flavius-claudius-julianus-imperator.eu-sebi-as-th-s-basili-dos-e-gkw-mion 12
ἐμοὶ γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος πᾶσαν ὑπερεβάλλετο φιλοτιμίαν , κινδύνων τε ἐξαρπάσας τηλικούτων , οὓς οὐδ̓ ἂν ἡβῶν ἀνὴρ εὖ μάλα διαφύγοι , μὴ θείας τινὸς καὶ ἀμηχάνου σωτηρίας τυχών , εἶτα τὴν οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπʼ ἐρημίας παρά του τῶν δυναστῶν ἀφείλετο ξὺν δίκῃ καὶ ἀπέφηνεν αὖθις πλούσιον . καὶ ἄλλα ἂν ἔχοιμι περὶ αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια χάριτος , ὑπὲρ ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων οὐκ οἶδα ἐκ τίνος αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος ᾐσθόμην ἔναγχος . ἡ δὲ ἐπειδὴ τὸ πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν οὐδενὸς ὄνομα , ματαίας δὲ ἄλλως ὑποψίας , ἠξίου διελέγχειν καὶ μὴ πρότερον προσέσθαι μηδὲ ἐνδέξασθαι ψευδῆ καὶ ἄδικον διαβολήν , καὶ οὐκ ἀνῆκε ταῦτα δεομένη πρὶν ἐμὲ ἤγαγεν ἐς ὄψιν τὴν βασιλέως καὶ τυχεῖν ἐποίησε λόγου · καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν αἰτίαν ἄδικον συνήσθη , καὶ οἴκαδε ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν , ἐπιτρέψαι πρῶτον τὸν βασιλέα ξυμπείσασα . δαίμονος δέ , ὅσπερ οὖν ἐῴκει μοι τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι , ἤ τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν ὁδὸν ταύτην ὑποτεμομένης , ἐποψόμενον πέμπει τὴν Ἑλλάδα , ταύτην αἰτήσασα παρὰ βασιλέως ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν χάριν , ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα . ἐγὼ δὲ τότε μὲν αὐτῇ καὶ πρώτῳ γε , ὡς εἰκός , βασιλεῖ πολλὰ καὶ ἀγαθὰ διδόναι τὸν θεὸν ηὐχόμην , ὅτι μοι τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν · ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος οἱ περὶ τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν Ἰωνίαν οἰκοῦντες ἔγγονοι , καὶ ὅστις ἡμῶν μὴ λίαν ἀγνώμων , ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν χώραν αὐτὴν ἀσπάσασθαι . ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ πάλαι μὲν ἦν , ὡς εἰκός , ποθεινόν , καὶ ὑπάρξαι μοι τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον . ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν ζυγὸν καὶ οὐκ ἐπιτρέπειν τῷ σώφρονι κριτῇ οὐδὲ ἐπ’ ὀλίγον ῥοπῆς ἐπιστῆσαι . Παιδείας δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν οἶμαι νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος παραπλήσιόν τι τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις . λέγουσι γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν Νεῖλον παρʼ αὐτοῖς εἶναι τά τʼ ἄλλα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην τῆς χώρας καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν ὑπὸ τοῦ πυρὸς φθοράν , ὁπόταν ἥλιος διὰ μακρῶν τινων περιόδων ἄστροις γενναίοις συνελθὼν ἢ συγγενόμενος ἐμπλήσῃ τὸν ἀέρα πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ σύμπαντα . οὐ γὰρ ἰσχύει , φασίν , ἀφανίσαι οὐδὲ ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου τὰς πηγάς . οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία , οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας οὐδὲ τὴν Σπάρτην οὐδὲ τὴν Κόρινθον · ἥκιστα δέ ἐστι τούτων τῶν πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον · πολλαὶ μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ ἄστει , πολλαὶ δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα · τὴν Πειρήνην δὲ αὐτὴν ὁ Σικυὼν ἔχει καὶ οὐχ ἡ Κόρινθος . τῶν Ἀθηνῶν δὲ πολλὰ μὲν καὶ καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια τὰ νάματα , πολλὰ δὲ ἔξωθεν ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται τίμια τῶν ἔνδον οὐ μεῖον · οἱ δὲ ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι , πλουτεῖν ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν ὁ πλοῦτος ζηλωτόν .
