eustratius.in-aristotelis-ethica-nicomachea-i-commentaria 4
Λέγομεν δ’ ἑξῆς περὶ ἐλευθεριότητος . Εἰπὼν περὶ τίνα ἡ ἐλευθεριότης , ἅμα καὶ μέθοδον ἡμῖν ὑπέγραψεν ᾗ δυνησόμεθα ἑκάστην ἀρετὴν γνωρίζειν περὶ τίνα ἐστὶ καὶ τίνων πράξεων ἢ παθῶν μεσότης . ἐπεὶ γὰρ πᾶσα ἀρετὴ ἕξις ἐπαινετή , ἐπαινετὸν καὶ ἀγαθὸν ἡ ἀρειή , περὶ ἃ ἐπαινεῖται ἡ κατ’ αὐτὴν ἐνέργεια . δῆλον γὰρ ὅτι περὶ ταῦτα ἔστιν . οὐ γὰρ δὴ περὶ ἄλλα μὲν ἡ κατ’ αὐτὴν ἐνέργεια , περὶ ἄλλα δὲ ὁ ἔπαινος αὐτῇ . ἐπὶ γὰρ ταῖς ἐνεργείαις ταῖς ἀπ’ αὐτῶν ὁ ἔπαινός ἐστιν . ἐπεὶ τοίνυν ἡ ἐλευθεριότης περὶ δόσιν ἐστὶ χρημάτων ἐπαινετὴ καὶ λῆψιν , δῆλον ὅτι καὶ ἡ ἕξις ἡ ἐλευθεριότης , ἀφ’ ἧς αἱ ἐπαινεταὶ ἐνέργειαι , περὶ δό.σιν καὶ λῆψίν ἐστι χρημάτων , μεσότης ἕξις οὖσα , οὐδ’ ἐν οἷς ὁ σώφρων , ἃ ἐν τῇ συμμετρίᾳ τῇ περὶ τὰς δι’ ἁφῆς ἡδονὰς ὁρίζεται . χρήματα δὲ λέγομεν . ὅτι χρήματα λέγεται πάντα ὅσων ἡ ἀξία νομίσματι μετρεῖται . χρῆμα γὰρ κυρίως τὸ νόμισμα , ὁμωνύμως δὲ καὶ πᾶν πρᾶγμα χρῆμα λέγεται , ἀφ’ οὗ φαμέν τινα , ὅτι χρῆμά τι ἔπραξεν ἤτοι πρᾶγμα , καὶ τοὺς διοικοῦντάς τι καὶ πράσσοντας χρηματίζειν φαμεν . Ὧν δέ ἐστι χρεία τις . Ὧν ἐστι χρεία εἴρηκεν ἀντὶ τοὐ ὧν ἐστι χρῆσις , ταῦτ’ ἐστὶν οἷς 3 ; χρώμεθα . ἐχρήσατο δὲ τῷ ῾δὲ᾿ ἀντὶ τοῦ γάρ’ · τὸ γὰρ ἑξῆς ἐστιν ῾ὧν γάρ ἐστι χρεία᾿ · καὶ ὧν μέν ἐστι χρεία , ἤιοι χρῆσις , τούτοις χρώμεθα οὐχ ἅμα πᾶσιν , ἀλλ’ ὧν ἐστι χρεία · ὧν δ’ οὐκ ἔστιν , οὐδὲ χρώμεθα . οὐ ταὐτὸν δὲ χρῆσις καὶ χρήσιμον · χρῆσις μὲν γάρ ἐστι , καθὸ χρώμεθά τισι , τὰ δὲ οἷς κατ’ ἐκεῖνο χρώμεθα , ταῦτά ἐστι χρήσιμα . αἱ μὲν γὰρ τέχναι καὶ ὅλως αἱ ἕξεις , ἐν αἷς καὶ ἀρετὴ καὶ κακία , αἱ χρώμεναι ἄλλοις εἰσί , τουτέστι καθ’ ἃς χρώμεθά τισι . κατὰ γὰρ τὴν τεκτονικὴν τοῖς ὑποκειμένοις τῆ τεκτονικῇ χρώμεθα , κατὰ δὲ τὴν μουσικὴν τοῖς τῇ μουσικῇ , ὁμοίως καθ’ ἑκάστην ἀρετὴν καὶ κακίαν , περὶ ἃ ἡ ἀρετὴ καὶ κακία , τοῖς μὲν καλῶς δηλονότι ὅσοις κατ’ ἀρετήν , τοῖς δὲ κακῶς ὅσοις κατὰ κακίαν . αὐτῶν δὲ τῶν ἕξεων οὐκ ἔστι χρῆσις , ὅθεν καὶ ἄτοποι οἳ διὰ τούτων κατασκευάζονται τὴν ἀρετὴν ἀγαθὸν καὶ τὴν κακίαν κακόν , πλοῦτον δὲ καὶ τὰ ὡς δυνάμεις λεγόμενα ἀγαθὰ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακά , ὅτι τῇ μὲν ἀρετῇ οὐχ οἷόν τε χρήσασθαι κακῶς ὡς οὐδὲ τῇ κακίᾳ καλῶς , τούτοις δὲ καὶ εὖ καὶ κακῶς . ἐκείνων μὲν γὰρ οὐδ’ ἔστι χρῆσις , διὸ οὐδὲ καλῶς λέγοιτ’ ἄν τις αὐτοῖς χρῆσθαι . οὐ γὰρ τούτοις χρώμεθα , ἀλλὰ διὰ τούτων τοῖς ἄλλοις , τὰ δὲ οὕτως ἀγαθά ἐστι τὰ ἐν χρείᾳ ὄντα καὶ χρήσει . πάντα δὲ τὰ ὧν ὧ ἐστι χρῆσις τοιαῦτά ἐστιν , ὥστε δύνασθαί τινα καὶ εὖ αὐτοῖς καὶ κακῶς χρήσασθαι . <καὶ ὁ πλοῦτος δέ ἐστι τῶν χρησίμων , ὡς καὶ αὐτός φησιν , ὥστε διὰ τοῦτο ἔνεστι τῷ πλούτῳ καὶ εὖ καὶ κακῶς χρήσασθαι.< ἀλλ’ οὐδὲ συνάγουσιν ἐξ ὧν λαμβάνουσιν ὃ οἴονται . | συνάγεται γὰρ καὶ τὸ ἀγαθὰ καὶ κακὰ εἶναι οἷς ἔστιν εὖ καὶ κακῶς χρῆσθά , ἀλλ’ οὐκ οὔτε ἀγαθὰ οὔτε κακά . εἰ γὰρ οἷς εὖ χρώμεθα ἀγαθὰ καὶ οἷς κακῶς κακά , ἕποιτ’ ἄν καὶ οἷς ἀμφοτέρως ἀμφότερα . οὐ γὰρ τὸ λαμβανόμενόν ἐστιν , ὅτι οἷς εὖ χρώμεθα ταῦτα οὐκ ἔστι κακά , οὐδὲ οἷς κακῶς ἀγαθά . οὕτω γὰρ οὐκέτ’ ἄν τὴν ἀρετὴν ἀγαθὸν ἀλλ’ οὐ κακὸν δεικνύοι , καὶ τὴν κακίαν οὐ κακὸν ἀλλ’ οὐκ ἀγαθόν . ἀλλὰ καὶ ἄτοπον τὸ τοῖς χρωμένοις συμμεταπίπτειν τὰ οἷς χρῶνται . οὕτω γὰρ ἂν καὶ τὰ ὄργανα λέγοιεν συμμεταπίπτειν . ἔτι εἰ λέγοι ἄν τις , εἰ ᾧ τις κακῶς χρήσεται , τοῦτο ἢ κακόν ἐστιν ἢ οὔτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν , καὶ Σωκράτης ἐπεὶ κακῶς αὐτῷ Ἀθηναῖοι ἐχρήσαντο , ἢ κακὸς ἦν ἢ οὔτε κακὸς οὔτε ἀγαθός · ὁμοίως Ἀνάξαρχος · ἐχρήσατο γὰρ αὐτῷ κακῶς Νικοκρέων ὁ τύραννος · ὁμοίως καὶ Ζήνων . ἑκάστῳ δ’ ἄριστα χρῆται . διὰ τούτων σαφῶς δηλοῖ , ὅτι αὐταῖς ταῖς ἀρεταῖς οὕτω χρώμεθα . ἐπεὶ οὕτως ἄν εἴη καὶ τῆς ἀρετῆς ἀρετή , καθ’ ἣν πάλιν τῖς ἀρεταῖς εὖ χρώμεθα , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . ὁ ἔχων τὴν περὶ ἕκαστον ἀρετήν . οἱ γὰρ τὴν ἑκάστου τῶν χρησίμων χρηστικὴν ἀρετὴν ἔχοντες , οὗτοί εἰσιν οἱ καλῶς αὐτῇ χρώμενοι . οὕτω καὶ τεχνίτης , καὶ ὁ τὴν ἀρετὴν δὴ ἔχων ὁ σπουδαῖος ὡσαύτως . ἢ τὸ εὗ πάσχειν . τοῦτο ἐκ τοῦ λαμβάνειν ὅθεν δεῖ γίνεται ἢ τὰ αἰσχρὰ μὴ πράττειν , ὃ ἐν τῷ μὴ λαμβάνειν ὅθεν οὐ δεῖ κρίνεται . καὶ ἡ χάρις τῷ διδόντι · ὅ ἐστι σύμβολον τοῦ εὖ πάσχειν , δι’ οὗ πιστοῦται τὸ ἐν δόσει ἢ λήψει τὴν ἐλευθερίοτηια εἶναι . καὶ ῥᾶ ὂν δὲ τὸ μὴ λαμβάνειν τοῦ δοῦναι . καὶ διὰ τοῦτο δείκνυσι τὸ προκείμενον οὕτως ἔχον . εἰ ἡ ἀρετὴ γὰρ τὸ χαλεπώτατον ( διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ ἀνδρεία μάλιστά ἐστιν ἀρετή ) , χαλεπώτερον δὲ καὶ δυσχερέστερον τὰ οἰκεῖα προΐεσθαι τοῦ μὴ λαμβάνειν τὰ ἀλλότρια , περὶ τὴν δόσιν ἄν μᾶλλον ἡ ἐλευθερίοτης εἴη . ἁλλ᾿ οὐχ ἧττον εἰς δικαιοσύνην · ἀντὶ τοῦ μᾶλλον , οὐ πάνυ δὲ οὐδ’ οὗτοι εἰς δικαιοσύνην . εἰσὶ γὰρ οἳ γλισχρότητος χάριν τοῦτο ποιοῦσι , μήτε λαμβάνειν θέλοντες μήτε διδόναι , καὶ διὰ τοῦτο μὴ λαμβάνοντες ἵνα μηδὲ δῶσιν , ὃ καὶ Πλάτων’ φησὶν ἐν Πολιτείαις , ὅτι οἱ ἄνθρωποι τοὺς περὶ δικαιοσύνης ἔθεντο νόμους οὐ τοῦ μὴ ἀδικεῖν χάριν , ἀλλὰ τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι φόβῳ . οἱ δὲ λαμβάνοντες οὐδὲ ἐπαινοῦνται πάνυ . οἱ λαμβάνοντες , φησίν , οὐ πάνυ ὑγιῶς ἐπαινοῦνται . οὐδὲν γὰρ ἄξιον ἀρετῆς ποιοῦσι , τοῦ λαμβάνειν ἐν τῷ εὐεργετεῖσθαι , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ εὐεργετεῖν κειμένου . ὥστε μᾶλλον ἐλευθριότητος τὸ διδόναι σημεῖον , ἀλλ’ οὐ τὸ λαμβάνειν κἄν ὅθεν δεῖ . Φιλοῦνται δὲ σχεδὸν μάλιστα οἱ ἐλευθέριοι . Τὸ σχεδὸν πρόσκειται · οὐ γὰρ τοῦ ἀνδρείου , ὠφελιμώτερος γὰρ οὗτος , ἅτε πατρίδα ῥυόμενος καὶ τὴν ἄλλην περιουσίαν ᾗ καὶ ὁ ἐλευθέριος χρήσεται κατὰ τὴν αὐτοῦ ἀρετὴν καὶ ὁ μεγαλοπρεπής . αἱ δὲ κατ’ ἀρετὴν πράξεις καλαί . τὰς κατ’ ἀρετὴν πράξεις φησὶ καλὰς εἶναι καὶ τοῦ καλοῦ ἕνεκα . τοῦτο δέ ἐστιν ἐν τῷ ὡς δεῖ καὶ ὅσα δεῖ καὶ οἷς δεῖ καὶ ὅτε δεῖ · οὐ γὰρ φορτικῶς δώσει οὐδὲ κηρύττων οὐδὲ ἐπὶ μαρτύρων . καὶ ταῦτα δὲ τοῦ καλοῦ ἕνεκα · ἐνδέχεται γὰρ καὶ οἷς <δεῖ> διδόντα μὴ τοῦ καλοῦ διδόναι ἀλλὰ δόξης ἢ τιμῆς ἢ θήρᾳ μείζονός τινος κέρδους ἢ διὰ φόβον , δι’ ἃ οὐκ ἐλευθέριος οὕτω διδούς , ἀλλὰ καὶ ἡδέως , φησί , ἢ ἀλύπως δώσει . τοῦτο δέ φησιν , ἐπεὶ τὸ κατ’ ἀρετὴν ἅπαν ἡδὺ ἢ ἄλυπον ἐνεργούμενον . ὁ γὰρ λυπηρῶς διδοὺς οὐκ ἐλευθέριος . μᾶλλον γὰρ αἱρεῖται λυπούμενος τὰ χρήματα τῆς ἐλευθεριότητος . εἴρηκε δὲ τὸ ἀλύπως καὶ διὰ τὴν ἀνδρείαν . ὡς γὰρ καὶ ἀνωτέρω ἐπεσημαινόμεθα ἐν τῷ κατ’ αὐτὴν λόγῳ , οὐ πᾶσαι αἱ κατ’ αὐτὴν <ἐνέγειαι> τοῦτο ἡδέως δέχονται . οὐδὲ πᾶσα πάλιν δόσις κατὰ τὸ ἡδὺ ἐνεργουμένη ἐλευθέριος . οὐδὲ γὰρ οἷς μὴ δεῖ διδούς τις ἐλευθέριος , ἐπεὶ οἱ ἀκόλαστοι καὶ οἱ ἄσωτοι ἡδέως διδόντες , ἐπεὶ μὴ οἷς δεῖ διδόασιν , οὐκ ἐλευθέριοι · <οὐ οὐδὲ ὅθεν μὴ δεῖ λήψεται , καταφρονητικὸς γὰρ χρημάτων ὁ ἐλευθέριος · οὐ γάρ ἐστι τοῦ εὖ ποιοῦντος . ὅτι καὶ τὸ θεῖον εὐεργετικὸν οὐκ εὐεργετουμενον . Τὸ γὰρ ἐπιβλέπειν ἐφ’ ἑαυτὸν ἐλευθερίου . | Οὐ γάρ ἐστιν ἐλευθερίου τὸ τὴν οἰκείαν χρείαν τῆς τοῦ δεομένου προτιμοτέραν ἄγειν ἀνάγκης . κατὰ τὴν οὐσίαν δ’ ἡ ἐλευθεριότης λέγεται . οὐ γὰρ ἐν τῷ πολλὰ διδόναι ὁ ἐλευθέριος ἀλλ’ ὁ † ἐν τῇ διοικείᾳ τῆς χρείας τῶν χορηγουμένων τὴν δόσιν καὶ τῶν εὐεργετουμένων ποιούμενος . κατὰ γὰρ τὴν δύναμιν τῆς οὐσίας ἡ ἐλευθεριότης ὁρίζεται . ἐπεὶ δώσει γε καὶ ὀλίγα ἔσθ’ ὅτε , τῇ χρείᾳ μετρῶν τοῦ λαμβάνοντος τὴν δόσιν . οὐ γὰρ καὶ παραδώσει · προαναλίσκοντος γὰρ τοῦτο ἐν τῷ ὅσον οὐ δεῖ καὶ ἐξαπο - ροῦντος τὴν πρὸς ἑτέρους χρείαν . ἢ καὶ δώσει ὀλίγα ἐξ ὀλίγων καὶ οὐ δήπου διὰ τοῦτο οὐκ ἐλευθέριος , ὥσπερ οὐδὲ ὁ ἐκ πολλῶν πολλὰ διδούς . διὸ καὶ ἐγκαλεῖται τῇ τύχῃ · ἐν καιροῖς ἐπεσημήνατο , ὅτι ἐγκαλοῦσιν οἱ ἄλλοι τῇ τύχῃ ὡς ἀδίκῳ , ἅμα μὲν δεικνὺς ὅτι μὴ πλουτοῦσιν οἱ ἐλευ - θέριοι , εἴ γε δι’ αὐτοὺς καὶ ἡ τύχη ἐπικαλεῖται , ἅμα δὲ καὶ ἐπιλυόμενος , ὅτι μηδὲ ἡ τύχη μηδὲ τὸ θεῖον τούτου αἴτιον , ἀλλ’ ἔστι γινόμενον τύχῃ καὶ ἐπιμελείᾳ . οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἔχειν μὴ ἐπιμελούμενον ὅπως ἔχει . οὐδὲ γὰρ ὑγείαν ἔχειν ῥᾴδιον , μὴ ἐπιμελούμενον ὅπως ἔχει , οὔτε ἰσχὺν ἀμε - λοῦντα ταύτης , οὔτε ἄλλο τι ἀγαθόν . Συμβαίνει δὲ οὐκ ἀλόγως τοῦτο . Τὸ μὴ πλουτεῖν δηλονότι . ῥᾴδιον προετικῷ ὄντι ὡς δι’ ἀπορίαν ἐπικαλεῖσθαι τὴν τύχην · διὰ γὰρ τούτου ἔδειξεν ὡς οὐκ ἀλόγως ἐπικαλοῦσι τύχῃ . καλῶς δὲ ἄλογον τὸ τοιοῦτον · οὐ γὰρ μισθὸν δεῖ περιβλέπειν ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς καὶ τὴν τύχην ἀπαιτεῖν , ὡς οὐδὲ ὑπὲρ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν , οἷον τοῦ ὑγιαίνειν τὸν ὑγιαίνοντα ὅτι ὑγιαίνει ἀρκεῖ γὰρ αὐτῷ τὸ τοιοῦτον ἀγαθόν ) οὐ μισθὸν ἀπαιτεῖν ὃν ἔχει ἐν ἑαυτῷ , οὐκ ἔξωθέν τινα οὐδὲ ἐπεισοδιώδη , τουτέστι τὸ ὑγιαίνειν , καὶ προείληφεν αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ . Ἕπεται γὰρ τῇ ἐπιεικεῖ δόσει ἡ τοιαύτη λῆψις . Συνᾴδει γὰρ τῇ τοιαύτῃ δόσει ἡ ὁμοία λῆψις , ὡς τῇ ἀτόπῳ δόσει ἡ ἄτοπος λῆψις , ὡς ἐπὶ τῶν ἀσώτων , οἷον ἵνα διδόναι ἔχωσι , καὶ λῃστήρια συνιστῶσι καὶ πάσης ἄλλης ἰδέας καλοῦ οὐκ ἀπέχονται . οὐ μέντοι τῇ ἀτόπῳ λήψει ἕψεται ἡ ἐπιεικὴς δόσις ( πῶς γὰρ ὁ κακῶς κτησάμενος καὶ περὶ πολλοῦ τοῦτο ποιησάμενος καλῶς καὶ ἐλευθερίως ἀναλώσει ; ) , ὡς οὐδὲ τῇ φορτικῇ δόσει ἡ δέουσα λῆψις . ἐκ τῶν δέοντων γὰρ συνάγειν ἐθέλοντι τῷ ἀσώτῳ εἰς στενὸν κομιδῇ καὶ ἄπορον καταστήσεται αὐτῷ τὰ τῆς ἀσω - τίας . αἱ μὲν οὖν ἑπόμεναι γίνονται ἅμα ἐν τῷ αὐτῷ , οὐ γὰρ ἐναντίαι , ἡ ἐπιεικὴς δόσις καὶ λῆψις δηλονότι , ἡ δὲ ἐναντία , ἤτοι δόσις ἢ λῆψις , οὐχ ἕπονται . τῆ γὰρ κακῇ δόσει πῶς ἕπεται καλὴ λῆψις ; οὐδ’ ἔμπαλιν . ἐὰν δὲ παρὰ τὸ δέον καὶ τὸ καλῶς ἔχον συμβαίνῃ αὐτῷ , οἷον εἰ θεωρίας ἀναγκάζοιτο [ ὁ ] ὑπὲρ πατρίδος ἢ μονομαχίας συνιστᾶν ἢ διανομὰς ἢ εἴς τινας ἄλλας οἰκείας πράξεις ἀναλίσκων τὰ ἑαυτοῦ , λυπήσεται μετρίως καὶ ὡς δεῖ . εῖ . οὐ γὰρ πᾶσα λύπη οὐδὲ πᾶν πάθος παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον , ὡς οἴονταί τινες , ἀλλ’ ἔστι λυπηθῆναι καὶ ὡς δεῖ , τουτέστιν εὐλόγως . οὐδὲν δὲ εὐλόγως γινόμενον ἡμαρτημένον . τοιαύτη ἐστὶν ἡ λύπη , ἣν οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἀντὶ λύπης συστολὴν καλοῦσι . τῷ Σιμωνίδῃ δὲ μὴ ἀρεσκόμενος · τὸν μελοποιὸν φάσκων . ὡς φιλαργύρου γὰρ αὐτοῦ μέμνηνται ἄυλοι τε καὶ Θεόφραστος ἐν τοῖς Περὶ ἠθῶν | καὶ ἐν τοῖς Περὶ πλούτου . τῆς ἀρετῆς δὲ τὸ ἥδεσθαι καὶ λυπεῖσθαι ἐφ’ οἷς δεῖ καὶ ὡς δεῖ · ἐφ’ οἷς , ἐπὶ τοῖς μὴ κατ’ ἀξίαν , ὡς δεῖ , μετρίως . εἰ γὰρ μήτε ἥδοιτ’ ὅλως μήτε λυποῖτο , ἀδιαφόρως ἂν ἔχοι πρὸς πάντα · οὕτω δὲ καὶ πρὸς τὰς κατ’ ἀρετὴν ἐνεργείας . τοιοῦτος δὲ ὢν οὐδ’ ἄν σπουδαῖος εἴη . τὰ γὰρ πάθη συνεξορμᾶν ἐπὶ τὰς πράξεις πέφυκεν · οὐ γὰρ ἱκανὸς ὁ λόγος καὶ ἡ κρισις · οἱ γὰρ γέροντες κατὰ τοῦτο τῶν νέων ἀπρακτότεροι . ετι αι αρεται ἕξεις εἰσὶ προαιρετικαί , ἡ δὲ προαίρεσις ὄρεξις βουλευτική , ἡ δ’ ὄρεξις πάθος . οὐκ ἄν οὗν εἴη κατ’ ἀρετὴν ἐνεργῆσαι χωρὶς πάθους . Καὶ τὴν δαπάνην γὰρ εἰς τὴν δόσιν τίθεμεν . Τοῦτο εἶπεν , ἐπεὶ τὸν ἄσωτον οἶδεν οὐ τοσοῦτον εἰς τὴν δόσιν ἀνα - λίσκοντα ὅσον εἰς τὰς μὴ προσηκούσας δαπάνας . πλὴν ἐπὶ μικροῖς . οὗτοι ἐπονείδιστοί εἰσιν , οἷον καὶ οἱ μικροκλέπται λεγόμενοι · οἱ γὰρ ἐν τῷ μεγάλα λαμβάνειν ὑπερβάλλοντες οἷοι οἱ τύραννοι ἄπληστοι καὶ πλεονέκται καὶ ἄδικοι καὶ ἀσεβεῖς , οὐκ ἀνελεύθεροι καλοῦνται . εἰπὼν δὲ τὸν ἄσωτον ὑπερβάλλειν ἐν τῷ διδόναι καὶ μὴ λαμβάνειν καὶ διὰ τοῦτο ἐλλείπειν ἐν τῷ διδόναι , φησὶ μὴ πάνυ ταῦτα γίνεσθαι <ἅμα> ἀμφότερα , τό τε διδόναι καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν . τὸν γὰρ οὕτως ἔχοντα ταχέως ἐπιλείπειν τὴν κτῆσιν , ὥστε καὶ ἡ κατὰ τὸ διδόναι ὑπερβολή . προσέθηκε τὸ τοὺς διδόντας ἰδιώτας . οὐ γὰρ τοὺς τυράννους <καὶ> τοὺς δυνάστας λείπει ταχέως ἡ κτῆσις . οὐ γὰρ ἐλέγοντο οὗτοι ἄσωτοι , τῷ ἀσώτους μὲν εἶναι τοὺς ὑπὲρ τὴν οὐσίαν ἀναλίσκοντας , ἐκείνων δὲ διὰ τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων καὶ προσόδων μὴ ὑπερβάλλειν τὰς δόσεις τὴν οὐσίαν τε καὶ κτῆσιν . καὶ τοῦτο δὲ εἰπὼν τὸ μὴ πάνυ συνδυάζεσθαι τὰ τῆς ἀσωτίας , τὸ ἅμα μὲν ὑπερβάλλειν ἐν τῇ δόσει , ἅμα δὲ ἐλλείπειν ἐν τῇ λήψει , φησίν . ὅτι ἄμφω ταῦτα ἔχων καὶ οὕτως ἄσωτος οὐκ ἀφυὴς οὐδ’ ἀνίατος ἀλλὰ μακρῷ ἀμείνων τοῦ ἀνελευθέρου καὶ δι’ ἃ προστίθησι , τῷ τε περὶ νέους γίνεσθαι τὴν τοιαύτην κακίαν μᾶλλον , τοὺς δὲ προκόπτοντας κατὰ τὴν ἡλικίαν ἐπιμελεστέρους γίνεσθαι καὶ προσεκτικωτέρους καὶ προσέτι τὴν ἀπορίαν ταχύ πὼς οὕτως ἔχουσι προίστασθαι , δι’ ὧν ἀμφοτέρων ἡλικίας καὶ ἀπορίας σωφρονεῖν ἀναγκασθῆναι <καὶ κατάγνωσιν τούτων σχεῖν πρὸς τὸ ἄμεινον μετατεθῆναι.