flavius-claudius-julianus-imperator.aqhnai-wn-th-boulh-kai-tw-dh-mw 7
ταύτην ἐγὼ νομίσας οὐκ ἀσφαλῆ μόνον , ἀλλὰ πρέπουσαν ἀνδρὶ μετρίῳ γνώμην , ἐπεὶ καὶ τὰ τῶν θεῶν ἐσήμαινε ταύτῃ · τὸ γὰρ ἐπιβουλὰς εὐλαβούμενον τὰς μελλούσας εἰς αἰσχρὸν καὶ προὖπτον ἐμβαλεῖν ἑαυτὸν κίνδυνον δεινῶς ἐφαίνετό μοι θορυβῶδες · εἶξαι καὶ ὑπήκουσα . καὶ τὸ μὲν ὄνομά μοι ταχέως καὶ τὸ χλανίδιον περιεβλήθη τοῦ καίσαρος · ἡ δὲ ἐπὶ τούτῳ δουλεία καὶ τὸ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὑπὲρ αὐτῆς τῆς ψυχῆς ἐπικρεμάμενον δέος Ἡράκλεις ὅσον καὶ οἷον · κλεῖθρα θυρῶν , θυρωροί , τῶν οἰκετῶν αἱ χεῖρες ἐρευνώμεναι , μή τίς μοι παρὰ τῶν φίλων γραμματίδιον κομίζῃ , θεραπεία ξένη · μόλις ἠδυνήθην οἰκέτας ἐμαυτοῦ τέτταρας , παιδάρια μὲν δύο κομιδῇ μικρά , δύο δὲ μείζονας , εἰς τὴν αὐλὴν οἰκειότερόν με θεραπεύσοντας εἰσαγαγεῖν , ὧν εἷς μοι μόνος καὶ τὰ πρὸς θεοὺς συνειδὼς καὶ ὡς ἐνεδέχετο λάθρᾳ συμπράττων · ἐπεπίστευτο δὲ τῶν βιβλίων μου τὴν φυλακήν , ὢν μόνος τῶν ἐμοὶ πολλῶν ἑταίρων καὶ φίλων πιστῶν , εἷς ἰατρός , ὃς καί , ὅτι φίλος ὢν ἐλελήθει , συναπεδήμησεν . οὕτω δὲ ἐδεδίειν ἐγὼ ταῦτα καὶ ψοφοδεῶς εἶχον πρὸς αὐτά , ὥστε καὶ βουλομένους εἰσιέναι τῶν φίλων πολλοὺς παρ’ ἐμὲ καὶ μάλ’ ἄκων ἐκώλυον , ἰδεῖν μὲν αὐτοὺς ἐπιθυμῶν , ὀκνῶν δὲ ἐκείνοις τε καὶ ἐμαυτῷ γενέσθαι συμφορῶν αἴτιος . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἔξωθέν ἐστι , τάδε δὲ ἐν αὐτοῖς τοῖς πράγμασι . Τριακοσίους ἑξήκοντά μοι δοὺς στρατιώτας εἰς τὸ τῶν Κελτῶν ἔθνος ἀνατετραμμένον ἔστειλε , μεσοῦντος ἤδη τοῦ χειμῶνος , οὐκ ἄρχοντα μᾶλλον τῶν ἐκεῖσε στρατοπέδων ἢ τοῖς ἐκεῖσε στρατηγοῖς ὑπακούοντα . ἐγέγραπτο γὰρ αὐτοῖς καὶ ἐνετέταλτο διαρρήδην οὐ τοὺς πολεμίους μᾶλλον ἢ ἐμὲ παραφυλάττειν , ὡς ἂν μὴ νεώτερόν τι πράξαιμι . τούτων δὲ ὃν ἔφην τρόπον γενομένων , περὶ τὰς τροπὰς τὰς θερινὰς ἐπιτρέπει μοι βαδίζειν εἰς τὰ στρατόπεδα τὸ σχῆμα καὶ τὴν εἰκόνα περιοίσοντι τὴν ἑαυτοῦ · καὶ γάρ τοι καὶ τοῦτο εἴρητο καὶ ἐγέγραπτο , ὅτι τοῖς Γάλλοις οὐ βασιλέα δίδωσιν , ἀλλὰ τὸν τὴν ἑαυτοῦ πρὸς ἐκείνους εἰκόνα κομιοῦντα . Οὐ κακῶς δέ , ὡς ἀκηκόατε , τοῦ πρώτου στρατηγηθέντος ἐνιαυτοῦ καὶ πραχθέντος σπουδαίου , πρὸς τὰ χειμάδια πάλιν ἐπανελθὼν εἰς τὸν ἔσχατον κατέστην κίνδυνον . οὔτε γὰρ ἀθροίζειν ἐξῆν μοι στρατόπεδον · ἕτερος γὰρ ἦν ὁ τούτου κύριος · αὐτός τε ξὺν ὀλίγοις ἀποκεκλεισμένος , εἶτα παρὰ τῶν πλησίον πόλεων αἰτηθεὶς ἐπικουρίαν , ὧν εἶχον τὸ πλεῖστον ἐκείνοις δούς , αὐτὸς ἀπελείφθην μόνος . ἐκεῖνα μὲν οὖν οὕτως ἐπράχθη τότε . ὡς δὲ καὶ ὁ τῶν στρατοπέδων ἄρχων ἐν ὑποψίᾳ γενόμενος αὐτῷ παρῃρέθη καὶ ἀπηλλάγη τῆς ἀρχῆς , οὐ σφόδρα ἐπιτήδειος δόξας , ἔγωγε ἐνομίσθην ἥκιστα σπουδαῖος καὶ δεινὸς στρατηγός , ἅτε πρᾷον ἐμαυτὸν παρασχὼν καὶ μέτριον . οὐ γὰρ ᾤμην δεῖν ζυγομαχεῖν οὐδὲ παραστρατηγεῖν , εἰ μή πού τι τῶν λίαν ἐπικινδύνων ἑώρων ἢ δέον γενέσθαι παρορώμενον ἢ καὶ τὴν ἀρχὴν μὴ δέον γενέσθαι γιγνόμενον . ἅπαξ δὲ καὶ δεύτερον οὐ καθηκόντως μοί τινων χρησαμένων , ἐμαυτὸν ᾠήθην χρῆναι τιμᾶν τῇ σιωπῇ , καὶ τοῦ λοιποῦ τὴν χλανίδα περιέφερον καὶ τὴν εἰκόνα · τούτων γὰρ τὸ τηνικαῦτα διενοούμην ἀποπεφάνθαι κύριος . Ἐξ ὧν ὁ Κωνστάντιος νομίσας ὀλίγον μὲν ἐπιδώσειν , οὐκ εἰς τοσοῦτον δὲ μεταβολῆς ἥξειν τὰ τῶν Κελτῶν πράγματα , δίδωσί μοι τῶν στρατοπέδων τὴν ἡγεμονίαν ἦρος ἀρχῇ . καὶ στρατεύω μὲν ἀκμάζοντος τοῦ σίτου , πολλῶν πάνυ Γερμανῶν περὶ τὰς πεπορθημένας ἐν Κελτοῖς πόλεις ἀδεῶς κατοικούντων . τὸ μὲν οὖν πλῆθος τῶν πόλεων πέντε που καὶ τεσσαράκοντά ἐστι , τείχη τὰ διηρπασμένα δίχα τῶν πύργων καὶ τῶν ἐλασσόνων φρουρίων . ἧς δ’ ἐνέμοντο γῆς ἐπὶ τάδε τοῦ Ῥήνου πάσης οἱ βάρβαροι τὸ μέγεθος ὁπόσον ἀπὸ τῶν πηγῶν αὐτῶν ἀρχόμενος ἄχρι τοῦ Ὠκεανοῦ περιλαμβάνει · τριακόσια δὲ ἀπεῖχον τῆς ᾐόνος τοῦ Ῥήνου στάδια οἱ πρὸς ἡμᾶς οἰκοῦντες ἔσχατοι , τριπλάσιον δὲ ἦν ἔτι τούτου πλάτος τὸ καταλειφθὲν ἔρημον ὑπὸ τῆς λεηλασίας , ἔνθα οὐδὲ νέμειν ἐξῆν τοῖς Κελτοῖς τὰ βοσκήματα , καὶ πόλεις τινὲς ἔρημοι τῶν ἐνοικούντων , αἷς οὔπω παρῴκουν οἱ βάρβαροι .
