flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 16.1
Δεξάμενός σου τὴν ἐπιστολὴν ἥσθην μέν , ὡς εἰκός · τί γὰρ οὐκ ἔμελλον ἄνδρα ἑταῖρον ἐμοὶ καὶ φίλων φίλτατον σῶν εἶναι πυνθανόμενος ; ὡς δὲ καὶ ἀφελὼν τὸν ἐπικείμενον δεσμὸν ἐπῄειν πολλάκις , οὐκ ἂν ἐγὼ παραστῆσαι τῷ λόγῳ δυναίμην , τίς καὶ ὁποῖος ἐγενόμην · γαλήνης ἐμπιπλάμενος καὶ θυμηδίας , ὥσπερ εἰκόνα τινὰ τοῦ γενναίου σου καθορῶν τρόπου τὴν ἐπιστολὴν ἠσπαζόμην · ὑπὲρ ἧς τὰ μὲν καθέκαστα γράφειν μακρὸν ἂν εἴη καὶ περιττῆς ἴσως ἀδολεσχίας οὐκ ἔξω . ἃ δ’ οὖν ἐπῄνεσα διαφερόντως , ταῦτα εἰπεῖν οὐκ ἂν ὀκνήσαιμι · πρῶτον μέν , ὅτι τὴν παροινίαν ἣν εἰς ὑμᾶς ὁ τῆς Ἑλλάδος ἡγεμὼν πεπαρῴνηκεν , εἴ γε τὸν τοιοῦτον ἡγεμόνα χρὴ καλεῖν ἀλλὰ μὴ τύραννον , οὔπω βαρέως ἤνεγκας , οὐδὲν ἡγούμενος τούτων εἰς σὲ γεγονέναι . τό γε μὴν τῇ πόλει βοηθεῖν ἐκείνῃ βούλεσθαι καὶ προθυμεῖσθαι , περὶ ἣν ἐποιήσω τὰς διατριβάς , ἐναργές ἐστι φιλοσόφου γνώμης τεκμήριον · ὥστε μοι δοκεῖ τὸ μὲν πρότερον Σωκράτει προσήκειν , τὸ δεύτερον δέ , οἶμαι , Μουσωνίῳ · ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἔφη , ὅτι μὴ θεμιτὸν ἄνδρα σπουδαῖον πρός του τῶν χειρόνων καὶ φαύλων βλαβῆναι , ὁ δὲ ἐπεμέλετο Γυάρων ἡνίκα φεύγειν αὐτὸν ἐπέταττε Νέρων . ταῦτα ἐγὼ τῆς ἐπιστολῆς τῆς σῆς ἐπαινέσας , τὸ τρίτον οὐκ οἶδα ὅντινα τρόπον ἀποδέξομαι · γράφεις γὰρ κελεύων σημαίνειν ὅ τι ἄν μοι παρὰ μέλος πράττειν αὐτὸς ἢ λέγειν δοκῇς · ἐγὼ δέ , ὅτι μὲν πλέον ἐμαυτῷ νῦν ἢ σοὶ τῶν τοιούτων δεῖν ὑπολαμβάνω παραινέσεων , πολλὰ ἔχων εἰπεῖν , ἐς αὖθις ἀναβαλοῦμαι . τὸ μὲν οὖν αἴτηματυχὸν οὐδὲ σοὶ προσήκει · περίεστι γάρ σοικαὶ σχολή , καὶ φύσεως ἔχεις εὖ , καὶ φιλοσοφίας ἐρᾷς , εἴπερ τις ἄλλος τῶν πώποτε . τρία δὲ ἅμα ταῦτα ξυνελθόντα ἤρκεσεν ἀποφῆναι τὸν Ἀμφίονα τῆς παλαιᾶς μουσικῆς εὑρετήν , χρόνος , θεοῦ πνεῦμα , ἔρως τε ὑμνωδίας · οὐδὲ γὰρ ἡ τῶν ὀργάνων ἔνδεια πρὸς ταῦτα πέφυκεν ἀντιτάττεσθαι , ἀλλὰ καὶ ταῦτα ῥᾳδίως ἂν ὁ τῶν τριῶν τούτων μέτοχος ἐξεύροι . ἢ γὰρ οὐχὶ τοῦτον αὐτὸν ἀκοῇ παραδεδέγμεθα οὐ τὰς ἁρμονίας