flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 26
οἷός τις ἐνταῦθα γέγονας τοσούτων μὲν ἐθνῶν καὶ στρατοπέδων καὶ χρημάτων ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ γεγονὼς κύριος , τὸν πολέμιον δέ , εἰ καὶ μὴ τοῖς ἔργοις , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ φανέντα , τὴν ἀρχὴν ἀφελόμενος καὶ τοῦ σώματος κρατήσας ; Ἆρ’ οὐ τούτῳ μὲν ἄμεινον καὶ δικαιότερον προσηνέχθης ἢ Κῦρος τῷ πάππῳ , τοῖς περὶ αὐτὸν δὲ τὰς τιμὰς διεφύλαξας οὐδὲν οὐδενὸς ἀφελόμενος , προσθεὶς δὲ οἶμαι δωρεὰς πολλοῖς ; τίς δέ σʼ εἶδεν ἢ πρὸ τοῦ κρατῆσαι σκυθρωπὸν λίαν ἢ μετὰ τοῦθʼ ὑπερηδόμενον ; καίτοι πῶς ἄξιον ἐπαινεῖν ἐστί σε δημηγόρον ἅμα καὶ στρατηγὸν ἢ βασιλέα χρηστὸν καὶ γενναῖον ὁπλίτην προσαγορεύοντας ; ὃς πάλαι μὲν ἀπορραγὲν τὸ στρατηγεῖον ἀπὸ τοῦ βήματος ἐς ταὐτὸν πάλιν ἐπαναγαγεῖν ἠξίωσας σχῆμα , μιμούμενος οἶμαι Ὀδυσσέα καὶ Νέστορα καὶ τοὺς ἐξελόντας Καρχηδόνα Ῥωμαίων στρατηγούς , οἳ φοβερωτέρους αὑτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος τοῖς ἀδικοῦσιν ἢ τοῖς πολεμίοις ἐπὶ τῆς παρατάξεως ἀεὶ κατέστησαν . Δημοσθένους δὲ καὶ ὅστις τοῦτον ἐζήλωκε τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἰσχὺν αἰδούμενος , τῷ τρόπῳ τῆς δημηγορίας οὔποτʼ ἂν ἀξιώσαιμι τῷ σῷ παραβαλεῖν τἀκείνων θέατρα . οὐ γὰρ ἐν τοῖς ὁπλίταις ἐδημηγόρουν οὐδὲ ὑπὲρ τοσούτων κινδυνεύοντες , ἀλλʼ ὑπὲρ χρημάτων ἢ τιμῆς ἢ δόξης , ἢ φίλοις συνερεῖν ἐπαγγειλάμενοι , ἀπῄεσαν οἶμαι πολλάκις ἀπὸ τοῦ βήματος , τοῦ δήμου θορυβήσαντος , ὠχροὶ καὶ τρέμοντες , ὥσπερ οἱ δειλοὶ τῶν πολεμίων ἐν ὄψει στρατηγοὶ παραταττόμενοι . καὶ οὐδεὶς ἂν εἰπεῖν ἔχοι τοσοῦτον ἔργον ἑτέρῳ πραχθὲν πώποτε καὶ τοσούτων ἐθνῶν κτῆσιν ἐκ δικαστηρίου , ἄλλως τε καὶ πρὸς ἄνδρα τῆς δίκης οὔσης οὐχ , ὡς οἱ πολλοί φασιν , εὐκαταφρόνητον , ἀλλὰ πολλαῖς μὲν στρατείαις γνώριμον , πρεσβύτην δὲ ἤδη καὶ τὴν ἐμπειρίαν ἐκ τοῦ χρόνου δοκοῦντα προσειληφέναι καὶ τῶν στρατοπέδων ἐκείνων ἄρχειν λαχόντα πολὺν ἤδη χρόνον . τίς οὖν ἡ ῥώμη γέγονε τῶν λόγων ; τίς δὲ ἡ πειθὼ τοῖς χείλεσιν ἐπικαθημένη , ἡ παντοδαπῶν ἀνθρώπων συνειλεγμένων τὸ κέντρον ἐγκαταλιπεῖν ἰσχύσασα ταῖς ψυχαῖς , καὶ νίκην παρασχεῖν τῷ μεγέθει μὲν ἐνάμιλλον ταῖς ἐκ τῶν ὅπλων περιγινομέναις , εὐαγῆ δὲ καὶ καθαράν , ὥσπερ ἱερέως ἐς θεοῦ φοιτῶντος , ἀλλʼ οὐ βασιλέως ἐς πόλεμον , ἔργον γενομένην ; καίτοι γε μὴν ταύτης εἰκόνα τῆς πράξεως μακρῷ λειπομένην καὶ Πέρσαι θρυλοῦσι , τοὺς Δαρείου παῖδας τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς διαφερομένους δίκῃ τὰ καθʼ αὑτοὺς καὶ οὐ τῇ τῶν ὅπλων ἐπιτρέψαι κρίσει . σοὶ δὲ πρὸς μὲν τοὺς ἀδελφοὺς οὔτε ἐν τοῖς λόγοις οὔτε ἐν τοῖς ἔργοις ἀγὼν γέγονεν οὐδὲ εἷς · ἔχαιρες δὲ οἶμαι τῷ κοινὴν πρὸς ἐκείνους εἶναί σοι τὴν ἐπιμέλειαν μᾶλλον ἢ τῷ μόνος ἁπάντων γενέσθαι κύριος · πρὸς δὲ τὸν ἀσεβὲς μὲν ἢ παράνομον οὐδὲν εἰργασμένον , ἄπιστον δὲ τῇ γνώμῃ φανέντα ἐν ἐλέγχοις , οἳ τὴν ἀπιστίαν ἐκείνου δείξουσι .
