flavius-claudius-julianus-imperator.epi-th-e-co-dw-tou-gaqwta-tou-salousti-ou-paramuqhtiko-s-ei-s 1
Ἀλλ’ εἰ μὴ καὶ πρὸς σὲ διαλεχθείην ὅσα πρὸς ἐμαυτὸν διελέχθην , ἐπειδή σε βαδίζειν ἐπυθόμην χρῆναι παρ’ ἡμῶν , ἔλαττον ἔχειν οἰήσομαι πρὸς παραψυχήν , ὦ φίλε ἑταῖρε , μᾶλλον δὲ οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πεπορίσθαι τινὰ ῥᾳστώνην ἐμαυτῷ νομιῶ , ἧς σοί γε οὐ μεταδέδωκα . κοινωνήσαντας γὰρ ἡμᾶς ἀλλήλοις πολλῶν , μὲν ἀλγεινῶν , πολλῶν δὲ ἡδέων ἔργων τε καὶ λόγων , ἐν πράγμασιν ἰδίοις τε καὶ δημοσίοις , οἴκοι καὶ ἐπὶ στρατοπέδου , κοινὸν εὑρίσκεσθαι χρὴ τῶν παρόντων , ὁποῖά ποτ’ ἂν ᾖ , παιώνιον ἄκος . ἀλλὰ τίς ἂν ἡμῖν ἢ τὴν Ὀρφέως μιμήσαιτο λύραν ἢ τοῖς Σειρήνων ἀντηχήσειε μέλεσιν ἢ τὸ νηπενθὲς ἐξεύροι φάρμακον ; εἴτε λόγος ἦν ἐκεῖνο πλήρης Αἰγυπτίων διηγημάτων , εἴθ’ ὅπερ αὐτὸς ἐποίησεν , ἐν τοῖς ἑπομένοις ἐνυφήνας τὰ Τρωικὰ πάθη , τοῦτο τῆς Ἑλένης παρ’ Αἰγυπτίων μαθούσης , οὐχ ὅσα Ἕλληνες καὶ Τρῶες ἀλλήλους ἔδρασαν , ἀλλὰ ποταποὺς εἶναι χρὴ τοὺς λόγους , οἳ τὰς μὲν ἀλγηδόνας ἀφαιρήσουσι τῶν ψυχῶν , εὐφροσύνης δὲ καὶ γαλήνης αἴτιοι καταστήσονται . καὶ γάρ πως ἔοικεν ἡδονὴ καὶ λύπη τῆς αὐτῆς κορυφῆς ἐξῆφθαι καὶ παρὰ μέρος ἀλλήλαις ἀντιμεθίστασθαι . τῶν προσπιπτόντων δὲ καὶ τὰ λίαν ἐργώδη φασὶν οἱ σοφοὶ τῷ νοῦν ἔχοντι φέρειν οὐκ ἐλάττονα τῆς δυσκολίας τὴν εὐπάθειαν , ἐπεὶ καὶ τὴν μέλιτταν ἐκ τῆς δριμυτάτης πόας τῆς περὶ τὸν Ὑμηττὸν φυομένης γλυκεῖαν ἀνιμᾶσθαι δρόσον καὶ τοῦ μέλιτος εἶναι δημιουργόν . ἀλλὰ καὶ τῶν σωμάτων ὅσα μὲν ὑγιεινὰ καὶ ῥωμαλέα καθέστηκεν , ὑπὸ τῶν τυχόντων τρέφεται σιτίων , καὶ τὰ δυσχερῆ δοκοῦντα πολλάκις ἐκείνοις οὐκ ἀβλαβῆ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἰσχύος αἴτια γέγονεν · ὅσοις δὲ πονηρῶς ἔχει φύσει καὶ τροφῇ καὶ ἐπιτηδεύσει τὸ σῶμα , τὸν πάντα βίον νοσηλευομένοις , τούτοις καὶ τὰ κουφότατα βαρυτάτας εἴωθε προστιθέναι βλάβας . οὐκοῦν καὶ τῆς διανοίας ὅσοι μὲν οὕτως ἐπεμελήθησαν , ὡς μὴ παμπονήρως ἔχειν , ἀλλ’ ὑγιαίνειν μετρίως , εἰ καὶ μὴ κατὰ τὴν Ἀντισθένους καὶ Σωκράτους ῥώμην μηδὲ τὴν Καλλισθένους ἀνδρείαν μηδὲ τὴν Πολέμωνος ἀπάθειαν , ἀλλ’ ὥστε δύνασθαι τὸ μέτριον ἐν τοῖς τοιούτοις αἱρεῖσθαι , τυχὸν ἂν καὶ ἐν δυσκολωτέροις εὐφραίνοιντο .