evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 1.13
Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις ἤκμασέ τε καὶ διεφάνη καὶ Συμεώνης , ὁ τῆς ὁσίας καὶ πάντα ἀοιδίμου μνήμης , πρῶτος τὴν ἐπὶ κίονος στάσιν ἐπιτηδεύσας , δίπηχυ μόλις ἐνδιαίτημα τὸ περίμετρον , Δόμνου τηνικάδε τὴν Ἀντιοχέων ἐπισκοποῦντος . Ὃς ἐπειδὴ παρ’ αὐτὸν γέγονεν , ἐκπλαγεὶς τὴν στάσιν καὶ τὴν δίαιταν , τῶν μυστικωτέρων ἐγλίχετο · ἄμφω δ’ οὖν συνηλθέτην , καὶ τὸ ἄχραντον ἱερουργήσαντες σῶμα τῆς ζωοποιοῦ κοινωνίας ἀλλήλοις μετέδοσαν . Οὗτος ἐν σαρκὶ τὴν τῶν οὐρανίων δυνάμεων πολιτείαν ζηλώσας , ἐξαίρει μὲν ἑαυτὸν τῶν ἐπὶ γῆς πραγμάτων , καὶ τὴν φύσιν βιασάμενος τὴν τέως κάτω βρίθουσαν τὰ μετέωρα διώκει · καὶ μέσον οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐπὶ γῆς γενόμενος ἐντυγχάνει τε τῷ θεῷ καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων δοξολογεῖ , ἐκ μὲν τῆς γῆς τὰς ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων πρεσβείας τῷ θεῷ προσάγων , ἐξ οὐρανοῦ δὲ τοῖς ἀνθρώποις τὴν ἄνωθεν εὐμένειαν καταπραττόμενος . Τούτου τὰς θεοσημείας γέγραφε μὲν καί τις τῶν αὐτοπτῶν γενομένων · γέγραφε δὲ καὶ λογίως ἀπέθετο καὶ Θεοδώρητος , ὁ τὴν Κυρεστῶν ἐπισκοπήσας , ἐν ᾧ τὰ μάλιστα παραλελοιπότες , ὃ μέχρι νῦν σωζόμενον παρὰ τοῖς τῆς ἁγίας ἐρήμου κατειλήφαμεν , καὶ παρ’ αὐτῶν παρειλήφαμεν . Ὅτε δ’ οὖν Συμεώνης οὗτος ὁ ἐπὶ γῆς ἄγγελος , ὁ ἐν σαρκὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ πολίτης , τὴν ξένην ταύτην καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἀγνῶτα τρίβον ἐπετήδευσε , στέλλουσί τινα παρ’ αὐτὸν οἱ τῆς ἁγίας ἐρήμου , ἐντειλάμενοι φάναι · τίς ἡ ξενοπρεπὴς αὕτη πολιτεία , τί τὴν τετριμμένην καὶ τοῖς ἁγίοις πεπατημένην ὁδὸν ἀφείς , ἄλλην τινὰ ξένην καὶ τοῖς ἀνθρώποις καθάπαξ ἀγνοουμένην ὁδεύει · καὶ ὡς ἐπιτετράφασιν αὐτῷ καταβῆναι καὶ τὴν τῶν ἐκλεκτῶν πατέρων ὁδὸν ἀνύειν . Οἵπερ , εἰ μὲν ἐκθύμως ἑαυτὸν πρὸς τὴν κατάβασιν δοίη , συγχωρεῖν ἐκέλευσαν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐκτρέχειν · ἐκ γὰρ τῆς ὑπακοῆς δῆλον εἶναι ὡς ἐκ θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει · εἰ δέ γε ἀντισταίη , ἢ καὶ τοῦ ἰδίου θελήματος δοῦλος γένοιτο καὶ μὴ πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν ἰθυδρομήσοι , καὶ πρὸς βίας αὐτὸν καθέλκειν . Ὃς ἐπειδή περ παρ’ αὐτὸν ἐγένετο καὶ τὴν τῶν πατέρων ἀπήγγειλεν ἐντολήν , εὐθέως τε θάτερον τοῖν ποδοῖν προέπεμψε τῶν πατέρων τὴν ἐπιτροπὴν ἐκπληρῶσαι βουλόμενος , ἀφίει αὐτὸν τὴν ἰδίαν ὁδὸν ἐκπληροῦν , ἐπιφθεγξάμενος · Ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου · ἡ στάσις σου παρὰ θεοῦ ἐστιν . Ὅ μοι ἀξιόλογον ὂν ἐξετέθη , τοῖς περὶ αὐτοῦ γραφεῖσι παρειμένον . Τούτῳ τοσοῦτον ἡ τῆς θείας χάριτος ἐνέσκηψε δύναμις , ὡς καὶ Θεοδοσίου τοῦ αὐτοκράτορος τεθεσπικότος τοῖς κατὰ τὴν Ἀντιόχου Ἰουδαίοις ἀποδοθῆναι τὰς σφῶν συναγωγάς , ἅσπερ ἔφθησαν παρὰ Χριστιανῶν ἀφῃρημένοι , οὕτω παρρησίᾳ γέγραφεν , οὕτω σφοδρῶς ἐπετίμησε μόνον τὸν ἴδιον βασιλέα εὐλαβούμενος , ὡς καὶ τὸν βασιλέα Θεοδόσιον τὰς ἰδίας ἀνακαλεσάμενον κελεύσεις πάντα πρὸς χάριν Χριστιανῶν ἐκπληρῶσαι , παραλῦσαι δὲ καὶ τὸν ὕπαρχον τὸν ταῦτα διδάξαντα τῆς ἀρχῆς δεηθῆναί τε τοῦ παναγίου καὶ ἀερίου μάρτυρος ἐπὶ ῥήματος ἱκετεύειν τε καὶ εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ τῆς οἰκείας εὐλογίας μεταδιδόναι . Διέτριψε τοίνυν ἐν σαρκὶ τόνδε τὸν βίον διαθλεύων ἔτη ἓξ καὶ πεντήκοντα · ἐν μὲν τῷ πρώτῳ φροντιστηρίῳ ἔνθα τὰ θεῖα κατηχήθη , ἔτη ἐννέα , ἐν δὲ αὖ τῇ καλουμένῃ μάνδρᾳ ἑπτὰ καὶ τεσσαράκοντα·ἔν τινι μὲν στενῷ τόπῳ ἔτεσι δέκα τὸν ἀγῶνα διανύσας , ἐν δὲ κίοσι βραχυτέροις ἑπτά , καὶ ἐπὶ τεσσαρακοντάπηχυν ἔτη τριάκοντα . Τούτου τὸ πανάγιον σῶμα μετὰ τὴν ἐνθένδε ἐκδημίαν κατὰ τὴν Ἀντιοχέων ὕστερον εἰσήχθη , Λέοντος τὰ σκῆπτρα διέποντος , Μαρτυρίου τηνικαῦτα τῆς Ἀντιόχου προεδρεύοντος , Ἀρταβουρίου δὲ αὖ τῶν ἑῴων στρατηγοῦντος ταγμάτων μετὰ τῶν ἀμφ’ αὐτὸν στρατιωτικῶν τελῶν τε καὶ λοιπῶν , κατὰ τὴν αὐτοῦ μάνδραν γενομένων , καὶ τὸν πάνσεπτον διασωσάντων νεκρὸν Συμεώνου τοῦ μακαρίου , ὡς ἂν μὴ αἱ γειτνιῶσαι πόλεις συνελθοῦσαι τοῦτον διαρπάζοιεν . Θαυμάτων τοίνυν μεγίστων καὶ κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν γενομένων , κομίζεται κατὰ τὴν