ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.heroicus 682
ὡς Τρῶές ποτε ποιμένες ἐς τὸν Αἴαντα ὕβριζον νενοσηκότων αὐτοῖς τῶν προβάτων καὶ περιστάντες τὸ σῆμα πολέμιον μὲν Ἕκτορος τὸν ἥρωα ἐκάλουν , πολέμιον δὲ Τροίας τε καὶ ποιμνίων , καὶ ὁ μὲν μανῆναι αὐτόν , ὁ δὲ μαίνεσθαι , ὁ δʼ ἀσελγέστατος τῶν ποιμένων Αἴας δʼ οὐκέτʼ ἔμιμνε μέχρι τούτου τὸ ἔπος αὐτῷ ἐπερραψῴδει ὡς δειλῷ · ὁ δὲ ἀλλὰ ἔμιμνον εἶπε βοήσας ἐκ τοῦ τάφου φρικῶδές τι καὶ ὄρθιον , λέγεται δὲ καὶ δουπῆσαι τοῖς ὅπλοις , οἷον ἐν ταῖς μάχαις εἰώθει . τὸ μὲν δὴ τῶν κακοδαιμόνων ἐκείνων πάθος οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ Τρῶές τε καὶ νομεῖς ὄντες ἐξεπλάγησαν ὁρμὴν Αἴαντος , καὶ οἱ μὲν ἔπεσον αὐτῶν , οἱ δʼ ἔτρεσαν , οἱ δʼ ᾤχοντο φεύγοντες οὗ ἐποίμαινον , τὸν δὲ Αἴαντα θαυμάσαι ἄξιον , ἀπέκτεινε γὰρ οὐδένα αὐτῶν , ἀλλὰ τὴν παροινίαν , ᾗ ἐχρῶντο , ἐκαρτέρησε μόνον ἐνδειξάμενος αὐτοῖς τὸ ἀκούειν . ὁ δὲ Ἕκτωρ οὐκ ἐγίγνωσκεν , οἶμαι , τὴν ἀρετὴν ταύτην , ὑβρίσαντος γὰρ ἐς αὐτὸν πέρυσι μειρακίου τινός , ἦν δʼ , ὥς φασι , κομιδῇ νέον καὶ ἀπαιδευτόν , ὥρμησεν ἐπὶ τὸ μειράκιον καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸ ἐν ὁδῷ , ποταμῷ τὸ ἔργον προσθείς . ἀγνοοῦντι λέγεις , ἀμπελουργέ , καὶ σφόδρα ἐκπληττομένῳ τὸν λόγον , ᾤμην γὰρ μηδαμοῦ φαίνεσθαι τὸν ἥρω τοῦτον , καὶ ὁπότε μοι τὰ τῶν Ἑλλήνων ἀπήγγελλες , ὑπερήλγουν τοῦ Ἕκτορος , εἰ μήτε ἀρότης τι ὑπὲρ αὐτοῦ λέγει , μήτε αἰπόλος , ἀλλʼ ἀφανής ἐστι τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀτεχνῶς κεῖται . περὶ μὲν γὰρ τοῦ Πάριδος οὐδʼ ἀκούειν ἀξιῶ οὐδέν , δι’ ὃν τοιοίδε καὶ τοσοίδε ἔπεσον , περὶ δὲ τοῦ Ἕκτορος , ὃς ἔρεισμα μὲν τῆς Τροίας καὶ τοῦ ξυμμαχικοῦ παντὸς ἦν , ἵππους δὲ ξυνεῖχε τέτταρας , ὅ μηδεὶς τῶν ἡρώων ἕτερος , τὰς δὲ τῶν Ἀχαιῶν κατεπίμπρη ναῦς ,
Lemmas: ὡς Τρώς ποτέ ποιμήν εἰς ὁ Αἴας ὑβρίζω νοσέω αὐτός ὁ πρόβατον καί περιίστημι ὁ σῆμα πολέμιος μέν Ἕκτωρ ὁ ἥρως καλέω , πολέμιος δέ Τροία τε καί ποίμνιον , καί ὁ μέν μαίνομαι αὐτός , ὁ δέ μαίνομαι , ὁ δέ ἀσελγής ὁ ποιμήν Αἴας δέ οὐκέτι μίμνω μέχρι οὗτος ὁ ἔπος αὐτός ἐπιρραψῳδέω ὡς δειλός · ὁ δέ ἀλλά μίμνω λέγω βοάω ἐκ ὁ τάφος φρικώδης τις καί ὄρθιος , λέγω δέ καί δουπέω ὁ ὅπλον , οἷος ἐν ὁ μάχη εἴωθα . ὁ μέν δή ὁ κακοδαίμων ἐκεῖνος πάθος οὐ χρή θαυμάζω , εἰ Τρώς τε καί νομεύς εἰμί ἐκπλήσσω ὁρμή Αἴας , καί ὁ μέν πίπτω αὐτός , ὁ δέ τρέω , ὁ δέ οἴχομαι φεύγω οὗ ποιμαίνω , ὁ δέ Αἴας θαυμάζω ἄξιος , ἀποκτείνω γάρ οὐδείς αὐτός , ἀλλά ὁ παροινία , ὅς χράω , καρτερέω μόνος ἐνδείκνυμι αὐτός ὁ ἀκούω . ὁ δέ Ἕκτωρ οὐ γιγνώσκω , οἴομαι , ὁ ἀρετή οὗτος , ὑβρίζω γάρ εἰς αὐτός πέρυσι μειράκιον τις , εἰμί δέ , ὡς φημί , κομιδῇ νέος καί ἀπαίδευτος , ὁρμάω ἐπί ὁ μειράκιον καί ἀποκτείνω αὐτός ἐν ὁδός , ποταμός ὁ ἔργον προστίθημι . ἀγνοέω λέγω , ἀμπελουργός , καί σφόδρα ἐκπλήσσω ὁ λόγος , οἴομαι γάρ μηδαμοῦ φαίνω ὁ ἥρως οὗτος , καί ὁπότε ἐγώ ὁ ὁ Ἕλλην ἀπαγγέλλω , ὑπεραλγέω ὁ Ἕκτωρ , εἰ μήτε ἀρότης τις ὑπέρ αὐτός λέγω , μήτε αἰπόλος , ἀλλά ἀφανής εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ἄτεχνος κεῖμαι . περί μέν γάρ ὁ Πάρις οὐδέ ἀκούω ἀξιόω οὐδείς , διά ὅς τοιόσδε καί τοσόσδε πίπτω , περί δέ ὁ Ἕκτωρ , ὅς ἔρεισμα μέν ὁ Τροία καί ὁ συμμαχικός πᾶς εἰμί , ἵππος δέ συνέχω τέσσαρες , ὅς μηδείς ὁ ἥρως ἕτερος , ὁ δέ ὁ Ἀχαιός καταπίμπρημι ναῦς ,
flavius-philostratus.heroicus 683
ἐμάχετο δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁμοῦ πάντας ἐφορμῶντάς τε καὶ ξυνταττομένους ἐπʼ αὐτὸν οὐκ ἂν ἐροίμην γέ τι , οὐδʼ ἂν ἀκούσαιμι χαίρων , εἰ μὴ διαπηδῴης αὐτά , μηδʼ ἀμελῶς λέγοις ; ἄκουε διὰ πλειόνων , ἐπειδὴ τοῦτο ἡγῇ τὸ μὴ ἀμελῶς φράζειν · τὸ ἐν Ἰλίῳ ἄγαλμα τοῦ Ἕκτορος ἡμιθέῳ ἀνθρώπῳ ἔοικε καὶ πολλὰ ἤθη ἐπιφαίνει τῷ θεωροῦντι αὐτὸ ξὺν ὀρθῷ λόγῳ · καὶ γὰρ φρονηματῶδες δοκεῖ καὶ γοργὸν καὶ φαιδρὸν καὶ ξὺν ἁβρότητι σφριγῶν καὶ ἡ ὥρα μετʼ οὐδεμιᾶς κόμης . ἔστι δʼ οὕτω τι ἔμπνουν , ὡς τὸν θεατὴν ἐπισπάσασθαι θιγεῖν . τοῦτο ἵδρυται μὲν ἐν περιβλέπτῳ τοῦ Ἰλίου , πολλὰ δὲ ἐργάζεται χρηστὰ κοινῇ τε καὶ ἐς ἕνα , ὅθεν εὔχονται αὐτῷ καὶ ἀγῶνα θύουσιν , ὅτε δὴ θερμὸν οὕτω καὶ ἐναγώνιον γίγνεται , ὡς καὶ ἱδρῶτα ἀπʼ αὐτοῦ λείβεσθαι · μειράκιον οὖν Ἀσσύριον ἧκον ἐς τὸ Ἴλιον ἐλοιδορεῖτο τῷ Ἕκτορι προφέρον αὐτῷ τάς τε ἕλξεις , αἳ ἐξ Ἀχιλλέως ποτὲ ἐς αὐτὸν ἐγένοντο , καὶ τὸν τοῦ Αἴαντος λίθον , ᾧ βληθεὶς ἀπέθανε πρὸς βραχύ , καὶ ὡς Πάτροκλον τὰ πρῶτα ἔφυγε , καὶ ὡς οὐδὲ ἀπέκτεινεν , ἀλλὰ ἕτεροι . μετεποίει δὲ τὸ ἄγαλμα τοῦ Ἕκτορος , Ἀχιλλέως γὰρ ἔφασκεν εἶναι αὐτὸ μετὰ τὴν κόμην , ἣν ἐκείρατο ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ · τούτων ἐμφορηθὲν ἐξήλασεν ἐκ τοῦ Ἰλίου , καὶ πρὶν ἢ δέκα πορευθῆναι σταδίους ποταμὸς οὕτω βραχύς , ὡς μηδὲ ὄνομα αὐτοῦ ἐν Τροίᾳ εἶναι , μέγας ἐκ μικροῦ αἴρεται καὶ ὡς ἀπήγγελλον οἱ διαφυγόντες τῶν ὀπαδῶν , ὁπλίτης ἡγεῖτο τοῦ ποταμοῦ μέγας παρακελευόμενος αὐτῷ βαρβάρῳ τῇ φωνῇ καὶ σφοδρᾷ ἐπιστρέφειν τὸ ὕδωρ ἐς τὴν ὁδόν ,
Lemmas: μάχομαι δέ πρός αὐτός ὁμοῦ πᾶς ἐφορμάω τε καί συντάσσω ἐπί αὐτός οὐ ἄν λέγω γε τις , οὐδέ ἄν ἀκούω χαίρω , εἰ μή διαπηδάω αὐτός , μηδέ ἀμελής λέγω ; ἀκούω διά πολύς , ἐπειδή οὗτος ἡγέομαι ὁ μή ἀμελής φράζω · ὁ ἐν Ἴλιον ἄγαλμα ὁ Ἕκτωρ ἡμίθεος ἄνθρωπος ἔοικα καί πολύς ἦθος ἐπιφαίνω ὁ θεωρέω αὐτός σύν ὀρθός λόγος · καί γάρ φρονηματώδης δοκέω καί γοργός καί φαιδρός καί σύν ἁβρότης σφριγάω καί ὁ ὥρα μετά οὐδείς κόμη . εἰμί δέ οὕτως τις ἔμπνους , ὡς ὁ θεατής ἐπισπάω θιγγάνω . οὗτος ἱδρύω μέν ἐν περίβλεπτος ὁ Ἴλιον , πολύς δέ ἐργάζομαι χρηστός κοινῇ τε καί εἰς εἷς , ὅθεν εὔχομαι αὐτός καί ἀγών θύω , ὅτε δή θερμός οὕτως καί ἐναγώνιος γίγνομαι , ὡς καί ἱδρώς ἀπό αὐτός λείβω · μειράκιον οὖν Ἀσσύριος ἥκω εἰς ὁ Ἴλιον λοιδορέω ὁ Ἕκτωρ προφέρω αὐτός ὁ τε ἕλξις , ὅς ἐκ Ἀχιλλεύς ποτέ εἰς αὐτός γίγνομαι , καί ὁ ὁ Αἴας λίθος , ὅς βάλλω ἀποθνῄσκω πρός βραχύς , καί ὡς Πάτροκλος ὁ πρῶτος φεύγω , καί ὡς οὐδέ ἀποκτείνω , ἀλλά ἕτερος . μεταποιέω δέ ὁ ἄγαλμα ὁ Ἕκτωρ , Ἀχιλλεύς γάρ φάσκω εἰμί αὐτός μετά ὁ κόμη , ὅς κείρω ἐπί ὁ Πάτροκλος · οὗτος ἐμφορέω ἐξελαύνω ἐκ ὁ Ἴλιον , καί πρίν ἤ δέκα πορεύω στάδιον ποταμός οὕτως βραχύς , ὡς μηδέ ὄνομα αὐτός ἐν Τροία εἰμί , μέγας ἐκ μικρός ἀείρω καί ὡς ἀπαγγέλλω ὁ διαφεύγω ὁ ὀπηδός , ὁπλίτης ἡγέομαι ὁ ποταμός μέγας παρακελεύομαι αὐτός βάρβαρος ὁ φωνή καί σφοδρός ἐπιστρέφω ὁ ὕδωρ εἰς ὁ ὁδός ,
