flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 51.1
Πάνυ ὑμῖν φορτικώτατον γεγένηται ἐπὶ τῶν παρῳχηκότων καιρῶν τῶν ζυγῶν τῆς δουλείας τὸ διαγραφαῖς ἀκηρύκτοις ὑποτάττεσθαι ὑμᾶς καὶ χρυσίου πλῆθος ἄφατον εἰσκομίζειν τοῖς τοῦ ταμιείου λόγοις · ὧν πολλὰ μὲν αὐτοψεὶ ἐθεώρουν , πλείονα δὲ τούτων ἔμαθον εὑρὼν τὰ βρέβια τὰ καθ’ ὑμῶν φυλαττόμενα · ἔτι δὲ καὶ μέλλουσαν πάλιν εἰσφορὰν καθ’ ὑμῶν προστάττεσθαι εἶρξα , καὶ τὸ τῆς τοιαύτης δυσφημίας ἀσέβημα ἐνταῦθα ἐβιασάμην στῆσαι , καὶ πυρὶ παρέδωκα τὰ βρέβια τὰ καθ’ ὑμῶν ἐν τοῖς ἐμοῖς σκρινίοις ἀποκείμενα , ὡς μηκέτι δύνασθαι καθ’ ὑμῶν τινὰ τοιαύτην ἀκοντίζειν ἀσεβείας φήμην . καὶ τούτων μὲν ὑμῖν οὐ τοσοῦτον αἴτιος κατέστη ὁ τῆς μνήμης ἄξιος Κωνστάντιος ὁ ἀδελφός , ὅσον οἱ τὴν γνώμην βάρβαροι καὶ τὴν ψυχὴν ἄθεοι , οἱ τὴν τούτου τράπεζαν ἑστιώμενοι , οὓς ἐγὼ μὲν ἐν χερσὶν ἐμαῖς λαβόμενος εἰς βόθρον ὤσας ὤλεσα , ὡς μηδὲ μνήμην ἔτι φέρεσθαι παρ’ ἡμῖν τῆς αὐτῶν ἀπωλείας . ἐπὶ πλέον δὲ ὑμᾶς εὐωχεῖσθαι βουλόμενος , τὸν ἀδελφὸν Ἴουλον , τὸν αἰδεσιμώτατον πατριάρχην , παρῄνεσα καὶ τὴν λεγομένην εἶναι παρ’ ὑμῖν ἀποστολὴν κωλυθῆναι , καὶ μηκέτι δύνασθαι τὰ πλήθη ὑμῶν τινὰ ἀδικεῖν τοιαύταις φόρων εἰσπράξεσιν , ὡς πανταχόθεν ὑμῖν τὸ ἀμέριμνον ὑπάρχειν ἐπὶ τῆς ἐμῆς βασιλείας , ἵνα ἀπολαύοντες εἰρήνης ἔτι μείζονας εὐχὰς ποιῆσθε ὑπὲρ τῆς ἐμῆς βασιλείας τῷ πάντων κρείττονι καὶ δημιουργῷ θεῷ , τῷ καταξιώσαντι στέψαι με τῇ ἀχράντῳ αὐτοῦ δεξιᾷ . πέφυκε γὰρ τοὺς ἔν τινι μερίμνῃ ἐξεταζομένους περιδεῖσθαι τὴν διάνοιαν καὶ μὴ τοσοῦτον εἰς τὴν προσευχὴν τὰς χεῖρας ἀνατείνειν τολμᾶν , τοὺς δὲ πανταχόθεν ἔχοντας τὸ ἀμέριμνον ὁλοκλήρῳ ψυχῇ χαίροντας ὑπὲρ τοῦ βασιλείου ἱκετηρίους λατρείας ποιεῖσθαι τῷ μείζονι , τῷ δυναμένῳ κατευθῦναι τὴν βασιλείαν ἡμῶν ἐπὶ τὰ κάλλιστα , καθάπερ προαιρούμεθα . ὅπερ χρὴ ποιεῖν ὑμᾶς , ἵνα κἀγὼ τὸν τῶν Περσῶν πόλεμον διορθωσάμενος τὴν ἐκ πολλῶν ἐτῶν ἐπιθυμουμένην παρ’ ὑμῶν ἰδεῖν οἰκουμένην πόλιν ἁγίαν Ἱερουσαλὴμ ἐμοῖς καμάτοις ἀνοικοδομήσας οἰκίσω καὶ ἐν αὐτῇ δόξαν δῶ μεθ’ ὑμῶν τῷ κρείττονι .
