flavius-claudius-julianus-imperator.eu-sebi-as-th-s-basili-dos-e-gkw-mion 14
οὐκοῦν ἐπειδή μοι πεισθέντι γέγονε καὶ μεταβαλόντι ἐσθῆτα καὶ θεραπείαν καὶ διατριβὰς τὰς συνήθεις καὶ τὴν οἴκησιν δὲ αὐτὴν καὶ δίαιταν πάντα ὄγκου πλέα καὶ σεμνότητος ἐκ μικρῶν , ὡς εἰκός , καὶ φαύλων τῶν πρόσθεν , ἐμοὶ μὲν ὑπὸ ἀηθείας ἡ ψυχὴ διεταράττετο , οὔτι τὸ μέγεθος ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν · σχεδὸν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα ταῦτα ἐνόμιζον , ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς χρωμένοις μὲν ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους , ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ τὴν χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι πολλαῖς μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν . παραπλήσια δὲ ἐπεπονθειν ἀνδρὶ σφόδρα ἀπείρως ἡνιοχικῆς ἔχοντι καὶ οὐδὲ ἐθελήσαντι ταύτης μεταλαβεῖν τῆς τέχνης , κᾆτα ἀναγκαζομένῳ καλοῦ καὶ γενναίου κομίζειν ἅρμα ἡνιόχου , πολλὰς μὲν ξυνωρίδας , πολλὰ δέ , οἶμαι , τέτρωρα τρέφοντος καὶ ἅπασι μὲν ἐπιβεβηκότος , διὰ δὲ γενναιότητα φύσεως καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος οἶμαι τὰς ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς , εἰ καὶ ἐπὶ τῆς μιᾶς ἄντυγος βαίνοι , οὐ μὴν ἀεί γε ἐπ’ αὐτῆς μένοντος , μεταφερομένου δὲ πολλάκις ἐνθένδε ἐκεῖσε καὶ ἀμείβοντος δίφρον ἐκ δίφρου , εἴ ποτε τοὺς ἵππους πονουμένους ἢ καὶ ὑβρίσαντας αἴσθοιτο , ἐν δὲ δὴ τοῖς ἅρμασι τοῖσδε κεκτημένου τέτρωρον ὑπὸ ἀμαθίας καὶ θράσους ὑβρίζον , πιεζόμενον τῇ συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ καὶ τοῦ θράσους οὐδέν τι μᾶλλον ἐπιλαθόμενον , ἀγριαῖνον · δὲ ἀεὶ καὶ παροξυνόμενον ὑπὸ τῶν συμφορῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον ὑβρίζειν καὶ ἀπειθεῖν καὶ ἀντιτείνειν , οὐ δεχόμενον ἀμῶς γέ πη πορεύεσθαι , ἀλλʼ εἰ μὴ καὶ αὐτὸν ὁρῴη τὸν ἡνίοχον διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ , τό γε ἔλαττον , στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φοροῦντα · οὕτως ἐστὶν ἀλόγιστον φύσει . ὁ δέ , οἶμαι , παραμυθούμενος αὐτοῦ τὴν ἄνοιαν ἄνδρα ἐπέσησε , δοὺς φορεῖν τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ σχῆμα περιβαλὼν ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος , ὃς εἰ μὲν