flavius-claudius-julianus-imperator.misopogon-sc-antioxiko-s-h-misopw-gwn 20
Οὐκ οἶσθα ἀνθρώποις ὁμιλεῖν , οὐδ’ ἐπαινέτης εἶ τοῦ Θεόγνιδος , οὐδὲ μιμῇ τὸν ἀφομοιούμενον ταῖς πέτραις πολύπουν , ἀλλ’ ἡ λεγομένη Μυκόνιος ἀγροικία τε καὶ ἀμαθία καὶ ἀβελτηρία πρὸς πάντας ἐπιτηδεύεται παρὰ σοῦ . λέληθέ σε ὅτι πολλοῦ δεῖ ταῦτα εἶναι Κελτοὶ καὶ Θρᾷκες καὶ Ἰλλυριοί ; οὐχ ὁρᾷς , ὁπόσα μὲν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καπηλεῖα ; σὺ δὲ ἀπεχθάνῃ τοῖς καπήλοις οὐ ξυγχωρῶν ὁπόσου βούλονται πωλεῖν αὐτοὺς τῷ δήμῳ τὰ ἐπιτήδεια καὶ τοῖς ἐπιδημοῦσιν . οἱ δὲ τοὺς κεκτημένους τὴν γῆν αἰτιῶνται . σὺ δὲ καὶ τούτους ἐχθροὺς ποιεῖ σαυτῷ τὰ δίκαια ποιεῖν ἀναγκάζων . οἱ δὲ ἐν τέλει τῆς πόλεως ἀμφοῖν μετέχοντες ταῖν ζημίαιν , ὥσπερ οἶμαι πρότερον ἔχαιρον διχόθεν καρπούμενοι τὰς ὠφελείας , καὶ ὡς κεκτημένοι καὶ ὡς καπηλεύοντες , τὰ νῦν εἰκότως λυποῦνται δι’ ἀμφοτέρων ἀφῃρημένοι τὰς ἐπικερδείας . ὁ δὲ τῶν Σύρων δῆμος οὐκ ἔχων μεθύειν οὐδὲ κορδακίζειν ἄχθεται . σὺ δὲ σῖτον ἄφθονον παρέχων οἴει τρέφειν αὐτοὺς ἱκανῶς . ἐκεῖνο δέ σου χαρίεν , ὅτι οὐδὲ ὅπως ἰχθὺς ἐν τῇ πόλει πετραῖος ἔσται σκοπεῖς · ἀλλὰ καὶ πρῴην μεμφομένου τινός , ὡς οὔτε ἰχθυδίων οὔτε ὀρνίθων πολλῶν εὑρισκομένων ἐν ἀγορᾷ , τωθαστικὸν μάλα ἐγέλασας , ἄρτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου τῇ σώφρονι πόλει δεῖν φάμενος , κρεῶν δ’ ἤδη τῇ τρυφώσῃ · τὸ γὰρ καὶ ἰχθύων καὶ ὀρνιθίων λόγον ποιεῖσθαι πέρα τρυφῆς εἶναι καὶ ἧς οὐδὲ τοῖς ἐν Ἰθάκῃ . μνηστῆρσι μετῆν ἀσελγείας . ὅτῳ δὲ οὐκ ἐν ἡδονῇ κρέα ὕεια καὶ προβάτεια σιτεῖσθαι , τῶν ὀσπρίων ἁπτόμενος εὖ πράξει . ταῦτα ἐνόμισας Θρᾳξὶ νομοθετεῖν τοῖς σεαυτοῦ πολίταις ἢ τοῖς ἀναισθήτοις Γαλάταις , οἵ σε ἐπαιδοτρίβησαν καθ’ ἡμῶν πρίνινον , σφενδάμνινον , οὐκέτι μέντοι καὶ Μαραθωνομάχον , ἀλλ’ Ἀχαρνέα μὲν ἐξ ἡμισείας , ἀηδῆ δ’ ἄνδρα παντάπασι καὶ ἄνθρωπον ἄχαριν . οὐ κρεῖττον ἦν ὀδωδέναι μύρων τὴν ἀγορὰν βαδίζοντός σου καὶ παῖδας ἡγεῖσθαι καλούς , εἰς οὓς ἀποβλέψουσιν οἱ πολῖται , καὶ χοροὺς γυναικῶν , ὁποῖοι παρ’ ἡμῖν ἵστανται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ; Ἐμὲ δὲ ὑγρὸν βλέπειν ῥιπτοῦντα πανταχοῦ τὰ ὄμματα , ὅπως ὑμῖν καλός , οὔτι τὴν ψυχήν , ἀλλὰ τὸ πρόσωπον ὀφθείην , ὁ τρόπος οὐ συγχωρεῖ . ἔστι γάρ , ὡς ὑμεῖς κρίνετε , ψυχῆς ἀληθινὸν κάλλος ὑγρότης βίου . ἐμὲ δὲ ὁ παιδαγωγὸς ἐδίδασκεν εἰς γῆν βλέπειν ἐς διδασκάλου φοιτῶντα · θέατρον δ’ οὐκ εἶδον πρὶν μᾶλλον κομῆσαι τῆς κεφαλῆς τὸ γένειον , ἐν ἐκείνῳ δὲ τῆς ἡλικίας ἰδίᾳ μὲν καὶ κατ’ ἐμαυτὸν οὐδέποτε , τρίτον δὲ ἢ τέταρτον , εὖ ἴστε , Πατρόκλῳ ἐπίηρα φέρων ἅρχων ἐπέταττεν οἰκεῖος ὢν ἐμοὶ καὶ ἀναγκαῖος · ἐτύγχανον δὲ ἰδιώτης ἔτι ·
