eustratius.in-aristotelis-ethica-nicomachea-i-commentaria 7
Διδάξας περὶ τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν καὶ τῶν διανοητικῶν , νῦν διδάσκει καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ ἡρωικῆς τινος καὶ θείς ἀρετῆς . οὐκ ἐδίδαξε δὲ περὶ ἐγκρατείας , ἔνθα ἐδίδασκε περὶ τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν , ἢ καὶ περὶ τῆς ἡρωικῆς καὶ θείας ἀρετῆς . ἀλλ’ ἰδίως διδάσκει περὶ ἐγκρατείας καὶ τῆς ἡρωικῆς καὶ θείας ἀρετῆς καὶ διεχώρισε ταύτας τῶν ἄλλων ἀρετῶν , εἰκότως . ἐπεὶ γὰρ ἡ ἐγκράτεια οὐκ ἔστι κυρίως ἀρετὴ ἀλλ’ ἐγγίζει τῇ ἀρετῇ , ἀρετὴ δὲ κυρίως οὐκ ἔστιν ᾗ μὲν γάρ ἐστιν ἡ ἐγκράτεια ἐκ προαιρέσεως γινομένη καὶ περὶ πρακτὰ καταγινομένη , ἔοικεν ἀρετῇ , ᾗ δὲ πάλιν οὐκ ἔστιν ἰσονομία ἐπὶ τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ μάχη τις καὶ στασιασμός , ἀρετὴ οὐκ ἔστιν . ὁ γὰρ ἐγκρατὴς ἔχει μὲν τὸν λόγον προστάσσοντα δεῖν ἀπέχεσθαι τῶν ἡδονῶν τῶν αἰσχρῶν , τὴν δὲ ἐπιθυμίαν ἔχει μὴ ἀκολουθοῦσαν τῷ λόγῳ ἀλλ’ ἀντιτείνουσαν καὶ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν ἀντέχεσθαι σπεύδουσαν . ἐπὶ δὲ τῶν ἀρετῶν ἰσονομία τίς ἐστι καὶ οὐ μάχη τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ ὁ σώφρων ἔχει μὲν τὸν λόγον προστάσσοντα δεῖν ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν καὶ εὐθὺς ἔχει τὴν ἐπιθυμίαν ἐπακολουθοῦσαν τῷ λόγῳ καὶ μὴ ἀντιτείνουσαν , ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνδρεῖος ἔχει τὸν λόγον προστάσσοντα δεῖν ἀπτόητον περὶ τὰ φοβερὰ διαμένειν , καὶ εὐθὺς ἔχει τὸν θυμὸν ὑπείκοντα καὶ μὴ ἀντιτείνοντα ) , ἐπεὶ οὖν οὐκ ἔστιν ἡ ἐγκράτεια κυρίως ἀρετὴ ἀλλ’ ἐοικυῖα ἀρετῇ , τούτου χάριν ἐδέησεν αὐτῷ ἰδίᾳ περὶ αὐτῆς διαλαβεῖν . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ἀκρασία , ἡ ἀντικειμένη τῇ ἀρετῇ , ἤτοι τῇ ἐγκρατείᾳ , ἑτέρα τίς ἐστι κακία παρὰ τὰς ἄλλας , τὰς ἀντικειμένας ταῖς ἠθικαῖς ἀρεταῖς , ἤγουν τὴν ἀκολασίαν τὴν δειλίαν καὶ τὰς λοιπάς . ὁ γὰρ ἀκρατὴς ἔχει μὲν τὸν λόγον ἐρρωμένον , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , ἡττᾶται δὲ ὑπὸ τοῦ πάθους , καὶ γίνεται κἀνταῦθα μάχη τις τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς . τῆς γὰρ ἐπιθυμίας σπευδούσης ἀντέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , ὁ λόγος ἀντιτείνει κἂν ἡττᾶται . ὁ δὲ ἀκόλαστος ἔχων τὴν ἐπιθυμίαν ῥέπουσαν πρὸς τὰς φαύλας ἡδονὰς εὐθὺς ἔχει καὶ τὸν λόγον ἐπακολουθοῦντα καὶ μὴ ἀντιτείνοντα . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ θρασὺς ἔχει τὸν θυμὸν ἀτάκτως ὁρμῶν οἷς οὐ δεῖ καὶ ὅτε οὐ δεῖ , καὶ εὐθὺς ἔχει καὶ τὸν λόγον ἐπακολουθοῦντα . ὥστε καὶ ἐπὶ τῶν κακιῶν τῶν ἀντικειμένων ταῖς ἠθικαῖς ἀρεταῖς ἰσονομία τίς ἐστι τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς καὶ οὐ μάχη . ἐπὶ δὲ τῆς ἀκρασίας οὐκ ἔστιν ἰσονομία τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς . ἡ δὲ ἡρωικὴ καὶ θεία ἐπεί ἐστιν ὑπὲρ πᾶσαν ἀρετήν , τούτου χάριν ἐδέησεν αὐτῷ ἰδίᾳ καὶ περὶ αὐτῆς διαλαβεῖν . ἐπεὶ δὲ αἱ κακίαι , οἷον ἡ ἀκρασία καὶ ἡ θηριώδης , γνωριμώτεραί εἰσι τῶν ἀρετῶν , τῆς τε ἐγκρατείας καὶ τῆς ἡρωικῆς καὶ θείας ἀρετῆς , τούτου χάριν ἀπὸ τῶν γνωριμωτέρων ἤρξατο , ἵνα δι’ αὐτῶν καὶ τὰς ἀρετὰς πιστώσηται . Ὅτι τῶν φευκτῶν , ἤτοι τῶν κακιῶν τῶν περὶ τὰ ἤθη ἤτοι τῶν θεωρουμένων ἐν ταῖς ἠθικαῖς ἀρεταῖς , τρία εἰσὶν εἴδη κακιῶν . ἡ γὰρ κακία 45 ἀντίκειται πάσαις ταῖς ἠθικαῖς ἀρεταῖς . ἡ γὰρ δειλία καὶ ἡ θρασύτης καὶ ἡ ἀκολασία , ᾗ κακίαι , ἀντίκεινται ταῖς ἠθικαῖς ἀρεταῖς ὡς κακίαι . τὰ δὲ ἐναντία , ἤτοι ἀπὸ τῶν τριῶν ἤτοι αἱ δ’ ἀρεταί , αἵ εἰσιν ἐναντίαι τοῖς δυσί , τῇ τε κακίᾳ καὶ τῇ ἀκρασίᾳ , φανεραί εἰσι . τὸ μὲν γάρ , ἤτοι τὸ ἐναντίον τῇ κακίᾳ , καλοῦμεν ἀρετήν ἡ γὰρ κακία ἀντίκειται τῇ ἠθικῇ ἀρετῇ ) , τὸ δέ , ἤτοι τὸ ἐναντίον τῇ ἀκρασίᾳ , καλοῦμεν ἐγκράτειαν . πρὸς δἑ τὴν θηριότητα , ἤτοι ἰὴ δὲ θηριότητι , μάλιστα ἁρμόζει εἰπεῖν ἀντικεῖσθαι τὴν ὑπὲρ ἡμάς ἀρετήν , ἤτοι τὴν ἡρωικὴν καὶ θείαν . τῇ γὰρ θηριότητι ἐναντία ἐστὶν ἡ ἡρωικὴ καὶ θεία ἀρετή . ἡρωικὴ δὲ καὶ θεία ἀρετή ἐστιν , ὅταν τις κατορθώσῃ πάσαν ἀρετὴν ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον , οἷόν ἐστι φιλάνθρωπος ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον , | ὅταν τις κατορθώσῃ τὴν σωφροσύνην ὑπὲρ πάντα σώφρονα · λέγεται ἡ τοιαύτη ἀρετὴ ἡρωικὴ καὶ θεία . ὁμοίως δὲ καὶ εἴ τις ἀνδρεῖος γένηται ὑπὲρ πάντα ἀνδρεῖον , ἡ τοιαύτη ἀνδρεία ἡ ὑπὲρ πᾶσαν ἡρωικὴ καὶ θεία λέγεται . ἡ τοιαύτη γοῦν ἀρετὴ ἡ ἡρωικὴ καὶ θεία τοῖς ἀνθρώποις τοῖς ἤδη τῷ θεῷ ἑνωθεῖσι καὶ θεοῖς θέσει οὖσι προσαρμόζει , ἢ ἰοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν ἀρεταῖς , τοῖς κατορθώσασι πᾶσαν ἀρετὴν ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον . ἡρω·ικὴ δὲ λέγεται αὕτη , ὡς μόνοις τοῖς ἥρωσιν , ἤτοι ἡμιθέοις , προσαρμόζουσα , θαυμαστή τις οὖσα καὶ ὑπερφυής . ὥσπερ καὶ Ὅμηρος παράγει τὸν Πρίαμον ἐπαινοῦντα τὸν Ἕκτορα , ὅτι σφόδρα ἦν ἀγαθὸς ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον , ἅτε τὴν ἡρωικὴν καὶ θείαν ἀρετὴν ἔχων . ἐκπληττόμενος γὰρ τὸν Ἕκτορα ἔλεγε μὴ εἶναι παῖδα ἀνδρὸς αὐτὸν ἀλλὰ θεοῦ . ἑώρα γὰρ αὐτὸν ὄντα ἀνδρεῖον ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον καὶ σώφρονα ὑπὲρ πάντα . ὥστε ὥσπερ λέγουσιν , ὅτι οἱ ἄνθρωποι γίνονται θεοὶ καὶ ἐγγίζουσι τῷ θεῷ δι’ ἀρετῆς ὑπετβολήν , ἤτοι ὅταν εἰς ἄκρον πάσης ἀρετῆς φθάσωσι καὶ πᾶσαν ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον κατορθώσωσι · τοιαύτη ἐστὶ καὶ ἡ ἕξις ἡ ἀντικειμένη τῇ θηριώδει , ἤτοι ἡ ἡρωικὴ καὶ θεία ἀρετή , ἡ ὑπὲρ πᾶσαν ἀρετὴν οὖσα , θεοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποιοῦσα καὶ τῷ θεῷ ἐγγίζειν παρασκευάζουσα . ἴσως δέ 118r τις εἶπεν , ὅτι ἐπεὶ ἡ τοιαύτη ἀρετή , <ἡ> ἡρωικὴ καὶ θεία , ὑπὲρ ἀρετήν ἐστι , λοιπὸν τοῖς θεοῖς προσήκει . λύων οὖν ταύτην τὴν ἔνστασιν φησίν , ὅτι τοῖς μὲν θηρίοις ἀρετὴ οὐκ ἔστι , διότι ἡ ἀρετὴ προαιρετή ἐστιν , ἡ δὲ προαίρεσις τῶν λογικῶν ἐστιν · ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς θεοῖς ἀρετή ἐστι , διότι ὑπὲρ πᾶσαν ἀρετήν εἰσιν οἱ θεοί . ἀλλ’ ἡ μέν , ἤτοι ἡ ἡρωικὴ καὶ θεία ἀρετή , τιμιωτέρα ἐστὶ πάσης ἀρετῆς καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἀρειήν , ἡ δέ , ἤτοι ἡ θηριώδης , ἡ ἀντικειμένη αὐτῇ , ἕτερόν τι γένος , ἤτοι εἶδος , κακίας ἐστίν , ἥτις ὑπὲρ πᾶσαν κακίαν ἐστί . θηριῶδες γάρ ἐστι τὸ πίνειν αἵματα ἀνδρῶν καὶ ἐσθίειν ὠμὰ κρέατα . ὁ γοῦν ἔχων τὴν ἡρωικὴν καὶ θείαν ἀρετὴν λέγεται θεῖος , τὸ δὲ θεῖόν τινα εἶναι σπάνιόν ἐστιν . ὀλίγοι γὰρ ἔχουσι ταύτην τὴν ἀρετήν , καὶ οἱ Λάκωνες οὖν ὅταν ἠγάσθησάν του , ἤτοι τινός , ἤτοι ὅταν ἐθαύμασάν τινα ὡς ὑπὲρ πάντα ἄνθρωπον ὄντα , ἔλεγον , οὗτος ἀνὴρ σεῖός ἐστιν , ἤτοι θεῖος . οὕτω καὶ τὸ εἶναί τινα θηριώδη ὥστε πίνειν αἵματα ἀνθρώπων καὶ ἐσθίειν <ὠμὰ> κρέατα σπάνιόν ἐστιν . ἐπὶ μὲν τῶν Ἑλλήνων οὐκ ἔστιν ἰδεῖν ἄνθρωπον τοιοῦτον θηριώδη . οἱ γὰρ Ἕλληνες πεπαιδευμένοι εἰσὶ καὶ συντεθραμμένοι λόγῳ , μάλιστα δὲ ἐν τοῖς βαρβάροις ἔστιν ἰδεῖν τοιοῦτον θηριώδη . οἱ γὰρ βάρβαροι ἀπαίδευτοι καὶ οὐ συντεθραμμένοι λόγῳ . γίνονται δέ τινες θηριώδεις καὶ διὰ νόσον εἰ μανίαν νοσοῦσι καὶ μαίνονται καὶ διὰ πήρωσιν . εἰσὶ γάρ τινες πεπηρωμένον , ἤτοι βεβλαμμένον , ἔχοντες τὸ λογιστικὸν καὶ τῶν οἰκείων φρενῶν ἐκστάντες θηριώδεις γίνονται καὶ πίνουσιν αἵματα καὶ ὠμὰ ἐσθίουσι . ἐσθίουσι . καὶ ἐπιδυσφημοῦμεν , ἤγουν ὑβρίζομεν , τὸν ὑπερβάλλοντα τῇ κακίᾳ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν κακίαν ὄντα , οἳ τὸν ἄδικον ὄντα καὶ ἀκόλαστον ὑπὲρ πάντα ἄδικον καὶ ἀκόλαστον ἐπιδυσφημοῦντες καὶ διασύροντες ἐκεῖνον θηριώδη αὐτὸν ἀποκαλοῦμεν , οἷον ἦν ὁ Ἔχετος . περὶ μὲν τῆς τοιαύτης διαθέσεως , ἤτοι τῆς θηριώδους , ὕστερον ἐροῦμεν . περὶ δὲ τῆς κακίας , τῆς ἀντικειμένης ταῖς ἠθικαῖς ἀρεταῖς , εἴπομεν πρότερον ὅτε περὶ τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν ἐλέγομεν . Περὶ δὲ τῆς ἀκρασίας καὶ τῆς μαλακίας καὶ τρυφῆς ( τὸ καὶ ἀντὶ τοῦ ἤτοι τρυφῆς · ἡ γὰρ μαλακία τρυφή ἐστιν · ὁ γὰρ τρυφηλὸς ἄνθρω - πος μαλακὸς λέγεται ) λεκτέον · ἡ γὰρ ἐγκράτεια καὶ ἀκρασία περὶ ὧν μέλλομεν εἰπεῖν νῦν , οὔκ εἰσιν ἕξεις αἱ αὐταὶ τῇ ἀρετῇ καὶ μοχθηρίᾳ , ἤτοι τῇ κακίᾳ . οὔτε γὰρ ἡ ἐγκράτεια ἡ αὐτή ἐστι τῇ ἀρετῇ οὔτε ἡ ἀκρασία ἡ αὐτή ἐστι τῇ κακίᾳ . οὔθ’ ὡς ἕτερον γένος , ἤτοι οὔτε ἑτέρα ἐστὶν ἡ ἐγκράτεια καὶ ἀκρασία τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας , οὔτε ἡ ἀκρασία ἐστὶν ἑτέρα τῆς κακίας , ἀλλὰ πῇ μέν εἰσιν αἱ αὐταί , πῇ δ’ ἕτεραι . ἡ γὰρ ἐγκράτεια , ᾗ μέν ἐστιν ἕξις προαιρετή , ἐγγίζει τῇ ἀρετῇ καὶ ἔστιν ἡ αὐτὴ τῇ ἀρετῇ , ᾗ δὲ ἐπὶ τῆς ἀρετῆς ἐστιν ἰσονομία τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς καὶ οὐ μάχη τίς ἐστιν , ἀλλ’ οἷον ἐπὶ τοῦ σώφρονος , τοῦ λόγου προστάσσοντος δεῖν ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , εὐθὺς ἔχει τὴν ἐπιθυμίαν ἐπακολουθοῦσαν , ἐπὶ δὲ τῆς ἐγκρατείας οὐκ ἔστιν ἰσονομία ἀλλὰ μάχη τις . τοῦ γὰρ λόγου προστάσσοντος δεῖν ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν οὐκ εὐθὺς ἐπακολουθεῖ ἡ ἐπιθυμία ἀλλ’ ἀντιπίπτει καὶ σπεύδει μᾶλλον ὡς ἀνδράποδον ἑλκύσαι τὸν λόγον ταῖς ἑαυτῆς ὀρέξεσι ταῖς αἰσχραῖς . οὐκ ἔστιν ἀρετὴ ἡ ἐγκράτεια . καὶ πάλιν , ᾗ μέν ἐστιν ἡ κακία ἕξις παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον , ἔστι δὲ καὶ ἡ ἀκρασία ἕξις παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον , ἔστιν ἡ ἀκρασία ταὐτὸν τῇ κακίᾳ , ᾗ δὲ πάλιν ἐπὶ τῆς κακίας ἐστὶν ἰσονομία τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς , οἷον ἐπὶ τῆς ἀκολασίας , τῆς ἐπιθυμίας ὀργώσης πρὸς τὰς αἰσχρὰς ἡδονάς , οὐκ ἔχει τὸν λόγον ἀντιτείνοντα ἀλλ’ εὐθὺς ἑπόμενον . ἐπὶ δὲ τῆς ἀκρασίας , οὐκ ἔστιν | ἰσονομία τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς . τῆς γὰρ ἐπιθυμίας ὀργώσης πρὸς τὰς αἰσχὰς ἡδονάς , οὐκ εὐθὺς ἕπεται ταῖς ὀρέξεσιν αὐτῆς ὁ λόγος ἀλλ’ ἀντιτείνει , κἀν ἡττᾶται , κατ’ αὐτὸ τοῦτο ἑτέρα πάλιν ἡ ἀκρασία τῆς κακίας ἐστί . τοῦτο δὲ εἶπεν , ἵνα δείξῃ , ὅτι οὐ μάτην μέλλει διαλαβεῖν περὶ αὐτῶν ἀλλ’ ὡς ἑτέρων οὐσῶν ἐκείνων τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν καὶ τῶν κακιῶν , εἰκότως καὶ ἰδίως περὶ αὐτῶν διέλαβεν . ὥσπερ δὲ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐπιστοῦμεν ἀπὸ τῶν φαινομένων , ἤτοι ἀπὸ τῆς τῶν πολλῶν δόξης , οὕτω δεῖ καὶ ἐνταῦθα θεῖναι ἃ ἐδόξασαν πάντες περὶ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας , καὶ διαπορήσαντας , ἤτοι ἐνσταθέντας πρὸς τὰς δόξας καὶ ὅσαι μὲν τῶν δοξῶν ἔχονται ἀληθείας , ταύτας λαβεῖν , ὅσαι δέ εἰσι πεπλανημέναι καὶ τῆς ἀληθείας ἔξω , ταύτας ἐᾶσαι καὶ οὕτω δεῖξαι τήν τε ἐγκράτειαν καὶ ἀκρασίαν . μάλιστα μὲν οὖν δεῖ πάσας τὰς δόξας ὅσας ἐδόξασαν περὶ ταῦτα τὰ πά θῆ , ἤτοι τὴν ἐγκράτειαν καὶ τὴν ἀκρασίαν , λαβεῖν , εἰ δὲ μή , ἤτοι εἰ δὲ μὴ δύναται πάσας τὰς δόξας λαβεῖν , τέως οὖν λαβεῖν δεῖ τὰς πλείονας τῶν δοξῶν καὶ κυριωτέρας , ἤτοι τιμιωτέρας τῶν ἄλλων . μέλλει γὰρ διαλαβεῖν πρῶτον περὶ αὐτῶν , εἶτα λαβεῖν τὰς δόξας , ἃς οἱ παλαιοὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας διέλαβον , καὶ μέλλει ἐκ τούτων χωρίσαι τὰς ἀληθεῖς καὶ λαβεῖν αὐτάς , τὰς δ’ ἄλλας ἀπελέγξαι ὡς κακῶς ἐχούσας , εἶτα εἰπεῖν καὶ τὴν αὑτοῦ δόξαν περὶ αὐτῶν . ἐὰν γὰρ λύσωμεν τὰς δυσχερεῖς τῶν δοξῶν , ἤτοι ὅσαι κακῶς ἔχουσι , τὰ δ’ ἔνδοξα , ἤτοι αἱ δόξαι αἳ καλῶς ἔχουσαι καταληφθῶσιν ἱκανῶς ἔσονται ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ ἀκρασία δεδειγμέναι . δοξάζουσιν οὖν πάντες , ὅτι ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ καρτερία τῶν σπουδαίων εἰσίν , ἤτοι ἀρεταί εἰσιν , ἡ δὲ ἀκρασία καὶ ἡ μαλακία , ὅτι τῶν φαύλων εἰσίν , ἤτοι ὅτι εἰσὶ κακίαι , καὶ ὅτι ὁ αὐτός ἐστιν ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ ἐμμενετικὸς τῷ λογισμῷ , ἤτοι τῇ δόξῃ , ἤτοι καὶ δοξάζουσιν , ὅτι ὁ ἐγκρατὴς ἐμμένει τῇ οἰκείᾳ δόξῃ καὶ οὐκ ἐξίσταται ταύτης , καίτοι τῆς ἐπιθυμίας ἀντιτεινούσης πολλά , οἷον δοξάζει ὁ ἐγκρατής , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , ἡ δὲ ἐπιθυμία ἀντιτείνει καὶ οἴεται τοῦτο ἡδὺ καὶ ἐπιζητεῖ αὐτό . ἐμμένει οὖν ὁ ἐγκρατὴς τῇ οἰκείᾳ δόξῃ , ὅτι κακὸν τὸ μοιχεύειν , καὶ οὐκ ἐξίσταται αὐτῆς ποτε οὐδ’ ἕπεται τῇ ἐπιθυμίᾳ τὸ μοιχεύειν ἐπιζητούσῃ , ὁ δ’ ἀκρατὴς καὶ ἐκστατικὸς τοῦ λογισμοῦ , ἤτοι τῆς οἰκείας δόξης , ἐστὶν ὁ αὐτός . ἀκρατὴς γάρ ἐστιν ὃς ἔχει τὸν λόγον ἐρρωμένον καὶ δοξάζει κακὸν τὸ μοιχεύειν , <τῆς δὲ ἐπιθυμίας ἀντιτεινούσης καὶ ἡδὺ τὸ μοιχεύειν νομιζούσης καὶ ἐξίσταται τῆς δόξης , ἤτοι τοῦ δοξάζειν κακὸν τὸ μοιχεύειν> καὶ αὐτὸ καὶ νομίζει ὡς ἡδύ . καὶ ὁ μὲν ἀκρατὴς γινώσκων , ὅτι φαῦλόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , πράττει αὐτὸ διὰ τὸ πάθος , ἤτοι ἡττηθεὶς ὑπὸ τοῦ πάθους , τουτέστι τῆς ἐπιθυμίας , ὁ δ’ ἐγκρατὴς γινώσκων ὅτι φαῦλαί εἰσιν αἱ ἐπιθυμίαι οὐδ’ ὅλως πράττει αὐτὰς οὐδ’ ἀκολουθεῖ τῇ ἐπιθυμίᾳ οἰομένῃ τὰς ἡδονὰς ἀγαθὸν εἶναι διὰ τὸν λόγον , ἤτοι τοῦ λόγου προστάσσοντος , ὅτι κακὸν τὸ μοιχεύειν , οὐχ ἡττᾶται ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας νομιζούσης αὐτὸ ἀγαθὸν εἶναι , καὶ ἀντιτεινούσης τῷ λόγῳ . καὶ δοξάζουσιν , ὅτι ὁ σώφρων ἐστὶν ἐγκρατὴς καὶ καρτερικός . πάντα δὲ τὸν τοιοῦτον , ἤτοι τὸν ἐγκρατῆ , οἱ μὲν δοξάζουσιν εἶναι σώφρονα , οἱ δὲ οὐ δοξάζουσιν , ὅτι ὁ ἐγκρατὴς σώφρων ἐστὶ συγκεχυμένως . μὴ γὰρ εἰδότες διαφορὰν ἀκολάστου καὶ ἀκρατοῦς συγκεχυμένως , ἤτοι ἀδιαφόρως , δοξάζουσι τὸν ἀκόλαστον ἀκρατῆ εἶναι καὶ τὸν ἀκρατῆ ἀκόλαστον . οἱ δὲ δοξάζουσιν εἶναι ἕτερον τὸν ἀκόλαστον τοῦ ἀκρατοῦς , τὸν δὲ φρόνιμόν ποτε μέν τινες δοξάζουσιν εἶναι ἀκρατῆ , ποτὲ δὲ δοξάζουσί τινές τινας φρονίμους καὶ δεινούς . τὸ καὶ ἀντὶ τοῦ ἤτοι δεινοὺς ἀκρατεῖς . τοὺς γὰρ φρονίμους τοὺς δεινοὺς ἀκρατεῖς λέγουσιν εἶναι . ἔτι δοξάζουσιν ὅτι οὐ μόνον ἀκρατὴς λέγεται ὃς ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἡττᾶται , ἀλλὰ καὶ ὃς ἡττᾶται ὑπὸ τοῦ θυμοῦ καὶ ὑπὸ τῆς τιμῆς καὶ ὑπὸ τῆς φιλοχρηματίας . λέγομεν γὰρ ὅτι ἀκρατής ἐστι θυμοῦ . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀγαπῶν ὑπερβολικῶς κερδαίνειν ἢ ὑπερβολικῶς τιμᾶσθαι λέγεται ἀκρατὴς κέρδους , ἤτοι φιλοχρηματίας , <καὶ ἀκρατὴς τιμῆς> . τὰ ἤιοι αἱ φερόμεναι δόξαι , περὶ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας αὗταί εἰσιν . εἶτα ἐπαπορεῖ καὶ πρὸς τὰς δόξας , καί φησιν ὅτι εἰ ὁ ἀκρατής ἐστιν ὃς γινώσκει , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , καὶ ἔχει τὸν λόγον ἐρρωμένον , ἡττᾶται δὲ ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας καὶ μοιχεύει , <ἀπορήσει τις πῶς ἀκρατὴς ὑπολαμβάνων ὀρθῶς , ἤτοι γινώσκων ἀκριβῶς , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , ἀκρατεύεται καὶ ἡττᾶται ὑπὸ τοῦ πάθους καὶ μοιχεύει.> γάρ φασιν οἷόν τε εἶναι καὶ δυνατὸν τὸν ἔχοντα ἐπιστήμην τοῦ πράγματος παρασφαλῆναί ποτε . δεινὸν γὰρ ᾤετο ὁ Σωκράτης τὸ ἔνθα πάρεστιν ἐπιστήμη , ἐκεῖ ἄλλο τι κρατεῖν καὶ ἕλκειν τὸν λόγον ὥσπερ ἀνδράποδον . εἰ οὖν καὶ ὁ ἀκρατὴς ἐπιστήμην ἔχει τοῦ κακοῦ , ὅτι κακόν ἐστι , πῶς ἡττᾶται ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας καὶ περιέλκεται , ὡς ἀνδράποδον ; ὁ Σωκράτης μὲν ἐμάχετο πρὸς τὸν λόγον τὸν ἀληθῆ , ὅτι ἀκρασία οὐκ ἔστι , καὶ ταῦτα φανεροῦ ὄντος ὅτι ἔστιν ἀκρασία . ἔλεγε γὰρ ὁ Σωκράτης ἀδύνατον εἶναί τινα ὑπολαμβάνοντα , ἤτοι δόξαν ἔχοντα καὶ γινώσκοντα βέλτιστον εἶναι τὸ μὴ μοιχεύειν , πράττειν παρὰ τὸ βέλτιστον , ἤτοι μοιχεύειν , ἀλλὰ τότε πράττει τις παρὰ τὸ βέλτιστον , ἤτοι τότε πράττει τὸ κακὸν δι’ ἄγνοιαν , ἤτοι ὅταν τις ἀγνοῇ τόδε κακὸν εἷναι , γινώσκων δέ τις ὅτι τόδε κακόν ἐστιν , οὐκ ἄν ποτε τοῦτο δράσῃ . οὗτος μὲν οὖν ὁ λόγος , ἤτοι ὅτι εἰ γινώσκει τις τόδε , ὅτι κακόν ἐστιν , οὐκ ἂν τοῦτο δράσῃ , μάχεται τοῖς φαινομένοις , ἤτοι τοῖς φανεροῖς πράγμασιν . ὁρῶμεν γάρ τινας καθ’ ἑκάστην γινώσκοντας , ὅτι τὸ μοιχεύειν κακὸν καὶ πράττοντας τοῦτο . δέ ὂν οὗν ζητῆσαι περὶ τὸ πάθος , ὅτι εἰ ὁ ἀκρατὴς ἀγνοεῖ τὸ πάθος , ἤτοι ὅτι τὸ μοιχεύειν κακόν . εἰ οὖν δι’ ἄγνοιαν τοῦ πάθους ἡττᾶται ὁ ἀκρατὴς καὶ πράττει τὸ κακόν , τίς ὁ τρόπος τῆς ἀγνοίας ; ὅτι μὲν γὰρ ὁ ἀκρατὴς καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι ὅλος τοῦ πάθους καὶ πρὶν ἡττηθῇ ὑπὸ τῆς αἰσχρᾶς ἐπιθυμίας , οὐκ οἴεται , ἤτοι οὐ δοξάζει , καλὸν εἶναι τὴν αἰσχρὰν ἡδονήν , φανερόν ἐστι τοῦτο . ὥστε δῆλον ὅτι οὐκ ἄγνοιαν ἔχων ἀκρατεύεται . εἶπεν ἄνω ὅτι ἀδύνατόν ἐστι , τινὰ ἐπιστήμην ἔχοντα πλανηθῆναι καὶ πταῖσαι , καὶ εἶπε .... τί φημι , ὅτι ὁ ἐπιστάμενος οὐ παρασφαλεῖ ἀλλ’ οὐδὲ ὁ ὑπολαμβάνων , ἤτοι οὐδὲ ὁ ἔχων δόξαν , ὅτι τόδε βέλτιστόν ἐστι , καὶ οὐχὶ ἐπιστήμην , οὐδὲ οὗτος πράξει τι παρὰ τὸ βέλτιστον , καὶ φησὶ νὺν ὅτι εἰσί τινες οἳ τὰ μὲν συγχωροῦσιν , ἤτοι ὅτι λέγουσι καὶ ὁμολογοῦσιν , ὡς ὁ ἔχων ἐπιστήμην οὐκ ἄν ποτε παρασφάλῃ , οὐδὲ δυνατόν ἐστι περιγενέσθαι τι τῆς ἐπιστήμης , τὰ δὲ οὐχ ὁμολογοῦσιν , ἤτοι τόδε , εἰ δόξαν ἔχει τις , ἤτοι εἰ δοξάζει τις , ὅτι τὸ μοιχεύειν βέλτιστόν ἐστι , μὴ πρᾶξαί τι παρὰ τὸ νομισθὲν αὐτῷ βέλτιστον εἶναι , ἤτοι μὴ παρασφῆλαί ποτε καὶ δρᾶσαι τὸ κακόν , ἤτοι τὴν μοιχείαν , οὐχ ὁμολογοῦσιν . ἡ γὰρ δόξα πταιστή ἐστι καὶ οὐκ ἔχει τὸ βέβαιον καὶ τὸ ἄπταιστον , καὶ ἐπεὶ ἀπιστεῖ δοξάζει τις , ὅτι ὁ μὲν ἔχων ἐπιστήμην οὐ ὤ’ παρασφαλεῖ , ὁ δὲ δόξαν ἔχων παρασφαλεῖ . ἀβέβαιος γὰρ ἡ δόξα ἐστίν . ὁρῶσι μὲν γὰρ τὸν ἀκρατῆ ἡττώμενον ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , καὶ διὰ τοῦτό φασιν , ὅτι ὁ ἀκρατὴς κρατεῖται , ἤτοι ἡττᾶται , οὐχὶ ἐπιστήμην ἔχων ὅτι τόδε κακόν ἐστιν ἀλλὰ δόξαν . Εἶτα φέρει ἔνστασιν , ὅτι εἰ ὁ ἀκρατὴς δόξαν ἔχει , ὅτι τόδε κακόν ἐστι , καὶ εἰ ἡ γνῶσις , ἣν ἔχει ὁ ἀκρατὴς ἡ ἀντιτείνουσα πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν ὀργῶσαν πρὸς αἰσχρὰς ἡδονάς , οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη ἰσχυρὰ καὶ ὑπόληψις , ἤτοι γνῶσις , ἀλλ’ ἠρεμαία , ἤτοι ἀσθενὴς γνῶσίς ἐστι , καθάπερ οἱ διστάζοντες καὶ γνῶσιν ἔχοντες οὐ βεβαίαν ἀλλ’ ἀσθενῆ τινα καὶ ἀμυδράν . εἰ οὖν ὁ ἀκρατὴς δόξαν ἔχει καὶ οὐκ ἐπιστήμην , ἡ δὲ δόξα ἀβέβαιός ἐστι , συγγνώμη ἄρα ἐστὶν αὐτῷ ἐν τῷ μὴ ἐμμένειν ἐν ταύταις , ἤτοι ταῖς ἀγαθαῖς δόξαις πρὸς τὰς ἰσχυρὰς ἐπιθυμίας , ἤτοι ἂν ἡττᾶται ὑπὸ τῶν ἰσχυρῶν ἐπιθυμιῶν τῶν αἰσχρῶν , συγγνώμη ἔστιν αὐτῷ . τότε γὰρ ἦν ἄξιος τιμωρίας , ὅταν γὰρ ἀκριβῶς γινώσκων , ὅτι τόδε κακόν ἐστι , <καὶ πάλιν ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἡττώμενος αὐτὸ ἔπραττεν . ἐπεὶ δὲ ἀκριβῶς γνώσκει , ὅτι τόδε κακόν ἐστιν , εἰ μὴ ἐμμένῃ τῇ οἰκείᾳ δόξῃ , ὅτι τόδε κακόν ἐστιν> , ἀλλ’ ἡττηθῇ ὑπὸ τῆς αἰσχράς ἐπιθυμίας ἰσχυρὰς οὔσης , ὡς ἀγαθὸν αὐτὸ δράσει , συγγνώμη ἐστὶν αὐτῷ , καὶ εἰ συγγνώμη τῷ ἀκραὅτι τεῖ πράττοντι τὸ κακόν , λοιπὸν ἡ ἀκρασία κακία οὐκ ἔστι . τῇ δὲ μοχθηρία̣ , ἤτοι τῇ κακίᾳ , οὐκ ἔστι συγγνώμη , οὔτε ἄλλῳ τινὶ τῶν φευκτῶν . τὸν γὰρ κακόν , ἤτοι τὸν ἀκόλαστον ἢ τὸν δειλόν , οὐ συγἴ̀νωuιονουuιεν ἀλλὰ τιμωροῦμεν . ἡ ἀντιτείνουσα γνῶσις . ὁ γὰρ ἀκρτὴζ τῆς ἐπιθυμίας ὀργώσης πρὸς τὰς αἰσχρὰς ἡδονὰς ἔχει τὸν λόγον ἀντιτείνοντα μὴ ἐπα . κολουθεῖν αὐτῇ , κἄν καὶ κρτῆῇται καὶ καταδουλοῦται αὐτῇ , ὃ οὖν ἄτο - πόν τι συμβαίνει , ὅτι ἡ ἀκρασία κακία οὐκ ἔστιν ἐν τῷ δοῦναι , ὅτι δόξαν ἔχει ὁ ἀκρατής , οὐχὶ ἐπιστήμην , λοιπὸν φρόνησίς ἐστιν ἡ ἀντιτείνουσα ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς μὴ ἐπακολουθεῖν τῇ ἐπιθυμίᾳ . ὁ γὰρ ἀκρατὴς τὴν φρόνησιν ἔχει ἀντιτείνουσαν πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν . αὕτη γὰρ ἡ φρόνησίς ἐστιν ἰσχυροτάτη , καὶ διὰ τοῦτο τῷ ἀκρατεῖ συγγνώμη οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτο δώσομεν , ὅτι ἡ φρόνησίς ἐστιν ἡ ἀντιτείνουσα , ἄλλ’ οὖν ἄτοπον συμβαίνει . ἔσται γὰρ φρόνιμος καὶ ἀκρατὴς ὁ αὐτός , ὁ δὲ φρόνιμος ἑκὼν τὸ κακὸν οὐδέποτε πράξει . φρονήσεως γὰρ παρούσης , ὡς εἴπομεν . πᾶ - σί’ αἱ ἠθικαὶ ἀρεταὶ ἕπονται . ἡ γὰρ φρόνησις ἀντιληπτική τίς ἐστι τῶν ἐσχάτων , ἤτοι τῶν μερικῶν , ἔχουσα ἑπομένας καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς τὰς ἠθικάς , ἔνθα πάρεστιν · ἔτι εἰ ὁ ἐγκρατὴς ἐγκρατὴς λέγεται διότι αἰσχρὰς ἐπιθυμίς ἔχει καὶ ἰσχυρὰς τὰς ἀντιτεινούσας καὶ μὴ θελούσας ἕπεσθαι τῷ λόγῳ προστάσσοντι ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , καὶ ἰσχυρῶς ἡττᾶται lo ὑπ’ αὐτῶν , λοιπὸν ὁ ἐγκρατὴς σώφρων οὐκ ἔστιν . ὁ γὰρ σώφρων οὐδ’ ὅλως ἔχει αἰσχρὰς ἡδονὰς ἐπηρεαζούσας αὐτόν , ἀλλὰ τοῦ λόγου προστάσ - σοντος δεῖν ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , εὐθὺς ἔχει τὴν ἐπιθυμίαν ἐπακολουθοῦσαν αὐτῷ καὶ μένει ἠρεμῶν . οὐ γὰρ τοῦ σώφρονός ἐστι τὸ ἄγεσθαι ἢ τὸ πολεμεῖσθαι ὑπὸ αἰσχρῶν ἡδονῶν καὶ ἰσχυρῶν , οὐδὲ τὸ φαύ - λς ἔχειν ἐπιθυμίας τοῦ σώφρονός ἐστιν . ἀγαθῶν γὰρ ὁ σώφρων ἐφίεται . ἀλλὰ μὴν δεῖ γε , ἤτοι ἀλλὰ μὴν εἰ ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ σώφρων ταὐτόν ἐστιν , ἔδει καὶ τὸν σώφρονα φαύλας καὶ ἰσχυρὰς ἡδονὰς ἔχειν , ἐπηρεα - ζούσς αὐτὸν παραπλησίως τῷ ἐγκρατεῖ . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἔχει φαύλας ἡδο - νάς , ἕτερος ἄρα ὁ σώφρων τοὐ ἐγκρατοῦς ἐστιν , ὁ οὖν ἐγκρατῆὴς ἔχει τὸν λόγον ἀντιτείνοντα καὶ διισχυριζόμενον μὴ ἐπακολουθεῖν τῇ ἐπιθυμίᾳ . Μέλλει οὖν ἐνταῦθα δεῖξαι ὅτι ἡ ἐγκράτεια ἔχει ὑποκείμενα τὰς φαύ - so λᾶς ἐπιθυμίας καὶ ἰσχυράς , καί φησιν ὅτι εἰ τοὐ ἐγκρατοῦς ἐπιθυμίαι ἀγαθαί εἰσι , λοιπὸν ἡ ἕξις , ἤτοι ὁ λόγος ὁ κωλύων μὴ ἀκολουθεῖν τῇ ἐπιθυμίᾳ , φαύλη ἐστὶ καὶ λοιπὸν ἄρα πᾶσα ἐγκράεια σπουδαία ἐστίν , ἤτοι ἀγαθή . ἀλλ’ ἡ μὲν ἐγκράτεια , ᾗ ἔχει τὸν λόγον κωλύοντα μὴ ἐπε - ἕπεσθαι ταῖς αἰσχραῖς ἐπιθυμίαις , ἐστὶ χρηστή , ᾗ δὲ ἔχει τὸν λόγον κωλύ - κωλύοντα ἕπεσθαι ταῖς αἰσχραῖς ἐπιθυμίαις , φαύλη ἐστίν . εἰ δ’ ἀσθενεῖς εἰσιν αἱ ἐπιθυμίαι καὶ ἀνίσχυροι , μὴ κακαὶ δέ , οὐκ ἔστι τι σεμνόν , εἰ ἔχει τὸν λόγον μὴ ἐπακολουθοῦντα τῇ ἐπιθυμίᾳ ὁ ἐγκρατής , ἀλλὰ κρατεῖ τῆς ἐπιθυμίας . τότε γὰρ ἦν σεμνόν , ὅτε μεγάλων οὐσῶν τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἀγαθῶν , ἐκράτει αὐτῶν , εἰ δὲ φαῦλαί εἰσιν αἱ ἐπιθυμίαι , ἀσθενεῖς δὲ καὶ μικραί , οὐδὲν μέγα ἐστιν , εἰ τούτων κρατεῖ ὁ ἐγκρατής , μικρῶν οὐσῶν καὶ οὐδαμινῶν . λείπεται οὖν περὶ μεγάλας καὶ ἰσχυρὰς ἐπιθυμίς καὶ φαύλας τὴν ἐγκράτειαν καταγίνεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἐγκρατὴς θαυμάζεται , ὡς μεγάλων ἐπιθυμιῶν καὶ ἰσχυρῶν κρατῶν . εἶπεν ὄπισθεν , ὅτι ὁ ἐγκρατὴς ἐμμενετικός ἐστι δόξης τῆς οἰκείας καὶ φησὶ νῦν , ὅτι εἰ ὁ ἐγκρατὴς πάσῃ δόξῃ ὀφείλει ἐμμένειν , λοιπόν ἐστιν ὁ ἐγκρατὴς φαῦλος , εἰ καὶ τῇ ψευδεῖ , ἤτοι τῇ κακῇ , δόξῃ ἐμμένει . εἰ γὰρ ὁ ἐγκρατὴς φαύλην ἔχει δόξαν , ἤτοι ὅτι καλόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , καὶ ἐπιμένει πάλιν τῇ δόξῃ , λοιπὸν φαύλη ἐστὶν ἡ ἐγκράτεια . ὥστε ὁ ἐγκρατὴς οὐ πάσῃ δόξῃ ἐστὶν ἐμμενετικὸς ἀλλὰ τῇ ἀγαθῇ δόξῃ . καὶ πάλιν εἶπεν ὄπισθεν , ὅτι εἰ ὁ ἀκρατὴς ἐκστατικὸς πάσης δόξης , καί φησιν ἔνστασιν φέρων , ὅτι εἰ πάσης δόξης ἐκστατική ἐστιν ἡ ἀκρασία , ἔστι καί τις ἀκρασία ἀγαθή . εἰ γάρ τις ἔχει δόξαν φαύλην , οἷον εἰ ὅτι καλόν ἐστι τὸ μοιχεύειν δοξάζων , καὶ ἐκστῇ τῆς τοιαύτης δόξης καὶ οὐ πράττει τὴν μοιχείαν , ἡ τοιαύτη ἀκρασία ἐστὶν ἀγαθή . τοῦτο δὲ ἄτοπον . ἡ γὰρ ἀκρασία κακία ἐστίν , ὥστε οὐ πάσης δόξης ἐκστατικὴ ἡ ἀκρασία , ἀλλὰ τῆς ἀγαθῆς . εἰ γὰρ ἔχω δόξαν , ὅτι κακὸν τὸ μοιχεύειν , καὶ ἐκστὰς τῆς τοιαύτης δόξης π·ράττω τὴν μοιχείαν , τότε ἀκρατὴς κληθήσομαι , καὶ ὁ Νεοπτόλεμος πεισθεὶς παρὰ τοῦ Ὀδυσσέως , δόξαν εἶχεν ἀπατῆσαι τὸν Φιλοκτήτην , εἶθ’ ὕστερον ἐκστὰς τῆς τοιαύτης δόξης καὶ οὐκ ἐμμείνας οἷς ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως ἐπείσθη μὴ φέρων ψεύσασθαι , ἐπαινετός ἐστιν . ἔτι ὁ σοφιστικὸς λόγος , ἤτοι ὁ σοφιστεύων , γίνεται ψευδόμενος ἀπορία . οἱ γὰρ σοφισταὶ βουλόμενοι ἐλέγχειν τὸν ἐρωτώμενον ἐρωτῶσιν αὐτόν , ὁμολογοῦντα , ὅτι ἐστὶν αὐτῷ δόξα , ὅτι ὁ λίθος οὐχ ὁρᾷ , καὶ ἐρωτῶσιν · ‘ἆρα ὃ ὁρᾷ τοῦτο ὁρᾷ’ , τοῦ δὲ | εἰπόντος ‘ναί’ , ἐπάγουσιν , ‘ἀλλὰ μὴν τὸν λίθον ὁρᾷ , ὁ λίθος ἄρα ὁρᾷ . ὁ τοιοῦτος οὖν συλλογισμὸς ἀπορία , οὐ φανερὰ καὶ δεινή , καὶ ὅταν ἐπιτύχωσι καὶ μᾶλλον πείσωσι τὸν ἐρωτώμενον ὅτι ὁ λίθος ὁρᾷ . ἀπορία γάρ ἐστιν ὅταν ἡ διάνοια οὐ βούληται ἐμμένειν τῷ συμπεράσματι , ᾧ συγκατέθετο , οἷον ὅτι ὁ λίθος ὁρᾷ , μὴ ἀρεσκόμενος αὐτῷ , προιέναι δὲ ἀδύνατον διὰ τὸ μὴ δύνασθαι λῦσαι τὸν λόγον , ἤτοι τὸ σόφισμα . εἰ οὖν ἡ ἐγκράτειά ἐστι πάσῃ δόξῃ ἐμμενετική , ἡ δὲ ἀκρασία πάσης δόξης ἐκστατική , ἐπὶ τῶν σοφιστικῶν συλλογισμῶν εὑρεθήσεται ἡ μὲν ἐγκράτεια φαύλη ( εἴπερ μὴ αἱρεῖται ὁ ὁμολογήσας , ὅτι ὁ λίθος ὁρᾷ , ἐμμένειν τῇ τοιαύτῃ δόξῃ ) , ἡ δ’ ἀκρασία ἀγαθή . εἰ γὰρ ἐκστῇ τῆς τοιαύτης δόξης , ἤτοι τοὐ δοξάζειν , ὅτι ὁ λίθος ὁρᾷ , ἀγαθόν ἐστι . συμβαίνει δὲ ἐκ τούτου τοῦ λόγου , ὅτι ἡ ἀκρασίᾳ ἐστὶν ἐκστατικὴ πάσης δόξης τὸ τὴν ἀφροσύνην συνέρχεσθαι τῇ ἀκρασία καὶ ἀπογεννᾶν ἀρειήν . εἰ γὰρ ἔστι τις ἄφρων καὶ ἀκρατής , ᾗ μὲν ἄφρων , δοξάζει τὸ ἀγαθὸν κακόν , ἤτοι ὅτι τὸ μοιχεύειν ἐστὶ κακόν , ᾗ δὲ ἀκρατής , ἐξίσταται τῆς τοιαύτης δόξης , ἤτοι τοῦ δοξάζειν , ὅτι τὸ μοιχεύειν ἐστὶ κακόν , ὑπολαμβάνει δὲ ἀγαθὸν αὐτὸ καὶ πράττει τὸ ἀγαθόν , τὸ δὲ πράττειν τὸ ἀγαθὸν ἀρετή ἐστιν . ᾗ γὰρ ἀκρατής , τὰ ἐναντία πράττει ὧν ὑπολαμβάνει , ὡς δὲ ἄφρων δοξάζει ὅτι τὸ ἀγαθόν , ἤτοι τὸ μοιχεύειν , ἐστὶ κακόν . ὥστε τὰ ἀγαθὰ πράξει διὰ τὴν ἀκρασίαν , καὶ οὐ τὰ κακά . Ἐνταῦθα μέλλει διδάξαι , ὅτι ὁ ἀκόλαστος τιμιώτερός ἐστι τοῦ ἀκρατοῦς . φησὶ γάρ , ὅτι ὁ ἀκόλαστος μὴ ἔχων τὸν λόγον ἐρρωμένον , ἤτοι μὴ γινώσκων ὅτι κακόν ἐστι τὸ πορνεύειν , πράττει αὐτό , ἂν δὲ παρ’ ἑτέρου ἀκούσῃ , ὅτι τοῦτο κακόν ἐστιν , ἐκφεύγει αὐτό , ὁ δὲ ἀκρατὴς εἰ γινώσκων , ὅτι τὸ πορνεύειν κακόν ἐστιν , οὐκ ἐκφεύγει αὐτό , πῶς ἄν παρ’ ἑτέρου ἀκούσας τοῦτο κακὸν εἶναι , ἐκφεύγει αὐτό ; ὥστε λοιπὸν τιμιώτερός ἐστιν ὁ ἀκόλαστος τοῦ ἀκρατοῦς . ἔτι ὁ ἀκόλαστος πράττων τὰ ἡδέα , ἤτοι τὸ πορνεύειν , καὶ προαιρούμενος ἐν τῷ πεπεῖσθαι , ἤτοι πειθόμενος , καὶ οἰόμενος τὸ πορνεύειν ἀγαθὸν εἶναι , ἅτε μὴ ἔχων τὸν λόγον ἐρρωμένον , βελτίων δόξειε τοῦ ἀκρατοῦς , τοῦ πράττοντος τὸ ἀγαθόν , ἤτοι τὸ μὴ πορνεύειν διὰ τὸν λογισμόν . ἤτοι διὰ τὸ ἔχειν τὸν λόγον παρεφθαρμένον . ὁ γὰρ ἀκρατὴς τὸν λόγον ἔχει ἐρρωμένον , ἀλλὰ δι’ ἀκρασίαν . ὁ γὰρ ἀκόλαστος εὐιατώτερός ἐστι διὰ τὸ δύνασθαι παραπεισθῆναι καὶ φυγεῖν τὸ πορνεύειν , εἰ παρ’ ἑτέρου ἀκούσει , ὅτι τὸ πορνεύειν κακόν ἐστιν . ὁ δ’ ἀκρατὴς ἔνοχος τῆ παροιμίᾳ φαίνεται , ὅτι ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγῃ καὶ βλάπτῃ , τί ἕτερον δεῖ πίνειν ; λέγεται αὕτη ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων τῶν βλαπτομένων ἀφ’ ὧν οἴονται ὠφεληθῆναι . εἰ γὰρ ἀπὸ τῶν δυναμένων ὠφελεῖν , ἤτοι εἰ ἀπὸ τῶν ὠφελίμων πραγμάτων , βλάπτονται , τί ἄν οὗτοι πάθωσιν ὑπὸ τῶν μὴ δυναμένων ὠφελεῖν πραγμάτων ἀλλὰ βλάπτειν ; εἰ οὖν ὁ ἀκρατὴς ἔχων τὸν λόγον ἐρρωμένον καὶ γινώσκων , ὅτι τὸ πορνεύειν κακόν ἐστιν , οὐκ ὠφελεῖται , πῶς ἄν ὠφεληθῇ εἰ παρ’ ἑτέρων ἀκούσει τόδε κακὸν εἷναι , καὶ ἐάσει αὐτό ; εἰ γὰρ ὁ ἀκρατὴς μὴ ἐπέπειστο , ἤτοι οὐκ ἐγίνωσκεν , ὅτι ἃ πράττει , ἤτοι ὅτι τὸ πορνεύειν κακόν ἐστι ὃ πράττει , τάχα ἄν μεταπεισθεὶς τῷ παρ’ ἑτέρου ἀκοῦσαι , ὅτι τοῦτο κακόν ἐστιν , ἐπαύσατο τοῦ πορνεύειν , νῦν δὲ καὶ πεπεισμένος , ἤτοι γινώσκων κακὸν εἶναι τὸ πορνεύειν , οὐδὲν ἧττον πράττει ἕτερον , ἀλλ’ αὐτό . πρὸς τὸ ἄνω ῥηθέν ἐστι τοῦτο , ἄτοπον δέ ἐστι τὸ ἐκ δύο κακιῶν ἀρετὴν ἀπογεννᾶσθαι , ἢ μᾶλλον εἰπεῖν ἀδύνατον . οὐδὲ γὰρ ἐκ δειλίας καὶ θρασύτητος ἀρετή τις ἀπογεννηθῇ . εἶπεν ὄπισθεν , ὅτι λέγεται καὶ ἀκρατὴς θυμοῦ καὶ ἀκρατὴς ἐπιθυμίας καὶ ἀκρατὴς τιμῆς . φησὶν οὖν νῦν ὅτι εἰ περὶ πάντα , ἤτοι τὸν θυμὸν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ κέρδος καὶ ἁπλῶς περὶ πάντα ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ ἀκρασία καταγίνεται , ὁ ἁπλῶς , ἤτοι ὁ κυρίως , ἀκρατὴς τίς ἐστιν ; οὐδεὶς γὰρ ἔχει πάσας τὰς ἀκρασίας ἀλλ’ ὁ μέν ἐστιν ἀκρατὴς θυμοῦ , ὁ δὲ ἀκρατὴς τιμῆς , ὁ δὲ 45 ἀκρατὴς φιλοχρηματίας . εἰ οὖν ὁ μὲν ἔχει τήνδε τὴν ἀκρασίαν , ἤτοι τοῦ θυμοῦ , ὁ δὲ τήνδε , καὶ οὐδεὶς ἔχει πάσας , λοιπὸν ὁ κυρίως ἀκρατὴς τίς ἐστι ; λέγομεν γὰρ ὅτι εἰσί τινες ἁπλῶς , ἤτοι κυρίως , ἀκρατεῖς . Πρῶτον δὲ σκεπτέον πότερον οἱ ἀκρατεῖς εἰδότες , ὅτι τὸ πορνεύειν κακόν , πορνεύουσιν ἢ μὴ εἰδότες καὶ | ἐὰν εἰδότες πορνεύωσι , πῶς ὡς εἰδότες , ἐπιστήμην ἔχοντες ἢ δόξαν , εἰδότες εἰσίν . εἰπὼν τὰς δόξας τῶν παλαιῶν νῦν προανακρούεται τί μέλλει ζητῆσαι . μέλλει οὖν ζητῆσαι περὶ ποῖα ὑποκείμενα καταγίνεται ὁ ἐγκρατὴς καὶ ἀκρατής , ἤτοι περὶ πᾶ ’σαν ἡδονὴν καὶ λύπην καταγίνεται ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ ἀκρατὴς ἢ περί τινας ὡρισμένας . τῶν γὰρ ἡδέων τὰ μὲν φύσει εἰσὶ καθ’ αὑτὰ αἱρετά , ὡς τιμὴ νίκη , τὰ δέ εἰσιν ἡδέα θέσει . εἰπὼν ὄπισθεν ὅτι δοξάζουσί τινες , ὡς ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ καρτερικός ἐστιν ὁ αὐτός , νῦν ζητῆσαι λέγει , εἰ αὐτός ἐστιν ἢ ἕτερος . ὁμοίως δὲ καὶ ἄλλα τινὰ μέλλομεν ζητῆσαι συγγενῆ συμβαλλόμενα εἰς ταύτην τὴν διδασκαλίαν . πᾶν τὸ διαφέρον τινὸς ἢ κατὰ τὰ ὑποκείμενα διαφέρει ἢ κατὰ τὸν τρόπον ἢ καὶ κατ’ ἄμφω , ἤτοι καὶ κατὰ τὰ ὑποκείμενα καὶ κατὰ τὸν τρόπον , οἷον ἡ σωφροσύνη διαφέρει τῆς ἀνδρείας καὶ κατὰ τὰ ὑποκείμενα ( ἡ μὲν γὰρ περὶ · ἡδονὰς καὶ λύπας καταγίνεται , ἡ δὲ περὶ θάρρη ) καὶ κατὰ τὸν τρόπον ( ἡ μὲν γὰρ ἥδεται οἷς δεῖ , ἡ δὲ θαρρεῖ οἷς δεῖ ) . πρῶτον θεωρήσωμεν , εἰ ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ ἀκρατὴς διαφορὰν ἔχοντές εἰσιν , ἤτοι διαφέρουσιν ἐν τῷ περὶ ἅ , ἤτοι τὰ ὑποκείμενα καὶ περὶ ἄλλα μὲν ὑποκείμενα καταγίνεται ὁ ἐγκρατής . περὶ ἄλλα δὲ ὁ ἀκρατής , ἢ τῷ πῶς , ἤτοι κατὰ τὸν τρόπον διαφέρουσι , κατὰ δὲ τὰ ὑποκείμενα οὔ , ἤτοι πότερον ὁ ἀκρατὴς διαφέρει τοῦ ἐγκρατοῦς τῷ περὶ ταδὶ τὰ ὑποκείμενα εἶναι ὁ ἀκρατής , τοῦ ἐγκρατοῦς περὶ ἕτερα ὄντος , ἤτοι διαφέρουσι κατὰ τὰ ὑποκείμενα ἢ οὐ διαφέρουσι κατὰ τὰ ὑποκείμενα , ἀλλὰ τῷ ὥς , ἤτοι κατὰ τὸν τρόπον , ἢ οὐ κτὰ τὸν τρόπον διαφέρει ὁ ἐγκρατὴς τοῦ ἀκρατοῦς . ἔστι δὲ τὸ ἀληθές , ὅτι κατὰ τὰ ὑποκείμενα οὐ διαφέρουσι . καὶ ὁ ἐγκρατὴς γὰρ καὶ ὁ ἀκρατὴς περὶ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα καταγίνονται , ἤτοι περὶ τὰ ἀφροδίσια , ἤτοι περὶ τὰς ἐν ἁφῇ ἡδονάς , κατὰ δὲ τὸν τρόπον διαφέρουσιν . ὁ γὰρ ἐγκρατὴς κρατεῖ τῶν ἀφροδισίων , ἤτοι τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , καὶ νικᾷ , ὁ δὲ ἀκρατὴς ἡττᾶται . Ἔτι μέλλομεν ζητῆσαι καὶ εἰ περὶ ἅπαντα , ἤτοι τὸν θυμὸν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν νίκην καταγίνεται καὶ ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ ἀκρατὴς ἢ οὐ περὶ ἅπαντα καταγίνεται . ἔλεγε γὰρ ὄπισθεν , ὅτι ἐστὶν ἀκρατὴς θυμοῦ καὶ τιμῆς καὶ κέρδους . λύει οὖν τὸ ἄπορον , ὅτι οὐ περὶ πάντα , ἤτοι καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ κέρδος καταγίνεται ὁ κυρίως ἀκρατὴς ἀλλὰ περὶ τὰ ἀφροδίσια καταγίνεται ὁ κυρίως ἀκρατής , περὶ ἃ καταγίνεται καὶ ὁ ἀκόλαστος . οὔτε ἐν τῷ πρὸς · τοῦτο ἁπλῶς ἔχειν , ἤτοι οὔτε κατὰ τὸν τρόπον κοινωνοῦσιν . ἐπεὶ γὰρ περὶ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα καταγίνεται ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἀκολασία , εἰ καὶ κατὰ τὸν τρόπον ἐκοινώνουν , ταὐτὸ ἄν ἦν ἡ ἀκρασία τῇ ἀκολασίᾳ , ἀλλὰ διαφέρει ἡ ἀκρασία τῆς ἀκολασίας ἐν τῷ ὡδὶ ἔχειν περὶ τὰ ὑποκείμενα , ἤτοι κατὰ τὸν τρόπον . ὁ μὲν γὰρ ἀκρατὴς γινώσκων , ὅτι κακαί εἰσιν αἱ αἰσχραὶ ἐπιθυμίαι , ἡττᾶται ὑπ’ αὐτῶν , ὁ δὲ ἀκόλαστος οὐδ’ ὅλως γινώσκει , εἰ κακαί εἰσιν αἱ αἰσχραὶ ἐπιθυμίαι ἀλλ’ ὡς ἀγαθὰς αὐτὰς οἴεται . ὁρᾶς ὅπως κατὰ τὸν τρόπον διαφέρουσιν ὁ ἀκρατὴς καὶ ὁ ἀκόλαστος · ὁ μὲν γὰρ ἔχει τὸν λόγον ἐρρωμένον , ἤτοι ὁ ἀκρατής , ὁ δὲ ἀκόλαστος ἔχει τὸν λόγον διεφθαρμένον . ὁ μὲν γὰρ ἀκόλαστος ἄγεται καὶ ἡττᾶται ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν προαιρούμενος καὶ οἰόμενος αὐτὰς εἶναι ἀγαθόν , καὶ νομίζων ἀεὶ δεῖν ὡς ἀγαθὸν τὸ παρὸν ἡδύ διώκειν , ἤτοι ἐπιζητεῖν , ὁ δὲ ἀκρατὴς οὐκ οἴεται εἶναι τὸ πορνεύειν ἀγαθὸν ἀλλὰ κακόν , διώκει δὲ αὐτό , ἤτοι ἐπιζητεῖ ἄκων καὶ ἀπροαιρέτως ὑπὸ τῆς αἰσχρᾶς ἐπιθυμίας 15 ἡττώμενος . ὄπισθεν εἶπεν ὅτι ὁ ἀκρατὴς οὐκ ἐπιστήμην ἔχει ἀλλὰ δόξαν . εἰ γὰρ εἶχεν ἐπιστήμην , οὐκ ἄν παρέσφηλεν · ἡ γὰρ ἐπιστήμη ἄπταιστός ἐστιν . ἐπεὶ δὲ παρασφάλλει ἡττώμενος ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας , λοιπὸν ἔχει δόξαν . ἡ γὰρ δόξα πταιστή ἐστι καὶ ἀβέβαιος . φησὶν οὖν πρὸς τοῦτο , ὅτι κἂν λέγωμεν , ὅτι ὁ ἀκρατὴς δόξαν ἔχει καθ’ ἣν ἀκρατεύεται , καὶ οὐχὶ ἐπιστήμην , οὐδὲν διαφέρει , ταὐτὸν γάρ ἐστιν . εἰ μὲν γὰρ πᾶσα δόξα ἦν πταιστὴ καὶ ἀβέβαιος , οὐ καλῶς ἄν ἔλεγον ὅτι δόξαν ἔχει ὁ ἀκρατής , καὶ οὐκ ἐπιστήμην . ἐπεὶ δέ ἐστι δόξα ἄπταιστος καὶ βεβαία οὐδὲν ἧττον τῆς ἐπιστήμης , λοιπὸν οὐ καλῶς λέγουσιν . εἴτε γὰρ δόξαν λέγουσιν ἔχειν τὸν ἀκρατῆ εἴτε ἐπιστήμην , οὐδὲν διαφέρει , ἐπεί ἐστι καὶ δόξα ἄπταιστος οὐδὲν ἧττον τῆς ἐπίστη μὴς . τινὲς γὰρ τῶν δοξαζόντων οὐ διστάζουσι καὶ ἀμφιβάλλουσιν οἷς δοξάζουσιν , ἀλλ’ οἴονται ἀκριβῶς εἰδέναι , ὡς ὁ Δημόκριτος ἐδόξαζεν , ὅτι τὰ σώματα ἐκ τῶν ἀτόμων εἰσί , καὶ ἀκριβῶς δοξάζειν ἔλεγεν . εἰ οὖν οἱ δοξάζοντες διὰ τὸ ἠρέμα πιστεύειν , ἤτοι διὰ τὸ ἔχειν δόξαν ἀσθενῆ | καὶ ἀμυδρὰν πίστιν περὶ τοῦ πράγματος πράττουσι παρὰ τὴν ὑπόληψιν , ἤτοι δόξαν , τουτέστι πταίουσι καὶ παρασφάλλουσι μᾶλλον ἢ οἱ ἐπιστήμονες · ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο διαφέρει δόξα καὶ ἐπιστήμη , ἐπεί ἐστι καὶ δόξα ἄπταιστος . ἔνιοι γὰρ πιστεύουσιν οἷς δοξάζουσιν οὐδὲν ἧττον παρὸ ἕτεροι , ἤτοι οἱ ἐπιστήμην ἔχοντες πιστέυουσιν , οἷς ἐπίστανται . δηλοῖ δὲ καὶ Ἡράκλειτος , ὅτι ἐστὶ βέβαιος καὶ ἰσχυρὰ δόξα καὶ οὐ πᾶσα δόξα ἐστὶν ἀσθενής . ἐκεῖνος γὰρ δοξάζων , ὅτι κίνησις οὐκ ἔστιν , ἔλεγεν ὅτι ἀκριβῶς οἶδα , δείξας ὅτι κἂν δόξαν ἔχειν λέγωσι τὸν ἀκρατῆ κἄν ἐπιστήμην , τῷ αὐτῷ ἀτοπήματι ἐμπίπτουσι . Λύει τὸ πῶς οἶδε ὁ ἀκρατὴς διὰ τεσσάρων ἐπιχειρημάτων . φησὶ οὖν , ὅτι τὸ ἐπίστασθαι δύο σημαίνει · λέγεται γὰρ καὶ ἐπιστήμων ὁ ἔχων τὴν ἕξιν καὶ τὴν ἐπιστήμην , μὴ χρώμενος δὲ τῇ ἐπιστήμη , ἤτοι μὴ ἐνεργῶν δὲ κατὰ τὴν ἐπιστήμην · λέγεται καὶ ἐπιστήμων ὁ ἔχων τὴν ἕξιν τῆς γεωμετρίας καὶ τὴν ἐπιστήμην καὶ χρώμενος ταύτῃ , ἤτοι ἐνεργῶν κατὰ τὴν οἰκείαν ἐπιστήμην . διαφέρει οὖν τὸ πταῖσαί τινα ἐπιστήμονα , ἔχοντα μὲν τὴν ἐπιστήμην μὴ θεωροῦντα δέ , ἤτοι μὴ ἐνεργοῦντα δὲ κατὰ τὴν ἐπιστήμην , καὶ τὸ πταῖσαι τὸν ἐπιστήμονα , ἔχοντα μὲν τὴν ἐπιστήμην καὶ θεωροῦντα , ἤτοι καὶ ἐνεργοῦντα κατὰ τὴν ἐπιστήμην , καὶ τὸ πράττειν αὐτὸν ἐν τῷ ἐνεργεῖν ἃ μὴ δεῖ ποιεῖν τοῦ καὶ ἔχοντα τὴν ἐπιστήμην καὶ θεωροῦντα , ἤτοι ἐνεργοῦντα . τοῦ τὸ γάρ ἐστι δεινὸν καὶ ἄτοπον , τὸ ἐάν τις ἔχων τὴν ἐπιστήμην καὶ ἐνεργῶν περὶ αὐτὴν παρασφάλλῃ , ἀλλ’ οὐκ ἔστι ἄτοπον οὐδὲ δεινόν , ἐάν τις παρασφάλλῃ , ἔχων μὲν τὴν ἐπιστήμην μὴ θεωρῶν δέ , ἤτοι μὴ ἐνεργῶν δέ , οἷον εἴ τις τῆς γραμματικῆς μὲν ἔχει τὴν ἐπιστήμην , οὐκ ἐνεργεῖ δὲ περὶ αὐτήν , ἀλλ’ ἕτερόν τι σκοπεῖ καὶ περὶ αὐτὸ τὸν νοῦν ἔχει , ἐρωτηθεὶς τὸ ” ὀ Αἴας , τὸ ο “ , καὶ εἴπῃ ” μέγα “ , οὐκ ἔστιν ἄτοπον , ἀλλ’ ἄτοπον , εἴ τίς ἐστι γραμματικὸς καὶ ἐνεργῶν ὡς γραμματικὸς πταίσει . καὶ ὁ ἀκρατὴς ἔχει μὲν τὴν ἐπιστήμην , ὅτι κακόν ἐστι τὸ πορνεύειν , οὐκ ἐνεργεῖ δὲ περὶ αὐτήν , ὥστε ἀπέχεσθαι τούτου , καὶ εἰ ἐπιστήμην ἔχει μὲν οὐκ ἐνεργεῖ δέ , οὐδέν ἐστιν ἄτοπον εἰ παρασυρεὶς ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας πορνεύσει . Ἔτερον ἐπιχείρημα ὅτι δύο τρόποι εἰσὶ τῶν προτάσεων . τῶν γὰρ προτάσεων ἡ μέν ἐστι καθόλου , ἡ δὲ μερική . εἴ τις μὲν οὖν γινώσκει τὴν καθόλου πρότασιν , καὶ τὴν μερικὴν ἐξ ἀνάγκης δυνάμει γινώσκει ἢ ἐνεργείᾳ . ἡ γὰρ μερικὴ πρότασις ὑπὸ τῆς καθόλου προτάσεως περιέχεται . οὐδὲν οὖν κωλύει πράττειν παρὰ τὴν ἐπιστήμην , ἤιοι παρασφάλλειν καὶ πταίειν τὸν ἔχοντα μὲν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις , καὶ τὴν καθόλου καὶ τὴν μερικήν , καὶ χρώμενον μὲν τῇ καθόλου , ἤτοι ἐνεργοῦντα περὶ τὴν καθόλου καὶ ταύτην γινώσκοντα ἐνεργείᾳ , ἀλλὰ μὴ χρώμενον τῇ μερικῇ , ἤτοι μὴ ἐνεργοῦντα περὶ τὰ μερικά , ἀλλὰ δυνάμει ταύτην γινώσκοντα . τὰ γὰρ καθ’ ἕκαστα πρακτά εἰσιν , ἤτοι περὶ τὰ μερικὰ πᾶς ἐνεργεῖ , οὐ περὶ τὰ καθόλου , καὶ ἐπεὶ περὶ τὰ μερικὰ ἐνεργεῖ , διὰ τοῦτο καὶ παρασφάλλει τὴν μερικὴν πρότασιν ἀγνοῶν . εἰ γὰρ γινώσκει μὲν καθόλου , ὅτι πᾶς ἐλλέβορος θανατηφόρος ἐστὶ καὶ καθαίρει , ἀγνοεῖ δὲ τὸ μερικόν , ὅτι τόδε ἐλλέβορός ἐστιν , εἶτα παρασφάλλει προσαγαγὼν τοῦτο ὡς φάρμακον , οὐδὲν ἄτοπον , ἀλλὰ τότε ἐστὶν ἄτοπον , ὅταν γινώσκων τὸ μερικόν , οἷον ὅτι τόδε ἐλλέβορός ἐστι καὶ προσφέρῃ τοῦτόν τινι . διαφέρει δὲ καὶ τὸ καθόλου . τὸ μὲν γάρ ἐστιν ἐφ’ ἑαυτοῦ , τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ πράγματος . εἰ οὖν ἐφ’ ἑαυτοῦ μέν ἐστι τὸ καθόλου , τότε ἐξ ἀνάγκης γινώσκει καὶ τὴν μερικήν . ἑαυτὸν γὰρ πάντως οὐδεὶς ἀγνοεῖ · οἷον ὅτι παντὶ ἀνθρώπῳ συμφέρει τὰ ξηρά , καθόλου πρότασίς ἐστιν ἐφ’ ἑαυτοῦ , καὶ διὰ τοῦτο ἐξ ἀνάγκης γινώσκειν μέλλει καὶ τὴν μερικήν , οἷον ὅτι ἐγὼ ξηρός εἰμι , καὶ διὰ τί ἐμοὶ συμφέρει τὰ ξηρά · ἢ οὗτος ξηρός ἐστιν , ἐπεὶ καὶ ἄνθρωπός ἐστι , καὶ διὰ τοῦτο συμφέρει αὐτῷ τά ξηρά . καὶ πάλιν ἑτέρα πρότασις καθόλου ἐφ’ ἑαυτοῦ · ὅτι παντὶ ἀνθρώπῳ συμφέρει τὰ δίκαια πράττειν · ἐξ ἀνάγκης οὖν γινώσκειν μέλλει καὶ τὰ μερικά , ὅτι καὶ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι · συμφέρει ἄρα καὶ ἐμοὶ καὶ τὰ δίκαια πράττειν . ὅταν δὲ ἐπὶ τοῦ πράγματος ᾖ τὸ καθόλου , οἷον ὅτι πᾶν ξηρὸν τοιόνδε ἐστίν , ἤτοι ὠφέλιμον , οὐκ ἐξ ἀνάγκης μέλλει γινώσκειν τὸ μερικόν , ἢ τὸ ὅτι ξηρὸν τὸ τοιόνδε . παράδειγμά ἐστι τοῦ καθόλου τοῦ ἐπὶ τοῦ πράγματος · ὅτι πᾶν μὲν τὸ ξηρὸν τοιόνδε , ἤτοι ὠφέλιμόν ἐστι , γινώσκει , ἀλλὰ τὸ μερικόν , ὅτι τόδε τὸ ὁρώμενον τοιόνδε ἐστίν , ἤτοι ξηρόν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης μέλλει γινώσκειν , ἀλλ’ εἰ τόδε τὸ ὁρώμενόν ἐστι τοιόνδε , ἤτοι ξηρόν . ἢ οὐκ ἔχει , ἤτοι ἢ | οὐ γινώσκει , ἢ εἰ καὶ γινώσκει , ἀλλ’ οὐκ ἐνεργεῖ περὶ αὐτό . