flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 31
Ἡμεῖς δὲ ἐπειδὴ τὸν πρῶτον πόλεμον διεληλύθαμεν , ληγούσης ἤδη τῆς ὀπώρας , ἆρ’ ἐνταῦθα τὴν διήγησιν πάλιν ἀφήσομεν ; ἢ πάντως τὸ τέλος ἀποδοῦναι τῶν ἔργων τοῖς ποθοῦσιν ἄξιον ; ἐπέλαβε μὲν ὁ χειμὼν καὶ παρέσχε διαφυγεῖν τῆν τιμωρίαν τὸν τύραννον . κηρύγματα δὲ ἦν λαμπρὰ καὶ βασιλικῆς ἄξια μεγαλοψυχίας · ἄδεια δὲ πᾶσιν ἐδίδοτο τοῖς ταξαμένοις μετὰ τοῦ τυράννου , πλὴν εἴ τις ἀνοσίων ἐκείνῳ φόνων ἐκοινώνει · ἀπελάμβανον τὰς οἰκίας ἅπαντες καὶ τὰ χρήματα καὶ πατρίδας οἱ μηδὲ ὄψεσθαί τι τῶν φιλτάτων αὐτοῖς ἐλπίζοντες . ὑπεδέχου τὸ ναυτικὸν ἐκ τῆς Ἰταλίας ἐπανερχόμενον , πολλοὺς ἐκεῖθεν πολίτας κατάγον φεύγοντας οἶμαι τὴν τῶν τυράννων ὠμότητα . ἐπεὶ δὲ ὁ καιρὸς ἐκάλει στρατεύεσθαι , πάλιν ἐφειστήκεις δεινὸς τῷ τυράννῳ . ὁ δὲ προυβάλλετο τὰς Ἰταλῶν δυσχωρίας , καὶ τοῖς ὄρεσι τοῖς ἐκεῖ καθάπερ θηρίον ἐναποκρύψας τὰς δυνάμεις αὐτὸς οὐδὲ ὑπαίθριος ἐτόλμα στρατεύειν . ἀναλαβὼν δὲ αὑτὸν εἰς τὴν πλησίον πόλιν τρυφῶσαν καὶ πολυτελῆ , ἐν πανηγύρεσι καὶ τρυφαῖς ἔτριβε τὸν χρόνον , ἀρκέσειν μὲν αὑτῷ πρὸς σωτηρίαν τῶν ὀρῶν τὴν δυσχωρίαν μόνον οἰόμενος . ἀκόλαστος δὲ ὢν φύσει κερδαίνειν ᾤετο τὸ χαρίζεσθαι ταῖς ἐπιθυμίαις ἐν τοσούτοις κακοῖς , δῆλός τε ἦν λίαν πεπιστευκὼς ἀσφαλῶς αὐτῷ τὰ παρόντα ἔχειν , ἀποτειχιζομένης ἐν κύκλῳ τῆς Ἰταλίας τοῖς ὄρεσι , πλὴν ὅσον ἐξ ἡμισείας ἡ θάλασσα τεναγώδης οὖσα καὶ τοῖς Αἰγυπτίων ἕλεσιν ἐμφερὴς ἄβατον καὶ νηίτῃ στρατῷ πολεμίων ἀνδρῶν καθίστησιν . ἀλλʼ ἔοικεν οὐδὲ ἓν ἡ φύσις πρὸς ἀνδρὸς ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην τοῖς ἀκολάστοις καὶ δειλοῖς ἔρυμα μηχανήσασθαι , πάντα ὑποχωρεῖν φρονήσει μετὰ ἀνδρείας ἐπιούσῃ παρασκευάζουσα · πάλαι τε ἡμῖν ἐξηῦρε τὰς τέχνας , δι’ ὧν εἰς εὐπορίαν τῶν τέως δοξάντων ἀπόρων κατέστημεν , καὶ ἐπὶ τῶν καθʼ ἕκαστον ἔργων τὸ πολλοῖς ἀδύνατον εἶναι φαινόμενον ἐπιτελούμενον πρὸς ἀνδρὸς σώφρονος . ὃ δὴ καὶ τότε τοῖς ἔργοις , ὦ βασιλεῦ , δείξας εἰκότως ἂν ἀποδέχοιο τοὺς ἐπʼ αὐτῷ λόγους .