evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 1.7
Ὅπως δὲ ὁ Νεστόριος ἐξηλάθη , ἢ τί μετὰ ταῦτα γέγονεν ἐπ’ αὐτῷ , ἢ ὅπως τὸν τῇδε κατέστρεψε βίον , καὶ ὧν ἔτυχεν ἀμοιβῶν τῆς βλασφημίας ἕνεκα , οὐ δεδήλωται τοῖς ἱστορήσασιν · ἃ καὶ διέπεσεν ἄν , καὶ τέλεον διερρύη τε καὶ κατεπόθη τῷ χρόνῳ μηδὲ ψιλῶς ἀκουόμενα , εἰ μὴ Νεστορίου βίβλῳ περιέτυχον τὴν περὶ τούτων ἱστορίαν παρεχομένῃ . Αὐτὸς τοίνυν ὁ τῆς βλασφημίας πατὴρ Νεστόριος , ὁ μὴ κατὰ τοῦ τεθέντος θεμελίου τὴν οἰκοδομίαν ποιησάμενος ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ψάμμου κτίσας , ἢ καὶ ταχέως διελύθη κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου παραβολήν , πρὸς τοὺς ἐγκαλέσαντάς οἱ μὴ κατὰ τὸ δέον τι καινουργῆσαι , μηδὲ μὴν καλῶς αἰτῆσαι τὴν ἐν Ἐφέσῳ σύνοδον ἁλισθῆναι,γράφει , πρὸς ἄλλοις οἷς ἐβουλήθη , ὑπὲρ τῆς ἰδίας βλασφημίας ἀπολογούμενος , ὡς ἐκ πάσης ἀνάγκης εἰς τοῦτο τάξεως ἐλήλυθεν ἀποκριθείσης τῆς ἁγίας ἐκκλησίας , καὶ τῶν μὲν λεγόντων ἀνθρωποτόκον δεῖν τὴν Μαρίαν ὀνομάζεσθαι , τῶν δὲ θεοτόκον · ἵνα γέ φησι μὴ δυοῖν θάτερον ἁμαρτάνοιτο , ἢ ἀθάνατα συμπλεκομένων , ἢ προσχωροῦντος αὐτῷ θἀτέρου τῶν μερῶν τοῦ ἑτέρου στερηθείη , τὴν χριστοτόκος ἐπενόησε φωνήν . Ἐπισημαίνεταί τε ὡς τὰ μὲν πρῶτα Θεοδόσιος τῇ πρὸς αὐτὸν προσπαθείᾳ τὴν ἐπ’ αὐτῷ γενομένην ἀποβολὴν οὐκ ἐκύρωσεν · εἶτα ὅτι τινῶν ἐπισκόπων ἔνθεν τε κἀκεῖθεν πεμφθέντων πρὸς Θεοδόσιον ἐκ τῆς Ἐφεσίων πόλεως , αὐτοῦ τε αὖ δεηθέντος , ἐπετράπη κατὰ τὸ οἰκεῖον ἐπαναζεῦξαι μοναστήριον , ὃ πρὸ τῶν πυλῶν τῆς νῦν Θεουπολιτῶν διάκειται καὶ Νεστορίῳ μὲν ἐπὶ λέξεως οὐκ ὠνόμασται · φασὶ δὲ νῦν τὸ Εὐπρεπίου προσαγορεύεσθαι , ὅπερ ἴσμεν ταῖς ἀληθείαις πρὸ τῆς Θεουπολιτῶν διακείμενον , σταδίοις διεστηκὸς οὐ πλείοσι δύο . Φησὶ γοῦν αὐτὸς ὁ Νεστόριος ὡς τετραετῆ χρόνον αὐτόθι διατρίψας παντοίας ἔτυχε τιμῆς καὶ παντοίων γερῶν ἀπέλαυσε , καὶ ὡς αὖθις Θεοδοσίου θεσπίσαντος ἀνὰ τὴν καλουμένην Ὄασιν φυγαδεύεται . Τὸ δέ γε καίριον ἀπεκρύψατο . Οὐδὲ γὰρ ἐνθαδὶ ὢν τῆς οἰκείας βλασφημίας ἠρέμησεν , ὡς καὶ Ἰωάννην τὸν τῆς Ἀντιόχου πρόεδρον ταῦτα μηνύσαι , ἀειφυγίᾳ τε τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι Γράφει δὲ καὶ διαλεκτικῶς ἕτερον λόγον πρός τινα δῆθεν Αἰγύπτιον συγκείμενον περὶ τῆς αὐτοῦ εἰς Ὄασιν ἐξορίας , ἔνθα τὰ περὶ τούτων πλατύτερον λέγει . Ὧν δὲ τετύχηκε διὰ τὰς παρ’ αὐτοῦ κυηθείσας βλασφημίας τὸν πανόπτην μὴ λαθὼν ὀφθαλμόν , ἐξ ἑτέρων γραμμάτων ἔστιν ἑλεῖν , γενομένων αὐτῷ πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον . Ἐν ἐκείνοις γὰρ ἔστιν εὑρεῖν ὡς ἐπειδὴ μὴ τῆς δεούσης ἔτυχεν ἐπεξελεύσεως , ἡ τοῦ θεοῦ κρίσις αὐτὸν ἐκδεξαμένη αἰχμαλωσίᾳ τῇ πάντων ἐλεεινοτάτῃ συμφορᾷ περιβάλλει . Ἐπειδὴ γοῦν μειζόνων ἐδεῖτο ποινῶν , ἀφείθη μὲν ἐκ τῶν Βλεμμύων , παρ’ ὧν καὶ δορυάλωτος ἔτυχε γεγονώς , θεσπίσμασι δὲ Θεοδοσίου τὴν ἐπάνοδον ἐγνωκότος , τόπους ἐκ τόπων πρὸς ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς Θηβαίων ἀμείβων , τῇ τε γῇ προσρηγνύμενος ἀξίως τῆς οἰκείας βιοτῆς τὸν τῇδε βίον ἀπέθετο · δεύτερος Ἄρειος , διὰ τῆς καταστροφῆς διηγούμενός τε καὶ νομοθετῶν ποῖα τὰ ἐπίχειρα καθεστᾶσι τῆς εἰς Χριστὸν βλασφημίας . Ἄμφω γὰρ παραπλησίως εἰς αὐτὸν ἐβλασφημησάτην , ὁ μὲν κτίσμα καλῶν , ὁ δὲ ἄνθρωπον δοξάζων . Πρὸς ὃν ἥδιστα ἂν εἴποιμι , μεμφόμενον μὴ κατὰ τὸ δέον τὰ ἐν Ἐφέσῳ συντεθῆναι ὑπομνήματα , πανουργίᾳ δὲ καί τινι ἀθέσμῳ καινοτομίᾳ Κυρίλλου τεχνάζοντος , τί δή ποτε καὶ παρὰ Θεοδοσίου προσπάσχοντός οἱ ἐξηλάθη , καὶ οὐδεμιᾶς φειδοῦς τετυχηκὼς τοσούτοις ἐξοστρακισμοῖς κατεκρίθη , καὶ οὕτω τὸν τῇδε κατέλυσε βίον · ἢ τί δή ποτε , εἰ μὴ θεία κρίσις ἐγεγόνει ἡ διὰ Κυρίλλου καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτὸν ἱερέων , ἀμφοτέρων αὐτῶν τοῖς ἀπελθοῦσι συναριθμηθέντων , ἡνίκα , ὥς τινι τῶν θύραθε σοφῶν εἴρηται , τὸ μὴ ἐμποδὼν ἀνανταγωνίστῳ εὐνοίᾳ τετίμηται , ὁ μὲν ὡς βλάσφημος καὶ θεομάχος κατακέκριται , ὁ δὲ ὡς μεγαλόφωνος κῆρυξ καὶ μέγας τῶν ὀρθῶν δογμάτων πρόμαχος ᾄδεταί τε καὶ κηρύσσεται ; Ὡς ἂν τοίνυν μὴ ψεύδους γραφὴν ἀπενεγκώμεθα , φέρε , Νεστόριον αὐτὸν εἰς μέσον παραγάγωμεν τὰ περὶ τούτων διδάσκοντα . Καί μοι τῆς σῆς ἐπιστολῆς ἀνάγνωθι αὐτοῖς ἔνια τοῖς ὀνόμασιν , ἥ σοι συντέθειται πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον · Ἐκ τῶν πρώην