ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.heroicus 660
Ἴων εἶ , ξένε , ἢ πόθεν ; Φοῖνιξ , ἀμπελουργέ , τῶν περὶ Σιδῶνα καὶ Τύρον . τὸ δὲ Ἰωνικὸν τῆς στολῆς ἐπιχώριον ἤδη καὶ ἡμῖν τοῖς ἐκ Φοινίκης . πόθεν οὖν μετεσκεύασθε ; Σύβαρις Ἰωνικὴ τὴν Φοινίκην κατέσχεν ὁμοῦ πᾶσαν , καὶ γραφὴν ἐκεῖ ἄν τις , οἶμαι , φύγοι μὴ τρυφῶν . βαδίζεις δὲ ποῖ μετέωρός τε καὶ ὑπὲρ πάντα τὰ ἐν ποσίν ; συμβόλου καὶ φήμης , ἀμπελουργέ , δέομαι περὶ εὐπλοίας , φασὶ γὰρ ἡμᾶς ἀφήσειν ἐς τὸν Αἰγαῖον αὐτόν · δεινὴ δέ , οἶμαι , ἡ θάλαττα καὶ οὐ ῥᾳδία πλεῦσαι . βαδίζω δὲ τὴν ἐναντίαν ὁδὸν τῷ ἀνέμῳ · καὶ γὰρ ὑπὲρ εὐπλοίας πρὸς τουτονὶ τὸν σκοπὸν θεωροῦσι Φοίνικες . σοφοί γε , ὦ ξένε , τὰ ναυτικὰ ὄντες · ὑμεῖς γάρ που καὶ τὴν ἑτέραν ἄρκτον ἐνεσημήνασθε τῷ οὐρανῷ καὶ πρὸς αὐτὴν πλεῖτε . ὥσπερ δὲ τὰς ναυτιλίας τιλίας ἐπαινεῖσθε , οὕτω τὰς ἐμπορίας διαβέβλησθε ὡς φιλοχρήματοί τε καὶ τρῶκται . σὺ δὲ οὐ φιλοχρήματος , ἀμπελουργέ , ζῶν ἐν ταύταις ταῖς ἀμπέλοις καὶ ζητῶν ἴσως ὅστις μὲν ὀπωριεῖ καταβαλών σοι δραχμὴν τῶν βοτρύων ,
Lemmas: Ἴων εἰμί , ξένος , ἤ πόθεν ; Φοῖνιξ , ἀμπελουργός , ὁ περί Σιδών καί Τύρος . ὁ δέ Ἰωνικός ὁ στολή ἐπιχώριος ἤδη καί ἐγώ ὁ ἐκ Φοινίκη . πόθεν οὖν μετασκευάζω ; Σύβαρις Ἰωνικός ὁ Φοινίκη κατέχω ὁμοῦ πᾶς , καί γραφή ἐκεῖ ἄν τις , οἴομαι , φεύγω μή τρυφάω . βαδίζω δέ ποῖ μετέωρος τε καί ὑπέρ πᾶς ὁ ἐν πούς ; σύμβολος καί φήμη , ἀμπελουργός , δέω περί εὔπλοια , φημί γάρ ἐγώ ἀφίημι εἰς ὁ Αἰγαῖος αὐτός · δεινός δέ , οἴομαι , ὁ θάλασσα καί οὐ ῥᾴδιος πλέω . βαδίζω δέ ὁ ἐναντίος ὁδός ὁ ἄνεμος · καί γάρ ὑπέρ εὔπλοια πρός οὗτος ὁ σκοπός θεωρέω Φοῖνιξ . σοφός γε , ὦ ξένος , ὁ ναυτικός εἰμί · σύ γάρ που καί ὁ ἕτερος ἄρκτος ἐνσημαίνομαι ὁ οὐρανός καί πρός αὐτός πλέω . ὥσπερ δέ ὁ ναυτιλία τιλιά ἐπαινέω , οὕτως ὁ ἐμπορία διαβάλλω ὡς φιλοχρήματος τε καί τρώκτης . σύ δέ οὐ φιλοχρήματος , ἀμπελουργός , ζάω ἐν οὗτος ὁ ἄμπελος καί ζητέω ἴσως ὅστις μέν ὀπωρίζω καταβάλλω σύ δραχμή ὁ βότρυς ,
flavius-philostratus.heroicus 661
ὅτῳ δὲ ἀποδώσῃ τὸ γλεῦκος ἢ ὅτῳ τὸν ἀνθοσμίαν ; ὅν , οἶμαι , καὶ κατορωρυγμένον φῂς ἔχειν ὥσπερ ὁ Μάρων . ξένε Φοῖνιξ , εἰ μὲν εἰσί που τῆς γῆς Κύκλωπες , οὓς λέγεται ἡ γῆ ἀργοὺς βόσκειν φυτεύοντας οὐδέν , οὐδὲ σπείροντας , ἀφύλακτα μὲν τὰ φυόμενα εἴη ἄν , καίτοι Δήμητρός γε καὶ Διονύσου ὄντα , πωλοῖτο δʼ ἂν οὐδὲν ἐκ τῆς γῆς , ἀλλʼ ἄτιμά τε καὶ κοινὰ φύοιτʼ ἄν , ὥσπερ ἐν Συῶν ἀγορᾷ · σπείρειν δὲ ὅπου χρὴ καὶ ἀροῦν καὶ φυτεύειν καὶ ἄλλο ἐπʼ ἄλλῳ ποιεῖν προσκείμενον τῇ γῇ ὑποκείμενον ταῖς ὥραις , ἐνταῦθα πωλεῖν τε χρὴ καὶ ὠνεῖσθαι . δεῖ γὰρ καὶ γεωργίᾳ χρημάτων , καὶ ἄνευ τούτων οὔτε ἀρότην θρέψεις οὔτε ἀμπελουργὸν οὔτε βουκόλον οὔτε αἰπόλον , οὐδὲ κρατὴρ ἔσται σοι πιεῖν ἢ σπεῖσαι , καὶ γὰρ τὸ ἥδιστον τῶν ἐν γεωργίᾳ , τὸ τρυγᾶν ἀμπέλους , μισθοῦ χρὴ πράττειν , εἰ δὲ μή , ἄοινοί τε καὶ ἀργοὶ ἑστήξουσιν , ὥσπερ γεγραμμέναι . ταυτὶ μὲν οὖν , ὦ ξένε , ὑπὲρ παντὸς εἴρηκα τοῦ τῶν γεωργῶν κύκλου , τοὐμὸν δὲ πολλῷ ἐπιεικέστερον · οὐ γὰρ ξυμβάλλω ἐμπόροις , οὐδὲ τὴν δραχμὴν ὅ τι ἐστί , γιγνώσκω , ἀλλὰ βοῦν σίτου καὶ οἴνου τράγον καὶ τοιαῦτα τοιούτων ἢ ὠνοῦμαι ἢ αὐτὸς ἀποδίδομαι σμικρὰ εἰπών τε καὶ ἀκούσας .
Lemmas: ὅστις δέ ἀποδίδωμι ὁ γλεῦκος ἤ ὅστις ὁ ἀνθοσμίας ; ὅς , οἴομαι , καί κατορύσσω φημί ἔχω ὥσπερ ὁ Μάρων . ξένος Φοῖνιξ , εἰ μέν εἰμί που ὁ γῆ Κύκλωψ , ὅς λέγω ὁ γῆ ἀργός βόσκω φυτεύω οὐδείς , οὐδέ σπείρω , ἀφύλακτος μέν ὁ φύω εἰμί ἄν , καίτοι Δημήτηρ γε καί Διόνυσος εἰμί , πωλέομαι δέ ἄν οὐδείς ἐκ ὁ γῆ , ἀλλά ἄτιμος τε καί κοινός φύω ἄν , ὥσπερ ἐν Σΰα ἀγορά · σπείρω δέ ὅπου χρή καί ἀρόω καί φυτεύω καί ἄλλος ἐπί ἄλλος ποιέω πρόσκειμαι ὁ γῆ ὑπόκειμαι ὁ ὥρα , ἐνταῦθα πωλέω τε χρή καί ὠνέομαι . δέω γάρ καί γεωργία χρῆμα , καί ἄνευ οὗτος οὔτε ἀρότης τρέφω οὔτε ἀμπελουργός οὔτε βούκολος οὔτε αἰπόλος , οὐδέ κρατήρ εἰμί σύ πίνω ἤ σπένδω , καί γάρ ὁ ἡδύς ὁ ἐν γεωργία , ὁ τρυγάω ἄμπελος , μισθός χρή πράσσω , εἰ δέ μή , ἄοινος τε καί ἀργός ἵστημι , ὥσπερ γράφω . οὗτος μέν οὖν , ὦ ξένος , ὑπέρ πᾶς λέγω ὁ ὁ γεωργός κύκλος , ἐμός δέ πολύς ἐπιεικής · οὐ γάρ συμβάλλω ἔμπορος , οὐδέ ὁ δραχμή ὅς τις εἰμί , γιγνώσκω , ἀλλά βοῦς σῖτος καί οἶνος τράγος καί τοιοῦτος τοιοῦτος ἤ ὠνέομαι ἤ αὐτός ἀποδίδωμι μικρός λέγω τε καί ἀκούω .
flavius-philostratus.heroicus 662
χρυσῆν ἀγορὰν λέγεις , ἀμπελουργέ , καὶ ἡρώων μᾶλλον ἢ ἀνθρώπων . ἀλλὰ καὶ ὁ κύων οὗτος τί ἐθέλει ; περίεισι γὰρ με προσκνυζόμενος τοῖς ποσὶ καὶ παρέχων τὸ οὖς ἁπαλόν τε καὶ πρᾷον . τοὐμὸν ἦθος ἑρμηνεύει σοι , ξένε , καὶ ὅτι πρὸς τοὺς δεῦρο ἀφικνουμένους οὕτω μετρίως καὶ χρηστῶς ἔχομεν , ὡς μηδὲ τῷ κυνὶ ξυγχωρεῖν ὑλακτεῖν αὐτούς , ἀλλὰ προσδέχεσθαί τε καὶ ὑποπίπτειν ἥκοντας . ἔξεστιν οὖν ἀμπέλῳ προσβαλεῖν ; φθόνος οὐδείς · εἰσὶ γὰρ ἡμῖν ἱκανοί γε βότρυς . τί δέ ; καὶ συκάσαι ; καὶ τούτου ἄδεια , περίεστι γὰρ καὶ σύκων · καὶ κάρυα δοίην καὶ μῆλα δοίην καὶ μυρία ἀγαθὰ ἕτερα , φυτεύω δὲ αὐτὰ οἷον παροψήματα τῶν ἀμπέλων . τί ἂν οὖν καταβάλοιμι ; τί δʼ ἄλλο γʼ , ὦ Φοῖνιξ , ἢ φαγεῖν τε ἡδέως καὶ ἐπισιτίσασθαι καὶ ἀπελθεῖν χαίρων ; Ἀλλʼ ἦ φιλοσοφεῖς , ἀμπελουργέ ; καὶ σύν γε τῷ καλῷ Πρωτεσίλεῳ . σοὶ δὲ τί καὶ τῷ Πρωτεσίλεῳ κοινόν , εἰ τὸν ἐκ Θετταλίας λέγεις ; ἐκεῖνον λέγω τὸν τῆς Λαοδαμείας , τουτὶ γὰρ χαίρει ἀκούων . τί δὲ δὴ δεῦρο πράττει ; ζῇ καὶ γεωργοῦμεν . Ἀναβεβιωκὼς ἢ τί ; οὐδὲ αὐτὸς λέγει , ὦ ξένε , τὰ ἑαυτοῦ πάθη , πλήν γε δὴ ὅτι ἀποθάνοι μὲν διʼ Ἑλένην ἐν Τροίᾳ , ἀναβιῴη δὲ ἐν Φθίᾳ Λαοδαμείας ἐρῶν . καὶ μὴν ἀποθανεῖν γε μετὰ τὸ ἀναβιῶναι λέγεται , ἀναπεῖσαί τε τὴν γυναῖκα ἐπισπέσθαι οἱ .