flavius-philostratus.heroicus 684
διʼ ἧς τὸ μειράκιον ἤλαυνεν ἐπὶ τεττάρων ἵππων οὐ μεγάλων , οὓς ὑπολαβὼν ὁ ποταμὸς ὁμοῦ τῷ μειρακίῳ βοῶντί τε καὶ ξυνιέντι λοιπὸν τοῦ Ἕκτορος ἀπήγαγεν ἐς τὰ ἑαυτοῦ ἤθη καὶ οὕτως ἀπώλεσεν , ὡς μηδὲ ἀνελέσθαι ξυγχωρῆσαι τὸ σῶμα , ᾤχετο γὰρ οὐκ οἶδʼ ὅποι ἀφανισθέν . οὔτε τὸν Αἴαντα χρὴ θαυμάζειν , ἀμπελουργέ , καρτερήσαντα τὰ ἐκ τῶν ποιμένων , οὔτε τὸν Ἕκτορα ἡγεῖσθαι βάρβαρον μὴ ἀνασχόμενον τὰ ἐκ τοῦ μειρακίου · τοῖς μὲν γὰρ καὶ ξυγγνώμη ἴσως , οἳ Τρῶες ὄντες ἔτι καὶ πονήρως ἐχόντων σφίσι τῶν προβάτων ἐπεπήδων τῷ τάφῳ , μειρακίῳ δὲ Ἀσσυρίῳ πομπεύοντι ἐς τὸν τοῦ Ἰλίου ἥρω τίς ξυγγνώμη ; οὐ γὰρ δὴ Ἀσσυρίοις ποτὲ καὶ Τρωσὶ πόλεμος ἐγένετο , οὐδὲ τὰς ἀγέλας σφῶν ὁ Ἕκτωρ ἐπόρθησεν , ὡς τὰς τῶν Τρώων ὁ Αἴας . πεπονθέναι τι πρὸς τὸν Ἕκτορα , ὦ ξένε , δοκεῖς , καὶ οὐκ ἀξιῶ διαφέρεσθαι . ἀλλʼ ἐπανίωμεν ἐπὶ τὰ τοῦ Αἴαντος , ἐκεῖθεν γὰρ οἶμαι τὴν ἐκβολὴν τοῦ λόγου πεποιῆσθαι . ἐκεῖθεν , ὦ ἀμπελουργέ , καὶ εἰ δοκεῖ , ἐπανίωμεν . πρόσεχε οὖν , ὦ ξένε · νηός ποτε καθορμισαμένης ἐς τὸ Αἰάντειον δύο τῶν ξένων πρὸ τοῦ σήματος ἤλυόν τε καὶ πεττοῖς ἔπαιζον , ἐπιστὰς δὲ ὁ Αἴας πρὸς θεῶν ἔφη μετάθεσθε τὴν παιδιὰν ταύτην · ἀναμιμνήσκει γάρ με τῶν Παλαμήδους ἔργων σοφοῦ τε καὶ μαλʼ ἐπιτηδείου μοι ἀνδρός . ἀπολώλεκε δὲ κἀμὲ κἀκεῖνον ἐχθρὸς εἷς ἄδικον εὑρὼν ἐφʼ ἡμῖν κρίσιν . Δεδάκρυκα , νὴ τὸν Ἥλιον , ἀμπελουργέ , τὰ γὰρ ἀμφοῖν πάθη παραπλήσιά τε καὶ ἐοικότα ἐς εὔνοιαν · ἀγαθῶν μὲν γὰρ κοινωνία τίκτει ποτὲ καὶ φθόνον , ὅσοι δʼ ἂν κοινωνήσωσι συμφορῶν , ἀγαπῶσιν ἀλλήλους τὸν ἔλεον τοῦ ἐλέου ἀντιδιδόντες . Παλαμήδους δὲ εἴδωλον ἔχοις ἄν τινα εἰπεῖν ἑωρακότα ἐν Τροίᾳ ;
Lemmas: διά ὅς ὁ μειράκιον ἐλαύνω ἐπί τέσσαρες ἵππος οὐ μέγας , ὅς ὑπολαμβάνω ὁ ποταμός ὁμοῦ ὁ μειράκιον βοάω τε καί συνίημι λοιπός ὁ Ἕκτωρ ἀπάγω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἦθος καί οὕτως ἀπόλλυμι , ὡς μηδέ ἀναιρέω συγχωρέω ὁ σῶμα , οἴχομαι γάρ οὐ οἶδα ὅποι ἀφανίζω . οὔτε ὁ Αἴας χρή θαυμάζω , ἀμπελουργός , καρτερέω ὁ ἐκ ὁ ποιμήν , οὔτε ὁ Ἕκτωρ ἡγέομαι βάρβαρος μή ἀνέχω ὁ ἐκ ὁ μειράκιον · ὁ μέν γάρ καί συγγνώμη ἴσως , ὁ Τρώς εἰμί ἔτι καί πονηρός ἔχω σφεῖς ὁ πρόβατον ἐπιπηδάω ὁ τάφος , μειράκιον δέ Ἀσσύριος πομπεύω εἰς ὁ ὁ Ἴλιος ἥρως τίς συγγνώμη ; οὐ γάρ δή Ἀσσύριος ποτέ καί Τρώς πόλεμος γίγνομαι , οὐδέ ὁ ἀγέλη σφεῖς ὁ Ἕκτωρ πορθέω , ὡς ὁ ὁ Τρώς ὁ Αἴας . πάσχω τις πρός ὁ Ἕκτωρ , ὦ ξένος , δοκέω , καί οὐ ἀξιόω διαφέρω . ἀλλά ἐπανίημι ἐπί ὁ ὁ Αἴας , ἐκεῖθεν γάρ οἴομαι ὁ ἐκβολή ὁ λόγος ποιέω . ἐκεῖθεν , ὦ ἀμπελουργός , καί εἰ δοκέω , ἐπανίημι . προσέχω οὖν , ὦ ξένος · ναῦς ποτέ καθορμίζω εἰς ὁ Αἰάντειος δύο ὁ ξένος πρό ὁ σῆμα ἀλύω τε καί πεσσός παίζω , ἐφίστημι δέ ὁ Αἴας πρός θεός φημί μετατίθημι ὁ παιδιά οὗτος · ἀναμιμνῄσκω γάρ ἐγώ ὁ Παλαμήδης ἔργον σοφός τε καί μάλα ἐπιτήδειος ἐγώ ἀνήρ . ἀπόλλυμι δέ ἐγώ ἐκεῖνος ἐχθρός εἷς ἄδικος εὑρίσκω ἐπί ἐγώ κρίσις . δακρύω , νή ὁ Ἥλιος , ἀμπελουργός , ὁ γάρ ἄμφω πάθος παραπλήσιος τε καί ἔοικα εἰς εὔνοια · ἀγαθός μέν γάρ κοινωνία τίκτω ποτέ καί φθόνος , ὅσος δέ ἄν κοινωνέω συμφορά , ἀγαπάω ἀλλήλων ὁ ἔλεος ὁ ἔλεος ἀντιδίδωμι . Παλαμήδης δέ εἴδωλον ἔχω ἄν τις λέγω ὁράω ἐν Τροία ;
flavius-philostratus.heroicus 686
τὰ μὲν ἐν τῷ Πόντῳ , ξένε , εἰ μήπω ἐς αὐτὸν πέπλευκας καὶ ὅσα ἐν τῇ ἐκεῖ νήσῳ λέγεται πράττειν , ἐγώ σοι ἀπαγγελῶ ὕστερον ἐν τῷ περὶ αὐτοῦ λόγῳ μακροτέρῳ ὄντι , τὰ δὲ ἐν Ἰλίῳ παραπλήσια τοῖς ἄλλοις ἥρωσι , καὶ γὰρ προσδιαλέγεταί τισι καὶ ἐπιφοιτᾷ καὶ θηρία διώκει . ξυμβάλλονται δὲ αὐτὸν Ἀχιλλέα εἶναι τῇ τε ὥρᾳ τοῦ εἴδους καὶ τῷ μεγέθει καὶ τῇ ἀστραπῇ τῶν ὅπλων · κατόπιν δὲ αὐτοῦ ζάλη ἀνέμου εἱλεῖται πομπὸς τοῦ εἰδώλου . ἐπιλείψει με ἡ φωνή , ξένε , τῶν τοιούτων μνημονεύοντα · καὶ γάρ τι καὶ περὶ Ἀντιλόχου ᾅδουσιν , ὡς κόρη Ἰλιὰς φοιτῶσα ἐπὶ τὸν Σκάμανδρον εἰδώλῳ τοῦ Ἀντιλόχου ἐνέτυχε καὶ προσέκειτο τῷ σήματι ἐρῶσα τοῦ εἰδώλου , καὶ ὡς βουκόλοι μειράκια , περὶ τὸν τοῦ Ἀχιλλέως βωμὸν ἀστραγαλίζοντες ἀπέκτεινεν ἂν ὁ ἕτερος τῇ καλαύροπι τὸν ἕτερον πλήξας , εἰ μὴ ὁ Πάτροκλος αὐτοὺς διεπτόησεν ἀρκεῖ μοι εἰπών ὑπὲρ ἀστραγάλων αἷμα ἕν . γιγνώσκειν δὲ ὑπάρχει ταῦτα καὶ παρὰ τῶν βουκόλων καὶ πάντων τῶν οἰκούντων τὸ Ἴλιον · ἐπιμίγνυμεν γὰρ ἅτε τὰς ὄχθας οἰκοῦντες τῶν τοῦ Ἑλλησπόντου ἐκβολῶν καὶ ποταμόν , ὡς ὁρᾷς , πεποιημένοι τὴν θάλατταν . ἄγε δή , ὦ ξένε , τὴν ἀσπίδα ἤδη ἀναλάβωμεν , ἣν ὁ Πρωτεσίλεως Ὁμήρῳ τε ἠγνοῆσθαί φησι καὶ ποιηταῖς πᾶσιν . ποθοῦντι ἀποδίδως , ἀμπελουργέ , τὸν περὶ αὐτῆς λόγον , σπάνιον δὲ οἶμαι ἀκούσεσθαι . σπανιώτατον · προσέχων δὲ ἀκροῶ .
Lemmas: ὁ μέν ἐν ὁ Πόντος , ξένος , εἰ μήπω εἰς αὐτός πλέω καί ὅσος ἐν ὁ ἐκεῖ νῆσος λέγω πράσσω , ἐγώ σύ ἀπαγγέλλω ὕστερον ἐν ὁ περί αὐτός λόγος μακρός εἰμί , ὁ δέ ἐν Ἴλιον παραπλήσιος ὁ ἄλλος ἥρως , καί γάρ προσδιαλέγομαι τις καί ἐπιφοιτάω καί θηρίον διώκω . συμβάλλω δέ αὐτός Ἀχιλλεύς εἰμί ὁ τε ὥρα ὁ εἶδος καί ὁ μέγεθος καί ὁ ἀστραπή ὁ ὅπλον · κατόπιν δέ αὐτός ζάλη ἄνεμος εἱλέω πομπός ὁ εἴδωλον . ἐπιλείπω ἐγώ ὁ φωνή , ξένος , ὁ τοιοῦτος μνημονεύω · καί γάρ τις καί περί Ἀντίλοχος ἀείδω , ὡς κόρη Ἰλιάς φοιτάω ἐπί ὁ Σκάμανδρος εἴδωλον ὁ Ἀντίλοχος ἐντυγχάνω καί πρόσκειμαι ὁ σῆμα ἐράω ὁ εἴδωλον , καί ὡς βούκολος μειράκιον , περί ὁ ὁ Ἀχιλλεύς βωμός ἀστραγαλίζω ἀποκτείνω ἄν ὁ ἕτερος ὁ καλαῦροψ ὁ ἕτερος πλήσσω , εἰ μή ὁ Πάτροκλος αὐτός διαπτοέω ἀρκέω ἐγώ λέγω ὑπέρ ἀστράγαλος αἷμα εἷς . γιγνώσκω δέ ὑπάρχω οὗτος καί παρά ὁ βούκολος καί πᾶς ὁ οἰκέω ὁ Ἴλιος · ἐπιμείγνυμι γάρ ἅτε ὁ ὄχθη οἰκέω ὁ ὁ Ἑλλήσποντος ἐκβολή καί ποταμός , ὡς ὁράω , ποιέω ὁ θάλασσα . ἄγε δή , ὦ ξένος , ὁ ἀσπίς ἤδη ἀναλαμβάνω , ὅς ὁ Πρωτεσίλαος Ὅμηρος τε ἀγνοέω φημί καί ποιητής πᾶς . ποθέω ἀποδίδωμι , ἀμπελουργός , ὁ περί αὐτός λόγος , σπάνιος δέ οἴομαι ἀκούω . σπάνιος · προσέχω δέ ἀκροάομαι .
