flavius-claudius-julianus-imperator.eu-sebi-as-th-s-basili-dos-e-gkw-mion 8
οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς ταύταις ὑποθήσομεν ταῖς αἰτίαις , ἱματίων πολυτελῶν καὶ δώρων παντοίων ὅρμων τε καὶ στεφάνων κατάλογον τῶν ἐκ βασιλέως μακρόν τινα τοῦτον ᾄδοντες , οὐδὲ ὡς ἀπήντων οἱ δῆμοι δεξιούμενοι καὶ χαίροντες , οὐδὲ ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκείνην λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ γέγονε καὶ ἐνομίσθη . ἀλλʼ ἐπειδὴ τῶν βασιλείων εἴσω παρῆλθε καὶ τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη , τί πρῶτον ἔργον ἐκείνης γέγονε , καὶ αὖθις δεύτερον , καὶ ἐπʼ αὐτῷ τρίτον , καὶ πολλὰ δὴ μάλα τὸ ἐντεῦθεν ; οὐ γάρ , εἰ σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς ὑπὲρ τούτων βίβλους ξυντιθέναι , ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω τῷ πλήθει τῶν ἔργων , ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην καὶ φιλανθρωπίαν ἐπιείκειάν τε καὶ ἐλευθεριότητα καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον , ἢ νῦν ὁ παρὼν περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς πάλαι διὰ τῶν ἔργων ἐγνωκότας . οὐ μὴν ἐπειδὴ ἐκεῖνο δυσχερές , μᾶλλον δὲ ἀδύνατον ἐφάνη , πάντελῶς ἄξιον ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι , πειρᾶσθαι δὲ εἰς δύναμιν φράζειν ὑπὲρ αὐτῶν καὶ τῆς μὲν φρονήσεως ποιεῖσθαι σημεῖον καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πάσης , ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτω περὶ αὑτήν , ὥσπερ οὖν ἄξιον γυναῖκα καλὴν καὶ γενναίαν . Ὥστε ἔγωγε τῆς Πηνελόπης πολλὰ καὶ ἄλλα νομίσας ἐπαίνων ἄξια τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα θαυμάζω , ὅτι δὴ τὸν ἄνδρα λίαν ἔπειθε στέργειν καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν ὑπερορῶντα μέν , ὡς φασί , δαιμονίων γάμων , ἀτιμάζοντα δὲ οὐ μεῖον τὴν τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν . Καίτοι γε εἶχον αὐτοῦ πᾶσαι ἐρωτικῶς , Καλυψὼ καὶ Κίρκη καὶ Ναυσικάα · καὶ ἦν αὐταῖς τὰ βασίλεια πάγκαλα , κήπων τινῶν καὶ παραδείσων ἐν αὐτοῖς πεφυτευμένων μάλα ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις τοῖς δένδρεσι , λειμῶνές τε ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ τῇ πόᾳ βρύοντες · Κρῆναι δʼ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ · καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν οἰκίαν ἡμερὶς ἡβώωσα σταφυλῆς οἶμαι τῆς γενναίας , βριθομένη τοῖς βότρυσι · καὶ παρὰ τοῖς Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα , πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα , ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν τέχνῃ , τῆς τῶν αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε χάριτος καὶ ἧττον εἶναι ἐδόκει ἐκείνων ἐράσμια . τῆς τρυφῆς δὲ αὖ καὶ τοῦ πλούτου καὶ προσέτι τῆς περὶ τὰς νήσους ἐκείνας εἰρήνης καὶ ἡσυχίας τίνα οὐκ ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖτε τοσούτους ἀνατλάντα πόνους καὶ κινδύνους καὶ ἔτι ὑφορώμενον δεινότερα πείσεσθαι , τὰ μὲν ἐν θαλάττῃ τὰ δὲ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτῆς , πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους ἡβῶντας εὖ μάλα μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα , ὅπερ οὐδὲ ἐν Τροίᾳ ἐκείνῳ ποτὲ συνηνέχθη ; εἴ τις οὖν ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως · τί ποτε , ὦ σοφώτατε ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ ἢ ὅ τι χρή σε ὀνομάζειν , τοσούτους ἑκὼν ὑπέμεινας πόνους , ἐξὸν εἶναι ὄλβιον καὶ εὐδαίμονα , τυχὸν δὲ καὶ ἀθάνατον εἴ τι χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν , σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας πόνους , οὐδὲ ἐν τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας , ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ τῶν κινδύνων ἀπηλλάχθαι · σὺ δὲ ἡμῖν ἐπὶ τῆς οἰκίας ἔγνως στρατεύεσθαι καὶ ἄθλους δή τινας καὶ ἀποδημίαν ἑτέραν ἐκτελεῖν οὔτι τῆς πρόσθεν , ὥς γε τὸ εἰκὸς ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν . τί δὴ οὖν οἴεσθε πρὸς ταῦτα ἐκεῖνον εἰπεῖν ἔχειν ; ἆρʼ οὐχ ὅτι τῇ Πηνελόπῃ συνεῖναι ἐθέλων τοὺς ἄθλους αὐτῇ καὶ τὰς στρατείας χαρίεντα διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε ; ταῦτά τοι καὶ τὴν μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων , ὧν τε εἶδε θεαμάτων καὶ ὧν ἤκουσεν ἀκουσμάτων , ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί , φησίν . ὁ δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος , ἐπειδὴ πρῶτον ἀφίκετο καὶ τῶν μειρακίων τῶν ἐπὶ τὰ βασίλεια κωμαζόντων ἐκράτει ξὺν δίκῃ , πάντα ἀθρόως αὐτῇ διηγεῖτο , ὅσα τε ἔδρασε καὶ ὅσα ἀνέτλη , καὶ εἰ δή τι ἄλλο ὑπὸ τῶν χρησμῶν ἀναπειθόμενος ἐκτελεῖν διενοεῖτο · ἀπόρρητον δὲ ἐποιεῖτο πρὸς αὐτὴν οὐδὲ ἕν , ἀλλʼ ἠξίου κοινωνὸν γίγνεσθαι τῶν βουλευμάτων καὶ ὅ,τι πρακτέον εἴη συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν . ἆρα τοῦτο ὑμῖν