ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.39
μηδὲ γράφειν φυγάδα ἀνέξῃ ; ἀλλʼ ἐπίνευε φιλοῦσιν . ἔφευγε καὶ Ἀριστείδης , ἀλλʼ ἐπανήρχετο , καὶ Ξενοφῶν , ἀλλʼ οὐ δικαίως , ἔφευγε καὶ Θεμιστοκλῆς , ἀλλʼ ἐτιμᾶτο καὶ παρὰ βαρβάροις , καὶ Ἀλκιβιάδης , ἀλλὰ καὶ παρετείχιζε τὰς Ἀθήνας , καὶ Δημοσθένης , ἀλλʼ ὁ φθόνος αἴτιος . φεύγει καὶ θάλαττα , ὅταν ὑφʼ ἡλίῳ ἐλαύνηται , καὶ ὁ ἥλιος , ὅταν νὺξ καταλαμβάνῃ , φεύγει καὶ μετόπωρον χειμῶνος προσελθόντος καὶ χειμὼν ἄπεισιν ἔαρος διώκοντος , καὶ συνελόντα εἰπεῖν αἱ τῶν πρεσβυτέρων καιρῶν ἐπιδημίαι τῶν νεωτέρων καιρῶν εἰσὶ φυγάδες . ἐδέξαντο καὶ Ἀθηναῖοι Δήμητραν φεύγουσαν καὶ Διόνυσον μετοικοῦντα καὶ τοὺς Ἡρακλέους παῖδας ἀλωμένους , ὅτε καὶ τὸν Ἐλέου ἐστήσαντο βωμόν , ὡς τρισκαιδεκάτου θεοῦ , οὐκ οἴνου σπένδοντες αὐτῷ , ἀλλὰ δακρύων . ἀνάστησον καὶ σὺ τὸν βωμὸν καὶ κακῶς πράττοντα ἐλέησον ἄνθρωπον , μὴ δὶς γένωμαι φυγὰς καὶ τῆς πατρίδος στερηθεὶς καὶ τοῦ πρὸς σὲ ἔρωτος σφαλείς · ἐὰν γὰρ ἐθελήσῃς , κατελήλυθα .
Lemmas: μηδέ γράφω φυγάς ἀνέχω ; ἀλλά ἐπινεύω φιλέω . φεύγω καί Ἀριστείδης , ἀλλά ἐπανέρχομαι , καί Ξενοφῶν , ἀλλά οὐ δίκαιος , φεύγω καί Θεμιστοκλῆς , ἀλλά τιμάω καί παρά βάρβαρος , καί Ἀλκιβιάδης , ἀλλά καί παρατειχίζω ὁ Ἀθῆναι , καί Δημοσθένης , ἀλλά ὁ φθόνος αἴτιος . φεύγω καί θάλασσα , ὅταν ὑπό ἥλιος ἐλαύνω , καί ὁ ἥλιος , ὅταν νύξ καταλαμβάνω , φεύγω καί μετόπωρον χειμών προσέρχομαι καί χειμών ἄπειμι ἔαρ διώκω , καί συναιρέω λέγω ὁ ὁ πρέσβυς καιρός ἐπιδημία ὁ νέος καιρός εἰμί φυγάς . δέχομαι καί Ἀθηναῖος Δημήτηρ φεύγω καί Διόνυσος μετοικέω καί ὁ Ἡρακλῆς παῖς ἀλάομαι , ὅτε καί ὁ Ἔλεος ἵστημι βωμός , ὡς τρισκαιδέκατος θεός , οὐ οἶνος σπένδω αὐτός , ἀλλά δάκρυον . ἀνίστημι καί σύ ὁ βωμός καί κακός πράσσω ἐλεέω ἄνθρωπος , μή δίς γίγνομαι φυγάς καί ὁ πατρίς στερέω καί ὁ πρός σύ ἔρως σφάλλω · ἐάν γάρ ἐθέλω , κατέρχομαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.40
ἡ πυρσαίνουσα μίλτος τὰ χείλη καὶ τὴν παρειὰν ὑπογράφουσα κώλυμα φιλημάτων , κατηγορεῖ δὲ καὶ γῆρας τοῦ προσώπου , ὑφʼ οὗ πελιδνὸν μὲν τὸ στόμα , ῥυσὴ δὲ ἡ παρειὰ καὶ ἔξωρος . ἴσχε δὴ χρωματοποιίαν καὶ μηδὲν ἐπιποίει τῷ κάλλει , μὴ καὶ γράψωμαί σε γήρως ἐπὶ τῇ τοῦ προσώπου γραφῇ .
Lemmas: ὁ πυρσαίνω μίλτος ὁ χεῖλος καί ὁ παρειά ὑπογράφω κώλυμα φίλημα , κατηγορέω δέ καί γῆρας ὁ πρόσωπον , ὑπό ὅς πελιδνός μέν ὁ στόμα , ῥυσός δέ ὁ παρειά καί ἔξωρος . ἴσχω δή χρωματοποιία καί μηδείς ἐπιποιέω ὁ κάλλος , μή καί γράφω σύ γῆρας ἐπί ὁ ὁ πρόσωπον γραφή .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.41
Ἀθηνοδώρῳ . οἱ ὀφθαλμοὶ ξύμβουλοι τοῦ ἐρᾶν , σὺ δʼ ἀκοὴν σπάσας ἐρᾷς Ἰωνικοῦ μειρακίου οἰκῶν Κόρινθον · τουτὶ δὲ μαντικὸν φαίνεται τοῖς οὔπω εἰδόσιν , ὅτι νοῦς ὁρᾷ .
Lemmas: Ἀθηνόδωρος . ὁ ὀφθαλμός σύμβουλος ὁ ἐράω , σύ δέ ἀκοή σπάω ἐράω Ἰωνικός μειράκιον οἰκέω Κόρινθος · οὗτος δέ μαντικός φαίνω ὁ οὔπω οἶδα , ὅτι νόος ὁράω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.42
τῷ αὐτῷ . εἰ κρότῳ ἀνοήτῳ χαίρεις , καὶ τοὺς πελαργούς , ἐπειδὰν παριόντας ἡμᾶς κροτῶσιν , ἡγοῦ δῆμον τοσούτῳ σωφρονέστερον τοῦ Ἀθηναίων , ὅσῳ μηδὲ αἰτοῦσι μηδὲν ὑπὲρ τοῦ κροτεῖν .
Lemmas: ὁ αὐτός . εἰ κρότος ἀνόητος χαίρω , καί ὁ πελαργός , ἐπειδάν παρέρχομαι ἐγώ κροτέω , ἡγέομαι δῆμος τοσοῦτος σώφρων ὁ Ἀθηναῖος , ὅσος μηδέ αἰτέω μηδείς ὑπέρ ὁ κροτέω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.43
τὸ ἐρῶντα καρτερεῖν σωφρονέστερον τοῦ μηδὲ ἐρασθῆναι , καὶ γὰρ δὴ καὶ τὰ πολεμικὰ ἄνδρες οὐχ οἱ μὴ τρωθέντες , ἀλλʼ οἱ νικῶντες ἐν τραύμασιν .
Lemmas: ὁ ἐράω καρτερέω σώφρων ὁ μηδέ ἔραμαι , καί γάρ δή καί ὁ πολεμικός ἀνήρ οὐ ὁ μή τιτρώσκω , ἀλλά ὁ νικάω ἐν τραῦμα .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.44
Ἀρηναίδι . τὸ μὲν μὴ ἐρῶντι χαρίζεσθαι , Λυσίου δόξα , τὸ δὲ ἐρῶντι δοκεῖ Πλάτωνι , σοὶ δὲ καὶ ἐρῶντι καὶ μὴ ἐρῶντι . τοῦτο δὲ σοφὸς μὲν οὐδείς , Λαὶς δέ , οἶμαι , ἐπῄνει .
Lemmas: Ἀρηναίδι . ὁ μέν μή ἐράω χαρίζω , Λύσιος δόξα , ὁ δέ ἐράω δοκέω Πλάτων , σύ δέ καί ἐράω καί μή ἐράω . οὗτος δέ σοφός μέν οὐδείς , Λαίς δέ , οἴομαι , ἐπαινέω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.45
Διοδώρῴ . τὰς ἀπυρήνους ῥοιὰς Ἐρυθραὶ κηπεύουσιν οἰνοχοούσας νᾶμα πότιμον , ὥσπερ τῶν βοτρύων οἱ εὖ πράττοντες · δέκα σοι τούτων τρυγή σας ἔπεμψα , χρῶ δὲ αὐταῖς σιτούμενος μὲν ὡς οἴνῳ , μεθύων δὲ ὡς σίτῳ .