flavius-philostratus.heroicus 687
προσέχων λέγεις ; οὐδὲ τὰ θηρία ἐς τὸν Ὀρφέα οὕτως ἐκεχήνει ᾅδοντα , ὡς ἐγώ σου ἀκούων τά τε ὦτα ἵστημι καὶ τὸν νοῦν ἐγρήγορα καὶ ξυλλέγομαι ἐς τὴν μνήμην πάντα . ἡγοῦμαι δὲ καὶ τῶν ἐπὶ Τροίαν ἐστρατευκότων εἷς εἶναι , τοσοῦτον κατέσχημαι τοῖς ἡμιθέοις ὑπὲρ ὧν διαλεγόμεθα . οὐκοῦν , ἐπειδὴ φρονεῖς οὕτως , αἴρωμεν ἐξ Αὐλίδος , ὦ ξένε . τὸ γὰρ ἐκεῖ ξυνειλέχθαι σφᾶς ἀληθές . τὰ δʼ ἐμβατήρια τοῦ λόγου τῷ Πρωτεσίλεῳ εὔχθω . ὡς μὲν δὴ τὴν Μυσίαν οἱ Ἀχαιοὶ πρὸ Τροίας ἐπόρθησαν ἐπὶ Τηλέφῳ τότε οὖσαν , καὶ ὡς ὁ Τήλεφος ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ μαχόμενος ἐτρώθη ὑπὸ Ἀχιλλέως , ἔστι σοι καὶ ποιητῶν ἀκούειν — οὐ γὰρ ἐκλέλειπται αὐτοῖς ταῦτα — τὸ δὲ πιστεύειν , ὡς ἀγνοήσαντες οἱ Ἀχαιοὶ τὴν χώραν τὰ τοῦ Πριάμου ἄγειν τε καὶ φέρειν ᾤοντο , διαβάλλει τὸν Ὁμήρου λόγον , ὃν περὶ Κάλχαντος ᾅδει τοῦ μάντεως · εἰ γὰρ ἐπὶ μαντικῇ ἔπλεον καὶ τὴν τέχνην ἡγεμόνα ἐποιοῦντο , πῶς ἂν ἄκοντες ἐκεῖ καθωρμίσθησαν ; πῶς δʼ ἂν καθορμισθέντες ἠγνόησαν , ὅτι μὴ ἐς Τροίαν ἥκουσι καὶ ταῦτα πολλοῖς μὲν βουκόλοις ἐντετυχηκότες , πολλοῖς δὲ ποιμέσι ; νέμεταί τε γὰρ ἡ χώρα μέχρι θαλάττης καὶ τοὔνομα ἐρωτᾶν τῆς ξένης ξύνηθες , οἶμαι , τοῖς καταπλέουσιν . εἰ δὲ καὶ μηδενὶ τούτων ἐνέτυχον , μηδὲ ἤροντο τῶν τοιούτων οὐδέν , ἀλλʼ Ὀδυσσεὺς καὶ Μενέλεως ἐς Τροίαν ἤδη ἀφιγμένω τε καὶ πεπρεσβευκότε καὶ τὰ κρήδεμνα τοῦ Ἰλίου εἰδότε οὐκ ἄν μοι δοκοῦσι περιιδεῖν ταῦτα , οὐδʼ ἂν ξυγχωρῆσαι τῷ στρατῷ διαμαρτάνοντι τῆς πολεμίας . ἑκόντες μὲν δὴ οἱ Ἀχαιοὶ τοὺς Μυσοὺς ἐληίζοντο , λόγου ἐς αὐτοὺς ἥκοντος , ὡς ἄριστα ἠπειρωτῶν πράττοιεν ,
Lemmas: προσέχω λέγω ; οὐδέ ὁ θηρίον εἰς ὁ Ὀρφεύς οὕτως χάσκω ἀείδω , ὡς ἐγώ σύ ἀκούω ὁ τε οὖς ἵστημι καί ὁ νόος ἐγείρω καί συλλέγω εἰς ὁ μνήμη πᾶς . ἡγέομαι δέ καί ὁ ἐπί Τροία στρατεύω εἷς εἰμί , τοσοῦτος κατέχω ὁ ἡμίθεος ὑπέρ ὅς διαλέγω . οὐκοῦν , ἐπειδή φρονέω οὕτως , ἀείρω ἐκ Αὐλίς , ὦ ξένος . ὁ γάρ ἐκεῖ συλλέγω σφεῖς ἀληθής . ὁ δέ ἐμβατήριος ὁ λόγος ὁ Πρωτεσίλαος εὔχομαι . ὡς μέν δή ὁ Μυσία ὁ Ἀχαιός πρό Τροία πορθέω ἐπί Τήλεφος τότε εἰμί , καί ὡς ὁ Τήλεφος ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ μάχομαι τιτρώσκω ὑπό Ἀχιλλεύς , εἰμί σύ καί ποιητής ἀκούω — οὐ γάρ ἐκλείπω αὐτός οὗτος — ὁ δέ πιστεύω , ὡς ἀγνοέω ὁ Ἀχαιός ὁ χώρα ὁ ὁ Πρίαμος ἄγω τε καί φέρω οἴομαι , διαβάλλω ὁ Ὅμηρος λόγος , ὅς περί Κάλχας ἀείδω ὁ μάντις · εἰ γάρ ἐπί μαντικός πλέω καί ὁ τέχνη ἡγεμών ποιέω , πῶς ἄν ἄκων ἐκεῖ καθορμίζω ; πῶς δέ ἄν καθορμίζω ἀγνοέω , ὅτι μή εἰς Τροία ἥκω καί οὗτος πολύς μέν βουκόλος ἐντυγχάνω , πολύς δέ ποιμήν ; νέμω τε γάρ ὁ χώρα μέχρι θάλασσα καί ὄνομα ἐρωτάω ὁ ξένος συνηθέω , οἴομαι , ὁ καταπλέω . εἰ δέ καί μηδείς οὗτος ἐντυγχάνω , μηδέ ἔρομαι ὁ τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά Ὀδυσσεύς καί Μενέλαος εἰς Τροία ἤδη ἀφικνέομαι τε καί πρεσβεύω καί ὁ κρήδεμνον ὁ Ἴλιος οἶδα οὐ ἄν ἐγώ δοκέω περιοράω οὗτος , οὐδέ ἄν συγχωρέω ὁ στρατός διαμαρτάνω ὁ πολέμιος . ἑκών μέν δή ὁ Ἀχαιός ὁ Μυσός ληΐζομαι , λόγος εἰς αὐτός ἥκω , ὡς ἀγαθός ἠπειρώτης πράσσω ,
flavius-philostratus.heroicus 688
καί πη καὶ δεδιότες , μὴ πρόσοικοι τῷ Ἰλίῳ ὄντες ἐς κοινωνίαν τῶν κινδύνων μετακληθῶσι . Τηλέφῳ δὲ Ἡρακλείδῃ τε ὄντι καὶ ἄλλως γενναίῳ καὶ ὡπλισμένης γῆς ἄρχοντι οὐκ ἀνεκτὰ ταῦτα ἐφαίνετο , ὅθεν πολλὴν μὲν ἀσπίδα παρέταττε , πολλὴν δὲ ἵππον · ἦγε δὲ τοὺς μὲν ἐκ τῆς ὑπʼ αὐτῷ Μυσίας — ἦρχε δέ , οἶμαι , πάσης , ὁπόση ἐπὶ θαλάττῃ — οἱ δὲ ἐκ τῶν ἄνω Μυσῶν ξυνεμάχουν , οὓς Ἀβίους τε οἱ ποιηταὶ καλοῦσι καὶ ἵππων ποιμένας καὶ τὸ γάλα αὐτῶν πίνοντας , τῆς τε γὰρ τῶν Ἀχαιῶν διανοίας , καθʼ ἣν ἐποιοῦντο τοὺς περίπλους οὐκ οὔσης ἀδήλου , Τληπολέμου τε πέμψαντος ἐπὶ Ῥοδίας ὁλκάδος ἄγγελον ὡς ἀδελφὸν καὶ κελεύσαντος ἀπὸ γλώττης αὐτῷ σημαίνειν , ὁπόσα τῶν Ἀχαιῶν ἐν Αὐλίδι διῄσθετο — γράμματα γὰρ οὔπω εὕρητο — πᾶσα ἡ μεσογεία ἐς ξυμμαχίαν καταβεβήκει καὶ τῷ πεδίῳ ἐπεκύμαινε τὰ Μύσιά τε καὶ Σκυθικὰ ἔθνη . λέγει δὲ ὁ Πρωτεσίλεως , ὅτι καὶ μέγιστος αὐτοῖς ἀγώνων γένοιτο τῶν τε ἐν αὐτῇ τῇ Τροίᾳ καὶ ὁπόσοι πρὸς βαρβάρους ὕστερον διεπολεμήθησαν Ἕλλησι . καὶ γὰρ κατὰ πλῆθος εὐδόκιμοι καὶ κατʼ ἄνδρα ἦσαν ἡ ξυμμαχία τοῦ Τηλέφου , καὶ ὥσπερ ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν Αἰακίδαι τε ᾔδοντο καὶ Διομήδεις καὶ Πάτροκλοι , οὕτω Τηλέφου τε ὄνομα ἦν καὶ Αἵμου τοῦ Ἄρεος , ὀνομαστότατοι δὲ ἦσαν Ἕλωρός τε καὶ Ἀκταῖος ποταμοῦ παῖδες τοῦ κατὰ Σκυθίαν Ἴστρου . τὴν μὲν δὴ ἀπόβασιν οὐ ξυνεχώρουν οἱ Μυσοὶ ποιεῖσθαι τοξεύοντες ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἀκοντίζοντες , οἱ δὲ Ἀχαιοὶ καὶ μὴ ξυγχωρούντων ἐβιάζοντο , καί τινας καὶ ὤκελλον τῶν νεῶν οἱ Ἀρκάδες , ἅτε πρῶτον πλέοντες καὶ θαλάττης οὔπω γεγυμνασμένοι .
Lemmas: καί πη καί δείδω , μή πρόσοικος ὁ Ἴλιον εἰμί εἰς κοινωνία ὁ κίνδυνος μετακαλέω . Τήλεφος δέ Ἡρακλείδης τε εἰμί καί ἄλλος γενναῖος καί ὁπλίζω γῆ ἄρχω οὐ ἀνεκτός οὗτος φαίνω , ὅθεν πολύς μέν ἀσπίς παρατάσσω , πολύς δέ ἵππος · ἄγω δέ ὁ μέν ἐκ ὁ ὑπό αὐτός Μυσία — ἄρχω δέ , οἴομαι , πᾶς , ὁπόσος ἐπί θάλασσα — ὁ δέ ἐκ ὁ ἄνω Μυσός συμμαχέω , ὅς ἄβιος τε ὁ ποιητής καλέω καί ἵππος ποιμήν καί ὁ γάλα αὐτός πίνω , ὁ τε γάρ ὁ Ἀχαιός διάνοια , κατά ὅς ποιέω ὁ περίπλοος οὐ εἰμί ἄδηλος , Τληπόλεμος τε πέμπω ἐπί Ῥόδιος ὁλκάς ἄγγελος ὡς ἀδελφός καί κελεύω ἀπό γλῶσσα αὐτός σημαίνω , ὁπόσος ὁ Ἀχαιός ἐν Αὐλίς διαισθάνομαι — γράμμα γάρ οὔπω εὑρίσκω — πᾶς ὁ μεσόγεως εἰς συμμαχία καταβαίνω καί ὁ πεδίον ἐπικυμαίνω ὁ Μύσιος τε καί Σκυθικός ἔθνος . λέγω δέ ὁ Πρωτεσίλαος , ὅτι καί μέγας αὐτός ἀγών γίγνομαι ὁ τε ἐν αὐτός ὁ Τροία καί ὁπόσος πρός βάρβαρος ὕστερον διαπολεμέω Ἕλλην . καί γάρ κατά πλῆθος εὐδόκιμος καί κατά ἀνήρ εἰμί ὁ συμμαχία ὁ Τήλεφος , καί ὥσπερ ὑπό ὁ Ἀχαιός Αἰακίδης τε ἀείδω καί Διομήδης καί Πάτροκλος , οὕτως Τήλεφος τε ὄνομα εἰμί καί Αῖʽμος ὁ Ἄρης , ὀνομαστός δέ εἰμί Ἕλωρος τε καί Ἀκταῖος ποταμός παῖς ὁ κατά Σκυθία Ἴστρος . ὁ μέν δή ἀπόβασις οὐ συγχωρέω ὁ Μυσός ποιέω τοξεύω ἀπό ὁ γῆ καί ἀκοντίζω , ὁ δέ Ἀχαιός καί μή συγχωρέω βιάζω , καί τις καί ὀκέλλω ὁ ναῦς ὁ Ἀρκάς , ἅτε πρῶτος πλέω καί θάλασσα οὔπω γυμνάζω .
