flavius-philostratus.vita-apollonii 1.25
τὰ δὲ ἐν Βαβυλῶνι τοῦ ἀνδρὸς τούτου καὶ ὁπόσα Βαβυλῶνος πέρι προσήκει γιγνώσκειν , τοιάδε εὗρον · ἡ Βαβυλὼν τετείχισται μὲν ὀγδοήκοντα καὶ τετρακόσια στάδια , τοσαύτη κύκλῳ , τεῖχος δὲ αὐτῆς τρία μὲν τὸ ὕψος ἡμίπλεθρα , πλέθρου δὲ μεῖον τὸ εὖρος , ποταμῷ δὲ Εὐφράτῃ τέμνεται ξὺν ὁμοιότητι τοῦ εἴδους , ὃν ἀπόρρητος ὑποστείχει γέφυρα τὰ βασίλεια τὰ ἐπὶ ταῖς ὄχθαις ἀφανῶς ξυνάπτουσα . γυνὴ γὰρ λέγεται Μήδεια τῶν ἐκείνῃ ποτὲ ἄρχουσα τὸν ποταμὸν ὑποζεῦξαι τρόπον , ὃν μήπω τις ποταμὸς ἐζεύχθη · λίθους γὰρ δὴ καὶ χαλκὸν καὶ ἄσφαλτον καὶ ὁπόσα ἐς ἔφυδρον ξύνδεσιν ἀνθρώποις εὕρηται , παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ νήσασα τὸ ῥεῦμα ἐς λίμνας ἔτρεψε , ξηρόν τε ἤδη τὸν ποταμὸν ὤρυγεν ὀργυιὰς ἐς δύο σήραγγα ἐργαζομένη κοίλην , ἵνʼ ἐς τὰ βασίλεια τὰ παρὰ ταῖς ὄχθαις ὥσπερ ἐκ γῆς ἀναφαίνοιτο , καὶ ἤρεψεν αὐτὴν ἴσως τῷ τοῦ ῥεύματος δαπέδῳ . οἱ μὲν δὴ θεμέλιοι ἐβεβήκεσαν καὶ οἱ τοῖχοι τῆς σήραγγος , ἅτε δὲ τῆς ἀσφάλτου δεομένης τοῦ ὕδατος ἐς τὸ λιθοῦσθαί τε καὶ πήγνυσθαι ὁ Εὐφράτης ἐπαφείθη ὑγρῷ τῷ ὀρόφῳ καὶ ὧδε ἔστη τὸ ζεῦγμα . τὰ δὲ βασίλεια χαλκῷ μὲν ἤρεπται καὶ ἀπʼ αὐτῶν ἀστράπτει , θάλαμοι δὲ καὶ ἀνδρῶνες καὶ στοαί , τὰ μὲν ἀργύρῳ , τὰ δὲ χρυσοῖς ὑφάσμασι , τὰ δὲ χρυσῷ αὐτῷ καθάπερ γραφαῖς ἠγλάισται , τὰ δὲ ποικίλματα τῶν πέπλων ἐκ τῶν Ἑλληνικῶν σφίσιν ἥκει λόγων , Ἀνδρομέδαι καὶ Ἀμυμῶναι καὶ Ὀρφεὺς πολλαχοῦ . χαίρουσι δὲ τῷ Ὀρφεῖ , τιάραν ἴσως καὶ ἀναξυρίδα τιμῶντες , οὐ γὰρ μουσικήν γε , οὐδὲ ᾠδάς , αἷς ἔθελγεν . ἐνύφανταί που καὶ ὁ Δᾶτις τὴν Νάξον ἐκ τῆς θαλάττης ἀνασπῶν καὶ Ἀρταφέρνης περιεστηκὼς τὴν Ἐρέτριαν καὶ τῶν ἀμφὶ Ξέρξην , ἃ νικᾶν ἔφασκεν · Ἀθῆναι γὰρ δὴ ἐχόμεναί εἰσι καὶ Θερμοπύλαι καὶ τὰ Μηδικώτερα ἔτι , ποταμοὶ ἐξαιρούμενοι τῆς γῆς καὶ θαλάττης ζεῦγμα καὶ ὁ Ἄθως ὡς ἐτμήθη . φασὶ δὲ καὶ ἀνδρῶνι ἐντυχεῖν , οὗ τὸν ὄροφον ἐς θόλου ἀνῆχθαι σχῆμα οὐρανῷ τινι εἰκασμένον , σαπφειρίνῃ δὲ αὐτὸν κατηρέφθαι λίθῳ — κυανωτάτη δὲ ἡ λίθος καὶ οὐρανία ἰδεῖν — καὶ θεῶν ἀγάλματα , οὓς νομίζουσιν , ἵδρυται ἄνω καὶ χρυσᾶ φαίνεται , καθάπερ ἐξ αἰθέρος . δικάζει μὲν δὴ ὁ βασιλεὺς ἐνταῦθα , χρυσαῖ δὲ ἴυγγες ἀποκρέμανται τοῦ ὀρόφου τέτταρες τὴν Ἀδράστειαν αὐτῷ παρεγγυῶσαι καὶ τὸ μὴ ὑπὲρ τοὺς ἀνθρώπους αἴρεσθαι . ταύτας οἱ μάγοι αὐτοί φασιν ἁρμόττεσθαι φοιτῶντες ἐς τὰ βασίλεια , καλοῦσι δὲ αὐτὰς θεῶν γλώττας .
