evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 3.4
Ἐκ πρεσβείας δὲ ἐνίων τῶν ἐκ τῆς Ἀλεξανδρέων ἀνακαλεῖται τὸν Τιμόθεον ἐκ τῆς ὑπερορίας , ὄγδοον καὶ δέκατον ἔτος αὐτῇ συγγενόμενον , Ἀκακίου τὴν ἐπισκοπὴν τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρυτανεύοντος . Καὶ δῆτα τὴν βασιλέως κατειληφὼς πόλιν ὁ Τιμόθεος πείθει τὸν Βασιλίσκον ἐγκυκλίοις χρήσασθαι συλλαβαῖς πρὸς τοὺς ἑκασταχοῦ ἱερέας ἀναθέματί τε περιβαλεῖν τὰ ἐν Καλχηδόνι πεπραγμένα καὶ τὸν τόμον Λέοντος · ὧν ἡ συνθήκη λέγει τάδε · Ἐγκύκλιον Βασιλίσκου . Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Βασιλίσκος , εὐσεβής , νικητής , τροπαιοῦχος , μέγιστος , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος , καὶ Μάρκος ὁ ἐπιφανέστατος Καῖσαρ , Τιμοθέῳ τῷ εὐλαβεστάτῳ καὶ θεοφιλεστάτῳ ἀρχιεπισκόπῳ τῆς Ἀλεξανδρέων μεγαλοπόλεως . Ὁπόσους μὲν ὑπὲρ τῆς ὀρθῆς καὶ ἀποστολικῆς πίστεως ἐθέσπισαν νόμους οἱ πρὸ ἡμῶν εὐσεβέστατοι βασιλεῖς , ὅσοι τὴν μακαρίαν , ἀγήρω καὶ ζωοποιὸν τριάδα θεραπεύοντες ὀρθῶς διετέλεσαν , τούτους ὡς τῷ παντὶ κόσμῳ σωτηρίους ἀεί ποτε γεγονότας οὐδένα χρόνον ἀργεῖν ἐθέλομεν , μᾶλλον δὲ ὡς οἰκείους ἑαυτῶν ἐκφωνοῦμεν νόμους . Ἡμεῖς δὲ πάσης τῆς περὶ τὰ ἀνθρώπινα πράγματα σπουδῆς προτιμήσαντες τὴν εὐσέβειαν καὶ τὸν ὑπὲρ τοῦ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ζῆλον τοῦ πεποιηκότος καὶ δεδοξακότος ἡμᾶς , ἔτι δὲ πιστεύοντες τὸν σύνδεσμον τῶν τοῦ Χριστοῦ ποιμνίων σωτηρίαν ἑαυτῶν εἶναι καὶ τοῦ ὑπηκόου παντὸς θεμέλιόν τε ἀρραγῆ καὶ ἀσάλευτον τεῖχος τῆς ἡμετέρας βασιλείας , ἐντεῦθεν εἰκότως θείῳ διανοίας κινούμενοι ζήλῳ , καὶ ἀπαρχὴν τῆς ἡμετέρας βασιλείας τῷ θεῷ καὶ σωτῆρι ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ τὴν τῆς ἁγίας ἐκκλησίας ἕνωσιν προσκομίζοντες , θεσπίζομεν τὴν κρηπῖδα καὶ βεβαίωσιν τῆς ἀνθρωπίνης εὐζωΐας , τουτέστι τὸ σύμβολον τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων τῶν ἐν Νικαίᾳ πάλαι μετὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκκλησιασθέντων , εἰς ὃ ἡμεῖς τε καὶ πάντες οἱ πρὸ ἡμῶν πιστεύσαντες ἐβαπτίσθημεν , μόνον πολιτεύεσθαι καὶ κρατεῖν ἐν πάσαις ταῖς ἁγιωτάταις τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαις