ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.heroicus 702
τὸν δὲ Ἀχιλλέα ἐπῄνει μέν , οὐ μὴν ἐξεπέπληκτό γε , οὐδὲ ἐθεράπευεν , ὥσπερ οἱ πολλοί · καὶ ἀνέκραγέ ποτε ὁ Πρωτεσίλεως ἐπʼ ἐκείνοις τοῖς ἔπεσιν , οἷς ὁ Διομήδης πεποίηται λέγων μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλείωνα μυρία δῶρα διδούς · ὁ δʼ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως . ταῦτα γὰρ τὸν Ὅμηρον ὡς συστρατιώτην ἔφη εἰρηκέναι καὶ οὐχ ὡς ὑποτιθέμενον , ἀππʼ αὐτὸν ξυγγεγονότα τοῖς Ἀχαιοῖς ἐν Τροίᾳ · τὸν γὰρ Διομήδην καθάπτεσθαι τοῦ Ἀχιλλέως παρὰ τὴν μῆνιν τρυφῶντος ἐς τοὺς Ἕλληνας . τὰ δὲ εἴδη ἀμφοῖν τὸν μὲν Σθένελον εὐμήκη ὁ Πρωτεσίλεως οἶδε καὶ ἀνεστηκότα γλαυκόν τε καὶ γρυπὸν καὶ οἷον κομῶντα ὑπέρυθρόν τε καὶ ἕτοιμον τὸ αἷμα , τὸν Διομήδην δὲ βεβηκότα τε ἀναγράφει καὶ χαροπὸν καὶ οὔπω μέλανα καὶ ὀρθὸν τὴν ῥῖνα , καὶ οὔλη δὲ ἡ κόμη καὶ ξὺν αὐχμῷ . Φιλοκτήτης δὲ ὁ Ποίαντος ἐστράτευσε μὲν ὀψὲ τῶν Τρωικῶν , ἄριστα δὲ ἀνθρώπων ἐτόξευεν , Ἡρακλέους , φασί , τοῦ Ἀλκμήνης μαθὼν αὐτό , καὶ κληρονομῆσαι λέγεται τῶν τόξων , ὁπότε Ἡρακλῆς ἀπιὼν τῆς ἀνθρωπείας φύσεως αὐτόν τε παρεστήσατο καὶ τὸ ἐν τῇ Οἴτῃ πῦρ . τοῦτον ἐν Λήμνῳ καταλειφθῆναί φασιν ἄτιμον τοῖς Ἀχαιοῖς ὕδρου ἐνσκήψαντος αὐτῷ ἐς τὸν πόδα , ὑφʼ οὗ νοσεῖν αὐτὸν ἐπὶ ἀκτῆς ὑψηλῆς ἐν πέτρᾳ κείμενον καὶ μαντευτὸν τοῖς Ἀχαιοῖς ἐλθεῖν ὕστερον ἐπὶ τὸν Πάριν , ὃν ἀποκτείνας τὴν μὲν Τροίαν ἑλεῖν τοῖς Ἡρακλέους αὖθις τόξοις , ἰαθῆναι δὲ ὑπὸ τῶν Ἀσκληπιαδῶν αὐτός . ταῦτα φησὶν ὁ Πρωτεσίλεως οὐ παραπολὺ τῆς ἀληθείας εἰρῆσθαι · τά τε γὰρ τοῦ Ἡρακλέους εἶναι ὁποῖα ὕμνηται ,
Lemmas: ὁ δέ Ἀχιλλεύς ἐπαινέω μέν , οὐ μήν ἐκπλήσσω γε , οὐδέ θεραπεύω , ὥσπερ ὁ πολύς · καί ἀνακράζω ποτέ ὁ Πρωτεσίλαος ἐπί ἐκεῖνος ὁ ἔπος , ὅς ὁ Διομήδης ποιέω λέγω μή ὀφείλω λίσσομαι ἀμύμων Πηλείων μυρίος δῶρον δίδωμι · ὁ δέ ἀγήνωρ εἰμί καί ἄλλος . οὗτος γάρ ὁ Ὅμηρος ὡς συστρατιώτης φημί λέγω καί οὐ ὡς ὑποτίθημι , τις αὐτός συγγίγνομαι ὁ Ἀχαιός ἐν Τροία · ὁ γάρ Διομήδης καθάπτω ὁ Ἀχιλλεύς παρά ὁ μῆνις τρυφάω εἰς ὁ Ἕλλην . ὁ δέ εἶδος ἄμφω ὁ μέν Σθένελος εὐμήκης ὁ Πρωτεσίλαος οἶδα καί ἀνίστημι γλαυκός τε καί γρυπός καί οἷος κομάω ὑπέρυθρος τε καί ἑτοῖμος ὁ αἷμα , ὁ Διομήδης δέ βαίνω τε ἀναγράφω καί χαροπός καί οὔπω μέλας καί ὀρθός ὁ ῥίς , καί ὅλος δέ ὁ κόμη καί σύν αὐχμός . Φιλοκτήτης δέ ὁ Ποίας στρατεύω μέν ὀψέ ὁ Τρωϊκός , ἀγαθός δέ ἄνθρωπος τοξεύω , Ἡρακλῆς , φημί , ὁ Ἀλκμήνη μανθάνω αὐτός , καί κληρονομέω λέγω ὁ τόξον , ὁπότε Ἡρακλῆς ἀπέρχομαι ὁ ἀνθρώπειος φύσις αὐτός τε παρίστημι καί ὁ ἐν ὁ Οἴτη πῦρ . οὗτος ἐν Λῆμνος καταλείπω φημί ἄτιμος ὁ Ἀχαιός ὕδρος ἐνσκήπτω αὐτός εἰς ὁ πούς , ὑπό ὅς νοσέω αὐτός ἐπί ἀκτή ὑψηλός ἐν πέτρα κεῖμαι καί μαντευτός ὁ Ἀχαιός ἔρχομαι ὕστερον ἐπί ὁ Πάρις , ὅς ἀποκτείνω ὁ μέν Τροία αἱρέω ὁ Ἡρακλῆς αὖθις τόξον , ἰάομαι δέ ὑπό ὁ Ἀσκληπιάδης αὐτός . οὗτος φημί ὁ Πρωτεσίλαος οὐ παραπολύ ὁ ἀλήθεια λέγω · ὁ τε γάρ ὁ Ἡρακλῆς εἰμί ὁποῖος ὑμνέω ,
flavius-philostratus.heroicus 703
καὶ τὸν Φιλοκτήτην ξυλλαβεῖν αὐτῷ τοῦ ἐν τῇ Οἴτῃ ἄθλου , τὰ τόξα τε ἀπελθεῖν ἔχοντα καὶ μόνον ἀνθρώπων γιγνώσκειν , ὡς χρὴ ἕλκειν αὐτά , τυχεῖν τε ἀριστείων λαμπρῶν ἐπὶ τῇ ἁλώσει τοῦ Ἰλίου · τὰ δὲ τῆς νόσου καὶ τῶν ἰασαμένων αὐτὸν ἑτέρως λέγει · καταλειφθῆναι μὲν γὰρ ἐν Λήμνῳ τὸν Φιλοκτήτην , οὐ μὴν ἔρημον τῶν θεραπευσόντων οὐδὲ ἀπερριμμένον τοῦ Ἑλληνικοῦ · πολλούς τε γὰρ τῶν Μελίβοιαν οἰκούντων ξυγκαταμεῖναι — στρατηγὸς δὲ τούτων ἦν — τοῖς τε Ἀχαιοῖς δάκρυα ἐπελθεῖν , ὅτε ἀπέλιπε σφᾶς ἀνὴρ πολεμικὸς καὶ πολλῶν ἀντάξιος , ἰαθῆναι δὲ αὐτὸν αὐτίκα ὑπὸ τῆς βώλου τῆς Λημνίας , ἐς ἣν λέγεται πεσεῖν ὁ Ἥφαιστος · ἡ δὲ ἐλαύνει μὲν τὰς μανικὰς νόσους , ἐκραγὲν δὲ αἷμα ἴσχει , ὕδρου δὲ ἰᾶται μόνου δῆγμα ἑρπετῶν . ὃν δὲ ἐτρίβοντο οἱ Ἀχαιοὶ χρόνον ἐν τῷ Ἰλίῳ , τοῦτον ὁ Φιλοκτήτης Εὐνέῳ τῷ Ἰάσονος συνεξῄρει τὰς μικρὰς τῶν νήσων Κᾶρας ἐξελαύνων , ὑφʼ ὧν κατείχοντο , καὶ μισθὸς τῆς συμμαχίας αὐτῷ μοῖρα τῆς Λήμνου ἐγένετο , ἣν Ἄκεσαν ὁ Φιλοκτήτης ἐκάλεσεν , ἐπειδὴ ἐν Λήμνῳ ἰάθη . ἐκεῖθεν αὐτὸν Διομήδης καὶ Νεοπτόλεμος ἑκόντα ἐς Τροίαν ἤγαγον ἱκετεύσαντες ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ ἀναγνόντες αὐτῷ τὸν ὑπὲρ τῶν τόξων χρησμόν , ἐκ Λέσβου , ὥς φασιν , ἥκοντα · χρῆσθαι μὲν γὰρ καὶ τοῖς οἴκοι μαντείοις τοὺς Ἀχαιοὺς τῷ τε Δωδωναίῳ καὶ τῷ Πυθικῷ καὶ ὁπόσα μαντεῖα εὐδόκιμα Βοιώτιά τε ἦν καὶ Φωκικά , Λέσβου δὲ ὀλίγον ἀπεχούσης τοῦ Ἰλίου στέλλειν ἐς τὸ ἐκεῖ μαντεῖον τοὺς Ἕλληνας . ἔχρα δέ , οἶμαι , ἐξ Ὀρφέως , ἡ κεφαλὴ γὰρ μετὰ τὸ τῶν γυναικῶν ἔργον ἐς Λέσβον κατασχοῦσα ῥῆγμα τῆς Λέσβου ᾤκησε καὶ ἐν κοίλῃ τῇ γῇ ἐχρησμῴδει .
Lemmas: καί ὁ Φιλοκτήτης συλλαμβάνω αὐτός ὁ ἐν ὁ Οἴτη ἆθλος , ὁ τόξον τε ἀπέρχομαι ἔχω καί μόνος ἄνθρωπος γιγνώσκω , ὡς χρή ἕλκω αὐτός , τυγχάνω τε ἀριστεῖα λαμπρός ἐπί ὁ ἅλωσις ὁ Ἴλιος · ὁ δέ ὁ νόσος καί ὁ ἰάομαι αὐτός ἕτερος λέγω · καταλείπω μέν γάρ ἐν Λῆμνος ὁ Φιλοκτήτης , οὐ μήν ἐρῆμος ὁ θεραπεύω οὐδέ ἀπορρίπτω ὁ Ἑλληνικός · πολύς τε γάρ ὁ Μελίβοια οἰκέω συγκαταμένω — στρατηγός δέ οὗτος εἰμί — ὁ τε Ἀχαιός δάκρυον ἐπέρχομαι , ὅτε ἀπολείπω σφεῖς ἀνήρ πολεμικός καί πολύς ἀντάξιος , ἰάομαι δέ αὐτός αὐτίκα ὑπό ὁ βώλον ὁ Λήμνιος , εἰς ὅς λέγω πίπτω ὁ Ἥφαιστος · ὁ δέ ἐλαύνω μέν ὁ μανικός νόσος , ἐξαράσσω δέ αἷμα ἴσχω , ὕδρος δέ ἰάομαι μόνος δῆγμα ἑρπετόν . ὅς δέ τρίβω ὁ Ἀχαιός χρόνος ἐν ὁ Ἴλιον , οὗτος ὁ Φιλοκτήτης Εὔνεος ὁ Ἰάσων συνεξαιρέω ὁ μικρός ὁ νῆσος Κάρ ἐξελαύνω , ὑπό ὅς κατέχω , καί μισθός ὁ συμμαχία αὐτός μοῖρα ὁ Λῆμνος γίγνομαι , ὅς Ἄκεσας ὁ Φιλοκτήτης καλέω , ἐπειδή ἐν Λῆμνος ἰάομαι . ἐκεῖθεν αὐτός Διομήδης καί Νεοπτόλεμος ἑκών εἰς Τροία ἄγω ἱκετεύω ὑπέρ ὁ Ἑλληνικός καί ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ ὑπέρ ὁ τόξον χρησμός , ἐκ Λέσβος , ὡς φημί , ἥκω · χράω μέν γάρ καί ὁ οἴκοι μαντεῖον ὁ Ἀχαιός ὁ τε Δωδωναῖος καί ὁ Πυθικός καί ὁπόσος μαντεῖον εὐδόκιμος Βοιώτιος τε εἰμί καί Φωκικός , Λέσβος δέ ὀλίγος ἀπέχω ὁ Ἴλιος στέλλω εἰς ὁ ἐκεῖ μαντεῖον ὁ Ἕλλην . χράω δέ , οἴομαι , ἐκ Ὀρφεύς , ὁ κεφαλή γάρ μετά ὁ ὁ γυνή ἔργον εἰς Λέσβος κατασχάω ῥῆγμα ὁ Λέσβος οἰκέω καί ἐν κοῖλος ὁ γῆ χρησμῳδέω .
