flavius-claudius-julianus-imperator.contra-galilaeos 20
Ἀλλ’ ὅτι μὲν Ἰουδαίων μόνων ἐμέλησε τῷ θεῷ τὸ ἐξ ἀρχῆς καὶ κλῆρος αὐτοῦ γέγονεν οὗτος ἐξαίρετος , οὐ Μωυσῆς μόνον καὶ Ἰησοῦς , ἀλλὰ καὶ Παῦλος εἰρηκὼς φαίνεται · καίτοι τοῦτο ἄξιον θαυμάσαι περὶ τοῦ Παύλου . πρὸς γὰρ τύχας , ὥσπερ χρῶτα οἱ πολύποδες πρὸς τὰς πέτρας , ἀλλάττει τὰ περὶ θεοῦ δόγματα , ποτὲ μὲν Ἰουδαίους μόνον τὴν τοῦ θεοῦ κληρονομίαν εἶναι διατεινόμενος , πάλιν δὲ τοὺς Ἕλληνας ἀναπείθων αὑτῷ προστίθεσθαι , λέγων · Μὴ Ἰουδαίων ὁ θεὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐθνῶν · ναὶ καὶ ἐθνῶν . δίκαιον οὖν ἐρέσθαι τὸν Παῦλον , εἰ μὴ τῶν Ἰουδαίων ἦν ὁ θεὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐθνῶν , τοῦ χάριν πολὺ μὲν εἰς τοὺς Ἰουδαίους ἔπεμπε τὸ προφητικὸν χάρισμα καὶ τὸν Μωυσέα καὶ τὸ χρῖσμα καὶ τοὺς προφήτας καὶ τὸν νόμον καὶ τὰ παράδοξα καὶ τὰ τεράστια τῶν μύθων ; ἀκούεις γὰρ αὐτῶν βοώντων · Ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος . ἐπὶ τέλους δὲ καὶ τὸν Ἰησοῦν ἔπεμψεν ἐκείνοις , ἡμῖν δὲ οὐ προφήτην , οὐ χρῖσμα , οὐ διδάσκαλον , οὐ κήρυκα περὶ τῆς μελλούσης ὀψέ ποτε γοῦν ἔσεσθαι καὶ εἰς ἡμᾶς ἀπʼ αὐτοῦ φιλανθρωπίας . ἀλλὰ καὶ περιεῖδεν ἐτῶν μυριάδας , εἰ δὲ ὑμεῖς βούλεσθε , χιλιάδας ἐν ἀγνωσίᾳ τοιαύτῃ τοῖς εἰδώλοις , ὥς φατε , λατρεύοντας τοὺς ἀπὸ ἀνίσχοντος ἡλίου μέχρι δυομένου καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἄρκτων ἄχρι μεσημβρίας ἔξω καὶ μικροῦ γένους οὐδὲ πρὸ δισχιλίων ὅλων ἐτῶν ἐν ἑνὶ μέρει συνοικισθέντος τῆς Παλαιστίνης . εἰ γὰρ πάντων ἡμῶν ἐστι θεὸς καὶ πάντων δημιουργὸς ὁμοίως , τί περιεῖδεν ἡμᾶς ; προσήκει τοίνυν τὸν τῶν Ἑβραίων θεὸν οὐχὶ δὴ παντὸς κόσμου γενεσιουργὸν ὑπάρχειν οἴεσθαι καὶ κατεξουσιάζειν τῶν ὅλων , συνεστάλθαι δέ , ὡς ἔφην , καὶ πεπερασμένην ἔχοντα τὴν ἀρχὴν ἀναμὶξ τοῖς ἄλλοις νοεῖσθαι θεοῖς . ἔτι προσέξομεν ὑμῖν , ὅτι τὸν τῶν ὅλων θεὸν ἄχρι ψιλῆς γοῦν ἐννοίας ὑμεῖς ἢ τῆς ὑμετέρας τις ἐφαντάσθη ῥίζης ; οὐ μερικὰ πάντα ταῦτά ἐστι ; θεὸς ζηλωτής · ζηλοῖ γὰρ διὰ τί καὶ ἁμαρτίας ἐκδικῶν πατέρων ἐπὶ τέκνα ;
