ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 11.1
Ὁ λογοποιὸς ὁ Θούριος ὦτα εἶπεν ἀνθρώποις ὀφθαλμῶν ἀπιστότερα . τούτῳ δ’ ἐπὶ σοῦ τὴν ἐναντίαν ἔχω γνώμην ἐγώ · πιστότερα γάρ ἐστί μοι τὰ ὦτα τῶν ὀφθαλμῶν . οὐ γάρ , εἴποτε εἶδόν σε δεκάκις , οὕτως ἂν ἐπίστευσα τοῖς ὀφθαλμοῖς , ὡς νῦν ταῖς ἀκοαῖς πιστεύω ταῖς ἐμαυτοῦ , παρ’ ἀνδρὸς οὐδαμῶς οἵου τε ψεύδεσθαι δεδιδαγμένος , ὅτι πάντα ἀνὴρ ὢν αὐτὸς σεαυτοῦ κρείττων εἶ περὶ τὸ ῥέξαι , φησὶν Ὅμηρος , χερσί τε καὶ ποσίν . ἐπιτρέψαντες οὖν σοι τὴν τῶν ὅπλων χρῆσιν ἀπεστείλαμέν τε πανοπλίαν , ἥτις τοῖς πεζοῖς ἁρμόττει · ἐγκατελέξαμέν τέ σε τῷ τῶν οἰκείων συντάγματι .
Lemmas: ὁ λογοποιός ὁ Θούριος οὖς εἶπον ἄνθρωπος ὀφθαλμός ἄπιστος . οὗτος δέ ἐπί σύ ὁ ἐναντίος ἔχω γνώμη ἐγώ · πιστός γάρ εἰμί ἐγώ ὁ οὖς ὁ ὀφθαλμός . οὖον γάρ , εἴποτε εἶδον σύ δέκα , οὕτως εἄν πιστεύω ὁ ὀφθαλμός , ὡς νῦν ὁ ἀκοή πιστεύω ὁ ἐμαυτοῦ , παρά ἀνήρ οὐδαμῶς οἷος τε ψεύδω διδάσκω , ὅτι πᾶς ἀνήρ εἰμί αὐτός σεαυτοῦ ἀγαθός εἰμί περί ὁ ῥέζω , φημί Ὅμηρος , χείρ τε καί πούς . ἐπιτρέπω οὖν σύ ὁ ὁ ὅπλον χρῆσις ἀποστέλλω τε πανοπλία , ὅστις ὁ πεζός ἁρμόζω · ἐγκαταλέγω τε σύ ὁ ὁ οἰκέω σύνταγμα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 12.1
Ἀλέξανδρον μὲν τὸν Μακεδόνα τοῖς Ὁμήρου ποιήμασιν ἐφυπνώττειν λόγος , ἵνα δὴ καὶ νύκτωρ καὶ μεθ’ ἡμέραν αὐτοῦ τοῖς πολεμικοῖς ὁμιλῇ συνθήμασιν · ἡμεῖς δέ σου ταῖς ἐπιστολαῖς ὥσπερ παιωνίοις τισὶ φαρμάκοις συγκαθεύδομεν , καὶ οὐ διαλείπομεν ἐντυγχάνοντες ἀεὶ καθάπερ νεαραῖς ἔτι καὶ πρῶτον εἰς χεῖρας ἡκούσαις . εἴπερ οὖν ἐθέλεις ἡμῖν εἰκόνα τῆς σῆς παρουσίας τὴν ἐν τοῖς γράμμασιν ὁμιλίαν προξενεῖν , γράφε καὶ μὴ λῆγε συνεχῶς τοῦτο πράττων · μᾶλλον δὲ ἧκε σὺν θεοῖς , ἐνθυμούμενος ὡς ἡμῖν γ’ ἕως ἂν ἀπῇς οὐδ’ ὅτι ζῶμεν εἰπεῖν ἔστιν , εἰ μὴ ὅσον τοῖς παρὰ σοῦ γραφομένοις ἐντυχεῖν ἔξεστιν .
Lemmas: Ἀλέξανδρος μέν ὁ Μακεδών ὁ Ὅμηρος ποίημα ἐφυπνώττω λόγος , ἵνα δή καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα αὐτός ὁ πολεμικός ὁμιλέω σύνθημα · ἐγώ δέ σύ ὁ ἐπιστολή ὥσπερ Παιώνια τις φάρμακον συγκαθεύδω , καί οὖον διαλείπω ἐντυγχάνω ἀεί καθάπερ νεαρός ἔτι καί πρῶτος εἰς χείρ ἥκω . εἴπερ οὖν ἐθέλω ἐγώ εἰκών ὁ σός παρουσία ὁ ἐν ὁ γράμμα ὁμιλία προξενέω , γράφω καί μή λήγω συνεχῶς οὗτος πράσσω · μᾶλλον δέ ἵημι σύν θεός , ἐνθυμέομαι ὡς ἐγώ γε ἠώς εἄν ἄπειμι οὐδέ ὅτι ζῶ εἶπον εἰμί , εἰμί μή ὅσος ὁ παρά σύ γράφω ἐντυγχάνω ἔξεστι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 13.1
Δός μοί τι κατὰ τοὺς μελικτὰς εἰπεῖν ῥήτορας , Ὢ παρ’ ἐλπίδα σεσωσμένος ἐγώ , ὢ παρ’ ἐλπίδας ἀκηκοώς , ὅτι διαπέφευγας τὴν τρικέφαλον ὕδραν , οὔτι μὰ Δία τὸν ἀδελφόν φημι Κωνστάντιον · ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν ἦν οἷος ἦν · ἀλλὰ τὰ περὶ αὐτὸνθηρία πᾶσιν ἐποφθαλμιῶντα , ἃ κἀκεῖνον ἐποίει χαλεπώτερον , οὐδὲ τὸ καθ’ ἑαυτὸν παντάπασι πρᾷον , εἰ καὶ ἐδόκει πολλοῖς τοιοῦτος . ἐκείνῳ μὲν οὖν , ἐπειδὴ μακαρίτης ἐγένετο , κούφη γῆ , καθάπερ λέγεται · τούτους δὲ ἀδίκως μέν τι παθεῖν οὐκ ἂν ἐθέλοιμι , ἴστω Ζεύς · ἐπειδὴ δὲ αὐτοῖς ἐπανίστανται πολλοὶ κατήγοροι , δικαστήριον ἀποκεκλήρωται . σὺ δέ , ὦ φίλε , πάρει , καὶ παρὰ δύναμιν ἐπείχθητι · θεάσασθαι γάρ σε πάλαι τε εὔχομαι νὴ τοὺς θεούς , καὶ νῦν εὐμενέστατα ὅτι διεσώθης ἀκηκοώς , ἥκειν παρακελεύομαι .
Lemmas: δίδωμι ἐγώ τίς κατά ὁ μελικτής εἶπον ῥήτωρ , ὤ παρά ἐλπίς σῴζω ἐγώ , ὦ παρά ἐλπίς ἀκούω , ὅτι διαφεύγω ὁ τρικέφαλος ὕδρα , οὔτις μά Ζεύς ὁ ἀδελφός φημί Κωνστάντιος · ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἰμί οἷος εἰμί · ἀλλά ὁ περί αὐτὸνθηρία πᾶς ἐποφθαλμιάω , ὁ ἐκεῖνος ποιέω χαλεπός , οὐδέ ὁ κατά ἑαυτοῦ παντάπασι πρᾶος , εἰμί καί δοκέω πολύς τοιοῦτος . ἐκεῖνος μέν οὖν , ἐπεί μακαρίτης γίγνομαι , κοῦφος γῆ , καθάπερ λέγω · οὗτος δέ ἄδικος μέν τίς πάσχω οὐ εἄν ἐθέλω , οἶδα Ζεύς · ἐπεί δέ αὐτός ἐπανίστημι πολύς κατήγορος , δικαστήριον ἀποκληρόω . σύ δέ , εἰμί φίλος , πάρειμι , καί παρά δύναμις ἐπείγω · θεάομαι γάρ σύ πάλαι τε εὔχομαι νή ὁ θεός , καί νῦν εὐμενής ὅτι διασῴζω ἀκούω , ἥκω παρακελεύομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 14.1
Τί δὲ οὐκ ἔμελλον ἐγὼ Προαιρέσιον τὸν καλὸν προσαγορεύειν , ἄνδρα ἐπαφιέντα τοῖς νέοις λόγους , ὥσπερ οἱ ποταμοὶ τοῖς πεδίοις ἐπαφιᾶσι τὰ ῥεύματα , καὶ ζηλοῦντα τὸν Περικλέα κατὰ τοὺς λόγους ἔξω τοῦ συνταράττειν καὶ ξυγκυκᾶν τὴν Ἑλλάδα ; θαυμάζειν δ’ οὐ χρὴ τὴν Λακωνικὴν εἰ πρὸς σὲ βραχυλογίαν ἐμιμησάμην . ὑμῖν γὰρ πρέπει τοῖς σοφοῖς μακροὺς πάνυ καὶ μεγάλους ποιεῖσθαι λόγους , ἡμῖν δὲ ἀρκεῖ καὶ τὰ βραχέα πρὸς ὑμᾶς . ἴσθι δῆτά μοι πολλὰ πανταχόθεν κύκλῳ πράγματα ἐπιρρεῖν . τῆς καθόδου τὰς αἰτίας , εἰ μὲν ἱστορίαν γράψεις , ἀκριβέστατα ἀπαγγελῶ σοι , δοὺς τὰς ἐπιστολὰς ἀποδείξεις ἐγγράφους · εἰ δ’ ἔγνωκας ταῖς μελέταις καὶ τοῖς γυμνάσμασιν εἰς τέλος ἄχρι γήρως προσκαρτερεῖν , οὐδὲν ἴσως μου τὴν σιωπὴν μέμψῃ .
Lemmas: τις δέ οὐ μέλλω ἐγώ Προαιρέσιος ὁ καλός προσαγορεύω , ἀνήρ ἐπαφίημι ὁ νέος λόγος , ὥσπερ ὁ ποταμός ὁ πεδίον ἐπαφίημι ὁ ῥεῦμα , καί ζηλόω ὁ Περικλῆς κατά ὁ λόγος ἔξω ὁ συνταράσσω καί συγκυκάω ὁ Ἑλλάς ; θαυμάζω δέ οὖον χρή ὁ Λακωνικός εἰμί πρός σύ βραχυλογία μιμέομαι . σύ γάρ πρέπω ὁ σοφός μακρός πάνυ καί μέγας ποιέω λόγος , ἐγώ δέ ἀρκέω καί ὁ βραχύς πρός σύ . εἰμί δῆτα ἐγώ πολύς πανταχόθεν κύκλος πρᾶγμα ἐπιρρέω . ὁ κάθοδος ὁ αἴτιος , εἰμί μέν ἱστορία γράφω , ἀκριβής ἀπαγγέλλω σύ , δίδωμι ὁ ἐπιστολή ἀποδείκνυμι ἔγγραφος · εἰμί δέ γιγνώσκω ὁ μελέτη καί ὁ γύμνασμα εἰς τέλος ἄχρι γῆρας προσκαρτερέω , οὐδείς ἴσως ἐγώ ὁ σιωπή μέμφομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 15.1
Κοινῶς μὲν ἅπασι τοῖς ὁπωσοῦν ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Κωνσταντίου πεφυγαδευμένοις ἕνεκεν τῆς τῶν Γαλιλαίων ἀπονοίας ἀνῆκα τὴν φυγήν , σοὶ δὲ οὐκ ἀνίημι μόνον , ἀλλὰ γὰρ καὶ παλαιᾶς γνώσεώς τε καὶ συνηθείας μεμνημένος ἀφικέσθαι προτρέπω μέχρις ἡμῶν . χρήσῃ δὲ ὀχήματι δημοσίῳ μέχρι τοῦ στρατοπέδου τοῦ ἐμοῦ καὶ ἑνὶ παρίππῳ .
