flavius-philostratus.heroicus 735
περί τε τοὺς ἐν τῷ ποταμῷ σφαττομένους , τήν τε τοῦ ποταμοῦ κίνησιν , ὅτʼ ἐπανίστη τῷ Ἀχιλλεῖ τὸ ἑαυτοῦ κῦμα , ἐπαινεῖ μὲν καὶ ὁ Πρωτεσίλεως ὡς ποιητικά , διαγράφει δὲ ὡς κεχαρισμένα , μήτε γὰρ τῷ Ἀχιλλεῖ τηλικούτῳ ὄντι ἄπορον ἂν γενέσθαι τὸν Σκάμανδρον καὶ ταῦτα ἥττω ἢ οἱ μεγάλοι τῶν ποταμῶν ὄντα , μήτʼ ἂν Ἀχιλλέα ἐς μάχην τῷ ποταμῷ ὁρμῆσαι , εἰ γὰρ καὶ σφόδρα ἐπʼ αὐτὸν ἐμόρμυρεν , ἤλυξεν ἂν ἐκκλίνων καὶ μὴ ὁμόσε χωρῶν τῷ ὕδατι . πιθανώτερα δὲ τούτων ἐκεῖνα , οἶμαι , δίεισι · ξυνελαθῆναι μὲν ἐς τὸν ποταμὸν τοὺς Τρῶας καὶ πλείους ἀπολέσθαι σφῶν ἢ ἐν ἅπαντι τῷ πολέμῳ ἀπώλοντο , οὐ μὴν μόνῳ γε Ἀχιλλεῖ πεπρᾶχθαι ταῦτα , ἀλλὰ θαρσήσαντας ἤδη παρʼ αὐτοῦ τοὺς Ἕλληνας ἐπικαταβαίνειν καὶ τοὺς ἐν τῷ ποταμῷ σφάττειν , Ἀχιλλέα δὲ τούτων μὲν ἀμελεῖν , ἀγωνίσασθαι δὲ ἀγῶνα τοιόνδε · ἦν ἀνὴρ ἐκ Παιονίας ἥκων , οὗ καὶ Ὅμηρος ἐπεμνήσθη , Ἀστεροπαῖον δὲ αὐτὸν καλεῖ καὶ Ἀξιοῦ τοῦ ποταμοῦ υἱωνὸν καὶ δεξιὸν ἄμφω τὼ χεῖρε , μέγιστον δὲ Ἀχαιῶν τε καὶ Τρώων ὄντα τὸν Παίονα καὶ θηρίου δίκην ὁμόσε χωροῦντα ταῖς αἰχμαῖς παρῆκεν Ὅμηρος τουτουί τοῦ λόγου , ἦγε δὲ καὶ ἀκραιφνῆ δύναμιν Παίονας ἱππέας ἄρτι ἐς Τροίαν ἥκων , οὓς ἐτρέψατο μὲν ὁ Ἀχιλλεὺς ἐκπλήξας , δαίμονα γὰρ ἐμπεπτωκέναι σφίσιν ᾤοντο οὔπω ἀνδρὶ τοιῷδε ἐντετυχηκότες , ὑποστάντος δὲ Ἀστεροπαίου μόνου πλείω περὶ ἑαυτοῦ ἔδεισεν ἢ ὁπότε τῷ Ἕκτορι ἐμάχετο , καὶ οὐδὲ ἄτρωτος εἷλε τὸν Παίονα , ὅθεν τῶν συμμάχων ἀπαγορευόντων αὐτῷ μὴ μάχεσθαι τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῷ Ἕκτορι οὐκ ἠνέσχετο τῶν λόγων τούτων , ἀλλὰ εἰπὼν ἰδέτω με κρείττω καὶ τραυμάτων ὥρμησεν ἐπὶ τὸν Ἕκτορα προτεταγμένον τοῦ τείχους . ἀποκτείνας δʼ αὐτὸν γενόμενον οἷον ἐν τῷ περὶ αὐτοῦ λόγῳ εἴρηκα , περιεῖλξε τῷ τείχει βάρβαρον μέν τινα καὶ ἀηδῆ τρόπον , ξυγγνωστὸν δέ , ἐπειδὴ τῷ Πατρόκλῳ ἐτιμώρει . δαιμονίᾳ γὰρ δή τινι τὸν Ἀχιλλέα φύσει χρώμενον ἀεί τι μέγα ὑπὲρ τῶν φίλων πράττειν ,
