flavius-claudius-julianus-imperator.ei-s-n-basile-hlion-pro-s-salou-stion 40
Ἡμῖν δέ ἐστιν ἀρχηγὸς καὶ τῆς πόλεως . οἰκεῖ γοῦν αὐτῆς οὐ τὴν ἀκρόπολιν μόνον μετὰ τῆς Ἀθηνᾶς καὶ Ἀφροδίτης Ζεὺς ὁ πάντων πατὴρ ὑμνούμενος , ἀλλὰ καὶ Ἀπόλλων ἐπὶ τῷ Παλλαντίῳ λόφῳ καὶ Ἥλιος αὐτὸς τοῦτο τὸ κοινὸν ὄνομα πᾶσι καὶ γνώριμον . ὅπως δὲ αὐτῷ πάντη καὶ πάντα προσήκομεν οἱ Ῥωμυλίδαι τε καὶ Αἰνεάδαι , πολλὰ ἔχων εἰπεῖν ἐρῶ βραχέα τὰ γνωριμώτατα . γέγονε , φασίν , ἐξ Ἀφροδίτης Αἰνείας , ἥπερ ἐστὶν ὑπουργὸς Ἡλίῳ καὶ συγγενής . αὐτὸν δὲ τὸν κτίστην ἡμῶν τῆς πόλεως Ἄρεως ἡ φήμη παρέδωκε παῖδα , πιστουμένη τὸ παράδοξον τῶν λόγων διὰ τῶν ὕστερον ἐπακολουθησάντων σημείων . ὑπέσχε γὰρ αὐτῷ , φασί , μαζὸν θήλεια λύκος . ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν Ἄρης Ἄζιζος λεγόμενος ὑπὸ τῶν οἰκούντων τὴν Ἔμεσαν Σύρων Ἡλίου προπομπεύει , καίπερ εἰδὼς καὶ προειπὼν ἀφήσειν μοι δοκῶ . τοῦ χάριν δὲ ὁ λύκος Ἄρει μᾶλλον , οὐχὶ δὲ Ἡλίῳ προσήκει ; καίτοι λυκάβαντά φασιν ἀπὸ τοῦ λύκου τὸν ἐνιαύσιον χρόνον · ὀνομάζει δὲ αὐτὸν οὐχ Ὅμηρος μόνον οὐδὲ οἱ γνώριμοι τῶν Ἑλλήνων τοῦτο τὸ ὄνομα , πρὸς δὲ καὶ ὁ θεός · διανύων γάρ φησιν Ὀρχηθμῷ λυκάβαντα δυωδεκάμηνα κέλευθα . βούλει οὖν ἔτι σοι φράσω μεῖζον τεκμήριον , ὅτι ἄρα ὁ τῆς πόλεως ἡμῶν οἰκιστὴς οὐχ ὑπ’ Αρεως κατεπέμφθη μόνον , ἀλλ’ ἴσως αὐτῷ τῆς μὲν τοῦ σώματος κατασκευῆς συνεπελάβετο δαίμων ἀρήιος καὶ γενναῖος , ὁ λεγόμενος ἐπιφοιτῆσαι τῇ Σιλβίᾳ λουτρὰ τῇ θεῷ φερούσῃ , τὸ δὲ ὅλον ἐξ Ἡλίου κατῆλθεν ἡ ψυχὴ τοῦ θεοῦ Κυρίνου · πειστέον γὰρ οἶμαι τῇ φήμῃ . σύνοδος ἀκριβὴς τῶν τὴν ἐμφανῆ κατανειμαμένων βασιλείαν Ἡλίου τε καὶ Σελήνης ὥσπερ οὖν εἰς τὴν γῆν κατήγαγεν , οὕτω καὶ ἀνήγαγεν ὃν ἀπὸ τῆς γῆς ἐδέξατο , τὸ θνητὸν ἀφανίσασα πυρὶ κεραυνίῳ τοῦ σώματος . οὕτω προδήλως ἡ τῶν περιγείων δημιουργὸς ὑπὸ αὐτὸν ἄκρως γενομένη τὸν ἥλιον ἐδέξατο εἰς γῆν πεμπόμενον διὰ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς Προνοίας τὸν Κυρῖνον , ἀνιπτάμενόν τε αὖθις ἀπὸ γῆς ἐπὶ τὸν βασιλέα τῶν ὅλων ἐπανήγαγεν αὐτίκα Ἥλιον .
