evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 4.34
Γέγονε δὲ καὶ ἀνὰ τὴν Ἔμεσαν Συμεώνης , ἀνὴρ οὕτως τὸν τῆς κενοδοξίας ἀποδυσάμενος χιτῶνα ὡς καὶ παράφορον τοῖς οὐκ εἰδόσι δόξαι αὐτὸν εἶναι , καίτοι γε πάσης σοφίας θείας καὶ χάριτος ἐμπεπλησμένον . Οὗτος ὁ Συμεώνης τὰ πολλὰ μὲν αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν διῃτᾶτο , οὐδενὶ τὸ παράπαν ἄδειαν ἐνδιδοὺς εἰδέναι πότε τε ἢ ὅπως τὸ θεῖον ἱλάσκετο , μηδὲ ὅτε τὰς ἀφέξεις ἢ μεθέξεις καθ’ ἑαυτὸν τῶν τροφῶν ποιοῖτο ἄν . Ἔστιν δὲ οὗ καὶ κατὰ τὰς λεωφόρους ἀγοράζων ἐκτετράφθαι τοῦ καθεστῶτος ἐδόκει καὶ μηδὲν φρενῆρες ἢ ἀγχίνουν ἔχειν ὅλως · καί που καὶ καπηλείῳ παρεισδὺς ἐκ τῶν προστυχόντων ἐδεσμάτων ἢ σιτίων ἤσθιεν ὅτε πεινῴη . Εἰ δέ τις ἐγκλίνας τὴν κεφαλὴν αὐτῷ προσεκύνησε , μετὰ θυμοῦ καὶ τάχους τῶν τόπων ἐξίστατο , τὸ πρὸς πολλῶν φωραθῆναι τὴν οἰκείαν ἀρετὴν δεδιώς . Καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν ἀγορὰν τῷ Συμεώνῃ . Ἦσαν δὲ αὐτῷ τινες συνήθεις οἷς καὶ παρενέβαλλεν , οὐδὲν ὅλως ὑποκρινόμενος . Τῶν τοίνυν συνήθων αὐτῷ ἦν τινι θεράπαινα , ἣ πρός τινος ἐκπορνευθεῖσα καὶ κυοῦσα , ἐπειδὴ τὸν τοῦτο δεδρακότα παρὰ τῶν δεσποτῶν ἐξειπεῖν ἠναγκάζετο , τὸν Συμεώνην ἔλεγεν σκοτίως αὐτῇ συμπλακῆναι , ἀπ’ αὐτοῦ τε κυοφορεῖν , καὶ ὀμεῖσθαι ἦ μὴν ταῦτα οὕτως ἔχειν , εἰ δέοι δὲ καὶ διελέγχειν . Ὅπερ ἐπειδὴ ὁ Συμεώνης ἠκηκόει , συνετίθετο , σάρκα φορεῖν εἰπὼν τὸ εὐόλισθον χρῆμα . Ἐπειδὴ δὲ παρὰ πᾶσι τοῦτο τεθρύλητο , καὶ πολλὴν ὦφλε τὴν αἰσχύνην ὁ Συμεώνης ὡς ἐδόκει , ὑπέστελλεν ἑαυτὸν καὶ τὸν αἰδούμενον ὑπεκρίνετο . Ὡς δ’ οὖν ἡ κυρία τῇ κυούσῃ ἧκε , καθῆστό τε τὰ εἰωθότα , ἡ μὲν ὠδὶς σφοδρότερον καὶ πολλὴν καὶ ἀνύποιστον τὴν ἀλγηδόνα κατεργαζομένη ἐς ἔσχατον κινδύνου τὴν ἄνθρωπον κατήγαγεν , ὁ δὲ τόκος οὐδαμῆ προέκοπτεν . Ἐπειδὴ οὖν τὸν Συμεώνην ἐξεπίτηδες ἀφιγμένον ἱκέτευον προσεύξασθαι , ἀναφανδὸν εἶπε μὴ πρότερον ἀποτέξειν τὸ γύναιον , πρὶν ἂν εἴποι τίς ὁ φύσας τὸ κυοφορούμενον εἴη . Ὅπερ ἐπειδὴ πέπραχε , καὶ τὸν ὄντως ἀνεῖπε πατέρα , εὐθὺ τὸ βρέφος ἐξήλατο , ὑπὸ τῆς ἀληθείας μαιευθέν . Οὗτός ποτε