evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 3.31
Περὶ τοίνυν Μακεδονίου καὶ Φλαβιανοῦ γράφον τὸ ἐν Παλαιστίνῃ μοναδικὸν πρὸς Ἀλκίσωνα ἐπὶ λέξεως λέγει ταῦτα · Πέτρου δὲ κεκοιμημένου , πάλιν εἰς αὐτοὺς ἀπεσχίσθησαν ʼ Λλεξάνδρειά τε καὶ Αἴγυπτος , Ἀθανασίου τοῦ μετὰ Πέτρον καταστάντος ἀναθεματισμὸν τῇ συνόδῳ ἀποστείλαντος ἔγγραφον ἐν τοῖς συνοδικοῖς τῷ τε Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῷ Ἀντιοχείας καὶ τῷ Ἱεροσολύμων · καὶ μὴ δεχθέντος ἐξ ἐκείνου Ἀλεξάνδρειά τε καὶ Αἴγυπτος καὶ Λιβύη καθ’ ἑαυτὰς διετέλεσαν , καὶ ἡ λοιπὴ πᾶσα ἀνατολὴ πάλιν καθ’ ἑαυτήν , τῶν δυτικῶν μὴ ἀνεχομένων ἄλλως αὐταῖς κοινωνεῖν ἢ πρὸς τῷ ἀναθεματίζειν Νεστόριόν τε καὶ Εὐτυχῆ καὶ Διόσκορον προστιθέναι καὶ Πέτρον τὸν Μογγὸν καὶ Ἀκάκιον . Ἐν τούτοις οὖν τῶν ἀνὰ τὴν οἰκουμένην οὐσῶν ἐκκλησιῶν , οἱ γνήσιοι τῶν ἀπὸ Διοσκόρου καὶ Εὐτυχοῦς εἰς πάντη ἐλάχιστον περιέστησαν τὸν ἀριθμόν . Καὶ μελλόντων ὅσον οὐδέπω ἐκλιπεῖν ἀπὸ τῆς γῆς ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς , Ξεναΐας ὁ τοῦ θεοῦ ξένος ἀληθῶς , οὐκ οἴδαμεν τί σκοπῶν ἢ ποίαν ἔχθραν πρὸς Φλαβιανὸν ἐκδικῶν , προφάσει δὲ τῆς πίστεως ὡς οἱ πολλοὶ διηγοῦνται , κινεῖν μὲν πρὸς αὐτὸν καὶ διαβάλλειν ἄρχεται ὡς Νεστοριανόν . Ἐκείνου δὲ Νεστόριον σὺν τῷ φρονήματι ἀναθεματίσαντος , μετέβαινε πάλιν ἐξ ἐκείνου ἐπὶ Διόσκορον καὶ Θεόδωρον καὶ Θεοδώρητον καὶ Ἴβαν καὶ Κύρον καὶ Εὐθέριον καὶ Ἰωάννην καὶ οὐκ ἴσμεν οὕστινας καὶ ὅθεν συλλεξάμενος · ὧν οἱ μὲν τὰ Νεστορίου ἀληθῶς ἐπρέσβευσαν , οἱ δὲ ὑπονοηθέντες ἀνεθεμάτισαν καὶ ἐν τῇ κοινωνίᾳ τῆς ἐκκλησίας κεκοίμηνται . Τούτους πάντας τὰ Νεστορίου , φησί , νοήσαντας εἰ μὴ ἀναθεματίσειας , τὰ Νεστορίου φρονεῖς , κἂν μυριάκις αὐτὸν μετὰ τοῦ φρονήματος ἀναθεματίζῃς . Ἀνεκίνει δὲ διὰ γραμμάτων καὶ τοὺς ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ Εὐτυχοῦς συνηγόρους , πείθων συνάρασθαι μὲν αὐτῷ κατὰ Φλαβιανοῦ , μὴ μέντοι ἀναθεματισμὸν ἀπαιτεῖν τῆς συνόδου , ἀλλὰ τῶν προειρημένων μόνων προσώπων . Τοῦ δὲ ἐπισκόπου Φλαβιανοῦ τούτοις ἐπὶ πολὺ ἀντιτείναντος ἑτέρων τε μετὰ Ξεναΐα συμπλεκομένων κατ’ αὐτοῦ , Ἐλευσίνου μὲν ἐπισκόπου τινὸς τῆς δευτέρας Καππαδοκίας , Νικίου δὲ Λαοδικείας τῆς Συρίας , καὶ ἄλλων ἄλλοθεν — ὧν τὰς αἰτίας τῆς πρὸς Φλαβιανὸν μικροψυχίας ἑτέρων ἀλλ’ οὐχ ἡμῶν διηγήσασθαι — , τέλος νομίσας διὰ τούτους εἰρηνεύειν αὐτοὺς εἶξεν αὐτῶν τῇ φιλονεικίᾳ . Καὶ ἐγγράφως τὰ πρόσωπα ἀναθεματίσας ἀπέστειλε τῷ βασιλεῖ · καὶ αὐτὸν γὰρ κατ’ αὐτοῦ κεκινήκασιν ὡς τὰ Νεστορίου πρεσβεύοντος . Μηδὲ τούτῳ οὖν ἀρκεσθεὶς ὁ Ξεναΐας τῆς συνόδου αὐτῆς πάλιν ἀναθεματισμὸν καὶ τῶν δύο φύσεις ἐπὶ τοῦ Κυρίου εἰρηκότων , τῆς σαρκὸς καὶ τῆς θεότητος , ἀπῄτει τὸν Φλαβιανόν · μὴ ὑπακούσαντος δέ , ὥσπερ Νεστοριανοῦ πάλιν κατηγόρει . Πολλῶν δὲ ἐπὶ τούτῳ κεκινημένων , καὶ τοῦ πατριάρχου ἔκθεσιν περὶ πίστεως πεποιημένου , ἐν ᾗ πρὸς καθαίρεσιν μὲν Νεστορίου καὶ Εὐτυχοῦς τὴν σύνοδον δέχεσθαι ὡμολόγει , μὴ μέντοι εἰς ὅρον καὶ διδασκαλίαν πίστεως , πάλιν ὡς τὰ Νεστορίου ὑπούλως φρονοῦντος ἐπελαμβάνοντο , εἰ μὴ καὶ τὸν ἀναθεματισμὸν αὐτῆς προσθείη τῆς συνόδου καὶ τῶν δύο φύσεις ἐπὶ τοῦ Κυρίου εἰρηκότων τῆς σαρκὸς καὶ τῆς θεότητος . Προσυπάγονται δὲ πολλαῖς λόγων ἀπάταις καὶ τοὺς Ἰσαύρους · καὶ ποιήσαντες γραμματεῖον περὶ πίστεως , ἐν ᾧ τὴν σύνοδον μετὰ τῶν δύο φύσεις εἰρηκότων ἢ ἰδιότητας ἀναθεματίσαντες , Φλαβιανοῦ μὲν ἀφίστανται καὶ Μακεδονίου , ἄλλοις δὲ σπένδονται ὑπογράψασι τῷ γραμματείῳ . Ἐν τούτοις καὶ τὸν Ἱεροσολύμων ἀπῄτουν ἔγγραφον περὶ πίστεως · ὃς ἐκθέμενος ἀπέστειλε τῷ βασιλεῖ δι’ αὐτῶν τῶν ἀπὸ Διοσκόρου . Ὅπερ αὐτοὶ μὲν προφέρουσιν ἀναθεματισμὸν περιέχον τῶν δύο φύσεις εἰρηκότων · αὐτὸς δὲ ὁ Ἱεροσολύμων νενοθεῦσθαι παρ’ αὐτῶν διαβεβαιούμενος , ἄλλο προφέρει δίχα τοιούτου ἀναθεματισμοῦ . Καὶ οὐ θαῦμα · καὶ γὰρ καὶ λόγους πατέρων πολλοὺς νενοθεύκασι , πολλοὺς δὲ Ἀπολιναρίου λόγους Ἀθανασίῳ καὶ Γρηγορίῳ τῷ Θαυματουργῷ καὶ Ἰουλίῳ διὰ τῶν ἐπιγραφῶν ἀνατεθείκασιν · οἷς μάλιστα τοὺς πολλοὺς πρὸς τὰς ἰδίας ἀσεβείας σφετερίζονται . Ἀπῄτουν δὲ καὶ Μακεδόνιον ἔγγραφον περὶ πίστεως · ὃ καὶ ἐξέθετο τὴν τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ καὶ τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα μόνων εἰδέναι πίστιν διαβεβαιούμενος , ἀναθεματίζων δὲ Νεστόριον καὶ Εὐτυχῆ καὶ τοὺς δύο υἱοὺς ἢ Χριστοὺς δογματίζοντας ἢ τὰς φύσεις διαιροῦντας , μήτε δὲ τῆς ἐν Ἐφέσῳ Νεστόριον καθελούσης μνησθεὶς μήτε τῆς ἐν Καλχηδόνι καθελούσης τὸν Εὐτυχῆ . Ἐφ’ ᾧ ἀγανακτήσαντα τὰ περὶ Κωνσταντινούπολιν μοναστήρια ἀφίστανται τοῦ ἐπισκόπου Μακεδονίου . Ἐν τούτοις ὅ τε Ξεναΐας καὶ Διόσκορος πολλοὺς προσλαβόμενοι τῶν ἐπισκόπων ἀφόρητοι ἦσαν , κινοῦντες κατὰ τῶν μὴ ἀνεχομένων ἀναθεματίζειν . Ὧν τοὺς εἰς τέλος μὴ ὑπείκοντας ἐξορίᾳ ὑποβάλλεσθαι πολλαῖς μηχαναῖς παρεσκεύαζον . Οὕτως οὖν καὶ Μακεδόνιον ἐξορίζουσι καὶ Ἰωάννην τὸν Παλτοῦ ἐπίσκοπον καὶ Φλαβιανόν . Ταῦτα μὲν οὖν τὰ γράμματα λέγει .
