ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.1
πλὴν ἢν εἰς τὸν βασιλέα ἐπίδωσιν ἀτακτοῦντάς τινας , αὐτίκα μάλα κολάζουσιν · ἐπὶ δὲ τοὺς οὐ προσιόντας τοῖς θεοῖς ἐστι τὸ τῶν πονηρῶν δαιμόνων τεταγμένον φῦλον , ὑφ’ ὧν οἱ πολλοὶ παροιστρούμενοι τῶν ἀθέων ἀναπείθονται θανατᾶν , ὡς ἀναπτησόμενοι πρὸς τὸν οὐρανόν , ὅταν ἀπορρήξωσι τὴν ψυχὴν βιαίως . εἰσὶ δὲ οἳ καὶ τὰς ἐρημίας ἀντὶ τῶν πόλεων διώκουσιν , ὄντος τἀνθρώπου φύσει πολιτικοῦ ζῴου καὶ ἡμέρου , δαίμοσιν ἐκδεδομένοι πονηροῖς , ὑφ’ ὧν εἰς ταύτην ἄγονται τὴν μισανθρωπίαν . ἤδη δὲ καὶ δεσμὰ καὶ κλοιοὺς ἐξηῦρον οἱ πολλοὶ τούτων · οὕτω πανταχόθεν αὐτοὺς ὁ κακὸς συνελαύνει δαίμων , ᾧ δεδώκασιν ἑκόντες ἑαυτούς , ἀποστάντες τῶν ἀιδίων καὶ σωτήρων θεῶν . ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τούτων ἀπόχρη τοσαῦτα εἰπεῖν · ὅθεν δ’ ἐξέβην εἰς τοῦτο ἐπανήξω .
Lemmas: πλήν εἄν εἰς ὁ βασιλεύς ἐπεῖδον ἀτακτέω τις , αὐτίκα μάλα κολάζω · ἐπί δέ ὁ οὖον πρόσειμι ὁ θεός εἰμί ὁ ὁ πονηρός δαίμων τάσσω φῦλον , ὑπό ὅς ὁ πολύς παροιστράω ὁ ἄθεος ἀναπείθω θανατάω , ὡς ἀναπέτομαι πρός ὁ οὐρανός , ὅταν ἀπορρήγνυμι ὁ ψυχή βίαιος . εἰμί δέ ἕ καί ὁ ἐρημία ἀντί ὁ πόλις διώκω , εἰμί ἄνθρωπος φύσις πολιτικός ζῷον καί ἥμερος , δαίμων ἐκδίδωμι πονηρός , ὑπό ὅς εἰς οὗτος ἄγω ὁ μισανθρωπία . ἤδη δέ καί δεσμός καί κλοιός ἐξευρίσκω ὁ πολύς οὗτος · οὗτος πανταχόθεν αὐτός ὁ κακός συνελαύνω δαίμων , ὅς δίδωμι ἑκών ἑαυτοῦ , ἀφίστημι ὁ ἀίδιος καί σωτήρ θεός . ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος ἀποχράω τοσοῦτος εἶπον · ὅθεν δέ ἐκβαίνω εἰς οὗτος ἐπανήκω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.2
Δικαιοπραγίας οὖν τῆς μὲν κατὰ τοὺς πολιτικοὺς νόμους εὔδηλον ὅτι μελήσει τοῖς ἐπιτρόποις τῶν πόλεων , πρέποι δ’ ἂν καὶ ὑμῖν εἰς παραίνεσιν τὸ μὴ παραβαίνειν ἱεροὺς ὄντας τῶν θεῶν τοὺς νόμους . ἐπεὶ δὲ τὸν ἱερατικὸν βίον εἶναι χρὴ τοῦ πολιτικοῦ σεμνότερον , ἀκτέον ἐπὶ τοῦτον καὶ διδακτέον · ἕψονται δέ , ὡς εἰκός , οἱ βελτίους · ἐγὼ μὲν γὰρ εὔχομαι καὶ πάντας , ἐλπίζω δὲ τοὺς ἐπιεικεῖς φύσει καὶ σπουδαίους · ἐπιγνώσονται γὰρ οἰκείους ὄντας ἑαυτοῖς τοὺς λόγους .
Lemmas: δικαιοπραγία οὖν ὁ μέν κατά ὁ πολιτικός νόμος εὔδηλος ὅτι μέλω ὁ ἐπίτροπος ὁ πόλις , πρέπω δέ εἄν καί σύ εἰς παραίνεσις ὁ μή παραβαίνω ἱερός εἰμί ὁ θεός ὁ νόμος . ἐπεί δέ ὁ ἱερατικός βίος εἰμί χρή ὁ πολιτικός σεμνός , ἀκτέον ἐπί οὗτος καί διδακτέον · ἕπω δέ , ὡς εἰκός , ὁ ἀγαθός · ἐγώ μέν γάρ εὔχομαι καί πᾶς , ἐλπίζω δέ ὁ ἐπιεικής φύσις καί σπουδαῖος · ἐπιγιγνώσκω γάρ οἰκεῖος εἰμί ἑαυτοῦ ὁ λόγος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.4
Κοινωνητέον οὖν τῶν χρημάτων ἅπασιν ἀνθρώποις , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἐπιεικέσιν ἐλευθεριώτερον , τοῖς δὲ ἀπόροις καὶ πένησιν ὅσον ἐπαρκέσαι τῇ χρείᾳ . φαίην δ’ ἄν , εἰ καὶ παράδοξον εἰπεῖν , ὅτι καὶ τοῖς πονηροῖς ἐσθῆτος καὶ τροφῆς ὅσιον ἂν εἴη μεταδιδόναι · τῷ γὰρ ἀνθρωπίνῳ καὶ οὐ τῷ τρόπῳ δίδομεν . διόπερ οἶμαι καὶ τοὺς ἐν δεσμωτηρίῳ καθειργμένους ἀξιωτέον τῆς τοιαύτης ἐπιμελείας . οὐδὲν γὰρ κωλύσει τὴν δίκην ἡ τοιαύτη φιλανθρωπία . χαλεπὸν γὰρ ἂν εἴη , πολλῶν ἀποκεκλεισμένων ἐπὶ κρίσει , καὶ τῶν μὲν ὀφλησόντων , τῶν δὲ ἀθῴων ἀποφανθησομένων , μὴ διὰ τοὺς ἀναιτίους οἶκτόν τινα νέμειν καὶ τοῖς πονηροῖς , ἀλλὰ τῶν πονηρῶν ἕνεκα καὶ περὶ τοὺς οὐδὲν ἠδικηκότας ἀνηλεῶς καὶ ἀπανθρώπως διακεῖσθαι . ἐκεῖνο δὲ ἐννοοῦντί μοι παντάπασιν ἄδικον καταφαίνεται · Ξένιον ὀνομάζομεν Δία , καὶ γιγνόμεθα τῶν Σκυθῶν κακοξενώτεροι . πῶς οὖν ὁ βουλόμενος τῷ Ξενίῳ θῦσαι Διὶ φοιτᾷ πρὸς τὸν νεών ; μετὰ ποταποῦ συνειδότος , ἐπιλαθόμενος τοῦ πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες Πτωχοί τε ξεῖνοί τε · δόσις δ’ ὀλίγη τε φίλη τε ;
Lemmas: κοινωνητέον οὖν ὁ χρῆμα ἅπας ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ μέν ἐπιεικής ἐλευθέριος , ὁ δέ ἄπορος καί πένης ὅσος ἐπαρκέω ὁ χρεία . φημί δέ ἄν , εἰμί καί παράδοξος εἶπον , ὅτι καί ὁ πονηρός ἐσθής καί τροφή ὅσιος εἄν εἰμί μεταδίδωμι · ὁ γάρ ἀνθρώπινος καί οὖον ὁ τρόπος δίδωμι . διόπερ οἴομαι καί ὁ ἐν δεσμωτήριον κατείργω ἀξιωτέον ὁ τοιοῦτος ἐπιμέλεια . οὐδείς γάρ κωλύω ὁ δίκη ὁ τοιοῦτος φιλανθρωπία . χαλεπός γάρ εἄν εἰμί , πολύς ἀποκλείω ἐπί κρίσις , καί ὁ μέν ὀφλέω , ὁ δέ ἀθῷος ἀποφαίνω , μή διά ὁ ἀναίτιος οἶκτος τις νέμω καί ὁ πονηρός , ἀλλά ὁ πονηρός ἕνεκα καί περί ὁ οὐδείς ἀδικέω ἀνηλεής καί ἀπάνθρωπος διάκειμαι . ἐκεῖνος δέ ἐννοέω ἐγώ παντάπασι ἄδικος καταφαίνω · Ξένιον ὀνομάζω Ζεύς , καί γίγνομαι ὁ Σκύθης κακόξενος . πῶς οὖν ὁ βούλομαι ὁ ξένιος θύω Ζεύς φοιτάω πρός ὁ νέος ; μετά ποταποῦς σύνοιδα , ἐπιλανθάνομαι ὁ πρός γάρ Ζεύς εἰμί ἅπας Πτωχός τε ξένος τε · δόσις δέ ὀλίγος τε φίλος τε ;
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.7
Ἀφορῶντες οὖν εἰς τὰ τῶν θεῶν ἀγάλματα μή τοι νομίζωμεν αὐτὰ λίθους εἶναι μηδὲ ξύλα , μηδὲ μέντοι τοὺς θεοὺς αὐτοὺς εἶναι ταῦτα . καὶ γὰρ οὐδὲ τὰς βασιλικὰς εἰκόνας ξύλα καὶ λίθον καὶ χαλκὸν λέγομεν , οὐ μὴν οὐδὲ αὐτοὺς τοὺς βασιλέας , ἀλλὰ εἰκόνας βασιλέων . ὅστις οὖν ἐστι φιλοβασιλεὺς ἡδέως ὁρᾷ τὴν τοῦ βασιλέως εἰκόνα , καὶ ὅστις ἐστὶ φιλόπαις ἡδέως ὁρᾷ τὴν τοῦ παιδός , καὶ ὅστις φιλοπάτωρ τὴν τοῦ πατρός . οὐκοῦν καὶ ὅστις φιλόθεος ἡδέως εἰς τὰ τῶν θεῶν ἀγάλματα καὶ τὰς εἰκόνας ἀποβλέπει , σεβόμενος ἅμα καὶ φρίττων ἐξ ἀφανοῦς ὁρῶντας εἰς αὐτὸν τοὺς θεούς . εἴ τις οὖν οἴεται δεῖν αὐτὰ μηδὲ φθείρεσθαι διὰ τὸ θεῶν ἅπαξ εἰκόνας κληθῆναι , παντελῶς ἄφρων εἶναί μοι φαίνεται . χρῆν γὰρ δήπουθεν αὐτὰ μηδὲ ὑπὸ ἀνθρώπων γενέσθαι . τὸ δὲ ὑπ’ ἀνδρὸς σοφοῦ καὶ ἀγαθοῦ γενόμενον ὑπὸ ἀνθρώπου πονηροῦ καὶ ἀμαθοῦς φθαρῆναι δύναται . τὰ δὲ ὑπὸ τῶν θεῶν ζῶντα ἀγάλματα κατασκευασθέντα τῆς ἀφανοῦς αὐτῶν οὐσίας , οἱ περὶ τὸν οὐρανὸν κύκλῳ φερόμενοι θεοί , μένει τὸν ἀεὶ χρόνον ἀίδια . μηδεὶς οὖν ἀπιστείτω θεοῖς ὁρῶν καὶ ἀκούων , ὡς ἐνύβρισάν τινες εἰς τὰ ἀγάλματα καὶ τοὺς ναούς . ἆρ’ οὐκ ἀνθρώπους χρηστοὺς ἀπέκτειναν πολλοί , καθάπερ Σωκράτη καὶ Δίωνα καὶ τὸν μέγαν Ἐμπεδότιμον ; ὧν εὖ οἶδ’ ὅτι μᾶλλον ἐμέλησε τοῖς θεοῖς . ἀλλ’ ὁρᾶτε , ὅτι καὶ τούτων φθαρτὸν εἰδότες τὸ σῶμα συνεχώρησαν εἶξαι τῇ φύσει καὶ ὑποχωρῆσαι , δίκην δὲ ἀπῄτησαν ὕστερον παρὰ τῶν κτεινάντων . ὃ δὴ συνέβη φανερῶς ἐφ’ ἡμῶν ἐπὶ πάντων τῶν ἱεροσύλων .
