flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 50.1
Ἀμείνων ἦσθα σιωπῶν πρότερον ἢ νῦν ἀπολογούμενος · οὐδὲ γὰρ ἐλοιδοροῦ τότε , καίτοι διανοούμενος ἴσως αὐτό · νυνὶ δὲ ὥσπερ ὠδίνων τὴν καθ’ ἡμῶν λοιδορίαν ἀθρόαν ἐξέχεας . ἢ γὰρ οὐ χρή με καὶ λοιδορίαν αὐτὸ καὶ βλασφημίαν νομίζειν , ὅτι με τοῖς σεαυτοῦ φίλοις ὑπελάμβανες εἶναι προσόμοιον , ὧν ἑκατέρῳ δέδωκας σεαυτὸν ἄκλητον , μᾶλλον δὲ τῷ μὲν ἄκλητον , τῷ προτέρῳ , τῷ δευτέρῳ δὲ ἐνδειξαμένῳ μόνον , ὅτι σε συνεργὸν ἐθέλει προσλαβεῖν , ὑπήκουσας . ἀλλ’ εἰ μὲν ἐγὼ προσόμοιός εἰμι Κώνσταντι καὶ Μαγνεντίῳ , τὸ πρᾶγμα αὐτό , φασί , δείξει · σὺ δ’ ὅτι κατὰ τὸν κωμικὸν σαυτὴν ἐπαινεῖς ὥσπερ Ἀστυδάμας , γύναι , πρόδηλόν ἐστιν ἐξ ὧν ἐπέστειλας . ἡ γὰρ ἀφοβία καὶ τὸ μέγα θάρσος καὶ τὸ εἴθε με γνοίης ὅσος καὶ οἷός εἰμι , καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα , βαβαί , πηλίκου κτύπου καὶ κόμπου ῥημάτων ἐστίν . ἀλλὰ καὶ πρὸς τῶν Χαρίτων καὶ τῆς Ἀφροδίτης , εἰ τολμηρὸς οὕτως εἶ καὶ γενναῖος , τί καὶ τρίτον ηὐλαβήθης , ἂν δέῃ , προσκρούειν ; οἱ γὰρ τοῖς κρατοῦσιν ἀπεχθανόμενοι , τὸ μὲν κουφότατον καί , ὡς ἂν εἴποι τις , ἥδιστον τῷ γε νοῦν ἔχοντι , τοῦ πράγματα ἔχειν ταχέως ἀπαλλάττονται , μικρὰ δὲ εἰ χρὴ προσζημιωθῆναι , περὶ τὰ χρήματα πταίουσι · τὸ δὲ κεφάλαιόν ἐστι τῆς ὀργῆς καὶ τὸ παθεῖν , φασί , τὰ ἀνήκεστα , τὸ ζῆν προέσθαι . τούτων δὴ πάντων ὑπερορῶν , ὅτι καὶ τὸν ἰδίως ἄνδρα ἐπέγνωκας · καὶ τὸν κοινῶς καὶ γενικῶς ἄνθρωπον ὑφ’ ἡμῶν τῶν ὀψιμαθῶν ἀγνοούμενον , ἀνθ’ ὅτου , πρὸς τῶν θεῶν , εὐλαβεῖσθαι ἔφης , μὴ τρίτον προσκρούσῃς ; οὐ γὰρ δὴ πονηρὸν ἐκ χρηστοῦ σε ποιήσω χαλεπήνας ἐγώ · ζηλωτὸς γὰρ ἂν ἦν ἐν δίκῃ τοῦτο δυνάμενος · ἦ γάρ , ὥς φησι Πλάτων , καὶ τοὐναντίον οἷός τε ἦν ἄν . ἀδεσπότου δὲ τῆς ἀρετῆς οὔσης ἐχρῆν ὑπολογίζεσθαι μηδὲν τῶν τοιούτων . ἀλλ’ οἴει μέγα τὸ πάντας μὲν βλασφημεῖν , πᾶσι δὲ ἁπλῶς λοιδορεῖσθαι , καὶ τὸ τῆς εἰρήνης τέμενος ἀποφαίνειν ἐργαστήριον πολέμου . ἢ τοῦτο νομίζεις ὑπὲρ τῶν παλαιῶν ἁμαρτημάτων ἀπολογεῖσθαι πρὸς ἅπαντας , καὶ τῆς πάλαι ποτὲ μαλακίας παραπέτασμα τὴν νῦν ἀνδρείαν εἶναί σοι ; τὸν μῦθον ἀκήκοας τὸν Βαβρίου Γαλῆ ποτ’ ἀνδρὸς εὐπρεποῦς ἐρασθεῖσα . τὰ δὲ ἄλλα ἐκ τοῦ βιβλίου μάνθανε . πολλὰ εἰπὼν οὐδένα ἂν πείσειας ἀνθρώπων , ὡς οὐ γέγονας ὅπερ οὖν γέγονας καὶ οἷον πολλοὶ πάλαι σε ἠπίσταντο . τὴν νῦν δὲ ἀμαθίαν καὶ τὸ θάρσος οὐχ ἡ φιλοσοφία μὰ τοὺς θεοὺς ἐνεποίησέ σοι , τοὐναντίον δὲ ἡ διπλῆ κατὰ Πλάτωνα ἄγνοια . κινδυνεύων γὰρ εἰδέναι μηδέν , ὡς οὐδὲ ἡμεῖς , οἴει δὴ πάντων εἶναι σοφώτατος , οὐ τῶν νῦν ὄντων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν γεγονότων , ἴσως δὲ καὶ τῶν ἐσομένων . οὕτω σοι πρὸς ὑπερβολὴν ἀμαθίας τὰ τῆς οἰήσεως ἐπιδέδωκεν .
