ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.1
οἱ τὸν Σάμιον Πυθαγόραν ἐπαινοῦντες τάδε ἐπʼ αὐτῷ φασιν · ὡς Ἴων μὲν οὔπω εἴη , γένοιτο δὲ ἐν Τροίᾳ ποτὲ Εὔφορβος , ἀναβιοίη τε ἀποθανών , ἀποθάνοι δέ , ὡς ᾠδαὶ Ὁμήρου , ἐσθῆτά τε τὴν ἀπὸ θνησειδίων παραιτοῖτο καὶ καθαρεύοι βρώσεως , ὁπόση ἐμψύχων , καὶ θυσίας · μὴ γὰρ αἱμάττειν τοὺς βωμούς , ἀλλὰ ἡ μελιττοῦτα καὶ ὁ λιβανωτὸς καὶ τὸ ἐφυμνῆσαι , φοιτᾶν ταῦτα τοῖς θεοῖς παρὰ τοῦ ἀνδρὸς τούτου , γιγνώσκειν τε , ὡς ἀσπάζοιντο τὰ τοιαῦτα οἱ θεοὶ μᾶλλον ἢ τὰς ἑκατόμβας καὶ τὴν μάχαιραν ἐπὶ τοῦ κανοῦ · ξυνεῖναι γὰρ δὴ τοῖς θεοῖς καὶ μανθάνειν παρʼ αὐτῶν , ὅπη τοῖς ἀνθρώποις χαίρουσι καὶ ὅπη ἄχθονται , περί τε φύσεως ἐκεῖθεν λέγειν · τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους τεκμαίρεσθαι τοῦ θείου καὶ δόξας ἀνομοίους ἀλλήλαις περὶ αὐτοῦ δοξάζειν , ἑαυτῷ δὲ τόν τε Ἀπόλλω ἥκειν ὁμολογοῦντα , ὡς αὐτὸς εἴη , ξυνεῖναι δὲ καὶ μὴ ὁμολογοῦντας τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τὰς Μούσας καὶ θεοὺς ἑτέρους , ὧν τὰ εἴδη καὶ τὰ ὀνόματα οὔπω τοὺς ἀνθρώπους γιγνώσκειν . καὶ ὅ τι ἀποφήναιτο ὁ Πυθαγόρας , νόμον τοῦτο οἱ ὁμιληταὶ ἡγοῦντο καὶ ἐτίμων αὐτὸν ὡς ἐκ Διὸς ἥκοντα , καὶ ἡ σιωπὴ δὲ ὑπὲρ τοῦ θείου σφίσιν ἐπήσκητο · πολλὰ γὰρ θεῖά τε καὶ ἀπόρρητα ἤκουον , ὧν κρατεῖν χαλεπὸν ἦν μὴ πρῶτον μαθοῦσιν , ὅτι καὶ τὸ σιωπᾶν λόγος . καὶ μὴν καὶ τὸν Ἀκραγαντῖνον Ἐμπεδοκλέα βαδίσαι φασὶ τὴν σοφίαν ταύτην . τὸ γὰρ χαίρετʼ , ἐγὼ δʼ ὔμμιν θεὸς ἄμβροτος , οὐκέτι θνητός καὶ ἤδη γάρ ποτʼ ἐγὼ γενόμην κόρη τε κόρος τε καὶ ὁ ἐν Ὀλυμπίᾳ βοῦς , ὃν λέγεται πέμμα ποιησάμενος θῦσαι , τὰ Πυθαγόρου ἐπαινοῦντος εἴη ἄν . καὶ πλείω ἕτερα περὶ τῶν τὸν Πυθαγόρου τρόπον φιλοσοφησάντων ἱστοροῦσιν , ὧν οὐ προσήκει με νῦν ἅπτεσθαι σπεύδοντα ἐπὶ τὸν λόγον , ὃν ἀποτελέσαι προὐθέμην ·
Lemmas: ὁ ὁ Σάμιος Πυθαγόρας ἐπαινέω ὅδε ἐπί αὐτός φημί · ὡς Ἴων μέν οὔπω εἰμί , γίγνομαι δέ ἐν Τροία ποτέ Εὔφορβος , ἀναβιόω τε ἀποθνῄσκω , ἀποθνῄσκω δέ , ὡς ἀοιδή Ὅμηρος , ἐσθής τε ὁ ἀπό θνησείδιον παραιτέομαι καί καθαρεύω βρῶσις , ὁπόσος ἔμψυχος , καί θυσία · μή γάρ αἱμάσσω ὁ βωμός , ἀλλά ὁ μελιττοῦτα καί ὁ λιβανωτός καί ὁ ἐφυμνέω , φοιτάω οὗτος ὁ θεός παρά ὁ ἀνήρ οὗτος , γιγνώσκω τε , ὡς ἀσπάζομαι ὁ τοιοῦτος ὁ θεός μάλα ἤ ὁ ἑκατόμβη καί ὁ μάχαιρα ἐπί ὁ κάνεον · συνίημι γάρ δή ὁ θεός καί μανθάνω παρά αὐτός , ὅπῃ ὁ ἄνθρωπος χαίρω καί ὅπῃ ἄχθομαι , περί τε φύσις ἐκεῖθεν λέγω · ὁ μέν γάρ ἄλλος τεκμαίρομαι ὁ θεῖος καί δόξα ἀνόμοιος ἀλλήλων περί αὐτός δοξάζω , ἑαυτοῦ δέ ὁ τε Ἀπόλλων ἥκω ὁμολογέω , ὡς αὐτός εἰμί , συνίημι δέ καί μή ὁμολογέω ὁ Ἀθήνη καί ὁ Μοῦσα καί θεός ἕτερος , ὅς ὁ εἶδος καί ὁ ὄνομα οὔπω ὁ ἄνθρωπος γιγνώσκω . καί ὅς τις ἀποφαίνω ὁ Πυθαγόρας , νόμος οὗτος ὁ ὁμιλητής ἡγέομαι καί τιμάω αὐτός ὡς ἐκ Ζεύς ἥκω , καί ὁ σιωπή δέ ὑπέρ ὁ θεῖος σφεῖς ἐπασκέω · πολύς γάρ θεῖος τε καί ἀπόρρητος ἀκούω , ὅς κρατέω χαλεπός εἰμί μή πρῶτος μανθάνω , ὅτι καί ὁ σιωπάω λόγος . καί μήν καί ὁ Ἀκραγαντῖνος Ἐμπεδοκλῆς βαδίζω φημί ὁ σοφία οὗτος . ὁ γάρ χαίρω , ἐγώ δέ σύ θεός ἄμβροτος , οὐκέτι θνητός καί ἤδη γάρ ποτέ ἐγώ γίγνομαι κόρη τε κόρος τε καί ὁ ἐν Ὀλυμπία βοῦς , ὅς λέγω πέμμα ποιέω θύω , ὁ Πυθαγόρας ἐπαινέω εἰμί ἄν . καί πολύς ἕτερος περί ὁ ὁ Πυθαγόρας τρόπος φιλοσοφέω ἱστορέω , ὅς οὐ προσήκω ἐγώ νῦν ἅπτω σπεύδω ἐπί ὁ λόγος , ὅς ἀποτελέω προτίθημι ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.3
ἐγένετο Δάμις ἀνὴρ οὐκ ἄσοφος τὴν ἀρχαίαν ποτὲ οἰκῶν Νῖνον · οὗτος τῷ Ἀπολλωνίῳ προσφιλοσοφήσας ἀποδημίας τε αὐτοῦ ἀναγέγραφεν , ὧν κοινωνῆσαι καὶ αὐτός φησι , καὶ γνώμας καὶ λόγους καὶ ὁπόσα ἐς πρόγνωσιν εἶπε . καὶ προσήκων τις τῷ Δάμιδι τὰς δέλτους τῶν ὑπομνημάτων τούτων οὔπω γιγνωσκομένας ἐς γνῶσιν ἤγαγεν Ἰουλίᾳ τῇ βασιλίδι . μετέχοντι δέ μοι τοῦ περὶ αὐτὴν κύκλου — καὶ γὰρ τοὺς ῥητορικοὺς πάντας λόγους ἐπῄνει καὶ ἠσπάζετο — μεταγράψαι τε προσέταξε τὰς διατριβὰς ταύτας καὶ τῆς ἀπαγγελίας αὐτῶν ἐπιμεληθῆναι , τῷ γὰρ Νινίῳ σαφῶς μέν , οὐ μὴν δεξιῶς γε ἀπηγγέλλετο . ἐνέτυχον δὲ καὶ Μαξίμου τοῦ Αἰγιέως βιβλίῳ ξυνειληφότι τὰ ἐν Αἰγαῖς Ἀπολλωνίου πάντα , καὶ διαθῆκαι δὲ τῷ Ἀπολλωνίῳ γεγράφαται , παρʼ ὧν ὑπάρχει μαθεῖν , ὡς ὑποθειάζων τὴν φιλοσοφίαν ἐγένετο . οὐ γὰρ Μοιραγένει γε προσεκτέον βιβλία μὲν ξυνθέντι ἐς Ἀπολλώνιον τέτταρα , πολλὰ δὲ τῶν περὶ τὸν ἄνδρα ἀγνοήσαντι . ὡς μὲν οὖν ξυνήγαγον ταῦτα διεσπασμένα καὶ ὡς ἐπεμελήθην τοῦ ξυνθεῖναι αὐτά , εἴρηκα , ἐχέτω δὲ ὁ λόγος τῷ τε ἀνδρὶ τιμήν , ἐς ὃν ξυγγέγραπται , τοῖς τε φιλομαθεστέροις ὠφέλειαν · ἦ γὰρ ἂν μάθοιεν , ἃ μήπω γιγνώσκουσιν .
Lemmas: γίγνομαι Δάμις ἀνήρ οὐ ἄσοφος ὁ ἀρχαῖος ποτέ οἰκέω Νῖνος · οὗτος ὁ Ἀπολλώνιον προσφιλοσοφέω ἀποδημία τε αὐτός ἀναγράφω , ὅς κοινωνέω καί αὐτός φημί , καί γνώμη καί λόγος καί ὁπόσος εἰς πρόγνωσις λέγω . καί προσήκω τις ὁ Δάμις ὁ δέλτος ὁ ὑπόμνημα οὗτος οὔπω γιγνώσκω εἰς γνῶσις ἄγω Ἰουλία ὁ βασιλίς . μετέχω δέ ἐγώ ὁ περί αὐτός κύκλος — καί γάρ ὁ ῥητορικός πᾶς λόγος ἐπαινέω καί ἀσπάζομαι — μεταγράφω τε προστάσσω ὁ διατριβή οὗτος καί ὁ ἀπαγγελία αὐτός ἐπιμελέομαι , ὁ γάρ Νίνιος σαφής μέν , οὐ μήν δεξιός γε ἀπαγγέλλω . ἐντυγχάνω δέ καί Μάξιμος ὁ Αἰγιεύς βιβλίον συλλαμβάνω ὁ ἐν Αἰγαί Ἀπολλώνιον πᾶς , καί διαθήκη δέ ὁ Ἀπολλώνιον γράφω , παρά ὅς ὑπάρχω μανθάνω , ὡς ὑποθειάζω ὁ φιλοσοφία γίγνομαι . οὐ γάρ Μοιραγένης γε προσέχω βιβλίον μέν συντίθημι εἰς Ἀπολλώνιον τέσσαρες , πολύς δέ ὁ περί ὁ ἀνήρ ἀγνοέω . ὡς μέν οὖν συνάγω οὗτος διασπάω καί ὡς ἐπιμελέομαι ὁ συντίθημι αὐτός , λέγω , ἔχω δέ ὁ λόγος ὁ τε ἀνήρ τιμή , εἰς ὅς συγγράφω , ὁ τε φιλομαθής ὠφέλεια · ἦ γάρ ἄν μανθάνω , ὅς μήπω γιγνώσκω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.4
Ἀπολλωνίῳ τοίνυν πατρὶς μὲν ἦν Τύανα πόλις Ἑλλὰς ἐν τῷ Καππαδοκῶν ἔθνει , πατὴρ δὲ ὁμώνυμος , γένος ἀρχαῖον καὶ τῶν οἰκιστῶν ἀνημμένον , πλοῦτος ὑπὲρ τοὺς ἐκεῖ , τὸ δὲ ἔθνος βαθύ . κυούσῃ δὲ αὐτὸν τῇ μητρὶ φάσμα ἦλθεν Αἰγυπτίου δαίμονος ὁ Πρωτεὺς ὁ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ ἐξαλλάττων · ἡ δὲ οὐδὲν δείσασα ἤρετο αὐτόν , τί ἀποκυήσοι · ὁ δὲ ἐμέ εἶπε . σὺ δὲ τίς ; εἰπούσης Πρωτεὺς ἔφη ὁ Αἰγύπτιος θεός . ὅστις μὲν δὴ τὴν σοφίαν ὁ Πρωτεὺς ἐγένετο , τί ἂν ἐξηγοίμην τοῖς γε ἀκούουσι τῶν ποιητῶν , ὡς ποικίλος τε ἦν καὶ ἄλλοτε ἄλλος καὶ κρείττων τοῦ ἁλῶναι , γιγνώσκειν τε ὡς ἐδόκει καὶ προγιγνώσκειν πάντα ; καὶ μεμνῆσθαι χρὴ τοῦ Πρωτέως , μάλιστα ἐπειδὰν προϊὼν ὁ λόγος δεικνύῃ τὸν ἄνδρα πλείω μὲν ἢ ὁ Πρωτεὺς προγνόντα , πολλῶν δὲ ἀπόρων τε καὶ ἀμηχάνων κρείττω γενόμενον ἐν αὐτῷ μάλιστα τῷ ἀπειλῆφθαι .
