flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 30
Διττῶν δὲ ὄντων τῶν ἁμαρτημάτων , καὶ τῶν μὲν ὑποφαινόντων ἐλπίδας ἀμείνους καὶ οὐ πάντη τὴν θεραπείαν ἀπεστραμμένων , τῶν δὲ ἀνίατα πλημμελούντων · τούτοις δὲ οἱ νόμοι θάνατον λύσιν τῶν κακῶν ἐπενόησαν , οὐκ εἰς τὴν ἐκείνων μᾶλλον , εἰς δὲ τὴν ἄλλων ὠφέλειαν · διττὰς δ’ ἀνάγκη τὰς κρίσεις γίγνεσθαι . οὐκοῦν τῶν μὲν ἰασίμων αὑτῷ προσήκειν ὑπολήψεται τήν τε ἐπίγνωσιν καὶ τὴν θεραπείαν , ἀφέξεται δὲ τῶν ἄλλων μάλα ἐρρωμένως , καὶ οὐκ ἄν ποτε ἑκὼν ἅψαιτο κρίσεως , ἐφ’ ᾗ θάνατος ἡ ζημία παρὰ τῶν νόμων τοῖς ὠφληκόσι τὴν δίκην προηγόρευται . νομοθετῶν δὲ ὑπὲρ τῶν τοιούτων ὕβριν μὲν καὶ χαλεπότητα καὶ πικρίαν τῶν τιμωριῶν ἀφαιρήσει , ἀποκληρώσει δὲ αὐτοῖς ἀνδρῶν σωφρόνων καὶ διὰ παντὸς τοῦ βίου βάσανον οὐ φαύλην τῆς αὑτῶν ἀρετῆς παρασχομένων δικαστήριον , οἳ μηδὲν αὐθαδῶς μηδὲ ὁρμῇ τινι παντελῶς ἀλόγῳ χρώμενοι , ἐν ἡμέρας μορίῳ σμικρῷ βουλευσάμενοι , τυχὸν δὲ οὐδὲ βουλῇ δόντες , ὑπὲρ ἀνδρὸς πολίτου τὴν μέλαιναν οἴσουσι ψῆφον . αὐτῷ δὲ οὔτε ἐν τῇ χειρὶ ξίφος εἰς πολίτου , κἂν ἀδικῇ τὰ ἔσχατα , φόνον οὔτε ἐν τῇ ψυχῇ κέντρον ὑπεῖναι χρή , ὅπου καὶ τὴν τῶν μελιττῶν ὁρῶμεν βασιλεύουσαν καθαρὰν ὑπὸ τῆς φύσεως πλήκτρου γενομένην . ἀλλ’ οὐκ εἰς μελίττας βλεπτέον , εἰς αὐτὸν δὲ οἶμαι τῶν θεῶν τὸν βασιλέα οὗπερ εἶναι χρὴ τὸν ἀληθῶς ἄρχοντα προφήτην καὶ ὑπηρέτην . οὐκοῦν ὅσα μὲν ἀγαθὰ γέγονε παντελῶς τῆς ἐναντίας ἄμικτα φύσεως καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ κοινῇ τῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ παντὸς κόσμου , τούτων δὲ αὐτὸς ἦν τε καὶ ἔστι δημιουργός · τὰ κακὰ δὲ οὔτ’ ἐγέννησεν οὔτ’ ἐπέταξεν εἶναι , ἀλλ’ αὐτὰ μὲν ἐφυγάδευσεν ἐξ οὐρανοῦ , περὶ δὲ τὴν γῆν στρεφόμενα καὶ τὴν ἐκεῖθεν ἀποικίαν σταλεῖσαν τῶν ψυχῶν διαλαβόμενα κρίνειν ἐπέταξε καὶ διακαθαίρειν τοῖς αὑτοῦ παισὶ καὶ ἐγγόνοις . τούτων δὲ οἱ μέν εἰσι σωτῆρες καὶ ἐπίκουροι τῆς ἰνθρωπίνης φύσεως , ἄλλοι δὲ ἀπαραίτητοι κριταί , τῶν ἀδικημάτων ὀξεῖαν καὶ δεινὴν ἐπάγοντες δίκην ζῶσί τε ἀνθρώποις καὶ ἀπολυθεῖσι τῶν σωμάτων , οἱ δὲ ὥσπερ δήμιοι τιμωροί τινες καὶ ἀποπληρωταὶ τῶν δικασθέντων , ἕτερον τῶν φαύλων καὶ ἀνοήτων δαιμόνων τὸ φῦλον ·