Lemmas: κοινῶς μέν ἅπας ὁ ὁπωσοῦν ὑπό ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος φυγαδεύω ἕνεκα ὁ ὁ Γαλιλαῖος ἀπόνοια ἀνίημι ὁ φυγή , σύ δέ οὐ ἀνίημι μόνος , ἀλλά γάρ καί παλαιός γνῶσις τε καί συνήθεια μιμνήσκω ἀφικνέομαι προτρέπω μέχρι ἐγώ . χράω δέ ὄχημα δημόσιος μέχρι ὁ στρατόπεδον ὁ ἐγώ καί εἷς πάριππος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 17.1
Πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα σοι μαρτυρεῖ καὶ τῆς ἰατρικῆς τέχνης εἰς τὰ πρῶτα ἀνήκειν , καὶ ἤθους καὶ ἐπιεικείας καὶ βίου σωφροσύνης συμφώνως πρὸς τὴν τέχνην ἔχειν , νῦν δὲ προσῆλθε τὸ κεφάλαιον τῆς μαρτυρίας · τὴν τῶν Ἀλεξανδρέων πόλιν ἀπὼν ἐπιστρέφεις εἰς σεαυτόν · τοσοῦτον αὐτῇ κέντρον ὥσπερ μέλιττα ἐγκαταλέλοιπας . εἰκότως · καλῶς γὰρ εἰρῆσθαι καὶ Ὁμήρῳ δοκεῖ τὸ Εἷς ἰητρὸς ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων . σὺ δὲ οὐκ ἰατρὸς ἁπλῶς , ἀλλὰ καὶ διδάσκαλος τοῖς βουλομένοις τῆς τέχνης , ὥστε σχεδὸν ὃ πρὸς τοὺς πολλούς εἰσιν οἱ ἰατροί , τοῦτο ἐκείνοις σύ . λύει δέ σοι τὴν φυγὴν καὶ ἡ πρόφασις αὐτή , καὶ μάλα λαμπρῶς . εἰ γὰρ διὰ Γεώργιον μετέστης τῆς Ἀλεξανδρείας , οὐ δικαίως μετέστης , καὶ δικαιότατα ἂν ὀπίσω κατέλθοις . κάτιθι τοίνυν ἐπίτιμος καὶ τὸ πρότερον ἔχων ἀξίωμα , καὶ ἡμῖν κοινὴ παρ’ ἀμφοτέροις χάρις ἀποκείσθω , Ἀλεξανδρεῦσι μὲν Ζήνωνα , σοὶ δὲ ἀποδοῦσα τὴν Ἀλεξάνδρειαν .
Lemmas: πολύς μέν καί ἄλλος σύ μαρτυρέω καί ὁ ἰατρικός τέχνη εἰς ὁ πρῶτος ἀνήκω , καί ἦθος καί ἐπιείκεια καί βίος σωφροσύνη σύμφωνος πρός ὁ τέχνη ἔχω , νῦν δέ προσέρχομαι ὁ κεφάλαιος ὁ μαρτυρία · ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς πόλις ἄπειμι ἐπιστρέφω εἰς σεαυτοῦ · τοσοῦτος αὐτός κέντρον ὥσπερ μέλισσα ἐγκαταλείπω . εἰκότως · καλῶς γάρ εἴρω καί Ὅμηρος δοκέω ὁ εἷς ἰατρός ἀνήρ πολύς Ἀντάξιος ἄλλος . σύ δέ οὐ ἰατρός ἁπλόος , ἀλλά καί διδάσκαλος ὁ βούλομαι ὁ τέχνη , ὥστε σχεδόν ὅς πρός ὁ πολύς εἰμί ὁ ἰατρός , οὗτος ἐκεῖνος σῦς . λύω δέ σύ ὁ φυγή καί ὁ πρόφασις αὐτός , καί μάλα λαμπρῶς . εἰμί γάρ διά Γεώργιος μεθίστημι ὁ Ἀλεξάνδρεια , οὖον δικαίως μεθίστημι , καί Δίκαιος εἄν ὀπίσω κατέρχομαι . κατέρχομαι τοίνυν Ἐπίτιμος καί ὁ πρότερος ἔχω ἀξίωμα , καί ἐγώ κοινός παρά ἀμφότερος χάρις ἀπόκειμαι , Ἀλεξανδρεύς μέν Ζήνων , σύ δέ ἀποδίδωμι ὁ Ἀλεξάνδρεια .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 19.1
Πηγάσιον ἡμεῖς οὔποτ’ ἂν προσήκαμεν ῥᾳδίως , εἰ μὴ σαφῶς ἐπεπείσμεθα , ὅτι καὶ πρότερον εἶναι δοκῶν τῶν Γαλιλαίων ἐπίσκοπος ἠπίστατο σέβεσθαι καὶ τιμᾶν τοὺς θεούς . οὐκ ἀκοὴν ἐγώ σοι ταῦτα ἀπαγγέλλω τῶν πρὸς ἔχθραν καὶ φιλίαν λέγειν εἰωθότων , ἐπεὶ καὶ ἐμοὶ πάνυ διετεθρύλητο τὰ τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ , καὶ ναὶ μὰ τοὺς θεοὺς ᾤμην οὕτω χρῆναι μισεῖν αὐτὸν ὡς οὐδένα τῶν πονηροτάτων . ἐπεὶ δὲ κληθεὶς εἰς τὸ στρατόπεδον ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Κωνσταντίου ταύτην ἐπορευόμην τὴν ὁδόν , ἀπὸ τῆς Τρῳάδος ὄρθρου βαθέος διαναστὰς ἦλθον εἰς τὸ Ἴλιον περὶ πλήθουσαν ἀγοράν . ὁ δὲ ὑπήντησέ μοι καὶ βουλομένῳ τὴν πόλιν ἱστορεῖν—ἦν γάρ μοι τοῦτο πρόσχημα τοῦ φοιτᾶν εἰς τὰ ἱερά—περιηγητής τε ἐγένετο καὶ ἐξενάγησέ με πανταχοῦ . ἄκουε τοίνυν ἔργα καὶ λόγους , ἀφ’ ὧν ἄν τις εἰκάσειεν οὐκ ἀγνώμονα τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς αὐτόν .
Lemmas: Πηγάσιον ἐγώ οὔποτε εἄν προσήκω ῥᾳδίως , εἰμί μή σαφῶς πείθω , ὅτι καί πρότερος εἰμί δοκέω ὁ Γαλιλαῖος ἐπίσκοπος ἐπίσταμαι σέβομαι καί τιμάω ὁ θεός . οὐ ἀκοή ἐγώ σύ οὗτος ἀπαγγέλλω ὁ πρός ἔχθρα καί φίλιος λέγω εἴωθα , ἐπεί καί ἐγώ πάνυ διαθρυλέω ὁ τοιοῦτος περί αὐτός , καί ναί μά ὁ θεός οἴομαι οὗτος χρή μισέω αὐτός ὡς οὐδείς ὁ πονηρός . ἐπεί δέ καλέω εἰς ὁ στρατόπεδον ὑπό ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος οὗτος πορεύω ὁ ὁδός , ἀπό ὁ Τρῳάς ὄρθρος βαθύς διανίσταμαι ἔρχομαι εἰς ὁ Ἴλιον περί πλήθω ἀγορά . ὁ δέ ὑπαντάω ἐγώ καί βούλομαι ὁ πόλις ἱστορέω γάρ ἐγώ οὗτος πρόσχημα ὁ φοιτάω εἰς ὁ ἱερά—περιηγητής τε γίγνομαι καί ξεναγέω ἐγώ πανταχοῦ . ἀκούω τοίνυν ἔργον καί λόγος , ἀπό ὅς ἄν τις εἰκάζω οὐ ἀγνώμων ὁ πρός ὁ θεός αὐτός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 19.2
Ἡρῷόν ἐστιν Ἕκτορος , ὅπου χαλκοῦς ἕστηκεν ἀνδριὰς ἐν ναΐσκῳ βραχεῖ . τούτῳ τὸν μέγαν ἀντέστησαν Ἀχιλλέα κατὰ τὸ ὕπαιθρον . εἰ τὸν τόπον ἐθεάσω , γνωρίζεις δήπουθεν ὃ λέγω . τὴν μὲν οὖν ἱστορίαν , δι’ ἣν ὁ μέγας Ἀχιλλεὺς ἀντιτεταγμένος αὐτῷ πᾶν τὸ ὕπαιθρον κατείληφεν , ἔξεστί σοι τῶν περιηγητῶν ἀκούειν . ἐγὼ δὲ καταλαβὼν ἐμπύρους ἔτι , μικροῦ δέω φάναι λαμπροὺς ἔτι τοὺς βωμοὺς καὶ λιπαρῶς ἀληλιμμένην τὴν τοῦ Ἕκτορος εἰκόνα , πρὸς Πηγάσιον ἀπιδὼν Τί ταῦτα ; εἶπον , Ἰλιεῖς θύουσιν ; ἀποπειρώμενος ἠρέμα , πῶς ἔχει γνώμης · ὁ δὲ Καὶ τί τοῦτο ἄτοπον , ἄνδρα ἀγαθὸν ἑαυτῶν πολίτην , ὥσπερ ἡμεῖς , ἔφη , τοὺς μάρτυρας , εἰ θεραπεύουσιν ; ἡ μὲν οὖν εἰκὼν οὐχ ὑγιής · ἡ δε προαίρεσις ἐν ἐκείνοις ἐξεταζομένη τοῖς καιροῖς ἀστεία . τί δὴ τὸ μετὰ τοῦτο ; Βαδίσωμεν , ἔφην , ἐπὶ τὸ τῆς Ἰλιάδος Ἀθηνᾶς τέμενος . ὁ δὲ καὶ μάλα προθύμως ἀπήγαγέ με καὶ ἀνέῳξε τὸν νεών , καὶ ὥσπερ μαρτυρόμενος ἐπέδειξέ μοι πάντα ἀκριβῶς σῶα τὰ ἀγάλματα , καὶ ἔπραξεν οὐδὲν ὧν εἰώθασιν οἱ δυσσεβεῖς ἐκεῖνοι πράττειν , ἐπὶ τοῦ μετώπου τοῦ δυσσεβοῦς τὸ ὑπόμνημα σκιαγραφοῦντες , οὐδὲ ἐσύριττεν , ὥσπερ ἐκεῖνοι , αὐτὸς καθ’ ἑαυτόν · ἡ γὰρ ἄκρα θεολογία παρ’ αὐτοῖς ἐστι δύο ταῦτα , συρίττειν τε πρὸς τοὺς δαίμονας καὶ σκιαγραφεῖν ἐπὶ τοῦ μετώπου τὸν σταυρόν .
Lemmas: ἡρῷον εἰμί Ἕκτωρ , ὅπου χάλκεος ἵστημι ἀνδριάς ἐν νάισκος βραχύς . οὗτος ὁ μέγας ἀνθίστημι Ἀχιλλεύς κατά ὁ ὕπαιθρος . εἰμί ὁ τόπος θεάομαι , γνωρίζω δήπουθεν ὅς λέγω . ὁ μέν οὖν ἱστορία , διά ὅς ὁ μέγας Ἀχιλλεύς ἀντιτάσσω αὐτός πᾶς ὁ ὕπαιθρος καταλαμβάνω , ἔξειμι σύ ὁ περιηγητής ἀκούω . ἐγώ δέ καταλαμβάνω ἔμπυρος ἔτι , μικρός δήω φαίνω λαμπρός ἔτι ὁ βωμός καί λιπαρῶς ἀλείφω ὁ ὁ Ἕκτωρ εἰκών , πρός Πηγάσιον ἀφοράω τις οὗτος ; εἶπον , Ἰλιεύς θύω ; ἀποπειράομαι ἠρέμα , πῶς ἔχω γνώμη · ὁ δέ καί τίς οὗτος ἄτοπος , ἀνήρ ἀγαθός ἑαυτοῦ πολίτης , ὥσπερ ἐγώ , φημί , ὁ μάρτυς , εἰμί θεραπεύω ; ὁ μέν οὖν εἰκών οὐ ὑγιής · ὁ δέ προαίρεσις ἐν ἐκεῖνος ἐξετάζω ὁ καιρός ἀστεῖος . τίς δή ὁ μετά οὗτος ; βαδίζω , φημί , ἐπί ὁ ὁ Ἰλιάς Ἀθηνᾶ τέμενος . ὁ δέ καί μάλα προθύμως ἀπάγω ἐγώ καί ἀνοίγω ὁ νέος , καί ὥσπερ μαρτύρομαι ἐπιδείκνυμι ἐγώ πᾶς ἀκριβῶς σῶς ὁ ἄγαλμα , καί πράσσω οὐδείς ὅς εἴωθα ὁ δυσσεβής ἐκεῖνος πράσσω , ἐπί ὁ μέτωπον ὁ δυσσεβής ὁ ὑπόμνημα σκιαγραφέω , οὐδέ συρίζω , ὥσπερ ἐκεῖνος , αὐτός κατά ἑαυτοῦ · ὁ γάρ ἄκρος θεολογία παρά αὐτός εἰμί δύο οὗτος , συρίζω τε πρός ὁ δαίμων καί σκιαγραφέω ἐπί ὁ μέτωπον ὁ σταυρός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 19.3
Δύο ταῦτα ἐπηγγειλάμην εἰπεῖν σοι · τρίτον δὲ ἐλθὸν ἐπὶ νοῦν οὐκ οἶμαι χρῆναι σιωπᾶν . ἠκολούθησέ μοι καὶ πρὸς τὸ Ἀχίλλειον ὁ αὐτός , καὶ ἀπέδειξε τὸν τάφον σῶον · ἐπεπύσμην δὲ καὶ τοῦτον ὑπ’ αὐτοῦ διεσκάφθαι . ὁ δὲ καὶ μάλα σεβόμενος αὐτῷ προσῄει . ταῦτα εἶδον αὐτός . ἀκήκοα δὲ παρὰ τῶν νῦν ἐχθρῶς ἐχόντων πρὸς αὐτόν , ὅτι καὶ προσεύχοιτο λάθρᾳ καὶ προσκυνοίη τὸν Ἥλιον . ἆρα οὐκ ἂν ἐδέξω με καὶ ἰδιώτην μαρτυροῦντα ; τῆς περὶ τοὺς θεοὺς διαθέσεως ἑκάστου τίνες ἂν εἶεν ἀξιοπιστότεροι μάρτυρες αὐτῶν τῶν θεῶν ; ἡμεῖς ἂν ἱερέα Πηγάσιον ἐποιοῦμεν , εἰ συνεγνώκειμεν αὐτῷ τι περὶ τοὺς θεοὺς δυσσεβές ; εἰ δὲ ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις εἴτε δυναστείας ὀρεγόμενος , εἴθ̓ , ὅπερ πρὸς ἡμᾶς ἔφη πολλάκις , ὑπὲρ τοῦ σῶσαι τῶν θεῶν τὰ ἕδη τὰ ῥάκια ταῦτα περιαμπέσχετο καὶ τὴν ἀσέβειαν μέχρις ὀνόματος ὑπεκρίνατο · πέφηνε γὰρ οὐδὲν οὐδαμοῦ τῶν ἱερῶν ἠδικηκὼς πλὴν ὀλίγων παντάπασι λίθων ἐκ καλύμματος , ἵνα αὐτῷ σώζειν ἐξῇ τὰ λοιπά · τοῦτο ἐν λόγῳ ποιούμεθα καὶ οὐκ αἰσχυνόμεθα ταῦτα περὶ αὐτὸν πράττοντες ὅσαπερ Ἀφόβιος ἐποίει καὶ οἱ Γαλιλαῖοι πάντες προσεύχονται πάσχοντα ἰδεῖν αὐτόν ; εἴ τί μοι προσέχεις , οὐ τοῦτον μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους , οἳ μετατέθεινται , τιμήσεις , ἵν’ οἱ μὲν ῥᾷον ὑπακούσωσιν ἡμῖν ἐπὶ τὰ καλὰ προκαλουμένοις , οἱ δ’ ἧττον χαίρωσιν . εἰ δὲ τοὺς αὐτομάτους ἰόντας ἀπελαύνοιμεν , οὐδεὶς ὑπακούσεται ῥᾳδίως παρακαλοῦσιν .
