ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 36
Τοιαῦτα εἰπὼν τότε μέμνημαι , καὶ ὁ μὲν θεὸς ἐμαρτύρησέ μου τοῖς λόγοις , ὡς μήποτε ὤφελεν , ἐκλιπὼν τὸ προάστειον , ὃ πολὺν ἐτήρησε χρόνον , ἐν ἐκείνῃ τῇ ζάλῃ τρέψας ἀλλαχοῦ τῶν κρατούντων τὴν διάνοιαν καὶ τὼ χεῖρε βιασάμενος . ὑμῖν δ’ ἀπηχθόμην ἐγὼ ποιῶν ἀνοήτως . ἐχρῆν γὰρ σιωπᾶν , ὥσπερ οἶμαι πολλοὶ καὶ ἄλλοι τῶν συνεισελθόντων ἐμοί , καὶ μὴ πολυπραγμονεῖν μηδ’ ἐπιτιμᾶν . ἀλλ’ ὑπὸ προπετείας ἐγὼ καὶ τῆς καταγελάστου κολακείας · οὐ γὰρ δὴ νομιστέον ὑπ’ εὐνοίας ἐμοὶ τότε εἰρῆσθαι τοὺς πρὸς ὑμᾶς λόγους , ἀλλ’ οἶμαι δόξαν θηρεύων εὐλαβείας τε εἰς τοὺς θεοὺς καὶ εἰς ὑμᾶς εὐνοίας ἀδόλου · τοῦτο δ’ ἐστὶν οἶμαι παγγέλοιος κολακεία · πολλὰ ὑμῶν μάτην κατέχεα . δίκαια τοίνυν ἐργάζεσθέ με τῶν ἐπιτιμήσεων ἐκείνων ἀμυνόμενοι καὶ ἐναλλάττοντες τὰ χωρία . ἐγὼ μὲν ὑπὸ τῷ θεῷ πρὸς τῷ βωμῷ καὶ τοῖς τοῦ ἀγάλματος ἴχνεσιν ἐν ὀλίγοις ὑμῶν κατέδραμον · ὑμεῖς δ’ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἐν τῷ δήμῳ διὰ τῶν ἱκανῶν τὰ τοιαῦτα χαριεντίζεσθαι πολιτῶν . εὖ γὰρ ἴστε , πάντες οἱ λέγοντες κοινοῦνται πρὸς τοὺς ἀκούοντας τοὺς λόγους , καὶ ὁ ξὺν ἡδονῇ τῶν βλασφημιῶν ἀκροασάμενος , μετέχων τῆς ἴσης ἡδονῆς ἀπραγμονέστερον τοῦ λέγοντος , κοινωνός ἐστι τῆς αἰτίας . Εἴρηται οὖν ὑμῖν δι’ ὅλης καὶ ἠκρόαται τῆς πόλεως ὁπόσα εἰς τουτονὶ πέπαικται τὸν φαῦλον πώγωνα καὶ τὸν οὐδὲν ἐπιδείξαντα ὑμῖν καλὸν οὐδὲ ἐπιδείξοντα τρόπον . οὐ γὰρ ἐπιδείξει βίον ὑμῖν , ὁποῖον ὑμεῖς . ἀεὶ μὲν ζῆτε , ποθεῖτε δὲ ὁρᾶν καὶ ἐν τοῖς ἄρχουσιν .
