evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 2.4
Ἐνταῦθα ἡ λελεγμένη μοι σύνοδος ἁλίζεται , τὸν τόπον Λέοντος ἀρχιερέως τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης διεπόντων , ὡς εἴρηται , Πασκασίνου καὶ Λουκενσίου ἐπισκόπων καὶ Βονιφατίου πρεσβυτέρου , τῆς Κωνσταντίνου μὲν προεδρεύοντος Ἀνατολίου , Διοσκόρου δὲ τῆς Ἀλεξανδρέων ἐπισκοποῦντος , Μαξίμου τε Ἀντιοχείας , καὶ Ἰουβεναλίου Ἱεροσολύμων · οἷς παρῆσαν οἵ τε ἀμφ’ αὐτοὺς ἱερεῖς καὶ οἱ τὰ κορυφαῖα τῆς ὑπερφυοῦς γερουσίας ἔχοντες . Πρὸς οὓς οἱ τὸν τόπον πληροῦντες Λέοντος ἔφασκον μὴ δεῖν Διόσκορον συγκάθεδρον σφίσι γενέσθαι · τοῦτο γὰρ αὐτοῖς ἐπιτετράφθαι παρὰ τοῦ σφῶν ἐπισκόπου Λέοντος , καὶ εἰ τοῦτο μὴ φυλάξουσιν , αὐτοὺς τῆς ἐκκλησίας ἀπαλλάττεσθαι . Καὶ πυθομένης τῆς γερουσίας τί ἄρα εἴη τὰ ἐπαγόμενα τῷ Διοσκόρῳ , διεξῆλθον λόγον ὀφείλειν αὐτὸν ὑποσχεῖν τῆς οἰκείας κρίσεως , κριτοῦ πρόσωπον παρὰ τὸ εἰκὸς ἀνειληφότα . Ὧν εἰρημένων , ἐπειδὴ Διόσκορος ψήφῳ τῆς συγκλήτου ἀνὰ τὸν μέσον καθῆστο χῶρον , Εὐσέβιος ἐξῄτει τὰς ἐπιδεδομένας παρ’ αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ δεήσεις ἀναγνωσθῆναι , φήσας ἐπὶ λέξεως ταῦτα · Ἠδίκημαι παρὰ Διοσκόρου , ἠδίκηται ἡ πίστις , ἐφονεύθη Φλαβιανὸς ὁ ἐπίσκοπος , ἅμα ἐμοὶ ἀδίκως καθῃρέθη παρ’ αὐτοῦ · κελεύσατε τὰς δεήσεις μου ἀναγνωσθῆναι . Ὅπερ ἐπειδὴ διελαλήθη , ἡ δέησις ἀναγνώσεως ἔτυχε , ταυτὶ φθεγγομένη τὰ ῥήματα · Παρὰ Εὐσεβίου τοῦ ἐλαχίστου ἐπισκόπου Δορυλαίου , ποιουμένου τὸν λόγον ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως , καὶ ὑπὲρ τοῦ ἐν ὁσίοις Φλαβιανοῦ τοῦ γενομένου ἐπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως . Σκοπὸς τῷ ὑμετέρῳ κράτει ἁπάντων μὲν τῶν ὑπηκόων προνοεῖν καὶ χεῖρα ὀρέγειν πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις , μάλιστα δὲ τοῖς εἰς ἱερωσύνην τελοῦσι . Καὶ ἐν τούτῳ γὰρ τὸ θεῖον θεραπεύεται , παρ’ οὗ τὸ βασιλεύειν ὑμῖν καὶ κρατεῖν τῶν ὑφ’ ἥλιον δεδώρηται . Ἐπεὶ οὖν πολλὰ καὶ δεινὰ παρὰ πᾶσαν ἀκολουθίαν ἡ εἰς Χριστὸν πίστις καὶ ἡμεῖς πεπόνθαμεν παρὰ Διοσκόρου τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρέων μεγαλοπόλεως , πρόσιμεν τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ τῶν δικαίων ἀξιοῦντες τυχεῖν . Τὰ δὲ τοῦ πράγματος ἐν τούτοις · ἐπὶ τῆς ἔναγχος γενομένης συνόδου ἐν τῇ Ἐφεσίων μητροπόλει — ἣν ὄφελόν γε ἦν μὴ γενέσθαι , ἵνα μὴ κακῶν καὶ ταραχῆς τὴν οἰκουμένην ἐμπλήσῃ — ὁ χρηστὸς Διόσκορος παρ’ οὐδὲν θέμενος τὸν τοῦ δικαίου λόγον καὶ τὸν τοῦ θεοῦ φόβον , ὁμόδοξος ὢν καὶ ὁμόφρων Εὐτυχοῦς τοῦ ματαιόφρονος καὶ αἱρετικοῦ , λανθάνων δὲ τοὺς πολλούς , ὡς ὕστερον ἑαυτὸν ἐφανέρωσεν , εὑρὼν καιρὸν τὴν γεγενημένην παρ’ ἐμοῦ κατὰ Εὐτυχοῦς τοῦ ὁμοδόξου αὐτοῦ κατηγορίαν καὶ τὴν ἐπ’ αὐτῷ ἐξενεχθεῖσαν ψῆφον παρὰ τοῦ τῆς ὁσίας λήξεως Φλαβιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου , πλῆθος ἀτάκτων ὄχλων συναγαγὼν καὶ δυναστείαν ἑαυτῷ διὰ χρημάτων πορισάμενος , τὴν εὐσεβῆ θρησκείαν τῶν ὀρθοδόξων τό γε ἧκον εἰς αὐτὸν ἐλυμήνατο , καὶ τὴν κακοδοξίαν Εὐτυχοῦς τοῦ μονάζοντος , ἥτις ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς παρὰ τῶν ἁγίων πατέρων ἀπεκηρύχθη , ἐβεβαίωσεν . Ἐπεὶ οὖν οὐ μικρὰ τὰ τετολμημένα αὐτῷ κατά τε τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως καὶ καθ’ ἡμῶν , δεόμεθα καὶ προσπίπτομεν τῷ ὑμετέρῳ κράτει θεσπίσαι τὸν αὐτὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Διόσκορον ἀπολογήσασθαι τοῖς παρ’ ἡμῶν αὐτῷ ἐπαγομένοις · δηλαδὴ τῶν παρ’ αὐτοῦ καθ’ ἡμῶν πεπραγμένων ὑπομνημάτων ἀναγινωσκομένων ἐπὶ τῆς ἁγίας συνόδου , δι’ ὧν δυνάμεθα ἀποδεῖξαι αὐτὸν καὶ ἀλλότριον ὄντα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως , καὶ αἵρεσιν ἀσεβείας πεπληρωμένην κρατύναντα , καὶ ἀδίκως ἡμᾶς καθελόντα καὶ τὰ δεινὰ ἡμᾶς κατειργασμένον · θείων καὶ προσκυνουμένων ὑμῶν μανδάτων καταπεμπομένων τῇ ἁγίᾳ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ τῶν θεοφιλεστάτων ἐπισκόπων , ἐφ’ ᾧ τε ἡμῶν καὶ τοῦ προειρημένου Διοσκόρου διακοῦσαι , καὶ ἀνενεγκεῖν εἰς γνῶσιν τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας πάντα τὰ πραττόμενα πρὸς τὸ παριστάμενον τῇ ἀθανάτῳ ὑμῶν κορυφῇ.Καὶ τούτου τυχόντες ἀδιαλείπτους εὐχὰς ἀναπέμψομεν ὑπὲρ τοῦ αἰωνίου ὑμῶν κράτους , θειότατοι βασιλεῖς . Μετὰ ταῦτα ἐκ κοινῆς δεήσεως Διοσκόρου τε καὶ Εὐσεβίου τὰ ἐν τῷ δευτέρῳ συνεδρίῳ πεπραγμένα τῶν ἐν Ἐφέσῳ διὰ τῆς ἀναγνώσεως ἐδημοσιεύετο · ὧν τὴν λεπτομέρειαν διὰ πολλῶν μὲν ἀνειλημμένην , ἐμπεριεχομένην δὲ τοῖς ἐν Καλχηδόνι κεκινημένοις , ὡς ἂν μὴ ἀδολεσχεῖν δόξω τοῖς πρὸς τὸ πέρας τῶν πραγμάτων ἐπειγομένοις , ὑπέταξα τῷ παρόντι τῆς ἱστορίας βιβλίῳ,ἄδειαν δοὺς τοῖς πάντα λεπτῶς εἰδέναι βουλομένοις καὶ τούτοις ἐντυχεῖν καὶ τὴν πάντων ἀκρίβειαν ἀναμάξασθαι . Ἐπιτρέχων δὲ τὰ καιριώτερα , φημὶ ὡς ἐφωράθη Διόσκορος μὴ δεξάμενος τὴν Λέοντος ἐπιστολὴν ἐπισκόπου τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης , καὶ πρός γε τὴν καθαίρεσιν Φλαβιανοῦ τῆς νέας Ῥώμης ἐπισκόπου ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ποιησάμενος , ἐν ἀγράφῳ τε χάρτῃ παρασκευάσας τοὺς ἁλισθέντας ἐπισκόπους ὑποσημήνασθαι , καὶ τὴν καθαίρεσιν Φλαβιανοῦ περιέχοντι . Ἐφ’ οἶς οἱ ἀπὸ τῆς συγκλήτου βουλῆς ἐψηφίσαντο τάδε · Περὶ μὲν τῆς ὀρθοδόξου καὶ καθολικῆς πίστεως τελεώτερον συνόδου γινομένης τῇ ὑστεραίᾳ ἀκριβεστέραν ἐξέτασιν γενέσθαι συνορῶμεν . Ἐπειδὴ δὲ Φλαβιανὸς ὁ τῆς εὐσεβοῦς μνήμης καὶ Εὐσέβιος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος , ἐκ τῆς τῶν πεπραγμένων καὶ διαγνωσθέντων ἐρεύνης καὶ αὐτῆς τῆς φωνῆς τῶν γενομένων ἐξάρχων τῆς τότε συνόδου φησάντων ἐσφάλθαι καὶ μάτην αὐτοὺς καθῃρηκέναι , οὐδὲν περὶ τὴν πίστιν σφαλέντες δείκνυνται ἀδίκως καθαιρεθέντες , φαίνεται ἡμῖν κατὰ τὸ θεῷ ἀρέσκον δίκαιον εἶναι , εἰ παρασταίη τῷ θειοτάτῳ καὶ εὐσεβεστάτῳ ἡμῶν δεσπότῃ , τῷ αὐτῷ ἐπιτιμίῳ Διόσκορον τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Ἀλεξανδρείας , καὶ Ἰουβενάλιον τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Ἱεροσολύμων , καὶ Θαλάσσιον τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Καισαρείας Καππαδοκίας , καὶ Εὐσέβιον τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Ἀρμενίας , καὶ Εὐστάθιον τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Βηρυτοῦ , καὶ Βασίλειον τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον Σελευκείας Ἰσαυρίας , τοὺς ἐξουσίαν ἐσχηκότας καὶ ἐξάρχοντας τῆς τότε συνόδου , ὑποπεσεῖν παρὰ τῆς ἱερᾶς συνόδου κατὰ τοὺς κανόνας τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος ἀλλοτρίους γινομένους , πάντων τῶν παρακολουθησάντων τῇ θείᾳ κορυφῇ γνωριζομένων . Εἶτα λιβέλλων ἐς ἑτέραν ἐπιδεδομένων κατὰ Διοσκόρου ἐγκλημάτων τε χάριν καὶ χρημάτων , ὡς δίς τε καὶ τρὶς κληθεὶς ὁ Διόσκορος οὐχ ὑπήντησεν ἐπὶ προφάσεσιν αἷς εἴρηκεν , οἱ τὸν τόπον πληροῦντες Λέοντος τοῦ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐπισκόπου ἐπὶ λέξεως ἀπεφήναντο ταῦτα · Δῆλα γεγένηται τὰ τετολμημένα Διοσκόρῳ τῷ γενομένῳ τῆς Ἀλεξανδρέων μεγαλοπόλεως ἐπισκόπῳ κατὰ τῆς τῶν κανόνων τάξεως καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως , ἐκ τῶν ἤδη ἐξετασθέντων ἐν τῷ πρώτῳ συνεδρίῳ καὶ ἀπὸ τῶν σήμερον πεπραγμένων . Οὗτος γάρ , ἵνα τὰ πολλὰ παραλίπωμεν , Εὐτυχῆ τὸν ὁμόδοξον αὐτῷ καθαιρεθέντα κανονικῶς παρὰ τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου , τοῦ ἐν ἁγίοις φαμὲν πατρὸς ἡμῶν καὶ ἐπισκόπου Φλαβιανοῦ , αὐθεντήσας ἀκανονίστως εἰς κοινωνίαν ἐδέξατο , πρὶν ἢ συνεδρεῦσαι ἐν τῇ Ἐφεσίων μετὰ τῶν θεοφιλῶν ἐπισκόπων . Ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν ὁ ἀποστολικὸς θρόνος συγγνώμην ἀπένειμεν ἐπὶ τοῖς ἐκεῖθεν μὴ κατὰ γνώμην ὑπ’ αὐτῶν πεπραγμένοις · οἳ καὶ διετέλεσαν μέχρι τοῦ παρόντος ἑπόμενοι τῷ ἁγιωτάτῳ ἀρχιεπισκόπῳ Λέοντι καὶ πάσῃ τῇ ἁγίᾳ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ · οὗ δὴ χάριν καὶ ἐν τῇ αὐτοῦ κοινωνίᾳ αὐτοὺς ὁμοπίστους ἐδέξατο . Οὗτος δὲ καὶ μέχρι τοῦ παρόντος διέμεινε σεμνυνόμενος ἐπ’ ἐκείνοις οἷς ἔδει στένειν καὶ εἰς γῆν κεκυφέναι . Πρὸς τούτοις δὲ οὐδὲ τὴν ἐπιστολὴν ἀναγνωσθῆναι συνεχώρησε τοῦ μακαρίου πάπα Λέοντος , τὴν γραφεῖσαν παρ’ αὐτοῦ πρὸς τὸν ἐν ἁγίοις τὴν μνήμην Φλαβιανόν , καὶ ταῦτα πολλάκις παρακληθεὶς ἀναγνωσθῆναι ταύτην ὑπὸ τῶν κεκομικότων , καὶ μεθ’ ὅρκων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν ὑποσχόμενος . Ἧς μὴ ἀναγνωσθείσης , σκανδάλων καὶ βλάβης τὰς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην ἁγιωτάτας ἐπλήρωσεν ἐκκλησίας . Ἀλλ’ ὅμως τοιούτων παρ’ αὐτοῦ τολμηθέντων , ἐσκοποῦμεν περὶ τῆς προτέρας αὐτοῦ ἀνοσίας πράξεως φιλανθρωπίας τινὸς αὐτὸν ἀξιῶσαι ὡς καὶ τοὺς λοιποὺς θεοφιλεῖς ἐπισκόπους , καίτοι μηδὲ τὴν αὐθεντίαν αὐτῷ παραπλησίως τῆς κρίσεως ἐσχηκότας . Ἐπειδὴ δὲ τοῖς δευτέροις τὴν προτέραν παρανομίαν ὑπερηκόντισεν , ἐτόλμησε δὲ καὶ ἀκοινωνησίαν ὑπαγορεῦσαι κατὰ τοῦ ἁγιωτάτου καὶ ὁσιωτάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς μεγάλης Ῥώμης Λέοντος , πρὸς δὲ τούτοις καὶ λιβέλλων παρανομιῶν μεστῶν κατ’ αὐτοῦ προσενεχθέντων τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ συνόδῳ , καὶ ἅπαξ καὶ δὶς καὶ τρὶς διὰ θεοφιλῶν ἐπισκόπων κανονικῶς κληθεὶς οὐχ ὑπήκουσεν , ὑπὸ τοῦ οἰκείου συνειδότος δηλονότι κεντούμενος , καὶ τοὺς παρὰ συνόδων διαφόρων ἐνθέσμως καθαιρεθέντας παρανόμως ἐδέξατο , αὐτὸς καθ’ ἑαυτοῦ τὴν ψῆφον ἐξήνεγκε διαφόρως τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς πατήσας θεσμούς . Ὅθεν ὁ ἁγιώτατος καὶ μακαριώτατος ἀρχιεπίσκοπος τῆς μεγάλης καὶ πρεσβυτέρας Ῥώμης Λέων δι’ ἡμῶν καὶ τῆς παρούσης συνόδου , μετὰ τοῦ τρισμακαρίου καὶ πανευφήμου Πέτρου τοῦ ἀποστόλου , ὅς ἐστι πέτρα καὶ κρηπὶς τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας καὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως θεμέλιος , ἐγύμνωσεν αὐτὸν τοῦ τε ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος καὶ πάσης ἱερατικῆς ἠλλοτρίωσεν ἐνεργείας . Τοιγαροῦν ἡ ἁγία αὕτη καὶ μεγάλη σύνοδος τὰ δόξαντα τοῖς κανόσιν ἐπὶ τῷ μνημονευθέντι Διοσκόρῳ ψηφίσεται . Τούτων παρὰ τῆς συνόδου κυρωθέντων καί τινων ἑτέρων πεπραγμένων , οἱ μὲν ἅμα Διοσκόρῳ καθαιρεθέντες παρακλήσει τῆς συνόδου καὶ νεύμασι τῆς βασιλείας ἀνακλήσεως ἔτυχον . Ἑτέρων δὲ τοῖς πεπραγμένοις ἐπεισενεχθέντων , ὅρος ἐξεφωνήθη λέγων αὐτοῖς ὀνόμασι ταῦτα · Ὁ κύριος ἡμῶν καὶ σωτὴρ Ἰησοῦς Χριστὸς τῆς πίστεως τὴν γνῶσιν τοῖς μαθηταῖς βεβαιῶν ἔφη · Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν , ὥστε μηδένα πρὸς τὸν πλησίον διαφωνεῖν ἐν τοῖς δόγμασι τῆς εὐσεβείας , ἀλλ’ ἐπ’ ἴσης τὸ τῆς ἀληθείας ἐπιδείκνυσθαι κήρυγμα . Καὶ μετὰ ταῦτα ἀναγνωσθέντος τοῦ ἐν Νικαίᾳ ἁγίου συμβόλου , καὶ πρός γε τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα ἁγίων πατέρων , ἐπήγαγον · Ἤρκει μὲν οὖν εἰς ἐντελῆ τῆς εὐσεβείας ἐπίγνωσίν τε καὶ βεβαίωσιν τὸ σοφὸν καὶ σωτήριον τοῦτο τῆς θείας χάριτος σύμβολον · περί τε γὰρ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκδιδάσκει τὸ τέλειον , καὶ τοῦ Κυρίου τὴν ἐνανθρώπησιν τοῖς πιστῶς δεχομένοις παρίστησιν . Ἀλλ’ ἐπειδή περ οἱ τῆς ἀληθείας ἐχθροὶ ἀθετεῖν ἐπιχειροῦσι τὸ κήρυγμα διὰ τῶν οἰκείων αἱρέσεων καὶ κενοφωνίας ἀπέτεκον , οἱ μὲν τὸ τῆς δι’ ἡμᾶς τοῦ Κυρίου οἰκονομίας μυστήριον παραφθείρειν τολμήσαντες καὶ τὴν θεοτόκος ἐπὶ τῆς παρθένου φωνὴν ἀπαρνούμενοι , οἱ δὲ σύγχυσιν καὶ κρᾶσιν εἰσάγοντες καὶ μίαν εἶναι τὴν φύσιν τῆς σαρκὸς καὶ τῆς θεότητος ἀνοήτως ἀναπλάττοντες , καὶ παθητὴν τοῦ μονογενοῦς τὴν θείαν φύσιν τῇ συγχύσει τερατευόμενοι · διὰ τοῦτο πᾶσαν αὐτοῖς ἀποκλεῖσαι κατὰ τῆς ἀληθείας μηχανὴν βουλομένη , ἡ παροῦσα νῦν αὕτη ἁγία καὶ μεγάλη καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος τὸ τοῦ κηρύγματος ἄνωθεν ἀσάλευτον ἐκδικοῦσα ὥρισε προηγουμένως τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτὼ ἁγίων πατέρων τὴν πίστιν μένειν ἀπαρεγχείρητον . Καὶ διὰ μὲν τοὺς τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ μαχομένους , τὴν χρόνοις ὕστερον παρὰ τῶν ἐπὶ τῆς βασιλευούσης πόλεως ἑκατὸν πεντήκοντα συνελθόντων πατέρων περὶ τῆς τοῦ πνεύματος οὐσίας παραδοθεῖσαν διδασκαλίαν κυροῖ , ἣν ἐκεῖνοι πᾶσιν ἐγνώρισαν , οὐχ ὥς τι λεῖπον τοῖς προλαβοῦσιν ἐπεισάγοντες , ἀλλὰ τὴν περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος αὐτῶν ἔννοιαν κατὰ τῶν τὴν αὐτοῦ δεσποτείαν ἀθετεῖν πειρωμένων γραφικαῖς μαρτυρίαις τρανώσαντες . Διὰ δὲ τοὺς τὸ τῆς οἰκονομίας παραφθείρειν τολμῶντας μυστήριον καὶ ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου τεχθέντα Μαρίας ἀναιδῶς ληρωδοῦντας , τὰς τοῦ μακαρίου Κυρίλλου τοῦ τῆς Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας γενομένου ποιμένος συνοδικὰς ἐπιστολὰς πρός γε Νεστόριον καὶ πρὸς τοὺς τῆς ἀνατολῆς ἁρμοδίους οὔσας ἐδέξατο εἰς ἔλεγχον μὲν τῆς Νεστορίου φρενοβλαβείας , ἑρμηνείαν δὲ τῶν ἐν εὐσεβεῖ ζήλῳ τοῦ σωτηρίου συμβόλου ποθούντων τὴν ἔννοιαν · αἷς καὶ τὴν ἐπιστολὴν τοῦ τῆς μεγίστης καὶ πρεσβυτέρας Ῥώμης προέδρου , τοῦ μακαριωτάτου καὶ ἁγιωτάτου ἀρχιεπισκόπου Λέοντος , τὴν γραφεῖσαν πρὸς τὸν ἐν ἁγίοις ἀρχιεπίσκοπον Φλαβιανὸν ἐπ’ ἀναιρέσει τῆς Εὐτυχοῦς κακονοίας , ἅτε δὴ τῇ τοῦ μεγάλου Πέτρου ὁμολογίᾳ συμβαίνουσαν , κοινήν τινα στήλην ὑπάρχουσαν κατὰ τῶν κακοδοξούντων , εἰκότως συνήρμοσε πρὸς τὴν τῶν ὀρθῶν δογμάτων βεβαίωσιν . Τοῖς τε γὰρ εἰς υἱῶν δυάδα τὸ τῆς οἰκονομίας διασπᾶν ἐπιχειροῦσι μυστήριον παρατάττεται · καὶ τοὺς παθητὴν τοῦ μονογενοῦς λέγειν τολμῶντας τὴν θεότητα τοῦ τῶν ἱερῶν ἀπωθεῖται συλλόγου · καὶ τοῖς ἐπὶ τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ κρᾶσιν ἢ σύγχυσιν ἐπινοοῦσιν ἀνθίσταται · καὶ τοὺς οὐρανίου ἢ ἑτέρας τινὸς οὐσίας τὴν ἐξ ἡμῶν ληφθεῖσαν αὐτῷ τοῦ δούλου μορφὴν παραπαίοντας ἐξελαύνει · καὶ τοὺς δύο μὲν πρὸ τῆς ἑνώσεως φύσεις τοῦ Κυρίου μυθεύοντας , μίαν δὲ μετὰ τὴν ἕνωσιν ἀναπλάττοντας ἀναθεματίζει . Ἑπόμενοι τοίνυν τοῖς ἁγίοις πατράσιν , ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ὁμολογοῦμεν υἱὸν τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ συμφώνως ἅπαντες ἐκδιδάσκομεν τέλειον τὸν αὐτὸν ἐν θεότητι καὶ τέλειον τὸν αὐτὸν ἐν ἀνθρωπότητι , θεὸν ἀληθῶς καὶ ἄνθρωπον ἀληθῶς , τὸν αὐτὸν ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ σώματος , ὁμοούσιον τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμοούσιον ἡμῖν τὸν αὐτὸν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , κατὰ πάντα ὅμοιον ἡμῖν χωρὶς ἁμαρτίας · πρὸ αἰώνων μὲν ἐκ τοῦ πατρὸς γεννηθέντα κατὰ τὴν θεότητα , ἐπ’ ἐσχάτων δὲ τῶν ἡμερῶν τὸν αὐτὸν δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Μαρίας τῆς παρθένου καὶ θεοτόκου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα · ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Ἰησοῦν Χριστὸν υἱὸν κύριον μονογενῆ ἐν δύο φύσεσιν ἀσυγχύτως , ἀτρέπτως , ἀδιαιρέτως , ἀχωρίστως γνωριζόμενον , οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διὰ τὴν ἕνωσιν , σωζομένης δὲ μᾶλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φύσεως , καὶ εἰς ἓν πρόσωπον καὶ μίαν ὑπόστασιν συντρεχούσης · οὐχ ὡς εἰς δύο πρόσωπα μεριζόμενον ἢ διαιρούμενον , ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν υἱὸν μονογενῆ , θεὸν Λόγον , κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , καθάπερ ἄνωθεν οἱ προφῆται περὶ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ὁ Χριστὸς ἐξεπαίδευσε , καὶ τὸ τῶν πατέρων ἡμῖν παραδέδωκε σύμβολον . Τούτων τοίνυν μετὰ πάσης ἀκριβείας τε καὶ ἐμμελείας παρ’ ἡμῶν διατυπωθέντων , ὥρισεν ἡ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἑτέραν πίστιν μηδενὶ ἐξεῖναι προφέρειν , εἴτ’ οὖν συγγράφειν , ἢ συντιθέναι , ἢ φρονεῖν , ἢ διδάσκειν ἑτέρως . Τοὺς δὲ τολμῶντας ἢ συντιθέναι πίστιν ἑτέραν , ἤγουν προκομίζειν , ἢ διδάσκειν , ἢ παραδιδόναι ἕτερον σύμβολον τοῖς ἐθέλουσιν ἐπιστρέφειν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐξ Ἑλληνισμοῦ καὶ ἐξ Ἰουδαϊσμοῦ ἢ ἐξ ἑτέρας αἱρέσεως οἵας δή ποτε , τούτους εἰ μὲν εἶεν ἐπίσκοποι ἢ κληρικοί , ἀλλοτρίους εἶναι τοὺς ἐπισκόπους τῆς ἐπισκοπῆς καὶ τοὺς κληρικοὺς τοῦ κλήρου , εἰ δὲ μονάζοντες ἢ λαϊκοὶ εἶεν , ἀναθεματίζεσθαι . Μετὰ τοίνυν τὸν ἀνεγνωσμένον ὅρον , καὶ βασιλεὺς Μαρκιανὸς ἀνὰ τὴν Καλχηδοναίων τῇ συνόδῳ παραγενόμενος δημηγορήσας τε αὖ ἐπανέζευξε . Καί τισι συμβάσεσιν Ἰουβενάλιός τε καὶ Μάξιμος τὰ περὶ τῶν κατ’ αὐτοὺς ἐπαρχιῶν διῴκησαν , καὶ Θεοδώρητος καὶ Ἴβας ἀνεκλήθησαν , καὶ ἕτερα κεκίνητο , ἅπερ , ὡς ἔφθην εἰπών , μετὰ ταύτην τὴν ἱστορίαν ἐγγέγραπται . Ἐδόκει δὲ καὶ τὸν θρόνον τῆς νέας Ῥώμης ἐκ τῶν δευτερείων τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης τῶν ἄλλων τὰ πρεσβεῖα φέρειν .
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ λέγω ἐγώ σύνοδος ἁλίζω , ὁ τόπος Λέων ἀρχιερεύς ὁ πρέσβυς Ῥώμη διέπω , ὡς εἴρω , πασκασινοος καί Λουκενσίου ἐπίσκοπος καί Βονιφάτιος πρέσβυς , ὁ Κωνσταντῖνος μέν προεδρεύων Ἀνατόλιος , Διόσκορος δέ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐπισκοπέω , Μάξιμος τε Ἀντιόχεια , καί Ἰουβενάλιος Ἱερουσαλήμ · ὅς πάρειμι ὁ τε ἀμφι αὐτός ἱερεύς καί ὁ ὁ κορυφαῖον ὁ ὑπερφυής γερουσία ἔχω . πρός ὅς ὁ ὁ τόπος πληρόω Λέων φάσκω μή δήω Διόσκορος συγκάθεδρος ὅς γίγνομαι · οὗτος γάρ αὐτός ἐπιτρέπω παρά ὁ σφεῖς ἐπίσκοπος Λέων , καί εἰμί οὗτος μή φυλάσσω , αὐτός ὁ ἐκκλησία ἀπαλλάσσω . καί πυνθάνομαι ὁ γερουσία τίς ἄρα εἰμί ὁ ἐπάγω ὁ Διόσκορος , διεξέρχομαι λόγος ὀφείλω αὐτός ὑπέχω ὁ οἰκεῖος κρίσις , κριτής πρόσωπον παρά ὁ εἰκός ἀναλαμβάνω . ὅς εἴρω , ἐπεί Διόσκορος ψῆφος ὁ σύγκλητος ἀνά ὁ μέσος κάθημαι χῶρος , Εὐσέβιος ἐξαιτέω ὁ ἐπιδίδωμι παρά αὐτός ὁ βασίλεια δήω ἀναγιγνώσκω , φημί ἐπί λέξις οὗτος · ἀδικέω παρά Διόσκορος , ἀδικέω ὁ πίστις , φονεύω Φλαβιανός ὁ ἐπίσκοπος , ἅμα ἐγώ ἄδικος καθαιρέω παρά αὐτός · κελεύω ὁ δήω ἐγώ ἀναγιγνώσκω . ὅπερ ἐπεί διαλαλέω , ὁ δέησις ἀνάγνωσις τυγχάνω , οὗτος φθέγγομαι ὁ ῥῆμα · Παρά Εὐσέβιος ὁ μικρός ἐπίσκοπος Δορύλαιον , ποιέω ὁ λόγος ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καί ὁ ὀρθόδοξος πίστις , καί ὑπέρ ὁ ἐν ὅσιος Φλαβιανός ὁ γίγνομαι ἐπίσκοπος Κωνσταντινούπολις . Σκοπός ὁ ὑμέτερος κράτος ἅπας μέν ὁ ὑπήκοος προνοέω καί χείρ ὀρέγω πᾶς ὁ ἀδικέω , μάλιστα δέ ὁ εἰς ἱερωσύνη τελέω . καί ἐν οὗτος γάρ ὁ θέω θεραπεύω , παρά ὅς ὁ βασιλεύω σύ καί κρατέω ὁ ὑπό ἥλιος δωρέω . ἐπεί οὖν πολύς καί δεινός παρά πᾶς ἀκολουθία ὁ εἰς Χριστός πίστις καί ἐγώ πάσχω παρά Διόσκορος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος ὁ Ἀλεξανδρεύς Μεγαλόπολις , πρόσειμι ὁ ὑμέτερος εὐσέβεια ὁ Δίκαιος ἄξιος τυγχάνω . ὁ δέ ὁ πρᾶγμα ἐν οὗτος · ἐπί ὁ ἔναγχος γίγνομαι σύνοδος ἐν ὁ Ἐφέσιος μητρόπολις — ὅς ὀφείλω γε εἰμί μή γίγνομαι , ἵνα μή κακός καί ταραχή ὁ οἰκέω ἐμπίμπλημι — ὁ χρηστός Διόσκορος παρά οὐδείς τίθημι ὁ ὁ Δίκαιος λόγος καί ὁ ὁ θεός φόβος , ὁμόδοξος εἰμί καί Ὁμόφρων Εὐτυχοῦς ὁ ματαιόφρων καί αἱρετικός , λανθάνω δέ ὁ πολύς , ὡς ὕστερος ἑαυτοῦ φανερόω , εὑρίσκω καιρός ὁ γίγνομαι