flavius-philostratus.vita-apollonii 8.31
περὶ ψυχῆς δέ , ὡς ἀθάνατος εἴη , ἐφιλοσόφει ἔτι , διδάσκων μέν , ὅτι ἀληθὴς ὁ ὑπὲρ αὐτῆς λόγος , πολυπραγμονεῖν δὲ μὴ ξυγχωρῶν τὰ ὧδε μεγάλα · ἀφίκετο μὲν γὰρ ἐς τὰ Τύανα μειράκιον θρασὺ περὶ τὰς ἔριδας καὶ μὴ ξυντιθέμενον ἀληθεῖ λόγῳ , τοῦ δὲ Ἀπολλωνίου ἐξ ἀνθρώπων μὲν ἤδη ὄντος , θαυμαζομένου δʼ ἐπὶ τῇ μεταβολῇ καὶ μηδʼ ἀντιλέξαι θαρροῦντος μηδενός , ὡς οὐκ ἀθάνατος εἴη , λόγοι μὲν οἱ πλείους ὑπὲρ ψυχῆς ἐγίγνοντο , καὶ γὰρ νεότης τις ἦν αὐτόθι σοφίας ἐρῶντες , τὸ δὲ μειράκιον οὐδαμῶς τῇ τῆς ψυχῆς ἀθανασίᾳ ξυντιθέμενον ἐγώ , ἔφη ὦ παρόντες , τουτονὶ μῆνα δέκατον Ἀπολλωνίῳ διατελῶ εὐχόμενος ἀναφῆναί μοι τὸν ὑπὲρ ψυχῆς λόγον , ὁ δʼ οὕτω τέθνηκεν , ὡς μηδʼ ἐφίστασθαι δεομένῳ , μηδʼ , ὡς ἀθάνατος εἴη , πείθειν . τοιαῦτα μὲν τὸ μειράκιον τότε , πέμπτῃ δὲ ἀπʼ ἐκείνης ἡμέρᾳ περὶ τῶν αὐτῶν σπουδάσαν κατέδαρθε μὲν οὗ διελέγετο , τῶν δὲ ξυσπουδαζόντων νέων οἱ μὲν πρὸς βιβλίοις ἦσαν , οἱ δʼ ἐσπούδαζον γεωμετρικοὺς ἐπιχαράττοντες τύπους τῇ γῇ , τὸ δʼ , ὥσπερ ἐμμανές , ἀναπηδῆσαν ὠμόυπνον ἱδρῶτί τε πολλῷ ἐρρεῖτο καὶ ἐβόα πείθομαί σοι . ἐρομένων δʼ αὐτὸ τῶν παρόντων , ὅ τι πέπονθεν , οὐχ ὁρᾶτε ἔφη ὑμεῖς Ἀπολλώνιον τὸν σοφόν , ὡς παρατυγχάνει τε ἡμῖν ἐπακροώμενος τοῦ λόγου καὶ περὶ ψυχῆς ῥαψῳδεῖ θαυμάσια ; ποῦ δʼ οὗτος ; ἔφασαν ὡς ἡμῖν γε οὐδαμοῦ φαίνεται καίτοι βουλομένοις ἂν τοῦτο μᾶλλον ἢ τὰ πάντων ἀνθρώπων ἀγαθὰ ἔχειν . καὶ τὸ μειράκιον ἔοικεν ἐμοὶ μόνῳ διαλεξόμενος ἥκειν ὑπὲρ ὧν μὴ ἐπίστευον · ἀκούτἐ οὖν , οἷα τῷ λόγῳ ἐπιθειάζει · ἀθάνατος ψυχὴ κοὐ χρῆμα σόν , ἀλλὰ προνοίας , ἡ μετὰ σῶμα μαρανθέν , ἅτʼ ἐκ δεσμῶν θοὸς ἵππος , ῥηιδίως προθοροῦσα κεράννυται ἠέρι κούφῳ δεινὴν καὶ πολύτλητον ἀποστέρξασα λατρείην · σοι δὲ τί τῶνδʼ ὄφελος , ὅ ποτʼ οὐκέτʼ ἐὼν τότε δόξεις ; ἢ τί μετὰ ζῳοῖσιν ἐὼν περὶ τῶνδε ματεύεις ; καὶ σαφὴς οὗτος Ἀπολλωνίου τρίπους ἕστηκεν ὑπὲρ τῶν τῆς ψυχῆς ἀπορρήτων , ἵνʼ εὔθυμοί τε καὶ τὴν αὑτῶν φύσιν εἰδότες , οἷ τάττουσι Μοῖραι , πορευοίμεθα . τάφῳ μὲν οὖν ἢ ψευδοταφίῳ τοῦ ἀνδρὸς οὐδαμοῦ προστυχὼν οἶδα καίτοι τῆς γῆς , ὁπόση ἐστίν , ἐπελθὼν πλείστην , λόγοις δὲ πανταχοῦ δαιμονίοις , καὶ ἱερὰ Τύανάδε βασιλείοις ἐκπεποιημένα τέλεσιν · οὐδὲ γὰρ βασιλεῖς ἀπηξίουν αὐτὸν ὧν αὐτοὶ ἠξιοῦντο .
