ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.heroicus 737
ἐς καλόν με τῶν τοῦ Ἀχιλλέως ἵππων ἀνέμνησας , ὦ ἀμπελουργέ , σφόδρα γὰρ δέομαι μαθεῖν , τί βελτίους ὄντες ἑτέρων ἵππων θεῖοι ἐνομίσθησαν . ἠρόμην κἀγώ , ξένε , τὸν ἥρω αὐτὸ τοῦτο καί φησι τὴν μὲν λεγομένην ἀθανασίαν περὶ αὐτοὺς εἶναι μεμυθολογῆσθαι τῷ Ὁμήρῳ , τὴν Θετταλίαν δὲ εὔιππόν τε οὖσαν καὶ ἀγαθὴν δύο ἵππους λευκόν τε καὶ ξανθὸν δαιμονίους τὴν ταχυτῆτα καὶ τὸ ἦθος λαμπροὺς ἱπποτροφῆσαι κατὰ θεὸν δή τινα , ὁπότε ὁ Ἀχιλλεὺς ἤνθει , καὶ πάντων , ὅσα θείως ἐπὶ τῷ Ἀχιλλεῖ ἐλέγετο , πιστευομένων ἤδη ἐδόκει καὶ τὸ τῶν ἵππων θεῖόν τε εἶναι καὶ ἐπέκεινα τοῦ θνητοῦ φαίνεσθαι . τελευτὴ δὲ τῷ Ἀχιλλεῖ ἐγένετο , ἣν καὶ Ὅμηρος ἐπιγιγνώσκει · φησὶ γὰρ αὐτὸν ἐκ Πάριδός τε καὶ Ἀπόλλωνος ἀποθανεῖν εἰδώς που τὰ ἐν τῷ Θυμβραίῳ καὶ ὅπως πρὸς ἱεροῖς τε καὶ ὅρκοις , ὧν μάρτυρα τὸν Ἀπόλλω ἐποιεῖτο , δολοφονηθεὶς ἔπεσεν . ἡ θυσία δὲ τῆς Πολυξένης ἡ ἐπὶ τῷ σήματι καὶ ὅσα περὶ τοῦ ἔρωτος ἐκείνου ποιητῶν ἀκούεις , ὧδε ἔχει · Πολυξένης ὁ Ἀχιλλεὺς ἤρα καὶ τὸν γάμον τοῦτον ἑαυτῷ ἔπραττεν ἐπὶ τῷ τοὺς Ἀχαιοὺς ἀναστῆσαι τοῦ Ἰλίου , ἤρα δὲ καὶ ἡ Πολυξένη τοῦ Ἀχιλλέως . εἶδον δὲ ἀλλήλους ἐν λύτροις Ἕκτορος , ὁ γὰρ Πρίαμος ἥκων παρὰ τὸν Ἀχιλλέα χειραγωγὸν ἑαυτοῦ τὴν παῖδα ἐποιεῖτο νεωτάτην οὖσαν ὧν ἡ Ἑκάβη αὐτῷ ἔτεκεν , ἐθεράπευον δὲ ἀεὶ τὸ βάδισμα τῶν πατέρων οἱ νεώτατοι τῶν παίδων , καὶ οὕτω δή τι ὁ Ἀχιλλεὺς ἐσωφρόνει ὑπὸ δικαιοσύνης καὶ τὰ ἐρωτικά , ὡς μήτε ἀφελέσθαι τὴν κόρην ἐφʼ ἑαυτῷ οὖσαν γάμον τε αὐτῆς ὁμολογῆσαι τῷ Πριάμῳ πιστεῦσαί τε ἀναβαλομένῳ τὸν γάμον . ἐπεὶ δὲ ἀπέθανε γυμνὸς ἐν τοῖς περὶ τούτων ὅρκοις λέγεται ἡ Πολυξένη φευγουσῶν ἐκ τοῦ ἱεροῦ τῶν Τρωάδων καὶ τῶν Τρώων ἐσκεδασμένων , οὐδὲ γὰρ τὸ πτῶμα τοῦ Ἀχιλλέως ἀδεῶς ἤνεγκαν ,
Lemmas: εἰς καλός ἐγώ ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἵππος ἀναμιμνῄσκω , ὦ ἀμπελουργός , σφόδρα γάρ δέω μανθάνω , τίς ἀγαθός εἰμί ἕτερος ἵππος θεῖος νομίζω . ἔρομαι ἐγώ , ξένος , ὁ ἥρως αὐτός οὗτος καί φημί ὁ μέν λέγω ἀθανασία περί αὐτός εἰμί μυθολογέω ὁ Ὅμηρος , ὁ Θεσσαλία δέ εὔϊππος τε εἰμί καί ἀγαθός δύο ἵππος λευκός τε καί ξανθός δαιμόνιος ὁ ταχυτής καί ὁ ἦθος λαμπρός ἱπποτροφέω κατά θεός δή τις , ὁπότε ὁ Ἀχιλλεύς ἀνθέω , καί πᾶς , ὅσος θεῖος ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς λέγω , πιστεύω ἤδη δοκέω καί ὁ ὁ ἵππος θεῖος τε εἰμί καί ἐπέκεινα ὁ θνητός φαίνω . τελευτή δέ ὁ Ἀχιλλεύς γίγνομαι , ὅς καί Ὅμηρος ἐπιγιγνώσκω · φημί γάρ αὐτός ἐκ Πάρις τε καί Ἀπόλλων ἀποθνῄσκω οἶδα που ὁ ἐν ὁ Θυμβραῖος καί ὅπως πρός ἱερός τε καί ὅρκος , ὅς μάρτυς ὁ Ἀπόλλων ποιέω , δολοφονέω πίπτω . ὁ θυσία δέ ὁ Πολυξένη ὁ ἐπί ὁ σῆμα καί ὅσος περί ὁ ἔρως ἐκεῖνος ποιητής ἀκούω , ὧδε ἔχω · Πολυξένη ὁ Ἀχιλλεύς ἐράω καί ὁ γάμος οὗτος ἑαυτοῦ πράσσω ἐπί ὁ ὁ Ἀχαιός ἀνίστημι ὁ Ἴλιος , ἐράω δέ καί ὁ Πολυξένη ὁ Ἀχιλλεύς . ὁράω δέ ἀλλήλων ἐν λύτρον Ἕκτωρ , ὁ γάρ Πρίαμος ἥκω παρά ὁ Ἀχιλλεύς χειραγωγός ἑαυτοῦ ὁ παῖς ποιέω νέος εἰμί ὅς ὁ Ἑκάβη αὐτός τίκτω , θεραπεύω δέ ἀεί ὁ βάδισμα ὁ πατήρ ὁ νέος ὁ παῖς , καί οὕτως δή τις ὁ Ἀχιλλεύς σωφρονέω ὑπό δικαιοσύνη καί ὁ ἐρωτικός , ὡς μήτε ἀφαιρέω ὁ κόρη ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί γάμος τε αὐτός ὁμολογέω ὁ Πρίαμος πιστεύω τε ἀναβάλλω ὁ γάμος . ἐπεί δέ ἀποθνῄσκω γυμνός ἐν ὁ περί οὗτος ὅρκος λέγω ὁ Πολυξένη φεύγω ἐκ ὁ ἱερός ὁ Τρωάς καί ὁ Τρώς σκεδάννυμι , οὐδέ γάρ ὁ πτῶμα ὁ Ἀχιλλεύς ἀδεής φέρω ,
flavius-philostratus.heroicus 738
αὐτομολίᾳ χρήσασθαι καὶ φυγεῖν ἐς τὸ Ἑλληνικὸν ἀναχθεῖσά τε τῷ Ἀγαμέμνονι ζῆν μὲν ἐν κομιδῇ λαμπρᾷ τε καὶ σώφρονι , καθάπερ ἐν πατρὸς οἰκίᾳ , τριταίου δὲ ἤδη κειμένου τοῦ νεκροῦ δραμεῖν ἐπὶ τὸ σῆμα ἐν νυκτὶ ξίφει τε αὑτὴν ἐπικλῖναι πολλὰ εἰποῦσαν ἐλεεινὰ καὶ γαμικά , ὅτε δὴ καὶ δεῖσθαι τοῦ Ἀχιλλέως ἐραστήν τε μεῖναι καὶ ἀγαγέσθαι αὐτὴν μή ψευσάμενον τὸν γάμον . ἃ δὲ τῷ Ὁμήρῳ ἐν δευτέρᾳ Ψυχοστασίᾳ εἴρηται , εἰ δὴ Ὁμήρου ἐκεῖνα , ὡς ἀποθανόντα Ἀχιλλέα Μοῦσαι μὲν ᾠδαῖς ἐθρήνησαν , Νηρηίδες δὲ πληγαῖς τῶν στέρνων , οὐ παραπολύ φησι κεκομπάσθαι , Μούσας μὲν γὰρ οὔτε ἀφικέσθαι οὔτε ᾆσαι , οὐδὲ Νηρηίδων τινὰ ὀφθῆναι τῷ στρατῷ καίτοι γιγνωσκομένας , ὅτι ἥκουσι , θαυμαστὰ δὲ ξυμβῆναι ἕτερα καὶ οὐ πόρρω τῶν Ὁμήρῳ εἰρημένων · ἐκ γὰρ τοῦ κόλπου τοῦ Μέλανος ἡ θάλαττα ἀνοιδήσασα τὰ μὲν πρῶτα ἐμυκᾶτο , μετʼ οὐ πολὺ δὲ ἀρθεῖσα λόφῳ μεγάλῳ ἴση ἐχώρει ἐς τὸ Ῥοιτεῖον ἐκπεπληγμένων τῶν Ἀχαιῶν καὶ ἀπορούντων , ὅ τι αὐτοί τε καὶ ἡ γῆ πείσονται , ἐπεὶ δὲ πλησίον ἐγίγνετο καὶ προσεκύμαινε τῷ στρατοπέδῳ , θρῆνον ἤχησεν ὀξύν τε καὶ ἀθρόον , καθάπερ γυναικῶν ὅμιλος , ὃν ἐς τὰ κήδη ἀναφθέγγονται . τούτου δὲ θείου τε καὶ δαιμονίου φανέντος καὶ πάντων ὁμολογούντων , ὅτι Νηρηίδας ἦγε τὸ κῦμα , οὐδὲ γὰρ ἐπέκλυσεν οὐδέν , ἀλλὰ πρᾷόν τε καὶ λεῖον τῇ γῇ προσευνάσθη , πολλῷ θειότερα τὰ ἐφεξῆς ἔδοξεν · ἐπειδὴ γὰρ νὺξ ὑπέλαβεν , οἰμωγὴ τῆς Θέτιδος διεφοίτα τὸν στρατὸν ἀνευφημούσης τε καὶ τὸν υἱὸν βοώσης . ἐβόα δὲ τορὸν τε καὶ ἔναυλον , καθάπερ ἡ ἐν τοῖς ὄρεσιν ἠχώ , καὶ τότε μάλιστα οἱ Ἀχαιοὶ ξυνῆκαν , ὅτι τέκοι τὸν Ἀχιλλέα ἡ Θέτις , οὐδὲ ἄλλως ἀπιστοῦντες . τὸν μὲν δὴ κολωνὸν τοῦτον , ξένε , ὃν ἐπὶ τοῦ μετώπου τῆς ἀκτῆς ὁρᾷς ἀνεστηκότα ,
