flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0228.1
στελλόμενοι . Ἐστω γὰρ ὁ τοιούτος αὐτὸς ἑαυτοῦ μα-μνημένος ἀεὶ καὶ ὅθεν αὐτῷ τὰ τῆς ἀρχῆς συνέθηκε , σεμνὸς τε τοῖς ὑπέρκοις φοβερός τε τοῖς ὑποτέουσι καὶ ἀδικίας καὶ μετὰ πλείονος παροργίας ἀπαντα πράττων . προθύλον γάρ , ὡς καθαρὰς μὲν χρήσασθαι ταῖς χειρίν , ἐπεὶ καὶ ἀμισθον παραλαβόντα τὴν ἀρ-χὴν καὶ ἄλλως ὁ παρ’ ἡμῶν τεθεὶς ἐναγχος νόμος ἀπάσαις ταῖς ἀρχαῖς ταῖς ἐγγεγραμμέναις αὐτῷ σφαροῖς ἐπιτάττει χειρῶν τε κρατεῖν ( ἐφ’ ᾧ δὴ καὶ τὸν ὀρκον ὑπέχουσιν ) καὶ κατὰ τοὺς ἡμετέρους νόμους δικαίζειν τε καὶ μένειν τοῖς ὑπέρκοις ὑπότακτον τὰ καὶ δικαιοσύνην . οὕτω καὶ οἱ πάλαι Ρωμαῖοι τὸ πολίτευμα κατακοσμη-σαντες πάσας κείρας πολιτείας ἐκρότουν . τὴς γὰρ οὐκ ἂν τὴν ἀρχὴν ταύτην αἰδεσθείη τε ἂμα καὶ φοβέσει , ὁρῶν αὐτὴν ὑπὸ διπλοῦ σχήματος φρουρουμένην καὶ ῥαδίως μὲν ἂν ἐκ τοῦ νόμου διαταττουσαν , ἅπασ-τι , εἰ τι παραβαίνει τὸν νόμον , τοῦτο τοῖς ὀπίλοις ἐπανορθοῦσαν · Ἀπερ δὲ τῷ κατὰ Πλατίδιαν προ-ηγόρευται πραιτώρι κατὰ τὸν περὶ ἐκείνου γεγραμ-μένον νόμον , ταῦτα κιλὸς ἔχειν οἰήθητι προσχο-ρεῖναι καὶ τοῦτ’ . δεὶ γὰρ αὐτὸν τὴν ἀρχὴν παρα-λαμβάνοντα ταύτην πανταχόθεν ἀμφοῦν ὁνσαν καὶ αὐτὸν ἀθωρότατον εἶναι καὶ ἀφεῖσθαι μόνοις οἷς τὸ δημόσιον δίδωσι ( καθ’ ὃ καὶ περὶ τῶν ἀρχῶν ἤδη τεθεμέλιος διαλέγεται νόμος ) , καθαρῶς τε καὶ δικαίως χρῆσθαι τοῖς πράγμασι , καὶ ὥσπερ αὐτῇ μεμιγμένα τὰ τῆς ἀρχῆς ἐστιν , οὕτως ἀντὶ καὶ τὴν ψυχὴν ἁρμονίαν κεκράσθαι ποτὶ μὲν ὀξύτερον τε καὶ ἐπι-τεταμένον , ποτὶ δὲ προτέριον τε καὶ ἀνεμέλιον τοῖς φόβοις . Καὶ μειγένει μὲν ἂμα καὶ κολεζάξει ποιήσειν ἀπαντα , καὶ πρὸς γε ἐκείνην ἀνδροφονίαν , καὶ ἐτὶ σφοδρότερον τὰς τῶν παρθένων ἀρπαγάς , καὶ τοὺς ἀδικούντας , εἰ μὲν ἀθεράπευτα νοσοῦσι , καὶ καθ-απὰς κολεζέτω , εἰ δὲ μετριώτερα , πρὸς τὸ κρείττον μεθαρμόζέτω . ἐφ’ ὧν δὲ τῶν ἀδικούντων μηδεν-κάν εἰ πλητοῖ καὶ εἰ τινὸς ἀξίας ἐπειληπται μέ-χονος . διὰ τοῦτο γὰρ δὴ καὶ ἐκ τῶν σεμνοτέρων αἰ-τῶν καταλόγων στέλλομεν , ὅπως ἂν οἴκοθεν ἔχω τὸ μηδενὶ προσέχειν ἑτέρω πλὴν ἡμῖν τε καὶ τοῖς νόμοις , καὶ δικάζειν μὲν κατ’ ἐκείνους , τὸ δὲ ὑπήκοον ἀρμό-ζειν εἰς τὸ κατ’ αὐτοὺς πολίτευμα .
