flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 37
ὑπὲρ μὲν δὴ τῶν βλασφημιῶν , ἃς ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ κατεχέατέ μου παίζοντες ἐν τοῖς ἀναπαίστοις , ἐμαυτοῦ προσκατηγορήσας ὑμῖν ἐπιτρέπω χρῆσθαι μετὰ μείζονος αὐτῷ παρρησίας , ὡς οὐδὲν ὑμᾶς ἐγὼ διὰ τοῦτο πώποτε δεινὸν ἐργάσομαι σφάττων ἢ τύπτων ἢ δῶν ἢ ἀποκλείων ἢ κολάζων . πῶς γάρ ; ὅς , ἐπείπερ ὑμῖν ἐμαυτὸν ἐπιδείξας μετὰ τῶν φίλων σωφρονοῦντα , φαυλότατον ἰδεῖν ὑμῖν καὶ ἀηδέστατον , οὐδὲν ἐπέδειξα καλὸν θέαμα , μεταστῆναι τῆς πόλεως ἔγνωκα καὶ ὑποχωρῆσαι , πεπεισμένος μὲν οὐδαμῶς , ὅτι πάντως ἐκείνοις ἀρέσω , πρὸς οὓς πορεύομαι , κρίνων δ’ αἱρετώτερον , εἰ διαμάρτοιμι τοῦ δόξαι γοῦν ἐκείνοις καλὸς κἀγαθός , ἐν μέρει μεταδοῦναι πᾶσι τῆς ἀηδίας τῆς ἐμαυτοῦ καὶ μὴ τὴν εὐδαίμονα ταύτην ἀποκναῖσαι πόλιν ὥσπερ ὑπὸ δυσωδίας τῆς ἐμῆς μετριότητος καὶ τῶν ἐμῶν ἐπιτηδείων τῆς σωφροσύνης . Ἡμῶν γὰρ οὐδεὶς ἀγρὸν οὐδὲ κῆπον ἐπρίατο παρ’ ὑμῖν οὐδὲ οἰκίαν ᾠκοδόμησεν οὐδ’ ἔγημε παρ’ ὑμῶν οὐδ’ ἐξέδωκεν εἰς ὑμᾶς οὐδὲ ἠράσθημεν τῶν παρ’ ὑμῖν καλῶν , οὐδ’ ἐζηλώσαμεν Ἀσσύριον πλοῦτον οὐδ’ ἐνειμάμεθα τὰς προστασίας οὐδὲ παραδυναστεύειν ἡμῖν ἠνεσχόμεθά τινας τῶν ἐν τέλει οὐδ’ ἐπείσαμεν τὸν δῆμον εἰς παρασκευὰς δείπνων ἢ θεάτρων , ὃν οὕτως ἐποιήσαμεν τρυφᾶν , ὥστε ἄγων σχολὴν ἀπὸ τῆς ἐνδείας τοὺς ἀναπαίστους εἰς τοὺς αἰτίους αὑτῷ τῆς εὐθηνίας ξυνέθηκεν , οὐδ’ ἐπεγράψαμεν χρυσίον οὐδὲ ᾐτήσαμεν ἀργύριον οὐδὲ ηὐξήσαμεν φόρους · ἀλλὰ πρὸς τοῖς ἐλλείμμασιν ἀνεῖται πᾶσι τῶν εἰθισμένων εἰσφορῶν τὸ πέμπτον . οὐκ οἶμαι δ’ ἐξαρκεῖν τὸ σωφρονεῖν ἐμέ , ἀλλὰ καὶ μέτριον ἔχω ναὶ μὰ Δία καὶ θεούς , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , τὸν εἰσαγγελέα , καλῶς ὑφ’ ὑμῶν ἐπιτιμηθέντα , διότι γέρων ὢν καὶ φαλακρὸς ἠρέμα τὰ πρόσω διὰ δυστροπίαν αἰσχύνεται κομᾶν ἐξόπισθεν , ὥσπερ Ὅμηρος ἐποίησε τοὺς Ἄβαντας , οὐδὲν δ’ ἐκείνου φαυλοτέρους ἄνδρας οἴκοι παρ’ ἐμαυτῷ δύο καὶ τρεῖς , ἀλλὰ καὶ τέτταρας , εἰ βούλεσθε δὲ νυνὶ καὶ πέμπτον . Ὁ δέ μοι θεῖος καὶ ὁμώνυμος οὐ δικαιότατα μὲν ὑμῶν προύστη , μέχρις ἐπέτρεπον οἱ θεοὶ ξυνεῖναι ἡμῖν αὐτὸν καὶ ξυμπράττειν ; οὐ προμηθέστατα δὲ πάσαις ἐπεξῆλθε ταῖς οἰκονομίαις τῆς πόλεως ;
