flavius-philostratus.heroicus 752
ὑφʼ ἧς ἀνεσκίρτησαν ἀλλότριόν τε καὶ περιττὸν ἄχθος ἡγούμεναι τὰς γυναῖκας , ἐς δὲ θηρίων ἤθη μετέστησαν καὶ κειμέναις ἐμπεσοῦσαι ταῖς Ἀμαζόσι τάς τε ὁπλὰς ἐνήρειδον καὶ τὰς χαίτας ἔφριττον καὶ τὰ ὦτα ἐπʼ αὐτὰς ἵστασαν , καθάπερ τῶν λεόντων οἱ ὠμοί , κειμένων τε γυμνὰς ὠλένας ἤσθιον καὶ τὰ στέρνα ῥηγνῦσαι προσέκειντο τοῖς σπλάγχνοις καὶ ἐλάφυσσον , ἐμφορηθεῖσαι δὲ ἀνθρωπείου βρώσεως ἐκρόαινον περὶ τὴν νῆσον καὶ ἐμαίνοντο μεσταὶ λύθρου , στᾶσαι δὲ ἐπὶ τῶν ἀκρωτηρίων καὶ τὰ νῶτα τοῦ πελάγους ἰδοῦσαι πεδίῳ τε ᾤοντο ἐντετυχηκέναι καὶ κατὰ τῆς θαλάττης ἑαυτὰς ἧκαν . ἀπώλοντο δὲ καὶ αἱ νῆες τῶν Ἀμαζόνων ἀνέμου σφοδροῦ ἐς αὐτὰς πνεύσαντος , ἅτε γὰρ κεναὶ καὶ οὐδενὶ κόσμῳ ὡρμισμέναι προσέπιπτον ἀλλήλαις καὶ ξυνηράττοντο ναῦς τε ὥσπερ ἐν ναυμαχίᾳ κατέδυε ναῦν καὶ ἀνερρήγνυ , καὶ ὁπόσας ἐγκαρσίους τε καὶ ἀντιπρώρους ἐμβολὰς ποιοῦνται κυβερνῆται ναύμαχοι , πᾶσαι ξυνέπεσον ἐν ναυσὶ κεναῖς καὶ οὐκ ἐκ προνοίας πλεούσαις . πολλῶν δὲ ναυαγίων τῷ ἱερῷ προσενεχθέντων καὶ ἀνθρώπων ἐν αὐτῷ κειμένων ἐμπνεόντων ἔτι καὶ ἡμιβρώτων μελῶν τε ἀνθρωπείων ἐσπαρμένων καὶ σαρκῶν , ἃς διέπτυσαν αἱ ἵπποι , κάθαρσιν ὁ Ἀχιλλεὺς ποιεῖται τῆς νήσου ῥᾳδίαν · κορυφὴν γὰρ τοῦ πόντου ἐπισπασάμενος ἀπένιψέ τε καὶ ἀπέκλυσε ταῦτα . ὅστις , ἀμπελουργέ , μὴ θεοφιλῆ σε ἡγεῖται σφόδρα , αὐτὸς ἀπήχθηται τοῖς θεοῖς · τὸ γὰρ τοιούτους τε καὶ θείους λόγους εἰδέναι οὕτω , παρʼ ἐκείνων οἶμαί σοι ἥκειν , οἳ καὶ Πρωτεσίλεω φίλον τέ σε καὶ ἐπιτήδειον ἐποίησαν . ἀλλʼ ἐπεὶ τῶν ἡρωικῶν ἡμᾶς λόγων ἐμπέπληκας , τὸ μὲν ὅπως αὐτὸς ἀναβεβίωκεν , οὐκέτʼ ἂν ἐροίμην , ἐπειδὴ ἀβεβήλῳ τε καὶ ἀπορρήτῳ φῂς αὐτὸν χρῆσθαι τούτῳ τῷ λόγῳ , τοὺς δὲ Κωκυτούς τε καὶ Πυριφλεγέθοντας καὶ τὴν Ἀχερουσιάδα καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ποταμῶν τε καὶ τῶν λιμνῶν ὀνόματα καί , νὴ , Δία , τοὺς Αἰακοὺς καὶ τὰ τούτων δικαστήριά τε καὶ δικαιωτήρια αὐτός τε ἴσως ἀπαγγελεῖς καὶ ξυγχωρεῖ διηγεῖσθαι . ξυγχωρεῖ μέν , ἑσπέρα δὲ ἤδη καὶ βοῦς πρὸς ἀναπαύλῃ ·
