flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-th-n-mhte-ra-tw-n-qew-n 11
Τί οὖν εἶναί φαμεν , ὡς ἐν κεφαλαίῳ ; κατανοήσαντες ἄχρι τοῦ πέμπτου σώματος οὐ τὸ νοητὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ φαινόμενα ταῦτα σώματα τῆς ἀπαθοῦς ὄντα καὶ θείας μερίδος , ἄχρι τούτου θεοὺς ἐνόμισαν ἀκραιφνεῖς εἶναι · τῇ γονίμῳ δὲ τῶν θεῶν οὐσίᾳ τῶν τῇδε παρυποστάντων , ἐξ ἀιδίου συμπροελθούσης τῆς ὕλης τοῖς θεοῖς , παρ’ αὐτῶν δὲ καὶ δι’ αὐτῶν διὰ τὸ ὑπέρπληρες αὐτῶν τῆς γονίμου καὶ δημιουργικῆς αἰτίας ἡ τῶν ὄντων προμήθεια συνουσιωμένη τοῖς θεοῖς ἐξ ἀιδίου , καὶ σύνθωκος μὲν οὖσα τῷ βασιλεῖ Διί , πηγὴ δὲ τῶν νοερῶν θεῶν , καὶ τὸ δοκοῦν ἄζωον καὶ ἄγονον καὶ σκύβαλον καὶ τῶν ὄντων , οἷον ἂν εἴποι τις , ἀποκάθαρμα καὶ τρύγα καὶ ὑποσταθμὴν διὰ τῆς τελευταίας αἰτίας τῶν θεῶν , εἰς ἣν αἱ πάντων οὐσίαι τῶν θεῶν ἀποτελευτῶσιν , ἐκόσμησέ τε καὶ διωρθώσατο καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον μετέστησεν . Ὁ γὰρ Ἄττις οὗτος ἔχων τὴν κατάστικτον τοῖς ἄστροις τιάραν εὔδηλον ὅτι τὰς πάντων τῶν θεῶν εἰς τὸν ἐμφανῆ κόσμον ὁρωμένας λήξεις ἀρχὰς ἐποιήσατο τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας · ἐπ’ αὐτῷ τὸ μὲν ἀκραιφνὲς καὶ καθαρὸν ἦν ἄχρι γαλαξίου · περὶ τοῦτον δὲ ἤδη τὸν τόπον μιγνυμένου πρὸς τὸ ἀπαθὲς τοῦ παθητοῦ καὶ τῆς ὕλης παρυφισταμένης ἐκεῖθεν , ἡ πρὸς ταύτην κοινωνία κατάβασίς ἐστιν εἰς τὸ ἄντρον , οὐκ ἀκουσίως μὲν γενομένη τοῖς θεοῖς καὶ τῇ τούτων Μητρί , λεγομένη δὲ ἀκουσίως γενέσθαι . φύσει γὰρ ἐν κρείττονι τοὺς θεοὺς ὄντας οὐκ ἐκεῖθεν ἐπὶ τάδε καθέλκειν ἐθέλει τὰ βελτίω , ἀλλὰ διὰ τῆς τῶν κρειττόνων συγκαταβάσεως καὶ ταῦτα ἀνάγειν ἐπὶ τὴν ἀμείνονα καὶ θεοφιλεστέραν λῆξιν . οὕτω τοι καὶ τὸν Ἄττιν οὐ κατεχθραίνουσα μετὰ τὴν ἐκτομὴν ἡ Μήτηρ λέγεται , ἀλλὰ ἀγανακτεῖ μὲν οὐκέτι , ἀγανακτοῦσα δὲ λέγεται διὰ τὴν συγκατάβασιν , ὅτι κρείττων ὢν καὶ θεὸς ἔδωκεν ἑαυτὸν τῷ καταδεεστέρῳ · στήσαντα δὲ αὐτὸν τῆς ἀπειρίας τὴν πρόοδον καὶ τὸ ἀκόσμητον τοῦτο κοσμήσαντα διὰ τῆς πρὸς τὸν ἰσημερινὸν κύκλον συμπαθείας , ἵνα ὁ μέγας Ἥλιος τῆς ὡρισμένης κινήσεως τὸ τελειότατον κυβερνᾷ μέτρον , ἐπανάγει πρὸς ἑαυτὴν ἡ θεὸς ἀσμένως , μᾶλλον δὲ ἔχει παρ’ ἑαυτῇ . καὶ οὐδέποτε γέγονεν , ὅτε μὴ ταῦτα τοῦτον εἶχε τὸν τρόπον , ὅνπερ νῦν ἔχει , ἀλλ’ ἀεὶ μὲν Ἄττις ἐστὶν ὑπουργὸς τῇ Μητρὶ καὶ ἡνίοχος , ἀεὶ δὲ ὀργᾷ εἰς τὴν γένεσιν , ἀεὶ δὲ ἀποτέμνεται τὴν ἀπειρίαν διὰ τῆς ὡρισμένης τῶν εἰδῶν αἰτίας . ἐπαναγόμενος δὲ ὥσπερ ἐκ γῆς τῶν ἀρχαίων αὖθις λέγεται δυναστεύειν σκήπτρων , ἐκπεσὼν μὲν αὐτῶν οὐδαμῶς οὐδὲ ἐκπίπτων , ἐκπεσεῖν δὲ αὐτῶν λεγόμενος διὰ τὴν πρὸς τὸ παθητὸν σύμμιξιν .