περὶ τῆς ἁγιωτάτης θρησκείας ἐν Ἐφέσῳ κεκινημένων , Ὄασιν τὴν καὶ Ἴβιν ἐκ θεσπίσματος βασιλικοῦ κατοικοῦμεν . Καί τινων ἐν μέσῳ λελεγμένων ἐπάγει · Ἐπειδὴ δὲ ἐκ βάθρων μὲν ἡ προειρημένη καὶ † βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας καὶ πυρὶ καὶ σφαγαῖς ἐκλελίκμηται , ἡμεῖς δὲ παρὰ τῶν βαρβάρων οἶκτον οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐξαίφνης ἐφ’ ἡμῖν ἀναλαβόντων ἀπολελύμεθα , μετὰ τοῦ καὶ διαμαρτυρίαις ἡμᾶς ἀπειλητικαῖς καταπλῆξαι διὰ τάχους τὴν χώραν ἐκδραμεῖν , ὡς Μαζίκων αὐτὴν μετ’ αὐτοὺς ἀμελλητὶ παραληψομένων , ἥκομεν ἐς τὴν Θηβαίων μετὰ τῶν αἰχμαλώτων λειψάνων , οὓς ἡμῖν οἱ βάρβαροι κατ’ οἶκτον προσήγαγον , τί βουλόμενοι , λέγειν οὐκ ἔχω . Οἱ μὲν οὖν πρὸς τὰς καταθυμίους ἑκάστῳ διαγωγὰς ἀπολέλυνται . Ἡμεῖς δὲ φανεροὺς ἑαυτοὺς ἐγκαθιστῶμεν τῇ Πανὸς ἐπιστάντες . Δεδοίκαμεν γὰρ μή τις ἡμῶν πραγματείαν τὴν αἰχμαλωσίαν ποιούμενος ἢ φυγάδων καθ’ ἡμῶν ἀναπλάσῃ διαβολὴν ἤ τινος ἄλλης μηχάνημα μέμψεως · εὔπορος γὰρ διαβολῶν παντοδαπῶν ἡ κακία . Διὸ δὴ ἀξιοῦμεν τὸ ὑμέτερον μέγεθος τῆς ἡμετέρας αἰχμαλωσίας φροντίσαι κατὰ τὸ τοῖς νόμοις δοκοῦν , καὶ μὴ ἐπιδοῦναι κακοτεχνίαις ἀνθρώπων αἰχμάλωτον εἰς κακίαν ἔκδοτον , ἵνα μὴ πάσαις ἐκ τούτου γενεαῖς τραγῳδῆται κρεῖττον εἶναι βαρβάρων αἰχμάλωτον ἢ πρόσφυγα βασιλείας ῥωμαϊκῆς . Καὶ ὅρκους ἐπαγαγὼν ᾔτησεν οὕτως · Ἀνενεγκεῖν τὴν ἡμετέραν ἐξ Ὀάσεως ἐνταῦθα διαγωγὴν ἐκ βαρβαρικῆς γενομένην ἀφέσεως , ὥστε τὴν τῷ θεῷ δοκοῦσαν καὶ νῦν ἐξενεχθῆναι περὶ ἡμῶν διατύπωσιν . Τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὸν αὐτὸν ἐπιστολῆς δευτέρας · εἴτε ὡς φιλικὸν παρ’ ἡμῶν πρὸς τὴν σὴν μεγαλοπρέπειαν γράμμα , εἴτε ὡς ὑπόμνησιν παρὰ πατρὸς πρὸς υἱὸν τὸ παρὸν τοῦτο λογισάμενος ἀνάσχου , παρακαλῶ , τῆς ἐν αὐτῷ διηγήσεως , περὶ πολλῶν , καθ’ ὅσον ἐνῆν , γεγραμμένης παρ’ ἡμῶν βραχυλόγου οὔσης . Ὀάσεως τῆς Ἴβεως ἐκ πολλῶν πρώην ἀφανισθείσης , τοῦ τῶν Νουβαδῶν πλήθους ἐπ’ αὐτὴν ἀναδραμόντος ... Καὶ μεθ’ ἕτερα · Τούτων δὲ οὕτως συμβάντων , οὐκ οἶδ’ ἐκ ποίας ὁρμῆς ἢ ποίαν ἀφορμὴν τῆς σῆς λαβούσης μεγαλοπρεπείας , πρὸς Ἐλεφαντίνην τινὰ τῆς Θηβαίων ἐπαρχίας πέρας