Lemmas: αὐτομολία χράω καί φεύγω εἰς ὁ Ἑλληνικός ἀνάγω τε ὁ Ἀγαμέμνων ζάω μέν ἐν κομιδή λαμπρός τε καί σώφρων , καθά ἐν πατήρ οἰκία , τριταῖος δέ ἤδη κεῖμαι ὁ νεκρός τρέχω ἐπί ὁ σῆμα ἐν νύξ ξίφος τε ἑαυτοῦ ἐπικλίνω πολύς λέγω ἐλεεινός καί γαμικός , ὅτε δή καί δέω ὁ Ἀχιλλεύς ἐραστής τε μένω καί ἄγω αὐτός μή ψεύδω ὁ γάμος . ὅς δέ ὁ Ὅμηρος ἐν δεύτερος Ψυχοστασία λέγω , εἰ δή Ὅμηρος ἐκεῖνος , ὡς ἀποθνῄσκω Ἀχιλλεύς Μοῦσα μέν ἀοιδή θρηνέω , Νηρηΐς δέ πληγή ὁ στέρνον , οὐ παραπολύ φημί κομπάζω , Μοῦσα μέν γάρ οὔτε ἀφικνέομαι οὔτε ἀείδω , οὐδέ Νηρηΐς τις ὁράω ὁ στρατός καίτοι γιγνώσκω , ὅτι ἥκω , θαυμαστός δέ συμβαίνω ἕτερος καί οὐ πρόσω ὁ Ὅμηρος λέγω · ἐκ γάρ ὁ κόλπος ὁ Μέλας ὁ θάλασσα ἀνοιδέω ὁ μέν πρῶτος μυκάομαι , μετά οὐ πολύς δέ ἀείρω λόφος μέγας ἴσος χωρέω εἰς ὁ Ῥοιτεῖον ἐκπλήσσω ὁ Ἀχαιός καί ἀπορέω , ὅς τις αὐτός τε καί ὁ γῆ πάσχω , ἐπεί δέ πλησίον γίγνομαι καί προσκυμαίνω ὁ στρατόπεδον , θρῆνος ἠχέω ὀξύς τε καί ἀθρόος , καθά γυνή ὅμιλος , ὅς εἰς ὁ κῆδος ἀναφθέγγομαι . οὗτος δέ θεῖος τε καί δαιμόνιον φαίνω καί πᾶς ὁμολογέω , ὅτι Νηρηΐς ἄγω ὁ κῦμα , οὐδέ γάρ ἐπικλύζω οὐδείς , ἀλλά πρᾶος τε καί λεῖος ὁ γῆ προσευνάζομαι , πολύς θεῖος ὁ ἐφεξῆς δοκέω · ἐπειδή γάρ νύξ ὑπολαμβάνω , οἰμωγή ὁ Θέτις διαφοιτάω ὁ στρατός ἀνευφημέω τε καί ὁ υἱός βοάω . βοάω δέ τορός τε καί ἔναυλος , καθά ὁ ἐν ὁ ὄρος ἠχώ , καί τότε μάλα ὁ Ἀχαιός συνίημι , ὅτι τίκτω ὁ Ἀχιλλεύς ὁ Θέτις , οὐδέ ἄλλος ἀπιστέω . ὁ μέν δή κολωνός οὗτος , ξένος , ὅς ἐπί ὁ μέτωπον ὁ ἀκτή ὁράω ἀνίστημι ,
flavius-philostratus.heroicus 739
ἤγειραν οἱ Ἀχαιοὶ ξυνελθόντες , ὅτε τῷ Πατρόκλῳ ξυνεμίχθη ἐς τὸν τάφον , κάλλιστον ἐντάφιον ἑαυτῷ τε κἀκείνῳ διδούς , ὅθεν ᾅδουσιν αὐτὸν οἱ τὰ φιλικὰ ἐπαινοῦντες . ἐτάφη δὲ ἐκδηλότατα ἀνθρώπων πᾶσιν οἷς ἐπήνεγκεν αὐτῷ ἡ Ἑλλὰς οὐδὲ κομᾶν ἔτι μετὰ τὸν Ἀχιλλέα καλὸν ἡγούμενοι χρυσόν τε καὶ ὅ τι ἕκαστος εἶχεν ἢ ἀπάγων ἐς Τροίαν ἢ ἐκ δασμοῦ λαβών , νήσαντες ἐς τὴν πυρὰν ἀθρόα παραχρῆμά τε καὶ ὅτε ὁ Νεοπτόλεμος ἐς Τροίαν ἦλθε , λαμπρῶν γὰρ δὴ ἔτυχε πάλιν παρά τε τοῦ παιδὸς παρά τε τῶν Ἀχαιῶν ἀντιχαρίζεσθαι αὐτῷ πειρωμένων , οἵ γε καὶ τὸν ἀπὸ τῆς Τροίας ποιούμενοι πλοῦν περιέπιπτον τῷ τάφῳ καὶ τὸν Ἀχιλλέα ᾤοντο περιβάλλειν . τὸν Νεοπτόλεμον δέ , ὦ ἀμπελουργέ , ποῖόν τινα γενέσθαι φησί ; γενναῖον , ὦ ξένε , καὶ τοῦ μὲν πατρὸς ἥττω , φαυλότερον δὲ οὐδὲν τοῦ Τελαμωνίου , ταὐτὸ δὲ καὶ περὶ τοῦ εἴδους φησί , καλὸν μὲν γὰρ εἶναι καὶ προσεοικότα τῷ πατρί , λείπεσθαι δὲ αὐτοῦ τοσοῦτον , ὅσον τῶν ἀγαλμάτων οἱ καλοὶ λείπονται . καὶ μὴν καὶ ὕμνων ἐκ Θετταλίας ὁ Ἀχιλλεὺς ἔτυχεν , οὓς ἀνὰ πᾶν ἔτος ἐπὶ τό σῆμα φοιτῶντες ᾖδον ἐν νυκτὶ τελετῆς τι ἐγκαταμιγνύντες τοῖς ἐναγίσμασιν , ὡς Λήμνιοί τε νομίζουσιν καὶ Πελοποννησίων οἱ ἀπὸ Σισύφου . ἄλλος αὖ λόγος ἥκει , ἀμπελουργέ , οὗ , μὰ τὸν Ἡρακλέα , οὐκ ἂν μεθείμην οὐδʼ εἰ πάνθʼ ὑπὲρ τοῦ παραπτῆναι αὐτὸν πράττοις .
Lemmas: ἐγείρω ὁ Ἀχαιός συνέρχομαι , ὅτε ὁ Πάτροκλος συμμείγνυμι εἰς ὁ τάφος , καλός ἐντάφιος ἑαυτοῦ τε ἐκεῖνος δίδωμι , ὅθεν ἀείδω αὐτός ὁ ὁ φιλικός ἐπαινέω . θάπτω δέ ἔκδηλος ἄνθρωπος πᾶς ὅς ἐπιφέρω αὐτός ὁ Ἑλλάς οὐδέ κομάω ἔτι μετά ὁ Ἀχιλλεύς καλός ἡγέομαι χρυσός τε καί ὅς τις ἕκαστος ἔχω ἤ ἀπάγω εἰς Τροία ἤ ἐκ δασμός λαμβάνω , νέω εἰς ὁ πυρή ἀθρόος παραχρῆμα τε καί ὅτε ὁ Νεοπτόλεμος εἰς Τροία ἔρχομαι , λαμπρός γάρ δή τυγχάνω πάλιν παρά τε ὁ παῖς παρά τε ὁ Ἀχαιός ἀντιχαρίζομαι αὐτός πειράω , ὁ γε καί ὁ ἀπό ὁ Τροία ποιέω πλόος περιπίπτω ὁ τάφος καί ὁ Ἀχιλλεύς οἴομαι περιβάλλω . ὁ Νεοπτόλεμος δέ , ὦ ἀμπελουργός , ποῖος τις γίγνομαι φημί ; γενναῖος , ὦ ξένος , καί ὁ μέν πατήρ ἥσσων , φαῦλος δέ οὐδείς ὁ Τελαμώνιος , αὐτός δέ καί περί ὁ εἶδος φημί , καλός μέν γάρ εἰμί καί προσέοικα ὁ πατήρ , λείπω δέ αὐτός τοσοῦτος , ὅσος ὁ ἄγαλμα ὁ καλός λείπω . καί μήν καί ὕμνος ἐκ Θεσσαλία ὁ Ἀχιλλεύς τυγχάνω , ὅς ἀνά πᾶς ἔτος ἐπί ὁ σῆμα φοιτάω ἀείδω ἐν νύξ τελετή τις ἐγκαταμίγνυμαι ὁ ἐνάγισμα , ὡς Λήμνιος τε νομίζω καί Πελοποννήσιος ὁ ἀπό Σίσυφος . ἄλλος αὖ λόγος ἥκω , ἀμπελουργός , οὗ , μά ὁ Ἡρακλῆς , οὐ ἄν μεθίημι οὐδέ εἰ πᾶς ὑπέρ ὁ παραπέτομαι αὐτός πράσσω .
