flavius-claudius-julianus-imperator.peri-tw-n-tou-au-tokra-toros-pra-cewn-h-peri-basilei-as 21
Ἀλλ’ ὅπως μὴ τὰ ὑπὲρ τῶν ἔργων μόνον ἀκούοντες τὰ τῶν κατορθωμάτων τῶν ἐς τὸν πόλεμον ἔλαττον ἔχειν ὑπολαμβάνητε βασιλέα περὶ τὰ σεμνότερα καὶ ὧν ἄξιον μείζονα ποιεῖσθαι λόγον , δημηγοριῶν φημι καὶ ξυμβουλιῶν , καὶ ὁπόσα γνώμη μετὰ νοῦ καὶ φρονήσεως κατευθύνει , ἀθρεῖτε ἐν Ὀδυσσεῖ καὶ Νέστορι τοῖς ἐπαινουμένοις κατὰ τὴν ποίησιν , καὶ ἤν τι μεῖον ἐν βασιλεῖ καταμανθάνητε , τοῖς ἐπαινέταις τοῦτο λογίζεσθε , πλέον δὲ ἔχοντα δικαίως ἂν αὐτὸν μᾶλλον ἀποδεχοίμεθα . οὐκοῦν ὁ μέν , ὁπηνίκα χαλεπαίνειν καὶ στασιάζειν ἤρχοντο περὶ τῆς αἰχμαλώτου κόρης , λέγειν ἐπιχειρῶν οὕτω δή τι πείθει τὸν βασιλέα καὶ τὸν τῆς Θέτιδος , ὥστε ὁ μὲν ἀκόσμως διέλυσε τὸν ξύλλογον , ὁ δὲ οὐδὲ περιμείνας ἀφοσιώσασθαι τὰ πρὸς τὸν θεόν , ἔτι δὲ αὐτὰ δρῶν καὶ ἀφορῶν ἐς τὴν θεωρίδα , στέλλει τοὺς κήρυκας ἐπὶ τὴν Ἀχιλλέως σκηνήν , ὥσπερ οἶμαι δεδιὼς μὴ τῆς ὀργῆς ἐπιλαθόμενος καὶ ἀπαλλαγεὶς τοῦ πάθους μεταγνοίη καὶ ἀποφύγοι τὴν ἁμαρτάδα · ὁ δὲ ἐκ τῆς Ἰθάκης ῥήτωρ πολύτροπος πείθειν ἐπιχειρῶν πρὸς διαλλαγὰς Ἀχιλλέα καὶ δῶρα πολλὰ διδούς , μυρία δὲ ἐπαγγελλόμενος , οὕτω τὸν νεανίσκον παρώξυνεν , ὥστε πρότερον οὐ βουλευσάμενον τὸν ἀπόπλουν νῦν παρασκευάζεσθαι . ἔστι δὲ αὐτῶν τὰ θαυμαστὰ τῆς συνέσεως δείγματα αἵ τε ἐπὶ τὸν πόλεμον παρακλήσεις καὶ ἡ τειχοποιία τοῦ Νέστορος , πρεσβυτικὸν λίαν καὶ ἄτολμον ἐπινόημα . οὔκουν οὐδὲ ὄφελος ἦν πολὺ τοῖς Ἀχαιοῖς τοῦ μηχανήματος · ἀλλὰ ἡττῶντο τῶν Τρώων τὸ τεῖχος ἐπιτελέσαντες , καὶ μάλα εἰκότως . τότε μὲν γὰρ αὐτοὶ τῶν νεῶν ᾤοντο προβεβλῆσθαι καθάπερ ἔρυμα γενναῖον · ἐπεὶ δὲ ᾔσθοντο σφῶν προκείμενον καὶ ἀποικοδομούμενον τεῖχος τάφρῳ βαθείᾳ καὶ πασσάλοις ὀξέσι διηλούμενον , κατερρᾳθύμουν καὶ ὑφίεντο τῆς ἀλκῆς τῷ τειχίσματι πεποιθότες .
Lemmas: ἀλλά ὅπως μή ὁ ὑπέρ ὁ ἔργον μόνος ἀκούω ὁ ὁ κατόρθωμα ὁ εἰς ὁ πόλεμος μικρός ἔχω ὑπολαμβάνω βασιλεύς περί ὁ σεμνός καί ὅς ἄξιος μείζων ποιέω λόγος , δημηγορία φημί καί συμβουλία , καί ὁπόσος γνώμη μετά νόος καί φρόνησις κατευθύνω , ἀθρέω ἐν Ὀδυσσεύς καί Νέστωρ ὁ ἐπαινέω κατά ὁ ποίησις , καί ἐάν τίς μείων ἐν βασιλεύς καταμανθάνω , ὁ ἐπαινέτης οὗτος λογίζομαι , πλέω δέ ἔχω δικαίως εἄν αὐτός μᾶλλον ἀποδέχομαι . οὐκοῦν ὁ μέν , ὁπηνίκα χαλεπαίνω καί στασιάζω ἄρχω περί ὁ αἰχμάλωτος κόρη , λέγω ἐπιχειρέω οὗτος δή τίς πείθω ὁ βασιλεύς καί ὁ ὁ Θέτις , ὥστε ὁ μέν ἄκοσμος διαλύω ὁ σύλλογος , ὁ δέ οὐδέ περιμένω ἀφοσιόω ὁ πρός ὁ θεός , ἔτι δέ αὐτός δράω καί ἀφοράω εἰς ὁ θεωρίς , στέλλω ὁ κῆρυξ ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς σκηνή , ὥσπερ οἴομαι δείδω μή ὁ ὀργή ἐπιλανθάνομαι καί ἀπαλλάσσω ὁ πάθος μεταγιγνώσκω καί ἀποφεύγω ὁ ἁμαρτάς · ὁ δέ ἐκ ὁ Ἰθάκη ῥήτωρ πολύτροπος πείθω ἐπιχειρέω πρός διαλλαγή Ἀχιλλεύς καί Δῶρα πολύς δίδωμι , μυρίος δέ ἐπαγγέλλω , οὗτος ὁ νεανίσκος παροξύνω , ὥστε πρότερος οὖον βουλεύω ὁ ἀπόπλοος νῦν παρασκευάζω . εἰμί δέ αὐτός ὁ θαυμαστός ὁ σύνεσις δεῖγμα ὁ τε ἐπί ὁ πόλεμος παράκλησις καί ὁ τειχοποιία ὁ Νέστωρ , πρεσβυτικός λίαν καί ἄτολμος ἐπινόημα . οὔκουν οὐδέ ὄφελος εἰμί πολύς ὁ Ἀχαιός ὁ μηχάνημα · ἀλλά ἡσσάομαι ὁ Τρώς ὁ τεῖχος ἐπιτελέω , καί μάλα εἰκότως . τότε μέν γάρ αὐτός ὁ νέος οἴομαι προβάλλω καθάπερ ἔρυμα γενναῖος · ἐπεί δέ αἰσθάνομαι σφεῖς πρόκειμαι καί ἀποικοδομέω τεῖχος τάφρος βαθύς καί πάσσαλος ὀξύς διηλόω , καταρραθυμέω καί ὑφίημι ὁ ἀλκή ὁ τείχισμα πείθω .