παρά ἐγώ κατά Εὐτυχοῦς ὁ ὁμοδοξέω αὐτός κατηγορία καί ὁ ἐπί αὐτός ἐκφέρω ψῆφος παρά ὁ ὁ ὅσιος λῆξις Φλαβιανός ὁ ἐπίσκοπος , πλῆθος ἄτακτος ὄχλος συνάγω καί δυναστεία ἑαυτοῦ διά χρῆμα πορίζω , ὁ εὐσεβής θρησκεία ὁ ὀρθόδοξος ὁ γε ἥκω εἰς αὐτός λυμαίνομαι , καί ὁ κακοδοξία Εὐτυχοῦς ὁ μονάζων , ὅστις ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή παρά ὁ ἅγιος πατήρ ἀποκηρύσσω , βεβαιόω . ἐπεί οὖν οὖον μικρός ὁ τολμάω αὐτός κατά τε ὁ εἰς Χριστός πίστις καί κατά ἐγώ , δήω καί προσπίπτω ὁ ὑμέτερος κράτος θεσπίζω ὁ αὐτός εὐλαβής ἐπίσκοπος Διόσκορος ἀπολογέομαι ὁ παρά ἐγώ αὐτός ἐπάγω · δηλαδή ὁ παρά αὐτός κατά ἐγώ πράσσω ὑπόμνημα ἀναγιγνώσκω ἐπί ὁ ἅγιος σύνοδος , διά ὅς δύναμαι ἀποδείκνυμι αὐτός καί ἀλλότριος εἰμί ὁ ὀρθόδοξος πίστις , καί αἵρεσις ἀσέβεια πληρόω κρατύνω , καί ἄδικος ἐγώ καθαιρέω καί ὁ δεινός ἐγώ κατεργάζομαι · θεῖον καί προσκυνέω σύ μανδάτον καταπέμπω ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός σύνοδος ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος , ἐπί ὅς τε ἐγώ καί ὁ προερέω Διόσκορος διακούω , καί ἀναφέρω εἰς γνῶσις ὁ ὑμέτερος εὐσέβεια πᾶς ὁ πράσσω πρός ὁ παρίστημι ὁ ἀθάνατος σύ Κορυφή οὗτος τυγχάνω ἀδιάλειπτος εὐχή ἀναπέμπω ὑπέρ ὁ αἰώνιος σύ κράτος , θεῖος βασιλεύς . μετά οὗτος ἐκ κοινός δέησις Διόσκορος τε καί Εὐσέβιος ὁ ἐν ὁ δύο συνέδριον πράσσω ὁ ἐν Ἔφεσος διά ὁ ἀνάγνωσις δημοσιεύω · ὅς ὁ λεπτομέρεια διά πολύς μέν ἀναλαμβάνω , ἐμπεριέχω δέ ὁ ἐν Χαλκηδών κινέω , ὡς εἄν μή ἀδολεσχέω δοκέω ὁ πρός ὁ πέρας ὁ πρᾶγμα ἐπείγω , ὑποτάσσω ὁ πάρειμι ὁ ἱστορία βιβλίῳ,ἄδειαν δίδωμι ὁ πᾶς λεπτός οἶδα βούλομαι καί οὗτος ἐντυγχάνω καί ὁ πᾶς ἀκρίβεια ἀναμάσσω . ἐπιτρέχω δέ ὁ καίριος , φημί ὡς φωράω Διόσκορος μή δέχομαι ὁ Λέων ἐπιστολή ἐπίσκοπος ὁ πρέσβυς Ῥώμη , καί πρός γε ὁ καθαίρεσις Φλαβιανός ὁ νέος Ῥώμη ἐπίσκοπος ἐν ἡμέρα εἷς ποιέω , ἐν ἄγραφος τε χάρτης παρασκευάζω ὁ ἁλίζω ἐπίσκοπος ὑποσημαίνω , καί ὁ καθαίρεσις Φλαβιανός περιέχω . ἐπί οἶς ὁ ἀπό ὁ σύγκλητος βουλή ψηφίζω ὅδε · περι μέν ὁ ὀρθόδοξος καί καθολικός πίστις τέλειος σύνοδος γίγνομαι ὁ ὑστεραῖος ἀκριβής ἐξέτασις γίγνομαι συνοράω . ἐπεί δέ Φλαβιανός ὁ ὁ εὐσεβής μνήμη καί Εὐσέβιος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος , ἐκ ὁ ὁ πράσσω καί διαγιγνώσκω ἔρευνα καί αὐτός ὁ φωνή ὁ γίγνομαι ἐξάρχω ὁ τότε σύνοδος φημί σφάλλω καί μάτην αὐτός καθαιρέω , οὐδείς περί ὁ πίστις σφάλλω δείκνυμι ἄδικος καθαιρέω , φαίνω ἐγώ κατά ὁ θεός ἀρέσκω Δίκαιος εἰμί , εἰμί παρίστημι ὁ θεῖος καί εὐσεβής ἐγώ δεσπότης , ὁ αὐτός ἐπιτίμιον Διόσκορος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια , καί Ἰουβενάλιος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος Ἱερουσαλήμ , καί Θαλάσσιος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος Καισάρεια Καππαδοκία , καί Εὐσέβιος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος Ἀρμένιος , καί Εὐστάθιος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος Βηρυτός , καί Βασίλειος ὁ εὐλαβής ἐπίσκοπος Σελεύκεια Ἰσαυρία , ὁ ἐξουσία ἔχω καί ἐξάρχω ὁ τότε σύνοδος , ὑποπίπτω παρά ὁ ἱερός σύνοδος κατά ὁ κανών ὁ ἐπισκοπικός ἀξίωμα ἀλλότριος γίγνομαι , πᾶς ὁ παρακολουθέω ὁ θεῖος κορυφή γνωρίζω . εἶτα λίβελλος εἰς ἕτερος ἐπιδίδωμι κατά Διόσκορος ἔγκλημα τε χάρις καί χρῆμα , ὡς δίς τε καί τρίς καλέω ὁ Διόσκορος οὐ ὑπαντάω ἐπί πρόφασις ὅς εἴρω , ὁ ὁ τόπος πληρόω Λέων ὁ ὁ πρέσβυς Ῥώμη ἐπίσκοπος ἐπί λέξις ἀποφαίνω οὗτος · Δῆλος γίγνομαι ὁ τολμάω Διόσκορος ὁ γίγνομαι ὁ Ἀλεξανδρεύς Μεγαλόπολις ἐπίσκοπος κατά ὁ ὁ κανών τάξις καί ὁ ἐκκλησιαστικός κατάστασις , ἐκ ὁ ἤδη ἐξετάζω ἐν ὁ πρῶτος συνέδριον καί ἀπό ὁ σήμερον πράσσω . οὗτος γάρ , ἵνα ὁ πολύς παραλείπω , Εὐτυχής ὁ ὁμόδοξος αὐτός καθαιρέω κανονικός παρά ὁ ἴδιος ἐπίσκοπος , ὁ ἐν ἅγιος