evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 2.8
Ἔτι δὲ βασιλεύοντος Ῥωμαίων Σευήρου , Μαρκιανὸς τὴν βασιλείαν ἐναλλάττει πρὸς τὴν κρείττονα μεταχωρήσας λῆξιν , ἑπτὰ μὲν μόνοις ἔτεσι τὴν βασιλείαν διακυβερνήσας , μνημεῖον δὲ ὄντως βασιλικὸν καταλελοιπὼς παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις , βασιλεύει δὲ Λέων . Ὅπερ οἱ τῆς Ἀλεξανδρέων πυθόμενοι τὴν κατὰ Προτερίου μετὰ μείζονος θυμοῦ καὶ πλείστης θερμότητος ἀνενεοῦντο μῆνιν . Εὐέξαπτον γάρ τι χρῆμα πρὸς ὀργὴν ὁ δῆμος καὶ τὰς τυχούσας ἀφορμὰς ὑπέκκαυμα τῶν θορύβων ἔχων · οὐχ ἥκιστα δὲ πάντων ὁ τῆς Ἀλεξάνδρου πλήθει τε πολλῷ κομῶν καὶ μάλιστα ἀφανεῖ τε καὶ συγκλύδῳ , καὶ παραλόγῳ θράσει τὰς ὁρμὰς γαυρούμενος . Ὅθεν ἀμέλει φασὶν ἐξὸν τῷ βουλομένῳ τὸ προστυχὸν καταρρήξαντι πρὸς δημοτικὴν στάσιν τὴν πόλιν ἐκβακχεύειν , ἄγειν τε καὶ φέρειν ὅπη καὶ καθ’ οὗ βούλεται · τὰ πολλὰ δὲ καὶ παιγνιήμονα καθεστάναι , καθὼς Ἡρόδοτος περὶ Ἀμάσιδος ἱστορεῖ . Καὶ τοιαῦτα μὲν ὁ δῆμος ἐκεῖνος · οὐ μὴν τά γε ἄλλα οἵου ἄν τις καὶ κατεφρόνησεν . Ἐπιτηρήσαντες δ’ οὗν καιρὸν οἱ τῆς Ἀλεξάνδρου καθ’ ὃν Διονύσιος τῶν στρατιωτικῶν ταγμάτων ἡγούμενος ἀμφὶ τὴν ἄνω διέτριβεν Αἴγυπτον , ψηφίζονται Τιμόθεον τὸν ἐπίκλην Αἴλουρον εἰς τὸν τῆς ἀρχιερωσύνης ἀναβῆναι βαθμόν , πρώην μὲν τὸν μοναδικὸν ἐπιτηδεύσαντα βίον , ὕστερον δὲ τοῖς πρεσβυτέροις ἐναριθμηθέντα τῆς Ἀλεξανδρέων · καὶ πρὸς τὴν μεγάλην ἀγαγόντες ἐκκλησίαν , ἣ Καίσαρος προσαγορεύεται , ἐπίσκοπον σφίσι προχειρίζονται , ἔτι Προτερίου περιόντος τε καὶ τὰ τῆς ἱερατείας αὐτουργοῦντος . Παρῆσαν δὲ τῇ χειροτονίᾳ Εὐσέβιος ὁ τοῦ Πηλουσίου πρόεδρος , Πέτρος τε ὁ ἐξ Ἰβηρίας Μαϊουμᾶ τοῦ πολιχνίου , ὡς τὰ περὶ τούτων ἱστόρηται τῷ τὸν βίον συγγράψαντι Πέτρου · ὅς φησι τὸν Προτέριον μὴ τὸν δῆμον , ἀλλά τινα τῶν στρατιωτῶν διαχειρίσασθαι . Κατειληφότος δὲ Διονυσίου τὴν πόλιν μετὰ πλείστου τάχους , τῶν γενομένων ἀτοπημάτων συνωθούντων αὐτόν , σπεύδοντός τε τὴν διαναστᾶσαν τῆς στάσεως πυρὰν σβέσαι , ἔνιοι τῶν Ἀλεξανδρέων παροτρύνοντος Τιμοθέου , ὡς ἐγράφη τῷ Λέοντι , ἐπελθόντες τὸν Προτέριον διαχειρίζονται , ξίφους κατὰ τῶν σπλάγχνων ὠσθέντος , κατὰ τὸ πανάγιον βαπτιστήριον καταπεφευγότα · ὃν καὶ καλωδίῳ περιαρτήσαντες ἀνὰ τὸ καλούμενον Τετράπυλον τοῖς πᾶσιν