flavius-claudius-julianus-imperator.aqhnai-wn-th-boulh-kai-tw-dh-mw 3
Καὶ ὅτι μὲν τὰ πρὸς πατρὸς ἡμῖν ἐντεῦθεν ὅθενπερ καὶ Κωνσταντίῳ τὰ πρὸς πατρὸς ὥρμηται , φανερόν . τὼ γὰρ ἡμετέρω πατέρε γεγόνατον ἀδελφὼ πατρόθεν . οὕτω δὲ πλησίον ἡμᾶς ὄντας συγγενεῖς ὁ φιλανθρωπότατος οὗτος βασιλεὺς οἷα εἰργάσατο , ἓξ μὲν ἀνεψιοὺς ἐμοῦ τε καὶ ἑαυτοῦ , πατέρα δὲ τὸν ἐμόν , ἑαυτοῦ δὲ θεῖον , καὶ προσέτι κοινὸν ἕτερον τὸν πρὸς πατρὸς θεῖον ἀδελφόν τε ἐμὸν τὸν πρεσβύτατον ἀκρίτους κτείνας , ἐμὲ δὲ καὶ ἕτερον ἀδελφὸν ἐμὸν ἐθελήσας μὲν κτεῖναι , τέλος δὲ ἐπιβαλὼν φυγήν , ἀφ’ ἧς ἐμὲ μὲν ἀφῆκεν , ἐκεῖνον δὲ ὀλίγῳ πρότερον τῆς σφαγῆς ἐξέδυσε τὸ τοῦ Καίσαρος ὄνομα , τί με δεῖ νῦν ὥσπερ ἐκ τραγῳδίας τὰ ἄρρητα ἀναμετρεῖσθαι ; μετεμέλησε γὰρ αὐτῷ , φασί , καὶ ἐδήχθη δεινῶς , ἀπαιδίαν τε ἐντεῦθεν νομίζει δυστυχεῖν , τά τε ἐς τοὺς πολεμίους τοὺς Πέρσας οὐκ εὐτυχῶς πράττειν ἐκ τούτων ὑπολαμβάνει . ταῦτα ἐθρύλουν οἱ περὶ τὴν αὐλὴν τότε καὶ τὸν μακαρίτην ἀδελφὸν ἐμὸν Γάλλον , τοῦτο νῦν πρῶτον ἀκούοντα τὸ ὄνομα · κτείνας γὰρ αὐτὸν παρὰ τοὺς νόμους οὐδὲ τῶν πατρῴων μεταλαχεῖν εἴασε τάφων οὐδὲ τῆς εὐαγοῦς ἠξίωσε μνήμης . Ὅπερ οὖν ἔφην , ἔλεγον τοσαῦτα καὶ δὴ καὶ ἔπειθον ἡμᾶς , ὅτι τὰ μὲν ἀπατηθεὶς εἰργάσατο , τὰ δὲ βίᾳ καὶ ταραχαῖς εἴξας ἀτάκτου καὶ ταραχώδους στρατεύματος . τοσαῦτα ἡμῖν ἐπῇδον ἐν ἀγρῷ τινι τῶν ἐν Καππαδοκίᾳ κατακεκλεισμένοις , οὐδένα ἐῶντες προσελθεῖν , τὸν μὲν ἀπὸ τῆς ἐν Τράλλεσι φυγῆς ἀνακαλεσάμενοι , ἐμὲ δὲ κομιδῇ μειράκιον ἔτι τῶν διδασκαλείων ἀπαγαγόντες . πῶς ἂν ἐνταῦθα φράσαιμι περὶ τῶν ἓξ ἐνιαυτῶν , οὓς ἐν ἀλλοτρίῳ κτήματι διάγοντες , ὥσπερ οἱ παρὰ τοῖς Πέρσαις ἐν τοῖς φρουρίοις τηρούμενοι , μηδενὸς ἡμῖν προσιόντος ξένου μηδὲ τῶν πάλαι γνωρίμων ἐπιτρεπομένου τινὸς ὡς ἡμᾶς φοιτᾶν , διεζῶμεν ἀποκεκλεισμένοι παντὸς μὲν μαθήματος σπουδαίου , πάσης δὲ ἐλευθέρας ἐντεύξεως , ἐν ταῖς λαμπραῖς οἰκετείαις τρεφόμενοι καὶ τοῖς ἡμῶν αὐτῶν δούλοις ὥσπερ ἑταίροις συγγυμναζόμενοι ; προσῄει γὰρ οὐδεὶς οὐδὲ ἐπετρέπετο τῶν ἡλικιωτῶν .
