ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.1
τὰ ῥόδα ὥσπερ πτεροῖς τοῖς φύλλοις ἐποχούμενα ἐλθεῖν παρὰ σὲ σπουδὴν ἐποιήσαντο . ὑπόδεξαι αὐτὰ εὐμενῶς , ἢ ὡς Ἀδώνιδος ὑπομνήματα , ἢ ὡς Ἀφροδίτης βαφήν , ἢ ὡς γῆς ὄμματα . ἀθλητῇ μὲν οὖν κότινος πρέπει καὶ βασιλεῖ μεγάλῳ ἡ ὀρθὴ τιάρα καὶ στρατιώτῃ λόφος , καλῷ δὲ μειρακίῳ ῥόδον καὶ διὰ συγγένειαν εὐωδίας καὶ διὰ τὸ οἰκεῖον τῆς χροιᾶς . περιθήσῃ δὲ οὐ σὺ τὰ ῥόδα , ἀλλʼ αὐτὰ σέ .
Lemmas: ὁ ῥόδον ὥσπερ πτερόν ὁ φύλλον ἐποχέομαι ἔρχομαι παρά σύ σπουδή ποιέω . ὑποδέχομαι αὐτός εὐμενής , ἤ ὡς Ἄδωνις ὑπόμνημα , ἤ ὡς Ἀφροδίτη βαφή , ἤ ὡς γῆ ὄμμα . ἀθλητής μέν οὖν κότινος πρέπω καί βασιλεύς μέγας ὁ ὀρθός τιάρα καί στρατιώτης λόφος , καλός δέ μειράκιον ῥόδος καί διά συγγένεια εὐωδία καί διά ὁ οἰκεῖος ὁ χροιά . περιτίθημι δέ οὐ σύ ὁ ῥόδον , ἀλλά αὐτός σύ .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.2
πέπομφά σοι στέφανον ῥόδων , οὐ σὲ τιμῶν , καὶ τοῦτο μὲν γάρ , ἀλλʼ αὐτοῖς τι χαριζόμενος τοῖς ῥόδοις , ἵνα μὴ μαρανθῇ .
Lemmas: πέμπω σύ στέφανος ῥόδον , οὐ σύ τιμάω , καί οὗτος μέν γάρ , ἀλλά αὐτός τις χαρίζω ὁ ῥόδον , ἵνα μή μαραίνω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.3
οἱ Λακεδαιμόνιοι φοινικοβαφεῖς ἐνεδύοντο χιτῶνας , ἢ ἵνα ἐκπλήττωσι τοὺς ἐναντίους τῷ φοβερῷ τῆς χροιᾶς , ἢ ἵνα ἀγνοῶσι τὸ αἷμα τῇ κοινωνίᾳ τῆς βαφῆς · ὑμᾶς δὲ δεῖ τοὺς καλοὺς ῥόδοις μόνοις ὁπλίζεσθαι καὶ ταύτην λαμβάνειν παρὰ τῶν ἐραστῶν τὴν πανοπλίαν . ὑάκινθος μὲν οὖν λευκῷ μειρακίῳ πρέπει καὶ νάρκισσος μέλανι , ῥόδον δὲ πᾶσιν , ὡς καὶ μειράκιον τὸ πάλαι ὂν καὶ ἄνθος καὶ φάρμακον καὶ μύρον . ταῦτα Ἀγχίσην ἀνέπεισε , ταῦτα Ἄρην ἀπέδυσε , ταῦτα Ἄδωνιν ἐλθεῖν ἀνέμνησε , ταῦτα ἦρος κόμαι , ταῦτα γῆς ἀστραπαί , ταῦτʼ ἔρωτος λαμπάδες .
Lemmas: ὁ Λακεδαιμόνιος φοινικοβαφής ἐνδύω χιτών , ἤ ἵνα ἐκπλήσσω ὁ ἐναντίος ὁ φοβερός ὁ χροιά , ἤ ἵνα ἀγνοέω ὁ αἷμα ὁ κοινωνία ὁ βαφή · σύ δέ δέω ὁ καλός ῥόδον μόνος ὁπλίζω καί οὗτος λαμβάνω παρά ὁ ἐραστής ὁ πανοπλία . ὑάκινθος μέν οὖν λευκός μειράκιον πρέπω καί νάρκισσος μέλας , ῥόδος δέ πᾶς , ὡς καί μειράκιον ὁ πάλαι εἰμί καί ἄνθος καί φάρμακον καί μύρον . οὗτος Ἀγχίσης ἀναπείθω , οὗτος Ἄρης ἀποδύω , οὗτος Ἄδωνις ἔρχομαι ἀναμιμνῄσκω , οὗτος ἔαρ κόμη , οὗτος γῆ ἀστραπή , οὗτος ἔρως λαμπάς .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.4
αἰτιᾷ με , ὅτι σοι ῥόδα οὐκ ἔπεμψα · ἐγὼ δὲ οὔτε ὡς ὀλίγωρος τοῦτο ἐποίησα οὔτε ὡς ἀνέραστος ἄνθρωπος , ἀλλʼ ἐσκόπουν , ὅτι ξανθὸς ὢν καὶ ῥόδοις ἰδίοις στεφανούμενος ἀλλοτρίων ἀνθέων οὐ δέῃ . οὐδὲ γὰρ Ὅμηρος τῷ ξανθῷ Μελεάγρῳ στέφανον περιέθηκεν , ἐπεὶ τοῦτο ἂν ἦν ἄλλο πῦρ ἐπὶ πυρὶ καὶ δαλὸς ἐπʼ ἐκείνῳ διπλοῦς , ἀλλʼ οὐδὲ τῷ Ἀχιλλεῖ , οὐδὲ τῷ Μενελάῳ , οὐδὲ ἄλλοις , ὅσοι παρʼ αὐτῷ κομῶσι . φθονερὸν γὰρ δεινῶς τὸ ἄνθος καὶ ὠκύμορον καὶ παύσασθαι ταχύ , λέγεται δʼ αὐτοῦ καὶ τὴν πρώτην γένεσιν ἐκ λυπηροτάτης ἄρξασθαι προφάσεως · ἡ γὰρ ἄκανθα τῶν ῥόδων παριοῦσαν τὴν Ἀφροδίτην ἔκνισεν , ὡς Κύπριοι λέγουσι καὶ Φοίνικες . ἀλλὰ τί ; μὴ στεφανούμεθα ἄνθος , ὃ οὐδὲ Ἀφροδίτης φείδεται ;
Lemmas: αἰτιάομαι ἐγώ , ὅτι σύ ῥόδον οὐ πέμπω · ἐγώ δέ οὔτε ὡς ὀλίγωρος οὗτος ποιέω οὔτε ὡς ἀνέραστος ἄνθρωπος , ἀλλά σκοπέω , ὅτι ξανθός εἰμί καί ῥόδον ἴδιος στεφανόω ἀλλότριος ἄνθος οὐ δέω . οὐδέ γάρ Ὅμηρος ὁ ξανθός Μελέαγρος στέφανος περιτίθημι , ἐπεί οὗτος ἄν εἰμί ἄλλος πῦρ ἐπί πῦρ καί δαλός ἐπί ἐκεῖνος διπλόος , ἀλλά οὐδέ ὁ Ἀχιλλεύς , οὐδέ ὁ Μενέλαος , οὐδέ ἄλλος , ὅσος παρά αὐτός κομάω . φθονερός γάρ δεινός ὁ ἄνθος καί ὠκύμορος καί παύω ταχύς , λέγω δέ αὐτός καί ὁ πρῶτος γένεσις ἐκ λυπηρός ἄρχω πρόφασις · ὁ γάρ ἄκανθα ὁ ῥόδον παρέρχομαι ὁ Ἀφροδίτη κνίζω , ὡς Κύπριος λέγω καί Φοῖνιξ . ἀλλά τίς ; μή στεφανόω ἄνθος , ὅς οὐδέ Ἀφροδίτη φείδομαι ;
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.5
πόθεν εἶ , μειράκιον ; εἰπέ , ὅτι οὕτως ἀτέγκτως πρὸς ἔρωτας ἔχεις ; ἐκ Σπάρτης ἐρεῖς ; οὐκ εἶδες οὖν Ὑάκινθον , οὐδʼ ἐστεφανώσω τῷ τραύματι ; ἀλλʼ ἐκ Θεσσαλίας ; οὐκ ἐδίδαξεν οὖν σε οὐδʼ ὁ Φθιώτης ; ἀλλʼ Ἀθήνηθεν ; τὸν Ἁρμόδιον καὶ τὸν Ἀριστογείτονα οὐ διέβης ; ἀλλʼ ἀπʼ Ἰωνίας ; καὶ τί τῆς γῆς ἐκείνης ἁβρότερον , ὅπου Βράγχοι καὶ Κλάροι οἱ Ἀπόλλωνος καλοί ; ἀλλʼ ἐκ Κρήτης , ὅπου πλεῖστος Ἔρως ὁ τὰς ἑκατὸν πόλεις περιπολῶν ; Σκύθης μοι δοκεῖς καὶ βάρβαρος εἶναι ἀπʼ ἐκείνου τοῦ βωμοῦ καὶ τῶν ἀξένων θεαμάτων . ἔξεστιν οὖν σοι τὸν πάτριον μιμήσασθαι νόμον · εἰ δὲ σώζειν οὐ θέλεις , λάβε τὸ ξίφος · οὐ παραιτοῦμαι , μὴ φοβηθῇς · ἐπιθυμῶ κἂν τοῦ τραύματος .
Lemmas: πόθεν εἰμί , μειράκιον ; λέγω , ὅτι οὕτως ἄτεγκτος πρός ἔρως ἔχω ; ἐκ Σπάρτη λέγω ; οὐ ὁράω οὖν Ὑάκινθος , οὐδέ στεφανόω ὁ τραῦμα ; ἀλλά ἐκ Θεσσαλία ; οὐ διδάσκω οὖν σύ οὐδέ ὁ Φθιώτης ; ἀλλά Ἀθῆναι ; ὁ Ἁρμόδιος καί ὁ Ἀριστογείτων οὐ διαβαίνω ; ἀλλά ἀπό Ἰωνία ; καί τίς ὁ γῆ ἐκεῖνος ἁβρός , ὅπου Βράγχος καί Κλάρος ὁ Ἀπόλλων καλός ; ἀλλά ἐκ Κρήτη , ὅπου πολύς Ἔρως ὁ ὁ ἑκατόν πόλις περιπολέω ; Σκύθης ἐγώ δοκέω καί βάρβαρος εἰμί ἀπό ἐκεῖνος ὁ βωμός καί ὁ ἄξενος θέαμα . ἔξεστι οὖν σύ ὁ πάτριος μιμέομαι νόμος · εἰ δέ σῴζω οὐ ἐθέλω , λαμβάνω ὁ ξίφος · οὐ παραιτέομαι , μή φοβέω · ἐπιθυμέω ἐάν ὁ τραῦμα .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.6
εἰ σωφρονεῖς , διὰ τί ἐμοὶ μόνῳ ; εἰ δὲ χαρίζῃ , διὰ τί μὴ κἀμοί ;
Lemmas: εἰ σωφρονέω , διά τίς ἐγώ μόνος ; εἰ δέ χαρίζω , διά τίς μή ἐγώ ;
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.7
ὅτι πένης εἰμί , ἀτιμότερός σοι δοκῶ · καὶ μὴν καὶ αὐτὸς ὁ Ἔρως γυμνός ἐστι καὶ αἱ Χάριτες καὶ οἱ ἀστέρες . ὁρῶ δὲ ἐγὼ τὸν Ἡρακλέα ἐν ταῖς γραφαῖς δορὰν θηρίου περιβεβλημένον καὶ τὰ πολλὰ χαμαὶ καθεύδοντα , τὸν δὲ Ἀπόλλωνα καὶ ὑψηλῷ ζώσματι ἢ δισκεύοντα ἢ τοξεύοντα ἢ τρέχοντα , οἱ δὲ Περσῶν βασιλεῖς τρυφῶσι καὶ μετέωροι κάθηνται τῷ πολλῷ χρυσίῳ περιβαλλόμενοι · τοιγαροῦν ἔπασχον κακῶς ὑπὸ τῶν πενήτων Ἑλλήνων νικώμενοι . ἦν πτωχὸς ὁ Σωκράτης , ἀλλʼ ὑπέτρεχε τὸν τρίβωνα αὐτοῦ ὁ πλούσιος Ἀλκιβιάδης . ἄπιδε πρὸς τὸ θέατρον · πενήτων ὁ δῆμος . ἄπιδε πρὸς τὰ δικαστήρια · πένητες κάθηνται . ἄπιδε ἐπὶ τὰς μάχας · οἱ μὲν πολυτελεῖς καὶ χρυσοῖ τοῖς ὅπλοις λείπουσι τὰς τάξεις , ἡμεῖς δὲ ἀριστεύομεν . ἐν αὐτοῖς τε τοῖς πρὸς τοὺς καλοὺς ὑμᾶς σκέψαι πόσον τὸ μεθόριον · ὑβρίζει τὸν πεισθέντα ὁ πλούσιος ὡς ἐωνημένος , ὁ πένης οἶδε χάριν ὡς ἐλεούμενος . πάλιν ὁ λαμπρὸς τὸ πεπραγμένον ἐς ἐξουσίαν ἀναφέρει τῆς οἰκείας δυνάμεως , ὁ δὲ πένης ἐς τὴν τοῦ δόντος φιλανθρωπίαν . ὁ πλούσιος ἄγγελον πέμπει κόλακα καὶ παράσιτον , μάγειρον καὶ τοὺς ἐκ τῆς τραπέζης , ὁ πένης δὲ ἑαυτόν . καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; ὁ πλούσιος καλεῖ σε ἐρώμενον , ἐγὼ δὲ κύριον · ἐκεῖνος ὑπηρέτην , ἐγὼ δὲ θεόν · ἐκεῖνος μέρος τῶν αὑτοῦ κτημάτων , ἐγὼ δὲ πάντα , ὅθεν ἄλλου πάλιν ἐρασθεὶς ὅμοιος πρὸς ἐκεῖνον ἔσται , πένης δὲ ἅπαξ ἐρᾷ . τίς δύναται παραμεῖναι νοσοῦντι ; τίς αὑτὸν προτάξαι πεμπομένου βέλους ; τίς ὑπὲρ σοῦ πεσεῖν ; ἐν τούτοις πᾶσι πλουτῶ .
