flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 41
Καὶ ταῦτα μὲν ἦν τῶν μικρῶν πάνυ καὶ οὔπω δυνάμενα τὴν πόλιν ἐκπολεμῶσαι · τὸ δὲ δὴ μέγιστον , ἐξ οὗ τὸ μέγα ἤρθη μῖσος , ἀφικομένου μου πρὸς ὑμᾶς ὁ δῆμος ἐν τῷ θεάτρῳ , πνιγόμενος ὑπὸ τῶν πλουσίων , ἀφῆκε φωνὴν πρῶτον ταύτην · Παντα γέμει , πάντα πολλοῦ . τῆς ἐπιούσης διελέχθην ἐγὼ τοῖς δυνατοῖς ὑμῶν ἐπιχειρῶν πείθειν , ὅτι κρεῖττόν ἐστιν ὑπεριδόντας ἀδίκου κτήσεως εὖ ποιῆσαι πολίτας καὶ ξένους . οἱ δὲ ἐπαγγειλάμενοι τοῦ πράγματος ἐπιμελήσεσθαι μηνῶν ἑξῆς τριῶν ὑπεριδόντος μου καὶ περιμείναντος οὕτως ὀλιγώρως εἶχον τοῦ πράγματος , ὡς οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν . ἐπεὶ δ’ ἑώρων ἀληθῆ τὴν τοῦ δήμου φωνὴν καὶ τὴν ἀγορὰν οὐχ ὑπ’ ἐνδείας , ἀλλ’ ὑπ’ ἀπληστίας τῶν κεκτημένων στενοχωρουμένην , ἔταξα μέτριον ἑκάστου τίμημα καὶ δῆλον ἐποίησα πᾶσιν . ἐπεὶ δ’ ἦν τὰ μὲν ἄλλα παρ’ αὐτοῖς πολλὰ πάνυ · καὶ γὰρ ἦν οἶνος καὶ ἔλαιον καὶ τὰ λοιπὰ πάντα · σίτου δ’ ἐνδεῶς εἶχον , ἀφορίας δεινῆς ὑπὸ τῶν ἔμπροσθεν αὐχμῶν γενομένης , ἔδοξέ μοι πέμπειν εἰς Χαλκίδα καὶ Ἱερὰν πόλιν καὶ πόλεις τὰς πέριξ , ἔνθεν εἰσήγαγον ὑμῖν μέτρων τετταράκοντα μυριάδας . ὡς δ’ ἀνάλωτο καὶ τοῦτο , πρότερον μὲν πεντάκις χιλίους , ἑπτάκις χιλίους δ’ ὕστερον , εἶτα νῦν μυρίους , οὓς ἐπιχώριόν ἐστι λοιπὸν ὀνομάζειν μοδίους , ἀνάλισκον σίτου , πάντας οἴκοθεν ἔχων . ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου κομισθέντα μοι σῖτον ἔδωκα τῇ πόλει , πραττόμενος ἀργύριον οὐκ ἐπὶ δέκα μέτρων , ἀλλὰ πεντεκαίδεκα τοσοῦτον , ὅσον ἐπὶ τῶν δέκα πρότερον . εἰ δὲ τοσαῦτα μέτρα θέρους ἦν παρ’ ὑμῖν τοῦ νομίσματος , τί προσδοκᾶν ἔδει τηνικαῦτα , ἡνίκα , φησὶν ὁ Βοιώτιος ποιητής , χαλεπὸν γενέσθαι τὸν λιμὸν ἐπὶ δώματι ; ἆρ’ οὐ πέντε μόγις καὶ ἀγαπητῶς ἄλλως τε καὶ τηλικούτου χειμῶνος ἐπιγενομένου ; Τί οὖν ὑμῶν οἱ πλούσιοι ; τὸν μὲν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν σῖτον λάθρᾳ ἀπέδοντο πλείονος , ἐβάρησαν δὲ τὸ κοινὸν τοῖς ἰδίοις ἀναλώμασι · καὶ οὐχ ἡ πόλις μόνον ἐπὶ τοῦτο συρρεῖ , οἱ πλεῖστοι δὲ καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν συντρέχουσιν , ὃ μόνον ἐστὶν εὑρεῖν πολὺ καὶ εὔωνον , ἄρτους ὠνούμενοι . καίτοι τίς μέμνηται παρ’ ὑμῖν εὐθηνουμένης τῆς πόλεως πεντεκαίδεκα μέτρα σίτου πραθέντα τοῦ χρυσοῦ ;
