fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0414.2
Ἐκ τούτου αὐτὸς τε καὶ ὁ πατὴρ συνέταττον τὴν στρατιὴν , καὶ Οἰδάραν ἀποφαίνουσι στρατηγὸν , ἄνδρα εὐβουλον καὶ δραστήριον , ὃς προκαταλαμβάνει μὲν τὰς στενωτόρους ὁδοὺς φυλακαῖς , καὶ τὰ ὑψηλότητα ( 53 ) ὄρη , τὸν δὲ ὄχλον ἐκ τῶν ἀτειχίστων πόλεων εἰς τὰς εὐρεχεῖς μεταγεί , φρουρία δ' ἐνθα καὶ ὅπου ἤν ἐντειχίζεται . Καὶ μετ' οὐ πολὺ Ἀστυάγης ἦκε σὺν τῷ στρατῷ καὶ τὰς ἐρήμους πόλεις κατέκαε · πρὸς τε Κύρον καὶ Ἀτραδάταν τὸν τοῦτον πατέρα πέμψας ἀγγέλους πολλά τε ὑπέλει καὶ ἀπειδὶξ τὴν πρόσθεν πτωχείαν , ἐκλέυσό τε ὁπίσω παρ' αὐτὸν ἰέναι , δήσειν γὰρ αὐτοὺς μόνον παγείας πέδαις · « Εἰ δ' ἀλώσεσθε , ἔφη , κακοὶ κακῶς ἀπολεῖσθε ( 54 ) . » Κύρος δὲ ἀποκρινεται · « Οὐχ ἄρα σύγε , ὦ Ἀστυάγ᾿ , θεῶν δυνάμιν ἤδεις , ὅς οὐκ οἷσθα ( 55 ) ὑπ' ἐκείνων τοὺς αἰπόλους ἐπορυνθέντας ἐπὶ τὰδε τὰ ( 56 ) πράγματα , οἵς ἐπόμθω καὶ εἰς τέλος . Καὶ σοὶ παραινῶμεν , ὅτι ἡμᾶς καὶ αὐτὸς εὖ ἐποίησες , θεῶν σοι ἐπὶ νουν ἀγόντων , ἀπαγεῖν τὴν δύναμιν καὶ Πέρσας ἐλευθέρους ἐὰν ( 57 ) κρείττους ὄντας Μήδων , ὡς μὴ τοσούτω δουλούμενος καὶ τῶν ἄλλων ἀποστερηθῆς . » Ταῦτα μὲν δ' ἀγγέλους ἀπήγγειλεν Ἀστυάγῃ . Ὁ δὲ ὑπ' ὀργῆς ἐξάγει τὴν στρατιὴν ( 58 ) εἰς μάχην καὶ ἐκτάττει · αὐτὸς δὲ προεκάθῆτο ἀναβάς διωμυρίους ἔχων ὁρυφόρους περὶ αὐτόν . Ἀντεῖπῃ δὲ Κύρος , Ἀτρατάδην μὲν ἐν τῷ δεξίῳ χερατὶ στήσας , Οἰδάραν δὲ ἐπὶ τῷ εὐωνύμῳ · αὐτὸς δὲ ( 59 ) μετὰ τῶν ἀρίστων Περσῶν ἐν μέσῳς ἦν . Ἐνθα δὴ δεῖν μάχη γίνεται καὶ πλεῖστους ἐκτείνει Κύρος τε καὶ οἱ λοιποὶ Πέρσαι . Σχετλίζων δὲ ὁ Ἀστυάγης ἐπὶ τοῦ ὁρόνου εἶπεν · « Οἱ μοι τοὺς τερμινθοφάγους Πέρσας · οἷα ἀριστεύουσιν . » Καὶ πέμψας ἤπειλε τοὺς ἑαυτοῦ στρατηγοὺς , εἰ μὴ νικήσουσι τοὺς ἀντιπάλους , οἷα πείσωνται . Κάμνοντες δὲ οἱ Πέρσαι ὑπὸ πλήθους πολέμων , ἄλλων ἐπ' ἄλλοις ἐπιόντων , κλιθέντες ἀναχωροῦσιν εἰς τὴν πόλιν , πρὸ ἧς ἐμάχοντο . Εἰσελθούσας ( 60 ) δὲ ἡχαρύνει Κύρος καὶ Οἰδάρας , ὅτι πλείους αὐτοὶ πολεμίων ἐκτειναν , καὶ παραίνουσι παῖδας μὲν καὶ γυναῖκας εἰς Πασαργάδας τὸ ὑψηλὸν ὄρος ἀποπέμψαι , αὐτοὶ δὲ εἰς αὐρίον ἐπεξηλθόντες τέλος ἐπιθεῖναι τῇ νίκῃ . Πράξειται γὰρ ἀπολυσέν πᾶσιν , ἣν ἥττηθῶσι ( 61 ) · βέλτιον οὖν μετὰ τοῦ νικᾶν , εἰ δέοι παλιν τοῦτο , ἐλευθερώσασας τὴν πατρίδα . » Ταῦτα εἰπόντος , ὀργὴ καὶ μῖσος ( 62 ) παρίσταται πᾶσιν ἐπὶ Μήδους , καὶ ἕωθεν ἀναπετάσαντες τὰς πύλας ἐπεξῆλθον , ἠγουμενοῦ Κύρου καὶ Οἰδάρας . Ὁ δ' Ἀτραδάτης μετὰ τῶν γερόντων ἐρρώστο το τεῖχος . Ἀντεπίασι δ' αὐτοὺς παμπληθεῖς Ἀστυάγου φάλαγγες σὺν ὁπλίταις τε καὶ ἱππεύσι . Τῶν
