flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 10
Ὁμήρου δὲ ἔοικεν εἶναι καὶ τοῦτο παίγνιον , καινὸν καὶ ἄτοπον μονομαχίας τρόπον ἐπινοήσαντος . ἐπεὶ καὶ τἆλλα δῆλός ἐστιν Ἀχιλλεῖ χαριζόμενος , καὶ ὥσπερ θεατὰς ἄγων τὸ στράτευμα μόνον ἄμαχον καὶ ἀνυπόστατον ἐπάγει τοῖς πολεμίοις , κτείνοντα μὲν τοὺς ἐντυγχάνοντας , τρεπόμενον δὲ ἁπαξαπλῶς πάντας φωνῇ καὶ σχήματι καὶ τῶν ὀμμάτων ταῖς προσβολαῖς , ἀρχομένης τε οἶμαι τῆς παρατάξεως καὶ ἐπὶ τοῦ Σκαμάνδρου ταῖς ᾐόσιν , ἕως εἰς τὸ τεῖχος ἄσμενοι ξυνελέγησαν οἱ διαφυγόντες . ταῦτα ἐκεῖνος πολλοῖς ἔπεσι διηγούμενος καὶ θεῶν ἀναπλάττων μάχας καὶ ἐπικοσμῶν μύθοις τὴν ποίησιν δεκάζει τοὺς κριτὰς καὶ οὐκ ἐπιτρέπει δικαίαν φέρειν καὶ ἀψευδῆ ψῆφον . ὅστις δὲ ἐθέλει μηδὲν ὑπὸ τοῦ κάλλους ἐξαπατᾶσθαι τῶν ῥημάτων καὶ τῶν ἔξωθεν ἐπιφερομένων πλασμάτων , ὥσπερ ἐν ἀρχῇ περὶ ἀρωμάτων τινῶν καὶ χρωμάτων , Ἀρεοπαγίτης ἔστω κριτής , καὶ οὐκ εὐλαβησόμεθα τὴν κρίσιν . εἶναι μὲν γὰρ ἀγαθὸν στρατιώτην ὁμολογοῦμεν τὸν Πηλέως , ἐκ τῆς ποιήσεως ἀναπειθόμενοι . κτείνει μὲν ἄνδρας εἴκοσι , Ζωοὺς δ’ ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους , Τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠύτε νεβρούς , Ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος . τοσαύτην μέντοι ἤνεγκεν εἰς τὰ πράγματα τῶν Ἀχαιῶν ἡ νίκη τὴν ῥοπήν , ὥστε οὐδὲ μείζονα φόβον τοῖς πολεμίοις ἐνέβαλεν οὐδὲ ἀπογνῶναι ἐς τὸ παντελὲς ὑπὲρ σφῶν ἐποίει . καὶ ὑπὲρ τούτων ἆρ’ ἑτέρου τινὸς μάρτυρος δεησόμεθα τὸν Ὅμηρον παραλιπόντες ; καὶ οὐκ ἀπόχρη τῶν ἐπῶν μνησθῆναι , ἃ πεποίηκεν ἐκεῖνος , ὁπηνίκα ἐπὶ τὰς ναῦς ἦλθεν ὁ Πρίαμος φέρων ὑπὲρ τοῦ παιδὸς τὰ λύτρα ; ἐρομένου γὰρ μετὰ τὰς διαλύσεις , ὑπὲρ ὧν ἀφῖκτο , τοῦ τῆς Θέτιδος υἱέος Ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον , τά τε ἄλλα διέξεισι καὶ περὶ τοῦ πολέμου φησί · Τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν , εἴπερ ἀνάγκη . οὕτως οὐδὲ ἐπαγγέλλειν ὀκνεῖ μετὰ τὴν ἐκεχειρίαν τὸν πόλεμον . ὁ δὲ ἀγεννὴς καὶ δειλὸς τύραννος ὄρη τε ὑψηλὰ προυτείνετο τῆς αὑτοῦ φυγῆς καὶ ἐξοικοδομήσας ἐπ’ αὐτοῖς φρούρια οὐδὲ τῇ τῶν τόπων ὀχυρότητι πιστεύει , ἀλλὰ ἱκετεύει συγγνώμης τυγχάνειν . καὶ ἔτυχεν ἄν , εἴπερ ἦν ἄξιος καὶ μὴ ἐφωράθη πολλάκις ἄπιστος καὶ θρασύς , ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις προστιθεὶς ἀδικήματα .