Lemmas: ἀφοράω οὖν εἰς ὁ ὁ θεός ἄγαλμα μή ὅς νομίζω αὐτός λίθος εἰμί μηδέ ξύλον , μηδέ μέντοι ὁ θεός αὐτός εἰμί οὗτος . καί γάρ οὐδέ ὁ βασιλικός εἰκών ξύλον καί λίθος καί χαλκός λέγω , οὖον μήv οὐδέ αὐτός ὁ βασιλεύς , ἀλλά εἰκών βασιλεύς . ὅστις οὖν εἰμί φιλοβασιλεύς ἡδύς ὁράω ὁ ὁ βασιλεύς εἰκών , καί ὅστις εἰμί Φιλόπαις ἡδύς ὁράω ὁ ὁ παῖς , καί ὅστις Φιλοπάτωρ ὁ ὁ πατήρ . οὐκοῦν καί ὅστις φιλόθεος ἡδύς εἰς ὁ ὁ θεός ἄγαλμα καί ὁ εἰκών ἀποβλέπω , σέβομαι ἅμα καί φρίσσω ἐκ ἀφανής ὁράω εἰς αὐτός ὁ θεός . εἰμί τις οὖν οἴομαι δήω αὐτός μηδέ φθείρω διά ὁ θεός ἅπαξ εἰκών καλέω , παντελῶς ἄφρων εἰμί ἐγώ φαίνω . χράω γάρ δήπουθεν αὐτός μηδέ ὑπό ἄνθρωπος γίγνομαι . ὁ δέ ὑπό ἀνήρ σοφός καί ἀγαθός γίγνομαι ὑπό ἄνθρωπος πονηρός καί Ἀμαθοῦς φθείρω δύναμαι . ὁ δέ ὑπό ὁ θεός ζῶ ἄγαλμα κατασκευάζω ὁ ἀφανής αὐτός οὐσία , ὁ περί ὁ οὐρανός κύκλος φέρω θεός , μένω ὁ ἀεί χρόνος ἀίδιος . μηδείς οὖν ἀπιστέω θεός ὁράω καί ἀκούω , ὡς ἐνυβρίζω τις εἰς ὁ ἄγαλμα καί ὁ ναός . ἆρα οὐ ἄνθρωπος χρηστός ἀποκτείνω πολύς , καθάπερ Σωκράτης καί Δίων καί ὁ μέγας Ἐμπεδότιμος ; ὅς εὕω οἶδα ὅτι μᾶλλον μέλω ὁ θεός . ἀλλά ὁράω , ὅτι καί οὗτος φθαρτός οἶδα ὁ σῶμα συγχωρέω ἔοικα ὁ φύσις καί ὑποχωρέω , δίκη δέ ἀπαιτέω ὕστερος παρά ὁ κτείνω . ὅς δή συμβαίνω φανερῶς ἐπί ἐγώ ἐπί πᾶς ὁ ἱερόσυλος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.8
Μηδεὶς οὖν ἀπατάτω λόγοις μηδὲ ταραττέτω περὶ τῆς προνοίας ἡμᾶς . οἱ γὰρ ἡμῖν ὀνειδίζοντες τὰ τοιαῦτα , τῶν Ἰουδαίων οἱ προφῆται , τί περὶ τοῦ νεὼ φήσουσι τοῦ παρ’ αὐτοῖς τρίτον ἀνατραπέντος , ἐγειρομένου δὲ οὐδὲ νῦν ; ἐγὼ δὲ εἶπον οὐκ ὀνειδίζων ἐκείνοις , ὅς γε τοσούτοις ὕστερον χρόνοις ἀναστήσασθαι διενοήθην αὐτὸν εἰς τιμὴν τοῦ κληθέντος ἐπ’ αὐτῷ θεοῦ · νυνὶ δὲ ἐχρησάμην αὐτῷ δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι τῶν ἀνθρωπίνων οὐδὲν ἄφθαρτον εἶναι δύναται καὶ οἱ τὰ τοιαῦτα γράφοντες ἐλήρουν προφῆται , γρᾳδίοις ψυχροῖς ὁμιλοῦντες . οὐδὲν δὲ οἶμαι κωλύει τὸν μὲν θεὸν εἶναι μέγαν , οὐ μὴν σπουδαίων προφητῶν οὐδὲ ἐξηγητῶν τυχεῖν . αἴτιον δέ , ὅτι τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν οὐ παρέσχον ἀποκαθῆραι τοῖς ἐγκυκλίοις μαθήμασιν οὐδὲ ἀνοῖξαι μεμυκότα λίαν τὰ ὄμματα οὐδὲ ἀνακαθῆραι τὴν ἐπικειμένην αὐτοῖς ἀχλύν , ἀλλ’ οἷον φῶς μέγα δι’ ὁμίχλης οἱ ἄνθρωποι βλέποντες οὐ καθαρῶς οὐδὲ εἰλικρινῶς , αὐτὸ δὲ ἐκεῖνο νενομικότες οὐχὶ φῶς καθαρόν , ἀλλὰ πῦρ καὶ τῶν περὶ αὐτὸ πάντων ὄντες ἀθέατοι βοῶσι μέγα · Φρίττετε , φοβεῖσθε , πῦρ , φλόξ , θάνατος , μάχαιρα , ῥομφαία , πολλοῖς ὀνόμασι μίαν ἐξηγούμενοι τὴν βλαπτικὴν τοῦ πυρὸς δύναμιν . ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τούτων ἰδίᾳ βέλτιον παραστῆσαι , πόσῳ φαυλότεροι τῶν παρ’ ἡμῖν οὗτοι γεγόνασι ποιητῶν οἱ τῶν ὑπὲρ τοῦ θεοῦ λόγων διδάσκαλοι .
Lemmas: μηδείς οὖν ἀπατάω λόγος μηδέ ταράσσω περί ὁ πρόνοια ἐγώ . ὁ γάρ ἐγώ ὀνειδίζω ὁ τοιοῦτος , ὁ Ἰουδαῖος ὁ προφήτης , τίς περί ὁ ναός φημί ὁ παρά αὐτός τρίτος ἀνατρέπω , ἐγείρω δέ οὐδέ νῦν ; ἐγώ δέ εἶπον οὐ ὀνειδίζω ἐκεῖνος , ὅς γε τοσοῦτος ὕστερος χρόνος ἀνίστημι διανοέομαι αὐτός εἰς τιμή ὁ καλέω ἐπί αὐτός θεός · νυνί δέ χράω αὐτός δείκνυμι βούλομαι , ὅτι ὁ ἀνθρώπινος οὐδείς ἄφθαρτος εἰμί δύναμαι καί ὁ ὁ τοιοῦτος γράφω ληρέω προφήτης , γραίδιον ψυχρός ὁμιλέω . οὐδείς δέ οἴομαι κωλύω ὁ μέν θεός εἰμί μέγας , οὖον μήv σπουδαῖος προφήτης οὐδέ ἐξηγητής τυγχάνω . αἴτιος δέ , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή οὖον παρέχω ἀποκαθαίρω ὁ ἐγκύκλιος μάθημα οὐδέ ἀνοίγω μύω λίαν ὁ ὄμμα οὐδέ ἀνακαθαίρω ὁ ἐπίκειμαι αὐτός ἀχλύς , ἀλλά οἷος φάος μέγας διά ὁμίχλη ὁ ἄνθρωπος βλέπω οὖον καθαρός οὐδέ εἰλικρινής , αὐτός δέ ἐκεῖνος νομίζω οὐ φάος καθαρός , ἀλλά πῦρ καί ὁ περί αὐτός πᾶς εἰμί ἀθέατος βοῦς μέγας · φρίσσω , φοβέω , πῦρ , φλόξ , θάνατος , μάχαιρα , ῥομφαία , πολύς ὄνομα εἷς ἐξηγέομαι ὁ βλαπτικός ὁ πυρός δύναμις . ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος ἴδιος ἀγαθός παρίστημι , πόσος φαῦλος ὁ παρά ἐγώ οὗτος γίγνομαι ποιητής ὁ ὁ ὑπέρ ὁ θεός λόγος διδάσκαλος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.9
Προσήκει δὲ οὐ τὰ τῶν θεῶν μόνον ἀγάλματα προσκυνεῖν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ναοὺς καὶ τὰ τεμένη καὶ τοὺς βωμούς · εὔλογον δὲ καὶ τοὺς ἱερέας τιμᾶν ὡς λειτουργοὺς θεῶν καὶ ὑπηρέτας καὶ διακονοῦντας ἡμῖν τὰ πρὸς τοὺς θεούς , συνεπισχύοντας τῇ ἐκ θεῶν εἰς ἡμᾶς τῶν ἀγαθῶν δόσει · προθύουσι γὰρ πάντων καὶ ὑπερεύχονται . δίκαιον οὖν ἀποδιδόναι πᾶσιν αὐτοῖς οὐκ ἔλαττον , εἰ μὴ καὶ πλέον , ἢ τοῖς πολιτικοῖς ἄρχουσι τὰς τιμάς . εἰ δέ τις οἴεται τοῦτο ἐπ’ ἴσης χρῆναι νέμειν αὐτοῖς καὶ τοῖς πολιτικοῖς ἄρχουσιν , ἐπεὶ κἀκεῖνοι τρόπον τινὰ τοῖς θεοῖς ἱερατεύουσι , φύλακες ὄντες τῶν νόμων , ἀλλὰ τά γε τῆς εὐνοίας παρὰ πολὺ χρὴ νέμειν τούτοις . οἱ μὲν γὰρ Ἀχαιοὶ καίπερ πολέμιον ὄντα τὸν ἱερέα προσέταττον αἰδεῖσθαι τῷ βασιλεῖ · ἡμεῖς δὲ οὐδὲ τοὺς φίλους αἰδούμεθα τοὺς εὐχομένους ὑπὲρ ἡμῶν καὶ θύοντας .
