flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 1
Πάλαι με προθυμούμενον , ὦ μέγιστε βασιλεῦ , τὴν σὴν ἀρετὴν καὶ πράξεις ὑμνῆσαι καὶ τοὺς πολέμους ἀπαριθμήσασθαι , καὶ τὰς τυραννίδας ὅπως ἀνῄρηκας , τῆς μὲν λόγῳ καὶ πειθοῖ τοὺς δορυφόρους ἀποστήσας , τῆς δὲ τοῖς ὅπλοις κρατήσας , τὸ μέγεθος εἶργε τῶν πράξεων , οὐ τὸ βραχὺ λειφθῆναι τῷ λόγῳ τῶν ἔργων δεινὸν κρίνοντα , ἀλλὰ τὸ παντελῶς τῆς ὑποθέσεως διαμαρτεῖν δόξαι . τοῖς μὲν γὰρ περὶ τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας καὶ τὴν ποίησιν διατρίβουσιν οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ ῥᾳδίως ἔξεστιν ἐγχειρεῖν τοῖς ἐπαίνοις τῶν σοι πραχθέντων · περίεστι γὰρ αὐτοῖς ἐκ τῆς τοῦ λέγειν μελέτης καὶ τῆς πρὸς τὰς ἐπιδείξεις συνηθείας τὸ θαρσεῖν ἐν δίκῃ . ὅσοι δὲ τοῦ μὲν τοιούτου μέρους κατωλιγώρησαν , ὥρμησαν δʼ ἐφʼ ἕτερον παιδείας εἶδος καὶ λόγων ξυγγραφὴν οὐ δήμῳ κεχαρισμένην οὐδʼ ἐς θέατρα παντοδαπὰ τολμῶσαν ἀποδύεσθαι , πρὸς τὰς ἐπιδείξεις ἔχοιεν ἂν εἰκότως εὐλαβεστέρως . ἔστι γὰρ οὐκ ἄδηλον τοῦθʼ ὅτι τοῖς μὲν ποιηταῖς Μοῦσαι καὶ τὸ δοκεῖν ἐκεῖθεν ἐπιπνεομένους τὴν ποίησιν γράφειν ἄφθονον παρέχει τὴν ἐξουσίαν τοῦ πλάσματος · τοῖς ῥήτορσι δὲ ἡ τέχνη τὴν ἴσην παρέσχεν ἄδειαν , τὸ μὲν πλάττειν ἀφελομένη , τὸ δὲ κολακεύειν οὐδαμῶς ἀπαγορεύσασα , οὐδὲ αἰσχύνην ὁμολογουμένην τῷ λέγοντι τὸ ψευδῶς ἐπαινεῖν τοὺς οὐκ ἀξίους ἐπαίνου κρίνασα . ἀλλʼ οἱ μὲν ἐπειδὰν καινόν τινα μῦθον καὶ μηδέπω τοῖς πρόσθεν ἐπινοηθέντα φέρωσιν αὐτοὶ ξυνθέντες , τῷ ξένῳ τοὺς ἀκούοντας ψυχαγωγήσαντες πλέον θαυμάζονται · οἱ δὲ τῆς τέχνης ἀπολαῦσαί φασιν ἐν τῷ δύνασθαι περὶ τῶν μικρῶν μειζόνως διελθεῖν , καὶ τὸ μέγεθος ἀφελεῖν τῶν ἔργων τῷ λόγῳ , καὶ ὅλως ἀντιτάττειν τῇ τῶν πραγμάτων φύσει τὴν δύναμιν τῶν λόγων . Ἐγὼ δὲ εἰ μὲν ἑώρων ταύτης ἐμαυτὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐν χρείᾳ τῆς τέχνης , ἦγον ἂν τὴν προσήκουσαν ἡσυχίαν τοῖς ἀμελετήτως ἔχουσι τῶν τοιούτων λόγων , παραχωρῶν τῶν σῶν ἐγκωμίων ἐκείνοις , ὧν μικρῷ πρόσθεν ἐμνήσθην . ἐπεὶ δὲ ἅπαν τοὐναντίον ὁ παρὼν ἀπαιτεῖ λόγος τῶν πραγμάτων ἁπλῆν διήγησιν οὐδενὸς ἐπεισάκτου