flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 3
τούτῳ γὰρ οἶμαι φύσει γεγονότι μὴ λίαν καλῷ μηδ’ εὐπρεπεῖ μηδ’ ὡραίῳ ὑπὸ δυστροπίας καὶ δυσκολίας αὐτὸς προστέθεικα τὸν βαθὺν τουτονὶ πώγωνα , δίκας αὐτὸ πραττόμενος , ὡς ἔοικεν , οὐδενὸς μὲν ἄλλου , τοῦ δὲ μὴ φύσει γενέσθαι καλόν . ταῦτά τοι διαθεόντων ἀνέχομαι τῶν φθειρῶν ὥσπερ ἐν λόχμῃ τῶν θηρίων . ἐσθίειν δὲ λάβρως ἢ πίνειν χανδὸν οὐ συγχωροῦμαι · δεῖ γὰρ οἶμαι προσέχειν , μὴ λάθω συγκαταφαγὼν τὰς τρίχας τοῖς ἄρτοις . ὑπὲρ δὲ τοῦ φιλεῖσθαι καὶ φιλεῖν ἥκιστα ἀλγῶ . καίτοι καὶ τοῦτο ἔχειν ἔοικεν ὁ πώγων ὥσπερ τὰ ἄλλα λυπηρόν , οὐκ ἐπιτρέπων καθαρὰ λείοις καὶ διὰ τοῦτο οἶμαι γλυκερώτερα χείλεσι χείλη προσμάττειν , ὅπερ ἤδη τις ἔφη τῶν ἐργασαμένων ξὺν τῷ Πανὶ καὶ τῇ Καλλιόπῃ εἰς τὸν Δάφνιν ποιήματα . ὑμεῖς δέ φατε δεῖν καὶ σχοινία πλέκειν ἐνθένδε · καὶ ἕτοιμος παρέχειν , ἢν μόνον ἕλκειν δυνηθῆτε καὶ μὴ τὰς ἀτρίπτους ὑμῶν καὶ μαλακὰς χεῖρας ἡ τραχύτης αὐτῶν δεινὰ ἐργάσηται . νομίσῃ δὲ μηδεὶς δυσχεραίνειν ἐμὲ τῷ σκώμματι . δίδωμι γὰρ αὐτὸς τὴν αἰτίαν ὥσπερ οἱ τράγοι τὸ γένειον ἔχων , ἐξὸν οἶμαι λεῖον αὐτὸ ποιεῖν καὶ ψιλόν , ὁποῖον οἱ καλοὶ τῶν παίδων ἔχουσιν ἅπασαί τε αἱ γυναῖκες , αἷς φύσει πρόσεστι τὸ ἐράσμιον . ὑμεῖς δὲ καὶ ἐν τῷ γήρᾳ ζηλοῦντες τοὺς ὑμῶν αὐτῶν υἱέας καὶ τὰς θυγατέρας ὑπὸ ἁβρότητος βίου καὶ ἴσως ἁπαλότητος τρόπου λεῖον ἐπιμελῶς ἐργάζεσθε , τὸν ἄνδρα ὑποφαίνοντες καὶ παραδεικνύντες διὰ τοῦ μετώπου καὶ οὐχ ὥσπερ ἡμεῖς ἐκ τῶν γνάθων . Ἐμοὶ δὲ οὐκ ἀπέχρησε μόνον ἡ βαθύτης τοῦ γενείου , ἀλλὰ καὶ τῇ κεφαλῇ πρόσεστιν αὐχμός , καὶ ὀλιγάκις κείρομαι καὶ ὀνυχίζομαι , καὶ τοὺς δακτύλους ὑπὸ τοῦ καλάμου τὰ πολλὰ ἔχω μέλανας . εἰ δὲ βούλεσθέ τι καὶ τῶν ἀπορρήτων μαθεῖν , ἔστι μοι τὸ στῆθος δασὺ καὶ λάσιον ὥσπερ τῶν λεόντων , οἵπερ βασιλεύουσι τῶν θηρίων , οὐδὲ ἐποίησα λεῖον αὐτὸ πώποτε διὰ δυσκολίαν καὶ μικροπρέπειαν , οὐδὲ ἄλλο τι μέρος τοῦ σώματος εἰργασάμην λεῖον οὐδὲ μαλακόν . εἶπόν γ’ ἂν ὑμῖν , εἴ τις ἦν μοι καὶ ἀκροχορδὼν ὥσπερ τῷ Κικέρωνι · νυνὶ δ’ οὐκ ἔστι . καὶ εἰ συγγινώσκετε , φράσω ὑμῖν καὶ ἕτερον .
