flavius-philostratus.vita-apollonii 1.28
αὐτὸς παρὰ τοὺς ἄνδρας , οἳ δὴ νομίζονται βασιλέως ὦτα , ἀνατυποῖ τὸν Ἀπολλώνιον προειπών , ὅτι μήτε προσκυνεῖν βούλεται μήτε τι ἀνθρώπῳ ἔοικεν · οἱ δὲ ἄγειν κελεύουσι τιμῶντά τε καὶ μηδὲν ὕβρει πράττοντα , ἐπεὶ δὲ ἦλθεν , ἤρετο αὐτὸν ὁ πρεσβύτατος ὅ τι μαθὼν καταφρονήσειε τοῦ βασιλέως , ὁ δὲ οὔπω ἔφη κατεφρόνησα . καταφρονήσειας δʼ ἄν ; πάλιν ἐρομένου νὴ Δίʼ εἶπεν ἤν γε ξυγγενόμενος μὴ καλόν τε καὶ ἀγαθὸν εὕρω αὐτόν . ἀπάγεις δὲ δὴ τίνα αὐτῷ δῶρα ; τοῦ δὲ αὖ τήν τε ἀνδρείαν καὶ δικαιοσύνην καὶ τὰ τοιαῦτα φήσαντος πότερον , ἔφη , ὡς οὐκ ἔχοντι ; μὰ Δίʼ , εἶπεν ἀλλʼ ὡς μαθησομένῳ χρῆσθαι , ἢν ἔχῃ αὐτάς . καὶ μὴν χρώμενος τούτοις ἔφη τήν τε βασιλείαν , ἣν ὁρᾷς , ἀπολωλυῖαν αὐτῷ ἀνέλαβε τόν τε οἶκον ἐπανήγαγε τοῦτον οὐκ ἀπόνως , οὐδὲ ῥᾳθύμως . ποστὸν δὲ δὴ τοῦτο ἔτος τῇ ἀνακτηθείσῃ ἀρχῇ ; τρίτου ἔφη ἀρχόμεθα , δύο ἤδη που μῆνες . ἀναστήσας οὖν , ὥσπερ εἰώθει , τὴν γνώμην ὦ σωματοφύλαξ , εἶπεν ἢ ὅ τί σε προσήκει καλεῖν , Δαρεῖος ὁ Κύρου καὶ Ἀρταξέρξου πατὴρ τὰ βασίλεια ταῦτα κατασχὼν ἑξήκοντα , οἶμαι , ἔτη λέγεται τελευτὴν ὑποπτεύσας τοῦ βίου τῇ δικαιοσύνῃ θῦσαι , καὶ ὦ δέσποινα , εἰπεῖν , ἥ τίς ποτε εἶ · ὥσπερ ἐπιθυμήσας μὲν πάλαι τῆς δικαιοσύνης , οὔπω δὲ αὐτὴν γιγνώσκων , οὐδὲ δοκῶν κεκτῆσθαι , τὼ παῖδέ τε οὕτως ἀμαθῶς ἐπαίδευσεν , ὡς ὅπλα ἐπʼ ἀλλήλους ἄρασθαι , καὶ ὁ μὲν τρωθῆναι , ὁ δὲ ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ ἑτέρου , σὺ δʼ ἤδη τοῦτον ἴσως οὐδʼ ἐν τῷ βασιλείῳ θρόνῳ καθῆσθαι εἰδότα ξυνειληφέναι ὁμοῦ πάσας ἀρετὰς βούλει καὶ ἐπαίρεις αὐτὸν σοὶ φέρων , οὐκ ἐμοί , κέρδος , εἰ βελτίων γένοιτο . βλέψας οὖν ὁ βάρβαρος ἐς τὸν πλησίον ἕρμαιον ἔφη θεῶν τις ἄγει τουτονὶ τὸν ἄνδρα ἐνταῦθα , ἀγαθὸς γὰρ ξυγγενόμενος ἀγαθῷ πολλῷ βελτίω τὸν βασιλέα ἡμῖν ἀποφανεῖ καὶ σωφρονέστερον καὶ ἡδίω , ταυτὶ γὰρ διαφαίνεται τοῦ ἀνδρός . ἐσέθεον οὖν εὐαγγελιζόμενοι πᾶσιν , ὅτι ἀνὴρ ἐπὶ ταῖς βασιλέως θύραις ἑστήκοι σοφός τε καὶ Ἕλλην καὶ ξύμβουλος ἀγαθός .
