flavius-claudius-julianus-imperator.contra-galilaeos 54
Ὅτι δὲ Μωυσῆς ὀνομάζει θεοὺς τοὺς ἀγγέλους , ἐκ τῶν ἐκείνου λόγων ἀκούσατε · Ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν , ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν ὧν ἐξελέξαντο . καὶ μικρὸν ὑποβάς · Καὶ μετ’ ἐκεῖνο ὡς ἂν ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων , καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς · ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπʼ αἰῶνος οἱ ὀνομαστοί . ὅτι τοίνυν τοὺς ἀγγέλους φησίν , εὔδηλόν ἐστι καὶ ἔξωθεν οὐ προσπαρακείμενον , ἀλλὰ καὶ δῆλον ἐκ τοῦ φάναι , οὐκ ἀνθρώπους , ἀλλὰ γίγαντας γεγονέναι παρ’ ἐκείνων . δῆλον γάρ , ὡς , εἴπερ ἀνθρώπους ἐνόμιζεν αὐτῶν εἶναι τοὺς πατέρας , ἀλλὰ μὴ κρείττονος καὶ ἰσχυροτέρας τινὸς φύσεως , οὐκ ἂν ἀπʼ αὐτῶν εἶπε γεννηθῆναι τοὺς γίγαντας · ἐκ γὰρ θνητοῦ καὶ ἀθανάτου μίξεως ἀποφήνασθαί μοι δοκεῖ τὸ τῶν γιγάντων ὑποστῆναι γένος . ὁ δὴ πολλοὺς υἱοὺς ὀνομάζων θεοῦ καὶ τούτους οὐκ ἀνθρώπους , ἀγγέλους δέ , τὸν μονογενῆ λόγον θεὸν ἢ υἱὸν θεοῦ ἢ ﻿ ὅπως ἂν αὐτὸν καλῆτε , εἴπερ ἐγίνωσκεν , οὐκ ἂν εἰς ἀνθρώπους ἐμήνυσεν ; ὅτι δὲ οὐ μέγα τοῦτο ἐνόμιζεν , ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ φησιν · υἱὸς πρωτότοκός μου Ἰσραήλ ; τί οὐχὶ καὶ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ταῦτ’ ἔφη Μωυσῆς ; ἕνα καὶ μόνον ἐδίδασκε θεόν , υἱοὺς δὲ αὐτοῦ πολλοὺς τοὺς κατανειμαμένους τὰ ἔθνη . πρωτότοκον δὲ υἱὸν θεοῦ ἢ θεὸν λόγον ἤ τι τῶν ὑφ̓ ὑμῶν ὕστερον ψευδῶς συντεθέντων οὔτε ᾔδει κατ’ ἀρχὴν οὔτε ἐδίδασκε φανερῶς . αὐτοῦ τε Μωυσέως καὶ τῶν ἄλλων ἐπηκούσατε προφητῶν . ὁ οὖν Μωυσῆς πολλὰ τοιαῦτα καὶ πολλαχοῦ λέγει · Κύριον τὸν θεόν σου φοβηθήσῃ καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . πῶς οὖν ὁ Ἰησοῦς ἐν τοῖς εὐαγγελίοις παραδέδοται προστάττων Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθην , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἴς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος , εἴπερ μὴ καὶ αὐτῷ λατρεύειν ἔμελλον ; ἀκόλουθα δὲ τούτοις καὶ ὑμεῖς διανοούμενοι μετὰ τοῦ πατρὸς θεολογεῖτε τὸν υἱόν
Lemmas: ὅτι δέ Μωυσῆς ὀνομάζω θεός ὁ ἄγγελος , ἐκ ὁ ἐκεῖνος λόγος ἀκούω · ὁράω δέ ὁ υἱός ὁ θεός ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνθρωπος ὅτι καλός εἰμί , λαμβάνω ἑαυτοῦ γυνή ἀπό πᾶς ὅς ἐκλέγω . καί μικρός ὑποβαίνω · καί μετά ἐκεῖνος ὡς ἄν ἄν εἰσπορεύω ὁ υἱός ὁ θεός πρός ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνθρωπος , καί γεννάω ἑαυτοῦ · ἐκεῖνος ἥδω ὁ γίγας ὁ ἀπό αἰών ὁ ὀνομαστός . ὅτι τοίνυν ὁ ἄγγελος φημί , εὔδηλος εἰμί καί ἔξωθεν οὐ προσπαράκειμαι , ἀλλά καί δῆλος ἐκ ὁ φημί , οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά γίγας γίγνομαι παρά ἐκεῖνος . δῆλος γάρ , ὡς , εἴπερ ἄνθρωπος νομίζω αὐτός ἔρχομαι ὁ πατέρας , ἀλλά μή ἀγαθός καί ἰσχυρός τις φύσις , οὐ ἄν ἀπό αὐτός λέγω γεννάω ὁ γίγας · ἐκ γάρ θνητός καί ἀθάνατος μίξις ἀποφαίνω ἐγώ δοκέω ὁ ὁ γίγας ὑφίστημι γένος . ὁ δή πολύς υἱός ὀνομάζω θεός καί οὗτος οὐ ἄνθρωπος , ἄγγελος δέ , ὁ μονογενής λόγος θεός ἢ υἱός θεός ἢ ﻿ ὅπως ἄν αὐτός καλέω , εἴπερ γινώσκω , οὐ ἄν εἰς ἄνθρωπος μηνύω ; ὅτι δέ οὐ μέγας οὗτος νομίζω , ὑπέρ ὁ Ἰσραήλ φημί · γιός πρωτότοκος ἐγώ Ἰσραήλ ; τίς οὐ καί περί ὁ Ἰησοῦς αὐτός φημί Μωυσῆς ; εἷς καί μόνος διδάσκω θεός , υἱός δέ αὐτός πολύς ὁ κατανέμω ὁ ἔθνος . πρωτότοκος δέ υἱός θεός ἢ θεός λόγος ἤ τίς ὁ ὑπό σύ ὕστερον ψευδής συντίθημι οὔτε οἶδα κατά ἀρχή οὔτε διδάσκω φανερός . αὐτός τε Μωυσῆς καί ὁ ἄλλος ἐπακούω προφήτης . ὁ οὖν Μωυσῆς πολύς τοιοῦτος καί πολλαχοῦ λέγω · κύριος ὁ θεός σύ φοβέω καί αὐτός μόνος λατρεύω . πῶς οὖν ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ εὐαγγέλιον παραδίδωμι προστάσσω πορεύομαι μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἴπερ μή καί αὐτός λατρεύω μέλλω ; ἀκόλουθος δέ οὗτος καί σύ διανοέω μετά ὁ πατήρ θεολογέω ὁ υἱός