evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 5.13
Ἐν τοσούτῳ δὲ Καίσαρα Τιβέριον βουλεύμασι Σοφίας Ἰουστῖνος ἀναγορεύει , τοιαῦτα κατὰ τὴν ἀνάρρησιν ἐπιφθεγξάμενος ἃ πᾶσαν ἐκβέβηκε παλαιάν τε καὶ νέαν ἱστορίαν , τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ ἐνδόντος καιρὸν Ἰουστίνῳ τάς τε οἰκείας ἐξειπεῖν ἁμαρτίας τά τε χρηστὰ εἰσηγήσασθαι ὑπὲρ τοῦ τῇ πολιτείᾳ συνοίσοντος . Ἀθροισθέντων γὰρ ἐν τῇ ὑπαίθρῳ αὐλῇ , ἔνθα παλαιὸν ἔθος λέγει τὰ τοιαῦτα γίνεσθαι , τοῦ τε ἀρχιερέως Ἰωάννου , οὗ πρόσθεν ἐμνήσθημεν , καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτὸν τῶν τε ἐν ἀξιώσεσι τελούντων καὶ τῶν περὶ τὴν αὐλὴν στρατευομένων , τὸν βασιλικὸν χιτῶνα ἐνδιδύσκων Τιβέριον καὶ τὴν χλαῖναν περιτιθείς , ἀναφανδὸν κεκραγὼς ἐξεῖπεν · Μὴ πλανάτω σε τῆς ἀμπεχόνης ἡ φαντασία , μηδὲ τῶν ὁρωμένων ἡ σκηνή , οἷς ὑπαχθεὶς ἔλαθον ἐμαυτὸν ταῖς ἐσχάταις ποιναῖς ὑπόδικος γενόμενος . Ἀνόρθωσον τὰς ἐμὰς ἁμαρτάδας , διὰ πάσης εὐπαθείας ἄγων τὸ πολίτευμα . Καὶ τοὺς ἄρχοντας δὲ δεικνὺς ἔλεγεν ἥκιστα χρῆναι τούτοις πείθεσθαι , προσθεὶς ὡς αὐτοί με ἐς ἅπερ ὁρᾷς ἤγαγον , καὶ ἕτερα τοιαῦτα ἅπερ ἅπαντας ἐς κατάπληξιν καὶ δακρύων ἄμετρον χύσιν ἤγαγεν . Ἦν δέ γε ὁ Τιβέριος μέγιστός τε τὸ σῶμα καὶ ἐς ὑπεροχὴν εὐπρεπέστατος μᾶλλον ἤπερ τις εἴκασεν οὐ βασιλέων μόνων , ἀλλὰ καὶ πάντων ἀνθρώπων · ὡς πρῶτον μὲν τὸ εἶδος ἄξιον τυραννίδος εἶναι . Τὴν δὲ ψυχὴν ἤπιός τε καὶ φιλάνθρωπος , εὐθὺς ἀπὸ τοῦ βλέμματος ἅπαντας δεξιούμενος , πλοῦτον ἡγούμενος τὸ πᾶσιν ἐπαρκεῖν περὶ τὰς ἐπιδόσεις οὐ πρὸς μόνην τὴν χρείαν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ περιούσιον . Οὐ γὰρ ὅ τι λαβεῖν ὤφειλον οἱ δεόμενοι τοῦτο διεσκόπει , ἀλλ’ ὅπερ βασιλέα Ῥωμαίων δοῦναι προσήκει · κίβδηλον δὲ τὸν χρυσὸν ἡγεῖτο τὸν ἐκ δακρύων ἥκοντα . Ὅθεν ἀμέλει τήν τε δασμολογίαν τοῖς συντελοῦσι ἐπαφῆκεν ἑνὸς τέλεον χρόνου , τάς τε κτήσεις αἷσπερ ὁ Ἀδραμαὰν ἐλυμήνατο , τῶν ἐπικειμένων τελῶν οὐ πρός τι μέτρον τῆς βλάβης , ἀλλὰ καὶ πολλῷ καθυπέρτερον ἠλευθέρωσεν . Ἀφείθησαν δὲ καὶ τοῖς ἄρχουσι αἱ ἄθεσμοι ʽ??ʼ δόσεις , αἷς πρώην οἱ βασιλεῖς τοὺς ὑπηκόους ἐπίπρασκον · καὶ ὑπὲρ τούτων καὶ διατάξεις ἔγραψε , καὶ τὸ μέλλον κατασφαλισάμενος .