Lemmas: ἀλλά ὅτι μέν Ἰουδαῖος μόνος μέλω ὁ θεός ὁ ἐκ ἀρχή καί κλῆρος αὐτός γίγνομαι οὗτος ἐξαίρετος , οὐ Μωυσῆς μόνος καί Ἰησοῦς , ἀλλά καί Παῦλος λέγω φαίνω · καίτοι οὗτος ἄξιος θαυμάζω περί ὁ Παῦλος . πρός γάρ τύχη , ὥσπερ χρώς ὁ πολύπους πρός ὁ πέτρα , ἀλλάσσω ὁ περί θεός δόγμα , ποτέ μέν Ἰουδαῖος μόνος ὁ ὁ θεός κληρονομία ἔρχομαι διατείνω , πάλιν δέ ὁ Ἑλληνᾶς ἀναπείθω ἑαυτοῦ προστίθημι , λέγω · μή Ἰουδαῖος ὁ θεός μόνος , ἀλλά καί ἔθνος · ναί καί ἔθνος . δίκαιος οὖν ἔρομαι ὁ Παῦλος , εἰμί μή ὁ Ἰουδαῖος εἰμί ὁ θεός μόνος , ἀλλά καί ὁ ἔθνος , τίς χάρις πολύς μέν εἰς ὁ Ἰουδαῖος πέμπω ὁ προφητικός χάρισμα καί ὁ Μωϋσῆς καί ὁ χρῖσμα καί ὁ προφήτης καί ὁ νόμος καί ὁ παράδοξος καί ὁ τεράστιος ὁ μῦθος ; ἀκούω γάρ αὐτός βοῦς · Ἄρτος ἄγγελος ἐσθίω ἄνθρωπος . ἐπί τέλος δέ καί ὁ Ἰησοῦς πέμπω ἐκεῖνος , ἐγώ δέ οὐ προφήτης , οὐ χρῖσμα , οὐ διδάσκαλος , οὐ κῆρυξ περί ὁ μέλλω ὀψέ ποτέ γοῦν εἰμί καί εἰς ἐγώ ἀπό αὐτός φιλανθρωπία . ἀλλά καί περιοράω ἔτος μυριάς , εἰμί δέ σύ βούλομαι , χιλιάς ἐν ἀγνωσία τοιοῦτος ὁ εἴδωλον , ὅς τρώω , λατρεύω ὁ ἀπό ἀνίσχω ἥλιος μέχρι δύω καί ὁ ἀπό ὁ ἄρκτος ἄχρι μεσημβρία ἔξω καί μικρός γένος οὐδέ πρό δισχίλιοι ὅλος ἔτος ἐν εἷς μέρος συνοικίζω ὁ Παλαιστίνη . εἰμί γάρ πᾶς ἐγώ εἰμί θεός καί πᾶς δημιουργός ὅμοιος , τίς περιοράω ἐγώ ; προσήκω τοίνυν ὁ ὁ Ἑβραῖος θεός οὐ δή πᾶς κόσμος γενεσιουργός ὑπάρχω οἴομαι καί κατεξουσιάζω ὁ ὅλος , συστέλλω δέ , ὡς φημί , καί περαίνω ἔχω ὁ ἀρχή ἀναμίξ ὁ ἄλλος νοέω θεός . ἔτι προσέχω σύ , ὅτι ὁ ὁ ὅλος θεός ἄχρι ψιλός γοῦν ἔννοια σύ ἢ ὁ ὑμέτερος τις φαντάζω ῥίζα ; οὐ μερικός πᾶς οὗτος εἰμί ; θεός ζηλωτής · ζηλόω γάρ διά τίς καί ἁμαρτία ἐκδικέω πατήρ ἐπί τέκνον ;