ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 1
Ἐγώ σοι βεβαιῶσαι μέν , ὥσπερ οὖν γράφεις , τὰς ἐλπίδας καὶ σφόδρα εὔχομαι , δέδοικα δὲ μὴ διαμάρτω , μείζονος οὔσης τῆς ὑποσχέσεως , ἣν ὑπὲρ ἐμοῦ πρός τε τοὺς ἄλλους ἅπαντας καὶ ἔτι μᾶλλον πρὸς σεαυτὸν ποιῇ · καί μοι πάλαι μὲν οἰομένῳ πρός τε τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὸν Μάρκον , καὶ εἴ τις ἄλλος γέγονεν ἀρετῇ διαφέρων , εἶναι τὴν ἅμιλλαν φρίκη τις προσῄει καὶ δέος θαυμαστόν , μὴ τοῦ μὲν ἀπολείπεσθαι παντελῶς τῆς ἀνδρείας δόξω , τοῦ δὲ τῆς τελείας ἀρετῆς οὐδὲ ἐπ’ ὀλίγον ἐφίκωμαι . εἰς ταῦτα ἀφορῶν ἀνεπειθόμην τὴν σχολὴν ἐπαινεῖν , καὶ τῶν Ἀττικῶν διαιτημάτων αὐτός τε ἡδέως ἐμεμνήμην καὶ τοῖς φίλοις ὑμῖν προσᾴδειν ἠξίουν , ὥσπερ οἱ τὰ βαρέα φορτία φέροντες ἐν ταῖς ᾠδαῖς ἐπικουφίζουσιν αὑτοῖς τὴν ταλαιπωρίαν . σὺ δέ μοι νῦν μεῖζον ἐποίησας διὰ τῆς ἔναγχος ἐπιστολῆς τὸ δέος καὶ τὸν ἀγῶνα τῷ παντὶ χαλεπώτερον ἔδειξας , ἐν ταύτῃ παρὰ τοῦ θεοῦ τετάχθαι με τῇ μερίδι λέγων , ἐν ᾗ πρότερον Ἡρακλῆς καὶ Διόνυσος ἐγενέσθην φιλοσοφοῦντες ὁμοῦ καὶ βασιλεύοντες καὶ πᾶσαν σχεδὸν τῆς ἐπιπολαζούσης κακίας ἀνακαθαιρόμενοι γῆν τε καὶ θάλατταν . κελεύεις δὲ πᾶσαν ἀποσεισάμενον σχολῆς ἔννοιαν καὶ ῥᾳστώνης σκοπεῖν , ὅπως τῆς ὑποθέσεως ἀξίως ἀγωνιούμεθα · εἶτα ἐπ’ αὐτοῖς τῶν νομοθετῶν μέμνησαι , Σόλωνος , Πιττακοῦ , Λυκούργου , καὶ τούτων ἁπάντων μείζονα χρῆναι παρ’ ἡμῶν λέγεις τοὺς ἀνθρώπους ἐν δίκῃ νῦν περιμένειν .
Lemmas: ἐγώ σύ βεβαιόω μέν , ὥσπερ οὖν γράφω , ὁ ἐλπίς καί σφόδρα εὔχομαι , δείδω δέ μή διαμαρτάνω , μέγας σέω ὁ ὑπόσχεσις , ὅς ὑπέρ ἐγώ πρός τε ὁ ἄλλος ἅπας καί ἔτι μᾶλλον πρός σεαυτοῦ ποιέω · καί ἐγώ πάλαι μέν οἴομαι πρός τε ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ Μᾶρκος , καί εἰμί τις ἄλλος γίγνομαι ἀρετή διαφέρω , ἔρχομαι ὁ ἅμιλλα φρίκη τις προσέρχομαι καί δέος θαυμαστός , μή ὁ μέν ἀπολείπω παντελής ὁ ἀνδρεία δοκέω , ὁ δέ ὁ τέλειος ἀρετή οὐδέ ἐπί ὀλίγος ἐφικνέομαι . εἰς οὗτος ἀφοράω ἀναπείθω ὁ σχολή ἐπαινέω , καί ὁ Ἀττικός διαίτημα αὐτός τε ἡδύς μιμνήσκω καί ὁ φίλος σύ προσᾴδω ἀξιόω , ὥσπερ ὁ ὁ βαρύς φορτίον φέρω ἐν ὁ ἀοιδή ἐπικουφίζω ἑαυτοῦ ὁ ταλαιπωρία . σύ δέ ἐγώ νῦν μέγας ποιέω διά ὁ ἔναγχος ἐπιστολή ὁ δέος καί ὁ ἀγών ὁ πᾶς χαλεπός δείκνυμι , ἐν οὗτος παρά ὁ θεός τάσσω ἐγώ ὁ μερίς λέγω , ἐν ὅς πρότερος Ἡρακλῆς καί Διόνυσος γίγνομαι φιλοσοφέω ὁμοῦ καί βασιλεύω καί πᾶς σχεδόν ὁ ἐπιπολάζω κακία ἀνακαθαίρω γῆ τε καί θάλασσα . κελεύω δέ πᾶς ἀποσείω σχολή ἔννοια καί ῥᾳστώνη σκοπέω , ὅπως ὁ ὑπόθεσις ἄξιος ἀγωνίζομαι · εἶτα ἐπί αὐτός ὁ νομοθέτης μιμνήσκω , Σόλων , Πιττακός , Λυκοῦργος , καί οὗτος ἅπας μέγας χρή παρά ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος ἐν δίκη νῦν περιμένω .
flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 3
ἡμεῖς δὲ καὶ ἄκοντας καὶ ξυνιέντας αὑτῶν προσαναγκάσομεν , θαρρεῖν ὑπὲρ τηλικούτων ἔργων κελεύοντες , ὧν οὐκ ἀρετὴ μόνον ἐστὶν οὐδὲ προαίρεσις ὀρθὴ κυρία , πολὺ δὲ πλέον ἡ τύχη κρατοῦσα πανταχοῦ καὶ βιαζομένη ῥέπειν ᾗπερ ἂν ἐθέλῃ τὰ πράγματα ; Χρύσιππος δὲ δοκεῖ τὰ μὲν ἄλλα σοφὸς εἶναι καὶ νομισθῆναι δικαίως , ἀγνοήσας δὲ τὴν τύχην καὶ τὸ αὐτόματον καί τινας ἄλλας αἰτίας τοιαύτας ἔξωθεν τοῖς πρακτικοῖς παρεμπιπτούσας οὐ σφόδρα ὁμολογούμενα λέγειν οἷς ὁ χρόνος ἡμᾶς διὰ μυρίων ἐναργῶς διδάσκει παραδειγμάτων . ποῦ γὰρ εὐτυχῆ καὶ μακάριον Κάτωνα φήσομεν ; ποῦ δὲ Δίωνα τὸν Σικελιώτην εὐδαίμονα ; οἷς τοῦ μὲν ἀποθανεῖν ἔμελεν ἴσως οὐδέν , τοῦ δὲ μὴ λείπειν ἀτελεῖς τὰς πράξεις , ἐφ’ ἃς ἐξ ἀρχῆς ὥρμησαν , καὶ σφόδρα ἔμελε , καὶ πάντα ἂν εἵλοντο παθεῖν ὑπὲρ τούτου . σφαλέντες δὲ ἐν ἐκείνοις εἰ μὲν εὐσχημόνως ἔφερον , ὥσπερ οὖν λέγεται , τὴν τύχην παραμυθίαν ἔσχον ἐκ τῆς ἀρετῆς οὐ μικράν , εὐδαίμονες δὲ οὐκ ἂν λέγοιντο τῶν καλλίστων πράξεων διημαρτηκότες , πλὴν ἴσως διὰ τὴν Στωικὴν ἔνστασιν · πρὸς ἣν ῥητέον , ὡς οὐ ταὐτόν ἐστιν ἐπαινεῖσθαι καὶ μακαρίζεσθαι , καὶ εἰ φύσει τὸ ζῷον εὐδαιμονίας ὀρέγεται , κρεῖττον εἶναι τὸ κατ’ ἐκείνην μακαριστὸν τέλος τοῦ κατ’ ἀρετὴν ἐπαινετοῦ .