Lemmas: Ἀπολλώνιον τοίνυν πατρίς μέν εἰμί Τύανα πόλις Ἑλλάς ἐν ὁ Καππαδόκαι ἔθνος , πατήρ δέ ὁμώνυμος , γένος ἀρχαῖος καί ὁ οἰκιστής ἀνάπτω , πλοῦτος ὑπέρ ὁ ἐκεῖ , ὁ δέ ἔθνος βαθύς . κύω δέ αὐτός ὁ μήτηρ φάσμα ἔρχομαι Αἰγύπτιος δαίμων ὁ Πρωτεύς ὁ παρά ὁ Ὅμηρος ἐξαλλάσσω · ὁ δέ οὐδείς δείδω ἔρομαι αὐτός , τίς ἀποκυέω · ὁ δέ ἐγώ λέγω . σύ δέ τίς ; λέγω Πρωτεύς φημί ὁ Αἰγύπτιος θεός . ὅστις μέν δή ὁ σοφία ὁ Πρωτεύς γίγνομαι , τίς ἄν ἐξηγέομαι ὁ γε ἀκούω ὁ ποιητής , ὡς ποικίλος τε εἰμί καί ἄλλοτε ἄλλος καί κρατύς ὁ ἁλίσκομαι , γιγνώσκω τε ὡς δοκέω καί προγιγνώσκω πᾶς ; καί μιμνῄσκω χρή ὁ Πρωτεύς , μάλα ἐπειδάν προέρχομαι ὁ λόγος δείκνυμι ὁ ἀνήρ πολύς μέν ἤ ὁ Πρωτεύς προγιγνώσκω , πολύς δέ ἄπορος τε καί ἀμήχανος κρατύς γίγνομαι ἐν αὐτός μάλα ὁ ἀπολαμβάνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.5
τεχθῆναι δὲ ἐν λειμῶνι λέγεται , πρὸς ᾧ νῦν τὸ ἱερὸν αὐτῷ ἐκπεπόνηται . καὶ μηδὲ ὁ τρόπος ἀγνοείσθω , ὃν ἀπετέχθη · ἀγούσῃ γὰρ τῇ μητρὶ τόκου ὥραν ὄναρ ἐγένετο βαδίσαι ἐς τὸν λειμῶνα καὶ ἄνθη κεῖραι , καὶ δῆτα ἀφικομένη αἱ μὲν δμωαὶ προσεῖχον τοῖς ἄνθεσιν ἐσκεδασμέναι κατὰ τὸν λειμῶνα , αὐτὴ δὲ ἐς ὕπνον ἀπήχθη κλιθεῖσα ἐν τῇ πόᾳ . κύκνοι τοίνυν , οὓς ὁ λειμὼν ἔβοσκε , χορὸν ἐστήσαντο περὶ αὐτὴν καθεύδουσαν , καὶ τὰς πτέρυγας , ὥσπερ εἰώθασιν , ἄραντες ἀθρόον ἤχησαν , καὶ γάρ τι καὶ ζεφύρου ἦν ἐν τῷ λειμῶνι , ἡ δὲ ἐξέθορέ τε ὑπὸ τῆς ᾠδῆς καὶ ἀπέτεκεν , ἱκανὴ δὲ πᾶσα ἔκπληξις μαιεύσασθαι καὶ πρὸ τῆς ὥρας . οἱ δὲ ἐγχώριοί φασιν , ὡς ὁμοῦ τε τίκτοιτο καὶ σκηπτὸς ἐν τῇ γῇ πεσεῖσθαι δοκῶν ἐμμετεωρισθείη τῷ αἰθέρι καὶ ἀφανισθείη ἄνω , τό , οἶμαι , ἐκφανὲς καὶ ὑπὲρ πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ καὶ τὸ ἀγχοῦ θεῶν καὶ ὁπόσα ὅδε ὁ ἀνὴρ ἐγένετο , φαίνοντες οἱ θεοὶ καὶ προσημαίνοντες .
Lemmas: τίκτω δέ ἐν λειμών λέγω , πρός ὅς νῦν ὁ ἱερός αὐτός ἐκπονέω . καί μηδέ ὁ τρόπος ἀγνοέω , ὅς ἀποτίκτω · ἄγω γάρ ὁ μήτηρ τόκος ὥρα ὄναρ γίγνομαι βαδίζω εἰς ὁ λειμών καί ἄνθος κείρω , καί δῆτα ἀφικνέομαι ὁ μέν δμωή προσέχω ὁ ἄνθος σκεδάννυμι κατά ὁ λειμών , αὐτός δέ εἰς ὕπνος ἀπάγω κλίνω ἐν ὁ πόα . κύκνος τοίνυν , ὅς ὁ λειμών βόσκω , χορός ἵστημι περί αὐτός καθεύδω , καί ὁ πτέρυξ , ὥσπερ εἴωθα , ἀείρω ἀθρόος ἠχέω , καί γάρ τις καί ζέφυρος εἰμί ἐν ὁ λειμών , ὁ δέ ἐκθρῴσκω τε ὑπό ὁ ἀοιδή καί ἀποτίκτω , ἱκανός δέ πᾶς ἔκπληξις μαιεύομαι καί πρό ὁ ὥρα . ὁ δέ ἐγχώριος φημί , ὡς ὁμοῦ τε τίκτω καί σκηπτός ἐν ὁ γῆ πίπτω δοκέω ἐμμετεωρίζομαι ὁ αἰθήρ καί ἀφανίζω ἄνω , ὁ , οἴομαι , ἐκφανής καί ὑπέρ πᾶς ὁ ἐν ὁ γῆ καί ὁ ἀγχοῦ θεός καί ὁπόσος ὅδε ὁ ἀνήρ γίγνομαι , φαίνω ὁ θεός καί προσημαίνω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.6
ἔστι δέ τι περὶ Τύανα ὕδωρ Ὁρκίου Διός , ὥς φασι , καλοῦσι δὲ αὐτὸ Ἀσβαμαῖον , οὗ πηγὴ ἀναδίδοται ψυχρά , παφλάζει δέ , ὥσπερ ὁ θερμαινόμενος λέβης . τοῦτο εὐόρκοις μὲν ἵλεών τε καὶ ἡδὺ ὕδωρ , ἐπιόρκοις δὲ παρὰ πόδας ἡ δίκη · ἀποσκήπτει γὰρ καὶ ἐς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐς χεῖρας καὶ ἐς πόδας , καὶ ὑδέροις ἁλίσκονται καὶ φθόαις , καὶ οὐδʼ ἀπελθεῖν δυνατόν , ἀλλʼ αὐτόθι ἔχονται καὶ ὀλοφύρονται πρὸς τῷ ὕδατι ὁμολογοῦντες ἃ ἐπιώρκησαν · οἱ μὲν δὴ ἐγχώριοί φασι παῖδα τοῦ Διὸς τὸν Ἀπολλώνιον γεγονέναι , ὁ δʼ ἀνὴρ Ἀπολλωνίου ἑαυτὸν καλεῖ .
Lemmas: εἰμί δέ τις περί Τύανα ὕδωρ Ὅρκιος Ζεύς , ὡς φημί , καλέω δέ αὐτός Ἀσβαμαῖον , ὅς πηγή ἀναδίδωμι ψυχρός , παφλάζω δέ , ὥσπερ ὁ θερμαίνω λέβης . οὗτος εὔορκος μέν ἵλαος τε καί ἡδύς ὕδωρ , ἐπίορκος δέ παρά πούς ὁ δίκη · ἀποσκήπτω γάρ καί εἰς ὀφθαλμός καί εἰς χείρ καί εἰς πούς , καί ὕδερος ἁλίσκομαι καί φθόη , καί οὐδέ ἀπέρχομαι δυνατός , ἀλλά αὐτόθι ἔχω καί ὀλοφύρομαι πρός ὁ ὕδωρ ὁμολογέω ὅς ἐπιορκέω · ὁ μέν δή ἐγχώριος φημί παῖς ὁ Ζεύς ὁ Ἀπολλώνιον γίγνομαι , ὁ δέ ἀνήρ Ἀπολλώνιον ἑαυτοῦ καλέω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.8
ἡγουμένου δὲ αὐτὸν τοῦ Εὐξένου μεγάλης διανοίας ἅπτεσθαι καὶ ἐρομένου , ὁπόθεν ἄρξοιτο ὅθεν περ οἱ ἰατροί , ἔφη καὶ γὰρ ἐκεῖνοι καθαίροντες τὰς γαστέρας τοὺς μὲν οὐδὲ νοσεῖν ἐῶσι , τοὺς δὲ ἰῶνται . καὶ εἰπὼν τοῦτο τὰς μὲν ἐμψύχους βρώσεις ὡς οὔτε καθαρὰς καὶ τὸν νοῦν παχυνούσας παρῃτήσατο , τραγήματα δὲ καὶ λάχανα ἐσιτεῖτο , καθαρὰ εἶναι φάσκων , ὁπόσα ἡ γῆ αὐτὴ δίδωσι , καὶ τὸν οἶνον καθαρὸν μὲν ἔφασκεν εἶναι πῶμα ἐκ φυτοῦ οὕτως ἡμέρου τοῖς ἀνθρώποις ἥκοντα , ἐναντιοῦσθαι δὲ τῇ τοῦ νοῦ συστάσει διαθολοῦντα τὸν ἐν τῇ ψυχῇ αἰθέρα . μετὰ δὲ τὴν κάθαρσιν τῆς γαστρὸς τοιαύτην γενομένην ἀνυποδησίαν τε ποιεῖται κόσμημα καὶ λίνου ἐσθῆτα ἀμπίσχεται παραιτησάμενος τὴν ἀπὸ τῶν ζῴων , ἀνῆκέ τε τὴν κόμην καὶ ἐν τῷ ἱερῷ ἔζη . ἐκπεπληγμένων δὲ αὐτὸν τῶν περὶ τὸ ἱερὸν καὶ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ποτε πρὸς τὸν ἱερέα φήσαντος , ὡς χαίροι θεραπεύων τοὺς νοσοῦντας ὑπὸ Ἀπολλωνίῳ μάρτυρι , ξυνῄεσαν ἐς τὰς Αἰγὰς ἐφʼ ἱστορίᾳ Κίλικές τε αὐτοὶ καὶ οἱ πέριξ , ὅ τε Κιλίκιος λόγος ποῖ τρέχεις ; ἦ ἐπὶ τὸν ἔφηβον ; ἐπʼ ἐκείνῳ τε ἐλέγετο καὶ παροιμιώδη τιμὴν ἔσχεν .
