flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 10
Ὑπὲρ δὲ ὧν ἀπορῆσαί μοι πρὸς τὴν ἐπιστολὴν τὴν σὴν παρέστη , ὦ φίλη κεφαλὴ καὶ πάσης ἔμοιγε τιμῆς ἀξία , βούλομαι δηλῶσαι · σαφέστερον γάρ πως ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιθυμῶ μαθεῖν . ἔφησθα ὅτι τὸν ἐν τῇ πράξει παρὰ τὸν φιλόσοφον ἐπαινεῖς βίον , καὶ τὸν Ἀριστοτέλη τὸν σοφὸν ἐκάλεις μάρτυρα , τὴν εὐδαιμονίαν ἐν τῷ πράττειν εὖ τιθέμενον , καὶ τὴν διαφορὰν σκοποῦντα τοῦ τε πολιτικοῦ βίου καὶ τῆς ἐν τῇ θεωρίᾳ ζωῆς , διαπορεῖν ἄττα περὶ αὐτῶν , καὶ τὴν μὲν θεωρίαν ἐν ἄλλοις προτιμᾶν , ἐπαινεῖν δὲ ἐνταῦθα τοὺς τῶν καλῶν πράξεων ἀρχιτέκτονας . τούτους δὲ αὐτὸς μὲν εἶναι φὴς τοὺς βασιλέας , Ἀριστοτέλης δὲ εἴρηκεν οὐδαμοῦ κατὰ τὴν ὑπὸ σοῦ προστεθεῖσαν λέξιν , πλέον δὲ θάτερον ἐξ ὧν παραγέγραφας ἄν τις νοήσειε . τὸ γὰρ Μάλιστα δὲ πράττειν λέγομεν κυρίως καὶ τῶν ἐξωτερικῶν πράξεων τοὺς ταῖς διανοίαις ἀρχιτέκτονας εἰς τοὺς νομοθέτας καὶ τοὺς πολιτικοὺς φιλοσόφους καὶ πάντας ἁπλῶς τοὺς νῷ τε καὶ λόγῳ πράττοντας , οὐχὶ δὲ εἰς τοὺς αὐτουργοὺς καὶ τῶν πολιτικῶν πράξεων ἐργάτας εἰρῆσθαι νομιστέον · οἷς οὐκ ἀπόχρη μόνον ἐνθυμηθῆναι καὶ κατανοῆσαι καὶ τὸ πρακτέον τοῖς ἄλλοις φράσαι , προσήκει δὲ αὐτοῖς ἕκαστα μεταχειρίζεσθαι καὶ πράττειν ὧν οἱ νόμοι διαγορεύουσι καὶ πολλάκις οἱ καιροὶ προσαναγκάζουσι , πλὴν εἰ μὴ τὸν ἀρχιτέκτονα καλοῦμεν , καθάπερ Ὅμηρος τὸν Ἡρακλέα καλεῖν εἴωθεν ἐν τῇ ποιήσει μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων , αὐτουργότατον ἁπάντων γενόμενον . Εἰ δὲ τοῦτ’ ἀληθὲς ὑπολαμβάνομεν ἢ καὶ μόνον ἐν τῷ πράττειν τὰ κοινά φαμεν εὐδαίμονας τοὺς κυρίους ὄντας καὶ βασιλεύοντας πολλῶν , τί ποτε περὶ Σωκράτους ἐροῦμεν ; Πυθαγόραν δὲ καὶ Δημόκριτον καὶ τὸν Κλαζομένιον Ἀναξαγόραν ἴσως διὰ τὴν θεωρίαν κατ’ ἄλλο φήσεις εὐδαίμονας · Σωκράτης δὲ τὴν θεωρίαν παραιτησάμενος καὶ τὸν πρακτικὸν ἀγαπήσας βίον οὐδὲ τῆς γαμετῆς ἦν τῆς αὑτοῦ κύριος οὐδὲ τοῦ παιδός · ἦπού γε δυοῖν ἢ τριῶν πολιτῶν ἐκείνῳ κρατεῖν ὑπῆρχεν ; ἆρ’ οὖν οὐκ ἦν ἐκεῖνος πρακτικός , ἐπεὶ μηδενὸς ἦν κύριος ; ἐγὼ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου φημὶ μείζονα τὸν Σωφρονίσκου