Lemmas: χρύσεος ἀγορά λέγω , ἀμπελουργός , καί ἥρως μάλα ἤ ἄνθρωπος . ἀλλά καί ὁ κύων οὗτος τίς ἐθέλω ; περίειμι γάρ ἐγώ προσκνύζομαι ὁ πούς καί παρέχω ὁ οὖς ἁπαλός τε καί πρᾶος . ἐμός ἦθος ἑρμηνεύω σύ , ξένος , καί ὅτι πρός ὁ δεῦρο ἀφικνέομαι οὕτως μέτριος καί χρηστός ἔχω , ὡς μηδέ ὁ κύων συγχωρέω ὑλακτέω αὐτός , ἀλλά προσδέχομαι τε καί ὑποπίπτω ἥκω . ἔξεστι οὖν ἄμπελος προσβάλλω ; φθόνος οὐδείς · εἰμί γάρ ἐγώ ἱκανός γε βότρυς . τίς δέ ; καί συκάζω ; καί οὗτος ἄδεια , περίειμι γάρ καί σῦκον · καί κάρυον δίδωμι καί μῆλον δίδωμι καί μυρίος ἀγαθός ἕτερος , φυτεύω δέ αὐτός οἷος παρόψημα ὁ ἄμπελος . τίς ἄν οὖν καταβάλλω ; τίς δέ ἄλλος γε , ὦ Φοῖνιξ , ἤ ἐσθίω τε ἡδύς καί ἐπισιτίζομαι καί ἀπέρχομαι χαίρω ; ἀλλά ἦ φιλοσοφέω , ἀμπελουργός ; καί σύν γε ὁ καλός Πρωτεσίλαος . σύ δέ τίς καί ὁ Πρωτεσίλαος κοινός , εἰ ὁ ἐκ Θεσσαλία λέγω ; ἐκεῖνος λέγω ὁ ὁ Λαοδάμεια , οὗτος γάρ χαίρω ἀκούω . τίς δέ δή δεῦρο πράσσω ; ζάω καί γεωργέω . ἀναβιόω ἤ τίς ; οὐδέ αὐτός λέγω , ὦ ξένος , ὁ ἑαυτοῦ πάθος , πλήν γε δή ὅτι ἀποθνῄσκω μέν διά Ἑλένη ἐν Τροία , ἀναβιάω δέ ἐν Φθία Λαοδάμεια ἐράω . καί μήν ἀποθνῄσκω γε μετά ὁ ἀναβιόω λέγω , ἀναπείθω τε ὁ γυνή ἐφέπω ἕ .
flavius-philostratus.heroicus 663
λέγει καὶ αὐτὸς ταῦτα , ἀλλʼ ὅπως καὶ μετὰ τοῦτο ἀνῆλθε πάλαι μοι βουλομένῳ μαθεῖν οὐ λέγει , Μοιρῶν τι ἀπόρρητον , ὥς φησι , κρύπτων . καὶ οἱ συστρατιῶται δὲ αὐτοῦ οἱ ἐν τῇδε τῇ Τροίᾳ ἔτι ἐν τῷ πεδίῳ φαίνονται μάχιμοι τὸ σχῆμα καὶ σείοντες τοὺς λόφους . ἀπιστῶ , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ἀμπελουργέ , καίτοι οὕτω βουλόμενος ταῦτα ἔχειν . εἰ δὲ μὴ πρὸς τοῖς φυτοῖς εἶ , μηδὲ ὀχετηγεῖς , ἤδη δίελθέ μοι ταῦτά τε καὶ ὅσα τοῦ Πρωτεσίλεω γιγνώσκεις · καὶ γὰρ ἂν χαρίζοιο τοῖς ἥρωσιν , εἰ πιστεύων ἀπέλθοιμι . Οὐκέτʼ , ὦ ξένε , κατὰ μεσημβρίαν τὰ φυτὰ πίνει , μετόπωρον γὰρ ἤδη καὶ ἄρδει αὐτὰ ἡ ὥρα · σχολὴ οὖν μοι διελθεῖν πάντα . μηδὲ γὰρ λανθάνοι τοὺς χαρίεντας τῶν ἀνθρώπων θεῖα οὕτω καὶ μεγάλα ὄντα . βέλτιον δὲ καὶ ἐν καλῷ τοῦ χωρίου ἱζῆσαι . ἡγοῦ δή , ὡς ἑψομένου καὶ ὑπὲρ τὰ μέσα τῆς Θρᾴκης . παρέλθωμεν ἐς τὸν ἀμπελῶνα , ὦ Φοῖνιξ , καὶ γὰρ ἂν καὶ εὐφροσύνης τι ἐν αὐτῷ εὕροις . παρέλθωμεν , ἡδὺ γάρ που ἀναπνεῖ τῶν τί λέγεις ἡδύ ; θεῖον · τῶν μὲν γὰρ ἀγρίων δένδρων αἱ ἄνθαι εὔοσμοι , τῶν δὲ ἡμέρων οἱ καρποί . εἰ δὲ ἐντύχοις ποτὲ φυτῷ ἡμέρῳ παρὰ τὴν ἄνθην εὐώδει , δρέπου τῶν φύλλων μᾶλλον , ἐκείνων γὰρ τὸ ὀδωδέναι . ὡς ποικίλη σοι ἡ ὥρα τοῦ χωρίου , καὶ ὡς ἐκδεδώκασιν ἱλαροὶ οἱ βότρυς , τὰ δένδρα τε ὡς διάκειται πάντα καὶ ὡς ἀμβροσία ἡ ὀσμὴ τοῦ χωρίου . τοὺς δρόμους δέ , οὓς ἀνῆκας , χαρίεντας μὲν ἡγοῦμαι , τρυφᾶν δέ μοι δοκεῖς , ἀμπελουργέ , τοσαύτῃ γῇ ἀργῷ χρώμενος . ἱεροί , ξένε , οἱ δρόμοι , γυμνάζεται γὰρ ἐν αὐτοῖς ὁ ἥρως . ἐρεῖς ταῦτα , ἐπειδὰν ἱζήσωμεν οὗ ἄγεις . νυνὶ δέ μοι ἐκεῖνο εἰπέ · οἰκεῖα γεωργεῖς ταῦτα ἢ δεσπότης μὲν αὐτῶν ἕτερος , σὺ δὲ τρέφοντα τοῦτον τρέφεις , ὥσπερ τὸν τοῦ εὐριπίδου Οἰνέα ;
Lemmas: λέγω καί αὐτός οὗτος , ἀλλά ὅπως καί μετά οὗτος ἀνέρχομαι πάλαι ἐγώ βούλομαι μανθάνω οὐ λέγω , Μοῖρα τις ἀπόρρητος , ὡς φημί , κρύπτω . καί ὁ συστρατιώτης δέ αὐτός ὁ ἐν ὅδε ὁ Τροία ἔτι ἐν ὁ πεδίον φαίνω μάχιμος ὁ σχῆμα καί σείω ὁ λόφος . ἀπιστέω , νή ὁ Ἀθήνη , ἀμπελουργός , καίτοι οὕτως βούλομαι οὗτος ἔχω . εἰ δέ μή πρός ὁ φυτόν εἰμί , μηδέ ὀχετηγέω , ἤδη διέρχομαι ἐγώ οὗτος τε καί ὅσος ὁ Πρωτεσίλαος γιγνώσκω · καί γάρ ἄν χαρίζω ὁ ἥρως , εἰ πιστεύω ἀπέρχομαι . οὐκέτι , ὦ ξένος , κατά μεσημβρία ὁ φυτόν πίνω , μετόπωρον γάρ ἤδη καί ἄρδω αὐτός ὁ ὥρα · σχολή οὖν ἐγώ διέρχομαι πᾶς . μηδέ γάρ λανθάνω ὁ χαρίεις ὁ ἄνθρωπος θεῖος οὕτως καί μέγας εἰμί . ἀγαθός δέ καί ἐν καλός ὁ χωρίον ἵζω . ἡγέομαι δή , ὡς ἕψω καί ὑπέρ ὁ μέσος ὁ Θρᾴκη . παρέρχομαι εἰς ὁ ἀμπελών , ὦ Φοῖνιξ , καί γάρ ἄν καί εὐφροσύνη τις ἐν αὐτός εὑρίσκω . παρέρχομαι , ἡδύς γάρ που ἀναπνέω ὁ τίς λέγω ἡδύς ; θεῖος · ὁ μέν γάρ ἄγριος δένδρον ὁ ἄνθη εὔοσμος , ὁ δέ ἥμερος ὁ καρπός . εἰ δέ ἐντυγχάνω ποτέ φυτόν ἥμερος παρά ὁ ἄνθη εὐώδης , δρέπω ὁ φύλλον μάλα , ἐκεῖνος γάρ ὁ ὄζω . ὡς ποικίλος σύ ὁ ὥρα ὁ χωρίον , καί ὡς ἐκδίδωμι ἱλαρός ὁ βότρυς , ὁ δένδρον τε ὡς διάκειμαι πᾶς καί ὡς ἀμβρόσιος ὁ ὀσμή ὁ χωρίον . ὁ δρόμος δέ , ὅς ἀνίημι , χαρίεις μέν ἡγέομαι , τρυφάω δέ ἐγώ δοκέω , ἀμπελουργός , τοσοῦτος γῆ ἀργός χράω . ἱερός , ξένος , ὁ δρόμος , γυμνάζω γάρ ἐν αὐτός ὁ ἥρως . λέγω οὗτος , ἐπειδάν ἱζάνω οὗ ἄγω . νυνί δέ ἐγώ ἐκεῖνος λέγω · οἰκεῖος γεωργέω οὗτος ἤ δεσπότης μέν αὐτός ἕτερος , σύ δέ τρέφω οὗτος τρέφω , ὥσπερ ὁ ὁ εὐριπίδης Οἰνεύς ;
flavius-philostratus.heroicus 665
καὶ ἴσως ἀδικῶ τὴν ἐν σοὶ σοφίαν , καλῶν γε ἀμπελουργόν . οὕτω κάλει , καὶ γὰρ ἂν χαρίζοιο τῷ Πρωτεσίλεῳ γεωργόν τε ἐμὲ καὶ κηπουρὸν καὶ τὰ τοιαῦτα ὀνομάζων . ἐνταῦθα οὖν , ἀμπελουργέ , ξύνεστε ἀλλήλοις ; ἐνταῦθα , ξένε . πῶς δὲ ἐτεκμήρω ; ὅτι μοι δοκεῖ τὸ μέρος τοῦ ἀγροῦ τούτου ἥδιστόν τε εἶναι καὶ θεῖον , καὶ εἰ μὲν ἀναβιῴη ἄν τις ἐνταῦθα , οὐκ οἶδα , βιῴη δʼ ἂν ἥδιστά τε καὶ ἀλυπότατα ἐξελθὼν τοῦ ὁμίλου . δένδρα τε γὰρ ὑπερμήκη ταῦτα χρόνου αὐτὰ ἄραντος , ὕδωρ τε ἐκ πηγῶν τουτὶ ποικίλον , καὶ ἀρύεσθε , οἶμαι , αὐτὸ ὥσπερ ἄλλου καὶ ἄλλου ἀνθοσμίου πίνοντες . σὺ δὲ καὶ σκηνὰς φυτεύεις ξυμπλέκων τὰ δένδρα καὶ ξυναρμόττων , ὡς οὐδʼ ἂν στέφανόν τις ἐκ λειμῶνος ἀκηράτου ξυμβάλοι . καὶ οὔπω , ξένε , τῶν ἀηδόνων ἤκουσας , οἷον τῷ χωρίῳ ἐναττικίζουσιν , ἐπειδὰν δείλη τε ἥκῃ καὶ ἡμέρα ἄρχηται . δοκῶ μοι ἀκηκοέναι ξυντίθεσθαί τε μηδὲ θρηνεῖν αὐτάς , ἀλλὰ ᾅδειν μόνον . πλὴν εἰπὲ τὰ τῶν ἡρώων , ἥδιον γὰρ ἂν τούτων ἀκούοιμι . ξυγχωρεῖς δέ που καὶ ἱζῆσαι ; ξυγχωρεῖ ὁ ἥρως χρηστὸς ὢν ξενίζων τουτοισὶ τοῖς θάκοις . ἰδοὺ ἀναπαύομαι , τὸ γὰρ ξένιον ἡδὺ τῷ γε ἀκροασομένῳ λόγου σπουδαιοτέρου . ἐρώτα ξένε , ὅ τι βούλει , καὶ οὐ μάτην ἀφῖχθαι φήσεις . Ὀδυσσεῖ μὲν γάρ , ὁπότε πόρρω τῆς νεὼς ἤλυεν , ἐντυχὼν ὁ Ἑρμῆς ἤ τις τῶν παρʼ Ἑρμοῦ σοφῶν ἐς κοινωνίαν λόγου τε καὶ σπουδῆς ἀφίκετο , τουτὶ γὰρ ἡγεῖσθαι προσήκει τὸ μῶλυ , σὲ δὲ ὁ Πρωτεσίλεως ἱστορίας τε διʼ ἐμοῦ ἐμπλήσει καὶ ἡδίω ἀποφανεῖ καὶ σοφώτερον . τὸ γὰρ πολλὰ γιγνώσκειν πολλοῦ ἄξιον . Ἀλλʼ οὐκ ἀλύω , βέλτιστε , κατὰ δὲ θεόν , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ἥκω . ξυνίημι γὰρ λοιπὸν τοῦ ἐνυπνίου . καὶ πῶς ἔχει σοι τὸ ἐνύπνιον ; θεῖον γάρ τι ὑποδηλώσεις .
