flavius-claudius-julianus-imperator.aqhnai-wn-th-boulh-kai-tw-dh-mw 11
ἐδόκει τὸ δέος οὐ παντάπασιν ἄλογον εἶναι τῶν ἀνθρώπων . Ἦλθε τὰ τάγματα , ὑπήντησα κατὰ τὸ νενομισμένον αὐτοῖς , ἔχεσθαι τῆς ὁδοῦ προύτρεψα · μίαν ἡμέραν ἐπέμεινεν , ἄχρις ἧς οὐδὲν ᾔδειν ἐγὼ τῶν βεβουλευμένων αὐτοῖς · ἴστω Ζεύς , Ἥλιος , Ἄρης , Ἀθηνᾶ καὶ πάντες θεοί , ὡς οὐδὲ ἐγγὺς ἀφίκετό μού τις τοιαύτη ὑπόνοια ἄχρι δείλης αὐτῆς · ὀψίας δὲ ἤδη περὶ ἡλίου δυσμὰς ἐμηνύθη μοι , καὶ αὐτίκα τὰ βασίλεια περιείληπτο , καὶ ἐβόων πάντες , ἔτι φροντίζοντός μου τί χρὴ ποιεῖν καὶ οὔπω σφόδρα πιστεύοντος · ἔτυχον γὰρ ἔτι τῆς γαμετῆς ζώσης μοι ἀναπαυσόμενος ἰδίᾳ πρὸς τὸ πλησίον ὑπερῷον ἀνελθών . εἶτα ἐκεῖθεν · ἀνεπέπτατο γὰρ ὁ τοῖχος · προσεκύνησα τὸν Δία . γενομένης δὲ ἔτι μείζονος τῆς βοῆς καὶ θορυβουμένων πάντων ἐν τοῖς βασιλείοις , ᾐτέομεν τὸν θεὸν δοῦναι τέρας . αὐτὰρ ὅ γ’ ἡμῖν δεῖξε καὶ ἠνώγει πεισθῆναι καὶ μὴ προσεναντιοῦσθαι τοῦ στρατοπέδου τῇ προθυμίᾳ . γενομένων ὅμως ἐμοὶ καὶ τούτων τῶν σημείων , οὐκ εἶξα ἑτοίμως , ἀλλ’ ἀντέσχον εἰς ὅσον ἠδυνάμην , καὶ οὔτε τὴν πρόσρησιν οὔτε τὸν στέφανον προσιέμην . ἐπεὶ δὲ οὔτε εἷς ὢν πολλῶν ἠδυνάμην κρατεῖν οἵ τε τοῦτο βουλόμενοι γενέσθαι θεοὶ τοὺς μὲν παρώξυνον , ἐμοὶ δὲ ἔθελγον τὴν γνώμην , ὥρᾳ που τρίτῃ σχεδὸν οὐκ οἶδα οὗτινός μοι στρατιώτου δόντος μανιάκην περιεθέμην καὶ ἦλθον εἰς τὰ βασίλεια , ἔνδοθεν ἀπ’ αὐτῆς , ὡς ἴσασιν οἱ θεοί , στένων τῆς καρδίας . καίτοι χρῆν δήπουθεν πιστεύοντα τῷ φήναντι θεῷ τὸ τέρας θαρρεῖν · ἀλλ’ ᾐσχυνόμην δεινῶς καὶ κατεδυόμην , εἰ δόξαιμι μὴ πιστῶς ἄχρι τέλους ὑπακοῦσαι Κωνσταντίῳ . Πολλῆς οὖν οὔσης περὶ τὰ βασίλεια κατηφείας , τοῦτον εὐθὺς οἱ Κωνσταντίου φίλοι τὸν καιρὸν ἁρπάσαι διανοηθέντες ἐπιβουλήν μοι ῥάπτουσιν αὐτίκα καὶ διένειμαν τοῖς στρατιώταις χρήματα , δυοῖν θάτερον προσδοκῶντες , ἢ διαστήσειν ἀλλήλους ἢ καὶ παντάπασιν ἐπιθήσεσθαι μοι φανερῶς . αἰσθόμενός τις τῶν ἐπιτεταγμένων τῇ προόδῳ τῆς ἐμῆς γαμετῆς λάθρᾳ πραττόμενον αὐτὸ ἐμοὶ μὲν πρῶτον ἐμήνυσεν , ὡς δὲ ἑώρα με μηδὲν προσέχοντα , παραφρονήσας ὥσπερ οἱ θεόληπτοι δημοσίᾳ βοᾶν ἤρξατο κατὰ τὴν ἀγοράν · Ἄνδρες στρατιῶται καὶ ξένοι καὶ πολῖται , μὴ προδῶτε τὸν αὐτοκράτορα . εἶτα ἐμπίπτει θυμὸς εἰς τοὺς στρατιώτας , καὶ πάντες εἰς τὰ βασίλεια μετὰ τῶν ὅπλων ἔθεον . καταλαβόντες δέ με ζῶντα καὶ χαρέντες ὥσπερ οἱ τοὺς ἐξ ἀνελπίστων ὀφθέντας φίλους ἄλλος ἄλλοθεν περιέβαλλον καὶ περιέπλεκον καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων ἔφερον , καὶ ἦν πως τὸ πρᾶγμα θέας ἄξιον , ἐνθουσιασμῷ γὰρ ἐῴκει . ὡς δέ με ἁπανταχόθεν περιέσχον , ἐξῄτουν ἅπαντας τοὺς Κωνσταντίου φίλους ἐπὶ τιμωρίᾳ . πηλίκον ἠγωνισάμην ἀγῶνα σῶσαι βουλόμενος αὐτούς , ἴσασιν οἱ θεοὶ πάντες .