Lemmas: προσήκω δέ οὖον ὁ ὁ θεός μόνος ἄγαλμα προσκυνέω , ἀλλά καί ὁ ναός καί ὁ τέμενος καί ὁ βωμός · εὔλογος δέ καί ὁ ἱερεύς τιμάω ὡς λειτουργός θεός καί ὑπηρέτης καί διακονέω ἐγώ ὁ πρός ὁ θεός , συνεπισχύω ὁ ἐκ θεός εἰς ἐγώ ὁ ἀγαθός δόσις · προθύω γάρ πᾶς καί ὑπερεύχομαι . Δίκαιος οὖν ἀποδίδωμι πᾶς αὐτός οὐ μικρός , εἰμί μή καί πλέω , ἢ ὁ πολιτικός ἄρχω ὁ τιμή . εἰμί δέ τις οἴομαι οὗτος ἐπί ἴσος χρή νέμω αὐτός καί ὁ πολιτικός ἄρχω , ἐπεί ἐκεῖνος τρόπος τις ὁ θεός ἱερατεύω , φύλαξ εἰμί ὁ νόμος , ἀλλά ὁ γε ὁ εὔνοια παρά πολύς χρή νέμω οὗτος . ὁ μέν γάρ Ἀχαιός καίπερ πολέμιος εἰμί ὁ ἱερεύς προστάσσω αἰδέομαι ὁ βασιλεύς · ἐγώ δέ οὐδέ ὁ φίλος αἰδέομαι ὁ εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ καί θύω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.10
Ἀλλ’ ἐπείπερ ὁ λόγος εἰς τὴν πάλαι ποθουμένην ἀρχὴν ἐλήλυθεν , ἄξιον εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν ἐφεξῆς , ὁποῖός τις ὢν ὁ ἱερεὺς αὐτός τε δικαίως τιμηθήσεται καὶ τοὺς θεοὺς τιμᾶσθαι ποιήσει . τὸ γὰρ ἡμέτερον οὐ χρὴ σκοπεῖν οὐδὲ ἐξετάζειν , ἀλλὰ ἕως ἂν ἱερεύς τις ὀνομάζηται , τιμᾶν αὐτὸν χρὴ καὶ θεραπεύειν , εἰ δὲ εἴη πονηρός , ἀφαιρεθέντα τὴν ἱερωσύνην ὡς ἀνάξιον ἀποφανθέντα περιορᾶν · ἕως δὲ προθύει καὶ κατάρχεται καὶ παρίσταται τοῖς θεοῖς , ὡς τὸ τιμιώτατον τῶν θεῶν κτῆμα προσβλεπτέος ἐστὶν ἡμῖν μετὰ αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας . ἄτοπον γάρ , εἰ τοὺς μὲν λίθους , ἐξ ὧν οἱ βωμοὶ πεποίηνται , διὰ τὸ καθιερῶσθαι τοῖς θεοῖς ἀγαπῶμεν , ὅτι μορφὴν ἔχουσι καὶ σχῆμα πρέπον , εἰς ἥν εἰσι κατεσκευασμένοι λειτουργίαν , ἄνδρα δὲ καθωσιωμένον τοῖς θεοῖς οὐκ οἰησόμεθα χρῆναι τιμᾶν . ἴσως ὑπολήψεταί τις · ἀλλὰ ἀδικοῦντα καὶ ἐξαμαρτάνοντα πολλὰ τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσίων ; ἐγὼ δή φημι χρῆναι τὸν μὲν τοιοῦτον ἐξελέγχειν , ἵνα μὴ πονηρὸς ὢν ἐνοχλῇ τοὺς θεούς , ἕως δ’ ἂν ἐξελέγξῃ τις , μὴ ἀτιμάζειν . οὐδὲ γὰρ εὔλογον ἐπιλαβομένους ταύτης τῆς ἀφορμῆς οὐ τούτων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπιτηδείων τιμᾶσθαι τὴν τιμὴν προσαφαιρεῖσθαι . ἔστω τοίνυν ὥσπερ ἄρχων , οὕτω δὲ καὶ ἱερεὺς πᾶς αἰδέσιμος , ἐπειδὴ καὶ ἀπόφασίς ἐστι θεοῦ τοῦ Διδυμαίου τοιαύτη · Ὅσσοι ἐς ἀρητῆρας ἀτασθαλίῃσι νόοιο Ἀθανάτων ῥέζους̓ ἀποφώλια , καὶ γεράεσσιν Ἀντία βουλεύουσιν ἀδεισιθέοισι λογισμοῖς , Οὐκέθ’ ὅλην βιότοιο διεκπερόωσιν ἀταρπόν , Ὅσσοι περ μακάρεσσιν ἐλωβήσαντο θεοῖσιν , Ὧν κεῖνοι θεόσεπτον ἕλον θεραπηίδα τιμήν , καὶ πάλιν ἐν ἄλλοις ὁ θεός φησι Πάντας μὲν θεράποντας ἐμοὺς ὀλοῆς κακότητος — , καί φησιν ὑπὲρ τούτων δίκην ἐπιθήσειν αὐτοῖς .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ λόγος εἰς ὁ πάλαι ποθέω ἀρχή ἔρχομαι , ἄξιος εἰμί ἐγώ δοκέω διέρχομαι ἐφεξῆς , ὁποῖος τις εἰμί ὁ ἱερεύς αὐτός τε δικαίως τιμάω καί ὁ θεός τιμάω ποιέω . ὁ γάρ ἡμέτερος οὖον χρή σκοπέω οὐδέ ἐξετάζω , ἀλλά ἠώς εἄν ἱερεύς τις ὀνομάζω , τιμάω αὐτός χρή καί θεραπεύω , εἰμί δέ εἰμί πονηρός , ἀφαιρέω ὁ ἱερωσύνη ὡς ἀνάξιος ἀποφαίνω περιοράω · ἠώς δέ προθύω καί κατάρχω καί παρίστημι ὁ θεός , ὡς ὁ τίμιος ὁ θεός κτῆμα προσβλεπτέος εἰμί ἐγώ μετά αἰδώς καί εὐλάβεια . ἄτοπος γάρ , εἰμί ὁ μέν λίθος , ἐκ ὅς ὁ βωμός ποιέω , διά ὁ καθιερόω ὁ θεός ἀγαπάω , ὅτι μορφή ἔχω καί σχῆμα πρέπω , εἰς ὅς εἰμί κατασκευάζω λειτουργία , ἀνήρ δέ καθοσιόομαι ὁ θεός οὐ οἴομαι χρή τιμάω . ἴσως ὑπολαμβάνω τις · ἀλλά ἀδικέω καί ἐξαμαρτάνω πολύς ὁ πρός ὁ θεός ὅσιος ; ἐγώ δή φημί χρή ὁ μέν τοιοῦτος ἐξελέγχω , ἵνα μή πονηρός εἰμί ἐνοχλέω ὁ θεός , ἠώς δέ εἄν ἐξελέγχω τις , μή ἀτιμάζω . οὐδέ γάρ εὔλογος ἐπιλαμβάνω οὗτος ὁ ἀφορμή οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐπιτήδειος τιμάω ὁ τιμή προσαφαιρέομαι . ἵστημι τοίνυν ὥσπερ ἄρχω , οὗτος δέ καί ἱερεύς πᾶς αἰδέσιμος , ἐπεί καί ἀπόφασις εἰμί θεός ὁ διδυμαῖος τοιοῦτος · ὅσος εἰς ἀρητήρ ἀτασθαλία νόος ἀθάνατος ρέζους ἀποφώλιος , καί γέρας ἀντία βουλεύω ἀδεισίθεος λογισμός , οὐκέτι ὅλος βίοτος διεκπεράω ἀτραπός , ὅσος περ μάκαρ λωβάομαι θεός , ὅς ἐκεῖνος θεόσεπτος αἱρέω θεραπηίς τιμή , καί πάλιν ἐν ἄλλος ὁ θεός φημί Πᾶς μέν θεράπων ἐμός ὀλοός κακότης — , καί φημί ὑπέρ οὗτος δίκη ἐπιτίθημι αὐτός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.12
Ἀρκτέον δὲ ἡμῖν τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβείας . οὕτω γὰρ ἡμᾶς πρέπει τοῖς θεοῖς λειτουργεῖν ὡς παρεστηκόσιν αὐτοῖς καὶ ὁρῶσι μὲν ἡμᾶς , οὐχ ὁρωμένοις δὲ ὑφ’ ἡμῶν καὶ τὸ πάσης αὐγῆς ὄμμα κρεῖττον ἄχρι τῶν ἀποκρυπτομένων ἡμῖν λογισμῶν διατετακόσιν . ὅτι δὲ οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος οὗτός ἐστιν , ἀλλὰ τοῦ θεοῦ , διὰ πολλῶν μὲν εἰρημένος λόγων , ἐμοὶ δὲ δῆτα ἀπόχρη καὶ ἕνα παραθεμένῳ δύο δι’ ἑνὸς παραστῆσαι , πῶς μὲν ὁρῶσιν οἱ θεοὶ πάντα , πῶς δὲ ἐπὶ τοῖς εὐσεβέσιν εὐφραίνονται · Πάντη Φοιβείη τέταται τανυσίσκοπος ἀκτίς · Καί τε διὰ στερεῶν χωρεῖ θοὸν ὄμμα πετράων , Καὶ διὰ κυανέης ἁλὸς ἔρχεται , οὐδέ ἑ λήθει Πληθὺς ἀστερόεσσα παλινδίνητος ἰοῦσα Οὐρανὸν εἰς ἀκάμαντα σοφῆς κατὰ θεσμὸν ἀνάγκης , Οὐδ’ ὅσα νερτερίων ὑπεδέξατο φῦλα καμόντων Τάρταρος ἀχλυόεντος ὑπὸ ζόφον ἀίδος εἴσω · Εὐσεβέσιν δὲ βροτοῖς γάνυμαι τόσον , ὅσσον Ὀλύμπῳ .
Lemmas: ἀρκτέον δέ ἐγώ ὁ πρός ὁ θεός εὐσέβεια . οὗτος γάρ ἐγώ πρέπω ὁ θεός λειτουργέω ὡς παρίστημι αὐτός καί ὁράω μέν ἐγώ , οὐ ὁράω δέ ὑπό ἐγώ καί ὁ πᾶς αὐγή ὄμμα ἀγαθός ἄχρι ὁ ἀποκρύπτω ἐγώ λογισμός διατείνω . ὅτι δέ οὐ ἐμός ὁ λόγος οὗτος εἰμί , ἀλλά ὁ θεός , διά πολύς μέν εἴρω λόγος , ἐγώ δέ δῆτα ἀποχράω καί εἷς παρατίθημι δύο διά εἷς παρίστημι , πῶς μέν ὁράω ὁ θεός πᾶς , πῶς δέ ἐπί ὁ εὐσεβής εὐφραίνω · Πάντη Φοίβειος τείνω τανυσίσκοπος ἀκτίς · καί τε διά στερεός χωρέω θοός ὄμμα πέτρα , καί διά κυάνεος ἅλς ἔρχομαι , οὐδέ ὅς λανθάνω Πληθύς ἀστερόεις παλινδίνητος εἶμι Οὐρανός εἰς Ἀκάμας σοφός κατά θεσμός ἀνάγκη , οὐ ὅσος νερτέριος ὑποδείκνυμι φῦλον κάμνω Τάρταρος ἀχλυόεις ὑπό ζόφος αἰδώς εἴδομαι · Εὐσέβσς δέ βροτός γάνυμαι τόσος , ὅσος Ὄλυμπος .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.14
Πρέποι δ’ ἂν ἡμῖν ἱστορίαις ἐντυγχάνειν , ὁπόσαι συνεγράφησαν ἐπὶ πεποιημένοις τοῖς ἔργοις · ὅσα δέ ἐστιν ἐν ἱστορίας εἴδει παρὰ τοῖς ἔμπροσθεν ἀπηγγελμένα πλάσματα παραιτητέον , ἐρωτικὰς ὑποθέσεις καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα . καθάπερ γὰρ οὐδὲ ὁδὸς πᾶσα τοῖς ἱερωμένοις ἁρμόττει , τετάχθαι δὲ χρὴ καὶ ταύτας , οὕτως οὐδὲ ἀνάγνωσμα πᾶν ἱερωμένῳ πρέπει . ἐγγίνεται γάρ τις τῇ ψυχῇ διάθεσις ὑπὸ τῶν λόγων , καὶ κατ’ ὀλίγον ἐγείρει τὰς ἐπιθυμίας , εἶτα ἐξαίφνης ἀνάπτει δεινὴν φλόγα , πρὸς ἣν οἶμαι χρὴ πόρρωθεν παρατετάχθαι .
Lemmas: πρέπω δέ εἄν ἐγώ ἱστορία ἐντυγχάνω , ὁπόσος συγγράφω ἐπί ποιέω ὁ ἔργον · ὅσος δέ εἰμί ἐν ἱστορία εἶδος παρά ὁ ἔμπροσθεν ἀπαγγέλλω πλάσμα παραιτητέος , ἐρωτικός ὑπόθεσις καί πᾶς ἁπλόος ὁ τοιοῦτος . καθάπερ γάρ οὐδέ ὁδός πᾶς ὁ ἱεράομαι ἁρμόζω , τάσσω δέ χρή καί οὗτος , οὕτως οὐδέ ἀνάγνωσμα πᾶς ἱερόω πρέπω . ἐγγίγνομαι γάρ τις ὁ Ψυχή διάθεσις ὑπό ὁ λόγος , καί κατά ὀλίγος ἐγείρω ὁ ἐπιθυμία , εἶτα ἐξαπίνης ἀνάπτω δεινός φλόξ , πρός ὅς οἴομαι χρή πόρρωθεν παρατάσσω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.15
Μήτε Ἐπικούρειος εἰσίτω λόγος μήτε Πυρρώνειος · ἤδη μὲν γὰρ καλῶς ποιοῦντες οἱ θεοὶ καὶ ἀνῃρήκασιν , ὥστε ἐπιλείπειν καὶ τὰ πλεῖστα τῶν βιβλίων . ὅμως οὐδὲν κωλύει τύπου χάριν ἐπιμνησθῆναι μὲν καὶ τούτων , ὁποίων χρὴ μάλιστα τοὺς ἱερέας ἀπέχεσθαι λόγων , εἰ δὲ λόγων , πολὺ πρότερον ἐννοιῶν . οὐδὲ γὰρ οἶμαι ταὐτόν ἐστιν ἁμάρτημα γλώττης καὶ διανοίας , ἀλλ’ ἐκείνην χρὴ μάλιστα θεραπεύειν , ὡς καὶ τῆς γλώττης ἐκείνῃ συνεξαμαρτανούσης . ἐκμανθάνειν χρὴ τοὺς ὕμνους τῶν θεῶν · εἰσὶ δὲ οὗτοι πολλοὶ μὲν καὶ καλοὶ πεποιημένοι παλαιοῖς καὶ νέοις · οὐ μὴν ἀλλ’ ἐκείνους πειρατέον ἐπίστασθαι τοὺς ἐν τοῖς ἱεροῖς ᾀδομένους . οἱ πλεῖστοι γὰρ ὑπ’ αὐτῶν τῶν θεῶν ἱκετευθέντων ἐδόθησαν , ὀλίγοι δέ τινες ἐποιήθησαν καὶ παρὰ ἀνθρώπων , ὑπὸ πνεύματος ἐνθέου καὶ ψυχῆς ἀβάτου τοῖς κακοῖς ἐπὶ τῇ τῶν θεῶν τιμῇ συγκείμενοι .
