evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 3.14
Τὸ ἑνωτικὸν τοῦ Ζήνωνος . Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Ζήνων , εὐσεβής , νικητής , τροπαιοῦχος , μέγιστος , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος , τοῖς κατὰ Ἀλεξάνδρειαν καὶ Αἴγυπτον καὶ Λιβύην καὶ Πεντάπολιν εὐλαβεστάτοις ἐπισκόποις καὶ κληρικοῖς καὶ μοναχοῖς καὶ λαοῖς . Ἀρχὴν καὶ σύστασιν δύναμίν τε καὶ ὅπλον ἀκαταμάχητον τῆς ἡμετέρας εἰδότες βασιλείας τὴν μόνην ὀρθὴν καὶ ἀληθινὴν πίστιν , ἥντινα διὰ τῆς θείας ἐπιφοιτήσεως ἐξέθεντο μὲν οἱ ἐν Νικαίᾳ συναθροισθέντες τριακόσιοι δέκα ὀκτὼ ἅγιοι πατέρες , ἐβεβαίωσαν δὲ καὶ οἱ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἑκατὸν πεντήκοντα ὁμοίως ἅγιοι πατέρες συνελθόντες , νύκτωρ τε καὶ μεθ’ ἡμέραν πάσῃ προσευχῇ καὶ σπουδῇ καὶ νόμοις κεχρήμεθα πληθύνεσθαι δι’ αὐτῆς τὴν ἁπανταχόσε ἁγίαν τοῦ θεοῦ καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν ἐκκλησίαν , τὴν ἄφθαρτον καὶ ἀτελεύτητον μητέρα τῶν ἡμετέρων σκήπτρων , εἰρήνῃ δὲ καὶ τῇ περὶ θεὸν ὁμονοίᾳ τοὺς εὐσεβεῖς λαοὺς διαμένοντας εὐπροσδέκτους τὰς ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας βασιλείας ἱκετείας προσφέρειν σὺν τοῖς θεοφιλεστάτοις ἐπισκόποις καὶ θεοσεβεστάτοις κληρικοῖς καὶ ἀρχιμανδρίταις καὶ μονάζουσι . Τοῦ γὰρ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τοῦ ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου καὶ θεοτόκου Μαρίας σαρκωθέντος καὶ τεχθέντος , τὴν ἐκ συμφωνίας δοξολογίαν τε καὶ λατρείαν ἡμῶν ἐπαινοῦντος καὶ ἑτοίμως δεχομένου , τὰ μὲν τῶν πολεμίων ἐκτριβήσεται καὶ ἐξαλειφθήσεται γένη , πάντες δὲ τὸν οἰκεῖον ὑποκλινοῦσιν αὐχένα τῷ ἡμετέρῳ μετὰ θεὸν κράτει , εἰρήνη δὲ καὶ τὰ ἐκ ταύτης ἀγαθὰ ἀέρων τε εὐκρασία καὶ καρπῶν εὐφορία καὶ τὰ ἄλλα δὲ τὰ λυσιτελοῦντα τοῖς ἀνθρώποις φιλοτιμηθήσεται . Οὕτως οὖν τῆς ἀμωμήτου πίστεως ἡμᾶς τε καὶ τὰ Ῥωμαϊκὰ περισωζούσης πράγματα , δεήσεις ἡμῖν προσεκομίσθησαν παρὰ θεοσεβῶν ἀρχιμανδριτῶν καὶ ἐρημιτῶν καὶ ἑτέρων αἰδεσίμων ἀνδρῶν , μετὰ δακρύων ἱκετευόντων ἕνωσιν γενέσθαι ταῖς ἁγιωτάταις ἐκκλησίαις συναφθῆναί τε τὰ μέλη τοῖς μέλεσιν , ἅπερ ὁ μισόκαλος ἀπὸ πλείστων χρόνων χωρίσαι κατηπείχθη γινώσκων ὡς ὁλοκλήρῳ τῷ τῆς ἐκκλησίας σώματι πολεμῶν , ἡττηθήσεται . Συμβαίνει γὰρ ἐκ τούτου καὶ γενεὰς ἀναριθμήτους εἶναι ὅσας ὁ χρόνος ἐν τοσούτοις ἔτεσι τῆς ζωῆς ὑπεξήγαγε , καὶ τὰς μὲν τοῦ λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας ἐστερημένας ἀπελθεῖν , τὰς δὲ τῆς θείας κοινωνίας μὴ μετασχούσας πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀπαραίτητον ἐκδημίαν ἀπαχθῆναι , φόνους τε τολμηθῆναι μυρίους καὶ αἱμάτων πλήθει μολυνθῆναι μὴ μόνον τὴν γῆν ἀλλ’ ἤδη καὶ αὐτὸν τὸν ἀέρα . Ταῦτα τίς οὐκ ἂν εἰς τὸ ἀγαθὸν μετασκευασθῆναι προσεύξοιτο ; Διά τοι τοῦτο γινώσκειν ὑμᾶς ἐσπουδάσαμεν ὅτι καὶ ἡμεῖς καὶ αἱ πανταχοῦ ἐκκλησίαι ἕτερον σύμβολον ἢ μάθημα ἢ ὅρον πίστεως ἢ πίστιν πλὴν τοῦ εἰρημένου ἁγίου συμβόλου τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων , ὅπερ ἐβεβαίωσαν οἱ μνημονευθέντες ἑκατὸν πεντήκοντα ἅγιοι πατέρες , οὔτε ἐσχήκαμεν , οὔτε ἔχομεν , οὔτε ἕξομεν , οὔτε ἔχοντας ἐπιστάμεθα · εἰ δὲ καὶ ἔχοι τις , ἀλλότριον αὐτὸν ἡγούμεθα . Τοῦτο γὰρ καὶ μόνον , ὡς ἔφαμεν , τὴν ἡμετέραν περισώζειν τεθαρρήκαμεν βασιλείαν,καὶ πάντες δὲ οἱ λαοὶ τοῦ σωτηριώδους ἀξιούμενοι φωτίσματος αὐτὸ καὶ μόνον παραλαμβάνοντες βαπτίζονται · ᾧ καὶ ἐξηκολούθησαν καὶ πάντες οἱ ἅγιοι πατέρες οἱ ἐν τῇ Ἐφεσίων συνελθόντες , οἱ καὶ καθελόντες τὸν ἀσεβῆ Νεστόριον καὶ τοὺς τὰ ἐκείνου μετὰ ταῦτα φρονοῦντας . Ὅντινα καὶ ἡμεῖς Νεστόριον ἅμα Εὐτυχεῖ τἀναντία τοῖς εἰρημένοις φρονοῦντας ἀναθεματίζομεν , δεχόμενοι καὶ τὰ δώδεκα κεφάλαια τὰ εἰρημένα παρὰ τοῦ τῆς ὁσίας μνήμης γενομένου Κυρίλλου ἀρχιεπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρέων ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας . Ὁμολογοῦμεν δὲ τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ υἱὸν καὶ θεόν , τὸν κατὰ ἀλήθειαν ἐνανθρωπήσαντα τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν ὁμοούσιον τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμοούσιον ἡμῖν τὸν αὐτὸν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , κατελθόντα καὶ σαρκωθέντα ἐκ πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς παρθένου καὶ θεοτόκου , ἕνα τυγχάνειν καὶ οὐ δύο . Ἑνὸς γὰρ εἶναί φαμεν τά τε θαύματα καὶ τὰ πάθη ἅπερ ἑκουσίως ὑπέμεινε