> ἔχει γὰρ τὰ τοῦ ἐλευθερίου τὸ καὶ μὴ λαμβάνειν . οὐ γὰρ προηγουμένως λήψεται ὁ ἐλευθέριος , ἀλλ’ ἀναγκαίως , ὡς εἴρηται , ὡς ἂν ἔχοι διδόναι . καὶ <οὐ> λήψεται ὅθεν οὐ ἐπεὶ καὶ τῷ ἐλευθερίῳ οὐ προηγούμενον τὸ λαμβάνειν ἀλλ’ ἀναγκαῖον . ἦν γὰρ περὶ δόσιν μᾶλλον ἡ ἐλευθεριότης . διὸ καὶ ἐλλείπει κατὰ τὴν λῆψιν , καὶ οὐχ ἡδέως λαμβάνει · καίτοι αἱ κατ’ ἀρετὴν ἐνέργειαι ἡδεῖαι . διὰ τοῦτο δὲ ὁ ἄσωτος οὐδὲ φαῦλος δοκεῖ τὸ ἦθος οὐδὲ ἀγεννής , ὡς ἔχων ἐν τῆ · διανοίᾳ μεγαλεῖόν τι καὶ οὐκ εὐτελὴς ὤν , ἠλίθιος δὲ μᾶλλον , οἷον ἀμαθὴς καὶ ἀνόητος , ὃς εἰ παιδευθείη καλὸς ἄν εἴη . Διά τε τὰ εἰρημένα . Τὸ διδόναι φησὶ καὶ μὴ λαμβάνειν . ὁ γὰρ ἀνελεύθερος καὶ λαμβάνει ὅθεν οὐ δεῖ καὶ οὐδενὶ δίδωσιν ἀλλ’ οὐδὲ ἑαυτῷ , ὡς ζωμῷ τὸ λεγόμενον ζῆν προαιρούμενος . εὐχερῶς γὰρ ἀναλίσκοντες . ἄσωτος μὲν κυρίως , ὡς καὶ ἀρχόμενος εἶπεν , ὁ τῆς οὐσίας ἑαυτοῦ δαπανητικός · τούτῳ δὲ ἐνίοτε συνδυάζεται I καὶ ὁ ἀκόλαστος · καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ τοιοῦτον ἀκούουσι τὸν ἄσωτον τὸν εἰς αἰσχρὰ καὶ ἀφροδίσια ἀναλίσκοντα · οὐ μὴν ὁ κατ’ ἀλήθειαν ἄσωτος τοιοῦτος , ἀλλ’ ὁ ἀναλίσκων ἀδεῶς οἷς δεῖ καὶ μὴ δεῖ καὶ πάντοθεν λαμ - βάνειν προῃρημένος . εἶναι δέ τινά φησιν ἄσωτον εὐίατον , τυχόντα ἐπιμεδιδόντας λείας · ἀλλ’ ὁ μὲν διδόναι προῃρημένος , λαμβάνειν δὲ μή , οὗτος <ὁ> ἄσωτός ἐστιν εὐίατος . ὁ γὰρ διδοὺς καὶ λαμβάνων ἀδιακρίτως καὶ κατὰ μὲν τὸ διδόναι ἄσωτος , κατὰ δὲ τὸ λαμβάνειν ἀνελεύθερος ( ἐπεὶ καὶ τοῦτο καθ’ ἓν μέρος τοῦ ἀνελευθέρου πρᾶξις ) , οὗτος δυσίατος ἢ καὶ ἀνίατος ὡς ὁ κυρίως ἄσωτος , ὃς καὶ δίδωσιν ἀνυποστόλως καὶ λαμβάνει καὶ συνδυάζεται τῶ ἀκολάστῳ . τῶν δὲ ἀκολάστων ὁ μὲν περὶ τὰ ἀφροδίσια ἁμαρτάνων τῷ μᾶλλον ἢ δεῖ λάγνος καλεῖται , ὁ δὲ περὶ οἶνον οἰνόφλυξ , ὁ δὲ περὶ βρώσεις ποικίλος , ὁ μὲν οὐ περιμένων τοὺς προσήκοντας καιροὺς τῆς τροφῆς , ὀξυπείνγης τις λεγόμενος , ὀψοφάγος ἄγος δὲ ὁ πλείονι τῷ ὄψῳ χρώμενος , λιμβὸς δὲ ὁ περίεργος καὶ ποικίλος ἐν τῇ παρασκευῇ τῆς τροφῆς , τένθης δὲ ὁ λίχνος καὶ τὸ ἀπὸ παντὸς ἥδιστον θηρώμενος μεταφέρων αὐτὸ ἄλλοτ’ ἐπ’ ἄλλα , γάστρις δὲ ὁ πολλὰ καὶ πολυτελῆ ζητῶν , λαίμαργος ὁ ἐν τῷ ἐσθίειν ἐπιφαίνων μαργότητά τινα καὶ σπουδὴν καὶ ταχυτῆτα . ᾿Η δ’ ἀνελευθερία ἀνίατός τίς ἐστι . Εἰπὼν ἀνίατον εἶναι ἤτοι δυσίατον τὴν ἀνελευθερίαν , αἰτίαν προστίθησιν , ὡς ἐν γήρᾳ μάλιστα γίνεται καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας συναύξεται . ὡς γὰρ οἱ ἄσωτοι ὑπὸ τῆς ἡλικίας βοηθούμενοι λέγονται εὐίατοι τὸ γὰρ γῆρας περιεκτικωτέρους [ εὐίατους ] αὐτοὺς ἐποίει ) , οὕτως οἱ ἀνελεύθεροι διὰ φυσικὴν τοῦ γήρως πρὸς αὐτὴν ἐπιτηδειότητα ἀνίατοι . ἐπιγίνεται γὰρ μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τοῦτο τὸ πάθος . τοῦ δὲ ἐν γήρᾳ ἐπιτείνεσθαι μᾶλλον τὴν κακίαν ταύτην δεικτικὸν παρέθετο τὸ πᾶσαν ἀδυναμίαν καὶ ἀσθένειαν ἀνελευθέρους ποιεὶν , ἀντιποιουμένου τῶν χρημάτων ὡς μάλιστα αὐτῶν δεομένους ( τὸ δὲ γῆρας ἀσθένειά τίς ἐστι καὶ ἀδυναμία ἄλλη ) , καὶ διὰ τοῦτο συμφυέστερον τοῦτο τὸ πάθος εἶναι τοῖς ἀνθρώποις διὸ καὶ δυσιατότερον . <τὸ γὰρ φύσει ὑπάρχοντά τισι δυσιατότερα.> φειδωλοὶ λέγονται οἱ ἐπὶ τῷ φυλάττειν ὑπερβάλλοντες , κίμβικες <καὶ> κυμινοπρίσται καὶ γνιφωνες καὶ σκνιποὶ οἱ μικρὰ προιεμενοι καὶ διδόντες , οἱ δὲ μόγις . γλίσχροι , οἱ δὲ καὶ μετὰ διατάσεως καὶ ὀργῆς διδόντες μικρολόγοι . Καὶ τὰ μικρὰ ἐπὶ πολλῷ . Οὐ γὰρ ἁπλῶς δηλονότι ἀλλ’ ἐπὶ μεγάλοις τόκοις δανείζοντες . καὶ οἱ μὲν κινδύνους τοὺς μεγίστους . ὗς . οἱ λωποδύται καὶ λῃσταί , οἷς καὶ ὁ ἱερόσυλος συναρίθμιος . πάντες γὰρ οὗτοι μικροῦ λήμματος εἰς αὐτὸ τὸ ζῆν κινδυνεύουσιν . οἱ μέντοι κυβευταὶ ἀπὸ τῶν φίλων κερδαίνουσιν , οἷς μᾶλλον παρέχειν καὶ εὐεργετεῖν αὐτοὺς δίκαιον . Ἤ κατὰ τὴν λεχθεῖσαν ἀσωτίαν . | Τὸ γὰρ οἰκειότερον καὶ δυσαποτριπτότερον κακὸν ὡς φυσικώτερον καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐναντιώτερον . οὐχ ὥσπερ δ’ ἡ ἐλευθεριότης δια - τείνει περὶ πάσας . ἐπιζητήσει ἄν τις , πῶς εἰ ἡ ἐλευθεριότης διατείνει περὶ πάσας τὰς ἐν χρήμασι πράξεις , οὐ καὶ περὶ ταύτας ἐστὶ περὶ ἃς καὶ ἡ μεγαλοπρέπεια · εἴτε γὰρ μὴ ἔστι περὶ ταύτας , οὐκ ἀληθὲς ἄν εἴη τὸ τὴν ἐλευθεριότητα διατείνειν περὶ πάσας τὰς ἐν χρήμασι πράξεις , εἴτε διατείνοι καὶ περὶ ταύτας , πότερον καὶ ὁ ἐλευθέριος οὕτω ἐν αὐταῖς ἀνα - λώσει ὡς καὶ <ὁ> μεγαλοπρεπὴς ἢ ἄλλως . ἀλλ’ εἰ μὲν οὕτω , μέρος τῆς ἐλευτεριότητος ἡ μεγαλοπρέπεια , ἡ εἰ μὴ οὕτως , ἡ ἑτέρα αὐτῶν οὐκ ἀναλώσει κατὰ τὸ πρέπον καὶ τὸν ὀρθὸν λόγον καὶ ὡς δεῖ καὶ ὅσον δεῖ , οὕτω δὲ οὐδ’ ἄν ἀρετὴ εἴη μὴ κατὰ τὸ πρέπον ἀναλίσκουσα . μήποτε οὖν τὸ περὶ πάσας ἀντὶ τοῦ κατὰ τὰς πλείονας κεῖται καὶ κοινάς . περὶ δὲ τὰς δαπάνης μείζονος δεομένας ἢ κατ’ ἀξίαν ἀναλίσκουσα μεγαλοπρέπειά ἐστιν . ὡς εἶναι δύο ἀρετὰς περὶ χρήματα , τὴν μὲν ἐν ταῖς συνήθεσι καὶ κοιναῖς χρείαις τῶν χρημάτων τὸ κατ’ ἀξίαν ἔχουσαν , τὴν δὲ ἐν ταῖς δαπάνης πλείονος δεομέναις . λέγομεν οὖν τὴν ἐλευθεριότητα καὶ περὶ ταύτας περὶ ἃς ἡ μεγαλοπρέπεια , ἀλλὰ καὶ περὶ ταύτας τὸ ἴδιον φυλάξει , τὸ ὅσον δεῖ καὶ ὅτε καὶ ὡς · ἴδιον γὰρ αὐτῆς τὸ εὐλόγως ἀναλίσκειν . τὸ μέντοι καὶ πρὸς τὸ γινόμενον ὁρᾶν καὶ τὸ μεγαλεῖον ζητεῖν τοῦ ἔργου τοῦ γινομένου ἀπὸ τῶν ἀναλισκομένων ἴδιον ἤδη τῆς μεγαλοπρεπείας . ὡρίσατο δέ τὴν μεγαλοπρέπειαν ἀπὸ τοῦ ὀνόματος , ἐν μεγέθει πρέπουσαν δαπάνην . Ἐν τούτοις δ’ ὑπερέχει τῆς ἐλευθεριότητος μεγέθει . Οὐ τοῦτο λέγει διὰ τοῦ ἐν τούτοις ὅτι ἐν τοῖς αὐτοῖς καὶ περὶ τὰ αὐτὰ δαπανηρὰ ὄντος καὶ τοῦ ἐλευθερίου , ὁ μεγαλοπρεπὴς διαφέρει τῷ μεγέθει τῶν ἀναλωμάτων . εἴη γὰρ ἂν οὐκέτι περὶ τὰ αὐτὰ ὁ ἐλευθέριος ὡς δεῖ ἀναλίσκων . ἀλλ’ εἰπὼν περὶ τὰς δαπανηρὰς μόνην εἶναι τὴν ὄντος διαφέρει · ὅτι γάρ τοι μεγέθει . καὶ τοῦ ἐλευθερίου δὴ αἱ περὶ τὰ τοιαῦτα δαπανήματα ἐνέργειαι οὐκέτι καθὸ ἐλευθέριος ἔσονται . τὴν ἀρχὴν γὰρ οὐδὲ ἦν περὶ ταῦτα ἡ ἐλευθεριότης , ἀλλ’ ὁ μεγαλοπρεπὴς αὐτὰς ἐνεργήσει . ἀντακολουθοῦσι γὰρ αἱ ἀρεταὶ ἀλλήλαις . ἢ οὐ τοῦτο λέγει , ἀλλ’ ὅτι οὔσης καὶ περὶ ταῦτα τῆς ἐλευθεριότητος , ἡ μεγαλοπρέπεια διοίσει αὐτῆς οὐκ ἐν τῷ εὐλόγως ἀναλίσκειν ἀλλ’ ἐν τῷ εἰς μεγάλα ὁρᾶν καὶ πρὸς τὸ γινόμενον . τὸ δὲ μέγεθος πρός τι , τουτέστιν ἄλλῳ γὰρ ἄλλο δαπάνημα . οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ δαπάνημα τριηράρχῳ καὶ ἀρχὶ θεωρῷ . ἀρχιθεωροὺς ἔλεγον τοὺς πεμπομένους δημοσίᾳ εἰς τὰς πανηγύρεις ἢ εἰς θεοὺς χρησομένους τοῖς μαντείοις . ἄλλο μὲν οὖν τὸ πρέπον ἄλλῳ . ἄλλο μὲν γὰρ ἐὰν ἱερὸν κατασκευάζῃ , ἄλλο δ’ ἂν γυμνασιαρχῇ , ἄλλο ἄν τείχη περιβάλλῃ τῇ πατρίδι . ἐν πᾶσι δὴ τὸ πρέπον αὐτῷ , περὶ ὃ καὶ εἰς ὃ γίνεται τὸ δαπάνημα , ἀναλώσει . ἐκ παραλλήλου δὲ εἶπε τὸ ἐν ᾧ καὶ περι ο . ᾿Ο δὲ ἐν μικροῖς . Σαφῶς διὰ τούτων ἔδειξε τὴν διαφορὰν τοῦ μεγαλοπρεποῦς καὶ τοῦ ἐλευθερίου . περὶ γὰρ τὰ μικρὰ καὶ τὰ μέτρια ἀναλώματα ὁ ἐλευθέριος , ἐπεὶ μηδὲν ἧττον ὁ ἐλευθέριος καὶ ἐν μικροῖς τοιοῦτος . οὐ γὰρ ἐν τῷ εἰς μεγάλα ἀναλίσκειν τὸ εἶναι αὐτῷ ὡς τῷ μεγαλοπρεπεῖ , ἀλλ’ ἐν τῷ καλῶς . ἰστέον δὲ ὅτι ὡς ἡ μὲν μικροπρέπεια τῆς ἀνελευθερίας , ἡ δὲ ἀπειροκαλία καὶ βαναυσία τῆς ἀσωτίας διαφέρουσιν , οὕτω καὶ ἡ μεγαλοπρέπεια τῆς ἐλευθεριότητος διοίσει . λέγονται δὲ βάναυσοι καὶ οἱ ὑπερβάλλοντες ἐν τῷ εἰς ἃ μὴ δεῖ ἀναλίσκειν , οὐ μόνον οἱ περὶ τοὺς <βαύνους , τουτέστιν τὰς> καμίνους , ἐργαζόμενοι . ἢ ἐν μετρίοις κατ’ ἀξίαν δαπανῶν . δῆλον ἐξ ὧν λέγει ὅτι αἱ μὲν ἐλευθέριοι ἐνέργειαι καὶ μὴ ἐν πλουτοῦσιν οἷαί τε γίνεσθαι , αἱ δὲ μεγαλοπρέπειαι πλούτου δέονται . ὁ δὲ μεγαλοπρεπὴς ἐπιστήμονι ἔοικε , καθόσον θεωρητικός ἐστι τοῦ πρέποντος ἐν τοῖς μεγέ - θους ἀναλωμάτων δεομένοις ἔργοις , τὸ δὲ θεωρεῖν ἐπιστήμονος · κατὰ τοῦτο ἐπιστήμονι ἐοικέναι λέγοι τὸν μεγαλοπρεπῆ . ἐν μὲν γὰρ τοῖς μικροῖς τὸ κατ’ ἀξίαν συνιδεῖν οὐ χαλεπόν , ἐν δὲ τοῖς μεγάλοις οὐ ῥᾴδιον . διὸ ὁ δυνάμενος περὶ μεγάλα ἀναλίσκειν μεγάλα , τὸ κατ’ ἀξίαν τῶν γινομένων τηρῶν τὸ μεγαλεῖον τοὐ προκειμένου ἔργου , ὡς ἐρεῖ . Ὥσπερ γὰρ ἐν ἀρχῇ εἴπομεν . Ὅτε ἔλεγε τὴν ἐλευθεριότητα περὶ χρημάτων μεσότητα . ὡς γὰρ ἡ ἐλευθερίοτης ἀπὸ τῶν ἐνεργειῶν περὶ ἃς καὶ ἐν αἷς ὁ τοῦ ἐλευθερίου ἔπαινος γίνεται , τοιαύτη τις οὖσα καὶ συνέστη καὶ ἐδείχθη , οὕτω δηλονότι καὶ ἡ μεγαλοπρέπεια τοῖς πρέπουσιν ἔργοις , ἤτοι τοῖς ἔχουσι μέγεθος ἡγουμένου τῆς ἀρετῆς τοῦ ὀρθοῦ λόγου , χαρακτηρίζεται καὶ γνωρίζεται . τὴν δὲ δαπάνην τοῦ ἔργου ἢ καὶ ὑπερβάλλειν . τοῦτό φησιν , ἐπεὶ μὴ ἐξισοῦσθαι τὴν δαπάνην τῷ ἔργῳ δεῖ . ἀκριβοῦς γὰρ καὶ μικρολόγου τοῦτο οὐδὲ μεγαλοπρεποῦς . καὶ ἀπὸ τῆς ἴσης δαπάνης . καὶ τοῦτο ἴδιον τοῦ μεγαλοπρεποῦς , τὸ ἀπὸ τῆς ἴσης δαπάνης τὸ γινόμενον ἔργον ποιεῖν μεγαλοπρεπέστερον , ἤτοι μέγα καὶ καλόν . οὐ γὰρ τὸ πλείονος ἄξιον μεγαλοπρεπές . κτήματος μὲν γὰρ αὕτη ἀρετή · διὸ ὁ χρυσὸς δοκεῖ τιμιώτατος , ὅτι ἐστὶ πλείστου ἄξιος , μεγαλοπρεπὲς δὲ ἔργον τὸ μέγα καὶ καλόν . ἀπὸ τῶν ἴσων δέ φησι ἀναλωμάτων , ἐπεὶ ἔστι καὶ μικρὸν ἐκ μεγάλων ἀναλωμάτων πολυτελὲς μέντοι , κατασκευάσαι . ἡδύνατο γὰρ Περικλῆς τὸν Ὀλύμπιον Δία ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἀναλωμάτων μικρότερον κατα - σκευάσαι , πολυτελέστερον δὲ λίθοις καὶ μαργάροις ποικίλοις . καὶ ὅ σὰ περὶ πᾶν τὸ δαιμόνιον . δαιμόνιόν <φησιν ἡ δαίμονάς τινας> ἐπιχωρίους κατά τινας νόμους πατρίους ἢ καὶ τοὺς κατοιχομένους . πρὸς τὸ κοινὸν δὲ εὐφιλοτίμητα ὅσα λαμπρά ἐστι καὶ ἐπαινουμένην ἔχει τὴν φιλοτιμίαν . καὶ πρὸς τὸν πράτ‘τοντα ἀναφέρεται . δεῖ γάρ , ὡς ἐπὶ τοῦ γένους εὐγενῆ καλοῦμεν τὸν ἀπὸ πατέρων εὖ γεγονότα , οὕτω καὶ τὸ μεγαλοπρεπὲς ἔχειν τὸν πράττοντα πλούτῳ καὶ γένει τὸ μακάριον ἐπιφαίνοντα . καὶ τοῖς εὐγενέσι καὶ τοῖς ἐνδόξοις . ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ πρέπον , εἰ καὶ μὴ προυπάρχει <τι> αὐτῶν ἔργον τοιοῦτον . τὰ δὲ δῶρα τοῖς ἀναθήμασιν ἔχει τι ὅμοιον , διὸ δεῖ ἔχειν αὐτὰ μέγεθος τι καὶ ἄξια εἶναι μεγαλο - πρεποῦς ἀνδρός . Σφαῖρα μὲν γάρ . | Εἰπὼν καὶ περὶ ἃ τῶν ἰδίων ὁ μεγαλοπρεπὴς ἀναλώσει , ὅτι περὶ TilJv γάμους τέκνων καὶ εὐφημίας καὶ τὰ τοιαῦτα , φησὶ σφαῖρα μὲν γὰρ ἢ λήκυθος ἡ καλλίστη ἔχει μεγαλοπρέπειαν παιδικοῦ δώρου · ἡ γὰρ τούτων τιμὴ μικρὸν καὶ ἀνελεύθερον . καθότι καὶ διαφέρειν τὸ ἐν τῷ ἔργῳ μέγα τοῦ ἐν τῷ δαπανήματί φησι . καὶ γὰρ ἡ σφαῖρα καὶ ἡ λήκυθος ἡ καλλίστη μικρὰν καὶ ἀνελεύθερον ἔχουσι τιμὴν καὶ δαπάνην . ὡς δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις οὖσι παιδικοῖς δώροις ἔστι τι τῷ δαπανῶντι μέγεθος , οὕτω δὲ καὶ ἐν ἑκάστῳ γένει ἔστι τι οἰκεῖον μέγεθος . καὶ λαμπρύνεται παρ’ ἁ μέλος . παροιμία ἐπὶ τῶν μὴ προσφόρως τι ποιεῖν εἰωθότων . καὶ κωμῳδοῖς χορηγῶν . σύνηθες ἐν κωμῳδίᾳ παραπετάσματα δέρρεις ποιεῖν οὐ πορφυρίδας . Μυρτίλος ἐν Τιτανόπασι τὸ * * * “ δεινῆς ἀκούεις , Ἡράκλεις , τοῦτ’ ἔστι σοι τὸ σκῶμμα ἀσελγὲς καὶ Μεγαρικὸν καὶ σφόδρα ψυχρόν . † γελᾶς , ὁρᾷς τὰ παιδία’ . διασύρονται γὰρ οἱ Μεγαρεῖ ἐν κωμῳδίᾳ , ἐπεὶ καὶ ἀντιποιοῦνται αὐτῆς ὡς παρ’ αὐτοῖς πρῶτον εὑρεθείσης , εἴ γε καὶ Σου - σαρίων ὁ κατάρξας κωμῳδίας Μεγαρεύς . ὡς φορτικοὶ τοίνυν καὶ ψυχροί διαβάλλονται , καὶ πορφυρίδι χρώμενοι ἐν τῇ παρόδῳ . καὶ γοῦν Ἀριστοφάνης ἐπισκώπτων αὐτοὺς λέγει που “ μηδ᾿ αὖ γέλωτα Μεγαρόθεν κεκλημένον ” . ἀλλὰ καὶ Ἐκφαντίδης παλαιότατος ποιητὴς τῶν ἀρχαίων φησὶ “ Μεγαρικῆς κωμῳδίας † ἄσμα δίειμαι αἰσχυνόμενος τὸ δρᾶμα Μεγαρικὸν ποιεῖν.’’ δείκνυται γὰρ ἐκ πάντων τούτων ὅτι Μεγαρεῖς τῆς κωμῳδίας εὕρεται . ῾Ο γὰρ μικρῶν ἄξιος καὶ τούτων ἀξιῶν ἑαυτὸν σώφρων . Ἄξιον ζητῆσαι πῶς τὸν σώφρονα λέγει μικρῶν ἄξιον καὶ τούτων ἀξιοῦντα ἑαυτόν ( πῶς γὰρ ἄν τις ἀρετὴν ἔχων εἴη μικρῶν ἄξιος ; ) ἢ πάλιν τὸν μικρόψυχον μειζόνων ἄξιον ὄντα ἑαυτὸν ἐλαττόνων ἀξιοῦν . πῶς γὰρ ἐν κακίᾳ τις ὢν ἄξιος μειζόνων ἀγαθῶν ; ἢ τὸ ἄξιον μειζόνων καὶ ἐλατ - τόνων πρὸς τὰς ἐνεργείας καὶ τὰ ἔργα λαμβάνει , οὐ πρὸς τὰς ἕξεις · ἐπὶ γὰρ τοῖς ἔργοις καὶ οἱ ἔπαινοι καὶ αἱ τιμαί . ὁ μὲν οὖν μεγαλόψυχος εἴη ἂν μεγάλα τε καὶ λαμπρὰ διαπρασσόμενος καὶ ἄξια τούτων φρονῶν · <διὸ δεῖ αὐτῷ πρὸς τῇ ἀρετῇ καὶ τῶν ἀπὸ τῆς τύχης ἀγαθῶν·> ὁ δὲ ταῖς ἐνεργείαις ἃς ἐνεργεῖ πρὸς τοὺς πέλας , οὔσαις οὐ λαμπραῖς οὐδὲ μεγάλαις , ἐπίσης καὶ τοῦ τιμᾶσθαι καταξιοῖ ἑαυτόν . εἴη δ᾿ ἄν τις ἔργων αὐτοῦ ἐκ προγόνων καὶ ἐξ αὐτοῦ μειζόνων εἰς τὸ κοινὸν πεπραγμένων ἑαυτὸν ἐλάττονος τιμῆς ἀξιῶν διὰ ταπεινότητα καὶ μικροψυχίαν . ἐπιζητήσειε δ’ ἄν τις καὶ τίς ἐστιν ὃν λέγει μειζόνων μὲν ἑαυτὸν ἀξιοῦν ἢ ἄξιός ἐστιν , οὐ μὴν διὰ χαυνότητα . ὁ γὰρ μειζόνων , φησίν , ἑαυτὸν ἀξιῶν ἢ ἔστιν ἄξιος , οὐ πᾶς χαῦνος . ἢ λέγοι ἄν μὴ χαύνους ὅσοι δι’ ἐπιβουλὴν καὶ μνώμενοί τι μεῖζον διὰ τοῦτο μειζόνων αὑτοὺς καταξιοῦσιν ὑποκρινόμενοι καὶ προσ - ποιούμενοι , οὐ διὰ χαυνότητα ἀλλὰ πανουργίαν · ὁ γὰρ χαῦνος ἠλίθιος , οὐκ ἐπίβουλος . Περὶ ἓν μάλιστα ἂν εἴη . Δηλονότι τὸ μέγιστον , ἓν γὰρ τὸ μέγιστον ὑπάρχει . ἄξια δὲ λέγεται , καθὸ ἀξιούντων τινῶν γίνεται . τῶν | δὲ ἐκτὸς ἀγαθῶν φησι τὴν τιμήν . τὰ γὰρ οἰκεῖα ἀγαθὰ τῶν σπουδαίων ἕκαστος ἔχει παρ’ ἑαυτῷ · ἡ δὲ τιμὴ ἐπ’ ἄλλοις , ὡς καὶ αὐτὸς οὗτός φησιν . ὁ δὲ μικρόψυχος ἐλλείπει πρὸς ἑαυτόν . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐν κακίᾳ ἐστὶ καὶ ἔστι κακὸς διὰ τὴν πρὸς ἑαυτὸν ἐλάττωσιν . ἐλάττονος γὰρ ἑαυτὸν τιμῆς ἀξιοῖ ἢ ἔστιν ἄξιος . οὐ μὴν τόν γε μεγαλόψυχον · ὂν · οὐκοῦν εἰ τοῦ χαύνου μειζόνων ἑαυτὸν ἀξιοῖ ὁ μεγαλόχυχος , εἰκότως “ τῷ μεγέθει ἄκρος ” ἐστίν , ὡς εἶπε . καὶ μεγίστων ὁ ἄριστος . ἄριστος γὰρ ὁ τῶν μεγίστων ἄξιος . καὶ πῶς ἄριστος , λέγει . δόξει γάρ , φησίν , εἶναι τὸ ἐν ἑκάστῃ ἀρετῇ μέγα τοῦ μεγαλοψύχου . εἰ δὲ τοῦτο , εἴη ἄν ἡ μεγαλοψυχία τελειότης πασῶν τῶν ἀρετῶν καὶ μεγαλόψυχος ὁ πάσας τὰς ἀρετὰς ἔχων μετὰ μεγέθους . εἶτα ὅ ἐστιν ἡ ἐνέργεια τοῦ μεγαλοψύχου κατὰ πάσας τὰς ἀρετὰς παρατίθεται . οὔτε γὰρ τῷ μεγαλοψύχῳ ἁρμόζει τὸ παρασείσαντι φεύγειν ὑφορωμένῳ κίνδυνόν τινα · οὐ γὰρ μεγαλοψύχου τοῦτο . ίνος γὰρ ἕνεκα πράξει αἰσχρὰ ᾧ οὐδὲν μέγα ; οὐδὲν μέγα τῷ μεγαλοψύχῳ τῶν ἄλλων δηλαδὴ ἀγαθῶν , εἴ γε εὐτυχεῖ τοῦ μεγίστου καὶ τὰ ἄλλα κρύπτοντος διὰ μεγέθους ὑπερβολήν . τῇ παραθέσει γὰρ τοῦ μεγίστου δόξαι ἄν οὐδὲν εἰνὶ τὰ μὴ τοιαῦτα . σμικρὰ γὰρ τῷ μεγέθει λειπόμενα , καὶ μάλιστα ἐν ᾧ τὸ ἔλαττον ἔχουσι . τὸ δὲ μέγιστον ἡ τιμή ἐστι . πάντα γὰρ τἄλλα δι’ αὐτὸ τῶν ἐκτὸς ἀγαθῶν . τῆς ἀρετῆς γὰρ ἆθλον ἡ τιμή · καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ λόγου τῆς ἀρετῆς , εἴ γέ ἐστιν ἀγαθὸν ἐπαινετόν . διὸ καὶ εἴρηκεν ὅτι ἔπαθλον τῶν καλλίστων ἡ τιμή . οὐ γὰρ οἷόν τε εἷναι ἄνευ καλοκαγαθίας . δείξας ὅτι τοῦ μεγαλοψύχου καθὸ μεγαλόψυχος τὸ κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν ἐνεργεῖν , ἐπήνεγκε τὸ ἔοικεν οὖν ἡ μεγαλοψυχία οἷον κόσμος τις εἶναι τῶν ἀρετῶν . μείζους γὰρ αὐτὰς ποιεῖ καὶ <οὐ> γίνεται ἄνευ ἄνευ δηλονότι καλοκαγαθίας . καλοκαγαθίαν γάρ φασι τὴν σύμπασαν ἀρετήν . σαφῶς δὲ λέγει τὸν μεγαλόψυχον καὶ πῶς ἔχει περὶ τιμὰς καὶ ἀτιμίας . Μάλιστα μὲν οὖν ἐστιν , ὥσπερ εἴρηται , ὁ μεγαλόψυχος . Συμβάλλεσθαί τι καὶ συναίρεσθαι καὶ τὴν εὐτυχίαν εἰς μεγαλοψυχίαν φησί , καὶ πῶς , προστίθησι . τὰ γὰρ ἀπὸ τῆς τύχης ἀγαθὰ πρὸς τιμὴν συμβάλλονται · τιμῶνται γὰρ οἱ ταῦτα ἔχοντες . διὸ καὶ γίνονται οἱ ἔχοντες αὐτὰ μεγαλοψυχότεροι καὶ οἱ τυγχάνειν ταύτης καταξιοῦντες ἀπ’ αὐτῶν ἐγένοντο αἰρόμενοι πρὸς αὐτήν . ἔτι εἰς μεγαλοψυχίαν συμβάλλεται τὰ ἐκτὸς ἀγαθὰ καὶ διὰ τὰ ἔθη . εἰ γὰρ ἐκ τῶν ἐθῶν αἱ ἕξεις , ἐθίζεσθαι δὲ τὰ τοιαῦτα οὐχ οἷόν τε ἀχορήγητον ὄντα , συναίρονται καὶ ἀπὸ τούτων . καὶ εἰς τιμὴν δὲ ὅτι οἱ ἐν τούτοις ὄντες δοκοῦσιν ἐν ἀγαθοῖς ὑπερέχειν . πᾶν δὲ τὸ τῷ ἀγαθῷ ὑπερέχον τιμιώτερον . λέγοι δ’ ἂν διὰ τούτων , ὅτι καὶ τῶν τοιούτων ἀγαθῶν ἀντιποιήσεται πάλιν ὁ μεγαλόψυχος . κατ’ ἀλήθειαν μὲν οὖν ὁ ἀγαθὸς τιμητέος καὶ καθὸ ἀγαθός . ἤδη δὲ ἄμφω οἷς ὑπάρχει , πρὸς τῇ ἀρετῇ καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθά , οὗτοι μᾶλλον ἀξιοῦνται τιμῆς . τοὺς χαύνους δέ φησι μιμεῖσθαι βούλεσθαι τοὺς μεγαλοψύχους , ἐκπίπτειν γε μήν , μηδὲν ἔχοντας τῶν ὧν βούλονται μιμεῖσθαι , ἀλλὰ διακένους ὄντας . οὐ ῥᾴδιον φέρειν ἐμμελῶς τὰ εὐτυχήματα οἷον οὔτε πλοῦτον οὔτ’ ἄλλο τι , ὅτι μηδὲ τῷ νοσοῦντι τὰ ὑγιεινὰ συμφέρει ἀλλὰ τῷ ὑγιαίνοντι . οὐκ ἔστι δὲ μικροκίνδυνος . ὗν ὃς . ὁ πολλὰ τιμῶν ὑπὲρ πολλῶν καὶ κινδυνεύειν αἱρεῖται . ὑπὲρ γὰρ ὧν τιμᾷ τις , καὶ κίνδυνον ὑφίσταται , ὁ δὲ ὀλίγα τιμῶν ὑπὲρ ὀλίγων καὶ κινδυνεύειν ἄν ἕλοιτο · τοιοῦτος δὲ ὁ μεγαλόψυχος . τὰ γὰρ ἀληθῶς τιμῆς ἄξια τούτῳ τίμια · ταῦτα δὲ ὀλίγα . διὸ καὶ ἀλιγοκίνδυνος καὶ μεγαλοκίνδυνος · ὑπὲρ <γὰρ> μεγάλων · <τοιαῦτα δὲ τὰ τίμια> . καὶ ποιεῖν · τοῦτό φησιν ὅτι παρὰ τὴν ἀξίαν πράττων καὶ οὐχ οἷός τε ὢν εὐεργετεῖν ἀφειδήσει τοῦ βίου . εὐεργετούμενος δ’ αἰσχύνεται . οὕτω γὰρ προσοφλήσει ὁ ὑπάρξας , ἀντευεργετεῖν δηλονότι διὰ πλειόνων καὶ εἰς πλείονα πλεονεκτήσει . τὸ δὲ ὑπάρξας ἀντὶ τοῦ ὁ προκαταρξάμενος . Διὸ καὶ τὴν Θέτιν οὐ λέγειν τὰς εὐεργεσίας τῷ Διί · ἰπὼν περὶ τῶν μεγαλοψύχων ὅτι μνήμονες μᾶλλόν εἰσιν ὧν εὗ πεποιήκασιν ἢ ὧν εὖ πεπόνθασι ( τοῦτο δὲ οὐκ ἐν τῷ ἀμείβεσθαι · εἴρηκε γὰρ ὅτι πλείω ἀντιποιοῦσιν · ἀλλ’ ἐν τοῖς λόγοις · ὑπερεχομένου γὰρ τὸ εὖ πάσχειν , οἱ δὲ ὑπερέχειν θέλουσι · διὸ τὰ μὲν ὅσα εὖ ἐποίησάν τινες ἀκούουσιν ἡδέως , οὐχ ἡδέως δὲ ὅσα εὗ ἔπαθον ) , συνέστησε τοῦτο οὕτως ἔχον καὶ ἐνδόξως . καὶ γὰρ τὴν Θέτιν φησὶ παρ’ Ὁμήρῳ διὰ τοῦτο μὴ λέγειν τὰς εὐεργεσίας τῷ Διί , μηδὲ τοὺς Λάκωνας τοῖς Ἀθηναίοις , ἀλλ’ ἃ ἐπεπόνθεσαν εὖ . καὶ τὰ μὲν τῆς Θέτιδός ἐστι ταῦτα · Ἀχιλλεὺς πρὸς αὐτὴν λέγων “ πολλάκις γὰρ σέο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης , ὅτ’ ἔφησθα κελαινεφέι Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι . ὁπότε μιν ξυνδῆσαι ” καὶ τὰ ἑξῆς · ἡ μέντοι Θέτις δεομένη Δῖός οὐκέτ’ αὐτὰ καταλέγει ἀλλ’ ἐνδείκνυται μόνον λέγουσα “ Ζεῦ πάτερ , εἴ ποτε δή σε μέτ’ ἀθανάτοισιν ὤνησα ἢ ἔπει ἢ ἔρηῳ . ” τὸ δὲ περὶ Λακε - δαιμονίων τοιοῦτον · ἱστορεῖ Καλλισθένης ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ῾Ελληνικῶν , <ὅτι> Θηβαίων εἰς τὴν Λακωνικὴν εἰσβαλλόντων , ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι πρὸς Ἀθηναίους περὶ συμμαχίας λέγοντες καὶ ὅσα μὲν τοὺς Ἀθηναίους πεποιήκασιν οἱ Λακεδαιμόνιοι εὖ , τούτων ἑκόντες ἐπελανθάνοντο , ἃ δ’ αὐτοὶ πρὸς Ἀθηναίων χρηστὰ ἐπεπόνθεισαν , τούτων ἐμέμνηντο , ὡς διὰ τούτων αὐτοὺς ἐπαξόμενοι πρὸς συμμαχίαν μᾶλλον . ὑπηρετεῖν δὲ προθύμως , οἷον εὖ ποιεῖν καὶ ἐπιδιδόναι <καὶ παρέχειν> ὑπηρετεῖν τοῖς δεομένοις αὐτοῦ . καὶ ἐν ἐκείνοις μὲν σεμνύνεσθαι οὐκ ἀγεννές . πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι λέγει τὸν μεγαλόψυχον , οὐκ ἐν τῷ σεμνά τινα λέγειν περὶ αὑτοῦ ( φορτικὸν γὰρ τοῦτο ) , ἀλλ’ ὅτι τὴν σεμνότητα οὐκ ἀφαιρήσει αὐτοῦ τὸ ἐντυγχάνειν τοῖς ἐν ἀξιώμασιν , ἢ οὗ πρωτέυουσιν ἄλλοι , ἵνα μὴ ἐνταῦθα τὸ δεύτερον ἀποφέρωνται . καὶ ἀργὸν εἶναι καὶ μελλητήν , ἀντὶ τοῦ ὀξυκίνητον μὴ εἶναι μηδὲ πρὸς πᾶσαν πρᾶξιν ἕτοιμον . ἢ γὰρ ἐφ’ οἷς μεγάλαι αἱ τιμαί , τούτων πρακτικός , ἢ ὅπου μέγα τὸ προκείμενον ἔργον καὶ ὑπὲρ μεγάλου τινὸς αἵ πράξεις . καὶ ὀλίγων μὲν πρακτικόν . οὐ γὰρ ἔργων πλήθει , μεγέθει δὲ τὴν ἀξίαν ὁρίζεται . ἰρωνεία δὲ πρὸς τοὺς πολλούς . | ᾿Αντὶ τοῦ οὐκ ἐξαγγελτικὸς πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ τυγχάνοντας τῶν προσόντων αὐτῷ , τῷ κταφρονεῖν αὐτῶν καὶ μὴ ἀξίους οἴεσθαι εἰδέναι τὰ κατ’ αὐτόν · διὸ καὶ τῆς παρ’ αὐτῶν δόξης καταφρονητικός · πρὸς μέντοι τοὺς σπουδαίους ἀληθευτικός , οὐχ ὑποστελλόμενος <τὴν> τῶν οἰκείων μήνυσιν πρὸς αὐτούς . ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς ἄλλον ζῆν δυνατόν φησι . τὸ γὰρ πρὸς ἄλλον δούλου καὶ δουλοπρεπές , ὡς ἐν Πολιτείαις δέδεικται . τοῦτο δὲ εἰπὼν ὅτι οὐδὲ τοιοῦτος ὁ μεγαλόψυχος οἷος πρὸς ἄλλον ζῆν καὶ ἄλλῳ συμπεριφέρεσθαι καὶ ὑπηρετεῖσθαι , ἀλλ’ ἢ πρὸς φίλον ( φίλος δὲ τούτῳ εἴη ἂν ὁ ἀγαθός τε καὶ ὅμοιος · δουλικὸν γὰρ τὸ πρὸς ἄλλον ζῆν ) , τούτου σημεῖον παρέθετο τό τε πάντας τοὺς κόλακας πρὸς ἄλους ζῆν , οἳ καὶ ταπεινοὶ διὰ τοῦτο καὶ θητικοί , καὶ τὸ τοὺς ταπεινοὺς κόλακας εἶναι . ἀλλ’ οὐδ’ ἐπαινετικός , φησίν , ἐστί , διόπερ οὐδὲ κακολόγος , τουτέστι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , δι’ ἣν οὐκ ἔστι κακολόγος , οὐδὲ ἐπαινετικός · τοῦτο δὲ ὅτι μηδ’ ἀνθρωπολόγος , ὅτι μήτε ἑαυτὸν ἐπαινῶν μήτε ἄλλον ψέγων , ἀλλ’ οὐδὲ τὸν ἐχθρόν , εἰ μή δι’ ὕβριν , τουτέστιν εἰ μὴ ἐξυβρίζοι . παρόντας γὰρ ὑβρίζει καὶ διαβάλλει <(τοιοῦτον γὰρ ἡ ὕβρις)> οὐ βλασφημεῖ . καὶ ἄκαρπα <τῶν> καρπίμων καὶ ὠφελίμων . φιλοκερδοῦς γὰρ τοῦτο , οὐκ αὐτάρκους οὐδὲ μεγαλοφύχου . οὐ γὰρ σπευστικὸς ὁ περὶ ὀλίγα σπουδάζων , ὡς ὁ περὶ πολλά . ἐκεῖνος γὰρ διὰ τὸ πλῆθος ἐπείγεται <καὶ σπεύδει> ἡ δ’ ὀξυφωνία καὶ τούτων , ἤτοι διὰ ταῦτα , διά τε τὸ σπουδάζειν καὶ διὰ τὸ μέγα ἡγεῖσθαι τοῦτο ὑπὲρ οὗ ἐπιταχύνεται καὶ ὀξείᾳ χρῆται τῇ φωνῇ . εἰπὼν δὲ περὶ τοῦ μεγαλοψύχου ἑξῆς λέγει περὶ τοῦ μικροψύχου καὶ χαύνου . λέγει δὲ τὸν μικρόψυχον ἄξιον ὄντα ἀγαθῶν ἑαυτὸν ἀποστερεῖν , ἐπεὶ ἄξιος τιμῆς ὢν οὐκ ἀξιοῖ ταύτης ἑαυτὸν διὰ μικροψυχίαν καὶ εὐτέλειαν καὶ τὸ ἡγεῖσθαι ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι τὰ ἀγαθά · διὸ καὶ κακία · κακοῦ γὰρ καὶ οὐκ εὖ συνει - δότος τὸ μὴ ἀξιοῦν ἑαυτὸν ἀγαθοῦ . ἀλλὰ καὶ τὸ ἀγνοεῖν ἑαυτὸν κακία . ὅτι δὲ ἀγνοεῖ ἑαυτὸν , δῆλον . ὠρέγετο γὰρ ἂν ἀγαθῶν καὶ αὑτὸν ἠξίου τοιούτων ὄνια ἄξιον . οὐ μὴν ἠλίθιοι οἱ τοιοῦτοι δοκοῦσιν εἶναι , ἀλλὰ μᾶλλον νοεροί , τουτέστι δριμεῖς καὶ ἐπινοητικοί . οὐ γὰρ ὡς ἐπαινῶν αὐτοὺς τὸ νοεροὶ προσέθ’ ἧκε · χείρους γοῦν φησιν αὐτοὺς τῶν χαύνων εἶναι , καὶ μᾶλλον ἀντικεῖσθαι τοῖς μεγαλοψύχοις . καίτοι τοὺς χαύνους ἠλιθίους λέγει . ἡ τοιαύιη δὲ δόξα , ἤτοι ὑπόληψις , ἣν ἔχουσι περὶ αὑτῶν οἱ μικρόψυχοι , χείρους ποιεῖ τῶν κατ’ ἀξίαν ἐφιεμένων , μηδενὸς αὐτοὺς ἀξίους ἀγαθοῦ ἡγεῖσθαι . καὶ τῶν πράξεων τῶν καλῶν καὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων ἀφ’ ἵστανται ὡς ὄντες αὐτῶν ἀνάξιοι · ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀναξίους αὑτοὺς ὑπολαμβάνοντες ἀφίστανται , οἷον τιμῆς ἀρχῆς προεδρίας . οἱ δὲ χαῦνοι ἠλίθιοι . ἠγνόουν μὲν γὰρ καὶ οἱ μικρόψυχοι ἑαυτοὺς ἀλλ’ ἀφανεῖς ἦσαν ἀποκρύπτοντες ἑαυτούς ( τοῦτο γὰρ ἦν ἴδιον αὐτῶν ) , οἱ δὲ ἠλίθιοι ἐπιφανῶς ἑαυτοὺς ἀγνοοῦσι . κηρύσσουσι γὰρ ἢ εἰς μέσον αὐτῶν φέρουσιν τὴν ἠλιθιότητα ἐπιχειροῦτες τοῖς ἐντίμοις , ὧν οὐδὲν αὐτοῖς μέτεστι . διὸ καὶ ταχέως κατάφωροι γίνονται . ὅτι δὲ ἀντίκειται μᾶλλον τῇ μεγαλοψυχίᾳ <ἡ μικροψυχία> τῆς χαυνότητος καὶ δι’ εἶπε . καὶ γὰρ διότι μᾶλον γίνεται καὶ ἔστιν ὥσπερ σύμφυτον διὸ καὶ δυσαποτριπτότερον <διότι χεῖρόν ἐστι τῆς χαυνότητος . καὶ γὰρ γίνεται μᾶλλον καὶ χεῖρόν ἐστιν , ἐπεὶ καὶ ὥσπερ σύμφυτόν ἐστιν καὶ δυσαποτριπτότερον> , ὥσπερ ἐκεῖ ἡ ἀνελευθερία τῆς ἀσωτίας ἐδόκει μᾶλλον χεῖρον , καὶ μᾶλλον ἀντικεῖσθαι τῇ ἐλευθεριότητι διὰ τὸ καὶ ταύτης συμφυῆ μᾶλλον εἶναι καὶ διὰ τοῦτο δυσαποτριπτοτέραν μᾶλλον εἶναι ] . ἔοικε δὲ καὶ περὶ ταύτην εἶναι ἀρετή τις . | Εἰπὼν τὴν μεγαλοψυχίαν περὶ τιμὴν εἶναι μεγάλην , φησὶ περὶ τιμὴν καὶ τὴν ἄλλην εἶναι ἀρετήν , ἣν ἐν τῷ δευτέρῳ λέγει τὸν αὐτὸν ἔχειν λόγον πρὸς τὴν μεγαλοψυχίαν , ὃν λόγον ἔχει ἡ ἐλευθεριότης πρὸς τὴν μεγαλοπρέπειαν . ὥσπερ δὲ ἐν δόσει καὶ λήψει · ὥσπερ ἐν λήψει χρη - μάτων , ἐν οἷς ἐστιν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις , ἐν τούτοις ἐστὶ καὶ μεσότης . καὶ ὅτι γε ἔστι πάλιν δείκνυται ἐκ τὸ ὖ ποτὲ μὲν ἡμᾶς τὸν φιλότιμον ἐπαινεῖν ὡς ἀνδρώδη καὶ φιλόκαλον , ποτὲ δὲ τὸν ἀφιλότιμον ὡς μέτριον καὶ σώφρονα , ὅπερ εἶπε καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ . ἔστι γὰρ ἡ τῶν πολλῶν ἔννοια κατὰ φύσιν πὼς κρίνουσα τό τε ἐπαινετὸν καὶ τὸ μή . ὃ καὶ περὶ τιμὴν πεπόνθασι . φαμὲν γὰρ ὄντος τινὸς καλοῦ τῆς τιμῆς εἰ ποτὲ μὲν ἐπαινοῦμεν τὸν φιλότιμον , ποτὲ δὲ ψέγομεν , δῆλον ὡς οὐχὶ ἐφ’ ἕν τι σημαινόμενον φέρομεν τὸ ὄνομα , ἀλλὰ πολλαχῶς ἄν ὁ φιλότιμος λέγοιτο , ὡς καὶ πᾶς ὁ φιλεῖν τι λεγόμενος καὶ ἀπ’ αὐτοῦ φιλοτοιοῦτος λεγόμε νος λέγεται γὰρ φιλόπαις καὶ ὁ ὡς δεῖ φιλῶν τὰ τέκνα καὶ ὁ ἀμέτρως ὑπερ - βάλλων ἐν τῇ περὶ αὐτὰ σπουδῇ , καὶ φιλότιμος δὲ ὁ μὲν ἐπαινούμενος εἴη , ὁ μᾶλλον τιμῆς ἀντιποιούμενος παρὰ τοὺς πολλοὺς , ὁ δὲ ψεγόμενος ὁ μᾶλλον ἢ δεῖ τῇ τιμῇ προστετηκὼς καὶ τὸ παρ’ ὧν μὴ δεῖ τιμᾶσθαι σπουδάζων καὶ ἐφ’ οἷς μὴ δεῖ καὶ ἐφ’ ὅσον μὴ δεῖ ἡ ὅτε μὴ δεῖ . εἰπὼν δὲ ὁτὲ μὲν τὸν φιλότιμον ἐπαινούμενον , ὁτὲ δὲ τὸν ἀφιλότιμον , ἀποδίδωσι τούτου τὴν αἰτίαν . τῷ γὰρ ἀνώνυμον εἶναι τὴν μέσην ἕξιν , ὡς ἐρρήθη καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ , ἀμφότερα τὰ ἄκρα ταύτης ἀντιποιεῖται . ᾿Αλλ᾿ ἐπαινοῦντες μὲν ἐπὶ τὸ μᾶλλον . Μαλλὸν γὰρ [ ὴ ] ὡς δεῖ ἐφίενται ἡ οἱ πολλοί , οἱ ἐπαίνου ἄξιοι ὄντες τῶν φιλοτίμων ἢ οἱ πολλοί ( ἀπὸ κοινοῦ τὸ φέρομεν ) . μᾶλλον γὰρ ὡς δεῖ τιμῆς ἀντιποιοῦνται ἤπερ οἱ πολλοί . οὐ γὰρ ὡς δεῖ οἱ πολλοὶ αὐτῆς ἀντι - ποιοῦνται , διὸ καὶ ψέγονται , διότι μᾶλλον ἢ δεῖ ταύτῃ τετήκασι , καὶ παρ’ ὧν οὐ δεῖ τιμᾶσθαι καὶ ὅσα ἄλλα . ἀνωνύμου δ’ οὔσης τῆς μεσότητος . τῷ ἀνωνύμου τοῦ μέσου τὰ ἄκρα τοῦ μέσου διαμφισβητεῖται πρὸς ἄλληλα . ἀρνήσει φύσεως τὸ μέσον αἱρούμεθα , † ἐκστάσει φύσεως μέσον ὑπάρχειν βουλόμεθα . ἰστέον δὲ ὅτι οὔτε ὁ φιλότιμος ὡς μισθὸν τῶν πράξεων τὴν τιμὴν μεταδιώκει οὔτε ὁ ἀφιλότιμος ἀποστρέφεται . ἀλλ’ οὐδὲ ὁ μεγαλό - ψυχος ὁμοίως μεταδιώκει τῷ φιλοτίμῳ . οὐ γὰρ τῆς τιμῆς χάριν πράττουσι , δι’ αὐτὸ <δὲ> τὸ καλόν . οὐ βουλομένοις δ’ αὐτοῖς ἡ ἐπὶ ταῖς πράξεσι σύμμετρος καὶ εὔλογος τιμὴ ἐπακολουθεῖ . ἔστι δὴ καὶ ὡς δεῖ , οὗ χάριν καὶ τὸ μέσον ἐστί τε καὶ γίνεται . εἴη ἂν καὶ ἐπὶ τούτων ἡ ἀφιλο - τιμία μᾶλλον ἀντικειμένη τῇ μέσῃ διαθέσει τῆς φιλοτιμίας τῷ τε χείρων εἶναι , πρὸς μηδὲν καλὸν ἐγείρουσα τὴν ψυχήν , καὶ τῷ τοὺς πολλοὺς σφοδρῶς ἔχειν πρὸς αὐτὴν ἢ τὴν φιλοτιμίαν . πρὸς ἀμφότερα δ’ ἀμφότερά πὼς · καλῶς . αἱ γὰρ μέσαι οὖσαι πρὸς μὲν τόδε συγκρινόμεναι τὴν ὑπερβολὴν ὑποδύονται , πρός δὲ τόδε τὴν ἔλλειψιν ὑποκρίνονται , τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἀντικειμένου γινόμενον . Πραότης δ’ ἐστὶ μὲν μεσότης περὶ ὀργάς . Εἶπε καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ τὴν πραότητα ἀρετὴν καὶ μεσότητα εἶναι περὶ ὀργάς . δῆλον δὲ ἐξ ὦν λέγει , ὅτι μήτε πᾶσα ἀρετὴ περὶ δύο τινὰ πάθη οἰκεῖ . περὶ οἰκεία ] μὲν γὰρ ἡδονὴν καὶ λύπην κοινῶς πᾶσα , καὶ ταύτῃ δύο παθῶν μεσότης πᾶσα ἀρετή , οὐ μὴν ὡς περὶ οἰκεῖά τινα δύο πάθη , ἃ ῥυθμίζει , ὡς ἡ ἀνδρεία περὶ φόβους καὶ θάρρη . ταῦτα γὰρ ἴδια δύο πάθη περὶ ἃ ἥδε ἡ ἀρετὴ τοῦ μέσου ἐστὶ στοχαστική , ἡδομένη μὲν ἐπὶ τῇ εὐλόγῳ περὶ αὐτὰ ἐνεργείᾳ καὶ αἱρουμένη ταύτην , ἀχθομένη δὲ ἐπὶ ταῖς I ἀλόγοις καὶ ἀμέτροις σπουδαῖς ἢ φυγαῖς τῶνδε τῶν παθῶν καὶ ἀποστρεφομένη αὐτά . ὁμοίως ἡ σωφροσύνη περὶ δύο πάθη · ἡ γὰρ δι’ ἁφῆς ἡδονὴ καὶ λύπη τὰ ὑποκείμενα πάθη ταύτῃ . ἡ δὲ πραότης οὐκέτ’ ἔχει δύο πάθη τὰ ὑποκείμενα , εἴ γε περὶ ὀργήν ἐστι . τῇ δὲ ἐλευθεριότητι οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πάθος τι ἴδιον ὑπέκειτο ἀλλὰ πρᾶξις · δόσις γὰρ καὶ λῆψις χρημάτων . περὶ πάθη δὲ ἦν τὸ ἥδεσθαι παρὰ τὴν εὔλογον περὶ ταῦτα λῆψιν καὶ δόσιν καὶ ἄχθεσθαι ἐπὶ τῇ ἀλόγῳ δόσει , ὡς εἶπε . μεσότητες οὖν πᾶσαι περὶ πάθη κοινά , ἡδονὴν καὶ λύπην , τὰς ἐπὶ ταῖς ἐνεργείαις ταῖς γινομέναις ἐπὶ ταῖς πράξεσιν . ὃ δὲ εἶπεν ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ νῦν λέγει , τὸ ἀνώνυμον εἶναι τήν τε μέσην ἕξιν τὴν περὶ τὸ πάθος τοῦτο καὶ τὰ ἄκρα αὐτοῦ , αὐτὸς δέ φησι πραότητα ὀνομάζειν αὐτὴν μᾶλλον πρὸς τὴν ἔλλειψιν τὴν αὐτῆς ἀποκλίνουσαν , οὖσαν καὶ αὐτὴν ἀνώνυμον . οὐχὶ δὲ Ἀριστοτέλους τὸ τῆς πραότητος ὄνομα ἢ τὸ τῆς ὀργιλότητος , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ εἴρηται . ἦν γὰρ καὶ πρὸ αὐτοῦ , ὡς Πλάτων’ φησὶ περὶ τῶν φυλάκων ἐν Πολιτείᾳ ’θυμοειδῆ μὲν δὴ χρὴ πάντα ἄνδρα εἶναι πρᾷόν τε μάλιστα,’ ὡς οὐκ ἐχούσης τῆς πραότητος ἐν αὑτῇ τὸ θυμοειδὲς καὶ διεγη - γερμένον . τὸν γὰρ ἡσύχιον καὶ σώφρονα πρᾷον ἔλεγον , οὐ τὸν ὀργιζόμενον ἐφ’ οἷς ὁ λόγος αἱρεῖ , ἡσυχάζοντα δὲ ἐφ’ οἷς καλόν . τὸ μὲν γὰρ πάθος ἐστὶν ὀργή . εἰπὼν τὸ πάθος ὀργὴν εἶναι καὶ τοῦτο σημεῖον τοῦ τὴν ὑπερβολὴν ὀργιλότητα ἄν εὐλόγως λέγεσθαι ποιησάμενος , οὐκέτι προσθεὶς τὸ οὗ χάριν εἶπε τὸ μὲν γὰρ πάθος ἐστὶν ὀργή , μέτεισιν ἐπὶ τὸ λέγειν τίνα τὰ ποιητικὰ τοὐ πάθους τῆς ὀργῆς , καὶ φησὶ πολλὰ καὶ διαφέροντα . ῾Η δ’ ὑπερβολὴ κατὰ πάντα μὲν γίνεται . Καὶ τὴν ὀργιλότητά <φησιν> ἐφ’ ἑτέρων κειμένην · ἐπὶ γὰρ τῆς δυνάμεως καὶ τῆς πρὸς ὀργὴν ἐπιτηδειότητος καὶ εὐεμπτωσίας ἤδη κειμένην , ὠνόμασεν οὗτος , κατὰ πλείονάς φησι γίνεσθαι , οὐ μὴν πάντας τοὺς τῆς ὑπερβολῆς τρόπους δύνασθαι τῶ αὐτῷ ὑπάρχειν . μηδὲ γὰρ ἄν δύνασθαι εἶναι τὴν ἀρχὴν ἐν πᾶσιν ὑπερβάλλοντα τῷ τὸ κακὸν καὶ αὑτοῦ φθαρτικὸν εἶναι καὶ ἀφόφητον ὁλόκληρον γινόμενον ἐν ἑνί . εἰσὶ γὰρ ὀργιλότητος πλείους διαφοραὶ καὶ ἐναντίαι , ἃς ἅμα οὐχ οἷόν τε ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι · διὸ καὶ πλείους οἱ ὀργίλοι . οἱ μὲν γάρ τινες αὐτῶν ὀργίλοι καὶ ἀκρόχολοι καλοῦνται , οἱ δὲ χαλεποί , ὀργίλοι μὲν οἱ ταχέως ὀργιζόμενοι καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ , παυόμενοι δὲ ταχέως , ὅπερ πάσχουσι τῷ μὴ κατέχειν τὴν ὀργὴν ἀλλὰ ταχέως αὐτὴν ἀποδιδόναι · διὸ καὶ φανεροί εἰσιν οἱ τοιοῦτοι . ὑπερβολῇ γάρ εἰσι τοιοῦτοι οἱ ἀκρόχολοι · ὀξεῖς γὰρ καὶ πρὸς πᾶν καὶ ἐπὶ παντὶ ὀργίλοι καὶ οὕτως ὀνομάζονται ὡς ἄκροι ὄντες ὀργήν . πικροὶ δὲ οἱ ἐπὶ πολὺ ὀργιζόμενοι καὶ δυσδιάλυτοι , ὃ πάσχουσι τῷ κατέχειν τὸν θυμὸν καὶ κρύπτειν ἐπὶ πολὺ τὴν ὀργήν , πάυονται δὲ ὅταν φανερὰν τὴν ὀργὴν ποιήσωσι καὶ ἀποδῶσιν αὐτὴν ὥς τι χρέος ὀφειλόμενον . ἡ γὰρ τιμωρία πάυει τῆς ὀργῆς αὐτοὺς ἡδονὴν ἀντὶ λύπης ἐμποιοῦσα . μόνῳ γὰρ τούτῳ πάυονται . τούτου δὲ μὴ γινομένου φυλάττουσι τὸν θυμόν . τῷ γὰρ μὴ φανεροὺς εἶναι μηνίοντας οὐδὲ συμπείθει τις αὐτοὺς ἢ τὴν | ἀρχὴν ἐπιχειρεῖ μεταπείθειν , αὐτοὺς δ᾿ ἐν αὑτοῖς μετὰ χρόνον γίνεται πέψαι τὴν ὀργήν . εἶναι δέ φασι τοὺς τοιούτους μάλιστα ἑαυτοῖς ὀχληρούς , εἶτα δὲ καὶ τῶν φίλων τοῖς μάλιστα συνοῦσι , σκυθρωποὺς καὶ βαρεῖς ὄντας . ὑπεναντίως δὲ οὗτοι τοῖς ὀργίλοις ἰδίως καλουμένοις καὶ ἀκροχόλοις περὶ ὀργὴν ἔχουσι . διὸ οὐχ οἷόν τε ἅμα τὸν αὐτὸν ἀκρόχολον εἶναι καὶ πικρόν . χαλεποὶ δέ εἰσιν οἱ ἐφ’ οἷς μὴ δεῖ χαλεπαίνοντες καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ καὶ πλείω χρόνον καὶ μὴ διαλλαττόμενοι χωρὶς τιμωρίας . ἤτοι δὲ οἱ αὐτοί εἰσιν οἱ χαλεποὶ τοῖς ὀργίλοις ( μικρὰ γὰρ ἐκείνοις διαφορὰ κατὰ τὴν ἐπίτασιν ) ἢ διαφέροιεν ἄν οἱ χαλεποὶ τῶν πικρῶν . ὁ μὲν γὰρ πικρὸς τοιοῦτος τῷ πολυχρόνιον τὴν ὀργὴν καὶ ἔμμονον καὶ κεκρυμμέκην ἔχειν , ὁ δὲ χαλεπὸς πρὸς τούτῳ προσείληφε τό τε ἐφ’ οἷς μὴ δεῖ χαλεπαίνειν καὶ οἶς μὴ δεῖ καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ . ἔτι φανερώτεροι καὶ τιμωρητικώτεποι οὗτοι , καὶ ἦν ὁ χαλεπὸς ἔχων ὡς ἐνδέχεται ἀμφοτέρας ὑπερβολάς , τήν τε τοῦ ὀξυχόλου καὶ πικροῦ · διὸ καὶ ὠνόμασται οὕτως . τὸ δὲ ἄνευ τιμω - ρίας καὶ κολάσεως , εἰ μὲν οὕτως εἴη γεγραμμένον , ἐκ παραλλήλου ἄν λέγοιτο , εἰ δ’ ὡς ἔν τισι γράφεται ἄνευ τιμωρίας ἢ κολάσεως , ἂν ἡ κόλασις τῇ τιμωρίᾳ καὶ εἴη ἂν τιμωρία μὲν ἡ ἄμυνα ἀνθ’ ὧν δοκεῖ πεπονθέναι ὡς τοῦ κατ’ ἀξίαν ἀνταπόδοσις , κόλασις δὲ χαλεπότητος προσθήκῃ τῆς βλάβης καὶ κακώσεως τῆς μετὰ τὴν ἄμυναν . ἡ γὰρ τιμωρία πάυει τῆς ὀργῆς · οἷον γάρ τι χρέος ἀνταποδίδοται . καὶ πρὸς τὸ συμβιοῦν οἱ χαλεποὶ χείρους · οὐκοῦν καὶ διὰ τοῦτο ἡ ὕπερ . βολὴ κατὰ τὴν ὀργὴν τῇ πραότητι ἀντίκειται . εἶδος γὰρ ὀργιλότητος ἡ χαλεπότης , ὡς καὶ τοῦ ἁπλῶς ὀργίλου ὁ χαλεπός . ὃ δὲ ἐν τοῖς πρό - τερον εἴρηται . εἶπε γὰρ ὅτι περὶ τῶν πρακτῶν τύπῳ τε λέγειν καὶ καθόλου δυνατόν , διορίσαι δὲ λόγῳ περί τινος πότε καὶ πῶς καὶ πόσον καὶ μέχρι τίνος δεῖ γίνεσθαι , οὐ ῥᾴδιον . Ἐν δὲ ταῖς ὁμιλίαις καὶ τῷ συζῆν . Εἶπεν ἐν τῷ δευτέρῳ εἶναι τρεῖς μεσότητας , ἐχούσας μέν τινα κοινωνίαν , διαφερούσας δὲ <ἀλλήλων> τῷ τὴν μὲν αὐτῶν περὶ τὸ ἀληθὲς τὸ αὐτοῖς εἶναι , ἣν ἀλήθειαν εἶπε καὶ ἀληθῆ τὸν ἔχοντα αὐτήν , τὰς δὲ δύο περὶ τὸ ἡδύ , ὧν τὴν μὲν περὶ τὸ ἐν παιδιᾷ εὐτραπελίαν , τὴν δὲ περὶ τὸ ἐν πάσι τοῖς κατὰ βίον φιλίαν . περὶ ταύτης τῆς ἕξεως νῦν λέγει . ἔστι γὰρ αὕτη ἡ περὶ λόγων καὶ πραγμάτων κοινωνία , διαιρεῖ δὲ ταύτην τῷ τοὺς μέν τινας τὰ πρὸς ἡδονὴν καὶ χάριν τῶν κοινωνούντων αὐτοῖς ἐν τούτοις πειρᾶσθαι ποιεῖν , συγκατατιθεμένους καὶ αἰνοῦντας καὶ μὴ λυπεῖν θέλοντας καὶ πρὸς μηδὲν ἀντιτείνοντας , οὓς ἀρέσκους καλεῖ <ἀπὸ τοῦ πᾶσιν ἀρέσκειν σπουδάζειν ὠνομασμένους> , ὑπερβάλλοντας κατὰ τὸ ἡδύ , τοὺς δὲ ἐναντίας τούτοις πρὸς πᾶν ἀντιβαίνοντας καὶ μηδένα λόγον τοῦ λυπεῖν ποιουμένους , οὓς δυσκόλους καὶ δυσέριδας καλεῖ ἐν ψεκτῶν ὄντας ἕξει . εἶναι δέ φησι καὶ μέσην ἕξιν <> ἐπαινετήν> , ἀποδεχομένην ἃ δεῖ καὶ μὴ ἀποδεχομένην ἃ μὴ δεῖ , <ἀλλὰ δυσχεραίνουσαν πρὸς πρὸς αὐτά,> οὖσαν <καὶ αὐτὴν> ἀνώνυμον · τῷ δὲ ἐοικέναι φιλίαν καλεῖ , διαφέρειν δὲ τῆς κυρίως φιλίας <τήνδε τὴν ἕξιν> , ὅτι ἡ μὲν κυρίως φιλία μετὰ πάθους ἐστὶ καὶ 45 τοῦ στέργειν τούτους οἷς σύνεστι καὶ κοινωνεῖν , ἡ δὲ τοιαύτη ἕξις ἄνευ πάθους καὶ τοῦ στέργειν τούτους οἷς ὁμιλεῖ ἃ ἀποδέχεται ἀποδοχῆς ἄξια ἡγεῖται καὶ μέμφεται τοῖς μὴ τοιούτοις . διὸ καὶ πρὸς πάντας ἐστὶν ὁμοίως γνωρίμους καὶ ἀγνώστους . οὐχ οἷόν τε δὲ πᾶσι προσπεπονθέναι φιλικῶς ἐφ’ ἑκάστῳ τὸ εὔλογον <καὶ ἁρμόζον> ποιοῦσαν · ἄλλα μὲν γὰρ τοῖς οἰκείοις καὶ συνήθεσιν ἄλλα δὲ τοῖς <ἀλλοτρίοις καὶ> ὀθνείοις , ἄλλα μὲν νέοις , ἄλλα δὲ πρεσβύταις , ἄλλα ἄρχουσι καὶ ἄλλα ἰδιώταις , ἕξις τις οὖσα ὁμιλητική . <σαφῆ δὲ καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις λεγόμενα,> τὸ στέργειν προσλαβόντα , ἤτοι τὸ φιλεῖν , ὃ τῷ μισεῖν ἀντίκειται , πάθη ὄντα ἄμφω τοῦ ἐπιθυμητικοῦ . | Καὶ προαιρήσεται λυπεῖν τῷ ἐναντιοῦσθαι ἐν οἷς δεῖ , κἄν λύπην φέρῃ τῷ ᾧ ἐναντιοῦται ὁ τὴν ἀρετὴν ἔχων , τοῦ καλοῦ χάριν ἐναντιούμενος αὐτῷ . καὶ ταύτην μὴ μικρὰν ἢ βλάβην , μεγάλην δηλονότι . ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ προαιρήσεται λυπεῖν . ἡ δ’ ἐναντίωσις μικρὰν λύπην . ἡ ἐναντίωσις ἡ πρὸς ὃν συνηδύνειν δυσχερανεῖ ὁ κατὰ τὴν μεσότητα ταύτην σπουδαῖος τῷ φέρειν μεγάλην ἀσχημοσύνην ἢ βλάβην . ἀλλὰ δυσχερανεῖ , τουέστιν ἐν τοῖς οὐκ ὀρθῶς γινομένοις . διαφερόντως δ’ ὁμιλήσει , ἤτοι διαφόρως . καὶ καθ’ αὑτὸ μὲν αἱρούμενος τὸ συνη - δύνειν , λυπεῖν δὲ εὐλαβούμενος . ἁπλῶς μέν φησι τὸν ἔχοντα τὴν μέσην ἕξιν τὸ συνηδύνειν καθ’ αὑτὸ αἱρεῖσθαι , πρὸς δὲ τὰ ἀποβαίνοντα ἁρμοζόμενον , καὶ λυπήσειν ποτὲ τοῦ καλοῦ χάριν , εἰ μὴ τοιαῦτα ἀλλ’ αἰσχρὰ ᾖ τὰ λεγόμενα , καὶ τοῦ συμφέροντος λέγων ἢ ποιῶν , καὶ ἡδονῆς δὲ χάριν ἔστιν ὅτε λυπήσειν φησὶν αὐτόν , ἄν μέλλῃ τὸ παρὸν λυπηρὸν ὂν μείζονος ἡδονῆς εἰσαῦθις αἴτιον ἔσεσθαι . ἑκάστοις ἀπονέμων τὸ πρέπον , τυχὸν μᾶλλον ἢ ἧττον φίλῳ ἢ συγγενεῖ καὶ ξένῳ ἢ ἰδίῳ . λυπεῖν δὲ εὐλαβοῦ μένος , ἀπὸ κοινοῦ τὸ καθ’ αὑτό . τοῖς δὲ ἀποβαίνουσιν , ἐὰν ἡ μείζω , συνεπόμενος . τὰ ἀποβησόμενα εἴτε κακὰ εἴτε ἀγαθά . λυπήσει γὰρ νῦν ἐναντιούμενος φόβω τοῦ μείζονος κακοῦ τοῦ ἀποβησομένου ἢ φόβῳ τοῦ μὴ μείζονος ἀγαθοῦ στερηθῆναι . ὁ δὲ πᾶσι δυσχεραίνων ὁ τοῖς ὑπὸ τῶν κωμῳδῶν <παραγομένοις> ὅμοιος , <ἀηδής τις πᾶσιν> , Περὶ τὰ αὐτὰ δὲ σχεδόν ἐστι καὶ ἡ τῆς ἀλαζονείασ μεσότης , ἤτοι περὶ τοὺς λόγους καὶ τὰς ἐν ὁμιλίαις πράξεις καὶ τὸ συζῆν δηλονότι . Τὸ δὲ σχεδόν , ὅτι μὴ πάντῃ . ἡ μὲν γὰρ προειρημένη περὶ τὸ ἡδὺ ἦν τὸ ἐν λόγοις καὶ πράξεσιν , ἡ δὲ νῦν λεγομένη περὶ τὸ ἀληθές . οὐ χεῖρον δὲ καὶ τὰς τοιαύτας ἐπελθεῖν . τὸ περὶ πασῶν λέγειν τῶν ἕξεων σαφῶς εἶπε τὴν αἰτίαν τοῦ τε μᾶλλον εἰδέναι τὰς περὶ τὸ ἦθος γινο - μένας καὶ συνισταμένας ἕξεις καὶ τοῦ μᾶλλον πιστεύειν ὅτι πᾶσα ἡ ἠθικὴ ἀρετὴ μεσότης ἐστίν . ὁμοίως ἐν λόγοις καὶ πράξεσι καὶ τῷ προσ - ποιήματι . ἐπεὶ τὸ ψεῦδος πολλαχῶς , ἔδειξε διὰ τούτου τὸ πῶς ψευδο - μένων καὶ πῶς ἐστι κἂν ταῖς πράξεσι καὶ τοῖς λόγοις τὸ ψεύδεσθαι , ἤτοι τῷ προσποιήματι . τὸ γὰρ μὴ ὑπάρχειν τινὶ ταῦτα , τοῦτο τὸ ἐν πράξει ψεῦδος . τὸν μὲν οὖν ἀλαζόνα καὶ ὑπερβάλλοντα ψεύδεσθαι ἐν τῷ προσποιεῖσθαι τὰ ἔνδοξα καὶ μείζω τῶν ὑπαρχόντων , τὸν δὲ ἐλλείποντα , τὸν εἴρωνα ἀνάπαλιν τῷ ἀρνεῖσθαι καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἐλαττοῦν . ὁ δὲ μέσος αὐθέκαστος . τὸ αὐθέκαστον <οὕτω ἐπὶ> τοῦ ἀληθευτικοῦ καὶ ἀληθοῦς ὄνομα ἔθηκε , δηλωτικὸν ὂν τοῦ αὐτὸ ἕκαστον οἷον ἐστὶ λέγειν τε καὶ δεικνύναι . τοιοῦτος γὰρ ὁ ἀληθής , οὐ προσποιητκὸς οὔτε ἐν λόγοις οὔτε ἐν τῷ βίῳ , ἀλλ’ αὐτῷ τῷ ἀληθεῖ ἀρεσκόμενος . Ἔστι δὲ τούτων ἕκαστα καὶ ἕνεκά τινος ποιεῖν καὶ μηθενός . Ταὐτὰ περὶ τῶν ἀληθευόντων καὶ τῶν προσποιουμένων καὶ ψευδομένων λέγει . καὶ γὰρ καὶ ἀληθεύειν καὶ ψεύδεσθαι γίνεται ἕνεκά τινος καὶ διὰ τὴν ἕξιν ἣν ἔχει τις . δύναται γάρ τις καὶ μὴ ἀληθευτικὸς τὴν ἕξιν ἀληθεῦσαι διά τι , ὡς οἱ διὰ συνθήκας καὶ ζημίας ἀληθεύοντες καὶ ἐμμένοντες τῇ ὁμολογίᾳ τῶν συνθηκῶν , οἳ δικαιοσύνης μᾶλλον ἔχονται · ὁμοίως καὶ ὁ μὴ ψευδὴς ψεύσασθαι . ἁπλῶς μὲν γὰρ ἕκαστος ὁποῖός τίς ἐστι , τοιαῦτα καὶ λέγει καὶ ποιεῖ , διά τι δὲ παραβαίνουσι τὰς οἰκείας ἐνεργείας ( καὶ γὰρ ψεύδονται καὶ ἀληθεύουσιν , ὡς εἴρηται , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐρεῖ ) , οἱ μὲν διά τι προκείμενον , ὥσπερ οἱ διὰ τὸ δίκαιον ἀληθεύοντες ἢ ψευδόμενοι ἵνα ἀδικήσωσιν , οἱ δὲ διὰ τὴν ἕξιν ἣν ἔχουσιν . περὶ τῶν οὕτως ἀληθευόντων καὶ ψευδομένων ὁ λόγος αὐτῷ καὶ τῶν τοιούτων ἕξεων , αἳ οὐ διά τι τοῦτο ποιοῦσιν . ἐκεῖναι γὰρ καὶ ἄλλαι τινὲς ἀρεταὶ <καὶ κακίαι> . τῶν δὴ καθ’ αὑτὰ ἀληθῶν καὶ ψευδῶν καὶ οὐ διά τι τὸ μὲν ἀληθὲς καλόν τε καὶ ἐπαινετόν , τὸ δὲ ψεῦδος ψεκτόν <τε καὶ φευκτόν . καθ’ αὑτὰ γὰρ ζόμενα τὸ ἀληθεύειν καὶ ψεύδεσθαι , τὸ μὲν ἐπαινετόν ἐστι , τὸ δὲ ψεκτόν.