flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0080.1
ἐκ τῆς αὐτῆς αἰτίας ἐκέριδανεν ἢ τὴν ἀγιωτάτην ἐκκλησίαν ἐξηρίωσε · πρὸς τοῦτο δὲ καὶ ἀπελαύνειν τῆς οἰκονομίας , καὶ διδόναι ἀγαγὴν τῇ ἀγιωτάτῃ ἐκκλησίᾳ οὐ κατὰ μόνον τῶν θεωριλεστέων οἰκονόμων , ἀλλὰ καὶ κατὰ διαδοχὴν αὐτῶν , εἴτε αὐτοὶ τοῦτο ἐξεποίησαν εἴτε τὸν κατὰ καιρὸν θεωριλέστατον ἐπίσκοπον ἢ τινα τῶν ἄλλων κληρικῶν φρόντιν ἐκποιούμενον σιωπὴν ἀγενὴν τε καὶ ἀνελέγξην ἔσχον , καὶ πολλῷ μᾶλλον εἰ συναινοῦντα βλέποντες τοῦτο τινὶ συνεχώρησαν , ἀλλ’ οὐ τὸ πράγμα διεκώλυσαν . καὶ πρὸς γε καὶ τὸν συμβολογραφὸν τῶν τα τοιαῦτα συντάξαντα συμβόλαια διηνεκῶ παραβάσεων ἔξεστία , μηδεμιᾶς αὐτῶν φιλανθρωπίας μηδὲ ἐπανοίας ποτὲ μεταδιδοῦσα · καὶ αὐτοὺς μέντοι τοὺς μεγίστους ἄρχοντας τοὺς τὰ τοιαῦτα προχειριζομένους καὶ ὑποχωροῦντας τοῖς τοιούτοις πράγμασιν ἢ συνίστασθαι παρ’ ἐαυτοῖς ὑπομνήματα πρὸς σύστασιν τῶν τοιούτων δωρεῶν ἢ τῶν ἄλλων πράξεων ἀνεχομένων τῆς τε ἀρχῆς καὶ τῆς ἀξίας Β καὶ τῆς παρουσίας ἐκβαλεῖν ἀπελείπουσι . Ταῦτα οὖν ἐπιτιμήσασα σφοδρῶς , ἐπιτρέψει πράγματι ἐκκλησιαστικῶν χρήσιν ἤτοι τῶν καλουμένων συνοικουχῶν ἐπὶ ὅπουν τινα χρόνον ἢ καὶ ἕως τῆς ζωῆς τοῦ λαβόντος διδόναι τὴν ἀγιωτάτην μεγάλην ἐκκλησίαν , ἐπὶ τοῦτω μέντοι τῷ ὅρῳ , ὅρ’ ὅ τῶν τοιούτων δεχομένων φιλοτιμίαν τῶν αὐτῆς ποσοτήτων ἀντιδιδόναι πρᾶγμα τῇ ἀγιωτάτῃ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ κατὰ δεσποτείαν λόγον , ἐξ οὐ δυναίτο τὴν αὐτὴν προσόδον ἢ ἀγιωτάτη ἐκκλησία κομιζεῖσθαι , ὅσην ἐκείνοις ἀπὸ τῆς χρήσεως ἐλαβεν , δηλαδὴ μετὰ τὸν τῶν λαβόντων τελευτὴν ἢ τῶν ὁρισθέντα χρόνων ἐπὶ τῇ χρήσει καὶ τῆς χρήσεως τοῦ δοθέντος ἐκκλησιαστικοῦ πράγματος ἐπὶ τὴν ἀγιωτάτην ἐκκλησίαν ἐπανιοῦσαν , καὶ τῶς τοῦ δωρηθέντος χρήσεως ἄμα τῇ δεσποτείᾳ τῆς ἀγιωτάτης ἐκκλησίας γινομένης . ἀκίνδυνον γὰρ εἶναι τὸ ποιοῦντον συνάλλαγμα πᾶσιν ὁ νόμος . εἰ δὲ ἐλάττον εἴη τοῦ δεδομένου πρὸς τῆς ἀγιωτάτης ἐκκλησίας τὸ ἀντιδιδόν αὐτῇ , οὔπερ ἀντικα μὲν λέγεται τὴν δεσποτείαν , ἐλπίζει δὲ καὶ τὴν χρήσιν λαβεῖν , ἀκινδύτῳ συναλλαγμᾶ καὶ ἀντὶ μηδὲ γεγονότος τίθησι , καὶ διδόναι ἀδειαν ἐκδικήσεως , οἷα περιγραφὴ κατὰ τῶν 1 δικαίων τῆς ἀγιωτάτης ἐκκλησίας γενομένη . Ὁ μὲν οὖν νόμος ὡς ἐν βραχεῖ τοιαῦτα διορίζεται τε