Lemmas: ἐγώ δέ καί ἀέκων καί συνίημι αὐτός προσαναγκάζω , θαρσέω ὑπέρ τηλικοῦτος ἔργον κελεύω , ὅς οὐ ἀρετή μόνος εἰμί οὐδέ προαίρεσις ὀρθός κύριος , πολύς δέ πλείων ὁ τύχη κρατώ πανταχοῦ καί βιάζω ῥέπω ὅς ἄν ἐθέλω ὁ πρᾶγμα ; Χρύσιππος δέ δοκέω ὁ μέν ἄλλος σοφός ἔρχομαι καί νομίζω δίκαιος , ἀγνοέω δέ ὁ τύχη καί ὁ αὐτόματος καί τις ἄλλος αἰτία τοιοῦτος ἔξωθεν ὁ πρακτικός παρεμπίπτω οὐ σφόδρα ὁμολογέω λέγω ὅς ὁ χρόνος ἐγώ διά μυρίος ἐναργής διδάσκω παράδειγμα . ποῦ γάρ εὐτυχής καί μακάριος Κάτων φημί ; ποῦ δέ Δίων ὁ Σικελιώτης εὐδαίμων ; ὅς ὁ μέν ἀποθνῄσκω μέλω ἴσως οὐδείς , ὁ δέ μή λείπω ἀτελής ὁ πρᾶξις , ἐπί ὅς ἐκ ἀρχή ὁρμάω , καί σφόδρα μέλω , καί πᾶς ἄν αἱρέω πάσχω ὑπέρ οὗτος . σφάλλω δέ ἐν ἐκεῖνος εἰμί μέν εὐσχήμων φέρω , ὥσπερ οὖν λέγω , ὁ τύχη παραμυθία ἔχω ἐκ ὁ ἀρετή οὐ μικρός , εὐδαίμων δέ οὐ ἄν λέγω ὁ καλός πρᾶξις διαμαρτάνω , πλήν ἴσως διά ὁ Στωϊκός ἔνστασις · πρός ὅς λέγω , ὡς οὐ αὐτός εἰμί ἐπαινέω καί μακαρίζω , καί εἰμί φύσις ὁ ζῷον εὐδαιμονία ὀρέγω , ἀγαθός ἔρχομαι ὁ κατά ἐκεῖνος μακαριστός τέλος ὁ κατά ἀρετή ἐπαινετός .
flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 8
ταῦτα ἐμοὶ δοκεῖ τοῖς τοῦ Πλάτωνος ἄκρως ὁμολογεῖν , πρῶτον μὲν ὅτι κρείττονα χρὴ τῶν ἀρχομένων εἶναι τὸν ἄρχοντα , οὐκ ἐπιτηδεύσει μόνον , ἀλλὰ καὶ φύσει διαφέροντα · ὅπερ εὑρεῖν ἐν ἀνθρώποις οὐ ῥᾴδιον · ... καὶ τρίτον ὅτι πάσῃ μηχανῇ κατὰ δύναμιν νόμοις προσεκτέον οὐκ ἐκ τοῦ παραχρῆμα κειμένοις οὐδὲ ὡς ἔοικε νῦν τεθεῖσιν ὑπ’ ἀνδρῶν οὐ πάντη κατὰ νοῦν βεβιωκότων , ἀλλ’ ὅστις μᾶλλον τὸν νοῦν καθαρθεὶς καὶ τὴν ψυχὴν οὐκ εἰς τὰ παρόντα ἀφορῶν ἀδικήματα οὐδὲ εἰς τὰς παρεστώσας τύχας τίθησι τοὺς νόμους , ἀλλὰ τὴν τῆς πολιτείας φύσιν καταμαθὼν καὶ τὸ δίκαιον οἷόν ἐστι τῇ φύσει καὶ ποταπόν ἐστι τἀδίκημα τεθεαμένος τῇ φύσει , εἶθ’ ὅσα δυνατόν ἐστιν ἐκεῖθεν ἐνταῦθα μεταφέρων καὶ τιθεὶς νόμους τοῖς πολίταις κοινούς , οὔτε εἰς φιλίαν οὔτε εἰς ἔχθραν ἀφορῶν οὔτε εἰς γείτονα καὶ ξυγγενῆ · κρεῖσσον δέ , εἰ μηδὲ τοῖς καθ’ ἑαυτὸν ἀνθρώποις , ἀλλὰ τοῖς ὕστερον ἢ ξένοις γράψας ἀποπέμποι νόμους , ἔχων γε οὐδὲν οὐδὲ ἐλπίζων πρὸς αὐτοὺς ἕξειν ἰδιωτικὸν συνάλλαγμα . ἐπεὶ καὶ τὸν Σόλωνα τὸν σοφὸν ἀκούω μετὰ τῶν φίλων συμβουλευσάμενον ὑπὲρ τῆς τῶν χρεῶν ἀναιρέσεως τοῖς μὲν εὐπορίας ἀφορμήν , αὑτῷ δὲ αἰσχύνης αἰτίαν παρασχεῖν , καὶ ταῦτα τῷ πολιτεύματι τὸν δῆμον ἐλευθερώσαντα . οὕτως οὐ ῥᾴδιόν ἐστι τὰς τοιαύτας ἐκφυγεῖν κῆρας , κἂν τὸν αὑτοῦ νοῦν παράσχῃ τις ἀπαθῆ πρὸς τὴν πολιτείαν .