flavius-philostratus.heroicus 740
ἀλλὰ τὰς ἐκβολὰς τῶν λόγων ἀδολεσχίας ἔνιοι , ξένε , ἡγοῦνται καὶ λῆρον πρὸς τοὺς μὴ σχολὴν ἄγοντας . σὲ δὲ ὁρῶ δοῦλον μὲν τῆς νεώς , ἧς ἄρχεις , δοῦλον δὲ τῶν ἀνέμων , ὧν εἰ καὶ μικρὰ αὔρα κατὰ πρύμναν σταίη , δεῖ τὰ ἱστία ἀνασείειν καὶ συνεξαίρεσθαι τῇ νηὶ πάντα δεύτερα ἡγουμένους τοῦ πλεῖν . Ἐρρώσθω λοιπὸν ἡ ναῦς καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , τὰ γὰρ τῆς ψυχῆς ἀγώγιμα ἡδίω τέ μοι καὶ κερδαλεώτερα , τὰς δὲ ἐκβολὰς τῶν λόγων μὴ λῆρον , ἀλλʼ ἐπικέρδειαν ἡγώμεθα τῆς ἐμπορίας ταύτης . ὑγιαίνεις , ξένε , οὑτωσὶ γιγνώσκων , καὶ ἐπειδὴ βούλει , ἄκουε · τὰ μὲν δὴ Κορινθίων ἐπὶ Μελικέρτῃ , τούτους γὰρ δὴ τοὺς ἀπὸ Σισύφου εἶπον , καὶ ὁπόσα οἱ αὐτοὶ δρῶσιν ἐπὶ τοῖς τῆς Μηδείας παισίν , οὓς ὑπὲρ τῆς Γλαύκης ἀπέκτειναν , θρήνῳ εἴκασται τελεστικῷ τε καὶ ἐνθέῳ , τοὺς μὲν γὰρ μειλίσσονται , τὸν δὲ ὑμνοῦσιν . ἐπὶ δὲ τῷ ἔργῳ τῷ περὶ τοὺς ἄνδρας ὑπὸ τῶν ἐν Λήμνῳ γυναικῶν ἐξ Ἀφροδίτης ποτὲ πραχθέντι καθαίρεται μὲν ἡ Λῆμνος καὶ καθʼ ἕνα τοῦ ἔτους καὶ σβέννυται τὸ ἐν αὐτῇ πῦρ ἐς ἡμέρας ἐννέα , θεωρὶς δὲ ναῦς ἐκ Δήλου πυρφορεῖ , κἂν ἀφίκηται πρὸ τῶν ἐναγισμάτων , οὐδαμοῦ τῆς Λήμνου καθορμίζεται , μετέωρος δὲ ἐπισαλεύει τοῖς ἀκρωτηρίοις , ἔς τε ὅσιον τὸ ἐσπλεῦσαι γένηται .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἐκβολή ὁ λόγος ἀδολεσχία ἔνιοι , ξένος , ἡγέομαι καί λῆρος πρός ὁ μή σχολή ἄγω . σύ δέ ὁράω δοῦλος μέν ὁ ναῦς , ὅς ἄρχω , δοῦλος δέ ὁ ἄνεμος , ὅς εἰ καί μικρός αὔρα κατά πρύμνα ἵστημι , δέω ὁ ἱστίον ἀνασείω καί συνεξαίρω ὁ ναῦς πᾶς δεύτερος ἡγέομαι ὁ πλέω . ῥώννυμι λοιπός ὁ ναῦς καί ὁ ἐν αὐτός , ὁ γάρ ὁ ψυχή ἀγώγιμος ἡδύς τε ἐγώ καί κερδαλέος , ὁ δέ ἐκβολή ὁ λόγος μή λῆρος , ἀλλά ἐπικέρδεια ἡγέομαι ὁ ἐμπορία οὗτος . ὑγιαίνω , ξένος , οὕτως γιγνώσκω , καί ἐπειδή βούλομαι , ἀκούω · ὁ μέν δή Κορίνθιος ἐπί Μελικέρτης , οὗτος γάρ δή ὁ ἀπό Σίσυφος λέγω , καί ὁπόσος ὁ αὐτός δράω ἐπί ὁ ὁ Μήδεια παῖς , ὅς ὑπέρ ὁ Γλαύκη ἀποκτείνω , θρῆνος εἰκάζω τελεστικός τε καί ἔνθεος , ὁ μέν γάρ μειλίσσω , ὁ δέ ὑμνέω . ἐπί δέ ὁ ἔργον ὁ περί ὁ ἀνήρ ὑπό ὁ ἐν Λῆμνος γυνή ἐκ Ἀφροδίτη ποτέ πράσσω καθαίρω μέν ὁ Λῆμνος καί κατά εἷς ὁ ἔτος καί σβέννυμι ὁ ἐν αὐτός πῦρ εἰς ἡμέρα ἐννέα , θεωρίς δέ ναῦς ἐκ Δῆλος πυρφορέω , ἐάν ἀφικνέομαι πρό ὁ ἐνάγισμα , οὐδαμοῦ ὁ Λῆμνος καθορμίζω , μετέωρος δέ ἐπισαλεύω ὁ ἀκρωτήριον , εἰς τε ὅσιος ὁ εἰσπλέω γίγνομαι .
flavius-philostratus.heroicus 741
θεοὺς γὰρ χθονίους καὶ ἀπορρήτους καλοῦντες τότε καθαρόν , οἶμαι , τὸ πῦρ τὸ ἐν τῇ θαλάττῃ φυλάττουσιν , ἐπειδὰν δὲ ἡ θεωρὶς ἐσπλεύσῃ καὶ νείμωνται τὸ πῦρ ἔς τε τὴν ἄλλην δίαιταν ἔς τε τὰς ἐμπύρους τῶν τεχνῶν , καινοῦ τὸ ἐντεῦθεν βίου φασὶν ἄρχεσθαι . τὰ δὲ Θετταλικὰ ἐναγίσματα φοιτῶντα τῷ Ἀχιλλεῖ ἐκ Θετταλίας ἐχρήσθη Θετταλοῖς ἐκ Δωδώνης · ἐκέλευσε γὰρ δὴ τὸ μαντεῖον Θετταλοὺς ἐς Τροίαν πλέοντας θύειν ὅσα ἔτη τῷ Ἀχιλλεῖ καὶ σφάττειν τὰ μὲν ὡς θεῷ , τὰ δὲ ὡς ἐν μοίρᾳ τῶν κειμένων . καταρχὰς μὲν δὴ τοιάδε ἐγίγνετο · ναῦς ἐκ Θετταλίας μέλανα ἱστία ἠρμένη ἐς Τροίαν ἔπλει θεωροὺς μὲν δὶς ἑπτὰ ἀπάγουσα , ταύρους δὲ λευκόν τε καὶ μέλανα χειροήθεις ἄμφω καὶ ὕλην ἐκ Πηλίου , ὡς μηδὲν τῆς πόλεως δέοιντο καὶ πῦρ ἐκ Θετταλίας ἦγον καὶ σπονδὰς καὶ ὕδωρ τοῦ Σπερχειοῦ ἀρυσάμενοι , ὅθεν καὶ στεφάνους ἀμαραντίνους ἐς τὰ κήδη πρῶτοι Θετταλοὶ ἐνόμισαν , ἵνα , κἂν ἄνεμοι τὴν ναῦν ἀπολάβωσι , μὴ σαπροὺς ἐπιφέρωσι μηδʼ ἐξώρους . νυκτὸς μὲν δὴ καθορμίζεσθαι ἔδει καὶ πρὶν ἅψασθαι τῆς γῆς ὕμνον ἀπὸ τῆς νεὼς ᾅδειν ἐς τὴν Θέτιν ὧδε ξυγκείμενον · Θέτι κυανέα , Θέτι Πηλεία , ἃ τὸν μέγαν τέκες υἱόν , Ἀχιλλέα , τοῦ θνατὰ μὲν ὅσον φύσις ἤνεγκεν , Τροία λάχε , σᾶς δʼ ὅσον ἀθανάτου γενεᾶς παῖς ἔσπασε , πόντος ἔχει .
Lemmas: θεός γάρ χθόνιος καί ἀπόρρητος καλέω τότε καθαρός , οἴομαι , ὁ πῦρ ὁ ἐν ὁ θάλασσα φυλάσσω , ἐπειδάν δέ ὁ θεωρίς εἰσπλέω καί νέμω ὁ πῦρ εἰς τε ὁ ἄλλος δίαιτα εἰς τε ὁ ἔμπυρος ὁ τέχνη , καινός ὁ ἐντεῦθεν βίος φημί ἄρχω . ὁ δέ Θεσσαλικός ἐνάγισμα φοιτάω ὁ Ἀχιλλεύς ἐκ Θεσσαλία χράω Θεσσαλός ἐκ Δωδώνη · κελεύω γάρ δή ὁ μαντεῖον Θεσσαλός εἰς Τροία πλέω θύω ὅσος ἔτος ὁ Ἀχιλλεύς καί σφάζω ὁ μέν ὡς θεός , ὁ δέ ὡς ἐν μοῖρα ὁ κεῖμαι . καταρχή μέν δή τοιόσδε γίγνομαι · ναῦς ἐκ Θεσσαλία μέλας ἱστίον ἀείρω εἰς Τροία πλέω θεωρός μέν δίς ἑπτά ἀπάγω , ταῦρος δέ λευκός τε καί μέλας χειροήθης ἄμφω καί ὕλη ἐκ Πήλιον , ὡς μηδείς ὁ πόλις δέω καί πῦρ ἐκ Θεσσαλία ἄγω καί σπονδή καί ὕδωρ ὁ Σπερχειός ἀρύω , ὅθεν καί στέφανος ἀμαράντινος εἰς ὁ κῆδος πρῶτος Θεσσαλός νομίζω , ἵνα , ἐάν ἄνεμος ὁ ναῦς ἀπολαμβάνω , μή σαπρός ἐπιφέρω μηδέ ἔξωρος . νύξ μέν δή καθορμίζω δέω καί πρίν ἅπτω ὁ γῆ ὕμνος ἀπό ὁ ναῦς ἀείδω εἰς ὁ Θέτις ὧδε σύγκειμαι · Θέτις κυάνεος , Θέτις Πηλεύς , ὅς ὁ μέγας τίκτω υἱός , Ἀχιλλεύς , ὁ θνητός μέν ὅσος φύσις φέρω , Τροία λαγχάνω , σός δέ ὅσος ἀθάνατος γενεά παῖς σπάω , πόντος ἔχω .
