flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-tou-s-paideu-tous-ku-nas 8
Ἡγεμόνα μὲν οὖν οὐ ῥᾴδιον εὑρεῖν , ἐφ’ ὃν ἀνενέγκαι χρὴ πρῶτον αὐτό , εἰ καί τινες ὑπολαμβάνουσιν Ἀντισθένει τοῦτο καὶ Διογένει προσήκειν . τοῦτο γοῦν ἔοικεν Οἰνόμαος οὐκ ἀτόπως λέγειν · ὁ Κυνισμὸς οὔτε Ἀντισθενισμός ἐστιν οὔτε Διογενισμός . λέγουσι μὲν γὰρ οἱ γενναιότεροι τῶν κυνῶν , ὅτι καὶ ὁ μέγας Ἡρακλῆς , ὥσπερ οὖν τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἡμῖν αἴτιος κατέστη , οὕτω δὲ καὶ τούτου τοῦ βίου παράδειγμα τὸ μέγιστον κατέλιπεν ἀνθρώποις . ἐγὼ δὲ ὑπὲρ τῶν θεῶν καὶ τῶν εἰς θείαν λῆξιν πορευθέντων εὐφημεῖν ἐθέλων πείθομαι μὲν καὶ πρὸ τούτου τινὰς οὐκ ἐν Ἕλλησι μόνον , ἀλλὰ καὶ βαρβάροις οὕτω φιλοσοφῆσαι · αὕτη γὰρ ἡ φιλοσοφία κοινή πως ἔοικεν εἶναι καὶ φυσικωτάτη καὶ δεῖσθαι οὐδ’ ἡστινοσοῦν πραγματείας · ἀλλὰ ἀπόχρη μόνον ἑλέσθαι τὰ σπουδαῖα ἀρετῆς ἐπιθυμίᾳ καὶ φυγῇ κακίας , καὶ οὔτε βίβλους ἀνελίξαι δεῖ μυρίας · πολυμαθία γάρ , φασί , νόον οὐ διδάσκει · οὔτε ἄλλο τι τῶν τοιούτων παθεῖν , ὅσα καὶ οἷα πάσχουσιν οἱ διὰ τῶν ἄλλων αἱρέσεων ἰόντες , ἀλλὰ ἀπόχρη μόνον δύο ταῦτα τοῦ Πυθίου παραινοῦντος ἀκοῦσαι , τὸ Γνῶθι σαυτὸν καὶ Παραχάραξον τὸ νόμισμα · πέφηνεν οὖν ἡμῖν ἀρχηγὸς τῆς φιλοσοφίας ὅσπερ οἶμαι τοῖς Ἕλλησι κατέστη τῶν καλῶν ἁπάντων αἴτιος , ὁ τῆς Ἑλλάδος κοινὸς ἡγεμὼν καὶ νομοθέτης καὶ βασιλεύς , ὁ ἐν Δελφοῖς θεός , ὃν ἐπειδὴ μὴ θέμις ἦν τι διαλαθεῖν , οὐδὲ ἡ Διογένους ἐπιτηδειότης ἔλαθε . προύτρεψε δὲ αὐτὸν οὐχ ὥσπερ τοὺς ἄλλους ἔπεσιν ἐντείνων τὴν παραίνεσιν , ἀλλ’ ἔργῳ διδάσκων ὅ,τι βούλεται συμβολικῶς διὰ δυοῖν ὀνομάτοιν , Παραχάραξον εἰπὼν τὸ νόμισμα . τὸ γάρ Γνῶθι σαυτὸν οὐκ ἐκείνῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἔφη καὶ λέγει , πρόκειται γὰρ οἶμαι τοῦ τεμένους . ηὑρήκαμεν δὴ τὸν ἀρχηγέτην τῆς φιλοσοφίας , ὥς που καὶ ὁ δαιμόνιός φησιν Ἰάμβλιχος , ἀλλὰ καὶ τοὺς κορυφαίους ἐν αὐτῇ , Ἀντισθένη καὶ Διογένη καὶ Κράτητα , οἷς τοῦ βίου σκοπὸς ἦν καὶ τέλος αὑτοὺς οἶμαι γνῶναι καὶ τῶν κενῶν ὑπεριδεῖν δοξῶν , ἀληθείας δέ , ἣ πάντων μὲν ἀγαθῶν θεοῖς , πάντων δὲ ἀνθρώποις ἡγεῖται , ὅλῃ , φασίν , ἐπιδράξασθαι τῇ διανοίᾳ , ἧς οἶμαι καὶ Πλάτων καὶ Πυθαγόρας καὶ Σωκράτης οἵ τε ἐκ τοῦ Περιπάτου καὶ Ζήνων ἕνεκα πάντα ὑπέμειναν πόνον , αὑτούς τε ἐθέλοντες γνῶναι καὶ μὴ κεναῖς ἕπεσθαι δόξαις , ἀλλὰ τὴν ἐν τοῖς οὖσιν ἀλήθειαν ἀνιχνεῦσαι .
