evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 2.10
Τοιγαροῦν πρῶτος ὁ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐπίσκοπος Λέων ὑπέρ τε τῆς ἐν Καλχηδόνι συνόδου γέγραφε , τήν τε Τιμοθέου χειροτονίαν ἀπεδοκίμασεν ὡς ἀθέσμως γεγενημένην · ἥντινα τοῦ Λέοντος ἐπιστολὴν Λέων αὐτοκράτωρ Τιμοθέῳ διαπέμπεται τῷ τῆς Ἀλεξανδρέων προέδρῳ , Διομήδους σιλεντιαρίου τοῖς βασιλικοῖς κελεύσμασι διακονησαμένου . Πρὸς ὃν καὶ ἀντέγραψε Τιμόθεος μεμφόμενος τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον καὶ τὴν Λέοντος ἐπιστολήν . Ὧν τὰ ἀντίγραφα μὲν σώζεται ἐν τοῖς καλουμένοις ἐγκυκλίοις , ἐμοὶ δὲ παρεῖται ἵνα μὴ πλῆθος ἐπεισαγάγω τῷ παρόντι πόνῳ . Καὶ οἱ τῶν ἄλλων δὲ πόλεων ἐπίσκοποι τοῖς ἐν Καλχηδόνι τυπωθεῖσιν ἐνέμειναν , καὶ τὴν Τιμοθέου χειροτονίαν ἁπάσαις κατέκριναν ψήφοις · Ἀμφιλόχιος δὲ μόνος ὁ Σίδης ἐπιστολὴν γέγραφε πρὸς τὸν βασιλέα , καταβοῶσαν μὲν τῆς Τιμοθέου χειροτονίας , οὐκ ἀποδεχομένην δὲ τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον . Ἅπερ καὶ ταῦτα Ζαχαρίᾳ τῷ ῥήτορι πεπόνηται , τῷ καὶ τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν Ἀμφιλοχίου ἐντεταχότι ἐν τῷ αὐτοῦ συντάγματι . Γράφει δὲ καὶ Συμεώνης ὁ τῆς ὁσίας λήξεως περὶ τούτων ἐπιστολὰς δύο πρός τε Λέοντα τὸν αὐτοκράτορα , πρός τε Βασίλειον ἐπισκοποῦντα τὴν Ἀντιόχου · ὧν τὴν πρὸς Βασίλειον βραχυλογοῦσαν ἐντίθημι τῇδε μου τῇ συγγραφῇ , ὧδέ πως ἔχουσαν · Τῷ δεσπότῃ μου τῷ ὁσιωτάτῳ καὶ ἁγιωτάτῳ φιλοθέῳ Βασιλείῳ ἀρχιεπισκόπῳ , ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ ταπεινὸς Συμεώνης ἐν Κυρίῳ χαίρειν . Νῦν εὔκαιρον εἰπεῖν , δέσποτα · Εὐλογητὸς ὁ θεός , ὃς οὐκ ἀπέστησε τὴν προσευχὴν ἡμῶν καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀφ’ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν . Δεξάμενος γὰρ τὰ γράμματα τῆς ὑμετέρας ὁσιότητος ἐθαύμασα τὸν ζῆλον καὶ τὴν εὐσέβειαν τοῦ θεοφιλεστάτου ἡμῶν βασιλέως , τὴν πρὸς τοὺς ἁγίους πατέρας καὶ τὴν τούτων βεβαίαν πίστιν , ἣν ἐπέδειξε καὶ ἐπιδείκνυται · καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ἡμῶν τὸ δῶρον , καθὼς καὶ ὁ ἅγιος ἀπόστολος λέγει , ἀλλ’ ἐκ θεοῦ τοῦ ταύτην αὐτῷ δεδωκότος τὴν προθυμίαν διὰ τῶν ὑμετέρων εὐχῶν . Καὶ μετ’ ὀλίγα · Διὸ κἀγὼ ὁ ταπεινὸς καὶ εὐτελής , τὸ ἔκτρωμα τῶν μοναχῶν , ἐγνώρισα τῇ αὐτοῦ βασιλείᾳ τὴν ἐμὴν πρόθεσιν τὴν περὶ τὴν πίστιν τῶν ἁγίων πατέρων τῶν ἐν Καλχηδόνι συνεληλυθότων ἑξακοσίων τριάκοντα , ἐμμένων καὶ ὑποστηριζόμενος ὑπ’ αὐτῆς τῆς ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος φανερωθείσης . Εἰ γὰρ μεταξὺ δύο ἢ τριῶν συνεληλυθότων διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ πάρεστιν ὁ σωτήρ , πῶς μεταξὺ τοσούτων καὶ τηλικούτων ἁγίων πατέρων ἐνεχώρει εἰ μὴ παρείη τὸ ἅγιον πνεῦμα ; Καὶ μεθ’ ἕτερα · Διὸ ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου ὑπὸ τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας , καθάπερ καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ ὁ δοῦλος Κυρίου ὑπὲρ τοῦ λαοῦ . Πάντα τὸν ὑπὸ τὴν σὴν ὁσιότητα εὐλαβῆ κλῆρον καὶ τὸν εὐλογημένον καὶ πιστότατον λαὸν ἐξ ἐμοῦ προσειπεῖν παρακλήθητι .
