ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 56.2
Οὐκοῦν ἡσυχία μὲν ὁ θάνατός ἐστιν , ἡσυχίᾳ δὲ ἡ νὺξ ἁρμόττει . διόπερ οἶμαι πρέπειν ἐν αὐτῇ τὰ περὶ τὰς ταφὰς πραγματεύεσθαι τῶν τελευτησάντων , ἐπεὶ τό γε ἐν ἡμέρᾳ πράττειν τι τοιοῦτο πολλῶν ἕνεκα παραιτητέον . ἄλλος ἐπ’ ἄλλῃ πράξει στρέφεται κατὰ τὴν πόλιν , καὶ μεστὰ πάντα ἐστὶ τῶν μὲν εἰς δικαστήρια πορευομένων τῶν δὲ εἰς ἀγορὰν καὶ ἐξ ἀγορᾶς , τῶν δὲ ταῖς τέχναις προσκαθημένων , τῶν δὲ ἐπὶ τὰ ἱερὰ φοιτώντων , ὅπως τὰς ἀγαθὰς ἐλπίδας παρὰ τῶν θεῶν βεβαιώσαιντο · εἶτα οὐκ οἶδα οἵτινες ἀναθέντες ἐν κλίνῃ νεκρὸν διὰ μέσων ὠθοῦνται τῶν ταῦτα σπουδαζόντων . καὶ τὸ πρᾶγμά ἐστι πάντα τρόπον οὐκ ἀνεκτόν . ἀναπίμπλανται γὰρ οἱ προστυχόντες πολλάκις ἀηδίας , οἱ μὲν οἰόμενοι πονηρὸν τὸ οἰώνισμα , τοῖς δὲ εἰς ἱερὰ βαδίζουσιν οὐ θέμις προσελθεῖν ἐστι πρὶν ἀπολούσασθαι . τοῖς γὰρ αἰτίοις τοῦ ζῆν θεοῖς καὶ μάλιστα πάντων ἀλλοτριώτατα πρὸς φθορὰν διακειμένοις οὐ θέμις προσελθεῖν ἀπὸ τοιαύτης ὄψεως . καὶ οὔπω τὰ μείζω κατηγόρηκα τοῦ γιγνομένου . τίνα δὲ ταῦτά ἐστιν ; ἱεροὶ περίβολοι καὶ θεῶν ναοὶ ἀνεῴγασι · καὶ πολλάκις θύει τις ἔνδον καὶ σπένδει καὶ εὔχεται , οἱ δὲ παρέρχονται παρ’ αὐτὸ τὸ ἱερὸν νεκρὸν κομίζοντες , καὶ ἡ τῶν ὀδυρμῶν φωνὴ καὶ δυσφημία ἄχρι τῶν βωμῶν φέρεται .
Lemmas: οὐκοῦν ἡσυχία μέν ὁ θάνατος εἰμί , ἡσυχία δέ ὁ νύξ ἁρμόζω . διόπερ οἴομαι πρέπω ἐν αὐτός ὁ περί ὁ ταφή πραγματεύομαι ὁ τελευτάω , ἐπεί ὁ γε ἐν ἡμέρα πράσσω τίς τοιοῦτος πολύς ἕνεκα παραιτητέος . ἄλλος ἐπί ἄλλος πρᾶξις στρέφω κατά ὁ πόλις , καί μεστός πᾶς εἰμί ὁ μέν εἰς δικαστήριον πορεύω ὁ δέ εἰς ἀγορά καί ἐκ ἀγορά , ὁ δέ ὁ τέχνη προσκάθημαι , ὁ δέ ἐπί ὁ ἱερόv φοιτάω , ὅπως ὁ ἀγαθός ἐλπίς παρά ὁ θεός βεβαιόω · εἶτα οὐ οἶδα ὅστις ἀνατίθημι ἐν κλίνη νεκρός διά μέσος ὠθέω ὁ οὗτος σπουδάζω . καί ὁ πρᾶγμα εἰμί πᾶς τρόπος οὐ ἀνεκτός . ἀναπίμπλημι γάρ ὁ προστυγχάνω πολλάκις ἀηδία , ὁ μέν οἴομαι πονηρός ὁ οἰώνισμα , ὁ δέ εἰς ἱερόv βαδίζω οὖον θέμις προσέρχομαι εἰμί πρίν ἀπολούω . ὁ γάρ αἴτιος ὁ ζῶ θεός καί μάλιστα πᾶς ἀλλότριος πρός φθορά διάκειμαι οὖον θέμις προσέρχομαι ἀπό τοιοῦτος ὄψις . καί οὔπω ὁ μείζων κατηγορέω ὁ γίγνομαι . τίς δέ οὗτος εἰμί ; ἱερός περίβολος καί θεός ναός ἀνοίγνυμι · καί πολλάκις θύω τις ἔνδον καί σπένδω καί εὔχομαι , ὁ δέ παρέρχομαι παρά αὐτός ὁ ἱερόν νεκρός κομίζω , καί ὁ ὁ ὀδυρμός φωνή καί δυσφημία ἄχρι ὁ βωμός φέρω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 56.3
Οὐκ ἴστε ὅτι πρὸ πάντων τῶν ἄλλων τὰ τῆς ἡμέρας καὶ τὰ τῆς νυκτὸς ἔργα διῄρηται ; οὕτως οὖν εἰκότως τῆς μὲν ἀφῃρέθη , τῇ δὲ ἂν ἀνακέοιτο . οὐ γὰρ δὴ τῆς ἐσθῆτος τὴν λευκὴν ἐπὶ τοῖς πένθεσιν ὀρθῶς ἔχον ἐστὶ παραιτεῖσθαι , θάπτειν δὲ τοὺς τελευτήσαντας ἐν ἡμέρᾳ καὶ φωτί . βέλτιον ἦν ἐκεῖνο , εἴ γε εἰς οὐδένα τῶν θεῶν ἐπλημμελεῖτο , τοῦτο δὲ οὐκ ἐκφεύγει τὸ μὴ εἰς ἅπαντας τοὺς θεοὺς εἶναι δυσσέβειαν . τοῖς τε γὰρ Ὀλυμπίοις οὐ δέον αὐτὸ προσνέμουσι , καὶ τῶν χθονίων , ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως οἱ τῶν ψυχῶν ἐπίτροποι καὶ κύριοι χαίρουσιν ὀνομαζόμενοι , παρὰ τὸ δέον ἀλλοτριοῦσιν . ἐγὼ δὲ οἶδα καὶ τοὺς περιττοὺς καὶ ἀκριβεῖς τὰ θεῖα θεοῖς τοῖς κάτω νύκτωρ ἢ πάντως μετὰ δεκάτην ἡμέρας ὥραν ἱερὰ δρᾶν ἀξιοῦντας . εἰ δὲ τῆς ἐκείνων θεραπείας οὗτος ἀμείνων ὁ καιρός , οὐδὲ τῇ θεραπείᾳ πάντως τῶν τεθνεώτων ἕτερον ἀποδώσομεν .
Lemmas: οὐ οἶδα ὅτι πρό πᾶς ὁ ἄλλος ὁ ὁ ἡμέρα καί ὁ ὁ νύξ ἔργον διαιρέω ; οὕτως οὖν εἰκότως ὁ μέν ἀφαιρέω , ὁ δέ εἄν ἀνάκειμαι . οὖον γάρ δή ὁ ἐσθής ὁ λευκός ἐπί ὁ πένθος ὀρθῶς ἔχω εἰμί παραιτέομαι , θάπτω δέ ὁ τελευτάω ἐν ἡμέρα καί φάος . ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος , εἰμί γε εἰς οὐδείς ὁ θεός πλημμελέω , οὗτος δέ οὐ ἐκφεύγω ὁ μή εἰς ἅπας ὁ θεός εἰμί δυσσέβεια . ὁ τε γάρ Ὀλύμπιος οὖον δήω αὐτός προσνέμω , καί ὁ χθόνιος , ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ὁ ὁ Ψυχή ἐπίτροπος καί κύριος χαίρω ὀνομάζω , παρά ὁ δήω ἀλλοτριόω . ἐγώ δέ οἶδα καί ὁ περισσός καί ἀκριβής ὁ θεῖον θεός ὁ κάτω νύκτωρ ἢ πάντως μετά δέκατος ἡμέρα ὥρα ἱερόv δράω ἄξιος . εἰμί δέ ὁ ἐκεῖνος θεραπεία οὗτος ἀγαθός ὁ καιρός , οὐδέ ὁ θεραπεία πάντως ὁ θνῄσκω ἕτερος ἀποδίδωμι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 56.4
Τοῖς μὲν οὖν ἑκοῦσι πειθομένοις ἐξαρκεῖ ταῦτα . ἃ γὰρ ἡμάρτανον μαθόντες , μετατιθέσθων πρὸς τὸ βέλτιον . εἰ δέ τις τοιοῦτός ἐστιν οἷος ἀπειλῆς καὶ ζημίας δεῖσθαι , ἴστω τὴν μεγίστην ὑφέξων δίκην , εἰ πρὸ δεκάτης ἡμερινῆς ὥρας τολμήσει τε τῶν ἀπογινομένων τινὸς κηδεῦσαι σῶμα καὶ διὰ τῆς πόλεως ἐνεγκεῖν · ἀλλὰ δύντος ἡλίου καὶ αὖ πρὶν ἀνίσχειν ταῦτα γενέσθω , ἡ δὲ ἡμέρα καθαρὰ καθαροῖς τοῖς τε ἔργοις καὶ τοῖς Ὀλυμπίοις ἀνακείσθω θεοῖς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἑκών πείθω ἐξαρκέω οὗτος . ὁ γάρ ἁμαρτάνω μανθάνω , μετατίθημι πρός ὁ ἀγαθός . εἰμί δέ τις τοιοῦτος εἰμί οἷος ἀπειλή καί ζημία δήω , οἶδα ὁ μέγας ὑπέχω δίκη , εἰμί πρό δέκατος ἡμερινός ὥρα τολμάω τε ὁ ἀπογίγνομαι τις κηδεύω σῶμα καί διά ὁ πόλις φέρω · ἀλλά Δύντος ἥλιος καί αὖος πρίν ἀνίσχω οὗτος γίγνομαι , ὁ δέ ἡμέρα καθαρός καθαρός ὁ τε ἔργον καί ὁ Ὀλύμπιος ἀνάκειμαι θεός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 57.1
Ἐπείχθητι πρὸς τὴν τῶν πολεμίων παράταξιν , Ἀρσάκιε , θᾶττον ἢ λόγος , τὴν δεξιὰν κατὰ τῆς Περσικῆς μανίας ὁπλίσας . ἡ γὰρ ἡμετέρα παρασκευή τε καὶ προθυμία δυοῖν θάτερον βεβούλευται , ἢ τὸ χρεὼν ἀποδοῦναι ἐπὶ τῆς Παρθυαίων ἐνορίας τὰ μέγιστα διαπραξαμένους καὶ τὰ δεινότατα διαθεμένους τοὺς ἀντιπάλους , ἢ τούτους χειρωσαμένους , πρυτανευόντων ἡμῖν τῶν θεῶν , καλλινίκους ἐπανελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνεγκαμένην , τρόπαια κατὰ τῶν πολεμίων ἐγείραντας . πᾶσαν οὖν ῥᾳστώνην καὶ φενακισμὸν ἀποθέμενος , καὶ τὸν μακαρίτην Κωνσταντῖνον καὶ τὰς τῶν εὖ γεγονότων περιουσίας τὰς εἰς σέ τε καὶ τοὺς ὁμοτρόπους σοι βαρβάρους ὑπὸ τοῦ ἁβροτάτου καὶ πολυτελοῦς Κωνσταντίου κενωθείσας , νῦν μοι τὸν Ἰουλιανόν , τὸν ἀρχιερέα , τὸν καίσαρα , τὸν αὔγουστον , τὸν θεῶν τε καὶ Ἄρεως θεραπευτὴν ἐννόησον , τὸν Φραγκῶν τε καὶ βαρβάρων ὀλετῆρα , τὸν Γάλλων τε καὶ Ἰταλῶν ἐλευθερωτήν . εἰ δὲ ἕτερόν τι βουλεύσαιο · πυνθάνομαι γὰρ εἶναί σε πανοῦργον καὶ κακὸν στρατιώτην καὶ ἀλαζόνα , ὡς τὰ παρόντα μοι πράγματα δείκνυσιν · ἐχθρὸν γάρ τινα τῆς κοινῆς λυσιτελείας λανθάνοντα ἀποκρύπτειν παρὰ σοὶ πειρᾶσθαι · τέως μὲν τοῦτο ὑπερτίθεμαι διὰ τὴν τοῦ πολέμου τύχην · ἀρκεῖ γὰρ ἡμῖν ἡ τῶν θεῶν συμμαχία πρὸς τὴν τῶν πολεμίων καθαίρεσιν . εἰ δέ τι τὰ τῆς εἱμαρμένης κρίνειε · θεῶν γὰρ βούλησις ἡ ταύτης ἐξουσία · ἀδεῶς καὶ γενναίως οἴσω τοῦτο . ἴσθι δὲ ὡς σὺ μὲν πάρεργον ἔσῃ τῆς Περσικῆς χειρός , συναφθείσης σοι παγγενεὶ τῆς ἑστίας καὶ τῆς Ἀρμενίων ἀρχῆς · κοινωνήσει δέ σοι τῆς δυστυχίας καὶ ἡ Νισιβίων πόλις , τῶν οὐρανίων θεῶν τοῦτο πάλαι ἡμῖν προαγορευσάντων .
