flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 21.1
Εἰ μὴ τὸν Ἀλέξανδρον τὸν οἰκιστὴν ὑμῶν καὶ πρό γε τούτου τὸν θεὸν τὸν μέγαν τὸν ἁγιώτατον Σάραπιν αἰδεῖσθε , τοῦ κοινοῦ γοῦν ὑμᾶς καὶ ἀνθρωπίνου καὶ πρέποντος πῶς οὐκ εἰσῆλθε λόγος οὐδείς ; προσθήσω δὲ ὅτι καὶ ἡμῶν , οὓς οἱ θεοὶ πάντες , ἐν πρώτοις δὲ ὁ μέγας Σάραπις ἄρχειν ἐδικαίωσαν τῆς οἰκουμένης · οἷς πρέπον ἦν τὴν ὑπὲρ τῶν ἠδικηκότων ὑμᾶς φυλάξαι διάγνωσιν . ἀλλ’ ὀργὴ τυχὸν ἴσως ὑμᾶς ἐξηπάτησε καὶ θυμός , ὅσπερ οὖν εἴωθε τὰ δεινὰ πράττειν , τὰς φρένας μετοικίσας , οἳ τὰ τῆς ὁρμῆς ἀναστείλαντες τοῖς παραχρῆμα βεβουλευμένοις καλῶς ὕστερον ἐπηγάγετε τὴν παρανομίαν , οὐδὲ ᾐσχύνθητε δῆμος ὄντες τολμῆσαι ταὐτά , ἐφ’ οἷς ἐκείνους ἐμισήσατε δικαίως . εἴπατε γάρ μοι πρὸς τοῦ Σαράπιδος , ὑπὲρ ποίων ἀδικημάτων ἐχαλεπήνατε Γεωργίῳ ; τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον , ἐρεῖτε δήπουθεν , ὅτι καθ’ ὑμῶν παρώξυνεν , εἶτα εἰσήγαγεν εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν στρατόπεδον , καὶ κατέλαβεν ὁ στρατηγὸς τῆς Αἰγύπτου τὸ ἁγιώτατον τοῦ θεοῦ τέμενος , ἀποσυλήσας ἐκεῖθεν εἰκόνας καὶ ἀναθήματα καὶ τὸν ἐν τοῖς ἱεροῖς κόσμον . ὑμῶν δὲ ἀγανακτούντων εἰκότως καὶ πειρωμένων ἀμύνειν τῷ θεῷ , μᾶλλον δὲ τοῖς τοῦ θεοῦ κτήμασιν , ὁ δὲ ἐτόλμησεν ὑμῖν ἐπιπέμψαι τοὺς ὁπλίτας ἀδίκως καὶ παρανόμως καὶ ἀσεβῶς , ἴσως Γεώργιον μᾶλλον ἢ τὸν Κωνστάντιον δεδοικώς , ὃς αὐτὸν παρεφύλαττεν , εἰ μετριώτερον ὑμῖν καὶ πολιτικώτερον , ἀλλὰ μὴ τυραννικώτερον πόρρωθεν προσφέροιτο . τούτων οὖν ἕνεκεν ὀργιζόμενοι τῷ θεοῖς ἐχθρῷ Γεωργίῳ τὴν ἱερὰν αὖθις ἐμιάνατε πόλιν , ἐξὸν ὑποβάλλειν αὐτὸν ταῖς τῶν δικαστῶν ψήφοις · οὕτω γὰρ ἐγένετο ἂν οὐ φόνος οὐδὲ παρανομία τὸ πρᾶγμα , δίκη δὲ ἐμμελής , ὑμᾶς μὲν ἀθῴους πάντη φυλάττουσα , τιμωρουμένη μεὺ τὸν ἀνίατα δυσσεβήσαντα , σωφρονίζουσά δὲ τοὺς ἄλλους πάντας ὅσοι τῶν θεῶν ὀλιγωροῦσι καὶ προσέτι τὰς τοιαύτας πόλεις καὶ τοὺς ἀνθοῦντας δήμους ἐν οὐδενὶ τίθενται , τῆς ἑαυτῶν δὲ ποιοῦνται πάρεργον δυναστείας τὴν κατ’ ἐκείνων ὠμότητα .