Lemmas: ἐκ ὁ αὐτός αἴτιος κερδαίνω ἢ ὁ ἄγιος ἐκκλησία εξηριωθεω · πρός οὗτος δέ καί ἀπελαύνειν ὁ οἰκονομία , καί δίδωμι ἀγαγὴν ὁ ἄγιος ἐκκλησία οὖον κατά μόνος ὁ θεωριλεστέων οἰκονόμος , ἀλλά καί κατά διαδοχή αὐτός , εἴτε αὐτός οὗτος ἐκποιέω εἴτε ὁ κατά καιρός θεωριλέστατον ἐπίσκοπος ἢ τις ὁ ἄλλος κληρικός φροντίς ἐκποιέω σιωπή ἀγενής τε καί ἀνελέγχω ἔχω , καί πολύς μᾶλλον εἰμί συναινέω βλέπω οὗτος τις συγχωρέω , ἀλλά οὖον ὁ πράγμα διακωλύω . καί πρός γε καί ὁ συμβολογράφω ὁ ὁ τοιοῦτος συντάσσω συμβόλαιος διανίημι παράβασις ξεστίον , μηδείς αὐτός φιλανθρωπία μηδέ επανοια ποτέ μεταδίδωμι · καί αὐτός μέντοι ὁ μέγας ἄρχω ὁ ὁ τοιοῦτος προχειρίζω καί ὑποχωρέω ὁ τοιοῦτος πρᾶγμα ἢ συνίστημι παρά ἑαυτοῦ ὑπόμνημα πρός σύστασις ὁ τοιοῦτος δωρεά ἢ ὁ ἄλλος πρᾶξις ἀνέχω ὁ τε ἀρχή καί ὁ ἄξιος Β καί ὁ παρουσία ἐκβάλλω ἀπολείπω . οὗτος οὖν ἐπιτιμάω σφοδρός , ἐπιτρέπω πρᾶγμα ἐκκλησιαστικός χρῆσις ἤτοι ὁ καλέω συνοικουχοω ἐπί Ὀποῦς τις χρόνος ἢ καί ἠώς ὁ ζωή ὁ λαμβάνω δίδωμι ὁ ἄγιος μέγας ἐκκλησία , ἐπί οὗτος μέντοι ὁ ὅρος , ὅρος ὅς ὁ τοιοῦτος δέχομαι φιλοτιμία ὁ αὐτός ποσότης ἀντιδίδωμι πρᾶγμα ὁ ἄγιος μέγας ἐκκλησία κατά δεσποτεία λόγος , ἐκ οὖον δύναμαι ὁ αὐτός πρόσοδος ἢ ἄγιος ἐκκλησία κομίζω , ὅσος ἐκεῖνος ἀπό ὁ χρῆσις ἐλαβω , δηλαδή μετά ὁ ὁ λαμβάνω τελευτή ἢ ὁ ὁρίζω χρόνος ἐπί ὁ χρῆσις καί ὁ χρῆσις ὁ δίδωμι ἐκκλησιαστικός πρᾶγμα ἐπί ὁ ἄγιος ἐκκλησία ἐπανέρχομαι , καί Τῶς ὁ δωρέω χρῆσις ἄμη ὁ δεσποτεία ὁ ἄγιος ἐκκλησία γίγνομαι . ἀκίνδυνος γάρ εἰμί ὁ ποιέω συνάλλαγμα πᾶς ὁ νόμος . εἰμί δέ ἐλάσσων εἰμί ὁ δίδωμι πρός ὁ ἄγιος ἐκκλησία ὁ ἀντιδίδωμι αὐτός , οὐ αντίκα μέν λέγω ὁ δεσποτεία , ἐλπίζω δέ καί ὁ χρῆσις λαμβάνω , ἀκινδύτῳ συνάλλαγμα καί ἀντί μηδέ γίγνομαι τίθημι , καί δίδωμι ἄδεια ἐκδίκησις , οἷος περιγραφή κατά ὁ 1 Δίκαιος ὁ ἄγιος ἐκκλησία γίγνομαι . ὁ μέν οὖν νόμος ὡς ἐν βραχύς τοιοῦτος διορίζω τε