κόσμου δεομένην , ἔδοξε κἀμοὶ προσήκειν , τοῦ ἀξίως διηγήσασθαι τῶν ἔργων ἀνεφίκτου καὶ τοῖς προλαβοῦσιν ἤδη φανέντος . ἅπαντες γὰρ σχεδὸν οἱ περὶ παιδείαν διατρίβοντές σε ἐν μέτρῳ καὶ καταλογάδην ὑμνοῦσιν , οἱ μὲν ἅπαντα περιλαβεῖν ἐν βραχεῖ τολμῶντες , οἱ δὲ μέρεσιν αὑτοὺς ἐπιδόντες τῶν πράξεων ἀρκεῖν ᾠήθησαν , εἰ τούτων τῆς ἀξίας μὴ διαμάρτοιεν . ἄξιον δὲ ἄγασθαι τὴν προθυμίαν τῶν ἀνδρῶν ἁπάντων , ὅσοι τῶν σῶν ἐπαίνων ἥψαντο . οἱ μὲν γάρ , ὅπως μηδὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου τῶν σοι πραχθέντων ἀμαυρωθείη , τὸν μέγιστον ὑποδῦναι πόνον ἐτόλμησαν , οἱ δέ , ὅτι τοῦ παντὸς διαμαρτήσειν ἤλπιζον , τὴν αὑτῶν γνώμην ἐν μέρει προύφηναν , ἄμεινον τοῦ τῆς σιωπῆς ἀκινδύνου γέρως κρίναντες κατὰ δύναμίν σοι τῶν οἰκείων πόνων ἀπάρξασθαι . Εἰ μὲν οὖν καὶ αὐτὸς εἷς ὢν ἐτύγχανον τῶν τοὺς ἐπιδεικτικοὺς ἀγαπώντων λόγους , ἐχρῆν ἐντεῦθεν ἄρχεσθαι τῆς ὑποθέσεως , τὴν ἴσην εὔνοιαν ἀπαιτήσαντα τῆς ὑπαρχούσης ἤδη σοι παρ’ ἡμῶν καὶ δεηθέντα τῶν λόγων ἀκροατὴν εὐμενῆ γενέσθαι , οὐχὶ δὲ ἀκριβῆ καὶ ἀπαραίτητον κριτὴν καταστῆναι . ἐπεὶ δὲ ἐν ἄλλοις μαθήμασι τραφέντες καὶ παιδευθέντες , καθάπερ ἐπιτηδεύμασι καὶ νόμοις , ἀλλοτρίων κατατολμᾶν ἔργων δοκοῦμεν οὐκ ὀρθῶς , μικρά μοι δοκεῖ χρῆναι καὶ περὶ τούτων δηλῶσαι , οἰκειοτέραν ἀρχὴν προθέντα τοῦ λόγου .
Lemmas: πάλαι ἐγώ προθυμέομαι , ὦ μέγας βασιλεύς , ὁ σός ἀρετή καί πρᾶξις ὑμνέω καί ὁ πόλεμος ἀπαριθμέω , καί ὁ τυραννίς ὅπως ἀναιρέω , ὁ μέν λόγος καί Πειθώ ὁ δορυφόρος ἀφίστημι , ὁ δέ ὁ ὅπλον κρατέω , ὁ μέγεθος ἔργω ὁ πρᾶξις , οὐ ὁ βραχύς λείπω ὁ λόγος ὁ ἔργον δεινός κρίνω , ἀλλά ὁ παντελής ὁ ὑπόθεσις διαμαρτάνω δοκέω . ὁ μέν γάρ περί ὁ πολιτικός ἀγών καί ὁ ποίησις διατρίβω οὐδείς θαυμαστός εἰ ῥᾴδιος ἔξεστι ἐγχειρέω ὁ ἔπαινος ὁ σύ πράσσω · περίειμι γάρ αὐτός ἐκ ὁ ὁ λέγω μελέτη καί ὁ πρός ὁ ἐπίδειξις συνήθεια ὁ θαρσέω ἐν δίκη . ὅσος δέ ὁ μέν τοιοῦτος μέρος κατολιγωρέω , ὁρμάω δέ ἐπί ἕτερος παιδεία εἶδος καί λόγος συγγραφή οὐ δῆμος χαρίζω οὐδέ εἰς θέατρον παντοδαπός τολμάω ἀποδύω , πρός ὁ ἐπίδειξις ἔχω ἄν ἔοικα εὐλαβής . εἰμί γάρ οὐ ἄδηλος οὗτος ὅτι ὁ μέν ποιητής Μοῦσα καί ὁ δοκέω ἐκεῖθεν ἐπιπνέω ὁ ποίησις γράφω ἄφθονος παρέχω ὁ ἐξουσία ὁ πλάσμα · ὁ ῥήτωρ δέ ὁ τέχνη ὁ ἴσος παρέχω ἄδεια , ὁ μέν πλάσσω ἀφαιρέω , ὁ δέ κολακεύω οὐδαμῶς ἀπαγορεύω , οὐδέ αἰσχύνη ὁμολογέω ὁ λέγω ὁ ψευδής ἐπαινέω ὁ οὐ ἄξιος ἔπαινος κρίνω . ἀλλά ὁ μέν ἐπειδάν καινός τις μῦθος καί μηδέπω ὁ πρόσθεν ἐπινοέω φέρω αὐτός συντίθημι , ὁ ξένος ὁ ἀκούω ψυχαγωγέω πολύς θαυμάζω · ὁ δέ ὁ τέχνη ἀπολαύω φημί ἐν ὁ δύναμαι περί ὁ μικρός μέγας διέρχομαι , καί ὁ μέγεθος ἀφαιρέω ὁ ἔργον ὁ λόγος , καί ὅλος ἀντιτάσσω ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ὁ δύναμις ὁ λόγος . ἐγώ δέ εἰ μέν ὁράω οὗτος ἐμαυτοῦ ἐπί ὁ πάρειμι ἐν χρεία ὁ τέχνη , ἄγω ἄν ὁ προσήκω ἡσυχία ὁ ἀμελέτητος ἔχω ὁ τοιοῦτος λόγος , παραχωρέω ὁ σός ἐγκώμιον ἐκεῖνος , ὅς μικρός πρόσθεν μιμνῄσκω . ἐπεί δέ ἅπας ἐναντίος ὁ πάρειμι ἀπαιτέω λόγος ὁ πρᾶγμα ἁπλόος διήγησις οὐδείς ἐπείσακτος κόσμος δέω , δοκέω ἐγώ προσήκω , ὁ ἄξιος διηγέομαι ὁ ἔργον ἀνέφικτος καί ὁ προλαμβάνω ἤδη φαίνω . ἅπας γάρ σχεδόν ὁ περί παιδεία διατρίβω σύ ἐν μέτρον καί καταλογάδην ὑμνέω , ὁ μέν ἅπας περιλαμβάνω ἐν βραχύς τολμάω , ὁ δέ μέρος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ πρᾶξις ἀρκέω οἴομαι , εἰ οὗτος ὁ ἄξιος μή διαμαρτάνω . ἄξιος δέ ἄγαμαι ὁ προθυμία ὁ ἀνήρ ἅπας , ὅσος ὁ σός ἔπαινος ἅπτω . ὁ μέν γάρ , ὅπως μηδείς ὑπό ὁ χρόνος ὁ σύ πράσσω ἀμαυρόω , ὁ μέγας ὑποδύνω πόνος τολμάω , ὁ δέ , ὅτι ὁ πᾶς διαμαρτάνω ἐλπίζω , ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ἐν μέρος προυφαίνω , ἀγαθός ὁ ὁ σιωπή ἀκίνδυνος γέρας κρίνω κατά δύναμις σύ ὁ οἰκεῖος πόνος ἀπάρχομαι . εἰ μέν οὖν καί αὐτός εἷς εἰμί τυγχάνω ὁ ὁ ἐπιδεικτικός ἀγαπάω λόγος , χρή ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ ὑπόθεσις , ὁ ἴσος εὔνοια ἀπαιτέω ὁ ὑπάρχω ἤδη σύ παρά ἐγώ καί δέω ὁ λόγος ἀκροατής εὐμενής γίγνομαι , οὐ δέ ἀκριβής καί ἀπαραίτητος κριτής καθίστημι . ἐπεί δέ ἐν ἄλλος μάθημα τρέφω καί παιδεύω , καθά ἐπιτήδευμα καί νόμος , ἀλλότριος κατατολμάω ἔργον δοκέω οὐ ὀρθός , μικρός ἐγώ δοκέω χρή καί περί οὗτος δηλόω , οἰκεῖος ἀρχή προτίθημι ὁ λόγος .