flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 34
Ὁ δὲ Ἑρμῆς πρὸς τὸν Τραϊανὸν βλέψας , Σὺ δέ , εἶπε , τί διανοούμενος ἔπραττες ὅσαπερ ἔπραξας ; Τῶν αὐτῶν Ἀλεξάνδρῳ σωφρονέστερον , εἶπεν , ὠρέχθην . καὶ ὁ Σειληνός , Ἡττήθης μὲν οὖν , εἶπε , καὶ σὺ τῶν ἀγεννεστέρων . ὁ μὲν γὰρ θυμοῦ τὸ πλεῖστον ἥττων ἦν , σὺ δὲ αἰσχρᾶς ἡδονῆς καὶ ἐπονειδίστου . Βάλλ’ εἰς μακαρίαν , εἶπεν ὁ Διόνυσος , ἐπεὶ σκώπτεις σὺ πάντας αὐτοὺς καὶ ποιεῖς οὐδὲν ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγειν . ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνων εἶχέ σοι χώραν τὰ σκώμματα · πρόσεχε δὲ νῦν , ὅπως ἀντιλήψῃ τοῦ Μάρκου δοκεῖ γὰρ εἶναί μοί πως ἀνὴρ κατὰ τὸν Σιμωνίδην τετράγωνος ἄνευ ψόγου τετυγμένος . ὁ Ἑρμῆς δὲ βλέψας εἰς τὸν Μάρκον , Σοὶ δέ , εἶπεν , ὦ Βῆρε , τί κάλλιστον ἐδόκει τοῦ βίου τέλος εἶναι ; καὶ ὃς ἠρέμα καὶ σωφρόνως , Τὸ μιμεῖσθαι , ἔφη , τοὺς θεούς . ἔδοξε μὲν οὖν εὐθέως ἡ ἀπόκρισις οὐκ ἀγεννής , ἀλλὰ καὶ τοῦ παντὸς ἀξία . ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑρμῆς οὐκ ἐβούλετο πολυπραγμονεῖν , πεπεισμένος ὅτι πάντα ὁ Μάρκος ἀκολούθως ἐρεῖ . τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις θεοῖς ἐδόκει ταύτῃ · μόνος δὲ ὁ Σειληνός , Ἀλλ’ οὐ μὰ τὸν Διόνυσον ἀνέξομαι τούτου τοῦ σοφιστοῦ . τί δήποτε γὰρ ἤσθιες , εἰπέ , καὶ ἔπινες οὐχ ὥσπερ ἡμεῖς ἀμβροσίας τε καὶ νέκταρος , ἄρτου δὲ καὶ οἴνου ; Ἀλλ’ ἔγωγε , εἶπεν , οὐχ ᾗπερ οὖν ᾤμην τοὺς θεοὺς μιμεῖσθαι , ταύτῃ προσεφερόμην σιτία καὶ ποτά · τὸ σῶμα δὲ ἔτρεφον , ἴσως μὲν ψευδῶς , πειθόμενος δέ , ὅτι καὶ τὰ ὑμέτερα σώματα δεῖται τῆς ἐκ τῶν ἀναθυμιάσεων τροφῆς . πλὴν οὐ κατὰ ταῦτά γε ὑμᾶς εἶναι μιμητέους , ἀλλὰ κατὰ τὴν διάνοιαν ὑπέλαβον . ὀλίγον ὁ Σειληνὸς διαπορήσας ὥσπερ ὑπὸ πύκτου δεξιοῦ πληγείς , Εἴρηται μέν σοι τοῦτο , εἶπε , τυχὸν οὐκ ἀτόπως , ἐμοὶ δέ , ἔφη , φράσον , τί ποτε ἐνόμιζες εἶναι τὴν τῶν θεῶν μίμησιν ; καὶ ὅς , Δεῖσθαι μὲν ὡς ἐλαχίστων , εὖ ποιεῖν δὲ ὡς ὅ , τι μάλιστα πλείστους . Μῶν οὖν , εἶπεν , οὐδενὸς ἐδέου ; καὶ ὁ Μάρκος , Ἐγὼ μὲν οὐδενός , ἴσως δὲ τὸ σωμάτιόν μου μικρῶν .