Lemmas: περί τε ὁ ἐν ὁ ποταμός σφάζω , ὁ τε ὁ ποταμός κίνησις , ὅτε ἐπανίστημι ὁ Ἀχιλλεύς ὁ ἑαυτοῦ κῦμα , ἐπαινέω μέν καί ὁ Πρωτεσίλαος ὡς ποιητικός , διαγράφω δέ ὡς χαρίζω , μήτε γάρ ὁ Ἀχιλλεύς τηλικοῦτος εἰμί ἄπορος ἄν γίγνομαι ὁ Σκάμανδρος καί οὗτος ἥσσων ἤ ὁ μέγας ὁ ποταμός εἰμί , μήτε ἄν Ἀχιλλεύς εἰς μάχη ὁ ποταμός ὁρμάω , εἰ γάρ καί σφόδρα ἐπί αὐτός μορμύρω , ἀλύσσω ἄν ἐκκλίνω καί μή ὁμόσε χωρέω τῷ ὕδωρ . πιθανός δέ οὗτος ἐκεῖνος , οἴομαι , δίειμι · συνελαύνω μέν εἰς ὁ ποταμός ὁ Τρώς καί πολύς ἀπόλλυμι σφεῖς ἤ ἐν ἅπας ὁ πόλεμος ἀπόλλυμι , οὐ μήν μόνος γε Ἀχιλλεύς πράσσω οὗτος , ἀλλά θαρσέω ἤδη παρά αὐτός ὁ Ἕλλην ἐπικαταβαίνω καί ὁ ἐν ὁ ποταμός σφάζω , Ἀχιλλεύς δέ οὗτος μέν ἀμελέω , ἀγωνίζομαι δέ ἀγών τοιόσδε · εἰμί ἀνήρ ἐκ Παιονία ἥκω , ὅς καί Ὅμηρος ἐπιμιμνῄσκομαι , Ἀστεροπαῖος δέ αὐτός καλέω καί Ἀξιός ὁ ποταμός υἱωνός καί δεξιός ἄμφω ὁ χείρ , μέγας δέ Ἀχαιός τε καί Τρώς εἰμί ὁ Παίων καί θηρίον δίκη ὁμόσε χωρέω ὁ αἰχμή παρίημι Ὅμηρος οὗτος ὁ λόγος , ἄγω δέ καί ἀκραιφνής δύναμις Παίονες ἱππεύς ἄρτι εἰς Τροία ἥκω , ὅς τρέπω μέν ὁ Ἀχιλλεύς ἐκπλήσσω , δαίμων γάρ ἐμπίπτω σφεῖς οἴομαι οὔπω ἀνήρ τοιόσδε ἐντυγχάνω , ὑφίστημι δέ Ἀστεροπαῖος μόνος πολύς περί ἑαυτοῦ δείδω ἤ ὁπότε ὁ Ἕκτωρ μάχομαι , καί οὐδέ ἄτρωτος αἱρέω ὁ Παίων , ὅθεν ὁ σύμμαχος ἀπαγορεύω αὐτός μή μάχομαι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ Ἕκτωρ οὐ ἀνέχω ὁ λόγος οὗτος , ἀλλά λέγω ὁράω ἐγώ κρατύς καί τραῦμα ὁρμάω ἐπί ὁ Ἕκτωρ προτάσσω ὁ τεῖχος . ἀποκτείνω δέ αὐτός γίγνομαι οἷος ἐν ὁ περί αὐτός λόγος λέγω , περιέλκω ὁ τεῖχος βάρβαρος μέν τις καί ἀηδής τρόπος , συγγνωστός δέ , ἐπειδή ὁ Πάτροκλος τιμωρέω . δαιμόνιος γάρ δή τις ὁ Ἀχιλλεύς φύσις χράω ἀεί τις μέγας ὑπέρ ὁ φίλος πράσσω ,