fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0369.1
σε πάσης σατραπὴν ποιήσει , πῶς ἐμοὶ χάρησῃ ; » Καὶ δς , « Παῦσαι πρὸς τοῦ Διός , ἔφη , σφόδρα μου κατακερτομῶν · οὐ γὰρ οἶμαι ἐπιτήδειος εἶναι , Μήδος ὤν , ὑπὸ Βαβυλωνίων καταγελάσθαι . » Κάχεινος · « Ἄλλ’ οὐ μὰ τὸν μέγαν Βῆλον ἐγινώ · σου καταγελῶν ταῦτα λέγω , ἀλλὰ πλεῖον τι τεκμαιρόμενος ( 10 ) . » Καὶ δς ἔφη · « Ἄλλ’ ἐὰν γε Βαβυλῶνος σατραπεύσῃ , σὲ ὑπάρχον ( 11 ) καταστήσῃ τῆς ὅλης σατραπείας . » Καὶ ὁ Βαβυλώνιος · « Ἄλλ’ ἐγινώ · σοι οὐκ ἀπίστω · τὸδε μοι λέξον · εἰ βασιλεὺς εἰς ἀπάσης ὁπόσης νῦν Σαρδανάπαλλος ἄρχει , τί ἐμὲ ποιήσεις ; » Ὁ δ’ Ἀρδάχης εἶπεν · « Εἰ σοῦ , ὦ τλάμων , ταῦτα ἀκούσειε Σαρδανάπαλλος , εὖ ἴσθ’ ὅτι καὶ σὺ χῶν κακῶς ἀπολούμεθα . Ἄλλὰ τί σοι ἐπήλθε ταῦτα ληρεῖν ; οὐ παῦν φλυαρῶν ; » Καὶ δς τῆς χειρὸς αὐτοῦ λαβὼν μενε εὐτόνως · « Ἄλλὰ μὰ τήνδε τὴν δεξιὰν τὴν ἐμοὶ τιμῶν καὶ τὸν μέγαν Βῆλον , οὐ παίζων λέγω , ἀλλὰ τὰ θεία κάλλιστα εἰδώς . » Καὶ ὁ Ἀρδάχης εἶπεν « Δώσω σοι Βαβυλῶνα ἔχειν καὶ ταῦτα ὑπὸ σεαυτῷ ( 12 ) ἀτελῆ . » Καὶ ἐπὶ τούτοις δεξάμεν αὐτοῦ τῶν , μᾶλα προθύμως διδῶσι . Καὶ δς εἶπε · « Βασιλεύσεις τοίνυν , εὖ ἴσθι , ἀφευδῶς . » Καὶ ἐπεὶ ταῦτα συνέθεντο , ἐπὶ ὧρας ὤχοντο ὅποιος θεραπεύοντες τὰ εἰωθότα . Μετὰ δὲ ταῦτα ἐν ὁμιλίᾳ γενόμενος ἐνὶ τῶν πιστοτάτων εὐνούχων ὁ Ἀρδάχης ἐδεξάτο αὐτὸ δεῖξαι οἱ τὸν βασιλέα · σφόδρα γὰρ ἐπιθυμεῖν τὸν δεσπότην ὅστις εἴη θεάσασθαι . Τοῦ δὲ εἰπόντος ἀδύνατον αὐτὸν δράν ( 13 ) , μηδένα γὰρ πώποτε τυχεῖν τούτου , τότε μὲν ἡσύχαζεν . Αὐτὸς δὲ μικρὸν διαλιπὼν λιπαρότερον αὐτῷ ἐδεῖτο , φάσκων ἀντὶ πολλοῦ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου ταύτην ἀλλάττεσθαι τὴν χάριν . Ὁ δὲ εὐνοῦχος νικώμενος ( 14 ) ὑπ’ αὐτοῦ , ἤν γὰρ ἐς τὰ μάλιστα ἐπιτήδειος , καὶ οὐ βουλόμενος αὐτῷ ἀχαριστεῖν , ὑπέσχετο εἰ καιρὸς εἴη μνησθήσεσθαι τῷ δεσπότῃ ὅκει ** ἐνθὰ ἐτελεύτησεν.(15 ) .
