evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 3.17
Οὗτος ὁ Πέτρος , ὡς κόθορνος καὶ παλίμβολος καὶ τοῖς καιροῖς συνδιατιθέμενος , ἥκιστα πρὸς μίαν ἔστη γνώμην , νῦν μὲν ἀναθεματίζων τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον , νῦν δὲ παλινῳδίαν λέγων καὶ ταύτην ψήφοις ἁπάσαις δεχόμενος . Γέγραφε τοίνυν ἐπιστολὴν ὁ αὐτὸς Πέτρος πρὸς Ἀκάκιον τὸν Κωνσταντινουπόλεως πρόεδρον , ἐπὶ λέξεως ἔχουσαν οὕτως · Ὁ θεὸς ὁ ὕψιστος τὴν σὴν ἁγιωσύνην ἀμείψεται ὑπέρ τε πόνων καὶ καμάτων τοσούτων ὧν περιόδοις χρόνων ἐφύλαξας τὴν τῶν ἁγίων πατέρων πίστιν , ἣν ἀκαταπαύστως κηρύττων ἐβεβαίωσας . Ἐν ᾗ καὶ τὸ σύμβολον κείμενον τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων εὑρόντες ἀκολούθως ἐν ᾧ βαπτισθέντες ἐπιστεύσαμεν καὶ πιστεύομεν · ὅπερ καὶ ἐβεβαίωσαν οἱ συνελθόντες ἐν Κωνσταντινουπόλει ἅγιοι πατέρες ἑκατὸν πεντήκοντα . Ἀκαταπαύστως τοίνυν πάντας ὁδηγῶν ἥνωσας τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν , πείσας ἡμᾶς διὰ μεγίστων ὑποδειγμάτων ὡς οὐδέν ἐστι παρὰ ταῦτα πεπραγμένον ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ τῇ ἐν Καλχηδόνι γενομένῃ , συμφωνούσῃ καὶ βεβαιούσῃ τὰ τοῖς ἐν Νικαίᾳ ἁγίοις πατράσιν . Οὐδὲν γὰρ εὑρόντες καινὸν αὐτοτελῶς συνῃνέσαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν . Μεμαθήκαμεν δὲ ὥς τινες μονάζοντες φθονοῦντες τῇ ἡμῶν ἀδελφότητι εἰς τὰς ὑμῶν ὁσίας ἀκοὰς εἰσήνεγκαν λοιδορίας τινὰς οὐκ εὐχερῶς μεταγούσας εἰς λύπην τὴν ὑμῶν ὁσιότητα · καὶ πρῶτον μὲν ὡς τὰ λείψανα τοῦ ἐν ἁγίοις ἡμῶν πατρὸς τοῦ μακαρίου ἀρχιεπισκόπου Τιμοθέου μετηνέγκαμεν εἰς ἕτερον τόπον · ὅπερ πρᾶγμα οὔτε θεῷ οὔτε νόμοις πρέπον ἐστί . Καὶ ἐπὶ τούτοις εἰς ἕτερον μετεπήδησαν ἀσύστατον καὶ τοῦ προτέρου χεῖρον.Πῶς γὰρ ἀναθεματίζειν εἴχομεν τὴν ἐν Καλχηδόνι ἁγίαν σύνοδον , ᾗ πιστεύσαντες ἐβεβαιώσαμεν ; Οὐκ ἀγνοεῖται δὲ , οὐδὲ λέληθε τὴν ὑμῶν θεοφίλειαν τῶν παρ’ ἡμῖν λαῶν ὁ ζῆλος καὶ ἡ ἐλαφρία καὶ τῶν νεωτερίζειν ἐθελόντων μοναζόντων , οἵτινες μελετήσαντες ἅμα τισὶν ἐθελοκάκοις τῆς ἐκκλησίας ἀποσκιρτήσασι τοὺς λαοὺς ἀποσπᾶν ἐπιχειροῦσι . Καὶ διὰ τῶν ὑμετέρων εὐχῶν , ἐσκεψάμεθα λόγον θεραπείας ἐχόμενον μηδὲν βλάπτοντα τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν ἐν Καλχηδόνι , εἰδότες οὐδὲν καινὸν ἔχειν αὐτὴν πεπραγμένον · καὶ πρὸς πεισμοσύνην τῶν ἀκεραίων καὶ ἀπολογίαν τοὺς ἐπισυνελθόντας ἡμῖν τοῦτο λέγειν πεποιήκαμεν . Καὶ τοῦτο μὲν πολὺς γενόμενος ταχέως ἐκώλυσα . Γνωρίζω δὲ τὴν ὑμῶν ἁγιωσύνην ὡς μέχρι καὶ νῦν οὐ παύονται οἱ τὰ ζιζάνια σπείροντες ἀεὶ μονάζοντες ὄργανα ἑαυτοῖς ἐγκαταμίξαντές τινων μοναστήριά ποτε μὴ οἰκησάντων , καὶ περιέρχονται φήμας θρυλλοῦντες διαφόρους καθ’ ἡμῶν καὶ κατὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς τοῦ Χριστοῦ εἰρήνης , καὶ μηδὲν ἡμᾶς συγχωροῦντες κανονικῶς καὶ πρεπόντως τῇ ἁγίᾳ τοῦ θεοῦ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ πράττειν , παρασκευάζοντες τοὺς παρ’ ἡμῖν λαοὺς μᾶλλον ἄρχειν ἡμῶν ἤπερ πείθεσθαι ἡμῖν , καὶ θέλουσι ποιεῖν ὅσα μὴ πρέπει θεῷ . Πιστεύομεν δὲ ὡς ἡ ὑμῶν ἁγιωσύνη διδάξει πάντα τὸν θειότατον δεσπότην τῆς οἰκουμένης , καὶ παρασκευάσει ὥστε τύπον αὐτοῖς παρασχεθῆναι παρὰ τῆς αὐτοῦ γαληνότητος , τὸν δέοντα περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης πρεπούσης θεῷ τε καὶ βασιλεῖ , ὥστε πάντας ἐν τούτοις κατευνάζειν .