Lemmas: ὅτι πένης εἰμί , ἄτιμος σύ δοκέω · καί μήν καί αὐτός ὁ Ἔρως γυμνός εἰμί καί ὁ Χάρις καί ὁ ἀστήρ . ὁράω δέ ἐγώ ὁ Ἡρακλῆς ἐν ὁ γραφή δορά θηρίον περιβάλλω καί ὁ πολύς χαμαί καθεύδω , ὁ δέ Ἀπόλλων καί ὑψηλός ζῶσμα ἤ δισκεύω ἤ τοξεύω ἤ τρέχω , ὁ δέ Πέρσης βασιλεύς τρυφάω καί μετέωρος κάθημαι ὁ πολύς χρυσίον περιβάλλω · τοιγαροῦν πάσχω κακός ὑπό ὁ πένης Ἕλλην νικάω . εἰμί πτωχός ὁ Σωκράτης , ἀλλά ὑποτρέχω ὁ τρίβων αὐτός ὁ πλούσιος Ἀλκιβιάδης . ἀφοράω πρός ὁ θέατρον · πένης ὁ δῆμος . ἀφοράω πρός ὁ δικαστήριον · πένης κάθημαι . ἀφοράω ἐπί ὁ μάχη · ὁ μέν πολυτελής καί χρύσεος ὁ ὅπλον λείπω ὁ τάξις , ἐγώ δέ ἀριστεύω . ἐν αὐτός τε ὁ πρός ὁ καλός σύ σκοπέω πόσος ὁ μεθόριος · ὑβρίζω ὁ πείθω ὁ πλούσιος ὡς ὠνέομαι , ὁ πένης οἶδα χάρις ὡς ἐλεέω . πάλιν ὁ λαμπρός ὁ πράσσω εἰς ἐξουσία ἀναφέρω ὁ οἰκεῖος δύναμις , ὁ δέ πένης εἰς ὁ ὁ δίδωμι φιλανθρωπία . ὁ πλούσιος ἄγγελος πέμπω κόλαξ καί παράσιτος , μάγειρος καί ὁ ἐκ ὁ τράπεζα , ὁ πένης δέ ἑαυτοῦ . καί τίς δέω ὁ πολύς λέγω ; ὁ πλούσιος καλέω σύ ἐράω , ἐγώ δέ κύριος · ἐκεῖνος ὑπηρέτης , ἐγώ δέ θεός · ἐκεῖνος μέρος ὁ ἑαυτοῦ κτῆμα , ἐγώ δέ πᾶς , ὅθεν ἄλλος πάλιν ἔραμαι ὅμοιος πρός ἐκεῖνος εἰμί , πένης δέ ἅπαξ ἐράω . τίς δύναμαι παραμένω νοσέω ; τίς ἑαυτοῦ προσάγω πέμπω βέλος ; τίς ὑπέρ σύ πίπτω ; ἐν οὗτος πᾶς πλουτέω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.8
εἰ ξένος ὢν ἐρῶ σου , μὴ θαυμάσῃς · οὐκ ἔστιν ὀφθαλμοὺς ξενίας ἁλῶναι , καὶ γὰρ κάλλος αὐτῶν ὁμοίως καὶ πῦρ ἀνάπτεται . οὐ μὴν ὁ Βράγχος ἔφευγε τὸν Ἀπόλλωνα ὡς ξένον , οὐδὲ ὁ Πάτροκλος τὸν Ἀχιλλέα , οὐδὲ ὁ Χρύσιππος τὸν Λάιον . ἤρα καὶ Σμερδίου Πολυκράτης ὁ Σάμιος καὶ τοῦ Πέρσου μειρακίου ὁ Ἀγησίλαος , εἰ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ μειρακίου ἀγνοῶ · ξένοι καὶ ὄμβροι τῆς γῆς καὶ ποταμοὶ τῆς θαλάσσης καὶ ὁ Ἀσκληπιὸς Ἀθηναίων καὶ ὁ Ζεὺς ἡμῶν καὶ ὁ Νεῖλος Αἰγυπτίων καὶ ὁ Ἥλιος πάντων . ξένη καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος καὶ ἡ ἀηδὼν τοῦ ἔαρος καὶ ἡ χελιδὼν τῆς οἰκίας καὶ ὁ Γανυμήδης τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἡ ἀλκυὼν τῆς πέτρας καὶ ὁ ἐλέφας Ῥωμαίων καὶ ὁ ὄρνις ὁ φοῖνιξ τῶν Ἰνδῶν τῶν μυρεψικῶν · οὗτος μὲν ὁ ξένος καὶ βραδύς , τὸν δὲ πελαργὸν οἱ πρῶτον θεασάμενοι καὶ προσκυνοῦσι . ξένα καὶ τὰ γράμματα , ἐκ Φοινίκης γὰρ ἦλθε , καὶ Σηρῶν ὑφαὶ καὶ μάγων θεολογία , οἷς πᾶσιν ἥδιον χρώμεθα ἢ τοῖς ἐγχωρίοις , ὅτι τῶν μὲν σπάνιον τὸ ἐπίκτητον , τῶν δὲ ὀλίγωρον τὸ οἰκεῖον · ἀμείνων καὶ ἐραστὴς ὁ ξένος , ὅσῳ καὶ ἀνύποπτος τῇ ἀγνωσίᾳ καὶ πρὸς τὸ λαθεῖν ἀφανέστερος .
Lemmas: εἰ ξένος εἰμί λέγω σύ , μή θαυμάζω · οὐ εἰμί ὀφθαλμός ξενία ἁλίσκομαι , καί γάρ κάλλος αὐτός ὅμοιος καί πῦρ ἀνάπτω . οὐ μήν ὁ Βράγχος φεύγω ὁ Ἀπόλλων ὡς ξένος , οὐδέ ὁ Πάτροκλος ὁ Ἀχιλλεύς , οὐδέ ὁ Χρύσιππος ὁ Λάϊος . ἐράω καί Σμέρδιος Πολυκράτης ὁ Σάμιος καί ὁ Πέρσης μειράκιον ὁ Ἀγησίλαος , εἰ καί ὁ ὄνομα ὁ μειράκιον ἀγνοέω · ξένος καί ὄμβρος ὁ γῆ καί ποταμός ὁ θάλασσα καί ὁ Ἀσκληπιός Ἀθηναῖος καί ὁ Ζεύς ἐγώ καί ὁ Νεῖλος Αἰγύπτιος καί ὁ Ἥλιος πᾶς . ξένος καί ὁ ψυχή ὁ σῶμα καί ὁ ἀηδών ὁ ἔαρ καί ὁ χελιδών ὁ οἰκία καί ὁ Γανυμήδης ὁ οὐρανός καί ὁ ἀλκυών ὁ πέτρα καί ὁ ἐλέφας Ῥωμαῖος καί ὁ ὄρνις ὁ φοῖνιξ ὁ Ἰνδός ὁ μυρεψικός · οὗτος μέν ὁ ξένος καί βραδύς , ὁ δέ πελαργός ὁ πρῶτος θεάομαι καί προσκυνέω . ξένος καί ὁ γράμμα , ἐκ Φοινίκη γάρ ἔρχομαι , καί Σήρ ὑφή καί μάγος θεολογία , ὅς πᾶς ἡδύς χράω ἤ ὁ ἐγχώριος , ὅτι ὁ μέν σπάνιος ὁ ἐπίκτητος , ὁ δέ ὀλίγωρος ὁ οἰκεῖος · ἀγαθός καί ἐραστής ὁ ξένος , ὅσος καί ἀνύποπτος ὁ ἀγνωσία καί πρός ὁ λανθάνω ἀφανής .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.9
τί παθόντα τὰ ῥόδα , πρὶν μὲν παρὰ σοὶ γενέσθαι , καλὰ ἦν καὶ ῥόδα — οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ οὐδὲ ἔπεμψα , εἰ μή τι ἀξιόκτητον εἶχεν — ἐλθόντα δὲ εὐθὺς ἐμαράνθη καὶ ἀπέπνευσε ; τὸ μὲν σαφὲς οὐκ οἶδα τῆς αἰτίας , οὐ γάρ μοί τι εἰπεῖν ἠθέλησαν , ὡς δʼ εἰκάσαι ῥᾴδιον , οὐκ ἤνεγκε παρευδοκιμούμενα , οὐδὲ ἠνέσχετο τῆς πρὸς σὲ ἁμίλλης , ἀλλʼ ὁμοῦ τε ἔθιγεν εὐωδεστέρου χρωτὸς καὶ ἀπώλετο . οὕτω καὶ λύχνος πίπτει πυρὸς μείζονος ἡττηθεὶς καὶ ἄστρα ἀμαυρά , ὅταν ἀντιβλέπειν ἡλίῳ μὴ δύνηται .
Lemmas: τίς πάσχω ὁ ῥόδον , πρίν μέν παρά σύ γίγνομαι , καλός εἰμί καί ῥόδον — οὐ γάρ ἄν αὐτός οὐδέ πέμπω , εἰ μή τις ἀξιόκτητος ἔχω — ἔρχομαι δέ εὐθύς μαραίνω καί ἀποπνέω ; ὁ μέν σαφής οὐ οἶδα ὁ αἰτία , οὐ γάρ ἐγώ τις λέγω ἐθέλω , ὡς δέ εἰκάζω ῥᾴδιος , οὐ φέρω παρευδοκιμέω , οὐδέ ἀνέχω ὁ πρός σύ ἅμιλλα , ἀλλά ὁμοῦ τε θιγγάνω εὐώδης χρώς καί ἀπόλλυμι . οὕτως καί λύχνος πίπτω πῦρ μέγας ἡσσάομαι καί ἄστρον ἀμαυρός , ὅταν ἀντιβλέπω ἥλιος μή δύναμαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.10
τοὺς ὄρνις αἱ καλιαὶ δέχονται , τοὺς ἰχθύας αἱ πέτραι , τὰ ὄμματα τοὺς καλούς , κἀκεῖνα μὲν πλανᾶται μεθιστάμενα καὶ μετοικοῦντα ἄλλοτε ἐπʼ ἄλλους τόπους — ἄγουσι γὰρ αὐτοὺς ὡς ἄγουσιν οἱ καιροί — κάλλος δὲ ἅπαξ ἐπʼ ὀφθαλμοὺς ῥυὲν οὐκ ἄπεισιν ἐκ τούτου τοῦ καταγωγίου . οὕτω κἀγώ σε ὑπεδεξάμην καὶ φέρω πανταχοῦ τοῖς τῶν ὀμμάτων δικτύοις , κἂν ἐπὶ θάλατταν ἔλθω , ἀνάγει σε ἡ θάλαττα , ὥσπερ τὴν Ἀφροδίτην ὁ μῦθος , ἄν τε ἐπὶ λειμῶνα , αὐτῶν τῶν ἀνθέων ἐξέχεις . καὶ τί γὰρ ἐκεῖ τοιοῦτον φύεται ; καὶ γὰρ εἰ καλὰ καὶ χαρίεντα , ἀλλὰ μιᾶς ἡμέρας . ἀπιδών δὲ ἐς οὐρανὸν τὸν μὲν ἥλιον ἡγοῦμαι κατιέναι καὶ κάτω που βαδίζειν , ἀντʼ ἐκείνου δὲ σὲ φαίνειν . εἰ δὲ καὶ νὺξ γένηται , δύο βλέπω μόνους ἀστέρας , τὸν ἕσπερον καὶ σέ .
