fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0447.2
XVIII . Ταῦτα ὡς ἤκουσε Καῖσαρ ὁ νέος εἰς τὲ δάκρυμα καὶ οἴκτον ὑπὸ μνήμης τάνδρὸς καὶ φιλοστοργίας ἔρρω , καινότερόν τε τὸ πένθος ἐποιεῖ . Πασχάμενος δὲ ποτε ἀνέμεινεν ἕτερα γράμματα παρὰ τῆς μητρὸς καὶ τῶν ἐν Ῥώμῃ φίλων , καίπερ οὐκ ἀπιστῶν τοῖς τὰ γινόμενα ἀπηγγελχόσιν · οὐ γὰρ ἔωρα διότι ἂν πλάσαιντο τὰ ψευδῆ . Καὶ μετὰ ταῦτα ἀπήρσεν εἰς Βρεντέσιον ἔγνω γὰρ οὐδὲν ἐνόντα τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ , πρότερον δ’ ὑπιδόμενος ( 1 ) μὴ ὑπὸ τοῦ φρουροῦτο ἡ πόλις , οὐκ εἰχὴ τὸν πλοῦν ἐκ τοῦ πέραν ἀπηλύουν ( 2 ) . Ἦκε δ’ αὐτῷ καὶ παρὰ τῆς μητρὸς ἐπιστολὴ ἐν ᾗ ἐγέγραπτο δέησις ἰσχυρά , ὡς τάχιστα ἀφιχθεῖσαι καὶ ἔαντὸν ἐκεῖνιν τὲ ἀποσδύναι καὶ τῷ σύμπαντι οἴκῳ , ὡς μήτις ἐπ’ αὐτὸν ἐξωθεν ἐπιβολὴ συσταίη παῖδα Καίσαρος ἀναδεδειγμένου . Ἐξῆλου δ’ ὁμοία τοῖς πρότερον ἠγγελμένοις , καὶ ὡς ἐπὶ τοὺς περὶ Βροῦτον καὶ Κάσσιον ἐξήγερται ὁ πᾶς ( 3 ) δῆμος δυσανασχετῶν ἀ δράσειεν . Ἀπέστειλε δ’ αὐτῷ καὶ ὁ πατριὸς Φίλιππος , δεόμενος μὴ προσελθεῖν τῇ Καίσαρος κληρονομίᾳ , φυλάξασθαι δὲ καὶ αὐτὸ τοὔνομα , δι’ ἀ πᾶσοι κείνος , ζῶν δ’ ἀπραγμόνος καὶ ἀσφαλῶς ( 4 ) . Ὁ δὲ Καῖσαρ ἤδει μὲν ὑπ’ εὐνοίας ταῦτα παραινούντα , ἐγίνωσκε δὲ τάναντία , μεγάλα ἐπινοῶν ἤδη καὶ φρονήματος μεστός ὤν , ποιούμενος δὲ ἴδια πόνων καὶ κινδύνων καὶ ( 5 ) ἀνδρῶν ἀπέχεσθαι , ὅς οὐκ ἐμελεν ἀρεστὸς φαίνειν ( 6 ) [ καὶ ] τοσοῦδε ὁνόματος καὶ ἀρχῆς παραγωρήσειν ὅτω οὖν , ἄλλως τε καὶ τῆς πατρίδος συμπρόδυμουμένης καὶ ἐπὶ τὰς πατρίους τιμὰς καλοῦσης αὐτὸν ἐκ τοῦ δικαιότατου · καὶ γὰρ φύσει καὶ νόμῳ τὰς ἀρχὰς αὐτῷ προσῆκειν , ἀρχίστα τοῦ ( * ) γένους ὄντι καὶ ὑπ’ αὐτοῦ κείνου παιδὶ τεθειμένῳ · καὶ τὸ ἐπεξελάθειν δ’ αὐτῷ καὶ τιμωρήσαι τοιαῦτα πεπονθότι πάντων εἶναι δικαιότατον . Ὁ μὲν δὴ ταῦτα ἐφρόνει τε καὶ τὸν Φίλιππον γράφρων ἀνεδιάσπεν οὐ μᾶλα πειθόμενος . Ἀντία δὲ ἡ μήτηρ τὸ μὲν εὐχλεὲς τῆς τύχης καὶ τὸ μέγεθος τῆς δυναστείας ἔχαιρεν ὁρῶσα περιελυθὸς ( 6 ) τῷ ἑαυτῆς παιδὶ , εἰδὼσα δὲ μεστὸν τὸ πρᾶγμα φόβων τε καὶ κινδύνων , καὶ