flavius-philostratus.heroicus 689
φησὶ γάρ , ὥς που γιγνώσκεις , Ὅμηρος , ὅτι μήτε ναυτικοὶ ἦσαν πρὸ Ἰλίου Ἀρκάδες μήτε ἔργων θαλαττίων ἥπτοντο , ἀλλʼ ἐπὶ νεῶν ἑξήκοντα ὁ Ἀγαμέμνων ἐσηγάγετο αὐτοὺς ἐς τὴν θάλατταν αὐτὸς ἐπιδοὺς ναῦς οὔπω πεπλευκόσιν . ὅθεν ἐπιστήμην μέν , ὁπόση πολεμική , καὶ ῥώμην ἐς τὰ πεζὰ παρείχοντο , πλέοντες δὲ οὔτε ὁπλῖται ἀγαθοὶ ἦσαν οὔτε ἐρέται . τὰς μὲν δὴ ναῦς ἀπειρίᾳ τε καὶ τόλμῃ ὤκελλον καὶ πολλοὶ μὲν αὐτῶν ἐτρώθησαν ὑπὸ τῶν ἐπὶ τῇ ῥαχίᾳ τεταγμένων , ὀλίγοι δὲ ἀπέθανον · Ἀχιλλεὺς δὲ καὶ Πρωτεσίλεως δείσαντες ὑπὲρ τῶν Ἀρκάδων ὥσπερ ἀπὸ συνθήματος ἄμφω ἅμα ἐς τὴν γῆν ἐπεπήδησαν καὶ ἀπεώσαντο τοὺς Μυσοὺς εὐοπλοτάτω ὀφθέντε καὶ καλλίστω τοῦ Ἑλληνικοῦ , τοῖς δʼ ἄγαν βαρβάροις καὶ δαίμονες ἐδοξάτην . ἐπεὶ δὲ ὁ Τήλεφος ἐπανήγαγε τὴν στρατιὰν ἐς τὸ πεδίον καὶ προσέπλευσαν οἱ Ἀχαιοὶ καθʼ ἡσυχίαν , ἐξεπήδων αὐτίκα τῶν νεῶν , πλὴν κυβερνήτου καὶ περίνεω , πάντες , οὓς ἡ ναῦς ἦγεν , ἐτάττοντο δὲ ὡς ἐς μάχην κόσμον καὶ σιωπὴν ἐν θυμῷ ἔχοντες . ὀρθῶς γὰρ τοῦτο τὸν Ὅμηρον περὶ αὐτῶν εἰρηκέναι φησὶν ἐπαινοῦντα τὸ τῆς Ἑλληνικῆς μάχης ἦθος , ἧς ξύμβουλον γενέσθαι Αἴαντα τὸν Τελαμῶνος λέγει . Μενεσθέως γὰρ τοῦ Ἀθηναίου τακτικωτάτου τῶν βασιλέων ἐς Τροίαν ἐλθόντος καὶ διδάσκοντος ἐν Αὐλίδι τὴν στρατιὰν πᾶσαν , ὡς χρὴ συνηρμόσθαι , κραυγῇ τε χρωμένοις μὴ ἐπιπλήττοντος οὐ ξυνεχώρει ὁ Αἴας , ἀλλʼ ἐπετίμα γυναικεῖόν τε ἀποφαίνων καὶ ἄτακτον . ἔλεγε γάρ , ὅτι καὶ τὸν θυμὸν ἡ κραυγὴ κακῶς ἑρμηνεύει . ταχθῆναι δὲ πρὸς μὲν τοὺς Μυσοὺς ἑαυτόν τε καὶ τὸν Ἀχιλλέα φησὶν ὁμοῦ τῷ Πατρόκλῳ , πρὸς δὲ τὸν τοῦ Ἄρεος Αἷμον Διομήδην τε καὶ Παλαμήδην καὶ Σθένελον , πρὸς δὲ τοὺς ἀπὸ τοῦ Ἴστρου ἥκοντας οἱ Ἀτρεῖδαί τε καὶ ὁ Λοκρὸς καὶ οἱ λοιποὶ ἐτάχθησαν .
Lemmas: φημί γάρ , ὡς που γιγνώσκω , Ὅμηρος , ὅτι μήτε ναυτικός εἰμί πρό Ἴλιον Ἀρκάς μήτε ἔργον θαλάσσιος ἅπτω , ἀλλά ἐπί ναῦς ἑξήκοντα ὁ Ἀγαμέμνων εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ θάλασσα αὐτός ἐπιδίδωμι ναῦς οὔπω πλέω . ὅθεν ἐπιστήμη μέν , ὁπόσος πολεμικός , καί ῥώμη εἰς ὁ πεζός παρέχω , πλέω δέ οὔτε ὁπλίτης ἀγαθός εἰμί οὔτε ἐρέτης . ὁ μέν δή ναῦς ἀπειρία τε καί τόλμα ὀκέλλω καί πολύς μέν αὐτός τιτρώσκω ὑπό ὁ ἐπί ὁ ῥαχία τάσσω , ὀλίγος δέ ἀποθνῄσκω · Ἀχιλλεύς δέ καί Πρωτεσίλαος δείδω ὑπέρ ὁ Ἀρκάς ὥσπερ ἀπό σύνθημα ἄμφω ἅμα εἰς ὁ γῆ ἐπιπηδάω καί ἀπωθέω ὁ Μυσός εὔοπλος ὁράω καί καλός ὁ Ἑλληνικός , ὁ δέ ἄγαν βάρβαρος καί δαίμων δοκέω . ἐπεί δέ ὁ Τήλεφος ἐπανάγω ὁ στρατιά εἰς ὁ πεδίον καί προσπλέω ὁ Ἀχαιός κατά ἡσυχία , ἐκπηδάω αὐτίκα ὁ ναῦς , πλήν κυβερνήτης καί περίνεως , πᾶς , ὅς ὁ ναῦς ἄγω , τάσσω δέ ὡς εἰς μάχη κόσμος καί σιωπή ἐν θυμός ἔχω . ὀρθός γάρ οὗτος ὁ Ὅμηρος περί αὐτός λέγω φημί ἐπαινέω ὁ ὁ Ἑλληνικός μάχη ἦθος , ὅς σύμβουλος γίγνομαι Αἴας ὁ Τελαμών λέγω . Μενεσθεύς γάρ ὁ Ἀθηναῖος τακτικός ὁ βασιλεύς εἰς Τροία ἔρχομαι καί διδάσκω ἐν Αὐλίς ὁ στρατιά πᾶς , ὡς χρή συναρμόζω , κραυγή τε χράω μή ἐπιπλήσσω οὐ συγχωρέω ὁ Αἴας , ἀλλά ἐπιτιμάω γυναικεῖος τε ἀποφαίνω καί ἄτακτος . λέγω γάρ , ὅτι καί ὁ θυμός ὁ κραυγή κακός ἑρμηνεύω . τάσσω δέ πρός μέν ὁ Μυσός ἑαυτοῦ τε καί ὁ Ἀχιλλεύς φημί ὁμοῦ ὁ Πάτροκλος , πρός δέ ὁ ὁ Ἄρης Αἷμος Διομήδης τε καί Παλαμήδης καί Σθένελος , πρός δέ ὁ ἀπό ὁ Ἴστρος ἥκω ὁ Ἀτρείδης τε καί ὁ Λοκρός καί ὁ λοιπός τάσσω .
flavius-philostratus.heroicus 691
ταύτην μὲν δὴ λέγεται Νιρεὺς ἀποκτεῖναι — τὸ γὰρ μειρακιῶδες τοῦ στρατοῦ καὶ οὔπω εὐδόκιμον πρὸς αὐτὰς ἔταξαν — πεσούσης δὲ ἀνέκραγον αἱ Μυσαὶ καὶ συνταράξασαι τὴν ἑαυτῶν ἵππον ἐς τὰ τοῦ Καίκου ἕλη ἀπηνέχθησαν . τὴν δὲ Ἱερὰν ταύτην ὁ Πρωτεσίλεως μεγίστην ὧν εἶδε γυναικῶν γενέσθαι λέγει καλλίστην τε ἁπασῶν , ὁπόσαι ὄνομα ἐπὶ κάλλει ἤραντο . Ἑλένην μὲν γὰρ τὴν Μενέλεω γυναῖκα ἰδεῖν οὔ φησιν ἐν Τροίᾳ , νυνὶ δὲ ὁρᾶν μὲν αὐτὴν τὴν Ἑλένην καὶ οὐ μέμφεσθαι τὸ ὑπὲρ αὐτῆς ἀποθανεῖν , εἰ δὲ ἐνθυμηθείη τὴν Ἱεράν , τοσοῦτον αὐτήν φησι πλεονεκτεῖν τῆς Ἑλένης , ὅσον κἀκείνη τῶν Τρωάδων . καὶ οὐδὲ αὕτη , ξένε , Ὁμήρου ἐπαινέτου ἔτυχεν , ἀλλὰ Ἑλένῃ χαριζόμενος οὐκ ἐσηγάγετο ἐς τὰ ἑαυτοῦ ποιήματα θείαν γυναῖκα , ἐφʼ ᾗ καὶ παθεῖν τι οἱ Ἀχαιοὶ καὶ πεσούσῃ λέγονται καὶ παρακελεύσασθαι πρεσβύτεροι νέοις μὴ σκυλεύειν Ἱεράν , μηδὲ προσάπτεσθαι κειμένης . ἐν ταύτῃ , ξένε , τῇ μάχῃ πολλοὶ τῶν Ἀχαιῶν ἐτρώθησαν , καὶ λουτρὰ τοῖς τετρωμένοις μαντευτὰ ἐγένετο , πηγαὶ θερμαὶ ἐν Ἰωνίᾳ , ἃς ἔτι καὶ νῦν Ἀγαμεμνονείους καλοῦσιν οἱ Σμύρναν οἰκοῦντες . ἀπέχουσι δέ , οἶμαι , τετταράκοντα στάδια τοῦ ἄστεος καὶ ἀνῆπτό ποτε αὐτοῖς αἰχμάλωτα κράνη Μύσια . τί οὖν , ἀμπελουργέ , φῶμεν ἑκόντα τὸν Ὅμηρον ἤ ἄκοντα παραλιπεῖν ταῦτα οὕτως ἡδέα καὶ ποιητικὰ ὄντα ; ἑκόντα ἴσως , ξένε · βουληθεὶς γὰρ τὴν Ἑλένην ὡς ἀρίστην γυναικῶν ὑμνῆσαι ἐπὶ τῷ κάλλει καὶ τὰς Τρωικὰς μάχας ὡς μεγίστας τῶν ἀλλαχοῦ διαπολεμηθεισῶν ἐπαινέσαι Παλαμήδην τε τὸν θεῖον ἐξαιρῶν ἅπαντος λόγου διʼ Ὀδυσσέα Ἀχιλλεῖ τε μόνῳ τὰ μαχιμώτατα τῶν ἔργων οὕτως ἀνατιθείς ,
Lemmas: οὗτος μέν δή λέγω Νιρεύς ἀποκτείνω — ὁ γάρ μειρακιώδης ὁ στρατός καί οὔπω εὐδόκιμος πρός αὐτός τάσσω — πίπτω δέ ἀνακράζω ὁ Μυσή καί συνταράσσω ὁ ἑαυτοῦ ἵππος εἰς ὁ ὁ Κάϊκος ἕλος ἀποφέρω . ὁ δέ Ἱερή οὗτος ὁ Πρωτεσίλαος μέγας ὅς ὁράω γυνή γίγνομαι λέγω καλός τε ἅπας , ὁπόσος ὄνομα ἐπί κάλλος ἀείρω . Ἑλένη μέν γάρ ὁ Μενέλαος γυνή ὁράω οὐ φημί ἐν Τροία , νυνί δέ ὁράω μέν αὐτός ὁ Ἑλένη καί οὐ μέμφομαι ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω , εἰ δέ ἐνθυμέομαι ὁ Ἱερή , τοσοῦτος αὐτός φημί πλεονεκτέω ὁ Ἑλένη , ὅσος ἐκεῖνος ὁ Τρωάς . καί οὐδέ οὗτος , ξένος , Ὅμηρος ἐπαίνετος τυγχάνω , ἀλλά Ἑλένη χαρίζω οὐ εἰσάγω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ποίημα θεῖος γυνή , ἐπί ὅς καί πάσχω τις ὁ Ἀχαιός καί πίπτω λέγω καί παρακελεύομαι πρέσβυς νέος μή σκυλεύω Ἱερή , μηδέ προσάπτω κεῖμαι . ἐν οὗτος , ξένος , ὁ μάχη πολύς ὁ Ἀχαιός τιτρώσκω , καί λουτρόν ὁ τιτρώσκω μαντευτός γίγνομαι , πηγή θερμός ἐν Ἰωνία , ὅς ἔτι καί νῦν Ἀγαμεμνόνεος καλέω ὁ Σμύρνα οἰκέω . ἀπέχω δέ , οἴομαι , τεσσαράκοντα στάδιον ὁ ἄστυ καί ἀνάπτω ποτέ αὐτός αἰχμάλωτος κράνος Μύσιος . τίς οὖν , ἀμπελουργός , φημί ἑκών ὁ Ὅμηρος ἤ ἄκων παραλείπω οὗτος οὕτως ἡδύς καί ποιητικός εἰμί ; ἑκών ἴσως , ξένος · βούλομαι γάρ ὁ Ἑλένη ὡς ἀγαθός γυνή ὑμνέω ἐπί ὁ κάλλος καί ὁ Τρωϊκός μάχη ὡς μέγας ὁ ἀλλαχοῦ διαπολεμέω ἐπαινέω Παλαμήδης τε ὁ θεῖος ἐξαιρέω ἅπας λόγος διά Ὀδυσσεύς Ἀχιλλεύς τε μόνος ὁ μάχιμος ὁ ἔργον οὕτως ἀνατίθημι ,
flavius-philostratus.heroicus 693
