fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0449.1
ἐπὶ ἡγεμόνα μνημονεύονται συστῆναι . Φασὶ γὰρ τοὺς μετασχόντας τοῦ λόγου γενέσθαι ὑπὲρ π’ ( 3 ) : ἐν οἷς μέγιστον ἥδυναν Δέκιμος ( 4 ) τε Βρούτος , φίλος ἐς τὰ μάλιστα ὧν Καίσαρι , καὶ Γάιος Κάσσιος τε καὶ Μάρκος Βρούτος , οὐδενὸς ἥττον παρὰ Ῥωμαίοις τότε ἐπαινούμενος : πάντες δὲ πρότερον ἀντιπόλεμοί τε ἦσαν καὶ τὰ Πομπηίου ἡξίον ( 5 ) · ἐκεῖνο δὲ ἠτηθέντες , γενόμενοι ὑπὸ Καίσαρι , τὸ ἀπ’ αὐτοῦ εἰργυνόων ( 6 ) βίον εἴχον οὐδὲ , καίπερ Καίσαρος φιλανθρώπως προσαγομένου ἕκαστον ( 6 ) , ἐν τῇ διανοία τὸ δύσεπλι αὐτῶν ἀφηροῦντο · ἀμνησίκακος [ γὰρ ] ἦν ( 7 ) τὸ ἦθος πρὸς τοὺς κρατηθέντας διὰ τινὰ πραότητα . Καρποῦμενοι δὴ τὸ ἀπ’ ἐκεῖνου ἀνύποπτον , κατεχρήσαντο αὐτῷ εἰς τὸ μᾶλλόν τι λανθάνειν ἐπιβουλεύοντες ἐπαγωγοῖς τε λόγοις καὶ ἑργοῖς προσποιήτοις . Αἰτία δ’ αὐτοὺς ἐνῆγον ἐπιχειρεῖν τάνδρ’ οὐκ ἀπὸ μικροῦ διαφθορᾶν ἰδίαν τε ἕκαστος καὶ κοινὴ πᾶσι γεγονυία . Οἱ μὲν γὰρ ἐλπίδιος τιν’ ἔχοντες , εἰ ἐκεῖνον ἐκποδῶν ποιήσαιντο , αὐτοὶ ἡγεμόνες ἀντ’ ἐκεῖνου ἔσεσθαι , τὴν ἐπιβουλὴν συνίστασαν , οἱ δὲ ὑπὸ ὀργῆς ὧν παθόιεν παρὰ τὸν πόλεμον , οἰκείων αὐτοῖς ἀπόλοιλότων ἢ τὰ χρήματα ἀρρημένῳ ἢ ἀρχὰς ἐν τῇ πόλει , ἐνεπιχραίνοντο , καὶ τὸ ὀργιζόμενον ὑποκρυπτόμενοι τοῦ εὐπρεποῦς τι μετεποιούωντο , ὡς δυσχεραίνειν τὴν ἑνὸς ἀρχὴν , ζητοῦν δὲ κατ’ ἰσονομίαν πολιτεύεσθαι . Ἄλλα δὲ ἄλλοις αἰτία συνενεγθέντα ὧν’ ὧν ἔτυχε προφάσεων τὸ μὲν πρῶτον αὐτοὺς τοὺς δυνατωτάτους συνέστησεν , ἔπειτα πολλ πλείους προσήγετο , τοὺς μὲν αὐτεπαγγέλτους ( 8 ) κατ’ ἰδία ἐγχλήματα , τοὺς δὲ κατὰ σύμπραξιν ἑτέρους ἐκ τῆς πάλαι φιλίας πολλ τὸ πιστὸν ὑποφαίνοντας καὶ κατὰ τοῦτο προσήταιρισμένους . Ἦσαν δὲ τινες οἱ κατ’ οὐδὲτερον , ἀλλὰ τῇ τε ἀξιώσει τῶν ἀνδρῶν συνεπιθύνδοντες τὴν γνώμην , καὶ ἐκ τῆς πάλαι δημοκρατίας ἀγόμενοι τῇ ἑνὸς ἰσγύι , ἀσμενοὶ τε ( ἀν ) , εἰ καὶ μὴ αὐτοὶ ἀρξαι τοῦ πράγματος , ἀλλ’ ἐκείνου γε ἀρξαντος συλλαβέσθαι τοῦ’ ἀγαπητῶς μετὰ τοιούτων ἀνδρῶν , εἰ ( 9 ) καὶ τι δεῖοι παθεῖν οὐκ ὀκνοῦντες . Πολλὰ δ’ ἐξώτρυνε καὶ ἡ ἐκ παλαιοῦ Βρούτους ὑπόψα εὐκλεια ( 10 ) τῶν προγόνων τοὺς ἀπὸ Ῥωμύλου βασιλεῖς ( 11 ) τῆς Ῥώμης καταλελυκότων καὶ δημοκρατίαν πρῶτον καταστησαμένων . Οἱ τε φίλοι πρότερον ὄντες τῷ Καίσαρι οὐχὲλ’ ὁμοίως εὐνοι ἦσαν , εἰς ἴσον ἑαυτοῖς ὁρώντες τιμωμένους τοὺς πάλαι μὲν πολεμίους , ὑπ’ ἐκείνου δὲ σωθέντας . Οὐ μὴν οὐδὲ αὐτοὺς ἐκείνους τὸ εὖνουν ὑπῆργεν , ἀλλ’ ἐπιπρόσθεν τῆς χάριτος γινόμενον τὸ ἀρχαῖον μῖσος οὐχ ὧν εὖ ἐπαθὼν σωθέντες μνήμην ἐνεποιεῖ , ἀλλ’ ὧν ἀπεστερήθησαν ἀγαθῶν κρατηθέντες ἐννοοῦμενοι παραξύνοντο ( 12 ) . Πολλοὶ δὲ καὶ αὐτῷ ἠγύοντο τὸ δι’ ἐκείνου σεσῶσθαι , καίτοι γε ἀνονεγίστα αὐτοὺς
