evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 2.13
Συνηνέχθη δὲ τούτοις ὅμοια ἢ καὶ δεινότερα ἀνὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν , ἀρχῆς τοῦ κακοῦ γενομένης ἐν τῷ παραθαλασσίῳ τῆς πόλεως μέρει , ὅπερ βοὸς καλοῦσι πόρον . Ἱστόρηται δὲ ὡς κατὰ τὰς ἐπιλυχνίους ὥρας δαίμων τις κακοῦργος παλαμναῖος γυναικὶ εἰκασθείς , εἴτε καὶ ταῖς ἀληθείαις γυνὴ χερνῆτις ὑπὸ δαίμονος οἰστρουμένη — λέγεται γὰρ ἐπ’ ἀμφότερα — , λύχνον πρὸς παντοπώλιον ἐνεγκεῖν ὠνησομένη τι τῶν τεταριχευμένων , τεθέντος δ’ αὖ τοῦ λύχνου τὸ γύναιον ὑπαναχωρῆσαι · τὸ δέ γε πῦρ στυππίου λαβόμενον φλόγα μεγίστην ἐξᾶραι , λόγου τε θᾶττον ἐμπρῆσαι τὸ οἴκημα · ἐκ τούτου δὲ τὰ παρακείμενα ῥᾴδιον ἀφανισθῆναι , τοῦ πυρὸς ἀμφινεμομένου οὐ μόνον τὰ εὐέξαπτα ἀλλὰ καὶ τὰς ἐκ λίθων οἰκοδομίας , καὶ ἄχρι τετάρτης ἡμέρας διαμείναντος , καὶ πᾶσαν ἄμυναν ὑπερβεβηκότος , τὸ μεσαίτατον ἅπαν τῆς πόλεως ἀπὸ τοῦ ἀρκτῴου μέχρι τοῦ νοτίου κλίματος δαπανηθῆναι , ἐπὶ πέντε μὲν σταδίους τὸ μῆκος , δεκατέσσαρας δὲ τὸ πλάτος · ὡς μηδὲν μεταξὺ καταλειφθῆναι μὴ δημοσίων μὴ ἰδιωτικῶν οἰκοδομιῶν , μὴ κίονας , μὴ τὰς ἐκ λίθων ψαλίδας , ἀλλὰ πᾶσαν ἀπεσκληκυῖαν ὕλην ὥσπερ τι τῶν εὐεξάπτων κατακαυθῆναι . Τοῦτο δὲ τὸ κακὸν γενέσθαι ἐν μὲν τῷ βορείῳ κλίματι , ἐν ᾧ καὶ νεώρια τῆς πόλεως καθεστᾶσιν , ἀπὸ τοῦ καλουμένου βοὸς πόρου μέχρι τοῦ παλαιοῦ Ἀπόλλωνος ἱεροῦ , ἐν δὲ τῷ νοτίῳ ἀπὸ τοῦ Ἰουλιανοῦ λιμένος μέχρις οἰκιῶν οὐ πολὺ κειμένων τοῦ εὐκτηρίου τῆς ἐπίκλην Ὁμονοίας ἐκκλησίας , ἐν δὲ τῷ μεσαιτάτῳ τῆς πόλεως μέρει ἀπὸ τοῦ Κωνσταντίνου προσαγορευομένου φόρου μέχρι τῆς τοῦ Ταύρου καλουμένης ἀγορᾶς , οἰκτρὸν πᾶσι θέαμα καὶ εἰδεχθέστατον . Ὅσα γὰρ ἐπῃώρητο τῇ πόλει κάλλη , ἢ πρὸς τὸ μεγαλοπρεπὲς καὶ ἀπαράβλητον ἐξησκημένα , ἢ πρὸς κοινὰς ἢ ἰδιωτικὰς καλοῦντα χρείας , ὑφ’ ἓν ἐς ὄρη τε καὶ βουνοὺς ἀπεσχεδιάσθη δυσβάτους τε καὶ δυσδιαπορεύτους καὶ παντοίων ὑλῶν πλήρεις , τὴν προτέραν συγχέοντας ὄψιν · ὡς μηδὲ τοῖς οἰκήτορσι τὸν τόπον ἐπιτρέπειν εἰδέναι τί τε ἢ ὅπη τῶν προτέρων ἐτύγχανεν ὤν .