τῶν ὀρθοδόξων λαῶν , ὡς μόνον κυρίως τῆς ἀπλανοῦς πίστεως ὅρον καὶ ἀρκοῦν εἰς ἀναίρεσιν μὲν καθόλου πάσης αἱρέσεως , ἕνωσιν δὲ ἄκραν τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ ἐκκλησιῶν · ἐχόντων δηλαδὴ τὴν οἰκείαν ἰσχὺν καὶ τῶν εἰς βεβαίωσιν αὐτοῦ τοῦ θείου συμβόλου πεπραγμένων ἔν τε τῇ βασιλευούσῃ πόλει ταύτῃ κατὰ τῶν βλασφημούντων εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα ἁγίων πατέρων , ἔτι δὲ καὶ πάντων τῶν πεπραγμένων ἐν τῇ Ἐφεσίων μητροπόλει κατὰ τοῦ δυσσεβοῦς Νεστορίου καὶ τῶν μετὰ ταῦτα τὰ ἐκείνου φρονησάντων.Τὰ δὲ διελόντα τὴν ἕνωσιν καὶ εὐταξίαν τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ ἐκκλησιῶν καὶ εἰρήνην τοῦ κόσμου παντός , δηλαδὴ τὸν λεγόμενον τόμον Λέοντος , καὶ πάντα τὰ ἐν Καλχηδόνι ἐν ὅρῳ πίστεως , ἢ ἐν ἐκθέσει συμβόλου , ἢ ἑρμηνείας , ἢ διδασκαλίας , ἢ διαλέξεως εἰρημένα καὶ πεπραγμένα εἰς καινοτομίαν τὴν κατὰ τοῦ μνημονευθέντος ἁγίου συμβόλου τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων , θεσπίζομεν ἐνταῦθά τε καὶ πανταχοῦ καθ’ ἑκάστην ἐκκλησίαν παρὰ τῶν ἁπανταχοῦ ἁγιωτάτων ἐπισκόπων ἀναθεματίζεσθαι , καὶ πυρὶ παραδίδοσθαι παρ’ οἷς ἂν εὑρίσκηται , διὰ τὸ οὕτω διατεταχέναι περὶ πάντων τῶν αἱρετικῶν δογμάτων καὶ τοὺς πρὸ ἡμῶν ἐν εὐσεβεῖ καὶ μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένους βασιλέας , Κωνσταντῖνον καὶ Θεοδόσιον τὸν νέον · ἄκυρά τε οὕτως γινόμενα παντελῶς ἐκβάλλεσθαι τῆς μιᾶς καὶ μόνης καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας , ὡς μεταίροντα τὰ αἰώνια καὶ σωτήρια τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων ὅρια καὶ τὰ τῶν μακαρίων πατέρων τῶν ἐν ἁγίῳ πνεύματι διαγορευσάντων κατὰ τὴν Ἐφεσίων · ὅλως δὲ μὴ ἐξεῖναί ποτε μήτε ἱερέων μήτε λαϊκῶν τινι τῆς τοῦ ἁγίου συμβόλου θειοτάτης ἐκείνης νομοθεσίας ποιεῖσθαί τινα παρέκβασιν · ἀναθεματίζεσθαι δὲ σὺν πάσαις ταῖς ἐν Καλχηδόνι γεγενημέναις καινοτομίαις κατὰ τοῦ θείου συμβόλου , καὶ τὴν αἵρεσιν τῶν μὴ ὁμολογούντων τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν μονογενῆ ἐκ πνεύματος ἁγίου καὶ ἐκ τῆς ἁγίας καὶ ἀεὶ παρθένου καὶ θεοτόκου Μαρίας κατὰ ἀλήθειαν σαρκωθέντα