evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 3.21
Ἐπηύξησε δὲ ταῦτα Συμεώνης μοναχὸς τῶν Ἀκοιμήτων ὁ παρὰ Κυρίλλου σταλείς . Διήλεγξε γὰρ τοὺς περὶ Μισῖνον καὶ Βιτάλιον κοινωνήσαντας τοῖς αἱρετικοῖς , διαρρήδην ἐκφωνηθέντος τοῦ ὀνόματος Πέτρου ἐν τοῖς ἱεροῖς διπτύχοις , καὶ ταύτῃ ὑπαχθῆναι πολλοὺς τῶν ἁπλουστέρων ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν , λεγόντων δεχθῆναι τὸν Πέτρον καὶ πρὸς τοῦ Ῥώμης θρόνου . Καὶ πρὸς πεύσεις δὲ διαφόρους ἔλεγεν ὁ Συμεώνης μὴ ἀνασχέσθαι τοὺς περὶ Μισῖνον ἐντυχεῖν ὀρθοδόξῳ τινί , ἢ γραμμάτων ἀπόδοσιν ποιήσασθαι , ἤ τι τῶν τολμωμένων κατὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως ἀκριβῶσαι . Παρήχθη δὲ καὶ Σιλβανὸς πρεσβύτερος συνὼν Μισίνῳ καὶ Βιταλίῳ ἀνὰ τὴν Κωνσταντίνου , ὃς τὴν τῶν μοναχῶν φωνὴν ἐπεβεβαίωσεν . Ἀνεγνώσθη καὶ Ἀκακίου ἐπιστολὴ πρὸς Σιμπλίκιον , λέγουσα πάλαι καθῃρῆσθαι Πέτρον καὶ υἱὸν νυκτὸς καθεστάναι . Καὶ ἐπὶ τούτοις τῆς ἱερωσύνης ἀπεκινήθησαν καὶ τῆς ἀχράντου κοινωνίας ἐχωρίσθησαν Μισῖνός τε καὶ Βιτάλιος , πάσης τῆς συνόδου ψηφισαμένης ἐπὶ λέξεως ταῦτα · Πέτρον τὸν αἱρετικὸν τὸν καὶ πάλαι τῇ ψήφῳ τῆς ἱερᾶς καθέδρας κατακριθέντα ἀποκηρυχθέντα τε καὶ ἀναθεματισθέντα , ἡ Ῥωμαίων ἐκκλησία οὐ δέχεται . ᾯ τινι εἰ καὶ μὴ ἄλλο τι ἀντετίθετο , τοῦτο ἤρκεσεν ἂν ὅτι ἀπὸ αἱρετικῶν χειροτονηθεὶς τῶν ὀρθοδόξων ἡγεῖσθαι οὐκ ἠδύνατο . Περιέχει δὲ καὶ τοῦτο · Ἀκάκιον δὲ τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως μεγίστης εὐθύνης ἄξιον τὸ πρᾶγμα ἀπέδειξε , διότι πρὸς Σιμπλίκιον γράφων καὶ αἱρετικὸν καλέσας τὸν Πέτρον νῦν τῷ βασιλεῖ οὐ πεφανέρωκε , δέον εἴπερ ἠγάπα τὸν Ζήνωνα τοῦτο πρᾶξαι . Ἀλλὰ μᾶλλον τῷ πόθῳ ἀγαπᾷ τὸν βασιλέα , οὐ τὴν πίστιν ἀγαπᾷ . Ἀλλ’ ἐπὶ τὰ ἑξῆς τὸν λόγον ἐπαναγάγωμεν . Φέρεται Ἀκακίου ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ προέδρους κληρικούς τε καὶ μοναχοὺς καὶ πρὸς ἅπαντα τὸν λεών,δι’ ἧς ἐπειράθη τὸ γενόμενον ἀνακαλέσασθαι σχίσμα . Περὶ ὧν καὶ πρὸς Πέτρον τὸν Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπον γέγραφε .
Lemmas: ἐπαυξάνω δέ οὗτος Συμεώνης μοναχός ὁ ἀκοίμητος ὁ παρά Κύριλλος στέλλω . διελέγχω γάρ ὁ περί μισινομαι καί Βιτάλιος κοινωνέω ὁ αἱρετικός , διαρρήδην ἐκφωνέω ὁ ὄνομα Πέτρος ἐν ὁ ἱερός δίπτυχος , καί οὗτος ὑπάγω πολύς ὁ ἁπλόος ὑπό ὁ αἱρετικός , λέγω δέχομαι ὁ Πέτρος καί πρός ὁ Ῥώμη θρόνος . καί πρός Πεύσεις δέ διάφορος λέγω ὁ Συμεώνης μή ἀνέχω ὁ περί μισινομαι ἐντυγχάνω ὀρθόδοξος τις , ἢ γράμμα ἀπόδοσις ποιέω , ἤ τίς ὁ τολμάω κατά ὁ ὀρθός πίστις ἀκριβόω . παράγω δέ καί Σιλβανός πρέσβυς σύνειμι Μισίνῳ καί Βιτάλιος ἀνά ὁ Κωνσταντῖνος , ὅς ὁ ὁ μοναχός φωνή ἐπί-βεβαιόω . ἀναγιγνώσκω καί Ἀκάκιος ἐπιστολή πρός Σιμπλίκιος , λέγω πάλαι καθαιρέω Πέτρος καί υἱός νύξ καθίστημι . καί ἐπί οὗτος ὁ ἱερωσύνη ἀποκινέω καί ὁ ἄχραντος κοινωνία χωρίζω Μισῖνός τε καί Βιτάλιος , πᾶς ὁ σύνοδος ψηφίζομαι ἐπί λέξις οὗτος · Πέτρος ὁ αἱρετικός ὁ καί πάλαι ὁ ψῆφος ὁ ἱερός καθέδρα κατακρίνω ἀποκηρύσσω τε καί ἀναθεματίζω , ὁ Ῥωμαῖος ἐκκλησία οὖον δέχομαι . ὧ τις εἰμί καί μή ἄλλος τίς ἀντιτίθημι , οὗτος ἀρκέω εἄν ὅτι ἀπό αἱρετικός χειροτονέω ὁ ὀρθόδοξος ἡγέομαι οὐ δύναμαι . περιέχω δέ καί οὗτος · Ἀκάκιος δέ ὁ ὁ Κωνσταντινούπολις μέγας εὔθυνα ἄξιος ὁ πρᾶγμα ἀποδείκνυμι , διότι πρός Σιμπλίκιος γράφω καί αἱρετικός καλέω ὁ Πέτρος νῦν ὁ βασιλεύς οὖον φανερόω , δήω εἴπερ ἀγαπάω ὁ Ζήνων οὗτος πράσσω . ἀλλά μᾶλλον ὁ πόθος ἀγαπάω ὁ βασιλεύς , οὖον ὁ πίστις ἀγαπάω . ἀλλά ἐπί ὁ ἑξῆς ὁ λόγος ἐπανάγω . φέρω Ἀκάκιος ἐπιστολή πρός ὁ ἐν Αἴγυπτος πρόεδρος κληρικός τε καί μοναχός καί πρός ἅπας ὁ λεών,δι’ ὅς πειράω ὁ γίγνομαι ἀνακαλέω σχίσμα . περι ὅς καί πρός Πέτρος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος γράφω .