ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 38.1
Πολλή τις ἦν πάνυ καὶ μεγάλη βιβλιοθήκη Γεωργίου παντοδαπῶν μὲν φιλοσόφων , πολλῶν δὲ ὑπομνηματογράφων , οὐκ ἐλάχιστα δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ τὰ τῶν Γαλιλαίων πολλὰ καὶ παντοδαπὰ βιβλία . πᾶσαν οὖν ἀθρόως ταύτην τὴν βιβλιοθήκην ἀναζητήσας φρόντισον εἰς Ἀντιόχειαν ἀποστεῖλαι , γινώσκων ὅτι μεγίστῃ δὴ καὶ αὐτὸς περιβληθήσῃ ζημίᾳ , εἰ μὴ μετὰ πάσης ἐπιμελείας ἀνιχνεύσειας , καὶ τοὺς ὁπωσοῦν ὑπονοίας ἔχοντας ὑφῃρῆσθαι τῶν βιβλίων πᾶσι μὲν ἐλέγχοις , παντοδαποῖς δὲ ὅρκοις , πλείονι δὲ τῶν οἰκετῶν βασάνῳ , πείθειν εἰ μὴ δύναιο , καταναγκάσειας εἰς μέσον πάντα προκομίσαι . ἔρρωσο .
Lemmas: Πολύς τις εἰμί πάνυ καί μέγας βιβλιοθήκη Γεώργιος παντοδαπής μέν φιλόσοφος , πολύς δέ ὑπομνηματογράφος , οὐ μικρός δέ ἐν αὐτός καί ὁ ὁ Γαλιλαῖος πολύς καί παντοδαπός βιβλίον . πᾶς οὖν ἀθρόος οὗτος ὁ βιβλιοθήκη ἀναζητέω φροντίζω εἰς Ἀντιόχεια ἀποστέλλω , γιγνώσκω ὅτι μέγας δή καί αὐτός περιβάλλω ζημία , εἰμί μή μετά πᾶς ἐπιμέλεια ἀνιχνεύω , καί ὁ ὁπωσοῦν ὑπόνοια ἔχω ὑφαιρέω ὁ βιβλίον πᾶς μέν ἐλέγχω , παντοδαπός δέ Ὅρκος , πλείων δέ ὁ οἰκέτης βάσανος , πείθω εἰμί μή δύναμαι , καταναγκάζω εἰς μέσος πᾶς προκομίζω . ῥώννυμι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 39.1
Τοὺς βουλευτὰς πάντας ὑμῖν ἀποδεδώκαμεν καὶ τοὺς πατροβούλους , εἴτε τῇ τῶν Γαλιλαίων ἑαυτοὺς ἔδοσαν δεισιδαιμονίᾳ , εἴτε πως ἄλλως πραγματεύσαιντο διαδρᾶναι τὸ βουλευτήριον , ἔξω τῶν ἐν τῇ μητροπόλει λελειτουργηκότων .
Lemmas: ὁ βουλευτής πᾶς σύ ἀποδίδωμι καί ὁ πατρόβουλος , εἴτε ὁ ὁ Γαλιλαῖος ἑαυτοῦ δίδωμι δεισιδαιμονία , εἴτε πως ἄλλως πραγματεύομαι διαδιδράσκω ὁ βουλευτήριον , ἔξω ὁ ἐν ὁ μητρόπολις λειτουργέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 40.1
Ἐγὼ μὲν κέχρημαι τοῖς Γαλιλαίοις ἅπασιν οὕτω πρᾴως καὶ φιλανθρώπως , ὥστε μηδένα μηδαμοῦ βίαν ὑπομένειν μηδὲ εἰς ἱερὸν ἕλκεσθαι μηδ’ εἰς ἄλλο τι τοιοῦτον ἐπηρεάζεσθαι παρὰ τὴν οἰκείαν πρόθεσιν . οἱ δὲ τῆς Ἀρειανικῆς ἐκκλησίας ὑπὸ τοῦ πλούτου τρυφῶντες ἐπεχείρησαν τοῖς ἀπὸ τοῦ Οὐαλεντίνου καὶ τετολμήκασι τοιαῦτα κατὰ τὴν Ἔδεσσαν , οἷα οὐδέποτε ἐν εὐνομουμένῃ πόλει γένοιτ’ ἄν . οὐκοῦν ἐπειδὴ αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ θαυμασιωτάτου νόμου προείρηται πωλῆσαι τὰ ὑπάρχοντα καὶ δοῦναι πτωχοῖς ἵν’ εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν εὐκοπώτερον πορευθῶσι , πρὸς τοῦτο συναγωνιζόμενοι τοῖς ἀνθρώποις αὐτῶν τὰ χρήματα τῆς Ἐδεσσηνῶν ἐκκλησίας ἅπαντα ἐκελεύσαμεν ἀναληφθῆναι δοθησόμενα τοῖς στρατιώταις , καὶ τὰ κτήματα τοῖς ἡμετέροις προστεθῆναι πριβάτοις , ἵνα πενόμενοι σωφρονῶσι καὶ μὴ στερηθῶσιν ἧς ἔτι ἐλπίζουσιν οὐρανίου βασιλείας . τοῖς οἰκοῦσι δὲ τὴν Ἔδεσσαν προαγορεύομεν ἀπέχεσθαι πάσης στάσεως καὶ φιλονεικίας , ἵνα μή , τὴν ἡμετέραν φιλανθρωπίαν κινήσαντες , καθ’ ὑμῶν αὐτῶν ὑπὲρ τῆς τῶν κοινῶν ἀταξίας δίκην τίσητε , ξίφει καὶ φυγῇ καὶ πυρὶ ζημιωθέντες .
Lemmas: ἐγώ μέν χράομαι ὁ Γαλιλαῖος ἅπας οὗτος πρᾶος καί φιλάνθρωπος , ὥστε μηδείς μηδαμοῦ βία ὑπομένω μηδέ εἰς ἱερόν ἕλκω μηδέ εἰς ἄλλος τίς τοιοῦτος ἐπηρεάζω παρά ὁ οἰκεῖος πρόθεσις . ὁ δέ ὁ Ἀρειανικός ἐκκλησία ὑπό ὁ πλοῦτος τρυφάω ἐπιχειρέω ὁ ἀπό ὁ Οὐαλεντῖνος καί τολμάω τοιοῦτος κατά ὁ Ἔδεσσα , οἷος οὐδέποτε ἐν εὐνομέομαι πόλις γίγνομαι ἄν . οὐκοῦν ἐπεί αὐτός ὑπό ὁ θαυμάσιος νόμος προερέω πωλέω ὁ ὑπάρχω καί δίδωμι πτωχός ἵνα εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός εὔκοπος πορεύω , πρός οὗτος συναγωνίζομαι ὁ ἄνθρωπος αὐτός ὁ χρῆμα ὁ Ἐδεσσηνός ἐκκλησία ἅπας κελεύω ἀναλαμβάνω δίδωμι ὁ στρατιώτης , καί ὁ κτῆμα ὁ ἡμέτερος προστίθημι πρίβατος , ἵνα πένομαι σωφρονέω καί μή στερέω ὅς ἔτι ἐλπίζω οὐράνιος βασίλεια . ὁ οἰκέω δέ ὁ Ἔδεσσα προαγορεύω ἀπέχω πᾶς στάσις καί φιλονεικία , ἵνα μή , ὁ ἡμέτερος φιλανθρωπία κινέω , κατά σύ αὐτός ὑπέρ ὁ ὁ κοινός ἀταξία δίκη τίνω , ξίφος καί φυγή καί πῦρ ζημιόω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 41.1
Ὤιμην ἐγὼ τοὺς τῶν Γαλιλαίων προστάτας ἕξειν μοι μείζονα χάριν ἢ τῷ φθάσαντι πρὸ ἐμοῦ τὴν ἀρχὴν ἐπιτροπεῦσαι . συνέβη γὰρ ἐπὶ μὲν ἐκείνου τοὺς πολλοὺς αὐτῶν καὶ φυγαδευθῆναι καὶ διωχθῆναι καὶ δεσμευθῆναι , πολλὰ δὲ ἤδη καὶσφαγῆναι πλήθη τῶν λεγομένων αἱρετικῶν , ὡς ἐν Σαμοσάτοις καὶ Κυζίκῳ καὶ Παφλαγονίᾳ καὶ Βιθυνίᾳ καὶ Γαλατίᾳ , καὶ ἐν πολλοῖς ἄλλοις ἔθνεσιν ἄρδην ἀνατραπῆναι πορθηθείσας κώμας , ἐπ’ ἐμοῦ δὲ τοὐναντίον . οἵ τε γὰρ ἐξορισθέντες ἀφείθησαν , καὶ οἱ δημευθέντες ἀπολαμβάνειν τὰ σφέτερα ἅπαντα νόμῳ παρ’ ἡμῶν ἔλαβον . οἱ δ’ εἰς τοσοῦτον λυσσομανίας ἥκουσι καὶ ἀπονοίας , ὥστε , ὅτι μὴ τυραννεῖν ἔξεστιν αὐτοῖς μηδὲ ἅ ποτε ἔπραττον κατ’ ἀλλήλων , ἔπειτα καὶ ἡμᾶς τοὺς θεοσεβεῖς εἰργάζοντο , διατιθέναι , παροξυνόμενοι πάντα κινοῦσι λίθον καὶ συνταράττειν τολμῶσι τὰ πλήθη καὶ στασιάζειν , ἀσεβοῦντες μὲν εἰς τοὺς θεούς , ἀπειθοῦντες δὲ τοῖς ἡμετέροις προστάγμασι , καίπερ οὕτως οὖσι φιλανθρώποις . οὐδένα γοῦν αὐτῶν ἄκοντα πρὸς βωμοὺς ἐῶμεν ἕλκεσθαι , διαρρήδην δὲ αὐτοῖς προαγορεύομεν , εἴ τις ἑκὼν χερνίβων καὶ σπονδῶν ἡμῖν ἐθέλει κοινωνεῖν , καθάρσια προσφέρεσθαι πρῶτον καὶ τοὺς ἀποτροπαίους ἱκετεύειν θεούς . οὕτω πόρρω τυγχάνομεν τοῦ τινα τῶν δυσσεβῶν ἐθελῆσαί ποτε ἢ διανοηθῆναι τῶν παρ’ ἡμῖν εὐαγῶν μετασχεῖν θυσιῶν , πρὶν τὴν μὲν ψυχὴν ταῖς λιτανείαις πρὸς τοὺς θεούς , τὸ δὲ σῶμα τοῖς νομίμοις καθαρσίοις καθήρασθαι .
Lemmas: οἴομαι ἐγώ ὁ ὁ Γαλιλαῖος προστάτης ἔχω ἐγώ μείζων χάρις ἢ ὁ φθάνω πρό ἐγώ ὁ ἀρχή ἐπιτροπεύω . συμβαίνω γάρ ἐπί μέν ἐκεῖνος ὁ πολύς αὐτός καί φυγαδεύω καί διώκω καί δεσμεύω , πολύς δέ ἤδη καὶσφαγῆναι πλῆθος ὁ λέγω αἱρετικός , ὡς ἐν Σαμόσατα καί Κύζικος καί Παφλαγονία καί Βιθυνία καί Γαλατία , καί ἐν πολύς ἄλλος ἔθνος ἄρδην ἀνατρέπω πορθέω κώμη , ἐπί ἐγώ δέ ἐναντίος . ὁ τε γάρ ἐξορίζω ἀφίημι , καί ὁ δημεύω ἀπολαμβάνω ὁ σφέτερος ἅπας νόμος παρά ἐγώ λαμβάνω . ὁ δέ εἰς τοσοῦτος λυσσομανία ἥκω καί ἀπόνοια , ὥστε , ὅτι μή τυραννέω ἔξεστι αὐτός μηδέ ὅς ποτός πράσσω κατά ἀλλήλων , ἔπειτα καί ἐγώ ὁ θεοσεβής ἐργάζομαι , διατίθημι , παροξύνω πᾶς κινέω λίθος καί συνταράσσω τολμάω ὁ πλῆθος καί στασιάζω , ἀσεβέω μέν εἰς ὁ θεός , ἀπειθέω δέ ὁ ἡμέτερος πρόσταγμα , καίπερ οὕτως εἰμί φιλάνθρωπος . οὐδείς γοῦν αὐτός ἄκων πρός βωμός ἐάω ἕλκω , διαρρήδην δέ αὐτός προαγορεύω , εἰμί τις ἑκών χέρνιψ καί σπονδή ἐγώ ἐθέλω κοινωνέω , καθάρσιος προσφέρω πρῶτος καί ὁ ἀποτρόπαιος ἱκετεύω θεός . οὗτος πόρρω τυγχάνω ὁ τις ὁ δυσσεβής ἐθέλω ποτός ἢ διανοέομαι ὁ παρά ἐγώ εὐαγής μετέχω θυσία , πρίν ὁ μέν ψυχή ὁ λιτανεία πρός ὁ θεός , ὁ δέ σῶμα ὁ νόμιμος καθάρσιος καθαίρω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 41.2
Τὰ γοῦν πλήθη τὰ παρὰ τῶν λεγομένων κληρικῶν ἐξηπατημένα πρόδηλον ὅτι ταύτης ἀφαιρεθείσης στασιάζει τῆς ἀδείας . οἱ γὰρ εἰς τοῦτο τετυραννηκότες οὐκ ἀγαπῶσιν ὅτι μὴ τίνουσι δίκην ὑπὲρ ὧν ἔπραξαν κακῶν , ποθοῦντες δὲ τὴν προτέραν δυναστείαν , ὅτι μὴ δικάζειν ἔξεστιν αὐτοῖς καὶ γράφειν διαθήκας καὶ ἀλλοτρίους σφετερίζεσθαι κλήρους καὶ τὰ πάντα ἑαυτοῖς προσνέμειν , πάντα κινοῦσιν ἀκοσμίας κάλων καὶ , τὸ λεγόμενον , πῦρ ἐπὶ πῦρ ὀχετεύουσι καὶ τοῖς προτέροις κακοῖς μείζονα ἐπιθεῖναι τολμῶσιν , εἰς διάστασιν ἄγοντες τὰ πλήθη . ἔδοξεν οὖν μοι πᾶσι τοῖς δήμοις προαγορεῦσαι διὰ τοῦδε τοῦ διατάγματος καὶ φανερὸν καταστῆσαι , μῆ συστασιάζειν τοῖς κληρικοῖς μηδὲ ἀναπείθεσθαι παρ’ αὐτῶν λίθους αἴρειν μηδὲ ἀπιστεῖν τοῖς ἄρχουσιν , ἀλλὰ συνιέναι μὲν ἕως ἂν ἐθέλωσιν , εὔχεσθαι δὲ ἃς νομίζουσιν εὐχὰς ὑπὲρ ἑαυτῶν · εἰ δὲ ἀναπείθοιεν ὑπὲρ ἑαυτῶν στασιάζειν , μηκέτι συνᾴδειν , ἵνα μὴ δίκην δῶσι .
