flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0035.1
λῆτη · Εἰ δὲ τὸ ἀφαιρούμενον μέρος παρὰ τοῦ μὴ πληροῦντος τὴν τοῦ τελευτήσαντος βουλὴν πρότερον γιγώμενον ἐπὶ τοὺς ὑποκαταστάτους , ἔπειτα ἐπὶ τοὺς συγγληγομένους , καὶ μετ’ ἐκείνους ἐπὶ ληγατάριους καὶ φιδεικομμισσαρίους , καὶ πρὸς γε καὶ οἰκέτας , οὕτω τε ἐπὶ τὴν ἐξ ἀδιαθέτου κλῆρον καὶ τοὺς ἐξωθεν καὶ τὸ δημόσιον ἐλθόμεν , οὐχ ἀπὸ τρόπου τούτου γέγονεν , οὔδ’ ἐκ τοῦ παρηγορίων , οὔδ’ ὡς ἂν τινα καὶ διαλέλοι τὸ πρόσεχον , ἀλλ’ ἐκ προνοίας καὶ κατά τὸν μόγιον πεπερασμένων πρώτων αἰώντων τῶν κατὰ τὰς διαθήμας προσώπων , εἶτα ἀπειπόντων , οὕτως ἐπὶ τὴν ἐξ ἀδιαθέτου κλῆσιν καὶ τοὺς ἄλλους ἀφικόμεθα . Ἐφ’ ἀπάντων δὲ , ἐφ’ ὧν τῶν προγεγραμμένων οὐ πληρούντων καλούντων ἢ τὰ ἐκ τῆς διαθήκης πρόσωπα ἢ τοὺς ἐξ ἀδιαθέτου καὶ τοὺς λοιποὺς , δίδωμεν ἅπαντα τοὺς τοιούτους προσώπους γένεσθαι κληρονόμους καὶ ἀδιτίους ἤτοι pro herede gestionis ἔχειν δικαίον ( ταῦτα δὴ τὰ τοῦ νόμου ἥματα ) , καὶ ὡς κληρονόμους ἅπαντα πράττειν , ἐναγομένων τε καὶ ἐναγομένων · τοῦτο δὲ καὶ εἰ παλαιωτάτοι τῶν νόμων ἐκ τῆς οἰκείας αὐθεντίας ἐδίδουν , καὶ κληρονόμους ἐποίουν τοὺς οὐδὲ γεγραμμένους κληρονόμους οὐδὲ ἐξ ἀδιαθέτου πρὸς τὸν κλῆρον καλουμένους . Τούτων ἀπάντων κρατούντων , κἂν εἰ μὴ παρὰ κληρονόχου , παρὰ δὲ ληγαταρίου ἢ φιδεικομμισσαρίου ἢ ex mortis causa δωρεὰν λαβόντος δοθῆναι τὴν γενέσθαι ὁ διαφέρων ἠβούληθη · τῆς αὐτῆς τάξεως προφάσεως τῶν διαφερομένων πραγμάτων φιλαττομένης , καὶ ἀρχομένης μὲν ἀπὸ τῶν ὑποκαταστάτων τῶν ληγαταρίων , ληγούσης δὲ εἰς τὸ δημόσιον . Καὶ μηδεὶς πρὸς τὸν νόμον δυσχεραίνει τοῦτον , ὡς τῶν καταλειπόμενων ἀποστερουμένου , ἀλλ’ ἐννοήσῃ , ὡς ἅπασιν ἀνθρώποις πέρας ἐστὶ τοῦ βίου ὁ θάνατος , μὴ μόνον τὸ παρ’ ἑτέρων αὐτὸς λαβεῖν θεωρεῖν , προσέχουσιν δὲ , ὅτι καὶ αὐτὸς ἑτέροις τελευτῶν ἐπιτάξει , καὶ εἰ μὴ τῆς παρὰ τοῦδε τοῦ νόμου τύχοι βοηθείας , οὐδὲν ἂν μετα σπονδῆς ἅπασης διατάξειεν , εἰς ἔργον ἄξει . οὐ γὰρ τοῖς ἐφ’ ἡμῶν οὐδὲ τοῖς νῦν μόνον ἀνθρώποις , ἀλλὰ παντὶ καὶ τῷ μετὰ ταῦτα ῥέοντι νομοθετοῦμεν χρόνῳ .
