flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-th-n-mhte-ra-tw-n-qew-n 17
δοκεῖ δὲ ἔμοιγε δυοῖν ἕνεκεν ἄν τις ἰχθύων μάλιστα μὲν ἀεί , πάντως δὲ ἐν ταῖς ἁγιστείαις ἀποσχέσθαι , ἑνὸς μέν , ὅτι τούτων , ἃ μὴ θύομεν τοῖς θεοῖς , οὐδὲ σιτεῖσθαι προσήκει . δέος δὲ ἴσως οὐδέν , μή πού τις ἐνταῦθα λίχνος καὶ γάστρις ἐπιλάβηταί μου , ὥς που καὶ πρότερον ἤδη παθὼν αὐτὸ διαμνημονεύω , Διὰ τί δέ ; οὐχὶ καὶ θύομεν αὐτῶν πολλάκις τοῖς θεοῖς ; εἰπόντος ἀκούσας . ἀλλ’ εἴχομέν τι καὶ πρὸς τοῦτο εἰπεῖν . καὶ θύομέν γε , ἔφην , ὦ μακάριε , ἔν τισι τελεστικαῖς θυσίαις , ὡς ἵππον Ῥωμαῖοι , ὡς πολλὰ καὶ ἄλλα θηρία καὶ ζῷα , κύνας ἴσως Ἕλληνες Ἑκάτῃ καὶ Ῥωμαῖοι δέ · καὶ πολλὰ παρ’ ἄλλοις ἐστὶ τῶν τελεστικῶν , καὶ δημοσίᾳ ταῖς πόλεσιν ἅπαξ τοῦ ἔτους ἢ δὶς τοιαῦτα θύματα , ἀλλ’ οὐκ ἐν ταῖς τιμητηρίοις , ὧν μόνων κοινωνεῖν ἄξιον καὶ τραπεζοῦν θεοῖς . τοὺς δὲ ἰχθύας ἐν ταῖς τιμητηρίοις οὐ θύομεν , ὅτι μήτε νέμομεν , μήτε τῆς γενέσεως αὐτῶν ἐπιμελούμεθα , μήτε ἡμῖν εἰσιν ἀγέλαι καθάπερ προβάτων καὶ βοῶν οὕτω δὲ καὶ τῶν ἰχθύων . ταῦτα μὲν γὰρ ὑφ’ ἡμῶν βοηθούμενα τὰ ζῷα καὶ πληθύνοντα διὰ τοῦτο δικαίως ἂν ἡμῖν εἴς τε τὰς ἄλλας χρείας ἐπικουροίη καὶ πρό γε τῶν ἄλλων ἐς τιμητηρίους θυσίας . εἷς μὲν δὴ λόγος οὗτος , δι’ ὃν οὐκ οἶμαι δεῖν ἰχθὺν ἐν ἁγνείας καιρῷ προσφέρεσθαι τροφήν . ἕτερος δέ , ὃν καὶ μᾶλλον ἡγοῦμαι τοῖς προειρημένοις ἁρμόζειν , ὅτι τρόπον τινὰ καὶ αὐτοὶ κατὰ τοῦ βυθοῦ δεδυκότες εἶεν ἂν χθονιώτεροι τῶν σπερμάτων , ὁ δὲ ἐπιθυμῶν ἀναπτῆναι καὶ μετέωρος ὑπὲρ τὸν ἀέρα πρὸς αὐτὰς οὐρανοῦ πτῆναι κορυφὰς δικαίως ἂν ἀποστρέφοιτο πάντα τὰ τοιαῦτα , μεταθέοι δὲ καὶ μετατρέχοι τὰ τεινόμενα πρὸς τὸν ἀέρα καὶ σπεύδοντα πρὸς τὸ ἄναντες καί , ἵνα ποιητικώτερον εἴπω , πρὸς τὸν οὐρανὸν ὁρῶντα . ὄρνισιν οὖν ἐπιτρέπει χρῆσθαι πλὴν ὀλίγων , οὓς ἱεροὺς εἶναι πάντῃ συμβέβηκε , καὶ τῶν τετραπόδων τοῖς συνήθεσιν ἔξω τοῦ χοίρου . τοῦτον δὲ ὡς χθόνιον πάντη μορφῇ τε καὶ τῷ βίῳ καὶ αὐτῷ τῷ τῆς οὐσίας λόγῳ . περιττωματικός τε γὰρ καὶ παχὺς τὴν σάρκα · τῆς ἱερᾶς ἀποκηρύττει τροφῆς . φίλον γὰρ εἶναι πεπίστευται θῦμα τοῖς χθονίοις θεοῖς οὐκ ἀπεικότως . ἀθέατον γάρ ἐστιν οὐρανοῦ τουτὶ τὸ ζῷον , οὐ μόνον οὐ βουλόμενον , ἀλλ’ οὐδὲ πεφυκὸς ἀναβλέψαι ποτέ . τοιαύτας μὲν δὴ αἰτίας ὑπὲρ τῆς ἀποχῆς ὧν ἀπέχεσθαι δεῖ εἴρηκεν ὁ θεῖος θεσμός · οἱ ξυνιέντες δὲ κοινούμεθα τοῖς ἐπισταμένοις θεούς .