Lemmas: ἐπείγω πρός ὁ ὁ πολέμιος παράταξις , Ἀρσάκιος , ταχύς ἢ λόγος , ὁ δεξιά κατά ὁ Περσική μανία ὁπλίζω . ὁ γάρ ἡμέτερος παρασκευή τε καί προθυμία δύο ἕτερος βουλεύω , ἢ ὁ χρεὼν ἀποδίδωμι ἐπί ὁ Παρθυαῖος ενορία ὁ μέγας διαπράσσω καί ὁ δεινός διατίθημι ὁ ἀντίπαλος , ἢ οὗτος χειρόω , πρυτανεύω ἐγώ ὁ θεός , καλλίνικος ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ φέρω , τρόπαιον κατά ὁ πολέμιος ἐγείρω . πᾶς οὖν ῥᾳστώνη καί φενακισμός ἀποτίθημι , καί ὁ μακαρίτης Κωνσταντῖνος καί ὁ ὁ εὕω γίγνομαι περιουσία ὁ εἰς σός τε καί ὁ ὁμότροπος σύ βάρβαρος ὑπό ὁ ἁβρός καί πολυτελής Κωνστάντιος κενόω , νῦν ἐγώ ὁ Ἰουλιανός , ὁ ἀρχιερεύς , ὁ Καῖσαρ , ὁ Αὔγουστος , ὁ θεός τε καί Ἄρης θεραπευτής ἐννοέω , ὁ Φράγκος τε καί βάρβαρος ὀλετήρ , ὁ Γάλλος τε καί Ἰταλός ἐλευθερωτής . εἰμί δέ ἕτερος τίς βουλεύω · πυνθάνομαι γάρ εἰμί σύ πανοῦργος καί κακός στρατιώτης καί ἀλαζών , ὡς ὁ πάρειμι ἐγώ πρᾶγμα δείκνυμι · ἐχθρός γάρ τις ὁ κοινός λυσιτέλεια λανθάνω ἀποκρύπτω παρά σύ πειράω · τέως μέν οὗτος ὑπερτίθημι διά ὁ ὁ πόλεμος Τύχη · ἀρκέω γάρ ἐγώ ὁ ὁ θεός συμμαχία πρός ὁ ὁ πολέμιος καθαίρεσις . εἰμί δέ τίς ὁ ὁ μείρομαι κρίνω · θεός γάρ βούλησις ὁ οὗτος ἐξουσία · ἀδεῶς καί γενναῖος φέρω οὗτος . εἰμί δέ ὡς σύ μέν πάρεργον εἰμί ὁ Περσική χείρ , συνάπτω σύ παγγενεί ὁ ἑστία καί ὁ Ἀρμένιος ἀρχή · κοινωνέω δέ σύ ὁ δυστυχία καί ὁ Νισιβίων πόλις , ὁ οὐράνιος θεός οὗτος πάλαι ἐγώ προαγορεύω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 58.1
Μέχρι τῶν Λιτάρβων ἦλθον · ἔστι δὲ κώμη Χαλκίδος · καὶ ἐνέτυχον ὁδῷ λείψανα ἐχούσῃ χειμαδίων Ἀντιοχικῶν . ἦν δὲ αὐτῆς , οἶμαι , τὸ μὲν τέλμα τὸ δὲ ὄρος , τραχεῖα δὲ πᾶσα , καὶ ἐνέκειντο τῷ τέλματι λίθοι ὥσπερ ἐπίτηδες ἐρριμμένοις ἐοικότες , ὑπ’ οὐδεμιᾶς τέχνης συγκείμενοι , ὃν τρόπον εἰώθασιν ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι τὰς λεωφόρους οἱ ἐξοικοδομοῦντες ποιεῖν , ἀντὶ μὲν τῆς κονίας πολὺν τὸν χοῦν ἐποικοδομοῦντες , πυκνοὺς δὲ ὥσπερ ἐν τοίχῳ τιθέντες τοὺς λίθους . ἐπεὶ δὲ διαβὰς μόλις ἦλθον εἰς τὸν πρῶτον σταθμόν , ἐννέα που σχεδὸν ἦσαν ὧραι , καὶ ἐδεξάμην εἴσω τῆς αὐλῆς τὸ πλεῖστον τῆς παρ’ ὑμῖν βουλῆς . ἃ δὲ διελέχθημεν πρὸς ἀλλήλους , ἴσως ἐπύθου · μάθοις δ’ ἂν καὶ ἡμῶν ἀκούσας , εἰ θεοὶ θέλοιεν .
Lemmas: μέχρι ὁ λιταρβεω ἔρχομαι · εἰμί δέ κώμη Χαλκίς · καί ἐντυγχάνω ὁδός λείψανον ἔχω χειμάδιον Ἀντιοχικός . εἰμί δέ αὐτός , οἴομαι , ὁ μέν τέλμα ὁ δέ ὄρος , τραχύς δέ πᾶς , καί ἔγκειμαι ὁ τέλμα λίθος ὥσπερ ἐπίτηδες ῥίπτω ἔοικα , ὑπό οὐδείς τέχνη σύγκειμαι , ὅς τρόπος εἴωθα ἐν ὁ ἄλλος πόλις ὁ λεωφόρος ὁ ἐξοικοδομέω ποιέω , ἀντί μέν ὁ κονία πολύς ὁ χόω ἐποικοδομέω , πυκνός δέ ὥσπερ ἐν τοῖχος τίθημι ὁ λίθος . ἐπεί δέ διαβαίνω μόλις ἔρχομαι εἰς ὁ πρῶτος σταθμός , ἐννέα ποῦ σχεδόν εἰμί ὥρα , καί δέχομαι εἴδομαι ὁ αὐλή ὁ πλεῖστος ὁ παρά σύ βουλή . ὁ δέ διαλέγω πρός ἀλλήλων , ἴσως πυνθάνομαι · μανθάνω δέ εἄν καί ἐγώ ἀκούω , εἰμί θεός ἐθέλω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 58.2
Ἀπὸ τῶν Λιτάρβων εἰς τὴν Βέρροιαν ἐπορευόμην , καὶ ὁ Ζεὺς αἴσια πάντα ἐσήμηνεν , ἐναργῆ δείξας τὴν διοσημείαν . ἐπιμείνας δὲ ἡμέραν ἐκεῖ τὴν ἀκρόπολιν εἶδον , καὶ ἔθυσα τῷ Διὶ βασιλικῶς ταῦρον λευκόν , διελέχθην δὲ ὀλίγα τῇ βουλῇ περὶ θεοσεβείας . ἀλλὰ τοὺς λόγους ἐπῄνουν μὲν ἅπαντες , ἐπείσθησαν δὲ αὐτοῖς ὀλίγοι πάνυ , καὶ οὗτοι οἳ καὶ πρὸ τῶν ἐμῶν λόγων ἐδόκουν ἔχειν ὑγιῶς . εὐλαβοῦντο δὲ ὥσπερ παρρησίας ἀποτρίψασθαι τὴν αἰδῶ καὶ ἀποθέσθαι · περίεστι γάρ , ὦ θεοί , τοῖς ἀνθρώποις ἐπὶ μὲν τοῖς καλοῖς ἐρυθριᾶν , ἀνδρείᾳ ψυχῆς καὶ εὐσεβείᾳ , καλλωπίζεσθαι δὲ ὥσπερ τοῖς χειρίστοις , ἱεροσυλίᾳ καὶ μαλακίᾳ γνώμης καὶ σώματος .
Lemmas: ἀπό ὁ λιταρβεω εἰς ὁ Βέρροιας πορεύω , καί ὁ Ζεύς αἴσιος πᾶς σημαίνω , ἐναργής δείκνυμι ὁ διοσημία . ἐπιμένω δέ ἡμέρα ἐκεῖ ὁ ἀκρόπολις εἶδον , καί θύω ὁ Ζεύς βασιλικός ταῦρος λευκός , διαλέγω δέ ὀλίγος ὁ βουλή περί θεοσέβεια . ἀλλά ὁ λόγος ἐπαινέω μέν ἅπας , πείθω δέ αὐτός ὀλίγος πάνυ , καί οὗτος ἕ καί πρό ὁ ἐμέω λόγος δοκέω ἔχω ὑγιής . εὐλαβέομαι δέ ὥσπερ παρρησία ἀποτρίβω ὁ αἰδώς καί ἀποτίθημι · περίειμι γάρ , εἰμί θεός , ὁ ἄνθρωπος ἐπί μέν ὁ καλός ἐρυθρίας , ἀνδρεῖος Ψυχή καί εὐσέβεια , καλλωπίζω δέ ὥσπερ ὁ κακός , ἱεροσυλία καί μαλακία γνώμη καί σῶμα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 58.3
Ἔνθεν ὑποδέχονταί με Βάτναι , χωρίον οἷον παρ’ ὑμῖν οὐκ εἶδον ἔξω τῆς Δάφνης , ἣ νῦν ἔοικε ταῖς Βάτναις · ὡς τά γε πρὸ μικροῦ , σωζομένου τοῦ νεὼ καὶ τοῦ ἀγάλματος , Ὄσσῃ καὶ Πηλίῳ καὶ ταῖς Ὀλύμπου κορυφαῖς καὶ τοῖς Θετταλικοῖς Τέμπεσιν ἄγων ἐπίσης ἢ καὶ προτιμῶν ἁπάντων ὁμοῦ τὴν Δάφνην οὐκ ἂν αἰσχυνοίμην . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῇ Δάφνῃ γέγραπταί σοι λόγος , ὁποῖον ἄλλος οὐδ’ ἂν εἷς τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσι καὶ μάλα ἐπιχειρήσας καμεῖν ἐργάσαιτο , νομίζω δὲ καὶ τῶν ἔμπροσθεν οὐ πολλοὺς πάνυ . τί οὖν ἐγὼ νῦν ἐπιχειρῶ περὶ αὐτῆς γράφειν , οὕτω λαμπρᾶς μονῳδίας ἐπ’ αὐτῇ συγγεγραμμένης ; ὡς μήποτε ὤφελε τοιοῦτον . αἵ γε μὴν Βάτναι · βαρβαρικὸν ὄνομα τοῦτο · χωρίον ἐστὶν Ἑλληνικόν , πρῶτον μὲν ὅτι διὰ πάσης τῆς πέριξ χώρας ἀτμοὶ λιβανωτοῦ πανταχόθεν ᾖσαν , ἱερεῖά τε ἐβλέπομεν εὐτρεπῆ πανταχοῦ . τοῦτο μὲν οὖν εἰ καὶ λίαν ηὔφραινέ με , θερμότερον ὅμως ἐδόκει καὶ τῆς εἰς τοὺς θεοὺς εὐσεβείας ἀλλότριον . ἐκτὸς πάτου γὰρ εἶναι χρὴ καὶ δρᾶσθαι καθ’ ἡσυχίαν , ἐπ’ αὐτὸ τοῦτο πορευομένων , οὐκ ἐπ’ ἄλλο τι βαδιζόντων , τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς ἱερά τε καὶ ὅσια . τοῦτο μὲν οὖν ἴσως τεύξεται τῆς ἁρμοζούσης ἐπιμελείας αὐτίκα .
