flavius-claudius-julianus-imperator.epi-th-e-co-dw-tou-gaqwta-tou-salousti-ou-paramuqhtiko-s-ei-s 2
Ἐγώ τοι καὶ αὐτὸς πεῖραν ἐμαυτοῦ λαμβάνων , ὅπως πρὸς τὴν σὴν πορείαν ἔχω τε καὶ ἕξω , τοσοῦτον ὠδυνήθην , ὅσον ὅτε πρῶτον τὸν ἐμαυτοῦ καθηγεμόνα κατέλιπον οἴκοι · πάντων γὰρ ἀθρόως εἰσῄει με μνήμη , τῆς τῶν πόνων κοινωνίας , ὧν ἀλλήλοις συνδιηνέγκαμεν , τῆς ἀπλάστου καὶ καθαρᾶς ἐντεύξεως , τῆς ἀδόλου καὶ δικαίας ὁμιλίας , τῆς ἐν ἅπασι τοῖς καλοῖς κοινοπραγίας , τῆς πρὸς τοὺς πονηροὺς ἰσορρόπου τε καὶ ἀμεταμελήτου προθυμίας τε καὶ ὁρμῆς , ὡς μετ’ ἀλλήλων ἔστημεν πολλάκις ἶσον θυμὸν ἔχοντες , ὁμότροποι καὶ ποθεινοὶ φίλοι . πρὸς δὲ αὖ τούτοις εἰσῄει με μνήμη τοῦ Οἰώθη δ’ Ὀδυσεύς · εἰμὶ γὰρ ἐγὼ νῦν ἐκείνῳ παραπλήσιος , ἐπεὶ σὲ μὲν κατὰ τὸν Ἕκτορα θεὸς ἐξήγαγεν ἔξω βελῶν , ὧν οἱ συκοφάνται πολλάκις ἀφῆκαν ἐπὶ σέ , μᾶλλον δὲ εἰς ἐμέ , διὰ σοῦ τρῶσαι βουλόμενοι , ταύτῃ με μόνον ἁλώσιμον ὑπολαμβάνοντες , εἰ τοῦ πιστοῦ φίλου καὶ προθύμου συνασπιστοῦ καὶ πρὸς τοὺς κινδύνους ἀπροφασίστου κοινωνοῦ τῆς συνουσίας στερήσειαν . οὐ μὴν ἔλαττον οἶμαί σε διὰ τοῦτο ἀλγεῖν ἢ ἐγὼ νῦν , ὅτι σοι τῶν πόνων καὶ τῶν κινδύνων ἔλαττον μέτεστιν , ἀλλὰ καὶ πλέον ὑπὲρ ἐμοῦ δεδιέναι καὶ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς , μή τι πάθῃ . καὶ γάρ τοι καὶ αὐτὸς οὐκ ἐν δευτέρῳ τῶν ἐμὼν ἐθέμην τὰ σά , καὶ σοῦ δὲ ὁμοίως ἔχοντος πρὸς ἡμᾶς ᾐσθόμην . ὅθεν εἰκότως καὶ μάλα δάκνομαι , ὅτι σοι , τῶν ἄλλων ἕνεκα λέγειν δυναμένῳ Οὐδὲν μέλει μοι · τἀμὰ γὰρ καλῶς ἔχει , Μόνος εἰμὶ λύπης αἴτιος καὶ φροντίδος . ἀλλὰ τούτου μὲν ἐξ ἴσης , ὡς ἔοικε , κοινωνοῦμεν , σὺ μὲν ὑπὲρ ἡμῶν ἀλγῶν μόνον , ἐγὼ δὲ ἀεὶ ποθῶν τὴν σὴν συνουσίαν καὶ τῆς φιλίας μεμνημένος , ἣν ἐκ τῆς ἀρετῆς . μὲν μάλιστα καὶ προηγουμένως , ἔπειτα καὶ διὰ τὴν χρείαν , ἣν ἐγὼ μὲν σοί , σὺ δὲ ἐμοὶ συνεχῶς παρέσχες , ἀνακραθέντες ἀλλήλοις ὡμολογήσαμεν , οὐχ ὅρκοις οὐδὲ τοιαύταις ἀνάγκαις ταῦτα πιστούμενοι , ὥσπερ ὁ Θησεὺς καὶ ὁ Πειρίθους , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἀεὶ ταὐτὰ νοοῦντες καὶ προαιρούμενοι κακὸν μὲν δοῦναι τῶν πολιτῶν τινι τοσοῦτον δέω λέγειν ἀπέσχομεν , ὥστε οὐδὲ ἐβουλευσάμεθά ποτε μετὰ ἀλλήλων · χρηστὸν δὲ εἴ τι γέγονεν ἢ βεβούλευται κοινῇ παρ’ ἡμῶν , τοῦτο ἄλλοις εἰπεῖν μελήσει .
