flavius-claudius-julianus-imperator.epi-th-e-co-dw-tou-gaqwta-tou-salousti-ou-paramuqhtiko-s-ei-s 8
Ἐνταῦθα ὑπέρχεταί μοι καὶ τὸ θρυλούμενον , ὡς οὐκ εἰς Ἰλλυριοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς Θρᾷκας ἀφίξῃ καὶ τοὺς περὶ τὴν θάλατταν ἐκείνην οἰκοῦντας Ἕλληνας , ἐν οἷς γενομένῳ μοι καὶ τραφέντι πολὺς ἐντέτηκεν ἔρως ἀνδρῶν τε καὶ χωρίων καὶ πόλεων . ἴσως δὲ οὐ φαῦλος οὐδὲ ἐκείνων ἐναπολέλειπται ταῖς ψυχαῖς ἔρως ἡμῶν , οἷς εὖ οἶδ’ ὅτι τὸ λεγόμενον ἀσπάσιος ἐλθὼν ἂν γένοιο , δικαίαν ἀμοιβὴν ἀντιδιδοὺς αὐτοῖς ὑπὲρ ὧν ἡμᾶς ἀπολέλοιπας ἐνθάδε . καὶ τοῦτο μὲν οὐχ ὡς εὐχόμενος · ἐπεὶ τό γε ἰέναι πρὸς ἡμᾶς τὴν αὐτὴν ταχέως ἄμεινον · ἀλλ’ ὡς , εἰ γένοιτο , καὶ πρὸς τοῦθ’ ἕξων οὐκ ἀπαραμυθήτως οὐδὲ ἀψυχαγωγήτως ἐννοῶ , συγχαίρων ἐκείνοις , ὅτι σε παρ’ ἡμῶν ὄψονται . Κελτοῖς γὰρ ἐμαυτὸν ἤδη διὰ σὲ συντάττω , ἄνδρα εἰς τοὺς πρώτους τῶν Ἑλλήνων τελοῦντα καὶ κατ’ εὐνομίαν καὶ κατὰ ἀρετὴν τὴν ἄλλην , καὶ ῥητορείαν ἄκρον καὶ φιλοσοφίας οὐκ ἄπειρον , ἧς Ἕλληνες μόνοι τὰ κράτιστα μετεληλύθασι , λόγῳ τἀληθές , ὥσπερ οὖν πέφυκε , θηρεύσαντες , οὐκ ἀπίστοις μύθοις οὐδὲ παραδόξῳ τερατείᾳ προσέχειν ἡμᾶς , ὥσπερ οἱ πολλοὶ τῶν βαρβάρων , ἐάσαντες . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο μὲν ὅπως ποτὲ ἔχει , τανῦν ἀφείσθω . σὲ δέ · προπέμπειν ἤδη γὰρ ἄξιον μετ’ εὐφημίας · ἄγοι μὲν θεὸς εὐμενής , ὅποι ποτ’ ἂν δέῃ πορεύεσθαι , Ξένιος δὲ ὑποδέχοιτο καὶ Φίλιος εὔνους , ἄγοι τε διὰ γῆς ἀσφαλῶς · κἂν πλεῖν δέῃ , στορεννύσθω τὰ κύματα · πᾶσι δὲ φανείης φίλος καὶ τίμιος , ἡδὺς μὲν προσιών , ἀλγεινὸς δὲ ἀπολείπων αὐτούς · στέργων δὲ ἡμᾶς ἥκιστα ποθήσειας ἀνδρὸς ἑταίρου καὶ φίλου πιστοῦ κοινωνίαν . εὐμενῆ δὲ καὶ τὸν αὐτοκράτορά σοι θεὸς ἀποφήνειε καὶ τὰ ἄλλα πάντα κατὰ νοῦν διδοίη , καὶ τὴν οἴκαδε παρ’ ἡμᾶς πορείαν ἀσφαλῆ παρασκευάζοι καὶ ταχεῖαν . Ταῦτά σοι μετὰ τῶν καλῶν κἀγαθῶν ἀνδρῶν συνεύχομαι , καὶ ἔτι πρὸς τούτοις Οὖλέ τε καὶ μέγα χαῖρε , θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν , Νοστῆσαι οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν .
Lemmas: ἐνταῦθα ὑπέρχομαι ἐγώ καί ὁ θρυλέω , ὡς οὐ εἰς Ἰλλυριοί μόνος , ἀλλά καί εἰς Θράκας ἀφικνέομαι καί ὁ περί ὁ θάλασσα ἐκεῖνος οἰκέω Ἑλληνᾶς , ἐν ὅς γίγνομαι ἐγώ καί τρέφω πολύς ἐντήκω ἔρως ἀνήρ τε καί χωρίον καί πόλις . ἴσως δέ οὐ φαῦλος οὐδέ ἐκεῖνος ἐναπολείπω ὁ ψυχή ἔρως ἐγώ , ὅς εὖ οἶδα ὅτι ὁ λέγω ἀσπάσιος ἔρχομαι ἄν γίγνομαι , δίκαιος ἀμοιβή ἀντιδίδωμι αὐτός ὑπέρ ὅς ἐγώ ἀπολείπω ἐνθάδε . καί οὗτος μέν οὐ ὡς εὔχομαι · ἐπεί ὁ γε ἔρχομαι πρός ἐγώ ὁ αὐτός ταχέως ἀγαθός · ἀλλά ὡς , εἰμί γίγνομαι , καί πρός οὗτος ἔχω οὐ ἀπαραμύθητος οὐδέ ἀψυχαγώγητος ἐννοέω , συγχαίρω ἐκεῖνος , ὅτι σύ παρά ἐγώ ὁράω . Κελτός γάρ ἐμαυτοῦ ἤδη διά σύ συντάσσω , ἀνήρ εἰς ὁ πρῶτος ὁ Έλληνας τελέω καί κατά εὐνομία καί κατά ἀρετή ὁ ἄλλος , καί ῥητορεία ἄκρος καί φιλοσοφία οὐ ἤπειρος , ὅς Ἕλλην μόνος ὁ ἀγαθός μετέρχομαι , λόγος ἀληθής , ὥσπερ οὖν φύω , θηρεύω , οὐ ἄπιστος μῦθος οὐδέ παράδοξος τερατεία προσέχω ἐγώ , ὥσπερ ὁ πολύς ὁ βάρβαρος , ἐάω . ἀλλά καί οὗτος μέν ὅπως ποτέ ἔχω , τανῦν ἀφίημι . σύ δέ · προπέμπω ἤδη γάρ ἄξιος μετά εὐφημία · ἄγω μέν θεός εὐμενής , ὅποι πρός ἄν δέω πορεύω , Ξένιος δέ ὑποδέχομαι καί Φίλιος εὔνους , ἄγω τε διά γῆ ἀσφαλής · κἀν πλέω δέω , στόρεννυμι ὁ κῦμα · πᾶς δέ φαίνω φίλος καί τίμιος , ἡδύς μέν προσέρχομαι , ἀλγεινός δέ ἀπολείπω αὐτός · στέργω δέ ἐγώ ἦκα ποθέω ἀνήρ ἑταῖρος καί φίλος πιστός κοινωνία . εὐμενής δέ καί ὁ αὐτοκράτωρ σύ θεός ἀποφαίνω καί ὁ ἄλλος πᾶς κατά νόος δίδωμι , καί ὁ οἴκαδε παρά ἐγώ πορεία ἀσφαλής παρασκευάζω καί ταχύς . ταῦτα σύ μετά ὁ καλός ἀγαθός ἀνήρ συνεύχομαι , καί ἔτι πρός οὗτος οὔλω τε καί μέγας χαίρω , θεός δέ σύ ὄλβιος δίδωμι , νοστέω οἶκόνδε φίλος εἰς πατρίς γαῖα .