flavius-philostratus.heroicus 685
τὰ μὲν ὁρώμενα εἴδωλα οὔπω δῆλα ὅτου ἕκαστον , πολλὰ γὰρ καὶ ἄλλοτε ἄλλα , διαλλάττει δὲ ἀλλήλων καὶ ἰδέᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ ὅπλοις . ἀκούω δʼ ὁμῶς καὶ περὶ τοῦ Παλαμήδους ταῦτα · ἦν γεωργὸς ἐν Ἰλίῳ ταὐτόν ποτʼ ἐμοὶ πράττων · οὗτος ἐπεπόνθει τι πρὸς τὸ τοῦ Παλαμήδους πάθος καὶ ἐθρήνει αὐτὸν ἥκων ἐπὶ τὴν ἠιόνα , πρὸς ᾗ λέγεται ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν βεβλῆσθαι , καὶ ὁπόσα νομίζουσιν ἐπὶ σημάτων ἄνθρωποι , ἐπέφερε τῇ κόνει τάς τε ἡδίους τῶν ἀμπέλων ἐξαιρῶν αὐτῶ κρατῆρα ἐτρύγα , καὶ ξυμπίνειν τῷ Παλαμήδει ἔφασκεν , ὅτε ἀναπαύοιτο τῶν ἔργων . ἦν δὲ αὐτῷ καὶ κύων τέχνῃ αἰκάλλων καὶ ὑποκαθήμενος τοὺς ἀνθρώπους · τοῦτον Ὀδυσσέα ἐκάλει καὶ ἐπαίετο ὑπὲρ τοῦ Παλαμήδους ὁ Ὀδυσσεὺς οὗτος προσακούων κακὰ μυρία . δοκεῖ δὴ τῷ Παλαμήδει ἐπιφοιτῆσαί ποτε τῷ ἐραστῇ τούτῳ καὶ ἀγαθόν τι αὐτῷ δοῦναι , καὶ δῆτα ὁ μὲν πρὸς ἀμπέλῳ τινὶ ἦν γόνυ αὐτῆς ἰώμενος , ὁ δὲ ἐπιστὰς αὐτῷ σὺ γιγνώσκεις με ἔφη γεωργε ; καὶ πῶς , εἶπεν ὃν οὔπω εἶδον ; τί οὖν ἔφη ἀγαπᾷς , ὃν μὴ γιγνώσκεις ; ξυνῆκεν ὁ γεωργός , ὅτι ὁ Παλαμήδης εἴη · καὶ τὸ εἶδος ἐς ἥρω ἔφερε μέγαν τε καὶ καλὸν καὶ ἀνδρεῖον οὔπω τριάκοντα ἔτη γεγονότα · καὶ περιβαλὼν αὐτὸν μειδιῶν φιλῶ σε , ὦ Παλάμηδες , εἶπεν ὅτι μοι δοκεῖς φρονιμώτατος ἀνθρώπων γεγονέναι καὶ δικαιότατος ἀθλητὴς τῶν κατὰ σοφίαν πραγμάτων , πεπονθέναι τε ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν ἐλεεινὰ διὰ τὰς Ὀδυσσέως ἐπὶ σοὶ τέχνας , οὗ τάφος εἴ τις ἦν ἐνταῦθα , ἐξωρώρυκτʼ ἂν ὑπʼ ἐμοῦ πάλαι , μιαρὸς γὰρ καὶ κακίων τοῦ κυνός , ὃν ἐπʼ αὐτῷ τρέφω . φειδώμεθα λοιπὸν τοῦ Ὀδυσσέως , ὁ ἥρως ἔφη τούτων γὰρ ἐπραξάμην αὐτὸν ἐγὼ δίκας ἐν Αἵδου · σὺ δέ , ἐπειδὴ φιλεῖς που τὰς ἀμπέλους , εἰπέ μοι , τί μάλιστα περὶ αὐταῖς δέδοικας . τί δʼ ἄλλο γε εἶπεν ἢ τὰς χαλάζας ; ὑφʼ ὧν ἐκτυφλοῦνταί τε καὶ ῥήγνυνται . ἱμάντα τοίνυν εἶπεν ὁ Παλαμήδης περιάπτωμεν μιᾷ τῶν ἀμπέλων καὶ οὐ βεβλήσονται αἱ λοιπαί . σοφός γε ὁ ἥρως , ἀμπελουργέ , καὶ ἀεί τι εὑρίσκων ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις . Ἀχιλλέως δὲ πέρι τί ἂν εἴποις ; τοῦτον γὰρ θειότατον τοῦ Ἑλληνικοῦ παντὸς ἡγούμεθα .