ἐπεδείκνυον , ἐπιτωθάζοντές τε καὶ κραυγάζοντες Προτέριον εἶναι τὸν ἀνῃρημένον . Καὶ μετὰ ταῦτα τὸ σῶμα διὰ πάσης τῆς πόλεως περιελκύσαντες πυρὶ παρέδοσαν , οὐδὲ τῶν σπλάγχνων αὐτοῦ ἴσα θηρίοις ἀπογεύσασθαι ναρκήσαντες , ὥς που ταῦτα πάντα ἡ δέησις περιέχει τῶν ἐπισκόπων τῶν ἀνὰ τὴν Αἴγυπτον καὶ τοῦ σύμπαντος κλήρου τῆς Ἀλεξάνδρου , πρὸς Λέοντα τὸν μετὰ Μαρκιανόν , ὡς εἴρηται , τὴν ἐπικράτειαν τῶν Ῥωμαίων περιθέμενον γεγενημένη , ἥπερ γέγραπται ὀνόμασι τούτοις · Τῷ εὐσεβεῖ καὶ φιλοχρίστῳ καὶ παρὰ θεοῦ ἀναδειχθέντι , νικητῇ , τροπαιούχῳ καὶ Αὐγούστῳ Λέοντι , δέησις παρὰ τῶν ἐπισκόπων πάντων τῆς ὑμετέρας Αἰγυπτιακῆς διοικήσεως καὶ κληρικῶν τῶν κατὰ τὴν μεγίστην ὑμετέραν Ἀλεξανδρέων ἁγιωτάτην ἐκκλησίαν . Ἐκ τῆς ἄνωθεν χάριτος δῶρον τῷ βίῳ παρασχεθείς , εἰκότως οὐ λήγεις ὁσημέραι τοῦ κοινοῦ μετὰ θεὸν προμηθούμενος , εὐαγέστατε πάντων αὐτοκρατόρων Αὔγουστε . Καὶ μεθ’ ἕτερα · Ἀστασιάστου τε εἰρήνης τῶν ὀρθοδόξων λαῶν παρ’ ἡμῖν τε καὶ κατὰ τὴν τῶν Ἀλεξανδρέων ὑπαρχούσης , πλὴν Τιμοθέου ἀποσχοινίσαντος ἑαυτὸν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας καὶ πίστεως καὶ ἀποτεμόντος εὐθὺς μετὰ τὴν ἐν Καλχηδόνι ἁγίαν σύνοδον , τὸ τηνικαῦτα δῆθεν πρεσβυτέρου τυγχάνοντος , ἅμα τέτταρσιν ἢ πέντε μόνοις ποτὲ ἐπισκόποις καὶ ὀλίγοις μονάζουσι , σὺν αὐτῷ τὴν αἱρετικὴν Ἀπολλιναρίου καὶ τῶν κατ’ ἐκεῖνον νοσοῦσι κακοδοξίαν · δι’ ἣν καθαιρεθέντες τότε κανονικῶς ὑπὸ τοῦ τῆς θείας μνήμης Προτερίου καὶ πάσης Αἰγυπτιακῆς συνόδου , βασιλικῆς εἰκότως σὺν ἐξορίᾳ κινήσεως ἐπειράθησαν . Καὶ μεθ’ ἕτερα · Ἐπιτηρήσας τε τὴν ἐντεῦθεν πρὸς θεὸν ἐκδημίαν τοῦ τῆς εὐαγοῦς λήξεως Μαρκιανοῦ τοῦ γενομένου βασιλέως , βλασφήμοις τε φωναῖς ὡς αὐτόνομος ἀναιδῶς κατ’ αὐτοῦ θρασυνόμενος , καὶ τὴν ἁγίαν καὶ οἰκουμενικὴν τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον ἀναθεματίζων ἀπηρυθριασμένως , πλῆθος δήμου ὠνητῶν τε καὶ ἀτάκτων ἐπισυράμενος , καὶ στρατεύσας κατά τε τῶν θείων κανόνων καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως καὶ τῆς κοινῆς πολιτείας καὶ τῶν νόμων , ἐπεισέφρησεν ἑαυτὸν τῇ ἁγίᾳ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ ἐχούσῃ ποιμένα τε καὶ διδάσκαλον , τὸν ἁγιώτατον ἡμῶν τὸν τηνικαῦτα πατέρα καὶ ἀρχιεπίσκοπον Προτέριον , τάς τε συνήθεις συνάξεις ἐπιτελοῦντα καὶ λιτὰς ἀναπέμποντα τῷ πάντων ἡμῶν σωτῆρι Χριστῷ Ἰησοῦ ὑπὲρ τῆς εὐσεβοῦς ὑμῶν βασιλείας καὶ τοῦ φιλοχρίστου ὑμῶν παλατίου . Καὶ μετ’ ὀλίγα · Καὶ μόλις διαγενομένης ἡμέρας , ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ κατὰ τὸ ἔθος διάγοντος τοῦ θεοφιλεστάτου Προτερίου,λαβὼν μεθ’ ἑαυτοῦ ὁ Τιμόθεος τοὺς καθαιρεθέντας ἐνδίκως δύο ἐπισκόπους , καὶ κληρικοὺς ὁμοίως τὴν ἐξορίαν , ὡς ἔφημεν , οἰκεῖν κατακριθέντας , ὡς δὴ χειροτονίαν παρὰ τῶν δύο δεξάμενος , μηδενὸς τὸ σύνολον τῶν κατὰ τὴν Αἰγυπτιακὴν διοίκησιν ὀρθοδόξων ἐπισκόπων παρόντος κατὰ τὸ εἰωθὸς ἐπὶ ταῖς τοιαύταις τῆς Ἀλεξανδρέων τοῦ ἐπισκόπου χειροτονίαις , ἐπιλαμβάνεται ὡς ἐνόμισε τῆς μὲν ἱερατικῆς καθέδρας , μοιχείαν προδήλως τολμήσας κατὰ τῆς ἐχούσης ἐκκλησίας τὸν ἑαυτῆς νύμφιον , καὶ ἐνεργοῦντος ἐν αὐτῇ τὰ θεῖα καὶ κανονικῶς τὸν οἰκεῖον διέποντος θρόνον . Καὶ μεθ’ ἕτερα · Οὐδὲν ἕτερον ἦν ποιεῖν τὸν μακάριον ἐκεῖνον ἣ τόπον δοῦναι τῇ ὀργῇ κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ τὸ σεπτὸν καταλαβεῖν βαπτιστήριον , φεύγοντα τῶν ἐπ’ αὐτῷ τρεχόντων πρὸς φόνον τὴν ἔφοδον · ἐν ᾧ μάλιστα τόπῳ καὶ βαρβάροις καὶ πᾶσιν ἀγρίοις ἀνθρώποις ἐγγίνεται δέος , τοῖς καὶ μὴ εἰδόσι τὸ σέβας τοῦ τόπου καὶ τὴν ἐκεῖθεν βρύουσαν χάριν . Ὅμως οἱ τὸν ἐξ ἀρχῆς Τιμοθέου σκοπὸν εἰς ἔργον προαγαγεῖν σπουδάζοντες , οἱ μηδὲ ἐν τοῖς ἀχράντοις ἐκείνοις σηκοῖς αὐτὸν ἀνεχόμενοι σώζεσθαι , οὔτε τὸ σέβας αἰδεσθέντες τοῦ τόπου οὔτε τὸν καιρόν — ἦν γὰρ τοῦ σωτηρίου πάσχα πανήγυρις — οὔτε τὴν ἱερωσύνην αὐτὴν φρίξαντες μεσιτεύουσαν θεῷ καὶ ἀνθρώποις , ἀποκτέννουσι τὸν ἀνεύθυνον , ἀποσφάττουσιν αὐτὸν ἀπηνῶς μετὰ καὶ ἄλλων ἕξ . Καὶ περιαγαγόντες τούτου τὸ λείψανον πανταχοῦ κατατετρωμένον , ὠμῶς τε περισύραντες κατὰ πάντα σχεδὸν τόπον τῆς πόλεως καὶ καταπομπεύσαντες σχετλίως , ᾐκίζοντο ἀνηλεῶς τὸ τῶν πληγῶν οὐκ αἰσθανόμενον σῶμα διατεμόντες κατὰ μέλος , καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς ἀπογεύεσθαι κατὰ τοὺς θῆρας φειδόμενοι ἐκείνου , ὃν ἔχειν μεσίτην θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ἔναγχος ἐνομίσθησαν · πυρί τε παραδόντες τὸ ὑπολειφθὲν αὐτοῦ σῶμα τὴν ἐκ τούτου κόνιν τοῖς ἀνέμοις παρέπεμπον , θηρίων πᾶσαν ὑπερακοντίσαντες ἀγριότητα . Ὧν ἁπάντων