τῇ δʼ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο δεινὸν δερκομένη , περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε , οὑτωσὶ τὴν Γοργὼ ᾅδει . Ὀρφέα δὲ ἐν πολλοῖς τῶν κατὰ θεολογίαν ὑπερῆρε , Μουσαῖον δʼ ἐν ᾠδαῖς χρησμῶν , καὶ μὴν καὶ Παμφὼ σοφῶς μὲν ἐνθυμηθέντος , ὅτι . Ζεὺς εἴη τὸ ζῳογονοῦν καὶ διʼ οὗ ἀνίσταται τὰ ἐκ τῆς γῆς πάντα , εὐηθέστερον δὲ χρησαμένου τῷ λόγῳ καὶ καταβεβλημένα ἔπη ἐς τὸν Δία ᾅσαντος — ἔστι γὰρ τὰ τοῦ Παμφὼ ἔπη · Ζεῦ κύδιστε , μέγιστε θεῶν , εἰλυμένε κόπρῳ μηλείῃ τε καὶ ἱππείῃ καὶ ἡμιονείῃ τὸν Ὅμηρον ὁ Πρωτεσίλεώς φησιν ἐπάξιον τοῦ Διὸς ᾆσαι ὕμνον · Ζεῦ κύδιστε , μέγιστε , κελαινεφές , αἰθέρι ναίων ὡς οἰκοῦντος μὲν αὐτοῦ τὸ καθαρώτατον , ἐργαζομένου δὲ ἔμβια τὰ ὑπὸ τῷ αἰθέρι . καὶ τὰς μάχας δέ , ὁπόσαι Ποσειδῶνι μὲν πρὸς Ἀπόλλω , Λητοῖ δὲ πρὸς Ἑρμῆν ἐγένοντο , καὶ ὡς ἐμάχοντο ἡ Ἀθηνᾶ τῷ Ἄρει καὶ ὁ Ἥφαιστος τῷ ὕδατι , ταῦτα τὸν Ὀρφέως τρόπον πεφιλοσοφῆσθαι τῷ Ὁμήρῳ φησὶ καὶ οὐ μεμπτὰ εἶναι πρὸς ἔκπληξιν καὶ θεῖα , ὥσπερ τὸ καὶ ( ὡς ) ἀνεπήδησεν Ἀιδωνεὺς τοῦ θρόνου τινασσομένης τῆς γῆς ἐκ Ποσειδῶνος . μέμφεται δὲ τοῦ Ὁμήρου ἐκεῖνα · πρῶτα μὲν ὅτι θεοὺς ἐγκαταμίξας ἀνθρώποις περὶ μὲν τῶν ἀνθρώπων μεγάλα εἴρηκε , περὶ δὲ τῶν θεῶν μικρὰ καὶ φαῦλα , εἶτα ὅτι σαφῶς γιγνώσκων , ὡς ἐν Αἰγύπτῳ ἡ Ἑλένη ἐγένετο ἀπενεχθεῖσα ὑπὸ ἀνέμων ὁμοῦ τῷ Πάριδι , ὁ δὲ ἄγει αὐτὴν ἐπὶ τὸ τοῦ Ἰλίου τεῖχος ὀψομένην τὰ ἐν τῷ πεδίῳ κακά , ἣν εἰκός , εἰ καὶ διʼ ἑτέραν γυναῖκα ταῦτα ἐγίγνετο ,
Lemmas: ὁ δέ ἐπί μέν Γοργώ βλοσυρῶπις στεφανόω δεινός δέρκομαι , περί δέ Δεῖμος τε Φόβος τε , οὕτως ὁ Γοργώ ἀείδω . Ὀρφεύς δέ ἐν πολύς ὁ κατά θεολογία ὑπεραίρω , Μουσαῖος δέ ἐν ἀοιδή χρησμός , καί μήν καί Παμφώ σοφός μέν ἐνθυμέομαι , ὅτι . Ζεύς εἰμί ὁ ζῳογονέω καί διά ὅς ἀνίστημι ὁ ἐκ ὁ γῆ πᾶς , εὐήθης δέ χράω ὁ λόγος καί καταβάλλω ἔπος εἰς ὁ Ζεύς ἀείδω — εἰμί γάρ ὁ ὁ Παμφώ ἔπος · Ζεύς κύδιστος , μέγας θεός , εἰλύω κόπρος μήλειος τε καί ἱππεία καί ἡμιόνειος ὁ Ὅμηρος ὁ Πρωτεσίλαος φημί ἐπάξιος ὁ Ζεύς ἀείδω ὕμνος · Ζεύς κύδιστος , μέγας , κελαινεφής , αἰθήρ ναίω ὡς οἰκέω μέν αὐτός ὁ καθαρός , ἐργάζομαι δέ ἔμβιος ὁ ὑπό ὁ αἰθήρ . καί ὁ μάχη δέ , ὁπόσος Ποσειδῶν μέν πρός Ἀπόλλων , Λητώ δέ πρός Ἑρμῆς γίγνομαι , καί ὡς μάχομαι ὁ Ἀθήνη ὁ Ἄρης καί ὁ Ἥφαιστος ὁ ὕδωρ , οὗτος ὁ Ὀρφεύς τρόπος φιλοσοφέω ὁ Ὅμηρος φημί καί οὐ μεμπτός εἰμί πρός ἔκπληξις καί θεῖος , ὥσπερ ὁ καί ( ὡς ) ἀναπηδάω ᾍδης ὁ θρόνος τινάσσω ὁ γῆ ἐκ Ποσειδῶν . μέμφομαι δέ ὁ Ὅμηρος ἐκεῖνος · πρῶτος μέν ὅτι θεός ἐγκαταμίγνυμαι ἄνθρωπος περί μέν ὁ ἄνθρωπος μέγας λέγω , περί δέ ὁ θεός μικρός καί φαῦλος , εἶτα ὅτι σαφής γιγνώσκω , ὡς ἐν Αἴγυπτος ὁ Ἑλένη γίγνομαι ἀποφέρω ὑπό ἄνεμος ὁμοῦ ὁ Πάρις , ὁ δέ ἄγω αὐτός ἐπί ὁ ὁ Ἴλιος τεῖχος ὁράω ὁ ἐν ὁ πεδίον κακός , ὅς ἔοικα , εἰ καί διά ἕτερος γυνή οὗτος γίγνομαι ,
flavius-philostratus.heroicus 694
ξυγκαλύπτεσθαί τε καὶ μὴ ὁρᾶν αὐτὰ διαβεβλημένου τοῦ γένους . ἐπαινουμένου δὲ οὐδὲ ἐν αὐτῇ τῇ Τροίᾳ Πάριδος ἐπὶ τῇ ἁρπαγῇ τῆς Ἑλένης οὔτʼ ἂν Ἕκτορα τὸν σωφρονέστατον καρτερῆσαί φησι τὸ μὴ οὐκ ἀποδοῦναι αὐτὴν τῷ Μενέλεῳ ἐν Ἰλίῳ οὖσαν , οὔτʼ ἂν Πρίαμον ξυγχωρῆσαι τῷ Πάριδι τρυφᾶν , πολλῶν ἤδη ἀπολωλότων αὐτῷ παίδων , οὔτʼ ἂν τὴν Ἑλένην διαφυγεῖν τὸ μὴ οὐκ ἀποθανεῖν ὑπὸ τῶν Τρωάδων , ὁπόσων ἤδη ἄνδρες ἀπωλώλεισαν καὶ ἀδελφοὶ καὶ παῖδες , ἴσως δʼ ἂν καὶ ἀποδρᾶναι αὐτὴν παρὰ τὸν Μενέλεων διὰ τὸ ἐν Τροίᾳ μῖσος . ἐξῃρήσθω δὴ ὁ ἀγών , ὅν φησιν Ὅμηρος ἀγωνίσασθαι τῷ Μενέλεῳ τὸν Πάριν ἐπὶ σπονδαῖς τοῦ πολέμου · κατʼ Αἴγυπτόν τε γὰρ τὴν Ἑλένην εἶναι καὶ τοὺς Ἀχαιοὺς πάλαι τοῦτο γιγνώσκοντας ἐκείνῃ μὲν ἐρρῶσθαι φράζειν , μάχεσθαι δὲ ὑπὲρ τοῦ ἐν Τροίᾳ πλούτου . οὐδὲ ἐκεῖνα ὁ Πρωτεσίλεως ἐπαινεῖ τοῦ Ὁμήρου , ὅτι λόγον ὑποθέμενος Τρωικὸν ἀποπηδᾷ τοῦ λόγου μετὰ τὸν Ἕκτορα , καθάπερ σπεύδων ἐπὶ τὸν ἕτερον τῶν λόγων , ᾧ τὸν Ὀδυσσέα ἐπιγράφει , καὶ ᾅδει μὲν ἐν ᾠδαῖς Δημοδόκου τε καὶ Φημίου τήν τε τοῦ Ἰλίου πόρθησιν καὶ τὸν Ἐπειοῦ καὶ Ἀθηνᾶς ἵππον , δίεισι δὲ αὐτὰ ἀποτεμὼν τοῦ λόγου καὶ ἀνατιθεὶς Ὀδυσσεῖ μᾶλλον , διʼ ὃν Κυκλώπων τε αὐτῷ ἐπενοήθη γένος οὐδαμοῦ τῆς γῆς φύντες Λαιστρυγόνες τε ἀνετυπώθησαν , οὓς οὐδεὶς οἶδεν , ὅπου γενόμενοι , Κίρκη τε δαίμων ἐποιήθη ʽἡ̓ σοφὴ ἐπὶ φαρμάκοις καὶ θεαὶ ἕτεραι ἐρᾶν αὐτοῦ καίτοι προήκοντος ἤδη ἐς ὠμὸν γῆρας , ὅτε καὶ τὰς ὑακινθίνας κόμας , αἳ ἐπὶ τὴν Ναυσικάαν αὐτῷ ἤνθησαν , φαίνεται ἔχων .
Lemmas: συγκαλύπτω τε καί μή ὁράω αὐτός διαβάλλω ὁ γένος . ἐπαινέω δέ οὐδέ ἐν αὐτός ὁ Τροία Πάρις ἐπί ὁ ἁρπαγή ὁ Ἑλένη οὔτε ἄν Ἕκτωρ ὁ σώφρων καρτερέω φημί ὁ μή οὐ ἀποδίδωμι αὐτός ὁ Μενέλαος ἐν Ἴλιον εἰμί , οὔτε ἄν Πρίαμος συγχωρέω ὁ Πάρις τρυφάω , πολύς ἤδη ἀπόλλυμι αὐτός παῖς , οὔτε ἄν ὁ Ἑλένη διαφεύγω ὁ μή οὐ ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ Τρωάς , ὁπόσος ἤδη ἀνήρ ἀπόλλυμι καί ἀδελφός καί παῖς , ἴσως δέ ἄν καί ἀποδιδράσκω αὐτός παρά ὁ Μενέλαος διά ὁ ἐν Τροία μῖσος . ἐξαιρέω δή ὁ ἀγών , ὅς φημί Ὅμηρος ἀγωνίζομαι ὁ Μενέλαος ὁ Πάρις ἐπί σπονδή ὁ πόλεμος · κατά Αἴγυπτος τε γάρ ὁ Ἑλένη εἰμί καί ὁ Ἀχαιός πάλαι οὗτος γιγνώσκω ἐκεῖνος μέν ῥώννυμι φράζω , μάχομαι δέ ὑπέρ ὁ ἐν Τροία πλοῦτος . οὐδέ ἐκεῖνος ὁ Πρωτεσίλαος ἐπαινέω ὁ Ὅμηρος , ὅτι λόγος ὑποτίθημι Τρωϊκός ἀποπηδάω ὁ λόγος μετά ὁ Ἕκτωρ , καθά σπεύδω ἐπί ὁ ἕτερος ὁ λόγος , ὅς ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιγράφω , καί ἀείδω μέν ἐν ἀοιδή Δημόδοκος τε καί Φήμιος ὁ τε ὁ Ἴλιος πόρθησις καί ὁ Ἐπειός καί Ἀθήνη ἵππος , δίειμι δέ αὐτός ἀποτέμνω ὁ λόγος καί ἀνατίθημι Ὀδυσσεύς μάλα , διά ὅς Κύκλωψ τε αὐτός ἐπινοέω γένος οὐδαμοῦ ὁ γῆ φύω Λαιστρυγών τε ἀνατυπόω , ὅς οὐδείς οἶδα , ὅπου γίγνομαι , Κίρκη τε δαίμων ποιέω ὅς σοφός ἐπί φάρμακον καί θεά ἕτερος ἐράω αὐτός καίτοι προήκω ἤδη εἰς ὠμός γῆρας , ὅτε καί ὁ ὑακίνθινος κόμη , ὅς ἐπί ὁ Ναυσικάα αὐτός ἀνθέω , φαίνω ἔχω .
flavius-philostratus.heroicus 695
ὅθεν ὁ Πρωτεσίλεως παίγνιον τὸν Ὀδυσσέα καλεῖ τοῦ Ὁμήρου · οὐδὲ γὰρ τῆς λεγομένης αὐτοῦ σοφίας ἤρα ἡ κόρη · τί γὰρ σοφὸν ἢ εἶπε πρὸς τὴν Ναυσικάαν ἢ ἔπραξε ; καλεῖ δὲ αὐτὸν Ὁμήρου παίγνιον καὶ ἐν τῆ ἄλῃ · καθεύδων τε γὰρ πολλαχοῦ ἀπόλλυται καὶ ἐκφέρεται τῆς νεὼς τῶν Φαιάκων ὥσπερ ἀποθανὼν ἐν τῇ Εὐπλοίᾳ , τὴν δὲ τοῦ Ποσειδῶνος μῆνιν , διʼ ἣν οὔτε ναῦς ὑπελείφθη τῷ Ὀδυσσεῖ οὐδεμία καὶ οἱ ἄνδρες οἱ πληροῦντες αὐτὰς ἀπώλοντο , οὐχ ὑπὲρ τοῦ Πολυφήμου γενέσθαι φησίν · οὔτε γὰρ ἀφικέσθαι τὸν Ὀδυσσέα ἐς ἤθη τοιαῦτα , οὔτʼ ἄν , εἰ Ποσειδῶνι Κύκλωψ παῖς ἐγένετο , μηνῖσαι τὸν Ποσειδῶ ποτε ὑπὲρ τοῦ τοιούτου παιδός , ὃς λέοντος ὠμοῦ δίκην τοὺς ἀνθρώπους ἤσθιεν , ἀλλʼ ὑπὲρ Παλαμήδους υἱωνοῦ ὄντος ἄπλουν μὲν τὴν θάλατταν τῷ Ὀδυσσεῖ ἐποίει , διαφυγόντα δὲ αὐτὸν τὰ ἐκεῖ πάθη ἀπώλεσεν ʽἐνʼ αὐτῇ ʽτᾖ Ἰθάκῃ ὕστερον θαλαττίαν , οἶμαι , αἰχμὴν ἐπʼ αὐτὸν δούς . λέγει δὲ καὶ τὴν Ἀχιλλέως μῆνιν οὐχ ὑπὲρ τῆς τοῦ Βρισέως θυγατρὸς ἐμπεσεῖν τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ κἀκεῖνον ὑπὲρ Παλαμήδους μηνῖσαι . καὶ ἀποκείσθω μοι ὁ λόγος οὗτος ἐς τὰ τοῦ Ἀχιλλέως ἔργα · δίειμι γὰρ καὶ κατὰ ἕνα τοὺς ἥρως ἀπαγγέλλων , ὅσα τοῦ Πρωτεσίλεως περὶ αὐτῶν ἤκουσα . ἥκεις ἐπὶ τὸν ἥδιστον ἐμοὶ τῶν λόγων · ἵππων γὰρ ἤδη δή με καὶ ἀνδρῶν ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει καὶ μαντεύομαί τι ἀγαθὸν ἀκούσεσθαι μέγα .