Lemmas: πάνυ σύ φορτικός γίγνομαι ἐπί ὁ παροͅχέω καιρός ὁ ζυγόν ὁ δουλεία ὁ διαγραφή ἀκήρυκτος ὑποτάσσω σύ καί χρυσίον πλῆθος ἄφατος εἰσκομίζω ὁ ὁ ταμιεῖον λόγος · ὅς πολύς μέν αὐτοψεί θεωρέω , πλείων δέ οὗτος μανθάνω εὑρίσκω ὁ βρέβιον ὁ κατά σύ φυλάσσω · ἔτι δέ καί μέλλω πάλιν εἰσφορά κατά σύ προστάσσω εἴργω , καί ὁ ὁ τοιοῦτος δυσφημία ἀσέβημα ἐνταῦθα βιάζομαι ἵστημι , καί πῦρ παραδίδωμι ὁ βρέβιον ὁ κατά σύ ἐν ὁ ἐμέω σκρίνιον ἀπόκειμαι , ὡς μηκέτι δύναμαι κατά σύ τις τοιοῦτος ἀκοντίζω ἀσέβεια φήμη . καί οὗτος μέν σύ οὖον τοσοῦτος αἴτιος καθίστημι ὁ ὁ μνήμη ἄξιος Κωνστάντιος ὁ ἀδελφός , ὅσος ὁ ὁ γνώμη βάρβαρος καί ὁ ψυχή ἄθεος , ὁ ὁ οὗτος τράπεζα ἑστιάω , ὅς ἐγώ μέν ἐν χείρ ἐμός λαμβάνω εἰς βόθρος ὠθέω ὄλλυμι , ὡς μηδέ μνήμη ἔτι φέρω παρά ἐγώ ὁ αὐτός ἀπώλεια . ἐπί πλέω δέ σύ εὐωχέω βούλομαι , ὁ ἀδελφός Ἴουλος , ὁ αἰδέσιμος πατριάρχης , παραινέω καί ὁ λέγω εἰμί παρά σύ ἀποστολή κωλύω , καί μηκέτι δύναμαι ὁ πλῆθος σύ τις ἀδικέω τοιοῦτος φόρος εἴσπραξις , ὡς πανταχόθεν σύ ὁ ἀμέριμνος ὑπάρχω ἐπί ὁ ἐμός βασίλεια , ἵνα ἀπολαύω εἰρήνη ἔτι μείζων εὐχή ποιέω ὑπέρ ὁ ἐμός βασίλεια ὁ πᾶς ἀγαθός καί δημιουργός θεός , ὁ καταξιόω στέφω ἐγώ ὁ ἄχραντος αὐτός δεξιός . φύω γάρ ὁ ἐν τις μέριμνα ἐξετάζω περιδέω ὁ διάνοια καί μή τοσοῦτος εἰς ὁ προσευχή ὁ χείρ ἀνατείνω τολμάω , ὁ δέ πανταχόθεν ἔχω ὁ ἀμέριμνος ὁλόκληρος Ψυχή χαίρω ὑπέρ ὁ βασίλειος ἱκετήριος λατρεία ποιέω ὁ μείζων , ὁ δύναμαι κατευθύνω ὁ βασίλειος ἐγώ ἐπί ὁ καλῶς , καθάπερ προαιρέω . ὅσπερ χρή ποιέω σύ , ἵνα ἐγώ ὁ ὁ Πέρσης πόλεμος διορθόω ὁ ἐκ πολύς ἔτος ἐπιθυμέω παρά σύ ὁράω οἰκέω πόλις ἅγιος Ἱεροσόλυμα ἐμέω κάματος ἀνοικοδομέω οἰκίζω καί ἐν αὐτός δόξα δήω μετά σύ ὁ ἀγαθός .