flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.73
Ἰουλίᾳ Σεβαστῇ . οὐδὲ ὁ θεσπέσιος Πλάτων τοῖς σοφισταῖς ἐβάσκηνεν , εἰ καὶ σφόδρα ἐνίοις δοκεῖ τοῦτο , ἀλλὰ φιλοτίμως πρὸς αὐτοὺς εἶχεν , ἐπειδὴ διεφοίτων θέλγοντες μικράς τε καὶ μείζους πόλεις τὸν Ὀρφέως καὶ Θαμύρου τρόπον , τοῦ δὲ βασκαίνειν ἀπεῖχε τοσοῦτον , ὅσον φιλοτιμία φθόνου · φθόνος μὲν γὰρ τρέφει τὰς μοχθηρὰς φύσεις , φιλοτιμία δὲ τὰς λαμπρὰς ἐγείρει , καὶ βασκαίνει μέν τις τὰ μὴ ἑαυτῷ ἐφικτά , ἃ δὲ ἄμεινον ἢ μὴ χεῖρον διαθήσεται , φιλοτιμεῖται πρὸς ταῦτα . ὁ γοῦν Πλάτων καὶ ἐς τὰς ἰδέας τῶν σοφιστῶν ἵεται καὶ οὔτε τῷ Γοργίᾳ παρίησι τὸ ἑαυτοῦ ἄμεινον γοργιάζειν πολλά τε κατὰ τὴν Ἱππίου καὶ Πρωταγόρου ἠχὼ φθέγγεται . ζηλωταὶ δὲ ἐγένοντο ἄλλοι μὲν ἄλλων , καὶ γὰρ δὴ καὶ ὁ τοῦ Γρύλλου φιλοτιμεῖται πρὸς τὸν τοῦ Προδίκου Ἡρακλέα , ὁπότε ὁ Πρόδικος τὴν κακίαν καὶ τὴν ἀρετὴν ἄγει παρὰ τὸν Ἡρακλέα καλούσας αὐτὸν ἐς βίου αἵρεσιν , Γοργίου δὲ θαυμασταὶ ἦσαν ἄριστοί τε καὶ πλεῖστοι · πρῶτον μὲν οἱ κατὰ Θετταλίαν Ἕλληνες , παρʼ οἷς τὸ ῥητορεύειν γοργιάζειν ἐπωνυμίαν ἔσχεν , εἶτα τὸ ξύμπαν Ἑλληνικόν , ἐν οἷς Ὀλυμπίασι διελέχθη κατὰ τῶν βαρβάρων ἀπὸ τῆς τοῦ νεὼ βαλβῖδος . λέγεται δὲ καὶ Ἀσπασία ἡ Μιλησία τὴν τοῦ Περικλέους γλῶτταν κατὰ τὸν Γοργίαν θῆξαι , Κριτίας δὲ καὶ Θουκυδίδης οὐκ ἀγνοοῦνται τὸ μεγαλόγνωμον καὶ τὴν ὀφρὺν παρʼ αὐτοῦ κεκτημένοι , μεταποιοῦντες δὲ αὐτὸ ἐς τὸ οἰκεῖον ὁ μὲν ὑπʼ εὐγλωττίας , ὁ δὲ ὑπὸ ῥώμης . καὶ Αἰσχίνης δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ Σωκράτους , ὑπὲρ οὗ πρώην ἐσπούδαζες ὡς οὐκ ἀφανῶς τοὺς διαλόγους κολάζοντος , οὐκ ὤκνει γοργιάζειν ἐν τῷ περὶ τῆς Θαργηλίας λόγῳ , φησὶ γάρ που ὧδε · Θαργηλία Μιλησία ἐλθοῦσα εἰς Θετταλίαν ξυνῆν Ἀντιόχῳ Θετταλῷ βασιλεύοντι πάντων Θετταλῶν . αἱ δὲ ἀποστάσεις αἵ τε προσβολαὶ τῶν λόγων Γοργίου ἐπεχωρίαζον πολλαχοῦ μέν , μάλιστα δὲ ἐν τῷ τῶν ἐποποιῶν κύκλῳ . πεῖθε δὴ καὶ σύ , ὦ βασίλεια , τὸν θαρσαλεώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ Πλούταρχον μὴ ἄχθεσθαι τοῖς σοφισταῖς , μηδὲ ἐς διαβολὰς καθίστασθαι τοῦ Γοργίου . εἰ δὲ οὐ πείθεις , σὺ μέν , οἵα σου σοφία καὶ μῆτις , οἶσθα , τί χρὴ ὄνομα θέσθαι τῷ τοιῷδε , ἐγὼ δὲ εἰπεῖν ἔχων οὐκ ἔχω .