Lemmas: Ἡγεμόνη μέν οὖν οὐ ῥᾴδιος εὑρίσκω , ἐπί ὅς ἀναφέρω χράω πρῶτος αὐτός , εἰμί καί τις ὑπολαμβάνω Ἀντισθένης οὗτος καί Διογένης προσήκω . οὗτος γοῦν ἔοικα Οἰνόμαος οὐ ἄτοπος λέγω · ὁ κυνισμός οὔτε Ἀντισθενισμός εἰμί οὔτε Διογενισμός . λέγω μέν γάρ ὁ γενναῖος ὁ κύων , ὅτι καί ὁ μέγας Ἡρακλῆς , ὥσπερ οὖν ὁ ἄλλος ἀγαθός ἐγώ αἴτιος καθίστημι , οὕτως δέ καί οὗτος ὁ βίος παράδειγμα ὁ μέγας καταλείπω ἄνθρωπος . ἐγώ δέ ὑπέρ ὁ θεός καί ὁ εἰς θεῖος λῆξις πορεύω εὐφημέω ἐθέλω πείθω μέν καί πρό οὗτος τις οὐ ἐν Ἕλλην μόνος , ἀλλά καί βάρβαρος οὕτως φιλοσοφέω · οὗτος γάρ ὁ φιλοσοφία κοινός πως ἔοικα ἔρχομαι καί φυσικός καί δέω οὐδέ ὅστις πραγματεία · ἀλλά ἀποχράω μόνος αἱρέω ὁ σπουδαῖος ἀρετή ἐπιθυμία καί φυγή κακία , καί οὔτε βίβλος ἀνελίσσω δέω μυρίος · πολυμαθία γάρ , φημί , νοῦς οὐ διδάσκω · οὔτε ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος πάσχω , ὅσος καί οἷος πάσχω ὁ διά ὁ ἄλλος αἵρεσις ἔρχομαι , ἀλλά ἀποχράω μόνος δύο οὗτος ὁ Πύθιος παραινέω ἀκούω , ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ καί παραχαράσσω ὁ νόμισμα · φαίνω οὖν ἐγώ ἀρχηγός ὁ φιλοσοφία ὅς οἴομαι ὁ Ἕλλην καθίστημι ὁ καλός ἅπας αἴτιος , ὁ ὁ Ἑλλάς κοινός ἡγεμών καί νομοθέτης καί βασιλεύς , ὁ ἐν Δελφοί θεός , ὅς ἐπεί μή θέμις εἰμί τίς διαλανθάνω , οὐδέ ὁ Διογένης ἐπιτηδειότης λανθάνω . προτρέπω δέ αὐτός οὐ ὥσπερ ὁ ἄλλος ἔπος ἐντείνω ὁ παραίνεσις , ἀλλά ἔργον διδάσκω ὅστις βούλομαι συμβολικός διά δύο ὄνομα , παραχαράσσω λέγω ὁ νόμισμα . ὁ γάρ γιγνώσκω σεαυτοῦ οὐ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος φημί καί λέγω , πρόκειμαι γάρ οἴομαι ὁ τέμενος . εὑρίσκω δή ὁ ἀρχηγέτης ὁ φιλοσοφία , ὅς ποῦ καί ὁ δαιμόνιος φημί Ἰάμβλιχος , ἀλλά καί ὁ κορυφαῖος ἐν αὐτός , Ἀντισθένης καί Διογένης καί Κράτης , ὅς ὁ βίος σκοπός εἰμί καί τέλος ἑαυτοῦ οἴομαι γιγνώσκω καί ὁ κενός ὑπέρ-εἶδον δόξα , ἀλήθεια δέ , ὅς πᾶς μέν ἀγαθός θεός , πᾶς δέ ἄνθρωπος ἡγέομαι , ὅλος , φημί , ἐπιδράσσομαι ὁ διάνοια , ὅς οἴομαι καί Πλάτων καί Πυθαγόρας καί Σωκράτης ὁ τε ἐκ ὁ περίπατος καί Ζήνων ἕνεκα πᾶς ὑπομένω πόνος , ἑαυτοῦ τε ἐθέλω γιγνώσκω καί μή κενός ἕπομαι δόξα , ἀλλά ὁ ἐν ὁ εἰμί ἀλήθεια ἀνιχνεύω .