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πᾶς ἐλλέβορος καθαίρει γινώσκει μέν , ἀλλ’ εἰ τόδε ἐλλέβορός ἐστιν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης μέλλει γινώσκειν . τὸ πᾶς ἐλλέβοπος καθόλου · καθόλου ἐστὶν ἐπὶ τοῦ πράγματος . κατὰ τοὺς δύο οὖν τρόπους τῶν προτάσεων , ἤτοι τὴν καθόλου καὶ μερικήν , διαφέρειν ἀμήχανον ὅσον , ἤτοι κατὰ πολύ , ὥστε δοκεῖν οὐδὲν ἄτοπον , οὕτως μὲν εἶναι , ἤτοι παρασφάλλειν καὶ πταίειν , εἰ τὸ καθόλου γινώσκει , τὸ δὲ μερικὸν ἀγνοεῖ . κατὰ γὰρ τὸ καθόλου οὐδεὶς ἀγνοεῖ , ἀλλὰ κατὰ τὰ μερικά , καὶ διὰ τοῦτο εἰ ἀγνοῶν τις τὴν μερικὴν πρότασιν παρασφάλλει , οὐδὲν ἄτοπον . θαυμαστὸν δέ ἐστι καὶ παράξενον ἄλλως , ἤτοι εἰ γινώσκων τις καὶ τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικὸν παρασφάλλει . καὶ ὁ ἀκρατὴς οὐδὲν ἄτοπόν ἐστιν , εἰ γινώσκει μὲν τὸ καθόλου . ὅτι τὸ μοιχεύειν κακόν ἐστι , τὸ δὲ μερικὸν ἀγνοῶν καὶ ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἡττώμενος , ὡς ἀγαθὸν οἴεται εἶναι τὸ μοιχεύειν , παραπταίει καὶ μοιχεύει . ἔτι ἕτερον ἐπιχείρημά τι ἴσον αὐτὸ μὲν ὂν τῷ πρώτῳ ἐπιχειρήματι , διαφέρει δέ , διότι ἐκεῖ μὲν εἶχε τὴν ἐπιστήμην , ἑκὼν δὲ οὐκ ἐνήργει , ἐνταῦθα δὲ ἔχει μὲν τὴν ἐπιστήμην , ἄκων δὲ οὐκ ἐνεργεῖ . ὑπὸ γὰρ τῆς μέθης ἢ τοῦ θυμοῦ κωλύεται ἐνεργῆσαι . ἔτι ὑπάρχει μὲν τοῖς ἀνθρώποις τὸ ἔχειν τὴν ἐπιστήμην κατὰ ἄλλον τρόπον τῶν δύο ἐπιχειρημάτων τῶν νῦν ῥηθέντων . ἐν τῷ γὰρ ἔχειν μὲν τὴν ἐπιστήμην , μὴ χρῆσθαι , δέ , ἤτοι μὴ ἐνεργεῖν δὲ κατ’ αὐτὴν τῷ κωλύεσθαι , ὁρῶμεν τὴν ἔξιν διαφέρουσαν , ὥστε καὶ ἔχειν πὼς τὴν ἕξιν καὶ μὴ ἔχειν . οἷον ὁ καθεύδων , εἰ ἔστι γεωμέτρης , καὶ ἔχειν τὴν ἐπιστήμην ῥηθήσεται καὶ μὴ ἔχειν . ᾗ μὲν γὰρ ἔχει τὴν ἕξιν , ῥηθήσεται ἐπιστήμων , ἤτοι ἔχων τὴν ἐπιστήμην , ᾗ δὲ κωλύεται ὑπὸ τοῦ ὕπνου , ὥστε ἐνεργεῖν κατὰ τὴν ἐπιστήμην , οὐκ ἐπιστήμων ῥηθήσεται μηδὲ ἔχειν ἐπιστήμην . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ οἰνωμένος , ἤτοι ὁ μεθύων , καὶ ὁ μαινόμενος καὶ ἔχειν τὴν ἐπιστήμην ῥηθήσεται καὶ μὴ ἔχειν , εἰ γεωμέτρης ἐστίν . ᾗ μὲν γὰρ ἔχει τὴν ἐπιστήμην καὶ τὴν ἕξιν , ῥηθήσεται ἔχειν ἐπιστήμην ᾗ δὲ κωλύεται ὑπὸ τῆς μέθης ἢ τῆς μανίας , ὥστε μὴ ἐνεργεῖν κατὰ τὴν οἰκείαν ἐπιστήμην , μὴ ἔχειν τὴν ἐπιστήμην ῥηθήσεται . ἀλλὰ καὶ οἱ ἐν τοῖς πάθεσιν ὄντες , ἤτοι οἱ τοῖς ἀφροδισίοις κατεχόμενοι ἢ ὑπὸ τοῦ θυμοῦ , οὕτω διατίθενται ὡς οἱ μεθύοντες καὶ οἱ μαινόμενοι . κεκαρωμένοι γὰρ καὶ οὗτοι καὶ μεθύοντες ὑπὸ τῶν ἀφροδισίων εἰσὶ καὶ ὥσπερ μαινόμενοι , ὁμοίως δὲ καὶ ὑπὸ τοῦ θυμοῦ . οἱ θυμοὶ γὰρ καὶ αἱ ἐπιθυμίαι τῶν ἀφροδισίων οὐ μόνον τὴν ψυχὴν ἀλλοιοῦσι καὶ οἱονεὶ μεθύειν αὐτὴν παρασκευάζουσιν , ἀλλὰ φανερῶς τὸ σῶμα μεθιστῶσιν , ἤτοι ἀλλοιοῦσιν . εἰ γάρ τις θυμῷ κατέχεται , ἴδοις ἄν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἐρυθρούς , ὁμοίως δὲ καὶ εἴ τις ἐρᾷ , ἴδοις ἄν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὠχρόν . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἐρῶντες ὑπὸ τοῦ ὑπερβολικοῦ ἔρωτος εἰς μανίαν ἐτράπησαν καὶ ἐξεστηκότες ἐγένοντο . δῆλον οὖν ὅτι οἱ ἀκρατεῖς ὁμοίως ἔχουσι τούτοις τοῖς μεθύουσι καὶ τοῖς μαινομένοις . ὥσπερ γὰρ οἱ μεθύοντες καὶ οἱ μαινόμενοι ἔχουσι μὲν τὴν ἐπιστήμην , κωλύονται δὲ ὑπὸ τῆς μέθης ἢ τῆς μανίας καὶ ἐνεργῆσαι κατὰ ταύτην , οὕτω καὶ οἱ ἀκρατεῖς ἔχουσι μὲν τὸν λόγον ἐρρωμένον καὶ γινώσκουσιν , ὅτι κακόν ἐστι τὸ πορνεύειν , κωλύονται δὲ ὑπὸ τῆς · σφοδρᾶς ἐπιθυμίας , τῆς αἰσχρᾶς , ἐνεργῆσαι καθὼς ὁ λόγος προστάττει . εἰ δὲ καὶ λέγουσιν οἱ ἀκρατεῖς τοὺς λόγους τοὺς ἀπὸ τῆς ἐπιστήμης ( ἀπιστάμενοι γὰρ οἱ ἀκρατεῖς ὅτι κακὸν τὸ μοιχεύειν , λέγουσιν κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν ) , οὐδὲν σημεῖον , ἤτοι οὐδὲν πρὸς τὸν λόγον . καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τοῖς πάθεσι τούτοις , ἤτοι ἐν τῇ μέθῃ ἢ ἐν μανίᾳ , ἤτοι οἱ μεθύοντες καὶ οἱ μαινόμενοι , λέγουσιν ἀποδείξεις , ἤτοι ἀποδεικτικοὺς συλλογισμοὺς καὶ λόγους τοῦ Ἐμπεδοκλέους , οὐ νοοῦσι δὲ τί λέγουσιν . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ παῖδες οἱ νῦν πρῶτον ἀρξάμενοι μανθάνειν συνείρουσι μὲν καὶ λέγουσι ” μῆνιν ἄειδε θεα “ , οὔπω δὲ ἴσασι καὶ νοοῦσι τί λέγουσι . δεῖ γὰρ συμφῦναι , ἤτοι δεῖξιν λαβεῖν πρῶτον τῶν μαθημάτων καὶ οἱονεὶ φύσιν γενέσθαι τὴν ἕξιν ἐν αὐτοῖς , καὶ οὕτως ἕξουσι καὶ τὸ νοεῖν ἃ λέγουσι . τοῦτο δέ , ἤτοι τὸ λαβεῖν ἕξιν τῶν μάθη μάτων , διὰ χρόνου πολλοῦ καὶ κόπου γίνεται . καὶ καθάπερ οἱ ὑποκρινόμενοι λέγουσι μὲν ἔπη τοῦ Ομήρου , ὑπεισδυόμενοι πρόσωπον Ἕκτορος ἢ Ἀχιλλέως , οὐ μέντοι γε δὲ νοοῦσι τί λέγουσιν , οὕτω καὶ οἱ ἀκρατεῖς λέγουσι μέν , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , σκοτιζόμενοι δὲ ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν οὐ δύνανται νοῆσαι τί λέγουσι , καὶ ἐπεὶ οὐ νοοῦσι τί λέγουσιν , οὐκ ἄτοπόν ἐστιν , εἰ παρασφάλλουσι , καὶ τὴν μοιχείαν ὡς | ἀγαθὸν νομίζοντες πράττουσι . τοῦτο οὖν τὸ ἐπιχείρημα ὁ Ἀριστοτέλης μᾶλλον τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων ἀποδέχεται . Τῶν δοξῶν ἡ μέν ἐστι καθόλου , ἡ δὲ ἑτέρα περὶ τὰ καθ’ ἕκαστα , ἤτοι μερικά , ὡντινῶν τῶν μερικῶν τῶν μὲν ὁρατῶν ἡ αἴσθησις , ἤτοι ἡ ὅρασις , ἐστὶ κυρία καὶ ἀντιληπτική . ὅταν δὲ μία γένηται ἐξ αὐτῶν συμπλακέντων . τῆς τε καθόλου καὶ τῆς μερικῆς , ἤτοι ὅταν δὲ μίξῃς τὴν μερικὴν δόξαν καὶ τὴν καθόλου καὶ συλλογίζῃ , ἀνάγκη ἐπί τινων φάναι , ἤτοι ὁμολογεῖν καὶ φάσκειν τὸ συμπέρασμα , οἷον ὅταν ὦσιν αἱ προτάσεις διανοητικαί , οἷον ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , ὁ Σωκράτης ἄρα ζῷον . ἐνταῦθα οὐ δεῖ πρᾶξαι τὸ συμπέρασμα , ἐν δὲ ταῖς ποιητικαῖς , ἤτοι εἰ δὲ ὦσιν αἱ δόξαι ποιητικαί , ἤτοι πρακτικαί , οὐ δεῖ τὸ συμπέρασμα φάναι ἀλλὰ πρᾶξαι , οἷον εἰ εἴπω , τόδε γλυκύ ἐστι , παντὸς δὲ γλυκέος ἀπογεύεσθαι δεῖ · ὡς ἕν τι , ἐπεὶ τὸ συμπέρασμα ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα , ἤτοι μερικῶν ἐστι καὶ πρακτῶν , ἀνάγκη τὸν συλλογιζόμενον εἴ που δύναται καὶ οὐ παρά τινος κωλύεται καὶ ἐμποδίζεται , ἅμα τοῦτο πρᾶξαι καὶ ἀπογεύσασθαι τοῦδε τοῦ γλυκέος . ὅταν οὖν ἡ μὲν καθόλου δόξα κωλύῃ ἀπογεύεσθαι , ἡ λέγουσα , ὅτι οὐδενὸς γλυκέος ἀπογεύεσθαι δεῖ , ἡ δ’ ἄλλη , ἤτοι ἡ καθόλου δόξα λέγῃ πᾶν τὸ γλυκὺ ἡδύ , ἔστι δὲ καὶ μερικὴ δόξα , ὅτι τόδε γλυκύ · αὕτη δὲ ἡ μερικὴ δόξα ἐνεργεῖ , ἤτοι περὶ αὐτὴν τὴν μερικὴν δόξαν ἅπασαν ἐνεργεῖ . τύχῃ δὲ καὶ ἐπιθυμία ἐνοῦσα καὶ ἡ ἀναγκάζουσά σε τοῦδε τοῦ γλυκέος ἀπογεύεσθαι . ἡ μέν , ἤτοι ἡ καθόλου δόξα , ἡ λέγουσα , ὅτι οὐδενὸς γλυκέος ἀπογεύεσθαι δεῖ , κελεύει φεύγειν τόδε τὸ ἡδὺ καὶ μὴ ἀπογεύεσθαι τούτου , ἡ δὲ ἐπιθυμία ἄγει καὶ παρακινεῖ σε καὶ ἄκοντα ἀπογεύσασθαι τοῦδε τοῦ γλυκέος . ἡ γὰρ ἐπιθυμία οὐ μόνον παρακινεῖ τὴν ψυχὴν ἀλλὰ καὶ ἕκαστον τῶν μορίων τοῦ σώματος κινεῖ , ὥστε καταντῆσαι καὶ φθάσαι εἰς τὸ ὀρεκτὸν καὶ τούτου ἀπογεύσασθαι . ὥστε συμβαίνει ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ καθόλου , ὅτι οὐδενὸς γλυκέος ἀπογεύεσθαι δεῖ , καὶ ὑπὸ τῆς δόξης τῆς μερικῆς , ὅτι τόδε γλυκύ ἐστιν , ἀκρατεύεσθαί πὼς . εἶπε δὲ τὸ πὼς ἵνα δείξῃ , ὅτι οὐκ ἀμέσως ἀκρατεύεται ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ καθόλου καὶ τῆς μερικῆς δόξης , ἀλλὰ διὰ μέσης τῆς ἐπιθυμίας , ἣ ἐναντία ποιεῖ τὴν δόξαν τὴν καθόλου καὶ τὴν μερικήν . οὐκ ἐναντία δέ ἐστι καθ’ αὑτὸ ἡ δόξα ἡ μερική , ἡ λέγουσα ὅτι τόδε γλυκύ ἐστι , τῷ λόγῳ τῷ καθόλου , τῷ λέγοντι οὐδενὸς γλυκέος ἀπογεύεσθαι δεῖ . ποιὰν γὰρ ἐναντιότητα ἔχουσι , γίνονται δὲ ἐναντία κατὰ συμβεβηκός . διότι γὰρ συμβέβηκε τῇ ἐπιθυμίᾳ συνελθεῖν τῇ μερικῇ δόξῃ καὶ καταναγκάσαι τὴν γεῦσιν γεύσασθαι τοῦδε τοῦ γλυκέος , τούτου χάριν εἰσὶν ἐναντία ἡ δόξα ἡ μερικὴ καὶ ἡ καθόλου . ἡ γὰρ ἐπιθυμία ἐστὶν ἡ ποιοῦσα ταῦτα ἐναντία , ἤτοι τὸν λόγον τὸν καθόλου καὶ τὴν δόξαν τὴν μερικήν , ἀλλ’ οὐχὶ ἡ δόξα ἡ μερικὴ αὐτὴ καθ’ αὑτήν ἐστιν ἐναντία τῷ ὀρθῶ λόγῳ , ἤτοι τῷ καθόλου . ὥστε ὁ ἀκρατὴς ἔχει μὲν τὸν λόγον τὸν καθόλου , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , καὶ γινώσκει καὶ τὸ μερικόν , ὅτι τόδε μοιχεία , ὑπὸ δὲ τῆς ἐπιθυμίας ἄκων παρακινεῖται καὶ μοιχεύει . ὥστε καὶ τὰ θηρία διὰ τοῦτο οὐ λέγεται ἀκρατῆ , διότι οὐκ ἔχουσι τὴν καθόλου ὑπόληψιν , ἤτοι γνῶσιν , ἤτοι τὸν λόγον τὸν καθόλου , ἀλλὰ τῶν μερικῶν ἔχουσι μνήμην ἢ φαντασίαν , οἷον ὁ ὄνος ἐνέπεσε τῷδε τῷ βοθύνῳ , διὸ καὶ ἔκτοτε ἰδὼν τὸν βόθυνον φαντάζεται ὅτι ἐκεῖ ἔπεσε καὶ ἀποφεύγει αὐτόν . ὁ δὲ ἀκρατὴς τὸν λόγον τὸν καθόλου ἔχων ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀκρατεύεται καὶ παραβαίνει αὐτὸν καὶ οἱονεὶ ἀγνοεῖ αὐτὸν ἐν οἷς μοιχεύει . | Πῶς δὲ λύεται ἡ ἄγνοια τοὐ ἀκρατοῦς , ὁ αὐτὸς λόγος , ἤτοι ἡ αὐτὴ αἰτία ἐστί , καὶ ἐπὶ τοῦδε τοῦ πάθους , ἤτοι τῆς ἀκρασίας , καὶ οὐκ ἴδιος , ἤτοι οὐχ ἕτερος ἀλλ’ ὁ αὐτός ἐστιν , ὃς ἦν καὶ ἐπὶ τοῦ μεθύοντος , ὅντινα δὴ τὸν λόγον , ἤτοι ἥν τινα δὴ τὴν αἰτίαν , δεῖ ζητῆσαι φυσιολόγον καὶ μαθεῖν παρ’ αὐτοῦ . ἐκεῖνος γὰρ ὁ φυσιολόγος ἀκριβῶς οἶδε , ποῖον μόριον τῆς ψυχῆς πάσχει καὶ ποία δύναμις αὐτῆς πάσχει . ὥσπερ οὖν εἴ τίς ἐστι γραμματικός , εἶτα μεθύσοι , ἀνέρχονται ἀναθυμιάσεις καὶ τὸν νοῦν συσκοτίζουσι καὶ μέχρις οὗ ἐπικρατεῖ ἡ ἀναθυμίασις , οὐ δύναται ὡς γραμματικὸς ἐνεργῆσαι , μετὰ δὲ τὸ λυθῆναι τὴν ἀναθυμίασιν , τότε καὶ ἐνεργεῖ , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς · γινώσκει μέν , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , ὑπὸ δὲ τῆς ἐπιθυμίας τῆς ἄγαν καροῦται ὁ νοῦς αὐτοῦ καὶ ἀπόλλυσι τὴν τοιαύτην γνῶσιν καὶ ἐπιστήμην , μέχρις οὗ κρατεῖ ἡ ἐπιθυμία ἡ σφόδρα , μετὰ δὲ τὸ διαλυθῆναι τὴν ἐπιθυμίαν ἐκείνην τὴν σφοδρὰν εὐθὺς διαλύεται καὶ ἡ ἄγνοια καὶ πάλιν τὴν ἐπιστήμην καὶ γνῶσιν , ἣν εἶχε περὶ τοῦ μοιχεύειν , ἐπαναλαμβάνει , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν . ἐπεὶ δὲ ἡ τελευταία πρότασις , ἤτοι ἡ μερικὴ δόξα γνῶσίς ἐστι τοῦ αἰσθητοῦ ἤτοι τοῦ μερικοῦ , αὕτη δὲ ἡ μερικὴ δόξα κυρία ἐστίν , ἤτοι ἀρχὴ τῶν πράξεων , ταύτην δὲ τὴν μερικὴν δόξαν , ὅτι κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν ἢ οὐκ ἔχει , ἤτοι οὐ γινώσκει ὁ ἀκρατὴς ἐν τῷ πάθει ὤν , ἤτοι ἐν οἷς μοιχεύει , ἢ οὕτως ἔχει αὐτήν , ὥστε ουκ ἦν επιστασθαι , ἤτοι ὥστε μὴ ἐπίστασθαι αὐτὴν καὶ γινώσκειν καὶ ἐν νῷ ἔχειν , ἀλλ’ ὥσπερ ὁ μεθύων λέγει μὲν τὰ ἔπη τοῦ Ἐμπεδοκλέους , οὐκ ἐπίσταται δὲ τί λέγει , οὕτως καὶ ὁ ἀκρατὴς λέγει μέν , ὅτι ἡ μοιχεία αὕτη κακόν ἐστιν , οὐ γινώσκει δὲ τί λέγει , καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι τὸν ἔσχατον ὅρον , ἤιοι τὴν μερικὴν πρότασιν καθόλου μηδὲ δοκεῖν αὐτὴν εἶναι έπιστημονικὴν ὁμοίως τοῖς καθόλου . ἡ γὰρ ἐπιστήμη τῶν καθόλου ἐστίν , οὐ τῶν μερικῶν , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐπιστημονική . οὐκ ἔστιν ἄτοπον , εἰ ἐπιστήμην μὴ ἔχων , ὅτι τόδε κακόν ἐστι , παρασφάλλει καὶ πταίει ὁ ἀκρατής . ἐπεὶ γὰρ ἡ ἐπιστήμη τῶν καθόλου ἐστίν , οὐκ ἐνεργεῖ δέ τις περὶ τὰ καθόλου , ἀλλὰ τὰ μερικά , τῶν δὲ μερικῶν ἐπιστήμη οὐκ ἔστι , περὶ δὲ τὰ μερικὰ σφάλλει ὁ ἀκρατής , οὐ περὶ τὰ καθόλου , οὐκ ἔστιν ἄτοπον εἰ σφάλλει ὁ ἀκρατὴς οὐκ ἐπιστήμην ἔχων . τότε γὰρ ἦν ἄτοπον , εἰ περὶ τὰ καθόλου ἐσφάλη , ὧν καὶ τὴν ἐπιστήμην ἔχει · ἐπεὶ δὲ περὶ τὰ μερικὰ σφάλλει , οὐδέν ἐστιν ἄτοπον . τῶν γὰρ μερικῶν ἐπιστήμη οὐκ ἔστι . καὶ ἔοικε συμβαίνειν ὃ ἐζήτει ὁ Σωκράτης . ὁ γὰρ Σωκράτης ἔλεγεν , ἀδύνατον εἶναί τινα ἔχοντα ἐπιστήμην παρασφάλλεσθαι κατὰ τὴν οἰκείαν ἐπιστήμην ἣν ἔχει · τοῦτο συμβαίνει κἀνταῦθα . ὁ γὰρ ἀκρατὴς οὐ σφάλλει περὶ τὰ καθόλου , ὧν καὶ τὴν ἐπιστήμην ἔχει , ἀλλὰ περὶ τὰ μερικά , ὧν οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη . οὐ γὰρ τῆς ἐπιστήμης παρούσης , ἣ κυρία πάντων ἐστὶ καὶ κρατοῦσα , γίνεται τὸ πάθος , ἤτοι , ἡττᾶται ὁ ἀκρατὴς ὑπὸ τοῦ πάθους , οὐδὲ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη περιέλκεται καὶ σύρεται ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας , ἀλλ’ ἡ αἰσθητική , ἤτοι ἡ μερικὴ δόξα ἡττᾶται ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας . περὶ γὰρ ταύτην σφάλλει ὁ ἀκρατὴς καὶ ταύτης , τῆς μερικῆς δόξης προύσης , ἡττᾶται ὑπὸ τοῦ πάθους . τὸν γὰρ λόγον τὸν καθόλου λέγει μόνον , καὶ τῷ ἀέρι διαλύεται , περὶ δὲ τὰ μερικὰ ἐνεργεῖ . περὶ μὲν τοῦ εἴτε εἰδὼς ὁ ἀκρατὴς ἡττᾶται εἴτε μὴ εἰδώς , καὶ εἰ εἰδὼς ἡττᾶται , πῶς οἶδεν , ἆρά γε κατὰ ἐπιστήμην ἢ δόξαν , ἱκανῶς διελέχθημεν . Πότερον δὲ ἔστι τις ἀκρατὴς ἁπλῶς , ἤιοι ἄνευ προσθήκης λεγόμενος , ἤτοι ἀκρατὴς μόνον , ἢ πάντες λέγονται ἀκρατεῖς κατὰ μέρος , ἤτοι μετὰ προσθήκης ἀκρατεῖς θυμοῦ , ἀκρατεῖς ὀργῆς , καὶ εἰ ἔστιν ἀκρατὴς ἄνευ προσθήκης , λεκτέον περὶ ποῖα ὑποκείμενα καταγίνεται ὁ κυρίως ἀκρατὴς ὁ ἄνευ προσθήκης λεγόμενος . ποιεῖται διαίρεσιν τῶν ἡδέων , ἵνα εἴπῃ περὶ ποῖα ἡδέα καταγίνεται ὁ ἀκρατὴς καί φησιν , ὅτι τῶν ἡδέων <τῶνx003E ; ποιούντων ἡδονὴν τὰ μέν εἰσιν ἀναγκαῖα ( ἀναγκαῖα δὲ λέγω τὰ σωματικά , τὰ περὶ τροφάς , οἷον τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν συμμέτρως ) , | ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ ἡδύ . ἔστι γὰρ καὶ ἐν τούτοις ὑπερβολή , ἥτις ἐστὶ ψεκτὴ . τὸ γὰρ ὑπὲρ κόρον ἐσθίειν καὶ πίνειν ψεκτόν ἐστιν . ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ἀφροδίσια ἡδέα εἰσι καὶ ἀναγκαῖα τοῖς ἔχουσι λιθῖτιν νόσον ἢ νεφρῖτιν , τὰ δὲ οἷον τιμὴ πλοῦτος νίκη ἀναγκαῖα μὲν οὔκ εἰσιν , αἱρετὰ δὲ καθ’ αὑτά . πάντες γὰρ αἱροῦνται πλουτεῖν νικᾶν καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἀγαθῶν , οἷον κτήματα δόξαν δυναστείαν . τοὺς μὲν ὑπερβάλλοντας πρὸς ταῦτα , ἤτοι τοὺς ὑπερβολικῶς ζητοῦντας πλουτεῖν καὶ νικᾶν καὶ δοξάζεσθαι καὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον . ὁ γὰρ ὀρθὸς λόγος προστάττει συμμέτρως ἐπιζητεῖν καὶ πλουτεῖν καὶ νικᾶν . οἱ δὲ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τὸν ἐν αὐτοῖς , ἤτοι πλούτῳ δόξῃ καὶ ὑπερβαλλόντως καὶ ἀμέτρως ζητοῦντες πλουτεῖν καὶ νικᾶν , οἱ τοιοῦτοι οὐ λέγονται ἀκρατεῖς ἀπλῶς , ἤτοι ἄνευ προσθήκης , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης . προστιθέαμεν γὰρ ἀκρατεῖς χρημάτων , ἀκρατεῖς κέρδους . ἀπλῶς δέ , ἤτοι ἄνευ δὲ προσθήκης , οὐ λέγομεν αὐτοὺς μόνον ἀκρατεῖς , ὡς ἑτέρους ὄντας τοῦ κυρίως ἀκρατοῦς τοῦ ἄνευ προσθήκης , καὶ λεγομένους καὶ αὐτοὺς ἀκρατεῖς καθ’ ὁμοιότητα ἐκείνου τοῦ κυρίως ἀκρατοῦς . ὥσπερ γὰρ οἱ κυρίως ἀκρατεῖς λέγονται ἀκρατεῖς διὰ τὸ ὑπερβολικῶς χρᾶσθαι τοῖς ἀφροδισίοις , οὕτω καὶ οὗτοι λέγονται ἀκρατεῖς οἱ μετὰ προσθήκης ὡς ὑπερβολικῶς καὶ ἀμέτρως ἀσπα - ζόμενοι νικᾶν καὶ πλουτεῖν . διαφέρουσι δὲ ὅτι ἐκεῖνοι οἱ περὶ τὰ ἀφρο - δίσια λέγονται μόνον ἀκραιεῖς , οὗτοι δὲ ὡς περὶ τὰς τιμὰς καὶ νίκας καὶ πλοῦτον μετὰ προσθήκης λέγονται ἀκρατεῖς . ἔχουσι δὲ ὁμοιότητά τινα κατὰ τὸ ὑπερβολικόν . ὥσπερ καὶ ἦν τις νικήσας εἰς τὰ ’Oλύμπια , καὶ ἤκουεν ’́Ανθρωπος , ὥσπερ ὁ δεῖνα ἀκούει Σωκράτης ἢ Πλάτων’ . ἐκείνου γὰρ ὁ κοινὸς λόγος , ἤτοι ὁ καθόλου ἄνθρωπος , ἤτοι τὸ ζῷον λογικὸν θνητόν , μικρὸν διέφερε τοῦ ἰδίου ὀνόματος · ἄνθρωπος γὰρ καὶ οὗτος ἤκουε · μικρὰ γάρ τις προσθήκη ποιεῖ τὴν διαφοράν . οἱ μέλλοντες γὰρ ὼ - ) δηλῶσαι αὐτὸν καὶ διαχωρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ καθόλου προσετίθουν , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ τὰ ’Oλύμπια νενικηκώς . ἀλλ’ ὅμως εἰ καὶ μικρῷ διέ - φερεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ καθόλου ἀνθρώπου καὶ ὁμοιότητα εἶχόν τινα , ἁ λλ ὅμως ἕτερος ἦν ὁ καθόλου ἄνθρωπος τοῦ ἀνθρώπου τοῦ νενικη - κότος τὰ ’Oλύμπια . οὗτος γὰρ αἰσθητός , ὁ δὲ καθόλου ἄνθρωπος νοητός . οὕτω καὶ ὁ ἀπλῶς ἀκρατὴς καὶ οἱ μετὰ προσθήκης ἀκρατεῖς λεγόμενοι ὁμοιότητα μὲν ἔχουσί τινα , διαφέρουσι δὲ κατὰ τὰ ὑποκείμενα , καὶ ἕτεροι 2ο͂ οὔτοι εἰσιν ἐκείνου . Ὅτι δέ εἰσιν ἕτεροι , σημεῖον , ἤτοι δῆλον . ἡ μὲν γὰρ ἀκρασία ψέγεται οὐ μόνον ὡς ἁμαρτία καὶ ὡς ἐκπίπτουσα τοῦ ὀρθοῦ λόγου ἀλλὰ καὶ ὡς κακία , ἢ ἁπλῶς , ἤτοι τελεία κακία ἢ κατὰ μέρος τι , ἢ ἐγγίζοῦσα τῇ κακίᾳ , καθὸ ἡ μὲν κακία ἔχει τὸν λόγον διεφθαρμένον , ἡ δὲ ἀκρασία ἔχει τὸν λόγον ἐρρωμένον · οὐκ ἔστιν ἡ ἀκρασία τελεία κακία , ἀλλ’ ἐγγίζει τῇ κακίᾳ . οὐδεὶς δὲ τούτων τῶν μετὰ προσθήκης λεγομένων ἀκρατῶν τῶν περὶ τιμὴν καὶ πλοῦτον καταγινομένων ψέγεται , ἀπὸ δὲ τῶν καταγινομένων περὶ τὰς σωματικὰς ἀπολαύσεις , ἤτοι περὶ τὰς ἐν ἁφῇ ἡδονάς , ἤτοι περὶ τὰ ἀφροδίσια , περὶ ἃ λέγομεν τὸν σώφρονα καὶ ἀκόλαστον καταγίνεσθαι , ὁ διώκων τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἡδονῶν , ἤτοι τὸ ὑπερβολικῶς ἀφροδισιάζεσθαι , οὐχὶ ἐν τῷ προαιρεῖσθαι , ἤτοι ἀπροαιρέτως , καὶ φεύγων τὰς ὑπερβολὰς τῶν λυπηρῶν , ἤτοι πείνης καὶ δίψης . καὶ ἐπι - ζητῶν τὰς ὑπερβολὰς πάντων τῶν περὶ ἁφὴν καὶ γεῦσιν παρὰ τὴν προαίρεσιν καὶ παρὰ τὴν διάνοιαν , ἤτοι παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον , ἀκρατής ἐστι ἀπλῶς ἄνευ προσθήκης καὶ οὐ κατὰ πρόσθεσιν . ὅτι περὶ τάδε , ἤτοι ὅτι ἀκρατὴς ὀργῆς ἐστιν . ὅτι ἀκρατὴς θυμοῦ ἀλλ’ ἁπλῶς μόνον , ἤτοι ἄνευ προσθήκης ἀκρατής . ὁ δὲ μετὰ προαιρέσεως ζητῶν τὰς ἡδονὰς λέ - γεται ἀκόλαστος . ὁ γὰρ ἀκρατὴς ἔχει τὸν λόγον ἐρρωμένον , ἀπροαιρέτως δὲ καὶ ἄκων ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἕλκεται , ὁ δὲ ἀκόλαστος διεφθαρμένον ἔχει τὸν λόγον . σημεῖον δέ , ὅτι ὁ κυρίως ἀκρατὴς οὗτός ἐστιν ὁ περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονάς , ἤτοι περὶ τὰ ἀφροδίσια καταγινόμενος , διότι καὶ οἱ ἀκόλαστοι περὶ ταύτας , ἤτοι περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονάς , ἤτοι περὶ τὰ ἀφροδίσια , καταγίνονται . περὶ δὲ οὐδεμίαν ἐκείνων , ἤτοι θυlμὸν καὶ ἐπιθυμίαν , ἤτοι οὐ καταγίνεται δὲ ὁ ἀκόλαστος οὔτε περὶ θυμὸν οὔτε περὶ τιμὴν ἢ ὀργήν . ὥστε κυρίως ἀκρατής ἐστιν , ὃς περὶ τὰ αὐτὰ καταγίνεται περὶ ἃ καὶ ὁ ἀκόλαστος , ἤτοι περὶ τὰ ἀφροδίσια . διὸ καὶ ἄνευ προσ - θήκης ἀκρατὴς λέγεται , καὶ ἐπεὶ περὶ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα καταγίνονται , διὰ τοῦτο τὸν αὐτὸν εἶναι λέγει ἀκρατῆ καὶ ἀκόλαστον , ἀλλ’ οὐδένα ἐκείνων , ἤτοι τῶν μετὰ προσθήκης ἀκρατῶν ταὐτὸν εἶναι λέγουσι τῷ ἀκολάστῳ . διὰ τοῦτο λέγουσι τὸν ἐγκρατῆ καὶ τὸν σώφρονα ταὐτὸν καὶ τὸν ἀκρατῆ καὶ ἀκόλαστον ταὐτόν , διότι περὶ τὰς αὐτὰς ἡδονὰς καταγίνονται , ἤιοι περὶ τὰ ἀφροδίσιά πὼς . εἶπε δὲ τὸ πὼς , ἵνα δείξῃ , ὅτι εἰ καὶ περὶ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα καταγίνεται ὁ ἀκρατὴς καὶ ὁ ἀκόλαστος , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως , ἀλλ’ οἱ μέν , ἤτοι οἱ ἀκόλαστοι , προαιρούμενοι πράττουσι τὸ κακόν , ἤτοι ὡς τοῦτο αὐτὸ προαίρεσιν ἔχοντες , ἅτε καὶ τὸν λόγον ἔχοντες ἐφθαρμένον , οἱ δέ , ἤτοι οἱ ἀκρατεῖς , οὐ προαιρούμενοι , ἤτοι ἀπροαιρέτως πράττουσι τὸ κακόν , μὴ τοῦτο αὐτὸ προαίρεσιν ἔχοντες ἀλλὰ τὸ ἀγαθόν , ἅτε τὸν λόγον ἐρρωμένον ἔχοντες , ὑπὸ δὲ τῆς ἐπιθυμίας καὶ ἄκων ἡττώμενος πράττει τὸ κακόν . διὸ καὶ μᾶλλον ὁ ἀκόλαστός ἐστι χείρων καὶ ἀκόλαστος ῥηθήσεται , ὃς καὶ μὴ ἐπιθυμῶν ἢ ἠρέμα , ἤτοι ἢ μικρόν τι ἐπιθυμῶν φιλεῖ ὑπερβολικῶς ἀφροδισιάζεσθαι . καὶ φεύγει τὸ μετρίως , ἤτοι μικρόν τι , λυπηθῆναι . παρὸ τὸ ὖ ’τον , ἤτοι τὸν ἀκρατῆ , εἴπομεν χείρονα , ὃς ὑπὸ τῆς σφοδρᾶς ἐπιθυμίας ἡττηθεὶς πράττει τὸ κακὸν ἀπροαιρέτως . εἰ γὰρ ὁ ἀκόλαστος μηδ’ ὅλως ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἐνοχλούμενος φιλεῖ ἀφροδι - σιάζειν ὑπερβολικῶς , εἰ προσγένηται αὐτῷ ἐπιθυμία νεανική , ἤτοι σφο - δρά , τί ἂν ποιήσει ; ὁμοίως δὲ καὶ εἰ λυπηθῇ σφοδρῶς διὰ τὸ στερηθῆναι ἄρτου πέντε ἡμέρας , πάντως ἄν ἀθέμιτόν τι ποιήσει . Μέλλων διδάξαι περὶ θηριωδίας πρῶτον προανακρούεται τὰ ὑποκείμενα , περὶ ἃ ἡ θηριωδία καταγίνεται καὶ πρῶτον διῄρησε τὰ ἡδέα εἰς δύο , εἰς τὸ ἀναγκαῖον καὶ εἰς τὸ καθ’ αὑτό · νῦν δὲ διαιρεῖ ταῦτα εἰς τρία καί φησιν , ὅτι τῶν ἡδέων τὰ μέν εἰσι καλὰ καὶ σπουδαῖα , ἤτοι ἀγαθὰ ἐν τῷ γένει ἤτοι ἐν τῷ ὑποκειμένῳ . τῶν γὰρ ἡδέων τὰ μέν εἰσι φύσει αἱρετὰ καὶ ἀγαθά , οἷον νίκη πλοῦτος χρῆμα κέρδος , τά δ’ εἰσιν ἐναντία τούτοις , ἤτοι φύσει φευκτά τὸ γὰρ ἐσθίειν ὠμὰ κρέα τισὶ μὲν δοκεῖ ἡδύ , ἀλλ’ ἔστι φευκτόν ) , τὰ δέ εἰσι μεταξύ , ἤτοι τὸ ἐσθίειν καὶ φορεῖν ἐσθῆτας . ἡδέα εἰσὶν ἃ οὔτε τῇ ἑαυτῶν φύσει εἰσὶν αἱρετὰ οὔτε φευκτά , γίνονται δὲ ἡμῖν ἀναγκαῖα διὰ τὴν χρείαν . ἀποκριθέντων γὰρ ὧν ἐφάγομεν , δεόμεθα ἑτέρων , ὡς τὴν γαστέρα ἐμπλήσωμεν . πρὸς ἅπαντα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα , ἤτοι τὰ φύσει αἱρετὰ καὶ τὰ μεταξύ , ἃ οὔτε ἀναγκαῖά εἰσι φύσει οὔτε φευκτά , οὐ ψέγονταί τινες , εἰ ἀγαπῶσιν ἁπλῶς τιμᾶσθαι ἢ νικᾶν ἢ χρήματα συλλέγειν ἢ ἐὰν ἀγαπῶσιν ἁπλῶς ἐσθίειν ἢ πίνειν ἢ ἐσθῆτας φορεῖν , οὔκουν φευκτοὶ λέγονται οὗτοι ἐν τῷ ἐπιθυμεῖν τῶν τοιούτων , ἀλλ’ ἐν τῷ πὼς ἐπιθυμεῖν , ἤτοι ἐὰν ὑπερβολιλέγει κῶς . ἤτοι δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας , ἐσθίειν βούληται , καὶ ἐὰν ἐντὸς τῆς οἰκίας ψιλῇ πορφυρίδι κοσμεῖσθαι καὶ ἐὰν ὑπερβολικῶς βούληται κερδαίνειν ἢ συλλέγειν χρήματα , τότε ψέγεται . οὐ γὰρ διὰ τὸ ἀπλῶς ἐπιθυμεῖν αὐ - τῶν ψέγεται ἀλλὰ διὰ τὸ ὑπερβολικόν . διὸ ὅσοι μὲν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον , ἤτοι ὑπερβολικῶς , ἢ κρατοῦνται , ἤτοι κατέχονται , ἢ ζητοῦσί τι τῶν φύσει αἱρετῶν , οἷον εἰ φιλοῦσι τιμᾶσθαι μᾶλλον ἢ δεῖ , ἤτοι ὑπερβο - λικῶς , ἢ εἰ σπουδάζουσιν ὑπερβολικῶς νικᾶν , ψέγονται . πανταχοῦ γὰρ ἡ συμμετρία ἐπαινεῖται , ὅτι καὶ τὸ συμμέτρως βούλεσθαι τιμᾶσθαι ἢ κερδαίνειν ἢ ἀγαπᾶν οὐ ψέγεται , ἡ δ’ ὑπερβολὴ ψέγεται . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ὑπερβολικὴ ἀγάπη ἡ πρὸς τὰ τέκνα ἢ περὶ τοὺς γονεῖς ψέγεται , ἤτοι εἰ ὑπερβολικῶς οἱ γονεῖς τὰ τέκνα φιλοῦσιν ἢ τὰ τέκνα τοὺς γονεῖς . καὶ γὰρ καὶ ταῦτα , ἤτοι τὸ ἀγαπᾶν τοὺς γονεῖς τὰ τέκνα ἢ τὰ τέκνα τοὺς γονεῖς ἀπὸ τῶν φύσει ἀγαθῶν καὶ αἱρετῶν εἰσι , καὶ οἱ περὶ ταῦτα σπουδάζοντες , ἀλλὰ συμμέτρως , ἐπαινοῦνται ἀλλ’ ὅμως ἔστι τις ὑπερβολὴ καὶ ἐν τούτοις . τινὲς γὰρ ὑπερβολικῶς ἀγαπῶσι τὰ ἑαυτῶν τέκνα , οἳ καὶ ψέγονται διὰ τὸ ὑπερβολικόν , εἴ τις ἀγαπᾷ τὰ ἑαυτοῦ τέκνα ὑπερβολικῶς ὡς ἡ Νιόβη , μάχεται πρὸς τοὺς θεούς . αὕτη γὰρ εἶχε δώ - δεκα παῖδας , ἓξ μὲν ἄρρενας , ἓξ δὲ θηλείας . ἡ οὖν Νιόβη ὑπερβολικῶς τὰ ἑαυτῆς τέκνα φιλοῦσα ἐπῄνει αὐτὰ πρὸς τὴν Λητὼ καὶ ἔλεγεν ὅτι κρείττων εἰμὶ ἐγὼ τῆς Λητοῦς διὰ τὸ δώδεκα παῖδας ἔχειν , ταύτην δὲ δύο . τοῦτο δ’ αὖ ψεκτόν . τὸ γὰρ ἀγαπᾶν | τινα τὰ ἑαυτοῦ τέκνα τοσοῦτον ὡς καὶ τοὺς θεοὺς ὑβρίζειν καὶ μάχεσθαι αὐτοῖς , ψεκτόν . ἢ ὥσπερ Σάτυρος , ὃς καὶ φιλοπάτωρ ἐλέγετο . οὗτος γὰρ ἐρῶν τινος κόρης καὶ πρὸς τὴν μοιχείαν εὑρὼν τὸν ἑαυτοῦ πατέρα Σώστρατον συνεργοῦντα , τοσοῦτον ἔκτοτε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἐφίλησεν , ὥστε καὶ πατρὸς τελευ - τήσαντος ἑαυτὸν κατεκρήμνισε καὶ τῆς ζωῆς ἀπεστέρησε . τὸ οὖν ἀγαπᾶν τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ὑπερβολικῶς ὡς καὶ θνήσκειν τοῦ πατρός τι παθόντος , ψεκτόν . ἐπεὶ καὶ ὁ Σάτυρος λίαν μωραίνειν ἔδοξεν ἑαυτὸν θανατώσας διὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτήν . Οὐδεμία οὖν κακία περὶ ταῦτα , ἤτοι περὶ τιμὴν καὶ πλοῦτον καὶ ἀγάπην καὶ κέρδος δοὰ τὸ τὸ εἰρημένον , ἤτοι διότι ἕκαστον αὐτῶν , ἤτοι καὶ ὁ πλοῦτος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἀγάπη , δι’ αὑτό , τουτέστιν αὐτὸ καθ’ αὑτό , ἀπὸ τῶν φύσει αἱρετῶν εἰσιν , αἱ δὲ ὑπερβολαὶ αὐτῶν , ἤτοι τὸ ὑπερ - βολικῶς τιμᾶσθαι ἐπιζητεῖν καὶ τἄλλα φευκτά ἐστιν . ὁμοίως οὐδ’ ἀκρασία κυρίως ἐστιν τὸ ὑπερβολικῶς σπουδάζειν κερδαίνειν ἢ τιμᾶσθαι . ἡ γὰρ ἀκρασία οὐ μόνον φευκτόν ἀλλὰ καὶ ψεκτόν . δι’ ὁμοιότητα δὲ τοῦ πάθους , τουτέστιν ἐπεὶ τὸ ὑπερβολικῶς ζητεῖν τιμᾶσθαι ἢ κερδαί - νεῖν ἢ ἀγαπᾶν ὁμοιότητα ἔχει τινὰ διὰ τὴν ὑπερβολὴν πρὸς τὸ πάθος ἤτοι πρὸς τὴν ἀκρασίαν , ἐπεὶ καὶ ὁ ἀκρατὴς ὑπερβολικῶς ἀφροδισιάζειν βούπορφυρίδη λεται , προσεπιτιθέντες τὴν ἀκρασίαν περὶ ἕκαστον αὐτῶν λέγομεν , οὗτος ἀκρατής ἐστι χρημάτων , ἀκρατής ἐστι θυμοῦ , καὶ οὐκ ἄνευ πρόσ’ , θήκης ἀκρατῆ τοῦτον λέγομεν , ὡς καὶ εἰ ἴδωμεν ἰατρὸν κακῶς ἰατρεύοντα ἢ ὑποκριτὴν κακῶς ὑποκρινόμενον , οὐ λέγομεν τοῦτον ἁπλῶς κακὸν ἀλλὰ μετὰ προσθήκης κακὸν ἰατρόν , κακὸν ὑποκριτήν . ἡ γὰρ ἁμαρτία αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἁπλῶς κακία , οἷον ἀκρασία ἢ δειλία , ἀλλὰ κακία τις περὶ τὴν ἑαυτοῦ τέχνην . διὸ καὶ μετὰ προσθήκης λέγομεν κακὸν ἰατρόν . ὥσπερ οὖν οὐδὲ ἐνταῦθα , ἤτοι ἐπὶ τοῦ ὑποκριτοῦ καὶ τοῦ ἰατροῦ διὰ τὸ μὴ ἁπλῶς κακίαν εἶναι τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἀλλὰ διὰ τὸ ἀνάλογον , ἤτοι ὁμοίαν , διὰ τὸ ἔχειν τὴν ἑαυτῶν ἁμαρτίαν ὁμοιότητά τινα πρὸς τὴν ἁπλῶς κακίαν . ὡς γὰρ ὁ ἀκόλαστος τοῦ ὀρθοῦ λόγου ἀποτυγχάνει , οὕτω καὶ οὗτος περὶ τὴν οἰκείαν τέχνην , εἰ κακῶς ἰατρεύειν ἐπιχειρεῖ , οὐχ ἁπλῶς κακὸς ἀλλὰ μετὰ προσθήκης , καὶ ἰατρὸν κακὸν καὶ κακὸν ὑποκρι - τὴν λέγομεν , οὕτω δηλονότι καὶ ἐκεῖ ὑποληπτέον ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς . μόνην γὰρ ἀκρασίαν καὶ ἐγκράτειαν λέγομεν εἶναι καὶ ἄνευ προσθήκης λέγεσθαι , ἥτις περὶ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα καταγίνεται , περὶ ἃ ἡ σωφροσύνγ καὶ ἡ ἀκολασία . τὴν δὲ ἀκρασίαν καὶ ἐγκράτειαν τὴν πρὸς θυμὸν καὶ τιμὴν καὶ χρήματα καταγινομένην οὐ κυρίως ἀκρασίαν καὶ ἐγκράτειαν ταύτην λέγομεν εἶναι ἀλλὰ καθ’ ὁμοιότητά τινα λέγομεν καὶ ταύτην ἀκρασίαν εἶναι καὶ ἐγκράτειαν διὰ τὸ ὑπερβολικόν . διὸ καὶ εἰ ἴδωμέν τινα μηδ’ ὅλως φιλοῦντα τὰ χρήματα , οὐχ ἁπλῶς ἐγκρατῆ τοῦτον λέγομεν ἀλλὰ προστιθέντες ἐγκρατῆ τοῦτον χρημάτων λέγομεν εἶναι , ὁμοίως καὶ εἰ ἴδωμέν τινα ὑπερβολικῶς φιλοῦντα τὰ χρήματα ἢ θυμούμενον , οὐχ ἁπλῶς ἀκρατῆ τοῦτον λέγομεν , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης ἀκρατῆ θυμοῦ καὶ χρημάτων λέγομεν . Ἐπεὶ δέ εἰσί τινα ἡδέα φύσει καὶ τούτων τὰ μέν εἰσιν ἁπλῶς ἡδέα , οἷον τὸ ὑγρᾶς τροφῆς δέεσθαι καὶ ξηρᾶς καὶ τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἀπλῶς ἡδὺ δοκεῖ πᾶσι τοῖς ζῴοις , τὰ δὲ ἡδέα δοκοῦσι κατὰ γένος καἰ ζῴων καὶ ἀνθρώπων . τοῖς μὲν γὰρ τῶν ζῴων ἡδὺ δοκεῖ τὸ ποηφαγεῖν , τοῖς δὲ τὸ κρεωφαγεῖν , ὁμοίως δὲ καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἄλλη τροφὴ ἄλλοις ἡδέα δοκεῖ , τὰ δ’ οὔκ εἰσι φύσει ἡδέα ἀλλὰ φευκτά . τούτων δὲ | τῶν μὴ φύσει ἡδέων τὰ μὲν ἡδέα δοκοῦσί τισι διὰ πηρώσεις , ἤτοι διὰ νόσον ἢ διὰ μανίαν , τὰ δὲ δι’ ἔθος ἡδέα δοκοῦσιν , ὅλον δὲ δι’ ἕξιν καὶ φύσιν κακήν . ἔστι δὲ καὶ περὶ ἕκαστα τούτων τῶν μὴ φύσει ἡδέων ἰδεῖν ἕξεις τινὰς παραπλησίας , λέγω δὴ θηριώδεις , ἤτοι θηριώδεις ἀκρα - σίας καὶ ἐγκρατείας . περὶ γὰρ τὰ μὴ φύσει ἡδέα ἡ θηριωδία καταγίνεται . καταλέγει ἃ οὔκ εἰσιν ἡδέα φύσει καί φησιν ὅτι τὸ ἐσθίειν τὰ παιδία φύσει ἡδὺ οὐκ ἔστιν . ἐδόκει δὲ τῇ Λαμίᾳ ἡδύ . ἡ Λαμία γυνή τις ἦν περὶ τὸν Πόντον , ἥτις διότι ἀπώλετο τὰ οἰκεῖ τέκνα , τὰ τῶν ἄλλων γυναικῶν βρέφη ἤσθιεν . ἢ ἡδέα εἰσὶ παρὰ φύσιν , οἷς χαίρουσί τινες τῶν . ἀπηγριωμένων , ἤτοι τῶν ἀγρίων . οἱ γὰρ Σκύθαι οἱ περὶ τὸν Πόντον οἱ μὲν ἔχαιρον ἐσθίειν ὠμοὺς ἰχθῦς , ἄλλοι δὲ κρέα ὠμὰ ἤσθιον , ἄλλοι δὲ ἐδάνειζον τὰ οἰκεῖα τέκνα ἀλλήλοις , ἵνα ταῦτα κατεσθίωσι , καὶ τοῦτο ἡδὺ ἐδόκει αὐτοῖς . ὁ δὲ Φαλαρὶς λέγεται φαγεῖν τὸν ἑαυτοῦ παῖδα . αὗται μέν εἰσιν αἱ ἕξεις θηριώδεις , αἵτινες παρὰ φύσιν εἰσί , καὶ γίνεται ἀπὸ μοχθηρᾶς καὶ κακῆς φύσεως τῶν ἀνθρώπων . ἄλλαι δέ εἰσιν ἕξεις θηρι - ώδεις καὶ παρὰ φύσιν ἡδεῖαί τισιν , αἳ ἐπιγίνονται ἢ ἀπὸ νόσου ἢ ἀπὸ ἔθους , οἷον ἡ τρῶξις , ἤγουν τὸ ἐσθίειν τοὺς ὄνυχας αὑτοῦ , ἢ τὸ κόπτειν τάς ἑαυτοῦ τρίχας ἐξ ἔθους τις ἐπεκτήσατο ἢ ἀπὸ νόσου . ἔτι δὲ μανεὶς δοῦλος ἔφαγε τὸ ἧπαρ τοῦ συνδούλου αὐτοῦ , καὶ ὁ Ξέρξης ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς μανεὶς ἔφαγε τὴν ἑαυτοῦ μητέρα κρεουργήσας . ἔτι δὲ ἡδὺ δοκεῖ τισι , παρὰ φύσιν δὲ δοκεῖ , τὸ ἐσθίειν ἄνθρακας . ἐν ὅσοις γὰρ πλεονάζει ὁ μελαγχολικὸς χυμός , ἡδὺ δοκεῖ τὸ ἐσθίειν κάρβωνας . ἄλλοις δὲ ἡδὺ δοκεῖ τὸ ἐσθίειν γῆν , ἤτοι πηλόν , ὅσοις ὀξώδης χυμὸς ἔγκειται . ἀπό τινος οὖν συμπτώματος ἢ μελαγχολικοῦ χυμοῦ ἢ ὀξώδους τοῦτο αὐτοῖς ἐπιγίνεται . τὸ δὲ ἀρρενογαμεῖν τοῖς μὲν ἐπιγίνεται ἐκ φύσεως κακῆς καὶ ἐπιρρε - πούσης πρὸς τὸ κακόν , ἄλλοις ἐξ ἐθισμοῦ τινος , οἷον γυμναζόμενοι ἐκ παίδων τοὺς ἄρρενας γαμεῖν , οὗτοι ἐθίζουσι τοῦτο παιδόθεν κακοῖς ἀνδράσι συναναστρεφόμενοι , καὶ ταῦτα φύσιν ἔχοντες πρὸς τὸ καλὸν ἐπιρρεπῆ . Ὅσοις μὲν οὖν φύσις ἐστὶ κακὴ καὶ αἰσχρὰ καὶ αἰτία αὐτοῖς γίνεται τοῦ τοὺς ἄρρενας γαμεῖν , τούτους οὐδενὸς εἴπω ἀκρατεῖς , διότι ἡ φύσις αὐτοῖς τοιαύτη ἐστὶ φαύλη καὶ πρὸς τοῦτο ῥέπουσα . ὡς οὐδὲ τὰς γυναῖκας εἴποι τις ἀκρατεῖς , διότι οὐ γαμοῦσιν ἀλλὰ γαμοῦνται . οὔτε γὰρ πεφύκασιν ἔχειν ὁμοίως , οὐδὲ τοὺς νοσηματωδῶς ἔχοντας , ἤτοι οὐδὲ τοὺς νοσοῦντας τὸ γαμεῖν τοὺς ἄρρενας οὐκ ἐκ φύσεως ἀλλ’ ἐξ ἔθους τινὸς ἀκρατεῖς εἴποι τις , διότι οὗτοι καὶ τὸν λόγον ἔχουσι διεφθαρμένον καὶ οὐ γινώσκουσιν , εἰ ὅλως κακόν ἐστι τοῦτο , οἱ δ’ ἀκρατεῖς ἐρρωμένον ἔχουσι τὸν λόγον . τὸ μὲν οὖν ἔχειν ἕκαστον τούτων , ὧν ἀπηριθμήσαμεν , ἤτοι ἐσθίειν κρέα ὠμὰ ἀνθρώπων καὶ κάρβωνας καὶ τὰ λοιπὰ ὑπὲρ πᾶσαν κακίαν ἀνθρώπων ἐστί , καὶ ἔξω εἰσὶ τῆς ἀνθρωπίνης κακίας . θηρίοις γὰρ ταῦτα μᾶλλον προσήκει , οὐκ ἀνθρώποις . καθάπερ καὶ ἡ θηριότης ὑπὲρ πᾶσαν κακίαν ἀνθρωπίνην ἐστί . τὸ δὲ τὸν ἔχοντα ταῦτα κρατεῖν , ἤτοι εἰ ἐπιθυμεῖ <φαγεῖν> κρέα ὠμὰ ἢ πηλὸν καὶ κρατήσει τῆς καὶ οὐ φάγῃ , οὐχ ἁπλῶς , ἤτοι ἄνευ προσθήκης , ἐγκρατῆ λέγομεν , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης ἐγκρατῆ θηριώδη . ὁμοίως καὶ εἰ ἡττηθῇ ὑπὸ τῆς ἐπι - θυμίας καὶ φάγῃ πηλὸν ἡ ἄλλο τι , ὧν εἴπομεν , οὐχ ἀπλῶς καὶ ἄνευ προσθήκης ἀκρατῆ λέγομεν , ἀλλὰ καθ’ ὁμοιότητα διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς κακίας καὶ μετὰ προσθήκης ἀκρατῆ θηριωδίας εἶναι λέγομεν , ὡς καὶ τὸν σφοδρῶς θυμούμενον ὡς ὁμοιότητα ἔχοντα διὰ τὸ ὑπερβολικὸν πρὸς τὸν κυρίως ἀκρατῆ . τοῦτον <τὸν> τρόπον , ἤτοι μετὰ προσθήκης ἀκρατῆ τοῦ πάθους ἤτοι τοῦ θυμοῦ , καὶ οὐ λέγομεν αὐτὸν ἀκρατῆ μὴ ἄνευ προσθήκης . πᾶσα γὰρ ὑπερβάλλουσα κακία καὶ χαλεπότης , ἤτοι ὀργιλότης , καὶ δειλία , αἱ μὲν θηριώδεις εἰσίν , αἱ δὲ νοσηματώδεις , ἤτοι ἐκ νόσου ἡμῖν ἐπιγινόμεναι . ὡς μὲν γὰρ ἐκ φύσεως ὢν τοιοῦτος , ὥστε φο - βούμενος κἄν μῦς κτυπήσῃ , δειλὸς λέγεται , κἂν τὴν τῆς θηριώδους δειλίαν , ὁμοίως δὲ εἰ ἐκ φύσεως τις ὑπερβολικῶς ὑβρίζεται , ὀργίλος λέγεται κατὰ τὴν θηριώδη ἀγριότητα , ὁ δὲ φοβεῖται , εἰ ἴδῃ γαλῆν διὰ νόσον , ἤτοι μανίαν νοσήσας . καὶ τῶν ἀφρόνων ὅσοι μὲν ἐκ φύσεως εἰσὶν ἀλόγιστοι , ἤτοι ἄφρονες καὶ λόγῳ μὴ διοικούμενοι , ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει ζῶντες ὡς τὰ ἄλογα , οἷοί εἰσί τινες βάρβαροι , οἷον οἱ Σκύθαι θηριώδεις λέγονται . Οἱ δὲ ὄντες ἄφρονες ἐκ νόσου , ἤτοι ἐξ ἐπιλήψεως ἢ μανίας , καὶ μόνῃ τῆ αἰσθήσει ζῶντες , νοσηματώδεις ἄφρονες λέγονται , ὡς καὶ ὁ τὴν γαλῆν δεδιὼς νοσηματώδης δειλός . τούτων δὲ τῶν θηριωδῶν μὲν κακιῶν συμβαίνει μὲν ἔχειν τινάς , μὴ κρατεῖσθαι δέ , ἤτοι μὴ ἡττᾶ - σθαι δὲ ὑπ’ αὐτῶν ἀλλὰ κρατεῖν , οἷον εἰ ὁ Φαλαρὶς κατεῖχε παιδίον , ἐπιθυμῶν φαγεῖν αὐτό , ἢ πρὸς ἀφροδισίων ἄτοπον , ἤτοι ἢ ἐπιθυμῶν συνουσιασθῆναι αὐτῷ , κρατήσει δὲ τῆς ἐπιθυμίας καὶ μὴ ἡττηθῇ , οὗτος ἐγκρατὴς ῥηθῇ , οὐκ ἄνευ προσθήκης ἀλλὰ μετὰ προσθήκης ἐγκρατὴς θηριώδης , ἤτοι διὰ τὸ κρατεῖν θηριωδῶν κακιῶν . ἔστι δὲ πολλάκις καὶ κρατεῖσθαι , ἤτοι ἡττᾶσθαι ὑπὸ τῶν θηριωδῶν ἐπιθυμιῶν τὸν ἔχοντα ταύτας καὶ μὴ μόνον ἔχειν , ἤτοι κρατεῖν ὃς καὶ ῥηθῇ ἀκρατὴς μετὰ προσ - θήκης , ἤτοι ἀκρατὴς θηριωδίας , ἤτοι διὰ τὸ ἡττᾶσθαι ὑπὸ θηριωδῶν ἐπιθυμιῶν . ὥσπερ οὖν ἡ μοχθηρία , ἤτοι ἡ ἀκολασία , ἡ μὲν κατ’ ἄνθρωπον , ἤτοι ἡ καταγινομένη περὶ τὰς ἀνθρωπικὰς ἡδονάς , ἤτοι περὶ τὰ ἀφροδίσια τὰ ἀνθρώποις ἀνήκοντα , ἤτοι τὸ μετὰ γυναικὸς συνουσιάζειν , ἁπλῶς μοχθηρία , ἤτοι ἀκολασία ῥηθῇ ἄνευ προσθήκης , ἡ δὲ καταγινομένη περὶ τὰ ἀφροδίσια τὰ μὴ ἀνθρώποις ἀνήκοντα , ἀλλὰ θηρίοις , οἷον τὸ μετὰ ἀρρένων συνουσιάζειν , λέγεται μοχθηρία , ἤτοι ἀκολασία μετὰ προσθήκης , ἀκολασία θηριώδης ἢ ἀκολασία νοσηματώδης . ἀπλῶς δέ , ἤτοι χωρὶς δὲ προσθήκης , οὐ ῥηθῇ ἀκόλαστος μόνον . οὕτως οὖν καὶ ἀκρασία , ἡ μὲν ἡ μετὰ προσθήκης , ἤτοι ἀκρασία θηριώδης ἢ ἀκρασία νοσηματώ - δης . ἀκρατὴς γὰρ νοσηματώδης ἐστὶν ὁ ἡττώμενος ὑπὸ τῶν θηριωδῶν ἐπιθυμιῶν διά τινα νόσον . οἱ γὰρ νεφρῖτιν νόσον νοσοῦντες ἐπιθυμοῦσιν ὑπερβολικῶς συνουσιάζειν , ἐκ τούτων γὰρ ὠφελοῦνται . ἀπλῶς δέ , ἤτοι ἄνευ προσθήκης ἀκρασία μόνη λέγεται , ἣ καὶ κυρίως ἀκρασία ἐστίν , ἡ κατὰ τὴν ἀνθρωπικὴν ἀκολασίαν , ἤτοι ἣ καταγίνεται περὶ τὰ ἀφροδίσια τὰ ἀνθρώποις ἀνήκοντα , ἤτοι περὶ τὰς ἐν ἁφῇ ἡδονάς , περὶ ἃς καὶ ἡ ἀκολασία καὶ ἡ σωφροσύνη καταγίνεται . καὶ ὅτι ἔστιν ἄλλο εἶδος ἀκρασίας καταγινόμενον περὶ τὰ ἄλλα , ἤτοι περὶ θυμοὺς καὶ χρήματα καὶ περὶ τὰς θηριώδεις ἡδονάς , ἣ οὐχ ἁπλῶς , ἤτοι οὐ κυρίως καὶ ἄνευ προσθήκης ἀκρασία λέγεται , ἀλλὰ μεταφορικῶς καὶ καθ’ ὁμοιότητά τινα καὶ μετὰ προσθήκης . Μέλλει δεῖξαι ὅτι ἡ ἀκρασία ἡ τοῦ θυμοῦ , ἧττον κακόν ἐστι τῆς ἄκραι σίας τῶν ἐπιθυμιῶν , δι’ ἐπιχειρημάτων πολλῶν . ἓν μέν , ὅτι ὁ θυμὸς ἔοικε τῷ ἀκούοντι μὲν τοῦ λόγου , ἀλλ’ οὐκ ἀκριβῶς , ἀλλὰ παρακούοντι . ὥσπερ καὶ οἱ ὀξεῖς ὑπηρέται , οἳ πρὸ τοῦ ἐκπληρῶσαι τοῦ δεσπότου τὸν λόγον , ὃν μέλλει εἰπεῖν , ἤτοι τὸ πρόσταγμα , ὃ μέλλει κελεῦσαι , εὐθὺς ἐκθέουσιν , ἵνα τὸ προσταχθὲν ποιήσωσιν , εἶτα ἁμαρτάνουσι τῆς πράξεως , ἤτοι εἶτα οὐ καλῶς τὸ προσταχθὲν ἐνεργοῦσι διὰ τὸ μὴ ἐξ ὁλοκλήρου ἀκοῦσαι , ὅπερ ὁ δεσπότης αὐτοῖς προσέταξεν , ἀλλὰ παρακοῦσαι . καὶ οἱ κύνες ὑλακτοῦσιν , εἰ κτύπον τινὰ ἀκούσωσι , μὴ νοήσαντες <πρῶτον> , εἰ ὁ προσιὼν φίλος ᾖ εἴτε ἐχθρός . οὕτω καὶ ὁ θυμὸς μὲν ἀπὸ τοῦ λόγου , ὅτι ὁ δεῖνα ἐμοίχευσεν , οὐκ ἀκοῦσαι δὲ ἐμμείνας τὸ πρόσταγμα , εἴτε δεῖ τιμωρῆσαι αὐτὸν εἴτε μή , ὁρμᾷ πρὸς τὸ τιμωρῆσαι αὐτὸν διὰ τὸ θερμὸν τῆς φύσεως . ὁ μὲν γὰρ λόγος ἢ ἡ φαντασία , ἤτοι ἡ διάνοια αὐτοῦ , ἐδήλωσε τῷ θυμῷ , ὅτι τὸ πραχθὲν ὕβρις , ἤτοι μοιχεία ἦν , ἢ ὀλιγωρία , ἤτοι καταφρόνησις , οὗτος δὲ μὴ ἐμμείνας ἀκοῦσαι , εἰ δεῖ καὶ τιμωρῆσαι αὐτὸν τὸν μοιχεύσαντα , ὥσπερ συλλογισάμενος ὅτι ὁ δεῖνα ἐμοίχευσε . τῷ δὲ τοιούτῳ , ἤτοι τῷ μοιχεύσαντι δεῖ πολεμεῖν , ἤτοι τιμωρεῖν δεῖ τὸν μοιχεύσαντα ἢ τὸν καταφρονήσαντα εὐθὺς χαλεπαίνει καὶ ὁρμᾷ πρὸς τιμωρίαν . ἡ δ’ ἐπιθυμία ὁρμᾷ εὐθὺς πρὸς ἀπόλαυσιν τοῦ ὀρεκτοῦ , εἰ μόνον εἴπῃ ὁ λόγος ὁ διεφθαρμένος ἢ ἡ αἴσθησις , ὅτι τόδε ἡδύ ἐστιν , ὥστε ἐπεὶ ὁ θυμὸς ἀκολουθεῖ τῷ λόγῳ τῷ ὀρθῷ . εἶπε δὲ τὸ πώς , ἵνα δείξῃ , ὅτι πῇ μὲν ἀκούει αὐτοῦ , πῇ δὲ παρακούει διὰ τὴν ἄγαν ὀξύτητα μὴ ἐμμένων ἐξ ὁλοκλήρου ἀκοῦσαι τὸ | πρόσταγμα , ἡ δ’ ἐπιθυμία τῷ ὀρθῷ οὐδ’ ὅλως ἀκολουθεῖ , ἀλλὰ τῷ διεφθαρμένῳ , λοιπὸν ἄρα αἰσχίων ἐστὶ μᾶλλον ὁ ἐπιθυμία ἀκρατὴς ἢ ὁ ἀκρατὴς θυμοῦ , διότι ὁ μὲν θυμοῦ ἀκρατὴς ἡττᾶται ὑπὸ τοῦ λόγου πὼς . προσέθηκε δὲ τὸ πὼς , ἵνα δείξῃ , ὡς οὐκ ἐξ ὁλοκλήρου ἡττᾶται <ἀλλὰ κατά τι , ὅς , ἤιοι ὁ ἀκρατὴς ἐπιθυμίας , ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἡττᾶται> , ἑλκούσης αὐτὸν οὐχ ὑπὸ τοῦ λόγου . Ἕτερον ἐπιχείρημα δεικνύον , ὅτι ὁ θυμός ἐστι φυσικός , ὅτι δέ ἐστι φυ - σικὸς δῆλον , διότι καὶ κατὰ γενεὰς ἐπακολουθεῖ . εἰ γὰρ ὁ ἐμὸς πατὴρ θυ - μώδης , καὶ ἐγὼ θυμώδης ἔσομαι καὶ ὁ ἐμὸς υἱὸς καὶ τοῦ ἐμοῦ υἱοῦ ὁ υἱὸς καὶ δι’ ὅλης διέλθοι τῆς γενεᾶς τὸ φυσικὸν τοῦτο πάθος , ἤτοι ὁ θυμός . ἡ δὲ ἐπιθυμία οὐκ ἔστι φυσική . ἔτι ταῖς φυσικαῖς ὀρέξεσι συγγνώμη ἀκολουθεῖ ἐπεὶ καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις ταῖς τοιούταις μᾶλ - λον ὅσαι εἰσὶ κοιναί , ἤτοι τὸ ἐσθίειν τὸν πεινῶντα καὶ εἰ διψᾶ̣ τις καὶ ἐπιθυμεῖ πιεῖν · αἱ τοιαῦται γὰρ ἐπιθυμίαι κοιναὶ πᾶσι τοῖς ἀνθρώποις καὶ φυσικαί . πᾶς γὰρ ἄνθρωπος πεινῶν ἐπιθυμεῖ φαγεῖν καὶ διψῶν ἐπι - θυμεῖ πιεῖν . καὶ ἐφ’ ὅσον κοιναί , ἤτοι τὸ μὴ ὑπὲρ κόρον ἐπιθυμεῖν δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας ἐσθίειν καὶ πίνειν . ἡ γὰρ τοιαύτη ἐπιθυμία ἡ ὑπερ - βολική , ἤτοι ἡ ὑπὲρ κόρον ψεκτή ἐστιν , οὐ συγγνωμονική . ταῖς τοιαύταις οὖν ἐπιθυμίαις κοιναῖς ταῖς μὴ καθ’ ὑπερβολὴν ἐπακολουθεῖ συγγνώμη . εἰ γάρ τις ἴδῃ τινὰ πεινῶντα ζητοῦντα φαγεῖν καὶ ὀργιζόμενον διὰ τοῦτο , οὐκ ἄν αὐτὸν ψέξει , ἀλλὰ συγγνωμονήσει . οἶδε γὰρ ἀκριβῶς , ὡς ἡ φύσις αὐτὸν καταναγκάζει φαγεῖν , ὁ δὲ θυμὸς καὶ ἡ χαλεπότης φυσικωτέρα ἐστὶ τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν καθ’ ὑπερβολὴν καὶ τῶν μὴ ἀναγκαίων , ἤτοι τῆς ἐπιθυμίας τῶν χρημάτων καὶ νίκης , οἷον εἴ τις ἐπιθυμεῖ ὑπερβο - λικῶς κερδαίνειν ἢ νικᾶν . οἷόν τις ἔτυψε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα , ἑλκόμενος δὲ εἰς τὸ δικαστήριον ἔλεγε “ καὶ οὗτος ὁ ἐμὸς πατὴρ τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἔτυψε καὶ ὁ πατὴρ τοῦ πατρός μου τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ οὗτος ὁ ἐμὸς υἱὸς ἐμὲ τύψει , ὅταν ἀνδρωθῇ . συγγενὴς γὰρ ἡμῖν ὁ θυμός.’’ ταῦτα δὲ ἔλεγε , δεικνύων ὅτι ὁ θυμὸς αὐτοῖς φυσικῶς ἕπεται καὶ κατὰ διαδοχὴν τοῦ γένους καὶ διὰ τοῦτο ζητῶν συγγνώμην , καὶ πάλιν εἵλκετό τις ὑπὸ τοῦ υἱοῦ κατὰ βίαν , εἶτα καταντήσας πρὸς τὰς θύρας ἐκέλευσε τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν παύεσθαι , ὅταν πρὸς ταῖς θύραις ἐγγίσῃ , ἐπεὶ καὶ ἐγὼ τὸν ἐμὸν πατέρα ἑλκύσας ἐνταῦθα , ἤτοι ἐπὶ τῶν θυρῶν τοῦ δικαστηρίου γενόμενος , αὐτὸν ἀπέλυσα . Τρίτον ἐπιχείρημα , ὅτι ἀδικώτεροί εἰσιν οἱ ἐπίβουλοι . ὁ μὲν θυμώ - δης οὐκ ἐπίβουλός ἐστιν , οὐδὲ ὁ θυμὸς ἐπίβουλός ἐστιν ἤτοι λάθρα χωρῶν κατὰ τοῦ ἀδικήσαντος , ἀλλὰ φανερός ἐστιν . φανερῶς γὰρ χωρεῖ κατ’ αὐ - τοῦ . ἡ δ’ ἐπιθυμία ἐπίβουλός ἐστιν . λάθρα γὰρ καὶ μετὰ δόλου ἐπεισβάλλει τῷ ὀρεκτῷ . εἰ γάρ τις ἐπιθυμεῖ συνδυασθῆναι κόρῃ τινί , οὐ φανερῶς καὶ εὐθὺς αὐτὴν μοιχεύει , ἀλλὰ βουλεύεται πῶς ἄν μοιχεύσῃ αὐτὴν λάθρα , καὶ οὐκ ἄν τις νοήσῃ αὐτόν , ὡς καὶ Ὅμηρος τὴν Ἀφροδίτην δολοπλόκον ὀνομάζει . ἡ γὰρ Ἀφροδίτη ἐπιθυμία ἐστίν , ἡ δ’ ἐπιθυμία οὐ φανερῶς ἐπεισέρχεται τῷ ὀρεκτῷ , ἀλλὰ μετὰ δόλου καὶ λάθρα , καὶ ὁ κεστὸς ἱμὰς πάρφασις , ἤτοι ἀπάτη ἐστίν , ἥτις ἔκλεψε καὶ τὸν νοῦν τῶν φρονίμων . καὶ ἐνταῦθα γὰρ κλοπὴν εἰπὼν τὴν λαθραίαν ἀπάτην ἐδήλωσεν , ὥστ’ ἐπεὶ ὁ θυμὸς οὐκ ἔστιν ἐπίβουλος , ἡ δ᾿ ἐπιθυμία ἐπίβουλός ἐστιν . οἱ δ’ ἐπίβουλοί εἰσιν , ἤτοι οἱ λάθρα βλάπτοντες καὶ κρύφα , ἀδικώτεροι τοῦ φανερῶς βλάπτοντος . ἴσως γάρ τις ἐκφύγῃ τὸν ἐπιχειροῦντα βλάψαι αὐτὸν φανερῶς . λοιπὸν ἄρα καὶ ἡ ἀκρασία τῆς ἐπιθυμίας ἀδικωτέρα καὶ αἰσχίων ἐστὶ τῆς ἀκρασίας τῆς ἐπὶ τὸν θυμόν , καὶ ἔστιν ἡ ἀκρασία τῆς ἐπιθυμίας ἁπλῶς ἀκρασία καὶ κακία πὼς . προσέθηκε δὲ τὸ πὼς , ἵν δείξῃ , ὅτι ὅσον πρὸς τὴν ἀκρασίαν τὴν περὶ τὸν θυμόν ἐστιν ἡ ἀκρασία τῆς ἐπιθυμίας ἀπλῶς ἀκρασία καὶ κακία καὶ αἰσχροτέρα καὶ ἀδικωτέρα ὑπάρχουσα , ὅσον δὲ πρὸς τὴν ἁπλῶς ἀκρασίαν καὶ κακίαν συγκρινομένη , ἡ περὶ τὴν ἐπι - θυμίαν ἀκρασία μερική ἐστι καὶ καθ’ ὁμοιότητα λεγομένη οὐδὲ ἀπλῶς κακία ἐστιν . αὕτη <γὰρ> ἡ περὶ ἐπιθυμίαν ἀκρασία , ἀλλὰ μερικὴ καὶ κακίᾳ τῇ ἀπλῶς ἐγγίζουσα . ὕβριν ἐνταῦθα τὴν μοιχείαν νοητέον . | Τέταρτον ἐπιχείρημα . ἔτι οὐδεὶς ὑβρίζει , ἤτοι μοιχεύει , λυπούμενος . πᾶς γὰρ ὁ μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς τι ποιῶν , λυπούμενος ποιεῖ . ἡ γὰρ ὀργὴ ὄρεξις ἀντιλυπήσεως ἐστιν , ὁ δ’ ὑβρίζων , ἤτοι μοιχεύων , μεθ’ ἡδονῆς μοιχεύει διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν αὐτῆς . εἰ οὖν ταῦτά εἰσιν ἀδικώτερα τὰ πάθη , οἷς δέον μᾶλλον ὀργίζεσθαι , λοιπὸν ἄρα καὶ ἡ δι’ ἐπιθυμίαν ἀκρασία ἀδικωτέρα ἐστιν . εἰ γάρ τινα ἴδωμεν ἀκρατευόμενον δι’ ἐπιθυμίαν ὑπερβολικὴν χρημάτων καὶ κέρδους καὶ ἀφροδισίων , μᾶλλον ὀργιζόμεθα κατ’ αὐτοῦ καὶ φερόμεθα παρὸ εἰ ἴδωμέν τινα ὑπερβολικῶς θυμούμενον · θυμοῦται γὰρ διὰ τὸ ἀδικηθῆναι · οὐ γάρ ἐστιν ὕβρις ἤτοι μοιχεία καὶ συνδυασμὸς ἐν θυμῷ , ἤτοι μετὰ θυμοῦ γενόμενος · καὶ ὅτι ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ ἀκρασία περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονάς , ἤτοι περὶ τὰς ἐν ἀφῇ ἡδονὰς καταγίνεται . Αὐτῶν δὲ τούτων τῶν σωματικῶν ἡδονῶν τὰς διαφορὰς δεῖ λαβεῖν . Μέλλει γὰρ ἰδεῖν τὰς διαφορὰς τῶν σωματικῶν ἡδονῶν καὶ θέλει εἰπεῖν περὶ ποίας ἡδονὰς καταγίνεται ἡ σωφροσύνη ἡ ἀκολασία ἡ καρτερία . τούτων οὖν τῶν σωματικῶν ἡδονῶν αἱ μέν εἰσιν ἀνθρωπικαὶ καὶ φυσικαὶ ἐν τῷ γένει , ἤτοι τῷ ὑποκειμένῳ , καὶ ἐν τῷ μεγέθει , ἤτοι ἐν τῷ μὴ ὑπερβάλλειν , οἷον ἀνθρωπικὴ ἡδονή ἐστι τὸ ἐσθίειν ἄρτον καὶ γυναικὶ συνδυάζεσθαι , ἀλλ’ εἰ μὴ ὑπὲρ κόρον καὶ ὑπερβολικῶς ἐσθίει , τότε λέγεται ἀνθρωπική , εἰ δ’ ὑπερβολικῶς καὶ ὑπὲρ κόρον , θηριωδία μᾶλλον ἢ ἡδονὴ οὐκ ἀνθρωπική . αἱ δὲ τῶν ἡδονῶν εἰσι θηριώδεις , οἷον τὸ ἐσθίειν κρέατα ἀνθρώπων , αἱ δέ εἰσι τῶν ἡδονῶν διαπηρώσεις . ἀπὸ δὲ τούτων τῶν ἡδονῶν ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ ἀκολασία περὶ τὰς πρώτας μόνον ἡδονὰς καταγίνεται , ἤτοι περὶ τὰς ἀνθρωπικὰς ἡδονάς , ἤτοι περὶ τὰ ἀνθρωπικὰ ἀφροδίσια . διὸ καὶ τὰ θηρία οὔτε σώφρονα οὔτε ἀκόλαστα λέ - γομεν εἶναι , ἀλλὰ μεταφορικῶς καὶ καθ’ ὁμοιότητα λέγομεν ταὐτὰ καὶ σώφρονα καὶ ἀκόλαστα . καὶ εἴ τινι ὅλως ἕτερον γένος τῶν ζῴων διαφέρει ἑτέρου , ἤτοι ἐν ὕβρει ἤτοι ἐν ὀχείᾳ · οἷον οἱ ἵπποι διαφέρουσι τῶν ἄνων ζῴων ἐν τῷ εἶναι ὀχευτικοὶ μᾶλλον τῶν ἄλλων , ἢ ἐν τῷ εἶναι σινάμωρα , ἤτοι βλαπτικά , ὡς οἱ λέοντες , ὡς οἱ λύκοι , ἢ ἐν τῷ εἶναι παμ - φάγα . κατὰ γοῦν τὰς διαφορὰς ταύτας , καθ’ ἃς ἀλλήλοις τὰ ζῷα δια - φέρουσι , τὰ μὲν λέγομεν ἀκόλαστα ὡς τοὺς ἵππους , τὰ δὲ σώφρονα . εἶτα λέγει καὶ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν τὰ ζῷα οὔτε ἀκόλαστα οὔτε σώφρονα λέγεται κυρίως καὶ φησίν , ὅτ·ι ὁ μὲν σώφρων προαιρούμενος ποιεῖ τὰ σώφρονα καὶ λογισμὸν ἔχει , ἤτοι καὶ τὸν λόγον ἔχει ἐρρωμένον · ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀκόλαστος προαιρούμενος ἀκολασταίνει , ἔχει δὲ καὶ τὸν λόγον , ἀλλὰ διε - φθαρμένον . τὰ δὲ θηρία οὔτε προαίρεσιν ἔχει οὔτε λογισμόν , ἤτοι οὔτε τὸν λόγον , ἀλλ’ ἐξέστηκε τῆς φύσεως οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι ἔξω τῆς φύσεως τοῦ ἀλόγου ἐγένοντο καὶ λογικὴν φύσιν ἔλαβον , ἀλλ’ ὅτι τὰ θηρία ἐοίκασι τοῖς ἐξεστηκόσι τῆς φύσεως , ἤτοι τοῖς μαινομένοις . ὡς γὰρ οἱ μαινόμενοι προαίρεσιν οὐκ ἔχουσιν ἀλλ’ ἀπροαιρέτως δρῶσιν ὃ ἂν δρῶσιν οὔτε λόγον ἔχουσι τῶν γὰρ μαινομένων καὶ ὁ λογισμὸς καὶ ὁ λόγος διέφθαρται ) , οὕτω καὶ τὰ θηρία οὔτε λογισμὸν οὔτε προαίρεσιν ἔχου · σιν . ἄνευ λογισμοῦ γὰρ καὶ βουλῆς καὶ διανοίας τὰ θηρία εἰσίν . ἡ δὲ θηριότης ἡ ἐν τοῖς θηρίοις οὖσα ἔλαττον κακόν ἐστι τῆς κακίας . φοβερω - τέρα δέ ἐστι ἡ θηριότης . Εἶτα λέγει καὶ τὴν αἰτίαν , πῶς ἡ θηριότης ἔλαττον κακόν ἐστι τῆς κακίας καί φησι , διότι οὐκ ἐν τοῖς θηρίοις ἔνι μὲν τὸ βέλτιστον , ἤτοι ὁ λόγος , διέφθαρται δέ , ἤτοι ἐστὶ διεφθαρμένος , ὡς καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀκόλαστος ἔχει μὲν τὸν λόγον , ἀλλ’ ἔχει αὐτὸν διεφθαρμένον . ἀλλ’ οὐδ’ ὅλως ἔχουσι τὰ θηρία λόγον ἀλλὰ πάντα διέφθαρται . εἶτα φησίν , ὅτι οὐδὲ δεῖ συγκρίνειν ὅλως τὴν θηριότητα πρὸς τὴν κακίαν , ὡς οὐδὲ τὸ ἄψυχον πρὸς τὸ ἔμψυχον · ἀσύμβλητα γάρ εἰσι ταῦτα . εἰ γάρ τις θηριότητα πρὸς τὴν κακίαν συμβάλλει , ταὐτὸν καὶ ὅμοιόν ἐστι καὶ εἰ ἔμψυχον συγκρίνει πρὸς ἄψυχον , πότερον , ἤτοι ποῖόν ἐστι , κάκιον , ἡ δικαιοσύνη , ἄψυχος οὖσα καὶ ἕξις , ἢ ὁ δίκαιος ἔμψυχος ὤν . δείκνυσιν ὅτι ἡ τῶν θηρίων φαυλότης , ἤτοι θηριότης τῶν θηρίων , τῶν μὴ ἐχόντων ἀρχήν , ὦ ἤτοι νοῦν ὁ γὰρ νοῦς ἀρχὴ πάντων ) ἀσινεστέρα ἐστι τῆς κακίας τῶν ἀνθρώπων τῷ λόγῳ καὶ νοὶ διοικουμένων . ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος μετὰ σκέψεως καὶ βουλῆς ἐπιχειρεῖ βλάψαι τινά , τὸ δὲ θηρίον ἀπερισκέπτως πρὸς βλάβην ἐπι|χειρεῖ , καὶ διὰ τοῦτο ἀβλαβέστερόν ἐστι . τὸ συγκρίνειν οὖν θηριότητα πρὸς κακίαν παραπλήσιόν ἐστιν , εἴ τις συγκρίνει ἄψυχον , ἤτοι ἀδικίαν , πρὸς ἔμψυχον , ἤτοι ἄδικον . ἡ γὰρ σύγκρισις ὁμοίων ὀφείλει εἶναι , ἕξεως πρὸς ἕξιν , καὶ ἑκτοῦ πρὸς ἑκτόν . οὐ γάρ τις νοῦν ἔχων τὴν ἕξιν ἄψυχον οὖσαν συγκρίνοι πρὸς τὸ ἑκτὸν ἔμψυχον ὄν . ἐμψύχου σύγκρισις πρὸς ἔμψυχον ὀφείλει εἶναι καὶ ἀψύχου πρὸς ἄψυχον . ἔστι γὰρ ὡς ὖ ἑκάτερον , ἤτοι ἡ ἀδικία καὶ ὁ ἄδικος , κάκιον ἑκατέρου , ἤτοι ἀλλήλων · ἐπεὶ οὖν ὁ ἄδικος βλαπτικός ἐστι καὶ κακὸς διὰ τὸ μετέχειν τῆς ἀδικίας , πολλῷ μᾶλλόν ἐστι κακιώτερον , ἤτοι φαυλότερον , ἡ ἀδικία . εἰ γὰρ τὸ προσσινάμορα εγγίζον τῷ πυρὶ θερμαίνεται , πολλῷ μᾶλλον ἔσται τὸ πῦρ θερμότερον . ᾗ δὲ πάλιν ἡ ἀδικία πρᾶγμα ἄψυχόν ἐστι , καὶ διὰ τὸ ἄψυχον εἶναι μηδὲ δυνάμενον βλάψαι τινὰ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ θεωρούμενον , ὁ δὲ ἄδικος δύνα . τᾶι βλάπτειν , λοιπὸν ἄρα ὁ ἄδικος φαυλότερον τῆς ἀδικίας ἐστίν . ὥστε ἡ ἀδικία ἐστὶ μὲν ὡς φαυλοτέρα , ἔστι δ’ ὡς † φαῦλον οὔκουν . μυριοπλάσιον γὰρ κακόν , καθὸ τὸ μὲν ἄλογόν ἐστι καὶ μὴ δυνάμενον βουλεύεσθαι , τὸ δὲ λογικὸν καὶ βουλευτικόν . Περὶ δὲ τὰς δι’ ἁφῆς ἡδονὰς καὶ γεύσεως , περὶ ἃς ἡ σω - φροσύνη διωρίσθη καταγίνεσθαι , ἔστι μέν τινας οὕτως ἔχειν πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τὰς τοιαύτας , ὥστε καὶ ἡττᾶσθαι ὑπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν , ὧν οἱ πολλοὶ κρείττους εἰσὶ καὶ οὐχ ἡττῶνται , οἷον εἴ τις ἐπιθυμεῖ οἶνον πιεῖν , δύντι κρατῆσαι τῆς ἐπιθυμίς ταύτης , κἄν χυδαῖος ἡ , εἰσὶ δέ τινες , οἳ ἡττῶνται καὶ ὑπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν , ὧν οἱ πολλοὶ κρείττους εἰσίν , εἰσὶ δέ τινες οἳ κρατοῦσι καὶ τῶν ἰσχυρῶν ἐπιθυμιῶν , ἤτοι τῶν ἀφροδισίων , ὧν ἡττῶνται οἱ πολλοί . ἡττῶνται γὰρ ὑπὸ τῶν ἀφροδισίων μὴ δυ - νάμενοι διακρῖναι , ὅτι ἡ μοιχεία κακόν ἐστιν . ἀπὸ τούτων τῶν τε κρατούντων ὧν οἱ πολλοὶ ἥττους εἰσὶ καὶ τῶν μὴ κρατούντων , ὧν οἱ πολλοὶ οὐχ ἥττους εἰσίν , ὁ μὲν περὶ ἡδονάς , ἤτοι ὁ ἡττώμενος ὑπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν , ὧν οἱ πολλοὶ οὐχ ἡττῶνται , ἀκρατής ἐστιν , ὁ δὲ κρατῶν ὧν οἱ πολλοὶ ἡττῶνται , ἐγκρατής · ὁ δὲ περὶ λύπας , ἤτοι ἡττώμενος ὑπὸ τῶν λυπῶν , ὧν οἱ πολλοὶ οὐχ ἡττῶνται , μωκός ἐστι . τὸ οὖν ἀπολέσαι φίλους ἴσως λύπην ἐπάγει τινί · ταύτης δὲ τῆς λύπης καὶ ὁ τυχὼν δύναται κρατῆσαι . ὁ οὖν ἡττώμενος τοιαύτης λύπης μαλακός ἐστιν . οὐχ ὅτι δὲ καὶ ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἐγκράτεια οὐ περὶ λύπας καταγίνεται , διὰ τοῦτο εἶπεν , εἰδὼς ὅτι ὁ μαλακὸς περὶ λύπας καταγίνεται . καταγίνεται γὰρ καὶ ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἐγκράτεια καὶ περὶ λύπας , ἀλλὰ μᾶλλον περὶ ἡδονὰς καταγίνεται . τῆ γὰρ ἀπουσίᾳ τῶν ἡδονῶν οὐ λυπεῖται ὁ ἐγκρατής . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ μαλακὸς καὶ περὶ ἡδονὰς καταγίνεται , ἀλλὰ μᾶλλον περὶ λύπας καταγίνεται . τῆς γὰρ ἐπιθυμίας καὶ τῆς τυχούσης ἀπούσης λυπεῖται ὁ μαλακός , οἷον εἰ ἐπιθυμεῖ οἶνον Πράμνιον πιεῖν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν οὐ δύναται πληρῶσαι , λυπεῖται σφόδρα ὁ μαλακὸς καὶ τὴν ζωὴν ἀπολέγεται . ταύτης δὲ τῆς λύπης τῆς ἐπιγινομένης ἐκ τοῦ μὴ δύνασθαι πιεῖν οἶνον Πράμνιον οἱ πολλοὶ κρείττους εἰσίν . ὁ δὲ κρατῶν τῆς λύπης , ἧς οἱ πολλοὶ κρείττους οὔκ εἰσι , λέγεται καρτερικός , οἷον εἴ τις περιπεσὼν μεγάλῳ κινδύνῳ φέρει γενναίως καὶ οὐ λυπεῖται , ἀλλὰ τῆς λύπης τῆς ἐκ τοῦ μεγάλως πειράζε - σθαι ἐπιγινομένης αὐτῷ περιγίνεται καὶ κρατεῖ ἧς οἱ πολλοὶ ἡττῶνται . αἱ δὲ ἕξεις τῶν πολλῶν μεταξύ εἰσιν , ἤτοι μεσότητές εἰσιν . ἐπεὶ δ’ ἡ μεσότης ἀρετή ἐστι , διὰ τοῦτο εἶπεν ὅτι εἰ καὶ μεσότης ἐστίν , ἀλλ’ οὖν πρὸς τὸ χεῖρον ῥέπει . μεσότητας γὰρ λέγει τὰς ἕξεις τῶν πολλῶν , ὡς μέσας οὔσας τῶν τε μαλακῶν καὶ καρτερικῶν . οἱ γὰρ πολλοὶ ἡττῶνται μὲν ὑπὸ τῶν λυπῶν , ὧν ὁ καρτερικὸς κρείττων ἐστί , κρατοῦσι δὲ τῶν λυπῶν , ὧν ὁ μαλακὸς ἡττᾶται , καὶ πάλιν κρατοῦσι τῶν ἡδονῶν οἱ πολλοί , ὧν ὁ ἀκρατὴς ἡττᾶται , ἡττῶνται δὲ τῶν ἡδονῶν , ὧν ὁ ἐγκρατὴς κρείττων ἐστίν . εἰ οὖν οἱ πολλοὶ μεταξύ εἰσι τῶν ἀκρατῶν καὶ ἐγκρατῶν , ἀλλ’ οὖν πρὸς τὰς χείρους ἡδονὰς ῥέπουσιν . Ἐπεὶ δέ τινες τῶν ἡδονῶν ἀναγκαῖαι μέχρι τινός τὸ γὰρ φαγεῖν ὦ ἄχρι τοὐ πληρῶσι τὴν γαστέρα ἀναγκαῖόν ἐστι , τὸ δὲ ὑπὲρ κόρον καὶ ὑπερ - βολικῶς δι’ ὅλης ἡμέρας ἐσθίειν ἀναγκαῖον οὐκ ἔστιν ) , αἱ δὲ τῶν ἡδονῶν , οἷον τὸ ἥδεσθαι τιμᾶσθαι πλουτεῖν ἀναγκαῖον οὐκ ἔστι , καὶ ἐν ταῖς ἡδοωαῖς ταῖς ἀναγκαίαις καὶ ταῖς μὴ ἀναγκαίαις οὔτε αἱ ὑπερβολαί εἰσιν ἀναγκαῖαι οὔτε αἱ ἐλλείψεις . τὸ γὰρ μηδ’ ὅλως ἥδεσθαι ψεκτόν ἐστι , τὸ δὲ ὑπερβολικῶς ἥδεσθαι καὶ πίνειν καὶ ἐσθίειν καὶ πλουτεῖν περιττόν ἐστι καὶ οὐκ | ἀναγκαῖον . ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ περὶ τὰς ἐπιθυμίας καὶ λύπας · ὁ μὲν διώκων , ἤτοι ἐπιζητῶν , τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἡδέων , ἤιοι τὸ ὑπερβολικῶς ἥδεσθαι , ἢ καθ’ ὑπερβολάς , ἤτοι ἢ ζητεῖν τὰς ἰσχυροτάτας καὶ μεγάλας τῶν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν , ἤτοι τὰ ἀφροδίσια , ἢ κἄν μικραί εἰσιν αἱ ἡδοναί , οἷον τὸ πλουτεῖν , τὸ τιμᾶσθαι αἱρούμενος τὸ ὑπερβάλλειν ἔχειν ἐν ταύταις , ἤτοι τὸ ὑπερβολικῶς ἥδεσθαι ἢ ζητῶν ταύτας τὰς ἡδονὰς διὰ προαίρεσιν , ἤτοι μετὰ προαιρέσεως καὶ οὐκ ἀπροαιρέτως καὶ δι’ αὐτάς , ἤτοι αὐτὰς καθ’ αὑτὰς ἀγαπᾶν τὰς ἡδονὰς τὰς τοιαύτας καὶ μὴ δι’ ἕτερον ἀποβαῖνον , ἀκόλαστόν ἐστιν . εἰ γὰρ ἀγαπᾷ μοιχεύειν διὰ τὸ κερδαίνειν , οὐκ ἀκόλαστος ῥηθῇ οὗτος ἀλλὰ φιλοχρήματος . ὁμοίως καὶ εἰ μοιχεύει γυναῖκα τυράννου τις δι’ ἕτερον ἀποβαῖνον , ἤτοι διὰ σω - τηρίαν τῆς πόλεως , ἵν’ ἰσχύσῃ διὰ τούτου καταβαλεῖν τὸν τύραννον , οὐκ ἀκόλαστος οὗτος ῥηθῇ . ἀνάγκη γὰρ τὸν ἀκόλαστον τὸν μετὰ προαιρέσεως ζητοῦντα τὰς ἡδονὰς μὴ εἶναι μεταμελητικόν , ὥστε εἶναι καὶ ἀνίατον τὸν ἀκόλαστον . ὄπισθεν μὲν ἔλεγεν , ὅτι ὁ ἀκόλαστός ἐστιν εὐιατότερος τοῦ ἀκρα - τοῦς · ἔλεγε δὲ τοῦτο , οὐχ ὅτι καὶ αὐτὸς τοῦτο δοξάζει ἀλλ’ ὡς δόξα ὂν ἑτέρων τινῶν . ἡ δόξα δὲ τοῦ Ἀριστοτέλους ἐστὶ τοῦτο , ὅτι ὁ ἀκρατής ἐστι μᾶλλον εὐιατότερος τοὐ ἀκολάστου , ἅτε καὶ τὸν λόγον ἔχων ἐρρωμένον , ὁ δ’ ἀκόλαστος ἀνίατός ἐστιν . ὁ δ’ ἐλλείπων , ἤτοι ὁ μηδ’ ὅλως θέλων ἥδεσθαι , ἐστὶν ἠλίθιος , ὃς ἀντίκειται τῷ ἀκολάστῳ . ὁμοίως δὲ ἀκόλαστός ἐστι καὶ ὁ φεύγων τὰς λύπας τὰς ἐπιγινομένας αὐτῷ τῇ ἀπουσίᾳ τῆς ἡδονῆς , ἀλλὰ φεύγει αὐτὰς μὴ ἀπροαιρέτως διὰ τὸ ἡττᾶσθαι τῶν ἰσχυρῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἐώμενος λυπεῖσθαι , ἀλλὰ διὰ προ - αίρεσιν , ἤτοι μετὰ προαιρέσεως . Τὦν δὲ μὴ προαιρουμένων , ἤτοι τῶν δ’ ἀπροαιρέτως ἡττωμένῶν ὁ μέν , ἤγουν ὁ ἀκρατής , ἄγεται , ἤτοι ἡττᾶται ὑπὸ τῆς ἡδονῆς καὶ ἕλκεται ὑπ’ αὐτῆς ἀπροαιρέτως , ὁ δέ , ἤτοι ὁ μαλακός , ἄγεται ἀπροαιρέτως ὑπὸ τῆς λύπης τῆς τυχούσης καὶ ἧς οἱ πολλοὶ κρατοῦσι , διὰ τὸ μηδ’ ὅλως αἱρεῖσθαι λυπεῖσθαι ἐν τῷ τὴν ἐπιθυμίαν ἀπεῖναι , ἀλλ’ ἀεὶ θέλειν ἥδεσθαι καὶ τὴν ἐπεισελθοῦσαν αὐτοῖς ἐπιθυμίαν ἐκπληροῦν . ὥστε διαφέρουσιν ἀλλήλων ὅ τε ἀκρατὴς καὶ ἀκόλαστος . ὁ μὲν γὰρ ἀκό - λαστος μετὰ προαιρέσεως ζητεῖ τὴν ἡδονήν , ὁ δ’ ἀκρατὴς ἀπροαιρέτως . παντὶ δὲ δοκεῖ χείρων εἶναι ὁ ἀκόλαστος , ὃς καὶ μὴ ἐπιθυμῶν ἢ ἠρέμα , ἤτοι ἢ καὶ μικρῶς ἐπιθυμῶν , πράττει τὰ αἰσχρὰ καὶ τοῖς ἀφρο - δισίοις ἀεὶ προσκυλίεται παρὸ ὁ ἀκρατής , ὃς σφόδρα ἐπιθυμῶν ἡττᾶται τῆς ἡδονῆς καὶ χείρων ἐστίν , ὃς καὶ μὴ ὀργιζόμενος τύπτει τινά , παρὸ εἰ τύπτει ὀργιζόμενος . εἰ γάρ τις καὶ μὴ ὀργιζόμενος τύπτει , ἐν τῷ πάθει ὤν , ἤτοι εἰ ὀργισθείη , τί ἄν ποιήσῃ ; εἰ οὖν καὶ μὴ ἐπιθυμῶν ὁ ἀκόλαστος μοιχεύει , εἰ ὑπὸ σφοδρᾶς ἡδονῆς κολάζεται , τί ἄν ποιήσῃ ; τῶν δὲ λεχθέντων τὸ μὲν μαλακίας εἶδός ἐστιν ἤτοι μαλακός ἐστιν ὁ ἡττώμενος ὑπὸ τῶν λυπῶν , ὧν οἱ πολλοὶ οὐχ ἡττῶνται , ὁ δέ , ὁ ἡττώμενος ὑπὸ τῶν ἡδονῶν , ὧν οἱ πολλοὶ ἡττῶνται , ἀκρατής ἐστι . τὸ γὰρ καρτερεῖν ἐστιν ἐν τῷ ἀντέχειν , ἤτοι ἐν τῷ μὴ ἐνδιδόναι , ἤτοι μὴ ἡττᾶσθαι ὑπὸ τῶν σφοδρῶν λυπῶν , ὧν οἱ πολλοὶ ἡττῶνται . ἡ δ᾿ ἐγκράτειά ἐστιν ἐν τῷ κρατεῖν τῶν ἡδονῶν , ὧν οἱ πολλοὶ ἡττῶνται . ἕτερον δέ ἐστι τὸ ἀντέχειν καὶ κρατεῖν . ὁ γὰρ ἀντέχων καὶ μὴ ἐνδιδοὺς οὐκ ἤδη καὶ κρατεῖ , κρεῖττον δὲ τοῦ ἀντέχειν τὸ κρατεῖν , ὥστε καὶ ἡ ἐγκράτεια αἱρετωτέρα ἐστὶ τῆς καρτερίας καὶ μᾶλλον ἀγαθόν ἐστιν . ὁ δ’ ἐλλείπων , ἤτοι ὁ ἡττώμενος ὑπὸ τῶν λυπῶν , πρὸς ἃς οἱ πολλοὶ διϊσχυρίζονται καὶ ἀντιτείνουσι καὶ δύνανται κρατεῖν αὐτῶν , μαλακός ἐστιν . ἡ τρυφὴ μαλακία ἐστιν . ὃς ἕλκει , ἤτοι σύρει , τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ κάτω ἐν τῇ γῇ καὶ ὀκνεῖ ἀνασῦραι αὐτό , ἵνα μὴ πονήσῃ , ἤτοι <ἤτοι ἐνεργήσῃ> καὶ προξενίσῃ αὑτῷ τὴν λύπην τὴν γινομένη αὐτῷ ἀπὸ τοῦ αἴρειν , ἤτοι τοῦ σύρειν , καὶ μιμούμενος τὸν κάμνοντα , ἤτοι τὸν νοσοῦντα , ὃς οὐ δύναται ἀνασῦραι τὸ αὑτοῦ ἱμάτιον , ἀλλ’ ἀδυνατεῖ καὶ τὴν χεῖρα κινῆσαι , καὶ ἀθλίῳ , ἤτοι νοσοῦντι , ὅμοιος ὤν , οὐκ οἴεται ἄθλιος εἶναι , ἤτοι νοσῶν . οὐδὲ γὰρ ἄν τις ἡττᾶται ὑπὸ ἰσχυρῶν καὶ μεγάλων ἡδονῶν , θαυμαστός ἐστιν οὐδ’ ἀκρατὴς λέγεται ἀλλὰ συγγνωμονικός , οὐδ’ ἂν ἡττᾶται ὑπὸ λυπῶν μεγάλων θαυμαστός ἐστιν οὐδὲ μαλακὸς λέγεται ἀλλὰ συγγνωμονικός ἐστιν , εἰ ἀντιτείνων πρὸς τὰς μεγάλας λύπας ὕστερον ἡττηθῇ ὑπ’ αὐτῶν . | Ὁ Θεοδέκτης τραγικὸς ἦν , καὶ παράγει τὴν χεῖρα δεδηγμένον τὸν Φιλοκτήτην ὑπὸ ὄφεως , καὶ μέχρι μὲν πολλοῦ ἀντέτεινε πρὸς τὰς λύπας καὶ τοὺς πόνους , ὕστερον δὲ ἡττήθη καὶ ἐβόα ‘κόψατε τὴν ἐμὴν χεῖρα’ . οὗτος οὖν οὐ ῥηθήσεται μαλακός , διότι ἡττήθη ὑπὸ τῶν λυπῶν μεγάλαι γὰρ ἦσαν αὗται ) , ἀλλὰ συγγνωμονικός ἐστι . καὶ ὁ Καρκῖνος τραγικὸς ἦν , ὁ δὲ Κερκύων εἶχε θυγατέρα τὴν Ἀλόπην . μαθὼν δὲ ὅτι ἐμοιχεύθη ἡ αὐτοῦ θυγάτηρ Ἀλόπη ἠρώτησεν αὐτήν , τίς ἦν ὁ μοιχεύσας , λέγων εἴ μοι τοῦτον εἴποις , οὐδ’ ὅλως ἂν λυπηθῇς . εἶτα εἰπούσης τῆς Ἀλόπης τὸν αὐτὴν μοιχεύσαντα , οὐκέτι ὁ Κερκύων ὑπὸ τῆς λύπης ἔφερε ζῆν , ἀλλὰ καὶ τὸ ζῆν ἀπελέγετο . οἷον καὶ ὁ Κερκύων , ὁ ὑπὸ τοῦ Καρκίνου παρα - γόμενος , ἡττηθεὶς ὑπὸ τῶν λυπῶν οὐ μαλακὸς ῥηθῇ . ὥσπερ καὶ ὁ πει - ρώμενος κατέχειν τὸν γέλωτα , εἶτα ἀθρόον ἐκκαγχάζει , οὕτως καὶ ὁ Κερκύων μέχρι μὲν πολλοῦ πρὸς τὴν λύπην ἀντέτεινεν , εἶτα ἡττήθη . καὶ ὁ Ξενόφαντος ἐπειρᾶτο κατέχειν τὸν γέλωτα , ἀθρόον δ’ ἐκάγχασεν . ἢ πρὸς τὸ ἄνω ἀποδοτέον , ὅτι καὶ ὁ Ξενόφαντος ὑπὸ ὄφεως δηχθεὶς τὴν ζωὴν ἐμίσει καὶ τὴν λύπην οὐκ ἔφερεν , ἢ τὸν γεγῶτα πειρώμενος κατέχειν ἀθρόον ἐκάγχασεν . ἁλλ’ εἴ τις πρὸς ἃς λύπας οἱ πολλοὶ δύνανται ἀντεχειν , υπο τούτων ἥτταται καὶ μὴ δύναται ἀντέχειν , ἢ διὰ φύσιν γένους , ἤτοι διὰ γυναικείαν ἀσθένειαν , ἢ διὰ φύσιν γένους , ἤτοι εἰ μὴ πολλάκις ᾖ ἐκ γενετῆς συντεθραμμένος ταῖς ἡδοναῖς , οἷον οἱ βασιλεῖς τῶν Περσῶν ἔχουσι τὴν μαλακίαν καὶ μαλακοί εἰσι διὰ τὸ γένος . βάρβαροι γὰρ ὄντες ἀεὶ πρὸς ἡδονὰς ἐγκυλίονται καὶ οὐ ταῖς λύπαις εἰθισμένοι εἰσί , καὶ διὰ τοῦτο , εἰ μικρὰ λύπη ἐπιπέσῃ αὐτοῖς , ἡττῶνται ὑπ’ αὐτῆς . ὁ οὗν ἡττώμενος ὑπὸ τῶν οὐδαμινῶν λυπῶν μὴ διὰ φύσιν τοῦ γένους ἢ διὰ νόσον , μαλακός ἐστιν . εἶτα ἑρμηνεύει τὸ δι’ ἁ φύσιν τοῦ γένους , ὡς τὸ θῆλυ , ἀσθενὲς ὂν διὰ τὴν φύσιν , πρὸς τ’ ἄρρεν διέστηκε . παιδιώδης δὲ λέγεται ὁ παιδιαῖς χαίρων , ἤτοι ὁ παίζειν ἀεὶ θέλων . ἡ γὰρ παιδιὰ ἄνεσίς ἐστιν , ἡ δ’ ἄνεσις ἀνάπαυσις , ὁ δὲ μαλακὸς ἀναπαύσει χαίρει καὶ ἡδονῇ ἀλλ’ οὐ λυπεῖται , παιδιώδης δέ ἐστιν , ὃς ὑπερβάλλει πρὸς ταύτας , ἤτοι ὑπερβαλλόντως χρᾶται τῇ ἀναπαύσει · λοιπὸν ἄρα ὁ παιδιώδης μαλακός ἐστιν . ἐπιδιαιρεῖ δὲ τὴν ἀκρασίαν εἰς τὴν προπέτειαν καὶ εἰς τὴν ἀσθένειαν . καὶ οἱ μέν , ἤτοι οἱ ἀσθενεῖς βουλεύονται μὲν ὡς κακόν ἐστι τὸ μοιχεύειν , οὐκ ἐμμένουσι δὲ οἷς ἐβουλεύσαντο ἀλλὰ μοιχεύουσιν ἡδὺ δοκεῖ οὖν αὐτὸ διὰ τὸ πάθος , ἤτοι ἡττωμένῳ ὑπὸ τοῦ πάθους , ἤτοι ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας , καὶ λέγονται οὗτοι ἀκρατεῖς ) , οἱ δέ , ἤτοι οἱ προπετεῖς , οὐ βουλεύονται , εἰ τόδε ἀγαθόν ἐστιν ἢ κακὸν ἀλλ’ εὐθὺς ἡττῶνται ὑπὸ τοῦ πάθους , ἤτοι τῆς ἐπιθυμίας , καὶ λέγονται οὗτοι ἀκρατεῖς προπετεῖς . τινὲς εὐθὺς τῷ προσψαυσθῆναι γαργαλίζονται , εἰ δὲ ποιήσουσι τρῖψιν εἰς τὸ μέρος τοῦ σώματος πρῶτον , ἔνθα γαργαλίζονται , εἶτα γαργαλίσει τις αὐτό , ἔνθα τὴν τρῖψιν ἐποίησαν , οὐ γαργαλίζονται . νῦν μέλλει † δοῦναι , ἤτοι , οὐ πᾶς ὁ προβουλευσάμενος ἡττᾶται . τινὲς γὰρ προαισθανόμενοι , ἤτοι προβουλευσάμενοι καὶ ἰδόντες ὅτι τόδε κακόν , οὐχ ἡττῶνται ὑπὸ τοῦ πάθους , κἄν τε ἡδὺ ᾖ κἄν τε λυπηρόν . ὥσπερ καὶ οἱ προγαργαλίσθέντες , ἤτοι οἱ τρῖψιν πρῶτον ποιήσαντες , οὐ γαργαλίζοντι . μαλιστα δὲ οἱ ὀξεῖς καὶ μελαγχολικοὶ ἀκρατεῖς εἰσι κατὰ τὴν προπετῆ ἀκρασίαν , ἤτοι ἀκρατεῖς προπετεῖς . οἱ μὲν γάρ , ἤτοι οἱ ὀξεῖς διὰ τὸ ταχὺ τῆς φύσεως , οἱ δὲ διὰ τὸ σφοδρὸν τοῦ πάθους , ἤτοι τῆς μελαγχολίας , οὐκ ἀναμένουσι τὸν λόγον , ἤτοι βουλεύσασθαι καὶ παρου - σιάσαι τὸν λόγον καὶ κρῖναι διὰ τὸ ἀκολουθεῖν τῇ φαντασίᾳ . ἡνίκα γὰρ ἴσχωσί τι ἡδύ , εὐθὺς ῥέπουσι πρὸς τοῦτο καὶ ἡττῶνται ὑπ’ αὐτοῦ . πᾶς δὲ ὁ ἀκόλαστος οὐκ ἔστι μεταμελητικός . διὸ οὐχ οὕτως ἔχει , ὥσπερ ἠπορήσαμεν πρῶτον , ὅτι εὐιατότερος ἦν ὁ ἀκόλαστος πρὸ ὁ ἀκρατής , ἀλλ’ ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος , ἀνίατός ἐστιν , ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἀκρατὴς ἰατός . ἔοικε δὲ ἡ μὲν μοχθηρία , ἤτοι ἡ ἀκολασία , ἀπὸ τῶν # 003E ; τῷ ὑδέρῳ καὶ τῇ φθίσει , καὶ ὥσπερ εἰ νοσεῖ τις ὕδερον ἢ φθίσιν , οὐ σήμερον μὲν ἔχει τὸν ὕδερον καὶ τὴν φθίσιν , αὔριον δ’ οὔ , ἀλλὰ συνεχῶς εἰσιν , ἤτοι ἀδιαλείπτως , καὶ ἀεὶ τῷ νοσοῦντι ὑπάρχει τάδε τὰ νοσήματα , οὕτω καὶ ἡ ἀκολασία συνεχής , ἤτοι ἀδιάλειπτος καὶ ἀεὶ τῷ ἀκολάστῳ προσυπάρχει . διεφθαρμένον γὰρ ἀεὶ τὸν λόγον ἔχει , καὶ ἀεὶ τὸ ἀγαθὸν κακὸν αὐτῷ δοκεῖ . ἡ δὲ ἀκρασία ἔοικεν ἀπὸ τῶν νοσημάτων τοῖς ἐπιληπτικοῖς νοσήμασιν · ὡς γὰρ ἡ ἐπίληψις οὐ συνεχής , ἤτοι οὐ διηνεκὴς καὶ ἀδιάλειπτος ὑπάρχει τῷ ἔχοντι ταύτην , ἀλλὰ ἢ κατὰ δύο ἡμέρας αὐτῷ ἡ ἐπίληψις ἔρχεται ἢ τρὶς τῆς ἡμέρας καὶ οὐχὶ ἀεί , οὕτω καὶ ἥδε ἡ πονηρία , ἤτοι ἡ ἀκρασία , οὐ συνεχής ἐστιν , ἤτοι οὐκ ἀεὶ ὑπάρχει τῷ ἀκρατεῖ . οὐ γὰρ ἀεὶ τῷ πάθει ἐγκυλίεται ἀλλὰ μέχρι οὗ ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας κρατεῖται . καὶ ὅλως ἡ ἀκρασία ἕτερόν ἐστι τῆς κακίας , ἤτοι τῆς ἀκολασίας . καὶ ἡ μὲν κακία , ἤτοι ἡ ἀκολασία , λανθάνει ἑαυτήν · οὐ γινώσκει γὰρ ὅτι τὸ μοιχεύειν κακόν ἐστιν <ἀλλ᾿ ὡς ἀγαθὸν αὐτὸ οἴεται , ἡ δὲ ἀκρασία οὐ θάνει , ἤτοι οὐκ ἀγνοεῖ , ὅτι τὸ μοιχεύειν κακόν ἐστιν.> εἰπὼν ὅτι τῶν ἀκρατῶν οἱ μέν εἰσι προπετεῖς , οἱ δὲ ἀσθενεῖς , δείκνυσιν ὅτι οἱ ἐκστατικοί , ἤιοι οἱ ἀκρατεῖς προπετεῖς , κρείττους εἰσὶν ἧπερ οἱ ἀκρατεῖς ἀσθενεῖς , οἳ τὸν λόγον μὲν ἔχουσι καὶ βουλεύονται , οὐκ ἐμ - μένουσι δ’ οἷς ἐβουλεύσαντο . φαίνονται γὰρ οἱ ἀσθενεῖς ἀκρατεῖς ὅτι ἐπεὶ ἄδειαν ἔχει . ὥστε καὶ προβουλεύεσυαι ] ὑπὸ ἀσθενῶν ἡδονῶν πολε - μοῦνται , καὶ διὰ τοῦτο ἄδειαν ἔχει , ] ὥστε καὶ προβουλεύεσθαι , οἱ δὲ προπετεῖς ἀκρατεῖς φαίνονται , ὅτι ὑπὸ ἰσχυρῶν καὶ μεγάλων ἡδονῶν πολεμοῦνται , καὶ διὰ τοῦτο οὐδ’ ἄδειαν ἔχουσιν , ] , ὥστε μὴ προβουλεύεσθαι , ἀλλ’ εὐθὺς ὑπὸ τῆς σφοδρότητος τῆς ἡδονῆς περιέλκονται , ὥστε χείρους οἱ ἀσθενεῖς ἀκρατεῖς τῶν προπετῶν ἀκρατῶν , εἴπερ καὶ ὑπ’ ἀσθενῶν ἡδονῶν πολεμούμενοι καὶ βουλευόμενοι ἡττῶνται . τοῖς γὰρ προπετέσι συγγνώμη μᾶλλόν ἐστι διὰ τὸ <ὑπὸ> ἰσχυρῶν παθῶν πολεμεῖσθαι . οἱ ἀσθενεῖς ἀκρατεῖς ὑπὸ ἐλάττονος πάθους ἡττῶνται καὶ οὐκ ἀπροβού - λευτοι ἡττῶνται ὡς καὶ ἕτεροι ἤτοι οἱ προπετεῖς ἀκρατεῖς , ἀλλὰ πολλὰ βουλευσάμενοι · οἱ δὲ προπετεῖς οὐ δύνανται προβουλεύσασθαι · ὁ γὰρ ἀσθενὴς νῆς ἀκρατής , ἐπεὶ ὑπὸ ἐλαττόνων καὶ ἀνισχύρων ἡδονῶν ἡττᾶται , ὅμοιός ἐστι τοῖς μεθύουσιν συντόμως ὑπὸ ὀλίγου οἴνου , πρὸ ὡς οἱ πολλοί . οἱ γὰρ πολλοὶ πολὺν οἶνον πιόντες μεθύουσιν . ὅτι μὲν ἡ ἀκρασία κακία , ἤτοι ἀκολασία ἐστί , φανερόν , ἀλλ’ οὐ πάντῃ ἡ ἀκρασία ταὐτὸν καὶ ἴση ἐστι τῇ ἀκολασία , ἀλλὰ πῇ , καθὸ ἡττῶνται ὑπὸ τῶν ἡδονῶν καὶ περὶ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα , ἤτοι τὰ ἀφροδίσια καταγίνονται , ἀλλὰ διαφέρουσι . τὸ μὲν γάρ , ἤτοι ἡ ἀκρασία , παρὰ προαίρεσίν ἐστιν οὐ προαιρεῖται γάρ ) , τὸ δέ , ἤτοι ἡ ἀκολασία , κτὰ προαίρεσιν , ἤτοι προαιρεῖται . οὐ μὴν ἡ ἀκρα - σία ἑτέρα ἐστὶ τῆς ἀκολασίας , ἀλλ’ ὁμοία τῇ ἀκολασίᾳ κατὰ τὰς πράξεις . ἄμφω γὰρ ταῖς ἡδοναῖς ἐγκυλίονται . ὁ Δημόδοκος Μιλήσιος Λέριος ἦν τὸ γένος · πολλὰ δ’ ἀποσκώπτων τοὺς Μιλησίους ἔλεγεν , ὅτι οἱ Μιλήσιοι ἀσύ - νετοι μὲν οὔκ εἰσι , δρῶσι δὲ τὰ τῶν ἀσυνέτων , καὶ οἱ ἀκρατεῖς ἄδικοι μὲν οὔκ εἰσιν , ἤτοι ἀκόλαστοι , ἀδικοῦσι δέ , ἤτοι βλάπτουσι καὶ δρῶσι τὰ τῶν ἀκολάστων . Ἑπεὶ δὲ ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἀκρατής , διώκει , ἤτοι ἐπιζητεῖ τὰς σωματικὰς ἡδονὰς ὑπερβολικῶς καὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον μὴ διὰ τὸ πέπεισθι , ἤτοι οὐ πειθόμενος ὅτι καλόν ἐστι τὸ μοιχεύειν οὐδὲ προαι - ρούμενος ἀλλ’ ἀπροαιρέτως , ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος , πέπεισται , ἤτοι προαιρεῖται μοιχεύειν ἀεί , καὶ οἴεται καλὸν εἶναι τὸ μοιχεύειν , διὰ τὸ εἶναι τοιοῦτος διεφθαρμένος κατὰ τὸν λόγον καὶ ἀεὶ ζητῶν τὰς σωματικὰς ἡδο - νάς , ἐκεῖνος μὲν ὁ ἀκρατής , ἐπεὶ ἀπροαιρέτως μοιχεύει μεταπειστὸς , ἤτοι ἰατός , οὗτος | δ’ ἀκόλαστος , ἐπεὶ προαιρούμενος ζητεῖ τὰς ἡδονάς , οὔ , ἤτοι ἀνίατός ἐστιν . ἡ γὰρ ἀρετὴ καὶ ἡ μοχθηρία , ἤτοι ἡ κακία , ἡ μέν , ἤτοι ἡ κακία , φθείρει τὴν ἀρχὴν τὴν τελικήν . εἰ γὰρ ἔστι τις ἀκόλαστος , οὐ δύναται ὑποθεῖναι τέλος ἀγαθόν , ἤτοι ὅτι δεῖ τῶν ἡδονῶν ἀπ·έχεσθαι , ἀλλὰ διεφθαρμένος ὢν καὶ τέλος διεφθαρμένον ὑποτίθησιν , ὅτι καλόν ἐστι τῆς ἡδονῆς ἔχεσθαι . ἡ δέ , ἤτοι ἡ ἀρετή , σώζει καὶ συντηρεῖ καὶ τὸ τέλος ἀγαθόν . εἰ γὰρ ἔστι τις σώφρων , ὑποτίθησι καὶ τέλος ἀγαθόν . ἐν ταῖς πράξεσιν ἀρχή ἐστι τὸ οὗ ἕνεκα , ἤτοι τὸ τέλος . ὥσπερ ἐν τοῖς μαθηματικοῖς ἀρχί εἰσιν . αἱ γὰρ θέσεις , οἷον ὅτι σημεῖόν ἐστι , οὗ μέρος οὐδέν , ἢ γραμμή ἐστι μῆκος ἀπλατές . οὐκ ἔστι δὲ ἐκεῖ ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν λόγος , ἤτοι συλλογισμὸς τῶν ἀρχῶν καὶ ἀπόδειξις ἀλλ’ ἀναποδείκτως ἀξιοῖ τὸν αὐτοῦ μαθητὴν ταύτην δέξασθαι . οὕτω καὶ ἐν · ταῦθα ἐπὶ τῶν πράξεων οὐκ ἔστιν ἀποδείξει γνῶναι τὸ τέλειον ἀλλ’ ἡ ἀρετή , ἤτοι ἡ φυσικὴ ἢ ἡ ἐθιστή , ἤτοι ἡ ἠθικὴ ὀρθοδοξεῖ , ἤτοι 10 ὀρθῶς ἐφευρίσκει τὴν ἀρχήν , ἤτοι τὸ τέλος καὶ οὐ πλανᾶται . εἰ γὰρ φύσει βλέπει τις πρὸς τὸ σωφρονεῖν , ὑποτίθησι καὶ τὸ τέλος ἀγαθόν . εἰ σώφρων μέν ἐστι τοιοῦτος , ἤτοι ὁ ἠδόμενος> οἷς δεῖ καὶ ὅτε δεῖ . λαστος δὲ ὁ ἐναντίος αὐτῷ , ἤτοι ὁ ἀντικείμενος . ἔστι δέ τις οἷον ὁ ἀκρατὴς ἐκστατικός , ἤτοι ἡττώμενος διὰ πάθος , ἤτοι ὑπὸ τοῦ πάθους παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον . ὅντινα τὸν ἀκρατῆ κρατεῖ , ἤτοι νικᾷ , τὸ πάθος , ἤτοι ἡ ἐπιθυμία , ὡς μὴ πράττειν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον · οὐ κρατεῖ δὲ αὐτὸν ἡ ἐπιθυμία οὕτως ὥστε καὶ εἶναι τοιοῦτον , ἤτοι πε - πεισμένον , ἤτοι προαιρούμενον καὶ διώκειν τὰς σωματικὰς ἡδονὰς ἀνέδην ἀλλ’ ἀπροαιρέτως . ὁ οὖν ἀκρατὴς οὐ φαῦλος , ἤτοι οὐ κακός ἐστιν ἁπλῶς , ἐπεὶ τὸν λόγον ἔχει ἐρρωμένον , ἀλλὰ πῇ ἐστι φαῦλος , καθὸ ἡττᾶται . ὁ δὲ κακὸς οὐκ ἔχει τὸν λόγον ἐρρωμένον . ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς γὰρ σώζεται τὸ βέλτιστον , ἤτοι ἡ ἀρχή , ἤτοι τὸ τῇς ψυχῆς βέλτιστον , ἤτοι ὁ λόγος , ὁ νοῦς . ὁ γὰρ ἀκρατὴς ἐρρωμένον ἔχει τὸν λόγον , ὁ ἄλλος δέ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ὃς ἐμμένει , τῷ ὀρθῷ δηλονότι λόγῳ , καὶ οὐκ ἐξίσταται , ἤτοι οὐχ ἡττᾶται ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας , ἐναντίος ἐστὶ τῷ ἀκρατεῖ . φανερὸν οὖν ὅτι <ἠ μέν , ἤτοι ἡ> ἐγκράτεια , ἕξις σπουδαία , ἤτοι ἀγαθή ἐστιν , ἤτοι ἡ ἀκρασία , φαύλη ἐστὶν ἕξις . Ἐπειδήπερ ὄπισθεν εἶπεν , ὅτι τινὲς δοξάζουσιν , ὅτι ἐγκρατής ἐστιν ὁ ἐμμένων τῇ δόξῃ καὶ ἀκρατὴς ὁ ἐκσιατικὸς τῆς δόξης , νῦν ἀπορεῖ , πότερον ἐγκρατής ἐστιν ὁ ἐμμένων ὁποιῳοῦν λόγῳ , ἤτοι ὁποιᾳοῦν δόξῃ ἐμμένων ἤτοι καὶ ἀγαθῇ καὶ κακῇ , ἢ ὁ μήτε τῇ κακῇ μήτε τῇ ὀρθῇ , ἤτοι τῇ ἀγαθῇ δόξῃ . καὶ ἀρά γε ἀκρατής ἐστιν ὁ μὴ ἐμμένων ὁποιᾳοῦν προαιρέσει , ἤτοι μήτε τῇ ἀγαθῇ δόξῃ μήτε τῇ κακῇ , ἢ ἀκρατής ἐστιν ὁ μὴ ἐμμένων τῷ ψευδεῖ λόγῳ , ἤτοι τῇ φαύλῃ δόξῃ , καὶ τῇ προαιρέσει τῇ μὴ ὀρθῇ , ἤτοι τῇ φαύλῃ ; λύσις · ἢ κατὰ συμβεβηκὸς καὶ οὐ κυρίως ῥη - θήσεται ἐγκρατὴς ὁ μὴ ἐμμένων ὁποιᾳοὐν δόξῃ , καὶ τῇ ἀγαθῇ καὶ τῇ 30 κακῇ , καὶ κατὰ συμβεβηκὸς ῥηθήσεται ἀκρατὴς ὁ μὴ ἐμμένων ὁποιαοῦν δόξῃ , μήτε τῇ ἀγαθῇ δόξῃ μήτε τῇ φαύλῃ . καθ’ αὑτὸ δέ , ἤτοι κυρίως δέ , ἐγκρατής ἐστιν ὁ μὴ ἐμμένων τῷ ἀληθεῖ λόγῳ , ἤτοι τῇ ἀγαθῇ δόξῃ . ὁ μέν , ἤτοι ὁ κυρίως‘ ἐγκρατὴς ἐμμένει τῇ ἀληθεῖ , ἤτοι τῇ ἀγα - θῇ , δόξῃ . εἰ γάρ τις ᾖ φιλόγλυκυς , ἢ διώκει , ἤτοι ζητεῖ καὶ ἀγαπᾷ τοδί , ἤτοι τὸν γλυκὺν οἶνον , διὰ τοδί , ἤτοι διὰ τὸ γλυκύ , καθ’ αὑτὸ μὲν καὶ κυρίως καὶ πρώτως διώκει , ἤτοι ζητεῖ τοῦτο , ἤτοι τὸ γλυκύ . κατὰ συμβεβηκὸς δὲ αἱρεῖται καὶ τὸ πρότερον , ἤτοι τὸν οἶνον . διότι γὰρ τῷ οἴνῳ συμβέβηκε γλυκὺ εἶναι , διὰ τοῦτο τὸν οἶνον ἀγαπᾶ . οὕτω καὶ ὁ ἐγκρατὴς κυρίως τῇ ἀγαθῇ δόξῃ ἐμμένει . εἰ δέ που φαύλην δόξαν ἔχων ἐμμένει ταύτῃ , οὐχ ὡς φαύλῃ ἐμμένει ταύτῃ . ἀλλ’ ὡς ἀγαθῇ · οἴεται γὰρ τὴν φαύλην δόξαν ἀγαθὴν εἶναι , ὥστε κυρίως τῇ ἀγαθῇ δόξῃ ἐμμένει . ἐπεὶ δὲ πολλάκις συμβέβηκε ταύτην φαύλην εἶναι , κατὰ συμβε - βηκὸς ἐμμένει καὶ τῇ φαύλῃ , καὶ πάλιν ἀκρατής ἐστι κυρίως ὁ μὴ ἐμμένων τῇ ἀγαθῇ δόξῃ . εἰ δέ που πολλάκις φαύλην δόξαν ἔχων οὐκ ἐμμένει αὐ - τῇ , οὐχ ὡς φαύλῃ οὐκ ἐμμένει αὐτῇ ἀλλ’ ὡς ἀγαθῇ . οἴεται γὰρ αὐτὴν ἀγαθὴν εἶναι , ὥστε κυρίως καὶ ὁ ἀκρατὴς οὐκ ἐμμένει τῇ ἀγαθῇ δόξῃ . εἰ δέ που πάλιν συμβέβηκεν αὐτῇ φαύλῃ εἶναι , κατὰ συμβεβηκὸς οὐκ ἐμμένει αὐτῇ . κυρίως δὲ ὁ ἐγκρατὴς καὶ τῇ φαύλῃ δόξῃ οὐχ ὡς φαύλῃ ἐμμένει ἀλλ’ ὡς ἀγαθῇ . | Εἶτα ἑρμηνεύει τί ἐστι τὸ καθ’ αὑτό . τὸ δὲ καθ’ αὑτό ἐστι τὸ ἁπλῶς , ἤτοι τὸ κυρίως . ὥστε ὁποιᾳοῦν δόξῃ ἐμμένων , καὶ τῇ ἀγαθῇ καὶ τῇ φαύλῃ , ὥς , ἤτοι κατὰ συμβεβηκός ἐστιν ὁ ἐγκρατής . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ μὴ ἐμμένων . ὁποιᾳοῦν δόξῃ ἀκρατὴς λέγεται , ὥς , ἤιοι κατὰ συμβεβηκός , ἁπλῶς δέ , ἤτοι κυρίως δὲ ἐγκρατής ἐστιν ὁ τῇ ἀληθεῖ , ἤτοι τῇ ἀγαθῇ δόξῃ ἐμμένων , καὶ ἀκρατὴς κυρίως ὁ μὴ ἐμμένων τῇ ἀγαθῇ δόξῃ . εἰσὶ δέ τινες , οἳ τῇ οἰκείᾳ δόξῃ ἐμμένοντες καὶ οὐδ’ ὅλως πείθονται μεταπεσεῖν ταύτης , οἳ καὶ λέγονται ἰσχυρογνώμονες , ὡς διϊσχυριζόμενοι ἐμμένειν τῇ οἰκείᾳ δόξῃ καὶ μὴ μεταπίπτειν αὐτῆς . ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ ἐγκρατὴς ἐμμένει τῆ δόξῃ τῇ οἰκείᾳ , ἐμμένει δὲ καὶ ὁ ἰσχυρογνώμων τῆ οἰκείᾳ , κατ’ αὐτὸ τοῦτο ὁμοιότητά τινα ἔχουσιν ὅ τε ἐγκρατὴς καὶ ἰσχυρογνώμων , εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι , ἤτοι διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων κατὰ πολύ . ὁ μὲν γάρ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , διὰ πάθος καὶ ἐπιθυμίαν , ἤτοι τῆς δόξης , ἣν ἔχει περὶ τὰ πάθη , ὅτι δεῖ ἀπέχεσθαι τῶν παθῶν καὶ τῶν αἰσχρῶν ἐπιθυμιῶν , ταύτῃ οὐ μεταβάλλει , ἤτοι οὐ μεταπίπτει , ἐπεὶ ὁ ἐγκρατής , εἰ δόξαν ἔχει περί τινων ἄλλων πραγμάτων φαύλων , εἰ τύχῃ ὑπὸ φρονίμου παραι - νούμενος , εὔπειστος γίνεται αὐτῷ παραινοῦντι τὰ συμφέροντα , ὁ δὲ ἰσχυρογνώμων ὑπὸ λόγου οὐ πείθεται , ὑπὸ δὲ τῶν ἐπιθυμιῶν ἄγεται καὶ τῶν ἡδονῶν . ὁ ἐγκρατὴς δὲ ὑπὸ ἐπιθυμιῶν οὐκ ἄγεται . ὑπὸ δὲ λόγου εὔπειστός ἐστιν . οἱ ἰδιογνώμονες , ἤτοι οἱ ἐμμένοντες τῇ οἰκείᾳ γνώμῃ καὶ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἄγροικοι , ἤτοι οἱ χωρῖται , οὗτοι γὰρ ἀπαίδευτοι ὄντες πείθονται λόγῳ τινί , οἱ μέν , ὅτι οἱ ἰσχυρογνώμονές εἰσιν ἰδιογνώμονες , δι’ ἡδονὰς καὶ λύπας . χαίρουσι γάρ , εἰ μὴ μεταπείθονται , καὶ λυποῦνται , εἰ ἄκυροί εἰσιν οἱ λόγοι αὐτῶν . θέλουσι γὰρ τοὺς λόγους αὐτῶν , καὶ εἴ τι ἁπλῶς εἴπωσιν , ὥσπερ ψηφίσματα καὶ νόμους κρατεῖν , καὶ εἰ ἡμέρας οὔσης εἴπῃ , ὅτι νύξ ἐστιν , οὐ βούλεταί τινα ἀντιπεσεῖν αὐτῷ . ἐπεὶ οὗν οἱ ἰσχυρογνώμονός ἡττῶνται ὑπὸ τῶν παθῶν καὶ τῶν ἡδονῶν τῶν αἰσχρῶν , μᾶλλον ἐοίκασι τῷ ἀκρατεῖ . εἰσὶ δέ τινες οἳ τοῖς δόξασιν αὐτοῖς οὐκ ἐμμένουσιν οὐ δι’ τὸν Φιλοκτήτην , οὐκ ἐνέμεινε τῇ δόξῃ , οὗτός ἐστιν ἀκρατής . ἔστι δέ τις χαίρων τοῖς σωματικοῖς πάθεσιν ἧττον παρ’ ὃ δεῖ , καὶ οὐδὲ οὗτος ἐμμένει τῷ λόγῳ προστάσσοντι ἀπέχεσθαι τῶν ἡδονῶν , ὁ τοιοῦτος δὲ ἀνώνυ - μός ἐστιν . διαφέρει δὲ τοῦ ἀκρατοῦς , διότι ὁ μὲν ἀκρατὴς κατὰ πολὺ ἡττᾶται τῶν σωματικῶν ἡδονῶν , ἤτοι τῶν αἰσχρῶν , οὗτος δὲ ὁ ἀνώνυμος μι - κρόν τι ὑπὸ τούτων ἡττᾶται τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν . τούτου δὲ τοῦ ἀνω - νύμου καὶ τοῦ ἀκρατοῦς μέσος ἐστὶν ὁ ἐγκρατής · ὥστε καὶ ἡ ἐγκράτεια μεσότης ἐστὶ δύο κακιῶν . ὁ μὲν γὰρ ἀκρατὴς οὐκ ἐμμένει τῷ λόγῳ διὰ τὸ μᾶλλον ἡττᾶσθαι ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , οὗτος δὲ ὁ ἀνώνυμος οὐκ ἐμμένει τῷ λόγῳ διὰ τὸ ἧττον , ἤτοι μικρόν τι , ἡττᾶσθαι ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν , ὁ δὲ ἐγκρατὴς ἐμμένει τῷ ὀρθῷ λόγῳ καὶ οὐ μεταβάλλει , ἤτοι οὐχ ἡττᾶται ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν δι’ ἕτερόν τι , ἤτοι ὑπὸ ἄλλου τινός , ἀλλὰ διὰ τὸ εἶναι τὴν ἑτέραν ἀνώνυμον καὶ ἐν ἀλίγοις ἲς θεωρεῖσθαι , ὥσπερ ἡ ἠλιθιότης οὐ δυνατὸν γὰρ εἶναί τινα ἠλίθιον ) ἡ ἀκρασία ἐστὶ μᾶλλον ἐναντία τῇ ἐγκρατείᾳ παρὸ ἡ ἀνώνυμος ἕξις . εἶπεν ὄπισθεν ὅτι δοξάζουσί τινες , ὅτι ὁ ἐγκρατὴς καὶ ὁ σώφρων ταὐτόν ἐστιν . ἐπεὶ δὲ καθ’ ὁμοιότητα πολλὰ λέγεται , λοιπὸν καὶ ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ σωφροσύνη ὁμοιότητά τινα ἔχουσι , καὶ λέγεται καὶ ὁ ἐγκρατὴς σώφρων καθ’ ὁμοιότητά τινα . καὶ γὰρ καὶ ὁ ἐγκρατὴς οὐδὲν ποιεῖ , ἤτοι πράττει παρὰ τὸν ὀρθὸν λό’ γον ἡττώμενος ὑπὸ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν οὐδ’ ὅλως γὰρ ἡττᾶται ὑπὸ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ) , ἀλλὰ τῷ ὀρθῷ λόγῳ ἐμμένει , καὶ ὁ σώφρων οὐδὲν πράττει παρὰ τὸν ὀρθὸν <λογισμόν . ἀλλ’ ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ἔχων φαύλας ἐμμένει τῷ ὀρθῷ λόγῳ καὶ κρατεῖ αὐτῶν , ὁ δέ , ἤτοι ὁ σώφρων , οὐκ ἔχων φαύλας ἐπιθυμίας ἐμμένει τῷ ὀρθῷ λόγῳ . καὶ ὁ μέν , ἤτοι ὁ σώφρων δυνατός ἐστι μὴ ὅλως ἥδεσθαι παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον . οὐ γὰρ ὅλως πολεμεῖται ὑπὸ αἰσχρῶν ἡδονῶν . ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , δυνατός ἐστι ἥδεσθαι 30 παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον·> ἔχει γὰρ ἡδονὰς φαύλας ἀλλὰ δύναται μὴ ἄγεσθαι , ἤτοι μὴ ἡττᾶσθαι ὑπὸ αἰσχρῶν ἀλλὰ κρατεῖν . πάλιν εἶπεν ὄπισθεν , ὅτι τινὲς δοξάζουσιν , ὅτι ταὐτόν ἐστιν ὁ ἀκρατὴς καὶ ὁ ἀκόλαστος . τοῦτο οὖν ἐπαναλαβὼν δείκνυσιν , ὅτι ὁ ἀκρατὴς καὶ ὁ ἀκόλαστος καὶ ταυτοὶ μέν εἰσι καὶ ἕτεροι · ᾗ μὲν ἀμφότεροι τὰ σωματικὰ ἡδέα διώκουσιν , ἤτοι ζητοῦσιν , εἰσὶν αὑτοί , ἕτεροι δέ , καθὸ ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος , προαιρεῖται καὶ οἴεται δεῖν ζητεῖν τὰς αἰσχρὰς <ἡδονάς , ὁ δέ , ὁ ἀκρατὴς οὐ προαιρεῖται οὐδ’ οἴεται δεῖν ζητεῖν τὰς αἰσχράς> ἀπροαιρέτως ἡττᾶται ὑπὸ τῶν ἡδονῶν τῶν αἰσχρῶν . πάλιν ὄπισθεν εἶἀπατῆσαι πεν , ὅτι δοξάζουσί τινες ταὐτὸν εἶναι τὸν ἀκρατῆ καὶ τὸν φρόνιμον . ἀναἀνάγκης καὶ σπουδαῖος , ἤτοι ἔχειν πάσας τὰς ἀρετάς , ὡς ὄπισθεν εἴπομεν , ἡ δ’ ἀκρασία κακία ἐστί , λοιπὸν ἀδύνατον τὸν αὐτὸν εἶναι καὶ φρόνιμον καὶ ἀκρατῆ . ἔτι ὁ φρόνιμος οὐ λέγεται φρόνιμος μόνον ἐν τῷ εἰδέναι τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ συμφέροντα , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἶναι πρακτικός , ἤτοι ἐν τῷ πράττειν τὰ ἀγαθά , ὁ δ’ ἀκρατὴς οὐ πρακτικός ἐστι τῶν ἀγαθῶν , ὧν πρακτικός ἐστιν ὁ φρόνιμος , ἀλλὰ τῶν κακῶν . Γινὲς δὲ λέγουσι καὶ τὸν δεινὸν φρόνιμον . οὐδὲν οὖν κωλύει τὸν δεινὸν ἀκρατῆ εἶναι . δοκοῦσι γὰρ δεινοί τινες φρόνιμοι εἶναι , ἀκρατεῖς δὲ λέγονται οἱ φρόνιμοι διὰ τὸ διαφέρειν τὴν δεινότητα τῆς φρονήσεως μικρόν τι , ὡς καὶ πρότερον εἴπομεν . κατὰ μὲν τὸν λόγον , ἤτοι τὸν ὁρισμόν , ἐγγύς ἐστιν ἡ φρόνησις καὶ ἡ δεινότης καὶ ὁμοιότητά τινα ἔχουσι . καὶ ἡ δεινότης γὰρ ἕξις ἐστὶν ἐφευρετικὴ τῶν πρὸς τὸ τέλος · διαφέρουσι δὲ κατὰ τἠν προαίρεσιν . τοῦ μὲν γὰρ φρονίμου ἡ προαίρεσις ἀγαθὴ καὶ ἀεὶ προαιρεῖται τὰ πρὸς τὸ τέλος τὸ ἀγαθὸν ἄγοντα , τοῦ δὲ δεινοῦ ἡ προ - αίρεσίς ἐστιν φαύλη . προαιρεῖται γὰρ τὰ πρὸς τὸ τέλος φαῦλον ἄγοντα . καὶ πάλιν ὄπισθεν εἶπεν , ὅτι τινὲς δοξάζουσιν , ὅτι ὁ ἀκρατὴς οὐδ’ ὅλως ἡττᾶται ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν . εἰ γὰρ τὸν ὀρθὸν λόγον ἔχει ὁ ἀκρατὴς ἐρρωμένον , λοιπὸν πῶς ἐστιν δυνατὸν αὐτὸν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τι διαπράξασθαι . λύει οὖν καὶ ταῦτα καί φησιν , ὅτι ἡττᾶται ὁ ἀκρατὴς οὐχ ὡς εἰδώς , ἤτοι ὡς ἔχων τὸν ὀρθὸν λόγον καὶ τὴν ἐπιστήμην , καὶ θεω - ρῶν , ἤτοι ἐνεργῶν κατ’ αὐτήν , ἀλλ’ ὡς καθεύδων . ὥσπερ γὰρ ὁ καθεύ - δων ἔχει μὲν τὴν ἐπιστήμην καὶ τὴν ἕξιν , ἤτοι τῆς γραμματικῆς ἢ ἄλλης τινὸς τέχνης κωλύεται δὲ ὑπὸ τοῦ ὕπνου ἐνεργεῖν , οὕτω καὶ ὁ ἀκρατὴς ἔχει μὲν τὸν ὀρθὸν λόγον , κωλύεται δὲ ὑπὸ τῶν παθῶν ἐνεργεῖν κατ’ αὐτόν , καὶ ἑκὼν μὲν πράττει τὸ κακὸν >καὶ οὐ ἄγνοιάν τινα . γὰρ οἶδεν ὃν ποιεῖ , πονηρὸς δὲ οὐκ ἄν ῥηθήσεται . πονηρὸς γάρ ἐστιν καὶ κακός , οὗ καὶ ἡ προαίρεσις φαύλη ἐστίν , ἡ δὲ προαίρεσις τοῦ ἀκρατοῦς ἐπιεικής , ἤτοι ἀγαθή ἐστιν · ἀπροαιρέτως γὰρ πράττει τὸ κακόν> . οὖν ἡ προαίρεσις αὐτοῦ ἀγαθή ἐστι , ἐξ ὁλοκλήρου οὐκ ἄν ῥηθήσεται πο - νηρὸς ἀλλ’ ἡμιπόνηρος , καὶ οὐκ ἄδικός ἐστιν ὁ ἀκρατής . ὁ γὰρ ἄδικος βλαπτικός ἐστιν καὶ ἐπίβουλος , ὁ δὲ ἀκρατὴς ἐπίβουλος οὐκ ἔστιν οὐδὲ βλαπτικός . οὐδένα γὰρ βλάπτει οὐδὲ ἀδικεῖ . Ἑπεὶ δὲ ὁ ἀκρατὴς ἢ προπετής ἐστιν ἢ ἀσθενής ὁ μὲν γὰρ αὐτῶν , ἤτοι ὁ ἀσθενὴς καὶ ἀκρατής , οὐκ ἐμμένει οἷς ἂν βούληται , ὁ δὲ μελαγχο - λικός ἤτοι ὁ προπετὴς ἀκρατής , οὐδὲ ὅλως βούλεται , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ πάθους καὶ τῶν ἡδονῶν συναρπάζεται , καὶ ἔοικε μὲν οὗτος πόλει , ἣ ψηφίζεται | μὲν ἀγαθὰ καὶ νόμους ἔχει ἀγαθούς , οὐ χρῆται δὲ τούτοις ἀλλὰ πονῇ · ροῖς , ὡσπερεὶ ὁ Ἀναξανδρίδης ὁ ποιητὴς ἀποσκώπτων πόλιν τινά , ἣ νόμους μὲν ἀγαθοὺς εἶχεν , οὐκ ἐχρῆτο δὲ αὐτοῖς , εἶπεν ‘ἡ πόλις , ᾗ οὐδὲν μέλει τῶν νόμων τῶν ἀγαθῶν , ἠβούλετο νόμους ἔχειν ἀγαθοὺς καὶ ψη - φίσματα ἀγαθὰ ψηφίζεσθαι.’ ὁ γὰρ ἀκρατὴς ἔχει μὲν τὸν λόγον ὀρθόν , οὐ πράττει δὲ ἃ ὁ λόγος προστάττει , ἀλλὰ τἀναντία . ὁ δὲ πονηρός , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος , ἔοικε πόλει , ἣ χρᾶται μὲν νόμοις ἀλλὰ πονηροῖς . ἔστι δὲ ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἐγκράτεια περὶ τὸ ὑπερβάλλον τῆς τῶν πολλῶν ἕξεως . ὁ μὲν γάρ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ἐμμένει τῷ λόγῳ καὶ κρατεῖ μᾶλλον τῆς τῶν πολλῶν δυνάμεως ἤτοι ἕξεως τούτων γὰρ τῶν ἡδονῶν κρατεῖ , ὧν <οἱ> πολλοὶ ἡττῶνται ) , ὁ δέ , ἤτοι , ὁ ἀκρατὴς ἐμμένει τῷ λόγῳ ἀλλ’ ἡττᾶται ὑπὸ τῶν ἡδονῶν , ὧν οἱ πολλοί κρείττους εἰσὶ καὶ οὐχ ἡττῶνται . εὐιατοτέρα δέ ἐστιν ἀπὸ τῶν ἀκρασιῶν ἡ προπετὴς ἀκρασία , ἣν οἱ μελαγχολικοὶ νοσοῦσι , τῶν ἀσθενῶν ἀκρατῶν , τῶν βουλευσαμένων μέν , μὴἐμμένοντων δὲ οἷς ἐβουλεύσαντο . εἰ γὰρ οἱ ἀκρατεῖς καὶ οἱ προπετεῖς ἐπεὶ ἀπροβουλεύτως συναρπάζονται τοῖς πάθεσιν , εἰ προβουλεύσαιντο , οὐκ ἄν ἡττηθῶσιν ὑπὸ τῶν παθῶν , οἱ δ’ ἀσθενεῖς καὶ ἀκρατεῖς , εἰ καὶ προβουλεύονται , ἀλλ’ οὖν ἡττῶνται , καὶ ταῦτα ὑπὸ μικρῶν τινων ἡδονῶν . καὶ τῶν ἀκρατῶν οἱ μέν εἰσι φυσικοί , ἤτοι ἐκ φύσεως ἀκρατεῖς , ὥσπερ εἰσὶν οἱ θηριώδεις , οἱ μετὰ ἀρρένων συνδυαζόμενοι , οἱ δέ εἰσιν ἀκρατεῖς ἑαυτοὺς ταῖς αἰσχραῖς ἡδοναῖς ἐθίσαντες , καὶ οἱ δι’ ἐθισμοῦ ἀκρατεῖς εὐιατότεροί εἰσι τῶν ἐκ φύσεως ἀκρατῶν , οἳ καὶ θηριώδεις εἰσίν . ὥσπερ Εὔηνος ὁ ποιητὴς εἶπεν , ὅτι τὸ ἔθος πολυ - χρόνιος μελέτη ἐστιν , αὕτη δὲ ἡ μελέτη τελευτῶσα , ἤτοι εἰς τέλος ἐλθοῦσα , φύσις γίνεται . εἰ οὖν τὸ ἔθος μετὰ τοῦτό ἐστιν δυσμετακίνητον , διότι φύσει ἔοικε , πολλῷ μᾶλλον ἡ φύσις ἔστι δυσμετακινητοτέρα . Τοὗ δὲ φιλοσοφοῦντος τὴν πολιτικήν , ἤτοι τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρός , ἔστιν καὶ τὸ θεωρῆσαι περὶ ἡδονῆς καὶ λύπης , εἴτε ἀγαθόν ἐστιν ἡ ἡδονὴ εἴτε οὔ . οὗτος γὰρ ὁ πολιτικὸς ἀρχιτέκτων ἐστίν , ἀρχιτέκτων δὲ λέ - γεται , ὃς προστάσσει περὶ πάντων . καὶ ὁ πολιτικὸς ἀνὴρ προστάσσει , τοὺς μὲν τῶν νέων δεῖ γενέσθαι μουσικούς , ὡς ἐπιτηδείους ὄντας πρὸς αὐτήν , τοὺς δὲ στρατιώτας , καὶ ἁπλῶς ἀρχιτέκτων ἐστὶν καὶ θεωρητικὸς παντὸς τέλους ὁ πολιτικὸς καὶ τοῦ στρατηγικοῦ τέλους , ὅπερ ἐστὶν ἡ νίκη , καὶ τοῦ μουσικοῦ τέλους , ὅπερ ἐστὶν τὸ ἐναρμόνιον λέγειν · εἶτα καὶ προσ - τάσσει , τίνας τῶν νέων δεῖ μετέρχεσθαι τοῦτο τὸ τέλος καὶ τί δεῖ ποιεῖν , ὥστε πρὸς τοῦτο τὸ τέλος καταντῆσαι , πρὸς ὅπερ τὸ τέλος ἀποβλέποντες ἕκαστον ὧν ποιοῦμεν , τὸ μὲν ὅπερ οὐ συντείνει καὶ ἄγει πρὸς αὐτὸ τὸ τέλος , λέγομεν εἶναι ἁπλῶς κακόν , τὸ δέ , ὃ συντείνει καὶ ἄγει πρὸς αὐτὸ τὸ τέλος , λέγομεν εἶναι ἁπλῶς ἀγαθόν . ἐπεὶ οὖν ὁ πολιτικὸς περὶ πάντῶν " ζητεῖ , λοιπὸν οἰκεῖόν ἐστιν αὐτῷ καὶ τὸ σκοπῆσαι , εἴτε ἀγαθόν ἐστιν ἡ ἡδονὴ εἴτε οὔ , ἄλλως τε καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι περὶ αὐτῶν , ἤτοι περὶ ἡδονῆς διαλαβεῖν καὶ λύπης . ἐπεὶ γὰρ ἡ διδασκαλία ἡμῶν περὶ ἀρετῶν καὶ κακιῶν ἐστιν ἠθικῶν , πᾶσα δὲ ἀρετὴ καὶ κακία ἠθικὴ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας καταγίνεται καὶ τὴν εὑ δαιμονίαν οἱ πλεῖστοι λέγουσιν εἶναι ἐνέργειαν ψυχῆς μεθ’ ἡδονῆς , καὶ μέρος τῆς εὐδαιμονίας τὴν ἡδονὴν λέγουσιν εἶναι . διὸ καὶ τὸν εὐδαίμονα ὠνομάκασι μακάριον ἀπὸ τοῦ χαίρειν , ἤτοι ἥδεσθαι ἐν ὅλῳ τῷ βίῳ . διὰ τοῦτο οὗν ἀναγκαῖόν ἐστιν περὶ ἡδονῆς καὶ λύπης διαλαβεῖν . μέλλων δὲ περὶ ἡδονῆς εἰπεῖν , πρῶτον λέγει τί ἐδόξασεν ἕκαστος αὐτῶν τῶν παλαιῶν περὶ αὐτῆς καὶ ἰσχυροποιεῖ τὰς δόξας αὐτῶν , εἶτα καὶ ἀνατρέπει αὐτάς . τινὲς μὲν ἐδόξασαν , ὅτι οὐ - δεμία ἐστὶν ἡδονὴ ἀγαθὸν οὔτε καθ’ αὑτὸ οὔτε κατὰ συμβεβηκός . οὐ γ ἂρ ἡ ἡδονὴ καὶ τὸ ἀγαθὸν ταὐτόν ἐστιν . οὐ γὰρ ἀντιστρέφει , εἴ τι ἀγαθὸν ἡδονὴ καὶ εἴ τι ἡδονὴ ἀγαθόν . ἄλλοι δὲ δοξάζουσιν ὅτι ἔνιαι , ἤτοι τινὲς μὲν ἡδοναί εἰσιν ἀγαθαί αἱ δὲ πλείονες τῶν ἡδονῶν φαῦλαί εἰσιν . τρίτην δόξαν τινὲς ἐδόξασαν , ὅτι εἰ καὶ πᾶσαι αἱ ἡδοναί εἰσιν ἀγαθαί , ὅμως οὐκ ἐνδέχεται εἶναι τὴν ἡδονὴν τὸ ἄριστον , ἤτοι τὸ τελικώτατον τέλος . ἦσαν γάρ τινες , ὧν εἷς ἦν καὶ ὁ Φιλόξενος , οἳ τὴν ἡδονὴν ἐπρέ - σβευον καὶ ἔλεγον εἶναι τέλος τελικώτατον καὶ τὸ κυρίως ἀγαθόν , οὗ πάντα ao ἐφίεται . Εἰπὼν πρῶτον τὰς δόξας τῶν . παλαιῶν νῦν καὶ κατασκευάσαι ταύτας πειρᾶται , ὡς δυνατόν . οἱ μὲν οὖν λέγοντες , ὅτι ὅλως οὐδεμία ἡδονὴ ἀγα - θόν ἐστιν , κατεσκεύαζον τοῦτο οὕτως . ὅτι πᾶσα ἡδοlνή ἐστι γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητήν , ἡ δὲ γένεσις ἀτελές , τὸ δὲ ἀτελὲς οὐκ ἀγαθόν . οὐδεμία ἄρα ἡδονὴ ἀγαθόν . οὐδεμία γένεσις συγγενής ἐστιν καὶ ὁμοία τοῖς τέλεσιν , ἡ γὰρ γένεσις κίνησίς τίς ἐστιν ἄγουσα τὸ ἀτελὲς εἰς τελειότητα καὶ τὸ μὴ ὂν εἰς τὸ ὄν . πᾶν γὰρ τὸ γινόμενον ᾗ γίνεται ἀτελές ἐστιν , τὸ δὲ τέλειον τετελειωμένον ἐστίν . πῶς οὖν ἡ γένεσις ἀτελὴς οὖσα ἔσται ὁμοία τῷ τέλει τετελειωμένῳ ὄντι ; οἷον ἡ οἰκοδόμησις , γένεσίς τις οὖσα ( κίνησις γάρ ἐστιν πρὸς τὸ τέλος καταντῆσαι σπεύδουσα ) , οὐκ ἔσται ὁμοία τῷ τέλει αὐτῷ , ἤτοι τῇ οἰκίᾳ . τὸ δὲ γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητήν , τοῦτο δη - λοὶ , ὅτι ἡ ἡδονὴ γένεσις , ἤτοι ἀναπλήρωσίς ἐστιν εἰς φύσιν , ἤτοι τῆς ἐν · δείας τῆς φύσεως . ἡ γὰρ ἡδονὴ ἀναπληροῖ , ᾗ ἐλλείπεται καὶ ἐνδεῖ ἡ φύσις , οἷον . εἴ τις πεινᾶ , οὗτος ἐλλείπεται τροφῆς καὶ ἐπιθυῳῖ τραφῆναι , ἡ ἡδονὴ δὲ ἀναπληροῖ , ᾗ ἐνδεῖ ἡ φύσις , καὶ πληροῖ ταύτην τροφῶν . τὸ δὲ αἰσθητὴν κεῖται , διότι ὁ πεινῶν καὶ φαγὼν καὶ χορτάσας αἰσθάνεται , ὅτι ἐχόρτασεν , ἢ προσέθηκε τὸ αἰσθητὴν πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν πέψε - πέψεων , καὶ ἡ πέψις γὰρ κίνησίς ἐστιν . ἀλλοίωσις γάρ ἐστιν τῶν βρωμάτων , ἀλλὰ οὐκ αἰσθάνεταί τις , ὅτε ἡ πέψις γίνεται . ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἐκκρίσεις τῶν διαχωρημάτων κινήσεις εἰσὶν εἰς φύσιν , ἀλλ’ οὐκ αἰσθηταί . οὐ γάρ τις αἰσθάνεται , ὅταν αἱ ἐκκρίσεις γίνωνται . ὅλως μὲν οὐδεμία ἡδονὴ ἀγαθή ἐστιν · αἱ γὰρ ἡδοναὶ γενέσεις εἰσίν , ἡ δὲ γένεσις ἀτελής ἐστιν . Ἄλλο ἐπιχείρημα δεικνύον , ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν οὐκ ἔστι . συλλογίζεται ἐν δευτέρῳ σχήματι , ὁ σώφρων φεύγει τὰς ἡδονάς , οὐδὲν δὲ ὃ <μὴ> ὑπὸ τοῦ σώφρονος διώκεται ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα οὐκ ἔστιν ἕτερον ἐπιχείρημα ἐν δευτέρῳ σχήματι καὶ τοῦτο , τὸ ἄλυπον οὐκ ἔστιν ἡδύ , ἤτοι ὁ φρόνιμος τὴν ἡδονὴν μισεῖ , οὐδὲν δὲ ὃ μισεῖ ὁ φρόνιμος ἀγα - θόν ἐστιν , οὐκ ἔστιν ἄρα ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν . ἔτι αἱ ἡδοναὶ ἐμποδιστικαί εἰσι τῆς φρονήσεως , οὐδὲν δὲ ἐμποδιστικὸν τῇς φρονήσεως ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . ὅσον γάρ τις χαίρει μᾶλλον τῇ τῶν ἀφροδισίων ἡδονῇ , τοσοῦτον κωλύεται τοῦ φρονεῖν . οὐδεὶς γὰρ ἐν αὐτῇ , ἤτοι τῇ τῶν ἀφροδισίων ἡδονῇ ὢν δυνηθῇ νοῆσαί τι . ἕτερον ἐπιχείρημα · πᾶν ἀγαθὸν ἔργον ἐστὶν τέχνης τινός . ἡ γὰρ ὑγίεια ἔργον ἐστὶν τῆς ἰατρικῆς καὶ τὸ ὀρθογραφεῖν ἀγαθὸν ὂν ἔργον ἐστὶν τῆς γραμματικῆς , οὐδεμιᾶς δὲ ἡδονῆς τέχνη ἐστίν · οὐκ ἄρα ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστιν . καὶ τοῦτο ἐν δευτέρῳ σχήματι . ἔτι τὰ θηρία καὶ τὰ παιδία διώκει , ἤτοι ζητεῖ , τὰς σωματι - κὰς ἡδονάς ,, ἤτοι τὸ ὑπὲρ μέτρον ἐσθίειν καὶ πίνειν καὶ ἀφροδισιάζειν . οὐδὲν δὲ τὸ ὑπὸ τῶν παιδίων καὶ θηρίων ἀνοήτων ὄντων , διωκόμενον ἤτοι ζητούμενον ἀγαθόν ἐστιν . ἡ ἡδονὴ ἄρα οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . τοὺ δὲ μὴ πάσας τὰς ἡδονὰς εἶναι σπουδαίας , ἤτοι ἀγαθάς , αἴτιον εἶναί τινες ἐδόξαζον τὸ εἶναι καί τινας αἰσχρὰς ἡδονάς ἤτοι ἐδό - ξαζόν τινες , ὅτι ἐπεί εἰσιν αἰσχραὶ ἡδοναὶ καὶ ὀνειδιζόμεναι , οἷον αἱ τῶν κιναίδων ἡδοναί , καὶ ἐπεί εἰσιν ἡδοναὶ βλαβεραί , οἷον τὰ ἄμετρα σιτία καὶ ἀφροδίσια εἰσὶ γάρ τινα ἡδέα νοσοῦντι · ἴσως γὰρ τῷ καχεκτοῦντι ἡδὺ δόξειε τὸ φαγεῖν βόειον κρέας , ἀλλὰ τοῦτο βλαβερόν ἐστιν αὐτῷ ) , ἐπεὶ οὖν εἰσιν αἱ ] ἡδοναὶ βλαβεραὶ καὶ αἰσχραί , λοιπὸν πᾶσαι αἱ ἡδοναὶ οὔκ εἰσι σπουδαῖαι , ἤτοι ἀγαθαί , ἤτοι οὐδεμία λοιπὸν ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστιν . πάλιν ἐδόξαζόν τινες , ὅτι οὐκ ἔστιν ἡδονὴ τὸ ἄριστον , ἤτοι τὸ τελικώτατον τέλος , διότι οὐδὲ τέλος ἁπλῶς , καὶ ὃ οὐκ ἔστιν ἁπλῶς τέλος , πῶς ἄν εἴη τέλος τελικώτατον ; ἡ γὰρ ἡδονὴ γένεσίς ἐστιν . ἡ δὲ γένεσις τέλος οὐκ ἔστιν ἄλλ’ ἀτελής ἐστιν . τὰ μὲν λεγόμενα , ἤτοι δοξαζόμενα , περὶ τῆς ἡδονῆς ταῦτά εἰσιν . Ὅτι δὲ διὰ ταῦτα , ἤτοι διὰ τούτων ὧν δοξάζουσιν , οὐ συμβαίνει τὴν ἡδονὴν μὴ εἶναι ἀγαθὸν μηδὲ τὸ ἄριστον ἀλλὰ τὸ ἐναντίον δει - κνύεται , ὅτι καὶ τὸ ἀγαθόν ἐστι καὶ τὸ ἄριστον , ἐκ τῶνδε ὧν μέλλομεν εἰπεῖν ἔσται δῆλον . καὶ πρῶτον μὲν ἀνατρέπει τὴν δόξαν τὴν λέγουσαν , ὅτι οὐδεμία ἡδονὴ ἀγαθόν , εἰ ἡδονὴ γένεσίς ἐστιν , ἡ δὲ γένεσις ἀτελής , τὸ δὲ ἀτελὲς οὐκ ἀγαθόν . δείκνυσι γὰρ ὅτι τῶν ἡδονῶν αἱ μέν εἰσι κυρίως ἀγαθαί , αἱ δὲ φαινόμεναι , αἳ οὐδὲ κυρίως εἰσὶν ἀγαθαί , ἀλλὰ τῇ δοκήσει . ἐκ γοῦν τοῦ δεῖξαι , ὅτι εἰσὶν ἡδοναὶ κυρίως ἀγαθαί , λοιπὸν ἀνατρέπεται καὶ ἡ δόξα τοῦ λέγοντος , ὅτι οὐδεμία ἡδονὴ ἀγαθόν · φησὶ γοῦν · ἐπεὶ τὸ ἀγαθόν ἐστιν διττόν , τὸ μέν ἐστιν κυρίως ἀγαθὸν ὡς ἡ ἀρετή , ἤτοι ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ αἱ αὐτῶν ἐνέργειαι , τὸ δέ ἐστιν τινὶ ἀγαθὸν 5 καὶ φαινόμενον ἀγαθόν . ἁπλῶς δὲ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν οἷον ἀμέτρως τὸ ἀφροδισιάζειν φαινόμενον ἀγαθόν ἐστιν , καὶ τινὶ ἀγαθόν , τῷ ἀκολάστῳ , ἀπλῶς δὲ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . καὶ αἱ φύσεις καὶ ἕξεις ἀκολουθή - σουσι τούτοις , ἤτοι τῷ ἁπλῶς ἀγαθῷ καὶ τῷ τινὶ ἀγαθῷ . εἰσὶ γὰρ καὶ ἀπλῶς καὶ κυρίως φύσεις καὶ ἕξεις , οἷαί εἰσιν αἱ τῶν ἐρρωμένων καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν , αἳ καὶ πρὸς τὸ ἀγαθὸν ῥέπουσιν · εἰσὶ δὲ καὶ ἕξεις καὶ φύσεις τοιαίδε , ἤτοι θηριώδεις ἢ νοσώδεις , αἳ οὐδὲ ἁπλῶς ἕξεις καὶ φύσεις λέγονται ἀλλὰ μετὰ προσθήκης καὶ προσδιορισμοῦ θηριώδεις φύσεις καὶ ἕξεις καὶ νοσώδεις . ταὐτόν ἐστιν κίνησις καὶ γένεσις . καὶ ἡ γένεσις γὰρ κινεῖται πρὸς τόδε τὸ ὀρεκτὸν καὶ κίνησίς τίς ἐστιν , καὶ αἱ κινήσεις οὖν καὶ αἱ γενέσεις ἀκολουθήσουσι τούτοις , ἤτοι τῷ ἀπλῶς ἀγαθῷ καὶ τῶ τινὶ ἀγαθῷ . τῶν γὰρ κινήσεων καὶ ἕξεων αἱ μέν εἰσιν ἁπλῶς ἀγαθαὶ καὶ ἐρρωμέναι καὶ κατὰ φύσιν · αἱ γὰρ κινήσεις τῶν ὑγιαινόντων κατὰ φύσιν . ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν αἱ κινήσεις κατὰ φύσιν εἰσί · κινοῦνται γὰρ οἱ ἀγαθοὶ πρὸς τὸ πρώτως ὀρεκτόν · εἰσὶ δὲ καὶ κινήσεις καὶ γενέσεις τοιαίδε , ἤτοι νοσώδεις ἢ θηριώδεις , αἳ καὶ παρὰ φύσιν , οἷον κινεῖταί τις πρὸς τὸ πιεῖν αἷμα . τὸ μὲν ἁπλῶς ἀγαθὸν ἀκολουθεῖ τῇ ἀπλῶς φύσει καὶ ἕξει καὶ τῇ ἁπλῶς κινήσει καὶ γενέσει . ὁ γὰρ φύσιν ἔχων καὶ ἕξιν ἀπλῶς , ἤτοι ἀγαθήν , κινεῖται καὶ πρὸς τὸ ἁπλῶς ἀγαθόν , τὸ δὲ τινὶ ἀγαθὸν ἀκολουθεῖ τῇ τοιᾷδε φύσει καὶ ἕξει καὶ τῇ τοιᾷδε κινήσει . τῷ γὰρ ἔχοντι φύσιν θηριώδη καὶ ἕξιν καὶ κίνησιν ἢ νοσώδη οὐ ζητεῖται τὸ κυρίως ἀγαθὸν ἀλλὰ τὸ τινὶ ἀγαθόν , ἤτοι τὸ φαινόμενον · ὥστε ἐκ τούτου ἐδείχθη , ὅτι τῶν ἡδονῶν αἱ μέν εἰσιν ἀπλῶς , ἤτοι κυρίως , ἀγαθαί , αἱ δέ εἰσι φαινόμεναι ἀγαθαὶ καὶ τινὶ ἀγαθαί . ὁμοίως δὲ καὶ τῶν φαύλων ἡδονῶν αἱ μέν εἰσιν ἁπλῶς φαῦλαι , τινὶ δὲ οὔκ εἰσι φαῦλαι ἀλλ’ αἱρεταί , οἷον ἡ τοῦ μοιχεύειν ἡδονὴ ἀπλῶς φαύλη ἐστίν , τινὶ δέ , ἤτοι τῷ ἀκολάστῳ , οὐ δοκεῖ φαύλη αὕτη ἡ ἡδονὴ ἀλλ’ αἱρετὴ ἀεί . ἔνιαι δὲ ἡδοναὶ φαῦλαι , οἷον τὸ ὑπὲρ μέτρον ἐσθίειν οὐδὲ τῷδε , ἤτοι τινί εἰσιν αἱρεταὶ ἀεὶ ἀλλὰ ποτέ , ἤτοι ὅταν πεινᾶ , καὶ ὀλίγον χρόνον , μέχρις οὗ χορτάσει . αὐταὶ δὲ καθ’ αὑτὰς αἱρεταὶ οὔκ εἰσιν , ἀλλὰ διότι πεινᾶ , διὰ τοῦτο φαίνονται αὐτῷ αἱρετὰ τὰ ἄμετρα σιτία . ἢ καὶ οὕτως , αἱρεταὶ δὲ οὔκ εἰσιν αὗται ἀεί , ἀλλὰ μέχρις οὗ πεινᾶ , αἱ δέ , αἵ εἰσιν ἐκ λύπης . οἷον τῷ Αἴαντι ἡδὺ ἐδόκει τὸ ἑαυτὸν σφαγιάσαι καὶ ὅσαι εἰσὶν ἕνεκεν ἰατρείας , οἷον αἱ ἡδοναὶ τῶν καμνόντων οὐδὲ ἡδοναί εἰσιν ἀλλὰ φαίνονται μὲν ὅτι εἰσὶν ἡδοναί , οὐκ εἰσὶ δέ . ἡδοναὶ δὲ τῶν καμνόντων ἕνεκεν ἰατρείας εἰσίν , οἷον αἱ τῶν ψωριώντων . ἡδονὴ γὰρ τῷ ψωριῶντι δοκεῖ , τὸ εἰσελθεῖν εἰς καχλάζον θερμόν , ὅπερ οὐκ ἔστιν ἡδονὴ ἀλλὰ θάἀγαον νατος . ἀσπάζεται δὲ τοῦτο ὁ ψωριῶν ἕνεκεν ἰατρείας . ὕλη γάρ τις μοχθηρὰ καὶ δριμεῖα τῷ ψωριῶντί ἐστιν , ἥτις καὶ αὐτῷ ἐνοχλεῖ , τὸ δὲ κα - χλάζον θερμὸν δραστήριον ὂν ἀποκρούει τὴν δριμεύουσαν ὕλην καὶ οὕτως ἄνεσίν τινα λαμβάνει ὁ νοσῶν . αὐτῷ μὲν οὖν ἡδὺ δοκεῖ τὸ τοιοῦτο , καίτοι μὴ ἡδὺ ὄν , τῷ δὲ ὑγιαίνοντι θάνατός ἐστιν τὸ εἰσελθεῖν εἰς καχλάζον θερμόν . Ἐνταῦθα ἐπιχειρεῖ δεῖξαι , ὅτι καὶ οἱ λέγοντες τὴν ἡδονήν , ὅτι ἐστὶ γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητήν , κακῶς ὁρίζονται ταύτην . ἐπεὶ γὰρ τοῦ ἀγα - θοῦ τὸ μὲν ἕξις ἐστίν , οἷον ἡ ἀρετή ἐστιν ἀγαθόν , ἀλλ’ ὡς ἕξις , τὸ δὲ ἐνέργεια , οἷον ἡ ἐνέργεια τῆς ἀρετῆς , ἤτοι τὸ τὰ δίκαια πράττειν ἢ τὰ σώφρονά ἐστιν ἀγαθόν , ἀλλ’ ὡς ἐνέργειαι ἀποπληροῦσι τὴν φυσικὴν ἕξιν , ἤτοι ἀποπληρώσεις τοῦ ἐνδοθέντος καὶ ἐλλείποντος τῆς φυσικῆς ἕξεως , οὔκ εἰσι κυρίως ἡδεῖαι , ἤτοι ἡδοναί , <ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἤτοι ἡδοναί.> οὐ γὰρ αὐτὴ ἡ πλήρωσις τοῦ ἐλλείποντος τῆς ἕξεως ἐστιν ἡδονή , ἀλλὰ τῇ γενέσει , ἤτοι τῇ ἀναπληρώσει , ἕπεται καὶ ἡ ἡδονή . εἰ γάρ τις πεινᾶ καὶ φαγεῖ καὶ χορτάζει , τότε ἕπεται αὐτῷ ἡδονή . οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ ἡ γένεσις , ἤτοι ἡ ἀποπλήρωσις , ἤτοι ἡ κίνησις καθ’ ἣν κινεῖται πρὸς τὸ πληρῶσαι τὴν γαστέρα βρωμάτων ἐν ἐνδείᾳ οὖσαν βρωμάτων , ἐστὶν ἡδονή , ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀποπλήρωσιν τῆς γαστρὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ <τῆς> ὑπολύπου φύσεως καὶ ἕξεως . εἰ γάρ τις πεινᾶ καὶ τὴν φύσιν ἐν ἐνδείᾳ οὖσαν βρωμάτων , λυπεῖται ἅμα ὡς πεινῶν καὶ ἔπι · θυμεῖ πληρῶσαι βρωμάτων τὴν αὑτοῦ γαστέρα . γράφεται καὶ ὑπολοί - που , τὸ λοὶ δίφθογγον , ἤτοι τῆς λοιπαζομένης φύσεως καὶ ἐν ἐνδείᾳ οὔσης βρωμάτων . εἰ γάρ τις ἔχει τὴν αὑτοῦ φύσιν καὶ ἕξιν λοιπαζομένην ἤτοι ἐν ἐνδείᾳ οὖσαν βρωμάτων , ἐπιθυμεῖ πληρῶσαι αὐτήν . ἔστιν οὖν ἡ ἐνέργεια αὕτη , ἤτοι ἡ ἀναπλήρωσις , ἐν οἷς ἐστιν καὶ ἡ ἐπιθυμία τῆς ὑπολύπου φύσεως . Ἐπεὶ δέ εἰσιν ἡδοναὶ ἄνευ ἐπιθυμίας καὶ λύπης , οἷον αἱ ἐνέργειαι αἱ ἀπὸ τοῦ θεωρεῖν , ἤτοι νοεῖν , ἐπιγίνονται ἡμῖν μὴ τῆς φύσεως τι ἐνσεούσης καὶ διὰ τοῦτο λυπουμένοις καὶ ἐπιθυμοῦσιν ἀναπληρω|θῆναι . εἰ γὰρ ἀναθεωρῶ , ὅτι τοῦ τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἶσαί εἰσιν , ἡδονή , ἀλλ’ οὐ προηγησαμένης λύπης τινὸς ἢ ἐπιθυμίας διὰ τὸ ἐλλιπῆ εἶναι τὴν φύσιν . τὶ γὰρ ἡ φύσις ἐνδεῖ , ἵνα καὶ λύπη γένηται καὶ ἐπι - θυμία · ὥστε ἐπεί εἰσιν ἡδοναὶ ἄνευ λύπης καὶ ἐπιθυμίας γινόμεναι διὰ τὸ μὴ ἐνδεῖν τι τὴν φύσιν , λοιπὸν κακῶς ἔχει ὁ ὁρισμὸς ὁ λέγων , ὅτι ἡδονή ἐστιν γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητήν . πολλαὶ γάρ εἰσιν ἡδοναὶ ἄνευ γενέκαὶ σεως εἰς φύσιν , ἤτοι ἀναπληρώσεως τῆς φύσεως ἐνδεούσης , οἷαί εἰσιν αἱ ἀπὸ τοῦ νοεῖν ἡδοναί . ὁ δὲ ὁρισμὸς πάντα τὰ ὑπὸ τὸ ὁριστὸν ὀφείλει συμπεριλαμβάνειν . σὴ μεῖον δὲ ὅτι οὐκ ἔστιν ἡ ἡδονὴ γένεσις εἰς φύσιν , ἤτοι ἀναπλήρωσις τῆς φύσεως , διότι οὐ τῷ αὐτῷ ἡδεῖ χαίρουσι πάντες καὶ ἀναπληρουμένης τῆς φύσεως , ἤτοι καὶ εἴ τις πεῖνά καὶ μέλλει ἀναπληρῶσαι τὴν ἑαυτοῦ γαστέρα ἐνδεῆ οὖσαν βρωμάτων , καὶ καθεστη - κυίας , ἤτοι καὶ εἴ τίς ἐστιν καθεστηκώς , ἤτοι κεχορτασμένος . ἀλλὰ τῆς φύσεως καθεστηκυίας οὔσης , ἤτοι κεχορτασμένης , ἤτοι εἰ ἔστι τις κεχορ - τασμένος , χαίρει τοῖς ἁπλῶς , ἤτοι κυρίως , ἡδέσιν , ἤγουν τῷ πιεῖν οἶνον Χιώτην καὶ φαγεῖν ἄρτον σητάνιον . ἀναπληρουμένης δέ , ἤγουν ἐνδεοῦς δὲ οὕσης βρωμάτων τῆς φύσεως , ἤτοι εἰ δέ τις πεινᾷ , χαίρει καὶ τοῖς ἐναντίοις . ἡδέα γὰρ αὐτῷ δοκοῦσι τότε τὰ πικρὰ καὶ ὁ ὀξίνης οἶνος , καὶ ἁπλῶς ὁ πεινῶν καὶ τὸ παρατυχὸν ἡδὺ νομίζει , ἃ οὐδ’ ὅλως τις φαγεῖν θελήσαι κεχορτασμένος ὤν · ἅτινα , ἤτοι τὰ πικρὰ καὶ τὰ ὀξίνα , οὔτε φύσει ἡδέα οὔτε ἁπλῶς , ἤτοι κυρίως . ὡς γὰρ τὰ κυρίως ἡδέα διεστήκασι τῶν τοιούτων , τῶν δοκούντων ἡδέων τῷ πεινῶντι καὶ δι - ψῶντι , ἤτοι τῶν πικρῶν καὶ ὀξίνων , οὕτω καὶ αἱ ἡδοναὶ αἱ ἀπὸ τούτων τῶν τε κυρίως ἡδέων καὶ τῶν δοκούντων γινόμεναι διεστηκυῖαί εἰσιν , καίτοι , εἰ ἡδονὴ γένεσίς ἐστιν εἰς φύσιν αἰσθητήν , ἔδει τὸ αὐτὸ ἡδὺ εἶναι 20 καὶ ἐν τῶ πεινῶντι καὶ ἐν τῷ κεχορτασμένῳ . δέδεικται οὖν ὅτι οἱ ὁρι - ζόμενοι τὴν ἡδονήν , ὅτι γένεσίς ἐστιν εἰς φύσιν αἰσθητήν , κακῶς ὁρίζονται . Πάλιν ἐνταῦθα ἀνατρέπει τὴν δόξαν τῶν λεγόντων , ὅτι οὐκ ἔστιν ἡ ἡδονὴ τὸ ἄριστον , καί φησιν , ὅτι οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἕτερόν τι βέλτιον τῆς 25 ἡδονῆς , ὥσπερ τινές φασιν . ὅτι δὲ γενέσεις λέγουσι τὰς ἡδονὰς οὐδὲ πᾶσαι αἱ ἡδοναί εἰσι μετὰ γενέσεως , ἤτοι ἑτέρων τινῶν πρῶτον γινομένων , ἀλλὰ χρωμένων , ἤτοι ἅμα τῷ ἐνεργεῖν συνέπεται καὶ ἡ ἡδονή . ἡ γὰρ ἡδονὴ ἐνέργειά ἐστιν , καὶ εἴ τις ἐνεργεῖ ἀμέμπτως , εὐθὺς καὶ ἥδεται , καὶ οὐ πασῶν τῶν ἐνεργειῶν ἐστι καὶ τὸ τέλος ἕτερον , ἀλλὰ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀγομένων εἰς τελείωσιν φύσεως ἢ τῶν ἀναπληρούντων φύ - σιν τινὰ ἐν ἐνδείᾳ οὖσαν , ἤτοι τῶν τελειοποιουσῶν φύσιν τινά , ἐκείνων ἐστὶν καὶ τὸ τέλος ἕτερον τῶν ἐνεργειῶν . ἡ γὰρ ἰατρικὴ ἀναπλήρωσίς ἐστιν , οὗ ἡ φύσις ἐλλείπεται , καὶ εὐθὺς καὶ τὸ τέλος αὐτῆς , οἷον ἡ ὑγίεια , ἕτερόν ἐστιν τῶν ἐνεργειῶν αὐτῆς . καὶ διὰ τοῦτο οὐ καλῶς ἔχει τὸ φάναι , ὅτι ἡ ἡδονή ἐστι γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητήν , ἀλλὰ μᾶλλον οὕτω δεῖ ὁρίσασθαι αὐτήν , ὅτι ἡ ἡδονή <ἐστιν> ἐνέργεια τῆς κατὰ φύσιν ἕξεως ἀνεμπό - διστος . εἰ γάρ τις ἔχει ἕξιν τινὰ κατὰ φύσιν οὖσαν οἷον σωφροσύνην ἢ ὑγίειαν , καὶ ἐνεργεῖ κατὰ ταύτην ἀνεμποδίστως , εὐφραίνεται . ἡ δὲ σωφροἤτοι σύνῃ καὶ ὑγίεια , ἐπεὶ ἀγαθαί εἰσι , λοιπὸν καὶ κατὰ φύσιν εἰσίν . <πᾶν γὰρ τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν . ὥστε ἡ ἀνεμπόδιστος ἐνέργεια ἡ ἐφ’ ἑκάστῃ ἕξει ἡδονή ἐστιν.> εἰ γάρ τις ὁποιανοῦν ἔχων ἕξιν ἢ ῥητορικὴν ἢ γραμ - ματικὴν ἢ δικαιοσύνην καὶ ἐνεργεῖ κατὰ ταύτην ἀνεμποδίστως , ἥδεται . ἐπὶ δὲ τῶν ἕξεων αἱ αὐταί εἰσιν ἐνέργειαι καὶ τέλη . τοῦ γὰρ σώ - φρονος τὸ αὐτό ἐστιν καὶ ἐνέργεια καὶ τέλος . ἐπεὶ δὲ ἡδονὴ τὸ αὐτό ἐστιν καὶ ἐνέργεια καὶ τέλος , ὁ γὰρ θεωρῶν , ὅτι τοῦ τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι , ἅμα ἐνεργεῖ καὶ ἥδεται , ὥστε ἐπεὶ καὶ τέλος ἐστίν , λοιπὸν οἱ λέγοντες , ὅτι οὐκ ἔστι τέλος ἡ ἡδονὴ καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ τὸ ἄριστον , κακὸν λέγουσιν . εἶτα λέγει καὶ πῶς ἐδόξασαν τὴν ἡδονὴν ὅτι ἐστὶ γένεσις . καί φησιν ὅτι ἐπεὶ ἡ ἐνέργεια κυρίως ἀγαθόν ἐστιν , ᾤοντο δὲ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν γένε - σιν ταὐτὸν εἶναι , τιμῶντες τὴν ἡδονὴν καὶ δεικνύοντες , ὅτι ἐστὶν ἡ ἡδονὴ τὸ κυρίως ἀγαθόν , ἔλεγον αὐτὴν γένεσιν εἶναι . δοκεῖ δὲ ἡ ἡδονή , ὅτι ἐστὶ γένεσις , διὰ τὸ καὶ δοκεῖν αὐτοῖς , ὅτι ἐστὶ κυρίως ἀγαθὸν ἡ ἡδονή . ἔστι δὲ ἡ ἐνέργεια ἕτερον τῆς γενέσεως . ἕτερον γάρ ἐστιν ἡ ἐνέργεια ἑκάστης ἕξεως καὶ ἡ γένεσις , ἤτοι ἡ κίνησις καθ’ ἣν κινεῖταί τις πρὸς τὸ ὀρεκτὸν ἢ πρὸς τέλος τι . ἡ γὰρ ἐνέργειά ἐστιν τὸ ποιοῦν τὴν γένεσιν παν - τὸς πράγματος , ἤτοι τὸ αἴτιον τοῦ γίνεσθαι πᾶν πρᾶγμα . πάλιν ἐπεὶ ἐδό - ξαζόν τινες , ὅτι ἐπεί εἰσί τινα ἡδέα βλαβερὰ καὶ αἰσχρά , λοιπὸν καὶ πᾶσα ἡδονὴ φαύλη ἐστίν , ἐπιχειρεῖ ἀνατρέψαι καὶ ταύτην τὴν δόξαν καί φησιν , ὅτι ἐὰν ὦσι πάσαι αἱ ἡδοναὶ φαῦλαι , διότι εἰσί τινα ἡδέα νοσώδη καὶ βλαβερὰ καὶ αἰσχρά , τὸ αὐτὸ συμβήσεται καὶ ἐπὶ τῶν ὑγιεινῶν , ὅτι ἔσονται πάντα τὰ ὑγιεινὰ φαῦλα καὶ παρεμποδιστικὰ πρὸς χρηματι - σμόν , ἤτοι πρὸς πλοῦτον · οἷον εἴ τις ἀρρωστεῖ , ὑγιεινόν ἐστιν , ἤτοι τὸ ποίη . τικὸν ὑγιείας τὸ διδόναι τοῖς ἰατροῖς καὶ ἐξωνεῖσθαι πάντα τὰ πρὸς ὑγίειαν συμβαλλόμενα , ἀλλὰ κενωτικόν ἐστιν τοῦ πλούτου αὐτοῦ . ταύτῃ οὖν , ἤτοι κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ κατὰ τοῦτο , ἄμφω , ἤτοι πᾶσαι αἱ ἡδοναὶ καὶ πάντα τὰ ὑγιεινά εἰσι φαῦλα . ἀλλ’ οὐ φαῦλά εἰσιν · ὡμολόγηται γὰρ πᾶσιν , ὅτι εἰσὶν ἡδοναί τινες ἀγαθαὶ καὶ ὑγιεινά εἰσιν ἀγαθά . κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἐπεὶ καὶ τὸ θεωρεῖν , ἤτοι τὸ νοεῖν καὶ ἀναγινώσκειν , βλάπτει πρὸς ὑγίειαν ποτέ , λοιπὸν ἔσται ἁπλῶς τὸ θεωρεῖν φαῦλον . τοῦτο δὲ ἄτοπον , ὅτι ἡ νόησις θεωρημάτων τινῶν ὑψηλῶν ἐστι φαύλη . εἰ γάρ τις ἀρρωστῶν θεωρεῖ , ἤτοι ἀναγινώσκει καὶ νοεῖν ἐπιχειρεῖ θεωρήματα ὑψηλά , ἐμποδίζεται μᾶλλον πρὸς τὸ ὑγιᾶναι καὶ ἐπιτείνεται ἡ αὐτοῦ ἀρρωστία . διὸ καὶ οἱ ἰατροὶ παρακελεύονται τοὺς ἀρρώστους μὴ ἀναγινωσκειν . Πάλιν ἐπεὶ ἐδόξαζόν τινες , ὡς καὶ ὄπισθεν εἴρηκεν , ὅτι ἐμποδιστικαί εἰσιν τῆς φρονήσεως καὶ διὰ τοῦτο οὔκ εἰσιν ἀγαθαί , ἀνατρέπει ταύπᾶν τὴν τὴν δόξαν καί φησιν , ὅτι οὔτε τῆ φρονήσει οὔτε ἄλλῃ τινὶ ἕξει εἰσὶν ἐμποδιστικαὶ αἱ ἡδοναί , αἱ ἐφ’ ἑκάστῃ ἕξει γινόμεναι . ἡ γὰρ ἡδονὴ ἡ γινομένη τῷ φρονίμῳ ἐν τῷ ἐφευρίσκειν τὰ πρὸς τὸ τέλος ἄγοντα οὐκ ἐμποδίζει τὴν αὐτοῦ φρόνησιν πρὸς τὸ ἐφευρίσκειν ταῦτα , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιτείνει αὐτήν , οὐδὲ ἡ ἡδονὴ ἡ ἐπιγινομένη τῷ σώφρονι ἐκ τοῦ πράττειν τὰ σώφρονα ἐμποδίζει αὐτὸν πρὸς τὸ πράττειν τὰ σώφρονα ἀλλὰ μᾶλλον παροτρύνει . ἀλλὰ μᾶλλόν εἰσιν ἐμποδιστικαὶ ἑκάστης ἕξεως αἱ ἀλλότριαι ἡδοναί , ἤτοι αἱ σωματικαὶ ἡδοναί . ἡ γὰρ ἡδονὴ ἡ ἐκ τοῦ μοιχεύειν ἀλλοτρία ἐστὶν τοῦ σώφρονος καὶ τοῦ φρονίμου καὶ οὐχὶ οἰκεία . οὐ γὰρ τοιαύτῃ ἡδονῇ χαίρει ὁ σώφρων ἢ ὁ φρόνιμος ἀλλὰ τῇ ἐκ τοῦ ἐνεργεῖν τὰ σώφρονα . διὸ ὁ σώφρων εἰ χαίρει τῇ ἀφροδισιαστικῇ ἡδονῇ ἢ ὁ φρόνιμος , ἐμποδίζεται τοῦ ἐνεργεῖν , ἤτοι ὡς σώφρων ἢ ὡς φρόνιμος , ἐπεὶ αἱ ἡδοναὶ αἱ ἐπιγινόμεναί τινι ἐκ τοῦ θεωρεῖν , ἤτοι νοεῖν ἤτοι μανθάνειν θεώρημά τι ὑψηλόν , μᾶλλον ποιοῦσι προθυμότερον πρὸς τὸ μανθάνειν καὶ οὐκ ἐμποδίζουσιν ἢ ἀνακόπτουσιν αὐτὸν τῆς προθυμίας . εἰ δὲ ὁ μανθάνων χαίρει ἀλλοτρίᾳ ἡδονῇ , ἤτοι σωματικῇ , τῇ ἐκ τῶν ἀφροδισίων , ἐμπο - δίζεται καὶ οὐκέτι δύναται νοῆσαί τι . Πἀλιν ἐδόξαζόν τινες , ὅτι ἐπεὶ τῆς ἡδονῆς τέχνη οὐκ ἔστιν , λοιπὸν οὐκ ἔστιν ἡδονὴ ἀγαθόν . λύει καὶ ταύτην τὴν δόξαν πρῶτον μὲν κατὰ ἔνστασιν , εἶτα κατὰ ἀντιπαράστασιν . εὐλόγως οὐδεμιᾶς ἡδονῆς τέχνη ἐστίν , ἡ γὰρ ἡδονὴ ἐνέργειά ἐστιν , ὡς δέδεικται , οὐδεμιᾶς δὲ ἐνεργείας ἐστὶν τέχνη . αἱ γὰρ τέχναι τῶν δυνάμεων , ἤτοι τῶν ἕξεων εἰσιν , οὐ τῶν ἐνεργειῶν , αἱ δὲ ἐνέργαί εἰσι τῶν ἕξεων . εἶτα καὶ κατὰ ἔνστασιν λύει καὶ φησίν , ὅτι καὶ τῆς ἡδονῆς τέχνη ἐστίν · ἡ γὰρ μυρεψικὴ καὶ ἡ ὀψοποιητικὴ τέχναι εἰσὶ τῆς ἡδονῆς καὶ ποιητικαὶ ταύτης . καὶ ἐπεί ἐστι τέχνη αὐτῆς , λοιπὸν ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν ἐστιν . πάλιν ἐδόξαζόν τινες , ὅτι ἐπεὶ τὸ ἡδὺ μισεῖ ὁ σώφρων καὶ ἐπεὶ ὁ φρόνιμος τὸ ἄλυπον διώκει , ἤτοι ζητεῖ , καὶ ἐπεὶ τὰ θηρία καὶ τὰ παιδία τὴν ἡδονὴν ζητοῦσι , λοιπὸν ἡ ἡδονὴ οὐκ ἔστιν ἀγα - θόν . πειρᾶται λῦσαι καὶ τὰς τοιαύτας πάσας δόξας ἐν τῷ αὐτῷ , ἤιοι δι’ ἑνὸς ἐπιχειρήματος , καί φησιν , ὅτι ἐπεὶ εἴπομεν , ὅτι πᾶσαι αἱ ἡδοναὶ αἱ ’ ) ἐκ τῶν ἐνεργειῶν , αἱ μέν εἰσι τῶν ἀρετῶν ἡδοναὶ πῶς ἀγαθαί , ἤτοι ἁπλῶς καὶ κυρίως , αἱ δέ εἰσι πῶς οὐκ ἀγαθαί , ἤτοι ἁπλῶς μὲν καὶ κυρίως ἀγα - θαὶ οὔκ εἰσιν , οἷον αἱ σωματικαί , ἀλλὰ τισίν εἰσιν ἀγαθαὶ καὶ φαινόμεναι ἀγαθαί , τὰ παιδία καὶ τὰ θηρία διώκουσιν , ἤτοι ζητοῦσι , καὶ ὁ σώφρων μισεῖ τὰς τοιαύτας ἡδονάς , τὰς μετ’ ἐπιθυμίας καὶ λύπης γινομένας , ἤτοι τὰς σωματικάς , καὶ οὔκ εἰσι κυρίως ἀγαθαὶ ἀλλὰ φαινόμεναι , καὶ ὁ φρό - νιμος τὰς σωματικὰς ἡδονὰς οὐ ζητεῖ , αἵ εἰσι φαινόμεναι ἀγαθαί , ἀλλὰ ζητεῖ τὴν ἀλυπίαν τούτων . ὁ γὰρ φρόνιμος τῇ ἀπουσίᾳ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν βούλεται μὴ λυπεῖσθαι , ἤτοι οὐ λυπεῖται . σωματατικαί εἰσιν ἡδοναὶ τὰ ἀφροδίσια , τὰ ἄμετρα σιτία καὶ ποτά . αὗται γὰρ αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ τοιαῦταί εἰσιν , ἤτοι’ ἐπιθυμίας καὶ λύπης γίνονται . εἰ γάρ τις πεινᾶ , λυπεῖται διὰ τὸ τὴν γαστέρα εἶναι ἐν ἐνδείᾳ βρωμάτων καὶ ἐπιθυμεῖ ἐμπλῆσαι αὐτήν . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀκόλαστος λυπεῖται ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τῶν ἀφροδισίων καὶ ἐπιθυμεῖ αὐτῶν καὶ τὰς ὑπερβολὰς τούτων τῶν σωματικῶν ἡδονῶν , ἤτοι τὸ ἀμέτρως καὶ ὑπερβολικῶς ἀφροδισιάζειν καὶ πίνειν καὶ ἐσθίειν καθὼς ὁ ἀκόλαστος ἀκόλαστος λέγεται , † ἐν ᾧ ζη - τοῦσι τὰ παιδία καὶ τὰ θηρία , ἃ μισεῖ ὁ σώφρων καὶ ὁ φρόνιμος . ὁ γὰρ ἀκόλαστος ἀκόλαστος λέγεται ἐν τῷ ζητεῖν τὰς ὑπερβολὰς τῶν σωματικῶν ἡδονῶν . διὸ ὁ σώφρων φεύγει ταύτας , ἤτοι τὰς σωματικὰς ἡδονάς , αἳ οὔκ εἰσι κυρίως ἀγαθαί . εἰσὶ δὲ καὶ οἰκεῖαι τῷ σώφρονι , αἳ αὐτῷ ἐπιγίνονται ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τῆς ἕξεως , ἤτοι τῆς σωφροσύνης , καὶ αὗται αἱ ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀρετῶν γινόμεναί εἰσι κυρίως ἀγαθαί . τῷ γὰρ δικαίῳ ἡδονὴ γίνεται ἐκ τοῦ τὰ δίκαια πράττειν καὶ τῷ ἀνδρείῳ ἐκ τοῦ τὰ ἀνδρεῖα καὶ τῷ σώφρονι ἐκ τοῦ πράττειν τὰ σώφρονα ἡδονὴ γίνεται . Ἀλλὰ μὴν ὡμολόγηται ὅτι καὶ ἡ λύπη κακόν ἐστιν καὶ φευκτόν . ἡ μὲν γὰρ ἡ λύπη ἐστὶν ἁπλῶς κακόν , οἷον εἰ λυπεῖταί τις ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τῶν ἀφροδισίων , ἡ τοιαύτη λύπη ἐστὶν ἀπλῶς <κακόν> , ἡ δὲ οὐκ ἔστιν ἁπλῶς κακόν , ἀλλὰ πῇ κακὸν καὶ φευκτόν , ἤτοι καθὸ ἐμποδιστική , οἷον εἴ τις νοῆσαι πειρᾶται θεώρημά τι , ἐν οἷς δὲ σπουδάζει νοῆσαι αὐτὸ ἀκοῦσαι , ὅτι ὁ παῖς ἢ ὁ φίλος αὐτοῦ ἀπέθανε καὶ λυπηθῇ καὶ τῇ λύπῃ συσχεθεὶς μὴ δυνηθῇ θεωρῆσαι τὸ θεώρημα ἐν τῷ θολωθῆναι τὸ λογιστικὸν αὐτοῦ ὑπὸ τῆς λύπης , ἡ τοιαύτη λύπη , ἡ ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ παιδός , ἀπλῶς μὲν κακὴ οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ πῇ ἐστι κακή , καθὸ ἐνεμπόδισεν αὐτὸν νοῆσαι τὸ θεώρημα . εἰ οὖν ἡ λύπη κακὸν καὶ φευκτόν , τῷ δὲ φευκτῷ καθὸ φευ - κτόν ἐστιν καὶ κακόν , ἐναντίον ἐστὶν τὸ ἀγαθόν , λείπεται ἄρα τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι . ἐπὶ γὰρ τῶν ἀμέσων ἐναντίων ἐὰν θάτερον τὸ τῶν ἐναν - τίων κακόν ἐστιν , θάτερον ἔσται ἀγαθόν . ἐνδέχεται γὰρ εἶναι καὶ κακόν , οἷον ἀνδρεία δειλία καὶ θρασύτης . ἀντίκειται γὰρ τῇ δειλίᾳ καὶ ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ θρασύτης . ἔνστασις τοῦ Σπευσίππου . ἔλεγεν ὁ Σπεύσιππος , ὅτι ὡς τὸ μεῖζον ἀντίκειται τῷ ἐλάττονι καὶ τῷ ἴσῳ , καὶ τὰ μὲν ἄκρα , ἤτοι τὸ μεῖ - ζον καὶ τὸ ἔλαττον , ἐστὶν κακά , τὸ δὲ μέσον , ἤτοι τὸ ἴσον ἀγαθόν ἐστιν , οὕτως καὶ ἡ ἡδονὴ ἀντίκειται τῇ ἀλυπίᾳ καὶ τῇ λύπῃ , καὶ τὰ μὲν ἄκρα , ἤτοι ἡ λύπη καὶ ἡ ἡδονή , εἰσὶ κακά , τὸ δὲ μέσον , ἤτοι ἡ ἀλυπία , ἀγαθόν ἐστιν . ὡς γὰρ ὁ Σπεύσιππος ἔλυεν , ὅτι καὶ ἡ ἡδονὴ καὶ ἡ λύπη κακόν ἐστιν , ἡ δὲ ἀλυπία ἀγαθόν , οὐ συμβαίνει ἡ λύσις , ὅτι οὐχ ὡμολόγηται τοῦτο πᾶσι . πάντες γὰρ ὁμολογοῦσι τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , καὶ οὐδεὶς ἂν φαίη τὴν ἡδονὴν εἶναι ὅπερ κακόν , ἤτοι ὡς ἐν γένει ἀνάγεσθαι τῷ κακῷ , καὶ εἶδος τοῦ κακοῦ τὴν ἡδονὴν εἶναι , ἤτοι εἶναι κακὸν τὴν ἡδονὴν οὐδεὶς ὁμολογεῖ . Πάλιν εἶπεν ὄπισθεν ὅτι τινὲς ἐδόξαζον , ὅτι ἐπεί εἰσί τινες ἡδοναὶ φαῦλαι , λοιπὸν οὐκ ἔστιν ἡδονὴ τὸ ἄριστον . λύει οὖν καὶ ταύτην τὴν δόξαν καί φησι , οὐδὲν κωλύει τινὰ ἡδονὴν εἶναι τὸ ἄριστον , ἐπεί εἰσί τινες ἡδοναὶ φαῦλαι , ὥσπερ οὐδὲν κωλύει εἶναί τινα ἐπιστήμην ἄριστον , ἤτοι τὴν φιλοσοφίαν , ἐπεί εἰσί τινες ἐπιστῆμαι φαῦλαι . ἐπιστήμας καταχρηστικῶς τὰς βαναύσους ἐνταῦθα ἔλαβεν , οἷον τὴν φαρμακευτικὴν ἐπι - στήμην καὶ τὴν ὀρχηστικὴν καὶ τὴν σκυτοτομικήν . ἴσως δὲ καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν εἶναί τινα ἡδονὴν αἱρετωτάτην καὶ ἀρίστην , εἴπερ εἰσὶν ἑκά - στης ἕξεως , ἤτοι ἀρετῆς , ἐνέργειαι ἀνεμπόδιστοι , καὶ ἐάν ἐστιν εὐδαιμονία πασῶν τῶν ἕξεων , ἤτοι τῶν ἀρετῶν , ἤτοι κἄν τε ἡ εὐδαιμονία συνίστηται ἐκ πασῶν τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀρετῶν , εἴτε εὐδαιμονία ἐστὶν ἡ ἐνέργειά τινος αὐτῶν , ἤτοι μιᾶς τινος ἀρετῆς . ὡς γὰρ ἔμπροσθέν φησιν , ὅτι ὁ θεωρητικός ἐστιν εὐδαίμων . φησὶ γὰρ ἐν τῷ δεκάτῳ , ὅτι ἐκ μόνης τῆς θεωρίας ὁ εὐδαίμων συνίσταται , ἂν ἡ θεωρία ᾖ ἀνεμπόδιστος , ἤτοι ἄν θεωρῇ καὶ νοῇ ἀνεμποδίστως . τοῦτο δέ , ἤτοι ἡ ἀνεμπόδιστος ἐνέρ - γει , ἐστὶν ἡ ἡδονή . ἐπεὶ οὖν ἡ ἡδονὴ ἐνέργειά ἐστιν ἀνεμπόδιστος , εἰσὶ δὲ ἐνέργειαι ἀνεμπόδιστοι ἑκάστης ἕξεως , ἤτοι ἀρετῆς , κἄν τε ἡ εὐδαιμονία ᾖ ἐκ πασῶν τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀρετῶν συνισταμένη , κἄν τε ἡ εὐδαιμονία ἐξ ἐνεργειῶν μιᾶς τινος ἕξεως , ἤτοι τῆς θεωρητικῆς , ὥστε εἰ ἡ εὐ - δαιμονία συνίσταται ἐκ τῶν ἐνεργειῶν πασῶν τῶν ἀρετῶν ἢ ἐκ τῶν ἐνεργειῶν μιᾶς τινος ἕξεως , καὶ ἔστιν ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια ἀνεμπόδι - στος , ἔστι δὲ καὶ ἡ ἡδονὴ ἐνέργεια πασῶν τῶν ἀρετῶν , λοιπὸν ἔστι τις ἡδονὴ ἀρίστη , ἡ εὐδαιμονία καὶ ἡ ἐνέργεια αὐτῆς . ὥστε εἴη ἄν τις , ἤτοι ὥστε καὶ εἰ δώσομεν τὰς πολλάς , ἤτοι τὰς πλείονας ἡδονὰς φαύλας εἶναι , ἀλλ’ οὖν ἔστι τις ἡδο|νὴ τὸ ἄριστον , ἤτοι ἡ εὐδαιμονία καὶ ἡ ἐνέργει αὐτῆς . καὶ ἐπεὶ ἡ ἡδονή ἐστιν ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος , συνίσταται δὲ καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐκ τῶν ἐνεργειῶν ἢ πασῶν τῶν ἀρετῶν ἢ μιᾶς ἀρετῆς , διὰ τοῦτο καὶ τὸν εὐδαίμονα βίον πάντες οἴονται εἶναι ἡδύν · καὶ εὐλόγως τὴν ἡδονὴν συμπλέκουσι τῇ εὐδαιμονίᾳ , ὡς ἑτέραν μὲν οὖσαν τὴν ἡδονὴν τῆς εὐδαιμονίας , συμπαραμιγνύουσι δὲ ταύτην αὐτῇ . προσέ - θηκε δὲ τὸ εὐλόγως εἰκότως . εἰ γὰρ εὐδαιμονία ἐστὶν τῶν τελείων , λοιπὸν καὶ ἐνέργειά ἐστιν ἀνεμπόδιστος . ἔστι δὲ καὶ ἡ ἡδονὴ ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος , ὥστε εὐλόγως τὴν ἡδονὴν συμπλέκουσι τῇ εὐδαιμονία . ἔστιν οὖν ἡ εὐδαιμονία τέλος , καὶ εἰ τέλος ἐστίν , λοιπὸν καὶ ἀνεμπόδιστός ἐστιν ἐνέργει . οὐδεμία γὰρ ἐνέργεια ἐμποδιζομένη τέλος ἐστίν . ὁρίζονται δὲ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἐνέργειαν ψυχῆς εἷναι μεθ’ ἡδονῆς ἐν τελείῳ βίῳ . ἐπεὶ οὖν ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια ἀνεμπόδιστός ἐστιν , διὰ τοῦτο προσδεῖται καὶ τῶν ἐν σώματι ἀγαθῶν . τὸ δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ ἤτοι · ἤτοι τῶν ἐκτός , ὅπως μὴ ταῦτα , ἤτοι τὰ ἐκτὸς ἀγαθά , ἀπόντα παρεμποδίζωσι τὴν ἐνέργειαν τοῦ εὐδαίμονος . εἰ γάρ τις ἔχει ἁπάσας τὰς ἀρετάς , οὐκ ἔχει δὲ καὶ τὰ ἐκτὸς ἀγαθά , πλοῦτον δόξαν , οὗτος οὐκ ἄν δυνήσεται οὕτως ἀνεμποδίστως ἐνεργεῖν κατὰ τὰς ἀρετάς , ἀλλὰ καὶ ἄδικά τινα διαπράξεται , ὡς ἄν πλοῦτον συλλέξῃ ἢ ἄλλο τι τῶν ἀναγκαίων . μὴ ἀνεμποδίστως δὲ ἐνεργῶν οὐδὲ εὐδαίμων οὗτος ῥηθήσεται . Οἱ δὲ λέγοντες τὸν τροχιζόμενον , ἤτοι τὸν κατὰ τροχοῦ φερόμενον ὑπὸ τῶν πειρασμῶν , ἤτοι τὸν ἀτυχοῦντα καὶ δυστυχίαις μυρίαις περι - πίπτοντα εὐδαίμονα , κἂν ἀγαθὸς ᾖ , ἤτοι κἄν ἁπάσας ἔχῃ τὰς ἀρε - τάς , ἢ ἑκόντες , ἤτοι ἢ γινώσκοντες , ὅτι οὐκ ἔστιν οὗτος εὐδαίμων , κρύπτοντες τὴν ἀλήθειαν , οὐδὲν λέγουσιν , ἤτοι ψεύδονται εὐδαίμονα τὸν τοιοῦτον ὀνομάζοντες , ἢ ἄκοντες , ἤτοι ἀγνοοῦντες τίς ἐστι ὁ κυρίως εὐ - δαίμων . ἐπεὶ καὶ ὄπισθεν ἐν τῷ πρώτῳ τοῦτο ἐπεσημήνατο εἰπὼν ‘ὁ δὲ Πριαμικαῖς δυστυχίαις περιπεσὼν κἂν πάσας ἔχῃ τὰς ἀρετὰς οὐκ εὐδαίμων ἐστίν.’ ἐπεὶ δὲ ὁ εὐδαίμων προσδεῖται τῆς τύχης , ἤτοι τῶν τυχη - ρῶν ἀγαθῶν , πλούτου δόξης , δοκοῦσί τινες ταὐτὸν εἶναι τὴν εὐτυχίαν τῇ εὐδαιμονίᾳ , ἐπεὶ αὐτὴ ἡ εὐτυχία ἐὰν ὑπερβολική τις ᾖ ἐμποδίζει τὸν εὐδαίμονα ὥστε κατὰ τὰς ἀρετὰς ἐνεργεῖν . εἰ γάρ τις ὑπερβολικὴν δυνα - στείαν ἔχων ἢ πλοῦτον , ὑπερόπτης ἴσως τῶν εὐτελῶν καταφαίνεται , καὶ τῶνδε μὲν καταδυναστεύων , τούσδε δὲ καὶ ἀδικῶν . ὥστε ἡ ὑπερβολικὴ εὐτυχία ἐμποδίζει μᾶλλον τὸν εὐδαίμονα εἰς τὸ κατὰ ἀρετὴν ἐνεργεῖν . λοιπὸν οὐ δεῖ τὸν εὐδαίμονα ὑπερβολικὴν εὐτυχίαν ζητεῖν , καὶ ἴσως οὐ δίκαιόν ἐστιν τὴν ὑπερβολικὴν εὐτυχίαν εὐδαιμονίαν κατονομάζειν , εἴπερ ἐμποδιστικῂ τῆς εὐδαιμονίας ἐστίν . ἡ γὰρ ὑπερβολικὴ εὐτυχία φαύλη ἐστί . καὶ γὰρ ὅρος αὐτῆς τῆς εὐτυχίας πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν ἐστίν . εἰ γὰρ συντελεῖ καὶ ὠφέλιμός ἐστι πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν , τότε εὐτυχία ὀνο - μασθήσεται καὶ ἐπαινετὴ ἔσται , εἰ δ’ οὐ συντελεῖ , ἅτε ὑπερβολική τις οὖσα , ὖ · οὐδ’ εὐτυχία ὀνομασθήσεται οὕτε μὴ ἐπαινετὴ ἔσται . ἐπεὶ ἔλεγόν τινες , ὅτι ἐπεὶ αἱ ἡδοναὶ παρὰ τῶν θηρίων καὶ παιδίων διώκονται , ἤτοι ζητοῦνται , διὰ τοῦτο οὔκ εἰσιν ἀγαθαί , φησὶν οὗτος , ὅτι διὰ τοῦτο μᾶλλόν εἰσιν ἀγαθαί , διότι ὑπὸ τῶν θηρίων καὶ παίδων ζητοῦνται . σημεῖον γὰρ τοῦ εἶναι αὐτήν , ἤτοι τὴν ἡδονήν , ἄριστόν πὼς , ἤτοι ἀγαθὸν αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τὸ ὑπὸ τῶν παιδίων καὶ θηρίων ζητεῖσθαι . οὗ γὰρ πάντα ἐφίεται , ἀγαθόν , τῆς δὲ ἡδονῆς ἐπεὶ πάντα ἐφίεται καὶ οἱ παῖ · ’δες καὶ τὰ θηρία , λοιπὸν ἀγαθόν ἐστιν ἡ ἡδονή . φησὶ γάρ ‘οὐ πάμπαν ἀπόλλυται φήμη , ἣν πολλοὶ λαοί᾿ . καὶ ταύτην οὖν τὴν ἡδονήν , οἱονεὶ πάντες φημίζουσιν ἀγαθὸν εἶναι ἐκ τοῦ ζητεῖσθαι ὑπὸ πάντων , ἤτοι θηρίων καὶ παίδων . ἀλλ᾿ ἐπεὶ οὐχ ἡ αὐτή ἐστιν , ἤτοι ἀλλ’ ἐπεὶ οὐκ ἔστι μία φύσις καὶ ἕξις ἡ ἀρίστη , ἀλλ’ εἰσὶ πολλαὶ φύσεις καὶ ἕξεις ἔστι γὰρ φύσις καὶ ἕξις θηριώδης καὶ ἔστι φύσις καὶ ἕξις νοσώδης ) , διὰ τοῦτο οὐδεμία ἡδονή ἐστιν ἐν πᾶσιν οὐδὲ τὴν αὐτὴν | διώκουσιν ἡδονὴν πάντες . ἄλλο γὰρ ἄλλῳ ἡδὺ δοκεῖ , τῷ μὲν φύσιν ἔξιν ἔχοντι θηριώδη ἡδὺ δοκεῖ τὸ αἵματα πίνειν , τῷ δὲ νοσερὰν φύσιν ἔχοντι ἕτερον ἡδὺ δοκεῖ . τέως δὲ πάντες ἡδονὴν ζητοῦσιν , εἴτε κυρίως ἡδονὴν εἴτε τὴν φαινομένην . ἴσως δὲ καὶ ζητοῦσιν οὐχὶ τὴν ἀρίστην ἡδονήν , ἣν καὶ οἴονται ἀγαθὴν εἶναι καὶ φαῖεν , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ἧττον σωματικήν , ἤτοι τὰ ὑπέρμετρα σιτία καὶ ποτά . τινὲς γάρ εἰσιν οἳ γινώσκουσιν ἀρίστην μὲν ἡδονὴν εἶναι τὴν ἐκ τῆς ἀρετῆς ἐνέργειαν , ἤτοι τὴν ἐκ τῆς σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης , μὴ δυνάμενοι δὲ πρὸς ταῦτα ἀνάγεσθαι καὶ τῇ θείᾳ ἡδονῇ χαίρειν καὶ ἄκον - τες τῇ σωματικῇ ἡδονῇ χαίρουσιν . εἶτα δείκνυσι καὶ πῶς τινες ἔχουσι θείαν ἡδονήν , καί φησιν , ὅτι πάντες καὶ τὰ ἄλογα ζῷα φυσικῶς ἔχουσί τι θεῖον ἐν ἑαυτοῖς ἐπάρμενον ἡ θείαν τινὰ ἔλλαμψιν , καὶ γινώσκουσι μὲν ἡδὺ ἄριστον εἶναι τὴν ἐκ τῆς ἀρετῆς ἐνέργειαν , μὴ δυνάμενοι δὲ ταύτῃ τῇ θείᾳ ἡδονῇ ἥδεσθαι , τῇ σωματικῇ ἡδονῇ ἐμμένουσί τε καὶ χαίρουσι . καὶ κυρίως μὲν ἡδοναί εἰσιν αἱ ἐκ τῶν ἀρετῶν ἐνέργειαι , αἱ δὲ σωματικαὶ ἡδοναὶ οὐδὲ κυρίως ἡδοναί εἰσιν ἀλλὰ φαινόμεναι . εἰλήφασι δὲ αὗται αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ τὴν κληρονομίαν τοῦ ὀνόματος , ἤτοι τὸ λέγεσθαι μόναι αὗται ἡδοναὶ καὶ κυρίως ἡδονὰς οἴεσθαι ταύτας εἶναι , διότι οἱ πλεί - ονες πρὸς τὰς σωματικὰς μᾶλλον ῥέπουσι καὶ ὅτι τούτων πάντες μετέχειν βούλονται διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ταῖς θείαις ἡδοναῖς ἥδεσθαι , καὶ ὅτι οἱ πολλοὶ ταύτας μόνον οἴονται εἶναι ἡδονὰς τὰς σωματικάς , εἰ καὶ ἄλλη δὲ ἔστιν ἡδονὴ θειοτέρα , οὐδ’ ὅλως ἐπίστανται . φανερὸν δὲ τοῦτό ἐστιν πρὸς τοὺς λέγοντας τὴν ἡδονὴν μήτε ἀγαθόν εἶναι μήτε λυπηρόν . καί φησιν , ὅτι εἰ μὴ ἡδονὴ καὶ ἐνέργεια αὐτῆς ἀγαθόν ἐστιν , οὐκ ἔσται λοιπὸν τὸν εὐδαίμονα ἡδέως ζῆν . εἰ γὰρ μὴ ἀγαθὸν ἡδονή ἐστιν , οὐδ’ ὅλως αὐτὴν ἐπιζητήσει ὁ εὐδαίμων . τίνος γὰρ χάριν ἐπικτήσασθαι σπουδάσει ; ἡ γὰρ εὐδαιμονία ἐκ μόνων τῶν ἀγαθῶν πάντων συνίσταται καὶ οὐκ ἔχει παραμιξίαν τινὰ μὴ ἀγαθοῦ , εἴπερ μὴ ἡδονή , ἤτοι ἐπεὶ οὖν ἡ ἡδονὴ οὔτε ἀγαθόν ἐστιν οὔτε κακόν , λοιπὸν ἡ λύπη οὔτε κακόν ἐστι οὔτε ἀγαθόν · ὡς γὰρ ἔχει τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων , καὶ τὸ ἕτερον οὕτως ἕξει . εἰ οὖν οὔτε κακὸν οὔτε ἀγαθὸν ἡ λύπη , λοιπὸν ἐνδέχεται τὸν εὐδαίμονα λυπηρῶς ζῆν . τοῦτο δὲ ἄτοπον , μεθ’ ἡδονῆς γὰρ ἡ εὐδαιμονία , ὥστε εἰ μήτε κακὸν ἡ λύπη μήτε ἀγαθόν ἐστιν , διὰ τί ὁ εὐδαίμων φεύγει ταύτην ; καὶ ἐὰν οὐκ ὦσιν αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ τοῦ σπουδαίου , ἤτοι τοὐ εὐδαίμονος , ἡδεῖαι , οὐδὲ ὁ βίος αὐτοῦ λοιπὸν ἡδίων ἔσται . νῶν . ἔλεγον γάρ τινες , ὅτι ἐὰν εἰσί τινες ἡδοναί , οἷον αἱ ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀρετῶν αἱρεταὶ καὶ ἀγαθαὶ ἀλλ’ οὐχὶ αἰ σωματικαί , ἤτοι τὰ ἄμετρα σιτία καὶ ποτά , ἡδοναί εἰσιν ἀγαθαὶ οὐδὲ αἱ τῶν ἀφροδισίων , περὶ ἃς ἀκόλαστος καταγίνεται , διὰ τί αἱ λύπαι αἱ ταύταις ἐναντίαι εἰσὶ μοχθηραὶ καὶ κακαὶ καὶ οὐχὶ ἀγαθαί ; τὸ γὰρ ἀγαθόν ἐστιν ἐναντίον τῷ κακῷ . ἐὰν αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ ὦσι κακαί , λείπεται ἄρα τὸ ἐναντίον , ἤτοι τὰς λύπας ἀγαθὸν εἶναι . λύσις · ὅτι αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ οὔκ εἰσι κακαί ἀλλ’ οὐδὲ κυρίως ἀγαθαί , ἀλλ’ οὕτως εἰσὶν ἀγαθαί , ὡς μὴ κακαὶ καὶ ὡς ἀναγκαῖαι , καὶ ὅτι ἐν χρείᾳ τούτων ἐσμέν . τὸ γὰρ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἡμῖν ὡς χρειῶδες καὶ τὸ ἀφροδισιάζειν · τὸ γὰρ μὴ κακὸν ἀγαθόν ἐστιν . ἑτέρα λύσις , ἥτις καὶ κρείττων · ἢ εἰσὶν αἱ σωματι - καὶ ἡδοναὶ ἀγαθαὶ μέχρι τινός . τὸ γὰρ ἐσθίειν καὶ πίνειν καὶ ἀφροδισιάζειν ἀγαθὸν μέχρι τοὐ συμμέτρως ταῦτα ποιεῖν , τὸ δὲ ὑπερβολικῶς καὶ ἀμέτρως φαῦλον . τῶν μὲν ἐξεῶν καὶ κινήσεων , ὅσων οὐκ ἔστιν ὑπερ - βολή , οἷον τῆς ἕξεως τῆς θεωρητικῆς ὑπερβολὴ οὐκ ἔστιν ὅσον γάρ τις ὑπερβολικῶς νοεῖ , τοσοῦτον ἐπαινεῖται ) , οὐδὲ τῆς ἡδονῆς τῆς ἐκ τοῦ θεωρεῖν καὶ νοεῖν γινομένης ὑπερβολή ἐστιν . ὑπερβολὴ γὰρ τῆς θεωρητικῆς ἕξεως οὐκ ἔστιν . ἡ καὶ οὕτως · τῶν δὲ ἕξεων καὶ κινήσεων , ὅσων οὐκ ἔστιν ἡ ὑπερβολὴ ψεκτή , οἷον τῆς ἕξεως τῆς θεωρητικῆς , ἡ ὑπερβολὴ οὐκ ἔστι ψεκτή ὅσον γάρ τις ὑπερβολικῶς νοεῖ , τοσοῦτον ἐπαινεῖται ) , οὐδὲ ἡ ὑπερβολὴ τῆς ἡδονῆς , τῆς γινομένης ἐκ τοῦ θεωρεῖν , ἤτοι νοεῖν ὑπερβολι - κῶς ἐστι ψεκτή , ὅσων δὲ ἕξεων ἐστιν ὑπερβολή , οἷον τῆς θρεπτικῆς ἕξεως ἐστιν ὑπερβολή τοῦ γὰρ πίνειν καὶ ἐσθίειν ὑπερβολή ἐστιν ) , καὶ τῆς ἡδονῆς τῆς ἐκ τούτων , ἤτοι τοῦ ἐσθίειν καὶ πίνειν , ἐστὶ ὑπερβολή . ἢ καὶ οὕτως · ὅσων δὲ ἕξεων ὑπερβολή ἐστι ψεκτή , καὶ ἡ ἐκ τῆς τούτων ἡδονῆς ὑπερβολὴ ψεκτή ἐστιν . ἔστι δὲ ὑπερβολὴ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν , ἤτοι τῶν ἀγαθῶν , ἤτοι ἀκόλαστος ] καὶ ὁ ἀκόλαστος λέγεται φαῦλος ἐν τῷ διώκειν , ἤτοι ζητεῖν , τὰς ὑπερβολὰς τούτων , ἤτοι τῶν σωματικῶν ἀγαθῶν , τὸ ἀμέτρως πίνειν καὶ ἐσθίειν ὑπερβολικῶς δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας καὶ ἀφρο - δισιάζειν ὑπερβολικῶς , ἀλλ’ οὐχὶ λέγεται φαῦλος ἐν τῷ ζητεῖν τὰς ἀναγκαίας ἡδονάς . ἀναγκαῖαι δέ εἰσι τὰ σύμμετρα ποτὰ καὶ σιτία . ὅσον γὰρ πρὸς τὸ πληρῶσαι τὴν γαστέρα , ἐν ἐνδείᾳ οὖσαν βρωμάτων , ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀγαθὸν τὸ πίνειν καὶ ἐσθίεν , μετὰ δὲ τὸ πληρῶσαι αὐτήν , ἤτοι χορτάσαι , ἡ ὑπερβολὴ καὶ τὸ ἔτι πίνειν καὶ ἐσθίειν κακόν ἐστιν . πάντες γὰρ χαίρουσιν ὄψοις καὶ οἴνοις καὶ ἀφ’ ῥόδ’ ἴσ’ ἴοις πὼς , ἤτοι ὑπερβολικῶς καὶ ἀμέτρως , οὐχ ὡς δεῖ , κἂν ἡ ἡδονὴ αὐτῶν φαύλη ἐνομίζετο . τὸ γὰρ συμμέτρως ἥδεσθαι καὶ πίνειν καὶ ἀφροδισιάζειν ἀγαθόν ἐστιν . ἡ μὲν οὖν ὑπερβολικὴ ἡδονὴ φαύλη ἐστίν , ἡ δὲ σύμμετρος ἐπαινετή . ἐπὶ δὲ τῆς λύπης τὸ ἐναντίον συμβαίνει . οὐ γὰρ μόνον τὴν ὑπερβολικὴν λύπην φεύγομεν ἀλλὰ καὶ τὸ ὅλως μικρόν τι λυπεῖσθαι φεύγομεν . οὐ γάρ ἐστι λύπη , ἤτις ἐπιγίνεται <τῷ διώκοντι> , ἤτοι τῷ ζητοῦντι τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἡδονῆς . εἰ γὰρ μικρόν τι ἀποστῇ τῶν ἡδέων ὁ ἀκόλαστος , εὐθὺς λυπεῖται , ὥστε καὶ ἡ μικρὰ λύπη ἐναντία ἐστὶν τῇ ὑπερβολικῇ ἡδονῇ . ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον δεῖ τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν , ἤτοι ὅτι αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ οὔκ εἰσιν ἀγαθαί , ἀλλὰ καὶ τὴν αἰτίαν εἰπεῖν τοῦ ψεύδους , ἤτοι πῶς πλανῶνται καὶ οἴονται ταύτας ἀγαθὰς <εἶναι . τοῦτο γάρ , ἤτοι τὸ εἰπεῖν πόθεν ἐπλανήθησαν ταύτας ἀγαθὰς> δοξάζειν , συμβάλλεται πρὸς τὸ πιστῶσαι καὶ βεβαιῶσαι , ὅτι οὔκ εἰσιν αἰ σωματικαὶ ἡδοναὶ ἀγαθαί . ὅταν γὰρ εὔλογον φανῇ τὸ αἴτιον , δι’ ὃ φαίνονται μὲν ἀληθές , ἤτοι φαίνοντι αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ ἀληθές , ἤτοι ἀγαθαί , οὐκ ὂν ἀληθές , ἤτοι καὶ ταῦτα μὴ οὖσαι ἀγαθαί , ποιεῖν μᾶλλον καὶ πιστεύειν , ἤτοι βε - βαιοῦν τὴν ἀλήθειαν , ἤτοι οὔκ εἰσιν αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ ἀγαθαί . ὥστε λεκτέον διὰ τί φαίνονται αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ αἱρεταί , ἤτοι ἀγαθαὶ καὶ ταῦτα μὴ οὖσαι ἀγαθαί . πρώτη αἰτία · ἐπεὶ ἡ ἡδονὴ ἐκ - κρούει τὴν λύπην καὶ ἀποδιώκει , τούτου χάριν φαίνονται αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ ἀγαθαί . εἰ γάρ τις λυπεῖται διὰ τὸ πεινᾶν ἢ διὰ τὴν ἀπουσίαν τῶν ἀφροδισίων καὶ φάγῃ καὶ χορτάσῃ ἢ συνουσιάσεται , ἡ ἡδονὴ ἡ ἀπὸ τοῦ χορτάσαι καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ συνουσιασμοῦ ἐκκρούει τὴν λύπην τὴν ἐκ τοῦ πεινᾶν καὶ μὴ συνουσιάζεσθαι . καὶ διώκουσιν , ἤτοι ζητοῦσι , τὴν ἡδονὴν ὑπερβολικὴν καὶ ὅλως τὴν σωματικὴν ἡδονὴν ζητοῦσι τὴν ὑπερ - βάλλουσαν διὰ τὰς ὑπερβολικὰς λύπας , τὰς ἐκ τοῦ πεινᾶν καὶ μὴ συνου - σιάζειν , οὖσαν τὴν ὑπερβολικὴν ἡδονὴν τὴν σωματικὴν ἰατρικὴν καὶ ἐκ - κρουστικὴν τῶν ὑπερβολικῶν λυπῶν . αἱ ἰατρεῖαι δέ , ἤτοι αἱ ἀναπληρώσεις τῆς γαστρὸς ἐν ἐνδείᾳ οὔσης τῶν βρωμάτων , σφοδραὶ γίνονται καὶ ὑπερβολικαί , καὶ διὰ τοῦτο τὴν λύπην τὴν ὑπερβολικήν , τὴν ἐκ τοῦ πει - νᾶν , ἐκκρούουσιν . διὸ καὶ διώκουσι ταύτας τὰς ὑπερβολικὰς ἀναπληρώσεις τῆς γαστρὸς διὰ τὸ φαίνεσθαι καὶ ἀναγκαῖαι εἶναι περὶ τὸ ἐναντίον , ἤτοι κατὰ τὸν καιρὸν τὸν αὐτόν , ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐναντίον , ἤτοι ἡ ὑπερβολικὴ λύπη , ἣ ἐκ τοῦ πεινᾶν ἐστιν . αὕτη γὰρ ἡ ὑπερβολικὴ ἡδονή , ἡ ἐκ τῆς ὑπερ - βολικῆς ἀναπληρώσεως τῆς γαστρός , ἐκκρούει τὴν ὑπερβολικὴν λύπην , τὴν ἐκ τοῦ πεινᾶν . εἰ γὰρ ὑπερβολικῶς πεινᾶ τις , φάγῃ δὲ ὀλίγον τι , οὐκ ἂν τὴν ἐκ τῆς πείνης τῆς ὑπερβολικῆς λύπην ἐκδιώκει . δοκεῖ δὲ ἡ ἡδονὴ μὴ εἶναι σπουδαῖον , ἤτοι ἀγαθὸν διὰ δύο ταῦτα , ὡς εἴρηται , διότι αἱ μὲν τῶν ἡδονῶν εἰσι πράξεις καὶ ἐνέργειαι φαύλης φύσεως , ἢ ἐκ γε - νετῆς οὔσης φαύλης , ὥσπερ ἡ φύσις τῶν θηρίων καὶ τῶν θηριωδῶν ἀνθρώπων φαύλη ἐκ γενετῆς ἐστιν , ἢ οὐκ ἔστιν μὲν ἐκ γενετῆς φαύλη ἡ φύσις ἀλλὰ δι’ ἐθισμοῦ τοῦ πρὸς τὰ κακά , οἷαί εἰσι αἱ φύσεις τῶν φαύλων ἀνθρώπων καὶ ἀπαιδεύτων καὶ ἐθισθέντων πράττειν παιδόθεν τὰ αἴσχιστα . ἡδοναὶ οὖν εἰσι τῶν ἐκ φύσεως φαύλων , ἤτοι τῶν θηριωδῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν δι’ ἐθισμοῦ φαύλων τὸ ἐσθίειν ὠμὰ κρέατα καὶ ἃ εἴρηκεν ὄπισθεν . αἱ δὲ τῶν ἡδονῶν εἰσιν ἰατρεῖαι , ἤτοι ἀναπληρώσεις φύσεως , ἤτοι λίαν καὶ ] ἐνδεοῦς ἤτοι ἐλλιποῦς , οἷον ἰατρεῖαι , ἤτοι αἱ ἀναπληρώσεις τῆς γαστρὸς τῆς ἐνδεοῦς βρωμάτων ἡδοναί εἰσιν , αἱ δὲ τῶν ἡδονῶν γίνονται τελειουμένων τινῶν ἐπιθυμημάτων ἢ πληρουμένων τῶν ἐνθυμήσεων καὶ ἐπιθυμιῶν . θυμιῶν . εἰ γὰρ ἐνθυμοῦμαι καὶ ἐπιθυμῶ ἀφροδισιάσαι καὶ πληρώσω τὴν ἐπιθυμίαν τε καὶ ἐνθύμησιν , ἥδομαι . ὥστε αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ διὰ τοῦτο κυρίως μὲν σπουδαῖαι , ἤτοι ἀγαθαί , οὐ ῥηθήσονται , ἀλλὰ κτὰ συμβεβηκός . | Ἕτι διώκονται , ἤτοι ζητοῦνται , αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ διὰ τὸ σφοδραὶ Εἶναι , ἤτοι ὑπερβολικαὶ καὶ ἄμετροι , ὑπὸ τῶν μὴ δυναμένων χαίρειν ἄλλαις τισὶ πράξεσι . τινὲς γὰρ μὴ δυνάμενοι πράττειν τι , ἵνα μὴ ἀργοὶ ὦσι καὶ κάθηνται , δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας ἐσθίειν καὶ πίνειν καὶ ἀφρο - δισιάζειν βούλονται καὶ αὐτοὶ ἑαυτοῖς δίψας παρασκευάζουσι . βουλόμενοι γὰρ πίνειν δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας ἐσθίουσιν ἁλμυρά τινα , ἵνα ἐκδιψότεροι οὕτω γίνωνται . ὅταν οὖν αἱ ἡδοναὶ αἱ σωματικαὶ ὦσιν ἀβλαβεῖς ἀβλα - βεῖς δέ εἰσιν , εἰ σύμμετροί εἰσι ) καὶ συμμέτρως τις πίνειν καὶ ἐσθίειν ἥδεται , τότε αἱ σωματικαὶ ἡδοναί εἰσιν ἀνεπιτίμητοι , ἤτοι οὐ ψεκταί , ὅταν δὲ βλαβεραὶ ὦσι βλαβεραὶ δέ εἰσιν , ὅταν ἀσύμμετροί εἰσιν ) , ἤτοι ὅταν ὑπερβολικῶς # x003E ; πίνειν καὶ ἐσθίειν ἥδεται , τότε φαῦλαι καὶ ψεκταί εἰσι . τινὲς οὖν ζητοῦσι τὰς ὑπερβολικὰς ἡδονὰς τὰς σωματικάς , ἐπεὶ οὐκ ἔχου - σιν ἕτερά τινα ἡδέα , ἐφ’ οἷς ἂν ἥδωνται . διὰ τοῦτο , ἤτοι φαῦλοι ὄντες καὶ χυδαῖοι καὶ μὴ δυνάμενοι νοῆσαι τὴν κυρίως ἡδονήν , ζητοῦσι τὰς σωματικὰς ἡδονάς . καὶ πολλοῖς δοκεῖ λυπηρὸν τὸ μὴ ἔχειν ἕτερόν τι ἡδύ , ἐφ’ ᾧ ἄν ἡσθῶσιν . ὁ γὰρ ἄνθρωπος μοχθῶν ἀεὶ δέεται ἡδονῆς τινος καὶ ἀναπαύσεως . εἰ δὲ μὴ ἔχει ἡδονήν τινα , ἐν ᾗ ἂν εὐφρ ἀνθῇ , εὐθὺς λυπεῖται καὶ ἀδημονεῖ . λυπηρὸν δοκεῖ διὰ τὴν φύσιν , ἤτοι διὰ τὸ ἔχειν φύσιν πολύμοχθον . ἀεὶ γὰρ τὸ ζῷον πονεῖ , καὶ οἱ φυσικοὶ λόγοι μαρτυροῦσι τὸ ἀεὶ πονεῖν τὸ ζῷον , φάσκοντες λυπηρὸν εἶναι τὸ ἀεὶ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν ὁρᾶν καὶ ἐνεργεῖν καὶ τὴν ἀκουστικὴν δύναμιν ἀεὶ ἀκουειν . πόνον γὰρ καὶ λύπην ἐμποιεῖ τῷ ζῴῳ τὸ ἀεὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν οὐκ αἰσθανόμεθα δὲ τοῦ πόνου καὶ τῆς λύπης τῆς ἐπιγινομένης ἡμῖν ἐκ τοῦ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν καὶ ἀκουστικὴν ἀεὶ ἐνεργεῖν , διότι συνήθεις ἐσμὲν τῷ τοιούτῳ πόνῳ καὶ μόχθῳ . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐν νεότητι ὄντες ἀγαπῶσι τὰς σωματικὰς ἡδονὰς τὰς ὑπερβολικὰς διὰ τὸ αὐξηθῆναι συντόμως βούλεσθαι . βούλονται γὰρ ἐσθίειν καὶ πίνειν δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας , ἵνα σὰρξ αὐτοῖς πλείων προστεθῇ καὶ συντομώτερον αὐξηθῶσι καὶ ἰσχυροὶ γένωνται . ὥσπερ καὶ οἱ οἰνωμένοι διάκεινται . ἐκδιψότεροι γὰρ γίνονται καὶ διακαεῖς ἀφ’ ὅτου μᾶλλον μεθύσουσι . καὶ ἡ νεότης ἡδύ , ἤτοι περὶ ἡδονὰς μᾶλλόν ἐστιν ἐπιρρεπὴς καὶ ἐμπαθῶς διάκειται . οἱ δὲ μελαγχολικοὶ κτὰ τὴν φύσιν ἀεὶ δέονται ἰατρείας , ἤτοι ἀναπληρώσεως . ἔχουσι γὰρ τὴν χολὴν θερμοτάτην οὖσαν συντόμως καταναλίσκουσαν τὰ ἐν τῇ γαστρὶ βρώματα . καὶ ἵνα μὴ τῆς γαστρὸς κενωθείσης διακαύσῃ πάντα ἐντόσθια ἡ χολὴ ἡ μέλαινα διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἕτερόν τι καταναλίσκειν , διὰ τοῦτο δέεται ἀεὶ ὁ μελαγχολικὸς ἰατρεύειν , ἤτοι ἀναπληροῦν βρωμάτων τὴν γαστέρα αὐτοῦ . καὶ γὰρ τὸ σῶμα τῶν μελγχολικῶν ἀεί ἐστι δακνόμενον , ἤτοι ὀδυνώμενον καὶ ἐκκαιόμενον διὰ τὴν κρᾶσιν . ἡ γὰρ κρᾶσις αὐτῶν τοιαύτη ἐστὶν θερμὴ καὶ μελαγ - χολική , καὶ ἀεὶ ἐν ὀρέξει εἰσὶ σφοδρᾷ , ἤτοι καὶ ὀρέγονται δι’ ὅλης 10 τῆς ἡμέρας ἐσθίειν καὶ πίνειν πολλά . ἡ ἡδονὴ οὖν ἐὰν ᾖ ἰσχυρά , ἤτοι ὑπερβολική , ἐξελαύνει καὶ τὴν λύπην , ἥτις ἐστὶν ἐναντία , ἤτοι ὑπερβολική , καὶ τὴν τυχοῦσαν , ἤτοι τὴν ὑπερβολικήν . καὶ γίνονται ἀκόλαστοι καὶ φαῦλοι διὰ ταῦτα , ἤτοι> διὰ τὰς ἀμέτρους ἡδονάς . αἱ ἡδοναὶ αἱ ἀπὸ τοῦ νοεῖν καὶ θεωρεῖν γινόμεναι ἄνευ λύπης εἰσὶ καὶ ὐπερβολὴν οὐκ ἔχουσιν . ὅσον γάρ τις ὑπερβολικῶς νοεῖ , τοσοῦτον μᾶλλον ἐπαινεῖται ὑπερβολαὶ γὰρ ἐπὶ τῶν διανοητικῶν ἀρετῶν οὔκ εἰσιν . ἢ καὶ οὕτως · αἱ δ’ ἄνευ λύπης , ἤτοι αἱ θεωρητικαὶ ἡδοναί , αἳ γίνονται ἄνευ λύπης , ὑπερβολὴν οὐκ ἔχουσιν . αἱ γὰρ σωματικαὶ ἡδοναὶ μετὰ λύπης καὶ ἐπιθυμίας γίνονται . εἰ γάρ τις πεινᾶ , λυπεῖται πρῶτον καὶ ἐπιθυμεῖ φαγεῖν , καὶ οὕτω γίνεται ἡδονὴ αὐτῷ , ἐκ τοὐ ἀναπληρῶσαι τὴν γαστέρα βρωμάτων . ἡ ἡδονὴ ἡ ἐκ τοῦ νοεῖν ἄνευ λύπης · ἐστὶν ἐπιγινομένη · οὐ γὰρ λυπεῖται πρῶτον ἡ θεωρητική , εἶτα ἥδεται . αὗται δὲ αἱ ἡδοναί , αἳ ὑπερβολὰς οὐκ ἔχουσι , # x003E ; ψεκταί εἰσιν , αἱ οὖσαι ἀπὸ τῶν φύσει ἡδέων , ἤτοι κυρίως ἡδέων , καἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός . κυρίως γὰρ ἡδονὴ ἐστὶν ἡ ἐκ τοῦ θεωρεῖν . κατὰ συμβεβηκὸς ἡδέα φησὶ τὰ ἰατρεύοντα , ἤτοι τὰς ἀναπληρώσεις φύσεως ἐνδεοῦς , ἤτοι τὰς σωματικὰς ἡδο - νάς . διὰ τοῦτο γὰρ ἡδὺ δοκεῖ εἶναι τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν , διότι ἐν τούτοις συμβαίνει τῷ πίνειν καὶ ἐσθίειν ἰατρεύεσθαι , ἤτοι πληροῦσθαι βρω - μάτων τὴν γαστέρα , τοῦ ὑπὸ μέρος ὑγιοῦς , ἤτοι τῆς θρεπτικῆς δυνάμεως , πράττοντός τι , ἤτοι ἐρρωμένης οὔσης . εἰ μὴ γὰρ ἔρρωται ἡ θρεπτική , οὐκ ἄν δυνηθῇ τὸ ζῷον φαγεῖν ἢ πιεῖν καὶ ἐνεργῆσαί τι . τὸ δὲ ὑπο - μένοντος εἶπε , διότι πάντων τῶν αἰσθητηρίων τοῦ ζῴου ἐκλελοιπότων , ἤτοι κἀν ἡ αἰσθητικὴ δύναμις ἐκλείψῃ κἂν ἡ ὁρατικὴ κἄν πᾶσαι αἱ αἰσθητικαὶ δυνάμεις ἐκλείψωσι , μόνη δὲ ἡ θρεπτικὴ δύναμις καταλειφθῆ , ζῇ τὸ ζῷον τρεφόμενον μόνον , κἂν καὶ τὰ ἄλλα ἀναισθητῇ . καὶ ὅτι εἰ μέλλει φθαρῆναι , πᾶσαι μὲν αἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς πρῶτον ἀπόλλυνται , ἡ ἀλλοιωτικὴ ἡ αἰσθητικὴ ἡ ἀποκριτική , μόνη δὲ ἡ θρεπτικὴ καταλειφθεῖσα τελευταία ἀπόλλυται καὶ αὐτή . ὥστε καὶ οὔκ εἰσι κυρίως ἡδέα τὸ πίνειν τὸ ἐσθίειν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀποπλήρωσιν τῆς γαστρός , διὰ τοῦτο ἡδέα δοκοῦσι , φύσει δέ , ἤτοι κυρίως , ἡδέα εἰσὶν αἱ ἐνέργειαι τῆς θεωρητικῆς ἕξεως καὶ αἱ τῶν ἀρετῶν ἐνέργειαι . οὐκ ἀεὶ δέ ἐστιν ἡμῖν τὸ αὐτὸ ἡδὺ ἀλλὰ ἄλλα καὶ ἄλλα δοκοῦσιν ἡδέα ἡμῖν , ἐπεὶ καὶ ἡ φύσις ἡμῶν οὐκ ἔστιν ἁπλῆ . οὐ γὰρ ἐκ ψυχῆς μόνον ἐσμὲν ἀλλὰ ἐνεῖναί τι καὶ ἕτερον , ἤτοι ἀλλ’ ἔστι τι καὶ ἕτερον , ἐξ οὗ συνιστάμεθα , ἤτοι τὸ σῶμα καθ’ ὃ καὶ φθαρτοί ἐσμεν . καὶ ἐπεὶ σύνθετοί ἐσμεν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος , οὐχ ἁπλοῖ δέ , οὐ τῷ αὐτῷ ἡδεῖ χαίρει ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα , ἀλλὰ ἄλλῳ μὲν ἡδεῖ χαίρει ἡ ψυχή , ἄλλῳ δὲ τὸ σῶμα> ὥστε ἂν τὸ ἕτερον , ἤτοι ἡ ψυχή , πράττῃ , ἤτοι ἐνεργῇ καὶ ἥδηται τῇ ἀπὸ τοῦ νοεῖν ἐνεργείᾳ , τοῦτο παρὰ φύσιν ἐστίν , οὐχ ἡδύ ἐστι τῇ ἑτέρα φύσει , ἤτοι ᾧ γὰρ ἡδεῖ χαίρει ἡ ψυχή , τοῦτο οὐκ ἔστιν ἡδὺ τῷ σώματι ἀλλὰ λυπηρόν . ὅταν δὲ ἰσάζῃ καὶ οἷς ἥδεται ἡ ψυχή , τούτοις ἥδεται καὶ τὸ σῶμα καὶ ἥδεται μὲν καὶ τὸ σῶμα οἷς δὴ καὶ ἡ ψυχὴ ἥδεται , τότε ὃ ἡδύ ἐστι τῇ ψυχῇ , τοῦτο πρασσόμενον καὶ ἐνεργούμενον παρὰ τῆς ψυχῆς οὔτε λυπηρὸν δοκεῖ τῷ σώματι οὔτε ἡδύ . Ἐπεὶ ἐὰν ἔχῃ τις ἁπλῆν φύσιν , οἷον οἱ ἄγγελοι καὶ ὁ θεὸς ἁπλῆς φύσεως εἰσι , καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἁπλῆ πρᾶξις , ἤτοι ἡ ἁπλῆ ἐνέργεια , ἡδίστη ἐστίν , ἤτοι τῷ αὐτῷ ἡδεῖ χαίρουσιν . ὁ γὰρ ἁπλῆς φύσεως ὢν τῇ ἐκ τοῦ νοεῖν ἡδονῇ ἀεὶ χαίρει καὶ οὐκ ἄλλῃ τινί . τὸ γὰρ αὐτὸ ἡδύ ἐστιν αὐτῇ . διὸ καὶ ὁ θεὸς ἁπλῆς φύσεως ὢν ἀεὶ μιᾷ ἡδονῇ χαίρει , τῇ ἁπλῇ . ἡδονὴ δέ ἐστιν αὐτῷ τὸ πρὸς αὑτὸν στρέφεσθαι καὶ ἑαυτὸν νοεῖν . ἴσως δέ τις ἔν · στάσιν ἔφερεν . εἰ ὁ θεὸς ἀκίνητος , ἡ δὲ ἡδονὴ κίνησίς τίς ἐστιν ἡ γὰρ ἡδονὴ ἐνέργεια , ἡ δὲ ἐνέργεια κίνησις ) , πῶς φὴς τὸν θεὸν ἥδεσθαι ; εἰ γὰρ ἥδεται , καὶ κινεῖται , ὅπερ ἄτοπόν ἐστιν . λύσις τῆς ἐνστάσεως · ὅτι ἡ <ἡδονὴ> οὐκ ἔστιν ἐνέργεια τῆς κινήσεως μόνον ἀλλὰ καὶ τῆς καὶ ἡ ἡδονὴ μᾶλλον ἐν ἠρεμίᾳ θεωρεῖται παρὸ ἐν κινήσει · μέχρι γὰρ κινεῖται ὁ νοῦς πρὸς τὸ νοῆσαί τι , οὐχ ἥδεται , ἐπεὶ τότε μᾶλλον ἔχει ταραχήν> , ὅταν κινῆται , ὅταν δὲ νοήσῃ ὃ μέλλει νοῆσαι καὶ ἐρευνῆσαι , τότε μᾶλλον ἥδεται , ὥστε ἡ ἡδονὴ <ἡ ἡδονὴ ἐν> ἠρεμίᾳ μᾶλλον # x003E ; ἐν ἀκινησία θεωρεῖται . ἴσως δὲ πάλιν ἄν εἶπέ τις , εἰ ἡ μεταβολὴ πάντων ἡδονή ἐστιν , ὁ δὲ θεὸς οὐ μεταβάλλεται , πῶς ἥδεται ; λύσις · ὅτι τοῦτο εἴρηκεν ὁ ποιητὴς διὰ τὴν πονηράν φύσιν . ἡ γὰρ μεταβολὴ πάντων γλυκεία ἐστὶν διὰ πονη - ρίαν τινά , ἤτοι διὰ τὴν πονηρὰν φύσιν ἐρρήθη τῷ ποιητῇ . ἡδὺ γὰρ δο - κεῖ τῷ πονηρῷ ἀνθρώπῳ τὸ μεταβάλλεσθαι καὶ μεταπίπτειν ἀπὸ τοῦδε εἰς τόδε . ὥσπερ γὰρ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος μεταβάλλεται καὶ μεταπίπτει ἀπὸ τοῦδε εἰς τόδε , οὕτω καὶ ἡ φύσις ἡ δεομένη μεταβολῆς καὶ ᾗ ἡδὺ δοκεῖ τὸ καθ’ ἑκάστην μεταπίπτειν καὶ μεταβάλλεσθαι , πονηρά ἐστιν . οὐ γὰρ ἡ ἁπλὴ φύσις , οἵα ἡ τοῦ θεοῦ ἐστιν , καὶ ἐπιεικής , ἤτοι ἀγαθή , ἡδὺ νομίζει τὸ μεταβάλλεσθαι καὶ μεταπίπτειν ἀπὸ τοῦδε εἰς τόδε . καὶ ἡ φύσις γὰρ τῶν ἀγαθῶν καὶ ἐναρέτων ἀνθρώπων ἑδραία ἐστὶν καὶ 50 ἀμετακίνητος , ὥσπερ καὶ ἡ ἁπλῆ φύσις . ἀκίνητον γὰρ τὸ καλόν .
Lemmas: διδάσκω περί ὁ ἠθικός ἀρετή καί ὁ διανοητικός , νῦν διδάσκω καί περί ἐγκράτεια καί ἡρωϊκός τις καί θέω ἀρετή . οὐ διδάσκω δέ περί ἐγκράτεια , ἔνθα διδάσκω περί ὁ ἠθικός ἀρετή , ἢ καί περί ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή . ἀλλά ἰδίως διδάσκω περί ἐγκράτεια καί ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή καί διαχωρίζω οὗτος ὁ ἄλλος ἀρετή , εἰκότως . ἐπεί γάρ ὁ ἐγκράτεια οὐ εἰμί κύριος ἀρετή ἀλλά ἐγγίζω ὁ ἀρετή , ἀρετή δέ κύριος οὐ εἰμί ὅς μέν γάρ εἰμί ὁ ἐγκράτεια ἐκ προαίρεσις γίγνομαι καί περί πρακτός καταγίγνομαι , ἔοικα ἀρετή , ὅς δέ πάλιν οὐ εἰμί ἰσονομία ἐπί ὁ μέρος ὁ Ψυχή , ἀλλά μάχη τις καί στασιασμός , ἀρετή οὐ εἰμί . ὁ γάρ ἐγκρατής ἔχω μέν ὁ λόγος προστάσσω δήω ἀπέχω ὁ ἡδονή ὁ αἰσχρός , ὁ δέ ἐπιθυμία ἔχω μή ἀκολουθέω ὁ λόγος ἀλλά ἀντιτείνω καί ὁ αἰσχρός ἡδονή ἀντέχω σπεύδω . ἐπί δέ ὁ ἀρετή ἰσονομία τίς εἰμί καί οὖον μάχη ὁ μέρος ὁ Ψυχή , ἀλλά ὁ σώφρων ἔχω μέν ὁ λόγος προστάσσω δήω ἀπέχω ὁ αἰσχρός ἡδονή καί εὐθύς ἔχω ὁ ἐπιθυμία ἐπακολουθέω ὁ λόγος καί μή ἀντιτείνω , ὁμοίως δέ καί ὁ ἀνδρεῖος ἔχω ὁ λόγος προστάσσω δήω ἀποτίνω περί ὁ φοβερός διαμένω , καί εὐθύς ἔχω ὁ θυμός ὑπείκω καί μή ἀντιτείνω ) , ἐπεί οὖν οὐ εἰμί ὁ ἐγκράτεια κύριος ἀρετή ἀλλά ἔοικα ἀρετή , οὗτος χάρις δήω αὐτός ἴδιος περί αὐτός διαλαμβάνω . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀκράτεια , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀρετή , ἤτοι ὁ ἐγκράτεια , ἕτερος τίς εἰμί κακία παρά ὁ ἄλλος , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἠθικός ἀρετή , ἤγουν ὁ ἀκολασία ὁ δειλία καί ὁ λοιπός . ὁ γάρ ἀκρατής ἔχω μέν ὁ λόγος ῥώννυμι , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , ἡσσάομαι δέ ὑπό ὁ πάθος , καί γίγνομαι ἐνταῦθα μάχη τις ὁ μέρος ὁ Ψυχή . ὁ γάρ ἐπιθυμία σπεύδω ἀντέχω ὁ αἰσχρός ἡδονή , ὁ λόγος ἀντιτείνω κἀν ἡσσάομαι . ὁ δέ Ἀκόλαστος ἔχω ὁ ἐπιθυμία ῥέπω πρός ὁ φαῦλος ἡδονά εὐθύς ἔχω καί ὁ λόγος ἐπακολουθέω καί μή ἀντιτείνω . ὁμοίως δέ καί ὁ θρασύς ἔχω ὁ θυμός ἄτακτος ὁρμή ὅς οὖον δεῖ καί ὅτε οὖον δεῖ , καί εὐθύς ἔχω καί ὁ λόγος ἐπακολουθέω . ὥστε καί ἐπί ὁ κακία ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἠθικός ἀρετή ἰσονομία τίς εἰμί ὁ μέρος ὁ Ψυχή καί οὖον μάχη . ἐπί δέ ὁ ἀκράτεια οὐ εἰμί ἰσονομία ὁ μέρος ὁ Ψυχή . ὁ δέ ἡρωϊκός καί θεῖος ἐπεί εἰμί ὑπέρ πᾶς ἀρετή , οὗτος χάρις δήω αὐτός ἴδιος καί περί αὐτός διαλαμβάνω . ἐπεί δέ ὁ κακία , οἷος ὁ ἀκράτεια καί ὁ θηριώδης , γνώριμος εἰμί ὁ ἀρετή , ὁ τε ἐγκράτεια καί ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή , οὗτος χάρις ἀπό ὁ γνώριμος ἄρχω , ἵνα διά αὐτός καί ὁ ἀρετή πιστόω . ὅτι2 ὁ φευκτός , ἤτοι ὁ κακία ὁ περί ὁ ἦθος ἤτοι ὁ θεωρέω ἐν ὁ ἠθικός ἀρετή , τρεῖς εἰμί εἶδος κακία . ὁ γάρ κακία 45 ἀντίκειμαι πᾶς ὁ ἠθικός ἀρετή . ὁ γάρ δειλία καί ὁ θρασύτης καί ὁ ἀκολασία , ὅς κακία , ἀντίκειμαι ὁ ἠθικός ἀρετή ὡς κακία . ὁ δέ ἐναντίος , ἤτοι ἀπό ὁ τρεῖς ἤτοι ὁ δέ ἀρετή , ὁ εἰμί ἐναντίος ὁ δύο , ὁ τε κακία καί ὁ ἀκράτεια , φανερός εἰμί . ὁ μέν γάρ , ἤτοι ὁ ἐναντίος ὁ κακία , καλέω ἀρετή ὁ γάρ κακία ἀντίκειμαι ὁ ἠθικός ἀρετή ) , ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἐναντίος ὁ ἀκράτεια , καλέω ἐγκράτεια . πρός δέ ὁ θηριότης , ἤτοι ἰή δέ θηριότης , μάλιστα ἁρμόζω εἶπον ἀντίκειμαι ὁ ὑπέρ ἡμέτερος ἀρετή , ἤτοι ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος . ὁ γάρ θηριότης ἐναντίος εἰμί ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή . ἡρωϊκός δέ καί θεῖος ἀρετή εἰμί , ὅταν τις κατορθόω πᾶς ἀρετή ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος , οἷος εἰμί φιλάνθρωπος ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος , | ὅταν τις κατορθόω ὁ σωφροσύνη ὑπέρ πᾶς σώφρων · λέγω ὁ τοιοῦτος ἀρετή ἡρωϊκός καί θεῖος . ὁμοίως δέ καί εἰμί τις ἀνδρεῖος γίγνομαι ὑπέρ πᾶς ἀνδρεῖος , ὁ τοιοῦτος ἀνδρεία ὁ ὑπέρ πᾶς ἡρωϊκός καί θεῖος λέγω . ὁ τοιοῦτος γοῦν ἀρετή ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἤδη ὁ θεός ἑνόω καί θεός θέσις εἰμί προσαρμόζω , ἢ ἰός ἅγιος ὁ ἐν ἀρετή , ὁ κατορθόω πᾶς ἀρετή ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος . ἡρωικός δέ λέγω οὗτος , ὡς μόνος ὁ ἥρως , ἤτοι ἡμίθεος , προσαρμόζω , θαυμαστός τις εἰμί καί ὑπερφυής . ὥσπερ καί Ὅμηρος παράγω ὁ Πρίαμος ἐπαινέω ὁ Ἕκτωρ , ὅτι σφόδρα εἰμί ἀγαθός ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος , ἅτε ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή ἔχω . ἐκπλήσσω γάρ ὁ Ἕκτωρ λέγω μή εἰμί παῖς ἀνήρ αὐτός ἀλλά θεός . ὁράω γάρ αὐτός εἰμί ἀνδρεῖος ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος καί σώφρων ὑπέρ πᾶς . ὥστε ὥσπερ λέγω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι θεός καί ἐγγίζω ὁ θεός διά ἀρετή ὑποβολή , ἤτοι ὅταν εἰς ἄκρος πᾶς ἀρετή φθάνω καί πᾶς ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος κατορθόω · τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἕξις ὁ ἀντίκειμαι ὁ θηριώδης , ἤτοι ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή , ὁ ὑπέρ πᾶς ἀρετή εἰμί , θεός ὁ ἄνθρωπος ποιέω καί ὁ θεός ἐγγίζω παρασκευάζω . ἴσως δέ 118r τις εἶπον , ὅτι ἐπεί ὁ τοιοῦτος ἀρετή , <ἡ> ἡρωϊκός καί θεῖος , ὑπέρ ἀρετή εἰμί , λοιπός ὁ θεός προσήκω . λύω οὖν οὗτος ὁ ἔνστασις φημί , ὅτι ὁ μέν θηρίον ἀρετή οὐ εἰμί , διότι ὁ ἀρετή προαιρέτης εἰμί , ὁ δέ προαίρεσις ὁ λογικός εἰμί · ἀλλά οὐδέ ὁ θεός ἀρετή εἰμί , διότι ὑπέρ πᾶς ἀρετή εἰμί ὁ θεός . ἀλλά ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή , τίμιος εἰμί πᾶς ἀρετή καί ὑπέρ πᾶς ἀρειή , ὁ δέ , ἤτοι ὁ θηριώδης , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός , ἕτερος τίς γένος , ἤτοι εἶδος , κακία εἰμί , ὅστις ὑπέρ πᾶς κακία εἰμί . θηριώδης γάρ εἰμί ὁ πίνω αἷμα ἀνήρ καί ἐσθίω ὠμός κρέας . ὁ γοῦν ἔχω ὁ ἡρωϊκός καί θεῖος ἀρετή λέγω θεῖος , ὁ δέ θεῖος1 τις εἰμί σπάνιος εἰμί . ὀλίγος γάρ ἔχω οὗτος ὁ ἀρετή , καί ὁ Λάκων οὖν ὅταν ἄγαμαι ὁ , ἤτοι τις , ἤτοι ὅταν θαυμάζω τις ὡς ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί , λέγω , οὗτος ἀνήρ θεῖος εἰμί , ἤτοι θεῖος . οὗτος καί ὁ εἰμί τις θηριώδης ὥστε πίνω αἷμα ἄνθρωπος καί ἐσθίω ὠμός κρέας σπάνιος εἰμί . ἐπί μέν ὁ Ἕλλην οὐ εἰμί ὁράω ἄνθρωπος τοιοῦτος θηριώδης . ὁ γάρ Ἕλλην παιδεύω εἰμί καί συντρέφω λόγος , μάλιστα δέ ἐν ὁ βάρβαρος εἰμί ὁράω τοιοῦτος θηριώδης . ὁ γάρ βάρβαρος ἀπαίδευτος καί οὖον συντρέφω λόγος . γίγνομαι δέ τις θηριώδης καί διά νόσος εἰμί μανία νοσέω καί μαίνομαι καί διά πήρωσις . εἰμί γάρ τις πηρόω , ἤτοι βλάπτω , ἔχω ὁ λογιστικός καί ὁ οἰκέω φρήν ἐξίστημι θηριώδης γίγνομαι καί πίνω αἷμα καί ὠμός ἐσθίω . ἐσθίω . καί ἐπιδυσφημέω , ἤγουν ὑβρίζω , ὁ ὑπερβάλλω ὁ κακία καί ὑπέρ πᾶς κακία εἰμί , ἕ ὁ ἄδικος εἰμί καί ἀκόλαστος ὑπέρ πᾶς ἄδικος καί ἀκόλαστος ἐπιδυσφημέω καί διασύρω ἐκεῖνος θηριώδης αὐτός ἀποκαλέω , οἷος εἰμί ὁ Ἔχετος . περί μέν ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἤτοι ὁ θηριώδης , ὕστερος εἴρω . περί δέ ὁ κακία , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἠθικός ἀρετή , εἶπον πρότερος ὅτε περί ὁ ἠθικός ἀρετή λέγω . περι δέ ὁ ἀκράτεια καί ὁ μαλακία καί τρυφή ( ὁ καί ἀντί ὁ ἤτοι τρυφή · ὁ γάρ μαλακία τρυφή εἰμί · ὁ γάρ τρυφηλός ἄνθρω - πούς μαλακός λέγω ) λεκτέος · ὁ γάρ ἐγκράτεια καί ἀκράτεια περί ὅς μέλλω εἶπον νῦν , οὐ εἰμί ἔχω ὁ αὐτός ὁ ἀρετή καί μοχθηρία , ἤτοι ὁ κακία . οὔτε γάρ ὁ ἐγκράτεια ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἀρετή οὔτε ὁ ἀκράτεια ὁ αὐτός εἰμί ὁ κακία . οὔτε ὡς ἕτερος γένος , ἤτοι οὔτε ἕτερος εἰμί ὁ ἐγκράτεια καί ἀκράτεια ὁ ἀρετή καί ὁ κακία , οὔτε ὁ ἀκράτεια εἰμί ἕτερος ὁ κακία , ἀλλά πῇ μέν εἰμί ὁ αὐτός , πῇ δέ ἕτερος . ὁ γάρ ἐγκράτεια , ὅς μέν εἰμί ἕξις προαιρέτης , ἐγγίζω ὁ ἀρετή καί εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἀρετή , ὅς δέ ἐπί ὁ ἀρετή εἰμί ἰσονομία ὁ μέρος ὁ Ψυχή καί οὖον μάχη τίς εἰμί , ἀλλά οἷος ἐπί ὁ σώφρων , ὁ λόγος προστάσσω δήω ἀπέχω ὁ αἰσχρός ἡδονή , εὐθύς ἔχω ὁ ἐπιθυμία ἐπακολουθέω , ἐπί δέ ὁ ἐγκράτεια οὐ εἰμί ἰσονομία ἀλλά μάχη τις . ὁ γάρ λόγος προστάσσω δήω ἀπέχω ὁ αἰσχρός οὐ εὐθύς ἐπακολουθέω ὁ ἐπιθυμία ἀλλά ἀντιπίπτω καί σπεύδω μᾶλλον ὡς ἀνδράποδον ἕλκω ὁ λόγος ὁ ἑαυτοῦ ὄρεξις ὁ αἰσχρός . οὐ εἰμί ἀρετή ὁ ἐγκράτεια . καί πάλιν , ὅς μέν εἰμί ὁ κακία ἕξις παρά ὁ ὀρθός λόγος , εἰμί δέ καί ὁ ἀκράτεια ἕξις παρά ὁ ὀρθός λόγος , εἰμί ὁ ἀκράτεια αὐτός ὁ κακία , ὅς δέ πάλιν ἐπί ὁ κακία εἰμί ἰσονομία ὁ μέρος ὁ Ψυχή , οἷος ἐπί ὁ ἀκολασία , ὁ ἐπιθυμία ὀργάω πρός ὁ αἰσχρός ἡδονή , οὐ ἔχω ὁ λόγος ἀντιτείνω ἀλλά εὐθύς ἕπω . ἐπί δέ ὁ ἀκράτεια , οὐ εἰμί | ἰσονομία ὁ μέρος ὁ Ψυχή . ὁ γάρ ἐπιθυμία ὀργάω πρός ὁ αισχαζω ἡδονή , οὐ εὐθύς ἕπω ὁ ὄρεξις αὐτός ὁ λόγος ἀλλά ἀντιτείνω , ἐν ἡσσάομαι , κατά αὐτός οὗτος ἕτερος πάλιν ὁ ἀκράτεια ὁ κακία εἰμί . οὗτος δέ εἶπον , ἵνα δείκνυμι , ὅτι οὖον μάτην μέλλω διαλαμβάνω περί αὐτός ἀλλά ὡς ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἠθικός ἀρετή καί ὁ κακία , εἰκότως καί ἰδίως περί αὐτός διαλαμβάνω . ὥσπερ δέ ὁ ἄλλος ἀρετή πιστόω ἀπό ὁ φαίνω , ἤτοι ἀπό ὁ ὁ πολύς δόξα , οὗτος δεῖ καί ἐνταῦθα τίθημι ὁ δοξάζω πᾶς περί ἐγκράτεια καί ἀκράτεια , καί διαπορέω , ἤτοι ἐνίστημι πρός ὁ δόξα καί ὅσος μέν ὁ δόξα ἔχω ἀλήθεια , οὗτος λαμβάνω , ὅσος δέ εἰμί πλανάω καί ὁ ἀλήθεια ἔξω , οὗτος ἐάω καί οὗτος δείκνυμι ὁ τε ἐγκράτεια καί ἀκράτεια . μάλιστα μέν οὖν δεῖ πᾶς ὁ δόξα ὅσος δοξάζω περί οὗτος ὁ πᾷ θέω , ἤτοι ὁ ἐγκράτεια καί ὁ ἀκράτεια , λαμβάνω , εἰμί δέ μή , ἤτοι εἰμί δέ μή δύναμαι πᾶς ὁ δόξα λαμβάνω , τέως οὖν λαμβάνω δεῖ ὁ πλείων ὁ δόξα καί κύριος , ἤτοι τίμιος ὁ ἄλλος . μέλλω γάρ διαλαμβάνω πρῶτος περί αὐτός , εἶτα λαμβάνω ὁ δόξα , ὅς ὁ παλαιός περί ἐγκράτεια καί ἀκράτεια διαλαμβάνω , καί μέλλω ἐκ οὗτος χωρίζω ὁ ἀληθής καί λαμβάνω αὐτός , ὁ δέ ἄλλος ἀπελέγχω ὡς κακῶς ἔχω , εἶτα εἶπον καί ὁ αὐτός δόξα περί αὐτός . ἐάν γάρ λύω ὁ δυσχερής ὁ δόξα , ἤτοι ὅσος κακῶς ἔχω , ὁ δέ ἔνδοξος , ἤτοι ὁ δόξα ὅς καλῶς ἔχω καταλαμβάνω ἱκανῶς εἰμί ὁ ἐγκράτεια καί ὁ ἀκράτεια δείκνυμι . δοξάζω οὖν πᾶς , ὅτι ὁ ἐγκράτεια καί ὁ καρτερία ὁ σπουδαῖος εἰμί , ἤτοι ἀρετή εἰμί , ὁ δέ ἀκράτεια καί ὁ μαλακία , ὅτι ὁ φαῦλος εἰμί , ἤτοι ὅτι εἰμί κακία , καί ὅτι ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἐγκρατής καί ὁ ἐμμενετικός ὁ λογισμός , ἤτοι ὁ δόξα , ἤτοι καί δοξάζω , ὅτι ὁ ἐγκρατής ἐμμένω ὁ οἰκεῖος δόξα καί οὐ ἐξίστημι οὗτος , καίτοι ὁ ἐπιθυμία ἀντιτείνω πολύς , οἷος δοξάζω ὁ ἐγκρατής , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , ὁ δέ ἐπιθυμία ἀντιτείνω καί οἴομαι οὗτος ἡδύς καί ἐπιζητέω αὐτός . ἐμμένω οὖν ὁ ἐγκρατής ὁ οἰκεῖος δόξα , ὅτι κακός ὁ μοιχεύω , καί οὐ ἐξίστημι αὐτός ποτός οὐδέ ἕπω ὁ ἐπιθυμία ὁ μοιχεύω ἐπιζητέω , ὁ δέ ἀκρατής καί ἐκστατικός ὁ λογισμός , ἤτοι ὁ οἰκεῖος δόξα , εἰμί ὁ αὐτός . ἀκρατής γάρ εἰμί ὅς ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι καί δοξάζω κακός ὁ μοιχεύω , <τῆς δέ ἐπιθυμία ἀντιτείνω καί ἡδύς ὁ μοιχεύω νομίζω καί ἐξίστημι ὁ δόξα , ἤτοι ὁ δοξάζω κακός ὁ μοιχεύω καί αὐτός καί νομίζω ὡς ἡδύς . καί ὁ μέν ἀκρατής γιγνώσκω , ὅτι φαῦλος εἰμί ὁ μοιχεύω , πράσσω αὐτός διά ὁ πάθος , ἤτοι ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος , τουτέστι ὁ ἐπιθυμία , ὁ δέ ἐγκρατής γιγνώσκω ὅτι φαῦλος εἰμί ὁ ἐπιθυμία οὐδέ ὅλως πράσσω αὐτός οὐδέ ἀκολουθέω ὁ ἐπιθυμία οἴομαι ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί διά ὁ λόγος , ἤτοι ὁ λόγος προστάσσω , ὅτι κακός ὁ μοιχεύω , οὐ ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία νομίζω αὐτός ἀγαθός εἰμί , καί ἀντιτείνω ὁ λόγος . καί δοξάζω , ὅτι ὁ σώφρων εἰμί ἐγκρατής καί καρτερικός . πᾶς δέ ὁ τοιοῦτος , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ὁ μέν δοξάζω εἰμί σώφρων , ὁ δέ οὖον δοξάζω , ὅτι ὁ ἐγκρατής σώφρων εἰμί συγκεχυμένως . μή γάρ οἶδα διαφορά ἀκόλαστος καί ἀκρατής συγκεχυμένως , ἤτοι ἀδιάφορος , δοξάζω ὁ ἀκόλαστος ἀκρατής εἰμί καί ὁ ἀκρατής ἀκόλαστος . ὁ δέ δοξάζω εἰμί ἕτερος ὁ ἀκόλαστος ὁ ἀκρατής , ὁ δέ φρόνιμος ποτός μέν τις δοξάζω εἰμί ἀκρατής , ποτέ δέ δοξάζω τις τις φρόνιμος καί δεινός . ὁ καί ἀντί ὁ ἤτοι δεινός ἀκρατής . ὁ γάρ φρόνιμος ὁ δεινός ἀκρατής λέγω εἰμί . ἔτι δοξάζω ὅτι οὖον μόνος ἀκρατής λέγω ὅς ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἡσσάομαι , ἀλλά καί ὅς ἡσσάομαι ὑπό ὁ θυμός καί ὑπό ὁ τιμή καί ὑπό ὁ φιλοχρηματία . λέγω γάρ ὅτι ἀκρατής εἰμί θυμός . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀγάπη ὑπερβολικός κερδαίνω ἢ ὑπερβολικός τιμάω λέγω ἀκρατής κέρδος , ἤτοι φιλοχρηματία , καί ἀκρατής τιμή . ὁ ἤϊος ὁ φέρω δόξα , περί ἐγκράτεια καί ἀκράτεια οὗτος εἰμί . εἶτα ἐπαπορέω καί πρός ὁ δόξα , καί φημί ὅτι εἰμί ὁ ἀκρατής εἰμί ὅς γιγνώσκω , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , καί ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι , ἡσσάομαι δέ ὑπό ὁ ἐπιθυμία καί μοιχεύω , ἀπορέω τις πῶς ἀκρατής ὑπολαμβάνω ὀρθῶς , ἤτοι γιγνώσκω ἀκριβῶς , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , ἀκρατεύομαι καί ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος καί μοιχεύω γάρ φημί οἷος τε εἰμί καί δυνατός ὁ ἔχω ἐπιστήμη ὁ πρᾶγμα παρασφάλλω ποτός . δεινός γάρ οἴομαι ὁ Σωκράτης ὁ ἔνθα πάρειμι ἐπιστήμη , ἐκεῖ ἄλλος τίς κρατέω καί ἕλκω ὁ λόγος ὥσπερ ἀνδράποδον . εἰμί οὖν καί ὁ ἀκρατής ἐπιστήμη ἔχω ὁ κακός , ὅτι κακός εἰμί , πῶς ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία καί περιέλκω , ὡς ἀνδράποδον ; ὁ Σωκράτης μέν μάχομαι πρός ὁ λόγος ὁ ἀληθής , ὅτι ἀκράτεια οὐ εἰμί , καί οὗτος φανερός εἰμί ὅτι εἰμί ἀκράτεια . λέγω γάρ ὁ Σωκράτης ἀδύνατος εἰμί τις ὑπολαμβάνω , ἤτοι δόξα ἔχω καί γιγνώσκω ἀγαθός εἰμί ὁ μή μοιχεύω , πράσσω παρά ὁ ἀγαθός , ἤτοι μοιχεύω , ἀλλά τότε πράσσω τις παρά ὁ ἀγαθός , ἤτοι τότε πράσσω ὁ κακός διά ἄγνοια , ἤτοι ὅταν τις ἀγνοέω ὅδε κακός ἵημι , γιγνώσκω δέ τις ὅτι ὅδε κακός εἰμί , οὐ ἄν ποτός οὗτος δράω . οὗτος μέν οὖν ὁ λόγος , ἤτοι ὅτι εἰμί γιγνώσκω τις ὅδε , ὅτι κακός εἰμί , οὐ εἄν οὗτος δράω , μάχομαι ὁ φαίνω , ἤτοι ὁ φανερόω πρᾶγμα . ὁράω γάρ τις κατά ἕκαστος γιγνώσκω , ὅτι ὁ μοιχεύω κακός καί πράσσω οὗτος . δέ εἰμί ἐν ζητέω περί ὁ πάθος , ὅτι εἰμί ὁ ἀκρατής ἀγνοέω ὁ πάθος , ἤτοι ὅτι ὁ μοιχεύω κακός . εἰμί οὖν διά ἄγνοια ὁ πάθος ἡσσάομαι ὁ ἀκρατής καί πράσσω ὁ κακός , τίς ὁ τρόπος ὁ ἄγνοια ; ὅτι μέν γάρ ὁ ἀκρατής καί πρό ὁ γίγνομαι ὅλος ὁ πάθος καί πρίν ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία , οὐ οἴομαι , ἤτοι οὖον δοξάζω , καλός εἰμί ὁ αἰσχρός ἡδονή , φανερός εἰμί οὗτος . ὥστε δῆλος ὅτι οὐ ἄγνοια ἔχω ἀκρατεύομαι . εἶπον ἄνω ὅτι ἀδύνατος εἰμί , τις ἐπιστήμη ἔχω πλανάω καί πταίω , καί εἶπον .... τίς φημί , ὅτι ὁ ἐπίσταμαι οὖον παρασφάλλω ἀλλά οὐδέ ὁ ὑπολαμβάνω , ἤτοι οὐδέ ὁ ἔχω δόξα , ὅτι ὅδε ἀγαθός εἰμί , καί οὐ ἐπιστήμη , οὐδέ οὗτος πρᾶξις τίς παρά ὁ ἀγαθός , καί φημί νῦν ὅτι εἰμί τις ἕ ὁ μέν συγχωρέω , ἤτοι ὅτι λέγω καί ὁμολογέω , ὡς ὁ ἔχω ἐπιστήμη οὐ ἄν ποτός παρασφάλλω , οὐδέ δυνατός εἰμί περιγίγνομαι τίς ὁ ἐπιστήμη , ὁ δέ οὐ ὁμολογέω , ἤτοι ὅδε , εἰμί δόξα ἔχω τις , ἤτοι εἰμί δοξάζω τις , ὅτι ὁ μοιχεύω ἀγαθός εἰμί , μή πράσσω τίς παρά ὁ νομίζω αὐτός ἀγαθός εἰμί , ἤτοι μή παρασφάλλω ποτός καί δράω ὁ κακός , ἤτοι ὁ μοιχεία , οὐ ὁμολογέω . ὁ γάρ δόξα πταίστης εἰμί καί οὐ ἔχω ὁ βέβαιος καί ὁ ἄπταιστος , καί ἐπεί ἀπιστέω δοξάζω τις , ὅτι ὁ μέν ἔχω ἐπιστήμη οὖον ὤα παρασφάλλω , ὁ δέ δόξα ἔχω παρασφάλλω . ἀβέβαιος γάρ ὁ δόξα εἰμί . ὁράω μέν γάρ ὁ ἀκρατής ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή , καί διά οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἀκρατής κρατέω , ἤτοι ἡσσάομαι , οὐ ἐπιστήμη ἔχω ὅτι ὅδε κακός εἰμί ἀλλά δόξα . εἶτα φέρω ἔνστασις , ὅτι εἰμί ὁ ἀκρατής δόξα ἔχω , ὅτι ὅδε κακός εἰμί , καί εἰμί ὁ γνῶσις , ὅς ἔχω ὁ ἀκρατής ὁ ἀντιτείνω πρός ὁ ἐπιθυμία ὀργάω πρός αἰσχρός ἡδονή , οὐ εἰμί ἐπιστήμη ἰσχυρός καί ὑπόληψις , ἤτοι γνῶσις , ἀλλά ἠρεμαῖος , ἤτοι ἀσθενής γνῶσις εἰμί , καθάπερ ὁ διστάζω καί γνῶσις ἔχω οὖον βέβαιος ἀλλά ἀσθενής τις καί ἀμυδρός . εἰμί οὖν ὁ ἀκρατής δόξα ἔχω καί οὐ ἐπιστήμη , ὁ δέ δόξα ἀβέβαιος εἰμί , συγγνώμη ἄρα εἰμί αὐτός ἐν ὁ μή ἐμμένω ἐν οὗτος , ἤτοι ὁ ἀγαθός δόξα πρός ὁ ἰσχυρός ἐπιθυμία , ἤτοι εἄν ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἰσχυρός ἐπιθυμία ὁ αἰσχρός , συγγνώμη εἰμί αὐτός . τότε γάρ εἰμί ἄξιος τιμωρία , ὅταν γάρ ἀκριβῶς γιγνώσκω , ὅτι ὅδε κακός εἰμί , καί πάλιν ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἡσσάομαι αὐτός πράσσω . ἐπεί δέ ἀκριβῶς γιγνώσκω , ὅτι ὅδε κακός εἰμί , εἰμί μή ἐμμένω ὁ οἰκεῖος δόξα , ὅτι ὅδε κακός εἰμί , ἀλλά ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία ἰσχυρός εἰμί , ὡς ἀγαθός αὐτός δράω , συγγνώμη εἰμί αὐτός , καί εἰμί συγγνώμη ὁ ἀκρατί τεῖ πράσσω ὁ κακός , λοιπός ὁ ἀκράτεια κακία οὐ εἰμί . ὁ δέ μοχθηρία , ἤτοι ὁ κακία , οὐ εἰμί συγγνώμη , οὔτε ἄλλος τις ὁ φευκτός . ὁ γάρ κακός , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος ἢ ὁ δειλός , οὖον συγἴ̀νωuιονουuιεν ἀλλά τιμωρέω . ὁ ἀντιτείνω γνῶσις . ὁ γάρ ἀκρτὴζ ὁ ἐπιθυμία ὀργάω πρός ὁ αἰσχρός ἡδονά ἔχω ὁ λόγος ἀντιτείνω μή επά . κολούω αὐτός , ἄν καί κρατέω καί καταδουλόω αὐτός , ὅς οὖν ατο - πως τίς συμβαίνω , ὅτι ὁ ἀκράτεια κακία οὐ εἰμί ἐν ὁ δίδωμι , ὅτι δόξα ἔχω ὁ ἀκρατής , οὐ ἐπιστήμη , λοιπός φρόνησις εἰμί ὁ ἀντιτείνω ἐπί ὁ ἀκρατής μή ἐπακολουθέω ὁ ἐπιθυμία . ὁ γάρ ἀκρατής ὁ φρόνησις ἔχω ἀντιτείνω πρός ὁ ἐπιθυμία . οὗτος γάρ ὁ φρόνησις εἰμί ἰσχυρός , καί διά οὗτος ὁ ἀκρατής συγγνώμη οὐ εἰμί , ἀλλά εἰμί καί οὗτος δίδωμι , ὅτι ὁ φρόνησις εἰμί ὁ ἀντιτείνω , ἄλλος οὖν ἄτοπος συμβαίνω . εἰμί γάρ φρόνιμος καί ἀκρατής ὁ αὐτός , ὁ δέ φρόνιμος ἑκών ὁ κακός οὐδέποτε πρᾶξις . φρόνησις γάρ πάρειμι , ὡς εἶπον . πᾶ - θεός ὁ ἠθικός ἀρετή ἕπω . ὁ γάρ φρόνησις ἀντιληπτικός τίς εἰμί ὁ ἔσχατος , ἤτοι ὁ μερικός , ἔχω ἕπομαι καί ὁ ἄλλος ἀρετή ὁ ἠθικός , ἔνθα πάρειμι · ἔτι εἰμί ὁ ἐγκρατής ἐγκρατής λέγω διότι αἰσχρός ἐπιθυμίς ἔχω καί ἰσχυρός ὁ ἀντιτείνω καί μή ἐθέλω ἕπω ὁ λόγος προστάσσω ἀπέχω ὁ αἰσχρός ἡδονή , καί ἰσχυρῶς ἡσσάομαι lo ὑπό αὐτός , λοιπός ὁ ἐγκρατής σώφρων οὐ εἰμί . ὁ γάρ σώφρων οὐδέ ὅλως ἔχω αἰσχρός ἡδονά ἐπηρεάζω αὐτός , ἀλλά ὁ λόγος προστάς - σοντού δήω ἀπέχω ὁ αἰσχρός ἡδονή , εὐθύς ἔχω ὁ ἐπιθυμία ἐπακολουθέω αὐτός καί μένω ἠρεμέω . οὖον γάρ ὁ σώφρων εἰμί ὁ ἄγω ἢ ὁ πολεμέω ὑπό αἰσχρός ἡδονή καί ἰσχυρός , οὐδέ ὁ Φάυ - λςʹ ἔχω ἐπιθυμία ὁ σώφρων εἰμί . ἀγαθός γάρ ὁ σώφρων ἐφίημι . ἀλλά μήv δεῖ γε , ἤτοι ἀλλά μήv εἰμί ὁ ἐγκρατής καί ὁ σώφρων αὐτός εἰμί , ἐσθίω καί ὁ σώφρων φαῦλος καί ἰσχυρός ἡδονά ἔχω , πῆρος - ζέω αὐτός παραπλήσιος ὁ ἐγκρατής . ἐπεί δέ οὐ ἔχω φαῦλος ἡδο - νάω , ἕτερος ἄρα ὁ σώφρων ὁ ἐγκρατής εἰμί , ὁ οὖν ἐγκρατής ἔχω ὁ λόγος ἀντιτείνω καί διισχυρίζομαι μή ἐπακολουθέω ὁ ἐπιθυμία . μέλλω οὖν ἐνταῦθα δείκνυμι ὅτι ὁ ἐγκράτεια ἔχω ὑπόκειμαι ὁ Φάυ - so λᾶας ἐπιθυμία καί ἰσχυρός , καί φημί ὅτι εἰμί ὁ ἐγκρατής ἐπιθυμία ἀγαθός εἰμί , λοιπός ὁ ἕξις , ἤτοι ὁ λόγος ὁ κωλύω μή ἀκολουθέω ὁ ἐπιθυμία , φαῦλος εἰμί καί λοιπός ἄρα πᾶς ἐγκράεια σπουδαῖος εἰμί , ἤτοι Ἀγαθή . ἀλλά ὁ μέν ἐγκράτεια , ὅς ἔχω ὁ λόγος κωλύω μή ἔπω - ἕπω ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία , εἰμί χρηστός , ὅς δέ ἔχω ὁ λόγος κωλυ - κωλύω ἕπω ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία , φαῦλος εἰμί . εἰμί δέ ἀσθενής εἰμί ὁ ἐπιθυμία καί ανίσχυρος , μή κακός δέ , οὐ εἰμί τίς σεμνός , εἰμί ἔχω ὁ λόγος μή ἐπακολουθέω ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐγκρατής , ἀλλά κρατέω ὁ ἐπιθυμία . τότε γάρ εἰμί σεμνός , ὅτε μέγας εἰμί ὁ ἐπιθυμία καί ἀγαθός , κρατέω αὐτός , εἰμί δέ φαῦλος εἰμί ὁ ἐπιθυμία , ἀσθενής δέ καί μικρός , οὐδείς μέγας εἰμί , εἰμί οὗτος κρατέω ὁ ἐγκρατής , μικρός εἰμί καί οὐδάμινος . λείπω οὖν περί μέγας καί ἰσχυρός ἐπιθυμίς καί φαῦλος ὁ ἐγκράτεια καταγίγνομαι , καί διά οὗτος καί ὁ ἐγκρατής θαυμάζω , ὡς μέγας ἐπιθυμία καί ἰσχυρός κράτος . εἶπον ὄπισθεν , ὅτι ὁ ἐγκρατής ἐμμενετικός εἰμί δόξα ὁ οἰκεῖος καί φημί νῦν , ὅτι εἰμί ὁ ἐγκρατής πᾶς δόξα ὀφείλω ἐμμένω , λοιπός εἰμί ὁ ἐγκρατής φαῦλος , εἰμί καί ὁ ψευδής , ἤτοι ὁ κακός , δόξα ἐμμένω . εἰμί γάρ ὁ ἐγκρατής φαῦλος ἔχω δόξα , ἤτοι ὅτι καλός εἰμί ὁ μοιχεύω , καί ἐπιμένω πάλιν ὁ δόξα , λοιπός φαῦλος εἰμί ὁ ἐγκράτεια . ὥστε ὁ ἐγκρατής οὖον πᾶς δόξα εἰμί ἐμμενετικός ἀλλά ὁ ἀγαθός δόξα . καί πάλιν εἶπον ὄπισθεν , ὅτι εἰμί ὁ ἀκρατής ἐκστατικός πᾶς δόξα , καί φημί ἔνστασις φέρω , ὅτι εἰμί πᾶς δόξα ἐκστατικός εἰμί ὁ ἀκράτεια , εἰμί καί τις ἀκράτεια Ἀγαθή . εἰμί γάρ τις ἔχω δόξα φαῦλος , οἷος εἰμί ὅτι καλός εἰμί ὁ μοιχεύω δοξάζω , καί ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος δόξα καί οὖον πράσσω ὁ μοιχεία , ὁ τοιοῦτος ἀκράτεια εἰμί Ἀγαθή . οὗτος δέ ἄτοπος . ὁ γάρ ἀκράτεια κακία εἰμί , ὥστε οὖον πᾶς δόξα ἐκστατικός ὁ ἀκράτεια , ἀλλά ὁ ἀγαθός . εἰμί γάρ ἔχω δόξα , ὅτι κακός ὁ μοιχεύω , καί ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος δόξα πράσσω ὁ μοιχεία , τότε ἀκρατής καλέω , καί ὁ Νεοπτόλεμος πείθω παρά ὁ Ὀδυσσεύς , δόξα ἔχω ἀπατάω ὁ Φιλοκτήτης , εἶτα ὕστερος ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος δόξα καί οὐ ἐμμένω ὅς ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς πείθω μή φέρω ψεύδω , ἐπαινετός εἰμί . ἔτι ὁ σοφιστικός λόγος , ἤτοι ὁ σοφιστεύω , γίγνομαι ψεύδω ἀπορία . ὁ γάρ σοφιστής βούλομαι ἐλέγχω ὁ ἐρωτάω ἐρωτάω αὐτός , ὁμολογέω , ὅτι εἰμί αὐτός δόξα , ὅτι ὁ λίθος οὐ ὁράω , καί ἐρωτάω · αἱρέω ὅς ὁράω οὗτος ὁράω , ὁ δέ | εἶπον ναῖος , ἐπάγω , ἀλλά μήv ὁ λίθος ὁράω , ὁ λίθος ἄρα ὁράω . ὁ τοιοῦτος οὖν συλλογισμός ἀπορία , οὖον φανερός καί δεινός , καί ὅταν ἐπιτυγχάνω καί μᾶλλον πείθω ὁ ἐρωτάω ὅτι ὁ λίθος ὁράω . ἀπορία γάρ εἰμί ὅταν ὁ διάνοια οὖον βούλομαι ἐμμένω ὁ συμπέρασμα , ὅς συγκατατίθημι , οἷος ὅτι ὁ λίθος ὁράω , μή ἀρέσκω αὐτός , προίημι δέ ἀδύνατος διά ὁ μή δύναμαι λύω ὁ λόγος , ἤτοι ὁ σόφισμα . εἰμί οὖν ὁ ἐγκράτεια εἰμί πᾶς δόξα ἐμμενετικός , ὁ δέ ἀκράτεια πᾶς δόξα ἐκστατικός , ἐπί ὁ σοφιστικός συλλογισμός εὑρίσκω ὁ μέν ἐγκράτεια φαῦλος ( εἴπερ μή αἱρέω ὁ ὁμολογέω , ὅτι ὁ λίθος ὁράω , ἐμμένω ὁ τοιοῦτος δόξα ) , ὁ δέ ἀκράτεια Ἀγαθή . εἰμί γάρ ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος δόξα , ἤτοι ὁ δοξάζω , ὅτι ὁ λίθος ὁράω , ἀγαθός εἰμί . συμβαίνω δέ ἐκ οὗτος ὁ λόγος , ὅτι ὁ ἀκράτεια εἰμί ἐκστατικός πᾶς δόξα ὁ ὁ ἀφροσύνη συνέρχομαι ὁ ἀκράτεια καί ἀπογεννάω ἀρειή . εἰμί γάρ εἰμί τις ἄφρων καί ἀκρατής , ὅς μέν ἄφρων , δοξάζω ὁ ἀγαθός κακός , ἤτοι ὅτι ὁ μοιχεύω εἰμί κακός , ὅς δέ ἀκρατής , ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος δόξα , ἤτοι ὁ δοξάζω , ὅτι ὁ μοιχεύω εἰμί κακός , ὑπολαμβάνω δέ ἀγαθός αὐτός καί πράσσω ὁ ἀγαθός , ὁ δέ πράσσω ὁ ἀγαθός ἀρετή εἰμί . ὅς γάρ ἀκρατής , ὁ ἐναντίος πράσσω ὅς ὑπολαμβάνω , ὡς δέ ἄφρων δοξάζω ὅτι ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ μοιχεύω , εἰμί κακός . ὥστε ὁ ἀγαθός πρᾶξις διά ὁ ἀκράτεια , καί οὖον ὁ κακός . ἐνταῦθα μέλλω διδάσκω , ὅτι ὁ Ἀκόλαστος τίμιος εἰμί ὁ ἀκρατής . φημί γάρ , ὅτι ὁ Ἀκόλαστος μή ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι , ἤτοι μή γιγνώσκω ὅτι κακός εἰμί ὁ πορνεύω , πράσσω αὐτός , εἄν δέ παρά ἕτερος ἀκούω , ὅτι οὗτος κακός εἰμί , ἐκφεύγω αὐτός , ὁ δέ ἀκρατής εἰμί γιγνώσκω , ὅτι ὁ πορνεύω κακός εἰμί , οὐ ἐκφεύγω αὐτός , πῶς ἄν παρά ἕτερος ἀκούω οὗτος κακός εἰμί , ἐκφεύγω αὐτός ; ὥστε λοιπός τίμιος εἰμί ὁ Ἀκόλαστος ὁ ἀκρατής . ἔτι ὁ Ἀκόλαστος πράσσω ὁ ἡδύς , ἤτοι ὁ πορνεύω , καί προαιρέω ἐν ὁ πείθω , ἤτοι πείθω , καί οἴομαι ὁ πορνεύω ἀγαθός εἰμί , ἅτε μή ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι , ἀγαθός δοκέω ὁ ἀκρατής , ὁ πράσσω ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ μή πορνεύω διά ὁ λογισμός . ἤτοι διά ὁ ἔχω ὁ λόγος παραφθείρω . ὁ γάρ ἀκρατής ὁ λόγος ἔχω ῥώννυμι , ἀλλά διά ἀκράτεια . ὁ γάρ Ἀκόλαστος εὐίατος εἰμί διά ὁ δύναμαι παραπείθω καί φεύγω ὁ πορνεύω , εἰμί παρά ἕτερος ἀκούω , ὅτι ὁ πορνεύω κακός εἰμί . ὁ δέ ἀκρατής ἔνοχος τῆ παροιμία φαίνω , ὅτι ὅταν ὁ ὕδωρ πνίγω καί βλάπτω , τίς ἕτερος δεῖ πίνω ; λέγω οὗτος ὁ παροιμία ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ βλάπτω ἀπό ὅς οἴομαι ὠφελέω . εἰμί γάρ ἀπό ὁ δύναμαι ὠφελέω , ἤτοι εἰμί ἀπό ὁ ὠφέλιμος πρᾶγμα , βλάπτω , τίς ἄν οὗτος πάσχω ὑπό ὁ μή δύναμαι ὠφελέω πρᾶγμα ἀλλά βλάπτω ; εἰμί οὖν ὁ ἀκρατής ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι καί γιγνώσκω , ὅτι ὁ πορνεύω κακός εἰμί , οὐ ὠφελέω , πῶς ἄν ὠφελέω εἰμί παρά ἕτερος ἀκούω ὅδε κακός ἵημι , καί ἐάω αὐτός ; εἰμί γάρ ὁ ἀκρατής μή πείθω , ἤτοι οὐ γιγνώσκω , ὅτι ὁ πράσσω , ἤτοι ὅτι ὁ πορνεύω κακός εἰμί ὅς πράσσω , τάχα ἄν μεταπείθω ὁ παρά ἕτερος ἀκούω , ὅτι οὗτος κακός εἰμί , παύω ὁ πορνεύω , νῦν δέ καί πείθω , ἤτοι γιγνώσκω κακός εἰμί ὁ πορνεύω , οὐδείς κακός πράσσω ἕτερος , ἀλλά αὐτός . πρός ὁ ἄνω εἴρω εἰμί οὗτος , ἄτοπος δέ εἰμί ὁ ἐκ δύο κακία ἀρετή ἀπογεννάω , ἢ μᾶλλον εἶπον ἀδύνατος . οὐδέ γάρ ἐκ δειλία καί θρασύτης ἀρετή τις ἀπογίγνομαι . εἶπον ὄπισθεν , ὅτι λέγω καί ἀκρατής θυμός καί ἀκρατής ἐπιθυμία καί ἀκρατής τιμή . φημί οὖν νῦν ὅτι εἰμί περί πᾶς , ἤτοι ὁ θυμός καί ὁ τιμή καί ὁ κέρδος καί ἁπλόος περί πᾶς ὁ ἐγκράτεια καί ὁ ἀκράτεια καταγίγνομαι , ὁ ἁπλόος , ἤτοι ὁ κύριος , ἀκρατής τίς εἰμί ; οὐδείς γάρ ἔχω πᾶς ὁ ἀκράτεια ἀλλά ὁ μέν εἰμί ἀκρατής θυμός , ὁ δέ ἀκρατής τιμή , ὁ δέ 45 ἀκρατής φιλοχρηματία . εἰμί οὖν ὁ μέν ἔχω ὅδε ὁ ἀκράτεια , ἤτοι ὁ θυμός , ὁ δέ ὅδε , καί οὐδείς ἔχω πᾶς , λοιπός ὁ κύριος ἀκρατής τίς εἰμί ; λέγω γάρ ὅτι εἰμί τις ἁπλόος , ἤτοι κύριος , ἀκρατής . Πρῶτος δέ σκεπτέος πότερος ὁ ἀκρατής οἶδα , ὅτι ὁ πορνεύω κακός , πορνεύω ἢ μή οἶδα καί | ἐάν οἶδα πορνεύω , πῶς ὡς οἶδα , ἐπιστήμη ἔχω ἢ δόξα , οἶδα εἰμί . εἶπον ὁ δόξα ὁ παλαιός νῦν προανακρούω τίς μέλλω ζητέω . μέλλω οὖν ζητέω περί ποῖος ὑπόκειμαι καταγίγνομαι ὁ ἐγκρατής καί ἀκρατής , ἤτοι περί πᾶ σῴζω ἡδονά καί λύπη καταγίγνομαι ὁ ἐγκρατής καί ὁ ἀκρατής ἢ περί τις ὁρίζω . ὁ γάρ ἡδύς ὁ μέν φύσις εἰμί κατά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὡς τιμή νίκη , ὁ δέ εἰμί ἡδύς θέσις . εἶπον ὄπισθεν ὅτι δοξάζω τις , ὡς ὁ ἐγκρατής καί ὁ καρτερικός εἰμί ὁ αὐτός , νῦν ζητέω λέγω , εἰμί αὐτός εἰμί ἢ ἕτερος . ὁμοίως δέ καί ἄλλος τις μέλλω ζητέω συγγενής συμβάλλω εἰς οὗτος ὁ διδασκαλία . πᾶς ὁ διαφέρω τις ἢ κατά ὁ ὑπόκειμαι διαφέρω ἢ κατά ὁ τρόπος ἢ καί κατά ἄμφω , ἤτοι καί κατά ὁ ὑπόκειμαι καί κατά ὁ τρόπος , οἷος ὁ σωφροσύνη διαφέρω ὁ ἀνδρεῖος καί κατά ὁ ὑπόκειμαι ( ὁ μέν γάρ περί · ἡδονά καί λύπη καταγίγνομαι , ὁ δέ περί θάρσος ) καί κατά ὁ τρόπος ( ὁ μέν γάρ ἥδομαι ὅς δεῖ , ὁ δέ θαρσέω ὅς δεῖ ) . πρῶτος θεωρέω , εἰμί ὁ ἐγκρατής καί ὁ ἀκρατής διαφορά ἔχω εἰμί , ἤτοι διαφέρω ἐν ὁ περί ὅς , ἤτοι ὁ ὑπόκειμαι καί περί ἄλλος μέν ὑπόκειμαι καταγίγνομαι ὁ ἐγκρατής . περί ἄλλος δέ ὁ ἀκρατής , ἢ ὁ πῶς , ἤτοι κατά ὁ τρόπος διαφέρω , κατά δέ ὁ ὑπόκειμαι οὖον , ἤτοι πότερος ὁ ἀκρατής διαφέρω ὁ ἐγκρατής ὁ περί ὅδε ὁ ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ἀκρατής , ὁ ἐγκρατής περί ἕτερος εἰμί , ἤτοι διαφέρω κατά ὁ ὑπόκειμαι ἢ οὖον διαφέρω κατά ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ ὅς , ἤτοι κατά ὁ τρόπος , ἢ οὖον κτάομαι ὁ τρόπος διαφέρω ὁ ἐγκρατής ὁ ἀκρατής . εἰμί δέ ὁ ἀληθής , ὅτι κατά ὁ ὑπόκειμαι οὖον διαφέρω . καί ὁ ἐγκρατής γάρ καί ὁ ἀκρατής περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καταγίγνομαι , ἤτοι περί ὁ Ἀφροδίσιος , ἤτοι περί ὁ ἐν ἁφή ἡδονή , κατά δέ ὁ τρόπος διαφέρω . ὁ γάρ ἐγκρατής κρατέω ὁ Ἀφροδίσιος , ἤτοι ὁ αἰσχρός ἡδονή , καί νικάω , ὁ δέ ἀκρατής ἡσσάομαι . ἔτι μέλλω ζητέω καί εἰμί περί ἅπας , ἤτοι ὁ θυμός καί ὁ τιμή καί ὁ Νίκη καταγίγνομαι καί ὁ ἐγκρατής καί ὁ ἀκρατής ἢ οὖον περί ἅπας καταγίγνομαι . λέγω γάρ ὄπισθεν , ὅτι εἰμί ἀκρατής θυμός καί τιμή καί κέρδος . λύω οὖν ὁ ἄπορος , ὅτι οὖον περί πᾶς , ἤτοι καί ὁ τιμή καί ὁ κέρδος καταγίγνομαι ὁ κύριος ἀκρατής ἀλλά περί ὁ Ἀφροδίσιος καταγίγνομαι ὁ κύριος ἀκρατής , περί ὁ καταγίγνομαι καί ὁ Ἀκόλαστος . οὔτε ἐν ὁ πρός · οὗτος ἁπλόος ἔχω , ἤτοι οὔτε κατά ὁ τρόπος κοινωνέω . ἐπεί γάρ περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καταγίγνομαι ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἀκολασία , εἰμί καί κατά ὁ τρόπος κοινωνέω , αὐτός ἄν εἰμί ὁ ἀκράτεια ὁ ἀκολασία , ἀλλά διαφέρω ὁ ἀκράτεια ὁ ἀκολασία ἐν ὁ ὡδί ἔχω περί ὁ ὑπόκειμαι , ἤτοι κατά ὁ τρόπος . ὁ μέν γάρ ἀκρατής γιγνώσκω , ὅτι κακός εἰμί ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία , ἡσσάομαι ὑπό αὐτός , ὁ δέ Ἀκόλαστος οὐδέ ὅλως γιγνώσκω , εἰμί κακός εἰμί ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία ἀλλά ὡς ἀγαθός αὐτός οἴομαι . ὁράω ὅπως κατά ὁ τρόπος διαφέρω ὁ ἀκρατής καί ὁ Ἀκόλαστος · ὁ μέν γάρ ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι , ἤτοι ὁ ἀκρατής , ὁ δέ Ἀκόλαστος ἔχω ὁ λόγος διαφθείρω . ὁ μέν γάρ Ἀκόλαστος ἄγω καί ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή προαιρέω καί οἴομαι αὐτός εἰμί ἀγαθός , καί νομίζω ἀεί δήω ὡς ἀγαθός ὁ πάρειμι ἡδύς διώκω , ἤτοι ἐπιζητέω , ὁ δέ ἀκρατής οὐ οἴομαι εἰμί ὁ πορνεύω ἀγαθός ἀλλά κακός , διώκω δέ αὐτός , ἤτοι ἐπιζητέω ἄκων καί ἀπροαίρετος ὑπό ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία 15 ἡσσάομαι . ὄπισθεν εἶπον ὅτι ὁ ἀκρατής οὐ ἐπιστήμη ἔχω ἀλλά δόξα . εἰμί γάρ ἔχω ἐπιστήμη , οὐ ἄν παρασφάλλω · ὁ γάρ ἐπιστήμη ἄπταιστος εἰμί . ἐπεί δέ παρασφάλλω ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία , λοιπός ἔχω δόξα . ὁ γάρ δόξα πταίστης εἰμί καί ἀβέβαιος . φημί οὖν πρός οὗτος , ὅτι κἀν λέγω , ὅτι ὁ ἀκρατής δόξα ἔχω κατά ὅς ἀκρατεύομαι , καί οὐ ἐπιστήμη , οὐδείς διαφέρω , αὐτός γάρ εἰμί . εἰμί μέν γάρ πᾶς δόξα εἰμί πταίστης καί ἀβέβαιος , οὖον καλῶς ἄν λέγω ὅτι δόξα ἔχω ὁ ἀκρατής , καί οὐ ἐπιστήμη . ἐπεί δέ εἰμί δόξα ἄπταιστος καί βέβαιος οὐδείς κακός ὁ ἐπιστήμη , λοιπός οὖον καλῶς λέγω . εἴτε γάρ δόξα λέγω ἔχω ὁ ἀκρατής εἴτε ἐπιστήμη , οὐδείς διαφέρω , ἐπεί εἰμί καί δόξα ἄπταιστος οὐδείς κακός ὁ ἐπίσταμαι μείς . τις γάρ ὁ δοξάζω οὖον διστάζω καί ἀμφιβάλλω ὅς δοξάζω , ἀλλά οἴομαι ἀκριβῶς οἶδα , ὡς ὁ Δημόκριτος δοξάζω , ὅτι ὁ σῶμα ἐκ ὁ ἄτομος εἰμί , καί ἀκριβῶς δοξάζω λέγω . εἰμί οὖν ὁ δοξάζω διά ὁ ἠρέμα πιστεύω , ἤτοι διά ὁ ἔχω δόξα ἀσθενής | καί ἀμυδρός πίστις περί ὁ πρᾶγμα πράσσω παρά ὁ ὑπόληψις , ἤτοι δόξα , τουτέστι πταίω καί παρασφάλλω μᾶλλον ἢ ὁ ἐπιστήμων · ἀλλά οὖον διά οὗτος διαφέρω δόξα καί ἐπιστήμη , ἐπεί εἰμί καί δόξα ἄπταιστος . ἔνιοι γάρ πιστεύω ὅς δοξάζω οὐδείς κακός παρὸ ἕτερος , ἤτοι ὁ ἐπιστήμη ἔχω πιστεύω , ὅς ἐπίσταμαι . δηλόω δέ καί Ἡράκλειτος , ὅτι εἰμί βέβαιος καί ἰσχυρός δόξα καί οὖον πᾶς δόξα εἰμί ἀσθενής . ἐκεῖνος γάρ δοξάζω , ὅτι κίνησις οὐ εἰμί , λέγω ὅτι ἀκριβῶς οἶδα , δείκνυμι ὅτι κἀν δόξα ἔχω λέγω ὁ ἀκρατής ἄν ἐπιστήμη , ὁ αὐτός ἀτόπημα ἐμπίπτω . λύω ὁ πῶς οἶδα ὁ ἀκρατής διά τέσσαρες ἐπιχείρημα . φημί οὖν , ὅτι ὁ ἐφίστημι δύο σημαίνω · λέγω γάρ καί Ἐπιστήμων ὁ ἔχω ὁ ἕξις καί ὁ ἐπιστήμη , μή χράω δέ ὁ ἐπιστήμη , ἤτοι μή ἐνεργός δέ κατά ὁ ἐπιστήμη · λέγω καί Ἐπιστήμων ὁ ἔχω ὁ ἕξις ὁ γεωμετρία καί ὁ ἐπιστήμη καί χράω οὗτος , ἤτοι ἐνεργός κατά ὁ οἰκεῖος ἐπιστήμη . διαφέρω οὖν ὁ πταίω τις ἐπιστήμων , ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη μή θεωρέω δέ , ἤτοι μή ἐνεργέω δέ κατά ὁ ἐπιστήμη , καί ὁ πταίω ὁ ἐπιστήμων , ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη καί θεωρέω , ἤτοι καί ἐνεργέω κατά ὁ ἐπιστήμη , καί ὁ πράσσω αὐτός ἐν ὁ ἐνεργέω ὁ μή δεῖ ποιέω ὁ καί ἔχω ὁ ἐπιστήμη καί θεωρέω , ἤτοι ἐνεργέω . ὁ ὁ γάρ εἰμί δεινός καί ἄτοπος , ὁ ἐάν τις ἔχω ὁ ἐπιστήμη καί ἐνεργός περί αὐτός παρασφάλλω , ἀλλά οὐ εἰμί ἄτοπος οὐδέ δεινός , ἐάν τις παρασφάλλω , ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη μή θεωρός δέ , ἤτοι μή ἐνεργός δέ , οἷος εἰμί τις ὁ γραμματικός μέν ἔχω ὁ ἐπιστήμη , οὐ ἐνεργέω δέ περί αὐτός , ἀλλά ἕτερος τίς σκοπέω καί περί αὐτός ὁ νόος ἔχω , ἐρωτάω ὁ ” ὁ Αἴας , ὁ ὁ “ , καί εἶπον ” μέγας “ , οὐ εἰμί ἄτοπος , ἀλλά ἄτοπος , εἰμί τίς εἰμί γραμματικός καί ἐνεργός ὡς γραμματικός πταίω . καί ὁ ἀκρατής ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη , ὅτι κακός εἰμί ὁ πορνεύω , οὐ ἐνεργέω δέ περί αὐτός , ὥστε ἀπέχω οὗτος , καί εἰμί ἐπιστήμη ἔχω μέν οὐ ἐνεργέω δέ , οὐδείς εἰμί ἄτοπος εἰμί παρασύρω ὑπό ὁ ἐπιθυμία πορνεύω . ἕτερος ἐπιχείρημα ὅτι δύο τρόπος εἰμί ὁ πρότασις . ὁ γάρ πρότασις ὁ μέν εἰμί καθόλου , ὁ δέ μερικός . εἰμί τις μέν οὖν γιγνώσκω ὁ καθόλου πρότασις , καί ὁ μερικός ἐκ ἀνάγκη δύναμις γιγνώσκω ἢ ἐνέργεια . ὁ γάρ μερικός πρότασις ὑπό ὁ καθόλου πρότασις περιέχω . οὐδείς οὖν κωλύω πράσσω παρά ὁ ἐπιστήμη , ἤϊος παρασφάλλω καί πταίω ὁ ἔχω μέν ἀμφότερος ὁ πρότασις , καί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός , καί χράω μέν ὁ καθόλου , ἤτοι ἐνεργέω περί ὁ καθόλου καί οὗτος γιγνώσκω ἐνέργεια , ἀλλά μή χράω ὁ μερικός , ἤτοι μή ἐνεργέω περί ὁ μερικός , ἀλλά δύναμις οὗτος γιγνώσκω . ὁ γάρ κατά ἕκαστος πρακτός εἰμί , ἤτοι περί ὁ μερικός πᾶς ἐνεργέω , οὖον περί ὁ καθόλου , καί ἐπεί περί ὁ μερικός ἐνεργέω , διά οὗτος καί παρασφάλλω ὁ μερικός πρότασις ἀγνοέω . εἰμί γάρ γιγνώσκω μέν καθόλου , ὅτι πᾶς ἑλλέβορος θανατηφόρος εἰμί καί καθαίρω , ἀγνοέω δέ ὁ μερικός , ὅτι ὅδε ἑλλέβορος εἰμί , εἶτα παρασφάλλω προσάγω οὗτος ὡς φάρμακον , οὐδείς ἄτοπος , ἀλλά τότε εἰμί ἄτοπος , ὅταν γιγνώσκω ὁ μερικός , οἷος ὅτι ὅδε ἑλλέβορος εἰμί καί προσφέρω οὗτος τις . διαφέρω δέ καί ὁ καθόλου . ὁ μέν γάρ εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐπί ὁ πρᾶγμα . εἰμί οὖν ἐπί ἑαυτοῦ μέν εἰμί ὁ καθόλου , τότε ἐκ ἀνάγκη γιγνώσκω καί ὁ μερικός . ἑαυτοῦ γάρ πάντως οὐδείς ἀγνοέω · οἷος ὅτι πᾶς ἄνθρωπος συμφέρω ὁ ξηρός , καθόλου πρότασις εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ , καί διά οὗτος ἐκ ἀνάγκη γιγνώσκω μέλλω καί ὁ μερικός , οἷος ὅτι ἐγώ ξηρός εἰμί , καί διά τίς ἐγώ συμφέρω ὁ ξηρός · ἢ οὗτος ξηρός εἰμί , ἐπεί καί ἄνθρωπος εἰμί , καί διά οὗτος συμφέρω αὐτός ὁ ξηρός . καί πάλιν ἕτερος πρότασις καθόλου ἐπί ἑαυτοῦ · ὅτι πᾶς ἄνθρωπος συμφέρω ὁ Δίκαιος πράσσω · ἐκ ἀνάγκη οὖν γιγνώσκω μέλλω καί ὁ μερικός , ὅτι καί ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί · συμφέρω ἄρα καί ἐγώ καί ὁ Δίκαιος πράσσω . ὅταν δέ ἐπί ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ καθόλου , οἷος ὅτι πᾶς ξηρός τοιόσδε εἰμί , ἤτοι ὠφέλιμος , οὐ ἐκ ἀνάγκη μέλλω γιγνώσκω ὁ μερικός , ἢ ὁ ὅτι ξηρός ὁ τοιόσδε . παράδειγμα εἰμί ὁ καθόλου ὁ ἐπί ὁ πρᾶγμα · ὅτι πᾶς μέν ὁ ξηρός τοιόσδε , ἤτοι ὠφέλιμος εἰμί , γιγνώσκω , ἀλλά ὁ μερικός , ὅτι ὅδε ὁ ὁράω τοιόσδε εἰμί , ἤτοι ξηρός , οὐ ἐκ ἀνάγκη μέλλω γιγνώσκω , ἀλλά εἰμί ὅδε ὁ ὁράω εἰμί τοιόσδε , ἤτοι ξηρός . ἢ οὐ ἔχω , ἤτοι ἢ | οὖον γιγνώσκω , ἢ εἰμί καί γιγνώσκω , ἀλλά οὐ ἐνεργέω περί αὐτός . ὁμοίως δέ καί ὁ πᾶς ἑλλέβορος καθαίρω γιγνώσκω μέν , ἀλλά εἰμί ὅδε ἑλλέβορος εἰμί , οὐ ἐκ ἀνάγκη μέλλω γιγνώσκω . ὁ πᾶς ἐλλείπω καθόλου · καθόλου εἰμί ἐπί ὁ πρᾶγμα . κατά ὁ δύο οὖν τρόπος ὁ πρότασις , ἤτοι ὁ καθόλου καί μερικός , διαφέρω ἀμήχανος ὅσος , ἤτοι κατά πολύς , ὥστε δοκέω οὐδείς ἄτοπος , οὕτως μέν εἰμί , ἤτοι παρασφάλλω καί πταίω , εἰμί ὁ καθόλου γιγνώσκω , ὁ δέ μερικός ἀγνοέω . κατά γάρ ὁ καθόλου οὐδείς ἀγνοέω , ἀλλά κατά ὁ μερικός , καί διά οὗτος εἰμί ἀγνοέω τις ὁ μερικός πρότασις παρασφάλλω , οὐδείς ἄτοπος . θαυμαστός δέ εἰμί καί παράξενος ἄλλως , ἤτοι εἰμί γιγνώσκω τις καί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός παρασφάλλω . καί ὁ ἀκρατής οὐδείς ἄτοπος εἰμί , εἰμί γιγνώσκω μέν ὁ καθόλου . ὅτι ὁ μοιχεύω κακός εἰμί , ὁ δέ μερικός ἀγνοέω καί ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἡσσάομαι , ὡς ἀγαθός οἴομαι εἰμί ὁ μοιχεύω , παραπταίω καί μοιχεύω . ἔτι ἕτερος ἐπιχείρημα τίς ἴσος αὐτός μέν εἰμί ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα , διαφέρω δέ , διότι ἐκεῖ μέν ἔχω ὁ ἐπιστήμη , ἑκών δέ οὐ ἐνεργέω , ἐνταῦθα δέ ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη , ἄκων δέ οὐ ἐνεργέω . ὑπό γάρ ὁ μέθη ἢ ὁ θυμός κωλύω ἐνεργέω . ἔτι ὑπάρχω μέν ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη κατά ἄλλος τρόπος ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ νῦν εἴρω . ἐν ὁ γάρ ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη , μή χράω , δέ , ἤτοι μή ἐνεργέω δέ κατά αὐτός ὁ κωλύω , ὁράω ὁ ἐξέρχομαι διαφέρω , ὥστε καί ἔχω πως ὁ ἕξις καί μή ἔχω . οἷος ὁ καθεύδω , εἰμί εἰμί γεωμέτρης , καί ἔχω ὁ ἐπιστήμη εἴρω καί μή ἔχω . ὅς μέν γάρ ἔχω ὁ ἕξις , εἴρω Ἐπιστήμων , ἤτοι ἔχω ὁ ἐπιστήμη , ὅς δέ κωλύω ὑπό ὁ ὕπνος , ὥστε ἐνεργέω κατά ὁ ἐπιστήμη , οὐ Ἐπιστήμων εἴρω μηδέ ἔχω ἐπιστήμη . ὁμοίως δέ καί ὁ οἰνόω , ἤτοι ὁ μεθύω , καί ὁ μαίνομαι καί ἔχω ὁ ἐπιστήμη εἴρω καί μή ἔχω , εἰμί γεωμέτρης εἰμί . ὅς μέν γάρ ἔχω ὁ ἐπιστήμη καί ὁ ἕξις , εἴρω ἔχω ἐπιστήμη ὅς δέ κωλύω ὑπό ὁ μέθη ἢ ὁ μανία , ὥστε μή ἐνεργέω κατά ὁ οἰκεῖος ἐπιστήμη , μή ἔχω ὁ ἐπιστήμη εἴρω . ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ πάθος εἰμί , ἤτοι ὁ ὁ Ἀφροδίσιος κατέχω ἢ ὑπό ὁ θυμός , οὗτος διατίθημι ὡς ὁ μεθύω καί ὁ μαίνομαι . καρόω γάρ καί οὗτος καί μεθύω ὑπό ὁ Ἀφροδίσιος εἰμί καί ὥσπερ μαίνομαι , ὁμοίως δέ καί ὑπό ὁ θυμός . ὁ θυμός γάρ καί ὁ ἐπιθυμία ὁ Ἀφροδίσιος οὖον μόνος ὁ ψυχή ἀλλοιόω καί οἱονεί μεθύω αὐτός παρασκευάζω , ἀλλά φανερῶς ὁ σῶμα μεθίστημι , ἤτοι ἀλλοιόω . εἰμί γάρ τις θυμός κατέχω , ὁράω ἄν ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐρυθρός , ὁμοίως δέ καί εἰμί τις ἐράω , ὁράω ἄν ὁ πρόσωπον αὐτός ὠχρός . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐράω ὑπό ὁ ὑπερβολικός Ἔρως εἰς μανία τρέπω καί ἐξίστημι γίγνομαι . δῆλος οὖν ὅτι ὁ ἀκρατής ὁμοίως ἔχω οὗτος ὁ μεθύω καί ὁ μαίνομαι . ὥσπερ γάρ ὁ μεθύω καί ὁ μαίνομαι ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη , κωλύω δέ ὑπό ὁ μέθη ἢ ὁ μανία καί ἐνεργέω κατά οὗτος , οὗτος καί ὁ ἀκρατής ἔχω μέν ὁ λόγος ῥώννυμι καί γιγνώσκω , ὅτι κακός εἰμί ὁ πορνεύω , κωλύω δέ ὑπό ὁ · σφοδρός ἐπιθυμία , ὁ αἰσχρός , ἐνεργέω καθώς ὁ λόγος προστάσσω . εἰμί δέ καί λέγω ὁ ἀκρατής ὁ λόγος ὁ ἀπό ὁ ἐπιστήμη ( ἀπιστέω γάρ ὁ ἀκρατής ὅτι κακός ὁ μοιχεύω , λέγω κακός εἰμί ὁ μοιχεύω ) , οὐδείς σημεῖον , ἤτοι οὐδείς πρός ὁ λόγος . καί γάρ ὁ εἰμί ἐν ὁ πάθος οὗτος , ἤτοι ἐν ὁ μέθη ἢ ἐν μανία , ἤτοι ὁ μεθύω καί ὁ μαίνομαι , λέγω ἀποδείκνυμι , ἤτοι ἀποδεικτικός συλλογισμός καί λόγος ὁ Ἐμπεδοκλῆς , οὖον νοέω δέ τίς λέγω . ὁμοίως δέ καί ὁ παῖς ὁ νῦν πρῶτος ἄρχω μανθάνω συνείρω μέν καί λέγω ” μῆνις ἀείδω θεός “ , οὔπω δέ οἶδα καί νοέω τίς λέγω . δεῖ γάρ συμφύω , ἤτοι δεῖξις λαμβάνω πρῶτος ὁ μάθημα καί οἱονεί φύσις γίγνομαι ὁ ἕξις ἐν αὐτός , καί οὕτως ἔχω καί ὁ νοέω ὁ λέγω . οὗτος δέ , ἤτοι ὁ λαμβάνω ἕξις ὁ μανθάνω Μάτων , διά χρόνος πολύς καί κόπος γίγνομαι . καί καθάπερ ὁ ὑποκρίνομαι λέγω μέν ἔπος ὁ Ὅμηρος , ὑπεισδύω πρόσωπον Ἕκτωρ ἢ Ἀχιλλεύς , οὖον μέντοι γε δέ νοέω τίς λέγω , οὗτος καί ὁ ἀκρατής λέγω μέν , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , σκοτίζω δέ ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή οὖον δύναμαι νοέω τίς λέγω , καί ἐπεί οὖον νοέω τίς λέγω , οὐ ἄτοπος εἰμί , εἰμί παρασφάλλω , καί ὁ μοιχεία ὡς | ἀγαθός νομίζω πράσσω . οὗτος οὖν ὁ ἐπιχείρημα ὁ Ἀριστοτέλης μᾶλλον ὁ ἄλλος ἐπιχείρημα ἀποδέχομαι . ὁ δόξα ὁ μέν εἰμί καθόλου , ὁ δέ ἕτερος περί ὁ κατά ἕκαστος , ἤτοι μερικός , ἀντινέω ὁ μερικός ὁ μέν ὁρατής ὁ αἴσθησις , ἤτοι ὁ ὅρασις , εἰμί κύριος καί ἀντιληπτικός . ὅταν δέ εἷς γίγνομαι ἐκ αὐτός συμπλέκω . ὁ τε καθόλου καί ὁ μερικός , ἤτοι ὅταν δέ μίγνυμι ὁ μερικός δόξα καί ὁ καθόλου καί συλλογίζομαι , ἀνάγκη ἐπί τίνω φαίνω , ἤτοι ὁμολογέω καί φάσκω ὁ συμπέρασμα , οἷος ὅταν εἰμί ὁ πρότασις διανοητικός , οἷος ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ζῷον , ὁ Σωκράτης ἄρα ζῷον . ἐνταῦθα οὖον δεῖ πράσσω ὁ συμπέρασμα , ἐν δέ ὁ ποιητικός , ἤτοι εἰμί δέ εἰμί ὁ δόξα ποιητικός , ἤτοι πρακτικός , οὖον δεῖ ὁ συμπέρασμα φαίνω ἀλλά πράσσω , οἷος εἰμί εἶπον , ὅδε γλυκύς εἰμί , πᾶς δέ γλυκύς ἀπογεύω δεῖ · ὡς εἷς τίς , ἐπεί ὁ συμπέρασμα ἀπό ὁ κατά ἕκαστος , ἤτοι μερικός εἰμί καί πράκτης , ἀνάγκη ὁ συλλογίζομαι εἰμί ποῦ δύναμαι καί οὖον παρά τις κωλύω καί ἐμποδίζω , ἅμα οὗτος πράσσω καί ἀπογεύω ὅδε ὁ γλυκύς . ὅταν οὖν ὁ μέν καθόλου δόξα κωλύω ἀπογεύω , ὁ λέγω , ὅτι οὐδείς γλυκύς ἀπογεύω δεῖ , ὁ δέ ἄλλος , ἤτοι ὁ καθόλου δόξα λέγω πᾶς ὁ γλυκύς ἡδύς , εἰμί δέ καί μερικός δόξα , ὅτι ὅδε γλυκύς · οὗτος δέ ὁ μερικός δόξα ἐνεργέω , ἤτοι περί αὐτός ὁ μερικός δόξα ἅπας ἐνεργέω . τυγχάνω δέ καί ἐπιθυμία ἔνειμι καί ὁ ἀναγκάζω σύ ὅδε ὁ γλυκύς ἀπογεύω . ὁ μέν , ἤτοι ὁ καθόλου δόξα , ὁ λέγω , ὅτι οὐδείς γλυκύς ἀπογεύω δεῖ , κελεύω φεύγω ὅδε ὁ ἡδύς καί μή ἀπογεύω οὗτος , ὁ δέ ἐπιθυμία ἄγω καί παρακινέω σύ καί ἄκων ἀπογεύω ὅδε ὁ γλυκύς . ὁ γάρ ἐπιθυμία οὖον μόνος παρακινέω ὁ ψυχή ἀλλά καί ἕκαστος ὁ μόριον ὁ σῶμα κινέω , ὥστε καταντάω καί φθάνω εἰς ὁ ὀρεκτός καί οὗτος ἀπογεύω . ὥστε συμβαίνω ὑπό ὁ λόγος ὁ καθόλου , ὅτι οὐδείς γλυκύς ἀπογεύω δεῖ , καί ὑπό ὁ δόξα ὁ μερικός , ὅτι ὅδε γλυκύς εἰμί , ἀκρατεύομαι πως . εἶπον δέ ὁ πως ἵνα δείκνυμι , ὅτι οὐ ἀμέσως ἀκρατεύομαι ὑπό ὁ λόγος ὁ καθόλου καί ὁ μερικός δόξα , ἀλλά διά μέσος ὁ ἐπιθυμία , ὅς ἐναντίος ποιέω ὁ δόξα ὁ καθόλου καί ὁ μερικός . οὐ ἐναντίος δέ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ δόξα ὁ μερικός , ὁ λέγω ὅτι ὅδε γλυκύς εἰμί , ὁ λόγος ὁ καθόλου , ὁ λέγω οὐδείς γλυκύς ἀπογεύω δεῖ . ποιός γάρ ἐναντιότης ἔχω , γίγνομαι δέ ἐναντίος κατά συμβεβηκός . διότι γάρ συμβαίνω ὁ ἐπιθυμία συνέρχομαι ὁ μερικός δόξα καί καταναγκάζω ὁ γεῦσις γεύω ὅδε ὁ γλυκύς , οὗτος χάρις εἰμί ἐναντίος ὁ δόξα ὁ μερικός καί ὁ καθόλου . ὁ γάρ ἐπιθυμία εἰμί ὁ ποιέω οὗτος ἐναντίος , ἤτοι ὁ λόγος ὁ καθόλου καί ὁ δόξα ὁ μερικός , ἀλλά οὐ ὁ δόξα ὁ μερικός αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐναντίος ὁ ὄρνυμι λόγος , ἤτοι ὁ καθόλου . ὥστε ὁ ἀκρατής ἔχω μέν ὁ λόγος ὁ καθόλου , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , καί γιγνώσκω καί ὁ μερικός , ὅτι ὅδε μοιχεία , ὑπό δέ ὁ ἐπιθυμία ἄκων παρακινέω καί μοιχεύω . ὥστε καί ὁ θηρίον διά οὗτος οὖον λέγω ἀκρατής , διότι οὐ ἔχω ὁ καθόλου ὑπόληψις , ἤτοι γνῶσις , ἤτοι ὁ λόγος ὁ καθόλου , ἀλλά ὁ μερικός ἔχω μνήμη ἢ φαντασία , οἷος ὁ ὄνος ἐμπίπτω ὅδε ὁ βόθυνος , διό καί ἔκτοτε εἶδον ὁ βόθυνος φαντάζω ὅτι ἐκεῖ πίπτω καί ἀποφεύγω αὐτός . ὁ δέ ἀκρατής ὁ λόγος ὁ καθόλου ἔχω ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἀκρατεύομαι καί παραβαίνω αὐτός καί οἱονεί ἀγνοέω αὐτός ἐν ὅς μοιχεύω . | Πῶς δέ λύω ὁ ἄγνοια ὁ ἀκρατής , ὁ αὐτός λόγος , ἤτοι ὁ αὐτός αἰτία εἰμί , καί ἐπί ὅδε ὁ πάθος , ἤτοι ὁ ἀκράτεια , καί οὐ ἴδιος , ἤτοι οὐ ἕτερος ἀλλά ὁ αὐτός εἰμί , ὅς εἰμί καί ἐπί ὁ μεθύω , ὅστις δή ὁ λόγος , ἤτοι ὅς τις δή ὁ αἴτιος , δεῖ ζητέω φυσιόλογος καί μανθάνω παρά αὐτός . ἐκεῖνος γάρ ὁ φυσιολόγος ἀκριβῶς οἶδα , ποῖος μόριον ὁ Ψυχή πάσχω καί ποῖος δύναμις αὐτός πάσχω . ὥσπερ οὖν εἰμί τίς εἰμί γραμματικός , εἶτα μεθύσκω , ἀνέρχομαι ἀναθυμίασις καί ὁ νόος συσκοτίζω καί μέχρι ὅς ἐπικρατέω ὁ ἀναθυμίασις , οὖον δύναμαι ὡς γραμματικός ἐνεργέω , μετά δέ ὁ λύω ὁ ἀναθυμίασις , τότε καί ἐνεργέω , οὗτος καί ἐπί ὁ ἀκρατής · γιγνώσκω μέν , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , ὑπό δέ ὁ ἐπιθυμία ὁ ἄγαν καρόω ὁ νόος αὐτός καί ἀπόλλυμι ὁ τοιοῦτος γνῶσις καί ἐπιστήμη , μέχρι ὅς κρατέω ὁ ἐπιθυμία ὁ σφόδρα , μετά δέ ὁ διαλύω ὁ ἐπιθυμία ἐκεῖνος ὁ σφοδρός εὐθύς διαλύω καί ὁ ἄγνοια καί πάλιν ὁ ἐπιστήμη καί γνῶσις , ὅς ἔχω περί ὁ μοιχεύω , ἐπαναλαμβάνω , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω . ἐπεί δέ ὁ τελευταῖος πρότασις , ἤτοι ὁ μερικός δόξα γνῶσις εἰμί ὁ αἰσθητής ἤτοι ὁ μερικός , οὗτος δέ ὁ μερικός δόξα κύριος εἰμί , ἤτοι ἀρχή ὁ πρᾶξις , οὗτος δέ ὁ μερικός δόξα , ὅτι κακός εἰμί ὁ μοιχεύω ἢ οὐ ἔχω , ἤτοι οὖον γιγνώσκω ὁ ἀκρατής ἐν ὁ πάθος εἰμί , ἤτοι ἐν ὅς μοιχεύω , ἢ οὕτως ἔχω αὐτός , ὥστε οὐ εἰμί ἐφίστημι , ἤτοι ὥστε μή ἐφίστημι αὐτός καί γιγνώσκω καί ἐν νάω ἔχω , ἀλλά ὥσπερ ὁ μεθύω λέγω μέν ὁ ἔπος ὁ Ἐμπεδοκλῆς , οὐ ἐπίσταμαι δέ τίς λέγω , οὕτως καί ὁ ἀκρατής λέγω μέν , ὅτι ὁ μοιχεία οὗτος κακός εἰμί , οὖον γιγνώσκω δέ τίς λέγω , καί διά ὁ μή εἰμί ὁ ἔσχατος ὅρος , ἤϊος ὁ μερικός πρότασις καθόλου μηδέ δοκέω αὐτός εἰμί ἐπιστημονικός ὁμοίως ὁ καθόλου . ὁ γάρ ἐπιστήμη ὁ καθόλου εἰμί , οὖον ὁ μερικός , καί διά οὗτος οὐ εἰμί ἐπιστημονικός . οὐ εἰμί ἄτοπος , εἰμί ἐπιστήμη μή ἔχω , ὅτι ὅδε κακός εἰμί , παρασφάλλω καί πταίω ὁ ἀκρατής . ἐπεί γάρ ὁ ἐπιστήμη ὁ καθόλου εἰμί , οὐ ἐνεργέω δέ τις περί ὁ καθόλου , ἀλλά ὁ μερικός , ὁ δέ μερικός ἐπιστήμη οὐ εἰμί , περί δέ ὁ μερικός σφάλλω ὁ ἀκρατής , οὖον περί ὁ καθόλου , οὐ εἰμί ἄτοπος εἰμί σφάλλω ὁ ἀκρατής οὐ ἐπιστήμη ἔχω . τότε γάρ εἰμί ἄτοπος , εἰμί περί ὁ καθόλου σφάλλω , ὅς καί ὁ ἐπιστήμη ἔχω · ἐπεί δέ περί ὁ μερικός σφάλλω , οὐδείς εἰμί ἄτοπος . ὁ γάρ μερικός ἐπιστήμη οὐ εἰμί . καί ἔοικα συμβαίνω ὅς ζητέω ὁ Σωκράτης . ὁ γάρ Σωκράτης λέγω , ἀδύνατος εἰμί τις ἔχω ἐπιστήμη παρασφάλλω κατά ὁ οἰκεῖος ἐπιστήμη ὅς ἔχω · οὗτος συμβαίνω ἐνταῦθα . ὁ γάρ ἀκρατής οὖον σφάλλω περί ὁ καθόλου , ὅς καί ὁ ἐπιστήμη ἔχω , ἀλλά περί ὁ μερικός , ὅς οὐ εἰμί ἐπιστήμη . οὖον γάρ ὁ ἐπιστήμη πάρειμι , ὅς κύριος πᾶς εἰμί καί κρατέω , γίγνομαι ὁ πάθος , ἤτοι , ἡσσάομαι ὁ ἀκρατής ὑπό ὁ πάθος , οὐδέ ὁ αὐτός ἐπιστήμη περιέλκω καί σύρω ὑπό ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά ὁ αἰσθητικός , ἤτοι ὁ μερικός δόξα ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία . περί γάρ οὗτος σφάλλω ὁ ἀκρατής καί οὗτος , ὁ μερικός δόξα Προῦσα , ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος . ὁ γάρ λόγος ὁ καθόλου λέγω μόνος , καί ὁ ἀήρ διαλύω , περί δέ ὁ μερικός ἐνεργέω . περί μέν ὁ εἴτε εἰδοί ὁ ἀκρατής ἡσσάομαι εἴτε μή οἶδα , καί εἰμί εἰδοί ἡσσάομαι , πῶς οἶδα , ἆρα γε κατά ἐπιστήμη ἢ δόξα , ἱκανῶς διαλέγω . πότερος δέ εἰμί τις ἀκρατής ἁπλόος , ἤϊος ἄνευ προσθήκη λέγω , ἤτοι ἀκρατής μόνος , ἢ πᾶς λέγω ἀκρατής κατά μέρος , ἤτοι μετά προσθήκη ἀκρατής θυμός , ἀκρατής ὀργή , καί εἰμί εἰμί ἀκρατής ἄνευ προσθήκη , λεκτέος περί ποῖος ὑπόκειμαι καταγίγνομαι ὁ κύριος ἀκρατής ὁ ἄνευ προσθήκη λέγω . ποιέω διαίρεσις ὁ ἡδύς , ἵνα εἶπον περί ποῖος ἡδύς καταγίγνομαι ὁ ἀκρατής καί φημί , ὅτι ὁ ἡδύς ὅς ; ποιέω ἡδονά ὁ μέν εἰμί ἀναγκαῖος ( ἀναγκαῖος δέ λέγω ὁ σωματικός , ὁ περί τροφή , οἷος ὁ ἐσθίω καί πίνω σύμμετρος ) , | ἀναγκαῖον εἰμί καί ἡδύς . εἰμί γάρ καί ἐν οὗτος ὑπερβολή , ὅστις εἰμί ψεκτός . ὁ γάρ ὑπέρ κόρος ἐσθίω καί πίνω ψεκτός εἰμί . ὁμοίως δέ καί ὁ Ἀφροδίσιος ἡδύς εἰμί καί ἀναγκαῖος ὁ ἔχω λιθῖτις νόσος ἢ νεφρῖτις , ὁ δέ οἷος τιμή πλοῦτος νίκη ἀναγκαῖος μέν οὐ εἰμί , αἱρετός δέ κατά ἑαυτοῦ . πᾶς γάρ αἱρέω πλουτέω νικάω καί ὁ τοιοῦτος ὁ ἀγαθός , οἷος κτῆμα δόξα δυναστεία . ὁ μέν ὑπερβάλλω πρός οὗτος , ἤτοι ὁ ὑπερβολικός ζητέω πλουτέω καί νικάω καί δοξάζω καί παρά ὁ ὀρθός λόγος . ὁ γάρ ὀρθός λόγος προστάσσω σύμμετρος ἐπιζητέω καί πλουτέω καί νικάω . ὁ δέ παρά ὁ ὀρθός λόγος ὁ ἐν αὐτός , ἤτοι πλοῦτος δόξα καί ὑπερβαλλόντως καί ἄμετρος ζητέω πλουτέω καί νικάω , ὁ τοιοῦτος οὖον λέγω ἀκρατής ἀπλόος , ἤτοι ἄνευ προσθήκη , ἀλλά μετά προσθήκη . προστίθημι γάρ ἀκρατής χρῆμα , ἀκρατής κέρδος . ἀπλόος δέ , ἤτοι ἄνευ δέ προσθήκη , οὖον λέγω αὐτός μόνος ἀκρατής , ὡς ἕτερος εἰμί ὁ κύριος ἀκρατής ὁ ἄνευ προσθήκη , καί λέγω καί αὐτός ἀκρατής κατά ὁμοιότης ἐκεῖνος ὁ κύριος ἀκρατής . ὥσπερ γάρ ὁ κύριος ἀκρατής λέγω ἀκρατής διά ὁ ὑπερβολικός χράομαι ὁ Ἀφροδίσιος , οὗτος καί οὗτος λέγω ἀκρατής ὁ μετά προσθήκη ὡς ὑπερβολικός καί ἄμετρος Άσπα - ζομενω νικάω καί πλουτέω . διαφέρω δέ ὅτι ἐκεῖνος ὁ περί ὁ ἀφρον - δίσιος λέγω μόνος ἀκραιεῖς , οὗτος δέ ὡς περί ὁ τιμή καί Νίκη καί πλοῦτος μετά προσθήκη λέγω ἀκρατής . ἔχω δέ ὁμοιότης τις κατά ὁ ὑπερβολικός . ὥσπερ καί εἰμί τις νικάω εἰς ὁ ’Oλύμπια , καί ἀκούω ’́Ανθρωπος , ὥσπερ ὁ Δεῖνα ἀκούω Σωκράτης ἢ Πλάτων . ἐκεῖνος γάρ ὁ κοινός λόγος , ἤτοι ὁ καθόλου ἄνθρωπος , ἤτοι ὁ ζῷον λογικός θνητός , μικρός διαφέρω ὁ ἴδιος ὄνομα · ἄνθρωπος γάρ καί οὗτος ἀκούω · μικρός γάρ τις προσθήκη ποιέω ὁ διαφορά . ὁ μέλλω γάρ ὦ - ) δηλόω αὐτός καί διαχωρίζω αὐτός ἀπό ὁ καθόλου προστίθημι , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ’Oλύμπια νικάω . ἀλλά ὅμως εἰμί καί μικρός διέ - φέρω ὁ ἄνθρωπος ὁ καθόλου ἄνθρωπος καί ὁμοιότης ἔχω τις , ὅς λλ ὅμως ἕτερος εἰμί ὁ καθόλου ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος ὁ νικάω - κότος ὁ ’Oλύμπια . οὗτος γάρ αἰσθητός , ὁ δέ καθόλου ἄνθρωπος νοητός . οὗτος καί ὁ ἀπλόος ἀκρατής καί ὁ μετά προσθήκη ἀκρατής λέγω ὁμοιότης μέν ἔχω τις , διαφέρω δέ κατά ὁ ὑπόκειμαι , καί ἕτερος ὅς οὔτοι εἰμί ἐκεῖνος . ὅτι2 δέ εἰμί ἕτερος , σημεῖον , ἤτοι δῆλος . ὁ μέν γάρ ἀκράτεια ψέγω οὖον μόνος ὡς ἁμαρτία καί ὡς ἐκπίπτω ὁ ὀρθός λόγος ἀλλά καί ὡς κακία , ἢ ἁπλόος , ἤτοι τέλειος κακία ἢ κατά μέρος τίς , ἢ ἐγγίζω ὁ κακία , καθό ὁ μέν κακία ἔχω ὁ λόγος διαφθείρω , ὁ δέ ἀκράτεια ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι · οὐ εἰμί ὁ ἀκράτεια τέλειος κακία , ἀλλά ἐγγίζω ὁ κακία . οὐδείς δέ οὗτος ὁ μετά προσθήκη λέγω ἀκρατής ὁ περί τιμή καί πλοῦτος καταγίγνομαι ψέγω , ἀπό δέ ὁ καταγίγνομαι περί ὁ σωματικός ἀπολαύω , ἤτοι περί ὁ ἐν ἁφή ἡδονή , ἤτοι περί ὁ Ἀφροδίσιος , περί ὁ λέγω ὁ σώφρων καί ἀκόλαστος καταγίγνομαι , ὁ διώκω ὁ ὑπερβολή ὁ ἡδονή , ἤτοι ὁ ὑπερβολικός ἀφροδισιάζω , οὐ ἐν ὁ προαιρέω , ἤτοι ἀπροαίρετος , καί φεύγω ὁ ὑπερβολή ὁ λυπηρός , ἤτοι πεῖνα καί δίψα . καί ἐπι - ζητέω ὁ ὑπερβολή πᾶς ὁ περί ἁφή καί γεῦσις παρά ὁ προαίρεσις καί παρά ὁ διάνοια , ἤτοι παρά ὁ ὀρθός λόγος , ἀκρατής εἰμί ἀπλόος ἄνευ προσθήκη καί οὖον κατά πρόσθεσις . ὅτι περί ὅδε , ἤτοι ὅτι ἀκρατής ὀργή εἰμί . ὅτι ἀκρατής θυμός ἀλλά ἁπλόος μόνος , ἤτοι ἄνευ προσθήκη ἀκρατής . ὁ δέ μετά προαίρεσις ζητέω ὁ ἡδονά λεʹ - Γέτης Ἀκόλαστος . ὁ γάρ ἀκρατής ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι , ἀπροαίρετος δέ καί ἄκων ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἕλκω , ὁ δέ Ἀκόλαστος διαφθείρω ἔχω ὁ λόγος . σημεῖον δέ , ὅτι ὁ κύριος ἀκρατής οὗτος εἰμί ὁ περί ὁ σωματικός ἡδονή , ἤτοι περί ὁ Ἀφροδίσιος καταγίγνομαι , διότι καί ὁ ἀκόλαστος περί οὗτος , ἤτοι περί ὁ σωματικός ἡδονή , ἤτοι περί ὁ Ἀφροδίσιος , καταγίγνομαι . περί δέ οὐδείς ἐκεῖνος , ἤτοι θυμός καί ἐπιθυμία , ἤτοι οὖον καταγίγνομαι δέ ὁ Ἀκόλαστος οὔτε περί θυμός οὔτε περί τιμή ἢ ὀργή . ὥστε κύριος ἀκρατής εἰμί , ὅς περί ὁ αὐτός καταγίγνομαι περί ὁ καί ὁ Ἀκόλαστος , ἤτοι περί ὁ Ἀφροδίσιος . διό καί ἄνευ προς - θήκη ἀκρατής λέγω , καί ἐπεί περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καταγίγνομαι , διά οὗτος ὁ αὐτός εἰμί λέγω ἀκρατής καί ἀκόλαστος , ἀλλά οὐδείς ἐκεῖνος , ἤτοι ὁ μετά προσθήκη ἀκρατής αὐτός εἰμί λέγω ὁ ἀκόλαστος . διά οὗτος λέγω ὁ ἐγκρατής καί ὁ σώφρων αὐτός καί ὁ ἀκρατής καί ἀκόλαστος αὐτός , διότι περί ὁ αὐτός ἡδονά καταγίγνομαι , ἤϊος περί ὁ ἀφροδίσιος πως . εἶπον δέ ὁ πως , ἵνα δείκνυμι , ὅτι εἰμί καί περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καταγίγνομαι ὁ ἀκρατής καί ὁ Ἀκόλαστος , ἀλλά οὐ ὁμοίως , ἀλλά ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος , προαιρέω πράσσω ὁ κακός , ἤτοι ὡς οὗτος αὐτός προαίρεσις ἔχω , ἅτε καί ὁ λόγος ἔχω φθείρω , ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἀκρατής , οὖον προαιρέω , ἤτοι ἀπροαίρετος πράσσω ὁ κακός , μή οὗτος αὐτός προαίρεσις ἔχω ἀλλά ὁ ἀγαθός , ἅτε ὁ λόγος ῥώννυμι ἔχω , ὑπό δέ ὁ ἐπιθυμία καί ἄκων ἡσσάομαι πράσσω ὁ κακός . διό καί μᾶλλον ὁ ἀκόλαστος εἰμί χείρων καί Ἀκόλαστος εἴρω , ὅς καί μή ἐπιθυμέω ἢ ἠρέμα , ἤτοι ἢ μικρός τίς ἐπιθυμέω φιλέω ὑπερβολικός ἀφροδισιάζω . καί φεύγω ὁ μέτριος , ἤτοι μικρός τίς , λυπέω . παρὸ ὁ ὒ ’τον , ἤτοι ὁ ἀκρατής , εἶπον χείρων , ὅς ὑπό ὁ σφοδρός ἐπιθυμία ἡσσάομαι πράσσω ὁ κακός ἀπροαίρετος . εἰμί γάρ ὁ Ἀκόλαστος μηδέ ὅλως ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἐνοχλέω φιλέω ἀφροδι - σιάζω ὑπερβολικός , εἰμί προσγίγνομαι αὐτός ἐπιθυμία νεανικός , ἤτοι σφος - δράω , τίς εἄν ποιέω ; ὁμοίως δέ καί εἰμί λυπέω σφοδρός διά ὁ στερέω ἄρτος πέντε ἡμέρα , πάντως ἄν ἀθέμιτος τίς ποιέω . Μέλλων διδάσκω περί θηριωδία πρῶτος προανακρούω ὁ ὑπόκειμαι , περί ὁ ὁ θηριωδία καταγίγνομαι καί πρῶτος διαιρέω ὁ ἡδύς εἰς δύο , εἰς ὁ ἀναγκαῖος καί εἰς ὁ κατά ἑαυτοῦ · νῦν δέ διαιρέω οὗτος εἰς τρεῖς καί φημί , ὅτι ὁ ἡδύς ὁ μέν εἰμί καλός καί σπουδαῖος , ἤτοι ἀγαθός ἐν ὁ γένος ἤτοι ἐν ὁ ὑπόκειμαι . ὁ γάρ ἡδύς ὁ μέν εἰμί φύσις αἱρετός καί ἀγαθός , οἷος νίκη πλοῦτος χρῆμα κέρδος , ὁ δέ εἰμί ἐναντίος οὗτος , ἤτοι φύσις φευκτός ὁ γάρ ἐσθίω ὠμός κρέας τις μέν δοκέω ἡδύς , ἀλλά εἰμί φευκτός ) , ὁ δέ εἰμί μεταξύ , ἤτοι ὁ ἐσθίω καί φορέω ἐσθής . ἡδύς εἰμί ὁ οὔτε ὁ ἑαυτοῦ φύσις εἰμί αἱρετός οὔτε φευκτός , γίγνομαι δέ ἐγώ ἀναγκαῖος διά ὁ χρεία . ἀποκρίνω γάρ ὅς ἐσθίω , δήω ἕτερος , ὡς ὁ γαστήρ ἐμπίμπλημι . πρός ἅπας δέ καί ὁ τοιοῦτος , ἤτοι ὁ φύσις αἱρετός καί ὁ μεταξύ , ὁ οὔτε ἀναγκαῖος εἰμί φύσις οὔτε φευκτός , οὖον ψέγω τις , εἰμί ἀγαπάω ἁπλόος τιμάω ἢ νικάω ἢ χρῆμα συλλέγω ἢ ἐάν ἀγαπάω ἁπλόος ἐσθίω ἢ πίνω ἢ ἐσθής φορέω , οὔκουν φευκτός λέγω οὗτος ἐν ὁ ἐπιθυμέω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἐν ὁ πως ἐπιθυμέω , ἤτοι ἐάν υπερβολιλεγω Κῶς . ἤτοι διά ὅλος ὁ ἡμέρα , ἐσθίω βούλομαι , καί ἐάν ἐντός ὁ οἰκίον ψιλός πορφυρίς κοσμέω καί ἐάν ὑπερβολικός βούλομαι κερδαίνω ἢ συλλέγω χρῆμα , τότε ψέγω . οὖον γάρ διά ὁ ἀπλόος ἐπιθυμέω αὖος - ὁ ψέγω ἀλλά διά ὁ ὑπερβολικός . διό ὅσος μέν παρά ὁ ὀρθός λόγος , ἤτοι ὑπερβολικός , ἢ κρατέω , ἤτοι κατέχω , ἢ ζητέω τίς ὁ φύσις αἱρετός , οἷος εἰμί φιλέω τιμάω μᾶλλον ἢ δεῖ , ἤτοι ὑπερβαίνω - λικῶς , ἢ εἰμί σπουδάζω ὑπερβολικός νικάω , ψέγω . πανταχοῦ γάρ ὁ συμμετρία ἐπαινέω , ὅτι καί ὁ σύμμετρος βούλομαι τιμάω ἢ κερδαίνω ἢ ἀγαπάω οὖον ψέγω , ὁ δέ ὑπερβολή ψέγω . ὁμοίως δέ καί ὁ ὑπερβολικός ἀγάπη ὁ πρός ὁ τέκνον ἢ περί ὁ γονεύς ψέγω , ἤτοι εἰμί ὑπερβολικός ὁ γονεύς ὁ τέκνον φιλέω ἢ ὁ τέκνον ὁ γονεύς . καί γάρ καί οὗτος , ἤτοι ὁ ἀγαπάω ὁ γονεύς ὁ τέκνον ἢ ὁ τέκνον ὁ γονεύς ἀπό ὁ φύσις ἀγαθός καί αἱρετός εἰμί , καί ὁ περί οὗτος σπουδάζω , ἀλλά σύμμετρος , ἐπαινέω ἀλλά ὅμως εἰμί τις ὑπερβολή καί ἐν οὗτος . τις γάρ ὑπερβολικός ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον , ἕ καί ψέγω διά ὁ ὑπερβολικός , εἰμί τις ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον ὑπερβολικός ὡς ὁ Νιόβη , μάχομαι πρός ὁ θεός . οὗτος γάρ ἔχω δήω - δέκα παῖς , ἓξ μέν ἄρσην , ἓξ δέ θῆλυς . ὁ οὖν Νιόβη ὑπερβολικός ὁ ἑαυτοῦ τέκνον φιλέω ἐπαινέω αὐτός πρός ὁ Λητώ καί λέγω ὅτι ἀγαθός εἰμί ἐγώ ὁ Λητώ διά ὁ δώδεκα παῖς ἔχω , οὗτος δέ δύο . οὗτος δέ αὖος ψεκτός . ὁ γάρ ἀγαπάω | τις ὁ ἑαυτοῦ τέκνον τοσοῦτος ὡς καί ὁ θεός ὑβρίζω καί μάχομαι αὐτός , ψεκτός . ἢ ὥσπερ Σάτυρος , ὅς καί Φιλοπάτωρ λέγω . οὗτος γάρ ἐράω τις κόρη καί πρός ὁ μοιχεία εὑρίσκω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ Σώστρατος συνεργέω , τοσοῦτος ἔκτοτε ὁ ἑαυτοῦ πατήρ φιλέω , ὥστε καί πατήρ τελεύω - τήσαντος ἑαυτοῦ κατακρημνίζω καί ὁ ζωή ἀποστερέω . ὁ οὖν ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ὑπερβολικός ὡς καί θνῄσκω ὁ πατήρ τίς πάθος , ψεκτός . ἐπεί καί ὁ Σάτυρος λίαν μωραίνω δοκέω ἑαυτοῦ θανατόω διά ὁ ὁ πατήρ τελευτή . οὐδείς οὖν κακία περί οὗτος , ἤτοι περί τιμή καί πλοῦτος καί ἀγάπη καί κέρδος ΔΟΑ ὁ ὁ εἴρω , ἤτοι διότι ἕκαστος αὐτός , ἤτοι καί ὁ πλοῦτος καί ὁ τιμή καί ὁ ἀγάπη , διά ἑαυτοῦ , τουτέστιν αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀπό ὁ φύσις αἱρετός εἰμί , ὁ δέ ὑπερβολή αὐτός , ἤτοι ὁ ὑπερ - βολικός τιμάω ἐπιζητέω καί ἄλλος φευκτός εἰμί . ὁμοίως οὐδέ ἀκράτεια κύριος εἰμί ὁ ὑπερβολικός σπουδάζω κερδαίνω ἢ τιμάω . ὁ γάρ ἀκράτεια οὖον μόνος φευκτός ἀλλά καί ψεκτός . διά ὁμοιότης δέ ὁ πάθος , τουτέστιν ἐπεί ὁ ὑπερβολικός ζητέω τιμάω ἢ χέρδα - νέος ἢ ἀγαπάω ὁμοιότης ἔχω τις διά ὁ ὑπερβολή πρός ὁ πάθος ἤτοι πρός ὁ ἀκράτεια , ἐπεί καί ὁ ἀκρατής ὑπερβολικός ἀφροδισιάζω βούπορφυρίδη λεται , προσεπιτίθημι ὁ ἀκράτεια περί ἕκαστος αὐτός λέγω , οὗτος ἀκρατής εἰμί χρῆμα , ἀκρατής εἰμί θυμός , καί οὐ ἄνευ πρόσω , θήκη ἀκρατής οὗτος λέγω , ὡς καί εἰμί ὁράω ἰατρός κακῶς ἰατρεύω ἢ ὑποκριτής κακῶς ὑποκρίνομαι , οὖον λέγω οὗτος ἁπλόος κακός ἀλλά μετά προσθήκη κακός ἰατρός , κακός ὑποκριτής . ὁ γάρ ἁμαρτία αὐτός οὐ εἰμί ἁπλόος κακία , οἷος ἀκράτεια ἢ δειλία , ἀλλά κακία τις περί ὁ ἑαυτοῦ τέχνη . διό καί μετά προσθήκη λέγω κακός ἰατρός . ὥσπερ οὖν οὐδέ ἐνταῦθα , ἤτοι ἐπί ὁ ὑποκριτής καί ὁ ἰατρός διά ὁ μή ἁπλόος κακία εἰμί ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀλλά διά ὁ ἀνάλογος , ἤτοι ὅμοιος , διά ὁ ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ὁμοιότης τις πρός ὁ ἁπλόος κακία . ὡς γάρ ὁ Ἀκόλαστος ὁ ὀρθός λόγος ἀποτυγχάνω , οὗτος καί οὗτος περί ὁ οἰκεῖος τέχνη , εἰμί κακῶς ἰατρεύω ἐπιχειρέω , οὐ ἁπλόος κακός ἀλλά μετά προσθήκη , καί ἰατρός κακός καί κακός ὑπωκρ - ὁ λέγω , οὗτος δηλονότι καί ἐκεῖ ὑποληπτέον ἐπί ὁ ἀκρατής . μόνος γάρ ἀκράτεια καί ἐγκράτεια λέγω εἰμί καί ἄνευ προσθήκη λέγω , ὅστις περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καταγίγνομαι , περί ὁ ὁ σωφροσύνγ καί ὁ ἀκολασία . ὁ δέ ἀκράτεια καί ἐγκράτεια ὁ πρός θυμός καί τιμή καί χρῆμα καταγίγνομαι οὖον κύριος ἀκράτεια καί ἐγκράτεια οὗτος λέγω εἰμί ἀλλά κατά ὁμοιότης τις λέγω καί οὗτος ἀκράτεια εἰμί καί ἐγκράτεια διά ὁ ὑπερβολικός . διό καί εἰμί ὁράω τις μηδέ ὅλως φιλέω ὁ χρῆμα , οὐ ἁπλόος ἐγκρατής οὗτος λέγω ἀλλά προστίθημι ἐγκρατής οὗτος χρῆμα λέγω εἰμί , ὁμοίως καί εἰμί ὁράω τις ὑπερβολικός φιλέω ὁ χρῆμα ἢ θυμόω , οὐ ἁπλόος ἀκρατής οὗτος λέγω , ἀλλά μετά προσθήκη ἀκρατής θυμός καί χρῆμα λέγω . ἐπεί δέ εἰμί τις ἡδύς φύσις καί οὗτος ὁ μέν εἰμί ἁπλόος ἡδύς , οἷος ὁ ὑγρός τροφή δήω καί ξηρός καί ὁ ἐσθίω καί πίνω ἀπλόος ἡδύς δοκέω πᾶς ὁ ζῷον , ὁ δέ ἡδύς δοκέω κατά γένος καίω ζῷον καί ἄνθρωπος . ὁ μέν γάρ ὁ ζῷον ἡδύς δοκέω ὁ ποηφαγέω , ὁ δέ ὁ κρεοφαγέω , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄνθρωπος ἄλλος τροφή ἄλλος ἡδύς δοκέω , ὁ δέ οὐ εἰμί φύσις ἡδύς ἀλλά φευκτός . οὗτος δέ | ὁ μή φύσις ἡδύς ὁ μέν ἡδύς δοκέω τις διά πήρωσις , ἤτοι διά νόσος ἢ διά μανία , ὁ δέ διά ἔθος ἡδύς δοκέω , ὅλος δέ διά ἕξις καί φύσις κακός . εἰμί δέ καί περί ἕκαστος οὗτος ὁ μή φύσις ἡδύς ὁράω ἔχω τις παραπλήσιος , λέγω δή θηριώδης , ἤτοι θηριώδης ἄκρος - σία καί ἐγκράτεια . περί γάρ ὁ μή φύσις ἡδύς ὁ θηριωδία καταγίγνομαι . καταλέγω ὁ οὐ εἰμί ἡδύς φύσις καί φημί ὅτι ὁ ἐσθίω ὁ παιδίον φύσις ἡδύς οὐ εἰμί . δοκέω δέ ὁ Λαμία ἡδύς . ὁ Λαμία γυνή τις εἰμί περί ὁ Πόντος , ὅστις διότι ἀπόλλυμι ὁ οἰκέω τέκνον , ὁ ὁ ἄλλος γυνή βρέφος ἐσθίω . ἢ ἡδύς εἰμί παρά φύσις , ὅς χαίρω τις ὁ . ἀπαγριόομαι , ἤτοι ὁ ἄγριος . ὁ γάρ Σκύθης ὁ περί ὁ Πόντος ὁ μέν χαίρω ἐσθίω ὠμός ἰχθύς , ἄλλος δέ κρέας ὠμός ἐσθίω , ἄλλος δέ δανείζω ὁ οἰκεῖος τέκνον ἀλλήλων , ἵνα οὗτος κατεσθίω , καί οὗτος ἡδύς δοκέω αὐτός . ὁ δέ φαλαρίς λέγω ἐσθίω ὁ ἑαυτοῦ παῖς . οὗτος μέν εἰμί ὁ ἔχω θηριώδης , ὅστις παρά φύσις εἰμί , καί γίγνομαι ἀπό μοχθηρός καί κακός φύσις ὁ ἄνθρωπος . ἄλλος δέ εἰμί ἔχω θήρ - οἰδέω καί παρά φύσις ἡδύς τις , ὅς ἐπιγίγνομαι ἢ ἀπό νόσος ἢ ἀπό ἔθος , οἷος ὁ τρῶξις , ἤγουν ὁ ἐσθίω ὁ ὄνυξ αὐτός , ἢ ὁ κόπτω ὁ ἑαυτοῦ θρίξ ἐκ ἔθος τις ἐπικτάομαι ἢ ἀπό νόσος . ἔτι δέ μαίνομαι δοῦλος ἐσθίω ὁ ἧπαρ ὁ σύνδουλος αὐτός , καί ὁ Ξέρξης ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς μαίνομαι ἐσθίω ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ κρεουργέω . ἔτι δέ ἡδύς δοκέω τις , παρά φύσις δέ δοκέω , ὁ ἐσθίω ἄνθραξ . ἐν ὅσος γάρ πλεονάζω ὁ μελαγχολικός χυμός , ἡδύς δοκέω ὁ ἐσθίω Κάρβων . ἄλλος δέ ἡδύς δοκέω ὁ ἐσθίω γῆ , ἤτοι πηλός , ὅσος ὀξώδης χυμός ἔγκειμαι . ἀπό τις οὖν σύμπτωμα ἢ μελαγχολικός χυμός ἢ ὀξώδης οὗτος αὐτός ἐπιγίγνομαι . ὁ δέ ἀρρενογαμέω ὁ μέν ἐπιγίγνομαι ἐκ φύσις κακός καί ἐπιρρέω - Πούσης πρός ὁ κακός , ἄλλος ἐκ ἐθισμός τις , οἷος γυμνάζω ἐκ παῖς ὁ ἄρσην γαμέω , οὗτος ἐθίζω οὗτος παιδόθεν κακός ἀνήρ συναναστρέφω , καί οὗτος φύσις ἔχω πρός ὁ καλός ἐπιρρεπής . ὅσος μέν οὖν φύσις εἰμί κακός καί αἰσχρός καί αἰτία αὐτός γίγνομαι ὁ ὁ ἄρσην γαμέω , οὗτος οὐδείς εἶπον ἀκρατής , διότι ὁ φύσις αὐτός τοιοῦτος εἰμί φαῦλος καί πρός οὗτος ῥέπω . ὡς οὐδέ ὁ γυνή εἶπον τις ἀκρατής , διότι οὖον γαμέω ἀλλά γαμέω . οὔτε γάρ φύω ἔχω ὁμοίως , οὐδέ ὁ νοσηματώδης ἔχω , ἤτοι οὐδέ ὁ νοσέω ὁ γαμέω ὁ ἄρσην οὐ ἐκ φύσις ἀλλά ἐκ ἔθος τις ἀκρατής εἶπον τις , διότι οὗτος καί ὁ λόγος ἔχω διαφθείρω καί οὖον γιγνώσκω , εἰμί ὅλως κακός εἰμί οὗτος , ὁ δέ ἀκρατής ῥώννυμι ἔχω ὁ λόγος . ὁ μέν οὖν ἔχω ἕκαστος οὗτος , ὅς ἀπαριθμέω , ἤτοι ἐσθίω κρέας ὠμός ἄνθρωπος καί Κάρβων καί ὁ λοιπάς ὑπέρ πᾶς κακία ἄνθρωπος εἰμί , καί ἔξω εἰμί ὁ ἀνθρώπινος κακία . θηρίον γάρ οὗτος μᾶλλον προσήκω , οὐ ἄνθρωπος . καθάπερ καί ὁ θηριότης ὑπέρ πᾶς κακία ἀνθρώπινος εἰμί . ὁ δέ ὁ ἔχω οὗτος κρατέω , ἤτοι εἰμί ἐπιθυμέω <φαγεῖν> κρέας ὠμός ἢ πηλός καί κρατέω ὁ καί οὖον ἐσθίω , οὐ ἁπλόος , ἤτοι ἄνευ προσθήκη , ἐγκρατής λέγω , ἀλλά μετά προσθήκη ἐγκρατής θηριώδης . ὁμοίως καί εἰμί ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπι - Θυμίας καί ἐσθίω πηλός ὁ ἄλλος τίς , ὅς εἶπον , οὐ ἀπλόος καί ἄνευ προσθήκη ἀκρατής λέγω , ἀλλά κατά ὁμοιότης διά ὁ ὑπερβολή ὁ κακία καί μετά προσθήκη ἀκρατής θηριωδία εἰμί λέγω , ὡς καί ὁ σφοδρός θυμόω ὡς ὁμοιότης ἔχω διά ὁ ὑπερβολικός πρός ὁ κύριος ἀκρατής . οὗτος ὅς τρόπος , ἤτοι μετά προσθήκη ἀκρατής ὁ πάθος ἤτοι ὁ θυμός , καί οὖον λέγω αὐτός ἀκρατής μή ἄνευ προσθήκη . πᾶς γάρ ὑπερβάλλω κακία καί χαλεπότης , ἤτοι ὀργιλότης , καί δειλία , ὁ μέν θηριώδης εἰμί , ὁ δέ νοσηματώδης , ἤτοι ἐκ νόσος ἐγώ ἐπιγίγνομαι . ὡς μέν γάρ ἐκ φύσις εἰμί τοιοῦτος , ὥστε Φο - βουμην ἄν μῦς κτυπέω , δειλός λέγω , κἀν ὁ ὁ θηριώδης δειλία , ὁμοίως δέ εἰμί ἐκ φύσις τις ὑπερβολικός ὑβρίζω , ὀργίλος λέγω κατά ὁ θηριώδης ἀγριότης , ὁ δέ φοβέω , εἰμί ὁράω γαλέη διά νόσος , ἤτοι μανία νοσέω . καί ὁ ἄφρων ὅσος μέν ἐκ φύσις εἰμί ἀλόγιστος , ἤτοι ἄφρων καί λόγος μή διοικέω , ἀλλά ὁ αἴσθησις ζῶ ὡς ὁ ἄλογος , οἷος εἰμί τις βάρβαρος , οἷος ὁ Σκύθης θηριώδης λέγω . ὁ δέ εἰμί ἄφρων ἐκ νόσος , ἤτοι ἐκ ἐπίληψις ἢ μανία , καί μόνος τῆ αἴσθησις ζῶ , νοσηματώδης ἄφρων λέγω , ὡς καί ὁ ὁ γαλέη δείδω νοσηματώδης δειλός . οὗτος δέ ὁ θηριώδης μέν κακία συμβαίνω μέν ἔχω τις , μή κρατέω δέ , ἤτοι μή ἧσσα - ἕπομαι δέ ὑπό αὐτός ἀλλά κρατέω , οἷος εἰμί ὁ φαλαρίς κατέχω παιδίον , ἐπιθυμέω ἐσθίω αὐτός , ἢ πρός Ἀφροδίσιος ἄτοπος , ἤτοι ἢ ἐπιθυμέω συνουσιάζω αὐτός , κρατέω δέ ὁ ἐπιθυμία καί μή ἡσσάομαι , οὗτος ἐγκρατής εἴρω , οὐ ἄνευ προσθήκη ἀλλά μετά προσθήκη ἐγκρατής θηριώδης , ἤτοι διά ὁ κρατέω θηριώδης κακία . εἰμί δέ πολλάκις καί κρατέω , ἤτοι ἡσσάομαι ὑπό ὁ θηριώδης ἐπιθυμία ὁ ἔχω οὗτος καί μή μόνος ἔχω , ἤτοι κρατέω ὅς καί εἴρω ἀκρατής μετά προς - θήκη , ἤτοι ἀκρατής θηριωδία , ἤτοι διά ὁ ἡσσάομαι ὑπό θηριώδης ἐπιθυμία . ὥσπερ οὖν ὁ μοχθηρία , ἤτοι ὁ ἀκολασία , ὁ μέν κατά ἄνθρωπος , ἤτοι ὁ καταγίγνομαι περί ὁ ἀνθρωπικός ἡδονή , ἤτοι περί ὁ Ἀφροδίσιος ὁ ἄνθρωπος ἀνήκω , ἤτοι ὁ μετά γυνή συνουσιάζω , ἁπλόος μοχθηρία , ἤτοι ἀκολασία εἴρω ἄνευ προσθήκη , ὁ δέ καταγίγνομαι περί ὁ Ἀφροδίσιος ὁ μή ἄνθρωπος ἀνήκω , ἀλλά θηρίον , οἷος ὁ μετά ἄρσην συνουσιάζω , λέγω μοχθηρία , ἤτοι ἀκολασία μετά προσθήκη , ἀκολασία θηριώδης ἢ ἀκολασία νοσηματώδης . ἀπλόος δέ , ἤτοι Χωρὶς δέ προσθήκη , οὖον εἴρω Ἀκόλαστος μόνος . οὕτως οὖν καί ἀκράτεια , ὁ μέν ὁ μετά προσθήκη , ἤτοι ἀκράτεια θηριώδης ἢ ἀκράτεια νοσηματώ - δήω . ἀκρατής γάρ νοσηματώδης εἰμί ὁ ἡσσάομαι ὑπό ὁ θηριώδης ἐπιθυμία διά τις νόσος . ὁ γάρ νεφρῖτις νόσος νοσέω ἐπιθυμέω ὑπερβολικός συνουσιάζω , ἐκ οὗτος γάρ ὠφελέω . ἀπλόος δέ , ἤτοι ἄνευ προσθήκη ἀκράτεια μόνος λέγω , ὅς καί κύριος ἀκράτεια εἰμί , ὁ κατά ὁ ἀνθρωπικός ἀκολασία , ἤτοι ὅς καταγίγνομαι περί ὁ Ἀφροδίσιος ὁ ἄνθρωπος ἀνήκω , ἤτοι περί ὁ ἐν ἁφή ἡδονή , περί ὅς καί ὁ ἀκολασία καί ὁ σωφροσύνη καταγίγνομαι . καί ὅτι εἰμί ἄλλος εἶδος ἀκράτεια καταγίγνομαι περί ὁ ἄλλος , ἤτοι περί θυμός καί χρῆμα καί περί ὁ θηριώδης ἡδονή , ὅς οὐ ἁπλόος , ἤτοι οὖον κύριος καί ἄνευ προσθήκη ἀκράτεια λέγω , ἀλλά μεταφορικός καί κατά ὁμοιότης τις καί μετά προσθήκη . μέλλω δείκνυμι ὅτι ὁ ἀκράτεια ὁ ὁ θυμός , κακός κακός εἰμί ὁ ἄκρος σία ὁ ἐπιθυμία , διά ἐπιχείρημα πολύς . εἷς μέν , ὅτι ὁ θυμός ἔοικα ὁ ἀκούω μέν ὁ λόγος , ἀλλά οὐ ἀκριβῶς , ἀλλά παρακούω . ὥσπερ καί ὁ ὀξύς ὑπηρέτης , ἕ πρό ὁ ἐκπληρόω ὁ δεσπότης ὁ λόγος , ὅς μέλλω εἶπον , ἤτοι ὁ πρόσταγμα , ὅς μέλλω κελεύω , εὐθύς ἐκθέω , ἵνα ὁ προσστάζω ποιέω , εἶτα ἁμαρτάνω ὁ πρᾶξις , ἤτοι εἶτα οὖον καλῶς ὁ προσστάζω ἐνεργέω διά ὁ μή ἐκ ὁλόκληρος ἀκούω , ὅσπερ ὁ δεσπότης αὐτός προστάσσω , ἀλλά παρακούω . καί ὁ κύω ὑλακτέω , εἰμί κτύπος τις ἀκούω , μή νοέω <πρῶτον> , εἰμί ὁ προσέρχομαι φίλος εἰμί εἴτε ἐχθρός . οὗτος καί ὁ θυμός μέν ἀπό ὁ λόγος , ὅτι ὁ Δεῖνα μοιχεύω , οὐ ἀκούω δέ ἐμμένω ὁ πρόσταγμα , εἴτε δεῖ τιμωρέω αὐτός εἴτε μή , ὁρμάω πρός ὁ τιμωρέω αὐτός διά ὁ θερμός ὁ φύσις . ὁ μέν γάρ λόγος ἢ ὁ φαντασία , ἤτοι ὁ διάνοια αὐτός , δηλόω ὁ θυμός , ὅτι ὁ πράσσω ὕβρις , ἤτοι μοιχεία εἰμί , ἢ ὀλιγωρία , ἤτοι καταφρόνησις , οὗτος δέ μή ἐμμένω ἀκούω , εἰμί δεῖ καί τιμωρέω αὐτός ὁ μοιχεύω , ὥσπερ συλλογίζομαι ὅτι ὁ Δεῖνα μοιχεύω . ὁ δέ τοιοῦτος , ἤτοι ὁ μοιχεύω δεῖ πολεμέω , ἤτοι τιμωρέω δεῖ ὁ μοιχεύω ἢ ὁ καταφρονέω εὐθύς χαλεπαίνω καί ὁρμάω πρός τιμωρία . ὁ δέ ἐπιθυμία ὁρμάω εὐθύς πρός ἀπόλαυσις ὁ ὀρεκτός , εἰμί μόνος εἶπον ὁ λόγος ὁ διαφθείρω ἢ ὁ αἴσθησις , ὅτι ὅδε ἡδύς εἰμί , ὥστε ἐπεί ὁ θυμός ἀκολουθέω ὁ λόγος ὁ ὀρθός . εἶπον δέ ὁ πως , ἵνα δείκνυμι , ὅτι πῇ μέν ἀκούω αὐτός , πῇ δέ παρακούω διά ὁ ἄγαν ὀξύτης μή ἐμμένω ἐκ ὁλόκληρος ἀκούω ὁ | πρόσταγμα , ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ ὀρθός οὐδέ ὅλως ἀκολουθέω , ἀλλά ὁ διαφθείρω , λοιπός ἄρα αἰσχρός εἰμί μᾶλλον ὁ ἐπιθυμία ἀκρατής ἢ ὁ ἀκρατής θυμός , διότι ὁ μέν θυμός ἀκρατής ἡσσάομαι ὑπό ὁ λόγος πως . προστίθημι δέ ὁ πως , ἵνα δείκνυμι , ὡς οὐ ἐκ ὁλόκληρος ἡσσάομαι ἀλλά κατά τίς , ὅς , ἤϊος ὁ ἀκρατής ἐπιθυμία , ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἡσσάομαι , ἕλκω αὐτός οὐ ὑπό ὁ λόγος . ἕτερος ἐπιχείρημα δείκνυμι , ὅτι ὁ θυμός εἰμί φυσικός , ὅτι δέ εἰμί φύω - Σίκος δῆλος , διότι καί κατά γενεά ἐπακολουθέω . εἰμί γάρ ὁ ἐμός πατήρ ΘΥ - Μώδης , καί ἐγώ θυμώδης εἰμί καί ὁ ἐμός υἱός καί ὁ ἐγώ υἱός ὁ υἱός καί διά ὅλος διέρχομαι ὁ γενεά ὁ φυσικός οὗτος πάθος , ἤτοι ὁ θυμός . ὁ δέ ἐπιθυμία οὐ εἰμί φυσικός . ἔτι ὁ φυσικός ὄρεξις συγγνώμη ἀκολουθέω ἐπεί καί ὁ ἐπιθυμία ὁ τοῖος μᾶλ - λος ὅσος εἰμί κοινός , ἤτοι ὁ ἐσθίω ὁ πεινάω καί εἰμί δίψα τις καί ἐπιθυμέω πίνω · ὁ τοιοῦτος γάρ ἐπιθυμία κοινός πᾶς ὁ ἄνθρωπος καί φυσικός . πᾶς γάρ ἄνθρωπος πεινάω ἐπιθυμέω ἐσθίω καί διψάω ἐπι - θυμός πίνω . καί ἐπί ὅσος κοινός , ἤτοι ὁ μή ὑπέρ κόρος ἐπιθυμέω διά ὅλος ὁ ἡμέρα ἐσθίω καί πίνω . ὁ γάρ τοιοῦτος ἐπιθυμία ὁ ὑπερ - βολικός , ἤτοι ὁ ὑπέρ κόρος ψεκτός εἰμί , οὖον συγγνωμονικός . ὁ τοιοῦτος οὖν ἐπιθυμία κοινός ὁ μή κατά ὑπερβολή ἐπακολουθέω συγγνώμη . εἰμί γάρ τις ὁράω τις πεινάω ζητέω ἐσθίω καί ὀργίζω διά οὗτος , οὐ ἄν αὐτός ψέγω , ἀλλά συγγνωμονέω . οἶδα γάρ ἀκριβῶς , ὡς ὁ φύσις αὐτός καταναγκάζω ἐσθίω , ὁ δέ θυμός καί ὁ χαλεπότης φυσικός εἰμί ὁ ἐπιθυμία ὁ κατά ὑπερβολή καί ὁ μή ἀναγκαῖος , ἤτοι ὁ ἐπιθυμία ὁ χρῆμα καί Νίκη , οἷος εἰμί τις ἐπιθυμέω ὑπερβαίνω - λικῶς κερδαίνω ἢ νικάω . οἷος τις τύπτω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , ἕλκω δέ εἰς ὁ δικαστήριον λέγω “ καί οὗτος ὁ ἐμός πατήρ ὁ ἑαυτοῦ πατήρ τύπτω καί ὁ πατήρ ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ πατήρ καί οὗτος ὁ ἐμός υἱός ἐγώ τύπτω , ὅταν ἀνδρόω . συγγενής γάρ ἐγώ ὁ θυμός οὗτος δέ λέγω , δείκνυμι ὅτι ὁ θυμός αὐτός φυσικός ἕπω καί κατά διαδοχή ὁ γένος καί διά οὗτος ζητέω συγγνώμη , καί πάλιν ἕλκω τις ὑπό ὁ υἱός κατά βία , εἶτα καταντάω πρός ὁ θύρα κελεύω ὁ ἑαυτοῦ υἱός παύω , ὅταν πρός ὁ θύρα ἐγγίζω , ἐπεί καί ἐγώ ὁ ἐμός πατήρ ἕλκω ἐνταῦθα , ἤτοι ἐπί ὁ θύρα ὁ δικαστήριον γίγνομαι , αὐτός ἀπολύω . Τρίτος ἐπιχείρημα , ὅτι ἄδικος εἰμί ὁ ἐπίβουλος . ὁ μέν θυμός - δήω οὐ ἐπίβουλος εἰμί , οὐδέ ὁ θυμός ἐπίβουλος εἰμί ἤτοι λάθρῃ χώρα κατά ὁ ἀδικέω , ἀλλά φανερός εἰμί . φανερῶς γάρ χωρέω κατά αὖος - ὁ . ὁ δέ ἐπιθυμία ἐπίβουλος εἰμί . λάθρῃ γάρ καί μετά δόλος ἐπεισβάλλω ὁ ὀρεκτός . εἰμί γάρ τις ἐπιθυμέω συνδυάζω κόρη τις , οὖον φανερῶς καί εὐθύς αὐτός μοιχεύω , ἀλλά βουλεύω πῶς ἄν μοιχεύω αὐτός λάθρῃ , καί οὐ ἄν τις νοέω αὐτός , ὡς καί Ὅμηρος ὁ Ἀφροδίτη δολοπλόκος ὀνομάζω . ὁ γάρ Ἀφροδίτη ἐπιθυμία εἰμί , ὁ δέ ἐπιθυμία οὖον φανερῶς ἐπεισέρχομαι ὁ ὀρεκτός , ἀλλά μετά δόλος καί λάθρῃ , καί ὁ κεστός ἱμάς παράφασις , ἤτοι ἀπάτη εἰμί , ὅστις κλέπτω καί ὁ νόος ὁ φρόνιμος . καί ἐνταῦθα γάρ κλοπή εἶπον ὁ λαθραῖος ἀπάτη δηλόω , ὥστε ἐπεί ὁ θυμός οὐ εἰμί ἐπίβουλος , ὁ δέ ἐπιθυμία ἐπίβουλος εἰμί . ὁ δέ ἐπίβουλος εἰμί , ἤτοι ὁ λάθρῃ βλάπτω καί κρύφα , ἄδικος ὁ φανερῶς βλάπτω . ἴσως γάρ τις ἐκφεύγω ὁ ἐπιχειρέω βλάπτω αὐτός φανερῶς . λοιπός ἄρα καί ὁ ἀκράτεια ὁ ἐπιθυμία ἄδικος καί αἰσχρός εἰμί ὁ ἀκράτεια ὁ ἐπί ὁ θυμός , καί εἰμί ὁ ἀκράτεια ὁ ἐπιθυμία ἁπλόος ἀκράτεια καί κακία πως . προστίθημι δέ ὁ πως , ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὅσος πρός ὁ ἀκράτεια ὁ περί ὁ θυμός εἰμί ὁ ἀκράτεια ὁ ἐπιθυμία ἀπλόος ἀκράτεια καί κακία καί αἰσχρός καί ἄδικος ὑπάρχω , ὅσος δέ πρός ὁ ἁπλόος ἀκράτεια καί κακία συγκρίνω , ὁ περί ὁ ἐπι - θυμιάω ἀκράτεια μερικός εἰμί καί κατά ὁμοιότης λέγω οὐδέ ἀπλόος κακία εἰμί . οὗτος ἄγαρ ὁ περί ἐπιθυμία ἀκράτεια , ἀλλά μερικός καί κακία ὁ ἀπλόος ἐγγίζω . ὕβρις ἐνταῦθα ὁ μοιχεία νοητέον . | τέταρτος ἐπιχείρημα . ἔτι οὐδείς ὑβρίζω , ἤτοι μοιχεύω , λυπέω . πᾶς γάρ ὁ μετά θυμός καί ὀργή τίς ποιέω , λυπέω ποιέω . ὁ γάρ ὀργή ὄρεξις ἀντιλύπησις εἰμί , ὁ δέ ὑβρίζω , ἤτοι μοιχεύω , μετά ἡδονή μοιχεύω διά ὁ ἐπιθυμέω αὐτός . εἰμί οὖν οὗτος εἰμί ἄδικος ὁ πάθος , ὅς δήω μᾶλλον ὀργίζω , λοιπός ἄρα καί ὁ διά ἐπιθυμία ἀκράτεια ἄδικος εἰμί . εἰμί γάρ τις ὁράω ἀκρατεύομαι διά ἐπιθυμία ὑπερβολικός χρῆμα καί κέρδος καί Ἀφροδίσιος , μᾶλλον ὀργίζω κατά αὐτός καί φέρω παρὸ εἰμί ὁράω τις ὑπερβολικός θυμόω · θυμόω γάρ διά ὁ ἀδικέω · οὖον γάρ εἰμί ὕβρις ἤτοι μοιχεία καί συνδυασμός ἐν θυμός , ἤτοι μετά θυμός γίγνομαι · καί ὅτι ὁ ἐγκράτεια καί ὁ ἀκράτεια περί ὁ σωματικός ἡδονή , ἤτοι περί ὁ ἐν ἀφίημι ἡδονά καταγίγνομαι . αὐτός δέ οὗτος ὁ σωματικός ἡδονή ὁ διαφορά δεῖ λαμβάνω . μέλλω γάρ ὁράω ὁ διαφορά ὁ σωματικός ἡδονή καί ἐθέλω εἶπον περί Ποίας ἡδονά καταγίγνομαι ὁ σωφροσύνη ὁ ἀκολασία ὁ καρτερία . οὗτος οὖν ὁ σωματικός ἡδονή ὁ μέν εἰμί ἀνθρωπικός καί φυσικός ἐν ὁ γένος , ἤτοι ὁ ὑπόκειμαι , καί ἐν ὁ μέγεθος , ἤτοι ἐν ὁ μή ὑπερβάλλω , οἷος ἀνθρωπικός ἡδονή εἰμί ὁ ἐσθίω ἄρτος καί γυνή συνδυάζω , ἀλλά εἰμί μή ὑπέρ κόρος καί ὑπερβολικός ἐσθίω , τότε λέγω ἀνθρωπικός , εἰμί δέ ὑπερβολικός καί ὑπέρ κόρος , θηριωδία μᾶλλον ἢ ἡδονή οὐ ἀνθρωπικός . ὁ δέ ὁ ἡδονή εἰμί θηριώδης , οἷος ὁ ἐσθίω κρέας ἄνθρωπος , ὁ δέ εἰμί ὁ ἡδονή διαπηρώσεις . ἀπό δέ οὗτος ὁ ἡδονή ὁ σωφροσύνη καί ὁ ἀκολασία περί ὁ πρῶτος μόνος ἡδονά καταγίγνομαι , ἤτοι περί ὁ ἀνθρωπικός ἡδονή , ἤτοι περί ὁ ἀνθρωπικός Ἀφροδίσιος . διό καί ὁ θηρίον οὔτε σώφρων οὔτε ἀκόλαστος λεʹ - γόμος εἰμί , ἀλλά μεταφορικός καί κατά ὁμοιότης λέγω αὐτός καί σώφρων καί ἀκόλαστος . καί εἰμί τις ὅλως ἕτερος γένος ὁ ζῷον διαφέρω ἕτερος , ἤτοι ἐν ὕβρις ἤτοι ἐν ὀχεία · οἷος ὁ ἵππος διαφέρω ὁ Ἄνων ζῷον ἐν ὁ εἰμί ὀχευτικός μᾶλλον ὁ ἄλλος , ἢ ἐν ὁ εἰμί σινάμωρος , ἤτοι βλαπτικός , ὡς ὁ λέων , ὡς ὁ λύκος , ἢ ἐν ὁ εἰμί ΠΑΜ - φαγᾶς . κατά γοῦν ὁ διαφορά οὗτος , κατά ὅς ἀλλήλων ὁ ζῷον διά - φέρω , ὁ μέν λέγω ἀκόλαστος ὡς ὁ ἵππος , ὁ δέ σώφρων . εἶτα λέγω καί ὁ αἴτιος , διά ὅς ὁ ζῷον οὔτε ἀκόλαστος οὔτε σώφρων λέγω κύριος καί φημί , ὅτ·ι ὁ μέν σώφρων προαιρέω ποιέω ὁ σώφρων καί λογισμός ἔχω , ἤτοι καί ὁ λόγος ἔχω ῥώννυμι · ὁμοίως δέ καί ὁ Ἀκόλαστος προαιρέω ἀκολασταίνω , ἔχω δέ καί ὁ λόγος , ἀλλά δῖος - φθείρω . ὁ δέ θηρίον οὔτε προαίρεσις ἔχω οὔτε λογισμός , ἤτοι οὔτε ὁ λόγος , ἀλλά ἐξίστημι ὁ φύσις οὖον οὗτος φημί , ὅτι ἔξω ὁ φύσις ὁ ἄλογος γίγνομαι καί λογικός φύσις λαμβάνω , ἀλλά ὅτι ὁ θηρίον ἔοικα ὁ ἐξίστημι ὁ φύσις , ἤτοι ὁ μαίνομαι . ὡς γάρ ὁ μαίνομαι προαίρεσις οὐ ἔχω ἀλλά ἀπροαίρετος δράω ὅς εἄν δράω οὔτε λόγος ἔχω ὁ γάρ μαίνομαι καί ὁ λογισμός καί ὁ λόγος διαφθείρω ) , οὗτος καί ὁ θηρίον οὔτε λογισμός οὔτε προαίρεσις ἔχω · βρόχος . ἄνευ λογισμός γάρ καί βουλή καί διάνοια ὁ θηρίον εἰμί . ὁ δέ θηριότης ὁ ἐν ὁ θηρίον εἰμί μικρός κακός εἰμί ὁ κακία . φοβερός - τέρας δέ εἰμί ὁ θηριότης . εἶτα λέγω καί ὁ αἴτιος , πῶς ὁ θηριότης μικρός κακός εἰμί ὁ κακία καί φημί , διότι οὐ ἐν ὁ θηρίον ἐν μέν ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ λόγος , διαφθείρω δέ , ἤτοι εἰμί διαφθείρω , ὡς καί ὁ ἄνθρωπος ὁ Ἀκόλαστος ἔχω μέν ὁ λόγος , ἀλλά ἔχω αὐτός διαφθείρω . ἀλλά οὐδέ ὅλως ἔχω ὁ θηρίον λόγος ἀλλά πᾶς διαφθείρω . εἶτα φημί , ὅτι οὐδέ δεῖ συγκρίνω ὅλως ὁ θηριότης πρός ὁ κακία , ὡς οὐδέ ὁ ἄψυχος πρός ὁ ἔμψυχος · ἀσύμβλητος γάρ εἰμί οὗτος . εἰμί γάρ τις θηριότης πρός ὁ κακία συμβάλλω , αὐτός καί ὁμοῖος εἰμί καί εἰμί ἔμψυχος συγκρίνω πρός ἄψυχος , πότερος , ἤτοι ποῖος εἰμί , κακός , ὁ δικαιοσύνη , ἄψυχος εἰμί καί ἕξις , ἢ ὁ δίκαιος ἔμψυχος εἰμί . δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ θηρίον φαυλότης , ἤτοι θηριότης ὁ θηρίον , ὁ μή ἔχω ἀρχή , εἰμί ἤτοι νόος ὁ γάρ νόος ἀρχή πᾶς ) ἀσινής εἰμί ὁ κακία ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος καί νόος διοικέω . