flavius-claudius-julianus-imperator.eu-sebi-as-th-s-basili-dos-e-gkw-mion 16
Ἀλλὰ μή ποτε οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν οὐδὲ ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτʼ ἂν ἐνθένδε , ὁπόσου δὲ τὸ δῶρον ἄξιον καταμαθόντας χάριν ἀποτίνειν τυχὸν οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέν τος τῇ χαρισαμένῃ . λόγων γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς τὸν ἐν ταῖς βίβλοις δεξάμενον οὐκ ἄδικον διὰ σμικρῶν καὶ φαύλων ῥημάτων ἰδιωτικῶς καὶ ἀγροίκως ἄγαν ξυγκειμένων ᾄδειν εὐφημίαν . οὐδὲ γὰρ γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα , ὃς καταφυτεύειν μὲν τὴν φυταλιὰν ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ τῶν γειτόνων , εἶτα ἐκτρέφων τὰς ἀμπέλους δίκελλαν καὶ αὖθις σμινύην , καὶ τέλος ἤδη κάλαμον , ᾧ χρὴ προσδεδέσθαι καὶ ἐπικεῖσθαι τὴν ἄμπελον , ἵνα αὐτή τε ἀνέχηται καὶ οἱ βότρυες ἐξηρτημένοι μηδαμοῦ ψαύωσι τῆς βώλου , τυχόντα δὲ ὧν ἐδεῖτο μόνον ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου τῆς χάριτος οὔτε τῶν βοτρύων οὔτε τοῦ γλεύκους μεταδιδόντα τοῖς , ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε προθύμων . οὔκουν οὐδὲ νομέα ποιμνίων οὐδὲ βουκολίων οὐδὲ μὴν αἰπολίων ἐπιεικῆ καὶ ἀγαθὸν καὶ ἐυγνώμονα φήσει τις , ὃς τοῦ μὲν χειμῶνος , ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ πόας ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα , σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων τῶν φίλων , πολλὰ μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ μεταδιδόντων τροφῆς ἀφθόνου καὶ καταγωγίων , ἦρος δὲ οἶμαι καὶ θέρους φανέντος μάλα γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι , οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν τυρῶν οὔτε ἄλλου του μεταδιδόντα τοῖς ὑφʼ ὧν αὐτῷ διεσώθη ἀπολόμενα ἂν ἄλλως τὰ θρέμματα . Ὅστις οὖν λόγους ὁποιουσοῦν τρέφων νέος μὲν αὐτὸς καὶ ἡγεμόνων πολλῶν δεόμενος , τροφῆς δὲ πολλῆς καὶ καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων , εἶτα ἀθρόως πάντων στερηθείη ἆρα ὑμῖν μικρᾶς δεῖσθαι βοηθείας δοκεῖ ἢ μικρῶν αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος ὁ πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος ; καὶ τυχὸν οὐ χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας καὶ τῶν ἔργων ; ἀλλὰ μή ποτε τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον , τῶν σοφῶν τὸ κεφάλαιον μιμητέον , οὗ τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν ; ἐρομένου γάρ τινος ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον τινὰ χρὴ καταβαλεῖν μισθόν · ὁμολογῶν , ἔφη , τι παρʼ ἡμῶν μαθεῖν τὴν ἀξίαν ἡμῖν ἐκτίσεις . οὐκοῦν καὶ ὅστις διδάσκαλος μὲν αὐτὸς οὐ γέγονε , πρὸς τὸ μαθεῖν δὲ καὶ ὁτιοῦν συνηνέγκατο , ἀδικοῖτʼ ἄν , εἰ μὴ τυγχάνοι τῆς χάριτος καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς δοθεῖσιν ὁμολογίας , ἣν δὴ καὶ ὁ σοφὸς ἀπαιτῶν φαίνεται . εἶεν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν χαρίεν καὶ σεμνὸν τὸ δῶρον · χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον οὔτε ἐδεόμην ἐγὼ λαβεῖν οὔτε ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ τούτων ἡδέως ἂν ἐνοχλήσαιμι .
