fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0419.1
πάντοθεν ( 19 ) , βρονταὶ τε γίνονται καὶ ἀστραπαὶ συνεχεῖς · τοσούτος δὲ κατερράγη ὑετός , ὥστε μὴ μόνον τὴν πυρὰν ὀβεσθῆναι , ἀλλὰ ( 20 ) καὶ τοὺς ἀνθρώπους μόλις ἀντέχειν . Κροῖσον μὲν οὖν ταχὺ στέγαρχα παραφυροῦν ὑπερέτεινον · τοὺς δὲ ἀνθρώπους τὰ μὲν ὑπὸ ζόφου καὶ λαίλαπος παραττομένους , τὰ δὲ ὑπὸ ( 21 ) ἀστραπῶν , [ καὶ ] καταπατομένους ὑπὸ τῶν ἵππων , τραχυνομένων πρὸς τὸν φόρον τῶν βροντῶν , δεῖματα δαμάνια ἐνέπιπτε , καὶ οἱ τε τῆς Σιβύλλης χρησμοὶ τά τε ( 22 ) Ζωροάστρου λόγια εἴσχει . Κροῖσον μὲν οὖν ἐδίδου ἐπὶ μᾶλλον ἢ πάλαι σῴζειν · αὐτοὶ δὲ καταπίπτοντες εἰς γῆν προσεκύνουν , εὐμένειαν παρὰ τοῦ θεοῦ αἰτοῦμενοι . Φασὶ δὲ τινες Θαλῆν , προειδόμενον ἐκ τινων σημείων ὀμβρον γενησόμενον , καὶ ( 23 ) ἀναμένειν τὴν ὥραν ἐκεῖνην . Τὸν γε μὴν Ζωροάστρην ( 24 ) , Πέρσαι ἀπ’ ἐκείνου διεῖπαν , μᾶτε νεκροὺς καίειν , μᾶτ’ ἄλλως μαινίαν πῦρ , καὶ πάλαι τοῦτο καθεστώτος νόμιμον τότε βεβαιωσάμενοι . Κύρος δ’ εἰς τὰ βασιλεῖα Κροῖσον ἄγων παρακαλεῖ τε καὶ ἐφιλορονεῖται , πειθόμενος εἶναι θεοσεβέστατον · ἐκέλευε τε , εἴ τι βούλεταί οἱ γενέσθαι , μὴ ὀκνεῖν , ἀλλ’ αἰτεῖσθαι . Ὁ δὲ εἶπεν · « Ὦ δέσποτα , ἐπεὶ μέ σοι θεοὶ ἔδοσαν , σὺ τε χρηστὰ ἐπαγγέλλεις , αἰτοῦμαί σε δοῦναί μοι πέμψαι Πυθοῖδε ( 25 ) τὰς πέδας τασδε , καὶ τὸν θεὸν ἐρέσθαι , τί παθὼν ἐξηπάτα με τοὺς χρησμοὺς ἐπάρας στρατεύειν ἐπὶ σὲ ὡς περιεσσόμενον · ἐξ οὗ αὐτῷ ταῦτε ἀχρόνιντα πέμπω ( δεῖξας τὰς πέδας ) · καὶ τί δήποτε ἀμνημονοῦσι χάριτος οἱ τῶν Ἑλλήνων θεοί . » Κύρος δὲ γελάσας καὶ ταῦτε ἐφη δώσειν , καὶ ἄλλων οὐχ ἠτύχησεν αὐτὸν μειζόνων . Κύρος δὲ ὀλίγου χρόνου φίλον ἐπεποίητο Κροῖσον , ἐξίων τε ἐκ Σάρδεων ἀπέδωκε παῖδας καὶ γυναῖκας , καὶ σὺν αὐτῷ ἐπῆγετο ( 26 ) . Φασὶ δὲ τινες καὶ ἐπιτρέψαι ἂν αὐτῷ τὴν πόλιν , εἰ μὴ ὤετο νεωτεριεῖν .
Lemmas: πάντοθεν ( 19 ) , βροντή τε γίγνομαι καί ἀστραπή συνεχής · τοσούτος δέ καταρρήγνυμι ὑετός , ὥστε μή μόνος ὁ πυρή ὀβεσθῆναι , ἀλλά ( 20 ) καί ὁ ἄνθρωπος μόλις ἀντέχω . Κροῖσος μέν οὖν ταχύς στέγαρχος παραφύρω ὑπερτείνω · ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ μέν ὑπό ζόφος καί λαῖλαψ παρατέμνω , ὁ δέ ὑπό ( 21 ) ἀστραπή , [ καί ] καταπατέω ὑπό ὁ ἵππος , τραχύνω πρός ὁ φόρος ὁ βροντή , δεῖμα δαμάνια ἐμπίπτω , καί ὁ τε ὁ Σίβυλλα χρησμός ὁ τε ( 22 ) Ζωροάστρης λόγιος εἰσχέω . Κροῖσος μέν οὖν δίδωμι ἐπί μᾶλλον ἢ πάλαι σῴζω · αὐτός δέ καταπίπτω εἰς γῆ προσκυνέω , εὐμένεια παρά ὁ θεός αιτούμενος . φημί δέ τις Θαλῆς , προείδομαι ἐκ τίνω σημεῖον ὄμβρος γίγνομαι , καί ( 23 ) ἀναμένω ὁ ὥρα ἐκεῖνος . ὁ γε μήv Ζωροάστρης ( 24 ) , Πέρσης ἀπό ἐκεῖνος διέπω , Μάτε νεκρός καίω , μάτι ἄλλως μαιν(ι)άω πῦρ , καί πάλαι οὗτος καθίστημι νόμιμος τότε βεβαιόω . Κύρος δέ εἰς ὁ βασιλεία Κροῖσος ἄγω παρακαλέω τε καί εφιλορονεομαι , πείθω εἰμί θεοσεβής · κελεύω τε , εἰμί τίς βούλομαι ὁ γίγνομαι , μή ὀκνέω , ἀλλά αἰτέω . ὁ δέ εἶπον · « ὦ δεσπότης , ἐπεί ἐγώ σύ θεός δίδωμι , σύ τε χρηστός ἐπαγγέλλω , αἰτέω σύ δίδωμι ἐγώ πέμπω Πυθώ ( 25 ) ὁ πέδη ὅδε , καί ὁ θεός ἔρομαι , τίς πάσχω ἐξαπατάω ἐγώ ὁ χρησμός ἐπαίρω στρατεύω ἐπί σύ ὡς περίειμι · ἐκ ὅς αὐτός αὐτός αχρονιειντα πέμπω ( δείκνυμι ὁ πέδη ) · καί τίς δήποτε ἀμνημονέω χάρις ὁ ὁ Ἕλλην θεός . » Κύρος δέ γελάω καί αὐτός φημί δίδωμι , καί ἄλλος οὐ ἀτυχέω αὐτός μείζων . Κύρος δέ ὀλίγος χρόνος φίλος ποιέω Κροῖσος , ἐξιόω τε ἐκ Σάρδεις ἀποδίδωμι παῖς καί γυνή , καί σύν αὐτός ἐπάγω ( 26 ) . φημί δέ τις καί ἐπιτρέπω εἄν αὐτός ὁ πόλις , εἰμί μή οἴομαι νεωτερίζω .