flavius-philostratus.heroicus 742
βαῖνε πρὸς αἰπὺν τόνδε κολωνὸν μετʼ Ἀχιλλέως ἔμπυρα ... βαῖνʼ ἀδάκρυτος μετὰ Θεσσαλίας , Θέτι κυανέα , Θέτι Πηλεία . προσελθόντων δὲ τῷ σήματι μετὰ τὸν ὕμνον ἀσπὶς μὲν ὥσπερ ἐν πολέμῳ ἐδουπεῖτο , δρόμοις δὲ ἐρρυθμισμένοις συνηλάλαζον ἀνακαλοῦντες τὸν Ἀχιλλέα , στεφανώσαντες δὲ τὴν κορυφὴν τοῦ κολωνοῦ καὶ βόθρους ἐπʼ αὐτῇ ὀρύξαντες τὸν ταῦρον τὸν μέλανα ὡς τεθνεῶτι ἔσφαττον . ἐκάλουν δὲ καὶ τὸν Πάτροκλον ἐπὶ τὴν δαῖτα , ὡς καὶ τοῦτο ἐς χάριν τῷ Ἀχιλλεῖ πράττοντες , ἐντεμόντες δὲ καὶ ἐναγίσαντες κατέβαινον ἐπὶ τὴν ναῦν ἤδη καὶ θύσαντες ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ τὸν ἕτερον τῶν ταύρων Ἀχιλλεῖ πάλιν κανοῦ τε ἐναρξάμενοι καὶ σπλάγχνων ἐπʼ ἐκείνῃ τῇ θυσίᾳ — ἔθυον γὰρ τὴν θυσίαν ταύτην ὡς θεῷ — περὶ ὄρθρον ἀπέπλεον ἀπάγοντες τὸ ἱερεῖον , ὡς μὴ ἐν τῇ πολεμίᾳ εὐωχοῖντο . ταῦτα , ξένε , τὰ οὕτω σεμνὰ καὶ ἀρχαῖα καταλυθῆναι μὲν ὑπὸ τῶν τυράννων φασίν , οἳ λέγονται μετὰ τοὺς Αἰακίδας ἄρξαι Θετταλῶν , ἀμεληθῆναι δὲ καὶ ὑπὸ τῆς Θετταλίας · αἱ μὲν γὰρ ἔπεμπον τῶν πόλεων , αἱ δʼ οὐκ ἠξίουν , αἱ δὲ ἐς νέωτα πέμψειν ἔφασαν ,
Lemmas: βαίνω πρός αἰπύς ὅδε κολωνός μετά Ἀχιλλεύς ἔμπυρος ... βαίνω ἀδάκρυτος μετά Θεσσαλία , Θέτις κυάνεος , Θέτις Πηλεύς . προσέρχομαι δέ ὁ σῆμα μετά ὁ ὕμνος ἀσπίς μέν ὥσπερ ἐν πόλεμος δουπέω , δρόμος δέ ῥυθμίζω συναλαλάζω ἀνακαλέω ὁ Ἀχιλλεύς , στεφανόω δέ ὁ κορυφή ὁ κολωνός καί βόθρος ἐπί αὐτός ὀρύσσω ὁ ταῦρος ὁ μέλας ὡς θνῄσκω σφάζω . καλέω δέ καί ὁ Πάτροκλος ἐπί ὁ δαίς , ὡς καί οὗτος εἰς χάρις ὁ Ἀχιλλεύς πράσσω , ἐντέμνω δέ καί ἐναγίζω καταβαίνω ἐπί ὁ ναῦς ἤδη καί θύω ἐπί ὁ αἰγιαλός ὁ ἕτερος ὁ ταῦρος Ἀχιλλεύς πάλιν κάνεον τε ἐνάρχομαι καί σπλάγχνον ἐπί ἐκεῖνος ὁ θυσία — θύω γάρ ὁ θυσία οὗτος ὡς θεός — περί ὄρθρος ἀποπλέω ἀπάγω ὁ ἱερεῖον , ὡς μή ἐν ὁ πολέμιος εὐωχέω . οὗτος , ξένος , ὁ οὕτως σεμνός καί ἀρχαῖος καταλύω μέν ὑπό ὁ τύραννος φημί , ὅς λέγω μετά ὁ Αἰακίδης ἄρχω Θεσσαλός , ἀμελέω δέ καί ὑπό ὁ Θεσσαλία · ὁ μέν γάρ πέμπω ὁ πόλις , ὁ δέ οὐ ἀξιόω , ὁ δέ εἰς νέωτα πέμπω φημί ,
flavius-philostratus.heroicus 743
αἱ δὲ κατέβαλλον τὸ πρᾶγμα . αὐχμῷ δὲ πιεσθείσης τῆς γῆς καὶ κελευούσης τῆς μαντείας τιμᾶν τὸν Ἀχιλλέα ὡς θέμις , ἃ μὲν ὡς θεῷ ἐνόμιζον , ἀφεῖλον τῶν δρωμένων ἐξηγούμενοι ταύτῃ τὸ ὡς θέμις , ἐνήγιζον δὲ ὡς τεθνεῶτι καὶ ἐνέτεμνον τὰ ἐπιτυχόντα , ἔς τε ἡ Ξέρξου ἔλασις ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐγένετο , ἐν ᾗ Θετταλοὶ μηδίσαντες ἐξέλιπον πάλιν τὰ ἐς τὸν Ἀχιλλέα νόμιμα , ἐπειδὴ ναῦς ἐς Σαλαμῖνα ἐξ Αἰγίνης ἔπλευσεν ἄγουσα ἐπὶ ξυμμαχίᾳ τοῦ Ἑλληνικοῦ τὸν τῶν Αἰακιδῶν οἶκον . ἐπεὶ δὲ Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου χρόνοις ὕστερον τὴν μὲν ἄλλην Θετταλίαν ἐδουλώσατο , τὴν δὲ Φθίαν τῷ Ἀχιλλεῖ ἀνῆκεν ἐπί τε Δαρεῖον στρατεύων ξύμμαχον τὸν Ἀχιλλέα ἐν Τροίᾳ ἐποιήσατο , ἐπεστράφησαν οἱ Θετταλοὶ τοῦ Ἀχιλλέως καὶ ἵππον τε , ὁπόσην Ἀλέξανδρος ἐκ Θετταλίας ἦγε , περιήλασαν τῷ τάφῳ ξυνέπεσόν τε ἀλλήλοις , ὥσπερ ἱππομαχοῦντες , καὶ ἀπῆλθον εὐξάμενοί τε καὶ θύσαντες , ἐκάλουν δὲ αὐτὸν ἐπὶ Δαρεῖον αὐτῷ Βαλίῳ τε καὶ Ξάνθῳ , βοῶντες ταῦτα ἀπὸ τῶν ἵππων . ἐπεὶ δὲ Δαρεῖος ἥλω καὶ πρὸς τοῖς Ἰνδικοῖς Ἀλέξανδρος ἦν , ξυνέστειλαν οἱ Θετταλοὶ τὰ ἐναγίσματα καὶ ἔπεμπον ἄρνα μέλανα . τῶν δὲ ἐναγιζόντων οὔτε ἀφικνουμένων ἐς Τροίαν , εἴ τε ἀφίκοιντο , μεθʼ ἡμέραν ἕκαστα καὶ οὐκ ἐν κόσμῳ πραττόντων , ἐμήνισεν ὁ Ἀχιλλεύς , καὶ ὁπόσα τῇ Θετταλίᾳ ἐνέσκηψεν εἰ διεξίοιμι , ἀδολεσχίας πλέως ὁ λόγος ἔσται . πρὸ ἐτῶν δέ που τεττάρων ἐντυχὼν ἐνταῦθά μοι ὁ Πρωτεσίλεως ἐκ Πόντου μὲν ἥκειν ἔφη , νεὼς γὰρ ἐπιτυχὼν πλεῦσαι παρὰ τὸν Ἀχιλλέα ξένῳ εἰκασθείς , τουτὶ δὲ θαμὰ πράττειν , ἐμοῦ δὲ εἰπόντος , ὡς φιλέταιρός τε καὶ χρηστὸς εἴη φιλῶν τὸν Ἀχιλλέα ἀλλὰ νῦν ἔφη διενεχθεὶς αὐτῷ ἥκω ,
