flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0136.1
ταύτην τὴν μεγάλην ἀμαρτανομένην πόλιν , τὸ πρᾶγμα οὐ περιideoμεν . Ἐγνωμεν γὰρ τινὰς ἤν μὲν ἀπόπας , ἐκ δὲ αἰτίων χαλεπῶν τε καὶ μειζισμένων πρόσφατον ἐκ τοῦ μαρῶν ἐλευθέρους κερδῶν περινοστεῖν γὰρ χώρας τε καὶ τόπους πολλούς καὶ νέας ἐλευθερίας δελεάζειν , προτεινομένους ἐποδημίας τε καὶ δοθῆτά τινα , καὶ τοῦτον ὧρειν αὐτὰς καὶ ἄγειν εἰς τὴν εὐδαίμονα ταύτην πόλιν καὶ ἔχειν καθευξημένας ἐν ταῖς ἑωτοῖς καταγώγαις καὶ τροφῇς αὐταῖς ἐλευθερίας μεταδιδόναι καὶ ἐσθρήσεως , καὶ ἐντεῦθεν ἐκδιδοῦναι πρὸς ἀσέλγειαν αὐτὰς τοῖς βουλομένοις καὶ πάντα πόρον ἀξίων ἐκ τοῦ σώματος αὐτῶν προερχομένου αὐτοὺς λαμβάνειν , καὶ ποιεῖσθαι συγγραφάς , ὡς ἐπὶ χρόνον , ὃν αὐτοῖς δοκεῖ , προσδεδευσθαι τὴν ἀσέβειαν τε καὶ ἀνομίαν ταύτην αὐτοῖς λειτουργίας πληροῦσαι τινὰς ἐξ αὐτῶν καὶ ἐγγυητὰς ἀπατεῖν . ὥστε τοιαύτην γενέσθαι τὴν τῶν πραγμάτων ἀτόπιαν , ὡς ἐν πάσῃ σχεδὸν τῇ βασιλείᾳ ταύτῃ πόλει καὶ ἐν τοῖς περάμοις αὐτῆς , καὶ τὸ δὴ χειρῶν καὶ πλησίον τῶν ἰσίων τόπων καὶ τῶν σεβιστωτάτων οἴκων τὰς τοιαύτας αὐτοῖς εἶναι καταγώγας · καὶ πράγματα οὕτως ἀσέβη καὶ παράνομα ἐπὶ τῶν ἡμετέρων τολμᾶσθαι χρόνων , ὥστε καὶ τινὰς ἐλευθέρους αὐτὰς ἀναστῆσαι τῆς ἐργασίας ταύτης πολὺς βουληθῆναι καὶ πρὸς νόμιμον ἀγορὰν συνοικεῖν , τοὺς δὲ οὐχ ἱκανὰς , ἐνίοις δὲ οὕτως ἀνομίας καθεστάναι , ὥστε κόρας οὐδὲ τῶν δεκαετῶν ἄγουσας ἐπαντῶν εἰς ἐπικίνδυνον κατάγειν φθορὰν , ὥστε καὶ τινὰς χρυσίου δόνας οὐ μέτρον μόλις ἐκεῖθεν ἐξαγορασθαι τὰς ταλαπωρούς καὶ γάμῳ συναρμόδας σώφρονι . καὶ τοῦτο εἶναι μυρίους , οὓς οὐκ ἂν τις ἰσχύνει λόγῳ περιλαβεῖν , εἰς δείνην ἀοριστὸν ἐξευρεθέντος τοῦ τοιούτου κακοῦ , ὡς πρότερον μὲν ἐν ἐλάχιστοις μέρος τῆς πόλεως εἶναι , νῦν δὲ αὐτὴν τε καὶ τὰ περὶ αὐτὴν ἀπαντα μεστὰ τῶν τοιούτων γενέσθαι κακῶν . Ταῦτα τούτων πρώην μὲν τῶν ἐν ἀπορρήτῳ προσήγονται , εἶτα καὶ ἐναγχος οἱ μεγαλοπρεπέστατοι ποιητέον παρ’ ἡμῖν τὰ τοιαῦτα ἀναξίως ἐπιτραπέντες αὐτὰ ταῦτα εἰς ἡμᾶς ἤγαγον . ἀμα τε οὖν ἡκούσαμεν τούτων , ὠρθημεν χρήσαι Θεῷ τὴν τοιαύτην ἀνάθεσιν πράξαι καὶ ἅπτον ἀπαλλάξαι μίσους τοιούτου τὴν πόλιν .