Lemmas: ὅθεν ὁ Πρωτεσίλαος παίγνιον ὁ Ὀδυσσεύς καλέω ὁ Ὅμηρος · οὐδέ γάρ ὁ λέγω αὐτός σοφία ἐράω ὁ κόρη · τίς γάρ σοφός ἤ λέγω πρός ὁ Ναυσικάα ἤ πράσσω ; καλέω δέ αὐτός Ὅμηρος παίγνιον καί ἐν ὁ ἄλη · καθεύδω τε γάρ πολλαχοῦ ἀπόλλυμι καί ἐκφέρω ὁ ναῦς ὁ Φαίαξ ὥσπερ ἀποθνῄσκω ἐν ὁ Εὔπλοια , ὁ δέ ὁ Ποσειδῶν μῆνις , διά ὅς οὔτε ναῦς ὑπολείπω ὁ Ὀδυσσεύς οὐδείς καί ὁ ἀνήρ ὁ πληρόω αὐτός ἀπόλλυμι , οὐ ὑπέρ ὁ Πολύφημος γίγνομαι φημί · οὔτε γάρ ἀφικνέομαι ὁ Ὀδυσσεύς εἰς ἦθος τοιοῦτος , οὔτε ἄν , εἰ Ποσειδῶν Κύκλωψ παῖς γίγνομαι , μηνίω ὁ Ποσειδῶν ποτέ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος παῖς , ὅς λέων ὠμός δίκη ὁ ἄνθρωπος ἐσθίω , ἀλλά ὑπέρ Παλαμήδης υἱωνός εἰμί ἄπλοος μέν ὁ θάλασσα ὁ Ὀδυσσεύς ποιέω , διαφεύγω δέ αὐτός ὁ ἐκεῖ πάθος ἀπόλλυμι εἰμί αὐτός ἔρχομαι Ἰθάκη ὕστερον θαλάσσιος , οἴομαι , αἰχμή ἐπί αὐτός δίδωμι . λέγω δέ καί ὁ Ἀχιλλεύς μῆνις οὐ ὑπέρ ὁ ὁ Βρισεύς θυγάτηρ ἐμπίπτω ὁ Ἕλλην , ἀλλά ἐκεῖνος ὑπέρ Παλαμήδης μηνίω . καί ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ λόγος οὗτος εἰς ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἔργον · διέρχομαι γάρ καί κατά εἷς ὁ ἥρως ἀπαγγέλλω , ὅσος ὁ Πρωτεσίλαος περί αὐτός ἀκούω . ἥκω ἐπί ὁ ἡδύς ἐγώ ὁ λόγος · ἵππος γάρ ἤδη δή ἐγώ καί ἀνήρ ἀμφί κτύπος οὖς βάλλω καί μαντεύομαι τις ἀγαθός ἀκούω μέγας .
flavius-philostratus.heroicus 696
ἄκουε , ξένε · παρέλθοι δέ με , ὧ Πρωτεσίλεω , μηδέν , μηδὲ ἐκλαθοίμην ὧν ἤκουσά τινος . πρεσβύτατον μὲν τοίνυν τοῦ Ἑλληνικοῦ φησιν ἐλθεῖν ἐς Τροίαν τὸν Νηλέως Νέστορα πολέμων τε πολλῶν γεγυμνασμένον , οἳ ἐφʼ ἡλικίας αὐτῷ ἐπολεμήθησαν , ἀγώνων τε γυμνικῶν , ἐν οἷς πύγμης καὶ πάλης ἆθλα ἐτίθετο , τακτικήν τε , ὁπόση ὁπλιτῶν τε καὶ ἵππων , ἄριστα δὴ ἀνθρώπων γιγνώσκοντα δημαγωγίᾳ τε ἐκ μειρακίου ξυμβεβηκότα , μὰ Δίʼ οὐ τῇ κολακευούσῃ τοὺς δήμους , ἀλλὰ τῇ σωφρονιζούσῃ · πράττειν δὲ αὐτὸ ξὺν ὥρᾳ τε καὶ ἡδονῇ τῶν λόγων , ὅθεν καὶ τὰς ἐπιπλήξεις , ἃς ἐποιεῖτο , μὴ ἀγροίκους , μηδὲ ἀηδεῖς φαίνεσθαι , καὶ ὁπόσα Ὁμήρῳ περὶ αὐτοῦ εἴρηται , ξὺν ἀληθείᾳ φησὶν εἰρῆσθαι . καὶ μὴν καὶ ὁπόσα ἕτεροι περὶ τῶν τοῦ Γηρυόνου βοῶν εἶπον , ὡς ἀφείλοντο αὐτὰς τὸν Ἡρακλέα Νηλεύς τε καὶ οἱ Νηλεῖδαι πλὴν Νέστορος , ἐπαινεῖ ὁ Πρωτεσίλεως ὡς ἀληθῆ καὶ μὴ παρευρημένα · τὸν γάρ τοι Ἡρακλέα δικαιοσύνης μισθὸν τῷ Νέστορι δοῦναι τὴν Μεσσήνην , ἐπειδὴ μηδὲν ὧν οἱ ἀδελφοὶ περὶ τὰς βοῦς ἥμαρτεν . λέγεται δὲ καὶ ἁλῶναι αὐτοῦ ὁ Ἡρακλῆς σωφρονεστάτου τε ὄντος καὶ καλλίστου ἀγαπῆσαί τε αὐτὸν μᾶλλον ἢ τὸν Ὕλλαν τε καὶ τὸν Ἄβδηρον · οἱ μὲν γὰρ παιδάρια ἦσαν καὶ κομιδῇ νέοι , Νέστορι δὲ ἐφήβῳ ἤδη ἐντυχεῖν αὐτὸν καὶ ἀρετὴν ἀσκοῦντι , ὁπόση ψυχῆς τε καὶ σώματος , ὅθεν ἀγαπῆσαί τε καὶ ἀγαπηθῆναι . τό τοι διομνύναι τὸν Ἡρακλέα οὔπω ξύνηθες τοῖς ἀνθρώποις ὂν πρῶτόν γε νομίσαι φησὶ τὸν Νέστορα καὶ παραδοῦναι τοῖς ἐν Τροίᾳ .
Lemmas: ἀκούω , ξένος · παρέρχομαι δέ ἐγώ , ὦ Πρωτεσίλαος , μηδείς , μηδέ ἐκλανθάνω ὅς ἀκούω τις . πρέσβυς μέν τοίνυν ὁ Ἑλληνικός φημί ἔρχομαι εἰς Τροία ὁ Νηλεύς Νέστωρ πόλεμος τε πολύς γυμνάζω , ὅς ἐπί ἡλικία αὐτός πολεμέω , ἀγών τε γυμνικός , ἐν ὅς πυγμή καί πάλα ἆθλον τίθημι , τακτικός τε , ὁπόσος ὁπλίτης τε καί ἵππος , ἀγαθός δή ἄνθρωπος γιγνώσκω δημαγωγία τε ἐκ μειράκιον συμβαίνω , μά Ζεύς οὐ ὁ κολακεύω ὁ δῆμος , ἀλλά ὁ σωφρονίζω · πράσσω δέ αὐτός σύν ὥρα τε καί ἡδονή ὁ λόγος , ὅθεν καί ὁ ἐπίπληξις , ὅς ποιέω , μή ἄγροικος , μηδέ ἀηδής φαίνω , καί ὁπόσος Ὅμηρος περί αὐτός λέγω , σύν ἀλήθεια φημί λέγω . καί μήν καί ὁπόσος ἕτερος περί ὁ ὁ Γηρυόνης βοῦς λέγω , ὡς ἀφαιρέω αὐτός ὁ Ἡρακλῆς Νηλεύς τε καί ὁ Νηλείδης πλήν Νέστωρ , ἐπαινέω ὁ Πρωτεσίλαος ὡς ἀληθής καί μή παρευρίσκω · ὁ γάρ τοι Ἡρακλῆς δικαιοσύνη μισθός ὁ Νέστωρ δίδωμι ὁ Μεσσήνη , ἐπειδή μηδείς ὅς ὁ ἀδελφός περί ὁ βοῦς ἁμαρτάνω . λέγω δέ καί ἁλίσκομαι αὐτός ὁ Ἡρακλῆς σώφρων τε εἰμί καί καλός ἀγαπάω τε αὐτός μάλα ἤ ὁ Ὕλλας τε καί ὁ Ἄβδηρος · ὁ μέν γάρ παιδάριον εἰμί καί κομιδῇ νέος , Νέστωρ δέ ἔφηβος ἤδη ἐντυγχάνω αὐτός καί ἀρετή ἀσκέω , ὁπόσος ψυχή τε καί σῶμα , ὅθεν ἀγαπάω τε καί ἀγαπάω . ὁ τοι διόμνυμι ὁ Ἡρακλῆς οὔπω συνηθέω ὁ ἄνθρωπος εἰμί πρῶτος γε νομίζω φημί ὁ Νέστωρ καί παραδίδωμι ὁ ἐν Τροία .