Lemmas: ὁ γοῦν πλῆθος ὁ παρά ὁ λέγω κληρικός ἐξαπατάω πρόδηλος ὅτι οὗτος ἀφαιρέω στασιάζω ὁ ἄδεια . ὁ γάρ εἰς οὗτος τυραννεύω οὐ ἀγαπάω ὅτι μή τίνω δίκη ὑπέρ ὅς πράσσω κακός , ποθέω δέ ὁ πρότερος δυναστεία , ὅτι μή δικάζω ἔξεστι αὐτός καί γράφω διαθήκη καί ἀλλότριος σφετερίζω κλῆρος καί ὁ πᾶς ἑαυτοῦ προσνέμω , πᾶς κινέω ἀκοσμία καλός καί , ὁ λέγω , πῦρ ἐπί πῦρ ὀχετεύω καί ὁ πρότερος κακός μείζων ἐπιτίθημι τολμάω , εἰς διάστασις ἄγω ὁ πλῆθος . δοκέω οὖν ἐγώ πᾶς ὁ δῆμος προαγορεύω διά ὅδε ὁ διάταγμα καί φανερός καθίστημι , μής συστασιάζω ὁ κληρικός μηδέ ἀναπείθω παρά αὐτός λίθος ἀείρω μηδέ ἀπιστέω ὁ ἄρχω , ἀλλά συνίημι μέν ἠώς εἄν ἐθέλω , εὔχομαι δέ ὅς νομίζω εὐχή ὑπέρ ἑαυτοῦ · εἰμί δέ ἀναπείθω ὑπέρ ἑαυτοῦ στασιάζω , μηκέτι συνᾴδω , ἵνα μή δίκη δήω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 41.3
Ταῦτα δέ μοι παρέστη τῇ Βοστρηνῶν ἰδίᾳ προαγορεῦσαι πόλει διὰ τὸ τὸν ἐπίσκοπον Τίτον καὶ τοὺς κληρικοὺς ἐξ ὧν ἐπέδοσαν βιβλίων τοῦ μετὰ σφῶν πλήθους κατηγορηκέναι , ὡς αὐτῶν μὲν παραινούντων τῷ πλήθει μὴ στασιάζειν , ὁρμωμένου δὲ τοῦ πλήθους πρὸς ἀταξίαν . ἐν γοῦν τοῖς βιβλίοις καὶ αὐτὴν ἣν ἐτόλμησεν ἐγγράψαι τὴν φωνὴν ὑπέταξά μου τῷδε τῷ διατάγματι . Καίτοι Χριστιανῶν ὄντων ἐφαμίλλων τῷ πλήθει τῶν Ἑλλήνων , κατεχομένων δὲ τῇ ἡμετέρᾳ παραινέσει μηδένα μηδαμοῦ ἀτακτεῖν . ταῦτα γάρ ἐστιν ὑπὲρ ὑμῶν τοῦ ἐπισκόπου τὰ ῥήματα . ὁρᾶτε ὅπως τὴν ὑμετέραν εὐταξίαν οὐκ ἀπὸ τῆς ὑμετέρας εἶναί φησι γνώμης , οἵ γε ἄκοντες , ὥς γε εἶπε , κατέχεσθε διὰ τὰς αὐτοῦ παραινέσεις . ὡς οὖν κατήγορον ὑμῶν ἑκόντες τῆς πόλεως διώξατε , τὰ πλήθη δὲ ὁμονοεῖτε πρὸς ἀλλήλους , καὶ μηδεὶς ἐναντιούσθω μηδὲ ἀδικείτω · μήθ’ οἱ πεπλανημένοι τοῖς ὀρθῶς καὶ δικαίως τοὺς θεοὺς θεραπεύουσι κατὰ τὰ ἐξ αἰῶνος ἡμῖν παραδεδομένα , μήθ’ οἱ θεραπευταὶ τῶν θεῶν λυμαίνεσθε ταῖς οἰκίαις ἢ διαρπάζετε τῶν ἀγνοίᾳ μᾶλλον ἢ γνώμῃ πεπλανημένων . λόγῳ δὲ πείθεσθαι χρὴ καὶ διδάσκεσθαι τοὺς ἀνθρώπους , οὐ πληγαῖς οὐδὲ ὕβρεσιν οὐδὲ αἰκισμῷ τοῦ σώματος . αὖθις δὲ καὶ πολλάκις παραινῶ τοῖς ἐπὶ τὴν ἀληθῆ θεοσέβειαν ὁρμωμένοις μηδὲν ἀδικεῖν τῶν Γαλιλαίων τὰ πλήθη , μηδὲ ἐπιτίθεσθαι μηδὲ ὑβρίζειν εἰς αὐτούς . ἐλεεῖν δὲ χρὴ μᾶλλον ἢ μισεῖν τοὺς ἐν τοῖς μεγίστοις πράττοντας κακῶς · μέγιστον γὰρ τῶν καλῶν ὡς ἀληθῶς ἡ θεοσέβεια , καὶ τοὐναντίον τῶν κακῶν ἡ δυσσέβεια . συμβαίνει δὲ τοὺς ἀπὸ θεῶν ἐπὶ τοὺς νεκροὺς καὶ τὰ λείψανα μετατετραμμένους ταύτην ἀποτῖσαι τὴν ζημίαν · ὡς τοῖς μὲν ἐνεχομένοις νόσῳ τινὶ συναλγοῦμεν , τοῖς δὲ ἀπολυομένοις καὶ ἀφιεμένοις ὑπὸ τῶν θεῶν συνηδόμεθα .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ παρίστημι ὁ βοστρηνα ἴδιος προαγορεύω πόλις διά ὁ ὁ ἐπίσκοπος Τίτος καί ὁ κληρικός ἐκ ὅς ἐπιδίδωμι βιβλίον ὁ μετά σφεῖς πλῆθος κατηγορέω , ὡς αὐτός μέν παραινέω ὁ πλῆθος μή στασιάζω , ὁρμάω δέ ὁ πλῆθος πρός ἀταξία . ἐν γοῦν ὁ βιβλίον καί αὐτός ὅς τολμάω ἐγγράφω ὁ φωνή ὑποτάσσω ἐγώ ὅδε ὁ διάταγμα . καίτοι Χριστιανός εἰμί ἐφάμιλλος ὁ πλῆθος ὁ Ἕλλην , κατέχω δέ ὁ ἡμέτερος παραίνεσις μηδείς μηδαμοῦ ἀτακτέω . οὗτος γάρ εἰμί ὑπέρ σύ ὁ ἐπίσκοπος ὁ ῥῆμα . ὁράω ὅπως ὁ ὑμέτερος εὐταξία οὐ ἀπό ὁ ὑμέτερος εἰμί φημί γνώμη , ὁ γε ἄκων , ὅς γε εἶπον , κατέχω διά ὁ αὐτός παραίνεσις . ὡς οὖν κατήγορος σύ ἑκών ὁ πόλις διώκω , ὁ πλῆθος δέ ὁμονοέω πρός ἀλλήλων , καί μηδείς ἐναντιόομαι μηδέ ἀδικέω · μήτε ὁ πλανάω ὁ ὀρθῶς καί δικαίως ὁ θεός θεραπεύω κατά ὁ ἐκ αἰών ἐγώ παραδίδωμι , μήτε ὁ θεραπευτής ὁ θεός λυμαίνομαι ὁ οἰκίον ἢ διαρπάζω ὁ ἄγνοια μᾶλλον ἢ γνώμη πλανάω . λόγος δέ πείθω χρή καί διδάσκω ὁ ἄνθρωπος , οὖον πληγή οὐδέ ὕβρις οὐδέ αἰκισμός ὁ σῶμα . αὖθις δέ καί πολλάκις παραινῶ ὁ ἐπί ὁ ἀληθής θεοσέβεια ὁρμάω μηδείς ἀδικέω ὁ Γαλιλαῖος ὁ πλῆθος , μηδέ ἐπιτίθημι μηδέ ὑβρίζω εἰς αὐτός . ἐλεέω δέ χρή μᾶλλον ἢ μισέω ὁ ἐν ὁ μέγας πράσσω κακῶς · μέγας γάρ ὁ καλός ὡς ἀληθής ὁ θεοσέβεια , καί ἐναντίος ὁ κακός ὁ δυσσέβεια . συμβαίνω δέ ὁ ἀπό θεός ἐπί ὁ νεκρός καί ὁ λείψανον μετατρέπομαι οὗτος ἀποτίνω ὁ ζημία · ὡς ὁ μέν ἐνέχω νόσος τις συναλγέω , ὁ δέ ἀπολύω καί ἀφίημι ὑπό ὁ θεός συνήδομαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 41.4
Ἐδόθη τῇ τῶν Καλανδῶν Αὐγούστων ἐν Ἀντιοχείᾳ .
Lemmas: δίδωμι ὁ ὁ καλάνδαι Αὔγουστος ἐν Ἀντιόχεια .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 42.1
Χρόνος δίκαιον ἄνδρα δείκνυσιν μόνος , ὡς παρὰ τῶν ἔμπροσθεν ἔγνωμεν · ἐγὼ δ’ ἂν φαίην ὅτι καὶ τὸν εὐσεβῆ καὶ τὸν φιλόθεον . ἀλλ’ ἐμαρτυρήθη , φής , καὶ ἡ Πηνελόπη φίλανδρος . εἶτα μετὰ τὸ φίλανδρον τὸ φιλόθεον τίς ἐν γυναικὶ δεύτερον τίθησι , καὶ οὐ φαίνεται πολὺν πάνυ τὸν μανδραγόραν ἐκπεπωκώς ; εἰ δὲ καὶ τοὺς καιρούς τις ἐν νῷ λάβοι καὶ τὴν μὲν Πηνελόπην ἐπαινουμένην σχεδὸν ὑπὸ πάντων ἐπὶ τῇ φιλανδρίᾳ , κινδυνευούσας δὲ τὰς εὐσεβεῖς ὀλίγῳ πρότερον γυναῖκας , καὶ προσθήκην δὲ τῶν κακῶν , ὅτι καὶ διπλάσιος ὁ χρόνος , ἆρ’ ἔστι σοὶ τὴν Πηνελόπην ἀξίως παραβάλλειν ; ἀλλὰ μὴ μικροὺς ποιοῦ τοὺς ἐπαίνους · ἀνθ’ ὧν ἀμείψονται μέν σε πάντες οἱ θεοί , τὸ παρ’ ἡμῶν δὲ διπλῇ σε τιμήσομεν τῇ ἱερωσύνῃ . πρὸς ᾗ γὰρ πρότερον εἶχεςτῆς ἁγιωτάτης θεοῦ Δήμητρος , καὶ τῆς μεγίστης Μητρὸς θεῶν τῆς Φρυγίας ἐν τῇ θεοφιλεῖ Πεσσινοῦντι τὴν ἱερωσύνην ἐπιτρέπομέν σοι .
