flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 25
ἐπεὶ δὲ οὐ τοῦ πράττειν ἁπλῶς , ἀλλὰ καὶ τοῦ τὰ δίκαια πράττειν ἄνδρα ἄριστον καὶ βασιλέα προσήκει μεταποιεῖσθαι , ἐγὼ μὲν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων τοὺς Πέρσας ἀπῄτησα δίκην , καὶ τοὺς Ἑλληνικοὺς πολέμους ἐπανειλόμην , οὐχὶ τὴν Ἑλλάδα λυπεῖν βουλόμενος , ἀλλὰ τοὺς κωλύοντάς με διαβαίνειν καὶ δίκας ἀπαιτεῖν τὸν Πέρσην ἐπικόπτων . σὺ δὲ τοὺς Γερμανοὺς καὶ Γαλάτας κατεπολέμησας , ἐπὶ τὴν πατρίδα τὴν σεαυτοῦ παρασκευαζόμενος , οὗ τί γένοιτ’ ἂν χεῖρον ἢ μιαρώτερον ; ἐπεὶ δὲ ὥσπερ διασύρων τῶν μυρίων ἐμνημόνευσας Γραικῶν , ὅτι μὲν καὶ ὑμεῖς ἐντεῦθεν γεγόνατε καὶ τὰ πλεῖστα τῆς Ἰταλίας ὤκησαν οἱ Γραικοί , καίπερ εἰδὼς ὅμως οὐ παραδέχομαι . τούτων δὲ αὐτῶν ὀλίγον ἔθνος , Αἰτωλοὺς λέγω τοὺς παροικοῦντας ἡμῖν , οὐ φίλους μὲν ἔχειν καὶ συμμάχους ἐποιήσασθε περὶ πολλοῦ , πολεμωθέντας δὲ ὑμῖν ὕστερον δι’ ἁσδήποτε αἰτίας οὐκ ἀκινδύνως ὑπακούειν ὑμῖν ἠναγκάσατε ; οἱ δὲ πρὸς τὸ γῆρας , ὡς ἂν εἴποι τις , τῆς Ἑλλάδος , καὶ οὐδὲ πάσης , ἀλλ’ ἔθνους μικροῦ , ἡνίκα ἤκμαζε τὸ Ἑλληνικόν , οὐδ’ ὅτι ἔστι γιγνωσκομένου , μικροῦ δέω φάναι , μόγις ἀρκέσαντες , τίνες ἂν ἐγένεσθε , εἰ πρὸς ἀκμάζοντας καὶ ὁμονοοῦντας τοὺς Ἕλληνας πολεμεῖν ὑμᾶς ἐδέησεν ; ἐπεὶ καὶ Πύρρου διαβάντος ἐφ’ ὑμᾶς ἴστε ὅπως ἐπτήξατε . εἰ δὲ τὸ Περσῶν κρατῆσαι μικρὸν νομίζεις καὶ τὸ τηλικοῦτον ἔργον διασύρεις , ὀλίγης πάνυ τῆς ὑπὲρ τὸν Τίγρητα ποταμὸν ὑπὸ Παρθυαίων βασιλευομένης χώρας , ἔτη πλέον ἢ τριακόσια πολεμοῦντες , λέγε μοι , δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐκρατήσατε ; βούλει σοι φράσω ; τὰ Περσῶν ὑμᾶς εἶρξε βέλη . φρασάτω δέ σοι περὶ αὐτῶν Ἀντώνιος ὁ παιδοτριβηθεὶς ἐπὶ στρατηγίᾳ παρὰ σοῦ . ἐγὼ δὲ ἐν οὐδὲ ὅλοις ἐνιαυτοῖς δέκα πρὸς τούτοις καὶ Ἰνδῶν γέγονα κύριος . εἶτ’ ἐμοὶ τολμᾷς ἀμφισβητεῖν , ὃς ἐκ παιδαρίου στρατηγῶν ἔργα ἔπραξα τηλικαῦτα , ὥστε τὴν μνήμην , καίπερ οὐκ ἀξίως ὑπὸ τῶν συγγραφέων ὑμνηθέντων , ὅμως συμπαραμένειν τῷ βίῳ , καθάπερ τῶν τοῦ Καλλινίκου , τοὐμοῦ βασιλέως , οὗ θεράπων ἐγὼ καὶ ζηλωτὴς ἐγενόμην , Ἀχιλλεῖ μὲν ἁμιλλώμενος τῷ προγόνῳ , Ἡρακλέα δὲ θαυμάζων καὶ ἑπόμενος , ἅτε δὴ κατ’ ἴχνος θεοῦ ἄνθρωπος .