μόνον , αὐτὴν δὲ ἐπ’ αὐταῖς ἐξευρεῖν τὴν λύραν , εἴτε δαιμονιωτέρᾳ χρησάμενον ἐπινοίᾳ , εἴτε τινὶ θείᾳ δόσει διά τινα συμμαχίαν ἀμήχανον ; καὶ τῶν παλαιῶν οἱ πλεῖστοι τοῖς τρισὶ τούτοις ἐοίκασι μάλιστα προσσχόντες οὔτι πλαστῶς φιλοσοφῆσαι , οὐδενὸς ἄλλου δεόμενοι . χρὴ οὖν σε παρίστασθαι καὶ διὰ τῶν ἐπιστολῶν τὰ πρακτέα καὶ τὰ μὴ παραινεῖν ἡμῖν προθύμως · ὁρῶμεν γὰρ καὶ τῶν στρατευομένων οὐ τοὺς εἰρηνεύοντας συμμαχίας δεομένους , τοὺς πονουμένους δέ , οἶμαι , τῷ πολέμῳ , καὶ τῶν κυβερνητῶν οὐχ οἱ μὴ πλέοντες τοὺς πλέοντας παρακαλοῦσιν , οἱ ναυτιλλόμενοι δὲ τοὺς σχολὴν ἄγοντας . οὕτως ἐξ ἀρχῆς δίκαιον ἐφάνη τοὺς σχολὴν ἄγοντας τοῖς ἐπὶ τῶν ἔργων ἀμύνειν καὶ παρεστάναι καὶ τὸ πρακτέον ὑφηγεῖσθαι , ἐπειδάν , οἶμαι , τὰ αὐτὰ πρεσβεύωσι . ταῦτα διανοούμενόν σε προσήκει τοῦθ’ ὅπερ ἀξιοῖς παρ’ ἡμῶν εἰς σὲ γίνεσθαι , δρᾶν , καὶ εἴ σοι φίλον , ταυτὶ ξυνθώμεθα , ἵν’ ἐγὼ μέν , ὅ τι ἄν μοι φαίνηται περὶ τῶν σῶν ἁπάντων , πρὸς σὲ σημαίνω , σὺ δὲ αὖθις πρὸς ἐμέ περὶ τῶν ἐμῶν λόγων καὶ πράξεων · ταύτης γάρ , οἶμαι , τῆς ἀμοιβῆς οὐδὲν ἂν ἡμῖν γένοιτο κάλλιον . ἐρρωμένον σε ἡ θεία πρόνοια διαφυλάξαι πολλοῖς χρόνοις ἀδελφὲ ποθεινότατε . ἴδοιμί σε διὰ ταχέων , ὡς εὔχομαι .
Lemmas: δέχομαι σύ ὁ ἐπιστολή ἧμαι μέν , ὡς εἰκός · τίς γάρ οὐ μέλλω ἀνήρ ἑταῖρος ἐγώ καί Φίλων φίλος σός εἰμί πυνθάνομαι ; ὡς δέ καί ἀφαιρέω ὁ ἐπίκειμαι δεσμός ἔπειμι πολλάκις , οὐ εἄν ἐγώ παρίστημι ὁ λόγος δύναμαι , τίς καί ὁποῖος γίγνομαι · γαλήνη ἐμπίμπλημι καί θυμηδία , ὥσπερ εἰκών τις ὁ γενναῖος σύ καθοράω τρόπος ὁ ἐπιστολή ἀσπάζομαι · ὑπέρ ὅς ὁ μέν καθέκαστα γράφω μακρός εἄν εἰμί καί περισσός ἴσως ἀδολεσχία οὐ ἔξω . ὁ δέ οὖν ἐπαινέω διαφερόντως , οὗτος εἶπον οὐ εἄν ὀκνέω · πρῶτος μέν , ὅτι ὁ παροινία ὅς εἰς σύ ὁ ὁ Ἑλλάς ἡγεμών παραπαροινέω , εἰμί γε ὁ τοιοῦτος ἡγεμών χρή καλέω ἀλλά μή τύραννος , οὔπω βαρύς φέρω , οὐδείς ἡγέομαι οὗτος εἰς σύ γίγνομαι . ὁ γε μήv ὁ πόλις βοηθέω ἐκεῖνος βούλομαι καί προθυμέομαι , περί ὅς ποιέω ὁ διατριβή , ἐναργής εἰμί φιλόσοφος γνώμη