Lemmas: ὁ δέ καταβάλλω ὁ πρᾶγμα . αὐχμός δέ πιέζω ὁ γῆ καί κελεύω ὁ μαντεία τιμάω ὁ Ἀχιλλεύς ὡς θέμις , ὅς μέν ὡς θεός νομίζω , ἀφαιρέω ὁ δράω ἐξηγέομαι οὗτος ὁ ὡς θέμις , ἐναγίζω δέ ὡς θνῄσκω καί ἐντέμνω ὁ ἐπιτυγχάνω , εἰς τε ὁ Ξέρξης ἔλασις ἐπί ὁ Ἑλλάς γίγνομαι , ἐν ὅς Θεσσαλός μηδίζω ἐκλείπω πάλιν ὁ εἰς ὁ Ἀχιλλεύς νόμιμος , ἐπειδή ναῦς εἰς Σαλαμίς ἐκ Αἰγίνη πλέω ἄγω ἐπί συμμαχία ὁ Ἑλληνικός ὁ ὁ Αἰακίδης οἶκος . ἐπεί δέ Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος χρόνος ὕστερον ὁ μέν ἄλλος Θεσσαλία δουλόω , ὁ δέ Φθία ὁ Ἀχιλλεύς ἀνίημι ἐπί τε Δαρεῖος στρατεύω σύμμαχος ὁ Ἀχιλλεύς ἐν Τροία ποιέω , ἐπιστρέφω ὁ Θεσσαλός ὁ Ἀχιλλεύς καί ἵππος τε , ὁπόσος Ἀλέξανδρος ἐκ Θεσσαλία ἄγω , περιελαύνω ὁ τάφος συμπίπτω τε ἀλλήλων , ὥσπερ ἱππομαχέω , καί ἀπέρχομαι εὔχομαι τε καί θύω , καλέω δέ αὐτός ἐπί Δαρεῖος αὐτός Βαλίος τε καί Ξάνθος , βοάω οὗτος ἀπό ὁ ἵππος . ἐπεί δέ Δαρεῖος ἁλίσκομαι καί πρός ὁ Ἰνδικός Ἀλέξανδρος εἰμί , συστέλλω ὁ Θεσσαλός ὁ ἐνάγισμα καί πέμπω ἀρήν μέλας . ὁ δέ ἐναγίζω οὔτε ἀφικνέομαι εἰς Τροία , εἰ τε ἀφικνέομαι , μετά ἡμέρα ἕκαστος καί οὐ ἐν κόσμος πράσσω , μηνίζω ὁ Ἀχιλλεύς , καί ὁπόσος ὁ Θεσσαλία ἐνσκήπτω εἰ διεξέρχομαι , ἀδολεσχία πολύς ὁ λόγος εἰμί . πρό ἔτος δέ που τέσσαρες ἐντυγχάνω ἐνταῦθα ἐγώ ὁ Πρωτεσίλαος ἐκ Πόντος μέν ἥκω φημί , ναῦς γάρ ἐπιτυγχάνω πλέω παρά ὁ Ἀχιλλεύς ξένος εἰκάζω , οὗτος δέ θαμά πράσσω , ἐγώ δέ λέγω , ὡς φιλέταιρος τε καί χρηστός εἰμί φιλέω ὁ Ἀχιλλεύς ἀλλά νῦν φημί διαφέρω αὐτός ἥκω ,
flavius-philostratus.heroicus 744
Θετταλοῖς γὰρ ὑπὲρ τῶν ἐναγισμάτων μηνίοντα αἰσθόμενος ἐμοί , ἔφην ὦ Ἀχιλλεῦ , πάρες τοῦτο . ὁ δʼ οὐ πείθεται , φησὶ δʼ αὐτοῖς κακόν τι ἐκ θαλάττης δώσειν . καὶ δέδια , μὴ παρὰ τῆς Θέτιδος εὕρηταί τι αὐτοῖς ὁ δεινὸς ἐκεῖνος καὶ ἀμείλικτος . κἀγὼ μέν , ξένε , ταῦτα ἀκούσας τοῦ Πρωτεσίλεω ἐρυσίβας τε ᾤμην καὶ ὁμίχλας προσβεβλήσεσθαι τοῖς Θετταλῶν ληίοις ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως ἐπὶ φθορᾷ τοῦ καρποῦ , ταυτὶ γὰρ τὰ πάθη δοκεῖ πως ἐκ θαλάττης ἐπὶ τὰς εὐκάρπους τῶν ἠπείρων ἱζάνειν , ᾤμην δὲ καὶ ἐπικλυσθήσεσθαί τινας τῶν ἐν Θετταλίᾳ πόλεων , οἷα Βοῦρά τε καὶ Ἑλίκη καὶ ἡ περὶ Λοκροὺς Ἀταλάντη ἔπαθεν , τὴν μὲν γὰρ καταδῦναί φασι , τὰς δὲ αὖ ῥαγῆναι . ἐδόκει δʼ ἄλλα τῷ Ἀχιλλεῖ καὶ τῇ Θέτιδι , ὑφʼ ὧν ἀπολώλασι Θετταλοί · μεγάλων γὰρ δὴ ἐπιτιμίων ὄντων ἐπὶ τῇ κόχλῳ , παρʼ ἧς οἱ ἄνθρωποι σοφίζονται τὴν πορφύραν , αἰτίαν ἔσχον οἱ Θετταλοὶ παρανομῆσαί τι ἐς τὴν βαφὴν ταύτην , εἰ μὲν ἀληθῆ , οὐκ οἶδα , λίθοι οὖν ἐπικρέμανταί σφισιν ,
Lemmas: Θεσσαλός γάρ ὑπέρ ὁ ἐνάγισμα μηνίω αἰσθάνομαι ἐγώ , φημί ὦ Ἀχιλλεύς , παρίημι οὗτος . ὁ δέ οὐ πείθω , φημί δέ αὐτός κακός τις ἐκ θάλασσα δίδωμι . καί δείδω , μή παρά ὁ Θέτις εὑρίσκω τις αὐτός ὁ δεινός ἐκεῖνος καί ἀμείλικτος . ἐγώ μέν , ξένος , οὗτος ἀκούω ὁ Πρωτεσίλαος ἐρυσίβη τε οἴομαι καί ὁμίχλη προσβάλλω ὁ Θεσσαλός λήϊον ὑπό ὁ Ἀχιλλεύς ἐπί φθορά ὁ καρπός , οὗτος γάρ ὁ πάθος δοκέω πως ἐκ θάλασσα ἐπί ὁ εὔκαρπος ὁ ἤπειρος ἱζάνω , οἴομαι δέ καί ἐπικλύζω τις ὁ ἐν Θεσσαλία πόλις , οἷος Βοῦρα τε καί Ἑλίκη καί ὁ περί Λοκροί Ἀταλάντη πάσχω , ὁ μέν γάρ καταδύω φημί , ὁ δέ αὖ ῥήγνυμι . δοκέω δέ ἄλλος ὁ Ἀχιλλεύς καί ὁ Θέτις , ὑπό ὅς ἀπόλλυμι Θεσσαλός · μέγας γάρ δή ἐπιτίμιον εἰμί ἐπί ὁ κόχλος , παρά ὅς ὁ ἄνθρωπος σοφίζω ὁ πορφύρα , αἰτία ἔχω ὁ Θεσσαλός παρανομέω τις εἰς ὁ βαφή οὗτος , εἰ μέν ἀληθής , οὐ οἶδα , λίθος οὖν ἐπικρεμάννυμι σφεῖς ,
flavius-philostratus.heroicus 745
ὑφʼ ὧν ἀποδίδονται μὲν τοὺς ἀγρούς , ἀποδίδονται δὲ τὰς οἰκίας , τῶν δὲ ἀνδραπόδων τὰ μὲν ἀποδέδρακε σφᾶς , τὰ δὲ πέπραται , καὶ οὐδὲ τοῖς γονεῦσιν οἱ πολλοὶ ἐναγίζουσιν , ἀπέδοντο γὰρ καὶ τοὺς τάφους · ὥστε τὸ κακόν , ὃ ἠπείλει τοῖς Θετταλοῖς ἐκ θαλάττης ὁ Ἀχιλλεὺς δώσειν , ξένε , τοῦτο ἡγώμεθα . οὐλομένην , ἀμπελουργέ , μῆνιν λέγεις καὶ δυσίατον . ἀλλά μοι εἰπέ , τί περὶ τῆς ἐν τῷ Πόντῳ νήσου θαυμάσιον ὁ Πρωτεσίλεως οἶδεν · ἐκεῖ γάρ που αὐτῷ ξυγγίγνεται . ἐκεῖ , ξένε , καὶ λέγει περὶ αὐτῆς τοιαῦτα , ὡς νῆσος μὲν εἴη μία τῶν ἐν τῷ Πόντῳ πρὸς τῇ ἀξένῳ πλευρᾷ μᾶλλον , ἣν τίθενται ἀριστερὰν οἱ τὸ στόμα τοῦ Πόντου ἐσπλέοντες , ἐπέχοι δὲ στάδια μῆκος μὲν τριάκοντα , εὖρος δὲ οὐ πλείω τεττάρων , δένδρα τε ἐν αὐτῇ πεφύκοι λεῦκαί τε καὶ πτελέαι , τὰ μὲν ἄλλα ὡς ἔτυχε , τὰ δὲ περὶ τὸ ἱερὸν ἐν κόσμῳ ἤδη . τὸ δὲ ἱερὸν ἵδρυται μὲν πρὸς τῇ Μαιώτιδι — ἡ δὲ ἴση τῷ Πόντῳ ἐς αὐτὸν βάλλει — τὰ δὲ ἐν αὐτῷ ἀγάλματα Ἀχιλλεύς τε καὶ Ἑλένη ὑπὸ Μοιρῶν ξυναρμοσθέντες . κειμένου γὰρ δὴ ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ ἐρᾶν καὶ ποιητῶν τὸν ἔρωτα ἀπὸ τούτου ᾀδόντων πρῶτοι Ἀχιλλεύς τε καὶ Ἑλένη μηδὲ ὀφθέντες ἀλλήλοις , ἀλλʼ ἡ μὲν κατʼ Αἴγυπτον , ὁ δὲ ἐν Ἰλίῳ ὄντες ἐρᾶν ἀλλήλων ὥρμησαν γένεσιν ἱμέρου ὦτα εὑρόντες .
