flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 76.1
Ἱκανὴν ὁμολογῶ τῆς σῆς ἀπολείψεως ἐκτετικέναι δίκην οὐ μόνον οἷς παρὰ τὴν ἀποδημίαν συνηνέχθην ἀνιαροῖς , ἀλλὰ γὰρ καὶ αὐτῷ τούτῳ πλέον , ὅτι σου τὸν τοσοῦτον ἀπελείφθην χρόνον , καίτοι πολλαῖς καὶ ποικίλαις πανταχοῦ χρησάμενος τύχαις , ὡς μηδὲν ἀπείρατον καταλιπεῖν . ἀλλὰ καὶ πολέμων θορύβους καὶ πολιορκίας ἀνάγκην καὶ φυγῆς πλάνην καὶ φόβους παντοίους , ἔτι δὲ χειμώνων ὑπερβολὰς καὶ νόσων κινδύνους καὶ τὰς ἐκ Παννονίας τῆς ἄνω μέχρι τοῦ κατὰ τὸν Καλχηδόνιον πορθμὸν διάπλου μυρίας δὴ καὶ πολυτρόπους συμφορὰς ὑπομείνας οὐδὲν οὕτω λυπηρὸν οὐδὲ δυσχερὲς ἐμαυτῷ συμβεβηκέναι φαίην ἂν ὡς ὅτι σὲ τὸ κοινὸν τῶν Ἑλλήνων ἀγαθὸν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον τὴν ἑῴαν ἀπολιπὼν οὐκ εἶδον · ὥστ’ εἴπερ ἀχλύν τινα τοῖς ἐμοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νέφος πολὺ περικεῖσθαι λέγοιμι , μὴ θαυμάσῃς . τότε γὰρ δή με καὶ ἀὴρ εὔδιος καὶ φέγγος ἡλίου λαμπρότατον καὶ οἷον ἔαρ ἀληθῶς τοῦ βίου περιέξει κάλλιστον , ὅταν σὲ τὸ μέγα τῆς οἰκουμένης ἄγαλμα περιπτύξωμαι καὶ , καθάπερ ἀγαθῷ πατρὶ παῖς γνήσιος ἐκ πολέμου τινὸς ἢ διαποντίου κλύδωνος ἀνελπίστως ὀφθεὶς , εἶτα ὅσα ἔπαθον καὶ δι’ ὅσων ἦλθον κινδύνων εἰπὼν καὶ οἷον ἐπ’ ἀγκύρας ἱερᾶς ὁρμιζόμενος ἀρκοῦσαν ἤδη παραψυχὴν τῶν ἀλγεινῶν εὕρωμαι . παραμυθεῖται γάρ , ὡς εἰκός , καὶ ἐπικουφίζει τὰς συμφοράς , ὅταν τις ἃ πέπονθεν εἰς τοὺς ἄλλους ἔκφορα καθιστὰς διανείμῃ τοῦ πάθους τὴν γνῶσιν ἐν τῇ κοινωνίᾳ τοῦ λόγου . τέως γε μὴν οἷς ἔχω σε κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν μέτειμι · καὶ γὰρ οὐ παύσομαι τὸν ἐν μέσῳ τῆς ἀπολείψεως χρόνον ἐν τῷ τῶν γραμμάτων θεραπεύων συνθήματι . εἰ δὲ δὴ καὶ ἀντιτύχοιμι παρὰ σοῦ τῶν ἴσων , ὑφήσω τί καὶ μικρόν , οἷον ἀντὶ σωτηρίου τινὸς συμβόλου τοῖς σοῖς ὁμιλῶν γράμμασι . σὺ δὲ δέχοιο μὲν εὐμενῶς τὰ παρ’ ἡμῶν , παρέχοις δὲ καὶ σεαυτὸν εἰς ἀμοιβὴν εὐμενέστερον , ὡς ὅ τι ἄν σημήνῃς καλὸν ἢ γράψῇς , τοῦτο ἀντὶ τῆς Ἑρμοῦ λογίου φωνῆς ἢ τῆς Ἀσκληπιοῦ χειρὸς παρ’ ἡμῶν κρίνεται .
