flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 10
τὸ μέγιστον δὲ μικροῦ με διέφυγεν εἰπεῖν , ὅτι τούτων ἁπάντων ἄρχειν ἐκ παίδων διδασκόμενος , ἄρχεσθαι κρεῖττον ἔμαθες , ἀρχῇ τῇ πασῶν ἀρίστῃ καὶ δικαιοτάτῃ , φύσει τε καὶ νόμῳ , σαυτὸν ὑποτιθείς · πατρὶ γὰρ ὑπήκουες ἅμα καὶ βασιλεῖ · ὧν εἰ καὶ θάτερον ὑπῆρχεν ἐκείνῳ μόνον , ἄρχειν αὐτῷ πάντως προσῆκον ἦν . καίτοι τίνα ποτʼ ἄν τις ἐξεύροι βασιλικὴν τροφὴν καὶ παιδείαν ἀμείνω ταύτης πάλαι γενομένην ; οὔτε γὰρ Λακεδαιμόνιοι τῶν Ἑλλήνων , οἵπερ δὴ δοκοῦσιν ἀρίστης ἀρχῆς τῆς τῶν βασιλέων μεταλαβεῖν , οὕτω τοὺς Ἡρακλείδας ἐπαίδευον , οὔτε τῶν βαρβάρων οἱ Καρχηδόνιοι , βασιλευόμενοι διαφερόντως , τῆς ἀρίστης ἐπιμελείας τὸν ἄρξοντα σφῶν ἠξίουν · ἀλλὰ πᾶσιν ἦν κοινὰ τὰ παρὰ τῶν νόμων τῆς ἀρετῆς γυμνάσια καὶ τὰ παιδεύματα , καθάπερ ἀδελφοῖς τοῖς πολίταις ἄρξειν τε καὶ ἀρχθήσεσθαι μέλλουσι , καὶ οὐδὲν διάφορον προσῆν εἰς παιδείας λόγον τοῖς ἡγεμόσι τῶν ἄλλων . καίτοι πῶς οὐκ εὔηθες ἀπαιτεῖν μὲν ἀρετῆς μέγεθος ἀνυπέρβλητον παρὰ τῶν ἀρχόντων , προνοεῖν δὲ μηδέν , ὅπως ἔσονται τῶν πολλῶν διαφέροντες ; καὶ τοῖς μὲν βαρβάροις , ἅπασιν ἐν κοινῷ τῆς ἀρχῆς ταύτης προκειμένης , τὸ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν ἠθῶν ὁμοίαν γίγνεσθαι παράσχοι συγγνώμην · τὸν Λυκοῦργον δὲ τοῖς ἀφʼ Ἡρακλέους ἀστυφέλικτον τὴν βασιλείαν διαφυλάττοντα μηδεμίαν ὑπεροχὴν ἐν ταῖς ἐπιμελείαις τῶν νέων εὑρόντα σφόδρα ἄν τις εἰκότως μέμψαιτο . οὐδὲ γὰρ εἰ πάντας Λακεδαιμονίους ἀθλητὰς ἀρετῆς καὶ τροφίμους ᾤετο δεῖν εἶναι , τῆς ἴσης ἀξιοῦν ἐχρῆν τροφῆς καὶ παιδείας τοὺς ἰδιώτας τοῖς ἄρξουσιν . ἡ γὰρ τοιαύτη κατὰ μικρὸν παραδυομένη συνήθεια ταῖς ψυχαῖς ἐνέτεκεν ὑπεροψίαν τῶν κρειττόνων · ὅλως γὰρ οὐδὲ κρείττονας νομιστέον τοὺς οὐ δι’ ἀρετὴν πρωτεύειν λαχόντας . τοῦτο δὲ οἶμαι καὶ Σπαρτιάτας χαλεπωτέρους ἀρχθῆναι τοῖς βασιλεῦσι παρεῖχε πολλάκις . χρήσαιτο δʼ ἄν τις σαφεῖ τεκμηρίῳ τῶν ῥηθέντων τῇ Λυσάνδρου πρὸς Ἀγησίλαον φιλοτιμίᾳ καὶ ἄλλοις πλείοσιν , ἐπιὼν