Lemmas: δύο οὗτος ἐπαγγέλλω εἶπον σύ · τρίτος δέ ἔρχομαι ἐπί νόος οὐ οἴομαι χρή σιωπάω . ἀκολουθέω ἐγώ καί πρός ὁ ἀχίλλειος ὁ αὐτός , καί ἀποδείκνυμι ὁ τάφος σῶς · πυνθάνομαι δέ καί οὗτος ὑπό αὐτός διασκάπτω . ὁ δέ καί μάλα σέβομαι αὐτός πρόσειμι . οὗτος εἶδον αὐτός . ἀκούω δέ παρά ὁ νῦν ἐχθρός ἔχω πρός αὐτός , ὅτι καί προσεύχομαι λάθρῃ καί προσκυνέω ὁ Ἥλιος . ἆρα οὐ εἄν δέχομαι ἐγώ καί ἰδιώτης μαρτυρέω ; ὁ περί ὁ θεός διάθεσις ἕκαστος τίς εἄν ἄγω ἀξιόπιστος μάρτυς αὐτός ὁ θεός ; ἐγώ εἄν ἱερεύς Πηγάσιον ποιέω , εἰμί συγγιγνώσκω αὐτός τίς περί ὁ θεός δυσσεβής ; εἰμί δέ ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος εἴτε δυναστεία ὀρέγω , ἔτι , ὅσπερ πρός ἐγώ φημί πολλάκις , ὑπέρ ὁ σῴζω ὁ θεός ὁ ἕδος ὁ ῥάκιον οὗτος περιαμπέχω καί ὁ ἀσέβεια μέχρι ὄνομα ὑποκρίνομαι · φαίνω γάρ οὐδείς οὐδαμοῦ ὁ ἱερός ἀδικέω πλήν ὀλίγος παντάπασι λίθος ἐκ κάλυμμα , ἵνα αὐτός σῴζω ἔξεστι ὁ λοιπός · οὗτος ἐν λόγος ποιέω καί οὐ αἰσχύνω οὗτος περί αὐτός πράσσω ὅσος Ἀφόβιος ποιέω καί ὁ Γαλιλαῖος πᾶς προσεύχομαι πάσχω ὁράω αὐτός ; εἰμί τίς ἐγώ προσέχω , οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος , ἕ μετατίθημι , τιμάω , ἵνα ὁ μέν ῥᾳδίως ὑπακούω ἐγώ ἐπί ὁ καλός προκαλέω , ὁ δέ κακός χαίρω . εἰμί δέ ὁ αὐτόματος εἶμι ἀπελαύνω , οὐδείς ὑπακούω ῥᾳδίως παρακαλέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 20.1
Ἐμοὶ πρὸς σὲ πεποίηται παρὰ τοὺς ἄλλους ἰδιαίτερον ἐπιστολῆς εἶδος , ὅτι σοι καὶ πλέον μέτεστι τῆς πρὸς ἐμὲ φιλίας ἤπερ οἶμαι τοῖς ἄλλοις · ἔστι γὰρ ἡμῖν ὁ κοινὸς καθηγεμὼν οὐ μικρά , καὶ μέμνησαι δήπου . χρόνος δὲ οὐ βραχὺς ὅτε διατρίβων ἔτι κατὰ τὴν ἑσπέραν , ἐπειδή σε λίαν ἀρέσκειν ἐπυθόμην αὐτῷ , φίλον ἐνόμισα · καίτοι δοκεῖν ἔχον ἐκεῖνο καλῶς εἴωθεν ἐμοὶ διὰ περιττὴν εὐλάβειαν τὸ οὐ γὰρ ἔγωγε ἤντησ’ οὐδὲ ἴδον , καὶ καλῶς ἡγεῖσθαι χρὴ φιλίας μὲν γνῶσιν , γνώσεως δὲ πεῖραν . ἀλλ’ ἦν τις , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἐλάχιστος παρ’ ἐμοὶ λόγος καὶ τοῦ Αὐτὸς ἔφα . διόπερ ἐγὼ καὶ τότε σε τοῖς γνωρίμοις ᾤμην δεῖν ἐγκαταλέγειν , καὶ νῦν ἐπιτρέπω πρᾶγμα ἐμοὶ μὲν φίλον , ἀνθρώποις δὲ πᾶσι πανταχοῦ λυσιτελέστατον . σὺ δὲ εἰ καλῶς , ὥσπερ οὖν ἄξιον ἐλπίζειν , αὐτὸ μεταχειρίσαιο , ἴσθι πολλὴν μὲν εὐφροσύνην ἐνταῦθα παρέξων , ἐλπίδα δὲ ἀγαθὴν μείζονα τὴν εἰς τὸ μέλλον . οὐ γὰρ δὴ καὶ ἡμεῖς ἐσμεν τῶν πεπεισμένων τὰς ψυχὰς ἤτοι προαπόλλυσθαι τῶν σωμάτωνἢ συναπόλλυσθαι , πειθόμεθα δὲ τῶν μὲν ἀνθρώπων οὐδενί , τοῖς θεοῖς δὲ μόνον , οὓς δὴ καὶ μάλιστα ταῦτα εἰκὸς εἰδέναι μόνους , εἴ γε χρὴ καλεῖν εἰκὸς τὸ ἀναγκαῖον · ὡς τοῖς μὲν ἀνθρώποις ἁρμόζει περὶ τῶν τοιούτων εἰκάζειν , ἐπίστασθαι δὲ αὐτὰ τοὺς θεοὺς ἀνάγκη .
Lemmas: ἐμός πρός σύ ποιέω παρά ὁ ἄλλος ἴδιος ἐπιστολή εἶδος , ὅτι σύ καί πλέω μέτειμι ὁ πρός ἐγώ φίλιος ἤ2 οἴομαι ὁ ἄλλος · εἰμί γάρ ἐγώ ὁ κοινός καθηγεμών οὖον μικρός , καί μιμνήσκω δήπου . χρόνος δέ οὖον βραχύς ὅτε διατρίβω ἔτι κατά ὁ ἑσπέρα , ἐπειδή σύ λίαν ἀρέσκω πυνθάνομαι αὐτός , φίλος νομίζω · καίτοι δοκέω ἔχω ἐκεῖνος καλῶς εἴωθα ἐγώ διά περισσός εὐλάβεια ὁ οὖον γάρ ἔγωγε ἀντάω οὐδέ ὁράω , καί καλῶς ἡγέομαι χρή φίλιος μέν γνῶσις , γνῶσις δέ πείρω . ἀλλά εἰμί τις , ὡς ἔοικα , οὐ μικρός παρά ἐγώ λόγος καί ὁ αὐτός φημί . διόπερ ἐγώ καί τότε σύ ὁ γνώριμος οἴομαι δήω ἐγκαταλέγω , καί νῦν ἐπιτρέπω πρᾶγμα ἐγώ μέν φίλος , ἄνθρωπος δέ πᾶς πανταχοῦ λυσιτελής . σύ δέ εἰμί καλῶς , ὥσπερ οὖν ἄξιος ἐλπίζω , αὐτός μεταχειρίζω , εἰμί πολύς μέν Εὐφρόσυνος ἐνταῦθα παρέχω , ἐλπίς δέ ἀγαθός μείζων ὁ εἰς ὁ μέλλω . οὖον γάρ δή καί ἐγώ εἰμί ὁ πείθω ὁ ψυχή ἤτοι προαπόλλυμαι ὁ σώμα συναπόλλυμι , πείθω δέ ὁ μέν ἄνθρωπος οὐδείς , ὁ θεός δέ μόνος , ὅς δή καί μάλιστα οὗτος εἰκός οἶδα μόνος , εἰμί γε χρή καλέω εἰκός ὁ ἀναγκαῖος · ὡς ὁ μέν ἄνθρωπος ἁρμόζω περί ὁ τοιοῦτος εἰκάζω , ἐφίστημι δέ αὐτός ὁ θεός ἀνάγκη .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 21.2
Παραβάλλετε τοίνυν ταύτην μου τὴν ἐπιστολὴν ᾗ μικρῷ πρῴην ἐπέστειλα , καὶ τὸ διάφορον κατανοήσατε . πόσους μὲν ὑμῶν ἐπαίνους ἔγραφον τότε ; νυνὶ δὲ μὰ τοὺς θεοὺς ἐθέλων ὑμᾶς ἐπαινεῖν οὐ δύναμαι διὰ τὴν παρανομίαν . τολμᾷ δῆμος ὥσπερ οἱ κύνες λύκον ἄνθρωπον σπαράττειν , εἶτα οὐκ αἰσχύνεται τὰς χεῖρας προσάγειν τοῖς θεοῖς αἵματι ῥεούσας . ἀλλὰ Γεώργιος ἄξιος ἦν τοῦ τοιαῦτα παθεῖν . καὶ τούτων ἴσως ἐγὼ φαίην ἂν χείρονα καὶ πικρότερα . καὶ δι’ ὑμᾶς , ἐρεῖτε . σύμφημι καὶ αὐτός · παρ’ ὑμῶν δὲ εἰ λέγοιτε , τοῦτο οὐκέτι συγχωρῶ . νόμοι γὰρ ὑμῖν εἰσίν , οὓς χρὴ τιμᾶσθαι μάλιστα μὲν ὑπὸ πάντων ἰδίᾳ καὶ στέργεσθαι . πλὴν ἐπειδὴ συμβαίνει τῶν καθ’ ἕκαστόν τινας παρανομεῖν , ἀλλὰ τὰ κοινὰ γοῦν εὐνομεῖσθαι χρὴ καὶ πειθαρχεῖν τοῖς νόμοις ὑμᾶς , καὶ μὴ παραβαίνειν ὅσαπερ ἐξ ἀρχῆς ἐνομίσθη καλῶς . Εὐτύχημα γέγονεν ὑμῖν , ἄνδρες Ἀλεξανδρεῖς , ἐπ’ ἐμοῦ πλημμελῆσαι τοιοῦτό τι ὑμᾶς , ὃς αἰδοῖ τῇ πρὸς τὸν θεὸν καὶ διὰ τὸν θεῖον τὸν ἐμὸν καὶ ὁμώνυμον , ὃς ἦρξεν αὐτῆς τε Αἰγύπτου καὶ τῆς ὑμετέρας πόλεως , ἀδελφικὴν εὔνοιαν ὑμῖν ἀποσώζω . τὸ γὰρ τῆς ἐξουσίας ἀκαταφρόνητον καὶ τὸ ἀπηνέστερον καὶ καθαρὸν τῆς ἀρχῆς οὔποτε ἂν δήμου περιίδοι τόλμημα μὴ οὐ καθάπερ νόσημα χαλεπὸν πικροτέρῳ διακαθῆραι φαρμάκῳ . προσφέρω δ’ ἐγὼ ὑμῖν δι’ ἅσπερ ἔναγχος ἔφην αἰτίας τὸ προσηνέστατον , παραίνεσιν καὶ λόγους , ὑφ’ ὧν εὖ οἶδ’ ὅτι πείσεσθε μᾶλλον , εἶπερ ἐστέ , καθάπερ ἀκούω , τό τε ἀρχαῖον Ἕλληνες καὶ τὰ νῦν ἔτι τῆς εὐγενείας ἐκείνης ὕπεστιν ὑμῖν ἀξιόλογος καὶ γενναῖος ἐν τῇ διανοίᾳ καὶ τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὁ χαρακτήρ .