καὶ ἐνανθρωπήσαντα , ἀλλ’ ἢ ἐξ οὐρανοῦ ἢ κατὰ φαντασίαν καὶ δόκησιν τερατευομένους , πᾶσάν τε ἁπλῶς αἵρεσιν , καὶ εἴ τι ἕτερον ἐν οἵῳ δή ποτε καιρῷ καὶ τρόπῳ καὶ τόπῳ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης κατὰ διάνοιαν καὶ λέξιν ἐπὶ παραβάσει τοῦ θείου συμβόλου κεκαινοτόμηται . Ἐπειδὴ δὲ προνοίας βασιλικῆς ἴδιον μὴ τοῦ παρόντος χρόνου μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ μέλλοντος τὴν ἀσφάλειαν ἐκ προορατικῆς διασκέψεως ἐπιδαψιλεύεσθαι τοῖς ὑπηκόοις , θεσπίζομεν τοὺς ἁπανταχοῦ ὁσιωτάτους ἐπισκόπους ἐμφανιζομένῳ τῷ θείῳ τούτῳ ἡμῶν ἐγκυκλίῳ γράμματι καθυπογράφειν , σαφῶς καταμηνύοντας ὅτι δὴ μόνῳ τῷ θείῳ στοιχοῦσι συμβόλῳ τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων , ὅπερ ἐπεσφράγισαν οἱ ἑκατὸν πεντήκοντα πατέρες ἅγιοι , ὡς ἔδοξεν ὁριστικῶς καὶ τοῖς μετὰ ταῦτα συνελθοῦσι κατὰ τὴν Ἐφεσίων μητρόπολιν ὁσιωτάτοις πατράσιν ὅτι δεῖ μόνῳ τῷ ἁγίῳ συμβόλῳ τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων στοιχεῖν εἰς ὅρον πίστεως , ἀναθεματίζοντες ἅπαν τὸ γενόμενον ἐν Καλχηδόνι τῶν ὀρθοδόξων λαῶν πρόσκομμα καὶ ὁλοτελῶς τῶν ἐκκλησιῶν ἐκβάλλοντες ὡς παρεμποδὼν γινόμενον τῇ οἰκουμενικῇ καὶ ἡμετέρᾳ εὐπραγίᾳ . Τοὺς δὲ μετὰ ταύτας ἡμῶν τὰς θείας συλλαβάς , ἃς κατὰ θεὸν ἐκπεφωνῆσθαι πιστεύομεν , τὴν ἐπιθυμητὴν πᾶσιν ἕνωσιν πραγματευομένας ταῖς ἁγίαις τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαις , ἐπιχειροῦντάς ποτε προφέρειν ἢ ὅλως ὀνομάζειν , εἴτε ἐν διδασκαλίᾳ εἴτε ἐν διαλέξει ἢ ἐν συγγράμμασι , καθ’ οἷον δή ποτε καιρὸν ἢ τρόπον ἢ τόπον , τὴν ἐν Καλχηδόνι γεγενημένην κατὰ τῆς πίστεως καινοτομίαν , τοὺς τοιούτους ὡς ταραχῆς καὶ ἀκαταστασίας ταῖς ἁγίαις τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαις καὶ τῷ ὑπηκόῳ παντὶ παραιτίους , θεῷ τε καὶ τῇ ἡμετέρᾳ σωτηρίᾳ πολεμίους , κελεύομεν κατὰ τοὺς ἤδη πρὸ ἡμῶν θεσπισθέντας παρὰ τοῦ ἐν μακαρίᾳ καὶ θείᾳ τῇ λήξει γενομένου βασιλέως Θεοδοσίου κατὰ τῆς τοιαύτης κακονοίας νόμους , τοὺς καὶ ὑποτεταγμένους τῷδε ἡμῶν τῷ θείῳ ἐγκυκλίῳ , εἰ μὲν ἐπίσκοποι ἢ κληρικοὶ εἶεν , καθαιρεῖσθαι , εἰ δὲ μονάζοντες ἢ λαϊκοί , ἐξορίᾳ καὶ δημεύσει παντοίᾳ καὶ τοῖς ἐσχάτοις ὑποπίπτειν ἐπιτιμίοις.