τὰ πεπραγμένα τοῖς ἀνδράσιν . Ἀλλὰ τοῖς μὲν ἡ πολιτεία τὰ πρὸς ἀρετὴν ἀρκούντως παρασκευάζουσα , εἰ καὶ μηδὲν διαφέρον ἐπιτηδεύειν ἐδίδου τῶν πολλῶν , ἀλλὰ τὸ καλοῖς κἀγαθοῖς ὑπάρχειν παρεῖχεν ἀνδράσι · Καρχηδονίων δὲ οὐδὲ τὰ κοινὰ τῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπαινεῖν ἄξιον . ἐξελαύνοντες γὰρ τῶν οἰκιῶν οἱ γονεῖς τοὺς παῖδας ἐπέταττον εὐπορεῖν διὰ τῶν πόνων τῶν πρὸς τὴν χρείαν ἀναγκαίων , τὸ δρᾶν τι τῶν δοκούντων αἰσχρῶν ἀπαγορεύοντες . τὸ δὲ ἦν , οὐ τὴν ἐπιθυμίαν ἐξελεῖν τῶν νέων , ἀλλὰ λαθεῖν πειρᾶσθαι τι δρῶντα προστάττειν . πέφυκε γὰρ οὐ τρυφὴ μόνον ἦθος διαφθείρειν , ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν ἀναγκαίων ἐνδεὴς δίαιτα , ἐφʼ ὧν οὔπω τὸ κρίνειν ὁ λόγος προσλαβὼν ἕπεται ταῖς χρείαις ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀναπειθόμενος , ἄλλως τε εἰ καὶ τούτου μὴ κρατοίη τοῦ πάθους , πρὸς χρηματισμὸν ἐκ παίδων συνεθιζόμενος καί τινας ἀμοιβὰς ἐμποριῶν καὶ καπηλείας τὰς μὲν αὐτὸς εὑρὼν τὰς δὲ παρὰ τῶν εἰδότων μαθών , ὑπὲρ ὧν οὐ λέγειν μόνον , ἀλλʼ οὐδὲ ἀκούειν ἄξιον ἐλευθέρῳ παιδί , πλείστας ἂν κηλῖδας ἐναπόθοιτο τῇ ψυχῇ , ὧν πασῶν καθαρὸν εἶναι χρὴ καὶ τὸν ἐπιεικῆ πολίτην , ἀλλʼ οὐ τὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν μόνον .
Lemmas: ὁ μέγας δέ μικρός ἐγώ διαφεύγω λέγω , ὅτι οὗτος ἅπας ἄρχω ἐκ παῖς διδάσκω , ἄρχω κρατύς μανθάνω , ἀρχή ὁ πᾶς ἀγαθός καί δίκαιος , φύσις τε καί νόμος , σεαυτοῦ ὑποτίθημι · πατήρ γάρ ὑπακούω ἅμα καί βασιλεύς · ὅς εἰ καί ἕτερος ὑπάρχω ἐκεῖνος μόνος , ἄρχω αὐτός πάντως προσήκω εἰμί . καίτοι τίς ποτέ ἄν τις ἐξευρίσκω βασιλικός τροφή καί παιδεία ἀγαθός οὗτος πάλαι γίγνομαι ; οὔτε γάρ Λακεδαιμόνιος ὁ Ἕλλην , ὅς δή δοκέω ἀγαθός ἀρχή ὁ ὁ βασιλεύς μεταλαμβάνω , οὕτως ὁ Ἡρακλείδης παιδεύω , οὔτε ὁ βάρβαρος ὁ Καρχηδόνιος , βασιλεύω διαφερόντως , ὁ ἀγαθός ἐπιμέλεια ὁ ἄρχω σφεῖς ἀξιόω · ἀλλά πᾶς εἰμί κοινός ὁ παρά ὁ νόμος ὁ ἀρετή γυμνάσιον καί ὁ παίδευμα , καθά ἀδελφός ὁ πολίτης ἄρχω τε καί