flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-th-n-mhte-ra-tw-n-qew-n 18
Ὑπὲρ δὲ ὧν ἐπιτρέπει χρῆσθαι λέγομεν τοσοῦτον , ὡς οὐ πᾶσιν ἅπαντα , τὸ δυνατὸν δὲ ὁ θεῖος νόμος τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει σκοπῶν ἐπέτρεψε χρῆσθαι τουτοισὶ τοῖς πολλοῖς , οὐχ ἵνα πᾶσι πάντες ἐξ ἀνάγκης χρησώμεθα · τοῦτο μὲν γὰρ ἴσως οὐκ εὔκολον · ἀλλ’ ὅπως ἐκείνῳ , ὅτῳ ἄρα πρῶτον μὲν ἡ τοῦ σώματος συγχωρεῖ δύναμις , εἶτά τις περιουσία συντρέχει καὶ τρίτον ἡ προαίρεσις , ἣν ἐν τοῖς ἱεροῖς οὕτως ἄξιον ἐπιτείνειν , ὥστε καὶ ὑπὲρ τὴν τοῦ σώματος δύναμιν ὁρμᾶν καὶ προθυμεῖσθαι τοῖς θείοις ἀκολουθεῖν θεσμοῖς . ἔστι γὰρ δὴ τοῦτο μάλιστα μὲν ἀνυσιμώτερον αὐτῇ τῇ ψυχῇ πρὸς σωτηρίαν , εἰ μείζονα λόγον αὑτῆς , ἀλλὰ μὴ τοῦ σώματος τῆς ἀσφαλείας ποιήσαιτο , πρὸς δὲ καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα μείζονος καὶ θαυμασιωτέρας φαίνεται λεληθότως τῆς ὠφελείας μεταλαγχάνον . ὅταν γὰρ ἡ ψυχὴ πᾶσαν ἑαυτὴν δῷ τοῖς θεοῖς , ὅλα τὰ καθ’ ἑαυτὴν ἐπιτρέψασα τοῖς κρείττοσιν , ἑπομένης οἶμαι τῆς ἁγιστείας καὶ πρό γε ταύτης τῶν θείων θεσμῶν ἡγουμένων , ὄντος οὐδενὸς λοιπὸν τοῦ ἀπείργοντος καὶ ἐμποδίζοντος · πάντα γάρ ἐστιν ἐν τοῖς θεοῖς καὶ πάντα περὶ αὐτοὺς ὑφέστηκε καὶ πάντα τῶν θεῶν ἐστι πλήρη · αὐτίκα μὲν αὐταῖς ἐλλάμπει τὸ θεῖον φῶς , θεωθεῖσαι δὲ αὗται τόνον τινὰ καὶ ῥώμην ἐπιτιθέασι τῷ συμφύτῳ πνεύματι , τοῦτο δὲ ὑπ’ αὐτῶν στομούμενον ὥσπερ καὶ κρατυνόμενον σωτηρίας ἐστὶν αἴτιον ὅλῳ τῷ σώματι . τὸ δὲ ὅτι μάλιστα μὲν πάσας τὰς νόσους , εἰ δὲ μή , ὅτι τὰς πλείστας καὶ μεγίστας ἐκ τῆς τοῦ πνεύματος εἶναι τροπῆς καὶ παραφορᾶς συμβέβηκεν , οὐδεὶς ὅστις οἶμαι τῶν Ἀσκληπιαδῶν οὐ φήσει . οἱ μὲν γὰρ καὶ πάσας φασίν , οἱ δὲ τὰς πλείστας καὶ μεγίστας καὶ ἰαθῆναι χαλεπωτάτας · μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ τὰ τῶν θεῶν λόγια , φημὶ δέ , ὅτι διὰ τῆς ἁγιστείας οὐχ ἡ ψυχὴ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα βοηθείας πολλῆς καὶ σωτηρίας ἀξιοῦται · σώζεσθαι γάρ σφισι καὶ τὸ πικρᾶς ὕλης περίβλημα βρότειον οἱ θεοὶ τοῖς ὑπεράγνοις παρακελευόμενοι τῶν θεουργῶν κατεπαγγέλλονται .
Lemmas: ὑπέρ δέ ὅς ἐπιτρέπω χράω λέγω τοσοῦτος , ὡς οὐ πᾶς ἅπας , ὁ δυνατός δέ ὁ θεῖος νόμος ὁ ἀνθρώπινος φύσις σκοπός ἐπιτρέπω χράω οὗτος ὁ πολύς , οὐ ἵνα πᾶς πᾶς ἐκ ἀνάγκη χράω · οὗτος μέν γάρ ἴσως οὐ εὔκολος · ἀλλά ὅπως ἐκεῖνος , ὅστις ἄρα πρῶτος μέν ὁ ὁ σῶμα συγχωρέω δύναμις , εἶτά τις περιουσία συντρέχω καί τρίτος ὁ προαίρεσις , ὅς ἐν ὁ ἱερός οὕτως ἄξιος ἐπιτείνω , ὥστε καί ὑπέρ ὁ ὁ σῶμα δύναμις ὁρμάω καί προθυμέομαι ὁ θεῖος ἀκολουθέω θεσμός . εἰμί γάρ δή οὗτος μάλιστα μέν ἀνύσιμος αὐτός ὁ ψυχή πρός σωτηρία , εἰμί μέγας λόγος αὐτηες͂ς , ἀλλά μή ὁ σῶμα ὁ ἀσφάλεια ποιέω , πρός δέ καί αὐτός ὁ σῶμα μέγας καί θαυμάσιος φαίνω λεληθότως ὁ ὠφέλεια μεταλαγχάνω . ὅταν γάρ ὁ ψυχή πᾶς ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ θεός , ὅλος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω ὁ ἀγαθός , επόμενος οἴομαι ὁ ἁγιστεία καί πρό γε οὗτος ὁ θεῖος θεσμός ἡγέομαι , εἰμί οὐδείς λοιπός ὁ ἀπείργω καί ἐμποδίζω · πᾶς γάρ εἰμί ἐν ὁ θεός καί πᾶς περί αὐτός ὑφίστημι καί πᾶς ὁ θεός εἰμί πλήρης · αὐτίκα μέν αὐτός ἐλλάμπω ὁ θεῖος φάος , θεόω δέ αὐτός τόνος τις καί ῥώμη ἐπιτίθημι ὁ σύμφυτος πνεῦμα , οὗτος δέ ὑπό αὐτός στομόω ὥσπερ καί κρατύνω σωτηρία εἰμί αἴτιος ὅλος ὁ σῶμα . ὁ δέ ὅτι μάλιστα μέν πᾶς ὁ νόσος , εἰμί δέ μή , ὅτι ὁ πλεῖστος καί μέγας ἐκ ὁ ὁ πνεῦμα ἔρχομαι τροπή καί παραφορά συμβαίνω , οὐδείς ὅστις οἴομαι ὁ Ἀσκληπιάδης οὐ φημί . ὁ μέν γάρ καί πᾶς φημί , ὁ δέ ὁ πλεῖστος καί μέγας καί ἰάομαι χαλεπός · μαρτυρέω δέ οὗτος καί ὁ ὁ θεός λόγιος , φημί δέ , ὅτι διά ὁ ἁγιστεία οὐ ὁ ψυχή μόνος , ἀλλά καί ὁ σῶμα βοήθεια πολύς καί σωτηρία ἀξιόω · σῴζω γάρ σφεῖς καί ὁ πικρός ὕλη περίβλημα βρότειος ὁ θεός ὁ ὑπέραγνος παρακελεύομαι ὁ θεουργός κατεπαγγέλλομαι .