εἴς τι δωμάτιον ἑταίρας εἰσεληλυθὼς ὤφθη , καὶ τὴν θύραν ἀποκλείσας μόνος πρὸς μόνην ἐχρόνιζεν . Ὡς γοῦν ἀνακλίνας τὴν θύραν ἀπιὼν ᾤχετο , πανταχῆ θεώμενος μή τις αὐτὸν ὁρῴη , ἐπὶ μεῖζον τὰ τῆς ὑπονοίας ἤρθη ὡς τοὺς ἑωρακότας ἀγαγεῖν τὴν ἄνθρωπον , καὶ πυνθάνεσθαι τί τε εἰσιτητὰ τῷ Συμεώνῃ παρ’ αὐτὴν εἴη καὶ ἡ τοσαύτη τοῦ καιροῦ τριβή . Ἡ δὲ διώμνυτο τρίτην ἀπ’ ἐκείνης ἡμέραν μηδενὸς ἀπογεύσασθαι ἀπορίᾳ τῶν ἀναγκαίων ἣ μόνον ὕδατος , τὸν δὲ ὄψα τε κομίσαι καὶ σιτία καὶ οἴνου τι ἄγγος , καὶ τὴν θύραν ἀποκλείσαντα τράπεζαν παραθεῖναι δειπνίσαι τε ταύτην , ἐγκελευσάμενον τῆς θοίνης ἐμπλησθῆναι , ἱκανῶς τῇ ἀφέξει τῆς τροφῆς πιανθεῖσαν · καὶ τὰ λείψανα τῶν ἀποκομισθέντων προέφερεν . Ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ κλόνου τοῦ τὴν παραλίαν Φοινίκην κατασείσαντος παρὰ πόδας ὄντος , ἡνίκα ἥ τε Βηρυτίων Βιβλίων τε καὶ Τριπολιτῶν μάλιστα πεπόνθασιν , ῥυτῆρα τῇ χειρὶ μετεωρίζων ἔτυπτε τῶν κιόνων τοὺς πλείους ἀνὰ τὴν ἀγοράν · Στῆτε , βοῶν , ὀρχήσασθ’ ἔχετε . Ἐπεὶ τοίνυν οὐδὲν τἀνδρὸς ἦν πάρεργον , οἱ τούτοις περιτυχόντες τὸν νοῦν ἐτίθεσαν τίνας τῶν κιόνων μὴ τύπτων παρῄει . Οἳ καὶ μετ’ οὐ πολὺ πεπτώκασιν , ἔργον τῶν σεισμῶν γενόμενοι . Πολλὰ δὲ καὶ ἕτερα πέπραχεν , ἃ καὶ πραγματείας ἰδιαζούσης δεῖται .
Lemmas: γίγνομαι δέ καί ἀνά ὁ Ἔμεσα Συμεώνης , ἀνήρ οὕτως ὁ ὁ κενοδοξία ἀποδύω χιτών ὡς καί παράφορος ὁ οὐ οἶδα δόξα αὐτός εἰμί , καίτοι γε πᾶς σοφία θεῖος καί χάρις ἐμπίμπλημι . οὗτος ὁ Συμεώνης ὁ πολύς μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ διαιτάω , οὐδείς ὁ παράπαν ἄδεια ἐνδίδωμι οἶδα πότε τε ἢ ὅπως ὁ θέω ἱλάσκομαι , μηδέ ὅτε ὁ ἀπέχω ἢ μετέχω κατά ἑαυτοῦ ὁ τροφή ποιέω ἄν . ἔρτις δέ ὅς καί κατά ὁ λεωφόρος ἀγοράζω ἐκτρέπω ὁ καθίστημι δοκέω καί μηδείς φρενήρης ἢ ἀγχίνοος ἔχω ὅλως · καί ποῦ καί καπηλεῖον παρεισδύνω ἐκ ὁ προστυγχάνω ἔδεσμα ἢ σιτίον ἐσθίω ὅτε πεινάω . εἰμί δέ τις ἐγκλίνω ὁ κεφαλή αὐτός προσκυνέω , μετά θυμός καί τάχος ὁ τόπος ἐξίστημι , ὁ πρός πολύς φωράω ὁ οἰκεῖος ἀρετή δείδω . καί τοιοῦτος μέν ὁ κατά ὁ ἀγορά ὁ Συμεώνη . εἰμί δέ αὐτός τις συνήθης ὅς