flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-n-basile-hlion-pro-s-salou-stion 42
τοῦ γὰρ ἐνιαυσιαίου κύκλου τὴν ἀρχὴν ἄλλος ἄλλοθεν ποιούμενος , οἱ μὲν τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν , οἱ δὲ τὴν ἀκμὴν τοῦ θέρους , οἱ πολλοὶ δὲ φθίνουσαν ἤδη τὴν ὀπώραν , Ἡλίου τὰς ἐμφανεστάτας ὑμνοῦσι δωρεάς , ὁ μέν τις τὴν τῆς ἐργασίας ἐνδιδομένην εὐκαιρίαν , ὅτε ἡ γῆ θάλλει καὶ γαυριᾷ , φυομένων ἄρτι τῶν καρπῶν ἁπάντων , γίνεται δὲ ἐπιτήδεια πλεῖσθαι τὰ πελάγη καὶ τὸ τοῦ χειμῶνος ἀηδὲς καὶ σκυθρωπὸν ἐπὶ τὸ φαιδρότερον μεθίσταται , οἱ δὲ τὴν τοῦ θέρους ἐτίμησαν ὥραν , ὡς ἀσφαλῶς τότε ὑπὲρ τῆς τῶν καρπῶν ἔχοντες θαρρῆσαι γενέσεως , τῶν μὲν σπερμάτων ἤδη συνειλεγμένων , ἀκμαίας δὲ οὔσης τῆς ὀπώρας ἤδη καὶ πεπαινομένων τῶν ἐπικειμένων καρπῶν τοῖς δένδροις . ἄλλοι δὲ τούτων ἔτι κομψότεροι τέλος ἐνιαυτοῦ ὑπέλαβον τὴν τελειοτάτην τῶν καρπῶν ἁπάντων ἀκμὴν καὶ φθίσιν · ταῦτά τοι καὶ φθινούσης ἤδη τῆς ὀπώρας ἄγουσι τὰς κατ’ ἐνιαυτὸν νουμηνίας . οἱ δὲ ἡμέτεροι προπάτορες ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ θειοτάτου βασιλέως τοῦ Νόμα μειζόνως ἔτι τὸν θεὸν τοῦτον σεβόμενοι τὰ μὲν τῆς χρείας ἀπέλιπον , ἅτε οἶμαι φύσει θεῖοι καὶ περιττοὶ τὴν διάνοιαν , αὐτὸν δὲ εἶδον τούτων τὸν αἴτιον καὶ ἄγειν ἔταξαν συμφώνως ἐν τῇ παρούσῃ τῶν ὡρῶν τὴν νουμηνίαν , ὁπότε ὁ βασιλεὺς Ἥλιος αὖθις ἐπανάγει πρὸς ἡμᾶς ἀφεὶς τῆς μεσημβρίας τὰ ἔσχατα καὶ ὥσπερ περὶ νύσσαν τὸν αἰγοκέρωτα κάμψας ἀπὸ τοῦ νότου πρὸς τὸν βορρᾶν ἔρχεται μεταδώσων ἡμῖν τῶν ἐπετείων ἀγαθῶν . ὅτι δὲ τοῦτο ἀκριβῶς ἐκεῖνοι διανοηθέντες οὕτως ἐνεστήσαντο τὴν ἐπέτειον νουμηνίαν , ἐνθένδ’ ἄν τις κατανοήσειεν . οὐ γὰρ οἶμαι καθ’ ἣν ἡμέραν ὁ θεὸς τρέπεται , καθ’ ἣν δὲ τοῖς πᾶσιν ἐμφανὴς γίνεται χωρῶν ἀπὸ τῆς μεσημβρίας ἐς τὰς ἄρκτους ἔταξαν οὗτοι τὴν ἑορτήν . οὔπω μὲν γὰρ ἦν αὐτοῖς ἡ τῶν κανόνων λεπτότης γνώριμος , οὓς ἐξηῦρον μὲν Χαλδαῖοι καὶ Αἰγύπτιοι , Ἵππαρχος δὲ καὶ Πτολεμαῖος ἐτελειώσαντο , κρίνοντες δὲ αἰσθήσει τοῖς φαινομένοις ἠκολούθουν . Οὕτω δὲ ταῦτα καὶ παρὰ τῶν μεταγενεστέρων , ὡς ἔφην , ἔχοντα κατενοήθη . πρὸ τῆς νουμηνίας , εὐθέως μετὰ τὸν τελευταῖον τοῦ Κρόνου μῆνα , ποιοῦμεν Ἡλίῳ τὸν περιφανέστατον ἀγῶνα , τὴν ἑορτὴν Ἡλίῳ καταφημίσαντες ἀνικήτῳ , μεθ’ ὃν οὐδὲν θέμις ὧν ὁ τελευταῖος μὴν ἔχει σκυθρωπῶν μέν , ἀναγκαίων δ’ ὅμως , ἐπιτελεσθῆναι θεαμάτων , ἀλλὰ τοῖς Κρονίοις οὖσι τελευταίοις εὐθὺς συνάπτει κατὰ τὸν κύκλον τὰ Ἡλίαια ,