ἄρχω μέλλω , καί οὐδείς διάφορος πρόσειμι εἰς παιδεία λόγος ὁ ἡγεμών ὁ ἄλλος . καίτοι πῶς οὐ εὐήθης ἀπαιτέω μέν ἀρετή μέγεθος ἀνυπέρβλητος παρά ὁ ἄρχων , προνοέω δέ μηδείς , ὅπως εἰμί ὁ πολύς διαφέρω ; καί ὁ μέν βάρβαρος , ἅπας ἐν κοινός ὁ ἀρχή οὗτος πρόκειμαι , ὁ ὁ ἐπιμέλεια ὁ ἦθος ὅμοιος γίγνομαι παρέχω συγγνώμη · ὁ Λυκοῦργος δέ ὁ ἀπό Ἡρακλῆς ἀστυφέλικτος ὁ βασιλεία διαφυλάσσω μηδείς ὑπεροχή ἐν ὁ ἐπιμέλεια ὁ νέος εὑρίσκω σφόδρα ἄν τις ἔοικα μέμφομαι . οὐδέ γάρ εἰ πᾶς Λακεδαιμόνιος ἀθλητής ἀρετή καί τρόφιμος οἴομαι δέω εἰμί , ὁ ἴσος ἀξιόω χρή τροφή καί παιδεία ὁ ἰδιώτης ὁ ἄρχω . ὁ γάρ τοιοῦτος κατά μικρός παραδύομαι συνήθεια ὁ ψυχή ἐντίκτω ὑπεροψία ὁ κρατύς · ὅλος γάρ οὐδέ κρατύς νομίζω ὁ οὐ διά ἀρετή πρωτεύω λαγχάνω . οὗτος δέ οἴομαι καί Σπαρτιάτης χαλεπός ἄρχω ὁ βασιλεύς παρέχω πολλάκις . χράω δέ ἄν τις σαφής τεκμήριον ὁ λέγω ὁ Λύσανδρος πρός Ἀγησίλαος φιλοτιμία καί ἄλλος πολύς , ἐπέρχομαι ὁ πράσσω ὁ ἀνήρ . ἀλλά ὁ μέν ὁ πολιτεία ὁ πρός ἀρετή ἀρκεόντως παρασκευάζω , εἰ καί μηδείς διαφέρω ἐπιτηδεύω δίδωμι ὁ πολύς , ἀλλά ὁ καλός ἀγαθός ὑπάρχω παρέχω ἀνήρ · Καρχηδόνιος δέ οὐδέ ὁ κοινός ὁ ἐπιτήδευμα ἐπαινέω ἄξιος . ἐξελαύνω γάρ ὁ οἰκία ὁ γονεύς ὁ παῖς ἐπιτάσσω εὐπορέω διά ὁ πόνος ὁ πρός ὁ χρεία ἀναγκαῖος , ὁ δράω τις ὁ δοκέω αἰσχρός ἀπαγορεύω . ὁ δέ εἰμί , οὐ ὁ ἐπιθυμία ἐξαιρέω ὁ νέος , ἀλλά λανθάνω πειράω τις δράω προστάσσω . φύω γάρ οὐ τρυφή μόνος ἦθος διαφθείρω , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἐνδεής δίαιτα , ἐπί ὅς οὔπω ὁ κρίνω ὁ λόγος προσλαμβάνω ἕπομαι ὁ χρεία ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἀναπείθω , ἄλλος τε εἰ καί οὗτος μή κρατέω ὁ πάθος , πρός χρηματισμός ἐκ παῖς συνεθίζω καί τις ἀμοιβή ἐμπορία καί καπηλεία ὁ μέν αὐτός εὑρίσκω ὁ δέ παρά ὁ οἶδα μανθάνω , ὑπέρ ὅς οὐ λέγω μόνος , ἀλλά οὐδέ ἀκούω ἄξιος ἐλεύθερος παῖς , πολύς ἄν κηλίς ἐναποτίθημι ὁ ψυχή , ὅς πᾶς καθαρός εἰμί χρή καί ὁ ἐπιεικής πολίτης , ἀλλά οὐ ὁ βασιλεύς καί στρατηγός μόνος .