Lemmas: Χρόνος Δίκαιος ἀνήρ δείκνυμι μόνος , ὡς παρά ὁ ἔμπροσθεν γιγνώσκω · ἐγώ δέ εἄν φημί ὅτι καί ὁ εὐσεβής καί ὁ φιλόθεος . ἀλλά μαρτυρέω , φημί , καί ὁ Πηνελόπη φίλανδρος . εἶτα μετά ὁ φίλανδρος ὁ φιλόθεος τίς ἐν γυνή δύο τίθημι , καί οὖον φαίνω πολύς πάνυ ὁ μανδραγόρας ἐκπίνω ; εἰμί δέ καί ὁ καιρός τις ἐν νάω λαμβάνω καί ὁ μέν Πηνελόπη ἐπαινέω σχεδόν ὑπό πᾶς ἐπί ὁ φιλανδρία , κινδυνεύω δέ ὁ εὐσεβής ὀλίγος πρότερος γυνή , καί προσθήκη δέ ὁ κακός , ὅτι καί διπλάσιος ὁ χρόνος , ἆρα εἰμί σύ ὁ Πηνελόπη ἀξίως παραβάλλω ; ἀλλά μή μικρός ποιέω ὁ ἔπαινος · ἀντί ὅς ἀμείβω μέν σύ πᾶς ὁ θεός , ὁ παρά ἐγώ δέ διπλόος σύ τιμάω ὁ ἱερωσύνη . πρός ὅς γάρ πρότερος ἔχω ἅγιος θεός Δημήτηρ , καί ὁ μέγας Μήτηρ θεός ὁ Φρυγία ἐν ὁ θεοφιλής Πεσσινοῦς ὁ ἱερωσύνη ἐπιτρέπω σύ .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 43.1
Μὴ λίαν ᾖ κοινὸν τὸ προοίμιον Τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα . τὰ δὲ ἐφεξῆς οἶσθα δήπουθεν . ἀλλὰ καὶ ἔχεις . οἶσθα μὲν γὰρ ἅτε λόγιος ὢν καὶ φιλόσοφος τὸ ἑπόμενον αὐτῷ , ἐμὲ δὲ ἔχεις φίλον , εἴπερ γοῦν ἄμφω ἐσθλοί ἐσμεν . ὑπὲρ γὰρ σοῦ τοῦτο κἂν διατειναίμην , ὅτι τοιοῦτος εἶ , περὶ δὲ ἐμαυτοῦ σιωπῶ · γένοιτο δὲ τοὺς ἄλλους αἰσθέσθαι καὶ ἐμοῦ τοιούτου . τί οὖν ὥσπερ ἄτοπόν τι λέξων κύκλῳ περίειμι δέον εἰπεῖν ; ἧκε καὶ σπεῦδε καί , τὸ λεγόμενον , ἵπτασο . πορεύσει δέ σε θεὸς εὐμενὴς μετὰ τῆς Ἐνοδίας παρθένου , καὶ ὑπουργήσει δρόμος δημόσιος ὀχήματι βουλομένῳ χρήσασθαι , καὶ παρίπποις δυσίν .
Lemmas: μή λίαν εἰμί κοινός ὁ προοίμιον ὁ ἐσθλός ἀνήρ . ὁ δέ ἐφεξῆς οἶδα δήπουθεν . ἀλλά καί ἔχω . οἶδα μέν γάρ ἅτε λόγιος εἰμί καί φιλόσοφος ὁ ἕπω αὐτός , ἐγώ δέ ἔχω φίλος , εἴπερ γοῦν ἄμφω ἐσθλός εἰμί . ὑπέρ γάρ σύ οὗτος κἀν διατείνω , ὅτι τοιοῦτος εἰμί , περί δέ ἐμαυτοῦ σιωπάω · γίγνομαι δέ ὁ ἄλλος αἰσθάνομαι καί ἐγώ τοιοῦτος . τίς οὖν ὥσπερ ἄτοπος τίς λέγω κύκλος περίειμι δήω εἶπον ; ἵημι καί σπεύδω καί , ὁ λέγω , πέτομαι . πορεύω δέ σύ θεός εὐμενής μετά ὁ Ἐνοδία παρθένος , καί ὑπουργέω δρόμος δημόσιος ὄχημα βούλομαι χράω , καί πάριππος δύο .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 44.1
Χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν , ἐθέλοντα δὲ πέμπειν Ὅμηρος ὁ σοφὸς ἐνομοθέτησεν · ἡμῖν δὲ ὑπάρχει πρὸς ἀλλήλους ξενικῆς φιλίας ἀμείνων ἥ τε διὰ τῆς ἐνδεχομένης παιδείας καὶ τῆς περὶ τοὺς θεοὺς εὐσεβείας , ὥστ’ οὐκ ἄν μέ τις ἐγράψατο δικαίως ὡς τὸν Ὁμήρου παραβαίνοντα νόμον , εἰ καὶ ἐπὶ πλεῖόν σε μένειν παρ’ ἡμῖν ἠξίωσα . ἀλλὰ σοι τὸ σωμάτιον ἰδὼν ἐπιμελείας πλείονος δεόμενον ἐπέτρεψα βαδίζειν εἰς τὴν πατρίδα , καὶ ῥᾳστώνης ἐπεμελήθην τῆς πορείας . ὀχήματι γοῦν ἔξεστί σοι δημοσίῳ χρήσασθαι , πορεύοιεν δέ σε σὺν Ἀσκληπιῷ πάντες οἱ θεοί , καὶ πάλιν ἡμῖν συντυχεῖν δοῖεν .
Lemmas: χρή ξένος πάρειμι φιλέω , ἐθέλω δέ πέμπω Ὅμηρος ὁ σοφός νομοθετέω · ἐγώ δέ ὑπάρχω πρός ἀλλήλων ξενικός φίλιος ἀγαθός ὅς τε διά ὁ ἐνδέχομαι παιδεία καί ὁ περί ὁ θεός εὐσέβεια , ὥστε οὐ ἄν ἐγώ τις γράφω δικαίως ὡς ὁ Ὅμηρος παραβαίνω νόμος , εἰμί καί ἐπί πλέω σύ μένω παρά ἐγώ ἀξιόω . ἀλλά σύ ὁ σωμάτιον εἶδον ἐπιμέλεια πλείων δήω ἐπιτρέπω βαδίζω εἰς ὁ πατρίς , καί ῥᾳστώνη ἐπιμελέομαι ὁ πορεία . ὄχημα γοῦν ἔξειμι σύ δημόσιος χράω , πορεύω δέ σύ σύν Ἀσκληπιός πᾶς ὁ θεός , καί πάλιν ἐγώ συντυγχάνω δίδωμι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 45.1
Ἡ μὲν παροιμία φησίν ἐμοὶ διηγοῦ σὺ τοὐμὸν ὄναρ , ἐγὼ δ’ ἔοικα σοὶ τὸ σὸν ὕπαρ ἀφηγεῖσθαι . πολύς , φασίν , ὁ Νεῖλος ἀρθεὶς μετέωρος τοῖς πήχεσιν ἐπλήρωσε πᾶσαν τὴν Αἴγυπτον · εἰ δὲ καὶ τὸν ἀριθμὸν ἀκοῦσαι ποθεῖς , εἰς τὴν εἰκάδα τοῦ Σεπτεμβρίου τρὶς πέντε . μηνύει δὲ ταῦτα Θεόφιλος ὁ στρατοπεδάρχης . εἰ τοίνυν ἠγνόησας αὐτό , παρ’ ἡμῶν ἀκούων εὐφραίνου .
Lemmas: ὁ μέν παροιμία φημί ἐγώ διηγέομαι σύ ἐμός ὄναρ , ἐγώ δέ ἔοικα σύ ὁ σός ὕπαρ ἀφηγέομαι . πολύς , φημί , ὁ Νεῖλος ἀραρίσκω μετέωρος ὁ πῆχυς πληρόω πᾶς ὁ Αἴγυπτος · εἰμί δέ καί ὁ ἀριθμός ἀκούω ποθέω , εἰς ὁ εἰκάς ὁ Σεπτέμβριος τρίς πέντε . μηνύω δέ οὗτος Θεόφιλος ὁ στρατοπεδάρχης . εἰμί τοίνυν ἀγνοέω αὐτός , παρά ἐγώ ἀκούω εὐφραίνω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 46.1
Εἰ καὶ τῶν ἄλλων ἕνεκα μὴ γράφεις ἡμῖν , ἀλλ’ ὑπέρ γε τοῦ θεοῖς ἐχθροῦ χρῆν σε γράφειν Ἀθανασίου , καὶ ταῦτα πρὸ πλείονος ἤδη χρόνου τὰ καλῶς ἡμῖν ἐγνωσμένα πεπυσμένον . ὄμνυμι δὲ τὸν μέγαν Σάραπιν , ὡς εἰ μὴ πρὸ τῶν Δεκεμβρίων Καλανδῶν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς Ἀθανάσιος ἐξέλθοι ἐκείνης τῆς πόλεως , μᾶλλον δὲ καὶ πάσης τῆς Αἰγύπτου , τῇ ὑπακουούσῃ σοι τάξει προστιμήσομαι χρυσοῦ λίτρας ἑκατόν . οἶσθα δὲ ὅπως εἰμὶ βραδὺς μὲν εἰς τὸ καταγνῶναι , πολλῷ δὲ ἔτι βραδύτερος εἰς τὸ ἅπαξ καταγνοὺς ἀνεῖναι . καὶ τῇ αὑτοῦ χειρί · πάνυ με λυπεῖ τὸ καταφρονεῖσθαι . μὰ τοὺς θεοὺς πάντας οὐδὲν οὕτως ἂν ἴδοιμι , μᾶλλον δὲ ἀκούσαιμι ἡδέως παρὰ σοῦ πραχθέν , ὡς Ἀθανάσιον ἐξεληλαμένον τῶν τῆς Αἰγύπτου ὅρων , τὸν μιαρόν , ὃς ἐτόλμησεν Ἑλληνίδας ἐπ’ ἐμοῦ γυναῖκας τῶν ἐπισήμων βαπτίσαι . διωκέσθω .
Lemmas: εἰμί καί ὁ ἄλλος ἕνεκα μή γράφω ἐγώ , ἀλλά ὑπέρ γε ὁ θεός ἐχθρός χράω σύ γράφω Ἀθανάσιος , καί οὗτος πρό πλείων ἤδη χρόνος ὁ καλῶς ἐγώ γιγνώσκω πυνθάνομαι . ὄμνυμι δέ ὁ μέγας Σάραπις , ὡς εἰμί μή πρό ὁ Δεκέμβριος καλάνδαι ὁ θεός ἐχθρός Ἀθανάσιος ἐξέρχομαι ἐκεῖνος ὁ πόλις , μᾶλλον δέ καί πᾶς ὁ Αἴγυπτος , ὁ ὑπακούω σύ τάξις προστιμάω χρυσός λίτρα ἑκατόν . οἶδα δέ ὅπως εἰμί βραδύς μέν εἰς ὁ καταγιγνώσκω , πολύς δέ ἔτι βραδύς εἰς ὁ ἅπαξ καταγιγνώσκω ἀνίημι . καί ὁ αὐτός χείρ · πάνυ ἐγώ λυπέω ὁ καταφρονέω . μά ὁ θεός πᾶς οὐδείς οὕτως εἄν ὁράω , μᾶλλον δέ ἀκούω ἡδύς παρά σύ πράσσω , ὡς Ἀθανάσιος ἐξελαύνω ὁ ὁ Αἴγυπτος ὁράω , ὁ μιαρός , ὅς τολμάω Ἑλληνίς ἐπί ἐγώ γυνή ὁ ἐπίσημος βαπτίζω . διώκω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 47.1
Εἰ μέν τις τῶν Γαλιλαίων ἦν ὑμῶν οἰκιστής , οἳ τὸν ἑαυτῶν παραβάντες νόμον ἀπέτισαν ὁποίας ἦν εἰκὸς δίκας , ἑλόμενοι μὲν ζῆν παρανόμως , εἰσαγαγόντες δὲ κήρυγμα καινὸν καὶ διδασκαλίαν νεαράν , λόγον ἂν εἶχεν οὐδ’ ὣς Ἀθανάσιον ὑφ’ ὑμῶν ἐπιζητεῖσθαι · νυνὶ δὲ κτίστου μὲν ὄντος Ἀλεξάνδρου τῆς πόλεως , ὑπάρχοντος δὲ ὑμῖν πολιούχου θεοῦ τοῦ βασιλέως Σαράπιδος ἅμα τῇ παρέδρῳ κόρῃ καὶ τῇ βασιλίδι τῆς Αἰγύπτου πάσης Ἴσιδι τὴν ὑγιαίνουσαν οὐ ζηλοῦντες πόλιν · ἀλλὰ τὸ νοσοῦν μέρος ἐπιφημίζειν ἑαυτῷ τολμᾷ τὸ τῆς πόλεως ὄνομα .
