flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 34
Σκοπεῖν δὲ ὑπὲρ ἁπάντων ἄξιον ἤδη τῶν ῥηθέντων , εἰ μετὰ ἀρετῆς καὶ τῆς βελτίστης ἕξεως ἅπαντα γέγονε · τούτῳ γὰρ ἤδη καὶ τῶν λόγων ἀρχόμενος μάλιστα προσέχειν τὸν νοῦν ἠξίουν . οὐκοῦν τῷ πατρὶ μὲν εὐσεβῶς καὶ φιλανθρώπως ὅπως προσηνέχθης , ὁμονοῶν δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς διετέλεσας τὸν ἅπαντα χρόνον , ἀρχόμενος μὲν προθύμως , συνάρχων δὲ ἐκείνοις σωφρόνως , πάλαι τε εἴρηται καὶ νῦν ἀξιούσθω μνήμης . τοῦτο δὲ ὅστις μικρᾶς ἀρετῆς ἔργον ὑπέλαβεν Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου καὶ Κῦρον τὸν Καμβύσου σκοπῶν ἐπαινείτω . ὁ μὲν γὰρ μειράκιον ἔτι κομιδῇ νέον δῆλος ἦν τοῦ πατρὸς οὐκ ἀνεξόμενος ἄρχοντος , ὁ δὲ ἀφείλετο τὴν ἀρχὴν τὸν πάππον . καὶ ταῦτα οὐδείς ἐστιν οὕτως ἠλίθιος , ὅστις οὐκ οἴεταί σε , μηδὲν ἐκείνων μεγαλοψυχίᾳ καὶ τῇ πρὸς τὰ καλὰ φιλοτιμίᾳ λειπόμενον , οὕτως ἐγκρατῶς καὶ σωφρόνως τῷ πατρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς προσενηνέχθαι . παρασχούσης γὰρ τῆς τύχης τὸν καιρὸν , ἐν ᾧ τῆς ἁπάντων ἡγεμονίας ἐχρῆν μεταποιηθῆναι , πρῶτος ὡρμήθης , πολλῶν ἀπαγορευόντων καὶ πρὸς τἀναντία ξυμπείθειν ἐπιχειρούντων · ῥᾷστα δὲ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν τὸν ἐν χερσὶ πόλεμον διοικησάμενος ἐλευθεροῦν ἔγνως τῆς ἀρχῆς τὰ κατειλημμένα , δικαιοτάτην μὲν καὶ οἵαν οὔπω πρόσθεν ἔλαβε πρόφασιν πόλεμος τῆς πρὸς ἐκείνους ἔχθρας τιθέμενος . οὐδὲ γὰρ ἐμφύλιον ἄξιον προσαγορεύειν τὸν πόλεμον , οὗ βάρβαρος ἦν ἡγεμὼν ἑαυτὸν ἀναγορεύσας βασιλέα καὶ χειροτονήσας στρατηγόν . τῶν ἀδικημάτων δὲ τῶν ἐκείνου καὶ ὧν ἔδρασεν εἰς οἰκίαν τὴν σὴν οὐχ ἡδύ μοι πολλάκις μεμνῆσθαι . ἀνδρειοτέραν δὲ τῆσδε τῆς πράξεως τίς ἂν εἰπεῖν ἔχοι ; ἐφʼ ἧς δῆλος μὲν ἦν ἀποτυχόντι τῶν ἔργων ὁ κίνδυνος · ὑπέμενες δὲ οὐδὲν κέρδους χάριν οὐδὲ κλέος ἀείμνηστον ἀντωνούμενος , ὑπὲρ οὗ καὶ ἀποθνήσκειν ἄνδρες ἀγαθοὶ πολλάκις τολμῶσιν , οἷον πρὸς ἀργύριον τὴν δόξαν τὰς ψυχὰς ἀποδιδόμενοι , οὐδὲ μὴν δι’ ἐπιθυμίαν ἀρχῆς μείζονος καὶ λαμπροτέρας , ὅτι μηδὲ νέῳ σοι τούτων ἐπιθυμῆσαι συνέβη , ἀλλʼ αὐτὸ τὸ καλὸν στέργων τῆς πράξεως πάντα ὑπομένειν ᾤου δεῖν πρὶν ἰδεῖν Ῥωμαίων βάρβαρον βασιλεύοντα καὶ νόμων κύριον καὶ πολιτείας καθεστῶτα καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν κοινῶν εὐχὰς ποιούμενον τὸν τοσούτοις ἀσεβήμασιν ἔνοχον καὶ φόνοις .