Lemmas: ἡγέομαι δέ αὐτός ὁ Εὔξενος μέγας διάνοια ἅπτω καί ἔρομαι , ὁπόθεν ἄρχω ὅθεν περ ὁ ἰατρός , φημί καί γάρ ἐκεῖνος καθαίρω ὁ γαστήρ ὁ μέν οὐδέ νοσέω ἐάω , ὁ δέ ἰάομαι . καί λέγω οὗτος ὁ μέν ἔμψυχος βρῶσις ὡς οὔτε καθαρός καί ὁ νόος παχύνω παραιτέομαι , τράγημα δέ καί λάχανον σιτέω , καθαρός εἰμί φάσκω , ὁπόσος ὁ γῆ αὐτός δίδωμι , καί ὁ οἶνος καθαρός μέν φάσκω εἰμί πῶμα ἐκ φυτόν οὕτως ἥμερος ὁ ἄνθρωπος ἥκω , ἐναντιόομαι δέ ὁ ὁ νόος σύστασις διαθολόω ὁ ἐν ὁ ψυχή αἰθήρ . μετά δέ ὁ κάθαρσις ὁ γαστήρ τοιοῦτος γίγνομαι ἀνυποδησία τε ποιέω κόσμημα καί λίνος ἐσθής ἀμφιίσχω παραιτέομαι ὁ ἀπό ὁ ζῷον , ἀνίημι τε ὁ κόμη καί ἐν ὁ ἱερός ζάω . ἐκπλήσσω δέ αὐτός ὁ περί ὁ ἱερός καί ὁ Ἀσκληπιός ποτέ πρός ὁ ἱερεύς φημί , ὡς χαίρω θεραπεύω ὁ νοσέω ὑπό Ἀπολλώνιον μάρτυς , συνέρχομαι εἰς ὁ Αἰγαί ἐπί ἱστορία Κίλιξ τε αὐτός καί ὁ πέριξ , ὁ τε Κίλιξ λόγος ποῖ τρέχω ; ἦ ἐπί ὁ ἔφηβος ; ἐπί ἐκεῖνος τε λέγω καί παροιμιώδης τιμή ἔχω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.9
ἄξιον δὲ μηδὲ τὰ ἐν τῷ ἱερῷ παρελθεῖν βίον γε ἀφηγούμενον ἀνδρός , ὃς καὶ τοῖς θεοῖς ἦν ἐν λόγῳ · μειράκιον γὰρ δὴ Ἀσσύριον παρὰ τὸν Ἀσκληπιὸν ἧκον ἐτρύφα νοσοῦν καὶ ἐν πότοις ἔζη , μᾶλλον δὲ ἀπέθνησκεν · ὑδέρῳ δὲ ἄρα εἴχετο καὶ μέθῃ χαῖρον αὐχμοῦ ἠμέλει . ἠμελεῖτο δὴ ὑπὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ διὰ ταῦτα καὶ οὐδὲ ὄναρ αὐτῷ ἐφοίτα . ἐπιμεμφομένῳ δὲ ταῦτα ἐπιστὰς ὁ θεὸς εἰ Ἀπολλωνίῳ ἔφη διαλέγοιο , ῥᾴων ἔσῃ . προσελθὼν οὖν τῷ Ἀπολλωνίῳ τί ἂν ἔφη τῆς σῆς σοφίας ἐγὼ ἀπολαύσαιμι ; κελεύει γάρ με ὁ Ἀσκληπιὸς συνεῖναί σοι . ὃ ἦ δʼ ὃς ἔσται σοι πρὸς τὰ παρόντα πολλοῦ ἄξιον · ὑγιείας γάρ που δέῃ ; νὴ Δίʼ εἶπεν ἥν γε ὁ Ἀσκληπιὸς ἐπαγγέλλεται μέν , οὐ δίδωσι δέ . εὐφήμει , ἔφη τοῖς γὰρ βουλομένοις δίδωσι , σὺ δὲ ἐναντία τῇ νόσῳ πράττεις , τρυφῇ γὰρ διδοὺς ὀψοφαγίαν ἐπεσάγεις ὑγροῖς καὶ διεφθορόσι τοῖς σπλάγχνοις καὶ ὕδατι ἐπαντλεῖς πηλόν . ταυτὶ μὲν σαφέστερα , οἶμαι , τῆς Ἡρακλείτου σοφίας ἐχρησμῴδει · ὁ μὲν γὰρ δεῖσθαι ἔφη τοῦ ποιήσοντος ἐξ ἐπομβρίας αὐχμόν , ἐσελθόντος αὐτὸν τουτουὶ τοῦ πάθους , οὐκ εὐξύνετά που λέγων , οὐδὲ δῆλα , ὁ δʼ ἤγαγεν ἐς ὑγίειαν τὸ μειράκιον τὰ σοφὰ σαφῶς ἑρμηνεύσας .
Lemmas: ἄξιος δέ μηδέ ὁ ἐν ὁ ἱερός παρέρχομαι βίος γε ἀφηγέομαι ἀνήρ , ὅς καί ὁ θεός εἰμί ἐν λόγος · μειράκιον γάρ δή Ἀσσύριος παρά ὁ Ἀσκληπιός ἥκω τρυφάω νοσέω καί ἐν πότος ζάω , μάλα δέ ἀποθνῄσκω · ὕδερος δέ ἄρα ἔχω καί μέθη χαίρω αὐχμός ἀμελέω . ἀμελέω δή ὑπό ὁ Ἀσκληπιός διά οὗτος καί οὐδέ ὄναρ αὐτός φοιτάω . ἐπιμέμφομαι δέ οὗτος ἐφίστημι ὁ θεός εἰ Ἀπολλώνιον φημί διαλέγω , ῥᾴδιος εἰμί . προσέρχομαι οὖν ὁ Ἀπολλώνιον τίς ἄν φημί ὁ σός σοφία ἐγώ ἀπολαύω ; κελεύω γάρ ἐγώ ὁ Ἀσκληπιός σύνειμι σύ . ὁ ἠμί δέ ὅς εἰμί σύ πρός ὁ πάρειμι πολύς ἄξιος · ὑγίεια γάρ που δέω ; νή Ζεύς λέγω ὅς γε ὁ Ἀσκληπιός ἐπαγγέλλω μέν , οὐ δίδωμι δέ . εὐφημέω , φημί ὁ γάρ βούλομαι δίδωμι , σύ δέ ἐναντίος ὁ νόσος πράσσω , τρυφή γάρ δίδωμι ὀψοφαγία ἐπεισαγάω ὑγρός καί διαφθείρω ὁ σπλάγχνον καί ὕδωρ ἐπαντλέω πηλός . οὗτος μέν σαφής , οἴομαι , ὁ Ἡράκλειτος σοφία χρησμῳδέω · ὁ μέν γάρ δέω φημί ὁ ποιέω ἐκ ἐπομβρία αὐχμός , εἰσέρχομαι αὐτός οὗτος ὁ πάθος , οὐ εὐσύνετος που λέγω , οὐδέ δῆλος , ὁ δέ ἄγω εἰς ὑγίεια ὁ μειράκιον ὁ σοφός σαφής ἑρμηνεύω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.10
ἰδὼν δὲ ἀθρόον ποτὲ ἐν τῷ βωμῷ αἷμα καὶ διακείμενα ἐπὶ τοῦ βωμοῦ τὰ ἱερὰ τεθυμένους τε βοῦς Αἰγυπτίους καὶ σῦς μεγάλους , καὶ τὰ μὲν δέροντας αὐτούς , τὰ δὲ κόπτοντας , χρυσίδας τε ἀνακειμένας δύο καὶ λίθους ἐν αὐταῖς τῶν ἰνδικωτάτων καὶ θαυμασίων , προσελθὼν τῷ ἱερεῖ τί ταῦτα ; ἔφη λαμπρῶς γάρ τις χαρίζεται τῷ θεῷ . ὁ δὲ θαυμάσῃ ἔφη μᾶλλον , ὅτι μήτε ἱκετεύσας ποτὲ ἐνταῦθα μήτε διατρίψας , ὃν οἱ ἄλλοι χρόνον , μήτε ὑγιάνας πω παρὰ τοῦ θεοῦ , μηδʼ ἅπερ αἰτήσων ἦλθεν ἔχων , χθὲς γὰρ δὴ ἀφιγμένῳ ἔοικεν , ὁ δʼ οὕτως ἀφθόνως θύει . φησὶ δὲ πλείω μὲν θύσειν , πλείω δὲ ἀναθήσειν , εἰ πρόσοιτο αὐτὸν ὁ Ἀσκληπιός . ἔστι δὲ τῶν πλουσιωτάτων · κέκτηται γοῦν ἐν Κιλικίᾳ βίον πλείω ἢ Κίλικες ὁμοῦ πάντες · ἱκετεύει δὲ τὸν θεὸν ἀποδοῦναί οἱ τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμῶν ἐξερρυηκότα . ὁ δὲ Ἀπολλώνιος , ὥσπερ γεγηρακὼς εἰώθει , τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐς τὴν γῆν στήσας τί δὲ ὄνομα αὐτῷ ; ἤρετο . ἐπεὶ δὲ ἤκουσε δοκεῖ μοι , ἔφη ὦ ἱερεῦ , τὸν ἄνθρωπον τοῦτον μὴ προσδέχεσθαι τῷ ἱερῷ , μιαρὸς γάρ τις ἥκει καὶ κεχρημένος οὐκ ἐπὶ χρηστοῖς τῷ πάθει , καὶ αὐτὸ δὲ τὸ πρὶν εὑρέσθαί τι παρὰ τοῦ θεοῦ πολυτελῶς θύειν οὐ θύοντός ἐστιν , ἀλλʼ ἑαυτὸν παραιτουμένου σχετλίων τε καὶ χαλεπῶν ἔργων . ταῦτα μὲν ὁ Ἀπολλώνιος . ὁ δʼ Ἀσκληπιὸς ἐπιστὰς νύκτωρ τῷ ἱερεῖ ἀπίτω ἔφη ὁ δεῖνα τὰ ἑαυτοῦ ἔχων , ἄξιος γὰρ μηδὲ τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμῶν ἔχειν . ἀναμανθάνων οὖν ὁ ἱερεὺς τὸν ἄνθρωπον , γυνὴ μὲν τῷ Κίλικι τούτῳ ἐγεγόνει θυγατέρα ἔχουσα προτέρων γάμων , ὁ δὲ ἤρα τῆς κόρης καὶ ἀκολάστως εἶχε ξυνῆν τε οὐδʼ ὡς λαθεῖν · ἐπιστᾶσα γὰρ ἡ μήτηρ τῇ εὐνῇ τῆς μὲν ἄμφω , τοῦ δὲ τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμῶν ἐξέκοψεν ἐναράξασα τὰς περόνας .
Lemmas: ὁράω δέ ἀθρόος ποτέ ἐν ὁ βωμός αἷμα καί διάκειμαι ἐπί ὁ βωμός ὁ ἱερόν θύω τε βοῦς Αἰγύπτιος καί ὗς μέγας , καί ὁ μέν δέρω αὐτός , ὁ δέ κόπτω , χρυσίς τε ἀνάκειμαι δύο καί λίθος ἐν αὐτός ὁ ἴνδικος καί θαυμάσιος , προσέρχομαι ὁ ἱερεύς τίς οὗτος ; φημί λαμπρός γάρ τις χαρίζω ὁ θεός . ὁ δέ θαυμάζω φημί μάλα , ὅτι μήτε ἱκετεύω ποτέ ἐνταῦθα μήτε διατρίβω , ὅς ὁ ἄλλος χρόνος , μήτε ὑγιαίνω πω παρά ὁ θεός , μηδέ ὅς αἰτέω ἔρχομαι ἔχω , χθές γάρ δή ἀφικνέομαι ἔοικα , ὁ δέ οὕτως ἄφθονος θύω . φημί δέ πολύς μέν θύω , πολύς δέ ἀνατίθημι , εἰ προσίημι αὐτός ὁ Ἀσκληπιός . εἰμί δέ ὁ πλούσιος · κτάομαι γοῦν ἐν Κιλικία βίος πολύς ἤ Κίλιξ ὁμοῦ πᾶς · ἱκετεύω δέ ὁ θεός ἀποδίδωμι ἕ ὁ ἕτερος ὁ ὀφθαλμός ἐκρέω . ὁ δέ Ἀπολλώνιος , ὥσπερ γηράσκω εἴωθα , ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ γῆ ἵστημι τίς δέ ὄνομα αὐτός ; ἔρομαι . ἐπεί δέ ἀκούω δοκέω ἐγώ , φημί ὦ ἱερεύς , ὁ ἄνθρωπος οὗτος μή προσδέχομαι ὁ ἱερός , μιαρός γάρ τις ἥκω καί χράω οὐ ἐπί χρηστός ὁ πάθος , καί αὐτός δέ ὁ πρίν εὑρίσκω τις παρά ὁ θεός πολυτελής θύω οὐ θύω εἰμί , ἀλλά ἑαυτοῦ παραιτέομαι σχέτλιος τε καί χαλεπός ἔργον . οὗτος μέν ὁ Ἀπολλώνιος . ὁ δέ Ἀσκληπιός ἐφίστημι νύκτωρ ὁ ἱερεύς ἀπέρχομαι φημί ὁ δεῖνα ὁ ἑαυτοῦ ἔχω , ἄξιος γάρ μηδέ ὁ ἕτερος ὁ ὀφθαλμός ἔχω . ἀναμανθάνω οὖν ὁ ἱερεύς ὁ ἄνθρωπος , γυνή μέν ὁ Κίλιξ οὗτος γίγνομαι θυγάτηρ ἔχω πρότερος γάμος , ὁ δέ ἐράω ὁ κόρη καί ἀκόλαστος ἔχω σύνειμι τε οὐδέ ὡς λανθάνω · ἐφίστημι γάρ ὁ μήτηρ ὁ εὐνή ὁ μέν ἄμφω , ὁ δέ ὁ ἕτερος ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω ἐναράσσω ὁ περόνη .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.11
