flavius-claudius-julianus-imperator.contra-galilaeos 23
Ὁ μὲν γὰρ Μωυσῆς αἰτίαν ἀποδέδωκε κομιδῇ μυθώδη τῆς περὶ τὰς διαλέκτους ἀνομοιότητος . ἔφη γὰρ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων συνελθόντας πόλιν ἐθέλειν οἰκοδομεῖν καὶ πύργον ἐν αὐτῇ μέγαν , φάναι δὲ τὸν θεόν , ὅτι χρὴ κατελθεῖν καὶ τὰς διαλέκτους αὐτῶν συγχέαι . καὶ ὅπως μή τίς με νομίσῃ ταῦτα συκοφαντεῖν , καὶ ἐκ τῶν Μωυσέως ἀναγνωσόμεθα τὰ ἐφεξῆς . Καὶ εἶπον · δεῦτε , οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πόλιν καὶ πύργον , οὗ ἔσται ἡ κεφαλὴ ἕως τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοῖς ὄνομα πρὸ τοῦ διασπαρῆναι ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς . καὶ κατέβη κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον , ὃν ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων . καὶ εἶπε κύριος · ἰδού , γένος ἓν καὶ χεῖλος ἓν πάντων , καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι καὶ νῦν οὐκ ἐκλείψει ἀπʼ αὐτῶν πάντα , ὅσα ἂν ἐπίθωνται ποιεῖν . δεῦτε , καταβάντες ἐκεῖ συγχέωμεν αὐτῶν τὴν γλῶσσαν , ἵνα μὴ ἀκούωσιν ἕκαστος τῆς φωνῆς τοῦ πλησίον . καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδομοῦντες τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον . εἶτα τούτοις ἀξιοῦτε πιστεύειν ἡμᾶς , ἀπιστεῖτε δὲ ὑμεῖς τοῖς ὑφ̓ Ὁμήρου λεγομένοις ὑπὲρ τῶν Ἀλωαδῶν , ὡς ἄρα τρία ἐπ’ ἀλλήλοις ὄρη θεῖναι διενοοῦντο , ἵν’ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη . φημὶ μὲν γὰρ ἐγὼ καὶ τοῦτο παραπλησίως ἐκείνῳ μυθῶδες εἶναι . ὑμεῖς δέ , ἀποδεχόμενοι τὸ πρότερον , ἀνθ̓ ὅτου πρὸς θεῶν ἀποδοκιμάζετε τὸν Ὁμήρου μῆθον ; ἐκεῖνο γὰρ οἶμαι δεῖν σιωπᾶν πρὸς ἄνδρας ἀμαθεῖς , ὅτι κἂν μιᾷ φωνῇ καὶ γλώσσῃ πάντες οἱ κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἄνθρωποι χρήσωνται , πύργον οἰκοδομεῖν οὐ δυνήσονται πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀφικνούμενον , κἂν ἐκπλινθεύσωσι τὴν γῆν πᾶσαν · ἀπείρων γὰρ δεήσει πλίνθων ἰσομεγεθῶν τῇ γῇ ξυμπάσῃ τῶν δυνησομένων ἄχρι τῶν σελήνης ἐφικέσθαι κύκλων . ὑποκείσθω γὰρ πάντας μὲν ἀνθρώπους συνεληλυθέναι γλώσσῃ καὶ φωνῇ μιᾷ κεχρημένους , πᾶσαν δὲ ἐκπλινθεῦσαι τὴν γῆν καὶ ἐκλατομῆσαι , πότε ἂν μέχρις οὐρανοῦ φθάσειεν , εἰ καὶ λεπτότερον ἁρπεδόνος ἐκμηρυομένων αὐτῶν ἐκταθείη ; τοῦτον οὖν οὕτω φανερὸν ὄντα τὸν μῦθον ἀληθῆ νενομικότες καὶ περὶ τοῦ θεοῦ δοξάζοντες , ὅτι πεφόβηται τῶν ἀνθρώπων τὴν μιαιφονίαν τούτου τε χάριν καταπεφοίτηκεν αὐτῶν συγχέαι τὰς διαλέκτους , ἔτι τολμᾶτε θεοῦ γνῶσιν αὐχεῖν ;