οὖσαν βαρβαρικῶν διὰ στρατιωτῶν ἐκ τῆς Πανὸς ἐπεμπόμεθα , συρόμενοι πρὸς αὐτὴν διὰ τῆς προρρηθείσης στρατιωτικῆς βοηθείας . Καὶ τῷ πλείονι τῆς ὁδοῦ συντριβέντες πάλιν ἄγραφον τῆς σῆς ἀνδρείας καταλαμβάνομεν κέλευσμα εἰς τὴν Πανὸς ὑποστρέψειν . Συγκοπέντες δὲ τοῖς τῆς ὁδοιπορίας συμπτώμασιν ἐν νοσοῦντι καὶ γηράσαντι σώματι , καὶ τὴν χεῖρα καὶ τὴν πλευρὰν συντριβέντες ἀφικόμεθα πάλιν εἰς τὴν Πανός , τρόπον τινὰ ψυχορραγοῦντες καὶ τοῖς συμπτώμασιν ἔτι τοῖς τῶν ἀλγηδόνων μαστιγούμενοι κακοῖς . Μετῆγε δὲ πάλιν ἡμᾶς ἐκ τῆς Πανὸς πρὸς τὴν ὑπ’ αὐτὴν ἐνορίαν ἕτερον τῆς σῆς ἀνδρείας ἔγγραφον ἱπτάμενον πρόσταγμα . Ταῦτα στήσεσθαι καθ’ ἡμῶν λογιζομένων καὶ τὸ τοῖς καλλινίκοις βασιλεῦσι δοκοῦν περὶ ἡμῶν ἀναμενόντων , ἐξαίφνης πρὸς ἄλλην ἐξορίαν καθ’ ἡμῶν τετάρτην πάλιν ἀφειδῶς ἄλλο συνετίθετο.Καὶ μετ’ ὀλίγα · Ἀλλ’ ἀρκέσθητι τοῖς πεπραγμένοις , παρακαλῶ , καὶ τῷ τοσαύτας καθ’ ἑνὸς σώματος ἐξορίας ὁρίζειν · καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς ἀνενεχθεῖσι παρὰ τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας καὶ παρ’ ἡμῶν δὲ δι’ ὧν ἐχρῆν γνωρισθῆναι τοῖς καλλινίκοις ἡμῶν βασιλεῦσι δοκιμασίας ἐπιεικῶς , παρακαλῶ , παραχώρησον . Ταῦτα παρ’ ἡμῶν ὡς πρὸς υἱὸν παρὰ πατρὸς συμβουλεύματα . Εἰ δὲ ἀγανακτήσειας καὶ νῦν ὡς τὸ πρότερον , πρᾶττε τὸ δοκοῦν , εἴ γε τοῦ δοκοῦντος λόγος οὐδεὶς δυνατώτερος.Καὶ ὅδε μὲν οὕτω κἀν τοῖς γράμμασι , πύξ , λάξ , παίει , βαίνει , καὶ τὴν βασιλείαν καὶ τὴν ἀρχὴν βλασφημῶν , ὁ μηδὲ ἐξ ὧν πέπονθε σωφρονήσας . Ἐγὼ δὲ καί τινος γεγραφότος τὴν τελευταίαν ἐκείνου ῥοπὴν ἀκήκοα λέγοντος ὡς τὴν γλῶσσαν σκώληξι διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ μείζω τε καὶ ἀθάνατα κατ’ αὐτοῦ δικαιωτήρια μετεχώρει .
Lemmas: ὅπως δέ ὁ Νεστόριος ἐξελαύνω , ἢ τίς μετά οὗτος γίγνομαι ἐπί αὐτός , ἢ ὅπως ὁ ὅδε καταστρέφω βίος , καί ὅς τυγχάνω ἀμοιβή ὁ βλασφημία ἕνεκα , οὖον δηλόω ὁ ἱστορέω · ὁ καί διαπίπτω ἄν , καί τελέω διαρρέω τε καί καταπίνω ὁ χρόνος μηδέ ψιλός ἀκούω , εἰμί μή Νεστόριος Βίβλος περιτυγχάνω ὁ περί οὗτος ἱστορία παρέχω . αὐτός τοίνυν ὁ ὁ βλασφημία πατήρ Νεστόριος , ὁ μή κατά ὁ τίθημι