fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0373.1
μοι θεωρήσαι , ἔπειτα δὲ Νάναραν τιμωρησασθαι διὰ σοῦ , ἄπερ ἐμοὶ οὐκ ἂν ὑπῆρξε τετελεσῆσθαι · ἀλλὰ μὴ με , ἔφη , δέσποτα , ψεύδε τῆς ἑτέρας ἐλπίδος , ἀλλὰ μοι τὴν δίκην ἀπόδος παρ’ ἀνδρὸς κακοῦ . » Καὶ ὁ Ἀρταῖος ὑπέσχετο , ἐπειδὰν εἰς Βαβυλῶνα ἀφίκηται . Οὐ πολλοῦ δὲ χρόνου ὁ τε Παρσώνδης ἀπέλαθεν τὴν ἀνδρείαν φύσιν , καὶ ὁ βασιλεὺς ( 28 ) ἀφίκετο εἰς Βαβυλῶνα · κατεθωβό τε δομηρέως ὑπ’ αὐτοῦ , ὅπως τιμωρησεται τὸν Νάναραν . Καὶ ὁς ἤκε παρὰ βασιλέα , καὶ ἔφη δίκαια ποιήσαι . « Πρότερος γὰρ ἐκεῖνος , οὐδὲν κακὸν παθὼν , ἐμὲ διέβαλεν , ἔφη , παρὰ σοι , ὡς με κτείνειν τὲ καὶ τὴν Βαβυλῶνιν ἀρχὴν αὐτῷ δοῦναι . » Ἀρταῖος δὲ ἔφη δικαιοτερα Παρσώνδην αἰτεῖσθαι · χρήναι ( 29 ) γὰρ μὴ σαυτῷ δικάζειν , μηδὲ τοιαύτας ἐξευρίσκειν δίκας , ἀλλὰ ἐμοὶ ἐπιτρέπειν τὴν κρίσιν · τέλος δὲ σοι ἐς δεκάτῃν ἑξοίσω ἡμέραν τὸ σοι πρέπον . Ὁ δὲ Νάναρας , ταῦτα ἀκούσας , ἐν δεινῷ φόβῳ ἦν καὶ ἐπὶ Μιτραφέρων ( 30 ) καταφεύγει , ὃς ἦν τῶν εὐνοῦχων δυνατώτατος , καὶ ὑπισχνεῖτο αὐτῷ χρυσίου τάλαντα δέκα , καὶ φιάλας χρυσὰς δέκα , καὶ ἀργυρὰς διακοσίας , καὶ [ Παρσώνδην ] ἀργυρίου ( 31 ) νομίσματος τάλαντα ἑκατὸν , καὶ ἄλλας ἐσθῆτας πολυτελεῖς , βασιλεὶ δὲ χρυσοῦ μὲν τάλαντα ἑκατὸν , καὶ φιάλας χρυσὰς ἑκατὸν , ἀργυρὰς δὲ τριακοσίας , ἀργυροῦ δὲ νομίσματος τάλαντα χίλια , ἐσθῆτάς τε παμπληθεῖς , καὶ ἄλλα πολλά [ καὶ ] χαλὰ δῶρα , εἰ τὴν ψυχὴν αὐτῷ ἐξαιτήσειεν καὶ τὴν Βαβυλῶνος βασιλείαν παρὰ Ἀρταίου . Καὶ ὁ εὐνοῦχος ὤχετο παρὰ βασιλέα , καὶ πολλὰ δεηθεὶς , ἄτε ὧν τιμῆς τῆς πρώτης , εἶπεν ὅτι οὐκ εἶν ὀανάτου ἀξιος ὁ ἀνήρ · οὐ γὰρ κτείνειν Παρσώνδην , ἀλλὰ ὑβρισθεῖς καὶ δεινὰ παθὼν ἀνθυβρίσειεν . « Εἰ δὲ καὶ ὀανάτου εἶν ἀξιος , ἐμοί , ὦ δέσποτα , ὧς , ἔφη , τὴν χάριν ταύτην καὶ τὴν παραίτησιν ὑπὲρ αὐτοῦ . Δώσει δὲ ὁ ἀνὴρ σοὶ μὲν τῷ δεσπότῃ πολὺν ( 32 ) χρυσὸν τε καὶ ἀργυρον , Παρσώνδην δέ , ποινὴν ὧν ἐδράσεν , ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου . » Πειθεταὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς , καὶ τοῦτο τὸ τέλος ἐκπέμπει Νανάρῳ . Καὶ ὁ μὲν προσεκύνησεν · Παρσώνδης δέ , κινοὺν τὴν κεφαλήν , « Ὁλοῖτο , ἔφη , ὁ πρῶτος χρυσὸν ἐξευρὼν εἰς ἀνθρώπων γένος · διὰ τοῦτο γὰρ ἐγὼ νῦν γέλως γέγονα ἀνδρὶ Βαβυλωνίῳ . » Καὶ ὁ εὐνοῦχος , αἰσθόμενος αὐτὸν βαρέως φέροντα , « Ὦ γαθὲ , ἔφη , παῦσαι ὀργιζόμενος , καὶ μοι πείθου , φίλος τε γίνου Νανάρῳ , ταῦτα γὰρ ὁ δεσπότης βούλεται . » Ὁ δὲ Παρσώνδης καὶρὸν ἐτήρει ἀμύνεσθαι , εἰ δύναιτο , τὸν τε εὐνοῦχον καὶ Νάναραν , καὶ εὔρεν , καὶ ἠμύνατο . Ζήτει ἐν τῷ Περὶ στρατηγημάτων .