Lemmas: ὁ δέ Ἑρμῆς πρός ὁ Τραϊανός βλέπω , σύ δέ , λέγω , τίς διανοέω πράσσω ὅσος πράσσω ; Τοῦ αὐτός Ἀλέξανδρος σώφρων , λέγω , ὀρέγω . καί ὁ Σειληνός , ἡσσάομαι μέν οὖν , λέγω , καί σύ ὁ ἀγεννής . ὁ μέν γάρ θυμός ὁ πλεῖστος κακός εἰμί , σύ δέ αἰσχρός ἡδονή καί ἐπονείδιστος . βάλλω εἰς μακάριος , λέγω ὁ Διόνυσος , ἐπεί σκώπτω σύ πᾶς αὐτός καί ποιέω οὐδείς ὑπέρ ἑαυτοῦ λέγω . ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος ἔχω σύ χώρα ὁ σκῶμμα · προσέχω δέ νῦν , ὅπως ἀντιλαμβάνω ὁ Μᾶρκος δοκέω γάρ εἰμί ἐγώ πως ἀνήρ κατά ὁ Σιμωνίδης τετράγωνος ἄνευ ψόγος τεύχω . ὁ Ἑρμῆς δέ βλέπω εἰς ὁ Μᾶρκος , σοί δέ , λέγω , ὦ βηρός , τίς καλός δοκέω ὁ βίος τέλος ἔρχομαι ; καί ὅς ἠρέμα καί σωφρόνως , Τέ μιμέομαι , φημί , ὁ θεός . δοκέω μέν οὖν εὐθύς ὁ ἀπόκρισις οὐ ἀγεννής , ἀλλά καί ὁ πᾶς ἄξιος . ἀλλά καί ὁ Ἑρμῆς οὐ βούλομαι πολυπραγμονέω , πείθω ὅτι πᾶς ὁ Μάρκος ἀκόλουθος λέγω . ὁ μέν οὖν ἄλλος θεός δοκέω ταύτῃ · μόνος δέ ὁ Σειληνός , ἀλλά οὐ μά ὁ Διόνυσος ἀνέχω οὗτος ὁ σοφιστής . τίς δήποτε γάρ ἐσθίω , λέγω , καί πίνω οὐ ὥσπερ ἐγώ ἀμβρόσιος τε καί νέκταρ , ἄρτος δέ καί οἶνος ; ἀλλά ἐγώ , λέγω , οὐ ᾗ οὖν οἴομαι ὁ θεός μιμέομαι , οὗτος προσφέρω σιτίον καί ποτός · ὁ σῶμα δέ τρέφω , ἴσως μέν ψευδής , πείθω δέ , ὅτι καί ὁ ὑμέτερος σῶμα δέω ὁ ἐκ ὁ ἀναθυμίασις τροφή . πλήν οὐ κατά οὗτος γε σύ ἔρχομαι μιμητέος , ἀλλά κατά ὁ διάνοια ὑπολαμβάνω . ὀλίγος ὁ Σειληνὸς διαπορέω ὥσπερ ὑπό πύκτης δεξιός πλήσσω , εἶπον μέν σύ οὗτος , λέγω , τυγχάνω οὐ ἄτοπος , ἐγώ δέ , φημί , φράζω , τίς ποτέ νομίζω ἔρχομαι ὁ ὁ θεός μίμησις ; καί ὅς , δέω μέν ὡς μικρός , εὖ ποιέω δέ ὡς ὁ , τίς μάλιστα πλεῖστος . μής οὖν , λέγω , οὐδείς δέω ; καί ὁ Μάρκος , Ἐγώ μέν οὐδείς , ἴσως δέ ὁ σωμάτιον ἐγώ μικρός .