fhg-vol3-mueller-diocles-rhodius fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0413.1
ἐπανελθόντα ὡς τάχιστα · μὴν γὰρ ( 47 ) αὐτὴ ἀσφάλεται ἂν εἴη . Καὶ δ' Ἀστυάγης ἀποπεφύλαμενος τὸν Βαβυλώνιον μᾶλλον τιν ἐνεθυμεῖτο τοὺς λόγους αὐτοῦ . Εἰς ἐσπέραν δὲ πίνων ἐκάλεσε τὰς παλλακίδας ὀρχηστρίδας σύσας καὶ κιθαριστρίδας . Καὶ τις αὐτῶν ἠδοῦσα τοιαύτ' ἔλεγεν · « Ὁ λέων ( 43 ) τὸν κάπρον ὑποχείριον ἔχων μεθῆκεν εἰς τὰς λόγμᾶς τὰς ἑαυτοῦ , ἐν αἷς κρείττονα γενόμενον πολὺν πόνον αὐτῷ παρέξει , καὶ τελευτῶν ἀσθενέστερον ὧν τὸν ἰσχυρότερον χειρωσεται . » Ταῦτα ἠδοῦσης ἐνθύμια ποιεῖται Ἀστυάγης ὡς τείνοντα εἰς αὐτόν . Παραχρῆμα δὲ πέμπει τ' ἱππεῖς ἐπὶ Κύρον , οἵς ἐκέλευσεν αὐτὸν καλεῖν ὁπίσω · ἐὰν δὲ μὴ ἔπηται , τὴν κεφαλὴν ἀποσεμνύσας φέρειν . Οἱ δὲ ὄντομοι , καὶ ἐπεὶ ἤκον παρὰ Κύρον , ἔφρασαν τὰ παρ' Ἀστυάγους . Κάκεινος , ὅτι ἀγνῖνος , εἰτε καὶ Οἰδάρα παραινούντος , εἶπε · « Πῶς δ' οὐ μέλλω ἰέναι , καλοῦντός με τοῦ δεσπότου ; ἀλλ' νῦν δείπνησατε , πρωὶ δὲ γνορίσωμεν παρ' αὐτόν . » Οἱ δὲ ταύτ' ἐπήκουον . Ὁ δὲ Περσικῶς ὄπτά κατακλύσας ἱσρεία πολλὰ καὶ βοῦς , εἴστια τε τοὺς ἱππέας καὶ μεθῆκεν · προσπέσταλτο δ' αὐτῷ ἀγγέλους ἐπὶ τὸν πατέρα γλίους ἱππεῖς χελιένων καὶ πεντακισχιλίου · πεζούς ἐπὶ Ὕρβαν ἑτέραν ( 44 ) πόλιν πέμπειν πρὸ ὁδοῦ κειμένην , τοὺς δὲ ἄλλους Πέρσας ὀπλίζειν αὐτὸν τάχιστα , ὡς βασιλέως προστάττοντος · οὐ γὰρ ἐδηλοῦσε τὸν ὄντα λόγον . Μετὰ δὲ τὴν ἑστίασιν εἰς ὕπνον τετραμμένων τῶν ἱππῶν , αὐτὸς τε καὶ Οἰδάρας ὡς εἴχον ἀναβάντες ἐπὶ τοὺς ἵππους , ἀπελαύνουσι , καὶ ἤκον ἐπὶ τὴν Ὕρβαν ἐπὶ νυκτὸς οὕσης , καὶ ὀπλίζει δ' Κύρος τοὺς ἀνθρώπους · καὶ συντάττει τοὺς παρὰ τοῦ πατρὸς ἤκοντας ὡς εἰς μάχην · καὶ αὐτὸς μὲν ἐν τῷ δεξιῷ ἵσταται , καὶ Οἰδάρας ἐν τῷ εὐωνύμῳ . Καὶ δ' οἶνος ἀνῆκε τοὺς παρὰ Ἀστυάγους πρωὶ οἰχομένους , καὶ γνόντες Κύρον διώκουσι . Καὶ ἤκον ἐπὶ τὴν Ὕρβαν , καὶ εὕροντες ἐκτεταγμένον συμβαλλούσιν ὡς εἰς μάχην . Ἐνθὰ δὴ πρώτων πολλὴν ἀνδρείαν ( 45 ) Κύρος ἀποδειξάμενος σὺν τρισὶ Πέρσαις κτείνει περὶ σ' καὶ ν' ἱππεῖς · οἱ λοιποὶ δὲ φεύγουσι παρὰ βασιλέα καὶ ταύτ' ἀπήγγειλαν . Καὶ ὡς παίσας τὸν μηρὸν εἶπεν · « Οἶ μοι ὡς πολλάκις ( 46 ) γνοὺς ὅτι οὐ χρή κακοὺς εὖ ποιεῖν , ὅμως ἀλίσκομαι χρηστοῖς λόγοις , ὅς καὶ Κύρον παραλαβὼν πολλῶν κακῶν ( 47 ) , Μάρδον γένος , ἤλεθρον τῆλικούτων ἐποίησα κατ' ἑμαυτοῦ ( 48 ) · ἀλλὰ καὶ νῦν οὐ χαίρησει οἷς ὤλεῖ ( 49 ) . » Καὶ παραχρῆμα καλέσας τοὺς στρατηγοὺς ἀθροίζειν τὴν δύναμιν κελεύει . Ὡς δὲ ἠθροίσθη εἰς ρ' μὲν πεζῶν μυριάδας , εἴκουσι δὲ ἱππέων , τρισχίλια δὲ ἄρματα , ἐλαύνει δὴ ( 50 ) ἐπὶ Πέρσας . « Ἦδη δὲ ὠπλίστο χάζει ἡ στρατιὰ ὑπὸ Ἀτραδάτα πάντα εἰδύσης ( 51 ) · καὶ ἦσαν λ' μὲν μυριάδες πελταστών , ε' δὲ ἱππέων ( 52 ) , ρ' δὲ
