faustus-de-byzance.fragmenta 5.2
Προκοπίου Καισαρέως Ἱστορίαι . .... Χρόνῳ δὲ ὕστερον τῶν τις Ἀρμενίων τῷ τε Ἀρσάκῃ ἐν τοῖς μάλιστα ἐπιτήδειος καὶ οἱ ἐπισπόμενος ἐς τὰ Περσῶν ἤθη ἰόντι Πέρσαις ἐπί τι ἔθνος ἰοῦσι βαρβαρικὸν ξυνεστράτευσεν · δ’ς δὴ ἀνήρ τε ἀγαθὸς ἐν τῷ πόνῳ τούτῳ , ὁρῶντος Πακουρίου τὰ ποιούμενα , γέγονε καὶ τῆς νίκης αἰτιώτατος Πέρσαις . Διὸ δὴ αὐτὸν ὁ Πακούριος ὅ τι ἂν βούλοιτο αἰτεῖσθαι ἠξίου , ἰσχυρισάμενος ὅτι δὴ οὐδενὸς πρὸς αὐτοῦ ἀτυχήσει . Ὁ δὲ ἄλλο οἱ οὐδὲν γενέσθαι ἠξίου ἢ ὥστε τὸν Ἀρσάκην ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ θεραπεῦσαι ᾗ βούλοιτο . Τοῦτο τὸν βασιλέα ἠνίασε μὲν ὡς τὰ μάλιστα , εἰ λύειν νόμον οὕτω δὴ παλαιὸν ἀναγκάζεται , ὅτως μέντοι παντάπασιν ἀληθίζηται , ξυνεχώρει τὴν δέησιν ἐπιτελῆ γενέσθαι . Ἐπεὶ δὲ γε βασιλέως ἐπαγγείλαντος γέγονεν ἐν τῷ λήθης φρουρίῳ , ἠσπάσατο μὲν τὸν Ἀρσάκην , ἄμφω δὲ ἀλλήλοιν περιβαλόντε ἐθρηνησάτην τε ἡδύν τινα θρῆνον καὶ ἀπολοφυραμένω τὴν παροῦσαν τύχην μόλις ἀπ’ ἀλλήλοιν διαλύειν τὰς αὑτοῦ χεῖρας ἑκάτερος ἔσχεν . Ἐπεὶ δὲ τῶν ὀδυρμῶν ἐς κόρον ἐλθόντες ἐπαύσαντο , ἔλουσε μὲν ὁ Ἀρμένιος τὸν Ἀρσάκην καὶ τἄλλα οὐ κατημελημένω ; ἐκόσμησε , σχῆμα δὲ αὐτῷ περιθέμενος τὸ βασίλειον ἐπὶ στιβάδος ἀνέκλινεν . Ἐνταῦθά τε τοὺς παρόντας Ἀρσάκης βασιλικῶς εἱστία ᾖπερ εἰώθει τὰ πρότερα . Ἐν ταύτῃ τῇ θοίνῃ πολλοὶ μὲν ἐπὶ κύλικι λόγοι ἐλέχθησαν , οἵπερ τὸν Ἀρσάκην ἱκανῶς ἤρεσκον , πολλὰ δὲ ἄλλα ἐς μέσον ἦλθεν , ἄχρι ἐς νύκτα τῇ πρὸς ἀλλήλους ὁμιλίᾳ ὑπερφυῶς ἥσθησαν , μόλις δὲ ἀλλήλων ἀπαλλαγέντες διελύθησαν , καταβεβρεγμένοι τῇ εὐπαθείᾳ . Τότε δὴ λέγουσι τὸν Ἀρσάκην εἰπεῖν ὡς ἡμέραν τὴν ἡδίστην διατελέσας , ἐν ταύτῃ τε ξυγγενόμενος τῷ ποθεινοτάτῳ ἀνθρώπων ἁπάντων , οὐκ ἂν ἔτι ἑκών γε εἶναι ὑποσταίη τὰ φλαῦρα τοῦ βίου . Καὶ ταῦτα εἰπόντα μαχαίρᾳ ἑαυτὸν διαχρήσασθαι , ἥνπερ ἐν τῇ θοίνῃ ἐξεπίτηδες κεκλοφὼς ἔτυχεν , οὕτω τε αὐτὸν ἐξ ἀνθρώπων ἀφανισθῆναι . Τά μὲν οὖν κατὰ τοῦτον δὴ τὸν Ἀρσάκην ἡ τῶν Ἀρμενίων συγγραφὴ λέγει ταύτῃ , ἧπερ ἐρρήθη , κεχωρηκέναι , καὶ τὸν νόμον τότε ἀμφὶ τῷ τῆς λήθης φρουρίῳ λελύσθαι .
