flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 8
τοῦτο μὲν δὴ καὶ αὖθις τεύξεται λόγου . Ἐκεῖνο δὲ ἤδη ῥητέον , ὡς οὔτε ἐν τοῖς κειμένοις ἦν οὔτε ἐν τοῖς φεύγουσιν ὁ παιδοτρίβης τοῦ τυράννου . τὸ γὰρ μηδὲ ἐλπίσαι συγγνώμην εὔλογον οὕτω μὲν ἄδικα διανοηθέντα , ἀσεβῆ δὲ ἐργασάμενον , φόνων τε ἀδίκων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν , πολλῶν μὲν ἰδιωτῶν , πάντων δὲ σχεδὸν ὁπόσοι τοῦ βασιλείου γένους μετεῖχον ἁψάμενον , οὔτι ξὺν δείματι οὐδὲ ἄν τις ἐμφύλιον φόνον διανοηθείη δρῶν , παλαμναίους τινὰς καὶ μιάστορας δεδιὼς καὶ ὑφορώμενος ἐκ τοῦ μιάσματος , ἀλλὰ ὥσπερ τισὶ καθαρσίοις καινοῖς καὶ ἀτόποις τοὺς πρόσθεν ἀπονιπτόμενος ἄνδρα ἐπ’ ἀνδρὶ καὶ γυναῖκας ἐπὶ τοῖς φιλτάτοις ἀποκτιννὺς εἰκότως ἀπέγνω τὴν ἱκετηρίαν . ταῦτα εἰκὸς μὲν αὐτὸν διανοηθῆναι , εἰκὸς δὲ καὶ ἄλλως ἔχειν . οὐ γὰρ δὴ ἴσμεν ὅ , τί ποτε παθὼν ἢ δράσας ᾤχετο ἄιστος , ἄφαντος . ἀλλ’ εἴτε αὐτὸν δαίμων τιμωρὸς ξυναρπάσας , καθάπερ Ὅμηρός φησι τὰς τοῦ Πανδάρεω θυγατέρας , ἐπὶ γῆς ἄγει πέρατα ποινὰς ἀπαιτήσων τῶν διανοημάτων , εἴτε αὐτὸν ὁ ποταμὸς ὑποδεξάμενος ἑστιᾶν κελεύει τοὺς ἰχθῦς , οὔτι πω δῆλον . ἄχρι μὲν γὰρ τῆς μάχης αὐτῆς καὶ ὁπηνίκα οἱ λόχοι συνετάττοντο πρὸς φάλαγγα θρασὺς ἦν ἐν μέσοις ἀναστρεφόμενος · ἐπεὶ δὲ ἐπράχθη τὰ τῆς μάχης , ὥσπερ ἦν ἄξιον , ἀφανὴς ᾤχετο οὐκ οἶδα ὑπὸ τοῦ θεῶν ἢ δαιμόνων κρυφθείς , πλὴν ὅτι γε οὐκ ἐπ’ ἀμείνοσι ταῖς τύχαις εὔδηλον . οὐ γὰρ δὴ αὖθις ἔμελλε φανεὶς ἐπ’ ἐξουσίας ὑβρίζων ἀδεῶς εὐδαιμονήσειν , ὡς ᾤετο , ἀλλὰ ἐς τὸ παντελὲς ἀφανισθεὶς τιμωρίαν ὑφέξειν αὐτῷ μὲν δυστυχῆ , πολλοῖς δὲ ὠφέλιμον καὶ πρὸς ἐπανόρθωσιν . Τὰ μὲν δὴ περὶ τὸν μηχανοποιὸν τῆς ὅλης ὑποθέσεως πλείονος ἀξιωθέντα λόγου , μέσῃ τῇ πράξει παρελόμενα τὸ ξυνεχὲς τῆς διηγήσεως , ἐνταῦθά που πάλιν ἀφετέα . ἐπανιτέον δὲ ὅθενπερ ἐξῆλθον καὶ ἀποδοτέον τὸ τέλος τῆς μάχης .
Lemmas: οὗτος μέν δή καί αὖθις τυγχάνω λόγος . ἐκεῖνος δέ ἤδη ῥητέος , ὡς οὔτε ἐν ὁ κεῖμαι εἰμί οὔτε ἐν ὁ φεύγω ὁ παιδοτρίβης ὁ τύραννος . ὁ γάρ μηδέ ἐλπίζω συγγνώμη εὔλογος οὗτος μέν ἄδικος διανοέομαι , ἀσεβής δέ ἐργάζομαι , φόνος τε ἄδικος ἀνήρ καί γυνή , πολύς μέν ἰδιώτης , πᾶς δέ σχεδόν ὁπόσος ὁ βασίλειος γένος μετέχω ἅπτω , οὔτις ξὺν δεῖμα οὐδέ ἄν τις ἐμφύλιος φόνος διανοέομαι δράω , παλαμναῖος τις καί μιάστωρ δείδω καί ὑφοράω ἐκ ὁ μίασμα , ἀλλά ὥσπερ τις καθάρσιος καινός καί ἄτοπος ὁ πρόσθεν ἀπονίζω ἀνήρ ἐπί ἀνήρ καί γυνή ἐπί ὁ φίλος ἀποκτείνω εἰκότως ἀπογιγνώσκω ὁ ἱκετηρία . οὗτος εἰκός μέν αὐτός διανοέομαι , εἰκός δέ καί ἄλλως ἔχω . οὖον γάρ δή οἶδα ὅς , τίς ποτός πάσχω ἢ δράω οἴχομαι ἄιστος , ἄφαντος . ἀλλά εἴτε αὐτός δαίμων τιμωρός συναρπάζω , καθάπερ Ὅμηρος φημί ὁ ὁ Πανδάρας θυγάτηρ , ἐπί γῆ ἄγω πέρας ποινή ἀπαιτέω ὁ διανόημα , εἴτε αὐτός ὁ ποταμός ὑποδείκνυμι ἑστιάω κελεύω ὁ ἰχθύς , οὔτις πω δῆλος . ἄχρι μέν γάρ ὁ μάχη αὐτός καί ὁπηνίκα ὁ λόχος συντάσσω πρός φάλαγξ θρασύς εἰμί ἐν μέσος ἀναστρέφω · ἐπεί δέ πράσσω ὁ ὁ μάχη , ὥσπερ εἰμί ἄξιος , ἀφανής οἴχομαι οὐ οἶδα ὑπό ὁ θεός ἢ δαίμων κρύπτω , πλήν ὅτι γε οὐ ἐπί ἀγαθός ὁ Τύχη εὔδηλος . οὖον γάρ δή αὖθις μέλλω φαίνω ἐπί ἐξουσία ὑβρίζω ἀδεῶς εὐδαιμονέω , ὡς οἴομαι , ἀλλά εἰς ὁ παντελής ἀφανίζω τιμωρία ὑπέχω αὐτός μέν δυστυχής , πολύς δέ ὠφέλιμος καί πρός ἐπανόρθωσις . ὁ μέν δή περί ὁ μηχανοποιός ὁ ὅλος ὑπόθεσις πλείων ἀξιόω λόγος , μέσος ὁ πρᾶξις παραιρέω ὁ συνεχής ὁ διήγησις , ἐνταῦθα ποῦ πάλιν ἀφετέος . ἐπανιτέον δέ ὅθεν ἐξέρχομαι καί ἀποδοτέον ὁ τέλος ὁ μάχη .