Lemmas: ἔνθεν ὑποδέχομαι ἐγώ Βάτναι , χωρίον οἷος παρά σύ οὐ εἶδον ἔξω ὁ Δάφνη , ὅς νῦν ἔοικα ὁ Βάτναι · ὡς ὁ γε πρό μικρός , σῴζω ὁ ναός καί ὁ ἄγαλμα , Ὄσσα καί Πήλιον καί ὁ Ὄλυμπος κορυφή καί ὁ Θεσσαλικός Τέμπη ἄγω ἐπίσης ἢ καί προτιμάω ἅπας ὁμοῦ ὁ Δάφνη οὐ εἄν αἰσχύνω . ἀλλά ἐπί μέν ὁ Δάφνη γράφω σύ λόγος , ὁποῖος ἄλλος οὐδέ εἄν εἷς ὁ ἕ νῦν βροτός εἰμί καί μάλα ἐπιχειρέω κάμνω ἐργάζομαι , νομίζω δέ καί ὁ ἔμπροσθεν οὖον πολύς πάνυ . τίς οὖν ἐγώ νῦν ἐπιχειρέω περί αὐτός γράφω , οὗτος λαμπρός μονῳδία ἐπί αὐτός συγγράφω ; ὡς μήποτε ὀφείλω τοιοῦτος . ὁ γε μήv Βάτναι · βαρβαρικός ὄνομα οὗτος · χωρίον εἰμί Ἑλληνικός , πρῶτος μέν ὅτι διά πᾶς ὁ πέριξ χώρα ἀτμός λιβανωτός πανταχόθεν ἀείδω , ἱερεῖον τε βλέπω εὐτρεπής πανταχοῦ . οὗτος μέν οὖν εἰμί καί λίαν εὐφραίνω ἐγώ , θερμός ὅμως δοκέω καί ὁ εἰς ὁ θεός εὐσέβεια ἀλλότριος . ἐκτός πάτος γάρ εἰμί χρή καί δράω κατά ἡσυχία , ἐπί αὐτός οὗτος πορεύω , οὐ ἐπί ἄλλος τίς βαδίζω , ὁ πρός ὁ θεός ἱερός τε καί ὅσιος . οὗτος μέν οὖν ἴσως τυγχάνω ὁ ἁρμόζω ἐπιμέλεια αὐτίκα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 58.4
Τὰς Βάτνας δὲ ἑώρων πεδίον λάσιον ἄλση κυπαρίττων ἔχον νέων · καὶ ἦν ἐν ταύταις οὐδὲν γεράνδρυον οὐδὲ σαπρόν , ἀλλὰ ἐξ ἴσης ἅπαντα θάλλοντα τῇ κόμῃ · καὶ τὰ βασίλεια πολυτελῆ μὲν ἥκιστα · πηλοῦ γὰρ ἦν μόνον καὶ ξύλων οὐδὲν ποικίλον ἔχοντα · κῆπον δὲ τοῦ μὲν Ἀλκίνου καταδεέστερον , παραπλήσιον δὲ τῷ Λαέρτου , καὶ ἐν αὐτῷ μικρὸν ἄλσος πάνυ , κυπαρίττων μεστόν , καὶ τῷ θριγκίῳ δὲ πολλὰ τοιαῦτα παραπεφυτευμένα δένδρα στίχῳ καὶ ἐφεξῆς . εἶτα τὸ μέσον πρασιαί , καὶ ἐν ταύταις λάχανα καὶ δένδρα παντοίαν ὀπώραν φέροντα . τί οὖν ἐνταῦθα ; ἔθυσα δείλης , εἶτ’ ὄρθρου βαθέος , ὅπερ εἴωθα ποιεῖν ἐπιεικῶς ἑκάστης ἡμέρας . ἐπεὶ δὲ ἦν καλὰ τὰ ἱερά , τῆς Ἱερᾶς πόλεως εἰχόμεθα , καὶ ὑπαντῶσιν ἡμῖν οἱ πολῖται , καὶ ὑποδέχεταί με ξένος , ὀφθεὶς μὲν ἄρτι , φιλούμενος δὲ ὑπ’ ἐμοῦ πάλαι . τὴν δὲ αἰτίαν αὐτὸς μὲν εὖ οἶδα ὅτι συνῄδεις , ἐμοὶ δὲ ἡδὺ καὶ ἄλλως φράσαι · τὸ γὰρ ἀεὶ περὶ αὐτῶν ἀκούειν καὶ λέγειν ἐστί μοι νέκταρ . Ἰαμβλίχου τοῦ θειοτάτου τὸ θρέμμα Σώπατρος ἐγένετο ὁ τούτου κηδεστής · ἐξίσου ἐμοὶ γὰρ τὸ μὴ πάντα ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ἀγαπᾶν ἀδικημάτων οὐδενὸς τῶν φαυλοτάτων ἔλαττον εἶναι δοκεῖ . πρόσεστι ταύτης αἰτία μείζων . ὑποδεξάμενος γὰρ πολλάκις τόν τε ἀνεψιὸν τὸν ἐμὸν καὶ τὸν ὁμοπάτριον ἀδελφὸν καὶ προτραπεὶς ὑπ’ αὐτῶν , οἷα εἰκός , πολλάκις ἀποστῆναι τῆς εἰς τοὺς θεοὺς εὐσεβείας , ὃ χαλεπόν ἐστιν , οὐκ ἐλήφθη τῇ νόσῳ .
Lemmas: ὁ Βάτναι δέ ὁράω πεδίον λάσιος ἄλσος κυπάρισσος ἔχω νέος · καί εἰμί ἐν οὗτος οὐδείς γεράνδρυον οὐδέ σαπρός , ἀλλά ἐκ ἴσος ἅπας θάλλω ὁ κόμη · καί ὁ βασίλεια πολυτελής μέν ἥκιστος · πηλός γάρ εἰμί μόνος καί ξύλον οὐδείς ποικίλος ἔχω · κῆπος δέ ὁ μέν Ἀλκίνοος καταδεής , παραπλήσιος δέ ὁ Λαέρτης , καί ἐν αὐτός μικρός ἄλσος πάνυ , κυπάρισσος μεστός , καί ὁ θριγκίον δέ πολύς τοιοῦτος παραφυτεύω δένδρον στίχος καί ἐφεξῆς . εἶτα ὁ μέσος Πρασιαί , καί ἐν οὗτος λάχανον καί δένδρον παντοῖος ὀπώρα φέρω . τίς οὖν ἐνταῦθα ; θύω δείλη , εἶτα ὄρθρος βαθύς , ὅσπερ εἴωθα ποιέω ἐπιεικής ἕκαστος ἡμέρα . ἐπεί δέ εἰμί καλός ὁ ἱερός , ὁ Ἱερᾶς πόλις ἔχω , καί ὑπαντάω ἐγώ ὁ πολίτης , καί ὑποδέχομαι ἐγώ ξένος , ὁράω μέν ἄρτι , φιλέω δέ ὑπό ἐγώ πάλαι . ὁ δέ αἴτιος αὐτός μέν εὕω οἶδα ὅτι σύνοιδα , ἐγώ δέ ἡδύς καί ἄλλως φράζω · ὁ γάρ ἀεί περί αὐτός ἀκούω καί λέγω εἰμί ἐγώ νέκταρ . Ἰάμβλιχος ὁ θεῖος ὁ θρέμμα Σωσίπατρος γίγνομαι ὁ οὗτος κηδεστής · ἐξισόω ἐγώ γάρ ὁ μή πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ ἀγαπάω ἀδίκημα οὐδείς ὁ φαῦλος μικρός εἰμί δοκέω . πρόσειμι οὗτος αἰτία μείζων . ὑποδείκνυμι γάρ πολλάκις ὁ τε ἀνεψιός ὁ ἐμός καί ὁ ὁμοπάτριος ἀδελφός καί προτρέπω ὑπό αὐτός , οἷος εἰκός , πολλάκις ἀφίστημι ὁ εἰς ὁ θεός εὐσέβεια , ὅς χαλεπός εἰμί , οὐ λαμβάνω ὁ νόσος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 58.5
Ταῦτα εἶχον ἀπὸ τῆς Ἱερᾶς πόλεώς σοι γράφειν ὑπὲρ τῶν ἐμαυτοῦ . τὰς δὲ στρατιωτικὰς ἢ πολιτικὰς οἰκονομίας αὐτὸν ἐχρῆν οἶμαι παρόντα ἐφορᾶν καὶ ἐπιμελεῖσθαι · μεῖζον γάρ ἐστιν ἢ κατ’ ἐπιστολήν , εὖ ἴσθι , καὶ τοσοῦτον ὅσον οὐ ῥᾴδιον οὐδὲ τριπλασίᾳ ταύτης περιλαβεῖν σκοποῦντι τἀκριβές . ἐπὶ κεφαλαίου δέ σοι καὶ ταῦτα φράσω δι’ ὀλίγων . πρὸς τοὺς Σαρακηνοὺς ἔπεμψα πρέσβεις , ὑπομιμνήσκων αὐτοὺς ἥκειν , εἰ βούλοιντο . ἓν μὲν δὴ τοιοῦτον · ἕτερον δέ , λίαν ἐγρηγορότας ὡς ἐνεδέχετο τοὺς παραφυλάξοντας ἐξέπεμψα , μή τις ἐνθένδε πρὸς τοὺς πολεμίους ἐξέλθῃ λαθών , ἐσόμενος αὐτοῖς ὡς κεκινήμεθα μηνυτής . ἐκεῖθεν ἐδίκασα δίκην στρατιωτικήν , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , πρᾳότατα καὶ δικαιότατα . ἵππους περιττοὺς καὶ ἡμιόνους παρεσκεύασα , τὸ στρατόπεδον εἰς ταὐτὸ συναγαγών . ναῦς πληροῦνται ποτάμιαι πυροῦ , μᾶλλον δὲ ἄρτων ξηρῶν καὶ ὄξους . καὶ τούτων ἕκαστον ὅπως ἐπράχθη καὶ τίνες ἐφ’ ἑκάστῳ γεγόνασι λόγοι , πόσου μήκους ἐστὶ συγγράφειν ἐννοεῖς . ἐπιστολαῖς δὲ ὅσαις ὑπέγραψα καὶ βίβλοις · ἑπόμενα γὰρ ὡσπερεὶ σκιά μοι καὶ ταῦτα συμπερινοστεῖ πανταχοῦ · τί δεῖ νῦν πράγματα ἔχειν ἀπαριθμούμενον ;
Lemmas: οὗτος ἔχω ἀπό ὁ Ἱερᾶς πόλις σύ γράφω ὑπέρ ὁ ἐμαυτοῦ . ὁ δέ στρατιωτικός ἢ πολιτικός οἰκονομία αὐτός χρή οἴομαι πάρειμι ἐφοράω καί ἐπιμελέομαι · μείζων γάρ εἰμί ἢ κατά ἐπιστολή , εὕω εἰμί , καί τοσοῦτος ὅσος οὖον ῥᾴδιος οὐδέ τριπλάσιος οὗτος περιλαμβάνω σκοπός ἀκριβής . ἐπί κεφάλαιος δέ σύ καί οὗτος φράζω διά ὀλίγος . πρός ὁ Σαρακηνός πέμπω πρέσβυς , ὑπομιμνήσκω αὐτός ἥκω , εἰμί βούλομαι . εἷς μέν δή τοιοῦτος · ἕτερος δέ , λίαν ἐγείρω ὡς ἐνδέχομαι ὁ παραφυλάσσω ἐκπέμπω , μή τις ἐνθένδε πρός ὁ πολέμιος ἐξέρχομαι λανθάνω , εἰμί αὐτός ὡς κινέω μηνυτής . ἐκεῖθεν δικάζω δίκη στρατιωτικός , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , πρᾶος καί Δίκαιος . ἵππος περισσός καί ἡμίονος παρασκευάζω , ὁ στρατόπεδον εἰς αὐτός συνάγω . ναῦς πληρόω ποτάμιος πῦρ , μᾶλλον δέ ἄρτος ξηρός καί ὄξος . καί οὗτος ἕκαστος ὅπως πράσσω καί τίς ἐπί ἕκαστος γίγνομαι λόγος , πόσος μῆκος εἰμί συγγράφω ἐννοέω . ἐπιστολή δέ ὅσος ὑπογράφω καί Βίβλος · ἕπομαι γάρ ὡσπερεί σκιά ἐγώ καί οὗτος συμπερινοστέω πανταχοῦ · τίς δεῖ νῦν πρᾶγμα ἔχω ἀπαριθμέω ;
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 59.1
Ὁ μὲν μῦθος ποιεῖ τὸν ἀετόν , ἐπειδὰν τὰ γνήσια τῶν κυημάτων βασανίζῃ , φέρειν ἄπτιλα πρὸς τὸν αἰθέρα καὶ ταῖς ἡλίου προσάγειν ἀκτῖσιν , ὥσπερ ὑπὸ μάρτυρι τῷ θεῷ πατέρα τε ἀληθοῦς νεοττοῦ γινόμενον καὶ νόθου γονῆς ἀλλοτριούμενον · ἡμεῖς δέ σοι καθάπερ Ἑρμῇ λογίῳ τοὺς ἡμετέρους λόγους ἐγχειρίζομεν . κἂν μὲν ὑπομείνωσι τὴν ἀκοὴν τὴν σήν , ἐπὶ σοὶ τὸ κρῖναι περὶ αὐτῶν , εἰ καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους εἰσὶ πτήσιμοι · εἰ δὲ μή , ῥῖψον εἰκῆ καθάπερ Μουσῶν ἀλλοτρίους , ἢ ποταμῷ κλύσον ὡς νόθους . πάντως οὐδὲ ὁ Ῥῆνος ἀδικεῖ τοὺς Κελτούς , ὃς τὰ μὲν νόθα τῶν βρεφῶν ὑποβρύχια ταῖς δίναις ποιεῖ , καθάπερ ἀκολάστου λέχους τιμωρὸς πρέπων · ὅσα δ’ ἂν ἐπιγνῷ καθαροῦ σπέρματος , ὑπεράνω τοῦ ὕδατος αἰωρεῖ , καὶ τῇ μητρὶ τρεμούσῃ πάλιν εἰς χεῖρας δίδωσιν , ὥσπερ ἀδέκαστόν τινα μαρτυρίαν αὐτῇ καθαρῶν καὶ ἀμέμπτων γάμων τὴν τοῦ παιδὸς σωτηρίαν ἀντιδωρούμενος .
