flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 32.1
Τὸ βιβλίον , ὅπερ ἀπέστειλας διὰ Μυγδονίου , δεδέγμεθα , καὶ προσέτι πάντα ὅσα σύμβολα διὰ τῆς ἑορτῆς ἡμῖν ἐπέμπετο . ἔστι μὲν οὖν μοι καὶ τούτων ἕκαστον ἡδὺ , παντὸς δὲ ἥδιον , εὖ ἴσθι , τὸ πεπύσθαι με περὶ τῆς σῆς ἀγαθότητος , ὅτι σὺν θεοῖς ἔρρωταί σοι τὸ σῶμα , καὶ τὰ περὶ τοὺς θεοὺς ἐπιμελέστερον ἅμα καὶ συντονώτερον σπουδάζεται παρὰ σοῦ . περὶ δὲ ὧν πρὸς τὸν φιλόσοφον Μάξιμον ἔγραψας , ὡς τοῦ φίλου μου Σελεύκου διαφόρως ἔχοντος πρὸς σέ , πέπεισο μηθὲν αὐτὸν παρ’ ἐμοὶ τοιοῦτον πράττειν ἢ λέγειν , ἐξ ὧν ἄν σε μάλιστα διαβάλλοι · τοὐναντίον δὲ πάντα εὔφημα διεξέρχεται περὶ σοῦ , καὶ οὔπω λέγω τοῦθ’ ὅτι καὶ διάκειται περὶ σὲ καλῶς · ἐκεῖνο μὲν γὰρ αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ οἱ πάντα ὁρῶντες θεοί · τὸ δὲ ὅτι πάντων ἀπέχεται τῶν τοιούτων ἐπ’ ἐμοῦ , λίαν ἀληθεύων φημί . γελοῖον οὖν εἶναί μοι φαίνεται , μὴ τὰ πραττόμενα παρ’ αὐτοῦ σκοπεῖν ἀλλὰ τὰ κρυπτόμενα , καὶ ὧν οὐδέν ἐστί μοι φανερὸν τεκμήριον ἐξετάζειν . ἐπεὶ δὲ κατέδραμες αὐτοῦ πολλὰ πάνυ , καὶ περὶ αὑτῆς ἐδήλωσάς τινα , τὴν αἰτίαν μοι τῆς πρὸς αὐτὸν ἀπεχθείας φανερὰν ποιοῦσα , τοσοῦτον ἐγώ φημι πρός σε διαρρήδην , ὡς , εἴ τινα ἀνδρῶν ἢ γυναικῶν ἢ ἐλευθέρων ἢ δούλων ἀγαπᾷς οὔτε νῦν σέβοντα θεοὺς οὔτε ἐν ἐλπίδι τοῦ πείσειν αὐτὸν ἔχουσα , ἁμαρτάνεις . ἐννόησον γὰρ ὡς ἐπὶ σαυτῆς πρῶτον , εἴ τις οἰκετῶν τῶν φιλουμένων ὑπὸ σοῦ τοῖς λοιδορουμένοις καὶ βλασφημοῦσί σε συμπράττοι καὶ θεραπεύοι πλέον ἐκείνους , ἀποστρέφοιτο δὲ καὶ βδελύττοιτο τοὺς σοὺς φίλους ἡμᾶς , ἆρ’ οὐ τοῦτον αὐτίκα ἂν ἀπολέσθαι ἐθέλοις , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὴ τιμωρήσαιο ; τί οὖν ; οἱ θεοὶ τῶν φίλων εἰσὶν ἀτιμότεροι ; λόγισαι καὶ ἐπ’ αὐτῶν τοῦτο , δεσπότας μὲν ἐκείνους ὑπολαβοῦσα , δούλους δὲ ἡμᾶς . εἴ τις οὖν ἡμῶν , οἵ φαμεν εἶναι θεράποντες θεῶν , οἰκέτην στέργοι τὸν βδελυττόμενον αὐτοὺς καὶ ἀποστρεφόμενον αὐτῶν τὴν θρησκείαν , ἆρ’ οὐ δίκαιον ἢ πείθειν αὐτὸν καὶ σώζειν , ἢ τῆς οἰκίας ἀποπέμπεσθαι καὶ πιπράσκειν , εἴ τῳ μὴ ῥᾴδιον ὑπερορᾶν οἰκέτου κτήσεως ; ἐγὼ δὲ οὐκ ἂν δεξαίμην ὑπὸ τῶν μὴ φιλούντων θεοὺς ἀγαπᾶσθαι · ὃ δὴ καὶ σὲ καὶ πάντας φημὶ δεῖν τοὺς ἱερατικῶν ἀντιποιουμένους ἐντεῦθεν ἤδη διανοηθέντας ἅψασθαι συντονώτερον τῆς εἰς τοὺς θεοὺς ἁγιστείας · ἀπὸ τῆς οἰκίας δὲ σεβασμὸν εὔλογον παρέχεσθαι τῆς ἑαυτοῦ τὸν ἱερέα , καὶ πρώτην αὐτὴν ὅλην δι’ ὅλης ἀποφῆναι καθαρὰν τῶν τηλικούτων νοσημάτων .