Lemmas: ὁ ὄρνις ὁ καλιά δέχομαι , ὁ ἰχθῦς ὁ πέτρα , ὁ ὄμμα ὁ καλός , ἐκεῖνος μέν πλανάω μεθίστημι καί μετοικέω ἄλλοτε ἐπί ἄλλος τόπος — ἄγω γάρ αὐτός ὡς ἄγω ὁ καιρός — κάλλος δέ ἅπαξ ἐπί ὀφθαλμός ῥέω οὐ ἄπειμι ἐκ οὗτος ὁ καταγώγιον . οὕτως ἐγώ σύ ὑποδέχομαι καί φέρω πανταχοῦ ὁ ὁ ὄμμα δίκτυον , ἐάν ἐπί θάλασσα ἔρχομαι , ἀνάγω σύ ὁ θάλασσα , ὥσπερ ὁ Ἀφροδίτη ὁ μῦθος , ἐάν τε ἐπί λειμών , αὐτός ὁ ἄνθος ἐξέχω . καί τίς γάρ ἐκεῖ τοιοῦτος φύω ; καί γάρ εἰ καλός καί χαρίεις , ἀλλά εἷς ἡμέρα . ἀφοράω δέ εἰς οὐρανός ὁ μέν ἥλιος ἡγέομαι κατέρχομαι καί κάτω που βαδίζω , ἀντί ἐκεῖνος δέ σύ φαίνω . εἰ δέ καί νύξ γίγνομαι , δύο βλέπω μόνος ἀστήρ , ὁ ἕσπερος καί σύ .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.11
ποσάκις σοι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνέῳξα , ἵνα ἀπέλθῃς , ὥσπερ οἱ τὰ δίκτυα ἀναπτύσσοντες τοῖς θηρίοις ἐς ἐξουσίαν τοῦ φυγεῖν ; καὶ σὺ μένεις ἑδραῖος κατὰ τοὺς δεινοὺς ἐποίκους , οἳ χώραν ἅπαξ ἀλλοτρίαν καταλαβόντες οὐκέτι δέχονται τὴν ἀπανάστασιν . καὶ δὴ πάλιν , ὥσπερ εἴωθα , ἐπαίρω τὰ βλέφαρα · ἀπόπτηθι ἤδη ποτὲ καὶ τὴν πολιορκίαν λῦσον καὶ γενοῦ ξένος ἄλλων ὀμμάτων . οὐκ ἀκούεις , ὅς γε καὶ μᾶλλον ἔχῃ τοῦ πρόσω καὶ μέχρι τῆς ψυχῆς . καὶ τίς ὁ καινὸς ἐμπρησμός ; κινδυνεύω , αἰτῶ ὕδωρ , κοιμίζει δὲ οὐδείς , ὅτι τὸ σβεστήριον ἐς ταύτην τὴν φλόγα ἀπορώτατον , εἴτε ἐκ πηγῆς κομίζοι τις , εἴτε ἐκ ποταμοῦ λαμβάνοι . καὶ γὰρ αὐτὸ τὸ ὕδωρ ὑπὸ ἔρωτος κᾴεται .
Lemmas: ποσάκις σύ ὁ ὀφθαλμός ἀνοίγνυμι , ἵνα ἀπέρχομαι , ὥσπερ ὁ ὁ δίκτυον ἀναπτύσσω ὁ θηρίον εἰς ἐξουσία ὁ φεύγω ; καί σύ μένω ἑδραῖος κατά ὁ δεινός ἔποικος , ὅς χώρα ἅπαξ ἀλλότριος καταλαμβάνω οὐκέτι δέχομαι ὁ ἀπανάστασις . καί δή πάλιν , ὥσπερ εἴωθα , ἐπαίρω ὁ βλέφαρον · ἀποπτάω ἤδη ποτέ καί ὁ πολιορκία λύω καί γίγνομαι ξένος ἄλλος ὄμμα . οὐ ἀκούω , ὅς γε καί μάλα ἔχω ὁ πρόσω καί μέχρι ὁ ψυχή . καί τίς ὁ καινός ἐμπρησμός ; κινδυνεύω , αἰτέω ὕδωρ , κοιμίζω δέ οὐδείς , ὅτι ὁ σβεστήριος εἰς οὗτος ὁ φλόξ ἄπορος , εἴτε ἐκ πηγή κομίζω τις , εἴτε ἐκ ποταμός λαμβάνω . καί γάρ αὐτός ὁ ὕδωρ ὑπό ἔρως καίω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.12
πόθεν μου τὴν ψυχὴν κατέλαβες ; ἢ δῆλον ὅτι ἀπὸ τῶν ὀμμάτων , ἀφʼ ὧν μόνων κάλλος ἐσέρχεται ; ὥσπερ γὰρ τὰς ἀκροπόλεις οἱ τύραννοι καὶ τὰ ἐρυμνὰ οἱ βασιλεῖς καὶ τὰ ὑψηλὰ οἱ ἀετοὶ καταλαμβάνουσιν , οὕτω καὶ ὁ ἔρως τὴν τῶν ὀφθαλμῶν ἀκρόπολιν , ἣν οὐ ξύλοις , οὐδὲ πλίνθοις , ἀλλὰ μόνοις βλεφάροις τειχίσας ἡσυχῆ καὶ κατὰ μικρὸν ἐς τὴν ψυχὴν ἐσδύεται , ταχέως μέν , ὡς πτηνός , ἐλευθέρως δέ , ὡς γυμνός , ἀμάχως δέ , ὡς τοξότης . τὰ δὲ ὄμματα , ἐπεὶ πρῶτα συνίησι κάλλους , διὰ τοῦτο μάλιστα καὶ κᾴεται , θεοῦ τινος , οἶμαι , θελήσαντος αὐτοῖς τὴν αὐτὴν ὁδὸν καὶ τῆς ἐς τὸ βλέπειν ἡδονῆς εἶναι καὶ τῆς ἐς τὸ λυπεῖσθαι προφάσεως . τί γάρ , ὦ κακοὶ δᾳδοῦχοι ἔρωτος καὶ τῆς τῶν σωμάτων ὥρας περίεργοι μάρτυρες πρῶτοι μὲν τὸ κάλλος ἡμῖν ἐπυρσεύσατε , πρῶτοι δὲ μνησθῆναι τὴν ψυχὴν ἐποιήσατε τῆς ἔξωθεν ἐπιρροῆς , πρῶτοι δὲ ἐβιάσασθε τὸν ἥλιον καταλιπόντα πῦρ ἀλλότριον ἐπαινεῖν ; τοιγαροῦν ἀγρυπνεῖτε καὶ κᾴεσθε , ἀπαλλαγὴν ὧν εἵλεσθε εὑρεῖν μὴ δυνάμενοι .
Lemmas: πόθεν ἐγώ ὁ ψυχή καταλαμβάνω ; ἤ δῆλος ὅτι ἀπό ὁ ὄμμα , ἀπό ὅς μόνος κάλλος εἰσέρχομαι ; ὥσπερ γάρ ὁ ἀκρόπολις ὁ τύραννος καί ὁ ἐρυμνός ὁ βασιλεύς καί ὁ ὑψηλός ὁ ἀετός καταλαμβάνω , οὕτως καί ὁ ἔρως ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀκρόπολις , ὅς οὐ ξύλον , οὐδέ πλίνθον , ἀλλά μόνος βλέφαρον τειχίζω ἡσυχῆ καί κατά μικρός εἰς ὁ ψυχή εἰσδύνω , ταχύς μέν , ὡς πτηνός , ἐλεύθερος δέ , ὡς γυμνός , ἄμαχος δέ , ὡς τοξότης . ὁ δέ ὄμμα , ἐπεί πρῶτος συνίημι κάλλος , διά οὗτος μάλα καί καίω , θεός τις , οἴομαι , ἐθέλω αὐτός ὁ αὐτός ὁδός καί ὁ εἰς ὁ βλέπω ἡδονή εἰμί καί ὁ εἰς ὁ λυπέω πρόφασις . τίς γάρ , ὦ κακός δᾳδοῦχος ἔρως καί ὁ ὁ σῶμα ὥρα περίεργος μάρτυς πρῶτος μέν ὁ κάλλος ἐγώ πυρσεύω , πρῶτος δέ μιμνῄσκω ὁ ψυχή ποιέω ὁ ἔξωθεν ἐπιρροή , πρῶτος δέ βιάζω ὁ ἥλιος καταλείπω πῦρ ἀλλότριος ἐπαινέω ; τοιγαροῦν ἀγρυπνέω καί καίω , ἀπαλλαγή ὅς αἱρέω εὑρίσκω μή δύναμαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.13
ὁ καλὸς ἂν μὲν ᾖ θηριώδης , πῦρ ἐστιν , ἂν δὲ ἥμερος , φῶς · μὴ κᾷε οὖν , ἀλλὰ σῶζε καὶ τὸν Ἐλέου βωμὸν ἐν τῇ ψυχῇ ἔχε ἀντιλαβὼν βέβαιον φίλον ὠκυμόρου δωρεᾶς καὶ φθάσας τὸν χρόνον , ὃς μόνος καταλύει τοὺς καλούς , ὥσπερ οἱ δημοτικοὶ τοὺς τυράννους . ὡς δέδοικά γε — ὃ φρονῶ γὰρ εἰρήσεται — μὴ μέλλοντός σου καὶ βραδύνοντος τὰ γένεια ἐπέλθῃ καὶ τὴν τοῦ προσώπου συσκιάσῃ χάριν , ὥσπερ εἴωθε τὸν ἥλιον κρύπτειν ἡ νεφῶν συσκευή . τί δέδοικα , ἅπερ ἔστιν ἤδη βλέπειν ; ἕρπει μὲν ὁ ἴουλος , αἱ δὲ παρειαὶ χλοάζουσι , τὸ δὲ πρόσωπον ὅλον ἀνθεῖ . πρὶν οὖν σου τὸ ἔαρ ἀπελθεῖν ὅλον καὶ χειμῶνα ἐπιστῆναι , δὸς αὐτοῦ πρὸς Ἔρωτος , πρὸς τούτων τῶν γενείων , ἃ δεῖ με αὔριον ὀμνύναι .
Lemmas: ὁ καλός ἐάν μέν εἰμί θηριώδης , πῦρ εἰμί , ἐάν δέ ἥμερος , φάος · μή καίω οὖν , ἀλλά σῴζω καί ὁ Ἔλεος βωμός ἐν ὁ ψυχή ἔχω ἀντιλαμβάνω βέβαιος φίλος ὠκύμορος δωρεά καί φθάνω ὁ χρόνος , ὅς μόνος καταλύω ὁ καλός , ὥσπερ ὁ δημοτικός ὁ τύραννος . ὡς δείδω γε — ὅς φρονέω γάρ λέγω — μή μέλλω σύ καί βραδύνω ὁ γένειον ἐπέρχομαι καί ὁ ὁ πρόσωπον συσκιάζω χάρις , ὥσπερ εἴωθα ὁ ἥλιος κρύπτω ὁ νέφος συσκευή . τίς δείδω , ὅς εἰμί ἤδη βλέπω ; ἕρπω μέν ὁ ἴουλος , ὁ δέ παρειά χλοάζω , ὁ δέ πρόσωπον ὅλος ἀνθέω . πρίν οὖν σύ ὁ ἔαρ ἀπέρχομαι ὅλος καί χειμών ἐφίστημι , δίδωμι αὐτός πρός Ἔρως , πρός οὗτος ὁ γένειον , ὅς δέω ἐγώ αὔριον ὄμνυμι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.14
χαῖρε , κἂν μὴ θέλῃς , χαῖρε , κἂν μὴ γράφῃς , ἄλλοις καλέ , ἐμοὶ δὲ ὑπερήφανε . οὐκ ἦσθα συγκείμενος ἐκ σαρκὸς ʽκαὶ αἵματοσʼ , καὶ τῶν , ὅσα τούτοις κίρναται , ἀλλὰ ἐξ ἀδάμαντος καὶ πέτρας καὶ Στυγός . ταχέως σε θεασαίμην γενειῶντα καὶ παρʼ ἀλλοτρίαις θύραις κείμενον . ναὶ Ἔρως , ναὶ Νέμεσις ὀξεῖς θεοὶ καὶ στρεφόμενοι .
