ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 3
Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος , εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον , ὃς τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ πρὸς παῖδας , ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ ψυχαγωγίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά . βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν , ὅταν ὁ λέγων τὸ φανερῶν εἰπεῖν εὐλαβῆται , τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν . οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς · ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει , μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν , ὡς εἰκός , τὴν μὲν ὑπόθεσιν , ἣν μετῄει , τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν , σαφῶς δὲ ἐγνωκώς , ὅτι στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν , ἐστέρηται δέ , ὡς ἂν εἴποι τις , ἑαυτῆς , οὐ γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις , ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο , καὶ παρέθηκέ γε αὐτοῦ τούτου χάριν , ὅπως μὴ σιλλογράφος τις , ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη . Ὁ δὲ δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων , ἢ ὅ , τι βούλει καλεῖν αὐτόν , Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος , δοῦλος τὴν τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν , οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ’ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ . ᾧ γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας , τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν , ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν , ἐὰν δὲ ἅμα τις οἰκέτης γένηται τὴν τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρός , πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος .
Lemmas: Τοῦ δέ τοιοῦτος προβαίνω καί παρά ὁ Ἕλλην εὐδοκιμέω , ἕλκω ἐντεῦθεν ὁ ποιητής ὁ αἶνος , ὅς ὁ μῦθος διαφέρω ὁ μή πρός παῖς , ἀλλά πρός ἀνήρ ποιέω καί μή ψυχαγωγία μόνος , ἀλλά καί παραίνεσις ἔχω τις . βούλομαι γάρ ἐπικρύπτω παραινέω τε καί διδάσκω , ὅταν ὁ λέγω ὁ φανερός λέγω εὐλαβέομαι , ὁ παρά ὁ ἀκούω ὑφοράω ἀπέχθεια . οὕτως τοι καί Ἡσίοδος αὐτός φαίνω ποιέω · ὁ δέ μετά οὗτος Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμα τίς περιτίθημι ὁ ποίησις , μῦθος οὐ ὀλιγάκις χράω ὁράω , ὡς ἔοικα , ὁ μέν ὑπόθεσις , ὅς μετέρχομαι , ὁ τοιοῦτος ψυχαγωγία ἐνδεής ἔχω , σαφής δέ γιγνώσκω , ὅτι στέρομαι μῦθος ποίησις ἐποποιία μόνος εἰμί , στερέω δέ , ὡς ἄν λέγω τις , ἑαυτοῦ , οὐ γάρ ἔτι λείπω ποίησις , ἥδυσμα οὗτος παρά ὁ ποιητικός Μοῦσαι δρέπω , καί παρατίθημι γε αὐτός οὗτος χάρις , ὅπως μή σιλλογράφος τις , ἀλλά ποιητής νομίζω . ὁ δέ δή ὁ μῦθος Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων , ἢ ὁ , τίς βούλομαι καλέω αὐτός , Αἴσωπος εἰμί ὁ Σάμιος , δοῦλος ὁ τύχη μᾶλλον ἢ ὁ προαίρεσις , οὐ ἄφρων μήν οὐδέ κατά αὐτός οὗτος ἀνήρ . ὅς γάρ ὁ νόμος οὐ μεταδίδωμι παρρησία , οὗτος προσήκω εἰμί σκιαγραφέω ὁ συμβουλή καί ποικίλλω ἡδονή καί χάρις παραφέρω , ὥσπερ οἴομαι ὁ ἰατρός ὁ μέν ἐλεύθερος ὁ δέω ἐπιτάσσω , ἐάν δέ ἅμα τις οἰκέτης γίγνομαι ὁ τύχη καί ὁ τέχνη ἰατρός , πρᾶγμα ἔχω κολακεύω ἅμα καί θεραπεύω ὁ δεσπότης ἀναγκάζω .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 6
Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας , οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένως Κυνικοῦ τινος συγγράμματα , ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο μόνον , εἴτε τοῦ διδασκάλου , τοῦ Διογένους , εἰσίν , εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου , τίς οὐκ ἂν ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσειεν ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑταίραις ἀπολελεῖφθαι ; ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών · ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας , ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα , καὶ οὐκέθ’ ὅ , τι φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω , κἂν τὰ Μαγνήτων κακὰ , κἂν τὸ Τερμέριον , κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου καὶ τῆς κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου , οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης , πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται · καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν Κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι , βλασφημῶν τοὺς θεούς , ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας , ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος , ἴτω , χωρείτω , γῆν πρὸ γῆς , ὅποι βούλοιτο ·