Lemmas: παραβάλλω τοίνυν οὗτος ἐγώ ὁ ἐπιστολή ὅς μικρός πρώην ἐπιστέλλω , καί ὁ διάφορος κατανοέω . πόσος μέν σύ ἔπαινος γράφω τότε ; νυνί δέ μά ὁ θεός ἐθέλω σύ ἐπαινέω οὖον δύναμαι διά ὁ παρανομία . τολμάω δῆμος ὥσπερ ὁ κύω λύκος ἄνθρωπος σπαράσσω , εἶτα οὐ αἰσχύνω ὁ χείρ προσάγω ὁ θεός αἷμα ῥέω . ἀλλά Γεώργιος ἄξιος εἰμί ὁ τοιοῦτος πάσχω . καί οὗτος ἴσως ἐγώ φημί εἄν χείρων καί πικρός . καί διά σύ , εἴρω . σύμφημι καί αὐτός · παρά σύ δέ εἰμί λέγω , οὗτος οὐκέτι συγχωρέω . νόμος γάρ σύ εἰμί , ὅς χρή τιμάω μάλιστα μέν ὑπό πᾶς ἴδιος καί στέργω . πλήν ἐπεί συμβαίνω ὁ κατά ἕκαστος τις παρανομέω , ἀλλά ὁ κοινός γοῦν εὐνομέομαι χρή καί πειθαρχέω ὁ νόμος σύ , καί μή παραβαίνω ὅσος ἐκ ἀρχή νομίζω καλῶς . εὐτύχημα γίγνομαι σύ , ἀνήρ Ἀλεξανδρεύς , ἐπί ἐγώ πλημμελέω τοιοῦτος τίς σύ , ὅς αἰδώς ὁ πρός ὁ θεός καί διά ὁ θέω ὁ ἐμός καί ὁμώνυμος , ὅς ἄρχω αὐτός τε Αἴγυπτος καί ὁ ὑμέτερος πόλις , ἀδελφικός εὔνοια σύ ἀποσῴζω . ὁ γάρ ὁ ἐξουσία ἀκαταφρόνητος καί ὁ ἀπηνής καί καθαρός ὁ ἀρχή οὔποτε εἄν δῆμος περιοράω τόλμημα μή οὖον καθάπερ νόσημα χαλεπός πικρός διακαθαίρω φάρμακον . προσφέρω δέ ἐγώ σύ διά ὅσπερ ἔναγχος φημί αἴτιος ὁ προσηνής , παραίνεσις καί λόγος , ὑπό ὅς εὕω οἶδα ὅτι πείθω μᾶλλον , εἰ εἰμί , καθάπερ ἀκούω , ὁ τε ἀρχαῖος Ἕλλην καί ὁ νῦν ἔτι ὁ εὐγένεια ἐκεῖνος ὕπειμι σύ ἀξιόλογος καί γενναῖος ἐν ὁ διάνοια καί ὁ ἐπιτήδευμα ὁ χαρακτήρ .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 21.3
Προτεθήτω τοῖς ἐμοῖς πολίταις Ἀλεξανδρεῦσιν .
Lemmas: προτίθημι ὁ ἐμέω πολίτης Ἀλεξανδρεύς .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 22.2
Τοὺς ἡγεμόνας ὀλιγάκις ἐπὶ τῆς οἰκίας ὅρα , τὰ πλεῖστα δὲ αὐτοῖς ἐπίστελλε . εἰσιοῦσι δὲ εἰς τὴν πόλιν ὑπαντάτω μηδεὶς αὐτοῖς ἱερέων , ἀλλ’ , ὅταν εἰς τὰ ἱερὰ φοιτῶσι τῶν θεῶν , εἴσω τῶν προθύρων . ἡγείσθω δὲ μηδεὶς αὐτῶν εἴσω στρατιώτης , ἑπέσθω δὲ ὁ βουλόμενος · ἅμα γὰρ εἰς τὸν οὐδὸν ἦλθε τοῦ τεμένους καὶ γέγονεν ἰδιώτης . ἄρχεις γὰρ αὐτός , ὡς οἶσθα , τῶν ἔνδον , ἐπεὶ καὶ ὁ θεῖος ταῦτα ἀπαιτεῖθεσμός . καὶ οἱ μὲν πειθόμενοι κατὰ ἀλήθειάν εἰσι θεοσεβεῖς , οἱ δὲ ἀντεχόμενοι τοῦ τύφου δοξοκόποι καὶ κενόδοξοι .
Lemmas: ὁ ἡγεμών ὀλιγάκις ἐπί ὁ οἰκίον ὁράω , ὁ πλεῖστος δέ αὐτός ἐπιστέλλω . εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ πόλις ὑπαντάω μηδείς αὐτός ἱερός , ἀλλά , ὅταν εἰς ὁ ἱερόv φοιτάω ὁ θεός , εἴδομαι ὁ πρόθυρον . ἡγέομαι δέ μηδείς αὐτός εἴδομαι στρατιώτης , ἕπω δέ ὁ βούλομαι · ἅμα γάρ εἰς ὁ οὐδός1 ἔρχομαι ὁ τέμενος καί γίγνομαι ἰδιώτης . ἄρχω γάρ αὐτός , ὡς οἶδα , ὁ ἔνδον , ἐπεί καί ὁ θεῖος οὗτος ἀπαιτέω . καί ὁ μέν πείθω κατά ἀλήθεια εἰμί θεοσεβής , ὁ δέ ἀντέχω ὁ τύφω δοξοκόπος καί κενόδοξος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 22.3
Τῇ Πεσσινοῦντι βοηθεῖν ἕτοιμός εἰμι , εἰ τὴν μητέρα τῶν θεῶν ἵλεων καταστήσουσιν ἑαυτοῖς · ἀμελοῦντες δὲ αὐτῆς οὐκ ἄμεμπτοι μόνον , ἀλλὰ , μὴ πικρὸν εἰπεῖν , μὴ καὶ τῆς παρ’ ἡμῶν ἀπολαύσωσι δυσμενείας . οὐ γάρ μοι θέμις ἐστὶ κομιζέμεν οὐδ’ ἐλεαίρειν ἀνέρας , οἵ κε θεοῖσιν ἀπέχθωντ’ ἀθανάτοισιν . πεῖθε τοίνυν αὐτούς , εἰ τῆς παρ’ ἐμοῦ κηδεμονίας ἀντέχονται , πανδημεὶ τῆς μητρὸς τῶν θεῶν ἱκέτας γενέσθαι .
Lemmas: ὁ Πεσσινοῦς βοηθέω ἑτοῖμος εἰμί , εἰμί ὁ μήτηρ ὁ θεός ἵλαος καθίστημι ἑαυτοῦ · ἀμελέω δέ αὐτός οὐ ἄμεμπτος μόνος , ἀλλά , μή πικρός εἶπον , μή καί ὁ παρά ἐγώ ἀπολαύω δυσμένεια . οὖον γάρ ἐγώ θέμις εἰμί κομίζω οὐδέ ἐλεαίρω ἀνήρ , ὁ κε θεός ἀπεχθάνομαι ἀθάνατος . πείθω τοίνυν αὐτός , εἰμί ὁ παρά ἐγώ κηδεμονία ἀντέχω , πανδημεί ὁ μήτηρ ὁ θεός ἱκέτης γίγνομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 23.1
Ἄλλοι μὲν ἵππων , ἄλλοι δὲ ὀρνέων , ἄλλοι δὲ θηρίων ἐρῶσιν · ἐμοὶ δὲ βιβλίων κτήσεως ἐκ παιδαρίου δεινὸς ἐντέτηκε πόθος . ἄτοπον οὖν , εἰ ταῦτα περιίδοιμι σφετερισαμένους ἀνθρώπους , οἷς οὐκ ἀρκεῖ τὸ χρυσίον μόνον ἀποπλῆσαι τὸν πολὺν ἔρωτα τοῦ πλούτου , πρὸς δὲ καὶ ταῦτα ὑφαιρεῖσθαι ῥᾳδίως διανοουμένους . ταύτην οὖν ἰδιωτικήν μοι δὸς τὴν χάριν , ὅπως ἀνευρεθῇ πάντα τὰ Γεωργίου βιβλία . πολλὰ μὲν γὰρ ἦν φιλόσοφα παρ’ αὐτῷ , πολλὰ δὲ ῥητορικά , πολλὰ δὲ ἦν καὶ τῆς τῶν δυσσεβῶν Γαλιλαίων διδασκαλίας · ἃ βουλοίμην μὲν ἠφανίσθαι πάντη , τοῦ δὲ μὴ σὺν τούτοις ὑφαιρεθῆναι τὰ χρησιμώτερα , ζητείσθω κἀκεῖνα μετ’ ἀκριβείας ἅπαντα . ἡγεμὼν δὲ τῆς ζητήσεως ἔστω σοι ταύτης ὁ νοτάριος Γεωργίου , ὃς μετὰ πίστεως μὲν ἀνιχνεύσας αὐτὰ γέρως ἴστω τευξόμενος ἐλευθερίας , εἰ δ’ ἁμωσγέπως γένοιτο κακοῦργος περὶ τὸ πρᾶγμα , βασάνων εἰς πεῖραν ἥξων . ἐπίσταμαι δὲ ἐγὼ τὰ Γεωργίου βιβλία , καὶ εἰ μὴ πάντα , πολλὰ μέντοι · μετέδωκε γάρ μοι περὶ τὴν Καππαδοκίαν ὄντι πρὸς μεταγραφήν τινα , καὶ ταῦτα ἔλαβε πάλιν .
Lemmas: ἄλλος μέν ἵππος , ἄλλος δέ ὄρνις , ἄλλος δέ θηρίον ἐράω · ἐγώ δέ βιβλίον κτῆσις ἐκ παιδάριον δεινός ἐντήκω πόθος . ἄτοπος οὖν , εἰμί οὗτος περιοράω σφετερίζω ἄνθρωπος , ὅς οὐ ἀρκέω ὁ χρυσίον μόνος ἀποπίμπλημι ὁ πολύς Ἔρως ὁ πλοῦτος , πρός δέ καί οὗτος ὑφαιρέω ῥᾳδίως διανοέομαι . οὗτος οὖν ἰδιωτικός ἐγώ δίδωμι ὁ χάρις , ὅπως ἀνευρίσκω πᾶς ὁ Γεώργιος βιβλίον . πολύς μέν γάρ εἰμί φιλόσοφος παρά αὐτός , πολύς δέ ῥητορικός , πολύς δέ εἰμί καί ὁ ὁ δυσσεβής Γαλιλαῖος διδασκαλία · ὁ βούλομαι μέν ἀφανίζω πάντῃ , ὁ δέ μή σύν οὗτος ὑφαιρέω ὁ χρήσιμος , ζητέω ἐκεῖνος μετά ἀκρίβεια ἅπας . ἡγεμών δέ ὁ ζήτησις ἵστημι σύ οὗτος ὁ νοτάριος Γεώργιος , ὅς μετά πίστις μέν ἀνιχνεύω αὐτός γέρας οἶδα τυγχάνω ἐλευθερία , εἰμί δέ ἀμῶς γίγνομαι κακοῦργος περί ὁ πρᾶγμα , βάσανος εἰς πείρω ἥκω . ἐπίσταμαι δέ ἐγώ ὁ Γεώργιος βιβλίον , καί εἰμί μή πᾶς , πολύς μέντοι · μεταδίδωμι γάρ ἐγώ περί ὁ Καππαδοκία εἰμί πρός μεταγραφή τις , καί οὗτος λαμβάνω πάλιν .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 24.1
Ἐχρῆν τὸν ἐξελαθέντα βασιλικοῖς πολλοῖς πάνυ καὶ πολλῶν αὐτοκρατόρων προστάγμασιν ἓν γοῦν ἐπίταγμα περιμεῖναι βασιλικόν , εἶθ’ οὕτως εἰς τὴν ἑαυτοῦ κατιέναι , ἀλλὰ μὴ τόλμῃ μηδ’ ἀπονοίᾳ χρησάμενον ὡς οὐκ οὖσιν ἐνυβρίζειν τοῖς νόμοις , ἐπεί τοι καὶ τὸ νῦν τοῖς Γαλιλαίοις τοῖς φυγαδευθεῖσιν ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Κωνσταντίου οὐ κάθοδον εἰς τὰς ἐκκλησίας αὐτῶν , ἀλλὰ τὴν εἰς τὰς πατρίδας συνεχωρήσαμεν . Ἀθανάσιον δὲ πυνθάνομαι τὸν τολμηρότατον ὑπὸ τοῦ συνήθους ἐπαρθέντα θράσους ἀντιλαβέσθαι τοῦ λεγομένου παρ’ αὐτοῖς ἐπισκοπῆς θρόνου , τοῦτο δὲ εἶναι καὶ τῷ θεοσεβεῖ τῶν Ἀλεξανδρέων δήμῳ οὐ μετρίως ἀηδές . ὅθεν αὐτῷ προαγορεύομεν ἀπιέναι τῆς πόλεως , ἐξ ἧς ἂν ἡμέρας τὰ τῆς ἡμετέρας ἡμερότητος γράμματα δέξηται παραχρῆμα · μένοντι δ’ αὐτῷ τῆς πόλεως εἴσω μείζους πολὺ καὶ χαλεπωτέρας προαγορεύομεν τιμωρίας .