Lemmas: ὁ μέν μῦθος ποιέω ὁ ἀετός , ἐπειδάν ὁ γνήσιος ὁ κύημα βασανίζω , φέρω ἄπτιλος πρός ὁ αἰθήρ καί ὁ ἥλιος προσάγω ἀκτίς , ὥσπερ ὑπό μάρτυς ὁ θεός πατήρ τε ἀληθής νεοσσός γίγνομαι καί νόθος γονεύς ἀλλοτριόω · ἐγώ δέ σύ καθάπερ Ἑρμῆς λόγιος ὁ ἡμέτερος λόγος ἐγχειρίζω . κἀν μέν ὑπομένω ὁ ἀκοή ὁ σός , ἐπί σύ ὁ κρίνω περί αὐτός , εἰμί καί πρός ὁ ἄλλος εἰμί πτήσιμος · εἰμί δέ μή , ῥίπτω εἰκῇ καθάπερ Μοῦσα ἀλλότριος , ἢ ποταμός κλύζω ὡς νόθος . πάντως οὐδέ ὁ Ῥῆνος ἀδικέω ὁ Κελτός , ὅς ὁ μέν νόθος ὁ βρέφος ὑποβρύχιος ὁ δίνη ποιέω , καθάπερ ἀκόλαστος λέχος τιμωρός πρέπω · ὅσος δέ εἄν ἐπιγιγνώσκω καθαρός σπέρμα , ὑπεράνω ὁ ὕδωρ αἰωρέω , καί ὁ μήτηρ τρέμω πάλιν εἰς χείρ δίδωμι , ὥσπερ ἀδέκαστος τις μαρτυρία αὐτός καθαρός καί ἄμεμπτος γάμος ὁ ὁ παῖς σωτηρία ἀντιδωρέομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 60.1
Δαίδαλον μὲν Ἰκάρῳ φασὶν ἐκ κηροῦ πτερὰ συμπλάσαντα τολμῆσαι τὴν φύσιν βιάσασθαι τῇ τέχνῃ . ἐγὼ δὲ ἐκεῖνον μὲν εἰ καὶ τῆς τέχνης ἐπαινῶ , τῆς γνώμης οὐκ ἄγαμαι · μόνος γὰρ κηρῷ λυσίμῳ τοῦ παιδὸς ὑπέμεινε τὴν σωτηρίαν πιστεῦσαι . εἰ δέ μοι θέμις ἦν κατὰ τὸν Τήιον ἐκεῖνον μελοποιὸν τὴν τῶν ὀρνίθων ἀλλάξασθαι φύσιν , οὐκ ἂν δήπου πρὸς Ὄλυμπον οὐδὲ ὑπὲρ μέμψεως ἐρωτικῆς , ἀλλ’ εἰς αὐτοὺς ἂν τῶν ὑμετέρων ὀρῶν τοὺς πρόποδας ἔπτην , ἵνα σὲ τὸ μέλημα τοὐμόν , ὥς φησιν ἡ Σαπφώ , περιπτύξωμαι . ἐπεὶ δέ με ἀνθρωπίνου σώματος δεσμῷ κατακλείσασα ἡ φύσις οὐκ ἐθέλει πρὸς τὸ μετέωρον ἁπλῶσαι , τῶν λόγων οἷς ἔχω σε πτεροῖς μετέρχομαι , καὶ γράφω , καὶ σύνειμι τὸν δυνατὸν τρόπον . πάντως που καὶ Ὅμηρος αὐτοὺς οὐκ ἄλλου του χάριν ἢ τούτου πτερόεντας ὀνομάζει , διότι δύνανται πανταχοῦ φοιτᾶν , ὥσπερ οἱ ταχύτατοι τῶν ὀρνίθων ᾗ ἂν ἐθέλωσιν ᾄττοντες . γράφε δὲ καὶ αὐτός , ὦ φίλος · ἴση γὰρ δήπου σοι τῶν λόγων , εἰ μὴ καὶ μείζων , ὑπάρχει πτέρωσις , ᾗ τοὺς ἑταίρους μεταβῆναι δύνασαι καὶ πανταχόθεν ὡς παρὼν εὐφραίνειν .
Lemmas: Δαίδαλος μέν Ἴκαρος φημί ἐκ κῆρ πτερόν συμπλάσσω τολμάω ὁ φύσις βιάζομαι ὁ τέχνη . ἐγώ δέ ἐκεῖνος μέν εἰμί καί ὁ τέχνη ἐπαινέω , ὁ γνώμη οὐ ἄγαμαι · μόνος γάρ κῆρ λύσιμος ὁ παῖς ὑπομένω ὁ σωτηρία πιστεύω . εἰμί δέ ἐγώ θέμις εἰμί κατά ὁ Τήιος ἐκεῖνος μελοποιός ὁ ὁ ὄρνις ἀλλάσσω φύσις , οὐ εἄν δήπου πρός Ὄλυμπος οὐδέ ὑπέρ μέμψις ἐρωτικός , ἀλλά εἰς αὐτός εἄν ὁ ὑμέτερος ὄρος ὁ πρόπους πέτομαι , ἵνα σύ ὁ μέλημα ἐμός , ὅς φημί ὁ Σαπφώ , περιπτύσσω . ἐπεί δέ ἐγώ ἀνθρώπινος σῶμα δεσμός κατακλείω ὁ φύσις οὐ ἐθέλω πρός ὁ μετέωρος ἁπλόω , ὁ λόγος ὅς ἔχω σύ πτερόν μετέρχομαι , καί γράφω , καί σύνειμι ὁ δυνατός τρόπος . πάντως ποῦ καί Ὅμηρος αὐτός οὐ ἄλλος ὁ χάρις ἢ οὗτος πτερόεις ὀνομάζω , διότι δύναμαι πανταχοῦ φοιτάω , ὥσπερ ὁ ταχύς ὁ ὄρνις ὅς εἄν ἐθέλω ἀΐσσω . γράφω δέ καί αὐτός , εἰμί φίλος · ἴσος γάρ δήπου σύ ὁ λόγος , εἰμί μή καί μείζων , ὑπάρχω πτέρωσις , ὅς ὁ ἑταῖρος μεταβαίνω δύναμαι καί πανταχόθεν ὡς πάρειμι εὐφραίνω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 61.1
Ἔστι τις ἡδονῆς ἀφορμὴ πλείων , ὅταν ἐξῇ δι’ ἀνδρὸς οἰκείου τοὺς φίλους προσφωνεῖν · οὐ γὰρ μόνον οἷς γράφεις τὸ τῆς σεαυτοῦ ψυχῆς ἴνδαλμα τοῖς ἐντυγχάνουσι ξυναρμόττῃ . ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ποιῶ . τὸν γὰρ τροφέα τῶν ἐμαυτοῦ παίδων Ἀντίοχον ὡς ὑμᾶς ἐκπέμπων , ἀπρόσρητόν σε καταλιπεῖν οὐκ ἠνεσχόμην · ὥστε , εἴ τι τῶν καθ’ ἡμᾶς ποθεῖς , ἔχοις ἂν οἰκειότερον παρ’ αὐτοῦ γνῶναι . εἰ δέ τι καὶ σοὶ μέλει τῶν σῶν ἐραστῶν , ὡς ἔγωγεὅτι μέλει πιστεύω , δείξεις ἕως ἂν ἐξῇ γράφειν μηδαμῶς ἐλλείπων .
Lemmas: εἰμί τις ἡδονή ἀφορμή πλείων , ὅταν ἔξεστι διά ἀνήρ οἰκεῖος ὁ φίλος προσφωνέω · οὖον γάρ μόνος ὅς γράφω ὁ ὁ σεαυτοῦ Ψυχή ἴνδαλμα ὁ ἐντυγχάνω συναρμόζω . ὅς δή καί αὐτός ποιέω . ὁ γάρ τροφεύς ὁ ἐμαυτοῦ παῖς Ἀντίοχος ὡς σύ ἐκπέμπω , ἀπρόσρητος σύ καταλείπω οὐ ἀνέχω · ὥστε , εἰμί τίς ὁ κατά ἐγώ ποθέω , ἔχω εἄν οἰκεῖος παρά αὐτός γιγνώσκω . εἰμί δέ τίς καί σύ μέλος ὁ σός ἐραστής , ὡς οἴγω μέλος πιστεύω , δείκνυμι ἠώς εἄν ἔξεστι γράφω μηδαμῶς ἐλλείπω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 62.1
Πότε γὰρ ἡμῶν ἀπελείφθης , ἵνα καὶ γράφωμεν , ἢ πότε οὐχὶ τοῖς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοῖς ὡς παρόντα σε θεωροῦμεν ; οἵ γε οὐ μόνον ἀεί σοι συνεῖναι καὶ συνομιλεῖν δοκοῦμεν , ἀλλὰ καὶ τῶν γε νῦν προσηκόντων ὡς ὑπὸ παρουσίᾳ τῇ σῇ τὰ εἰκότα κηδόμεθα . εἴ δὲ καὶ γράφεσθαί σοι παρ’ ἡμῶν ὡς ἀπόντι θέλεις , ὅρα μὲν ὅπως μὴ αὐτὸς τὸ δοκεῖν ἡμῶν ἀπεῖναι μᾶλλον αὐτῷ τῷ γράφειν ἐθέλειν ἐκφήνῃς · πλὴν ἀλλ’ εἴ γε σοι φίλον ἐστί , καὶ πρὸ ςτοῦτο ἑκόντες ὑπακούομεν . πάντως γε , τὸ τοῦ λόγου , θέοντα τῇ παρακελεύσει τὸν ἵππον εἰς πεδίον ἄξεις . ἄγε οὖν ὅπως ἀντιδώσεις τὰ ἴσα , καὶ πρὸς τὴν ἀντίκλησιν ἐν τῇ τῶν ἀμοιβαίων συνεχείᾳ μὴ κατοκνήσεις . καίτοι ἔγωγε εἰς τὴν ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ σοι γινομένην σπουδὴν οὐκ ἐθέλω διοχλεῖν , ἀλλ’ ὅσῳ σε φυλάττω τῇ θήρᾳ τῶν καλῶν , οὐ μόνον οὐκ ἀδικεῖν , ἀλλὰ καὶ ξύμπαν ὁμοῦ τὸ Ἑλληνικὸν ὠφελεῖν ἂν δοκοίην , ὥσπερ σκύλακα γενναῖον , ἀόχλητον ἀφιεὶς ἐσχολακέναι σε τοῖς περὶ τοὺς λόγους ἴχνεσιν ὁλοκλήρῳ τῷ λήματι · εἰ δέ σοι τοσοῦτον τάχος περίεστιν , ὡς μήτε τῶν φίλων ἀμελεῖν μήτ’ ἐκείνοις ἐνδεῖν , ἴθι χρῆσαι παρ’ ἄμφω τῷ δρόμῳ .