Lemmas: ὁ ἀναφέρω δέ εἰς ὁ Διογένης τραγῳδία , εἰμί μέν καί ὁμολογουμένως κυνικός τις σύγγραμμα , ἀμφισβητέω δέ κατά οὗτος μόνος , εἴτε ὁ διδάσκαλος , ὁ Διογένης , εἰμί , εἴτε ὁ μαθητής Φίλισκος , τίς οὐ ἄν ἐπέρχομαι βδελύσσομαι καί νομίζω ὑπερβολή ἀρρητουργία οὐδέ ὁ ἑταίρα ἀπολείπω ; ὁ Οἰνόμαος δέ ἐντυγχάνω · γράφω γάρ καί τραγῳδία ὁ λόγος ὁ ἑαυτοῦ παραπλήσιος , ἄρρητος ἄρρητος καί κακός πέρα , καί οὐκέτι ὁ , τίς φημί περί αὐτός ἄξιος ἔχω , κἀν ὁ Μάγνης κακός , κἀν ὁ Τερμέριον , κἀν πᾶς ἁπλῶς αὐτός ἐπιφθέγγομαι ὁ τραγῳδία μετά ὁ σάτυρος καί ὁ κωμῳδία καί ὁ μῖμος , οὕτως πᾶς μέν αἰσχρότης , πᾶς δέ ἀπόνοια πρός ὑπερβολή ἐν ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ φιλοτεχνέω · καί εἰμί μέν ἐκ οὗτος τις ἀξιόω ὁ κυνισμός ὁποῖος τίς εἰμί ἐγώ ἐπιδείκνυμι , βλασφημέω ὁ θεός , ὑλακτέω πρός ἅπας , ὅς φημί ἄρχω , ἔρχομαι , χωρέω , γῆ πρό γῆ , ὅποι βούλομαι ·
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 7
εἰ δ’ , ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη Διογένει , τὸ νόμισμα παραχαράξας ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο , τὸ Γνῶθι σαυτόν , ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται , τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι . τί δὲ εἶπεν ὁ θεός , ἆρ’ ἴσμεν ; ὅτι τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν , ἀλλὰ τὸ νόμισμα . τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ ; πότερον ἐν τῇ τοῦ νομίσματος ; ἢ τοῦτό γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ · Παραχάραξον τὸ νόμισμα διὰ τῆς Γνῶθι σαυτὸν ἀποφάσεως ; ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας , ἐπ’ αὐτὴν δὲ ἥκων τὴν ἀλήθειαν οὐδ’ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις , ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται , οὕτως οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται . πότερον οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι θεός , καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς , ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων , ἀλλ’ , ὡς ἡ φήμη παρέδωκεν , αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέους ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν , ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός ;
Lemmas: εἰμί δέ , ὅς ὁ θεός φημί Διογένης , ὁ νόμισμα παραχαράσσω ἐπί ὁ πρό οὗτος λέγω ὑπό ὁ θεός συμβουλή τρέπω , ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ , ὅς ζηλόω ἐπί ὁ ἔργον Διογένης καί Κράτης φαίνω , οὗτος ἤδη ὁ πᾶς ἄξιος ἐγώ φημί ἄν ἀνήρ καί στρατηγέω καί φιλοσοφέω ἐθέλω . τίς δέ λέγω ὁ θεός , ἆρα οἶδα ; ὅτι ὁ ὁ πολύς αὐτός δόξα ἐπιτάσσω ὑπεροράω καί παραχαράσσω οὐ ὁ ἀλήθεια , ἀλλά ὁ νόμισμα . ὁ δέ γιγνώσκω σεαυτοῦ ἐν πότερος τίθημι μοῖρα ; πότερος ἐν ὁ ὁ νόμισμα ; ἢ τούτος γε αὐτός ὁ ἀλήθεια ἔρχομαι κεφάλαιος τίθημι καί τρόπος λέγω ὁ · παραχαράσσω ὁ νόμισμα διά ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ ἀπόφασις ; ὥσπερ γάρ ὁ ὁ νομίζω παντάπασι ἀτιμάζω , ἐπί αὐτός δέ ἥκω ὁ ἀλήθεια οὐδέ ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ νομίζω , ἀλλά ὁ ὄντως εἰμί τίθημι , οὕτως οἴομαι καί ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ ὅς εἰμί ἀκριβῶς οἶδα καί οὐ ὅς νομίζω . πότερος οὖν οὐ ὁ Πύθιος ἀληθής τε εἰμί θεός , καί Διογένης οὗτος πείθω σαφής , ὅς γε αὐτός πείθω ἀντί φυγάς ἀποδείκνυμι οὐ ὁ Πέρσης βασιλεύς μέγας , ἀλλά , ὡς ὁ φήμη παραδίδωμι , αὐτός ὁ καταλύω ὁ Πέρσης κράτος καί ὁ Ἡρακλῆς ἁμιλλάομαι πρᾶξις , ὑπερβάλλω δέ ὁ Αχιλλέας φιλοτιμέομαι ζηλωτός ;
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 11
Τούτων δὴ τῶν μερῶν οὔτε τῷ λογικῷ προσήκει τῆς μυθογραφίας οὔτε τοῦ φυσικοῦ τῷ μαθηματικῷ , μόνον δέ , εἴπερ ἄρα , τοῦ πρακτικοῦ τῷ πρὸς ἕνα γινομένῳ καὶ τοῦ θεολογικοῦ τῷ τελεστικῷ καὶ μυστικῷ · φιλεῖ γὰρ ἡ φύσις κρύπτεσθαι , καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν θεῶν οὐσίας οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς ῥίπτεσθαι ῥήμασιν . ὅπερ δὲ δὴ τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη · θεραπεύει γοῦν οὐ ψυχὰς μόνον , ἀλλὰ καὶ σώματα , καὶ θεῶν ποιεῖ παρουσίας · τοῦτ’ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι καὶ διὰ τῶν μύθων , ὅταν εἰς τὰς τῶν πολλῶν ἀκοὰς οὐ δυναμένας τὰ θεῖα καθαρῶς δέξασθαι δι’ αἰνιγμάτων αὐτοῖς μετὰ τῆς μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται . Φανεροῦ δὲ ἤδη γενομένου τίνι καὶ ποίῳ φιλοσοφίας εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ’ ὅτε προσήκει · πρὸς γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις ἡ τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις . ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν ᾄδου πραγμάτων θεολογοῦντι καὶ πρό γε τούτου τῷ τῆς Καλλιόπης , Ἀντισθένει δὲ καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ παρέργως , ἀλλὰ μετά τινος ἐμμελείας ἡ τῶν μύθων ἐγκαταμέμικται γραφή , οὓς ς’ ἐχρῆν , εἴπερ ἐβούλου , μιμούμενον ἀντὶ μὲν Ἡρακλέους μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ Θησέως τινὸς ὄνομα καὶ τὸν Ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν , ἀντὶ δὲ τῆς Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν τούτοιν θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς τὸ θέατρον .