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ δύο ἕνεκα ἄν τις ἰχθύς μάλιστα μέν ἀεί , πάντως δέ ἐν ὁ ἁγιστεία ἀπέχω , εἷς μέν , ὅτι οὗτος , ὅς μή θύω ὁ θεός , οὐδέ σιτέομαι προσήκω . δέος δέ ἴσως οὐδείς , μή ποῦ τις ἐνταῦθα λίχνος καί γάστρις ἐπιλαμβάνω ἐγώ , ὅς ποῦ καί πρότερος ἤδη πάσχω αὐτός διαμνημονεύω , Ζεύς τίς δέ ; οὐ καί θύω αὐτός πολλάκις ὁ θεός ; λέγω ἀκούω . ἀλλά ἔχω τίς καί πρός οὗτος λέγω . καί θύω γε , φημί , ὦ μακάριος , ἐν τις τελεστικός θυσία , ὡς ἵππος Ῥωμαῖος , ὡς πολύς καί ἄλλος θηρίον καί ζῷον , κύων ἴσως Ἕλλην Ἑκάτη καί Ῥωμαῖος δέ · καί πολύς παρά ἄλλος εἰμί ὁ τελεστικός , καί δημοσίᾳ ὁ πόλις ἅπαξ ὁ ἔτος ἢ δίς τοιοῦτος θῦμα , ἀλλά οὐ ἐν ὁ τιμητήριος , ὅς μόνος κοινωνέω ἄξιος καί Τραπεζοῦς θεός . ὁ δέ ἰχθύς ἐν ὁ τιμητήριος οὐ θύω , ὅτι μήτε νέμω , μήτε ὁ γένεσις αὐτός ἐπιμελέομαι , μήτε ἐγώ εἰμί ἀγέλη καθά πρόβατον καί βοῦς οὕτως δέ καί ὁ ἰχθύς . οὗτος μέν γάρ ὑπό ἐγώ βοηθέω ὁ ζῷον καί πληθύνω διά οὗτος δίκαιος ἄν ἐγώ εἰς τε ὁ ἄλλος χρεία ἐπικουρέω καί πρό γε ὁ ἄλλος εἰς τιμητήριος θυσία . εἷς μέν δή λόγος οὗτος , διά ὅς Οὐκ οἴομαι δεῖ ἰχθύς ἐν ἁγνεία καιρός προσφέρω τροφή . ἕτερος δέ , ὅς καί μᾶλλον ἡγέομαι ὁ προλέγω ἁρμόζω , ὅτι τρόπος τις καί αὐτός κατά ὁ βυθός δύω εἰμί ἄν χθόνιος ὁ σπέρμα , ὁ δέ ἐπιθυμέω ἀναπέτομαι καί μετέωρος ὑπέρ ὁ αέρας πρός αὐτός οὐρανός πέτομαι κορυφή δίκαιος ἄν ἀποστρέφω πᾶς ὁ τοιοῦτος , μεταθέω δέ καί μετατρέχω ὁ τείνω πρός ὁ αέρας καί σπεύδω πρός ὁ ἀνάντης καί , ἵνα ποιητικός λέγω , πρός ὁ οὐρανός ὁράω . ὄρνις οὖν ἐπιτρέπω χράω πλήν ὀλίγος , ὅς ἱερός ἔρχομαι πάντῃ συμβαίνω , καί ὁ τετράπους ὁ συνήθης ἔξω ὁ χοῖρος . οὗτος δέ ὡς χθόνιος πάντῃ μορφή τε καί ὁ βίος καί αὐτός ὁ ὁ οὐσία λόγος . περισσωματικός τε γάρ καί παχύς ὁ σάρκα · ὁ ἱερός ἀποκηρύσσω τροφή . φίλος γάρ ἔρχομαι πιστεύω θῦμα ὁ χθόνιος θεός οὐ ἀπεικότως . ἀθέατος γάρ εἰμί οὐρανός οὗτος ὁ ζῷον , οὐ μόνος οὐ βούλομαι , ἀλλά οὐδέ φύω ἀναβλέπω ποτέ . τοιοῦτος μέν δή αἰτία ὑπέρ ὁ ἀποχή ὅς ἀπέχω δέω λέγω ὁ θεῖος θεσμός · ὁ συνίημι δέ κοινόω ὁ ἐφίστημι θεός .