Lemmas: ἐγώ θεωρέω , ἔπειτα δέ Νάναραν τιμωρέω διά σύ , Ἄπερ ἐγώ οὐ εἄν ὑπάρχω τελέω · ἀλλά μή ἐγώ , φημί , δεσπότης , ψεύδω ὁ ἕτερος ἐλπίς , ἀλλά ἐγώ ὁ δίκη ἀποδίδωμι παρά ἀνήρ κακός . » καί ὁ Ἀρταῖος ὑπισχνέομαι , ἐπειδάν εἰς Βαβυλών ἀφικνέομαι . οὖον πολύς δέ χρόνος ὁ τε Παρσώνδης απελαύνω ὁ ἀνδρεῖος φύσις , καί ὁ βασιλεύς ( 28 ) ἀφικνέομαι εἰς Βαβυλών · κατεθωβό τε δομηρέως ὑπό αὐτός , ὅπως τιμωρέω ὁ Νάναραν . καί ὅς ἵημι παρά βασιλεύς , καί φημί Δίκαιος ποιέω . « Πρότερος γάρ ἐκεῖνος , οὐδείς κακός πάσχω , ἐγώ διαβάλλω , φημί , παρά σύ , ὡς ἐγώ κτείνω τε καί ὁ Βαβυλών ἀρχή αὐτός δίδωμι . » Ἀρταῖος δέ φημί Δίκαιος Παρσώνδης αἰτέω · χρή ( 29 ) γάρ μή σεαυτοῦ δικάζω , μηδέ τοιοῦτος ἐξευρίσκω δίκη , ἀλλά ἐγώ ἐπιτρέπω ὁ κρίσις · τέλος δέ σύ εἰς δέκατος ἐκφέρω ἡμέρα ὁ σύ πρέπω . ὁ δέ Νάναρας , οὗτος ἀκούω , ἐν δεινός φόβος εἰμί καί ἐπί Μιτραφέρων ( 30 ) καταφεύγω , ὅς εἰμί ὁ εὐνοῦχος δυνατός , καί ὑπισχνέομαι αὐτός χρυσίον τάλαντον δέκα , καί φιάλη χρύσεος δέκα , καί ἀργυρός διακόσιοι , καί [ Παρσώνδης ] ἀργύριον ( 31 ) νόμισμα τάλαντον ἑκατόν , καί ἄλλος ἐσθής πολυτελής , βασιλεύς δέ χρυσός μέν τάλαντον ἑκατόν , καί φιάλη χρύσεος ἑκατόν , ἀργυρός δέ τριακόσιοι , ἀργύρεος δέ νόμισμα τάλαντον χίλιοι , ἐσθής τε παμπληθής , καί ἄλλος πολύς [ καί ] χηλή Δῶρα , εἰμί ὁ ψυχή αὐτός ἐξαιτέω καί ὁ Βαβυλών βασίλειος παρά Ἀρταῖος . καί ὁ εὐνοῦχος ἀχεύω παρά βασιλεύς , καί πολύς δέω , αὔγ-ασμα ὅς τιμή ὁ πρῶτος , εἶπον ὅτι οὐ εἶμαι ὀανάτου Ἀξιός ὁ ἀνήρ · οὖον γάρ κτείνω Παρσώνδης , ἀλλά ὑβρίζω καί δεινός πάσχω ἀνθυβρίζω . « εἰμί δέ καί ὀανάτου εἶμαι Ἀξιός , ἐγώ , εἰμί δεσπότης , ὅς , φημί , ὁ χάρις οὗτος καί ὁ παραίτησις ὑπέρ αὐτός . δίδωμι δέ ὁ ἀνήρ σύ μέν ὁ δεσπότης πολύς ( 32 ) χρυσός τε καί ἄργυρος , Παρσώνδης δέ , ποινή ὅς δράω , ἑκατόν τάλαντον ἀργύριον . » πείθω οὗτος ὁ βασιλεύς , καί οὗτος ὁ τέλος ἐκπέμπω Νάναρος . καί ὁ μέν προσκυνέω · Παρσώνδης δέ , κινέω ὁ κεφαλή , « ὄλλυμι , φημί , ὁ πρῶτος χρυσός ἐξευρίσκω εἰς ἄνθρωπος γένος · διά οὗτος γάρ ἐγώ νῦν γέλως γίγνομαι ἀνήρ Βαβυλώνιος . » καί ὁ εὐνοῦχος , αἰσθάνομαι αὐτός βαρύς φέρω , « ὦ ἀγαθός , φημί , παύω ὀργίζω , καί ἐγώ πείθω , φίλος τε γίγνομαι Νάναρος , οὗτος γάρ ὁ δεσπότης βούλομαι . » ὁ δέ Παρσώνδης καιρός τηρέω ἀμύνω , εἰμί δύναμαι , ὁ τε εὐνοῦχος καί Νάναραν , καί εὑρίσκω , καί ἀμύνω . ζητέω ἐν ὁ περι στρατήγημα .