flavius-claudius-julianus-imperator.egkw-mion-ei-s-n-au-tokra-tora-kwnsta-ntion 38
Ἐν δὲ τούτοις ἅπασιν ὢν καὶ γεγονὼς τοιοῦτος ἐξ ἀρχῆς ἡδονῆς ἁπάσης , ᾗ πρόσεστιν ὄνειδος καὶ μικρόν , καθαρὰν τὴν ψυχὴν διεφύλαξας . μόνον δὲ οἶμαι σὲ τῶν πρόσθεν αὐτοκρατόρων , σχεδὸν δὲ πλὴν σφόδρα ὀλίγων καὶ πάντων ἀνθρώπων οὐκ ἀνδράσι μόνον παράδειγμα πρὸς σωφροσύνην παρασχεῖν κάλλιστον , καὶ γυναιξὶ δὲ τῆς πρὸς τοὺς ἄνδρας κοινωνίας . ὅσα γὰρ ἐκείναις ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι τοῦ γνησίους φύεσθαι τοὺς παῖδας ἐπιμελόμενοι , ταῦτα ὁ λόγος ἀπαγορεύει ταῖς ἐπιθυμίαις παρὰ σοί . ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τούτων ἔχων ἔτι πλείονα λέγειν ἀφίημι . Τῆς φρονήσεως δὲ ἄξιον μὲν ἔπαινον διελθεῖν οὐδαμῶς εὐχερές , μικρὰ δὲ ὅμως καὶ ὑπὲρ ταύτης ῥητέον . ἔστι δὲ τὰ μὲν ἔργα τῶν λόγων οἶμαι πιστότερα . οὐ γάρ ἐστιν εἰκὸς τοσαύτην ἀρχὴν καὶ δύναμιν μὴ παρὰ τῆς ἴσης διοικουμένην καὶ κρατουμένην φρονήσεως πρὸς τοσοῦτον μέγεθος ἀφικέσθαι καὶ κάλλος πράξεων · ἀγαπητὸν δέ , εἰ καὶ τῇ τύχῃ μόνον δίχα φρονήσεως ἐπιτρεπομένη ἐπὶ πολὺ μένει . ἀνθῆσαι μὲν γὰρ τῇ τύχῃ προσσχόντα πρὸς βραχὺ ῥᾴδιον , διαφυλάξαι δὲ τὰ δοθέντα ἀγαθὰ δίχα φρονήσεως οὐ λίαν εὔκολον , μᾶλλον δὲ ἀδύνατον ἴσως . ὅλως δὲ εἰ χρὴ καὶ περὶ τούτων ἐναργὲς φράζειν τεκμήριον , πολλῶν καὶ γνωρίμων οὐκ ἀπορήσομεν . τὴν γὰρ εὐβουλίαν ὑπολαμβάνομεν τῶν περὶ τὰς πράξεις ἀγαθῶν καὶ συμφερόντων ἐξευρίσκειν τὰ κράτιστα . σκοπεῖν οὖν ἄξιον ἐφʼ ἁπάντων ἁπλῶς , εἰ μὴ τοῦθʼ ἕν ἐστι τῶν σοι πραχθέντων . οὐκοῦν ὅπου μὲν ἦν ὁμονοίας χρεία , ἔχαιρες ἐλαττούμενος , ὅπου δὲ τοῖς κοινοῖς ἐχρῆν βοηθεῖν , τὸν πόλεμον ἀνείλου προθυμότατα . καὶ Περσῶν μὲν τὴν δύναμιν καταστρατηγήσας οὐδένα τῶν ὁπλιτῶν ἀποβαλὼν διέφθειρας , τὸν πρὸς τοὺς τυράννους δὲ πόλεμον διελὼν τοῦ μὲν ἐκράτησας ταῖς δημηγορίαις , καὶ τὴν μετʼ ἐκείνου δύναμιν ἀκέραιον καὶ κακῶν ἀπαθῆ προσλαβὼν κατεπολέμησας μᾶλλον διὰ τῆς συνέσεως ἢ διὰ τῆς ῥώμης τὸν τοσούτων τοῖς κοινοῖς αἴτιον συμφορῶν .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος ἅπας εἰμί καί γίγνομαι τοιοῦτος ἐκ ἀρχή ἡδονή ἅπας , ὅς πρόσειμι ὄνειδος καί μικρός , καθαρός ὁ ψυχή διαφυλάσσω . μόνος δέ οἴομαι σύ ὁ πρόσθεν αὐτοκράτωρ , σχεδόν δέ πλήν σφόδρα ὀλίγος καί πᾶς ἄνθρωπος οὐ ἀνήρ μόνος παράδειγμα πρός σωφροσύνη παρέχω καλός , καί γυνή δέ ὁ πρός ὁ ἀνήρ κοινωνία . ὅσος γάρ ἐκεῖνος ἀπαγορεύω ὁ νόμος ὁ γνήσιος φύω ὁ παῖς ἐπιμελέομαι , οὗτος ὁ λόγος ἀπαγορεύω ὁ ἐπιθυμία παρά σύ . ἀλλά ὑπέρ μέν οὗτος ἔχω ἔτι πολύς λέγω ἀφίημι . ὁ φρόνησις δέ ἄξιος μέν ἔπαινος διέρχομαι οὐδαμῶς εὐχερής , μικρός δέ ὅμως καί ὑπέρ οὗτος λέγω . εἰμί δέ ὁ μέν ἔργον ὁ λόγος οἴομαι πιστός . οὐ γάρ εἰμί ἔοικα τοσοῦτος ἀρχή καί δύναμις μή παρά ὁ ἴσος διοικέω καί κρατέω φρόνησις πρός τοσοῦτος μέγεθος ἀφικνέομαι καί κάλλος πρᾶξις · ἀγαπητός δέ , εἰ καί ὁ τύχη μόνος δίχα φρόνησις ἐπιτρέπω ἐπί πολύς μένω . ἀνθέω μέν γάρ ὁ τύχη προσέχω πρός βραχύς ῥᾴδιος , διαφυλάσσω δέ ὁ δίδωμι ἀγαθός δίχα φρόνησις οὐ λίαν εὔκολος , μάλα δέ ἀδύνατος ἴσως . ὅλος δέ εἰ χρή καί περί οὗτος ἐναργής φράζω τεκμήριον , πολύς καί γνώριμος οὐ ἀπορέω . ὁ γάρ εὐβουλία ὑπολαμβάνω ὁ περί ὁ πρᾶξις ἀγαθός καί συμφέρω ἐξευρίσκω ὁ κρατύς . σκοπέω οὖν ἄξιος ἐπί ἅπας ἁπλῶς , εἰ μή οὗτος εἷς εἰμί ὁ σύ πράσσω . οὐκοῦν ὅπου μέν εἰμί ὁμόνοια χρεία , χαίρω ἐλασσόω , ὅπου δέ ὁ κοινός χρή βοηθέω , ὁ πόλεμος ἀναιρέω πρόθυμος . καί Πέρσης μέν ὁ δύναμις καταστρατηγέω οὐδείς ὁ ὁπλίτης ἀποβάλλω διαφθείρω , ὁ πρός ὁ τύραννος δέ πόλεμος διαιρέω ὁ μέν κρατέω ὁ δημηγορία , καί ὁ μετά ἐκεῖνος δύναμις ἀκέραιος καί κακός ἀπαθής προσλαμβάνω καταπολεμέω μάλα διά ὁ σύνεσις ἤ διά ὁ ῥώμη ὁ τοσοῦτος ὁ κοινός αἴτιος συμφορά .