Lemmas: Ἐχρεύς ὁ ἐξελαύνω βασιλικός πολύς πάνυ καί πολύς αὐτοκράτωρ πρόσταγμα εἷς γοῦν ἐπίταγμα περιμένω βασιλικός , εἶτα οὕτως εἰς ὁ ἑαυτοῦ κατέρχομαι , ἀλλά μή τόλμα μηδέ ἀπόνοια χράω ὡς οὐ εἰμί ἐνυβρίζω ὁ νόμος , ἐπεί ὅς καί ὁ νῦν ὁ Γαλιλαῖος ὁ φυγαδεύω ὑπό ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος οὖον κάθοδος εἰς ὁ ἐκκλησία αὐτός , ἀλλά ὁ εἰς ὁ πατρίς συγχωρέω . Ἀθανάσιος δέ πυνθάνομαι ὁ τολμηρός ὑπό ὁ συνήθης ἐπαίρω θράσος ἀντιλαμβάνω ὁ λέγω παρά αὐτός ἐπισκοπή θρόνος , οὗτος δέ εἰμί καί ὁ θεοσεβής ὁ Ἀλεξανδρεύς δῆμος οὖον μέτριος ἀηδής . ὅθεν αὐτός προαγορεύω ἀφίημι ὁ πόλις , ἐκ ὅς εἄν ἡμέρα ὁ ὁ ἡμέτερος ἡμερότης γράμμα δέχομαι παραχρῆμα · Μένων δέ αὐτός ὁ πόλις εἴδομαι μείζων πολύς καί χαλεπός προαγορεύω τιμωρία .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 26.1
Ἡ μὲν παροιμία φησὶν Οὐ πόλεμον ἀγγέλλεις , ἐγὼ δὲ προσθείην ἐκ τῆς κωμῳδίας Ὦ χρυσὸν ἀγγείλας ἐπῶν . ἴθι οὖν ἔργοις αὐτὸ δεῖξον , καὶ σπεῦδε παρ’ ἡμᾶς · ἀφίξῃ γὰρ φίλος παρὰ φίλον . ἡ δὲ περὶ τὰ πράγματα κοινὴ καὶ συνεχὴς ἀσχολία δοκεῖ μὲν εἶναί πως τοῖς μὴ πάρεργον αὐτὰ ποιοῦσιν ἐπαχθής , οἱ δὲ τῆς ἐπιμελείας κοινωνοῦντές εἰσιν ἐπιεικεῖς , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , καὶ συνετοὶ καὶ πάντως ἱκανοὶ πρὸς πάντα . διδοῦσιν οὖν μοι ῥᾳστώνην , ὥστε ἐξεῖναι μηδὲν ὀλιγωροῦντι καὶ ἀναπαύεσθαι · σύνεσμεν γὰρ ἀλλήλοις οὐ μετὰ τῆς αὐλικῆς ὑποκρίσεως , ἧς μόνης οἶμαί σε μέχρι τοῦ δεῦρο πεπειρᾶσθαι , καθ’ ἣν ἐπαινοῦντες μισοῦσι τηλικοῦτον μῖσος ἡλίκον οὐδὲ τοὺς πολεμιωτάτους , ἀλλὰ μετὰ τῆς προσηκούσης ἀλλήλοις ἐλευθερίας ἐξελέγχοντές τε ὅταν δέῃ καὶ ἐπιτιμῶντες οὐκ ἔλαττον φιλοῦμεν ἀλλήλους τῶν σφόδρα ἑταίρων · ἔνθεν ἔξεστιν ἡμῖν · ἀπείη δὲ φθόνος · ἀνειμένοις τε σπουδάζειν καὶ σπουδάζουσι μὴ ταλαιπωρεῖσθαι , καθεύδειν δὲ ἀδεῶς . ἐπεὶ καὶ ἐγρηγορὼς οὐχ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ μᾶλλον ἢ καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ὡς εἰκός , ἐγρήγορα .
Lemmas: ὁ μέν παροιμία φημί οὖον πόλεμος ἀγγέλλω , ἐγώ δέ προστίθημι ἐκ ὁ κωμῳδία ὦ χρυσός ἀγγέλλω ἔπος . ἔρχομαι οὖν ἔργον αὐτός δείκνυμι , καί σπεύδω παρά ἐγώ · ἀφικνέομαι γάρ φίλος παρά φίλος . ὁ δέ περί ὁ πρᾶγμα κοινός καί συνεχής ἀσχολία δοκέω μέν εἰμί πως ὁ μή πάρεργον αὐτός ποιέω ἐπαχθής , ὁ δέ ὁ ἐπιμέλεια κοινωνέω εἰμί ἐπιεικής , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , καί συνετός καί πάντως ἱκανός πρός πᾶς . δίδωμι οὖν ἐγώ ῥᾳστώνη , ὥστε ἔξεστι μηδείς ὀλιγωρέω καί ἀναπαύω · σύνειμι γάρ ἀλλήλων οὖον μετά ὁ αὐλικός ὑπόκρισις , ὅς μόνος οἴομαι σύ μέχρι ὁ δεῦρο πειράω , κατά ὅς ἐπαινέω μισέω τηλικόσδε μῖσος ἡλίκος οὐδέ ὁ πολέμιος , ἀλλά μετά ὁ προσήκω ἀλλήλων ἐλευθερία ἐξελέγχω τε ὅταν δήω καί ἐπιτιμάω οὐ μικρός φιλέω ἀλλήλων ὁ σφόδρα ἑταῖρος · ἔνθεν ἔξεστι ἐγώ · ἄπειμι δέ φθόνος · ἀνίημι τε σπουδάζω καί σπουδάζω μή ταλαιπωρέω , καθεύδω δέ ἀδεῶς . ἐπεί καί ἐγείρω οὐ ὑπέρ ἐμαυτοῦ μᾶλλον ἢ καί ὑπέρ ὁ ἄλλος ἅπας , ὡς εἰκός , ἐγρήγορος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 26.2
Ταῦτα ἴσως κατηδολέσχησά σου καὶ κατελήρησα , παθών τι βλακῶδες · ἐπῄνεσα γὰρ ἐμαυτὸν ὥσπερ Ἀστυδάμας . ἀλλ’ ἵνα σε πείσω προὔργου τι μᾶλλον ἡμῖν τὴν σὴν παρουσίαν ἅτε ἀνδρὸς ἔμφρονος ποιήσειν ἢ παραιρήσεσθαί τι τοῦ καιροῦ , ταῦτα ἐπέστειλα . σπεῦδε οὖν , ὅπερ ἔφην , δημοσίῳ χρησάμενος δρόμῳ · συνδιατρίψας δὲ ἡμῖν ἐφ’ ὅσον σοι φίλον , οἷπερ ἂν θέλῃς ὑφ’ ἡμῶν πεμπόμενος , ὡς προσῆκόν ἐστι , βαδιεῖ .
Lemmas: οὗτος ἴσως καταδολεσχέω σύ καί κατά-ληρέω , πάθος τίς βλακώδης · ἐπαινέω γάρ ἐμαυτοῦ ὥσπερ Ἀστυδάμας . ἀλλά ἵνα σύ πείθω προὔργου τίς μᾶλλον ἐγώ ὁ σός παρουσία ἅτε ἀνήρ ἔμφρων ποιέω ἢ παραιρέω τίς ὁ καιρός , οὗτος ἐπιστέλλω . σπεύδω οὖν , ὅσπερ φημί , δημόσιος χράω δρόμος · συνδιατρίβω δέ ἐγώ ἐπί ὅσος σύ φίλος , οἷπερ εἄν ἐθέλω ὑπό ἐγώ πέμπω , ὡς προσήκω εἰμί , βαδίζω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 27.1
Βασιλεῖ μὲν πρὸς κέρδος ὁρῶντι χαλεπὸν ἂν ὑμῶν ἐφάνη τὸ αἴτημα , καὶ οὐκ ἂν ᾠήθη δεῖν τὴν δημοσίαν εὐπορίαν βλάπτειν τῇ πρός τινας ἰδίᾳ χάριτι · ἐπεὶ δὲ ἡμεῖς οὐχ ὅ , τι πλεῖστα παρὰ τῶν ὑπηκόων ἀθροίζειν πεποιήμεθα σκοπόν , ἀλλ’ ὅτι πλείστων ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιοι γίγνεσθαι , τοῦτο καὶ ὑμῖν ἀπολύσει τὰ ὀφλήματα . ἀπολύσει δὲ οὐχ ἁπλῶς ἅπαντα , ἀλλὰ μερισθήσεται τὸ πρᾶγμα , τὸ μὲν εἰς ὑμᾶς , τὸ δὲ εἰς τὴν τῶν στρατιωτῶν χρείαν , ἐξ ἧς οὐκ ἐλάχιστα καὶ αὐτοὶ δήπου φέρεσθε , τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἀσφάλειαν . τοιγαροῦ νμέχρι μὲν τῆς τρίτης ἐπινεμήσεως ἀφίεμεν ὑμῖν πάντα , ὅσα ἐκ τοῦ φθάνοντος ἐλλείπει χρόνου · μετὰ ταῦτα δὲ εἰσοίσετε κατὰ τὸ ἔθος . ὑμῖν τε γὰρ τὰ ἀφιέμενα χάρις ἱκανή , καὶ ἡμῖν τῶν κοινῶν οὐκ ἀμελητέον . περὶ τούτου καὶ τοῖς ἐπάρχοις ἐπέσταλκα , ἵν’ ἡ χάρις ὑμῖν εἰς ἔργον προχωρήσῃ . ἐρρωμένους ὑμᾶς οἱ θεοὶ σώζοιεν τὸν ἅπαντα χρόνον .
Lemmas: Βασιλίς μέν πρός κέρδος ὁράω χαλεπός εἄν σύ φαίνω ὁ αἴτημα , καί οὐ εἄν οἴομαι δήω ὁ δημόσιος εὐπορία βλάπτω ὁ πρός τις ἴδιος χάρις · ἐπεί δέ ἐγώ οὐ ὅς , τίς πλεῖστος παρά ὁ ὑπήκοος ἀθροίζω ποιέω σκοπός , ἀλλά ὅτι πλεῖστος ἀγαθός αὐτός αἴτιος γίγνομαι , οὗτος καί σύ ἀπολύω ὁ ὄφλημα . ἀπολύω δέ οὐ ἁπλόος ἅπας , ἀλλά μερίζω ὁ πρᾶγμα , ὁ μέν εἰς σύ , ὁ δέ εἰς ὁ ὁ στρατιώτης χρεία , ἐκ ὅς οὐ μικρός καί αὐτός δήπου φέρω , ὁ εἰρήνη καί ὁ ἀσφάλεια . τοιγαρος νμέχρι μέν ὁ τρίτος ἐπινέμησις ἀφίημι σύ πᾶς , ὅσος ἐκ ὁ φθάνω ἐλλείπω χρόνος · μετά οὗτος δέ εἰσφέρω κατά ὁ ἔθος . σύ τε γάρ ὁ ἀφίημι χάρις ἱκανός , καί ἐγώ ὁ κοινός οὐ ἀμελητέον . περί οὗτος καί ὁ ἔπαρχος ἐπιστέλλω , ἵνα ὁ χάρις σύ εἰς ἔργον προχωρέω . ῥώννυμι σύ ὁ θεός σῴζω ὁ ἅπας χρόνος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 28.1
Ὑπὲρ τῆς Ἀργείων πόλεως πολλὰ μὲν ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι , σεμνύνειν αὐτὴν ἐθέλων , παλαιὰ καὶ νέα πράγματα . τοῦ τε γὰρ Τρωικοῦ , καθάπερ ὕστερον Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις τοῦ Περσικοῦ , προσήκει τὸ πλέον ἐκείνοις ἔργου . δοκεῖ μὲν γὰρ ἄμφω κοινῇ πραχθῆναι παρὰ τῆς Ἑλλάδος · ἄξιον δὲ ὥσπερ τῶν ἔργων καὶ τῆς φροντίδος , οὕτω καὶ τῶν ἐπαίνων τοὺς ἡγεμόνας τὸ πλέον μετέχειν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρχαῖά πως εἶναι δοκεῖ , τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις , ἥ τε Ἡρακλειδῶν κάθοδος καὶ ὡς τῷ πρεσβυτάτῳ γέρας ἐξῃρέθη , ἥ τε εἰς Μακεδόνας ἐκεῖθεν ἀποικία , καὶ τὸ Λακεδαιμονίοις οὕτω πλησίον παροικοῦντας ἀδούλωτον ἀεὶ καὶ ἐλευθέραν φυλάξαι τὴν πόλιν , οὐ μικρᾶς οὐδὲ τῆς τυχούσης ἀνδρείας ἦν . ἀλλὰ δὴ καὶ τὰ τοσαῦτα περὶ τοὺς Πέρσας ὑπὸ τῶν Μακεδόνων γενόμενα ταύτῃ προσήκειν τῇ πόλει δικαίως ἄν τις ὑπολάβοι · Φιλίππου τε γὰρ καὶ Ἀλεξάνδρου τῶν πάνυ τῶν προγόνων πατρὶς ἦν αὕτη . Ῥωμαίοις δὲ ὕστερον οὐχ ἁλοῦσα μᾶλλον ἢ κατὰ ξυμμαχίαν ὑπήκουσε , καὶ ὥσπερ οἶμαι μετεῖχε καὶ αὐτὴ καθάπερ αἱ λοιπαὶ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν ἄλλων δικαίων , ὁπόσα νέμουσι ταῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα πόλεσιν οἱ κρατοῦντες ἀεί .