Lemmas: Τ́ουτον δή ὁ Μέρα οὔτε ὁ λογικός προσήκω ὁ μυθογραφία οὔτε ὁ φυσικός ὁ μαθηματικός , μόνος δέ , εἴπερ ἄρα , ὁ πρακτικός ὁ πρός εἷς γίγνομαι καί ὁ θεολογικός ὁ τελεστικός καί μυστικός · φιλέω γάρ ὁ φύσις κρύπτω , καί ὁ ἀποκρύπτω ὁ ὁ θεός οὐσία οὐ ἀνέχω γυμνός εἰς ἀκάθαρτος ἀκοή ῥίπτω ῥῆμα . ὅς δέ δή ὁ χαρακτήρ ὁ ἀπόρρητος φύσις ὠφελέω φύω καί ἀγνοέω · θεραπεύω γοῦν οὐ ψυχή μόνος , ἀλλά καί σῶμα , καί θεός ποιέω παρουσία · οὗτος οἴομαι πολλάκις γίγνομαι καί διά ὁ μῦθος , ὅταν εἰς ὁ ὁ πολύς ἀκοή οὐ δύναμαι ὁ θεῖος καθαρός δέχομαι διά αἴνιγμα αὐτός μετά ὁ μῦθος σκηνοποιία ἐγχέω . Φανερός δέ ἤδη γίγνομαι τίς καί ποῖος φιλοσοφία εἶδος καί μυθογραφέω εἰμί ὅτε προσήκω · πρός γάρ ὁ λόγος μαρτυρέω οὗτος ὁ ὁ προλαμβάνω ἀνήρ προαίρεσις . ἐπεί καί Πλάτων πολύς μυθολογέω περί ὁ ἐν ἀείδω πρᾶγμα θεολογέω καί πρό γε οὗτος ὁ ὁ Καλλιόπη , Ἀντισθένης δέ καί Ξενοφῶν καί αὐτός Πλάτων πραγματεύομαι ἠθικός τις ὑπόθεσις οὐ πάρεργος , ἀλλά μετά τις ἐμμέλεια ὁ ὁ μῦθος ἐγκαταμίγνυμαι γραφεύς , ὅς εἰμί χρή , εἴπερ βούλομαι , μιμέομαι ἀντί μέν Ἡρακλῆς μεταλαμβάνω Περσεύς ἢ Θησεύς τις ὄνομα καί ὁ Ἀντισθένειος τύπος ἐγχαράσσω , ἀντί δέ ὁ Πρόδικος σκηνοποιία ἀμφί ὁ ἄμφω οὗτος θεός ἕτερος ὅμοιος εἰσάγω εἰς ὁ θέατρον .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 12
Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην , φέρε νῦν ὁποίους εἶναι χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ τῶν μερῶν ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ’ ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν , οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι προσδεόμενοι , ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν ἀνδρός , ὃν ἐγὼ μετὰ τοὺς θεοὺς ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι ἄγαμαί τε τέθηπά τε . φησὶ δὲ οὐχ ὑπὲρ πάντων οὗτος , ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν , οὓς παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καταστησάμενος . τὸ γὰρ ἐν τοῖς μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ πρὸς τὴν ἀλήθειαν . ὅσῳ γὰρ μᾶλλον παράδοξόν ἐστι καὶ τερατῶδες τὸ αἴνιγμα , τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε διαμαρτύρεσθαι , μὴ τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν , ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι , πρὶν ἂν ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα τὸν ἐν ἡμῖν τελέσῃ , μᾶλλον δὲ τελειώσῃ νοῦν καὶ εἰ δή τι κρεῖττον ἡμῖν ὑπάρχει τοῦ νοῦ , αὐτοῦ τοῦ ἑνὸς καὶ τἀγαθοῦ μοῖρά τις ὀλίγη τὸ πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα , τῆς ψυχῆς πλήρωμα καὶ ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα πᾶσαν αὐτὴν διὰ τῆς ὑπερεχούσης καὶ χωριστῆς αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης παρουσίας . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμφὶ τὸν μέγαν Διόνυσον οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι μανῆναι · τὸν βοῦν δὲ ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ · περὶ τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ λέγειν . ἀλλά μοι θεοὶ μὲν ἐκείνων καὶ ὑμῶν δὲ τοῖς πολλοῖς , ὅσοι τέως ἐστὲ τούτων ἀμύητοι , τὴν ὄνησιν δοῖεν .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὁ τελεστικός μῦθος ἐπιμιμνήσκομαι , φέρω νῦν ὁποῖος ἔρχομαι χράω ὁ ἑκάτερος ὁ Μέρα ἁρμόζω αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁράω πειράω , οὐκέτι μάρτυς παλαιός ἐν πᾶς προσδέω , ἕπομαι δέ νέος ἴχνος ἀνήρ , ὅς ἐγώ μετά ὁ θεός ἐκ ἴσος Ἀριστοτέλης καί Πλάτων ἄγαμαι τε τέθηπα τε . φημί δέ οὐ ὑπέρ πᾶς οὗτος , ἀλλά ὑπέρ ὁ τελεστικός , ὅς παραδίδωμι ἐγώ Ὀρφεύς ὁ ὁ ἅγιος τελετή καθίστημι . ὁ γάρ ἐν ὁ μῦθος ἀπεμφαίνω αὐτός οὗτος προοδοποιέω πρός ὁ ἀλήθεια . ὅσος γάρ μᾶλλον παράδοξος εἰμί καί τερατώδης ὁ αἴνιγμα , τοσοῦτος μᾶλλον ἔοικα διαμαρτύρομαι , μή ὁ αὐτόθεν λέγω πιστεύω , ἀλλά ὁ λανθάνω περιεργάζομαι καί μή πρότερος ἀφίστημι , πρίν ἄν ὑπό θεός ἡγεμών ἐκφανής γίγνομαι ὁ ἐν ἐγώ τελέω , μᾶλλον δέ τελειόω νόος καί εἰμί δή τίς ἀγαθός ἐγώ ὑπάρχω ὁ νόος , αὐτός ὁ εἷς καί ἀγαθός μοῖρα τις ὀλίγος ὁ πᾶς ἀμέριστος ἔχω , ὁ ψυχή πλήρωμα καί ἐν ὁ εἷς καί ἀγαθός συνέχω πᾶς αὐτός διά ὁ ὑπερέχω καί χωριστός αὐτός καί ἐκλέγω παρουσία . ἀλλά οὗτος μέν ἀμφί ὁ μέγας Διόνυσος οὐ οἶδα ὅπως ἐπέρχομαι ἐγώ βακχεύω μαίνομαι · ὁ βοῦς δέ ἐπιτίθημι ὁ γλῶττα · περί ὁ ἄρρητος γάρ οὐδείς χράω λέγω . ἀλλά ἐγώ θεός μέν ἐκεῖνος καί σύ δέ ὁ πολύς , ὅσος τέως εἰμί οὗτος ἀμύητος , ὁ ὄνησις δίδωμι .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 13