Lemmas: χαίρω , ἐάν μή ἐθέλω , χαίρω , ἐάν μή γράφω , ἄλλος καλός , ἐγώ δέ ὑπερήφανος . οὐ εἰμί σύγκειμαι ἐκ σάρξ ὅς αἱματόω , καί ὁ , ὅσος οὗτος κιρνάω , ἀλλά ἐκ ἀδάμας καί πέτρα καί Στύξ . ταχύς σύ θεάομαι γενειάω καί παρά ἀλλότριος θύρα κεῖμαι . ναί Ἔρως , ναί Νέμεσις ὀξύς θεός καί στρέφω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.15
τί μοι τὰ γένεια , ὦ παιδίον , δεικνύεις ; οὐ παύῃ κάλλους , ἀλλʼ ἄρχῃ , τὸ μὲν γὰρ ὀξὺ τῆς ὥρας παρελήλυθεν , ὅσον τι πτηνὸν καὶ ἄπιστον , τὸ δὲ ἑδραῖον καὶ βέβαιον μένει . χρόνος δὲ οὐκ ἐλέγχει τοὺς ἀληθῶς καλούς , ἀλλὰ δεικνύει καὶ μαρτυρεῖ μᾶλλον αὐτοῖς ἢ φθονεῖ . τὸν δὲ ὑπηνήτην καὶ Ὅμηρος λέγει χαριέστατον ὁ ποιητὴς εἰδὼς καλῶς καὶ βλέπειν καὶ ποιεῖν . οὐκ ἂν δήποτε τοῦτο ἀπεφήνατο , εἰ μὴ πρῶτος αὐτὸς ἐρωμένου καὶ ἥψατο γενείων καὶ ἐφίλησε . πρὶν μὲν γὰρ ἀνθεῖν , οὐδὲν ἀπεῖχον γυναικὸς αἱ σαὶ παρειαὶ οὖσαι ἁπαλαί τε καὶ διαυγεῖς , ὅτε δὲ καὶ ἤδη χλοάζεις , ἀνδρικώτερος εἶ σεαυτοῦ καὶ τελεώτερος . ἀλλὰ τί ; ἤθελες μηδὲ εὐνούχων διαφέρειν , οἷς τὰ γένεια ἄκαρπα καὶ σκληρὰ καὶ λίθοις ὅμοια ; αἰσχύνονται γοῦν οἱ ἀλιτήριοι ταύτῃ τῇ τομῇ μᾶλλον ἢ ἐκείνῃ , τὴν μὲν ἀπόρρητον νομίζοντες , τὴν δὲ σαφέστερον ἔλεγχον τῆς ὄψεως .
Lemmas: τίς ἐγώ ὁ γένειον , ὦ παιδίον , δείκνυμι ; οὐ παύω κάλλος , ἀλλά ἄρχω , ὁ μέν γάρ ὀξύς ὁ ὥρα παρέρχομαι , ὅσος τις πτηνός καί ἄπιστος , ὁ δέ ἑδραῖος καί βέβαιος μένω . χρόνος δέ οὐ ἐλέγχω ὁ ἀληθής καλός , ἀλλά δείκνυμι καί μαρτυρέω μάλα αὐτός ἤ φθονέω . ὁ δέ ὑπηνήτης καί Ὅμηρος λέγω χαρίεις ὁ ποιητής οἶδα καλός καί βλέπω καί ποιέω . οὐ ἄν δήποτε οὗτος ἀποφαίνω , εἰ μή πρῶτος αὐτός ἐράω καί ἅπτω γένειον καί φιλέω . πρίν μέν γάρ ἀνθέω , οὐδείς ἀπέχω γυνή ὁ σός παρειά εἰμί ἁπαλός τε καί διαυγής , ὅτε δέ καί ἤδη χλοάζω , ἀνδρικός εἰμί σεαυτοῦ καί τέλειος . ἀλλά τίς ; ἐθέλω μηδέ εὐνοῦχος διαφέρω , ὅς ὁ γένειον ἄκαρπος καί σκληρός καί λίθος ὅμοιος ; αἰσχύνω γοῦν ὁ ἀλιτήριος οὗτος ὁ τομή μάλα ἤ ἐκεῖνος , ὁ μέν ἀπόρρητος νομίζω , ὁ δέ σαφής ἔλεγχος ὁ ὄψις .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.17
ἔστιν ἔαρ καὶ κάλλους καὶ ῥόδου , ὁ δὲ μὴ χρησάμενος τοῖς παροῦσιν ἀνόητος ἐν οὐ μένουσι μέλλων καὶ βραδύνων ἐν ἀπιοῦσι · φθονερὸς γὰρ ὁ χρόνος καὶ τὴν ἄνθους ὥραν ἀφανίζει καὶ τὴν κάλλους ἀκμὴν ἀπάγει . μηδὲν μέλλε , ὦ φθεγγόμενον ῥόδον , ἀλλʼ ἕως ἔξεστι καὶ ζῇς , μετάδος ἡμῖν ὧν ἔχεις .
Lemmas: εἰμί ἔαρ καί κάλλος καί ῥόδος , ὁ δέ μή χράω ὁ πάρειμι ἀνόητος ἐν οὐ μένω μέλλω καί βραδύνω ἐν ἀπέρχομαι · φθονερός γάρ ὁ χρόνος καί ὁ ἄνθος ὥρα ἀφανίζω καί ὁ κάλλος ἀκμή ἀπάγω . μηδείς μέλλω , ὦ φθέγγομαι ῥόδος , ἀλλά ἕως ἔξεστι καί ζάω , μεταδίδωμι ἐγώ ὅς ἔχω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.18
μαλακώτερον διετέθης ὑπὸ τῆς σανδάλου θλιβείς , ὡς πέπεισμαι , δειναὶ γὰρ δακεῖν σάρκας ἁπαλὰς αἱ τῶν δερμάτων καινότητες . διὰ τοῦτο ὁ Ἀσκληπιὸς τὰ μὲν ἐκ πολέμου καὶ θήρας τραύματα καὶ πάσης τοιαύτης τύχης ἰᾶται ῥᾳδίως , ταῦτα δὲ ἐᾷ διὰ τὸ ἑκούσιον , ὡς ἀνοίᾳ μᾶλλον ἢ ἐπηρείᾳ δαιμόνων γενόμενα . τί οὐκ ἀνυπόδετος βαδίζεις ; τί δὲ τῇ γῇ φθονεῖς ; βλαυτία καὶ σανδάλια καὶ κρηπῖδες καὶ πέδιλα νοσούντων εἰσὶ φορήματα ἢ γερόντων . τὸν γοῦν Φιλοκτήτην ἐν τούτοις γράφουσι τοῖς ἐρύμασιν ὡς καὶ χωλὸν καὶ νοσοῦντα , τὸν δὲ ἐκ Σινώπης φιλόσοφον καὶ τὸν Θηβαῖον Κράτητα καὶ τὸν Αἴαντα καὶ τὸν Ἀχιλλέα ἀνυποδέτους καὶ τὸν Ἰάσονα ἐξ ἡμισείας · λέγεται γὰρ τὸν Ἄναυρον αὐτοῦ διαβαίνοντος ποταμὸν ἐνσχεθῆναι τὴν κρηπῖδα τῷ ῥεύματι καὶ Ἰάσων οὕτως ἠλευθέρωτο τῶν ποδῶν τὸν ἕτερον τύχῃ τὸ δέον διδαχθείς , οὐ γνώμῃ ἑλόμενος , καὶ ἀπῄει καλῶς σεσυλημένος . μηδὲν ἤτω σοι μεταξὺ τῆς γῆς καὶ τοῦ ποδός . μὴ φοβηθῇς · δέξεται τὴν βάσιν ἡ κόνις ὡς πόαν . ὦ ῥυθμοὶ ποδῶν φιλτάτων , ὦ καινὰ ἄνθη , ὦ γῆς φυτεύματα , ὦ φιλήματα ἐρηρεισμένα .
Lemmas: μαλακός διατίθημι ὑπό ὁ σάνδαλον θλίβω , ὡς πείθω , δεινός γάρ δάκνω σάρξ ἁπαλός ὁ ὁ δέρμα καινότης . διά οὗτος ὁ Ἀσκληπιός ὁ μέν ἐκ πόλεμος καί θήρα τραῦμα καί πᾶς τοιοῦτος τύχη ἰάομαι ῥᾴδιος , οὗτος δέ ἐάω διά ὁ ἑκούσιος , ὡς ἄνοια μάλα ἤ ἐπήρεια δαίμων γίγνομαι . τίς οὐ ἀνυπόδετος βαδίζω ; τίς δέ ὁ γῆ φθονέω ; βλαυτίον καί σανδάλιον καί κρηπίς καί πέδιλον νοσέω εἰμί φόρημα ἤ γέρων . ὁ γοῦν Φιλοκτήτης ἐν οὗτος γράφω ὁ ἔρυμα ὡς καί χωλός καί νοσέω , ὁ δέ ἐκ Σινώπη φιλόσοφος καί ὁ Θηβαῖος Κράτης καί ὁ Αἴας καί ὁ Ἀχιλλεύς ἀνυπόδετος καί ὁ Ἰάσων ἐκ ἥμισυς · λέγω γάρ ὁ Ἄναυρος αὐτός διαβαίνω ποταμός ἐνέχω ὁ κρηπίς ὁ ῥεῦμα καί Ἰάσων οὕτως ἐλευθερόω ὁ πούς ὁ ἕτερος τύχη ὁ δέω διδάσκω , οὐ γνώμη αἱρέω , καί ἀπέρχομαι καλός συλάω . μηδείς εἰμί σύ μεταξύ ὁ γῆ καί ὁ πούς . μή φοβέω · δέχομαι ὁ βάσις ὁ κόνις ὡς πόα . ὦ ῥυθμός πούς φίλος , ὦ καινός ἄνθος , ὦ γῆ φύτευμα , ὦ φίλημα ἐρείδω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.19
πωλεῖς σεαυτήν · καὶ γὰρ οἱ μισθοφόροι . καὶ παντὸς εἶ τοῦ διδόντος · καὶ γὰρ οἱ κυβερνῆται . οὕτως σου πίνομεν ὡς τῶν ποταμῶν , οὕτως ἁπτόμεθα ὡς τῶν ῥόδων · μὴ δὴ αἰδοῦ τῷ εὐκόλῳ , ἀλλὰ σεμνύνου τῷ ἑτοίμῳ , καὶ γὰρ ὕδωρ πᾶσι πρόκειται καὶ πῦρ οὐχ ἑνὸς καὶ ὁ ἥλιος δημόσιος θεός . τὸ μὲν οἴκημά σου κάλλους ἀκρόπολις , οἱ δὲ ἐσιόντες ἱερεῖς , οἱ δὲ στεφανούμενοι θεωροί , τὸ ἀργύριον φόροι . τῶν ὑπακουόντων ἡδέως βασίλευε καὶ ἔτι προσκυνοῦ .
Lemmas: πωλέω σεαυτοῦ · καί γάρ ὁ μισθοφόρος . καί πᾶς εἰμί ὁ δίδωμι · καί γάρ ὁ κυβερνήτης . οὕτως σύ πίνω ὡς ὁ ποταμός , οὕτως ἅπτω ὡς ὁ ῥόδον · μή δή αἰδέομαι ὁ εὔκολος , ἀλλά σεμνύνω ὁ ἑτοῖμος , καί γάρ ὕδωρ πᾶς πρόκειμαι καί πῦρ οὐ εἷς καί ὁ ἥλιος δημόσιος θεός . ὁ μέν οἴκημα σύ κάλλος ἀκρόπολις , ὁ δέ εἰσέρχομαι ἱερεύς , ὁ δέ στεφανόω θεωρός , ὁ ἀργύριον φόρος . ὁ ὑπακούω ἡδύς βασιλεύω καί ἔτι προσκυνέω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.20
καὶ τῷ Διί , ὅτε ἐκοιμᾶτο ἐν τῷ ὄρει τῇ Ἴδῃ , ἄνθη ἀνῆκεν ἡ γῆ λωτόν τε καὶ ὑάκινθον καὶ κρόκον , ῥόδα δὲ οὐ παρῆν , πότερα ὡς μόνης Ἀφροδίτης κτήματα , παρʼ ἧς καὶ ταῦτα ἔδει τὴν Ἥραν δανείσασθαι , καθάπερ καὶ τὸν κεστὸν ἐδανείσατο , ἢ ὡς οὐκ ἂν κοιμηθέντος τοῦ Διός , εἰ καὶ ταῦτα παρῆν , οἱ δὲ ἐδέοντο καὶ καθεύδειν τὸν Δία ; ὅταν δὲ πνέῃ ῥόδα , ἀνάγκη δήπου πᾶσα καὶ ἀνθρώποις καὶ θεοῖς ἀγρυπνεῖν ἡδέως , ἡ γὰρ εὐωδία δεινὴ πᾶσαν ἡσυχίαν ἐξοικίσαι . ταῦτα μὲν οὖν ἀφείσθω Ὁμήρῳ καὶ τῇ τῶν ποιητῶν ἐξουσίᾳ , σὺ δὲ ἀγροίκως ἐποίησας μόνη κοιμηθεῖσα ἐν ῥόδοις καὶ σωφρονήσασα ἐν οὐ σώφροσιν . ἢ γὰρ τῶν ἐραστῶν ἐχρῆν σοι συμπαρεῖναί τινα ἢ ἐμὲ ἢ τὸν Δία , πλὴν εἰ μὴ προεθυμήθης , ὦ καλή , τὸν στέφανον τοῖς στέρνοις προσαγαγοῦσα καινῷ μοιχῷ συμπλακῆναι .