Ἀντιόχου τὸ αὐτοῦ πανάγιον σῶμα · ὃ καὶ Λέων ὁ αὐτοκράτωρ ἐξῃτήσατο παρὰ τῶν Ἀντιοχέων λαβεῖν . Καὶ δεήσεις οἱ τῆς Ἀντιόχου πρὸς αὐτὸν ἀνατεινάμενοι γεγράφασιν οὕτως · Διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν τεῖχος τῇ πόλει , πέπτωκε γὰρ ἐν ὀργῇ , ἠγάγομεν τὸ πανάγιον σῶμα , ὅπως ἡμῖν γένηται τεῖχος καὶ ὀχύρωμα . Οἷς καὶ πεισθεὶς ἐνδούς τε ταῖς δεήσεσι τὸ σεπτὸν αὐτοῖς εἴασε σῶμα . Τούτου τὰ πολλὰ μέχρις ἡμῶν ἐφυλάχθη , οὖ καὶ τὴν ἁγίαν κορυφὴν μετὰ πολλῶν ἱερέων τεθέαμαι , ἐπισκοποῦντος τήνδε Γρηγορίου τοῦ παναοιδίμου , Φιλιππικοῦ δεηθέντος παραφυλακῆς ἕνεκα τῶν ἑῴων ἐκστρατευμάτων τίμια λείψανά οἱ ἐκπεμφθῆναι . Καὶ τὸ παράδοξον , αἱ κατὰ τῆς κεφαλῆς ἐπικείμεναι τρίχες οὐ διεφθάρησαν , ὡς δ’ αὖ ζῶντος καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναλιζομένου διασώζονται . Καὶ τὸ κατὰ τοῦ μετώπου δέρμα ἐρρυτίδωτο μὲν καὶ ἀπέσκληκε , σώζεται δ’ οὖν ὅμως , καὶ τῶν ὀδόντων δ’ οἱ πλείους , εἰ μή γε ὅσοι χερσὶν ἀνθρώπων πιστῶν βιαίως ἀφῃρέθησαν , διὰ τοῦ σχήματος κηρύσσοντες οἷός τε καὶ ὁπόσος καὶ πηλίκος ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ γέγονε Συμεώνης . Ταύτῃ καὶ ὁ ἐκ σιδήρου πεποιημένος κλοιὸς παράκειται , μεθ’ οὗ τὸ πολυύμνητον διαθλεῦσαν σῶμα τῶν ἐκ θεοῦ γερῶν μεταδέδωκεν · οὐδὲ γὰρ ἀποθανόντα τὸν Συμεώνην ὁ ἐραστὴς ἀπέλιπε σίδηρος . Οὕτω τὸ καθ’ ἕκαστον ἂν διεξεληλύθειν ἐμοί τε τῆς διηγήσεως ὠφέλειαν παρέξον καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν , εἰ μὴ πλατύτερον ταῦτα Θεοδωρήτῳ , ὡς ἔφθην εἰπών , ἐπεπόνητο .
Lemmas: ἐν οὗτος ὁ χρόνος ἀκμάζω τε καί διαφαίνω καί Συμεώνης , ὁ ὁ ὅσιος καί πᾶς ἀοίδιμος μνήμη , πρῶτος ὁ ἐπί κίων στάσις ἐπιτηδεύω , δίπηχυς μόλις ἐνδιαίτημα ὁ περίμετρον , Δόμνος τηνικάδε ὁ Ἀντιοχεύς ἐπισκοπέω . ὅς ἐπεί παρά αὐτός γίγνομαι , ἐκπλήσσω ὁ στάσις καί ὁ δίαιτα , ὁ μυστικός γλίχομαι · ἄμφω δέ οὖν συνέρχομαι , καί ὁ ἄχραντος ἱερουργέω σῶμα ὁ ζωοποιός κοινωνία ἀλλήλων μεταδίδωμι . οὗτος ἐν σάρξ ὁ ὁ οὐράνιος δύναμις πολιτεία ζηλόω , ἐξαιρέω μέν ἑαυτοῦ ὁ ἐπί γῆ πρᾶγμα , καί ὁ φύσις βιάζομαι ὁ τέως κάτω βρίθω ὁ μετέωρος διώκω · καί μέσος