flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 74.1
Ἐχρῆν μὲν ἡμᾶς τῷ γράμματι πειθομένους τῷ Δελφικῷ γιγνώσκειν ἑαυτοὺς καὶ μὴ τολμᾶν ἀνδρὸς ἀκοῆς τοσούτου καταθαρρεῖν , ᾧ καὶ ὀφθέντι μόνον ἀντιβλέψαι δυσχερές , ἤ που τὴν πάνσοφον ἁρμονίαν κινοῦντι πρὸς τὸ ἴσον ἐλθεῖν , ἐπεὶ κἂν Πανὶ μέλος λιγυρὸν ἠχοῦντι πᾶς ὅστις ἐκσταίη , κἂν Ἀρισταῖος ᾖ , καὶ Ἀπόλλωνι πρὸς κιθάραν ψάλλοντι πᾶς ὅστις ἠρεμοίη , κἂν τὴν Ὀρφέως μουσικὴν εἰδῇ . τὸ γὰρ ἧττον τῷ κρείττονι , καθ’ ὅσον ἐστιν , εἴκοι ἂν δικαίως , εἰ μέλλοι τό τε οἰκεῖον καὶ τὸ μὴ τί ἐστι γιγνώσκειν . ὅστις δ’ ἐνθέῳ μουσικῇ θνητὸν ἀνθαρμόσαι μέλος ἤλπισεν , οὐκ ἔμαθέ που τὸ Μαρσύου τοῦ Φρυγὸς πάθος , οὐδὲ τὸν ὁμώνυμον ἐκείνῳ ποταμόν , ὃς μανέντος αὐλητοῦ τιμωρίαν μαρτυρεῖ , ἀλλ’ οὐδὲ τὴν Θαμύριδος τοῦ Θρακὸς τελευτὴν ἤκουσεν , ὃς ταῖς Μούσαις οὐκ εὐτυχῶς ἀντεφθέγξατο . τί γὰρ δεῖ τὰς Σειρῆνας λέγειν , ὧν ἔτι τὸ πτερὸν ἐπὶ τοῦ μετώπου φέρουσιν αἱ νικήσασαι ; ἀλλ’ ἐκείνων μὲν ἕκαστος ἀμούσου τόλμης ἀρκοῦσαν ἔτι καὶ νῦν ἐκτίνει τῇ μνήμῃ δίκην , ἡμᾶς δὲ ἔδει μέν , ὡς ἔφην , εἴσω τῶν οἰκείων ὅρων ἑστάναι καὶ τῆς ὑπὸ σοῦ μουσικῆς ἐμφορουμένους ἠρεμεῖν , ὥσπερ οἳ τὴν Ἀπόλλωνος μαντείαν ἐξ ἀδύτων ἱερῶν προϊοῦσαν ἡσυχῇ δέχονται · ἐπεὶ δ’ αὐτὸς ἡμῖν τοῦ μέλους τὸ ἐνδόσιμον μνηστεύεις καὶ οἷον Ἑρμοῦ ῥάβδῳ τῷ παρὰ σαυτοῦ λόγῳ κινεῖς καὶ διεγείρεις καθεύδοντας , φέρε σοι , καθάπερ οἱ τῷ Διονύσῳ τὸν θύρσον κρούσαντι πρὸς τὴν χορείαν ἄνετοι φέρονται , οὕτω καὶ ἡμεῖς ὑπὸ τῷ σῷ πλήκτρῳ τὸ εἰκὸς ἀντηχήσωμεν , ὥσπερ οἱ τῷ χοροστάτῃ πρὸς τὸ ἀνάκλημα τοῦ ῥυθμοῦ συνομαρτοῦντες . καὶ πρῶτόν σοι τῶν λόγων , οὓς βασιλεῖ κελεύσαντι πρὸς τὴν ἀοίδιμον τοῦ πορθμοῦ ζεῦξιν ἔναγχος ἐξειργασάμεθα , ἐπειδὴ τοῦτό ἐστί σοι δοκοῦν , ἀπαρξώμεθα , μικρὰ μὲν ἀντὶ μεγάλων καὶ τῷ ὄντι χαλκᾶ χρυσῶν ἀντιδιδόντες , οἷς δὲ ἔχομεν ξενίοις τὸν Ἑρμῆν τὸν ἡμέτερον ἑστιῶντες . πάντως οὐδὲ τῆς Ἑκάλης ὁ Θησεὺς τοῦ δείπνου τὸ λιτὸν ἀπηξίωσεν , ἀλλ’ ᾔδει καὶ μικροῖς ἐς τὸ ἀναγκαῖον ἀρκεῖσθαι . ὁ Πὰν δὲ ὁ νόμιος τοῦ παιδὸς τοῦ βουκόλου τὴν σύριγγα προσαρμόσαι τοῖς χείλεσιν οὐκ ἠτίμασε . προσοῦ δὴ καὶ αὐτὸς τὸν λόγον εὐμενεῖ νεύματι , καὶ μὴ ἀποκνήσῃς ὀλίγῳ μέλει μεγάλην ἀκοὴν ἐνδοῦναι . ἀλλ’ ἐὰν μὲν ἔχῃ τι δεξιόν , αὐτός τε ὁ λόγος εὐτυχεῖ καὶ ὁ ποιητὴς αὐτοῦ τῆς παρὰ τῆς Ἀθηνᾶς ψήφου τὴν μαρτυρίαν προσλαβών . εἰ δ’ ἔτι χειρὸς ἐντελοῦς εἰς τὸ τοῦ ὅλου πλήρωμα προσδεῖται , μὴ ἀπαξιώσῃς αὐτὸς τὸ ἐνδέον προσθεῖναι . ἤδη που καὶ ἀνδρὶ τοξότῃ κληθεὶς ὁ θεὸς παρέστη καὶ συνεφήψατο τοῦ βέλους , καὶ κιθαρῳδῷ τὸν ὄρθιον ᾄδοντι πρὸς τὸ ἐλλεῖπον τῆς χορδῆς ὑπὸ τῷ τέττιγι τὸ ἴσον ὁ Πύθιος ἀντεφθέγξατο .
