fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0456.1
μένων εἶναι τῆς βουλῆς τὸ ἔργον καὶ στράτευμα μέγα ( 2 ) εἶναι τὸ ἐπὶ τοῦτο ἐλθούσ , τῶν δ' ἄλλων ὑπ' ἀγνοίας τοῦ γεγονότος πρὸς τὸ ἐξαιτῶν τοῦ θορύβου καὶ τὰ ἐν ὄψει ὁρώμενα ( ταχὺ γὰρ οἱ σφαγεῖς τὰ ἐγχειρίδια ἠμαυμένα ἔχοντες + ( 3 )) δεῖκνυμένους τε καὶ δρόμῳ φερομένους . Πάντα δ' ἤν φευγόντων πλέα μετὰ κραυγῆς . Ἐξανέστη δὲ καὶ ὁ δῆμος οὐδενὶ σὺν κόσμῳ φεύγον ἐκ τοῦ θεάτρου ( ἐτύγχανε γὰρ θεώμενος μονομαχίας ) , τὸ μὲν πρῶν βεβαίως οὐκ εἰδώς , ὑπὸ δὲ τῆς πάντοθεν βοῆς ταραττόμενος . Οἱ μὲν γὰρ ἔσπασαν τὴν σύγκλητον ὑπὸ τῶν μονομάχων σφάττεσθαι , οἱ δὲ Καῖσαρα ἀποσφαγέντος τὴν στρατιὰν ἐφ' ἀρπαγὴν τῆς πόλεως τετραφθαι , ἄλλοι δὲ ἄλλα ὑπελάμβανον . Ἀκούσαι δ' οὐδὲν ἤν σαφές · ἀκριτὸς γὰρ τις ἐπεῖχε τάραχος εἰς ὁ τοὺς σφαγέας εἶδον , καὶ Μάρκων Βροῦτον παύοντα τὸν θόρυβον καὶ ὧαιρεῖν παρακελευομένου , ὡς οὐδενὸς χακοῦ γεγονότος · ἡ δὲ σύμπασα διάνοια ἤν , καὶ τὰ λόγῳ κομπάζομενα τοῖς σφαγεύσιν ( 4 ) , ὡς τύραννον κτείνειαν . Ἐγένοντο δ' ἐν αὐτοῖς λόγοι , ὡς χρὴ καὶ ἄλλους ἀνατρεῖν , οἱ ἐμελλον σφίσις ἐναντίως ἐσεσθαι καὶ περὶ τῆς ἀρχῆς αὐθὶς ἀγωνιεῖσθαι · οὗς ἐπισχεῖν φασὶ Μάρκων Βροῦτον , οὐ δικαίον λέγοντα εἶναι , πρὸς οὓς ἐμφανῇ μὴ ὑπέστη ( 5 ) ἐγκλήματα , τούτους δι' ὑποψίας ἀπορανοῦς ἀποσφάττειν . Καὶ ἐνίκα ταῦτα . Ἐξαῖζαντες δὲ τοὺντεύθεν οἱ σφαγεῖς ἐφευον θεόντες διὰ τῆς ἀγορᾶς εἰς τὸ Καπιτώλιον , γυμνὰ ἔχοντες τὰ ξίφη , ὑπὲρ κοινῆς ἐλευθερίας ταῦτα βουόντες εἰργάσθαι . Εἵπετο δ' αὐτοῖς πολύς μονομάχων καὶ οἰκετῶν ὄχλος , ἐπ' αὐτὸ τοῦτο εὐρεπτής . Διαδρόμαι δ' εὑρεῖτο ἦσαν ἐν τε ταῖς ὁδοῖς καὶ κατ' ἀγορὰν , διεξελθόντος ἤδη τοῦ λόγου εἰς τὸ πλήθος , ὅτι σφαγεὶς Καῖσαρ · εἶκοι τε ἡ πόλις ἀλισκομένη . Ἀναδόντες δὲ εἰς τὸ Καπιτώλιον καὶ διανεμαμένοι τὸ χωρίον ἐν κύκλῳ ἐφρούρουν , δεδικοίτες , μὴ τὸ Καῖσαρος στρατιωτικὸν αὐτοῖς ἐπὶ .