Lemmas: τοιοῦτος λέγω τότε μιμνήσκω , καί ὁ μέν θεός μαρτυρέω ἐγώ ὁ λόγος , ὡς μήποτε ὀφείλω , ἐκλείπω ὁ προάστειον , ὁ πολύς τηρέω χρόνος , ἐν ἐκεῖνος ὁ ζάλη τρέπω ἀλλαχοῦ ὁ κρατέω ὁ διάνοια καί ὁ χείρ βιάζω . σύ δέ ἀπεχθάνομαι ἐγώ ποιέω ἀνόητος . χρή γάρ σιωπάω , ὥσπερ οἴομαι πολύς καί ἄλλος ὁ συνεισέρχομαι ἐγώ , καί μή πολυπραγμονέω μηδέ ἐπιτιμάω . ἀλλά ὑπό προπέτεια ἐγώ καί ὁ καταγέλαστος κολακεία · οὐ γάρ δή νομίζω ὑπό εὔνοια ἐγώ τότε λέγω ὁ πρός σύ λόγος , ἀλλά οἴομαι δόξα θηρεύω εὐλάβεια τε εἰς ὁ θεός καί εἰς σύ εὔνοια ἄδολος · οὗτος δέ εἰμί οἴομαι παγγέλοιος κολακεία · πολύς σύ μάτην καταχέω . δίκαιος τοίνυν ἐργάζομαι ἐγώ ὁ ἐπιτίμησις ἐκεῖνος ἀμύνω καί ἐναλλάσσω ὁ χωρίον . ἐγώ μέν ὑπό ὁ θεός πρός ὁ βωμός καί ὁ ὁ ἄγαλμα ἴχνος ἐν ὀλίγος σύ κατατρέχω · σύ δέ ἐπί ὁ ἀγορά ἐν ὁ δῆμος διά ὁ ἱκανός ὁ τοιοῦτος χαριεντίζομαι πολίτης . εὖ γάρ οἶδα , πᾶς ὁ λέγω κοινόω πρός ὁ ἀκούω ὁ λόγος , καί ὁ σύν ἡδονή ὁ βλασφημία ἀκροάομαι , μετέχω ὁ ἴσος ἡδονή ἀπράγμων ὁ λέγω , κοινωνός εἰμί ὁ αἰτία . εἶπον οὖν σύ διά ὅλος καί ἀκροάομαι ὁ πόλις ὁπόσος εἰς οὗτος παίζω ὁ φαῦλος πώγων καί ὁ οὐδείς ἐπιδείκνυμι σύ καλός οὐδέ ἐπιδείκνυμι τρόπος . οὐ γάρ ἐπιδείκνυμι βίος σύ , ὁποῖος σύ . ἀεί μέν ζάω , ποθέω δέ ὁράω καί ἐν ὁ ἄρχω .
flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 38
ἡμῖν μὲν οὖν ἐδόκει ταῦτα καλά , πρᾳότης ἀρχόντων μετὰ σωφροσύνης , ᾠόμεθά τε ὑμῖν ἱκανῶς διὰ τούτων καλοὶ φανεῖσθαι τῶν ἐπιτηδευμάτων . ἐπεὶ δὲ ὑμᾶς ἥ τε βαθύτης ἀπαρέσκει τοῦ γενείου καὶ τὸ ἀτημέλητον τῶν τριχῶν καὶ τὸ μὴ παραβάλλειν τοῖς θεάτροις καὶ τὸ ἀξιοῦν ἐν τοῖς ἱεροῖς εἶναι σεμνοὺς καὶ πρὸ τούτων ἁπάντων ἡ περὶ τὰς κρίσεις ἡμῶν ἀσχολία καὶ τὸ τῆς ἀγορᾶς εἴργειν τὴν πλεονεξίαν , ἑκόντες ὑμῖν ἐξιστάμεθα τῆς πόλεως . οὐ γὰρ οἶμαι ῥᾴδιον ἐν γήρᾳ μεταθεμένῳ διαφυγεῖν τὸν λεγόμενον ὑπὲρ τοῦ ἰκτῖνος μῦθον . λέγεται γάρ τοι τὸν ἰκτῖνα φωνὴν ἔχοντα παραπλησίαν τοῖς ἄλλοις ὄρνισιν ἐπιθέσθαι τῷ χρεμετίζειν , ὥσπερ οἱ γενναῖοι τῶν ἵππων , εἶτα τοῦ μὲν ἐπιλαθόμενον , τὸ δὲ οὐ δυνηθέντα ἑλεῖν ἱκανῶς ἀμφοῖν στέρεσθαι καὶ φαυλοτέραν τῶν ἄλλων ὀρνίθων εἷναι τὴν φωνήν . ὃ δὴ καὶ αὐτὸς εὐλαβοῦμαι παθεῖν , ἀγροικίας τε ἅμα καὶ δεξιότητος ἁμαρτεῖν . ἤδη γάρ , ὡς καὶ ὑμεῖς αὐτοὶ συνορᾶτε , πλησίον ἐσμὲν ἐθελόντων θεῶν , Εὖτέ μοι λευκαὶ μελαίνοις ἀναμεμίξονται τρίχες , ὁ Τήιος ἔφη ποιητής .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν δοκέω οὗτος καλός , πραότης ἄρχων μετά σωφροσύνη , οἴομαι τε σύ ἱκανός διά οὗτος καλός φαίνω ὁ ἐπιτήδευμα . ἐπεί δέ σύ ὁ τε βαθύτης ἀπαρέσκω ὁ γένειον καί ὁ ἀτημέλητος ὁ θρίξ καί ὁ μή παραβάλλω ὁ θέατρον καί ὁ ἀξιόω ἐν ὁ ἱερός ἔρχομαι σεμνός καί πρό οὗτος ἅπας ὁ περί ὁ κρίσις ἐγώ ἀσχολία καί ὁ ὁ ἀγορά ἔργω ὁ πλεονεξία , ἑκών σύ ἐξίστημι ὁ πόλις . οὐ γάρ οἴομαι ῥᾴδιος ἐν γῆρας μετατίθημι διαφεύγω ὁ λέγω ὑπέρ ὁ ἴκτινος μῦθος . λέγω γάρ τοι ὁ ἰκτῖνος φωνή ἔχω παραπλήσιος ὁ ἄλλος ὄρνις ἐπιτίθημι ὁ χρεμετίζω , ὥσπερ ὁ γενναῖος ὁ ἵππος , εἶτα ὁ μέν ἐπιλανθάνω , ὁ δέ οὐ δύναμαι αἱρέω ἱκανός ἄμφω στέρομαι καί φαῦλος ὁ ἄλλος ὄρνις ἔρχομαι ὁ φωνή . ὁ δή καί αὐτός εὐλαβέομαι πάσχω , ἀγροικία τε ἅμα καί δεξιότης ἁμαρτάνω . ἤδη γάρ , ὡς καί σύ αὐτός συνοράω , πλησίος εἰμί ἐθέλω θεός , εὖτε ἐγώ λευκός μελαίνω ἀναμίγνυμι θρίξ , ὁ Τήιος φημί ποιητής .
flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 39
Εἶεν . ἀλλὰ τῆς ἀχαριστίας , πρὸς θεῶν καὶ Διὸς ἀγοραίου καὶ πολιούχου , ὑπόσχετε λόγον . ἠδίκησθέ τι παρ’ ἐμοῦ κοινῇ πώποτε ἢ καὶ ἰδίᾳ , καὶ δίκην ὑπὲρ τούτου λαβεῖν οὐ δυνάμενοι φανερῶς διὰ τῶν ἀναπαίστων ἡμᾶς , ὥσπερ οἱ κωμῳδοὶ τὸν Ἡρακλέα καὶ τὸν Διόνυσον ἕλκουσι καὶ περιφέρουσιν , οὕτω δὲ καὶ ὑμεῖς ἐν ταῖς ἀγοραῖς ἐπιτρίβετε λοιδοροῦντες ; ἢ τοῦ μὲν ποιεῖν τι χαλεπὸν εἰς ὑμᾶς ἀπεσχόμην , τοῦ λέγειν δὲ ὑμᾶς κακῶς οὐκ ἀπεσχόμην , ἵνα με καὶ ὑμεῖς διὰ τῶν αὐτῶν ἰόντες ἀμύνησθε ; τίς οὖν ὑμῖν ἐστιν αἰτία τοῦ πρὸς ἡμᾶς προσκρούσματος καὶ τῆς ἀπεχθείας ; ἐγὼ γὰρ εὖ οἶδα δεινὸν οὐδένα ὑμῶν οὐδὲν οὐδὲ ἀνήκεστον ἐργασάμενος οὔτε ἰδίᾳ τοὺς ἄνδρας οὔτε κοινῇ τὴν πόλιν , οὐδ’ εἰπὼν οὐδὲν φλαῦρον , ἀλλὰ καὶ ἐπαινέσας , ὡς ἔδοξέ μοι προσήκειν , καὶ μεταδοὺς χρηστοῦ τινος , ὅσον εἰκὸς ἦν τὸν ἐπιθυμοῦντα μετὰ τοῦ δυνατοῦ πολλοὺς εὖ ποιεῖν ἀνθρώπους . ἀδύνατον δ’ εὖ ἴστε καὶ τοῖς εἰσφέρουσι συγχωρεῖν ἅπαντα καὶ διδόναι πάντα τοῖς εἰωθόσι λαμβάνειν . ὅταν οὖν φανῶ μηδὲν ἐλαττώσας τῶν δημοσίων συντάξεων , ὅσας εἴωθεν ἡ βασιλικὴ νέμειν δαπάνη , ὑμῖν δ’ ἀνεὶς τῶν εἰσφορῶν οὐκ ὀλίγα , ἆρ’ οὐκ αἰνίγματι τὸ πρᾶγμα ἔοικεν ;
Lemmas: εἰμί . ἀλλά ὁ ἀχαριστία , πρός θεός καί Ζεύς ἀγοραῖος καί πολιοῦχος , ὑπέχω λόγος . ἀδικέω τίς παρά ἐγώ κοινός πώποτε ἢ καί ἴδιος , καί δίκη ὑπέρ οὗτος λαμβάνω οὐ δύναμαι φανερός διά ὁ ἀνάπαιστος ἐγώ , ὥσπερ ὁ κωμῳδός ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ Διόνυσος ἕλκω καί περιφέρω , οὕτως δέ καί σύ ἐν ὁ ἀγορά ἐπιτρίβω λοιδορέω ; ἢ ὁ μέν ποιέω τίς χαλεπός εἰς σύ ἀπέχω , ὁ λέγω δέ σύ κακῶς οὐ ἀπέχω , ἵνα ἐγώ καί σύ διά ὁ αὐτός ἔρχομαι ἀμύνω ; τίς οὖν σύ εἰμί αἰτία ὁ πρός ἐγώ πρόσκρουσμα καί ὁ ἀπέχθεια ; ἐγώ γάρ εὖ οἶδα δεινός οὐδείς σύ οὐδείς