evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 2.5
Ἐπὶ τούτοις Διόσκορος μὲν τὴν τῶν Γαγγρηνῶν τῶν Παφλαγόνων οἰκεῖν κατακρίνεται , Προτέριος δὲ τὴν ἐπισκοπὴν ψήφῳ κοινῇ τῆς συνόδου τῆς Ἀλεξανδρέων κληροῦται . Ὃς ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον κατειλήφει θρόνον , μέγιστος καὶ ἀνύποιστος τάραχος τῷ δήμῳ ἀνέστη πρὸς διαφόρους κυμαινομένῳ γνώμας . Οἱ μὲν γὰρ Διόσκορον ἐπεζήτουν , οἷά περ εἰκὸς ἐν τοῖς τοιούτοις γίγνεσθαι , οἱ δὲ Προτερίου μάλα γεννικῶς ἀντείχοντο , ὡς καὶ πολλὰ καὶ ἀνήκεστα προελθεῖν . Ἱστορεῖ δ’ οὖν Πρίσκος ὁ ῥήτωρ φθῆναι τηνικαῦτα τὴν Ἀλεξάνδρου τῆς Θηβαίων ἐπαρχίας ἰδεῖν τε τὸν δῆμον ὁμόσε κατὰ τῶν ἀρχόντων χωροῦντα , τῆς τε στρατιωτικῆς δυνάμεως τὴν στάσιν διακωλύειν βουλομένης , λίθων βολαῖς αὐτοὺς χρήσασθαι , τρέψασθαί τε τούτους καὶ ἀνὰ τὸ ἱερὸν τὸ πάλαι Σαράπιδος ἀναδραμόντας ἐκπολιορκῆσαι , καὶ πυρὶ ζῶντας παραδοῦναι . Ταῦτά τε τὸν βασιλέα μαθόντα δισχιλίους νεολέκτους ἐκπέμψαι , καὶ οὕτω πνεύματος ἐπιτυχόντας οὐριοδρομῆσαι ὡς ἀνὰ τὴν ἕκτην τῶν ἡμερῶν τῇ μεγάλῃ τῶν Ἀλεξανδρέων προσσχεῖν πόλει . Κἀντεῦθεν τῶν στρατιωτῶν παροινούντων ἔς τε τὰς γαμετὰς καὶ θυγατέρας τῶν Ἀλεξανδρέων , τῶν προτέρων πολλῷ δεινότερα προελθεῖν . Ὕστερόν τε δεηθῆναι τὸν δῆμον τοῦ Φλώρου , τῶν στρατιωτικῶν ταγμάτων ἡγουμένου ὁμοῦ τε καὶ τὴν πολιτικὴν διέποντος ἀρχήν , ἀνὰ τὴν ἱπποδρομίαν ἁλισθέντα , ὥστε καταπράξασθαι αὐτοῖς τὴν τοῦ σιτηρεσίου χορηγίαν , ἥνπερ παρ’ αὐτῶν ἀφῄρητο , τά τε βαλανεῖα καὶ τὴν θέαν καὶ ὅσα διὰ τὴν γενομένην παρ’ αὐτῶν ἀταξίαν ἀπεκόπησαν . Καὶ οὕτω τὸν Φλῶρον , εἰσηγήσει τῇ αὐτοῦ , φανέντα τῷ δήμῳ ὑποσχέσθαι ταῦτα , καὶ τὴν στάσιν πρὸς βραχὺ διαλῦσαι . Ἀλλ’ οὐδὲ τὰ κατὰ τὴν ἔρημον τὴν πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα τὴν ἠρεμίαν εἶχεν . Ἔνιοι γὰρ τῶν μοναχῶν τῶν ἀνὰ τὴν σύνοδον εὑρεθέντων καὶ τἀναντία ταύτης βουληθέντων φρονεῖν , πρὸς τὴν Παλαιστίνην ἀφικνοῦνται · καὶ προδοσίαν τῆς πίστεως ὀδυρόμενοι τὸ μοναδικὸν ἔσπευδον ἀναρριπίσαι καὶ ἀνασοβῆσαι . Καὶ ἐπειδή περ Ἰουβενάλιος τὸν οἰκεῖον κατειλήφει θρόνον , καὶ βιαζόμενος παρὰ τῶν ἀνασυρέντων τὰ οἰκεῖα ἀνασκευάσαι τε καὶ ἀναθεματίσαι κατὰ τὴν βασιλέως πόλιν ἀνέδραμεν , ἁλισθέντες οἱ τἀναντία τῆς ἐν Καλχηδόνι συνόδου , ὡς ἀνωτέρω