flavius-claudius-julianus-imperator.aqhnai-wn-th-boulh-kai-tw-dh-mw 4
Ἐντεῦθεν ἐγὼ μὲν μόγις ἀφείθην διὰ τοὺς θεοὺς εὐτυχῶς , ὁ δὲ ἀδελφὸς ὁ ἐμὸς εἰς τὴν αὐλὴν καθείρχθη δυστυχῶς , εἴπερ τις ἄλλος τῶν πώποτε . καὶ γὰρ εἴ τι περὶ τὸν τρόπον ἄγριον καὶ τραχὺ τὸν ἐκείνου κατεφάνη , τοῦτο ἐκ τῆς ὀρείου τροφῆς συνηυξήθη . δίκαιος οὖν οἶμαι καὶ ταύτην ἔχειν τὴν αἰτίαν ὁ ταύτης ἡμῖν πρὸς βίαν μεταδοὺς τῆς τροφῆς , ἧς ἐμὲ μὲν οἱ θεοὶ διὰ τῆς φιλοσοφίας καθαρὸν ἀπέφηναν καὶ ἐξάντη , τῷ δὲ οὐδεὶς ἐνέδωκεν . εὐθὺς γὰρ ἀπὸ τῶν ἀγρῶν ἐς τὰ βασίλεια παρελθόντι ἐπειδὴ πρῶτον αὐτῷ περιέθηκεν ἁλουργὲς ἱμάτιον , αὐτίκα φθονεῖν ἀρξάμενος οὐ πρότερον ἐπαύσατο πρὶν καθελεῖν αὐτόν , οὐδὲ τῷ περιελεῖν τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον ἀρκεσθείς . καίτοι τοῦ ζῆν γοῦν ἄξιος , εἰ μὴ βασιλεύειν ἐφαίνετο ἐπιτήδειος . ἀλλ’ ἐχρῆν αὐτὸν καὶ τούτου στέρεσθαι . ξυγχωρῶ , λόγον γε πάντως ὑποσχόντα πρότερον , ὥσπερ τοὺς κακούργους . οὐ γὰρ δὴ τοὺς μὲν λῃστὰς ὁ νόμος ἀπαγορεύει τῷ δήσαντι κτείνειν , τοὺς ἀφαιρεθέντας δὲ τιμάς , ἃς εἶχον , καὶ γενομένους ἐξ ἀρχόντων ἰδιώτας ἀκρίτους φησὶ δεῖν ἀναιρεῖσθαι . τί γάρ , εἰ τῶν ἁμαρτημάτων εἶχεν ἀποφῆναι τοῦς αἰτίους ; ἐδέδοντο γὰρ αὐτῷ τινων ἐπιστολαί , Ἡράκλεις , ὅσας ἔχουσαι κατ’ αὐτοῦ κατηγορίας , ἐφ’ αἷς ἐκεῖνος ἀγανακτήσας ἀκρατέστερον μὲν καὶ ἥκιστα βασιλικῶς ἐφῆκε τῷ θυμῷ , τοῦ μέντοι μηδὲ ζῆν ἄξιον οὐδὲν ἐπεπράχει . πῶς γάρ ; οὐχ οὗτός ἐστιν ἀνθρώποις ἅπασι κοινὸς Ἕλλησιν ἅμα καὶ βαρβάροις ὁ νόμος , ἀμύνεσθαι τοὺς ἀδικίας ὑπάρχοντας ; ἀλλ’ ἴσως μὲν ἠμύνατο πικρότερον . οὐ μὴν ἔξω πάντη τοῦ εἰκότος · τὸν γὰρ ἐχθρὸν ὑπ’ ὀργῆς εἰκός τι καὶ ποιεῖν , εἴρηται καὶ πρόσθεν . ἀλλ’ εἰς χάριν ἑνὸς ἀνδρογύνου , τοῦ κατακοιμιστοῦ , καὶ προσέτι τοῦ τῶν μαγείρων ἐπιτρόπου τὸν ἀνεψιόν , τὸν καίσαρα , τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα γενόμενον , τὸν τῆς ἀδελφιδῆς πατέρα , οὗ καὶ αὐτὸς πρότερον ἦν ἀγαγόμενος τὴν ἀδελφήν , πρὸς ὃν αὐτῷ τοσαῦτα θεῶν ὁμογνίων ὑπῆρχε δίκαια , κτεῖναι παρέδωκε τοῖς ἐχθίστοις · ἐμὲ δὲ ἀφῆκε μόγις ἑπτὰ μηνῶν ὅλων ἑλκύσας τῇδε κἀκεῖσε καὶ ποιησάμενος ἔμφρουρον , ὥστε , εἰ μὴ θεῶν τις ἐθελήσας με σωθῆναι τὴν καλὴν καὶ ἀγαθὴν τὸ τηνικαῦτά μοι παρέσχεν εὐμενῆ Εὐσεβίαν , οὐδ’ ἂν ἐγὼ τὰς χεῖρας αὐτοῦ τότε διέφυγον . καίτοι μὰ τοὺς θεοὺς οὐδ’ ὄναρ μοι φανεὶς ἁδελφὸς ἐπεπράχει · καὶ γὰρ οὐδὲ συνῆν αὐτῷ οὐδὲ ἐφοίτων οὐδὲ ἐβάδιζον παρ’ αὐτόν , ὀλιγάκις δὲ ἔγραφον καὶ ὑπὲρ ὀλίγων . ὡς οὖν ἀποφυγὼν ἐκεῖθεν ἄσμενος ἐπορευόμην ἐπὶ τὴν τῆς μητρὸς ἑστίαν · πατρῷον γὰρ οὐδὲν ὑπῆρχέ μοι οὐδὲ ἐκεκτήμην ἐκ τοσούτων , ὅσων εἰκὸς ἦν πατέρα κεκτῆσθαι τὸν ἐμόν , οὐκ ἐλαχίστην βῶλον , οὐκ ἀνδράποδον , οὐκ οἰκίαν · ὁ γάρ τοι καλὸς Κωνστάντιος ἐκληρονόμησεν ἀντ’ ἐμοῦ τὴν πατρῴαν οὐσίαν ἅπασαν , ἐμοί τε , ὅπερ ἔφην , οὐδὲ γρὺ μετέδωκεν αὐτῆς · ἀλλὰ καὶ τῷ ἀδελφῷ τὠμῷ τῶν πατρῴων ἔδωκεν ὀλίγα , πάντων αὐτὸν ἀφελόμενος τῶν μητρῴων .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἐγώ μέν μόγις ἀφίημι διά ὁ θεός εὐτυχής , ὁ δέ ἀδελφός ὁ ἐμός εἰς ὁ αὐλή κατείργω δυστυχής , εἴπερ τις ἄλλος ὁ πώποτε . καί γάρ εἰμί τίς περί ὁ τρόπος ἄγριος καί τραχύς ὁ ἐκεῖνος καταφαίνω , οὗτος ἐκ ὁ ὄρειος τροφή συναυξάνω . δίκαιος οὖν οἴομαι καί οὗτος ἔχω ὁ αἰτία ὁ οὗτος ἐγώ πρός βία μεταδίδωμι ὁ τροφή , ὅς ἐγώ μέν ὁ θεός διά ὁ φιλοσοφία καθαρός ἀποφαίνω καί ἐξαντάω , ὁ δέ οὐδείς ἐνδίδωμι . εὐθύς γάρ ἀπό ὁ ἀγρός εἰς ὁ βασίλεια παρέρχομαι ἐπεί πρῶτος αὐτός περιτίθημι ἁλουργής ἱμάτιον , αὐτίκα φθονέω ἄρχω οὐ πρότερος παύω πρίν καθαιρέω αὐτός , οὐδέ ὁ περιαιρέω ὁ πορφύρεος ἱμάτιον ἀρκέω . καίτοι ὁ ζάω γοῦν ἄξιος , εἰμί μή βασιλεύω φαίνω ἐπιτήδειος . ἀλλά χρή αὐτός καί οὗτος στέρομαι . συγχωρέω , λόγος γε πάντως ὑπέχω πρότερος , ὥσπερ ὁ κακοῦργος . οὐ γάρ δή ὁ μέν λῃστής ὁ νόμος ἀπαγορεύω ὁ δέω κτείνω , ὁ ἀφαιρέω δέ τιμή , ὅς ἔχω , καί γίγνομαι ἐκ ἄρχων ἰδιώτης ἄκριτος φημί δεῖ ἀναιρέω . τίς γάρ , εἰμί ὁ ἁμάρτημα ἔχω ἀποφαίνω τού αἴτιος ; δίδωμι γάρ αὐτός τις ἐπιστολή , Ἡρακλῆς , ὅσος ἔχω κατά αὐτός κατηγορία , ἐπί ὅς ἐκεῖνος ἀγανακτέω ἀκρατής μέν καί ἦκα βασιλικός ἐφίημι ὁ θυμός , ὁ μέντοι μηδέ ζάω ἄξιος οὐδείς πράσσω . πῶς γάρ ; οὐ οὗτος εἰμί ἄνθρωπος ἅπας κοινός Ἕλλην ἅμα καί βάρβαρος ὁ νόμος , ἀμύνω ὁ ἀδικία ὑπάρχω ; ἀλλά ἴσως μέν ἀμύνω πικρός . οὐ μήν ἔξω πάντῃ ὁ ἔοικα · ὁ γάρ ἐχθρός ὑπό ὀργή ἔοικα τίς καί ποιέω , λέγω καί πρόσθεν . ἀλλά εἰς χάρις εἷς ἀνδρόγυνος , ὁ κατακοιμιστής , καί προσέτι ὁ ὁ μάγειρος ἐπίτροπος ὁ ἀνεψιός , ὁ Καῖσαρ , ὁ ὁ ἀδελφή ἀνήρ γίγνομαι , ὁ ὁ ἀδελφιδῆ πατέρας , ὅς καί αὐτός πρότερος εἰμί ἄγω ὁ ἀδελφή , πρός ὅς αὐτός τοσοῦτος θεός ὁμόγνιος ὑπάρχω δίκαιος , κτείνω παραδίδωμι ὁ ἐχθρός · ἐγώ δέ ἀφίημι μόγις ἑπτά μείς ὅλος ἕλκω τῇδε ἐκεῖσε καί ποιέω ἔμφρουρος , ὥστε , εἰμί μή θεός τις ἐθέλω ἐγώ σῴζω ὁ καλός καί ἀγαθός ὁ τηνικαῦτα ἐγώ παρέχω εὐμενής Εὐσέβεια , οὐδέ ἄν ἐγώ ὁ χείρ αὐτός τότε διαφεύγω . καίτοι μά ὁ θεός οὐδέ ὄναρ ἐγώ φαίνω ἀδελφός πράσσω · καί γάρ οὐδέ σύνειμι αὐτός οὐδέ φοιτάω οὐδέ βαδίζω παρά αὐτός , ὀλιγάκις δέ γράφω καί ὑπέρ ὀλίγος . ὡς οὖν ἀποφεύγω ἐκεῖθεν ἄσμενος πορεύω ἐπί ὁ ὁ μήτηρ ἑστία · πατρῷος γάρ οὐδείς ὑπάρχω ἐγώ οὐδέ κτάομαι ἐκ τοσοῦτος , ὅσος ἔοικα εἰμί πατέρας κτάομαι ὁ ἐμός , οὐ μικρός βῶλος , οὐ ἀνδράποδον , οὐ οἰκία · ὁ γάρ τοι καλός Κωνστάντιος κληρονομέω ἀντί ἐγώ ὁ πατρῷος οὐσία ἅπας , ἐγώ τε , ὅς φημί , οὐδέ γρῦ μεταδίδωμι αὐτηες͂ς · ἀλλά καί ὁ ἀδελφός ἁμός ὁ πατρῷος δίδωμι ὀλίγος , πᾶς αὐτός ἀφαιρέω ὁ μητρῷος .