evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 4.40
Ἦν δέ γε ὁ Ἀναστάσιος τὰ μὲν θεῖα ἐς τὰ μάλιστα λόγιος , ἀκριβὴς δὲ τοὺς τρόπους καὶ τὴν δίαιταν , ὡς καὶ τοῖς λίαν ψιλοῖς ἐπισκήπτειν καὶ μηδαμοῦ τοῦ εὐσταθοῦς καὶ βεβαίου παρεξιέναι , μή τί γε δὴ τῶν καιρίων καὶ ἐς αὐτὸ τὸ θεῖον ἀναφερομένων . Οὕτω δὲ τὸ ἦθος ἐκέκρατο , ὡς μηδὲ τῷ εὐπροσόδῳ τε καὶ εὐεντεύκτῳ εὐεπίβατον τοῖς μὴ καθήκουσιν εἶναι , μηδὲ τῷ αὐστηρῷ τε καὶ ἀφειδεῖ δυσπρόσιτον ἐς τὰ δέοντα καθεστάναι . Ἐν μὲν οὖν τοῖς σπουδαίοις ἕτοιμος ἦν τὰ ὦτα , καὶ τὴν γλῶσσαν εὔρους , εὐθυβόλως τὰς πύστεις διαλύων · ἐν δὲ τοῖς παρέργοις τὰ μὲν ὦτα τέλεον ἀποκέκλειστο , τὴν δὲ γλῶσσαν χαλινὸς ἐπεῖχεν , ὡς καὶ τὸν λόγον λόγῳ ῥυθμίζεσθαι , καὶ τὴν σιωπὴν κρείττονα λόγου καθεστάναι . Τούτῳ ὥσπερ τινὶ δυσαλώτῳ πύργῳ ὁ Ἰουστινιανὸς προσβάλλει παντοίας μηχανὰς ἐπιστήσας , ἐννοῶν ὡς εἰ τοῦτον κατασείσειε , πόνος οὐδεὶς λελείψεται τὴν πόλιν ἑλεῖν ἀνδραποδίσαι τε τὰ ὀρθὰ τῶν δογμάτων καὶ αἰχμάλωτα λαβεῖν τὰ πρόβατα τοῦ Χριστοῦ . Ὁ δὲ εἰς τοσοῦτον ὑπερήρθη τῷ θείῳ φρονήματι — ἐπὶ τὴν ἄρρηκτον γὰρ πέτραν εἱστήκει τῆς πίστεως — ὡς καὶ Ἰουστινιανῷ ἀναφανδὸν ἀντειπεῖν δι’ οἰκείας μηνύσεως , καὶ ἀποδεῖξαι μάλα σαφῶς καὶ λογίως δι’ αὐτῆς , ὡς φθαρτὸν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ἐν τοῖς φυσικοῖς καὶ ἀδιαβλήτοις πάθεσιν οἵ τε θεσπέσιοι ἀπόστολοι οἵ τε θεοφόροι ᾔδεσάν τε καὶ παρέδοσαν πατέρες . Ταῦτα δὲ καὶ πρὸς τὸ μοναδικὸν πρώτης τε καὶ δευτέρας Συρίας πυθόμενον ἀπεκρίνατο , πάντων ὑποστηρίζων τὰς γνώμας καὶ πρὸς τὸν ἀγῶνα ἐπαλείφων , ἐπί τε τῆς ἐκκλησίας ὁσημέραι ἀναγινώσκων τὸ τοῦ σκεύους τῆς ἐκλογῆς · Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε , κἂν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ ᾖ , ἀνάθεμα ἔστω . Οἷς ἀπιδόντες ἅπαντες τὰ παραπλήσια μέχρις εὐαρίθμων ἐζήλωσαν . Γέγραπται δ’ οὖν αὐτῷ καὶ συντακτήριος πρὸς τοὺς Ἀντιοχέας λόγος , πυθομένῳ τὸν Ἰουστινιανὸν ἐθέλειν αὐτὸν ἐξοστρακίσαι · ὃν ἔστι δικαίως ἄγασθαι τῆς τε καλλιεπείας , τοῦ τε ῥοῦ τῶν νοημάτων , τῆς τε εὐπορίας τῶν ἱερῶν ῥήσεων , καὶ τοῦ προσφόρου τῆς ἱστορίας .