κατεργάσασθαι , τὴν Πλάτωνος αὐτῷ σοφίαν ἀνατιθείς , τὴν Ξενοφῶντος στρατηγίαν , τὴν Ἀντισθένους ἀνδρείαν , τὴν Ἐρετρικὴν φιλοσοφίαν , τὴν Μεγαρικήν , τὸν Κέβητα , τὸν Σιμμίαν , τὸν Φαίδωνα , μυρίους ἄλλους · καὶ οὔπω φημὶ τὰς γενομένας ἡμῖν ἐνθένδ’ ἀποικίας , τὸ Λύκειον , τὴν Στοάν , τὰς Ἀκαδημείας . τίς οὖν ἐσώθη διὰ τὴν Ἀλεξάνδρου νίκην ; τίς πόλις ἄμεινον ᾠκήθη ; τίς αὑτοῦ γέγονε βελτίων ἰδιώτης ἀνήρ ; πλουσιωτέρους μὲν γὰρ πολλοὺς ἂν εὕροις , σοφώτερον δὲ οὐδένα οὐδὲ σωφρονέστερον αὐτὸν αὑτοῦ , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον ἀλαζόνα καὶ ὑπερόπτην . ὅσοι δὲ σώζονται νῦν ἐκ φιλοσοφίας , διὰ τὸν Σωκράτη σώζονται . καὶ τοῦτο οὐκ ἐγὼ μόνος , Ἀριστοτέλης δὲ πρότερος ἔοικεν ἐννοήσας εἰπεῖν , ὅτι μὴ μεῖον αὐτῷ προσήκει φρονεῖν ἐπὶ τῇ θεολογικῇ συγγραφῇ τοῦ καθελόντος τὴν Περσῶν δύναμιν . καί μοι δοκεῖ τοῦτο ἐκεῖνος ὀρθῶς ξυννοῆσαι · νικᾶν μὲν γὰρ ἀνδρείας ἐστὶ μάλιστα καὶ τῆς τύχης , κείσθω δέ , εἰ βούλει , καὶ τῆς ἐντρεχοῦς ταύτης φρονήσεως , ἀληθεῖς δὲ ὑπὲρ τοῦ θεοῦ δόξας ἀναλαβεῖν οὐκ ἀρετῆς μόνον τῆς τελείας ἔργον ἐστίν , ἀλλ’ ἐπιστήσειεν ἄν τις εἰκότως , πότερον χρὴ τὸν τοιοῦτον ἄνδρα ἢ θεὸν καλεῖν . εἰ γὰρ ὀρθῶς ἔχει τὸ λεγόμενον , ὅτι πέφυκεν ἕκαστον ὑπὸ τῶν οἰκείων γνωρίζεσθαι , τὴν θείαν οὐσίαν ὁ γνωρίσας θεῖός τις ἂν εἰκότως νομίζοιτο .
Lemmas: ὑπέρ δέ ὅς ἀπορέω ἐγώ πρός ὁ ἐπιστολή ὁ σός παρίστημι , ὦ φίλος κεφαλή καί πᾶς ἐγώ τιμή ἄξιος , βούλομαι δηλόω · σαφής γάρ πως ὑπέρ αὐτός ἐπιθυμέω μανθάνω . φημί ὅτι ὁ ἐν ὁ πρᾶξις παρά ὁ φιλόσοφος ἐπαινέω βίος , καί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ σοφός καλέω μάρτυς , ὁ εὐδαιμονία ἐν ὁ πράσσω εὖ τίθημι , καί ὁ διαφορά σκοπός ὁ τε πολιτικός βίος καί ὁ ἐν ὁ θεωρία ζωή , διαπορέω τις περί αὐτός , καί ὁ μέν θεωρία ἐν ἄλλος προτιμάω , ἐπαινέω δέ ἐνταῦθα ὁ ὁ καλός πρᾶξις ἀρχιτέκτων . οὗτος δέ αὐτός μέν ἔρχομαι φημί ὁ βασιλεύς , Ἀριστοτέλης δέ λέγω οὐδαμοῦ κατά ὁ ὑπό σύ προστίθημι λέξις , πλείων δέ ἕτερος ἐκ ὅς παραγράφω ἄν τις νοέω . ὁ γάρ μάλιστα δέ πράσσω λέγω κυρίως καί ὁ ἐξωτερικός πρᾶξις ὁ ὁ διάνοια ἀρχιτέκτων εἰς ὁ νομοθέτης καί ὁ πολιτικός φιλόσοφος καί πᾶς