Lemmas: ἐγώ γάρ βασιλεύς οὗτος σχεδόν ἐκ παῖς νήπιος γίγνομαι ἤπιος πᾶς ὑπερβάλλω φιλοτιμία , κίνδυνος τε ἐξαρπάζω τηλικοῦτος , ὅς οὐδέ ἄν ἥβη ἀνήρ εὖ μάλα διαφεύγω , μή θεῖος τις καί ἀμήχανος σωτηρία τυγχάνω , εἶτα ὁ οἰκία καταλαμβάνω καθά ἐπί ἐρημία παρά τις ὁ δυνάστης ἀφαιρέω σύν δίκη καί ἀποφαίνω αὖθις πλούσιος . καί ἄλλος ἄν ἔχω περί αὐτός πρός σύ λέγω εἰς ἐμαυτοῦ έργο πολύς ἄξιος χάρις , ὑπέρ ὅς ὁ ἅπας χρόνος εὔνους ἐμαυτοῦ ἐκεῖνος καί πιστός παραχώννυμι οὐ οἶδα ἐκ τίς αἰτία τραχύς ἔχω αἰσθάνομαι ἔναγχος . ὁ δέ ἐπεί ὁ πρῶτος ἀκούω ἀδίκημα μέν οὐδείς ὄνομα , μάταιος δέ ἄλλως ὑποψία , ἀξιόω διελέγχω καί μή πρότερος προσίημι μηδέ ἐνδέχομαι ψευδής καί ἄδικος διαβολή , καί οὐ ἀνήκω οὗτος δέω πρίν ἐγώ ἄγω εἰς ὄψις ὁ βασιλεύς καί τυγχάνω ποιέω λόγος · καί ἀπολύω πᾶς αἰτία ἄδικος συνήδομαι , καί οἴκαδε ἐπιθυμέω πάλιν ἀπέρχομαι πομπή ἀσφαλής παρέχω , ἐπιτρέπω πρῶτος ὁ βασιλεύς συμπείθω . δαίμων δέ , ὅς οὖν ἔοικα ἐγώ ὁ πρόσθεν μηχανάομαι , ἤ τις συντυχία ἀλλόκοτος ὁ ὁδός οὗτος ὑποτέμνω , ἐφοράω πέμπω ὁ Ἑλλάς , οὗτος αἰτέω παρά βασιλεύς ὑπέρ ἐγώ καί ἀποδημέω ἤδη ὁ χάρις , ἐπειδή ἐγώ λόγος πυνθάνομαι χαίρω καί παιδεία ὁ χωρίον ἐπιτήδειος ἔρχομαι συννοέω . ἐγώ δέ τότε μέν αὐτός καί πρῶτος γε , ὡς ἔοικα , βασιλεύς πολύς καί ἀγαθός δίδωμι ὁ θεός εὔχομαι , ὅτι ἐγώ ὁ ἀληθινός ποθέω καί ἀγάπη πατρίς παρέχω ὁράω · εἰμί γάρ ὁ Ἑλλάς ὁ περί ὁ Θρᾴκη καί ὁ Ἰωνία οἰκέω ἔγγονος , καί ὅστις ἐγώ μή λίαν ἀγνώμων , ποθέω προσλέγω ὁ πατέρας καί ὁ χώρα αὐτός ἀσπάζομαι . ὁ δή καί ἐγώ πάλαι μέν εἰμί , ὡς ἔοικα , ποθεινός , καί ὑπάρχω ἐγώ οὗτος βούλομαι μᾶλλον ἢ πολύς χρυσίον καί ἀργύριον . ἀνήρ γάρ ἀγαθός φημί συντυχία πρός χρυσίον πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξετάζω καθέλκω ὁ ζυγόν καί οὐ ἐπιτρέπω ὁ σώφρων κριτής οὐδέ ἐπί ὀλίγος ῥοπή ἐφίστημι . Παιδείας δέ ἕνεκα καί φιλοσοφία πάσχω οἴομαι νῦν ὁ ὁ Ἑλλάς παραπλήσιος τίς ὁ Αἰγύπτιος μυθολόγημα καί λόγος . λέγω γάρ δή καί Αἰγύπτιος ὁ Νεῖλος παρά αὐτός ἔρχομαι ὁ τε ἄλλος σωτήρ καί εὐεργέτης ὁ χώρα καί ἀπείργω αὐτός ὁ ὑπό ὁ πυρός φθορά , ὁπόταν ἥλιος διά μακρός τις περίοδος ἄστρον γενναῖος συνέρχομαι ἢ συγγίγνομαι ἐμπίμπλημι ὁ αέρας πυρός καί ἐπιφλέγω ὁ σύμπας . οὐ γάρ ἰσχύω , φημί , ἀφανίζω οὐδέ ἐξαναλίσκω ὁ Νεῖλος ὁ πηγή . οὔκουν οὐδέ ἐκ Έλληνας παντελής οἴχομαι φιλοσοφία , οὐδέ ἐπιλείπω ὁ Ἀθῆναι οὐδέ ὁ Σπάρτη οὐδέ ὁ Κόρινθος · ἦκα δέ εἰμί οὗτος ὁ πηγή ἕκητι ὁ Ἄργος πολυδίψιος · πολύς μέν γάρ ἐν αὐτός ὁ ἄστυ , πολύς δέ καί πρό ὁ ἄστυ περί ὁ παλαιός ἐκεῖνος Μάσης · ὁ Πειρήνη δέ αὐτός ὁ Σικυών ἔχω καί οὐ ὁ Κόρινθος . ὁ Ἀθῆναι δέ πολύς μέν καί καθαρός καί ἐπιχώριος ὁ νᾶμα , πολύς δέ ἔξωθεν ἐπιρρέω καί ἐπιφέρω τίμιος ὁ ἔνδον οὐ μείων · ὁ δέ ἀγαπάω καί στέργω , πλουτέω ἐθέλω ὅς μόνος σχεδόν ὁ πλοῦτος ζηλωτός .