Lemmas: περι τοίνυν Μακεδόνιος καί Φλαβιανός γράφω ὁ ἐν Παλαιστίνη μοναδικός πρός Ἀλκίσων ἐπί λέξις λέγω οὗτος · Πέτρος δέ κοιμάω , πάλιν εἰς αὐτός ἀποσχίζω ʼ Λλεξάνδρειά τε καί Αἴγυπτος , Ἀθανάσιος ὁ μετά Πέτρος καθίστημι ἀναθεματισμός ὁ σύνοδος ἀποστέλλω ἔγγραφος ἐν ὁ συνοδικός ὁ τε Κωνσταντινούπολις καί ὁ Ἀντιόχεια καί ὁ Ἱερουσαλήμ · καί μή δέχομαι ἐκ ἐκεῖνος Ἀλεξάνδρεια τε καί Αἴγυπτος καί Λιβύη κατά ἑαυτοῦ διατελέω , καί ὁ λοιπός πᾶς ἀνατολή πάλιν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δυτικός μή ἀνέχω ἄλλως αὐτός κοινωνέω ἢ πρός ὁ ἀναθεματίζω Νεστόριος τε καί Εὐτυχής καί Διόσκορος προστίθημι καί Πέτρος ὁ Μογγός καί Ἀκάκιος . ἐν οὗτος οὖν ὁ ἀνά ὁ οἰκέω εἰμί ἐκκλησία , ὁ γνήσιος ὁ ἀπό Διόσκορος καί Εὐτυχοῦς εἰς πάντῃ μικρός περιίστημι ὁ ἀριθμός . καί μέλλω ὅσος οὐδέπω ἐκλείπω ἀπό ὁ γῆ ὥστε μή ὑπάρχω αὐτός , Ξεναΐας ὁ ὁ θεός ξένος ἀληθής , οὐ οἶδα τίς σκοπός ἢ ποῖος ἔχθρα πρός Φλαβιανός ἐκδικέω , πρόφασις δέ ὁ πίστις ὡς ὁ πολύς διηγέομαι , κινέω μέν πρός αὐτός καί διαβάλλω ἄρχω ὡς Νεστοριανός . ἐκεῖνος δέ Νεστόριος σύν ὁ φρόνημα ἀναθεματίζω , μεταβαίνω πάλιν ἐκ ἐκεῖνος ἐπί Διόσκορος καί Θεόδωρος καί Θεοδώρητος καί Ίβαν καί Κῦρος καί Εὐθέριος καί Ἰωάννης καί οὐ οἶδα ὅστις καί ὅθεν συλλέγω · ὅς ὁ μέν ὁ Νεστόριος ἀληθής πρεσβεύω , ὁ δέ ὑπονοέω ἀναθεματίζω καί ἐν ὁ κοινωνία ὁ ἐκκλησία κοιμάω . οὗτος πᾶς ὁ Νεστόριος , φημί , νοέω εἰμί μή ἀναθεματίζω , ὁ Νεστόριος φρονέω , κἀν μυριάκις αὐτός μετά ὁ φρόνημα ἀναθεματίζω . ἀνακινέω δέ διά γράμμα καί ὁ ἀπό Διόσκορος ὁ Εὐτυχοῦς συνήγορος , πείθω συναίρω μέν αὐτός κατά Φλαβιανός , μή μέντοι ἀναθεματισμός ἀπαιτέω ὁ σύνοδος , ἀλλά ὁ προερέω μόνος πρόσωπον . ὁ δέ ἐπίσκοπος Φλαβιανός οὗτος ἐπί πολύς ἀντιτείνω ἕτερος τε μετά Ξεναΐα συμπλέκω κατά αὐτός , Ἐλεύσινος μέν ἐπίσκοπος τις ὁ δύο Καππαδοκία , Νικίας δέ Λαοδίκεια ὁ Συρία , καί ἄλλος ἄλλοθεν — ὅς ὁ αἴτιος ὁ πρός Φλαβιανός μικροψυχία ἕτερος ἀλλά οὐ ἐγώ διηγέομαι — , τέλος νομίζω διά οὗτος εἰρηνεύω αὐτός ἔοικα αὐτός ὁ φιλονικία . καί ἔγγραφος ὁ πρόσωπον ἀναθεματίζω ἀποστέλλω ὁ βασιλεύς · καί αὐτός γάρ κατά αὐτός κινέω ὡς ὁ Νεστόριος πρεσβεύω . μηδέ οὗτος οὖν ἀρκέω ὁ Ξεναΐας ὁ σύνοδος αὐτός πάλιν ἀναθεματισμός καί ὁ δύο φύσις ἐπί ὁ κύριος λέγω , ὁ σάρξ καί ὁ θεότης , ἀπαιτέω ὁ Φλαβιανός · μή ὑπακούω δέ , ὥσπερ Νεστοριανός πάλιν κατηγορέω . πολλες δέ ἐπί οὗτος κινέω , καί ὁ πατριάρχης ἔκθεσις περί πίστις ποιέω , ἐν ὅς πρός καθαίρεσις μέν Νεστόριος καί Εὐτυχοῦς ὁ σύνοδος δέχομαι ὁμολογέω , μή μέντοι εἰς ὅρος καί διδασκαλία πίστις , πάλιν ὡς ὁ Νεστόριος ὕπουλος φρονέω ἐπιλαμβάνω , εἰμί μή καί ὁ ἀναθεματισμός αὐτός προστίθημι ὁ σύνοδος καί ὁ δύο φύσις ἐπί ὁ κύριος λέγω ὁ σάρξ καί ὁ θεότης . προσυπαγω δέ πολύς λόγος ἀπάτη καί ὁ Ἴσαυρος · καί ποιέω γραμματεῖον περί πίστις , ἐν ὅς ὁ σύνοδος μετά ὁ δύο φύσις λέγω ἢ ἰδιότης ἀναθεματίζω , Φλαβιανός μέν ἀφίστημι καί Μακεδόνιος , ἄλλος δέ σπένδω ὑπογράφω ὁ γραμματεῖον . ἐν οὗτος καί ὁ Ἱερουσαλήμ ἀπαιτέω ἔγγραφος περί πίστις · ὅς ἐκτίθημι ἀποστέλλω ὁ βασιλεύς διά αὐτός ὁ ἀπό Διόσκορος . ὅπερ αὐτός μέν προφέρω ἀναθεματισμός περιέχω ὁ δύο φύσις λέγω · αὐτός δέ ὁ Ἱερουσαλήμ νοθεύω παρά αὐτός διαβεβαιόω , ἄλλος προφέρω δίχα τοιοῦτος αναθεματισμός . καί οὖον θαῦμα · καί γάρ καί λόγος πατήρ πολύς νοθεύω , πολύς δέ Ἀπολινάριος λόγος Ἀθανάσιος καί Γρηγόριος ὁ θαυματουργός καί Ἰούλιος διά ὁ ἐπιγραφή ἀνατίθημι · ὅς μάλιστα ὁ πολύς πρός ὁ ἴδιος ἀσέβεια σφετερίζω . ἀπαιτέω δέ καί Μακεδ ́νιος ἔγγραφος περί πίστις · ὅς καί ἐκτίθημι ὁ ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ καί ὁ ἑκατόν πεντήκοντα μόνος οἶδα πίστις διαβεβαιόω , ἀναθεματίζω δέ Νεστόριος καί Εὐτυχής καί ὁ δύο υἱός ἢ Χριστός δογματίζω ἢ ὁ φύσις διαιρέω , μήτε δέ ὁ ἐν Ἔφεσος Νεστόριος καθαιρέω μιμνήσκω μήτε ὁ ἐν Χαλκηδών καθαιρέω ὁ Εὐτυχής . ἐπί ὅς ἀγανακτέω ὁ περί Κωνσταντινούπολις μοναστήριον ἀφίστημι ὁ ἐπίσκοπος Μακεδόνιος . ἐν οὗτος ὅς τε Ξεναΐας καί Διόσκορος πολύς προσλαμβάνω ὁ ἐπίσκοπος ἀφόρητος εἰμί , κινέω κατά ὁ μή ἀνέχω ἀναθεματίζω . ὅς ὁ εἰς τέλος μή ὑπείκω εξορία ὑποβάλλω πολύς μηχανή παρασκευάζω . οὕτως οὖν καί Μακεδ ́νιος ἐξορίζω καί Ἰωάννης ὁ παλτόν ἐπίσκοπος καί Φλαβιανός . οὗτος μέν οὖν ὁ γράμμα λέγω .