εἰρήκαμεν , φρονοῦντες χειροτονοῦσιν ἀνὰ τὴν ἁγίαν Ἀνάστασιν Θεοδόσιον , τὸν μάλιστα κυκήσαντα τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον , τὸν καὶ πρῶτον περὶ ταύτης αὐτοῖς ἀγγείλαντα . — Περὶ οὗ ὕστερον τὸ ἐν Παλαιστίνῃ μοναχικὸν πρὸς Ἀλκίσωνα γράφον εἴρηκεν , ὡς καὶ παρὰ τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου ἐπὶ κακουργίαις ἁλοὺς τοῦ κατ’ αὐτὸν ἀπηλάθη μοναστηρίου , καὶ ὅτι γε κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρου γενόμενος ἐπελάβετο τοῦ Διοσκόρου , καὶ πολλαῖς ὡς στασιώδης καταξανθεὶς πληγαῖς ἐπὶ καμήλου ἴσα κακούργοις ἀνὰ τὴν πόλιν περιηνέχθη . — Πρὸς ὃν πολλαὶ τῶν ἐν Παλαιστίνῃ πόλεων ἀφικνούμεναι χειροτονεῖσθαι σφίσιν ἐπισκόπους παρεσκεύαζον . Ἐν οἷς καθειστήκει καὶ Πέτρος ὁ ἐξ Ἰβηρίας , τοῦ καλουμένου Μαϊουμᾶ τοῦ πρὸς τῇ Γαζαίων πόλει τοὺς οἴακας τῆς ἐπισκοπῆς πιστευθείς . Ἅπερ ἐπειδὴ Μαρκιανὸς ἔγνω , πρῶτα μὲν ἀχθῆναι παρ’ αὐτῷ κατὰ τὸ στρατόπεδον τὸν Θεοδόσιον κελεύει , ἐκπέμπει δὲ τὸν Ἰουβενάλιον πρὸς διόρθωσιν τῶν γεγενημένων , ἀπελαθῆναι πάντας τοὺς ὑπὸ Θεοδοσίου χειροτονηθέντας ἐγκελευσάμενος . Μετὰ γοῦν τὴν ἄφιξιν Ἰουβεναλίου πολλὰ καὶ ἀνιαρὰ γεγόνασιν , ἐκεῖθεν ἔνθεν προϊόντων ὅσαπερ θυμὸς αὐτοῖς ὑπηγόρευσε · τοῦ βασκάνου καὶ θεομισοῦς δαίμονος οὕτως ἑνὸς γράμματος ἐναλλαγὴν κακούργως τεχνάσαντός τε καὶ παρερμηνεύσαντος , ὥστε τῆς θἀτέρου τούτων ἐκφωνήσεως πάντως εἰσαγούσης ἐνταῦθα τὸ ἕτερον , πολὺ τὸ διαλλάττον παρὰ τοῖς πλείοσι νομίζεσθαι , καὶ ἀντικρὺ τὰς ἐννοίας ἐκ διαμέτρου φέρεσθαι καὶ ἀλλήλων ἀναιρετικὰς καθεστάναι . Ὅ τε γὰρ ἐν δύο φύσεσι τὸν Χριστὸν ὁμολογῶν ἐκ δύο ἄντικρυς λέγει , εἴπερ ἐν θεότητι καὶ ἀνθρωπότητι συνομολογῶν τὸν Χριστόν , ὁμολογῶν ἐκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος συντεθεῖσθαι λέγει . Ὅ τε ἐκ δύο λέγων τὴν ἐν δύο πάντως ὁμολογίαν εἰσάγει , εἴπερ ἐκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος τὸν Χριστὸν λέγων , ἐν θεότητι καὶ ἀνθρωπότητι ὁμολογεῖ αὐτὸν καθεστάναι · οὔτε τῆς σαρκὸς εἰς θεότητα μεταβληθείσης , οὔτε αὖ τῆς θεότητος ἐς σάρκα χωρησάσης , ἐξ ὧν ἡ ἄρρητος ἕνωσις , ὡς διὰ τῆς ἐκ δύο φωνῆς ἐνταῦθα νοεῖσθαι προσφόρως τὴν ἐν δύο , καὶ διὰ τῆς ἐν δύο τὴν ἐκ δύο , καὶ θάτερον τοῦ ἑτέρου μὴ ἀπολιμπάνεσθαι · ὅπου γε κατὰ τὸ περιούσιον