τό γε μὴν θύοντας ἢ ἀνατιθέντας μὴ ὑπερβάλλειν τὸ μέτριον ὧδε αὐτῷ ἐφιλοσοφεῖτο · πλειόνων γάρ ποτε ξυνεληλυθότων ἐς τὸ ἱερὸν ἄρτι ἐξεληλαμένου τοῦ Κίλικος ἤρετο τὸν ἱερέα οὑτωσί · ἆρα ἔφη οἱ θεοὶ δίκαιοι ; δικαιότατοι μὲν οὖν εἶπε . τί δέ · ξυνετοί ; καὶ τί ἔφη ξυνετώτερον τοῦ θείου ; τὰ δὲ τῶν ἀνθρώπων ἴσασιν , ἢ ἄπειροι αὐτῶν εἰσι ; καὶ μὴν τοῦτʼ ἔφη πλεονεκτοῦσι μάλιστα οἱ θεοὶ τῶν ἀνθρώπων , ὅτι οἱ μὲν ὑπʼ ἀσθενείας οὐδὲ τὰ ἑαυτῶν ἴσασι , τοῖς δὲ γιγνώσκειν ὑπάρχει τὰ ἐκείνων τε καὶ τὰ αὑτῶν . πάντα ἔφη ἄριστα , ὦ ἱερεῦ , καὶ ἀληθέστατα . ἐπεὶ τοίνυν πάντα γιγνώσκουσι , δοκεῖ μοι τὸν ἥκοντα ἐς θεοῦ καὶ χρηστὰ ἑαυτῷ ξυνειδότα τοιάνδε εὐχὴν εὔχεσθαι · ὦ θεοί , δοίητέ μοι τὰ ὀφειλόμενα · ὀφείλεται γάρ που , ὦ ἱερεῦ , τοῖς μὲν ὁσίοις τὰ ἀγαθά , τοῖς δὲ φαύλοις τἀναντία , καὶ οἱ θεοὶ οὖν εὖ ποιοῦντες , ὃν μὲν ἂν ὑγιᾶ τε καὶ ἄτρωτον κακίας εὕρωσι , πέμπουσι δήπου στεφανώσαντες οὐ χρυσοῖς στεφάνοις , ἀλλʼ ἀγαθοῖς πᾶσιν , ὃν δʼ ἂν κατεστιγμένον ἴδωσι καὶ διεφθορότα , καταλείπουσι τῇ δίκῃ , τοσοῦτον αὐτοῖς ἐπιμηνίσαντες , ὅσον ἐτόλμησαν καὶ ἱερὰ ἐσφοιτᾶν μὴ καθαροὶ ὄντες . καὶ ἅμα ἐς τὸν Ἀσκληπιὸν βλέψας φιλοσοφεῖς , ἔφη ὦ Ἀσκληπιέ , τὴν ἄρρητόν τε καὶ συγγενῆ σαυτῷ φιλοσοφίαν μὴ συγχωρῶν τοῖς φαύλοις δεῦρο ἥκειν , μηδʼ ἂν πάντα σοι τὰ ἀπὸ Ἰνδῶν καὶ Σαρδῴων ξυμφέρωσιν · οὐ γὰρ τιμῶντες τὸ θεῖον θύουσι ταῦτα καὶ ἀνάπτουσιν , ἀλλʼ ὠνούμενοι τὴν δίκην , ἣν οὐ ξυγχωρεῖτε αὐτοῖς δικαιότατοι ὄντες . πολλὰ τοιαῦτα ἐν τῷ ἱερῷ ἐφιλοσόφει ἐν ἐφήβῳ ἔτι . κἀκεῖνα τῆς ἐν Αἰγαῖς διατριβῆς ·
Lemmas: ὁ γε μήν θύω ἤ ἀνατίθημι μή ὑπερβάλλω ὁ μέτριος ὧδε αὐτός φιλοσοφέω · πολύς γάρ ποτέ συνέρχομαι εἰς ὁ ἱερός ἄρτι ἐξελαύνω ὁ Κίλιξ ἔρομαι ὁ ἱερεύς οὕτως · ἆρα φημί ὁ θεός δίκαιος ; δίκαιος μέν οὖν λέγω . τίς δέ · συνετός ; καί τίς φημί συνετός ὁ θεῖος ; ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος οἶδα , ἤ ἄπειρος αὐτός εἰμί ; καί μήν οὗτος φημί πλεονεκτέω μάλα ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὁ μέν ὑπό ἀσθένεια οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ οἶδα , ὁ δέ γιγνώσκω ὑπάρχω ὁ ἐκεῖνος τε καί ὁ ἑαυτοῦ . πᾶς φημί ἀγαθός , ὦ ἱερεύς , καί ἀληθής . ἐπεί τοίνυν πᾶς γιγνώσκω , δοκέω ἐγώ ὁ ἥκω εἰς θεός καί χρηστός ἑαυτοῦ σύνοιδα τοιόσδε εὐχή εὔχομαι · ὦ θεός , δίδωμι ἐγώ ὁ ὀφείλω · ὀφείλω γάρ που , ὦ ἱερεύς , ὁ μέν ὅσιος ὁ ἀγαθός , ὁ δέ φαῦλος ἐναντίος , καί ὁ θεός οὖν εὖ ποιέω , ὅς μέν ἄν ὑγιής τε καί ἄτρωτος κακία εὑρίσκω , πέμπω δήπου στεφανόω οὐ χρύσεος στέφανος , ἀλλά ἀγαθός πᾶς , ὅς δέ ἄν καταστίζω ὁράω καί διαφθείρω , καταλείπω ὁ δίκη , τοσοῦτος αὐτός ἐπιμηνίω , ὅσος τολμάω καί ἱερόν εἰσφοιτάω μή καθαρός εἰμί . καί ἅμα εἰς ὁ Ἀσκληπιός βλέπω φιλοσοφέω , φημί ὦ Ἀσκληπιός , ὁ ἄρρητος τε καί συγγενής σεαυτοῦ φιλοσοφία μή συγχωρέω ὁ φαῦλος δεῦρο ἥκω , μηδέ ἐάν πᾶς σύ ὁ ἀπό Ἰνδός καί Σαρδῷος συμφέρω · οὐ γάρ τιμάω ὁ θεῖος θύω οὗτος καί ἀνάπτω , ἀλλά ὠνέομαι ὁ δίκη , ὅς οὐ συγχωρέω αὐτός δίκαιος εἰμί . πολύς τοιοῦτος ἐν ὁ ἱερός φιλοσοφέω ἐν ἔφηβος ἔτι . ἐκεῖνος ὁ ἐν Αἰγαί διατριβή ·
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.12
Κιλίκων ἦρχεν ὑβριστὴς ἄνθρωπος καὶ κακὸς τὰ ἐρωτικά · ἐς τοῦτον ἦλθε λόγος τῆς τοῦ Ἀπολλωνίου ὥρας , ὁ δὲ ἐρρῶσθαι φράσας οἷς ἔπραττεν , ἐν Ταρσοῖς δὲ ἄρα ἀγορὰν ἦγεν , ἐξωρμήθη ἐς τὰς Αἰγὰς νοσεῖν τε ἑαυτὸν φήσας καὶ τοῦ Ἀσκληπιοῦ δεῖσθαι , καὶ προσελθὼν τῷ Ἀπολλωνίῳ βαδίζοντι ἰδίᾳ σύστησόν με ἔφη τῷ θεῷ . ὁ δὲ ὑπολαβὼν καὶ τί σοι δεῖ τοῦ συστήσοντος , εἶπεν εἰ χρηστὸς εἶ ; τοὺς γὰρ σπουδαίους οἱ θεοὶ καὶ ἄνευ τῶν προξενούντων ἀσπάζονται . ὅτι νὴ Δίʼ , ἔφη Ἀπολλώνιε , σὲ μὲν ὁ θεὸς πεποίηται ξένον , ἐμὲ δὲ οὔπω . ἀλλὰ κἀμοῦ ἔφη καλοκαγαθία προὐξένησεν , ᾗ χρώμενος , ὡς δυνατὸν νέῳ , θεράπων τέ εἰμι τοῦ Ἀσκληπιοῦ καὶ ἑταῖρος · εἰ δὲ καὶ σοὶ καλοκαγαθίας μέλει , χώρει θαρρῶν παρὰ τὸν θεὸν καὶ εὔχου , ὅ τι ἐθέλεις . νὴ Δίʼ , εἶπεν ἢν σοί γε προτέρῳ εὔξωμαι . καὶ τί ἔφη ἐμοὶ εὔξῃ ; ὃ ἦ δʼ ὃς εὔχεσθαι δεῖ τοῖς καλοῖς · εὐχόμεθα δὲ αὐτοῖς κοινωνεῖν τοῦ κάλλους καὶ μὴ φθονεῖν τῆς ὥρας . ἔλεγε δὲ ταῦτα ὑποθρύπτων ἑαυτὸν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑγραίνων καὶ τί γὰρ οὐχ ἑλίττων τῶν οὕτως ἀσελγῶν τε καὶ ἐπιρρήτων ; ὁ δὲ ταυρηδὸν ὑποβλέψας αὐτὸν μαίνῃ , ἔφη ὦ κάθαρμα . τοῦ δʼ οὐ μόνον πρὸς ὀργὴν ταῦτα ἀκούσαντος , ἀλλὰ καὶ ἀπειλήσαντος , ὡς ἀποκόψοι αὐτοῦ τὴν κεφαλήν , καταγελάσας ὁ Ἀπολλώνιος ὦ ἡ δεῖνα ἡμέρα ἀνεβόησε · τρίτη δὲ ἄρα ἦν ἀπʼ ἐκείνης , ἐν ᾗ δήμιοι κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπέκτειναν τὸν ὑβριστὴν ἐκεῖνον , ὡς ξὺν Ἀρχελάῳ τῷ Καππαδοκίας βασιλεῖ νεώτερα ἐπὶ Ῥωμαίους πράττοντα . ταῦτα καὶ πολλὰ τοιαῦτα Μαξίμῳ τῷ Αἰγιεῖ ξυγγέγραπται , ἠξιώθη δὲ καὶ βασιλείων ἐπιστολῶν οὗτος εὐδοκιμῶν τὴν φωνήν .
Lemmas: Κίλιξ ἄρχω ὑβριστής ἄνθρωπος καί κακός ὁ ἐρωτικός · εἰς οὗτος ἔρχομαι λόγος ὁ ὁ Ἀπολλώνιον ὥρα , ὁ δέ ῥώννυμι φράζω ὅς πράσσω , ἐν Ταρσός δέ ἄρα ἀγορά ἄγω , ἐξορμάω εἰς ὁ Αἰγαί νοσέω τε ἑαυτοῦ φημί καί ὁ Ἀσκληπιός δέω , καί προσέρχομαι ὁ Ἀπολλώνιον βαδίζω ἴδιος συνίστημι ἐγώ φημί ὁ θεός . ὁ δέ ὑπολαμβάνω καί τίς σύ δέω ὁ συνίστημι , λέγω εἰ χρηστός εἰμί ; ὁ γάρ σπουδαῖος ὁ θεός καί ἄνευ ὁ προξενέω ἀσπάζομαι . ὅτι νή Ζεύς , φημί Ἀπολλώνιος , σύ μέν ὁ θεός ποιέω ξένος , ἐγώ δέ οὔπω . ἀλλά ἐγώ φημί καλοκαγαθία προεκνέω , ὅς χράω , ὡς δυνατός νέος , θεράπων τε εἰμί ὁ Ἀσκληπιός καί ἑταῖρος · εἰ δέ καί σύ καλοκαγαθία μέλω , χωρέω θαρσέω παρά ὁ θεός καί εὔχομαι , ὅς τις ἐθέλω . νή Ζεύς , λέγω ἐάν σύ γε πρότερος εὔχομαι . καί τίς φημί ἐγώ εὔχομαι ; ὁ ἠμί δέ ὅς εὔχομαι δέω ὁ καλός · εὔχομαι δέ αὐτός κοινωνέω ὁ κάλλος καί μή φθονέω ὁ ὥρα . λέγω δέ οὗτος ὑποθρύπτομαι ἑαυτοῦ καί ὁ ὀφθαλμός ὑγραίνω καί τίς γάρ οὐ ἑλίσσω ὁ οὕτως ἀσελγής τε καί ἐπίρρητος ; ὁ δέ ταυρηδόν ὑποβλέπω αὐτός μαίνομαι , φημί ὦ κάθαρμα . ὁ δέ οὐ μόνος πρός ὀργή οὗτος ἀκούω , ἀλλά καί ἀπειλέω , ὡς ἀποκόπτω αὐτός ὁ κεφαλή , καταγελάω ὁ Ἀπολλώνιος ὦ ὁ δεῖνα ἡμέρα ἀναβοάω · τρίτος δέ ἄρα εἰμί ἀπό ἐκεῖνος , ἐν ὅς δήμιος κατά ὁ ὁδός ἀποκτείνω ὁ ὑβριστής ἐκεῖνος , ὡς σύν Ἀρχέλαος ὁ Καππαδοκία βασιλεύς νέος ἐπί Ῥωμαῖος πράσσω . οὗτος καί πολύς τοιοῦτος Μάξιμος ὁ Αἰγιεύς συγγράφω , ἀξιόω δέ καί βασίλειος ἐπιστολή οὗτος εὐδοκιμέω ὁ φωνή .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.14
ἐρομένου δέ ποτε τὸν Ἀπολλώνιον τοῦ Εὐξένου , τί δῆτα οὐ ξυγγράφοι καίτοι γενναίως δοξάζων καὶ ἀπαγγελίᾳ χρώμενος δοκίμῳ καὶ ἐγηγερμένῃ ὅτι ἔφη οὔπω ἐσιώπησα . καὶ ἐνθένδε ἀρξάμενος σιωπᾶν ᾠήθη δεῖν , καὶ τὴν μὲν φωνὴν κατεῖχεν , οἱ δʼ ὀφθαλμοὶ καὶ ὁ νοῦς πλεῖστα μὲν ἀνεγίγνωσκον , πλεῖστα δὲ ἐς μνήμην ἀνελέγοντο · τό τοι μνημονικὸν ἑκατοντούτης γενόμενος καὶ ὑπὲρ τὸν Σιμωνίδην ἔρρωτο , καὶ ὕμνος αὐτῷ τις ἐς τὴν μνημοσύνην ᾔδετο , ἐν ᾧ πάντα μὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου μαραίνεσθαί φησιν , αὐτόν γε μὴν τὸν χρόνον ἀγήρω τε καὶ ἀθάνατον παρὰ τῆς μνημοσύνης εἶναι . οὐ μὴν ἄχαρις τά γε ἐς ξυνουσίας ἦν παρʼ ὃν ἐσιώπα χρόνον , ἀλλὰ πρὸς τὰ λεγόμενα καὶ οἱ ὀφθαλμοί τι ἐπεσήμαινον καὶ ἡ χεὶρ καὶ τὸ τῆς κεφαλῆς νεῦμα , οὐδὲ ἀμειδὴς ἢ σκυθρωπὸς ἐφαίνετο , τὸ γὰρ φιλέταιρόν τε καὶ τὸ εὐμενὲς εἶχε . τοῦτον ἐπιπονώτατον αὑτῷ φησι γενέσθαι τὸν βίον ὅλων πέντε ἐτῶν ἀσκηθέντα , πολλὰ μὲν γὰρ εἰπεῖν ἔχοντα μὴ εἰπεῖν , πολλὰ δὲ πρὸς ὀργὴν ἀκούσαντα μὴ ἀκοῦσαι , πολλοῖς δʼ ἐπιπλῆξαι προαχθέντα τέτλαθι δὴ κραδίη τε καὶ γλῶττα πρὸς ἑαυτὸν φάναι , λόγων τε προσκρουσάντων αὐτῷ παρεῖναι τὰς ἐλέγξεις τότε .