flavius-philostratus.heroicus 704
ὅθεν ἐχρῶντό τε αὐτῇ τὰ μαντικὰ Λέσβιοι τε καὶ τὸ ἄλλο πᾶν Αἰολικὸν καὶ Ἴωνες Αἰολεῦσι πρόσοικοι , χρησμοὶ δὲ τοῦ μαντείου τούτου καὶ ἐς Βαβυλῶνα ἀνεπέμποντο , πολλὰ γὰρ καὶ ἐς τὸν ἄνω βασιλέα ἡ κεφαλὴ ᾖδε , Κύρῳ τε τῷ ἀρχαίῳ χρησμὸν ἐντεῦθεν ἐκδοθῆναι λέγεται · τὰ ἐμά , ὦ Κῦρε , σά , καὶ ὁ μὲν οὕτως ἐγίγνωσκεν , ὡς Ὀδρύσας τε καὶ τὴν Εὐρώπην καθέξων , ἐπειδὴ Ὀρφεύς ποτε μετὰ τοῦ σοφοῦ καὶ δυνατὸς γενόμενος ἀνά τε Ὀδρύσας ἴσχυσεν ἀνά τε Ἕλληνας , ὁπόσοι τελεταῖς ἐθείαζον , ὁ δʼ , οἶμαι , τὰ ἑαυτοῦ πείσεσθαι ἐδήλου τὸν Κῦρον · ἐλάσας γὰρ Κῦρος ὑπὲρ ποταμὸν Ἴστρον ἐπὶ Μασσαγέτας τε καὶ Ἰσσηδόνας — τὰ δὲ ἔθνη ταῦτα Σκύθαι — ἀπέθανέ τε ὑπὸ γυναικός , ἣ τούτων ἦρχε τῶν βαρβάρων καὶ ἀπέτεμεν ἡ γυνὴ τὴν Κύρου κεφαλήν , καθάπερ αἱ Θρᾷτται τὴν Ὀρφέως . τοσαῦτα , ξένε , περὶ τοῦ μαντείου τούτου Πρωτεσίλεώ τε καὶ Λεσβίων ἤκουσα . ἐλθεῖν δὲ ἐς Τροίαν τὸν Φιλοκτήτην οὔτε νοσοῦντα , οὔτε νενοσηκότι ὅμοιον , ἀλλὰ πολιὸν μὲν ὑφʼ ἡλικίας , ἑξήκοντα γάρ που ἔτη γεγονέναι , σφριγῶντα δὲ παρὰ πολλοὺς τῶν νέων βλέπειν δεινότατα ἀνθρώπων καὶ φθέγγεσθαι βραχυλογώτατα καὶ ὀλίγοις τῶν βουλευμάτων ξυντίθεσθαι . Ἀγαμέμνονα δὲ καὶ Μενέλεων οὔτε τὸ εἶδος ὁμοίω γενέσθαι φησὶν οὔτε τὴν ῥώμην · τὸν μὲν γὰρ ἐν αὐτουργίᾳ τῶν πολεμικῶν εἶναι μαχόμενόν τε οὐδενὸς τῶν ἀρίστων ἧττον καὶ ὁπόσα ἐς βασιλέα ἥκει , πράττοντα , γιγνώσκειν τε αὐτόν , ἃ χρὴ τὸν ἄρχοντα , καὶ ὅ τι ἕτερος γνοίη πείθεσθαι , πρέπειν τε τῇ τῶν Ἑλλήνων ἀρχῇ καὶ διʼ αὐτὸ τὸ εἶδος , σεμνὸν γὰρ καὶ μεγαλοπρεπῆ φαίνεσθαι καὶ οἷον ταῖς Χάρισι θύοντα , τὸν δὲ Μενέλεων μάχεσθαι μὲν μετὰ πολλοὺς τῶν Ἑλλήνων ,
Lemmas: ὅθεν χράω τε αὐτός ὁ μαντικός Λέσβιος τε καί ὁ ἄλλος πᾶς Αἰολικός καί Ἴων Αἰολεύς πρόσοικος , χρησμός δέ ὁ μαντεῖον οὗτος καί εἰς Βαβυλών ἀναπέμπω , πολύς γάρ καί εἰς ὁ ἄνω βασιλεύς ὁ κεφαλή ἀείδω , Κῦρος τε ὁ ἀρχαῖος χρησμός ἐντεῦθεν ἐκδίδωμι λέγω · ὁ ἐμός , ὦ Κῦρος , σός , καί ὁ μέν οὕτως γιγνώσκω , ὡς Ὀδρύσης τε καί ὁ Εὐρώπη κατέχω , ἐπειδή Ὀρφεύς ποτέ μετά ὁ σοφός καί δυνατός γίγνομαι ἀνά τε Ὀδρύσαι ἰσχύω ἀνά τε Ἕλλην , ὁπόσος τελετή θειάζω , ὁ δέ , οἴομαι , ὁ ἑαυτοῦ πάσχω δηλόω ὁ Κῦρος · ἐλαύνω γάρ Κῦρος ὑπέρ ποταμός Ἴστρος ἐπί Μασσαγέται τε καί Ἰσσηδόνες — ὁ δέ ἔθνος οὗτος Σκύθης — ἀποθνῄσκω τε ὑπό γυνή , ὅς οὗτος ἄρχω ὁ βάρβαρος καί ἀποτέμνω ὁ γυνή ὁ Κῦρος κεφαλή , καθά ὁ Θρᾷσσα ὁ Ὀρφεύς . τοσοῦτος , ξένος , περί ὁ μαντεῖον οὗτος Πρωτεσίλαος τε καί Λέσβιος ἀκούω . ἔρχομαι δέ εἰς Τροία ὁ Φιλοκτήτης οὔτε νοσέω , οὔτε νοσέω ὅμοιος , ἀλλά πολιός μέν ὑπό ἡλικία , ἑξήκοντα γάρ που ἔτος γίγνομαι , σφριγάω δέ παρά πολύς ὁ νέος βλέπω δεινός ἄνθρωπος καί φθέγγομαι βραχύλογος καί ὀλίγος ὁ βούλευμα συντίθημι . Ἀγαμέμνων δέ καί Μενέλαος οὔτε ὁ εἶδος ὅμοιος γίγνομαι φημί οὔτε ὁ ῥώμη · ὁ μέν γάρ ἐν αὐτουργία ὁ πολεμικός εἰμί μάχομαι τε οὐδείς ὁ ἀγαθός ἥσσων καί ὁπόσος εἰς βασιλεύς ἥκω , πράσσω , γιγνώσκω τε αὐτός , ὅς χρή ὁ ἄρχω , καί ὅς τις ἕτερος γιγνώσκω πείθω , πρέπω τε ὁ ὁ Ἕλλην ἀρχή καί διά αὐτός ὁ εἶδος , σεμνός γάρ καί μεγαλοπρεπής φαίνω καί οἷος ὁ Χάρις θύω , ὁ δέ Μενέλαος μάχομαι μέν μετά πολύς ὁ Ἕλλην ,
flavius-philostratus.heroicus 705
ἀποχρῆσθαι δὲ τῷ ἀδελφῷ πάντα καὶ τυγχάνοντα προθύμου τε καὶ εὔνου τοῦ Ἀγαμέμνονος ὅμως βασκαίνειν αὐτῷ καὶ ὧν ὑπὲρ αὐτοῦ ἔπραττεν ὑπὸ τοῦ ἄρχειν μὲν ἐθέλειν αὐτός , μὴ ἀξιοῦσθαι δέ . τὸν γοῦν Ὀρέστην Ἀθήνησι μὲν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντα , ἐπειδὴ τῷ πατρὶ ἐτιμώρησεν , ἐν δὲ τῷ Ἄργει κινδυνεύοντα , βληθέντα ἂν περιεῖδεν ὑπὸ τῶν Ἀργείων , εἰ μὴ Ὀρέστης ἐμπεσὼν τούτοις μετὰ ξυμμάχων Φωκέων τοὺς μὲν ἐτρέψατο , τὴν δὲ ἀρχὴν τοῦ πατρὸς καὶ ἄκοντος τοῦ Μενέλεω κατεκτήσατο . κομᾶν τε τὸν Μενέλεων μειρακιωδῶς φησιν , ἐπεὶ δὲ ἡ Σπάρτη ἐκόμα , ξυγγιγνώσκειν αὐτῷ τοὺς Ἀχαιοὺς ἐπιχωριάζοντι . οὐδὲ γὰρ τοὺς ἀπʼ Εὐβοίας ἥκοντας ἐτώθαζον καίτοι γελοίως κομῶντας . διαλεχθῆναι δὲ αὐτὸν ῥᾷστα ἀνθρώπων φησὶ καὶ βραχυλογώτατα ξυγκεραννύοντα ἡδονὴν τῷ λόγῳ . Κρῆτα Ἰδομενέα ὁ Πρωτεσίλεως οὐκ εἶδεν ἐν Ἰλίῳ , ἀλλʼ ἐν Αὐλίδι ὄντων πρεσβείαν ἀφικέσθαι παρʼ Ἰδομενέως φησὶν ὑπισχνουμένου τὸ Κρητῶν ξυμμαχικόν , εἰ συμμετέχοι τῆς ἀρχῆς τῷ Ἀγαμέμνονι . τὸν μὲν δὴ Ἀγαμέμνονα σωφρόνως ἀκοῦσαι ταῦτα καὶ παραγαγεῖν τὸν ἥκοντα , τὸν δὲ λαμπρᾷ τῇ φωνῇ καὶ φρονιμώδει ὦ Ἀχαιοί , φάναι ἀνὴρ τὴν Μίνω τοῦ Κρητὸς ἀρχὴν ἔχων δίδωσιν ὑμῖν ξυμμάχους ἑκατὸν πόλεις καὶ ὡς τὴν Τροίαν ἑλεῖν παίζοντας , ἀξιοῖ δὲ ξυντετάχθαι τῷ Ἀγαμέμνονι καὶ ἄρχειν ὑμῶν , ὥσπερ οὗτος . πρὸς ταῦτα εἰπόντος τοῦ Ἀγαμέμνονος ἐγὼ δὲ καὶ πάσης τῆς ἀρχῆς παραχωρεῖν ἕτοιμος , εἰ βελτίων ἐμοῦ φαίνοιτο παρελθεῖν φησι τὸν Τελαμῶνος Αἴαντα καὶ διαλεχθῆναι ὧδε · ἡμεῖς , Ἀγάμεμνον , ἐδώκαμέν σοι τὴν ἡγεμονίαν ὑπὲρ εὐταξίας τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ μὴ πολλοὺς ἄρχειν ,
Lemmas: ἀποχράω δέ ὁ ἀδελφός πᾶς καί τυγχάνω πρόθυμος τε καί εὔνους ὁ Ἀγαμέμνων ὅμως βασκαίνω αὐτός καί ὅς ὑπέρ αὐτός πράσσω ὑπό ὁ ἄρχω μέν ἐθέλω αὐτός , μή ἀξιόω δέ . ὁ γοῦν Ὀρέστης Ἀθήνησι μέν παρά ὁ Ἕλλην εὐδοκιμέω , ἐπειδή ὁ πατήρ τιμωρέω , ἐν δέ ὁ Ἄργος κινδυνεύω , βάλλω ἄν περιοράω ὑπό ὁ Ἀργεῖος , εἰ μή Ὀρέστης ἐμπίπτω οὗτος μετά σύμμαχος Φωκεύς ὁ μέν τρέπω , ὁ δέ ἀρχή ὁ πατήρ καί ἄκων ὁ Μενέλαος κατακτάομαι . κομάω τε ὁ Μενέλαος μειρακιώδης φημί , ἐπεί δέ ὁ Σπάρτη κομάω , συγγιγνώσκω αὐτός ὁ Ἀχαιός ἐπιχωριάζω . οὐδέ γάρ ὁ ἀπό Εὔβοια ἥκω τωθάζω καίτοι γέλοιος κομάω . διαλέγω δέ αὐτός ῥᾴδιος ἄνθρωπος φημί καί βραχύλογος συγκεράννυμι ἡδονή ὁ λόγος . Κρής Ἰδομενεύς ὁ Πρωτεσίλαος οὐ ὁράω ἐν Ἴλιον , ἀλλά ἐν Αὐλίς εἰμί πρεσβεία ἀφικνέομαι παρά Ἰδομενεύς φημί ὑπισχνέομαι ὁ Κρής συμμαχικός , εἰ συμμετέχω ὁ ἀρχή ὁ Ἀγαμέμνων . ὁ μέν δή Ἀγαμέμνων σώφρων ἀκούω οὗτος καί παράγω ὁ ἥκω , ὁ δέ λαμπρός ὁ φωνή καί φρονιμώδης ὦ Ἀχαιός , φημί ἀνήρ ὁ Μίνως ὁ Κρής ἀρχή ἔχω δίδωμι σύ σύμμαχος ἑκατόν πόλις καί ὡς ὁ Τροία αἱρέω παίζω , ἀξιόω δέ συντάσσω ὁ Ἀγαμέμνων καί ἄρχω σύ , ὥσπερ οὗτος . πρός οὗτος λέγω ὁ Ἀγαμέμνων ἐγώ δέ καί πᾶς ὁ ἀρχή παραχωρέω ἑτοῖμος , εἰ ἀγαθός ἐγώ φαίνω παρέρχομαι φημί ὁ Τελαμών Αἴας καί διαλέγω ὧδε · ἐγώ , Ἀγαμέμνων , δίδωμι σύ ὁ ἡγεμονία ὑπέρ εὐταξία ὁ στρατός καί ὁ μή πολύς ἄρχω ,
flavius-philostratus.heroicus 706
