evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 1.2
Ἐπειδή γε Νεστόριος , ἡ θεομάχος γλῶσσα , τὸ Καϊάφα δεύτερον συνέδριον , τὸ τῆς βλασφημίας ἐργαστήριον , ἐν ᾧ πάλιν Χριστὸς συμφωνεῖταί τε καὶ πιπράσκεται , τὰς φύσεις διαιρούμενός τε καὶ σπαραττόμενος , ὁ μηδὲ ἐν αὐτῷ τῷ σταυρῷ ὀστοῦν ὅλως συντριβεὶς κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἢ τὸν ὑφαντὸν διόλου χιτῶνα παρὰ τῶν θεοκτόνων περιρραγείς , τὴν μὲν θεοτόκος φωνὴν ὑπὸ τοῦ παναγίου πνεύματος ἤδη χαλκευθεῖσαν διὰ πολλῶν ἐγκρίτων πατέρων ἐξώθησέ τε καὶ ἀπεβάλετο , τὴν δὲ χριστοτόκος παραχαράξας ἀντεχάλκευσέ τε καὶ ἀνετύπωσε , μυρίων τε αὖ πολέμων τὴν ἐκκλησίαν ἐνέπλησεν αἵμασιν ἐμφυλίοις ταύτην ἐπικλύσας , δοκῶ μὴ ἀπορήσειν πρὸς εὔλογον διασκευὴν τῆς ἱστορίας καὶ τῆς ταύτης τελευτῆς καταντήσειν , εἴ γε προοιμιασθείη , Χριστοῦ τοῦ ἐπὶ πάντων συνεργοῦντος θεοῦ , ἐκ τῆς Νεστορίου τοῦ δυσσεβοῦς βλασφημίας . Ἤρξατο δὲ ὁ τῶν ἐκκλησιῶν πόλεμος ἐνθένδε . Ἀναστάσιός τις πρεσβύτερος τὴν γνώμην κακόδοξος Νεστορίου καὶ τῶν Νεστορίου Ἰουδαϊκῶν δογμάτων διάπυρος ἐραστής , ὃς καὶ συνέκδημός οἱ γέγονε πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι , ὅτε καὶ Θεοδώρῳ κατὰ τὴν Μοψουεστίαν συντυχὼν ὁ Νεστόριος τῆς εὐσεβείας παρετράπη τῶν ἐκείνου διδαγμάτων ἀκροασάμενος , ὡς Θεοδούλῳ περὶ τούτων ἐπιστολικῶς γέγραπται , τὰς διαλέξεις τῷ φιλοχρίστῳ λεῲ ποιούμενος ἀνὰ τὴν ἐκκλησίαν Κωνσταντινουπόλεως ἀναφανδὸν ἐτόλμησεν εἰπεῖν · Θεοτόκον τὴν Μαρίαν καλείτω μηδείς . Μαρία γὰρ ἄνθρωπος ἦν · ὑπὸ ἀνθρώπου δὲ θεὸν τεχθῆναι ἀδύνατον . Πρὸς τούτοις τοῦ φιλοχρίστου λεὼ δυσχεράναντος καὶ βλασφημίαν εἰκότως ἡγουμένου τὴν διάλεξιν , Νεστόριος ὁ τῆς βλασφημίας καθηγητὴς οὐ μόνον οὐ διεκώλυεν οὐδὲ τοῖς ὀρθοῖς προσετίθετο δόγμασιν , ἀλλὰ καὶ μάλα ἀτεχνῶς τοῖς εἰρημένοις Ἀναστασίῳ τὴν ῥοπὴν ἐδίδου φιλονεικότερον ἐν τοῖς περὶ τούτων ἐνιστάμενος . Καί που καὶ ἰδίας παρεντιθείς τε καὶ παρεγγράφων δόξας καὶ τὸν τῆς ψυχῆς ἰὸν ἀπερευγόμενος , βλασφημότερα διδάσκειν ἐπειρᾶτο , ὥστε κατὰ τῆς ἰδίας κεφαλῆς ἐπιφθέγγεσθαι · Τὸν γενόμενον διμηναῖον ἢ τριμηναῖον οὐκ ἂν θεὸν ὀνομάσαιμι , ὡς τὰ περὶ τούτου Σωκράτει τε καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ συνόδῳ σαφῶς ἱστόρηται .
