flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 5
νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν φράσον ὑπὲρ τοῦ Κυνισμοῦ , πότερον ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος , ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐδὲν καλόν , οὐδὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης ; δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος . εἴ τί σοι τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν , ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ . τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ πράγματος , ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν , ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν , νόμον δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς , ὑφ’ ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ’ αὐτό τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα , πρὸς τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν φύσει καὶ θεῖος , ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν , ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης · ἆρ’ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον ; ἀρ’ οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις παιομένους ἐλαύνεσθαι · κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία · λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι ; διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί , πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ μοι , τῶν ἐπ’ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι ; καταφρονοῦντες θανάτου , φασίν · ὥσπερ οὐ κἀκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας . φησὶ γοῦν ὁ καθ’ ὑμᾶς μὲν ποιητὴς καὶ μυθολόγος , ὡς δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν , ἥρως καὶ δαίμων , ὑπὲρ τῶν λῃζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες , ὑπεὶρ ἅλα τοί τ’ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι . τί οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα ; πλὴν εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς , ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί . οἱ μὲν γὰρ συνειδότες αὑτοῖς οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ μᾶλλον διὰ τὸ τοῦ θανάτου δέος ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται , οἱ δ’ ἄρα περιπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα συγχέοντες , οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν , ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν .
Lemmas: νῦν δέ ἐκεῖνος ἐγώ πρός ὁ Μουσών φράζω ὑπέρ ὁ κυνισμός , πότερος ἀπόνοια τίς εἰμί καί βίος οὐ ἀνθρώπινος , ἀλλά θηριώδης ψυχή διάθεσις οὐδείς καλός , οὐδείς σπουδαῖος οὐδέ ἀγαθός νομίζω ; δίδωμι γάρ ἄν ὑπολαμβάνω πολύς περί αὐτός οὗτος Οἰνόμαος . εἰμί τίς σύ ὁ οὗτος γοῦν ἐπέρχομαι μέλω , ἐπιγιγνώσκω ἄν σαφής ἐν ὁ ὁ κύων αὐτοφωνία καί ὁ κατά ὁ χρηστήριον καί πᾶς ἁπλῶς ὅς γράφω ὁ ἀνήρ . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὥστε ἀναιρέω μέν ἅπας ὁ πρός ὁ θεός εὐλάβεια , ἀτιμάζω δέ πᾶς ἀνθρώπινος φρόνησις , νόμος δέ μή ὁ ὁμώνυμος ὁ καλός καί δίκαιος πατέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐκ ὁ θεός ἐγώ ὥσπερ ἐγγράφω ὁ ψυχή , ὑπό ὅς πᾶς ἀδίδακτος ἔρχομαι θεῖος τίς πείθω καί πρός οὗτος ἀφοράω ἐπί αὐτός τε οἴομαι σπεύδω οὕτως διατίθημι ὁ ψυχή πρός αὐτός ὥσπερ οἴομαι πρός ὁ φάος ὁ βλέπω , πρός οὗτος δέ εἰμί καί ὁ δεύτερος ἐξελαύνω νόμος ἱερός εἰμί φύσις καί θεῖος , ὁ ὁ ἀλλότριος πάντῃ καί πάντως ἀπέχω κελεύω καί μήτε ἐν λόγος μήτε ἐν ἔργον μήτε ἐν αὐτός ὁ λανθάνω ὁ ψυχή ἐνέργεια οὗτος ἐπιτρέπω συγχέω , ὅς ἐγώ καί ὁ τέλειος εἰμί ἡγεμών δικαιοσύνη · ἆρα οὐ εἰμί βάραθρον ὁ πρᾶγμα ἄξιος ; ἀρά οὐ ὁ οὗτος ἐπαινέω ὥσπερ ὁ φαρμακός χρή οὐ θύσθλα παίω ἐλαύνω · κοῦφος γάρ εἰμί ὁ ἀδίκημα ὁ ζημία · λίθος δέ βάλλω ἀπόλλυμι ; διαφέρω γάρ οὗτος τίς , πρός ὁ θεός λέγω ἐγώ , ὁ ἐπί ἐρημία λῃστεύω καί καταλαμβάνω ὁ ἀκτή ἐπί ὁ λυμαίνομαι ὁ καταπλέω ; καταφρονέω θάνατος , φημί · ὥσπερ οὐ κᾀκείνος συνομαρτέω οὗτος ὁ ἀπόνοια . φημί γοῦν ὁ κατά σύ μέν ποιητής καί μυθολόγος , ὡς δέ ὁ Πύθιος λῃστής χράω ἀναιρέω , ἥρως καί δαίμων , ὑπέρ ὁ ληίζομαι ὁ θάλασσα οἷος τε λῃστής , ὑπέρ ἅλας ὁ τε ἀλάομαι Ψυχή παρατίθημι . τίς οὖν ἔτι ἕτερος ζητέω ὑπέρ ὁ ἀπόνοια ὁ λῃστής μάρτυς ; πλήν εἰμί μή καί ἀνδρεῖος εἄν λέγω τις ὁ τοιοῦτος κύων ἐκεῖνος ὁ λῃστής , ἰταμός δέ ὁ λῃστής ἐκεῖνος ὁ κύων οὗτος . ὁ μέν γάρ σύνοιδα ἑαυτοῦ οὕτως μοχθηρός ὁ βίος οὐ μᾶλλον διά ὁ ὁ θάνατος δέος ἢ ὁ αἰσχύνη ὁ ἐρημία προβάλλω , ὁ δέ ἄρα περιπατέω ἐν ὁ μέσος ὁ κοινός νόμιμος συγχέω , οὐ ὁ ἀγαθός καί καθαρός , ἀλλά ὁ χείρων καί βδελυρός ἐπεισάγω πολιτεία .