Οὕτω γὰρ ἡ ἀεί ποτε παρὰ τῆς ἡμετέρας εὐσεβείας προσκυνουμένη ἁγία καὶ ὁμοούσιος δημιουργός τε καὶ ζωοποιὸς τῶν ὅλων τριάς , θεραπευθεῖσα καὶ νῦν παρ’ ἡμῶν διὰ τῆς ἀναιρέσεως μὲν τῶν μνημονευθέντων ζιζανίων βεβαιώσεως δὲ τῶν ὀρθῶν καὶ ἀποστολικῶν τοῦ ἁγίου συμβόλου παραδόσεων , ἵλεως καὶ εὐμενὴς γενομένη ταῖς τε ἡμετέραις ψυχαῖς καὶ τῷ ὑπηκόῳ παντί , ἔσται διὰ παντὸς συνδιοικοῦσα ἡμῖν καὶ εἰρηνεύουσα τὰ ἀνθρώπινα .
Lemmas: ἐκ πρέσβυς δέ ἔνιοι ὁ ἐκ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἀνακαλέω ὁ Τιμόθεος ἐκ ὁ ὑπερορία , ὄγδοος καί δέκατος ἔτος αὐτός συγγίγνομαι , Ἀκάκιος ὁ ἐπισκοπή ὁ Κωνσταντινούπολις πρυτανεύω . καί δῆτα ὁ βασιλεύς καταλαμβάνω πόλις ὁ Τιμόθεος πείθω ὁ Βασιλίσκος ἐγκύκλιος χράω συλλαβή πρός ὁ ἑκασταχοῦ ἱερεύς ἀνάθεμα τε περιβάλλω ὁ ἐν Χαλκηδών πράσσω καί ὁ τόμος Λέων · ὅς ὁ συνθήκη λέγω ὅδε · ἐγκύκλιος Βασιλίσκος . Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Βασιλίσκος , εὐσεβής , νικητής , τροπαιοῦχος , μέγας , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος , καί Μάρκος ὁ ἐπιφανής Καῖσαρ , Τιμόθεος ὁ εὐλαβής καί θεοφιλής ἀρχιεπίσκοπος ὁ Ἀλεξανδρεύς Μεγαλόπολις . ὁπόσος μέν ὑπέρ ὁ ὀρθός καί ἀποστολικός πίστις θεσπίζω νόμος ὁ πρό ἐγώ εὐσεβής βασιλεύς , ὅσος ὁ μακάριος , ἀγήραος καί ζωοποιός τριάς θεραπεύω ὀρθῶς διατελέω , οὗτος ὡς ὁ πᾶς κόσμος σωτήριος ἀεί ποτός γίγνομαι οὐδείς χρόνος ἀργέω ἐθέλω , μᾶλλον δέ ὡς οἰκεῖος ἑαυτοῦ ἐκφωνέω νόμος . ἐγώ δέ πᾶς ὁ περί ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα σπουδή προτιμάω ὁ εὐσέβεια καί ὁ ὑπέρ ὁ θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ζῆλος ὁ ποιέω καί δοξάζω ἐγώ , ἔτι δέ πιστεύω ὁ σύνδεσμος ὁ ὁ Χριστός ποίμνιον σωτηρία ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ὑπήκοος πᾶς θεμέλιος τε ἀρραγής καί ἀσάλευτος τεῖχος ὁ ἡμέτερος βασίλεια , ἐντεῦθεν εἰκότως θεῖον διάνοια κινέω ζῆλος , καί ἀπαρχή ὁ ἡμέτερος βασίλεια ὁ θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ὁ ἅγιος ἐκκλησία ἕνωσις προσκομίζω , θεσπίζω ὁ κρηπίς καί βεβαίωσις ὁ ἀνθρώπινος εὐζωΐα , τουτέστι ὁ σύμβολον ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ ὁ ἐν Νίκαια πάλαι μετά ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐκκλησιάζω , εἰς ὅς ἐγώ τε καί πᾶς ὁ πρό ἐγώ πιστεύω βαπτίζω , μόνος πολιτεύω καί κρατέω ἐν πᾶς ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία ὁ ὀρθόδοξος λαός , ὡς μόνος κύριος ὁ ἀπλανής πίστις ὅρος καί ἀρκέω εἰς ἀναίρεσις μέν καθόλου πᾶς αἵρεσις , ἕνωσις δέ ἄκρος ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία · ἔχω δηλαδή ὁ οἰκεῖος ἰσχύς καί ὁ εἰς βεβαίωσις αὐτός ὁ θεῖον σύμβολον πράσσω ἐν τε ὁ βασιλεύω πόλις οὗτος κατά ὁ βλασφημέω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος παρά ὁ ἑκατόν πεντήκοντα ἅγιος πατήρ , ἔτι δέ καί πᾶς ὁ πράσσω ἐν ὁ Ἐφέσιος μητρόπολις κατά ὁ δυσσεβής Νεστόριος καί ὁ μετά οὗτος ὁ ἐκεῖνος φρονησάντων.Τὰ δέ διαιρέω ὁ ἕνωσις καί εὐταξία ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία καί εἰρήνη ὁ κόσμος πᾶς , δηλαδή ὁ λέγω τόμος Λέων , καί πᾶς ὁ ἐν Χαλκηδών ἐν ὅρος πίστις , ἢ ἐν ἔκθεσις σύμβολον , ἢ ἑρμηνεία , ἢ διδασκαλία , ἢ διάλεξις εἴρω καί πράσσω εἰς καινοτομία ὁ κατά ὁ μνημονεύω ἅγιος σύμβολον ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ , θεσπίζω ἐνταῦθα τε καί πανταχοῦ κατά ἕκαστος ἐκκλησία παρά ὁ ἁπανταχοῦ ἅγιος ἐπίσκοπος ἀναθεματίζω , καί πῦρ παραδίδωμι παρά ὅς εἄν εὑρίσκω , διά ὁ οὗτος διατάσσω περί πᾶς ὁ αἱρετικός δόγμα καί ὁ πρό ἐγώ ἐν εὐσεβής καί μακάριος ὁ λήγω γίγνομαι βασιλεύς , Κωνσταντῖνος καί Θεοδόσιος ὁ νέος · ἄκυρος τε οὕτως γίγνομαι παντελῶς ἐκβάλλω ὁ εἷς καί μόνος καθολικός καί ἀποστολικός ὀρθόδοξος ἐκκλησία , ὡς μεταίρω ὁ αἰώνιος καί σωτήριος ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ ὅριον καί ὁ ὁ μακάριος πατήρ ὁ ἐν ἅγιος πνεῦμα διαγορεύω κατά ὁ Ἐφέσιος · ὅλως δέ μή ἔξεστι ποτός μήτε ἱερός μήτε λαϊκός τις ὁ ὁ ἅγιος σύμβολον θεῖος ἐκεῖνος νομοθεσία ποιέω τις παρέκβασις · ἀναθεματίζω δέ σύν πᾶς ὁ ἐν Χαλκηδών γίγνομαι καινοτομία κατά ὁ θεῖον σύμβολον , καί ὁ αἵρεσις ὁ μή ὁμολογέω ὁ υἱός ὁ θεός ὁ μονογενής ἐκ πνεῦμα ἅγιος καί ἐκ ὁ ἅγιος καί ἀεί παρθένος καί θεοτόκος Μαρία κατά ἀλήθεια σαρκόω καί ἐνανθρωπέω , ἀλλά ἢ ἐκ οὐρανός ἢ κατά φαντασία καί δόκησις τερατεύω , πᾶς τε ἁπλόος