στρατεύομεν δὲ οὐχ ὑπὲρ τοῦ δουλεύειν ἢ σοὶ ἢ ἑτέρῳ , ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦ καταδουλώσασθαι Τροίαν , ἣν λάβοιμεν , ὦ θεοί , λαμπρὰ καὶ καλὰ ἐργασάμενοι . τοιοῦτοι γὰρ ἐσμὲν τὰς ἀρετάς , οἷοι Τροίαν μὲν ἐσπουδακότες λαβεῖν , Κρήτην δὲ παίζοντες . Αἴαντα δὲ τὸν Λοκρὸν τὰ μὲν πολέμιά φησι κατὰ Διομήδην τε καὶ Σθένελον γεγονέναι , ξυνετὸν δὲ ἧττον δόξαι , προσέχειν δὲ οὐδὲν τῷ Ἀγαμέμνονι — πατρός τε γὰρ εἶναι Λοκρῶν δυνατωτάτου στρατιάν τε οὐκ ἀφανῆ ἄγειν — οὐδὲ δουλεύσειν ποτὲ ἑκὼν οὔτʼ Ἀτρείδαις οὔτε ἄλλῳ οὐδενί , ἔστʼ ἂν ἥδε ἀστράπτῃ τὴν αἰχμὴν δεικνὺς ταῦτα ἔλεγε γοργὸν βλέπων καὶ ἀναχαιτίζων τὴν κόμην ὑπὸ τοῦ τῆς γνώμης ἑτοίμου . καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἔφασκεν , ὅσοι προσεῖχον τῷ Ἀγαμέμνονι , ὑπὲρ τῆς Ἑλένης ἥκειν , ἑαυτὸν δὲ ὑπὲρ τῆς Εὐρώπης , δεῖν γὰρ δὴ Ἕλληνας ὄντας κρατεῖν βαρβάρων . εἶναι δὲ αὐτῷ καὶ χειροήθη δράκοντα πεντάπηχυν τὸ μέγεθος , ὃν ξυμπίνειν τε καὶ ξυνεῖναι τῷ Αἴαντι καὶ ὁδῶν ἡγεῖσθαι καὶ ξυνομαρτεῖν , οἷον κύνα . τὴν δὲ Κασάνδραν ἀποσπάσαι μὲν ἀπὸ τοῦ τῆς Ἀθηνᾶς ἕδους προσκειμένην τῇ θεῷ καὶ ἱκετεύουσαν , οὐ μὴν βιάσασθαί γε , οὐδʼ ὑβρίσαι ἐς αὐτήν , ὁπόσα οἱ μῦθοι ἐς αὐτὸν ψεύδονται , ἀλλʼ ἀπαγαγεῖν μὲν ἐς τὴν ἑαυτοῦ σκηνήν , τὸν δὲ Ἀγαμέμνονα ἰδόντα τὴν Κασάνδραν , πρὸς γὰρ τῇ ὥρᾳ καὶ κατέστεπτο παρὰ τῆς τέχνης , ἁλῶναί τε αὐτίκα τῆς κόρης καὶ ἀφελέσθαι αὐτὴν τὸν Αἴαντα , ἔριδός τε αὐτοῖς ἐν τῷ δασμῷ γενομένης ὁ μὲν ἠξίου ἑαυτοῦ εἶναι , ἃ εἷλεν , ὁ δὲ οὔτε ἀπεδίδου καὶ ἀσεβῆσαι αὐτὸν ἐς τὴν Ἀθηνᾶν ἔφασκε .
Lemmas: στρατεύω δέ οὐ ὑπέρ ὁ δουλεύω ἤ σύ ἤ ἕτερος , ἀλλά ὑπέρ ὁ καταδουλόω Τροία , ὅς λαμβάνω , ὦ θεός , λαμπρός καί καλός ἐργάζομαι . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἀρετή , οἷος Τροία μέν σπουδάζω λαμβάνω , Κρήτη δέ παίζω . Αἴας δέ ὁ Λοκρός ὁ μέν πολέμιος φημί κατά Διομήδης τε καί Σθένελος γίγνομαι , συνετός δέ ἥσσων δοκέω , προσέχω δέ οὐδείς ὁ Ἀγαμέμνων — πατήρ τε γάρ εἰμί Λοκροί δυνατός στρατιά τε οὐ ἀφανής ἄγω — οὐδέ δουλεύω ποτέ ἑκών οὔτε Ἀτρείδης οὔτε ἄλλος οὐδείς , ἔστε ἄν ὅδε ἀστράπτω ὁ αἰχμή δείκνυμι οὗτος λέγω γοργός βλέπω καί ἀναχαιτίζω ὁ κόμη ὑπό ὁ ὁ γνώμη ἑτοῖμος . καί ὁ μέν ἄλλος φάσκω , ὅσος προσέχω ὁ Ἀγαμέμνων , ὑπέρ ὁ Ἑλένη ἥκω , ἑαυτοῦ δέ ὑπέρ ὁ Εὐρώπη , δέω γάρ δή Ἕλλην εἰμί κρατέω βάρβαρος . εἰμί δέ αὐτός καί χειροήθης δράκων πεντάπηχυς ὁ μέγεθος , ὅς συμπίνω τε καί συνίημι ὁ Αἴας καί ὁδός ἡγέομαι καί συνομαρτέω , οἷος κύων . ὁ δέ Κασσάνδρη ἀποσπάω μέν ἀπό ὁ ὁ Ἀθήνη ἕδος πρόσκειμαι ὁ θεός καί ἱκετεύω , οὐ μήν βιάζω γε , οὐδέ ὑβρίζω εἰς αὐτός , ὁπόσος ὁ μῦθος εἰς αὐτός ψεύδω , ἀλλά ἀπάγω μέν εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκηνή , ὁ δέ Ἀγαμέμνων ὁράω ὁ Κασσάνδρη , πρός γάρ ὁ ὥρα καί καταστέφω παρά ὁ τέχνη , ἁλίσκομαι τε αὐτίκα ὁ κόρη καί ἀφαιρέω αὐτός ὁ Αἴας , ἔρις τε αὐτός ἐν ὁ δασμός γίγνομαι ὁ μέν ἀξιόω ἑαυτοῦ εἰμί , ὅς αἱρέω , ὁ δέ οὔτε ἀποδίδωμι καί ἀσεβέω αὐτός εἰς ὁ Ἀθήνη φάσκω .
flavius-philostratus.heroicus 707
καθεῖντο δὲ τῷ Ἀγαμέμνονι λογοποιοὶ ἐς τὸ Ἑλληνικὸν διὰ τὸ ἀεὶ πρὸς τὸν Αἴαντα ἔχθος , τὴν θεὸν πολλὰ καὶ ἄτοπα ἐπισημαίνειν ὑπὲρ τῆς κόρης καὶ ἀπολεῖσθαι τὴν στρατιάν , εἰ μὴ ἀπολέσειεν αὐτόν . ὁ δὲ ἐνθυμηθείς , ὅπως Αἴαντα μὲν ἀπώλεσεν ἄδικος κρίσις , Παλαμήδη δὲ οὐδὲν ἡ σοφία ὤνησε τὸ μὴ οὐκ ἀποθανεῖν διαβληθέντα , ἀποδρᾶναι νύκτωρ ἐν πορθμείῳ οὐ μεγάλῳ χειμῶνός τε καὶ ὡς ἔτυχεν , ὅτε δὴ πλέων εὐθὺ Τήνου τε καὶ Ἄνδρου πρὸς Γυραῖς ἀπέθανεν . ἀγγελίας δὲ τοῦ πάθους ἐς τοὺς Ἀχαιοὺς ἐλθούσης ὀλίγους μὲν αὐτῶν σίτου ἅψασθαι , πάντας δὲ ὡς ἐπʼ ἀνδρὶ ἀγαθῷ χεῖρας ἄρασθαι , προσεσχηκότας τε τῇ θαλάττῃ ἀνακαλεῖν αὐτὸν καὶ ὀλοφύρεσθαι καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα ἐν ὀργῇ ἔχειν μονονοὺ χερσὶ πράξαντα τὴν ἀπώλειαν τοῦ Αἴαντος , ἐναγισμάτων τε αὐτὸν τυχεῖν , ἃ μήπω ἐπηνέχθη πρότερον μήτε μὴν ὕστερον ἀνθρώπῳ τινί , μηδὲ ὁπόσους ναυμαχίαι ἀφανεῖς ἔσχον · ἐς γὰρ Λοκρίδα ναῦν , ἣ τὸν Αἴαντα ἦγε , ξύλα νήσαντες , ὥσπερ ἐς πυράν , ἔσφαξαν μέλανα πάντα καὶ στείλαντες αὐτὴν ἱστίοις μέλασι καὶ τοῖς ἄλλοις , ὁπόσα ἐς τὸ πλεῖν εὕρηται , ξυνεῖχον πείσμασιν ἔς τε πνεῦσαι τὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἄνεμον , ὃν περὶ ὀρθρὸν μάλιστα ἡ Ἴδη ἀποστέλλει , ἐπεὶ δὲ ἡμέρα διεφαίνετο καὶ κατῄει τὸ πνεῦμα , πῦρ ἐς κοίλην τὴν ναῦν ἐνῆκαν . ἔπλει τε δὴ μετεωρίζουσα ἐς τὸ πέλαγος , καὶ οὔπω ἡλίου ἀνίσχοντος αὐτή τε κατεφλέχθη καὶ ὁπόσα τῷ Αἴαντι ἔφερεν . Χείρωνα δὲ τὸν ἐν Πηλίῳ γενέσθαι μέν φησιν ἀνθρώπῳ ὅμοιον , σοφὸν δὲ καὶ λόγους καὶ ἔργα — θήρας τε γὰρ ποικίλης ἥπτετο καὶ τὰ πολεμικὰ ἐπαίδευε καὶ ἰατροὺς ἀπέφαινε καὶ μουσικοὺς ἥρμοττε καὶ δικαίους ἐποίει — βιῶναί τε ἐπὶ μήκιστον , φοιτῆσαι δὲ αὐτῷ Ἀσκληπιὸν Τελαμῶνά τε καὶ Πηλέα καὶ Θησέα ,
Lemmas: καθίημι δέ ὁ Ἀγαμέμνων λογοποιός εἰς ὁ Ἑλληνικός διά ὁ ἀεί πρός ὁ Αἴας ἔχθος , ὁ θεός πολύς καί ἄτοπος ἐπισημαίνω ὑπέρ ὁ κόρη καί ἀπόλλυμι ὁ στρατιά , εἰ μή ἀπόλλυμι αὐτός . ὁ δέ ἐνθυμέομαι , ὅπως Αἴας μέν ἀπόλλυμι ἄδικος κρίσις , Παλαμήδης δέ οὐδείς ὁ σοφία ὀνίνημι ὁ μή οὐ ἀποθνῄσκω διαβάλλω , ἀποδιδράσκω νύκτωρ ἐν πορθμεῖον οὐ μέγας χειμών τε καί ὡς τυγχάνω , ὅτε δή πλέω εὐθύς Τῆνος τε καί Ἄνδρος πρός Γυραί ἀποθνῄσκω . ἀγγελία δέ ὁ πάθος εἰς ὁ Ἀχαιός ἔρχομαι ὀλίγος μέν αὐτός σῖτος ἅπτω , πᾶς δέ ὡς ἐπί ἀνήρ ἀγαθός χείρ ἀείρω , προσέχω τε ὁ θάλασσα ἀνακαλέω αὐτός καί ὀλοφύρομαι καί ὁ Ἀγαμέμνων ἐν ὀργή ἔχω μονονού χείρ πράσσω ὁ ἀπώλεια ὁ Αἴας , ἐνάγισμα τε αὐτός τυγχάνω , ὅς μήπω ἐπιφέρω πρότερος μήτε μήν ὕστερον ἄνθρωπος τις , μηδέ ὁπόσος ναυμαχία ἀφανής ἔχω · εἰς γάρ Λοκρίς ναῦς , ὅς ὁ Αἴας ἄγω , ξύλον νέω , ὥσπερ εἰς πυρή , σφάζω μέλας πᾶς καί στέλλω αὐτός ἱστίον μέλας καί ὁ ἄλλος , ὁπόσος εἰς ὁ πλέω εὑρίσκω , συνέχω πεῖσμα εἰς τε πνέω ὁ ἀπό ὁ γῆ ἄνεμος , ὅς περί ὄρθρος μάλα ὁ Ἴδη ἀποστέλλω , ἐπεί δέ ἡμέρα διαφαίνω καί κατέρχομαι ὁ πνεῦμα , πῦρ εἰς κοῖλος ὁ ναῦς ἐνίημι . πλέω τε δή μετεωρίζω εἰς ὁ πέλαγος , καί οὔπω ἥλιος ἀνίσχω αὐτός τε καταφλέγω καί ὁπόσος ὁ Αἴας φέρω . Χείρων δέ ὁ ἐν Πήλιον γίγνομαι μέν φημί ἄνθρωπος ὅμοιος , σοφός δέ καί λόγος καί ἔργον — θήρα τε γάρ ποικίλος ἅπτω καί ὁ πολεμικός παιδεύω καί ἰατρός ἀποφαίνω καί μουσικός ἁρμόζω καί δίκαιος ποιέω — βιόω τε ἐπί μήκιστος , φοιτάω δέ αὐτός Ἀσκληπιός Τελαμών τε καί Πηλεύς καί Θησεύς ,
flavius-philostratus.heroicus 708