Lemmas: μήτε Ἐπικούρειος εἰσέρχομαι λόγος μήτε Πυρρώνειος · ἤδη μέν γάρ καλῶς ποιέω ὁ θεός καί ἀναιρέω , ὥστε ἐπιλείπω καί ὁ πλεῖστος ὁ βιβλίον . ὅμως οὐδείς κωλύω τύπος χάρις ἐπιμιμνήσκομαι μέν καί οὗτος , ὁποῖος χρή μάλιστα ὁ ἱερεύς ἀπέχω λόγος , εἰμί δέ λόγος , πολύς πρότερος ἔννοια . οὐδέ γάρ οἴομαι αὐτός εἰμί ἁμάρτημα γλῶσσα καί διάνοια , ἀλλά ἐκεῖνος χρή μάλιστα θεραπεύω , ὡς καί ὁ γλῶσσα ἐκεῖνος συνεξαμαρτάνω . ἐκμανθάνω χρή ὁ ὕμνος ὁ θεός · εἰμί δέ οὗτος πολύς μέν καί καλός ποιέω παλαιός καί νέος · οὖον μήv ἀλλά ἐκεῖνος πειρατέον ἐφίστημι ὁ ἐν ὁ ἱερός ἀείδω . ὁ πλεῖστος γάρ ὑπό αὐτός ὁ θεός ἱκετεύω δίδωμι , ὀλίγος δέ τις ποιέω καί παρά ἄνθρωπος , ὑπό πνεῦμα ἔνθεος καί Ψυχή ἄβατος ὁ κακός ἐπί ὁ ὁ θεός τιμή σύγκειμαι .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.16
Ταῦτά γε ἄξιον ἐπιτηδεύειν καὶ εὔχεσθαι πολλάκις τοῖς θεοῖς ἰδία καὶ δημοσίᾳ , μάλιστα μὲν τρὶς τῆς ἡμέρας , εἰ δὲ μή , πάντως ὄρθρου γε καὶ δείλης · οὐδὲ γὰρ εὔλογον ἄθυτον ἄγειν ἡμέραν ἢ νύκτα τὸν ἱερωμένον · ἀρχὴ δὲ ὄρθρος μὲν ἡμέρας , ὀψία δὲ νυκτός . εὔλογον δὲ ἀμφοτέρων τοῖς θεοῖς ἀπάρχεσθαι τῶν διαστημάτων , ὅταν ἔξωθεν τῆς ἱερατικῆς ὄντες τυγχάνωμεν λειτουργίας · ὡς τά γε ἐν τοῖς ἱεροῖς , ὅσα πάτριος διαγορεύει νόμος , φυλάττειν πρέπει , καὶ οὔτε πλέον οὔτε ἔλαττόν τι ποιητέον αὐτῶν · ἀίδια γάρ ἐστι τὰ τῶν θεῶν · ὥστε καὶ ἡμᾶς χρὴ μιμεῖσθαι τὴν οὐσίαν αὐτῶν , ἵν’ αὐτοὺς ἱλασκώμεθα διὰ τοῦτο πλέον .
Lemmas: ταῦτα γε ἄξιος ἐπιτηδεύω καί εὔχομαι πολλάκις ὁ θεός ἴδιος καί δημόσιος , μάλιστα μέν τρίς ὁ ἡμέρα , εἰμί δέ μή , πάντως ὄρθρος γε καί δείλη · οὐδέ γάρ εὔλογος ἄθυτος ἄγω ἡμέρα ἢ νύξ ὁ ἱερόω · ἀρχή δέ ὄρθρος μέν ἡμέρα , ὄψιος δέ νύξ . εὔλογος δέ ἀμφότερος ὁ θεός ἀπάρχομαι ὁ διάστημα , ὅταν ἔξωθεν ὁ ἱερατικός εἰμί τυγχάνω λειτουργία · ὡς ὁ γε ἐν ὁ ἱερός , ὅσος πάτριος διαγορεύω νόμος , φυλάσσω πρέπω , καί οὔτε πλέω οὔτε ἐλάσσων τίς ποιητέος αὐτός · ἀίδιος γάρ εἰμί ὁ ὁ θεός · ὥστε καί ἐγώ χρή μιμέομαι ὁ οὐσία αὐτός , ἵνα αὐτός ἱλάσκομαι διά οὗτος πλέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.17
Εἰ μὲν οὖν ἦμεν αὐτοψυχαὶ μόναι , τὸ σῶμα δὲ πρὸς μηδὲν ἡμῖν διώχλει , καλῶς ἂν εἶχεν ἕνα τινὰ τοῖς ἱερεῦσιν ἀφορίζειν βίον · ἐπεὶ δὲ οὐχ ἱερεῦσιν ἁπλῶς , ἀλλὰ καὶ τῷ ἱερεῖ προσήκει μόνον , ὃ δὴ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς λειτουργίας ἐπιτηδευτέον , τί δὲ τῷ ἱερατεύειν ἀνθρώπῳ λαχόντι συγχωρητέον , ὅταν ἐκτὸς ᾖ τῆς ἐν τοῖς ἱεροῖς λειτουργίας ; οἶμαι δὲ χρῆναι τὸν ἱερέα πάντων ἁγνεύσαντα νύκτα καὶ ἡμέραν , εἶτα ἄλλην ἐπ’ αὐτῇ νύκτα καθηράμενον οἷς διαγορεύουσιν οἱ θεσμοὶ καθαρμοῖς οὕτως εἴσω φοιτῶντα τοῦ ἱεροῦ μένειν ὅσας ἂν ἡμέρας ὁ νόμος κελεύῃ . τριάκοντα μὲν γὰρ αἱ παρ’ ἡμῖν εἰσιν ἐν Ῥώμῃ , παρ’ ἄλλοις δὲ ἄλλως . εὔλογον οὖν οἶμαι μένειν ἁπάσας ταύτας τὰς ἡμέρας ἐν τοῖς ἱεροῖς φιλοσοφοῦντα , καὶ μήτε εἰς οἰκίαν βαδίζειν μήτε εἰς ἀγοράν , ἀλλὰ μηδὲ ἄρχοντα πλὴν ἐν τοῖς ἱεροῖς ὁρᾶν , ἐπιμελεῖσθαι δὲ τῆς περὶ τὸ θεῖον θεραπείας αὐτὸν ἐφορῶντα πάντα καὶ διατάττοντα , πληρώσαντα δὲ τὰς ἡμέρας εἶτα ἑτέρῳ παραχωρεῖν τῆς λειτουργίας . ἐπὶ δὲ τὸν ἀνθρώπινον τρεπομένῳ βίον ἐξέστω καὶ βαδίζειν εἰς οἰκίαν φίλου καὶ εἰς ἑστίασιν ἀπαντᾶν παρακληθέντα , μὴ πάντων , ἀλλὰ τῶν βελτίστων · ἐν τούτῳ δὲ καὶ εἰς ἀγορὰν παρελθεῖν οὐκ ἄτοπον ὀλιγάκις , ἡγεμόνα τε προσειπεῖν καὶ ἔθνους ἄρχοντα , καὶ τοῖς εὐλόγως δεομένοις ὅσα ἐνδέχεται βοηθῆσαι .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν εἰμί αὐτοψυχή μόνος , ὁ σῶμα δέ πρός μηδείς ἐγώ διοχλέω , καλῶς εἄν ἔχω εἷς τις ὁ ἱερεύς ἀφορίζω βίος · ἐπεί δέ οὐ ἱερεύς ἁπλόος , ἀλλά καί ὁ ἱερεύς προσήκω μόνος , ὅς δή κατά ὁ καιρός ὁ λειτουργία ἐπιτηδευτέον , τίς δέ ὁ ἱερατεύω ἄνθρωπος λαγχάνω συγχωρητέον , ὅταν ἐκτός εἰμί ὁ ἐν ὁ ἱερός λειτουργία ; οἴομαι δέ χρή ὁ ἱερεύς πᾶς ἁγνεύω νύξ καί ἡμέρα , εἶτα ἄλλος ἐπί αὐτός νύξ καθαίρω ὅς διαγορεύω ὁ θεσμός καθαρμός οὕτως εἴδομαι φοιτάω ὁ ἱερός μένω ὅσος εἄν ἡμέρα ὁ νόμος κελεύω . τριάκοντα μέν γάρ ὁ παρά ἐγώ εἰμί ἐν Ῥώμη , παρά ἄλλος δέ ἄλλως . εὔλογος οὖν οἴομαι μένω ἅπας οὗτος ὁ ἡμέρα ἐν ὁ ἱερός φιλοσοφέω , καί μήτε εἰς οἰκίον βαδίζω μήτε εἰς ἀγορά , ἀλλά μηδέ ἄρχω πλήν ἐν ὁ ἱερός ὁράω , ἐπιμελέομαι δέ ὁ περί ὁ θέω θεραπεία αὐτός ἐφοράω πᾶς καί διατάσσω , πληρόω δέ ὁ ἡμέρα εἶτα ἕτερος παραχωρέω ὁ λειτουργία . ἐπί δέ ὁ ἀνθρώπινος τρέπω βίος ἐξίστημι καί βαδίζω εἰς οἰκίον φίλος καί εἰς ἑστίασις ἀπαντάω παρακαλέω , μή πᾶς , ἀλλά ὁ ἀγαθός · ἐν οὗτος δέ καί εἰς ἀγορά παρέρχομαι οὐ ἄτοπος ὀλιγάκις , ἡγεμών τε προσεῖπον καί ἔθνος ἄρχω , καί ὁ εὔλογος δήω ὅσος ἐνδέχομαι βοηθέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.18
Πρέπει δὲ οἶμαι τοῖς ἱερεῦσιν ἔνδον μέν , ὅτε λειτουργοῦσιν , ἐσθῆτι χρῆσθαι μεγαλοπρεπεστάτῃ , τῶν ἱερῶν δὲ ἔξω τῇ συνήθει δίχα πολυτελείας · οὐδὲ γὰρ εὔλογον τοῖς δεδομένοις ἡμῖν ἐπὶ τιμῇ θεῶν εἰς κενοδοξίαν καταχρῆσθαι καὶ τύφον μάταιον . ὅθεν ἀφεκτέον ἡμῖν ἐσθῆτος πολυτελεστέρας ἐν ἀγορᾷ καὶ κόμπου ἢ καὶ πάσης ἁπλῶς ἀλαζονείας . οἱ γοῦν θεοὶ τὴν τοσαύτην ἀγασθέντες Ἀμφιαράου σωφροσύνην , ἐπειδὴ τοῦ στρατεύματος ἐκείνου κατεδίκασαν φθορὰν εἰδώς τε αὐτὸς συνεστρατεύετο καὶ ἦν ἄφευκτον αὐτῷ διὰ τοῦτο τὸ πεπρωμένον , ἀπέφηναν αὐτὸν ἄλλον ἐξ ἄλλου καὶ μετέστησαν εἰς λῆξιν θείαν . πάντων γοῦν τῶν ἐπιστρατευσάντων ταῖς Θήβαις ἐπὶ τῶν ἀσπίδων πρὶν κατεργάσασθαι σήματα γραφόντων καὶ ἐγειρόντων τὰ τρόπαια κατὰ τῆς συμφορᾶς τῶν Καδμείων , ὁ τῶν θεῶν ὁμιλητὴς ἄσημα μὲν ἐπεστράτευεν ἔχων ὅπλα , πρᾳότητα δὲ καὶ σωφροσύνην ὡς καὶ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἐμαρτυρεῖτο . διόπερ οἶμαι χρὴ καὶ τοὺς ἱερέας ἡμᾶς τὰ περὶ τὰς ἐσθῆτας σωφρονεῖν , ἵνα τυγχάνωμεν εὐμενῶν τῶν θεῶν · ὡς οὐ μικρά γε εἰς αὐτοὺς ἐξαμαρτάνομεν δημούμενοι τὰς ἱερὰς ἐσθῆτας καὶ δημοσιεύοντες καὶ παρέχοντες ἁπλῶς περιβλέπειν τοῖς ἀνθρώποις ὥσπερ τι θαυμαστόν . εἰ γὰρ τοῦτο συμβαίνει , πολλοὶ πελάζουσιν ἡμῖν οὐ καθαροί , καὶ διὰ τοῦτο χραίνεται τὰ τῶν θεῶν σύμβολα . τὸ δὲ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς οὐχ ἱερατικῶς ζῶντας ἱερέων ἐσθῆτα περικεῖσθαι πόσης ἐστὶ παρανομίας καὶ καταφρονήσεως εἰς τοὺς θεούς ; εἰρήσεται μὲν οὖν ἡμῖν καὶ περὶ τούτων ἐν ἄλλοις δι’ ἀκριβείας · νυνὶ δὲ ὡς τύπῳ πρὸς σὲ γράφω περὶ αὐτῶν .