ἄφρων εἴη παντελῶς καὶ ἀνόητος , χαίρει καὶ γέγηθε καὶ μετέωρος ὑπὸ τῶν ἱματίων καθάπερ πτερῶν ἐπαίρεται , συνέσεως δὲ εἰ καὶ ἐπὶ σμικρὸν μετέχοι καὶ σώφρονος νοῦ , σφόδρα εὐλαβεῖται , μήπως αὑτόν τε τρώσῃ σύν θʼ ἅρματα ἄξῃ , καὶ τῷ μὲν ἡνιόχῳ ζημίας , αὑτῷ δὲ αἰσχρᾶς καὶ ἀδόξου συμφορᾶς αἴτιος γένηται . ταῦτα ἐγὼ ἐλογιζόμην ἐν νυκτὶ βουλεύων καὶ διʼ ἡμέρας κατ’ ἐμαυτὸν ἐπισκοπούμενος , σύννους ὢν ἀεὶ καὶ σκυθρωπός . ὁ γενναῖος δὲ καὶ θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ ἀφῄρει τι πάντως τῶν ἀλγεινῶν , ἔργοις καὶ λόγοις τιμῶν καὶ χαριζόμενος . τέλος δὲ τὴν βασιλίδα προσειπεῖν κελεύει , θάρσος τε ἡμῖν ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα . ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς ὄψιν ἐκείνης ἦλθον , ἐδόκουν μὲν ὥσπερ ἐν ἱερῷ καθιδρυμένον ἄγαλμα σωφροσύνης ὁρᾶν · αἰδὼς δὲ ἐπεῖχε τὴν ψυχήν , καὶ ἐπέπηκτό μοι κατὰ γῆς τὰ ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον , ἕως ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε . καὶ Τὰ μέν , ἔφη , ἤδη παρʼ ἡμῶν ἔχεις , τὰ δὲ καὶ ἕξεις σὺν θεῷ , μόνον εἰ πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς γένοιο . τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν · οὐδὲ γὰρ αὐτὴ πλεῖονα ἐφθέγξατο , καὶ ταῦτα ἐπισταμένη τῶν γενναίων ῥητόρων οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους . ταύτης ἐγὼ τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς σφόδρα ἐθαύμασα καὶ ἐξεπεπλήγμην , ἐναργῶς δοκῶν ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς φθεγγομένης · οὕτω πρᾷον ἦν αὐτῇ φθέγμα καὶ μείλιχον , ταῖς ἐμαῖς ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον .
Lemmas: οὐκοῦν ἐπειδή ἐγώ πείθω γίγνομαι καί μεταβάλλω ἐσθής καί θεραπεία καί διατριβή ὁ συνήθης καί ὁ οἴκησις δέ αὐτός καί δίαιτα πᾶς ὄγκος πλέως καί σεμνότης ἐκ μικρός , ὡς ἔοικα , καί φαῦλος ὁ πρόσθεν , ἐγώ μέν ὑπό ἀήθεια ὁ ψυχή διαταράσσω , οὔτι ὁ μέγεθος ἐκπλήσσω ὁ πάρειμι ἀγαθός · σχεδόν γάρ ὑπό ἀμαθία οὐδέ μέγας οὗτος νομίζω , ἀλλά δύναμις τις χράω μέν ὀρθός σφόδρα ὠφέλιμος , ἁμαρτάνω δέ περί ὁ χρῆσις βλαβερός καί οἶκος καί πόλις πολύς μυρίος αἰτία ξυμφορά . παραπλήσιος δέ πάσχω ἀνήρ σφόδρα ἤπειρος ἡνιοχικός ἔχω καί οὐδέ ἐθέλω οὗτος μεταλαμβάνω ὁ τέχνη , κατά ἀναγκάζω καλός καί