Lemmas: δισσός δέ εἰμί ὁ ἁμάρτημα , καί ὁ μέν ὑποφαίνω ἐλπίς ἀγαθός καί οὖον πάντῃ ὁ θεραπεία ἀποστράπτω , ὁ δέ ἀνίατος πλημμελέω · οὗτος δέ ὁ νόμος θάνατος λύσις ὁ κακός ἐπινοέω , οὐ εἰς ὁ ἐκεῖνος μᾶλλον , εἰς δέ ὁ ἄλλος ὠφέλεια · δισσός δέ ἀνάγκη ὁ κρίσις γίγνομαι . οὐκοῦν ὁ μέν ἰάσιμος ἑαυτοῦ προσήκω ὑπολαμβάνω ὁ τε ἐπίγνωσις καί ὁ θεραπεία , ἀπέχω δέ ὁ ἄλλος μάλα ἐρρωμένος , καί οὐ ἄν ποτός ἑκών ἅπτω κρίσις , ἐπί ὅς θάνατος ὁ ζημία παρά ὁ νόμος ὁ ὀφλισκάνω ὁ δίκη προαγορεύω . νομοθέτης δέ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ὕβρις μέν καί χαλεπότης καί πικρία ὁ τιμωρία ἀφαιρέω , ἀποκλήρωσις δέ αὐτός ἀνήρ σώφρων καί διά πᾶς ὁ βίος βάσανος οὖον φαῦλος ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή παρέχω δικαστήριον , ἕ μηδείς αὐθάδης μηδέ ὁρμή τις παντελῶς ἄλογος χράω , ἐν ἡμέρα μόριον μικρός βουλεύω , τυγχάνω δέ οὐδέ βουλή δίδωμι , ὑπέρ ἀνήρ πολίτης ὁ μέλας φέρω ψῆφος . αὐτός δέ οὔτε ἐν ὁ χείρ ξίφος εἰς πολίτης , κἀν ἀδικέω ὁ ἔσχατος , φόνος οὔτε ἐν ὁ Ψυχή κέντρον ὑπεῖναι χρή , ὅπου καί ὁ ὁ μέλισσα ὁράω βασιλεύω καθαρός ὑπό ὁ φύσις πλῆκτρον γίγνομαι . ἀλλά οὐ εἰς μέλισσα βλεπτέον , εἰς αὐτός δέ οἴομαι ὁ θεός ὁ βασιλεύς ὅσπερ εἰμί χρή ὁ ἀληθής ἄρχω προφήτης καί ὑπηρέτης . οὐκοῦν ὅσος μέν ἀγαθός γίγνομαι παντελῶς ὁ ἐναντίος ἄμικτος φύσις καί ἐπί ὠφέλεια κοινός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ πᾶς κόσμος , οὗτος δέ αὐτός εἰμί τε καί εἰμί δημιουργός · ὁ κακός δέ οὔτε γεννάω οὔτε ἐπιτάσσω εἰμί , ἀλλά αὐτός μέν φυγαδεύω ἐκ οὐρανός , περί δέ ὁ γῆ στρέφω καί ὁ ἐκεῖθεν ἀποικία στέλλω ὁ Ψυχή διαλαμβάνω κρίνω ἐπιτάσσω καί διακαθαίρω ὁ αὐτός παῖς καί ἔγγονος . οὗτος δέ ὁ μέν εἰμί σωτήρ καί ἐπίκουρος ὁ ινθρωπινεος φύσις , ἄλλος δέ ἀπαραίτητος κριτής , ὁ ἀδίκημα ὀξύς καί δεινός ἐπάγω δίκη ζάω τε ἄνθρωπος καί ἀπολύω ὁ σῶμα , ὁ δέ ὥσπερ δήμιος τιμωρέω τις καί ἀποπληρωτής ὁ δικάζω , ἕτερος ὁ φαῦλος καί ἀνόητος δαίμων ὁ φῦλον ·