flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-tou-s-paideu-tous-ku-nas 16
Οὐκ οἶσθα ὅπως τοὺς μὲν νέους τῆς φιλοσοφίας ἀπάγουσιν , ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις τῶν φιλοσόφων θρυλοῦντες ; οἱ Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους χορευταὶ γνήσιοι γόητες εἶναι λέγονται καὶ σοφισταὶ καὶ τετυφωμένοι καὶ φαρμακεῖς . τῶν Κυνικῶν εἴ πού τις γέγονε σπουδαῖος , ἐλεεινὸς δοκεῖ · μέμνημαι γοῦν ἐγώ ποτε τροφέως εἰπόντος πρός με , ἐπειδὴ τὸν ἑταῖρον εἶδεν Ἰφικλέα αὐχμηρὰν ἔχοντα τὴν κόμην καὶ κατερρωγότα τὰ στέρνα ἱμάτιόν τε παντάπασι φαῦλον ἐν δεινῷ χειμῶνι · τίς ἄρα δαίμων τοῦτον εἰς ταύτην περιέτρεψε τὴν συμφοράν , ὑφ’ ἧς αὐτὸς μὲν ἐλεεινός , ἐλεεινότεροι δὲ οἱ πατέρες αὐτοῦ , θρέψαντες σὺν ἐπιμελείᾳ καὶ παιδεύσαντες ὡς ἐνεδέχετο σπουδαίως , ὁ δὲ οὕτω νῦν περιέρχεται , πάντα ἀφείς , οὐδὲν τῶν προσαιτούντων κρείττων ; ἐκείνου μὲν οὖν ἐγὼ οὐκ οἶδ’ ὅπως τότε κατειρωνευσάμην · εὖ μέντοι γε ἴσθι ταῦτα καὶ ὑπὲρ τῶν ἀληθῶς κυνῶν τοὺς πολλοὺς διανοουμένους . καὶ οὐ τοῦτο δεινόν ἐστιν , ἀλλ’ ὁρᾷς ὅτι καὶ πλοῦτον ἀγαπᾶν πείθουσι καὶ πενίαν μισεῖν καὶ τὴν γαστέρα θεραπεύειν καὶ τοῦ σώματος ἕνεκα πάντα ὑπομένειν πόνον καὶ πιαίνειν τὸν τῆς ψυχῆς δεσμὸν καὶ τράπεζαν παρατίθεσθαι πολυτελῆ καὶ μηδέποτε νύκτωρ καθεύδειν μόνον , ἀλλὰ τὰ τοιαῦτα πάντα δρᾶν ἐν τῷ σκότῳ λανθάνοντα ; τοῦτο οὐκ ἔστι τοῦ Ταρτάρου χεῖρον ; οὐ βέλτιόν ἐστιν ὑπὸ τὴν Χάρυβδιν καὶ τὸν Κωκυτὸν καὶ μυρίας ὀργυιὰς κατὰ γῆς δῦναι , ἢ πεσεῖν εἰς τοιοῦτον βίον αἰδοίοις καὶ γαστρὶ δουλεύοντα , καὶ οὐδὲ τούτοις ἁπλῶς ὥσπερ τὰ θηρία , πράγματα δὲ ἔχειν , ὡς ἂν καὶ λάθοιμεν ὑπὸ τῷ σκότῳ ταῦτα ἐξεργαζόμενοι ; καίτοι πόσῳ κρεῖττον ἀπέχεσθαι παντάπασιν αὐτῶν ; εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον , οἱ Διογένους νόμοι καὶ Κράτητος ὑπὲρ τούτων οὐκ ἀτιμαστέοι · ἔρωτα λύει λιμός , ἂν δὲ τούτῳ χρῆσθαι μὴ δύνῃ , βρόχος . οὐκ οἶσθα , ὅτι ταῦτα ἔπραξαν ἐκεῖνοι τῷ βίῳ διδόντες ὁδὸν εὐτελείας ; οὐ γὰρ ἐκ τῶν μαζοφάγων , φησὶν ὁ Διογένης , οἱ τύραννοι , ἀλλ’ ἐκ τῶν δειπνούντων πολυτελῶς . καὶ ὁ Κράτης μέντοι πεποίηκεν ὕμνον εἰς τὴν Εὐτέλειαν · Χαῖρε , θεὰ δέσποινα , σοφῶν ἀνδρῶν ἀγάπημα , Εὐτελίη , κλεινῆς ἔγγονε Σωφροσύνης .