Ὑπὲρ δὲ ὧν εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι θέμις καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί , πᾶς λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ τε λέξεως καὶ διανοίας σύγκειται . οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ ὁ μῦθος λόγος τίς ἐστιν , ἐκ δυοῖν τούτοιν συγκείσεται . σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον αὐτῶν . ἔστιν ἁπλῆ τις ἐν λόγῳ παντὶ διάνοια , καὶ μέντοι καὶ κατὰ σχῆμα προάγεται , τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι πολλά . τὸ μὲν οὖν ἓν ἁπλοῦν ἐστι καὶ οὐδὲν δεῖται ποικιλίας , τὸ δ’ ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ πολλάς , ὧν , εἴ τί σοι τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν , οὐκ ἀξύνετος εἶ . τούτων δὴ τῶν κατὰ διάνοιαν σχημάτων ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ πλεῖστα · πλὴν ἔμοιγε οὔθ’ ὑπὲρ τῶν πολλῶν οὔθ’ ὑπὲρ τῶν ἁπάντων ἐστὶ τά γε νῦν ῥητέον , ἀλλ’ ὑπὲρ δυοῖν , τοῦ τε σεμνοῦ κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος . τὰ δὲ αὐτὰ ταῦτα καὶ περὶ τὴν λέξιν γίνεται . μορφοῦται γάρ πως καὶ σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ προφερομένων εἰκῇ μηδ’ ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ τῆς τριόδου · ἀλλὰ τοῖν δυοῖν τούτοιν , ὅταν μὲν ὑπὲρ τῶν θείων πλάττωμεν , σεμνὰ χρὴ πάνυ τὰ ῥήματα εἶναι καὶ τὴν λέξιν ὡς ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ καλὴν καὶ τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην , τῶν αἰσχρῶν δὲ μηδὲν καὶ βλασφήμων ἢ δυσσεβῶν , ὅπως μὴ τῷ πλήθει τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα , μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ περὶ τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν . οὐδὲν οὖν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ περὶ τὰς τοιαύτας λέξεις , ἀλλὰ σεμνὰ πάντα καὶ καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα καὶ καθαρὰ καὶ τῆς τῶν θεῶν οὐσίας εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα ·
Lemmas: ὑπέρ δέ ὅς λέγω τε καί ἀκούω θέμις καί ἀνεμέσητος ἀμφότερος εἰμί , πᾶς λόγος ὁ προφέρω ἐκ τε λέξις καί διάνοια σύγκειμαι . οὐκοῦν ἐπεί καί ὁ μῦθος λόγος τίς εἰμί , ἐκ δύο οὗτος σύγκειμαι . σκοπέω δέ ἑκάτερος αὐτός . εἰμί ἁπλόος τις ἐν λόγος πᾶς διάνοια , καί μέντοι καί κατά σχῆμα προάγω , ὁ παράδειγμα δέ ἄμφω εἰμί πολύς . ὁ μέν οὖν εἷς ἁπλόος εἰμί καί οὐδείς δέω ποικιλία , ὁ δέ σχηματίζω ἔχω διαφορά ἐν ἑαυτοῦ πολύς , ὅς , εἰμί τίς σύ ὁ ῥητορικός μέλω , οὐ ἀσύνετος εἰμί . οὗτος δή ὁ κατά διάνοια σχῆμα ἁρμόζω ὁ μῦθος ὁ πλεῖστος · πλήν ἐγώ οὔτε ὑπέρ ὁ πολύς οὔτε ὑπέρ ὁ ἅπας εἰμί ὁ γε νῦν λέγω , ἀλλά ὑπέρ δύο , ὁ τε σεμνός κατά ὁ διάνοια καί ὁ ἀπεμφαίνω . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί περί ὁ λέξις γίγνομαι . μορφόω γάρ πως καί σχηματίζω παρά ὁ μή προφέρω εἰκῇ μηδέ ὥσπερ χειμάρρους ἕλκω συρφετός ῥῆμα ἐκ ὁ τρίοδος · ἀλλά ὁ δύο οὗτος , ὅταν μέν ὑπέρ ὁ θεῖος πλήσσω , σεμνός χράω πάνυ ὁ ῥῆμα ἔρχομαι καί ὁ λέξις ὡς ἔνειμι μάλιστα σώφρων καί καλός καί ὁ θεός πρεπώδης , ὁ αἰσχρός δέ μηδείς καί βλάσφημος ἢ δυσσεβής , ὅπως μή ὁ πλῆθος ὁ τοιοῦτος ἀρχηγός θρασύτης γίγνομαι , μᾶλλον δέ καί πρό ὁ πλῆθος αὐτός ὁ περί ὁ θεός ἀσεβέω προλαμβάνω . οὐδείς οὖν ἀπεμφαίνω ἔρχομαι χράω περί ὁ τοιοῦτος λέξις , ἀλλά σεμνός πᾶς καί καλός καί μεγαλοπρεπής καί θεῖος καί καθαρός καί ὁ ὁ θεός οὐσία εἰς δύναμις στοχάζομαι ·