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐπειδή ὁ πρῶτος πόλεμος διέρχομαι , λήγω ἤδη ὁ ὀπώρα , ἆρα ἐνταῦθα ὁ διήγησις πάλιν ἀφίημι ; ἤ πάντως ὁ τέλος ἀποδίδωμι ὁ ἔργον ὁ ποθέω ἄξιος ; ἐπιλαμβάνω μέν ὁ χειμών καί παρέχω διαφεύγω τῆν τιμωρία ὁ τύραννος . κήρυγμα δέ εἰμί λαμπρός καί βασιλικός ἄξιος μεγαλοψυχία · ἄδεια δέ πᾶς δίδωμι ὁ τάσσω μετά ὁ τύραννος , πλήν εἰ τις ἀνόσιος ἐκεῖνος φόνος κοινωνέω · ἀπολαμβάνω ὁ οἰκία ἅπας καί ὁ χρῆμα καί πατρίς ὁ μηδέ ὁράω τις ὁ φίλος αὐτός ἐλπίζω . ὑποδέχομαι ὁ ναυτικός ἐκ ὁ Ἰταλία ἐπανέρχομαι , πολύς ἐκεῖθεν πολίτης κατάγω φεύγω οἴομαι ὁ ὁ τύραννος ὠμότης . ἐπεί δέ ὁ καιρός καλέω στρατεύω , πάλιν ἐφίστημι δεινός ὁ τύραννος . ὁ δέ προβάλλω ὁ Ἰταλός δυσχωρία , καί ὁ ὄρος ὁ ἐκεῖ καθά θηρίον ἐναποκρύπτω ὁ δύναμις αὐτός οὐδέ ὑπαίθριος τολμάω στρατεύω . ἀναλαμβάνω δέ ἑαυτοῦ εἰς ὁ πλησίον πόλις τρυφάω καί πολυτελής , ἐν πανήγυρις καί τρυφή τρίβω ὁ χρόνος , ἀρκέω μέν ἑαυτοῦ πρός σωτηρία ὁ ὄρος ὁ δυσχωρία μόνος οἴομαι . ἀκόλαστος δέ εἰμί φύσις κερδαίνω οἴομαι ὁ χαρίζω ὁ ἐπιθυμία ἐν τοσοῦτος κακός , δῆλος τε εἰμί λίαν πιστεύω ἀσφαλής αὐτός ὁ πάρειμι ἔχω , ἀποτειχίζω ἐν κύκλος ὁ Ἰταλία ὁ ὄρος , πλήν ὅσος ἐκ ἥμισυς ὁ θάλασσα τεναγώδης εἰμί καί ὁ Αἰγύπτιος ἕλος ἐμφερής ἄβατος καί νηΐτης στρατός πολέμιος ἀνήρ καθίστημι . ἀλλά ἔοικα οὐδέ εἷς ὁ φύσις πρός ἀνήρ ἀρετή καί σωφροσύνη ὁ ἀκόλαστος καί δειλός ἔρυμα μηχανάομαι , πᾶς ὑποχωρέω φρόνησις μετά ἀνδρεία ἐπέρχομαι παρασκευάζω · πάλαι τε ἐγώ ἐξευρίσκω ὁ τέχνη , διά ὅς εἰς εὐπορία ὁ τέως δοκέω ἄπορος καθίστημι , καί ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ἔργον ὁ πολύς ἀδύνατος εἰμί φαίνω ἐπιτελέω πρός ἀνήρ σώφρων . ὅς δή καί τότε ὁ ἔργον , ὦ βασιλεύς , δείκνυμι ἔοικα ἄν ἀποδέχομαι ὁ ἐπί αὐτός λόγος .