evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 5.4
Γράφει δὲ ὁ Ἰουστῖνος τοῖς ἑκασταχοῦ Χριστιανοῖς πρόγραμμα , αὐτοῖς ὀνόμασι τοῦτο · Ἐν ὀνόματι τοῦ δεσπότου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν , αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Φλάβιος Ἰουστῖνος , πιστὸς ἐν Χριστῷ , ἥμερος , μέγιστος , εὐεργέτης , Ἀλαμανικός , Γοτθικός , Γερμανικός , Ἀντικός , Φραγκικός , Ἐρουλλικός , Γηπαιδικός , εὐσεβής , εὐσεβής , εὐτυχής , ἔνδοξος , νικητής , τροπαιοῦχος , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος . Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν , φησὶν ὁ δεσπότης Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς ἡμῶν θεός , εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν , ὁ αὐτὸς κηρύττει πᾶσιν ἀνθρώποις . Οὐκ ἄλλο δὲ τοῦτό ἐστιν ἢ τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτὸν εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐκκλησίαν συντρέχειν,ὁμοφρονοῦντας μὲν περὶ τὴν ὀρθὴν τῶν Χριστιανῶν δόξαν , ἀποστρεφομένους δὲ τοὺς τἀναντία λέγοντας ἢ δοξάζοντας . Πρώτη γὰρ σωτηρία καθέστηκε πᾶσιν ἀνθρώποις ἡ τῆς ὀρθῆς πίστεως ὁμολογία . Διὸ καὶ ἡμεῖς τοῖς εὐαγγελικοῖς κατακολουθοῦντες παραγγέλμασι καὶ τῷ ἁγίῳ συμβόλῳ,ἤτοι μαθήματι τῶν ἁγίων πατέρων , πρὸς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐκκλησίαν τε καὶ γνώμην προτρεπόμεθα πάντας συνελθεῖν , πιστεύοντες εἰς πατέρα καὶ υἱὸν καὶ ἅγιον πνεῦμα , τριάδα ὁμοούσιον , μίαν θεότητα ἤτοι φύσιν καὶ οὐσίαν λόγῳ καὶ πράγματι , καὶ μίαν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν καὶ ἐνέργειαν , ἐν τρισὶν ὑποστάσεσιν ἤγουν προσώποις δοξάζοντες , εἰς ἃ βεβαπτίσμεθα , εἰς ἃ πεπιστεύκαμεν , καὶ οἷς συντετάγμεθα . Μονάδα γὰρ ἐν τριάδι καὶ τριάδα ἐν μονάδι προσκυνοῦμεν , παράδοξον ἔχουσαν καὶ τὴν διαίρεσιν καὶ τὴν ἕνωσιν · μονάδα μὲν κατὰ τὴν οὐσίαν ἤγουν θεότητα , τριάδα δὲ κατὰ τὰς ἰδιότητας ἤγουν ὑποστάσεις , ἤτοι πρόσωπα . Διαιρεῖται γὰρ ἀδιαιρέτως , ἵν’ οὕτως εἴπωμεν , καὶ συνάπτεται διῃρημένως . Ἓν γὰρ ἐν τρισὶν ἡ θεότης καὶ τὰ τρία ἕν , τὰ ἐν οἷς ἡ θεότης , ἢ τό γε ἀκριβέστερον εἰπεῖν , ἃ ἡ θεότης . Θεὸν τὸν πατέρα , θεὸν τὸν υἱόν , θεὸν τὸ ἅγιον πνεῦμα , ὅταν ἕκαστον πρόσωπον καθ’ ἑαυτὸ θεωρῆται , τοῦ νοῦ χωρίζοντος τὰ ἀχώριστα · θεὸν τὰ τρία μετ’ ἀλλήλων νοούμενα , τῷ ταὐτῷ τῆς κινήσεως καὶ τῆς φύσεως , ἐπειδὴ χρὴ καὶ τὸν ἕνα θεὸν ὁμολογεῖν , καὶ τὰς τρεῖς ὑποστάσεις ἤγουν ἰδιότητας κηρύττειν . Ὁμολογοῦμεν δὲ αὐτὸν τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν θεὸν Λόγον τὸν πρὸ αἰώνων καὶ ἀχρόνως ἐκ τοῦ πατρὸς γεννηθέντα , οὐ ποιηθέντα , ἐπ’ ἐσχάτων δὲ τῶν ἡμερῶν δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν , καὶ σαρκωθέντα ἐκ πνεύματος ἁγίου καὶ τῆς δεσποίνης ἡμῶν τῆς ἁγίας ἐνδόξου θεοτόκου καὶ ἀεὶ παρθένου Μαρίας , καὶ γεννηθέντα ἐξ αὐτῆς , ὅς ἐστιν ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ εἶς τῆς ἁγίας τριάδος , συνδοξαζόμενος τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι . Οὐδὲ γὰρ τετάρτου προσώπου προσθήκην ἐπεδέξατο ἡ ἁγία τριάς , καὶ σαρκωθέντος τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας τριάδος θεοῦ Λόγου · ἀλλ’ ἔστιν εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , ὁμοούσιος τῷ θεῷ καὶ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα , καὶ ὁμοούσιος ἡμῖν ὁ αὐτὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , παθητὸς σαρκὶ καὶ ἀπαθὴς ὁ αὐτὸς ἐν θεότητι . Οὐ γὰρ ἄλλον τὸν θεὸν Λόγον τὸν θαυματουργήσαντα , καὶ ἄλλον τὸν παθόντα ἐπιστάμεθα · ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ὁμολογοῦμεν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν τοῦ θεοῦ Λόγον , σαρκωθέντα καὶ τελείως ἐνανθρωπήσαντα , καὶ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ τά τε θαύματα καὶ τὰ πάθη ἅπερ ἑκουσίως ὑπέμεινεν σαρκὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν . Οὐ γὰρ ἄνθρωπός τις ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν δέδωκεν , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ θεὸς Λόγος ἀτρέπτως γενόμενος ἄνθρωπος , τό τε ἑκούσιον πάθος καὶ τὸν θάνατον ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ κατεδέξατο . Καὶ θεὸν τοίνυν αὐτὸν ὁμολογοῦντες , οὐκ ἀθετοῦμεν τὸ εἶναι αὐτὸν καὶ ἄνθρωπον · καὶ ἄνθρωπον αὐτὸν ὁμολογοῦντες , οὐκ ἀρνούμεθα τὸ εἶναι αὐτὸν καὶ θεόν . Ὅθεν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἐξ ἑκατέρας φύσεως , θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος , σύνθετον τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ὁμολογοῦντες , σύγχυσιν τῇ ἑνώσει οὐκ ἐπεισάγομεν . Οὐ γὰρ ὅτι γέγονε καθ’ ἡμᾶς ἄνθρωπος , τὸ εἶναι θεὸς ἀπολέσει · οὔτε μὴν ὅτι θεὸς κατὰ φύσιν ἐστί , καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν ἀπαράδεκτον ἔχει , καὶ τὸ ἄνθρωπος εἶναι παραιτήσεται . Μεμένηκεν δὲ ὥσπερ ἐν ἀνθρωπότητι θεός , οὕτω καὶ ἐν ὑπεροχῇ θεότητος ὢν ἄνθρωπος οὐδὲν ἧττον , ἄμφω δὲ ὢν ἐν ταὐτῷ , καὶ εἷς θεός τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος ὁ Ἐμμανουήλ . Τὸν αὐτὸν δὲ ὁμολογοῦντες ἐν θεότητι τέλειον καὶ ἐν ἀνθρωπότητι τέλειον , ἐξ ὧν καὶ συνετέθη , διαίρεσιν μὲν τὴν ἀνὰ μέρος ἢ τομὴν οὐκ ἐπιφέρομεν τῇ μιᾷ αὐτοῦ συνθέτῳ ὑποστάσει , τὴν δὲ διαφορὰν τῶν φύσεων σημαίνομεν , οὐκ ἀναιρουμένην διὰ τὴν ἕνωσιν . Οὔτε γὰρ ἡ θεία φύσις εἰς τὴν ἀνθρωπείαν μετεβλήθη , οὔτε ἡ ἀνθρωπεία φύσις εἰς τὴν θείαν ἐτράπη . Νοουμένης δὲ μᾶλλον καὶ ὑπαρχούσης ἑκατέρας ἐν τῷ τῆς ἰδίας φύσεως ὅρῳ τε καὶ λόγῳ πεπρᾶχθαί φαμεν τὴν ἕνωσιν καθ’ ὑπόστασιν . Ἡ δὲ καθ’ ὑπόστασιν ἕνωσις δηλοῖ ὅτι ὁ θεὸς Λόγος , τουτέστιν ἡ μία ὑπόστασις τῶν τριῶν τῆς θεότητος ὑποστάσεων , οὐ προϋποστάντι ἀνθρώπῳ ἡνώθη , ἀλλ’ ἐν τῇ γαστρὶ τῆς δεσποίνης ἡμῶν τῆς ἁγίας καὶ ἐνδόξου θεοτόκου καὶ ἀεὶ παρθένου Μαρίας ἐδημιούργησεν ἑαυτῷ ἐξ αὐτῆς ἐν τῇ ἰδίᾳ ὑποστάσει σάρκα ὁμοούσιον ἡμῖν καὶ ὁμοιοπαθῆ κατὰ πάντα , χωρὶς ἁμαρτίας , ἐψυχωμένην ψυχῇ λογικῇ καὶ νοερᾷ . Ἐν αὐτῷ γὰρ ἔσχεν τὴν ὑπόστασιν καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ ἔστιν εἷς καὶ ὁ αὐτὸς κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς συνδοξαζόμενος τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι . Ἐννοοῦντες δὲ αὐτοῦ τὴν ἄφραστον ἕνωσιν , ὀρθῶς ὁμολογοῦμεν μίαν φύσιν τοῦ θεοῦ Λόγου σεσαρκωμένην σαρκὶ ἐψυχωμένῃ ψυχῇ λογικῇ τε καὶ νοερᾷ . Καὶ πάλιν ἐν θεωρίᾳ λαμβάνοντες τὴν τῶν φύσεων διαφορὰν δύο ταύτας εἶναι λέγομεν , διαίρεσιν οὐδεμίαν εἰσάγοντες . Ἑκατέρα γὰρ φύσις ἐστὶν ἐν αὐτῷ . Ὅθεν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ὁμολογοῦμεν Χριστόν , ἕνα υἱόν , ἓν πρόσωπον , μίαν ὑπόστασιν , θεόν τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον.Πάντας δὲ τοὺς παρὰ ταῦτα φρονήσαντας ἢ φρονοῦντας ἀναθεματίζομεν , ἀλλοτρίους εἶναι κρίνοντες τῆς ἁγίας τοῦ θεοῦ καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς ἐκκλησίας . Τῶν ὀρθῶν τοίνυν δογμάτων τῶν παρὰ τῶν ἁγίων πατέρων παραδεδομένων ἡμῖν κηρυττομένων , προτρέπομεν ὑμᾶς ἅπαντας εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν ἐκκλησίαν συντρέχειν , μᾶλλον δὲ καὶ παρακαλοῦμεν — οὐ γὰρ ὀκνήσαιμεν , κἂν ἐν ὑπεροχῇ βασιλείας ἐσμέν , καὶ τοιούτοις χρήσασθαι ῥήμασιν ὑπὲρ τῆς τῶν Χριστιανῶν ἁπάντων ὁμοφροσύνης τε καὶ ἑνώσεως , ἐκ τοῦ μίαν ἁπάντων δοξολογίαν ἀναπέμπεσθαι τῷ μεγάλῳ θεῷ καὶ σωτῆρι ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ — τοῦ δὲ λοιποῦ μηδένα προφασιζόμενον πρόσωπα ἢ συλλαβὰς ζυγομαχεῖν , ὅτι