Lemmas: Προκόπιος Καισαρεύς Ἱστορία . .... Χρόνος δέ ὕστερον ὁ τις Ἀρμένιος ὁ τε Ἀρσάκης ἐν ὁ μάλιστα ἐπιτήδειος καί ἕ ἐφέπω εἰς ὁ Πέρσης ἦθος ἔρχομαι Πέρσης ἐπί τίς ἔθνος ἔρχομαι βαρβαρικός συστρατεύω · δ’ς δή ἀνήρ τε ἀγαθός ἐν ὁ πόνος οὗτος , ὁράω Πακούριος ὁ ποιέω , γίγνομαι καί ὁ νίκη αἴτιος Πέρσης . Διὸ δή αὐτός ὁ Πακούριος ὁ τίς ἄν βούλομαι αἰτέω ἀξιόω , ἰσχυρίζομαι ὅτι δή οὐδείς πρός αὐτός ἀτυχέω . ὁ δέ ἄλλος ἕ οὐδείς γίγνομαι ἀξιόω ἢ ὥστε ὁ Ἀρσάκης ἐν ἡμέρα εἷς θεραπεύω ᾗ βούλομαι . Τοῦτης Τώς βασιλεύς ἀνιάω μέν ὡς ὁ μάλιστα , εἰμί λύω νόμος οὕτως δή παλαιός ἀναγκάζω , ὅς μέντοι παντάπασι ἀληθίζω , συγχωρέω ὁ δέησις ἐπιτελής γίγνομαι . Ἐπεί δέ γε βασιλεύς ἐπαγγέλλω γίγνομαι ἐν ὁ λήθη φρούριον , ἀσπάζομαι μέν ὁ Ἀρσάκης , ἄμφω δέ ἀλλήλων περιβάλλω θρηνέω τε ἡδύς τις θρῆνος καί ἀπολοφύρομαι ὁ πάρειμι τύχη μόλις ἀπό ἀλλήλων διαλύω ὁ αὐτός χείρ ἑκάτερος ἔχω . Ἐπεί δέ ὁ ὀδυρμός εἰς κόρος ἔρχομαι παύω , λούω μέν ὁ Ἀρμένιος ὁ Ἀρσάκης καί ἄλλος οὐ καταμελέω ; κοσμέω , σχῆμα δέ αὐτός περιτίθημι ὁ βασίλειος ἐπί στιβάς ἀνακλίνω . ἐνταῦθα τε ὁ πάρειμι Ἀρσάκης βασιλικός ἑστιάω ὅσπερ εἴωθα ὁ πρότερος . ἐν οὗτος ὁ θοίνη πολύς μέν ἐπί κύλιξ λόγος λέγω , ὅς ὁ Ἀρσάκης ἱκανός ἀρέσκω , πολύς δέ ἄλλος εἰς μέσος ἔρχομαι , ἄχρι εἰς νύξ ὁ πρός ἀλλήλων ὁμιλία ὑπερφυής εἰσθέω , μόλις δέ ἀλλήλων ἀπαλλάσσω διαλύω , καταβρέχω ὁ εὐπάθεια . τότε δή λέγω ὁ Ἀρσάκης λέγω ὡς ἡμέρα ὁ ἡδύς διατελέω , ἐν οὗτος τε συγγίγνομαι ὁ ποθεινός ἄνθρωπος ἅπας , οὐ ἄν ἔτι ἑκών γε ἔρχομαι ὑφίστημι ὁ φλαῦρος ὁ βίος . καί οὗτος λέγω μάχαιρα ἑαυτοῦ διαχράομαι , ὅς ἐν ὁ θοίνη ἐξεπίτηδες κλέπτω τυγχάνω , οὕτως τε αὐτός ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω . Τά μέν οὖν κατά οὗτος δή ὁ Ἀρσάκης ὁ ὁ Ἀρμένιος συγγραφή λέγω ταύτῃ , ὁ λέγω , χωρέω , καί ὁ νόμος τότε ἀμφί ὁ ὁ λήθη φρούριον λύω .