flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0468.1
γυναικὸς οὐκ ἀναμάρτητα πρὸς αὐτὸν εἴη οὐδὲ ἀξίαν αὐτῇ ἡγοῖτο νομίμων τινὸς ὀνόματος , καὶ διὰ τοῦτο τελευτήσας τῆς γυναικός [ ἤγου τῆς γαμετῆς ] ἢ γνησιότητος οὐκ ἀξίας περὶ τὸ συνοικεῖν νομιζομένης , ἢ καὶ τοῦ πράγματος ὑπὸ τῶν παίδων κακουχωμένου καὶ ἐξεπιτιδὲς τῆς γυναικὸς ἀποκριτικοῦντες ἢ παρὰ τῶν παίδων ἢ ἄλλους ἴσως ἐνεούσης αὐτῇ συμβάσης τινός , ἵνα μὴ τῇ γνησιότητι τὴν χρείαν ὁ πατὴρ καὶ ἐκγονίαν προτελεσπόσασης τῆς μητρὸς οὐκ ἂ παρὰ ὑπεξοσίαν τῶν παίδων ἔχοι · εἰ τις οὖν παῖδας γνησίους οὐκ ἔχων νόθους δὲ μόνον , αὐτοὺς μὲν γνησίους ποιήσασθαι βουληθεῖς , τὴν γυναῖκα δὲ οὐκ ἔχον παντελῶς , ἢ ἔχον μὲν οὐ μὴν ἀναμάρτητον ἢ οὐ φαινομένην , ἢ ἄλλως προεικῶν συμβολαίων ποιήσας εὐπορίαν οὐκ ἔχει ( τί γὰρ ὅτι πρὸς ἰσούσινον ἄτερος [ αὐτῶν ἀντέθε ] , δίδωμεν αὐτῷ παρασχεῖν ( τοῦτο περ καὶ ἐμπροσθεν ἐπροσέφαμεν ) πρὸς γνησιότητα τοὺς παῖδας ἀγαγεῖν τοὺς νόθους , γυψίους καὶ ἄσπερ ἐφθῆμεν εἰπόντες οὐκ ὄντων , διὰ τινὸς τοιαύτης ὁδοῦ . ὥστερ γὰρ εἰσι τρόποι τοὺς οἰκέτας μὲ ἐλευθερίαν τε ἄμα καὶ εὐγενείαν ἀγοῦντας καὶ ἀποδιδόναι τῇ φύσει , οὕτως εἴπερ ὁ πατὴρ οὐκ εὐπορεῖ γνησίους γονᾶς , βούλοιτο δὲ αὐτοὺς ἀποκαταστῆσαι τῇ φύσει καὶ τῇ ἀνωδὴν εὐγενείᾳ , εἰ γὰρ ἐξ ἐλευθέρας αὐτῷ γενοῖντο , καὶ γνησίους τὸ λοιπὸν καὶ ὑπεξοσίαν ἔχων , τοῦτο πραχτέον δι’ ἡμετέρας ἀντιγραφῆς . οὐδὲ γὰρ δή τὴν ἀρχήν , ὅτε τῇ φύσει τοὺς ἀνθρώπους διεθεσμοθέτει μοχῆ , πρὸν τοὺς γαμπτοὺς εἰστροπᾶς νόμος , ἣν τις διαφορὰ νόθον τε καὶ γνησίον , ἀλλὰ τοὺς πρώτους γενουμένους οἱ πρώτοι παῖδες , καθάπερ ἀχώρους τοῦ παρόντος ἐφαινε νόμου , ἄμα τῇ προσοφῇ γεγόναι γνησίους · καὶ ὥστερ ἐπὶ τῶν ἐλευθέρων ἢ μὲν φύσις πεποίηκεν ἐλευθερίους πάντας , οἱ πόλαιοι δὲ τὴν δουλείαν ἐξεῦρον , οὕτω κάτανθᾶ τῇ μὲν φύσει γνησίας προήγαγε τὰς γονάς , ἢ δὲ εἰς ἐπίμειναν τροπὴν τὸν νόθον αὐταῖς προσαναμέζατο . ὥστε ομοίον τοὺς παῖδων γενομένων δει καὶ τὴν θεραπείαν ἐκ τῶν ἴσων ἐξευρεῖν , τὴν μὲν παρὰ τῶν πρὸ ἡμῶν τῇ ὑφ’ ἡμῶν . Ἔστιν τοίνυν ἀδεῖα τοῦ πατρὶ ἐπὶ τῶν εἰρημένων θεμάτων τῇ μητρὶ ἐπὶ τοῦ προτέρου σχήματος καταλαμβάνοντι δέσμον ἐπιδύναι τῇ adversus eum probro non omnino careant , neque e mortua muliere [ uxore nimium ] vel legitimo iure pe improbe tractata et muliere de industria occultata , ei obvenierint , ne iure legitimorum pater usum/fructum constituit habeat : si quis igitur legitimis liberis non facere velit , mulierem autem omnino non habeat , vel non appareat , vel alio modo