Lemmas: εἰμί μή ὁ Ἀλέξανδρος ὁ οἰκιστής σύ καί πρό γε οὗτος ὁ θεός ὁ μέγας ὁ ἅγιος Σάραπις αἰδέομαι , ὁ κοινός γοῦν σύ καί ἀνθρώπινος καί πρέπω πῶς οὐ εἰσέρχομαι λόγος οὐδείς ; προστίθημι δέ ὅτι καί ἐγώ , ὅς ὁ θεός πᾶς , ἐν πρῶτος δέ ὁ μέγας Σάραπις ἄρχω δικαιόω ὁ οἰκέω · ὅς πρέπω εἰμί ὁ ὑπέρ ὁ ἀδικέω σύ φυλάσσω διάγνωσις . ἀλλά ὀργή τυγχάνω ἴσως σύ ἐξαπατάω καί θυμός , ὅσπερ οὖν εἴωθα ὁ δεινός πράσσω , ὁ φρήν μετοικίζω , ἕ ὁ ὁ ὁρμή ἀναστέλλω ὁ παραχρῆμα βουλεύω καλῶς ὕστερος ἐπάγω ὁ παρανομία , οὐδέ αἰσχύνω δῆμος εἰμί τολμάω αὐτός , ἐπί ὅς ἐκεῖνος μισέω δικαίως . εἶπον γάρ ἐγώ πρός ὁ Σάραπις , ὑπέρ ποῖος ἀδίκημα χαλεπαίνω Γεώργιος ; ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος , εἴρω δήπουθεν , ὅτι κατά σύ παροξύνω , εἶτα εἰσάγω εἰς ὁ ἱερά πόλις στρατόπεδον , καί καταλαμβάνω ὁ στρατηγός ὁ Αἴγυπτος ὁ ἅγιος ὁ θεός τέμενος , ἀποσυλάω ἐκεῖθεν εἰκών καί ἀνάθημα καί ὁ ἐν ὁ ἱερός κόσμος . σύ δέ ἀγανακτέω εἰκότως καί πειράω ἀμύνω ὁ θεός , μᾶλλον δέ ὁ ὁ θεός κτῆμα , ὁ δέ τολμάω σύ ἐπιπέμπω ὁ ὁπλίτης ἄδικος καί παρανόμως καί ἀσεβής , ἴσως Γεώργιος μᾶλλον ἢ ὁ Κωνστάντιος δείδω , ὅς αὐτός παραφυλάσσω , εἰμί μέτριος σύ καί πολιτικός , ἀλλά μή τυραννικός πόρρωθεν προσφέρω . οὗτος οὖν ἕνεκα ὀργίζω ὁ θεός ἐχθρός Γεώργιος ὁ ἱερά αὖθις μιαίνω πόλις , ἔξεστι ὑποβάλλω αὐτός ὁ ὁ δικαστής ψῆφος · οὗτος γάρ γίγνομαι εἄν οὖον φόνος οὐδέ παρανομία ὁ πρᾶγμα , δίκη δέ ἐμμελής , σύ μέν ἀθῷος πάντῃ φυλάσσω , τιμωρέω ἐγώ ὁ ἀνίατος δυσσεβέω , σωφρονίζω δέ ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος ὁ θεός ὀλιγωρέω καί προσέτι ὁ τοιοῦτος πόλις καί ὁ ἀνθέω δῆμος ἐν οὐδείς τίθημι , ὁ ἑαυτοῦ δέ ποιέω πάρεργον δυναστεία ὁ κατά ἐκεῖνος ὠμότης .