Lemmas: οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ ὁ Πλάτων ἄκρος ὁμολογέω , πρῶτος μέν ὅτι ἀγαθός χράω ὁ ἄρχω ἔρχομαι ὁ ἄρχω , οὐ ἐπιτήδευσις μόνος , ἀλλά καί φύσις διαφέρω · ὅς εὑρίσκω ἐν ἄνθρωπος οὐ ῥᾴδιος · ... καί τρίτος ὅτι πᾶς μηχανή κατά δύναμις νόμος προσέχω οὐ ἐκ ὁ παραχρῆμα κεῖμαι οὐδέ ὡς ἔοικα νῦν τίθημι ὑπό ἀνήρ οὐ πάντῃ κατά νόος βιόω , ἀλλά ὅστις μᾶλλον ὁ νόος καθαίρω καί ὁ ψυχή οὐ εἰς ὁ πάρειμι ἀφοράω ἀδίκημα οὐδέ εἰς ὁ παρίστημι τύχη τίθημι ὁ νόμος , ἀλλά ὁ ὁ πολιτεία φύσις καταμανθάνω καί ὁ δίκαιος οἷος εἰμί ὁ φύσις καί ποδαπός εἰμί ἀδίκημα θεάομαι ὁ φύσις , εἶτα ὅσος δυνατός εἰμί ἐκεῖθεν ἐνταῦθα μεταφέρω καί τίθημι νόμος ὁ πολίτης κοινός , οὔτε εἰς φίλιος οὔτε εἰς ἔχθρα ἀφοράω οὔτε εἰς γείτων καί συγγενής · κρείσσων δέ , εἰμί μηδέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ὕστερον ἢ ξένος γράφω ἀποπέμπω νόμος , ἔχω γε οὐδείς οὐδέ ἐλπίζω πρός αὐτός ἔχω ἰδιωτικός συνάλλαγμα . ἐπεί καί ὁ Σόλων ὁ σοφός ἀκούω μετά ὁ φίλος συμβουλεύω ὑπέρ ὁ ὁ χρεών ἀναίρεσις ὁ μέν εὐπορία ἀφορμή , ἑαυτοῦ δέ αἰσχύνη αἰτία παρέχω , καί οὗτος ὁ πολίτευμα ὁ δῆμος ἐλευθερόω . οὕτως οὐ ῥᾴδιος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐκφεύγω κῆρ , κἀν ὁ αὐτός νόος παρέχω τις ἀπαθής πρός ὁ πολιτεία .
flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 9
Ἃ δεδιὼς ἐγὼ πολλάκις εἰκότως ἐπαινῶ τὸν ἔμπροσθεν βίον , καὶ σοὶ πειθόμενος μάλιστα ταῦτα ἐγὼ διανοοῦμαι , οὐχ ὅτι μοι τὸν ζῆλον πρὸς ἐκείνους μόνον ἔφης προκεῖσθαι τοὺς ἄνδρας , Σόλωνα καὶ Λυκοῦργον καὶ Πιττακόν , ἀλλὰ καὶ ὅτι μεταβῆναί με φὴς ἐκ τῆς ὑποστέγου φιλοσοφίας πρὸς τὴν ὑπαίθριον . ὥσπερ οὖν , εἰ τῷ χαλεπῶς καὶ μόλις ὑγιείας ἕνεκα τῆς αὑτοῦ γυμναζομένῳ μετρίως οἴκαδε προύλεγες , ὅτι Νῦν ἥκεις εἰς Ὀλυμπίαν καὶ μεταβέβηκας ἐκ τῆς ἐν τῷ δωματίῳ παλαίστρας ἐπὶ τὸ στάδιον τοῦ Διός , οὗ θεατὰς ἕξεις τούς τε ἁπανταχόθεν Ἕλληνας καὶ πρώτους γε τοὺς σαυτοῦ πολίτας , ὑπὲρ ὧν ἀγωνίζεσθαι χρή , τινὰς δὲ καὶ τῶν βαρβάρων , οὓς ἐκπλῆξαι χρεών , φοβερωτέραν αὐτοῖς τὴν πατρίδα τό γε εἰς σὲ νῦν ἧκον ἐπιδείξαντα , κατέβαλες ἂν εὐθέως καὶ τρέμειν ἐποίησας πρὸ τῆς ἀγωνίας · οὕτω κἀμὲ νῦν νόμιζε διατεθῆναι τοῖς τοιούτοις λόγοις . καὶ περὶ μὲν τούτων εἴτε ὀρθῶς ἔγνωκα νῦν εἴτε ἐν μέρει σφάλλομαι τοῦ προσήκοντος εἴτε καὶ τοῦ παντὸς διαμαρτάνω , διδάξεις αὐτίκα μάλα .