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος μετά σκέψις καί βουλή ἐπιχειρέω βλάπτω τις , ὁ δέ θηρίον ἀπερισκέπτως πρός βλάβη ἐπιχειρέω , καί διά οὗτος ἀβλαβής εἰμί . ὁ συγκρίνω οὖν θηριότης πρός κακία παραπλήσιος εἰμί , εἰμί τις συγκρίνω ἄψυχος , ἤτοι ἀδικία , πρός ἔμψυχος , ἤτοι ἄδικος . ὁ γάρ σύγκρισις ὅμοιος ὀφείλω εἰμί , ἕξις πρός ἕξις , καί ἕκτος πρός ἕκτος . οὖον γάρ τις νόος ἔχω ὁ ἕξις ἄψυχος εἰμί συγκρίνω πρός ὁ ἑκτός ἔμψυχος εἰμί . ἐμψυχόω σύγκρισις πρός ἔμψυχος ὀφείλω εἰμί καί ἄψυχος πρός ἄψυχος . εἰμί γάρ ὡς ὒ ἑκάτερος , ἤτοι ὁ ἀδικία καί ὁ ἄδικος , κακός ἑκάτερος , ἤτοι ἀλλήλων · ἐπεί οὖν ὁ ἄδικος βλαπτικός εἰμί καί κακός διά ὁ μετέχω ὁ ἀδικία , πολύς μάλα εἰμί κακός , ἤτοι φαῦλος , ὁ ἀδικία . εἰμί γάρ ὁ προσσινάμορα ἐγγίζω ὁ πῦρ θερμαίνω , πολύς μᾶλλον εἰμί ὁ πῦρ θερμός . ὅς δέ πάλιν ὁ ἀδικία πρᾶγμα ἄψυχος εἰμί , καί διά ὁ ἄψυχος εἰμί μηδέ δύναμαι βλάπτω τις αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω , ὁ δέ ἄδικος δύναμαι . ὁ βλάπτω , λοιπός ἄρα ὁ ἄδικος φαῦλος ὁ ἀδικία εἰμί . ὥστε ὁ ἀδικία εἰμί μέν ὡς φαῦλος , εἰμί δέ ὡς † φαῦλος οὔκουν . μυριοπλάσιος γάρ κακός , καθό ὁ μέν ἄλογος εἰμί καί μή δύναμαι βουλεύω , ὁ δέ λογικός καί βουλευτικός . περι δέ ὁ διά ἁφή ἡδονά καί γεῦσις , περί ὅς ὁ σός - Φροσύνη διορίζω καταγίγνομαι , εἰμί μέν τις οὕτως ἔχω πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ τοιοῦτος , ὥστε καί ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία , ὅς ὁ πολύς ἀγαθός εἰμί καί οὐ ἡσσάομαι , οἷος εἰμί τις ἐπιθυμέω οἶνος πίνω , δύντι κρατέω ὁ ἐπιθυμίς οὗτος , ἄν χυδαῖος ὁ , εἰμί δέ τις , ἕ ἡσσάομαι καί ὑπό ὁ ἐπιθυμία , ὅς ὁ πολύς ἀγαθός εἰμί , εἰμί δέ τις ἕ κρατέω καί ὁ ἰσχυρός ἐπιθυμία , ἤτοι ὁ Ἀφροδίσιος , ὅς ἡσσάομαι ὁ πολύς . ἡσσάομαι γάρ ὑπό ὁ Ἀφροδίσιος μή δύο - νάω διακρίνω , ὅτι ὁ μοιχεία κακός εἰμί . ἀπό οὗτος ὁ τε κρατέω ὅς ὁ πολύς κακός εἰμί καί ὁ μή κρατέω , ὅς ὁ πολύς οὐ κακός εἰμί , ὁ μέν περί ἡδονή , ἤτοι ὁ ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία , ὅς ὁ πολύς οὐ ἡσσάομαι , ἀκρατής εἰμί , ὁ δέ κράτος ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι , ἐγκρατής · ὁ δέ περί λύπη , ἤτοι ἡσσάομαι ὑπό ὁ λύπη , ὅς ὁ πολύς οὐ ἡσσάομαι , μωκός εἰμί . ὁ οὖν ἀπόλλυμι φίλος ἴσως λύπη ἐπάγω τις · οὗτος δέ ὁ λύπη καί ὁ τυγχάνω δύναμαι κρατέω . ὁ οὖν ἡσσάομαι τοιοῦτος λύπη μαλακός εἰμί . οὐ ὅτι δέ καί ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἐγκράτεια οὖον περί λύπη καταγίγνομαι , διά οὗτος εἶπον , εἰδοί ὅτι ὁ μαλακός περί λύπη καταγίγνομαι . καταγίγνομαι γάρ καί ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἐγκράτεια καί περί λύπη , ἀλλά μᾶλλον περί ἡδονά καταγίγνομαι . τῆ γάρ ἀπουσία ὁ ἡδονή οὖον λυπέω ὁ ἐγκρατής . ὁμοίως δέ καί ὁ μαλακός καί περί ἡδονά καταγίγνομαι , ἀλλά μᾶλλον περί λύπη καταγίγνομαι . ὁ γάρ ἐπιθυμία καί ὁ τυγχάνω ἄπειμι λυπέω ὁ μαλακός , οἷος εἰμί ἐπιθυμέω οἶνος Πράμνειος πίνω καί ὁ ἐπιθυμία οὖον δύναμαι πληρόω , λυπέω σφόδρα ὁ μαλακός καί ὁ ζωή ἀπολέγω . οὗτος δέ ὁ λύπη ὁ ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ μή δύναμαι πίνω οἶνος Πράμνειος ὁ πολύς ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ κράτος ὁ λύπη , ὅς ὁ πολύς ἀγαθός οὐ εἰμί , λέγω καρτερικός , οἷος εἰμί τις περιπίπτω μέγας κίνδυνος φέρω γενναῖος καί οὖον λυπέω , ἀλλά ὁ λύπη ὁ ἐκ ὁ μέγας πειράζω - ἕπομαι ἐπιγίγνομαι αὐτός περιγίγνομαι καί κρατέω ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι . ὁ δέ ἔχω ὁ πολύς μεταξύ εἰμί , ἤτοι μεσότης εἰμί . ἐπεί δέ ὁ μεσότης ἀρετή εἰμί , διά οὗτος εἶπον ὅτι εἰμί καί μεσότης εἰμί , ἀλλά οὖν πρός ὁ χείρων ῥέπω . μεσότης γάρ λέγω ὁ ἔχω ὁ πολύς , ὡς μέσος εἰμί ὁ τε μαλακός καί καρτερικός . ὁ γάρ πολύς ἡσσάομαι μέν ὑπό ὁ λύπη , ὅς ὁ καρτερικός ἀγαθός εἰμί , κρατέω δέ ὁ λύπη , ὅς ὁ μαλακός ἡσσάομαι , καί πάλιν κρατέω ὁ ἡδονή ὁ πολύς , ὅς ὁ ἀκρατής ἡσσάομαι , ἡσσάομαι δέ ὁ ἡδονή , ὅς ὁ ἐγκρατής ἀγαθός εἰμί . εἰμί οὖν ὁ πολύς μεταξύ εἰμί ὁ ἀκρατής καί ἐγκρατής , ἀλλά οὖν πρός ὁ χείρων ἡδονά ῥέπω . ἐπεί δέ τις ὁ ἡδονή ἀναγκαῖος μέχρι τις ὁ γάρ ἐσθίω εἰμί ἄχρι ὁ πληρόω ὁ γαστήρ ἀναγκαῖον εἰμί , ὁ δέ ὑπέρ κόρος καί ὑπερ - βολικός διά ὅλος ἡμέρα ἐσθίω ἀναγκαῖος οὐ εἰμί ) , ὁ δέ ὁ ἡδονή , οἷος ὁ ἥδομαι τιμάω πλουτέω ἀναγκαῖος οὐ εἰμί , καί ἐν ὁ ηδοωα ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ μή ἀναγκαῖος οὔτε ὁ ὑπερβολή εἰμί ἀναγκαῖος οὔτε ὁ ἔλλειψις . ὁ γάρ μηδέ ὅλως ἥδομαι ψεκτός εἰμί , ὁ δέ ὑπερβολικός ἥδομαι καί πίνω καί ἐσθίω καί πλουτέω περισσός εἰμί καί οὐ | ἀναγκαῖος . ὁμοίως δέ ἔχω καί περί ὁ ἐπιθυμία καί λύπη · ὁ μέν διώκω , ἤτοι ἐπιζητέω , ὁ ὑπερβολή ὁ ἡδύς , ἤϊος ὁ ὑπερβολικός ἥδομαι , ἢ κατά ὑπερβολή , ἤτοι ἢ ζητέω ὁ ἰσχυρός καί μέγας ὁ ἡδονή καί ἐπιθυμία , ἤτοι ὁ Ἀφροδίσιος , ἢ ἄν μικρός εἰμί ὁ ἡδονή , οἷος ὁ πλουτέω , ὁ τιμάω αἱρέω ὁ ὑπερβάλλω ἔχω ἐν οὗτος , ἤτοι ὁ ὑπερβολικός ἥδομαι ἢ ζητέω οὗτος ὁ ἡδονά διά προαίρεσις , ἤτοι μετά προαίρεσις καί οὐ ἀπροαίρετος καί διά αὐτός , ἤτοι αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀγαπάω ὁ ἡδονά ὁ τοιοῦτος καί μή διά ἕτερος ἀποβαίνω , ἀκόλαστος εἰμί . εἰμί γάρ ἀγαπάω μοιχεύω διά ὁ κερδαίνω , οὐ Ἀκόλαστος εἴρω οὗτος ἀλλά φιλοχρήματος . ὁμοίως καί εἰμί μοιχεύω γυνή τύραννος τις διά ἕτερος ἀποβαίνω , ἤτοι διά σός - τηρίας ὁ πόλις , ἵνα ἰσχύω διά οὗτος καταβάλλω ὁ τύραννος , οὐ Ἀκόλαστος οὗτος εἴρω . ἀνάγκη γάρ ὁ ἀκόλαστος ὁ μετά προαίρεσις ζητέω ὁ ἡδονά μή εἰμί μεταμελητικός , ὥστε εἰμί καί ἀνίατος ὁ ἀκόλαστος . ὄπισθεν μέν λέγω , ὅτι ὁ ἀκόλαστος εἰμί εὐίατος ὁ ἄκρος - ὁ · λέγω δέ οὗτος , οὐ ὅτι καί αὐτός οὗτος δοξάζω ἀλλά ὡς δόξα εἰμί ἕτερος τις . ὁ δόξα δέ ὁ Ἀριστοτέλης εἰμί οὗτος , ὅτι ὁ ἀκρατής εἰμί μᾶλλον εὐίατος ὁ ἀκόλαστος , ἅτε καί ὁ λόγος ἔχω ῥώννυμι , ὁ δέ Ἀκόλαστος ἀνίατος εἰμί . ὁ δέ ἐλλείπω , ἤτοι ὁ μηδέ ὅλως ἐθέλω ἥδομαι , εἰμί ἠλίθιος , ὅς ἀντίκειμαι ὁ ἀκόλαστος . ὁμοίως δέ ἀκόλαστος εἰμί καί ὁ φεύγω ὁ λύπη ὁ ἐπιγίγνομαι αὐτός ὁ ἀπουσία ὁ ἡδονή , ἀλλά φεύγω αὐτός μή ἀπροαίρετος διά ὁ ἡσσάομαι ὁ ἰσχυρός ἐπιθυμία καί ἡδονή καί διά οὗτος μή ἐάω λυπέω , ἀλλά διά προ - αἵρεσις , ἤτοι μετά προαίρεσις . ὅς δέ μή προαιρέω , ἤτοι ὁ δέ ἀπροαίρετος ἡσσάομαι ὁ μέν , ἤγουν ὁ ἀκρατής , ἄγω , ἤτοι ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἡδονή καί ἕλκω ὑπό αὐτός ἀπροαίρετος , ὁ δέ , ἤτοι ὁ μαλακός , ἄγω ἀπροαίρετος ὑπό ὁ λύπη ὁ τυγχάνω καί ὅς ὁ πολύς κρατέω , διά ὁ μηδέ ὅλως αἱρέω λυπέω ἐν ὁ ὁ ἐπιθυμία ἄπειμι , ἀλλά ἀεί ἐθέλω ἥδομαι καί ὁ ἐπεισέρχομαι αὐτός ἐπιθυμία ἐκπληρόω . ὥστε διαφέρω ἀλλήλων ὅς τε ἀκρατής καί Ἀκόλαστος . ὁ μέν γάρ ΑΚΟ - λαστος μετά προαίρεσις ζητέω ὁ ἡδονή , ὁ δέ ἀκρατής ἀπροαίρετος . πᾶς δέ δοκέω χείρων εἰμί ὁ Ἀκόλαστος , ὅς καί μή ἐπιθυμέω ἢ ἠρέμα , ἤτοι ἢ καί μικρός ἐπιθυμέω , πράσσω ὁ αἰσχρός καί ὁ ἀφρον - δίσιος ἀεί προσκυλίω παρὸ ὁ ἀκρατής , ὅς σφόδρα ἐπιθυμέω ἡσσάομαι ὁ ἡδονή καί χείρων εἰμί , ὅς καί μή ὀργίζω τύπτω τις , παρὸ εἰμί τύπτω ὀργίζω . εἰμί γάρ τις καί μή ὀργίζω τύπτω , ἐν ὁ πάθος εἰμί , ἤτοι εἰμί ὀργίζω , τίς ἄν ποιέω ; εἰμί οὖν καί μή ἐπιθυμέω ὁ Ἀκόλαστος μοιχεύω , εἰμί ὑπό σφοδρός ἡδονή κολάζω , τίς ἄν ποιέω ; ὁ δέ λέγω ὁ μέν μαλακία εἶδος εἰμί ἤτοι μαλακός εἰμί ὁ ἡσσάομαι ὑπό ὁ λύπη , ὅς ὁ πολύς οὐ ἡσσάομαι , ὁ δέ , ὁ ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἡδονή , ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι , ἀκρατής εἰμί . ὁ γάρ καρτερέω εἰμί ἐν ὁ ἀντέχω , ἤτοι ἐν ὁ μή ἐνδίδωμι , ἤτοι μή ἡσσάομαι ὑπό ὁ σφοδρός λύπη , ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι . ὁ δέ ἐγκράτεια εἰμί ἐν ὁ κρατέω ὁ ἡδονή , ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι . ἕτερος δέ εἰμί ὁ ἀντέχω καί κρατέω . ὁ γάρ ἀντέχω καί μή ἐνδίδωμι οὐ ἤδη καί κρατέω , ἀγαθός δέ ὁ ἀντέχω ὁ κρατέω , ὥστε καί ὁ ἐγκράτεια αἱρετός εἰμί ὁ καρτερία καί μᾶλλον ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ ἐλλείπω , ἤτοι ὁ ἡσσάομαι ὑπό ὁ λύπη , πρός ὅς ὁ πολύς διισχυρίζομαι καί ἀντιτείνω καί δύναμαι κρατέω αὐτός , μαλακός εἰμί . ὁ τρυφή μαλακία εἰμί . ὅς ἕλκω , ἤτοι σύρω , ὁ ἱμάτιον αὐτός κάτω ἐν ὁ γῆ καί ὀκνέω ἀνασύρομαι αὐτός , ἵνα μή πονέω , ἤτοι ἤτοι ἐνεργέω καί προξενίζω ἑαυτοῦ ὁ λύπη ὁ γίγνομαι αὐτός ἀπό ὁ ἀείρω , ἤτοι ὁ σύρω , καί μιμέομαι ὁ κάμνω , ἤτοι ὁ νοσέω , ὅς οὖον δύναμαι ἀνασύρομαι ὁ αὐτός ἱμάτιον , ἀλλά ἀδυνατέω καί ὁ χείρ κινέω , καί ἄθλιος , ἤτοι νοσέω , ὅμοιος εἰμί , οὐ οἴομαι ἄθλιος εἰμί , ἤτοι νοσέω . οὐδέ γάρ ἄν τις ἡσσάομαι ὑπό ἰσχυρός καί μέγας ἡδονή , θαυμαστός εἰμί οὐδέ ἀκρατής λέγω ἀλλά συγγνωμονικός , οὐδέ εἄν ἡσσάομαι ὑπό λύπη μέγας θαυμαστός εἰμί οὐδέ μαλακός λέγω ἀλλά συγγνωμονικός εἰμί , εἰμί ἀντιτείνω πρός ὁ μέγας λύπη ὕστερος ἡσσάομαι ὑπό αὐτός . | ὁ Θεοδέκτης τραγικός εἰμί , καί παράγω ὁ χείρ δάκνω ὁ Φιλοκτήτης ὑπό ὄφις , καί μέχρι μέν πολύς ἀντιτείνω πρός ὁ λύπη καί ὁ πόνος , ὕστερος δέ ἡσσάομαι καί βοάω κόπτω ὁ ἐμός χείρα . οὗτος οὖν οὖον εἴρω μαλακός , διότι ἡσσάομαι ὑπό ὁ λύπη μέγας γάρ εἰμί οὗτος ) , ἀλλά συγγνωμονικός εἰμί . καί ὁ καρκῖνος τραγικός εἰμί , ὁ δέ Κερκύων ἔχω θυγάτηρ ὁ Ἀλόπη . μανθάνω δέ ὅτι μοιχεύω ὁ αὐτός θυγάτηρ Ἀλόπη ἐρωτάω αὐτός , τίς εἰμί ὁ μοιχεύω , λέγω εἰμί ἐγώ οὗτος εἶπον , οὐδέ ὅλως εἄν λυπέω . εἶτα εἶπον ὁ Ἀλόπη ὁ αὐτός μοιχεύω , οὐκέτι ὁ Κερκύων ὑπό ὁ λύπη φέρω ζῶ , ἀλλά καί ὁ ζῶ ἀπολέγω . οἷος καί ὁ Κερκύων , ὁ ὑπό ὁ Κάρκινος παρά - γίγνομαι , ἡσσάομαι ὑπό ὁ λύπη οὖον μαλακός εἴρω . ὥσπερ καί ὁ πεῖ - ράομαι καταχέω ὁ γέλως , εἶτα ἀθρόος ἐκκαγχάζω , οὕτως καί ὁ Κερκύων μέχρι μέν πολύς πρός ὁ λύπη ἀντιτείνω , εἶτα ἡσσάομαι . καί ὁ Ξενόφαντος πειράω καταχέω ὁ γέλως , ἀθρόος δέ καγχάζω . ἢ πρός ὁ ἄνω ἀποδοτέον , ὅτι καί ὁ Ξενόφαντος ὑπό ὄφις δάκνω ὁ ζωή μισέω καί ὁ λύπη οὐ φέρω , ἢ ὁ γίγνομαι πειράω καταχέω ἀθρόος καγχάζω . ἀλλά εἰμί τις πρός ὅς λύπη ὁ πολύς δύναμαι ἀντέχω , ὑπό οὗτος ηττώμαι καί μή δύναμαι ἀντέχω , ἢ διά φύσις γένος , ἤτοι διά γυναικεῖος ἀσθένεια , ἢ διά φύσις γένος , ἤτοι εἰμί μή πολλάκις εἰμί ἐκ γενετή συντρέφω ὁ ἡδονή , οἷος ὁ βασιλεύς ὁ Πέρσης ἔχω ὁ μαλακία καί μαλακός εἰμί διά ὁ γένος . βάρβαρος γάρ εἰμί ἀεί πρός ἡδονά ἐγκυλίνδω καί οὖον ὁ λύπη ἐθίζω εἰμί , καί διά οὗτος , εἰμί μικρός λύπη ἐπιπίπτω αὐτός , ἡσσάομαι ὑπό αὐτός . ὁ ἐν ἡσσάομαι ὑπό ὁ οὐδάμινος λύπη μή διά φύσις ὁ γένος ἢ διά νόσος , μαλακός εἰμί . εἶτα ἑρμηνεύω ὁ διά ὅς φύσις ὁ γένος , ὡς ὁ θῆλυς , ἀσθενής εἰμί διά ὁ φύσις , πρός τε ἄρσην διΐστημι . παιδιώδης δέ λέγω ὁ παιδιά χαίρω , ἤτοι ὁ παίζω ἀεί ἐθέλω . ὁ γάρ παιδιά ἄνεσις εἰμί , ὁ δέ ἄνεσις ἀνάπαυσις , ὁ δέ μαλακός ἀναπαύω χαίρω καί ἡδονή ἀλλά οὖον λυπέω , παιδιώδης δέ εἰμί , ὅς ὑπερβάλλω πρός οὗτος , ἤτοι ὑπερβαλλόντως χράομαι ὁ ἀναπαύω · λοιπός ἄρα ὁ παιδιώδης μαλακός εἰμί . ἐπιδιαιρέω δέ ὁ ἀκράτεια εἰς ὁ προπέτεια καί εἰς ὁ ἀσθένεια . καί ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἀσθενής βουλεύω μέν ὡς κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , οὐ ἐμμένω δέ ὅς βουλεύω ἀλλά μοιχεύω ἡδύς δοκέω οὖν αὐτός διά ὁ πάθος , ἤτοι ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος , ἤτοι ὑπό ὁ ἐπιθυμία , καί λέγω οὗτος ἀκρατής ) , ὁ δέ , ἤτοι ὁ προπετής , οὖον βουλεύω , εἰμί ὅδε ἀγαθός εἰμί ἢ κακός ἀλλά εὐθύς ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος , ἤτοι ὁ ἐπιθυμία , καί λέγω οὗτος ἀκρατής προπετής . τις εὐθύς ὁ προσψαύω γαργαλίζω , εἰμί δέ ποιέω τρῖψις εἰς ὁ μέρος ὁ σῶμα πρῶτος , ἔνθα γαργαλίζω , εἶτα γαργαλάω τις αὐτός , ἔνθα ὁ τρῖψις ποιέω , οὖον γαργαλίζω . νῦν μέλλω † δίδωμι , ἤτοι , οὖον πᾶς ὁ προβουλεύω ἡσσάομαι . τις γάρ προαισθάνομαι , ἤτοι προβουλεύω καί ὁράω ὅτι ὅδε κακός , οὐ ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος , ἄν τε ἡδύς εἰμί ἄν τε λυπηρός . ὥσπερ καί ὁ προγαργαλίζω , ἤτοι ὁ τρῖψις πρῶτος ποιέω , οὖον γαργαλίζω . μάλιστα δέ ὁ ὀξύς καί μελαγχολικός ἀκρατής εἰμί κατά ὁ προπετής ἀκράτεια , ἤτοι ἀκρατής προπετής . ὁ μέν γάρ , ἤτοι ὁ ὀξύς διά ὁ ταχύς ὁ φύσις , ὁ δέ διά ὁ σφοδρός ὁ πάθος , ἤτοι ὁ μελαγχολία , οὐ ἀναμένω ὁ λόγος , ἤτοι βουλεύω καί πάρειμι - σιάζω ὁ λόγος καί κρίνω διά ὁ ἀκολουθέω ὁ φαντασία . ἡνίκα γάρ ἴσχω τίς ἡδύς , εὐθύς ῥέπω πρός οὗτος καί ἡσσάομαι ὑπό αὐτός . πᾶς δέ ὁ Ἀκόλαστος οὐ εἰμί μεταμελητικός . διό οὐ οὕτως ἔχω , ὥσπερ ἀπορέω πρῶτος , ὅτι εὐίατος εἰμί ὁ Ἀκόλαστος πρό ὁ ἀκρατής , ἀλλά ὁ μέν , ἤτοι ὁ Ἀκόλαστος , ἀνίατος εἰμί , ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἀκρατής ἰατός . ἔοικα δέ ὁ μέν μοχθηρία , ἤτοι ὁ ἀκολασία , ἀπό ὁ # 003E ; ὁ ὕδερος καί ὁ φθίσις , καί ὥσπερ εἰμί νοσέω τις ὕδερος ἢ φθίσις , οὖον σήμερον μέν ἔχω ὁ ὕδερος καί ὁ φθίσις , αὔριον δέ οὖον , ἀλλά συνεχῶς εἰμί , ἤτοι ἀδιαλείπτως , καί ἀεί ὁ νοσέω ὑπάρχω ὅδε ὁ νόσημα , οὗτος καί ὁ ἀκολασία συνεχής , ἤτοι ἀδιάλειπτος καί ἀεί ὁ ἀκόλαστος προσυπάρχω . διαφθείρω γάρ ἀεί ὁ λόγος ἔχω , καί ἀεί ὁ ἀγαθός κακός αὐτός δοκέω . ὁ δέ ἀκράτεια ἔοικα ἀπό ὁ νόσημα ὁ ἐπιληπτικός νόσημα · ὡς γάρ ὁ ἐπίληψις οὖον συνεχής , ἤτοι οὖον διηνεκής καί ἀδιάλειπτος ὑπάρχω ὁ ἔχω οὗτος , ἀλλά ἢ κατά δύο ἡμέρα αὐτός ὁ ἐπίληψις ἔρχομαι ἢ τρίς ὁ ἡμέρα καί οὐ ἀεί , οὗτος καί ὅδε ὁ πονηρία , ἤτοι ὁ ἀκράτεια , οὖον συνεχής εἰμί , ἤτοι οὐ ἀεί ὑπάρχω ὁ ἀκρατής . οὖον γάρ ἀεί ὁ πάθος εγκυλιετης ἀλλά μέχρι ὅς ὑπό ὁ ἐπιθυμία κρατέω . καί ὅλως ὁ ἀκράτεια ἕτερος εἰμί ὁ κακία , ἤτοι ὁ ἀκολασία . καί ὁ μέν κακία , ἤτοι ὁ ἀκολασία , λανθάνω ἑαυτοῦ · οὖον γιγνώσκω γάρ ὅτι ὁ μοιχεύω κακός εἰμί ἀλλά ὡς ἀγαθός αὐτός οἴομαι , ὁ δέ ἀκράτεια οὖον θάω , ἤτοι οὐ ἀγνοέω , ὅτι ὁ μοιχεύω κακός εἰμί εἶπον ὅτι ὁ ἀκρατής ὁ μέν εἰμί προπετής , ὁ δέ ἀσθενής , δείκνυμι ὅτι ὁ ἐκστατικός , ἤϊος ὁ ἀκρατής προπετής , ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ ἀκρατής ἀσθενής , ἕ ὁ λόγος μέν ἔχω καί βουλεύω , οὐ ἐν - μένω δέ ὅς βουλεύω . φαίνω γάρ ὁ ἀσθενής ἀκρατής ὅτι ἐπεί ἄδεια ἔχω . ὥστε καί προβουλεύω ] ὑπό ἀσθενής ἡδονή πόλος - μουντ , καί διά οὗτος ἄδεια ἔχω , ] ὥστε καί προβουλεύω , ὁ δέ προπετής ἀκρατής φαίνω , ὅτι ὑπό ἰσχυρός καί μέγας ἡδονή πολεμόω , καί διά οὗτος οὐδέ ἄδεια ἔχω , ] , ὥστε μή προβουλεύω , ἀλλά εὐθύς ὑπό ὁ σφοδρότης ὁ ἡδονή περιέλκω , ὥστε χείρων ὁ ἀσθενής ἀκρατής ὁ προπετής ἀκρατής , εἴπερ καί ὑπό ἀσθενής ἡδονή πολεμέω καί βουλεύω ἡσσάομαι . ὁ γάρ προπετής συγγνώμη μάλα εἰμί διά ὁ ὑπό ἰσχυρός πάθος πολεμέω . ὁ ἀσθενής ἀκρατής ὑπό μικρός πάθος ἡσσάομαι καί οὐ απροβους - λεύτος ἡσσάομαι ὡς καί ἕτερος ἤτοι ὁ προπετής ἀκρατής , ἀλλά πολύς βουλεύω · ὁ δέ προπετής οὖον δύναμαι προβουλεύω · ὁ γάρ ἀσθενής νῆς ἀκρατής , ἐπεί ὑπό μικρός καί ανίσχυρος ἡδονή ἡσσάομαι , ὅμοιος εἰμί ὁ μεθύω σύντομος ὑπό ὀλίγος οἶνος , πρό ὡς ὁ πολύς . ὁ γάρ πολύς πολύς οἶνος πίνω μεθύω . ὅτι μέν ὁ ἀκράτεια κακία , ἤτοι ἀκολασία εἰμί , φανερός , ἀλλά οὖον πάντῃ ὁ ἀκράτεια αὐτός καί ἴσος εἰμί ὁ ἀκολασία , ἀλλά πῇ , καθό ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἡδονή καί περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι , ἤτοι ὁ Ἀφροδίσιος καταγίγνομαι , ἀλλά διαφέρω . ὁ μέν γάρ , ἤτοι ὁ ἀκράτεια , παρά προαίρεσις εἰμί οὖον προαιρέω γάρ ) , ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἀκολασία , κτάομαι προαίρεσις , ἤτοι προαιρέω . οὖον μήv ὁ ἄκρος - σίον ἕτερος εἰμί ὁ ἀκολασία , ἀλλά ὅμοιος ὁ ἀκολασία κατά ὁ πρᾶξις . ἄμφω γάρ ὁ ἡδονή ἐγκυλίνδω . ὁ Δημόδοκος Μιλήσιος Λέριος εἰμί ὁ γένος · πολύς δέ ἀποσκώπτω ὁ Μιλήσιος λέγω , ὅτι ὁ Μιλήσιος ἀσύ - νέτος μέν οὐ εἰμί , δράω δέ ὁ ὁ ἀσύνετος , καί ὁ ἀκρατής ἄδικος μέν οὐ εἰμί , ἤτοι ἀκόλαστος , ἀδικέω δέ , ἤτοι βλάπτω καί δράω ὁ ὁ ἀκόλαστος . ἐπεί δέ ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἀκρατής , διώκω , ἤτοι ἐπιζητέω ὁ σωματικός ἡδονά ὑπερβολικός καί παρά ὁ ὀρθός λόγος μή διά ὁ πείθω , ἤτοι οὖον πείθω ὅτι καλός εἰμί ὁ μοιχεύω οὐδέ προαι - ῥέω ἀλλά ἀπροαίρετος , ὁ δέ , ἤτοι ὁ Ἀκόλαστος , πείθω , ἤτοι προαιρέω μοιχεύω ἀεί , καί οἴομαι καλός εἰμί ὁ μοιχεύω , διά ὁ εἰμί τοιοῦτος διαφθείρω κατά ὁ λόγος καί ἀεί ζητέω ὁ σωματικός ἡδο - νάω , ἐκεῖνος μέν ὁ ἀκρατής , ἐπεί ἀπροαίρετος μοιχεύω μεταπειστός , ἤτοι ἰατός , οὗτος | δέ Ἀκόλαστος , ἐπεί προαιρέω ζητέω ὁ ἡδονή , οὖον , ἤτοι ἀνίατος εἰμί . ὁ γάρ ἀρετή καί ὁ μοχθηρία , ἤτοι ὁ κακία , ὁ μέν , ἤτοι ὁ κακία , φθείρω ὁ ἀρχή ὁ τελικός . εἰμί γάρ εἰμί τις Ἀκόλαστος , οὖον δύναμαι ὑποτίθημι τέλος ἀγαθός , ἤτοι ὅτι δεῖ ὁ ἡδονή ἀπέχω , ἀλλά διαφθείρω εἰμί καί τέλος διαφθείρω ὑποτίθημι , ὅτι καλός εἰμί ὁ ἡδονή ἔχω . ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἀρετή , σῴζω καί συντηρέω καί ὁ τέλος ἀγαθός . εἰμί γάρ εἰμί τις σώφρων , ὑποτίθημι καί τέλος ἀγαθός . ἐν ὁ πρᾶξις ἀρχή εἰμί ὁ ὅς ἕνεκα , ἤτοι ὁ τέλος . ὥσπερ ἐν ὁ μαθηματικός ἀρχίς εἰμί . ὁ γάρ θέσις , οἷος ὅτι σημεῖον εἰμί , ὅς μέρος οὐδείς , ἢ γραμμή εἰμί μῆκος ἀπλατής . οὐ εἰμί δέ ἐκεῖ ἐπί ὁ μαθηματικός λόγος , ἤτοι συλλογισμός ὁ ἀρχή καί ἀπόδειξις ἀλλά ἀναπόδεικτος ἀξιόω ὁ αὐτός μαθητής οὗτος δέχομαι . οὗτος καί ἐν · εῦθον ἐπί ὁ πρᾶξις οὐ εἰμί ἀποδείκνυμι γιγνώσκω ὁ τέλειος ἀλλά ὁ ἀρετή , ἤτοι ὁ φυσικός ἢ ὁ ἐθιστός , ἤτοι ὁ ἠθικός ὀρθοδοξέω , ἤτοι 10 ὀρθῶς ἐφευρίσκω ὁ ἀρχή , ἤτοι ὁ τέλος καί οὖον πλανάω . εἰμί γάρ φύσις βλέπω τις πρός ὁ σωφρονέω , ὑποτίθημι καί ὁ τέλος ἀγαθός . εἰμί σώφρων μέν εἰμί τοιοῦτος , ἤτοι ὁ ἀείδω ὅς δεῖ καί ὅτε δεῖ . λαστος δέ ὁ ἐναντίος αὐτός , ἤτοι ὁ ἀντίκειμαι . εἰμί δέ τις οἷος ὁ ἀκρατής ἐκστατικός , ἤτοι ἡσσάομαι διά πάθος , ἤτοι ὑπό ὁ πάθος παρά ὁ ὀρθός λόγος . ὅστις ὁ ἀκρατής κρατέω , ἤτοι νικάω , ὁ πάθος , ἤτοι ὁ ἐπιθυμία , ὡς μή πράσσω κατά ὁ ὀρθός λόγος · οὖον κρατέω δέ αὐτός ὁ ἐπιθυμία οὕτως ὥστε καί εἰμί τοιοῦτος , ἤτοι μετά - πείθω , ἤτοι προαιρέω καί διώκω ὁ σωματικός ἡδονά ἀνέδην ἀλλά ἀπροαίρετος . ὁ οὖν ἀκρατής οὖον φαῦλος , ἤτοι οὖον κακός εἰμί ἁπλόος , ἐπεί ὁ λόγος ἔχω ῥώννυμι , ἀλλά πῇ εἰμί φαῦλος , καθό ἡσσάομαι . ὁ δέ κακός οὐ ἔχω ὁ λόγος ῥώννυμι . ἐπί ὁ ἀκρατής γάρ σῴζω ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ ἀρχή , ἤτοι ὁ ὅς Ψυχή ἀγαθός , ἤτοι ὁ λόγος , ὁ νόος . ὁ γάρ ἀκρατής ῥώννυμι ἔχω ὁ λόγος , ὁ ἄλλος δέ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ὅς ἐμμένω , ὁ ὀρθός δηλονότι λόγος , καί οὐ ἐξίστημι , ἤτοι οὐ ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐπιθυμία , ἐναντίος εἰμί ὁ ἀκρατής . φανερός οὖν ὅτι ἠϚʹ μέν , ἤτοι ὅς ἐγκράτεια , ἕξις σπουδαῖος , ἤτοι Ἀγαθή εἰμί , ἤτοι ὁ ἀκράτεια , φαῦλος εἰμί ἕξις . ἐπειδήπερ ὄπισθεν εἶπον , ὅτι τις δοξάζω , ὅτι ἐγκρατής εἰμί ὁ ἐμμένω ὁ δόξα καί ἀκρατής ὁ ἐκσιατικὸς ὁ δόξα , νῦν ἀπορέω , πότερος ἐγκρατής εἰμί ὁ ἐμμένω ὁποῖος λόγος , ἤτοι ὁποιοσοῦν δόξα ἐμμένω ἤτοι καί ἀγαθός καί κακός , ἢ ὁ μήτε ὁ κακός μήτε ὁ ὀρθός , ἤτοι ὁ ἀγαθός δόξα . καί ἀρά γε ἀκρατής εἰμί ὁ μή ἐμμένω ὁποιοσοῦν προαίρεσις , ἤτοι μήτε ὁ ἀγαθός δόξα μήτε ὁ κακός , ἢ ἀκρατής εἰμί ὁ μή ἐμμένω ὁ ψευδής λόγος , ἤτοι ὁ φαῦλος δόξα , καί ὁ προαίρεσις ὁ μή ὀρθός , ἤτοι ὁ φαῦλος ; λύσις · ἢ κατά συμβαίνω καί οὖον κύριος ῥέω - τίθημι ἐγκρατής ὁ μή ἐμμένω ὅποιος δόξα , καί ὁ ἀγαθός καί ὁ 30 κακός , καί κατά συμβαίνω εἴρω ἀκρατής ὁ μή ἐμμένω ὁποιοσοῦν δόξα , μήτε ὁ ἀγαθός δόξα μήτε ὁ φαῦλος . κατά ἑαυτοῦ δέ , ἤτοι κύριος δέ , ἐγκρατής εἰμί ὁ μή ἐμμένω ὁ ἀληθής λόγος , ἤτοι ὁ ἀγαθός δόξα . ὁ μέν , ἤτοι ὁ κύριος ἐγκρατής ἐμμένω ὁ ἀληθής , ἤτοι ὁ ἀγα - τίθημι , δόξα . εἰμί γάρ τις εἰμί φιλόγλυκυς , ἢ διώκω , ἤτοι ζητέω καί ἀγαπάω τοδί , ἤτοι ὁ γλυκύς οἶνος , διά τοδί , ἤτοι διά ὁ γλυκύς , κατά ἑαυτοῦ μέν καί κύριος καί πρῶτος διώκω , ἤτοι ζητέω οὗτος , ἤτοι ὁ γλυκύς . κατά συμβαίνω δέ αἱρέω καί ὁ πρότερος , ἤτοι ὁ οἶνος . διότι γάρ ὁ οἶνος συμβαίνω γλυκύς εἰμί , διά οὗτος ὁ οἶνος ἀγαπάω . οὗτος καί ὁ ἐγκρατής κύριος ὁ ἀγαθός δόξα ἐμμένω . εἰμί δέ ποῦ φαῦλος δόξα ἔχω ἐμμένω οὗτος , οὐ ὡς φαῦλος ἐμμένω οὗτος . ἀλλά ὡς ἀγαθός · οἴομαι γάρ ὁ φαῦλος δόξα ἀγαθός εἰμί , ὥστε κύριος ὁ ἀγαθός δόξα ἐμμένω . ἐπεί δέ πολλάκις συμβαίνω οὗτος φαῦλος εἰμί , κατά συμβαίνω - βήξ ἐμμένω καί ὁ φαῦλος , καί πάλιν ἀκρατής εἰμί κύριος ὁ μή ἐμμένω ὁ ἀγαθός δόξα . εἰμί δέ ποῦ πολλάκις φαῦλος δόξα ἔχω οὐ ἐμμένω αὖος - ὁ , οὐ ὡς φαῦλος οὐ ἐμμένω αὐτός ἀλλά ὡς ἀγαθός . οἴομαι γάρ αὐτός ἀγαθός εἰμί , ὥστε κύριος καί ὁ ἀκρατής οὐ ἐμμένω ὁ ἀγαθός δόξα . εἰμί δέ ποῦ πάλιν συμβαίνω αὐτός φαῦλος εἰμί , κατά συμβαίνω οὐ ἐμμένω αὐτός . κύριος δέ ὁ ἐγκρατής καί ὁ φαῦλος δόξα οὐ ὡς φαῦλος ἐμμένω ἀλλά ὡς ἀγαθός . | εἶτα ἑρμηνεύω τίς εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἁπλόος , ἤτοι ὁ κύριος . ὥστε ὁποιοσοῦν δόξα ἐμμένω , καί ὁ ἀγαθός καί ὁ φαῦλος , ὅς , ἤτοι κατά συμβεβηκός εἰμί ὁ ἐγκρατής . ὁμοίως δέ καί ὁ μή ἐμμένω . ὁποιοσοῦν δόξα ἀκρατής λέγω , ὅς , ἤϊος κατά συμβεβηκός , ἁπλόος δέ , ἤτοι κύριος δέ ἐγκρατής εἰμί ὁ ὁ ἀληθής , ἤτοι ὁ ἀγαθός δόξα ἐμμένω , καί ἀκρατής κύριος ὁ μή ἐμμένω ὁ ἀγαθός δόξα . εἰμί δέ τις , ἕ ὁ οἰκεῖος δόξα ἐμμένω καί οὐδέ ὅλως πείθω μεταπίπτω οὗτος , ἕ καί λέγω ἰσχυρογνώμων , ὡς διισχυρίζομαι ἐμμένω ὁ οἰκεῖος δόξα καί μή μεταπίπτω αὐτός . ἐπεί δέ καί ὁ ἐγκρατής ἐμμένω τῆ δόξα ὁ οἰκεῖος , ἐμμένω δέ καί ὁ ἰσχυρογνώμων τῆ οἰκεῖος , κατά αὐτός οὗτος ὁμοιότης τις ἔχω ὅς τε ἐγκρατής καί ἰσχυρογνώμων , εἰμί δέ καί ἕτερος , ἤτοι διαφέρω δέ ἀλλήλων κατά πολύς . ὁ μέν γάρ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , διά πάθος καί ἐπιθυμία , ἤτοι ὁ δόξα , ὅς ἔχω περί ὁ πάθος , ὅτι δεῖ ἀπέχω ὁ πάθος καί ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία , οὗτος οὖον μεταβάλλω , ἤτοι οὖον μεταπίπτω , ἐπεί ὁ ἐγκρατής , εἰμί δόξα ἔχω περί τίνω ἄλλος πρᾶγμα φαῦλος , εἰμί τυγχάνω ὑπό φρόνιμος παρά - νέομαι , εὔπειστος γίγνομαι αὐτός παρανέω ὁ συμφέρω , ὁ δέ ἰσχυρογνώμων ὑπό λόγος οὖον πείθω , ὑπό δέ ὁ ἐπιθυμία ἄγω καί ὁ ἡδονή . ὁ ἐγκρατής δέ ὑπό ἐπιθυμία οὐ ἄγω . ὑπό δέ λόγος εὔπειστος εἰμί . ὁ ἰδιογνώμων , ἤτοι ὁ ἐμμένω ὁ οἰκεῖος γνώμη καί ὁ ἀμαθής καί ἄγροικος , ἤτοι ὁ χωρίτης , οὗτος γάρ ἀπαίδευτος εἰμί πείθω λόγος τις , ὁ μέν , ὅτι ὁ ισχυρογνώμων εἰμί ἰδιογνώμων , διά ἡδονά καί λύπη . χαίρω γάρ , εἰμί μή μεταπείθω , καί λυπέω , εἰμί ἄκυρος εἰμί ὁ λόγος αὐτός . ἐθέλω γάρ ὁ λόγος αὐτός , καί εἰμί τίς ἁπλόος εἶπον , ὥσπερ ψήφισμα καί νόμος κρατέω , καί εἰμί ἡμέρα εἰμί εἶπον , ὅτι νύξ εἰμί , οὖον βούλομαι τις ἀντιπίπτω αὐτός . ἐπεί ἐν ὁ ισχυρογνώμων ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος καί ὁ ἡδονή ὁ αἰσχρός , μᾶλλον ἔοικα ὁ ἀκρατής . εἰμί δέ τις ἕ ὁ δόξα αὐτός οὐ ἐμμένω οὖον διά ὁ Φιλοκτήτης , οὐ ἐμμένω ὁ δόξα , οὗτος εἰμί ἀκρατής . εἰμί δέ τις χαίρω ὁ σωματικός πάθος κακός παρά ὅς δεῖ , καί οὐδέ οὗτος ἐμμένω ὁ λόγος προστάσσω ἀπέχω ὁ ἡδονή , ὁ τοιοῦτος δέ ἄνων - μος εἰμί . διαφέρω δέ ὁ ἀκρατής , διότι ὁ μέν ἀκρατής κατά πολύς ἡσσάομαι ὁ σωματικός ἡδονή , ἤτοι ὁ αἰσχρός , οὗτος δέ ὁ ἀνώνυμος μι - κρόν τίς ὑπό οὗτος ἡσσάομαι ὁ αἰσχρός ἡδονή . οὗτος δέ ὁ ἄνω - νύμου καί ὁ ἀκρατής μέσος εἰμί ὁ ἐγκρατής · ὥστε καί ὁ ἐγκράτεια μεσότης εἰμί δύο κακία . ὁ μέν γάρ ἀκρατής οὐ ἐμμένω ὁ λόγος διά ὁ μᾶλλον ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή , οὗτος δέ ὁ ἀνώνυμος οὐ ἐμμένω ὁ λόγος διά ὁ κακός , ἤτοι μικρός τίς , ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή , ὁ δέ ἐγκρατής ἐμμένω ὁ ὀρθός λόγος καί οὖον μεταβάλλω , ἤτοι οὐ ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή διά ἕτερος τίς , ἤτοι ὑπό ἄλλος τις , ἀλλά διά ὁ εἰμί ὁ ἕτερος ἀνώνυμος καί ἐν ἀλίγοις ἴς θεωρέω , ὥσπερ ὁ ἠλιθιότης οὖον δυνατός γάρ εἰμί τις ἠλίθιος ) ὁ ἀκράτεια εἰμί μᾶλλον ἐναντίος ὁ ἐγκράτεια παρὸ ὁ ἀνώνυμος ἕξις . εἶπον ὄπισθεν ὅτι δοξάζω τις , ὅτι ὁ ἐγκρατής καί ὁ σώφρων αὐτός εἰμί . ἐπεί δέ κατά ὁμοιότης πολύς λέγω , λοιπός καί ὁ ἐγκράτεια καί ὁ σωφροσύνη ὁμοιότης τις ἔχω , καί λέγω καί ὁ ἐγκρατής σώφρων κατά ὁμοιότης τις . καί γάρ καί ὁ ἐγκρατής οὐδείς ποιέω , ἤτοι πράσσω παρά ὁ ὀρθός λόε γος ἡσσάομαι ὑπό ὁ σωματικός ἡδονή οὐδέ ὅλως γάρ ἡσσάομαι ὑπό ὁ σωματικός ἡδονή ) , ἀλλά ὁ ὀρθός λόγος ἐμμένω , καί ὁ σώφρων οὐδείς πράσσω παρά ὁ ὀρθός <λογισμόν . ἀλλά ὁ μέν , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ἔχω φαῦλος ἐμμένω ὁ ὀρθός λόγος καί κρατέω αὐτός , ὁ δέ , ἤτοι ὁ σώφρων , οὐ ἔχω φαῦλος ἐπιθυμία ἐμμένω ὁ ὀρθός λόγος . καί ὁ μέν , ἤτοι ὁ σώφρων δυνατός εἰμί μή ὅλως ἥδομαι παρά ὁ ὀρθός λόγος . οὖον γάρ ὅλως πολεμέω ὑπό αἰσχρός ἡδονή . ὁ δέ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , δυνατός εἰμί ἥδομαι 30 παρά ὁ ὀρθός λόγον·> ἔχω γάρ ἡδονά φαῦλος ἀλλά δύναμαι μή ἄγω , ἤτοι μή ἡσσάομαι ὑπό αἰσχρός ἀλλά κρατέω . πάλιν εἶπον ὄπισθεν , ὅτι τις δοξάζω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ἀκρατής καί ὁ Ἀκόλαστος . οὗτος οὖν ἐπαναλαμβάνω δείκνυμι , ὅτι ὁ ἀκρατής καί ὁ Ἀκόλαστος καί αὐτός μέν εἰμί καί ἕτερος · ὅς μέν ἀμφότερος ὁ σωματικός ἡδύς διώκω , ἤτοι ζητέω , εἰμί αὐτός , ἕτερος δέ , καθό ὁ μέν , ἤτοι ὁ Ἀκόλαστος , προαιρέω καί οἴομαι δήω ζητέω ὁ αἰσχρός ἡδονή , ὁ δέ , ὁ ἀκρατής οὖον προαιρέω οὐδέ οἴομαι δήω ζητέω ὁ αἰσχρός ἀπροαίρετος ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἡδονή ὁ αἰσχρός . πάλιν ὄπισθεν εἶπον Πεν , ὅτι δοξάζω τις αὐτός εἰμί ὁ ἀκρατής καί ὁ Φρόνιμον . ἀναἀνάγκης καί σπουδαῖος , ἤτοι ἔχω πᾶς ὁ ἀρετή , ὡς ὄπισθεν εἶπον , ὁ δέ ἀκράτεια κακία εἰμί , λοιπός ἀδύνατος ὁ αὐτός εἰμί καί Φρόνιμον καί ἀκρατής . ἔτι ὁ φρόνιμος οὖον λέγω φρόνιμος μόνος ἐν ὁ οἶδα ὁ ἀγαθός καί ὁ συμφέρω , ἀλλά καί ἐν ὁ εἰμί πρακτικός , ἤτοι ἐν ὁ πράσσω ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἀκρατής οὖον πρακτικός εἰμί ὁ ἀγαθός , ὅς πρακτικός εἰμί ὁ φρόνιμος , ἀλλά ὁ κακός . Γινός δέ λέγω καί ὁ δεινός Φρόνιμον . οὐδείς οὖν κωλύω ὁ δεινός ἀκρατής εἰμί . δοκέω γάρ δεινός τις φρόνιμος εἰμί , ἀκρατής δέ λέγω ὁ φρόνιμος διά ὁ διαφέρω ὁ δεινότης ὁ φρόνησις μικρός τίς , ὡς καί πρότερος εἶπον . κατά μέν ὁ λόγος , ἤτοι ὁ ὁρισμός , ἐγγύς εἰμί ὁ φρόνησις καί ὁ δεινότης καί ὁμοιότης τις ἔχω . καί ὁ δεινότης γάρ ἕξις εἰμί εφευρετικός ὁ πρός ὁ τέλος · διαφέρω δέ κατά ὁ προαίρεσις . ὁ μέν γάρ φρόνιμος ὁ προαίρεσις ἀγαθός καί ἀεί προαιρέω ὁ πρός ὁ τέλος ὁ ἀγαθός ἄγω , ὁ δέ δεινός ὁ προ - αἵρεσις εἰμί φαῦλος . προαιρέω γάρ ὁ πρός ὁ τέλος φαῦλος ἄγω . καί πάλιν ὄπισθεν εἶπον , ὅτι τις δοξάζω , ὅτι ὁ ἀκρατής οὐδέ ὅλως ἡσσάομαι ὑπό ὁ αἰσχρός ἡδονή . εἰμί γάρ ὁ ὀρθός λόγος ἔχω ὁ ἀκρατής ῥώννυμι , λοιπός πῶς εἰμί δυνατός αὐτός παρά ὁ ὀρθός λόγος τίς διαπράσσω . λύω οὖν καί οὗτος καί φημί , ὅτι ἡσσάομαι ὁ ἀκρατής οὐ ὡς οἶδα , ἤτοι ὡς ἔχω ὁ ὀρθός λόγος καί ὁ ἐπιστήμη , καί θέω - ῥόος , ἤτοι ἐνεργός κατά αὐτός , ἀλλά ὡς καθεύδω . ὥσπερ γάρ ὁ καθίημι - δήω ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη καί ὁ ἕξις , ἤτοι ὁ γραμματικός ἢ ἄλλος τις τέχνη κωλύω δέ ὑπό ὁ ὕπνος ἐνεργέω , οὗτος καί ὁ ἀκρατής ἔχω μέν ὁ ὀρθός λόγος , κωλύω δέ ὑπό ὁ πάθος ἐνεργέω κατά αὐτός , καί ἑκών μέν πράσσω ὁ κακός >καὶ οὖον ἄγνοια τις . γάρ οἶδα ὅς ποιέω , πονηρός δέ οὐ ἄν εἴρω . πονηρός γάρ εἰμί καί κακός , ὅς καί ὁ προαίρεσις φαῦλος εἰμί , ὁ δέ προαίρεσις ὁ ἀκρατής ἐπιεικής , ἤτοι Ἀγαθή εἰμί · ἀπροαίρετος γάρ πράσσω ὁ κακός . οὖν ὁ προαίρεσις αὐτός Ἀγαθή εἰμί , ἐκ ὁλόκληρος οὐ ἄν εἴρω ἀπό - νηρός ἀλλά ἡμιπόνηρος , καί οὐ ἄδικος εἰμί ὁ ἀκρατής . ὁ γάρ ἄδικος βλαπτικός εἰμί καί ἐπίβουλος , ὁ δέ ἀκρατής ἐπίβουλος οὐ εἰμί οὐδέ βλαπτικός . οὐδείς γάρ βλάπτω οὐδέ ἀδικέω . ἐπεί δέ ὁ ἀκρατής ἢ προπετής εἰμί ἢ ἀσθενής ὁ μέν γάρ αὐτός , ἤτοι ὁ ἀσθενής καί ἀκρατής , οὐ ἐμμένω ὅς εἄν βούλομαι , ὁ δέ μελαγχο - καθῆλιξ ἤτοι ὁ προπετής ἀκρατής , οὐδέ ὅλως βούλομαι , ἀλλά ὑπό ὁ πάθος καί ὁ ἡδονή συναρπάζω , καί ἔοικα μέν οὗτος πόλις , ὅς ψηφίζω | μέν ἀγαθός καί νόμος ἔχω ἀγαθός , οὖον χράω δέ οὗτος ἀλλά πονέω · ῥόος , ὡσπερεί ὁ Ἀναξανδρίδης ὁ ποιητής ἀποσκώπτω πόλις τις , ὅς νόμος μέν ἀγαθός ἔχω , οὐ χράω δέ αὐτός , εἶπον ἡʹ πόλις , ὅς οὐδείς μέλος ὁ νόμος ὁ ἀγαθός , βούλομαι νόμος ἔχω ἀγαθός καί ψάω - φίσματα ἀγαθός ψηφίζω ὁ γάρ ἀκρατής ἔχω μέν ὁ λόγος ὀρθός , οὖον πράσσω δέ ὁ ὁ λόγος προστάσσω , ἀλλά τἀναντία . ὁ δέ πονηρός , ἤτοι ὁ Ἀκόλαστος , ἔοικα πόλις , ὅς χράομαι μέν νόμος ἀλλά πονηρός . εἰμί δέ ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἐγκράτεια περί ὁ ὑπερβάλλω ὁ ὁ πολύς ἕξις . ὁ μέν γάρ , ἤτοι ὁ ἐγκρατής , ἐμμένω ὁ λόγος καί κρατέω μᾶλλον ὁ ὁ πολύς δύναμις ἤτοι ἕξις οὗτος γάρ ὁ ἡδονή κρατέω , ὅς <οἱ> πολύς ἡσσάομαι ) , ὁ δέ , ἤτοι , ὁ ἀκρατής ἐμμένω ὁ λόγος ἀλλά ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἡδονή , ὅς ὁ πολύς ἀγαθός εἰμί καί οὐ ἡσσάομαι . εὐίατος δέ εἰμί ἀπό ὁ ἀκράτεια ὁ προπετής ἀκράτεια , ὅς ὁ μελαγχολικός νοσέω , ὁ ἀσθενής ἀκρατής , ὁ βουλεύω μέν , ἐμμένω δέ ὅς βουλεύω . εἰμί γάρ ὁ ἀκρατής καί ὁ προπετής ἐπεί ἀπροβούλευτος συναρπάζω ὁ πάθος , εἰμί προβουλεύω , οὐ ἄν ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος , ὁ δέ ἀσθενής καί ἀκρατής , εἰμί καί προβουλεύω , ἀλλά οὖν ἡσσάομαι , καί οὗτος ὑπό μικρός τίνω ἡδονή . καί ὁ ἀκρατής ὁ μέν εἰμί φυσικός , ἤτοι ἐκ φύσις ἀκρατής , ὥσπερ εἰμί ὁ θηριώδης , ὁ μετά ἄρσην συνδυάζω , ὁ δέ εἰμί ἀκρατής ἑαυτοῦ ὁ αἰσχρός ἡδονή ἐθίζω , καί ὁ διά ἐθισμός ἀκρατής εὐίατος εἰμί ὁ ἐκ φύσις ἀκρατής , ἕ καί θηριώδης εἰμί . ὥσπερ Εὔηνος ὁ ποιητής εἶπον , ὅτι ὁ ἔθος πολύς - χρόνιος μελέτη εἰμί , οὗτος δέ ὁ μελέτη τελευτάω , ἤτοι εἰς τέλος ἔρχομαι , φύσις γίγνομαι . εἰμί οὖν ὁ ἔθος μετά οὗτος εἰμί δυσμετακίνητος , διότι φύσις ἔοικα , πολύς μᾶλλον ὁ φύσις εἰμί δυσμετακινητοτερας . ὅς δέ φιλοσοφέω ὁ πολιτικός , ἤτοι ὁ πολιτικός ἀνήρ , εἰμί καί ὁ θεωρέω περί ἡδονή καί λύπη , εἴτε ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή εἴτε οὖον . οὗτος γάρ ὁ Πολιτικὸς ἀρχιτέκτων εἰμί , ἀρχιτέκτων δέ λεʹ - Γέτης , ὅς προστάσσω περί πᾶς . καί ὁ Πολιτικὸς ἀνήρ προστάσσω , ὁ μέν ὁ νέος δεῖ γίγνομαι μουσικός , ὡς ἐπιτήδειος εἰμί πρός αὐτός , ὁ δέ στρατιώτης , καί ἁπλόος ἀρχιτέκτων εἰμί καί θεωρητικός πᾶς τέλος ὁ Πολιτικὸς καί ὁ στρατηγικός τέλος , ὅσπερ εἰμί ὁ νίκη , καί ὁ μουσικός τέλος , ὅσπερ εἰμί ὁ ἐναρμόνιος λέγω · εἶτα καί προς - τάσσω , τίς ὁ νέος δεῖ μετέρχομαι οὗτος ὁ τέλος καί τίς δεῖ ποιέω , ὥστε πρός οὗτος ὁ τέλος καταντάω , πρός ὅσπερ ὁ τέλος ἀποβλέπω ἕκαστος ὅς ποιέω , ὁ μέν ὅσπερ οὖον συντείνω καί ἄγω πρός αὐτός ὁ τέλος , λέγω εἰμί ἁπλόος κακός , ὁ δέ , ὅς συντείνω καί ἄγω πρός αὐτός ὁ τέλος , λέγω εἰμί ἁπλόος ἀγαθός . ἐπεί οὖν ὁ Πολιτικὸς περί πάντός " ζητέω , λοιπός οἰκεῖος εἰμί αὐτός καί ὁ σκοπέω , εἴτε ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή εἴτε οὖον , ἄλλως τε καί ἀναγκαῖον εἰμί περί αὐτός , ἤτοι περί ἡδονή διαλαμβάνω καί λύπη . ἐπεί γάρ ὁ διδασκαλία ἐγώ περί ἀρετή καί κακία εἰμί ἠθικός , πᾶς δέ ἀρετή καί κακία ἠθικός περί ἡδονά καί λύπη καταγίγνομαι καί ὁ ὅς δαιμόνιος ὁ πλεῖστος λέγω εἰμί ἐνέργεια Ψυχή μετά ἡδονή , καί μέρος ὁ εὐδαιμονία ὁ ἡδονά λέγω εἰμί . διό καί ὁ εὐδαίμων ὀνομάζω μακάριος ἀπό ὁ χαίρω , ἤτοι ἥδομαι ἐν ὅλος ὁ βίος . διά οὗτος ἐν ἀναγκαῖον εἰμί περί ἡδονή καί λύπη διαλαμβάνω . μέλλω δέ περί ἡδονή εἶπον , πρῶτος λέγω τίς δοξάζω ἕκαστος αὐτός ὁ παλαιός περί αὐτός καί ἰσχυροποιέω ὁ δόξα αὐτός , εἶτα καί ἀνατρέπω αὐτός . τις μέν δοξάζω , ὅτι οὖον - δεμία εἰμί ἡδονή ἀγαθός οὔτε κατά ἑαυτοῦ οὔτε κατά συμβεβηκός . οὖον γ ἄρα ὁ ἡδονή καί ὁ ἀγαθός αὐτός εἰμί . οὖον γάρ ἀντιστρέφω , εἰμί τίς ἀγαθός ἡδονή καί εἰμί τίς ἡδονή ἀγαθός . ἄλλος δέ δοξάζω ὅτι ἔνιοι , ἤτοι τις μέν ἡδονή εἰμί ἀγαθός ὁ δέ πλείων ὁ ἡδονή φαῦλος εἰμί . τρίτος δόξα τις δοξάζω , ὅτι εἰμί καί πᾶς ὁ ἡδονή εἰμί ἀγαθός , ὅμως οὐ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ἡδονά ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ τελικός τέλος . εἰμί γάρ τις , ὅς εἷς εἰμί καί ὁ Φιλόξενος , ἕ ὁ ἡδονά πρώ - σβέννυμι καί λέγω εἰμί τέλος τελικός καί ὁ κύριος ἀγαθός , ὅς πᾶς ao ἐφίημι . εἶπον πρῶτος ὁ δόξα ὁ . παλαιός νῦν καί κατασκευάζω οὗτος πειράω , ὡς δυνατός . ὁ μέν οὖν λέγω , ὅτι ὅλως οὐδείς ἡδονή ἀγα - θον εἰμί , κατασκευάζω οὗτος οὕτως . ὅτι πᾶς ἡδονή εἰμί γένεσις εἰς φύσις αἰσθητής , ὁ δέ γένεσις ἀτελής , ὁ δέ ἀτελής οὐ ἀγαθός . οὐδείς ἄρα ἡδονή ἀγαθός . οὐδείς γένεσις συγγενής εἰμί καί ὅμοιος ὁ τέλος , ὁ γάρ γένεσις κίνησις τίς εἰμί ἄγω ὁ ἀτελής εἰς τελειότης καί ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί . πᾶς γάρ ὁ γίγνομαι ὅς γίγνομαι ἀτελής εἰμί , ὁ δέ τέλειος τελειόω εἰμί . πῶς οὖν ὁ γένεσις ἀτελής εἰμί εἰμί ὅμοιος ὁ τέλος τελειόω εἰμί ; οἷος ὁ οἰκοδόμησις , γένεσις τις εἰμί ( κίνησις γάρ εἰμί πρός ὁ τέλος καταντάω σπεύδω ) , οὐ εἰμί ὅμοιος ὁ τέλος αὐτός , ἤτοι ὁ οἰκίον . ὁ δέ γένεσις εἰς φύσις αἰσθητής , οὗτος δη - λόω , ὅτι ὁ ἡδονή γένεσις , ἤτοι ἀναπλήρωσις εἰμί εἰς φύσις , ἤτοι ὁ ἐν · Δείας ὁ φύσις . ὁ γάρ ἡδονή ἀναπληρόω , ὅς ἐλλείπω καί ἐνδέω ὁ φύσις , οἷος . εἰμί τις πεινάω , οὗτος ἐλλείπω τροφή καί ἐπιθύω τρέφω , ὁ ἡδονή δέ ἀναπληρόω , ὅς ἐνδέω ὁ φύσις , καί πληρόω οὗτος τροφή . ὁ δέ αἰσθητός κεῖμαι , διότι ὁ πεινάω καί φαγεῖν καί χορτάζω αἰσθάνομαι , ὅτι χορτάζω , ἢ προστίθημι ὁ αἰσθητός πρός ἀντιδιαστολή ὁ πέσσω - πέψις , καί ὁ πέψις γάρ κίνησις εἰμί . ἀλλοίωσις γάρ εἰμί ὁ βρῶμα , ἀλλά οὐ αἰσθάνομαι τις , ὅτε ὁ πέψις γίγνομαι . ὁμοίως δέ καί ὁ ἔκκρισις ὁ διαχώρημα κινέω εἰμί εἰς φύσις , ἀλλά οὐ αἰσθητής . οὖον γάρ τις αἰσθάνομαι , ὅταν ὁ ἔκκρισις γίγνομαι . ὅλως μέν οὐδείς ἡδονή Ἀγαθή εἰμί · ὁ γάρ ἡδονά γένεσις εἰμί , ὁ δέ γένεσις ἀτελής εἰμί . ἄλλος ἐπιχείρημα δείκνυμι , ὅτι ὁ ἡδονή ἀγαθός οὐ εἰμί . συλλογίζομαι ἐν δύο σχῆμα , ὁ σώφρων φεύγω ὁ ἡδονή , οὐδείς δέ ὅς <μὴ> ὑπό ὁ σώφρων διώκω ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα οὐ εἰμί ἕτερος ἐπιχείρημα ἐν δύο σχῆμα καί οὗτος , ὁ ἄλυπος οὐ εἰμί ἡδύς , ἤτοι ὁ φρόνιμος ὁ ἡδονά μισέω , οὐδείς δέ ὅς μισέω ὁ φρόνιμος ἀγα - θον εἰμί , οὐ εἰμί ἄρα ὁ ἡδονή ἀγαθός . ἔτι ὁ ἡδονά ἐμποδιστικός εἰμί ὁ φρόνησις , οὐδείς δέ ἐμποδιστικός ὅς φρόνησις ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα οὐ εἰμί ἀγαθός . ὅσος γάρ τις χαίρω μᾶλλον ὁ ὁ Ἀφροδίσιος ἡδονή , τοσοῦτος κωλύω ὁ φρονέω . οὐδείς γάρ ἐν αὐτός , ἤτοι ὁ ὁ Ἀφροδίσιος ἡδονή εἰμί δύναμαι νοέω τίς . ἕτερος ἐπιχείρημα · πᾶς ἀγαθός ἔργον εἰμί τέχνη τις . ὁ γάρ ὑγίεια ἔργον εἰμί ὁ ἰατρικός καί ὁ ὀρθογραφέω ἀγαθός εἰμί ἔργον εἰμί ὁ γραμματικός , οὐδείς δέ ἡδονή τέχνη εἰμί · οὐ ἄρα ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί . καί οὗτος ἐν δύο σχῆμα . ἔτι ὁ θηρίον καί ὁ παιδίον διώκω , ἤτοι ζητέω , ὁ σῶμα - κάς ἡδονή ,, ἤτοι ὁ ὑπέρ μέτρον ἐσθίω καί πίνω καί ἀφροδισιάζω . οὐδείς δέ ὁ ὑπό ὁ παιδίον καί θηρίον ἀνόητος εἰμί , διώκω ἤτοι ζητέω ἀγαθός εἰμί . ὁ ἡδονή ἄρα οὐ εἰμί ἀγαθός . ὅς δέ μή πᾶς ὁ ἡδονά εἰμί σπουδαῖος , ἤτοι ἀγαθός , αἴτιος εἰμί τις δοξάζω ὁ εἰμί καί τις αἰσχρός ἡδονή ἤτοι ἐδός - ξαζόν τις , ὅτι ἐπεί εἰμί αἰσχρός ἡδονά καί ὀνειδίζω , οἷος ὁ ὁ κίναιδος ἡδονή , καί ἐπεί εἰμί ἡδονά βλαβερός , οἷος ὁ ἄμετρος σιτίον καί Ἀφροδίσιος εἰμί γάρ τις ἡδύς νοσέω · ἴσως γάρ ὁ καχεκτέω ἡδύς δοκέω ὁ ἐσθίω βόειος κρέας , ἀλλά οὗτος βλαβερός εἰμί αὐτός ) , ἐπεί οὖν εἰμί ὁ ] ἡδονά βλαβερός καί αἰσχρός , λοιπός πᾶς ὁ ἡδονά οὐ εἰμί σπουδαῖος , ἤτοι ἀγαθός , ἤτοι οὐδείς λοιπός ἡδονή ἀγαθός εἰμί . πάλιν δοξάζω τις , ὅτι οὐ εἰμί ἡδονή ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ τελικός τέλος , διότι οὐδέ τέλος ἁπλόος , καί ὅς οὐ εἰμί ἁπλόος τέλος , πῶς ἄν εἰμί τέλος τελικός ; ὁ γάρ ἡδονή γένεσις εἰμί . ὁ δέ γένεσις τέλος οὐ εἰμί ἄλλος ἀτελής εἰμί . ὁ μέν λέγω , ἤτοι δοξάζω , περί ὁ ἡδονή οὗτος εἰμί . ὅτι2 δέ διά οὗτος , ἤτοι διά οὗτος ὅς δοξάζω , οὖον συμβαίνω ὁ ἡδονά μή εἰμί ἀγαθός μηδέ ὁ ἀγαθός ἀλλά ὁ ἐναντίος δεῖ - κνύω , ὅτι καί ὁ ἀγαθός εἰμί καί ὁ ἀγαθός , ἐκ ὅδε ὅς μέλλω εἶπον εἰμί δῆλος . καί πρῶτος μέν ἀνατρέπω ὁ δόξα ὁ λέγω , ὅτι οὐδείς ἡδονή ἀγαθός , εἰμί ἡδονή γένεσις εἰμί , ὁ δέ γένεσις ἀτελής , ὁ δέ ἀτελής οὐ ἀγαθός . δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἡδονή ὁ μέν εἰμί κύριος ἀγαθός , ὁ δέ φαίνω , ὅς οὐδέ κύριος εἰμί ἀγαθός , ἀλλά ὁ δοκέω . ἐκ γοῦν ὁ δείκνυμι , ὅτι εἰμί ἡδονά κύριος ἀγαθός , λοιπός ἀνατρέπω καί ὁ δόξα ὁ λέγω , ὅτι οὐδείς ἡδονή ἀγαθός · φημί γοῦν · ἐπεί ὁ ἀγαθός εἰμί διττός , ὁ μέν εἰμί κύριος ἀγαθός ὡς ὁ ἀρετή , ἤτοι ὁ σωφροσύνη καί ὁ δικαιοσύνη καί ὁ αὐτός ἐνέργεια , ὁ δέ εἰμί τις ἀγαθός 5 καί φαίνω ἀγαθός . ἁπλόος δέ ἀγαθός οὐ εἰμί οἷος ἄμετρος ὁ ἀφροδισιάζω φαίνω ἀγαθός εἰμί , καί τις ἀγαθός , ὁ ἀκόλαστος , ἀπλόος δέ οὐ εἰμί ἀγαθός . καί ὁ φύσις καί ἔχω ἀκολουθέω - σούσι οὗτος , ἤτοι ὁ ἁπλόος ἀγαθός καί ὁ τις ἀγαθός . εἰμί γάρ καί ἀπλόος καί κύριος φύσις καί ἔχω , οἷος εἰμί ὁ ὁ ῥώννυμι καί ἀγαθός ἀνήρ , ὅς καί πρός ὁ ἀγαθός ῥέπω · εἰμί δέ καί ἔχω καί φύσις τοιόσδε , ἤτοι θηριώδης ἢ νοσώδης , ὅς οὐδέ ἁπλόος ἔχω καί φύσις λέγω ἀλλά μετά προσθήκη καί προσδιορισμός θηριώδης φύσις καί ἔχω καί νοσώδης . αὐτός εἰμί κίνησις καί γένεσις . καί ὁ γένεσις γάρ κινέω πρός ὅδε ὁ ὀρεκτός καί κίνησις τίς εἰμί , καί ὁ κινέω οὖν καί ὁ γένεσις ἀκολουθέω οὗτος , ἤτοι ὁ ἀπλόος ἀγαθός καί ὁ τις ἀγαθός . ὁ γάρ κίνησις καί ἕξις ὁ μέν εἰμί ἁπλόος ἀγαθός καί ῥώννυμι καί κατά φύσις · ὁ γάρ κινέω ὁ ὑγιαίνω κατά φύσις . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀγαθός ἀνήρ ὁ κινέω κατά φύσις εἰμί · κινέω γάρ ὁ ἀγαθός πρός ὁ πρῶτος ὀρεκτός · εἰμί δέ καί κινέω καί γένεσις τοιόσδε , ἤτοι νοσώδης ἢ θηριώδης , ὅς καί παρά φύσις , οἷος κινέω τις πρός ὁ πίνω αἷμα . ὁ μέν ἁπλόος ἀγαθός ἀκολουθέω ὁ ἀπλόος φύσις καί ἔχω καί ὁ ἁπλόος κινέω καί γένεσις . ὁ γάρ φύσις ἔχω καί ἕξις ἀπλόος , ἤτοι ἀγαθός , κινέω καί πρός ὁ ἁπλόος ἀγαθός , ὁ δέ τις ἀγαθός ἀκολουθέω ὁ τοιόσδε φύσις καί ἔχω καί ὁ τοιόσδε κινέω . ὁ γάρ ἔχω φύσις θηριώδης καί ἕξις καί κίνησις ἢ νοσώδης οὖον ζητέω ὁ κύριος ἀγαθός ἀλλά ὁ τις ἀγαθός , ἤτοι ὁ φαίνω · ὥστε ἐκ οὗτος δείκνυμι , ὅτι ὁ ἡδονή ὁ μέν εἰμί ἀπλόος , ἤτοι κύριος , ἀγαθός , ὁ δέ εἰμί φαίνω ἀγαθός καί τις ἀγαθός . ὁμοίως δέ καί ὁ φαῦλος ἡδονή ὁ μέν εἰμί ἁπλόος φαῦλος , τις δέ οὐ εἰμί φαῦλος ἀλλά αἱρετός , οἷος ὁ ὁ μοιχεύω ἡδονή ἀπλόος φαῦλος εἰμί , τις δέ , ἤτοι ὁ ἀκόλαστος , οὖον δοκέω φαῦλος οὗτος ὁ ἡδονή ἀλλά αἱρετός ἀεί . ἔνιοι δέ ἡδονά φαῦλος , οἷος ὁ ὑπέρ μέτρον ἐσθίω οὐδέ ὅδε , ἤτοι τις εἰμί αἱρετός ἀεί ἀλλά ποτός , ἤτοι ὅταν πεινάω , καί ὀλίγος χρόνος , μέχρι ὅς χορτάζω . αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός οὐ εἰμί , ἀλλά διότι πεινάω , διά οὗτος φαίνω αὐτός αἱρετός ὁ ἄμετρος σιτίον . ἢ καί οὕτως , αἱρετός δέ οὐ εἰμί οὗτος ἀεί , ἀλλά μέχρι ὅς πεινάω , ὁ δέ , ὁ εἰμί ἐκ λύπη . οἷος ὁ Αἴας ἡδύς δοκέω ὁ ἑαυτοῦ σφαγιάζομαι καί ὅσος εἰμί ἕνεκα ἰατρεία , οἷος ὁ ἡδονά ὁ κάμνω οὐδέ ἡδονή εἰμί ἀλλά φαίνω μέν ὅτι εἰμί ἡδονή , οὐ εἰμί δέ . ἡδονά δέ ὁ κάμνω ἕνεκα ἰατρεία εἰμί , οἷος ὁ ὁ ψωριάω . ἡδονή γάρ ὁ ψωριάω δοκέω , ὁ εἰσέρχομαι εἰς καχλάζω θερμός , ὅσπερ οὐ εἰμί ἡδονή ἀλλά θάἀγαον Νάτος . ἀσπάζομαι δέ οὗτος ὁ Ψωρίων ἕνεκα ἰατρεία . ὕλη γάρ τις μοχθηρός καί δριμύς ὁ ψωρίζω εἰμί , ὅστις καί αὐτός ἐνοχλέω , ὁ δέ ἄν - κλάζω θερμός δραστήριος εἰμί αποκρούω ὁ δριμεύω ὕλη καί οὕτως ἄνεσις τις λαμβάνω ὁ νοσέω . αὐτός μέν οὖν ἡδύς δοκέω ὁ τοιοῦτος , καίτοι μή ἡδύς εἰμί , ὁ δέ ὑγιαίνω θάνατος εἰμί ὁ εἰσέρχομαι εἰς καχλάζω θερμός . ἐνταῦθα ἐπιχειρέω δείκνυμι , ὅτι καί ὁ λέγω ὁ ἡδονή , ὅτι εἰμί γένεσις εἰς φύσις αἰσθητής , κακῶς ὁρίζω οὗτος . ἐπεί γάρ ὁ ἀγα - τίθημι ὁ μέν ἕξις εἰμί , οἷος ὁ ἀρετή εἰμί ἀγαθός , ἀλλά ὡς ἕξις , ὁ δέ ἐνέργεια , οἷος ὁ ἐνέργεια ὁ ἀρετή , ἤτοι ὁ ὁ Δίκαιος πράσσω ἢ ὁ σώφρων εἰμί ἀγαθός , ἀλλά ὡς ἐνέργεια ἀποπληρόω ὁ φυσικός ἕξις , ἤτοι ἀποπλήρωσις ὁ ἐνδίδομαι καί ἐλλείπω ὁ φυσικός ἕξις , οὐ εἰμί κύριος ἡδύς , ἤτοι ἡδονή , ἀλλά κατά συμβαίνω ἤτοι ἡδονή οὖον γάρ αὐτός ὁ πλήρωσις ὁ ἐλλείπω ὁ ἕξις εἰμί ἡδονή , ἀλλά ὁ γένεσις , ἤτοι ὁ ἀναπλήρωσις , ἕπω καί ὁ ἡδονή . εἰμί γάρ τις πεινάω καί ἐσθίω καί χορτάζω , τότε ἕπω αὐτός ἡδονή . οὐ ὁ αὐτός δέ ὁ γένεσις , ἤτοι ὁ ἀποπλήρωσις , ἤτοι ὁ κίνησις κατά ὅς κινέω πρός ὁ πληρόω ὁ γαστήρ βρῶμα ἐν ἔνδεια εἰμί βρῶμα , εἰμί ἡδονή , ἀλλά μετά ὁ ἀποπλήρωσις ὁ γαστήρ ἐν ἐπιθυμία ὅς ὑπολυπέω φύσις καί ἕξις . εἰμί γάρ τις πεινάω καί ὁ φύσις ἐν ἔνδεια εἰμί βρῶμα , λυπέω ἅμα ὡς πεινάω καί ἐπί · θυμός πληρόω βρῶμα ὁ αὐτός γαστήρ . γράφω καί ὑπολοί - ποῦ , ὁ λόω δίφθογγος , ἤτοι ὁ λοιπάζω φύσις καί ἐν ἔνδεια εἰμί βρῶμα . εἰμί γάρ τις ἔχω ὁ αὐτός φύσις καί ἕξις λοιπάζω ἤτοι ἐν ἔνδεια εἰμί βρῶμα , ἐπιθυμέω πληρόω αὐτός . εἰμί οὖν ὁ ἐνέργεια οὗτος , ἤτοι ὁ ἀναπλήρωσις , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ὑπολυπέω φύσις . ἐπεί δέ εἰμί ἡδονά ἄνευ ἐπιθυμία καί λύπη , οἷος ὁ ἐνέργεια ὁ ἀπό ὁ θεωρέω , ἤτοι νοέω , ἐπιγίγνομαι ἐγώ μή ὁ φύσις τίς ενσεουω καί διά οὗτος λυπέω καί ἐπιθυμέω ἀναπληρόω . εἰμί γάρ αναθεωρώ , ὅτι ὁ τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι εἰμί , ἡδονή , ἀλλά οὖον προηγέομαι λύπη τις ἢ ἐπιθυμία διά ὁ ἐλλιπής εἰμί ὁ φύσις . τίς γάρ ὁ φύσις ἐνδέω , ἵνα καί λύπη γίγνομαι καί ἐπι - θυμιάω · ὥστε ἐπεί εἰμί ἡδονά ἄνευ λύπη καί ἐπιθυμία γίγνομαι διά ὁ μή ἐνδέω τίς ὁ φύσις , λοιπός κακῶς ἔχω ὁ ὁρισμός ὁ λέγω , ὅτι ἡδονή εἰμί γένεσις εἰς φύσις αἰσθητής . πολύς γάρ εἰμί ἡδονά ἄνευ γενέκαὶ σέως εἰς φύσις , ἤτοι ἀναπλήρωσις ὁ φύσις ἐνδέω2 , οἷος εἰμί ὁ ἀπό ὁ νοέω ἡδονή . ὁ δέ ὁρισμός πᾶς ὁ ὑπό ὁ ὁριστός ὀφείλω συμπεριλαμβάνω . σός μείων δέ ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἡδονή γένεσις εἰς φύσις , ἤτοι ἀναπλήρωσις ὁ φύσις , διότι οὖον ὁ αὐτός ἡδύς χαίρω πᾶς καί ἀναπληρόω ὁ φύσις , ἤτοι καί εἰμί τις πεῖνα καί μέλλω ἀναπληρόω ὁ ἑαυτοῦ γαστήρ ἐνδεής εἰμί βρῶμα , καί καθίστημι - Κυΐας , ἤτοι καί εἰμί τίς εἰμί καθίστημι , ἤτοι χορτάζω . ἀλλά ὁ φύσις καθίστημι εἰμί , ἤτοι χορτάζω , ἤτοι εἰμί εἰμί τις χορ - τάσσω , χαίρω ὁ ἁπλόος , ἤτοι κύριος , ἡδύς , ἤγουν ὁ πίνω οἶνος Χιώτης καί ἐσθίω ἄρτος σητάνιον . ἀναπληρόω δέ , ἤγουν ἐνδεής δέ ὗσις βρῶμα ὁ φύσις , ἤτοι εἰμί δέ τις πεινάω , χαίρω καί ὁ ἐναντίος . ἡδύς γάρ αὐτός δοκέω τότε ὁ πικρός καί ὁ ὀξίνης οἶνος , καί ἁπλόος ὁ πεινάω καί ὁ παρατυγχάνω ἡδύς νομίζω , ὁ οὐδέ ὅλως τις ἐσθίω ἐθέλω χορτάζω εἰμί · ὅστις , ἤτοι ὁ πικρός καί ὁ ὀξίνης , οὔτε φύσις ἡδύς οὔτε ἁπλόος , ἤτοι κύριος . ὡς γάρ ὁ κύριος ἡδύς διΐστημι ὁ τοιοῦτος , ὁ δοκέω ἡδύς ὁ πεινάω καί Ζεύς - ψάω , ἤτοι ὁ πικρός καί ὀξίνης , οὗτος καί ὁ ἡδονά ὁ ἀπό οὗτος ὁ τε κύριος ἡδύς καί ὁ δοκέω γίγνομαι διίστημι εἰμί , καίτοι , εἰμί ἡδονή γένεσις εἰμί εἰς φύσις αἰσθητής , ἐσθίω ὁ αὐτός ἡδύς εἰμί 20 καί ἐν ὁ πεινάω καί ἐν ὁ χορτάζω . δείκνυμι οὖν ὅτι ὁ ἄκτωρ - ζομενω ὁ ἡδονή , ὅτι γένεσις εἰμί εἰς φύσις αἰσθητής , κακῶς ὁρίζω . πάλιν ἐνταῦθα ἀνατρέπω ὁ δόξα ὁ λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἡδονή ὁ ἀγαθός , καί φημί , ὅτι οὐ ἐκ ἀνάγκη ἕτερος τίς ἀγαθός ὁ 25 ἡδονή , ὥσπερ τις φημί . ὅτι δέ γένεσις λέγω ὁ ἡδονά οὐδέ πᾶς ὁ ἡδονή εἰμί μετά γένεσις , ἤτοι ἕτερος τις πρῶτος γίγνομαι , ἀλλά χράω , ἤτοι ἅμα ὁ ἐνεργέω συνέπομαι καί ὁ ἡδονή . ὁ γάρ ἡδονή ἐνέργεια εἰμί , καί εἰμί τις ἐνεργέω ἄμεμπτος , εὐθύς καί ἥδομαι , καί οὖον πᾶς ὁ ἐνέργεια εἰμί καί ὁ τέλος ἕτερος , ἀλλά ὁ ἐνέργεια ὁ ἄγω εἰς τελέω φύσις ἢ ὁ ἀναπληρόω φύω - βρόχος τις ἐν ἔνδεια εἰμί , ἤτοι ὁ τελειοποιέω φύσις τις , ἐκεῖνος εἰμί καί ὁ τέλος ἕτερος ὁ ἐνέργεια . ὁ γάρ ἰατρικός ἀναπλήρωσις εἰμί , ὅς ὁ φύσις ἐλλείπω , καί εὐθύς καί ὁ τέλος αὐτός , οἷος ὁ ὑγίεια , ἕτερος εἰμί ὁ ἐνέργεια αὐτός . καί διά οὗτος οὖον καλῶς ἔχω ὁ φαίνω , ὅτι ὁ ἡδονή εἰμί γένεσις εἰς φύσις αἰσθητής , ἀλλά μᾶλλον οὗτος δεῖ ὁρίζω αὐτός , ὅτι ὁ ἡδονή <ἐστιν> ἐνέργεια ὁ κατά φύσις ἕξις ἀναπέμπω - διστος . εἰμί γάρ τις ἔχω ἕξις τις κατά φύσις εἰμί οἷος σωφροσύνη ἢ ὑγίεια , καί ἐνεργέω κατά οὗτος ἀνεμπόδιστος , εὐφραίνω . ὁ δέ σωφροἤτοι συγκάθημαι καί ὑγίεια , ἐπεί ἀγαθός εἰμί , λοιπός καί κατά φύσις εἰμί . ἅπας γάρ ὁ κατά φύσις ἀγαθός . ὥστε ὁ ἀνεμπόδιστος ἐνέργεια ὁ ἐπί ἕκαστος ἔχω ἡδονή εἰμί εἰμί γάρ τις ὁποῖος ἔχω ἕξις ἢ ῥητορική ἢ γραμ - μητικός ἢ δικαιοσύνη καί ἐνεργέω κατά οὗτος ἀνεμπόδιστος , ἥδομαι . ἐπί δέ ὁ ἕξις ὁ αὐτός εἰμί ἐνέργεια καί τέλος . ὁ γάρ σός - φρονος ὁ αὐτός εἰμί καί ἐνέργεια καί τέλος . ἐπεί δέ ἡδονή ὁ αὐτός εἰμί καί ἐνέργεια καί τέλος , ὁ γάρ θεωρός , ὅτι ὁ τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία , ἅμα ἐνεργέω καί ἥδομαι , ὥστε ἐπεί καί τέλος εἰμί , λοιπός ὁ λέγω , ὅτι οὐ εἰμί τέλος ὁ ἡδονή καί διά οὗτος οὐδέ ὁ ἀγαθός , κακός λέγω . εἶτα λέγω καί πῶς δοξάζω ὁ ἡδονά ὅτι εἰμί γένεσις . καί φημί ὅτι ἐπεί ὁ ἐνέργεια κύριος ἀγαθός εἰμί , οἴομαι δέ ὁ ἐνέργεια καί ὁ γένος - βρόχος αὐτός εἰμί , τιμή ὁ ἡδονά καί δείκνυμι , ὅτι εἰμί ὁ ἡδονή ὁ κύριος ἀγαθός , λέγω αὐτός γένεσις εἰμί . δοκέω δέ ὁ ἡδονή , ὅτι εἰμί γένεσις , διά ὁ καί δοκέω αὐτός , ὅτι εἰμί κύριος ἀγαθός ὁ ἡδονή . εἰμί δέ ὁ ἐνέργεια ἕτερος ὁ γένεσις . ἕτερος γάρ εἰμί ὁ ἐνέργεια ἕκαστος ἕξις καί ὁ γένεσις , ἤτοι ὁ κίνησις κατά ὅς κινέω τις πρός ὁ ὀρεκτός ἢ πρός τέλος τίς . ὁ γάρ ἐνέργεια εἰμί ὁ ποιέω ὁ γένεσις πᾶς - τός πρᾶγμα , ἤτοι ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι πᾶς πρᾶγμα . πάλιν ἐπεί ἐδός - ξαζόν τις , ὅτι ἐπεί εἰμί τις ἡδύς βλαβερός καί αἰσχρός , λοιπός καί πᾶς ἡδονή φαῦλος εἰμί , ἐπιχειρέω ἀνατρέπω καί οὗτος ὁ δόξα καί φημί , ὅτι ἐάν εἰμί πᾶς ὁ ἡδονά φαῦλος , διότι εἰμί τις ἡδύς νοσώδης καί βλαβερός καί αἰσχρός , ὁ αὐτός συμβαίνω καί ἐπί ὁ ὑγιεινός , ὅτι εἰμί πᾶς ὁ ὑγιεινός φαῦλος καί παρεμποδιστικά πρός χρῆμα - Σμον , ἤτοι πρός πλοῦτος · οἷος εἰμί τις ἀρρωστέω , ὑγιεινός εἰμί , ἤτοι ὁ ποῖος . τικὸν ὑγίεια ὁ δίδωμι ὁ ἰατρός καί ἐξωνέομαι πᾶς ὁ πρός ὑγίεια συμβάλλω , ἀλλά κενωτικός εἰμί ὁ πλοῦτος αὐτός . οὗτος οὖν , ἤτοι κατά οὗτος ὁ λόγος καί κατά οὗτος , ἄμφω , ἤτοι πᾶς ὁ ἡδονά καί πᾶς ὁ ὑγιεινός εἰμί φαῦλος . ἀλλά οὖον φαῦλος εἰμί · ὁμολογέω γάρ πᾶς , ὅτι εἰμί ἡδονή τις ἀγαθός καί ὑγιεινός εἰμί ἀγαθός . κατά οὗτος ὁ λόγος ἐπεί καί ὁ θεωρέω , ἤτοι ὁ νοέω καί ἀναγιγνώσκω , βλάπτω πρός ὑγίεια ποτός , λοιπός εἰμί ἁπλόος ὁ θεωρέω φαῦλος . οὗτος δέ ἄτοπος , ὅτι ὁ νόησις θεώρημα τις ὑψηλός εἰμί φαῦλος . εἰμί γάρ τις ἀρρωστέω θεωρέω , ἤτοι ἀναγιγνώσκω καί νοέω ἐπιχειρέω θεώρημα ὑψηλός , ἐμποδίζω μᾶλλον πρός ὁ ὑγιαίνω καί ἐπιτείνω ὁ αὐτός ἀρρωστία . διό καί ὁ ἰατρός παρακελεύομαι ὁ ἄρρωστος μή ἀναγιγνώσκω . πάλιν ἐπεί δοξάζω τις , ὡς καί ὄπισθεν εἴρω , ὅτι ἐμποδιστικός εἰμί ὁ φρόνησις καί διά οὗτος οὐ εἰμί ἀγαθός , ἀνατρέπω ταυπας ὁ ὁ δόξα καί φημί , ὅτι οὔτε τῆ φρόνησις οὔτε ἄλλος τις ἔχω εἰμί ἐμποδιστικός ὁ ἡδονή , ὁ ἐπί ἕκαστος ἔχω γίγνομαι . ὁ γάρ ἡδονή ὁ γίγνομαι ὁ φρόνιμος ἐν ὁ ἐφευρίσκω ὁ πρός ὁ τέλος ἄγω οὐ ἐμποδίζω ὁ αὐτός φρόνησις πρός ὁ ἐφευρίσκω οὗτος , ἀλλά μᾶλλον ἐπιτείνω αὐτός , οὐδέ ὁ ἡδονή ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ σώφρων ἐκ ὁ πράσσω ὁ σώφρων ἐμποδίζω αὐτός πρός ὁ πράσσω ὁ σώφρων ἀλλά μᾶλλον παροτρύνω . ἀλλά μάλα εἰμί ἐμποδιστικός ἕκαστος ἕξις ὁ ἀλλότριος ἡδονή , ἤτοι ὁ σωματικός ἡδονή . ὁ γάρ ἡδονή ὁ ἐκ ὁ μοιχεύω ἀλλότριος εἰμί ὁ σώφρων καί ὁ φρόνιμος καί οὐ οἰκεῖος . οὖον γάρ τοιοῦτος ἡδονή χαίρω ὁ σώφρων ἢ ὁ φρόνιμος ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἐνεργέω ὁ σώφρων . διό ὁ σώφρων εἰμί χαίρω ὁ ἀφροδισιαστικός ἡδονή ἢ ὁ φρόνιμος , ἐμποδίζω ὁ ἐνεργέω , ἤτοι ὡς σώφρων ἢ ὡς φρόνιμος , ἐπεί ὁ ἡδονά ὁ ἐπιγίγνομαι τις ἐκ ὁ θεωρέω , ἤτοι νοέω ἤτοι μανθάνω θεώρημα τίς ὑψηλός , μᾶλλον ποιέω πρόθυμος πρός ὁ μανθάνω καί οὐ ἐμποδίζω ἢ ἀνακόπτω αὐτός ὁ προθυμία . εἰμί δέ ὁ μανθάνω χαίρω ἀλλότριος ἡδονή , ἤτοι σωματικός , ὁ ἐκ ὁ Ἀφροδίσιος , ἐμπο - δίζω καί οὐκέτι δύναμαι νοέω τίς . πάλιν δοξάζω τις , ὅτι ἐπεί ὁ ἡδονή τέχνη οὐ εἰμί , λοιπός οὐ εἰμί ἡδονή ἀγαθός . λύω καί οὗτος ὁ δόξα πρῶτος μέν κατά ἔνστασις , εἶτα κατά ἀντιπαράστασις . εὔλογος οὐδείς ἡδονή τέχνη εἰμί , ὁ γάρ ἡδονή ἐνέργεια εἰμί , ὡς δείκνυμι , οὐδείς δέ ἐνέργεια εἰμί τέχνη . ὁ γάρ τέχνη ὁ δύναμις , ἤτοι ὁ ἕξις εἰμί , οὖον ὁ ἐνέργεια , ὁ δέ ἐνέργαί εἰμί ὁ ἕξις . εἶτα καί κατά ἔνστασις λύω καί φημί , ὅτι καί ὁ ἡδονή τέχνη εἰμί · ὁ γάρ μυρεψικός καί ὁ ὀψοποιητικός τέχνη εἰμί ὁ ἡδονή καί ποιητικός οὗτος . καί ἐπεί εἰμί τέχνη αὐτός , λοιπός ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί . πάλιν δοξάζω τις , ὅτι ἐπεί ὁ ἡδύς μισέω ὁ σώφρων καί ἐπεί ὁ φρόνιμος ὁ ἄλυπος διώκω , ἤτοι ζητέω , καί ἐπεί ὁ θηρίον καί ὁ παιδίον ὁ ἡδονά ζητέω , λοιπός ὁ ἡδονή οὐ εἰμί ἀγα - θον . πειράω λύω καί ὁ τοιοῦτος πᾶς δόξα ἐν ὁ αὐτός , ἤϊος διά εἷς ἐπιχείρημα , καί φημί , ὅτι ἐπεί εἶπον , ὅτι πᾶς ὁ ἡδονά ὁ ’ ) ἐκ ὁ ἐνέργεια , ὁ μέν εἰμί ὁ ἀρετή ἡδονά πῶς ἀγαθός , ἤτοι ἁπλόος καί κύριος , ὁ δέ εἰμί πῶς οὐ ἀγαθός , ἤτοι ἁπλόος μέν καί κύριος ἀγα - Θαΐς οὐ εἰμί , οἷος ὁ σωματικός , ἀλλά τις εἰμί ἀγαθός καί φαίνω ἀγαθός , ὁ παιδίον καί ὁ θηρίον διώκω , ἤτοι ζητέω , καί ὁ σώφρων μισέω ὁ τοιοῦτος ἡδονή , ὁ μετά ἐπιθυμία καί λύπη γίγνομαι , ἤτοι ὁ σωματικός , καί οὐ εἰμί κύριος ἀγαθός ἀλλά φαίνω , καί ὁ φρό - Νίμος ὁ σωματικός ἡδονά οὖον ζητέω , ὁ εἰμί φαίνω ἀγαθός , ἀλλά ζητέω ὁ ἀλυπία οὗτος . ὁ γάρ φρόνιμος ὁ ἀπουσία ὁ σωματικός ἡδονή βούλομαι μή λυπέω , ἤτοι οὖον λυπέω . σωματικός εἰμί ἡδονά ὁ Ἀφροδίσιος , ὁ ἄμετρος σιτίον καί ποτός . οὗτος γάρ ὁ σωματικός ἡδονά τοιοῦτος εἰμί , ἤτω ἐπιθυμία καί λύπη γίγνομαι . εἰμί γάρ τις πεινάω , λυπέω διά ὁ ὁ γαστήρ εἰμί ἐν ἔνδεια βρῶμα καί ἐπιθυμέω ἐμπίμπλημι αὐτός . ὁμοίως δέ καί ὁ Ἀκόλαστος λυπέω ἐν ὁ ἀπουσία ὁ Ἀφροδίσιος καί ἐπιθυμέω αὐτός καί ὁ ὑπερβολή οὗτος ὁ σωματικός ἡδονή , ἤτοι ὁ ἄμετρος καί ὑπερβολικός ἀφροδισιάζω καί πίνω καί ἐσθίω καθώς ὁ Ἀκόλαστος Ἀκόλαστος λέγω , † ἐν ὅς ζῶ - Τοῦσι ὁ παιδίον καί ὁ θηρίον , ὁ μισέω ὁ σώφρων καί ὁ φρόνιμος . ὁ γάρ Ἀκόλαστος Ἀκόλαστος λέγω ἐν ὁ ζητέω ὁ ὑπερβολή ὁ σωματικός ἡδονή . διό ὁ σώφρων φεύγω οὗτος , ἤτοι ὁ σωματικός ἡδονή , ὅς οὐ εἰμί κύριος ἀγαθός . εἰμί δέ καί οἰκεῖος ὁ σώφρων , ὅς αὐτός ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ ἐνέργεια ὁ ἕξις , ἤτοι ὁ σωφροσύνη , καί οὗτος ὁ ἐκ ὁ ἐνέργεια ὁ ἀρετή γίγνομαι εἰμί κύριος ἀγαθός . ὁ γάρ Δίκαιος ἡδονή γίγνομαι ἐκ ὁ ὁ Δίκαιος πράσσω καί ὁ ἀνδρεῖος ἐκ ὁ ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ σώφρων ἐκ ὁ πράσσω ὁ σώφρων ἡδονή γίγνομαι . ἀλλά μήv ὁμολογέω ὅτι καί ὁ λύπη κακός εἰμί καί φευκτός . ὁ μέν γάρ ὁ λύπη εἰμί ἁπλόος κακός , οἷος εἰμί λυπέω τις ἐν ὁ ἀπουσία ὁ Ἀφροδίσιος , ὁ τοιοῦτος λύπη εἰμί ἀπλόος <κακόν> , ὁ δέ οὐ εἰμί ἁπλόος κακός , ἀλλά πῇ κακός καί φευκτός , ἤτοι καθό ἐμποδιστικός , οἷος εἰμί τις νοέω πειράω θεώρημα τίς , ἐν ὅς δέ σπουδάζω νοέω αὐτός ἀκούω , ὅτι ὁ παῖς ἢ ὁ φίλος αὐτός ἀποθνῄσκω καί λυπέω καί ὁ λύπη συνέχω μή δύναμαι θεωρέω ὁ θεώρημα ἐν ὁ θολόω ὁ λογιστικός αὐτός ὑπό ὁ λύπη , ὁ τοιοῦτος λύπη , ὁ ἐπί ὁ τελευτή ὁ παῖς , ἀπλόος μέν κακός οὐ εἰμί , ἀλλά πῇ εἰμί κακός , καθό ἐμποδίζω αὐτός νοέω ὁ θεώρημα . εἰμί οὖν ὁ λύπη κακός καί φευκτός , ὁ δέ φευκτός καθό φευ - κτῶ εἰμί καί κακός , ἐναντίος εἰμί ὁ ἀγαθός , λείπω ἄρα ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί . ἐπί γάρ ὁ ἄμεσος ἐναντίος ἐάν ἕτερος ὁ ὁ ἐναν - τίω κακός εἰμί , ἕτερος εἰμί ἀγαθός . ἐνδέχομαι γάρ εἰμί καί κακός , οἷος ἀνδρεία δειλία καί θρασύτης . ἀντίκειμαι γάρ ὁ δειλία καί ὁ ἀνδρεία καί ὁ θρασύτης . ἔνστασις ὁ Σπεύσιππος . λέγω ὁ Σπεύσιππος , ὅτι ὡς ὁ μείζων ἀντίκειμαι ὁ μικρός καί ὁ ἴσος , καί ὁ μέν ἄκρος , ἤτοι ὁ μείς - ζος καί ὁ μικρός , εἰμί κακός , ὁ δέ μέσος , ἤτοι ὁ ἴσος ἀγαθός εἰμί , οὕτως καί ὁ ἡδονή ἀντίκειμαι ὁ ἀλυπία καί ὁ λύπη , καί ὁ μέν ἄκρος , ἤτοι ὁ λύπη καί ὁ ἡδονή , εἰμί κακός , ὁ δέ μέσος , ἤτοι ὁ Ἀλυπία , ἀγαθός εἰμί . ὡς γάρ ὁ Σπεύσιππος λύω , ὅτι καί ὁ ἡδονή καί ὁ λύπη κακός εἰμί , ὁ δέ Ἀλυπία ἀγαθός , οὖον συμβαίνω ὁ λύσις , ὅτι οὐ ὁμολογέω οὗτος πᾶς . πᾶς γάρ ὁμολογέω ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί , καί οὐδείς εἄν φημί ὁ ἡδονά εἰμί ὅσπερ κακός , ἤτοι ὡς ἐν γένος ἀνάγω ὁ κακός , καί εἶδος ὁ κακός ὁ ἡδονά εἰμί , ἤτοι εἰμί κακός ὁ ἡδονά οὐδείς ὁμολογέω . πάλιν εἶπον ὄπισθεν ὅτι τις δοξάζω , ὅτι ἐπεί εἰμί τις ἡδονά φαῦλος , λοιπός οὐ εἰμί ἡδονή ὁ ἀγαθός . λύω οὖν καί οὗτος ὁ δόξα καί φημί , οὐδείς κωλύω τις ἡδονά εἰμί ὁ ἀγαθός , ἐπεί εἰμί τις ἡδονά φαῦλος , ὥσπερ οὐδείς κωλύω εἰμί τις ἐπιστήμη ἀγαθός , ἤτοι ὁ φιλοσοφία , ἐπεί εἰμί τις ἐπιστήμη φαῦλος . ἐπιστήμη καταχρηστικός ὁ βάναυσος ἐνταῦθα λαμβάνω , οἷος ὁ φαρμακευτικός ἐπι - στήμη καί ὁ ὀρχηστικός καί ὁ σκυτοτομικός . ἴσως δέ καί ἀναγκαῖον εἰμί εἰμί τις ἡδονά αἱρετός καί ἀγαθός , εἴπερ εἰμί ἑκα - ἵστημι ἕξις , ἤτοι ἀρετή , ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος , καί ἐάν εἰμί εὐδαιμονία πᾶς ὁ ἕξις , ἤτοι ὁ ἀρετή , ἤτοι ἄν τε ὁ εὐδαιμονία συνίστημι ἐκ πᾶς ὁ ἐνέργεια ὁ ἀρετή , εἴτε εὐδαιμονία εἰμί ὁ ἐνέργεια τις αὐτός , ἤτοι εἷς τις ἀρετή . ὡς γάρ ἔμπροσθεν φημί , ὅτι ὁ θεωρητικός εἰμί εὐδαίμων . φημί γάρ ἐν ὁ δέκατος , ὅτι ἐκ μόνος ὁ θεωρία ὁ εὐδαίμων συνίστημι , εἄν ὁ θεωρία εἰμί ἀνεμπόδιστος , ἤτοι ἄν θεωρέω καί νοέω ἀνεμπόδιστος . οὗτος δέ , ἤτοι ὁ ἀνεμπόδιστος ἐνὲρ - γει , εἰμί ὁ ἡδονή . ἐπεί οὖν ὁ ἡδονή ἐνέργεια εἰμί ἀνεμπόδιστος , εἰμί δέ ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος ἕκαστος ἕξις , ἤτοι ἀρετή , ἄν τε ὁ εὐδαιμονία εἰμί ἐκ πᾶς ὁ ἐνέργεια ὁ ἀρετή συνίστημι , ἄν τε ὁ εὐδαιμονία ἐκ ἐνέργεια εἷς τις ἕξις , ἤτοι ὁ θεωρητικός , ὥστε εἰμί ὁ εὕω - δαιμόνιος συνίστημι ἐκ ὁ ἐνέργεια πᾶς ὁ ἀρετή ἢ ἐκ ὁ ἐνέργεια εἷς τις ἕξις , καί εἰμί ὁ εὐδαιμονία ἐνέργεια ἀνεμπόδι - Στος , εἰμί δέ καί ὁ ἡδονή ἐνέργεια πᾶς ὁ ἀρετή , λοιπός εἰμί τις ἡδονή ἀγαθός , ὁ εὐδαιμονία καί ὁ ἐνέργεια αὐτός . ὥστε εἰμί ἄν τις , ἤτοι ὥστε καί εἰμί δίδωμι ὁ πολύς , ἤτοι ὁ πλείων ἡδονά φαῦλος εἰμί , ἀλλά οὖν εἰμί τις ἡδονή ὁ ἀγαθός , ἤτοι ὁ εὐδαιμονία καί ὁ ἐνεργέω αὐτός . καί ἐπεί ὁ ἡδονή εἰμί ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος , συνίστημι δέ καί ὁ εὐδαιμονία ἐκ ὁ ἐνέργεια ἢ πᾶς ὁ ἀρετή ἢ εἷς ἀρετή , διά οὗτος καί ὁ εὐδαίμων βίος πᾶς οἴομαι εἰμί ἡδύς · καί εὔλογος ὁ ἡδονά συμπλέκω ὁ εὐδαιμονία , ὡς ἕτερος μέν εἰμί ὁ ἡδονά ὁ εὐδαιμονία , συμπαραμείγνυμι δέ οὗτος αὐτός . πρόσω - τίθημι δέ ὁ εὔλογος εἰκότως . εἰμί γάρ εὐδαιμονία εἰμί ὁ τέλειος , λοιπός καί ἐνέργεια εἰμί ἀνεμπόδιστος . εἰμί δέ καί ὁ ἡδονή ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος , ὥστε εὔλογος ὁ ἡδονά συμπλέκω ὁ εὐδαιμονία . εἰμί οὖν ὁ εὐδαιμονία τέλος , καί εἰμί τέλος εἰμί , λοιπός καί ανεμπόδιστος εἰμί ἐνεργέω . οὐδείς γάρ ἐνέργεια ἐμποδίζω τέλος εἰμί . ὁρίζω δέ καί ὁ εὐδαιμονία ἐνέργεια Ψυχή ἵημι μετά ἡδονή ἐν τέλειος βίος . ἐπεί οὖν ὁ εὐδαιμονία ἐνέργεια ανεμπόδιστος εἰμί , διά οὗτος προσδέω καί ὁ ἐν σῶμα ἀγαθός . ὁ δέ καί ἀντί ὁ ἤτοι · ἤτοι ὁ ἐκτός , ὅπως μή οὗτος , ἤτοι ὁ ἐκτός ἀγαθός , ἄπειμι παρεμποδίζω ὁ ἐνέργεια ὁ εὐδαίμων . εἰμί γάρ τις ἔχω ἅπας ὁ ἀρετή , οὐ ἔχω δέ καί ὁ ἐκτός ἀγαθός , πλοῦτος δόξα , οὗτος οὐ ἄν δύναμαι οὕτως ἀνεμπόδιστος ἐνεργέω κατά ὁ ἀρετή , ἀλλά καί ἄδικος τις διαπράσσω , ὡς ἄν πλοῦτος συλλέγω ἢ ἄλλος τίς ὁ ἀναγκαῖος . μή ἀνεμπόδιστος δέ ἐνεργός οὐδέ εὐδαίμων οὗτος εἴρω . ὁ δέ λέγω ὁ τροχίζω , ἤτοι ὁ κατά τροχός φέρω ὑπό ὁ πειρασμός , ἤτοι ὁ ἀτυχέω καί δυστυχία μυρίος περί - πίπτω εὐδαίμων , κἀν ἀγαθός εἰμί , ἤτοι ἄν ἅπας ἔχω ὁ ἄμβαρ - ὁ , ἢ ἑκών , ἤτοι ἢ γιγνώσκω , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος εὐδαίμων , κρύπτω ὁ ἀλήθεια , οὐδείς λέγω , ἤτοι ψεύδω εὐδαίμων ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω , ἢ ἄκων , ἤτοι ἀγνοέω τίς εἰμί ὁ κύριος εὕω - δαίμων . ἐπεί καί ὄπισθεν ἐν ὁ πρῶτος οὗτος ἐπισημαίνω εἶπον ὅς δέ Πριαμικός δυστυχία περιπίπτω κἀν πᾶς ἔχω ὁ ἀρετή οὐ εὐδαίμων ἐστίν.’ ἐπεί δέ ὁ εὐδαίμων προσδέω ὁ τυγχάνω , ἤτοι ὁ Τύχη - ῥόος ἀγαθός , πλοῦτος δόξα , δοκέω τις αὐτός εἰμί ὁ εὐτυχία ὁ εὐδαιμονία , ἐπεί αὐτός ὁ εὐτυχία ἐάν ὑπερβολικός τις εἰμί ἐμποδίζω ὁ εὐδαίμων ὥστε κατά ὁ ἀρετή ἐνεργέω . εἰμί γάρ τις ὑπερβολικός δυνα - στεῖα ἔχω ἢ πλοῦτος , ὑπερόπτης ἴσως ὁ εὐτελής καταφαίνω , καί ὅδε μέν καταδυναστεύω , ὅδε δέ καί ἀδικέω . ὥστε ὁ ὑπερβολικός εὐτυχία ἐμποδίζω μᾶλλον ὁ εὐδαίμων εἰς ὁ κατά ἀρετή ἐνεργέω . λοιπός οὖον δεῖ ὁ εὐδαίμων ὑπερβολικός εὐτυχία ζητέω , καί ἴσως οὖον δίκαιος εἰμί ὁ ὑπερβολικός εὐτυχία εὐδαιμονία κατονομάζω , εἴπερ ἐμποδιστικός ὁ εὐδαιμονία εἰμί . ὁ γάρ ὑπερβολικός εὐτυχία φαῦλος εἰμί . καί γάρ ὅρος αὐτός ὁ εὐτυχία πρός ὁ εὐδαιμονία εἰμί . εἰμί γάρ συντελής καί ὠφέλιμος εἰμί πρός ὁ εὐδαιμονία , τότε εὐτυχία ὀνο - μάσσω καί ἐπαινετός εἰμί , εἰμί δέ οὖον συντελής , ἅτε ὑπερβολικός τις εἰμί , ὒ · οὐδέ εὐτυχία ὀνομάζω ἵημι μή ἐπαινετός εἰμί . ἐπεί λέγω τις , ὅτι ἐπεί ὁ ἡδονά παρά ὁ θηρίον καί παιδίον διώκω , ἤτοι ζητέω , διά οὗτος οὐ εἰμί ἀγαθός , φημί οὗτος , ὅτι διά οὗτος μάλα εἰμί ἀγαθός , διότι ὑπό ὁ θηρίον καί παῖς ζητέω . σημεῖον γάρ ὁ εἰμί αὐτός , ἤτοι ὁ ἡδονή , ἄριστον πως , ἤτοι ἀγαθός αὐτός οὗτος εἰμί ὁ ὑπό ὁ παιδίον καί θηρίον ζητέω . ὅς γάρ πᾶς ἐφίημι , ἀγαθός , ὁ δέ ἡδονή ἐπεί πᾶς ἐφίημι καί ὁ παῖς · ἐσθίω καί ὁ θηρίον , λοιπός ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή . φημί γάρ οὐ πάμπαν ἀπόλλυμι φήμη , ὅς πολύς λαός . καί οὗτος οὖν ὁ ἡδονή , οἱονεί πᾶς φημίζω ἀγαθός εἰμί ἐκ ὁ ζητέω ὑπό πᾶς , ἤτοι θηρίον καί παῖς . ἀλλά ἐπεί οὐ ὁ αὐτός εἰμί , ἤτοι ἀλλά ἐπεί οὐ εἰμί εἷς φύσις καί ἕξις ὁ ἀγαθός , ἀλλά εἰμί πολύς φύσις καί ἔχω εἰμί γάρ φύσις καί ἕξις θηριώδης καί εἰμί φύσις καί ἕξις νοσώδης ) , διά οὗτος οὐδείς ἡδονή εἰμί ἐν πᾶς οὐδέ ὁ αὐτός | διώκω ἡδονά πᾶς . ἄλλος γάρ ἄλλος ἡδύς δοκέω , ὁ μέν φύσις ἐξέρχομαι ἔχω θηριώδης ἡδύς δοκέω ὁ αἷμα πίνω , ὁ δέ νοσερός φύσις ἔχω ἕτερος ἡδύς δοκέω . τέως δέ πᾶς ἡδονά ζητέω , εἴτε κύριος ἡδονά εἴτε ὁ φαίνω . ἴσως δέ καί ζητέω οὐ ὁ ἀγαθός ἡδονή , ὅς καί οἴομαι ἀγαθός εἰμί καί φημί , ἀλλά ὁ αὐτός κακός σωματικός , ἤτοι ὁ ὑπέρμετρος σιτίον καί ποτός . τις γάρ εἰμί ἕ γιγνώσκω ἀγαθός μέν ἡδονά εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἀρετή ἐνέργεια , ἤτοι ὁ ἐκ ὁ σωφροσύνη καί δικαιοσύνη , μή δύναμαι δέ πρός οὗτος ἀνάγω καί ὁ θεῖος ἡδονή χαίρω καί ἄκων - αἱρέω ὁ σωματικός ἡδονή χαίρω . εἶτα δείκνυμι καί πῶς τις ἔχω θεῖος ἡδονή , καί φημί , ὅτι πᾶς καί ὁ ἄλογος ζῷον φυσικός ἔχω τίς θέω ἐν ἑαυτοῦ ἐπαραρίσκω ὁ θεῖος τις ἔλλαμψις , καί γιγνώσκω μέν ἡδύς ἀγαθός εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἀρετή ἐνέργεια , μή δύναμαι δέ οὗτος ὁ θεῖος ἡδονή ἥδομαι , ὁ σωματικός ἡδονή ἐμμένω τε καί χαίρω . καί κύριος μέν ἡδονή εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἀρετή ἐνέργεια , ὁ δέ σωματικός ἡδονά οὐδέ κύριος ἡδονή εἰμί ἀλλά φαίνω . λαμβάνω δέ οὗτος ὁ σωματικός ἡδονά ὁ κληρονομία ὁ ὄνομα , ἤτοι ὁ λέγω μόνος οὗτος ἡδονά καί κύριος ἡδονά οἴομαι οὗτος εἰμί , διότι ὁ πλέω - ἀδών πρός ὁ σωματικός μᾶλλον ῥέπω καί ὅτι οὗτος πᾶς μετέχω βούλομαι διά ὁ μή δύναμαι ὁ θεῖος ἡδονή ἥδομαι , καί ὅτι ὁ πολύς οὗτος μόνος οἴομαι εἰμί ἡδονά ὁ σωματικός , εἰμί καί ἄλλος δέ εἰμί ἡδονή θεῖος , οὐδέ ὅλως ἐπίσταμαι . φανερός δέ οὗτος εἰμί πρός ὁ λέγω ὁ ἡδονά μήτε ἀγαθός εἰμί μήτε λυπηρός . καί φημί , ὅτι εἰμί μή ἡδονή καί ἐνέργεια αὐτός ἀγαθός εἰμί , οὐ εἰμί λοιπός ὁ εὐδαίμων ἡδύς ζῶ . εἰμί γάρ μή ἀγαθός ἡδονή εἰμί , οὐδέ ὅλως αὐτός ἐπιζήτησις ὁ εὐδαίμων . τίς γάρ χάρις ἐπικτάομαι σπουδάζω ; ὁ γάρ εὐδαιμονία ἐκ μόνος ὁ ἀγαθός πᾶς συνίστημι καί οὐ ἔχω παραμιξία τις μή ἀγαθός , εἴπερ μή ἡδονή , ἤτοι ἐπεί οὖν ὁ ἡδονή οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε κακός , λοιπός ὁ λύπη οὔτε κακός εἰμί οὔτε ἀγαθός · ὡς γάρ ἔχω ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος , καί ὁ ἕτερος οὕτως ἔχω . εἰμί οὖν οὔτε κακός οὔτε ἀγαθός ὁ λύπη , λοιπός ἐνδέχομαι ὁ εὐδαίμων λυπηρός ζῶ . οὗτος δέ ἄτοπος , μετά ἡδονή γάρ ὁ εὐδαιμονία , ὥστε εἰμί μήτε κακός ὁ λύπη μήτε ἀγαθός εἰμί , διά τίς ὁ εὐδαίμων φεύγω οὗτος ; καί ἐάν οὐ εἰμί ὁ ἐνέργεια αὐτός ὁ σπουδαῖος , ἤτοι ὁ εὐδαίμων , ἡδύς , οὐδέ ὁ βίος αὐτός λοιπός ἡδύς εἰμί . νάω . λέγω γάρ τις , ὅτι ἐάν εἰμί τις ἡδονή , οἷος ὁ ἐκ ὁ ἐνέργεια ὁ ἀρετή αἱρετός καί ἀγαθός ἀλλά οὐ ὁ σωματικός , ἤτοι ὁ ἄμετρος σιτίον καί ποτός , ἡδονή εἰμί ἀγαθός οὐδέ ὁ ὁ Ἀφροδίσιος , περί ὅς Ἀκόλαστος καταγίγνομαι , διά τίς ὁ λύπη ὁ οὗτος ἐναντίος εἰμί μοχθηρός καί κακός καί οὐ ἀγαθός ; ὁ γάρ ἀγαθός εἰμί ἐναντίος ὁ κακός . ἐάν ὁ σωματικός ἡδονά εἰμί κακός , λείπω ἄρα ὁ ἐναντίος , ἤτοι ὁ λύπη ἀγαθός εἰμί . λύσις · ὅτι ὁ σωματικός ἡδονά οὐ εἰμί κακός ἀλλά οὐδέ κύριος ἀγαθός , ἀλλά οὕτως εἰμί ἀγαθός , ὡς μή κακός καί ὡς ἀναγκαῖος , καί ὅτι ἐν χρεία οὗτος εἰμί . ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω ἀναγκαῖον εἰμί ἐγώ ὡς χρειώδης καί ὁ ἀφροδισιάζω · ὁ γάρ μή κακός ἀγαθός εἰμί . ἕτερος λύσις , ὅστις καί ἀγαθός · ἢ εἰμί ὁ σῶμα - καί ἡδονά ἀγαθός μέχρι τις . ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω καί ἀφροδισιάζω ἀγαθός μέχρι ὁ σύμμετρος οὗτος ποιέω , ὁ δέ ὑπερβολικός καί ἄμετρος φαῦλος . ὁ μέν ἕξις καί κίνησις , ὅσος οὐ εἰμί ὑπερ - βολή , οἷος ὁ ἕξις ὁ θεωρητικός ὑπερβολή οὐ εἰμί ὅσος γάρ τις ὑπερβολικός νοέω , τοσοῦτος ἐπαινέω ) , οὐδέ ὁ ἡδονή ὁ ἐκ ὁ θεωρέω καί νοέω γίγνομαι ὑπερβολή εἰμί . ὑπερβολή γάρ ὁ θεωρητικός ἕξις οὐ εἰμί . ὁ καί οὕτως · ὁ δέ ἕξις καί κίνησις , ὅσος οὐ εἰμί ὁ ὑπερβολή ψεκτός , οἷος ὁ ἕξις ὁ θεωρητικός , ὁ ὑπερβολή οὐ εἰμί ψεκτός ὅσος γάρ τις ὑπερβολικός νοέω , τοσοῦτος ἐπαινέω ) , οὐδέ ὁ ὑπερβολή ὁ ἡδονή , ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ θεωρέω , ἤτοι νοέω ὑπέρβολος - Κῶς εἰμί ψεκτός , ὅσος δέ ἕξις εἰμί ὑπερβολή , οἷος ὁ θρεπτικός ἕξις εἰμί ὑπερβολή ὁ γάρ πίνω καί ἐσθίω ὑπερβολή εἰμί ) , καί ὁ ἡδονή ὁ ἐκ οὗτος , ἤτοι ὁ ἐσθίω καί πίνω , εἰμί ὑπερβολή . ἢ καί οὕτως · ὅσος δέ ἕξις ὑπερβολή εἰμί ψεκτός , καί ὁ ἐκ ὁ οὗτος ἡδονή ὑπερβολή ψεκτός εἰμί . εἰμί δέ ὑπερβολή ὁ σωματικός ἡδονή , ἤτοι ὁ ἀγαθός , ἤτοι Ἀκόλαστος ] καί ὁ Ἀκόλαστος λέγω φαῦλος ἐν ὁ διώκω , ἤτοι ζητέω , ὁ ὑπερβολή οὗτος , ἤτοι ὁ σωματικός ἀγαθός , ὁ ἄμετρος πίνω καί ἐσθίω ὑπερβολικός διά ὅλος ὁ ἡμέρα καί ἀφρον - δισιαζω ὑπερβολικός , ἀλλά οὐ λέγω φαῦλος ἐν ὁ ζητέω ὁ ἀναγκαῖος ἡδονή . ἀναγκαῖος δέ εἰμί ὁ σύμμετρος ποτόν καί σιτίον . ὅσος γάρ πρός ὁ πληρόω ὁ γαστήρ , ἐν ἔνδεια εἰμί βρῶμα , ἀναγκαῖον εἰμί ἀγαθός ὁ πίνω καί ἐσθίω , μετά δέ ὁ πληρόω αὐτός , ἤτοι χορτάζω , ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔτι πίνω καί ἐσθίω κακός εἰμί . πᾶς γάρ χαίρω ὄψον καί οἶνος καί ἀπό ῥόδον ἴσος ἔρχομαι πως , ἤτοι ὑπερβολικός καί ἄμετρος , οὐ ὡς δεῖ , κἀν ὁ ἡδονή αὐτός φαῦλος νομίζω . ὁ γάρ σύμμετρος ἥδομαι καί πίνω καί ἀφροδισιάζω ἀγαθός εἰμί . ὁ μέν οὖν ὑπερβολικός ἡδονή φαῦλος εἰμί , ὁ δέ σύμμετρος ἐπαινετός . ἐπί δέ ὁ λύπη ὁ ἐναντίος συμβαίνω . οὖον γάρ μόνος ὁ ὑπερβολικός λύπη φεύγω ἀλλά καί ὁ ὅλως μικρός τίς λυπέω φεύγω . οὖον γάρ εἰμί λύπη , ὅστις ἐπιγίγνομαι ὅς διώκω , ἤτοι ὁ ζητέω ὁ ὑπερβολή ὁ ἡδονή . εἰμί γάρ μικρός τίς ἀφίστημι ὁ ἡδύς ὁ Ἀκόλαστος , εὐθύς λυπέω , ὥστε καί ὁ μικρός λύπη ἐναντίος εἰμί ὁ ὑπερβολικός ἡδονή . ἐπεί δέ οὖον μόνος δεῖ ὁ ἀληθής εἶπον , ἤτοι ὅτι ὁ σωματικός ἡδονά οὐ εἰμί ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ αἴτιος εἶπον ὁ ψεῦδος , ἤτοι πῶς πλανάω καί οἴομαι οὗτος ἀγαθός εἰμί . οὗτος γάρ , ἤτοι ὁ εἶπον πόθεν πλανάω οὗτος ἀγαθός δοξάζω , συμβάλλω πρός ὁ πιστόω καί βεβαιόω , ὅτι οὐ εἰμί ὁ σωματικός ἡδονά ἀγαθός . ὅταν γάρ εὔλογος φαίνω ὁ αἴτιος , διά ὅς φαίνω μέν ἀληθής , ἤτοι φαίνων ὁ σωματικός ἡδονά ἀληθής , ἤτοι ἀγαθός , οὐ εἰμί ἀληθής , ἤτοι καί οὗτος μή εἰμί ἀγαθός , ποιέω μᾶλλον καί πιστεύω , ἤτοι βε - βαίνω ὁ ἀλήθεια , ἤτοι οὐ εἰμί ὁ σωματικός ἡδονά ἀγαθός . ὥστε λεκτέος διά τίς φαίνω ὁ σωματικός ἡδονά αἱρετός , ἤτοι ἀγαθός καί οὗτος μή εἰμί ἀγαθός . πρῶτος αἰτία · ἐπεί ὁ ἡδονή ἐκ - κρούω ὁ λύπη καί ἀποδιώκω , οὗτος χάρις φαίνω ὁ σωματικός ἡδονά ἀγαθός . εἰμί γάρ τις λυπέω διά ὁ πεινάω ἢ διά ὁ ἀπουσία ὁ Ἀφροδίσιος καί ἐσθίω καί χορτάζω ἢ συνουσιάζω , ὁ ἡδονή ὁ ἀπό ὁ χορτάζω καί ὁ ἀπό ὁ συνουσιασμός ἐκκρούω ὁ λύπη ὁ ἐκ ὁ πεινάω καί μή συνουσιάζω . καί διώκω , ἤτοι ζητέω , ὁ ἡδονά ὑπερβολικός καί ὅλως ὁ σωματικός ἡδονά ζητέω ὁ ὑπερ - βάλλω διά ὁ ὑπερβολικός λύπη , ὁ ἐκ ὁ πεινάω καί μή συνίημι - σιάζω , εἰμί ὁ ὑπερβολικός ἡδονά ὁ σωματικός ἰατρικός καί ἐκ - κρουστικός ὁ ὑπερβολικός λύπη . ὁ ἰατρεία δέ , ἤτοι ὁ ἀναπλήρωσις ὁ γαστήρ ἐν ἔνδεια εἰμί ὁ βρῶμα , σφοδρός γίγνομαι καί ὑπερβολικός , καί διά οὗτος ὁ λύπη ὁ ὑπερβολικός , ὁ ἐκ ὁ πεῖ - νάω , ἐκκρούω . διό καί διώκω οὗτος ὁ ὑπερβολικός ἀναπλήρωσις ὁ γαστήρ διά ὁ φαίνω καί ἀναγκαῖος εἰμί περί ὁ ἐναντίος , ἤτοι κατά ὁ καιρός ὁ αὐτός , ἐν ὅς καί ὁ ἐναντίος , ἤτοι ὁ ὑπερβολικός λύπη , ὅς ἐκ ὁ πεινάω εἰμί . οὗτος γάρ ὁ ὑπερβολικός ἡδονή , ὁ ἐκ ὁ ὑπερ - βολικός ἀναπλήρωσις ὁ γαστήρ , ἐκκρούω ὁ ὑπερβολικός λύπη , ὁ ἐκ ὁ πεινάω . εἰμί γάρ ὑπερβολικός πεινάω τις , ἐσθίω δέ ὀλίγος τίς , οὐ εἄν ὁ ἐκ ὁ πεῖνα ὁ ὑπερβολικός λύπη ἐκδιώκω . δοκέω δέ ὁ ἡδονή μή εἰμί σπουδαῖος , ἤτοι ἀγαθός διά δύο οὗτος , ὡς εἴρω , διότι ὁ μέν ὁ ἡδονή εἰμί πρᾶξις καί ἐνέργεια φαῦλος φύσις , ἢ ἐκ γε - Νέτης εἰμί φαῦλος , ὥσπερ ὁ φύσις ὁ θηρίον καί ὁ θηριώδης ἄνθρωπος φαῦλος ἐκ γενετή εἰμί , ἢ οὐ εἰμί μέν ἐκ γενετή φαῦλος ὁ φύσις ἀλλά διά ἐθισμός ὁ πρός ὁ κακός , οἷος εἰμί ὁ φύσις ὁ φαῦλος ἄνθρωπος καί ἀπαίδευτος καί ἐθίζω πράσσω παιδόθεν ὁ αἰσχρός . ἡδονά οὖν εἰμί ὁ ἐκ φύσις φαῦλος , ἤτοι ὁ θηριώδης ἄνθρωπος καί ὁ διά ἐθισμός φαῦλος ὁ ἐσθίω ὠμός κρέας καί ὁ εἴρω ὄπισθεν . ὁ δέ ὁ ἡδονή εἰμί ἰατρεία , ἤτοι ἀναπλήρωσις φύσις , ἤτοι λίαν καί ] ἐνδεής ἤτοι ἐλλιπής , οἷος ἰατρεία , ἤτοι ὁ ἀναπλήρωσις ὁ γαστήρ ὁ ἐνδεής βρῶμα ἡδονή εἰμί , ὁ δέ ὁ ἡδονή γίγνομαι τελειόω τις ἐπιθύμημα ἢ πληρόω ὁ ἐνθύμησις καί ἐπιθυμία . θυμιάω . εἰμί γάρ ἐνθυμέομαι καί ἐπιθυμέω ἀφροδισιάζω καί πληρόω ὁ ἐπιθυμία τε καί ἐνθύμησις , ἥδομαι . ὥστε ὁ σωματικός ἡδονά διά οὗτος κύριος μέν σπουδαῖος , ἤτοι ἀγαθός , οὖον εἴρω , ἀλλά κτάομαι συμβεβηκός . | ἔτι διώκω , ἤτοι ζητέω , ὁ σωματικός ἡδονά διά ὁ σφοδρός εἰμί , ἤτοι ὑπερβολικός καί ἄμετρος , ὑπό ὁ μή δύναμαι χαίρω ἄλλος τις πρᾶξις . τις γάρ μή δύναμαι πράσσω τίς , ἵνα μή ἀργός εἰμί καί κάθημαι , διά ὅλος ὁ ἡμέρα ἐσθίω καί πίνω καί ἀφρον - δισιαζω βούλομαι καί αὐτός ἑαυτοῦ δίψα παρασκευάζω . βούλομαι γάρ πίνω διά ὅλος ὁ ἡμέρα ἐσθίω ἁλμυρός τις , ἵνα ἔκδιψος οὗτος γίγνομαι . ὅταν οὖν ὁ ἡδονά ὁ σωματικός εἰμί ἀβλαβής ἀβλα - Βέις δέ εἰμί , εἰμί σύμμετρος εἰμί ) καί σύμμετρος τις πίνω καί ἐσθίω ἥδομαι , τότε ὁ σωματικός ἡδονή εἰμί ἀνεπιτίμητος , ἤτοι οὖον ψεκτός , ὅταν δέ βλαβερός εἰμί βλαβερός δέ εἰμί , ὅταν ἀσύμμετρος εἰμί ) , ἤτοι ὅταν ὑπερβολικός # x003E ; πίνω καί ἐσθίω ἥδομαι , τότε φαῦλος καί ψεκτός εἰμί . τις οὖν ζητέω ὁ ὑπερβολικός ἡδονά ὁ σωματικός , ἐπεί οὐ ἔχω - βρόχος ἕτερος τις ἡδύς , ἐπί ὅς εἄν ἥδομαι . διά οὗτος , ἤτοι φαῦλος εἰμί καί χυδαῖος καί μή δύναμαι νοέω ὁ κύριος ἡδονή , ζητέω ὁ σωματικός ἡδονή . καί πολύς δοκέω λυπηρός ὁ μή ἔχω ἕτερος τίς ἡδύς , ἐπί ὅς ἄν ἥδομαι . ὁ γάρ ἄνθρωπος μοχθέω ἀεί δήω ἡδονή τις καί ἀνάπαυσις . εἰμί δέ μή ἔχω ἡδονή τις , ἐν ὅς εἄν εὐφρ ἀνθέω , εὐθύς λυπέω καί ἀδημονέω . λυπηρός δοκέω διά ὁ φύσις , ἤτοι διά ὁ ἔχω φύσις πολύμοχθος . ἀεί γάρ ὁ ζῷον πονέω , καί ὁ φυσικός λόγος μαρτυρέω ὁ ἀεί πονέω ὁ ζῷον , φάσκω λυπηρός εἰμί ὁ ἀεί ὁ ὁρατικός δύναμις ὁράω καί ἐνεργέω καί ὁ ἀκουστικός δύναμις ἀεί ἀκούω . πόνος γάρ καί λύπη ἐμποιέω ὁ ζῷον ὁ ἀεί ὁράω καί ἀκούω οὐ αἰσθάνομαι δέ ὁ πόνος καί ὁ λύπη ὁ ἐπιγίγνομαι ἐγώ ἐκ ὁ ὁ ὁρατικός δύναμις καί ἀκουστικός ἀεί ἐνεργέω , διότι συνήθης εἰμί ὁ τοιοῦτος πόνος καί μόχθος . ὁμοίως δέ καί ὁ ἄνθρωπος ἐν νεότης εἰμί ἀγαπάω ὁ σωματικός ἡδονά ὁ ὑπερβολικός διά ὁ αὐξάνω σύντομος βούλομαι . βούλομαι γάρ ἐσθίω καί πίνω διά ὅλος ὁ ἡμέρα , ἵνα σάρξ αὐτός πλείων προστίθημι καί σύντομος αὐξάνω καί ἰσχυρός γίγνομαι . ὥσπερ καί ὁ οἰνόω διάκειμαι . ἔκδιψος γάρ γίγνομαι καί διακαής ἀπό ὅστις μᾶλλον μεθύσκω . καί ὁ νεότης ἡδύς , ἤτοι περί ἡδονά μάλα εἰμί ἐπιρρεπής καί ἐμπαθῶς διάκειμαι . ὁ δέ μελαγχολικός κτάομαι ὁ φύσις ἀεί δήω ἰατρεία , ἤτοι ἀναπλήρωσις . ἔχω γάρ ὁ χολή θερμός εἰμί σύντομος καταναλίσκω ὁ ἐν ὁ γαστήρ βρῶμα . καί ἵνα μή ὁ γαστήρ κενόω διακαίω πᾶς ἐντόσθια ὁ χολή ὁ μέλας διά ὁ μή ἔχω ἕτερος τίς καταναλίσκω , διά οὗτος δήω ἀεί ὁ μελαγχολικός ἰατρεύω , ἤτοι ἀναπληρόω βρῶμα ὁ γαστήρ αὐτός . καί γάρ ὁ σῶμα ὁ μελγχοκαθηλιξ ἀεί εἰμί δάκνω , ἤτοι ὀδυνάω καί ἐκκαίω διά ὁ κρᾶσις . ὁ γάρ κρᾶσις αὐτός τοιοῦτος εἰμί θερμός καί μελαγ - χολικός , καί ἀεί ἐν ὄρεξις εἰμί σφοδρός , ἤτοι καί ὀρέγω διά ὅλος 10 ὁ ἡμέρα ἐσθίω καί πίνω πολύς . ὁ ἡδονή οὖν ἐάν εἰμί ἰσχυρός , ἤτοι ὑπερβολικός , ἐξελαύνω καί ὁ λύπη , ὅστις εἰμί ἐναντίος , ἤτοι ὑπερβολικός , καί ὁ τυγχάνω , ἤτοι ὁ ὑπερβολικός . καί γίγνομαι ἀκόλαστος καί φαῦλος διά οὗτος , ἀείδω διά ὁ ἄμετρος ἡδονή . ὁ ἡδονά ὁ ἀπό ὁ νοέω καί θεωρέω γίγνομαι ἄνευ λύπη εἰμί καί ὑπερβολή οὐ ἔχω . ὅσος γάρ τις ὑπερβολικός νοέω , τοσοῦτος μᾶλλον ἐπαινέω ὑπερβολή γάρ ἐπί ὁ διανοητικός ἀρετή οὐ εἰμί . ἢ καί οὕτως · ὁ δέ ἄνευ λύπη , ἤτοι ὁ θεωρητικός ἡδονή , ὅς γίγνομαι ἄνευ λύπη , ὑπερβολή οὐ ἔχω . ὁ γάρ σωματικός ἡδονά μετά λύπη καί ἐπιθυμία γίγνομαι . εἰμί γάρ τις πεινάω , λυπέω πρῶτος καί ἐπιθυμέω ἐσθίω , καί οὗτος γίγνομαι ἡδονή αὐτός , ἐκ ὁ ἀναπληρόω ὁ γαστήρ βρῶμα . ὁ ἡδονή ὁ ἐκ ὁ νοέω ἄνευ λύπη · εἰμί ἐπιγίγνομαι · οὖον γάρ λυπέω πρῶτος ὁ θεωρητικός , εἶτα ἥδομαι . οὗτος δέ ὁ ἡδονή , ὅς ὑπερβολή οὐ ἔχω , # x003E ; ψεκτός εἰμί , ὁ εἰμί ἀπό ὁ φύσις ἡδύς , ἤτοι κύριος ἡδύς , καίω μή κατά συμβεβηκός . κύριος γάρ ἡδονή εἰμί ὁ ἐκ ὁ θεωρέω . κατά συμβαίνω ἡδύς φημί ὁ ἰατρεύω , ἤτοι ὁ ἀναπλήρωσις φύσις ἐνδεής , ἤτοι ὁ σωματικός ἡδο - νάω . διά οὗτος γάρ ἡδύς δοκέω εἰμί ὁ ἐσθίω καί πίνω , διότι ἐν οὗτος συμβαίνω ὁ πίνω καί ἐσθίω ἰατρεύω , ἤτοι πληρόω βιβρώσκω - Μάτων ὁ γαστήρ , ὁ ὑπό μέρος ὑγιής , ἤτοι ὁ θρεπτικός δύναμις , πράσσω τίς , ἤτοι ῥώννυμι εἰμί . εἰμί μή γάρ ῥώννυμι ὁ θρεπτικός , οὐ ἄν δύναμαι ὁ ζῷον ἐσθίω ἢ πίνω καί ἐνεργέω τίς . ὁ δέ ὑπο - Μένων εἶπον , διότι πᾶς ὁ αἰσθητήριον ὁ ζῷον ἐκλείπω , ἤτοι ἐν ὁ αἰσθητικός δύναμις ἐκλείπω κἀν ὁ ὁρατικός ἄν πᾶς ὁ αἰσθητικός δύναμις ἐκλείπω , μόνος δέ ὁ θρεπτικός δύναμις εταλειφθής , ζῶ ὁ ζῷον τρέφω μόνος , κἀν καί ὁ ἄλλος ἀναισθητέω . καί ὅτι εἰμί μέλλω φθείρω , πᾶς μέν ὁ δύναμις ὁ Ψυχή πρῶτος ἀπόλλυμι , ὁ ἀλλοιωτικός ὁ αἰσθητικός ὁ ἀποκριτικός , μόνος δέ ὁ θρεπτικός καταλείπω τελευταῖος ἀπόλλυμι καί αὐτός . ὥστε καί οὐ εἰμί κύριος ἡδύς ὁ πίνω ὁ ἐσθίω , ἀλλά διά ὁ ἀποπλήρωσις ὁ γαστήρ , διά οὗτος ἡδύς δοκέω , φύσις δέ , ἤτοι κύριος , ἡδύς εἰμί ὁ ἐνέργεια ὁ θεωρητικός ἕξις καί ὁ ὁ ἀρετή ἐνέργεια . οὐ ἀεί δέ εἰμί ἐγώ ὁ αὐτός ἡδύς ἀλλά ἄλλος καί ἄλλος δοκέω ἡδύς ἐγώ , ἐπεί καί ὁ φύσις ἐγώ οὐ εἰμί ἁπλόος . οὖον γάρ ἐκ Ψυχή μόνος εἰμί ἀλλά ἔνειμι τίς καί ἕτερος , ἤτοι ἀλλά εἰμί τίς καί ἕτερος , ἐκ ὅς συνίστημι , ἤτοι ὁ σῶμα κατά ὅς καί φθαρτός εἰμί . καί ἐπεί σύνθετος εἰμί ἐκ Ψυχή καί σῶμα , οὐ ἁπλόος δέ , οὖον ὁ αὐτός ἡδύς χαίρω ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , ἀλλά ἄλλος μέν ἡδύς χαίρω ὁ ψυχή , ἄλλος δέ ὁ σῶμα ὥστε εἄν ὁ ἕτερος , ἤτοι ὁ ψυχή , πράσσω , ἤτοι ἐνεργέω καί ἥδομαι ὁ ἀπό ὁ νοέω ἐνέργεια , οὗτος παρά φύσις εἰμί , οὐ ἡδύς εἰμί ὁ ἕτερος φύσις , ἤτοι ὅς γάρ ἡδύς χαίρω ὁ ψυχή , οὗτος οὐ εἰμί ἡδύς ὁ σῶμα ἀλλά λυπηρός . ὅταν δέ ἰσάζω καί ὅς ἥδομαι ὁ ψυχή , οὗτος ἥδομαι καί ὁ σῶμα καί ἥδομαι μέν καί ὁ σῶμα ὅς δή καί ὁ ψυχή ἥδομαι , τότε ὅς ἡδύς εἰμί ὁ Ψυχή , οὗτος πράσσω καί ἐνεργέω παρά ὁ Ψυχή οὔτε λυπηρός δοκέω ὁ σῶμα οὔτε ἡδύς . ἐπεί ἐάν ἔχω τις ἁπλόος φύσις , οἷος ὁ ἄγγελος καί ὁ θεός ἁπλόος φύσις εἰμί , καί διά οὗτος ὁ ἁπλόος πρᾶξις , ἤτοι ὁ ἁπλόος ἐνέργεια , Ἡδίστη εἰμί , ἤτοι ὁ αὐτός ἡδύς χαίρω . ὁ γάρ ἁπλόος φύσις εἰμί ὁ ἐκ ὁ νοέω ἡδονή ἀεί χαίρω καί οὐ ἄλλος τις . ὁ γάρ αὐτός ἡδύς εἰμί αὐτός . διό καί ὁ θεός ἁπλόος φύσις εἰμί ἀεί εἷς ἡδονή χαίρω , ὁ ἁπλόος . ἡδονή δέ εἰμί αὐτός ὁ πρός ἑαυτοῦ στρέφω καί ἑαυτοῦ νοέω . ἴσως δέ τις ἐν · στάσις φέρω . εἰμί ὁ θεός ἀκίνητος , ὁ δέ ἡδονή κίνησις τίς εἰμί ὁ γάρ ἡδονή ἐνέργεια , ὁ δέ ἐνέργεια κίνησις ) , πῶς φημί ὁ θεός ἥδομαι ; εἰμί γάρ ἥδομαι , καί κινέω , ὅσπερ ἄτοπος εἰμί . λύσις ὁ ἔνστασις · ὅτι ὁ ἡδονή οὐ εἰμί ἐνέργεια ὁ κίνησις μόνος ἀλλά καί ὁ καί ὁ ἡδονή μᾶλλον ἐν ἠρεμία θεωρέω παρὸ ἐν κινέω · μέχρι γάρ κινέω ὁ νόος πρός ὁ νοέω τίς , οὐ ἥδομαι , ἐπεί τότε μᾶλλον ἔχω ταραχή , ὅταν κινέω , ὅταν δέ νοέω ὅς μέλλω νοέω καί ἐρευνάω , τότε μᾶλλον ἥδομαι , ὥστε ὁ ἡδονή ἡʹ ἡδονή ἐν ἠρεμία μᾶλλον # x003E ; ἐν ἀκινησία θεωρέω . ἴσως δέ πάλιν ἄν εἶπον τις , εἰμί ὁ μεταβολή πᾶς ἡδονή εἰμί , ὁ δέ θεός οὖον μεταβάλλω , πῶς ἥδομαι ; λύσις · ὅτι οὗτος εἴρω ὁ ποιητής διά ὁ πονηρός φύσις . ὁ γάρ μεταβολή πᾶς γλυκύς εἰμί διά πονέω - Ριάν τις , ἤτοι διά ὁ πονηρός φύσις εἴρω ὁ ποιητής . ἡδύς γάρ δο - κεῖ ὁ πονηρός ἄνθρωπος ὁ μεταβάλλω καί μεταπίπτω ἀπό ὅδε εἰς ὅδε . ὥσπερ γάρ ὁ πονηρός ἄνθρωπος μεταβάλλω καί μεταπίπτω ἀπό ὅδε εἰς ὅδε , οὗτος καί ὁ φύσις ὁ δήω μεταβολεύς καί ὅς ἡδύς δοκέω ὁ κατά ἕκαστος μεταπίπτω καί μεταβάλλω , πονηρός εἰμί . οὖον γάρ ὁ ἁπλόος φύσις , οἷος ὁ ὁ θεός εἰμί , καί ἐπιεικής , ἤτοι Ἀγαθή , ἡδύς νομίζω ὁ μεταβάλλω καί μεταπίπτω ἀπό ὅδε εἰς ὅδε . καί ὁ φύσις γάρ ὁ ἀγαθός καί ἐναίρω ἄνθρωπος ἑδραῖος εἰμί καί 50 ἀμετακίνητος , ὥσπερ καί ὁ ἁπλόος φύσις . ἀκίνητος γάρ ὁ καλός .