flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.11
Πολλῶν δὲ εἰρημένων τοιούτων παρὰ τοῦ θεοῦ , δι’ ὧν ἔνεστι μαθόντας ὅπως χρὴ τιμᾶν καὶ θεραπεύειν τοὺς ἱερέας , εἰρήσεταί μοι διὰ πλειόνων ἐν ἄλλοις · ἀπόχρη δὲ νῦν , ὅτι μὴ σχεδιάζω μηδέν , ἐπιδεῖξαι τήν τε ἐκ τοῦ θεοῦ πρόρρησιν καὶ τὸ ἐπίταγμα τῶν αὐτοῦ λόγων ἱκανὸν ἡγούμενος . εἴ τις οὖν ἀξιόπιστον ὑπείληφεν ἐμὲ διδάσκαλον τῶν τοιούτων , αἰδεσθεὶς τὸν θεὸν ἐκείνῳ πειθέσθω καὶ τοὺς ἱερέας τῶν θεῶν τιμάτω διαφερόντως · ὁποῖον δὲ αὐτὸν εἶναι χρή , πειράσομαι νῦν εἰπεῖν , οὐχ ἕνεκα σοῦ · τοῦτο μὲν γὰρ εἰ μὴ τὸ νῦν ἠπιστάμην , ἅμα μὲν τοῦ καθηγεμόνος , ἅμα δὲ τῶν μεγίστων θεῶν μαρτυρούντων , ὅτι τὴν λειτουργίαν ταύτην διαθήσῃ καλῶς , ὅσα γε εἰς προαίρεσιν ἥκει τὴν σήν , οὐδ’ ἂν ἐτόλμησά σοι μεταδοῦναι τοσούτου πράγματος · ἀλλ’ ὅπως ἔχῃς ἐντεῦθεν διδάσκειν τοὺς ἄλλους , οὐκ ἐν ταῖς πόλεσι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἀγροῖς εὐλογώτερον καὶ ἐπ’ ἐξουσίας , ὡς οὐκ οἴκοθεν αὐτὰ νοεῖς καὶ πράττεις μόνος , ἔχεις δὲ καὶ ἐμὲ σύμψηφον σεαυτῷ , δοκοῦντά γε εἶναι διὰ τοὺς θεοὺς ἀρχιερέα μέγιστον , ἄξιον μὲν οὐδαμῶς πράγματος τοσούτου , βουλόμενον δὲ εἶναι καὶ προσευχόμενον ἀεὶ τοῖς θεοῖς . εὖ γὰρ ἴσθι , μεγάλας ἡμῖν οἱ θεοὶ μετὰ τὴν τελευτὴν ἐλπίδας ἐπαγγέλλονται . πειστέον δὲ αὐτοῖς πάντως . ἀψευδεῖν γὰρ εἰώθασιν οὐχ ὑπὲρ ἐκείνων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῷ βίῳ τῷδε . οἱ δὲ διὰ περιουσίαν δυνάμεως οἷοί τε ὄντες καὶ τῆς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ περιγενέσθαι ταραχῆς καὶ τὸ ἄτακτον αὐτοῦ καὶ τὸ ἀλλόκοτον ἐπανορθοῦν ἆρ’ οὐκ ἐν ἐκείνῳ μᾶλλον , ὅπου διῄρηται τὰ μαχόμενα , χωρισθείσης μὲν τῆς ἀθανάτου ψυχῆς , γῆς δὲ γενομένου τοῦ νεκροῦ σώματος , ἱκανοὶ παρασχεῖν ἔσονται ταῦθ’ ὅσαπερ ἐπηγγείλαντο τοῖς ἀνθρώποις ; εἰδότες οὖν , ὅτι μεγάλας ἔχειν ἔδοσαν οἱ θεοὶ τοῖς ἱερεῦσι τὰς ἀμοιβάς , ἐγγύους αὐτοὺς ἐν πᾶσι τῆς ἀξίας τῶν θεῶν κατασκευάσωμεν , ὧν πρὸς τὰ πλήθη χρὴ λέγειν δεῖγμα τὸν ἑαυτῶν ἐκφέροντας βίον .
Lemmas: πολλες δέ εἴρω τοιοῦτος παρά ὁ θεός , διά ὅς ἔνειμι μανθάνω ὅπως χρή τιμάω καί θεραπεύω ὁ ἱερεύς , λέγω ἐγώ διά πλείων ἐν ἄλλος · ἀποχράω δέ νῦν , ὅτι μή σχεδιάζω μηδείς , ἐπιδείκνυμι ὁ τε ἐκ ὁ θεός πρόρρησις καί ὁ ἐπίταγμα ὁ αὐτός λόγος ἱκανός ἡγέομαι . εἰμί τις οὖν ἀξιόπιστος ὑπολαμβάνω ἐγώ διδάσκαλος ὁ τοιοῦτος , αἰδέομαι ὁ θεός ἐκεῖνος πείθω καί ὁ ἱερεύς ὁ θεός τιμάω διαφερόντως · ὁποῖος δέ αὐτός εἰμί χρή , πειράζω νῦν εἶπον , οὐ ἕνεκα σύ · οὗτος μέν γάρ εἰμί μή ὁ νῦν ἐπίσταμαι , ἅμα μέν ὁ καθηγεμών , ἅμα δέ ὁ μέγας θεός μαρτυρέω , ὅτι ὁ λειτουργία οὗτος διατίθημι καλῶς , ὅσος γε εἰς προαίρεσις ἥκω ὁ σός , οὐδέ εἄν τολμάω σύ μεταδίδωμι τοσοῦτος πρᾶγμα · ἀλλά ὅπως ἔχω ἐντεῦθεν διδάσκω ὁ ἄλλος , οὐ ἐν ὁ πόλις μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ἀγρός εὔλογος καί ἐπί ἐξουσία , ὡς οὐ οἴκοθεν αὐτός νοέω καί πράσσω μόνος , ἔχω δέ καί ἐγώ σύμψηφος σεαυτοῦ , δοκέω γε εἰμί διά ὁ θεός ἀρχιερεύς μέγας , ἄξιος μέν οὐδαμῶς πρᾶγμα τοσοῦτος , βούλομαι δέ εἰμί καί προσεύχομαι ἀεί ὁ θεός . εὕω γάρ εἰμί , μέγας ἐγώ ὁ θεός μετά ὁ τελευτή ἐλπίς ἐπαγγέλλω . πειστέον δέ αὐτός πάντως . ἀψευδέω γάρ εἴωθα οὐ ὑπέρ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ βίος ὅδε . ὁ δέ διά περιουσία δύναμις οἷος τε εἰμί καί ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος περιγίγνομαι ταραχή καί ὁ ἄτακτος αὐτός καί ὁ ἀλλόκοτος ἐπανορθόω ἆρα οὐ ἐν ἐκεῖνος μᾶλλον , ὅπου διαιρέω ὁ μάχομαι , χωρίζω μέν ὁ ἀθάνατος Ψυχή , γῆ δέ γίγνομαι ὁ νεκρός σῶμα , ἱκανός παρέχω εἰμί αὐτός ὅσος ἐπαγγέλλω ὁ ἄνθρωπος ; οἶδα οὖν , ὅτι μέγας ἔχω δίδωμι ὁ θεός ὁ ἱερεύς ὁ ἀμοιβή , ἔγγυος αὐτός ἐν πᾶς ὁ ἄξιος ὁ θεός κατασκευάζω , ὅς πρός ὁ πλῆθος χρή λέγω δεῖγμα ὁ ἑαυτοῦ ἐκφέρω βίος .