Lemmas: περί ψυχή δέ , ὡς ἀθάνατος εἰμί , φιλοσοφέω ἔτι , διδάσκω μέν , ὅτι ἀληθής ὁ ὑπέρ αὐτός λόγος , πολυπραγμονέω δέ μή συγχωρέω ὁ ὧδε μέγας · ἀφικνέομαι μέν γάρ εἰς ὁ Τύανα μειράκιον θρασύς περί ὁ ἔρις καί μή συντίθημι ἀληθής λόγος , ὁ δέ Ἀπολλώνιον ἐκ ἄνθρωπος μέν ἤδη εἰμί , θαυμάζω δέ ἐπί ὁ μεταβολή καί μηδέ ἀντιλέγω θαρσέω μηδείς , ὡς οὐ ἀθάνατος εἰμί , λόγος μέν ὁ πολύς ὑπέρ ψυχή γίγνομαι , καί γάρ νεότης τις εἰμί αὐτόθι σοφία ἐράω , ὁ δέ μειράκιον οὐδαμῶς ὁ ὁ ψυχή ἀθανασία συντίθημι ἐγώ , φημί ὦ πάρειμι , οὗτος μείς δέκατος Ἀπολλώνιον διατελέω εὔχομαι ἀναφαίνω ἐγώ ὁ ὑπέρ ψυχή λόγος , ὁ δέ οὕτως θνῄσκω , ὡς μηδέ ἐφίστημι δέω , μηδέ , ὡς ἀθάνατος εἰμί , πείθω . τοιοῦτος μέν ὁ μειράκιον τότε , πέμπτος δέ ἀπό ἐκεῖνος ἡμέρα περί ὁ αὐτός σπουδάζω καταδαρθάνω μέν οὗ διαλέγω , ὁ δέ συσπουδάζω νέος ὁ μέν πρός βιβλίον εἰμί , ὁ δέ ἐνσπουδάζω γεωμετρικός ἐπιχαράσσω τύπος ὁ γῆ , ὁ δέ , ὥσπερ ἐμμανής , ἀναπηδάω ὠμόϋπνος ἱδρώς τε πολύς ῥέω καί βοάω πείθω σύ . ἔρομαι δέ αὐτός ὁ πάρειμι , ὅς τις πάσχω , οὐ ὁράω φημί σύ Ἀπολλώνιον ὁ σοφός , ὡς παρατυγχάνω τε ἐγώ ἐπακροάομαι ὁ λόγος καί περί ψυχή ῥαψῳδέω θαυμάσιος ; ποῦ δέ οὗτος ; φημί ὡς ἐγώ γε οὐδαμοῦ φαίνω καίτοι βούλομαι ἄν οὗτος μάλα ἤ ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἀγαθός ἔχω . καί ὁ μειράκιον ἔοικα ἐγώ μόνος διαλέγω ἥκω ὑπέρ ὅς μή πιστεύω · ακούω οὖν , οἷος ὁ λόγος ἐπιθειάζω · ἀθάνατος ψυχή οὐ χρῆμα σός , ἀλλά πρόνοια , ὅς μετά σῶμα μαραίνω , ὅστε ἐκ δεσμός θοός ἵππος , ῥᾴδιος προθρῴσκω κεράννυμι ἀήρ κοῦφος δεινός καί πολύτλητος ἀποστέργω λατρεία · σύ δέ τίς ὅδε ὄφελος , ὅς ποτέ οὐκέτι εἰμί τότε δοκέω ; ἤ τίς μετά ζῳόω εἰμί περί ὅδε ματεύω ; καί σαφής οὗτος Ἀπολλώνιον τρίπους ἵστημι ὑπέρ ὁ ὁ ψυχή ἀπόρρητος , ἵνα εὔθυμος τε καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις οἶδα , οἷ τάσσω Μοῖρα , πορεύω . τάφος μέν οὖν ἤ ψευδοτάφιον ὁ ἀνήρ οὐδαμοῦ προστυγχάνω οἶδα καίτοι ὁ γῆ , ὁπόσος εἰμί , ἐπέρχομαι πολύς , λόγος δέ πανταχοῦ δαιμόνιος , καί ἱερόν Τύαναδε βασίλειος ἐκποιέω τέλος · οὐδέ γάρ βασιλεύς ἀπαξιόω αὐτός ὅς αὐτός ἀξιόω .