Lemmas: ἔρομαι δέ ποτέ ὁ Ἀπολλώνιον ὁ Εὔξενος , τίς δῆτα οὐ συγγράφω καίτοι γενναῖος δοξάζω καί ἀπαγγελία χράω δόκιμος καί ἐγείρω ὅτι φημί οὔπω σιωπάω . καί ἐνθένδε ἄρχω σιωπάω οἴομαι δέω , καί ὁ μέν φωνή κατέχω , ὁ δέ ὀφθαλμός καί ὁ νόος πολύς μέν ἀναγιγνώσκω , πολύς δέ εἰς μνήμη ἀναλέγω · ὁ τοι μνημονικός ἑκατοντούτης γίγνομαι καί ὑπέρ ὁ Σιμωνίδης ῥώννυμι , καί ὕμνος αὐτός τις εἰς ὁ μνημοσύνη ἀείδω , ἐν ὅς πᾶς μέν ὑπό ὁ χρόνος μαραίνω φημί , αὐτός γε μήν ὁ χρόνος ἀγήραος τε καί ἀθάνατος παρά ὁ μνημοσύνη εἰμί . οὐ μήν ἄχαρις ὁ γε εἰς συνουσία εἰμί παρά ὅς σιωπάω χρόνος , ἀλλά πρός ὁ λέγω καί ὁ ὀφθαλμός τις ἐπισημαίνω καί ὁ χείρ καί ὁ ὁ κεφαλή νεῦμα , οὐδέ ἀμειδής ἤ σκυθρωπός φαίνω , ὁ γάρ φιλέταιρος τε καί ὁ εὐμενής ἔχω . οὗτος ἐπίπονος ἑαυτοῦ φημί γίγνομαι ὁ βίος ὅλος πέντε ἔτος ἀσκέω , πολύς μέν γάρ λέγω ἔχω μή λέγω , πολύς δέ πρός ὀργή ἀκούω μή ἀκούω , πολύς δέ ἐπιπλήσσω προάγω τλάω δή καρδία τε καί γλῶσσα πρός ἑαυτοῦ φημί , λόγος τε προσκρούω αὐτός πάρειμι ὁ ἔλεγξις τότε .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.17
λόγων δὲ ἰδέαν ἐπήσκησεν οὐ διθυραμβώδη καὶ φλεγμαίνουσαν ποιητικοῖς ὀνόμασιν , οὐδʼ αὖ κατεγλωττισμένην καὶ ὑπεραττικίζουσαν , ἀηδὲς γὰρ τὸ ὑπὲρ τὴν μετρίαν Ἀτθίδα ἡγεῖτο , οὐδὲ λεπτολογίᾳ ἐδίδου , οὐδὲ διῆγε τοὺς λόγους , οὐδὲ εἰρωνευομένου τις ἤκουσεν ἢ περιπατοῦντος ἐς τοὺς ἀκροωμένους , ἀλλʼ ὥσπερ ἐκ τρίποδος ὅτε διαλέγοιτο οἶδα ἔλεγε καὶ δοκεῖ μοι καὶ ποῖ φέρεσθε ; καὶ χρὴ εἰδέναι . καὶ αἱ δόξαι βραχεῖαι καὶ ἀδαμάντινοι κύριά τε ὀνόματα καὶ προσπεφυκότα τοῖς πράγμασι , καὶ τὰ λεγόμενα ἠχὼ εἶχεν , ὥσπερ ἀπὸ σκήπτρου θεμιστευόμενα . ἐρομένου δὲ αὐτὸν τῶν στενολεσχούντων τινός , ὅτου ἕνεκα οὐ ζητοίη , ὅτι ἔφη μειράκιον ὢν ἐζήτησα , νῦν δὲ οὐ χρὴ ζητεῖν , ἀλλὰ διδάσκειν ἃ εὕρηκα . πῶς οὖν , Ἀπολλώνιε , διαλέξεται ὁ σοφός ; πάλιν ἐπερομένου αὐτὸν ὡς νομοθέτης , ἔφη δεῖ γὰρ τὸν νομοθέτην , ἃ πέπεικεν ἑαυτόν , ταῦτα ἐπιτάγματα ἐς τοὺς πολλοὺς ποιεῖσθαι . ὧδε αὐτῷ τὰ ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐσπουδάζετο καὶ ἐπέστρεφεν ἐς ἑαυτὸν ἀνθρώπους ἀμουσοτάτους .
Lemmas: λόγος δέ ἰδέα ἐπασκέω οὐ διθυραμβώδης καί φλεγμαίνω ποιητικός ὄνομα , οὐδέ αὖ καταγλωττίζω καί ὑπεραττικίζω , ἀηδής γάρ ὁ ὑπέρ ὁ μέτριος Ἀτθίς ἡγέομαι , οὐδέ λεπτολογία δίδωμι , οὐδέ διάγω ὁ λόγος , οὐδέ εἰρωνεύομαι τις ἀκούω ἤ περιπατέω εἰς ὁ ἀκροάομαι , ἀλλά ὥσπερ ἐκ τρίπους ὅτε διαλέγω οἶδα λέγω καί δοκέω ἐγώ καί ποῖ φέρω ; καί χρή οἶδα . καί ὁ δόξα βραχύς καί ἀδαμάντινος κύριος τε ὄνομα καί προσφύω ὁ πρᾶγμα , καί ὁ λέγω ἠχώ ἔχω , ὥσπερ ἀπό σκῆπτρον θεμιστεύω . ἔρομαι δέ αὐτός ὁ στενολεσχέω τις , ὅστις ἕνεκα οὐ ζητέω , ὅτι φημί μειράκιον εἰμί ζητέω , νῦν δέ οὐ χρή ζητέω , ἀλλά διδάσκω ὅς εὑρίσκω . πῶς οὖν , Ἀπολλώνιος , διαλέγω ὁ σοφός ; πάλιν ἐπέρομαι αὐτός ὡς νομοθέτης , φημί δέω γάρ ὁ νομοθέτης , ὅς πείθω ἑαυτοῦ , οὗτος ἐπίταγμα εἰς ὁ πολύς ποιέω . ὧδε αὐτός ὁ ἐν Ἀντιόχειος ἐνσπουδάζω καί ἐπιστρέφω εἰς ἑαυτοῦ ἄνθρωπος ἄμουσος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.18
μετὰ δὲ ταῦτα λογισμὸν ἑαυτῷ διδοὺς ἀποδημίας μείζονος , ἐνθυμεῖται τὸ Ἰνδικὸν ἔθνος καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ σοφούς , οἳ λέγονται Βραχμᾶνές τε καὶ Ὑρκάνιοι εἶναι , προσήκειν φήσας νέῳ ἀνδρὶ ἀποδημεῖν τε καὶ ὑπερορίῳ αἴρεσθαι . εὕρημα δὲ τοὺς μάγους ἐποιεῖτο , οἳ Βαβυλῶνα καὶ Σοῦσα οἰκοῦσι , καὶ γὰρ ἂν καὶ τὰ ἐκείνων διαμαθεῖν ὁδῷ χρώμενος . καὶ πρὸς τοὺς ὁμιλητὰς ἑπτὰ ὄντας ἀνέφηνε τὴν γνώμην . πειρωμένων δὲ αὐτῶν ξυμβουλεύειν ἕτερα , εἴ πη ἀφελχθείη τῆς ὁρμῆς ταύτης , ἐγὼ μὲν θεοὺς ἔφη συμβούλους πεποίημαι καὶ τὰ δεδογμένα εἴρηκα , ὑμῶν δὲ βάσανον ἐποιούμην , εἰ πρὸς ἅπερ ἐγὼ ἔρρωσθε · ἐπεὶ τοίνυν μαλακῶς ἔχετε , ὑμεῖς μὲν ὑγιαίνετε ἔφη καὶ φιλοσοφεῖτε · ἐμοὶ δὲ βαδιστέα , οἷ σοφία τε καὶ δαίμων με ἄγει . ταῦτα εἰπὼν ἐξελαύνει τῆς Ἀντιοχείας μετὰ δυοῖν θεραπόντοιν , οἵπερ αὐτῷ πατρικὼ ἤστην , ὁ μὲν ἐς τάχος γράφων , ὁ δὲ ἐς κάλλος .
Lemmas: μετά δέ οὗτος λογισμός ἑαυτοῦ δίδωμι ἀποδημία μέγας , ἐνθυμέομαι ὁ Ἰνδικός ἔθνος καί ὁ ἐν αὐτός σοφός , ὅς λέγω Βραχμᾶνες τε καί Ὑρκάνιος εἰμί , προσήκω φημί νέος ἀνήρ ἀποδημέω τε καί ὑπερόριος ἀείρω . εὕρημα δέ ὁ μάγος ποιέω , ὅς Βαβυλών καί Σοῦσα οἰκέω , καί γάρ ἄν καί ὁ ἐκεῖνος διαμανθάνω ὁδός χράω . καί πρός ὁ ὁμιλητής ἑπτά εἰμί ἀναφαίνω ὁ γνώμη . πειράω δέ αὐτός συμβουλεύω ἕτερος , εἰ πη ἀφελ́γω ὁ ὁρμή οὗτος , ἐγώ μέν θεός φημί σύμβουλος ποιέω καί ὁ δοκέω λέγω , σύ δέ βάσανος ποιέω , εἰ πρός ὅς ἐγώ ῥώννυμι · ἐπεί τοίνυν μαλακός ἔχω , σύ μέν ὑγιαίνω φημί καί φιλοσοφέω · ἐγώ δέ βαδιστέον , οἷ σοφία τε καί δαίμων ἐγώ ἄγω . οὗτος λέγω ἐξελαύνω ὁ Ἀντιοχεία μετά δύο θεράπων , ὅς αὐτός πατρικός εἰμί , ὁ μέν εἰς τάχος γράφω , ὁ δέ εἰς κάλλος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.26
περὶ δὲ τῶν μάγων Ἀπολλώνιος μὲν τὸ ἀποχρῶν εἴρηκε , συγγενέσθαι γὰρ αὐτοῖς καὶ τὰ μὲν μαθεῖν , τὰ δὲ ἀπελθεῖν διδάξας , Δάμις δὲ τοὺς μὲν λόγους , οἷοι ἐγένοντο τῷ ἀνδρὶ πρὸς τοὺς μάγους , οὐκ οἶδεν , ἀπαγορεῦσαι γὰρ αὐτῷ μὴ συμφοιτᾶν παρʼ αὐτοὺς ἰόντι , λέγει δʼ οὖν φοιτᾶν αὐτὸν τοῖς μάγοις μεσημβρίας τε καὶ ἀμφὶ μέσας νύκτας , καὶ ἔρεσθαί ποτε τί οἱ μάγοι ; τὸν δὲ ἀποκρίνασθαι σοφοὶ μέν , ἀλλʼ οὐ πάντα .