σαρκί . Τοὺς γὰρ διαιροῦντας ἢ συγχέοντας ἢ φαντασίαν εἰσάγοντας οὐδὲ ὅλως δεχόμεθα , ἐπείπερ ἡ ἀναμάρτητος ἐκ τῆς θεοτόκου κατὰ ἀλήθειαν σάρκωσις προσθήκην υἱοῦ οὐ πεποίηκε . Μεμένηκε γὰρ τριὰς ἡ τριὰς καὶ σαρκωθέντος τοῦ ἑνὸς τῆς τριάδος θεοῦ Λόγου . Εἰδότες οὖν ὡς οὔτε αἱ ἅγιαι τοῦ θεοῦ πανταχοῦ ὀρθόδοξοι ἐκκλησίαι , οὔτε οἱ τούτων προϊστάμενοι θεοφιλέστατοι ἱερεῖς , οὔτε ἡ ἡμετέρα βασιλεία ἑτέρου συμβόλου ἢ ὅρου πίστεως παρὰ τὸ εἰρημένον ἅγιον μάθημα ἠνέσχοντο ἢ ἀνέχονται , ἑνώσωμεν ἑαυτοὺς μηδὲν ἐνδοιάζοντες . Ταῦτα δὲ γεγράφαμεν οὐ καινίζοντες πίστιν , ἀλλ’ ὑμᾶς πληροφοροῦντες . Πάντα δὲ τὸν ἕτερόν τι φρονήσαντα ἢ φρονοῦντα , ἢ νῦν ἢ πώποτε , ἢ ἐν Καλχηδόνι ἢ οἵᾳ δή ποτε συνόδῳ , ἀναθεματίζομεν , ἐξαιρέτως δὲ τοὺς εἰρημένους Νεστόριον καὶ Εὐτυχέα καὶ τοὺς τὰ αὐτῶν φρονοῦντας . Συνάφθητε τοίνυν τῇ πνευματικῇ μητέρι τῇ ἐκκλησίᾳ , τῆς αὐτῆς ἡμῖν ἐν αὐτῇ θείας ἀπολαύοντες κοινωνίας κατὰ τὸν εἰρημένον ἕνα καὶ μόνον ὅρον τῆς πίστεως τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων . Ἡ γὰρ παναγία μήτηρ ἡμῶν ἡ ἐκκλησία ὡς γνησίους ὑμᾶς υἱοὺς ἀπεκδέχεται περιπτύξασθαι , καὶ τῆς χρονίας καὶ γλυκείας ὑμῶν ἐπιθυμεῖ φωνῆς ἀκροάσασθαι . Ἐπείξατε οὖν ἑαυτούς · ταῦτα γὰρ ποιοῦντες καὶ τὴν τοῦ δεσπότου καὶ σωτῆρος καὶ θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εὐμένειαν πρὸς ἑαυτοὺς ἐφελκύσεσθε καὶ παρὰ τῆς ἡμετέρας βασιλείας ἐπαινεθήσεσθε.Τούτων ἀνεγνωσμένων , ἡνοῦντο μὲν πάντες οἱ τῆς Ἀλεξάνδρου τῇ ἁγίᾳ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ ἐκκλησίᾳ .
Lemmas: ὁ ἑνωτικός ὁ Ζήνων . Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Ζήνων , εὐσεβής , νικητής , τροπαιοῦχος , μέγας , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος , ὁ κατά Ἀλεξάνδρεια καί Αἴγυπτος καί Λιβύη καί Πεντάπολις εὐλαβής ἐπίσκοπος καί κληρικός καί μοναχός καί λαός . Ἀρχή καί σύστασις δύναμις τε καί ὅπλον ἀκαταμάχητος ὁ ἡμέτερος οἶδα βασίλεια ὁ μόνος ὀρθός καί ἀληθινός πίστις , ὅστις διά ὁ θεῖος ἐπιφοίτησις ἐκτίθημι μέν ὁ ἐν Νίκαια συναθροίζω τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ , βεβαιόω δέ καί ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἑκατόν πεντήκοντα ὁμοίως