flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-th-n-mhte-ra-tw-n-qew-n 9
Οὗτος ὁ μέγας ἡμῖν θεὸς Ἄττις ἐστίν · αὗται τοῦ βασιλέως Ἄττιδος αἱ θρηνούμεναι τέως φυγαὶ καὶ κρύψεις καὶ ἀφανισμοὶ καὶ αἱ δύσεις αἱ κατὰ τὸ ἄντρον . τεκμήρια δὲ ἔστω μοι τούτου ὁ χρόνος , ἐν ᾧ γίνεται . τέμνεσθαι γάρ φασι τὸ ἱερὸν δένδρον καθ’ ἣν ἡμέραν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ἰσημερινῆς ἁψῖδος ἔρχεται · εἶθ’ ἑξῆς περισαλπισμὸς παραλαμβάνεται · τῇ τρίτῃ δὲ τέμνεται τὸ ἱερὸν καὶ ἀπόρρητον θέρος τοῦ θεοῦ Γάλλου · ἐπὶ τούτοις Ἱλάρια , φασί , καὶ ἑορταί . ὅτι μὲν οὖν στάσις ἐστὶ τῆς ἀπειρίας ἡ θρυλουμένη παρὰ τοῖς πολλοῖς ἐκτομή , πρόδηλον ἐξ ὧν ἡνίκα ὁ μέγας Ἥλιος τοῦ ἰσημερινοῦ ψαύσας κύκλου , ἵνα τὸ μάλιστα ὡρισμένον ἐστί · τὸ μὲν γὰρ ἴσον ὡρισμένον ἐστί , τὸ δὲ ἄνισον ἄπειρόν τε καὶ ἀδιεξίτητον · κατὰ τὸν λόγον αὐτίκα τὸ δένδρον τέμνεται · εἶθ’ ἑξῆς γίνεται τὰ λοιπά , τὰ μὲν διὰ τοὺς μυστικοὺς καὶ κρυφίους θεσμούς , τὰ δὲ καὶ διὰ ῥηθῆναι πᾶσι δυναμένους . ἡ δὲ ἐκτομὴ τοῦ δένδρου , τοῦτο δὲ τῇ μὲν ἱστορίᾳ προσήκει τῇ περὶ τὸν Γάλλον , οὐδὲν δὲ τοῖς μυστηρίοις , οἷς παραλαμβάνεται , διδασκόντων ἡμᾶς οἶμαι τῶν θεῶν συμβολικῶς , ὅτι χρὴ τὸ κάλλιστον ἐκ γῆς δρεψαμένους , ἀρετὴν μετὰ εὐσεβείας , ἀπενεγκεῖν τῇ θεῷ , σύμβολον τῆς ἐνταῦθα χρηστῆς πολιτείας ἐσόμενον . τὸ γάρ τοι δένδρον ἐκ γῆς μὲν φύεται , σπεύδει δὲ ὥσπερ εἰς τὸν αἰθέρα καὶ ἰδεῖν τέ ἐστι καλὸν καὶ σκιὰν παρασχεῖν ἐν πνίγει , ἤδη δὲ καὶ καρπὸν ἐξ ἑαυτοῦ προβαλεῖν καὶ χαρίσασθαι · οὕτως αὐτῷ πολύ τί γε τοῦ γονίμου περίεστιν . ἡμῖν οὖν ὁ θεσμὸς παρακελεύεται , τοῖς φύσει μὲν οὐρανίοις , εἰς γῆν δὲ ἐνεχθεῖσιν , ἀρετὴν μετὰ εὐσεβείας ἀπὸ τῆς ἐν τῇ γῇ πολιτείας ἀμησαμένους παρὰ τὴν προγονικὴν καὶ ζωογόνον σπεύδειν θεόν . Εὐθὺς οὖν ἡ σάλπιγξ μετὰ τὴν ἐκτομὴν ἐνδίδωσι τὸ ἀνακλητικὸν τῷ Ἄττιδι καὶ τοῖς ὅσοι ποτὲ οὐρανόθεν ἔπτημεν εἰς τὴν γῆν καὶ ἐπέσομεν . μετὰ δὴ τὸ σύμβολον τοῦτο , ὅτε ὁ βασιλεὺς Ἄττις ἵστησι τὴν ἀπειρίαν διὰ τῆς ἐκτομῆς , ἡμῖν οἱ θεοὶ κελεύουσιν ἐκτέμνειν καὶ αὐτοῖς τὴν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς ἀπειρίαν καὶ μιμεῖσθαι τοὺς ἡγεμόνας , ἐπὶ δὲ τὸ ὡρισμένον καὶ ἑνοειδὲς καί , εἴπερ οἷόν τέ ἐστιν , αὐτὸ τὸ ἓν ἀνατρέχειν · οὗπερ γενομένου πάντως ἕπεσθαι χρὴ τὰ Ἱλάρια . τί γὰρ εὐθυμότερον , τί δὲ ἱλαρώτερον γένοιτο ἂν ψυχῆς ἀπειρίαν μὲν καὶ γένεσιν καὶ τὸν ἐν αὐτῇ κλύδωνα διαφυγούσης , ἐπὶ δὲ τοὺς θεοὺς αὐτοὺς ἀναχθείσης ; ὧν ἕνα καὶ τὸν Ἄττιν ὄντα περιεῖδεν οὐδαμῶς ἡ τῶν θεῶν Μήτηρ βαδίζοντα πρόσω πλέον ἢ χρῆν , πρὸς ἑαυτὴν δὲ ἐπέστρεψε , στῆσαι τὴν ἀπειρίαν προστάξασα .
