flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 16
Νῦν δὲ τὸ συνεχὲς ἀποδόντες τῷ παρόντι λόγῳ ἐπὶ τὸν ἐξ ἀρχῆς ἐπανάγωμεν ὥσπερ οἱ προεκθέοντες ἐν τοῖς δρόμοις . ἐλέγετο δ’ οὖν ἐν τοῖς πρόσθεν ὡς αὐτὸν μέν τινά φησι Πλάτων τὸν νοῦν καὶ τὴν ψυχήν , αὐτοῦ δὲ τὸ σῶμα καὶ τὴν κτῆσιν . ταῦτα δὲ ἐν τοῖς θαυμασίοις διώρισται νόμοις . ὥσπερ οὖν , εἴ τις ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν λέγοι · Ὅτῳ ἀνδρὶ ἐς νοῦν καὶ φρόνησιν ἀνήρτηται πάντα τὰ ἐς εὐδαιμονίαν φέροντα καὶ μὴ ἐν τοῖς ἐκτός , ἐξ ὧν εὖ ἢ κακῶς πραξάντων ἢ καὶ πασχόντων πλανᾶσθαι ἀναγκάζεται , τούτῳ ἄριστα παρεσκεύασται πρὸς τὸ ζῆν , οὐ παρατρέπει τὴν λέξιν οὐδὲ παραποιεῖ , ἐξηγεῖται δὲ ὀρθῶς καὶ ἑρμηνεύει · οὕτω δὲ καὶ ὅστις ἀντὶ τῆς αὐτοῦ λέξεως τὸν θεὸν παραλαμβάνει οὐκ ἀδικεῖ . εἰ γὰρ τὸν ἐν ἡμῖν δαίμονα , ὄντα μὲν ἀπαθῆ τῇ φύσει καὶ θεῷ ξυγγενῆ , πολλὰ δὲ ἀνατλάντα καὶ ὑπομείναντα διὰ τὴν πρὸς τὸ σῶμα κοινωνίαν καὶ τοῦ πάσχειν τε καὶ φθείρεσθαι φαντασίαν τοῖς πολλοῖς παρασχόντα , τοῦ παντὸς ἐκεῖνος προΐσταται βίου τῷ γε εὐδαιμονήσειν μέλλοντι , τί χρὴ προσδοκᾶν αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ καθαροῦ καὶ ἀμιγοῦς γηίνῳ σώματι διανοηθῆναι νοῦ , ὃν δὴ καὶ θεὸν εἶναί φαμεν καὶ αὐτῷ τὰς ἡνίας ἐπιτρέπειν τοῦ βίου χρῆναι παραινοῦμεν πάντα ἰδιώτην τε καὶ βασιλέα , τόν γε ὡς ἀληθῶς ἄξιον τῆς ἐπικλήσεως καὶ οὐ νόθον οὐδὲ ψευδώνυμον , συνιέντα μὲν αὐτοῦ καὶ αἰσθανόμενον διὰ συγγένειαν , ὑφιέμενον δὲ αὐτῷ τῆς ἀρχῆς καὶ ὑποχωροῦντα τῆς ἐπιμελείας ὡς ἔμφρονα ; ἀνόητον γὰρ καὶ μάλα αὔθαδες τὸ μὴ καθάπαξ ἐς δύναμιν πείθεσθαι τῷ θεῷ ἀρετῆς ἐπιμελομένους · τούτῳ γὰρ μάλιστα χαίρειν ὑποληπτέον τὸν θεόν . οὐ μὴν οὐδὲ τῆς ἐννόμου θεραπείας ἀποστατέον οὐδὲ τὴν τοιαύτην τιμὴν ὑπεροπτέον τοῦ κρείττονος , θετέον δὲ ἐν ἀρετῆς μοίρᾳ τὴν εὐσέβειαν τὴν κρατίστην . ἔστι γὰρ ὁσιότης τῆς δικαιοσύνης ἔκγονος · αὕτη δὲ ὅτι τοῦ θειοτέρου ψυχῆς εἴδους ἐστίν , οὐδένα λέληθε τῶν ὅσοι τὰ τοιαῦτα μεταχειρίζονται .
