flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 1
Τὸν Ἀχιλλέα φησὶν ἡ ποίησις , ὁπότε ἐμήνισε καὶ διηνέχθη πρὸς τὸν βασιλέα , μεθεῖναι μὲν ταῖν χεροῖν τὴν αἰχμὴν καὶ τὴν ἀσπίδα , ψαλτήριον δὲ ἁρμοσάμενον καὶ κιθάραν ᾄδειν καὶ ὑμνεῖν τῶν ἡμιθέων τὰς πράξεις , καὶ ταύτην διαγωγὴν τῆς ἡσυχίας ποιεῖσθαι , εὖ μάλα ἐμφρόνως τοῦτο διανοηθέντα . τὸ μὲν γὰρ ἀπεχθάνεσθαι καὶ παροξύνειν τὸν βασιλέα λίαν αὔθαδες καὶ ἄγριον · τυχὸν δὲ οὐδὲ ἐκείνης ἀπολύεται τῆς μέμψεως ὁ τῆς Θέτιδος , ὅτι τῷ καιρῷ τῶν ἔργων εἰς ᾠδὰς καταχρῆται καὶ κρούματα , ἐξὸν τότε μὲν ἔχεσθαι τῶν ὅπλων καὶ μὴ μεθιέναι , αὖθις δὲ ἐφ’ ἡσυχίας ὑμνεῖν τὸν βασιλέα καὶ ᾄδειν τὰ κατορθώματα . οὐ μὴν οὐδὲ τὸν Ἀγαμέμνονά φησιν ὁ πατὴρ ἐκείνων τῶν λόγων μετρίως καὶ πολιτικῶς προσενεχθῆναι τῷ στρατηγῷ , ἀλλ’ ἀπειλῇ τε χρῆσθαι καὶ ἔργοις ὑβρίζειν , τοῦ γέρως ἀφαιρούμενον . συνάγων δὲ αὐτοὺς ἐς ταὐτὸν ἀλλήλοις ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας μεταμελομένους , τὸν μὲν τῆς Θέτιδος ἐκβοῶντα Ἀτρείδη , ἦ ἄρ τι τόδ’ ἀμφοτέροισιν ἄρειον Ἔπλετο , σοὶ καὶ ἐμοί , εἶτα ἐπαρώμενον τῇ προφάσει τῆς ἀπεχθείας καὶ ἀπαριθμούμενον τὰς ἐκ τῆς μήνιδος ξυμφοράς , τὸν βασιλέα δὲ αἰτιώμενον Δία καὶ Μοῖραν καὶ Ἐρινύν , δοκεῖ μοι διδάσκειν , ὥσπερ ἐν δράματι τοῖς προκειμένοις ἀνδράσιν οἷον εἰκόσι χρώμενος , ὅτι χρὴ τοὺς μὲν βασιλέας μηδὲν ὕβρει πράττειν μηδὲ τῇ δυνάμει πρὸς ἅπαν χρῆσθαι μηδὲ ἐφιέναι τῷ θυμῷ , καθάπερ ἵππῳ θρασεῖ χήτει χαλινοῦ καὶ ἡνιόχου φερομένῳ , παραινεῖν δὲ αὖ τοῖς στρατηγοῖς ὑπεροψίαν βασιλικὴν μὴ δυσχεραίνειν , φέρειν δὲ ἐγκρατῶς καὶ πρᾴως τὰς ἐπιτιμήσεις , ἵνα μὴ μεταμελείας αὐτοῖς ὁ βίος μεστὸς ᾖ . Ταῦτα κατ’ ἐμαυτὸν ἐννοῶν , ὦ φίλε βασιλεῦ , καὶ σὲ μὲν ὁρῶν ἐπὶ τῶν ἔργων τὴν Ὁμηρικὴν παιδείαν ἐπιδεικνύμενον καὶ ἐθέλοντα πάντως κοινῇ μὲν ἅπαντας ἀγαθόν τι δρᾶν , ἡμῖν δὲ ἰδίᾳ τιμὰς καὶ γέρα ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις παρασκευάζοντα , τοσούτῳ δὲ οἶμαι κρείττονα τοῦ τῶν Ἑλλήνων βασιλέως εἶναι ἐθέλοντα , ὥστε ὁ μὲν ἠτίμαζε τοὺς ἀρίστους , σὺ δὲ οἶμαι καὶ τῶν φαύλων πολλοῖς τὴν συγγνώμην νέμεις , τὸν Πιττακὸν ἐπαινῶν τοῦ λόγου , ὃς τὴν συγγνώμην τῆς τιμωρίας προυτίθει , αἰσχυνοίμην ἄν , εἰ μὴ τοῦ Πηλέως φαινοίμην εὐγνωμονέστερος μηδὲ ἐπαινοίην εἰς δύναμιν τὰ προσόντα σοί , οὔτι φημὶ χρυσὸν καὶ ἁλουργῆ χλαῖναν , οὐδὲ μὰ Δία πέπλους παμποικίλους , γυναικῶν ἔργα Σιδωνίων , οὐδὲ ἵππων Νισαίων κάλλη καὶ χρυσοκολλήτων ἁρμάτων ἀστράπτουσαν αἴγλην , οὐδὲ τὴν Ἰνδῶν λίθον εὐανθῆ καὶ χαρίεσσαν . καίτοι γε εἴ τις ἐθέλοι τούτοις τὸν νοῦν προσέχων ἕκαστον ἀξιοῦν λόγου , μικροῦ πᾶσαν οἶμαι τὴν Ὁμήρου ποίησιν ἀποχετεύσας ἔτι δεήσεται λόγων , καὶ οὐκ ἀποχρήσει σοὶ μόνῳ τὰ ξύμπασι ποιηθέντα τοῖς ἡμιθέοις ἐγκώμια .