Lemmas: λῄτη · εἰμί δέ ὁ ἀφαιρέω μέρος παρά ὁ μή πληρόω ὁ ὁ τελευτάω βουλή πρότερος γίγνομαι ἐπί ὁ υποκατάστατος , ἔπειτα ἐπί ὁ συγγληγομενος , καί μετά ἐκεῖνος ἐπί ληγατάριος καί φιδεικομμισσαρίους , καί πρός γε καί οἰκέτης , οὗτος τε ἐπί ὁ ἐκ αδιάθετος κλῆρος καί ὁ ἐξωθεν καί ὁ δημόσιος έρχομαι , οὐ ἀπό τρόπος οὗτος γίγνομαι , οὐδέ ἐκ ὁ παρηγορία , οὐδέ ὡς εἄν τις καί διαλύω ὁ προσέχω , ἀλλά ἐκ πρόνοια καί κατά ὁ μογείω περαίνω πρῶτος αἰών ὁ κατά ὁ διάθημα πρόσωπον , εἶτα ἀπολέγω , οὕτως ἐπί ὁ ἐκ αδιάθετος κλῆσις καί ὁ ἄλλος ἀφικνέομαι . ἐπί ἀπαντάω δέ , ἐπί ὅς ὁ προγράφω οὖον πληρόω καλέω ἢ ὁ ἐκ ὁ διαθήκη πρόσωπον ἢ ὁ ἐκ αδιάθετος καί ὁ λοιπός , δίδωμι ἅπας ὁ τοιοῦτος πρόσωπος γίγνομαι κληρονόμος καί ἀδιτίους ἤτοι pro herede gestionis ἔχω Δίκαιος ( οὗτος δή ὁ ὁ νόμος ἧμα ) , καί ὡς κληρονόμος ἅπας πράσσω , εναγόμενος τε καί εναγόμενος · οὗτος δέ καί εἰμί παλαιός ὁ νόμος ἐκ ὁ οἰκεῖος αὐθεντία δίδωμι , καί κληρονόμος ποιέω ὁ οὐδέ γράφω κληρονόμος οὐδέ ἐκ αδιάθετος πρός ὁ κλῆρος καλέω . οὗτος ἀπαντάω κρατέω , κἀν εἰμί μή παρά κληρονοχοω , παρά δέ ληγατάριος ἢ φιδεικομμισσαρίου ἢ ex mortis causa δωρεά λαμβάνω δίδωμι ὁ γίγνομαι ὁ διαφέρω βούλομαι · ὁ αὐτός τάξις πρόφασις ὁ διαφέρω πρᾶγμα φιλαττομενω , καί ἄρχω μέν ἀπό ὁ ὑποκαταστάτης ὁ ληγατάριος , λήγω δέ εἰς ὁ δημόσιος . καί μηδείς πρός ὁ νόμος δυσχεραίνω οὗτος , ὡς ὁ καταλείπω ἀποστερέω , ἀλλά ἐννοέω , ὡς ἅπας ἄνθρωπος πέρας εἰμί ὁ βίος ὁ θάνατος , μή μόνος ὁ παρά ἕτερος αὐτός λαμβάνω θεωρέω , προσέχω δέ , ὅτι καί αὐτός ἕτερος τελευτή ἐπίταξις , καί εἰμί μή ὁ παρά ὅδε ὁ νόμος τυγχάνω βοήθεια , οὐδείς εἄν μετά σπονδή ἅπας διατάσσω , εἰς ἔργον ἄγω . οὖον γάρ ὁ ἐπί ἐγώ οὐδέ ὁ νῦν μόνος ἄνθρωπος , ἀλλά πᾶς καί ὁ μετά οὗτος ῥέω νομοθετέω χρόνος .