ἁπλῶς ὁ νόος τε καί λόγος πράσσω , οὐ δέ εἰς ὁ αὐτουργός καί ὁ πολιτικός πρᾶξις ἐργάτης λέγω νομίζω · ὅς οὐ ἀποχράω μόνος ἐνθυμέομαι καί κατανοέω καί ὁ πράσσω ὁ ἄλλος φράζω , προσήκω δέ αὐτός ἕκαστος μεταχειρίζω καί πράσσω ὅς ὁ νόμος διαγορεύω καί πολλάκις ὁ καιρός προσαναγκάζω , πλήν εἰμί μή ὁ ἀρχιτέκτων καλέω , καθά Ὅμηρος ὁ Ἡρακλῆς καλέω εἴωθα ἐν ὁ ποίησις μέγας ἐπιίστωρ ἔργον , αὐτουργός ἅπας γίγνομαι . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής ὑπολαμβάνω ἢ καί μόνος ἐν ὁ πράσσω ὁ κοινός φημί εὐδαίμων ὁ κύριος είμαι καί βασιλεύω πολύς , τίς ποτέ περί Σωκράτης λέγω ; Πυθαγόρας δέ καί Δημόκριτος καί ὁ Κλαζομένιος Ἀναξαγόρας ἴσως διά ὁ θεωρία κατά ἄλλος φημί εὐδαίμων · Σωκράτης δέ ὁ θεωρία παραιτέομαι καί ὁ πρακτικός ἀγαπάω βίος οὐδέ ὁ γαμετή εἰμί ὁ αὐτός κύριος οὐδέ ὁ παῖς · ἦπου γε δύο ἢ τρεῖς πολίτης ἐκεῖνος κρατέω ὑπάρχω ; ἆρα οὖν οὐ εἰμί ἐκεῖνος πρακτικός , ἐπεί μηδείς εἰμί κύριος ; ἐγώ μέν οὖν Ἀλέξανδρος φημί μέγας ὁ Σωφρονίσκος κατεργάζομαι , ὁ Πλάτων αὐτός σοφία ἀνατίθημι , ὁ Ξενοφῶν στρατηγία , ὁ Ἀντισθένης ἀνδρεία , ὁ Ἐρετρικός φιλοσοφία , ὁ Μεγαρικός , ὁ Κέβης , ὁ Σιμμίας , ὁ Φαίδων , μυρίος ἄλλος · καί οὔπω φημί ὁ γίγνομαι ἐγώ ἐνθένδε ἀποικία , ὁ Λύκειον , ὁ Στοά , ὁ Ἀκαδήμεια . τίς οὖν σῴζω διά ὁ Ἀλέξανδρος νίκη ; τίς πόλις ἀγαθός οἰκέω ; τίς αὐτός γίγνομαι ἀγαθός ἰδιώτης ἀνήρ ; πλούσιος μέν γάρ πολύς ἄν εὑρίσκω , σοφός δέ οὐδείς οὐδέ σώφρων αὐτός αὐτός , εἰμί μή καί μᾶλλον ἀλαζών καί ὑπερόπτης . ὅσος δέ σῴζω νῦν ἐκ φιλοσοφία , διά ὁ Σωκράτης σῴζω . καί οὗτος οὐ ἐγώ μόνος , Ἀριστοτέλης δέ πρότερος ἔοικα ἐννοέω λέγω , ὅτι μή μείων αὐτός προσήκω φρονέω ἐπί ὁ θεολογικός συγγραφή ὁ καθαιρέω ὁ Πέρσης δύναμις . καί ἐγώ δοκέω οὗτος ἐκεῖνος ὀρθός συννοέω · νικάω μέν γάρ ἀνδρεία εἰμί μάλιστα καί ὁ τύχη , κεῖμαι δέ , εἰμί βούλομαι , καί ὁ ἐντρεχής οὗτος φρόνησις , ἀληθής δέ ὑπέρ ὁ θεός δόξα ἀναλαμβάνω οὐ ἀρετή μόνος ὁ τέλειος ἔργον εἰμί , ἀλλά ἐφίστημι ἄν τις ἔοικα , πότερος χράω ὁ τοιοῦτος ἀνήρ ἢ θεός καλέω . εἰμί γάρ ὀρθός ἔχω ὁ λέγω , ὅτι φύω ἕκαστος ὑπό ὁ οἰκεῖος γνωρίζω , ὁ θεῖος οὐσία ὁ γνωρίζω θεῖος τις ἄν ἔοικα νομίζω .