Lemmas: οὐ οἶδα ἄνθρωπος ὁμιλέω , οὐδέ ἐπαινέτης εἰμί ὁ Θέογνις , οὐδέ μιμέομαι ὁ ἀφομοιόω ὁ πέτρα πολύπους , ἀλλά ὁ λέγω Μυκόνιος ἀγροικία τε καί ἀμαθία καί ἀβελτηρία πρός πᾶς ἐπιτηδεύω παρά σύ . λανθάνω σύ ὅτι πολύς δέω οὗτος ἔρχομαι Κελτοί καί Θράκιος καί Ἰλλυριός ; οὐ ορώ , ὁπόσος μέν ἐν ὁ πόλις οὗτος καπηλεῖον ; σύ δέ ἀπεχθάνομαι ὁ κάπηλος οὐ συγχωρέω ὁπόσος βούλομαι πωλέω αὐτός ὁ δῆμος ὁ ἐπιτήδειος καί ὁ ἐπιδημέω . ὁ δέ ὁ κτάομαι ὁ γῆ αἰτιάομαι . σύ δέ καί οὗτος ἐχθρός ποιέω σεαυτοῦ ὁ δίκαιος ποιέω ἀναγκάζω . ὁ δέ ἐν τέλος ὁ πόλις ἄμφω μετέχω ὁ ζημία , ὥσπερ οἴομαι πρότερος χαίρω διχόθεν καρπόω ὁ ὠφέλεια , καί ὡς κτάομαι καί ὡς καπηλεύω , ὁ νῦν ἔοικα λυπέω διά ἀμφότερος ἀφαιρέω ὁ ἐπικέρδεια . ὁ δέ ὁ Συρών δῆμος οὐ ἔχω μεθύω οὐδέ κορδακίζω ἄχθομαι . σύ δέ σῖτος ἄφθονος παραχώννυμι οἴομαι τρέφω αὐτός ἱκανός . ἐκεῖνος δέ σύ χαρίεις , ὅτι οὐδέ ὅπως ἰχθύς ἐν ὁ πόλις πετραῖος εἰμί σκοπέω · ἀλλά καί πρώην μέμφομαι τις , ὡς οὔτε ἰχθύδιον οὔτε ὄρνις πολύς εὑρίσκω ἐν ἀγορά , τωθαστικός μάλα γελάω , ἄρτος καί οἶνος καί ἔλαιον ὁ σώφρων πόλις δεῖ φημί , κρέας δέ ἤδη ὁ τρυφάω · ὁ γάρ καί ἰχθύς καί ὀρνίθιον λόγος ποιέω πέρα τρυφή ἔρχομαι καί ὅς οὐδέ ὁ ἐν Ἰθάκη . μνηστήρ μέτειμι ἀσέλγεια . ὅστις δέ οὐ ἐν ἡδονή κρέας ὕειος καί προβάτειον σιτέομαι , ὁ ὄσπριον ἅπτω εὖ πρᾶξις . οὗτος νομίζω Θραῖξ νομοθετέω ὁ σεαυτοῦ πολίτης ἢ ὁ ἀναίσθητος Γαλάτης , ὅς σύ παιδοτριβέω κατά ἐγώ πρίνινος , σφενδάμνινος , οὐκέτι μέντοι καί μαραθωνομάχος , ἀλλά Ἀχαρνεύς μέν ἐκ ἥμισυς , ἀηδής δέ ἀνήρ παντάπασι καί ἄνθρωπος ἄχαρις . οὐ ἀγαθός εἰμί ὄζω μύρον ὁ ἀγορά βαδίζω σύ καί παῖς ἡγέομαι καλός , εἰς ὅς ἀποβλέπω ὁ πολίτης , καί χορός γυνή , ὁποῖος παρά ἐγώ ἵστημι κατά ἕκαστος ἡμέρα ; ἐγώ δέ ὑγρός βλέπω ῥίπτω πανταχοῦ ὁ ὄμμα , ὅπως σύ καλός , οὔτι ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ πρόσωπον ὁράω , ὁ τρόπος οὐ συγχωρέω . εἰμί γάρ , ὡς σύ κρίνω , ψυχή ἀληθινός κάλλος ὑγρότης βίος . ἐγώ δέ ὁ παιδαγωγός διδάσκω εἰς γῆ βλέπω εἰς διδάσκαλος φοιτάω · θέατρον δέ οὐ ὁράω πρίν μᾶλλον κομάω ὁ κεφαλή ὁ γένειον , ἐν ἐκεῖνος δέ ὁ ἡλικία ἴδιος μέν καί κατά ἐμαυτοῦ οὐδέποτε , τρίτος δέ ἢ τέταρτος , εὖ οἶδα , Πάτροκλος ἐπίηρα φέρω ἄρχω ἐπιτάσσω οἰκεῖος εἰμί ἐγώ καί ἀναγκαῖος · τυγχάνω δέ ἰδιώτης ἔτι ·