ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 32
Ὁ δὲ Ἑρμῆς ἤρετο πάλιν τὸν Καίσαρα , Σοὶ δέ , εἶπεν , ὦ Καῖσαρ , τίς ἐγένετο σκοπὸς τοῦ βίου ; Τὸ πρωτεύειν , ἔφη , τῆς ἐμαυτοῦ καὶ μηδενὸς μήτε εἶναι μήτε νομίζεσθαι δεύτερον . Τοῦτο , εἶπεν ὁ Ἑρμῆς , ἀσαφές ἐστι · πότερον γάρ , εἰπέ , κατὰ σοφίαν ἢ τὴν ἐν τοῖς λόγοις δεινότητα ἢ πολεμικὴν ἐμπειρίαν ἢ πολιτικὴν δύναμιν ; Ἦν μὲν οὖν , ἔφη ὁ Καῖσαρ , ἡδύ μοι τῶν πάντων ἐν πᾶσιν εἶναι πρώτῳ · τούτου δὲ οὐ δυνάμενος ἐπιτυχεῖν τὸ δύνασθαι μέγιστον παρὰ τοῖς ἐμαυτοῦ πολίταις ἐζήλωσα . Σὺ δέ , εἶπεν , ἐδυνήθης μέγα ; πρὸς αὐτὸν ὁ Σειληνός . καὶ ὅς , Πάνυ γε , ἔφη · κύριος γοῦν αὐτῶν ἐγενόμην . Ἀλλὰ τοῦτο μέν , εἶπεν , ἐδυνήθης · ἀγαπηθῆναι δὲ ὑπ’ αὐτῶν οὐχ οἷός τε ἐγένου , καὶ ταῦτα πολλὴν μὲν ὑποκρινάμενος ὥσπερ ἐν δράματι καὶ σκηνῇ φιλανθρωπίαν , αἰσχρῶς δὲ αὐτοὺς πάντας κολακεύων . Εἶτα οὖκ ἀγαπηθῆναι δοκῶ , εἶπεν , ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦ διώξαντος Βροῦτον καὶ Κάσσιον ; Οὐκ ἐπειδή σε ἀπέκτειναν , ἔφη · διὰ τοῦτο μὲν γὰρ αὐτοὺς ὁ δῆμος ἐψηφίσατο εἶναι ὑπάτους · ἀλλὰ διὰ τὸ ἀργύριον , ἐπειδὴ τῶν διαθηκῶν ἀκροασάμενοι μισθὸν ἑώρων τῆς ἀγανακτήσεως αὐτοῖς οὔτοι τὸν τυχόντα προσεγγεγραμμένον .
Lemmas: ὁ δέ Ἑρμῆς ἔρομαι πάλιν ὁ Καῖσαρ , σοί δέ , λέγω , ὦ Καῖσαρ , τίς γίνομαι σκοπός ὁ βίος ; Τέ πρωτεύω , φημί , ὁ ἐμαυτοῦ καί μηδείς μήτε ἔρχομαι μήτε νομίζω δεύτερος . Τοῦτης , λέγω ὁ Ἑρμῆς , ἀσαφής εἰμί · πότερος γάρ , λέγω , κατά σοφία ἢ ὁ ἐν ὁ λόγος δεινότης ἢ πολεμικός ἐμπειρία ἢ πολιτικός δύναμις ; Ἦς μέν οὖν , φημί ὁ Καῖσαρ , ἡδύς ἐγώ ὁ πᾶς ἐν πᾶς ἔρχομαι πρῶτος · οὗτος δέ οὐ δύναμαι ἐπιτυγχάνω ὁ δύναμαι μέγας παρά ὁ ἐμαυτοῦ πολίτης ζηλόω . σύ δέ , λέγω , δύναμαι μέγας ; πρός αὐτός ὁ Σειληνός . καί ὅς , πάνυ γε , φημί · κύριος γοῦν αὐτός γίγνομαι . ἀλλά οὗτος μέν , λέγω , δύναμαι · ἀγαπάω δέ ὑπό αὐτός οὐ οἷος τε γίγνομαι , καί οὗτος πολύς μέν ὑποκρίνομαι ὥσπερ ἐν δρᾶμα καί σκηνή φιλανθρωπία , αἰσχρός δέ αὐτός πᾶς κολακεύω . εἶτα οὐ ἀγαπάω δοκέω , λέγω , ὑπό ὁ δῆμος ὁ διώκω Βροῦτος καί Κάσσιος ; οὐ ἐπειδή σύ ἀποκτείνω , φημί · διά οὗτος μέν γάρ αὐτός ὁ δῆμος ψηφίζω ἔρχομαι ὕπατος · ἀλλά διά ὁ ἀργύριον , ἐπεί ὁ διαθήκη ἀκροάζομαι μισθός ὁράω ὁ ἀγανάκτησις αὐτός οὔτοι ὁ τυγχάνω προσεγγράφω .
flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 33
Λήξαντος δὲ καὶ τοῦδε τοῦ λόγου , τὸν Ὀκταβιανὸν αὖθις ὁ Ἑρμῆς ἐκίνει . Σὺ δέ , εἶπεν , οὐκ ἐρεῖς ἡμῖν , τί κάλλιστον ἐνόμιζες εἶναι ; καὶ ὅς , Βασιλεῦσαι , ἔφη , καλῶς . Τί δέ ἐστι τὸ καλῶς , ὦ Σεβαστέ , φράσον , ἐπεὶ τοῦτό γε ἔστι καὶ τοῖς πονηροτάτοις λέγειν . ᾤετο γοῦν καὶ Διονύσιος καλῶς βασιλεύειν καὶ ὁ τούτου μιαρώτερος Ἀγαθοκλῆς . Ἀλλ’ ἴστε , εἶπεν , ὦ θεοί , ὡς προπέμπων τὸν θυγατριδοῦν ηὐξάμην ὑμῖν τόλμαν μὲν αὐτῷ δοῦναι τὴν Καίσαρος , δεινότητα δὲ τὴν Πομπηίου , τύχην δὲ τὴν ἐμήν . Πολλά , εἶπεν ὁ Σειληνός , καὶ θεῶν ὄντως σωτήρων ἔργα δεόμενα συνεφόρησεν οὗτος ὁ κοροπλάθος . Εἶτα διὰ τί τοῦτο , ἔφη , τὸ ὄνομά μοι γελοῖον οὕτως ἔθου ; Ἤ γὰρ οὐκ ἔπλαττες ἡμῖν , εἶπεν , ὥσπερ ἐκεῖνοι τὰς νύμφας , ὦ Σεβαστέ , θεούς , ὧν ἕνα καὶ πρῶτον τουτονὶ Καίσαρα ; καὶ ὁ μὲν Ὀκταβιανὸς ὥσπερ δυσωπούμενος ἀπεσιώπησεν .
Lemmas: λήγω δέ καί ὅδε ὁ λόγος , ὁ Ὀκταβιανός αὖθις ὁ Ἑρμῆς κινέω . σύ δέ , λέγω , οὐ λέγω ἐγώ , τίς καλός νομίζω ἔρχομαι ; καί ὅς , βασιλεύω , φημί , καλός . Τι δέ εἰμί ὁ καλός , ὦ Σεβαστός , φράζω , ἐπεί τούτος γε εἰμί καί ὁ πονηρός λέγω . οἴομαι γοῦν καί Διονύσιος καλός βασιλεύω καί ὁ οὗτος μιαρός Ἀγαθοκλῆς . ἀλλά οἶδα , λέγω , ὦ θεός , ὡς προπέμπω ὁ θυγατριδοῦς εὔχομαι σύ τόλμα μέν αὐτός δίδωμι ὁ Καῖσαρ , δεινότης δέ ὁ Πομπήιος , τύχη δέ ὁ ἐμός . Πολύς , λέγω ὁ Σειληνός , καί θεός ὄντως σωτήρ έργο δέω συμφορέω οὗτος ὁ κοροπλάθος . εἶτα διά τίς οὗτος , φημί , ὁ ὄνομα ἐγώ γελοῖος οὕτως τίθημι ; εἰμί γάρ οὐ πλάσσω ἐγώ , λέγω , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ νύμφη , ὦ Σεβαστός , θεός , ὅς εἷς καί πρῶτος οὗτος Καῖσαρ ; καί ὁ μέν Ὀκταβιανός ὥσπερ δυσωπέω ἀποσιωπάω .
flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 35
δόξαντος οὖν καὶ τοῦτο ὀρθῶς εἰρηκέναι τοῦ Μάρκου , τὸ τέλος ἀπορούμενος ὁ Σειληνὸς ἐπιφύεται τοῖς περὶ τὸν παῖδα καὶ τὴν γαμετὴν αὐτῷ δοκοῦσιν οὐκ ὀρθῶς οὐδὲ κατὰ λόγον πεποιῆσθαι , τὴν μὲν ὅτι ταῖς ἡρωίναις ἐνέγραψε , τῷ δὲ ὅτι τὴν ἡγεμονίαν ἐπέτρεψεν . Ἐμιμησάμην , εἶπε , καὶ κατὰ τοῦτο τοὺς θεούς · Ὁμήρῳ μὲν γὰρ ἐπειθόμην λέγοντι περὶ τῆς γαμετῆς , ὅτι ἄρα , ὅστις ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων , τὴν αὑτοῦ φιλέει καὶ κήδεται · περὶ δὲ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ τοῦ Διὸς ἀπόφασιν ἔχω · αἰτιώμενος γὰρ τὸν Ἄρεα , Πάλαι ἄν , εἶπεν , ἐβέβλησο τῷ κεραυνῷ , εἰ μὴ διὰ τὸ παῖδά σε εἶναι ἠγάπων . ἄλλως τε καὶ οὐδὲ ᾤμην ἐγὼ τὸν παῖδα πονηρὸν οὕτως ἔσεσθαι . εἰ δὲ ἡ νεότης ἐφ’ ἑκάτερα μεγάλας ποιουμένη ῥοπὰς ἐπὶ τὸ χεῖρον ἠνέχθη , οὐχὶ πονηρῷ τὴν ἡγεμονίαν ἐπέτρεψα , συνηνέχθη δὲ τὸν λαβόντα πονηρὸν γενέσθαι . τά τε οὖν περὶ τὴν γυναῖκα πεποίηταί μοι κατὰ ζῆλον Ἀχιλλέως τοῦ θείου , καὶ τὰ περὶ τὸν παῖδα κατὰ μίμησιν τοῦ μεγίστου Διός , ἄλλως τε καὶ οὐδὲν καινοτομήσαντι . παισί τε γὰρ νόμιμον ἐπιτρέπειν τὰς διαδοχάς , καὶ τοῦτο ἅπαντες εὔχονται , τήν τε γαμετὴν οὐκ ἐγὼ πρῶτος , ἀλλὰ μετὰ πολλοὺς ἄλλους ἐτίμησα . ἴσως δὲ τὸ μὲν ἄρξασθαι τῶν τοιούτων οὐκ ἔστιν εὔλογον , τὸ δὲ ἐπὶ πολλῶν γενόμενον τοὺς οἰκειοτάτους ἀποστερεῖν ἐγγὺς ἀδικίας . ἀλλ’ ἔλαθον ἐμαυτὸν ἐγὼ μακρότερα ἀπολογούμενος πρὸς εἰδότας ὑμᾶς , ὦ Ζεῦ καὶ θεοί · διόπερ μοι τῆς προπετείας ταυτησὶ συγγνώμονες γένοισθε .