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 15
Τὰ δὲ τῆς Διονύσου θρυλουμένης μὲν γενέσεως , οὔσης δὲ οὐ γενέσεως , ἀλλὰ δαιμονίας ἐκφάνσεως κατὰ τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν ; ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα , φασίν , ὑπὸ τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν , ὡς παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν , πρὸς ἑαυτήν · εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον τῶν κτυπημάτων τοῦ Διὸς ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ κατεφλέγετο . πάντων δ’ ὁμοῦ πυρουμένων , Ἑρμῇ κελεύσας ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον καὶ τεμὼν τὸν αὑτοῦ μηρὸν ἐρράπτει · εἶτα ἐκεῖθεν , ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος , ὠδίνων ὁ Ζεὺς ἐπὶ τὰς νύμφας ἔρχεται · τὸ Λῦθι ῥάμμα δὲ αὗται τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς προήγαγον · εἶτα ἐμάνη , φασίν , ὁ θεὸς ὑπὸ τῆς Ἥρας , ἔπαυσε δ’ αὐτῷ τὴν νόσον ἡ Μήτηρ τῶν θεῶν , ὁ δὲ ἦν αὐτίκα θεός . εἵποντο γοῦν οὐ Λίχας αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ οὐδὲ Ἰόλεως οὐδὲ Τελαμὼν οὐδ’ Ὕλας οὐδ’ Ἄβδηρος , ἀλλὰ Σάτυροι καὶ Βακχαὶ καὶ Πᾶνες καὶ δαιμόνων στρατιά . ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ σπορὰ διὰ τῶν κεραυνίων , ἡ δ’ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα , ἀμφοῖν δὲ τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα ; τί οὖν οὐ καταβάλλοντες τὸν λῆρον ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν , ὡς Σεμέλη σοφὴ τὰ θεῖα ; παῖς γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ Φοίνικος , τούτοις δὲ καὶ ὁ θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ Πολλὰς καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν λέγων .
Lemmas: Τά δέ ὁ Διόνυσος θρυλέω μέν γένεσις , σέω δέ οὐ γένεσις , ἀλλά δαιμόνιος ἔκφανσις κατά τίς ὁ ἀνθρωπικός προσέοικα ; ὁ μήτηρ αὐτός κύω , φημί , ὑπό ὁ Ἥρα ζηλοτυπέω ἐξαπατάω ὁ ἐραστής ἐκλιπαρέω ἥκω , ὡς παρά ὁ γαμετή εἴωθα φοιτάω , πρός ἑαυτοῦ · εἶτα οὐ ἀνέχω ὁ σωμάτιον ὁ κτύπημα ὁ Ζεύς ὑπό ὁ κεραυνός καταφλέγω . πᾶς δέ ὁμοῦ πυρόω , Ἑρμῆς κελεύω ὁ Ζεύς ἁρπάζω ὁ Διόνυσος καί τέμνω ὁ αὐτός μηρός ἐνράπτω · εἶτα ἐκεῖθεν , ἡνίκα τελεσφορέω ὁ βρέφος , ὠδίνω ὁ Ζεύς ἐπί ὁ νύμφη ἔρχομαι · ὁ Λῦθι ῥάμμα δέ αὐτός ὁ μηρός προσεπιδέω ὁ διθύραμβος ἐγώ εἰς φάος προάγω · εἶτα μαίνομαι , φημί , ὁ θεός ὑπό ὁ Ἥρα , παύω δέ αὐτός ὁ νόσος ὁ Μήτηρ ὁ θεός , ὁ δέ εἰμί αὐτίκα θεός . ἕπομαι γοῦν οὐ Λίχας αὐτός καθά Ἡρακλῆς οὐδέ Ἰόλαος οὐδέ Τελαμών οὐδέ Ὕλας οὐδέ Ἄβδηρος , ἀλλά Σάτυρος καί Βακχᾶς καί Πᾶνες καί δαίμων στρατιά . ορώ ὅπως ἀνθρωπικός μέν ὁ σπορά διά ὁ Κεραύνια , ὁ δέ ἀποκύησις ἀνθρωπικός , ἄμφω δέ ὁ εἴρω προσόμοιος ὁ ἀνθρώπινος ὁ έργο ; τίς οὖν οὐ καταβάλλω ὁ λῆρος ἐκεῖνος πρῶτος ὑπέρ οὗτος οἶδα , ὡς Σεμέλη σοφός ὁ θεῖος ; παῖς γάρ εἰμί Κάδμος ὁ Φοῖνιξ , οὗτος δέ καί ὁ θεός σοφία μαρτυρέω Πολύς καί Φοίνικας ὀδούς μάκαρ δάω λέγω .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 17
Οὗ δὲ ἕνεκεν ἔφην αὐτά · κατὰ μὲν τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ μῦθοι γίγνωνται περὶ τῶν θείων , αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν ἁπλῶς , ἀλλὰ τὸ λεληθὸς σκοπεῖν καὶ διερευνᾶσθαι . τοσούτῳ δ’ ἐστὶ κρεῖττον ἐν τούτοις τοῦ σεμνοῦ τὸ ἀπεμφαῖνον , ὅσῳ διὰ μὲν ἐκείνου καλοὺς λίαν καὶ μεγάλους καὶ ἀγαθούς , ἀνθρώπους δὲ ὅμως τοὺς θεοὺς κίνδυνος νομίσαι , διὰ δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας τῶν ἐν τῷ φανερῷ λεγομένων ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν πάντα τὰ ὄντα καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν . Αἴτιαι μὲν οὖν αὗται τοῦ τὴν τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ μὲν ῥήματα παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι , κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν τῶν τοιούτων .