Lemmas: ὑπέρ ὁ Ἀργεῖος πόλις πολύς μέν ἄν τις εἶπον ἔχω , σεμνύνω αὐτός ἐθέλω , παλαιός καί νέος πρᾶγμα . ὁ τε γάρ Τρωικός , καθάπερ ὕστερος Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος ὁ Περσικός , προσήκω ὁ πλέω ἐκεῖνος ἔργον . δοκέω μέν γάρ ἄμφω κοινός πράσσω παρά ὁ Ἑλλάς · ἄξιος δέ ὥσπερ ὁ ἔργον καί ὁ φροντίς , οὗτος καί ὁ ἔπαινος ὁ ἡγεμών ὁ πλέω μετέχω . ἀλλά οὗτος μέν ἀρχαῖος πως εἰμί δοκέω , ὁ δέ ἐπί οὗτος , ὅς τε Ἡρακλείδης κάθοδος καί ὡς ὁ πρέσβυς γέρας ἐξαιρέω , ὅς τε εἰς Μακεδών ἐκεῖθεν ἀποικία , καί ὁ Λακεδαιμόνιος οὗτος πλησίος παροικέω ἀδούλωτος ἀεί καί ἐλεύθερος φυλάσσω ὁ πόλις , οὖον μικρός οὐδέ ὁ τυγχάνω ἀνδρεῖος εἰμί . ἀλλά δή καί ὁ τοσοῦτος περί ὁ Πέρσης ὑπό ὁ Μακεδών γίγνομαι οὗτος προσήκω ὁ πόλις δικαίως ἄν τις ὑπολαμβάνω · Φίλιππος τε γάρ καί Ἀλέξανδρος ὁ πάνυ ὁ πρόγονος πατρίς εἰμί οὗτος . Ῥωμαῖος δέ ὕστερος οὐ ἁλίσκομαι μᾶλλον ἢ κατά συμμαχία ὑπακούω , καί ὥσπερ οἴομαι μετέχω καί αὐτός καθάπερ ὁ λοιπός ὁ ἐλευθερία καί ὁ ἄλλος Δίκαιος , ὁπόσος νέμω ὁ περί ὁ Ἑλλάς πόλις ὁ κράτος ἀεί .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 28.3
Καίτοι πρὸς τοὺς Κορινθίους εἰκότως ἄν τις καὶ τοῦτο προσθείη , πότερον αὐτοῖς δοκεῖ καλῶς ἔχειν τοῖς τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος ἕπεσθαι νομίμοις ἢ μᾶλλον οἷς ἔναγχος δοκοῦσι παρὰ τῆς βασιλευούσης προσειληφέναι πόλεως ; εἰ μὲν γὰρ τὴν τῶν παλαιῶν νομίμων ἀγαπῶσι σεμνότητα , οὐκ Ἀργείοις μᾶλλον εἰς Κόρινθον ἢ Κορινθίοις εἰς Ἄργος συντελεῖν προσήκει · εἰ δὲ τοῖς νῦν ὑπάρξασι τῇ πόλει , ἐπειδὴ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἀποικίαν ἐδέξαντο , ἰσχυριζόμενοι πλέον ἔχειν ἀξιοῦσι , παραιτησόμεθα μετρίως αὐτοὺς μὴ τῶν πατέρων φρονεῖν μεῖζον , μηδὲ ὅσα καλῶς ἐκεῖνοι κρίναντες ταῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα διεφύλαξαν πόλεσιν ἔθιμα , ταῦτα καταλύειν καὶ καινοτομεῖν ἐπὶ βλάβῃ καὶ λύμῃ τῶν ἀστυγειτόνων , ἄλλως τε καὶ νεωτέρᾳ χρωμένους τῇ ψήφῳ καὶ τὴν ἀπραγμοσύνην τοῦ λαχόντος ὑπὲρ τῆς Ἀργείων πόλεως τὴν δίκην εἰσελθεῖν ἕρμαιον ἔχοντας τῆς πλεονεξίας . εἰ γὰρ ἐφῆκεν ἔξω τῆς Ἑλλάδος ἀπάγων τὴν δίκην , οἱ Κορίνθιοι ἔλαττόν τε ἰσχύειν ἔμελλον καὶ τὸ δίκαιον ἐξεταζόμενον κακῶς φαίνεσθαι πρὸς τῶν πολλῶν καὶ γενναίων τούτων συνηγόρων , ὑφ’ ὧν εἰκός ἐστι τὸν δικαστήν , προστιθεμένου καὶ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν ἀξιώματος , δυσωπούμενον ταύτην τὴν ψῆφον ἐξενεγκεῖν .
Lemmas: καίτοι πρός ὁ Κορίνθιος εἰκότως ἄν τις καί οὗτος προστίθημι , πότερος αὐτός δοκέω καλῶς ἔχω ὁ ὁ παλαιός Ἑλλάς ἕπω νόμιμος ἢ μᾶλλον ὅς ἔναγχος δοκέω παρά ὁ βασιλεύω προσλαμβάνω πόλις ; εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ παλαιός νόμιμος ἀγαπάω σεμνότης , οὐ Ἀργεῖος μᾶλλον εἰς Κόρινθος ἢ Κορίνθιος εἰς Ἄργος συντελέω προσήκω · εἰμί δέ ὁ νῦν ὑπάρχω ὁ πόλις , ἐπεί ὁ Ῥωμαικός ἀποικία δέχομαι , ἰσχυρίζομαι πλέω ἔχω ἀξιόω , παραιτέομαι μέτριος αὐτός μή ὁ πατήρ φρονέω μείζων , μηδέ ὅσος καλῶς ἐκεῖνος κρίνω ὁ περί ὁ Ἑλλάς διαφυλάσσω πόλις ἔθιμος , οὗτος καταλύω καί καινοτομέω ἐπί βλάβη καί λύμη ὁ ἀστυγείτων , ἄλλως τε καί νέος χράω ὁ ψῆφος καί ὁ ἀπραγμοσύνη ὁ λαγχάνω ὑπέρ ὁ Ἀργεῖος πόλις ὁ δίκη εἰσέρχομαι ἕρμαιον ἔχω ὁ πλεονεξία . εἰμί γάρ ἐφίημι ἔξω ὁ Ἑλλάς ἀπάγω ὁ δίκη , ὁ Κορίνθιος ἐλάσσων τε ἰσχύω μέλλω καί ὁ Δίκαιος ἐξετάζω κακῶς φαίνω πρός ὁ πολύς καί γενναῖος οὗτος συνήγορος , ὑπό ὅς εἰκός εἰμί ὁ δικαστής , προστίθημι καί ὁ κατά ὁ πόλις ἀξίωμα , δυσωπέω οὗτος ὁ ψῆφος ἐκφέρω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 28.4
Ἀλλὰ τὰ μὲν ὑπὲρ τῆς πόλεως δίκαια καὶ τῶν ῥητόρων , εἰ μόνον ἀκούειν ἐθέλοις καὶ λέγειν αὐτοῖς ἐπιτραπείη τὴν δίκην , ἐξ ὑπαρχῆς πεύσῃ , καὶ τὸ παραστὰν ἐκ τῶν λεγομένων ὀρθῶς κριθήσεται . ὅτι δὲ χρὴ καὶ τοῖς τὴν πρεσβείαν ταύτην προσάγουσι δι’ ἡμῶν πεισθῆναι , μικρὰ προσθεῖναι χρὴ περὶ αὐτῶν . Διογένης μέν τοι καὶ Λαμπρίας φιλοσοφοῦσι μέν , εἴπερ τις ἄλλος τῶν καθ’ ἡμᾶς , τῆς πολιτείας δὲ τὰ μὲν ἔντιμα καὶ κερδαλέα διαπεφεύγασι · τῇ πατρίδι δὲ ἐπαρκεῖν ἀεὶ κατὰ δύναμιν προθυμούμενοι , ὅταν ἡ πόλις ἐν χρείᾳ μεγάλῃ γένηται , τότε ῥητορεύουσι καὶ πολιτεύονται καὶ πρεσβεύουσι καὶ δαπανῶσιν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων προθύμως , ἔργοις ἀπολογούμενοι τὰ φιλοσοφίας ὀνείδη καὶ τὸ δοκεῖν ἀχρήστους εἶναι ταῖς πόλεσι τοὺς μετιόντας φιλοσοφίαν ψεῦδος ἐλέγχοντες · χρῆται γὰρ αὐτοῖς ἥ τε πατρὶς εἰς ταῦτα , καὶ πειρῶνται βοηθεῖν αὐτῇ τὸ δίκαιον δι’ ἡμῶν , ἡμεῖς δ’ αὖθις διὰ σοῦ . τοῦτο γὰρ καὶ μόνον λείπεται τοῖς ἀδικουμένοις εἰς τὸ σωθῆναι , τὸ τυχεῖν δικαστοῦ κρίνειν τε ἐθέλοντος καὶ δυναμένου καλῶς · ὁπότερον γὰρ ἂν ἀπῇ τούτων , ἐξαπατηθέντος ἢ καταπροδόντος αὐτοῦ τὸ δίκαιον οἴχεσθαι πάντως ἀνάγκη . ἀλλ’ ἐπειδὴ νῦν ἡμῖν τὰ μὲν τῶν δικαστῶν ὑπάρχει κατ’ εὐχάς , λέγειν δ’ οὐκ ἔνι μὴ τότε ἐφέντας , ἀξιοῦσι τοῦτο πρῶτον αὐτοῖς ἀνεθῆναι , καὶ μὴ τὴν ἀπραγμοσύνην τοῦ τότε συνειπόντος τῇ πόλει καὶ τὴν δίκην ἐπιτροπεύσαντος αἰτίαν αὐτῇ γενέσθαι εἰς τὸν ἔπειτα αἰῶνα βλάβης τοσαύτης .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ὑπέρ ὁ πόλις Δίκαιος καί ὁ ῥήτωρ , εἰμί μόνος ἀκούω ἐθέλω καί λέγω αὐτός ἐπιτρέπω ὁ δίκη , ἐκ ὑπαρχή πυνθάνομαι , καί ὁ παρίστημι ἐκ ὁ λέγω ὀρθῶς κρίνω . ὅτι δέ χρή καί ὁ ὁ πρεσβεία οὗτος προσάγω διά ἐγώ πείθω , μικρός προστίθημι χρή περί αὐτός . Διογένης μέν ὅς καί Λαμπρίας φιλοσοφέω μέν , εἴπερ τις ἄλλος ὁ κατά ἐγώ , ὁ πολιτεία δέ ὁ μέν ἔντιμος καί κερδαλέος διαφεύγω · ὁ πατρίς δέ ἐπαρκέω ἀεί κατά δύναμις προθυμέομαι , ὅταν ὁ πόλις ἐν χρεία μέγας γίγνομαι , τότε ῥητορεύω καί πολιτεύω καί πρεσβεύω καί δαπανάω ἐκ ὁ ὑπάρχω προθύμως , ἔργον ἀπολογέομαι ὁ φιλοσοφία ὄνειδος καί ὁ δοκέω ἄχρηστος εἰμί ὁ πόλις ὁ μέτειμι1 φιλοσοφία ψεῦδος ἐλέγχω · χράω γάρ αὐτός ὅς τε πατρίς εἰς οὗτος , καί πειράω βοηθέω αὐτός ὁ Δίκαιος διά ἐγώ , ἐγώ δέ αὖθις διά σύ . οὗτος γάρ καί μόνος λείπω ὁ ἀδικέω εἰς ὁ σῴζω , ὁ τυγχάνω δικαστής κρίνω τε ἐθέλω καί δύναμαι καλῶς · ὁπότερος γάρ εἄν ἄπειμι οὗτος , ἐξαπατάω ἢ καταπροδίδωμι αὐτός ὁ Δίκαιος οἴχομαι πάντως ἀνάγκη . ἀλλά ἐπεί νῦν ἐγώ ὁ μέν ὁ δικαστής ὑπάρχω κατά εὐχή , λέγω δέ οὐ ἐν μή τότε ἐφίημι , ἀξιόω οὗτος πρῶτος αὐτός ἀνίημι , καί μή ὁ ἀπραγμοσύνη ὁ τότε συλλέγω ὁ πόλις καί ὁ δίκη ἐπιτροπεύω αἴτιος αὐτός γίγνομαι εἰς ὁ ἔπειτα αἰών βλάβη τοσοῦτος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 28.5
Ἄτοπον δὲ οὐ χρὴ νομίζειν τὸ τὴν δίκην αὖθις ἀνάδικον ποιεῖν · τοῖς μὲν γὰρ ἰδιώταις ξυμφέρει τὸ κρεῖττον καὶ λυσιτελέστερον ὀλίγον παριδεῖν , τὴν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἀσφάλειαν ὠνουμένοις · ὄντος γὰρ αὐτοῖς ὀλίγου βίου , ἡδὺ μὲν καὶ τὸ ἐπ’ ὀλίγον ἡσυχίας ἀπολαῦσαι , φοβερὸν δὲ καὶ τὸ πρὸς τῶν δικαστηρίων ἀπολέσθαι κρινόμενον , καὶ παισὶ παραπέμψαι τὴν δίκην ἀτελῆ · ὥστε κινδυνεύει κρεῖσσον εἶναι τὸ καὶ ὁπωσοῦν προσλαβεῖν ἥμισυ ἢ περὶ τοῦ παντὸς ἀγωνιζόμενον ἀποθανεῖν · τὰς πόλεις δὲ ἀθανάτους οὔσας εἰ μή τις δικαίως κρίνας τῆς πρὸς ἀλλήλας φιλονεικίας ἀπαλλάξει , ἀθάνατον ἔχειν τὴν δύσνοιαν πάντως ἀναγκαῖον , καὶ τὸ μῖσος δὲ ἰσχυρὸν τῷ χρόνῳ κρατυνόμενον . εἴρηται , φασὶν οἱ ῥήτορες , ὅ γ’ ἐμὸς λόγος , κρίνοις δ’ ἂν αὐτὸς τὰ δέοντα .
