flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0060.1
στέργειν , ἀνεπηρεοῦστος μένειν , εἴτε οἰκέται , μηκέτι παντελῶς ἐνοχλεῖσθαι , μεταβάντας εἰς τὴν κοινὴν ἀπάγτον ( φαμεν δὴ τὴν ἐξ ὀρυαίου ) δεσποτείαν · καὶ ἀναγκαζόμενοι εἰς ἐλευθερίαν . εἰ γὰρ ἐν πολλοῖς ἤμακα καὶ ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦτο γίνεται καὶ τοιαύτη τις ἐλευθερία διδοται , πῶς οὐκ ἀν ισχύσειν ἡ θεία χάρις τούτων αὐτοὺς ἀπολύσαι δεσμών ; Εἰ δὲ εἰδὼ τῆς τριετίας ἐλθοι τις , καὶ τινὰ τῶν εἰς ἀσκήσιν παραγγειλλόντων ἔλκειν ως οἰκέτην βουληθείη ( τοῦτο δὲ ἐντυχὸς ἡμῖν ἐκ Λυκίας προσηγγειλε Ζώσιμος ὁ Θεοφιλότατος , ἀνὴρ περιφθότος ἐν ἀσκήσει , καὶ σὺνενεγκε μὲν εἰς εἰκοστον καὶ ἑκατοστον ἐνιαυτὸν τῆς ἡλικίας παραγενομένος , ἀκμάζων δὲ ταῖς τε τῆς ψυχῆς ἀρεταῖς ταῖς τε τοῦ σώματος ἐνεργείαις , τοσαύτην τε αὐτῷ τοῦ Θεοῦ χάριν ἐπανθεί ) , εἰ τις τοίνυν , καθάπερ εἴπομεν , ἐφθηνεν , ἅμα τῆς τριετίας ἐλθόν τινα πρὸς δουλείας ἔλκειν τῶν βουλευμένων καὶ προσκαρτεροῦντων ἐφ’ ὧ γενέσθαι μοναχοί , λέγω τε , ὡς ὑφελειτὸ τινα πράγματα καὶ διὰ τοῦτο εἰσεδραμεν πρὸς τὸ μοναστήριον · Θεσπίζομεν αὐτὸν μὴ προχειρῶς τοῦτο πράττειν , ἀλλὰ πρότερον ἀποδεικνύναι τας αληθείας , καὶ καὶ δουλὸς ἔστι καὶ ἐπὶ κλοπῇ τύχω ἢ ἐπὶ βίᾳ πορνῆς καὶ πταισμοῖς χαλεποῖς ἀποδράσας μὲν διὰ τὸ οἰκεῖον πταίσμα , εἰς δὲ τὸ μοναστήριον ἐλθόν . καὶ εἰ μὲν ἀληθειῶν ἀποδειχθείη , καὶ φανείη διὰ τοιαύτην αἰτίαν μοναχικὴν ὑποδυόμενος ἀσκήσιν , ἢ καὶ δι’ ἀσχήντητα βίου τύχον ἀποδρας καὶ οὗ ταῖς ἀληθείαις ἀσχούμενος ὁρών , τοῦτον ἀποδιδοῦναι τῷ κεκτημένῳ μεθ’ , ὡν ὡς εἰδὼς ὑφελειτο , εἴγε καὶ ταῦτα κατὰ τὸ μοναστήριον εἶεν , τῶν δὲ ἀποδειχθέντα δεσπότου τὴν καλουμένην αὐτῷ διδόναι πίστιν , ὡς οὐδὲν αὐτὸν δράσει 2 κακόν , παραλαμβάνειν τε καὶ ἄγειν οἴκω . Εἰ δὲ ὁ μὲν φάσκων ἐαυτὸν εἶναι δεσπότην οὐδὲν ἐλέγχος τοιοῦτο , φαίνοιτο , δὲ ὁ τὰ τοιαῦτα ἐγκαλούμενος καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀσκήσεως σεμνὸς τε καὶ ἐπιεικὴς καὶ ἴσως καὶ μαρτυροῖτο , ὡς αὐὶ παρὰ τῷ κεκτημένῳ καθεστὼς κόσμιος τε ἦν καὶ σεμνότατος ἐραστής , καὶ μήπω τύχῃ πεπερασμένος ὁ τῆς τριετίας χρόνος , ἀλλ’ οὐν καὶ οὕτω μενέτω κατὰ τὸ σεβασμιώτατον μονα -
