ γενναῖος Ὅμηρος ἐπιλέγω · ξυνός Ἐνυάλιος .