Lemmas: πρέπω δέ οἴομαι ὁ ἱερεύς ἔνδον μέν , ὅτε λειτουργέω , ἐσθής χράω μεγαλοπρεπής , ὁ ἱερός δέ ἔξω ὁ συνήθης δίχα πολυτέλεια · οὐδέ γάρ εὔλογος ὁ δίδωμι ἐγώ ἐπί τιμή θεός εἰς κενοδοξία καταχράομαι καί τύφω μάταιος . ὅθεν ἀφεκτέον ἐγώ ἐσθής πολυτελής ἐν ἀγορά καί κόμπος ἢ καί πᾶς ἁπλόος ἀλαζονεία . ὁ γοῦν θεός ὁ τοσοῦτος ἀγάζω Ἀμφιάραος σωφροσύνη , ἐπεί ὁ στράτευμα ἐκεῖνος καταδικάζω φθορά οἶδα τε αὐτός συστρατεύω καί εἰμί ἄφευκτος αὐτός διά οὗτος ὁ ἔπορον , ἀποφαίνω αὐτός ἄλλος ἐκ ἄλλος καί μεθίστημι εἰς λῆξις θεῖος . πᾶς γοῦν ὁ ἐπιστρατεύω ὁ Θῆβαι ἐπί ὁ ἀσπίς πρίν κατεργάζομαι σῆμα γράφω καί ἐγείρω ὁ τρόπαιον κατά ὁ συμφορά ὁ Καδμεῖος , ὁ ὁ θεός ὁμιλητής ἄσημος μέν ἐπιστρατεύω ἔχω ὅπλον , πραότης δέ καί σωφροσύνη ὡς καί ὑπό ὁ πολέμιος μαρτυρέω . διόπερ οἴομαι χρή καί ὁ ἱερεύς ἐγώ ὁ περί ὁ ἐσθής σωφρονέω , ἵνα τυγχάνω εὐμενής ὁ θεός · ὡς οὖον μικρός γε εἰς αὐτός ἐξαμαρτάνω δημόομαι ὁ ἱερή ἐσθής καί δημοσιεύω καί παρέχω ἁπλόος περιβλέπω ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ τίς θαυμαστός . εἰμί γάρ οὗτος συμβαίνω , πολύς πελάζω ἐγώ οὖον καθαρός , καί διά οὗτος χραίνω ὁ ὁ θεός σύμβολον . ὁ δέ καί ἐγώ αὐτός οὐ ἱερατικός ζῶ ἱερός ἐσθής περίκειμαι πόσος εἰμί παρανομία καί καταφρόνησις εἰς ὁ θεός ; εἴρω μέν οὖν ἐγώ καί περί οὗτος ἐν ἄλλος διά ἀκρίβεια · νυνί δέ ὡς τύπος πρός σύ γράφω περί αὐτός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.19
Τοῖς ἀσελγέσι τούτοις θεάτροις τῶν ἱερέων μηδεὶς μηδαμοῦ παραβαλλέτω μηδὲ εἰς τὴν οἰκίαν εἰσαγέτω τὴν ἑαυτοῦ · πρέπει γὰρ οὐδαμῶς . καὶ εἰ μὲν οἷόν τε ἦν ἐξελάσαι παντάπασιν αὐτὰ τῶν θεάτρων , ὥστε αὐτὰ πάλιν ἀποδοῦναι τῷ Διονύσῳ καθαρὰ γενόμενα , πάντως ἂν ἐπειράθην αὐτὸ προθύμως κατασκευάσαι . νυνὶ δὲ οἰόμενος τοῦτο οὔτε δυνατὸν οὔτε ἄλλως , εἰ καὶ δυνατὸν φανείη , συμφέρον ἂν αὐτὸ γενέσθαι , ταύτης μὲν ἀπεσχόμην παντάπασι τῆς φιλοτιμίας · ἀξιῶ δὲ τοὺς ἱερέας ὑποχωρῆσαι καὶ ἀποστῆναι τῷ δήμῳ τῆς ἐν τοῖς θεάτροις ἀσελγείας . μηδεὶς οὖν ἱερεὺς εἰς θέατρον εἰσίτω , μηδὲ ἐχέτω φίλον θυμελικὸν μηδὲ ἁρματηλάτην , μηδὲ ὀρχηστὴς μηδὲ μῖμος αὐτοῦ τῇ θύρᾳ προσίτω · τοῖς ἱεροῖς ἀγῶσιν ἐπιτρέπω μόνον τῷ βουλομένῳ παραβάλλειν , ὧν ἀπηγόρευται μετέχειν οὐκ ἀγωνίας μόνον , ἀλλὰ καὶ θέας ταῖς γυναιξίν . ὑπὲρ δὲ τῶν κυνηγεσίων τί δεῖ καὶ λέγειν , ὅσα ταῖς πόλεσιν εἴσω τῶν θεάτρων συντελεῖται , ὡς ἀφεκτέον τούτων ἐστὶν οὐχ ἱερεῦσι μόνον , ἀλλὰ καὶ παισὶν ἱερέων ;
Lemmas: ὁ ἀσελγής οὗτος θέατρον ὁ ἱερός μηδείς μηδαμοῦ παραβάλλω μηδέ εἰς ὁ οἰκίον εἰσάγω ὁ ἑαυτοῦ · πρέπω γάρ οὐδαμῶς . καί εἰμί μέν οἷος τε εἰμί ἐξελαύνω παντάπασι αὐτός ὁ θέατρον , ὥστε αὐτός πάλιν ἀποδίδωμι ὁ Διόνυσος καθαρός γίγνομαι , πάντως εἄν πειράω αὐτός προθύμως κατασκευάζω . νυνί δέ οἴομαι οὗτος οὔτε δυνατός οὔτε ἄλλως , εἰμί καί δυνατός φαίνω , συμφέρω εἄν αὐτός γίγνομαι , οὗτος μέν ἀπέχω παντάπασι ὁ φιλοτιμία · ἀξιόω δέ ὁ ἱερεύς ὑποχωρέω καί ἀφίστημι ὁ δῆμος ὁ ἐν ὁ θέατρον ἀσέλγεια . μηδείς οὖν ἱερεύς εἰς θέατρον εἰσέρχομαι , μηδέ ἔχω φίλος θυμελικός μηδέ ἁρματηλάτης , μηδέ ὀρχηστής μηδέ μῖμος αὐτός ὁ θύρα πρόσειμι · ὁ ἱερός ἀγών ἐπιτρέπω μόνος ὁ βούλομαι παραβάλλω , ὅς ἀπαγορεύω μετέχω οὐ ἀγωνία μόνος , ἀλλά καί θέα ὁ γυνή . ὑπέρ δέ ὁ κυνηγέσιον τίς δεῖ καί λέγω , ὅσος ὁ πόλις εἴδομαι ὁ θέατρον συντελέω , ὡς ἀφεκτέον οὗτος εἰμί οὐ ἱερεύς μόνος , ἀλλά καί παῖς ἱερός ;
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.20
Ἦν μὲν οὖν ἴσως πρὸ τούτων εἰρῆσθαι καλόν , ὅθεν καὶ ὅπως χρὴ τοὺς ἱερέας ἀποδεικνύειν · οὐδὲν δὲ ἄτοπον εἰς τοῦτό μοι τοὺς λόγους λῆξαι . ἐγώ φημι τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι βελτίστους καὶ μάλιστα μὲν φιλοθεωτάτους , ἔπειτα φιλανθρωποτάτους , ἐάν τε πένητες ὦσιν ἐάν τε πλούσιοι · διάκρισις ἔστω πρὸς τοῦτο μηδ’ ἡτισοῦν ἀφανοῦς καὶ ἐπιφανοῦς · ὁ γὰρ διὰ πρᾳότητα λεληθὼς οὐ διὰ τὴν τοῦ ἀξιώματος ἀφάνειαν δίκαιός ἐστι κωλύεσθαι . κἂν πένης οὖν ᾖ τις δημότης ἔχων ἐν ἑαυτῷ δύο ταῦτα , τό τε φιλόθεον καὶ τὸ φιλάνθρωπον , ἱερεὺς ἀποδεικνύσθω . δεῖγμα δὲ τοῦ φιλοθέου μέν , εἰ τοὺς οἰκείους ἅπαντας εἰς τὴν περὶ τοὺς θεοὺς εὐσέβειαν εἰσαγάγοι , τοῦ φιλανθρώπου δέ , εἰ καὶ ἐξ ὀλίγων εὐκόλως κοινωνεῖ τοῖς δεομένοις καὶ μεταδίδωσι προθύμως , εὖ ποιεῖν ἐπιχειρῶν ὅσους ἂν οἷός τε ᾖ .
Lemmas: ἦς μέν οὖν ἴσως πρό οὗτος εἴρω καλός , ὅθεν καί ὅπως χρή ὁ ἱερεύς ἀποδείκνυμι · οὐδείς δέ ἄτοπος εἰς οὗτος ἐγώ ὁ λόγος λήγω . ἐγώ φημί ὁ ἐν ὁ πόλις ἀγαθός καί μάλιστα μέν φιλόθεος , ἔπειτα φιλάνθρωπος , ἐάν τε πένης εἰμί ἐάν τε πλούσιος · διάκρισις ἵστημι πρός οὗτος μηδέ ὅστις ἀφανής καί ἐπιφανής · ὁ γάρ διά πραότης λανθάνω οὖον διά ὁ ὁ ἀξίωμα ἀφάνεια δίκαιος εἰμί κωλύω . κἀν πένης οὖν εἰμί τις δημότης ἔχω ἐν ἑαυτοῦ δύο οὗτος , ὁ τε φιλόθεος καί ὁ φιλάνθρωπον , ἱερεύς ἀποδείκνυμι . δεῖγμα δέ ὁ φιλόθεος μέν , εἰμί ὁ οἰκεῖος ἅπας εἰς ὁ περί ὁ θεός εὐσέβεια εἰσάγω , ὁ φιλάνθρωπον δέ , εἰμί καί ἐκ ὀλίγος εὐκόλως κοινωνέω ὁ δήω καί μεταδίδωμι προθύμως , εὕω ποιέω ἐπιχειρέω ὅσος εἄν οἷος τε εἰμί .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae frag_89b.21
Προσεκτέον γὰρ μάλιστα τῷ μέρει τούτῳ , καὶ τὴν ἰατρείαν ἐντεῦθεν ποιητέον . ἐπειδὴ γὰρ οἶμαι συνέβη τοὺς πένητας ἀμελεῖσθαι παρορωμένους ὑπὸ τῶν ἱερέων , οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι κατανοήσαντες ἐπέθεντο ταύτῃ τῇ φιλανθρωπίᾳ , καὶ τὸ χείριστον τῶν ἔργων διὰ τοῦ εὐδοκιμοῦντος τῶν ἐπιτηδευμάτων ἐκράτυναν . ὥσπερ γὰρ οἱ τὰ παιδία διὰ τοῦ πλακοῦντος ἐξαπατῶντες τῷ καὶ δὶς καὶ τρὶς προέσθαι πείθουσιν ἀκολουθεῖν ἑαυτοῖς , εἶθ̓ , ὅταν ἀποστήσωσι πόρρω τῶν οἰκείων , ἐμβάλλοντες εἰς ναῦν ἀπέδοντο , καὶ γέγονεν εἰς ἅπαντα τὸν ἑξῆς βίον πικρὸν τὸ δόξαν πρὸς ὀλίγον γλυκύ , τὸν αὐτὸν καὶ αὐτοὶ τρόπον ἀρξάμενοι διὰ τῆς λεγομένης παρ’ αὐτοῖς ἀγάπης καὶ ὑποδοχῆς καὶ διακονίας τραπεζῶν · ἔστι γὰρ ὥσπερ τὸ ἔργον , οὕτω δὲ καὶ τοὔνομα παρ’ αὐτοῖς πολύ · πλείστους ἐνήγαγον εἰς τὴν ἀθεότητα .
Lemmas: προσεκτέος γάρ μάλιστα ὁ μέρος οὗτος , καί ὁ ἰατρεία ἐντεῦθεν ποιητέος . ἐπεί γάρ οἴομαι συμβαίνω ὁ πένης ἀμελέω παροράω ὑπό ὁ ἱερός , ὁ δυσσεβής Γαλιλαῖος κατανοέω ἐπιτίθημι οὗτος ὁ φιλανθρωπία , καί ὁ κακός ὁ ἔργον διά ὁ εὐδοκιμέω ὁ ἐπιτήδευμα κρατύνω . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ παιδίον διά ὁ πλακοῦς ἐξαπατάω ὁ καί δίς καί τρίς προΐημι πείθω ἀκολουθέω ἑαυτοῦ , εἶτα , ὅταν ἀφίστημι πόρρω ὁ οἰκέω , ἐμβάλλω εἰς ναῦς πωλέω , καί γίγνομαι εἰς ἅπας ὁ ἑξῆς βίος πικρός ὁ δόξα πρός ὀλίγος γλυκύς , ὁ αὐτός καί αὐτός τρόπος ἄρχω διά ὁ λέγω παρά αὐτός ἀγάπη καί ὑποδοχή καί διακονία τράπεζα · εἰμί γάρ ὥσπερ ὁ ἔργον , οὗτος δέ καί ὄνομα παρά αὐτός πολύς · πλεῖστος ἐνάγω εἰς ὁ ἀθεότης .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 1.1
Ἐγὼ δεξάμενός σου τὰ γράμματα παραχρῆμα τὸν Ἀρχέλαον ἀπέστειλα , δοὺς αὐτῷ φέρειν ἐπιστολὰς πρὸς σέ , καὶ τὸ σύνθημα , καθάπερ ἐκέλευσας , εἰς πλείονα χρόνον . ἱστορῆσαι δέ σοι τὸν ὠκεανὸν ἐθέλοντι ὑπάρξει σὺν θεῷ πάντα κατὰ γνώμην , εἰ μὴ τὴν τῶν Γαλατῶν ἀμουσίαν καὶ τὸν χειμῶνα διευλαβηθείης . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὅπως ἂν ᾖ τῷ θεῷ φίλον γενήσεται , ἐγὼ δὲ ὄμνυμί σοι τὸν πάντων ἀγαθῶν ἐμοὶ αἴτιον καὶ σωτῆρα , ὅτι διὰ τοῦτο ζῆν εὔχομαι , ἵν’ ὑμῖν τι χρήσιμος γένωμαι . τὸ δὲ ὑμῖν ὅταν εἴπω , τοὺς ἀληθινούς φημι φιλοσόφους , ὧν εἶναί σε πεισθεὶς οἶσθα πῶς ἐφίλησα καὶ φιλῶ καὶ ὁρᾶν εὔχομαι . ἐρρωμένον σε ἡ θεία πρόνοια διαφυλάξειε πολλοῖς χρόνοις , ἀδελφὲ ποθεινότατε καὶ φιλικώτατε . τὴν ἱερὰν Ἱππίαν καὶ τὰ παιδία ὑμῶν προσαγορεύω .
