flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0287.1
τὸν ἕνδέκατον μῆνα περαιούμενον ἔτεκεν , ὥστε οὐκ εἶναι δυνατόν , εἰπεῖν ὡς ἐκ τοῦ τελευτήσαντος γενοῦτο τὸ βρέφος · οὐ γὰρ ἂν ἐκ τοσούτων ἡ κύησις ἐξετάθη χρόνων . καὶ ἐπειδὴ καὶ τοῦτο ἤν ἐστι τῶν ἐπιτιμίων τῶν τοῦς ἀώρους γάμους παντῶν τῶν τὴν γαμετὴν ἐκπίπτειν εἴδους τῆς προγυμνίας δωρεᾶς τῆς παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ἐπιδεδομένης , ὥστε καὶ αὐτὴκα ταύτην ἀπολλύσαι καὶ μηδὲ τὴν χεῖρα ἔχειν , εἴκοστοι οἱ παῖδες οἱ τῷ θαυμαστῷ τῆς μητρὸς τοκετῷ περιβεβλημένοι τὴν γονὴν προγυμνίαν τοῦ πατρὸς ἡξίου λαβεῖν δωρεάν , καὶ μὴ κεχράναιεν ὀφείλειν τὴν γυναῖκα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ὃν οὐτω ἧττον ἠτίμασεν . ἡ δὲ — ἀλλὰ πῶς εἴπωμεν τὰ παρ’ αὐτῆς ἐρωθώμεν — οὐκ ἀξίαν ἔλεγεν ἑαυτὴν εἶναι τῆς ἐκπτώσεως , διότι τὸν νόμον ἡτίματο περὶ νομίμων διαλεγόμενον γάμων , ἐάνυθ’ δὲ γάμω οὐ γενέσθαι παρὰ τὸν πρότερον , ἀλλὰ τοῦ τοκετοῦ τοῦτον , εἶναι φυσικὴς ἐπιθυμίας παράφορον . Ἀλλ’ οὐ μὲν αὐτὴ καὶ μορίως ἐτέροις ἀπόκειτα σοφροντουσα ἐξαμαρτούσα stupro , τῶν ἀπομολογημένων ἐστίν , καὶ τῶν γε ποιούν ἐκείνων αὐτὴν τὴν ἀρίμεν , τέως δὲ ( περιδεῦθα γὰρ τὸν τοῦ τελευτήσαντος παιδῶν ) ἐπαγωμὸν ἐκπτώσειν αὐτὴ τῆς προ τῶν γάμων δωρεᾶς καὶ ἐπὶ τοῦτον τοῦ ἔργματος , ἢν ἐπὶ τῶν νομίμοις προσιούσων εἰς τὸν πενθίμου χρόνον γάμους ἐτάχεν ὁ νόμος . εἰ γὰρ ἐκείνας ὁ νόμος ἀτιμοποίητος οὐ καταλείποιε , καλοῦν νομίζων γάμου πράξασα , διότι τυχοῦν ὑποπέπτωκε μὴ τις προὔλην νουρία πονηρὰ πρὸς τὸν δεύτερον γάμματα , διώπερ καὶ ἧττον εἰς τὸν γάμον ἔσπευσεν , πῶς [ οὐκ ] ἐνταῦθα , ὅπου τὸ πρᾶγμα μὴ καθ’ ὑποψίαν ἐστὶ μόντην , ἀλλ’ αὐτόθεν ἐλεγχος ἀκριβὴς καὶ ἀπαραλόγιστος ἐδόθη τῇ πλημμελείᾳ οὐ πάντων οὐτὸς ἀσεβίστατος τοκετός , 1 ἀνεύθυνον αὐτὴν καταλείψειν ; Ὦστε δεσπόζωμεν , εἰ τι τοιοῦτο συμβαῖ καὶ πρὸ τοῦ πενθίμου χρόνου τέκνο γυνὴ πρὸς τὸ πέρας τοῦ σπου , ὥστε ἀναμφιβήτητον εἶναι τὸ μὴ τὴν γονὴν ἐκ τοῦ πρώτου καθεστάναι συνοικίας , παντοῖας αὐτὴν στερεῖσθαι τῆς προγυμνίας δωρεᾶς καὶ κατὰ δεσποτείαν καὶ κατὰ χρήσιν , ὑποκειμένην καὶ τοῖς ἄλλοις αἰτίαις ἐπιτιμίας , ὡς ἂν εἰ δευτέροιο ἐτυχε πρὸ τοῦ πενθίμου χρόνου νομίμως ὁμιλήσασα γάμοις . μὴ γὰρ ποτε πλείον ἐκείνω mensis peperit , ut dici non possit infantem ex defuncto producta esset . Et quoniam haec quoque una est ex poe - quod uxor statim privatur antenuptiali donatione a viro fructum quidem eius habeat , merito liberi pro mirabilem tem patris donationem ad ipsos pertinere iudicabant ne quem tam cito contumelia affecit . Illa vero — sed quomodo sione dignam non esse dicebat , quoniam legem sciret de fuisset praeter primas , verum partium illum esse naturae quoque secentis castigationibus obnoxium esse , cum stup - dem poenis eam liberamus ; interim tamen ( parcimus eni sionem etiam in hoc casu ei irrogamus , quam in iis quae lex statuit . Nam si illas lex quamvis legitimis nuptias forte ne qua iam ante extiterit mala suspicio adversus festinaverit , quomodo hic , ubi res non in suspicionem sola 1 tala delicto praestita est omnium impissimus ille sancimus , si quid eiusmodi contigerit ei mulier ante temp dubitari nequeat quin proles non sit ex priore matrimonio quod ad proprietatem et quod ad usumfructum privari ac perinde ac si secundas forte legitimas nuptias ante temp 3 τὸ om . B² | ἂν om . L | 4 ἐν ἐστὶ | ἐνέστι L | ἐπιτιμίων MᵃB² | 9 οἱ τῷ θαυμαστῷ ] sic ( i . e . οὗτοι ) mirabili s | τοκετῷ τῆς μητρὸς B || 11 κεχράναιεν M || 13 εἴπωμεν LB || 16 γάμων ? M¹ || 18 αὐτὴ MBs ] αὐτὴ L || 19 stūporum M στῦπρον , s . v . μοιχίαν φθοράν ( sic pro φθοράν ) L μοιχείαν B || 22 πρὸ τῶν γάμων ] προγυμνίας B || 28 νουρία πονηροῖ ] suspicionis malignae causa s || 29 εἰς ML ] πρὸς B | οὐκ exclusi ; οὐν coni . Osenbrüggen || 31 ἐλεγχος L || 33 ἀνεύθυνον MLB ] ἀνεύθυνον Haloander ex s || 37 στέρεῖσθαι M ] στερεισθαι B στερήσθαι L || 38 καὶ κατὰ χρήσιν LB ] καὶ χρήσιν Ms 2 de om . VR¹ || enim om . V¹ || 4 haec VT ] hoc R || III .
Lemmas: ὁ ἑνδέκατος μείς περαιόω τίκτω , ὥστε οὐ εἰμί δυνατός , εἶπον ὡς ἐκ ὁ τελευτάω γίγνομαι ὁ βρέφος · οὖον γάρ εἄν ἐκ τοσοῦτος ὁ κύησις ἐκτείνω χρόνος . καί ἐπεί καί οὗτος ἐάν εἰμί ὁ ἐπιτίμιον ὁ ὁ ἄωρος γάμος Παντών ὁ ὁ γαμετή ἐκπίπτω εἶδος ὁ προγυμνια δωρεά ὁ παρά ὁ ἀνήρ ἐπιδίδωμι , ὥστε καί αὐτὴκα οὗτος ἀπόλλυμι καί μηδέ ὁ χείρ ἔχω , εἰκοστός ὁ παῖς ὁ ὁ θαυμαστός ὁ μήτηρ τοκετός περιβάλλω ὁ γονή προγυμνίαν ὁ πατήρ ἀξιόω λαμβάνω δωρεά , καί μή χραίνω ὀφείλω ὁ γυνή παρά ὁ ἀνήρ ὅς οὗτος κακός ἀτιμάζω . ὁ δέ — ἀλλά πῶς εἶπον ὁ παρά αὐτός ἔρομαι — οὐ ἄξιος λέγω ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἔκπτωσις , διότι ὁ νόμος τιμάω περί νόμιμος διαλέγω γάμος , ἐάνυθ’ δέ γάμος οὖον γίγνομαι παρά ὁ πρότερος , ἀλλά ὁ τοκετός οὗτος , εἰμί φυσικός ἐπιθυμία παράφορος . ἀλλά οὖον μέν αὐτός καί μόριος ἕτερος ἀπόκειμαι σοφροντουω ἐξαμαρτάνω stupro , ὁ απομολογημενος εἰμί , καί ὁ γε ποιέω ἐκεῖνος αὐτός ὁ ἀείρω , τέως δέ ( περιδεύω γάρ ὁ ὁ τελευτάω παῖς ) ἐπαγωμὸν ἔκπτωσις αὐτός ὁ προ ὁ γάμος δωρεά καί ἐπί οὗτος ὁ ἔργμα , εἄν ἐπί ὁ νόμιμος πρόσειμι εἰς ὁ πένθιμος χρόνος γάμος