Lemmas: στέργω , ἀνεπηρεοῦστος μένω , εἴτε οἰκέτης , μηκέτι παντελῶς ἐνοχλέω , μεταβαίνω εἰς ὁ κοινός ἀπάγω ( φημί δή ὁ ἐκ ορυαιω ) δεσποτεία · καί ἀναγκάζω εἰς ἐλευθερία . εἰμί γάρ ἐν πολύς ἀμάω καί ὑπό ὁ νόμος οὗτος γίγνομαι καί τοιοῦτος τις ἐλευθερία δίδωμι , πῶς οὐ εἰς ἰσχύω ὁ θεῖος χάρις οὗτος αὐτός ἀπολύω δεσμός ; εἰμί δέ Εἰδώ ὁ τριετία ἔρχομαι τις , καί τις ὁ εἰς ἄσκησις παραγγέλλω ἕλκω ως οἰκέτης βούλομαι ( οὗτος δέ ἐντυγχάνω ἐγώ ἐκ Λύκιος προσαγγέλλω Ζώσιμος ὁ Θεόφιλος , ἀνήρ περιφθάνω ἐν ἀσκέω , καί συμφέρω μέν εἰς εἰκοστός καί ἑκατοστός ἐνιαυτός ὁ ἡλικία παραγίγνομαι , ἀκμάζω δέ ὁ τε ὁ Ψυχή ἀρετή ὁ τε ὁ σῶμα ἐνέργεια , τοσοῦτος τε αὐτός ὁ Θεός χάρις ἐπανθέω ) , εἰμί τις τοίνυν , καθάπερ εἶπον , φθάνω , ἅμα ὁ τριετία ἔρχομαι τις πρός δουλεία ἕλκω ὁ βουλεύω καί προσκαρτερέω ἐπί ἵημι γίγνομαι μοναχός , λέγω τε , ὡς ὑφαιρέω τις πρᾶγμα καί διά οὗτος εἰστρέχω πρός ὁ μοναστήριον · θεσπίζω αὐτός μή προχείρως οὗτος πράσσω , ἀλλά πρότερος ἀποδείκνυμι ὅς ἀλήθεια , καί καί δοῦλος εἰμί καί ἐπί κλοπή τυγχάνω ἢ ἐπί βία πόρνη καί πταισμοω χαλεπός ἀποδράω μέν διά ὁ οἰκέω πταίσμα , εἰς δέ ὁ μοναστήριον ἔρχομαι . καί εἰμί μέν ἀλήθεια ἀποδείκνυμι , καί φαίνω διά τοιοῦτος αἴτιος μοναχικός ὑποδύω ἄσκησις , ἢ καί διά ἀσχήντητα βίος τυγχάνω ἀποδιδράσκω καί ὅς ὁ ἀλήθεια ασχουμην ὁράω , οὗτος ἀποδίδωμι ὁ κτάομαι μετά , ὡς ὡς εἰδοί ὑφαιρέω , εἰ καί οὗτος κατά ὁ μοναστήριον ἄγω , ὁ δέ ἀποδείκνυμι δεσπότης ὁ καλέω αὐτός δίδωμι πίστις , ὡς οὐδείς αὐτός δράω 2 κακός , παραλαμβάνω τε καί ἄγω οἶκος . εἰμί δέ ὁ μέν φάσκω ἑαυτοῦ εἰμί δεσπότης οὐδείς ἔλεγχος τοιοῦτος , φαίνω , δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἐγκαλέω καί ἐκ αὐτός ὁ ἄσκησις σεμνός τε καί ἐπιεικής καί ἴσως καί μαρτυρέω , ὡς αὐὶ παρά ὁ κτάομαι καθίστημι κόσμιος τε εἰμί καί σεμνός ἐραστής , καί μήπω τυγχάνω περαίνω ὁ ὁ τριετία χρόνος , ἀλλά ὀν καί οὗτος μένω κατά ὁ σεβάσμιος μόνος -