flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 11
Ἀλλ’ ἐπειδὴ πάλιν ἐοίκαμεν εἰς τὸν θεωρηματικὸν ὁρμήσαντες βίον τούτῳ παραβάλλειν τὸν πρακτικόν , ἐξ ἀρχῆς παραιτησαμένου καὶ σοῦ τὴν σύγκρισιν , αὐτῶν ἐκείνων , ὧν ἐπεμνήσθης , Ἀρείου , Νικολάου , Θρασύλλου καὶ Μουσωνίου μνημονεύσω . τούτων γὰρ οὐχ ὅπως τις ἦν κύριος τῆς αὑτοῦ πόλεως , ἀλλ’ ὁ μὲν Ἄρειος , ὡς φασί , καὶ διδομένην αὐτῷ τὴν Αἴγυπτον ἐπιτροπεῦσαι παρῃτήσατο , Θράσυλλος δὲ Τιβερίῳ πικρῷ καὶ φύσει χαλεπῷ τυράννῳ ξυγγενόμενος , εἰ μὴ διὰ τῶν καταλειφθέντων ὑπ’ αὐτοῦ λόγων ἀπελογήσατο , δείξας ὅστις ἦν , ὦφλεν ἂν εἰς τέλος αἰσχύνην ἀναπάλλακτον , οὕτως αὐτὸν οὐδὲν ὤνησεν ἡ πολιτεία , Νικόλαος δὲ πράξεων μὲν οὐ μεγάλων αὐτουργὸς γέγονε , γνώριμος δέ ἐστι μᾶλλον διὰ τοὺς ὑπὲρ αὐτῶν λόγους , καὶ Μουσώνιος ἐξ ὧν ἔπαθεν ἀνδρείως καὶ νὴ Δί’ ἤνεγκεν ἐγκρατῶς τὴν τῶν τυράννων ὠμότητα γέγονε γνώριμος , ἴσως οὐκ ἔλαττον εὐδαιμονῶν ἐκείνων τῶν τὰς μεγάλας ἐπιτροπευσάντων βασιλείας . Ἄρειος δὲ ὁ τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Αἰγύπτου παραιτησάμενος ἑκὼν αὑτὸν ἀπεστέρει τοῦ κρατίστου τέλους εἰ τοῦτ’ ᾤετο κυριώτατον . σὺ δὲ αὐτὸς ἡμῖν ἄπρακτος εἶ , μήτε στρατηγῶν μήτε δημηγορῶν μήτε ἔθνους ἢ πόλεως ἄρχων ; ἀλλ’ οὐκ ἂν φαίη νοῦν ἔχων ἀνήρ . ἔξεστι γάρ σοι φιλοσόφους πολλοὺς ἀποφήναντι , εἰ δὲ μή , τρεῖς ἢ τέτταρας μείζονα τὸν βίον εὐεργετῆσαι τῶν ἀνθρώπων πολλῶν ὁμοῦ βασιλέων . οὐ μικρᾶς γὰρ μερίδος ὁ φιλόσοφος προέστηκεν , οὐδέ , καθάπερ ἔφης , συμβουλῆς ἐστι μόνης τῆς ὑπὲρ τῶν κοινῶν ἐκεῖνος κύριος , οὐδὲ ἡ πρᾶξις εἰς λόγον αὖθις αὐτῷ περιίσταται , ἔργῳ δὲ βεβαιῶν τοὺς λόγους καὶ φαινόμενος τοιοῦτος , ὁποίους βούλεται τοὺς ἄλλους εἶναι , πιθανώτερος ἂν εἴη καὶ πρὸς τὸ πράττειν ἀνυσιμώτερος τῶν ἐξ ἐπιτάγματος ἐπὶ τὰς καλὰς πράξεις παρορμώντων .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί πάλιν ἔοικα εἰς ὁ θεωρηματικός ὁρμάω βίος οὗτος παραβάλλω ὁ πρακτικός , ἐκ ἀρχή παραιτέομαι καί σύ ὁ σύγκρισις , αὐτός ἐκεῖνος , ὅς ἐπιμιμνήσκομαι , Ἄρειος , Νικόλαος , Θράσυλλος καί Μουσώνιος μνημονεύω . οὗτος γάρ οὐ ὅπως τις εἰμί κύριος ὁ αὐτός πόλις , ἀλλά ὁ μέν Ἄρειος , ὡς φημί , καί δίδωμι αὐτός ὁ Αἴγυπτος ἐπιτροπεύω παραιτέομαι , Θράσυλλος δέ Τιβέριος πικρός καί φύσις χαλεπός τύραννος συγγίγνομαι , εἰμί μή διά ὁ καταλείπω ὑπό αὐτός λόγος ἀπολογέομαι , δείκνυμι ὅστις εἰμί , ὀφλισκάνω ἄν εἰς τέλος αἰσχύνη ἀναπάλλακτος , οὕτως αὐτός οὐδείς ὀνίνημι ὁ πολιτεία , Νικόλαος δέ πρᾶξις μέν οὐ μέγας αὐτουργός γίγνομαι , γνώριμος δέ εἰμί μᾶλλον διά ὁ ὑπέρ αὐτός λόγος , καί Μουσώνιος ἐκ ὅς πάσχω ἀνδρεῖος καί νή διά φέρω ἐγκρατής ὁ ὁ τύραννος ὠμότης γίγνομαι γνώριμος , ἴσως οὐ μικρός εὐδαιμονέω ἐκεῖνος ὁ ὁ μέγας ἐπιτροπεύω βασίλεια . Ἄρειος δέ ὁ ὁ ἐπιτροπή ὁ Αἴγυπτος παραιτέομαι ἑκών ἑαυτοῦ ἀποστερέω ὁ ἀγαθός τέλος εἰμί οὗτος οἴομαι κύριος . σύ δέ αὐτός ἐγώ ἄπρακτος εἰμί , μήτε στρατηγός μήτε δημηγορέω μήτε ἔθνος ἢ πόλις ἄρχω ; ἀλλά οὐ ἄν φημί νόος ἔχω ἀνήρ . ἔξεστι γάρ σύ φιλόσοφος πολύς ἀποφαίνω , εἰμί δέ μή , τρεῖς ἢ τέσσαρες μέγας ὁ βίος εὐεργετέω ὁ ἄνθρωπος πολύς ὁμοῦ βασιλεύς . οὐ μικρός γάρ μερίς ὁ φιλόσοφος προΐστημι , οὐδέ , καθά φημί , συμβουλή εἰμί μόνος ὁ ὑπέρ ὁ κοινός ἐκεῖνος κύριος , οὐδέ ὁ πρᾶξις εἰς λόγος αὖθις αὐτός περιίστημι , ἔργον δέ βεβαιόω ὁ λόγος καί φαίνω τοιοῦτος , ὁποῖος βούλομαι ὁ ἄλλος ἔρχομαι , πιθανός ἄν εἰμί καί πρός ὁ πράσσω ἀνύσιμος ὁ ἐκ ἐπίταγμα ἐπί ὁ κάλως πρᾶξις παρορμάω .