πρὸς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ὀρθὴν ἔννοιάν τε καὶ πίστιν αἱ συλλαβαὶ φέρουσι · τοῦ μέχρι νῦν κρατοῦντος ἔθους τε καὶ σχήματος ἐν τῇ ἁγίᾳ τοῦ θεοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ ἐκκλησίᾳ διὰ πάντων βεβαίου τε καὶ ἀκαινοτομήτου , καὶ εἰς τὸν ἑξῆς ἅπαντα μένοντος χρόνον . Τούτῳ μὲν οὖν ἅπαντες τῷ ἰδίκτῳ συγκατετίθεντο , ὀρθοδόξως ἐκπεφωνῆσθαι λέγοντες · οὐδὲν δὲ τῶν διερρωγότων ὅλως ἡνώθη , διότι ῥητῶς ἐπεσημήνατο τὸ βέβαιον καὶ ἀκαινοτόμητον ταῖς ἐκκλησίαις πεφυλάχθαι καὶ κατὰ τὸν ἑξῆς ἐπιρρέοντα χρόνον .
Lemmas: γράφος δέ ὁ Ἰουστῖνος ὁ ἑκασταχοῦ Χριστιανός πρόγραμμα , αὐτός ὄνομα οὗτος · ἐν ὄνομα ὁ δεσπότης Ἰησοῦς Χριστός ὁ θεός ἐγώ , αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Φλάβιος Ἰουστῖνος , πιστός ἐν Χριστός , ἥμερος , μέγας , εὐεργέτης , Ἀλαμανικός , Γοτθικός , Γερμανικός , Ἀντικός , Φραγκικός , Ἐρουλικός , Γηπαιδικός , εὐσεβής , εὐσεβής , εὐτυχής , ἔνδοξος , νικητής , τροπαιοῦχος , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος . Εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ , φημί ὁ δεσπότης Χριστός ὁ ἀληθινός ἐγώ θεός , εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ , ὁ αὐτός κηρύσσω πᾶς ἄνθρωπος . οὐ ἄλλος δέ οὗτος εἰμί ἢ ὁ πιστεύω εἰς αὐτός εἰς εἷς καί ὁ αὐτός ἐκκλησία συντρέχω μέν περί ὁ ὀρθός ὁ Χριστιανός δόξα , ἀποστρέφω δέ ὁ τἀναντία λέγω ἢ δοξάζω . Πρώτη γάρ σωτηρία καθίστημι πᾶς ἄνθρωπος ὁ ὁ ὀρθός πίστις ὁμολογία . Διὸ καί ἐγώ ὁ εὐαγγελικός κατακολουθέω παράγγελμα καί ὁ ἅγιος συμβόλῳ,ἤτοι μάθημα ὁ ἅγιος πατήρ , πρός εἷς καί ὁ αὐτός ἐκκλησία τε καί γνώμη προτρέπω πᾶς συνέρχομαι , πιστεύω εἰς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , τριάς ὁμοούσιος , εἷς θεότης ἤτοι φύσις καί οὐσία λόγος καί πρᾶγμα , καί εἷς δύναμις καί ἐξουσία καί ἐνέργεια , ἐν τρεῖς ὑπόστασις ἤγουν πρόσωπον δοξάζω , εἰς ὁ βαπτίζω , εἰς ὁ πιστεύω , καί ὅς συντάσσω . μόνος γάρ ἐν τριάς καί τριάς ἐν μόνος προσκυνέω , παράδοξος ἔχω καί ὁ διαίρεσις καί ὁ ἕνωσις · μόνος μέν κατά ὁ οὐσία ἤγουν θεότης , τριάς δέ κατά ὁ ἰδιότης ἤγουν ὑπόστασις , ἤτοι πρόσωπον . διαιρέω γάρ ἀδιαιρέτως , ἵνα οὕτως εἶπον , καί συνάπτω διῃρημένως . εἷς γάρ ἐν τρεῖς ὁ θεότης καί ὁ τρεῖς εἷς , ὁ ἐν ὅς ὁ θεότης , ἢ ὁ γε ἀκριβής εἶπον , ὁ ὁ θεότης . θεός ὁ πατήρ , θεός ὁ υἱός , θεός ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὅταν ἕκαστος πρόσωπον κατά ἑαυτοῦ θεωρέω , ὁ νόος χωρίζω ὁ ἀχώριστος · θεός ὁ τρεῖς μετά ἀλλήλων νοέω , ὁ αὐτός ὁ κίνησις καί ὁ φύσις , ἐπεί χρή καί ὁ εἷς θεός ὁμολογέω , καί ὁ τρεῖς ὑπόστασις ἤγουν ἰδιότης κηρύσσω . ὁμολογέω δέ αὐτός ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ὁ θεός Λόγος ὁ πρό αἰών καί ἄχρονος ἐκ ὁ πατήρ γεννάω , οὖον ποιέω , ἐπί ἔσχατος δέ ὁ ἡμέρα διά ἐγώ καί διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία κατέρχομαι ἐκ ὁ οὐρανός , καί σαρκόω ἐκ πνεῦμα ἅγιος καί ὁ δέσποινα ἐγώ ὁ ἅγιος ἔνδοξος θεοτόκος καί ἀεί παρθένος Μαρία , καί γεννάω ἐκ αὐτός , ὅς εἰμί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ εἰμί ὁ ἅγιος τριάς , συνδοξάζω ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὐδέ γάρ τέταρτος πρόσωπον προσθήκη ἐπιδείκνυμι ὁ ἅγιος τριάς , καί σαρκόω ὁ εἷς ὁ ἅγιος τριάς θεός Λόγος · ἀλλά εἰμί εἷς καί ὁ αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁμοούσιος ὁ θεός καί πατήρ κατά ὁ θεότης , καί ὁμοούσιος ἐγώ ὁ αὐτός κατά ὁ ἀνθρωπότης , παθητός σάρξ καί ἀπαθής ὁ αὐτός ἐν θεότης . οὖον γάρ ἄλλος ὁ θεός Λόγος ὁ θαυματουργέω , καί ἄλλος ὁ πάθος ἐπίσταμαι · ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός ὁμολογέω κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ὁ θεός Λόγος , σαρκόω καί τέλειος ἐνανθρωπέω , καί εἷς καί ὁ αὐτός ὁ τε θαῦμα καί ὁ πάθος ὅσπερ ἑκούσιος ὑπομένω σάρξ διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία . οὖον γάρ ἄνθρωπος τις ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ δίδωμι , ἀλλά αὐτός ὁ θεός Λόγος ἄτρεπτος γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ τε ἑκούσιος πάθος καί ὁ θάνατος ὑπέρ ἐγώ σάρξ καταδέχομαι . καί θεός τοίνυν αὐτός ὁμολογέω , οὐ ἀθετέω ὁ εἰμί αὐτός καί ἄνθρωπος · καί ἄνθρωπος αὐτός ὁμολογέω , οὐ ἀρνέομαι ὁ εἰμί αὐτός καί θεός . ὅθεν εἷς καί ὁ αὐτός ἐκ ἑκάτερος φύσις , θεότης καί ἀνθρωπότης , συντίθημι ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁμολογέω , σύγχυσις ὁ ἕνωσις οὐ ἐπεισάγω . οὖον γάρ ὅτι γίγνομαι κατά ἐγώ ἄνθρωπος , ὁ εἰμί θεός ἀπόλλυμι · οὔτε μήv ὅτι θεός κατά φύσις εἰμί , καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις ἀπαράδεκτος ἔχω , καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί παραιτέομαι . μένω δέ ὥσπερ ἐν ἀνθρωπότης θεός , οὗτος καί ἐν ὑπεροχή θεότης εἰμί ἄνθρωπος οὐδείς κακός , ἄμφω δέ εἰμί ἐν αὐτός , καί εἷς θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος ὁ Ἐμμανουήλ . ὁ αὐτός δέ ὁμολογέω ἐν θεότης τέλειος καί ἐν ἀνθρωπότης τέλειος , ἐκ ὅς καί