flavius-claudius-julianus-imperator.eu-sebi-as-th-s-basili-dos-e-gkw-mion 2
ἐμοὶ δὲ θαυμαστὸν εἶναι δοκεῖ , εἰ τοὺς ἄνδρας μὲν τοὺς καλούς τε κἀγαθοὺς προθύμως ἐπαινεσόμεθα , γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς εὐφημίας οὐκ ἀξιώσομεν , ἀρετῆς οὐδὲν μεῖον αὐταῖς ἤπερ τοῖς ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες . ἢ γὰρ εἶναι σώφρονα καὶ συνετὴν καὶ οἵαν νέμειν ἑκάστῳ τὰ πρὸς τὴν ἀξίαν καὶ θαρραλέαν ἐν τοῖς δεινοῖς καὶ μεγαλόφρονα καὶ ἐλευθέριον καὶ πάντα ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι τὰ τοιαῦτα , εἶτα τῶν ἐπὶ τοῖς ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα τὸν ἐκ τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ψόγον δεδοικότες ; Ὅμηρος δὲ οὐκ ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν , οὐδὲ εἴ τις ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ γέγονεν ἢ καὶ ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς μετεποιήθη . οὔκουν οὐδὲ ἐκείνη τῆς ἐπʼ αὐτῷ τούτῳ διήμαρτεν εὐφημίας . πρὸς δὲ αὖ τούτοις παθεῖν μὲν εὖ καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ , σμικροῦ τε ὁμοίως καὶ μείζονος , οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα , τὴν δὲ ἐπ’ αὐτῷ χάριν ἀποτίνειν ὀκνήσομεν ; ἀλλὰ μή ποτε καὶ αὐτὸ τὸ δεῖσθαι καταγέλαστον εἶναι φῶσι καὶ οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς καὶ γενναίου , εἶναι δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα τὸν σοφὸν ἀγεννῆ καὶ δειλόν , ὅτι τὴν τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι . μή ποτε οὖν οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται παιδός , ἣν Ὅμηρός φησιν ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ γενναίᾳ Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι τῆς ἐπὶ τὰ βασίλεια φερούσης ὁδοῦ , σύμβουλον δὲ αὐτῷ καὶ διδάσκαλον γενομένην , ὧν ἐχρῆν εἴσω παρελθόντα δρᾶν καὶ λέγειν , καθάπερ τινὰ ῥήτορα ξὺν τέχνῃ τέλειον ᾆσαι βασιλίδος ἐγκώμιον , ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ γένους ἀρξαμένην . ἔχει δὲ αὐτῷ τὰ ὑπὲρ τούτων ἔπη τὸν τρόπον τόνδε · Δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν , Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον , ἐκ δὲ τοκήων Τῶν αὐτῶν , οἵπερ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα . ἀναλαβὼν δὲ ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ Ποσειδῶνος οἶμαι τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους καὶ ὅσα ἔδρασάν τε καὶ ἔπαθον εἰπών , καὶ ὅπως αὐτὴν ὁ θεῖος , τοῦ πατρὸς ἀπολομένου