θεμέλιος ὁ οἰκοδομία ποιέω ἀλλά ἐπί ὁ ψάμμος κτίζω , ἢ καί ταχέως διαλύω κατά ὁ ὁ κύριος παραβολή , πρός ὁ ἐγκαλέω ὁ μή κατά ὁ δήω τίς καινουργέω , μηδέ μήv καλῶς αἰτέω ὁ ἐν Ἔφεσος σύνοδος ἁλισθῆναι,γράφει , πρός ἄλλος ὅς βούλομαι , ὑπέρ ὁ ἴδιος βλασφημία ἀπολογέομαι , ὡς ἐκ πᾶς ἀνάγκη εἰς οὗτος τάξις ἔρχομαι ἀποκρίνω ὁ ἅγιος ἐκκλησία , καί ὁ μέν λέγω ἀνθρωποτόκος δήω ὁ Μαρία ὀνομάζω , ὁ δέ θεοτόκος · ἵνα γε φημί μή δύο ἕτερος ἁμαρτάνω , ἢ ἀθάνατος συμπλέκω , ἢ προσχωρέω αὐτός θἄς ὁ μέρος ὁ ἕτερος στερέω , ὁ χριστοτόκος ἐπινοέω φωνή . ἐπισημαίνω τε ὡς ὁ μέν πρῶτος Θεοδόσιος ὁ πρός αὐτός προσπάθεια ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι ἀποβολή οὐ κυρόω · εἶτα ὅτι τις ἐπίσκοπος ἔνθεν τε ἐκεῖθεν πέμπω πρός Θεοδόσιος ἐκ ὁ Ἐφέσιος πόλις , αὐτός τε αὖος δήω , ἐπιτρέπω κατά ὁ οἰκέω ἐπαναζεῦξαι μοναστήριον , ὅς πρό ὁ πύλη ὁ νῦν θεουπολίτης διάκειμαι καί Νεστόριος μέν ἐπί λέξις οὐ ὀνομάζω · φημί δέ νῦν ὁ Εὐπρέπιος προσαγορεύω , ὅσπερ οἶδα ὁ ἀλήθεια πρό ὁ θεουπολίτης διάκειμαι , στάδιον διίστημι οὖον πλείων δύο . φημί γοῦν αὐτός ὁ Νεστόριος ὡς τετραετής χρόνος αὐτόθι διατρίβω παντοῖος τυγχάνω τιμή καί παντοῖος γέρας ἀπολαύω , καί ὡς αὖθις Θεοδόσιος θεσπίζω ἀνά ὁ καλέω Ὄασις φυγαδεύω . ὁ δέ γε καίριος ἀποκρύπτω . οὐδέ γάρ ἐνθαδί εἰμί ὁ οἰκεῖος βλασφημία ἠρεμέω , ὡς καί Ἰωάννης ὁ ὁ Ἀντίοχος πρόεδρος οὗτος μηνύω , ἀειφυγία τε ὁ Νεστόριος καταδικάζω Γράφος δέ καί διαλεκτικός ἕτερος λόγος πρός τις δῆθεν Αἰγύπτιος σύγκειμαι περί ὁ αὐτός εἰς Ὄασις ἐξορία , ἔνθα ὁ περί οὗτος πλατύς λέγω . ὅς δέ τυγχάνω διά ὁ παρά αὐτός κύω βλασφημία ὁ πάνοπτος μή λανθάνω ὀφθαλμός , ἐκ ἕτερος γράμμα εἰμί αἱρέω , γίγνομαι αὐτός πρός ὁ ὁ Θηβαῖος ἡγέομαι . ἐν ἐκεῖνος γάρ εἰμί εὑρίσκω ὡς ἐπεί μή ὁ δήω τυγχάνω ἐπεξέλευσις , ὁ ὁ θεός κρίσις αὐτός ἐκδέχομαι αἰχμαλωσία ὁ πᾶς ἐλεεινός συμφορά περιβάλλω . ἐπεί γοῦν μείζων δήω ποινή , ἀφίημι μέν ἐκ ὁ Βλεμμύς , παρά ὅς καί δορυάλωτος τυγχάνω γίγνομαι , θέσπισμα δέ Θεοδόσιος ὁ ἐπάνοδος γιγνώσκω , τόπος ἐκ τόπος πρός ὁ ἐσχατιά ὁ Θηβαῖος ἀμείβω , ὁ τε γῆ προσρήγνυμι ἀξίως ὁ οἰκεῖος βιοτή ὁ ὅδε βίος ἀποτίθημι · δύο