καί παρεμβάλλω , οὐδείς ὅλως ὑποκρίνομαι . ὁ τοίνυν συνήθης αὐτός εἰμί τις θεράπαινα , ὅς πρός τις ἐκπορνεύω καί κύω , ἐπεί ὁ οὗτος δράω παρά ὁ δεσπότης ἐξεῖπον ἀναγκάζω , ὁ Συμεώνης λέγω σκότιος αὐτός συμπλέκω , ἀπό αὐτός τε κυοφορέω , καί ὄμνυμι εἰμί μήv οὗτος οὕτως ἔχω , εἰμί δήω δέ καί διελέγχω . ὅπερ ἐπεί ὁ Συμεώνης ἀκούω , συντίθημι , σάρξ φορέω εἶπον ὁ εὐόλισθος χρῆμα . ἐπεί δέ παρά πᾶς οὗτος θρυλέω , καί πολύς ὀφλισκάνω ὁ αἰσχύνη ὁ Συμεώνης ὡς δοκέω , ὑποστέλλω ἑαυτοῦ καί ὁ αἰδέομαι ὑποκρίνομαι . ὡς δέ οὖν ὁ κύριος ὁ κύω ἵημι , κάθημαι τε ὁ εἴωθα , ὁ μέν ὠδίς σφοδρός καί πολύς καί ἀνύποιστος ὁ ἀλγηδών κατεργάζομαι εἰς ἔσχατος κίνδυνος ὁ ἄνθρωπος κατάγω , ὁ δέ τόκος οὐδαμῆ προκόπτω . ἐπεί οὖν ὁ Συμεώνης ἐξεπίτηδες ἀφικνέομαι ἱκετεύω προσεύχομαι , ἀναφανδά εἶπον μή πρότερος ἀπότεξις ὁ γύναιον , πρίν εἄν εἶπον τίς ὁ φύς ὁ κυοφορέω εἰμί . ὅπερ ἐπεί πράσσω , καί ὁ εἰμί ἀνειπεῖν πατήρ , εὐθύς2 ὁ βρέφος ἐξάλλομαι , ὑπό ὁ ἀλήθεια μαιεύω . οὗτος ποτός εἰς τίς δωμάτιον ἑταίρα εἰσέρχομαι ὁράω , καί ὁ θύρα ἀποκλείω μόνος πρός μόνος χρονίζω . ὡς γοῦν ἀνακλίνω ὁ θύρα ἀπέρχομαι οἴχομαι , πανταχῇ θεάομαι μή τις αὐτός ὁράω , ἐπί μείζων ὁ ὁ ὑπόνοια ἀραρίσκω ὡς ὁ ὁράω ἄγω ὁ ἄνθρωπος , καί πυνθάνομαι τίς τε εἰσιτητός ὁ Συμεώνη παρά αὐτός εἰμί καί ὁ τοσοῦτος ὁ καιρός τριβή . ὁ δέ διόμνυμι τρίτος ἀπό ἐκεῖνος ἡμέρα μηδείς ἀπογεύω ἀπορία ὁ ἀναγκαῖος ὅς μόνος ὕδωρ , ὁ δέ ὄψον τε κομίζω καί σιτίον καί οἶνος τίς ἄγγος , καί ὁ θύρα ἀποκλείω τράπεζα παρατίθημι δειπνίζω τε οὗτος , ἐγκελεύω ὁ θοίνη ἐμπίμπλημι , ἱκανῶς ὁ ἀπέχω ὁ τροφή πιαίνω · καί ὁ λείψανον ὁ ἀποκομίζω προφέρω . ἀλλά γάρ καί ὁ κλόνος ὁ ὁ παράλιος Φοινίκη κατασείω παρά πούς εἰμί , ἡνίκα ὅς τε Βηρύτιος βιβλίον τε καί Τριπολίτης μάλιστα πάσχω , ῥυτήρ ὁ χείρ μετεωρίζω τύπτω ὁ κίων ὁ πλείων ἀνά ὁ ἀγορά · ἵστημι , βοῦς , ὀρχέομαι ἔχω . ἐπεί τοίνυν οὐδείς ἀνήρ εἰμί πάρεργον , ὁ οὗτος περιτυγχάνω ὁ νόος τίθημι τίς ὁ κίων μή τύπτω πάρειμι . ὅς καί μετά οὖον πολύς πίπτω , ἔργον ὁ σεισμός γίγνομαι . Πολύς δέ καί ἕτερος πράσσω , ὁ καί πραγματεία ἰδιάζω δήω .