Lemmas: εἰμί μέν τις ὁ Γαλιλαῖος εἰμί σύ οἰκιστής , ἕ ὁ ἑαυτοῦ παραβαίνω νόμος ἀποτίνω ὁποῖος εἰμί εἰκός δίκη , αἱρέω μέν ζῶ παρανόμως , εἰσάγω δέ κήρυγμα καινός καί διδασκαλία νεαρός , λόγος εἄν ἔχω οὐδέ ὡς Ἀθανάσιος ὑπό σύ ἐπιζητέω · νυνί δέ κτίστης μέν εἰμί Ἀλέξανδρος ὁ πόλις , ὑπάρχω δέ σύ πολιοῦχος θεός ὁ βασιλεύς Σάραπις ἅμα ὁ πάρεδρος κόρη καί ὁ βασιλίδι ὁ Αἴγυπτος πᾶς Ἶσις ὁ ὑγιαίνω οὖον ζηλόω πόλις · ἀλλά ὁ νοσέω μέρος ἐπιφημίζω ἑαυτοῦ τολμάω ὁ ὁ πόλις ὄνομα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 47.2
Λίαν αἰσχύνομαι νὴ τοὺς θεούς , ἄνδρες Ἀλεξανδρεῖς , εἴ τις ὅλως Ἀλεξανδρέων ὁμολογεῖ Γαλιλαῖος εἶναι . τῶν ὡς ἀληθῶς Ἑβραίων οἱ πατέρες Αἰγυπτίοις ἐδούλευον πάλαι , νυνὶ δὲ ὑμεῖς , ἄνδρες Ἀλεξανδρεῖς , Αἰγυπτίων κρατήσαντες · ἐκράτησε γὰρ ὁ κτίστης ὑμῶν τῆς Αἰγύπτου · τοῖς κατωλιγωρηκόσι τῶν πατρίων δογμάτων δουλείαν ἐθελούσιον ἄντικρυς τῶν παλαιῶν θεσμῶν ὑφίστασθε . καὶ οὐκ εἰσέρχεται μνήμη τῆς παλαιᾶς ὑμᾶς ἐκείνης εὐδαιμονίας , ἡνίκα ἦν κοινωνία μὲν πρὸς τοὺς θεοὺς Αἰγύπτῳ τῇ πάσῃ , πολλῶν δὲ ἀπελαύομεν ἀγαθῶν . ἀλλ’ οἱ νῦν εἰσαγαγόντες ὑμῖν τὸ καινὸν τοῦτο κήρυγμα τίνος αἴτιοι γεγόνασιν ἀγαθοῦ τῇ πόλει , φράσατέ μοι . κτίστης ὑμῖν ἦν ἀνὴρ θεοσεβὴς Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών , οὔτι μὰ Δία κατά τινα τούτων ὢν οὐδὲ κατὰ πάντας Ἑβραίους μακρῷ γεγονότας αὐτῶν κρείττονας . ἐκείνων μὲν οὖν καὶ ὁ τοῦ Λάγου Πτολεμαῖος ἦν ἀμείνων , Ἀλέξανδρος δὲ κἂν Ῥωμαίοις εἰς ἅμιλλαν ἰὼν ἀγῶνα παρεῖχε . τί οὖν μετὰ τὸν κτίστην οἱ Πτολεμαῖοι , τὴν πόλιν ὑμῶν ὥσπερ γνησίαν θυγατέρα παιδοτροφήσαντες ; οὔτι τοῖς Ἰησοῦ λόγοις ηὔξησαν αὐτήν , οὐδὲ τῇ τῶν θεοῖς ἐχθίστων Γαλιλαίων διδασκαλίᾳ τὴν οἰκονομίαν αὐτῇ ταύτην , ὑφ’ ἧς νῦν ἐστιν εὐδαίμων , ἐξειργάσαντο . τρίτον , ἐπειδὴ Ῥωμαῖοι κύριοι γεγόναμεν αὐτῆς , ἀφελόμενοι τοὺς Πτολεμαίους οὐ καλῶς ἄρχοντας , ὁ Σεβαστὸς ἐπιδημήσας ὑμῶν τῇ πόλει καὶ πρὸς τοὺς ὑμετέρους πολίτας διαλεχθεὶς , Ἄνδρες , εἶπεν , Ἀλεξανδρεῖς , ἀφίημι τὴν πόλιν αἰτίας πάσης αἰδοῖ τοῦ μεγάλου θεοῦ Σαράπιδος αὐτοῦ τε ἕνεκα τοῦ δήμου καὶ τοῦ μεγέθους τῆς πόλεως · αἰτία δέ μοι τρίτη τῆς εἰς ὑμᾶς εὐνοίας ἐστὶ καὶ ὁ ἑταῖρος Ἄρειος . ἦν δὲ ὁ Ἄρειος οὗτος πολίτης μὲν ὑμέτερος , Καίσαρος δὲ τοῦ Σεβαστοῦ συμβιωτής , ἀνὴρ φιλόσοφος .
Lemmas: Λίαν αἰσχύνω νή ὁ θεός , ἀνήρ Ἀλεξανδρεύς , εἰμί τις ὅλως Ἀλεξανδρεύς ὁμολογέω Γαλιλαῖος εἰμί . ὁ ὡς ἀληθής Ἑβραῖος ὁ πατήρ Αἰγύπτιος δουλεύω πάλαι , νυνί δέ σύ , ἀνήρ Ἀλεξανδρεύς , Αἰγύπτιος κρατέω · κρατέω γάρ ὁ Κτίστης σύ ὁ Αἴγυπτος · ὁ κατολιγωρέω ὁ πάτριος δόγμα δουλεία ἐθελούσιος ἄντικρυς ὁ παλαιός θεσμός ὑφίστημι . καί οὐ εἰσέρχομαι μνήμη ὁ παλαιός σύ ἐκεῖνος εὐδαιμονία , ἡνίκα εἰμί κοινωνία μέν πρός ὁ θεός Αἴγυπτος ὁ πᾶς , πολύς δέ ἀπολαύω ἀγαθός . ἀλλά ὁ νῦν εἰσάγω σύ ὁ καινός οὗτος κήρυγμα τίς αἴτιος γίγνομαι ἀγαθός ὁ πόλις , φράζω ἐγώ . Κτίστης σύ εἰμί ἀνήρ θεοσεβής Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών , οὔτις μά Ζεύς κατά τις οὗτος εἰμί οὐδέ κατά πᾶς Ἑβραῖος μακρός γίγνομαι αὐτός ἀγαθός . ἐκεῖνος μέν οὖν καί ὁ ὁ Λᾶγος Πτολεμαῖος εἰμί ἀγαθός , Ἀλέξανδρος δέ κἀν Ῥωμαῖος εἰς ἅμιλλα εἶμι ἀγών παρέχω . τίς οὖν μετά ὁ κτίστης ὁ Πτολεμαῖος , ὁ πόλις σύ ὥσπερ γνήσιος θυγάτηρ παιδοτροφέω ; οὔτις ὁ Ἰησοῦς λόγος αὐξάνω αὐτός , οὐδέ ὁ ὁ θεός ἐχθρός Γαλιλαῖος διδασκαλία ὁ οἰκονομία αὐτός οὗτος , ὑπό ὅς νῦν εἰμί εὐδαίμων , ἐξεργάζομαι . τρίτος , ἐπεί Ῥωμαῖος κύριος γίγνομαι αὐτός , ἀφαιρέω ὁ Πτολεμαῖος οὖον καλῶς ἄρχω , ὁ Σεβαστὸς ἐπιδημέω σύ ὁ πόλις καί πρός ὁ ὑμέτερος πολίτης διαλέγω , ἀνήρ , εἶπον , Ἀλεξανδρεύς , ἀφίημι ὁ πόλις αἴτιος πᾶς αἰδώς ὁ μέγας θεός Σάραπις αὐτός τε ἕνεκα ὁ δῆμος καί ὁ μέγεθος ὁ πόλις · αἰτία δέ ἐγώ τρίτος ὁ εἰς σύ εὔνοια εἰμί καί ὁ ἑταῖρος Ἄρειος . εἰμί δέ ὁ Ἄρειος οὗτος πολίτης μέν ὑμέτερος , Καῖσαρ δέ ὁ Σεβαστός συμβιωτής , ἀνήρ φιλόσοφος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 47.3
Τὰ μὲν οὖν ἰδίᾳ περὶ τὴν πόλιν ὑμῶν ὑπάρξαντα παρὰ τῶν Ὀλυμπίων θεῶν , ὡς ἐν βραχεῖ φράσαι , τοιαῦτα , σιωπῶ δὲ διὰ τὸ μῆκος τὰ πολλά · τὰ δὲ κοινῇ καθ’ ἡμέραν οὐκ ἀνθρώποις ὀλίγοις οὐδὲ ἑν ὶγένει οὐδὲ μιᾷ πόλει , παντὶ δὲ ὁμοῦ τῷ κόσμῳ παρὰ τῶν ἐμφανῶν θεῶν διδόμενα πῶς ὑμεῖς οὐκ ἴστε ; μόνοι τῆς ἐξ Ἡλίου κατιούσης αὐγῆς ἀναισθήτως ἔχετε ; μόνοι θέρος οὐκ ἴστε καὶ χειμῶνα παρ’ αὐτοῦ γινόμενον ; μόνοι ζῳογονούμενα καὶ φυόμενα παρ’ αὐτοῦ τὰ πάντα ; τὴν δὲ ἐξ αὐτοῦ καὶ παρ’ αὐτοῦ δημιουργὸν τῶν ὅλων Σελήνην οὖσαν οὐκ αἰσθάνεσθε πόσων ἀγαθῶν αἰτία τῇ πόλει γίνεται ; καὶ τούτων μὲν τῶν θεῶν οὐδένα προσκυνεῖν τολμᾶτε · ὃν δὲ οὔτε ὑμεῖς οὔτε οἱ πατέρες ὑμῶν ἑοράκασιν Ἰησοῦν οἴεσθε χρῆναι θεὸν λόγον ὑπάρχειν . ὃν δὲ ἐξ αἰῶνος ἅπαν ὁρᾷ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ βλέπει καὶ σέβεται καὶ σεβόμενον εὖ πράττει , τὸν μέγαν Ἥλιον λέγω , τὸ ζῶν ἄγαλμα καὶ ἔμψυχον καὶ ἔννουν καὶ ἀγαθοεργὸν τοῦ νοητοῦ πατρός , εἴ τι μοι πείθεσθε παραινοῦντι , καὶ μικρὰ ὑμᾶς αὐτοὺς ἐπαναγάγετε πρὸς τήν ἀλήθειαν . οὐχ ἁμαρτήσεσθε γὰρ τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ πειθόμενοι τῷ πορευθέντι κἀκείνην τὴν ὁδὸν ἄχρις ἐτῶν εἴκοσι καὶ ταύτην ἤδη σὺν θεοῖς πορευομένῳ δωδέκατον ἔτος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἴδιος περί ὁ πόλις σύ ὑπάρχω παρά ὁ Ὀλύμπιος θεός , ὡς ἐν βραχύς φράζω , τοιοῦτος , σιωπάω δέ διά ὁ μῆκος ὁ πολύς · ὁ δέ κοινός κατά ἡμέρα οὐ ἄνθρωπος ὀλίγος οὐδέ ἑν γίγνομαι οὐδέ εἷς πόλις , πᾶς δέ ὁμοῦ ὁ κόσμος παρά ὁ ἐμφαίνω θεός δίδωμι πῶς σύ οὐ οἶδα ; μόνος ὁ ἐκ Ἡλίας κατέρχομαι αὐγή ἀναισθήτως ἔχω ; μόνος θέρος οὐ οἶδα καί χειμών παρά αὐτός γίγνομαι ; μόνος ζῳογονέω καί φύω παρά αὐτός ὁ πᾶς ; ὁ δέ ἐκ αὐτός καί παρά αὐτός δημιουργός ὁ ὅλος Σελήνη εἰμί οὐ αἰσθάνομαι πόσος ἀγαθός αἰτία ὁ πόλις γίγνομαι ; καί οὗτος μέν ὁ θεός οὐδείς προσκυνέω τολμάω · ὅς δέ οὔτε σύ οὔτε ὁ πατήρ σύ ὁράω Ἰησοῦς οἴομαι χρή θεός λόγος ὑπάρχω . ὅς δέ ἐκ αἰών ἅπας ὁράω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος καί βλέπω καί σέβομαι καί σέβομαι εὕω πράσσω , ὁ μέγας Ἥλιος λέγω , ὁ ζῶ ἄγαλμα καί ἔμψυχος καί ἔννους καί ἀγαθοεργός ὁ νοητός πατήρ , εἰμί τίς ἐγώ πείθω παρανέω , καί μικρός σύ αὐτός ἐπανάγω πρός ὁ ἀλήθεια . οὐ ἁμαρτάνω γάρ ὁ ὀρθός ὁδός πείθω ὁ πορεύω ἐκεῖνος ὁ ὁδός ἄχρι ἔτος εἴκοσι καί οὗτος ἤδη σύν θεός πορεύω δωδέκατος ἔτος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 47.4
