evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 1.14
Φέρε δὲ καὶ ἕτερον ὃ τεθέαμαι , τῇ ἱστορίᾳ παραδῶ . Ἐπόθουν τὸ τέμενος τούτου δὴ τοῦ ἁγίου θεάσασθαι . Διέστηκε δὲ Θεουπόλεως σταδίους μάλιστα τριακοσίους κείμενον πρὸς αὐτὴν τοῦ ὄρους τὴν κορυφήν . Μάνδραν οἱ ἐπιχώριοι καλοῦσι , τῆς ἀσκήσεως οἶμαι τοῦ παναγίου Συμεώνου τὴν προσηγορίαν τῷ χώρῳ καταλιπούσης . Διήκει δὲ τὸ πρόσαντες τοῦ ὄρους σταδίους εἴκοσιν . Ἡ δὲ τοῦ νεὼ οἰκοδομία σύγκειται μὲν σταυροῦ δίκην ἐκ τῶν τεσσάρων πλευρῶν στοαῖς κοσμουμένη · παρατετάχαται δὲ ταῖς στοαῖς κίονες ἐκ λίθου ξεστοῦ πεποιημένοι εὐπρεπῶς , εὖ μάλα τὴν ὀροφὴν εἰς ὕψος ἐπαίροντες . Τὸ δέ γε μέσον αὐλὴ ὑπαίθριός ἐστιν , μετὰ πλείστης ἐξειργασμένη τῆς τέχνης · ἔνθα ὁ τεσσαρακοντάπηχυς ἵσταται κίων , ἐν ᾧ τὸν οὐράνιον διήνυσε βίον ὁ ἐπὶ γῆς ἔνσαρκος ἄγγελος . Πρὸς τῇ ὀροφῇ τοίνυν τῶν λελεγμένων στοῶν κλειθρίδια καθεστᾶσι — θυρίδας ἔνιοι καλοῦσι — πρός τε τὸ λελεγμένον ὑπαίθριον πρός τε τὰς στοὰς ἀποκρινόμενα . Κατὰ τὸ λαιὸν τοίνυν μέρος τοῦ κίονος ἐν αὐτῷ τῷ κλειθριδίῳ τεθέαμαι μετὰ παντὸς τοῦ ἁλισθέντος αὐτόθι λεώ , τῶν ἀγροίκων περὶ τὸν κίονα χορευόντων , ἀστέρα ὑπερμεγέθη κατὰ πᾶν τὸ κλειθρίδιον διαθέοντά τε καὶ σελαγίζοντα , οὐχ ἅπαξ , οὐ δίς , οὐ τρίς , ἀλλὰ καὶ πολλάκις,παυόμενόν τε αὖ συχνῶς καὶ πάλιν ἐξαπίνης φαινόμενον · ὃ δὴ γίνεται μόνον ἐν τοῖς τοῦ παναγίου μνημείοις . Εἰσὶ δὲ οἳ λέγουσι , καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι ἔκ τε τῆς τῶν λεγόντων εὐπιστίας καὶ τῶν ἄλλων ὧνπερ τεθεάμεθα , ὅτι καὶ αὐτὸ δὴ τὸ προσωπεῖον αὐτοῦ τεθέανται ὧδέ τε κἀκεῖσε περιϊπτάμενον , τὴν ὑπήνην καθειμένον , τὴν κεφαλὴν τιάρᾳ κεκαλυμμένον ὥσπερ εἰώθει . Ὧδε τοῦ χώρου γινόμενοι ἄνδρες ἀφυλάκτως εἰσίασι , μετὰ τῶν σφῶν νωτοφόρων τὸν κίονα πολλάκις περινοστοῦντες . Φυλακὴ δέ τις εἰς τὸ ἀκριβέστατον , οὐκ ἔχω ἀνθ’ ὅτου λέγειν , ὡς ἂν γυνὴ μὴ φοιτῴη τῶν ἀνακτόρων εἴσω . Ἔξω δὲ περὶ τὰς φλιὰς ἑστῶσαι τεθήπασι τὸ θαῦμα · ἀντικρὺ γὰρ τοῦ σελαγίζοντος ἀστέρος ἡ μία τῶν θυρῶν ἐστιν .
