flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 5
Ἀλλʼ ὑπὲρ τῆς εὐγενείας τῆς σῆς ἴσως ἄξιον ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐν βραχεῖ διελθεῖν . ἀπορεῖν δὲ ἔοικα κἀνταῦθα , πόθεν ἄρχεσθαι χρή . πρόγονοί τε γάρ εἰσί σοι καὶ πάπποι καὶ γονεῖς ἀδελφοί τε καὶ ἀνεψιοὶ καὶ ξυγγενεῖς βασιλεῖς ἅπαντες , αὐτοὶ κτησάμενοι τὴν ἀρχὴν ἐννόμως ἢ παρὰ τῶν κρατούντων εἰσποιηθέντες . καὶ τὰ μὲν παλαιὰ τί δεῖ λέγειν , Κλαυδίου μνησθέντα , καὶ τῆς ἀρετῆς τῆς ἐκείνου ἐναργῆ παρέχειν καὶ γνώριμα πᾶσι τεκμήρια , τῶν ἀγώνων τῶν πρὸς τοὺς ὑπὲρ τὸν Ἴστρον οἰκοῦντας βαρβάρους ἀναμιμνήσκοντα , καὶ ὅπως τὴν ἀρχὴν ὁσίως ἅμα καὶ δικαίως ἐκτήσατο , καὶ τὴν ἐν βασιλείᾳ τῆς διαίτης λιτότητα , καὶ τὴν ἀφέλειαν τῆς ἐσθῆτος ἐπὶ τῶν εἰκόνων ὁρωμένην ἔτι ; τὰ δὲ ὑπὲρ τῶν πάππων τῶν σῶν ἐστι μὲν τούτων νεώτερα , λαμπρὰ δὲ οὐ μεῖον ἐκείνων . ἔτυχον μὲν γὰρ ἄμφω τῆς ἀρχῆς δι’ ἀρετὴν ἀξίω κριθέντε , γενομένω δὲ ἐπὶ τῶν πραγμάτων οὕτω πρός τε ἀλλήλους εὐνοϊκῶς ἔσχον καὶ πρὸς τὸν μεταδόντα τῆς βασιλείας εὐσεβῶς , ὥσθʼ ὁ μὲν ὡμολόγει μηδὲν τούτου πώποτε κρεῖττον βεβουλεῦσθαι , πολλὰ καὶ ἄλλα σωτήρια τοῖς κοινοῖς ἐξευρών , οἱ δὲ τὴν μετʼ ἀλλήλων κοινωνίαν μᾶλλον ἢ τὴν τῶν ὅλων ἀρχήν , εἴπερ οἷόν τε ἦν , ἑκάστῳ περιγενομένην ἠγάπων . οὕτω δὲ διακείμενοι τὰς ψυχὰς τῶν ἔργων ἔδρων τὰ κάλλιστα , σεβόμενοι μὲν μετὰ τὴν κρείττονα φύσιν τὸν τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς παρασχόντα , τοῖς ὑπηκόοις δὲ πρᾴως καὶ φιλανθρώπως χρώμενοι , καὶ τοὺς βαρβάρους οὐκ ἐλαύνοντες μόνον πάλαι κατοικοῦντας καὶ νεμομένους καθάπερ τὴν οἰκείαν ἀδεῶς τὰ ἡμέτερα , φρούρια δὲ ἐπιτειχίζοντες αὐτοῖς τοσαύτην πρὸς αὐτοὺς εἰρήνην τοῖς ὑπηκόοις κατέστησαν , ὅσην οὐδὲ εὔξασθαι τότε ῥᾴδιον ἐδόκει . ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τούτων οὐκ ἄξιον ἐν παρέργῳ λέγειν . τῆς δὲ ὁμονοίας αὐτῶν τῆς πρὸς ἀλλήλους τὸ μέγιστον σημεῖον παραλιπεῖν οὐδαμῶς εὔλογον , καὶ ἄλλως προσῆκον τῷ λόγῳ . κοινωνίαν γὰρ τὴν καλλίστην τοῖς αὑτῶν παισὶν ἐπινοήσαντες τῶν σῶν πατέρων τοὺς γάμους ἥρμοσαν . προσήκει δὲ οἶμαι καὶ περὶ τούτων ἐν βραχεῖ διελθεῖν , ὅπως μὴ τῆς ἀρχῆς φανῇς μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀρετῆς κληρονόμος .