Lemmas: πότος γάρ ἐγώ ἀπολείπω , ἵνα καί γράφω , ἢ πότε οὐ ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός ὡς πάρειμι σύ θεωρέω ; ὁ γε οὖον μόνος ἀεί σύ συνίημι καί συνομιλέω δοκέω , ἀλλά καί ὁ γε νῦν προσήκω ὡς ὑπό παρουσία ὁ σός ὁ εἰκός κήδω . εἰμί δέ καί γράφω σύ παρά ἐγώ ὡς ἄπειμι ἐθέλω , ὁράω μέν ὅπως μή αὐτός ὁ δοκέω ἐγώ ἄπειμι μᾶλλον αὐτός ὁ γράφω ἐθέλω ἐκφαίνω · πλήν ἀλλά εἰμί γε σύ φίλος εἰμί , καί πρό τοῦτος ἑκών ὑπακούω . πάντως γε , ὁ ὁ λόγος , θέω ὁ παρακελεύομαι ὁ ἵππος εἰς πεδίον ἄγω . ἄγω οὖν ὅπως ἀντιδίδωμι ὁ ἴσος , καί πρός ὁ ἀντίκλησις ἐν ὁ ὁ ἀμοιβαῖος συνέχεια μή κατοκνέω . καίτοι ἔγωγε εἰς ὁ ὑπέρ ὁ κοινός σύ γίγνομαι σπουδή οὐ ἐθέλω διοχλέω , ἀλλά ὅσος σύ φυλάσσω ὁ θήρ ὁ καλός , οὖον μόνος οὐ ἀδικέω , ἀλλά καί σύμπας ὁμοῦ ὁ Ἑλληνικός ὠφελέω εἄν δοκέω , ὥσπερ σκύλαξ γενναῖος , ἀόχλητος ἀφίημι σχολάζω σύ ὁ περί ὁ λόγος ἴχνος ὁλόκληρος ὁ λῆμα · εἰμί δέ σύ τοσοῦτος τάχος περίειμι , ὡς μήτε ὁ Φίλων ἀμελέω μήτε ἐκεῖνος ἐνδέω , ἔρχομαι χράω παρά ἄμφω ὁ δρόμος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 63.1
Πινδάρῳ μὲν ἀργυρέας εἶναι δοκεῖ τὰς Μούσας , οἱονεὶ τὸ ἔκδηλον αὐτῶν καὶ περιφανὲς τῆς τέχνης ἐς τὸ τῆς ὕλης λαμπρότερον ἀπεικάζοντι · Ὅμηρος δὲ ὁ σοφὸς τόν τε ἄργυρον αἰγλήεντα λέγει καὶ τὸ ὕδωρ ἀργύρεον ὀνομάζει , καθάπερ ἡλίου καθαραῖς ἀκτῖσιν αὐτῷ τῷ τῆς εἰκόνος φαιδρῷ μαρμαρύσσον · Σαπφὼ δ’ ἡ καλὴ τὴν σελήνην ἀργυρέαν φησὶ καὶ διὰ τοῦτο τῶν ἄλλων ἀστέρων ἀποκρύπτειν τὴν ὄψιν . οὕτω καὶ θεοῖς τὸν ἄργυρον μᾶλλον ἢ τὸν χρυσὸν εἰκάσειεν ἄν τις πρέπειν · ἀνθρώποις γε μὴν ὅτι πρὸς τὴν χρείαν ἐστὶν ὁ ἄργυρος τοῦ χρυσοῦ τιμιώτερος καὶ σύνεστι μᾶλλον αὐτοῖς , οὐχ ὥσπερ ὁ χρυσὸς ὑπὸ γῆς κρυπτόμενος ἢ φεύγων αὐτῶν τὴν ὄψιν , ἀλλὰ καὶ ὀφθῆναι καλὸς καὶ ἐν διαιτήματι κρείττων , οὐκ ἐμὸς ἴδιος , ἀλλὰ παλαιῶν ἀνδρῶν ὁ λόγος ἐστίν . εἰ δέ σοι τοῦ πεμφθέντος ὑπὸ σοῦ χρυσοῦ νομίσματος εἰς τὸ ἴσον τῆς τιμῆς ἕτερον ἀργύρεον ἀντιδίδομεν , μὴ κρίνῃς ἥττω τὴν χάριν , μηδὲ ὥσπερ τῷ Γλαύκῳ πρὸς τὸ ἔλαττον οἰηθῇς εἶναι τὴν ἀντίδοσιν , ἐπεὶ μηδὲ ὁ Διομήδης ἴσως ἀργυρᾶ χρυσῶν ἀντέδωκεν ἄν , ἅτε δὴ πολλῷ τῶν ἑτέρων ὄντα χρησιμώτερα καὶ τὰς αἰχμὰς οἱονεὶ μολίβδου δίκην ἐκτρέπειν εἰδότα . ταῦτά σοι προσπαίζομεν , ἀφ’ ὧν αὐτὸς γράφεις τὸ ἐνδόσιμον εἰς σὲ τῆς παρρησίας λαμβάνοντες . σὺ δὲ εἰ τῷ ὄντι χρυσοῦ τιμιώτερα ἡμῖν δῶρα ἐθέλεις ἐκπέμπειν , γράφε , καὶ μὴ λῆγε συνεχῶς τοῦτο πράττων · ἐμοὶ γὰρ καὶ γράμμα παρὰ σοῦ μικρὸν ὅτου περ ἂν εἴπῃ τις ἀγαθοῦ κάλλιον εἶναι κρίνεται .
Lemmas: Πίνδαρος μέν ἀργύρεος εἰμί δοκέω ὁ Μοῦσα , οἱονεί ὁ ἔκδηλος αὐτός καί περιφανής ὁ τέχνη εἰς ὁ ὁ ὕλη λαμπρός ἀπεικάζω · Ὅμηρος δέ ὁ σοφός ὁ τε ἄργυρος αἰγλήεις λέγω καί ὁ ὕδωρ ἀργύρεος ὀνομάζω , καθάπερ ἥλιος καθαρός ἀκτίς αὐτός ὁ ὁ εἰκών φαιδρός μαρμαρύσσω · Σαπφώ δέ ὁ κάλως ὁ σελήνη ἀργύρεος φημί καί διά οὗτος ὁ ἄλλος ἀστήρ ἀποκρύπτω ὁ ὄψις . οὗτος καί θεός ὁ ἄργυρος μᾶλλον ἢ ὁ χρυσός εἰκάζω ἄν τις πρέπω · ἄνθρωπος γε μήv ὅτι πρός ὁ χρεία εἰμί ὁ ἄργυρος ὁ χρυσός τίμιος καί σύνειμι μᾶλλον αὐτός , οὐ ὥσπερ ὁ χρυσός ὑπό γῆ κρύπτω ἢ φεύγω αὐτός ὁ ὄψις , ἀλλά καί ὁράω καλός καί ἐν διαίτημα ἀγαθός , οὐ ἐμός ἴδιος , ἀλλά παλαιός ἀνήρ ὁ λόγος εἰμί . εἰμί δέ σύ ὁ πέμπω ὑπό σύ χρυσός νόμισμα εἰς ὁ ἴσος ὁ τιμή ἕτερος ἀργύρεος ἀντιδίδωμι , μή κρίνω κακός ὁ χάρις , μηδέ ὥσπερ ὁ Γλαῦκος πρός ὁ μικρός οἴομαι εἰμί ὁ ἀντίδοσις , ἐπεί μηδέ ὁ Διομήδης ἴσως ἀργύρεος χρυσός ἀντιδίδωμι ἄν , ἅτε δή πολύς ὁ ἕτερος εἰμί χρήσιμος καί ὁ αἰχμή οἱονεί μόλυβδος δίκη ἐκτρέπω οἶδα . οὗτος σύ προσπαίζω , ἀπό ὅς αὐτός γράφω ὁ ἐνδόσιμος εἰς σύ ὁ παρρησία λαμβάνω . σύ δέ εἰμί ὁ εἰμί χρυσός τίμιος ἐγώ Δῶρα ἐθέλω ἐκπέμπω , γράφω , καί μή λήγω συνεχῶς οὗτος πράσσω · ἐγώ γάρ καί γράμμα παρά σύ μικρός ὅστις περ εἄν εἶπον τις ἀγαθός καλός εἰμί κρίνω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 64.1
Καὶ γράφω καὶ ἀντιτυχεῖν ἀξιῶ τῶν ἴσων . εἰ δὲ ἀδικῶ συνεχῶς ἐπιστέλλων , ἀνταδικηθῆναι δέομαιτὰ ὅμοια παθών .
Lemmas: καί γράφω καί ἀντιτυγχάνω ἀξιόω ὁ ἴσος . εἰμί δέ ἀδικέω συνεχῶς ἐπιστέλλω , ἀνταδικέω δέομαιτὰ ὅμοιος πάθος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 65.1
Ἔστι καὶ μικροῦ γράμματος ἡδονὴ μείζων , ὅταν ἡ τοῦ γράφοντος εὔνοια μὴ τῇ τῆς ἐπιστολῆς σμικρότητι μᾶλλον ἢ τῷ τῆς ψυχῆς μεγέθει μετρῆται · εἰ δὲ δὴ καὶ νῦν βραχέα τὰ τῆς προσρήσεως ὑφ’ ἡμῶν γεγένηται , μηδ’ οὕτω τὸν ἐπ’ αὐτοῖς πόθον τεκμηριώσῃ , ἀλλ’ εἰδώς , ἐφ’ ὅσον ὁ παρ’ ἡμῶν ἔρως ἐπὶ σοὶ τέταται , τῇ μὲν τοῦ γράμματος βραχύτητι συγγνώμην νέμε , τοῖς ἴσοις δὲ ἡμᾶς ἀμείβεσθαι μὴ κατόκνει . πᾶν γὰρ ὅ τι ἂν διδῷς , κἂν μικρὸν ᾖ , παντὸς ἀγαθοῦ γνώρισμα παρ’ ἡμῖν σώζει .
