flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-n-basile-hlion-pro-s-salou-stion 16
πάλιν δὲ κατ’ ἄλλο σκοποῦντι εἷς μὲν ὁ τῶν ὅλων δημιουργός , πολλοὶ δὲ οἱ κατ’ οὐρανὸν περιπολοῦντες δημιουργικοὶ θεοί . μέσην ἄρα καὶ τούτων τὴν ἀφ’ Ἡλίου καθήκουσαν εἰς τὸν κόσμον δημιουργίαν θετέον . ἀλλὰ καὶ τὸ γόνιμον τῆς ζωῆς πολὺ μὲν καὶ ὑπέρπληρες ἐν τῷ νοητῷ , φαίνεται δὲ ζωῆς γονίμου καὶ ὁ κόσμος ὢν πλήρης . πρόδηλον οὖν ὅτι καὶ τὸ γόνιμον τοῦ βασιλέως Ἡλίου τῆς ζωῆς μέσον ἐστὶν ἀμφοῖν , ἐπεὶ τούτῳ μαρτυρεῖ καὶ τὰ φαινόμενα · τὰ μὲν γὰρ τελειοῖ τῶν εἰδῶν , τὰ δὲ ἐργάζεται , τὰ δὲ κοσμεῖ , τὰ δὲ ἀνεγείρει , καὶ ἓν οὐδέν ἐστιν , ὃ δίχα τῆς ἀφ’ Ἡλίου δημιουργικῆς δυνάμεως εἰς φῶς πρόεισι καὶ γένεσιν . ἔτι πρὸς τούτοις εἰ τὴν ἐν τοῖς νοητοῖς ἄχραντον καὶ καθαρὰν ἄυλον οὐσίαν νοήσαιμεν , οὐδενὸς ἔξωθεν αὐτῇ προσιόντος οὐδὲ ἐνυπάρχοντος ἀλλοτρίου , πλήρη δὲ τῆς οἰκείας ἀχράντου καθαρότητος , τήν τε ἐν τῷ κόσμῳ περὶ τὸ κύκλῳ φερόμενον σῶμα πρὸς πάντα ἀμιγῆ τὰ στοιχεῖα λίαν εἰλικρινῆ καὶ καθαρὰν φύσιν ἀχράντου καὶ δαιμονίου σώματος , εὑρήσομεν καὶ τὴν τοῦ βασιλέως Ἡλίου λαμπρὰν καὶ ἀκήρατον οὐσίαν ἀμφοῖν μέσην , τῆς τε ἐν τοῖς νοητοῖς ἀύλου καθαρότητος καὶ τῆς ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἀχράντου καὶ ἀμιγοῦς πρὸς γένεσιν καὶ φθορὰν καθαρᾶς εἰλικρινείας . μέγιστον δὲ τούτου τεκμήριον , ὅτι μηδὲ τὸ φῶς , ὃ μάλιστα ἐκεῖθεν ἐπὶ γῆν φέρεται , συμμίγνυταί τινι μηδὲ ἀναδέχεται ῥύπον καὶ μίασμα , μένει δὲ πάντως ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν ἄχραντον καὶ ἀμόλυντον καὶ ἀπαθές . Ἔτι δὲ προσεκτέον τοῖς ἀύλοις εἴδεσι καὶ νοητοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς αἰσθητοῖς , ὅσα περὶ τὴν ὕλην ἐστὶν ἢ περὶ τὸ ὑποκείμενον . ἀναφανήσεται πάλιν ἐνταῦθα μέσον τὸ νοερὸν τῶν περὶ τὸν μέγαν Ἥλιον εἰδῶν , ὑφ’ ὧν καὶ τὰ περὶ τὴν ὕλην εἴδη βοηθεῖται μήποτε ἂν δυνηθέντα μήτε εἶναι μήτε σώζεσθαι μὴ παρ’ ἐκείνου πρὸς τὴν οὐσίαν συνεργούμενα . τί γάρ ; οὐχ οὗτός ἐστι τῆς διακρίσεως τῶν εἰδῶν καὶ συγκρίσεως τῆς ὕλης αἴτιος , οὐ νοεῖν ἡμῖν αὑτὸν μόνον παρέχων , ἀλλὰ καὶ ὁρᾶν ὄμμασιν ; ἡ γάρ τοι τῶν ἀκτίνων εἰς πάντα τὸν κόσμον διανομὴ καὶ ἡ τοῦ φωτὸς ἕνωσις τὴν δημιουργικὴν ἐνδείκνυται διάκρισιν τῆς ποιήσεως .
