flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 18
Ἀντιόχῳ μὲν δὴ ταῦτα ἐποιήθη . τοῖς δ’ ἀπ’ ἐκείνου γενομένοις οὐ νέμεσις ζηλοῦν τὸν οἰκιστὴν ἢ τὸν ἐπώνυμον . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς φυτοῖς εἰκός ἐστι διαδίδοσθαι μέχρι πολλοῦ τὰς ποιότητας , ἴσως δὲ καὶ ἐπίπαν ὅμοια τὰ μετὰ ταῦτα τοῖς ἐξ ὧν ἐβλάστησε φύεσθαι , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων εἶναι εἰκὸς παραπλήσια τὰ ἤθη τῶν ἀπογόνων τοῖς προγόνοις . ἐγώ τοι καὶ αὐτὸς ἔγνων Ἀθηναίους Ἑλλήνων φιλοτιμοτάτους καὶ φιλανθρωποτάτους · καίτοι τοῦτό γε ἐπιεικῶς ἐν πᾶσιν εἶδον τοῖς Ἕλλησιν , ἔχω δ’ ὑπὲρ αὐτῶν εἰπεῖν , ὡς καὶ φιλόθεοι μάλιστα πάντων εἰσὶ καὶ δεξιοὶ τὰ πρὸς τοὺς ξένους , καθόλου μὲν Ἕλληνες πάντες , αὐτῶν δ’ Ἑλλήνων πλέον τοῦτο ἔχω μαρτυρεῖν Ἀθηναίοις . εἰ δὲ ἐκεῖνοι διασώζουσιν εἰκόνα τῆς παλαιᾶς ἐν τοῖς ἤθεσιν ἀρετῆς , εἰκὸς δήπουθεν τὸ αὐτὸ ὑπάρχειν καὶ Σύροις καὶ Ἀραβίοις καὶ Κελτοῖς καὶ Θρᾳξὶ καὶ Παίοσι καὶ τοῖς ἐν μέσῳ κειμένοις Θρᾳκῶν καὶ Παιόνων ἐπ’ αὐταῖς Ἴστρου ταῖς ᾐόσι Μυσοῖς , ὅθεν δὴ καὶ τὸ γένος ἐστί μοι πᾶν ἄγροικον , αὐστηρόν , ἀδέξιον , ἀναφρόδιτον , ἐμμένον τοῖς κριθεῖσιν ἀμετακινήτως · ἃ δὴ πάντα ἐστὶ δείγματα δεινῆς ἀγροικίας . Αἰτοῦμαι τοίνυν ὑπὲρ ἐμαυτοῦ πρῶτον συγγνώμην , ἐν μέρει δὲ καὶ ὑμῖν νέμω τὰ πάτρια ζηλοῦσιν , οὐδ’ ἐν ὀνείδει προφέρομαι τὸ Ψεῦσταί τ’ ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι , τοὐναντίον δὲ ἀντ’ ἐγκωμίων . ὑμῖν προσεῖναί φημι πατρίων ζῆλον ἐπιτηδευμάτων . ἐπεὶ καὶ Ὅμηρος ἐπαινῶν τὸν Αὐτόλυκόν φησι περιεῖναι πάντων Κλεπτοσύνῃ θ’ ὅρκῳ τε . καὶ ἐμαυτοῦ τὴν σκαιότητα καὶ τὴν ἀμαθίαν καὶ τὴν δυσκολίαν καὶ τὸ μὴ ῥᾳδίως μαλάττεσθαι μηδὲ ἐπὶ τοῖς δεομένοις ἢ τοῖς ἐξαπατῶσι τὰ ἐμαυτοῦ ποιεῖσθαι μηδὲ ταῖς βοαῖς εἴκειν καὶ τὰ τοιαῦτα στέργω ὀνείδη . πότερα μὲν οὖν ἐστι κουφότερα , θεοῖς ἴσως δῆλον , ἐπείπερ ἀνθρώπων οὐδεὶς οἷός τε ἡμῖν ἐστιν ὑπὲρ τῶν διαφορῶν βραβεῦσαι · πεισόμεθα γὰρ οὐδαμῶς αὐτῷ διὰ φιλαυτίαν , θαυμάζειν γὰρ εἰκὸς τὰ ἑαυτοῦ ἕκαστον , ἀτιμάζειν δὲ τὰ παρὰ τοῖς ἄλλοις . ὁ δὲ τῷ τὰ ἐναντία ζηλοῦντι νέμων συγγνώμην εἶναί μοι δοκεῖ πρᾳότατος .