Lemmas: Ἰουλία Σεβαστή . οὐδέ ὁ θεσπέσιος Πλάτων ὁ σοφιστής βασκαίνω , εἰ καί σφόδρα ἔνιοι δοκέω οὗτος , ἀλλά φιλότιμος πρός αὐτός ἔχω , ἐπειδή διαφοιτάω θέλγω μικρός τε καί μέγας πόλις ὁ Ὀρφεύς καί Θαμύρας τρόπος , ὁ δέ βασκαίνω ἀπέχω τοσοῦτος , ὅσος φιλοτιμία φθόνος · φθόνος μέν γάρ τρέφω ὁ μοχθηρός φύσις , φιλοτιμία δέ ὁ λαμπρός ἐγείρω , καί βασκαίνω μέν τις ὁ μή ἑαυτοῦ ἐφικτός , ὅς δέ ἀγαθός ἤ μή κακός διατίθημι , φιλοτιμέομαι πρός οὗτος . ὁ γοῦν Πλάτων καί εἰς ὁ ἰδέα ὁ σοφιστής ἵημι καί οὔτε ὁ Γοργίας παρίημι ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός γοργιάζω πολύς τε κατά ὁ Ἵππιος καί Πρωταγόρας ἠχώ φθέγγομαι . ζηλωτής δέ γίγνομαι ἄλλος μέν ἄλλος , καί γάρ δή καί ὁ ὁ Γρύλλος φιλοτιμέομαι πρός ὁ ὁ Πρόδικος Ἡρακλῆς , ὁπότε ὁ Πρόδικος ὁ κακία καί ὁ ἀρετή ἄγω παρά ὁ Ἡρακλῆς καλέω αὐτός εἰς βίος αἵρεσις , Γοργίας δέ θαυμαστός εἰμί ἀγαθός τε καί πολύς · πρῶτος μέν ὁ κατά Θεσσαλία Ἕλλην , παρά ὅς ὁ ῥητορεύω γοργιάζω ἐπωνυμία ἔχω , εἶτα ὁ σύμπας Ἑλληνικός , ἐν ὅς Ὀλυμπία διαλέγω κατά ὁ βάρβαρος ἀπό ὁ ὁ ναός βαλβίς . λέγω δέ καί Ἀσπασία ὁ Μιλήσιος ὁ ὁ Περικλῆς γλῶσσα κατά ὁ Γοργίας θήγω , Κριτίας δέ καί Θουκυδίδης οὐ ἀγνοέω ὁ μεγαλογνώμων καί ὁ ὀφρύς παρά αὐτός κτάομαι , μεταποιέω δέ αὐτός εἰς ὁ οἰκεῖος ὁ μέν ὑπό εὐγλωσσία , ὁ δέ ὑπό ῥώμη . καί Αἰσχίνης δέ ὁ ἀπό ὁ Σωκράτης , ὑπέρ ὅς πρῴην σπουδάζω ὡς οὐ ἀφανής ὁ διάλογος κολάζω , οὐ ὀκνέω γοργιάζω ἐν ὁ περί ὁ Θαργήλια λόγος , φημί γάρ που ὧδε · Θαργηλία Μιλήσιος ἔρχομαι εἰς Θεσσαλία σύνειμι Ἀντίοχος Θεσσαλός βασιλεύω πᾶς Θεσσαλός . ὁ δέ ἀπόστασις ὁ τε προσβολή ὁ λόγος Γοργίας ἐπιχωριάζω πολλαχοῦ μέν , μάλα δέ ἐν ὁ ὁ ἐποποιός κύκλος . πείθω δή καί σύ , ὦ βασίλεια , ὁ θαρσαλέος ὁ Ἑλληνικός Πλούταρχος μή ἄχθομαι ὁ σοφιστής , μηδέ εἰς διαβολή καθίστημι ὁ Γοργίας . εἰ δέ οὐ πείθω , σύ μέν , οἷος σύ σοφία καί μῆτις , οἶδα , τίς χρή ὄνομα τίθημι ὁ τοιόσδε , ἐγώ δέ λέγω ἔχω οὐ ἔχω .