fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0372.1
ξᾶρνος γενόμενος , οὐδαμοῦ ( 19 ) ἔφη ἐκεῖνον ἐωραχέναι , ἐξ ὅτου ἀφανὴς ἐγένετο . Ὦς δὲ ταῦτα ἤκουσεν Ἀρταίας , ἔπερον ἐπεμψεν ἄγγαρων πολὺ μεῖζον τοῦ προτέρου καὶ δυνατωτέρων · ἐπιστελεῖ τε ἐν διψίθρᾳ , βίᾳντα τὴν Βαβυλωνίαν ἀπάτην , ὅπως ἀποπέμπειν τὸν ἄνδρα παρ' ἑαυτὸν , ὃν ταῖς μουσουργοῖς τε καὶ εὐνοχοῖς παρέδωκεν , ἥ ὅτι τὴν κεφαλὴν αὐτὸς οὐχ ἔχει . Ταῦτα ἐγρῴχε , καὶ ἄμα ἐκέλευσε τῷ ἀνδρὶ , εἰ μὴ παραδοῖ Νάναρος τὸν Παρσώνδην , λαβόμενον τῆς ζώνης ἄγειν αὐτὸν ἐπὶ θανάτῳ . Ἀφικομένου δὲ τοῦ δευτέρου ἀγγάρου εἰς Βαβυλῶνα , καὶ ταῦτα ἀπαγγειλάντος , ὁ Νάναρος , δεῖσας περὶ τῆς ψυχῆς , παραδώσειν τε ὑπέχρετο τὸν ἄνθρωπον , καὶ προσέτι , ἀπολογούμενος τῷ ἀγγάρῳ , πείσειν ἔφη βασιλέα , ὡς δικαίως μετήλθεν ἄνδρα ἀρξάντα μεγάλης ( 20 ) ἀδικίας εἰς ἑαυτόν · πεπονθέναι γὰρ ἂν αὐτὸς ὑπ' ἐκείνου χαλεπώτερα , εἰ μὴ βασιλεὺς ὁ δεσπότης αὐτοῦ ὑπερέσχε ( 21 ) τὴν δεξιάν . Ἐκ τοῦτοῦ ἐπὶ πότον ἐτράπετο καὶ συνουσίαν , ἐστιῶν τὸν ἄγγαρον . Καὶ τοῦ δεῖπνου παρακειμένου , εἰσελθούσων αἱ μουσουργοί , ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα γυναῖκες ( 22 ) , μεθ' ὧν ἤν καὶ Παρσώνδης . Καὶ αἱ μὲν ἐκθιράζον , αἱ δ' ἠύλουν , αἱ δὲ ἐψάλλον , ἐν πάσαις δὲ διέπρεπε μάλιστα Παρσώνδης καὶ κάλλει καὶ τέχνῃ , γυνὴ καὶ αὐτὴ νομιζόμενος . Καὶ ἐπειδὴ δεῖπνον ἀδὴν εἶχον , ἤρετο ( 23 ) ὁ Νάναρος τὸν ἄγγαρον , ἥτις αὐτῷ δοκεῖ πασῶν προφέρειν εὐμορφία τε καὶ εὐμουσία . Ὁ δ' , οὐδὲν μελλήσας , ἔφη ἐκείνην , Παρσώνδην δεϊκνύς . Καὶ ὁ Νάναρος , κροτήσας τῷ χειρὶ , ἐγέλα ἐπὶ πολὺν χρόνον , καὶ εἶπε , « Ταύτην ἄρα καὶ βούλει ἔχον εἰς νύκτα ἀναπαύσεσθαι ; » Ὁ δέ , « Πάνυ μὲν οὖν , » ἔφη . « Ἀλλ' οὐ δύσοιν , » εἶπεν ὁ Νάναρος . « Τί οὖν , ἔφη ὁ ἄγγαρος , ἐμοῦ πυθάνῃ ; » Μικρὸν δὲ διαλιπὼν , « Οὕτως ἐστιν , ἔφη , Παρσώνδης , ἐφ' ὧν ἤχεις . Ὑπιστοῦντος δ' ἐκείνου ( 24 ) , ὡμοσεν . Καὶ ὁ ἄγγαρος , « Θαυμάμ' ἔχει , ἔφη , ὅπως ζῆν ὑπέμεινε γυναικιζόμενος ἄνθρω ἀλήμιος , καὶ οὐ διεγρήσατο ἑαυτόν , εἰ μὴ καὶ ἄλλους ἐδύνατο · πῶς δὲ ταῦτ' ἀνέξεται ὁ δεσπότης ἀκούσας ; » Ὁ δὲ Νάναρος εἶπεν , « Ἐγὼ βαδίως αὐτὸν ἀναλιδάξω , ὡς οὐδὲν ἀδικοῖ . » Τότε μὲν οὖ τοιαῦτα διελέγοντο , καὶ ἐκοιμήθησαν . Τῇ δὲ ὑστεραία ἐνθεὶς ὁ Βαβυλώνιος εἰς ἀρμάμαξαν Παρσώνδην ἀποπέμπεται σὺν τῷ ἀγγάρῳ . Ὑπεὶ δ' ἦκον εἰς Σῦσα , ἐνθα ἤν ὁ βασιλεὺς , δείκνυσιν αὐτὴν ὁ ἄγγαρος ( 25 ) τὸν ἄνδρα . Καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ Ἀρταίας ἐν ἀγνοίᾳ ( 26 ) γενόμενος , ἐπεκάλ ἄωρα ἀντ' ἀνδρὸς γυναῖκα γενοῦντα , « Ὦ ταλαίπωρε , ἔφη , πῶς ὑπέμεινας ὧδε λυδηθῆναι , καὶ οὐ πρότερον ἀπέθανες ; » Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο , « Ὡ τοι ἀνάγκη , ὦ δέσποτα , καὶ θεῶν λέγεται κρείττων ὑπάρχειν . Ἐγὼ δὲ ἐτέλην καὶ ἐκ τοιούδε παθήματος ζῆν ( 27 ) , ἵνα ἄμα μὲν σε ἐγγενιστο
Lemmas: ξᾶρνος γίγνομαι , οὐδαμοῦ ( 19 ) φημί ἐκεῖνος ὁράω , ἐκ ὅστις ἀφανής γίγνομαι . οὖς δέ οὗτος ἀκούω Ἀρταῖος , περίειμι πέμπω ἄγγαρος πολύς μείζων ὁ πρότερος καί δυνατός · ἐπιστέλλω τε ἐν διψιθρης , Βίας ὁ Βαβυλώνιος ἀπάτη , ὅπως ἀποπέμπω ὁ ἀνήρ παρά ἑαυτοῦ , ὅς ὁ μουσουργέω τε καί ευνοχοω παραδίδωμι , ὅς ὅτι ὁ κεφαλή αὐτός οὐ ἔχω . οὗτος ἐγρῴχε , καί ἄμη κελεύω ὁ ἀνήρ , εἰμί μή παραδίδωμι Νάναρος ὁ Παρσώνδης , λαμβάνω ὁ ζώνη ἄγω αὐτός ἐπί θάνατος . ἀφικνέομαι δέ ὁ δύο ἄγγαρος εἰς Βαβυλών , καί οὗτος ἀπαγγέλλω , ὁ Νάναρος , δείδω περί ὁ Ψυχή , παραδίδωμι τε ὑπέχρετο ὁ ἄνθρωπος , καί προσέτι , ἀπολογέομαι ὁ ἄγγαρος , πείθω φημί βασιλεύς , ὡς δικαίως μετέρχομαι ἀνήρ ἄρχω μέγας ( 20 ) ἀδικία εἰς ἑαυτοῦ · πάσχω