Lemmas: ἀλλά μή ποτέ οὐ ἐκεῖνος χράω νῦν ὁ ἔπαινος γράφω οὐδέ ὅσος ἐγώ ἀγαθός γίγνομαι ἄν ἐνθένδε , ὁπόσος δέ ὁ δῶρον ἄξιος καταμανθάνω χάρις ἀποτίνω τυγχάνω οὐ ἀλλότριος ὁ δίδωμι ὅς ὁ χαρίζω . λόγος γάρ ἀστεῖος καί παντοδαπός θησαυρός ὁ ἐν ὁ βίβλος δέχομαι οὐ ἄδικος διά μικρός καί φαῦλος ῥῆμα ἰδιωτικός καί ἄγροικος ἄγαν σύγκειμαι ᾁδω εὐφημία . οὐδέ γάρ γεωργός φημί εὐγνώμων , ὅς καταφυτεύω μέν ὁ φυταλιά ἄρχω κλῆμα αἰτέω παρά ὁ γείτων , εἶτα ἐκτρέφω ὁ ἄμπελος δίκελλα καί αὖθις σμινύη , καί τέλος ἤδη κάλαμος , ὅς χράω προσδέω καί ἐπίκειμαι ὁ ἄμπελος , ἵνα αὐτός τε ἀνέχω καί ὁ βότρυς ἐξαρτάω μηδαμοῦ ψαύω ὁ βῶλος , τυγχάνω δέ ὅς δέομαι μόνος ἐμπίμπλημι ὁ Διόνυσος ὁ χάρις οὔτε ὁ βότρυς οὔτε ὁ γλεῦκος μεταδίδωμι ὁ , ὅς πρός ὁ γεωργία τυγχάνω πρόθυμος . οὔκουν οὐδέ νομεύς ποίμνιον οὐδέ βουκόλιον οὐδέ μήν αἰπόλιον ἐπιεικής καί ἀγαθός καί ευγνώμων φημί τις , ὅς ὁ μέν χειμών , ὅτε αὐτός στέγη καί πόα δέομαι ὁ βόσκημα , σφόδρα τυγχάνω πρόθυμος ὁ φίλος , πολύς μέν αὐτός συμπορίζω καί μεταδίδωμι τροφή ἄφθονος καί καταγώγιον , ἔαρ δέ οἴομαι καί θέρος φαίνω μάλα γενναῖος ἐπιλανθάνω ὅς εὖ πάσχω , οὔτε ὁ γάλα οὔτε ὁ τυρός οὔτε ἄλλος τις μεταδίδωμι ὁ ὑπό ὅς αὐτός διασῴζω ἀπόλλυμι ἄν ἄλλως ὁ θρέμμα . ὅστις οὖν λόγος οποιουσυς τρέφω νέος μέν αὐτός καί ἡγεμών πολύς δέομαι , τροφή δέ πολύς καί καθαρός ὁ ἐκ ὁ παλαιός γράμμα , εἶτα ἀθρόος πᾶς στερέω ἆρα σύ μικρός δέω βοήθεια δοκέω ἢ μικρός αὐτός γίγνομαι ἄξιος ὁ πρός οὗτος συλλαμβάνω ; καί τυγχάνω οὐ χράω πειράω χάρις ἀποτίνω αὐτός ὁ προθυμία καί ὁ ἔργον ; ἀλλά μή ποτέ ὁ Θαλῆς ἐκεῖνος , ὁ σοφός ὁ κεφάλαιος μιμέω , ὅς ὁ ἐπαινέω ἀκούω ; ἔρομαι γάρ τις ὑπέρ ὅς μανθάνω ὁπόσος τις χράω καταβάλλω μισθός · ὁμολογέω , φημί , τίς παρά ἐγώ μανθάνω ὁ ἄξιος ἐγώ ἐκτίνω . οὐκοῦν καί ὅστις διδάσκαλος μέν αὐτός οὐ γίγνομαι , πρός ὁ μανθάνω δέ καί ὁστισοῦν συμφέρω , ἀδικέω ἄν , εἰμί μή τυγχάνω ὁ χάρις καί ὁ ἐπί ὁ δίδωμι ὁμολογία , ὅς δή καί ὁ σοφός ἀπαιτέω φαίνω . εἰμί . ἀλλά οὗτος μέν χαρίεις καί σεμνός ὁ δῶρον · χρυσίον δέ καί ἀργύριον οὔτε δέω ἐγώ λαμβάνω οὔτε σύ δή ὑπέρ οὗτος ἡδύς ἄν ἐνοχλέω .