Lemmas: οὗτος ὁ μέγας ἁμαρτάνω πόλις , ὁ πρᾶγμα οὖον περιοράω . γιγνώσκω γάρ τις ἐάν μέν αποτρώγω , ἐκ δέ αἴτιος χαλεπός τε καί μειζισμένων πρόσφατος ἐκ ὁ μάρη ἐλεύθερος κέρδος περινοστέω γάρ χώρα τε καί τόπος πολύς καί νέος ἐλευθερία δελεάζω , προτείνω ἐποδημίας τε καί δίδωμι τις , καί οὗτος ὠρέω αὐτός καί ἄγω εἰς ὁ εὐδαίμων οὗτος πόλις καί ἔχω καθευξημένας ἐν ὁ ὦτος καταγωγή καί τροφή αὐτός ἐλευθερία μεταδίδωμι καί ἐσθρήσεως , καί ἐντεῦθεν ἐκδίδωμι πρός ἀσέλγεια αὐτός ὁ βούλομαι καί πᾶς πόρος ἄξιος ἐκ ὁ σῶμα αὐτός προέρχομαι αὐτός λαμβάνω , καί ποιέω συγγραφή , ὡς ἐπί χρόνος , ὅς αὐτός δοκέω , προσδέω ὁ ἀσέβεια τε καί ἀνομία οὗτος αὐτός λειτουργία πληρόω τις ἐκ αὐτός καί ἐγγυητής ἀπατάω . ὥστε τοιοῦτος γίγνομαι ὁ ὁ πρᾶγμα ἀτοπία , ὡς ἐν πᾶς σχεδόν ὁ βασίλεια οὗτος πόλις καί ἐν ὁ πέρραμος αὐτός , καί ὁ δή χείρ καί πλησίος ὁ ἴσιον τόπος καί ὁ σεβιστός οἶκος ὁ τοιοῦτος αὐτός εἰμί καταγωγή · καί πρᾶγμα οὕτως ἀσεβής καί παράνομος ἐπί ὁ ἡμέτερος τολμάω χρόνος , ὥστε καί τις ἐλεύθερος αὐτός ἀνίστημι ὁ ἐργασία οὗτος πολύς βούλομαι καί πρός νόμιμος ἀγορά συνοικέω , ὁ δέ οὐ ἱκανός , ἔνιοι δέ οὕτως ἀνομία καθίστημι , ὥστε κόρη οὐδέ ὁ δεκαετής άγουσα ἐπάντης εἰς ἐπικίνδυνος κατάγω φθορά , ὥστε καί τις χρυσίον δόνα οὖον μέτρον μόλις ἐκεῖθεν ἐξαγοράζω ὁ ταλαπωρούς καί γάμος συναρμόζω σώφρων . καί οὗτος εἰμί μυρίος , ὅς οὐ εἄν τις ἰσχύνω λόγος περιλαμβάνω , εἰς δεινός ἀόριστος ἐξευρίσκω ὁ τοιοῦτος κακός , ὡς πρότερος μέν ἐν μικρός μέρος ὁ πόλις εἰμί , νῦν δέ αὐτός τε καί ὁ περί αὐτός ἅπας μεστός ὁ τοιοῦτος γίγνομαι κακός . οὗτος οὗτος πρώην μέν ὁ ἐν ἀπόρρητος προσάγω , εἶτα καί ἐναγχος ὁ μεγαλοπρεπής ποιητέος παρά ἐγώ ὁ τοιοῦτος ἀνάξιος ἐπιτρέπω αὐτός οὗτος εἰς ἐγώ ἄγω . ἅμα τε οὖν ἀκούω οὗτος , ὄρνυμι χράω Θεός ὁ τοιοῦτος ἀνάθεσις πράσσω καί ἅπτω ἀπαλλάσσω μῖσος τοιοῦτος ὁ πόλις .