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ ὁ πράσσω ἁπλῶς , ἀλλά καί ὁ ὁ δίκαιος πράσσω ἀνήρ ἀγαθός καί βασιλεύς προσήκω μεταποιέω , ἐγώ μέν ὑπέρ ὁ Έλληνας ὁ Πέρσης ἀπαιτέω δίκη , καί ὁ Ἑλληνικός πόλεμος ἐπαναιρέομαι , οὐ ὁ Ἑλλάς λυπέω βούλομαι , ἀλλά ὁ κωλύω ἐγώ διαβαίνω καί δίκη ἀπαιτέω ὁ Πέρσης ἐπικόπτω . σύ δέ ὁ Γερμανός καί Γαλατάς καταπολεμέω , ἐπί ὁ πατρίς ὁ σεαυτοῦ παρασκευάζω , ὅς τίς γίγνομαι ἄν χείρων ἢ μιαρός ; ἐπεί δέ ὥσπερ διασύρω ὁ μυρίος μνημονεύω Γραικός , ὅτι μέν καί σύ ἐντεῦθεν γίγνομαι καί ὁ πλεῖστος ὁ Ἰταλία ἀκέω ὁ Γραικός , καίπερ οἶδα ὅμως οὐ παραδέχομαι . οὗτος δέ αὐτός ὀλίγος ἔθνος , Αἰτωλός λέγω ὁ παροικέω ἐγώ , οὐ φίλος μέν ἔχω καί σύμμαχος ποιέω περί πολύς , πολεμόω δέ σύ ὕστερον διά ἁσδήποτε αἰτία οὐ ἀκίνδυνος ὑπακούω σύ ἀναγκάζω ; ὁ δέ πρός ὁ γῆρας , ὡς ἄν λέγω τις , ὁ Ἑλλάς , καί οὐδέ πᾶς , ἀλλά ἔθνος μικρός , ἡνίκα ἀκμάζω ὁ Ἑλληνικός , οὐδέ ὅτι εἰμί γιγνώσκω , μικρός δέω φημί , μόγις ἀρκέω , τίς ἄν γίγνομαι , εἰμί πρός ἀκμάζω καί ὁμονοέω ὁ Ἑλληνᾶς πολεμέω σύ δέω ; ἐπεί καί Πύρρος διαβαίνω ἐπί σύ οἶδα ὅπως πτήσσω . εἰμί δέ ὁ Πέρσης κρατέω μικρός νομίζω καί ὁ τηλικόσδε ἔργον διασύρω , ὀλίγος πάνυ ὁ ὑπέρ ὁ Τίγρης ποταμός ὑπό Παρθυαῖος βασιλεύω χώρα , ἔτος πλείων ἢ τριακόσιοι πολεμέω , λέγω ἐγώ , διά ὅς αἰτία οὐ κρατέω ; βούλομαι σύ φράζω ; ὁ Πέρσης σύ ἔργω βέλος . φράζω δέ σύ περί αὐτός Ἀντώνιος ὁ παιδοτριβέω ἐπί στρατηγία παρά σύ . ἐγώ δέ ἐν οὐδέ ὅλος ἐνιαυτός δέκα πρός οὗτος καί Ἰνδός γίνομαι κύριος . εἶτα ἐγώ τολμάω ἀμφισβητέω , ὅς ἐκ παιδάριον στρατηγός έργο πράσσω τηλικοῦτος , ὥστε ὁ μνήμη , καίπερ οὐ ἄξιος ὑπό ὁ συγγραφεύς ὑμνέω , ὅμως συμπαραμένω ὁ βίος , καθά ὁ ὁ Καλλίνικος , ἐγώ βασιλεύς , ὅς θεράπων ἐγώ καί ζηλωτής γίγνομαι , Ἀχιλλεύς μέν ἁμιλλάομαι ὁ πρόγονος , Ἡρακλῆς δέ θαυμάζω καί ἕπομαι , ἅτε δή κατά ἴχνος θεός ἄνθρωπος .