Lemmas: XVIII . οὗτος ὡς ἀκούω Καῖσαρ ὁ νέος εἰς τε δάκρυμα καί οἶκτος ὑπό μνήμη ἀνήρ καί φιλοστοργία ἔρρω , καινός τε ὁ πένθος ποιέω . Πασχάμενος δέ ποτός ἀναμένω ἕτερος γράμμα παρά ὁ μήτηρ καί ὁ ἐν Ῥώμη Φίλων , καίπερ οὐ ἀπιστέω ὁ ὁ γίγνομαι ἀπαγγέλλω · οὖον γάρ ὁράω διότι εἄν πλάσσω ὁ ψευδής . καί μετά οὗτος ἀπαρέσκω εἰς Βρεντέσιον γιγνώσκω γάρ οὐδείς ἔνειμι ὁ ἐχθρός αὐτός , πρότερος δέ ὑπειδόμην ( 1 ) μή ὑπό ὁ φρουρέω ὁ πόλις , οὐ ἔοικα ὁ πλόος ἐκ ὁ πέραν ἀπηλύουν ( 2 ) . ἥκω δέ αὐτός καί παρά ὁ μήτηρ ἐπιστολή ἐν ὅς γράφω δέησις ἰσχυρός , ὡς ταχύς ἀφικνέομαι καί ἔρχομαι ἐκεῖνος τε ἀποσδύναι καί ὁ σύμπας οἶκος , ὡς μῆτις ἐπί αὐτός ἐξωθεν ἐπιβολή συνίστημι παῖς Καῖσαρ ἀναδείκνυμι . ἐξηλόω δέ ὅμοιος ὁ πρότερος ἀγγέλλω , καί ὡς ἐπί ὁ περί Βροῦτος καί Κάσσιος ἐξεγείρω ὁ πᾶς ( 3 ) δῆμος δυσανασχετέω ὅς δράω . ἀποστέλλω δέ αὐτός καί ὁ πατριός Φίλιππος , δήω μή προσέρχομαι ὁ Καῖσαρ κληρονομία , φυλάσσω δέ καί αὐτός ὄνομα , διά ὅς πᾶσοεῖς ἐκεῖνος , ζῶ δέ ἀπράγμων καί ἀσφαλῶς ( 4 ) . ὁ δέ Καῖσαρ ἦδος μέν ὑπό εὔνοια οὗτος παραινώ , γιγνώσκω δέ τἀναντία , μέγας ἐπινοέω ἤδη καί φρόνημα μεστός εἰμί , ποιέω δέ ἴδιος πόνος καί κίνδυνος καί ( 5 ) ἀνήρ ἀπέχω , ὅς οὐ μέλω ἀρεστός φαίνω ( 6 ) [ καί ] τοσόσδε ὄνομα καί ἀρχή παραγωρήσειν ὅστις οὖν , ἄλλως τε καί ὁ πατρίς συμπροδυμουμενω καί ἐπί ὁ πάτριος τιμή καλέω αὐτός ἐκ ὁ δίκαιος · καί γάρ φύσις καί νόμος ὁ ἀρχή αὐτός προσήκω , ἀρχίστα ὁ ( * ) γένος εἰμί καί ὑπό αὐτός ἐκεῖνος παῖς τίθημι · καί ὁ ἐπεξέρχομαι δέ αὐτός καί τιμωρέω τοιοῦτος πάσχω πᾶς εἰμί Δίκαιος . ὁ μέν δή οὗτος φρονέω τε καί ὁ Φίλιππος γράφρων ἀνεδιάσπεν οὖον μῆλον πείθω . ἀντία δέ ὁ μήτηρ ὁ μέν εὐκλεής ὁ τυγχάνω καί ὁ μέγεθος ὁ δυναστεία χαίρω ὁράω περιέρχομαι ( 6 ) ὁ ἑαυτοῦ παῖς , δίνω δέ μεστός ὁ πρᾶγμα φόβος τε καί κίνδυνος , καί