fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0183.20
σιν τὴν Ἑλληνικὴν προσοχῶμαι τοῖς πρεσβυτέροις καὶ τοῖς ἀξιολογωτάτοις τῶν Ῥωμαίων . Τέλος δὲ καὶ ποίημα γράφειν καὶ πραγματικὴν ἱστορίαν ἐνεχείρησεν , ἐν ᾧ διὰ τοῦ προοιμίου παρακαλεῖ τοὺς ἐντυχάννοντας συγγνώμην ἔχειν , εἰ Ῥωμαῖος οὐ μὴ δύναται καταχρατεῖν τῆς Ἑλληνικῆς διαλέκτου καὶ τὰς κατὰ τὸν χειρισμὸν οἰκονομίαν . Πρὸς δὲ οἰκείως ἀπενηχέαι δοκεῖ Μάρκος Πόρκιος Κάτων · ὀκωμάζει γὰρ ἔφη , πρὸς τίνα λόγον ποιεῖται τοιαύτην παραίτησιν . Εἰ μὲν γὰρ αὐτῷ τὸ τῶν Ἀμφικτυόνων συνέδριον συνέταπτε γράφειν ἱστορίαν , ἵπως ἐδεῖ προφέρεσθαι ταῦτα καὶ παραιτεῖσθαι · μηδεμιᾶς δ’ ἀνάγκης οὔσης , ἐθελοντὴν ἀπογράφασθαι , κάππειτα παραιτεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν , ἐὰν βαρβαρίζῃ , τῆς ἀπάσης ἀτοπίας εἶναι σημεῖον · καὶ παραπλήσιον , ὡς ἂν εἴ τις , εἰς τοὺς γυμνικούς ἀγῶνας ἀπογραψάμενος πυγμὴν τῇ παγκράτιον , παρελθὼν εἰς τὸ στάδιον , ὅτε δεῖ μάχεσθαι , παραιτοῖτο τοὺς θεωμένους συγγνώμην ἔχειν , ἐὰν μὴ δύνηται μήτε τὸν πόνον ὑπομεῖναι μήτε τὰς πληγάς . Δῆλον γὰρ , ὡς εἰκός , γέλωτα τὸν τοιοῦτον ὁρᾶν , καὶ τὴν δίχνην ἐκ χειρὸς λαμβάνειν , ὅπερ ἐδεῖ καὶ τοὺς τοιούτους ἱστοριογράφους , ἵνα μὴ κατεσθίωσι τὸ καλῶς ἔχοντος . Παραπλησίως δὲ καὶ κατὰ τὸν λοιπὸν βίον ἐξήλωκε · τὰ χειρίστα τῶν Ἑλληνικῶν . Καὶ γὰρ φιλήδονος ἦν καὶ φυγόπονος . Τοῦτο δ’ ἔστι δῆλον ἐξ αὐτῶν τῶν ἐνεστώτων . Ὁς πρῶτος , παρὼν ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἑλλάδα τόποις , καθ’ ὃν καιρὸν συνέβαινε γίνεσθαι τὴν ἐν Φωκίδι μάχην , σκηψάμενος ἀσθενέσαι εἰς Θήβας ἀνεχώρησε , χάριν τοῦ μὴ μετασχεῖν τοῦ κινδύνου · συντελεσθείσης δὲ τῆς μάχης , πρῶτος ἔγραψε τῇ συγχώτῳ περὶ τοῦ κατορθώματος , προδιασαφῶν τὰ κατὰ μέρος , ὡς μετεσχηκέναι αὐτὸς ἀγώνων . Gellius N . A . XI , 8 , ex libro Corneli Nepotis De illustribus viris ita haec rettulit : Albinus , qui cum L . Lucullo consul fuit , res Romanas oratione Graeca scriptavit . In ejus Historiae principio scriptum est ad hanc sententiam : Neminem succensere sibi convenire , si quid in his libris parum compositae aut minus eleganter scriptum foret . Nam sum , inquit , homo Romanus , natus in Latio : Graeca oratio a nobis alienissima est . Ideoque veniam gratiamque mala existimationis , si quid esset erratum , postulavit . Eam quam legisset M . Cato : Nae tu , inquit , Aule , nimium nugator es , quem malusti culpam depre - cari quam culpa vacare . Nam petere veniam sole - mus , aut quam imprudentes erravimus aut quam compulsi peccavimus . Tibi , inquit , oro te , quis perpulit ut id committeres , quod priusquam face - tanquam vallo praemunitam et ab oppugnatione tutam aversarentur .