Lemmas: σκοπέω δέ ὑπέρ ἅπας ἄξιος ἤδη ὁ λέγω , εἰ μετά ἀρετή καί ὁ ἀγαθός ἕξις ἅπας γίγνομαι · οὗτος γάρ ἤδη καί ὁ λόγος ἄρχω μάλα προσέχω ὁ νόος ἀξιόω . οὐκοῦν ὁ πατήρ μέν εὐσεβής καί φιλάνθρωπος ὅπως προσφέρω , ὁμονοέω δέ πρός ὁ ἀδελφός διατελέω ὁ ἅπας χρόνος , ἄρχω μέν πρόθυμος , συνάρχω δέ ἐκεῖνος σώφρων , πάλαι τε λέγω καί νῦν ἀξιόω μνήμη . οὗτος δέ ὅστις μικρός ἀρετή ἔργον ὑπολαμβάνω Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος καί Κῦρος ὁ Καμβύσης σκοπέω ἐπαινέω . ὁ μέν γάρ μειράκιον ἔτι κομιδῇ νέος δῆλος εἰμί ὁ πατήρ οὐ ἀνέχω ἄρχω , ὁ δέ ἀφαιρέω ὁ ἀρχή ὁ πάππος . καί οὗτος οὐδείς εἰμί οὕτως ἠλίθιος , ὅστις οὐ οἴομαι σύ , μηδείς ἐκεῖνος μεγαλοψυχία καί ὁ πρός ὁ καλός φιλοτιμία λείπω , οὕτως ἐγκρατής καί σώφρων ὁ πατήρ καί ὁ ἀδελφός προσφέρω . παρέχω γάρ ὁ τύχη ὁ καιρός , ἐν ὅς ὁ ἅπας ἡγεμονία χρή μεταποιέω , πρῶτος ὁρμάω , πολύς ἀπαγορεύω καί πρός ἐναντίος συμπείθω ἐπιχειρέω · ῥᾴδιος δέ καί πρός ἀσφάλεια ὁ ἐν χείρ πόλεμος διοικέω ἐλευθερόω γιγνώσκω ὁ ἀρχή ὁ καταλαμβάνω , δίκαιος μέν καί οἷος οὔπω πρόσθεν λαμβάνω πρόφασις πόλεμος ὁ πρός ἐκεῖνος ἔχθρα τίθημι . οὐδέ γάρ ἐμφύλιος ἄξιος προσαγορεύω ὁ πόλεμος , ὅς βάρβαρος εἰμί ἡγεμών ἑαυτοῦ ἀναγορεύω βασιλεύς καί χειροτονέω στρατηγός . ὁ ἀδίκημα δέ ὁ ἐκεῖνος καί ὅς δράω εἰς οἰκία ὁ σός οὐ ἡδύς ἐγώ πολλάκις μιμνῄσκω . ἀνδρεῖος δέ ὅδε ὁ πρᾶξις τίς ἄν λέγω ἔχω ; ἐπί ὅς δῆλος μέν εἰμί ἀποτυγχάνω ὁ ἔργον ὁ κίνδυνος · ὑπομένω δέ οὐδείς κέρδος χάριν οὐδέ κλέος ἀείμνηστος ἀντωνέομαι , ὑπέρ ὅς καί ἀποθνῄσκω ἀνήρ ἀγαθός πολλάκις τολμάω , οἷος πρός ἀργύριον ὁ δόξα ὁ ψυχή ἀποδίδωμι , οὐδέ μήν διά ἐπιθυμία ἀρχή μέγας καί λαμπρός , ὅτι μηδέ νέος σύ οὗτος ἐπιθυμέω συμβαίνω , ἀλλά αὐτός ὁ καλός στέργω ὁ πρᾶξις πᾶς ὑπομένω οἴομαι δέω πρίν ὁράω Ῥωμαῖος βάρβαρος βασιλεύω καί νόμος κύριος καί πολιτεία καθίστημι καί ὁ ὑπέρ ὁ κοινός εὐχή ποιέω ὁ τοσοῦτος ἀσέβημα ἔνοχος καί φόνος .