flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-th-n-mhte-ra-tw-n-qew-n 16
Οὐκοῦν οὐκ ἐᾷ πρῶτον σιτεῖσθαι τὰ κατὰ γῆς δυόμενα σπέρματα · ἔσχατον μὲν γὰρ τῶν ὄντων ἡ γῆ . ἐνταῦθα δέ φησιν ἀπελαθέντα καὶ Πλάτων τὰ κακὰ στρέφεσθαι , καὶ διὰ τῶν λογίων οἱ θεοὶ σκύβαλον αὐτὸ πολλαχοῦ καλοῦσι , καὶ φεύγειν ἐντεῦθεν παρακελεύονται . πρῶτον οὖν ἡ ζωογόνος καὶ προμηθὴς θεὸς οὐδὲ ἄχρι τῆς τῶν σωμάτων τροφῆς ἐπιτρέπει τοῖς κατὰ γῆς δυομένοις χρῆσθαι , παραινοῦσά γε πρὸς τὸν οὐρανόν , μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν βλέπειν . ἑνί τινες κέχρηνται σπέρματι , τοῖς λοβοῖς , οὐ σπέρμα μᾶλλον ἢ λάχανον αὐτὸ νομίζοντες εἶναι τῷ πεφυκέναι πως ἀνωφερὲς καὶ ὀρθὸν καὶ οὐδὲ ἐρριζῶσθαι κατὰ τῆς γῆς · ἐρρίζωται δὲ ὥσπερ ἐκ δένδρου κιττοῦ τινος ἢ καὶ ἀμπέλου καρπὸς ἤρτηται καὶ καλάμης . ἀπηγόρευται μὲν οὖν ἡμῖν σπέρματι χρῆσθαι διὰ τοῦτο φυτῶν , ἐπιτέτραπται δὲ χρῆσθαι καρποῖς καὶ λαχάνοις , οὐ τοῖς χαμαιζήλοις , ἀλλὰ τοῖς ἐκ γῆς αἰρομένοις ἄνω μετεώροις . ταύτῃ τοι καὶ τῆς γογγυλίδος τὸ μὲν γεωχαρὲς ὡς χθόνιον ἐπιτάττει παραιτεῖσθαι , τὸ δὲ ἀναδυόμενον ἄνω καὶ εἰς ὕψος αἰρόμενον ὡς αὐτῷ τούτῳ καθαρὸν τυγχάνον δίδωσι προσενέγκασθαι . τῶν γοῦν λαχάνων ὀρμένοις μὲν συγχωρεῖ χρῆσθαι , ῥίζαις δὲ ἀπαγορεύει καὶ μάλιστα ταῖς ἐντρεφομέναις καὶ συμπαθούσαις τῇ γῇ . καὶ μὴν καὶ τῶν δένδρων μῆλα μὲν ὡς ἱερὰ καὶ χρυσᾶ καὶ ἀρρήτων ἄθλων καὶ τελεστικῶν εἰκόνας καταφθείρειν οὐκ ἐπέτρεψε καὶ καταναλίσκειν , ἄξιά γε ὄντα τῶν ἀρχετύπων χάριν τοῦ σέβεσθαί τε καὶ θεραπεύεσθαι · ῥοιὰς δὲ ὡς φυτὸν χθόνιον παρῃτήσατο , καὶ τοῦ φοίνικος δὲ τὸν καρπὸν ἴσως μὲν ἄν τις εἴποι διὰ τὸ μὴ γίνεσθαι περὶ τὴν Φρυγίαν , ἔνθα πρῶτον ὁ θεσμὸς κατέστη · ἐμοὶ δὲ δοκεῖ μᾶλλον ὡς ἱερὸν ἡλίου τὸ φυτὸν ἀγήρων τε ὂν οὐ συγχωρῆσαι καταναλίσκειν ἐν ταῖς ἁγιστείαις εἰς τροφὴν σώματος . ἐπὶ τούτοις ἀπηγόρευται ἰχθύσιν ἅπασι χρῆσθαι . κοινὸν δέ ἐστι τοῦτο καὶ πρὸς Αἰγυπτίους τὸ πρόβλημα .
Lemmas: οὐκοῦν οὐ ἐάω πρῶτος σιτέομαι ὁ κατά γῆ δύω σπέρμα · ἔσχατος μέν γάρ ὁ εἰμί ὁ γῆ . ἐνταῦθα δέ φημί ἀπελαύνω καί Πλάτων ὁ κακός στρέφω , καί διά ὁ λόγιος ὁ θεός σκύβαλον αὐτός πολλαχοῦ καλέω , καί φεύγω ἐντεῦθεν παρακελεύομαι . πρῶτος οὖν ὁ ζωογόνος καί προμηθής θεός οὐδέ ἄχρι ὁ ὁ σῶμα τροφή ἐπιτρέπω ὁ κατά γῆ δύω χράω , παραινέω γε πρός ὁ οὐρανός , μᾶλλον δέ καί ὑπέρ ὁ οὐρανός βλέπω . εἷς τις χράω σπέρμα , ὁ λοβός , οὐ σπέρμα μᾶλλον ἢ λάχανον αὐτός νομίζω ἔρχομαι ὁ φύω πως ἀνωφερής καί ὀρθός καί οὐδέ ῥιζόω κατά ὁ γῆ · ῥιζόω δέ ὥσπερ ἐκ Δένδρος κισσός τις ἢ καί ἄμπελος καρπός ἀρτάω καί καλάμη . ἀπαγορεύω μέν οὖν ἐγώ σπέρμα χράω διά οὗτος φυτόν , ἐπιτρέπω δέ χράω καρπός καί λάχανον , οὐ ὁ χαμαίζηλος , ἀλλά ὁ ἐκ γῆ ἀείρω ἄνω μετέωρος . ταύτῃ τοι καί ὁ γογγυλίς ὁ μέν γεωχαρής ὡς χθόνιος ἐπιτάσσω παραιτέομαι , ὁ δέ ἀναδύνω ἄνω καί εἰς ὕψος αἴρω ὡς αὐτός οὗτος καθαρός τυγχάνω δίδωμι προσφέρω . ὁ γοῦν λάχανον ὄρνυμι μέν συγχωρέω χράω , ῥίζα δέ ἀπαγορεύω καί μάλιστα ὁ ἐντρέφω καί συμπάσχω ὁ γῆ . καί μήν καί ὁ Δένδρος μῆλον μέν ὡς ἱερός καί χρύσεος καί ἄρρητος ἆθλον καί τελεστικός εἰκών καταφθείρω οὐ ἐπιτρέπω καί καταναλίσκω , ἄξιος γε εἰμί ὁ ἀρχέτυπος χάρις ὁ σέβω τε καί θεραπεύω · ῥόα δέ ὡς φυτόν χθόνιος παραιτέομαι , καί ὁ φοῖνιξ δέ ὁ καρπός ἴσως μέν ἄν τις λέγω διά ὁ μή γίγνομαι περί ὁ Φρυγία , ἔνθα πρῶτος ὁ θεσμός καθίστημι · ἐγώ δέ δοκέω μᾶλλον ὡς ἱερός ἥλιος ὁ φυτόν ἀγήραος τε εἰμί οὐ συγχωρέω καταναλίσκω ἐν ὁ ἁγιστεία εἰς τροφή σῶμα . ἐπί οὗτος ἀπαγορεύω ἰχθύς ἅπας χράω . κοινός δέ εἰμί οὗτος καί πρός Αἰγύπτιος ὁ πρόβλημα .