Ἄρειος , διά ὁ καταστροφή διηγέομαι τε καί νομοθέτης ποῖος ὁ ἐπίχειρα καθίστημι ὁ εἰς Χριστός βλασφημία . ἄμφω γάρ παραπλήσιος εἰς αὐτός βλασφημέω , ὁ μέν κτίσμα καλός , ὁ δέ ἄνθρωπος δοξάζω . πρός ὅς ἡδύς εἄν εἶπον , μέμφομαι μή κατά ὁ δήω ὁ ἐν Ἔφεσος συντίθημι ὑπόμνημα , πανουργία δέ καί τις ἄθεσμος καινοτομία Κύριλλος τεχνάζω , τίς δή ποτός καί παρά Θεοδόσιος προσπάσχω ὁ ἐξελαύνω , καί οὐδείς φειδώ τυγχάνω τοσοῦτος ἐξοστρακισμός κατακρίνω , καί οὗτος ὁ ὅδε καταλύω βίος · ἢ τίς δή ποτός , εἰμί μή θεῖος κρίσις γίγνομαι ὁ διά Κύριλλος καί ὁ ἀμφι αὐτός ἱερός , ἀμφότερος αὐτός ὁ ἀπέρχομαι συναριθμέω , ἡνίκα , ὅς τις ὁ θύρα σοφός εἴρω , ὁ μή ἐμποδών ἀνανταγώνιστος εὔνοια τιμάω , ὁ μέν ὡς βλάσφημος καί θεομάχος κατακρίνω , ὁ δέ ὡς μεγαλόφωνος κῆρυξ καί μέγας ὁ ὀρθός δόγμα πρόμαχος ἀείδω τε καί κηρύσσω ; ὡς εἄν τοίνυν μή ψεῦδος γραφή ἀποφέρω , φέρω , Νεστόριος αὐτός εἰς μέσος παράγω ὁ περί οὗτος διδάσκω . καί ἐγώ ὁ σός ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω αὐτός ἔνιοι ὁ ὄνομα , ὅς σύ συντίθημι πρός ὁ ὁ Θηβαῖος ἡγέομαι · ἐκ ὁ πρώην περί ὁ ἅγιος θρησκεία ἐν Ἔφεσος κινέω , Ὄασις ὁ καί ἶβις ἐκ θέσπισμα βασιλικός κατοικέω . καί τίνω ἐν μέσος λέγω3 ἐπάγω · ἐπεί δέ ἐκ βάθρον μέν ὁ προερέω καί † βαρβαρικός αἰχμαλωσία καί πῦρ καί σφαγή ἐκλείπω , ἐγώ δέ παρά ὁ βάρβαρος οἶκτος οὐ οἶδα ὅπως ἐξαπίνης ἐπί ἐγώ ἀναλαμβάνω ἀπολύω , μετά ὁ καί διαμαρτυρία ἐγώ ἀπειλητικός καταπλήσσω διά τάχος ὁ χώρα ἐκτρέχω , ὡς μαζικός αὐτός μετά αὐτός ἀμελλητί παραλαμβάνω , ἥκω εἰς ὁ Θηβαῖος μετά ὁ αἰχμάλωτος λείψανον , ὅς ἐγώ ὁ βάρβαρος κατά οἶκτος προσάγω , τίς βούλομαι , λέγω οὐ ἔχω . ὁ μέν οὖν πρός ὁ καταθύμιος ἕκαστος διαγωγή ἀπολύω . ἐγώ δέ φανερός ἑαυτοῦ ἐγκαθίστημι ὁ πανός ἐφίστημι . δείδω γάρ μή τις ἐγώ πραγματεία ὁ αἰχμαλωσία ποιέω ἢ φυγάς κατά ἐγώ ἀναπολάζω διαβολή ἤ τις ἄλλος μηχάνημα μέμψις · εὔπορος γάρ διαβολή παντοδαπής ὁ κακία . Διὸ δή ἀξιόω ὁ ὑμέτερος μέγεθος ὁ ἡμέτερος αἰχμαλωσία φροντίζω κατά ὁ ὁ νόμος δοκέω , καί μή ἐπιδίδωμι κακοτεχνία ἄνθρωπος αἰχμάλωτος εἰς κακία ἔκδοτος , ἵνα μή πᾶς ἐκ οὗτος γενεά τραγῳδέω ἀγαθός εἰμί