Lemmas: ὁ γάρ ἐνιαυσιαῖος κύκλος ὁ ἀρχή ἄλλος ἄλλοθεν ποιέω , ὁ μέν ὁ ἐαρινός ἰσημερία , ὁ δέ ὁ ἀκμή ὁ θέρος , ὁ πολύς δέ φθίω ἤδη ὁ ὀπώρα , Ἡλίας ὁ ἐμφανής ὑμνέω δωρεά , ὁ μέν τις ὁ ὁ ἐργασία ἐνδίδωμι εὐκαιρία , ὅτε ὁ γῆ θάλλω καί γαυριάω , φύω ἄρτι ὁ καρπός ἅπας , γίγνομαι δέ ἐπιτήδειος πλέω ὁ πέλαγος καί ὁ ὁ χειμών ἀηδής καί σκυθρωπός ἐπί ὁ φαιδρός μεθίστημι , ὁ δέ ὁ ὁ θέρος τιμάω ὥρα , ὡς ἀσφαλής τότε ὑπέρ ὁ ὁ καρπός ἔχω θαρσέω γένεσις , ὁ μέν σπέρμα ἤδη συλλέγω , ἀκμαῖος δέ σέω ὁ ὀπώρα ἤδη καί πεπαίνω ὁ ἐπίκειμαι καρπός ὁ δένδρον . ἄλλος δέ οὗτος ἔτι κομψός τέλος ἐνιαυτός ὑπολαμβάνω ὁ τέλειος ὁ καρπός ἅπας ἀκμή καί φθίσις · οὗτος τοι καί φθίω ἤδη ὁ ὀπώρα ἄγω ὁ κατά ἐνιαυτός νεομηνία . ὁ δέ ἡμέτερος προπάτωρ ἀπό αὐτός ὁ θεῖος βασιλεύς ὁ Νόμας μέγας ἔτι ὁ θεός οὗτος σέβω ὁ μέν ὁ χρεία ἀπολείπω , ἅτε οἴομαι φύσις θεῖος καί περισσός ὁ διάνοια , αὐτός δέ ὁράω οὗτος ὁ αἴτιος καί ἄγω τάσσω σύμφωνος ἐν ὁ πάρειμι ὁ ὥρα ὁ νουμηνία , ὁπότε ὁ βασιλεύς Ἥλιος αὖθις ἐπανάγω πρός ἐγώ ἀφίημι ὁ μεσημβρία ὁ ἔσχατος καί ὥσπερ περί νύσσα ὁ αἰγόκερως κάμπτω ἀπό ὁ νότος πρός ὁ βορέας ἔρχομαι μεταδίδωμι ἐγώ ὁ ἐπέτειος ἀγαθός . ὅτι δέ οὗτος ἀκριβῶς ἐκεῖνος διανοέω οὕτως ἐνίστημι ὁ ἐπέτειος νουμηνία , ἐνθένδε ἄν τις κατανοέω . οὐ γάρ οἴομαι κατά ὅς ἡμέρα ὁ θεός τρέπω , κατά ὅς δέ ὁ πᾶς ἐμφανής γίγνομαι χώρα ἀπό ὁ μεσημβρία εἰς ὁ ἄρκτος τάσσω οὗτος ὁ ἑορτή . οὔπω μέν γάρ εἰμί αὐτός ὁ ὁ κανών λεπτότης γνώριμος , ὅς ἐξευρίσκω μέν Χαλδαῖος καί Αἰγύπτιος , Ἵππαρχος δέ καί Πτολεμαῖος τελειόω , κρίνω δέ αἴσθησις ὁ φαίνω ἀκολουθέω . οὕτως δέ οὗτος καί παρά ὁ μεταγενής , ὡς φημί , ἔχω κατανοέω . πρό ὁ νεομηνία , εὐθύς μετά ὁ τελευταῖος ὁ Κρόνος Μήνη , ποιέω Ἥλιος ὁ περιφανής ἀγών , ὁ ἑορτή Ἥλιος καταφημίζω ἀνίκητος , μετά ὅς οὐδείς θέμις ὅς ὁ τελευταῖος μήν ἔχω σκυθρωπός μέν , ἀναγκαῖος δέ ὅμως , ἐπιτελέω θέαμα , ἀλλά ὁ Κρόνια εἰμί τελευταῖος εὐθύς συνάπτω κατά ὁ κύκλος ὁ ἡλιαία ,