Lemmas: καί ἴσως ἀδικέω ὁ ἐν σύ σοφία , καλέω γε ἀμπελουργός . οὕτως καλέω , καί γάρ ἄν χαρίζω ὁ Πρωτεσίλαος γεωργός τε ἐγώ καί κηπουρός καί ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω . ἐνταῦθα οὖν , ἀμπελουργός , σύνειμι ἀλλήλων ; ἐνταῦθα , ξένος . πῶς δέ τεκμαίρομαι ; ὅτι ἐγώ δοκέω ὁ μέρος ὁ ἀγρός οὗτος ἡδύς τε εἰμί καί θεῖος , καί εἰ μέν ἀναβιάω ἄν τις ἐνταῦθα , οὐ οἶδα , βιάζω δέ ἄν ἡδύς τε καί ἄλυπος ἐξέρχομαι ὁ ὅμιλος . δένδρον τε γάρ ὑπερμήκης οὗτος χρόνος αὐτός ἀείρω , ὕδωρ τε ἐκ πηγή οὗτος ποικίλος , καί ἀρύω , οἴομαι , αὐτός ὥσπερ ἄλλος καί ἄλλος ἀνθόσμιος πίνω . σύ δέ καί σκηνή φυτεύω συμπλέκω ὁ δένδρον καί συναρμόζω , ὡς οὐδέ ἄν στέφανος τις ἐκ λειμών ἀκήρατος συμβάλλω . καί οὔπω , ξένος , ὁ ἀηδών ἀκούω , οἷος ὁ χωρίον ἐναττικίζω , ἐπειδάν δείλη τε ἥκω καί ἡμέρα ἄρχω . δοκέω ἐγώ ἀκούω συντίθημι τε μηδέ θρηνέω αὐτός , ἀλλά ἀείδω μόνος . πλήν λέγω ὁ ὁ ἥρως , ἡδύς γάρ ἄν οὗτος ἀκούω . συγχωρέω δέ που καί ἵζω ; συγχωρέω ὁ ἥρως χρηστός εἰμί ξενίζω οὗτος ὁ θᾶκος . ἰδού ἀναπαύω , ὁ γάρ ξένιος ἡδύς ὁ γε ἀκροάζομαι λόγος σπουδαῖος . ἐρωτάω ξένος , ὅς τις βούλομαι , καί οὐ μάτην ἀφικνέομαι φημί . Ὀδυσσεύς μέν γάρ , ὁπότε πρόσω ὁ ναῦς ἐλύω , ἐντυγχάνω ὁ Ἑρμῆς ἤ τις ὁ παρά Ἑρμῆς σοφός εἰς κοινωνία λόγος τε καί σπουδή ἀφικνέομαι , οὗτος γάρ ἡγέομαι προσήκω ὁ μῶλυ , σύ δέ ὁ Πρωτεσίλαος ἱστορία τε διά ἐγώ ἐμπίμπλημι καί ἡδύς ἀποφαίνω καί σοφός . ὁ γάρ πολύς γιγνώσκω πολύς ἄξιος . ἀλλά οὐ ἀλύω , ἀγαθός , κατά δέ θεός , νή ὁ Ἀθήνη , ἥκω . συνίημι γάρ λοιπός ὁ ἐνύπνιον . καί πῶς ἔχω σύ ὁ ἐνύπνιον ; θεῖος γάρ τις ὑποδηλόω .
flavius-philostratus.heroicus 667
τὰ γοῦν Ὁμήρου ποιήματα τίνα φήσεις οὕτως ἀνεγνωκέναι τῶν σφόδρα βασανιζόντων ὅμηρον , ὡς ἀνέγνωκέ τε ὁ Πρωτεσίλεως καὶ διορᾷ αὐτά ; καίτοι , ξένε , πρὸ Πριάμου καὶ Τροίας οὐδὲ ῥαψῳδία τις ἦν , οὐδὲ ᾔδετο τὰ μήπω πραχθέντα , ποιητικὴ μὲν γὰρ ἦν περί τε τὰ μαντεῖα περί τε τὸν Ἀλκμήνης Ἡρακλέα , καθισταμένη τε ἄρτι καὶ οὔπω ἡβάσκουσα , Ὅμηρος δὲ οὔπω ᾖδεν , ἀλλʼ οἱ μὲν Τροίας ἁλούσης , οἱ δὲ ὀλίγαις , οἱ δʼ ὀκτὼ γενεαῖς ὕστερον ἐπιθέσθαι αὐτὸν τῇ ποιήσει λέγουσιν . ἀλλʼ ὅμως οἶδεν ὁ Πρωτεσίλεως τὰ Ὁμήρου πάντα , καὶ πολλὰ μὲν ᾅδει Τρωικὰ μεθʼ ἑαυτὸν γενόμενα , πολλὰ δὲ Ἑλληνικά τε καὶ Μηδικά , τήν τε γοῦν στρατείαν τὴν Ξέρξου τρίτην ὀνομάζει φθορὰν ἀνθρώπων μετὰ τὴν ἐπὶ Δευκαλίωνός τε καὶ Φαέθοντος ξυμβᾶσαν , ἐπειδὴ πλεῖστα ἔθνη ἐν αὐτῇ ἐφθάρη . κέρας Ἀμαλθείας ἐμπλήσεις , ἀμπελουργέ , τοσαῦτα εἰδότος τοῦ ἑταίρου . ὑγιῶς γάρ που ἀπαγγελεῖς αὐτὰ καὶ ὡς ἤκουσας . νὴ Δίʼ , ἢ ἀδικοίην ʽἂνʼ φιλόσοφόν τε καὶ φιλαλήθη ἥρωα μὴ τιμῶν ἀλήθειαν , ἣν ἐκεῖνος μητέρα ἀρετῆς ὀνομάζειν εἴωθεν . δοκῶ μοι καὶ κατʼ ἀρχὰς τῶν λόγων ὡμολογηκέναι πρὸς σὲ τὸ ἐμαυτοῦ πάθος · φημὶ γὰρ ἀπίστως διακεῖσθαι πρὸς τὰ μυθώδη . τὸ δὲ αἴτιον · οὐδενί πω ἑωρακότι αὐτὰ ξυγγέγονα , ἀλλʼ ὁ μὲν ἑτέρου ἀκηκοέναι φησίν , ὁ δὲ οἴεσθαι , τὸν δὲ ποιητὴς ἐπαίρει . καὶ τὰ λεγόμενα δὲ περὶ τοῦ μεγέθους τῶν ἡρώων , ὡς δεκαπήχεις ἦσαν , χαρίεντα μὲν κατὰ μυθολογίαν ἡγοῦμαι ,
Lemmas: ὁ γοῦν Ὅμηρος ποίημα τίς φημί οὕτως ἀναγιγνώσκω ὁ σφόδρα βασανίζω ὅμηρος , ὡς ἀναγιγνώσκω τε ὁ Πρωτεσίλαος καί διοράω αὐτός ; καίτοι , ξένος , πρό Πρίαμος καί Τροία οὐδέ ῥαψῳδία τις εἰμί , οὐδέ ἀείδω ὁ μήπω πράσσω , ποιητικός μέν γάρ εἰμί περί τε ὁ μαντεῖον περί τε ὁ Ἀλκμήνη Ἡρακλῆς , καθίστημι τε ἄρτι καί οὔπω ἡβάσκω , Ὅμηρος δέ οὔπω ἀείδω , ἀλλά ὁ μέν Τροία ἁλίσκομαι , ὁ δέ ὀλίγος , ὁ δέ ὀκτώ γενεά ὕστερον ἐπιτίθημι αὐτός ὁ ποίησις λέγω . ἀλλά ὅμως οἶδα ὁ Πρωτεσίλαος ὁ Ὅμηρος πᾶς , καί πολύς μέν ἀείδω Τρωϊκός μετά ἑαυτοῦ γίγνομαι , πολύς δέ Ἑλληνικός τε καί Μηδικός , ὁ τε γοῦν στρατεία ὁ Ξέρξης τρίτος ὀνομάζω φθορά ἄνθρωπος μετά ὁ ἐπί Δευκαλίων τε καί Φαέθων συμβαίνω , ἐπειδή πολύς ἔθνος ἐν αὐτός φθείρω . κέρας Ἀμαλθεία ἐμπίμπλημι , ἀμπελουργός , τοσοῦτος οἶδα ὁ ἑταῖρος . ὑγιής γάρ που ἀπαγγέλλω αὐτός καί ὡς ἀκούω . νή Ζεύς , ἤ ἀδικέω ὅς φιλόσοφος τε καί φιλαλήθης ἥρως μή τιμάω ἀλήθεια , ὅς ἐκεῖνος μήτηρ ἀρετή ὀνομάζω εἴωθα . δοκέω ἐγώ καί κατά ἀρχή ὁ λόγος ὁμολογέω πρός σύ ὁ ἐμαυτοῦ πάθος · φημί γάρ ἄπιστος διάκειμαι πρός ὁ μυθώδης . ὁ δέ αἴτιος · οὐδείς πω ὁράω αὐτός συγγίγνομαι , ἀλλά ὁ μέν ἕτερος ἀκούω φημί , ὁ δέ οἴομαι , ὁ δέ ποιητής ἐπαίρω . καί ὁ λέγω δέ περί ὁ μέγεθος ὁ ἥρως , ὡς δεκάπηχυς εἰμί , χαρίεις μέν κατά μυθολογία ἡγέομαι ,
flavius-philostratus.heroicus 668
ψευδῆ δὲ καὶ ἀπίθανα τῷ γε θεωροῦντι αὐτὰ πρὸς τὴν φύσιν , ἧς μέτρα οἱ νῦν ἄνθρωποι . ταυτὶ δὲ ἡγεῖσθαι ἀπίθανα πότε ἤρξω ; πάλαι , ἀμπελουργέ , κἂν μειρακίῳ ἔτι . παῖς μὲν γὰρ ὢν ἔτι ἐπίστευον τοῖς τοιούτοις , καὶ κατεμυθολόγει με ἡ τίτθη χαριέντως αὐτὰ ἐπᾴδουσα καί τι καὶ κλαίουσα ἐπʼ ἐνίοις αὐτῶν , μειράκιον δὲ γενόμενος οὐκ ἀβασανίστως ᾠήθην χρῆναι προσδέχεσθαι ταῦτα . τὸ δὲ τοῦ Πρωτεσίλεω , καὶ ὅτι ἐνταῦθα φαίνοιτο , ἀκηκοώς ποτε ἔτυχες ; πῶς γε , ἀμπελουργέ ; ὅς γε καὶ σοῦ τήμερον ἀκούων ἀπιστῶ ; οὐκοῦν ἀρχὴ τοῦ λόγου σοι γιγνέσθω τὰ πάλαι σοι . ἀπιστούμενα · φῂς δέ που ἀπιστεῖν , εἰ δεκαπήχεις ἐγένοντο ἄνθρωποι . ἐπειδὰν δὲ τούτου ἱκανῶς ἔχῃς , ἀπαίτει λοιπὸν τὸν περὶ τοῦ Πρωτεσίλεω λόγον καὶ ὁπόσα βούλει τῶν Τρωικῶν , οὐδενὶ γὰρ αὐτῶν ἀπιστήσεις . καλῶς λέγεις καὶ οὕτω ποιῶμεν . ἄκουε δή · πάππος ἦν μοι , ξένε , πολλὰ τῶν ἀπιστουμένων ὑπὸ σοῦ γιγνώσκων , ὃς ἔλεγε διαφθαρῆναι μέν ποτε τὸ τοῦ Αἴαντος σῆμα ὑπὸ τῆς θαλάσσης , πρὸς ᾗ κεῖται , ὀστᾶ δὲ ἐν αὐτῷ φανῆναι κατὰ ἑνδεκάπηχυν ἄνθρωπον , καὶ ἔφασκεν Ἀδριανὸν βασιλέα περιστεῖλαι αὐτὰ ἐς Τροίαν ἐλθόντα καὶ τὸν νυνὶ τάφον περιαρμόσαι τῷ Αἴαντι ἔστιν ἃ καὶ προσπτυξάμενον τῶν ὀστῶν καὶ φιλήσαντα . οὐ μάτην ἀπιστεῖν ἔοικα τοῖς τοιούτοις , ἀμπελουργέ · καὶ σὺ γὰρ πάππου μέν τι ἀκηκοέναι φῂς καὶ ἴσως μητρὸς ἢ τίτθης , σεαυτοῦ δὲ ἀπαγγέλλεις οὐδέν , εἰ μὴ ἄρα περὶ τοῦ Πρωτεσίλεω εἴποις . καὶ μήν , εἰ μυθολογικὸς ἦν , τόν τε τοῦ Ὀρέστου νεκρὸν διῄειν ʽἂνʼ , ὃν ἑπτάπηχυν ἐν Νεμέᾳ Λακεδαιμόνιοι εὗρον ,