αἵρεσις , καί εἰμί τίς ἕτερος ἐν οἷος δή ποτός καιρός καί τρόπος καί τόπος ὁ οἰκέω ἅπας κατά διάνοια καί λέξις ἐπί παράβασις ὁ θεῖον σύμβολον καινοτομέω . ἐπεί δέ πρόνοια βασιλικός ἴδιος μή ὁ πάρειμι χρόνος μόνος ἀλλά καί ὁ μέλλω ὁ ἀσφάλεια ἐκ προορατικός διάσκεψις ἐπιδαψιλεύω ὁ ὑπήκοος , θεσπίζω ὁ ἁπανταχοῦ ὅσιος ἐπίσκοπος ἐμφανίζω ὁ θεῖον οὗτος ἐγώ ἐγκύκλιος γράμμα καθυπογράφω , σαφῶς καταμηνύω ὅτι δή μόνος ὁ θεῖον στοιχέω σύμβολον ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ , ὅσπερ ἐπισφραγίζω ὁ ἑκατόν πεντήκοντα πατήρ ἅγιος , ὡς δοκέω ὁριστικός καί ὁ μετά οὗτος συνέρχομαι κατά ὁ Ἐφέσιος μητρόπολις ὅσιος πατήρ ὅτι δεῖ μόνος ὁ ἅγιος σύμβολον ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ στοιχέω εἰς ὅρος πίστις , ἀναθεματίζω ἅπας ὁ γίγνομαι ἐν Χαλκηδών ὁ ὀρθόδοξος λαός πρόσκομμα καί ὁλοτελῶς ὁ ἐκκλησία ἐκβάλλω ὡς παρεμποδών γίγνομαι ὁ οἰκουμενικός καί ἡμέτερος εὐπραγία . ὁ δέ μετά οὗτος ἐγώ ὁ θεῖος συλλαβή , ὅς κατά θεός ἐκφωνέω πιστεύω , ὁ ἐπιθυμητής πᾶς ἕνωσις πραγματεύομαι ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία , ἐπιχειρέω ποτός προφέρω ἢ ὅλως ὀνομάζω , εἴτε ἐν διδασκαλία εἴτε ἐν διαλέγω ἢ ἐν σύγγραμμα , κατά οἷος δή ποτός καιρός ἢ τρόπος ἢ τόπος , ὁ ἐν Χαλκηδών γίγνομαι κατά ὁ πίστις καινοτομία , ὁ τοιοῦτος ὡς ταραχή καί ἀκαταστασία ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία καί ὁ ὑπήκοος πᾶς παραίτιος , θεός τε καί ὁ ἡμέτερος σωτηρία πολέμιος , κελεύω κατά ὁ ἤδη πρό ἐγώ θεσπίζω παρά ὁ ἐν μακάριος καί θεῖος ὁ λήγω γίγνομαι βασιλεύς Θεοδόσιος κατά ὁ τοιοῦτος κακόνοια νόμος , ὁ καί ὑποτάσσω ὅδε ἐγώ ὁ θεῖον ἐγκύκλιος , εἰμί μέν ἐπίσκοπος ἢ κληρικός ἄγω , καθαιρέω , εἰμί δέ μονάζω ἢ λαϊκός , εξορία καί δήμευσις παντοῖος καί ὁ ἔσχατος ὑποπίπτω ἐπιτιμίοις.Οὕτω γάρ ὁ ἀεί ποτός παρά ὁ ἡμέτερος εὐσέβεια προσκυνέω ἅγιος καί ὁμοούσιος δημιουργός τε καί ζωοποιός ὁ ὅλος τριάς , θεραπεύω καί νῦν παρά ἐγώ διά ὁ ἀναίρεσις μέν ὁ μνημονεύω ζιζάνιον βεβαίωσις δέ ὁ ὀρθός καί ἀποστολικός ὁ ἅγιος σύμβολον παράδοσις , ἵλαος καί εὐμενής γίγνομαι ὁ τε ἡμέτερος Ψυχή καί ὁ ὑπήκοος πᾶς , εἰμί διά πᾶς συνδιοικέω ἐγώ καί εἰρηνεύω ὁ ἀνθρώπινος .