οὐδέ ἀνήκεστος ἐργάζομαι οὔτε ἴδιος ὁ ἀνήρ οὔτε κοινός ὁ πόλις , οὐδέ λέγω οὐδείς φλαῦρος , ἀλλά καί ἐπαινέω , ὡς δοκέω ἐγώ προσήκω , καί μεταδίδωμι χρηστός τις , ὅσον ἔοικα εἰμί ὁ ἐπιθυμέω μετά ὁ δυνατός πολύς εὖ ποιέω ἄνθρωπος . ἀδύνατος δέ εὖ οἶδα καί ὁ εἰσφέρω συγχωρέω ἅπας καί δίδωμι πᾶς ὁ εἴωθα λαμβάνω . ὅταν οὖν φαίνω μηδείς ἐλασσόω ὁ δημόσιος σύνταξις , ὅσος εἴωθα ὁ βασιλικός νέμω δαπάνη , σύ δέ ἀνίημι ὁ εἰσφορά οὐ ὀλίγος , ἆρα οὐ αἴνιγμα ὁ πρᾶγμα ἔοικα ;
flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 42
ταύτης ἕνεκεν ὑμῖν ἀπηχθόμην ἐγὼ τῆς πράξεως , ὅτι τὸν οἶνον ὑμῖν οὐκ ἐπέτρεψα καὶ τὰ λάχανα καὶ τὰς ὀπώρας ἀποδόσθαι χρυσοῦ , καὶ τὸν ὑπὸ τῶν πλουσίων ἀποκεκλεισμένον ἐν ταῖς ἀποθήκαις σῖτον ἄργυρον αὐτοῖς καὶ χρυσὸν ἐξαίφνης παρ’ ὑμῶν γενέσθαι . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως διέθεντο καλῶς , ἐργασάμενοι τοῖς ἀνθρώποις λιμὸν ἀλοιητῆρα βρότειον , ὡς ὁ θεὸς ἔφη τοὺς ταῦτα ἐπιτηδεύοντας ἐξελέγχων . ἡ πόλις δ’ ἐν ἀφθονίᾳ γέγονεν ἄρτων ἕνεκα μόνον , ἄλλου δ’ οὐδενός . Συνίην μὲν οὖν καὶ τότε ταῦτα ποιῶν ὅτι μὴ πᾶσιν ἀρέσοιμι , πλὴν ἔμελεν οὐδὲν ἐμοί · τῷ γὰρ ἀδικουμένῳ πλήθει βοηθεῖν ᾤμην χρῆναι καὶ τοῖς ἀφικνουμένοις ξένοις , ἐμοῦ τε ἕνεκα καὶ τῶν συνόντων ἡμῖν ἀρχόντων . ἐπεὶ δ’ οἶμαι συμβαίνει τοὺς μὲν ἀπιέναι , τὴν πόλιν δ’ εἶναι τὰ πρὸς ἐμὲ γνώμης μιᾶς · οἱ μὲν γὰρ μισοῦσιν , οἱ δ’ ὑπ’ ἐμοῦ τραφέντες ἀχαριστοῦσιν · Ἀδραστείᾳ πάντα ἐπιτρέψας ἐς ἄλλο ἔθνος οἰχήσομαι καὶ δῆμον ἕτερον , οὐδὲν ὑμᾶς ὑπομνήσας ὧν ἐνιαυτοῖς ἔμπροσθεν ἐννέα δίκαια δρῶντες εἰς ἀλλήλους εἰργάσασθε , φέρων μὲν ὁ δῆμος ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν δυνατῶν ξὺν βοῇ τὴν φλόγα καὶ ἀποκτιννὺς τὸν ἄρχοντα , δίκην δ’ αὖθις ἀποτίνων ὑπὲρ τούτων , ὧν ὀργιζόμενος δικαίως ἔπραξεν οὐκέτι μετρίως .
