flavius-claudius-julianus-imperator.epi-th-e-co-dw-tou-gaqwta-tou-salousti-ou-paramuqhtiko-s-ei-s 6
Ἀλλ’ ὁ μὲν Περικλῆς , ἅτε δὴ μεγαλόφρων ἀνὴρ καὶ τραφεὶς ἐλευθέρως ἐν ἐλευθέρᾳ τῇ πόλει , ὑψηλοτέροις ἐψυχαγώγει λόγοις αὑτόν · ἐγὼ δὲ γεγονὼς ἐκ τῶν οἷοι νῦν βροτοί εἰσιν ἀνθρωπικωτέροις ἐμαυτὸν θέλγω καὶ παράγω λόγοις , καὶ τὸ λίαν πικρὸν ἀφαιρῶ τῆς λύπης , πρὸς ἕκαστον τῶν ἀεί μοι προσπιπτόντων ἀπὸ τοῦ πράγματος δυσχερῶν τε καὶ ἀτόπων φαντασμάτων ἐφαρμόζειν τινὰ παραμυθίαν πειρώμενος , ὥσπερ ἐπῳδὴν θηρίου δήγματι δάκνοντος αὐτὴν ἔσω τὴν καρδίαν ἡμῶν καὶ τὰς φρένας . ἐκεῖνό τοι πρῶτόν ἐστί μοι τῶν φαινομένων δυσχερῶν . νῦν ἐγὼ μόνος ἀπολελείψομαι καθαρᾶς ἐνδεὴς ὁμιλίας καὶ ἐλευθέρας ἐντεύξεως · οὐ γὰρ ἔστι μοι τέως ὅτῳ διαλέξομαι θαρρῶν ὁμοίως . πότερον οὖν οὐδ’ ἐμαυτῷ διαλέγεσθαι ῥᾴδιόν ἐστί μοι ; ἀλλ’ ἀφαιρήσεταί μέ τις καὶ τὴν ἔννοιαν καὶ προσαναγκάσει νοεῖν ἕτερα καὶ θαυμάζειν παρ’ ἃ βούλομαι ; ἢ τοῦτο μέν ἐστι τέρας ἤδη καὶ προσόμοιον τῷ γράφειν ἐφ’ ὕδατος καὶ τῷ λίθον ἕψειν καὶ τῷ ἱπταμένων ὀρνίθων ἐρευνᾶν ἴχνη τῆς πτήσεως ; οὐκοῦν ἐπειδὴ τούτων ἡμᾶς οὐδεὶς ἀφαιρεῖται , συνεσόμεθα δήπουθεν αὐτοί πως ἑαυτοῖς , ἴσως δὲ καὶ ὁ δαίμων ὑποθήσεταί τι χρηστόν · οὐ γὰρ εἰκὸς ἄνδρα ἑαυτὸν ἐπιτρέψαντα τῷ κρείττονι παντάπασιν ἀμεληθῆναι καὶ καταλειφθῆναι παντελῶς ἔρημον · ἀλλ’ αὐτοῦ καὶ ὁ θεὸς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε καὶ θάρσος ἐνδίδωσι καὶ μένος ἐμπνεῖ καὶ τὰ πρακτέα τίθησιν ἐπὶ νοῦν καὶ τῶν μὴ πρακτέων ἀφίστησιν . εἵπετό τοι καὶ Σωκράτει δαιμονία φωνὴ κωλύουσα πράττειν ὅσα μὴ χρεὼν ἦν · φησὶ δὲ καὶ Ὅμηρος ὑπὲρ Ἀχιλλέως · τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκεν , ὡς τοῦ θεοῦ καὶ τὰς ἐννοίας ἡμῶν ἐγείροντος , ὅταν ἐπιστρέψας ὁ νοῦς εἰς ἑαυτὸν αὑτῷ τε πρότερον ξυγγένηται καὶ τῷ θεῷ δι’ ἑαυτοῦ μόνου , κωλυόμενος ὑπ’ οὐδενός . οὐ γὰρ ἀκοῆς ὁ νοῦς δεῖται πρὸς τὸ μαθεῖν οὐδὲ μὴν ὁ θεὸς φωνῆς πρὸς τὸ διδάξαι τὰ δέοντα · δέοντα · ἀλλ’ αἰσθήσεως ἔξω πάσης ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἡ μετουσία γίνεται τῷ νῷ · τίνα μὲν τρόπον καὶ ὅπως οὐ σχολὴ νῦν ἐπεξιέναι , τὸ δ’ ὅτι γίνεται δῆλον καὶ σαφεῖς οἱ μάρτυρες , οὐκ ἄδοξοί τινες οὐδ’ ἐν τῇ Μεγαρέων ἄξιοι τάττεσθαι μερίδι , ἀλλὰ τῶν ἀπενεγκαμένων ἐπὶ σοφίᾳ τὰ πρωτεῖα . Οὐκοῦν ἐπειδὴ χρὴ προσδοκᾶν καὶ θεὸν ἡμῖν παρέσεσθαι