βάρβαρος αἰχμάλωτος ἢ πρόσφυξ βασίλεια ρωμαϊκός . καί Ὅρκος ἐπάγω αἰτέω οὕτως · ἀναφέρω ὁ ἡμέτερος ἐκ Ὄασις ἐνταῦθα διαγωγή ἐκ βαρβαρικός γίγνομαι ἄφεσις , ὥστε ὁ ὁ θεός δοκέω καί νῦν ἐκφέρω περί ἐγώ διατύπωσις . ὁ αὐτός πρός ὁ αὐτός ἐπιστολή δύο · εἴτε ὡς φιλικός παρά ἐγώ πρός ὁ σός μεγαλοπρέπεια γράμμα , εἴτε ὡς ὑπόμνησις παρά πατήρ πρός υἱός ὁ πάρειμι οὗτος λογίζομαι ἀνέχω , παρακαλέω , ὁ ἐν αὐτός διήγησις , περί πολύς , κατά ὅσος ἐν-εἰμί , γράφω παρά ἐγώ βραχύλογος εἰμί . Ὄασις ὁ ἶβις ἐκ πολύς πρώην ἀφανίζω , ὁ ὁ νουβαδαι πλῆθος ἐπί αὐτός ἀνατρέχω ... καί μετά ἕτερος · οὗτος δέ οὕτως συμβαίνω , οὐ οἶδα ἐκ Ποίας ὁρμή ἢ ποῖος ἀφορμή ὁ σός λαμβάνω μεγαλοπρέπεια , πρός Ἐλεφαντίνη τις ὁ Θηβαῖος ἐπαρχία πέρας εἰμί βαρβαρικός διά στρατιώτης ἐκ ὁ πανός πέμπω , σύρω πρός αὐτός διά ὁ προερέω στρατιωτικός βοήθεια . καί ὁ πλείων ὁ ὁδός συντρίβω πάλιν ἄγραφος ὁ σός ἀνδρεῖος καταλαμβάνω κέλευσμα εἰς ὁ πανός ὑποστρέφω . συγκόπτω δέ ὁ ὁ ὁδοιπορία σύμπτωμα ἐν νοσέω καί γηράσκω σῶμα , καί ὁ χείρ καί ὁ πλευρά συντρίβω ἀφικνέομαι πάλιν εἰς ὁ Πάν , τρόπος τις ψυχορραγέω καί ὁ σύμπτωμα ἔτι ὁ ὁ ἀλγηδών μαστιγόω κακός . μετάγω δέ πάλιν ἐγώ ἐκ ὁ πανός πρός ὁ ὑπό αὐτός ἐνορία ἕτερος ὁ σός ἀνδρεῖος ἔγγραφος πέτομαι πρόσταγμα . οὗτος ἵστημι κατά ἐγώ λογίζομαι καί ὁ ὁ καλλίνικος βασιλεύς δοκέω περί ἐγώ ἀναμένω , ἐξαπίνης πρός ἄλλος ἐξορία κατά ἐγώ τέταρτος πάλιν ἀφειδής ἄλλος συνετίθετο.Καὶ μετά ὀλίγος · ἀλλά ἀρκέω ὁ πράσσω , παρακαλέω , καί ὁ τοσοῦτος κατά εἷς σῶμα ἐξορία ὁρίζω · καί ὁ ἐπί ὁ ἀναφέρω παρά ὁ σός μεγαλοπρέπεια καί παρά ἐγώ δέ διά ὅς χρή γνωρίζω ὁ καλλίνικος ἐγώ βασιλεύς δοκιμασία ἐπιεικής , παρακαλέω , παραχωρέω . οὗτος παρά ἐγώ ὡς πρός υἱός παρά πατήρ συμβούλευμα . εἰμί δέ ἀγανακτέω καί νῦν ὡς ὁ πρότερος , πράσσω ὁ δοκέω , εἰμί γε ὁ δοκέω λόγος οὐδείς δυνατώτερος.Καὶ ὅδε μέν οὗτος ἐν ὁ γράμμα , πύξ , λάξ , παίω , βαίνω , καί ὁ βασίλειος καί ὁ ἀρχή βλασφημέω , ὁ μηδέ ἐκ ὅς πάσχω σωφρονέω . ἐγώ δέ καί τις γράφω ὁ τελευταῖος ἐκεῖνος ῥοπή ἀκούω λέγω ὡς ὁ γλῶσσα σκώληξ διαβιβρώσκω ἐπί ὁ μείζων τε καί ἀθάνατος κατά αὐτός δικαιωτήριον μεταχωρέω .