Lemmas: ψευδής δέ καί ἀπίθανος ὁ γε θεωρέω αὐτός πρός ὁ φύσις , ὅς μέτρον ὁ νῦν ἄνθρωπος . οὗτος δέ ἡγέομαι ἀπίθανος πότε ἄρχω ; πάλαι , ἀμπελουργός , ἐάν μειράκιον ἔτι . παῖς μέν γάρ εἰμί ἔτι πιστεύω ὁ τοιοῦτος , καί καταμυθολογέω ἐγώ ὁ τίτθη χαρίεις αὐτός ἐπαείδω καί τις καί κλαίω ἐπί ἔνιοι αὐτός , μειράκιον δέ γίγνομαι οὐ ἀβασάνιστος οἴομαι χρή προσδέχομαι οὗτος . ὁ δέ ὁ Πρωτεσίλαος , καί ὅτι ἐνταῦθα φαίνω , ἀκούω ποτέ τυγχάνω ; πῶς γε , ἀμπελουργός ; ὅς γε καί σύ σήμερον ἀκούω ἀπιστέω ; οὐκοῦν ἀρχή ὁ λόγος σύ γίγνομαι ὁ πάλαι σύ . ἀπιστέω · φημί δέ που ἀπιστέω , εἰ δεκάπηχυς γίγνομαι ἄνθρωπος . ἐπειδάν δέ οὗτος ἱκανός ἔχω , ἀπαιτέω λοιπός ὁ περί ὁ Πρωτεσίλαος λόγος καί ὁπόσος βούλομαι ὁ Τρωϊκός , οὐδείς γάρ αὐτός ἀπιστέω . καλός λέγω καί οὕτως ποιέω . ἀκούω δή · πάππος εἰμί ἐγώ , ξένος , πολύς ὁ ἀπιστέω ὑπό σύ γιγνώσκω , ὅς λέγω διαφθείρω μέν ποτέ ὁ ὁ Αἴας σῆμα ὑπό ὁ θάλασσα , πρός ὅς κεῖμαι , ὀστέον δέ ἐν αὐτός φαίνω κατά ἑνδεκάπηχυς ἄνθρωπος , καί φάσκω Ἀδριανός βασιλεύς περιστέλλω αὐτός εἰς Τροία ἔρχομαι καί ὁ νυνί τάφος περιαρμόζω ὁ Αἴας εἰμί ὅς καί προσπτύσσω ὁ ὀστέον καί φιλέω . οὐ μάτην ἀπιστέω ἔοικα ὁ τοιοῦτος , ἀμπελουργός · καί σύ γάρ πάππης μέν τις ἀκούω φημί καί ἴσως μήτηρ ἤ τίτθη , σεαυτοῦ δέ ἀπαγγέλλω οὐδείς , εἰ μή ἄρα περί ὁ Πρωτεσίλαος λέγω . καί μήν , εἰ μυθολογικός εἰμί , ὁ τε ὁ Ὀρέστης νεκρός δίειμι ὅς , ὅς ἑπτάπηχυς ἐν Νεμέα Λακεδαιμόνιος εὑρίσκω ,
flavius-philostratus.heroicus 669
καὶ τὸν ἐν τῷ χαλκῷ ἵππῳ τῷ Λυδίῳ , ὃς κατωρώρυκτο μὲν ἐν Λυδίᾳ πρὸ Γύγου ἔτι , σεισμῷ δὲ τῆς γῆς διασχούσης θαῦμα τοῖς περὶ Λυδίαν ὤφθη ποιμέσιν , οἷς ἅμα ὁ Γύγης ἐθήτευσεν . ἐς γὰρ κοῖλον τὸν ἵππον θυρίδας ἐν ἑκατέρᾳ πλευρᾷ ἔχοντα νεκρὸς ἀπέκειτο μείζων ἢ ἀνθρώπου δόξαι . εἰ δὲ ταῦτα οἷα ἀπιστεῖσθαι διὰ τὸν χρόνον , ἀλλὰ τοῖς γε ἐφʼ ἡμῶν οὐκ οἶδʼ ὅ τι ἀντερεῖς . Ἀρυάδην γάρ , ὃν οἱ μὲν Αἰθίοπα , οἱ δὲ Ἰνδὸν ἔφασαν , τριακοντάπηχυν ἐν τῇ Ἀσσυρίων γῇ κείμενον οὐ πάλαι ἀνέφηνεν ἡ τοῦ Ὀρόντου ποταμοῦ ὄχθη σχισθεῖσα , τουτὶ δὲ τὸ Σίγειον πρὸ πεντήκοντα οὔπω ἐτῶν ἐν προβολῇ τοῦ ἀκρωτηρίου σῶμα ἀνέδειξε γίγαντος , ὃν αὐτὸς Ἀπόλλων ἀπεκτονέναι φησὶν ὑπὲρ Τροίας αὐτῷ μαχόμενον , καὶ εἶδον , ξένε , πλεύσας ἐς τὸ Σίγειον αὐτό τε τὸ πάθος τῆς γῆς καὶ τὸν γίγαντα , ὅσος ἦν . ἔπλεον δὲ καὶ Ἑλλησποντίων πολλοὶ καὶ Ἰώνων καὶ νησιῶται πάντες καὶ τὸ Αἰολικὸν ἅπαν , ἐπὶ γὰρ μῆνας δύο μέγας ἐν μεγάλῳ ἀκρωτηρίῳ προὔκειτο παρέχων ἄλλον ἄλλῳ λόγον οὔπω δηλοῦντος αὐτὸν τοῦ χρησμοῦ . εἴποις ἂν οὖν ἔτι , ἀμπελουργέ , περί τε μεγέθους αὐτοῦ περί τε ὀστῶν ἁρμονίας περί τε τῶν λεγομένων ὄφεων ξυμπεφυκέναι τοῖς γίγασιν , οὓς ὑπογράφουσιν οἱ ζωγράφοι τῷ Ἐγκελάδῳ καὶ τοῖς ἀμφʼ αὐτόν ; εἰ μὲν τερατώδεις ἐγένοντο ἐκεῖνοι , ξένε , καὶ ξυμβεβλημένοι θηρίοις , οὐκ οἶδα , ὁ δὲ ἐν τῷ Σιγείῳ δύο μὲν καὶ εἴκοσι πήχεις ἐπεῖχεν , ἔκειτο δὲ ἐν πετρώδει σήραγγι , τὴν κεφαλὴν μὲν πρὸς τὴν ἤπειρον ἔχων ,
Lemmas: καί ὁ ἐν ὁ χαλκός ἵππος ὁ Λύδιος , ὅς κατορύσσω μέν ἐν Λυδία πρό Γύγης ἔτι , σεισμός δέ ὁ γῆ διέχω θαῦμα ὁ περί Λυδία ὁράω ποιμήν , ὅς ἅμα ὁ Γύγης θητεύω . εἰς γάρ κοῖλος ὁ ἵππος θυρίς ἐν ἑκάτερος πλευρά ἔχω νεκρός ἀπόκειμαι μέγας ἤ ἄνθρωπος δοκέω . εἰ δέ οὗτος οἷος ἀπιστέω διά ὁ χρόνος , ἀλλά ὁ γε ἐπί ἐγώ οὐ οἶδα ὅς τις ἀντεράω . Ἀρυάδης γάρ , ὅς ὁ μέν Αἰθίοψ , ὁ δέ Ἰνδός φημί , τριακοντάπηχυς ἐν ὁ Ἀσσύριος γῆ κεῖμαι οὐ πάλαι ἀναφαίνω ὁ ὁ Ὀρόντης ποταμός ὄχθη σχίζω , οὗτος δέ ὁ Σίγειον πρό πεντήκοντα οὔπω ἔτος ἐν προβολή ὁ ἀκρωτήριον σῶμα ἀναδείκνυμι γίγας , ὅς αὐτός Ἀπόλλων ἀποκτείνω φημί ὑπέρ Τροία αὐτός μάχομαι , καί ὁράω , ξένος , πλέω εἰς ὁ Σίγειον αὐτός τε ὁ πάθος ὁ γῆ καί ὁ γίγας , ὅσος εἰμί . πλέω δέ καί Ἑλλησπόντιος πολύς καί Ἴων καί νησιώτης πᾶς καί ὁ Αἰολικός ἅπας , ἐπί γάρ μείς δύο μέγας ἐν μέγας ἀκρωτήριον πρόκειμαι παρέχω ἄλλος ἄλλος λόγος οὔπω δηλόω αὐτός ὁ χρησμός . λέγω ἄν οὖν ἔτι , ἀμπελουργός , περί τε μέγεθος αὐτός περί τε ὀστέον ἁρμονία περί τε ὁ λέγω ὄφις συμφύω ὁ γίγας , ὅς ὑπογράφω ὁ ζωγράφος ὁ Ἐγκέλαδος καί ὁ ἀμφί αὐτός ; εἰ μέν τερατώδης γίγνομαι ἐκεῖνος , ξένος , καί συμβάλλω θηρίον , οὐ οἶδα , ὁ δέ ἐν ὁ Σίγειον δύο μέν καί εἴκοσι πῆχυς ἐπέχω , κεῖμαι δέ ἐν πετρώδης σῆραγξ , ὁ κεφαλή μέν πρός ὁ ἤπειρος ἔχω ,
flavius-philostratus.heroicus 671
ἡ δὲ ἐμπορία οὐ ξυγχωρεῖ τοσοῦτον ἀποφοιτᾶν ἑαυτῆς , ἀλλὰ δεῖ προσδεδέσθαι τῇ νηί , καθάπερ τὸν Ὀδυσσέα , εἰ δὲ μή , καὶ τὰ ἐκ πρῴρας , φασί , καὶ τὰ ἐκ πρύμνης ἀπολεῖται . ἀλλὰ μήπω , ξένε , πιστὰ ἡγοῦ , ἃ εἶπον , πρὶν ἔς τε τὴν νῆσον τὴν Κῶ πλεύσῃς , ἐν ᾗ τὰ τῶν γηγενῶν ὀστᾶ ἀνάκειται , Μερόπων , φασί , τῶν πρώτων , ἐν Φρυγίᾳ δὲ τά τε Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέους ἴδῃς , καὶ , νὴ Δι᾽ , ἐν Θετταλίᾳ τὰ τῶν Ἀλωαδῶν , ὡς ἐννεόργυιοι ἀτεχνῶς ἐγένοντο καὶ ὁποῖοι ᾅδονται . Νεαπολῖται δὲ οἱ Ἰταλίαν οἰκοῦντες θαῦμα πεποίηνται τὰ τοῦ Ἀλκυονέως ὀστᾶ . λέγουσι γὰρ δὴ πολλοὺς τῶν γιγάντων ἐκεῖ βεβλῆσθαι καὶ τὸ Βέσβιον ὄρος ἐπʼ αὐτοὺς τύφεσθαι . καὶ μὴν καὶ ἐν Παλλήνῃ , ἣν Φλέγραν οἱ ποιηταὶ ὀνομάζουσι , πολλὰ μὲν σώματα ἡ γῆ τοιαῦτα ἔχει γιγάντων στρατοπεδευσάντων ἐκεῖ , πολλὰ δὲ ὄμβροι τε καὶ σεισμοὶ ἀνακαλύπτουσιν . θαρσεῖ δὲ οὐδὲ ποιμὴν περὶ μεσημβρίαν ἐκεῖνο τὸ χωρίον ὑποπαταγούντων εἰδώλων , ἃ ἐν αὐτῷ μαίνεται . τὸ δὲ ἀπιστεῖν τοῖς τοιούτοις ἴσως που καὶ ἐπὶ τοῦ Ἡρακλέους ἦν , ὅθεν τὸν Γηρυόνην ἐν τῇ Ἐρυθείᾳ ἀποκτείνας καὶ μεγίστῳ αὐτῷ ἐντετυχηκέναι λεγόμενος ἀνέθηκε τὰ ὀστᾶ ἐς Ὀλυμπίαν , ὡς μὴ ἀπιστοῖτο τοῦ ἄθλου . εὐδαιμονίζω σε τῆς ἱστορίας , ἀμπελουργέ . ἐγὼ δὲ μεγάλα μὲν ἠγνόουν , ἀνοήτως δὲ ἠπίστουν . ἀλλὰ τὰ τοῦ Πρωτεσίλεω πῶς ἔχει ; καιρὸς γάρ που ἐπʼ ἐκεῖνα ἥκειν μηκέτʼ ἀπιστούμενα .
Lemmas: ὁ δέ ἐμπορία οὐ συγχωρέω τοσοῦτος ἀποφοιτάω ἑαυτοῦ , ἀλλά δέω προσδέω ὁ ναῦς , καθά ὁ Ὀδυσσεύς , εἰ δέ μή , καί ὁ ἐκ πρῷρα , φημί , καί ὁ ἐκ πρύμνα ἀπόλλυμι . ἀλλά μήπω , ξένος , πιστός ἡγέομαι , ὅς λέγω , πρίν εἰς τε ὁ νῆσος ὁ Κῶς πλέω , ἐν ὅς ὁ ὁ γηγενής ὀστέον ἀνάκειμαι , Μέροψ , φημί , ὁ πρῶτος , ἐν Φρυγία δέ ὁ τε Ὕλλος ὁ Ἡρακλῆς ὁράω , καί , νή Ζεύς , ἐν Θεσσαλία ὁ ὁ Ἀλωάδης , ὡς ἐννεόργυιος ἄτεχνος γίγνομαι καί ὁποῖος ἀείδω . Νεαπολίτης δέ ὁ Ἰταλία οἰκέω θαῦμα ποιέω ὁ ὁ Ἀλκυονεύς ὀστέον . λέγω γάρ δή πολύς ὁ γίγας ἐκεῖ βάλλω καί ὁ Βέσβιον ὄρος ἐπί αὐτός τύφω . καί μήν καί ἐν Παλλήνη , ὅς Φλέγρη ὁ ποιητής ὀνομάζω , πολύς μέν σῶμα ὁ γῆ τοιοῦτος ἔχω γίγας στρατοπεδεύω ἐκεῖ , πολύς δέ ὄμβρος τε καί σεισμός ἀνακαλύπτω . θαρσέω δέ οὐδέ ποιμήν περί μεσημβρία ἐκεῖνος ὁ χωρίον ὑποπαταγέω εἴδωλον , ὅς ἐν αὐτός μαίνομαι . ὁ δέ ἀπιστέω ὁ τοιοῦτος ἴσως που καί ἐπί ὁ Ἡρακλῆς εἰμί , ὅθεν ὁ Γηρυόνης ἐν ὁ Ἐρυθεία ἀποκτείνω καί μέγας αὐτός ἐντυγχάνω λέγω ἀνατίθημι ὁ ὀστέον εἰς Ὀλυμπία , ὡς μή ἀπιστέω ὁ ἆθλος . εὐδαιμονίζω σύ ὁ ἱστορία , ἀμπελουργός . ἐγώ δέ μέγας μέν ἀγνοέω , ἀνόητος δέ ἀπιστέω . ἀλλά ὁ ὁ Πρωτεσίλαος πῶς ἔχω ; καιρός γάρ που ἐπί ἐκεῖνος ἥκω μηκέτι ἀπιστέω .
