flavius-justinianus-imperator.novellae justinian_novellae_schoell_0516.1
Συνελόντα τοίνυν εἰπεῖν εἴσω μὲν διετίας τοῦ γάμου διαλυθέντος εἴτε Ἰανυτᾶ εἴτε ῥηπουδίας καὶ αὐτὰ τῷ ἀνδρὶ τὰ περὶ τῆς ἀναγύρας ἐξεστι μέμψασθαι καὶ τὸ γε αὐτοῦ κληρονομῶν εἴσω ἑτέρου ἐνιαυτοῦ . εἰ δὲ ὑπὲρ διετὸς ἤδη δέκα ἐνιαυτῶν ὁ γάμος ἐκατέστη , τῷ ἀνδρὶ διδόμεν τὴν μέμψιν καὶ τῷ γε αὐτοῦ κληρονόμῳ μὲν οὐκ εἴσω τοιοῦ . εἰ δὲ παραδοῖεν ἡ δεκαετία , τότε οὐτὶ τῷ ἀνδρὶ οὔτε κληρονόμοις αὐτοῦ τὰ τῆς μέμψεως ἐξέσται , τοῦ χρόνου προσεπαφᾶ ἐξακολουθοῦς τῇ γυναικὶ εἰ μὲν οὖν ἀφήλξει ἢ ὁ ἀνὴρ καὶ μὴ μέμψεται , τοσοῦτον τὸν εἰς ἀποκατάστασιν αὐτῆ διδόμεν χρόνον , ὡστὲ μὴ ὑπερθῆναι δωδεκαετίαν ἐκ τοῦ καιροῦ τῶν γάμων · ἴσμεν γὰρ τοὺς σφόδρα τάχιστα συναλλὰζοντας γάμους μὴν οὐκ ἐλάττους τῶν πεντεκαίδεκα ἐνιαυτῶν ἀφ᾽ αὐτοῦ τοῦτο ἰόντας · ὥστε καὶ ὑπερθήσεσιν τὸν πέμπτον καὶ εἰκοστόν ἐνιαυτὸν καὶ ἔσται δυνατὸς εἰς τὸν εἰκοστοῦ ἑβδομὸν μέμψασθαι τῇ τῆς προικὸς ἀναγνώρισι . τελευτησέντος δὲ αὐτοῦ εἴσω τοῦ ἑπτάδεντος χρόνου τοῦ κληρονόμου ἔχειν τὸν ἐνιαυτὸν εἰς τὴν 1 μέμψιν . εἰ δὲ ἀφήλικες εἰεν οἱ τοῦ μὴ μέμψαμένου κληρονόμοι εἴτε τέλειοι εἰεν , πενταετίαν ἔχεσθων μόνην εἰς τὸ κινηθῆναι τὴν μέμψιν ἐπὶ τῆς ἀναγνώσεως . ἀρχοντος τοῦ χρόνου καὶ μὴ ἀναμένοντος τὴν διεξόδον ἀπάντων τῶν ἐλαττίων χρόνων , ὅπερ ἡμᾶς πρὸς τὸν παρόντα νόμον ἐκίνησεν · τῆς γὰρ γυναικὸς συνοικησαμένης τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἐνιαυτῷ μετὰ εἰκοστὸν ἔτος τοῦ Ἰανυτᾶ τοῦ πατρὸς ἀποχωρήσεως τῇ ἀφηλικότητι , εἴπειν τὰς κατὰ τῆς μητρὸς τὸν τῆς ἀναγνώσεως ἀντιτιθεῖς λόγον μετὰ τεταρτον καὶ τριακοστὸν τοῦ συνοικοῦσαι χρόνον . ὅπερ ἡμεῖς διάζοντες ἐξεσφαλείσαμεν , καὶ διὰ ταύτας τὰς περιστάσεις καὶ τὸν τῶν ἀφηλικίων χρόνον εἰς τὴν πενταετίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος ωρίσαμεν νόμου · ἐκεῖνον δηλαδὴ τὴν ἀναγνώρισιν ἀντιτιθέντος ὅς ἂν γεγραμμένος εἴη τὴν προῖκα ὑποδέχεσθαι , καὶ κατὰ τοὺς οἰκείους χρόνους , εἴτε τέλειος εἴη εἴτε ἀτελής , τοῦ πράγματος