Lemmas: καί οὗτος μέν εἰμί ὁ μικρός πάνυ καί οὔπω δύναμαι ὁ πόλις ἐκπολεμόω · ὁ δέ δή μέγας , ἐκ ὅς ὁ μέγας ἀείρω μῖσος , ἀφικνέομαι ἐγώ πρός σύ ὁ δῆμος ἐν ὁ θέατρον , πνίγω ὑπό ὁ πλούσιος , ἀφίημι φωνή πρῶτος οὗτος · Πᾶς γέμω , πᾶς πολύς . ὁ ἐπέρχομαι διαλέγω ἐγώ ὁ δυνατός σύ ἐπιχειρέω πείθω , ὅτι κρατύς εἰμί ὑπεροράω ἄδικος κτῆσις εὖ ποιέω πολίτης καί ξένος . ὁ δέ ἐπαγγέλλω ὁ πρᾶγμα ἐπιμελέομαι μείς ἑξῆς τρεῖς ὑπερείδω ἐγώ καί περιμένω οὕτως ὀλίγωρος ἔχω ὁ πρᾶγμα , ὡς οὐδείς ἄν ἐλπίζω . ἐπεί δέ ὁράω ἀληθής ὁ ὁ δῆμος φωνή καί ὁ ἀγορά οὐ ὑπό ἔνδεια , ἀλλά ὑπό ἀπληστία ὁ κτάομαι στενοχωρέω , τάσσω μέτριος ἕκαστος τίμημα καί δῆλος ποιέω πᾶς . ἐπεί δέ εἰμί ὁ μέν ἄλλος παρά αὐτός πολύς πάνυ · καί γάρ εἰμί οἶνος καί ἔλαιον καί ὁ λοιπός πᾶς · σῖτος δέ ἐνδεής ἔχω , ἀφορία δεινός ὑπό ὁ ἔμπροσθεν αὐχμός γίνομαι , δοκέω ἐγώ πέμπω εἰς Χαλκίς καί Ἱερή πόλις καί πόλις ὁ πέριξ , ἔνθεν εἰσάγω σύ μέτρον τεσσαράκοντα μυριάς . ὡς δέ ἀναλίσκω καί οὗτος , πρότερος μέν πεντάκις χίλιοι , ἑπτάκις χίλιοι δέ ὕστερον , εἶτα νῦν μυρίος , ὅς ἐπιχώριος εἰμί λοιπός ὀνομάζω μόδιος , ἀναλίσκω σῖτος , πᾶς οἴκοθεν ἔχω . ἀπό ὁ Αἴγυπτος κομίζω ἐγώ σῖτος δίδωμι ὁ πόλις , πράσσω ἀργύριον οὐ ἐπί δέκα μέτρον , ἀλλά πεντεκαίδεκα τοσοῦτος , ὅσον ἐπί ὁ δέκα πρότερος . εἰμί δέ τοσοῦτος μέτρον θέρος εἰμί παρά σύ ὁ νόμισμα , τίς προσδοκάω δέω τηνικαῦτα , ἡνίκα , φημί ὁ Βοιώτιος ποιητής , χαλεπός γίγνομαι ὁ λιμός ἐπί δῶμα ; ἆρα οὐ πέντε μόγις καί ἀγαπητός ἄλλως τε καί τηλικοῦτος χειμών ἐπιγίγνομαι ; τις οὖν σύ ὁ πλούσιος ; ὁ μέν ἐπί ὁ ἀγρός σῖτος λάθρῃ ἀποδίδωμι πολύς , βαρέω δέ ὁ κοινός ὁ ἴδιος ἀνάλωμα · καί οὐ ὁ πόλις μόνος ἐπί οὗτος συρρέω , ὁ πλεῖστος δέ καί ἐκ ὁ ἀγρός συντρέχω , ὁ μόνος εἰμί εὑρίσκω πολύς καί εὔωνος , ἄρτος ὠνέομαι . καίτοι τίς μιμνήσκω παρά σύ εὐθηνέω ὁ πόλις πεντεκαίδεκα μέτρον σῖτος πιπράσκω ὁ χρυσός ;