flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-tou-s-paideu-tous-ku-nas 17
ἔστω δὴ μὴ κατὰ τὸν Οἰνόμαον ὁ κύων ἀναιδὴς μηδὲ ἀναίσχυντος μηδὲ ὑπερόπτης πάντων ὁμοῦ θείων τε καὶ ἀνθρωπίνων , ἀλλὰ εὐλαβὴς μὲν τὰ πρὸς τὸ θεῖον , ὥσπερ Διογένης · ἐπείσθη γοῦν ἐκεῖνος τῷ Πυθίῳ , καὶ οὐ μετεμέλησεν αὐτῷ πεισθέντι · εἰ δέ , ὅτι μὴ προσῄει μηδὲ ἐθεράπευε τοὺς νεὼς μηδὲ τὰ ἀγάλματα μηδὲ τοὺς βωμούς , οἴεταί τις ἀθεότητος εἶναι σημεῖον , οὐκ ὀρθῶς νομίζει · ἦν γὰρ οὐδὲν αὐτῷ τῶν τοιούτων , οὐ λιβανωτός , οὐ σπονδή , οὐκ ἀργύριον , ὅθεν αὐτὰ πρίαιτο . εἰ δὲ ἐνόει περὶ θεῶν ὀρθῶς , ἤρκει τοῦτο μόνον · αὐτῇ γὰρ αὐτοὺς ἐθεράπευε τῇ ψυχῇ , διδοὺς οἶμαι τὰ τιμιώτατα τῶν ἑαυτοῦ , τὸ καθοσιῶσαι τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν διὰ τῶν ἐννοιῶν . ἀπερυθριάτω δὲ μηδαμῶς , ἀλλ’ ἑπόμενος τῷ λόγῳ πρότερον μὲν αὑτῷ χειρόηθες καταστησάτω τὸ παθηματικὸν τῆς ψυχῆς μόριον , ὥστε παντάπασιν ἐξελεῖν αὐτὸ καὶ μηδὲ ὅτι κρατεῖ τῶν ἡδονῶν εἰδέναι . εἰς τοῦτο γὰρ ἄμεινον ἐλθεῖν , εἰς τὸ καί , εἰ πάσχει τις τὰ τοιαῦτα , ὅλως ἀγνοῆσαι · τοῦτο δὲ ἡμῖν οὐκ ἄλλως ἢ διὰ τῶν γυμνασιῶν προσγίνεται . ἵνα δὲ μή τις ὑπολάβῃ με ταῦτα ἄλλως λέγειν , ἐκ τῶν παιγνίων Κράτητος ὀλίγα σοι παραγράψω · Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα , Μοῦσαι Πιερίδες , κλῦτέ μοι εὐχομένῳ · Χόρτον ἀεὶ συνεχῶς δότε γαστέρι , ἥτε μοι αἰεὶ Χωρὶς δουλοσύνης λιτὸν ἔθηκε βίον . Ὠφέλιμον δὲ φίλοις , μὴ γλυκερὸν τίθετε . Χρήματα δ’ οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά , κανθάρου ὄλβον Μύρμηκός τ’ ἄφενος χρήματα μαιόμενος , Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀγείρειν Εὔφορον , εὔκτητον , τίμιον εἰς ἀρετήν . Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ’ ἁγνάς . Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς , ἀλλ’ ἀρεταῖς ὁσίαις . εἰ χρή σοι περὶ τούτων γράφειν , ἔχω πλείονα τοῦ ἀνδρός . ἐντυχὼν δὲ τῷ Χαιρωνεῖ Πλουτάρχῳ τὸν Κράτητος ἀναγράψαντι βίον οὐδὲν ἐκ παρέργου μανθάνειν δεήσει τὸν ἄνδρα .
Lemmas: εἰμί δή μή κατά ὁ Οἰνόμαος ὁ κύων ἀναιδής μηδέ ἀναίσχυντος μηδέ ὑπερόπτης πᾶς ὁμοῦ θεῖος τε καί ἀνθρώπινος , ἀλλά εὐλαβής μέν ὁ πρός ὁ θεῖος , ὥσπερ Διογένης · πείθω γοῦν ἐκεῖνος ὁ Πύθιος , καί οὐ μεταμέλομαι αὐτός πείθω · εἰμί δέ , ὅτι μή προσέρχομαι μηδέ θεραπεύω ὁ ναός μηδέ ὁ ἄγαλμα μηδέ ὁ βωμός , οἴομαι τις ἀθεότης ἔρχομαι σημεῖον , οὐ ὀρθός νομίζω · εἰμί γάρ οὐδείς αὐτός ὁ τοιοῦτος , οὐ λιβανωτός , οὐ σπονδή , οὐ ἀργύριον , ὅθεν αὐτός πρίαμαι . εἰμί δέ νοέω περί θεός ὀρθός , ἀρκέω οὗτος μόνος · αὐτός γάρ αὐτός θεραπεύω ὁ ψυχή , δίδωμι οἴομαι ὁ τίμιος ὁ ἑαυτοῦ , ὁ καθοσιόω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή διά ὁ ἔννοια . ἀπερυθριάω δέ μηδαμῶς , ἀλλά ἕπομαι ὁ λόγος πρότερος μέν ἑαυτοῦ χειροήθης καθίστημι ὁ παθηματικός ὁ ψυχή μόριον , ὥστε παντάπασι ἐξαιρέω αὐτός καί μηδέ ὅτι κρατέω ὁ ἡδονή οἶδα . εἰς οὗτος γάρ ἀγαθός ἔρχομαι , εἰς ὁ καί , εἰμί πάσχω τις ὁ τοιοῦτος , ὅλος ἀγνοέω · οὗτος δέ ἐγώ οὐ ἄλλως ἢ διά ὁ γυμνασία προσγίγνομαι . ἵνα δέ μή τις ὑπολαμβάνω ἐγώ οὗτος ἄλλως λέγω , ἐκ ὁ παίγνιον Κράτης ὀλίγος σύ παραγράφω · Μνημοσύνη καί Ζεύς Ὀλύμπιος ἀγλαός τέκνον , Μοῦσα Πιερίδες , κλύω ἐγώ εὔχομαι · Χόρτος ἀεί συνεχής δίδωμι γαστήρ , ὅστε ἐγώ ἀεί Χωρὶς δουλοσύνη λιτός τίθημι βίος . Ὠφέλιμος δέ φίλος , μή γλυκύς τίθημι . χρῆμα δέ οὐ ἐθέλω συνάγω κλυτός , κάνθαρος ὄλβος Μύρμηξ τε ἄφενος χρῆμα μαίομαι , ἀλλά δικαιοσύνη μετέχω καί πλοῦτος ἀγείρω Εὔφορος , εὔκτητος , τίμιος εἰς ἀρετή . Τοῦ δέ τυγχάνω Ἑρμῆς καί Μοῦσα ἱλάσκομαι ἁγνός . οὐ δαπάνη τρυφερός , ἀλλά ἀρετή ὅσιος . εἰμί χράω σύ περί οὗτος γράφω , ἔχω πολύς ὁ ἀνήρ . ἐντυγχάνω δέ ὁ Χαιρωνεύς Πλούταρχος ὁ Κράτης ἀναγράφω βίος οὐδείς ἐκ πάρεργος μανθάνω δέω ὁ ἀνήρ .