Lemmas: περί δέ ὁ μάγος Ἀπολλώνιος μέν ὁ ἀποχράω λέγω , συγγίγνομαι γάρ αὐτός καί ὁ μέν μανθάνω , ὁ δέ ἀπέρχομαι διδάσκω , Δάμις δέ ὁ μέν λόγος , οἷος γίγνομαι ὁ ἀνήρ πρός ὁ μάγος , οὐ οἶδα , ἀπαγορεύω γάρ αὐτός μή συμφοιτάω παρά αὐτός ἔρχομαι , λέγω δέ οὖν φοιτάω αὐτός ὁ μάγος μεσημβρία τε καί ἀμφί μέσος νύξ , καί λέγω ποτέ τίς ὁ μάγος ; ὁ δέ ἀποκρίνω σοφός μέν , ἀλλά οὐ πᾶς .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.27
ταυτὶ μὲν ὕστερον . ἀφικομένῳ δὲ αὐτῷ ἐς βαβυλῶνα ὁ σατράπης ὁ ἐπὶ τῶν μεγάλων πυλῶν μαθὼν ὅτι ὑπὲρ ἱστορίας ἥκοι , ὀρέγει χρυσῆν εἰκόνα τοῦ βασιλέως , ἣν εἰ μὴ προσκυνήσειέ τις , οὐ θεμιτὸν ἦν ἐσφοιτᾶν ἔσω . πρεσβεύοντι μὲν οὖν παρὰ τοῦ Ῥωμαίων ἄρχοντος οὐδεμία ἀνάγκη τούτου , παρὰ βαρβάρων δὲ ἥκοντι ἢ ἀφιστοροῦντι τὴν χώραν , εἰ μὴ τὴν εἰκόνα προθεραπεύσειεν , ἄτιμον ἀπειλῆφθαι · καὶ σατραπεύεται παρὰ τοῖς βαρβάροις τὰ οὕτως εὐήθη . ἐπεὶ τοίνυν τὴν εἰκόνα εἶδε τίς ἔφη οὗτος ; ἀκούσας δὲ ὅτι ὁ βασιλεύς οὗτος , εἶπεν ὃν ὑμεῖς προσκυνεῖτε , εἰ ἐπαινεθείη ὑπʼ ἐμοῦ καλὸς κἀγαθὸς δόξας μεγάλων τεύξεται · καὶ εἰπὼν ταῦτα διὰ πυλῶν ᾔει . θαυμάσας δὲ ὁ σατράπης αὐτὸν ἐπηκολούθησέ τε καὶ κατασχὼν τὴν χεῖρα τοῦ Ἀπολλωνίου δι’ ἑρμηνέος ἤρετο ὄνομά τε αὐτοῦ καὶ οἶκον καὶ ὅ τι ἐπιτηδεύοι καὶ ἐφʼ ὅ τι φοιτῴη , καὶ ἀπογραψάμενος ταῦτα ἐς γραμματεῖον στολήν τε αὐτοῦ καὶ εἶδος ἐκεῖνον μὲν περιμεῖναι κελεύει , δραμὼν δὲ
Lemmas: οὗτος μέν ὕστερον . ἀφικνέομαι δέ αὐτός εἰς Βαβυλών ὁ σατράπης ὁ ἐπί ὁ μέγας πύλη μανθάνω ὅτι ὑπέρ ἱστορία ἥκω , ὀρέγω χρύσεος εἰκών ὁ βασιλεύς , ὅς εἰ μή προσκυνέω τις , οὐ θεμιτός εἰμί εἰσφοιτάω ἔσω . πρεσβεύω μέν οὖν παρά ὁ Ῥωμαῖος ἄρχω οὐδείς ἀνάγκη οὗτος , παρά βάρβαρος δέ ἥκω ἤ ἀφιστορέω ὁ χώρα , εἰ μή ὁ εἰκών προθεραπεύω , ἄτιμος ἀπολαμβάνω · καί σατραπεύω παρά ὁ βάρβαρος ὁ οὕτως εὐήθης . ἐπεί τοίνυν ὁ εἰκών ὁράω τίς φημί οὗτος ; ἀκούω δέ ὅτι ὁ βασιλεύς οὗτος , λέγω ὅς σύ προσκυνέω , εἰ ἐπαινέω ὑπό ἐγώ καλός ἀγαθός δοκέω μέγας τυγχάνω · καί λέγω οὗτος διά πύλη ἔρχομαι . θαυμάζω δέ ὁ σατράπης αὐτός ἐπακολουθέω τε καί κατέχω ὁ χείρ ὁ Ἀπολλώνιον διά ἑρμηνεύς ἔρομαι ὄνομα τε αὐτός καί οἶκος καί ὅς τις ἐπιτηδεύω καί ἐπί ὅς τις φοιτάω , καί ἀπογράφω οὗτος εἰς γραμματεῖον στολή τε αὐτός καί εἶδος ἐκεῖνος μέν περιμένω κελεύω , τρέχω δέ
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.29
ἐπεὶ δὲ τῷ βασιλεῖ ἀνηγγέλη ταῦτα , ἔτυχε μὲν θύων παρόντων αὐτῷ τῶν μάγων , τὰ γὰρ ἱερὰ ὑπʼ ἐκείνοις δρᾶται , καλέσας δὲ αὐτῶν ἕνα ἥκει ἔφη τὸ ἐνύπνιον , ὃ διηγούμην σοι τήμερον ἐπισκοπουμένῳ με ἐν τῇ εὐνῇ . ὄναρ δὲ ἄρα τῷ βασιλεῖ τοιοῦτον ἀφῖκτο · ἐδόκει Ἀρταξέρξης εἶναι ὁ τοῦ Ξέρξου καὶ μεθεστηκέναι ἐς ἐκεῖνον τὸ εἶδος , περιδεῶς τε εἶχε , μὴ ἐς μεταβολὴν ἤδη τὰ πράγματα ἥκῃ αὐτῷ ἐς τοῦτο ἐξηγουμένῳ τὴν μεταβολὴν τοῦ εἴδους . ἐπεὶ δὲ ἤκουσεν Ἕλληνά τε καὶ σοφὸν εἶναι τὸν ἥκοντα , ἐσῆλθεν αὐτὸν Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος , ὃς ἀπὸ Ἑλλήνων ποτὲ ἥκων ξυνεγένετο τῷ Ἀρταξέρξῃ καὶ πολλοῦ ἄξιον ἐκεῖνόν τε ἐποίησεν ἑαυτόν τε παρέσχετο . καὶ προτείνας τὴν δεξιὰν κάλει , ἔφη καὶ γὰρ ἂν καὶ ἀπὸ τοῦ καλλίστου ἄρξαιτο ξυνθύσας τε καὶ ξυνευξάμενος .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ βασιλεύς ἀναγγέλλω οὗτος , τυγχάνω μέν θύω πάρειμι αὐτός ὁ μάγος , ὁ γάρ ἱερόν ὑπό ἐκεῖνος δράω , καλέω δέ αὐτός εἷς ἥκω φημί ὁ ἐνύπνιον , ὅς διηγέομαι σύ σήμερον ἐπισκοπέω ἐγώ ἐν ὁ εὐνή . ὄναρ δέ ἄρα ὁ βασιλεύς τοιοῦτος ἀφικνέομαι · δοκέω Ἀρταξέρξης εἰμί ὁ ὁ Ξέρξης καί μεθίστημι εἰς ἐκεῖνος ὁ εἶδος , περιδεής τε ἔχω , μή εἰς μεταβολή ἤδη ὁ πρᾶγμα ἥκω αὐτός εἰς οὗτος ἐξηγέομαι ὁ μεταβολή ὁ εἶδος . ἐπεί δέ ἀκούω Ἕλλην τε καί σοφός εἰμί ὁ ἥκω , εἰσέρχομαι αὐτός Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος , ὅς ἀπό Ἕλλην ποτέ ἥκω συγγίγνομαι ὁ Ἀρταξέρξης καί πολύς ἄξιος ἐκεῖνος τε ποιέω ἑαυτοῦ τε παρέχω . καί προτείνω ὁ δεξιά καλέω , φημί καί γάρ ἄν καί ἀπό ὁ καλός ἄρχω συνθύω τε καί συνεύχομαι .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.30
εἰσῄει μὲν δὴ παραπεμπόμενος ὑπὸ πλειόνων , τουτὶ γὰρ ᾤοντο καὶ τῷ βασιλεῖ χαρίζεσθαι μαθόντες ὡς χαίροι ἀφιγμένῳ , διιὼν δὲ ἐς τὰ βασίλεια οὐ διέβλεψεν ἐς οὐδὲν τῶν θαυμαζομένων , ἀλλʼ ὥσπερ ὁδοιπορῶν διῄει αὐτά , καὶ καλέσας τὸν Δάμιν ἤρου με ἔφη πρώην , ὅ τι ὄνομα ἦν τῇ Παμφύλῳ γυναικί , ἣ δὴ Σαπφοῖ τε ὁμιλῆσαι λέγεται καὶ τοὺς ὕμνους , οὓς ἐς τὴν Ἄρτεμιν τὴν Περγαίαν ᾅδουσι , ξυνθεῖναι τὸν Αἰολέων τε καὶ Παμφύλων τρόπον . ἠρόμην , ἔφη τὸ δὲ ὄνομα οὐκ εἶπας . οὐκ , ὦ χρηστέ , εἶπον , ἀλλʼ ἐξηγούμην σοι τοὺς νόμους τῶν ὕμνων καὶ τὰ ὀνόματα καὶ ὅπη τὰ Αἰολέων ἐς τὸ ἀκρότατόν τε καὶ τὸ ἴδιον Παμφύλων παρήλλαξε · πρὸς ἄλλῳ μετὰ ταῦτα ἐγενόμεθα , καὶ οὐκέτʼ ἤρου με περὶ τοῦ ὀνόματος · καλεῖται τοίνυν ἡ σοφὴ αὕτη Δαμοφύλη , καὶ λέγεται τὸν Σαπφοῦς τρόπον παρθένους τε ὁμιλητρίας κτήσασθαι ποιήματά τε ξυνθεῖναι τὰ μὲν ἐρωτικά , τὰ δὲ ὕμνους . τά τοι ἐς τὴν Ἄρτεμιν καὶ παρῴδηται αὐτῇ καὶ ἀπὸ τῶν Σαπφῴων ᾖσται . ὅσον μὲν δὴ ἀπεῖχε τοῦ ἐκπεπλῆχθαι βασιλέα τε καὶ ὄγκον , ἐδήλου τῷ μηδὲ ὀφθαλμῶν ἄξια ἡγεῖσθαι τὰ τοιαῦτα , ἀλλὰ ἑτέρων πέρι διαλέγεσθαι κἀκεῖνα δήπου ἡγεῖσθαι ὁρᾶν .
