flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0128.2
Ἡ Ἀμφισβητηθὲν δὲ ἐν τισὶν ἐθνέσι καὶ τι περὶ τῶν ἐκ τῆς ἡμετέρας διατάξεως γινομένων γνησίων παίδων , οἷ δήσων ὁρῶδες ἔχειν ἡμεῖς , οἷα τοῦ νόμου πατέρος , προσθεῖναι τε αὐτῷ καὶ διαλίσαι τὸ στασιάζον μένον . καὶ γὰρ δὴ καὶ μετὰ τοιαύτης τῆς ἐνοίας ἐξ ἀρχῆς τὸν νόμον ἐθέμεθα . Εἰ γὰρ τις καὶ γνησίον εἴη παίδων πατὴρ καὶ ἀπελθούσης αὐτῷ τῆς γαμετῆς ἐξ ἀνθρώπων ἢ καὶ νομίμως διαλυθείσης ἔχοι τινὰ συνηθίσαν πρὸς ἄλλην γυναῖκα , ἣν ἐξῆν καὶ νομίμως ἄγειν θαι γαμετὴν , καὶ γενομένου παιδὸς αὐτῇ πρὸ τῶν προκωχῶν συμβολαίων , εἰ γὰ ταῦτα ποιήσαιεν , ἢ καὶ μετὰ ταῦτα , εἰ καὶ μόνοι μείναντες οἱ πρὸ τῶν προκωχῶν παῖδες , δευτέρων ἢ οὐ γενομένων ἢ καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι τελευτήσαντων , οἷ δήσων τινες μὴ δυνασθαι τούς δευτέρους εἶναι γνησίους , ἐπειδὴ προὔπτησαν καὶ ἐκ τῆς προτέρας γαμετῆς ἕτεροί νομίμοι τε καὶ γνήσιοι παῖδες . ὅπερ οὐδέμινα ὁρῶδη καὶ ἀκόλουθον ἔχει συνέχειαν . εἰ γὰρ τοὺς τοιούτους παῖδας ἡμεῖς νομίμους τε καὶ γνησίους ἀπεφήναμεν , τῇ τῶν προκωχῶν συμβολαίων ἀρξομένῃντες ποιήσει , γνήσιος δὲ καὶ οἱ πρότεροι καθέστασαν , ἐπὶ πάσαι γυναικίοι ο πατρὸς τελευτῆς , τοῖς τε ἐκ τῆς πρώτης γενομένοις τοῖς τε ἀπὸ τῆς δευτέρας , εἰ καὶ πρὸ τῶν προκωχῶν συμβολαίων ἐγένοντο καὶ μηδὲν ἐπ’ αὐτοῖς μετὰ τὸ συμβολαίων τῆς προκωχὸς ἐτέχθη , ἢ καὶ τεχθεὶς ἐτελεύτησε . καὶ ἀδύναμ ὁ νόμος αὐτῷ διδόναι ὅν βούλεται διατιθέναι τρόπον τε κατὰ τὴν ἑαυτοῦ γονὴν , ἵνα μὴντοι μὴ προσχωρήσῃ κατὰ τι τοῖς νομοῖς , οἷπερ μέτρον ὧντα τῆς διάδοχος πάντα τοὺς παῖδας καλοῦσιν . ἐλευθονται τούτων καὶ ἐξ ἀδιαθέτου καὶ ἐκ διαθήκης , καθάπερ ὁ τε πατὴρ ὁ τε νόμος ἐφήσιν , γνησίους τε ὄντες καὶ νόμιμοι , ἀλλήλους τε διαδεξονται . καὶ τί γὰρ ἂν ἕτερον φαίηνμεν , ἀκούσας
Lemmas: ὁ ἀμφισβητέω δέ ἐν τις ἔθνος καί τίς περί ὁ ἐκ ὁ ἡμέτερος διάταξις γίγνομαι γνήσιος παῖς , οἷ δήω ορώδης ἔχω ἐγώ , οἷος ὁ νόμος πατήρ , προστίθημι τε αὐτός καί διαλιζω ὁ στασιάζω μένω . καί γάρ δή καί μετά τοιοῦτος ὁ ενοια ἐκ ἀρχή ὁ νόμος τίθημι . εἰμί γάρ τις καί γιγνώσκω εἰμί παῖς πατήρ καί ἀπέρχομαι αὐτός ὁ γαμετή ἐκ ἄνθρωπος ἢ καί νόμιμος διαλύω ἔχω τις συνηθίζω πρός ἄλλος γυνή , ὅς ἔξεστι καί νόμιμος ἄγω Θαΐς γαμετή , καί γίγνομαι παῖς αὐτός πρό ὁ προκογχη συμβόλαιος , εἰμί γε οὗτος ποιέω , ἢ καί μετά οὗτος , εἰμί καί μόνος μένω ὁ πρό ὁ προκογχη παῖς , δύο ἢ οὖον γίγνομαι ἢ καί μετά ὁ γίγνομαι τελευτάω , οἷ δήω τις μή δύναμαι ὁ δεύτερος εἰμί γνήσιος , ἐπεί προπέτομαι καί ἐκ ὁ πρότερος γαμετή ἕτερος νόμιμος τε καί γνήσιος παῖς . ὅσπερ οὐδέμινα ορώδης καί ἀκόλουθος ἔχω συνέχεια . εἰμί γάρ ὁ τοιοῦτος παῖς ἐγώ νόμιμος τε καί γνήσιος ἀποφαίνω , ὁ ὁ προκογχη συμβόλαιος ἀρξομένῃντες ποιέω , γνήσιος δέ καί ὁ πρότερος καθίστημι , ἐπί πᾶς γυναικίζω ὁ πατήρ τελευτή , ὁ τε ἐκ ὁ πρῶτος γίγνομαι ὁ τε ἀπό ὁ δύο , εἰμί καί πρό ὁ προκογχη συμβόλαιος γίγνομαι καί μηδείς ἐπί αὐτός μετά ὁ συμβόλαιος ὁ προκωχὸς τίκτω , ἢ καί τίκτω τελευτάω . καί ἀδύναμ ὁ νόμος αὐτός δίδωμι ὅς βούλομαι διατίθημι τρόπος τε κατά ὁ ἑαυτοῦ γονή , ἵνα μήντος μή προσχωρέω κατά τίς ὁ νομός , οἷπερ μέτρον εἰμί ὁ διάδοχος πᾶς ὁ παῖς καλέω . ἐλεύθω οὗτος καί ἐκ αδιάθετος καί ἐκ διαθήκη , καθάπερ ὁ τε πατήρ ὁ τε νόμος φημί , γνήσιος τε εἰμί καί νόμιμος , ἀλλήλων τε διαδέχομαι . καί τίς γάρ εἄν ἕτερος φαίνω , ἀκούω