Lemmas: σύ πᾶς σατράπης ποιέω , πῶς ἐγώ χαίρω ; » καί ΔΣ , « παύω πρός ὁ Ζεύς , φημί , σφόδρα ἐγώ κατακερτομέω · οὖον γάρ οἴομαι ἐπιτήδειος εἰμί , Μήδος εἰμί , ὑπό Βαβυλώνιος καταγελάω . » Κάχεινος · « ἄλλος οὖον μά ὁ μέγας Βῆλος γιγνώσκω · σύ καταγελάω οὗτος λέγω , ἀλλά πλείων τίς τεκμαίρομαι ( 10 ) . » καί ΔΣ φημί · « ἄλλος ἐάν γε Βαβυλών σατραπεύω , σύ ὑπάρχω ( 11 ) καθίστημι ὁ ὅλος σατραπεία . » καί ὁ Βαβυλώνιος · « ἄλλος γιγνώσκω · σύ οὐ ἄπιστος · ὅδε ἐγώ λέγω · εἰμί βασιλεύς εἰς ἀπασάω ὁπόσος νῦν Σαρδανάπαλλος ἄρχω , τίς ἐγώ ποιέω ; » ὁ δέ Ἀρδάχης εἶπον · « εἰμί σύ , εἰμί τλήμων , οὗτος ἀκούω Σαρδανάπαλλος , εὕω εἰμί ὅτι καί σύ χόω κακῶς ἀπόλλυμι . ἀλλά τίς σύ ἐπέρχομαι οὗτος ληρέω ; οὖον παῦνος φλυαρέω ; » καί ΔΣ ὁ χείρ αὐτός λαμβάνω μένω εὔτονος · « ἀλλά μά ὅδε ὁ δεξιά ὁ ἐγώ τιμή καί ὁ μέγας Βῆλος , οὖον παίζω λέγω , ἀλλά ὁ θεῖος καλῶς οἶδα . » καί ὁ Ἀρδάχης εἶπον « δίδωμι σύ Βαβυλών ἔχω καί οὗτος ὑπό σεαυτοῦ ( 12 ) ἀτελής . » καί ἐπί οὗτος δέχομαι αὐτός ὁ , μῆλον προθύμως δίδωμι . καί ΔΣ εἶπον · « βασιλεύω τοίνυν , εὕω εἰμί , ἀφειδής . » καί ἐπεί οὗτος συντίθημι , ἐπί ἀείρω ἀχεύω όποιος θεραπεύω ὁ εἴωθα . μετά δέ οὗτος ἐν ὁμιλία γίγνομαι ἐν ὁ πιστός εὐνοῦχος ὁ Ἀρδάχης δέχομαι αὐτός δείκνυμι ὁ ὁ βασιλεύς · σφόδρα γάρ ἐπιθυμέω ὁ δεσπότης ὅστις εἰμί θεάομαι . ὁ δέ εἶπον ἀδύνατος αὐτός δράω ( 13 ) , μηδείς γάρ πώποτε τυγχάνω οὗτος , τότε μέν ἡσυχάζω . αὐτός δέ μικρός διαλείπω λιπαρός αὐτός δήω , φάσκω ἀντί πολύς χρυσός καί ἄργυρος οὗτος ἀλλάσσω ὁ χάρις . ὁ δέ εὐνοῦχος νικάω ( 14 ) ὑπό αὐτός , ἐάν γάρ εἰς ὁ μάλιστα ἐπιτήδειος , καί οὖον βούλομαι αὐτός ἀχαριστέω , ὑπισχνέομαι εἰμί καιρός εἰμί μιμνήσκω ὁ δεσπότης οκέι ** ἔνθα τελευτάω ) .