evagrius-scholasticus.historia-ecclesiastica 3.32
Τὰ δέ γε σμύχοντα ἐν παραβύστῳ τὸν Ἀναστάσιον ἕτερα ἦν . Ἡνίκα γὰρ ἡ Ἀριάδνη τῷ Ἀναστασίῳ τὸ ἁλουργὲς ἐβούλετο περιβαλεῖν σχῆμα , οὐκ ἄλλως ὁ Εὐφήμιος τὴν ἀρχιερατικὴν διέπων καθέδραν συνετίθετο , μέχρις ὅτου τὴν δι’ ἐγγράφων καὶ ὅρκων δεινῶν ὁμολογίαν αὐτόγραπτον ὁ Ἀναστάσιος ἐς Εὐφήμιον ἔθετο ἦ μὴν ἀκέραιον φυλάξαι τὴν πίστιν καὶ μηδὲν καινουργὲς ἐσαγαγεῖν τῇ ἁγίᾳ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ , εἰ τῶν σκήπτρων ἐπιλάβοιτο · ἣν καὶ παρέθετο Μακεδονίῳ τὴν τῶν σεπτῶν κειμηλίων παραφυλακὴν ἐμπεπιστευμένῳ . Ἐδεδράκει δὲ ταῦτα διότι γε ὁ Ἀναστάσιος δόξαν μανιχαϊκῆς νομίσεως παρὰ τοῖς πολλοῖς εἶχεν . Ἐπειδὴ τοίνυν ὁ Μακεδόνιος ἐς τὸν ἱερατικὸν ἀνέβη θρόνον , ἤθελε τὴν οἰκείαν ὁμολογίαν ἀναλαβεῖν ὁ Ἀναστάσιος , καθυβρίζεσθαι τὴν βασιλείαν λέγων εἰ τὸ ῥηθὲν αὐτόγραπτον ἐναπομένοι.Καὶ πρὸς τοῦτο μάλα γενναίως ἐνισταμένου τοῦ Μακεδονίου , καὶ μὴ προδώσειν τὴν πίστιν ἐνισχυριζομένου , πᾶσαν ἐπιβουλὴν ἐτύρευσεν ὁ βασιλεύς οἱ , ἐξῶσαι τῆς καθέδρας ἐθέλων . Ἀμέλει τοιγαροῦν καὶ παῖδες συκοφάνται παρήγοντο , καὶ σφῶν αὐτῶν καὶ Μακεδονίου αἰσχρουργίαν κατεψεύδοντο . Ὡς δὲ τῶν ἀνδρείων ἐψιλωμένος ὁ Μακεδόνιος ὤφθη , πρὸς ἕτερα ἐχώρουν τεχνάσματα , μέχρις ὅτε συμβουλεύμασι Κέλερος ἡγεμόνος τῶν ἐν τῇ αὐλῇ τάξεων ὁ Μακεδόνιος λαθραίως τῶν οἰκείων ἐξέστη θρόνων . Τῇ δὲ ἐκβολῇ Φλαβιανοῦ ἕτερα προστιθέασι . Κατειλήφαμεν γὰρ ἐνίους ἐσχατογέροντας τὰ ὅσα συμβέβηκεν ἐπὶ Φλαβιανοῦ τῇ μνήμῃ διασώζοντας · οἳ λέγουσιν ὡς ὑπὸ Ξεναΐᾳ ἀνδρί — ἦν δὲ ὁ Ξεναΐας τῆς γείτονος Ἱερᾶς πόλεως πρόεδρος , ἑλλάδι φωνῇ Φιλόξενος προσαγορευόμενος — πεισθέντες οἵ τε τῆς καλουμένης Κυνηγικῆς μοναχοὶ καὶ ὅσοι τοῦ πρώτου τῶν Σύρων ἔθνους καθεστήκεσαν , ἀθρόοι μετὰ ταραχῆς καὶ τῆς ἐς ἄγαν ἀταξίας ἐσπεπηδήκασι τῇ πόλει , βιαζόμενοι Φλαβιανὸν ἀναθεματίσαι τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον καὶ τὸν τόμον Λέοντος . Πρὸς ὃ δυσανασχετοῦντος Φλαβιανοῦ , καὶ τῶν μοναχῶν μετὰ πολλῆς τῆς ῥύμης ἐνισταμένων , ἀναστὰς ὁ λεὼς τῆς πόλεως φόνον πολὺν τῶν μοναχῶν κατειργάζετο · ὡς καὶ πολλοὺς καὶ ἀναριθμήτους αὐτῶν τάφον τὸν Ὀρόντην κληρώσασθαι , τῶν σωμάτων τοῖς κύμασι κηδευθέντων . Συνέπεσε δὲ καὶ ἕτερον τούτῳ οὐκ ἐλαττούμενον . Τὸ γὰρ τῆς Κοίλης Συρίας , νῦν δὲ δευτέρας προσαγορευομένης μοναδικόν , προσπάσχον τῷ Φλαβιανῷ , ἐπειδὴ τὸν μονήρη μετῆλθε βίον ἔν τινι φροντιστηρίῳ ἐπὶ ἀγροῦ — Τιλμογνὼν ὄνομα τούτῳ — διακειμένῳ , ἔπεισι τῇ Ἀντιόχου ἀμύνειν τῷ Φλαβιανῷ βουλόμενον , ὡς κἀνταῦθα οὐ μικρά τινα συμβῆναι . Εἴτε οὖν ἐκ τῶν προτέρων , εἴτε καὶ ἐκ τῶν δευτέρων , ἢ καὶ ἐξ ἀμφοῖν , ὁ Φλαβιανὸς ἐκβάλλεται , κατακριθεὶς Πέτρας οἰκεῖν πρὸς ταῖς ἐσχατιαῖς τῶν Παλαιστινῶν κειμένας .