Lemmas: ὑπό ὅς ἀνασκιρτάω ἀλλότριος τε καί περισσός ἄχθος ἡγέομαι ὁ γυνή , εἰς δέ θηρίον ἦθος μεθίστημι καί κεῖμαι ἐμπίπτω ὁ Ἀμαζών ὁ τε ὁπλή ἐνερείδω καί ὁ χαίτη φρίσσω καί ὁ οὖς ἐπί αὐτός ἵστημι , καθά ὁ λέων ὁ ὠμός , κεῖμαι τε γυμνός ὠλένη ἐσθίω καί ὁ στέρνον ῥήγνυμι πρόσκειμαι ὁ σπλάγχνον καί λαφύσσω , ἐμφορέω δέ ἀνθρώπειος βρῶσις κροαίνω περί ὁ νῆσος καί μαίνομαι μεστός λύθρον , ἵστημι δέ ἐπί ὁ ἀκρωτήριον καί ὁ νῶτον ὁ πέλαγος ὁράω πεδίον τε οἴομαι ἐντυγχάνω καί κατά ὁ θάλασσα ἑαυτοῦ ἵημι . ἀπόλλυμι δέ καί ὁ ναῦς ὁ Ἀμαζών ἄνεμος σφοδρός εἰς αὐτός πνέω , ἅτε γάρ κενός καί οὐδείς κόσμος ὁρμίζω προσπίπτω ἀλλήλων καί συναράσσω ναῦς τε ὥσπερ ἐν ναυμαχία καταδύω ναῦς καί ἀναρρήγνυμι , καί ὁπόσος ἐγκάρσιος τε καί ἀντίπρωρος ἐμβολή ποιέω κυβερνήτης ναύμαχος , πᾶς συμπίπτω ἐν ναῦς κενός καί οὐ ἐκ πρόνοια πλέω . πολύς δέ ναυάγιον ὁ ἱερόν προσφέρω καί ἄνθρωπος ἐν αὐτός κεῖμαι ἐμπνέω ἔτι καί ἡμίβρωτος μέλος τε ἀνθρώπειος εἰσπαραμένω καί σάρξ , ὅς διαπτύω ὁ ἵππος , κάθαρσις ὁ Ἀχιλλεύς ποιέω ὁ νῆσος ῥᾴδιος · κορυφή γάρ ὁ πόντος ἐπισπάω ἀπονίζω τε καί ἀποκλύζω οὗτος . ὅστις , ἀμπελουργός , μή θεοφιλής σύ ἡγέομαι σφόδρα , αὐτός ἀπαχθέω ὁ θεός · ὁ γάρ τοιοῦτος τε καί θεῖος λόγος οἶδα οὕτως , παρά ἐκεῖνος οἴομαι σύ ἥκω , ὅς καί Πρωτεσίλαος φίλος τε σύ καί ἐπιτήδειος ποιέω . ἀλλά ἐπεί ὁ ἡρωϊκός ἐγώ λόγος ἐμπίμπλημι , ὁ μέν ὅπως αὐτός ἀναβιόω , οὐκέτι ἄν λέγω , ἐπειδή ἀβέβηλος τε καί ἀπόρρητος φημί αὐτός χράω οὗτος ὁ λόγος , ὁ δέ Κωκυτός τε καί Πυριφλεγέθων καί ὁ Ἀχερουσιάς καί ὁ τοιοῦτος ὁ ποταμός τε καί ὁ λίμνη ὄνομα καί , νή , Ζεύς , ὁ Αἰακός καί ὁ οὗτος δικαστήριον τε καί δικαιωτήριον αὐτός τε ἴσως ἀπαγγέλλω καί συγχωρέω διηγέομαι . συγχωρέω μέν , ἑσπέρα δέ ἤδη καί βοῦς πρός ἀνάπαυλα ·