Lemmas: ἐπί ἡγεμών μνημονεύω συνίστημι . φημί γάρ ὁ μετέχω ὁ λόγος γίγνομαι ὑπέρ ἀπό ( 3 ) : ἐν ὅς μέγας ἡδύνω Δέκιμος ( 4 ) τε Βρούτος , φίλος εἰς ὁ μάλιστα ὅς Καῖσαρ , καί Γάιος Κάσσιος τε καί Μάρκος Βρούτος , οὐδείς ἥσσων παρά Ῥωμαῖος τότε ἐπαινέω : πᾶς δέ πρότερος ἀντιπολεμέω τε εἰμί καί ὁ Πομπήιος ἔξειμι ( 5 ) · ἐκεῖνος δέ ἀτάω , γίγνομαι ὑπό Καῖσαρ , ὁ ἀπό αὐτός ἔργω ( 6 ) βίος ἔχω οὐδέ , καίπερ Καῖσαρ φιλάνθρωπος προσάγω ἕκαστος ( 6 ) , ἐν ὁ διάνοια ὁ δύσεπλι αὐτός ἀφαρέω · ἀμνησίκακος [ γάρ ] εἰμί ( 7 ) ὁ ἦθος πρός ὁ κρατέω διά τις πραότης . καρπόω δή ὁ ἀπό ἐκεῖνος ἀνύποπτος , κατά-χράω2 αὐτός εἰς ὁ μάλα τίς λανθάνω ἐπιβουλεύω ἐπαγωγός τε λόγος καί ἔργον προσποιέω . αἴτιος δέ αὐτός ἐνάγω ἐπιχειρέω ἀνήρ οὐ ἀπό μικρός διαφθορά ἴδιος τε ἕκαστος καί κοινός πᾶς γίγνομαι . ὁ μέν γάρ Ἐλπίδιος τις ἔχω , εἰμί ἐκεῖνος ἐκποδῶν ποιέω , αὐτός ἡγεμών ἀντί ἐκεῖνος εἰμί , ὁ ἐπιβουλή συνίστημι , ὁ δέ ὑπό ὀργή ὅς πάσχω παρά ὁ πόλεμος , οἰκέω αὐτός ἀπόλλυμι ἢ ὁ χρῆμα ἀραρίσκω ἢ ἀρχή ἐν ὁ πόλις , ἐμπίμπρημι , καί ὁ ὀργίζω ὑποκρύπτω ὁ εὐπρεπής τίς μεταποιέω , ὡς δυσχεραίνω ὁ εἷς ἀρχή , ζητέω δέ κατά ἰσονομία πολιτεύω . ἄλλος δέ ἄλλος αἰτία συμφέρω ἄναξ ὅς τυγχάνω πρόφασις ὁ μέν πρῶτος αὐτός ὁ δυνατός συνίστημι , ἔπειτα πολύς πλείων προσάγω , ὁ μέν αὐτεπάγγελτος ( 8 ) κατά ἴδιος ἔγκλημα , ὁ δέ κατά σύμπραξις ἕτερος ἐκ ὁ πάλαι φίλιος πολύς ὁ πιστόν ὑποφαίνω καί κατά οὗτος προσήταιρισμένους . εἰμί δέ τις ὁ κατά οὐδέτερος , ἀλλά ὁ τε ἀξιόω ὁ ἀνήρ συνεπιτίθημι ὁ γνώμη , καί ἐκ ὁ πάλαι δημοκρατία ἄγω ὁ εἷς ἰσγύι , ἄσμενος τε ( εἰς ) , εἰμί καί μή αὐτός ἄρχω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐκεῖνος γε ἀρξαντος συλλαμβάνω Τούο ἀγαπητός μετά τοιοῦτος ἀνήρ , εἰμί ( 9 ) καί τίς δείδω πάσχω οὐ ὀκνέω . πολύς δέ ἐξοτρύνω καί ὁ ἐκ παλαιός Βροῦτος ὑποψάω Εὔκλεια ( 10 ) ὁ πρόγονος ὁ ἀπό Ῥώμυλος βασιλεύς ( 11 ) ὁ Ῥώμη καταλύω καί δημοκρατία πρῶτος καθίστημι . ὁ τε φίλος πρότερος εἰμί ὁ Καῖσαρ οὐχὲλ’ ὁμοίως εὐνοι εἰμί , εἰς ἴσος ἑαυτοῦ ὁράω τιμάω ὁ πάλαι μέν πολέμιος , ὑπό ἐκεῖνος δέ σώζω . οὖον μήv οὐδέ αὐτός ἐκεῖνος ὁ εύνους ὑπάρχω , ἀλλά ἐπιπροσθέω ὁ χάρις γίγνομαι ὁ ἀρχαῖος μῖσος οὐ ὅς εὕω πάσχω σώζω μνήμη ἐμποιέω , ἀλλά ὅς ἀποστερέω ἀγαθός κρατέω εννοώ παράγω ( 12 ) . πολλός δέ καί αὐτός ἄγω ὁ διά ἐκεῖνος σῴζω , καίτοι γε ἀνονεγίστα αὐτός