flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 25
Τίμιος μὲν δὴ καὶ ὁ μηδὲν ἀδικῶν , ὁ δὲ μηδ’ ἐπιτρέπων τοῖς ἀδικοῦσιν ἀδικεῖν πλέον ἢ διπλασίας τιμῆς ἄξιος ἐκείνου · ὁ μὲν γὰρ ἑνός , ὁ δὲ πολλῶν ἀντάξιος ἑτέρων , μηνύων τὴν τῶν ἄλλων τοῖς ἄρχουσιν ἀδικίαν . ὁ δὲ καὶ συγκολάζων εἰς δύναμιν τοῖς ἄρχουσιν , ὁ μέγας ἀνὴρ ἐν πόλει καὶ τέλειος , οὗτος ἀναγορευέσθω νικηφόρος ἀρετῆς . τὸν αὐτὸν δὴ τοῦτον ἔπαινον καὶ περὶ σωφροσύνης χρὴ λέγειν καὶ περὶ φρονήσεως καὶ ὅσα ἄλλα ἀγαθά τις κέκτηται , δυνατὰ μὴ μόνον αὐτὸν ἔχειν , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις μεταδιδόναι . Ταῦτα ἐδίδασκέ με νομίζων ἰδιώτην ἔσεσθαι · καὶ γὰρ οὐδὲ προύγνω ταύτην ἐκ Διός μοι τὴν τύχην ἐσομένην , εἰς ἣν νῦν ὁ θεὸς φέρων κατέστησεν . ἐγὼ δὲ αἰσχυνόμενος ἄρχων ἰδιώτου φαυλότερος εἶναι λέληθα ἐμαυτόν , οὐδὲν δέον , ὑμῖν τῆς ἀγροικίας μεταδιδοὺς τῆς ἐμαυτοῦ . καί με ἕτερος τῶν Πλάτωνος νόμων ὑπομνησθέντα ἐμαυτοῦ πεποίηκεν ἀπεχθάνεσθαι πρὸς ὑμᾶς , ὅς φησι δεῖν αἰδῶ καὶ σωφροσύνην ἀσκεῖν τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς πρεσβυτέρους , ἵνα τὰ πλήθη πρὸς αὐτοὺς ἀποβλέποντα κοσμῆται . μόνῳ οὖν μοι , μᾶλλον δὲ ξὺν ὀλίγοις ἐπιτηδεύοντι νῦν τοῦτο πρὸς θάτερα περιέστη καὶ γέγονεν οὐκ ἀπεικότως ἐν ὀνείδει . ἑπτὰ γάρ ἐσμεν οἵδε παρ’ ὑμῖν ξένοι νεήλυδες , εἷς δὲ καὶ πολίτης ὑμέτερος , Ἑρμῇ φίλος καὶ ἐμοί , λόγων ἀγαθὸς δημιουργός , οἷς οὐδέν ἐστι πρός τινα συμβόλαιον , οὐδ’ ἄλλην ὁδὸν βαδίζομεν ἢ πρὸς τὰ τῶν θεῶν ἱερά , καὶ ὀλιγάκις , οὐ πάντες , εἰς τὰ θέατρα , πεποιημένοι τὸ δυσκλεέστατον τῶν ἔργων καὶ ἐπονειδιστότατον τοῦ βίου τέλος · ἐπιτρέψουσί μοι πάντως οἱ τῶν Ἑλλήνων σοφοὶ φάναι τι τῶν παρ’ ὑμῖν ἐπιπολαζόντων · οὐ γὰρ ἔχω πῶς ἂν αὐτὸ μᾶλλον ἐνδειξαίμην · ἐπὶ τῆς μεσιτείας αὑτοὺς ἐτάξαμεν , οὕτω περὶ πολλοῦ ποιούμεθα τὸ προσκρούειν ὑμῖν καὶ ἀπεχθάνεσθαι , δέον ἀρέσκειν καὶ θωπεύειν .
Lemmas: Τίμιος μέν δή καί ὁ μηδείς ἀδικέω , ὁ δέ μηδέ ἐπιτρέπω ὁ ἀδικέω ἀδικέω πλείων ἢ διπλάσιος τιμή ἄξιος ἐκεῖνος · ὁ μέν γάρ εἷς , ὁ δέ πολύς ἀντάξιος ἕτερος , μηνύω ὁ ὁ ἄλλος ὁ ἄρχω ἀδικία . ὁ δέ καί συγκολάζω εἰς δύναμις ὁ ἄρχω , ὁ μέγας ἀνήρ ἐν πόλις καί τέλειος , οὗτος ἀναγορεύω νικηφόρος ἀρετή . ὁ αὐτός δή οὗτος ἔπαινος καί περί σωφροσύνη χράω λέγω καί περί φρόνησις καί ὅσος ἄλλος ἀγαθός τις κτάομαι , δυνατός μή μόνος αὐτός ἔχω , ἀλλά καί ἄλλος μεταδίδωμι . οὗτος διδάσκω ἐγώ νομίζω ἰδιώτης εἰμί · καί γάρ οὐδέ προγιγνώσκω οὗτος ἐκ Ζεύς ἐγώ ὁ τύχη εἰμί , εἰς ὅς νῦν ὁ θεός φέρω καθίστημι . ἐγώ δέ αἰσχύνω ἄρχων ἰδιώτης φαῦλος ἔρχομαι λανθάνω ἐμαυτοῦ , οὐδείς δέω , σύ ὁ ἀγροικία μεταδίδωμι ὁ ἐμαυτοῦ . καί ἐγώ ἕτερος ὁ Πλάτων νόμος ὑπομιμνῄσκω ἐμαυτοῦ ποιέω ἀπεχθάνομαι πρός σύ , ὅς φημί δεῖ αἰδώς καί σωφροσύνη ἀσκέω ὁ ἄρχων καί ὁ πρεσβύτερος , ἵνα ὁ πλῆθος πρός αὐτός ἀποβλέπω κοσμέω . μόνος οὖν ἐγώ , μᾶλλον δέ σύν ὀλίγος ἐπιτηδεύω νῦν οὗτος πρός ἕτερος περιίστημι καί γίγνομαι οὐ ἀπεικότως ἐν ὄνειδος . ἑπτά γάρ εἰμί ὅδε παρά σύ ξένος νέηλυς , εἷς δέ καί πολίτης ὑμέτερος , Ἑρμῆς φίλος καί ἐγώ , λόγος ἀγαθός δημιουργός , ὅς οὐδείς εἰμί πρός τις συμβόλαιον , οὐδέ ἄλλος ὁδός βαδίζω ἢ πρός ὁ ὁ θεός ἱερός , καί ὀλιγάκις , οὐ πᾶς , εἰς ὁ θέατρον , ποιέω ὁ δυσκλεής ὁ ἔργον καί ἐπονείδιστος ὁ βίος τέλος · ἐπιτρέπω ἐγώ πάντως ὁ ὁ Έλληνας σοφός φημί τίς ὁ παρά σύ ἐπιπολάζω · οὐ γάρ ἔχω πῶς ἄν αὐτός μᾶλλον ἐνδείκνυμι · ἐπί ὁ μεσιτεία ἑαυτοῦ τάσσω , οὕτως περί πολύς ποιέω ὁ προσκρούω σύ καί ἀπεχθάνομαι , δέω ἀρέσκω καί θωπεύω .