Lemmas: Διόδωρος . ὁ ἀπύρηνος ῥόα Ἐρυθραί κηπεύω οἰνοχοέω νᾶμα πότιμος , ὥσπερ ὁ βότρυς ὁ εὖ πράσσω · δέκα σύ οὗτος Τρύγη σός πέμπω , χράω δέ αὐτός σιτέω μέν ὡς οἶνος , μεθύω δέ ὡς σῖτος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.46
εὖ πεποίηκας στρωμνῇ χρησάμενος τοῖς ῥόδοις · ἡ γὰρ πρὸς τὰ πεμφθέντα ἡδονὴ σημεῖον μέγα τῆς πρὸς τὸν πέμψαντα τιμῆς , ὥστε κἀγώ σου δι’ αὐτῶν ἡψάμην , καὶ γάρ ἐστιν ἐρωτικὰ καὶ πανοῦργα καὶ κάλλει χρῆσθαι εἰδότα . δέδοικα δέ , μὴ οὐδʼ ἡσυχίαν ἤγαγεν , ἀλλʼ ἠνώχλει σοι καθεύδοντι , ὥσπερ τῇ Δανάῃ ὁ χρυσός . εἰ δὲ βούλει τι φίλῳ χαρίζεσθαι , τὰ λείψαντα αὐτῶν ἀντίπεμψον μηκέτι πνέοντα ῥόδων μόνον , ἀλλὰ καὶ σοῦ .
Lemmas: εὖ ποιέω στρωμνή χράω ὁ ῥόδον · ὁ γάρ πρός ὁ πέμπω ἡδονή σημεῖον μέγας ὁ πρός ὁ πέμπω τιμή , ὥστε ἐγώ σύ διά αὐτός ἅπτω , καί γάρ εἰμί ἐρωτικός καί πανοῦργος καί κάλλος χράω οἶδα . δείδω δέ , μή οὐδέ ἡσυχία ἄγω , ἀλλά ἀνοχλέω σύ καθεύδω , ὥσπερ ὁ Δανάη ὁ χρυσός . εἰ δέ βούλομαι τις φίλος χαρίζω , ὁ λείβω αὐτός ἀντιπέμπω μηκέτι πνέω ῥόδον μόνος , ἀλλά καί σύ .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.47
εἰ Λάκαινα ἦσθα , ὦ καλή , Ἑλένης ἂν ἐμνημόνευσας καὶ τῆς νεώς , εἰ Κορινθία τῶν Λαίδος κώμων , εἰ Βοιωτία , τῶν Ἀλκμήνης γάμων , εἰ τῶν ἐξ Ἤλιδος , οὐκ ἤκουσας τὸν Πέλοπος δρόμον ; οὐκ ἐζήλωσας τὴν ἐκ θεάτρου γαμηθεῖσαν ; οὐκ ἐθαύμασας τὸν Ἀλφειόν ; οὐκ ἔπιες τοῦ νυμφίου ; ἡ δὲ Τυρὼ τῷ Ἐνιπεῖ ἐπενήξατο καὶ Αἰγαίωνι ἐπὶ θάλατταν ʽἐλθοῦσἀ συνεπλάκη . ἦν γὰρ ἀγαθὴ καὶ μεγάλων ἐραστῶν ἀξία . δοκεῖς δέ μοι μηδὲ Θεσπιακή τις εἶναι , πάντως γὰρ ἂν τῷ Ἔρωτι ἔθυες , μηδὲ Ἀττική , τὰς γὰρ παννυχίδας καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ τὰ Μενάνδρου δράματα οὐκ ἄν ποτε ἠγνόησας . ἀλλʼ εἰ καὶ βάρβαρος εἶ καὶ μία τῶν ἀπὸ Θερμώδοντος ποταμοῦ παρθένων , ἀλλὰ καὶ ταύτας λόγος νεανίσκοις συμπλέκεσθαι καὶ τίκτειν ἐκ κλοπῆς . ἀλλὰ μὴ Θρᾷττα καὶ Σιδωνία ; καὶ μὴν καὶ τούτων ἔρως ἥψατο , καὶ ἡ μὲν τῷ Νυσίῳ συνεπλάκη , ἠ δὲ τῷ Βοιωτῷ Διί . ἔοικα εὑρηκέναι σε , εἰ μὴ κακός εἰμι καὶ φαῦλος φυσιογνωμονεῖν · Δαναός σοι πατὴρ καὶ χεὶρ ἐκείνη καὶ λῆμα φονικόν · ἀλλὰ κἀκείνων τις τῶν ἀνδροφόνων παρθένων νεανίσκου φιλοῦντος ἐφείσατο . οὐχ ἱκετεύω σε , οὐ δακρύω , πλήρωσον τὸ δρᾶμα , ἵνα μου ψαύσῃς κἂν ξίφει .
Lemmas: εἰ Λάκαινα εἰμί , ὦ καλός , Ἑλένη ἄν μνημονεύω καί ὁ ναῦς , εἰ Κορίνθιος ὁ Λαίς κῶμος , εἰ Βοιωτία , ὁ Ἀλκμήνη γάμος , εἰ ὁ ἐκ Ἦλις , οὐ ἀκούω ὁ Πέλοψ δρόμος ; οὐ ζηλόω ὁ ἐκ θέατρον γαμέω ; οὐ θαυμάζω ὁ Ἀλφειός ; οὐ πίνω ὁ νυμφίος ; ὁ δέ Τυρώ ὁ Ἐνιπεύς ἐπινήχομαι καί Αἰγαίων ἐπί θάλασσα ἀλθέω συμπλέκω . εἰμί γάρ ἀγαθός καί μέγας ἐραστής ἄξιος . δοκέω δέ ἐγώ μηδέ Θεσπιακός τις εἰμί , πάντως γάρ ἄν ὁ Ἔρως θύω , μηδέ Ἀττικός , ὁ γάρ παννυχίς καί ὁ ἑορτή καί ὁ Μένανδρος δρᾶμα οὐ ἄν ποτέ ἀγνοέω . ἀλλά εἰ καί βάρβαρος εἰμί καί εἷς ὁ ἀπό Θερμώδων ποταμός παρθένος , ἀλλά καί οὗτος λόγος νεανίσκος συμπλέκω καί τίκτω ἐκ κλοπή . ἀλλά μή Θρᾷσσα καί Σιδώνιος ; καί μήν καί οὗτος ἔρως ἅπτω , καί ὁ μέν ὁ Νύσιος συμπλέκω , ὁ δέ ὁ Βοιωτός Ζεύς . ἔοικα εὑρίσκω σύ , εἰ μή κακός εἰμί καί φαῦλος φυσιογνωμονέω · Δαναός σύ πατήρ καί χείρ ἐκεῖνος καί λῆμα φονικός · ἀλλά ἐκεῖνος τις ὁ ἀνδροφόνος παρθένος νεανίσκος φιλέω φείδομαι . οὐ ἱκετεύω σύ , οὐ δακρύω , πληρόω ὁ δρᾶμα , ἵνα ἐγώ ψαύω ἐάν ξίφος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.48
καὶ σὺ πονηρὸς οὕτως , ὡς μηδένα ἄλλον ἐλεεῖν , κἀγὼ δυστυχὴς οὕτως , ὡς μηδὲ παρʼ ἄλλου λαβεῖν , καὶ πάνυ χαίρω τῇ κακοπραγίᾳ βουλόμενος μὴ παύσασθαι διαμαρτάνων , ἵνα παύσῃ μηδὲ σὺ τῆς ἐπὶ τῷ μιαρῷ τοῦ τρόπου κακοδοξίας , τὸ μὲν γὰρ ἐμὸν μιᾶς ἔργον ἡδονῆς , τὸ δὲ σὸν κοινὸν ἐς διαβολὴν τῆς παρὰ πάντων αἰτίας .
Lemmas: καί σύ πονηρός οὕτως , ὡς μηδείς ἄλλος ἐλεέω , ἐγώ δυστυχής οὕτως , ὡς μηδέ παρά ἄλλος λαμβάνω , καί πάνυ χαίρω ὁ κακοπραγία βούλομαι μή παύω διαμαρτάνω , ἵνα παύω μηδέ σύ ὁ ἐπί ὁ μιαρός ὁ τρόπος κακοδοξία , ὁ μέν γάρ ἐμός εἷς ἔργον ἡδονή , ὁ δέ σός κοινός εἰς διαβολή ὁ παρά πᾶς αἰτία .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.49
ἔπεμψά σοι σῦκα ἠρινά , θαυμάζοις δʼ ἂν αὐτῶν ἢ τὸ ἤδη ἢ τὸ ἔτι .