θαμίζειν τε καὶ Ἡρακλέα τῷ Χείρωνι , ὅτε μὴ ἀπάγοιεν αὐτὸν οἱ ἆθλοι . μετασχεῖν δὲ τῆς τοῦ Χείρωνος ὁμιλίας καὶ αὐτός φησι Παλαμήδει ἅμα καὶ Ἀχιλλεῖ καὶ Αἴαντι . καὶ τὰ τοῦ Παλαμήδους ὧδε ἀπαγγέλλει · αὐτομαθῆ ἀφικέσθαι αὐτὸν καὶ σοφίας ἤδη γεγυμνασμένον καὶ πλείω γιγνώσκοντα ἢ ὁ Χείρων · πρὸ γὰρ δὴ Παλαμήδους ὧραι μὲν οὔπω ἦσαν οὖσαι , μηνῶν δὲ οὔπω κύκλος , ἐνιαυτὸς δὲ οὔπω ὄνομα ἦν τῷ χρόνῳ , οὐδὲ νόμισμα ἦν , οὐδὲ σταθμὰ καὶ μέτρα , οὐδὲ ἀριθμεῖν , σοφίας δὲ οὔπω ἔρως , ἐπεὶ μήπω ἦν γράμματα . βουλομένου δὲ Χείρωνος ἰατρικὴν διδάσκειν αὐτὸν ἐγώ , ἔφη ὦ Χείρων , ἰατρικὴν μὲν ἡδέως οὐκ οὖσαν ἂν εὗρον , εὑρημένην δὲ οὐκ ἀξιῶ μανθάνειν , καὶ ἄλλως τὸ ὑπέρσοφόν σου τῆς τέχνης ἀπήχθηται μὲν Διί , ἀπήχθηται δὲ Μοίραις , καὶ διῄειν ἂν τὰ Ἀσκληπιοῦ , εἰ μὴ ἐνταῦθα ἐβέβλητο . ὄντων δὲ τῶν Ἀχαιῶν ἐν Αὐλίδι πεττοὺς εὗρεν οὐ ῥᾴθυμον παιδιάν , ἀλλʼ ἀγχίνουν τε καὶ ἔσω σπουδῆς . τὸν δὲ λόγον , ὃς πολλοῖς τῶν ποιητῶν εἴρηται , ὡς στρατεύοι μὲν ἐπὶ Τροίαν ἡ Ἑλλάς , Ὀδυσσεὺς δὲ ἐν Ἰθάκῃ μανίαν πλάττοιτο καὶ πρὸς ἀρότρῳ εἴη βοῦν ἵππῳ ξυμβαλὼν Παλαμήδης τε αὐτὸν ἐλέγξειε τῷ Τηλεμάχῳ οὔ φησιν ὑγιᾶ εἶναι , προθυμότατα γὰρ δὴ τὸν Ὀδυσσέα ἐς Αὐλίδα ἐλθεῖν καὶ ὄνομα ἤδη αὐτοῦ παραδεδόσθαι τοῖς Ἕλλησιν ἐπὶ δεινότητι ,
Lemmas: θαμίζω τε καί Ἡρακλῆς ὁ Χείρων , ὅτε μή ἀπάγω αὐτός ὁ ἆθλος . μετέχω δέ ὁ ὁ Χείρων ὁμιλία καί αὐτός φημί Παλαμήδης ἅμα καί Ἀχιλλεύς καί Αἴας . καί ὁ ὁ Παλαμήδης ὧδε ἀπαγγέλλω · αὐτομαθής ἀφικνέομαι αὐτός καί σοφία ἤδη γυμνάζω καί πολύς γιγνώσκω ἤ ὁ Χείρων · πρό γάρ δή Παλαμήδης ὥρα μέν οὔπω εἰμί εἰμί , μείς δέ οὔπω κύκλος , ἐνιαυτός δέ οὔπω ὄνομα εἰμί ὁ χρόνος , οὐδέ νόμισμα εἰμί , οὐδέ σταθμός καί μέτρον , οὐδέ ἀριθμέω , σοφία δέ οὔπω ἔρως , ἐπεί μήπω εἰμί γράμμα . βούλομαι δέ Χείρων ἰατρικός διδάσκω αὐτός ἐγώ , φημί ὦ Χείρων , ἰατρικός μέν ἡδύς οὐ εἰμί ἄν εὑρίσκω , εὑρίσκω δέ οὐ ἀξιόω μανθάνω , καί ἄλλος ὁ ὑπέρσοφος σύ ὁ τέχνη ἀπαχθέω μέν Ζεύς , ἀπαχθέω δέ Μοῖρα , καί δίειμι ἄν ὁ Ἀσκληπιός , εἰ μή ἐνταῦθα βάλλω . εἰμί δέ ὁ Ἀχαιός ἐν Αὐλίς πεσσός εὑρίσκω οὐ ῥᾴθυμος παιδιά , ἀλλά ἀγχίνοος τε καί ἔσω σπουδή . ὁ δέ λόγος , ὅς πολύς ὁ ποιητής λέγω , ὡς στρατεύω μέν ἐπί Τροία ὁ Ἑλλάς , Ὀδυσσεύς δέ ἐν Ἰθάκη μανία πλήσσω καί πρός ἄροτρον εἰμί βοῦς ἵππος συμβάλλω Παλαμήδης τε αὐτός ἐλέγχω ὁ Τηλέμαχος οὐ φημί ὑγιής εἰμί , πρόθυμος γάρ δή ὁ Ὀδυσσεύς εἰς Αὐλίς ἔρχομαι καί ὄνομα ἤδη αὐτός παραδίδωμι ὁ Ἕλλην ἐπί δεινότης ,
flavius-philostratus.heroicus 709
διενεχθῆναι δὲ αὐτὸν τῷ Παλαμήδει ἐντεῦθεν · ἔκλειψις ἡλίου ἐν Τροίᾳ ἐγένετο καὶ ὁ στρατὸς ἄθυμοι ἦσαν λαμβάνοντες τὴν διοσημίαν ἐς τὰ μέλλοντα . παρελθὼν οὖν ὁ Παλαμήδης αὐτὸ τὸ πάθος τοῦ ἡλίου διεξῆλθε καὶ ὅτι τῆς σελήνης ὑποτρεχούσης αὐτὸν ἐξαμαυροῦται καὶ ἀχλὺν ἕλκει , κακῶν δὲ εἴ τινα σημαίνοι , ταῦτα δήπου ἔφη οἱ Τρῶες πείσονται , οἱ μὲν γὰρ ἀδίκων ἦρξαν , ἡμεῖς δὲ ἀδικούμενοι ἥκομεν . προσήκει δὲ καὶ ἀνίσχοντι τῷ Ἡλίῳ εὔχεσθαι πῶλον αὐτῷ καταθύσαντας λευκόν τε καὶ ἄνετον . ταῦτα τῶν Ἀχαιῶν ἐπαινεσάντων , καὶ γὰρ ἥττηντο τῶν τοῦ Παλαμήδους λόγων , παρελθὼν ὁ Ὀδυσσεύς ἃ μὲν χρὴ θύειν ἔφη ἢ ὅ τι εὔχεσθαι ἢ ὅτῳ , Κάλχας ἐρεῖ , μαντικῆς γὰρ τὰ τοιαῦτα , τὰ δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ εἴ τις τῶν ἄστρων ἀταξία τε καὶ τάξις , Ζεὺς οἶδεν , ὑφʼ οὗ ταῦτα κεκόσμηταί τε καὶ εὕρηται , σὺ δέ , Παλάμηδες , ἧττον ληρήσεις προσέχων τῇ γῇ μᾶλλον ἢ τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ σοφιζόμενος . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Παλαμήδης εἰ σοφὸς ἦσθα , ὦ Ὀδυσσεῦ , εἶπεν ξυνῆκας ἄν , ὅτι μηδεὶς ἂν δύναιτο λέγειν σοφόν τι περὶ τῶν οὐρανίων μὴ πλείω περὶ τῆς γῆς γιγνώσκων . σὲ δὲ ἀπολελεῖφθαι τούτων οὐκ ἀπιστῶ , φασὶ γὰρ ὑμῖν τοῖς Ἰθακησίοις μήτε ὥρας μήτε γῆν εἶναι . ἐκ τούτων ὁ μὲν Ὀδυσσεὺς ἀπῆλθεν ὀργῆς πλέως , Παλαμήδης δὲ ὡς πρὸς βασκαίνοντα ἤδη παρασκευάζων ἑαυτόν . ἐν ἐκκλησίᾳ δέ ποτε τῶν Ἀχαιῶν ὄντων γέρανοι μὲν ἔτυχον πετόμεναι τὸν εἰωθότα αὐταῖς τρόπον , ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς ἐς τὸν Παλαμήδην βλέψας αἱ γέρανοι ἔφη μαρτύρονται τοὺς Ἀχαιούς , ὅτι αὐταὶ γράμματα εὗρον , οὐχὶ σύ . καὶ ὁ Παλαμήδης ἐγὼ γράμματα οὐχ εὗρον εἶπεν ,
Lemmas: διαφέρω δέ αὐτός ὁ Παλαμήδης ἐντεῦθεν · ἔκλειψις ἥλιος ἐν Τροία γίγνομαι καί ὁ στρατός ἄθυμος εἰμί λαμβάνω ὁ Διοσημία εἰς ὁ μέλλω . παρέρχομαι οὖν ὁ Παλαμήδης αὐτός ὁ πάθος ὁ ἥλιος διεξέρχομαι καί ὅτι ὁ σελήνη ὑποτρέχω αὐτός ἐξαμαυρόω καί ἀχλύς ἕλκω , κακός δέ εἰ τις σημαίνω , οὗτος δήπου φημί ὁ Τρώς πάσχω , ὁ μέν γάρ ἄδικος ἄρχω , ἐγώ δέ ἀδικέω ἥκω . προσήκω δέ καί ἀνίσχω ὁ Ἥλιος εὔχομαι πῶλος αὐτός καταθύω λευκός τε καί ἄνετος . οὗτος ὁ Ἀχαιός ἐπαινέω , καί γάρ ἡσσάομαι ὁ ὁ Παλαμήδης λόγος , παρέρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς ὅς μέν χρή θύω φημί ἤ ὅς τις εὔχομαι ἤ ὅστις , Κάλχας λέγω , μαντικός γάρ ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ ἐν ὁ οὐρανός καί εἰ τις ὁ ἄστρον ἀταξία τε καί τάξις , Ζεύς οἶδα , ὑπό ὅς οὗτος κοσμέω τε καί εὑρίσκω , σύ δέ , Παλαμήδης , ἥσσων ληρέω προσέχω ὁ γῆ μάλα ἤ ὁ ἐν ὁ οὐρανός σοφίζω . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Παλαμήδης εἰ σοφός εἰμί , ὦ Ὀδυσσεύς , λέγω συνίημι ἄν , ὅτι μηδείς ἄν δύναμαι λέγω σοφός τις περί ὁ οὐράνιος μή πολύς περί ὁ γῆ γιγνώσκω . σύ δέ ἀπολείπω οὗτος οὐ ἀπιστέω , φημί γάρ σύ ὁ Ἰθακήσιος μήτε ὥρα μήτε γῆ εἰμί . ἐκ οὗτος ὁ μέν Ὀδυσσεύς ἀπέρχομαι ὀργή πολύς , Παλαμήδης δέ ὡς πρός βασκαίνω ἤδη παρασκευάζω ἑαυτοῦ . ἐν ἐκκλησία δέ ποτέ ὁ Ἀχαιός εἰμί γέρανος μέν τυγχάνω πέτομαι ὁ εἴωθα αὐτός τρόπος , ὁ δέ Ὀδυσσεύς εἰς ὁ Παλαμήδης βλέπω ὁ γέρανος φημί μαρτύρομαι ὁ Ἀχαιός , ὅτι αὐτός γράμμα εὑρίσκω , οὐ σύ . καί ὁ Παλαμήδης ἐγώ γράμμα οὐ εὑρίσκω λέγω ,
flavius-philostratus.heroicus 710
ἀλλʼ ὑπʼ αὐτῶν εὑρέθην · πάλαι γὰρ ταῦτα ἐν Μουσῶν οἴκῳ κείμενα ἐδεῖτο ἀνδρὸς τοιούτου , θεοὶ δὲ τὰ τοιαῦτα διʼ ἀνδρῶν σοφῶν ἀναφαίνουσι . γέρανοι μὲν οὖν οὐ μεταποιοῦνται γραμμάτων , ἀλλὰ τάξιν ἐπαινοῦσαι πέτονται , πορεύονται γὰρ ἐς Λιβύην ξυνάψουσαι πόλεμον σμικροῖς ἀνθρώποις , σὺ δʼ οὐδὲν ἂν περὶ τάξεως εἴποις , ἀτακτεῖς γὰρ τὰς μάχας . αἰτίαν δέ , οἶμαι , ξένε , Ὀδυσσεὺς εἶχεν , ὡς , εἴ που Ἕκτορα ἢ Σαρπηδόνα ἢ Αἰνείαν ἴδοι , καταλείπων τὴν τάξιν καὶ μεθιστάμενος πρὸς τὰ ῥᾳστώνην ἔχοντα τοῦ πολέμου . μειρακιώδης δὲ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας δόξας καὶ πρεσβύτερος νέου τοῦ Παλαμήδους ἡττηθεὶς ἐπετείχιζεν αὐτῷ τὸν Ἀγαμέμνονα ὡς πρὸς τὸν Ἀχιλλέα τοὺς Ἀχαιοὺς μεθιστάντι . διενεχθῆναι δὲ πάλιν αὐτοὺς ἐκ τοιούτου φησί · λύκοι καταβαίνοντες ἐκ τῆς Ἴδης ἐσίνοντο τὰ σκευοφόρα παιδάρια καὶ τῶν ὑποζυγίων τὰ περὶ τὰς σκηνάς · ὁ μὲν δὴ Ὀδυσσεὺς ἐκέλευσεν ἀραμένους τόξα καὶ ἀκόντια φοιτᾶν ἐς τὴν Ἴδην ἐπὶ τοὺς λύκους , ὁ δὲ Παλαμήδης ὦ Ὀδυσσεῦ , ἔφη τοὺς λύκους ὁ Ἀπόλλων προοίμιον λοιμοῦ ποιεῖται καὶ τοξεύει μὲν αὐτούς , καθάπερ τοὺς ὀρέας τε καὶ τοὺς κύνας ἐνταῦθα , πέμπει δὲ πρότερον παρὰ τοὺς νοσήσοντας εὐνοίας ἕνεκα τῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ φυλάξασθαι . εὐχώμεθα οὖν Ἀπόλλωνι Λυκίῳ τε καὶ Φυξίῳ , τὰ μὲν θηρία ταῦτα τοῖς ἑαυτοῦ τόξοις ἐξελεῖν , τὴν νόσον δὲ ἐς αἶγας , φασί , τρέψαι .