Lemmas: ἐγώ δέχομαι σύ ὁ γράμμα παραχρῆμα ὁ Ἀρχέλαος ἀποστέλλω , δίδωμι αὐτός φέρω ἐπιστολή πρός σός , καί ὁ σύνθημα , καθάπερ κελεύω , εἰς πλείων χρόνος . ἱστορέω δέ σύ ὁ ὠκεανός ἐθέλω ὑπάρχω σύν θεός πᾶς κατά γνώμη , εἰμί μή ὁ ὁ Γαλάτης ἀμουσία καί ὁ χειμών διευλαβέομαι . ἀλλά οὗτος μέν ὅπως εἄν εἰμί ὁ θεός φίλος γίγνομαι , ἐγώ δέ ὄμνυμι σύ ὁ πᾶς ἀγαθός ἐγώ αἴτιος καί σωτήρ , ὅτι διά οὗτος ζῶ εὔχομαι , ἵνα σύ τίς χρήσιμος γίγνομαι . ὁ δέ σύ ὅταν εἶπον , ὁ ἀληθινός φημί φιλόσοφος , ὅς εἰμί σύ πείθω οἶδα πῶς φιλέω καί φιλέω καί ὁράω εὔχομαι . ῥώννυμι σύ ὁ θεῖος πρόνοια διαφυλάσσω πολύς χρόνος , ἀδελφός ποθεινός καί φιλικός . ὁ ἱερά Ἱππίας καί ὁ παιδίον σύ προσαγορεύω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 2.1
Περὶ τοῦ τὴν σὴν ἀγαθότητα πρός με ἥκειν , εἴπερ διανοῇ , νῦν σὺν τοῖς θεοῖς βούλευσαι καὶ προθυμήθητι · τυχὸν γὰρ ὀλίγον ὕστερον οὐδὲ ἐγὼ σχολὴν ἄξω . τὰ Ἰαμβλίχου πάντα μοι τὰ εἰς τὸν ὁμώνυμον ζήτει · δύνασαι δὲ μόνος · ἔχει γὰρ ὁ τῆς σῆς ἀδελφῆς γαμβρὸς εὐδιόρθωτα . εἰ δὲ μὴ σφάλλομαι , καὶ σημεῖόν τί μοι , ἡνίκα τοῦτο τὸ μέρος ἔγραφον , ἐγένετο θαυμάσιον . ἱκετεύω σε , μὴ διαθρυλείτωσαν οἱ Θεοδώρειοι καὶ τὰς σὰς ἀκοάς , ὅτι ἄρα φιλότιμος ὁ θεῖος ἀληθῶς καὶ μετὰ Πυθαγόραν καὶ Πλάτωνα τρίτος Ἰάμβλιχος · εἰ δὲ τολμηρὸν πρὸς σὲ τὴν αὑτοῦ διάνοιαν φανερὰν ποιεῖν , ὡς ἕπεται τοῖς ἐνθουσιῶσιν , οὐ παράλογος ἡ συγγνώμη · καὶ αὐτὸς δὲ περὶ μὲν Ἰάμβλιχον ἐν φιλοσοφίᾳ , περὶ δὲ τὸν ὁμώνυμον ἐν θεοσοφίᾳ μέμηνας . καὶ νομίζω τοὺς ἄλλους , κατὰ τὸν Ἀπολλόδωρον , μηθὲν εἶναι πρὸς τούτους . ὑπὲρ δὲ τῶν Ἀριστοτέλους συναγωγῶν ἃς ἐποιήσω , τοσοῦτόν σοι λέγω · πεποίηκάς με ψευδεπίγραφον εἶναί σου μαθητήν · ὁ μὲν γὰρ Τύριος Μάξιμος ἓξ βιβλίοις με τῆς Πλατωνικῆς λογικῆς ὀλίγα μυεῖν εἶχε , σὺ δέ με δι’ ἕνος βιβλίου τῆς Ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας ἐποίησας ἴσως δὴ καὶ βάκχον , ἀλλ’ οὖν γε ναρθηκοφόρον . εἰ δὲ ἀληθῆ λέγω , παραγενομένῳ σοι πολλὰ πάνυ τοῦ πέρυσιν χειμῶνος ἐξελέγξει πάρεργα .
Lemmas: περι ὁ ὁ σός ἀγαθότης πρός ἐγώ ἥκω , εἴπερ διανοέομαι , νῦν σύν ὁ θεός βουλεύω καί προθυμέομαι · τυγχάνω γάρ ὀλίγος ὕστερος οὐδέ ἐγώ σχολή ἄγω . ὁ Ἰάμβλιχος πᾶς ἐγώ ὁ εἰς ὁ ὁμώνυμος ζητέω · δύναμαι δέ μόνος · ἔχω γάρ ὁ ὁ σός ἀδελφός γαμβρός εὐδιόρθωτος . εἰμί δέ μή σφάλλω , καί σημεῖον τίς ἐγώ , ἡνίκα οὗτος ὁ μέρος γράφω , γίγνομαι θαυμάσιος . ἱκετεύω σύ , μή διαθρυλέω ὁ Θεοδώρειος καί ὁ σός ἀκοή , ὅτι ἄρα φιλότιμος ὁ θεῖος ἀληθής καί μετά Πυθαγόρας καί Πλάτων τρίτος Ἰάμβλιχος · εἰμί δέ τολμηρός πρός σύ ὁ αὐτός διάνοια φανερός ποιέω , ὡς ἕπω ὁ ἐνθουσιάω , οὖον παράλογος ὁ συγγνώμη · καί αὐτός δέ περί μέν Ἰάμβλιχος ἐν φιλοσοφία , περί δέ ὁ ὁμώνυμος ἐν θεοσοφία μαίνομαι . καί νομίζω ὁ ἄλλος , κατά ὁ Ἀπολλόδωρος , μηδείς εἰμί πρός οὗτος . ὑπέρ δέ ὁ Ἀριστοτέλης συναγωγή ὅς ποιέω , τοσοῦτόν σύ λέγω · ποιέω ἐγώ ψευδεπίγραφος εἰμί σύ μαθητής · ὁ μέν γάρ Τύριος Μάξιμος ἓξ βιβλίον ἐγώ ὁ πλατωνικός λογικός ὀλίγος μυέω ἔχω , σύ δέ ἐγώ διά ἕνος βιβλίον ὁ Ἀριστοτελικός φιλοσοφία ποιέω ἴσως δή καί Βάκχος , ἀλλά οὖν γε ναρθηκοφόρος . εἰμί δέ ἀληθής λέγω , παραγίγνομαι σύ πολύς πάνυ ὁ πέρυσι χειμών ἐξελέγχω πάρεργον .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 3.1
Εἴ τις ὑμᾶς πέπεικεν , ὅτι τοῦ φιλοσοφεῖν ἐπὶ σχολῆς ἀπραγμόνως ἐστὶν ἥδιον ἢ λυσιτελέστερόν τι τοῖς ἀνθρώποις , ἠπατημένος ἐξαπατᾷ · εἰ δὲ μένει παρ’ ὑμῖν ἡ πάλαι προθυμία καὶ μὴ καθάπερ φλὸξ λαμπρὰ ταχέως ἀπέσβη , μακαρίους ἔγωγε ὑμᾶς ὑπολαμβάνω . τέταρτος ἐνιαυτὸς ἤδη παρελήλυθε καὶ μὴν οὑτοσὶ τρίτος ἐπ’ αὐτῷ σχεδόν , ἐξότε κεχωρίσμεθα ἡμεῖς ἀλλήλων . ἡδέως δ’ ἂν σκεψαίμην , ἐν τούτῳ πόσον τι προεληλύθατε . τὰ δὲ ἐμά , εἰ καὶ φθεγγοίμην Ἑλληνιστί , θαυμάζειν ἄξιον · οὕτως ἐσμὲν ἐκβεβαρβαρωμένοι διὰ τὰ χωρία . μὴ καταφρονεῖτε τῶν λογιδίων , μηδὲ ἀμελεῖτε ῥητορικῆς μηδὲ τοῦ ποιήμασιν ὁμιλεῖν . ἔστω δὲ τῶν μαθημάτων ἐπιμέλεια πλείων , ὁ δὲ πᾶς πόνος τῶν Ἀριστοτέλους καὶ Πλάτωνος δογμάτων ἐπιστήμη . τοῦτο ἔργον ἔστω , τοῦτο κρηπίς , θεμέλιος , οἰκοδομία , στέγη · τἆλλα δὲ πάρεργα , μετὰ μείζονος σπουδῆς παρ’ ὑμῶν ἐπιτελούμενα ἢ παρά τισι τὰ ἀληθῶς ἔργα . ἐγὼ νὴ τὴν θείαν Δίκην ὑμᾶς ὡς ἀδελφοὺς φιλῶν ταῦτα ὑμῖν συμβουλεύω · γεγόνατε γάρ μοι συμφοιτηταὶ καὶ πάνυ φίλοι . εἰ μὲν οὖν πεισθείητε , πλέον στέρξω , ἀπειθοῦντας δὲ ὁρῶν λυπήσομαι . λύπη δὲ συνεχὴς εἰς ὅ ποτε τελευτᾶν εἴωθεν , εἰπεῖν παραιτοῦμαι οἰωνοῦ κρείττονος ἕνεκα .
Lemmas: εἰμί τις σύ πείθω , ὅτι ὁ φιλοσοφέω ἐπί σχολή ἀπράγμων εἰμί ἡδύς ἢ λυσιτελής τίς ὁ ἄνθρωπος , ἀπατάω ἐξαπατάω · εἰμί δέ μένω παρά σύ ὁ πάλαι προθυμία καί μή καθάπερ φλόξ λαμπρός ταχέως ἀποσβέννυμι , μακάριος ἔγωγε σύ ὑπολαμβάνω . τέταρτος ἐνιαυτός ἤδη παρέρχομαι καί μήv οὗτος τρίτος ἐπί αὐτός σχεδόν , ἐξότε χωρίζω ἐγώ ἀλλήλων . ἡδύς δέ εἄν σκέπτομαι , ἐν οὗτος πόσος τίς προέρχομαι . ὁ δέ ἐμός , εἰμί καί φθέγγομαι Ἑλληνιστί , θαυμάζω ἄξιος · οὕτως εἰμί ἐκβαρβαρόω διά ὁ χωρίον . μή καταφρονέω ὁ λογίδιον , μηδέ ἀμελέω ῥητορικός μηδέ ὁ ποίημα ὁμιλέω . ἵστημι δέ ὁ μάθημα ἐπιμέλεια πλείων , ὁ δέ πᾶς πόνος ὁ Ἀριστοτέλης καί Πλάτων δόγμα ἐπιστήμη . οὗτος ἔργον ἵστημι , οὗτος κρηπίς , θεμέλιος , οἰκοδομία , στέγη · ἄλλος δέ πάρεργον , μετά μείζων σπουδή παρά σύ ἐπιτελέω ἢ παρά τις ὁ ἀληθής ἔργον . ἐγώ νή ὁ θεῖος Δίκη σύ ὡς ἀδελφός φίλος οὗτος σύ συμβουλεύω · γίγνομαι γάρ ἐγώ συμφοιτητής καί πάνυ φίλος . εἰμί μέν οὖν πείθω , πλέω στέργω , ἀπειθέω δέ ὁράω λυπέω . λύπη δέ συνεχής εἰς ὅς ποτός τελευτάω εἴωθα , εἶπον παραιτέομαι οἰωνός ἀγαθός ἕνεκα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 4.1
Τῶν ὀνειράτων δύο πύλας εἶναί φησιν ὁ θεῖος Ὅμηρος , καὶ διάφορον εἶναι αὐτοῖς καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν ἀποβησομένων πίστιν . ἐγὼ δὲ νομίζω σε νῦν , εἴπερ ποτὲ καὶ ἄλλοτε , σαφῶς ἑορακέναι περὶ τῶν μελλόντων · ἐθεασάμην γὰρ καὶ αὐτὸς τοιοῦτον σήμερον . δένδρον γὰρ ᾤμην ὑψηλὸν ἔν τινι τρικλίνῳ σφόδρα μεγάλῳ πεφυτευμένον εἰς ἔδαφος ῥέπειν , τῇ ῥίζῃ παραπεφυκότος ἑτέρου μικροῦ καὶ νεογενοῦς , ἀνθηροῦ λίαν . ἐγὼ δὲ περὶ τοῦ μικροῦ σφόδρα ἠγωνίων , μή τις αὐτὸ μετὰ τοῦ μεγάλου συναποσπάσῃ . καὶ τοίνυν ἐπειδὴ πλησίον ἐγενόμην , ὁρῶ τὸ μέγα μὲν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκτεταμένον , τὸ μικρὸν δὲ ὀρθὸν μέν , μετέωρον δὲ ἀπὸ γῆς . ὡς οὖν εἶδον , ἀγωνιάσας ἔφην · Οἵου δένδρουϲ κίνδυνός ἐστι μηδὲ τὴν παραφυάδα σωθῆναι . καί τις ἀγνὼς ἐμοὶ παντελῶς Ὅρα , ἔφησεν , ἀκριβῶς καὶ θάρρει · τῆς ῥίζης γὰρ ἐν τῇ γῇ μενούσης τὸ μικρότερον ἀβλαβὲς διαμενεῖ καὶ βεβαιότερον ἱδρυνθήσεται . τὰ μὲν δὴ τῶνὀνειρά των τοιαῦτα , θεὸς δὲ οἶδεν εἰς ὅτι φέρει .
