flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 2
Μανθάνοις ἄν . Θύων ὁ Ῥωμύλος τὰ Κρόνια πάντας ἐκάλει τοὺς θεούς , καὶ δὴ καὶ αὐτοὺς τοὺς καίσαρας . κλῖναι δὲ ἐτύγχανον παρεσκευασμέναι τοῖς μὲν θεοῖς ἄνω κατ’ αὐτό , φασίν , οὐρανοῦ τὸ μετέωρον , Οὔλυμπόνδ’ , ὅθι φασὶ θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί . λέγεται γὰρ μεθ’ Ἡρακλέα παρελθεῖν ἐκεῖσε καὶ ὁ Κυρῖνος , ᾧ δὴ χρὴ καλεῖν αὐτὸν ὀνόματι , τῇ θείᾳ πειθομένους φήμῃ . τοῖς μὲν οὖν θεοῖς ἐκεῖσε παρεσκεύαστο τὸ συμπόσιον · ὑπ’ αὐτὴν δὲ τὴν σελήνην ἐπὶ μετεώρου τοῦ ἀέρος ἐδέδοκτο τοὺς καίσαρας δειπνεῖν . ἀνεῖχε δὲ αὐτοὺς ἥ τε τῶν σωμάτων κουφότης , ἅπερ ἐτύγχανον ἠμφιεσμένοι , καὶ ἡ περιφορὰ τῆς σελήνης . κλῖναι μὲν οὖν ἔκειντο τέτταρες , εὐτρεπεῖς τοῖς μεγίστοις θεοῖς . ἐβένου μὲν ἦν ἡ τοῦ Κρόνου στιλβούσης καὶ πολλὴν ἐν τῷ μέλανι καὶ θείαν αὐγὴν κρυπτούσης , ὥστε οὐδεὶς οἶός τε ἦν ἀντιβλέπειν . ἔπασχε δὲ ταὐτὸ πρὸς τὴν ἔβενον ἐκείνην τὰ ὄμματα δι’ ὑπερβολὴν τῆς λαμπηδόνος , ὅπερ οἶμαι πρὸς ἥλιον , ὅταν αὐτοῦ τῷ δίσκῳ τις ἀτενέστερον προσβλέπῃ . ἡ δὲ τοῦ Διὸς ἦν ἀργύρου μὲν στιλπνοτέρα , χρυσίου δὲ λευκοτέρα . τοῦτο εἴτε ἤλεκτρον χρὴ καλεῖν εἴτε ἄλλο τι λέγειν , οὐ σφόδρα εἶχέ μοι γνωρίμως ὁ Ἑρμῆς φράσαι . χρυσοθρόνω δὲ παρ’ ἑκάτερον ἐκαθεζέσθην ἥ τε μήτηρ καὶ ἡ θυγάτηρ , Ἥρα μὲν παρὰ τὸν Δία , Ῥέα δὲ παρὰ τὸν Κρόνον . τὸ δὲ τῶν θεῶν κάλλος οὐδὲ ἐκεῖνος ἐπεξῄει τῷ λόγῳ , μεῖζον εἶναι λέγων αὐτὸ καὶ νῷ θεατόν , ἀκοῇ δὲ καὶ ῥήμασιν οὔτε προοισθῆναι ῥᾴδιον οὔτε παραδεχθῆναι δυνατόν . οὐχ οὕτω τις ἔσται καὶ φανεῖται μεγαλόφωνος , ὥστε τὸ μέγεθος ἐκεῖνο φράσαι τοῦ κάλλους , ὁπόσον ἐπιπρέπει τῇ τῶν θεῶν ὄψει . Παρεσκεύαστο δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις θεοῖς ἑκάστῳ θρόνος ἢ κλίνη κατὰ πρεσβείαν . ἤριζε δὲ οὐδείς , ἀλλ’ ὅπερ Ὅμηρος ὀρθῶς ποιῶν ἔφη , δοκεῖν μοι παρὰ τῶν Μουσῶν αὐτῶν ἀκηκοώς , ἔχειν ἕκαστον τῶν θεῶν θρόνον , ἐφ’ οὗ πάντως αὐτῷ θέμις καθῆσθαι στερεῶς καὶ ἀμετακινήτως · ἐπεὶ καὶ πρὸς τὴν παρουσίαν τοῦ πατρὸς ἐξανιστάμενοι ταράττουσιν οὐδαμῶς τὰς καθέδρας οὐδὲ μεταβαίνουσιν οὐδὲ ὑφαρπάζουσιν ἀλλήλων , γνωρίζει δὲ ἕκαστος τὸ προσῆκον αὑτῷ .