Lemmas: ἐκ οὗτος αὐτός τε καί ὁ πατήρ συντάσσω ὁ στρατία , καί οιδαρα ἀποφαίνω στρατηγός , ἀνήρ εὔβουλος καί δραστήριος , ὅς προκαταλαμβάνω μέν ὁ στενωτοροος ὁδός φυλακή , καί ὁ ὑψηλότης ( 53 ) ὄρος , ὁ δέ ὄχλος ἐκ ὁ ἀτείχιστος πόλις εἰς ὁ εὐρεχεῖς μετάγω , φρούριον δέ ἔνθα καί ὅπου ἐάν ἐντειχίζω . καί μετά οὖον πολύς Ἀστυάγης ἥκω σύν ὁ στρατός καί ὁ ἐρῆμος πόλις κατακαίω · πρός τε Κῦρος καί Ἀτραδάτης ὁ οὗτος πατήρ πέμπω ἄγγελος πολύς τε ὑπολέγω καί ἀπειδὶξ ὁ πρόσθεν πτωχεία , κλέω τε ὀπίσω παρά αὐτός εἶμι , δήω γάρ αὐτός μόνος πήγνυμι πέδη · « εἰμί δέ ἁλίσκομαι , φημί , κακός κακῶς ἀπόλλυμι ( 54 ) . » Κύρος δέ ἀποκρίνω · « οὐχ ἄρα σύ , εἰμί Ἀστυάγης , θεός δυνάμις οἶδα , ὅς οὐ οἶδα ( 55 ) ὑπό ἐκεῖνος ὁ αἰπόλος ἐπόρνυμι ἐπί ὅδε ὁ ( 56 ) πρᾶγμα , οἶς ἐπόμθω καί εἰς τέλος . καί σύ παραινέω , ὅτι ἐγώ καί αὐτός εὕω ποιώ , θεός σύ ἐπί νόος ἄγω , ἀπάγω ὁ δύναμις καί Πέρσης ἐλεύθερος ἐάν ( 57 ) ἀγαθός εἰμί Μῆδος , ὡς μή τοσοῦτος δουλόω καί ὁ ἄλλος ἀποστερέω . » οὗτος μέν δέ ἄγγελος ἀπαγγέλλω Ἀστυάγης . ὁ δέ ὑπό ὀργή ἐξάγω ὁ στρατία ( 58 ) εἰς μάχη καί ἐκτάσσω · αὐτός δέ προκάθημαι ἀναβαίνω διωμυρίους ἔχω ορυφορος περί αὐτός . ἀντιλέγω δέ Κύρος , Ἀτρατάδην μέν ἐν ὁ δεξιός κέρας ἵστημι , οιδαρα δέ ἐπί ὁ εὐώνυμος · αὐτός δέ ( 59 ) μετά ὁ Ἀρίστων Πέρσης ἐν μέσος εἰμί . ἔνθα δή δήω μάχη γίγνομαι καί πλεῖστος ἐκτείνω Κύρος τε καί ὁ λοιπός Πέρσης . σχετλιζω δέ ὁ Ἀστυάγης ἐπί ὁ ὀρούω εἶπον · « ὁ ἐγώ ὁ τερμινθοφάγος Πέρσης · οἷος ἀριστεύω . » καί πέμπω ἀπειλέω ὁ ἑαυτοῦ στρατηγός , εἰμί μή νικάω ὁ ἀντίπαλος , οἷος πείθω . κάμνω δέ ὁ Πέρσης ὑπό πλῆθος Πολέμων , ἄλλος ἐπί ἄλλος ἔπειμι , κλίνω ἀναχωρέω εἰς ὁ πόλις , πρό ὅς μάχομαι . εἰσέρχομαι ( 60 ) δέ ἡχαρύνει Κύρος καί Οἰδάρας , ὅτι πλείων αὐτός πολέμιος ἐκτείνω , καί παραινέω παῖς μέν καί γυνή εἰς Πασαργάδαι ὁ ὑψηλός ὄρος ἀποπέμπω , αὐτός δέ εἰς αὔριον ἐπεξέρχομαι τέλος ἐπιτίθημι ὁ Νίκη . Πράσσω γάρ απολύω πᾶς , ὅς ἡσσάομαι ( 61 ) · ἀγαθός οὖν μετά ὁ νικάω , εἰμί δήω πάλιν οὗτος , ἐλευθερόω ὁ πατρίς . » οὗτος εἶπον , ὀργή καί μῖσος ( 62 ) παρίστημι πᾶς ἐπί Μῆδος , καί ἕωθεν ἀναπετάννυμι ὁ πύλη ἐπεξέρχομαι , ἡγέομαι Κῦρος καί Οἰδάρας . ὁ δέ Ἀτραδάτης μετά ὁ γέρων ῥώννυμι ὁ τεῖχος . ἀντέπειμι δέ αὐτός παμπληθής Ἀστυάγης φάλαγξ σύν ὁπλίτης τε καί ἱππεύς . ὁ