flavius-philostratus.heroicus 690
Αἴας δὲ ὁ μέγας τοὺς μὲν τὰ πλήθη ἀποκτείνοντας θεριστὰς ἡγεῖτο μέγα οὐδὲν ἀμῶντας , τοὺς δὲ τῶν ἀρίστων κρατοῦντας δρυτόμους ἐκάλει καὶ ταύτης ἑαυτὸν τῆς μάχης ἠξίου μᾶλλον · ταῦτα τοι καὶ ἐπὶ τοὺς τοῦ ποταμοῦ παῖδας ᾖξεν οὔτε τοῖ μέρους ἑαυτοῦ ὄντας καὶ τὸν τοῦ Ἕκτορος τρόπον ἀπὸ τεττάρων μαχομένους ἵππων , βαίνων τε σοβαρὸν μετὰ τῆς αἰχμῆς πρὸς τὴν ἀσπίδα ἐδούπησε ταραχῆς ἕνεκα τῶν ἵππων · οἱ δὲ ἵπποι ἔκφρονές τε αὐτίκα ἐγένοντο καὶ ὀρθοὶ ἀνεσκίρτησαν , ὅθεν ἀπιστήσαντες οἱ Σκύθαι τῷ ἅρματι ἀπεπήδησάν τε αὐτοῦ ἀτακτοῦντος καὶ συνέπεσον τῷ Αἴαντι , λόγου τε ἀξίως μαχόμενοι ἄμφω ἀπέθανον . μνημονεύει ὁ Πρωτεσίλεως καὶ τῶν τοῦ Παλαμήδους ἔργων ὡς μεγάλων , οἷς αὐτός τε καὶ Διομήδης καὶ Σθένελος τὸν Αἷμον καὶ τοὺς ἀμφʼ αὐτὸν ἀποκτείναντες οὐδὲ ἀριστείων ὁ Παλαμήδης ἠξίου τυγχάνειν , ἀλλʼ ἐκεῖνα μὲν τῷ Διομήδει ξυνεχώρει ἔχειν , ἐπειδὴ πάνθʼ ὑπὲρ τῆς τῶν πολεμικῶν τιμῆς τε καὶ δόξης ἐγίγνωσκεν αὐτὸν πράττοντα , σοφίας δὲ εἴ τινα στέφανον προθείη τὸ Ἑλληνικόν , οὐκ ἂν ἐκστῆναι τούτου ἑτέρῳ σοφίας τε ἀπʼ ἀρχῆς ἐρῶν καὶ μελετῶν τοῦτο . Τηλέφῳ δὲ ὁ Πρωτεσίλεως αὐτὸς μὲν συμπλακῆναί φησι καὶ τὴν ἀσπίδα ζῶντος περισπάσαι , τὸν δὲ Ἀχιλλέα γυμνῷ προσπεσόντα τρῶσαι αὐτὸν εὐθὺ τοῦ μηροῦ καὶ ἰατρὸν μὲν ὕστερον ἐν Τροίᾳ γενέσθαι τοῦ τραύματος , τότε δὲ λιποθυμῆσαί τε ὑπʼ αὐτοῦ ὁ Τήλεφος καὶ ἀποθανεῖν ἄν , εἰ μὴ οἱ Μυσοὶ ξυνδραμόντες ἀνείλοντο αὐτὸν ἐκ τῆς μάχης , ὅτε δὴ λέγονται πολλοὶ τῶν Μυσῶν ἐπʼ αὐτῷ πεσεῖν , ὑφʼ ὧν ᾑματωμένον ῥυῆναι τὸν Κάικον . λέγει δὲ ὡς καὶ δικάσαιτο μὲν πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀχιλλεὺς περὶ τῆς ἀσπίδος , ἐπειδὴ ἐτετρώκει τὸν Τήλεφον , οἱ δὲ Ἀχαιοὶ ψηφίσαιντο αὐτῷ μᾶλλον προσήκειν τὴν ἀσπίδα , ὡς οὐκ ἂν τοῦ Τηλέφου τρωθέντος , εἰ μὴ ἐκείνης ἐγυμνώθη . φησὶ δέ , ὅτι καὶ Μυσαὶ γυναῖκες ἀφʼ ἵππων συνεμάχοντο τοῖς ἀνδράσιν , ὥσπερ Ἀμαζόνες , καὶ ἦρχε τῆς ἵππου ταύτης Ἱερὰ γυνὴ Τηλέφου .