Lemmas: ἕ δέ ἕνεκα φημί αὐτός · κατά μέν ὁ διάνοια ἀπεμφαίνω ὅταν ὁ μῦθος γίγνομαι περί ὁ θεῖος , αὐτόθεν ἐγώ ὥσπερ βοῦς καί διαμαρτύρομαι μή πιστεύω ἁπλῶς , ἀλλά ὁ λανθάνω σκοπέω καί διερευνάω . τοσοῦτος δέ εἰμί ἀγαθός ἐν οὗτος ὁ σεμνός ὁ ἀπεμφαίνω , ὅσος διά μέν ἐκεῖνος καλός λίαν καί μέγας καί ἀγαθός , ἄνθρωπος δέ ὅμως ὁ θεός κίνδυνος νομίζω , διά δέ ὁ ἀπεμφαίνω ὑπεροράω ὁ ἐν ὁ φανερός λέγω ἐπί ὁ ἐκλέγω αὐτός οὐσία καί ὑπερέχω πᾶς ὁ εἰμί καθαρός νόησις Ἐλπὶς ἀνατρέχω . αἴτιος μέν οὖν αὐτός ὁ ὁ τελεστικός καί μυσταγωγός φιλοσοφία ὁ μέν ῥῆμα πᾶς μᾶλλον εὐαγής καί σεμνός προφέρω , κατά δέ ὁ διάνοια ἀλλοῖος ποιέω ὁ ἐξήγησις ὁ τοιοῦτος .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 19
Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα ; οὐ καταβαλεῖτε νῦν γοῦν , εἰ καὶ μὴ πρότερον , ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι πλέον ἀπὸ τῆς κόμης καὶ τῆς βακτηρίας ; πῶς δὲ καὶ γέγονεν ὑφ’ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ φιλοσοφία ; τῶν ῥητορικῶν οἱ δυσμαθέστατοι καὶ οὐδ’ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως Ἑρμοῦ τὴν γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι , φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ πρὸς αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς σὺν τῷ Ἑρμῇ , τοῦτο ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης ἁρπάσαντες ἐντρεχείας · οὐδὲ γὰρ ἐν παροιμίᾳ περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς πρὸς βότρυν πεπαίνεται · ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν Κυνισμόν · βακτηρία , τρίβων , κόμη , τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία , θράσος , ἰταμότης καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα . τὴν σύντομον , φασίν , ὁδὸν καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν ἀρετὴν ἰέναι ὄφελον καὶ ὑμεῖς τὴν μακρὰν ἐπορεύεσθε · ῥᾷον ἂν δι’ ἐκείνης ἢ διὰ ταύτης ἤλθετε . οὐκ ἴστε , ὅτι μεγάλας ἔχουσιν αἱ σύντομοι τὰς χαλεπότητας ; καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς λεωφόροις ὁ μὲν τὴν σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς ῥᾷον ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ , οὐκέτι μέντοι τὸ ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι ἂν πάντως καὶ τὴν ἐπίτομον , οὕτω δὴ καὶ ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος τέ ἐστι καὶ ἀρχὴ μία γνῶναί τε ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς · ἀρχὴ μὲν οὖν ἑαυτὸν γνῶναι , τέλος δὲ ἡ πρὸς τοὺς κρείττονας ὁμοιότης .