Lemmas: οὗτος ὁ μέγας ἐγώ θεός Ἄττις εἰμί · αὐτός ὁ βασιλεύς Ἄττις ὁ θρηνέω τέως φυγή καί κρύψις καί ἀφανισμός καί ὁ δύσις ὁ κατά ὁ ἄντρον . τεκμήριον δέ εἰμί ἐγώ οὗτος ὁ χρόνος , ἐν ὅς γίγνομαι . τέμνω γάρ φημί ὁ ἱερός δένδρον κατά ὅς ἡμέρα ὁ ἥλιος ἐπί ὁ ἄκρος ὁ ἰσημερινός ἁψίς ἔρχομαι · εἶτα ἑξῆς περισαλπισμός παραλαμβάνω · ὁ τρίτος δέ τέμνω ὁ ἱερός καί ἀπόρρητος θέρος ὁ θεός Γάλλος · ἐπί οὗτος Ἱλάρια , φημί , καί ἑορτή . ὅτι μέν οὖν στάσις εἰμί ὁ ἀπειρία ὁ θρυλέω παρά ὁ πολύς ἐκτομή , πρόδηλος ἐκ ὅς ἡνίκα ὁ μέγας Ἥλιος ὁ ἰσημερινός ψαύω κύκλος , ἵνα ὁ μάλιστα ὁρίζω εἰμί · ὁ μέν γάρ ἴσος ὁρίζω εἰμί , ὁ δέ ἄνισος ἄπειρος τε καί ἀδιεξίτητος · κατά ὁ λόγος αὐτίκα ὁ δένδρον τέμνω · εἶτα ἑξῆς γίγνομαι ὁ λοιπός , ὁ μέν διά ὁ μυστικός καί κρύφιος θεσμός , ὁ δέ καί διά λέγω πᾶς δύναμαι . ὁ δέ ἐκτομή ὁ Δένδρος , οὗτος δέ ὁ μέν ἱστορία προσήκω ὁ περί ὁ Γάλλος , οὐδείς δέ ὁ μυστήριον , ὅς παραλαμβάνω , διδάσκω ἐγώ οἴομαι ὁ θεός συμβολικός , ὅτι χράω ὁ καλός ἐκ γῆ δρέπω , ἀρετή μετά εὐσέβεια , ἀποφέρω ὁ θεός , σύμβολον ὁ ἐνταῦθα χρηστός πολιτεία εἰμί . ὁ γάρ τοι δένδρον ἐκ γῆ μέν φύω , σπεύδω δέ ὥσπερ εἰς ὁ αἰθήρ καί ὁράω τε εἰμί καλός καί σκιά παρέχω ἐν πνῖγος , ἤδη δέ καί καρπός ἐκ ἑαυτοῦ προβάλλω καί χαρίζομαι · οὕτως αὐτός πολύς τίς γε ὁ γόνιμος περίειμι . ἐγώ οὖν ὁ θεσμός παρακελεύομαι , ὁ φύσις μέν οὐράνιος , εἰς γῆ δέ φέρω , ἀρετή μετά εὐσέβεια ἀπό ὁ ἐν ὁ γῆ πολιτεία ἀμάω παρά ὁ προγονικός καί ζωογόνος σπεύδω θεός . εὐθύς οὖν ὁ σάλπιγξ μετά ὁ ἐκτομή ἐνδίδωμι ὁ ἀνακλητικός ὁ Ἄττης καί ὁ ὅσος ποτέ οὐρανόθεν πέτομαι εἰς ὁ γῆ καί πίπτω . μετά δή ὁ σύμβολον οὗτος , ὅτε ὁ βασιλεύς Ἄττις ἵστημι ὁ ἀπειρία διά ὁ ἐκτομή , ἐγώ ὁ θεός κελεύω ἐκτέμνω καί αὐτός ὁ ἐν ἐγώ αὐτός ἀπειρία καί μιμέομαι ὁ ηγεμόνας , ἐπί δέ ὁ ὁρίζω καί ἑνοειδής καί , εἴπερ οἷος τε εἰμί , αὐτός ὁ εἷς ἀνατρέχω · ὅσπερ γίγνομαι πάντως ἕπομαι χράω ὁ Ἱλάρια . τίς γάρ εὔθυμος , τίς δέ ἱλαρός γίγνομαι ἄν ψυχή ἀπειρία μέν καί γένεσις καί ὁ ἐν αὐτός κλύδων διαφεύγω , ἐπί δέ ὁ θεός αὐτός ἀνάγω ; ὅς εἷς καί ὁ Ἄττις εἰμί περιοράω οὐδαμῶς ὁ ὁ θεός Μήτηρ βαδίζω πρόσω πλείων ἢ χρή , πρός ἑαυτοῦ δέ ἐπιστρέφω , ἵστημι ὁ ἀπειρία προσστάζω .