Lemmas: Αἴας δέ ὁ μέγας ὁ μέν ὁ πλῆθος ἀποκτείνω θεριστής ἡγέομαι μέγας οὐδείς ἀμόω , ὁ δέ ὁ ἀγαθός κρατέω δρυτόμος καλέω καί οὗτος ἑαυτοῦ ὁ μάχη ἀξιόω μάλα · οὗτος τοι καί ἐπί ὁ ὁ ποταμός παῖς ἀΐσσω οὔτε σύ μέρος ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ὁ Ἕκτωρ τρόπος ἀπό τέσσαρες μάχομαι ἵππος , βαίνω τε σοβαρός μετά ὁ αἰχμή πρός ὁ ἀσπίς δουπέω ταραχή ἕνεκα ὁ ἵππος · ὁ δέ ἵππος ἔκφρων τε αὐτίκα γίγνομαι καί ὀρθός ἀνασκιρτάω , ὅθεν ἀπιστέω ὁ Σκύθης ὁ ἅρμα ἀποπηδάω τε αὐτός ἀτακτέω καί συμπίπτω ὁ Αἴας , λόγος τε ἄξιος μάχομαι ἄμφω ἀποθνῄσκω . μνημονεύω ὁ Πρωτεσίλαος καί ὁ ὁ Παλαμήδης ἔργον ὡς μέγας , ὅς αὐτός τε καί Διομήδης καί Σθένελος ὁ Αἷμος καί ὁ ἀμφί αὐτός ἀποκτείνω οὐδέ ἀριστεῖα ὁ Παλαμήδης ἀξιόω τυγχάνω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ Διομήδης συγχωρέω ἔχω , ἐπειδή πᾶς ὑπέρ ὁ ὁ πολεμικός τιμή τε καί δόξα γιγνώσκω αὐτός πράσσω , σοφία δέ εἰ τις στέφανος προτίθημι ὁ Ἑλληνικός , οὐ ἄν ἐξίστημι οὗτος ἕτερος σοφία τε ἀπό ἀρχή ἐράω καί μελετάω οὗτος . Τήλεφος δέ ὁ Πρωτεσίλαος αὐτός μέν συμπλέκω φημί καί ὁ ἀσπίς ζάω περισπάω , ὁ δέ Ἀχιλλεύς γυμνός προσπίπτω τιτρώσκω αὐτός εὐθύς ὁ μηρός καί ἰατρός μέν ὕστερον ἐν Τροία γίγνομαι ὁ τραῦμα , τότε δέ λιποθυμέω τε ὑπό αὐτός ὁ Τήλεφος καί ἀποθνῄσκω ἄν , εἰ μή ὁ Μυσός συντρέχω ἀναιρέω αὐτός ἐκ ὁ μάχη , ὅτε δή λέγω πολύς ὁ Μυσός ἐπί αὐτός πίπτω , ὑπό ὅς αἱματόω ῥέω ὁ Κάικος . λέγω δέ ὡς καί δικάζω μέν πρός αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς περί ὁ ἀσπίς , ἐπειδή τίτρω ὁ Τήλεφος , ὁ δέ Ἀχαιός ψηφίζω αὐτός μάλα προσήκω ὁ ἀσπίς , ὡς οὐ ἄν ὁ Τήλεφος τιτρώσκω , εἰ μή ἐκεῖνος γυμνόω . φημί δέ , ὅτι καί Μυσή γυνή ἀπό ἵππος συμμάχομαι ὁ ἀνήρ , ὥσπερ Ἀμαζών , καί ἄρχω ὁ ἵππος οὗτος Ἱερή γυνή Τήλεφος .