Lemmas: οὐ ἀπάγω οὗτος ; οὐ καταβάλλω νῦν γοῦν , εἰμί καί μή πρότερος , ὅτε σύ οὐδείς εἰμί πλείων ἀπό ὁ κόμης καί ὁ βακτηρία ; πῶς δέ καί γίγνομαι ὑπό σύ εὐκαταφρόνητος ὁ φιλοσοφία ; ὁ ῥητορικός ὁ δυσμαθής καί οὐδέ ὑπό αὐτός ὁ βασιλεύς Ἑρμῆς ὁ γλῶττα ἐκκαθαίρω δύναμαι , φρενόω δέ οὐδέ πρός αὐτηες͂ς ὁ Ἀθηνᾶ σύν ὁ Ἑρμῆς , οὗτος ἐκ ὁ ἀγοραῖος καί περιτρέχω ἁρπάζω ἐντρέχεια · οὐδέ γάρ ἐν παροιμία περιφέρω αὐτός γιγνώσκω ὁ ὅτι βότρυς πρός βότρυς πεπαίνω · ὁρμάω ἐπί ὁ κυνισμός · βακτηρία , τρίβω , κόμη , ὁ ἐντεῦθεν ἀμαθία , θράσος , ἰταμότης καί πᾶς ἁπλῶς ὁ τοιοῦτος . ὁ σύντομος , φημί , ὁδός καί σύντονος ἐπί ὁ ἀρετή ἔρχομαι ὀφείλω καί σύ ὁ μακρός ἐφορεύω · ῥᾴδιος ἄν διά ἐκεῖνος ἢ διά οὗτος ἔρχομαι . οὐ οἶδα , ὅτι μέγας ἔχω ὁ σύντομος ὁ χαλεπότης ; καί ὥσπερ ἐν ὁ λαοφόρος ὁ μέν ὁ σύντομος ἔρχομαι δύναμαι ῥᾴδιος ἐκπερίειμι ὁ κύκλος , οὐκέτι μέντοι ὁ ἀνάπαλιν ὁ κύκλος πορεύω ἔρχομαι ἄν πάντως καί ὁ ἐπίτομος , οὕτως δή καί ἐν ὁ φιλοσοφία τέλος τε εἰμί καί ἀρχή εἷς γιγνώσκω τε ἑαυτοῦ καί ἀφομοιόω ὁ θεός · ἀρχή μέν οὖν ἑαυτοῦ γιγνώσκω , τέλος δέ ὁ πρός ὁ ἀγαθός ὁμοιότης .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 20
Ὅστις οὖν Κυνικὸς εἶναι ἐθέλει , πάντων ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν , εἰς ἑαυτὸν καὶ τὸν θεὸν ἐπέστραπται πρότερον . ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ ἔστι χρυσίον , οὐχ ἡ ψάμμος ψάμμος , εἰ πρὸς ἀμοιβήν τις αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τιμητῇ γενέσθαι · γῆν γὰρ αὐτὰ οἶδεν ἀμφότερα . τὸ σπανιώτερον δὲ καὶ τὸ ῥᾷον ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας ταῦτα καὶ ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα · τὸ αἰσχρὸν ἢ καλὸν οὐκ ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις τίθεται , ἀλλ’ ἐν τῇ φύσει · φεύγει τὰς περιττὰς τροφάς · ἀποστρέφεται δὲ τὰ ἀφροδίσια . βιαζομένου δὲ τοῦ σώματος , οὐ δόξῃ προστέτηκεν οὐδὲ περιμένει τὸν μάγειρον καὶ τὰ ὑποτρίμματα καὶ τὴν κνίσσαν , οὐδὲ τὴν Φρύνην οὐδὲ τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν τοῦ δεῖνος περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ τὸ θυγάτριον οὐδὲ τὴν θεράπαιναν · ἀλλ’ ὡς ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος καὶ τὸ ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος , ἄνωθεν ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους Ἄτης ἐν λειμῶνι κατὰ σκότον ἠλάσκοντας , ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ παρὰ τὸν Κωκυτὸν καὶ τὸν Ἀχέροντα θρυλοῦσιν οἱ κομψότεροι τῶν ποιητῶν . ἡ σύντομος ὁδός ἐστιν αὕτη . δεῖ γὰρ αὐτὸν ἀθρόως ἐκστῆναι ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι , ὅτι θεῖός ἐστι , καὶ τὸν νοῦν μὲν τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ ἀμετακινήτως συνέχειν ἐν τοῖς θείοις καὶ ἀχράντοις καὶ καθαροῖς νοήμασιν , ὀλιγωρεῖν δὲ πάντη τοῦ σώματος καὶ νομίζειν αὐτὸ κατὰ τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων ἐκβλητότερον , ἐκ τοῦ ῥᾴστου δὲ αὑτῷ τὰς θεραπείας ἀποπληροῦν , ἕως ἂν ὁ θεὸς ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ σώματι χρῆσθαι ἐπιτάττῃ . Ταῦτα μὲν οὖν ὡς φασὶ ταύτῃ . ἐπανάξω δὲ ὅθεν ἐξέβην .
Lemmas: ὅστις οὖν Κυνικός ἔρχομαι ἐθέλω , πᾶς ὑπεροράω ὁ νόμισμα καί ὁ ἀνθρώπινος δόξα , εἰς ἑαυτοῦ καί ὁ θεός ἐπιστρέφω πρότερος . ἐκεῖνος ὁ χρυσίον οὐ εἰμί χρυσίον , οὐ ὁ ψάμμος ψάμμος , εἰμί πρός ἀμοιβή τις αὐτός ἐξετάζω καί ὁ ἄξιος αὐτός ἐπιτρέπω αὐτός τιμητής γίγνομαι · γῆ γάρ αὐτός οἶδα ἀμφότερος . ὁ σπάνιος δέ καί ὁ ῥᾴδιος ἄνθρωπος ἔρχομαι κενοδοξία οὗτος καί ἀμαθία νομίζω έργο · ὁ αἰσχρός ἢ καλός οὐ ἐν ὁ ἐπαινέω ἢ ψέγω τίθημι , ἀλλά ἐν ὁ φύσις · φεύγω ὁ περισσός τροφή · ἀποστρέφω δέ ὁ ἀφροδίσιος . βιάζω δέ ὁ σῶμα , οὐ δόξα προστήκομαι οὐδέ περιμένω ὁ μάγειρος καί ὁ ὑπότριμμα καί ὁ κνῖσα , οὐδέ ὁ Φρύνη οὐδέ ὁ Λαΐς οὐδέ ὁ ὁ δεῖνα περιβλέπω γαμετή οὐδέ ὁ θυγάτριον οὐδέ ὁ θεράπαινα · ἀλλά ὡς ἔνειμι μάλιστα ἐκ ὁ προστυγχάνω ἀποπίμπλημι ὁ θεραπεία ὁ σῶμα καί ὁ ἐνοχλέω ἐκ αὐτός πάρειμι , ἄνωθεν ἐκ ὁ Ὄλυμπος κορυφή ἐπιβλέπω ὁ ἄλλος Ἄτη ἐν λειμών κατά σκότος ἠλάσκω , ὑπέρ ὀλίγος παντάπασι ἀπόλαυσις ὑπομένω ὅσος οὐδέ παρά ὁ Κωκυτός καί ὁ Ἀχέρων θρυλέω ὁ κομψός ὁ ποιητής . ὁ σύντομος οὐδός εἰμί οὗτος . δέω γάρ αὐτός ἀθρόος ἐξίστημι ἑαυτοῦ καί γιγνώσκω , ὅτι θεῖος εἰμί , καί ὁ νόος μέν ὁ ἑαυτοῦ ἄτρυτος καί ἀμετακίνητος συνέχω ἐν ὁ θεῖος καί ἄχραντος καί καθαρός νόημα , ὀλιγωρέω δέ πάντῃ ὁ σῶμα καί νομίζω αὐτός κατά ὁ Ἡράκλειτος κόπριον ἔκβλητος , ἐκ ὁ ῥᾴδιος δέ ἑαυτοῦ ὁ θεραπεία ἀποπληρόω , ἠώς ἄν ὁ θεός ὥσπερ ὄργανον ὁ σῶμα χράω ἐπιτάσσω . Ταΰς μέν οὖν ὡς φημί ταύτῃ . ἐπανάγω δέ ὅθεν ἐκβαίνω .
flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 21
ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους προσήκει πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν , κἂν ἄνδρες ὦσιν , ἢ καὶ τοῖς καθ’ ἡλικίαν παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν , ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς θεοὺς μήτε εἰς ἀνθρώπους πλημμελὲς ἤ , καθάπερ ἔναγχος , δυσσεβές τι ῥηθείη · καὶ προσέτι τοῦτο ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον , εἰ πιθανός , εἰ τοῖς πράγμασι προσφυής , εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος . ἐπεὶ τό γε νῦν ὑπὸ σοῦ πεποιημένον οὐ μῦθός ἐστι σός · καίτοι τοῦτό γε ἐνεανιεύσω · ἀλλ’ ὁ μὲν μῦθος ἐστι παλαιός , ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ πράγμασιν ἑτέροις , ὅπερ οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν οἱ τῇ τροπικῇ χρώμενοι τῶν νοημάτων κατασκευῇ · πολὺς δὲ ἐν τούτοις ὁ Πάριός ἐστι ποιητής . ἔοικας οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον , ὦ ξυνετώτατε , μάτην νεανιεύεσθαι · καίτοι τοῦτο τίτθης ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου . Πλουτάρχου δὲ εἰ τὰ μυθικὰ διηγήματα τῶν σῶν εἴσω χειρῶν ἀφῖκτο , οὔποτ’ ἂν ἐλελήθει σε , τίνι διαφέρει πλάσαι τε ἐξ ἀρχῆς μῦθον καὶ τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι πράγμασιν οἰκείοις . ἀλλ’ ἵνα μή σε τὴν σύντομον ὁδεύοντα βίβλοις ἐμβαλὼν μακραῖς καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω μικρὰ καὶ πεδήσω · σὺ δὲ οὐδὲ τὸν Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον , ὃν ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους , ἡνίκα ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας . ἐχρῆν οὖν τι τοιοῦτο πλάσαι · ἢ πρὸς τῶν θεῶν ἔργον ἦν εἰπεῖν μυθάριόν τι τοιοῦτον ; ἀναγκάσεις δέ με καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι .
Lemmas: ἐπεί γάρ ὁ μῦθος προσήκω πρός παῖς ἤτοι ὁ φρονέω , κἀν ἀνήρ εἰμί , ἢ καί ὁ κατά ἡλικία παιδάριον ἀπαγγέλλω , ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς θεός μήτε εἰς ἄνθρωπος πλημμελής ἤ , καθά ἔναγχος , δυσσεβής τίς λέγω · καί προσέτι οὗτος ἐν ἅπας ἀκριβῶς βασανιστέος , εἰμί πιθανός , εἰμί ὁ πρᾶγμα προσφυής , εἰμί μῦθος εἰμί ἀληθῶς ὁ πλήσσω . ἐπεί ὁ γε νῦν ὑπό σύ ποιέω οὐ μῦθος εἰμί σός · καίτοι τούτος γε νεανιεύομαι · ἀλλά ὁ μέν μῦθος εἰμί παλαιός , ἐφαρμόζω δέ αὐτός σύ πρᾶγμα ἕτερος , ὅς οἴομαι ποιέω εἴωθα ὁ ὁ τροπικός χράομαι ὁ νόημα κατασκευή · πολύς δέ ἐν οὗτος ὁ Πάριος εἰμί ποιητής . ἔοικα οὖν οὐδέ ποιέω μῦθος , ὦ συνετός , μάτην νεανιεύομαι · καίτοι οὗτος τίτθη ἔργον εἰμί εὐτράπελος . Πλούταρχος δέ εἰμί ὁ μυθικός διήγημα ὁ σός εἴσω χείρ ἀφικνέομαι , οὔποτε ἄν λανθάνω σύ , τίς διαφέρω πλάσσω τε ἐκ ἀρχή μῦθος καί ὁ κεῖμαι ἐφαρμόζω πρᾶγμα οἰκεῖος . ἀλλά ἵνα μή σύ ὁ σύντομος ὁδεύω βίβλος ἐμβάλλω μακρός καί δυσέλικτος ἐπέχω μικρός καί πεδάω · σύ δέ οὐδέ ὁ Δημοσθένης ἀκούω μῦθος , ὅς ποιέω ὁ Παιανιεύς πρός ὁ Ἀθηναῖος , ἡνίκα ὁ Μακεδών ἐξαιτέω ὁ Ἀθηναῖος ῥήτωρ . χρή οὖν τίς τοιοῦτος πλάσσω · ἢ πρός ὁ θεός ἔργον εἰμί λέγω μυθάριον τίς τοιοῦτος ; ἀναγκάζω δέ ἐγώ καί μυθοποιός γίγνομαι .