ἅγιος πατήρ συνέρχομαι , νύκτωρ τε καί μετά ἡμέρα πᾶς προσευχή καί σπουδή καί νόμος χράομαι πληθύνω διά αὐτός ὁ ἁπανταχόσε ἅγιος ὁ θεός καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία , ὁ ἄφθαρτος καί ἀτελεύτητος μήτηρ ὁ ἡμέτερος σκῆπτρον , εἰρήνη δέ καί ὁ περί θεός ὁμόνοια ὁ εὐσεβής λαός διαμένω εὐπρόσδεκτος ὁ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος βασίλεια Ἱκεσία προσφέρω σύν ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος καί θεοσεβής κληρικός καί ἀρχιμανδρίτης καί μονάζω . ὁ γάρ μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος καί θεοτόκος Μαρία σαρκόω καί τίκτω , ὁ ἐκ συμφωνία δοξολογία τε καί λατρεία ἐγώ ἐπαινέω καί ἑτοίμως δέχομαι , ὁ μέν ὁ πολέμιος ἐκτρίβω καί ἐξαλείφω γένος , πᾶς δέ ὁ οἰκέω ὑποκλίνω αὐχήν ὁ ἡμέτερος μετά θεός κράτος , εἰρήνη δέ καί ὁ ἐκ οὗτος ἀγαθός ἀήρ τε εὐκρασία καί καρπός εὐφορία καί ὁ ἄλλος δέ ὁ λυσιτελέω ὁ ἄνθρωπος φιλοτιμέω . οὕτως οὖν ὁ ἀμώμητος πίστις ἐγώ τε καί ὁ Ῥωμαῖος περισῴζω πρᾶγμα , δήω ἐγώ προσκομίζω παρά θεοσεβής ἀρχιμανδρίτης καί ἐρημίτης καί ἕτερος αιδέσιμος ἀνήρ , μετά δάκρυ ἱκετεύω ἕνωσις γίγνομαι ὁ ἅγιος ἐκκλησία συνάπτω τε ὁ μέλος ὁ μέλος , ὅσπερ ὁ μισόκαλος ἀπό πλεῖστος χρόνος χωρίζω κατεπείγω γιγνώσκω ὡς ὁλόκληρος ὁ ὁ ἐκκλησία σῶμα πολεμέω , ἡσσάομαι . συμβαίνω γάρ ἐκ οὗτος καί γενεά ἀναρίθμητος εἰμί ὅσος ὁ χρόνος ἐν τοσοῦτος ἔτος ὁ ζωή ὑπεξάγω , καί ὁ μέν ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία στερέω ἀπέρχομαι , ὁ δέ ὁ θεῖος κοινωνία μή μετέχω πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀπαραίτητος ἐκδημία ἀπάγω , φόνος τε τολμάω μυρίος καί αἷμα πλῆθος μολύνω μή μόνος ὁ γῆ ἀλλά ἤδη καί αὐτός ὁ ἀήρ . οὗτος τίς οὐ εἄν εἰς ὁ ἀγαθός μετασκευάζω προσεύχομαι ; ζεύς ὅς οὗτος γιγνώσκω σύ σπουδάζω ὅτι καί ἐγώ καί ὁ πανταχοῦ ἐκκλησία ἕτερος σύμβολον ἢ μάθημα ἢ ὅρος πίστις ἢ πίστις πλήν ὁ εἴρω ἅγιος σύμβολον ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ , ὅσπερ βεβαιόω ὁ μνημονεύω ἑκατόν πεντήκοντα ἅγιος πατήρ , οὔτε ἔχω , οὔτε ἔχω , οὔτε ἔχω , οὔτε ἔχω ἐπίσταμαι · εἰμί δέ καί ἔχω τις , ἀλλότριος αὐτός ἡγέομαι . οὗτος γάρ καί μόνος , ὡς φημί , ὁ ἡμέτερος περισῴζω θαρσέω βασιλεία πᾶς