flavius-philostratus.heroicus 672
περὶ τῶν τοιούτων ἄκουε , ξένε . κεῖται μὲν οὐκ ἐν Τροίᾳ ὁ Πρωτεσίλεως , ἀλλʼ ἐν Χερρονήσῳ ταύτῃ , κολωνὸς δὲ αὐτὸν ἐπέχει μέγας οὑτοσὶ δήπου ὁ ἐν ἀριστερᾷ , πτελέας δὲ ταύτας αἱ νύμφαι περὶ τῷ κολωνῷ ἐφύτευσαν καὶ τοιόνδε ἐπὶ τοῖς δένδρεσι τούτοις ἔγραψάν που αὗται νόμον · τοὺς πρὸς τὸ Ἴλιον τετραμμένους τῶν ὄζων ἀνθεῖν μὲν πρωί , φυλλορροεῖν δὲ αὐτίκα καὶ προαπόλλυσθαι τῆς ὥρας — τοῦτο δὴ τὸ τοῦ Πρωτεσίλεω πάθος — τῷ δὲ ἑτέρῳ μέρει ζῆν τὰ δένδρα καὶ εὖ πράττειν . καὶ ὁπόσα δὲ τῶν δένδρων μὴ περὶ τὸ σῆμα ἕστηκεν , ὥσπερ καὶ ταυτὶ τὰ ἐν κήπῳ , πᾶσιν ἔρρωται τοῖς ὄζοις καὶ θαρσεῖ τὸ ἴδιον . ὁρῶ , ἀμπελουργέ , καὶ θαυμάζειν ἔχων οὐ τεθαύμακα , σοφὸν γὰρ τὸ θεῖον . τὸ δὲ ἱερόν , ἐν ᾧ κατὰ τοὺς πατέρας ὁ Μῆδος ὕβριζεν , ἐφʼ ᾧ καὶ τὸ τάριχος ἀναβιῶναί φασι , τοῦτο ἡγοῦ , ὦ ξένε , καταλείπεται δὲ αὐτοῦ ὁρᾶς , ὡς ὀλίγα .
Lemmas: περί ὁ τοιοῦτος ἀκούω , ξένος . κεῖμαι μέν οὐ ἐν Τροία ὁ Πρωτεσίλαος , ἀλλά ἐν Χερσόνησος οὗτος , κολωνός δέ αὐτός ἐπέχω μέγας οὗτος δήπου ὁ ἐν ἀριστερός , πτελέα δέ οὗτος ὁ νύμφη περί ὁ κολωνός φυτεύω καί τοιόσδε ἐπί ὁ δένδρον οὗτος γράφω που οὗτος νόμος · ὁ πρός ὁ Ἴλιον τρέπω ὁ ὄζος ἀνθέω μέν πρωΐ , φυλλορροέω δέ αὐτίκα καί προαπόλλυμαι ὁ ὥρα — οὗτος δή ὁ ὁ Πρωτεσίλαος πάθος — ὁ δέ ἕτερος μέρος ζάω ὁ δένδρον καί εὖ πράσσω . καί ὁπόσος δέ ὁ δένδρον μή περί ὁ σῆμα ἵστημι , ὥσπερ καί οὗτος ὁ ἐν κῆπος , πᾶς ῥώννυμι ὁ ὄζος καί θαρσέω ὁ ἴδιος . ὁράω , ἀμπελουργός , καί θαυμάζω ἔχω οὐ θαυμάζω , σοφός γάρ ὁ θεῖος . ὁ δέ ἱερός , ἐν ὅς κατά ὁ πατήρ ὁ Μῆδος ὑβρίζω , ἐπί ὅς καί ὁ τάριχος ἀναβιόω φημί , οὗτος ἡγέομαι , ὦ ξένος , καταλείπω δέ αὐτός ὁράω , ὡς ὀλίγος .
flavius-philostratus.heroicus 673
τότε δέ , οἶμαι , χαρίεν τε ἦν καὶ οὐ μικρόν , ὡς ἔστι τοῖς θεμελίοις ξυμβαλέσθαι . τὸ δὲ ἄγαλμα τοῦτο βέβηκε μὲν ἐπὶ νεώς , τὸ γὰρ τῆς βάσεως , σχῆμα πρῷρα , ἵδρυται δὲ ναύαρχος . περιτρίψας δὲ αὐτὸ ὁ χρόνος καὶ νὴ Δίʼ οἱ ἀλείφοντές τε καὶ οἱ ἐπισφραγιζόμενοι τὰς εὐχὰς ἐξηλλάχασι τοῦ εἴδους . ἐμοὶ δὲ οὐδὲν τοῦτο , αὐτῷ γὰρ ξύνειμι καὶ αὐτὸν βλέπω καὶ οὐδὲν ἄν μοι γένοιτο ἄγαλμα ἐκείνου ἥδιον . ἦ καὶ διαγράψεις μοι αὐτὸν καὶ κοινωνήσεις τοῦ εἴδους ; χαίρων γε , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ὦ ξένε · γέγονε μὲν γὰρ ἀμφὶ τὰ εἴκοσί που μάλιστα ἔτη τηλικόσδε ἐλάσας ἐς Τροίαν , ἁβρῷ δʼ ἰούλῳ βρύει καὶ ἀπόζει αὐτοῦ ἥδιον ἢ τοῦ μετοπώρου τῶν μύρτων . φαιδρὰν δὲ ὀφρὺν περὶ τὸ ὄμμα βέβληται , τὸ γὰρ ἐπίχαρι αὐτῷ φίλον . βλέπει δὲ ἐν μὲν ταῖς σπουδαῖς σύντονον καὶ σφοδρόν , εἰ δὲ ἀνειμένου τύχοιμεν , φεῦ τῶν ὀφθαλμῶν ὡς ἐπαφρόδιτοί τε καὶ φιλικοὶ φαίνονται . καὶ μὴν καὶ κόμης ξανθῆς ἔχει τὸ μέτριον , ἔστι γὰρ ὡς ἐπικρέμασθαι τῷ μετώπῳ μᾶλλον ἢ κατʼ αὐτοῦ πίπτειν , καὶ τετράγωνος ἡ ἰδέα τῆς ῥινός , οἷον ἀγάλματος . φθέγγεται δὲ γεγωνότερον ἤ αἱ σάλπιγγες καὶ ἀπὸ μικροῦ γε τοῦ στόματος . γυμνῷ δὲ ἐντυχεῖν ἥδιστον , εὐπαγὴς γὰρ καὶ κοῦφος , ὥσπερ οἱ δρομικοὶ τῶν ἑρμῶν . τὸ δὲ μῆκος δεκάπηχυς τάχα . δοκεῖ δʼ ἄν μοι καὶ ὑπὲρ τοῦτο ἀναδραμεῖν , εἰ μὴ ἐν μειρακίῳ ἀπέθανεν .
Lemmas: τότε δέ , οἴομαι , χαρίεις τε εἰμί καί οὐ μικρός , ὡς εἰμί ὁ θεμέλιος συμβάλλω . ὁ δέ ἄγαλμα οὗτος βαίνω μέν ἐπί ναῦς , ὁ γάρ ὁ βάσις , σχῆμα πρῷρα , ἱδρύω δέ ναύαρχος . περιτρίβω δέ αὐτός ὁ χρόνος καί νή Ζεύς ὁ ἀλείφω τε καί ὁ ἐπισφραγίζω ὁ εὐχή ἐξαλλάσσω ὁ εἶδος . ἐγώ δέ οὐδείς οὗτος , αὐτός γάρ σύνειμι καί αὐτός βλέπω καί οὐδείς ἄν ἐγώ γίγνομαι ἄγαλμα ἐκεῖνος ἡδύς . ἦ καί διαγράφω ἐγώ αὐτός καί κοινωνέω ὁ εἶδος ; χαίρω γε , νή ὁ Ἀθήνη , ὦ ξένος · γίγνομαι μέν γάρ ἀμφί ὁ εἴκοσι που μάλα ἔτος τηλικόσδε ἐλαύνω εἰς Τροία , ἁβρός δέ ἴουλος βρύω καί ἀπόζω αὐτός ἡδύς ἤ ὁ μετόπωρον ὁ μύρτον . φαιδρός δέ ὀφρύς περί ὁ ὄμμα βάλλω , ὁ γάρ ἐπίχαρις αὐτός φίλος . βλέπω δέ ἐν μέν ὁ σπουδή σύντονος καί σφοδρός , εἰ δέ ἀνίημι τυγχάνω , φεῦ ὁ ὀφθαλμός ὡς ἐπαφρόδιτος τε καί φιλικός φαίνω . καί μήν καί κόμη ξανθός ἔχω ὁ μέτριος , εἰμί γάρ ὡς ἐπικρεμάννυμι ὁ μέτωπον μάλα ἤ κατά αὐτός πίπτω , καί τετράγωνος ὁ ἰδέα ὁ ῥίς , οἷος ἄγαλμα . φθέγγομαι δέ γεγωνός ἤ ὁ σάλπιγξ καί ἀπό μικρός γε ὁ στόμα . γυμνός δέ ἐντυγχάνω ἡδύς , εὐπαγής γάρ καί κοῦφος , ὥσπερ ὁ δρομικός ὁ ἑρμάζω . ὁ δέ μῆκος δεκάπηχυς τάχα . δοκέω δέ ἄν ἐγώ καί ὑπέρ οὗτος ἀνατρέχω , εἰ μή ἐν μειράκιον ἀποθνῄσκω .