Lemmas: πέμπω σύ σῦκον ἠρινός , θαυμάζω δέ ἄν αὐτός ἤ ὁ ἤδη ἤ ὁ ἔτι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.50
τί τὸ καινὸν ἀνδρολήψιον τοῦτο ; τίς ἡ τυραννίς ; ἕλκεις με ἀπὸ τῶν ὀμμάτων καὶ σύρεις μὴ θέλοντα , ὥσπερ τοὺς πλέοντας ἡ Χάρυβδις ἀνερρόφει . ἦσαν ἄρα καὶ ἔρωτος πέτραι καὶ ὀφθαλμῶν πνεύματα , οἷς τις ἅπαξ ἐνσχεθεὶς καταδύεται . τοῦτο μὲν οὖν οὐκ εἶχεν ἡ Χάρυβδις · ἐμπρόθεσμον ἐκεῖνο τὸ ναυάγιον καὶ μικρόν τις ἀναμείνας σωτηρίας ηὐπόρει δένδρον εὑρὼν ἐν πελάγει , ὁ δὲ ἐς ταύτην ἅπαξ τὴν θάλατταν καταρρυεὶς οὐκ ἔτι ἐξέρχεται .
Lemmas: τίς ὁ καινός ἀνδρολήψιον οὗτος ; τίς ὁ τυραννίς ; ἕλκω ἐγώ ἀπό ὁ ὄμμα καί σύρω μή ἐθέλω , ὥσπερ ὁ πλέω ὁ Χάρυβδις ἀναρροφέω . εἰμί ἄρα καί ἔρως πέτρα καί ὀφθαλμός πνεῦμα , ὅς τις ἅπαξ ἐνέχω καταδύω . οὗτος μέν οὖν οὐ ἔχω ὁ Χάρυβδις · ἐμπρόθεσμος ἐκεῖνος ὁ ναυάγιον καί μικρός τις ἀναμένω σωτηρία εὐπορέω δένδρον εὑρίσκω ἐν πέλαγος , ὁ δέ εἰς οὗτος ἅπαξ ὁ θάλασσα καταρρέω οὐ ἔτι ἐξέρχομαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.51
Κλεονίδῃ . ἡ Σαπφὼ τοῦ ῥόδου ἐρᾷ καὶ στεφανοῖ αὐτὸ ἀεί τινι ἐγκωμίῳ τὰς καλὰς τῶν παρθένων ἐκείνῳ ὁμοιοῦσα , ὁμοιοῖ δὲ αὐτὸ καὶ τοῖς τῶν Χαρίτων πήχεσιν , ἐπειδὰν ἀποδύσῃ σφῶν τὰς ὠλένας . ἐκεῖνο μὲν οὖν εἰ καὶ κάλλιστον ἀνθέων , βραχὺ τὴν ὥραν , παρέπεται γὰρ τοῖς αὔοις ἐννεάσαν τῷ ἦρι , τὸ δὲ σὸν εἶδος ἀεὶ τέθηλεν , ὅθεν ὀφθαλμοῖς ἐμμειδιᾷ καὶ παρειαῖς οἷον τι ἔαρ τὸ μετόπωρον τοῦ κάλλους .
Lemmas: Κλεονίδης . ὁ Σαπφώ ὁ ῥόδος ἐράω καί στεφανόω αὐτός ἀεί τις ἐγκώμιος ὁ καλός ὁ παρθένος ἐκεῖνος ὁμοιόω , ὁμοιόω δέ αὐτός καί ὁ ὁ Χάρις πῆχυς , ἐπειδάν ἀποδύω σφεῖς ὁ ὠλένη . ἐκεῖνος μέν οὖν εἰ καί καλός ἄνθος , βραχύς ὁ ὥρα , παρέπομαι γάρ ὁ αὖος ἐννεάζω ὁ ἔαρ , ὁ δέ σός εἶδος ἀεί θάλλω , ὅθεν ὀφθαλμός ἐμμειδιάω καί παρειά οἷος τις ἔαρ ὁ μετόπωρον ὁ κάλλος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.52
Νικήτῃ . οὐ τὸ ἐρᾶν νόσος , ἀλλὰ τὸ μὴ ἐρᾶν , εἰ γὰρ ἀπὸ τοῦ ὁρᾶν τὸ ἐρᾶν τυφλοὶ οἱ μὴ ἐρῶντες .
Lemmas: Νικήτας . οὐ ὁ ἐράω νόσος , ἀλλά ὁ μή ἐράω , εἰ γάρ ἀπό ὁ ὁράω ὁ ἐράω τυφλός ὁ μή ἐράω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.53
τὴν νεφέλην τῶν ὀφρύων ἀφαιρεῖν ἄμεινον , ὡς μηδὲν κατηφὲς εἴη σοι περὶ τὴν ὥραν , αὐτῶν τε γὰρ τῶν ὡρῶν ἡδίους αἱ ἀνειμέναι καὶ γελῶσαι , καὶ τοῦ κάλλους ἡδονὴν ὥσπερ ἐκ κατόπτρου ἐμφαίνει τὰ τῆς περὶ τῷ προσώπῳ γαλήνης , ἣν εἰ μὴ θολώσεις , ἄστρον ὑπέρτατον ἐν ἁμέρᾳ βλεπόμενον δόξεις . εἰ δὲ ἐκ Πινδάρου ταῦτα , κἀκεῖνό που κατὰ Πίνδαρον τὸ τὴν ἀκτῖνα τὴν ἀπὸ σοῦ πηδῶσαν εἶναι τῶν ἐμῶν ὀφθαλμῶν μητέρα .
Lemmas: ὁ νεφέλη ὁ ὀφρύς ἀφαιρέω ἀγαθός , ὡς μηδείς κατηφής εἰμί σύ περί ὁ ὥρα , αὐτός τε γάρ ὁ ὥρα ἡδύς ὁ ἀνίημι καί γελάω , καί ὁ κάλλος ἡδονή ὥσπερ ἐκ κάτοπτρον ἐμφαίνω ὁ ὁ περί ὁ πρόσωπον γαλήνη , ὅς εἰ μή θολόω , ἄστρον ὑπέρ ἐν ἡμέρα βλέπω δοκέω . εἰ δέ ἐκ Πίνδαρος οὗτος , ἐκεῖνος που κατά Πίνδαρος ὁ ὁ ἀκτίς ὁ ἀπό σύ πηδάω εἰμί ὁ ἐμός ὀφθαλμός μήτηρ .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.54
εἰ κἀμὲ φεύγεις , ἀλλʼ ὑπόδεξαι κἂν τὰ ῥόδα ἀντʼ ἐμοῦ , καί σου δέομαι μὴ στεφανοῦσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ κοιμηθῆναι ἐπʼ αὐτῶν , καὶ γάρ ἐστιν ἰδεῖν μὲν καλά , οἵαν τὸ πῦρ ἔχει τὴν ἀκμήν , ἅψασθαι δὲ μαλακὰ καὶ πάσης στρωμνῆς ἁπαλώτερα ὑπὲρ τὸν Βαβυλώνιον κόκκον καὶ τὴν Τυρίαν πορφύραν , καὶ γὰρ εἰ σπουδαῖα ἐκεῖνα , ἀλλʼ οὐ πνεῖ καλόν . ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ τὴν δειρήν σου φιλῆσαι καὶ τοῖς μαστοῖς ἐπελθεῖν καὶ ἀνδρίσασθαι , ἂν ἐφῇς , καί , οἶδα , ἀκούσεται . ὦ μακάρια , οἵαν γυναῖκα περιβάλλειν μέλλετε . ἀλλὰ δεήθητε αὐτῆς ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ πρεσβεύσατε καὶ πείσατε , ἐὰν δὲ παρακούῃ , κατακαύσατε .
Lemmas: εἰ ἐγώ φεύγω , ἀλλά ὑποδέχομαι ἄν ὁ ῥόδον ἀντί ἐγώ , καί σύ δέω μή στεφανόω μόνος , ἀλλά καί κοιμάω ἐπί αὐτός , καί γάρ εἰμί ὁράω μέν καλός , οἷος ὁ πῦρ ἔχω ὁ ἀκμή , ἅπτω δέ μαλακός καί πᾶς στρωμνή ἁπαλός ὑπέρ ὁ Βαβυλώνιος κόκκος καί ὁ Τύριος πορφύρα , καί γάρ εἰ σπουδαῖος ἐκεῖνος , ἀλλά οὐ πνέω καλός . ἐντέλλω αὐτός καί ὁ δειρή σύ φιλέω καί ὁ μαστός ἐπέρχομαι καί ἀνδρίζω , ἐάν ἐφίημι , καί , οἶδα , ἀκούω . ὦ μακάριος , οἷος γυνή περιβάλλω μέλλω . ἀλλά δέω αὐτός ὑπέρ ἐγώ καί πρεσβεύω καί πείθω , ἐάν δέ παρακούω , κατακαίω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.55
ὄντως τὰ ῥόδα Ἔρωτος φυτά , καὶ γὰρ νέα , ὡς ἐκεῖνος , καὶ ὑγρά , ὡς αὐτὸς ὁ Ἔρως , καὶ χρυσοκομοῦσιν ἄμφω καὶ τἆλλʼ αὐτοῖς ὅμοια τὰ ῥόδα τὴν ἄκανθαν ἀντὶ βελῶν ἔχει , τὸ πυρρὸν ἀντὶ δᾴδων , τοῖς φύλλοις ἐπτέρωται , χρόνον δὲ οὔτε Ἔρως οὔτε ῥόδα οἶδεν , ἐχθρὸς γὰρ ὁ θεὸς καὶ τῇ κάλλους ὀπώρᾳ καὶ τῇ ῥόδων ἐπιδημίᾳ . εἶδον ἐν Ῥώμῃ τοὺς ἀνθοφόρους τρέχοντας καὶ τῷ τάχει μαρτυροῦντας τὸ ἄπιστον τῆς ἀκμῆς , ὁ γὰρ δρόμος διδασκαλία χρήσεως · εἰ μὲν οὖν ἅψῃ ταχέως τῶν ῥόδων , μένει , εἰ δὲ μελλήσεις , ἀπελήλυθε . μαραίνεται καὶ γυνὴ μετὰ ῥόδων , ἂν βραδύνῃ . μὴ μέλλε , ὦ καλή · συμπαίξωμεν , στεφανωσώμεθα τοῖς ῥόδοις , συνδράμωμεν .
