flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 18.1
τοῦθ’ ὅπερ ὑπάρχει τοῖς ξύλοις , οὐκ ἄξιόν ἐστι νέμειν ἀνθρώποις ; ὑποκείσθω γὰρ ἄνθρωπον ἱερωσύνης ἀντειλῆφθαι τυχὸν οὐκ ἄξιον · οὐ χρὴ φείδεσθαι μέχρι τοσούτου , μέχρις ἂν ἐπιγνόντες ὡς πονηρός ἐστι καὶ τῆς λειτουργίας αὐτὸν εἴρξαντες τὸ προπετῶς ἴσως προστεθὲν ὄνομα τοῦ ἱερέως ὑπεύθυνον ἀποδείξωμεν ὕβρει καὶ κολάσει καὶ ζημίᾳ ; ταῦτα εἰ μὲν ἀγνοεῖς , οὐδὲ τῶν ἄλλων ἔοικας εἰδέναι τι τῶν μετρίων . ἐπεὶ σοὶ ποῦ μέτεστιν ἐμπειρίας ὅλως τῶν δικαίων , ὃς οὐκ οἶσθα τί μὲν ἱερεύς , τί δὲ ἰδιώτης ; ποῦ δέ σοι μέτεστι σωφροσύνης , ὅσπερ ᾐκίσω τοῦτον , ᾧ καὶ θώκων ἐχρῆν ἐξανίστασθαι ; ὃ αἴσχιστον ἁπάντων καί σοι μάλιστα μήτε πρὸς θεοὺς μήτε πρὸς ἀνθρώπους ἔχον καλῶς . οἱ μὲν τῶν Γαλιλαίων ἴσως ἐπίσκοποι καὶ πρεσβύτεροι συγκαθίζουσί σοι , καὶ εἰ μὴ δημοσίᾳ δι’ ἐμέ , λάθρᾳ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ · διὰ σὲ δὲ τέτυπται ὁ ἱερεύς · οὐ γὰρ ἂν ἦλθεν ἐπὶ ταύτην ὁ παρ’ ὑμῖν ἀρχιερεὺς μὰ Δία τὴν δέησιν . ἀλλ’ ἐπειδή σοι πέφηνε μυθώδη τὰ παρ’ Ὁμήρῳ , τῶν τοῦ Διδυμαίου δεσπότου χρησμῶν ἐπάκουσον , εἴ σοι φανείη πάλαι μὲν ἔργῳ νουθετήσας καλῶς τοὺς Ἕλληνας , ὕστερον δὲ τοὺς οὐ σωφρονοῦντας διδάσκων τοῖς λόγοις · Ὅσσοι ἐς ἀρητῆρας ἀτασθαλίῃσι νόοιο Ἀθανάτων ῥέζους̓ ἀποφώλια , καὶ γεράεσσιν Ἀντία βουλεύουσιν ἀδεισιθέοισι λογισμοῖς , Οὐκέθ’ ὅλην βιότοιο διεκπερόωσιν ἀταρπόν , Ὅσσοι περ μακάρεσσιν ἐλωβήσαντο θεοῖσιν Ὧν κεῖνοι θεόσεπτον ἕλον θεραπηίδα τιμήν . ὁ μὲν οὖν θεὸς οὐ τοὺς τύπτοντας οὐδὲ τοὺς ὑβρίζοντας , ἀλλὰ τοὺς ἀποστεροῦντας τῶν τιμῶν εἶναι φησί θεοῖς ἐχθρούς · ὁ δὲ τυπτήσας ἱερόσυλος ἂν εἴη . ἐγὼ τοίνυν , ἐπειδήπερ εἰμὶ κατὰ μὲν τὰ πάτρια μέγας ἀρχιερεύς , ἔλαχον δὲ νῦν καὶ τοῦ Διδυμαίου προφητεύειν , ἀπαγορεύω σοι τρεῖς περιόδους σελήνης μὴ τοι τῶν εἰς ἱερέα μηδὲν ἐνοχλεῖν · εἰ δὲἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ φανείης ἄξιος , ἐπιστείλαντός μοι τοῦ τῆς πόλεως ἀρχιερέως , εἰ παραδεκτὸς εἴης ἡμῖν , ἐσαῦθις μετὰ τῶν θεῶν βουλεύσομαι . ταύτην ἐγώ σοι τῆς προπετείας ἐπιτίθημι ζημίαν.τὰς δὲ ἐκ τῶν θεῶν ἀρὰς πάλαι μὲν εἰώθεσαν οἱ παλαιοὶ λέγειν καὶ γράφειν , οὐ μὴν ἔμοιγε φαίνεται καλῶς ἔχειν · οὐδαμοῦ γὰρ αὐτοὶ πεποιηκότες οἱ θεοὶ φαίνονται . καὶ ἄλλως εὐχῶν εἶναι δεῖ διακόνους ἡμᾶς . ὅθεν οἶμαι καὶ συνεύχομαί σοι πολλὰ λιπαρήσαντι τοὺς θεοὺς ἀδείας τυχεῖν ὧν ἐπλημμέλησας .
