flavius-claudius-julianus-imperator.contra-galilaeos 59
Οὕτω δὲ ἐστε δυστυχεῖς , ὥστε οὐδὲ τοῖς ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ὑμῖν παραδεδομένοις ἐμμενενήκατε · καὶ ταῦτα δὲ ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ δυσσεβέστερον ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων ἐξειργάσθη . τὸν γοῦν Ἰησοῦν οὔτε Παῦλος ἐτόλμησεν εἰπεῖν θεὸν οὔτε Ματθαῖος οὔτε Λουκᾶς οὔτε Μάρκος . ἀλλ’ ὁ χρηστὸς Ἰωάννης , αἰσθόμενος ἤδη πολὺ πλῆθος ἑαλωκὸς ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων καὶ Ἰταλιωτίδων πόλεων ὑπὸ ταύτης τῆς νόσου , ἀκούων δέ , οἶμαι , καὶ τὰ μνήματα Πέτρου καὶ Παύλου λάθρᾳ μέν , ἀκούων δὲ ὅμως αὐτὰ θεραπευόμενα πρῶτος ἐτόλμησεν εἰπεῖν . μικρὰ δὲ εἰπὼν περὶ Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ , πάλιν ἐπανάγων ἐπὶ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ κηρυττόμενον λόγον Καὶ ὁ λόγος φησὶ σάρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , τὸ δὲ ὅπως οὐ λέγει αἰσχυνόμενος . οὐδαμοῦ δὲ αὐτὸν οὔτε Ἰησοῦν οὔτε Χριστόν , ἄχρις οὗ θεὸν καὶ λόγον ἀποκαλεῖ , κλέπτων δὲ ὥσπερ ἠρέμα καὶ λάθρᾳ τὰς ἀκοὰς ἡμῶν , Ἰωάννην φησὶ τὸν βαπτιστὴν ὑπὲρ Χριστοῦ Ἰησοῦ ταύτην ἐκθέσθαι τὴν μαρτυρίαν , ὅτι ἄρ’ οὗτός ἐστιν , ὃν χρὴ πεπιστευκέναι θεὸν εἶναι λόγον . ἀλλ’ ὅτι μὲν τοῦτο περὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ φησιν Ἰωάννης , οὐδὲ αὐτὸς ἀντιλέγω . καίτοι δοκεῖ τισι τῶν δυσσεβῶν ἄλλον μὲν Ἰησοῦν εἶναι Χριστόν , ἄλλον δὲ τὸν ὑπὸ Ἰωάννου κηρυττόμενον λόγον . οὐ μὴν οὕτως ἔχει . ὃν γὰρ αὐτὸς εἶναί φησι θεὸν λόγον , τοῦτον ὑπὸ Ἰωάννου φησὶν ἐπιγνωσθῆναι τοῦ βαπτιστοῦ Χριστὸν Ἰησοῦν ὄντα . σκοπεῖτε οὖν , ὅπως εὐλαβῶς , ἠρέμα καὶ λεληθότως ἐπεισάγει τῷ δράματι τὸν κολοφῶνα τῆς ἀσεβείας οὕτω τέ ἐστι πανοῦργος καὶ ἀπατεών , ὥστε αὖθις ἀναδύεται προστιθείς · Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε · ὁ μονογενὴς υἱός , ὁ ὢν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ πατρός , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο . πότερον οὖν οὗτός ἐστιν ὁ θεὸς λόγος σάρξ γενόμενος , ὁ μονογενὴς υἱός , ὁ ὢν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ πατρός ; καὶ εἰ μὲν αὐτός , ὅνπερ οἶμαι , ἐθεάσασθε δήπουθεν καὶ ὑμεῖς θεόν . ἐσκήνωσε γὰρ ἐν ὑμῖν καὶ ἐθεάσασθε τὴν δόξαν αὐτοῦ . τί οὖν ἐπιλέγεις , ὅτι θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε ; ἐθεάσασθε γὰρ ὑμεῖς εἰ καὶ μὴ τὸν πατέρα θεόν , ἀλλὰ τὸν θεὸν λόγον . εἰ δὲ ἄλλος ἐστὶν ὁ μονογενὴς υἱός , ἕτερος δὲ ὁ θεὸς λόγος , ὡς ἐγώ τινων ἀκήκοα τῆς ὑμετέρας αἱρέσεως , ἔοικεν οὐδὲ ὁ Ἰωάννης αὐτὸ τολμᾶν ἔτι .