Lemmas: ἄτοπος δέ οὖον χρή νομίζω ὁ ὁ δίκη αὖθις ἀνάδικος ποιέω · ὁ μέν γάρ ἰδιώτης συμφέρω ὁ ἀγαθός καί λυσιτελής ὀλίγος παρεῖδον , ὁ εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος ἀσφάλεια ὠνέομαι · εἰμί γάρ αὐτός ὀλίγος βίος , ἡδύς μέν καί ὁ ἐπί ὀλίγος ἡσυχία ἀπολαύω , φοβερός δέ καί ὁ πρός ὁ δικαστήριον ἀπόλλυμι κρίνω , καί παῖς παραπέμπω ὁ δίκη ἀτελής · ὥστε κινδυνεύω κρατύς εἰμί ὁ καί ὁπωσοῦν προσλαμβάνω ἥμισυς ἢ περί ὁ πᾶς ἀγωνίζομαι ἀποθνῄσκω · ὁ πόλις δέ ἀθάνατος εἰμί εἰμί μή τις δικαίως κρίνω ὁ πρός ἀλλήλων φιλονεικία ἀπαλλάσσω , ἀθάνατος ἔχω ὁ δύσνοια πάντως ἀναγκαῖος , καί ὁ μῖσος δέ ἰσχυρός ὁ χρόνος κρατύνω . εἴρω , φημί ὁ ῥήτωρ , ὅς γε ἐμός λόγος , κρίνω δέ εἄν αὐτός ὁ δήω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 29.1
Εἰ τὰς σὰς ἐπιστολὰς ἐγὼ παρὰ φαῦλον ποιοῦμαι , ἐξ ἄρα δή μοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί . τί γὰρ οὐκ ἔνεστιν ἐν τοῖς σοῖς καλόν ; εὔνοια , πίστις , ἀλήθεια , καὶ τὸ πρὸ τούτων , οὗ χωρὶς οὐδέν ἐστι τἆλλα , φρόνησις ἅπασι τοῖς ἑαυτῆς μέρεσιν , ἀγχινοίᾳ , συνέσει , εὐβουλίᾳ διαδεικνυμένη . ὅτι δὲ οὐκ ἀντιγράφω , τοῦτο γὰρ καὶ κατεμέμψω , σχολὴν οὐκ ἄγω , μὰ τοὺς θεούς , καὶ μὴ νομίσῃς ἀκκισμὸν εἶναι μηδὲ παιδιὰν τὸ πρᾶγμα . μαρτύρομαι τοὺς λογίους θεούς , ὅτι πλὴν Ὁμηρου καὶ Πλάτωνος οὐκ ἀκολουθεῖ μοι πυκτίον οὔτε φιλόσοφον οὔτε ῥητορικὸν οὔτε γραμματικὸν οὔθ’ ἱστορία τις τῶν ἐν κοινῇ χρείᾳ · καὶ ταῦτα δὲ αὐτὰ τοῖς περιάπτοις ἔοικε καὶ φυλακτηρίοις · δέδεται γὰρ ἀεί . ὀλίγα λοιπὸν καὶ εὔχομαι καίτοι δεόμενος , ὡς εἰκός , εἴ πέρ ποτε ἄλλοτε καὶ νῦν εὐχῶν πολλῶν πάνυ , καὶ μεγάλων . ἀλλ’ ἄγχει πάντοθεν περιεχόμενα τὰ πράγματα , ὄψει δὲ ἴσως καὶ αὐτός , ὅταν εἰς τὴν Συρίαν γένωμαι .
Lemmas: εἰμί ὁ σός ἐπιστολή ἐγώ παρά φαῦλος ποιέω , ἐκ ἄρα δή ἐγώ ἔπειτα θεός φρήν ὄλλυμι αὐτός . τίς γάρ οὐ ἔνειμι ἐν ὁ σός καλός ; εὔνοια , πίστις , ἀλήθεια , καί ὁ πρό οὗτος , ὅς Χωρὶς οὐδείς εἰμί ἄλλος , φρόνησις ἅπας ὁ ἑαυτοῦ μέρος , ἀγχίνοια , σύνεσις , εὐβουλία διαδείκνυμι . ὅτι δέ οὐ ἀντιγράφω , οὗτος γάρ καί καταμέμφομαι , σχολή οὐ ἄγω , μά ὁ θεός , καί μή νομίζω ἀκκισμός εἰμί μηδέ παιδιά ὁ πρᾶγμα . μαρτύρομαι ὁ λόγιος θεός , ὅτι πλήν Ὅμηρος καί Πλάτων οὐ ἀκολουθέω ἐγώ πυκτίον οὔτε φιλόσοφος οὔτε ῥητορικός οὔτε γραμματικός οὔτε ἱστορία τις ὁ ἐν κοινός χρεία · καί οὗτος δέ αὐτός ὁ περιιάπτω ἔοικα καί φυλακτήριον · δήω γάρ ἀεί . ὀλίγος λοιπός καί εὔχομαι καίτοι δήω , ὡς εἰκός , εἰμί περ ποτός ἄλλοτε καί νῦν εὖχος πολύς πάνυ , καί μέγας . ἀλλά ἄγχω πάντοθεν περιέχω ὁ πρᾶγμα , ὁράω δέ ἴσως καί αὐτός , ὅταν εἰς ὁ Συρία γίγνομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 29.2
Περὶ δὲ ὧν ἐπέστειλάς μοι , πάντα ἐπαινῶ , πάντα θαυμάζω ἃ ἐννοεῖς , οὐδέν ἐστιν ἀπόβλητον ἐξ ἐκείνων . ἴσθι οὖν ὅτι καὶ πάντα πράξω σὺν θεοῖς .
Lemmas: περι δέ ὅς ἐπιστέλλω ἐγώ , πᾶς ἐπαινέω , πᾶς θαυμάζω ὁ ἐννοέω , οὐδείς εἰμί ἀπόβλητος ἐκ ἐκεῖνος . εἰμί οὖν ὅτι καί πᾶς πράσσω σύν θεός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 29.3
τοὺς κίονας τοὺς Δαφναίους θοῦ πρὸ τῶν ἄλλων · τοὺς ἐκ βασιλείων τῶν πανταχοῦ λαβῶν ἀποκόμισον , ὑπόστησον δὲ εἰς τὰς ἐκείνων χώρας τοὺς ἐκ τῶν ἔναγχος κατειλημμένων οἰκιῶν · εἰ δὲ κἀκεῖθεν ἐπιλείποιεν , ὀπτῆς πλίνθου καὶ κόνεως τέως ἔξωθεν μαρμαρώσαντες εὐτελεστέροις χρησώμεθα · τὸ δὲ ὅσιον ὅτι πολυτελείας ἐστὶ κρεῖττον καὶ τοῖς εὖ φρονοῦσιν ἡδονὴν ἐν βίῳ καὶ τῇ χρήσει ἔχον πολλήν , αὐτὸς οἶδας .
Lemmas: ὁ κίων ὁ δαφναῖος τίθημι πρό ὁ ἄλλος · ὁ ἐκ βασίλειος ὁ πανταχοῦ λαβή ἀποκομίζω , ὑφίστημι δέ εἰς ὁ ἐκεῖνος χώρα ὁ ἐκ ὁ ἔναγχος καταλαμβάνω οἰκίον · εἰμί δέ ἐκεῖθεν ἐπιλείπω , ὀπτός πλίνθος καί κόνις τέως ἔξωθεν μαρμαρόω εὐτελής χράω · ὁ δέ ὅσιος ὅτι πολυτέλεια εἰμί ἀγαθός καί ὁ εὕω φρονέω ἡδονά ἐν βίος καί ὁ χρῆσις ἔχω πολύς , αὐτός οἶδα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 29.5
Τῶν αἰτηθέντων ἀγρῶν ἐπειδήπερ ἔφθην ἐκείνους δεδωκώς · εἰσί δέ μοι μάρτυρες ὁμόγνιοι καὶ φίλιοι θεοί · δώσω μακρῷ λυσιτελεστέρους , αἰσθήσῃ δὲ καὶ αὐτός .
Lemmas: ὁ αἰτέω ἀγρός ἐπεί φθάνω ἐκεῖνος δίδωμι · εἰμί δέ ἐγώ μάρτυς ὁμόγνιος καί φίλιος θεός · δίδωμι μακρός λυσιτελής , αἰσθάνομαι δέ καί αὐτός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 30.1
Ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς ἔτι καῖσαρ ὢν ἐπέστειλά σοι , καὶ νομίζω πλέον ἢ ἅπαξ . ὥρμησα μέντοι πολλάκις , ἀλλ’ ἐκώλυσαν ἄλλοτε ἄλλαι προφάσεις , εἶτα ἡ γενομένη διὰ τὴν ἀνάρρησιν ἐμοί τε καὶ τῷ μακαρίτῃ Κωνσταντίῳ λυκοφιλία · παντάπασι γὰρ ἐφυλαττόμην ὑπὲρ τὰς Ἄλπεις ἐπιστεῖλαί τινι , μὴ πραγμάτων αὐτῷ χαλεπῶν αἴτιος γένωμαι . τεκμήριον δέ μοι ποιοῦ τῆς εὐνοίας τὸ μὴ γράφειν · οὐ γὰρ ἐθέλει πολλάκις ὁμολογεῖν ἡ γλῶττα τῇ διανοίᾳ . καὶ ἴσως ἔχει μέν τι πρὸς τὸ γαυριᾶν καὶ ἀλαζονεύεσθαι τοῖς ἰδιώταις ἡ τῶν βασιλικῶν ἐπιστολῶν ἐπίδειξις , ὅταν πρὸς τοὺς ἀσυνήθεις , ὥσπερ δακτύλιοί τινες ὑπὸ τῶν ἀπειροκάλων φερόμενοι , κομίζωνται . φιλία δὲ ἀληθινὴ γίνεται μάλιστα μὲν δι’ ὁμοιότητος , ἡ δευτέρα δέ , ὅταν τις ἀληθῶς , ἀλλὰ μὴ πλαστῶς θαυμάζῃ , καὶ παρὰ τοῦ τύχῃ καὶ συνέσει κρείττονος ὁ πρᾷος καὶ μέτριος καὶ σώφρων ἀγαπηθῇ . τὰ γραμματεῖα δὲ ταῦτα πολλοῦ τύφου καὶ πολλῆς φλυαρίας ἐστὶ μεστά , καὶ ἔγωγε πολλάκις ἐμαυτῷ μέμφομαι μακρότερα ποιούμενος αὐτὰ καὶ λαλίστερος ὤν , ἐξὸν Πυθαγόρειον διδάσκειν τὴν γλῶτταν .
