flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 25.1
Συγκτησείδιον μικρὸν ἀγρῶν τεττάρων δοθέντων μοι παρὰ τῆς τήθης ἐν τῇ Βιθυνίᾳ τῇ σῇ διαθέσει δῶρον δίδωμι , ἔλαττον μὲν ἢ ὥστε ἄνδρα εἰς περιουσίαν ὀνῆσαί τι μέγα καὶ ἀποφῆναι ὄλβιον , ἔχον δὲ οὐδὲ ὣς παντάπασιν ἀτερπῆ τὴν δόσιν , εἴ σοι τὰ καθ’ ἕκαστα περὶ αὐτοῦ διέλθοιμι.παίζειν δὲ οὐδὲν κωλύει πρὸς σὲ χαρίτων γέμοντα καὶ εὐμουσίας . ἀπῴκισται μὲν τῆς θαλάττης σταδίους οὐ πλέον εἴκοσι , καὶ οὔτε ἔμπορος οὔτε ναύτης ἐνοχλεῖ λάλος καὶ ὑβριστὴς τῷ χωρίῳ . οὐ μὴν ἀφῄρηται τὰς παρὰ τοῦ Νηρέως χάριτας παντελῶς , ἔχει δὲ ἰχθὺν πρόσφατον ἀεὶ καὶ ἀσπαίροντα , καὶ ἐπί τινος ἀπὸ τῶν δωμάτων προελθὼν γηλόφου ὄψει τὴν θάλατταν τὴν Προποντίδα καὶ τὰς νήσους τήν τε ἐπώνυμον πόλιν τοῦ γενναίου βασιλέως , οὐ φυκίοις ἐφεστὼς καὶ βρύοις , οὐδὲ ἐνοχλούμενος ὑπὸ τῶν ἐκβαλλομένων εἰς τοὺς αἰγιαλοὺς καὶ τὰς ψάμμους ἀτερπῶν πάνυ καὶ οὐδὲ ὀνομάζειν ἐπιτηδείων λυμάτων , ἀλλ’ ἐπὶ σμίλακος καὶ θύμου καὶ πόας εὐώδους . ἡσυχία δὲ πολλὴ κατακλινομένῳ καὶ εἴς τι βιβλίον ἀφορῶντι , εἶτα διαναπαύοντι τὴν ὄψιν ἥδιστον ἀπιδεῖν εἰς τὰς ναῦς καὶ τὴν θάλατταν . τοῦτο ἐμοὶ μειρακίῳ κομιδῇ νέῳ θερίδιον ἐδόκει φίλτατον · ἔχει γὰρ καὶ πηγὰς οὐ φαύλας καὶ λουτρὸν οὐκ ἀναφρόδιτον καὶ κῆπον καὶ δένδρα . ἀνὴρ δ’ ὢν ἤδη τὴν παλαιὰν ἐκείνην ἐπόθουν δίαιταν , καὶ ἦλθον πολλάκις , καὶ γέγονεν ἡμῖν οὐκ ἔξω λόγων ἡ σύνοδος . ἔστι δ’ ἐνταῦθα καὶ γεωργίας ἐμῆς μικρὸν ὑπόμνημα , φυταλία βραχεῖα , φέρουσα οἶνον εὐώδη τε καὶ ἡδύν , οὐκ ἀναμένοντά τι παρὰ τοῦ χρόνου προσλαβεῖν . τὸν Διόνυσον ὄψει καὶ τὰς Χάριτας . ὁ βότρυς δὲ ἐπὶ τῆς ἀμπέλου καὶ ἐπὶ τῆς ληνοῦ θλιβόμενος ἀπόζει τῶν ῥόδων , τὸ γλεῦκος δὲ ἐν τοῖς πίθοις ἤδη νέκταρός ἐστιν ἀπορρὼξ Ὁμήρῳ πιστεύοντι . τί δῆτα οὐ πολλὴ γέγονεν οὐδ’ ἐπὶ πλέθρα πάνυ πολλὰ ἡ τοιαύτη ἄμπελος ; τυχὸν μὲν οὐδὲ ἐγὼ γεωργὸς γέγονα πρόθυμος · ἀλλὰ ἐπεὶ ἐμοὶ νηφάλιος ὁ τοῦ Διονύσου κρατὴρ καὶ ἐπὶ πολὺ τῶν νυμφῶν δεῖται , ὅσον εἰς ἐμαυτὸν καὶ τοὺς φίλους · ὀλίγον δέ ἐστι τὸ χρῆμα τῶν ἀνδρῶν · παρεσκευασάμην . νῦν δή σοι δῶρον , ὦ φίλη κεφαλή , δίδωμι μικρὸν μὲν ὅπερ ἐστί , χαρίεν δὲ φίλῳ παρὰ φίλου , οἴκοθεν οἴκαδε , κατὰ τὸν σοφὸν ποιητὴν Πίνδαρον . τὴν ἐπιστολὴν ἐπισύρων πρὸς λύχνον γέγραφα , ὥστε , εἴ τι ἡμάρτηται , μὴ πικρῶς ἐξέταζε μηδ’ ὡς ῥήτωρ ῥήτορα .