Lemmas: δοκέω ὁ δέος οὐ παντάπασι ἄλογος ἔρχομαι ὁ ἄνθρωπος . ἔρχομαι ὁ τάγμα , ὑπαντάω κατά ὁ νομίζω αὐτός , ἔχω ὁ ὁδός προτρέπω · εἷς ἡμέρα ἐπιμένω , ἄχρι ὅς οὐδείς Ἠείδω ἐγώ ὁ βουλεύω αὐτός · ἵστημι Ζεύς , Ἥλιος , Ἄρης , Ἀθήνη καί πᾶς θεός , ὡς οὐδέ ἐγγύς ἀφικνέομαι ἐγώ τις τοιοῦτος ὑπόνοια ἄχρι δείλη αὐτηες͂ς · ὄψιος δέ ἤδη περί ἥλιος δυσμή μηνύω ἐγώ , καί αὐτίκα ὁ βασίλεια περιλαμβάνω , καί βοάω πᾶς , ἔτι φροντίζω ἐγώ τίς χράω ποιέω καί οὔπω σφόδρα πιστεύω · τυγχάνω γάρ ἔτι ὁ γαμετή ζάω ἐγώ ἀναπαύω ἴδιος πρός ὁ πλησίος ὑπερῷον ἀνέρχομαι . εἶτα ἐκεῖθεν · ἀναπετάννυμι γάρ ὁ τοῖχος · προσκυνέω ὁ Ζεύς . γίνομαι δέ ἔτι μέγας ὁ βοή καί θορυβέω πᾶς ἐν ὁ βασίλειος , αἰτέω ὁ θεός δίδωμι τέρας . ἀτάρ ὁ γε ἐγώ δείκνυμι καί ἄνωγα πείθω καί μή ἀντιόομαι ὁ στρατόπεδον ὁ προθυμία . γίνομαι ὅμως ἐγώ καί οὗτος ὁ σημεῖον , οὐ εἴκω ἑτοῖμος , ἀλλά ἀντέχω εἰς ὅσον δύναμαι , καί οὔτε ὁ πρόσρησις οὔτε ὁ στέφανος προσίημι . ἐπεί δέ οὔτε εἷς εἰμί πολύς δύναμαι κρατέω ὁ τε οὗτος βούλομαι γίγνομαι θεός ὁ μέν παροξύνω , ἐγώ δέ θέλγω ὁ γνώμη , ὥρα ποῦ τρίτος σχεδόν οὐ οἶδα ὅστις ἐγώ στρατιώτης δίδωμι μανιάκης περιτίθημι καί ἔρχομαι εἰς ὁ βασίλεια , ἔνδοθεν ἀπό αὐτηες͂ς , ὡς οἶδα ὁ θεός , στένω ὁ καρδία . καίτοι χρή δήπουθεν πιστεύω ὁ φαίνω θεός ὁ τέρας θαρσέω · ἀλλά αἰσχύνω δεινός καί καταδύω , εἰμί δοκέω μή πιστός ἄχρι τέλος ὑπακούω Κωνστάντιος . Πολλῆς οὖν σέω περί ὁ βασίλεια κατήφεια , οὗτος εὐθύς ὁ Κωνστάντιος φίλος ὁ καιρός ἁρπάζω διανοέω ἐπιβουλή ἐγώ ῥάπτω αὐτίκα καί διανέμω ὁ στρατιώτης χρῆμα , δύο ἕτερος προσδοκάω , ἢ διΐστημι ἀλλήλων ἢ καί παντάπασι ἐπιτίθημι ἐγώ φανερός . αἰσθάνομαι τις ὁ ἐπιτάσσω ὁ πρόοδος ὁ ἐμός γαμετή λάθρῃ πράσσω αὐτός ἐγώ μέν πρῶτος μηνύω , ὡς δέ ὁράω ἐγώ μηδείς προσέχω , παραφρονέω ὥσπερ ὁ θεόληπτος δημοσίᾳ βοάω ἄρχω κατά ὁ Ἀγορή · Ανδρές Στρατιώτης καί ξένος καί πολίτης , μή προδίδωμι ὁ αὐτοκράτωρ . εἶτα ἐμπίπτω θυμός εἰς ὁ στρατιώτης , καί πᾶς εἰς ὁ βασίλεια μετά ὁ ὅπλον θέω . καταλαμβάνω δέ ἐγώ ζάω καί χαίρω ὥσπερ ὁ ὁ ἐκ ἀνέλπιστος ὁράω φίλος ἄλλος ἄλλοθεν περιβάλλω καί περιπλέκω καί ἐπί ὁ ὦμος φέρω , καί εἰμί πως ὁ πρᾶγμα θέα ἄξιος , ἐνθουσιασμός γάρ ἔοικα . ὡς δέ ἐγώ ἁπανταχόθεν περιέχω , ἐξαιτέω ἅπας ὁ Κωνστάντιος φίλος ἐπί τιμωρία . πηλίκος ἀγωνίζομαι ἀγών σῴζω βούλομαι αὐτός , οἶδα ὁ θεός πᾶς .