flavius-claudius-julianus-imperator.contra-galilaeos 41
Τί δὲ τοιοῦτον ἑαυτοῖς Ἑβραῖοι καυχῶνται παρὰ τοῦ θεοῦ δεδόσθαι , πρὸς οὓς ὑμεῖς ἀφ̓ ἡμῶν αὐτομολήσαντες πείθεσθε ; εἰ τοῖς ἐκείνων γοῦν προσείχετε λόγοις , οὐκ ἂν παντάπασιν ἐπεπράγειτε δυστυχῶς , ἀλλὰ χεῖρον μὲν ἢ πρότερον , ὁπότε σὺν ἡμῖν ἦτε , οἰστὰ δὲ ὅμως ἐπεπόνθειτε ἂν καὶ φορητά . ἕνα γὰρ ἀντὶ πολλῶν θεὸν ἐσέβεσθε ἂν οὐκ ἄνθρωπον , μᾶλλον δὲ πολλοὺς ἀνθρώπους δυστυχεῖς . καὶ νόμῳ σκληρῷ μὲν καὶ τραχεῖ καὶ πολὺ τὸ ἄγριον ἔχοντι καὶ βάρβαρον ἀντὶ τῶν παρ’ ἡμῖν ἐπιεικῶν καὶ φιλανθρώπων χρώμενοι τὰ μὲν ἄλλα χείρονες ἂν ἦτε , ἁγνότεροι δὲ καὶ καθαρώτεροι τὰς ἁγιστείας . νῦν δὲ ὑμῖν συμβέβηκεν ὥσπερ ταῖς βδέλλαις τὸ χείριστον ἕλκειν αἷμα ἐκεῖθεν , ἀφεῖναι δὲ τὸ καθαρώτερον . ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀναπείσας τὸ χείριστον τῶν παρ’ ὑμῖν , ὀλίγους πρὸς τοῖς τριακοσίοις ἐνιαυτοῖς ὀνομάζεται , ἐργασάμενος παρ’ ὃν ἔζη χρόνον οὐδὲν ἀκοῆς ἄξιον , εἰ μή τις οἴεται τοὺς κυλλοὺς καὶ τυφλοὺς ἰάσασθαι καὶ δαιμονῶντας ἐξορκίζειν ἐν Βηθσαιδᾷ καὶ ἐν Βηθανίᾳ ταῖς κώμαις τῶν μεγίστων ἔργων εἶναι . ἁγνείας μὲν οὐδὲ γὰρ εἰ πεποίηται μνήμην ἐπίστασθε · ζηλοῦτε δὲ Ἰουδαίων τοὺς θυμοὺς καὶ τὴν πικρίαν , ἀνατρέποντες ἱερὰ καὶ βωμοὺς καὶ ἀπεσφάξατε οὐχ ἡμῶν μόνον τοὺς τοῖς πατρῴοις ἐμμένοντας , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐξ ἴσης ὑμῶν πεπλανημένων αἱρετικοὺς τοὺς μὴ τὸν αὐτὸν τρόπον ὑμῶν τὸν νεκρὸν θρηνοῦντας . ἀλλὰ ταῦτα ὑμέτερα μᾶλλόν ἐστιν · οὐδαμοῦ γὰρ οὔτε Ἰησοῦς αὐτὰ παραδέδωκε κελεύων ὑμῖν οὔτε Παῦλος . αἴτιον δέ , ὅτι μηδὲ ἤλπισαν εἰς τοῦτο ἀφίξεσθαί ποτε δυνάμεως ὑμᾶς · ἠγάπων γάρ , εἰ θεραπαίνας ἐξαπατήσουσι καὶ δούλους καὶ διὰ τούτων τὰς γυναῖκας ἄνδρας τε , οἵους Κορνήλιος καὶ Σέργιος . ὧν εἷς ἐὰν φανῇ τῶν τηνικαῦτα γνωριζομένων ἐπιμνηθεὶς—ἐπὶ Τιβερίου γὰρ ἤτοι Κλαυδίου ταῦτα ἐγίνετο — , περὶ πάντων ὅτι ψεύδομαι νομίζετε .
Lemmas: τις δέ τοιοῦτος ἑαυτοῦ Ἑβραῖος καυχάομαι παρά ὁ θεός δίδωμι , πρός ὅς σύ ἀπό ἐγώ αὐτομολέω πείθω ; εἰμί ὁ ἐκεῖνος γοῦν προσέχω λόγος , οὐ ἄν παντάπασι πράσσω δυστυχής , ἀλλά χείρων μέν ἢ πρότερος , ὁπότε σύν ἐγώ εἰμί , οἰστός δέ ὅμως πεπονθέω ἄν καί φορητός . εἷς γάρ ἀντί πολύς θεός σέβομαι ἄν οὐ ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ πολύς ἄνθρωπος δυστυχής . καί νόμος σκληρός μέν καί τραχύς καί πολύς ὁ ἄγριος ἔχω καί βάρβαρος ἀντί ὁ παρά ἐγώ ἐπιεικής καί φιλάνθρωπος χράομαι ὁ μέν ἄλλος χείρων ἄν εἰμί , ἁγνός δέ καί καθαρός ὁ ἁγιστεία . νῦν δέ σύ συμβαίνω ὥσπερ ὁ βδέλλα ὁ κακός ἕλκω αἷμα ἐκεῖθεν , ἀφίημι δέ ὁ καθαρός . ὁ δέ Ἰησοῦς ἀναπείθω ὁ κακός ὁ παρά σύ , ὀλίγος πρός ὁ τριακόσιοι ἐνιαυτός ὀνομάζω , ἐργάζομαι παρά ὅς ζάω χρόνος οὐδείς ἀκοή ἄξιος , εἰμί μή τις οἴομαι ὁ κυλλός καί τυφλός ἰάομαι καί δαιμονάω ἐξορκίζω ἐν Βηθσαϊδά καί ἐν Βηθανία ὁ κώμη ὁ μέγας ἔργον ἔρχομαι . ἁγνεία μέν οὐδέ γάρ εἰμί ποιέω μνήμη ἐπίσταμαι · ζηλόω δέ Ἰουδαῖος ὁ θυμός καί ὁ πικρία , ἀνατρέπω ἱερός καί βωμός καί ἀποσφάζω οὐ ἐγώ μόνος ὁ ὁ πατρῷος ἐμμένω , ἀλλά καί ὁ ἐκ ἴσος σύ πλανάω αἱρετικός ὁ μή ὁ αὐτός τρόπος σύ ὁ νεκρός θρηνέω . ἀλλά οὗτος ὑμέτερος μάλα εἰμί · οὐδαμοῦ γάρ οὔτε Ἰησοῦς αὐτός παραδίδωμι κελεύω σύ οὔτε Παῦλος . αἴτιος δέ , ὅτι μηδέ ἐλπίζω εἰς οὗτος ἀφικνέομαι ποτέ δύναμις σύ · ἀγαπάω γάρ , εἰμί θεράπαινα ἐξαπατάω καί δοῦλος καί διά οὗτος ὁ γυνή ἀνήρ τε , οἷος Κορνήλιος καί Σέργιος . ὅς εἷς ἐάν φαίνω ὁ τηνικαῦτα γνωρίζω ἐπιμιμνήσκω Τιβέριος γάρ ἤτοι Κλαύδιος οὗτος γίνομαι — , περί πᾶς ὅτι ψεύδω νομίζω .