evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 4.16
Ὁ αὐτὸς ἀναγράφει ὡς Ἰουστινιανὸς φειδοῖ τῶν κακῶς αὐτόσε πασχόντων Χριστιανῶν στρατείαν ἐπαγγείλας , ὑποθήκαις Ἰωάννου ὑπάρχου τῆς αὐλῆς καθεστῶτος τῆς προθέσεως ἀνεστέλλετο , ὄναρ τε αὐτῷ φανὲν διακελεύεσθαι μὴ πρὸς τὴν ἔφοδον ἀποκνῆσαι · Χριστιανοῖς γὰρ ἀμύνων τὰ Βανδίλων διαφθερεῖ πράγματα.Ἐντεῦθεν φρονηματισθεὶς ἕβδομον τῆς βασιλείας ἀνύων ἔτος στέλλει Βελισάριον ἐς τὸν Καρχηδόνος πόλεμον ἀμφὶ θερινὰς τροπάς , τῆς στρατηγίδος νεὼς προσσχούσης ἐς τὴν ἀκτὴν ἣ πρὸ τῶν βασιλείων ἐστίν , Ἐπιφανίου τοῦ τῆς πόλεως ἐπισκόπου εὐξαμένου τε τὰ εἰκότα , τινάς τε τῶν στρατιωτῶν ἄρτι βαπτίσαντος καὶ ἐς τὴν στρατηγίδα ναῦν ἐσβιβάσαντος . Ἀνήνεκται δὲ αὐτῷ καὶ τὰ κατὰ Κυπριανὸν τὸν μάρτυρα ἱστορίας ἄξια , καί φησι πρὸς λέξιν ὧδε · Κυπριανόν , ἅγιον ἄνδρα , μάλιστα πάντων Καρχηδόνιοι σέβονται . Καὶ αὐτῷ νεών τινα λόγου πολλοῦ ἄξιον πρὸ τῆς πόλεως ἱδρυσάμενοι παρὰ τὴν τῆς θαλάσσης ᾐόνα , τά τε ἄλλα ἐξοσιοῦνται καὶ ἄγουσιν ἐνιαύσιον ἑορτήν , ἣν δὴ Κυπριανὰ καλοῦσι , καὶ ἀπ’ αὐτοῦ τὸν χειμῶνα οἱ ναῦται οὗπερ ἐγὼ ἀρτίως ἐμνήσθην ὁμωνύμως τῇ πανηγύρει προσαγορεύειν εἰώθασι , ἐπεὶ εἰς τὸν καιρὸν ἐπισκήπτειν φιλεῖ ἐφ’ οὗ ταύτην οἱ Λίβυες ἄγειν ἐς ἀεὶ τὴν ἑορτὴν νενομίκασι . Τοῦτον οἱ Βανδίλοι τὸν νεών , Ὀνωρίχου βασιλεύοντος , τοὺς Χριστιανοὺς βιασάμενοι ἀφείλοντο , ἐνθένδε σὺν πολλῇ ἀτιμίᾳ τοὺς ἱερέας ἐξελάσαντες , καὶ τὸ λοιπὸν ἅτε προσήκοντα Ἀρειανοῖς ἐπανώρθουν . Ἀσχάλλουσι δὲ διὰ ταῦτα καὶ διαπονουμένοις τοῖς Λίβυσι πολλάκις φασὶ τὸν Κυπριανὸν ὄναρ ἐπισκήψαντα φάναι ἀμφ’ αὐτῷ μεριμνᾶν τοὺς Χριστιανοὺς ἥκιστα χρῆναι · αὐτὸν γάρ οἱ προϊόντος τοῦ χρόνου τιμωρὸν ἔσεσθαι . Καὶ καταντῆσαι τὴν πρόρρησιν εἰς τοὺς Βελισαρίου χρόνους , Καρχηδόνος ὑπὸ Βελισαρίῳ στρατηγῷ Ῥωμαίων κατηκόου γενομένης , μετὰ πέμπτον καὶ ἐνενηκοστὸν ἔτος τῆς ἀφαιρέσεως , Βανδίλων τε παντάπασιν ἐκπολεμηθέντων , καὶ τῆς Ἀρειανῶν δόξης τέλεον ἐκ τῆς Λιβύων γῆς ἀπεληλαμένης , Χριστιανῶν τε τοὺς οἰκείους νηοὺς ἀπειληφότων ἀνὰ τὴν Κυπριανοῦ τοῦ μάρτυρος πρόρρησιν .