Lemmas: δοκέω οὖν καί οὗτος ὀρθός λέγω ὁ Μᾶρκος , ὁ τέλος ἀπορέω ὁ Σειληνὸς ἐπιφύω ὁ περί ὁ παῖς καί ὁ γαμετή αὐτός δοκέω οὐ ὀρθός οὐδέ κατά λόγος ποιέω , ὁ μέν ὅτι ὁ ἡρωΐνη ἐγγράφω , ὁ δέ ὅτι ὁ ἡγεμονία ἐπιτρέπω . μιμέομαι , λέγω , καί κατά οὗτος ὁ θεός · Ὅμηρος μέν γάρ πείθω λέγω περί ὁ γαμετή , ὅτι ἄρα , ὅστις ἀγαθός καί ἐχέφρων , ὁ αὐτός φιλέω καί κήδω · περί δέ ὁ παῖς αὐτός ὁ Ζεύς ἀπόφασις ἔχω · αἰτιάομαι γάρ ὁ Ἄρης , Πάλη ἄν , λέγω , βάλλω ὁ κεραυνός , εἰ μή διά ὁ παῖς σύ ἔρχομαι ἀγαπάω . ἄλλως τε καί οὐδέ οἴομαι ἐγώ ὁ παῖς πονηρός οὕτως εἰμί . εἰμί δέ ὁ νεότης ἐπί ἑκάτερος μέγας ποιέω ῥοπή ἐπί ὁ χείρων φέρω , οὐ πονηρός ὁ ἡγεμονία ἐπιτρέπω , συμφέρω δέ ὁ λαμβάνω πονηρός γίγνομαι . ὁ τε οὖν περί ὁ γυνή ποιέω ἐγώ κατά ζῆλος Ἀχιλλεύς ὁ θεῖος , καί ὁ περί ὁ παῖς κατά μίμησις ὁ μέγας Ζεύς , ἄλλως τε καί οὐδείς καινοτομέω . παῖς τε γάρ νόμιμος ἐπιτρέπω ὁ διαδοχή , καί οὗτος ἅπας εὔχομαι , ὁ τε γαμετή οὐ ἐγώ πρῶτος , ἀλλά μετά πολύς ἄλλος τιμάω . ἴσως δέ ὁ μέν ἄρχω ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί εὔλογος , ὁ δέ ἐπί πολύς γίγνομαι ὁ οἰκεῖος ἀποστερέω ἐγγύς ἀδικία . ἀλλά λανθάνω ἐμαυτοῦ ἐγώ μακρός ἀπολογέομαι πρός οἶδα σύ , ὦ Ζεύς καί θεός · διόπερ ἐγώ ὁ προπέτεια οὗτος συγγνώμων γίγνομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 36
Παυσαμένου δὲ καὶ τοῦδε τοῦ λόγου , τὸν Κωνσταντῖνον ὁ Ἑρμῆς ἤρετο , Σὺ δὲ τί καλὸν ἐνόμισας ; Πολλά , εἶπε , κτησάμενον πολλὰ χαρίσασθαι , ταῖς τ’ ἐπιθυμίαις ταῖς ἑαυτοῦ καὶ ταῖς τῶν φίλων ὑπουργοῦντα . ἀνακαγχάσας οὖν ὁ Σειληνὸς μέγα , Ἀλλ’ ἦ τραπεζίτης εἶναι , ἔφη , θέλων ἐλελήθεις σεαυτὸν ὀψοποιοῦ καὶ κομμωτρίας βίον ζῶν ; ᾐνίττετο δ’ αὐτὰ πάλαι μὲν ἥ τε κόμη τό τε εἶδος , ἀτὰρ νῦν καὶ ἡ γνώμη σοῦ κατηγορεῖ . τούτου μὲν οὖν ὁ Σειληνὸς πικρότερόν πως καθήψατο .
Lemmas: παύω δέ καί ὅδε ὁ λόγος , ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Ἑρμῆς ἔρομαι , σύ δέ τίς καλός νομίζω ; Πολύς , λέγω , κτάομαι πολύς χαρίζομαι , ὁ τε ἐπιθυμία ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ φίλος ὑπουργέω . ἀνακαγχάζω οὖν ὁ Σειληνὸς μέγας , ἀλλά εἰμί τραπεζίτης ἔρχομαι , φημί , ἐθέλω λανθάνω σεαυτοῦ ὀψοποιός καί κομμώτριον βίος ζάω ; αἰνίσσομαι δέ αὐτός πάλαι μέν ὁ τε κόμη ὁ τε εἶδος , ἀτάρ νῦν καί ὁ γνώμη σύ κατηγορέω . οὗτος μέν οὖν ὁ Σειληνὸς πικρός πως καθάπτω .
flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 37
Σιωπῆς δὲ γενομένης ἔφερον οἱ θεοὶ λάθρᾳ τὰς ψήφους . εἶτα ἐγένοντο πολλαὶ τῷ Μάρκῳ . κοινολογησάμενος δὲ ὁ Ζεὺς ἰδίᾳ πρὸς τὸν πατέρα προσέταξε κηρῦξαι τῷ Ἑρμῇ . ὁ δὲ ἐκήρυττεν , Ἄνδρες οἱ παρελθόντες ἐπὶ τουτονὶ τὸν ἀγῶνα , νόμοι παρ’ ἡμῖν εἰσι καὶ κρίσεις τοιαῦται γίνονται , ὥστε καὶ τὸν νικῶντα χαίρειν καὶ τὸν ἡττώμενον μὴ μέμφεσθαι . πορεύεσθε οὖν , εἶπεν , ὅποι φίλον ἑκάστῳ , ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσι βιωσόμενοι τὸ ἐντεῦθεν · ἑλέσθω δ’ ἕκαστος ἑαυτῷ τὸν προστάτην τε καὶ ἡγεμόνα . μετὰ τὸ κήρυγμα τοῦτο ὁ μὲν Ἀλέξανδρος ἔθει πρὸς τὸν Ἡρακλέα , Ὀκταβιανὸς δὲ πρὸς τὸν Ἀπόλλωνα , ἀμφοῖν δὲ ἀπρὶξ εἴχετο τοῦ Διὸς καὶ Κρόνου Μάρκος . πλανώμενον δὲ πολλὰ καὶ περιτρέχοντα τὸν Καίσαρα κατελεήσας ὁ μέγας Ἄρης ἥ τε Ἀφροδίτη παρ’ ἑαυτοὺς ἐκαλεσάτην · Τραϊανὸς δὲ παρὰ τὸν Ἀλέξανδρον ἔθει ὡς ἐκείνῳ συγκαθεδούμενος .
Lemmas: Σιωπή δέ γίνομαι φέρω ὁ θεός λάθρῃ ὁ ψῆφος . εἶτα γίνομαι πολύς ὁ Μᾶρκος . κοινολογέομαι δέ ὁ Ζεύς ἴδιος πρός ὁ πατέρας προστάσσω κηρύσσω ὁ Ἑρμῆς . ὁ δέ κηρύσσω , Ανδρές ὁ παρέρχομαι ἐπί οὗτος ὁ ἀγών , νόμος παρά ἐγώ εἰμί καί κρίσις τοιοῦτος γίγνομαι , ὥστε καί ὁ νικάω χαίρω καί ὁ ἡσσάομαι μή μέμφομαι . πορεύομαι οὖν , λέγω , ὅποι φίλος ἕκαστος , ὑπό θεός ἡγεμών βιόω ὁ ἐντεῦθεν · αἱρέω δέ ἕκαστος ἑαυτοῦ ὁ προστάτης τε καί ηγεμόνας . μετά ὁ κήρυγμα οὗτος ὁ μέν Ἀλέξανδρος θέω πρός ὁ Ἡρακλῆς , Ὀκταβιανός δέ πρός ὁ Ἀπόλλων , ἄμφω δέ ἀπρίξ ἔχω ὁ Ζεύς καί Κρόνος Μάρκος . πλανάω δέ πολύς καί περιτρέχω ὁ Καῖσαρ κατελεέω ὁ μέγας Ἄρης ὁ τε Ἀφροδίτη παρά ἑαυτοῦ καλέω · Τραϊανὸς δέ παρά ὁ Ἀλέξανδρος θέω ὡς ἐκεῖνος συγκαθέζομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 38
