flavius-claudius-julianus-imperator.qemisti-w-filoso-fw 2
τούτοις ἐγὼ τοῖς λόγοις ἐντυχὼν ἐξεπλάγην μικροῦ · σοὶ μὲν γὰρ ὑπελάμβανον οὐδαμῶς θεμιτὸν κολακεύειν ἢ ψεύδεσθαι , ἐμαυτῷ δὲ συνειδὼς φύσεως μὲν ἕνεκα διαφέρον οὐδὲν οὔτε ἐξ ἀρχῆς οὔτε νῦν ὑπάρξαν , φιλοσοφίας δὲ ἐρασθέντι μόνον · τὰς γὰρ ἐν μέσῳ σιγῶ τύχας , αἵ μοι τὸν ἔρωτα τοῦτον ἀτελῆ τέως ἐφύλαξαν · οὐκ εἶχον οὖν ὅ , τι χρὴ περὶ τῶν τοιούτων λόγων συμβαλεῖν , ἕως ἐπὶ νοῦν ἤγαγεν ὁ θεός , μή ποτε ἄρα προτρέπειν ἐθέλεις διὰ τῶν ἐπαίνων καὶ τῶν ἀγώνων δεῖξαι τὸ μέγεθος , οἷς ἀνάγκη πᾶσα τὸν ἐν πολιτείᾳ ζῶντα παραβεβλῆσθαι τὸν ἅπαντα χρόνον . Τοῦτο δὲ ἀποτρέποντός ἐστι πλέον ἢ πρὸς τὸν βίον παρορμῶντος . ὥσπερ γὰρ εἴ τις τὸν πορθμὸν τὸν παρ’ ὑμῖν πλέων καὶ οὐδὲ τοῦτον ῥᾳδίως οὐδὲ εὐκόλως ὑφιστάμενος ἀκούοι παρά του μαντικὴν ἐπαγγελλομένου τέχνην , ὡς χρεὼν αὐτὸν τὸν Αἰγαῖον ἀναμετρῆσαι καὶ τὸν Ἰόνιον καὶ τῆς ἔξω θαλάσσης ἅψασθαι , καὶ Νῦν μὲν ὁρᾷς ὁ προφήτης λέγοι τείχη καὶ λιμένας , ἐκεῖ δὲ γενόμενος οὐδὲ σκοπιὰν οὐδὲ πέτραν ὄψει , ἀλλ’ ἀγαπήσεις καὶ ναῦν πόρρωθεν κατιδὼν προσειπεῖν τοὺς ἐμπλέοντας , καὶ τῆς γῆς ὀψέ ποτε ἁψάμενος , τῷ θεῷ πολλάκις προσεύξῃ , πρὸς αὐτῷ γοῦν τῷ τέλει τοῦ βίου τυχεῖν ὅρμου καὶ τήν τε ναῦν σώαν παραδοῦναι καὶ τοὺς ἐμπλέοντας ἀπαθεῖς τοῖς οἰκείοις κακῶν παραστῆσαι καὶ τὸ σῶμα τῇ μητρὶ γῇ δοῦναι , τοῦτο δὲ ἐσόμενον ἴσως ἄδηλον ἔσται σοι μέχρι τῆς τελευταίας ἐκείνης ἡμέρας · ἆρ’ οἴει τούτων ἀκούσαντα τῶν λόγων ἐκεῖνον πόλιν γ’ ἂν οἰκεῖν ἑλέσθαι πλησίον θαλάσσης , οὐχὶ δὲ χαίρειν εἰπόντα πλούτῳ καὶ τοῖς ἐξ ἐμπορίας ἀγαθοῖς περιγιγνομένοις , γνωρίμων πολλῶν , ξενικῆς φιλίας , ἱστορίας ἐθνῶν καὶ πόλεων ὑπεριδόντα σοφὸν ἀποφαίνειν τὸν τοῦ Νεοκλέους , ὃς κελεύει λαθεῖν βιώσαντα ; καὶ σὺ δὲ ἔοικας τοῦτο καταμαθὼν προκαταλαμβάνειν ἡμᾶς ταῖς εἰς τὸν Ἐπίκουρον λοιδορίαις καὶ προεξαιρεῖν τὴν τοιαύτην γνώμην . φὴς γάρ που σχολὴν ἐπαινεῖν ἀπράγμονα καὶ διαλέξεις ἐν περιπάτοις προσήκειν ἐκείνῳ · ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν οὐ καλῶς Ἐπικούρῳ ταῦτα ἐδόκει , πάλαι καὶ σφόδρα πείθομαι · εἰ δὲ πάνθ’ ὁντινοῦν ἐπὶ πολιτείαν προτρέπειν ἄξιον , καὶ τὸν ἧττον πεφυκότα καὶ τὸν οὔπω τελέως δυνάμενον , ἐπὶ πλεῖστον ἴσως διαπορῆσαι χρή . λέγουσι γάρ τοι καὶ τὸν Σωκράτη πολλοὺς μὲν οὐ σφόδρα εὐφυῶς ἔχοντας ἀπαγαγεῖν τοῦ βήματος , καὶ Γλαύκωνα ἐκεῖνον , Ξενοφῶν λέγει · τὸν δὲ τοῦ Κλεινίου παῖδα πειραθῆναι μὲν ἐπισχεῖν , οὐ δυνηθῆναι δὲ περιγενέσθαι τοῦ νεανίσκου τῆς ὁρμῆς .