Lemmas: ὄντως ὁ ῥόδον Ἔρως φυτόν , καί γάρ νέος , ὡς ἐκεῖνος , καί ὑγρός , ὡς αὐτός ὁ Ἔρως , καί χρυσοκομέω ἄμφω καί ἄλλος αὐτός ὅμοιος ὁ ῥόδον ὁ ἄκανθα ἀντί βέλος ἔχω , ὁ πυρρός ἀντί δαίς , ὁ φύλλον πτερόω , χρόνος δέ οὔτε Ἔρως οὔτε ῥόδον οἶδα , ἐχθρός γάρ ὁ θεός καί ὁ κάλλος ὀπώρα καί ὁ ῥόδον ἐπιδημία . ὁράω ἐν Ῥώμη ὁ ἀνθοφόρος τρέχω καί ὁ τάχος μαρτυρέω ὁ ἄπιστος ὁ ἀκμή , ὁ γάρ δρόμος διδασκαλία χρῆσις · εἰ μέν οὖν ἅπτω ταχύς ὁ ῥόδον , μένω , εἰ δέ μέλλω , ἀπέρχομαι . μαραίνω καί γυνή μετά ῥόδον , ἐάν βραδύνω . μή μέλλω , ὦ καλός · συμπαίζω , στεφανόω ὁ ῥόδον , συντρέχω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.56
ἀπέκλειόν σοι τὰ ὄμματα . πῶς σοι ; εἴπω · ὡς οἱ πολιορκούμενοι τὰς πύλας . καὶ σὺ τὴν φρουρὰν λαθὼν ἔνδον εἶ . λέγε , τίς σε ἐσήγαγεν , εἰ μὴ τι τὰ ὄμματα ʽπαρεῖδενʼ . ἦν ἄρα πάθος ἐρωτικὸν καὶ κατὰ τῆς ψυχῆς γενόμενον , ἥγε πάλαι μὲν μόνα ἐνεθυμεῖτο , ἃ ἤθελε , καὶ περὶ τὰ κάλλιστα ἐσπουδάκει φιλοσοφοῦσα , καὶ ἦν αὐτῆς ὁ ἔρως τὰ οὐρανοῦ νῶτα ὁρᾶν καὶ περὶ τῆς κατὰ ταῦτα οὔσης οὐσίας πολυπραγμονεῖν καὶ τίνες αἱ τοῦ παντὸς περίοδοι καὶ τίς ἡ ταῦτα ἄγουσα ἀνάγκη , καὶ τὸ σκέμμα ἐδόκει χαριέστατον ἡλίῳ συνδραμεῖν καὶ σελήνῃ , συγκινδυνεῦσαι μὲν ἀπιούσῃ , συνησθῆναι δὲ πληρουμένῃ τῷ τε ἄλλῳ χορῷ τῶν ἀστέρων συμπλανηθῆναι καὶ μηδὲν ἄβατον μηδὲ ἀθέατον καταλιπεῖν τῶν ὑπὲρ τὴν γῆν μυστηρίων , ἀφʼ οὗ δὲ ἀνθρωπίνῳ πλησιάσασα ἔρωτι ἑάλω κάλλους ὄμμασι , πάντων ἀμελήσασα ἐκείνων περὶ ἓν τοῦτο ἐσπούδακε , καὶ ὅσον ἂν τῆς ἔξω μορφῆς σπάσῃ , τοσοῦτον ἔνδον συντίθησι καὶ μνήμῃ ταμιεύεται , τὸ δὲ ἔσω παρελθὸν φῶς μέν ἐστιν ἐν ἡμέρᾳ , νύκτωρ δὲ ὄναρ γίγνεται .
Lemmas: ἀποκλείω σύ ὁ ὄμμα . πῶς σύ ; λέγω · ὡς ὁ πολιορκέω ὁ πύλη . καί σύ ὁ φρουρά λανθάνω ἔνδον εἰμί . λέγω , τίς σύ εἰσάγω , εἰ μή τις ὁ ὄμμα παροράω . εἰμί ἄρα πάθος ἐρωτικός καί κατά ὁ ψυχή γίγνομαι , ὅσγε πάλαι μέν μόνος ἐνθυμέομαι , ὅς ἐθέλω , καί περί ὁ καλός σπουδάζω φιλοσοφέω , καί εἰμί αὐτός ὁ ἔρως ὁ οὐρανός νῶτον ὁράω καί περί ὁ κατά οὗτος εἰμί οὐσία πολυπραγμονέω καί τίς ὁ ὁ πᾶς περίοδος καί τίς ὁ οὗτος ἄγω ἀνάγκη , καί ὁ σκέμμα δοκέω χαρίεις ἥλιος συντρέχω καί σελήνη , συγκινδυνεύω μέν ἀπέρχομαι , συνήδομαι δέ πληρόω ὁ τε ἄλλος χορός ὁ ἀστήρ συμπλανάομαι καί μηδείς ἄβατος μηδέ ἀθέατος καταλείπω ὁ ὑπέρ ὁ γῆ μυστήριον , ἀπό ὅς δέ ἀνθρώπινος πλησιάζω ἔρως ἁλίσκομαι κάλλος ὄμμα , πᾶς ἀμελέω ἐκεῖνος περί εἷς οὗτος σπουδάζω , καί ὅσος ἄν ὁ ἔξω μορφή σπάω , τοσοῦτος ἔνδον συντίθημι καί μνήμη ταμιεύω , ὁ δέ ἔσω παρέρχομαι φάος μέν εἰμί ἐν ἡμέρα , νύκτωρ δέ ὄναρ γίγνομαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.57
πέπεισαι μέν , ὡς εἰκάζειν ἔχω , τοῦ δὲ ἔργου τὴν αἰσχύνην ὀκνεῖς . εἶτα πρᾶγμα ἀποδιδράσκεις , ἀφʼ οὗ τις φίλος γίγνεται ; οὐκ ἐντεῦθεν ἐπληρώθη καλῶν τὰ Ὁμήρου ἔπη τὸν Νιρέα , τὸν Ἀχιλλέα ἐς Τροίαν ἄγοντος ; οὐκ ἐντεῦθεν Ἁρμόδιοι καὶ Ἀριστογείτονες , οἵ γε φίλοι καὶ μέχρι τῶν ξιφῶν ; ὁ δὲ Ἀπόλλων οὐκ Ἀδμήτῳ καὶ Βράγχῳ ἐθήτευσεν ; ὁ δὲ Ζεὺς οὐ τὸν Γανυμήδην ἥρπασεν , ᾧ χαίρει καὶ πρὸ τοῦ νέκταρος ; μόνοι γὰρ ὑμεῖς οἱ καλοὶ καὶ τὸν οὐρανὸν οἰκεῖτε ὡς πόλιν . μὴ φθονήσῃς ἐραστοῦ σεαυτῷ δοῦναι μὲν ἀθανασίαν οὐκ ἔχοντος , τὴν δὲ αὑτοῦ ψυχὴν προτείνοντος . εἰ δὲ ἀπιστεῖς , ἕτοιμος ἀποθνήσκειν , ἂν ἐπιτάττῃς τοῦτο νυνί . εἰ δὲ πλέκω τὸν βρόχον , ἀπάνθρωπε , οὐκ ἀφαιρήσεις ;
Lemmas: πείθω μέν , ὡς εἰκάζω ἔχω , ὁ δέ ἔργον ὁ αἰσχύνη ὀκνέω . εἶτα πρᾶγμα ἀποδιδράσκω , ἀπό ὅς τις φίλος γίγνομαι ; οὐ ἐντεῦθεν πληρόω καλέω ὁ Ὅμηρος ἔπος ὁ Νιρεύς , ὁ Ἀχιλλεύς εἰς Τροία ἄγω ; οὐ ἐντεῦθεν Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων , ὁ γε φίλος καί μέχρι ὁ ξίφος ; ὁ δέ Ἀπόλλων οὐ Ἄδμητος καί Βράγχος θητεύω ; ὁ δέ Ζεύς οὐ ὁ Γανυμήδης ἁρπάζω , ὅς χαίρω καί πρό ὁ νέκταρ ; μόνος γάρ σύ ὁ καλός καί ὁ οὐρανός οἰκέω ὡς πόλις . μή φθονέω ἐραστής σεαυτοῦ δίδωμι μέν ἀθανασία οὐ ἔχω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ψυχή προτείνω . εἰ δέ ἀπιστέω , ἑτοῖμος ἀποθνῄσκω , ἐάν ἐπιτάσσω οὗτος νυνί . εἰ δέ πλέκω ὁ βρόχος , ἀπάνθρωπος , οὐ ἀφαιρέω ;
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.58