Lemmas: εἰμί καί μικρός γράμμα ἡδονή μείζων , ὅταν ὁ ὁ γράφω εὔνοια μή ὁ ὁ ἐπιστολή μικρότης μᾶλλον ἢ ὁ ὁ Ψυχή μέγεθος μετρέω · εἰμί δέ δή καί νῦν βραχύς ὁ ὁ πρόσρησις ὑπό ἐγώ γίγνομαι , μηδέ οὗτος ὁ ἐπί αὐτός πόθος τεκμηριόω , ἀλλά οἶδα , ἐπί ὅσος ὁ παρά ἐγώ Ἔρως ἐπί σύ τείνω , ὁ μέν ὁ γράμμα βραχύτης συγγνώμη νέμω , ὁ ἴσος δέ ἐγώ ἀμείβω μή κατοκνέω . πᾶς γάρ ὅς τίς εἄν δίδωμι , κἀν μικρός εἰμί , πᾶς ἀγαθός γνώρισμα παρά ἐγώ σῴζω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 66.1
Ἡ μὲν ἠχὼ θεὸς ἔστω κατὰ σὲ καὶ λάλος , εἰ δὲ βούλει , καὶ Πανὶ σύζυγος · οὐ γὰρ διοίσομαι . κἂν γὰρ ἐθέλῃ με διδάσκειν ἡ φύσις ὅτι ἐστὶν ἠχὼ φωνῆς ἐς ἀέρος πλῆξιν ἀντίτυπος ἠχὴ πρὸς τοὔμπαλιν τῆς ἀκοῆς ἀντανακλωμένη , ὅμως , παλαιῶν ἀνδρῶν ἔτι καὶ νέων οὐκ ἔλαττον ἢ τῷ σῷ πειθόμενος λόγῳ , θεὸν εἶναι τὴν ἠχὼ δυσωποῦμαι . τί γοῦν ἂν εἴη τοῦτο πρὸς ἡμᾶς , εἰ πολλῷ τῷ μέτρῳ τοῖς πρὸς σὲ φιλικοῖς τὴν ἠχὼ νικῶμεν ; ἡ μὲν γὰρ οὐ πρὸς ἅπαντα , ὅ τι ἂν ἀκούσῃ , μᾶλλον ἢ πρὸς τὰ ἔσχατα τῆς φωνῆς ἀντιφθέγγεται , καθάπερ ἐρωμένη φειδωλὸς ἄκροις ἀντιφιλοῦσα τὸν ἐραστὴν τοῖς χείλεσιν · ἡμεῖς δὲ καὶ τῶν πρὸς σὲ κατάρχομεν ἡδέως , καὶ αὖθις εἰς τὴν παρὰ σοῦ πρόκλησιν οἱονεὶ σφαίρας δίκην τὸ ἴσον ἀντιπέμπομεν . ὥστε οὐκ ἂν φθάνοις αὐτὸς ἔνοχος ὢν οἷς γράφεις , καὶ σαυτόν , ἀφ’ ὧν πλέον λαμβάνων ἐλάχιστον ἀντιδίδως , οὐχ ἡμᾶς , ἐν οἷς ἐπ’ ἄμφω πλεονεκτεῖν σπεύδομεν , ἐς τὸ ὅμοιον τῆς εἰκόνος ἐγκρίνων · πλὴν ἄν τε ἴσῳ τῷ μέτρῳ διδῷς ᾧπερ ἂν λάβῃς , ἄν τε μή , ἡμῖν ὅ τι ἂν ἐξῇ παρὰ σοῦ λαβεῖν ἡδὺ καὶ πρὸς τὸ ὅλον ἀρκεῖν πιστεύεται .
Lemmas: ὁ μέν ἠχώ θεός ἵστημι κατά σύ καί λάλος , εἰμί δέ βούλομαι , καί Πᾶν σύζυγος · οὖον γάρ διαφέρω . κἀν γάρ ἐθέλω ἐγώ διδάσκω ὁ φύσις ὅτι εἰμί ἠχώ φωνή εἰς ἀήρ πλῆξις ἀντίτυπος ἠχή πρός ἔμπαλιν ὁ ἀκοή ἀντανακλάω , ὅμως , παλαιός ἀνήρ ἔτι καί νέος οὐ μικρός ἢ ὁ σός πείθω λόγος , θεός εἰμί ὁ ἠχώ δυσωπέω . τίς γοῦν εἄν εἰμί οὗτος πρός ἐγώ , εἰμί πολύς ὁ μέτρον ὁ πρός σύ φιλικός ὁ ἠχώ νικάω ; ὁ μέν γάρ οὖον πρός ἅπας , ὅς τίς εἄν ἀκούω , μᾶλλον ἢ πρός ὁ ἔσχατος ὁ φωνή ἀντιφθέγγομαι , καθάπερ ἐράω φειδωλός ἄκρος ἀντιφιλέω ὁ ἐραστής ὁ χεῖλος · ἐγώ δέ καί ὁ πρός σύ κατάρχω ἡδύς , καί αὖθις εἰς ὁ παρά σύ πρόκλησις οἱονεί σφαῖρα δίκη ὁ ἴσος ἀντέπειμι . ὥστε οὐ εἄν φθάνω αὐτός ἔνοχος εἰμί ὅς γράφω , καί σεαυτοῦ , ἀπό ὅς πλέω λαμβάνω μικρός ἀντιδίδωμι , οὐ ἐγώ , ἐν ὅς ἐπί ἄμφω πλεονεκτέω σπεύδω , εἰς ὁ ὅμοιος ὁ εἰκών ἐγκρίνω · πλήν ἄν τε ἴσος ὁ μέτρον δίδωμι ὅσπερ εἄν λαμβάνω , ἄν τε μή , ἐγώ ὅς τίς εἄν ἔξεστι παρά σύ λαμβάνω ἡδύς καί πρός ὁ ὅλος ἀρκέω πιστεύω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 67.1
Ἦλθες , Τηλέμαχε , φησὶ τὸ ἔπος · ἐγὼ δέ σε καὶ εἶδον ἤδη τοῖς γράμμασι , καὶ τῆς ἱερᾶς σοῦ ψυχῆς τὴν εἰκόνα καθάπερ ὀλίγῃ σφραγῖδι μεγάλου χαρακτῆρος τύπον ἀνεμαξάμην . ἔστι γὰρ ἐν ὀλίγῳ πολλὰ δειχθῆναι · ἐπεὶ καὶ Φειδίας ὁ σοφὸς οὐκ ἐκ τῆς Ὀλυμπίασι μόνον ἢ Ἀθήνησιν εἰκόνος ἐγνωρίζετο , ἀλλ’ ᾔδει καὶ μικρῷ γλύμματι μεγάλης τέχνης ἔργον ἐγκλεῖσαι , οἷον δὴ τὸν τέττιγά φασιν αὐτοῦ καὶ τὴν μέλιτταν , εἰ δὲ βούλει , καὶ τὴν μυῖαν εἶναι · ὧν ἕκαστον , εἰ καὶ τῇ φύσει κεχάλκωται , τῇ τέχνῃ γ’ ἐψύχωται . ἀλλ’ ἐν ἐκείνοις μὲν ἴσως αὐτῷ καὶ ἡ σμικρότης τῶν ζῴων εἰς τὴν κατὰ λόγον τέχνην τὸ εἰκὸς ἐχαρίζετο · σὺ δ’ ἀλλὰ τὸν ἀφ’ ἵππου θηρῶντα Ἀλέξανδρον , εἰ δοκεῖ , σκόπει , οὗ τὸ μέτρον ἐστὶ πᾶν ὄνυχος οὐ μεῖζον . οὕτω δ’ ἐφ’ ἑκάστου τὸ θαῦμα τῆς τέχνης κέχυται , ὥστε ὁ μὲν Ἀλέξανδρος ἤδη τὸ θηρίον βάλλει καὶ τὸν θεατὴν φοβεῖ , δι’ ὅλου δυσωπῶν τοῦ σχήματος , ὁ δὲ ἵππος , ἐν ἄκρᾳ τῶν ποδῶν τῇ βάσει τὴν στάσιν φεύγων , ἐν τῇ τῆς ἐνεργείας κλοπῇ τῇ τέχνῃ κινεῖται · ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ἡμῖν , ὦ γενναῖε , ποιεῖς . ὥσπερ γὰρ ἐν Ἑρμοῦ λογίου σταδίοις δι’ ὅλου πολλάκις τοῦ δρόμου στεφανωθεὶς ἤδη , δι’ ὧν ἐν ὀλίγοις γράφεις τῆς ἀρετῆς τὸ ἄκρον ἐμφαίνεις , καὶ τῷ ὄντι τὸν Ὀδυσσέα τὸν Ὁμήρου ζηλοῖς , ὃς καὶ μόνον εἰπὼν ὅστις ἦν ἤρκει τοὺς Φαίακας ἐκπλῆξαι . εἰ δέ τι καὶ παρ’ ἡμῶν τοῦ κατὰ σὲ φιλικοῦ καπνοῦ δέει , φθόνος οὐδείς . πάντως που καὶ παρὰ τῶν ἡττόνων εἶναί τι χρηστὸν ὁ μῦς τὸν λέοντα ἐν τῷ μύθῳ σώσας ἀρκούντως δείκνυσιν .
Lemmas: ἔρχομαι , Τηλέμαχος , φημί ὁ ἔπος · ἐγώ δέ σύ καί εἶδον ἤδη ὁ γράμμα , καί ὁ ἱερός σύ Ψυχή ὁ εἰκών καθάπερ ὀλίγος σφραγίς μέγας χαρακτήρ τύπος ἀναμάσσω . εἰμί γάρ ἐν ὀλίγος πολύς δείκνυμι · ἐπεί καί Φειδίας ὁ σοφός οὐ ἐκ ὁ Ὀλυμπία μόνος ἢ Ἀθήνησιν εἰκών γνωρίζω , ἀλλά οἶδα καί μικρός γλύμμα μέγας τέχνη ἔργον ἐγκλείω , οἷος δή ὁ τέττιξ φημί αὐτός καί ὁ μέλισσα , εἰμί δέ βούλομαι , καί ὁ μυῖα εἰμί · ὅς ἕκαστος , εἰμί καί ὁ φύσις χαλκόω , ὁ τέχνη γε ψυχόω . ἀλλά ἐν ἐκεῖνος μέν ἴσως αὐτός καί ὁ μικρότης ὁ ζῷον εἰς ὁ κατά λόγος τέχνη ὁ εἰκός χαρίζομαι · σύ δέ ἀλλά ὁ ἀπό ἵππος θήρ Ἀλέξανδρος , εἰμί δοκέω , σκοπέω , ὅς ὁ μέτρον εἰμί πᾶς ὄνυξ οὖον μείζων . οὗτος δέ ἐπί ἕκαστος ὁ θαῦμα ὁ τέχνη χέω , ὥστε ὁ μέν Ἀλέξανδρος ἤδη ὁ θηρίον βάλλω καί ὁ θεατής φοβέω , διά ὅλος δυσωπέω ὁ σχῆμα , ὁ δέ ἵππος , ἐν ἄκρος ὁ πούς ὁ βάσις ὁ στάσις φεύγω , ἐν ὁ ὁ ἐνέργεια κλοπή ὁ τέχνη κινέω · ὅς δή καί αὐτός ἐγώ , εἰμί γενναῖος , ποιέω . ὥσπερ γάρ ἐν Ἑρμῆς λόγιος στάδιον διά ὅλος πολλάκις ὁ δρόμος στεφανόω ἤδη , διά ὅς ἐν ὀλίγος γράφω ὁ ἀρετή ὁ ἄκρος ἐμφαίνω , καί ὁ εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ὅμηρος ζηλόω , ὅς καί μόνος εἶπον ὅστις εἰμί ἀρκέω ὁ Φαίαξ ἐκπλήσσω . εἰμί δέ τίς καί παρά ἐγώ ὁ κατά σύ φιλικός καπνός δήω , φθόνος οὐδείς . πάντως ποῦ καί παρά ὁ κακός εἰμί τίς χρηστός ὁ μῦς ὁ λέων ἐν ὁ μῦθος σῴζω ἀρκούντως δείκνυμι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 68.1
Μικροῦ μοι ἐπῆλθε δακρῦσαι · καίτοι γε ἐχρῆν εὐφημεῖν τοὔνομα τὸ σὸν φθεγξάμενον · ἀνεμνήσθην γὰρ τοῦ γενναίου καὶ πάντα θαυμασίου πατρὸς ἡμῶν , ὃν εἰ μὲν ζηλώσεις , αὐτός τε εὐδαίμων ἔσῃ , καὶ τῷ βίῳ δώσεις , ὥσπερ ἐκεῖνος , ἐφ’ ὅτῳ φιλοτιμήσεται · ῥᾳθυμήσας δὲ λυπήσεις ἐμέ , σαυτῷ δὲ ὅτε μηδὲν ὄφελος μέμψῃ .
Lemmas: μικρός ἐγώ ἐπέρχομαι δάκρυ · καίτοι γε χρή εὐφημέω ὄνομα ὁ σός φθέγγομαι · ἀναμιμνήσκω γάρ ὁ γενναῖος καί πᾶς θαυμάσιος πατήρ ἐγώ , ὅς εἰμί μέν ζηλόω , αὐτός τε εὐδαίμων εἰμί , καί ὁ βίος δίδωμι , ὥσπερ ἐκεῖνος , ἐπί ὅστις φιλοτιμέομαι · ῥᾳθυμέω δέ λυπέω ἐγώ , σεαυτοῦ δέ ὅτε μηδείς ὄφελος μέμφομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 70.1
Διογένης ὁ σὸς υἱὸς ὀφθείς μοι μετὰ τὴν ἔξοδον τὴν σὴν καὶ φήσας ὠργίσθαι σέ τι πρὸς αὐτόν , οἷον ἂν πατὴρ πρὸς παῖδα χαλεπήνειεν , ἐδεήθη μέσον με τῶν πρὸς αὐτὸν καταλλαγῶν παρὰ σοὶ γενέσθαι . εἰ μὲν οὖν μέτρια καὶ οἷα δύνασθαι φέρειν ἥμαρτεν , εἶξον τῇ φύσει καὶ τὸ πατὴρ εἶναι γνοὺς ἐπάνελθε πρὸς τὸν παῖδα τῇ γνώμῃ · εἰ δέ τι μεῖζον ἔπταικεν ἢ οἷον πρὸς συγγνώμην ἐλθεῖν , αὐτὸς ἂν εἴης δικαιότερος κριτής , εἴτε δεῖ καὶ τοῦτο γενναίως ἐνεγκόντα νικῆσαι τοῦ παιδὸς τὴν βουλὴν γνώμῃ κρείττονι , εἴτε καὶ πλείονος χρόνου σωφρονισμῷ τὴν ἐπὶ τῷ πταισθέντι βάσανον πιστεῦσαι .