Lemmas: ἐπεί γε Νεστόριος , ὁ θεομάχος γλῶσσα , ὁ Καϊάφας δύο συνέδριον , ὁ ὁ βλασφημία ἐργαστήριον , ἐν ὅς πάλιν Χριστός συμφωνέω τε καί πέρνημι , ὁ φύσις διαιρέω τε καί σπαράσσω , ὁ μηδέ ἐν αὐτός ὁ σταυρός ὀστέον ὅλως συντρίβω κατά ὁ γράφω , ἢ ὁ ὑφαντός διόλου χιτών παρά ὁ θεοκτόνος περιρραγής , ὁ μέν θεοτόκος φωνή ὑπό ὁ πανάγιος πνεῦμα ἤδη χαλκεύω διά πολύς έγκριτος πατήρ εξωθώ τε καί ἀποβάλλω , ὁ δέ χριστοτόκος παραχαράσσω ἀντιχαλκεύω τε καί ἀνατυπόω , μυρίος τε αὖος Πολέμων ὁ ἐκκλησία ἐμπίμπλημι αἷμα ἐμφύλιος οὗτος ἐπικλύζω , δοκέω μή ἀπορέω πρός εὔλογος διασκευή ὁ ἱστορία καί ὁ οὗτος τελευτή κατάντησις , εἰμί γε προοιμιάζω , Χριστός ὁ ἐπί πᾶς συνεργέω θεός , ἐκ ὁ Νεστόριος ὁ δυσσεβής βλασφημία . ἄρχω δέ ὁ ὁ ἐκκλησία πόλεμος ἐνθένδε . Ἀναστάσιος τις πρέσβυς ὁ γνώμη κακόδοξος Νεστόριος καί ὁ Νεστόριος Ἰουδαϊκός δόγμα διάπυρος ἐραστής , ὅς καί συνέκδημος ὁ γίγνομαι πρός ὁ ἐπισκοπή ἀπαίρω , ὅτε καί Θεόδωρος κατά ὁ Μοψουεστία συντυγχάνω ὁ Νεστόριος ὁ εὐσέβεια παρατρέπω ὁ ἐκεῖνος δίδαγμα ἀκροάομαι , ὡς Θεόδουλος περί οὗτος ἐπιστολικός γράφω , ὁ διαλέγω ὁ φιλόχριστος λαός ποιέω ἀνά ὁ ἐκκλησία Κωνσταντινούπολις ἀναφανδά τολμάω εἶπον · Θεοτόκος ὁ Μαρία καλέω μηδείς . Μαρία γάρ ἄνθρωπος εἰμί · ὑπό ἄνθρωπος δέ θεός τίκτω ἀδύνατος . πρός οὗτος ὁ Φιλοχρίστου λαός δυσχεραίνω καί βλασφημία εἰκότως ἡγέομαι ὁ διάλεξις , Νεστόριος ὁ ὁ βλασφημία καθηγητής οὖον μόνος οὖον διακωλύω οὐδέ ὁ ὀρθός προστίθημι δόγμα , ἀλλά καί μάλα ἄτεχνος ὁ εἴρω Ἀναστάσιος ὁ ῥοπή δίδωμι φιλόνεικος ἐν ὁ περί οὗτος ἐνίστημι . καί ποῦ καί ἴδιος παρεντίθημι τε καί παρεγγράφω δόξα καί ὁ ὁ Ψυχή ἰός ἀπερεύγομαι , βλάσφημος διδάσκω πειράω , ὥστε κατά ὁ ἴδιος κεφαλή ἐπιφθέγγομαι · ὁ γίγνομαι διμηναῖον ἢ τριμηναῖος οὐ εἄν θεός ὀνομάζω , ὡς ὁ περί οὗτος Σωκράτης τε καί ὁ ἐν Ἔφεσος πρότερος σύνοδος σαφῶς ἱστορέω .