τεκμήριον · ὥστε ἐγώ δοκέω ὁ μέν πρότερος Σωκράτης προσήκω , ὁ δύο δέ , οἴομαι , Μουσώνιος · ἐκεῖνος μέν γάρ φημί , ὅτι μή θεμιτός ἀνήρ σπουδαῖος πρός ὁ ὁ χείρων καί φαῦλος βλάπτω , ὁ δέ ἐπιμελέομαι Γύαρος ἡνίκα φεύγω αὐτός ἐπιτάσσω Νέρων . οὗτος ἐγώ ὁ ἐπιστολή ὁ σός ἐπαινέω , ὁ τρίτος οὐ οἶδα ὅστις τρόπος ἀποδείκνυμι · γράφω γάρ κελεύω σημαίνω ὅς τίς ἄν ἐγώ παρά μέλος πράσσω αὐτός ἢ λέγω δοκέω · ἐγώ δέ , ὅτι μέν πλέω ἐμαυτοῦ νῦν ἢ σύ ὁ τοιοῦτος δήω ὑπολαμβάνω παραίνεσις , πολύς ἔχω εἶπον , εἰς αὖθις ἀναβάλλω . ὁ μέν οὖν αἴτημα οὐδέ σύ προσήκω · περίειμι γάρ σίκη σχολή , καί φύσις ἔχω εὕω , καί φιλοσοφία ἐράω , εἴπερ τις ἄλλος ὁ πώποτε . τρεῖς δέ ἅμα οὗτος συνέρχομαι ἀρκέω ἀποφαίνω ὁ Ἀμφίων ὁ παλαιός μουσικός εὑρετής , χρόνος , θεός πνεῦμα , Ἔρως τε ὑμνῳδία · οὐδέ γάρ ὁ ὁ ὄργανον ἔνδεια πρός οὗτος φύω ἀντιτάσσω , ἀλλά καί οὗτος ῥᾳδίως εἄν ὁ ὁ τρεῖς οὗτος μέτοχος ἐξευρίσκω . ἢ γάρ οὐ οὗτος αὐτός ἀκοή παραδέχομαι οὖον ὁ ἁρμονία μόνος , αὐτός δέ ἐπί αὐτός ἐξευρίσκω ὁ λύρα , εἴτε δαιμόνιος χράω ἐπίνοια , εἴτε τις θεῖος δόσις διά τις συμμαχία ἀμήχανος ; καί ὁ παλαιός ὁ πλεῖστος ὁ τρεῖς οὗτος ἔοικα μάλιστα προσέχω οὔτις πλαστός φιλοσοφέω , οὐδείς ἄλλος δήω . χρή οὖν σύ παρίστημι καί διά ὁ ἐπιστολή ὁ πρακτέος καί ὁ μή παραινέω ἐγώ προθύμως · ὁράω γάρ καί ὁ στρατεύω οὖον ὁ εἰρηνεύω συμμαχία δήω , ὁ πονέω δέ , οἴομαι , ὁ πόλεμος , καί ὁ κυβερνήτης οὐ ὁ μή πλέω ὁ πλέω παρακαλέω , ὁ ναυτίλλομαι δέ ὁ σχολή ἄγω . οὕτως ἐκ ἀρχή Δίκαιος φαίνω ὁ σχολή ἄγω ὁ ἐπί ὁ ἔργον ἀμύνω καί παρίστημι καί ὁ πρακτέος ὑφηγέομαι , ἐπειδάν , οἴομαι , ὁ αὐτός πρεσβεύω . οὗτος διανοέω σύ προσήκω οὗτος ὅσπερ ἀξιόω παρά ἐγώ εἰς σύ γίγνομαι , δράω , καί εἰμί σύ φίλος , οὗτος συντίθημι , ἵνα ἐγώ μέν , ὅς τίς ἄν ἐγώ φαίνω περί ὁ σός ἅπας , πρός σύ σημαίνω , σύ δέ αὖθις πρός ἐγώ περί ὁ ἐμέω λόγος καί πρᾶξις · οὗτος γάρ , οἴομαι , ὁ ἀμοιβή οὐδείς εἄν ἐγώ γίγνομαι καλός . ῥώννυμι σύ ὁ θεῖος πρόνοια διαφυλάσσω πολύς χρόνος ἀδελφός ποθεινός . ὁράω σύ διά ταχύς , ὡς εὔχομαι .