flavius-claudius-julianus-imperator.aqhnai-wn-th-boulh-kai-tw-dh-mw 6
Συνέβη δέ τι καὶ τοιοῦτον . ἐλθὼν ἐς τὸ Μεδιόλανον ᾤκουν ἔν τινι προαστείῳ . ἐνταῦθα ἔπεμπεν Εὐσεβία πολλάκις πρός με φιλοφρονουμένη καὶ γράφειν κελεύουσα καὶ θαρρεῖν , ὑπὲρ ὅτου ἂν δέωμαι . γράψας ἐγὼ πρὸς αὐτὴν ἐπιστολήν , μᾶλλον δὲ ἱκετηρίαν ὅρκους ἔχουσαν τοιούτους · Οὕτω παισὶ χρήσαιο κληρονόμοις · οὕτω τὰ καὶ τὰ θεός σοι δοίη , πέμπε με οἴκαδε τὴν ταχίστην , ἐκεῖνο ὑπειδόμην ὡς οὐκ ἀσφαλὲς εἰς τὰ βασίλεια πρὸς αὐτοκράτορος γυναῖκα γράμματα εἰσπέμπειν . ἱκέτευσα δὴ τοὺς θεοὺς νύκτωρ δηλῶσαί μοι , εἰ χρὴ πέμπειν παρὰ τὴν βασιλίδα τὸ γραμματεῖον · οἱ δὲ ἐπηπείλησαν , εἰ πέμψαιμι , θάνατον αἴσχιστον . ὡς δὲ ἀληθῆ ταῦτα γράφω , καλῶ τοὺς θεοὺς ἅπαντας μάρτυρας . τὰ μὲν δὴ γράμματα διὰ τοῦτο ἐπέσχον εἰσπέμψαι . ἐξ ἐκείνης δέ μοι τῆς νυκτὸς λογισμὸς εἰσῆλθεν , οὗ καὶ ὑμᾶς ἴσως ἄξιον ἀκοῦσαι . Νῦν , ἔφην , ἐγὼ τοῖς θεοῖς ἀντιτάττεσθαι διανοοῦμαι , καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ βουλεύεσθαι κρεῖττον νενόμικα τῶν πάντα εἰδότων . καίτοι φρόνησις ἀνθρωπίνη πρὸς τὸ παρὸν ἀφορῶσα μόνον ἀγαπητῶς ἂν τύχοι καὶ μόγις τοῦ πρὸς ὀλίγον ἀναμαρτήτου . διόπερ οὐδεὶς οὔθ’ ὑπὲρ τῶν εἰς τριακοστὸν ἔτος βουλεύεται οὔτε ὑπὲρ τῶν ἤδη γεγονότων · τὸ μὲν γὰρ περιττόν , τὸ δὲ ἀδύνατον · ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν ἐν χερσὶ καὶ ὧν ἀρχαί τινές εἰσιν ἤδη καὶ σπέρματα . φρόνησις δὲ ἡ παρὰ τοῖς θεοῖς ἐπὶ τὸ μήκιστον , μᾶλλον δὲ ἐπὶ πᾶν βλέπουσα μηνύει τε ὀρθῶς καὶ πράττει τὸ λῷον · αἴτιοι γάρ εἰσιν αὐτοὶ καθάπερ τῶν ὄντων , οὕτω δὲ καὶ τῶν ἐσομένων . οὐκοῦν εἰκὸς αὐτοὺς ὑπὲρ τῶν παρόντων ἐπίστασθαι . τέως μὲν οὖν ἐδόκει μοι κατὰ τοῦτο συνετωτέρα τῆς ἔμπροσθεν ἡ δευτέρα γνώμη . σκοπῶν δὲ εἰς τὸ δίκαιον εὐθέως ἔφην · Εἶτα σὺ μὲν ἀγανακτεῖς , εἴ τι τῶν σῶν κτημάτων ἀποστεροίη σε τῆς ἑαυτοῦ χρήσεως ἢ καὶ ἀποδιδράσκοι καλούμενον , κἂν ἵππος τύχῃ κἂν πρόβατον κἂν βοίδιον , ἄνθρωπος δὲ εἶναι βουλόμενος οὐδὲ τῶν ἀγελαίων οὐδὲ τῶν συρφετωδῶν , ἀλλὰ τῶν ἐπιεικῶν καὶ μετρίων ἀποστερεῖς σεαυτοῦ τοὺς θεοὺς καὶ οὐκ ἐπιτρέπεις ἐφ’ ὅ , τι ἂν ἐθέλωσι χρήσασθαί σοι ; ὅρα μὴ πρὸς τῷ λίαν ἀφρόνως καὶ τῶν δικαίων τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς ὀλιγώρως πράττῃς . ἡ δὲ ἀνδρεία ποῦ καὶ τίς ; γελοῖον . ἕτοιμος γοῦν εἶ καὶ θωπεῦσαι καὶ κολακεῦσαι δέει τοῦ θανάτου , ἐξὸν ἅπαντα καταβαλεῖν καὶ τοῖς θεοῖς ἐπιτρέψαι πράττειν ὡς βούλονται , διελόμενον πρὸς αὐτοὺς τὴν ἐπιμέλειαν τὴν ἑαυτοῦ , καθάπερ καὶ ὁ Σωκράτης ἠξίου , καὶ τὰ μὲν ἐπὶ σοὶ πράττειν ὡς ἂν ἐνδέχηται , τὸ δὲ ὅλον ἐπ’ ἐκείνοις ποιεῖσθαι , κεκτῆσθαι δὲ μηδὲν μηδὲ ἁρπάζειν , τὰ διδόμενα δὲ παρ’ αὐτῶν ἀφελῶς δέχεσθαι .
Lemmas: συμβαίνω δέ τίς καί τοιοῦτος . ἔρχομαι εἰς ὁ Μεδιόλανον οἰκέω ἐν τις προάστειον . ἐνταῦθα πέμπω Εὐσεβία πολλάκις πρός ἐγώ φιλοφρονέομαι καί γράφω κελεύω καί θαρσέω , ὑπέρ ὅστις ἄν δέω . γράφω ἐγώ πρός αὐτός ἐπιστολή , μᾶλλον δέ ἱκετηρία ὅρκος ἔχω τοιοῦτος · οὕτως παῖς χράω κληρονόμος · οὕτως ὁ καί ὁ θεός σύ δίδωμι , πέμπω ἐγώ οἴκαδε ὁ ταχύς , ἐκεῖνος ὑπειδόμην ὡς οὐ ἀσφαλής εἰς ὁ βασίλεια πρός αὐτοκράτωρ γυνή γράμμα εἰσπέμπω . ἱκετεύω δή ὁ θεός νύκτωρ δηλόω ἐγώ , εἰμί χράω πέμπω παρά ὁ βασιλίς ὁ γραμματεῖον · ὁ δέ ἐπαπειλέω , εἰμί πέμπω , θάνατος αἰσχρός . ὡς δέ ἀληθής οὗτος γράφω , καλέω ὁ θεός ἅπας μάρτυς . ὁ μέν δή γράμμα διά οὗτος ἐπέχω εἰσπέμπω . ἐκ ἐκεῖνος δέ ἐγώ ὁ νύξ λογισμός εἰσέρχομαι , ὅς καί σύ ἴσως ἄξιος ἀκούω . Νῦν , φημί , ἐγώ ὁ θεός ἀντιτάσσω διανοέω , καί ὑπέρ ἐμαυτοῦ βουλεύω ἀγαθός νομίζω ὁ πᾶς οἶδα . καίτοι φρόνησις ἀνθρώπινος πρός ὁ πάρειμι ἀφοράω μόνος ἀγαπητός ἄν τυγχάνω καί μόγις ὁ πρός ὀλίγος ἀναμάρτητος . διόπερ οὐδείς οὔτε ὑπέρ ὁ εἰς τριακοστός ἔτος βουλεύω οὔτε ὑπέρ ὁ ἤδη γίγνομαι · ὁ μέν γάρ περισσός , ὁ δέ ἀδύνατος · ἀλλά ὑπέρ ὁ ἐν χείρ καί ὅς ἀρχή τις εἰμί ἤδη καί σπέρμα . φρόνησις δέ ὁ παρά ὁ θεός ἐπί ὁ μακρός , μᾶλλον δέ ἐπί πᾶς βλέπω μηνύω τε ὀρθός καί πράσσω ὁ λωΐων · αἴτιος γάρ εἰμί αὐτός καθά ὁ εἰμί , οὕτως δέ καί ὁ εἰμί . οὐκοῦν ἔοικα αὐτός ὑπέρ ὁ πάρειμι ἐπίσταμαι . τέως μέν οὖν δοκέω ἐγώ κατά οὗτος συνετός ὁ ἔμπροσθεν ὁ δεύτερος γνώμη . σκοπός δέ εἰς ὁ δίκαιος εὐθύς φημί · εἶτα σύ μέν ἀγανακτέω , εἰμί τίς ὁ σός κτῆμα ἀποστερέω σύ ὁ ἑαυτοῦ χρῆσις ἢ καί ἀποδιδράσκω καλέω , κἀν ἵππος τυγχάνω κἀν πρόβατον κἀν βοίδιον , ἄνθρωπος δέ ἔρχομαι βούλομαι οὐδέ ὁ ἀγελαῖος οὐδέ ὁ συρφετώδης , ἀλλά ὁ ἐπιεικής καί μέτριος ἀποστερέω σεαυτοῦ ὁ θεός καί οὐ ἐπιτρέπω ἐπί ὁ , τίς ἄν ἐθέλω χράω σύ ; ὁράω μή πρός ὁ λίαν ἄφρων καί ὁ δίκαιος ὁ πρός ὁ θεός ὀλίγωρος πράσσω . ὁ δέ ἀνδρεία ποῦ καί τίς ; γελοῖος . ἑτοῖμος γοῦν εἰμί καί θωπεύω καί κολακεύω δέος ὁ θάνατος , ἔξεστι ἅπας καταβάλλω καί ὁ θεός ἐπιτρέπω πράσσω ὡς βούλομαι , διαιρέω πρός αὐτός ὁ ἐπιμέλεια ὁ ἑαυτοῦ , καθά καί ὁ Σωκράτης ἀξιόω , καί ὁ μέν ἐπί σύ πράσσω ὡς ἄν ἐνδέχομαι , ὁ δέ ὅλος ἐπί ἐκεῖνος ποιέω , κτάομαι δέ μηδείς μηδέ ἁρπάζω , ὁ δίδωμι δέ παρά αὐτός ἀφελής δέχομαι .