flavius-philostratus.heroicus 674
εἶδον τὸν νεανίαν , ἀμπελουργέ , καὶ ἄγαμαί σε τοῦ ἑταίρου . ὥπλισται δὲ ἢ τί ; χλαμύδα ἐνῆπται , ξένε , τὸν Θετταλικὸν τρόπον , ὥσπερ τὸ ἄγαλμα τοῦτο . ἁλουργὴς δὲ ἡ χλαμύς , θείου ἄνθους . ἄρρητον γὰρ τὸ τῆς πορφύρας ἄνθος . ὁ δὲ δὴ ἔρως , ὃν τῆς Λαοδαμείας ἤρα , πῶς ἔχει αὐτῷ νῦν ; ἐρᾷ , ξένε , καὶ ἐρᾶται καὶ διάκεινται πρὸς ἀλλήλους , ὥσπερ οἱ θερμοὶ τῶν νυμφίων . περιβάλλεις δὲ ἥκοντα ἢ διαφεύγει σε καπνοῦ δίκην , ὥσπερ τοὺς ποιητάς ; χαίρει περιβάλλοντι καὶ ξυγχωρεῖ φιλεῖν τε αὐτὸν καὶ τῆς δέρης ἐμφορεῖσθαί γε . Θαμίζει δὲ ἢ διὰ πολλοῦ ἥκει ; τετράκις τοῦ μηνὸς ἢ πεντάκις οἶμαι αὐτοῦ μετέχειν , ὁπότʼ ἢ φυτεῦσαί ποτε τουτωνὶ τῶν φυτῶν τι βούλοιτο ἢ τρυγῆσαι ἢ ἄνθη κεῖραι . φιλοστέφανος γάρ τις καὶ ἡδίω ἀποφαίνων τὰ ἄνθη , ὁπότε περὶ αὐτὰ εἴη . ἱλαρόν γε τὸν ἥρω λέγεις καὶ ἀτεχνῶς νυμφίον . καὶ σώφρονά γε , ὦ ξένε . φιλόγελως γὰρ ὢν ὑφʼ ἡλικίας ὕβρει οὐδὲν πράττει . καὶ σμινύης δὲ ἅπτεται πολλάκις , εἴ που ὀρύττων πέτρᾳ ἐντύχοιμι καὶ ξυλλαμβάνει μοι τῶν δυσέργων , κἂν ἀγνοήσω τι τῶν κατὰ γεωργίαν , διορθοῦταί με . τά τε δένδρα ἐγὼ μὲν παρακηκοὼς τοῦ Ὁμήρου μακρὰ ἐφύτευον μεῖον τοῦ ἄνω τὸ ἐς τὴν γῆν ἐμβιβάζων , καὶ ὁπότε ἐπελάβετό μου ὁ Πρωτεσίλεως , ἐχρώμην τοῖς τοῦ Ὁμήρου πρὸς αὐτόν , ὁ δὲ ὑπολαβὼν αὐτὸς μέντοι Ὅμηρος τὸν ἐναντίον ἔφη κελεύει τρόπον ἢ σὺ πράττεις · μακρὰ γὰρ ὑπὸ σοφίας τὰ βαθέα οἶδεν ,
Lemmas: ὁράω ὁ νεανίας , ἀμπελουργός , καί ἄγαμαι σύ ὁ ἑταῖρος . ὁπλίζω δέ ἤ τίς ; χλαμύς ἐνάπτω , ξένος , ὁ Θεσσαλικός τρόπος , ὥσπερ ὁ ἄγαλμα οὗτος . ἁλουργής δέ ὁ χλαμύς , θεῖος ἄνθος . ἄρρητος γάρ ὁ ὁ πορφύρα ἄνθος . ὁ δέ δή ἔρως , ὅς ὁ Λαοδάμεια ἐράω , πῶς ἔχω αὐτός νῦν ; ἐράω , ξένος , καί ἐράω καί διάκειμαι πρός ἀλλήλων , ὥσπερ ὁ θερμός ὁ νυμφίος . περιβάλλω δέ ἥκω ἤ διαφεύγω σύ καπνός δίκη , ὥσπερ ὁ ποιητής ; χαίρω περιβάλλω καί συγχωρέω φιλέω τε αὐτός καί ὁ δειρή ἐμφορέω γε . θαμίζω δέ ἤ διά πολύς ἥκω ; τετράκις ὁ μείς ἤ πεντάκις οἴομαι αὐτός μετέχω , ὁπότε ἤ φυτεύω ποτέ οὗτος ὁ φυτόν τις βούλομαι ἤ τρυγέω ἤ ἄνθος κείρω . φιλοστέφανος γάρ τις καί ἡδύς ἀποφαίνω ὁ ἄνθος , ὁπότε περί αὐτός εἰμί . ἱλαρός γε ὁ ἥρως λέγω καί ἄτεχνος νυμφίος . καί σώφρων γε , ὦ ξένος . φιλόγελως γάρ εἰμί ὑπό ἡλικία ὕβρις οὐδείς πράσσω . καί σμινύη δέ ἅπτω πολλάκις , εἰ που ὀρύσσω πέτρα ἐντυγχάνω καί συλλαμβάνω ἐγώ ὁ δύσεργος , ἐάν ἀγνοέω τις ὁ κατά γεωργία , διορθόω ἐγώ . ὁ τε δένδρον ἐγώ μέν παρακούω ὁ Ὅμηρος μακρός φυτεύω μείων ὁ ἄνω ὁ εἰς ὁ γῆ ἐμβιβάζω , καί ὁπότε ἐπιλαμβάνω ἐγώ ὁ Πρωτεσίλαος , χράω ὁ ὁ Ὅμηρος πρός αὐτός , ὁ δέ ὑπολαμβάνω αὐτός μέντοι Ὅμηρος ὁ ἐναντίος φημί κελεύω τρόπος ἤ σύ πράσσω · μακρός γάρ ὑπό σοφία ὁ βαθύς οἶδα ,
flavius-philostratus.heroicus 675
ὥς που τὰ φρέατα μακρὰ ὀνομάζει , βαθέα ὄντα , καὶ τὰ δένδρα δὲ εἶπεν ἐμβιώσεσθαι τῇ γῇ μᾶλλον , εἰ τῷ μὲν πλείονι ἑστήκοι , τῷ δὲ ὀλίγῳ κινοῖτο . ἐπιστὰς δέ μοί ποτε ἄνθη ποτίζοντι τὸ μύρον εἶπεν ὦν τᾶν , οὐ δεῖται ὕδατος , διδάσκων δήπου μὴ ἔκπλυτα ποιεῖν τὰ ἄνθη τὸν δὲ ἄλλον χρόνον , ὦ ἀμπελουργέ , ποῦ διαιτᾶται ; ποτὲ μὲν ἐν Ἅιδου , φησί , ποτὲ δὲ ἐν Φθίᾳ , ποτὲ δʼ αὖ ἐν Τροίᾳ , οὗ οἱ ἑταῖροι , καὶ πρὸς θήρᾳ συῶν τε καὶ ἐλάφων γενόμενος ἀφικνεῖται κατὰ μεσημβρίαν καὶ καθεύδει ἐκταθείς . ποῦ δὲ τῇ Λαοδαμείᾳ ξύνεστιν ; ἐν Ἅιδου , ξένε . καὶ λέγει αὐτὴν εὐδοκιμώτατα γυναικῶν πράττειν ἀριθμουμένην ἐν αἷς Ἀλκηστίς τε ἡ Ἀδμήτου καὶ Εὐάδνη ἡ Καπανέως , καὶ αἱ ταύταις ἴσαι σώφρονές τε καὶ χρησταί . Ξυσσιτοῦνται δὲ ἀλλήλοις ἢ οὐ θέμις ; οὔπω , ξένε , σιτουμένῳ ἐνέτυχον οὐδὲ πίνοντα ἔγνων . καίτοι σπένδω γε αὐτῷ κατὰ ἑσπέραν ἀπὸ τουτωνὶ τῶν Θασίων ἀμπέλων , ἃς φυτεύει αὐτός , καὶ τρωκτὰ δὲ ὡραῖα προτίθεμαι κατὰ μεσημβρίαν , ἐπειδὰν θέρος τε ἥκῃ καὶ μετόπωρον ἱστῆται , σελήνης τε ἰούσης ἐς κύκλον ἐν τῇ τοῦ ἦρος ὥρᾳ γάλα ἐγχέας ἐς τὸν ψυκτῆρα τοῦτον ἰδού σοι λέγω τὸ τῆς ὥρας νᾶμα , σὺ δὲ πῖνε , κἀγὼ μὲν εἰπὼν ταῦτα ἀπαλλάττομαι , τὰ δὲ βέβρωταί τε καὶ πέποται θᾶττον ἢ καταμύσαι . περὶ δὲ τῆς ἡλικίας , ἣν γεγονὼς ἀπέθανε , τί φησιν ; ἐλεεῖ , ξένε , τὸ ἑαυτοῦ πάθος καὶ τὸν δαίμονα , ἐφʼ ᾧ τότε ἦν , ἄδικόν τε ἡγεῖται καὶ βάσκανον μὴ ξυγχωρήσαντά οἱ τὸν γοῦν πόδα ἐς τὴν Τροίαν ἐρεῖσαι · μὴ γὰρ ἂν μήτε Διομήδους τι ἐλαττωθῆναι μαχόμενος μήτʼ ἂν Πατρόκλου μήτε τοῦ δευτέρου Αἴαντος ·
Lemmas: ὡς που ὁ φρέαρ μακρός ὀνομάζω , βαθύς εἰμί , καί ὁ δένδρον δέ λέγω ἐμβιόω ὁ γῆ μάλα , εἰ ὁ μέν πολύς ἵστημι , ὁ δέ ὀλίγος κινέω . ἐφίστημι δέ ἐγώ ποτέ ἄνθος ποτίζω ὁ μύρον λέγω ὅς τᾶν , οὐ δέω ὕδωρ , διδάσκω δήπου μή ἔκπλυτος ποιέω ὁ ἄνθος ὁ δέ ἄλλος χρόνος , ὦ ἀμπελουργός , ποῦ διαιτάω ; ποτέ μέν ἐν ᾍδης , φημί , ποτέ δέ ἐν Φθία , ποτέ δέ αὖ ἐν Τροία , οὗ ὁ ἑταῖρος , καί πρός θήρα ὗς τε καί ἔλαφος γίγνομαι ἀφικνέομαι κατά μεσημβρία καί καθεύδω ἐκτείνω . ποῦ δέ ὁ Λαοδάμεια σύνειμι ; ἐν ᾍδης , ξένος . καί λέγω αὐτός εὐδόκιμος γυνή πράσσω ἀριθμέω ἐν ὅς Ἀλκηστίς τε ὁ Ἄδμητος καί Εὐάδνη ὁ Καπανεύς , καί ὁ οὗτος ἴσος σώφρων τε καί χρηστός . συσσιτέω δέ ἀλλήλων ἤ οὐ θέμις ; οὔπω , ξένος , σιτέω ἐντυγχάνω οὐδέ πίνω γιγνώσκω . καίτοι σπένδω γε αὐτός κατά ἑσπέρα ἀπό οὗτος ὁ Θάσιος ἄμπελος , ὅς φυτεύω αὐτός , καί τρωκτός δέ ὡραῖος προτίθημι κατά μεσημβρία , ἐπειδάν θέρος τε ἥκω καί μετόπωρον ἵστημι , σελήνη τε ἔρχομαι εἰς κύκλος ἐν ὁ ὁ ἔαρ ὥρα γάλα ἐγχέω εἰς ὁ ψυκτήρ οὗτος ἰδού σύ λέγω ὁ ὁ ὥρα νᾶμα , σύ δέ πίνω , ἐγώ μέν λέγω οὗτος ἀπαλλάσσω , ὁ δέ βιβρώσκω τε καί πίνω ταχύς ἤ καταμύω . περί δέ ὁ ἡλικία , ὅς γίγνομαι ἀποθνῄσκω , τίς φημί ; ἐλεέω , ξένος , ὁ ἑαυτοῦ πάθος καί ὁ δαίμων , ἐπί ὅς τότε εἰμί , ἄδικος τε ἡγέομαι καί βάσκανος μή συγχωρέω ἕ ὁ γοῦν πούς εἰς ὁ Τροία ἐρείδω · μή γάρ ἄν μήτε Διομήδης τις ἐλασσόω μάχομαι μήτε ἄν Πάτροκλος μήτε ὁ δεύτερος Αἴας ·
flavius-philostratus.heroicus 676
τῶν γὰρ Αἰακιδῶν λελεῖφθαι τὰ πολέμια διʼ ἡλικίαν φησίν , αὐτὸς μὲν γὰρ εἶναι μειράκιον , ἐκείνων δὲ τὸν μὲν Ἀχιλλέα εἶναι νεανίαν , τὸν δὲ Αἴαντα ἄνδρα . καὶ τὰ ἔπη τὰ ἐς αὐτὸν εἰρημένα Ὁμήρῳ ἐπαινεῖ καίτοι μὴ πάντα ἐπαινῶν τὰ Ὁμήρου , ὡς ἀμφίδρυφον μὲν αὐτῷ τὴν γυναῖκα εἶπεν , ἡμιτελῆ δὲ τὴν οἰκίαν , περιμάχητον δὲ τὴν ναῦν , ἐφʼ ἧς ἔπλευσε , πολεμικόν τε αὐτὸν καλεῖ . ἑαυτὸν δὲ ὀλοφύρεται μηδὲν ἐν Τροίᾳ ἐργασάμενον , ἀλλὰ πεσόντα ἐν γῇ , ἧς οὐδὲ ἐπέβη · καὶ τὴν οὐλὴν δὲ ἐντετύπωται τῷ μηρῷ , τὸ γὰρ τραῦμα συναπορρύψασθαί φησι τῷ σώματι . γυμνάζεται δέ , ὦ ἀμπελουργέ , τίνα τρόπον ; ἐπειδὴ ἔφασκες αὐτὸν καὶ τοῦτο ἐξασκεῖν . γυμνάζεται , ξένε , τὰ πολεμικὰ πλὴν τοξικῆς , τὰ δὲ γυμναστικὰ πλὴν πάλης · τὸ μὲν γὰρ τοξεύειν δειλῶν ἡγεῖται , τὸ δὲ παλαίειν ἀργῶν . Παγκρατιάζει δὲ πῶς ἢ πυκτεύει ; σκιᾶς , ὦ ξένε , τούτων γυμνάζεται , καὶ δισκεύει μεῖζον ἢ ἐφικέσθαι ἄνθρωπον . ἀνακρούει μὲν γὰρ ὑπὲρ τὰς νεφέλας τὸν δίσκον , ῥίπτει δὲ ὑπὲρ τοὺς ἑκατὸν πήχεις καὶ ταῦθʼ , ὡς ὁρᾷς , διπλάσιον τοῦ Ὀλυμπικοῦ ὄντα . δραμόντος δὲ αὐτοῦ οὐκ ἂν εὕροις ἴχνος , οὐδʼ ἂν ἐνσημήναιτό τι τῇ γῇ ὁ πούς . καὶ μὴν καὶ ἴχνη μεγάλα ἐντετύπωται τοῖς δρόμοις ἐς τὸ δεκάπηχυ μέγεθος τοῦ ἥρω .
