flavius-philostratus.heroicus 692
ὡς ἐκλανθάνεσθαι τῶν ἄλλων Ἀχαιῶν , ὅτε Ἀχιλλεὺς μάχοιτο , οὔτε Μύσια ἐποίησεν ἔπη , οὔτε ἐς μνήμην κατέστη τοῦ ἔργου τούτου , ἐν ᾧ καὶ γυνὴ καλλίων Ἑλένης εὕρητο ἂν καὶ ἄνδρες οὐ παραπολὺ Ἀχιλλέως τὴν ἀνδρίαν καὶ ἀγὼν εὐδοκιμώτατος . Παλαμήδους δὲ μνημονεύσας οὐκ ἂν εὗρεν , ὅτῳ ποτὲ κρύψοι τὸ τοῦ Ὀδυσσέως ἐπʼ αὐτῷ ὄνειδος . πῶς οὖν ὁ Πρωτεσίλεως περὶ τοῦ Ὁμήρου φρονεῖ ; βασανίζειν γάρ που αὐτὸν ἔφασκες τὰ τούτου ποιήματα . τὸν Ὅμηρον φησί , ξένε , καθάπερ ἐν ἁρμονίᾳ μουσικῇ πάντας ψῆλαι τοὺς ποιητικοὺς τῶν τρόπων καὶ τοὺς ποιητάς , ἐφʼ οἷς ἐγένετο , ὑπερβεβλῆσθαι πάντας , ἐν ὅτῳ ἕκαστος αὐτῶν ἦν κράτιστος · μεγαλορρημοσύνην τε γὰρ ὑπὲρ τὸν Ὀρφέα ἀσκῆσαι ἡδονῇ τε ὑπερβαλέσθαι τὸν Ἡσίοδον καὶ ἄλλῳ ἄλλον , καὶ λόγον μὲν ὑποθέσθαι Τρωικόν , ἐς ὃν ἡ τύχη τὰς πάντων Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων ἀρετὰς ξυνήνεγκεν , ἐσαγαγέσθαι δὲ ἐς αὐτὸν πολέμους τοὺς μὲν πρὸς ἄνδρας , τοὺς δὲ πρὸς ἵππους καὶ τείχη , τοὺς δὲ πρὸς ποταμούς , τοὺς δὲ πρὸς θεοὺς καὶ θεάς , καὶ ὁπόσα κατʼ εἰρήνην εἰσὶ καὶ χοροὺς καὶ ᾠδὰς καὶ ἔρωτας καὶ δαῖτας ἔργα τε , ὧν γεωργία ἅπτεται , καὶ ὥρας , αἳ σημαίνουσιν , ὁπόσα ἐς τὴν γῆν δεῖ πράττειν , καὶ ναυτιλίας καὶ ὁπλοποιίας τὰς ἐν Ἡφαίστῳ , εἴδη τε ἀνδρῶν καὶ ἤθη ποικίλα . πάντα ταῦτα τὸν Ὅμηρον δαιμονίως ἐξειργάσθαι φησὶ καὶ τοὺς μὴ ἐρῶντας αὐτοῦ μαίνεσθαι . καλεῖ δὲ αὐτὸν καὶ οἰκιστὴν Τροίας , ἐπειδὴ εὐδοκίμησεν ἐκ τῶν Ὁμήρου ἐπʼ αὐτῇ θρήνων . θαυμάζει δὲ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἐπιτιμᾷ τοῖς ὁμοτέχνοις , ὅτι μὴ τραχέως διορθοῦται σφᾶς , ἀλλʼ οἷον λανθάνων · Ἡσίοδον μὲν ἐν ἄλλοις τε καὶ οὐκ ὀλίγοις καὶ νὴ Δίʼ ἐν τοῖς ἐκτυπώμασι τῶν ἀσπίδων · ἑρμηνεύων γὰρ οὗτός ποτε τὴν τοῦ Κύκνου ἀσπίδα τὸ τῆς Γοργοῦς εἷδος ὑπτίως τε καὶ οὐ ποιητικῶς ᾖσεν , ὅθεν ἐπιστρέφων αὐτὸν ὁ Ὅμηρος
Lemmas: ὡς ἐκλανθάνω ὁ ἄλλος Ἀχαιός , ὅτε Ἀχιλλεύς μάχομαι , οὔτε Μύσιος ποιέω ἔπος , οὔτε εἰς μνήμη καθίστημι ὁ ἔργον οὗτος , ἐν ὅς καί γυνή καλός Ἑλένη εὑρίσκω ἄν καί ἀνήρ οὐ παραπολύ Ἀχιλλεύς ὁ ἀνδρεία καί ἀγών εὐδόκιμος . Παλαμήδης δέ μνημονεύω οὐ ἄν εὑρίσκω , ὅστις ποτέ κρύπτω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί αὐτός ὄνειδος . πῶς οὖν ὁ Πρωτεσίλαος περί ὁ Ὅμηρος φρονέω ; βασανίζω γάρ που αὐτός φάσκω ὁ οὗτος ποίημα . ὁ Ὅμηρος φημί , ξένος , καθά ἐν ἁρμονία μουσικός πᾶς ψάλλω ὁ ποιητικός ὁ τρόπος καί ὁ ποιητής , ἐπί ὅς γίγνομαι , ὑπερβάλλω πᾶς , ἐν ὅστις ἕκαστος αὐτός εἰμί κρατύς · μεγαλορρημοσύνη τε γάρ ὑπέρ ὁ Ὀρφεύς ἀσκέω ἡδονή τε ὑπερβάλλω ὁ Ἡσίοδος καί ἄλλος ἄλλος , καί λόγος μέν ὑποτίθημι Τρωϊκός , εἰς ὅς ὁ τύχη ὁ πᾶς Ἕλλην τε καί βάρβαρος ἀρετή συμφέρω , εἰσάγω δέ εἰς αὐτός πόλεμος ὁ μέν πρός ἀνήρ , ὁ δέ πρός ἵππος καί τεῖχος , ὁ δέ πρός ποταμός , ὁ δέ πρός θεός καί θεά , καί ὁπόσος κατά εἰρήνη εἰμί καί χορός καί ἀοιδή καί ἔρως καί δαίς ἔργον τε , ὅς γεωργία ἅπτω , καί ὥρα , ὅς σημαίνω , ὁπόσος εἰς ὁ γῆ δέω πράσσω , καί ναυτιλία καί ὁπλοποιία ὁ ἐν Ἥφαιστος , εἶδος τε ἀνήρ καί ἦθος ποικίλος . πᾶς οὗτος ὁ Ὅμηρος δαιμόνιος ἐξεργάζομαι φημί καί ὁ μή ἐράω αὐτός μαίνομαι . καλέω δέ αὐτός καί οἰκιστής Τροία , ἐπειδή εὐδοκιμέω ἐκ ὁ Ὅμηρος ἐπί αὐτός θρῆνος . θαυμάζω δέ αὐτός καί ὅσος ἐπιτιμάω ὁ ὁμότεχνος , ὅτι μή τραχύς διορθόω σφεῖς , ἀλλά οἷος λανθάνω · Ἡσίοδος μέν ἐν ἄλλος τε καί οὐ ὀλίγος καί νή Ζεύς ἐν ὁ ἐκτύπωμα ὁ ἀσπίς · ἑρμηνεύω γάρ οὗτος ποτέ ὁ ὁ Κύκνος ἀσπίς ὁ ὁ Γοργώ εἶδος ὕπτιος τε καί οὐ ποιητικός ἀείδω , ὅθεν ἐπιστρέφω αὐτός ὁ Ὅμηρος