Lemmas: ὁ δέ ἐν Βαβυλών ὁ ἀνήρ οὗτος καί ὁπόσος Βαβυλών περί προσήκω γιγνώσκω , τοιόσδε εὑρίσκω · ὁ Βαβυλών τειχίζω μέν ὀγδοήκοντα καί τετρακόσιοι στάδιον , τοσοῦτος κύκλος , τεῖχος δέ αὐτός τρεῖς μέν ὁ ὕψος ἡμίπλεθρον , πλέθρον δέ μείων ὁ εὖρος , ποταμός δέ Εὐφράτης τέμνω σύν ὁμοιότης ὁ εἶδος , ὅς ἀπόρρητος ὑποστείχω γέφυρα ὁ βασίλεια ὁ ἐπί ὁ ὄχθη ἀφανής συνάπτω . γυνή γάρ λέγω Μήδεια ὁ ἐκεῖνος ποτέ ἄρχω ὁ ποταμός ὑποζεύγνυμι τρόπος , ὅς μήπω τις ποταμός ζεύγνυμι · λίθος γάρ δή καί χαλκός καί ἄσφαλτος καί ὁπόσος εἰς ἔφυδρος σύνδεσις ἄνθρωπος εὑρίσκω , παρά ὁ ὄχθη ὁ ποταμός νέω ὁ ῥεῦμα εἰς λίμνη τρέπω , ξηρός τε ἤδη ὁ ποταμός ὀρύσσω ὄργυια εἰς δύο σῆραγξ ἐργάζομαι κοῖλος , ἵνα εἰς ὁ βασίλεια ὁ παρά ὁ ὄχθη ὥσπερ ἐκ γῆ ἀναφαίνω , καί ἐρέπτομαι αὐτός ἴσως ὁ ὁ ῥεῦμα δάπεδον . ὁ μέν δή θεμέλιος βαίνω καί ὁ τοῖχος ὁ σῆραγξ , ἅτε δέ ὁ ἄσφαλτος δέω ὁ ὕδωρ εἰς ὁ λιθόω τε καί πήγνυμι ὁ Εὐφράτης ἐπαφίημι ὑγρός ὁ ὄροφος καί ὧδε ἵστημι ὁ ζεῦγμα . ὁ δέ βασίλεια χαλκός μέν ἐρέπτομαι καί ἀπό αὐτός ἀστράπτω , θάλαμος δέ καί ἀνδρών καί στοά , ὁ μέν ἄργυρος , ὁ δέ χρύσεος ὕφασμα , ὁ δέ χρυσός αὐτός καθά γραφή ἀγλαίζω , ὁ δέ ποίκιλμα ὁ πέπλος ἐκ ὁ Ἑλληνικός σφεῖς ἥκω λόγος , Ἀνδρομέδα καί Ἀμυμώνη καί Ὀρφεύς πολλαχοῦ . χαίρω δέ ὁ Ὀρφεύς , τιάρα ἴσως καί ἀναξυρίδες τιμάω , οὐ γάρ μουσική γε , οὐδέ ἀοιδή , ὅς θέλγω . ἐνυφαίνω που καί ὁ Δᾶτις ὁ Νάξος ἐκ ὁ θάλασσα ἀνασπάω καί Ἀρταφέρνης περιίστημι ὁ Ἐρέτρια καί ὁ ἀμφί Ξέρξης , ὅς νικάω φάσκω · Ἀθῆναι γάρ δή ἔχω εἰμί καί Θερμοπύλαι καί ὁ Μηδικός ἔτι , ποταμός ἐξαιρόομαι ὁ γῆ καί θάλασσα ζεῦγμα καί ὁ Ἄθως ὡς τέμνω . φημί δέ καί ἀνδρών ἐντυγχάνω , ὅς ὁ ὄροφος εἰς θόλος ἀνάγω σχῆμα οὐρανός τις εἰκάζω , σαπφείρινος δέ αὐτός κατερέπτομαι λίθος — κύανος δέ ὁ λίθος καί οὐράνιος ὁράω — καί θεός ἄγαλμα , ὅς νομίζω , ἱδρύω ἄνω καί χρύσεος φαίνω , καθά ἐκ αἰθήρ . δικάζω μέν δή ὁ βασιλεύς ἐνταῦθα , χρύσεος δέ ἴυγξ ἀποκρεμάννυμι ὁ ὄροφος τέσσαρες ὁ Ἀδράστεια αὐτός παρεγγυάω καί ὁ μή ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος ἀείρω . οὗτος ὁ μάγος αὐτός φημί ἁρμόζω φοιτάω εἰς ὁ βασίλεια , καλέω δέ αὐτός θεός γλῶσσα .