flavius-philostratus.heroicus 748
ἐκ παλαιοῦ , ξένε . καὶ γὰρ τὸν Ἡρακλέα φασὶν ἀνασταυρώσαντα τὸ Ἀσβόλου τοῦ κενταύρου σῶμα ἐπιγράψαι αὐτῷ τόδε τὸ ἐπίγραμμα · ἄσβολος οὔτε θεῶν τρομέων ὄπιν οὔτʼ ἀνθρώπων ὀξυκόμοιο κρεμαστὸς ἀπʼ εὐλιπέος κατὰ πεύκης ἄγκειμαι μέγα δεῖπνον ἀμετροβίοις κοράκεσσιν . ἀθλητής γε καὶ τούτων ὁ Ἡρακλῆς ἐγένετο μεγαληγορίαν ἐπαινῶν , ἀμπελουργέ , παρʼ ἧς δεῖ δήπου τὸν ποιητὴν φθέγγεσθαι . ἀλλʼ ἐπανίωμεν ἐπὶ τὴν νῆσον · ῥεῦμα γὰρ δὴ ὑπολαβὸν ἡμᾶς , οἷα πολλὰ περὶ τὸν Πόντον εἱλεῖται , παρέπλαγξε τοῦ λόγου . ἐπανίωμεν , ὦ ξένε · τὰ μὲν γὰρ ᾅσματα τὰ ἐν αὐτῇ τοιαῦτα , καὶ ἡ φωνὴ δὲ , ἣν ᾅδουσι , θεῖά τε ἠχεῖ καὶ λαμπρά · διήκει γοῦν τοσαύτη ἐς τὸ πέλαγος , ὡς φρίκην ἀνίστασθαι τοῖς ναύταις ὑπὸ ἐκπλήξεως . φασὶ δʼ οἱ προσορμισάμενοι καὶ κτύπου ἀκούειν ἵππων καὶ ἤχου ὅπλων καὶ βοῆς , οἷον ἐν πολέμῳ ἀναφθέγγονται . εἰ δʼ ὁρμισαμένων ἐς τὰ βόρεια ἢ τὰ νότια τῆς νῆσου μέλλοι τις ἄνεμος ἐναντίος τῷ ὅρμῳ πνεῖν , κηρύττει ὁ Ἀχιλλεὺς κατὰ πρύμναν τοῦτο καὶ κελεύει μεθορμισαμένους ἐκστῆναι τῷ ἀνέμῳ . πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ἐκπλεόντων τοῦ Πόντου προσπλέουσί τέ μοι καὶ ἀπαγγέλλουσι ταῦτα , καὶ νὴ Δίʼ , ὡς , ἐπειδὰν προίδωσι τὴν νῆσον ἅτε ἐν ἀπείρῳ πελάγει ἐμφερόμενοι περιβάλλουσί τε ἀλλήλους καὶ ἐς δάκρυα ὑφʼ ἡδονῆς ἔρχονται , καταπλεύσαντες δὲ καὶ τὴν γῆν ἀσπασάμενοι βαδίζουσιν ἐπὶ τὸ ἱερὸν προσευξόμενοί τε τῷ Ἀχιλλεῖ καὶ θύσοντες . τὸ δὲ ἱερεῖον αὐτόματον τῷ βωμῷ προσέστηκε κατὰ τὴν ναῦν τε καὶ τοὺς ἐμπλέοντας . τὸ μὲν δὴ περὶ τὴν κάλπιν τὴν χρυσῆν τὴν ἐν Χίῳ ποτὲ φανεῖσαν τῇ νήσῳ εἴρηται , ξένε , σοφοῖς ἀνδράσι καὶ τί ἄν τις ἀριζήλως εἰρημένων αὖθις ἅπτοιτο ; ἐμπόρῳ δὲ λέγεται θαμίζοντί ποτε ἐς τὴν νῆσον φαίνεσθαι μὲν ὁ Ἀχιλλεὺς αὐτός , διηγεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ ἐν Τροίᾳ , ξενίσαι δʼ αὐτὸν καὶ ποτῷ κελεῦσαί τε ἐκπλεύσαντα ἐς Ἴλιον ἀναγαγεῖν οἱ κόρην Τρωάδα , τὴν δεῖνα εἰπὼν δουλεύουσαν τῷ δεῖνι ἐν Ἰλίῳ .