Εἰ μὲν οὖν φίλον ὑμῖν πείθεσθαι , μειζόνως εὐφρανεῖτε · τῇ δεισιδαιμονίᾳ δὲ καὶ κατηχήσει τῶν πανούργων ἀνθρώπων ἐμμένειν εἴπερ ἐθέλοιτε , τὰ πρὸς ἀλλήλους ὁμονοεῖτε καὶ τὸν Ἀθανάσιον μὴ ποθεῖτε . πολλοὶ πάντως εἰσὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν δυνάμενοι τὰς ἀκοὰς ὑμῶν κνησιώσας καὶ δεομένας ἀσεβῶν ῥημάτων ἱκανῶς παραμυθήσασθαι . ὤφελε γὰρ Ἀθανασίῳ ὁμοῦ ἡ τοῦ δυσσεβοῦς αὐτοῦ διδασκαλείου κατακεκλεῖσθαι μοχθηρία . νῦν δέ ἐστι πλῆθος ὑμῖν οὐκ ἀγεννές , καὶ πρᾶγμά δὲ οὐδέν . ὃν γὰρ ἃν ἕλησθε τοῦ πλήθους , ὅσα γε εἰς τὴν τῶν γραφῶν διδασκαλίαν ἥκει , χείρων οὐδὲν ἔσται τοῦ παρ’ ὑμῶν ποθουμένου . εἰ δὲ τῆς ἄλλης ἐντρεχείας ἐρῶντες Ἀθανασίου · πανοῦργον γὰρ εἶναι τὸν ἄνδρα πυνθάνομαι · ταύτας ἐποιήσασθε τὰς δεήσεις , ἴστε δι’ αὐτὸ τοῦτο αὐτὸν ἀπεληλαμένον τῆς πόλεως · ἀνεπιτήδειος γὰρ φύσει προστατεύειν δήμου πολυπράγμων ἀνήρ . εἰ δὲ μηδὲ ἀνήρ , ἀλλ’ ἀνθρωπίσκος εὐτελής , καθάπερ οὗτος ὁ μέγας οἰόμενος περὶ τῆς κεφαλῆς κινδυνεύειν , τοῦτο δὲ δίδωσιν ἀταξίας ἀρχήν . ὅθεν , ἵνα μὴ γένηται τοιοῦτο περὶ ὑμᾶς μηδέν , ἀπελθεῖν αὐτῷ προηγορεύσαμεν τῆς πόλεως πάλαι , νυνὶ δὲ καὶ Αἰγύπτου πάσης .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν φίλος σύ πείθω , μέγας εὐφραίνω · ὁ δεισιδαιμονία δέ καί κατηχέω ὁ πανοῦργος ἄνθρωπος ἐμμένω εἴπερ ἐθέλω , ὁ πρός ἀλλήλων ὁμονοέω καί ὁ Ἀθανάσιος μή πίνω . πολύς πάντως εἰμί ὁ αὐτός μαθητής δύναμαι ὁ ἀκοή σύ κνησιάω καί δήω ἀσεβής ῥῆμα ἱκανῶς παραμυθέομαι . ὀφείλω γάρ Ἀθανάσιος ὁμοῦ ὁ ὁ δυσσεβής αὐτός διδασκαλεῖον κατακλείω μοχθηρία . νῦν δέ εἰμί πλῆθος σύ οὐ ἀγεννής , καί πρᾶγμα δέ οὐδείς . ὅς γάρ ἄν αἱρέω ὁ πλῆθος , ὅσος γε εἰς ὁ ὁ γραφεύς διδασκαλία ἥκω , χείρων οὐδείς εἰμί ὁ παρά σύ ποθέω . εἰμί δέ ὁ ἄλλος ἐντρέχεια ἐράω Ἀθανάσιος · πανοῦργος γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ πυνθάνομαι · οὗτος ποιέω ὁ δήω , οἶδα διά αὐτός οὗτος αὐτός ἀπελαύνω ὁ πόλις · ἀνεπιτήδειος γάρ φύσις προστατεύω δῆμος πολυπράγμων ἀνήρ . εἰμί δέ μηδέ ἀνήρ , ἀλλά ἄνθρωπος εὐτελής , καθάπερ οὗτος ὁ μέγας οἴομαι περί ὁ κεφαλή κινδυνεύω , οὗτος δέ δίδωμι ἀταξία ἀρχή . ὅθεν , ἵνα μή γίγνομαι τοιοῦτος περί σύ μηδείς , ἀπέρχομαι αὐτός προαγορεύω ὁ πόλις πάλαι , νυνί δέ καί Αἴγυπτος πᾶς .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 47.5
Προτεθήτω τοῖς ἡμετέροις πολίταις Ἀλεξανδρεῦσιν .
Lemmas: προτίθημι ὁ ἡμέτερος πολίτης Ἀλεξανδρεύς .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 48.1
Ὀβελὸν εἶναι παρ’ ὑμῖν ἀκούω λίθινον εἰς ὕψος ἱκανὸν ἐπηρμένον , ἐπὶ τῆς ᾐόνος ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀτιμοτάτων ἐρριμμένον . ἐπὶ τοῦτον ἐναυπηγήσατο σκάφος ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος , ὡς μετάξων αὐτὸν εἰς τὴν ἐμὴν πατρίδα Κωνσταντίνου πόλιν . ἐπεὶ δε ἐκείνῳ συνέβη θεῶν ἐθελόντων ἐνθένδε ἐκεῖσε πορευθῆναι τὴν εἱμαρμένην πορείαν , ἡ πόλις ἀπαιτεῖ παρ’ ἐμοῦ τὸ ἀνάθημα , πατρὶς οὖσά μου καὶ προσήκουσα πλέον ἤπερ ἐκείνῳ . ὁ μὲν γὰρ αὐτὴν ὡς ἀδελφήν , ἐγὼ δὲ ὡς μητέρα φιλῶ · καὶ γὰρ ἐγενόμην παρ’ αὐτῇ καὶ ἐτράφην ἐκεῖσε , καὶ οὐ δύναμαι περὶ αὐτὴν ἀγνωμονῆσαι . τί οὖν ; ἐπειδὴ καὶ ὑμᾶς οὐδὲν ἔλαττον τῆς πατρίδος φιλῶ , δίδωμι καὶ παρ’ ὑμῖν ἀναστῆσαι τὴν χαλκῆν εἰκόνα . πεποίηται δὲ ἔναγχος ἀνδριὰς τῷ μεγέθει κολοσσικός , ὃν ἀναστήσαντες ἕξετε ἀντὶ ἀναθήματος λιθίνου χαλκοῦν , ἀνδρός , οὗ φατε ποθεῖν , εἰκόνα καὶ μορφὴν ἀντὶ τετραγώνου λίθου χαράγματα ἔχοντος Αἰγύπτια . καὶ τὸ λεγόμενον δέ , ὥς τινές εἰσιν οἱ θεραπεύοντες καὶ προσκαθεύδοντες αὐτοῦ τῇ κορυφῇ , πάνυ με πείθει χρῆναι τῆς δεισιδαιμονίας ἕνεκα ταύτης ἀπάγειν αὐτόν . οἱ γὰρ θεώμενοι τοὺς καθεύδοντας ἐκεῖ , πολλοῦ μὲν ῥύπου , πολλῆς δὲ ἀσελγείας περὶ τὸν τόπον ὡς ἔτυχεν οὔσης , οὔτε πιστεύουσιν αὐτὸν θεῖον εἶναι , καὶ διὰ τὴν τῶν προσεχόντων αὐτῷ δεισιδαιμονίαν ἀπιστότεροι περὶ τοὺς θεοὺς καθίστανται . δι’ αὐτὸ δὴ οὖν τοῦτο καὶ μᾶλλον ὑμῖν προσήκει συνεπιλαβέσθαι καὶ πέμψαι τῇ ἐμῇ πατρίδι τῇ ξενοδοκούσῃ καλῶς ὑμᾶς , ὅτε εἰς τὸν Πόντον εἰσπλεῖτε , καὶ ὥσπερ εἰς τὰς τροφὰς καὶ εἰς τὸν ἐκτὸς κόσμον συμβάλλεσθαι . πάντως οὐκ ἄχαρι καὶ παρ’ αὐτοῖς ἑστάναι τι τῶν ὑμετέρων , εἰς ὃ προσπλέοντες τῇ πόλει μετ’ εὐφροσύνης ἀποβλέψετε .
Lemmas: ὀβελός εἰμί παρά σύ ἀκούω λίθινος εἰς ὕψος ἱκανός ἐπαίρω , ἐπί ὁ ἠιών ὥσπερ ἄλλος τίς ὁ ἄτιμος ῥίπτω . ἐπί οὗτος ναυπηγέω σκάφος ὁ μακαρίτης Κωνστάντιος , ὡς μετάγω αὐτός εἰς ὁ ἐμός πατρίς Κωνσταντῖνος πόλις . ἐπεί δέ ἐκεῖνος συμβαίνω θεός ἐθέλω ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεύω ὁ μείρομαι πορεία , ὁ πόλις ἀπαιτέω παρά ἐγώ ὁ ἀνάθημα , πατρίς εἰμί ἐγώ καί προσήκω πλέω ἤ2 ἐκεῖνος . ὁ μέν γάρ αὐτός ὡς ἀδελφός , ἐγώ δέ ὡς μήτηρ φιλέω · καί γάρ γίγνομαι παρά αὐτός καί τρέφω ἐκεῖσε , καί οὖον δύναμαι περί αὐτός ἀγνωμονέω . τίς οὖν ; ἐπεί καί σύ οὐδείς μικρός ὁ πατρίς φιλέω , δίδωμι καί παρά σύ ἀνίστημι ὁ χάλκεος εἰκών . ποιέω δέ ἔναγχος ἀνδριάς ὁ μέγεθος κολοσσικός , ὅς ἀνίστημι ἔχω ἀντί ἀνάθημα λίθινος χάλκεος , ἀνήρ , ὅς φημί ποθέω , εἰκών καί μορφή ἀντί τετράγωνος λίθος χάραγμα ἔχω Αἰγύπτιος . καί ὁ λέγω δέ , ὅς τις εἰμί ὁ θεραπεύω καί προσκαθεύδω αὐτός ὁ κορυφή , πάνυ ἐγώ πείθω χρή ὁ δεισιδαιμονία ἕνεκα οὗτος ἀπάγω αὐτός . ὁ γάρ θεάομαι ὁ καθεύδω ἐκεῖ , πολύς μέν ῥύπος , πολύς δέ ἀσέλγεια περί ὁ τόπος ὡς τυγχάνω εἰμί , οὔτε πιστεύω αὐτός θέω εἰμί , καί διά ὁ ὁ προσέχω αὐτός δεισιδαιμονία ἄπιστος περί ὁ θεός καθίστημι . διά αὐτός δή οὖν οὗτος καί μᾶλλον σύ προσήκω συνεπιλαμβάνομαι καί πέμπω ὁ ἐμέω πατρίς ὁ ξενοδοκέω καλῶς σύ , ὅτε εἰς ὁ Πόντος εἰσπλέω , καί ὥσπερ εἰς ὁ τροφή καί εἰς ὁ ἐκτός κόσμος συμβάλλω . πάντως οὐ ἄχαρις καί παρά αὐτός ἵστημι τίς ὁ ὑμέτερος , εἰς ὅς προσπλέω ὁ πόλις μετά Εὐφρόσυνος ἀποβλέπω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 49.1
Ἄξιόν ἐστιν , εἴπερ ἄλλου τινός , καὶ τῆς ἱερᾶς ἐπιμεληθῆναι μουσικῆς . ἐπιλεξάμενος οὖν ἐκ τοῦ δήμου τῶν Ἀλεξανδρέων εὖ γεγονότας μειρακίσκους ἀρτάβας ἑκάστῳ σίτου κέλευσον δύο τοῦ μηνὸς χορηγεῖσθαι , ἔλαιόν τε ἐπ αὐτῷ καὶ οἶνον · ἐσθῆτα δὲ παρέξουσιν οἱ τοῦ ταμιείου προεστῶτες . οὗτοι δὲ τέως ἐκ φωνῆς καταλεγέσθωσαν . εἰ δέ τινες δύναιντο καὶ τῆς ἐπιστήμης αὐτῆς εἰς ἄκρον μετασχεῖν , ἴστωσαν ἀποκείμενα πάνυ μεγάλα τοῦ πόνου τὰ ἔπαθλα καὶ παρ’ ἡμῖν . ὅτι γὰρ πρὸ ἡμῶν αὐτοὶ τὰς ψυχὰς ὑπὸ τῆς θείας μουσικῆς καθαρθέντες ὀνήσονται , πιστευτέον τοῖς προαποφαινομένοις ὀρθῶς ὑπὲρ τούτων . ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν παίδων τοσαῦτα . τοὺς δὲ νῦν ἀκροωμένους τοῦ μουσικοῦ Διοσκόρου ποίησον ἀντιλαβέσθαι τῆς τέχνης προθυμότερον , ὡς ἡμῶν ἑτοίμων ἐπὶ ὅπερ ἂν ἐθέλωσιν αὐτοῖς συνάρασθαι .