Lemmas: ἐγώ τοι καί αὐτός πεῖρα ἐμαυτοῦ λαμβάνω , ὅπως πρός ὁ σός πορεία ἔχω τε καί ἔσσομαι , τοσοῦτος ὀδυνάω , ὅσον ὅτε πρῶτος ὁ ἐμαυτοῦ καθηγεμών καταλείπω οἴκοι · πᾶς γάρ ἀθρόος εἴσειμι ἐγώ μνήμη , ὁ ὁ πόνος κοινωνία , ὅς ἀλλήλων συνδιαφέρω , ὁ ἄπλαστος καί καθαρός ἔντευξις , ὁ ἄδολος καί δίκαιος ὁμιλία , ὁ ἐν ἅπας ὁ καλός κοινοπραγία , ὁ πρός ὁ πονηρός ἰσόρροπος τε καί ἀμεταμέλητος προθυμία τε καί ὁρμή , ὡς μετά ἀλλήλων ἵστημι πολλάκις ἴσος θυμός ἔχω , ὁμότροπος καί ποθεινός φίλος . πρός δέ αὖ οὗτος εἴσειμι ἐγώ μνήμη ὁ οἰόομαι δέ Ὀδυσσεύς · εἰμί γάρ ἐγώ νῦν ἐκεῖνος παραπλήσιος , ἐπεί σύ μέν κατά ὁ Ἕκτωρ θεός ἐξάγω ἔξω βέλος , ὅς ὁ συκοφάντης πολλάκις ἀφίημι ἐπί σύ , μᾶλλον δέ εἰς ἐγώ , διά σύ τιτρώσκω βούλομαι , ταύτῃ ἐγώ μόνος ἁλώσιμος ὑπολαμβάνω , εἰμί ὁ πιστός φίλος καί πρόθυμος συνασπιστής καί πρός ὁ κίνδυνος ἀπροφάσιστος κοινωνός ὁ συνουσία στερέω . οὐ μήν μικρός οἴομαι σύ διά οὗτος ἀλγέω ἢ ἐγώ νῦν , ὅτι σύ ὁ πόνος καί ὁ κίνδυνος μικρός μέτειμι , ἀλλά καί πλείων ὑπέρ ἐγώ δείδω καί ὁ ἐμός κεφαλή , μή τίς πάσχω . καί γάρ τοι καί αὐτός οὐ ἐν δεύτερος ὁ ἐμέω τίθημι ὁ σός , καί σύ δέ ὅμοιος ἔχω πρός ἐγώ αἰσθάνομαι . ὅθεν ἔοικα καί μάλα δάκνω , ὅτι σύ , ὁ ἄλλος ἕνεκα λέγω δύναμαι οὐδείς μέλω ἐγώ · ἐμός γάρ καλός ἔχω , Μόνος εἰμί λύπη αἴτιος καί φροντίς . ἀλλά οὗτος μέν ἐκ ἴσος , ὡς ἔοικα , κοινωνέω , σύ μέν ὑπέρ ἐγώ ἀλγέω μόνος , ἐγώ δέ ἀεί ποθέω ὁ σός συνουσία καί ὁ φίλιος μιμνήσκω , ὅς ἐκ ὁ ἀρετή . μέν μάλιστα καί προηγουμένως , ἔπειτα καί διά ὁ χρεία , ὅς ἐγώ μέν σύ , σύ δέ ἐγώ συνεχής παρέχω , ἀνακεράννυμι ἀλλήλων ὁμολογέω , οὐ ὅρκος οὐδέ τοιοῦτος ἀνάγκη οὗτος πιστόω , ὥσπερ ὁ Θησεύς καί ὁ Πειρίθους , ἀλλά ἐκ ὅς ἀεί αὐτός νοέω καί προαιρέω κακός μέν δίδωμι ὁ πολίτης τις τοσοῦτος δέω λέγω ἀπέχω , ὥστε οὐδέ βουλεύω ποτέ μετά ἀλλήλων · χρηστός δέ εἰμί τίς γίγνομαι ἢ βουλεύω κοινός παρά ἐγώ , οὗτος ἄλλος λέγω μέλω .