flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-n-basile-hlion-pro-s-salou-stion 39
ὁ δὲ αὐτῷ συμβασιλεύων Ἀπόλλων οὐ πανταχοῦ μὲν ἀνῆκε τῆς γῆς χρηστήρια , σοφίαν δὲ ἔδωκεν ἀνθρώποις ἔνθεον , ἐκόσμησε δὲ ἱεροῖς καὶ πολιτικοῖς τὰς πόλεις θεσμοῖς ; οὗτος ἡμέρωσε μὲν διὰ τῶν Ἑλληνικῶν ἀποικιῶν τὰ πλεῖστα τῆς οἰκουμένης , παρεσκεύασε δὲ ῥᾷον ὑπακοῦσαι Ῥωμαίοις ἔχουσι καὶ αὐτοῖς οὐ γένος μόνον Ἑλληνικόν , ἀλλὰ καὶ θεσμοὺς ἱεροὺς καὶ τὴν περὶ τοὺς θεοὺς εὐπιστίαν ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος Ἑλληνικὴν καταστησαμένοις τε καὶ φυλάξασι , πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὸν περὶ τὴν πόλιν κόσμον οὐδεμιᾶς τῶν ἄριστα πολιτευσαμένων πόλεων καταστησαμένοις φαυλότερον , εἰ μὴ καὶ τῶν ἄλλων ἁπασῶν , ὅσαι γε ἐν χρήσει γεγόνασι πολιτεῖαι , κρείσσονα · ἀνθ’ ὧν οἶμαι καὶ αὐτὸς ἔγνων τὴν πόλιν Ἑλληνίδα γένος τε καὶ πολιτείαν . Τί ἔτι σοι λέγω , πῶς τῆς ὑγιείας καὶ σωτηρίας πάντων προυνόησε τὸν σωτῆρα τῶν ὅλων ἀπογεννήσας Ἀσκληπιόν , ὅπως δὲ ἀρετὴν ἔδωκε παντοίαν Ἀφροδίτην Ἀθηνᾷ συγκαταπέμψας ἡμῖν , κηδεμόνα μόνον οὐχὶ νόμον θέμενος , πρὸς μηδὲν ἕτερον χρῆσθαι τῇ μίξει ἢ πρὸς τὴν γέννησιν τοῦ ὁμοίου ; διά τοι τοῦτο καὶ κατὰ τὰς περιόδους αὐτοῦ πάντα τὰ φυόμενα καὶ τὰ παντοδαπῶν ζῴων φῦλα κινεῖται πρὸς ἀπογέννησιν τοῦ ὁμοίου . τί χρὴ τὰς ἀκτῖνας αὐτοῦ καὶ τὸ φῶς σεμνῦναι ; νὺξ γοῦν ἀσέληνός τε καὶ ἄναστρος ὅπως ἐστὶ φοβερά , ἆρα ἐννοεῖ τις , ἵν’ ἐντεῦθεν , ὁπόσον ἔχομεν ἀγαθὸν ἐξ ἡλίου τὸ φῶς , τεκμήρηται ; τοῦτο δὲ αὐτὸ συνεχὲς παρέχων καὶ ἀμεσολάβητον νυκτὶ ἐν οἷς χρὴ τόποις ἀπὸ τῆς σελήνης τοῖς ἄνω , ἐκεχειρίαν ἡμῖν διὰ τῆς νυκτὸς τῶν πόνων δίδωσιν . οὐδὲν ἂν γένοιτο πέρας τοῦ λόγου , εἰ πάντα ἐπεξιέναι τις ἐθελήσειε τὰ τοιαῦτα . ἓν γὰρ οὐδέν ἐστιν ἀγαθὸν κατὰ τὸν βίον , ὃ μὴ παρὰ τοῦ θεοῦ τοῦδε λαβόντες ἔχομεν , ἤτοι παρὰ μόνου τέλειον , ἢ διὰ τῶν ἄλλων θεῶν παρ’ αὐτοῦ τελειούμενον .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός συμβασιλεύω Ἀπόλλων οὐ πανταχοῦ μέν ἀνήκω ὁ γῆ χρηστήριον , σοφία δέ δίδωμι ἄνθρωπος ἔνθεος , κοσμέω δέ ἱερός καί πολιτικός ὁ πόλις θεσμός ; οὗτος ἡμερόω μέν διά ὁ Ἑλληνικός ἀποικία ὁ πλεῖστος ὁ οἰκουμένη , παρασκευάζω δέ ῥᾴδιος ὑπακούω Ῥωμαῖος ἔχω καί αὐτός οὐ γένος μόνος Ἑλληνικός , ἀλλά καί θεσμός ἱερός καί ὁ περί ὁ θεός εὐπιστία ἐκ ἀρχή εἰς τέλος Ἑλληνικός καθίστημι τε καί φυλάσσω , πρός δέ οὗτος καί ὁ περί ὁ πόλις κόσμος οὐδείς ὁ ἀγαθός πολιτεύω πόλις καθίστημι φαῦλος , εἰμί μή καί ὁ ἄλλος ἅπας , ὅσος γε ἐν χρῆσις γίγνομαι πολιτεία , κρατύς · ἀντί ὅς οἴομαι καί αὐτός γιγνώσκω ὁ πόλις Ἑλληνίς γένος τε καί πολιτεία . τις ἔτι σύ λέγω , πῶς ὁ ὑγίεια καί σωτηρία πᾶς προνοοῦμαι ὁ σωτήρ ὁ ὅλος ἀπογεννάω Ἀσκληπιός , ὅπως δέ ἀρετή δίδωμι παντοῖος Ἀφροδίτη Ἀθήνη συγκαταπέμπω ἐγώ , κηδεμών μόνος οὐ νόμος τίθημι , πρός μηδείς ἕτερος χράω ὁ μίξις ἢ πρός ὁ γέννησις ὁ ὅμοιος ; διά τοι οὗτος καί κατά ὁ περίοδος αὐτός πᾶς ὁ φύω καί ὁ παντοδαπός ζῷον φῦλον κινέω πρός ἀπογέννησις ὁ ὅμοιος . τίς χράω ὁ ἀκτίς αὐτός καί ὁ φάος σεμνύνω ; νύξ γοῦν ἀσέληνος τε καί ἄναστρος ὅπως εἰμί φοβερός , ἆρα ἐννοέω τις , ἵνα ἐντεῦθεν , ὁπόσος ἔχω ἀγαθός ἐκ ἥλιος ὁ φάος , τεκμαίρομαι ; οὗτος δέ αὐτός συνεχής παραχώννυμι καί ἀμεσολάβητος νύξ ἐν ὅς χράω τόπος ἀπό ὁ σελήνη ὁ ἄνω , ἐκεχειρία ἐγώ διά ὁ νύξ ὁ πόνος δίδωμι . οὐδείς ἄν γίγνομαι πέρας ὁ λόγος , εἰμί πᾶς ἐπεξέρχομαι τις ἐθέλω ὁ τοιοῦτος . εἷς γάρ οὐδείς εἰμί ἀγαθός κατά ὁ βίος , ὁ μή παρά ὁ θεός ὅδε λαμβάνω ἔχω , ἤτοι παρά μόνος τέλειος , ἢ διά ὁ ἄλλος θεός παρά αὐτός τελειόω .