Lemmas: Ἄξιος εἰμί , εἴπερ ἄλλος τις , καί ὁ ἱερός ἐπιμελέομαι μουσικός . ἐπιλέγω οὖν ἐκ ὁ δῆμος ὁ Ἀλεξανδρεύς εὕω γίγνομαι μειρακίσκος ἀρτάβη ἕκαστος σῖτος κελεύω δύο ὁ μείς χορηγέω , ἔλαιον τε ἔπος αὐτός καί οἶνος · ἐσθής δέ παρέχω ὁ ὁ ταμιεῖον προίστημι . οὗτος δέ τέως ἐκ φωνή καταλέγω . εἰμί δέ τις δύναμαι καί ὁ ἐπιστήμη αὐτός εἰς ἄκρος μετέχω , οἶδα ἀπόκειμαι πάνυ μέγας ὁ πόνος ὁ ἔπαθλον καί παρά ἐγώ . ὅτι γάρ πρό ἐγώ αὐτός ὁ ψυχή ὑπό ὁ θεῖος μουσικός καθαίρω ὀνίνημι , πιστευτέον ὁ προαποφαίνω ὀρθῶς ὑπέρ οὗτος . ὑπέρ μέν οὖν ὁ παῖς τοσοῦτος . ὁ δέ νῦν ἀκροάζομαι ὁ μουσικός Διόσκορος ποιέω ἀντιλαμβάνω ὁ τέχνη πρόθυμος , ὡς ἐγώ ἑτοῖμος ἐπί ὅσπερ εἄν ἐθέλω αὐτός συναίρω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 50.3
Ἀλλὰ τὴν παρρησίαν τὴν σὴν οἴει τεττάρων εἶναι ὀβολῶν , τὸ λεγόμενον , ἀξίαν ; οὐκ οἶσθ’ ὅτι καὶ Θερσίτης ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐπαρρησιάζετο , καὶ Ὀδυσσεὺς μὲν αὐτὸν ὁ συνετώτατος ἔπαι ετῷ σκήπτρῳ , τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι τῆς Θερσίτου παροινίας ἔλαττον ἔμελεν ἢ χελώνῃ μυιῶν , τὸ τῆς παροιμίας ; πλὴν οὐ μέγα ἔργον ἐστὶ νἐπιτιμᾶν ἄλλοις , ἑαυτὸν δὲ ἀνεπιτίμητον παρασχεῖν . εἰ δέ σοι ταύτης μέτεστι τῆς μερίδος , ἐπίδειξον ἡμῖν . ἆρ’ ὅτε νέος ἦσθα , καλὰς ἔδωκας ὑπὲρ σαυτοῦ τοῖς πρεσβυτέροις ὁμιλίας ; ἀλλ’ ἐγὼ κατὰ τὴν Εὐριπίδειον Ἤλεκτραν τὰς τοιαύτας σιγῶ τύχας . ἐπεὶ δὲ ἀνὴρ γέγονας καὶ στρατοπέδῳ παρέβαλες , ἔπραξας πῶς πρὸς τοῦ Διός ; ὑπὲρ τῆς ἀληθείας φὴς προσκρούσας ἀπηλλάχθαι . ἐκ τίνων τοῦτο ἔχων δεῖξαι , ὥσπερ οὐ πολλῶν καὶ πονηροτάτων , ὑφ’ ὧνπερ καὶ αὐτὸς ἀπηλάθης , ἐκτοπισθέντων ; οὐ τοῦτό ἐστιν , ὦ συνετώτατε Διονύσιε , σπουδαίου καὶ σώφρονος ἀνδρός , ἀπεχθανόμενον ἀπελθεῖν τοῖς κρατοῦσιν . ἦσθα δὲ ἂν βελτίων , εἰ τοὺς ἀνθρώπους ἐκ τῆς πρὸς σεαυτὸν συνουσίας ἀπέφηνας ἡμῖν μετριωτέρους . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ κατὰ σέ , μὰ τοὺς θεούς , οὐδὲ κατὰ μυρίους ἄλλους , ὅσοι ζηλοῦσι τὸν σὸν τρόπον · πέτραι γὰρ πέτραις καὶ λίθοι λίθοις προσαραττόμενοι οὐκ ὠφελοῦσι μὲν ἀλλήλους , ὁ δ’ ἰσχυρότερος τὸν ἥττονα εὐχερῶς συντρίβει .
Lemmas: ἀλλά ὁ παρρησία ὁ σός οἴομαι τέσσαρες εἰμί ὀβολός , ὁ λέγω , ἄξιος ; οὐ οἶδα ὅτι καί Θερσίτης ἐν ὁ Ἕλλην παρρησιάζομαι , καί Ὀδυσσεύς μέν αὐτός ὁ συνετός παῖς ἐτός σκῆπτρον , ὁ δέ Ἀγαμέμνων ὁ Θερσίτης παροινία μικρός μέλω ἢ χελώνη μυῖα , ὁ ὁ παροιμία ; πλήν οὖον μέγας ἔργον εἰμί ἐπιτιμάω ἄλλος , ἑαυτοῦ δέ ἀνεπιτίμητος παρέχω . εἰμί δέ σύ οὗτος μέτειμι ὁ μερίς , ἐπιδείκνυμι ἐγώ . ἆρα ὅτε νέος εἰμί , κάλως δίδωμι ὑπέρ σεαυτοῦ ὁ πρέσβυς ὁμιλία ; ἀλλά ἐγώ κατά ὁ Εὐριπίδειος Ἠλέκτρα ὁ τοιοῦτος σιγάω Τύχη . ἐπεί δέ ἀνήρ γίγνομαι καί στρατόπεδον παραβάλλω , πράσσω πῶς πρός ὁ Ζεύς ; ὑπέρ ὁ ἀλήθεια φημί προσκρούω ἀπαλλάσσω . ἐκ τίνω οὗτος ἔχω δείκνυμι , ὥσπερ οὖον πολύς καί πονηρός , ὑπό ὅσπερ καί αὐτός ἀπελαύνω , ἐκτοπίζω ; οὖον οὗτος εἰμί , εἰμί συνετός Διονύσιος , σπουδαῖος καί σώφρων ἀνήρ , ἀπεχθάνομαι ἀπέρχομαι ὁ κρατέω . εἰμί δέ εἄν ἀγαθός , εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ πρός σαυτοῦ συνουσία ἀποφαίνω ἐγώ μέτριος . ἀλλά οὗτος μέν οὖον κατά σός , μά ὁ θεός , οὐδέ κατά μυρίος ἄλλος , ὅσος ζηλόω ὁ σός τρόπος · πέτρα γάρ πέτρα καί λίθος λίθος προσαράσσω οὐ ὠφελέω μέν ἀλλήλων , ὁ δέ ἰσχυρός ὁ κακός εὐχερής συντρίβω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 50.4
Ἆρα μὴ Λακωνικῶς ταῦτα καὶ συντόμως λέγω ; ἀλλ’ ἐγὼ μέν οἶμαι λαλίστερος διὰ σὲ καὶ τῶν Ἀττικῶν ἀποπεφάνθαι τεττίγων . ὑπὲρ δὲ ὧν εἰς ἐμὲ πεπαρῴνηκας , ἐπιθήσω σοι δίκην τὴν πρέπουσαν , ἐθελόντων θεῶν καὶ τῆς δεσποίνης Ἀδραστείας . τίς οὖν ἡ δίκη καὶ τί μάλιστα τὸ δυνάμενόν σου τὴν γλῶτταν καὶ τὴν διάνοιαν ὀδυνῆσαι ; ὡς ἐλάχιστα πειράσομαι διά τε τῶν λόγων καὶ διὰ τῶν ἔργων ἐξαμαρτὼν μὴ παρασχέσθαι σου τῇ κακηγόρῳ γλώττῃ πολλὴν φλυαρίαν . καίτοι με οὐ λέληθεν , ὅτι καὶ τῆς Ἀφροδίτης φασὶν ὑπὸ τοῦ Μώμου ἐσκῶφθαι τὸ σάνδαλον . ἀλλ’ ὁρᾷς ὅτι πολλὰ καὶ ὁ Μῶμος ἐρρήγνυτο , καὶ μόλις ἐλαμβάνετο τοῦ σανδάλου . εἴη δὲ καὶ σὲ περὶ ταῦτα τριβόμενον καταγηρᾶσαι καὶ τοῦ Τιθωνοῦ βαθύτερον καὶ τοῦ Κινύρου πλουσιώτερον καὶ τοῦ Σαρδαναπάλου τρυφηλότερον , ὅπως τὸ τῆς παροιμίας ἐπὶ σοῦ πληρωθῇ Δὶς παῖδες οἱ γέροντες .
Lemmas: ἆρα μή Λακωνικός οὗτος καί σύντομος λέγω ; ἀλλά ἐγώ μέν οἴομαι λάλος διά σύ καί ὁ Ἀττικός ἀποφαίνω τέττιξ . ὑπέρ δέ ὅς εἰς ἐγώ παραπαροινέω , ἐπιτίθημι σύ δίκη ὁ πρέπω , ἐθέλω θεός καί ὁ δέσποινα Ἀδράστεια . τίς οὖν ὁ δίκη καί τίς μάλιστα ὁ δύναμαι σύ ὁ γλῶσσα καί ὁ διάνοια ὀδυνάω ; ὡς μικρός πειράζω διά τε ὁ λόγος καί διά ὁ ἔργον ἐξαμαρτάνω μή παρέχω σύ ὁ κακηγόρος γλῶσσα πολύς φλυαρία . καίτοι ἐγώ οὖον λανθάνω , ὅτι καί ὁ Ἀφροδίτη φημί ὑπό ὁ Μῶμος σκώπτω ὁ σάνδαλον . ἀλλά ὁράω ὅτι πολύς καί ὁ Μῶμος ῥήγνυμι , καί μόλις λαμβάνω ὁ σάνδαλον . εἰμί δέ καί σύ περί οὗτος τρίβω καταγηράσκω καί ὁ Τιθωνός βαθύς καί ὁ Κινύρης πλούσιος καί ὁ Σαρδανάπαλος τρυφηλός , ὅπως ὁ ὁ παροιμία ἐπί σύ πληρόω δίς παῖς ὁ γέρων .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 50.5
Ἀλλ’ ὁ θεσπέσιος Ἀλέξανδρος ἐκ τίνων ἐφάνη σοι τηλικοῦτος ; ἆρ’ ὅτι μιμητὴς αὐτοῦ γενόμενος ἐζήλωσας ὅσα ἐκείνῳ τὸ μειράκιον ὁ Ἑρμόλαος ὠνείδισεν ; ἢ τοῦτο μὲν οὐδεὶς οὕτως ἐστὶν ἀνόητος ὡς ὑπονοῆσαι περὶ σοῦ · τοὐναντίον δὲ καὶ ὅπερ ἀπωδύρετο παθὼν Ἑρμόλαος , καὶ διόπερ διενοεῖτο τὸν Ἀλέξανδρον , ὥς φασιν , ἀποκτεῖναι , τοῦτο δὲ οὐδεὶς ὅστις πεπεισμένος οὐκ ἔστι περὶ σοῦ ; πολλῶν δὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς καὶ σφόδρα σε φαμένων φιλεῖν ἀκήκοα πολλὰ ὑπὲρ ταύτης ἀπολογουμένων τῆς ἁμαρτίας , ἤδη δέ τινος καὶ ἀπιστοῦντος . ἀλλ’ οὗτός ἐστιν ἡ μία χελιδών , οὐ ποιεῖ τὸ ἔαρ . ἀλλ’ ἴσως ἐκεῖθεν Ἀλέξανδρος ὤφθη σοι μέγας , ὅτι Καλλισθένη μὲν ἀπέκτεινε πικρῶς , Κλεῖτος δὲ αὐτοῦ τῆς παροινίας ἔργον ἐγένετο , Φιλώτας τε καὶ Παρμενίων καὶ τὸ Παρμενίωνος παιδίον . ἐπεὶ τὰ περὶ τὸν Ἕκτορα τὸν ἐν Αἰγύπτῳ τοῦ Νείλου ταῖς δίναις ἢ ταῖς Εὐφράτου · λέγεται γὰρ ἑκάτερον · ἐναποπνιγέντα καὶ τὰς ἄλλας αὐτοῦ παιδιὰς σιωπῶ , μὴ βλασφημεῖν ἄνδρα δόξω τὸ κατωρθωμένον μὲν οὐδαμῶς ἔχοντα , κράτιστον μέντοι τὰ πολεμικὰ στρατηγόν . ὧν σὺ κατὰ τὴν προαίρεσιν καὶ κατὰ τὴν ἀνδρείαν ἔλαττον μετέχεις ἢ τριχῶν ἰχθύες . ἄκουε δὴ τῆς παραινέσεως μὴ λίαν ὀργίλως , οὔ τοι , τέκνον ἐμόν , δέδοται πολεμήια ἔργα , τὸ δὲ ἑξῆς οὐ παραγράφω σοι , αἰσχύνομαι γὰρ νὴ τοὺς θεούς . ἀξιῶ μέντοι σε προσυπακούειν αὐτό · καὶ γὰρ εὔλογον ἕπεσθαι τοῖς ἔργοις τοὺς λόγους , ἀλλὰ μὴ φεύγειν τὰ ῥήματα τὸν μηδαμῶς διαπεφευγότα τὰ ἔργα .