Lemmas: καί ὁ Ζεύς , ὅτε κοιμάω ἐν ὁ ὄρος ὁ Ἴδη , ἄνθος ἀνίημι ὁ γῆ λωτός τε καί ὑάκινθος καί κρόκος , ῥόδον δέ οὐ πάρειμι , πότερος ὡς μόνος Ἀφροδίτη κτῆμα , παρά ὅς καί οὗτος δέω ὁ Ἥρα δανείζω , καθά καί ὁ κεστός δανείζω , ἤ ὡς οὐ ἄν κοιμάω ὁ Ζεύς , εἰ καί οὗτος πάρειμι , ὁ δέ δέω καί καθεύδω ὁ Ζεύς ; ὅταν δέ πνέω ῥόδον , ἀνάγκη δήπου πᾶς καί ἄνθρωπος καί θεός ἀγρυπνέω ἡδύς , ὁ γάρ εὐωδία δεινός πᾶς ἡσυχία ἐξοικίζω . οὗτος μέν οὖν ἀφίημι Ὅμηρος καί ὁ ὁ ποιητής ἐξουσία , σύ δέ ἄγροικος ποιέω μόνος κοιμάω ἐν ῥόδον καί σωφρονέω ἐν οὐ σώφρων . ἤ γάρ ὁ ἐραστής χρή σύ συμπάρειμι τις ἤ ἐγώ ἤ ὁ Ζεύς , πλήν εἰ μή προθυμέομαι , ὦ καλός , ὁ στέφανος ὁ στέρνον προσάγω καινός μοιχός συμπλέκω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.21
οὖσα ξανθὴ τί ῥόδα ζητεῖς ; καὶ μὴν φύσεως οὕτως ἔχεις , ὡς ἐκεῖνα . τί λαμβάνεις ἄνθος μετὰ μικρὸν οὐκ ὄν ; τί δὲ τὴν κεφαλὴν στεφανοῖς πυρί ; ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ καὶ τῆς Κολχίδος ὁ ὅρμος , ὃν ἔπεμψε τῇ Γλαύκῃ , ῥόδα εἶναι πεφαρμαγμένα , καὶ διὰ τοῦτο ἐκαύθη λαβοῦσα . εἴ τε γὰρ τὰ ῥόδα τερπνά , μὴ παρευδοκιμείτω τὰς καλάς , εἴ τε εὐώδη , μὴ ἀντιπνείτω , εἴ τε ὠκύμορα , μὴ φοβείτω . ἡ γὰρ σὴ κεφαλὴ λειμὼν πολλὰ ἄνθη φέρων ἐστίν , ἃ μήτε θέρους ἄπεισι καὶ χειμῶνος μέσου φύεται καὶ δρεψαμένων οὐ λύεται .
Lemmas: εἰμί ξανθός τίς ῥόδον ζητέω ; καί μήν φύσις οὕτως ἔχω , ὡς ἐκεῖνος . τίς λαμβάνω ἄνθος μετά μικρός οὐ εἰμί ; τίς δέ ὁ κεφαλή στεφανόω πῦρ ; ἐγώ γάρ δοκέω καί ὁ Κολχίς ὁ ὅρμος , ὅς πέμπω ὁ Γλαύκη , ῥόδον εἰμί φαρμάσσω , καί διά οὗτος καίω λαμβάνω . εἰ τε γάρ ὁ ῥόδον τερπνός , μή παρευδοκιμέω ὁ καλός , εἰ τε εὐώδης , μή ἀντιπνέω , εἰ τε ὠκύμορος , μή φοβέω . ὁ γάρ σός κεφαλή λειμών πολύς ἄνθος φέρω εἰμί , ὅς μήτε θέρος ἀπέρχομαι καί χειμών μέσος φύω καί δρέπω οὐ λύω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.22
ἡ καλλωπιζομένη γυνὴ θεραπεύει τὸ ἐλλιπὲς φοβουμένη φωραθῆναι ὃ οὐκ ἔχει ἡ φύσις , ἡ δὲ καλὴ οὐδενὸς δεῖται τῶν ἐπικτήτων ἀρκοῦσα ἑαυτῇ πρὸς πᾶν τὸ ὁλόκληρον · ὀφθαλμῶν δὲ ὑπογραφὴ καὶ κόμης προσθέσεις καὶ γραφαὶ παρειῶν καὶ χειλέων βαφαὶ καὶ εἴ τι ἐκ κομμωτικῆς φάρμακον καὶ εἴ τι ἐκ φύκους δολερὸν ἄνθος , πρὸς ἐπανόρθωσιν τοῦ ἐνδεοῦς εὑρέθη · τὸ δὲ ἀκόσμητον ἀληθῶς καλόν , ὥστε εἰ μάλιστα πεπίστευκας σεαυτῇ , διὰ τοῦτό σε μάλιστα ἀγαπῶ μαρτύριον τὸ ἄπραγμον ἡγούμενος τῆς ἐν εὐμορφίᾳ πίστεως . οὐ γὰρ κονιᾷς τὸ πρόσωπον , ἀλλʼ ἀδόλως εἶ καλή , οἷαι καὶ αἱ πρότεραι ἦσαν , ὧν χρυσὸς ἤρα καὶ βοῦς καὶ ὕδωρ καὶ ὄρνιθες καὶ δράκοντες . τὸ δὲ φῦκος καὶ ὁ κηρὸς καὶ τὸ ταραντινίδιον καὶ οἱ ἐπικάρπιοι ὄφεις καὶ αἱ χρυσαῖ πέδαι Θαίδος καὶ Λαίδος καὶ Ἀρισταγόρας φάρμακα .
Lemmas: ὁ καλλωπίζω γυνή θεραπεύω ὁ ἐλλιπής φοβέω φωράω ὅς οὐ ἔχω ὁ φύσις , ὁ δέ καλός οὐδείς δέω ὁ ἐπίκτητος ἀρκέω ἑαυτοῦ πρός πᾶς ὁ ὁλόκληρος · ὀφθαλμός δέ ὑπογραφή καί κόμη πρόσθεσις καί γραφή παρειά καί χεῖλος βαφή καί εἰ τις ἐκ κομμωτικός φάρμακον καί εἰ τις ἐκ φῦκος δολερός ἄνθος , πρός ἐπανόρθωσις ὁ ἐνδεής εὑρίσκω · ὁ δέ ἀκόσμητος ἀληθής καλός , ὥστε εἰ μάλα πιστεύω σεαυτοῦ , διά οὗτος σύ μάλα ἀγαπάω μαρτύριον ὁ ἀπράγμων ἡγέομαι ὁ ἐν εὐμορφία πίστις . οὐ γάρ κονιάω ὁ πρόσωπον , ἀλλά ἄδολος εἰμί καλός , οἷος καί ὁ πρότερος εἰμί , ὅς χρυσός ἐράω καί βοῦς καί ὕδωρ καί ὄρνις καί δράκων . ὁ δέ φῦκος καί ὁ κηρός καί ὁ ταραντινίδιον καί ὁ ἐπικάρπιος ὄφις καί ὁ χρύσεος πέδη Θαίς καί Λαίς καί Ἀρισταγόρα φάρμακον .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.23
εἰ μὲν δέῃ χρημάτων , πένης εἰμί , εἰ δὲ φιλίας καὶ χρηστοῦ τρόπου , πλουτῶ . ἔστι δὲ οὐχ οὕτως ἐμοὶ δεινὸν τὸ μὴ ἔχειν , ὡς σοὶ πρὸς αἰσχύνην τὸ μισθοῦ φιλεῖν · ἑταίρας μὲν γὰρ ἔργον προσίεσθαι τοὺς τὰς σαρίσσας ἔχοντας καὶ τὰς σπάθας ὡς ἑτοίμως διδόντας , γυναικὸς δὲ ἐλευθέρας πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ βλέπειν καὶ τὸ χρηστὸν ἐν εὐνοίᾳ τίθεσθαι . πρόσταξον , ὡς βούλει , καὶ πείθομαι · πλεῖν κέλευσον · ἐμβαίνω . πληγὰς ὑπομεῖναι · καρτερῶ . ῥῖψαι τὴν ψυχήν · οὐκ ὀκνῶ . δραμεῖν διὰ πυρός · οὐ κᾴομαι . τίς ταῦτα πλούσιος ποιεῖ ;
Lemmas: εἰ μέν δέω χρῆμα , πένης εἰμί , εἰ δέ φιλία καί χρηστός τρόπος , πλουτέω . εἰμί δέ οὐ οὕτως ἐγώ δεινός ὁ μή ἔχω , ὡς σύ πρός αἰσχύνη ὁ μισθός φιλέω · ἑταίρα μέν γάρ ἔργον προσίημι ὁ ὁ σάρισα ἔχω καί ὁ σπάθη ὡς ἑτοῖμος δίδωμι , γυνή δέ ἐλεύθερος πρός ὁ ἀγαθός ἀεί βλέπω καί ὁ χρηστός ἐν εὔνοια τίθημι . προστάσσω , ὡς βούλομαι , καί πείθω · πλέω κελεύω · ἐμβαίνω . πληγή ὑπομένω · καρτερέω . ῥίπτω ὁ ψυχή · οὐ ὀκνέω . τρέχω διά πῦρ · οὐ καίω . τίς οὗτος πλούσιος ποιέω ;
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.24
ὁ Ἀγαμέμνων , ὅτε μὲν ὀργῆς ἐκράτει , καλὸς ἦν καὶ οὐχ ἑνὶ θεῷ , ἀλλὰ πολλοῖς ὅμοιος ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ Ἄρει δὲ ζώνην , στέρνον δὲ Ποσειδάωνι , ὅτε δὲ ἐνησχημόνει τῇ γλυκύτητι τοῦ θυμοῦ καὶ πρὸς τοὺς ἑταίρους ἠγρίωτο , ἔλαφος καὶ κύων ἐνομίζετο καὶ τὰ τοῦ Διὸς ὄμματα οὐδαμοῦ · σῦς μὲν γὰρ ὀργίζονται καὶ κύνες καὶ ὄφεις καὶ λύκοι καὶ ὅσα ἄλλα οὐ χρῆται λογισμῷ θηρία , καλὸς δὲ ἄνθρωπος καὶ μὴ γελάσας λυπεῖ , μήτοι γε σκυθρωπότερος ἑαυτοῦ γενόμενος . οὐ πρέπει δὲ οὐδὲ ἡλίῳ τὸ πρόσωπον νεφέλῃ καλύπτεσθαι . τίς ἡ κατήφεια αὕτη , τίς ἡ νύξ , τί τὸ στυγνὸν σκότος ; μειδίασον , κατάστηθι , ἀπόδος ἡμῖν τὴν τῶν ὀμμάτων ἡμέραν .
Lemmas: ὁ Ἀγαμέμνων , ὅτε μέν ὀργή κρατέω , καλός εἰμί καί οὐ εἷς θεός , ἀλλά πολύς ὅμοιος ὄμμα καί κεφαλή ἴκελος Ζεύς τερπικέραυνος Ἄρης δέ ζώνη , στέρνον δέ Ποσειδῶν , ὅτε δέ ἐνασχημονέω ὁ γλυκύτης ὁ θυμός καί πρός ὁ ἑταῖρος ἀγριόω , ἔλαφος καί κύων νομίζω καί ὁ ὁ Ζεύς ὄμμα οὐδαμοῦ · ὗς μέν γάρ ὀργίζω καί κύων καί ὄφις καί λύκος καί ὅσος ἄλλος οὐ χράω λογισμός θηρίον , καλός δέ ἄνθρωπος καί μή γελάω λυπέω , μήτοι γε σκυθρωπός ἑαυτοῦ γίγνομαι . οὐ πρέπω δέ οὐδέ ἥλιος ὁ πρόσωπον νεφέλη καλύπτω . τίς ὁ κατήφεια οὗτος , τίς ὁ νύξ , τίς ὁ στυγνός σκότος ; μειδιάω , καθίστημι , ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ὁ ὄμμα ἡμέρα .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.25
χθές σε ὀργιζομένην κατέλαβον καὶ ἔδοξα ἄλλην βλέπειν . τούτου δὲ αἴτιον ἡ τοῦ θυμοῦ ἔκστασις ἀκριβῶς σου συγχέουσα τὴν τοῦ προσώπου χάριν · μὴ δὴ μεταποίει τὴν γνώμην μηδὲ ἄγριον βλέπε . οὐδὲ γὰρ τὴν σελήνην ἔτι λαμπρὰν δοκοῦμεν , ὅταν ᾖ συννεφής , οὐδὲ τὴν Ἀφροδίτην καλήν , ὅταν ὀργίζηται ἢ δακρύῃ , οὐδὲ τὴν Ἥραν βοῶπιν , ὅτε χαλεπαίνει τῷ Διί , οὐδὲ τὴν ἅλα δῖαν , ὅτε ταράττεται . ἡ δὲ Ἀθηνᾶ καὶ ἔρριψε τὸν αὐλὸν ὡς τὸ πρόσωπον αὐτῆς συγχέαντα . ἤδη καὶ τὰς Ἐρινῦς Εὐμενίδας καλοῦμεν , ὡς τὸ σκυθρωπὸν ἀρνουμένας , καὶ ταῖς ἀκάνθαις τῶν ῥόδων χαίρομεν , ὅτι ἐξ ἀγρίου θάμνου καὶ λυπεῖν καὶ κεντεῖν εἰδότος γελῶσιν ἐν τοῖς ῥόδοις . ἄνθος δέ ἐστι καὶ γυναικὶ ἡ τοῦ προσώπου γαλήνη . μὴ τραχεῖα γίγνου , μὴ φοβερά , μὴ ἀποστεροῦ τὸ κάλλος , μὴ ἀφαιροῦ ῥόδων σεαυτήν , ἃ ταῖς καλαῖς ὑμῖν ἐν τοῖς ὄμμασι φύεται . εἰ δὲ ἀπιστεῖς οἷς λέγω , τὸ κάτοπτρον λαβοῦσα ἴδε σου τὸ πρόσωπον ἠλλαγμένον · εὖγε , ὅτι ἀπεστράφης .