Lemmas: τοιγάρ πρῶτος ὁ ὁ πρέσβυς Ῥώμη ἐπίσκοπος Λέων ὑπέρ τε ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος γράφω , ὁ τε Τιμόθεος χειροτονία ἀποδοκιμάζω ὡς ἄθεσμος γίγνομαι · ὅστις ὁ Λέων ἐπιστολή Λέων αὐτοκράτωρ Τιμόθεος διαπέμπω ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς πρόεδρος , Διομήδης σιλεντιάριος ὁ βασιλικός κέλευσμα διακονέω . πρός ὅς καί ἀντιγράφω Τιμόθεος μέμφομαι ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος καί ὁ Λέων ἐπιστολή . ὅς ὁ ἀντίγραφον μέν σῴζω ἐν ὁ καλέω ἐγκύκλιος , ἐγώ δέ παρίημι ἵνα μή πλῆθος ἐπεισάγω ὁ πάρειμι πόνος . καί ὁ ὁ ἄλλος δέ πόλις ἐπίσκοπος ὁ ἐν Χαλκηδών τυπόω ἐμμένω , καί ὁ Τιμόθεος χειροτονία ἅπας κατακρίνω ψῆφος · Ἀμφιλόχιος δέ μόνος ὁ Σίδη ἐπιστολή γράφω πρός ὁ βασιλεύς , καταβοάω μέν ὁ Τιμόθεος χειροτονία , οὐ ἀποδέχομαι δέ ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος . ὅσπερ καί οὗτος Ζαχαρίας ὁ ῥήτωρ πονέω , ὁ καί ὁ ἐπιστολή αὐτός Αμφιλοχίου ἐντάσσω ἐν ὁ αὐτός σύνταγμα . γράφος δέ καί Συμεώνης ὁ ὁ ὅσιος λῆξις περί οὗτος ἐπιστολή δύο πρός τε Λέων ὁ αὐτοκράτωρ , πρός τε Βασίλειος ἐπισκοπέω ὁ Ἀντίοχος · ὅς ὁ πρός Βασίλειος βραχυλογώ ἐντίθημι ὅδε ἐγώ ὁ συγγράφω , ὧδε πως ἔχω · ὁ δεσπότης ἐγώ ὁ ὅσιος καί ἅγιος φιλόθεος Βασίλειος ἀρχιεπίσκοπος , ὁ ἁμαρτωλός καί ταπεινός Συμεώνης ἐν κύριος χαίρω . νῦν Εὔκαιρον εἶπον , δεσπότης · εὐλογητός ὁ θεός , ὅς οὐ ἀφίστημι ὁ προσευχή ἐγώ καί ὁ ἔλεος αὐτός ἀπό ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός . δέχομαι γάρ ὁ γράμμα ὁ ὑμέτερος ὁσιότης θαυμάζω ὁ ζῆλος καί ὁ εὐσέβεια ὁ θεοφιλής ἐγώ βασιλεύς , ὁ πρός ὁ ἅγιος πατήρ καί ὁ οὗτος βέβαιος πίστις , ὅς ἐπιδείκνυμι καί ἐπιδείκνυμι · καί οὗτος οὐ ἐκ ἐγώ ὁ δῶρον , καθώς καί ὁ ἅγιος ἀπόστολος λέγω , ἀλλά ἐκ θεός ὁ οὗτος αὐτός δίδωμι ὁ προθυμία διά ὁ ὑμέτερος εὖχος . καί μετά ὀλίγος · Διὸ ἐγώ ὁ ταπεινός καί εὐτελής , ὁ ἔκτρωμα ὁ μοναχός , γνωρίζω ὁ αὐτός βασίλεια ὁ ἐμός πρόθεσις ὁ περί ὁ πίστις ὁ ἅγιος πατήρ ὁ ἐν Χαλκηδών συνέρχομαι ἑξακόσιοι τριάκοντα , ἐμμένω καί ὑποστηρίζω ὑπό αὐτός ὁ ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα φανερόω . εἰμί γάρ μεταξύ δύο ἢ τρεῖς συνέρχομαι διά ὁ ὄνομα αὐτός πάρειμι ὁ σωτήρ , πῶς μεταξύ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ἅγιος πατήρ ἐγχωρέω εἰμί μή πείρω ὁ ἅγιος πνεῦμα ; καί μετά ἕτερος · Διὸ ἰσχύω καί ἀνδρίζω ὑπό ὁ ἀληθής εὐσέβεια , καθάπερ καί Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ ὁ δοῦλος κύριος ὑπέρ ὁ λαός . Πάν ὁ ὑπό ὁ σός ὁσιότης εὐλαβής κλῆρος καί ὁ εὐλογέω καί πιστός2 λαός ἐκ ἐγώ προσεῖπον παρακαλέω .