Lemmas: συγκτησείδιον μικρός ἀγρός τέσσαρες δίδωμι ἐγώ παρά ὁ τήθη ἐν ὁ Βιθυνία ὁ σός διάθεσις δῶρον δίδωμι , μικρός μέν ἢ ὥστε ἀνήρ εἰς περιουσία ὀνίνημι τίς μέγας καί ἀποφαίνω ὄλβιος , ἔχω δέ οὐδέ ὡς παντάπασι ἀτερπής ὁ δόσις , εἰμί σύ ὁ κατά ἕκαστος περί αὐτός διελθοιμι.παιζεω δέ οὐδείς κωλύω πρός σύ Χαρίτων γέμω καί εὐμουσία . ἀποικίζω μέν ὁ θάλασσα στάδιον οὖον πλέω εἴκοσι , καί οὔτε ἔμπορος οὔτε ναύτης ἐνοχλέω λάλος καί ὑβριστής ὁ χωρίον . οὖον μήv ἀφαιρέω ὁ παρά ὁ Νηρεύς χάρις παντελῶς , ἔχω δέ ἰχθύς πρόσφατος ἀεί καί ἀσπαίρω , καί ἐπί τις ἀπό ὁ δῶμα προέρχομαι γήλοφος ὁράω ὁ θάλασσα ὁ Προποντίς καί ὁ νῆσος ὁ τε ἐπώνυμος πόλις ὁ γενναῖος βασιλεύς , οὖον φυκίον ἐφίστημι καί βρύω , οὐδέ ἐνοχλέω ὑπό ὁ ἐκβάλλω εἰς ὁ αἰγιαλός καί ὁ ψάμμος ἀτερπής πάνυ καί οὐδέ ὀνομάζω ἐπιτήδειος λῦμα , ἀλλά ἐπί σμῖλαξ καί θύμος καί πόα εὐώδης . ἡσυχία δέ πολύς κατακλίνω καί εἰς τίς βιβλίον ἀφοράω , εἶτα διαναπαύομαι ὁ ὄψις ἡδύς ἀπό-ἰδέω εἰς ὁ ναῦς καί ὁ θάλασσα . οὗτος ἐγώ μειράκιον κομιδή νέος θερίδιον δοκέω φίλος · ἔχω γάρ καί πηγή οὖον φαῦλος καί λουτρόν οὐ ἀναφρόδιτος καί κῆπος καί δένδρον . ἀνήρ δέ εἰμί ἤδη ὁ παλαιός ἐκεῖνος ποθέω δίαιτα , καί ἔρχομαι πολλάκις , καί γίγνομαι ἐγώ οὐ ἔξω λόγος ὁ σύνοδος . εἰμί δέ ἐνταῦθα καί γεωργία ἐμός μικρός ὑπόμνημα , φυταλία βραχύς , φέρω οἶνος εὐώδης τε καί ἡδύς , οὐ ἀναμένω τίς παρά ὁ χρόνος προσλαμβάνω . ὁ Διόνυσος ὁράω καί ὁ Χάρις . ὁ βότρυς δέ ἐπί ὁ ἄμπελος καί ἐπί ὁ ληνός θλίβω ἀπόζω ὁ ῥόδον , ὁ γλεῦκος δέ ἐν ὁ πείθω ἤδη νέκταρ εἰμί ἀπορρώξ Ὅμηρος πιστεύω . τίς δῆτα οὖον πολύς γίγνομαι οὐδέ ἐπί πλέθρον πάνυ πολύς ὁ τοιοῦτος ἄμπελος ; τυγχάνω μέν οὐδέ ἐγώ γεωργός γίγνομαι πρόθυμος · ἀλλά ἐπεί ἐγώ νηφάλιος ὁ ὁ Διόνυσος κρατήρ καί ἐπί πολύς ὁ νύμφη δήω , ὅσος εἰς ἐμαυτοῦ καί ὁ φίλος · ὀλίγος δέ εἰμί ὁ χρῆμα ὁ ἀνήρ · παρασκευάζω . νῦν δή σύ δῶρον , εἰμί φίλος κεφαλή , δίδωμι μικρός μέν ὅσπερ εἰμί , χαρίεις δέ φίλος παρά φίλος , οἴκοθεν οἴκαδε , κατά ὁ σοφός ποιητής Πίνδαρος . ὁ ἐπιστολή ἐπισύρω πρός λύχνος γράφω , ὥστε , εἰμί τίς ἁμαρτάνω , μή πικρός ἐξετάζω μηδέ ὡς ῥήτωρ ῥήτωρ .