flavius-claudius-julianus-imperator.aqhnai-wn-th-boulh-kai-tw-dh-mw 13
Ταῦτα ἔπεισέ με , ταῦτα ἐφάνη μοι δίκαια . καὶ πρῶτον μὲν αὐτὰ τοῖς πάντα ὁρῶσι καὶ ἀκούουσιν ἀνεθέμην θεοῖς . εἶτα θυσάμενος περὶ τῆς ἐξόδου καὶ γενομένων καλῶν τῶν ἱερῶν κατ’ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ἡμέραν , ἐν ᾗ τοῖς στρατιώταις περὶ τῆς ἐπὶ τάδε πορείας ἔμελλον διαλέγεσθαι , ὑπέρ τε τῆς ἐμαυτοῦ σωτηρίας καὶ πολὺ πλέον ὑπὲρ τῆς τῶν κοινῶν εὐπραγίας καὶ τῆς ἁπάντων ἀνθρώπων ἐλευθερίας αὐτοῦ τε τοῦ Κελτῶν ἔθνους , ὃ δὶς ἤδη τοῖς πολεμίοις ἐξέδωκεν , οὐδὲ τῶν προγονικῶν φεισάμενος τάφων , ὁ τοὺς ἀλλοτρίους πάνυ θεραπεύων , ᾠήθην δεῖν ἔθνη τε προσλαβεῖν τὰ δυνατώτατα καὶ χρημάτων πόρους δικαιοτάτων ἐξ ἀργυρείων καὶ χρυσείων , καὶ εἰ μὲν ἀγαπήσειεν ἔτι νῦν γοῦν τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμόνοιαν , εἴσω τῶν νῦν ἐχομένων μένειν , εἰ δὲ πολεμεῖν διανοοῖτο καὶ μηδὲν ἀπὸ τῆς προτέρας γνώμης χαλάσειεν , ὅ , τι ἂν ᾖ τοῖς θεοῖς φίλον πάσχειν ἢ πράττειν , ὡς αἴσχιον ἀνανδρίᾳ ψυχῆς καὶ διανοίας ἀμαθίᾳ ἢ πλήθει δυνάμεως ἀσθενέστερον αὐτοῦ φανῆναι . νῦν μὲν γὰρ εἰ τῷ πλήθει κρατήσειεν , οὐκ ἐκείνου τὸ ἔργον , ἀλλὰ τῆς πολυχειρίας ἐστίν · εἰ δὲ ἐν ταῖς Γαλλίαις περιμένοντά με καὶ τὸ ζῆν ἀγαπῶντα καὶ διακλίνοντα τὸν κίνδυνον ἁπανταχόθεν περικόψας κατέλαβε , κύκλῳ μὲν ὑπὸ τῶν βαρβάρων , κατὰ στόμα δὲ ὑπὸ τῶν αὐτοῦ στρατοπέδων , τὸ παθεῖν τε οἶμαι τὰ ἔσχατα προσῆν καὶ ἔτι ἡ τῶν πραγμάτων αἰσχύνη οὐδεμιᾶς ἐλάττων ζημίας τοῖς γε σώφροσι . Ταῦτα διανοηθείς , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῖς τε συστρατιώταις τοῖς ἐμοῖς διῆλθον καὶ πρὸς κοινοὺς τῶν πάντων Ἑλλήνων πολίτας γράφω . θεοὶ δὲ οἱ πάντων κύριοι συμμαχίαν ἡμῖν τὴν ἑαυτῶν , ὥσπερ ὑπέστησαν , εἰς τέλος δοῖεν καὶ παράσχοιεν ταῖς Ἀθήναις ὑφ’ ἡμῶν τε εἰς ὅσον δύναμις εὖ παθεῖν καὶ τοιούτους σχεῖν ἐς ἀεὶ τοὺς αὐτοκράτορας , οἳ μάλιστα καὶ διαφερόντως αὐτὰς αἰδέσονται καὶ ἀγαπήσουσιν .
Lemmas: Ταΰς πείθω ἐγώ , οὗτος φαίνω ἐγώ δίκαιος . καί πρῶτος μέν αὐτός ὁ πᾶς ὁράω καί ἀκούω ἀνατίθημι θεός . εἶτα θύω περί ὁ ἔξοδος καί γίνομαι καλός ὁ ἱερός κατά αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς ὁ στρατιώτης περί ὁ ἐπί ὅδε πορεία μέλλω διαλέγω , ὑπέρ τε ὁ ἐμαυτοῦ σωτηρία καί πολύς πλείων ὑπέρ ὁ ὁ κοινός εὐπραγία καί ὁ ἅπας ἄνθρωπος ἐλευθερία αὐτός τε ὁ Κελτός ἔθνος , ὁ δίς ἤδη ὁ πολέμιος ἐκδίδωμι , οὐδέ ὁ προγονικός φείδομαι τάφος , ὁ ὁ ἀλλότριος πάνυ θεραπεύω , οἴομαι δεῖ ἔθνος τε προσλαμβάνω ὁ δυνατός καί χρῆμα πόρος δίκαιος ἐκ ἀργύρειος καί χρύσεος , καί εἰμί μέν ἀγαπάω ἔτι νῦν γοῦν ὁ πρός ἐγώ ὁμόνοια , εἴσω ὁ νῦν ἔχω μένω , εἰμί δέ πολεμέω διανοέω καί μηδείς ἀπό ὁ πρότερος γνώμη χαλάω , ὁ , τίς ἄν εἰμί ὁ θεός φίλος πάσχω ἢ πράσσω , ὡς αἰσχρός ἀνανδρία ψυχή καί διάνοια ἀμαθία ἢ πλῆθος δύναμις ἀσθενής αὐτός φαίνω . νῦν μέν γάρ εἰμί ὁ πλῆθος κρατέω , οὐ ἐκεῖνος ὁ ἔργον , ἀλλά ὁ πολυχειρία εἰμί · εἰμί δέ ἐν ὁ Γαλλίας περιμένω ἐγώ καί ὁ ζάω ἀγάπη καί διακλίνω ὁ κίνδυνος ἁπανταχόθεν περικόπτω καταλαμβάνω , κύκλος μέν ὑπό ὁ βάρβαρος , κατά στόμα δέ ὑπό ὁ αὐτός στρατόπεδον , ὁ πάσχω τε οἴομαι ὁ ἔσχατος πρόσειμι καί ἔτι ὁ Τοί πρᾶγμα αἰσχύνη οὐδείς μικρός ζημία ὁ γε σώφρων . Ταΰς διανοέω , ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ τε συστρατιώτης ὁ ἐμός διέρχομαι καί πρός κοινός ὁ πᾶς Έλληνας πολίτης γράφω . θεός δέ ὁ πᾶς κύριος συμμαχία ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὑφίστημι , εἰς τέλος δίδωμι καί παρέχω ὁ Ἀθῆναι ὑπό ἐγώ τε εἰς ὅσον δύναμις εὖ πάσχω καί τοιοῦτος ἔχω εἰς ἀεί ὁ αὐτοκράτωρ , ὅς μάλιστα καί διαφερόντως αὐτός αἰδέομαι καί ἀγαπάω .