Lemmas: ὑπό ὅς ἀποδίδωμι μέν ὁ ἀγρός , ἀποδίδωμι δέ ὁ οἰκία , ὁ δέ ἀνδράποδον ὁ μέν ἀποδιδράσκω σφεῖς , ὁ δέ πιπράσκω , καί οὐδέ ὁ γονεύς ὁ πολύς ἐναγίζω , ἀποδίδωμι γάρ καί ὁ τάφος · ὥστε ὁ κακός , ὅς ἀπειλέω ὁ Θεσσαλός ἐκ θάλασσα ὁ Ἀχιλλεύς δίδωμι , ξένος , οὗτος ἡγέομαι . ὄλλυμι , ἀμπελουργός , μῆνις λέγω καί δυσίατος . ἀλλά ἐγώ λέγω , τίς περί ὁ ἐν ὁ Πόντος νῆσος θαυμάσιος ὁ Πρωτεσίλαος οἶδα · ἐκεῖ γάρ που αὐτός συγγίγνομαι . ἐκεῖ , ξένος , καί λέγω περί αὐτός τοιοῦτος , ὡς νῆσος μέν εἰμί εἷς ὁ ἐν ὁ Πόντος πρός ὁ ἄξενος πλευρά μάλα , ὅς τίθημι ἀριστερός ὁ ὁ στόμα ὁ Πόντος εἰσπλέω , ἐπέχω δέ στάδιον μῆκος μέν τριάκοντα , εὖρος δέ οὐ πολύς τέσσαρες , δένδρον τε ἐν αὐτός φύω λεύκη τε καί πτελέα , ὁ μέν ἄλλος ὡς τυγχάνω , ὁ δέ περί ὁ ἱερός ἐν κόσμος ἤδη . ὁ δέ ἱερός ἱδρύω μέν πρός ὁ Μαιῶτις — ὁ δέ ἴσος ὁ Πόντος εἰς αὐτός βάλλω — ὁ δέ ἐν αὐτός ἄγαλμα Ἀχιλλεύς τε καί Ἑλένη ὑπό Μοῖρα συναρμόζω . κεῖμαι γάρ δή ἐν ὀφθαλμός ὁ ἐράω καί ποιητής ὁ ἔρως ἀπό οὗτος ἀείδω πρῶτος Ἀχιλλεύς τε καί Ἑλένη μηδέ ὁράω ἀλλήλων , ἀλλά ὁ μέν κατά Αἴγυπτος , ὁ δέ ἐν Ἴλιος εἰμί ἐράω ἀλλήλων ὁρμάω γένεσις ἵμερος οὖς εὑρίσκω .
flavius-philostratus.heroicus 746
πεπρωμένης δὲ αὐτοῖς ἐς τὸ ἀθάνατον τῆς διαίτης οὐδεμιᾶς γῆς τῶν ὑπὸ Ἰλίῳ , Ἐχινάδων τε τῶν κατʼ Οἰνιάδας καὶ Ἀκαρνανίαν ἤδη μεμιασμένων , ὅτε δὴ Ἀλκμαίων ἀποκτείνας τὴν μητέρα τὰς ἐκβολὰς τοῦ Ἀχελῴου ᾤκησεν ἐν γῇ νεωτέρᾳ τοῦ ἔργου , ἱκετεύει τὸν Ποσειδῶνα ἡ Θέτις ἀναδοῦναί τινα ἐκ τῆς θαλάττης νῆσον , ἐν ᾗ οἰκήσουσιν , ὁ δὲ ἐνθυμηθεὶς τὸ μῆκος τοῦ Πόντου καὶ ὅτι νήσου οὐδεμιᾶς ἐν αὐτῷ κειμένης ἀοίκητος πλεῖται , τὴν Λευκὴν νῆσον , ὁπόσην εἶπον , ἀνέφηνεν Ἀχιλλεῖ μὲν καὶ Ἑλένῃ οἰκεῖν , ναύταις δὲ ἵστασθαι καὶ τῷ πελάγει ἐγκαθορμίζεσθαι . ξυμπάσης δὲ ἄρχων , ὁπόση ὑγρὰ οὐσία καὶ τοὺς ποταμοὺς ἐννοήσας τὸν Θερμώδοντα καὶ τὸν Βορυσθένην καὶ τὸν Ἴστρον , ὡς ἀμηχάνοις τε καὶ ἀενάοις ῥεύμασιν ἐς τὸν Πόντον ἐκφέρονται , προὔχωσε τὴν ἰλὺν τῶν ποταμῶν,ἣν ἀπὸ Σκυθῶν ἀρξάμενοι σύρουσιν ἐς τὸ πέλαγος νῆσόν τε ἀπετόρνευσε συστησάμενος αὐτὴν ἐν τῷ πυθμένι τοῦ Πόντου . ἐνταῦθα εἶδόν τε πρῶτον καὶ περιέβαλον ἀλλήλους Ἀχιλλεύς τε καὶ Ἑλένη καὶ γάμον ἐδαίσαντο σφῶν Ποσειδῶν τε αὐτὸς καὶ Ἀμφιτρίτη Νηρηίδες τε ξύμπασαι καὶ ὁπόσοι ποταμοὶ καὶ δαίμονες ἔρχονται τὴν Μαιῶτίν τε καὶ τὸν Πόντον . οἰκεῖν μὲν δὴ λευκοὺς ὄρνιθας ἐν αὐτῇ φασιν , εἶναι δὲ τούτους ὑγρούς τε καὶ τῆς θαλάττης ἀπόζοντας , οὓς τὸν Ἀχιλλέα θεράποντας ἑαυτοῦ πεποιῆσθαι κοσμοῦντας αὐτῷ τὸ ἄλσος τῷ τε ἀνέμῳ τῶν πτερῶν καὶ ταῖς ἀπʼ αὐτῶν ῥανίσι , πράττειν δὲ τοῦτο χαμαὶ πετομένους καὶ μικρὸν τῆς γῆς ὑπεραίροντας . ἀνθρώποις δὲ πλέουσι μὲν τὸ τοῦ πελάγους χάσμα ὁσία ἡ νῆσος ἐσβαίνειν , κεῖται γὰρ ὥσπερ εὔξεινος νεῶν ἑστία , οἶκον δὲ μὴ ποιεῖσθαι αὐτὴν πᾶσί τε ἀπείρηται τοῖς πλέουσι καὶ τοῖς περὶ τὸν Πόντον Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις .
Lemmas: πόρω δέ αὐτός εἰς ὁ ἀθάνατος ὁ δίαιτα οὐδείς γῆ ὁ ὑπό Ἴλιον , Ἐχῖναι τε ὁ κατά Οἰνιάδαι καί Ἀκαρνανία ἤδη μιαίνω , ὅτε δή Ἀλκμαίων ἀποκτείνω ὁ μήτηρ ὁ ἐκβολή ὁ Ἀχελῷος οἰκέω ἐν γῆ νέος ὁ ἔργον , ἱκετεύω ὁ Ποσειδῶν ὁ Θέτις ἀναδίδωμι τις ἐκ ὁ θάλασσα νῆσος , ἐν ὅς οἰκέω , ὁ δέ ἐνθυμέομαι ὁ μῆκος ὁ Πόντος καί ὅτι νῆσος οὐδείς ἐν αὐτός κεῖμαι ἀοίκητος πλέω , ὁ Λευκή νῆσος , ὁπόσος λέγω , ἀναφαίνω Ἀχιλλεύς μέν καί Ἑλένη οἰκέω , ναύτης δέ ἵστημι καί ὁ πέλαγος ἐγκαθορμίζομαι . σύμπας δέ ἄρχω , ὁπόσος ὑγρός οὐσία καί ὁ ποταμός ἐννοέω ὁ Θερμώδων καί ὁ Βορυσθένης καί ὁ Ἴστρος , ὡς ἀμήχανος τε καί ἀέναος ῥεῦμα εἰς ὁ Πόντος ἐκφέρω , προχόω ὁ ἰλύς ὁ ποταμών ἀπό Σκύθης ἄρχω σύρω εἰς ὁ πέλαγος νῆσος τε ἀποτορνεύω συνίστημι αὐτός ἐν ὁ πυθμήν ὁ Πόντος . ἐνταῦθα ὁράω τε πρῶτος καί περιβάλλω ἀλλήλων Ἀχιλλεύς τε καί Ἑλένη καί γάμος δαίνυμι σφεῖς Ποσειδῶν τε αὐτός καί Ἀμφιτρίτη Νηρηΐς τε σύμπας καί ὁπόσος ποταμός καί δαίμων ἔρχομαι ὁ Μαιῶτις τε καί ὁ Πόντος . οἰκέω μέν δή λευκός ὄρνις ἐν αὐτός φημί , εἰμί δέ οὗτος ὑγρός τε καί ὁ θάλασσα ἀπόζω , ὅς ὁ Ἀχιλλεύς θεράπων ἑαυτοῦ ποιέω κοσμέω αὐτός ὁ ἄλσος ὁ τε ἄνεμος ὁ πτερόν καί ὁ ἀπό αὐτός ῥανίς , πράσσω δέ οὗτος χαμαί πέτομαι καί μικρός ὁ γῆ ὑπεραίρω . ἄνθρωπος δέ πλέω μέν ὁ ὁ πέλαγος χάσμα ὅσιος ὁ νῆσος εἰσβαίνω , κεῖμαι γάρ ὥσπερ εὔξενος ναῦς ἑστία , οἶκος δέ μή ποιέω αὐτός πᾶς τε ἀπολέγω ὁ πλέω καί ὁ περί ὁ Πόντος Ἕλλην τε καί βάρβαρος .