Lemmas: νῦν δέ ὁ συνεχής ἀποδίδωμι ὁ πάρειμι λόγος ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή ἐπανάγω ὥσπερ ὁ προεκθέω ἐν ὁ δρόμος . λέγω δέ οὖν ἐν ὁ πρόσθεν ὡς αὐτός μέν τις φημί Πλάτων ὁ νόος καί ὁ Ψυχή , αὐτός δέ ὁ σῶμα καί ὁ κτῆσις . οὗτος δέ ἐν ὁ θαυμάσιος διά-ὁρίζω νόμος . ὥσπερ οὖν , εἰμί τις ἐκ ἀρχή ἀναλαμβάνω λέγω · ὅστις ἀνήρ εἰς νόος καί φρόνησις ἀναρτάω πᾶς ὁ εἰς εὐδαιμονία φέρω καί μή ἐν ὁ ἐκτός , ἐκ ὅς εὕω ἢ κακῶς πράσσω ἢ καί πάσχω πλανάω ἀναγκάζω , οὗτος ἀγαθός παρασκευάζω πρός ὁ ζῶ , οὖον παρατρέπω ὁ λέξις οὐδέ παραποιέω , ἐξηγέομαι δέ ὀρθῶς καί ἑρμηνεύω · οὗτος δέ καί ὅστις ἀντί ὁ αὐτός λέξις ὁ θεός παραλαμβάνω οὐ ἀδικέω . εἰμί γάρ ὁ ἐν ἐγώ δαίμων , εἰμί μέν ἀπαθής ὁ φύσις καί θεός συγγενής , πολύς δέ ἀνατλῆναι καί ὑπομένω διά ὁ πρός ὁ σῶμα κοινωνία καί ὁ πάσχω τε καί φθείρω φαντασία ὁ πολύς παρέχω , ὁ πᾶς ἐκεῖνος προίστημι βίος ὁ γε εὐδαιμονέω μέλλω , τίς χρή προσδοκάω αὐτός ὑπέρ ὁ καθαρός καί ἀμιγής γήϊνος σῶμα διανοέομαι νόος , ὅς δή καί θεός εἰμί φημί καί αὐτός ὁ ἡνία ἐπιτρέπω ὁ βίος χρή παραινέω πᾶς ἰδιώτης τε καί βασιλεύς , ὁ γε ὡς ἀληθής ἄξιος ὁ ἐπίκλησις καί οὖον νόθος οὐδέ ψευδώνυμος , συνίημι μέν αὐτός καί αἰσθάνομαι διά συγγένεια , ὑφίημι δέ αὐτός ὁ ἀρχή καί ὑποχωρέω ὁ ἐπιμέλεια ὡς ἔμφρων ; ἀνόητος γάρ καί μάλα αὔθαδες ὁ μή καθάπαξ εἰς δύναμις πείθω ὁ θεός ἀρετή ἐπιμελέομαι · οὗτος γάρ μάλιστα χαίρω ὑποληπτέον ὁ θεός . οὖον μήv οὐδέ ὁ ἔννομος θεραπεία ἀποστατέω οὐδέ ὁ τοιοῦτος τιμή ὑπεροπτέον ὁ ἀγαθός , θετέος δέ ἐν ἀρετή μοῖρα ὁ εὐσέβεια ὁ ἀγαθός . εἰμί γάρ ὁσιότης ὁ δικαιοσύνη ἔκγονος · οὗτος δέ ὅτι ὁ θεῖος Ψυχή εἶδος εἰμί , οὐδείς λανθάνω ὁ ὅσος ὁ τοιοῦτος μεταχειρίζω .