Lemmas: στέλλω . ἵστημι γάρ ὁ τοιούτος αὐτός ἑαυτοῦ μαίνομαι ἀεί καί ὅθεν αὐτός ὁ ὁ ἀρχή συντίθημι , σεμνός τε ὁ ὑπερχέω φοβερός τε ὁ ὑποτίθημι καί ἀδικία καί μετά πλείων παροργίας ἅπας πράσσω . προθύλον γάρ , ὡς καθαρός μέν χράω ὁ χείρ , ἐπεί καί ἀμόω παραλαμβάνω ὁ ἀρχή καί ἄλλως ὁ παρά ἐγώ τίθημι ἐναγχος νόμος ἀπάω ὁ ἀρχή ὁ ἐγγράφω αὐτός σπάρος ἐπιτάσσω χείρ τε κρατέω ( ἐπί ὅς δή καί ὁ Ὅρκος ὑπέχω ) καί κατά ὁ ἡμέτερος νόμος δικάζω τε καί μένω ὁ ὑπερχέω ὑπότακτος ὁ καί δικαιοσύνη . οὗτος καί ὁ πάλαι Ρωμαῖος ὁ πολίτευμα κατακοσμέω πᾶς κείρω πολιτεία κροτέω . σής γάρ οὐ εἄν ὁ ἀρχή οὗτος αἰδέομαι τε ἄμη καί φοβέω , ὁράω αὐτός ὑπό διπλόος σχῆμα φρουρέω καί ῥᾳδίως μέν εἄν ἐκ ὁ νόμος διατάσσω , ἅπας , εἰμί τίς παραβαίνω ὁ νόμος , οὗτος ὁ ὀπίλοις ἐπανορθόω · ὅσπερ δέ ὁ κατά πλατιδιος προαγορεύω πραιτώρι κατά ὁ περί ἐκεῖνος γράφω νόμος , οὗτος κίλλος ἔχω οἴομαι πρόσχορος καί οὗτος . δεῖ γάρ αὐτός ὁ ἀρχή παραλαμβάνω οὗτος πανταχόθεν ἀμφιέννυμι ὁνσαν καί αὐτός ἀθωρότατον εἰμί καί ἀφίημι μόνος ὅς ὁ δημόσιος δίδωμι ( κατά ὅς καί περί ὁ ἀρχή ἤδη θεμέλιος διαλέγω νόμος ) , καθαρός τε καί δικαίως χράω ὁ πρᾶγμα , καί ὥσπερ αὐτός μίγνυμι ὁ ὁ ἀρχή εἰμί , οὕτως ἀντί καί ὁ ψυχή ἁρμονία κεράννυμι πρός μέν ὀξύς2 τε καί ἐπιτείνω , πρός δέ προτέριος τε καί ανεμελιά ὁ φόβος . καί μίγνυμι μέν ἄμη καί κολεζάξει ποιέω ἅπας , καί πρός γε ἐκεῖνος ἀνδροφονία , καί τίμι σφοδρός ὁ ὁ παρθένος ἁρπάγη , καί ὁ ἀδικέω , εἰμί μέν ἀθεράπευτος νοσέω , καί καθ-απὰς κολάζω , εἰμί δέ μέτριος , πρός ὁ ἀγαθός μεθαρμόζω . ἐπί ὅς δέ ὁ ἀδικέω μηδενικός εἰμί πλήθω καί εἰμί τις ἄξιος ἐπιλαμβάνω μέ-χονος . διά οὗτος γάρ δή καί ἐκ ὁ σεμνός αἰτέω κατάλογος στέλλω , ὅπως εἄν οἴκοθεν ἔχω ὁ μηδείς προσέχω ἕτερος πλήν ἐγώ τε καί ὁ νόμος , καί δικάζω μέν κατά ἐκεῖνος , ὁ δέ ὑπήκοος ἀρμόζω εἰς ὁ κατά αὐτός πολίτευμα .