Lemmas: ἐγώ νή ὁ θεός ἔτι Καῖσαρ εἰμί ἐπιστέλλω σύ , καί νομίζω πλέω ἢ ἅπαξ . ὁρμάω μέντοι πολλάκις , ἀλλά κωλύω ἄλλοτε ἄλλος πρόφασις , εἶτα ὁ γίγνομαι διά ὁ ἀνάρρησις ἐγώ τε καί ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος λυκοφιλία · παντάπασι γάρ φυλάσσω ὑπέρ ὁ Ἄλπεις ἐπιστέλλω τις , μή πρᾶγμα αὐτός χαλεπός αἴτιος γίγνομαι . τεκμήριον δέ ἐγώ ποιέω ὁ εὔνοια ὁ μή γράφω · οὖον γάρ ἐθέλω πολλάκις ὁμολογέω ὁ γλῶσσα ὁ διάνοια . καί ἴσως ἔχω μέν τίς πρός ὁ γαυριάω καί ἀλαζονεύομαι ὁ ἰδιώτης ὁ ὁ βασιλικός ἐπιστολή ἐπίδειξις , ὅταν πρός ὁ ἀσυνήθης , ὥσπερ δακτύλιος τις ὑπό ὁ ἀπειρόκαλος φέρω , κομίζω . φίλιος δέ ἀληθινός γίγνομαι μάλιστα μέν διά ὁμοιότης , ὁ δύο δέ , ὅταν τις ἀληθής , ἀλλά μή πλαστός θαυμάζω , καί παρά ὁ τυγχάνω καί σύνεσις ἀγαθός ὁ πρᾶος καί μέτριος καί σώφρων ἀγαπάω . ὁ γραμματεῖον δέ οὗτος πολύς τύφω καί πολύς φλυαρία εἰμί μεστός , καί ἔγωγε πολλάκις ἐμαυτοῦ μέμφομαι μακρός ποιέω αὐτός καί λάλος εἰμί , ἔξεστι Πυθαγόρειος διδάσκω ὁ γλῶσσα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 30.2
Ὑπεδεξάμην μέντοι τὰ σύμβολα , φιάλην ἀργυρᾶν , ἕλκουσαν μίαν μνᾶν , καὶ χρυσοῦ νόμισμα . καλέσαι δέ σε πρὸς ἐμαυτόν , ὥσπερ ἐπέστειλας , ἐβουλόμην . ἤδη δὲ ἔαρ ὑποφαίνει καὶ τὰ δένδρα βλαστάνει , χελιδόνες δὲ ὅσον οὔπω προσδοκώμεναι τοὺς συστρατευομένους ἡμᾶς , ὅταν ἐπεισέλθωσιν , ἐξελαύνουσι τῶν οἰκιῶν , καί φασι δεῖν ὑπερορίους εἶναι . πορευσόμεθα δὲ δι’ ὑμῶν , ὥστε μοι βέλτιον ἂν ἐντύχοις , ἐθελόντων θεῶν , ἐν τοῖς σαυτοῦ . τοῦτο δὲ οἶμαι ταχέως ἔσεσθαι , πλὴν εἰ μή τι δαιμόνιον γένοιτο κώλυμα . καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ τοῖς θεοῖς εὐχόμεθα .
Lemmas: ὑποδέχομαι μέντοι ὁ σύμβολον , φιάλη ἀργύρεος , ἕλκω εἷς μνᾶ , καί χρυσός νόμισμα . καλέω δέ σύ πρός ἐμαυτοῦ , ὥσπερ ἐπιστέλλω , βούλομαι . ἤδη δέ ἔαρ ὑποφαίνω καί ὁ δένδρον βλαστάνω , χελιδών δέ ὅσος οὔπω προσδοκάω ὁ συστρατεύω ἐγώ , ὅταν ἐπεισέρχομαι , ἐξελαύνω ὁ οἰκίον , καί φημί δήω ὑπερόριος εἰμί . πορεύω δέ διά σύ , ὥστε ἐγώ ἀγαθός εἄν ἐντυγχάνω , ἐθέλω θεός , ἐν ὁ σεαυτοῦ . οὗτος δέ οἴομαι ταχέως εἰμί , πλήν εἰμί μή τίς δαιμόνιον γίγνομαι κώλυμα . καί οὗτος δέ αὐτός ὁ θεός εὔχομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 31.1
Τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην σωτηριώδη τοῖς ἀνθρώποις τυγχάνειν τὸ ἐναργὲς τῆς χρείας μαρτυρεῖ . διὸ καὶ ταύτην ἐξ οὐρανοῦ πεφοιτηκέναι δικαίως φιλοσόφων παῖδες κηρύττουσι . τὸ γὰρ ἀσθενὲς τῆς ἡμετέρας φύσεως καὶ τὰ τῶν ἐπισυμβαινόντων ἀρρωστημάτων ἐπανορθοῦται διὰ ταύτης . ὅθεν κατὰ τὸν τοῦ δικαίου λογισμὸν συνῳδὰ τοῖς ἄνωθεν βασιλεῦσι θεσπίζοντες ἡμετέρᾳ φιλανθρωπίᾳ κελεύομεν τῶν βουλευτικῶν λειτουργημάτων ἀνενοχλήτους ὑμᾶς τοὺς λοιποὺς χρόνους διάγειν .
Lemmas: ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη σωτηριώδης ὁ ἄνθρωπος τυγχάνω ὁ ἐναργής ὁ χρεία μαρτυρέω . διό καί οὗτος ἐκ οὐρανός φοιτάω δικαίως φιλόσοφος παῖς κηρύσσω . ὁ γάρ ἀσθενής ὁ ἡμέτερος φύσις καί ὁ ὁ ἐπισυμβαίνω ἀρρώστημα ἐπανορθόω διά οὗτος . ὅθεν κατά ὁ ὁ Δίκαιος λογισμός συνῳδός ὁ ἄνωθεν βασιλεύς θεσπίζω ἡμέτερος φιλανθρωπία κελεύω ὁ βουλευτικός λειτούργημα ἀνενόχλητος σύ ὁ λοιπός χρόνος διάγω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 33.1
Τὰ πεμφθέντα παρὰ σοῦ βιβλία πάντα ὑπεδεξάμην καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἄσμενος διὰ τοῦ βελτίστου Μυγδονίου . καὶ μόγις ἄγων σχολήν , ὡς ἴσασιν οἱ θεοί , οὐκ ἀκκιζόμενος λέγω , ταῦτα ἀντέγραψα πρός σε . σὺ δὲ εὖ πράττοις καὶ γράφοις ἀεὶ τοιαῦτα .
Lemmas: ὁ πέμπω παρά σύ βιβλίον πᾶς ὑποδείκνυμι καί ὁ ἐπιστολή ἄσμενος διά ὁ ἀγαθός Μυγδόνιος . καί μόγις ἄγω σχολή , ὡς οἶδα ὁ θεός , οὐ ἀκκίζομαι λέγω , οὗτος ἀντιγράφω πρός σύ . σύ δέ εὕω πράσσω καί γράφω ἀεί τοιοῦτος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 34.1
Ἐδεξάμην ὅσα ἐπέστειλεν ἡ σὴ φρόνησις ἀγαθὰ καὶ καλὰ παρὰ τῶν θεῶν ἡμῖν ἐπαγγέλματα καὶ δῶρα · καὶ πολλὴν ὁμολογήσας χάριν τοῖς οὐρανίοις θεοῖς ἐν δευτέρῳ τῇ σῇ μεγαλοψυχίᾳ χάριν ἔσχον , ὅτι καὶ προσλιπαρεῖν ὑπὲρ ἡμῶν τοὺς θεοὺς ἐν τοῖς μάλιστα προθυμῇ καὶ τὰ φανέντα παρ’ αὑτῇ ἀγαθὰ διὰ ταχέων ἡμῖν καταμηνύειν σπουδάζεις .
Lemmas: δέχομαι ὅσος ἐπιστέλλω ὁ σός φρόνησις ἀγαθός καί καλός παρά ὁ θεός ἐγώ ἐπάγγελμα καί Δῶρα · καί πολύς ὁμολογέω χάρις ὁ οὐράνιος θεός ἐν δύο ὁ σός μεγαλοψυχία χάρις ἔχω , ὅτι καί προσλιπαρέω ὑπέρ ἐγώ ὁ θεός ἐν ὁ μάλιστα προθυμέομαι καί ὁ φαίνω παρά ἑαυτοῦ ἀγαθός διά ταχύς ἐγώ καταμηνύω σπουδάζω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 35.1
Ἆρά γε χρὴ περιμένειν κλῆσιν , καὶ τὸ ἀκλητὶ προτιμᾶν μηδαμοῦ ; ἀλλ’ ὅρα μὴ χαλεπὴν ταύτην εἰσαγάγωμεν νομοθεσίαν , εἰ ταὐτὰ χρὴ παρὰ τῶν φίλων περιμένειν , ὅσα καὶ παρὰ τῶν ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε γνωρίμων . ἀπορήσει τις ἐνταῦθα , πῶς οὐκ ἰδόντες ἀλλήλους ἐσμὲν φίλοι ; πῶς δὲ τοῖς πρὸ χιλίων ἐτῶν γεγονόσι καὶ ναὶ μὰ Δία δισχιλίων ; ὅτι σπουδαῖοι πάντες ἦσαν καὶ τὸν τρόπον καλοί τε κἀγαθοί . ἐπιθυμοῦμεν δὲ καὶ ἡμεῖς εἶναι τοιοῦτοι , εἰ καὶ τοῦ εἶναι , τό γε εἰς ἐμέ , πάμπληθες ἀπολειπόμεθα . πλὴν ἀλλ’ ἥ γε ἐπιθυμία τάττει πως ἡμᾶς εἰς τὴν αὐτὴν ἐκείνοις μερίδα . καὶ τί ταῦτα ἐγὼ ληρῶ μακρότερον ; εἴτε γὰρ ἄκλητον ἰέναι χρή , ἥξεις δήπουθεν · εἴτε καὶ κλῆσιν περιμένεις , ἰδού σοι καὶ παράκλησις ἥκει παρ’ ἡμῶν . ἔντυχε οὖν ἡμῖν περὶ τὰ Τύανα πρὸς Διὸς φιλίου , καὶ δεῖξον ἡμῖν ἄνδρα ἐν Καππαδόκαις καθαρῶς Ἕλληνα . τέως γὰρ τοὺς μὲν οὐ βουλομένους , ὀλίγους δέ τινας ἐθέλοντας μέν , οὐκ εἰδότας δὲ θύειν ὁρῶ .
Lemmas: ἆρα γε χρή περιμένω κλῆσις , καί ὁ ἀκλητί προτιμάω μηδαμοῦ ; ἀλλά ὁράω μή χαλεπός οὗτος εἰσάγω νομοθεσία , εἰμί αὐτός χρή παρά ὁ Φίλων περιμένω , ὅσος καί παρά ὁ ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω γνώριμος . ἀπορέω τις ἐνταῦθα , πῶς οὐ ὁράω ἀλλήλων εἰμί φίλος ; πῶς δέ ὁ πρό χίλιοι ἔτος γίγνομαι καί ναί μά Ζεύς δισχίλιοι ; ὅτι σπουδαῖος πᾶς εἰμί καί ὁ τρόπος καλός τε ἀγαθός . ἐπιθυμέω δέ καί ἐγώ εἰμί τοιοῦτος , εἰμί καί ὁ εἰμί , ὁ γε εἰς ἐγώ , παμπλήθης ἀπολείπω . πλήν ἀλλά ὅς γε ἐπιθυμία τάσσω πως ἐγώ εἰς ὁ αὐτός ἐκεῖνος μερίς . καί τίς οὗτος ἐγώ ληρῶ μακρός ; εἴτε γάρ ἄκλητος εἶμι χρή , ἥκω δήπουθεν · εἴτε καί κλῆσις περιμένω , ἰδού σύ καί παράκλησις ἥκω παρά ἐγώ . ἐντυγχάνω οὖν ἐγώ περί ὁ Τύανα πρός Ζεύς φίλιος , καί δείκνυμι ἐγώ ἀνήρ ἐν Καππαδόκαι καθαρός Ἕλλην . τέως γάρ ὁ μέν οὖον βούλομαι , ὀλίγος δέ τις ἐθέλω μέν , οὐ οἶδα δέ θύω ὁράω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 37.1
Ἐγὼ μὰ τοὺς θεοὺς οὔτε κτείνεσθαι τοὺς Γαλιλαίους οὔτε τύπτεσθαι παρὰ τὸ δίκαιον οὔτε ἄλλο τι πάσχειν κακὸν βούλομαι , προτιμᾶσθαι μέντοι τοὺς θεοσεβεῖς καὶ πάνυ φημὶ δεῖν · διὰ μὲν γὰρ τὴν Γαλιλαίων μωρίαν ὀλίγου δεῖν ἅπαντα ἀνετράπη , διὰ δὲ τὴν τῶν θεῶν εὐμένειαν σωζόμεθα πάντες . ὅθεν χρὴ τιμᾶν τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς θεοσεβεῖς ἄνδρας τε καὶ πόλεις .
Lemmas: ἐγώ μά ὁ θεός οὔτε κτείνω ὁ Γαλιλαῖος οὔτε τύπτω παρά ὁ Δίκαιος οὔτε ἄλλος τίς πάσχω κακός βούλομαι , προτιμάω μέντοι ὁ θεοσεβής καί πάνυ φημί δήω · διά μέν γάρ ὁ Γαλιλαῖος μωρία ὀλίγος δήω ἅπας ἀνατρέπω , διά δέ ὁ ὁ θεός εὐμένεια σῴζω πᾶς . ὅθεν χρή τιμάω ὁ θεός καί ὁ θεοσεβής ἀνήρ τε καί πόλις .