τῆς Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ , ἢ ἤδη τις ἄλλη τὴν ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη γαμετή τε οὖσα βασιλέως ἀνδρείου καὶ μεγαλοψύχου καὶ σώφρονος τοσαύτην εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ γήμαντι , συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν ἐκ τῆς ἀρετῆς καθάπερ ῥεῦμα θεῖον ἐπιφερομένην ταῖς ἀγαθαῖς καὶ γενναίαις ψυχαῖς ; δύο γὰρ δὴ τώδε τινὲ πίθω φιλίας ἔστον , ὧν ἥδε κατʼ ἴσον ἀρυσαμένη βουλευμάτων τε αὐτῷ γέγονε κοινωνὸς καὶ πρᾷον ὄντα φύσει τὸν βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην τὴν δίκην τρέπει . ὥστε οὐκ ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι , ὅτῳ γέγονεν ἡ βασιλὶς ἥδε ἐν δίκῃ τυχὸν ἢ καὶ παρὰ δίκην αἰτία τιμωρίας καὶ κολάσεως μικρᾶς ἢ μείζονος .
Lemmas: οὔκουν οὐδέ ἐγώ ἑκών ἑαυτοῦ αὐτός ὑποτίθημι ὁ αἰτία , ἱμάτιον πολυτελής καί Δῶρος παντοῖος ὅρμος τε καί στέφανος κατάλογος ὁ ἐκ βασιλεύς μακρός τις οὗτος ἀείδω , οὐδέ ὡς ἀπαντάω ὁ δῆμος δεξιόομαι καί χαίρω , οὐδέ ὅσος κατά ὁ ὁδός ἐκεῖνος λαμπρός καί ζηλωτός γίγνομαι καί νομίζω . ἀλλά ἐπεί ὁ βασίλειος εἴσω παρέρχομαι καί ὁ ἐπωνυμία οὗτος ἀξιόω , τίς πρῶτος ἔργον ἐκεῖνος γίγνομαι , καί αὖθις δεύτερος , καί ἐπί αὐτός τρίτος , καί πολύς δή μάλα ὁ ἐντεῦθεν ; οὐ γάρ , εἰμί σφόδρα λέγω ἐθέλω καί μακρός ὑπέρ οὗτος βίβλος συντίθημι , ἀρκέω ὑπολαμβάνω ὁ πλῆθος ὁ ἔργον , ὅσος ἐκεῖνος φρόνησις καί πραότης καί σωφροσύνη καί φιλανθρωπία ἐπιείκεια τε καί ἐλευθεριότης καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἐκμαρτυρέω λαμπρός , ἢ νῦν ὁ πάρειμι περί αὐτηες͂ς λόγος δηλόω ἐπιχειρέω καί ἐκδιδάσκω ὁ πάλαι διά ὁ ἔργον γιγνώσκω . οὐ μήν ἐπεί ἐκεῖνος δυσχερής , μᾶλλον δέ ἀδύνατος φαίνω , παντελής ἄξιος ὑπέρ ἅπας ἀποσιωπάω , πειράω δέ εἰς δύναμις φράζω ὑπέρ αὐτός καί ὁ μέν φρόνησις ποιέω σημεῖον καί ὁ ἄλλος ἀρετή πᾶς , ὅτι ὁ γαμέω διατίθημι οὕτως περί αὐτός , ὥσπερ οὖν ἄξιος γυνή καλός καί γενναῖος . Ὥστος ἐγώ ὁ Πηνελόπη πολύς καί ἄλλος νομίζω ἔπαινος ἄξιος οὗτος ἐν ὁ μάλιστα θαυμάζω , ὅτι δή ὁ ἀνήρ λίαν πείθω στέργω καί ἀγαπάω αὐτός ὑπεροράω μέν , ὡς φημί , δαιμόνιος γάμος , ἀτιμάζω δέ οὐ μείων ὁ ὁ Φαίαξ συγγένεια . καίτοι γε ἔχω αὐτός πᾶς ἐρωτικός , Καλυψώ καί Κίρκη καί Ναυσικάα · καί εἰμί αὐτός ὁ βασίλεια πάγκαλος , κῆπος τις καί παράδεισος ἐν αὐτός φυτεύω μάλα ἀμφιλαφής καί κατάσκιος ὁ δένδρος , λειμών τε ἄνθος ποικίλος καί μαλακός ὁ πόα βρύω · Κρῆναι δέ ἑξῆς τέσσαρες ῥέω ὕδωρ λευκός · καί θάλλω περί ὁ οἰκία ἡμερίς ἡβάω σταφυλή οἴομαι ὁ γενναῖος , βρίθω ὁ βότρυς · καί παρά ὁ Φαίαξ ἕτερος τοιοῦτος , πλήν ὅσος πολυτελής , ἅτε οἴομαι ποιητός σύν τέχνη , ὁ ὁ αὐτοφυής μικρός μετέχω χάρις καί κακός ἔρχομαι δοκέω ἐκεῖνος ἐράσμιος . ὁ τρυφή δέ αὖ καί ὁ πλοῦτος καί προσέτι ὁ περί ὁ νῆσος ἐκεῖνος εἰρήνη καί ἡσυχία τίς οὐ ἄν ἡσσάομαι δοκέω τοσοῦτος ἀνατλῆναι πόνος καί κίνδυνος καί ἔτι ὑφοράω δεινός πάσχω , ὁ μέν ἐν θάλασσα ὁ δέ ἐπί ὁ οἰκία αὐτηες͂ς , πρός ἑκατόν νεανίσκος ἡβάω εὖ μάλα μόνος ἀγωνίζομαι μέλλω , ὅς οὐδέ ἐν Τροία ἐκεῖνος ποτέ συμφέρω ; εἰμί τις οὖν ἔρομαι ὁ Ὀδυσσεύς παίζω ὧδε πως · τίς ποτέ , ὦ σοφός ῥήτωρ ἢ στρατηγός ἢ ὁ τίς χράω σύ ὀνομάζω , τοσοῦτος ἑκών ὑπομένω πόνος , ἔξεστι ἔρχομαι ὄλβιος καί εὐδαίμων , τυγχάνω δέ καί ἀθάνατος εἰμί τίς χράω ὁ ἐπαγγελία Καλυψώ πιστεύω , σύ δέ αἱρέω ὁ χείρων πρό ὁ ἀγαθός τοσοῦτος σεαυτοῦ προστίθημι πόνος , οὐδέ ἐν ὁ Σχερία καταμένω ἐθέλω , ἔξεστι ἐκεῖ ποῦ παύω ὁ πλάνης καί ὁ κίνδυνος ἀπαλλάσσω · σύ δέ ἐγώ ἐπί ὁ οἰκία γιγνώσκω στρατεύω καί ἆθλος δή τις καί ἀποδημία ἕτερος ἐκτελέω οὔτι ὁ πρόσθεν , ὅς γε ὁ ἔοικα ἄπονος οὐδέ κοῦφος . τίς δή οὖν οἴομαι πρός οὗτος ἐκεῖνος λέγω ἔχω ; ἆρα οὐ ὅτι ὁ Πηνελόπη σύνειμι ἐθέλω ὁ ἆθλος αὐτός καί ὁ στρατεία χαρίεις διήγημα φέρω ὑπολαμβάνω ; οὗτος τοι καί ὁ μήτηρ ποιέω αὐτός παρανέω μιμνήσκω πᾶς , ὅς τε ὁράω θέαμα καί ὅς ἀκούω ἄκουσμα , ἵνα καί μετόπισθε τεός λέγω γυνή , φημί . ὁ δέ οὐδείς ἐπιλανθάνω , ἐπεί πρῶτος ἀφικνέομαι καί ὁ μειράκιον ὁ ἐπί ὁ βασίλεια κωμάζω κρατέω σύν δίκη , πᾶς ἀθρόος αὐτός διηγέομαι , ὅσος τε δράω καί ὅσος ἀνατλῆναι , καί εἰμί δή τίς ἄλλος ὑπό ὁ χρησμός ἀναπείθω ἐκτελέω διανοέω · ἀπόρρητος δέ ποιέω πρός αὐτός οὐδέ εἷς , ἀλλά ἀξιόω κοινωνός γίγνομαι ὁ βούλευμα καί ὅστις πράσσω εἰμί συννοέω καί συνεξευρίσκω . ἆρα οὗτος σύ ὁ Πηνελόπη ὀλίγος ἐγκώμιον δοκέω , ἢ ἤδη τις ἄλλος ὁ ἐκεῖνος ἀρετή ὑπερβάλλω γαμετή τε εἰμί βασιλεύς ἀνδρεῖος καί μεγαλόψυχος καί σώφρων τοσοῦτος εὔνοια ἐμποιέω αὐτηες͂ς ὁ Γήμας , συγκεράννυμι ὁ παρά ὁ ἔρως ἐπιπνέω φίλιος ὁ ἐκ ὁ ἀρετή καθά ῥεῦμα θεῖος ἐπιφέρω ὁ ἀγαθός καί γενναῖος ψυχή ; δύο γάρ δή ὅδε τί πίθος φίλιος εἰμί , ὅς ὅδε κατά ἴσος ἀρύω βούλευμα τε αὐτός γίγνομαι κοινωνός καί πρᾶος εἰμί φύσις ὁ βασιλεύς καί χρηστός καί εὐγνώμων πρός ὅς φύω παρακαλέω μᾶλλον πρεπόντως καί πρός συγγνώμη ὁ δίκη τρέπω . ὥστε οὐ ἄν τις λέγω ἔχω , ὅστις γίγνομαι ὁ βασιλίς ὅδε ἐν δίκη τυγχάνω ἢ καί παρά δίκη αἴτιος τιμωρία καί κόλασις μικρός ἢ μέγας .