Lemmas: ὁ ὄνειρος δύο πύλη εἰμί φημί ὁ θεῖος Ὅμηρος , καί διάφορος εἰμί αὐτός καί ὁ ὑπέρ ὁ ἀποβαίνω πίστις . ἐγώ δέ νομίζω σύ νῦν , εἴπερ ποτέ καί ἄλλοτε , σαφῶς ὁράω περί ὁ μέλλω · θεάομαι γάρ καί αὐτός τοιοῦτος σήμερον . δένδρον γάρ οἴομαι ὑψηλός ἐν τις τρίκλινος σφόδρα μέγας φυτεύω εἰς ἔδαφος ῥέπω , ὁ ῥίζα παραφύομαι ἕτερος μικρός καί νεογενής , ἀνθηρός λίαν . ἐγώ δέ περί ὁ μικρός σφόδρα ἀγωνιάω , μή τις αὐτός μετά ὁ μέγας συναποσπάω . καί τοίνυν ἐπεί πλησίος γίγνομαι , ὁράω ὁ μέγας μέν ἐπί ὁ γῆ ἐκτείνω , ὁ μικρός δέ ὀρθός μέν , μετέωρος δέ ἀπό γῆ . ὡς οὖν εἶδον , ἀγωνιάω φημί · Οἷος δένδρον κίνδυνος εἰμί μηδέ ὁ παραφυάς σῴζω . καί τις ἀγνώς ἐγώ παντελῶς Ὅρας , φημί , ἀκριβῶς καί θαρσέω · ὁ ῥίζα γάρ ἐν ὁ γῆ Μένων ὁ μικρός ἀβλαβής διαμένω καί βέβαιος ἱδρύω . ὁ μέν δή τῶνὀνειρά ὁ τοιοῦτος , θεός δέ οἶδα εἰς ὅτι φέρω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 4.2
περὶ δὲ τοῦ μιαροῦ ἀνδρογύνου μάθοιμ’ ἂν ἡδέως ἐκεῖνο , πότε διελέχθη περὶ ἐμοῦ ταῦτα , πότερον πρὶν ἢ συντυχεῖν ἐμοὶ ἢ μετὰ τοῦτο . δήλωσον οὖν ἡμῖν ὅ,τι ἂν οἷός τε ᾖς .
Lemmas: περί δέ ὁ μιαρός ἀνδρόγυνος μανθάνω εἄν ἡδύς ἐκεῖνος , πότε διαλέγω περί ἐγώ οὗτος , πότερος πρίν ἢ συντυγχάνω ἐγώ ἢ μετά οὗτος . δηλόω οὖν ἐγώ ὅστις εἄν οἷος τε εἰμί .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 5.1
Ἄρτι μοι παυσαμένῳ τῆς χαλεπῆς πάνυ καὶ τραχείας νόσου τῇ τοῦ πάντα ἐφορῶντος προνοίᾳ γράμματα εἰς χεῖρας ἦλθεν ὑμέτερα , καθ’ ἣν ἡμέραν πρῶτον ἐλουσάμην . δείλης ἤδη ταῦτα ἀναγνοὺς οὐκ ἂν εἴποις ῥᾳδίως ὅπως ἐρρωννύμην , αἰσθανόμενος τῆς σῆς ἀκραιφνοῦς καὶ καθαρᾶς εὐνοίας , ἧς εἴθε γενοίμην ἄξιος , ὡς ἂν μὴ καταισχύναιμι τὴν σὴν φιλίαν . τὰς μὲν οὖν ὑμετέρας ἐπιστολὰς εὐθὺς ἀνέγνων , καίπερ οὐ σφόδρα τοῦτο ποιεῖν δυνάμενος , τὰς δὲ τοῦ Ἀντωνίου πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον εἰς τὴν ὑστεραίαν ἐταμιευσάμην . ἐκεῖθεν ἑβδόμῃ σοι ταῦτα ἔγραφον ἡμέρᾳ , κατὰ λόγον μοι τῆς ῥώσεως προχωρούσης διὰ τὴν τοῦ θεοῦ προμήθειαν . σώζοιό μοι , ποθεινότατε καὶ φιλικώτατε ἀδελφέ , ὑπὸ τοῦ τὰ πάντα ἐφορῶντος θεοῦ · ἴδοιμί σε , ἐμὸν ἀγαθόν . καὶ ἰδίᾳ χειρί · νὴ τὴν σὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἐμήν , νὴ τὸν πάντα ἐφορῶντα θεόν , ὡς φρονῶ γέγραφα . ἀγαθώτατε , πότε σε ἴδω καὶ περιλάβωμαι ; νῦν γάρ σου καὶ τοὔνομα καθάπερ οἱ δυσέρωτες φιλῶ .
Lemmas: ἄρτι ἐγώ παύω ὁ χαλεπός πάνυ καί τραχύς νόσος ὁ ὁ πᾶς ἐφοράω πρόνοια γράμμα εἰς χείρ ἔρχομαι ὑμέτερος , κατά ὅς ἡμέρα πρῶτος λούω . δείλη ἤδη οὗτος ἀναγιγνώσκω οὐ εἄν εἶπον ῥᾳδίως ὅπως ῥώννυμι , αἰσθάνομαι ὁ σός ἀκραιφνής καί καθαρός εὔνοια , ὅς εἴθε γίγνομαι ἄξιος , ὡς εἄν μή καταισχύνω ὁ σός φίλιος . ὁ μέν οὖν ὑμέτερος ἐπιστολή εὐθύς ἀναγιγνώσκω , καίπερ οὖον σφόδρα οὗτος ποιέω δύναμαι , ὁ δέ ὁ Ἀντώνιος πρός ὁ Ἀλέξανδρος εἰς ὁ ὑστεραῖος ταμιεύω . ἐκεῖθεν ἕβδομος σύ οὗτος γράφω ἡμέρα , κατά λόγος ἐγώ ὁ ῥῶσις προχωρέω διά ὁ ὁ θεός προμήθεια . σῴζω ἐγώ , ποθεινός καί φιλικός ἀδελφός , ὑπό ὁ ὁ πᾶς ἐφοράω θεός · ὁράω σύ , ἐμός ἀγαθός . καί ἴδιος χείρ · νή ὁ σός σωτηρία καί ὁ ἐμός , νή ὁ πᾶς ἐφοράω θεός , ὡς φρονέω γράφω . ἀγαθός , πότε σύ ὁράω καί περιλαμβάνω ; νῦν γάρ σύ καί ὄνομα καθάπερ ὁ δύσερως φιλέω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 6.1
Ὁ Συλοσῶν ἀνῆλθε , φασί , παρὰ τὸν Δαρεῖον , καὶ ὑπέμνησεν αὐτὸν τῆς χλανίδος , καὶ ᾔτησεν ἀντ’ ἐκείνης παρ’ αὐτοῦ τὴν Σάμον . εἶτα ἐπὶ τούτῳ Δαρεῖος μὲν ἐμεγαλοφρονεῖτο , μεγάλα ἀντὶ μικρῶν νομίζων ἀποδεδωκέναι · Συλοσῶν δὲ λυπηρὰν ἐλάμβανε χάριν . σκόπει δὴ τὰ ἡμέτερα νῦν πρὸς ἐκεῖνα . ἑνὶ μὲν δὴ τὸ πρῶτον οἶμαι κρεῖσσον ἔργον ἡμέτερον · οὐδὲ γὰρ ὑπεμείναμεν ὑπομνησθῆναι παρ’ ἄλλου · τοσούτῳ δὲ χρόνῳ τὴν μνήμην τῆς σῆς φιλίας διαφυλάξαντες ἀκέραιον , ἐπειδὴ πρῶτον ἡμῖν ἔδωκεν ὁ θεός , οὐκ ἐν δευτέροις , ἀλλ’ ἐν τοῖς πρώτοις σε μετεκαλέσαμεν . τὰ μὲν οὖν πρῶτα τοιαῦτα · περὶ δὲ τῶν μελλόντων ἆρά μοι δώσεις τι · καὶ γάρ εἰμι μαντικός · προαγορεῦσαι ; μακρῷ νομίζω κρείττονα ἐκείνων , Ἀδράστεια δ’ εὐμενὴς εἴη . σύ τε γὰρ οὐδὲν δέῃ συγκαταστρεφομένου πόλιν βασιλέως , ἐγώ τε πολλῶν δέομαι τῶν συνεπανορθούντων μοι τὰ πεπτωκότα κακῶς . ταῦτά σοι Γαλλικὴ καὶ βάρβαρος Μοῦσα προσπαίζει , σὺ δὲ ὑπὸ τῇ τῶν θεῶν πομπῇ χαίρων ἀφίκοιο . καὶ τῇ αὑτοῦ χειρί · ληὶς ἐρίφων καὶ τῆς ἐν τοῖς χειμαδίοις θήρας τῶν προβατίων . ἧκε πρὸς τὸν φίλον , ὅς σε τότε , καίπερ οὔπω γινώσκειν οἷος εἶ δυνάμενος , ὅμως περιεῖπον .
Lemmas: ὁ Συλοσῶν ἀνέρχομαι , φημί , παρά ὁ Δαρεῖος , καί ὑπομιμνῄσκω αὐτός ὁ χλανίς , καί αἰτέω ἀντί ἐκεῖνος παρά αὐτός ὁ Σάμος . εἶτα ἐπί οὗτος Δαρεῖος μέν μεγαλοφρονέω , μέγας ἀντί μικρός νομίζω ἀποδίδωμι · Συλοσῶν δέ λυπηρός λαμβάνω χάρις . σκοπέω δή ὁ ἡμέτερος νῦν πρός ἐκεῖνος . εἷς μέν δή ὁ πρῶτος οἴομαι κρατύς ἔργον ἡμέτερος · οὐδέ γάρ ὑπομένω ὑπομιμνῄσκω παρά ἄλλος · τοσοῦτος δέ χρόνος ὁ μνήμη ὁ σός φίλιος διαφυλάσσω ἀκέραιος , ἐπεί πρῶτος ἐγώ δίδωμι ὁ θεός , οὐ ἐν δύο , ἀλλά ἐν ὁ πρῶτος σύ μετακαλέω . ὁ μέν οὖν πρῶτος τοιοῦτος · περί δέ ὁ μέλλω ἆρα ἐγώ δίδωμι τίς · καί γάρ εἰμί μαντικός · προαγορεύω ; μακρός νομίζω ἀγαθός ἐκεῖνος , Ἀδράστεια δέ εὐμενής εἰμί . σῦς τε γάρ οὐδείς δήω συγκαταστρέφω πόλις βασιλεύς , ἐγώ τε πολύς δήω ὁ συνεπανορθόω ἐγώ ὁ πίπτω κακῶς . οὗτος σύ γαλλικός καί βάρβαρος Μοῦσα προσπαίζω , σύ δέ ὑπό ὁ ὁ θεός πομπή χαίρω ἀφικνέομαι . καί ὁ αὐτός χείρ · ληίς ἔριφος καί ὁ ἐν ὁ χειμάδιος θήρ ὁ προβάτιον . ἵημι πρός ὁ φίλος , ὅς σύ τότε , καίπερ οὔπω γιγνώσκω οἷος εἰμί δύναμαι , ὅμως περιέπω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 7.1
Ἤδη μὲν ἐτύγχανον ἀνειμένος τῆς νόσου , τὴν γεωγραφίαν ὅτε ἀπέστειλας · οὐ μὴν ἔλαττον διὰ τοῦτο ἡδέως ἐδεξάμην τὸ παρὰ σοῦ πινάκιον ἀποσταλέν . ἔχει γὰρ καὶ τὰ διαγράμματα τῶν πρόσθεν βελτίω , καὶ κατεμούσωσας αὐτὸ προσθεὶς τοὺς ἰάμβους , οὐ μάχην ἀείδοντας τὴν Βουπάλειον κατὰ τὸν Κυρηναῖον ποιητήν , ἀλλ’ οἵους ἡ καλὴ Σαπφὼ βούλεται τοῖς νόμοις ἁρμόττειν . καὶ τὸ μὲν δῶρον τοιοῦτόν ἐστιν , ὁποῖον ἴσως σοί τε ἔπρεπε δοῦναι , ἐμοί τε ἥδιστον δέξασθαι . περὶ δὲ τὴν διοίκησιν τῶν πραγμάτων ὅτι δραστηρίως ἅμα καὶ πρᾴως ἅπαντα περαίνειν προθυμῇ , συνηδόμεθα · μῖξαι γὰρ πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην ἀνδρείᾳ καὶ ῥώμῃ , καὶ τῇ μὲν χρήσασθαι πρὸς τοὺς ἐπιεικεστάτους , τῇ δὲ ἐπὶ τῶν πονηρῶν ἀπαραιτήτως πρὸς ἐπανόρθωσιν οὐ μικρᾶς ἐστὶ φύσεως οὐδ’ ἀρετῆς ἔργον , ὡς ἐμαυτὸν πείθω . τούτων εὐχόμεθά σε τῶν σκοπῶν ἐχόμενον ἄμφω πρὸς ἓν τὸ καλὸν αὐτοὺς συναρμόσαι · τοῦτο γὰρ ἁπάσαις προκεῖσθαι ταῖς ἀρεταῖς τέλος οὐκ εἰκῆ τῶν παλαιῶν ἐπίστευον οἱ λογιώτατοι . ἐρρωμένος καὶ εὐδαιμονῶν διατελοίης ἐπὶ μήκιστον , ἀδελφὲ ποθεινότατε καὶ φιλικώτατε .