Lemmas: ἀλλά ὑπό αὐτός εὑρίσκω · πάλαι γάρ οὗτος ἐν Μοῦσα οἶκος κεῖμαι δέω ἀνήρ τοιοῦτος , θεός δέ ὁ τοιοῦτος διά ἀνήρ σοφός ἀναφαίνω . γέρανος μέν οὖν οὐ μεταποιέω γράμμα , ἀλλά τάξις ἐπαινέω πέτομαι , πορεύω γάρ εἰς Λιβύη συνάπτω πόλεμος μικρός ἄνθρωπος , σύ δέ οὐδείς ἄν περί τάξις λέγω , ἀτακτέω γάρ ὁ μάχη . αἰτία δέ , οἴομαι , ξένος , Ὀδυσσεύς ἔχω , ὡς , εἰ που Ἕκτωρ ἤ Σαρπηδών ἤ Αἰνείας ὁράω , καταλείπω ὁ τάξις καί μεθίστημι πρός ὁ ῥᾳστώνη ἔχω ὁ πόλεμος . μειρακιώδης δέ ἐπί ὁ ἐκκλησία δοκέω καί πρέσβυς νέος ὁ Παλαμήδης ἡσσάομαι ἐπιτειχίζω αὐτός ὁ Ἀγαμέμνων ὡς πρός ὁ Ἀχιλλεύς ὁ Ἀχαιός μεθίστημι . διαφέρω δέ πάλιν αὐτός ἐκ τοιοῦτος φημί · λύκος καταβαίνω ἐκ ὁ Ἴδη σίνομαι ὁ σκευοφόρος παιδάριον καί ὁ ὑποζύγιον ὁ περί ὁ σκηνή · ὁ μέν δή Ὀδυσσεύς κελεύω ἀείρω τόξον καί ἀκόντιον φοιτάω εἰς ὁ Ἴδη ἐπί ὁ λύκος , ὁ δέ Παλαμήδης ὦ Ὀδυσσεύς , φημί ὁ λύκος ὁ Ἀπόλλων προοίμιον λοιμός ποιέω καί τοξεύω μέν αὐτός , καθά ὁ ὀρεύς τε καί ὁ κύων ἐνταῦθα , πέμπω δέ πρότερος παρά ὁ νοσέω εὔνοια ἕνεκα ὁ ἄνθρωπος καί ὁ φυλάσσω . εὔχομαι οὖν Ἀπόλλων Λύκιος τε καί Φύξιος , ὁ μέν θηρίον οὗτος ὁ ἑαυτοῦ τόξον ἐξαιρέω , ὁ νόσος δέ εἰς αἴξ , φημί , τρέπω .
flavius-philostratus.heroicus 711
καὶ ἡμεῖς δέ , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες , ἐπιμελώμεθα ἡμῶν αὐτῶν , δεῖ δὲ τοῖς φυλαττομένοις τὰ λοιμώδη διαίτης λεπτῆς καὶ κινήσεων συντόνων . ἰατρικῆς μὲν γὰρ οὐχ ἡψάμην , σοφίᾳ δὲ καταληπτὰ ἅπαντα . καὶ εἰπὼν ταῦτα τὴν μὲν τῶν κρεῶν ἀγορὰν ἐπέσχε καὶ τὰ στρατιωτικὰ τῶν σιτίων ἐκέλευσε παραιτήσασθαι , τραγήμασι δὲ καὶ λαχάνοις ἀγρίοις διῆγε τὸν στρατὸν πειθομένους αὐτῷ καὶ πᾶν τὸ ἐκ Παλαμήδους θεῖόν τε ἡγουμένους καὶ χρησμῶδες · καὶ γὰρ δὴ ὁ λοιμός , ὃν προὔλεγεν , ἐνέσκηψε μὲν ἐς τὰς Ἑλλησποντικὰς πόλεις ἀρξάμενος , φασίν , ἐκ τοῦ Πόντου , προσέπεσε δὲ καὶ τῷ Ἰλίῳ , τῶν δὲ Ἑλλήνων οὐδενὸς ἥψατο καίτοι στρατοπεδευόντων ἐν γῇ νοσούσῃ . πρὸς γὰρ τῇ διαίτῃ καὶ τὰς κινήσεις αὐτῶν ὧδε ἐσοφίσατο · καθελκύσας ἑκατὸν ναῦς ἐνεβίβαζε τὸν στρατὸν κατὰ μέρος ἐρέττοντάς τε καὶ ἁμιλλωμένους ἀλλήλοις ἢ ἀκρωτήριον περιβαλεῖν ἢ σκοπέλου ἅψασθαι ἢ προκατᾶραι τῶν πέλας ἐς λιμένα τινὰ ἢ ἀκτήν , ἔπεισε δὲ καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα προθεῖναί σφισι τοῦ ταχυναυτεῖν ἆθλα . χαίροντες οὖν ἐγυμνάζοντο καὶ ξυνιέντες τοῦ ὑγιαίνειν · καὶ γὰρ ἐδίδασκεν αὐτούς , ὅτι τῆς γῆς παρεφθορυίας τε καὶ οὕτως ἐχούσης ἡδίων ἡ θάλαττα καὶ ἀσφαλεστέρα ἀναπνεῖν . ἐπὶ τούτοις ὁ μὲν σοφίας ἀριστεῖα ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων , ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς ἀτίμως τε ἡγεῖτο πράττειν καὶ πανουργίας ὅ τι εἶχεν , ἐπὶ τὸν Παλαμήδην ἔστρεφεν . ἐπὶ τούτοις ὁ Πρωτεσίλεως τοιαῦτα ἀπαγγέλλει · τὸν Ἀχιλλέα στρατεύοντα ἐπὶ τὰς νήσους καὶ τὰς ἀκταίας πόλεις αἰτῆσαι τοὺς Ἀχαιοὺς ξὺν Παλαμήδει στρατεῦσαι .
Lemmas: καί ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ Ἕλλην , ἐπιμελέομαι ἐγώ αὐτός , δέω δέ ὁ φυλάσσω ὁ λοιμώδης δίαιτα λεπτός καί κίνησις σύντονος . ἰατρικός μέν γάρ οὐ ἅπτω , σοφία δέ καταληπτός ἅπας . καί λέγω οὗτος ὁ μέν ὁ κρέας ἀγορά ἐπέχω καί ὁ στρατιωτικός ὁ σιτίον κελεύω παραιτέομαι , τράγημα δέ καί λάχανον ἄγριος διάγω ὁ στρατός πείθω αὐτός καί πᾶς ὁ ἐκ Παλαμήδης θεῖος τε ἡγέομαι καί χρησμώδης · καί γάρ δή ὁ λοιμός , ὅς προλέγω , ἐνσκήπτω μέν εἰς ὁ Ἑλλησποντικός πόλις ἄρχω , φημί , ἐκ ὁ Πόντος , προσπίπτω δέ καί ὁ Ἴλιον , ὁ δέ Ἕλλην οὐδείς ἅπτω καίτοι στρατοπεδεύω ἐν γῆ νοσέω . πρός γάρ ὁ δίαιτα καί ὁ κίνησις αὐτός ὧδε σοφίζω · καθέλκω ἑκατόν ναῦς ἐμβιβάζω ὁ στρατός κατά μέρος ἐρέσσω τε καί ἁμιλλάομαι ἀλλήλων ἤ ἀκρωτήριον περιβάλλω ἤ σκόπελος ἅπτω ἤ προκαταίρω ὁ πέλας εἰς λιμήν τις ἤ ἀκτή , πείθω δέ καί ὁ Ἀγαμέμνων προτίθημι σφεῖς ὁ ταχυναυτέω ἆθλον . χαίρω οὖν γυμνάζω καί συνίημι ὁ ὑγιαίνω · καί γάρ διδάσκω αὐτός , ὅτι ὁ γῆ παραφθείρω τε καί οὕτως ἔχω ἡδύς ὁ θάλασσα καί ἀσφαλής ἀναπνέω . ἐπί οὗτος ὁ μέν σοφία ἀριστεῖα στεφανόω ὑπό ὁ Ἕλλην , ὁ δέ Ὀδυσσεύς ἄτιμος τε ἡγέομαι πράσσω καί πανουργία ὅς τις ἔχω , ἐπί ὁ Παλαμήδης στρέφω . ἐπί οὗτος ὁ Πρωτεσίλαος τοιοῦτος ἀπαγγέλλω · ὁ Ἀχιλλεύς στρατεύω ἐπί ὁ νῆσος καί ὁ ἀκταῖος πόλις αἰτέω ὁ Ἀχαιός σύν Παλαμήδης στρατεύω .
flavius-philostratus.heroicus 712
ἐμάχοντο δὲ ὁ μὲν Παλαμήδης γενναίως καὶ σωφρόνως , ὁ δὲ Ἀχιλλεὺς οὐ καθεκτῶς , ὁ γὰρ θυμὸς ἐξαίρων αὐτὸν ἐς ἀταξίαν ἦγεν · ὅθεν ἔχαιρε τῷ Παλαμήδει ξυνασπίζοντι καὶ ἀπάγοντι μὲν αὐτὸν τῆς φορᾶς , ὑποτιθεμένῳ δέ , ὡς χρὴ μάχεσθαι . καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐῴκει λεοντοκόμῳ λέοντα γενναῖον πραύνοντι καὶ ἐγείροντι , καὶ οὐδὲ ἐκκλίνων ταῦτα ἔπραττεν , ἀλλὰ καὶ βάλλων καὶ φυλαττόμενος βέλη καὶ ἀσπίδα ἀντερείδων καὶ διώκων στῖφος . ἐξέπλευσαν μὲν δὴ χαίροντες ἀλλήλοις , εἵποντο δὲ αὐτοῖς Μυρμιδόνες τε καὶ οἱ ἐκ Φυλακῆς Θετταλοί . Ταχθ̔??ʼναι γὰρ μετὰ ταῦτα τὴν ἑαυτοῦ δύναμίν φησιν ὁ Πρωτεσίλεως ὑπʼ Ἀχιλλέως καὶ Μυρμιδόνας οὕτως ὀνομασθῆναι πάντας Θετταλούς . αἱ μὲν οὖν πόλεις ἡλίσκοντο καὶ εὐδόκιμα τοῦ Παλαμήδους ἔργα ἀπηγγέλλετο ἰσθμῶν διορυχαὶ καὶ ποταμοὶ ἐς τὰς πόλεις ἐπιστρεφόμενοι καὶ σταυροὶ λιμένων καὶ ἐπιτειχίσματα νυκτομαχία τε ἡ περὶ Ἄβυδον , ὁπότε τρωθέντες ὁ μὲν Ἀχιλλεὺς ἀνεχώρησεν , ὁ Παλαμήδης δὲ οὐκ ἀπεῖπεν , ἀλλὰ πρὶν μέσην ἑστάναι νύκτα , εἷλε τὸ χωρίον . ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς ἐν Τροίᾳ ξυνετίθει λόγους πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα ψευδεῖς μέν , πιθανοὺς δὲ πρὸς τὸν εὐήθως ἀκούοντα , ὡς ἐρῴη μὲν Ἀχιλλεὺς τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀρχῆς , μαστροπῷ δὲ τῷ Παλαμήδει χρῷτο καὶ ἀφίξονται μὲν ἔφη μικρὸν ὕστερον σοὶ μὲν βοῦς τε ἀπάγοντες καὶ ἵππους καὶ ἀνδράποδα , ἑαυτοῖς δὲ χρήματα , οἷς ὑποποιήσονται δήπου τοὺς δυνατοὺς τῶν Ἑλλήνων ἐπὶ σέ · Ἀχιλλέως μὲν οὖν ἀπέχεσθαι χρὴ καὶ γιγνώσκοντας αὐτὸν φυλάττεσθαι , τὸν σοφιστὴν δὲ ἀποκτεῖναι τοῦτον .