ἐπαινῶ σε ἀντισοφιζόμενον τῷ χρόνῳ καὶ περικόπτοντα τὰ γένεια , ὃ γὰρ ἀπῆλθε φύσει , τοῦτο μένει τέχνῃ , ἡδίστη δὲ ἡ τῶν ἀπολλυμένων ἀνάκτησις , ὥστʼ , εἰ ἐμοὶ συμβουλεύοντι πείθοιο , τῇ μὲν κεφαλῇ κόμα καὶ μελέτω σοι τῶν βοστρύχων , ὡς τοὺς μὲν ταῖς παρειαῖς συγκαταβαίνειν ἠρέμα , τοὺς δὲ τοῖς ὤμοις ἐπικαθῆσθαι , καθάπερ φησὶν Ὅμηρος τοὺς Εὐβοεῖς ὄπισθεν κομᾶν — κεφαλὴ γὰρ ἀνθοῦσα ἡδίων παρὰ πολὺ τοῦ τῆς Ἀθηνᾶς φυτοῦ , εἴπερ γε δεῖ καὶ ταύτην τὴν ἀκρόπολιν μὴ ψιλὴν ὁρᾶσθαι μηδὲ ἀκόσμητον — τὰ δὲ γένειά σοι ψιλὰ ἔστω καὶ μηδὲν ἐνοχλείτω τῷ φωτὶ τούτῳ μήτε νεφέλη μήτε ἀχλύς . ὡς γὰρ οὐχ ἡδὺ θέαμα κεκλεισμένα ὄμματα , οὕτως οὐδὲ γένεια καλοῦ κομῶντα . εἴτε οὖν φαρμάκοις εἴτε μαχαίραις λεπταῖς εἴτε ἄκροις δακτύλοις εἴτε ῥύμμασι καὶ πόαις εἴτε ἄλλῃ τινὶ μηχανῇ , πρᾶττε σεαυτῷ τὸ κάλλος μακρότερον . οὕτω γὰρ ἔσῃ μιμούμενος τοὺς ἀγήρως θεούς .
Lemmas: ἐπαινέω σύ ἀντισοφίζομαι ὁ χρόνος καί περικόπτω ὁ γένειον , ὅς γάρ ἀπέρχομαι φύσις , οὗτος μένω τέχνη , ἡδύς δέ ὁ ὁ ἀπόλλυμι ἀνάκτησις , ὥστε , εἰ ἐγώ συμβουλεύω πείθω , ὁ μέν κεφαλή κομάω καί μέλω σύ ὁ βόστρυχος , ὡς ὁ μέν ὁ παρειά συγκαταβαίνω ἠρέμα , ὁ δέ ὁ ὦμος ἐπικάθημαι , καθά φημί Ὅμηρος ὁ Εὐβοεύς ὄπισθεν κομάω — κεφαλή γάρ ἀνθέω ἡδύς παρά πολύς ὁ ὁ Ἀθήνη φυτόν , εἴπερ γε δέω καί οὗτος ὁ ἀκρόπολις μή ψιλός ὁράω μηδέ ἀκόσμητος — ὁ δέ γένειον σύ ψιλός εἰμί καί μηδείς ἐνοχλέω ὁ φώς οὗτος μήτε νεφέλη μήτε ἀχλύς . ὡς γάρ οὐ ἡδύς θέαμα κλείω ὄμμα , οὕτως οὐδέ γένειον καλός κομάω . εἴτε οὖν φάρμακον εἴτε μάχαιρα λεπτός εἴτε ἄκρος δάκτυλος εἴτε ῥύμμα καί πόα εἴτε ἄλλος τις μηχανή , πράσσω σεαυτοῦ ὁ κάλλος μακρός . οὕτως γάρ εἰμί μιμέομαι ὁ ἀγήραος θεός .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.59
ἐχθὲς συγκλείσας τὰ βλέφαρα ὅσον ἡσυχῆ σκαρδαμύξαι πολὺν ἡγούμην τὸν χρόνον · ἀμέλει τοῖς ὀφθαλμοῖς ὡς ἀνεράστοις ἐνεκάλουν · τί δὴ αὐτῆς ἐπελάθεσθε ; τί δὲ τὴν φρουρὰν ἐξελίπετε ; ποῦ δέ ἐστι καὶ τί γέγονε ; κἂν τοῦτο αὐτὸ μηνύσατε . νομίσας δὲ ἀκούειν ἀπῆλθον ἔνθα σε ὄψεσθαι ᾠόμην καὶ τοῦτο ἐκεῖνο ἐζήτουν ὡς ἡρπαγμένην . τί οὖν μέλλω ποιεῖν , ἐὰν ἐξελάσῃς ἐς ἀγρόν , ὡς πέρυσι , καὶ πολλῶν ἡμερῶν τὰς ἐν ἄστει διατριβὰς καταλίπῃς ; ἡγοῦμαι ἀναγκαῖον σαφῶς ἀπολωλέναι μηδὲν ἔχοντα ἡδὺ μήτε ἀκούειν μήτε ὁρᾶν . ἐγὼ μὲν γὰρ ἕψεσθαί σοι νομίζω τὴν πόλιν ἐξιούσῃ καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐν ἄστει θεοὺς ἑλκομένους ὑπὸ τῆς θέας . τί γὰρ ἐνταῦθα μόνοι ποιοῦσιν ; εἰ δὲ κἀκεῖνοι κατὰ χώραν μενοῦσιν , ἀλλʼ ἔγωγε οὐκ ἀπολειφθήσομαι τοῦ Ἔρωτος ἐφόλκιον · εἰ δὲ καὶ σκάπτειν δέοι , λήψομαι τὴν δίκελλαν , εἴτε κλᾶν , θεραπεύσω τὰς ἀμπέλους , εἴτε ἐπάγειν λαχάνοις ὕδωρ , ὁδοποιήσω τὸν δρόμον . τίς γὰρ οὕτω τυφλὸς ποταμός , ὡς σὴν γῆν μὴ γεωργεῖν ; ἓν ἐξόμνυμαι τῶν ἐν ἀγροῖς εἰθισμένων , ἀμέλγειν γάλα . μόνων ἡδέως τῶν σῶν μαστῶν ἅπτομαι .
Lemmas: χθές συγκλείω ὁ βλέφαρον ὅσος ἡσυχῆ σκαρδαμύσσω πολύς ἡγέομαι ὁ χρόνος · ἀμέλει ὁ ὀφθαλμός ὡς ἀνέραστος ἐγκαλέω · τίς δή αὐτός ἐπιλανθάνομαι ; τίς δέ ὁ φρουρά ἐκλείπω ; ποῦ δέ εἰμί καί τίς γίγνομαι ; ἄν οὗτος αὐτός μηνύω . νομίζω δέ ἀκούω ἀπέρχομαι ἔνθα σύ ὁράω οἴομαι καί οὗτος ἐκεῖνος ζητέω ὡς ἁρπάζω . τίς οὖν μέλλω ποιέω , ἐάν ἐξελαύνω εἰς ἀγρός , ὡς πέρυσι , καί πολύς ἡμέρα ὁ ἐν ἄστυ διατριβή καταλείπω ; ἡγέομαι ἀναγκαῖος σαφής ἀπόλλυμι μηδείς ἔχω ἡδύς μήτε ἀκούω μήτε ὁράω . ἐγώ μέν γάρ ἕπομαι σύ νομίζω ὁ πόλις ἐξέρχομαι καί αὐτός ὁ ἐν ἄστυ θεός ἕλκω ὑπό ὁ θέα . τίς γάρ ἐνταῦθα μόνος ποιέω ; εἰ δέ ἐκεῖνος κατά χώρα μένω , ἀλλά ἐγώ οὐ ἀπολείπω ὁ Ἔρως ἐφόλκιον · εἰ δέ καί σκάπτω δέω , λαμβάνω ὁ δίκελλα , εἴτε κλάω , θεραπεύω ὁ ἄμπελος , εἴτε ἐπάγω λάχανον ὕδωρ , ὁδοποιέω ὁ δρόμος . τίς γάρ οὕτως τυφλός ποταμός , ὡς σός γῆ μή γεωργέω ; εἷς ἐξόμνυμι ὁ ἐν ἀγρός ἐθίζω , ἀμέλγω γάλα . μόνος ἡδύς ὁ σός μαστός ἅπτω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.60
πάντα με αἱρεῖ τὰ σά , καὶ ὁ λινοῦς χιτών , ὡς ὁ τῆς Ἴσιδος , καὶ τὸ καπηλεῖον , ὡς Ἀφροδίσιον , καὶ τὰ ἐκπώματα , ὡς Ἥρας ὄμματα , καὶ ὁ οἶνος , ὡς ἄνθος , καὶ τῶν τριῶν δακτύλων αἱ συνθέσεις , ἐφʼ ὧν ὀχεῖται τὸ ποτήριον , ὥσπερ αἱ τῶν φύλλων τῶν ἐν τοῖς ῥόδοις ἐκβολαί , κἀγὼ μὲν φοβοῦμαι , μὴ πέσῃ , τὸ δὲ ἕστηκεν ὀχυρῶς , ὡς γνώμῃ ἐρηρεισμένον , καὶ τοῖς δακτύλοις συμπέφυκεν . εἰ δὲ καὶ ἀποπίοις ποτέ , πᾶν τὸ καταλειπόμενον γίγνεται θερμότερον τῷ ἄσθματι , ἥδιον δὲ τοῦ νέκταρος . κάτεισι γοῦν ἐπὶ τὴν φάρυγγα ἀκωλύτοις ὁδοῖς , ὥσπερ οὐκ οἴνῳ κεκραμένον , ἀλλὰ φιλήμασιν .