Lemmas: ἤδη μέν τυγχάνω ἀνίημι ὁ νόσος , ὁ γεωγραφία ὅτε ἀποστέλλω · οὖον μήv μικρός διά οὗτος ἡδύς δέχομαι ὁ παρά σύ πινάκιον ἀποστέλλω . ἔχω γάρ καί ὁ διάγραμμα ὁ πρόσθεν ἀγαθός , καί καταμουσόω αὐτός προστίθημι ὁ ἴαμβος , οὖον μάχη ἀείδω ὁ Βουπάλειος κατά ὁ Κυρηναῖος ποιητής , ἀλλά οἷος ὁ κάλως Σαπφώ βούλομαι ὁ νόμος ἁρμόζω . καί ὁ μέν δῶρον τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος ἴσως σύ τε πρέπω δίδωμι , ἐγώ τε ἡδύς δέχομαι . περί δέ ὁ διοίκησις ὁ πρᾶγμα ὅτι δραστηρίως ἅμα καί πρᾶος ἅπας περαίνω προθυμέομαι , συνήδομαι · μίγνυμι γάρ πραότης καί σωφροσύνη ἀνδρεῖος καί ῥώμη , καί ὁ μέν χράω πρός ὁ ἐπιεικής , ὁ δέ ἐπί ὁ πονηρός ἀπαραίτητος πρός ἐπανόρθωσις οὖον μικρός εἰμί φύσις οὐδέ ἀρετή ἔργον , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω . οὗτος εὔχομαι σύ ὁ σκοπός ἔχω ἄμφω πρός εἷς ὁ καλός αὐτός συναρμόζω · οὗτος γάρ ἅπας πρόκειμαι ὁ ἀρετή τέλος οὐ εἰκῇ ὁ παλαιός πιστεύω ὁ λόγιος . ῥώννυμι καί εὐδαιμονέω διατελέω ἐπί μακρός , ἀδελφός ποθεινός καί φιλικός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 8.2
Ἀλλ’ ὁρᾷς ὅτι μεγάλα καὶ πολλὰ παρέδραμον . μάλιστά σε πυθέσθαι ἄξιον , πῶς μὲν ἀθρόως τῆς ἐπιφανείας ᾐσθόμεθα τῶν θεῶν , τίνα δὲ τρόπον τὸ τοσοῦτον τῶν ἐπιβούλων πλῆθος διαπεφεύγαμεν , κτείναντες οὐδένα , χρήματα οὐδενὸς ἀφελόμενοι , φυλαξάμενοι δὲ μόνον οὓς ἐλαμβάνομεν ἐπ’ αὐτοφώρῳ . ταῦτα μὲν οὖν ἴσως οὐ γράφειν , ἀλλὰ φράζειν χρή , οἶμαι δέ σε καὶ μάλα ἡδέως πεύσεσθαι . θρησκεύομεν τοὺς θεοὺς ἀναφανδόν , καὶ τὸ πλῆθος τοῦ συγκατελθόντος μοι στρατοπέδου θεοσεβές ἐστιν . ἡμεῖς φανερῶς βουθυτοῦμεν . ἀπεδώκαμεν τοῖς θεοῖς χαριστήρια ἑκατόμβας πολλάς . ἐμὲ κελεύουσιν οἱ θεοὶ τὰ πάντα ἁγνεύειν εἰς δύναμιν , καὶ πείθομαί γε καὶ προθύμως αὐτοῖς · μεγάλους γὰρ καρποὺς τῶν πόνων ἀποδώσειν φασίν , ἢν μὴ ῥᾳθυμῶμεν . ἦλθε πρὸς ἡμᾶς Εὐάγριος τοῦ παρ’ ἡμῖν τιμωμένου θεοῦ .
Lemmas: ἀλλά ὁράω ὅτι μέγας καί πολύς παρατρέχω . μάλα σύ πυνθάνομαι ἄξιος , πῶς μέν ἀθρόος ὁ ἐπιφάνεια αἰσθάνομαι ὁ θεός , τίς δέ τρόπος ὁ τοσοῦτος ὁ ἐπίβουλος πλῆθος διαφεύγω , κτείνω οὐδείς , χρῆμα οὐδείς ἀφαιρέω , φυλάσσω δέ μόνος ὅς λαμβάνω ἐπί αὐτόφωρος . οὗτος μέν οὖν ἴσως οὖον γράφω , ἀλλά φράζω χρή , οἴομαι δέ σύ καί μάλα ἡδύς πυνθάνομαι . θρησκεύω ὁ θεός ἀναφανδόν , καί ὁ πλῆθος ὁ συγκατέρχομαι ἐγώ στρατόπεδον θεοσεβής εἰμί . ἐγώ φανερῶς βουθυτέω . ἀποδίδωμι ὁ θεός χαριστήριος ἑκατόμβη πολύς . ἐγώ κελεύω ὁ θεός ὁ πᾶς ἁγνεύω εἰς δύναμις , καί πείθω γε καί προθύμως αὐτός · μέγας γάρ καρπός1 ὁ πόνος ἀποδίδωμι φημί , εἄν μή ῥᾳθυμέω . ἔρχομαι πρός ἐγώ Εὐάγριος ὁ παρά ἐγώ τιμάω θεός .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 8.3
Πολλὰ γοῦν ἐπέρχεταί μοι πρὸς τούτοις , ἀλλὰ χρὴ ταμιεύσασθαί τινα καὶ τῇ παρουσίᾳ τῇ σῇ . δεῦρο οὖν , τοὺς θεούς σοι , τὴν ταχίστην , εἴτε δύο εἴτε πλείοσι χρησάμενος ὀχήμασιν . ἀπέστειλα δὲ καὶ δύο τῶν πιστοτάτων ὑπηρετῶν , ὧν ὁ μὲν εἷς ἄχρι τοῦ στρατοπέδου παραπέμψει σε · ἕτερος δὲ ἐξεληλυθέναι σε καὶ ἥκειν ἤδη μηνύσει · πότερον δὲ ὑπὸ ποτέρου γενέσθαι θέλεις αὐτὸς τοῖς νεανίσκοις σήμηνον .
Lemmas: πολύς γοῦν ἐπέρχομαι ἐγώ πρός οὗτος , ἀλλά χρή ταμιεύω τις καί ὁ παρουσία ὁ σός . δεῦρο οὖν , ὁ θεός σύ , ὁ ταχύς , εἴτε δύο εἴτε πλείων χράω ὄχημα . ἀποστέλλω δέ καί δύο ὁ πιστός ὑπηρέτης , ὅς ὁ μέν εἷς ἄχρι ὁ στρατόπεδον παραπέμπω σύ · ἕτερος δέ ἐξέρχομαι σύ καί ἥκω ἤδη μηνύω · πότερος δέ ὑπό πότερος γίγνομαι ἐθέλω αὐτός ὁ νεανίσκος σημαίνω .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 9.1
Τρίτης ὥρας νυκτὸς ἀρχομένης , οὐκ ἔχων οὐδὲ τὸν ὑπογράψοντα διὰ τὸ πάντας ἀσχόλους εἶναι , μόλις ἴσχυσα πρὸς σὲ ταῦτα γράψαι . ζῶμεν διὰ τοὺς θεοὺς ἐλευθερωθέντες τοῦ παθεῖν ἢ δρᾶσαι τὰ ἀνήκεστα · μάρτυς δὲ ὁ Ἥλιος , ὃν μάλιστα πάντων ἱκέτευσα συνάρασθαί μοι , καὶ ὁ βασιλεὺς Ζεύς , ὡς οὐπώποτε ηὐξάμην ἀποκτεῖναι Κωνστάντιον , μᾶλλον δὲ ἀπηυξάμην . τί οὖν ἦλθον ; ἐπειδή μοι οἱ θεοὶ διαρρήδην ἐκέλευσαν , σωτηρίαν μὲν ἐπαγγελλόμενοι πειθομένῳ , μένοντι δὲ ὃ μηδεὶς θεῶν ποιήσειεν · ἄλλως τε ὅτι καὶ πολέμιος ἀποδειχθεὶς ᾤμην φοβῆσαι μόνον καὶ εἰς ὁμιλίας ἥξειν ἐπιεικεστέρας τὰ πράγματα · εἰ δὲ μάχῃ κριθείη , τῇ τύχῃ τὰ πάντα καὶ τοῖς θεοῖς ἐπιτρέψας περιμένειν ὅπερ ἂν αὐτῶν τῇ φιλανθρωπίᾳ δόξῃ .
Lemmas: Τρίτος ὥρα νύξ ἄρχω , οὐ ἔχω οὐδέ ὁ ὑπογράφω διά ὁ πᾶς ἄσχολος εἰμί , μόλις ἰσχύω πρός σύ οὗτος γράφω . ζῶ διά ὁ θεός ἐλευθερόω ὁ πάσχω ἢ δράω ὁ ἀνήκεστος · μάρτυς δέ ὁ Ἥλιος , ὅς μάλιστα πᾶς ἱκετεύω συναίρω ἐγώ , καί ὁ βασιλεύς Ζεύς , ὡς οὐπώποτε εὔχομαι ἀποκτείνω Κωνστάντιος , μᾶλλον δέ ἀπεύχομαι . τίς οὖν ἔρχομαι ; ἐπειδή ἐγώ ὁ θεός διαρρήδην κελεύω , σωτηρία μέν ἐπαγγέλλω πείθω , Μένων δέ ὅς μηδείς θεός ποιέω · ἄλλως τε ὅτι καί πολέμιος ἀποδείκνυμι οἴομαι φοβέω μόνος καί εἰς ὁμιλία ἥκω ἐπιεικής ὁ πρᾶγμα · εἰμί δέ μάχομαι κρίνω , ὁ τυγχάνω ὁ πᾶς καί ὁ θεός ἐπιτρέπω περιμένω ὅσπερ εἄν αὐτός ὁ φιλανθρωπία δόξα .
flavius-claudius-julianus-imperator.epistulae 10.1
Ζῶμεν ὑπὸ τῶν θεῶν σωθέντες · ὑπὲρ ἐμοῦ δὲ αὐτοῖς θῦε τὰ χαριστήρια . θύσεις δὲ οὐχ ὑπὲρ ἑνὸς ἀνδρός , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν Ἑλλήνων . εἰ δέ σοι σχολὴ καὶ μέχρι τῆς Κωνσταντίνου πόλεως διαβῆναι , τιμησαίμην ἂν οὐκ ὀλίγου τὴν σὴν ἐντυχίαν .
Lemmas: ζάω ὑπό ὁ θεός σώζω · ὑπέρ ἐγώ δέ αὐτός θύω ὁ χαριστήριος . θύω δέ οὐ ὑπέρ εἷς ἀνήρ , ἀλλά ὑπέρ ὁ κοινός ὁ Ἕλλην . εἰμί δέ σύ σχολή καί μέχρι ὁ Κωνσταντῖνος πόλις διαβαίνω , τιμάω εἄν οὐ ὀλίγος ὁ σός ἐντυχία .