Lemmas: χθές σύ ὀργίζω καταλαμβάνω καί δοκέω ἄλλος βλέπω . οὗτος δέ αἴτιος ὁ ὁ θυμός ἔκστασις ἀκριβής σύ συγχέω ὁ ὁ πρόσωπον χάριν · μή δή μεταποιέω ὁ γνώμη μηδέ ἄγριος βλέπω . οὐδέ γάρ ὁ σελήνη ἔτι λαμπρός δοκέω , ὅταν εἰμί συννεφής , οὐδέ ὁ Ἀφροδίτη καλός , ὅταν ὀργίζω ἤ δακρύω , οὐδέ ὁ Ἥρα βοῶπις , ὅτε χαλεπαίνω ὁ Ζεύς , οὐδέ ὁ ἅλς δῖος , ὅτε ταράσσω . ὁ δέ Ἀθήνη καί ῥίπτω ὁ αὐλός ὡς ὁ πρόσωπον αὐτός συγχέω . ἤδη καί ὁ Ἐρινύς Εὐμενίδες καλέω , ὡς ὁ σκυθρωπός ἀρνέομαι , καί ὁ ἄκανθα ὁ ῥόδον χαίρω , ὅτι ἐκ ἄγριος θάμνος καί λυπέω καί κεντέω οἶδα γελάω ἐν ὁ ῥόδον . ἄνθος δέ εἰμί καί γυνή ὁ ὁ πρόσωπον γαλήνη . μή τραχύς γίγνομαι , μή φοβερός , μή ἀποστερέω ὁ κάλλος , μή ἀφαιρέω ῥόδον σεαυτοῦ , ὅς ὁ καλός σύ ἐν ὁ ὄμμα φύω . εἰ δέ ἀπιστέω ὅς λέγω , ὁ κάτοπτρον λαμβάνω ὁράω σύ ὁ πρόσωπον ἀλλάσσω · εὖγε , ὅτι ἀποστρέφω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.26
κελεύεις μοι μὴ βλέπειν κἀγὼ σοὶ μὴ βλέπεσθαι . τίς τοῦτο κελεύει νομοθέτης ; τίς δὲ καὶ ἐκεῖνο ; εἰ δὲ μηδέτερον κεκώλυται , μήτε ἑαυτὴν ἀφαιροῦ τῆς ἐς ἐπίδειξιν εὐδοκιμήσεως , μήτε ἐμὲ τῆς ἐς τέρψιν ἐξουσίας . οὐδὲ πηγὴ λέγει μὴ πίῃς , οὐδὲ ὀπώρα μὴ λάβῃς , οὐδὲ λειμὼν μὴ προσέλθῃς . ἕπου καὶ σὺ τοῖς νόμοις καὶ διψῶντα παῦσον .
Lemmas: κελεύω ἐγώ μή βλέπω ἐγώ σύ μή βλέπω . τίς οὗτος κελεύω νομοθέτης ; τίς δέ καί ἐκεῖνος ; εἰ δέ μηδέτερος κωλύω , μήτε ἑαυτοῦ ἀφαιρέω ὁ εἰς ἐπίδειξις εὐδοκίμησις , μήτε ἐγώ ὁ εἰς τέρψις ἐξουσία . οὐδέ πηγή λέγω μή πίνω , οὐδέ ὀπώρα μή λαμβάνω , οὐδέ λειμών μή προσέρχομαι . ἕπομαι καί σύ ὁ νόμος καί διψάω παύω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.27
ὡς δύσερί σοι καὶ φιλόνεικον τὸ κάλλος · ἀμελούμενον μᾶλλον ἀνθεῖ , καθάπερ τῶν φυτῶν ὅσα τῇ φύσει θαρροῦντα καὶ τῆς τῶν γεωργῶν ὀλιγωρίας μὴ χρῄζοντα · οὐχ ἵππον ἀναβαίνεις , οὐκ ἐς παλαίστραν ἀπαντᾷς , οὐχ ἡλίῳ δίδως σεαυτόν , ἀλλʼ αὐχμηρὸς περίει καὶ ῥυπῶν καὶ σεαυτῷ μαχόμενος . ἐξηπάτησαι · καλὸς εἶ , κἂν μὴ θέλῃς , καὶ πάντας ἕλκεις τῷ λίαν ἀμελουμένῳ , ὥσπερ οἱ βότρυς καὶ τὰ μῆλα καὶ εἴ τι ἄλλο αὐτόματον καλόν . οὕτω καὶ ὁ Ἀπόλλων ποιμένων ἤρα καὶ ἡ Ἀφροδίτη βουκόλων ἤρα καὶ ἀγροίκων καὶ ἡ Δημήτηρ τῶν τὰ ἀστεῖα οὐκ εἰδότων . οὐδεὶς οὐδὲ ἀστέρας εἶδε κοσμουμένους οὐδὲ ὄρνιθας , οὐδὲ ἵππους καλλωπιζομένους χρυσῷ ἢ ἐλέφαντι λανθάνειν μηχανωμένους τὸ γαῦρον .
Lemmas: ὡς δύσερις σύ καί φιλόνικος ὁ κάλλος · ἀμελέω μάλα ἀνθέω , καθά ὁ φυτόν ὅσος ὁ φύσις θαρσέω καί ὁ ὁ γεωργός ὀλιγωρία μή χρῄζω · οὐ ἵππος ἀναβαίνω , οὐ εἰς παλαίστρα ἀπαντάω , οὐ ἥλιος δίδωμι σεαυτοῦ , ἀλλά αὐχμηρός περίειμι καί ῥυπάω καί σεαυτοῦ μάχομαι . ἐξαπατάω · καλός εἰμί , ἐάν μή ἐθέλω , καί πᾶς ἕλκω ὁ λίαν ἀμελέω , ὥσπερ ὁ βότρυς καί ὁ μῆλον καί εἰ τις ἄλλος αὐτόματος καλός . οὕτως καί ὁ Ἀπόλλων ποιμήν ἐράω καί ὁ Ἀφροδίτη βούκολος ἐράω καί ἄγροικος καί ὁ Δημήτηρ ὁ ὁ ἀστεῖος οὐ οἶδα . οὐδείς οὐδέ ἀστήρ ὁράω κοσμέω οὐδέ ὄρνις , οὐδέ ἵππος καλλωπίζω χρυσός ἤ ἐλέφας λανθάνω μηχανάομαι ὁ γαῦρος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.28
τὴν καλὴν ἀπὸ τοῦ τρόπου δεῖ ποιεῖσθαι τῶν ἐραστῶν τὸν κατάλογον , οὐκ ἀπὸ τοῦ γένους , καὶ γὰρ ξένος ἐπιεικὴς δύναται γενέσθαι καὶ πολίτης κακός , ὅσῳ καὶ τοῦ φρονεῖν ἐγγύτερός ἐστιν . ὁ μὲν οὖν ἐγχώριος οὐδὲν διαφέρει λίθων καὶ παντὸς τοῦ μένοντος , ᾧ τὸ ἑδραῖον ἀνάγκῃ πρόσεστιν , ὁ δὲ ξένος ἔοικε τοῖς ὀξυτάτοις θεοῖς Ἡλίῳ καὶ ἀνέμοις καὶ ἄστροις καὶ Ἔρωτι , ὑφʼ ὧν κἀγὼ πτηνὸς γενόμενος δεῦρο ἐλήλυθα κινηθεὶς προφάσει κρείττονι . μή μου τῆς ἱκεσίας ὑπερίδῃς · οὐδὲ τὸν Πέλοπα ἡ Ἱπποδάμεια ἠτίμησε ξένον ὄντα καὶ βάρβαρον , οὐδὲ ἡ Ἑλένη τὸν διʼ αὐτὴν παρόντα , οὐδὲ ἡ Φύλλις τὸν ἐκ θαλάττης ʽἥκοντἀ , οὐδὲ ἡ Ἀνδρομέδα τὸν πρὸς αὐτὴν καταπτάντα . ᾔδεσαν γάρ , ὡς παρὰ μὲν τῶν ἐγχωρίων μίαν πόλιν λαμβάνουσι , παρὰ δὲ τῶν ξένων πολλάς . καὶ μὴν κἀγὼ τοῦ ἔρωτος ξένος καὶ σὺ τοῦ κάλλους , οὐ γὰρ ἡμεῖς πρὸς αὐτὰ ἀπήλθομεν , ἀλλʼ αὐτὰ πρὸς ἡμᾶς κατῆλθε , καὶ τὴν παρουσίαν αὐτῶν δεδέγμεθα ἡδέως , ὡς τὴν τῶν ἄστρων οἱ πλέοντες . εἰ δʼ ἐμοὶ τὸ ξένῳ εἶναι οὐ γίγνεται πρὸς τὸν ἔρωτα ἐμποδών , μηδὲ σοὶ κώλυμα ἔστω πρὸς τὸ συνεῖναι τοῖς ἐρῶσιν . ταχύ γʼ ἂν φυγάδα εἵλου νυμφίον , ὥσπερ Ἄδραστος τὸν Πολυνείκην καὶ τὸν Τυδέα , οὓς γαμβροὺς ἐποιήσατο ἐπὶ τῆς βασιλείας τὴν ἔκτισιν . μὴ λακώνιζε , ὦ γύναι , μηδὲ μιμοῦ τὸν Λυκοῦργον , ξενηλασίαν γὰρ ἔρως οὐκ ἔχει .
Lemmas: ὁ καλός ἀπό ὁ τρόπος δέω ποιέω ὁ ἐραστής ὁ κατάλογος , οὐ ἀπό ὁ γένος , καί γάρ ξένος ἐπιεικής δύναμαι γίγνομαι καί πολίτης κακός , ὅσος καί ὁ φρονέω ἐγγύτερος εἰμί . ὁ μέν οὖν ἐγχώριος οὐδείς διαφέρω λίθος καί πᾶς ὁ μένω , ὅς ὁ ἑδραῖος ἀνάγκη πρόσειμι , ὁ δέ ξένος ἔοικα ὁ ὀξύς θεός Ἥλιος καί ἄνεμος καί ἄστρον καί Ἔρως , ὑπό ὅς ἐγώ πτηνός γίγνομαι δεῦρο ἔρχομαι κινέω πρόφασις κρατύς . μή ἐγώ ὁ ἱκεσία ὑπεροράω · οὐδέ ὁ Πέλοψ ὁ Ἱπποδάμεια ἀτιμάζω ξένος εἰμί καί βάρβαρος , οὐδέ ὁ Ἑλένη ὁ διά αὐτός πάρειμι , οὐδέ ὁ Φυλλίς ὁ ἐκ θάλασσα ʽηκοειντα , οὐδέ ὁ Ἀνδρομέδα ὁ πρός αὐτός καταπέτομαι . οἶδα γάρ , ὡς παρά μέν ὁ ἐγχώριος εἷς πόλις λαμβάνω , παρά δέ ὁ ξένος πολύς . καί μήν ἐγώ ὁ ἔρως ξένος καί σύ ὁ κάλλος , οὐ γάρ ἐγώ πρός αὐτός ἀπέρχομαι , ἀλλά αὐτός πρός ἐγώ κατέρχομαι , καί ὁ παρουσία αὐτός δέχομαι ἡδύς , ὡς ὁ ὁ ἄστρον ὁ πλέω . εἰ δέ ἐγώ ὁ ξένος εἰμί οὐ γίγνομαι πρός ὁ ἔρως ἐμποδών , μηδέ σύ κώλυμα εἰμί πρός ὁ σύνειμι ὁ ἐράω . ταχύς γε ἄν φυγάς αἱρέω νυμφίος , ὥσπερ Ἄδραστος ὁ Πολυνείκης καί ὁ Τυδεύς , ὅς γαμβρός ποιέω ἐπί ὁ βασιλεία ὁ ἔκτεισις . μή Λακωνίζω , ὦ γυνή , μηδέ μιμέομαι ὁ Λυκοῦργος , ξενηλασία γάρ ἔρως οὐ ἔχω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.29
τὰ μὲν σὰ ὄμματα φιλῶ , τὰ δὲ ἐμὰ οὐ φιλῶ , τοῖς μὲν γὰρ σύνεσιν πολλὴν συνέγνωκα , τοῖς δὲ δεινὴν περιεργίαν · ἀναίσχυντά ἐστιν , ἀλλὰ καὶ κρύπτειν οὐδὲν δυνάμενα ὧν ἑώρακεν ἅπαξ . οὐκ ἀφέστηκεν οὖν μου τῆς ψυχῆς λέγοντα · οὐκ εἶδες τὴν εὔκομον , τὴν εὐπρόσωπον ; ἧκε , ἀνάβηθι , ἀλλὰ καὶ κλαῦσον καὶ γράψον καὶ δεήθητι . ἡ δὲ εὖ μάλα πείθεται , παρακούειν μὴ δυναμένη λίχνων δορυφόρων , καὶ γὰρ μὴ βουλομένην σύρουσιν ἔξω καὶ βιάζονται ὅσα αὐτοὶ προλαβόντες ἐπῄνεσαν . ἀμέλει πρὶν ἔρωτα ἐς γῆν καταπτῆναι μόνον τὸν ἥλιον ἠπίστατο καλὸν ἡ ψυχὴ καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ θέαμα καὶ θαῦμα ἦν , γευσαμένη δὲ ὥρας ἀνθρωπίνης ἔκαμε καὶ τῆς σπουδῆς ἐκείνης κατέπεσεν , ἐς δὲ θητείαν μετήχθη πικράν .
