flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 4
εἰ μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς δουλείας , λεγέτω , γραφέτω , παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν , εἰ δὲ μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος , ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις , οὐκ οἶδα . πότερον ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν ; ἀλλὰ τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές . ἀλλ’ ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ’ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην λέγοντα ; ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα τί δέον ὀνομάσαι ; τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου ; τίς δὲ ὁ Πὰν καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων ἄξιος καλεῖσθαι , ἵν’ ἐκεῖθεν ἐπ’ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας ; καίτοι , εἰ καὶ τοῦτο οἷόν τε ἦν , ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους . ἦ γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα ; μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους , ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ γονεῖς ἔθεντο . ἀλλ’ εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι ῥᾷον διὰ τοῦ πλάσματος μήτε τῷ Κυνικῷ πρέπον πλάττειν τὰ τοιαῦτα , τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος , πρὸς δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια , εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες ; Ἀλλ’ ἴσως ὁ μὲν λόγος οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός , ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν , ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις , ἡ συνήθεια δὲ οὕτω γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς . οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις · ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως , ὅτι τῷ Κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει , τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ , καὶ τὸ ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν , ἀλλ’ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν . εἰ δ’ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε , μήτι τοῦτό σε ἐξαπατάτω · καὶ γὰρ μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι διαλέξομαι ·
Lemmas: εἰμί μέν οὖν καί ὁ κύων προσήκω οὗτος ὁ δουλεία , λέγω , γράφω , παραχωρέω ὁ μυθολογία αὐτός πᾶς ὅστις , εἰμί δέ μόνος εἰμί φημί ἐλεύθερος , ἐπί τίς χράω ὁ μῦθος , οὐ οἶδα . πότερος ἵνα ὁ πικρός καί δάκνω ὁ συμβουλή ἡδονή καί χάρις κεράννυμι ἅμα τε ὀνίνημι καί ἀποφεύγω ὁ προσλαμβάνω τίς παρά ὁ ὀνίνημι κακός ; ἀλλά τούτος εἰμί λίαν δουλοπρεπής . ἀλλά ἀγαθός ἄν τις διδάσκω μή ὁ πρᾶγμα ἀκούω αὐτός μηδέ ὁ ἐπί αὐτός ὄνομα κατά ὁ κωμικός ὁ σκάφη σκάφη λέγω ; ἀλλά ἀντί ὁ μέν δεῖνα ὁ Φαέθων τι δέω ὀνομάζω ; τίς δέ χραίνω οὐ εὐαγής ὁ ἐπωνυμία ὁ βασιλεύς Ἡλίας ; τίς δέ ὁ Πάν καί τίς ὁ Ζεύς ὁ χαμαί ἔρχομαι ἄνθρωπος ἄξιος καλέω , ἵνα ἐκεῖθεν ἐπί αὐτός μετατίθημι ἐγώ ὁ διάνοια ; καίτοι , εἰμί καί οὗτος οἷος τε εἰμί , ἀγαθός εἰμί αὐτός ὀνομάζω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί γάρ οὐ οὕτως ἀγαθός εἰμί λέγω ἀνθρωπικός τίθημι ὄνομα ; μᾶλλον δέ οὐδέ τίθημι , ἀρκέω γάρ ὅσος ἐγώ ὁ γονεύς τίθημι . ἀλλά εἰμί μήτε μανθάνω εἰμί ῥᾴδιος διά ὁ πλάσμα μήτε ὁ κυνικός πρέπει πλάσσω ὁ τοιοῦτος , ὁ χάρις οὐ φείδομαι ὁ πολυτελής ἀνάλωμα , πρός δέ δή καί φθείρω ὁ χρόνος πλάσσω καί συντίθημι μυθάριον , εἶτα λογογραφέω καί ἐκμανθάνω ; ἀλλά ἴσως ὁ μέν λόγος οὐ φημί δεῖ ἀντί ὁ ἀληθής καί μή πλάσσω ὁ ψευδής καί πλάσσω παρά ὁ κύων , ὅς μόνος ὁ ἐλευθερία μέτειμι , ἐν ὁ κοινός ἀείδω σύλλογος , ὁ συνήθεια δέ οὕτως γίγνομαι ἀπό Διογένης ἄρχω καί Κράτης ἄχρι ὁ ἐφεξῆς . οὐδείς οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτος εὑρίσκω · ἐκεῖνος γάρ ἀφίημι τέως , ὅτι ὁ κυνικός ὁ νόμισμα παραχαράσσω ὁ συνήθεια προσέχω οὐδαμῶς προσήκω , ὁ λόγος δέ αὐτός μόνος , καί ὁ ποιέω εὑρίσκω οἴκοθεν , ἀλλά οὐ μανθάνω ἔξωθεν . εἰμί δέ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικός ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνιοι διά ὁ μῦθος ἀπαγγέλλω , μῆτις τούτος σύ ἐξαπατάω · καί γάρ μικρός ὕστερον ὑπέρ οὗτος σύ διαλέγω ·