dotium instrumentorum uiter eorum ad sacerdotium pervenit ? ) , licentiam ei da naturales filios , legitimis uti supra dicimus non ea modi sunt quibus servi ad libertatem simul et ingenui si quidem legitima subolis copiam non habeat , illo velit , si modo ex libera ei nati sint , et legitimis in pro nostrum agat . Neque enim in principio , cum natura inducetur , differentia erat ulla inter naturalem et admodum initio praesentis legis diximus ) simulac pro hominibus natura quidem omnes fecit liberos , bella quidem legitimam produxit subolem , conversio autem que cum similes affectus facti sint , remedio quoque 1 ribus nostris alterum a nobis . Liceat igitur po 1 ἀξίαν αὐτῇ ἡγοῖτο ] digna sit s || 2 νομίμων om . La || 3 * τῆς γυναικὸς ἤγου τῆς γαμετῆς M , τῆς γαμετῆς La muliere s || 5 καὶ om . s || 6 καὶ ] aut s || 7 ἴσως L 9 παρὰ om . s || 10 εἰ τις οὐν Ms ] ξεσπόσαμ εἰ τις L 11 μὴν L || 12 οὐκ ἔχον ] in promptu non habeat s 15 ἰσούσινος L || ἄτερος ML¹ ] ὁ ἄτερος L² || 16 ἄτερο καὶ om . M in lac . 5 litt . || 17 ἐμπροσθεν ] nov . LXXIV 23 ἀποκαταστήσαι Ms ] ἀποκαταστήσαι M in margi . , L || 24 εἰ γε ] sive ( i . e . siue ) s || 30 χαθάπερ om . M || 34 ἡ μέν ] nobis ( i . e . ἡμῖν ) s || 37 καὶ om . s 3 causa ] eam V¹ || a om . RT || 4 retractata R || aut ex et ex Beck || 5 alteri V || ei ] ex V || 8 legitimus filios V ||
Lemmas: γυνή οὐ ἀναμάρτητος πρός αὐτός εἰμί οὐδέ ἄξιος αὐτός ἡγέομαι νόμιμος τις ὄνομα , καί διά οὗτος τελευτάω ὁ γυνή [ ἄγω ὁ γαμετή ] ἢ γνησιότης οὐ ἄξιος περί ὁ συνοικέω νομίζω , ἢ καί ὁ πρᾶγμα ὑπό ὁ παῖς κακουχωμενος καί επίτηδες ὁ γυνή ἀποκριτικοῦντες ἢ παρά ὁ παῖς ἢ ἄλλος ἴσως ἔνειμι αὐτός συμβαίνω τις , ἵνα μή ὁ γνησιότης ὁ χρεία ὁ πατήρ καί ἐκγονίαν προτελεσπόσασης ὁ μήτηρ οὐ ὅς παρά ὑπεξοσίαν ὁ παῖς ἔχω · εἰμί τις οὖν παῖς γνήσιος οὐ ἔχω νόθος δέ μόνος , αὐτός μέν γνήσιος ποιέω βούλομαι , ὁ γυνή δέ οὐ ἔχω παντελῶς , ἢ ἔχω μέν οὖον μήv ἀναμάρτητος ἢ οὖον φαίνω , ἢ ἄλλως προείκω συμβόλαιος ποιέω εὐπορία οὐ ἔχω ( τίς γάρ ὅτι πρός ισουσινομαι ἕτερος [ αὐτός ἀνατίθημι ] , δίδωμι αὐτός παρέχω ( οὗτος περ καί ἔμπροσθεν πρόσφημι ) πρός γνησιότης ὁ παῖς ἄγω ὁ νόθος , γυψίον καί Ἄσπερ φθάνω εἶπον οὐ εἰμί , διά τις τοιοῦτος ὁδός . ὥστερ γάρ εἰμί τρόπος ὁ οἰκέτης ἐγώ ἐλευθερία τε ἄμη καί εὐγένεια ἄγω καί ἀποδίδωμι ὁ φύσις , οὕτως εἴπερ ὁ πατήρ οὐ εὐπορέω γνήσιος γονεύς , βούλομαι δέ αὐτός ἀποκαθίστημι ὁ φύσις καί ὁ ἀνώδης εὐγένεια , εἰμί γάρ ἐκ ἐλεύθερος αὐτός γίγνομαι , καί γνήσιος