Lemmas: πάλιν δέ κατά ἄλλος σκοπός εἷς μέν ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , πολύς δέ ὁ κατά οὐρανός περιπολέω δημιουργικός θεός . μέσος ἄρα καί οὗτος ὁ ἀπό Ἡλίας καθήκω εἰς ὁ κόσμος δημιουργία τίθημι . ἀλλά καί ὁ γόνιμος ὁ ζωή πολύς μέν καί υπερπλήρης ἐν ὁ νοητός , φαίνω δέ ζωή γόνιμος καί ὁ κόσμος εἰμί πλήρης . πρόδηλος οὖν ὅτι καί ὁ γόνιμος ὁ βασιλεύς Ἡλίας ὁ ζωή μέσος εἰμί ἄμφω , ἐπεί οὗτος μαρτυρέω καί ὁ φαίνω · ὁ μέν γάρ τελειόω ὁ εἶδος , ὁ δέ ἐργάζομαι , ὁ δέ κοσμέω , ὁ δέ ἀνεγείρω , καί εἷς οὐδείς εἰμί , ὁ δίχα ὁ ἀπό Ἡλίας δημιουργικός δύναμις εἰς φάος πρόειμι καί γένεσις . ἔτι πρός οὗτος εἰμί ὁ ἐν ὁ νοητός ἄχραντος καί καθαρός ἄυλος οὐσία νοέω , οὐδείς ἔξωθεν αὐτός προσέρχομαι οὐδέ ἐνυπάρχω ἀλλότριος , πλήρης δέ ὁ οἰκεῖος ἄχραντος καθαρότης , ὁ τε ἐν ὁ κόσμος περί ὁ κύκλος φέρω σῶμα πρός πᾶς ἀμιγής ὁ στοιχεῖον λίαν εἰλικρινής καί καθαρός φύσις ἄχραντος καί δαιμόνιος σῶμα , εὑρίσκω καί ὁ ὁ βασιλεύς Ἡλίας λαμπρός καί ἀκήρατος οὐσία ἄμφω μέσος , ὁ τε ἐν ὁ νοητός ἄυλος καθαρότης καί ὁ ἐν ὁ αἰσθητός ἄχραντος καί ἀμιγής πρός γένεσις καί φθορά καθαρός εἰλικρίνεια . μέγας δέ οὗτος τεκμήριον , ὅτι μηδέ ὁ φάος , ὁ μάλιστα ἐκεῖθεν ἐπί γῆ φέρω , συμμίγνυμι τις μηδέ ἀναδέχομαι ῥύπος καί μίασμα , μένω δέ πάντως ἐν πᾶς ὁ εἰμί ἄχραντος καί ἀμόλυντος καί ἀπαθής . ἔτι δέ προσέχω ὁ ἄυλος εἶδος καί νοητός , ἀλλά καί ὁ αἰσθητός , ὅσος περί ὁ ὕλη εἰμί ἢ περί ὁ ὑπόκειμαι . ἀναφαίνω πάλιν ἐνταῦθα μέσος ὁ νοερός ὁ περί ὁ μέγας Ἥλιος εἶδος , ὑπό ὅς καί ὁ περί ὁ ὕλη εἶδος βοηθέω μήποτε ἄν δύναμαι μήτε ἔρχομαι μήτε σῴζω μή παρά ἐκεῖνος πρός ὁ οὐσία συνεργέω . τίς γάρ ; οὐ οὗτος εἰμί ὁ διάκρισις ὁ εἶδος καί σύγκρισις ὁ ὕλη αἴτιος , οὐ νοέω ἐγώ ἑαυτοῦ μόνος παραχώννυμι , ἀλλά καί ὁράω ὄμμα ; ὁ γάρ τοι ὁ ἀκτίς εἰς πᾶς ὁ κόσμος διανομή καί ὁ ὁ φάος ἕνωσις ὁ δημιουργικός ἐνδείκνυμι διάκρισις ὁ ποίησις .