Lemmas: ἡμῖν δέ εἰμί ἀρχηγός καί ὁ πόλις . οἰκέω γοῦν αὐτηες͂ς οὐ ὁ ἀκρόπολις μόνος μετά ὁ Ἀθηνᾶ καί Ἀφροδίτη Ζεύς ὁ πᾶς πατήρ ὑμνέω , ἀλλά καί Ἀπόλλων ἐπί ὁ Παλλάντιον λόφος καί Ἥλιος αὐτός οὗτος ὁ κοινός ὄνομα πᾶς καί γνώριμος . ὅπως δέ αὐτός πάντῃ καί πᾶς προσήκω ὁ Ῥωμυλίδαι τε καί Αἰνεάδης , πολύς ἔχω λέγω λέγω βραχύς ὁ γνώριμος . γίγνομαι , φημί , ἐκ Ἀφροδίτη Αἰνείας , ὅς εἰμί ὑπουργός Ἥλιος καί συγγενής . αὐτός δέ ὁ κτίστης ἐγώ ὁ πόλις Ἄρης ὁ φήμη παραδίδωμι παῖς , πιστόω ὁ παράδοξος ὁ λόγος διά ὁ ὕστερον ἐπακολουθέω σημεῖον . ὑπέχω γάρ αὐτός , φημί , μαστός θῆλυς λύκος . ἐγώ δέ ὅτι μέν Ἄρης Ἄζιζος λέγω ὑπό ὁ οἰκέω ὁ Ἔμεσα Συρών Ἡλίας προπομπεύω , καίπερ οἶδα καί προλέγω ἀφίημι ἐγώ δοκέω . ὁ χάρις δέ ὁ λύκος Ἄρης μᾶλλον , οὐ δέ Ἥλιος προσήκω ; καίτοι λυκάβας φημί ἀπό ὁ λύκος ὁ ἐνιαύσιος χρόνος · ὀνομάζω δέ αὐτός οὐ Ὅμηρος μόνος οὐδέ ὁ γνώριμος ὁ Έλληνας οὗτος ὁ ὄνομα , πρός δέ καί ὁ θεός · διανύω γάρ φημί ὀρχηθμός λυκάβας δυωδεκάμηνος κέλευθος . βούλομαι οὖν ἔτι σύ φράζω μέγας τεκμήριον , ὅτι ἄρα ὁ ὁ πόλις ἐγώ οἰκιστής οὐ ὑπό Ἄρης καταπέμπω μόνος , ἀλλά ἴσως αὐτός ὁ μέν ὁ σῶμα κατασκευή συνεπιλαμβάνω δαίμων ἄρειος καί γενναῖος , ὁ λέγω ἐπιφοιτάω ὁ Σιλβία λουτρόν ὁ θεός φέρω , ὁ δέ ὅλος ἐκ Ἡλίας κατέρχομαι ὁ ψυχή ὁ θεός Κυρῖνος · πείθω γάρ οἴομαι ὁ φήμη . σύνοδος ἀκριβής ὁ ὁ ἐμφανής κατανέμω βασίλειος Ἡλίας τε καί Σελήνη ὥσπερ οὖν εἰς ὁ γῆ κατάγω , οὕτως καί ἀνάγω ὅς ἀπό ὁ γῆ δέχομαι , ὁ θνητός ἀφανίζω πῦρ κεραύνιος ὁ σῶμα . οὕτως πρόδηλος ὁ ὁ περίγειος δημιουργός ὑπό αὐτός ἄκρος γίγνομαι ὁ ἥλιος δέχομαι εἰς γῆ πέμπω διά ὁ Ἀθηνᾶ ὁ Πρόνοια ὁ Κυρῖνος , ἀναπέτομαι τε αὖθις ἀπό γῆ ἐπί ὁ βασιλεύς ὁ ὅλος ἐπανάγω αὐτίκα Ἥλιος .