flavius-claudius-julianus-imperator.pro-s-hra-kleion-kuniko-n-peri-tou-pw-s-kuniste-on-kai-ei 8
οὗτος οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός τις ἦν τά τε πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν , αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς , ἀλλὰ δι’ ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω . Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς Διός ; ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται ; τί δέ ; οὐχὶ καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε ἦν ; ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων ; οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων ; οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν . εἰ δ’ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν · οὐδὲ ἐγὼ μὰ τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην . ἀλλ’ ὅμως οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ’ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω , ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας , πρὸς διδασκάλους , πρὸς πατέρας , πρὸς κηδεμόνας , πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα , ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων πρῴην ἐξανέστην . τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ’ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη . Διογένης δὲ καὶ πένης ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν , Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ’ ἑαυτόν , εἴ τῳ πιστὸς ὁ Δίων . οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν , τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ’ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν . ἃ δὲ πρὸς Ἀρχίδαμον γέγραφεν , οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν ; οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς λόγοις ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἔργοις . ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν , ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ’ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν · ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν εἴς τε τὴν Κόρινθον οὐ μάτην οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν , τρόπον δέ τινα ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι , ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ Διογένης ὁποῖος τις εἰμί ὁ τε πρός ὁ θεός καί ὁ πρός ἄνθρωπος μή διά ὁ Οἰνόμαος λόγος μηδέ ὁ Φίλισκος τραγῳδία , ὅς ἐπιγράφω ὁ Διογένης ὄνομα ὁ θεῖος πολύς ποτέ καταψεύδομαι κεφαλή , ἀλλά διά ὅς δράω ἔργον ὁποῖος τις εἰμί γνωρίζω . ἔρχομαι εἰς Ὀλυμπία ἐπί τίς πρός Ζεύς ; ἵνα ὁ ἀγωνιστής θεάομαι ; τίς δέ ; οὐ καί Ἴσθμια ὁ αὐτός καί Παναθήναια θεάομαι δίχα πρᾶγμα οἷος τε εἰμί ; ἀλλά ἐθέλω ἐκεῖ ὁ ἀγαθός συγγίγνομαι ὁ Έλληνας ; οὐ γάρ Ἰσθμόνδε φοιτάω ; οὐ ἄν οὖν εὑρίσκω ἄλλος αἴτιος ἢ ὁ εἰς ὁ θεός θεραπεία . εἰμί δέ οὐ ἐκπλήσσω ὁ κεραυνός · οὐδέ ἐγώ μά ὁ θεός πολύς πολλάκις πειράω διοσημία ἐκπλήσσω . ἀλλά ὅμως οὕτως δή τίς ὁ θεός φρίσσω καί φιλέω καί σέβω καί ἅζομαι καί πᾶς ἁπλῶς ὁ τοιοῦτος πρός αὐτός πάσχω , ὅσος ἄν τις καί οἷος πρός ἀγαθός δέσποτας , πρός διδάσκαλος , πρός πατέρας , πρός κηδεμών , πρός πᾶς ἁπλῶς ὁ τοιοῦτος , ὥστε ὀλίγος δεῖ ὑπό ὁ σός ῥῆμα πρώην ἐξανίστημι . οὗτος μέν οὖν οὐ οἶδα ὅστις τρόπος ἐπέρχομαι ἴσως σιωπάω δέω λέγω . Διογένης δέ καί πένης εἰμί καί χρῆμα ἐνδεής εἰς Ὀλυμπία βαδίζω , Ἀλέξανδρος δέ ἥκω κελεύω παρά ἑαυτοῦ , εἰμί τις πιστός ὁ Δίων . οὕτως πρέπω νομίζω ἑαυτοῦ μέν φοιτάω ἐπί ὁ ἱερόν ὁ θεός , ὁ βασιλικός δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ συνουσία . ὅς δέ πρός Ἀρχίδαμος γράφω , οὐ βασιλικός παραίνεση εἰμί ; οὐ μόνος δέ ἐν ὁ λόγος εἰμί ὁ Διογένης θεοσεβής , ἀλλά γάρ καί ἐν ὁ ἔργον . αἱρέω γάρ αὐτός οἰκέω ὁ Ἀθῆναι ἐπεί ὁ δαιμόνιον εἰς ὁ Κόρινθος ἀπάγω , ἀφίημι ὑπό ὁ πρίαμαι ὁ πόλις οὐκέτι ἀηθέω δεῖ ἐκλείπω · πείθω γάρ αὐτός ὁ θεός μέλω εἰς τε ὁ Κόρινθος οὐ μάτην οὐδέ κατά τις συντυχία , τρόπος δέ τις ὑπό ὁ θεός εἰσπέμπω , ὁράω ὁ πόλις τρυφάω ὁ Ἀθηναῖος μᾶλλον καί δέω μέγας καί γενναῖος σωφρονιστής .