Lemmas: τις οὖν εἰμί φημί , ὡς ἐν κεφάλαιος ; κατανοέω ἄχρι ὁ πέμπτος σῶμα οὐ ὁ νοητός μόνος , ἀλλά καί ὁ φαίνω οὗτος σῶμα ὁ ἀπαθής εἰμί καί θεῖος μερίς , ἄχρι οὗτος θεός νομίζω ἀκραιφνής ἔρχομαι · ὁ γόνιμος δέ ὁ θεός οὐσία ὁ τῇδε ὑποστάζω , ἐκ ἀίδιος συμπροέρχομαι ὁ ὕλη ὁ θεός , παρά αὐτός δέ καί διά αὐτός διά ὁ υπερπλήρης αὐτός ὁ γόνιμος καί δημιουργικός αἰτία ὁ ὁ εἰμί προμήθεια συνουσιάζω ὁ θεός ἐκ ἀίδιος , καί σύνθωκος μέν εἰμί ὁ βασιλεύς Διί , πηγή δέ ὁ νοερός θεός , καί ὁ δοκέω ἄζωος καί ἄγονος καί σκύβαλον καί ὁ εἰμί , οἷος ἄν λέγω τις , ἀποκάθαρμα καί τρύξ καί ὑποστάθμη διά ὁ τελευταῖος αἰτία ὁ θεός , εἰς ὅς ὁ πᾶς οὐσία ὁ θεός ἀποτελευτάω , κοσμέω τε καί διορθόω καί πρός ὁ ἀγαθός μεθίστημι . ὁ γάρ Ἄττις οὗτος ἔχω ὁ κατάστικτος ὁ ἄστρον τιάρα εὔδηλος ὅτι ὁ πᾶς ὁ θεός εἰς ὁ ἐμφανής κόσμος ὁράω λῆξις ἀρχή ποιέω ὁ ἑαυτοῦ βασίλεια · ἐπί αὐτός ὁ μέν ἀκραιφνής καί καθαρός εἰμί ἄχρι γαλαξίας · περί οὗτος δέ ἤδη ὁ τόπος μείγνυμι πρός ὁ ἀπαθής ὁ παθητός καί ὁ ὕλη παρυφίστημι ἐκεῖθεν , ὁ πρός οὗτος κοινωνία κατάβασις εἰμί εἰς ὁ ἄντρον , οὐ ἀκούσιος μέν γίγνομαι ὁ θεός καί ὁ οὗτος Μήτηρ , λέγω δέ ἀκούσιος γίγνομαι . φύσις γάρ ἐν ἀγαθός ὁ θεός είμαι οὐ ἐκεῖθεν ἐπί ὅδε καθέλκω ἐθέλω ὁ ἀγαθός , ἀλλά διά ὁ ὁ ἀγαθός συγκατάβασις καί οὗτος ἀνάγω ἐπί ὁ ἀγαθός καί θεοφιλής λῆξις . οὕτως τοι καί ὁ Ἄττις οὐ κατεχθραίνω μετά ὁ ἐκτομή ὁ Μήτηρ λέγω , ἀλλά ἀγανακτέω μέν οὐκέτι , ἀγανακτέω δέ λέγω διά ὁ συγκατάβασις , ὅτι ἀγαθός εἰμί καί θεός δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ καταδεής · ἵστημι δέ αὐτός ὁ ἀπειρία ὁ πρόοδος καί ὁ ἀκόσμητος οὗτος κοσμέω διά ὁ πρός ὁ ἰσημερινός κύκλος συμπάθεια , ἵνα ὁ μέγας Ἥλιος ὁ ὁρίζω κίνησις ὁ τέλειος κυβερνάω μέτρον , ἐπανάγω πρός ἑαυτοῦ ὁ θεός ἄσμενος , μᾶλλον δέ ἔχω παρά ἑαυτοῦ . καί οὐδέποτε γίγνομαι , ὅτε μή οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὅς νῦν ἔχω , ἀλλά ἀεί μέν Ἄττις εἰμί ὑπουργός ὁ Μήτηρ καί ἡνίοχος , ἀεί δέ ὀργάω εἰς ὁ γένεσις , ἀεί δέ ἀποτέμνω ὁ ἀπειρία διά ὁ ὁρίζω ὁ εἶδος αἰτία . ἐπανάγω δέ ὥσπερ ἐκ γῆ ὁ ἀρχαῖος αὖθις λέγω δυναστεύω σκῆπτρον , ἐκπίπτω μέν αὐτός οὐδαμῶς οὐδέ ἐκπίπτω , ἐκπίπτω δέ αὐτός λέγω διά ὁ πρός ὁ παθητός σύμμιξ .