evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 6.23
Ἐν τοσούτῳ δὲ Συμεώνου τοῦ ἐν ὁσίοις τὴν ἐπὶ θάνατον νοσήσαντος , ἐμοῦ τὰ περὶ τούτου μηνύσαντος , ἐκτρέχει Γρηγόριος τοῦτον τὰ τελευταῖα κατασπασόμενος · οὐ μὴν ἔτυχεν . Ἦν δέ γε ὁ Συμεώνης πάντων τῶν κατ’ αὐτὸν ἀνθρώπων τὴν ἀρετὴν ἐξοχώτατος , ἐξ ἁπαλῶν τῶν ὀνύχων τὸν ἐπὶ κίονος διαθλεύων βίον , ὡς καὶ τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ διήλλαξεν ἐν τῇ στάσει τοῦ κίονος . Ἀνήχθη δὲ κατὰ τὸν κίονα ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε . Ἔτι σμικρὰν κομιδῇ τὴν ἡλικίαν ἄγων , κουρίζων τε καὶ ἀλώμενος ἀνὰ τὰς κολώνας τοῦ ὄρους περιῄει . Καὶ περιτυχὼν πάρδῳ τῷ θηρίῳ τὴν ζώνην περὶ αὐχένα βάλλει , καὶ ἐκ ῥυτῆρος ἦγεν τῆς φύσεως ἐπιλαθόμενον , καὶ ἀνὰ τὸ οἰκεῖον ἤγαγε φροντιστήριον . Ὅπερ ἑωρακὼς ὁ τοῦτον μαθητεύων καὶ αὐτὸς ἐπὶ κίονος ἑστὼς ἐπυνθάνετο τί ἂν εἴη τοῦτο . Ὁ δὲ ἔφη αἴλουρον εἶναι , ἣν κάτταν ἡ συνήθεια λέγει . Ἐντεῦθεν τεκμηράμενος πηλίκος ἔσται τὴν ἀρετήν , ἐπὶ τοῦ κίονος ἀνήγαγεν . Ἐν τούτῳ δὲ τῷ κίονι καὶ ἐν ἑτέρῳ ἐς τὰς ἀνωτάτω τοῦ ὄρους ἀκρωρείας , ὀκτὼ καὶ ἑξήκοντα διετέθη χρόνους , πάσης χάριτος ἠξιωμένος περί τε τὴν τῶν δαιμονίων ἔλασιν , ἀκούμενός τε πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν , προορῶν τε ὡς παρόντα τὰ μέλλοντα . Ὃς καὶ Γρηγορίῳ προειρήκει αὐτὸν μὲν μὴ ὁρᾶν τὸν αὐτοῦ θάνατον , τὰ δὲ μετ’ αὐτὸν ἀγνοεῖν . Κἀμοῦ δὲ λογισμοὺς θεωρήσας ἐπὶ τέκνων ἀποβολῇ καὶ διαπορουμένου τί δή ποτε Ἕλλησι πολυτέκνοις οὐ γέγονε ταῦτα , καὶ πρὸς μηδένα τὸ παράπαν ἐξαγαγόντος , γέγραφεν ἐκστῆναι τούτων ὡς οὐκ ἀρέσκοντα τῷ θεῷ . Καὶ γυναικὸς δέ τινος τῶν ὑπογραφόντων μοι , ἐπεὶ τὸ γάλα τεκούσῃ κεκώλυτο καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων τὸ βρέφος ἐκινδύνευεν , ἐπιθεὶς τὴν χεῖρα τῇ δεξιᾷ τἀνδρός , ἐπέτρεπεν ταύτην ταῖς θηλαῖς τῆς γυναικὸς ἐπιβαλεῖν . Ὅπερ ἐπειδὴ πέπραχεν , εὐθέως ὡς ἔκ τινος πηγῆς ἥλατο τὸ γάλα , ὡς καὶ τὴν ἐσθῆτα τοῦ γυναίου ἐμπλῆσαι . Καὶ παιδαρίου δὲ παρὰ τῶν συνοδοιπόρων ἐπιλελησμένου πόρρω τῶν νυκτῶν , λέων τοῖς νώτοις ἐπιβιβάσας παρὰ τὸ μανδρεῖον ἤγαγεν , καὶ Συμεώνου προστάξαντος ὑπεξελθόντες οἱ διακονούμενοι τὸ παιδίον ἤγαγον ὑπὸ τοῦ λέοντος φρουρούμενον . Πολλὰ δὲ ἕτερα καὶ κρείττονα μνήμης πέπραχεν , ἃ καὶ γλώσσης κεκομψευμένης καὶ χρόνου καὶ πραγματείας ἰδίας δεῖται , ταῖς τῶν ἀνθρώπων ᾀδόμενα γλώσσαις . Ἐκ πάσης γὰρ σχεδὸν γῆς , οὐ μόνον Ῥωμαίων ἀλλὰ καὶ βαρβάρων , παρ’ αὐτὸν ἐφοίτων , καὶ τῶν αἰτουμένων ἐτύγχανον . Ὧι ἀντὶ παντὸς βρωτοῦ καὶ ποτοῦ , κλάδοι τινὲς ἐτύγχανον ἐκ θάμνου τῷ ὄρει φυομένης .