Lemmas: ἦς δέ γε ὁ Ἀναστάσιος ὁ μέν θεῖον εἰς ὁ μάλιστα λόγιος , ἀκριβής δέ ὁ τρόπος καί ὁ δίαιτα , ὡς καί ὁ λίαν ψιλός ἐπισκήπτω καί μηδαμοῦ ὁ εὐσταθής καί βέβαιος παρεξέρχομαι , μή τίς γε δή ὁ καίριος καί εἰς αὐτός ὁ θέω ἀναφέρω . οὕτως δέ ὁ ἦθος κεράννυμι , ὡς μηδέ ὁ εὐπρόσοδος τε καί εὐέντευκτος εὐεπίβατος ὁ μή καθήκω εἰμί , μηδέ ὁ αὐστηρός τε καί ἀφειδέω δυσπρόσιτος εἰς ὁ δήω καθίστημι . ἐν μέν οὖν ὁ σπουδαῖος ἑτοῖμος εἰμί ὁ οὖς , καί ὁ γλῶσσα εὖρος , εὐθύβολος ὁ πύστις διαλύω · ἐν δέ ὁ πάρεργος ὁ μέν οὖς τελέω ἀποκλείω , ὁ δέ γλῶσσα χαλινός ἐπέχω , ὡς καί ὁ λόγος λόγος ῥυθμίζω , καί ὁ σιωπή ἀγαθός λόγος καθίστημι . οὗτος ὥσπερ τις δυσάλωτος πύργος ὁ Ἰουστινιανός προσβάλλω παντοῖος μηχανή ἐφίστημι , ἐννοέω ὡς εἰμί οὗτος κατασείω , πόνος οὐδείς λείπω ὁ πόλις αἱρέω ἀνδραποδίζω τε ὁ ὀρθός ὁ δόγμα καί αἰχμάλωτος λαμβάνω ὁ πρόβατον ὁ Χριστός . ὁ δέ εἰς τοσοῦτος ὑπεραίρω ὁ θεῖον φρόνημα — ἐπί ὁ ἄρρηκτος γάρ πέτρα ἵστημι ὁ πίστις — ὡς καί Ἰουστινιανός ἀναφανδά ἀντιλέγω διά οἰκεῖος μήνυσις , καί ἀποδείκνυμι μάλα σαφῶς καί λόγιος διά αὐτός , ὡς φθαρτός ὁ σῶμα ὁ κύριος ἐν ὁ φυσικός καί ἀδιάβλητος πάθος ὁ τε θεσπέσιος ἀπόστολος ὁ τε θεόφορος οἶδα τε καί παραδίδωμι πατήρ . οὗτος δέ καί πρός ὁ μοναδικός πρῶτος τε καί δύο Συρία πυνθάνομαι ἀποκρίνω , πᾶς ὑποστηρίζω ὁ γνώμη καί πρός ὁ ἀγών ἐπαλείφω , ἐπί τε ὁ ἐκκλησία ὁσημέραι ἀναγιγνώσκω ὁ ὁ σκεῦος ὁ ἐκλογή · εἰμί τις σύ εὐαγγελίζω παρά ὅς παραλαμβάνω , κἀν ἄγγελος ἐκ οὐρανός εἰμί , ἀνάθεμα ἵστημι . οἷς ἀφοράω ἅπας ὁ παραπλήσιος μέχρι ευάριθμος ζηλόω . γράφω δέ οὖν αὐτός καί συντακτήριος πρός ὁ Ἀντιοχεύς λόγος , πυνθάνομαι ὁ Ἰουστινιανός ἐθέλω αὐτός ἐξοστρακίζω · ὅς εἰμί δικαίως ἄγαμαι ὁ τε καλλιέπεια , ὁ τε ῥόος ὁ νόημα , ὁ τε εὐπορία ὁ ἱερός ῥῆσις , καί ὁ πρόσφορος ὁ ἱστορία .