Lemmas: φέρω δέ καί ἕτερος ὅς θεάομαι , ὁ ἱστορία παραδίδωμι . ποθέω ὁ τέμενος οὗτος δή ὁ ἅγιος θεάομαι . διΐστημι δέ θεουπολις στάδιον μάλιστα τριακόσιοι κεῖμαι πρός αὐτός ὁ ὄρος ὁ κορυφή . μάνδρα ὁ ἐπιχώριος καλέω , ὁ ἄσκησις οἴομαι ὁ πανάγιος Συμεωνης ὁ προσηγορία ὁ χῶρος καταλείπω . διήκω δέ ὁ προσάντης ὁ ὄρος στάδιον εἴκοσι . ὁ δέ ὁ ναός οἰκοδομία σύγκειμαι μέν σταυρός δίκη ἐκ ὁ τέσσαρες πλευρά στοά κοσμέω · παρατάσσω δέ ὁ στοά κίων ἐκ λίθος ξεστός ποιέω εὐπρεπῶς , εὕω μάλα ὁ ὀροφή εἰς ὕψος ἐπαίρω . ὁ δέ γε μέσος αὐλή ὑπαίθριος εἰμί , μετά πλεῖστος ἐξεργάζομαι ὁ τέχνη · ἔνθα ὁ τεσσαρακοντάπηχυς ἵστημι κίων , ἐν ὅς ὁ οὐράνιος διανύω βίος ὁ ἐπί γῆ ἔνσαρκος ἄγγελος . πρός ὁ ὀροφή τοίνυν ὁ λέγω3 στοά κλειθρίδια καθίστημι — θυρίς ἔνιοι καλέω — πρός τε ὁ λέγω ὑπαίθριος πρός τε ὁ στοά ἀποκρίνω . κατά ὁ λαιός τοίνυν μέρος ὁ κίων ἐν αὐτός ὁ κλειθριδιος θεάομαι μετά πᾶς ὁ ἁλίζω αὐτόθι λαός , ὁ ἄγροικος περί ὁ κίων χορεύω , ἀστήρ ὑπερμεγέθης κατά πᾶς ὁ κλειθριδιος διαθέω τε καί σελαγίζω , οὐ ἅπαξ , οὖον δίς , οὖον τρίς , ἀλλά καί πολλακις,παυμαι τε αὖος συχνός καί πάλιν ἐξαπίνης φαίνω · ὅς δή γίγνομαι μόνος ἐν ὁ ὁ πανάγιος μνημεῖον . εἰσί δέ ἕ λέγω , καί οὐ ἀπιστητέον ὁ θαῦμα ἐκ τε ὁ ὁ λέγω ευπιστία καί ὁ ἄλλος ὅσπερ θεάομαι , ὅτι καί αὐτός δή ὁ προσωπεῖον αὐτός θεάομαι ὧδε τε κἀκεῖσε περιπέτομαι , ὁ ὑπήνη καθίημι , ὁ κεφαλή τιάρα καλύπτω ὥσπερ εἴωθα . ὧδε ὁ χῶρος γίγνομαι ἀνήρ ἀφύλακτος εἴσειμι , μετά ὁ σφεῖς νωτόφορος ὁ κίων πολλάκις περινοστέω . φυλακή δέ τις εἰς ὁ ἀκριβῶς , οὐ ἔχω ἀντί ὅστις λέγω , ὡς εἄν γυνή μή φοιτάω ὁ ἄναξ εἴδομαι . ἔσσομαι δέ περί ὁ φλιά ἵστημι τέθηπα ὁ θαῦμα · ἀντικρύ γάρ ὁ σελαγίζω ἀστήρ ὁ εἷς ὁ θύρα εἰμί .