flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0320.1
καὶ κατὰ κυρίαν εἰσελθόντων , οὐ μὴν ἐπὶ τὴν ἀγῶνιαν ὑπεῖλθεῖν βουλομένων , ἥ καὶ ἐν μέσῳ τοῖς ἀγῶσι ἀπολείπουσιν αὐτήν , καὶ διὰ τοῦτο μικροῦ τινὸς τοὺς νενικηκότας ἐλαττοῦντες στοχαζόμεθα ἂν καλῶς τοῦ προειπόντος . βουλοῖτο γὰρ τὸν κρατήσαντα τῆς δίκης , εἰ βούλοιτο ταῖς ἀρχαίαις κυρωθῆναι τὴν ψήφον , οὐκ ἐξ ἐπιδρομῆς οὐδ’ ἐκ χρόνου τινός , ἀλλ’ ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων ἀληθείας καὶ ἀπολιμπανομένου τοῦ τὴν ἔφεσιν ἐπιδιδόντος εἰσελθεῖν καὶ αὐτὸ τοῦτο μέμψασθαι καὶ ζητῆσαι τὸν ἀπολιμπανόμενον , καὶ εἴτε εἴρειν αὐτὸν ἴσχειεν εἴτε ἐκεῖνος οὐ φανείη , τὰ ἑαυτοῦ δίκαια φέρειν εἰς μέσον , δηλαδὴ τῆς διεκτίας ἐνιστάμενος ὅτι , πρὸς τῷ περὶ αὐτὸν μόνου , ὥστε ἕνα τυχὸν ὑπολιμπάνεσθαι τῷ πράγματι μήν · καὶ εἰ μὲν εὐδοκιμῶν φανείη , κυρίαν εἶναι τὴν ψήφον , εἰ δὲ ἐλαττοῖτο περὶ τοὺς ἀγῶνας , καὶ τοῦ τὴν ἔφεσιν ἐπιδόντος καὶ κατὰ κυρίαν εἰσελθόντος μὴ προσδρόντου τοῦ πράγμα τὴν ἐκ τοῦ δικαίου δέχεσθαι ψήφον . ἐκείνῳ μόνον προστιθεμένου τοῦ καὶ εἰ κρατήσειε τῆς δικῆς ὁ καὶ πρότερον νενικηκὼς κἂν εἰ περὶ αὐτὴν ἐλαττωθείη , τὰς δαπάνας αὐτῷ πάντως τῶν μετὰ τὴν ἔφεσιν εἰδότων τὸν ἀπολειφθέντα δόναι , εἴτε γὰρ κρατήσειε τῆς δικῆς προσφέρει τῆς δαπάνης , κατ’ αὐτὸ τοῦτο καθ’ ὃ τι νενικήσει ὁρθῶς , δικαῖος ἂν εἴη καὶ τὴν δαπάνην λαβεῖν , εἴτε καὶ ἐλαττωθείη , διότι περ ὅλος ἐκείνος ἀπελείφθη καὶ γέγονεν αὐτῷ καὶ ἀπολειφμένῳ νικῆσαι , τὰς μὲν δαπάνας κατατίθετο , τῆς ψήφου δὲ ἀπολαύσας χάριν ἴσταν τῷ θεῷ καὶ τῷ παρόντι νόμῳ οὕτω τὸ δικαῖον αὐτῷ φυλάξαντι καὶ μόνη ζημιώσαντι τῇ δεήσει , πρὸς οὐχ ὁ νόμος , αὐτὸς δὲ ἐαυτὸν ἄπων ἐζημίωσεν . Εἰ μὲντοι μητέρος ἀπαντήσεις , μητε ὁ νενικηκὼς μητε ὁ νενικημένος , ὅς γε καὶ κατὰ κυρίαν εἰσελθὼν εἴτα ἀπελείφθη , ἡ ψῆφος τοῦ νενικηκότος μενέτω κυρία . πάντων τῶν λοιπῶν τῶν ἐπὶ ταῖς ἔφεσιν γεγραμμένων νόμων κυρίων ὄντων , τῶν τε ἐπὶ ταῖς προθεσίαις τῶν τε ἄλλων . τούτων γὰρ ὧν τῶν νόμων ὧντος ἐπὶ τοὺς μετὰ τὴν εἴσοδον τὴν ἐπὶ τῇ κυρίᾳ γενομένην ἀπολειφμένους τίθεσθαι , οὐδὲν τῶν ἄλλων νόμων ἢ χρόνων τῶν ἐφετικῶν οὔτε ἀναγραφεῖν οὔτε ἀμεῖνθες , κυρίους μὲν οὖν αὐτῶς καὶ διὰ τοῦδε τιθέντες τοῦ νόμου . Κάκεινο μὲντοι προσδιορισθᾶι καλὸν ὥστε εἰ μὲν οἱ νενικηκότες ἐφθάσαν ἤδη