Lemmas: πᾶς ἐγώ αἱρέω ὁ σός , καί ὁ λίνεος χιτών , ὡς ὁ ὁ Ἶσις , καί ὁ καπηλεῖον , ὡς Ἀφροδίσιος , καί ὁ ἔκπωμα , ὡς Ἥρα ὄμμα , καί ὁ οἶνος , ὡς ἄνθος , καί ὁ τρεῖς δάκτυλος ὁ σύνθεσις , ἐπί ὅς ὀχάομαι ὁ ποτήριον , ὥσπερ ὁ ὁ φύλλον ὁ ἐν ὁ ῥόδον ἐκβολή , ἐγώ μέν φοβέω , μή πίπτω , ὁ δέ ἵστημι ὀχυρός , ὡς γνώμη ἐρείδω , καί ὁ δάκτυλος συμφύω . εἰ δέ καί ἀποπίνω ποτέ , πᾶς ὁ καταλείπω γίγνομαι θερμός ὁ ἄσθμα , ἡδύς δέ ὁ νέκταρ . κατέρχομαι γοῦν ἐπί ὁ φάρυγξ ἀκώλυτος ὁδός , ὥσπερ οὐ οἶνος κεράννυμι , ἀλλά φίλημα .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.61
τίς σε , ὦ καλή , περιέκειρεν ; ὡς ἀνόητος καὶ βάρβαρος ὁ μὴ φεισάμενος τῶν Ἀφροδίτης δώρων . οὐδὲ γὰρ γῆ κομῶσα ἡδὺ οὕτω θέαμα ὡς γυνὴ κατάκομος . φεῦ ἀναιδοῦς παλάμης · ὄντως πάντα τὰ ἐκ πολεμίων πέπονθας · ἐγὼ δὲ οὐκ ἂν οὐδὲ αἰχμάλωτον περιέκειρα τιμῶν τὸ κάλλος ὡς οὐχ ἡδέως ἀμελούμενον . ἀλλʼ ἐπεὶ τετέλεσται τὰ δεινά , κἂν μήνυσον τὰς κόμας , ποῦ κεῖνται , ποῦ τέτμηνται , πῶς αὐτὰς ὑποσπόνδους λάβω , πῶς φιλήσω χαμαὶ κειμένας . ὦ πτερὰ Ἔρωτος , ὦ κεφαλῆς ἀκροθίνια , ὦ κάλλους λείψανα .
Lemmas: τίς σύ , ὦ καλός , περικείρω ; ὡς ἀνόητος καί βάρβαρος ὁ μή φείδομαι ὁ Ἀφροδίτη δῶρον . οὐδέ γάρ γῆ κομάω ἡδύς οὕτως θέαμα ὡς γυνή κατάκομος . φεῦ ἀναιδής παλάμη · ὄντως πᾶς ὁ ἐκ πολέμιος πάσχω · ἐγώ δέ οὐ ἄν οὐδέ αἰχμάλωτος περικείρω τιμάω ὁ κάλλος ὡς οὐ ἡδύς ἀμελέω . ἀλλά ἐπεί τελέω ὁ δεινός , ἐάν μηνύω ὁ κόμη , ποῦ κεῖμαι , ποῦ τέμνω , πῶς αὐτός ὑπόσπονδος λαμβάνω , πῶς φιλέω χαμαί κεῖμαι . ὦ πτερόν Ἔρως , ὦ κεφαλή ἀκροθίνιον , ὦ κάλλος λείψανον .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.62
ὅτε δὲ ἔκρινε καὶ τὰς θεὰς ὁ Ἀλέξανδρος , οὔπω παρῆν ἡ ἐκ Λακεδαίμονος , εἰ δʼ οὖν , μόνην ἂν καλὴν ἀπεφήνατο , ἣν αὐτὸς ἐβούλετο . ὅπερ οὖν ἐκείνῳ τότε πρὸς τὴν κρίσιν ἐλλιπῶς ἔσχεν , ἐμοὶ νῦν ἐπανορθωθήσεται · μὴ κάμνετε , ὦ θεαί , μηδὲ ἐρίζετε , ἔχω γάρ , ἰδού , τὸ μῆλον . λάβε , ὦ καλή , ἣ καὶ νικᾷς τὰς θεάς , καὶ ἀνάγνωθι τὰ γράμματα . τά τε ἄλλα καὶ ἐπιστολῇ τῷ μήλῳ κέχρημαι · ἐκεῖνο Ἔριδος , τοῦτο Ἔρωτος , ἐκεῖνο ἐσιώπα , τοῦτο φθέγγεται . μὴ ῥίψῃς , μὴ φάγῃς · οὐδὲ ἐν πολέμῳ πρεσβευτὴς παρανομεῖται . τί οὖν ἐπέσταλκα ; αὐτὸ ἐρεῖ · Εὐίππη , φιλῶ σε · ὑπόγραψον ἀναγνοῦσα κἀγὼ σέ . δέχεται τὸ μῆλον καὶ ταῦτα τὰ γράμματα .
Lemmas: ὅτε δέ κρίνω καί ὁ θεά ὁ Ἀλέξανδρος , οὔπω πάρειμι ὁ ἐκ Λακεδαίμων , εἰ δέ οὖν , μόνος ἄν καλός ἀποφαίνω , ὅς αὐτός βούλομαι . ὅς οὖν ἐκεῖνος τότε πρός ὁ κρίσις ἐλλιπής ἔχω , ἐγώ νῦν ἐπανορθόω · μή κάμνω , ὦ θεά , μηδέ ἐρίζω , ἔχω γάρ , ἰδού , ὁ μῆλον . λαμβάνω , ὦ καλός , ὅς καί νικάω ὁ θεά , καί ἀναγιγνώσκω ὁ γράμμα . ὁ τε ἄλλος καί ἐπιστολή ὁ μῆλον χράω · ἐκεῖνος Ἔρις , οὗτος Ἔρως , ἐκεῖνος σιωπάω , οὗτος φθέγγομαι . μή ῥίπτω , μή ἐσθίω · οὐδέ ἐν πόλεμος πρεσβευτής παρανομέω . τίς οὖν ἐπιστέλλω ; αὐτός λέγω · Εὐίππη , φιλέω σύ · ὑπογράφω ἀναγιγνώσκω ἐγώ σύ . δέχομαι ὁ μῆλον καί οὗτος ὁ γράμμα .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.63
ἐπυθόμην , ὡς τὰ ῥόδα ἐλθόντα παρὰ σὲ ὅσα χρέος ἀπέλαυεν , ἐγώ τε γὰρ ἐνετειλάμην αὐτοῖς , καὶ ὡς ἐκπιόντα ἀκηράτου χρωτὸς τῆς σῆς δρόσου κατέσχον τὴν ψυχὴν ἐξιοῦσαν καὶ δυσανασχετοῦσαν . καλῶς ἐποιήσατε , ὦ ῥόδα , ἀναβιώσαντα , καὶ δέομαι , μείνατε , ἔστʼ ἂν ἔλθω . μαθεῖν γὰρ ἔγνωκα , εἴ τι παρʼ ἀλλήλων εἰλήφατε ἐς εὐωδίαν αὐτὴ καὶ ὑμεῖς ἐς χρόνον .