flavius-philostratus.heroicus 747
δεῖ γὰρ προσορμισαμένους τε καὶ θύσαντας ἡλίου δυομένου ἐσβαίνειν μὴ ἐννυχεύοντας τῇ γῇ , κἄν μὲν τὸ πνεῦμα ἕπηται , πλεῖν , εἰ δὲ μή , ἀναψαμένους τὸ πλοῖον ἐν κοίλῳ ἀναπαύεσθαι . ξυμπίνειν γὰρ δὴ λέγονται τότε ὁ Ἀχιλλεύς τε καὶ ἡ Ἑλένη καὶ ἐν ᾠδαῖς εἶναι τὸν ἔρωτά τε τὸν ἀλλήλων ᾅδειν καὶ Ὁμήρου τὰ ἔπη τὰ ἐπὶ τῇ Τροίᾳ καὶ τὸν Ὅμηρον αὐτόν . τὸ γὰρ τῆς ποιητικῆς δῶρον , ὃ παρὰ τῆς Καλλιόπης τῷ Ἀχιλλεῖ ἐφοίτησεν , ἐπαινεῖ ὁ Ἀχιλλεὺς ἔτι καὶ σπουδάζει μᾶλλον , ἐπειδὴ πέπαυται τῶν πολεμικῶν . τὸ γοῦν ᾆσμα τὸ ἐπὶ τῷ Ὁμήρῳ θείως αὐτῷ , ξένε , καὶ ποιητικῶς ξύγκειται , καὶ γὰρ ἐκεῖνο γιγνώσκει τε καὶ ᾅδει ὁ Πρωτεσίλεως . ἐμοὶ δʼ ἂν γένοιτο , ἀμπελουργέ , ἀκοῦσαι τοῦ ᾅσματος , ἢ οὐ θέμις ἐκφέρειν αὐτό ; καὶ μήν , ξένε , πολλοὶ τῶν προσελθόντων τῇ νήσῳ καὶ ἄλλα τοῦ Ἀχιλλέως ᾅδοντος ἀκούειν φασί , τουτὶ δὲ πέρυσιν , οἶμαι , τὸ ᾆσμα ἡρμόσατο χαριέστατα τῆς γνώμης καὶ τῶν διανοιῶν ἔχον . ξύγκειται δὲ ὧδε · ἀχώ , παρὰ μυρίον ὕδωρ μεγάλου ναίοισα πλευρὰ Πόντου ψάλλει σε λύρα διὰ χειρὸς ἐμᾶς , σὺ δὲ θεῖον Ὅμηρον ἄειδέ μοι κλέος ἀνέρων , κλέος ἁμετέρων πόνων , δι’ ὃν οὐ θάνον , διʼ ὃν ἐστί μοι Πάτροκλος , διʼ ὃν ἀθανάτοις ἴσος Αἴας ἐμός , δι’ ὃν ἁ δορίληπτος ἀειδομένα σοφοῖς κλέος ἤρατο κοὐ πέσε Τροία . δαιμονίως γε ὁ Ἀχιλλεύς , ἀμπελουργέ , καὶ ἐπαξίως ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ Ὁμήρου . καὶ ἄλλως σοφὸν ἐν τοῖς λυρικοῖς ᾅσμασι τὸ μὴ ἀποτείνειν αὐτά , μηδὲ σχοινοτενῆ ἐργάζεσθαι . καὶ ἐκ παλαιοῦ ἄρα εὐδόκιμόν τε καὶ σοφὸν ἦν ἡ ποίησις .
Lemmas: δέω γάρ προσορμίζω τε καί θύω ἥλιος δύω εἰσβαίνω μή ἐννυχεύω ὁ γῆ , ἐάν μέν ὁ πνεῦμα ἕπομαι , πλέω , εἰ δέ μή , ἀνάπτω ὁ πλοῖον ἐν κοῖλος ἀναπαύω . συμπίνω γάρ δή λέγω τότε ὁ Ἀχιλλεύς τε καί ὁ Ἑλένη καί ἐν ἀοιδή εἰμί ὁ ἔρως τε ὁ ἀλλήλων ἀείδω καί Ὅμηρος ὁ ἔπος ὁ ἐπί ὁ Τροία καί ὁ Ὅμηρος αὐτός . ὁ γάρ ὁ ποιητικός δῶρον , ὅς παρά ὁ Καλλιόπη ὁ Ἀχιλλεύς φοιτάω , ἐπαινέω ὁ Ἀχιλλεύς ἔτι καί σπουδάζω μάλα , ἐπειδή παύω ὁ πολεμικός . ὁ γοῦν ᾆσμα ὁ ἐπί ὁ Ὅμηρος θεῖος αὐτός , ξένος , καί ποιητικός σύγκειμαι , καί γάρ ἐκεῖνος γιγνώσκω τε καί ἀείδω ὁ Πρωτεσίλαος . ἐγώ δέ ἄν γίγνομαι , ἀμπελουργός , ἀκούω ὁ ἄεισμα , ἤ οὐ θέμις ἐκφέρω αὐτός ; καί μήν , ξένος , πολύς ὁ προσέρχομαι ὁ νῆσος καί ἄλλος ὁ Ἀχιλλεύς ἀείδω ἀκούω φημί , οὗτος δέ πέρυσι , οἴομαι , ὁ ᾆσμα ἁρμόζω χαρίεις ὁ γνώμη καί ὁ διάνοια ἔχω . σύγκειμαι δέ ὧδε · ἠχώ , παρά μυρίος ὕδωρ μέγας ναίω πλευρόν Πόντος ψάλλω σύ λύρα διά χείρ ἐμός , σύ δέ θεῖος Ὅμηρος ἀείδω ἐγώ κλέος ἀνήρ , κλέος ἡμέτερος πόνος , διά ὅς οὐ θνῄσκω , διά ὅς εἰμί ἐγώ Πάτροκλος , διά ὅς ἀθάνατος ἴσος Αἴας ἐμός , διά ὅς ὁ δορίληπτος ἀείδω σοφός κλέος ἀείρω οὐ πίπτω Τροία . δαιμόνιος γε ὁ Ἀχιλλεύς , ἀμπελουργός , καί ἐπάξιος ἑαυτοῦ τε καί ὁ Ὅμηρος . καί ἄλλος σοφός ἐν ὁ λυρικός ἄεισμα ὁ μή ἀποτείνω αὐτός , μηδέ σχοινοτενής ἐργάζομαι . καί ἐκ παλαιός ἄρα εὐδόκιμος τε καί σοφός εἰμί ὁ ποίησις .
flavius-philostratus.heroicus 749
θαυμάσαντος δὲ τοῦ ξένου τὸν λόγον καὶ διὰ τὸ θαρρεῖν ἤδη ἐρομένου αὐτόν , τί δέοιτο δούλης Ἰλιάδος , ὅτι , ἔφη ξένε , γέγονεν ὅθεν περ ὁ Ἕκτωρ καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ ἄνω , λοιπὴ δʼ ἐστὶ τοῦ Πριαμιδῶν τε καὶ Δαρδανιδῶν αἵματος . ὁ μὲν δὴ ἔμπορος ἐρᾶν τὸν Ἀχιλλέα ᾤετο καὶ πριάμενος τὴν κόρην ἐς τὴν νῆσον ἀνέπλευσεν , ὁ δὲ Ἀχιλλεὺς ἐπαινέσας αὐτὸν ἥκοντα τὴν μὲν προσέταξε φυλάττειν ἑαυτῷ ἐν τῇ νηὶ δι᾽ , οἶμαι , τὸ μὴ ἐσβατὸν εἶναι γυναιξὶ τὴν νῆσον , αὑτὸν δὲ ἑσπέρας ἥκειν ἐς τὸ ἱερὸν καὶ εὐωχεῖσθαι μετʼ αὐτοῦ τε καὶ Ἑλένης , ἀφικομένῳ δὲ πολλὰ μὲν χρήματα ἔδωκεν , ὧν ἥττους ἔμποροι , ξένον δʼ αὐτὸν ποιεῖσθαι ἔφη διδόναι τέ οἱ τὴν ἐμπορίαν ἐνεργὸν καὶ τὴν ναῦν εὐπλοεῖν . ἐπεὶ δὲ ἡμέρα ἐγένετο , σὺ μὲν πλεῖ ἔφη ταῦτʼ ἔχων , τὴν δὲ κόρην ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ λίπε μοι . οὔπω στάδιον ἀπεῖχον τῆς γῆς καὶ οἰμωγὴ προσέβαλλεν αὐτοὺς τῆς κόρης διασπωμένου αὐτὴν τοῦ Ἀχιλλέως καὶ μελειστὶ ξαίνοντος · Ἀμαζόνας δέ , ἃς ἔνιοι τῶν ποιητῶν φασιν ἐλθεῖν ἐς Τροίαν Ἀχιλλεῖ μαχουμένας οὐκ ἀπέκτεινεν ὁ Ἀχιλλεὺς ἐν Τροίᾳ , πιθανὸν γὰρ οὐκ οἶδʼ ὅπως Πριάμου πολεμήσαντος αὐταῖς ὑπὲρ Φρυγῶν κατὰ Μυγδόνα ξυμμάχους Ἀμαζόνας ὕστερον ἐλθεῖν Ἰλίῳ , ἀλλʼ οἶμαι κατὰ τὴν Ὀλυμπιάδα , ἣν τὸ πρῶτον ἐνίκα στάδιον Λεωνίδας ὁ Ῥόδιος , ἀπώλεσεν αὐτῶν ὁ Ἀχιλλεὺς τὸ μαχιμώτατον ἐν αὐτῇ , φασι , τῇ νήσῳ .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὁ ξένος ὁ λόγος καί διά ὁ θαρσέω ἤδη ἔρομαι αὐτός , τίς δέω δούλη Ἰλιάς , ὅτι , φημί ξένος , γίγνομαι ὅθεν περ ὁ Ἕκτωρ καί ὁ πρό αὐτός ἄνω , λοιπός δέ εἰμί ὁ Πριαμίδης τε καί Δαρδανίδης αἷμα . ὁ μέν δή ἔμπορος ἐράω ὁ Ἀχιλλεύς οἴομαι καί πρίαμαι ὁ κόρη εἰς ὁ νῆσος ἀναπλέω , ὁ δέ Ἀχιλλεύς ἐπαινέω αὐτός ἥκω ὁ μέν προστάσσω φυλάσσω ἑαυτοῦ ἐν ὁ ναῦς διά , οἴομαι , ὁ μή εἰσβατός εἰμί γυνή ὁ νῆσος , ἑαυτοῦ δέ ἑσπέρα ἥκω εἰς ὁ ἱερός καί εὐωχέω μετά αὐτός τε καί Ἑλένη , ἀφικνέομαι δέ πολύς μέν χρῆμα δίδωμι , ὅς ἥσσων ἔμπορος , ξένος δέ αὐτός ποιέω φημί δίδωμι τε ἕ ὁ ἐμπορία ἐνεργός καί ὁ ναῦς εὐπλοέω . ἐπεί δέ ἡμέρα γίγνομαι , σύ μέν πλέω φημί οὗτος ἔχω , ὁ δέ κόρη ἐπί ὁ αἰγιαλός λείπω ἐγώ . οὔπω στάδιον ἀπέχω ὁ γῆ καί οἰμωγή προσβάλλω αὐτός ὁ κόρη διασπάω αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς καί μελειστί ξαίνω · Ἀμαζών δέ , ὅς ἔνιοι ὁ ποιητής φημί ἔρχομαι εἰς Τροία Ἀχιλλεύς μάχομαι οὐ ἀποκτείνω ὁ Ἀχιλλεύς ἐν Τροία , πιθανός γάρ οὐ οἶδα ὅπως Πρίαμος πολεμέω αὐτός ὑπέρ Φρύξ κατά Μυγδών σύμμαχος Ἀμαζών ὕστερον ἔρχομαι Ἴλιον , ἀλλά οἴομαι κατά ὁ Ὀλυμπιάς , ὅς ὁ πρῶτος νικάω στάδιον Λεωνίδας ὁ Ῥόδιος , ἀπόλλυμι αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς ὁ μάχιμος ἐν αὐτός , φημί , ὁ νῆσος .