Lemmas: ἐν τοσοῦτος δέ Συμεωνης ὁ ἐν ὅσιος ὁ ἐπί θάνατος νοσέω , ἐγώ ὁ περί οὗτος μηνύω , ἐκτρέχω Γρηγόριος οὗτος ὁ τελευταῖος κατασπάω · οὖον μήv τυγχάνω . ἦς δέ γε ὁ Συμεώνης πᾶς ὁ κατά αὐτός ἄνθρωπος ὁ ἀρετή ἔξοχος , ἐκ ἁπαλός ὁ ὄνυξ ὁ ἐπί κίων διαθλεύω βίος , ὡς καί ὁ ὀδούς αὐτός διαλλάσσω ἐν ὁ στάσις ὁ κίων . ἀνάγω δέ κατά ὁ κίων ἐκ αἴτιος τοιόσδε . ἔτι μικρός κομιδή ὁ ἡλικία ἄγω , κουρίζω τε καί ἀλάομαι ἀνά ὁ κολώνη ὁ ὄρος περίειμι . καί περιτυγχάνω πάρδος ὁ θηρίον ὁ ζώνη περί αὐχήν βάλλω , καί ἐκ ῥυτήρ ἄγω ὁ φύσις ἐπιλανθάνω , καί ἀνά ὁ οἰκέω ἄγω φροντιστήριον . ὅπερ ὁράω ὁ οὗτος μαθητεύω καί αὐτός ἐπί κίων ἵστημι πυνθάνομαι τίς εἄν εἰμί οὗτος . ὁ δέ φημί αἴλουρος εἰμί , ὅς κάττα ὁ συνήθεια λέγω . ἐντεῦθεν τεκμαίρομαι πηλίκος εἰμί ὁ ἀρετή , ἐπί ὁ κίων ἀνάγω . ἐν οὗτος δέ ὁ κίων καί ἐν ἕτερος εἰς ὁ ἄνω2 ὁ ὄρος ἀκρώρεια , ὀκτώ καί ἑξήκοντα διατίθημι χρόνος , πᾶς χάρις ἀξιόω περί τε ὁ ὁ δαιμόνιος ἔλασις , Ἀκούμενος τε πᾶς νόσος καί πᾶς μαλακία , προοράω τε ὡς πάρειμι ὁ μέλλω . ὅς καί Γρηγόριος προλέγω αὐτός μέν μή ὁράω ὁ αὐτός θάνατος , ὁ δέ μετά αὐτός ἀγνοέω . ἐγώ δέ λογισμός θεωρέω ἐπί τέκνον ἀποβολή καί διαπορέω τίς δή ποτός Ἕλλην πολυτεκνέω οὖον γίγνομαι οὗτος , καί πρός μηδείς ὁ παράπαν ἐξάγω , γράφω ἐξίστημι οὗτος ὡς οὐ ἀρέσκω ὁ θεός . καί γυνή δέ τις ὁ ὑπογράφω ἐγώ , ἐπεί ὁ γάλα τίκτω κωλύω καί περί ὁ ἔσχατος ὁ βρέφος κινδυνεύω , ἐπιτίθημι ὁ χείρ ὁ δεξιός ἀνήρ , ἐπιτρέπω οὗτος ὁ θηλή ὁ γυνή ἐπιβάλλω . ὅπερ ἐπεί πράσσω , εὐθύς ὡς ἐκ τις πηγή ἅλλομαι ὁ γάλα , ὡς καί ὁ ἐσθής ὁ γύναιον ἐμπίμπλημι . καί παιδάριον δέ παρά ὁ συνοδοίπορος ἐπιλανθάνομαι πόρρω ὁ νύξ , λέων ὁ νῶτον ἐπιβιβάζω παρά ὁ μανδρεῖον ἄγω , καί Συμεωνης προστάσσω ὑπεξέρχομαι ὁ διακονέω ὁ παιδίον ἄγω ὑπό ὁ λέων φρουρέω . Πολύς δέ ἕτερος καί ἀγαθός μνήμη πράσσω , ὁ καί γλῶσσα κομψεύω καί χρόνος καί πραγματεία ἴδιος δήω , ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀείδω γλῶσσα . ἐκ πᾶς γάρ σχεδόν γῆ , οὖον μόνος Ῥωμαῖος ἀλλά καί βάρβαρος , παρά αὐτός φοιτάω , καί ὁ αἰτέω τυγχάνω . ὅς ἀντί πᾶς βρωτός καί ποτός , κλάδος τις τυγχάνω ἐκ θάμνος ὁ ὄρος φύω .