flavius-philostratus.heroicus 697
γενέσθαι δὲ αὐτῷ καὶ παῖδα Ἀντίλοχον , ὃν μεσοῦντος ἤδη τοῦ πολέμου ἐλθεῖν . νέον μὲν γὰρ εἶναι τὸν Ἀντίλοχον καὶ οὐκ ἐν ὥρᾳ τῶν πολεμικῶν , ὁπότε ξυνελέγοντο ἐς Αὐλίδα , βουλομένῳ δὲ αὐτῷ στρατεύειν οὐ ξυγχωρῆσαι τὸν πατέρα , τὸν δʼ , ἐπειδὴ πέμπτον ἔτος ἤδη προβεβήκει τῷ πολέμῳ , νεώς τε ἐπιβάντα ἀφικέσθαι καὶ παρελθόντα ἐς τὴν τοῦ Ἀχιλλέως σκηνήν , ἐπειδὴ τοῦτον ἐπιτηδειότατον εἶναι τῷ πατρὶ ἤκουεν , ἱκετεῦσαι τὸν Ἀχιλλέα παραιτήσασθαι αὐτὸν τοῦ πατρός , εἴ πως ἀπειθήσαντι μὴ ἄχθοιτο . ὁ δὲ ἡσθεὶς τῇ τοῦ Ἀντιλόχου ὥρᾳ καὶ τῆς προθυμίας ἀγασθεὶς αὐτὸν οὔπω τὸν πατέρα , εἶπεν ὦ μειράκιον , τὸν σεαυτοῦ γιγνώσκεις , εἰ μὴ ὑπʼ αὐτοῦ ἐπαινεθήσεσθαι μᾶλλον οἴει ἔργον φιλότιμόν τε καὶ νεανικὸν εἰργασμένος , καὶ ὀρθῶς εἶπεν ὁ Ἀχιλλεὺς ταῦτα · ὑπερησθεὶς γὰρ τῷ παιδὶ ὁ Νέστωρ καὶ ἐπʼ αὐτῷ φρονήσας ἄγει αὐτὸν παρὰ τὸν Ἀγαμέμνονα , ὁ δὲ αὐτίκα ξυγκαλεῖ τοὺς Ἀχαιοὺς καὶ λέγεται ἄριστα ἑαυτοῦ διαλεχθῆναι τότε ὁ Νέστωρ . ξυνελθεῖν μὲν γὰρ αὐτοὺς χαίροντας ἐπὶ τῷ παῖδα ὄψεσθαι Νέστορος — οὐδὲ γὰρ εἶναι αὐτῷ ἐν Τροίᾳ υἱόν , οὔτε Θρασυμήδη τινὰ οὔτε ἕτερον — ἑστάναι δὲ τὸν Ἀντίλοχον ἐρυθριῶντά τε καὶ ἐς τὴν γῆν βλέποντα καὶ θαυμαστὰς κτήσασθαι τοῦ κάλλους οὐκ ἐλάττους ἢ Ἀχιλλεὺς ἐκέκτητο . τὸ μὲν γὰρ ἐκείνου εἶδος ἐκπληκτικόν τε φαίνεσθαι καὶ θεῖον , τὸ δὲ τοῦ Ἀντιλόχου τερπνόν τε καὶ ἥμερον δοκεῖν πᾶσι , καὶ τοὺς Ἀχαιοὺς ὁ Πρωτεσίλεως οὐδὲ ἄλλως ἐκλελησμένους τότε δὴ μάλιστα ἐς ἔννοιαν ἑαυτοῦ ἀφικέσθαι λέγει , ξυμβαίνοντος ἑαυτῷ τοῦ Ἀντιλόχου τὴν ἡλικίαν τε καὶ τὸ μέγεθος ,
Lemmas: γίγνομαι δέ αὐτός καί παῖς Ἀντίλοχος , ὅς μεσόω ἤδη ὁ πόλεμος ἔρχομαι . νέος μέν γάρ εἰμί ὁ Ἀντίλοχος καί οὐ ἐν ὥρα ὁ πολεμικός , ὁπότε συλλέγω εἰς Αὐλίς , βούλομαι δέ αὐτός στρατεύω οὐ συγχωρέω ὁ πατήρ , ὁ δέ , ἐπειδή πέμπτος ἔτος ἤδη προβαίνω ὁ πόλεμος , ναῦς τε ἐπιβαίνω ἀφικνέομαι καί παρέρχομαι εἰς ὁ ὁ Ἀχιλλεύς σκηνή , ἐπειδή οὗτος ἐπιτήδειος εἰμί ὁ πατήρ ἀκούω , ἱκετεύω ὁ Ἀχιλλεύς παραιτέομαι αὐτός ὁ πατήρ , εἰ πως ἀπειθέω μή ἄχθομαι . ὁ δέ ἥδομαι ὁ ὁ Ἀντίλοχος ὥρα καί ὁ προθυμία ἄγαμαι αὐτός οὔπω ὁ πατήρ , λέγω ὦ μειράκιον , ὁ σεαυτοῦ γιγνώσκω , εἰ μή ὑπό αὐτός ἐπαινέω μάλα οἴομαι ἔργον φιλότιμος τε καί νεανικός ἐργάζομαι , καί ὀρθός λέγω ὁ Ἀχιλλεύς οὗτος · ὑπερήδομαι γάρ ὁ παῖς ὁ Νέστωρ καί ἐπί αὐτός φρονέω ἄγω αὐτός παρά ὁ Ἀγαμέμνων , ὁ δέ αὐτίκα συγκαλέω ὁ Ἀχαιός καί λέγω ἀγαθός ἑαυτοῦ διαλέγω τότε ὁ Νέστωρ . συνέρχομαι μέν γάρ αὐτός χαίρω ἐπί ὁ παῖς ὁράω Νέστωρ — οὐδέ γάρ εἰμί αὐτός ἐν Τροία υἱός , οὔτε Θρασυμήδης τις οὔτε ἕτερος — ἵστημι δέ ὁ Ἀντίλοχος ἐρυθριάω τε καί εἰς ὁ γῆ βλέπω καί θαυμαστός κτάομαι ὁ κάλλος οὐ ἐλαχύς ἤ Ἀχιλλεύς κτάομαι . ὁ μέν γάρ ἐκεῖνος εἶδος ἐκπληκτικός τε φαίνω καί θεῖος , ὁ δέ ὁ Ἀντίλοχος τερπνός τε καί ἥμερος δοκέω πᾶς , καί ὁ Ἀχαιός ὁ Πρωτεσίλαος οὐδέ ἄλλος ἐκλανθάνω τότε δή μάλα εἰς ἔννοια ἑαυτοῦ ἀφικνέομαι λέγω , συμβαίνω ἑαυτοῦ ὁ Ἀντίλοχος ὁ ἡλικία τε καί ὁ μέγεθος ,
flavius-philostratus.heroicus 698
πολλοῖς δὲ αὐτῶν καὶ δάκρυα ἐπελθεῖν φησιν οἴκτῳ τῆς ἀμφοῖν ἡλικίας , εὐφημίαις τε χρήσασθαι τοὺς Ἀχαιοὺς ἐς τὸν Νέστορα ἐφʼ οἷς εἶπε , διέκειντο γὰρ ὡς παῖδες πρὸς πατέρα . ἔστι σοι καὶ ἄγαλμα παραγαγεῖν τοῦ Νέστορος · ὁ γὰρ Πρωτεσίλεως αὐτὸν ὧδε ἑρμηνεύει , ὡς φαιδρὸς μὲν ἀεὶ φαίνοιτο καὶ ἐν ὁρμῇ μειδιάματος , γενειῶν δὲ σεμνῶς τε καὶ ξυμμέτρως , τὰ δὲ ἀμφὶ παλαίστραν αὐτῷ πεπονημένα τὰ ὦτα κατηγοροίη καὶ ὁ αὐχὴν ὑπονεάζων ἔτι · καὶ γὰρ δὴ καὶ ὀρθὸν εἶναι τὸν Νέστορα καὶ μὴ ἡττώμενον ὑπὸ τοῦ γήρως , εἶναι δὲ καὶ μελανόφθαλμον καὶ μὴ ἀποκρεμάμενον τὴν ῥῖνα , ταυτὶ δὲ ἐν γήρᾳ μόνοι ἴσχουσιν , οὓς μὴ ἐπιλείπει τὸ ἐρρῶσθαι . τὸν δὲ Ἀντίλοχον τὰ μὲν ἄλλα ὅμοιόν φησι γενέσθαι τῷ Νέστορι , δρομικώτερον δὲ καὶ περιεπτισμένον τὸ εἶδος καὶ μὴ φρονοῦντα ἐπὶ τῇ κόμῃ . κἀκεῖνά μοι Ἀντιλόχου ἑρμηνεύει · φιλιππότατόν τε γενέσθαι αὐτὸν καὶ κυνηγετικώτατον καὶ ταῖς τῶν πολέμων ἀνοχαῖς ἐπὶ τὰ θηρία χρώμενον · ἀναφοιτᾶν γοῦν ἐς τὴν Ἴδην τὸν Ἀντίλοχον ξὺν Ἀχιλλεῖ καὶ Μυρμιδόσι καὶ ἐφʼ ἑαυτοῦ μετὰ Πυλίων τε καὶ Ἀρκάδων , οἳ θηρίων ἀγορὰν παρεῖχον τῷ στρατῷ διὰ πλῆθος τῶν ἁλισκομένων , τὰ δὲ πολέμια γενναῖόν τε εἶναι καὶ πτηνὸν τὼ πόδε καὶ ταχὺν τὴν ἐν τοῖς ὅπλοις κίνησιν , εὐξύνετόν τε τοῖς παραγγελλομένοις χρήσασθαι καὶ τὸ ἐπίχαρι μηδὲ ἐν ταῖς μάχαις ἀπολείποντα .
Lemmas: πολύς δέ αὐτός καί δάκρυον ἐπέρχομαι φημί οἶκτος ὁ ἄμφω ἡλικία , εὐφημία τε χράω ὁ Ἀχαιός εἰς ὁ Νέστωρ ἐπί ὅς λέγω , διάκειμαι γάρ ὡς παῖς πρός πατήρ . εἰμί σύ καί ἄγαλμα παράγω ὁ Νέστωρ · ὁ γάρ Πρωτεσίλαος αὐτός ὧδε ἑρμηνεύω , ὡς φαιδρός μέν ἀεί φαίνω καί ἐν ὁρμή μειδίαμα , γενειάω δέ σεμνός τε καί σύμμετρος , ὁ δέ ἀμφί παλαίστρα αὐτός πονέω ὁ οὖς κατηγορέω καί ὁ αὐχήν ὑπονεάζω ἔτι · καί γάρ δή καί ὀρθός εἰμί ὁ Νέστωρ καί μή ἡσσάομαι ὑπό ὁ γῆρας , εἰμί δέ καί μελανόφθαλμος καί μή ἀποκρεμάννυμι ὁ ῥίς , οὗτος δέ ἐν γῆρας μόνος ἴσχω , ὅς μή ἐπιλείπω ὁ ῥώννυμι . ὁ δέ Ἀντίλοχος ὁ μέν ἄλλος ὅμοιος φημί γίγνομαι ὁ Νέστωρ , δρομικός δέ καί περιπτίσσω ὁ εἶδος καί μή φρονέω ἐπί ὁ κόμη . ἐκεῖνος ἐγώ Ἀντίλοχος ἑρμηνεύω · φίλιππος τε γίγνομαι αὐτός καί κυνηγετικός καί ὁ ὁ πόλεμος ἀνοχή ἐπί ὁ θηρίον χράω · ἀναφοιτάω γοῦν εἰς ὁ Ἴδη ὁ Ἀντίλοχος σύν Ἀχιλλεύς καί Μυρμιδών καί ἐπί ἑαυτοῦ μετά Πύλιος τε καί Ἀρκάς , ὅς θηρίον ἀγορά παρέχω ὁ στρατός διά πλῆθος ὁ ἁλίσκομαι , ὁ δέ πολέμιος γενναῖος τε εἰμί καί πτηνός ὁ πούς καί ταχύς ὁ ἐν ὁ ὅπλον κίνησις , εὐσύνετος τε ὁ παραγγέλλω χράω καί ὁ ἐπίχαρις μηδέ ἐν ὁ μάχη ἀπολείπω .
flavius-philostratus.heroicus 699
ἀποθανεῖν δὲ οὐχ , ὡς οἱ πολλοὶ ᾅδουσιν , ὐπὸ Μέμνονος ἐξ Αἰθιοπίας ἥκοντος · Αἰθίοπα μὲν γὰρ γενέσθαι Μέμνονα δυναστεύσαντα ἐπὶ τῶν Τρωικῶν ἐν Αἰθιοπίᾳ , ἐφʼ οὗ καὶ τὸ ψάμμινον ὄρος ἀναχωσθῆναι λέγεται ὑπὸ τοῦ Νείλου , καὶ θύουσιν αὐτῷ κατὰ Μερόην καὶ Μέμφιν Αἰγύπτιοι καὶ Αἰθίοπες , ἐπειδὰν ἀκτῖνα πρώτην ὁ ἥλιος ἐκβάλλῃ , παρʼ ἧς τὸ ἄγαλμα φωνὴν ἐκρήγνυσιν , ᾗ τοὺς θεραπεύοντας ἀσπάζεται , Τρῶα δὲ ἕτερον γενέσθαι Μέμνονα νεώτατον τοῦ Τρωικοῦ , ὃν ζῶντος μὲν Ἕκτορος οὐδὲν βελτίω δόξαι τῶν ἀμφὶ Δηίφοβόν τε καὶ Εὔφορβον , ἀποθανόντος δὲ προθυμότατόν τε καὶ ἀνδρειότατον νομισθῆναι , καὶ τὴν Τροίαν ἐς αὐτὸν βλέψαι κακῶς ἤδη πράττουσαν · οὗτος , ξένε , τὸν καλόν τε καὶ χρηστὸν Ἀντίλοχον ἀποκτεῖναι λέγεται προασπίζοντα τοῦ πατρὸς Νέστορος , ὅτε δὴ τὸν Ἀχιλλέα πυράν τε νῆσαι τῷ Ἀντιλόχῳ καὶ πολλὰ ἐς αὐτὴν σφάξαι τά τε ὅπλα καὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Μέμνονος ἐπικαῦσαι αὐτῷ · τὸ γὰρ τοῦ ἀγῶνος , ὃν ἐπὶ Πατρόκλῳ τε καὶ Ἀντιλόχῳ ὁ Ἀχιλλεὺς ἔθηκεν , ἐπὶ πλέον καὶ τοῖς ἀρίστοις νενομίσθαι φησίν , ὅθεν τεθῆναι μὲν ἐφʼ ἑαυτῷ ἐνταῦθα , τεθῆναι δὲ ἐπʼ Ἀχιλλεῖ τε καὶ Πατρόκλῳ καὶ Ἀντιλόχῳ ἐν Ἰλίῳ . λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ τῷ Ἕκτορι τεθῆναι ἀγῶνα δρόμου καὶ τόξου καὶ αἰχμῆς , πάλην δὲ καὶ πυγμὴν μηδένα ἀποδύσασθαι Τρώων , τὸ μὲν γὰρ οὔπω ἐγίγνωσκον , τὸ δέ , οἶμαι , ἐφοβοῦντο . Διομήδης καὶ Σθένελος ἡλικίας μὲν ταὐτὸν εἶχον , ἤστην δὲ ὁ μὲν Καπανέως , ὁ δὲ Τυδέως , οἳ λέγονται τειχομαχοῦντες ἀποθανεῖν ὁ μὲν ὑπὸ Θηβαίων , ὁ δέ , οἶμαι , κεραυνωθείς . κειμένων δὲ ἀτάφων τῶν νεκρῶν τὸν μὲν ὑπὲρ τῶν σωμάτων ἀγῶνα Ἀθηναῖοι ἤραντο καὶ ἔθαψαν αὐτοὺς νικῶντες ,
Lemmas: ἀποθνῄσκω δέ οὐ , ὡς ὁ πολύς ἀείδω , ὑπό Μέμνων ἐκ Αἰθιοπία ἥκω · Αἰθίοψ μέν γάρ γίγνομαι Μέμνων δυναστεύω ἐπί ὁ Τρωϊκός ἐν Αἰθιοπία , ἐπί ὅς καί ὁ ψάμμινος ὄρος ἀναχώννυμι λέγω ὑπό ὁ Νεῖλος , καί θύω αὐτός κατά Μερόη καί Μέμφις Αἰγύπτιος καί Αἰθίοψ , ἐπειδάν ἀκτίς πρῶτος ὁ ἥλιος ἐκβάλλω , παρά ὅς ὁ ἄγαλμα φωνή ἐκρήγνυμι , ὅς ὁ θεραπεύω ἀσπάζομαι , Τρώς δέ ἕτερος γίγνομαι Μέμνων νέος ὁ Τρωϊκός , ὅς ζάω μέν Ἕκτωρ οὐδείς ἀγαθός δοκέω ὁ ἀμφί Δηΐ ̈φοβος τε καί Εὔφορβος , ἀποθνῄσκω δέ πρόθυμος τε καί ἀνδρεῖος νομίζω , καί ὁ Τροία εἰς αὐτός βλέπω κακός ἤδη πράσσω · οὗτος , ξένος , ὁ καλός τε καί χρηστός Ἀντίλοχος ἀποκτείνω λέγω προασπίζω ὁ πατήρ Νέστωρ , ὅτε δή ὁ Ἀχιλλεύς πυρή τε νέω ὁ Ἀντίλοχος καί πολύς εἰς αὐτός σφάζω ὁ τε ὅπλον καί ὁ κεφαλή ὁ Μέμνων ἐπικαίω αὐτός · ὁ γάρ ὁ ἀγών , ὅς ἐπί Πάτροκλος τε καί Ἀντίλοχος ὁ Ἀχιλλεύς τίθημι , ἐπί πολύς καί ὁ ἀγαθός νομίζω φημί , ὅθεν τίθημι μέν ἐπί ἑαυτοῦ ἐνταῦθα , τίθημι δέ ἐπί Ἀχιλλεύς τε καί Πάτροκλος καί Ἀντίλοχος ἐν Ἴλιον . λέγω δέ καί ἐπί ὁ Ἕκτωρ τίθημι ἀγών δρόμος καί τόξον καί αἰχμή , πάλη δέ καί πυγμή μηδείς ἀποδύω Τρώς , ὁ μέν γάρ οὔπω γιγνώσκω , ὁ δέ , οἴομαι , φοβέω . Διομήδης καί Σθένελος ἡλικία μέν αὐτός ἔχω , εἰμί δέ ὁ μέν Καπανεύς , ὁ δέ Τυδεύς , ὅς λέγω τειχομαχέω ἀποθνῄσκω ὁ μέν ὑπό Θηβαῖος , ὁ δέ , οἴομαι , κεραυνόω . κεῖμαι δέ ἄταφος ὁ νεκρός ὁ μέν ὑπέρ ὁ σῶμα ἀγών Ἀθηναῖος ἀείρω καί θάπτω αὐτός νικάω ,
flavius-philostratus.heroicus 700
τὸν δὲ περὶ τῶν ψυχῶν οἱ παῖδες ὑπὲρ τῶν πατέρων ἐνίκησαν , ὅτε ἥβησαν , καὶ τὸ κράτος τῆς μάχης ἐς Διομήδην τε καὶ Σθένελον ἦλθεν ὡς ἀρίστω τε καὶ ὁμοίω ἄνδρε . Ὅμηρος δὲ οὐκ ἀξιοῖ σφᾶς τῶν ἴσων · τὸν μὲν γὰρ λέοντί τε εἰκάζει καὶ ποταμῷ γεφύρας ἀπάγοντι καὶ ἀνθρώπων ἔργα , καὶ γὰρ οὕτως ἐμάχετο , ὁ δʼ οἷον θεατὴς τοῦ Διομήδους ἕστηκε φυγῆς τε ξύμβουλος αὐτῷ γιγνόμενος καὶ ἄρχων φόβου · καίτοι φησὶν ὁ Πρωτεσίλεως μὴ ἐλάττω τοῦ Διομήδους ἔργα τὸν Σθένελον μηδὲ ἐκεῖ δρᾶσαι , φιλίαν μὲν γάρ σφισιν εἶναι οὐ μείω ἢ Ἀχιλλεῖ τε καὶ Πατρόκλῳ ἐγένετο , φιλοτιμεῖσθαι δὲ οὕτω πρὸς ἀλλήλους ὡς ξὺν ἀθυμίᾳ ἐπανήκειν ἐκ τῆς μάχης τὸν ἀπολειφθέντα τοῦ ἑτέρου . καὶ τὸ ἔργον δὲ τὸ ἐς Αἰνείαν τε καὶ Πάνδαρον πεπρᾶχθαι αὐτοῖς φησιν ὁμοῦ , τὸν μὲν γὰρ τῷ Αἰνείᾳ προσπεσεῖν μεγίστῳ τοῦ Τρωικοῦ ὄντι , τὸν Σθένελον δὲ τῷ Πανδάρῳ προσαγωνίσασθαι καὶ κρατῆσαι αὐτοῦ , ἀλλὰ τὸν Ὅμηρον Διομήδει μόνῳ ἐξῃρηκέναι ταῦτα ὥσπερ ἐπιλαθόμενον ὧν πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα ὑπὲρ τοῦ Σθενέλου εἶπε · τὸ γὰρ ἡμεῖς τοι πατέρων μέγʼ ἀμείνονες εὐχόμεθʼ εἶναι , ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν
Lemmas: ὁ δέ περί ὁ ψυχή ὁ παῖς ὑπέρ ὁ πατήρ νικάω , ὅτε ἡβάω , καί ὁ κράτος ὁ μάχη εἰς Διομήδης τε καί Σθένελος ἔρχομαι ὡς ἀγαθός τε καί ὅμοιος ἀνήρ . Ὅμηρος δέ οὐ ἀξιόω σφεῖς ὁ ἴσος · ὁ μέν γάρ λέων τε εἰκάζω καί ποταμός γέφυρα ἀπάγω καί ἄνθρωπος ἔργον , καί γάρ οὕτως μάχομαι , ὁ δέ οἷος θεατής ὁ Διομήδης ἵστημι φυγή τε σύμβουλος αὐτός γίγνομαι καί ἄρχω φόβος · καίτοι φημί ὁ Πρωτεσίλαος μή ἐλαχύς ὁ Διομήδης ἔργον ὁ Σθένελος μηδέ ἐκεῖ δράω , φιλία μέν γάρ σφεῖς εἰμί οὐ μείων ἤ Ἀχιλλεύς τε καί Πάτροκλος γίγνομαι , φιλοτιμέομαι δέ οὕτως πρός ἀλλήλων ὡς σύν ἀθυμία ἐπανήκω ἐκ ὁ μάχη ὁ ἀπολείπω ὁ ἕτερος . καί ὁ ἔργον δέ ὁ εἰς Αἰνείας τε καί Πάνδαρος πράσσω αὐτός φημί ὁμοῦ , ὁ μέν γάρ ὁ Αἰνείας προσπίπτω μέγας ὁ Τρωϊκός εἰμί , ὁ Σθένελος δέ ὁ Πάνδαρος προσαγωνίζομαι καί κρατέω αὐτός , ἀλλά ὁ Ὅμηρος Διομήδης μόνος ἐκλέγω οὗτος ὥσπερ ἐπιλανθάνω ὅς πρός ὁ Ἀγαμέμνων ὑπέρ ὁ Σθένελος λέγω · ὁ γάρ ἐγώ σύ πατήρ μέγας ἀγαθός εὔχομαι εἰμί , ἐγώ καί Θήβη ἕδος αἱρέω
flavius-philostratus.heroicus 701
ἀνδρός πού ἐστι παραπλήσια τούτοις καὶ ἐν Ἰλίῳ πράττοντος · ἔστω σοι κἀκεῖνα περὶ Σθενέλου εἰδέναι , ὡς τεῖχος μὲν οὐδὲν τοῖς Ἀχαιοῖς ἐξεποιήθη ἐν Τροίᾳ , οὐδὲ ἔστιν , ᾧ ἐφράξαντο ἢ τὰς ναῦς ἢ τὴν λείαν , ἀλλὰ τειχομαχίας ᾠδαὶ ταῦτα Ὁμήρῳ ἐπενοήθησαν , δι’ ἃς καὶ τὸ τεῖχος αὐτῷ ξυνετέθη . ὁρμὴ μέντοι τειχοποιίας ὁμολογεῖται τὸν Ἀγαμέμνονα ἐσελθεῖν μηνίοντος Ἀχιλλέως , ᾗ πρῶτον ἀντειρηκέναι τὸν Σθένελον εἰπόντα ἐγὼ μέντοι ἐπιτηδειότερος τείχη καθαιρεῖν ἢ ἐγείρειν , ἀντειρηκέναι δὲ καὶ τὸν Διομήδην τῷ τείχει φήσαντα μεγάλων ἀξιοῦσθαι τὸν Ἀχιλλέα , εἰ ξυγκλείσαιμεν ἑαυτοὺς λοιπόν , ἐπειδὴ ἐκεῖνος μηνίει . Αἴας δὲ λέγεται ταυρηδὸν ὑποβλέψας τὸν βασιλέα δείλαιε , εἰπεῖν τί οὖν αἱ ἀσπίδες ; καὶ τὸν ἵππον δὲ τὸν κοῖλον παρῃτεῖτο Σθένελος οὐ τειχομαχίαν τοῦτο φάσκων εἶναι , ἀλλὰ κλοπὴν τῆς μάχης . τὰ μὲν δὴ μάχιμα ὁμοίω ἤστην καὶ ἴσου τοῖς Τρωσὶ φόβου ἄξιοι , ἐλείπετο δὲ τοῦ Διομήδους ὁ Σθένελος ξύνεσίν τε καὶ λόγου ἰσχὺν καὶ καρτερήσεις , ὁπόσαι ψυχῆς τέ εἰσι καὶ σώματος , ὀργῆς τε γὰρ ἥττων ἦν καὶ ὑπέρφρων τοῦ ὁμίλου καὶ τραχὺς ἐπιπλήττεσθαι καὶ τὰ ἐς τὴν δίαιταν ἁβρότερον ἢ ἐπὶ στρατοπέδου ἐχρῆν , κατεσκεύαστο , Διομήδει δὲ τἀναντία τούτων ἐπράττετο · μετρίως τε γὰρ πρὸς τὰς ἐπιπλήξεις εἶχε καὶ ἐκόλαζε τὸ ἐξοιδοῦν τῆς ὀργῆς , ὑβρίζειν τε οὐ ξυνεχώρει τοῖς πλήθεσιν , οὐδὲ ἀθυμεῖν , αὐτός τε αὐχμῶν φαίνεσθαι στρατιωτικὸν ἡγεῖτο καὶ τό , ὡς ἔτυχε , καθεύδειν ἐπῄνει σιτία τε ἦν αὐτῷ ἐπιτυχόντα , καὶ οὐδὲ οἴνῳ ἔχαιρεν , εἰ μὴ καθίκοιντο αὐτοῦ οἱ πόνοι .
Lemmas: ἀνήρ που εἰμί παραπλήσιος οὗτος καί ἐν Ἴλιον πράσσω · εἰμί σύ ἐκεῖνος περί Σθένελος οἶδα , ὡς τεῖχος μέν οὐδείς ὁ Ἀχαιός ἐκποιέω ἐν Τροία , οὐδέ εἰμί , ὅς φράζω ἤ ὁ ναῦς ἤ ὁ λεία , ἀλλά τειχομαχία ἀοιδή οὗτος Ὅμηρος ἐπινοέω , διά ὅς καί ὁ τεῖχος αὐτός συντίθημι . ὁρμή μέντοι τειχοποιΐα ὁμολογέω ὁ Ἀγαμέμνων εἰσέρχομαι μηνίω Ἀχιλλεύς , ὅς πρῶτος ἀντερῶ ὁ Σθένελος λέγω ἐγώ μέντοι ἐπιτήδειος τεῖχος καθαιρέω ἤ ἐγείρω , ἀντερῶ δέ καί ὁ Διομήδης ὁ τεῖχος φημί μέγας ἀξιόω ὁ Ἀχιλλεύς , εἰ συγκλείω ἑαυτοῦ λοιπός , ἐπειδή ἐκεῖνος μηνίω . Αἴας δέ λέγω ταυρηδόν ὑποβλέπω ὁ βασιλεύς δείλαιος , λέγω τίς οὖν ὁ ἀσπίς ; καί ὁ ἵππος δέ ὁ κοῖλος παραιτέομαι Σθένελος οὐ τειχομαχία οὗτος φάσκω εἰμί , ἀλλά κλοπή ὁ μάχη . ὁ μέν δή μάχιμος ὅμοιος εἰμί καί ἴσος ὁ Τρώς φόβος ἄξιος , λείπω δέ ὁ Διομήδης ὁ Σθένελος σύνεσις τε καί λόγος ἰσχύς καί καρτέρησις , ὁπόσος ψυχή τε εἰμί καί σῶμα , ὀργή τε γάρ ἥσσων εἰμί καί ὑπέρφρων ὁ ὅμιλος καί τραχύς ἐπιπλήσσω καί ὁ εἰς ὁ δίαιτα ἁβρός ἤ ἐπί στρατόπεδον χρή , κατασκευάζω , Διομήδης δέ ἐναντίος οὗτος πράσσω · μέτριος τε γάρ πρός ὁ ἐπίπληξις ἔχω καί κολάζω ὁ ἐξοιδέω ὁ ὀργή , ὑβρίζω τε οὐ συγχωρέω ὁ πλῆθος , οὐδέ ἀθυμέω , αὐτός τε αὐχμάω φαίνω στρατιωτικός ἡγέομαι καί ὁ , ὡς τυγχάνω , καθεύδω ἐπαινέω σιτίον τε εἰμί αὐτός ἐπιτυγχάνω , καί οὐδέ οἶνος χαίρω , εἰ μή καθικνέομαι αὐτός ὁ πόνος .