Lemmas: εἰσέρχομαι μέν δή παραπέμπω ὑπό πολύς , οὗτος γάρ οἴομαι καί ὁ βασιλεύς χαρίζω μανθάνω ὡς χαίρω ἀφικνέομαι , δίειμι δέ εἰς ὁ βασίλεια οὐ διαβλέπω εἰς οὐδείς ὁ θαυμάζω , ἀλλά ὥσπερ ὁδοιπορέω διέρχομαι αὐτός , καί καλέω ὁ Δάμις ἔρομαι ἐγώ φημί πρῴην , ὅς τις ὄνομα εἰμί ὁ Πάμφυλος γυνή , ὅς δή Σαπφώ τε ὁμιλέω λέγω καί ὁ ὕμνος , ὅς εἰς ὁ Ἄρτεμις ὁ Περγαῖος ἀείδω , συντίθημι ὁ Αἰολεύς τε καί Πάμφυλος τρόπος . ἔρομαι , φημί ὁ δέ ὄνομα οὐ λέγω . οὐ , ὦ χρηστός , λέγω , ἀλλά ἐξηγέομαι σύ ὁ νόμος ὁ ὕμνος καί ὁ ὄνομα καί ὅπῃ ὁ Αἰολεύς εἰς ὁ ἄκρος τε καί ὁ ἴδιος Πάμφυλος παραλλάσσω · πρός ἄλλος μετά οὗτος γίγνομαι , καί οὐκέτι ἔρομαι ἐγώ περί ὁ ὄνομα · καλέω τοίνυν ὁ σοφός οὗτος Δαμοφύλη , καί λέγω ὁ Σαπφώ τρόπος παρθένος τε ὁμιλήτρια κτάομαι ποίημα τε συντίθημι ὁ μέν ἐρωτικός , ὁ δέ ὕμνος . ὁ τοι εἰς ὁ Ἄρτεμις καί παροιδέω αὐτός καί ἀπό ὁ Σαπφῷος ἆοͅσ . ὅσος μέν δή ἀπέχω ὁ ἐκπλήσσω βασιλεύς τε καί ὄγκος , δηλόω ὁ μηδέ ὀφθαλμός ἄξιος ἡγέομαι ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἕτερος περί διαλέγω ἐκεῖνος δήπου ἡγέομαι ὁράω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.31
προϊδὼν δὲ ὁ βασιλεὺς προσιόντα , καὶ γάρ τι καὶ μῆκος ἡ τοῦ ἱεροῦ αὐλὴ εἶχε , διελάλησέ τε πρὸς τοὺς ἐγγύς , οἷον ἀναγιγνώσκων τὸν ἄνδρα , πλησίον τε ἤδη γιγνομένου μέγα ἀναβοήσας οὗτος ἔφη ὁ Ἀπολλώνιος , ὃν Μεγαβάτης ὁ ἐμὸς ἀδελφὸς ἰδεῖν ἐν Ἀντιοχείᾳ φησὶ θαυμαζόμενόν τε καὶ προσκυνούμενον ὑπὸ τῶν σπουδαίων , καὶ ἀπεζωγράφησέ μοι τότε τοιοῦτον αὐτόν , ὁποῖος ἥκει . προσελθόντα δὲ καὶ ἀσπασάμενον προσεῖπέ τε ὁ βασιλεὺς φωνῇ Ἑλλάδι καὶ ʽδἢ ἐκέλευσε θύειν μετʼ αὐτοῦ · λευκὸν δὲ ἄρα ἵππον τῶν σφόδρα Νισαίων καταθύσειν ἔμελλε τῷ Ἡλίῳ φαλάροις κοσμήσας , ὥσπερ ἐς πομπήν , ὁ δʼ ὑπολαβὼν σὺ μέν , ὦ βασιλεῦ , θῦε , ἔφη , τὸν σαυτοῦ τρόπον , ἐμοὶ δὲ ξυγχώρησον θῦσαι τὸν ἐμαυτοῦ · καὶ δραξάμενος τοῦ λιβανωτοῦ , Ἥλιε , ἔφη , πέμπε με ἐφʼ ὅσον τῆς γῆς ἐμοί τε καὶ σοὶ δοκεῖ , καὶ γιγνώσκοιμι ἄνδρας ἀγαθούς , φαύλους δὲ μήτε ἐγὼ μάθοιμι μήτε ἐμὲ φαῦλοι . καὶ εἰπὼν ταῦτα τὸν λιβανωτὸν ἐς τὸ πῦρ ἧκεν , ἐπισκεψάμενος δὲ αὐτὸ ὅπη διανίσταται καὶ ὅπη θολοῦται καὶ ὁπόσαις κορυφαῖς ᾅττει καί που καὶ ἐφαπτόμενος τοῦ πυρός , ὅπη εὔσημόν τε καὶ καθαρὸν φαίνοιτο θῦε , ἔφη , λοιπόν , ὦ βασιλεῦ , κατὰ τὰ σαυτοῦ πάτρια , τὰ γὰρ πάτρια τἀμὰ τοιαῦτα .
Lemmas: προοράω δέ ὁ βασιλεύς προσέρχομαι , καί γάρ τις καί μῆκος ὁ ὁ ἱερός αὐλή ἔχω , διαλαλέω τε πρός ὁ ἐγγύς , οἷος ἀναγιγνώσκω ὁ ἀνήρ , πλησίον τε ἤδη γίγνομαι μέγας ἀναβοάω οὗτος φημί ὁ Ἀπολλώνιος , ὅς Μεγαβάτης ὁ ἐμός ἀδελφός ὁράω ἐν Ἀντιόχειος φημί θαυμάζω τε καί προσκυνέω ὑπό ὁ σπουδαῖος , καί ἀποζωγραφέω ἐγώ τότε τοιοῦτος αὐτός , ὁποῖος ἥκω . προσέρχομαι δέ καί ἀσπάζομαι προσλέγω τε ὁ βασιλεύς φωνή Ἑλλάς καί ὅδε κελεύω θύω μετά αὐτός · λευκός δέ ἄρα ἵππος ὁ σφόδρα Νισαῖος καταθύω μέλλω ὁ Ἥλιος φάλαρα κοσμέω , ὥσπερ εἰς πομπή , ὁ δέ ὑπολαμβάνω σύ μέν , ὦ βασιλεύς , θύω , φημί , ὁ σεαυτοῦ τρόπος , ἐγώ δέ συγχωρέω θύω ὁ ἐμαυτοῦ · καί δράσσομαι ὁ λιβανωτός , Ἥλιος , φημί , πέμπω ἐγώ ἐπί ὅσος ὁ γῆ ἐγώ τε καί σύ δοκέω , καί γιγνώσκω ἀνήρ ἀγαθός , φαῦλος δέ μήτε ἐγώ μανθάνω μήτε ἐγώ φαῦλος . καί λέγω οὗτος ὁ λιβανωτός εἰς ὁ πῦρ ἥκω , ἐπισκοπέω δέ αὐτός ὅπῃ διανίσταμαι καί ὅπῃ θολόω καί ὁπόσος κορυφή ἀίσσω καί που καί ἐφάπτω ὁ πῦρ , ὅπῃ εὔσημος τε καί καθαρός φαίνω θύω , φημί , λοιπός , ὦ βασιλεύς , κατά ὁ σεαυτοῦ πάτριος , ὁ γάρ πάτριος ἐμός τοιοῦτος .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.32
καὶ ἀνεχώρησε τῆς θυσίας , ὡς μὴ κοινωνοίη τοῦ αἵματος . μετὰ δὲ τὴν θυσίαν προσῆλθε καὶ ὦ βασιλεῦ , ἔφη τὴν φωνὴν τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν γιγνώσκεις , ἢ σμικρὰ αὐτῆς ὑπὲρ τοῦ εὐξυμβόλου ἴσως καὶ τοῦ μὴ ἀηδὴς δοκεῖν , εἴ τις ἀφίκοιτο Ἕλλην ; πᾶσαν εἶπεν ἴσα τῇ ἐγχωρίῳ ταύτῃ , καὶ λέγε ὅ τι βούλει , διὰ τοῦτο γάρ που ἐρωτᾷς · διὰ τοῦτο ἔφη καὶ ἄκουε · ἡ μὲν ὁρμή μοι τῆς ἀποδημίας Ἰνδοί εἰσι , παρελθεῖν δὲ οὐδʼ ὑμᾶς ἐβουλήθην , σέ τε ἀκούων ἄνδρα , οἷον ἐξ ὄνυχος ἤδη ὁρῶ , σοφίαν τε , ἥπερ ὑμῖν ἐστιν ἐπιχώριος μελετωμένη μάγοις ἀνδράσι , κατιδεῖν δεόμενος , εἰ τὰ θεῖα , ὡς λέγονται , σοφοί εἰσι · σοφία δὲ ἐμοὶ Πυθαγόρου Σαμίου ἀνδρός , ὃς θεούς τε θεραπεύειν ὧδέ με ἐδιδάξατο καὶ ξυνιέναι σφῶν ὁρωμένων τε καὶ οὐχ ὁρωμένων φοιτᾶν τε ἐς διάλεξιν θεῶν καὶ γηίνῳ τούτῳ ἐρίῳ ἐστάλθαι , οὐ γὰρ προβάτου ἐπέχθη , ἀλλʼ ἀκήρατος ἀκηράτων φύεται ὕδατός τε καὶ γῆς δῶρα ὀθόνη · καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ἄνετον τῆς κόμης ἐκ Πυθαγόρου ἐπήσκησα , καὶ τὸ καθαρεύειν ζῴου βορᾶς ἐκ τῆς ἐκείνου μοι σοφίας ἥκει . ξυμπότης μὲν δὴ καὶ κοινωνὸς ῥᾳστώνης ἢ τρυφῆς οὔτʼ ἄν σοι γενοίμην οὔτʼ ἂν ἑτέρῳ οὐδενί , φροντίδων δὲ ἀπόρων τε καὶ δυσευρέτων δοίην ἂν λύσεις οὐ γιγνώσκων τὰ πρακτέα μόνον , ἀλλὰ καὶ προγιγνώσκων . ταῦτα ὁ Δάμις μὲν διαλεχθῆναί φησι τὸν ἄνδρα , Ἀπολλώνιος δὲ ἐπιστολὴν αὐτὰ πεποίηται , πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα τῶν ἑαυτῷ ἐς διάλεξιν εἰρημένων ἐς ἐπιστολὰς ἀνετυπώσατο .
Lemmas: καί ἀναχωρέω ὁ θυσία , ὡς μή κοινωνέω ὁ αἷμα . μετά δέ ὁ θυσία προσέρχομαι καί ὦ βασιλεύς , φημί ὁ φωνή ὁ Ἑλλάς πᾶς γιγνώσκω , ἤ μικρός αὐτός ὑπέρ ὁ εὐσύμβολος ἴσως καί ὁ μή ἀηδής δοκέω , εἰ τις ἀφικνέομαι Ἕλλην ; πᾶς λέγω ἴσος ὁ ἐγχώριος οὗτος , καί λέγω ὅς τις βούλομαι , διά οὗτος γάρ που ἐρωτάω · διά οὗτος φημί καί ἀκούω · ὁ μέν ὁρμή ἐγώ ὁ ἀποδημία Ἰνδός εἰμί , παρέρχομαι δέ οὐδέ σύ βούλομαι , σύ τε ἀκούω ἀνήρ , οἷος ἐκ ὄνυξ ἤδη ὁράω , σοφία τε , ὅς σύ εἰμί ἐπιχώριος μελετάω μάγος ἀνήρ , κατοράω δέω , εἰ ὁ θεῖος , ὡς λέγω , σοφός εἰμί · σοφία δέ ἐγώ Πυθαγόρας Σάμιος ἀνήρ , ὅς θεός τε θεραπεύω ὧδε ἐγώ διδάσκω καί συνίημι σφεῖς ὁράω τε καί οὐ ὁράω φοιτάω τε εἰς διάλεξις θεός καί γήϊνος οὗτος ἔριον στέλλω , οὐ γάρ πρόβατον ἔπειμι , ἀλλά ἀκήρατος ἀκήρατος φύω ὕδωρ τε καί γῆ δῶρον ὀθόνη · καί αὐτός δέ ὁ ἄνετος ὁ κόμη ἐκ Πυθαγόρας ἐπασκέω , καί ὁ καθαρεύω ζῷον βορά ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἐγώ σοφία ἥκω . συμπότης μέν δή καί κοινωνός ῥᾳστώνη ἤ τρυφή οὔτε ἄν σύ γίγνομαι οὔτε ἄν ἕτερος οὐδείς , φροντίς δέ ἄπορος τε καί δυσεύρετος δίδωμι ἄν λύω οὐ γιγνώσκω ὁ πράσσω μόνος , ἀλλά καί προγιγνώσκω . οὗτος ὁ Δάμις μέν διαλέγω φημί ὁ ἀνήρ , Ἀπολλώνιος δέ ἐπιστολή αὐτός ποιέω , πολύς δέ καί ἄλλος ὁ ἑαυτοῦ εἰς διάλεξις λέγω εἰς ἐπιστολή ἀνατυπόω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.34
ὑπολαβὼν οὖν ὁ Δάμις ταῦτα μὲν καὶ αὖθις ἐπισκεψόμεθα , ἔφη ὦ Ἀπολλώνιε , ἃ δὲ χρὴ ἀποκρίνασθαι αὔριον πρὸς τὴν τοῦ βασιλέως ἐπαγγελίαν λαμπρὰν οὖσαν διεσκέφθαι προσήκει . αἰτήσεις μὲν γὰρ ἴσως οὐδέν , τὸ δʼ ὅπως ἂν μὴ ἄλλῳ , φασί , τύφῳ παραιτεῖσθαι δοκοίης , ἅπερ ἂν ὁ βασιλεὺς διδῷ , τοῦτο ὅρα καὶ φυλάττου αὐτό , ὁρῶν οἷ τῆς γῆς εἰ καὶ ὅτι ἐπʼ αὐτῷ κείμεθα . δεῖ δὲ φυλάττεσθαι διαβολάς , ὡς ὑπεροψίᾳ χρώμενον , γιγνώσκειν τε ὡς νῦν μὲν ἐφόδιά ἐστιν ἡμῖν ὁπόσα ἐς Ἰνδοὺς πέμψαι , ἐπανιοῦσι δὲ ἐκεῖθεν οὔτʼ ἂν ἀποχρήσαι ταῦτα , γένοιτο δὲ οὐκ ἂν ἕτερα . καὶ τοιᾷδε ὑπέθαλπεν αὐτὸν τέχνῃ ,
Lemmas: ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Δάμις οὗτος μέν καί αὖθις ἐπισκοπέω , φημί ὦ Ἀπολλώνιος , ὅς δέ χρή ἀποκρίνω αὔριον πρός ὁ ὁ βασιλεύς ἐπαγγελία λαμπρός εἰμί διασκοπέω προσήκω . αἰτέω μέν γάρ ἴσως οὐδείς , ὁ δέ ὅπως ἄν μή ἄλλος , φημί , τῦφος παραιτέομαι δοκέω , ὅς ἄν ὁ βασιλεύς δίδωμι , οὗτος ὁράω καί φυλάσσω αὐτός , ὁράω οἷ ὁ γῆ εἰμί καί ὅτι ἐπί αὐτός κεῖμαι . δέω δέ φυλάσσω διαβολή , ὡς ὑπεροψία χράω , γιγνώσκω τε ὡς νῦν μέν ἐφόδια εἰμί ἐγώ ὁπόσος εἰς Ἰνδός πέμπω , ἐπανέρχομαι δέ ἐκεῖθεν οὔτε ἄν ἀποχράω οὗτος , γίγνομαι δέ οὐ ἄν ἕτερος . καί τοιόσδε ὑποθάλπω αὐτός τέχνη ,
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.36
ἀφικομένου δὲ τοῦ εὐνούχου καὶ καλοῦντος αὐτὸν παρὰ τὸν βασιλέα ἀφίξομαι , εἶπεν ἐπειδὰν τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς εὖ μοι ἔχῃ . θύσας οὖν καὶ εὐξάμενος ἀπῄει περιβλεπόμενός τε καὶ θαυμαζόμενος τοῦ σχήματος . ὡς δὲ ἔσω παρῆλθε , δίδωμί σοι ἔφη ὁ βασιλεὺς δέκα δωρεὰς ἄνδρα σε ἡγούμενος , οἷος οὔπω τις ἀπὸ Ἑλλήνων δεῦρʼ ἦλθεν . ὁ δὲ ὑπολαβὼν οὐ πάσας , εἶπεν ὦ βασιλεῦ , παραιτήσομαι , μίαν δέ , ἣν ἀντὶ πολλῶν δεκάδων αἱροῦμαι , προθύμως αἰτήσω · καὶ ἅμα τὸν περὶ τῶν Ἐρετριέων διῆλθε λόγον ἀναλαβὼν ἀπὸ τοῦ Δάτιδος . αἰτῶ οὖν ἔφη μὴ περικόπτεσθαι τοὺς ἀθλίους τούτους τῶν ὁρίων τε καὶ τοῦ λόφου , ἀλλὰ νέμεσθαι σφᾶς μέτρον τῆς γῆς , ὃ Δαρεῖος ἐνόμισε , δεινὸν γάρ , εἰ τῆς αὑτῶν ἐκπεσόντες μηδʼ ἣν ἀντʼ ἐκείνης ἔχουσιν , ἕξουσιν . ξυντιθέμενος οὖν ὁ βασιλεὺς Ἐρετριεῖς εἶπεν ἐς μὲν τὴν χθὲς ἡμέραν ἐμοῦ τε πολέμιοι καὶ πατέρων ἐμῶν ἦσαν , ἐπειδὴ ὅπλων ποτὲ ἐφʼ ἡμᾶς ἦρξαν , καὶ παρεωρῶντο , ὡς τὸ γένος αὐτῶν ἀφανισθείη , λοιπὸν δὲ φίλοι τε ἀναγεγράψονται καὶ σατραπεύσει αὐτῶν ἀνὴρ ἀγαθός , ὃς δικαιώσει τὴν χώραν . τὰς δὲ ἐννέα δωρεὰς ἔφη διὰ τί οὐ λήψῃ ; ὅτι , ὦ βασιλεῦ εἶπεν οὔπω φίλους ἐνταῦθα ἐκτησάμην . αὐτὸς δὲ οὐδενὸς δέῃ ; φήσαντος · τῶν γε τραγημάτων ἔφη καὶ τῶν ἄρτων , ἅ με ἡδέως τε καὶ λαμπρῶς ἑστιᾷ .