Lemmas: οὗτος ἕνεκα σύ ἀπεχθάνομαι ἐγώ ὁ πρᾶξις , ὅτι ὁ οἶνος σύ οὐ ἐπιτρέπω καί ὁ λάχανον καί ὁ ὀπώρα ἀποδίδωμι χρυσός , καί ὁ ὑπό ὁ πλούσιος ἀποκλείω ἐν ὁ ἀποθήκη σῖτος ἄργυρος αὐτός καί χρυσός ἐξαίφνης παρά σύ γίγνομαι . ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός ἔξω ὁ πόλις διατίθημι καλός , ἐργάζομαι ὁ ἄνθρωπος λιμός ἀλοιητήρ βρότειος , ὡς ὁ θεός φημί ὁ οὗτος ἐπιτηδεύω ἐξελέγχω . ὁ πόλις δέ ἐν ἀφθονία γίγνομαι ἄρτος ἕνεκα μόνος , ἄλλος δέ οὐδείς . συνίημι μέν οὖν καί τότε οὗτος ποιέω ὅτι μή πᾶς ἀρέσκω , πλήν μέλω οὐδείς ἐγώ · ὁ γάρ ἀδικέω πλῆθος βοηθέω οἴομαι χρή καί ὁ ἀφικνέομαι ξένος , ἐγώ τε ἕνεκα καί ὁ σύνειμι ἐγώ ἄρχων . ἐπεί δέ οἴομαι συμβαίνω ὁ μέν ἀπέρχομαι , ὁ πόλις δέ ἔρχομαι ὁ πρός ἐγώ γνώμη εἷς · ὁ μέν γάρ μισέω , ὁ δέ ὑπό ἐγώ τρέφω ἀχαριστέω · Ἀδράστεια πᾶς ἐπιτρέπω εἰς ἄλλος ἔθνος οἴχομαι καί δῆμος ἕτερος , οὐδείς σύ ὑπομιμνῄσκω ὅς ἐνιαυτός ἔμπροσθεν ἐννέα δίκαιος δράω εἰς ἀλλήλων ἐργάζομαι , φέρω μέν ὁ δῆμος ἐπί ὁ οἰκία ὁ δυνατός σύν βοή ὁ φλόγα καί ἀποκτείνω ὁ ἄρχω , δίκη δέ αὖθις ἀποτίνω ὑπέρ οὗτος , ὅς ὀργίζω δίκαιος πράσσω οὐκέτι μέτριος .
flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 43
Ὑπὲρ τίνος οὖν πρὸς θεῶν ἀχαριστούμεθα ; ὅτι τρέφομεν ὑμᾶς οἴκοθεν , ὃ μέχρι σήμερον ὑπῆρξεν οὐδεμιᾷ πόλει , καὶ τρέφομεν οὕτω λαμπρῶς ; ὅτι τὸν κατάλογον ὑμῶν ηὐξήσαμεν ; ὅτι κλέπτοντας ἑλόντες οὐκ ἐπεξήλθομεν ; ἑνὸς ἢ δύο βούλεσθε ὑμᾶς ὑπομνήσω , μή τις ὑπολάβῃ σχῆμα καὶ ῥητορείαν εἶναι καὶ προσποίησιν τὸ πρᾶγμα ; γῆς κλήρους οἶμαι τρισχιλίους ἔφατε ἀσπόρους εἶναι καὶ ᾐτήσασθε λαβεῖν , λαβόντες δ’ ἐνείμασθε πάντες οἱ μὴ δεόμενοι . τοῦτο ἐξετασθὲν ἀνεφάνη σαφῶς . ἀφελόμενος δ’ αὐτοὺς ἐγὼ τῶν ἐχόντων οὐ δικαίως , καὶ πολυπραγμονήσας οὐδὲν ὑπὲρ τῶν ἔμπροσθεν , ὧν ἔσχον ἀτελεῖς , οὓς μάλιστα ἐχρῆν ὑποτελεῖς εἶναι , ταῖς βαρυτάταις ἔνειμα λειτουργίαις αὐτοὺς τῆς πόλεως . καὶ νῦν ἀτελεῖς ἔχουσιν οἱ καθ’ ἕκαστον ὑμῖν ἐνιαυτὸν ἱπποτροφοῦντες γῆς κλήρους ἐγγὺς τρισχιλίους , ἐπινοίᾳ μὲν καὶ οἰκονομίᾳ τοῦ θείου τοὐμοῦ καὶ ὁμωνύμου , χάριτι δ’ ἐμῇ , ὃς δὴ τοὺς πανούργους καὶ κλέπτας οὕτω κολάζων εἰκότως ὑμῖν φαίνομαι τὸν κόσμον ἀνατρέπειν . εὖ γὰρ ἴστε ὅτι πρὸς τοὺς τοιούτους ἡ πρᾳότης αὔξει καὶ τρέφει τὴν ἐν τοῖς ἀνθρώποις κακίαν .