Lemmas: οὗτος ἐγώ ὁ λόγος ἐντυγχάνω ἐκπλήσσω μικρός · σύ μέν γάρ ὑπολαμβάνω οὐδαμῶς θεμιτός κολακεύω ἢ ψεύδω , ἐμαυτοῦ δέ σύνοιδα φύσις μέν ἕνεκα διαφέρω οὐδείς οὔτε ἐκ ἀρχή οὔτε νῦν ὑπάρχω , φιλοσοφία δέ ἔραμαι μόνος · ὁ γάρ ἐν μέσος σιγάω τύχη , ὅς ἐγώ ὁ ἔρως οὗτος ἀτελής τέως φυλάσσω · οὐ ἔχω οὖν ὁ , τίς χράω περί ὁ τοιοῦτος λόγος συμβάλλω , ἠώς ἐπί νόος ἄγω ὁ θεός , μή ποτέ ἄρα προτρέπω ἐθέλω διά ὁ ἔπαινος καί ὁ ἀγών δείκνυμι ὁ μέγεθος , ὅς ἀνάγκη πᾶς ὁ ἐν πολιτεία ζάω παραβάλλω ὁ ἅπας χρόνος . Τοῦτης δέ ἀποτρέπω εἰμί πλείων ἢ πρός Τώς βίος παρορμάω . ὥσπερ γάρ εἰμί τις ὁ πορθμός ὁ παρά σύ πλέω καί οὐδέ οὗτος ῥᾴδιος οὐδέ εὔκολος ὑφίστημι ἀκούω παρά τις μαντικός ἐπαγγέλλω τέχνη , ὡς χρεὼν αὐτός ὁ Αἰγαῖος ἀναμετρέω καί ὁ Ἰόνιος καί ὁ ἔξω θάλασσα ἅπτω , καί νῦν μέν ορώ ὁ προφήτης λέγω τεῖχος καί λιμήν , ἐκεῖ δέ γίγνομαι οὐδέ σκοπιά οὐδέ πέτρα ὁράω , ἀλλά ἀγαπάω καί ναῦς πρόσωθεν κατοράω προσλέγω ὁ ἐμπλέω , καί ὁ γῆ ὀψέ ποτέ ἅπτω , ὁ θεός πολλάκις προσεύχομαι , πρός αὐτός γοῦν ὁ τέλος ὁ βίος τυγχάνω ὅρμος καί ὁ τε ναῦς σῶς παραδίδωμι καί ὁ ἐμπλέω ἀπαθής ὁ οἰκεῖος κακός παρίστημι καί ὁ σῶμα ὁ μήτηρ γῆ δίδωμι , οὗτος δέ εἰμί ἴσως ἄδηλος εἰμί σύ μέχρι ὁ τελευταῖος ἐκεῖνος ἡμέρα · ἆρα οἴομαι οὗτος ἀκούω ὁ λόγος ἐκεῖνος πόλις γε ἄν οἰκέω αἱρέω πλησίος θάλασσα , οὐ δέ χαίρω λέγω πλοῦτος καί ὁ ἐκ ἐμπορία ἀγαθός περιγίγνομαι , γνώριμος πολύς , ξενικός φίλιος , ἱστορία ἔθνος καί πόλις ὑπεροράω σοφός ἀποφαίνω ὁ ὁ Νεοκλῆς , ὅς κελεύω λανθάνω βιόω ; καί σύ δέ ἔοικα οὗτος καταμανθάνω προκαταλαμβάνω ἐγώ ὁ εἰς ὁ Ἐπίκουρος λοιδορία καί προεξαιρέω ὁ τοιοῦτος γνώμη . φημί γάρ ποῦ σχολή ἐπαινέω ἀπράγμων καί διάλεξις ἐν περίπατος προσήκω ἐκεῖνος · ἐγώ δέ ὅτι μέν οὐ καλός Ἐπίκουρος οὗτος δοκέω , πάλαι καί σφόδρα πείθω · εἰμί δέ πᾶς ὅστις ἐπί πολιτεία προτρέπω ἄξιος , καί ὁ κακός φύω καί ὁ οὔπω τέλειος δύναμαι , ἐπί πλεῖστος ἴσως διαπορέω χράω . λέγω γάρ τοι καί ὁ Σωκράτης πολύς μέν οὐ σφόδρα εὐφυής ἔχω ἀπάγω ὁ βῆμα , καί Γλαύκων ἐκεῖνος , Ξενοφῶν λέγω · ὁ δέ ὁ Κλεινίας παῖς πειράω μέν ἐπέχω , οὐ δύναμαι δέ περιγίγνομαι ὁ νεανίσκος ὁ ὁρμή .