Lemmas: καί ὅτι μέν ὁ πρός πατήρ ἐγώ ἐντεῦθεν ὅθεν καί Κωνστάντιος ὁ πρός πατήρ ὁρμάω , φανερός . ὁ γάρ ἡμέτερος πατήρ γίγνομαι ἀδελφός πατρόθεν . οὕτως δέ πλησίος ἐγώ είμαι συγγενής ὁ φιλάνθρωπος οὗτος βασιλεύς οἷος ἐργάζομαι , ἓξ μέν ἀνεψιός ἐγώ τε καί ἑαυτοῦ , πατέρας δέ ὁ ἐμός , ἑαυτοῦ δέ θεῖος , καί προσέτι κοινός ἕτερος ὁ πρός πατήρ θεῖος ἀδελφός τε ἐμός ὁ πρέσβυς ἄκριτος κτείνω , ἐγώ δέ καί ἕτερος ἀδελφός ἐμός ἐθέλω μέν κτείνω , τέλος δέ ἐπιβάλλω φυγή , ἀπό ὅς ἐγώ μέν ἀφίημι , ἐκεῖνος δέ ὀλίγος πρότερος ὁ σφαγή ἐκδύω ὁ ὁ Καῖσαρ ὄνομα , τίς ἐγώ δεῖ νῦν ὥσπερ ἐκ τραγῳδία ὁ ἄρρητος ἀναμετρέω ; μεταμέλομαι γάρ αὐτός , φημί , καί δάκνω δεινός , ἀπαιδία τε ἐντεῦθεν νομίζω δυστυχέω , ὁ τε εἰς ὁ πολέμιος ὁ Πέρσης οὐ εὐτυχής πράσσω ἐκ οὗτος ὑπολαμβάνω . οὗτος θρυλέω ὁ περί ὁ αὐλή τότε καί ὁ μακαρίτης ἀδελφός ἐμός Γάλλος , οὗτος νῦν πρῶτος ἀκούω ὁ ὄνομα · κτείνω γάρ αὐτός παρά ὁ νόμος οὐδέ ὁ πατρῷος μεταλαγχάνω ἐάω τάφος οὐδέ ὁ εὐαγής ἀξιόω μνήμη . ὅς οὖν φημί , λέγω τοσοῦτος καί δή καί πείθω ἐγώ , ὅτι ὁ μέν ἀπατάω ἐργάζομαι , ὁ δέ βία καί ταραχή εἴκω ἄτακτος καί ταραχώδης στράτευμα . τοσοῦτος ἐγώ ἐπαείδω ἐν ἀγρός τις ὁ ἐν Καππαδοκία κατακλείω , οὐδείς ἐάω προσέρχομαι , ὁ μέν ἀπό ὁ ἐν Τράλλεις φυγή ἀνακαλέω , ἐγώ δέ κομιδή μειράκιον ἔτι ὁ διδασκαλεῖον ἀπάγω . πῶς ἄν ἐνταῦθα φράζω περί ὁ ἓξ ἐνιαυτός , ὅς ἐν ἀλλότριος κτῆμα διάγω , ὥσπερ ὁ παρά ὁ Πέρσης ἐν ὁ φρούριον τηρέω , μηδείς ἐγώ προσέρχομαι ξένος μηδέ ὁ πάλαι γνώριμος ἐπιτρέπω τις ὡς ἐγώ φοιτάω , διαζάω ἀποκλείω πᾶς μέν μάθημα σπουδαῖος , πᾶς δέ ἐλεύθερος ἔντευξις , ἐν ὁ λαμπρός οἰκετεία τρέφω καί ὁ ἐγώ αὐτός δοῦλος ὥσπερ ἑταῖρος συγγυμνάζω ; προσέρχομαι γάρ οὐδείς οὐδέ ἐπιτρέπω ὁ ἡλικιώτης .