flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 16
αἰσθέσθαι οὖν μοι δοκεῖ τοῦ θεοῦ τούτου πρώτη παρ’ Ἕλλησι καὶ τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ προσῆκον ἦν τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὀργίων , οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον , εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ πυρὸς τοῦ ῥυέντος ἐπ’ αὐτήν . ἐπεὶ δὲ ἐδέδοκτο τῷ Διὶ κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου πρὸς τὸν ἡμερώτερον , ἐξ Ἰνδῶν ὁ Διόνυσος αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων , ἐπιφοιτῶν τὰς πόλεις , ἄγων μεθ’ ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν δαιμονίων τινῶν καὶ διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ μὲν ἅπασι σύμβολον τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ τῆς ἡμερίδος φυτόν , ὑφ’ οὗ μοι δοκοῦσιν , ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν περὶ τὸν βίον , Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης ἀξιῶσαι , μητέρα δ’ αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν Σεμέλην διὰ τὴν πρόρρησιν , ἄλλως τε καὶ τοῦ θεοῦ τιμῶντος αὐτήν , ἅτε πρώτην ἱερόφαντιν τῆς ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως . Οὔσης δέ , ὡς ἄν τις ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε , τῆς ἱστορίας τοιαύτης , οἱ τὸν Διόνυσον ὅστις ποτ’ ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον ὡς ἔφην εἰς μῦθον διεσκεύασαν , αἰνιττόμενοι τήν τε οὐσίαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ἐν τοῖς νοητοῖς παρὰ τῷ πατρὶ κύησιν καὶ τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ τόκον ἐν τῷ κόσμῳ ... ἐν τῷ παντί , καὶ τἆλλα ἐφεξῆς ὅσα τοῦ ζητεῖν ἦν ἄξια , φράζειν δέ γ’ οὐ ῥᾴδια ἐμοί , τυχὸν μὲν καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν τὸ ἀκριβές , τυχὸν δὲ καὶ οὐκ ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα καὶ φανερὸν θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ πάντα μάλλον ἢ τὸ φιλοσοφεῖν τετραμμέναις . Ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τούτων ἴστω Διόνυσος αὐτός , ᾧ καὶ προσεύχομαι τάς τε ἐμὰς καὶ τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν γνῶσιν , ὡς ἂν μὴ πολὺν ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ θεῷ μένοντες ὁπόσα ὁ Πενθεὺς πάθωμεν , ἴσως μὲν καὶ ζῶντες , πάντως δὲ ἀπαλλαγέντες τοῦ σώματος . ὅτῳ γὰρ ἂν μὴ τὸ πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς καὶ ἐν τῷ μεριστῷ παντελῶς ἀδιαιρέτου ὅλης τε ἐν πᾶσιν ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης οὐσίας τοῦ Διονύσου τελεσιουργηθῇ διὰ τῆς περὶ τὸν θεὸν ἐνθέου βακχείας , τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ πολλὰ ῥυῆναι τὴν ζωήν , ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι · τὸ δὲ ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων τις τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ λίνου μήρινθον ἀκροάσθω , ξυνιέτω δὲ τὰ λεγόμενα τρόπον ἄλλον , ὃν Πλάτων , ὃν Πλωτῖνος , ὃν Πορφύριος , ὃν ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος . ὃς δ’ ἂν μὴ ταύτῃ ποιῇ , γελάσεται μέν , ἴστω μέντοι Σαρδώνιον γελῶν ἔρημος ὢν ἀεὶ τῆς τῶν θεῶν γνώσεως , ἧς ἀντάξιον οὐδὲ τὸ πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν βαρβάρων ἔγωγε θείμην ἄν , οὐ μὰ τὸν ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον . ἀλλά με πάλιν οὐκ οἶδ’ ὅστις θεῶν ἐπὶ ταῦτ’ ἐβάκχευσεν οὐ προελόμενον .