Lemmas: πυνθάνομαι , ὡς ὁ ῥόδον ἔρχομαι παρά σύ ὅσος χρέος ἀπολαύω , ἐγώ τε γάρ ἐντέλλω αὐτός , καί ὡς ἐκπίνω ἀκήρατος χρώς ὁ σός δρόσος κατέχω ὁ ψυχή ἐξέρχομαι καί δυσανασχετέω . καλός ποιέω , ὦ ῥόδον , ἀναβιόω , καί δέω , μένω , ἔστε ἄν ἔρχομαι . μανθάνω γάρ γιγνώσκω , εἰ τις παρά ἀλλήλων λαμβάνω εἰς εὐωδία αὐτός καί σύ εἰς χρόνος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.64
τὴν σωφροσύνην , ἐφʼ ᾗ μέγα δὴ φρονεῖς , οὐκ οἶδα , τί εἴπω · πότερον ἀγριότητα ἀντίπαλον τῶν φύσεως ἐπιταγμάτων ; ἢ φιλοσοφίαν ἀγροικίᾳ πεπυργωμένην ; ἢ αὐθάδη πρὸς ἡδονὰς δειλίαν ; ἢ σεμνὴν ὀλιγωρίαν τῶν τοῦ βίου τερπνῶν ; ὅ τι δʼ ἂν ᾖ καὶ δοκῇ τοῖς σοφισταῖς , δόξῃ μέν ἐστι καλόν , ἔργῳ δὲ ἀπανθρωπότερον . τί γὰρ δὴ μέγα , πρὶν ἀπελθεῖν τοῦ βίου , νεκρὸν εἶναι σώφρονα ; στεφάνωσαι , πρὶν ὅλως ἀπανθεῖν , καὶ χρίσαι , πρὶν σαπῆναι , καὶ κτῆσαι φίλους , πρὶν ἔρημον γενέσθαι . καλὸν νυκτὶ προλαβεῖν τὴν νύκτα ἐκείνην , πρὶν διψῆν , πιεῖν , πρὶν πεινῆν , φαγεῖν . ποίαν δοκεῖς ἡμέραν σεαυτοῦ ; τὴν χθές ; τέθνηκε . τὴν τήμερον ; οὐκ ἔστι . τὴν ἐπιοῦσαν ; οὐκ οἶδα , εἰ παρέσται σοι · καὶ σὺ κἀκεῖνα τῆς τύχης .
Lemmas: ὁ σωφροσύνη , ἐπί ὅς μέγας δή φρονέω , οὐ οἶδα , τίς λέγω · πότερος ἀγριότης ἀντίπαλος ὁ φύσις ἐπίταγμα ; ἤ φιλοσοφία ἀγροικία πυργόω ; ἤ αὐθάδης πρός ἡδονή δειλία ; ἤ σεμνός ὀλιγωρία ὁ ὁ βίος τερπνός ; ὅς τις δέ ἄν εἰμί καί δοκέω ὁ σοφιστής , δόξα μέν εἰμί καλός , ἔργον δέ ἀπάνθρωπος . τίς γάρ δή μέγας , πρίν ἀπέρχομαι ὁ βίος , νεκρός εἰμί σώφρων ; στεφανόω , πρίν ὅλος ἀπανθέω , καί χρίω , πρίν σήπω , καί κτάομαι φίλος , πρίν ἐρῆμος γίγνομαι . καλός νύξ προλαμβάνω ὁ νύξ ἐκεῖνος , πρίν διψάω , πίνω , πρίν πεινάω , ἐσθίω . ποῖος δοκέω ἡμέρα σεαυτοῦ ; ὁ χθές ; θνῄσκω . ὁ σήμερον ; οὐ εἰμί . ὁ ἐπέρχομαι ; οὐ οἶδα , εἰ πάρειμι σύ · καί σύ ἐκεῖνος ὁ τύχη .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.65
Ἐπικτήτῳ . φοβοῦ δῆμον , παρʼ ᾧ πολλὰ δύνασαι .
Lemmas: Ἐπίκτητος . φοβέω δῆμος , παρά ὅς πολύς δύναμαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.66
Χαρίτωνι . μεμνήσεσθαι τῶν σῶν λόγων οἴει τοὺς Ἕλληνας , ἐπειδὰν τελευτήσῃς · οἱ δὲ μηδὲν ὄντες , ὁπότε εἰσίν , τίνες ἂν εἶεν , ὁπότε οὐκ εἰσίν ;
Lemmas: Χαρίτων . μιμνῄσκω ὁ σός λόγος οἴομαι ὁ Ἕλλην , ἐπειδάν τελευτάω · ὁ δέ μηδείς εἰμί , ὁπότε εἰμί , τίς ἄν εἰμί , ὁπότε οὐ εἰμί ;
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.67
Φιλήμονι . τὸν τραγῳδὸν Διοκλέα , εἰ μὲν ἤδη γιγνώσκεις , ἐπαινεῖς δήπου , εἰ δὲ ἀγνοεῖς , ἐν τοῖς καλῶς ἐπαινουμένοις γράφε καὶ γενοῦ περὶ αὐτὸν οἷον εἰκὸς ἢ τὸν πεπεισμένον ἢ τὸν μὴ ἀπιστοῦντα .
Lemmas: Φιλήμων . ὁ τραγῳδός Διοκλῆς , εἰ μέν ἤδη γιγνώσκω , ἐπαινέω δήπου , εἰ δέ ἀγνοέω , ἐν ὁ καλός ἐπαινέω γράφω καί γίγνομαι περί αὐτός οἷος ἔοικα ἤ ὁ πείθω ἤ ὁ μή ἀπιστέω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.68
Κτησιδήμῳ . οἱ ἐρωτικοὶ τῶν ποιητῶν ἀγαθὴ ἀκρόασις καὶ ἐξώροις , ἄγουσι γὰρ αὐτοὺς ἐς ἔννοιαν τοῦ ἐρᾶν ὥσπερ ἀνηβηκότας . μὴ δὴ νόμιζε σαυτὸν ὑπερήμερον τῆς τούτων ἀκροάσεως · ἡ γὰρ ξυνουσία τῶν τοιῶνδε ποιητῶν ἢ οὐκ ἐπιλήσει σε ἀφροδισίων ἢ ἀναμνήσει .
Lemmas: Κτησίδημος . ὁ ἐρωτικός ὁ ποιητής ἀγαθός ἀκρόασις καί ἔξωρος , ἄγω γάρ αὐτός εἰς ἔννοια ὁ ἐράω ὥσπερ ἀνηβάω . μή δή νομίζω σεαυτοῦ ὑπερήμερος ὁ οὗτος ἀκρόασις · ὁ γάρ συνουσία ὁ τοιόσδε ποιητής ἤ οὐ ἐπιλανθάνομαι σύ ἀφροδίσιος ἤ ἀναμιμνῄσκω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.69
Ἐπικτήτῳ . οἱ τελούμενοι τῇ Ῥέᾳ μαίνονται πληγέντες τὰ ὦτα κτύποις ὀργάνων . ἀλλʼ ἐκεῖνα μὲν κυμβάλων καὶ αὐλῶν ἔργα , σὲ δὲ οὕτως ἐκπλήττουσιν Ἀθηναῖοι κροτοῦντες , ὡς ἐκλανθάνεσθαι , τίς εἶ καὶ τίνων γέγονας .
Lemmas: Ἐπίκτητος . ὁ τελέω ὁ Ῥέα μαίνομαι πλήσσω ὁ οὖς κτύπος ὄργανον . ἀλλά ἐκεῖνος μέν κύμβαλον καί αὐλός ἔργον , σύ δέ οὕτως ἐκπλήσσω Ἀθηναῖος κροτέω , ὡς ἐκλανθάνω , τίς εἰμί καί τίς γίγνομαι .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.70
Κλεοφῶντι καὶ Γαίῳ . ὑπὲρ ὧν ἐπεστείλατε , τὰ μὲν ἤδη γέγονε , τὰ δὲ αὐτίκα ἔσται · ἐγὼ γὰρ Λήμνιος ὢν πατρίδα ἐμαυτοῦ καὶ τὴν Ἴμβρον ἡγοῦμαι , συνάπτων εὐνοίᾳ καὶ τὰς νήσους ἀλλήλαις καὶ ἐμαυτὸν ἀμφοτέραις .
Lemmas: Κλεοφῶν καί Γαῖος . ὑπέρ ὅς ἐπιστέλλω , ὁ μέν ἤδη γίγνομαι , ὁ δέ αὐτίκα εἰμί · ἐγώ γάρ Λήμνιος εἰμί πατρίς ἐμαυτοῦ καί ὁ Ἴμβρος ἡγέομαι , συνάπτω εὔνοια καί ὁ νῆσος ἀλλήλων καί ἐμαυτοῦ ἀμφότερος .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.71
Πλεισταρετιανῷ . τὸ ποιητικὸν ἔθνος πολλοὶ καὶ πλείους ἢ οἱ τῶν μελιττῶν ἑσμοί , βόσκουσι δὲ τὰς μὲν λειμῶνες , τοὺς δὲ οἰκίαι καὶ πόλεις , ἀνθεστιῶσί τε αἱ μὲν κηρίοις , οἱ δὲ ὀψοποιίᾳ λαμπρᾷ . εἰσὶ δὲ τῶν ποιητῶν οἱ καὶ τραγήμασιν ἑστιῶντες , τούτους δὲ ἡγώμεθα τοὺς τῶν ἐρωτικῶν ποιητάς , ὧν εἷς καὶ Κέλσος οὗτος ᾠδαῖς παραδεδωκὼς τὸν ἑαυτοῦ βίον , ὥσπερ οἱ χρηστοὶ τέττιγες . ὡς δʼ ἂν μὴ δρόσῳ , ἀλλὰ σιτίοις ἀληθινοῖς τραφείη , πεπίστευκά σοι μελήσειν .
Lemmas: Πλεισταρετιανός . ὁ ποιητικός ἔθνος πολύς καί πολύς ἤ ὁ ὁ μέλισσα ἑσμός , βόσκω δέ ὁ μέν λειμών , ὁ δέ οἰκία καί πόλις , ἀνθεστιάω τε ὁ μέν κηρίον , ὁ δέ ὀψοποιία λαμπρός . εἰμί δέ ὁ ποιητής ὁ καί τράγημα ἑστιάω , οὗτος δέ ἡγέομαι ὁ ὁ ἐρωτικός ποιητής , ὅς εἷς καί ξελσυς οὗτος ἀοιδή παραδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ βίος , ὥσπερ ὁ χρηστός τέττιξ . ὡς δέ ἄν μή δρόσος , ἀλλά σιτίον ἀληθινός τρέφω , πιστεύω σύ μέλω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 1.72
Ἀντωνίνῳ . οἱ πελαργοὶ τὰς πεπορθημένας πόλεις οὐκ ἐσπέτονται κακῶν πεπαυμένων ἠχὼ φεύγοντες , σὺ δὲ οἰκίαν οἰκεῖς , ἣν αὐτὸς ἐπόρθησας καὶ θεοῖς τοῖς ἐν αὐτῇ θύεις , ὥσπερ οὐκ οὖσιν , ἢ οὖσι μέν , ἐκλελησμένοις δέ , ὅτι καὶ τὰ ἐκείνων ἔχεις .
Lemmas: Ἀντωνῖνος . ὁ πελαργός ὁ πορθέω πόλις οὐ εἰσπέτομαι κακός παύω ἠχώ φεύγω , σύ δέ οἰκία οἰκέω , ὅς αὐτός πορθέω καί θεός ὁ ἐν αὐτός θύω , ὥσπερ οὐ εἰμί , ἤ εἰμί μέν , ἐκλανθάνω δέ , ὅτι καί ὁ ἐκεῖνος ἔχω .
flavius-philostratus.epistulae-et-dialexeis 2.1
τὸν ἐπιστολικὸν χαρακτῆρα τοῦ λόγου μετὰ τοὺς παλαιοὺς ἄριστά μοι δοκοῦσι διεσκέφθαι φιλοσόφων μὲν ὁ Τυανεὺς καὶ Δίων , στρατηγῶν δὲ Βροῦτος ἢ ὅτῳ Βροῦτος ἐς τὸ ἐπιστέλλειν ἐχρῆτο , βασιλέων δὲ ὁ θεσπέσιος Μάρκος ἐν οἷς ἐπέστελλεν αὐτός , πρὸς γὰρ τῷ κεκριμένῳ τοῦ λόγου καὶ τὸ ἑδραῖον τοῦ ἤθους ἐντετύπωτο τοῖς γράμμασι , ῥητόρων δὲ ἄριστα μὲν Ἡρώδης ὁ Ἀθηναῖος ἐπέστελλεν , ὑπεραττικίζων δὲ καὶ ὑπερλαλῶν ἐκπίπτει πολλαχοῦ τοῦ πρέποντος ἐπιστολῇ χαρακτῆρος . δεῖ γὰρ φαίνεσθαι τῶν ἐπιστολῶν τὴν ἰδέαν ἀττικωτέραν μὲν συνηθείας , συνηθεστέραν δὲ ἀττικίσεως καὶ συγκεῖσθαι μὲν πολιτικῶς , τοῦ δὲ ἁβροῦ μὴ ἀπᾴδειν . ἐχέτω δὲ τὸ εὔσχημον ἐν τῷ μὴ ἐσχηματίσθαι , εἰ γὰρ σχηματιοῦμεν , φιλοτιμεῖσθαι δόξομεν , φιλοτιμία δὲ ἐν ἐπιστολῇ μειρακιῶδες . κύκλον δὲ ἀποτορνεύειν ἐν μὲν ταῖς βραχυτέραις τῶν ἐπιστολῶν ξυγχωρῶ , ἵνα τούτῳ γοῦν ἡ βραχυλογία ὡραίζοιτο ἐς ἄλλην ἠχὼ πᾶσα στενὴ οὖσα , τῶν δὲ ἐς μῆκος προηγμένων ἐπιστολῶν ἐξαιρεῖν χρὴ κύκλους , ἀγωνιστικώτερον γὰρ ἢ κατὰ ἐπιστολὴν τοῦτο , πλὴν εἰ μή που ἐπὶ τελευτῆς τῶν ἐπεσταλμένων ἢ ξυλλαβεῖν δέοι τὰ προειρημένα ἢ ξυγκλεῖσαι τὸ ἐπὶ πᾶσι νόημα . σαφήνεια δὲ ἀγαθὴ μὲν ἡγεμὼν ἅπαντος λόγου , μάλιστα δὲ ἐπιστολῆς · καὶ γὰρ διδόντες καὶ δεόμενοι καὶ ξυγχωροῦντες καὶ μὴ καὶ καθαπτόμενοι καὶ ἀπολογούμενοι καὶ ἐρῶντες ῥᾷον πείσομεν , ἢν σαφῶς ἑρμηνεύσωμεν · σαφῶς δὲ ἑρμηνεύσομεν καὶ ἔξω εὐτελείας , ἢν τῶν νοηθέντων τὰ μὲν κοινὰ καινῶς φράσωμεν , τὰ δὲ καινὰ κοινῶς .
Lemmas: ὁ ἐπιστολικός χαρακτήρ ὁ λόγος μετά ὁ παλαιός ἀγαθός ἐγώ δοκέω διασκοπέω φιλόσοφος μέν ὁ Τυανεύς καί Δίων , στρατηγός δέ Βροῦτος ἤ ὅστις Βροῦτος εἰς ὁ ἐπιστέλλω χράω , βασιλεύς δέ ὁ θεσπέσιος Μάρκος ἐν ὅς ἐπιστέλλω αὐτός , πρός γάρ ὁ κρίνω ὁ λόγος καί ὁ ἑδραῖος ὁ ἦθος ἐντυπόω ὁ γράμμα , ῥήτωρ δέ ἀγαθός μέν Ἡρώδης ὁ Ἀθηναῖος ἐπιστέλλω , ὑπεραττικίζω δέ καί ὑπερλαλέω ἐκπίπτω πολλαχοῦ ὁ πρέπω ἐπιστολή χαρακτήρ . δέω γάρ φαίνω ὁ ἐπιστολή ὁ ἰδέα ἀττικός μέν συνήθεια , συνήθης δέ ἀττίκισις καί σύγκειμαι μέν πολιτικός , ὁ δέ ἁβρός μή ἀπᾴδω . ἔχω δέ ὁ εὐσχήμων ἐν ὁ μή σχηματίζω , εἰ γάρ σχηματίζω , φιλοτιμέομαι δοκέω , φιλοτιμία δέ ἐν ἐπιστολή μειρακιώδης . κύκλος δέ ἀποτορνεύω ἐν μέν ὁ βραχύς ὁ ἐπιστολή συγχωρέω , ἵνα οὗτος γοῦν ὁ βραχυλογία ὡραίζω εἰς ἄλλος ἠχώ πᾶς στενός εἰμί , ὁ δέ εἰς μῆκος προάγω ἐπιστολή ἐξαιρέω χρή κύκλος , ἀγωνιστικός γάρ ἤ κατά ἐπιστολή οὗτος , πλήν εἰ μή που ἐπί τελευτή ὁ ἐπιστέλλω ἤ συλλαμβάνω δέω ὁ προλέγω ἤ συγκλείω ὁ ἐπί πᾶς νόημα . σαφήνεια δέ ἀγαθός μέν ἡγεμών ἅπας λόγος , μάλα δέ ἐπιστολή · καί γάρ δίδωμι καί δέω καί συγχωρέω καί μή καί καθάπτω καί ἀπολογέομαι καί ἐράω ῥᾴδιος πείθω , ἐάν σαφής ἑρμηνεύω · σαφής δέ ἑρμηνεύω καί ἔξω εὐτέλεια , ἐάν ὁ νοέω ὁ μέν κοινός καινός φράζω , ὁ δέ καινός κοινός .