Lemmas: οὐ οἶδα ὅπως ὁ μέν νέος ὁ φιλοσοφία ἀπάγω , ἄλλος ἐπί ἄλλος ὁ φιλόσοφος θρυλέω ; ὁ Πυθαγόρας καί Πλάτων καί Ἀριστοτέλης χορευτής γνήσιος γόης ἔρχομαι λέγω καί σοφιστής καί τυφόω καί φαρμακεύς . ὁ κυνικός εἰμί ποῦ τις γίγνομαι σπουδαῖος , ἐλεεινός δοκέω · μιμνήσκω γοῦν ἐγώ ποτέ τροφεύς λέγω πρός ἐγώ , ἐπεί ὁ ἑταῖρος ὁράω Ἴφικλος αὐχμηρός ἔχω ὁ κόμη καί καταρρήγνυμι ὁ στέρνο ἱμάτιον τε παντάπασι φαῦλος ἐν δεινός χειμών · τίς ἄρα δαίμων οὗτος εἰς οὗτος περιτρέπω ὁ συμφορά , ὑπό ὅς αὐτός μέν ἐλεεινός , ἐλεεινός δέ ὁ πατήρ αὐτός , τρέφω σύν ἐπιμέλεια καί παιδεύω ὡς ἐνδέχομαι σπουδαῖος , ὁ δέ οὕτως νῦν περιέρχομαι , πᾶς ἀφίημι , οὐδείς ὁ προσαιτέω ἀγαθός ; ἐκεῖνος μέν οὖν ἐγώ οὐ οἶδα ὅπως τότε κατειρωνεύομαι · εὖ μέντοι γε εἰμί οὗτος καί ὑπέρ ὁ ἀληθῶς κύων ὁ πολύς διανοέω . καί οὐ οὗτος δεινός εἰμί , ἀλλά ορώ ὅτι καί πλοῦτος ἀγαπάω πείθω καί πενία μισέω καί ὁ γαστήρ θεραπεύω καί ὁ σῶμα ἕνεκα πᾶς ὑπομένω πόνος καί πιαίνω ὁ ὁ ψυχή δεσμός καί τράπεζα παρατίθημι πολυτελής καί μηδέποτε νύκτωρ καθεύδω μόνος , ἀλλά ὁ τοιοῦτος πᾶς δράω ἐν ὁ σκότος λανθάνω ; οὗτος οὐ εἰμί ὁ Τάρταρος χείρων ; οὐ βελτίων εἰμί ὑπό ὁ Χάρυβδις καί ὁ Κωκυτός καί μυρίος ὄργυια κατά γῆ δύω , ἢ πίπτω εἰς τοιοῦτος βίος αἰδοῖος καί γαστήρ δουλεύω , καί οὐδέ οὗτος ἁπλῶς ὥσπερ ὁ θηρίον , πρᾶγμα δέ ἔχω , ὡς ἄν καί λανθάνω ὑπό ὁ σκότος οὗτος ἐξεργάζομαι ; καίτοι πόσος ἀγαθός ἀπέχω παντάπασι αὐτός ; εἰμί δέ μή ῥᾴδιος , ὁ Διογένης νόμος καί Κράτης ὑπέρ οὗτος οὐ ἀτιμαστέος · ἔρως λύω λιμός , εἄν δέ οὗτος χράω μή δύναμαι , βρόχος . οὐ οἶδα , ὅτι οὗτος πράσσω ἐκεῖνος ὁ βίος δίδωμι ὁδός εὐτέλεια ; οὐ γάρ ἐκ ὁ μαζοφάγος , φημί ὁ Διογένης , ὁ τύραννος , ἀλλά ἐκ ὁ δειπνέω πολυτελής . καί ὁ Κράτης μέντοι ποιέω ὕμνος εἰς ὁ Εὐτέλεια · Χαῖρος , θεά δέσποινα , σοφός ἀνήρ ἀγάπημα , Εὐτελίη , κλεινός ἔγγονος Σωφροσύνη .