Lemmas: Ἀντίοχος μέν δή οὗτος ποιέω . ὁ δέ ἀπό ἐκεῖνος γίγνομαι οὐ νέμεσις ζηλέω ὁ οἰκιστής ἢ ὁ ἐπώνυμος . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ φυτόν ἔοικα εἰμί διαδίδωμι μέχρι πολύς ὁ ποιότης , ἴσως δέ καί ἐπίπαν ὅμοιος ὁ μετά οὗτος ὁ ἐκ ὅς βλαστάνω φύω , οὕτως καί ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἔοικα παραπλήσιος ὁ ἦθος ὁ ἀπόγονος ὁ πρόγονος . ἐγώ τοι καί αὐτός γιγνώσκω Ἀθηναῖος Έλληνας φιλότιμος καί φιλάνθρωπος · καίτοι τούτος γε ἐπιεικής ἐν πᾶς ὁράω ὁ Ἕλλην , ἔχω δέ ὑπέρ αὐτός λέγω , ὡς καί φιλόθεος μάλιστα πᾶς εἰμί καί δεξιός ὁ πρός ὁ ξένος , καθόλου μέν Ἕλλην πᾶς , αὐτός δέ Έλληνας πλείων οὗτος ἔχω μαρτυρέω Ἀθηναῖος . εἰμί δέ ἐκεῖνος διασῴζω εἰκών ὁ παλαιός ἐν ὁ ἦθος ἀρετή , ἔοικα δήπουθεν ὁ αὐτός ὑπάρχω καί Σύρος καί Ἀράβιος καί Κελτός καί Θραῖξ καί Παίων καί ὁ ἐν μέσος κεῖμαι Θρᾷξ καί Παίων ἐπί αὐτός Ἴστρος ὁ ἠιών Μυσός , ὅθεν δή καί ὁ γένος εἰμί ἐγώ πᾶς ἄγροικος , αὐστηρός , ἀδέξιος , ἀναφρόδιτος , ἐμμένω ὁ κρίνω ἀμετακίνητος · ὅς δή πᾶς εἰμί δεῖγμα δεινός ἀγροικία . αἰτέω τοίνυν ὑπέρ ἐμαυτοῦ πρῶτος συγγνώμη , ἐν μέρος δέ καί σύ νέμω ὁ πάτριος ζηλόω , οὐδέ ἐν ὄνειδος προφέρω ὁ ψεύστης τε ὀρχηστής τε χοροιτυπία ἀγαθός , ἐναντίος δέ ἀντί ἐγκώμιον . σύ πρόσειμι φημί πάτριος ζῆλος ἐπιτήδευμα . ἐπεί καί Ὅμηρος ἐπαινέω ὁ Αὐτόλυκος φημί περίειμι πᾶς κλεπτοσύνη ὁ ὅρκος τε . καί ἐμαυτοῦ ὁ σκαιότης καί ὁ ἀμαθία καί ὁ δυσκολία καί ὁ μή ῥᾴδιος μαλάσσω μηδέ ἐπί ὁ δέω ἢ ὁ ἐξαπατάω ὁ ἐμαυτοῦ ποιέω μηδέ ὁ βοή ἔοικα καί ὁ τοιοῦτος στέργω ὄνειδος . πότερος μέν οὖν εἰμί κοῦφος , θεός ἴσως δῆλος , ἐπεί ἄνθρωπος οὐδείς οἷος τε ἐγώ εἰμί ὑπέρ ὁ διαφορά βραβεύω · πάσχω γάρ οὐδαμῶς αὐτός διά φιλαυτία , θαυμάζω γάρ ἔοικα ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος , ἀτιμάζω δέ ὁ παρά ὁ ἄλλος . ὁ δέ ὁ ὁ ἐναντίος ζηλέω νέμω συγγνώμη εἰμί ἐγώ δοκέω πρᾶος .