flavius-philostratus.vita-apollonii 4.36
ἐν τοιαύτῃ καταστάσει φιλοσοφίας οὔσης ἔτυχε προσιὼν τῇ Ῥώμῃ , στάδια δὲ εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἀπέχων ἐνέτυχε Φιλολάῳ τῷ Κιττιεῖ περὶ τὸ νέμος τὸ ἐν τῇ Ἀρικίᾳ . ἦν δὲ ὁ Φιλόλαος τὴν μὲν γλῶτταν ξυγκείμενος , μαλακώτερος δὲ καρτερῆσαί τι . οὗτος ἀναλύων ἀπὸ τῆς Ῥώμης αὐτός τε ἐῴκει φεύγοντι καὶ ὅτῳ ἐντύχοι φιλοσοφοῦντι παρεκελεύετο τὸ αὐτὸ πράττειν . προσειπὼν οὖν τὸν Ἀπολλώνιον ἐκέλευεν ἐκστῆναι τῷ καιρῷ , μηδὲ ἐπιφοιτᾶν τῇ Ῥώμῃ διαβεβλημένου τοῦ φιλοσοφεῖν , καὶ διηγεῖτο τὰ ἐκεῖ πραττόμενα θαμὰ ἐπιστρεφόμενος , μὴ ἐπακροῷτό τις αὐτοῦ κατόπιν . σὺ δὲ καὶ χορὸν φιλοσόφων ἀναψάμενος εἶπε βαδίζεις φθόνου μεστὸς οὐκ εἰδὼς τοὺς ἐπιτεταγμένους ταῖς πύλαις ὑπὸ Νέρωνος , οἳ ξυλλήψονταί σέ τε καὶ τούτους , πρὶν ἔσω γενέσθαι . τί δʼ εἶπεν ὦ Φιλόλαε , τὸν αὐτοκράτορα σπουδάζειν φασίν ; ἡνιοχεῖ ἔφη δημοσίᾳ καὶ ᾅδει παριὼν ἐς τὰ Ῥωμαίων θέατρα καὶ μετὰ τῶν μονομαχούντων ζῇ , μονομαχεῖ δὲ καὶ αὐτὸς καὶ ἀποσφάττει . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος εἶτα , ἔφη ὦ βέλτιστε , μεῖζόν τι ἡγῇ θέαμα ἀνδράσι πεπαιδευμένοις ἢ βασιλέα ἰδεῖν ἀσχημονοῦντα ; θεοῦ μὲν γὰρ παίγνιον ἄνθρωπος εἶπε κατὰ τὴν Πλάτωνος δόξαν , βασιλεὺς δὲ ἀνθρώπον παίγνιον γιγνόμενος καὶ χαριζόμενος τοῖς ὄχλοις τὴν ἑαυτοῦ αἰσχύνην τίνας οὐκ ἂν παράσχοι λόγους τοῖς φιλοσοφοῦσι ; νὴ Δίʼ , εἶπεν ὁ Φιλόλαος εἴγε μετὰ τοῦ ἀκινδύνου γίγνοιτο , εἰ δὲ ἀπόλοιο ἀναχθεὶς καὶ Νέρων σε ὠμὸν φάγοι μηδὲν ἰδόντα ὧν πράττει , ἐπὶ πολλῷ ἔσται σοι τὸ ἐντυχεῖν αὐτῷ καὶ ἐπὶ πλείονι ἢ τῷ Ὀδυσσεῖ ἐγένετο , ὁπότε παρὰ τὸν Κύκλωπα ἦλθεν , ἀπώλεσε γὰρ πολλοὺς τῶν ἑταίρων ποθήσας ἰδεῖν αὐτὸν καὶ ἡττηθεὶς ἀτόπου καὶ ὠμοῦ θεάματος . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος οἴει γὰρ ἔφη τοῦτον ἧττον ἐκτετυφλῶσθαι τοῦ Κύκλωπος , εἰ τοιαῦτα ἐργάζεται ; καὶ ὁ Φιλόλαος πραττέτω μέν , εἶπεν
Lemmas: ἐν τοιοῦτος κατάστασις φιλοσοφία εἰμί τυγχάνω προσέρχομαι ὁ Ῥώμη , στάδιον δέ εἴκοσι καί ἑκατόν ἀπέχω ἐντυγχάνω Φιλόλαος ὁ Κιττιεύς περί ὁ νέμος ὁ ἐν ὁ Ἀρικία . εἰμί δέ ὁ Φιλόλαος ὁ μέν γλῶσσα σύγκειμαι , μαλακός δέ καρτερέω τις . οὗτος ἀναλύω ἀπό ὁ Ῥώμη αὐτός τε ἔοικα φεύγω καί ὅστις ἐντυγχάνω φιλοσοφέω παρακελεύομαι ὁ αὐτός πράσσω . προσλέγω οὖν ὁ Ἀπολλώνιον κελεύω ἐξίστημι ὁ καιρός , μηδέ ἐπιφοιτάω ὁ Ῥώμη διαβάλλω ὁ φιλοσοφέω , καί διηγέομαι ὁ ἐκεῖ πράσσω θαμά ἐπιστρέφω , μή ἐπακροάομαι τις αὐτός κατόπιν . σύ δέ καί χορός φιλόσοφος ἀναψάω λέγω βαδίζω φθόνος μεστός οὐ οἶδα ὁ ἐπιτάσσω ὁ πύλη ὑπό Νέρων , ὅς συλλαμβάνω σύ τε καί οὗτος , πρίν ἔσω γίγνομαι . τίς δέ λέγω ὦ Φιλόλαος , ὁ αὐτοκράτωρ σπουδάζω φημί ; ἡνιοχέω φημί δημοσίᾳ καί ἀείδω παρέρχομαι εἰς ὁ Ῥωμαῖος θέατρον καί μετά ὁ μονομαχέω ζάω , μονομαχέω δέ καί αὐτός καί ἀποσφάζω . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Ἀπολλώνιος εἶτα , φημί ὦ ἀγαθός , μέγας τις ἡγέομαι θέαμα ἀνήρ παιδεύω ἤ βασιλεύς ὁράω ἀσχημονέω ; θεός μέν γάρ παίγνιον ἄνθρωπος λέγω κατά ὁ Πλάτων δόξα , βασιλεύς δέ ἄνθρωπος παίγνιον γίγνομαι καί χαρίζω ὁ ὄχλος ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνη τίς οὐ ἄν παρέχω λόγος ὁ φιλοσοφέω ; νή Ζεύς , λέγω ὁ Φιλόλαος εἰ μετά ὁ ἀκίνδυνος γίγνομαι , εἰ δέ ἀπόλλυμι ἀνάγω καί Νέρων σύ ὠμός ἐσθίω μηδείς ὁράω ὅς πράσσω , ἐπί πολύς εἰμί σύ ὁ ἐντυγχάνω αὐτός καί ἐπί πολύς ἤ ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι , ὁπότε παρά ὁ Κύκλωψ ἔρχομαι , ἀπόλλυμι γάρ πολύς ὁ ἑταῖρος ποθέω ὁράω αὐτός καί ἡσσάομαι ἄτοπος καί ὠμός θέαμα . ὁ δέ Ἀπολλώνιος οἴομαι γάρ φημί οὗτος ἥσσων ἐκτυφλόω ὁ Κύκλωψ , εἰ τοιοῦτος ἐργάζομαι ; καί ὁ Φιλόλαος πράσσω μέν , λέγω