Lemmas: μάχομαι δέ ὁ μέν Παλαμήδης γενναῖος καί σώφρων , ὁ δέ Ἀχιλλεύς οὐ καθεκτός , ὁ γάρ θυμός ἐξαίρω αὐτός εἰς ἀταξία ἄγω · ὅθεν χαίρω ὁ Παλαμήδης συνασπίζω καί ἀπάγω μέν αὐτός ὁ φορά , ὑποτίθημι δέ , ὡς χρή μάχομαι . καί γάρ δή καί ἔοικα λεοντοκόμος λέων γενναῖος πραύνω καί ἐγείρω , καί οὐδέ ἐκκλίνω οὗτος πράσσω , ἀλλά καί βάλλω καί φυλάσσω βέλος καί ἀσπίς ἀντερείδω καί διώκω στῖφος . ἐκπλέω μέν δή χαίρω ἀλλήλων , ἕπομαι δέ αὐτός Μυρμιδόνες τε καί ὁ ἐκ Φυλακή Θεσσαλός . Ταχθ̔??ʼναι γάρ μετά οὗτος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις φημί ὁ Πρωτεσίλαος ὑπό Ἀχιλλεύς καί Μυρμιδόνες οὕτως ὀνομάζω πᾶς Θεσσαλός . ὁ μέν οὖν πόλις ἁλίσκομαι καί εὐδόκιμος ὁ Παλαμήδης ἔργον ἀπαγγέλλω ἰσθμός διορυχή καί ποταμός εἰς ὁ πόλις ἐπιστρέφω καί σταυρός λιμήν καί ἐπιτείχισμα νυκτομαχία τε ὁ περί Ἄβυδος , ὁπότε τιτρώσκω ὁ μέν Ἀχιλλεύς ἀναχωρέω , ὁ Παλαμήδης δέ οὐ ἀπολέγω , ἀλλά πρίν μέσος ἵστημι νύξ , αἱρέω ὁ χωρίον . ὁ δέ Ὀδυσσεύς ἐν Τροία συντίθημι λόγος πρός ὁ Ἀγαμέμνων ψευδής μέν , πιθανός δέ πρός ὁ εὐήθης ἀκούω , ὡς ἐράω μέν Ἀχιλλεύς ὁ ὁ Ἕλλην ἀρχή , μαστροπός δέ ὁ Παλαμήδης χράω καί ἀφικνέομαι μέν φημί μικρός ὕστερον σύ μέν βοῦς τε ἀπάγω καί ἵππος καί ἀνδράποδον , ἑαυτοῦ δέ χρῆμα , ὅς ὑποποιέω δήπου ὁ δυνατός ὁ Ἕλλην ἐπί σύ · Ἀχιλλεύς μέν οὖν ἀπέχω χρή καί γιγνώσκω αὐτός φυλάσσω , ὁ σοφιστής δέ ἀποκτείνω οὗτος .
flavius-philostratus.heroicus 713
εὕρηται δέ μοι κατʼ αὐτοῦ τέχνη , δι’ ἧς μισηθήσεταί τε ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀπολεῖται ὑπʼ αὐτῶν . καὶ διεξῆλθεν , ὡς ἡτοίμασται αὐτῷ τὰ περὶ τὸν Φρύγα καὶ τὸ χρυσίον τὸ ληφθὲν ὑπὸ τῷ Φρυγί , σοφῶς δὲ τούτων ἐπινενοῆσθαι δοκούντων καὶ ξυντιθεμένου τῇ ἐπιβουλῇ τοῦ Ἀγαμέμνονος ἄγε δή , ὦ βασιλεῦ , ἔφη τὸν μὲν Ἀχιλλέα φύλαττέ μοι περὶ τὰς πόλεις , ἐν αἷς ἐστι νῦν , τὸν Παλαμήδην δὲ ὡς τειχομαχήσοντα τῷ Ἰλίῳ καὶ μηχανὰς εὑρήσοντα μεταπέμπου ἐνταῦθα · ἄνευ γὰρ τοῦ Ἀχιλλέως ἥκων οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἔσται ἁλωτός , ἀλλὰ καὶ ἄλλῳ ἧττον σοφῷ . ἔδοξε ταῦτα καὶ ἔπλεον οἱ κήρυκες ἐς Λέσβον , ἑαλώκει δὲ οὔπω πᾶσα , ἀλλʼ ὧδε τὰ περὶ αὐτὴν εἶχεν · πόλις Αἰολὶς Λυρνησσὸς ᾠκεῖτο τειχήρης τὴν φύσιν καὶ οὐδὲ ἀτείχιστος , ᾗ φασι τὴν Ὀρφέως προσενεχθῆναι λύραν καὶ δοῦναί τινα ἠχὴν ταῖς πέτραις , καὶ μεμούσωται ἔτι καὶ νῦν τῆς Λυρνησσοῦ τὰ περὶ τὴν θάλατταν ὑπʼ ᾠδῆς τῶν πετρῶν · ἐνταῦθα προσκαθημένων δεκάτην ἡμέραν , χαλεπὸν γὰρ ἦν ἁλῶναι τὸ χωρίον , ἀπήγγειλαν μὲν οἱ κήρυκες τὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος , ἐδόκει δὲ πείθεσθαι καὶ τὸν μὲν καταμένειν , τὸν Παλαμήδην δὲ ἀπιέναι , καὶ ἀπῆλθον ἀλλήλων δακρύοις ἅμα . ἐπεὶ δὲ κατέπλευσεν ἐς τὸ στρατόπεδον καὶ τὰ τῆς στρατιᾶς ἀπήγγειλεν ἀνατιθεὶς ἅπαντα Ἀχιλλεῖ , ὦ βασιλεῦ , ἔφη κελεύεις με τειχομαχεῖν τῇ Τροίᾳ ;
Lemmas: εὑρίσκω δέ ἐγώ κατά αὐτός τέχνη , διά ὅς μισέω τε ὑπό ὁ Ἕλλην καί ἀπόλλυμι ὑπό αὐτός . καί διεξέρχομαι , ὡς ἑτοιμάζω αὐτός ὁ περί ὁ Φρύξ καί ὁ χρυσίον ὁ λαμβάνω ὑπό ὁ Φρύξ , σοφός δέ οὗτος ἐπινοέω δοκέω καί συντίθημι ὁ ἐπιβουλή ὁ Ἀγαμέμνων ἄγω δή , ὦ βασιλεύς , φημί ὁ μέν Ἀχιλλεύς φυλάσσω ἐγώ περί ὁ πόλις , ἐν ὅς εἰμί νῦν , ὁ Παλαμήδης δέ ὡς τειχομαχέω ὁ Ἴλιον καί μηχανή εὑρίσκω μεταπέμπω ἐνταῦθα · ἄνευ γάρ ὁ Ἀχιλλεύς ἥκω οὐ ἐγώ μόνος εἰμί ἁλωτός , ἀλλά καί ἄλλος ἥσσων σοφός . δοκέω οὗτος καί πλέω ὁ κῆρυξ εἰς Λέσβος , ἁλίσκομαι δέ οὔπω πᾶς , ἀλλά ὧδε ὁ περί αὐτός ἔχω · πόλις Αἰολίς Λυρνησσός οἰκέω τειχήρης ὁ φύσις καί οὐδέ ἀτείχιστος , ὅς φημί ὁ Ὀρφεύς προσφέρω λύρα καί δίδωμι τις ἠχή ὁ πέτρα , καί μουσόω ἔτι καί νῦν ὁ Λυρνησσός ὁ περί ὁ θάλασσα ὑπό ἀοιδή ὁ πέτρα · ἐνταῦθα προσκάθημαι δέκατος ἡμέρα , χαλεπός γάρ εἰμί ἁλίσκομαι ὁ χωρίον , ἀπαγγέλλω μέν ὁ κῆρυξ ὁ ὁ Ἀγαμέμνων , δοκέω δέ πείθω καί ὁ μέν καταμένω , ὁ Παλαμήδης δέ ἀπέρχομαι , καί ἀπέρχομαι ἀλλήλων δάκρυον ἅμα . ἐπεί δέ καταπλέω εἰς ὁ στρατόπεδον καί ὁ ὁ στρατιά ἀπαγγέλλω ἀνατίθημι ἅπας Ἀχιλλεύς , ὦ βασιλεύς , φημί κελεύω ἐγώ τειχομαχέω ὁ Τροία ;
flavius-philostratus.heroicus 714
ἐγὼ δὲ μηχανήματα μὲν γενναῖα ἡγοῦμαι τοὺς Αἰακίδας καὶ τὸν Καπανέως τε καὶ Τυδέως καὶ τοὺς Λοκροὺς Πάτροκλόν τε δήπου καὶ Αἴαντα , εἰ δὲ καὶ ἀψύχων μηχανημάτων δεῖσθε , ἤδη ἡγεῖσθε τὴν Τροίαν τό γε ἐπʼ ἐμοὶ κεῖσθαι . ἀλλʼ ἔφθησαν αὐτὸν αἱ Ὀδυσσέως μηχαναὶ σοφῶς ξυντεθεῖσαι καὶ χρυσοῦ μὲν ἥττων ἔδοξε προδότης τε εἶναι κατεψεύσθη , περιαχθεὶς δὲ τὼ χεῖρε κατελιθώθη βαλλόντων αὐτὸν Πελοποννησίων τε καὶ Ἰθακησίων , ἡ δὲ ἄλλη Ἑλλὰς οὐδὲ ἑώρα ταῦτα , ἀλλὰ καὶ δοκοῦντα ἀδικεῖν ἠγάπα . ὠμὸν καὶ τὸ ἐπʼ αὐτῷ κήρυγμα · μὴ γὰρ θάπτειν τὸν Παλαμήδην μηδὲ ὁσιοῦν τῇ γῇ , ἀποθνήσκειν δὲ τὸν ἀνελόμενόν τε καὶ θάψαντα . κηρύττοντος δὲ ταῦτα τοῦ Ἀγαμέμνονος Αἴας ὁ μέγας ἐπιρρίψας ἑαυτὸν τῷ νεκρῷ πολλὰ μὲν δάκρυα περὶ αὐτῷ ἀφῆκεν , ἀναθέμενος δὲ αὐτὸν διεξέπαισε τοῦ ὁμίλου γυμνῷ τῷ ξίφει καὶ ἑτοίμῳ · θάψας οὖν , ὡς εἰκὸς ἦν , τὸν εἰργόμενον οὐ προσῄει τῷ κοινῷ τῶν Ἑλλήνων , οὐδὲ βουλῆς ἢ γνώμης ἥπτετο , οὐδὲ ἐξῄει ἔτι ἐς τὰς μάχας Ἀχιλλέως τε ἀφικομένου μετὰ τὴν τῆς Χερρονήσου ἅλωσιν ἄμφω ἐπὶ τῷ Παλαμήδει ἐμήνισαν · ὁ μὲν Αἴας οὐκ ἐπὶ πολύ , ὡς γὰρ ᾔσθετο τῶν ξυμμάχων κακῶς πραττόντων , ἤλγησέ τε καὶ τὴν ὀργὴν μετέθηκεν , ὁ δὲ Ἀχιλλεὺς ἀπεμήκυνε τὴν μῆνιν , ᾠδήν τε γὰρ τῆς λύρας τὸν Παλαμήδην ἐπεποίητο καὶ ᾖδεν αὐτόν , ὅσα τοὺς προτέρους τῶν ἡρώων , ἐδεῖτό τε ὄναρ ἐφίστασθαί οἱ σπένδων ἀπὸ κρατῆρος , οὗ Ἑρμῆς ὑπὲρ ὀνείρων πίνει . ἔοικέ τε ὁ ἥρως οὗτος οὐκ Ἀχιλλεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσιν , οἷς ῥώμης τε καὶ σοφίας ἔρως , παρέχειν ἑαυτὸν ζήλου τε καὶ ᾠδῆς ἄξιον , ὅ τε Πρωτεσίλεως , ἐπειδὰν ἐς μνήμην αὐτοῦ ἀφικώμεθα , ἀστακτὶ δακρύει τήν τε ἄλλην ἀνδρείαν τοῦ ἥρω ἐπαινῶν καὶ τὴν ἐν τῷ θανάτῳ · οὐ γὰρ δὴ ἱκετεῦσαι τὸν Παλαμήδην ,