Lemmas: Μένων εἰμί ὁ βουλή ὁ ἔργον καί στράτευμα μέγας ( 2 ) εἰμί ὁ ἐπί οὗτος ἔρχομαι , ὁ δέ ἄλλος ὑπό ἄγνοια ὁ γίγνομαι πρός ὁ ἐξαιτέω ὁ θόρυβος καί ὁ ἐν ὁράω ὁράω ( ταχύς γάρ ὁ σφαγεύς ὁ ἐγχειρίδιον ἀμάω ἔχω + ( 3 )) δείκνυμι τε καί δρόμος φέρω . Πάν δέ ἐάν φεύγω πλεῖος μετά κραυγή . ἐξανίστημι δέ καί ὁ δῆμος οὐδείς σύν κόσμος φεύγω ἐκ ὁ θέατρον ( τυγχάνω γάρ θεάομαι μονομαχία ) , ὁ μέν πρῶν βεβαίως οὐ οἶδα , ὑπό δέ ὁ πάντοθεν βοή ταράσσω . ὁ μέν γάρ σπάω ὁ σύγκλητος ὑπό ὁ μονομάχος σφάζω , ὁ δέ Καῖσαρ ἀποσφάζω ὁ στρατία ἐπί ἁρπάγη ὁ πόλις τρέπω , ἄλλος δέ ἄλλος ὑπολαμβάνω . ἀκούω δέ οὐδείς ἐάν σαφής · ἄκριτος γάρ τις ἐπέχω τάραχος εἰς ὁ ὁ σφαγεύς εἶδον , καί Μάρκων Βροῦτος παύω ὁ θόρυβος καί ὁρίζω παρακελεύομαι , ὡς οὐδείς Χάκου γίγνομαι · ὁ δέ σύμπας διάνοια ἐάν , καί ὁ λόγος κομπάζω ὁ σφαγεύς ( 4 ) , ὡς τύραννος κτείνω . γίγνομαι δέ ἐν αὐτός λόγος , ὡς χρή καί ἄλλος ἀναθρέω , ὁ μέλλω σφιτις ἐναντίος εἰμί καί περί ὁ ἀρχή αὐθίς ἀγωνίζομαι · ὗς ἐπέχω φημί Μάρκων Βροῦτος , οὖον Δίκαιος λέγω εἰμί , πρός ὅς ἐμφαίνω μή ὑφίστημι ( 5 ) ἔγκλημα , οὗτος διά ὑποψία ἀπορανοῦς ἀποσφάζω . καί νικάω οὗτος . Ἐξαῖζαντες δέ τοὺντεύθεν ὁ σφαγεύς ἐφεύω θέω διά ὁ ἀγορά εἰς ὁ Καπιτώλιον , γυμνός ἔχω ὁ ξίφος , ὑπέρ κοινός ἐλευθερία οὗτος βοῦς ἐργάζομαι . ἕπω δέ αὐτός πολύς μονομάχος καί οἰκέτης ὄχλος , ἐπί αὐτός οὗτος εὐρεπτής . διαδρομή δέ εὑρίσκω εἰμί ἐν τε ὁ ὁδός καί κατά ἀγορά , διεξέρχομαι ἤδη ὁ λόγος εἰς ὁ πλήθος , ὅτι σφάζω Καῖσαρ · ἵημι τε ὁ πόλις ἁλίσκομαι . ἀναδίδωμι δέ εἰς ὁ Καπιτώλιον καί διανέμω ὁ χωρίον ἐν κύκλος φρουρέω , δεδικοιτη , μή ὁ Καῖσαρ στρατιωτικός αὐτός ἐπί .