Lemmas: οὗτος ἐγώ νομίζω οὐ ἀσφαλής μόνος , ἀλλά πρέπω ἀνήρ μέτριος γνώμη , ἐπεί καί ὁ ὁ θεός σημαίνω οὗτος · ὁ γάρ ἐπιβουλή εὐλαβέομαι ὁ μέλλω εἰς αἰσχρός καί πρόοπτος ἐμβάλλω ἑαυτοῦ κίνδυνος δεινός φαίνω ἐγώ θορυβώδης · εἴκω καί ὑπακούω . καί ὁ μέν ὄνομα ἐγώ ταχέως καί ὁ χλανίδιον περιβάλλω ὁ Καῖσαρ · ὁ δέ ἐπί οὗτος δουλεία καί ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ὑπέρ αὐτηες͂ς ὁ ψυχή ἐπικρεμάννυμι δέος Ἡρακλῆς ὅσον καί οἷος · κλεῖθρον θύρα , θυρωρός , ὁ οἰκέτης ὁ χείρ ἐρευνάω , μή τίς ἐγώ παρά ὁ φίλος γραμματείδιον κομίζω , θεραπεία ξένος · μόλις δύναμαι οἰκέτης ἐμαυτοῦ τέσσαρες , παιδάριον μέν δύο κομιδή μικρός , δύο δέ μέγας , εἰς ὁ αὐλή οἰκεῖος ἐγώ θεραπεύω εἰσάγω , ὅς εἷς ἐγώ μόνος καί ὁ πρός θεός σύνοιδα καί ὡς ἐνδέχομαι λάθρῃ συμπράσσω · πιστεύω δέ ὁ βιβλίον ἐγώ ὁ φυλακή , εἰμί μόνος ὁ ἐγώ πολύς ἑταῖρος καί φίλος πιστός , εἷς ἰατρός , ὅς καί , ὅτι φίλος εἰμί λανθάνω , συναποδημέω . οὕτως δέ δείδω ἐγώ οὗτος καί ψοφοδεής ἔχω πρός αὐτός , ὥστε καί βούλομαι εἴσειμι ὁ φίλος πολύς παρά ἐγώ καί μάλα ἀέκων κωλύω , ὁράω μέν αὐτός ἐπιθυμέω , ὀκνέω δέ ἐκεῖνος τε καί ἐμαυτοῦ γίγνομαι συμφορά αἴτιος . ἀλλά οὗτος μέν ἔξωθεν εἰμί , ὅδε δέ ἐν αὐτός ὁ πρᾶγμα . τριακόσιοι ἑξήκοντά ἐγώ δίδωμι στρατιώτης εἰς ὁ ὁ Κελτός ἔθνος ἀνατρέπω στέλλω , μέσος ἤδη ὁ χειμών , οὐ ἄρχω μᾶλλον ὁ ἐκεῖσε στρατόπεδον ἢ ὁ ἐκεῖσε στρατηγός ὑπακούω . γράφω γάρ αὐτός καί ἐντέλλω διαρρήδην οὐ ὁ πολέμιος μᾶλλον ἢ ἐγώ παραφυλάσσω , ὡς ἄν μή νεώτερος τίς πράσσω . οὗτος δέ ὅς φημί τρόπος γίνομαι , περί ὁ τροπή ὁ θερινός ἐπιτρέπω ἐγώ βαδίζω εἰς ὁ στρατόπεδον ὁ σχῆμα καί ὁ εἰκών περιφέρω