Lemmas: ὁ αὐτός ἀναγράφω ὡς Ἰουστινιανός φειδώ ὁ κακῶς αὐτόσε πάσχω Χριστιανός στρατεία ἐπαγγέλλω , ὑποθήκη Ἰωάννης ὑπάρχω ὁ αὐλή καθίστημι ὁ πρόθεσις ἀναστέλλω , ὄναρ τε αὐτός φαίνω διακελεύομαι μή πρός ὁ ἔφοδος ἀποκνέω · Χριστιανός γάρ ἀμύνω ὁ Βανδίλος διαφθείρω πράγματα.Ἐντεῦθεν φρονηματίζομαι ἕβδομος ὁ βασίλεια ἀνύω ἔτος στέλλω Βελισάριος εἰς ὁ Καρχηδών πόλεμος ἀμφί θερινός τροπή , ὁ στρατηγίς ναός προσέχω εἰς ὁ ἀκτή ὅς πρό ὁ βασίλειος εἰμί , Επιφανίου ὁ ὁ πόλις ἐπίσκοπος εὔχομαι τε ὁ εἰκός , τις τε ὁ στρατιώτης ἄρτι βαπτίζω καί εἰς ὁ στρατηγίς ναῦς εἰσβιβάζω . Ἀνήνεκται δέ αὐτός καί ὁ κατά κυπριανός ὁ μάρτυς ἱστορία ἄξιος , καί φημί πρός λέξις ὧδε · Κυπριανός , ἅγιος ἀνήρ , μάλιστα πᾶς Καρχηδόνιος σέβομαι . καί αὐτός νέος τις λόγος πολύς ἄξιος πρό ὁ πόλις ἱδρύω παρά ὁ ὁ θάλασσα ἠιών , ὁ τε ἄλλος ἐξοσιόω καί ἄγω ἐνιαύσιος ἑορτή , ὅς δή κυπριανός καλέω , καί ἀπό αὐτός ὁ χειμών ὁ ναύτης ὅσπερ ἐγώ ἄρτιος μιμνήσκω ὁμώνυμος ὁ πανήγυρις προσαγορεύω εἴωθα , ἐπεί εἰς ὁ καιρός ἐπισκήπτω φιλέω ἐπί ὅς οὗτος ὁ Λίβυς ἄγω εἰς ἀεί ὁ ἑορτή νομίζω . οὗτος ὁ Βανδίλος ὁ νέος , ονωριχοω βασιλεύω , ὁ Χριστιανός βιάζομαι ἀφαιρέω , ἐνθένδε σύν πολύς ἀτιμία ὁ ἱερεύς ἐξελαύνω , καί ὁ λοιπός ἅτε προσήκω Ἀρειανός ἐπανορθόω . ασχαλλους δέ διά οὗτος καί διαπονέω ὁ Λίβυς πολλάκις φημί ὁ κυπριανός ὄναρ ἐπισκήπτω φαίνω ἀμφι αὐτός μεριμνάω ὁ Χριστιανός ἥκιστος χρή · αὐτός γάρ ὁ πρόειμι ὁ χρόνος τιμωρός εἰμί . καί καταντάω ὁ πρόρρησις εἰς ὁ Βελισάριος χρόνος , Καρχηδών ὑπό Βελισάριος στρατηγός Ῥωμαῖος κατήκοος γίγνομαι , μετά πέμπτος καί ἐνενηκοστός ἔτος ὁ ἀφαίρεσις , Βανδίλος τε παντάπασι ἐκπολεμέω , καί ὁ Ἀρειανός δόξα τελέω ἐκ ὁ Λίβυς γῆ ἀπελαύνω , Χριστιανός τε ὁ οἰκεῖος ναός ἀπολαμβάνω ἀνά ὁ κυπριανός ὁ μάρτυς πρόρρησις .