Lemmas: οὗτος ὁ Πέτρος , ὡς κόθορνος καί παλίμβολος καί ὁ καιρός συνδιατίθημι , ἥκιστος πρός εἷς ἵστημι γνώμη , νῦν μέν ἀναθεματίζω ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος , νῦν δέ παλινῳδία λέγω καί οὗτος ψῆφος ἅπας δέχομαι . γράφω τοίνυν ἐπιστολή ὁ αὐτός Πέτρος πρός Ἀκάκιος ὁ Κωνσταντινούπολις πρόεδρος , ἐπί λέξις ἔχω οὕτως · ὁ θεός ὁ ὕψιστος ὁ σός ἁγιωσύνη ἀμείβω ὑπέρ τε πόνος καί κάματος τοσοῦτος ὅς περίοδος χρόνος φυλάσσω ὁ ὁ ἅγιος πατήρ πίστις , ὅς ἀκατάπαυστος κηρύσσω βεβαιόω . ἐν ὅς καί ὁ σύμβολον κεῖμαι ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ εὑρίσκω ἀκόλουθος ἐν ὅς βαπτίζω πιστεύω καί πιστεύω · ὅσπερ καί βεβαιόω ὁ συνέρχομαι ἐν Κωνσταντινούπολις ἅγιος πατήρ ἑκατόν πεντήκοντα . ἀκατάπαυστος τοίνυν πᾶς ὁδηγός νοέω ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία , πείθω ἐγώ διά μέγας ὑπόδειγμα ὡς οὐδείς εἰμί παρά οὗτος πράσσω ἐν ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός σύνοδος ὁ ἐν Χαλκηδών γίγνομαι , συμφωνέω καί βεβαιόω ὁ ὁ ἐν Νίκαια ἅγιος πατήρ . οὐδείς γάρ εὑρίσκω καινός αὐτοτελῶς συναινέω καί πιστεύω . μανθάνω δέ ὅς τις μονάζω φθονέω ὁ ἐγώ ἀδελφότης εἰς ὁ σύ ὅσιος ἀκοή εἰσφέρω λοιδορία τις οὐ εὐχερής μετάγω εἰς λύπη ὁ σύ ὁσιότης · καί πρῶτος μέν ὡς ὁ λείψανον ὁ ἐν ἅγιος ἐγώ πατήρ ὁ μακάριος ἀρχιεπίσκοπος Τιμόθεος μεταφέρω εἰς ἕτερος τόπος · ὅσπερ πρᾶγμα οὔτε θεός οὔτε νόμος πρέπω εἰμί . καί ἐπί οὗτος εἰς ἕτερος μεταπηδάω ἀσύστατος καί ὁ πρότερος Πεῖρος γάρ ἀναθεματίζω ἔχω ὁ ἐν Χαλκηδών ἅγιος σύνοδος , ὅς πιστεύω βεβαιόω ; οὐ ἀγνοέω δέ , οὐδέ λανθάνω ὁ σύ θεοφίλεια ὁ παρά ἐγώ λαός ὁ ζῆλος καί ὁ ἐλαφρία καί ὁ νεωτερίζω ἐθέλω μονάζω , ὅστις μελετάω ἅμα τις ἐθελοκακέω ὁ ἐκκλησία ἀποσκιρτάω ὁ λαός ἀποσπάω ἐπιχειρέω . καί διά ὁ ὑμέτερος εὖχος , σκέπτομαι λόγος θεραπεία ἔχω μηδείς βλάπτω ὁ ἅγιος σύνοδος ὁ ἐν Χαλκηδών , οἶδα οὐδείς καινός ἔχω αὐτός πράσσω · καί πρός πεισμοσύνη ὁ ἀκέραιος καί ἀπολογία ὁ ἐπισυνέρχομαι ἐγώ οὗτος λέγω ποιέω . καί οὗτος μέν πολύς γίγνομαι ταχέως κωλύω . γνωρίζω δέ ὁ σύ ἁγιωσύνη ὡς μέχρι καί νῦν οὖον παύω ὁ ὁ ζιζάνιον σπείρω ἀεί μονάζω ὄργανον ἑαυτοῦ ἐγκαταμίγνυμι τίνω μοναστήριον ποτός μή οἰκέω , καί περιέρχομαι φήμη θρυλέω διάφορος κατά ἐγώ καί κατά ὁ ἐκκλησιαστικός ὁ Χριστός εἰρήνη , καί μηδείς ἐγώ συγχωρέω κανονικός καί πρεπόντως ὁ ἅγιος ὁ θεός καθολικός ἐκκλησία πράσσω , παρασκευάζω ὁ παρά ἐγώ λαός μᾶλλον ἄρχω ἐγώ ἤ2 πείθω ἐγώ , καί ἐθέλω ποιέω ὅσος μή πρέπω θεός . πιστεύω δέ ὡς ὁ σύ ἁγιωσύνη διδάσκω πᾶς ὁ θεῖος δεσπότης ὁ οἰκέω , καί παρασκευάζω ὥστε τύπος αὐτός παρέχω παρά ὁ αὐτός γαληνότης , ὁ δήω περί ὁ ἐκκλησιαστικός εἰρήνη πρέπω θεός τε καί βασιλεύς , ὥστε πᾶς ἐν οὗτος κατευνάζω .