Lemmas: ἐπανέρχομαι ὡς ταχύς · μήv γάρ ( 47 ) αὐτός ἀσφάλεται εἄν εἰμί . καί δέ Ἀστυάγης ἀποπεφύλαμενος ὁ Βαβυλώνιος μᾶλλον ὅς ἐνθυμέομαι ὁ λόγος αὐτός . εἰς εἰσπεράω δέ πίνω καλέω ὁ παλλακίς ὀρχηστρίς συνίημι καί κιθαριστριδαις . καί τις αὐτός ἥδω τοιοῦτος λέγω · « ὁ λέων ( 43 ) ὁ κάπρος ὑποχείριος ἔχω μεθήκω εἰς ὁ λόγμᾶς ὁ ἑαυτοῦ , ἐν ὅς ἀγαθός γίγνομαι πολύς πόνος αὐτός παρέχω , καί τελευτή ἀσθενής ὅς ὁ ἰσχυρός χειρόομαι . » οὗτος ἐσθίω ἐνθύμιος ποιέω Ἀστυάγης ὡς τείνω εἰς αὐτός . παραχρῆμα δέ πέμπω τε ἱππεύς ἐπί Κῦρος , οἶς κελεύω αὐτός καλέω ὀπίσω · ἐάν δέ μή ἔπω , ὁ κεφαλή αποσεμνυσος φέρω . ὁ δέ οντοεγω , καί ἐπεί ἥκω παρά Κῦρος , φράζω ὁ παρά Ἀστυάγης . κενός , ὅτι ἄγνινος , εἴτε καί Οἰδάρα παραινέω , εἶπον · « Πῶς δέ οὖον μέλλω εἶμι , καλέω ἐγώ ὁ δεσπότης ; ἀλλά νῦν δειπνέω , πρωί δέ γνωρίζω παρά αὐτός . » ὁ δέ αὐτός ἐπακούω . ὁ δέ Περσικός ὀπτός κατακλύζω ἱσρεία πολύς καί βοῦς , Εἱστία τε ὁ ἱππεύς καί μεθήκω · προσπίπτω δέ αὐτός ἄγγελος ἐπί ὁ πατήρ γλίον ἱππεύς χελιναω καί πεντακισχιλίου · πεζός ἐπί Ὕρβαν ἕτερος ( 44 ) πόλις πέμπω πρό ὁδός κεῖμαι , ὁ δέ ἄλλος Πέρσης ὁπλίζω αὐτός ταχύς , ὡς βασιλεύς προστάσσω · οὖον γάρ δηλόω ὁ εἰμί λόγος . μετά δέ ὁ ἑστίασις εἰς ὕπνος τρέπω ὁ ἵππος , αὐτός τε καί Οἰδάρας ὡς ἔχω ἀναβαίνω ἐπί ὁ ἵππος , ἀπελαύνω , καί ἥκω ἐπί ὁ Ὕρβαν ἐπί νύξ ὗσις , καί ὁπλίζω δέ Κύρος ὁ ἄνθρωπος · καί συντάσσω ὁ παρά ὁ πατήρ ἥκω ὡς εἰς μάχη · καί αὐτός μέν ἐν ὁ δεξιός ἵστημι , καί Οἰδάρας ἐν ὁ εὐώνυμος . καί δέ οἶνος ἀνίημι ὁ παρά Ἀστυάγης πρωί οἴχομαι , καί γιγνώσκω Κῦρος διώκω . καί ἥκω ἐπί ὁ Ὕρβαν , καί εὑρίσκω ἐκτάσσω συμβάλλω ὡς εἰς μάχη . ἔνθα δή πρῶτος πολύς ἀνδρεῖος ( 45 ) Κύρος ἀποδείκνυμι σύν τρεῖς Πέρσης κτείνω περί σός καί ν ἱππεύς · ὁ λοιπός δέ φεύγω παρά βασιλεύς καί αὐτός ἀπαγγέλλω . καί ὡς παίω ὁ μηρός εἶπον · « οἶς ἐγώ ὡς πολλάκις ( 46 ) γιγνώσκω ὅτι οὖον χρή κακός εὕω ποιέω , ὅμως ἁλίσκομαι χρηστός λόγος , ὅς καί Κῦρος παραλαμβάνω πολύς κακός ( 47 ) , Μάρδος γένος , ἤλεθρον τηλικόσδε ποιέω κατά ἐμαυτοῦ ( 48 ) · ἀλλά καί νῦν οὖον χαίρω ὅς ὄλλυμι ( 49 ) . » καί παραχρῆμα καλέω ὁ στρατηγός ἀθροίζω ὁ δύναμις κελεύω . ὡς δέ ἀθροίζω εἰς ῥεῖα μέν πεζός μυριάς , εἴκω δέ ἱππεύς , τρισχίλιοι δέ ἅρμα , ἐλαύνω δή ( 50 ) ἐπί Πέρσης . « ἤδη δέ ὁπλίζω χάζομαι ὁ στρατία ὑπό Ἀτραδάτης πᾶς εἶδον ( 51 ) · καί εἰμί λίαν μέν μυριάς πελταστής , εἰ δέ ἱππεύς ( 52 ) , ῥεῖα δέ