Lemmas: ὅς δείδω ἐγώ πολλάκις ἔοικα ἐπαινέω ὁ ἔμπροσθεν βίος , καί σύ πείθω μάλιστα οὗτος ἐγώ διανοέω , οὐ ὅτι ἐγώ ὁ ζῆλος πρός ἐκεῖνος μόνος φημί πρόκειμαι ὁ ἀνήρ , Σόλων καί Λυκοῦργος καί Πιττακός , ἀλλά καί ὅτι μεταβαίνω ἐγώ φημί ἐκ ὁ ὑπόστεγος φιλοσοφία πρός ὁ ὑπαίθριος . ὥσπερ οὖν , εἰμί ὁ χαλεπός καί μόλις ὑγίεια ἕνεκα ὁ αὐτός γυμνάζω μέτριος οἴκαδε προλέγω , ὅτι νῦν ἥκω εἰς Ὀλυμπία καί μεταβαίνω ἐκ ὁ ἐν ὁ δωμάτιον παλαίστρα ἐπί ὁ στάδιον ὁ Ζεύς , ὅς θεατής ἔχω ὁ τε ἁπανταχόθεν Ἑλληνᾶς καί πρῶτος γε ὁ σεαυτοῦ πολίτης , ὑπέρ ὅς ἀγωνίζομαι χρή , τις δέ καί ὁ βάρβαρος , ὅς ἐκπλήσσω χρεών , φοβερός αὐτός ὁ πατρίς ὁ γε εἰς σύ νῦν ἔκω ἐπιδείκνυμι , καταβάλλω ἄν εὐθύς καί τρέμω ποιέω πρό ὁ ἀγωνία · οὕτως κἀγώ νῦν νομίζω διατίθημι ὁ τοιοῦτος λόγος . καί περί μέν οὗτος εἴτε ὀρθός γινώσκω νῦν εἴτε ἐν μέρος σφάλλω ὁ προσήκω εἴτε καί ὁ πᾶς διαμαρτάνω , διδάσκω αὐτίκα μάλα .
flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 12
Ἀλλ’ ἐπανιτέον εἰς ἀρχὴν καὶ συμπεραντέον τὴν ἐπιστολὴν μείζονα ἴσως οὖσαν τοῦ δέοντος . ἔστι δὲ ἐν αὐτῇ τὸ κεφάλαιον , ὅτι μήτε τὸν πόνον φεύγων μήτε τὴν ἡδονὴν θηρεύων μήτε ἀπραγμοσύνης καὶ ῥᾳστώνης ἐρῶν τὸν ἐν τῇ πολιτείᾳ δυσχεραίνω βίον · ἀλλ’ , ὅπερ ἔφην ἐξ ἀρχῆς , οὔτε παιδείαν ἐμαυτῷ συνειδὼς τοσαύτην οὔτε φύσεως ὑπεροχήν , καὶ προσέτι δεδιώς , μὴ φιλοσφίαν , ἧς ἐρῶν οὐκ ἐφικόμην , εἰς τοὺς νῦν ἀνθρώπους οὐδὲ ἄλλως εὐδοκιμοῦσαν διαβάλλω , πάλαι τε ἔγραφον ἐκεῖνα καὶ νῦν τὰς παρ’ ὑμῶν ἐπιτιμήσεις ἀπελυσάμην εἰς δύναμιν .