νέου καὶ νυμφίου , ἔγημέ τε καὶ ἐτίμησεν , ὡς οὔτις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη , καὶ ὅσων τυγχάνει Ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο , ἔτι δὲ οἶμαι τῆς γερουσίας καὶ τοῦ δήμου , οἳ καθάπερ θεὸν ὁρῶσι πορευομένην διὰ τοῦ ἄστεος , τέλος ἐπέθηκε ταῖς εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικί , Οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ λέγων , καὶ ὡς κρίνειν εὖ ἠπίστατο , οἷσίν τʼ εὖ φρονέῃσι , καὶ διαλύειν τὰ πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα τοῖς πολίταις ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ . ταύτην δὴ οὖν ἱκετεύσας εἰ τύχοις εὔνου , πρὸς αὐτὸν ἔφη , Ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι Οἶκον ἐς ὑψόροφον · ὁ δʼ ἐπείσθη τῇ ξυμβουλῇ . ἆρʼ οὖν ἔτι δεησόμεθα μειζόνων εἰκόνων καὶ ἀποδείξεων ἐναργεστέρων , ὥστε ἀποφυγεῖν τὴν ἐκ τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ὑποψίαν ; οὐχὶ δὲ ἤδη μιμούμενοι τὸν σοφὸν ἐκεῖνον καὶ θεῖον ποιητὴν ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην , ἐπιθυμοῦντες μὲν ἔπαινον αὐτῆς ἄξιον διεξελθεῖν , ἀγαπῶντες δέ , εἰ καὶ μετρίως τυγχάνοιμεν οὕτω καλῶν καὶ πολλῶν ἐπιτηδευμάτων ; καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ὑπαρχόντων ἐκείνῃ , σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης ἢ πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας ἢ τῆς περὶ τὸν ἄνδρα φιλίας ἢ τῆς περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας ἢ τῆς περὶ τοὺς οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς . προσήκει δὲ οἶμαι καθάπερ ἴχνεσιν ἑπόμενον τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν οὕτω ποιεῖσθαι τὴν ξὺν εὐφημίᾳ τάξιν , ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν ἐκείνῃ , πατρίδος τε , ὡς εἰκός , καὶ πατέρων μνημονεύοντα , καὶ ὅπως ἐγήματο καὶ ᾧτινι , καὶ τἆλλα πάντα τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον .
Lemmas: ἐγώ δέ θαυμαστός ἔρχομαι δοκέω , εἰμί ὁ ἀνήρ μέν ὁ καλός τε ἀγαθός πρόθυμος ἐπαινέω , γυνή δέ ἀγαθός ὁ εὐφημία οὐ ἀξιόω , ἀρετή οὐδείς μείων αὐτός ἤ ὁ ἀνήρ προσήκω ὑπολαμβάνω . ἢ γάρ ἔρχομαι σώφρων καί συνετός καί οἷος νέμω ἕκαστος ὁ πρός ὁ ἄξιος καί θαρραλέος ἐν ὁ δεινός καί μεγαλόφρων καί ἐλευθέριος καί πᾶς ὡς ἔπος λέγω ὑπάρχω ἐκεῖνος οἴομαι χρή ὁ τοιοῦτος , εἶτα ὁ ἐπί ὁ ἔργον ἐγκώμιον ἀφαιρέω ὁ ἐκ ὁ κολακεύω δοκέω ψόγος δείδω ; Ὅμηρος δέ οὐ αἰσχύνω ὁ Πηνελόπη ἐπαινέω οὐδέ ὁ Ἀλκίνοος γαμετή , οὐδέ εἰμί τις ἄλλος διαφερόντως ἀγαθός γίγνομαι ἢ καί ἐπί μικρός ἀρετή μεταποιέω . οὔκουν οὐδέ ἐκεῖνος ὁ ἐπί αὐτός οὗτος διαμαρτάνω εὐφημία . πρός δέ αὖ οὗτος πάσχω μέν εὖ καί τυγχάνω τις ἀγαθός , μικρός τε ὅμοιος καί μέγας , οὐδείς μικρός παρά γυνή ἢ παρά ἀνήρ δέχομαι , ὁ δέ ἐπί αὐτός χάρις ἀποτίνω ὀκνέω ; ἀλλά μή ποτέ καί αὐτός ὁ δέω καταγέλαστος ἔρχομαι φημί καί οὐ ἄξιος ἀνήρ ἐπιεικής καί γενναῖος , ἔρχομαι δέ καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ σοφός ἀγεννής καί δειλός , ὅτι ὁ ὁ βασιλεύς ἱκετεύω θυγάτηρ παίζω ἐπί ὁ λειμών σύν ὁ ὁμῆλιξ παρθένος παρά ὁ ποταμός ὁ ἠιών . μή ποτέ οὖν οὐδέ ὁ Ἀθηνᾶ ὁ ὁ Ζεύς ἀπέχω παῖς , ὅς Ὅμηρος φημί ἀπεικάζω παρθένος καλός καί γενναῖος Ὀδυσσεύς μέν ἡγέομαι ὁ ἐπί ὁ βασίλεια φέρων ὁδός , σύμβουλος δέ αὐτός καί διδάσκαλος γίγνομαι , ὅς χρή εἴσω παρέρχομαι δράω καί λέγω , καθά τις ῥήτωρ σύν τέχνη τέλειος ἀείδω βασιλίς ἐγκώμιον , ἄνωθεν ἀπό ὁ γένος ἄρχω . ἔχω δέ αὐτός ὁ ὑπέρ οὗτος ἔπος ὁ τρόπος ὅδε · δέσποινα μέν πρῶτος κιχάνω ἐν μέγαρον , Ἀρήτη δέ ὄνομα εἰμί ἐπώνυμος , ἐκ δέ τοκεύς Τοῦ αὐτός , ὅς τίκτω Ἀλκίνοος βασιλεύς . ἀναλαμβάνω δέ ἄνωθεν ἀπό ὁ Ποσειδῶν οἴομαι ὁ ἀρχή ὁ γένος καί ὅσος δράω τε καί πάσχω λέγω , καί ὅπως αὐτός ὁ θεῖος , ὁ πατήρ ἀπόλλυμι νέος καί νυμφίος , γαμέω τε καί τιμάω , ὡς οὔτις ἐπί χθών τίω ἄλλος , καί ὅσος τυγχάνω ἐκ τε φίλος παῖς ἐκ τε αὐτός Ἀλκίνοος , ἔτι δέ οἴομαι ὁ γερουσία καί ὁ δῆμος , ὅς καθά θεός ὁράω πορεύω διά ὁ ἄστυ , τέλος ἐπιτίθημι ὁ εὐφημία ζηλωτός ἀνήρ καί γυνή , οὐ μέν γάρ τίς νόος γε καί αὐτός δέω ἐσθλός λέγω , καί ὡς κρίνω εὖ ἐπίσταμαι , ὅς τε εὖ φρονέω , καί διαλύω ὁ πρός ἀλλήλων ἔγκλημα ὁ πολίτης ἀναφύω σύν δίκη . οὗτος δή οὖν ἱκετεύω εἰμί τυγχάνω εὔνους , πρός αὐτός φημί , ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλος τε ὁράω καί ἱκνέομαι οἶκος εἰς ὑψόροφος · ὁ δέ πείθω ὁ συμβουλή . ἆρα οὖν ἔτι δέω μέγας εἰκών καί ἀπόδειξις ἐναργής , ὥστε ἀποφεύγω ὁ ἐκ ὁ κολακεύω δοκέω ὑποψία ; οὐ δέ ἤδη μιμέομαι ὁ σοφός ἐκεῖνος καί θεῖος ποιητής ἐπαινέω Εὐσέβεια ὁ ἀγαθός , ἐπιθυμέω μέν ἔπαινος αὐτηες͂ς ἄξιος διεξέρχομαι , ἀγάπη δέ , εἰμί καί μέτριος τυγχάνω οὕτως καλός καί πολύς ἐπιτήδευμα ; καί ὁ ἀγαθός ὁ ὑπάρχω ἐκεῖνος , σωφροσύνη καί δικαιοσύνη ἢ πραότης καί ἐπιείκεια ἢ ὁ περί ὁ ἀνήρ φίλιος ἢ ὁ περί ὁ χρῆμα μεγαλοψυχία ἢ ὁ περί ὁ οἰκεῖος καί συγγενής τιμή . προσήκω δέ οἴομαι καθά ἴχνος ἕπομαι ὁ ἤδη λέγω οὕτως ποιέω ὁ σύν εὐφημία τάξις , ἀποδίδωμι ὁ ἀϋτή ἐκεῖνος , πατρίς τε , ὡς ἔοικα , καί πατήρ μνημονεύω , καί ὅπως γαμέω καί ὅστις , καί ἄλλος πᾶς ὁ αὐτός ἐκεῖνος τρόπος .