γενναῖος κομίζω ἅρμα ἡνίοχος , πολύς μέν συνωρίς , πολύς δέ , οἴομαι , τέτρωρος τρέφω καί ἅπας μέν ἐπιβαίνω , διά δέ γενναιότης φύσις καί ῥώμη ὑπερβάλλω ἔχω οἴομαι ὁ ἡνία πᾶς ἐγκρατής , εἰμί καί ἐπί ὁ εἷς ἄντυξ βαίνω , οὐ μήν ἀεί γε ἐπί αὐτηες͂ς μένω , μεταφέρω δέ πολλάκις ἐνθένδε ἐκεῖσε καί ἀμείβω δίφρος ἐκ δίφρος , εἰμί ποτέ ὁ ἵππος πονέω ἢ καί ὑβρίζω αἰσθάνομαι , ἐν δέ δή ὁ ἅρμα ὅδε κτάομαι τέτρωρον ὑπό ἀμαθία καί θράσος ὑβρίζω , πιέζω ὁ συνεχής ταλαιπωρία καί ὁ θράσος οὐδείς τίς μᾶλλον ἐπιλανθάνω , ἀγριαίνω · δέ ἀεί καί παροξύνω ὑπό ὁ συμφορά ἐπί ὁ μᾶλλον ὑβρίζω καί ἀπειθέω καί ἀντιτείνω , οὐ δέχομαι ἁμός γε πῇ πορεύω , ἀλλά εἰμί μή καί αὐτός ὁράω ὁ ἡνίοχος διά τέλος χαλεπαίνω ἤ , ὁ γε μικρός , στολή γοῦν ἡνιοχικός ἄνθρωπος φορέω · οὕτως εἰμί ἀλόγιστος φύσις . ὁ δέ , οἴομαι , παραμυθέομαι αὐτός ὁ ἄνοια ἀνήρ ἐφίημι , δίδωμι φορέω τοιοῦτος ἐσθής καί σχῆμα περιβάλλω ἡνίοχος σεμνός καί ἐπιστήμων , ὅς εἰμί μέν ἄφρων εἰμί παντελής καί ἀνόητος , χαίρω καί γηθέω καί μετέωρος ὑπό ὁ ἱμάτιον καθά πτερόν ἐπαίρω , σύνεσις δέ εἰμί καί ἐπί μικρός μετέχω καί σώφρων νόος , σφόδρα εὐλαβέομαι , μήπως ἑαυτοῦ τε τιτρώσκω σῦς ὁ ἅρμα ἄγνυμι , καί ὁ μέν ἡνίοχος ζημία , ἑαυτοῦ δέ αἰσχρός καί ἄδοξος συμφορά αἴτιος γίγνομαι . οὗτος ἐγώ λογίζομαι ἐν νύξ βουλεύω καί διά ἡμέρα κατά ἐμαυτοῦ ἐπισκοπέω , σύννοος εἰμί ἀεί καί σκυθρωπός . ὁ γενναῖος δέ καί θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ ἀφαιρέω τίς πάντως ὁ ἀλγεινός , ἔργον καί λόγος τιμόω καί χαρίζω . τέλος δέ ὁ βασιλίς προσλέγω κελεύω , θάρσος τε ἐγώ ἐνδίδωμι καί ὁ σφόδρα πιστεύω γενναῖος εὖ μάλα παραχώννυμι γνώρισμα . ἐγώ δέ ἐπεί πρῶτος εἰς ὄψις ἐκεῖνος ἔρχομαι , δοκέω μέν ὥσπερ ἐν ἱερός καθιδρύω ἄγαλμα σωφροσύνη ὁράω · αἰδώς δέ ἐπέχω ὁ ψυχή , καί ἐπιπήγνυμι ἐγώ κατά γῆ ὁ ὄμμα συχνός ἐπιεικής χρόνος , ἠώς ἐκεῖνος θαρσέω κελεύω . καί Τά μέν , φημί , ἤδη παρά ἐγώ ἔχω , ὁ δέ καί ἔχω σύν θεός , μόνος εἰμί πιστός καί δίκαιος εἰς ἐγώ γίγνομαι . τοσοῦτος ἀκούω σχεδόν · οὐδέ γάρ αὐτός πολύς φθέγγομαι , καί οὗτος ἐπίσταμαι ὁ γενναῖος ῥήτωρ οὐδέ εἷς φαῦλος ἀπαγγέλλω λόγος . οὗτος ἐγώ ὁ ἔντευξις ἀπαλλάσσω σφόδρα θαυμάζω καί ἐκπλήσσω , ἐναργής δοκέω ἀκούω σωφροσύνη αὐτηες͂ς φθέγγομαι · οὕτως πρᾶος εἰμί αὐτός φθέγμα καί μείλιχος , ὁ ἐμός ἀκοή ἐγκαθιδρύω .