Lemmas: ἀφικνέομαι δέ ὁ εὐνοῦχος καί καλέω αὐτός παρά ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι , λέγω ἐπειδάν ὁ πρός ὁ θεός εὖ ἐγώ ἔχω . θύω οὖν καί εὔχομαι ἀπέρχομαι περιβλέπω τε καί θαυμάζω ὁ σχῆμα . ὡς δέ ἔσω παρέρχομαι , δίδωμι σύ φημί ὁ βασιλεύς δέκα δωρεά ἀνήρ σύ ἡγέομαι , οἷος οὔπω τις ἀπό Ἕλλην δεῦρο ἔρχομαι . ὁ δέ ὑπολαμβάνω οὐ πᾶς , λέγω ὦ βασιλεύς , παραιτέομαι , εἷς δέ , ὅς ἀντί πολύς δεκάς αἱρέω , πρόθυμος αἰτέω · καί ἅμα ὁ περί ὁ Ἐρετριεύς διέρχομαι λόγος ἀναλαμβάνω ἀπό ὁ Δάτις . αἰτέω οὖν φημί μή περικόπτω ὁ ἄθλιος οὗτος ὁ ὅριον τε καί ὁ λόφος , ἀλλά νέμω σφεῖς μέτρον ὁ γῆ , ὅς Δαρεῖος νομίζω , δεινός γάρ , εἰ ὁ ἑαυτοῦ ἐκπίπτω μηδέ ὅς ἀντί ἐκεῖνος ἔχω , ἔχω . συντίθημι οὖν ὁ βασιλεύς Ἐρετριεύς λέγω εἰς μέν ὁ χθές ἡμέρα ἐγώ τε πολέμιος καί πατήρ ἐμός εἰμί , ἐπειδή ὅπλον ποτέ ἐπί ἐγώ ἄρχω , καί παροράω , ὡς ὁ γένος αὐτός ἀφανίζω , λοιπός δέ φίλος τε ἀναγράφω καί σατραπεύω αὐτός ἀνήρ ἀγαθός , ὅς δικαιόω ὁ χώρα . ὁ δέ ἐννέα δωρεά φημί διά τίς οὐ λαμβάνω ; ὅτι , ὦ βασιλεύς λέγω οὔπω φίλος ἐνταῦθα κτάομαι . αὐτός δέ οὐδείς δέω ; φημί · ὁ γε τράγημα φημί καί ὁ ἄρτος , ὅς ἐγώ ἡδύς τε καί λαμπρός ἑστιάω .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.39
τὴν δὲ σήραγγα τὴν ὑπὸ τῷ Εὐφράτῃ δεικνύντος αὐτῷ ποτε τοῦ βασιλέως καὶ τί σοι φαίνεται τὸ θαῦμα ; εἰπόντος καταβάλλων τὴν τερατουργίαν ὁ Ἀπολλώνιος θαῦμα ἂν ἦν , ὦ βασιλεῦ , ἔφη , εἰ διὰ τοῦ ποταμοῦ βαθέος οὕτω καὶ ἀπόρου ὄντος πεζῇ ἐβαδίζετε . δείξαντος δὲ καὶ τὰ ἐν Ἐκβατάνοις τείχη καὶ θεῶν φάσκοντος ταῦτα εἶναι οἴκησιν θεῶν μὲν οὐκ ἔστιν ὅλως οἴκησις , εἶπεν εἰ δὲ ἀνδρῶν οὐκ οἶδα · ἡ γὰρ Λακεδαιμονίων , ὦ βασιλεῦ , πόλις ἀτείχιστος ᾤκισται . καὶ μὴν καὶ δίκην τινὰ δικάσαντος αὐτοῦ κώμαις καὶ μεγαλοφρονουμένου πρὸς τὸν Ἀπολλώνιον , ὡς δυοῖν ἡμερῶν ἠκροαμένος εἴη τῆς δίκης βραδέως γʼ ἔφη τὸ δίκαιον εὗρες . χρημάτων δὲ ἐκ τῆς ὑπηκόου φοιτησάντων ποτὲ ἀθρόων ἀνοίξας τοὺς θησαυροὺς ἐδείκνυ τῷ ἀνδρὶ τὰ χρήματα ὑπαγόμενος αὐτὸν ἐς ἐπιθυμίαν πλούτου , ὁ δὲ οὐδὲν ὧν εἶδε θαυμάσας σοὶ ταῦτα , ἔφη ὦ βασιλεῦ , χρήματα , ἐμοὶ δὲ ἄχυρα · . τί ἂν οὖν ἔφη πράττων καλῶς αὐτοῖς χρησαίμην ; χρώμενος , ἔφη βασιλεὺς γὰρ εἶ .
Lemmas: ὁ δέ σῆραγξ ὁ ὑπό ὁ Εὐφράτης δείκνυμι αὐτός ποτέ ὁ βασιλεύς καί τίς σύ φαίνω ὁ θαῦμα ; λέγω καταβάλλω ὁ τερατουργία ὁ Ἀπολλώνιος θαῦμα ἄν εἰμί , ὦ βασιλεύς , φημί , εἰ διά ὁ ποταμός βαθύς οὕτως καί ἄπορος εἰμί πεζός βαδίζω . δείκνυμι δέ καί ὁ ἐν Ἐκβάτανα τεῖχος καί θεός φάσκω οὗτος εἰμί οἴκησις θεός μέν οὐ εἰμί ὅλος οἴκησις , λέγω εἰ δέ ἀνήρ οὐ οἶδα · ὁ γάρ Λακεδαιμόνιος , ὦ βασιλεύς , πόλις ἀτείχιστος οἰκίζω . καί μήν καί δίκη τις δικάζω αὐτός κώμη καί μεγαλοφρονέω πρός ὁ Ἀπολλώνιον , ὡς δύο ἡμέρα ἀκροάομαι εἰμί ὁ δίκη βραδύς γε φημί ὁ δίκαιος εὑρίσκω . χρῆμα δέ ἐκ ὁ ὑπήκοος φοιτάω ποτέ ἀθρόος ἀνοίγνυμι ὁ θησαυρός δείκνυμι ὁ ἀνήρ ὁ χρῆμα ὑπάγω αὐτός εἰς ἐπιθυμία πλοῦτος , ὁ δέ οὐδείς ὅς ὁράω θαυμάζω σύ οὗτος , φημί ὦ βασιλεύς , χρῆμα , ἐγώ δέ ἄχυρον · . τίς ἄν οὖν φημί πράσσω καλός αὐτός χράω ; χράω , φημί βασιλεύς γάρ εἰμί .
flavius-philostratus.vita-apollonii 1.40
πολλὰ τοιαῦτα πρὸς τὸν βασιλέα εἰπὼν καὶ τυχὼν αὐτοῦ προθύμου πράττειν ἃ ξυνεβούλευεν , ἔτι καὶ τῆς πρὸς τοὺς μάγους ξυνουσίας ἱκανῶς ἔχων ἄγε , ὦ Δάμι , ἔφη ἐς Ἰνδοὺς ἴωμεν . οἱ μὲν γὰρ τοῖς Λωτοφάγοις προσπλεύσαντες ἀπήγοντο τῶν οἰκείων ἠθῶν ὑπὸ τοῦ βρώματος , ἡμεῖς δὲ μὴ γευόμενοί τινος τῶν ἐνταῦθα καθήμεθα πλείω χρόνον τοῦ εἰκότος τε καὶ ξυμμέτρου . κἀμοὶ ἔφη ὁ Δάμις ὑπερδοκεῖ ταῦτα · ἐπεὶ δὲ ἐνεθυμούμην τὸν χρόνον , ὃν ἐν τῇ λεαίνῃ διεσκέψω , περιέμενον ἀνυσθῆναι αὐτόν · οὔπω μὲν οὖν ἐξήκει πᾶς , ἐνιαυτὸς γὰρ ἡμῖν ἤδη καὶ μῆνες τέτταρες · εἰ δὲ ἤδη κομιζοίμεθα , εὖ ἂν ἔχοι ; οὐδὲ ἀνήσει ἡμᾶς , ἔφη ὦ Δάμι , ὁ βασιλεὺς πρότερον ἢ τὸν ὄγδοον τελευτῆσαι μῆνα · χρηστὸν γάρ που ὁρᾷς αὐτὸν καὶ κρείττω ἢ βαρβάρων ἄρχειν .
Lemmas: πολύς τοιοῦτος πρός ὁ βασιλεύς λέγω καί τυγχάνω αὐτός πρόθυμος πράσσω ὅς συμβουλεύω , ἔτι καί ὁ πρός ὁ μάγος συνουσία ἱκανός ἔχω ἄγε , ὦ Δάμις , φημί εἰς Ἰνδός ἔρχομαι . ὁ μέν γάρ ὁ Λωτοφάγοι προσπλέω ἀπάγω ὁ οἰκεῖος ἦθος ὑπό ὁ βρῶμα , ἐγώ δέ μή γεύω τις ὁ ἐνταῦθα κάθημαι πολύς χρόνος ὁ ἔοικα τε καί σύμμετρος . ἐγώ φημί ὁ Δάμις ὑπερδοκέω οὗτος · ἐπεί δέ ἐνθυμέομαι ὁ χρόνος , ὅς ἐν ὁ λέαινα διασκοπέω , περιμένω ἀνύω αὐτός · οὔπω μέν οὖν ἐξήκω πᾶς , ἐνιαυτός γάρ ἐγώ ἤδη καί μείς τέσσαρες · εἰ δέ ἤδη κομίζω , εὖ ἄν ἔχω ; οὐδέ ἀνίημι ἐγώ , φημί ὦ Δάμις , ὁ βασιλεύς πρότερος ἤ ὁ ὄγδοος τελευτάω μείς · χρηστός γάρ που ὁράω αὐτός καί κρατύς ἤ βάρβαρος ἄρχω .