Lemmas: ἱκανός ὁμολογέω ὁ σός ἀπόλειψις ἐκτίνω δίκη οὖον μόνος ὅς παρά ὁ ἀποδημία συμφέρω ἀνιαρός , ἀλλά γάρ καί αὐτός οὗτος πλέω , ὅτι σύ ὁ τοσοῦτος ἀπολείπω χρόνος , καίτοι πολύς καί ποικίλος πανταχοῦ χράω Τύχη , ὡς μηδείς ἀπείρατος καταλείπω . ἀλλά καί Πολέμων θόρυβος καί πολιορκία ἀνάγκη καί φυγή πλάνη καί φόβος παντοῖος , ἔτι δέ χειμών ὑπερβολή καί νόσος κίνδυνος καί ὁ ἐκ Παννονία ὁ ἄνω μέχρι ὁ κατά ὁ Καλχηδόνιος πορθμός διάπλοος μυρίος δή καί πολύτροπος συμφορά ὑπομένω οὐδείς οὗτος λυπηρός οὐδέ δυσχερής ἐμαυτοῦ συμβαίνω φημί εἄν ὡς ὅτι σύ ὁ κοινός ὁ Ἕλλην ἀγαθός ἐπί τοσοῦτος χρόνος ὁ ἑῷος ἀπολείπω οὐ εἶδον · ὥστε εἴπερ ἀχλύς τις ὁ ἐμέω ὀφθαλμός καί νέφος πολύς περίκειμαι λέγω , μή θαυμάζω . τότε γάρ δή ἐγώ καί ἀήρ Εὔδιος καί φέγγος ἥλιος λαμπρός καί οἷος ἔαρ ἀληθής ὁ βίος περιέχω καλῶς , ὅταν σύ ὁ μέγας ὁ οἰκέω ἄγαλμα περιπτύσσω καί , καθάπερ ἀγαθός πατήρ παῖς γνήσιος ἐκ πόλεμος τις ἢ διαπόντιος κλύδων ἀνέλπιστος ὁράω , εἶτα ὅσος πάσχω καί διά ὅσος ἔρχομαι κίνδυνος εἶπον καί οἷος ἐπί ἄγκυρα ἱερός ὁρμίζω ἀρκέω ἤδη παραψυχή ὁ ἀλγεινός εὑρίσκω . παραμυθέομαι γάρ , ὡς εἰκός , καί ἐπικουφίζω ὁ συμφορά , ὅταν τις ὁ πάσχω εἰς ὁ ἄλλος ἔκφορος καθίστημι διανέμω ὁ πάθος ὁ γνῶσις ἐν ὁ κοινωνία ὁ λόγος . τέως γε μήv ὅς ἔχω σύ κατά δύναμις ὁ ἐμός μέτειμι · καί γάρ οὖον παύω ὁ ἐν μέσος ὁ ἀπόλειψις χρόνος ἐν ὁ ὁ γράμμα θεραπεύω σύνθημα . εἰμί δέ δή καί ἀντιτυγχάνω παρά σύ ὁ ἴσος , ὑφίημι τίς καί μικρός , οἷος ἀντί σωτήριος τις σύμβολον ὁ σός ὁμιλέω γράμμα . σύ δέ δέχομαι μέν εὐμενής ὁ παρά ἐγώ , παρέχω δέ καί σαυτοῦ εἰς ἀμοιβή εὐμενής , ὡς ὅς τίς ἄν σημαίνω καλός ἢ γράφω , οὗτος ἀντί ὁ Ἑρμῆς λόγιος φωνή ἢ ὁ Ἀσκληπιός χείρ παρά ἐγώ κρίνω .