οὐρανός καί ὁ ἐπί γῆ γίγνομαι ἐντυγχάνω τε ὁ θεός καί μετά ὁ ἄγγελος δοξολογώ , ἐκ μέν ὁ γῆ ὁ ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος πρέσβυς ὁ θεός προσάγω , ἐκ οὐρανός δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄνωθεν εὐμένεια καταπράσσω . οὗτος ὁ θεοσημεία γράφω μέν καί τις ὁ αὐτόπτης γίγνομαι · γράφω δέ καί λόγιος ἀποτίθημι καί Θεοδώρητος , ὁ ὁ κυρεστος ἐπισκοπέω , ἐν ὅς ὁ μάλιστα παραλείπω , ὅς μέχρι νῦν σῴζω παρά ὁ ὁ ἅγιος ἐρῆμος καταλαμβάνω , καί παρά αὐτός παραλαμβάνω . ὅτε δέ οὖν Συμεώνης οὗτος ὁ ἐπί γῆ ἄγγελος , ὁ ἐν σάρξ ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα πολίτης , ὁ ξένος οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος ἀγνώς τρίβω ἐπιτηδεύω , στέλλω τις παρά αὐτός ὁ ὁ ἅγιος ἐρῆμος , ἐντέλλω φαίνω · τίς ὁ ξενοπρεπής οὗτος πολιτεία , τίς ὁ τετριμμένος καί ὁ ἅγιος πατέω ὁδός ἀφίημι , ἄλλος τις ξένος καί ὁ ἄνθρωπος καθάπαξ ἀγνοέω ὁδεύω · καί ὡς ἐπιτρέπω αὐτός καταβαίνω καί ὁ ὁ ἐκλεκτός πατήρ ὁδός ἀνύω . ὅσπερ , εἰμί μέν ἔκθυμος ἑαυτοῦ πρός ὁ κατάβασις δήω , συγχωρέω κελεύω αὐτός ὁ ἴδιος ἐκτρέχω · ἐκ γάρ ὁ ὑπακοή δῆλος εἰμί ὡς ἐκ θεός ποδηγέω ὧδε διαθλεύω · εἰμί δέ γε ἀνθίστημι , ἢ καί ὁ ἴδιος θέλημα δοῦλος γίγνομαι καί μή πρός ὁ ἐπιτροπή ἰθυδρομήσοι , καί πρός Βίας αὐτός καθέλκω . ὅς ἐπειδή περ παρά αὐτός γίγνομαι καί ὁ ὁ πατήρ ἀπαγγέλλω ἐντολή , εὐθύς τε ἕτερος ὁ πούς προπέμπω ὁ πατήρ ὁ ἐπιτροπή ἐκπληρόω βούλομαι , ἀφίημι αὐτός ὁ ἴδιος ὁδός ἐκπληρόω , ἐπιφθέγγομαι · Ἴσχυς καί ἀνδρίζω · ὁ στάσις σύ παρά θεός εἰμί . ὅς ἐγώ ἀξιόλογος εἰμί ἐκτίθημι , ὁ περί αὐτός γράφω παρίημι . οὗτος τοσοῦτος ὁ ὁ θεῖος χάρις ἐνσκήπτω δύναμις , ὡς καί Θεοδόσιος ὁ αὐτοκράτωρ θεσπίζω ὁ κατά ὁ Ἀντίοχος Ἰουδαῖος ἀποδίδωμι ὁ σφεῖς συναγωγή , ὅσπερ φθάνω παρά Χριστιανός ἀφαιρέω , οὗτος παρρησία γράφω , οὗτος σφοδρός ἐπιτιμάω μόνος ὁ ἴδιος βασιλεύς εὐλαβέομαι , ὡς καί ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ὁ ἴδιος ἀνακαλέω κελεύω πᾶς πρός χάρις Χριστιανός ἐκπληρόω , παραλύω δέ καί ὁ ὕπαρχος ὁ οὗτος διδάσκω ὁ ἀρχή δέω τε ὁ πανάγιος καί ἀέριος μάρτυς ἐπί ῥῆμα ἱκετεύω τε