Lemmas: μανθάνω ἄν . Θύων ὁ Ῥωμύλος ὁ κρόνιος πᾶς καλέω ὁ θεός , καί δή καί αὐτός ὁ καίσαρας . κλίνη δέ τυγχάνω παρασκευάζω ὁ μέν θεός ἄνω κατά αὐτός , φημί , οὐρανός ὁ μετέωρος , Οὔλυμπόνδε , ὅθι φημί θεός ἕδος ἀσφαλής ἀεί . λέγω γάρ μετά Ἡρακλῆς παρέρχομαι ἐκεῖσε καί ὁ Κυρῖνος , ὅς δή χράω καλέω αὐτός ὄνομα , ὁ θεῖος πείθω φήμη . ὁ μέν οὖν θεός ἐκεῖσε παρασκευάζω ὁ συμπόσιον · ὑπό αὐτός δέ ὁ σελήνη ἐπί μετέωρος ὁ αέρας δοκέω ὁ καίσαρας δειπνέω . ἀνέχω δέ αὐτός ὁ τε ὁ σῶμα κουφότης , ὅς τυγχάνω ἀμφιέννυμι , καί ὁ περιφορά ὁ σελήνη . κλίνη μέν οὖν κεῖμαι τέσσαρες , εὐτρεπής ὁ μέγας θεός . ἔβενος μέν εἰμί ὁ ὁ Κρόνος στίλβω καί πολύς ἐν ὁ μέλας καί θεῖος αὐγή κρύπτω , ὥστε οὐδείς οἷος τε εἰμί ἀντιβλέπω . πάσχω δέ αὐτός πρός ὁ ἔβενος ἐκεῖνος ὁ ὄμμα διά ὑπερβολή ὁ λαμπηδών , ὅς οἴομαι πρός ἥλιος , ὅταν αὐτός ὁ δίσκος τις ἀτενής προσβλέπω . ὁ δέ ὁ Ζεύς εἰμί ἄργυρος μέν στιλπνός , χρυσίον δέ λευκός . οὗτος εἴτε ἤλεκτρον χράω καλέω εἴτε ἄλλος τίς λέγω , οὐ σφόδρα ἔχω ἐγώ γνώριμος ὁ Ἑρμῆς φράζω . χρυσόθρονος δέ παρά ἑκάτερος καθέζομαι η̅́̅ τε μήτηρ καί ὁ θυγάτηρ , Ἥρα μέν παρά ὁ Ζεύς , Ῥέα δέ παρά ὁ Κρόνος . ὁ δέ ὁ θεός κάλλος οὐδέ ἐκεῖνος ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος , μέγας ἔρχομαι λέγω αὐτός καί νόος θεατός , ἀκοή δέ καί ῥῆμα οὔτε προφέρω ῥᾴδιος οὔτε παραδείκνυμι δυνατός . οὐ οὕτως τις εἰμί καί φαίνω μεγαλόφωνος , ὥστε ὁ μέγεθος ἐκεῖνος φράζω ὁ κάλλος , ὁπόσος ἐπιπρέπω ὁ ὁ θεός ὄψις . παρασκευάζω δέ καί ὁ ἄλλος θεός ἕκαστος θρόνος ἢ κλίνη κατά πρεσβεία . ἐρίζω δέ οὐδείς , ἀλλά ὅς Ὅμηρος ὀρθός ποιέω φημί , δοκέω ἐγώ παρά ὁ Μουσών αὐτός ἀκούω , ἔχω ἕκαστος ὁ θεός θρόνος , ἐπί ὅς πάντως αὐτός θέμις κάθημαι στερεός καί ἀμετακίνητος · ἐπεί καί πρός ὁ παρουσία ὁ πατήρ ἐξανίστημι ταράσσω οὐδαμῶς ὁ καθέδρα οὐδέ μεταβαίνω οὐδέ ὑφαρπάζω ἀλλήλων , γνωρίζω δέ ἕκαστος ὁ προσήκω ἑαυτοῦ .