Lemmas: ὁ βιβλίον , ὅσπερ ἀποστέλλω διά Μυγδόνιος , δέχομαι , καί προσέτι πᾶς ὅσος σύμβολον διά ὁ ἑορτή ἐγώ πέμπω . εἰμί μέν οὖν ἐγώ καί οὗτος ἕκαστος ἡδύς , πᾶς δέ ἡδύς , εὕω εἰμί , ὁ πυνθάνομαι ἐγώ περί ὁ σός ἀγαθότης , ὅτι σύν θεός ῥώννυμι σύ ὁ σῶμα , καί ὁ περί ὁ θεός ἐπιμελής ἅμα καί σύντονος σπουδάζω παρά σύ . περί δέ ὅς πρός ὁ φιλόσοφος Μάξιμος γράφω , ὡς ὁ φίλος ἐγώ Σέλευκος διάφορος ἔχω πρός σός , πείθω μηδείς αὐτός παρά ἐγώ τοιοῦτος πράσσω ἢ λέγω , ἐκ ὅς ἄν σύ μάλιστα διαβάλλω · ἐναντίος δέ πᾶς Εὔφημος διεξέρχομαι περί σύ , καί οὔπω λέγω οὗτος ὅτι καί διάκειμαι περί σύ καλῶς · ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός εἄν οἶδα καί ὁ πᾶς ὁράω θεός · ὁ δέ ὅτι πᾶς ἀπέχω ὁ τοιοῦτος ἐπί ἐγώ , λίαν ἀληθεύω φημί . γελοῖος οὖν εἰμί ἐγώ φαίνω , μή ὁ πράσσω παρά αὐτός σκοπέω ἀλλά ὁ κρύπτω , καί ὅς οὐδείς εἰμί ἐγώ φανερός τεκμήριον ἐξετάζω . ἐπεί δέ κατατρέχω αὐτός πολύς πάνυ , καί περί ἑαυτοῦ δηλόω τις , ὁ αἴτιος ἐγώ ὁ πρός αὐτός ἀπέχθεια φανερός ποιέω , τοσοῦτος ἐγώ φημί πρός σύ διαρρήδην , ὡς , εἰμί τις ἀνήρ ἢ γυνή ἢ ἐλεύθερος ἢ δοῦλος ἀγαπάω οὔτε νῦν σέβω θεός οὔτε ἐν ἐλπίς ὁ πείθω αὐτός ἔχω , ἁμαρτάνω . ἐννοέω γάρ ὡς ἐπί σεαυτοῦ πρῶτος , εἰμί τις οἰκέτης ὁ φιλέω ὑπό σύ ὁ λοιδορέω καί βλασφημέω σύ συμπράσσω καί θεραπεύω πλέω ἐκεῖνος , ἀποστρέφω δέ καί βδελύσσομαι ὁ σός φίλος ἐγώ , ἆρα οὖον οὗτος αὐτίκα εἄν ἀπόλλυμι ἐθέλω , μᾶλλον δέ καί αὐτός τιμωρέω ; τίς οὖν ; ὁ θεός ὁ Φίλων εἰμί ἄτιμος ; λογίζομαι καί ἐπί αὐτός οὗτος , δεσπότης μέν ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω , δοῦλος δέ ἐγώ . εἰμί τις οὖν ἐγώ , ὁ φημί εἰμί θεράπων θεός , οἰκέτης στέργω ὁ βδελύσσομαι αὐτός καί ἀποστρέφω αὐτός ὁ θρησκεία , ἆρα οὖον Δίκαιος ἢ πείθω αὐτός καί σῴζω , ἢ ὁ οἰκίον ἀποπέμπω καί πέρνημι , εἰμί ὁ μή ῥᾴδιος ὑπεροράω οἰκέτης κτῆσις ; ἐγώ δέ οὐ εἄν δέχομαι ὑπό ὁ μή φιλέω θεός ἀγαπάω · ὅς δή καί σύ καί πᾶς φημί δήω ὁ ἱερατικός ἀντιποιέω ἐντεῦθεν ἤδη διανοέομαι ἅπτω σύντονος ὁ εἰς ὁ θεός ἁγιστεία · ἀπό ὁ οἰκίον δέ σεβασμός εὔλογος παρέχω ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἱερεύς , καί πρῶτος αὐτός ὅλος διά ὅλος ἀποφαίνω καθαρός ὁ τηλικόσδε νόσημα .