οὐ μόνον τὸ ὅλον ἐκ μερῶν , ἀλλὰ καὶ ἐν μέρεσι τὸ ὅλον γνωρίζεται . Καὶ ὅμως οὕτως ἀλλήλων ἀπεσχοινίσθαι ταῦτα νομίζουσιν ἄνθρωποι , συνηθείᾳ τινὶ περὶ τῆς τοῦ θεοῦ δόξης , ἢ καὶ τὸ οὕτω βούλεσθαι προειλημμένοι , ὡς πάσης ἰδέας θανάτου περιφρονεῖν , ἢ πρὸς τὴν τοῦ ὄντος ἰέναι συγκατάθεσιν · ὅθεν τὰ λελεγμένα μοι γεγόνασι . Καὶ ταῦτα μὲν ἔσχεν οὕτως .
Lemmas: ἐπί οὗτος Διόσκορος μέν ὁ ὁ Γαγγρηνός ὁ Παφλαγών οἰκέω κατακρίνω , Προτέριος δέ ὁ ἐπισκοπή ψῆφος κοινός ὁ σύνοδος ὁ Ἀλεξανδρεύς κληρόω . ὅς ἐπεί ὁ οἰκέω καταλαμβάνω θρόνος , μέγας καί ἀνύποιστος τάραχος ὁ δῆμος ἀνίστημι πρός διάφορος κυμαίνω γνώμη . ὁ μέν γάρ Διόσκορος ἐπιζητέω , οἷος περ εἰκός ἐν ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ὁ δέ Προτέριος μάλα γεννικός ἀντέχω , ὡς καί πολύς καί ἀνήκεστος προέρχομαι . ἱστορέω δέ οὖν Πρίσκος ὁ ῥήτωρ φθάνω τηνικαῦτα ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Θηβαῖος ἐπαρχία ὁράω τε ὁ δῆμος ὁμόσε κατά ὁ ἄρχω χωρέω , ὁ τε στρατιωτικός δύναμις ὁ στάσις διακωλύω βούλομαι , λίθος βολή αὐτός χράω , τρέπω τε οὗτος καί ἀνά ὁ ἱερόν ὁ πάλαι Σάραπις ἀνατρέχω ἐκπολιορκέω , καί πῦρ ζῶ παραδίδωμι . ταῦτα τε ὁ βασιλεύς μανθάνω δισχίλιοι νεόλεκτος ἐκπέμπω , καί οὗτος πνεῦμα ἐπιτυγχάνω οὐριοδρομέω ὡς ἀνά ὁ ἕκτος ὁ ἡμέρα ὁ μέγας ὁ Ἀλεξανδρεύς προσέχω πόλις . ἐντεῦθεν ὁ στρατιώτης παροινέω εἰς τε ὁ γαμετή καί θυγάτηρ ὁ Ἀλεξανδρεύς , ὁ πρότερος πολύς δεινός προέρχομαι . ὕστερον τε δήω ὁ δῆμος ὁ Φλῶρος , ὁ στρατιωτικός τάγμα ἡγέομαι ὁμοῦ τε καί ὁ πολιτικός διέπω ἀρχή , ἀνά ὁ ἱπποδρομία ἁλίζω , ὥστε καταπράσσω αὐτός ὁ ὁ σιτηρέσιον χορηγία , ὅσπερ παρά αὐτός ἀφαιρέω , ὁ τε βαλανεῖον καί ὁ θέα καί ὅσος διά ὁ γίγνομαι παρά αὐτός ἀταξία ἀποκόπτω . καί οὗτος ὁ Φλῶρος , εἰσήγησις ὁ αὐτός , φαίνω ὁ δῆμος ὑπισχνέομαι οὗτος , καί ὁ στάσις πρός βραχύς διαλύω . ἀλλά οὐδέ ὁ κατά ὁ ἐρῆμος ὁ πρός ὁ Ἱερουσαλήμ ὁ ἠρεμία ἔχω . ἔνιοι γάρ ὁ μοναχός ὁ ἀνά ὁ σύνοδος εὑρίσκω καί τἀναντία οὗτος βούλομαι φρονέω , πρός ὁ Παλαιστίνη ἀφικνέομαι · καί προδοσία ὁ πίστις ὀδύρομαι ὁ μοναδικός σπεύδω ἀναρριπίζω καί ἀνασοβέω . καί ἐπειδή περ Ιουβενάλιος ὁ οἰκέω καταλαμβάνω θρόνος , καί βιάζομαι παρά ὁ ἀνασύρω ὁ οἰκεῖος ἀνασκευάζω τε καί ἀναθεματίζω κατά ὁ βασιλεύς πόλις ἀνατρέχω , ἁλίζω ὁ τἀναντία ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , φρονέω χειροτονέω ἀνά ὁ ἅγιος Ἀνάστασις Θεοδόσιος , ὁ μάλιστα κυκάω ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος , ὁ καί πρῶτος περί οὗτος αὐτός ἀγγέλλω . — περι ὅς ὕστερος ὁ ἐν Παλαιστίνη μοναχικός πρός Ἀλκίσων γράφω εἴρω , ὡς καί παρά ὁ οἰκεῖος ἐπίσκοπος ἐπί κακουργία ἁλίσκομαι ὁ κατά αὐτός ἀπελαύνω μοναστήριον , καί ὅτι γε κατά ὁ Ἀλέξανδρος γίγνομαι ἐπιλαμβάνω ὁ Διόσκορος , καί πολύς ὡς στασιώδης καταξαίνω πληγή ἐπί κάμηλος ἴσος κακοῦργος ἀνά ὁ πόλις περιφέρω . — πρός ὅς πολύς ὁ ἐν Παλαιστίνη πόλις ἀφικνέομαι χειροτονέω σφεῖς ἐπίσκοπος παρασκευάζω . ἐν ὅς καθίστημι καί Πέτρος ὁ ἐκ Ἰβηρία , ὁ καλέω μαϊουμᾶς ὁ πρός ὁ Γαζαῖος πόλις ὁ Οἴαξ ὁ ἐπισκοπή πιστεύω . ὅσπερ ἐπεί Μαρκιανός γιγνώσκω , πρῶτος μέν ἄγω παρά αὐτός κατά ὁ στρατόπεδον ὁ Θεοδόσιος κελεύω , ἐκπέμπω δέ ὁ Ἰουβενάλιος πρός διόρθωσις ὁ γίγνομαι , ἀπελαύνω πᾶς ὁ ὑπό Θεοδόσιος χειροτονέω ἐγκελεύω . μετά γοῦν ὁ ἄφιξις Ἰουβενάλιος πολύς καί ἀνιαρός γίγνομαι , ἐκεῖθεν ἔνθεν πρόειμι ὅσος θυμός αὐτός ὑπαγορεύω · ὁ βάσκανος καί θεομισής δαίμων οὕτως εἷς γράμμα ἐναλλαγή κακοῦργος τεχνάζω τε καί παρερμηνεύω , ὥστε ὁ θἄς οὗτος ἐκφώνησις πάντως εἰσάγω ἐνταῦθα ὁ ἕτερος , πολύς ὁ διαλλάσσω παρά ὁ πλείων νομίζω , καί ἀντικρύ ὁ ἔννοια ἐκ διάμετρος φέρω καί ἀλλήλων ἀναιρετικός καθίστημι . ὅς τε γάρ ἐν δύο φύσις ὁ Χριστός ὁμολογέω ἐκ δύο ἄντικρυς λέγω , εἴπερ ἐν θεότης καί ἀνθρωπότης συνομολογέω ὁ Χριστός , ὁμολογέω ἐκ θεότης καί ἀνθρωπότης συντίθημι λέγω . ὅς τε ἐκ δύο λέγω ὁ ἐν δύο πάντως ὁμολογία εἰσάγω , εἴπερ ἐκ θεότης καί ἀνθρωπότης ὁ Χριστός λέγω , ἐν θεότης καί ἀνθρωπότης ὁμολογέω αὐτός καθίστημι · οὔτε ὁ σάρξ εἰς θεότης μεταβάλλω , οὔτε αὖος ὁ θεότης εἰς σάρξ χωρέω , ἐκ ὅς ὁ ἄρρητος ἕνωσις , ὡς διά ὁ ἐκ δύο φωνή ἐνταῦθα νοέω προσφόρως ὁ ἐν δύο , καί διά ὁ ἐν δύο ὁ ἐκ δύο , καί ἕτερος ὁ ἕτερος μή ἀπολείπω · ὅπου γε κατά ὁ περιούσιος οὖον μόνος ὁ ὅλος ἐκ μέρος , ἀλλά καί ἐν μέρος ὁ ὅλος γνωρίζω . καί ὅμως οὕτως ἀλλήλων ἀποσχοινίζω οὗτος νομίζω ἄνθρωπος , συνήθεια τις περί ὁ ὁ θεός δόξα , ἢ καί ὁ οὗτος βούλομαι προλαμβάνω , ὡς πᾶς ἰδέα θάνατος περιφρονέω , ἢ πρός ὁ ὁ εἰμί εἶμι συγκατάθεσις · ὅθεν ὁ λέγω ἐγώ γίγνομαι . καί οὗτος μέν ἔχω οὕτως .