Lemmas: ὁ γάρ Αἰακίδης λείπω ὁ πολέμιος διά ἡλικία φημί , αὐτός μέν γάρ εἰμί μειράκιον , ἐκεῖνος δέ ὁ μέν Ἀχιλλεύς εἰμί νεανίας , ὁ δέ Αἴας ἀνήρ . καί ὁ ἔπος ὁ εἰς αὐτός λέγω Ὅμηρος ἐπαινέω καίτοι μή πᾶς ἐπαινέω ὁ Ὅμηρος , ὡς ἀμφίδρυφος μέν αὐτός ὁ γυνή λέγω , ἡμιτελής δέ ὁ οἰκία , περιμάχητος δέ ὁ ναῦς , ἐπί ὅς πλέω , πολεμικός τε αὐτός καλέω . ἑαυτοῦ δέ ὀλοφύρομαι μηδείς ἐν Τροία ἐργάζομαι , ἀλλά πίπτω ἐν γῆ , ὅς οὐδέ ἐπιβαίνω · καί ὁ οὐλή δέ ἐντυπόω ὁ μηρός , ὁ γάρ τραῦμα συναπορρύπτω φημί ὁ σῶμα . γυμνάζω δέ , ὦ ἀμπελουργός , τίς τρόπος ; ἐπειδή φάσκω αὐτός καί οὗτος ἐξασκέω . γυμνάζω , ξένος , ὁ πολεμικός πλήν τοξικός , ὁ δέ γυμναστικός πλήν πάλα · ὁ μέν γάρ τοξεύω δειλός ἡγέομαι , ὁ δέ παλαίω ἀργός . παγκρατιάζω δέ πως ἤ πυκτεύω ; σκιά , ὦ ξένος , οὗτος γυμνάζω , καί δισκεύω μέγας ἤ ἐφικνέομαι ἄνθρωπος . ἀνακρούω μέν γάρ ὑπέρ ὁ νεφέλη ὁ δίσκος , ῥίπτω δέ ὑπέρ ὁ ἑκατόν πῆχυς καί οὗτος , ὡς ὁράω , διπλάσιος ὁ Ὀλυμπικός εἰμί . τρέχω δέ αὐτός οὐ ἄν εὑρίσκω ἴχνος , οὐδέ ἄν ἐνσημαίνομαι τις ὁ γῆ ὁ πούς . καί μήν καί ἴχνος μέγας ἐντυπόω ὁ δρόμος εἰς ὁ δεκάπηχυς μέγεθος ὁ ἥρως .
flavius-philostratus.heroicus 677
βαδίζοντος , ξένε , τὰ ἴχνη ἐκεῖνα καὶ γυμναζομένου τι ἕτερον , δραμόντος δὲ ἄσημος ἡ γῆ , μετέωρος γάρ τις καὶ οἷον ἐπικυματίζων αἴρεται . φησὶ δὲ καὶ παραδραμεῖν ἐν Αὐλίδι τὸν Ἀχιλλέα ἐν ἄθλοις , γυμναζομένης ἐπὶ Τροίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑπὲρ τὸ πήδημα τὸ ἐκείνου ἀρθῆναι . τὰ δὲ πολέμια ξυγχωρεῖ , ὡς ἔφην , τῷ Ἀχιλλεῖ πλὴν τῆς ἐν Μυσοῖς μάχης · ἐκεῖ γὰρ πλείους ἀπεκτονέναι Μυσῶν ἢ ἐκεῖνος ἀριστεῖά τε ἀπενηνέχθαι , κεκρατηκέναι δὲ αὐτοῦ καὶ τὸν ἀγῶνα τὸν περὶ τῆς ἀσπίδος . καὶ τί ἂν εἴη , ἀμπελουργέ , τὸ τῆς ἀσπίδος ; οὔτε γὰρ ποιητῇ εἴρηταί πω , οὔτε ἐς λόγον τινὰ τῶν Τρωικῶν ἥκει . περὶ πολλῶν , ξένε , τοῦτʼ ἐρεῖς · πολλὰ γὰρ περί τε ἀνδρῶν περί τε πολεμικῶν ἔργων ὁ ἥρως λέγει μήπω τοῖς πολλοῖς δῆλα ὄντα . τὸ δὲ αἴτιον · φησὶν αὐτοὺς κατὰ ἔκπληξιν τῶν Ὁμήρου ποιημάτων ἐς μόνους Ἀχιλλέα τε καὶ Ὀδυσσέα βλέψαντας ἀμελῆσαι καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν . καὶ τῶν μὲν οὐδὲ ἐπιμνησθῆναι τοπαράπαν , τοῖς δὲ ἀναθεῖναι τριήρη τεττάρων ἐπῶν . τὸν μὲν δὴ Ἀχιλλέα φησὶν ἐπαξίως ὑμνῆσθαι , τὸν δὲ Ὀδυσσέα μειζόνως . καὶ ὁπόσα δὲ Σθενέλου τε καὶ Παλαμήδους καὶ τῶν τοιῶνδε ἀνδρῶν παραλέλειπται , δίειμί σοι μικρὸν ὕστερον , μὴ γὰρ ἀγνοήσας γε ἀπέλθοις τι τούτων . καὶ τὸν λόγον δὲ τὸν Μύσιον , ἐς ὅν ἐστιν ἡ ἀσπίς , αὐτίκα ἀποτελοῦμεν , ἐπειδὴ δὲ παγκρατίου καὶ πυγμῆς καὶ δίσκου μνημονεύοντες ἐς τὴν ἀσπίδα ἀπηνέχθημεν , ἄκουε τοῦ ἥρω θαύματα πρὸς ἀθλητάς , οἳ ἐχρήσαντο αὐτῷ συμβούλῳ · τὸν Κίλικα , οἶμαι , παγκρατιαστὴν ἀκούεις , ὃν Ἁλτῆρα ἐκάλουν οἱ πατέρες , ὡς μικρὸς ἦν καὶ τῶν ἀντιπάλων παραπολύ .
Lemmas: βαδίζω , ξένος , ὁ ἴχνος ἐκεῖνος καί γυμνάζω τις ἕτερος , τρέχω δέ ἄσημος ὁ γῆ , μετέωρος γάρ τις καί οἷος ἐπικυματίζω ἀείρω . φημί δέ καί παρατρέχω ἐν Αὐλίς ὁ Ἀχιλλεύς ἐν ἆθλον , γυμνάζω ἐπί Τροία ὁ Ἑλλάς καί ὑπέρ ὁ πήδημα ὁ ἐκεῖνος ἀείρω . ὁ δέ πολέμιος συγχωρέω , ὡς φημί , ὁ Ἀχιλλεύς πλήν ὁ ἐν Μυσός μάχη · ἐκεῖ γάρ πολύς ἀποκτείνω Μυσός ἤ ἐκεῖνος ἀριστεῖα τε ἀποφέρω , κρατέω δέ αὐτός καί ὁ ἀγών ὁ περί ὁ ἀσπίς . καί τίς ἄν εἰμί , ἀμπελουργός , ὁ ὁ ἀσπίς ; οὔτε γάρ ποιητής λέγω πω , οὔτε εἰς λόγος τις ὁ Τρωϊκός ἥκω . περί πολύς , ξένος , οὗτος λέγω · πολύς γάρ περί τε ἀνήρ περί τε πολεμικός ἔργον ὁ ἥρως λέγω μήπω ὁ πολύς δῆλος εἰμί . ὁ δέ αἴτιος · φημί αὐτός κατά ἔκπληξις ὁ Ὅμηρος ποίημα εἰς μόνος Ἀχιλλεύς τε καί Ὀδυσσεύς βλέπω ἀμελέω καλός καί ἀγαθός ἀνήρ . καί ὁ μέν οὐδέ ἐπιμιμνῄσκομαι τοπάλαι , ὁ δέ ἀνατίθημι τριήρης τέσσαρες ἔπος . ὁ μέν δή Ἀχιλλεύς φημί ἐπάξιος ὑμνέω , ὁ δέ Ὀδυσσεύς μέγας . καί ὁπόσος δέ Σθένελος τε καί Παλαμήδης καί ὁ τοιόσδε ἀνήρ παραλείπω , διέρχομαι σύ μικρός ὕστερον , μή γάρ ἀγνοέω γε ἀπέρχομαι τις οὗτος . καί ὁ λόγος δέ ὁ Μύσιος , εἰς ὅς εἰμί ὁ ἀσπίς , αὐτίκα ἀποτελέω , ἐπειδή δέ παγκράτιον καί πυγμή καί δίσκος μνημονεύω εἰς ὁ ἀσπίς ἀποφέρω , ἀκούω ὁ ἥρως θαῦμα πρός ἀθλητής , ὅς χράω αὐτός σύμβουλος · ὁ Κίλιξ , οἴομαι , παγκρατιαστής ἀκούω , ὅς Ἁλτήρ καλέω ὁ πατήρ , ὡς μικρός εἰμί καί ὁ ἀντίπαλος παραπολύ .
flavius-philostratus.heroicus 678
οἶδα τεκμαιρόμενος δήπου τοῖς ἀνδριᾶσι , χαλκοῦς γὰρ πολλαχοῦ ἕστηκεν . τούτῳ , ξένε , περιῆν μὲν καὶ ἐπιστήμης , περιῆν δὲ καὶ θυμοῦ , καὶ μάλα ἐρρώννυ αὐτὸν ἡ εὐαρμοστία τοῦ σώματος . ἀφικόμενος οὖν ἐς τὸ ἱερὸν τοῦτο ὁ παῖς , ἔπλει δὲ εὐθὺ Δελφῶν ἀγωνιούμενος τὴν κρίσιν , ἠρώτα τὸν Πρωτεσίλεων , ὅ τι πράττων περιέσοιτο τῶν ἀντιπάλων , ὁ δὲ πατούμενος ἔφη . ἀθυμία οὖν αὐτίκα τὸν ἀθλητὴν ἔσχεν ὡς καταβεβλημένον ὑπὸ τοῦ χρησμοῦ , τὸ δὲ ἀποπτερνίζειν ἐν ἀγωνίᾳ πρῶτος εὑρὼν ξυνῆκεν ὕστερον , ὅτι κελεύει αὐτὸν μὴ μεθίεσθαι τοῦ ποδός · τὸν γὰρ προσπαλαίοντα τῇ πτέρνῃ πατεῖσθαί τε ξυνεχῶς χρὴ καὶ ὑποκεῖσθαι τῷ ἀντιπάλῳ . καὶ τοῦτο πράττων ὁ ἀθλητὴς οὗτος ὀνόματος λαμπροῦ ἔτυχε καὶ ἡττήθη οὐδενός . ἀκούεις δέ που καὶ Πλούταρχον ἐκεῖνον τὸν δεξιόν ; ἀκούω . τὸν πύκτην γάρ , ὡς τὸ εἰκός , λέγεις . οὗτος ἀνιὼν τὴν δευτέραν Ὀλυμπιάδα ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ἱκετεύει τὸν ἥρω χρῆσαί οἱ περὶ τῆς νίκης · ὁ δὲ αὐτὸν κελεύει Ἀχελώῳ ἐναγωνίῳ εὔχεσθαι . τί οὖν τὸ αἴνιγμα ; ἠγωνίζετο μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ πρὸς Ἑρμείαν τὸν Αἰγύπτιον τὴν περὶ τοῦ στεφάνου , ἀπειρηκότες δὲ ὁ μὲν ὑπὸ τραυμάτων , ὁ δὲ ὑπὸ δίψης , καὶ γὰρ ἀκμάζουσα μεσημβρία περὶ τὴν πυγμὴν εἱστήκει , νεφέλη ἐς τὸ στάδιον καταρρήγνυται καὶ διψῶν ὁ Πλούταρχος ἔσπασε τοῦ ὕδατος , ὅ ἀνειλήφει τὰ περὶ τοῖς πήχεσι κώδια · καὶ τὸν χρησμὸν ἐνθυμηθείς , ὡς μετὰ ταῦτα ἔφασκεν , ἐς θάρσος ὥρμησε καὶ ἔτυχε τῆς νίκης . εὐδαίμονα δὲ τὸν Αἰγύπτιον θαυμάζεις τῆς καρτερίας ἴσως , εἰ πυκτεύοντι που παρέτυχες .