Lemmas: ὁ μέν ὁράω εἴδωλον οὔπω δῆλος ὅστις ἕκαστος , πολύς γάρ καί ἄλλοτε ἄλλος , διαλλάσσω δέ ἀλλήλων καί ἰδέα καί ἡλικία καί ὅπλον . ἀκούω δέ ὁμῶς καί περί ὁ Παλαμήδης οὗτος · εἰμί γεωργός ἐν Ἴλιον αὐτός ποτέ ἐγώ πράσσω · οὗτος πάσχω τις πρός ὁ ὁ Παλαμήδης πάθος καί θρηνέω αὐτός ἥκω ἐπί ὁ ἠιών , πρός ὅς λέγω ὑπό ὁ Ἀχαιός βάλλω , καί ὁπόσος νομίζω ἐπί σῆμα ἄνθρωπος , ἐπιφέρω ὁ κόνις ὁ τε ἡδύς ὁ ἄμπελος ἐξαιρέω αὐτός κρατήρ τρυγάω , καί συμπίνω ὁ Παλαμήδης φάσκω , ὅτε ἀναπαύω ὁ ἔργον . εἰμί δέ αὐτός καί κύων τέχνη αἰκάλλω καί ὑποκάθημαι ὁ ἄνθρωπος · οὗτος Ὀδυσσεύς καλέω καί παίω ὑπέρ ὁ Παλαμήδης ὁ Ὀδυσσεύς οὗτος προσακούω κακός μυρίος . δοκέω δή ὁ Παλαμήδης ἐπιφοιτάω ποτέ ὁ ἐραστής οὗτος καί ἀγαθός τις αὐτός δίδωμι , καί δῆτα ὁ μέν πρός ἄμπελος τις εἰμί γόνυ αὐτός ἰάομαι , ὁ δέ ἐφίστημι αὐτός σύ γιγνώσκω ἐγώ φημί γεωργός ; καί πῶς , λέγω ὅς οὔπω ὁράω ; τίς οὖν φημί ἀγαπάω , ὅς μή γιγνώσκω ; συνίημι ὁ γεωργός , ὅτι ὁ Παλαμήδης εἰμί · καί ὁ εἶδος εἰς ἥρως φέρω μέγας τε καί καλός καί ἀνδρεῖος οὔπω τριάκοντα ἔτος γίγνομαι · καί περιβάλλω αὐτός μειδιάω φιλέω σύ , ὦ Παλαμήδης , λέγω ὅτι ἐγώ δοκέω φρόνιμος ἄνθρωπος γίγνομαι καί δίκαιος ἀθλητής ὁ κατά σοφία πρᾶγμα , πάσχω τε ὑπό ὁ Ἀχαιός ἐλεεινός διά ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί σύ τέχνη , ὅς τάφος εἰ τις εἰμί ἐνταῦθα , ἐξορύσσω ἄν ὑπό ἐγώ πάλαι , μιαρός γάρ καί κακός ὁ κύων , ὅς ἐπί αὐτός τρέφω . φείδομαι λοιπός ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ ἥρως φημί οὗτος γάρ πράσσω αὐτός ἐγώ δίκη ἐν Αἵδης · σύ δέ , ἐπειδή φιλέω που ὁ ἄμπελος , λέγω ἐγώ , τίς μάλα περί αὐτός δείδω . τίς δέ ἄλλος γε λέγω ἤ ὁ χάλαζα ; ὑπό ὅς ἐκτυφλόω τε καί ῥήγνυμι . ἱμάς τοίνυν λέγω ὁ Παλαμήδης περιάπτω εἷς ὁ ἄμπελος καί οὐ βάλλω ὁ λοιπός . σοφός γε ὁ ἥρως , ἀμπελουργός , καί ἀεί τις εὑρίσκω ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος . Ἀχιλλεύς δέ περί τίς ἄν λέγω ; οὗτος γάρ θεῖος ὁ Ἑλληνικός πᾶς ἡγέομαι .