Lemmas: οἷος τις ἐνταῦθα γίγνομαι τοσοῦτος μέν ἔθνος καί στρατόπεδον καί χρῆμα ἐν ἡμέρα εἷς γίγνομαι κύριος , ὁ πολέμιος δέ , εἰ καί μή ὁ ἔργον , ἀλλά ὁ γνώμη φαίνω , ὁ ἀρχή ἀφαιρέω καί ὁ σῶμα κρατέω ; ἆρα οὐ οὗτος μέν ἀγαθός καί δίκαιος προσφέρω ἤ Κῦρος ὁ πάππος , ὁ περί αὐτός δέ ὁ τιμή διαφυλάσσω οὐδείς οὐδείς ἀφαιρέω , προστίθημι δέ οἴομαι δωρεά πολύς ; τίς δέ σύ ὁράω ἤ πρό ὁ κρατέω σκυθρωπός λίαν ἤ μετά οὗτος ὑπερήδομαι ; καίτοι πῶς ἄξιος ἐπαινέω εἰμί σύ δημηγόρος ἅμα καί στρατηγός ἤ βασιλεύς χρηστός καί γενναῖος ὁπλίτης προσαγορεύω ; ὅς πάλαι μέν ἀπαράσσω ὁ στρατηγεῖον ἀπό ὁ βῆμα εἰς αὐτός πάλιν ἐπανάγω ἀξιόω σχῆμα , μιμέομαι οἴομαι Ὀδυσσεύς καί Νέστωρ καί ὁ ἐξαιρέω Καρχηδών Ῥωμαῖος στρατηγός , ὅς φοβερός ἑαυτοῦ ἀπό ὁ βῆμα ὁ ἀδικέω ἤ ὁ πολέμιος ἐπί ὁ παράταξις ἀεί καθίστημι . Δημοσθένης δέ καί ὅστις οὗτος ζηλόω ὁ ἐν ὁ λόγος ἰσχύς αἰδέομαι , ὁ τρόπος ὁ δημηγορία οὔποτε ἄν ἀξιόω ὁ σός παραβάλλω ἐκεῖνος θέατρον . οὐ γάρ ἐν ὁ ὁπλίτης δημηγορέω οὐδέ ὑπέρ τοσοῦτος κινδυνεύω , ἀλλά ὑπέρ χρῆμα ἤ τιμή ἤ δόξα , ἤ φίλος συνερέω ἐπαγγέλλω , ἀπέρχομαι οἴομαι πολλάκις ἀπό ὁ βῆμα , ὁ δῆμος θορυβέω , ὠχρός καί τρέμω , ὥσπερ ὁ δειλός ὁ πολέμιος ἐν ὄψις στρατηγός παρατάσσω . καί οὐδείς ἄν λέγω ἔχω τοσοῦτος ἔργον ἕτερος πράσσω πώποτε καί τοσοῦτος ἔθνος κτῆσις ἐκ δικαστήριον , ἄλλος τε καί πρός ἀνήρ ὁ δίκη εἰμί οὐ , ὡς ὁ πολύς φημί , εὐκαταφρόνητος , ἀλλά πολύς μέν στρατεία γνώριμος , πρεσβύτης δέ ἤδη καί ὁ ἐμπειρία ἐκ ὁ χρόνος δοκέω προσλαμβάνω καί ὁ στρατόπεδον ἐκεῖνος ἄρχω λαγχάνω πολύς ἤδη χρόνος . τίς οὖν ὁ ῥώμη γίγνομαι ὁ λόγος ; τίς δέ ὁ πειθώ ὁ χεῖλος ἐπικάθημαι , ὁ παντοδαπής ἄνθρωπος συλλέγω ὁ κέντρον ἐγκαταλείπω ἰσχύω ὁ ψυχή , καί νίκη παρέχω ὁ μέγεθος μέν ἐνάμιλλος ὁ ἐκ ὁ ὅπλον περιγίγνομαι , εὐαγής δέ καί καθαρός , ὥσπερ ἱερεύς εἰς θεός φοιτάω , ἀλλά οὐ βασιλεύς εἰς πόλεμος , ἔργον γίγνομαι ; καίτοι γε μήν οὗτος εἰκών ὁ πρᾶξις μακρός λείπω καί Πέρσης θρυλέω , ὁ Δαρεῖος παῖς ὁ πατήρ τελευτάω ὑπέρ ὁ ἀρχή διαφέρω δίκη ὁ κατά ἑαυτοῦ καί οὐ ὁ ὁ ὅπλον ἐπιτρέπω κρίσις . σύ δέ πρός μέν ὁ ἀδελφός οὔτε ἐν ὁ λόγος οὔτε ἐν ὁ ἔργον ἀγών γίγνομαι οὐδέ εἷς · χαίρω δέ οἴομαι ὁ κοινός πρός ἐκεῖνος εἰμί σύ ὁ ἐπιμέλεια μάλα ἤ ὁ μόνος ἅπας γίγνομαι κύριος · πρός δέ ὁ ἀσεβής μέν ἤ παράνομος οὐδείς ἐργάζομαι , ἄπιστος δέ ὁ γνώμη φαίνω ἐν ἔλεγχος , ὅς ὁ ἀπιστία ἐκεῖνος δείκνυμι .