Lemmas: Ἀμείνων εἰμί σιωπή πρότερος ἢ νῦν ἀπολογέομαι · οὐδέ γάρ λοιδορέω τότε , καίτοι διανοέομαι ἴσως αὐτός · νυνί δέ ὥσπερ ὠδίς ὁ κατά ἐγώ λοιδορία ἀθρόος ἐκχέω . ἢ γάρ οὖον χρή ἐγώ καί λοιδορία αὐτός καί βλασφημία νομίζω , ὅτι ἐγώ ὁ σεαυτοῦ φίλος ὑπολαμβάνω εἰμί προσόμοιος , ὅς ἑκάτερος δίδωμι σαυτοῦ ἄκλητος , μᾶλλον δέ ὁ μέν ἄκλητος , ὁ πρότερος , ὁ δύο δέ ἐνδείκνυμι μόνος , ὅτι σύ συνεργός ἐθέλω προσλαμβάνω , ὑπακούω . ἀλλά εἰμί μέν ἐγώ προσόμοιος εἰμί Κώνστας καί Μαγνέντιος , ὁ πρᾶγμα αὐτός , φημί , δείκνυμι · σύ δέ ὅτι κατά ὁ κωμικός σεαυτοῦ ἐπαινέω ὥσπερ Ἀστυδάμας , γυνή , πρόδηλος εἰμί ἐκ ὅς ἐπιστέλλω . ὁ γάρ ἀφοβία καί ὁ μέγας θάρσος καί ὁ εἴθε ἐγώ γιγνώσκω ὅσος καί οἷος εἰμί , καί πᾶς ἁπλόος ὁ τοιοῦτος , βαβαί , πηλίκος κτύπος καί κόμπος ῥῆμα εἰμί . ἀλλά καί πρός ὁ Χαρίτων καί ὁ Ἀφροδίτη , εἰμί τολμηρός οὕτως εἰμί καί γενναῖος , τίς καί τρίτος εὐλαβέομαι , εἄν δήω , προσκρούω ; ὁ γάρ ὁ κρατέω ἀπεχθάνομαι , ὁ μέν κοῦφος καί , ὡς εἄν εἶπον τις , ἡδύς ὁ γε νόος ἔχω , ὁ πρᾶγμα ἔχω ταχέως ἀπαλλάσσω , μικρός δέ εἰμί χρή προσζημιόω , περί ὁ χρῆμα πταίω · ὁ δέ κεφάλαιος εἰμί ὁ ὀργή καί ὁ πάσχω , φημί , ὁ ἀνήκεστος , ὁ ζῶ προΐημι . οὗτος δή πᾶς ὑπεροράω , ὅτι καί ὁ ἰδίως ἀνήρ ἐπιγιγνώσκω · καί ὁ κοινῶς καί γενικός ἄνθρωπος ὑπό ἐγώ ὁ ὀψιμαθής ἀγνοέω , ἀντί ὅστις , πρός ὁ θεός , εὐλαβέομαι φημί , μή τρίτος προσκρούω ; οὖον γάρ δή πονηρός ἐκ χρηστός σύ ποιέω χαλεπαίνω ἐγώ · ζηλωτός γάρ εἄν εἰμί ἐν δίκη οὗτος δύναμαι · εἰμί γάρ , ὅς φημί Πλάτων , καί ἐναντίος οἷος τε εἰμί ἄν . ἀδέσποτος δέ ὁ ἀρετή εἰμί χρή ὑπολογίζομαι μηδείς ὁ τοιοῦτος . ἀλλά οἴομαι μέγας ὁ πᾶς μέν βλασφημέω , πᾶς δέ ἁπλόος λοιδορέω , καί ὁ ὁ εἰρήνη τέμενος ἀποφαίνω ἐργαστήριον πόλεμος . ἢ οὗτος νομίζω ὑπέρ ὁ παλαιός ἁμάρτημα ἀπολογέομαι πρός ἅπας , καί ὁ πάλαι ποτέ μαλακία παραπέτασμα ὁ νῦν ἀνδρεῖος εἰμί σύ ; ὁ μῦθος ἀκούω ὁ Βαβρίου γαλέη πρός ἀνήρ εὐπρεπής ἔραμαι . ὁ δέ ἄλλος ἐκ ὁ βιβλίον μανθάνω . πολύς εἶπον οὐδείς εἄν πείθω ἄνθρωπος , ὡς οὖον γίγνομαι ὅσπερ οὖν γίγνομαι καί οἷος πολύς πάλαι σύ ἐπίσταμαι . ὁ νῦν δέ ἀμαθία καί ὁ θάρσος οὐ ὁ φιλοσοφία μά ὁ θεός ἐμποιέω σύ , ἐναντίος δέ ὁ διπλόος κατά Πλάτων ἄγνοια . κινδυνεύω γάρ οἶδα μηδείς , ὡς οὐδέ ἐγώ , οἴομαι δή πᾶς εἰμί σοφός , οὖον ὁ νῦν εἰμί μόνος , ἀλλά καί ὁ γίγνομαι , ἴσως δέ καί ὁ εἰμί . οὗτος σύ πρός ὑπερβολή ἀμαθία ὁ ὁ οἴησις ἐπιδίδωμι .