> διὸ καὶ ὁ μὲν ἀληθευτικὸς καὶ τοιαύτην ἔχων ἕξιν μέσος ὢν τῶν ἐφ’ ἑκάτερα ψευδομένων ἐπαινετὸς ἄν εἴη . ἀλλ’ ἐν οἷς μηδενὸς τοιούτου διαφέροντος ἀλλὰ διαφόρου ὄντος , ὡς μὴ διὰ <τὴν> τοῦδε τυχὸν καὶ συνθήκην δοκεῖν τὸ τοιοῦτον ποιεῖν , ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ τὸ ψεῦδος εὐλαβούμενος τῷ τοιοῦτος εἶναι , λέγω δὴ τῷ ἀληθευτικός . καὶ ἐν οἷς μὴ διαφέρει . διὰ τῆς προσθήκης ταύτης ἔδειξε τὸν τοιοῦτον ἐπαινετόν . ὁ γὰρ καὶ ἐν οἷς οὐδὲν διαφέρει ἀληθεύων ἔτι μᾶλλον ἀληθεύει ἐν οἷς διαφέρει τι , οἷον συνθήκαις <καὶ> συναλλάγμασιν , ἔτι μᾶλλον ὅπου τὸ ψεῦδος φυλάξεται αὐτό , ὃς καὶ ἀπλῶς αὐτὸ φυλάξεται . >αἰσχρὸν δὲ τὸ ψεὑδος ἐν τῇ τῆς ἀληθείας παραβάσει , ὃ ἐν ταῖς συνθήκαις γίνεται . ἔστι γάρ τινα καὶ ψευσάμενον μὴ αἰσχρὸν φανῆναι , εἰ διὰ σωτηρίαν τινὸς ψεύσαιτο . λέγει δὲ τὸν τοιοῦτον ἐπαινετὸν ἐπὶ τὸ ἔλαττον <διὰ τὸ αὐτὸν μᾶλλον ἀποκλίνειν ἐπὶ τὸ ἔλαττον> τοῦ ἀληθοῦς · τοῦτο γὰρ ἐμμελέστερον . διὰ <γὰρ> τὸ τὰς ὑπερβολὰς ἐπαχθεῖς εἶναι πόρρωθεν αὐτὰς διὸ καὶ τῶν περὶ αὑτὸν μεγάλων οὐ πάνυ ἐστὶν ἐξαγγελτικός . Ὁ δὲ μείζω τῶν ὑπαρχόντων προσποιούμενος . Λέγει μὲν περὶ τοῦ ἀλαζόνος ὅτι ἐστὶ ψεύστης τῷ τὰ μείζω τῶν ὑπαρχόντων αὑτῷ προσποιεῖσθαι . ὥσπερ δὲ ἦν ἀληθεύων ὁ μὲν διά τι ὥσπερ τὰ συναλλάγματα καὶ τὰς ὁμολογίας ( ὑπὲρ γὰρ τοὐ μὴ ἀδικῆσαι ) , ὁ δὲ ἁπλῶς διὰ τὸ ἕξιν ἔχειν τοιαύτην ὃς ἦν κυρίως ἀληθευτικὸς καὶ ἀληθής ) , οὕτω καὶ τῶν ψευδομένων καὶ προσποιουμένων μείζω τῶν ὑπαρχόντων οἱ μὲν τινὸς ἕνεκεν τοῦτο ποιοῦσιν , οἱ δὲ οὐδενός . οἱ μὲν οὖν μηδενὸς ἕνεκα ψευδόμενοι καὶ τοιαύτην ἕξιν ἔχοντες ὡς <αὐτῷ> τῷ ψεύδεσθαι χαίρειν , φαῦλοι μὲν <καὶ κυρίως ἀλαζόνες , μᾶλλον δὲ> ἠλίθιοι καὶ μάταιοι ἢ κακοί ( οὐ γὰρ μετ’ ἐπιβουλῆς τοῦτο ποιοῦσιν ) , οἱ δὲ ἕνεκά του ψευδόμενοι χείρους μὲν τούτων , διαφορὰ δέ τίς ἐστι καὶ ἐν τούτοις . ὁ μὲν γὰρ διὰ δόξαν τοῦτο ποιεῖ , ὁ δὲ διὰ κέρδος · ὁ μὲν οὗν διὰ δόξαν τινὰ ψευδόμενος οὐ μᾶλλον ψεκτός ( ἐν ἀλαζονείᾳ γὰρ οὗτος ) , ὁ δὲ ἀργυρίου χάριν ἢ ὅσα ἀργύριον πορίζει , ἀσχημονέστερος καὶ κάκιστος τῶν ἀλαζο - νευομένων . πάντες γὰρ ἀλαζόνες καὶ κυρίως ὁ πρῶτος , ὁ μέντοι τελευταῖος ἔχοι ἄν τι καὶ ἀδικίας . οὐκ ἐν τῇ δυνάμει δ’ ἐστὶν ὁ ἀλαζὼν ἀλλ’ ἐν τῇ προαιρέσει . Κατὰ τὴν ἕξιν γὰρ καὶ τῷ τοιοῦτος εἶναι ἀλαζών ἐστιν . τουτέστιν οὐκ ἐν τῷ δύνασθαι προσποιήσασθαι τὰ μείζω καὶ μὴ προσόντα αὐτῷ ( τοῦτο γὰρ παντός ) ἀλλὰ τῷ ἕξιν τοιαύτην ἔχειν καὶ τοιοῦτος εἶναι ὡς προαιρεῖσθαι ταῦτα <καὶ τούτοις ἀρέσκεσθαι> . οὐ γὰρ αἱ δυνάμεις αἴτιαι τοῦ τοίους ἢ τοίους εἶναι ἀλλ’ αἱ προαιρέσεις , ἐπεὶ αἵ γε δυνάμεις αὐταί εἰσι τῶν ἀντικειμένων , οὐ δύναται δὲ ἅμα τὰ ἀντικείμενα εἶναι . εἰπὼν δὲ τὸν ἀλαζόνα ἐν τῇ προαιρέσει μάλιστα εἶναι , ἐναργῶς τοῦτο ἔδειξε μεταλαβὼν τὸν ἀλαζόνα εἰς τὸν ψεύστην . ψεύστης γὰρ οὐχ ὁ δυνάμενος | ψεύδεσθαι ἀλλ’ ὁ προαιρούμενος καὶ ψευδόμενος καὶ τῷ 58r χαίρειν αὐτῷ τῷ ψεύδεσθαι . εἰσὶ γάρ τινες τοιοῦτοι ἢ δόξης ἢ κέρδους θήρᾳ , δόξης μὲν οἱ ἐπὶ τοῖς ἐκ φύσεως ἢ τύχης προσγινομένοις προσποιούμενοι , οἷον καλοὶ ἢ ἰσχυροὶ ἡ πλούσιοι ἤ τι τοιοῦτον , οἱ δὲ διὰ κέρδος ἀλαζονευόμενοι ταῦτα προσποιοῦνται ἔχειν οἷς ἥδεται ὁ πέλας . διὰ γὰρ ταῦτα ἀργύριά τε ἐκεῖνοι προίενται καὶ οὗτοι λαμβάνουσιν , καὶ τούτων αὐτῶν ταῦτα προσποιοῦνται , ἃ ῥᾳδίως λανθάνειν δύναται μὴ ὄντα · ἡ δὲ μαντικὴ [ δὲ ] ταῦτα καὶ ἰατρικὴ καὶ σοφία . διὸ καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν κέρδος ἀλαζονευομένων ταῦτα προσποιοῦνται . λανθάνουσι γὰρ οἱ ταῦτα ἐπαγγελλόμενοι τῷ μὴ φανερὸν τὸν ἔλεγχον εἶναι . ὁ μὲν γὰρ κάλλος ἢ ἰσχὺν προσποιούμενος εὐέλεγκτος , ὁ δὲ τῶν προειρημένων τι ῥᾳδίως λανθάνει . διὸ πλεῖστοι οἱ τοιαῦτα ἐπαγγελλόμενοι . καὶ γὰρ πρόσεστι τούτοις τὸ ἥδεσθαι αὐτοῖς τοὺς πέλας καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἀργύριον διδόναι . φιλομάντεις γὰρ οἱ πολλοί , καὶ ἡ ἰατρικὴ πρὸς πολλὰ χρήσιμος καὶ ἡ σοφία σπουδάζεται διὰ τὸ θαυμασία εἶναι . ἔστι γὰρ ἐν αὐτοῖς τὰ εἰρημένα , τουτέστι δόξα ἀπόλαυσις τὸ λαθεῖν . οἱ δὲ εἴρωνες ἐπὶ τὸ ἔλαττον . διὰ τοῦτο οἱ εἴρωνες χαριέστεροι , ὅτι τὰ ἔνδοξα καὶ ὄγκον ἔχοντα ἀρνοῦνται . βαυκοπανοῦργοι λέγονται · βαυκοπανούργους φησὶν ὡς ἓν ἀνθ’ ἑνὸς εἰπεῖν τοὺς σεμνοπανούργους . βαῦκος γὰρ ὁ τρυφερός , ὡς ὁ ποιητὴς Ἀραρὼς ἐν Καμπυλίωνι “ βαυκὰ μαλακὰ τερπνὰ τρυφερά . ” μετήνεγκται δὲ τὸ ὄνομα ἀπὸ τῶν βαυκίδων , ὅ ἐστιν εἶδος ὑποδημάτων Ἰωνικῶν , οἷς οἱ Ἰάδες χρῶνται , οὗ καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Θεσμοφοριαζούσαις μέμνηται . Κλείταρχος μέντοι ὁ γλωσσογράφος τὸ σεμνὸν ἀποδέδωκεν . οἷον ἡ τῶν Λακώνων ἐσθής · εὐτελὴς ἄγαν ἱστορεῖται Ξενοφῶντι . διὰ ταῦτα καὶ σκώπτουσιν αὐτοὺς οἱ κωμῳδοί , ὡς Πλάτων ἐν Πρέσβεσι “ χαίρεις οἶμαι μεταπεττεύσας αὐτὸν διακλιμακίσας τε , τὸν ὑπηνόβιον σπαρτιοχαίτην ῥυποκόνδυλον ἑλκετρίβωνα ” · τοῦτο γὰρ Λάκωνες ἐποίουν , ἐγκράτειάν τινα καὶ καρτερίαν ἐπιδεικνύμενοι . διὰ δὲ τὴν σφόδρα εὐτέλειαν προσποίησις ἐδόκει καὶ ἀλαζονεία τις εἶναι . καὶ περὶ τὰ μὴ λίαν ἐμποδών . πῶς τὸ ἐμποδὼν ἔλαβε , μεταλαβὼν φανερὸν ἐποίησεν . Ἀντικεῖσθαι δ’ ὁ ἀλαζὼν φαίνεται τῷ ἀληθευτικῷ . Τὸν ἀλαζόνα φησὶν ἀντικεῖσθαι τῷ ἀληθευτικῷ . χεῖρον γὰρ καὶ φορτι - κώτερον τῶν ἃ μὴ ἔχει τις καὶ μείζω ἢ ἃ ἔχει τις προσποιεῖσθαι ἔχειν ἑαυτὸν τοῦ ἃ ἔχει ἐλαττοῦν ἢ ἀρνεῖσθαι μὴ ἔχειν διὰ τὸ ἐν τούτοις ἀνεπαχθές . τὸ μὲν γὰρ μετρίου , τὸ δὲ ὑπερβάλλοντος . οὔσης δὲ καὶ ἀναπαύσεωε ἐν τῷ βίῳ . περὶ τὸ ἡδὺ τὸ ἐν λόγοις καὶ πράξεσιν εἰπὼν εἶναι τρεῖς διαφορὰς καὶ τούτων τὴν μὲν εἰπὼν ἀλήθειαν , τὴν δὲ φιλίαν , νῦν περὶ τῆς λοιπῆς λέγει , ἣν εὐτραπελίαν καλεῖ . καὶ διὰ τί οὕτως αὐτὴν ὀνομάζει τὴν αἰτίαν λέγει . ἐκεῖναι μὲν οὖν αἱ δύο , ἡ μὲν φιλία περὶ λόγους καὶ πράξεις τὰς κατὰ τὸν βίον τὸ χρειῶδες δεικνύουσιν , ἡ δὲ ἀλήθεια τὸ περὶ λόγους , αὕτη δὲ τὸ ἐν παιδιᾷ ἡδὺ αἱρεῖται . δεῖ γὰρ τῷ σπουδαίῳ καὶ ἀναπαύσεως , ὡς ἂν μὴ διὰ παντὸς κάμνουσα αὐτῷ ἡ διάνοια ἄχρηστος γένηται τῷ ἀεὶ ἐντετάσθαι κατὰ τὰ τόξα , ἃ μὴ ἀνιέμενα τοῦ οἰκείου παραλύεται τόνου . ὅπως δὲ γένοιτο τὸ ἐν παιδιᾷ ἡδὺ καὶ ἐλευθέριον ἑκατέρας χωριζόμενον ἀμετρίας , νῦν διδάσκει . οἱ μὲν οὖν τῷ γελοίῳ ὑπερβάλλοντες . | Βωμολόχοι λέγεται τὰ τῶν ὀρνέων λίχνα καὶ ἀδδηφάγα , ἃ χάριν ν τροφῆς λοχῶσιν <ἐπὶ> τοῖς βωμοῖς τὰ καταλειφθέντα τῶν θυσιῶν λιχμώμενα . τοιοῦτοι καὶ οἱ τὸ σκώπτειν μεταδιώκοντες ὑπερβαλλόντως . ὡς γὰρ ἐκείνοις οὐδὲν ἔργον ἢ περισκοπεῖν τοὺς βωμούς , ἀφ’ ὧν εὐπορήσει τροφῆς , οὕτω καὶ αὐτοῖς ἐπιμελὲς μηδὲ τῶν ἀσχημόνων ἀπέχεσθαι , εἰ μόνον κινοῖεν γέλωτα . οἱ δὲ ἐμμελῶς παίζοντες · τὸ μέσον καὶ μέτριον ἐνδείκνυται . ἐκ τῶν κινήσεων κρίνεται , εὔρυθμα δηλονότι ἢ ἄρρυθμα <καὶ> ἢ νοσερὰ καὶ ἀσθενῆ ἢ εὔρωστα . οὕτω καὶ τὰ ἤθη , δηλονότι ἀπὸ τῶν κινήσεων τῆς ψυχῆς . ἐπιπολάζοντος δὲ τοῦ γελοίου , διὰ τὴν τῶν πολλῶν σπουδήν . φιλογέλωτες γὰρ ὡς ἐπίπαν οἱ ἄνθρωποι καὶ <τῆ παιδιᾷ μᾶλλον προσανακείμενοι> . ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλον , διότι οἱ μὲν τοῦ μέσου στοχάζονται , οὗτοι δὲ καθ’ ὑπερβολὴν αὐτῷ χρῶνται . τῇ δὲ μέσῃ ἕξει οἰκεῖον ἡ ἐπιδεξιότης . δεῖ γὰρ ἐπιδεξίως ἔχειν πρὸς τὸ ἀκοῦσαί τε καὶ ποιῆσαί τι . διαφέρει δὲ τῆς τοῦ ἀνδραποδώδους , ἤτοι ἀπρεποῦς · ἤτοι ἀνδραποδώδους , ἣ τοῖς ἐλευθέροις ἀντίκειται . ἔστιν ἄρα ἡ ἐλευθερίοτης ἣ τῇ ἀνδραποδώδει ἀντίκειται . ἢ τῷ μὴ λυπεῖν τὸν ἀκούοντα . οὐ ταὐτὸν τὸ μὴ λυπεῖν τῷ τέρπειν . ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ μὴ λυπεῖν . εἰ γὰρ τέρπει , οὐ λυπεῖ · οὐ μὴν εἰ μὴ λυπεῖ , τέρπει πάντως . ἄπειρον γὰρ τὸ μὴ λυπεῖν . τοιαῦτα δὲ καὶ ἀκούσεται , ἀντὶ τοῦ τοιούτων ἀνέξεται εἰς αὐτὸν λεγομένων σκωμμάτων οἷς αὐτὸς κέχρηται . οὐ γὰρ εὔσχημον τῶν ὁπωσοῦν λεγομένων ἀνέχεσθαι · οὐ γὰρ πᾶν ποιῆσαι , ὥσπερ οὐδ’ εἰς πᾶν ἀνάσχοιτο σκώπτεσθαι . οὐ γὰρ εὔσχημον οὐδὲ οἰκεῖον τῷ ἀγαθῷ τῶν ὁπωσοῦν λεγομένων ἀνέχεσθαι , ἐπεὶ ἐνδεχόμενον δόξει πὼς χαίρειν αὐτοῖς καὶ πράττειν αὐτὰ οὐκ ἀπεχθανόμενος πρὸς αὐτά . ἔδει δ’ ἴσως καὶ σκώπτειν , διὰ τὸ ἄσχημον δηλονότι καὶ ὕβρεως ἔχεσθαι . προεῖπε δὲ τὸ ἔνια δὲ οἱ νομοθέται λοιδορεῖν κωλύουσι προσ - υπακουομένου τῷ ἔ νια ῾καὶ οὐ πάντα᾿ . ὁ δὴ χαρίεις καὶ ἐλευθέριοςοὕτως ἕξει , τουτέστιν οὔτε πάντα σκώπτων οὔτε πάντων ἀπεχόμενος , ἀλλὰ γνώσεται νομοθετῶν ἑαυτῷ τίνων ἀφέξεται , τίνων οὔ . Περὶ δὲ αἰδοῦς ὥς τινος ἀρετῆς οὐ προσήκει λέγειν . Οτι μὴ ἕξις ἡ αἰδώς , δείκνυσιν ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ καὶ τοῦ συμπτώματος τοῦ περὶ αὐτήν . ὡς γὰρ ὁ φόβος διατίθησι τὸ σῶμα , οὕτω καὶ ἡ αἰδώς . ἀμείβεται γὰρ ἐπ’ αὐτῆς τὸ τοῦ σώματος χρῶμα , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ φόβου . καὶ πῶς , δῆλον ἐφ’ ὧν ἐρεῖ <καὶ αὐτός . εἰ δ’ ἔς τι τὰ μὲν κατ’ ἀλήθειαν αἰσχρά·> κατ’ ἀλήθειαν αἰσχρὰ ὡς ἡ ἀκολασία , κατὰ δόξαν δὲ ὡς τὸ ἐν ἀγορᾷ ἐσθίειν · ἔστι γὰρ ταῦτα τῇ τῶν πολλῶν προλήψει καὶ διὰ τὰ ἔθη καὶ αἰσχρὰ δοκεῖ εἶναι . τὰ δὲ κατὰ δόξαν οὐδὲν δια - φέρει · καλῶς . οὐ γὰρ εἰ τὰ μὲν αἰσχρά ἐστιν ἀληθῶς , τὰ δὲ δοκήσει , ἤδη τὰ κατὰ δόκησιν πράξει . οὐ γάρ τι τούτων πράξει ὁ ἐπιεικής . οὐδέτερα γὰρ πρακτέα , τουτέστιν οὐδὲν τούτων κινήσει τὸν σπουδαῖον . Φύλου δὲ καὶ τὸ εἶναι τοιοῦτον . Ὅ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · εἰ καὶ μὴ <ἐπὶ> τοῖς πεπραγμένοις γίνοιτο ἡ αἰδὼς φαύλοις οὖσιν , ἀλλ’ ἐπὶ τοῖς πραχθεῖσιν ἀναγκαίοις τε πραχθῆναι , οὐδ’ οὕτω τοὐ ἐπιεικοῦς ἂν εἴη . φαύλου γὰρ καὶ τὸ τοιοῦτον εἶναι , ὡς πρᾶξαι ἄν τι τῶν αἰσχρῶν . ἄτοπον γὰρ τὸ ἡγεῖσθαι ἐπιεικῆ εἶναι τὸν αἰδήμονα , καθόσον οὕτω διάκειται ὡς εἰ πράξαι τι τῶν αἰσχρῶν μὴ βουλόμενος αἰσχύνεσθαι . ἡ γὰρ αἰδὼς ἐπὶ τοῖς ἑκουσίως γινομένοις . οὐδεὶς δὲ ἐπιεικὴς ἑκὼν πράττει τὰ αἰσχρά . ἢ λέγοι ἄν ἄτοπον τὸ λέγειν διὰ τοῦτο εἶναι ἐπιεικῆ τὸν αἰδήμονα , διότι οὕτως ἔχει ὡς ἐάν τι προσπέσῃ αἰσχρὸν αὐτῷ αἰσχύνεσθαι . ἡ γὰρ αἰδὼς οὐκ | ἐπὶ τοῖς ἀκουσίως πραττομένοις γίνεται · ἄτοπος δὲ ὁ ἑκὼν τὰ αἰσχρὰ πράττων . ἐν μὲν οὖν τῷ δευτέρῳ τὴν αἰδῶ ἀρετὴν μὲν οὐκ ἔφη εἶναι , ἀλλὰ πάθος , ἐπαινετὸν μέντοι , νῦν δὲ ἔοικεν αὐτὸ διαβάλλειν ὡς οὐδαμῶς οἰκεῖον τῷ ἐπιεικεῖ . ἐξ ὑποθέσεως γάρ φησιν εἴη ἄν ἡ αἰδὼς πάθος ἐπαινετόν καὶ ἐπιεικές , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς . εἰ γὰρ πράξαι ἐπιεικὴς τοιοῦτόν τι , αἰσχύνοιτ᾿ ἄν , οὐ μὴν πράξαι ἄν ποτε τοιοῦτόν τι , ὥστε οὐδ’ <ἂν> αἰσχύνοιτο . εἴη δ’ ἂν ἐξ ὑποθέσεως , δηλονότι πάθος καὶ οὐχ ἁπλῶς ὡς καὶ ἡ ὕλη ἀνάγκη οὐχ ἁπλῶς ἀλλ’ ἐξ ὑποθέσεως . καὶ πῶς ἐπάγει , ὡς κἀκεῖ ἐδείκνυτο . εἰ γὰρ πρίων εἴη , δεῖ σιδηροῦν εἶναι . ἐξ ὑποθέσεως ἄρα ἐκεῖ τὸ ἀναγκαῖον , ἐνταῦδα δὲ τῇ αἰδοῖ καὶ τῷ τοιούτῳ πάθει τὸ ἐπιεικὲς ἔσται . οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο περὶ τὰς ἀρετάς . αὗται γὰρ ἀγαθὸν καὶ <καθ’ αὑτὸ καὶ> ᾗ αὐτό εἰσιν . ἡ δ’ αἰδὼς ἐξ ὑποθέσεως ἐπιεικές · καλῶς · οὐ γὰρ δι’ αὑτὴν πρῶτον οὐδὲ καθ’ αὑτὴν οὐδὲ καθὸ αἰδὼς ἐπιεικές . ὑποτεθέντος γὰρ τοῦ ὅτι εἰ τάδε πραχθείη , αἰσχύνη παρέπεται , τὸ δὲ αἰσχύνεσθαι αἰδεῖσθαί ἐστι , τὸ δὲ αἰδεῖσθαι οὐκέτι , διὰ τοῦτο ἐξ ἀνάγκης τῆ αἰδοῖ τὸ ἐπιεικὲς ἀκολουθεῖ . Εἰ δὲ ἡ ἀναισχυντία φαῦλον . Ὃ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . οὐ φαῦλον τὸ μὴ αἰσχύνεσθαι ἐπὶ τοῖς αἰσχρῶς πεπραγμένοις · αὐτὸ γὰρ τὸ αἰσχρὰ πράττειν φαῦλον . δοκεῖ δὲ διὰ τούτων ἀναιρεῖν τὸ τῷ κακῷ τὸ ἐναντίον ἢ ἀγαθὸν ἢ κακὸν εἶναι , ἐν οἷς πλείω τῷ αὐτῷ ἐναντία , καὶ ἔστι τις καὶ μέση αἴσθησις . ἢ εἰ μή τι μεταξύ , πάντως τὸ τῷ κακῷ ἐναντίον ἀγαθὸν εἶναι . τῇ μὲν γὰρ δειλίᾳ κακῷ ὄντι τῶν ἐναντίων τὸ μὲν ἀγαθόν ἐστι ( ἀνδρία γάρ ) , τὸ δὲ κακόν , ἡ θρασύτης . τῇ δὲ νόσῳ κακῷ ὄντι τὸ ἐναντίον ἀγαθόν · ὑγίεια γάρ . γίνεται δὴ καὶ τῇ ἀναισχυντίᾳ τὸ μὲν ὡς κακὸν ἐναντίον ( ἡ γὰρ κατάπληξις ἀφ’ ἧς οἱ καταπλῆγες οἱ ἐπὶ πᾶσι καὶ πάντα αἰδούμενοι ) , ἡ δὲ αἰδὼς μέσον τι πάθος , ὡς ἀμφοτέρωθεν ὂν ἀγαθόν τε καὶ ὡς ἀγαθὸν ἐναντίον τῇ ἀναι - σχυντίᾳ εἴη ἄν . καὶ γὰρ εἰ ἐν οἷς ἐστιν ὑπερβολὴ καὶ ἔνδεια , ἐν τούτοις ἐστὶ καὶ μεσότης , ἔστι δὲ περὶ τὸ αὐτὸ πάθος ὑπερβολή τε καὶ ἔνδεια , ὑπερβολὴ μὲν ἀναισχυντία , ἔνδεια δὲ κατάπληξις , εἴη ἄν καὶ μεσότης ἐν τούτοις , ἡ αἰδώς , ἥτις , εἰ ψεκταὶ ἐκεῖναι , ἐπαινετὴ ἄν εἴη . ἢ τοῦτο λύοιτ’ ἄν τῷ ἐξ ὑποθέσεως ἀγαθὸν εἶναι . τὸ κεῖσθαι μὲν γὰρ πράττειν τὰ αἰσχρὰ φύλου , εἰ δὲ πραχθείη , ὁ μὲν αἰσχυνόμενος ἐπ’ αὐτοῖς χαρίεις ἄν εἴη , μοχθηροὶ δὲ οἱ ἀναίσχυντοι , καὶ διὰ τοῦτο οὐ διὰ τὰ πεπραγμένα . οἱ δὲ καταπλῆγες μοχθηροὶ τῷ καὶ μὴ τὰ αἰσχρὰ ὑπολαμβάνειν . μήποτε ἐνδείκνυται ἡμῖν διὰ τούτων ὅτι μὴ ἔστιν ἁπλῶς ἐπὶ τῇ τῶν κακῶν πράξει γινομένη μόνον . καὶ ἐπὶ τούτων μὲν γὰρ ἄν τὸ μὲν πρᾶξαί τι αἰσχρὸν φαύλου ἄν εἴη , τὸν μέντοι πράξαντα αἰδεῖσθαι ἐπ’ αὐτῷ ἐπιεικοῦς . ἐξ ὑποθέσεως εἶπεν . ἀλλ᾿ οὐ μόνον ἐπὶ ταῖς αἰσχραῖς πράξεσιν ἡ αἰδὼς γίνοιτ᾿ ἄν ἀλλὰ καὶ ἀπὶ ἄλλοις τισί . κεῖται γὰρ εἶναι φόβος ἀδοξίας . ἀδοξία δὲ οὐ τοῖς πραχθεῖσιν ἕπεται μόνοις ἀλλὰ τοῖς οὐκ οὖσι μὲν τῆ αὐτῶν φύσει τοιούτοις , δοκοῦσι δέ , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀκούσμασιν αἰσχροῖς καὶ ὁράμασιν ἐρυθραίνεται ὁ ἐπιεικὴς καὶ αἰδεῖται . δοκεῖ δὲ ταύτῃ διαφέρειν αἰδὼς αἰσχύνης , ὅτι ἡ αἰσχύνη ἐπὶ πεπραγμένοις γίνεται κακοῖς , ἡ δὲ αἰδὼς φόβος ἐστὶν ἀδοξίας ἐπ’ αἰσχρῶν ὑπόνοιᾳ . ἔοικε δὴ Ἀριστοτέλης ἀπὸ τῆς αἰδοῦς ἐπὶ τὴν αἰσχύνην μεταβὰς τὸ τοιοῦτον πάθος μὴ ἐπαινετὸν μηδ’ ἐπιεικὲς δεικνύναι . καὶ τὸ μὴ αἰδεῖσθαι τὰ αἰσχρὰ πράττειν · ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαῦλον . οὐκ ἔστι δὲ οὐδὲ ἢ ἐγκράτεια ἀρετή . εἶπε μὲν ἐν τῷ δευτέρῳ μήτε τὴν αἰδὼ μήτε τὴν νέμεσιν ἀρετὰς εἶναι ἀλλὰ πάθη ἐπαινετὰ τῷ ἐν μεσότητι εἶναι . ἔστι δὲ ἡ νέμεσις λύπη ἐπὶ ταῖς τῶν κακῶν εὺπραγίαις . νῦν δὲ περὶ αἰδοῦς μὲν εἴρηκε , περὶ δὲ νεμέσεως οὐδὲν προσθεὶς περὶ ἐγκρατείας προλέγει , ὅτι μὴ ἔστιν ἀρετή . ὕστερον δὲ ἐπὶ πλέον ἐρεῖ περὶ ἐγκρατείας καὶ καρτερίας καὶ μαλακίας , μετὰ τὸ ἑξῆς βιβλίον . ἐν γὰρ τῷ μετὰ τοῦτο περὶ δικαιοσύνης τὸν πάντα κατατείνει λόγον . |