Lemmas: ἀλλά ἐπανιτέον εἰς ἀρχή καί συμπεραντέον ὁ ἐπιστολή μέγας ἴσως εἰμί ὁ δέω . εἰμί δέ ἐν αὐτός ὁ κεφάλαιος , ὅτι μήτε ὁ πόνος φεύγω μήτε ὁ ἡδονή θηρεύω μήτε ἀπραγμοσύνη καί ῥᾳστώνη εἴρω ὁ ἐν ὁ πολιτεία δυσχεραίνω βίος · ἀλλά , ὅς φημί ἐκ ἀρχή , οὔτε παιδεία ἐμαυτοῦ σύνοιδα τοσοῦτος οὔτε φύσις ὑπεροχή , καί προσέτι δείδω , μή φιλοσφίαν , ὅς εἴρω οὐ ἐφικνέομαι , εἰς ὁ νῦν ἄνθρωπος οὐδέ ἄλλως εὐδοκιμέω διαβάλλω , πάλαι τε γράφω ἐκεῖνος καί νῦν ὁ παρά σύ ἐπιτίμησις ἀπολύω εἰς δύναμις .
flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 13
Διδοίη δὲ ὁ θεὸς τὴν ἀρίστην τύχην καὶ φρόνησιν ἀξίαν τῆς τύχης , ὡς ἐγὼ νῦν ἔκ τε τοῦ κρείττονος τό γε πλέον καὶ παρ’ ὑμῶν τῶν φιλοσοφούντων ἁπάσῃ μηχανῇ βοηθητέος εἶναί μοι δοκῶ , προτεταγμένος ὑμῶν καὶ προκινδυνεύων . εἰ δέ τι μεῖζον ἀγαθὸν τῆς ἡμετέρας παρασκευῆς καὶ ἧς ὑπὲρ ἐμαυτοῦ γνώμης ἔχω τοῖς ἀνθρώποις δι’ ἡμῶν ὁ θεὸς παράσχοι , χαλεπαίνειν οὐ χρὴ πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους . ἐγὼ γὰρ οὐδὲν ἐμαυτῷ συνειδὼς ἀγαθὸν πλὴν τοῦτο μόνον , ὅτι μηδὲ οἴομαι τὰ μέγιστα ἔχειν ἔχων τε οὐδέν , ὡς ὁρᾷς αὐτός , εἰκότως βοῶ καὶ μαρτύρομαι μὴ μεγάλα παρ’ ἡμῶν ἀπαιτεῖν , ἀλλὰ τῷ θεῷ τὸ πᾶν ἐπιτρέπειν · οὕτω γὰρ ἐγὼ τῶν τε ἐλλειμμάτων εἴην ἂν ἀνεύθυνος καί , γενομένων ἁπάντων δεξιῶν , εὐγνώμων ἂν καὶ μέτριος εἴην , οὐκ ἀλλοτρίοις ἐμαυτὸν ἔργοις ἐπιγράφων , τῷ θεῷ δέ , ὥσπερ οὖν δίκαιον , προσανατεθεικὼς ἅπαντα αὐτός τε εἴσομαι καὶ ὑμᾶς προτρέπω τὴν χάριν εἰδέναι .
Lemmas: δίδωμι δέ ὁ θεός ὁ ἀγαθός τύχη καί φρόνησις ἄξιος ὁ τύχη , ὡς ἐγώ νῦν ἐκ τε ὁ ἀγαθός ὁ γε πλείων καί παρά σύ ὁ φιλοσοφέω ἅπας μηχανή βοηθητέος εἰμί ἐγώ δοκέω , προτάσσω σύ καί προκινδυνεύω . εἰμί δέ τίς μέγας ἀγαθός ὁ ἡμέτερος παρασκευή καί ὅς ὑπέρ ἐμαυτοῦ γνώμη ἔχω ὁ ἄνθρωπος διά ἐγώ ὁ θεός παρέχω , χαλεπαίνω οὐ χράω πρός ὁ ἐμός λόγος . ἐγώ γάρ οὐδείς ἐμαυτοῦ σύνοιδα ἀγαθός πλήν οὗτος μόνος , ὅτι μηδέ οἴομαι ὁ μέγας ἔχω ἔχω τε οὐδείς , ὡς ορώ αὐτός , ἔοικα βοάω καί μαρτύρομαι μή μέγας παρά ἐγώ ἀπαιτέω , ἀλλά ὁ θεός ὁ πᾶς ἐπιτρέπω · οὕτως γάρ ἐγώ ὁ τε ἔλλειμμα εἰμί ἄν ἀνεύθυνος καί , γίνομαι ἅπας δεξιός , εὐγνώμων ἄν καί μέτριος εἰμί , οὐ ἀλλότριος ἐμαυτοῦ ἔργον ἐπιγράφω , ὁ θεός δέ , ὥσπερ οὖν δίκαιος , προσανατίθεμαι ἅπας αὐτός τε οἶδα καί σύ προτρέπω ὁ χάρις οἶδα .