Lemmas: ὁ μέν γάρ Μωυσῆς αἰτία ἀποδίδωμι κομιδή μυθώδης ὁ περί ὁ διάλεκτος ἀνομοιότης . φημί γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος συνέρχομαι πόλις ἐθέλω οἰκοδομέω καί πύργος ἐν αὐτός μέγας , φημί δέ ὁ θεός , ὅτι χράω κατέρχομαι καί ὁ διάλεκτος αὐτός συγχέω . καί ὅπως μή τίς ἐγώ νομίζω οὗτος συκοφαντέω , καί ἐκ ὁ Μωυσῆς ἀναγιγνώσκω ὁ ἐφεξῆς . καί λέγω · δεῦρο , οἰκοδομέω ἑαυτοῦ πόλις καί πύργος , ὅς εἰμί ὁ κεφαλή ἠώς ὁ οὐρανός , καί ποιέω ἑαυτοῦ ὄνομα πρό ὁ διασπείρω ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ . καί καταβαίνω κύριος ὁράω ὁ πόλις καί ὁ πύργος , ὅς οἰκοδομέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . καί εἶπος κύριος · ἰδού , γένος εἷς καί χεῖλος εἷς πᾶς , καί οὗτος ἄρχω ποιέω καί νῦν οὐ ἐκλείπω ἀπό αὐτός πᾶς , ὅσος ἄν ἐπιθέω ποιέω . δεῦρο , καταβαίνω ἐκεῖ συγχέω αὐτός ὁ γλῶσσα , ἵνα μή ἀκούω ἕκαστος ὁ φωνή ὁ πλησίος . καί διασπείρω αὐτός κύριος ὁ θεός ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ καί παύω οἰκοδομέω ὁ πόλις καί ὁ πύργος . εἶτα οὗτος ἐξιόω πιστεύω ἐγώ , ἀπιστέω δέ σύ ὁ ὑπό Ὅμηρος λέγω ὑπέρ ὁ Ἀλωάδης , ὡς ἄρα τρεῖς ἐπί ἀλλήλων ὄρος τίθημι διανοέω , ἵνα οὐρανός ἀναβατός εἰμί . φημί μέν γάρ ἐγώ καί οὗτος παραπλήσιος ἐκεῖνος μυθώδης ἔρχομαι . σύ δέ , ἀποδέχομαι ὁ πρότερος , ἀντί ὅστις πρός θεός ἀποδοκιμάζω ὁ Ὅμηρος μήθω ; ἐκεῖνος γάρ οἴομαι δεῖ σιωπάω πρός ἀνήρ ἀμαθής , ὅτι κἀν εἷς φωνή καί γλῶσσα πᾶς ὁ κατά πᾶς ὁ οἰκουμένη ἄνθρωπος χράω , πύργος οἰκοδομέω οὐ δύναμαι πρός ὁ οὐρανός ἀφικνέομαι , κἀν ἐκπλινθεύω ὁ γῆ πᾶς · ἤπειρος γάρ δέω πλίνθος ἰσομεγέθης ὁ γῆ σύμπας ὁ δύναμαι ἄχρι ὁ σελήνη ἐφικνέομαι κύκλος . ὑπόκειμαι γάρ πᾶς μέν ἄνθρωπος συνέρχομαι γλῶσσα καί φωνή εἷς χράω , πᾶς δέ ἐκπλινθεύω ὁ γῆ καί ἐκλατομέω , πότε ἄν μέχρι οὐρανός φθάνω , εἰμί καί λεπτός ἁρπεδών ἐκμηρύομαι αὐτός ἐκτείνω ; οὗτος οὖν οὕτως φανερός εἰμί ὁ μῦθος ἀληθής νομίζω καί περί ὁ θεός δοξάζω , ὅτι φοβέω ὁ ἄνθρωπος ὁ μιαιφονία οὗτος τε χάρις καταφοιτάω αὐτός συγχέω ὁ διάλεκτος , ἔτι τολμάω θεός γνῶσις αὐχέω ;