Lemmas: ὑπέρ μέν δή ὁ βλασφημία , ὅς ἴδιος τε καί δημοσίᾳ καταχέω ἐγώ παίζω ἐν ὁ ἀνάπαιστος , ἐμαυτοῦ προσκατηγορέω σύ ἐπιτρέπω χράω μετά μέγας αὐτός παρρησία , ὡς οὐδείς σύ ἐγώ διά οὗτος πώποτε δεινός ἐργάζομαι σφάζω ἢ τύπτω ἢ δέω ἢ ἀποκλείω ἢ κολάζω . πῶς γάρ ; ὅς , ἐπεί σύ ἐμαυτοῦ ἐπιδείκνυμι μετά ὁ φίλος σωφρονέω , φαῦλος ὁράω σύ καί ἀηδής , οὐδείς ἐπιδείκνυμι καλός θέαμα , μεθίστημι ὁ πόλις γινώσκω καί ὑποχωρέω , πείθω μέν οὐδαμῶς , ὅτι πάντως ἐκεῖνος ἀρέσκω , πρός ὅς πορεύω , κρίνω δέ αἱρετός , εἰμί διαμαρτάνω ὁ δοκέω γοῦν ἐκεῖνος καλός ἀγαθός , ἐν μέρος μεταδίδωμι πᾶς ὁ ἀηδία ὁ ἐμαυτοῦ καί μή ὁ εὐδαίμων οὗτος ἀποκναίω πόλις ὥσπερ ὑπό δυσωδία ὁ ἐμός μετριότης καί ὁ ἐμός ἐπιτήδειος ὁ σωφροσύνη . Ἡμων γάρ οὐδείς ἀγρός οὐδέ κῆπος πρίαμαι παρά σύ οὐδέ οἰκία οἰκοδομέω οὐδέ γαμέω παρά σύ οὐδέ ἐκδίδωμι εἰς σύ οὐδέ ἔραμαι ὁ παρά σύ καλός , οὐδέ ζηλόω Ἀσσύριος πλοῦτος οὐδέ νέμω ὁ προστασία οὐδέ παραδυναστεύω ἐγώ ἀνέχω τις ὁ ἐν τέλος οὐδέ ἐφέζομαι ὁ δῆμος εἰς παρασκευή δεῖπνον ἢ θέατρον , ὅς οὕτως ποιέω τρυφάω , ὥστε ἄγω σχολή ἀπό Τῆς ἔνδεια ὁ ἀνάπαιστος εἰς ὁ αἴτιος ἑαυτοῦ ὁ εὐθηνία συντίθημι , οὐδέ ἐπιγράφω χρυσίον οὐδέ αἰτέω ἀργύριον οὐδέ αὐξάνω φόρος · ἀλλά πρός ὁ ἔλλειμμα ἀνίημι πᾶς ὁ ἐθίζω εἰσφορά ὁ πέμπτος . οὐ οἴομαι δέ ἐξαρκέω ὁ σωφρονέω ἐγώ , ἀλλά καί μέτριος ἔχω ναί μά Ζεύς καί θεός , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , ὁ εἰσαγγελεύς , καλός ὑπό σύ ἐπιτιμάω , διότι γέρων εἰμί καί φαλακρός ἠρέμα ὁ πρόσω διά δυστροπία αἰσχύνω κομάω ἐξόπισθεν , ὥσπερ Ὅμηρος ποιέω ὁ Ἄβας , οὐδείς δέ ἐκεῖνος φαῦλος ἀνήρ οἴκοι παρά ἐμαυτοῦ δύο καί τρεῖς , ἀλλά καί τέσσαρες , εἰμί βούλομαι δέ νυνί καί πέμπτος . ὁ δέ ἐγώ θεῖος καί ὁμώνυμος οὐ δίκαιος μέν σύ προίστημι , μέχρι ἐπιτρέπω ὁ θεός συνίημι ἐγώ αὐτός καί συμπράσσω ; οὐ προμηθής δέ πᾶς ἐπεξέρχομαι ὁ οἰκονομία ὁ πόλις ;