Lemmas: ἀλλά ὑπέρ ὁ εὐγένεια ὁ σός ἴσως ἄξιος ἐπί ὁ πάρειμι ἐν βραχύς διέρχομαι . ἀπορέω δέ ἔοικα ἐνταῦθα , πόθεν ἄρχω χρή . πρόγονος τε γάρ εἰμί σύ καί πάππος καί γονεύς ἀδελφός τε καί ἀνεψιός καί συγγενής βασιλεύς ἅπας , αὐτός κτάομαι ὁ ἀρχή ἔννομος ἤ παρά ὁ κρατέω εἰσποιέω . καί ὁ μέν παλαιός τίς δέω λέγω , Κλαύδιος μιμνῄσκω , καί ὁ ἀρετή ὁ ἐκεῖνος ἐναργής παρέχω καί γνώριμος πᾶς τεκμήριον , ὁ ἀγών ὁ πρός ὁ ὑπέρ ὁ Ἴστρος οἰκέω βάρβαρος ἀναμιμνῄσκω , καί ὅπως ὁ ἀρχή ὅσιος ἅμα καί δίκαιος κτάομαι , καί ὁ ἐν βασιλεία ὁ δίαιτα λιτότης , καί ὁ ἀφέλεια ὁ ἐσθής ἐπί ὁ εἰκών ὁράω ἔτι ; ὁ δέ ὑπέρ ὁ πάππος ὁ σός εἰμί μέν οὗτος νέος , λαμπρός δέ οὐ μείων ἐκεῖνος . τυγχάνω μέν γάρ ἄμφω ὁ ἀρχή διά ἀρετή ἄξιος κρίνω , γίγνομαι δέ ἐπί ὁ πρᾶγμα οὕτως πρός τε ἀλλήλων εὐνοϊκός ἔχω καί πρός ὁ μεταδίδωμι ὁ βασιλεία εὐσεβής , ὥστε ὁ μέν ὁμολογέω μηδείς οὗτος πώποτε κρατύς βουλεύω , πολύς καί ἄλλος σωτήριος ὁ κοινός ἐξευρίσκω , ὁ δέ ὁ μετά ἀλλήλων κοινωνία μάλα ἤ ὁ ὁ ὅλος ἀρχή , εἴπερ οἷος τε εἰμί , ἕκαστος περιγίγνομαι ἀγαπάω . οὕτως δέ διάκειμαι ὁ ψυχή ὁ ἔργον δράω ὁ καλός , σέβω μέν μετά ὁ κρατύς φύσις ὁ ὁ ἀρχή αὐτός παρέχω , ὁ ὑπήκοος δέ πρᾶος καί φιλάνθρωπος χράω , καί ὁ βάρβαρος οὐ ἐλαύνω μόνος πάλαι κατοικέω καί νέμω καθά ὁ οἰκεῖος ἀδεής ὁ ἡμέτερος , φρούριον δέ ἐπιτειχίζω αὐτός τοσοῦτος πρός αὐτός εἰρήνη ὁ ὑπήκοος καθίστημι , ὅσος οὐδέ εὔχομαι τότε ῥᾴδιος δοκέω . ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος οὐ ἄξιος ἐν πάρεργος λέγω . ὁ δέ ὁμόνοια αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων ὁ μέγας σημεῖον παραλείπω οὐδαμῶς εὔλογος , καί ἄλλος προσήκω ὁ λόγος . κοινωνία γάρ ὁ καλός ὁ ἑαυτοῦ παῖς ἐπινοέω ὁ σός πατήρ ὁ γάμος ἁρμόζω . προσήκω δέ οἴομαι καί περί οὗτος ἐν βραχύς διέρχομαι , ὅπως μή ὁ ἀρχή φαίνω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀρετή κληρονόμος .