Lemmas: Ὅμηρος δέ ἔοικα εἰμί καί οὗτος παίγνιον , καινός καί ἄτοπος μονομαχία τρόπος ἐπινοέω . ἐπεί καί ἄλλος δῆλος εἰμί Ἀχιλλεύς χαρίζομαι , καί ὥσπερ θεατής ἄγω ὁ στράτευμα μόνος ἄμαχος καί ἀνυπόστατος ἐπάγω ὁ πολέμιος , κτείνω μέν ὁ ἐντυγχάνω , τρέπω δέ ἁπαξαπλῶς πᾶς φωνή καί σχῆμα καί ὁ ὄμμα ὁ προσβολή , ἄρχω τε οἴομαι ὁ παράταξις καί ἐπί ὁ Σκάμανδρος ὁ ἠιών , ἠώς εἰς ὁ τεῖχος ἄσμενος συλλέγω ὁ διαφεύγω . οὗτος ἐκεῖνος πολύς ἔπος διηγέομαι καί θεός ἀναπλάσσω μάχη καί ἐπικοσμέω μῦθος ὁ ποίησις δεκάζω ὁ κριτής καί οὐ ἐπιτρέπω Δίκαιος φέρω καί ἀψευδής ψῆφος . ὅστις δέ ἐθέλω μηδείς ὑπό ὁ κάλλος ἐξαπατάω ὁ ῥῆμα καί ὁ ἔξωθεν ἐπιφέρω πλάσμα , ὥσπερ ἐν ἀρχή περί ἄρωμα τις καί χρῶμα , Ἀρεοπαγίτης ἵστημι κριτής , καί οὐ εὐλαβέομαι ὁ κρίσις . εἰμί μέν γάρ ἀγαθός στρατιώτης ὁμολογέω ὁ Πηλεύς , ἐκ ὁ ποίησις ἀναπείθω . κτείνω μέν ἀνήρ εἴκοσι , ζωός δέ ἐκ ποταμός δώδεκα λέγω κόρος , ὁ ἐξάγω θύραζε τέθηπα ἠΰτε νεβρός , Ποινή Πάτροκλος Μενοιτιάδης θνῄσκω . τοσοῦτος μέντοι φέρω εἰς ὁ πρᾶγμα ὁ Ἀχαιός ὁ νίκη ὁ ῥοπή , ὥστε οὐδέ μείζων φόβος ὁ πολέμιος ἐμβάλλω οὐδέ ἀπογιγνώσκω εἰς ὁ παντελής ὑπέρ σφεῖς ποιέω . καί ὑπέρ οὗτος ἆρα ἕτερος τις μάρτυς δήω ὁ Ὅμηρος παραλείπω ; καί οὐ ἀποχράω ὁ ἔπος μιμνήσκω , ὁ ποιέω ἐκεῖνος , ὁπηνίκα ἐπί ὁ ναῦς ἔρχομαι ὁ Πρίαμος φέρω ὑπέρ ὁ παῖς ὁ λύτρον ; ἔρομαι γάρ μετά ὁ διαλύω , ὑπέρ ὅς ἀφικνέομαι , ὁ ὁ Θέτις υἱός ποσσῆμαρ μέμονα κτερείζω Ἕκτωρ δῖος , ὁ τε ἄλλος διέξειμι καί περί ὁ πόλεμος φημί · ὁ δέ δωδέκατος πολεμέω , εἴπερ ἀνάγκη . οὕτως οὐδέ ἐπαγγέλλω ὀκνέω μετά ὁ ἐκεχειρία ὁ πόλεμος . ὁ δέ ἀγεννής καί δειλός τύραννος ὄρος τε ὑψηλός προτείνω ὁ αὐτός φυγή καί ἐξοικοδομέω ἐπί αὐτός φρούριον οὐδέ ὁ ὁ τόπος ὀχυρότης πιστεύω , ἀλλά ἱκετεύω συγγνώμη τυγχάνω . καί τυγχάνω ἄν , εἴπερ εἰμί ἄξιος καί μή φωράω πολλάκις ἄπιστος καί θρασύς , ἄλλος ἐπί ἄλλος προστίθημι ἀδίκημα .