τάσσω ὁ νόμος . εἰμί γάρ ἐκεῖνος ὁ νόμος ατιμοποιαβλης οὖον καταλείπω , καλέω νομίζω γάμος πράσσω , διότι τυχαίνω ὑποπίπτω μή τις προέρχομαι νούριος πονηρός πρός ὁ δύο γάμμα , Διώ καί κακός εἰς ὁ γάμος σπεύδω , πῶς [ οὐ ] ἐνταῦθα , ὅπου ὁ πρᾶγμα μή κατά ὑποψία εἰμί μόντη , ἀλλά αὐτόθεν ἔλεγχος ἀκριβής καί ἀπαραλόγιστος δίδωμι ὁ πλημμέλεια οὖον πᾶς οὗτος ἀσεβίστατος τοκετός , 1 ἀνεύθυνος αὐτός καταλείπω ; ὥστε δεσπόζω , εἰμί τίς τοιοῦτος συμβαίνω καί πρό ὁ πένθιμος χρόνος τέκνο γυνή πρός ὁ πέρας ὁ ἕπω , ὥστε ἀναμφιβήτητον εἰμί ὁ μή ὁ γονή ἐκ ὁ πρῶτος καθίστημι συνοικία , παντοῖος αὐτός στερέω ὁ προγυμνια δωρεά καί κατά δεσποτεία καί κατά χρῆσις , ὑπόκειμαι καί ὁ ἄλλος αἴτιος ἐπιτιμία , ὡς εἄν εἰμί δευτερέω τυγχάνω πρό ὁ πένθιμος χρόνος νόμιμος ὁμιλέω γάμος . μή γάρ ποτός πλείων ἐκεῖνος mensis peperit , ut dici non possit infantem ex defuncto producta esset . Et quoniam haec quoque una est ex poe - quod uxor statim privatur antenuptiali donatione a viro fructum quidem eius habeat , merito liberi pro mirabilem tem patris donationem ad ipsos pertinere iudicabant ne quem tam cito contumelia affecit . Illa vero — sed quomodo sione dignam non esse dicebat , quoniam legem sciret de fuisset praeter primas , verum partium illum esse naturae quoque secentis castigationibus obnoxium esse , cum stup - dem poenis eam liberamus ; interim tamen ( parcimus eni sionem etiam in hoc casu ei irrogamus , quam in iis quae lex statuit . Nam si illas lex quamvis legitimis nuptias forte ne qua iam ante extiterit mala suspicio adversus festinaverit , quomodo hic , ubi res non in suspicionem sola 1 tala delicto praestita est omnium impissimus ille sancimus , si quid eiusmodi contigerit ei mulier ante temp dubitari nequeat quin proles non sit ex priore matrimonio quod ad proprietatem et quod ad usumfructum privari ac perinde ac si secundas forte legitimas nuptias ante temp 3 ὁ om . B² | εἄν om . L | 4 ἐν εἰμί | ἔνειμι L | ἐπιτίμιον MᵃB² | 9 ὁ ὁ θαυμαστός ] sic ( i . e . οὗτος ) mirabili s | τοκετός ὁ μήτηρ B || 11 χραίνω M || 13 εἶπον LB || 16 γάμος ? M¹ || 18 αὐτός MBs ] αὐτός L || 19 stūporum M στῦπρον , s . v . μοιχία φθορά ( sic pro φθορά ) L μοιχεία B || 22 πρό ὁ γάμος ] προγυμνια B || 28 νούριος πονηρός ] suspicionis malignae causa s || 29 εἰς ML ] πρός B | οὐ exclusi ; ὀν coni . Osenbrüggen || 31 ἔλεγχος L || 33 ἀνεύθυνος MLB ] ἀνεύθυνος Haloander ex s || 37 στερέω M ] στερέω B στερέω L || 38 καί κατά χρῆσις LB ] καί χρῆσις Ms 2 de om . VR¹ || enim om . V¹ || 4 haec VT ] hoc R || III .