Lemmas: Διογένης ὁ σός υἱός ὁράω ἐγώ μετά ὁ ἔξοδος ὁ σός καί φημί ὀργίζω σός τίς πρός αὐτός , οἷος εἄν πατήρ πρός παῖς χαλεπαίνω , δήω μέσος ἐγώ ὁ πρός αὐτός καταλλαγή παρά σύ γίγνομαι . εἰμί μέν οὖν μέτριος καί οἷος δύναμαι φέρω ἁμαρτάνω , ἔοικα ὁ φύσις καί ὁ πατήρ εἰμί γιγνώσκω ἐπανέρχομαι πρός ὁ παῖς ὁ γνώμη · εἰμί δέ τίς μείζων πταίω ἢ οἷος πρός συγγνώμη ἔρχομαι , αὐτός εἄν εἰμί Δίκαιος κριτής , εἴτε δεῖ καί οὗτος γενναῖος φέρω νικάω ὁ παῖς ὁ βουλή γνώμη ἀγαθός , εἴτε καί πλείων χρόνος σωφρονισμός ὁ ἐπί ὁ πταίρω βάσανος πιστεύω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 71.1
Ἐμοὶ καὶ γράμμα παρὰ σοῦ μικρὸν ἀρκεῖ μεγάλης ἡδονῆς πρόφασιν μνηστεῦσαι . καὶ τοίνυν , οἷς ἔγραψας ἄγαν ἡσθεὶς , ἀντιδίδωμι καὶ αὐτὸς τὴν ἴσην , οὐ τῷ τῶν ἐπιστολῶν μήκει μᾶλλον ἢ τῷ τῆς εὐνοίας μεγέθει τὰς τῶν ἑταίρων φιλίας ἐκτίνεσθαι δεῖν κρίνων .
Lemmas: ἐμός καί γράμμα παρά σύ μικρός ἀρκέω μέγας ἡδονή πρόφασις μνηστεύω . καί τοίνυν , ὅς γράφω ἄγαν ἥδομαι , ἀντιδίδωμι καί αὐτός ὁ ἴσος , οὖον ὁ ὁ ἐπιστολή μῆκος μᾶλλον ἢ ὁ ὁ εὔνοια μέγεθος ὁ ὁ ἑταῖρος φίλιος ἐκτίνω δήω κρίνω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 72.1
Πάντων μὲν ἕνεκά μοι τὸ σῶμα διάκειται μετρίως , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς γνώμης ἔχει καλῶς . οἶμαι δ’ ἐγὼ τούτου προοίμιον εἶναι μηδὲν κρεῖττον ἐπιστολῇ φίλῳ παρὰ φίλου πεμπομένῃ . τίνος οὖν ἐστι τὸ προοίμιον ; αἰτήσεως , οἶμαι . τίς δὲ ἡ αἴτησις ; ἐπιστολῶν ἀμοιβαίων , ἃς εἴη γε καὶ κατὰ διάνοιαν ὁμολογῆσαι ταῖς ἐμαῖς , αἴσια παρὰ σοῦ ταὐτὰ πρὸς ἡμᾶς ἐξαγγελλούσας .
Lemmas: Πάντων μέν ἕνεκα ἐγώ ὁ σῶμα διάκειμαι μέτριος , οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὁ γνώμη ἔχω καλῶς . οἴομαι δέ ἐγώ οὗτος προοίμιον εἰμί μηδείς ἀγαθός ἐπιστολή φίλος παρά φίλος πέμπω . τίς οὖν εἰμί ὁ προοίμιον ; αἴτησις , οἴομαι . τίς δέ ὁ αἴτησις ; ἐπιστολή ἀμοιβαῖος , ὅς εἰμί γε καί κατά διάνοια ὁμολογέω ὁ ἐμός , αἴσιος παρά σύ αὐτός πρός ἐγώ ἐξαγγέλλω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 73.1
Ναῦς ἐπέταξα γενέσθαι περὶ τὰς Κεγχρέας · τὸ μὲν οὖν ὅσας ὁ τῶν Ἑλλήνων ἡγούμενος φράσει , τὸ δὲ ὅπως χρὴ ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν ἄκουε παρ’ ἡμῶν · ἀδωροδοκήτως καὶ ταχέως . ὅπως δὲ μὴ μεταμελήσει σοι τῆς τοιαύτης ὑπουργίας , αὐτὸς σὺν θεοῖς ἐπιμελήσομαι .
Lemmas: ναῦς ἐπιτάσσω γίγνομαι περί ὁ Κεγχρέας · ὁ μέν οὖν ὅσος ὁ ὁ Ἕλλην ἡγέομαι φράζω , ὁ δέ ὅπως χρή ποιέω ὁ ἐπιμέλεια ἀκούω παρά ἐγώ · ἀδωροδόκητος καί ταχέως . ὅπως δέ μή μεταμέλομαι σύ ὁ τοιοῦτος ὑπουργία , αὐτός σύν θεός ἐπιμελέομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 75.1
Ὦ Ζεῦ , πῶς ἔχει καλῶς ἡμᾶς μὲν ἐν Θρᾴκῃ διάγειν μέσῃ καὶ τοῖς ἐνταῦθα σιροῖς ἐγχειμάζειν , παρ’ Ἰαμβλίχου δὲ τοῦ καλοῦ καθάπερ ἑῴου τινὸς ἔαρος ἡμῖν τὰς ἐπιστολὰς ἀντὶ χελιδόνων πέμπεσθαι , καὶ μήτε ἡμῖν εἶναι μηδέπω παρ’ αὐτὸν ἐλθεῖν μήτ’ αὐτῷ παρ’ ἡμᾶς ἥκειν ἐξεῖναι ; τίς ἂν ἑκὼν εἶναι ταῦτα δέξαιτο , ἐὰν μὴ Θρᾴξ τις ᾖ καὶ Τηρέως ἀντάξιος ; Ζεῦ ἄνα , ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ἀπὸ Θρῄκηθεν Ἀχαιούς · ποίησον δ’ αἴθρην , δὸς δ’ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι ποτὲ τὸν ἡμέτερον Ἑρμῆν καὶ τά τε ἀνάκτορα αὐτοῦ προσειπεῖν καὶ τοῖς ἕδεσιν ἐμφῦναι , καθάπερ τὸν Οδυσσέα φασίν , ὅτε ἐκ τῆς ἄλης τὴν Ἰθάκην εἶδεν . ἀλλ’ ἐκεῖνον μὲν οἱ Φαίακες ἔτι καθεύδοντα ὥσπερ τι φορτίον ἐκθέμενοι τῆς νεὼς ᾤχοντο · ἡμᾶς δὲ οὐδὲ ὕπνος αἱρεῖ , μέχρις ἂν σέ , τὸ μέγα τῆς οἰκουμένης ὄφελος , ἰδεῖν ἐγγένηται . καίτοι σὺ μὲν τὴν ἑῴαν ὅλην ἐμέ τε καὶ τὸν ἑταῖρον Σώπατρον εἰς τὴν Θρᾴκην μετενηνοχέναι προσπαίζεις · ἡμῖν δέ , εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἕως ἂν Ἰάμβλιχος μὴ παρῇ , Κιμμερίων ἀχλὺς συνοικεῖ . καὶ σὺ μὲν δυοῖν θάτερον αἰτεῖς , ἢ ἡμᾶς παρὰ σὲ ἥκειν ἢ αὐτόν σε παρ’ ἡμᾶς . ἡμῖν δὲ τὸ μὲν ἕτερον εὐκταῖόν τε ὁμοῦ καὶ σύμφορον , αὐτοὺς ἐπανελθεῖν ὡς σὲ καὶ τῶν παρὰ σοὶ καλῶν ἀπολαῦσαι · τὸ δὲ ἕτερον εὐχῆς μὲν ἁπάσης κρεῖττον . ἐπεὶ δὲ ἀδύνατόν σοί γε καὶ ἀξύμφορόν ἐστι , σὺ μὲν οἴκοι μένειν καὶ χαίρειν καὶ τὴν ἡσυχίαν ἣν ἔχεις σώζειν , ἡμεῖς δὲ ὅ , τι ἂν θεὸς διδῷ γενναίως οἴσομεν . ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν εἶναί φασι τὸ μὲν εὔελπι κεκτῆσθαι καὶ τὰ δέοντα πράττειν , ἕπεσθαι δὲ τοῖς ἀναγκαίοις τοῦ δαίμονος .
Lemmas: ὦ Ζεύς , πῶς ἔχω καλῶς ἐγώ μέν ἐν Θρᾴκη διάγω μέσος καί ὁ ἐνταῦθα σιρός ἐγχειμάζω , παρά Ἰάμβλιχος δέ ὁ καλός καθάπερ ἑῷος τις ἔαρ ἐγώ ὁ ἐπιστολή ἀντί χελιδών πέμπω , καί μήτε ἐγώ εἰμί μηδέπω παρά αὐτός ἔρχομαι μήτε αὐτός παρά ἐγώ ἥκω ἔξεστι ; τίς εἄν ἑκών εἰμί οὗτος δέχομαι , ἐάν μή Θράκιος τις εἰμί καί Τηρεύς Ἀντάξιος ; Ζεύς ἄναξ , ἀλλά σύ ῥύομαι ἀπό Θρῄκηθεν Ἀχαιός · ποιέω δέ αἴθρη , δίδωμι δέ ὀφθαλμός ὁράω ποτέ ὁ ἡμέτερος Ἑρμῆς καί ὁ τε ἀνάκτορον αὐτός προσεῖπον καί ὁ ἕδος ἐμφύω , καθάπερ ὁ Ὀδυσσεύς φημί , ὅτε ἐκ ὁ ἄλη ὁ Ἰθάκη ὁράω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ Φαίαξ ἔτι καθεύδω ὥσπερ τίς φορτίον ἐκτίθημι ὁ ναός οἴχομαι · ἐγώ δέ οὐδέ ὕπνος αἱρέω , μέχρι εἄν σός , ὁ μέγας ὁ οἰκέω ὄφελος , ὁράω ἐγγίγνομαι . καίτοι σύ μέν ὁ ἑῷος ὅλος ἐγώ τε καί ὁ ἑταῖρος Σώπατρος εἰς ὁ Θρᾴκη μεταφέρω προσπαίζω · ἐγώ δέ , εἰμί χρή ἀληθής εἶπον , ἠώς εἄν Ἰάμβλιχος μή πείρω , Κιμμέριος ἀχλύς συνοικέω . καί σύ μέν δύο ἕτερος αἰτέω , ἢ ἐγώ παρά σύ ἥκω ἢ αὐτός σύ παρά ἐγώ . ἐγώ δέ ὁ μέν ἕτερος εὐκταῖος τε ὁμοῦ καί σύμφορος , αὐτός ἐπανέρχομαι ὡς σύ καί ὁ παρά σύ καλός ἀπολαύω · ὁ δέ ἕτερος εὐχή μέν ἅπας ἀγαθός . ἐπεί δέ ἀδύνατος σύ γε καί ἀσύμφορος εἰμί , σύ μέν οἴκοι μένω καί χαίρω καί ὁ ἡσυχία ὅς ἔχω σῴζω , ἐγώ δέ ὅς , τίς εἄν θεός δίδωμι γενναῖος φέρω . ἀνήρ γάρ ἀγαθός εἰμί φημί ὁ μέν εὔελπις κτάομαι καί ὁ δήω πράσσω , ἕπω δέ ὁ ἀναγκαῖος ὁ δαίμων .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 78.1
Αἰσθάνομαί σου τῆς ἐν τῇ μέμψει γλυκύτητος , καὶ ὡς ἑκάτερον ἐξ ἴσου πράττεις , καὶ οἷς γράφεις τιμῶν καὶ οἷς ἐγκαλεῖς παιδεύων . ἐγὼ δὲ εἰ μέν τι συνῄδειν ἐμαυτῷ τοῦ πρὸς σὲ γιγνομένου καὶ κατὰ μικρὸν ἐλλιπόντι , πάντως ἢ προφάσεις εὐλόγους εἰπὼν ἐπειρώμην ἂν τὴν μέμψιν ἐκκλίνειν , ἢ συγγνώμην ἁμαρτὼν αἰτεῖν οὐκ ἠρνούμην , ἐπεὶ μηδὲ ἄλλως ἀσύγγνωστον οἶδά σε πρὸς τοὺς σούς , εἴ τι τῶν πρὸς σὲ φιλικῶν ἐξήμαρτον ἄκοντες . νῦν δέ · οὐ γὰρ ἦν οὔτε σὲ παροφθῆναι θέμις οὔτε ἡμᾶς ἀμελεῖν , ἵνα τύχοιμεν ὧν ἀεὶ ζητοῦντες ποθοῦμεν · φέρε σοι καθάπερ ἐν ὅρῳ γραφῆς ἀπολογήσωμαι , καὶ δείξω μηδὲν ἐμαυτὸν ὧν ἐχρῆν εἰς σὲ παριδεῖν , ἀλλὰ μηδὲ μελλῆσαι τολμήσαντα .