Lemmas: αὐτός παρά ὁ ἀνήρ , ὅς δή νομίζω βασιλεύς οὖς , ἀνατυπόω ὁ Ἀπολλώνιον προλέγω , ὅτι μήτε προσκυνέω βούλομαι μήτε τις ἄνθρωπος ἔοικα · ὁ δέ ἄγω κελεύω τιμάω τε καί μηδείς ὕβρις πράσσω , ἐπεί δέ ἔρχομαι , ἔρομαι αὐτός ὁ πρέσβυς ὅς τις μανθάνω καταφρονέω ὁ βασιλεύς , ὁ δέ οὔπω φημί καταφρονέω . καταφρονέω δέ ἄν ; πάλιν ἔρομαι νή Ζεύς λέγω ἐάν γε συγγίγνομαι μή καλός τε καί ἀγαθός εὑρίσκω αὐτός . ἀπάγω δέ δή τίς αὐτός δῶρον ; ὁ δέ αὖ ὁ τε ἀνδρεία καί δικαιοσύνη καί ὁ τοιοῦτος φημί πότερος , φημί , ὡς οὐ ἔχω ; μά Ζεύς , λέγω ἀλλά ὡς μανθάνω χράω , ἐάν ἔχω αὐτός . καί μήν χράω οὗτος φημί ὁ τε βασιλεία , ὅς ὁράω , ἀπόλλυμι αὐτός ἀναλαμβάνω ὁ τε οἶκος ἐπανάγω οὗτος οὐ ἄπονος , οὐδέ ῥᾴθυμος . ποστός δέ δή οὗτος ἔτος ὁ ἀνακτάομαι ἀρχή ; τρίτος φημί ἄρχω , δύο ἤδη που μείς . ἀνίστημι οὖν , ὥσπερ εἴωθα , ὁ γνώμη ὦ σωματοφύλαξ , λέγω ἤ ὅς τίς σύ προσήκω καλέω , Δαρεῖος ὁ Κῦρος καί Ἀρταξέρξης πατήρ ὁ βασίλεια οὗτος κατέχω ἑξήκοντα , οἴομαι , ἔτος λέγω τελευτή ὑποπτεύω ὁ βίος ὁ δικαιοσύνη θύω , καί ὦ δέσποινα , λέγω , ὅς τίς ποτέ εἰμί · ὥσπερ ἐπιθυμέω μέν πάλαι ὁ δικαιοσύνη , οὔπω δέ αὐτός γιγνώσκω , οὐδέ δοκέω κτάομαι , ὁ παῖς τε οὕτως ἀμαθής παιδεύω , ὡς ὅπλον ἐπί ἀλλήλων ἀείρω , καί ὁ μέν τιτρώσκω , ὁ δέ ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ ἕτερος , σύ δέ ἤδη οὗτος ἴσως οὐδέ ἐν ὁ βασίλειος θρόνος κάθημαι οἶδα συλλαμβάνω ὁμοῦ πᾶς ἀρετή βούλομαι καί ἐπαίρω αὐτός σύ φέρω , οὐ ἐγώ , κέρδος , εἰ ἀγαθός γίγνομαι . βλέπω οὖν ὁ βάρβαρος εἰς ὁ πλησίον ἕρμαιον φημί θεός τις ἄγω οὗτος ὁ ἀνήρ ἐνταῦθα , ἀγαθός γάρ συγγίγνομαι ἀγαθός πολύς ἀγαθός ὁ βασιλεύς ἐγώ ἀποφαίνω καί σώφρων καί ἡδύς , οὗτος γάρ διαφαίνω ὁ ἀνήρ . εἰσθέω οὖν εὐαγγελίζομαι πᾶς , ὅτι ἀνήρ ἐπί ὁ βασιλεύς θύρα ἵστημι σοφός τε καί Ἕλλην καί σύμβουλος ἀγαθός .