καί εὔχομαι ὑπέρ αὐτός , καί ὁ οἰκεῖος εὐλογία μεταδίδωμι . διατρίβω τοίνυν ἐν σάρξ ὅδε ὁ βίος διαθλεύω ἔτος ἓξ καί πεντήκοντα · ἐν μέν ὁ πρῶτος φροντιστήριον ἔνθα ὁ θεῖον κατηχέω , ἔτος ἐννέα , ἐν δέ αὖος ὁ καλέω μάνδρα ἑπτά καί τεσσαράκοντα·ἔν τις μέν στενός τόπος ἔτος δέκα ὁ ἀγών διανύω , ἐν δέ κίων βραχύς ἑπτά , καί ἐπί τεσσαρακοντάπηχυς ἔτος τριάκοντα . οὗτος ὁ πανάγιος σῶμα μετά ὁ ἐνθένδε ἐκδημία κατά ὁ Ἀντιοχεύς ὕστερος εἰσάγω , Λέων ὁ σκῆπτρον διέπω , μαρτύριον τηνικαῦτα ὁ Ἀντίοχος προεδρεύων , Ἀρταβούριος δέ αὖος ὁ ἑῷος στρατηγός τάγμα μετά ὁ ἀμφι αὐτός στρατιωτικός τέλος τε καί λοιπός , κατά ὁ αὐτός μάνδρα γίγνομαι , καί ὁ πάνσεπτος διασῴζω νεκρός Συμεωνης ὁ μακάριος , ὡς εἄν μή ὁ γειτνιάω πόλις συνέρχομαι οὗτος διαρπάζω . θαῦμα τοίνυν μέγας καί κατά ὁ ὁδοιπορία γίγνομαι , κομίζω κατά ὁ Ἀντίοχος ὁ αὐτός πανάγιος σῶμα · ὅς καί Λέων ὁ αὐτοκράτωρ ἐξαιτέω παρά ὁ Ἀντιοχεύς λαμβάνω . καί δήω ὁ ὁ Ἀντίοχος πρός αὐτός ἀνατείνω γράφω οὕτως · Ζεύς ὁ μή ὑπάρχω τεῖχος ὁ πόλις , πίπτω γάρ ἐν ὀργή , ἄγω ὁ πανάγιος σῶμα , ὅπως ἐγώ γίγνομαι τεῖχος καί ὀχύρωμα . οἷς καί πείθω ἐνδίδωμι τε ὁ δέησις ὁ σεπτός αὐτός ἐάω σῶμα . οὗτος ὁ πολύς μέχρι ἐγώ φυλάσσω , οὖον καί ὁ ἅγιος κορυφή μετά πολύς ἱερός θεάομαι , ἐπισκοπέω ὅδε Γρηγόριος ὁ παναοίδιμος , Φιλιππικός δήω παραφυλακή ἕνεκα ὁ ἑῷος ἐκστράτευμα τίμιος λείψανον ὁ ἐκπέμπω . καί ὁ παράδοξος , ὁ κατά ὁ κεφαλή ἐπίκειμαι θρίξ οὖον διαφθείρω , ὡς δέ αὖος ζῶ καί ὁ ἄνθρωπος συναλιζόμενος διασῴζω . καί ὁ κατά ὁ μέτωπον δέρμα ῥυτιδόω μέν καί ἀπέσκληκε , σῴζω δέ οὖν ὅμως , καί ὁ ὀδούς δέ ὁ πλείων , εἰμί μή γε ὅσος χείρ ἄνθρωπος πιστός βίαιος ἀφαιρέω , διά ὁ σχῆμα κηρύσσω οἷος τε καί ὁπόσος καί πηλίκος ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός γίγνομαι Συμεώνης . Ταύτη καί ὁ ἐκ σίδηρος ποιέω κλοιός παράκειμαι , μετά ὅς ὁ πολυύμνητος διαθλεύω σῶμα ὁ ἐκ θεός γέρας μεταδίδωμι · οὐδέ γάρ ἀποθνῄσκω ὁ Συμεώνης ὁ ἐραστής ἀπολείπω σίδηρος . οὕτως ὁ κατά ἕκαστος εἄν διεξέρχομαι ἐγώ τε ὁ διήγησις ὠφέλεια παρέχω καί ὁ ἐντυγχάνω , εἰμί μή πλατύς οὗτος Θεοδώρητος , ὡς φθάνω εἶπον , πονέω .