αἴτιος καὶ τῶν κακῶν σοφὸς οἰκοδόμος καθειστήκει Τιμόθεος . Τῷ μέντοι γε Ζαχαρίᾳ τὰ περὶ τούτων διηγουμένῳ δοκεῖ πεπρᾶχθαι μὲν τὰ τούτων πλείω , ἐξ αἰτίας δὲ Προτερίου μεγίστας ταραχὰς τῇ Ἀλεξανδρέων ἐμποιήσαντος , καὶ οὐκ ἐκ τοῦ δήμου ταῦτα τετολμῆσθαι , ἀλλ’ ἔκ τινων στρατιωτικῶν , ἐξ ἐπιστολῆς Τιμοθέου πιστούμενος πρὸς Λέοντα γεγενημένης . Τούτοις μὲν οὖν ἐπιθήσων δίκην Στήλας πρὸς τοῦ βασιλέως Λέοντος ἐκπέμπεται .
Lemmas: ἔτι δέ βασιλεύω Ῥωμαῖος Σευῆρος , Μαρκιανός ὁ βασίλειος ἐναλλάσσω πρός ὁ ἀγαθός μεταχωρέω λῆξις , ἑπτά μέν μόνος ἔτος ὁ βασίλειος διακυβερνάω , μνημεῖον δέ εἰμί βασιλικός καταλείπω παρά πᾶς ἄνθρωπος , βασιλεύω δέ Λέων . ὅπερ ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς πυνθάνομαι ὁ κατά Προτέριος μετά μείζων θυμός καί πλεῖστος θερμότης ἀνανεόομαι μῆνις . εὐέξαπτος γάρ τίς χρῆμα πρός ὀργή ὁ δῆμος καί ὁ τυγχάνω ἀφορμή ὑπέκκαυμα ὁ θόρυβος ἔχω · οὐ ἥκιστος δέ πᾶς ὁ ὁ Ἀλέξανδρος πλῆθος τε πολύς κόμη καί μάλιστα ἀφανής τε καί συγκλύδῳ , καί παράλογος θράσος ὁ ὁρμή γαυρόω . ὅθεν ἀμελέω φημί ἔξεστι ὁ βούλομαι ὁ προστυγχάνω καταρρήγνυμι πρός δημοτικός στάσις ὁ πόλις ἐκβακχεύω , ἄγω τε καί φέρω ὅπῃ καί κατά ὅς βούλομαι · ὁ πολύς δέ καί παιγνιήμων καθίστημι , καθώς Ἡρόδοτος περί Ἄμασις ἱστορέω . καί τοιοῦτος μέν ὁ δῆμος ἐκεῖνος · οὖον μήv ὁ γε ἄλλος οἷος ἄν τις καί καταφρονέω . ἐπιτηρέω δέ ἐν καιρός ὁ ὁ Ἀλέξανδρος κατά ὅς Διονύσιος ὁ στρατιωτικός τάγμα ἡγέομαι ἀμφί ὁ ἄνω διατρίβω Αἴγυπτος , ψηφίζω Τιμόθεος ὁ ἐπίκλη Αἴλουρος εἰς ὁ ὁ ἀρχιερωσύνη ἀναβαίνω βαθμός , πρώην μέν ὁ μοναδικός ἐπιτηδεύω βίος , ὕστερος δέ ὁ πρέσβυς ἐναριθμέω ὁ Ἀλεξανδρεύς · καί πρός ὁ μέγας ἄγω ἐκκλησία , ὅς Καῖσαρ προσαγορεύω , ἐπίσκοπος ὅς προχειρίζω , ἔτι Προτέριος περίειμι τε καί ὁ ὁ ἱερατεία αὐτουργέω . πάρειμι δέ ὁ χειροτονία Εὐσέβιος ὁ ὁ Πηλούσιον πρόεδρος , Πέτρος τε ὁ ἐκ Ἰβηρία μαϊουμᾶς ὁ πολίχνιον , ὡς ὁ περί οὗτος ἱστορέω ὁ ὁ βίος συγγράφω Πέτρος · ὅς φημί ὁ Προτέριος μή ὁ δῆμος , ἀλλά τις ὁ στρατιώτης διαχειρίζω . καταλαμβάνω δέ Διονύσιος ὁ πόλις μετά πλεῖστος τάχος , ὁ γίγνομαι ἀτόπημα συνωθέω αὐτός , σπεύδω τε ὁ διανίστημι ὁ στάσις πυρή σβέννυμι , ἔνιοι ὁ Ἀλεξανδρεύς παροτρύνω Τιμόθεος , ὡς γράφω ὁ Λέων , ἐπέρχομαι ὁ Προτέριος διαχειρίζομαι , ξίφος κατά ὁ σπλάγχνον ὠθέω , κατά ὁ πανάγιος βαπτιστήριον καταφεύγω · ὅς καί καλώδιον περιαρτάω ἀνά ὁ καλέω τετράπυλον ὁ πᾶς ἐπιδείκνυμι , ἐπιτωθάζω τε καί κραυγάζω Προτέριος εἰμί ὁ ἀναιρέω . καί μετά οὗτος ὁ σῶμα διά πᾶς ὁ πόλις περιέλκω πῦρ παραδίδωμι , οὐδέ ὁ σπλάγχνον αὐτός ἴσος θηρίον ἀπογεύω ναρκέω , ὅς ποῦ οὗτος πᾶς ὁ δέησις περιέχω ὁ ἐπίσκοπος ὁ ἀνά ὁ Αἴγυπτος καί ὁ σύμπας κλῆρος ὁ Ἀλέξανδρος , πρός Λέων ὁ μετά Μαρκιανός , ὡς εἴρω , ὁ ἐπικράτεια ὁ Ῥωμαῖος περιτίθημι γίγνομαι , ὅσπερ γράφω ὄνομα οὗτος · ὁ εὐσεβής καί φιλόχριστος καί παρά θεός ἀναδείκνυμι , νικητής , τροπαιουχέω καί Αὔγουστος Λέων , δέησις παρά ὁ ἐπίσκοπος πᾶς ὁ ὑμέτερος Αἰγυπτιακός διοίκησις καί κληρικός ὁ κατά ὁ μέγας ὑμέτερος Ἀλεξανδρεύς ἅγιος ἐκκλησία . ἐκ ὁ ἄνωθεν χάρις δῶρον ὁ βίος παρέχω , εἰκότως οὖον λήγω ὁσημέραι ὁ κοινός μετά θεός προμηθέομαι , εὐαγής πᾶς αὐτοκράτωρ Αὔγουστος . καί μετά ἕτερος · ἀστασίαστος τε εἰρήνη ὁ ὀρθόδοξος λαός παρά ἐγώ τε καί κατά ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς ὑπάρχω , πλήν Τιμόθεος ἀποσχοινίζω ἑαυτοῦ ὁ καθολικός ἐκκλησία καί πίστις καί ἀποτέμνω εὐθύς μετά ὁ ἐν Χαλκηδών ἅγιος σύνοδος , ὁ τηνικαῦτα δῆθεν πρέσβυς τυγχάνω , ἅμα τέσσαρες ἢ πέντε μόνος ποτέ ἐπίσκοπος καί ὀλίγος μονάζω , σύν αὐτός ὁ αἱρετικός Ἀπολλινάριος καί ὁ κατά ἐκεῖνος νοσέω κακοδοξία · διά ὅς καθαιρέω τότε κανονικός ὑπό ὁ ὁ θεῖος μνήμη Προτέριος καί πᾶς Αἰγυπτιακός σύνοδος , βασιλικός εἰκότως σύν εξορία κίνησις πειράω . καί μετά ἕτερος · ἐπιτηρέω τε ὁ ἐντεῦθεν πρός θεός ἐκδημία ὁ ὁ εὐαγής λῆξις Μαρκιανός ὁ γίγνομαι βασιλεύς , βλάσφημος τε φωνή ὡς αὐτόνομος ἀναιδής κατά αὐτός θρασύνω , καί ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος ἀναθεματίζω ἀπηρυθριασμένως , πλῆθος δῆμος ὠνητής τε καί ἄτακτος ἐπισύρω , καί στρατεύω κατά τε ὁ θεῖον κανών καί ὁ ἐκκλησιαστικός κατάστασις καί ὁ κοινός πολιτεία καί ὁ νόμος , ἐπεισφρέω ἑαυτοῦ ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία ἔχω ποιμήν τε καί διδάσκαλος , ὁ ἅγιος ἐγώ ὁ τηνικαῦτα πατήρ καί ἀρχιεπίσκοπος Προτέριος , ὁ τε συνήθης συνάγω ἐπιτελέω καί λιτή ἀναπέμπω ὁ πᾶς ἐγώ σωτήρ Χριστός Ἰησοῦς ὑπέρ ὁ εὐσεβής σύ βασίλεια καί ὁ Φιλοχρίστου σύ Παλάτιον . καί μετά ὀλίγος · καί μόλις διαγίγνομαι