συντίθημι , διαίρεσις μέν ὁ ἀνά μέρος ἢ τομή οὐ ἐπιφέρω ὁ εἷς αὐτός σύνθετος ὑπόστασις , ὁ δέ διαφορά ὁ φύσις σημαίνω , οὐ ἀναιρέω διά ὁ ἕνωσις . οὔτε γάρ ὁ θεῖος φύσις εἰς ὁ ἀνθρώπειος μεταβάλλω , οὔτε ὁ ἀνθρώπειος φύσις εἰς ὁ θεῖος τρέπω . νοέω δέ μᾶλλον καί ὑπάρχω ἑκάτερος ἐν ὁ ὁ ἴδιος φύσις ὅρος τε καί λόγος πράσσω φημί ὁ ἕνωσις κατά ὑπόστασις . ὁ δέ κατά ὑπόστασις ἕνωσις δηλόω ὅτι ὁ θεός Λόγος , τουτέστιν ὁ εἷς ὑπόστασις ὁ τρεῖς ὁ θεότης ὑπόστασις , οὖον προυποιστημι ἄνθρωπος ἑνόω , ἀλλά ἐν ὁ γαστήρ ὁ δέσποινα ἐγώ ὁ ἅγιος καί ἔνδοξος θεοτόκος καί ἀεί παρθένος Μαρία δημιουργέω ἑαυτοῦ ἐκ αὐτός ἐν ὁ ἴδιος ὑπόστασις σάρξ ὁμοούσιος ἐγώ καί ὁμοιοπαθής κατά πᾶς , Χωρὶς ἁμαρτία , ψυχόω Ψυχή λογικός καί νοερός . ἐν αὐτός γάρ ἔχω ὁ ὑπόστασις καί γίγνομαι ἄνθρωπος , καί εἰμί εἷς καί ὁ αὐτός κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός συνδοξάζω ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἐννοέω δέ αὐτός ὁ ἄφραστος ἕνωσις , ὀρθῶς ὁμολογέω εἷς φύσις ὁ θεός Λόγος σαρκώω σάρξ ψυχωμένος Ψυχή λογικός τε καί νοερός . καί πάλιν ἐν θεωρία λαμβάνω ὁ ὁ φύσις διαφορά δύο οὗτος εἰμί λέγω , διαίρεσις οὐδείς εἰσάγω . ἑκάτερος γάρ φύσις εἰμί ἐν αὐτός . ὅθεν εἷς καί ὁ αὐτός ὁμολογέω Χριστός , εἷς υἱός , εἷς πρόσωπον , εἷς ὑπόστασις , θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπον.Πάντας δέ ὁ παρά οὗτος φρονέω ἢ φρονέω ἀναθεματίζω , ἀλλότριος εἰμί κρίνω ὁ ἅγιος ὁ θεός καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία . ὁ ὀρθός τοίνυν δόγμα ὁ παρά ὁ ἅγιος πατήρ παραδίδωμι ἐγώ κηρύσσω , προτρέπω σύ ἅπας εἰς εἷς καί ὁ αὐτός καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία συντρέχω , μᾶλλον δέ καί παρακαλέω — οὖον γάρ ὀκνέω , κἀν ἐν ὑπεροχή βασίλεια εἰμί , καί τοιοῦτος χράω ῥῆμα ὑπέρ ὁ ὁ Χριστιανός ἅπας ὁμοφροσύνη τε καί ἕνωσις , ἐκ ὁ εἷς ἅπας δοξολογία ἀναπέμπω ὁ μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός — ὁ δέ λοιπός μηδείς προφασίζομαι πρόσωπον ἢ συλλαβή ζυγομαχέω , ὅτι πρός εἷς καί ὁ αὐτός ὀρθός ἔννοια τε καί πίστις ὁ συλλαβή φέρω · ὁ μέχρι νῦν κράτος ἔθος τε καί σχῆμα ἐν ὁ ἅγιος ὁ θεός καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία διά πᾶς βέβαιος τε καί ακαινοτόμητος , καί εἰς ὁ ἑξῆς ἅπας Μένων χρόνος . οὗτος μέν οὖν ἅπας ὁ ἴδικτον συγκατατίθημι , ὀρθόδοξος ἐκφωνέω λέγω · οὐδείς δέ ὁ διαρρήγνυμι ὅλως ἑνόω , διότι ῥητός ἐπισημαίνω ὁ βέβαιος καί ἀκαινοτόμητος ὁ ἐκκλησία φυλάσσω καί κατά ὁ ἑξῆς ἐπιρρέω χρόνος .