ὁ λοιπός καί ὑπεξοσίαν ἔχω , οὗτος πράσσω διά ἡμέτερος ἀντιγραφεύς . οὐδέ γάρ δή ὁ ἀρχή , ὅτε ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος διαθεσμοθετέω μοχῆ , πρόειμι ὁ γαμπτοὺς εἰστροπᾶς νόμος , ὅς τις διαφορά νόθος τε καί γιγνώσκω , ἀλλά ὁ πρῶτος γίγνομαι ὁ πρῶτος παῖς , καθάπερ ἄχωρος ὁ πάρειμι φαίνω νόμος , ἄμη ὁ προσοφος γονεύς γνήσιος · καί ὥστερ ἐπί ὁ ἐλεύθερος ἢ μέν φύσις ποιέω ἐλευθέριος πᾶς , ὁ πόλαιον δέ ὁ δουλεία ἐξευρίσκω , οὗτος κάτανθᾶ ὁ μέν φύσις Γνησίας προάγω ὁ γονεύς , ἢ δέ εἰς ἐπιμένω τροπή ὁ νόθος αὐτός προσαναμέζατο . ὥστε ὅμοιος ὁ παῖς γίγνομαι δεῖ καί ὁ θεραπεία ἐκ ὁ ἴσος ἐξευρίσκω , ὁ μέν παρά ὁ πρό ἐγώ ὁ ὑπό ἐγώ . ἔρτις τοίνυν ἄδεια ὁ πατήρ ἐπί ὁ εἴρω θέμα ὁ μήτηρ ἐπί ὁ πρότερος σχῆμα καταλαμβάνω δεσμός ἐπιδύνω ὁ adversus eum probro non omnino careant , neque e mortua muliere [ uxore nimium ] vel legitimo iure pe improbe tractata et muliere de industria occultata , ei obvenierint , ne iure legitimorum pater usum/fructum constituit habeat : si quis igitur legitimis liberis non facere velit , mulierem autem omnino non habeat , vel non appareat , vel alio modo dotium instrumentorum uiter eorum ad sacerdotium pervenit ? ) , licentiam ei da naturales filios , legitimis uti supra dicimus non ea modi sunt quibus servi ad libertatem simul et ingenui si quidem legitima subolis copiam non habeat , illo velit , si modo ex libera ei nati sint , et legitimis in pro nostrum agat . Neque enim in principio , cum natura inducetur , differentia erat ulla inter naturalem et admodum initio praesentis legis diximus ) simulac pro hominibus natura quidem omnes fecit liberos , bella quidem legitimam produxit subolem , conversio autem que cum similes affectus facti sint , remedio quoque 1 ribus nostris alterum a nobis . Liceat igitur po 1 ἄξιος αὐτός ἡγέομαι ] digna sit s || 2 νόμιμος om . La || 3 * ὁ γυνή ἄγω ὁ γαμετή M , ὁ γαμετή La muliere s || 5 καί om . s || 6 καί ] aut s || 7 ἴσως L 9 παρά om . s || 10 εἰμί τις ὀν Ms ] ξεσπόσαμ εἰμί τις L 11 μήv L || 12 οὐ ἔχω ] in promptu non habeat s 15 ἰσούσινος L || ἕτερος ML¹ ] ὁ ἕτερος L² || 16 ἄτερο καί om . M in lac . 5 litt . || 17 ἔμπροσθεν ] nov . LXXIV 23 ἀποκαθίστημι Ms ] ἀποκαθίστημι M in margi . , L || 24 εἰμί γε ] sive ( i . e . siue ) s || 30 χαθάπερ om . M || 34 ὁ μέν ] nobis ( i . e . ἐγώ ) s || 37 καί om . s 3 causa ] eam V¹ || a om . RT || 4 retractata R || aut ex et ex Beck || 5 alteri V || ei ] ex V || 8 legitimus filios V ||