ὁ δὲ Κωνσταντῖνος , οὐχ εὑρίσκων ἐν θεοῖς τοῦ βίου τὸ ἀρχέτυπον , ἐγγύθεν τὴν Τρυφὴν κατιδὼν ἔδραμε πρὸς αὐτήν · ἡ δὲ ὑπολαβοῦσα μαλακῶς καὶ περιβαλοῦσα τοῖς πήχεσι πέπλοις τε αὐτὸν ποικίλοις ἀσκήσασα καὶ καλλωπίσασα πρὸς τὴν Ἀσωτίαν ἀπήγαγεν , ἵνα καὶ τὸν Ἰησοῦν εὑρὼν ἀναστρεφόμενον καὶ προαγορεύοντα πᾶσιν , Ὅστις φθορεύς , ὅστις μιαιφόνος , ὅστις ἐναγὴς καὶ βδελυρός , ἴτω θαρρῶν · ἀποφανῶ γὰρ αὐτὸν τουτῳὶ τῷ ὕδατι λούσας αὐτίκα καθαρόν , κἂν πάλιν ἔνοχος τοῖς αὐτοῖς γένηται , δώσω τὸ στῆθος πλήξαντι καὶ τὴν κεφαλὴν πατάξαντι καθαρῷ γενέσθαι , σφόδρα ἄσμενος ἐνέτυχεν αὐτῷ , συνεξαγαγὼν τῆς τῶν θεῶν ἀγορᾶς τοὺς παῖδας . ἐπέτριβον δ’ αὐτόν τε κἀκείνους οὐχ ἧττον τῆς ἀθεότητος οἱ παλαμναῖοι δαίμονες , αἱμάτων συγγενῶν τιννύμενοι δίκας , ἕως ὁ Ζεὺς διὰ τὸν Κλαύδιον καὶ Κωνστάντιον ἔδωκεν ἀναπνεῦσαι . Σοὶ δέ , πρὸς ἡμᾶς λέγων ὁ Ερμῆς , δέδωκα τὸν πατέρα Μίθραν ἐπιγνῶναι · σὺ δ’ αὐτοῦ τῶν ἐντολῶν ἔχου , πεῖσμα καὶ ὅρμον ἀσφαλῆ ζῶντί τε σεαυτῷ παρασκευάζων , καὶ ἡνίκα ἂν ἐνθένδε ἀπιέναι δέῃ , μετὰ τῆς ἀγαθῆς ἐλπίδος ἡγεμόνα θεὸν εὐμενῆ καθιστὰς σεαυτῷ .
Lemmas: ὁ δέ Κωνσταντῖνος , οὐ εὑρίσκω ἐν θεός ὁ βίος ὁ ἀρχέτυπος , ἐγγύθεν ὁ τρυφή κατοράω τρέχω πρός αὐτός · ὁ δέ ὑπολαμβάνω μαλακός καί περιβάλλω ὁ πῆχυς πέπλος τε αὐτός ποικίλος ἀσκέω καί καλλωπίζω πρός ὁ ἀσωτία ἀπάγω , ἵνα καί ὁ Ἰησοῦς εὑρίσκω ἀναστρέφω καί προαγορεύω πᾶς , ὅστις φθορεύς , ὅστις μιαιφόνος , ὅστις ἐναγής καί βδελυρός , ἔρχομαι θαρσέω · ἀποφαίνω γάρ αὐτός οὗτος ὁ ὕδωρ λούω αὐτίκα καθαρός , κἀν πάλιν ἔνοχος ὁ αὐτός γίγνομαι , δίνω ὁ στῆθος πλήσσω καί ὁ κεφαλή πατάσσω καθαρός γίγνομαι , σφόδρα ἄσμενος ἐντυγχάνω αὐτός , συνεξάγω ὁ ὁ θεός ἀγορά ὁ παῖς . ἐπιτρίβω δέ αὐτός τε ἐκεῖνος οὐ κακός ὁ ἀθεότης ὁ παλαμναῖος δαίμων , αἷμα συγγενής τίννυμι δίκη , ἠώς ὁ Ζεύς διά ὁ Κλαύδιος καί Κωνστάντιος δίδωμι ἀναπνέω . σοί δέ , πρός ἐγώ λέγω ὁ Ἑρμῆς , δίδωμι ὁ πατέρας Μίθρας ἐπιγιγνώσκω · σύ δέ αὐτός ὁ ἐντολή ἔχω , πεῖσμα καί ὅρμος ἀσφαλής ζάω τε σεαυτοῦ παρασκευάζω , καί ἡνίκα ἄν ἐνθένδε ἀπέρχομαι δέω , μετά ὁ ἀγαθός ἐλπίς ηγεμόνας θεός εὐμενής καθίστημι σεαυτοῦ .