πάντως καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς αὑτοῖς συνέσεσθαι , τὸ λίαν δυσχερὲς ἀφαιρετέον ἐστὶ τῆς λύπης . ἐπεὶ καὶ τὸν Ὀδυσσέα μόνον ἐν τῇ νήσῳ καθειργμένον ἑπτὰ τοὺς πάντας ἐνιαυτούς , εἶτ’ ὀδυρόμενον , τῆς μὲν ἄλλης ἐπαινῶ καρτερίας , τῶν θρήνων δὲ οὐκ ἄγαμαι . τί γὰρ ὄφελος πόντον ἐπ’ ἰχθυόεντα δέρκεσθαι καὶ λείβειν δάκρυα ; τὸ δὲ μὴ προέσθαι μηδ’ ἀπαγορεῦσαι πρὸς τὴν τύχην , ἀλλ’ ἄνδρα μέχρις ἐσχάτων γενέσθαι πόνων καὶ κινδύνων , τοῦτο ἔμοιγε φαίνεται μεῖζον ἢ κατὰ ἄνθρωπον . οὐ δὴ δίκαιον ἐπαινεῖν μὲν αὐτούς , μὴ μιμεῖσθαι δέ , οὐδὲ νομίζειν , ὡς ἐκείνοις μὲν ὁ θεὸς προθύμως συνελάμβανε , τοὺς δὲ νῦν περιόψεται τῆς ἀρετῆς ὁρῶν ἀντιποιουμένους , δι’ ἥνπερ ἄρα κἀκείνοις ἔχαιρεν · οὐ γὰρ διὰ τὸ κάλλος τοῦ σώματος , ἐπεί τοι τὸν Νιρέα μᾶλλον ἐχρῆν ἀγαπᾶσθαι , οὐδὲ διὰ τὴν ἰσχύν , ἀπείρῳ γὰρ ὅσῳ Λαιστρυγόνες καὶ Κύκλωπες ἦσαν αὐτοῦ κρείττους , οὐδὲ διὰ τὸν πλοῦτον , οὕτω γὰρ ἂν ἔμεινεν ἀπόρθητος Τροία . τί δὲ δεῖ πράγματα ἔχειν αὐτὸν ἐπιζητοῦντα τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν Ὀδυσσέα φησὶν ὁ ποιητὴς θεοφιλῆ , αὐτοῦ γε ἐξὸν ἀκούειν ; Οὕνεκ’ ἐπητής ἐσσι καὶ ἀγχίνοος καὶ ἐχέφρων . δῆλον οὖν ὡς , εἴπερ ἡμῖν ταῦτα προσγένοιτο , τὸ κρεῖττον οὐκ ἐλλείψει τὰ παρ’ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν δοθέντα πάλαι ποτὲ Λακεδαιμονίοις χρησμὸν καλούμενός τε καὶ ἄκλητος ὁ θεὸς παρέσται .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν Περικλῆς , ἅτε δή μεγαλόφρων ἀνήρ καί τρέφω ἐλεύθερος ἐν ἐλεύθερος ὁ πόλις , ὑψηλός ψυχαγωγέω λόγος ἑαυτοῦ · ἐγώ δέ γίγνομαι ἐκ ὁ οἷος νῦν βροτός εἰμί ἀνθρωπικός ἐμαυτοῦ θέλγω καί παράγω λόγος , καί ὁ λίαν πικρός ἀφαιρέω ὁ λύπη , πρός ἕκαστος ὁ ἀεί ἐγώ προσπίπτω ἀπό ὁ πρᾶγμα δυσχερής τε καί ἄτοπος φάντασμα ἐφαρμόζω τις παραμυθία πειράω , ὥσπερ ἐπῳδή θηρίο δῆγμα δάκνω αὐτός ἔσω ὁ καρδία ἐγώ καί ὁ φρήν . ἐκεῖνος τοι πρότερος εἰμί ἐγώ ὁ φαίνω δυσχερής . νῦν ἐγώ μόνος ἀπολείπω καθαρός ἐνδεής ὁμιλία καί ἐλεύθερος ἔντευξις · οὐ γάρ εἰμί ἐγώ τέως ὅστις διαλέγω θαρσέω ὅμοιος . πότερος οὖν οὐδέ ἐμαυτοῦ διαλέγω ῥᾴδιος εἰμί ἐγώ ; ἀλλά ἀφαιρέω ἐγώ τις καί ὁ ἔννοια καί προσαναγκάζω νοέω ἕτερος καί θαυμάζω παρά ὅς βούλομαι ; ἢ οὗτος μέν εἰμί τέρας ἤδη καί προσόμοιος ὁ γράφω ἐπί ὕδωρ καί ὁ λίθος ἕψω καί ὁ πέτομαι ὄρνις ἐρευνάω ἴχνος ὁ πτῆσις ; οὐκοῦν ἐπεί οὗτος ἐγώ οὐδείς ἀφαιρέω , σύνειμι δήπουθεν αὐτός πως ἑαυτοῦ , ἴσως δέ καί ὁ δαίμων ὑποθέω τίς χρηστός · οὐ γάρ ἔοικα ἀνήρ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω ὁ ἀγαθός παντάπασι ἀμελέω καί καταλείπω παντελής ἐρῆμος · ἀλλά αὐτός καί ὁ θεός χείρ ἑός ὑπερέχω καί θάρσος ἐνδίδωμι καί μένος ἐμπνέω καί ὁ πράσσω τίθημι ἐπί νόος καί ὁ μή πράσσω ἀφίστημι . ἕπομαι τοι καί Σωκράτης δαιμόνιος φωνή κωλύω πράσσω ὅσος μή χρεὼν εἰμί · φημί δέ καί Ὅμηρος ὑπέρ Ἀχιλλεύς · ὁ γάρ ἐπί φρήν τίθημι , ὡς ὁ θεός καί ὁ ἔννοια ἐγώ ἐγείρω , ὅταν ἐπιστρέφω ὁ Νοῦς εἰς ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ τε πρότερος συγγίγνομαι καί ὁ θεός διά ἑαυτοῦ μόνος , κωλύω ὑπό οὐδείς . οὐ γάρ ἀκοή ὁ Νοῦς δέω πρός ὁ μανθάνω οὐδέ μήν ὁ θεός φωνή πρός ὁ διδάσκω ὁ δέω · δέω · ἀλλά αἴσθησις ἔξω πᾶς ἀπό ὁ ἀγαθός ὁ μετουσία γίγνομαι ὁ νόος · τίς μέν τρόπος καί ὅπως οὐ σχολή νῦν ἐπεξέρχομαι , ὁ δέ ὅτι γίγνομαι δῆλος καί σαφής ὁ μάρτυς , οὐ ἄδοξος τις οὐδέ ἐν ὁ Μεγαρεύς ἄξιος τάσσω μερίς , ἀλλά ὁ ἀποφέρω ἐπί σοφία ὁ πρωτεῖον . οὐκοῦν ἐπεί χράω προσδοκάω καί θεός ἐγώ πάρειμι πάντως καί ἐγώ αὐτός ἑαυτοῦ σύνειμι , ὁ λίαν δυσχερής ἀφαιρετέος εἰμί ὁ λύπη . ἐπεί καί ὁ Ὀδυσσεύς μόνος ἐν ὁ νῆσος κατείργω ἑπτά ὁ πᾶς ἐνιαυτός , εἶτα ὀδύρομαι , ὁ μέν ἄλλος ἐπαινέω καρτερία , ὁ θρῆνος δέ οὐ ἄγαμαι . τίς γάρ ὄφελος πόντος ἐπί ἰχθυόεις δέρκομαι καί λείβω δάκρυον ; ὁ δέ μή προΐημι μηδέ ἀπαγορεύω πρός ὁ τύχη , ἀλλά ἀνήρ μέχρι ἔσχατος γίγνομαι πόνος καί κίνδυνος , οὗτος ἐγώ φαίνω μέγας ἢ κατά ἄνθρωπος . οὐ δή δίκαιος ἐπαινέω μέν αὐτός , μή μιμέομαι δέ , οὐδέ νομίζω , ὡς ἐκεῖνος μέν ὁ θεός πρόθυμος συλλαμβάνω , ὁ δέ νῦν περιοράω ὁ ἀρετή ὁράω ἀντιποιέω , διά ὅς ἄρα κᾀκείνος χαίρω · οὐ γάρ διά ὁ κάλλος ὁ σῶμα , ἐπεί τοι ὁ Νιρεύς μᾶλλον χρή ἀγαπάω , οὐδέ διά ὁ ἰσχύς , ἤπειρος γάρ ὅσος Λαιστρυγών καί Κύκλωψ ἥδω αὐτός ἀγαθός , οὐδέ διά ὁ πλοῦτος , οὕτως γάρ ἄν μένω ἀπόρθητος Τροία . τίς δέ δέω πρᾶγμα ἔχω αὐτός ἐπιζητέω ὁ αἰτία , διά ὅς Ὀδυσσεύς φημί ὁ ποιητής θεοφιλής , αὐτός γε ἔξεστι ἀκούω ; οὕνεκα ἐπητής εἰμί καί ἀγχίνοος καί ἐχέφρων . δῆλος οὖν ὡς , εἴπερ ἐγώ οὗτος προσγίγνομαι , ὁ ἀγαθός οὐ ἐλλείπω ὁ παρά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί κατά ὁ δίδωμι πάλαι ποτέ Λακεδαιμόνιος χρησμός καλώ τε καί ἄκλητος ὁ θεός πάρειμι .