Lemmas: οἶδα τεκμαίρομαι δήπου ὁ ἀνδριάς , χάλκεος γάρ πολλαχοῦ ἵστημι . οὗτος , ξένος , περίειμι μέν καί ἐπιστήμη , περίειμι δέ καί θυμός , καί μάλα ῥώννυμι αὐτός ὁ εὐαρμοστία ὁ σῶμα . ἀφικνέομαι οὖν εἰς ὁ ἱερός οὗτος ὁ παῖς , πλέω δέ εὐθύς Δελφοί ἀγωνίζομαι ὁ κρίσις , ἐρωτάω ὁ Πρωτεσίλαος , ὅς τις πράσσω περιέρχομαι ὁ ἀντίπαλος , ὁ δέ πατέω φημί . ἀθυμία οὖν αὐτίκα ὁ ἀθλητής ἔχω ὡς καταβάλλω ὑπό ὁ χρησμός , ὁ δέ ἀποπτερνίζω ἐν ἀγωνία πρῶτος εὑρίσκω συνίημι ὕστερον , ὅτι κελεύω αὐτός μή μεθίημι ὁ πούς · ὁ γάρ προσπαλαίω ὁ πτέρνη πατέω τε συνεχής χρή καί ὑπόκειμαι ὁ ἀντίπαλος . καί οὗτος πράσσω ὁ ἀθλητής οὗτος ὄνομα λαμπρός τυγχάνω καί ἡσσάομαι οὐδείς . ἀκούω δέ που καί Πλούταρχος ἐκεῖνος ὁ δεξιός ; ἀκούω . ὁ πύκτης γάρ , ὡς ὁ ἔοικα , λέγω . οὗτος ἀνέρχομαι ὁ δεύτερος Ὀλυμπιάς ἐπί ὁ ἀνήρ ἱκετεύω ὁ ἥρως χράω ἕ περί ὁ νίκη · ὁ δέ αὐτός κελεύω Ἀχελῷος ἐναγώνιος εὔχομαι . τίς οὖν ὁ αἴνιγμα ; ἀγωνίζομαι μέν ἐν Ὀλυμπία πρός Ἑρμῆς ὁ Αἰγύπτιος ὁ περί ὁ στέφανος , ἀπολέγω δέ ὁ μέν ὑπό τραῦμα , ὁ δέ ὑπό δίψα , καί γάρ ἀκμάζω μεσημβρία περί ὁ πυγμή ἵστημι , νεφέλη εἰς ὁ στάδιον καταρρήγνυμι καί διψάω ὁ Πλούταρχος σπάω ὁ ὕδωρ , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ περί ὁ πῆχυς κώδιον · καί ὁ χρησμός ἐνθυμέομαι , ὡς μετά οὗτος φάσκω , εἰς θάρσος ὁρμάω καί τυγχάνω ὁ νίκη . εὐδαίμων δέ ὁ Αἰγύπτιος θαυμάζω ὁ καρτερία ἴσως , εἰ πυκτεύω που παρατυγχάνω .
flavius-philostratus.heroicus 680
πολὺς ἐπιρρεῖ τῶν τοιούτων ὄχλος , εἰ πάντων ἀπομνημονεύοιμι ὄντων γε καὶ τῶν ἐν Φθίᾳ τε καὶ Φυλάκῃ φανερῶν πᾶσιν , ὅσοι Θετταλίαν οἰκοῦσιν · καὶ γὰρ τὸ ἐκείνῃ ἱερὸν ἐνεργὸν τῷ Πρωτεσίλεῳ , καὶ πολλὰ τοῖς Θετταλοῖς ἐπισημαίνει φιλάνθρωπά τε καὶ εὐμενῆ , καὶ ὀργίλα αὖ , εἰ ἀμελοῖτο . πείθομαι , νὴ τὸν Πρωτεσίλεων , ἀμπελουργέ · καλὸν γάρ , ὡς ὁρῶ , καὶ ὀμνύναι τοιοῦτον ἥρω . ἢ ἀδικήσεις γε ἀπιστῶν , ξένε . τὸν δὲ Ἀμφιάρεων , ὃν λέγεται ἡ γῆ ἐν σοφῷ ἀδύτῳ ἔχειν Ἀμφίλοχόν τε τὸν τούτου παῖδα πλείω ἴσως ἢ ἐγὼ γιγνώσκεις οὐ πολὺ ἀπέχων τῆς Κιλίκων ἠπείρου , καὶ Μάρωνα δὲ τὸν Εὐάνθους ἀδικοίης ἂν ἐπιφοιτῶντα ταῖς ἐν Ἰσμάρῳ ἀμπέλοις καὶ ἡδυοίνους αὐτὰς ἐργαζόμενον φυτεύοντά τε καὶ κυκλοῦντα , ὅτε δὴ ὁρᾶται τοῖς γεωργοῖς ὁ Μάρων καλός τε καὶ ἁβρὸς καὶ ἀναπνέων ποτιμόν τε καὶ οἰνῶδες . γιγνώσκειν δὲ χρὴ καὶ τὰ τοῦ Θρᾳκὸς Ῥήσου · Ῥῆσος γάρ , ὃν ἐν Τροίᾳ Διομήδης ἀπέκτεινε , λέγεται οἰκεῖν τὴν Ῥοδόπην καὶ πολλὰ αὐτοῦ θαύματα ᾅδουσιν · ἱπποτροφεῖν τε γάρ φασιν αὐτὸν καὶ ὁπλιτεύειν καὶ θήρας ἅπτεσθαι . σημεῖον δὲ εἶναι τοῦ θηρᾶν τὸν ἥρω τὸ τοὺς σῦς τοὺς ἀγρίους καὶ τὰς δορκάδας καὶ ὁπόσα ἐν τῷ ὄρει θηρία φοιτᾶν πρὸς τὸν βωμὸν τοῦ Ῥήσου κατὰ δύο ἢ τρία θύεσθαί τε οὐδενὶ δεσμῷ ξυνεχόμενα καὶ παρέχειν τῇ μαχαίρᾳ ἑαυτά .
Lemmas: πολύς ἐπιρρέω ὁ τοιοῦτος ὄχλος , εἰ πᾶς ἀπομνημονεύω εἰμί γε καί ὁ ἐν Φθία τε καί Φυλάκη φανερός πᾶς , ὅσος Θεσσαλία οἰκέω · καί γάρ ὁ ἐκεῖνος ἱερός ἐνεργός ὁ Πρωτεσίλαος , καί πολύς ὁ Θεσσαλός ἐπισημαίνω φιλάνθρωπος τε καί εὐμενής , καί ὀργίλος αὖ , εἰ ἀμελέω . πείθω , νή ὁ Πρωτεσίλαος , ἀμπελουργός · καλός γάρ , ὡς ὁράω , καί ὄμνυμι τοιοῦτος ἥρως . ἤ ἀδικέω γε ἀπιστέω , ξένος . ὁ δέ Ἀμφιάραος , ὅς λέγω ὁ γῆ ἐν σοφός ἄδυτος ἔχω Ἀμφίλοχος τε ὁ οὗτος παῖς πολύς ἴσως ἤ ἐγώ γιγνώσκω οὐ πολύς ἀπέχω ὁ Κίλιξ ἤπειρος , καί Μάρων δέ ὁ Εὐάνθης ἀδικέω ἄν ἐπιφοιτάω ὁ ἐν Ἴσμαρος ἄμπελος καί ἡδύοινος αὐτός ἐργάζομαι φυτεύω τε καί κυκλέω , ὅτε δή ὁράω ὁ γεωργός ὁ Μάρων καλός τε καί ἁβρός καί ἀναπνέω πότιμος τε καί οἰνώδης . γιγνώσκω δέ χρή καί ὁ ὁ Θρᾷξ Ῥῆσος · Ῥῆσος γάρ , ὅς ἐν Τροία Διομήδης ἀποκτείνω , λέγω οἰκέω ὁ Ῥοδόπη καί πολύς αὐτός θαῦμα ἀείδω · ἱπποτροφέω τε γάρ φημί αὐτός καί ὁπλιτεύω καί θήρα ἅπτω . σημεῖον δέ εἰμί ὁ θηράω ὁ ἥρως ὁ ὁ ὗς ὁ ἄγριος καί ὁ δορκάς καί ὁπόσος ἐν ὁ ὄρος θηρίον φοιτάω πρός ὁ βωμός ὁ Ῥῆσος κατά δύο ἤ τρεῖς θύω τε οὐδείς δεσμός συνέχω καί παρέχω ὁ μάχαιρα ἑαυτοῦ .
flavius-philostratus.heroicus 681
λέγεται δὲ ὁ ἥρως οὗτος καὶ λοιμὸν ἐρύκειν τοῦ ὄρους , πολυανθρωποτάτη δὲ ἡ Ῥοδόπη καὶ πολλαὶ περὶ τὸ ἱερὸν αἱ κῶμαι , ὅθεν μοι δοκεῖ καὶ βοήσεσθαι ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ συστρατιωτῶν ὁ Διομήδης , εἰ τὸν μὲν Θρᾷκα τοῦτον , ὃν ἀπέκτεινεν αὐτὸς μηδὲν εὐδόκιμον ἐν Τροίᾳ ἐργασάμενον , μηδὲ δείξαντά τι ἐκεῖ λόγου ἄξιον πλὴν ἵππων λευκῶν , εἶναί τι ἡγοίμεθα καὶ θύοιμεν αὐτῷ διὰ Ῥοδόπης τε καὶ Θρᾴκης πορευόμενοι , τοὺς δὲ θεῖά τε καὶ λαμπρὰ εἰργασμένους ἔργα ἀτιμάζοιμεν μυθώδη τὴν περὶ αὐτοὺς δόξαν ἡγούμενοι καὶ κεκομπασμένην . μετὰ σοῦ λοιπόν , ἀμπελουργέ , τάττω ἐμαυτὸν καὶ οὐδεὶς ἔτι τοῖς τοιούτοις ἀπιστήσει · οἱ δὲ ἐν τῷ πεδίῳ τῷ ἐν Ἰλίῳ , οὓς ἔφασκες διʼ αὐτοῦ τὸν μάχιμον τρόπον στείχειν , πότε ὤφθησαν ; ὁρῶνται , ὦ Φοῖνιξ , ὁρῶνται ἔτι βουκόλοις τε τοῖς ἐν τῷ πεδίῳ καὶ νομεῦσι μεγάλοι καὶ θεῖοι καὶ θεῶνταί ἐστιν ὅτε ἐπὶ κακῷ τῆς γῆς · εἰ μὲν γὰρ κεκονιμένοι φαίνοιντο , αὐχμοὺς ἐπισημαίνουσι τῇ χώρᾳ , εἰ δὲ ἱδρῶτος πλέοι , κατακλυσμούς τε καὶ ὄμβρους , εἰ δὲ αἷμα περὶ αὐτοῖς ἢ τοῖς ὅπλοις φαίνοιτο , νόσους τῷ Ἰλίῳ ἀναπέμπουσιν , εἰ δὲ μηδὲν τούτων περὶ τοῖς εἰδώλοις ὁρῷτο , ἀγαθὰς ἤδη ἄγουσι τὰς ὥρας καὶ σφάττουσιν αὐτοῖς τότε οἱ νομεῖς ὁ μὲν ἄρνα , ὁ δὲ ταῦρον , ὁ δὲ πῶλον , ὁ δʼ ἄλλο τι ὧν νέμει . φθορὰς δέ , ὁπόσαι περὶ τὰς ἀγέλας γίγνονται , πάσας ἐξ Αἴαντος ἥκειν φασίν , οἶμαι , διὰ τὸν ἐν τῇ μανίᾳ λόγον , ὅτε δὴ ὁ Αἴας λέγεται ταῖς ἀγέλαις ἐμπεσὼν διαφορῆσαι σφᾶς οἷον κτείνων τοὺς Ἀχαιοὺς ἐπὶ τῇ κρίσει , καὶ οὐδὲ νέμει περὶ τὸ σῆμα οὐδεὶς φόβῳ τῆς πόας , νοσώδης γὰρ δὴ ἀναδίδοται καὶ πονηρὰ βόσκειν . ἔστι δέ τις λόγος ,
Lemmas: λέγω δέ ὁ ἥρως οὗτος καί λοιμός ἐρύκω ὁ ὄρος , πολυάνθρωπος δέ ὁ Ῥοδόπη καί πολύς περί ὁ ἱερός ὁ κώμη , ὅθεν ἐγώ δοκέω καί βοάω ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ συστρατιώτης ὁ Διομήδης , εἰ ὁ μέν Θρᾷξ οὗτος , ὅς ἀποκτείνω αὐτός μηδείς εὐδόκιμος ἐν Τροία ἐργάζομαι , μηδέ δείκνυμι τις ἐκεῖ λόγος ἄξιος πλήν ἵππος λευκός , εἰμί τις ἡγέομαι καί θύω αὐτός διά Ῥοδόπη τε καί Θρᾴκη πορεύω , ὁ δέ θεῖος τε καί λαμπρός ἐργάζομαι ἔργον ἀτιμάζω μυθώδης ὁ περί αὐτός δόξα ἡγέομαι καί κομπάζω . μετά σύ λοιπός , ἀμπελουργός , τάσσω ἐμαυτοῦ καί οὐδείς ἔτι ὁ τοιοῦτος ἀπιστέω · ὁ δέ ἐν ὁ πεδίον ὁ ἐν Ἴλιον , ὅς φάσκω διά αὐτός ὁ μάχιμος τρόπος στείχω , πότε ὁράω ; ὁράω , ὦ Φοῖνιξ , ὁράω ἔτι βουκόλος τε ὁ ἐν ὁ πεδίον καί νομεύς μέγας καί θεῖος καί θεάομαι εἰμί ὅτε ἐπί κακός ὁ γῆ · εἰ μέν γάρ κονίω φαίνω , αὐχμός ἐπισημαίνω ὁ χώρα , εἰ δέ ἱδρώς πλέω , κατακλυσμός τε καί ὄμβρος , εἰ δέ αἷμα περί αὐτός ἤ ὁ ὅπλον φαίνω , νόσος ὁ Ἴλιον ἀναπέμπω , εἰ δέ μηδείς οὗτος περί ὁ εἴδωλον ὁράω , ἀγαθός ἤδη ἄγω ὁ ὥρα καί σφάζω αὐτός τότε ὁ νομεύς ὁ μέν ἀρήν , ὁ δέ ταῦρος , ὁ δέ πῶλος , ὁ δέ ἄλλος τις ὅς νέμω . φθορά δέ , ὁπόσος περί ὁ ἀγέλη γίγνομαι , πᾶς ἐκ Αἴας ἥκω φημί , οἴομαι , διά ὁ ἐν ὁ μανία λόγος , ὅτε δή ὁ Αἴας λέγω ὁ ἀγέλη ἐμπίπτω διαφορέω σφεῖς οἷος κτείνω ὁ Ἀχαιός ἐπί ὁ κρίσις , καί οὐδέ νέμω περί ὁ σῆμα οὐδείς φόβος ὁ πόα , νοσώδης γάρ δή ἀναδίδωμι καί πονηρός βόσκω . εἰμί δέ τις λόγος ,