δέ ὁ λαός ὁ σωτηριώδης ἀξιόω φώτισμα αὐτός καί μόνος παραλαμβάνω βαπτίζω · ὅς καί ἐξακολουθέω καί πᾶς ὁ ἅγιος πατήρ ὁ ἐν ὁ Ἐφέσιος συνέρχομαι , ὁ καί καθαιρέω ὁ ἀσεβής Νεστόριος καί ὁ ὁ ἐκεῖνος μετά οὗτος φρονέω . ὅστις καί ἐγώ Νεστόριος ἅμα Εὐτυχής τἀναντία ὁ εἴρω φρονέω ἀναθεματίζω , δέχομαι καί ὁ δώδεκα κεφάλαιος ὁ εἴρω παρά ὁ ὁ ὅσιος μνήμη γίγνομαι Κύριλλος ἀρχιεπίσκοπος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἅγιος καθολικός ἐκκλησία . ὁμολογέω δέ ὁ μονογενής ὁ θεός υἱός καί θεός , ὁ κατά ἀλήθεια ἐνανθρωπέω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ὁμοούσιος ὁ πατήρ κατά ὁ θεότης καί ὁμοούσιος ἐγώ ὁ αὐτός κατά ὁ ἀνθρωπότης , κατέρχομαι καί σαρκόω ἐκ πνεῦμα ἅγιος καί Μαρία ὁ παρθένος καί θεοτόκος , εἷς τυγχάνω καί οὖον δύο . εἷς γάρ εἰμί φημί ὁ τε θαῦμα καί ὁ πάθος ὅσπερ ἑκούσιος ὑπομένω σάρξ . ὁ γάρ διαιρέω ἢ συγχέω ἢ φαντασία εἰσάγω οὐδέ ὅλως δέχομαι , ἐπεί ὁ ἀναμάρτητος ἐκ ὁ θεοτόκος κατά ἀλήθεια σάρκωσις προσθήκη υἱός οὖον ποιέω . μένω γάρ τριάς ὁ τριάς καί σαρκόω ὁ εἷς ὁ τριάς θεός Λόγος . οἶδα οὖν ὡς οὔτε ὁ ἅγιος ὁ θεός πανταχοῦ ὀρθόδοξος ἐκκλησία , οὔτε ὁ οὗτος προΐστημι θεοφιλής ἱερεύς , οὔτε ὁ ἡμέτερος βασίλειος ἕτερος σύμβολον ἢ ὁράω πίστις παρά ὁ εἴρω ἅγιος μάθημα ἀνέχω ἢ ἀνέχω , νοέω ἑαυτοῦ μηδείς ἐνδοιάζω . οὗτος δέ γράφω οὖον καινίζω πίστις , ἀλλά σύ πληροφορέω . Πάν δέ ὁ ἕτερος τίς φρονέω ἢ φρονέω , ἢ νῦν ἢ πώποτε , ἢ ἐν Χαλκηδών ἢ οἷος δή ποτός σύνοδος , ἀναθεματίζω , ἐξαίρετος δέ ὁ εἴρω Νεστόριος καί Εὐτυχής καί ὁ ὁ αὐτός φρονέω . συνάπτω τοίνυν ὁ πνευματικός μήτηρ ὁ ἐκκλησία , ὁ αὐτός ἐγώ ἐν αὐτός θεῖος ἀπολαύω κοινωνία κατά ὁ εἴρω εἷς καί μόνος ὅρος ὁ πίστις ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ . ὁ γάρ παναγία μήτηρ ἐγώ ὁ ἐκκλησία ὡς γνήσιος σύ υἱός ἀπεκδέχομαι περιπτύσσω , καί ὁ χρόνιος καί γλυκύς σύ ἐπιθυμέω φωνή ἀκροάομαι . ἐπείγω οὖν ἑαυτοῦ · οὗτος γάρ ποιέω καί ὁ ὁ δεσπότης καί σωτήρ καί θεός ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός εὐμένεια πρός ἑαυτοῦ ἐφέλκω καί παρά ὁ ἡμέτερος βασίλεια επαινεθησεσθε.τουος ἀναγιγνώσκω , ἑνόω μέν πᾶς ὁ ὁ Ἀλέξανδρος ὁ ἅγιος καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία .