flavius-claudius-julianus-imperator.sumpo-sion-h-kro-nia-sive-caesares 31
Ἡσυχίας δὲ γενομένης οἱ μὲν ἐῴκεσαν περιμένειν , ὅτῳ θήσονται τὴν ὑπὲρ τῶν πρωτείων οἱ θεοὶ ψῆφον · οἱ δ’ ᾤοντο δεῖν τὰς προαιρέσεις εἰς τοὐμφανὲς τῶν ἀνδρῶν προάγειν καὶ οὐ κρίνειν ἐκ τῶν πεπραγμένων αὐτοῖς , ὧν ἡ Τύχη μετεποιεῖτο τὸ πλεῖστον καὶ πάντων αὐτῶν καταβοῶσα παρειστήκει πλὴν Ὀκταβιανοῦ μόνου . τοῦτον δὲ εὐγνώμονα πρὸς ἑαυτὴν εἶναι ἔλεγεν . ἔδοξεν οὖν τοῖς θεοῖς ἐπιτρέψαι καὶ τοῦτο τῷ Ἑρμῇ , καὶ ἔδοσαν αὐτῷ πρῶτον Ἀλεξάνδρου πυθέσθαι , τί νομίσειε κάλλιστον καὶ πρὸς τί βλέπων ἐργάσαιτο καὶ πάθοι πάντα ὅσαπερ δεδράκοι τε καὶ πεπόνθοι . ὁ δὲ ἔφη , Τὸ πάντα νικᾶν . εἶτα , εἶπεν ὁ Ἑρμῆς , οἴει σοι τοῦτο πεποιῆσθαι ; καὶ μάλα , ἔφη ὁ Ἀλέξανδρος . ὁ δὲ Σειληνὸς τωθαστικῶς μάλα γελάσας , Ἀλλὰ ἐκράτουν γέ σου πολλάκις αἱ ἡμέτεραι θυγατέρες , αἰνιττόμενος τὰς ἀμπέλους , τὸν Ἀλέξανδρον οἷα δή τινα μέθυσον καὶ φίλοινον σκώπτων . καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἅτε δὴ γέμων Περιπατητικῶν παρακουσμάτων , Οὐ τὰ ἄψυχα , ἔφη , νικᾶν · οὐδὲ γὰρ ἀγὼν ἡμῖν ἐστι πρὸς ταῦτα · ἀλλὰ πᾶν μὲν ἀνθρώπων , πᾶν δὲ θηρίων γένος . καὶ ὁ Σειληνὸς ὥσπερ οἱ θαυμάζοντες εἰρωνικῶς μάλα , Ἰού , ἰού , ἔφη , τῶν διαλεκτικῶν κιγκλίδων . αὐτὸς δὲ ἡμῖν ἐν ποτέρῳ σαυτὸν θήσεις γένει , τῶν ἀψύχων ἢ τῶν ἐμψύχων τε καὶ ζώντων ; καὶ ὃς ὥσπερ ἀγανακτήσας , Εὐφήμει , ἔφη · ὑπὸ γὰρ μεγαλοψυχίας , ὅτι δὴ καὶ θεὸς γενοίμην , μᾶλλον δ’ εἴην , ἐπεπείσμην . Αὐτὸς οὖν , εἶπεν , ἡττήθης σεαυτοῦ πολλάκις . Ἀλλ’ αὐτὸν ἑαυτοῦ , εἶπεν ὁ Ἀλέξανδρος , κρατεῖν καὶ ἡττᾶσθαι ὁμωνύμως λέγεται · ἐμοὶ δὲ ἦν ὑπὲρ τῶν πρὸς ἄλλους ὁ λόγος . Βαβαὶ τῆς διαλεκτικῆς , εἶπεν , ὅπως ἡμῶν τὰ σοφίσματα διελέγχεις . ἀλλ’ ἡνίκα , εἶπεν , ἐν Ἰνδοῖς ἐτρώθης καὶ ὁ Πευκέστης ἔκειτο παρὰ σέ , σὺ δὲ ἐξήγου ψυχορραγῶν τῆς πόλεως , ἆρα ἥττων ἦσθα τοῦ τρώσαντος , ἢ καὶ ἐκεῖνον ἐνίκας ; Οὐκ ἐκεῖνον , ἔφη , μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ἐξεπόρθησα τὴν πόλιν . Οὐ σύ γε , εἶπεν , ὦ μακάριε · σὺ μὲν γὰρ ἔκεισο κατὰ τὸν Ὁμηρικὸν Ἕκτορα ὀλιγοδρανέων καὶ ψυχορραγῶν · οἱ δὲ ἠγωνίζοντο καὶ ἐνίκων . Ἡγουμένων γ’ ἡμῶν , εἶπεν ὁ Ἀλέξανδρος . καὶ ὁ Σειληνός , Πῶς ; οἵ γε ἐφέρεσθε μικροῦ νεκροί ; εἶτα ᾖδε τῶν ἐξ Εὐριπίδου Οἴμοι , καθ’ Ἑλλάδ’ ὡς κακῶς νομίζεται , Ὅταν τρόπαιον πολεμίων στήσῃ στρατός . καὶ ὁ Διόνυσος , Παῦσαι , εἶπεν , ὦ παππίδιον , τοιαῦτα λέγων , μή σε οὗτος ὁποῖα τὸν Κλεῖτον ἐργάσηται . καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἐρυθριάσας τε ἅμα καὶ ὥσπερ συγχυθεὶς ὑπὸ τῶν δακρύων τὰ ὄμματα ἐσιώπα . καὶ ὅδε μὲν ὧδε ἔληξεν ὁ λόγος .
Lemmas: Ἡσυχία δέ γίνομαι ὁ μέν ἔοικα περιμένω , ὅστις τίθημι ὁ ὑπέρ ὁ πρωτεῖον ὁ θεός ψῆφος · ὁ δέ οἴομαι δεῖ ὁ προαίρεσις εἰς ἐμφανής ὁ ἀνήρ προάγω καί οὐ κρίνω ἐκ ὁ πράσσω αὐτός , ὅς ὁ Τύχη μεταποιέω ὁ πλεῖστος καί πᾶς αὐτός καταβοάω παρίστημι πλήν Ὀκταβιανός μόνος . οὗτος δέ εὐγνώμων πρός ἑαυτοῦ ἔρχομαι λέγω . δοκέω οὖν ὁ θεός ἐπιτρέπω καί οὗτος ὁ Ἑρμῆς , καί δίδωμι αὐτός πρῶτος Ἀλέξανδρος πυνθάνομαι , τίς νομίζω καλός καί πρός τίς βλέπω ἐργάζομαι καί πάσχω πᾶς ὅσος δράω τε καί πάσχω . ὁ δέ φημί , Τέ πᾶς νικάω . εἶτα , λέγω ὁ Ἑρμῆς , οἴομαι σύ οὗτος ποιέω ; καί μάλα , φημί ὁ Ἀλέξανδρος . ὁ δέ Σειληνὸς τωθαστικός μάλα γελάω , ἀλλά κρατέω γε σύ πολλάκις ὁ ἡμέτερος θυγάτηρ , αἰνίσσομαι ὁ ἄμπελος , ὁ Ἀλέξανδρος οἷος δή τις μέθυσος καί φίλοινος σκώπτω . καί ὁ Ἀλέξανδρος ἅτε δή γέμω περιπατητικός παράκουσμα , οὖον ὁ ἄψυχος , φημί , νικάω · οὐδέ γάρ ἀγών ἐγώ εἰμί πρός οὗτος · ἀλλά πᾶς μέν ἄνθρωπος , πᾶς δέ θηρίον γένος . καί ὁ Σειληνὸς ὥσπερ ὁ θαυμάζω εἰρωνικός μάλα , Ἴος , ἰού , φημί , ὁ διαλεκτικός κίγκλος . αὐτός δέ ἐγώ ἐν πότερος σεαυτοῦ τίθημι γένος , ὁ ἄψυχος ἢ ὁ ἔμψυχος τε καί ζάω ; καί ὅς ὥσπερ ἀγανακτέω , εὐφημέω , φημί · ὑπό γάρ μεγαλοψυχία , ὅτι δή καί θεός γίγνομαι , μᾶλλον δέ εἰμί , πείθω . αὐτός οὖν , λέγω , ἡσσάομαι σεαυτοῦ πολλάκις . ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ , λέγω ὁ Ἀλέξανδρος , κρατέω καί ἡσσάομαι ὁμώνυμος λέγω · ἐγώ δέ εἰμί ὑπέρ ὁ πρός ἄλλος ὁ λόγος . βαβαί ὁ διαλεκτικός , λέγω , ὅπως ἐγώ ὁ σόφισμα διελέγχω . ἀλλά ἡνίκα , λέγω , ἐν Ἰνδός τιτρώσκω καί ὁ Πευκέστης κεῖμαι παρά σύ , σύ δέ ἐξάγω ψυχορραγέω ὁ πόλις , ἆρα κακός εἰμί ὁ τιτρώσκω , ἢ καί ἐκεῖνος φέρω ; οὐ ἐκεῖνος , φημί , μόνος , ἀλλά καί αὐτός ἐκπορθέω ὁ πόλις . Οὐ σῦς γε , λέγω , ὦ μακάριος · σύ μέν γάρ κεῖμαι κατά ὁ Ὁμηρικός Ἕκτωρ ὀλιγοδρανέων καί ψυχορραγέω · ὁ δέ ἀγωνίζομαι καί νικάω . ἡγέομαι γε ἐγώ , λέγω ὁ Ἀλέξανδρος . καί ὁ Σειληνός , Πῶς ; ὁ γε φέρω μικρός νεκρός ; εἶτα ἥδω ὁ ἐκ Εὐριπίδης οἴμοι , κατά Ἑλλάς ὡς κακῶς νομίζω , ὅταν τρόπαιον πολέμιος ἵστημι στρατός . καί ὁ Διόνυσος , παύω , λέγω , ὦ παππίδιον , τοιοῦτος λέγω , μή σύ οὗτος ὁποῖος ὁ Κλεῖτος ἐργάζομαι . καί ὁ Ἀλέξανδρος ἐρυθριάω τε ἅμα καί ὥσπερ συγχέω ὑπό ὁ δάκρυον ὁ ὄμμα σιωπάω . καί ὅδε μέν ὧδε λήγω ὁ λόγος .