Lemmas: βρόχος ὁ Ἑλληνικός προσοχέω ὁ πρέσβυς καί ὁ ἀξιόλογος ὁ Ῥωμαῖος . Τέλος δέ καί ποίημα γράφω καί πραγματικός ἱστορία ἐγχειρέω , ἐν ὅς διά ὁ προοίμιον παρακαλέω ὁ ἐντυγχάνω συγγνώμη ἔχω , εἰμί Ῥωμαῖος οὖον μή δύναμαι καταχράω ὁ Ἑλληνικός διάλεκτος καί ὁ κατά ὁ χειρισμός οἰκονομία . πρός δέ οἰκεῖος ἀποφέρω δοκέω Μάρκος Πόρκιος Κάτων · ὀκωμάζει γάρ φημί , πρός τίς λόγος ποιέω τοιοῦτος παραίτησις . εἰμί μέν γάρ αὐτός ὁ ὁ Ἀμφικτύων συνέδριον συνθάπτω γράφω ἱστορία , ἵημι ἐσθίω προφέρω οὗτος καί παραιτέομαι · μηδείς δέ ἀνάγκη εἰμί , ἐθελοντή́ ἀπογράφω , κάππειτα παραιτέομαι συγγνώμη ἔχω , ἐάν βαρβαρίζω , ὁ ἀπασάω ἀτοπία εἰμί σημεῖον · καί παραπλήσιος , ὡς εἄν εἰμί τις , εἰς ὁ γυμνικός ἀγών ἀπογράφω πυγμή ὁ παγκράτιον , παρέρχομαι εἰς ὁ στάδιον , ὅτε δεῖ μάχομαι , παραιτέομαι ὁ θεάομαι συγγνώμη ἔχω , ἐάν μή δύναμαι μήτε ὁ πόνος ὑπομένω μήτε ὁ πληγάς . Δῆλος γάρ , ὡς εἰκός , γέλως ὁ τοιοῦτος ὁράω , καί ὁ δίχνην ἐκ χείρ λαμβάνω , ὅσπερ ἐσθίω καί ὁ τοιοῦτος ἱστοριόγραφος , ἵνα μή κατεσθίω ὁ καλῶς ἔχω . παραπλήσιος δέ καί κατά ὁ λοιπός βίος ἐξαιρέω · ὁ κακός ὁ Ἑλληνικός . καί γάρ φιλήδονος εἰμί καί φυγόπονος . οὗτος δέ εἰμί δῆλος ἐκ αὐτός ὁ ἐνίστημι . ὅς πρῶτος , πάρειμι ἐν ὁ κατά ὁ Ἑλλάς τόπος , κατά ὅς καιρός συμβαίνω γίγνομαι ὁ ἐν Φωκίς μάχη , σκήπτω ἀσθενής εἰς Θῆβαι ἀναχωρέω , χάρις ὁ μή μετέχω ὁ κίνδυνος · συντελέω δέ ὁ μάχη , πρῶτος γράφω ὁ συγχώτῳ περί ὁ κατόρθωμα , προδιασαφέω ὁ κατά μέρος , ὡς μετέχω αὐτός ἀγών . Gellius N . A . XI , 8 , ex libro Corneli Nepotis De illustribus viris ita haec rettulit : Albinus , qui cum L . Lucullo consul fuit , res Romanas oratione Graeca scriptavit . In ejus Historiae principio scriptum est ad hanc sententiam : Neminem succensere sibi convenire , si quid in his libris parum compositae aut minus eleganter scriptum foret . Nam sum , inquit , homo Romanus , natus in Latio : Graeca oratio a nobis alienissima est . Ideoque veniam gratiamque mala existimationis , si quid esset erratum , postulavit . Eam quam legisset M . Cato : Nae tu , inquit , Aule , nimium nugator es , quem malusti culpam depre - cari quam culpa vacare . Nam petere veniam sole - mus , aut quam imprudentes erravimus aut quam compulsi peccavimus . Tibi , inquit , oro te , quis perpulit ut id committeres , quod priusquam face - tanquam vallo praemunitam et ab oppugnatione tutam aversarentur .