Lemmas: ἀλλά ὁ θεσπέσιος Ἀλέξανδρος ἐκ τίνω φαίνω σύ τηλικόσδε ; ἆρα ὅτι μιμητής αὐτός γίγνομαι ζηλόω ὅσος ἐκεῖνος ὁ μειράκιον ὁ Ἑρμόλαος ὀνειδίζω ; ἢ οὗτος μέν οὐδείς οὕτως εἰμί ἀνόητος ὡς ὑπονοέω περί σύ · ἐναντίος δέ καί ὅσπερ ἀποδύρομαι πάσχω Ἑρμόλαος , καί διόπερ διανοέομαι ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς φημί , ἀποκτείνω , οὗτος δέ οὐδείς ὅστις πείθω οὐ εἰμί περί σύ ; πολύς δέ ἐγώ νή ὁ θεός καί σφόδρα σύ φημί φιλέω ἀκούω πολύς ὑπέρ οὗτος ἀπολογέομαι ὁ ἁμαρτία , ἤδη δέ τις καί ἀπιστέω . ἀλλά οὗτος εἰμί ὁ εἷς χελιδών , οὖον ποιέω ὁ ἔαρ . ἀλλά ἴσως ἐκεῖθεν Ἀλέξανδρος ὁράω σύ μέγας , ὅτι Καλλισθένης μέν ἀποκτείνω πικρός , Κλεῖτος δέ αὐτός ὁ παροινία ἔργον γίγνομαι , Φιλώτας τε καί Παρμενίων καί ὁ Παρμενίων παιδίον . ἐπεί ὁ περί ὁ Ἕκτωρ ὁ ἐν Αἴγυπτος ὁ Νεῖλος ὁ δίνη ἢ ὁ Εὐφράτης · λέγω γάρ ἑκάτερος · ἐναποπνίγομαι καί ὁ ἄλλος αὐτός παιδιά σιωπάω , μή βλασφημέω ἀνήρ δοκέω ὁ κατορθόω μέν οὐδαμῶς ἔχω , ἀγαθός μέντοι ὁ πολεμικός στρατηγός . ὅς σύ κατά ὁ προαίρεσις καί κατά ὁ ἀνδρεῖος μικρός μετέχω ἢ θρίξ ἰχθύς . ἀκούω δή ὁ παραίνεσις μή λίαν ὀργίλως , οὖον ὅς , τέκνον ἐμός , δίδωμι πολεμήιος ἔργον , ὁ δέ ἑξῆς οὖον παραγράφω σύ , αἰσχύνω γάρ νή ὁ θεός . ἀξιόω μέντοι σύ προσυπακούω αὐτός · καί γάρ εὔλογος ἕπω ὁ ἔργον ὁ λόγος , ἀλλά μή φεύγω ὁ ῥῆμα ὁ μηδαμῶς διαφεύγω ὁ ἔργον .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 50.6
Ἀλλ’ ὁ τὴν Μαγνεντίου καὶ Κώνσταντος ὁσίαν αἰσχυνόμενος , ἀνθ’ ὅτου τοῖς ζῶσι πολεμεῖς καὶ τοῖς ὁπωσοῦν βελτίστοις λοιδορῇ ; πότερον ὅτι μᾶλλον ἐκεῖνοι δύνανται τῶν ζώντων ἀμύνεσθαι τοὺς λυποῦντας ; ἀλλὰ σοὶ τοῦτο οὐ προσήκει λεγειν · εἶ γάρ , ὡς γράφεις , θαρραλεώτατος . ἀλλ’ εἰ μὴ τοῦτο , τυχὸν ἕτερον · ὡς γὰρ οὐκ αἰσθανομένους ἐπισκώπτειν ἴσως οὐ βούλει . τῶν ζώντων δὲ ἆρά τις οὕτως εὐήθης ἐστὶν ἢ μικρόψυχος , ὃς ἀξιώσειεν ἂν αὑτοῦ παρὰ σοὶ λόγον εἶναί τινα , καὶ οὐ βουλήσεται μάλιστα μὲν ἀγνοεῖσθαι παρὰ σοῦ παντάπασιν , εἰ δ’ ἀδύνατον εἴη , λοιδορεῖσθαι παρὰ σοῦ μᾶλλον , καθάπερ ἐγὼ νῦν , ἢ τιμᾶσθαι ; μήποτε οὕτω κακῶς φρονήσαιμι , μήποτε τῶν παρὰ σοῦ μᾶλλον ἐπαίνων ἢ ψόγων ἀντιποιησαίμην .
Lemmas: ἀλλά ὁ ὁ Μαγνέντιος καί Κώνστας ὅσιος αἰσχύνω , ἀντί ὅστις ὁ ζῶ πολεμέω καί ὁ ὁπωσοῦν ἀγαθός λοιδορέω ; πότερος ὅτι μᾶλλον ἐκεῖνος δύναμαι ὁ ζῶ ἀμύνω ὁ λυπέω ; ἀλλά σύ οὗτος οὖον προσήκω λέγω · εἰμί γάρ , ὡς γράφω , θαρραλέος . ἀλλά εἰμί μή οὗτος , τυγχάνω ἕτερος · ὡς γάρ οὐ αἰσθάνομαι ἐπισκώπτω ἴσως οὖον βούλομαι . ὁ ζῶ δέ ἆρα τις οὕτως εὐήθης εἰμί ἢ μικρόψυχος , ὅς ἀξιόω εἄν αὐτός παρά σύ λόγος εἰμί τις , καί οὖον βούλομαι μάλιστα μέν ἀγνοέω παρά σύ παντάπασι , εἰμί δέ ἀδύνατος εἰμί , λοιδορέω παρά σύ μᾶλλον , καθάπερ ἐγώ νῦν , ἢ τιμάω ; μήποτε οὗτος κακῶς φρονέω , μήποτε ὁ παρά σύ μᾶλλον ἔπαινος ἢ ψόγος ἀντιποιέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 50.8
Τελείαν ἔχεις παρ’ ἡμῶν τὴν ἀπόκρισιν , ὥστε σε μηδὲν ἐπιποθεῖν . οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς παρὰ σοῦ τι πλέον ἀπαιτοῦμεν · ἀλλ’ ἐντυχών , εἰς ὅ τι βούλει τοῖς γράμμασι χρῆσαι · τὰ γὰρ τῆς ἡμετέρας φιλίας πεπέρανταί σοι . ἔρρωσο τρυφῶν καὶ λοιδορούμενος ἐμοὶ παραπλησίως .
Lemmas: τελεία ἔχω παρά ἐγώ ὁ ἀπόκρισις , ὥστε σύ μηδείς ἐπιποθέω . οὔκουν οὐδέ ἐγώ παρά σύ τίς πλέω ἀπαιτέω · ἀλλά ἐντυγχάνω , εἰς ὅς τίς βούλομαι ὁ γράμμα χράω · ὁ γάρ ὁ ἡμέτερος φίλιος περάω σύ . ῥώννυμι τρυφάω καί λοιδορέω ἐγώ παραπλήσιος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 52.1
Ἐπειδὴ τῆς ὑποσχέσεως ἐπελάθου · τρίτη γοῦν ἐστὶ σήμερον , καὶ ὁ φιλόσοφος Πρίσκος αὐτὸς μὲν οὐχ ἧκε , γράμματα δ’ ἀπέστειλεν ὡς ἔτι χρονίζων · ὑπομιμνήσκω σε τὸ χρέος ἀπαιτῶν . ὄφλημα δέ ἐστιν , ὡς οἶσθα , σοὶ μὲν ἀποδοῦναι ῥᾴδιον , ἐμοὶ δὲ ἥδιστον πάνυ κομίσασθαι . πέμπε δὴ τὸν λόγον καὶ τὴν ἱερὰν συμβουλήν , ἀλλὰ πρὸς Ἑρμοῦ καὶ Μουσῶν ταχέως , ἐπεὶ καὶ τούτων με τῶν τριῶν ἡμερῶν ἴσθι συντρίψας , εἴπερ ἀληθῆ φησιν ὁ Σικελιώτης ποιητής , ἐν ἤματι φάσκων τοὺς ποθοῦντας γηράσκειν . εἰ δὲ ταῦτα ἔστιν , ὥσπερ οὖν ἔστι , τὸ γῆρας ἡμῖν ἐτριπλασίασας , ὦ γενναῖε . ταῦτα μεταξὺ τοῦ πράττειν ὑπηγόρευσά σοι · γράφειν γὰρ οὐχ οἷός τε ἦν , ἀργοτέραν ἔχων τῆς γλώττης τὴν χεῖρα . καίτοι μοι καὶ τὴν γλῶτταν εἶναι συμβέβηκεν ὑπὸ τῆς ἀνασκησίας ἀργοτέραν καὶ ἀδιάρθρωτον . ἔρρωσό μοι , ἀδελφὲ ποθεινότατε καὶ προσφιλέστατε .
Lemmas: ἐπεί ὁ ὑπόσχεσις ἐπιλανθάνομαι · τρίτος γοῦν εἰμί σήμερον , καί ὁ φιλόσοφος Πρίσκος αὐτός μέν οὐ ἵημι , γράμμα δέ ἀποστέλλω ὡς ἔτι χρονίζω · ὑπομιμνήσκω σύ ὁ χρέος ἀπαιτέω . ὄφλημα δέ εἰμί , ὡς οἶδα , σύ μέν ἀποδίδωμι ῥᾴδιος , ἐγώ δέ ἡδύς πάνυ κομίζω . πέντε δή ὁ λόγος καί ὁ ἱερά συμβουλή , ἀλλά πρός Ἑρμῆς καί Μοῦσα ταχέως , ἐπεί καί οὗτος ἐγώ ὁ τρεῖς ἡμέρα εἰμί συντρίβω , εἴπερ ἀληθής φημί ὁ Σικελιώτης ποιητής , ἐν ἦμαρ φάσκω ὁ ποθέω γηράσκω . εἰμί δέ οὗτος εἰμί , ὥσπερ οὖν εἰμί , ὁ γῆρας ἐγώ τριπλασιάζω , εἰμί γενναῖος . οὗτος μεταξύ ὁ πράσσω ὑπαγορεύω σύ · γράφω γάρ οὐ οἷος τε εἰμί , ἀργός ἔχω ὁ γλῶσσα ὁ χείρ . καίτοι ἐγώ καί ὁ γλῶσσα εἰμί συμβαίνω ὑπό ὁ ἀνασκησία ἀργός καί ἀδιάρθρωτος . ῥώννυμι ἐγώ , ἀδελφός ποθεινός καί προσφιλής .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 53.1
Ἀποδέδωκας Ἀριστοφάνει τὰς ἀμοιβὰς τῆς τε περὶ τοὺς θεοὺς εὐσεβείας καὶ τῆς περὶ σεαυτὸν προθυμίας , ἀμείψας αὐτῷ καὶ μεταθεὶς τὰ πρόσθεν ἐπονείδιστα πρὸς εὔκλειαν , οὐ τὴν νῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον , ὡς οὐχ ὅμοιόν γε ἡ Παύλου συκοφαντία καὶ ἡ τοῦ δεῖνος κρίσις τοῖς ὑπὸ σοῦ γραφομένοις λόγοις · ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἀνθοῦντά τε ἐμισεῖτο καὶ συναπέσβη τοῖς δράσασιν , οἱ δὲ σοὶ λόγοι καὶ νῦν ὑπὸ τῶν ἀληθῶς Ἑλλήνων ἀγαπῶνται , καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον , εἰ μή τι σφάλλομαι κρίσεως ὀρθῆς , ἀγαπήσονται . πεύσῃ δὴ λοιπὸν εἰ πέπεικάς με , μᾶλλον δὲ μεταπέπεικας ὑπὲρ Ἀριστοφάνους . μὴ νομίζειν αὐτὸν ἡδονῶν ἥττονα καὶ χρημάτων ὁμολογῶ . τί δὲ οὐ μέλλω τῷ φιλοσοφωτάτῳ καὶ φιλαληθεστάτῳ τῶν ῥητόρων εἴκειν ; ἕπεται καὶ τὸ ἐπὶ τούτοις παρὰ σοῦ προσανερωτᾶσθαι · τί οὖν οὐ μετατίθεμεν αὐτῷ τὰς συμφορὰς εἰς ἀμείνω τύχην καὶ ἀφανίζομεν τὰ κατασχόντα διὰ τὰς δυσπραγίας ὀνείδη ; σύν τε δὔ ἐρχομένω , φασίν , ἐγὼ καὶ σὺ βουλευσώμεθα . δίκαιος δὲ εἶ μὴ συμβουλεύειν μόνον , ὅτι χρὴ βοηθεῖν ἀνδρὶ τοὺς θεοὺς ἀδόλως τετιμηκότι , ἀλλὰ καὶ ὃν χρὴ τρόπον . καίτοι καὶ τοῦτο ᾐνίξω τρόπον τινά . βέλτιον δὲ ἴσως ὑπὲρ τῶν τοιούτων οὐ γράφειν , ἀλλὰ διαλέγεσθαι πρὸς ἀλλήλους . ἔρρωσό μοι , ἀδελφὲ ποθεινότατε καὶ προσφιλέστατε .