Lemmas: ἐγώ δέ μηχάνημα μέν γενναῖος ἡγέομαι ὁ Αἰακίδης καί ὁ Καπανεύς τε καί Τυδεύς καί ὁ Λοκροί Πάτροκλος τε δήπου καί Αἴας , εἰ δέ καί ἄψυχος μηχάνημα δέω , ἤδη ἡγέομαι ὁ Τροία ὁ γε ἐπί ἐγώ κεῖμαι . ἀλλά φθάνω αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς μηχανή σοφός συντίθημι καί χρυσός μέν ἥσσων δοκέω προδότης τε εἰμί καταψεύδομαι , περιάγω δέ ὁ χείρ καταλιθόω βάλλω αὐτός Πελοποννήσιος τε καί Ἰθακήσιος , ὁ δέ ἄλλος Ἑλλάς οὐδέ ὁράω οὗτος , ἀλλά καί δοκέω ἀδικέω ἀγαπάω . ὠμός καί ὁ ἐπί αὐτός κήρυγμα · μή γάρ θάπτω ὁ Παλαμήδης μηδέ ὁσιόω ὁ γῆ , ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἀναιρέω τε καί θάπτω . κηρύσσω δέ οὗτος ὁ Ἀγαμέμνων Αἴας ὁ μέγας ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ὁ νεκρός πολύς μέν δάκρυον περί αὐτός ἀφίημι , ἀνατίθημι δέ αὐτός διεκπαίω ὁ ὅμιλος γυμνός ὁ ξίφος καί ἑτοῖμος · θάπτω οὖν , ὡς ἔοικα εἰμί , ὁ ἔργω οὐ προσέρχομαι ὁ κοινός ὁ Ἕλλην , οὐδέ βουλή ἤ γνώμη ἅπτω , οὐδέ ἐξέρχομαι ἔτι εἰς ὁ μάχη Ἀχιλλεύς τε ἀφικνέομαι μετά ὁ ὁ Χερρόνησος ἅλωσις ἄμφω ἐπί ὁ Παλαμήδης μηνίζω · ὁ μέν Αἴας οὐ ἐπί πολύς , ὡς γάρ αἰσθάνομαι ὁ σύμμαχος κακός πράσσω , ἀλγέω τε καί ὁ ὀργή μετατίθημι , ὁ δέ Ἀχιλλεύς ἀπομηκύνω ὁ μῆνις , ἀοιδή τε γάρ ὁ λύρα ὁ Παλαμήδης ποιέω καί ἀείδω αὐτός , ὅσος ὁ πρότερος ὁ ἥρως , δέω τε ὄναρ ἐφίστημι ἕ σπένδω ἀπό κρατήρ , ὅς Ἑρμῆς ὑπέρ ὄνειρος πίνω . ἔοικα τε ὁ ἥρως οὗτος οὐ Ἀχιλλεύς μόνος , ἀλλά καί πᾶς , ὅς ῥώμη τε καί σοφία ἔρως , παρέχω ἑαυτοῦ ζῆλος τε καί ἀοιδή ἄξιος , ὁ τε Πρωτεσίλαος , ἐπειδάν εἰς μνήμη αὐτός ἀφικνέομαι , ἀστακτί δακρύω ὁ τε ἄλλος ἀνδρεία ὁ ἥρως ἐπαινέω καί ὁ ἐν ὁ θάνατος · οὐ γάρ δή ἱκετεύω ὁ Παλαμήδης ,
flavius-philostratus.heroicus 715
οὐδὲ οἰκτρόν τι εἰπεῖν οὐδὲ ὀδύρασθαι , ἀλλʼ εἰπὼν ἐλεῶ σε , ἀλήθεια , σὺ γὰρ ἐμοῦ προαπόλωλας ὑπέσχε τὴν κεφαλὴν τοῖς λίθοις οἷον ξυνιείς , ὅτι ἡ δίκη πρὸς αὐτοῦ ἔσται . ἔστι καὶ τὸν Παλαμήδην ἰδεῖν , ἀμπελουργέ , καθάπερ καὶ τὸν Νέστορα εἶδον καὶ τὸν Σθένελον ἢ οὐδὲν περὶ τῆς ἰδέας αὐτοῦ ὁ Πρωτεσίλεως ἑρμηνεύει ; ὑπάρχει , ξένε , καὶ ὅρα · μέγεθος μὲν τοίνυν αὐτὸν κατὰ Αἴαντα τὸν μείζω γενέσθαι , κάλλος δὲ Ἀχιλλεῖ τε ἁμιλλᾶσθαι καὶ Ἀντιλόχῳ καὶ ἑαυτῷ φησιν ὁ Πρωτεσίλεως καὶ Εὐφόρβῳ τῷ Τρωί , γένεια μὲν γὰρ αὐτῷ ἁπαλὰ ἐκφύεσθαι καὶ ξὺν ἐπαγγελίᾳ βοστρύχων , τὴν κόμην δὲ ἐν χρῷ εἶναι , τὰς δὲ ὀφρῦς ἐλευθέρας τε καὶ ὀρθὰς καὶ ξυμβαλλούσας πρὸς τὴν ῥῖνα τετράγωνόν τε οὖσαν καὶ εὖ βεβηκυῖαν . τὸν δὲ τῶν ὀφθαλμῶν νοῦν ἐν μὲν ταῖς μάχαις ἄτρεπτόν τε φαίνεσθαι καὶ γοργόν , ἐν δὲ τῇ ἡσυχίᾳ φιλέταιρόν τε καὶ εὐπροσήγορον τὰς βολάς , λέγεται δὲ καὶ μεγίστοις ἀνθρώπων ὀφθαλμοῖς χρήσασθαι . καὶ μὴν καὶ γυμνόν φησι τὸν Παλαμήδην μέσα φέρεσθαι βαρέος ἀθλητοῦ καὶ κούφου καὶ αὐχμὸν περὶ τῷ προσώπῳ ἔχειν πολὺν ἡδίω τῶν Εὐφόρβου πλοκάμων τῶν χρυσῶν · αὐχμοῦ δὲ ἐπεμεμέλητο ὑπὸ τοῦ καθεύδειν τε , ὡς ἔτυχεν , αὐλίζεσθαί τε πολλάκις ἐν τῇ ἀκρωνυχίᾳ τῆς Ἴδης ἐν σχολῇ τῶν πολεμικῶν · τὴν γὰρ κατάληψιν τῶν μετεώρων ἐντεῦθεν ἀπὸ τῶν ὑψηλοτάτων οἱ σοφοὶ ποιοῦνται . ἦγε δὲ ἐς Ἴλιον οὔτε ναῦν οὔτε ἄνδρα , ἀλλʼ ἐν πορθμείῳ ξὺν Οἴακι τῷ ἀδελφῷ ἔπλευσε πολλῶν , φασί , βραχιόνων ἀντάξιον ἑαυτὸν ἡγούμενος . οὐδὲ ἀκόλουθος ἦν αὐτῷ οὐδὲ θεράπων οὐδὲ Τέκμησσά τις ἢ Ἶφις λούουσά τε καὶ στρωννῦσα τὸ λέχος ,
Lemmas: οὐδέ οἰκτρός τις λέγω οὐδέ ὀδύρομαι , ἀλλά λέγω ἐλεέω σύ , ἀλήθεια , σύ γάρ ἐγώ προαπόλλυμαι ὑπέχω ὁ κεφαλή ὁ λίθος οἷος συνίημι , ὅτι ὁ δίκη πρός αὐτός εἰμί . εἰμί καί ὁ Παλαμήδης ὁράω , ἀμπελουργός , καθά καί ὁ Νέστωρ ὁράω καί ὁ Σθένελος ἤ οὐδείς περί ὁ ἰδέα αὐτός ὁ Πρωτεσίλαος ἑρμηνεύω ; ὑπάρχω , ξένος , καί ὁράω · μέγεθος μέν τοίνυν αὐτός κατά Αἴας ὁ μέγας γίγνομαι , κάλλος δέ Ἀχιλλεύς τε ἁμιλλάομαι καί Ἀντίλοχος καί ἑαυτοῦ φημί ὁ Πρωτεσίλαος καί Εὔφορβος ὁ Τρώς , γένειον μέν γάρ αὐτός ἁπαλός ἐκφύω καί σύν ἐπαγγελία βόστρυχος , ὁ κόμη δέ ἐν χρώς εἰμί , ὁ δέ ὀφρύς ἐλεύθερος τε καί ὀρθός καί συμβάλλω πρός ὁ ῥίς τετράγωνος τε εἰμί καί εὖ βαίνω . ὁ δέ ὁ ὀφθαλμός νόος ἐν μέν ὁ μάχη ἄτρεπτος τε φαίνω καί γοργός , ἐν δέ ὁ ἡσυχία φιλέταιρος τε καί εὐπροσήγορος ὁ βολή , λέγω δέ καί μέγας ἄνθρωπος ὀφθαλμός χράω . καί μήν καί γυμνός φημί ὁ Παλαμήδης μέσος φέρω βαρύς ἀθλητής καί κοῦφος καί αὐχμός περί ὁ πρόσωπον ἔχω πολύς ἡδύς ὁ Εὔφορβος πλόκαμος ὁ χρύσεος · αὐχμός δέ ἐπιμελέομαι ὑπό ὁ καθεύδω τε , ὡς τυγχάνω , αὐλίζομαι τε πολλάκις ἐν ὁ ἀκρωνυχία ὁ Ἴδη ἐν σχολή ὁ πολεμικός · ὁ γάρ κατάληψις ὁ μετέωρος ἐντεῦθεν ἀπό ὁ ὑψηλός ὁ σοφός ποιέω . ἄγω δέ εἰς Ἴλιος οὔτε ναῦς οὔτε ἀνήρ , ἀλλά ἐν πορθμεῖον σύν Οἴαξ ὁ ἀδελφός πλέω πολύς , φημί , βραχίων ἀντάξιος ἑαυτοῦ ἡγέομαι . οὐδέ ἀκόλουθος εἰμί αὐτός οὐδέ θεράπων οὐδέ Τέκμησσα τις ἤ Ἶφις λούω τε καί στόρεννυμι ὁ λέχος ,
flavius-philostratus.heroicus 716
ἀλλʼ αὐτουργὸς βίος καὶ ἔξω τοῦ κατεσκευάσθαι . εἰπόντος γοῦν ποτε πρὸς αὐτὸν Ἀχλλέως ὦ Παλάμηδες , ἀγροικότερος φαίνῃ τοῖς πολλοῖς , ὅτι μὴ πέπασαι τὸν θεραπεύσοντα τί οὖν , ὦ Ἀχιλλεῦ , ταῦτα ; ἔφη τὼ χεῖρε προτείνας ἄμφω . διδόντων δὲ αὐτῷ τῶν Ἀχαιῶν ἐκ δασμοῦ χρήματα καὶ κελευόντων αὐτὸν πλουτεῖν οὐ λαμβάνω , ἔφη κἀγὼ γὰρ ὑμᾶς κελεύω πένεσθαι καὶ οὐ πείθεσθε . ἐρομένου δέ ποτε αὐτὸν Ὀδυσσέως ἐξ ἀστρονομίας ἥκοντα τί πλέον ἡμῶν ὁρᾷς ἐν τῷ οὐρανῷ ; τοὺς κακοὺς εἶπεν . ἀμείνων δʼ ἂν ἦν τοὺς Ἀχαιοὺς ἐκδιδάξας , ὅτῳ ποτὲ τῶν τρόπων φανεροὶ οἱ κακοί · οὐ γὰρ ἂν προσήκαντο τὸν Ὀδυσσέα ἐπαντλοῦντα αὐτῷ ψευδεῖς οὕτω καὶ πανούργους τέχνας . τὸ δὲ λεγόμενον πῦρ ὑπὸ Ναυπλίου περὶ κοίλην Εὔβοιαν ἐπὶ τοὺς Ἀχαιοὺς ἀρθῆναι ἀληθές τέ φησιν εἶναι καὶ ὑπὲρ Παλαμήδους ἐκ Μοιρῶν πεπρᾶχθαι καὶ Ποσειδῶνος , ἴσως , ξένε , μηδὲ βουλομένης τῆς Παλαμήδους ταῦτα ψυχῆς , σοφὸς γὰρ ὢν ξυνεγίγνωσκέ που αὐτοῖς τῆς ἀπάτης . ἔθαψαν δὲ αὐτὸν Ἀχιλλεύς τε καὶ Αἴας ἐς τὴν ὅμορον τῇ Τροίᾳ τῶν Αἰολέων ἤπειρον , ὑφʼ ὧν καὶ ἱερὸν αὐτῷ τι ἐξῳκοδόμηται μάλα ἀρχαῖον καὶ ἄγαλμα Παλαμήδους ἵδρυται γενναῖόν τε καὶ εὔοπλον , καὶ θύουσιν αὐτῷ ξυνιόντες οἱ τὰς ἀκταίας οἰκοῦντες πόλεις . μαστεύειν δὲ χρὴ τὸ ἱερὸν κατὰ Μήθυμνάν τε καὶ Λεπέτυμνον , ὄρος δὲ τοῦτο ὑψηλὸν ὑπερφαίνεται τῆς Λέσβου . τὰ δὲ Ὀδυσσέως οὑτωσὶ φράζει · γενέσθαι μὲν αὐτὸν ῥητορικώτατον καὶ δεινόν , εἴρωνα δὲ καὶ ἐραστὴν φθόνου καὶ τὸ κακόηθες ἐπαινοῦντα κατηφῆ τε ἀεὶ καὶ οἷον ἐπεσκεμμένον ,