Lemmas: καί κατά κύριος εἰσέρχομαι , οὖον μήv ἐπί ὁ ἀγωνία ὑπολανθάνω βούλομαι , ὅς καί ἐν μέσος ὁ ἀγών ἀπολείπω αὐτός , καί διά οὗτος μικρός τις ὁ νικάω ἐλασσόω στοχάζομαι εἄν καλῶς ὁ προεῖπον . βούλομαι γάρ ὁ κρατέω ὁ δίκη , εἰμί βούλομαι ὁ ἀρχαῖος κυρόω ὁ ψῆφος , οὐ ἐκ ἐπιδρομή οὐδέ ἐκ χρόνος τις , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια καί ἀπολείπω ὁ ὁ ἔφεσις ἐπιδίδωμι εἰσέρχομαι καί αὐτός οὗτος μέμφομαι καί ζητέω ὁ ἀπολιμπάνω , καί εἴτε εἴρω αὐτός ἴσχω εἴτε ἐκεῖνος οὖον φαίνω , ὁ ἑαυτοῦ Δίκαιος φέρω εἰς μέσος , δηλαδή ὁ διεκτίας ἐνίστημι ὅτι , πρός ὁ περί αὐτός μόνος , ὥστε εἷς τυγχάνω ὑπολιμπάνω ὁ πρᾶγμα μείς · καί εἰμί μέν εὐδοκιμέω φαίνω , κύριος εἰμί ὁ ψῆφος , εἰμί δέ ἐλασσόω περί ὁ ἀγών , καί ὁ ὁ ἔφεσις ἐπιδίδωμι καί κατά κύριος εἰσέρχομαι μή προστρέχω ὁ πράγμα ὁ ἐκ ὁ Δίκαιος δέχομαι ψῆφος . ἐκεῖνος μόνος προστίθημι ὁ καί εἰμί κρατέω ὁ δικός ὁ καί πρότερος νικάω κἀν εἰμί περί αὐτός ἐλασσόω , ὁ δαπάνη αὐτός πάντως ὁ μετά ὁ ἔφεσις οἶδα ὁ ἀπολείπω δόνη , εἴτε γάρ κρατέω ὁ δικός προσφέρω ὁ δαπάνη , κατά αὐτός οὗτος κατά ὅς τίς νικάω ὀρθῶς , Δίκαιος εἄν εἰμί καί ὁ δαπάνη λαμβάνω , εἴτε καί ἐλασσόω , διότι περ ὅλος ἐκείνος ἀπολείπω καί γίγνομαι αὐτός καί ἀπολείπω νικάω , ὁ μέν δαπάνη κατατίθημι , ὁ ψῆφος δέ ἀπολαύω χάρις ἵστημι ὁ θεός καί ὁ πάρειμι νόμος οὗτος ὁ Δίκαιος αὐτός φυλάσσω καί μόνος ζημιόω ὁ δήω , πρός οὐ ὁ νόμος , αὐτός δέ ἑαυτοῦ Ἄπων ζημιόω . εἰμί μέντοι μήτηρ ἀπαντάω , μήτε ὁ νικάω μήτε ὁ νικάω , ὅς γε καί κατά κύριος εἰσέρχομαι εἴτα̅ ἀπολείπω , ὁ ψῆφος ὁ νικάω μένω κύριος . πᾶς ὁ λοιπός ὁ ἐπί ὁ ἔφεσις γράφω νόμος κύριος εἰμί , ὁ τε ἐπί ὁ προτίθημι ὁ τε ἄλλος . οὗτος γάρ ὅς ὁ νόμος εἰμί ἐπί ὁ μετά ὁ εἴσοδος ὁ ἐπί ὁ κύριος γίγνομαι ἀπολείπω τίθημι , οὐδείς ὁ ἄλλος νόμος ἢ χρόνος ὁ εφετικός οὔτε ἀναγράφω οὔτε ἀμεῖνθες , κύριος μέν οὖν αὔτως καί διά ὅδε τίθημι ὁ νόμος . ἐκεῖνος μέντοι προσδιορίζω καλός ὥστε εἰμί μέν ὁ νικάω φθάνω ἤδη