Lemmas: ὁ μέν σός ὄμμα φιλέω , ὁ δέ ἐμός οὐ φιλέω , ὁ μέν γάρ σύνεσις πολύς συγγιγνώσκω , ὁ δέ δεινός περιεργία · ἀναίσχυντος εἰμί , ἀλλά καί κρύπτω οὐδείς δύναμαι ὅς ὁράω ἅπαξ . οὐ ἀφίστημι οὖν ἐγώ ὁ ψυχή λέγω · οὐ ὁράω ὁ εὔκομος , ὁ εὐπρόσωπος ; ἵημι , ἀναβαίνω , ἀλλά καί κλαίω καί γράφω καί δέω . ὁ δέ εὖ μάλα πείθω , παρακούω μή δύναμαι λίχνος δορυφόρος , καί γάρ μή βούλομαι σύρω ἔξω καί βιάζω ὅσος αὐτός προλαμβάνω ἐπαινέω . ἀμέλει πρίν ἔρως εἰς γῆ καταπέτομαι μόνος ὁ ἥλιος ἐπίσταμαι καλός ὁ ψυχή καί οὗτος αὐτός ὁ θέαμα καί θαῦμα εἰμί , γεύω δέ ὥρα ἀνθρώπινος κάμνω καί ὁ σπουδή ἐκεῖνος καταπίπτω , εἰς δέ θητεία μετάγω πικρός .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.30
τὸ μὲν ἔργον ἕν , ἄν τε ἐπὶ ἀνδρὸς ἄν τε ἐπὶ μοιχοῦ γένηται , τὸ δὲ τῷ κινδύνῳ σφαλερώτερον τῇ χάριτι μεῖζον · οὐχ οὕτω γὰρ εὐφραίνει τὸ φανερὸν τῆς ἐξουσίας ὡς τὸ ἀπόρρητον τῆς ἡδονῆς , πᾶν δὲ τερπνότερον τὸ κεκλεμμένον . οὕτω καὶ Ποσειδῶν ὑπῆλθε πορφύρῳ κύματι καὶ βοὶ Ζεὺς καὶ χρυσῷ ὕδατι καὶ δράκοντι καὶ ἄλλοις προκαλύμμασιν , ἀφʼ ὧν Διόνυσος καὶ Ἀπόλλων καὶ Ἡρακλῆς καὶ οἱ ἐκ μοιχείας θεοί . λέγει δὲ Ὅμηρος καὶ τὴν Ἥραν ἰδεῖν αὐτὸν τότε ἡδέως , ὅτε αὐτῇ συνῄει λάθρα , τὴν γὰρ ἀνδρὸς ἐξουσίαν μετέθηκεν ἐς κλοπὴν μοιχείας .
Lemmas: ὁ μέν ἔργον εἷς , ἐάν τε ἐπί ἀνήρ ἐάν τε ἐπί μοιχός γίγνομαι , ὁ δέ ὁ κίνδυνος σφαλερός ὁ χάρις μέγας · οὐ οὕτως γάρ εὐφραίνω ὁ φανερός ὁ ἐξουσία ὡς ὁ ἀπόρρητος ὁ ἡδονή , πᾶς δέ τερπνός ὁ κλέπτω . οὕτως καί Ποσειδῶν ὑπέρχομαι πόφυρος κῦμα καί βοῦς Ζεύς καί χρύσεος ὕδωρ καί δράκων καί ἄλλος προκάλυμμα , ἀπό ὅς Διόνυσος καί Ἀπόλλων καί Ἡρακλῆς καί ὁ ἐκ μοιχεία θεός . λέγω δέ Ὅμηρος καί ὁ Ἥρα ὁράω αὐτός τότε ἡδύς , ὅτε αὐτός συνέρχομαι λάθρῃ , ὁ γάρ ἀνήρ ἐξουσία μετατίθημι εἰς κλοπή μοιχεία .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.31
ὁ μοιχὸς καὶ πείσας σφαλερώτατον ἀνάλωμα καὶ ὀδυνηρὸν μὴ τυγχάνων , τῆς μὲν γὰρ εὐπραγίας κίνδυνος ὁ νόμος , τῆς δὲ λύπης μισθὸς ὁ ἔρως . φοβεῖσθαι δὲ ἄμεινον τυχόντα ὧν βούλεταί τις ἢ ἀνιᾶσθαι ἀμελούμενον .
Lemmas: ὁ μοιχός καί πείθω σφαλερός ἀνάλωμα καί ὀδυνηρός μή τυγχάνω , ὁ μέν γάρ εὐπραγία κίνδυνος ὁ νόμος , ὁ δέ λύπη μισθός ὁ ἔρως . φοβέω δέ ἀγαθός τυγχάνω ὅς βούλομαι τις ἤ ἀνιάω ἀμελέω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.32
τὰ μὲν ὄμματά σου διαυγέστερα τῶν ἐκπωμάτων , ὡς δύνασθαι διʼ αὐτῶν καὶ τὴν ψυχὴν ἰδεῖν , τὸ δὲ τῶν παρειῶν ἐρύθημα εὔχρουν ὑπὲρ αὐτὸν τὸν οἶνον , τὸ δὲ λινοῦν τοῦτο χιτώνιον ἀντιλάμπει ταῖς παρειαῖς , τὰ δὲ χείλη βέβαπται τῷ ῥόδων αἵματι , καί μοι δοκεῖς καὶ τὸ ὕδωρ φέρειν ὡς ἀπὸ πηγῶν τῶν ὀμμάτων καὶ διὰ τοῦτο εἶναι Νυμφῶν μία . πόσους ἱστᾷς ἐπειγομένους ; πόσους κατέχεις παρατρέχοντας ; πόσους μὴ φθεγξαμένη καλεῖς ; ἐγὼ πρῶτος , ἐπειδὰν ἴδω σε , διψῶ καὶ ἵσταμαι μὴ θέλων , τὸ ἔκπωμα κατέχων · τὸ μὲν οὐ προσάγω τοῖς χείλεσι , σοῦ δʼ οἶδα πίνων .
Lemmas: ὁ μέν ὄμμα σύ διαυγής ὁ ἔκπωμα , ὡς δύναμαι διά αὐτός καί ὁ ψυχή ὁράω , ὁ δέ ὁ παρειά ἐρύθημα εὔχρους ὑπέρ αὐτός ὁ οἶνος , ὁ δέ λίνεος οὗτος χιτώνιον ἀντιλάμπω ὁ παρειά , ὁ δέ χεῖλος βάπτω ὁ ῥόδον αἷμα , καί ἐγώ δοκέω καί ὁ ὕδωρ φέρω ὡς ἀπό πηγή ὁ ὄμμα καί διά οὗτος εἰμί Νύμφη εἷς . πόσος ἱστάω ἐπείγω ; πόσος κατέχω παρατρέχω ; πόσος μή φθέγγομαι καλέω ; ἐγώ πρῶτος , ἐπειδάν ὁράω σύ , διψάω καί ἵστημι μή ἐθέλω , ὁ ἔκπωμα κατέχω · ὁ μέν οὐ προσάγω ὁ χεῖλος , σύ δέ οἶδα πίνω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.33
ἐξ ὑέλου μὲν τὰ ἐκπώματα , αἱ δὲ σαὶ χεῖρες ἀργυρᾶ αὐτὰ ποιοῦσι καὶ χρυσᾶ , ὡς τούτοις τὸ βλέπειν ὑγρῶς παρὰ τῶν σῶν ὀμμάτων εἶναι · ὥστε ἐκεῖνα μὲν κατάθου καὶ χαίρειν ἔα τά τε ἄλλα καὶ διὰ τὸν ἐν τῷ σφαλερῷ τῆς ὕλης φόβον , ἐμοὶ δὲ μόνοις πρόπινε τοῖς ὄμμασιν , ὧν καὶ ὁ Ζεὺς γευσάμενος καλὸν οἰνοχόον παρεστήσατο . εἰ δὲ βούλει , τὸν μὲν οἶνον μὴ παραπόλλυε , μόνου δὲ ἐμβαλοῦσα ὕδατος καὶ τοῖς χείλεσι προσφέρουσα πλήρου φιλημάτων τὸ ἔκπωμα καὶ οὕτως δίδου τοῖς δεομένοις . ἔστι γὰρ ἀνέραστος οὐδεὶς οὕτως , ὡς ποθεῖν ἔτι τὴν Διονύσου χάριν μετὰ τὰς τῆς Ἀφροδίτης ἀμπέλους .
Lemmas: ἐκ ὕαλος μέν ὁ ἔκπωμα , ὁ δέ σός χείρ ἀργύρεος αὐτός ποιέω καί χρύσεος , ὡς οὗτος ὁ βλέπω ὑγρός παρά ὁ σός ὄμμα εἰμί · ὥστε ἐκεῖνος μέν κατατίθημι καί χαίρω ἐάω ὁ τε ἄλλος καί διά ὁ ἐν ὁ σφαλερός ὁ ὕλη φόβος , ἐγώ δέ μόνος προπίνω ὁ ὄμμα , ὅς καί ὁ Ζεύς γεύω καλός οἰνοχόος παρίστημι . εἰ δέ βούλομαι , ὁ μέν οἶνος μή παραπόλλυμι , μόνος δέ ἐμβάλλω ὕδωρ καί ὁ χεῖλος προσφέρω πληρόω φίλημα ὁ ἔκπωμα καί οὕτως δίδωμι ὁ δέω . εἰμί γάρ ἀνέραστος οὐδείς οὕτως , ὡς ποθέω ἔτι ὁ Διόνυσος χάρις μετά ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἄμπελος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.34
οὐκ οἶδα , τί σου μᾶλλον ἐπαινέσω · τὴν κεφαλήν ; ἀλλʼ ὢ τῶν ὀμμάτων . τοὺς ὀφθαλμούς ; ἀλλʼ ὢ τῶν παρειῶν . τὰς παρειάς ; ἀλλὰ τὰ χείλη με ἐπάγεται καὶ δεινῶς κᾴει κεκλεισμένα μὲν διʼ εὐκοσμίαν , ἀνοιχθέντα δὲ διʼ εὐωδίαν .
Lemmas: οὐ οἶδα , τίς σύ μάλα ἐπαινέω · ὁ κεφαλή ; ἀλλά ὦ ὁ ὄμμα . ὁ ὀφθαλμός ; ἀλλά ὦ ὁ παρειά . ὁ παρειά ; ἀλλά ὁ χεῖλος ἐγώ ἐπάγω καί δεινός καίω κλείω μέν διά εὐκοσμία , ἀνοίγνυμι δέ διά εὐωδία .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.35
ἡ Δανάη χρυσὸν ἐλάμβανεν , ἡ Λήδα ὄρνιθας , ἡ Εὐρώπη τὰ ἐξ ἀγέλης , ἡ Ἀντιόπη ὅσα ὄρεια , ἡ Ἀμυμώνη ὅσα θαλάττια , οἱ δὲ ποιηταὶ τὰ δῶρα μύθους ἐποίησαν παράγοντες τὴν ἀλήθειαν ψυχαγωγίᾳ ψευσμάτων . λάβε , λάβε καὶ σὺ τὸν ἀκκισμὸν ἀφελοῦσα τοῦ μεγαλογνώμονος καὶ τὴν εἰρωνείαν ἀφεῖσα τοῦ σώφρονος , ἵνα κἀγὼ Ζεὺς γένωμαι καὶ Ποσειδῶν , διδοὺς μὲν ἃ θέλεις , ἃ δὲ θέλω λαμβάνων .
