flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 18
ὁ δὲ τῆς τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς λόγους πλάττων καὶ μύθους παράγων δράτω τοῦτο μὴ πρὸς ἄνδρας , ἀλλὰ πρὸς παῖδας ἤτοι καθ’ ἡλικίαν ἢ τῷ φρονεῖν , πάντως δὲ τῶν λόγων τούτων δεομένους . εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς σοι παῖδες ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος οὑτοσί , συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ καὶ τὸν Μεμμόριον καὶ τὸν Σαλούστιον , πρὸς τούτοις δέ , εἰ βούλει , καὶ τοὺς ἄλλους ἑξῆς , Ἀντικύρας σοι δεῖ · τί γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό τις ; ἐπεὶ πρὸς τῶν θεῶν καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ μύθου , μᾶλλον δὲ τοῦ κοινῇ πάντων βασιλέως Ἡλίου , τί σοι μέγα ἢ μικρὸν πεποίηται ἔργον ; τίνι παρέστης ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοὺ δικαίου ; τίνα ἐθεράπευσας πενθοῦντα , τῷ λόγῳ διδάξας , ὅτι μὴ κακὸν ὁ θάνατος μήτε τῷ παθόντι μήτε τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ ; τίς δ’ αἰτιάσεταί σε τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης , ὅτι πεποίηκας αὐτὸν ἐξ ἀσώτου σώφρονα καὶ καλὸν οὐ τὸ σῶμα μόνον , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι ; τίνα δὲ ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ βίου ; τί δέ σοι ἄξιον τῆς Διογένους βακτηρίας ἢ ναὶ μὰ Δία τῆς παρρησίας πεποίηται ; ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν λαβεῖν ἢ τρίχας ἀνεῖναι , καὶ περινοστεῖν τὰς πόλεις καὶ τὰ στρατόπεδα , καὶ τοῖς μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι , τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν ; εἰπὲ πρὸς τοῦ Διὸς καὶ πρὸς τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων , οἳ δι’ ὑμᾶς τὴν φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται , ἀνθ’ ὅτου πρὸς μὲν τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν ἦλθες , οὐκέτι μέντοι καὶ μέχρι τῶν Γαλλιῶν ; καίτοι πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς , εἰ μηδὲν ἄλλο , ξυνεῖναι γοῦν σου τῆς φωνῆς μᾶλλον δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ . τί δὲ καὶ τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ παρέχειν πράγματα ταῖς ἡμιόνοις ; ἀκούω δὲ ἔγωγε καὶ τοῖς τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν , οἳ μᾶλλον ὑμᾶς ἢ τοὺς στρατιώτας πεφρίκασι · χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς τοῖς ξύλοις ἀκούω τινὰς ὑμῶν χαλεπώτερον ἢ τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι . γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι . πάλαι μὲν οὖν ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο τὸ ὄνομα , νυνὶ δὲ αὐτὸ ἔοικα καὶ γράψειν . ἀποτακτιστάς τινας ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι · τούτων οἱ πλείους μικρὰ προέμενοι πολλὰ πάνυ , μᾶλλον δὲ τὰ πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι , καὶ προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι . τοιοῦτόν τι καὶ τὸ ὑμέτερον ἔργον ἐστί , πλὴν ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι . τοῦτο δὲ οὐ παρ’ ὑμᾶς γίγνεται , παρ’ ἡμᾶς δέ · συνετώτεροι γάρ ἐσμεν τῶν ἀνοήτων ἐκείνων · ἴσως δὲ καὶ διὰ τὸ μηδὲν ὑμῖν εἶναι πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως , ὁποῖον ἐκείνοις , ἣν λέγουσιν οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐλεημοσύνην , τὰ δ’ ἄλλα γε πάντα ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις παραπλήσια . καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι , περιφοιτᾶτε πάντη καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων καὶ ἰταμώτερον · οἱ μὲν γὰρ καλούμενοι , ὑμεῖς δὲ καὶ ἀπελαυνόμενοι . καὶ τί χρηστὸν ἐκ τούτων ὑμῖν ἐγένετο , μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν τοῖς ἄλλοις ; ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης , εἶτα ὁ Σερηνιανός , εἶτα ὁ Χύτρων , εἶτα οὐκ οἶδα παιδάριον ὅ , τι ξανθὸν καὶ εὔμηκες , εἶτα σύ , καὶ μεθ’ ὑμῶν ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι . τί οὖν ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν , ὦ λῷστοι ; τίς ᾔσθετο πόλις ἢ τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας παρρησίας ; οὐκ ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε τὴν ἐπὶ τὸν οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα πορείαν , ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε , κολακεύσαντες ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία δόντες καὶ ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες ; οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου φοιτῆσαι , ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως , ὥστε ὑμῖν Ἀκαδήμεια καὶ Λύκειον ἀντὶ τῆς Ποικίλης τε ἦν τῶν βασιλείων τὰ πρόθυρα .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ὁ ἦθος ἐπανόρθωσις ἕνεκα ὁ λόγος πλήσσω καί μῦθος παράγω δράω οὗτος μή πρός ἀνήρ , ἀλλά πρός παῖς ἤτοι κατά ἡλικία ἢ ὁ φρονέω , πάντως δέ ὁ λόγος οὗτος δέω . εἰμί μέν οὖν ἐγώ σύ παῖς φαίνω εἴτε ἐγώ εἴτε Ἀνατόλιος οὗτος , συγκαταριθμέω δέ οὗτος καί ὁ Μεμμόριον καί ὁ Σαλούστιος , πρός οὗτος δέ , εἰμί βούλομαι , καί ὁ ἄλλος ἑξῆς , Ἀντικύρα σύ δέω · τίς γάρ ἄν ἀκκίζομαι τις ; ἐπεί πρός ὁ θεός καί πρός αὐτός ὁ μῦθος , μᾶλλον δέ ὁ κοινός πᾶς βασιλεύς Ἡλίας , τίς σύ μέγας ἢ μικρός ποιέω ἔργον ; τίς παρίστημι ἀγωνίζομαι μετά ὁ δίκαιος ; τίς θεραπεύω πενθέω , ὁ λόγος διδάσκω , ὅτι μή κακός ὁ θάνατος μήτε ὁ πάσχω μήτε ὁ οἰκεῖος αὐτός ; τίς δέ αἰτιάομαι σύ ὁ ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνη , ὅτι ποιέω αὐτός ἐκ ἄσωτος σώφρων καί καλός οὐ ὁ σῶμα μόνος , ἀλλά πολύς μᾶλλον ὁ ψυχή φαίνω ; τίς δέ ἄσκησις ποιέω ὁ βίος ; τίς δέ σύ ἄξιος ὁ Διογένης βακτηρία ἢ ναί μά Ζεύς ὁ παρρησία ποιέω ; ἔργον οἴομαι μέγας βακτηρία λαμβάνω ἢ τρίχα ἀνίημι , καί περινοστέω ὁ πόλις καί ὁ στρατόπεδον , καί ὁ μέν ἀγαθός λοιδορέω , ὁ δέ κακός θεραπεύω ; λέγω πρός ὁ Ζεύς καί πρός οὗτος ὁ ἀκροάομαι , ὅς διά σύ ὁ φιλοσοφία ἐκτρέπω , ἀντί ὅστις πρός μέν ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος εἰς Ἰταλία ἔρχομαι , οὐκέτι μέντοι καί μέχρι ὁ Γαλλίας ; καίτοι πορεύω πρός ἐγώ , εἰμί μηδείς ἄλλος , συνίημι γοῦν σύ ὁ φωνή μᾶλλον δύναμαι πλησιάζω μέλλω ἄνθρωπος . τίς δέ καί ὁ περιφοιτάω πανταχοῦ καί παρέχω πρᾶγμα ὁ ἡμίονος ; ἀκούω δέ ἐγώ καί ὁ ὁ ἡμίονος ἐλαύνω , ὅς μᾶλλον σύ ἢ ὁ στρατιώτης φρίσσω · χράω γάρ αὐτός ὁ ξύλον ἀκούω τις σύ χαλεπός ἢ ὁ ξίφος ἐκεῖνος . γίγνομαι οὖν αὐτός ἔοικα φοβερός . πάλαι μέν οὖν σύ τίθημι ἐγώ οὗτος ὁ ὄνομα , νυνί δέ αὐτός ἔοικα καί γράφω . αποτακτιιστημι τις ὀνομάζω ὁ δυσσεβής Γαλιλαῖος · οὗτος ὁ πολύς μικρός προίημι πολύς πάνυ , μᾶλλον δέ ὁ πᾶς πανταχόθεν συγκομίζω , καί προσκτάομαι ὁ τιμάω καί δορυφορέω καί θεραπεύω . τοιοῦτος τίς καί ὁ ὑμέτερος ἔργον εἰμί , πλήν ἴσως ὁ χρηματίζω . οὗτος δέ οὐ παρά σύ γίγνομαι , παρά ἐγώ δέ · συνετός γάρ εἰμί ὁ ἀνόητος ἐκεῖνος · ἴσως δέ καί διά ὁ μηδείς σύ ἔρχομαι πρόσχημα ὁ φορολογέω εὐπρόσωπος , ὁποῖος ἐκεῖνος , ὅς λέγω οὐ οἶδα ὅπως ἐλεημοσύνη , ὁ δέ ἄλλος γε πᾶς εἰμί σύ τε κᾀκείνος παραπλήσιος . καταλείπω ὁ πατρίς ὥσπερ ἐκεῖνος , περιφοιτάω πάντῃ καί ὁ στρατόπεδον διοχλέω μᾶλλον ἐκεῖνος καί ἰταμός · ὁ μέν γάρ καλέω , σύ δέ καί ἀπελαύνω . καί τίς χρηστός ἐκ οὗτος σύ γίνομαι , μᾶλλον δέ καί ἐγώ ὁ ἄλλος ; ἀνέρχομαι ὁ Ἀσκληπιάδης , εἶτα ὁ Σερηνιανός , εἶτα ὁ Χύτρων , εἶτα οὐ οἶδα παιδάριον ὁ , τίς ξανθός καί εὐμήκης , εἶτα σῦς , καί μετά σύ ἄλλος δίς τοσοῦτος . τίς οὖν ἐκ ὁ ὑμέτερος ἄνοδος γίγνομαι ἀγαθός , ὦ λῷστος ; τίς ἔσθω πόλις ἢ τίς ἰδιώτης ὁ ὑμέτερος παρρησία ; οὐ ἄφρων μέν ὁ ἐκ ἀρχή αἱρέω ὁ ἐπί ὁ οὐδέ ὁράω σύ ἐθέλω βασιλεύς πορεία , ἀνέρχομαι δέ ἄφρων αὐτός καί ἀμαθής καί μανιώδης χράω , κολακεύω ἅμα καί ὑλακτέω καί βιβλίον δίδωμι καί οὗτος προσάγω προσλιπαρέω ; οὐδείς σύ οἴομαι ἐγώ τοσαυτάκις εἰς φιλόσοφος φοιτάω , ὁσάκις εἰς ἀντιγραφεύς , ὥστε σύ Ἀκαδήμεια καί Λύκειον ἀντί ὁ Ποικίλη τε εἰμί ὁ βασίλειος ὁ πρόθυρον .