ὁ ἑαυτοῦ · καί γάρ τοι καί οὗτος λέγω καί γράφω , ὅτι ὁ Γάλλος οὐ βασιλεύς δίδωμι , ἀλλά ὁ ὁ ἑαυτοῦ πρός ἐκεῖνος εἰκών κομίζω . οὐ κακῶς δέ , ὡς ἀκούω , ὁ πρῶτος στρατηγέω ἐνιαυτός καί πράσσω σπουδαῖος , πρός ὁ χειμάδιον πάλιν ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἔσχατος καθίστημι κίνδυνος . οὔτε γάρ ἀθροίζω ἔξεστι ἐγώ στρατόπεδον · ἕτερος γάρ εἰμί ὁ οὗτος κύριος · αὐτός τε σύν ὀλίγος ἀποκλείω , εἶτα παρά ὁ πλησίος πόλις αἰτέω ἐπικουρία , ὅς ἔχω ὁ πλεῖστος ἐκεῖνος δίδωμι , αὐτός ἀπολείπω μόνος . ἐκεῖνος μέν οὖν οὕτως πράσσω τότε . ὡς δέ καί ὁ ὁ στρατόπεδον ἄρχων ἐν ὑποψία γίγνομαι αὐτός παραιρέω καί ἀπαλλάσσω ὁ ἀρχή , οὐ σφόδρα ἐπιτήδειος δοκέω , ἐγώ νομίζω ἦκα σπουδαῖος καί δεινός στρατηγός , ἅτε πρᾶος ἐμαυτοῦ παρέχω καί μέτριος . οὐ γάρ οἴομαι δεῖ ζυγομαχέω οὐδέ παραστρατηγέω , εἰμί μή ποῦ τίς ὁ λίαν ἐπικίνδυνος ὁράω ἢ δέω γίγνομαι παροράω ἢ καί ὁ ἀρχή μή δέω γίγνομαι γίγνομαι . ἅπαξ δέ καί δεύτερος οὐ καθήκω ἐγώ τις χράω , ἐμαυτοῦ οἴομαι χρή τιμάω ὁ σιωπή , καί ὁ λοιπός ὁ χλανίς περιφέρω καί ὁ εἰκών · οὗτος γάρ ὁ τηνικαῦτα διανοέω ἀποφαίνω κύριος . ἐκ ὅς ὁ Κωνστάντιος νομίζω ὀλίγος μέν ἐπιδίδωμι , οὐ εἰς τοσοῦτος δέ μεταβολή ἥκω ὁ ὁ Κελτός πρᾶγμα , δίδωμι ἐγώ ὁ στρατόπεδον ὁ ἡγεμονία ἔαρ ἀρχή . καί στρατεύω μέν ἀκμάζω ὁ σῖτος , πολύς πάνυ Γερμανός περί ὁ πορθέω ἐν Κελτός πόλις ἀδεής κατοικέω . ὁ μέν οὖν πλῆθος ὁ πόλις πέντε ποῦ καί τεσσαράκοντα εἰμί , τεῖχος ὁ διαρπάζω δίχα ὁ πύργος καί ὁ μικρός φρούριον . ὅς δέ νέμω γῆ ἐπί ὅδε ὁ Ῥῆνος πᾶς ὁ βάρβαρος ὁ μέγεθος ὁπόσος ἀπό ὁ πηγή αὐτός ἄρχω ἄχρι ὁ Ὠκεανός περιλαμβάνω · τριακόσιοι δέ ἀπέχω ὁ ἠιών ὁ Ῥῆνος στάδιον ὁ πρός ἐγώ οἰκέω ἔσχατος , τριπλάσιος δέ εἰμί ἔτι οὗτος πλάτος ὁ καταλείπω ἐρῆμος ὑπό ὁ λεηλασία , ἔνθα οὐδέ νέμω ἔξεστι ὁ Κελτός ὁ βόσκημα , καί πόλις τις ἐρῆμος ὁ ἐνοικέω , ὅς οὔπω παροικέω ὁ βάρβαρος .