Lemmas: ὑπέρ τίς οὖν πρός θεός ἀχαριστέω ; ὅτι τρέφω σύ οἴκοθεν , ὁ μέχρι σήμερον ὑπάρχω οὐδείς πόλις , καί τρέφω οὕτως λαμπρός ; ὅτι ὁ κατάλογος σύ αὐξάνω ; ὅτι κλέπτω αἱρέω οὐ ἐπεξέρχομαι ; εἷς ἢ δύο βούλομαι σύ ὑπομιμνήσκω , μή τις ὑπολαμβάνω σχῆμα καί ῥητορεία ἔρχομαι καί προσποίησις ὁ πρᾶγμα ; γῆ κλῆρος οἴομαι τρισχίλιοι φημί ἄσπορος ἔρχομαι καί αἰτέω λαμβάνω , λαμβάνω δέ νέμω πᾶς ὁ μή δέομαι . οὗτος ἐξετάζω ἀναφαίνω σαφής . ἀφαιρέω δέ αὐτός ἐγώ ὁ ἔχω οὐ δίκαιος , καί πολυπραγμονέω οὐδείς ὑπέρ ὁ ἔμπροσθεν , ὅς ἔχω ἀτελής , ὅς μάλιστα χρή ὑποτελής ἔρχομαι , ὁ βαρύς νέμω λειτουργία αὐτός ὁ πόλις . καί νῦν ἀτελής ἔχω ὁ κατά ἕκαστος σύ ἐνιαυτός ἱπποτροφέω γῆ κλῆρος ἐγγύς τρισχίλιοι , ἐπίνοια μέν καί οἰκονομία ὁ θεῖος ἐμός καί ὁμώνυμος , χάρις δέ ἐμός , ὅς δή ὁ πανοῦργος καί κλέπτης οὕτως κολάζω ἔοικα σύ φαίνω ὁ κόσμος ἀνατρέπω . εὖ γάρ οἶδα ὅτι πρός ὁ τοιοῦτος ὁ πραότης αὐξάνω καί τρέφω ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος κακία .
flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 44
Ὁ λόγος οὖν μοι καὶ ἐνταῦθα περιίσταται πάλιν εἰς ὅπερ βούλομαι . πάντων γὰρ ἐμαυτῷ τῶν κακῶν αἴτιος γίγνομαι εἰς ἀχάριστα καταθέμενος ἤθη τὰς χάριτας . ἀνοίας οὖν ἐστι τῆς ἐμῆς τοῦτο καὶ οὐ τῆς ὑμετέρας ἐλευθερίας . ἐγὼ μὲν δὴ τὰ πρὸς ὑμᾶς εἶναι πειράσομαι τοῦ λοιποῦ συνετώτερος · ὑμῖν δὲ οἱ θεοὶ τῆς εἰς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τιμῆς , ἣν ἐτιμήσατε δημοσίᾳ , τὰς ἀμοιβὰς ἀποδοῖεν .
Lemmas: ὁ λόγος οὖν ἐγώ καί ἐνταῦθα περιίστημι πάλιν εἰς ὅς βούλομαι . πᾶς γάρ ἐμαυτοῦ ὁ κακός αἴτιος γίγνομαι εἰς ἀχάριστος κατατίθημι ἦθος ὁ χάρις . ἄνοια οὖν εἰμί ὁ ἐμός οὗτος καί οὐ ὁ ὑμέτερος ἐλευθερία . ἐγώ μέν δή ὁ πρός σύ ἔρχομαι πειράω ὁ λοιπός συνετός · σύ δέ ὁ θεός ὁ εἰς ἐγώ εὔνοια καί τιμή , ὅς τιμάω δημοσίᾳ , ὁ ἀμοιβή ἀποδέω .