Lemmas: ἐκ παλαιός , ξένος . καί γάρ ὁ Ἡρακλῆς φημί ἀνασταυρόω ὁ Ἄσβολος ὁ κένταυρος σῶμα ἐπιγράφω αὐτός ὅδε ὁ ἐπίγραμμα · ἄσβολος οὔτε θεός τρομέω ὄπις οὔτε ἄνθρωπος ὀξύκομος κρεμαστός ἀπό εὐλιπής κατά πεύκη ἀνάκειμαι μέγας δεῖπνον ἀμετρόβιος κόραξ . ἀθλητής γε καί οὗτος ὁ Ἡρακλῆς γίγνομαι μεγαληγορία ἐπαινέω , ἀμπελουργός , παρά ὅς δέω δήπου ὁ ποιητής φθέγγομαι . ἀλλά ἐπανίημι ἐπί ὁ νῆσος · ῥεῦμα γάρ δή ὑπολαμβάνω ἐγώ , οἷος πολύς περί ὁ Πόντος εἱλέω , παραπλάζω ὁ λόγος . ἐπανίημι , ὦ ξένος · ὁ μέν γάρ ᾆσμα ὁ ἐν αὐτός τοιοῦτος , καί ὁ φωνή δέ , ὅς ἀείδω , θεῖος τε ἠχέω καί λαμπρός · διήκω γοῦν τοσοῦτος εἰς ὁ πέλαγος , ὡς φρίκη ἀνίστημι ὁ ναύτης ὑπό ἔκπληξις . φημί δέ ὁ προσορμίζω καί κτύπος ἀκούω ἵππος καί ἦχος ὅπλον καί βοή , οἷος ἐν πόλεμος ἀναφθέγγομαι . εἰ δέ ὁρμίζω εἰς ὁ βόρειος ἤ ὁ νότιος ὁ νῆσος μέλλω τις ἄνεμος ἐναντίος ὁ ὅρμος πνέω , κηρύσσω ὁ Ἀχιλλεύς κατά πρύμνα οὗτος καί κελεύω μεθορμίζω ἐξίστημι ὁ ἄνεμος . πολύς δέ καί ὁ ἐκπλέω ὁ Πόντος προσπλέω τε ἐγώ καί ἀπαγγέλλω οὗτος , καί νή Ζεύς , ὡς , ἐπειδάν προοράω ὁ νῆσος ἅτε ἐν ἄπειρος πέλαγος ἐμφέρω περιβάλλω τε ἀλλήλων καί εἰς δάκρυον ὑπό ἡδονή ἔρχομαι , καταπλέω δέ καί ὁ γῆ ἀσπάζομαι βαδίζω ἐπί ὁ ἱερός προσεύχομαι τε ὁ Ἀχιλλεύς καί θύω . ὁ δέ ἱερεῖον αὐτόματος ὁ βωμός προσίστημι κατά ὁ ναῦς τε καί ὁ ἐμπλέω . ὁ μέν δή περί ὁ κάλπις ὁ χρύσεος ὁ ἐν Χίος ποτέ φαίνω ὁ νῆσος λέγω , ξένος , σοφός ἀνήρ καί τίς ἄν τις ἀρίζηλος λέγω αὖθις ἅπτω ; ἔμπορος δέ λέγω θαμίζω ποτέ εἰς ὁ νῆσος φαίνω μέν ὁ Ἀχιλλεύς αὐτός , διηγέομαι δέ αὐτός ὁ ἐν Τροία , ξενίζω δέ αὐτός καί ποτός κελεύω τε ἐκπλέω εἰς Ἴλιος ἀνάγω ἕ κόρη Τρωάς , ὁ δεῖνα λέγω δουλεύω ὁ δεῖνα ἐν Ἴλιον .