γάρ εἄν αὐτός ὑπό ἐκεῖνος χαλεπός , εἰμί μή βασιλεύς ὁ δεσπότης αὐτός ὑπερέχω ( 21 ) ὁ δεξιός . ἐκ οὗτος ἐπί πότος τρέπω καί συνουσία , ἑστία ὁ ἄγγαρος . καί ὁ δεῖπνον παράκειμαι , εἰσέρχομαι ὁ μουσουργός , ἑκατόν καί πεντήκοντα γυνή ( 22 ) , μετά ὅς ἐάν καί Παρσώνδης . καί ὁ μέν εκθιραζω , ὁ δέ αὐλέω , ὁ δέ ψάλλω , ἐν πᾶς δέ διαπρέπω μάλιστα Παρσώνδης καί κάλλος καί τέχνη , γυνή καί αὐτός νομίζω . καί ἐπεί δεῖπνον ἀδήν ἔχω , ἔρομαι ( 23 ) ὁ Νάναρος ὁ ἄγγαρος , ὅστις αὐτός δοκέω πᾶς προφέρω εὐμορφία τε καί εὐμουσία . ὁ δέ , οὐδείς μέλλω , φημί ἐκεῖνος , Παρσώνδης δείκνυμι . καί ὁ Νάναρος , κροτέω ὁ χείρ , γελάω ἐπί πολύς χρόνος , καί εἶπον , « οὗτος ἄρα καί βούλομαι ἔχω εἰς νύξ ἀναπαύω ; » ὁ δέ , « πάνυ μέν οὖν , » φημί . « ἀλλά οὖον δύο , » εἶπον ὁ Νάναρος . « τις οὖν , φημί ὁ ἄγγαρος , ἐγώ πυνθάνομαι ; » μικρός δέ διαλείπω , « οὕτως εἰμί , φημί , Παρσώνδης , ἐπί ὅς ἠχέω . Ὑπιστοῦντος δέ ἐκεῖνος ( 24 ) , ομνύω . καί ὁ ἄγγαρος , « Θαυμάμ' ἔχω , φημί , ὅπως ζῶ ὑπομένω γυναικίζω ἄνθρω ἀλήμιος , καί οὖον διαγράφω ἑαυτοῦ , εἰμί μή καί ἄλλος δύναμαι · πῶς δέ αὐτός ἀνέχω ὁ δεσπότης ἀκούω ; » ὁ δέ Νάναρος εἶπον , « ἐγώ βάδιος αὐτός ἀναλιδάξω , ὡς οὐδείς ἀδικέω . » τότε μέν οὖον τοιοῦτος διαλέγω , καί κοιμάω . ὁ δέ ὑστεραῖος ἐντίθημι ὁ Βαβυλώνιος εἰς ἁρμάμαξα Παρσώνδης ἀποπέμπω σύν ὁ ἄγγαρος . ὕπειμι δέ ἔκω εἰς Σῦσα , ἔνθα ἐάν ὁ βασιλεύς , δείκνυμι αὐτός ὁ ἄγγαρος ( 25 ) ὁ ἀνήρ . καί ἐπί πολύς χρόνος ὁ Ἀρταῖος ἐν ἄγνοια ( 26 ) γίγνομαι , ἐπικαλέω ἄωρος ἀντί ἀνήρ γυνή γίγνομαι , « ὦ ταλαίπωρος , φημί , πῶς ὑπομένω ὧδε λυδηθῆναι , καί οὖον πρότερος ἀποθνῄσκω ; » ὁ δέ ἀποκρίνω , « εἰμί ὅς ἀνάγκη , εἰμί δεσπότης , καί θεός λέγω ἀγαθός ὑπάρχω . ἐγώ δέ τέλλω καί ἐκ τοιόσδε πάθημα ζῶ ( 27 ) , ἵνα ἄμη μέν σύ ἐγγίγνομαι