flavius-philostratus.heroicus 750
μεγάλου , ὦ ἀμπελουργέ , ἥψω λόγου , καὶ τὰ ὦτά μοι ἤγειρας καὶ ἄλλως ἑστηκότα πρὸς τοὺς σοὺς λόγους · ἥκειν δέ σοι καὶ ταῦτα εἰκὸς παρὰ τοῦ Πρωτεσίλεω . παρὰ τούτου , ξένε , τοῦ χρηστοῦ διδασκάλου , πολλοῖς δὲ καὶ τῶν ἐς τὸν Πόντον ἐσπεπλευκότων δῆλα δὴ ταῦτα . κατὰ γὰρ τὴν ἄξενον τοῦ Πόντου πλευράν , ᾗ τὰ ὄρη τὰ Ταυρικὰ τέταται , λέγονταί τινες οἰκεῖν Ἀμαζόνες , ἣν Θερμώδων τε καὶ Φᾶσις ἐξερχόμενοι τῶν ὀρῶν περιβάλλουσιν ἤπειρον , ἃς ὁ πατήρ τε καὶ φυτουργὸς αὐτῶν Ἄρης ἐπαίδευσεν ἐν ὁμιλίᾳ τῶν πολεμικῶν εἶναι καὶ ζῆν ἔνοπλόν τε καὶ ἔφιππον βίον , βουκολεῖσθαι δὲ αὐταῖς ἵππον ἐν τοῖς ἕλεσιν ἀποχρῶσαν τῷ στρατῷ . ἀνδράσι μὲν δὴ ἐνομιλεῖν οὐ παρέχειν σφᾶς τὴν ἑαυτῶν χώραν , αὐτὰς δʼ , ἐπειδὰν δέωνται τέκνων , κατιούσας ἐπὶ ποταμὸν Ἅλυν ἀγοράζειν τε καὶ ξυγγίνεσθαι τοῖς ἀνδράσιν , ἔνθα ἔτυχεν , ἀπελθούσας τε ἐς ἤθη καὶ οἴκους , ἃ μὲν ἂν τέκωσιν ἄρρενα , φέρειν ἐπὶ τὰ ὅρια τῆς χώρας , ὅπως ἀνέλοιεν αὐτὰ οἱ φύσατες , τοὺς δὲ ἀναιρεῖσθαί τε , ὧν ἕκαστος ἔτυχε , καὶ ποιεῖσθαι δούλους , ἃ δʼ ἂν ἀποτέκωσι θηλέα , φιλεῖν τε ἤδη λέγονται καὶ ὁμόφυλα ἡγεῖσθαι , θεραπεύειν τε , ᾗ φύσις μητέρων , πλὴν τοῦ ἐπισχεῖν γάλα , τουτὶ δὲ πράττουσι διὰ τὰς μάχας , ὡς μήτε αὐτὰ θηλύνοιντο , μήτε τοὺς μαζοὺς ἀποκρεμῷντο . τὸ μὲν δὴ ὄνομα ταῖς Ἀμαζόσιν ἐκ τοῦ μὴ μαζῷ τρέφεσθαι κεῖσθαι ἡγώμεθα , τρέφουσι δὲ τὰ βρέφη γάλακτί τε φορβάδων ἵππων καὶ δρόσου κηρίοις , ἡ μέλιτος δίκην ἐπὶ τοὺς δόνακας τῶν ποταμῶν ἱζάνει . τὰ δὲ ποιηταῖς τε καὶ μυθολόγοις περὶ τῶν Ἀμαζόνων τούτων εἰρημένα παραιτησώμεθα τοῦ λόγου ,
Lemmas: μέγας , ὦ ἀμπελουργός , ἅπτω λόγος , καί ὁ οὖς ἐγώ ἐγείρω καί ἄλλος ἵστημι πρός ὁ σός λόγος · ἥκω δέ σύ καί οὗτος ἔοικα παρά ὁ Πρωτεσίλαος . παρά οὗτος , ξένος , ὁ χρηστός διδάσκαλος , πολύς δέ καί ὁ εἰς ὁ Πόντος εἰσπλέω δῆλος δή οὗτος . κατά γάρ ὁ ἄξενος ὁ Πόντος πλευρά , ὅς ὁ ὄρος ὁ Ταυρικός τείνω , λέγω τις οἰκέω Ἀμαζών , ὅς Θερμώδων τε καί Φᾶσις ἐξέρχομαι ὁ ὄρος περιβάλλω ἤπειρος , ὅς ὁ πατήρ τε καί φυτουργός αὐτός Ἄρης παιδεύω ἐν ὁμιλία ὁ πολεμικός εἰμί καί ζάω ἔνοπλος τε καί ἔφιππος βίος , βουκολέω δέ αὐτός ἵππος ἐν ὁ ἕλος ἀποχράω ὁ στρατός . ἀνήρ μέν δή ἐνομιλέω οὐ παρέχω σφεῖς ὁ ἑαυτοῦ χώρα , αὐτός δέ , ἐπειδάν δέω τέκνον , κατέρχομαι ἐπί ποταμός Ἅλυς ἀγοράζω τε καί συγγίγνομαι ὁ ἀνήρ , ἔνθα τυγχάνω , ἀπέρχομαι τε εἰς ἦθος καί οἶκος , ὅς μέν ἄν τίκτω ἄρσην , φέρω ἐπί ὁ ὅριον ὁ χώρα , ὅπως ἀναιρέω αὐτός ὁ φύω , ὁ δέ ἀναιρέω τε , ὅς ἕκαστος τυγχάνω , καί ποιέω δοῦλος , ὅς δέ ἄν ἀποτίκτω θῆλυς , φιλέω τε ἤδη λέγω καί ὁμόφυλος ἡγέομαι , θεραπεύω τε , ᾗ φύσις μήτηρ , πλήν ὁ ἐπέχω γάλα , οὗτος δέ πράσσω διά ὁ μάχη , ὡς μήτε αὐτός θηλύνω , μήτε ὁ μαστός ἀποκρεμάω . ὁ μέν δή ὄνομα ὁ Ἀμαζών ἐκ ὁ μή μαστός τρέφω κεῖμαι ἡγέομαι , τρέφω δέ ὁ βρέφος γάλα τε φορβάς ἵππος καί δρόσος κηρίον , ὁ μέλι δίκη ἐπί ὁ δόναξ ὁ ποταμός ἱζάνω . ὁ δέ ποιητής τε καί μυθόλογος περί ὁ Ἀμαζών οὗτος λέγω παραιτέομαι ὁ λόγος ,
flavius-philostratus.heroicus 753
τὰ γοῦν ζευγάρια ὁρᾷς , ὡς ἐκ βουλυτοῦ ἥκει καὶ χρή με αὐτὰ ὑποδέξασθαι καὶ ὁ λόγος πλείων τοῦ καιροῦ · νῦν μὲν δὴ ἐπὶ τὴν ναῦν χαίρων ἴθι πάντα ἔχων , ὁπόσα ὁ κῆπος φέρει , κἂν μὲν τὸ πνεῦμα ὑμέτερον ᾖ , πλεῖ , ξένε , σπείσας ἀπὸ τῆς νεὼς τῷ Πρωτεσίλεῳ , τουτὶ γὰρ τοὺς ἐνθένδε λύοντας νενόμισται πράττειν , εἰ δʼ ἐναντίον εἴη τὸ πνεῦμα , χώρει δεῦρο ἅμα ἡλίῳ ἀνίσχοντι καὶ τεύξει οὗ βούλει . πείθομαί σοι , ἀμπελουργέ , καὶ οὕτως ἔσται · πλεύσαιμι δὲ μήπω , Πόσειδον , πρὶν ἢ καὶ τοῦδε ἀκροάσασθαι τοῦ λόγου .
Lemmas: ὁ γοῦν ζευγάριον ὁράω , ὡς ἐκ βουλυτός ἥκω καί χρή ἐγώ αὐτός ὑποδέχομαι καί ὁ λόγος πολύς ὁ καιρός · νῦν μέν δή ἐπί ὁ ναῦς χαίρω ἔρχομαι πᾶς ἔχω , ὁπόσος ὁ κῆπος φέρω , ἐάν μέν ὁ πνεῦμα ὑμέτερος εἰμί , πλέω , ξένος , σπένδω ἀπό ὁ ναῦς ὁ Πρωτεσίλαος , οὗτος γάρ ὁ ἐνθένδε λύω νομίζω πράσσω , εἰ δέ ἐναντίος εἰμί ὁ πνεῦμα , χωρέω δεῦρο ἅμα ἥλιος ἀνίσχω καί τεύχω ὅς βούλομαι . πείθω σύ , ἀμπελουργός , καί οὕτως εἰμί · πλέω δέ μήπω , Ποσειδῶν , πρίν ἤ καί ὅδε ἀκροάομαι ὁ λόγος .