Lemmas: οὕτως δέ εἰμί δυστυχής , ὥστε οὐδέ ὁ ὑπό ὁ ἀπόστολος σύ παραδίδωμι μένω · καί οὗτος δέ ἐπί ὁ χείρων καί δυσσεβής ὑπό ὁ ἐπιγίγνομαι ἐξεργάζομαι . ὁ γοῦν Ἰησοῦς οὔτε Παῦλος τολμάω λέγω θεός οὔτε Ματθαῖος οὔτε Λουκᾶς οὔτε Μάρκος . ἀλλά ὁ χρηστός Ἰωάννης , αἰσθάνομαι ἤδη πολύς πλῆθος ἁλίσκομαι ἐν πολύς ὁ Ἑλληνίς καί Ἰταλιῶτις πόλις ὑπό οὗτος ὁ νόσος , ἀκούω δέ , οἴομαι , καί ὁ μνῆμα Πέτρος καί Παῦλος λάθρῃ μέν , ἀκούω δέ ὅμως αὐτός θεραπεύω πρῶτος τολμάω λέγω . μικρός δέ λέγω περί Ἰωάννης ὁ βαπτιστής , πάλιν ἐπανάγω ἐπί ὁ ὑπό αὐτός κηρύσσω λόγος καί ὁ λόγος φημί σάρξ γίνομαι καί σκηνόω ἐν ἐγώ , ὁ δέ ὅπως οὐ λέγω αἰσχύνω . οὐδαμοῦ δέ αὐτός οὔτε Ἰησοῦς οὔτε Χριστός , ἄχρι ὅς θεός καί λόγος ἀποκαλέω , κλέπτω δέ ὥσπερ ἠρέμα καί λάθρῃ ὁ ἀκοή ἐγώ , Ἰωάννης φημί ὁ βαπτιστής ὑπέρ Χριστός Ἰησοῦς οὗτος ἐκτίθημι ὁ μαρτυρία , ὅτι ἄρα οὗτος εἰμί , ὅς χράω πιστεύω θεός ἔρχομαι λόγος . ἀλλά ὅτι μέν οὗτος περί Ἰησοῦς Χριστός φημί Ἰωάννης , οὐδέ αὐτός ἀντιλέγω . καίτοι δοκέω τις ὁ δυσσεβής ἄλλος μέν Ἰησοῦς ἔρχομαι Χριστός , ἄλλος δέ ὁ ὑπό Ἰωάννης κηρύσσω λόγος . οὐ μήν οὕτως ἔχω . ὅς γάρ αὐτός εἰμί φημί θεός λόγος , οὗτος ὑπό Ἰωάννης φημί ἐπιγιγνώσκω ὁ βαπτιστής Χριστός Ἰησοῦς εἰμί . σκοπέω ο͂ν́ , ὅπως εὐλαβής , ἠρέμα καί λεληθότως ἐπεισάγω ὁ δρᾶμα ὁ κολοφών ὁ ἀσέβεια οὕτως τε εἰμί πανοῦργος καί ἀπατεών , ὥστε αὖθις ἀναδύνω προστίθημι · θεός οὐδείς ὁράω πώποτε · ὁ μονογενής γιός , ὁ εἰμί ἐν ὁ κόλπος ὁ πατέρας , ἐκεῖνος ἐξηγέομαι . πότερος οὖν οὗτος εἰμί ὁ θεός λόγος σάρξ γίγνομαι , ὁ μονογενής γιός , ὁ εἰμί ἐν ὁ κόλπος ὁ πατέρας ; καί εἰμί μέν αὐτός , ὅς οἴομαι , θεάομαι δήπουθεν καί σύ θεός . σκηνόω γάρ ἐν σύ καί θεάομαι ὁ δόξα αὐτός . τίς οὖν ἐπιλέγω , ὅτι θεός οὐδείς ὁράω πώποτε ; θεάομαι γάρ σύ εἰμί καί μή ὁ πατέρας θεός , ἀλλά ὁ θεός λόγος . εἰμί δέ ἄλλος εἰμί ὁ μονογενής γιός , ἕτερος δέ ὁ θεός λόγος , ὡς ἐγώ τις ἀκούω ὁ ὑμέτερος αἵρεσις , ἔοικα οὐδέ ὁ Ἰωάννης αὐτός τολμάω ἔτι .