Lemmas: αἰσθάνομαι σύ ὁ ἐν ὁ μέμφομαι γλυκύτης , καί ὡς ἑκάτερος ἐκ ἴσος πράσσω , καί ὅς γράφω τιμή καί ὅς ἐγκαλέω παιδεύω . ἐγώ δέ εἰμί μέν τίς σύνοιδα ἐμαυτοῦ ὁ πρός σύ γίγνομαι καί κατά μικρός ἐλλείπω , πάντως ἢ πρόφασις εὔλογος εἶπον πειράω εἄν ὁ μέμψις ἐκκλίνω , ἢ συγγνώμη ἁμαρτάνω αἰτέω οὐ ἀρνέομαι , ἐπεί μηδέ ἄλλως ἀσύγγνωστος οἶδα σύ πρός ὁ σός , εἰμί τίς ὁ πρός σύ φιλικός ἐξαμαρτάνω ἄκων . νῦν δέ · οὖον γάρ εἰμί οὔτε σύ παροράω θέμις οὔτε ἐγώ ἀμελέω , ἵνα τυγχάνω ὅς ἀεί ζητέω ποθέω · φέρω σύ καθάπερ ἐν ὅρος γραφεύς ἀπολογέομαι , καί δείκνυμι μηδείς ἐμαυτοῦ ὅς χρή εἰς σύ παρεῖδον , ἀλλά μηδέ μέλλω τολμάω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 82.1
Ἡ γειτνίασις τῆς χώρας , λέγω δὲ τὴς Ἰωνίας , πλεῖστον ὅσον κέρδος εἰς ἡμᾶς ἤνεγκεν . ἀνιωμένους γὰρ ἡμᾶς καὶ δυσχεραίνοντας ἐπὶ ταῖς πρώταις φήμαις παρεμυθήσατο . τί δὲ ἔστιν ὃ λέγω , γνώσῃ . ἧκεν εἰς ἡμετέρας ἀκοὰς ἀποστῆναι μέν σε τῆς προτέρας θρησκείας τῆς ἐκ προγόνων παραδοθείσης , ἐπὶ δὲ τὴν μάταιον δεισιδαιμονίαν ἐληλακέναι , οἴστρῳ τινὶ κακῷ συμβούλῳ εἰς τοῦτο ἐλαθέντα . καὶ τί οὐκ ἔμελλον πάσχειν δυσχεραίνων ; ὡς γὰρ εἰ μέν τι τῶν ἐν σοὶ καλῶν διαβοώμενον γνοίην , κέρδος οἰκεῖον ἡγοῦμαι , οὕτω δέ τι τῶν δυσχερῶν , ὅπερ οὐκ οἶμαι , ἐξίσης ζημίωμα μᾶλλον ἐμὸν νομίζω . ἐπὶ τούτοις οὖν ἀνιώμενόν με ἡ παρουσία τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀετίου ηὔφραινεν , ἀπαγγέλλοντος μὲν ἐναντία , ἡμῖν δὲ εὐκτά · καὶ γὰρ σπουδάζειν σε ἔφη εἰς οἴκους εὐχῶν , καὶ μὴ πόρρω τῆς μνείας τῶν ἀθλητῶν ἀνδρῶν ἀποσπᾶσθαι , ὅλως δὲ ἔχεσθαι διεβεβαιοῦτο τῆς θεοσεβείας τῶν ἡμετέρων . ἐγὼ δέ σοι τοῦτ’ ἂν εἴποιμι κατὰ τὸ Ὁμηρικὸν Βάλλ’ οὕτως , καὶ ἐπὶ τοιαύταις μνείαις εὔφραινε τοὺς ἀγαπῶντας , μεμνημένος ὡς οὐκ ἔστι τι θεοσεβείας ἀνώτερον . ἡ γὰρ εἰς ἄκρον ἀρετὴ παιδεύει τὸ μὲν ψεῦδος ὡς ἀπατηλὸν μισεῖν , τοῦ δὲ ἀληθοῦς ἔχεσθαι , ὅπερ μάλιστα ἐν τῇ περὶ τὸ θεῖον φαίνεται θρησκείᾳ . ὄχλος γὰρ πάντως φιλόνεικον καὶ ἄστατον · τὸ δὲ μόνον σὺν ἑνὶ ὑπουργὸν ὂν βασιλεύει τοῦ παντός , οὐκ ἐκ δασμοῦ καὶ κλήρου , καθάπερ οἱ Κρόνου παῖδες , ἀλλ’ αὐτοαρχὴ ὄν , καὶ κρατοῦν τῶν ἁπάντων , οὐδὲ δεξάμενον βίᾳ παρ’ ἑτέρου , ἀλλὰ πρὸ πάντων ὄν . τοῦτο ὄντως θεός , ὅνπερ σὺν τῷ ὀφειλομένῳ σεβάσματι προσκυνεῖν χρή . ἔρρωσο .
Lemmas: ὁ γειτνίασις ὁ χώρα , λέγω δέ σής Ἰωνία , πλεῖστος ὅσος κέρδος εἰς ἐγώ φέρω . ἀνιόομαι γάρ ἐγώ καί δυσχεραίνω ἐπί ὁ πρῶτος φήμη παραμυθέομαι . τίς δέ εἰμί ὅς λέγω , γιγνώσκω . ἵημι εἰς ἡμέτερος ἀκοή ἀφίστημι μέν σύ ὁ πρότερος θρησκεία ὁ ἐκ πρόγονος παραδίδωμι , ἐπί δέ ὁ μάταιος δεισιδαιμονία ἐλαύνω , οἶστρος τις κακός σύμβουλος εἰς οὗτος ἐλαύνω . καί τίς οὐ μέλλω πάσχω δυσχεραίνω ; ὡς γάρ εἰμί μέν τίς ὁ ἐν σύ καλός διαβοάω γιγνώσκω , κέρδος οἰκέω ἡγέομαι , οὗτος δέ τίς ὁ δυσχερής , ὅσπερ οὐ οἴομαι , ἐξίσης ζημίωμα μᾶλλον ἐμός νομίζω . ἐπί οὗτος οὖν ἀνιάομαι ἐγώ ὁ παρουσία ὁ πατήρ ἐγώ Ἀέτιος εὐφραίνω , ἀπαγγέλλω μέν ἐναντίος , ἐγώ δέ εὐκτός · καί γάρ σπουδάζω σύ φημί εἰς οἶκος εὖχος , καί μή πόρρω ὁ μνεία ὁ ἀθλητής ἀνήρ ἀποσπάω , ὅλως δέ ἔχω διαβεβαιόομαι ὁ θεοσέβεια ὁ ἡμέτερος . ἐγώ δέ σύ οὗτος εἄν εἶπον κατά ὁ ὁμηρικός βάλλω οὕτως , καί ἐπί τοιοῦτος μνεία εὐφραίνω ὁ ἀγάπη , μιμνήσκω ὡς οὐ εἰμί τίς θεοσέβεια ἀνώτερος . ὁ γάρ εἰς ἄκρος ἀρετή παιδεύω ὁ μέν ψεῦδος ὡς ἀπατηλός μισέω , ὁ δέ ἀληθής ἔχω , ὅσπερ μάλιστα ἐν ὁ περί ὁ θέω φαίνω θρησκεία . ὄχλος γάρ πάντως φιλόνεικος καί ἄστατος · ὁ δέ μόνος σύν εἷς ὑπουργός εἰμί βασιλεύω ὁ πᾶς , οὐ ἐκ δασμός καί κλῆρος , καθάπερ ὁ Κρόνος παῖς , ἀλλά αὐτοαρχή εἰμί , καί κρατέω ὁ ἅπας , οὐδέ δέχομαι βία παρά ἕτερος , ἀλλά πρό πᾶς εἰμί . οὗτος εἰμί θεός , ὅσπερ σύν ὁ ὀφείλω σέβασμα προσκυνέω χρή . ῥώννυμι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 83.1
Ὡς ὤνησέ γε τὸ σύνθημα ἡμῖν μελλῆσαν · ἀντὶ γὰρ τοῦ τρέμειν καὶ δεδιέναι φερόμενον ἐπὶ τῆς δημοσίας ἀπήνης καὶ περιπίπτοντα κραιπαλῶσιν ὀρεωκόμοις καὶ ἡμιόνοις ἀκοστήσασι καθ’ Ὅμηρον δι’ ἀργίαν καὶ πλησμονὴν ἀνέχεσθαι κονιορτοῦ καὶ φωνῆς ἀλλοκότου καὶ ψόφου μαστίγων , βαδίζειν ἐπὶ σχολῆς περιέστη μοι δι’ ὁδοῦ συνηρεφοῦς καὶ ἐπισκίου , πολλὰς μὲν κρήνας , πολλὰς δὲ ἐχούσης καταγωγὰς ἐπιτηδείους τῇ ὥρᾳ μεταξὺ τὸν κόπον διαναπαύοντι , ἵνα μοι φανείη κατάλυσις εὔπνους τε καὶ ἀμφιλαφὴς ὑπὸ πλατάνοις τισὶν ἢ κυπαρίττοις , τὸν Φαῖδρον ἔχοντι ἐν χερσὶ ἢ ἕτερόν τινα τῶν Πλάτωνος λόγων . ταῦτά τοι , ὦ φίλη κεφαλή , ἀπολαύων τῆς ἐλευθέρας ὁδοιπορίας , ἄτοπον ὑπέλαβον τὸ μὴ καὶ τοῦτο κοινώσασθαί σοι καὶ ἀποσημῆναι .
Lemmas: ὡς ὀνίνημι γε ὁ σύνθημα ἐγώ μέλλω · ἀντί γάρ ὁ τρέμω καί δείδω φέρω ἐπί ὁ δημόσιος ἀπήνη καί περιπίπτω κραιπαλάω ὀρεωκόμος καί ἡμίονος ἀκοστάω κατά Ὅμηρος διά ἀργία καί πλησμονή ἀνέχω κονιορτός καί φωνή ἀλλόκοτος καί ψόφος μάστιξ , βαδίζω ἐπί σχολή περιίστημι ἐγώ διά ὁδός συνηρεφής καί ἐπίσκιος , πολύς μέν κρήνη , πολύς δέ ἔχω καταγωγή ἐπιτήδειος ὁ ὥρα μεταξύ ὁ κόπος διαναπαύομαι , ἵνα ἐγώ φαίνω κατάλυσις εὔπνους τε καί ἀμφιλαφής ὑπό πλάτανος τις ἢ κυπάρισσος , ὁ Φαῖδρος ἔχω ἐν χείρ ἢ ἕτερος τις ὁ Πλάτων λόγος . οὗτος ὅς , εἰμί φίλος κεφαλή , ἀπολαύω ὁ ἐλεύθερος ὁδοιπορία , ἄτοπος ὑπολαμβάνω ὁ μή καί οὗτος κοινόω σύ καί ἀποσημαίνω .