Lemmas: ἐν τοσοῦτος δέ Καῖσαρ Τιβέριος βούλευμα Σοφία Ἰουστῖνος ἀναγορεύω , τοιοῦτος κατά ὁ ἀνάρρησις ἐπιφθέγγομαι ὁ πᾶς ἐκβαίνω παλαιός τε καί νέος ἱστορία , ὁ φιλάνθρωπον θεός ἐνδίδωμι καιρός Ἰουστῖνος ὁ τε οἰκεῖος ἐξεῖπον ἁμαρτία ὁ τε χρηστός εἰσηγέομαι ὑπέρ ὁ ὁ πολιτεία συμφέρω . ἀθροίζω γάρ ἐν ὁ ὕπαιθρος αὐλή , ἔνθα παλαιός ἔθος λέγω ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ὁ τε ἀρχιερεύς Ἰωάννης , ὅς πρόσθεν μιμνήσκω , καί ὁ ἀμφι αὐτός ὁ τε ἐν ἀξίωσις τελέω καί ὁ περί ὁ αὐλή στρατεύω , ὁ βασιλικός χιτών ἐνδιδύσκω Τιβέριος καί ὁ χλαῖνα περιτίθημι , ἀναφανδά κράζω ἐξεῖπον · μή πλανάω σύ ὁ ἀμπεχόνη ὁ φαντασία , μηδέ ὁ ὁράω ὁ σκηνή , ὅς ὑπάγω λανθάνω ἐμαυτοῦ ὁ ἔσχατος ποινή ὑπόδικος γίγνομαι . ἀνορθόω ὁ ἐμός ἁμαρτάς , διά πᾶς εὐπάθεια ἄγω ὁ πολίτευμα . καί ὁ ἄρχω δέ δείκνυμι λέγω ἥκιστος χρή οὗτος πείθω , προστίθημι ὡς αὐτός ἐγώ εἰς ὅσπερ ὁράω ἄγω , καί ἕτερος τοιοῦτος ὅσπερ ἅπας εἰς κατάπληξις καί δάκρυ ἄμετρος χύσις ἄγω . ἦς δέ γε ὁ Τιβέριος μέγας τε ὁ σῶμα καί εἰς ὑπεροχή εὐπρεπής μᾶλλον ἤ2 τις εἰκάζω οὖον βασιλεύς μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος · ὡς πρῶτος μέν ὁ εἶδος ἄξιος τυραννίς εἰμί . ὁ δέ ψυχή ἤπιος τε καί φιλάνθρωπος , εὐθύς ἀπό ὁ βλέμμα ἅπας δεξιόομαι , πλοῦτος ἡγέομαι ὁ πᾶς ἐπαρκέω περί ὁ ἐπίδοσις οὖον πρός μόνος ὁ χρεία , ἀλλά καί κατά ὁ περιούσιος . οὖον γάρ ὅς τίς λαμβάνω ὀφείλω ὁ δήω οὗτος διασκοπέω , ἀλλά ὅσπερ βασιλεύς Ῥωμαῖος δίδωμι προσήκω · κίβδηλος δέ ὁ χρυσός ἡγέομαι ὁ ἐκ δάκρυ ἥκω . ὅθεν ἀμελέω ὁ τε δασμολογία ὁ συντελέω ἐπαφίημι εἷς τελέω χρόνος , ὁ τε κτήσεις ὅσπερ ὁ Ἀδραμαὰν λυμαίνομαι , ὁ ἐπίκειμαι τέλος οὖον πρός τίς μέτρον ὁ βλάβη , ἀλλά καί πολύς καθυπέρτερος ἐλευθερόω . ἀφίημι δέ καί ὁ ἄρχω ὁ ἄθεσμος ʽ??ʼ δόσις , ὅς πρώην ὁ βασιλεύς ὁ ὑπήκοος πέρνημι · καί ὑπέρ οὗτος καί διάταξις γράφω , καί ὁ μέλλω κατασφαλίζω .