ἡμέρα , ἐν ὁ ἐπισκοπεῖον κατά ὁ ἔθος διάγω ὁ θεοφιλής Προτερίου,λαβὼν μετά ἑαυτοῦ ὁ Τιμόθεος ὁ καθαιρέω ἔνδικος δύο ἐπίσκοπος , καί κληρικός ὁμοίως ὁ ἐξορία , ὡς φημί , οἰκέω κατακρίνω , ὡς δή χειροτονία παρά ὁ δύο δέχομαι , μηδείς ὁ σύνολον ὁ κατά ὁ Αἰγυπτιακός διοίκησις ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος πάρειμι κατά ὁ εἴωθα ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ Ἀλεξανδρεύς ὁ ἐπίσκοπος χειροτονία , ἐπιλαμβάνω ὡς νομίζω ὁ μέν ἱερατικός καθέδρα , μοιχεία πρόδηλος τολμάω κατά ὁ ἔχω ἐκκλησία ὁ ἑαυτοῦ νύμφιον , καί ἐνεργέω ἐν αὐτός ὁ θεῖον καί κανονικός ὁ οἰκέω διέπω θρόνος . καί μετά ἕτερος · οὐδείς ἕτερος εἰμί ποιέω ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὅς τόπος δίδωμι ὁ ὀργή κατά ὁ γράφω , καί ὁ σεπτός καταλαμβάνω βαπτιστήριον , φεύγω ὁ ἐπί αὐτός τρέχω πρός φόνος ὁ ἔφοδος · ἐν ὅς μάλιστα τόπος καί βάρβαρος καί πᾶς ἄγριος ἄνθρωπος ἐγγίγνομαι δέος , ὁ καί μή οἶδα ὁ σέβας ὁ τόπος καί ὁ ἐκεῖθεν βρύω χάρις . ὅμως ὁ ὁ ἐκ ἀρχή Τιμόθεος σκοπός εἰς ἔργον προάγω σπουδάζω , ὁ μηδέ ἐν ὁ ἄχραντος ἐκεῖνος σηκός αὐτός ἀνέχω σῴζω , οὔτε ὁ σέβας αἰδέομαι ὁ τόπος οὔτε ὁ καιρός — εἰμί γάρ ὁ σωτήριος πάσχα πανήγυρις — οὔτε ὁ ἱερωσύνη αὐτός φρίσσω μεσιτεύω θεός καί ἄνθρωπος , ἀποκτέννω ὁ ἀνεύθυνος , ἀποσφάζω αὐτός ἀπηνής μετά καί ἄλλος ἕξ . καί περιάγω οὗτος ὁ λείψανον πανταχοῦ κατατιτρώσκω , ὠμός τε περισύρω κατά πᾶς σχεδόν τόπος ὁ πόλις καί καταπομπεύω σχέτλιος , αἰκίζω ἀνηλεής ὁ ὁ πληγή οὐ αἰσθάνομαι σῶμα διατέμνω κατά μέλος , καί οὐδέ ὁ ἐντός ἀπογεύω κατά ὁ θήρ φείδομαι ἐκεῖνος , ὅς ἔχω μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος ἔναγχος νομίζω · πῦρ τε παραδίδωμι ὁ ὑπολείπω αὐτός σῶμα ὁ ἐκ οὗτος κόνις ὁ ἄνεμος παραπέμπω , θηρίον πᾶς ὑπερακοντίζω ἀγριότης . ὅς ἅπας αἴτιος καί ὁ κακός σοφός οἰκοδόμος καθίστημι Τιμόθεος . ὁ μέντοι γε Ζαχαρίας ὁ περί οὗτος διηγέομαι δοκέω πράσσω μέν ὁ οὗτος πλείων , ἐκ αἴτιος δέ Προτέριος μέγας ταραχή ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐμποιέω , καί οὐ ἐκ ὁ δῆμος οὗτος τολμάω , ἀλλά ἐκ τίνω στρατιωτικός , ἐκ ἐπιστολή Τιμόθεος πιστόω πρός Λέων γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν ἐπιτίθημι δίκη στήλη πρός ὁ βασιλεύς Λέων ἐκπέμπω .