Lemmas: Ἐχρεύς μέν ἐγώ ὁ γράμμα πείθω ὁ Δελφικός γιγνώσκω ἑαυτοῦ καί μή τολμάω ἀνήρ ἀκοή τοσοῦτος καταθαρσέω , ὅς καί ὁράω μόνος ἀντιβλέπω δυσχερής , ἤ ποῦ ὁ πάνσοφος ἁρμονία κινέω πρός ὁ ἴσος ἔρχομαι , ἐπεί κἀν Πᾶν μέλος λιγυρός ἠχέω πᾶς ὅστις ἐξίστημι , κἀν Ἀρισταῖος εἰμί , καί Ἀπόλλων πρός κιθάρα ψάλλω πᾶς ὅστις ἠρεμέω , κἀν ὁ Ὀρφεύς μουσική οἶδα . ὁ γάρ κακός ὁ ἀγαθός , κατά ὅσος εἰμί , εἴκω εἄν δικαίως , εἰμί μέλλω ὁ τε οἰκέω καί ὁ μή τίς εἰμί γιγνώσκω . ὅστις δέ ἔνθεος μουσικός θνητός ἀνθαρμόζω μέλος ἐλπίζω , οὐ μανθάνω ποῦ ὁ Μαρσύας ὁ Φρύξ πάθος , οὐδέ ὁ ὁμώνυμος ἐκεῖνος ποταμός , ὅς μαίνομαι αὐλητής τιμωρία μαρτυρέω , ἀλλά οὐδέ ὁ Θάμυρις ὁ Θρᾷξ τελευτή ἀκούω , ὅς ὁ Μοῦσα οὐ εὐτυχής ἀντιφθέγγομαι . τίς γάρ δεῖ ὁ Σειρήν λέγω , ὅς ἔτι ὁ πτερόν ἐπί ὁ μέτωπον φέρω ὁ νικάω ; ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἕκαστος ἄμουσος τόλμα ἀρκέω ἔτι καί νῦν ἐκτίνω ὁ μνήμη δίκη , ἐγώ δέ ἐσθίω μέν , ὡς φημί , εἴδομαι ὁ οἰκέω ὁράω ἵστημι καί ὁ ὑπό σύ μουσικός ἐμφορέω ἠρεμέω , ὥσπερ ἕ ὁ Ἀπόλλων μαντεῖος ἐκ ἄδυτος ἱερός πρόειμι ἡσυχῇ δέχομαι · ἐπεί δέ αὐτός ἐγώ ὁ μέλος ὁ ἐνδόσιμος μνηστεύω καί οἷος Ἑρμῆς ῥάβδος ὁ παρά σεαυτοῦ λόγος κινέω καί διεγείρω καθεύδω , φέρω σύ , καθάπερ ὁ ὁ Διόνυσος ὁ θύρσος κρούω πρός ὁ χορεία ἄνετος φέρω , οὗτος καί ἐγώ ὑπό ὁ σός πλῆκτρον ὁ εἰκός ἀντηχέω , ὥσπερ ὁ ὁ χοροστάτης πρός ὁ ἀνάκλημα ὁ ῥυθμός συνομαρτέω . καί πρότερος σύ ὁ λόγος , ὅς βασιλεύς κελεύω πρός ὁ ἀοίδιμος ὁ πορθμός Ζεῦξις ἔναγχος ἐξεργάζομαι , ἐπεί οὗτος εἰμί σύ δοκέω , ἀπάρχομαι , μικρός μέν ἀντί μέγας καί ὁ εἰμί χάλκεος χρυσός ἀντιδίδωμι , ὅς δέ ἔχω ξένιος ὁ Ἑρμῆς ὁ ἡμέτερος ἑστιάω . πάντως οὐδέ ὁ Ἑκάλη ὁ Θησεύς ὁ δεῖπνον ὁ λιτός ἀπαξιόω , ἀλλά οἶδα καί μικρός εἰς ὁ ἀναγκαῖος ἀρκέω . ὁ Πάν δέ ὁ Νόμιος ὁ παῖς ὁ βουκόλος ὁ σῦριγξ προσαρμόζω ὁ χεῖλος οὐ ἀτιμάζω . προσέω δή καί αὐτός ὁ λόγος εὐμενής νεῦμα , καί μή ἀποκνέω ὀλίγος μέλος μέγας ἀκοή ἐνδίδωμι . ἀλλά ἐάν μέν ἔχω τίς δεξιός , αὐτός τε ὁ λόγος εὐτυχέω καί ὁ ποιητής αὐτός ὁ παρά ὁ Ἀθηνᾶ ψῆφος ὁ μαρτυρία προσλαμβάνω . εἰμί δέ ἔτι χείρ ἐντελής εἰς ὁ ὁ ὅλος πλήρωμα προσδέω , μή ἀπαξιόω αὐτός ὁ ἐνδέω προστίθημι . ἤδη ποῦ καί ἀνήρ τοξότης καλέω ὁ θεός παρίστημι καί συνεφάπτομαι ὁ βέλος , καί κιθαρῳδός ὁ ὄρθιος ἀείδω πρός ὁ ἐλλείπω ὁ χορδή ὑπό ὁ τέττιξ ὁ ἴσος ὁ Πύθιος ἀντιφθέγγομαι .