Lemmas: οὗτος γάρ οἴομαι φύσις γίγνομαι μή λίαν καλός μηδέ εὐπρεπής μηδέ ὡραῖος ὑπό δυστροπία καί δυσκολία αὐτός προστίθημι ὁ βαθύς οὗτος πώγων , δίκη αὐτός πράσσω , ὡς ἔοικα , οὐδείς μέν ἄλλος , ὁ δέ μή φύσις γίγνομαι καλός . οὗτος τοι διαθέω ἀνέχω ὁ φθείρ ὥσπερ ἐν λόχμη ὁ θηρίον . ἐσθίω δέ λάβρος ἢ πίνω χανδόν οὐ συγχωρέω · δέω γάρ οἴομαι προσέχω , μή λανθάνω συγκατεσθίω ὁ τρίχα ὁ ἄρτος . ὑπέρ δέ ὁ φιλέω καί φιλέω ἦκα ἀλγέω . καίτοι καί οὗτος ἔχω ἔοικα ὁ πώγων ὥσπερ ὁ ἄλλος λυπηρός , οὐ ἐπιτρέπω καθαρός λεῖος καί διά οὗτος οἴομαι γλυκύς χεῖλος χεῖλος προσμάσσω , ὅς ἤδη τις φημί ὁ ἐργάζομαι σύν ὁ Πανί καί ὁ Καλλιόπη εἰς ὁ Δάφνις ποίημα . σύ δέ τρώω δεῖ καί σχοινίον πλέκω ἐνθένδε · καί ἑτοῖμος παρέχω , εἄν μόνος ἕλκω δύναμαι καί μή ὁ ἄτριπτος σύ καί μαλακός χείρ ὁ τραχύτης αὐτός δεινός ἐργάζομαι . νομίζω δέ μηδείς δυσχεραίνω ἐγώ ὁ σκῶμμα . δίδωμι γάρ αὐτός ὁ αἰτία ὥσπερ ὁ τράγος ὁ γένειον ἔχω , ἔξεστι οἴομαι λεῖος αὐτός ποιέω καί ψιλός , ὁποῖος ὁ καλός ὁ παῖς ἔχω ἅπας τε ὁ γυνή , ὅς φύσις πρόσειμι ὁ ἐράσμιος . σύ δέ καί ἐν ὁ γῆρας ζηλόω ὁ σύ αὐτός υἱός καί ὁ θυγάτηρ ὑπό ἁβρότης βίος καί ἴσως ἁπαλότης τρόπος λεῖος ἐπιμελής ἐργάζομαι , ὁ ἀνήρ ὑποφαίνω καί παραδείκνυμι διά ὁ μέτωπον καί οὐ ὥσπερ ἐγώ ἐκ ὁ γνάθων . ἐμός δέ οὐ ἀποχράω μόνος ὁ βαθύτης ὁ γένειον , ἀλλά καί ὁ κεφαλή πρόσειμι αὐχμός , καί ὀλιγάκις κείρω καί ὀνυχίζω , καί ὁ δάκτυλος ὑπό ὁ κάλαμος ὁ πολύς ἔχω μέλας . εἰμί δέ βούλομαι τίς καί ὁ ἀπόρρητος μανθάνω , εἰμί ἐγώ ὁ στῆθος δασύς καί λάσιος ὥσπερ ὁ λέων , ὅς βασιλεύω ὁ θηρίον , οὐδέ ποιέω λεῖος αὐτός πώποτε διά δυσκολία καί μικροπρέπεια , οὐδέ ἄλλος τίς μέρος ὁ σῶμα ἐργάζομαι λεῖος οὐδέ μαλακός . λέγω γε ἄν σύ , εἰ τις εἰμί ἐγώ καί ἀκροχορδών ὥσπερ ὁ Κικέρων · νυνί δέ οὐ εἰμί . καί εἰμί συγγιγνώσκω , φράζω σύ καί ἕτερος .