Lemmas: ὁ Δανάη χρυσός λαμβάνω , ὁ Λήδη ὄρνις , ὁ Εὐρώπη ὁ ἐκ ἀγέλη , ὁ Ἀντιόπη ὅσος ὄρειος , ὁ Ἀμυμώνη ὅσος θαλάσσιος , ὁ δέ ποιητής ὁ δῶρον μῦθος ποιέω παράγω ὁ ἀλήθεια ψυχαγωγία ψεῦσμα . λαμβάνω , λαμβάνω καί σύ ὁ ἀκκισμός ἀφαιρέω ὁ μεγαλογνώμων καί ὁ εἰρωνεία ἀφίημι ὁ σώφρων , ἵνα ἐγώ Ζεύς γίγνομαι καί Ποσειδῶν , δίδωμι μέν ὅς ἐθέλω , ὅς δέ ἐθέλω λαμβάνω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.36
μὴ ὑποδήσῃ ποτέ , μηδὲ κρύψῃς τὰ σφυρὰ ἐψευσμένοις καὶ δολεροῖς δέρμασιν , ὧν ἀπατηλὸν τὸ κάλλος ἐν τῇ βαφῇ . εἰ μὲν γὰρ λευκὸν φοροίης , συγχεῖς τὴν τῶν ποδῶν λευκότητα , τὸ γὰρ ὅμοιον ἐν τῷ ὁμοίῳ οὐ φαίνεται , εἰ δὲ ὑακίνθινον , τῷ μέλανι λυπεῖς , εἰ δὲ φοινικοβαφῆ , φοβεῖς , ὡς ρέοντος ἐκεῖθέν ποθεν αἵματος . εἰ δέ σου καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐφαίνετο , καὶ πολὺ κρείττων ἂν ἦς , ἐμπίπτουσα ὅλη ταῖς τῶν ὁρώντων θήραις . ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων μερῶν ποιοῦ τινα , εἰ θέλεις , φειδὼ καὶ μήτε σκέπης αὐτοῖς φθονήσῃς , μήτε προβλημάτων τῶν ἀναγκαίων , τοὺς δὲ πόδας κατάλιπε γυμνοὺς ὡς δειρήν , ὡς παρειάς , ὡς κόμας , ὡς καὶ ῥῖνα καὶ ὄμματα , ὅπου μὲν γάρ τι ἡμαρτήθη τῇ φύσει , σοφισμάτων δεῖ πρὸς τὴν βλάβην , ἵνα κρύψῃ τὸ ἐλλιπὲς ἡ τέχνη , ὅπου δὲ ἀρκεῖ τὸ κάλλος ἐπιδείξει οἰκείᾳ , περιττὰ τὰ φάρμακα . θάρσησον σεαυτῇ καὶ πίστευσον τοῖς ποσί · τούτων φείσεται καὶ πῦρ , τούτων καὶ θάλαττα , κἂν ποταμὸν θελήσῃς περᾶσαι , στήσεται , κἂν κρημνοὺς ὑπερβῆναι , λειμῶνας δόξεις πατεῖν . οὕτω καὶ τὴν Θέτιν ἀργυρόπεζαν εἶπεν ὁ πάσας ἀκριβῶς εἰδὼς τὰς κάλλους ὑπεροχάς , οὕτω καὶ τὴν Ἀφροδίτην γράφουσιν οἱ ζωγράφοι τὴν ἀνασχοῦσαν ἐκ τῆς θαλάττης . μὴ βασάνιζε , ὦ καλή , τὼ πόδε , μηδὲ κρύπτε οὐδὲν ἔχοντας τοῦ λαθεῖν ἄξιον , ἀλλὰ βάδιζε μαλακῶς καὶ κατάλειπε σεαυτῆς ἴχνος , ὡς μέλλουσά τι χαρίζεσθαι καὶ τῇ γῇ .
Lemmas: μή ὑποδέω ποτέ , μηδέ κρύπτω ὁ σφυρόν ψεύδω καί δολερός δέρμα , ὅς ἀπατηλός ὁ κάλλος ἐν ὁ βαφή . εἰ μέν γάρ λευκός φορέω , συγχέω ὁ ὁ πούς λευκότης , ὁ γάρ ὅμοιος ἐν ὁ ὅμοιος οὐ φαίνω , εἰ δέ ὑακίνθινος , ὁ μέλας λυπέω , εἰ δέ φοινικοβαφής , φοβέω , ὡς ῥέω ἐκεῖθεν ποθεν αἷμα . εἰ δέ σύ καί ὁ ἄλλος πᾶς φαίνω , καί πολύς κρατύς ἄν εἰμί , ἐμπίπτω ὅλος ὁ ὁ ὁράω θήρα . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος μέρος ποιέω τις , εἰ ἐθέλω , φειδώ καί μήτε σκέπη αὐτός φθονέω , μήτε πρόβλημα ὁ ἀναγκαῖος , ὁ δέ πούς καταλείπω γυμνός ὡς δειρή , ὡς παρειά , ὡς κόμη , ὡς καί ῥίς καί ὄμμα , ὅπου μέν γάρ τις ἁμαρτάνω ὁ φύσις , σόφισμα δέω πρός ὁ βλάβη , ἵνα κρύπτω ὁ ἐλλιπής ὁ τέχνη , ὅπου δέ ἀρκέω ὁ κάλλος ἐπίδειξις οἰκεῖος , περισσός ὁ φάρμακον . θαρσέω σεαυτοῦ καί πιστεύω ὁ πούς · οὗτος φείδομαι καί πῦρ , οὗτος καί θάλασσα , ἐάν ποταμός ἐθέλω περάω , ἵστημι , ἐάν κρημνός ὑπερβαίνω , λειμών δοκέω πατέω . οὕτως καί ὁ Θέτις ἀργυρόπεζα λέγω ὁ πᾶς ἀκριβής οἶδα ὁ κάλλος ὑπεροχή , οὕτως καί ὁ Ἀφροδίτη γράφω ὁ ζωγράφος ὁ ἀνέχω ἐκ ὁ θάλασσα . μή βασανίζω , ὦ καλός , ὁ πούς , μηδέ κρύπτω οὐδείς ἔχω ὁ λανθάνω ἄξιος , ἀλλά βαδίζω μαλακός καί καταλείπω σεαυτοῦ ἴχνος , ὡς μέλλω τις χαρίζω καί ὁ γῆ .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.37
ὁ Μῶμος τῶν μὲν ἄλλων οὐδὲν ἔφη τῆς Ἀφροδίτης αἰτιάσασθαι , τί γὰρ ἂν καὶ ἐμέμψατο ; ἓν δὲ μόνον δυσχεραίνειν ἔφη , ὅτι τρύζοι αὐτῆς τὸ ὑπόδημα καὶ λίαν εἴη λάλον καὶ τῷ ψόφῳ ὀχληρόν , εἰ δὲ ἀνυπόδετος ἐβάδιζεν , ὥσπερ ἀνέσχεν ἐκ τῆς θαλάττης , οὐκ ἄν ποτε ηὐπόρησε σκωμμάτων οὐδὲ κωμῳδίας ὁ ἀλιτήριος , καί μοι δοκεῖ μηδὲ μοιχευομένη διὰ τοῦτο μόνον λαθεῖν , ὅτι πάντα ὁ Ἥφαιστος ἔγνω τὰ κεκρυμμένα , τοῦ σανδαλίου διαβαλόντος . ταῦτα μὲν ἡμῖν ὁ μῦθος , σὺ δὲ καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἔοικας βουλεύεσθαι ἄμεινον χρωμένη τοῖς ποσίν , ὡς ἐτέχθης καὶ φεύγουσα τοῦ Μώμου τὰ ἐγκλήματα . ὦ ἄδετοι πόδες , ὦ κάλλος ἐλεύθερον , ὦ τρισευδαίμων ἐγὼ καὶ μακάριος , ἐὰν πατῇ με .
Lemmas: ὁ Μῶμος ὁ μέν ἄλλος οὐδείς φημί ὁ Ἀφροδίτη αἰτιάομαι , τίς γάρ ἄν καί μέμφομαι ; εἷς δέ μόνος δυσχεραίνω φημί , ὅτι τρύζω αὐτός ὁ ὑπόδημα καί λίαν εἰμί λάλος καί ὁ ψόφος ὀχληρός , εἰ δέ ἀνυπόδετος βαδίζω , ὥσπερ ἀνέχω ἐκ ὁ θάλασσα , οὐ ἄν ποτέ εὐπορέω σκῶμμα οὐδέ κωμῳδία ὁ ἀλιτήριος , καί ἐγώ δοκέω μηδέ μοιχεύω διά οὗτος μόνος λανθάνω , ὅτι πᾶς ὁ Ἥφαιστος γιγνώσκω ὁ κρύπτω , ὁ σανδάλιον διαβάλλω . οὗτος μέν ἐγώ ὁ μῦθος , σύ δέ καί ὁ Ἀφροδίτη ἔοικα βουλεύω ἀγαθός χράω ὁ πούς , ὡς τίκτω καί φεύγω ὁ Μῶμος ὁ ἔγκλημα . ὦ ἄδετος πούς , ὦ κάλλος ἐλεύθερος , ὦ τρισευδαίμων ἐγώ καί μακάριος , ἐάν πατέω ἐγώ .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.38
ὃ τοῖς ἄλλοις ἐπίρρητον δοκεῖ καὶ μέμψεως ἄξιον , ὅτι ἀναίσχυντος εἶ καὶ θρασεῖα καὶ εὔκολος , τοῦτο μάλιστα ἐγώ σου φιλῶ . καὶ γὰρ ἵππους θαυμάζομεν τοὺς φρονήματι χρωμένους καὶ ὄρνιθας τοὺς μὴ νεύοντας κάτω . οὐδὲν οὖν οὐδὲ σὺ καινὸν ποιεῖς , εἰ γυνὴ οὖσα πολλῶν ὥρᾳ κρατοῦσα ὑψηλόν τε ὁρᾷς καὶ μετέωρον βαδίζεις , εἴπερ τις ἐστὶ καὶ κάλλους ἀκρόπολις πολὺ κρείττων τῶν βασιλείων . μισθώματα λαμβάνεις · καὶ γὰρ ἡ Δανάη χρυσόν . καὶ στεφάνους δέχῃ · τοῦτο μὲν καὶ Ἄρτεμις ἡ παρθένος . καὶ γεωργοῖς παρέχεις σεαθτήν · ἡ δὲ Ἑλένη καὶ ποιμέσι καὶ κιθαρῳδοῖς · μηδὲ δούλων καταφρονήσῃς , ἵνα κἂν διὰ σὲ δοκῶσιν ἐλεύθεροι , ἀλλὰ μηδὲ ναυτῶν · ταχέως μὲν ἀπίασιν , ἀλλʼ ὁ Ἰάσων οὐκ ἄτιμος ὁ πρῶτος κατατολμήσας θαλάττης · οὔτε γὰρ πῦρ θερμὸν οὕτως ὥς σου τὸ ἆσθμα , οὔτε αὐλὸς ἡδὺ ἄκουσμα οὕτως , ὡς τὰ σὰ ῥήματα .
Lemmas: ὅς ὁ ἄλλος ἐπίρρητος δοκέω καί μέμψις ἄξιος , ὅτι ἀναίσχυντος εἰμί καί θρασύς καί εὔκολος , οὗτος μάλα ἐγώ σύ φιλέω . καί γάρ ἵππος θαυμάζω ὁ φρόνημα χράω καί ὄρνις ὁ μή νεύω κάτω . οὐδείς οὖν οὐδέ σύ καινός ποιέω , εἰ γυνή εἰμί πολύς ὥρα κρατέω ὑψηλός τε ὁράω καί μετέωρος βαδίζω , εἴπερ τις εἰμί καί κάλλος ἀκρόπολις πολύς κρατύς ὁ βασίλειον . μίσθωμα λαμβάνω · καί γάρ ὁ Δανάη χρυσός . καί στέφανος δέχομαι · οὗτος μέν καί Ἄρτεμις ὁ παρθένος . καί γεωργός παρέχω σεαθτήν · ὁ δέ Ἑλένη καί ποιμήν καί κιθαρῳδός · μηδέ δοῦλος καταφρονέω , ἵνα ἐάν διά σύ δοκέω ἐλεύθερος , ἀλλά μηδέ ναύτης · ταχύς μέν ἀπέρχομαι , ἀλλά ὁ Ἰάσων οὐ ἄτιμος ὁ πρῶτος κατατολμάω θάλασσα · οὔτε γάρ πῦρ θερμός οὕτως ὡς σύ ὁ ἆσθμα , οὔτε αὐλός ἡδύς ἄκουσμα οὕτως , ὡς ὁ σός ῥῆμα .