Lemmas: ἀποδίδωμι Ἀριστοφάνης ὁ ἀμοιβή ὁ τε περί ὁ θεός εὐσέβεια καί ὁ περί σαυτοῦ προθυμία , ἀμείβω αὐτός καί μετατίθημι ὁ πρόσθεν ἐπονείδιστος πρός εὔκλεια , οὖον ὁ νῦν μόνος , ἀλλά καί εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος , ὡς οὐ ὁμοῖος γε ὁ Παῦλος συκοφαντία καί ὁ ὁ Δεῖνος κρίσις ὁ ὑπό σύ γράφω λόγος · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀνθέω τε μισέω καί συναποσβέννυμι ὁ δράω , ὁ δέ σύ λόγος καί νῦν ὑπό ὁ ἀληθής Ἕλλην ἀγαπάω , καί εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος , εἰμί μή τίς σφάλλω κρίσις ὀρθός , ἀγαπάω . πυνθάνομαι δή λοιπός εἰμί πείθω ἐγώ , μᾶλλον δέ μεταπείθω ὑπέρ Ἀριστοφάνης . μή νομίζω αὐτός ἡδονή κακός καί χρῆμα ὁμολογέω . τίς δέ οὖον μέλλω ὁ φιλόσοφος καί φιλαλήθης ὁ ῥήτωρ εἴκω ; ἕπω καί ὁ ἐπί οὗτος παρά σύ προσανερωτάω · τίς οὖν οὖον μετατίθημι αὐτός ὁ συμφορά εἰς ἀγαθός Τύχη καί ἀφανίζω ὁ κατέχω διά ὁ δυσπραγία ὄνειδος ; σῦς τε δύο ἐρχόμενος , φημί , ἐγώ καί σύ βουλεύω . δίκαιος δέ εἰμί μή συμβουλεύω μόνος , ὅτι χρή βοηθέω ἀνήρ ὁ θεός ἄδολος τιμάω , ἀλλά καί ὅς χρή τρόπος . καίτοι καί οὗτος αἰνίζομαι τρόπος τις . ἀγαθός δέ ἴσως ὑπέρ ὁ τοιοῦτος οὖον γράφω , ἀλλά διαλέγω πρός ἀλλήλων . ῥώννυμι ἐγώ , ἀδελφός ποθεινός καί προσφιλής .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 53.2
Ἀνέγνων δὲ χθὲς τὸν λόγον πρὸ ἀρίστου σχεδόν , ἀριστήσας δὲ , πρὶν ἀναπαύσασθαι , τὸ λοιπὸν προσαπέδωκα τῆς ἀναγνώσεως . μακάριος εἶ λέγειν οὕτω , μᾶλλον δὲ φρονεῖν οὕτω δυνάμενος . ὢ λόγος , ὢ φρένες , ὢ σύνεσις , ὢ διαίρεσις , ὢ ἐπιχειρήματα , ὢ τάξις , ὢ ἀφορμαί , ὢ λέξις , ὢ ἁρμονία , ὢ συνθήκη .
Lemmas: ἀναγιγνώσκω δέ χθές ὁ λόγος πρό ἀγαθός σχεδόν , ἀριστάω δέ , πρίν ἀναπαύω , ὁ λοιπός προσαποδίδωμι ὁ ἀνάγνωσις . μακάριος εἰμί λέγω οὗτος , μᾶλλον δέ φρονέω οὗτος δύναμαι . ὦ λόγος , ὦ φρήν , ὦ σύνεσις , ὦ διαίρεσις , ὦ ἐπιχείρημα , ὦ τάξις , ὦ ἀφορμή , ὦ λέξις , ὦ ἁρμονία , ὦ συνθήκη .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 54.1
Ἡσιόδῳ μὲν δοκεῖ τῷ σοφῷ καλεῖν ἐπὶ τὰς ἑορτὰς τοὺς γείτονας ὡς συνησθησομένους , ἐπειδὴ καὶ συναλγοῦσι καὶ συναγωνιῶσιν , ὅταν τις ἀπροσδόκητος ἐμπέσῃ ταραχή . ἐγὼ δέ φημι τοὺς φίλους δεῖν καλεῖν , οὐχὶ τοὺς γείτονας · τὸ αἴτιον δέ , ὅτι γείτονα μὲν ἔνεστιν ἐχθρὸν ἔχειν , φίλον δὲ ἐχθρὸν οὐ μᾶλλον ἢ τὸ λευκὸν μέλαν εἶναι καὶ τὸ θερμὸν ψυχρόν . ὅτι δὲ ἡμῖν οὐ νῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ πάλαι φίλος εἶ καὶ διετέλεσας εὐνοικῶς ἔχων , εἰ καὶ μηδὲν ὑπῆρχεν ἄλλο τεκμήριον , ἀλλὰ τό γε ἡμᾶς οὕτω διατεθεῖσθαι καὶ διακεῖσθαι περὶ σὲ μέγα ἂν εἴη τούτου σημεῖον . ἧκε τοίνυν μεθέξων τῆς ὑπατείας αὐτός . ἄξει δέ σε ὁ δημόσιος δρόμος ὀχήματι χρώμενον ἑνὶ καὶ παρίππῳ . εἰ δὲ χρή τι καὶ ἐπεύξασθαι , εὐμενῆ σοι καὶ τὸν Ἐνόδιον παρακεκλήκαμεν .
Lemmas: Ἡσίοδος μέν δοκέω ὁ σοφός καλέω ἐπί ὁ ἑορτή ὁ γείτων ὡς συνήδομαι , ἐπεί καί συναλγέω καί συναγωνιάω , ὅταν τις ἀπροσδόκητος ἐμπίπτω ταραχή . ἐγώ δέ φημί ὁ φίλος δήω καλέω , οὐ ὁ γείτων · ὁ αἴτιος δέ , ὅτι γείτων μέν ἔνειμι ἐχθρός ἔχω , φίλος δέ ἐχθρός οὖον μᾶλλον ἢ ὁ λευκός μέλας εἰμί καί ὁ θερμός ψυχρός . ὅτι δέ ἐγώ οὖον νῦν μόνος , ἀλλά καί πάλαι φίλος εἰμί καί διατελέω εὐνοικός ἔχω , εἰμί καί μηδείς ὑπάρχω ἄλλος τεκμήριον , ἀλλά ὁ γε ἐγώ οὗτος διατίθημι καί διάκειμαι περί σύ μέγας εἄν εἰμί οὗτος σημεῖον . ἵημι τοίνυν μετέχω ὁ ὑπατεία αὐτός . ἄγω δέ σύ ὁ δημόσιος δρόμος ὄχημα χράω εἷς καί πάριππος . εἰμί δέ χρή τίς καί ἐπεύχομαι , εὐμενής σύ καί ὁ Ἐνόδιος παρακαλέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 56.1
Χρῆν μὲν οἴκοθεν διανοηθέντα ὃ δὴ νῦν ἔδοξε κρατῦναι τῷ νόμῳ , τὸ παλαιὸν ἔθος ἀναλαβεῖν , ὃ διανοούμενοι μὲν οἱ πάλαι καλῶς θέμενοι τοὺς νόμους , εἶναι πλεῖστον ὑπέλαβον ἐν μέσῳ ζωῆς τε καὶ θανάτου , ἰδίᾳ δὲ ἑκατέρῳ πρέπειν ἐνόμισαν τὰ ἐπιτηδεύματα τῶν ἔργων . εἶναι μὲν γὰρ τὸν θάνατον ἡσυχίαν διηνεκῆ—καὶ τοῦτο ἄρα ἐστὶν ὁ χαλκοῦς ὕπνος ὁ ὑπὸ τῶν ποιητῶν ὑμνούμενος — , ἀπεναντίας δὲ τὴν ζωὴν ἔχειν πολλὰ μὲν ἀλγεινὰ πολλὰ δὲ ἡδέα , καὶ τὸ πράττειν νῦν μὲν ἑτέρως , αὖθις δὲ ἄμεινον . ὃ δὴ διανοηθέντες ἔταξαν ἰδίᾳ μὲν ἀφοσιοῦσθαι τὰ πρὸς τοὺς κατοιχομένους , ἰδίᾳ δὲ τὰ πρὸς τὸν καθ’ ἡμέραν οἰκονομεῖσθαι βίον . ἔτι δὲ πάντων ὑπελάμβανον ἀρχὴν εἶναι καὶ τέλος τοὺς θεούς , ζῶντάς τε ἡμᾶς ἐνόμισαν ὑπὸ θεοῖς εἶναι καὶ ἀπιόντας πάλιν πρὸς τοὺς θεοὺς πορεύεσθαι . τὸ μὲν οὖν ὑπὲρ τούτων λέγειν , εἴτε τοῖς αὐτοῖς ἀμφότερα προσήκει θεοῖς , εἴτε ἕτεροι μὲν ἐπιτροπεύουσι τοὺς ζῶντας , ἕτεροι δὲ τοὺς τεθνεῶτας , οὐδ’ ἄξιον ἴσως δημοσιεύειν . εἴ γε μὴν καθάπερ ἡμέρας καὶ νυκτὸς αἴτιος ἥλιος καὶ χειμῶνος καὶ θέρους ἀπιὼν καὶ προσιών , οὕτω δὲ καὶ αὐτῶν τῶν θεῶν ὁ πρεσβύτατος , εἰς ὃν πάντα καὶ ἐξ οὗ πάντα , ζῶσί τε ἔταξεν ἄρχοντας καὶ τελευτήσασιν ἀπεκλήρωσε κυρίους , ἑκατέρῳ τὰ πρέποντα χρὴ νέμειν ἐν μέρει , καὶ μιμεῖσθαι διὰ τοῦ καθ’ ἡμέραν βίου τὴν ἐν τοῖς οὖσι τῶν θεῶν διακόσμησιν .
Lemmas: χράω μέν οἴκοθεν διανοέομαι ὅς δή νῦν δοκέω κρατύνω ὁ νόμος , ὁ παλαιός ἔθος ἀναλαμβάνω , ὅς διανοέομαι μέν ὁ πάλαι καλῶς τίθημι ὁ νόμος , εἰμί πλεῖστος ὑπολαμβάνω ἐν μέσος ζωή τε καί θάνατος , ἴδιος δέ ἑκάτερος πρέπω νομίζω ὁ ἐπιτήδευμα ὁ ἔργον . εἰμί μέν γάρ ὁ θάνατος ἡσυχία διαφέρω οὗτος ἄρα εἰμί ὁ χάλκεος ὕπνος ὁ ὑπό ὁ ποιητής ὑμνέω — , απεναντίας δέ ὁ ζωή ἔχω πολύς μέν ἀλγεινός πολύς δέ ἡδύς , καί ὁ πράσσω νῦν μέν ἑτέρως , αὖθις δέ ἀγαθός . ὅς δή διανοέομαι τάσσω ἴδιος μέν ἀφοσιόω ὁ πρός ὁ κατοίχομαι , ἴδιος δέ ὁ πρός ὁ κατά ἡμέρα οἰκονομέω βίος . ἔτι δέ πᾶς ὑπολαμβάνω ἀρχή εἰμί καί τέλος ὁ θεός , ζάω τε ἐγώ νομίζω ὑπό θεός εἰμί καί ἄπειμι πάλιν πρός ὁ θεός πορεύω . ὁ μέν οὖν ὑπέρ οὗτος λέγω , εἴτε ὁ αὐτός ἀμφότερος προσήκω θεός , εἴτε ἕτερος μέν ἐπιτροπεύω ὁ ζῶ , ἕτερος δέ ὁ θνῄσκω , οὐδέ ἄξιος ἴσως δημοσιεύω . εἰμί γε μήv καθάπερ ἡμέρα καί νύξ αἴτιος ἥλιος καί χειμών καί θέρος ἀπέρχομαι καί πρόσειμι , οὗτος δέ καί αὐτός ὁ θεός ὁ πρέσβυς , εἰς ὅς πᾶς καί ἐκ ὅς πᾶς , ζάω τε τάσσω ἄρχω καί τελευτάω ἀποκληρόω κύριος , ἑκάτερος ὁ πρέπω χρή νέμω ἐν μέρος , καί μιμέομαι διά ὁ κατά ἡμέρα βίος ὁ ἐν ὁ εἰμί ὁ θεός διακόσμησις .