flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 14
ἀλλὰ γὰρ εὖ ποιῶν ὁ λόγος ἐπὶ τὸν Ἕκτορα καὶ τὸν Σαρπηδόνα , οὐκ οἶδα ὅπως , ὑπηνέχθη καὶ ἐπ’ αὐτό γέ φασι τῶν ἔργων τὸ κεφάλαιον , τὴν καθαίρεσιν τοῦ τείχους , ὃ μιᾷ πρότερον ἡμέρᾳ τοὺς Ἀχαιούς φησι , τοῦ Πυλίου δημαγωγοῦ καὶ βασιλέως ξυμπείθοντος , ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ κατασκευάσασθαι . Σχεδὸν γάρ μοι τοῦτο φαίνεται τὸ γενναιότατον τῶν ἔργων Ἕκτορος , καὶ οὐχὶ Γλαύκου τέχνης συνεῖναι οὐδὲ σοφωτέρας ἐπινοίας δεῖται , Ὁμήρου σαφῶς διδάσκοντος , ὡς Ἀχιλλέως μὲν φανέντος ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν . Ἀγαμέμνονος δὲ τοῖς Τρωσὶν ἐπικειμένου καὶ ἐς τὸ τεῖχος καταδιώξαντος Ἕκτορα ὕπαγε Ζεύς , ἵνα ἀποσώζοιτο καθ’ ἡσυχίαν . προσπαίζων δὲ αὐτὸν ὁ ποιητὴς καὶ καταγελῶν τῆς δειλίας ὑπὸ τῇ φηγῷ καὶ πρὸς ταῖς πύλαις ἤδη καθημένῳ τὴν Ἶριν ἥκειν ἔφη παρὰ τοῦ Διὸς φράζουσαν Ὄφρ’ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν Θύνοντ’ ἐν προμάχοισιν , ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν , Τόφρ’ ὑπόεικε μάχης . πῶς γὰρ εἰκὸς οὕτως ἀγεννῆ καὶ δειλὰ παραινεῖν τὸν Δία , ἄλλως τε οὐδὲ μαχομένῳ , ξὺν πολλῇ δὲ ἑστῶτι ῥᾳστώνῃ ; καὶ ὁπηνίκα δὲ ὁ τοῦ Τυδέως , τῆς Ἀθηνᾶς πολλὴν ἐκ τοῦ κράνους ἀναπτούσης φλόγα , πολλοὺς μὲν ἔκτεινε , φεύγειν δὲ ἠνάγκαζε τοὺς ὑπομένοντας , πόρρω τε ἀφειστήκει τοῦ πολέμου , καὶ πολλὰ ὑπομένων ὀνείδη ἀπέγνω μὲν κρατοῦσι τοῖς Ἀχαιοῖς ἀντιστῆναι , εὐπρεπῆ δὲ ποιεῖται τὴν εἰς τὸ ἄστυ πορείαν , ὡς τῇ μητρὶ παραινέσων ἐξιλεοῦσθαι τὴν Ἀθηνᾶν μετὰ τῶν Τρωάδων . καίτοι εἰ μὲν αὐτὸς ἱκέτευε πρὸ τοῦ νεὼ ξὺν τῇ γερουσίᾳ , πολὺν ἂν εἶχε λόγον · προσήκει γὰρ οἶμαι τὸν στρατηγὸν ἢ βασιλέα καθάπερ ἱερέα καὶ προφήτην θεραπεύειν ἀεὶ ξὺν κόσμῳ τὸν θεὸν καὶ μηδὲν ὀλιγωρεῖν μηδὲ ἑτέρῳ μᾶλλον προσήκειν ἡγεῖσθαι μηδὲ ἐπιτρέπειν , ἀνάξιον αὑτοῦ νομίζοντα τὸ διακόνημα .
Lemmas: ἀλλά γάρ εὕω ποιέω ὁ λόγος ἐπί ὁ Ἕκτωρ καί ὁ Σαρπηδών , οὐ οἶδα ὅπως , ὑποφέρω καί ἐπί αὐτός γε φημί ὁ ἔργον ὁ κεφάλαιος , ὁ καθαίρεσις ὁ τεῖχος , ὅς εἷς πρότερος ἡμέρα ὁ Ἀχαιός φημί , ὁ Πύλιος δημαγωγός καί βασιλεύς συμπείθω , ἄρρηκτος ναός τε καί αὐτός εἶλαρ κατασκευάζω . σχεδόν γάρ ἐγώ οὗτος φαίνω ὁ γενναῖος ὁ ἔργον Ἕκτωρ , καί οὐ Γλαῦκος τέχνη συνίημι οὐδέ σοφός ἐπίνοια δήω , Ὅμηρος σαφῶς διδάσκω , ὡς Ἀχιλλεύς μέν φαίνω δύο οὐλαμός ἀνήρ . Ἀγαμέμνων δέ ὁ Τρώς ἐπίκειμαι καί εἰς ὁ τεῖχος καταδιώκω Ἕκτωρ ὑπάγω Ζεύς , ἵνα ἀποσῴζω κατά ἡσυχία . προσπαίζω δέ αὐτός ὁ ποιητής καί καταγελάω ὁ δειλία ὑπό ὁ φηγός καί πρός ὁ πύλη ἤδη κάθημαι ὁ Ἶρις ἥκω φημί παρά ὁ Ζεύς φράζω ὄφρα εἄν μέν ἄν ὁράω Ἀγαμέμνων ποιμήν λαός θύνω ἐν πρόμαχος , ἐναίρω στίξ ἀνήρ , τόφρα ὑπείκω μάχη . πῶς γάρ εἰκός οὕτως ἀγεννής καί δειλός παραινέω ὁ Ζεύς , ἄλλως τε οὐδέ μάχομαι , ξὺν πολύς δέ ἵστημι ῥᾳστώνη ; καί ὁπηνίκα δέ ὁ ὁ Τυδεύς , ὁ Ἀθηνᾶ πολύς ἐκ ὁ κράνος ἀνάπτω φλόξ , πολύς μέν ἐκτείνω , φεύγω δέ ἀναγκάζω ὁ ὑπομένω , πόρρω τε ἀφίστημι ὁ πόλεμος , καί πολύς ὑπομένω ὄνειδος ἀπογιγνώσκω μέν κρατέω ὁ Ἀχαιός ἀνθίστημι , εὐπρεπής δέ ποιέω ὁ εἰς ὁ Ἄστυ πορεία , ὡς ὁ μήτηρ παραινέω ἐξιλεόω ὁ Ἀθηνᾶ μετά ὁ Τρωάς . καίτοι εἰμί μέν αὐτός ἱκετεύω πρό ὁ ναός ξὺν ὁ γερουσία , πολύς εἄν ἔχω λόγος · προσήκω γάρ οἴομαι ὁ στρατηγός ἢ βασιλεύς καθάπερ ἱερεύς καί προφήτης θεραπεύω ἀεί ξὺν κόσμος ὁ θεός καί μηδείς ὀλιγωρέω μηδέ ἕτερος μᾶλλον προσήκω ἡγέομαι μηδέ ἐπιτρέπω , ἀνάξιος αὐτός νομίζω ὁ διακόνημα .