Lemmas: ὁ δέ γε σμύχω ἐν παράβυστος ὁ Ἀναστάσιος ἕτερος εἰμί . ἡνίκα γάρ ὁ Ἀριάδνη ὁ Ἀναστάσιος ὁ ἁλουργής βούλομαι περιβάλλω σχῆμα , οὐ ἄλλως ὁ Εὐφήμιος ὁ ἀρχιερατικός διέπω καθέδρα συντίθημι , μέχρι ὅστις ὁ διά ἐγγράφω καί Ὅρκος δεινός ὁμολογία αυτογραπτος ὁ Ἀναστάσιος εἰς Εὐφήμιος τίθημι εἰμί μήv ἀκέραιος φυλάσσω ὁ πίστις καί μηδείς καινουργής εἰσάγω ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐκκλησία , εἰμί ὁ σκῆπτρον ἐπιλαμβάνω · ὅς καί παρατίθημι Μακεδών ὁ ὁ σεπτός κειμήλιον παραφυλακή ἐμπιστεύω . δράω δέ οὗτος διότι γε ὁ Ἀναστάσιος δόξα μανιχαϊκός νόμισις παρά ὁ πολύς ἔχω . ἐπεί τοίνυν ὁ Μακεδόνιος εἰς ὁ ἱερατικός ἀναβαίνω θρόνος , ἐθέλω ὁ οἰκεῖος ὁμολογία ἀναλαμβάνω ὁ Ἀναστάσιος , καθυβρίζω ὁ βασίλειος λέγω εἰμί ὁ ἐρώ αυτογραπτος ἐναπομένω πρός οὗτος μάλα γενναῖος ἐνίστημι ὁ Μακεδόνιος , καί μή προδίδωμι ὁ πίστις ἐνισχυρίζομαι , πᾶς ἐπιβουλή τυρεύω ὁ βασιλεύς ὁ , ἐξωθέω ὁ καθέδρα ἐθέλω . ἀμέλει τοιγάρ καί παῖς συκοφάντης παράγω , καί σφεῖς αὐτός καί Μακεδόνιος αἰσχρουργία καταψεύδομαι . ὡς δέ ὁ ἀνδρεῖος ψιλόω ὁ Μακεδόνιος ὁράω , πρός ἕτερος χωρέω τέχνασμα , μέχρι ὅτε συμβούλευμα Κέλερος ἡγεμών ὁ ἐν ὁ αὐλή τάξις ὁ Μακεδόνιος λαθραῖος ὁ οἰκέω ἐξίστημι θρόνος . ὁ δέ ἐκβολή Φλαβιανός ἕτερος προστίθημι . καταλαμβάνω γάρ ἔνιοι εσχατογερων ὁ ὅσος συμβαίνω ἐπί Φλαβιανός ὁ μνήμη διασῴζω · ἕ λέγω ὡς ὑπό Ξεναΐᾳ ἀνήρ — εἰμί δέ ὁ Ξεναΐας ὁ γείτων Ἱερᾶς πόλις πρόεδρος , Ἑλλάς φωνή Φιλόξενος προσαγορεύω — πείθω ὁ τε ὁ καλέω Κυνηγικός μοναχός καί ὅσος ὁ πρῶτος ὁ Σύρος ἔθνος καθίστημι , ἀθρόος μετά ταραχή καί ὁ εἰς ἄγαν ἀταξία εἰσπηδάω ὁ πόλις , βιάζομαι Φλαβιανός ἀναθεματίζω ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος καί ὁ τόμος Λέων . πρός ὅς δυσανασχετέω Φλαβιανός , καί ὁ μοναχός μετά πολύς ὁ ῥύμη ἐνίστημι , ἀνίστημι ὁ λαός ὁ πόλις φόνος πολύς ὁ μοναχός κατεργάζομαι · ὡς καί πολύς καί ἀναρίθμητος αὐτός τάφος ὁ Ὀρόντης κληρόω , ὁ σῶμα ὁ κῦμα κηδεύω . συμπίτνω δέ καί ἕτερος οὗτος οὐ ἐλασσόω . ὁ γάρ ὁ Κοίλη Συρία , νῦν δέ δύο προσαγορεύω μοναδικός , προσπάσχω ὁ Φλαβιανός , ἐπεί ὁ μονήρης μετέρχομαι βίος ἐν τις φροντιστήριον ἐπί ἀγρός — Τιλμογνὼν ὄνομα οὗτος — διάκειμαι , ἔπειμι ὁ Ἀντίοχος ἀμύνω ὁ Φλαβιανός βούλομαι , ὡς ἐνταῦθα οὖον μικρός τις συμβαίνω . εἴτε οὖν ἐκ ὁ πρότερος , εἴτε καί ἐκ ὁ δύο , ἢ καί ἐκ ἄμφω , ὁ Φλαβιανός ἐκβάλλω , κατακρίνω Πέτρη οἰκέω πρός ὁ ἐσχατιά ὁ Παλαιστινός κεῖμαι .