Lemmas: ὁ Ἀχιλλεύς φημί ὁ ποίησις , ὁπότε μηνίω καί διαφέρω πρός ὁ βασιλεύς , μεθίημι μέν ὁ χείρ ὁ αἰχμή καί ὁ ἀσπίς , ψαλτήριον δέ ἁρμόζω καί κιθάρα ἀείδω καί ὑμνέω ὁ Ἡμιθέων ὁ πρᾶξις , καί οὗτος διαγωγή ὁ ἡσυχία ποιέω , εὕω μάλα ἔμφρων οὗτος διανοέομαι . ὁ μέν γάρ ἀπεχθάνομαι καί παροξύνω ὁ βασιλεύς λίαν αὔθαδες καί ἄγριος · τυγχάνω δέ οὐδέ ἐκεῖνος ἀπολύω ὁ μέμψις ὁ ὁ Θέτις , ὅτι ὁ καιρός ὁ ἔργον εἰς ἀοιδή καταχράω καί κροῦμα , ἔξεστι τότε μέν ἔχω ὁ ὅπλον καί μή μεθίημι , αὖθις δέ ἐπί ἡσυχία ὑμνέω ὁ βασιλεύς καί ἀείδω ὁ κατόρθωμα . οὖον μήv οὐδέ ὁ Ἀγαμέμνων φημί ὁ πατήρ ἐκεῖνος ὁ λόγος μέτριος καί πολιτικός προσφέρω ὁ στρατηγός , ἀλλά ἀπειλέω τε χράω καί ἔργον ὑβρίζω , ὁ γέρας ἀφαιρέω . συνάγω δέ αὐτός εἰς αὐτός ἀλλήλων ἐπί ὁ ἐκκλησία μεταμέλομαι , ὁ μέν ὁ Θέτις ἐκβοάω Ἀτρείδης , εἰμί ἄρα τίς ὅδε ἀμφότερος ἄρειος πέλω , σύ καί ἐγώ , εἶτα ἐπαράομαι ὁ πρόφασις ὁ ἀπέχθεια καί ἀπαριθμέω ὁ ἐκ ὁ μῆνις συμφορά , ὁ βασιλεύς δέ αἰτιάομαι Ζεύς καί Μοῖρα καί Ἐρινύς , δοκέω ἐγώ διδάσκω , ὥσπερ ἐν δρᾶμα ὁ πρόκειμαι ἀνήρ οἷος εἰκών χράω , ὅτι χρή ὁ μέν βασιλεύς μηδείς ὕβρις πράσσω μηδέ ὁ δύναμις πρός ἅπας χράω μηδέ ἐφίημι ὁ θυμός , καθάπερ ἵππος θρασύς χῆτος χαλινός καί ἡνίοχος φέρω , παραινέω δέ αὖος ὁ στρατηγός ὑπεροψία βασιλικός μή δυσχεραίνω , φέρω δέ ἐγκρατῶς καί πρᾶος ὁ ἐπιτίμησις , ἵνα μή μεταμέλεια αὐτός ὁ βίος μεστός εἰμί . οὗτος κατά ἐμαυτοῦ ἐννοέω , εἰμί φίλος βασιλεύς , καί σύ μέν ὁράω ἐπί ὁ ἔργον ὁ ὁμηρικός παιδεία ἐπιδείκνυμι καί ἐθέλω πάντως κοινός μέν ἅπας ἀγαθός τίς δράω , ἐγώ δέ ἴδιος τιμή καί γέρας ἄλλος ἐπί ἄλλος παρασκευάζω , τοσοῦτος δέ οἴομαι ἀγαθός ὁ ὁ Ἕλλην βασιλεύς εἰμί ἐθέλω , ὥστε ὁ μέν ἀτιμάζω ὁ ἀγαθός , σύ δέ οἴομαι καί ὁ φαῦλος πολύς ὁ συγγνώμη νέμω , ὁ Πιττακός ἐπαινέω ὁ λόγος , ὅς ὁ συγγνώμη ὁ τιμωρία προτίθημι , αἰσχύνω ἄν , εἰμί μή ὁ Πηλεύς φαίνω εὐγνώμων μηδέ ἐπαινέω εἰς δύναμις ὁ πρόσειμι σύ , οὔτις φημί χρυσός καί ἁλουργής χλαῖνα , οὐδέ μά Ζεύς πέπλος παμποίκιλος , γυνή ἔργον Σιδών , οὐδέ ἵππος Νισαῖος κάλλος καί χρυσοκόλλητος ἅρμα ἀστράπτω αἴγλη , οὐδέ ὁ Ἰνδός λίθος εὐανθής καί χαρίεις . καίτοι γε εἰμί τις ἐθέλω οὗτος ὁ νόος προσέχω ἕκαστος ἀξιόω λόγος , μικρός πᾶς οἴομαι ὁ Ὅμηρος ποίησις ἀποχετεύω ἔτι δήω λόγος , καί οὐ ἀποχράω σύ μόνος ὁ σύμπας ποιέω ὁ ἡμίθεος ἐγκώμιον .