Lemmas: συναιρέω τοίνυν εἶπον εἴδομαι μέν διετία ὁ γάμος διαλύω εἴτε Ἰανυτᾶ εἴτε ρηπουδιος καί αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ περί ὁ ἀνάγυρος ἔξεστι μέμφομαι καί ὁ γε αὐτός κληρονομέω εἴδομαι ἕτερος ἐνιαυτός . εἰμί δέ ὑπέρ διαιτάω ἤδη δέκα ἐνιαυτός ὁ γάμος καθίστημι , ὁ ἀνήρ δίδωμι ὁ μέμψις καί ὁ γε αὐτός κληρονόμος μέν οὐ εἴδομαι οιὁ . εἰμί δέ παραδίδωμι ὁ δεκαετία , τότε οὔτις ὁ ἀνήρ οὔτε κληρονόμος αὐτός ὁ ὁ μέμψις ἔξεστι , ὁ χρόνος προσεπαφᾶ ἐξακολουθέω ὁ γυνή εἰμί μέν οὖν ἀφήλξει ἢ ὁ ἀνήρ καί μή μέμφομαι , τοσοῦτος ὁ εἰς ἀποκατάστασις αὐτῆ δίδωμι χρόνος , ὥστε μή ὑπερτίθημι δωδεκαετία ἐκ ὁ καιρός ὁ γάμος · οἶδα γάρ ὁ σφόδρα ταχύς συναλλάζω γάμος μήv οὐ μικρός ὁ πεντεκαίδεκα ἐνιαυτός ἀπό αὐτός οὗτος εἶμι · ὥστε καί ὑπερθήσεσιν ὁ πέμπτος καί εἰκοστός ἐνιαυτός καί εἰμί δυνατός εἰς ὁ εἰκοστός ἕβδομος μέμφομαι ὁ ὁ προίξ ἀναγνώρισις . τελευτάω δέ αὐτός εἴδομαι ὁ ἑπτάς χρόνος ὁ κληρονόμος ἔχω ὁ ἐνιαυτός εἰς ὁ 1 μέμψις . εἰμί δέ ἀφῆλιξ ἄγω ὁ ὁ μή μέμφομαι κληρονόμος εἴτε τέλειος ἄγω , πενταετία ἔχω μόνος εἰς ὁ κινέω ὁ μέμψις ἐπί ὁ ἀνάγνωσις . ἄρχω ὁ χρόνος καί μή ἀναμένω ὁ διέξοδος ἀπαντάω ὁ ελάτι χρόνος , ὅσπερ ἐγώ πρός ὁ πάρειμι νόμος κινέω · ὁ γάρ γυνή συνοικέω τεσσαρεσκαιδέκατος ἐνιαυτός μετά εἰκοστός ἔτος ὁ Ἰανυτᾶ ὁ πατήρ ἀποχώρησις ὁ ἀφηλικότητι , εἶπον ὁ κατά ὁ μήτηρ ὁ ὁ ἀνάγνωσις ἀντιτίθημι λόγος μετά τέταρτος καί τριακοστός ὁ συνοικέω χρόνος . ὅσπερ ἐγώ διαζώννυμι εξεσφαλεισω , καί διά οὗτος ὁ περίστασις καί ὁ ὁ ἀφηλικίων χρόνος εἰς ὁ πενταετία ἐπί ὁ πάρειμι ὁρίζω νόμος · ἐκεῖνος δηλαδή ὁ ἀναγνώρισις ἀντιτίθημι ὅς εἄν γράφω εἰμί ὁ προίξ ὑποδέχομαι , καί κατά ὁ οἰκεῖος χρόνος , εἴτε τέλειος εἰμί εἴτε ἀτελής , ὁ πρᾶγμα