φημί πατήρ ἐγώ καί ἐπίσκοπος Φλαβιανός , αὐθεντέω ἀκανόνιστος εἰς κοινωνία δέχομαι , πρίν ἢ συνεδρεύω ἐν ὁ Ἐφέσιος μετά ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ ἀποστολικός θρόνος συγγνώμη ἀπονέμω ἐπί ὁ ἐκεῖθεν μή κατά γνώμη ὑπό αὐτός πράσσω · ἕ καί διατελέω μέχρι ὁ πάρειμι ἕπομαι ὁ ἅγιος ἀρχιεπίσκοπος Λέων καί πᾶς ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός σύνοδος · ὅς δή χάρις καί ἐν ὁ αὐτός κοινωνία αὐτός ομοπιστος δέχομαι . οὗτος δέ καί μέχρι ὁ πάρειμι διαμένω σεμνύνω ἐπί ἐκεῖνος ὅς ἐσθίω στένω καί εἰς γῆ κύπτω . πρός οὗτος δέ οὐδέ ὁ ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω συγχωρέω ὁ μακάριος πάππας Λέων , ὁ γράφω παρά αὐτός πρός ὁ ἐν ἅγιος ὁ μνήμη Φλαβιανός , καί οὗτος πολλάκις παρακλάομαι ἀναγιγνώσκω οὗτος ὑπό ὁ κομίζω , καί μετά Ὅρκος ποιέω ὁ ἀνάγνωσις ὑπισχνέομαι . ἧς μή ἀναγιγνώσκω , σκάνδαλον καί βλάβη ὁ ἀνά ὁ οἰκέω ἅγιος πληρόω ἐκκλησία . ἀλλά ὅμως τοιοῦτος παρά αὐτός τολμάω , σκοπέω περί ὁ πρότερος αὐτός ἀνόσιος πρᾶξις φιλανθρωπία τις αὐτός ἀξιόω ὡς καί ὁ λοιπός θεοφιλής ἐπίσκοπος , καίτοι μηδέ ὁ αὐθεντία αὐτός παραπλήσιος ὁ κρίσις ἔχω . ἐπεί δέ ὁ δύο ὁ πρότερος παρανομία ὑπερακοντίζω , τολμάω δέ καί ἀκοινωνησία ὑπαγορεύω κατά ὁ ἅγιος καί ὅσιος ἀρχιεπίσκοπος ὁ μέγας Ῥώμη Λέων , πρός δέ οὗτος καί λίβελλος παρανομία μεστός κατά αὐτός προσφέρω ὁ ἅγιος καί μέγας σύνοδος , καί ἅπαξ καί δίς καί τρίς διά θεοφιλής ἐπίσκοπος κανονικός καλέω οὐ ὑπακούω , ὑπό ὁ οἰκεῖος σύνοιδα δηλονότι κεντέω , καί ὁ παρά σύνοδος διάφορος ἔνθεσμος καθαιρέω παρανόμως δέχομαι , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ψῆφος ἐκφέρω διάφορος ὁ ἐκκλησιαστικός πατέω θεσμός . ὅθεν ὁ ἅγιος καί μακάριος ἀρχιεπίσκοπος ὁ μέγας καί πρέσβυς Ῥώμη Λέων διά ἐγώ καί ὁ πάρειμι σύνοδος , μετά ὁ τρισμακάριος καί πανευφημέω Πέτρος ὁ ἀπόστολος , ὅς εἰμί πέτρα καί κρηπίς ὁ καθολικός ἐκκλησία καί ὁ ὀρθόδοξος πίστις θεμέλιος , γυμνόω αὐτός ὁ τε ἐπισκοπικός ἀξίωμα καί πᾶς ἱερατικός ἀλλοτριόω ἐνέργεια . τοιγάρ ὁ ἅγιος οὗτος καί μέγας σύνοδος ὁ δόξα ὁ κανών ἐπί ὁ μνημονεύω Διόσκορος ψηφίζω . οὗτος παρά ὁ σύνοδος κυρόω καί τίνω ἕτερος πράσσω , ὁ μέν ἅμα Διόσκορος καθαιρέω παράκλησις ὁ σύνοδος καί νεῦμα ὁ βασίλεια ἀνάκλησις τυγχάνω . ἕτερος δέ ὁ πράσσω ἐπεισφέρω , ὅρος ἐκφωνέω λέγω αὐτός ὄνομα οὗτος · ὁ κύριος ἐγώ καί σωτήρ Ἰησοῦς Χριστός ὁ πίστις ὁ γνῶσις ὁ μαθητής βεβαιόω φημί · Εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ , ὥστε μηδείς πρός ὁ πλησίος διαφωνέω ἐν ὁ δόγμα ὁ εὐσέβεια , ἀλλά ἐπί ἴσος ὁ ὁ ἀλήθεια ἐπιδείκνυμι κήρυγμα . καί μετά οὗτος ἀναγιγνώσκω ὁ ἐν Νίκαια ἅγιος σύμβολον , καί πρός γε ὁ ἑκατόν πεντήκοντα ἅγιος πατήρ , ἐπάγω · ἀρκέω μέν οὖν εἰς ἐντελής ὁ εὐσέβεια ἐπίγνωσις τε καί βεβαίωσις ὁ σοφός καί σωτήριος οὗτος ὁ θεῖος χάρις σύμβολον · περί τε γάρ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐκδιδάσκω ὁ τέλειος , καί ὁ κύριος ὁ ἐνανθρώπησις ὁ πιστῶς δέχομαι παρίστημι . ἀλλά ἐπειδή περ ὁ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός ἀθετέω ἐπιχειρέω ὁ κήρυγμα διά ὁ οἰκέω αἵρεσις καί κενοφωνία ἀποτίκτω , ὁ μέν ὁ ὁ διά ἐγώ ὁ κύριος οἰκονομία μυστήριον παραφθείρω τολμάω καί ὁ θεοτόκος ἐπί ὁ παρθένος φωνή ἀπαρνέομαι , ὁ δέ σύγχυσις καί κρᾶσις εἰσάγω καί εἷς εἰμί ὁ φύσις ὁ σάρξ καί ὁ θεότης ἀνόητος ἀναπλάσσω , καί παθητός ὁ μονογενής ὁ θεῖος φύσις ὁ σύγχυσις τερατεύομαι · διά οὗτος πᾶς αὐτός ἀποκλείω κατά ὁ ἀλήθεια μηχανή βούλομαι , ὁ πάρειμι νῦν οὗτος ἅγιος καί μέγας καί οἰκουμενικός σύνοδος ὁ ὁ κήρυγμα ἄνωθεν ἀσάλευτος ἐκδικέω ὁρίζω προηγουμένως ὁ τριακόσιοι δέκα ὀκτώ ἅγιος πατήρ ὁ πίστις μένω ἀπαρεγχείρητος . καί διά μέν ὁ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος μάχομαι , ὁ χρόνος ὕστερος παρά ὁ ἐπί