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μή καί πρός σύ διαλέγω ὅσος πρός ἐμαυτοῦ διαλέγω , ἐπειδή σύ βαδίζω πυνθάνομαι χρή παρά ἐγώ , μικρός ἔχω οἴομαι πρός παραψυχή , ὦ φίλος ἑταῖρος , μᾶλλον δέ οὐδέ ὁ ἀρχή πορίζω τις ῥᾳστώνη ἐμαυτοῦ νομίζω , ὅς σύ γε οὐ μεταδίδωμι . κοινωνέω γάρ ἐγώ ἀλλήλων πολύς , μέν ἀλγεινός , πολύς δέ ἡδύς ἔργον τε καί λόγος , ἐν πρᾶγμα ἴδιος τε καί δημόσιος , οἴκοι καί ἐπί στρατόπεδον , κοινός εὑρίσκω χράω ὁ πάρειμι , ὁποῖος πρός ἄν εἰμί , παιώνιος ἄκος . ἀλλά τίς ἄν ἐγώ ἢ ὁ Ὀρφεύς μιμέομαι λύρα ἢ ὁ Σειρήν ἀντηχέω μέλος ἢ ὁ νηπενθής ἐξευρίσκω Φάρμακος ; εἴτε λόγος εἰμί ἐκεῖνος πλήρης Αἰγύπτιος διήγημα , ἔτι ὅς αὐτός ποιέω , ἐν ὁ ἕπομαι ἐνυφαίνω ὁ Τρωικός πάθος , οὗτος ὁ Ἑλένη παρά Αἰγύπτιος μανθάνω , οὐ ὅσος Ἕλλην καί Τρώς ἀλλήλων δράω , ἀλλά ποταπός ἔρχομαι χράω ὁ λόγος , ὅς ὁ μέν ἀλγηδών ἀφαιρέω ὁ ψυχή , εὐφροσύνη δέ καί γαλήνη αἴτιος καθίστημι . καί γάρ πως ἔοικα ἡδονή καί λύπη ὁ αὐτηες͂ς κορυφή ἐξάπτω καί παρά μέρος ἀλλήλων ἀντιμεθίστημι . ὁ προσπίπτω δέ καί ὁ λίαν ἐργώδης φημί ὁ σοφός ὁ νόος ἔχω φέρω οὐ μικρός ὁ δυσκολία ὁ εὐπάθεια , ἐπεί καί ὁ μέλισσα ἐκ ὁ δριμύς πόα ὁ περί ὁ Ὑμηττός φύω γλυκύς ἀνιμάω δρόσος καί ὁ μέλι ἔρχομαι δημιουργός . ἀλλά καί ὁ σῶμα ὅσος μέν ὑγιεινός καί ῥωμαλέος καθίστημι , ὑπό ὁ τυγχάνω τρέφω σιτίον , καί ὁ δυσχερής δοκέω πολλάκις ἐκεῖνος οὐ ἀβλαβής μόνος , ἀλλά καί ὁ ἰσχύς αἴτιος γίγνομαι · ὅσος δέ πονηρός ἔχω φύσις καί τροφή καί ἐπιτήδευσις ὁ σῶμα , ὁ πᾶς βίος νοσηλεύω , οὗτος καί ὁ κοῦφος βαρύς εἴωθα προστίθημι βλάβη . οὐκοῦν καί ὁ διάνοια ὅσος μέν οὕτως ἐπιμελέομαι , ὡς μή παμπόνηρος ἔχω , ἀλλά ὑγιαίνω μέτριος , εἰμί καί μή κατά ὁ Ἀντισθένης καί Σωκράτης ῥώμη μηδέ ὁ Καλλισθένης ἀνδρεία μηδέ ὁ Πολέμων ἀπάθεια , ἀλλά ὥστε δύναμαι ὁ μέτριος ἐν ὁ τοιοῦτος αἱρέω , τυγχάνω ἄν καί ἐν δύσκολος εὐφραίνω .