Lemmas: ἀλλά αὐτουργός βίος καί ἔξω ὁ κατασκευάζω . λέγω γοῦν ποτέ πρός αὐτός Ἀχλλεύς ὦ Παλαμήδης , ἄγροικος φαίνω ὁ πολύς , ὅτι μή πάσσω ὁ θεραπεύω τίς οὖν , ὦ Ἀχιλλεύς , οὗτος ; φημί ὁ χείρ προτείνω ἄμφω . δίδωμι δέ αὐτός ὁ Ἀχαιός ἐκ δασμός χρῆμα καί κελεύω αὐτός πλουτέω οὐ λαμβάνω , φημί ἐγώ γάρ σύ κελεύω πένομαι καί οὐ πείθω . ἔρομαι δέ ποτέ αὐτός Ὀδυσσεύς ἐκ ἀστρονομία ἥκω τίς πολύς ἐγώ ὁράω ἐν ὁ οὐρανός ; ὁ κακός λέγω . ἀγαθός δέ ἄν εἰμί ὁ Ἀχαιός ἐκδιδάσκω , ὅστις ποτέ ὁ τρόπος φανερός ὁ κακός · οὐ γάρ ἄν προσίημι ὁ Ὀδυσσεύς ἐπαντλέω αὐτός ψευδής οὕτως καί πάνουργος τέχνη . ὁ δέ λέγω πῦρ ὑπό Ναύπλιος περί κοῖλος Εὔβοια ἐπί ὁ Ἀχαιός ἀείρω ἀληθής τε φημί εἰμί καί ὑπέρ Παλαμήδης ἐκ Μοῖρα πράσσω καί Ποσειδῶν , ἴσως , ξένος , μηδέ βούλομαι ὁ Παλαμήδης οὗτος ψυχή , σοφός γάρ εἰμί συγγιγνώσκω που αὐτός ὁ ἀπάτη . θάπτω δέ αὐτός Ἀχιλλεύς τε καί Αἴας εἰς ὁ ὅμορος ὁ Τροία ὁ Αἰολεύς ἤπειρος , ὑπό ὅς καί ἱερός αὐτός τις ἐξοικοδομέω μάλα ἀρχαῖος καί ἄγαλμα Παλαμήδης ἱδρύω γενναῖος τε καί εὔοπλος , καί θύω αὐτός συνέρχομαι ὁ ὁ ἀκταῖος οἰκέω πόλις . μαστεύω δέ χρή ὁ ἱερός κατά Μήθυμνα τε καί Λεπέτυμνος , ὄρος δέ οὗτος ὑψηλός ὑπερφαίνομαι ὁ Λέσβος . ὁ δέ Ὀδυσσεύς οὕτως φράζω · γίγνομαι μέν αὐτός ῥητορικός καί δεινός , εἴρων δέ καί ἐραστής φθόνος καί ὁ κακοήθης ἐπαινέω κατηφής τε ἀεί καί οἷος ἐπισκοπέω ,
flavius-philostratus.heroicus 717
τὰ πολέμιά τε δοκοῦντα μᾶλλον γενναῖον ἢ ὄντα , οὐ μὴν ἐπιστήμονα ὁπλίσεως ἢ τοῦ τάξαι ναυμαχίας τε καὶ τειχομαχίας καὶ αἰχμῆς καὶ τόξων ἕλξεως . τὰ δὲ ἔργα αὐτοῦ εἶναι πολλὰ μέν , οὐ μὴν θαυμάσαι ἄξια πλὴν ἑνός , τοῦ ἐς τὸν ἵππον τὸν κοῖλον , οὗ τέκτων μὲν Ἐπειὸς σὺν Ἀθηνᾷ ἐγένετο , Ὀδυσσεὺς δὲ εὑρετής , καὶ ἐν αὐτῷ δὲ λέγεται τῷ λόχῳ θαρσαλεώτερος ὀφθῆναι τοῦ πλήρωματος . ἐς Ἴλιον μὲν οὖν παρηβηκὼς ἦλθεν , ἐς Ἰθάκην δὲ γεγηρακώς · μακροτέρᾳ γὰρ ἐχρήσατο τῇ ἄλῃ διὰ τὸν πόλεμον , ὃς πρὸς τοὺς Κίκονας αὐτῷ διεπολεμήθη κατατρέχοντι τὰ ἐπὶ θαλάττῃ τοῦ Ἰσμάρου . τὰ γὰρ Πολυφήμου καὶ Ἀντιφάτου καὶ Σκύλλης καὶ τὰ ἐν Αἵδου καὶ ὁπόσα αἱ Σειρῆνες ᾖδον , οὐδὲ ἀκούειν ξυγχωρεῖ ὁ Πρωτεσίλεως , ἀλλʼ ἐπαλείφειν ἡμᾶς κηρὸν τοῖς ὠσὶ καὶ παραιτεῖσθαι αὐτὰ οὐχ ὡς οὐ πλέα ἡδονῆς καὶ ψυχαγωγῆσαι ἱκανά , ἀλλʼ ὡς ἀπίθανά τε καὶ παρευρημένα , καὶ τὴν νῆσον δὲ τὴν Ὠγυγίαν καὶ τὴν Αἰαίαν καὶ ὡς ἤρων αὐτοῦ αἱ θεαί , παραπλεῖν κελεύει καὶ μὴ προσορμίζεσθαι τοῖς μύθοις · ἔξωρόν τε γὰρ τῶν ἐρωτικῶν εἶναι τὸν Ὀδυσσέα καὶ ὑπόσιμον καὶ οὐ μέγαν καὶ πεπλανημένον τοὺς ὀφθαλμοὺς διὰ τὰς ἐννοίας τε καὶ ὑπονοίας .
Lemmas: ὁ πολέμιος τε δοκέω μάλα γενναῖος ἤ εἰμί , οὐ μήν ἐπιστήμων ὅπλισις ἤ ὁ τάσσω ναυμαχία τε καί τειχομαχία καί αἰχμή καί τόξον ἕλξις . ὁ δέ ἔργον αὐτός εἰμί πολύς μέν , οὐ μήν θαυμάζω ἄξιος πλήν εἷς , ὁ εἰς ὁ ἵππος ὁ κοῖλος , ὅς τέκτων μέν Ἐπειός σύν Ἀθήνη γίγνομαι , Ὀδυσσεύς δέ εὑρετής , καί ἐν αὐτός δέ λέγω ὁ λόχος θαρσαλέος ὁράω ὁ πλήρωμα . εἰς Ἴλιος μέν οὖν παρηβάω ἔρχομαι , εἰς Ἰθάκη δέ γηράσκω · μακρός γάρ χράω ὁ ἄλη διά ὁ πόλεμος , ὅς πρός ὁ Κίκονες αὐτός διαπολεμέω κατατρέχω ὁ ἐπί θάλασσα ὁ Ἴσμαρος . ὁ γάρ Πολύφημος καί Ἀντιφάτης καί Σκύλλα καί ὁ ἐν Αἵδης καί ὁπόσος ὁ Σειρήν ἀείδω , οὐδέ ἀκούω συγχωρέω ὁ Πρωτεσίλαος , ἀλλά ἐπαλείφω ἐγώ κηρός ὁ οὖς καί παραιτέομαι αὐτός οὐ ὡς οὐ πλέως ἡδονή καί ψυχαγωγέω ἱκανός , ἀλλά ὡς ἀπίθανος τε καί παρευρίσκω , καί ὁ νῆσος δέ ὁ Ὠγυγία καί ὁ Αἰαίη καί ὡς ἐράω αὐτός ὁ θεά , παραπλέω κελεύω καί μή προσορμίζω ὁ μῦθος · ἔξωρος τε γάρ ὁ ἐρωτικός εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς καί ὑπόσιμος καί οὐ μέγας καί πλανάω ὁ ὀφθαλμός διά ὁ ἔννοια τε καί ὑπόνοια .
flavius-philostratus.heroicus 718
ἐνθυμουμένῳ γὰρ ἐῴκει , τοῦτο δὲ ἄχαρι ἐς τὰ ἐρωτικά . οἷος μὲν δὴ οἷον καὶ ὡς σοφώτερόν τε καὶ ἀνδρειότερον ἑαυτοῦ τὸν Παλαμήδην ὁ Ὀδυσσεὺς ἀπέκτεινεν , ἱκανῶς ἐκ τούτου διδάσκει ὁ Πρωτεσίλεως , ὅθεν καὶ τὸν θρῆνον τὸν παρʼ Εὐριπίδῃ ἐπαινεῖ , ὁπότε Εὐριπίδης ἐν Παλαμήδους μέλεσιν ἐκάνετε , φησίν , ἐκάνετε τὸν πάνσοφον , ὦ Δαναοί , τὰν οὐδένʼ ἀλγύνουσαν ἀηδόνα Μουσᾶν καὶ τὰ ἐφεξῆς μᾶλλον , ἐν οἷς φησι ὅτι πεισθέντες ἀνθρώπῳ δεινῷ καὶ ἀναιδεῖ ταῦτα δράσειαν . Αἴαντα δὲ τὸν Τελαμῶνος ἐκάλουν οἱ Ἀχαιοὶ μέγαν οὐκ ἀπὸ τοῦ μεγέθους , οὐδʼ ἐπειδὴ μείων ὁ ἕτερος , ἀλλʼ ἀφʼ ὧν ἔπραττε , καὶ ἐποιοῦντο αὐτὸν ξύμβολον τοῦ πολέμου ἀγαθὸν ἐκ πατρῴου ἔργου · τὸν γὰρ Λαομέδοντα τὸν Ἡρακλέα ἀπατήσαντα μετῆλθε ξὺν Ἡρακλεῖ ὁ Τελαμὼν καὶ αὐτῷ Ἰλίῳ εἷλεν . ἔχαιρον μὲν οὖν αὐτῷ καὶ ἀόπλῳ , πελώριος γάρ τις ἦν καὶ ὑπὲρ τὴν στρατιὰν πᾶσαν καὶ φρόνημα αἴρων εὐήνιόν τε καὶ σῶφρον , ὡπλισμένου δὲ ἐξεκρέμαντο μετέωρόν τε βαίνοντος ἐπὶ τοὺς Τρῶας καὶ τὴν ἀσπίδα εὖ μεταχειριζομένου τοσαύτην οὖσαν βλέποντός τε χαροποῖς τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑπὸ τὴν κόρυν ,
Lemmas: ἐνθυμέομαι γάρ ἔοικα , οὗτος δέ ἄχαρις εἰς ὁ ἐρωτικός . οἷος μέν δή οἷος καί ὡς σοφός τε καί ἀνδρεῖος ἑαυτοῦ ὁ Παλαμήδης ὁ Ὀδυσσεύς ἀποκτείνω , ἱκανός ἐκ οὗτος διδάσκω ὁ Πρωτεσίλαος , ὅθεν καί ὁ θρῆνος ὁ παρά Εὐριπίδης ἐπαινέω , ὁπότε Εὐριπίδης ἐν Παλαμήδης μέλος καίνω , φημί , καίνω ὁ πάνσοφος , ὦ Δαναοί , ὁ οὐδείς ἀλγύνω ἀηδών Μοῦσα καί ὁ ἐφεξῆς μάλα , ἐν ὅς φημί ὅτι πείθω ἄνθρωπος δεινός καί ἀναιδής οὗτος δράω . Αἴας δέ ὁ Τελαμών καλέω ὁ Ἀχαιός μέγας οὐ ἀπό ὁ μέγεθος , οὐδέ ἐπειδή μείων ὁ ἕτερος , ἀλλά ἀπό ὅς πράσσω , καί ποιέω αὐτός σύμβολος ὁ πόλεμος ἀγαθός ἐκ πατρῷος ἔργον · ὁ γάρ Λαομέδων ὁ Ἡρακλῆς ἀπατάω μετέρχομαι σύν Ἡρακλῆς ὁ Τελαμών καί αὐτός Ἴλιος αἱρέω . χαίρω μέν οὖν αὐτός καί ἄοπλος , πελώριος γάρ τις εἰμί καί ὑπέρ ὁ στρατιά πᾶς καί φρόνημα ἀείρω εὐήνιος τε καί σώφρων , ὁπλίζω δέ ἐκκρεμάννυμι μετέωρος τε βαίνω ἐπί ὁ Τρώς καί ὁ ἀσπίς εὖ μεταχειρίζω τοσοῦτος εἰμί βλέπω τε χαροπός ὁ ὀφθαλμός ὑπό ὁ κόρυς ,