ὁ βασιλεύω πόλις ἑκατόν πεντήκοντα συνέρχομαι πατήρ περί ὁ ὁ πνεῦμα οὐσία παραδίδωμι διδασκαλία κυρόω , ὅς ἐκεῖνος πᾶς γνωρίζω , οὐ ὅς τίς λείπω ὁ προλαμβάνω ἐπεισάγω , ἀλλά ὁ περί ὁ ἅγιος πνεῦμα αὐτός ἔννοια κατά ὁ ὁ αὐτός δεσποτεία ἀθετέω πειράω γραφικός μαρτυρία τρανόω . Ζεύς δέ ὁ ὁ ὁ οἰκονομία παραφθείρω τολμάω μυστήριον καί ψιλός ἄνθρωπος ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος τίκτω Μαρία ἀναιδής ληρωδέω , ὁ ὁ μακάριος Κύριλλος ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία γίγνομαι ποιμήν συνοδικός ἐπιστολή πρός γε Νεστόριος καί πρός ὁ ὁ ἀνατολή ἁρμόδιος εἰμί δέχομαι εἰς ἔλεγχος μέν ὁ Νεστόριος φρενοβλάβεια , ἑρμηνεία δέ ὁ ἐν εὐσεβής ζῆλος ὁ σωτήριος σύμβολον ποθέω ὁ ἔννοια · ὅς καί ὁ ἐπιστολή ὁ ὁ μέγας καί πρέσβυς Ῥώμη πρόεδρος , ὁ μακάριος καί ἅγιος ἀρχιεπίσκοπος Λέων , ὁ γράφω πρός ὁ ἐν ἅγιος ἀρχιεπίσκοπος Φλαβιανός ἐπί ἀναίρεσις ὁ Εὐτυχοῦς κακόνοια , ἅτε δή ὁ ὁ μέγας Πέτρος ὁμολογία συμβαίνω , κοινός τις στήλη ὑπάρχω κατά ὁ κακοδοξέω , εἰκότως συναρμόζω πρός ὁ ὁ ὀρθός δόγμα βεβαίωσις . ὁ τε γάρ εἰς υἱός δυάς ὁ ὁ οἰκονομία διασπάω ἐπιχειρέω μυστήριον παρατάσσω · καί ὁ παθητός ὁ μονογενής λέγω τολμάω ὁ θεότης ὁ ὁ ἱερός ἀπωθέω σύλλογος · καί ὁ ἐπί ὁ δύο φύσις ὁ Χριστός κρᾶσις ἢ σύγχυσις ἐπινοέω ἀνθίστημι · καί ὁ οὐράνιος ἢ ἕτερος τις οὐσία ὁ ἐκ ἐγώ λαμβάνω αὐτός ὁ δοῦλος μορφή παραπαίω ἐξελαύνω · καί ὁ δύο μέν πρό ὁ ἕνωσις φύσις ὁ κύριος μυθεύω , εἷς δέ μετά ὁ ἕνωσις ἀναπλάσσω ἀναθεματίζω . ἕπομαι τοίνυν ὁ ἅγιος πατήρ , εἷς καί ὁ αὐτός ὁμολογέω υἱός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί σύμφωνος ἅπας ἐκδιδάσκω τέλειος ὁ αὐτός ἐν θεότης καί τέλειος ὁ αὐτός ἐν ἀνθρωπότης , θεός ἀληθής καί ἄνθρωπος ἀληθής , ὁ αὐτός ἐκ Ψυχή λογικός καί σῶμα , ὁμοούσιος ὁ πατήρ κατά ὁ θεότης καί ὁμοούσιος ἐγώ ὁ αὐτός κατά ὁ ἀνθρωπότης , κατά πᾶς ὅμοιος ἐγώ Χωρὶς ἁμαρτία · πρό αἰών μέν ἐκ ὁ πατήρ γεννάω κατά ὁ θεότης , ἐπί ἔσχατος δέ ὁ ἡμέρα ὁ αὐτός διά ἐγώ καί διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ἐκ Μαρία ὁ παρθένος καί θεοτόκος κατά ὁ ἀνθρωπότης · εἷς καί ὁ αὐτός Ἰησοῦς Χριστός υἱός κύριος μονογενής ἐν δύο φύσις ἀσύγχυτος , ἄτρεπτος , ἀδιαιρέτως , ἀχώριστος γνωρίζω , οὐδαμοῦ ὁ ὁ φύσις διαφορά ἀναιρέω διά ὁ ἕνωσις , σῴζω δέ μᾶλλον ὁ ἰδιότης ἑκάτερος φύσις , καί εἰς εἷς πρόσωπον καί εἷς ὑπόστασις συντρέχω · οὐ ὡς εἰς δύο πρόσωπον μερίζω ἢ διαιρέω , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός υἱός μονογενής , θεός Λόγος , κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καθάπερ ἄνωθεν ὁ προφήτης περί αὐτός καί αὐτός ἐγώ ὁ χριστός ἐκπαιδεύω , καί ὁ ὁ πατήρ ἐγώ παραδίδωμι σύμβολον . οὗτος τοίνυν μετά πᾶς ἀκρίβεια τε καί ἐμμέλεια παρά ἐγώ διατυπόω , ὁρίζω ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός σύνοδος ἕτερος πίστις μηδείς ἔξεστι προφέρω , ἔτι οὖν συγγράφω , ἢ συντίθημι , ἢ φρονέω , ἢ διδάσκω ἑτέρως . ὁ δέ τολμάω ἢ συντίθημι πίστις ἕτερος , ἤγουν προκομίζω , ἢ διδάσκω , ἢ παραδίδωμι ἕτερος σύμβολον ὁ ἐθέλω ἐπιστρέφω εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἐκ Ἑλληνισμός καί ἐκ Ἰουδαϊσμός ἢ ἐκ ἕτερος αἵρεσις οἷος δή ποτός , οὗτος εἰμί μέν ἄγω ἐπίσκοπος ἢ κληρικός , ἀλλότριος εἰμί ὁ ἐπίσκοπος ὁ ἐπισκοπή καί ὁ κληρικός ὁ κλῆρος , εἰμί δέ μονάζω ἢ λαικός ἄγω , ἀναθεματίζω . μετά τοίνυν ὁ ἀναγιγνώσκω ὅρος , καί βασιλεύς Μαρκιανός ἀνά ὁ Καλχηδόνιος ὁ σύνοδος παραγίγνομαι δημηγορέω τε αὖος ἐπαναζεύγνυμι . καί τις σύμβασις Ιουβενάλιος τε καί Μάξιμος ὁ περί ὁ κατά αὐτός ἐπαρχία διοικέω , καί Θεοδώρητος καί ἄτριψ ἀνακαλέω , καί ἕτερος κινέω , ὅσπερ , ὡς φθάνω εἶπον , μετά οὗτος ὁ ἱστορία ἐγγράφω . Ἐδόκης δέ καί ὁ θρόνος ὁ νέος Ῥώμη ἐκ ὁ δευτερεῖος ὁ πρέσβυς Ῥώμη ὁ ἄλλος ὁ πρεσβεῖον φέρω .