Lemmas: οὗτος ὅσπερ ὑπάρχω ὁ ξύλον , οὐ ἄξιος εἰμί νέμω ἄνθρωπος ; ὑπόκειμαι γάρ ἄνθρωπος ἱερωσύνη ἀντιλαμβάνω τυγχάνω οὐ ἄξιος · οὖον χρή φείδομαι μέχρι τοσοῦτος , μέχρι εἄν ἐπιγιγνώσκω ὡς πονηρός εἰμί καί ὁ λειτουργία αὐτός ἔργω ὁ προπετῶς ἴσως προστίθημι ὄνομα ὁ ἱερεύς ὑπεύθυνος ἀποδείκνυμι ὕβρις καί κολάζω καί ζημία ; οὗτος εἰμί μέν ἀγνοέω , οὐδέ ὁ ἄλλος ἔοικα οἶδα τίς ὁ μέτριος . ἐπεί σύ ποῦ μέτειμι ἐμπειρία ὅλως ὁ Δίκαιος , ὅς οὐ οἶδα τίς μέν ἱερεύς , τίς δέ ἰδιώτης ; ποῦ δέ σύ μέτειμι σωφροσύνη , ὅσπερ αἰκίζω οὗτος , ὅς καί θᾶκος χρή ἐξανίστημι ; ὅς αἰσχρός ἅπας καί σύ μάλιστα μήτε πρός θεός μήτε πρός ἄνθρωπος ἔχω καλῶς . ὁ μέν ὁ Γαλιλαῖος ἴσως ἐπίσκοπος καί πρέσβυς συγκαθίζω σύ , καί εἰμί μή δημόσιος διά ἐγώ , λάθρῃ καί ἐν ὁ οἶκος · διά σύ δέ τύπτω ὁ ἱερεύς · οὖον γάρ εἄν ἔρχομαι ἐπί οὗτος ὁ παρά σύ ἀρχιερεύς μά Ζεύς ὁ δέησις . ἀλλά ἐπειδή σύ φαίνω μυθώδης ὁ παρά Ὅμηρος , ὁ ὁ διδυμαῖος δεσπότης χρησμός ἐπακούω , εἰμί σύ φαίνω πάλαι μέν ἔργον νουθετέω καλῶς ὁ Ἕλλην , ὕστερος δέ ὁ οὖον σωφρονέω διδάσκω ὁ λόγος · ὅσος εἰς ἀρητήρ ἀτασθαλία νόος ἀθάνατος ρέζους ἀποφώλιος , καί γέρας ἀντία βουλεύω ἀδεισίθεος λογισμός , οὐκέτι ὅλος βίοτος διεκπεράω ἀτραπός , ὅσος περ μάκαρ λωβάομαι θεός ὅς ἐκεῖνος θεόσεπτος αἱρέω θεραπηίς τιμή . ὁ μέν οὖν θεός οὖον ὁ τύπτω οὐδέ ὁ ὑβρίζω , ἀλλά ὁ ἀποστερέω ὁ τιμή εἰμί φημί θεός ἐχθρός · ὁ δέ τύπτω ἱερόσυλος εἄν εἰμί . ἐγώ τοίνυν , ἐπεί εἰμί κατά μέν ὁ πάτριος μέγας ἀρχιερεύς , λαγχάνω δέ νῦν καί ὁ Διδυμαῖος προφητεύω , ἀπαγορεύω σύ τρεῖς περίοδος σελήνη μή ὅς ὁ εἰς ἱερεύς μηδείς ἐνοχλέω · εἰμί δήω οὗτος ὁ χρόνος φαίνω ἄξιος , ἐπιστέλλω ἐγώ ὁ ὁ πόλις ἀρχιερεύς , εἰμί παραδεκτέος εἰμί ἐγώ , εἰσαῦθις μετά ὁ θεός βουλεύω . οὗτος ἐγώ σύ ὁ προπέτεια ἐπιτίθημι ζημία δέ ἐκ ὁ θεός ἀρά πάλαι μέν εἴωθα ὁ παλαιός λέγω καί γράφω , οὖον μήv ἐγώ φαίνω καλῶς ἔχω · οὐδαμοῦ γάρ αὐτός ποιέω ὁ θεός φαίνω . καί ἄλλως εὖχος εἰμί δεῖ διάκονος ἐγώ . ὅθεν οἴομαι καί συνεύχομαι σύ πολύς λιπαρέω ὁ θεός ἄδεια τυγχάνω ὅς πλημμελέω .