Lemmas: αἰσθάνομαι οὖν ἐγώ δοκέω ὁ θεός οὗτος πρῶτος παρά Ἕλλην καί ὁ εἰμί ἐπιφάνεια αὐτός οὐ εἰς μακρός προαγορεύω κινέω μέν ταχύς ἢ προσήκω εἰμί τις ὁ περί αὐτός ὄργιον , οὐ ἀνέχω ὁ μείρομαι περιμένω χρόνος , εἶτα ἀναλίσκω πρός ὁ πυρός ὁ ῥέω ἐπί αὐτός . ἐπεί δέ δοκέω ὁ Ζεύς κοινός πᾶς ἄνθρωπος ἐνδίδωμι ἀρχή κατάστασις ἕτερος καί μεταβάλλω αὐτός ἐκ ὁ νομαδικός βίος πρός ὁ ἥμερος , ἐκ Ἰνδός ὁ Διόνυσος αὔτοπτος φαίνω δαίμων , ἐπιφοιτάω ὁ πόλις , ἄγω μετά ἑαυτοῦ στρατία πολύς δαιμόνιος τις καί δίδωμι ἄνθρωπος κοινός μέν ἅπας σύμβολον ὁ ἐπιφάνεια αὐτός ὁ ὁ ἡμερίς φυτόν , ὑπό ὅς ἐγώ δοκέω , ἐξημερόω αὐτός ὁ περί ὁ βίος , Ἕλλην ὁ ἐπωνυμία αὐτός οὗτος ἀξιόω , μήτηρ δέ αὐτός προσλέγω ὁ Σεμέλη διά ὁ πρόρρησις , ἄλλως τε καί ὁ θεός τιμάω αὐτός , ἅτε πρῶτος ἱερόφαντις ὁ ἔτι μέλλω ἐπιφοίτησις . εἰμί δέ , ὡς ἄν τις ἀκριβῶς σκοπός ἐξετάζω , ὁ ἱστορία τοιοῦτος , ὁ ὁ Διόνυσος ὅστις πρός εἰμί θεός ζητέω ἀληθής ἔχω ὡς φημί εἰς μῦθος διασκευάζω , αἰνίσσομαι ὁ τε οὐσία ὁ θεός καί ὁ ἐν ὁ νοητός παρά ὁ πατήρ κύησις καί ὁ ἀγέννητος αὐτός τόκος ἐν ὁ κόσμος ... ἐν ὁ πᾶς , καί ἄλλος ἐφεξῆς ὅσος ὁ ζητέω εἰμί ἄξιος , φράζω δέ γε οὐ ῥᾴδιος ἐγώ , τυγχάνω μέν καί διά ὁ ἀγνοέω ἔτι περί αὐτός ὁ ἀκριβής , τυγχάνω δέ καί οὐ ἐθέλω ὁ κρύφιος ἅμα καί φανερός θεός ὥσπερ ἐν θέατρον προβάλλω ἀκοή ἀνεξέταστος καί διάνοια ἐπί πᾶς μάλλον ἢ ὁ φιλοσοφέω τρέπω . ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος ἵστημι Διόνυσος αὐτός , ὅς καί προσεύχομαι ὁ τε ἐμός καί ὁ ὑμέτερος ἐκβακχεύω φρήν ἐπί ὁ ἀληθής ὁ θεός γνῶσις , ὡς ἄν μή πολύς ἀβάκχευτος χρόνος ὁ θεός μένω ὁπόσος ὁ Πενθεύς πάσχω , ἴσως μέν καί ζάω , πάντως δέ ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα . ὅστις γάρ ἄν μή ὁ πληθύνω ὁ ζωή ὑπό ὁ ἑνοειδής καί ἐν ὁ μεριστός παντελής ἀδιαίρετος ὅλος τε ἐν πᾶς ἀμιγής προυπάρχω οὐσία ὁ Διόνυσος τελεσιουργέω διά ὁ περί ὁ θεός ἔνθεος βακχεία , οὗτος κίνδυνος ἐπί πολύς ῥέω ὁ ζωή , ῥέω δέ διασπάω καί διασπάω οἴχομαι · ὁ δέ ῥέω καί διασπάω μή προσέχω τις ὁ ῥῆμα ὑδάτιον μηδέ λίνος μήρινθος ἀκροάομαι , συνίημι δέ ὁ λέγω τρόπος ἄλλος , ὅς Πλάτων , ὅς Πλωτῖνος , ὅς Πορφύριος , ὅς ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος . ὅς δέ ἄν μή ταύτῃ ποιέω , γελάω μέν , ἵστημι μέντοι Σαρδώνιος γελάω ἐρῆμος εἰμί ἀεί ὁ ὁ θεός γνῶσις , ὅς ἀντάξιος οὐδέ ὁ πᾶς ὁμοῦ μετά ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἐπιτροπεύω ὁ βάρβαρος ἐγώ τίθημι ἄν , οὐ μά ὁ ἐμός δεσπότης Ἥλιος . ἀλλά ἐγώ πάλιν οὐ οἶδα ὅστις θεός ἐπί αὐτός βακχεύω οὐ προαιρέω .