Lemmas: συμφέρω δέ οὗτος ὅμοιος ἢ καί δεινός ἀνά ὁ Κωνσταντινούπολις , ἀρχή ὁ κακός γίγνομαι ἐν ὁ παραθαλάσσιος ὁ πόλις μέρος , ὅσπερ βοῦς καλέω πόρος . ἱστορέω δέ ὡς κατά ὁ ἐπιλύχνιος ὥρα δαίμων τις κακοῦργος παλαμναῖος γυνή εἰκάζω , εἴτε καί ὁ ἀλήθεια γυνή χερνῆτις ὑπό δαίμων οἰστρέω — λέγω γάρ ἐπί ἀμφότερος — , λύχνος πρός παντοπώλιον φέρω ὠνέομαι τίς ὁ ταριχεύω , τίθημι δέ αὖος ὁ λύχνος ὁ γύναιον ὑπαναχωρέω · ὁ δέ γε πῦρ στύππιον λαμβάνω φλόξ μέγας ἐξαίρω , λόγος τε ταχύς ἐμπίμπρημι ὁ οἴκημα · ἐκ οὗτος δέ ὁ παράκειμαι ῥᾴδιος ἀφανίζω , ὁ πυρός ἀμφινέμομαι οὖον μόνος ὁ ευέξαπτος ἀλλά καί ὁ ἐκ λίθος οἰκοδομία , καί ἄχρι τέταρτος ἡμέρα διαμένω , καί πᾶς ἄμυνα ὑπερβαίνω , ὁ μέσος ἅπας ὁ πόλις ἀπό ὁ ἀρκτῷος μέχρι ὁ νότιος κλίμα δαπανάω , ἐπί πέντε μέν στάδιον ὁ μῆκος , δεκατέσσαρες δέ ὁ πλάτος · ὡς μηδείς μεταξύ καταλείπω μή δημόσιος μή ἰδιωτικός οἰκοδομία , μή κίων , μή ὁ ἐκ λίθος ψαλίς , ἀλλά πᾶς ἀποσκλῆναι ὕλη ὥσπερ τίς ὁ ευέξαπτος κατακαίω . οὗτος δέ ὁ κακός γίγνομαι ἐν μέν ὁ βόρειος κλίμα , ἐν ὅς καί νεώριον ὁ πόλις καθίστημι , ἀπό ὁ καλέω βοῦς πόρος μέχρι ὁ παλαιός Ἀπόλλων ἱερός , ἐν δέ ὁ νότιος ἀπό ὁ Ἰουλιανός λιμήν μέχρι οἰκίον οὖον πολύς κεῖμαι ὁ εὐκτήριος ὁ ἐπίκλη Ὁμόνοια ἐκκλησία , ἐν δέ ὁ μέσος ὁ πόλις μέρος ἀπό ὁ Κωνσταντῖνος προσαγορεύω φόρος μέχρι ὁ ὁ Ταῦρος καλέω ἀγορά , οἰκτρός πᾶς θέαμα καί εἰδεχθής . ὅσα γάρ ἐπαιωρέω ὁ πόλις κάλλος , ἢ πρός ὁ μεγαλοπρεπής καί ἀπαράβλητος ἐξασκέω , ἢ πρός κοινός ἢ ἰδιωτικός καλέω χρεία , ὑπό εἷς εἰς ὄρος τε καί βουνός ἀποσχεδιάζω δύσβατος τε καί δυσδιαπορεύτος καί παντοῖος ὕλη πλήρης , ὁ πρότερος συγχέω ὄψις · ὡς μηδέ ὁ οἰκήτωρ ὁ τόπος ἐπιτρέπω οἶδα τίς τε ἢ ὅπῃ ὁ πρότερος τυγχάνω εἰμί .