Lemmas: λέγω δέ ἑξῆς περί ἐλευθεριότης . εἶπον περί τίς ὁ ἐλευθεριότης , ἅμα καί μέθοδος ἐγώ ὑπογράφω ὅς δύναμαι ἕκαστος ἀρετή γνωρίζω περί τίς εἰμί καί τίνω πρᾶξις ἢ πάθος μεσότης . ἐπεί γάρ πᾶς ἀρετή ἕξις ἐπαινετός , ἐπαινετός καί ἀγαθός ὁ ἀρειή , περί ὁ ἐπαινέω ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια . δῆλος γάρ ὅτι περί οὗτος εἰμί . οὖον γάρ δή περί ἄλλος μέν ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια , περί ἄλλος δέ ὁ ἔπαινος αὐτός . ἐπί γάρ ὁ ἐνέργεια ὁ ἀπό αὐτός ὁ ἔπαινος εἰμί . ἐπεί τοίνυν ὁ ἐλευθεριότης περί δόσις εἰμί χρῆμα ἐπαινετός καί λῆψις , δῆλος ὅτι καί ὁ ἕξις ὁ ἐλευθεριότης , ἀπό ὅς ὁ ἐπαινετός ἐνέργεια , περί ὅδος καί λῆψις εἰμί χρῆμα , μεσότης ἕξις εἰμί , οὐδέ ἐν ὅς ὁ σώφρων , ὁ ἐν ὁ συμμετρία ὁ περί ὁ διά ἁφή ἡδονά ὁρίζω . χρῆμα δέ λέγω . ὅτι χρῆμα λέγω πᾶς ὅσος ὁ ἄξιος νόμισμα μετρέω . χρῆμα γάρ κύριος ὁ νόμισμα , ὁμώνυμος δέ καί πᾶς πρᾶγμα χρῆμα λέγω , ἀπό ὅς φημί τις , ὅτι χρῆμα τίς πράσσω ἤτοι πρᾶγμα , καί ὁ διοικέω τίς καί πράσσω χρηματίζω φημί . ὅς δέ εἰμί χρεία τις . ὅς εἰμί χρεία εἴρω ἀντί ὁ ὅς εἰμί χρῆσις , αὐτός εἰμί ὅς 3 ; χράω . χράω δέ ὁ ὅδε ἀντί ὁ γάρος · ὁ γάρ ἑξῆς εἰμί ὅς γάρ εἰμί χρεία · καί ὅς μέν εἰμί χρεία , ἤϊος χρῆσις , οὗτος χράω οὐ ἅμα πᾶς , ἀλλά ὅς εἰμί χρεία · ὅς δέ οὐ εἰμί , οὐδέ χράω . οὖον αὐτός δέ χρῆσις καί χρήσιμος · χρῆσις μέν γάρ εἰμί , καθό χράω τις , ὁ δέ ὅς κατά ἐκεῖνος χράω , οὗτος εἰμί χρήσιμος . ὁ μέν γάρ τέχνη καί ὅλως ὁ ἔχω , ἐν ὅς καί ἀρετή καί κακία , ὁ χράω ἄλλος εἰμί , τουτέστι κατά ὅς χράω τις . κατά γάρ ὁ τεκτονικός ὁ ὑπόκειμαι τῆ τεκτονικός χράω , κατά δέ ὁ μουσική ὁ ὁ μουσικός , ὁμοίως κατά ἕκαστος ἀρετή καί κακία , περί ὁ ὁ ἀρετή καί κακία , ὁ μέν καλῶς δηλονότι ὅσος κατά ἀρετή , ὁ δέ κακῶς ὅσος κατά κακία . αὐτός δέ ὁ ἕξις οὐ εἰμί χρῆσις , ὅθεν καί ἄτοπος ἕ διά οὗτος κατασκευάζω ὁ ἀρετή ἀγαθός καί ὁ κακία κακός , πλοῦτος δέ καί ὁ ὡς δύναμις λέγω ἀγαθός μήτε ἀγαθός μήτε κακός , ὅτι ὁ μέν ἀρετή οὐ οἷος τε χράω κακῶς ὡς οὐδέ ὁ κακία καλῶς , οὗτος δέ καί εὕω καί κακῶς . ἐκεῖνος μέν γάρ οὐδέ εἰμί χρῆσις , διό οὐδέ καλῶς λέγω ἄν τις αὐτός χράω . οὖον γάρ οὗτος χράω , ἀλλά διά οὗτος ὁ ἄλλος , ὁ δέ οὕτως ἀγαθός εἰμί ὁ ἐν χρεία εἰμί καί χρῆσις . πᾶς δέ ὁ ὅς ἵημι εἰμί χρῆσις τοιοῦτος εἰμί , ὥστε δύναμαι τις καί εὕω αὐτός καί κακῶς χράω . καί ὁ πλοῦτος δέ εἰμί ὁ χρήσιμος , ὡς καί αὐτός φημί , ὥστε διά οὗτος ἔνειμι ὁ πλοῦτος καί εὕω καί κακῶς χρήσασθαι.< ἀλλά οὐδέ συνάγω ἐκ ὅς λαμβάνω ὅς οἴομαι . | συνάγω γάρ καί ὁ ἀγαθός καί κακός εἰμί ὅς εἰμί εὕω καί κακῶς χράω , ἀλλά οὐ οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός . εἰμί γάρ ὅς εὕω χράω ἀγαθός καί ὅς κακῶς κακός , ἕπομαι ἄν καί ὅς ἀμφοτέρως ἀμφότερος . οὖον γάρ ὁ λαμβάνω εἰμί , ὅτι ὅς εὕω χράω οὗτος οὐ εἰμί κακός , οὐδέ ὅς κακῶς ἀγαθός . οὗτος γάρ οὐκέτι ἄν ὁ ἀρετή ἀγαθός ἀλλά οὖον κακός δείκνυμι , καί ὁ κακία οὖον κακός ἀλλά οὐ ἀγαθός . ἀλλά καί ἄτοπος ὁ ὁ χράω συμμεταπίπτω ὁ ὅς χράω . οὗτος γάρ εἄν καί ὁ ὄργανον λέγω συμμεταπίπτω . ἔτι εἰμί λέγω ἄν τις , εἰμί ὅς τις κακῶς χράω , οὗτος ἢ κακός εἰμί ἢ οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός , καί Σωκράτης ἐπεί κακῶς αὐτός Ἀθηναῖος χράω , ἢ κακός εἰμί ἢ οὔτε κακός οὔτε ἀγαθός · ὁμοίως Ἀνάξαρχος · χράω γάρ αὐτός κακῶς Νικοκρέων ὁ τύραννος · ὁμοίως καί Ζήνων . ἕκαστος δέ ἀγαθός χράω . διά οὗτος σαφῶς δηλόω , ὅτι αὐτός ὁ ἀρετή οὗτος χράω . ἐπεί οὕτως ἄν εἰμί καί ὁ ἀρετή ἀρετή , κατά ὅς πάλιν Τῖς ἀρετή εὕω χράω , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . ὁ ἔχω ὁ περί ἕκαστος ἀρετή . ὁ γάρ ὁ ἕκαστος ὁ χρήσιμος χρηστικός ἀρετή ἔχω , οὗτος εἰμί ὁ καλῶς αὐτός χράω . οὗτος καί τεχνίτης , καί ὁ ὁ ἀρετή δή ἔχω ὁ σπουδαῖος ὡσαύτως . ἢ ὁ ὅς πάσχω . οὗτος ἐκ ὁ λαμβάνω ὅθεν δεῖ γίγνομαι ἢ ὁ αἰσχρός μή πράσσω , ὅς ἐν ὁ μή λαμβάνω ὅθεν οὖον δεῖ κρίνω . καί ὁ χάρις ὁ δίδωμι · ὅς εἰμί σύμβολον ὁ εὕω πάσχω , διά ὅς πιστόω ὁ ἐν δόσις ἢ λαμβάνω ὁ ἐλευθερόω εἰμί . καί ῥεῖα εἰμί δέ ὁ μή λαμβάνω ὁ δίδωμι . καί διά οὗτος δείκνυμι ὁ πρόκειμαι οὕτως ἔχω . εἰμί ὁ ἀρετή γάρ ὁ χαλεπός ( διά οὗτος γάρ καί ὁ ἀνδρεία μάλα εἰμί ἀρετή ) , χαλεπός δέ καί δυσχερής ὁ οἰκεῖος προΐημι ὁ μή λαμβάνω ὁ ἀλλότριος , περί ὁ δόσις ἄν μᾶλλον ὁ ἐλευθεριότης εἰμί . ἀλλά οὐ κακός εἰς δικαιοσύνη · ἀντί ὁ μᾶλλον , οὖον πάνυ δέ οὐδέ οὗτος εἰς δικαιοσύνη . εἰμί γάρ ἕ γλισχρότης χάρις οὗτος ποιέω , μήτε λαμβάνω ἐθέλω μήτε δίδωμι , καί διά οὗτος μή λαμβάνω ἵνα μηδέ δήω , ὅς καί Πλάτων φημί ἐν πολιτεία , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ περί δικαιοσύνη τίθημι νόμος οὖον ὁ μή ἀδικέω χάρις , ἀλλά ὁ μή ἀδικέω φόβος . ὁ δέ λαμβάνω οὐδέ ἐπαινέω πάνυ . ὁ λαμβάνω , φημί , οὖον πάνυ ὑγιής ἐπαινέω . οὐδείς γάρ ἄξιος ἀρετή ποιέω , ὁ λαμβάνω ἐν ὁ εὐεργετέω , ἀλλά οὐ ἐν ὁ εὐεργετέω κεῖμαι . ὥστε μᾶλλον ελευθριοτητη ὁ δίδωμι σημεῖον , ἀλλά οὖον ὁ λαμβάνω ἄν ὅθεν δεῖ . φιλέω δέ σχεδόν μάλιστα ὁ ἐλευθέριος . ὁ σχεδόν πρόσκειμαι · οὖον γάρ ὁ ἀνδρεῖος , ὠφέλιμος γάρ οὗτος , ἅτε πατρίς ῥύομαι καί ὁ ἄλλος περιουσία ὅς καί ὁ Ἐλευθέριος χράω κατά ὁ αὐτός ἀρετή καί ὁ μεγαλοπρεπής . ὁ δέ κατά ἀρετή πρᾶξις καλός . ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις φημί κάλως εἰμί καί ὁ καλός ἕνεκα . οὗτος δέ εἰμί ἐν ὁ ὡς δεῖ καί ὅσος δεῖ καί ὅς δεῖ καί ὅτε δεῖ · οὖον γάρ φορτικός δίδωμι οὐδέ κηρύσσω οὐδέ ἐπί μάρτυς . καί οὗτος δέ ὁ καλός ἕνεκα · ἐνδέχομαι γάρ καί ὅς οἶδα δίδωμι μή ὁ καλός δίδωμι ἀλλά δόξα ἢ τιμή ἢ θήρ μέγας τις κέρδος ἢ διά φόβος , διά ὁ οὐ Ἐλευθέριος οὗτος δίδωμι , ἀλλά καί ἡδύς , φημί , ἢ ἄλυπος δίδωμι . οὗτος δέ φημί , ἐπεί ὁ κατά ἀρετή ἅπας ἡδύς ἢ ἄλυπος ἐνεργέω . ὁ γάρ λυπηρός δίδωμι οὐ Ἐλευθέριος . μᾶλλον γάρ αἱρέω λυπέω ὁ χρῆμα ὁ ἐλευθεριότης . εἴρω δέ ὁ ἄλυπος καί διά ὁ ἀνδρεῖος . ὡς γάρ καί ἀνωτέρω ἐπισημαίνω ἐν ὁ κατά αὐτός λόγος , οὖον πᾶς ὁ κατά αὐτός <ἐνέγειαι> οὗτος ἡδύς δέχομαι . οὐδέ πᾶς πάλιν δόσις κατά ὁ ἡδύς ἐνεργέω Ἐλευθέριος . οὐδέ γάρ ὅς μή δεῖ δίδωμι τις Ἐλευθέριος , ἐπεί ὁ ἀκόλαστος καί ὁ ἄσωτος ἡδύς δίδωμι , ἐπεί μή ὅς δεῖ δίδωμι , οὐ ἐλευθέριος · <οὐ οὐδέ ὅθεν μή δεῖ λαμβάνω , καταφρονητικός γάρ χρῆμα ὁ Ἐλευθέριος · οὖον γάρ εἰμί ὁ εὕω ποιέω . ὅτι καί ὁ θέω εὐεργετικός οὐ εὐεργετέω . ὁ γάρ ἐπιβλέπω ἐπί ἑαυτοῦ ἐλευθέριος . | οὖον γάρ εἰμί ἐλευθέριος ὁ ὁ οἰκεῖος χρεία ὁ ὁ δήω πρότιμος ἄγω ἀνάγκη . κατά ὁ οὐσία δέ ὁ ἐλευθεριότης λέγω . οὖον γάρ ἐν ὁ πολύς δίδωμι ὁ Ἐλευθέριος ἀλλά ὁ † ἐν ὁ διοικεία ὁ χρεία ὁ χορηγέω ὁ δόσις καί ὁ εὐεργετέω ποιέω . κατά γάρ ὁ δύναμις ὁ οὐσία ὁ ἐλευθεριότης ὁρίζω . ἐπεί δίδωμι γε καί ὀλίγος ἔστω ὅτε , ὁ χρεία μετρέω ὁ λαμβάνω ὁ δόσις . οὖον γάρ καί παραδίδωμι · προαναλίσκω γάρ οὗτος ἐν ὁ ὅσος οὖον δεῖ καί ἐξαπο - Ρούντος ὁ πρός ἕτερος χρεία . ἢ καί δίδωμι ὀλίγος ἐκ ὀλίγος καί οὖον δήπου διά οὗτος οὐ Ἐλευθέριος , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἐκ πολύς πολύς δίδωμι . διό καί ἐγκαλέω ὁ τυγχάνω · ἐν καιρός ἐπισημαίνω , ὅτι ἐγκαλέω ὁ ἄλλος ὁ τυγχάνω ὡς ἄδικος , ἅμα μέν δείκνυμι ὅτι μή πλουτέω ὁ ἐλευ - θέριος , εἰμί γε διά αὐτός καί ὁ τύχη ἐπικαλέω , ἅμα δέ καί ἐπιλύω , ὅτι μηδέ ὁ τύχη μηδέ ὁ θέω οὗτος αἴτιος , ἀλλά εἰμί γίγνομαι τυγχάνω καί ἐπιμέλεια . οὖον γάρ ῥᾴδιος ἔχω μή ἐπιμελέομαι ὅπως ἔχω . οὐδέ γάρ ὑγεία ἔχω ῥᾴδιος , μή ἐπιμελέομαι ὅπως ἔχω , οὔτε ἰσχύς ἀμος - Λούντα οὗτος , οὔτε ἄλλος τίς ἀγαθός . συμβαίνω δέ οὐ ἄλογος οὗτος . ὁ μή πλουτέω δηλονότι . ῥᾴδιος προετικός εἰμί ὡς διά ἀπορία ἐπικαλέω ὁ Τύχη · διά γάρ οὗτος δείκνυμι ὡς οὐ ἄλογος ἐπικαλέω τυγχάνω . καλῶς δέ ἄλογος ὁ τοιοῦτος · οὖον γάρ μισθός δεῖ περιβλέπω ὑπέρ ὁ ἀρετή καί ὁ Τύχη ἀπαιτέω , ὡς οὐδέ ὑπέρ ὁ ἄλλος ἀγαθός , οἷος ὁ ὑγιαίνω ὁ ὑγιαίνω ὅτι ὑγιαίνω ἀρκέω γάρ αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ) οὖον μισθός ἀπαιτέω ὅς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , οὐ ἔξωθεν τις οὐδέ ἐπεισοδιώδης , τουτέστι ὁ ὑγιαίνω , καί προλαμβάνω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ . ἕπομαι γάρ ὁ ἐπιεικής δόσις ὁ τοιοῦτος λῆψις . συνᾴδω γάρ ὁ τοιοῦτος δόσις ὁ ὅμοιος λῆψις , ὡς ὁ ἄτοπος δόσις ὁ ἄτοπος λῆψις , ὡς ἐπί ὁ ἄσωτος , οἷος ἵνα δίδωμι ἔχω , καί λῃστήριον συνίστημι καί πᾶς ἄλλος ἰδέα καλός οὐ ἀπέχω . οὖον μέντοι ὁ ἄτοπος λαμβάνω ἕπω ὁ ἐπιεικής δόσις ( πῶς γάρ ὁ κακῶς κτάομαι καί περί πολύς οὗτος ποιέω καλῶς καί ἐλευθέριος ἀναλίσκω ; ) , ὡς οὐδέ ὁ φορτικός δόσις ὁ δήω λῆψις . ἐκ ὁ δήω γάρ συνάγω ἐθέλω ὁ ἄσωτος εἰς στενός κομιδή καί ἄπορος καθίστημι αὐτός ὁ ὁ ἀείδω - Τίας . ὁ μέν οὖν ἕπομαι γίγνομαι ἅμα ἐν ὁ αὐτός , οὖον γάρ ἐναντίος , ὁ ἐπιεικής δόσις καί λῆψις δηλονότι , ὁ δέ ἐναντίος , ἤτοι δόσις ἢ λῆψις , οὐ ἕπω . τῆ γάρ κακός δόσις πῶς ἕπω κάλως λῆψις ; οὐδέ ἔμπαλιν . ἐάν δέ παρά ὁ δήω καί ὁ καλῶς ἔχω συμβαίνω αὐτός , οἷος εἰμί θεωρία ἀναγκάζω [ ὁ ] ὑπέρ πατρίς ἢ μονομαχία συνίστημι ἢ διανομή ἢ εἰς τις ἄλλος οἰκεῖος πρᾶξις ἀναλίσκω ὁ ἑαυτοῦ , λυπέω μέτριος καί ὡς δεῖ . ἔρχομαι . οὖον γάρ πᾶς λύπη οὐδέ πᾶς πάθος παρά ὁ ὀρθός λόγος , ὡς οἴομαι τις , ἀλλά εἰμί λυπέω καί ὡς δεῖ , τουτέστιν εὔλογος . οὐδείς δέ εὔλογος γίγνομαι ἁμαρτάνω . τοιοῦτος εἰμί ὁ λύπη , ὅς ὁ ἀπό ὁ Στοά ἀντί λύπη συστολή καλέω . ὁ Σιμωνίδης δέ μή ἀρέσκω · ὁ μελοποιός φάσκω . ὡς φιλάργυρος γάρ αὐτός μιμνήσκω ἄυλος τε καί Θεόφραστος ἐν ὁ περι ἠθέω | καί ἐν ὁ περι πλοῦτος . ὁ ἀρετή δέ ὁ ἥδομαι καί λυπέω ἐπί ὅς δεῖ καί ὡς δεῖ · ἐπί ὅς , ἐπί ὁ μή κατά ἄξιος , ὡς δεῖ , μέτριος . εἰμί γάρ μήτε ἥδομαι ὅλως μήτε λυπέω , ἀδιάφορος εἄν ἔχω πρός πᾶς · οὗτος δέ καί πρός ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια . τοιοῦτος δέ εἰμί οὐδέ ἄν σπουδαῖος εἰμί . ὁ γάρ πάθος συνεξορμάω ἐπί ὁ πρᾶξις φύω · οὖον γάρ ἱκανός ὁ λόγος καί ὁ κρίσις · ὁ γάρ γέρων κατά οὗτος ὁ νέος ἄπρακτος . ἔτι ὁ ἀρετή ἔχω εἰμί προαιρετικός , ὁ δέ προαίρεσις ὄρεξις Βουλευτική , ὁ δέ ὄρεξις πάθος . οὐ ἄν ἐν εἰμί κατά ἀρετή ἐνεργέω Χωρὶς πάθος . καί ὁ δαπάνη γάρ εἰς ὁ δόσις τίθημι . οὗτος εἶπον , ἐπεί ὁ ἄσωτος οἶδα οὖον τοσοῦτος εἰς ὁ δόσις ἀνα - λισκω ὅσος εἰς ὁ μή προσήκω δαπάνη . πλήν ἐπί μικρός . οὗτος ἐπονείδιστος εἰμί , οἷος καί ὁ μικροκλέπτης λέγω · ὁ γάρ ἐν ὁ μέγας λαμβάνω ὑπερβάλλω οἷος ὁ τύραννος ἄπληστος καί πλεονέκτης καί ἄδικος καί ἀσεβής , οὐ ἀνελεύθερος καλέω . εἶπον δέ ὁ ἄσωτος ὑπερβάλλω ἐν ὁ δίδωμι καί μή λαμβάνω καί διά οὗτος ἐλλείπω ἐν ὁ δίδωμι , φημί μή πάνυ οὗτος γίγνομαι ἅμα ἀμφότερος , ὁ τε δίδωμι καί ὁ μή λαμβάνω . ὁ γάρ οὕτως ἔχω ταχέως ἐπιλείπω ὁ κτῆσις , ὥστε καί ὁ κατά ὁ δίδωμι ὑπερβολή . προστίθημι ὁ ὁ δίδωμι ἰδιώτης . οὖον γάρ ὁ τύραννος <καὶ> ὁ δυνάστης λείπω ταχέως ὁ κτῆσις . οὖον γάρ λέγω οὗτος ἄσωτος , ὁ ἄσωτος μέν εἰμί ὁ ὑπέρ ὁ οὐσία ἀναλίσκω , ἐκεῖνος δέ διά ὁ πλῆθος ὁ χρῆμα καί πρόσοδος μή ὑπερβάλλω ὁ δόσις ὁ οὐσία τε καί κτῆσις . καί οὗτος δέ εἶπον ὁ μή πάνυ συνδυάζω ὁ ὁ ἀσωτία , ὁ ἅμα μέν ὑπερβάλλω ἐν ὁ δόσις , ἅμα δέ ἐλλείπω ἐν ὁ λαμβάνω , φημί . ὅτι ἄμφω οὗτος ἔχω καί οὕτως ἄσωτος οὐ ἀφυής οὐδέ ἀνίατος ἀλλά μακρός ἀγαθός ὁ ἀνελεύθερος καί διά ὁ προστίθημι , ὁ τε περί νέος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος κακία μᾶλλον , ὁ δέ προκόπτω κατά ὁ ἡλικία ἐπιμελής γίγνομαι καί προσεκτικός καί προσέτι ὁ ἀπορία ταχύς πως οὕτως ἔχω προίστημι , διά ὅς ἀμφότερος ἡλικία καί ἀπορία σωφρονέω ἀναγκάζω καί κατάγνωσις οὗτος ἔχω πρός ὁ ἀγαθός μετατίθημι ἔχω γάρ ὁ ὁ ἐλευθέριος ὁ καί μή λαμβάνω . οὖον γάρ προηγουμένως λαμβάνω ὁ Ἐλευθέριος , ἀλλά ἀναγκαῖος , ὡς εἴρω , ὡς εἄν ἔχω δίδωμι . καί οὐ λαμβάνω ὅθεν οὖον ἐπεί καί ὁ ἐλευθέριος οὖον προηγούμενος ὁ λαμβάνω ἀλλά ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ περί δόσις μᾶλλον ὁ ἐλευθεριότης . διό καί ἐλλείπω κατά ὁ λῆψις , καί οὐ ἡδύς λαμβάνω · καίτοι ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια ἡδύς . διά οὗτος δέ ὁ ἄσωτος οὐδέ φαῦλος δοκέω ὁ ἦθος οὐδέ ἀγεννής , ὡς ἔχω ἐν τῆ · διάνοια μεγαλεῖος τίς καί οὐ εὐτελής εἰμί , ἠλίθιος δέ μᾶλλον , οἷος ἀμαθής καί ἀνόητος , ὅς εἰμί παιδεύω καλός ἄν εἰμί . Ζεύς τε ὁ εἴρω . ὁ δίδωμι φημί καί μή λαμβάνω . ὁ γάρ ἀνελεύθερος καί λαμβάνω ὅθεν οὖον δεῖ καί οὐδείς δίδωμι ἀλλά οὐδέ ἑαυτοῦ , ὡς ζωμός ὁ λέγω ζῶ προαιρέω . εὐχερής γάρ ἀναλίσκω . ἄσωτος μέν κύριος , ὡς καί ἄρχω εἶπον , ὁ ὁ οὐσία ἑαυτοῦ δαπανητικός · οὗτος δέ ἐνίοτε συνδυάζω I καί ὁ Ἀκόλαστος · καί ἐν ὁ συνήθεια τοιοῦτος ἀκούω ὁ ἄσωτος ὁ εἰς αἰσχρός καί Ἀφροδίσιος ἀναλίσκω · οὖον μήv ὁ κατά ἀλήθεια ἄσωτος τοιοῦτος , ἀλλά ὁ ἀναλίσκω ἀδεῶς ὅς δεῖ καί μή δεῖ καί πάντοθεν Λαμ - βάω προαιρέω . εἰμί δέ τις φημί ἄσωτος εὐίατος , τυγχάνω επιμεδιδιδωμι λεῖος · ἀλλά ὁ μέν δίδωμι προαιρέω , λαμβάνω δέ μή , οὗτος ὅς ἄσωτος εἰμί εὐίατος . ὁ γάρ δίδωμι καί λαμβάνω ἀδιάκριτος καί κατά μέν ὁ δίδωμι ἄσωτος , κατά δέ ὁ λαμβάνω ἀνελεύθερος ( ἐπεί καί οὗτος κατά εἷς μέρος ὁ ἀνελεύθερος πρᾶξις ) , οὗτος δυσίατος ἢ καί ἀνίατος ὡς ὁ κύριος ἄσωτος , ὅς καί δίδωμι ἀνυπόστολος καί λαμβάνω καί συνδυάζω ὁ ἀκόλαστος . ὁ δέ ἀκόλαστος ὁ μέν περί ὁ Ἀφροδίσιος ἁμαρτάνω ὁ μᾶλλον ἢ δεῖ λάγνος καλέω , ὁ δέ περί οἶνος οἰνόφλυξ , ὁ δέ περί βρῶσις ποικίλος , ὁ μέν οὖον περιμένω ὁ προσήκω καιρός ὁ τροφή , ὀξυπείνγης τις λέγω , ὀψοφάγος ἄγος δέ ὁ πλείων ὁ ὄψον χράω , λιμβός δέ ὁ περίεργος καί ποικίλος ἐν ὁ παρασκευή ὁ τροφή , τένθης δέ ὁ λίχνος καί ὁ ἀπό πᾶς ἡδύς θηράω μεταφέρω αὐτός ἄλλοτε ἐπί ἄλλος , γάστρις δέ ὁ πολύς καί πολυτελής ζητέω , λαίμαργος ὁ ἐν ὁ ἐσθίω ἐπιφαίνω μαργότης τις καί σπουδή καί ταχυτής . ᾿Η δέ ἀνελευθερία ἀνίατος τίς εἰμί . εἶπον ἀνίατος εἰμί ἤτοι δυσίατος ὁ ἀνελευθερία , αἴτιος προστίθημι , ὡς ἐν γῆρας μάλιστα γίγνομαι καί ὑπό ὁ ἡλικία συναυξάνω . ὡς γάρ ὁ ἄσωτος ὑπό ὁ ἡλικία βοηθέω λέγω εὐίατος ὁ γάρ γῆρας περιεκτικός [ εὐίατος ] αὐτός ποιέω ) , οὕτως ὁ ἀνελεύθερος διά φυσικός ὁ γῆρας πρός αὐτός ἐπιτηδειότης ἀνίατος . ἐπιγίγνομαι γάρ μᾶλλον ὑπό ὁ ἡλικία οὗτος ὁ πάθος . ὁ δέ ἐν γῆρας ἐπιτείνω μᾶλλον ὁ κακία οὗτος δεικτικός παρατίθημι ὁ πᾶς ἀδυναμία καί ἀσθένεια ἀνελεύθερος ποιέω , ἀντιποιέω ὁ χρῆμα ὡς μάλιστα αὐτός δήω ( ὁ δέ γῆρας ἀσθένεια τίς εἰμί καί ἀδυναμία ἄλλος ) , καί διά οὗτος συμφυής οὗτος ὁ πάθος εἰμί ὁ ἄνθρωπος διό καί δυσίατος . ὅς γάρ φύσις ὑπάρχω τις δυσιατότερα.> φειδωλός λέγω ὁ ἐπί ὁ φυλάσσω ὑπερβάλλω , κίμβιξ <καὶ> κυμινοπρίστης καί γνιφωνη καί σκνιπός ὁ μικρός προΐημι καί δίδωμι , ὁ δέ μόγις . γλίσχρος , ὁ δέ καί μετά διάτασις καί ὀργή δίδωμι μικρολόγος . καί ὁ μικρός ἐπί πολύς . οὖον γάρ ἁπλόος δηλονότι ἀλλά ἐπί μέγας τόκος δανείζω . καί ὁ μέν κίνδυνος ὁ μέγας . ὗς . ὁ λωποδύτης καί λῃστής , ὅς καί ὁ ἱερόσυλος συναρίθμιος . πᾶς γάρ οὗτος μικρός λῆμμα εἰς αὐτός ὁ ζῶ κινδυνεύω . ὁ μέντοι κυβευτής ἀπό ὁ Φίλων κερδαίνω , ὅς μᾶλλον παρέχω καί εὐεργετέω αὐτός Δίκαιος . ἤ κατά ὁ λέγω ἀσωτία . | ὁ γάρ οἰκεῖος καί δυσαπότριπτος κακός ὡς φυσικός καί διά οὗτος καί ἐναντίος . οὐ ὥσπερ δέ ὁ ἐλευθεριότης διά - τείνω περί πᾶς . ἐπιζήτησις ἄν τις , πῶς εἰμί ὁ ἐλευθεριότης διατείνω περί πᾶς ὁ ἐν χρῆμα πρᾶξις , οὖον καί περί οὗτος εἰμί περί ὅς καί ὁ μεγαλοπρέπεια · εἴτε γάρ μή εἰμί περί οὗτος , οὐ ἀληθής ἄν εἰμί ὁ ὁ ἐλευθεριότης διατείνω περί πᾶς ὁ ἐν χρῆμα πρᾶξις , εἴτε διατείνω καί περί οὗτος , πότερος καί ὁ Ἐλευθέριος οὗτος ἐν αὐτός ἀνα - λώσει ὡς καί ὅς μεγαλοπρεπής ἢ ἄλλως . ἀλλά εἰμί μέν οὗτος , μέρος ὁ ελευτεριοτητη ὁ μεγαλοπρέπεια , ὁ εἰμί μή οὕτως , ὁ ἕτερος αὐτός οὐ ἀναλίσκω κατά ὁ πρέπω καί ὁ ὀρθός λόγος καί ὡς δεῖ καί ὅσος δεῖ , οὗτος δέ οὐδέ ἄν ἀρετή εἰμί μή κατά ὁ πρέπω ἀναλίσκω . μήποτε οὖν ὁ περί πᾶς ἀντί ὁ κατά ὁ πλείων κεῖμαι καί κοινός . περί δέ ὁ δαπάνη μείζων δήω ἢ κατά ἄξιος ἀναλίσκω μεγαλοπρέπεια εἰμί . ὡς εἰμί δύο ἀρετή περί χρῆμα , ὁ μέν ἐν ὁ συνήθης καί κοινός χρεία ὁ χρῆμα ὁ κατά ἄξιος ἔχω , ὁ δέ ἐν ὁ δαπάνη πλείων δήω . λέγω οὖν ὁ ἐλευθεριότης καί περί οὗτος περί ὅς ὁ μεγαλοπρέπεια , ἀλλά καί περί οὗτος ὁ ἴδιος φυλάσσω , ὁ ὅσος δεῖ καί ὅτε καί ὡς · ἴδιος γάρ αὐτός ὁ εὔλογος ἀναλίσκω . ὁ μέντοι καί πρός ὁ γίγνομαι ὁράω καί ὁ μεγαλεῖον ζητέω ὁ ἔργον ὁ γίγνομαι ἀπό ὁ ἀναλίσκω ἴδιος ἤδη ὁ μεγαλοπρέπεια . ὁρίζω δέ ὁ μεγαλοπρέπεια ἀπό ὁ ὄνομα , ἐν μέγεθος πρέπω δαπάνη . ἐν οὗτος δέ ὑπερέχω ὁ ἐλευθεριότης μέγεθος . οὖον οὗτος λέγω διά ὁ ἐν οὗτος ὅτι ἐν ὁ αὐτός καί περί ὁ αὐτός δαπανηρός εἰμί καί ὁ ἐλευθέριος , ὁ μεγαλοπρεπής διαφέρω ὁ μέγεθος ὁ ἀνάλωμα . εἰμί γάρ εἄν οὐκέτι περί ὁ αὐτός ὁ Ἐλευθέριος ὡς δεῖ ἀναλίσκω . ἀλλά εἶπον περί ὁ δαπανηρός μόνος εἰμί ὁ εἰμί διαφέρω · ὅτι γάρ ὅς μέγεθος . καί ὁ ἐλευθέριος δή ὁ περί ὁ τοιοῦτος δαπάνημα ἐνέργεια οὐκέτι καθό Ἐλευθέριος εἰμί . ὁ ἀρχή γάρ οὐδέ εἰμί περί οὗτος ὁ ἐλευθεριότης , ἀλλά ὁ μεγαλοπρεπής αὐτός ἐνεργέω . ἀντακολουθέω γάρ ὁ ἀρετή ἀλλήλων . ἢ οὖον οὗτος λέγω , ἀλλά ὅτι εἰμί καί περί οὗτος ὁ ἐλευθεριότης , ὁ μεγαλοπρέπεια διαφέρω αὐτός οὐ ἐν ὁ εὔλογος ἀναλίσκω ἀλλά ἐν ὁ εἰς μέγας ὁράω καί πρός ὁ γίγνομαι . ὁ δέ μέγεθος πρός τίς , τουτέστιν ἄλλος γάρ ἄλλος δαπάνημα . οὖον γάρ ὁ αὐτός δαπάνημα τριήραρχος καί ἀρχίς θεωρός . ἀρχιθέωρος λέγω ὁ πέμπω δημόσιος εἰς ὁ πανήγυρις ἢ εἰς θεός χράω2 ὁ μαντεῖος . ἄλλος μέν οὖν ὁ πρέπω ἄλλος . ἄλλος μέν γάρ ἐάν ἱερόν κατασκευάζω , ἄλλος δέ εἄν γυμνασιάρχης , ἄλλος ἄν τεῖχος περιβάλλω ὁ πατρίς . ἐν πᾶς δή ὁ πρέπω αὐτός , περί ὅς καί εἰς ὅς γίγνομαι ὁ δαπάνημα , ἀναλίσκω . ἐκ παράλληλος δέ εἶπον ὁ ἐν ὅς καί περί ὁ . ᾿Ο δέ ἐν μικρός . σαφῶς διά οὗτος δείκνυμι ὁ διαφορά ὁ μεγαλοπρεπής καί ὁ ἐλευθέριος . περί γάρ ὁ μικρός καί ὁ μέτριος ἀνάλωμα ὁ Ἐλευθέριος , ἐπεί μηδείς κακός ὁ Ἐλευθέριος καί ἐν μικρός τοιοῦτος . οὖον γάρ ἐν ὁ εἰς μέγας ἀναλίσκω ὁ εἰμί αὐτός ὡς ὁ μεγαλοπρεπής , ἀλλά ἐν ὁ καλῶς . ἰστέον δέ ὅτι ὡς ὁ μέν μικροπρέπεια ὁ ἀνελευθερία , ὁ δέ ἀπειροκαλία καί βαναυσία ὁ ἀσωτία διαφέρω , οὗτος καί ὁ μεγαλοπρέπεια ὁ ἐλευθεριότης διαφέρω . λέγω δέ βάναυσος καί ὁ ὑπερβάλλω ἐν ὁ εἰς ὁ μή δεῖ ἀναλίσκω , οὖον μόνος ὁ περί ὁ <βαυνοος , τουτέστιν τείνω κάμινος , ἐργάζομαι . ἢ ἐν μέτριος κατά ἄξιος δαπάνη . δῆλος ἐκ ὅς λέγω ὅτι ὁ μέν ἐλευθέριος ἐνέργεια καί μή ἐν πλουτέω οἷος τε γίγνομαι , ὁ δέ μεγαλοπρέπεια πλοῦτος δήω . ὁ δέ μεγαλοπρεπής ἐπιστήμων ἔοικα , καθόσον θεωρητικός εἰμί ὁ πρέπω ἐν ὁ ἐγώ - Θοῦς ἀνάλωμα δήω ἔργον , ὁ δέ θεωρέω ἐπιστήμων · κατά οὗτος ἐπιστήμων ἔοικα λέγω ὁ μεγαλοπρεπής . ἐν μέν γάρ ὁ μικρός ὁ κατά ἄξιος συνοράω οὖον χαλεπός , ἐν δέ ὁ μέγας οὖον ῥᾴδιος . διό ὁ δύναμαι περί μέγας ἀναλίσκω μέγας , ὁ κατά ἄξιος ὁ γίγνομαι τηρέω ὁ μεγαλεῖον ὁ πρόκειμαι ἔργον , ὡς εἴρω . ὥσπερ γάρ ἐν ἀρχή εἶπον . ὅτε λέγω ὁ ἐλευθεριότης περί χρῆμα μεσότης . ὡς γάρ ὁ ἐλευθεριότης ἀπό ὁ ἐνέργεια περί ὅς καί ἐν ὅς ὁ ὁ ἐλευθέριος ἔπαινος γίγνομαι , τοιοῦτος τις εἰμί καί συνίστημι καί δείκνυμι , οὗτος δηλονότι καί ὁ μεγαλοπρέπεια ὁ πρέπω ἔργον , ἤτοι ὁ ἔχω μέγεθος ἡγέομαι ὁ ἀρετή ὁ ὀρθός λόγος , χαρακτηρίζω καί γνωρίζω . ὁ δέ δαπάνη ὁ ἔργον ἢ καί ὑπερβάλλω . οὗτος φημί , ἐπεί μή ἐξισόω ὁ δαπάνη ὁ ἔργον δεῖ . ἀκριβής γάρ καί μικρολόγος οὗτος οὐδέ μεγαλοπρεπής . καί ἀπό ὁ ἴσος δαπάνη . καί οὗτος ἴδιος ὁ μεγαλοπρεπής , ὁ ἀπό ὁ ἴσος δαπάνη ὁ γίγνομαι ἔργον ποιέω μεγαλοπρεπής , ἤτοι μέγας καί καλός . οὖον γάρ ὁ πλείων ἄξιος μεγαλοπρεπής . κτῆμα μέν γάρ οὗτος ἀρετή · διό ὁ χρυσός δοκέω τίμιος , ὅτι εἰμί πλεῖστος ἄξιος , μεγαλοπρεπής δέ ἔργον ὁ μέγας καί καλός . ἀπό ὁ ἴσος δέ φημί ἀνάλωμα , ἐπεί εἰμί καί μικρός ἐκ μέγας ἀνάλωμα πολυτελής μέντοι , κατασκευάζω . ἡδύνω γάρ Περικλῆς ὁ Ὀλύμπιος Ζεύς ἀπό ὁ αὐτός ἀνάλωμα μικρός κατά - σκευάζω , πολυτελής δέ λίθος καί μάργαρον ποικίλος . καί ὅς σός περί πᾶς ὁ δαιμόνιον . δαιμόνιον <φησιν ὁ δαίμων τινας> ἐπιχώριος κατά τις νόμος πάτριος ἢ καί ὁ κατοίχομαι . πρός ὁ κοινός δέ εὐφιλοτίμητος ὅσος λαμπρός εἰμί καί ἐπαινέω ἔχω ὁ φιλοτιμία . καί πρός ὁ πράσσω ἀναφέρω . δεῖ γάρ , ὡς ἐπί ὁ γένος εὐγενής καλέω ὁ ἀπό πατήρ εὕω γίγνομαι , οὗτος καί ὁ μεγαλοπρεπής ἔχω ὁ πράσσω πλοῦτος καί γένος ὁ μακάριος ἐπιφαίνω . καί ὁ εὐγενής καί ὁ ἔνδοξος . ἀπό κοινός δέ ὁ πρέπω , εἰμί καί μή προυπάρχω ὅς αὐτός ἔργον τοιοῦτος . ὁ δέ Δῶρα ὁ ἀνάθημα ἔχω τίς ὅμοιος , διό δεῖ ἔχω αὐτός μέγεθος τίς καί ἄξιος εἰμί μεγάλος - πρεποῦς ἀνήρ . σφαῖρα μέν γάρ . | εἶπον καί περί ὁ ὁ ἴδιος ὁ μεγαλοπρεπής ἀναλίσκω , ὅτι περί TilJv γάμος τέκνον καί Εὐφημία καί ὁ τοιοῦτος , φημί σφαῖρα μέν γάρ ἢ λήκυθος ὁ καλός ἔχω μεγαλοπρέπεια παιδικός δῶρον · ὁ γάρ οὗτος τιμή μικρός καί ἀνελεύθερος . καθότι καί διαφέρω ὁ ἐν ὁ ἔργον μέγας ὁ ἐν ὁ δαπάνημα φημί . καί γάρ ὁ σφαῖρα καί ὁ λήκυθος ὁ καλός μικρός καί ἀνελεύθερος ἔχω τιμή καί δαπάνη . ὡς δέ ἐν ὁ τοιοῦτος εἰμί παιδικός δῶρον εἰμί τίς ὁ δαπανάω μέγεθος , οὗτος δέ καί ἐν ἕκαστος γένος εἰμί τίς οἰκέω μέγεθος . καί λαμπρύνω παρά ὅς μέλος . παροιμία ἐπί ὁ μή προσφόρως τίς ποιέω εἴωθα . καί κωμῳδός χορηγός . συνήθης ἐν κωμῳδία παραπέτασμα δέρρις ποιέω οὖον πορφυρίς . Μυρτίλος ἐν Τιτανόπανες ὁ * * * “ δεινός ἀκούω , Ἡρακλῆς , οὗτος εἰμί σύ ὁ σκῶμμα ἀσελγής καί Μεγαρικός καί σφόδρα ψυχρός . † γελάω , ὁράω ὁ παιδιά . διασύρω γάρ ὁ Μεγαρεύς ἐν κωμῳδία , ἐπεί καί ἀντιποιέω αὐτός ὡς παρά αὐτός πρῶτος εὑρίσκω , εἰμί γε καί Σου - σαρία ὁ κατάρχω κωμῳδία Μεγαρεύς . ὡς φορτικός τοίνυν καί ψυχρός διαβάλλω , καί πορφυρίς χράω ἐν ὁ πάροδος . καί γοῦν Ἀριστοφάνης ἐπισκώπτω αὐτός λέγω ποῦ “ μηδέ αὖος γέλως Μεγαρόθεν καλέω ” . ἀλλά καί Ἐκφαντίδης παλαιός ποιητής ὁ ἀρχαῖος φημί “ Μεγαρικός κωμῳδία † ἄσμα δίειμι αἰσχύνω ὁ δρᾶμα Μεγαρικός ποιέω δείκνυμι γάρ ἐκ πᾶς οὗτος ὅτι Μεγαρεύς ὁ κωμῳδία εὑρετής . Οὖ γάρ μικρός ἄξιος καί οὗτος ἄξιος ἑαυτοῦ σώφρων . Ἄξιος ζητέω πῶς ὁ σώφρων λέγω μικρός ἄξιος καί οὗτος ἄξιος ἑαυτοῦ ( πῶς γάρ ἄν τις ἀρετή ἔχω εἰμί μικρός ἄξιος ; ) ἢ πάλιν ὁ μικρόψυχος μείζων ἄξιος εἰμί ἑαυτοῦ μικρός ἀξιόω . πῶς γάρ ἐν κακία τις εἰμί ἄξιος μείζων ἀγαθός ; ἢ ὁ ἄξιος μείζων καί ἐυτς - τόνος πρός ὁ ἐνέργεια καί ὁ ἔργον λαμβάνω , οὖον πρός ὁ ἔχω · ἐπί γάρ ὁ ἔργον καί ὁ ἔπαινος καί ὁ τιμή . ὁ μέν οὖν μεγαλόψυχος εἰμί εἄν μέγας τε καί λαμπρός διαπράσσω καί ἄξιος οὗτος φρονέω · <διὸ δεῖ αὐτός πρός ὁ ἀρετή καί ὁ ἀπό ὁ τυγχάνω ἀγαθός ὁ δέ ὁ ἐνέργεια ὅς ἐνεργέω πρός ὁ πέλας , εἰμί οὖον λαμπρός οὐδέ μέγας , ἐπίσης καί ὁ τιμάω καταξιόω ἑαυτοῦ . εἰμί δέ ἄν τις ἔργον αὐτός ἐκ πρόγονος καί ἐκ αὐτός μείζων εἰς ὁ κοινός πράσσω ἑαυτοῦ μικρός τιμή ἄξιος διά ταπεινότητα καί μικροψυχία . ἐπιζητέω δέ ἄν τις καί τίς εἰμί ὅς λέγω μείζων μέν ἑαυτοῦ ἀξιόω ἢ ἄξιος εἰμί , οὖον μήv διά χαυνότης . ὁ γάρ μείζων , φημί , ἑαυτοῦ ἄξιος ἢ εἰμί ἄξιος , οὖον πᾶς χαῦνος . ἢ λέγω ἄν μή χαῦνος ὅσος διά ἐπιβουλή καί μιμνῄσκω τίς μείζων διά οὗτος μείζων ἑαυτοῦ καταξιόω ὑποκρίνομαι καί προς - ποιέω , οὖον διά χαυνότης ἀλλά πανουργία · ὁ γάρ χαῦνος ἠλίθιος , οὐ ἐπίβουλος . περι εἷς μάλιστα εἄν εἰμί . δηλονότι ὁ μέγας , εἷς γάρ ὁ μέγας ὑπάρχω . ἄξιος δέ λέγω , καθό ἀξιόω τις γίγνομαι . ὁ | δέ ἐκτός ἀγαθός φημί ὁ τιμή . ὁ γάρ οἰκεῖος ἀγαθός ὁ σπουδαῖος ἕκαστος ἔχω παρά ἑαυτοῦ · ὁ δέ τιμή ἐπί ἄλλος , ὡς καί αὐτός οὗτος φημί . ὁ δέ μικρόψυχος ἐλλείπω πρός ἑαυτοῦ . διά οὗτος γάρ καί ἐν κακία εἰμί καί εἰμί κακός διά ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐλάττωσις . μικρός γάρ ἑαυτοῦ τιμή ἀξιόω ἢ εἰμί ἄξιος . οὖον μήv ὁ γε μεγαλόψυχος · εἰμί · οὐκοῦν εἰμί ὁ χαῦνος μείζων ἑαυτοῦ ἀξιόω ὁ μεγαλόχυχος , εἰκότως “ ὁ μέγεθος ἄκρος ” εἰμί , ὡς εἶπον . καί μέγας ὁ ἀγαθός . ἀγαθός γάρ ὁ ὁ μέγας ἄξιος . καί πῶς ἀγαθός , λέγω . δοκέω γάρ , φημί , εἰμί ὁ ἐν ἕκαστος ἀρετή μέγας ὁ μεγαλόψυχος . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί ἄν ὁ μεγαλοψυχία τελειότης πᾶς ὁ ἀρετή καί μεγαλόψυχος ὁ πᾶς ὁ ἀρετή ἔχω μετά μέγεθος . εἶτα ὅς εἰμί ὁ ἐνέργεια ὁ μεγαλόψυχος κατά πᾶς ὁ ἀρετή παρατίθημι . οὔτε γάρ ὁ μεγαλόψυχος ἁρμόζω ὁ παρασείω φεύγω ὑφοράω κίνδυνος τις · οὖον γάρ μεγαλόψυχος οὗτος . εὔρις γάρ ἕνεκα πρᾶξις αἰσχρός ὅς οὐδείς μέγας ; οὐδείς μέγας ὁ μεγαλόψυχος ὁ ἄλλος δηλαδή ἀγαθός , εἰμί γε εὐτυχέω ὁ μέγας καί ὁ ἄλλος κρύπτω διά μέγεθος ὑπερβολή . ὁ παράθεσις γάρ ὁ μέγας δόξα ἄν οὐδείς ἐν ὁ μή τοιοῦτος . μικρός γάρ ὁ μέγεθος λείπω , καί μάλιστα ἐν ὅς ὁ μικρός ἔχω . ὁ δέ μέγας ὁ τιμή εἰμί . πᾶς γάρ ἄλλος διά αὐτός ὁ ἐκτός ἀγαθός . ὁ ἀρετή γάρ ἆθλος ὁ τιμή · καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ λόγος ὁ ἀρετή , εἰμί γε εἰμί ἀγαθός ἐπαινετός . διό καί εἴρω ὅτι ἔπαθλον ὁ καλός ὁ τιμή . οὖον γάρ οἷος τε ἵημι ἄνευ καλοκαγαθία . δείκνυμι ὅτι ὁ μεγαλόψυχος καθό μεγαλόψυχος ὁ κατά πᾶς ἀρετή ἐνεργέω , ἐπιφέρω ὁ ἔοικα οὖν ὁ μεγαλοψυχία οἷος κόσμος τις εἰμί ὁ ἀρετή . μείζων γάρ αὐτός ποιέω καί οὐ γίγνομαι ἄνευ ἄνευ δηλονότι καλοκαγαθία . καλοκαγαθία γάρ φημί ὁ σύμπας ἀρετή . σαφῶς δέ λέγω ὁ μεγαλόψυχος καί πῶς ἔχω περί τιμή καί ἀτιμία . μάλιστα μέν οὖν εἰμί , ὥσπερ εἴρω , ὁ μεγαλόψυχος . συμβάλλω τίς καί συναίρω καί ὁ εὐτυχία εἰς μεγαλοψυχία φημί , καί πῶς , προστίθημι . ὁ γάρ ἀπό ὁ τυγχάνω ἀγαθός πρός τιμή συμβάλλω · τιμάω γάρ ὁ οὗτος ἔχω . διό καί γίγνομαι ὁ ἔχω αὐτός μεγαλόψυχος καί ὁ τυγχάνω οὗτος καταξιόω ἀπό αὐτός γίγνομαι ἀείρω πρός αὐτός . ἔτι εἰς μεγαλοψυχία συμβάλλω ὁ ἐκτός ἀγαθός καί διά ὁ ἔθος . εἰμί γάρ ἐκ ὁ ἔθος ὁ ἔχω , ἐθίζω δέ ὁ τοιοῦτος οὐ οἷος τε ἀχορήγητος εἰμί , συναίρω καί ἀπό οὗτος . καί εἰς τιμή δέ ὅτι ὁ ἐν οὗτος εἰμί δοκέω ἐν ἀγαθός ὑπερέχω . πᾶς δέ ὁ ὁ ἀγαθός ὑπερέχω τίμιος . λέγω δέ εἄν διά οὗτος , ὅτι καί ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ἀντιποιέω πάλιν ὁ μεγαλόψυχος . κατά ἀλήθεια μέν οὖν ὁ ἀγαθός τιμητέος καί καθό ἀγαθός . ἤδη δέ ἄμφω ὅς ὑπάρχω , πρός ὁ ἀρετή καί ὁ ἄλλος ἀγαθός , οὗτος μᾶλλον ἀξιόω τιμή . ὁ χαῦνος δέ φημί μιμέομαι βούλομαι ὁ μεγαλόψυχος , ἐκπίπτω γε μείς , μηδείς ἔχω ὁ ὅς βούλομαι μιμέομαι , ἀλλά διάκενος εἰμί . οὖον ῥᾴδιος φέρω ἐμμελής ὁ εὐτύχημα οἷος οὔτε πλοῦτος οὔτε ἄλλος τίς , ὅτι μηδέ ὁ νοσέω ὁ ὑγιεινός συμφέρω ἀλλά ὁ ὑγιαίνω . οὐ εἰμί δέ μικροκίνδυνος . ὗς ὅς . ὁ πολύς τιμή ὑπέρ πολύς καί κινδυνεύω αἱρέω . ὑπέρ γάρ ὅς τιμάω τις , καί κίνδυνος ὑφίστημι , ὁ δέ ὀλίγος τιμή ὑπέρ ὀλίγος καί κινδυνεύω ἄν αἱρέω · τοιοῦτος δέ ὁ μεγαλόψυχος . ὁ γάρ ἀληθής τιμή ἄξιος οὗτος τίμιος · οὗτος δέ ὀλίγος . διό καί ἀλιγοκίνδυνος καί μεγαλοκίνδυνος · ὑπέρ ἄγαρ μέγας · <τοιαυτος δέ ὁ τίμιος . καί ποιέω · οὗτος φημί ὅτι παρά ὁ ἄξιος πράσσω καί οὐ οἷος τε εἰμί εὐεργετέω ἀφειδέω ὁ βίος . εὐεργετέω δέ αἰσχύνω . οὗτος γάρ προσοφλισκάνω ὁ ὑπάρχω , ἀντευεργετέω δηλονότι διά πλείων καί εἰς πλείων πλεονεκτέω . ὁ δέ ὑπάρχω ἀντί ὁ ὁ προκατάρχω . Διὸ καί ὁ Θέτις οὖον λέγω ὁ εὐεργεσία ὁ Διί · ἴψ περί ὁ μεγαλόψυχος ὅτι μνήμων μάλα εἰμί ὅς ὅς ποιέω ἢ ὅς εὕω πάσχω ( οὗτος δέ οὐ ἐν ὁ ἀμείβω · εἴρω γάρ ὅτι πλείων ἀντιποιέω · ἀλλά ἐν ὁ λόγος · ὑπερέχω γάρ ὁ εὕω πάσχω , ὁ δέ ὑπερέχω ἐθέλω · διό ὁ μέν ὅσος εὕω ποιέω τις ἀκούω ἡδύς , οὐ ἡδύς δέ ὅσος ὅς πάσχω ) , συνίστημι οὗτος οὕτως ἔχω καί ἔνδοξος . καί γάρ ὁ Θέτις φημί παρά Ὅμηρος διά οὗτος μή λέγω ὁ εὐεργεσία ὁ Διί , μηδέ ὁ Λάκων ὁ Ἀθηναῖος , ἀλλά ὁ πάσχω εὕω . καί ὁ μέν ὁ Θέτις εἰμί οὗτος · Ἀχιλλεύς πρός αὐτός λέγω “ πολλάκις γάρ σῦς πατήρ ἐν μέγαρον ἀκούω εὔχομαι , ὅτι φημί κελαινεφής Κρονίων οἶος ἐν ἀθάνατος ἀεικής λοιγός ἀμύνω . ὁπότε ὅς συνδέω ” καί ὁ ἑξῆς · ὁ μέντοι Θέτις δήω Δῖος οὐκέτι αὐτός καταλέγω ἀλλά ἐνδείκνυμι μόνος λέγω “ Ζεύς πατήρ , εἰμί ποτός δή σύ μετά ἀθάνατος ὀνίνημι ἢ ἔπος ἢ ῥῆον . ” ὁ δέ περί λάσκω - δαιμόνιος τοιοῦτος · ἱστορέω Καλλισθένης ἐν ὁ πρῶτος ὁ ῾ελληνικως , ὅστις Θηβαῖος εἰς ὁ Λακωνικός εἰσβάλλω , πέμπω Λακεδαιμόνιος πρός Ἀθηναῖος περί συμμαχία λέγω καί ὅσος μέν ὁ Ἀθηναῖος ποιέω ὁ Λακεδαιμόνιος εὕω , οὗτος ἑκών ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ αὐτός πρός Ἀθηναῖος χρηστός πάσχω , οὗτος μιμνήσκω , ὡς διά οὗτος αὐτός ἐπάγω πρός συμμαχία μᾶλλον . ὑπηρετέω δέ προθύμως , οἷος εὕω ποιέω καί ἐπιδίδωμι καί παρέχω ὑπηρετέω ὁ δήω αὐτός . καί ἐν ἐκεῖνος μέν σεμνύνω οὐ ἀγεννής . πρός ὁ ἐν ἀξίωμα λέγω ὁ μεγαλόψυχος , οὐ ἐν ὁ σεμνός τις λέγω περί αὐτός ( φορτικός γάρ οὗτος ) , ἀλλά ὅτι ὁ σεμνότης οὐ ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἐντυγχάνω ὁ ἐν ἀξίωμα , ἢ ὅς πρωτεύω ἄλλος , ἵνα μή ἐνταῦθα ὁ δύο ἀποφέρω . καί ἀργός1 εἰμί καί μελλητής , ἀντί ὁ ὀξυκίνητος μή εἰμί μηδέ πρός πᾶς πρᾶξις ἑτοῖμος . ἢ γάρ ἐπί ὅς μέγας ὁ τιμή , οὗτος πρακτικός , ἢ ὅπου μέγας ὁ πρόκειμαι ἔργον καί ὑπέρ μέγας τις ὁ πρᾶξις . καί ὀλίγος μέν πρακτικός . οὖον γάρ ἔργον πλῆθος , μέγεθος δέ ὁ ἄξιος ὁρίζω . ἰρωνεία δέ πρός ὁ πολύς . | Αντί ὁ οὐ ἐξαγγελτικός πρός ὁ πολύς καί τυγχάνω ὁ πρόσειμι αὐτός , ὁ κταφρονεος αὐτός καί μή ἄξιος οἴομαι οἶδα ὁ κατά αὐτός · διό καί ὁ παρά αὐτός δόξα καταφρονητικός · πρός μέντοι ὁ σπουδαῖος ἀληθευτικός , οὐ ὑποστέλλω ὅς ὁ οἰκέω μήνυσις πρός αὐτός . ἀλλά οὐδέ πρός ἄλλος ζῶ δυνατός φημί . ὁ γάρ πρός ἄλλος δοῦλος καί δουλοπρεπής , ὡς ἐν πολιτεία δείκνυμι . οὗτος δέ εἶπον ὅτι οὐδέ τοιοῦτος ὁ μεγαλόψυχος οἷος πρός ἄλλος ζῶ καί ἄλλος συμπεριφέρω καί ὑπηρετέω , ἀλλά ἢ πρός φίλος ( φίλος δέ οὗτος εἰμί εἄν ὁ ἀγαθός τε καί ὅμοιος · δουλικός γάρ ὁ πρός ἄλλος ζῶ ) , οὗτος σημεῖον παρατίθημι ὁ τε πᾶς ὁ κόλαξ πρός Άλους ζῶ , ἕ καί ταπεινός διά οὗτος καί θητικός , καί ὁ ὁ ταπεινός κόλαξ εἰμί . ἀλλά οὐδέ ἐπαινετικός , φημί , εἰμί , διόπερ οὐδέ κακολόγος , τουτέστι διά ὁ αὐτός αἴτιος , διά ὅς οὐ εἰμί κακολόγος , οὐδέ ἐπαινετικός · οὗτος δέ ὅτι μηδέ ἀνθρωπολόγος , ὅτι μήτε ἑαυτοῦ ἐπαινέω μήτε ἄλλος ψέγω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐχθρός , εἰμί μή διά ὕβρις , τουτέστιν εἰμί μή ἐξυβρίζω . πάρειμι γάρ ὑβρίζω καί διαβάλλω <(τοιοω γάρ ὁ ὕβρις οὖον βλασφημέω . καί ἄκαρπος ὅς κάρπιμος καί ὠφέλιμος . φιλοκερδής γάρ οὗτος , οὐ αὐτάρκης οὐδέ μεγαλοφυχοω . οὖον γάρ σπευστικός ὁ περί ὀλίγος σπουδάζω , ὡς ὁ περί πολύς . ἐκεῖνος γάρ διά ὁ πλῆθος ἐπείγω καί σπεύδω ὁ δέ ὀξυφωνία καί οὗτος , ἤτοι διά οὗτος , διά τε ὁ σπουδάζω καί διά ὁ μέγας ἡγέομαι οὗτος ὑπέρ ὅς επιταχύνω καί ὀξύς χράω ὁ φωνή . εἶπον δέ περί ὁ μεγαλόψυχος ἑξῆς λέγω περί ὁ μικρόψυχος καί χαῦνος . λέγω δέ ὁ μικρόψυχος ἄξιος εἰμί ἀγαθός ἑαυτοῦ ἀποστερέω , ἐπεί ἄξιος τιμή εἰμί οὐ ἀξιόω οὗτος ἑαυτοῦ διά μικροψυχία καί εὐτέλεια καί ὁ ἡγέομαι ὑπέρ αὐτός εἰμί ὁ ἀγαθός · διό καί κακία · κακός γάρ καί οὐ εὕω συνέρχομαι - Δότος ὁ μή ἀξιόω ἑαυτοῦ ἀγαθός . ἀλλά καί ὁ ἀγνοέω ἑαυτοῦ κακία . ὅτι δέ ἀγνοέω ἑαυτοῦ , δῆλος . ὀρέγω γάρ εἄν ἀγαθός καί ἑαυτοῦ ἀξιόω τοιοῦτος ὄνιον ἄξιος . οὖον μήv ἠλίθιος ὁ τοιοῦτος δοκέω εἰμί , ἀλλά μᾶλλον νοερός , τουτέστι δριμύς καί επινοητικός . οὖον γάρ ὡς ἐπαινέω αὐτός ὁ νοερός πρόσω ἵημι · χείρων γοῦν φημί αὐτός ὁ χαῦνος εἰμί , καί μᾶλλον ἀντίκειμαι ὁ μεγαλόψυχος . καίτοι ὁ χαῦνος ἠλίθιος λέγω . ὁ τοιαύιη δέ δόξα , ἤτοι ὑπόληψις , ὅς ἔχω περί ἑαυτοῦ ὁ μικρόψυχος , χείρων ποιέω ὁ κατά ἄξιος ἐφίημι , μηδείς αὐτός ἄξιος ἀγαθός ἡγέομαι . καί ὁ πρᾶξις ὁ καλός καί ὁ ἐπιτήδευμα ἀπό ἵστημι ὡς εἰμί αὐτός ἀνάξιος · ὁμοίως δέ καί ὁ ἀγαθός ἀνάξιος ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω ἀφίστημι , οἷος τιμή ἀρχή προεδρία . ὁ δέ χαῦνος ἠλίθιος . ἀγνοέω μέν γάρ καί ὁ μικρόψυχος ἑαυτοῦ ἀλλά ἀφανής εἰμί ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ ( οὗτος γάρ εἰμί ἴδιος αὐτός ) , ὁ δέ ἠλίθιος ἐπιφανῶς ἑαυτοῦ ἀγνοέω . κηρύσσω γάρ ἢ εἰς μέσος αὐτός φέρω ὁ ἠλιθιότης ἐπιχειρέω ὁ ἔντιμος , ὅς οὐδείς αὐτός μέτειμι . διό καί ταχέως κατάφωρος γίγνομαι . ὅτι δέ ἀντίκειμαι μᾶλλον ὁ μεγαλοψυχία ἡʹ μικροψυχία ὁ χαυνότης καί διά εἶπον . καί γάρ διότι μῆλον γίγνομαι καί εἰμί ὥσπερ συμφύω διό καί δυσαπότριπτος διότι κακός εἰμί ὁ χαυνότης . καί γάρ γίγνομαι μᾶλλον καί κακός εἰμί , ἐπεί καί ὥσπερ σύμφυτος εἰμί καί δυσαπότριπτος , ὥσπερ ἐκεῖ ὁ ἀνελευθερία ὁ ἀσωτία δοκέω μᾶλλον χείρων , καί μᾶλλον ἀντίκειμαι ὁ ἐλευθεριότης διά ὁ καί οὗτος συμφυής μᾶλλον εἰμί καί διά οὗτος δυσαπότριπτος μᾶλλον εἰμί ] . ἔοικα δέ καί περί οὗτος εἰμί ἀρετή τις . | εἶπον ὁ μεγαλοψυχία περί τιμή εἰμί μέγας , φημί περί τιμή καί ὁ ἄλλος εἰμί ἀρετή , ὅς ἐν ὁ δύο λέγω ὁ αὐτός ἔχω λόγος πρός ὁ μεγαλοψυχία , ὅς λόγος ἔχω ὁ ἐλευθεριότης πρός ὁ μεγαλοπρέπεια . ὥσπερ δέ ἐν δόσις καί λαμβάνω · ὥσπερ ἐν λαμβάνω χρή - Μάτων , ἐν ὅς εἰμί ὑπερβολή καί ἔλλειψις , ἐν οὗτος εἰμί καί μεσότης . καί ὅτι γε εἰμί πάλιν δείκνυμι ἐκ ὁ ὒ ποτέ μέν ἐγώ ὁ φιλότιμος ἐπαινέω ὡς ἀνδρώδης καί Φιλόκαλον , ποτέ δέ ὁ ἀφιλότιμος ὡς μέτριος καί σώφρων , ὅσπερ εἶπον καί ἐν ὁ δύο . εἰμί γάρ ὁ ὁ πολύς ἔννοια κατά φύσις πως κρίνω ὁ τε ἐπαινετός καί ὁ μή . ὅς καί περί τιμή πάσχω . φημί γάρ εἰμί τις καλός ὁ τιμή εἰμί ποτέ μέν ἐπαινέω ὁ φιλότιμος , ποτέ δέ ψέγω , δῆλος ὡς οὐ ἐπί εἷς τίς σημαίνω φέρω ὁ ὄνομα , ἀλλά πολλαχῶς ἄν ὁ φιλότιμος λέγω , ὡς καί πᾶς ὁ φιλέω τίς λέγω καί ἀπό αὐτός φιλοτοιοῦτος λέω Μύκονος λέγω γάρ Φιλόπαις καί ὁ ὡς δεῖ φίλος ὁ τέκνον καί ὁ ἄμετρος ὑπερ - βάλλω ἐν ὁ περί αὐτός σπουδή , καί φιλότιμος δέ ὁ μέν ἐπαινέω εἰμί , ὁ μᾶλλον τιμή ἀντιποιέω παρά ὁ πολύς , ὁ δέ ψέγω ὁ μᾶλλον ἢ δεῖ ὁ τιμή προστήκομαι καί ὁ παρά ὅς μή δεῖ τιμάω σπουδάζω καί ἐπί ὅς μή δεῖ καί ἐπί ὅσος μή δεῖ ὁ ὅτε μή δεῖ . εἶπον δέ ὁτὲ μέν ὁ φιλότιμος ἐπαινέω , ὁτὲ δέ ὁ ἀφιλότιμος , ἀποδίδωμι οὗτος ὁ αἴτιος . ὁ γάρ ἀνώνυμος εἰμί ὁ μέσος ἕξις , ὡς εἴρω καί ἐν ὁ δύο , ἀμφότερος ὁ ἄκρος οὗτος ἀντιποιέω . Αλ ἐπαινέω μέν ἐπί ὁ μᾶλλον . Μαλλός γάρ [ ἤ ] ὡς δεῖ ἐφίημι ὁ ὁ πολύς , ὁ ἔπαινος ἄξιος εἰμί ὁ φιλότιμος ἢ ὁ πολύς ( ἀπό κοινός ὁ φέρω ) . μᾶλλον γάρ ὡς δεῖ τιμή ἀντιποιέω ἤ2 ὁ πολύς . οὖον γάρ ὡς δεῖ ὁ πολύς αὐτός ἀντι - ποιέω , διό καί ψέγω , διότι μᾶλλον ἢ δεῖ οὗτος τήκω , καί παρά ὅς οὖον δεῖ τιμάω καί ὅσος ἄλλος . ἀνώνυμος δέ εἰμί ὁ μεσότης . ὁ ἀνώνυμος ὁ μέσος ὁ ἄκρος ὁ μέσος διαμφισβητέω πρός ἀλλήλων . ἀρνέομαι φύσις ὁ μέσος αἱρέω , † ἔκστασις φύσις μέσος ὑπάρχω βούλομαι . ἰστέον δέ ὅτι οὔτε ὁ φιλότιμος ὡς μισθός ὁ πρᾶξις ὁ τιμή μεταδιώκω οὔτε ὁ ἀφιλότιμος ἀποστρέφω . ἀλλά οὐδέ ὁ μεγάλος - ψῦχος ὁμοίως μεταδιώκω ὁ φιλότιμος . οὖον γάρ ὁ τιμή χάρις πράσσω , διά αὐτός <δὲ> ὁ καλός . οὖον βούλομαι δέ αὐτός ὁ ἐπί ὁ πρᾶξις σύμμετρος καί Εὔλογος τιμή ἐπακολουθέω . εἰμί δή καί ὡς δεῖ , ὅς χάρις καί ὁ μέσος εἰμί τε καί γίγνομαι . εἰμί εἄν καί ἐπί οὗτος ὁ άφιλος - τίμιος μᾶλλον ἀντίκειμαι ὁ μέσος διάθεσις ὁ φιλοτιμία ὁ τε χείρων εἰμί , πρός μηδείς καλός ἐγείρω ὁ Ψυχή , καί ὁ ὁ πολύς σφοδρός ἔχω πρός αὐτός ἢ ὁ φιλοτιμία . πρός ἀμφότερος δέ ἀμφότερος πως · καλῶς . ὁ γάρ μέσος εἰμί πρός μέν ὅδε συγκρίνω ὁ ὑπερβολή ὑποδύομαι , πρός δέ ὅδε ὁ ἔλλειψις ὑποκρίνομαι , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀντίκειμαι γίγνομαι . πραότης δέ εἰμί μέν μεσότης περί ὀργή . εἶπον καί ἐν ὁ δύο ὁ πραότης ἀρετή καί μεσότης εἰμί περί ὀργή . δῆλος δέ ἐκ οὖν λέγω , ὅτι μήτε πᾶς ἀρετή περί δύο τις πάθος οἰκέω . περί οἰκεῖος ] μέν γάρ ἡδονά καί λύπη κοινῶς πᾶς , καί οὗτος δύο πάθος μεσότης πᾶς ἀρετή , οὖον μήv ὡς περί οἰκεῖος τις δύο πάθος , ὁ ῥυθμίζω , ὡς ὁ ἀνδρεία περί φόβος καί θάρσος . οὗτος γάρ ἴδιος δύο πάθος περί ὁ ὅδε ὁ ἀρετή ὁ μέσος εἰμί στοχαστικός , ἥδομαι μέν ἐπί ὁ εὔλογος περί αὐτός ἐνέργεια καί αἱρέω οὗτος , ἄχθομαι δέ ἐπί ὁ I ἄλογος καί ἄμετρος σπουδή ἢ φυγή ὅδε ὁ πάθος καί ἀποστρέφω αὐτός . ὁμοίως ὁ σωφροσύνη περί δύο πάθος · ὁ γάρ διά ἁφή ἡδονή καί λύπη ὁ ὑπόκειμαι πάθος οὗτος . ὁ δέ πραότης οὐκέτι ἔχω δύο πάθος ὁ ὑπόκειμαι , εἰμί γε περί ὀργή εἰμί . ὁ δέ ἐλευθεριότης οὐδέ ὁ ἀρχή πάθος τίς ἴδιος ὑπόκειμαι ἀλλά πρᾶξις · δόσις γάρ καί λῆψις χρῆμα . περί πάθος δέ εἰμί ὁ ἥδομαι παρά ὁ εὔλογος περί οὗτος λῆψις καί δόσις καί ἄχθομαι ἐπί ὁ ἄλογος δόσις , ὡς εἶπον . μεσότης οὖν πᾶς περί πάθος κοινός , ἡδονά καί λύπη , ὁ ἐπί ὁ ἐνέργεια ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ πρᾶξις . ὅς δέ εἶπον ἐν ὁ δύο καί νῦν λέγω , ὁ ἀνώνυμος εἰμί ὁ τε μέσος ἕξις ὁ περί ὁ πάθος οὗτος καί ὁ ἄκρος αὐτός , αὐτός δέ φημί πραότης ὀνομάζω αὐτός μᾶλλον πρός ὁ ἔλλειψις ὁ αὐτός ἀποκλίνω , εἰμί καί αὐτός ἀνώνυμος . οὐ δέ Ἀριστοτέλης ὁ ὁ πραότης ὄνομα ἢ ὁ ὁ ὀργιλότης , ὡς ἐν ὁ δύο εἴρω . εἰμί γάρ καί πρό αὐτός , ὡς Πλάτων φημί περί ὁ φύλαξ ἐν πολιτεία θυμοειδής μέν δή χρή πᾶς ἀνήρ εἰμί πρᾶος τε μαλίζω ὡς οὐ ἔχω ὁ πραότης ἐν ἑαυτοῦ ὁ θυμοειδής καί διαγίγνομαι - γερμένος . ὁ γάρ Ἡσύχιος καί σώφρων πρᾶος λέγω , οὖον ὁ ὀργίζω ἐπί ὅς ὁ λόγος αἱρέω , ἡσυχάζω δέ ἐπί ὅς καλός . ὁ μέν γάρ πάθος εἰμί ὀργή . εἶπον ὁ πάθος ὀργή εἰμί καί οὗτος σημεῖον ὁ ὁ ὑπερβολή ὀργιλότης ἄν εὔλογος λέγω ποιέω , οὐκέτι προστίθημι ὁ ὅς χάρις εἶπον ὁ μέν γάρ πάθος εἰμί ὀργή , μέτειμι ἐπί ὁ λέγω τίς ὁ ποιητικός ὁ πάθος ὁ ὀργή , καί φημί πολύς καί διαφέρω . Ἡ δέ ὑπερβολή κατά πᾶς μέν γίγνομαι . καί ὁ ὀργιλότης <φησιν> ἐπί ἕτερος κεῖμαι · ἐπί γάρ ὁ δύναμις καί ὁ πρός ὀργή ἐπιτηδειότης καί εὐεμπτωσία ἤδη κεῖμαι , ὀνομάζω οὗτος , κατά πολύς φημί γίγνομαι , οὖον μήv πᾶς ὁ ὁ ὑπερβολή τρόπος δύναμαι ὁ αὐτός ὑπάρχω . μηδέ γάρ ἄν δύναμαι εἰμί ὁ ἀρχή ἐν πᾶς ὑπερβάλλω ὁ ὁ κακός καί αὐτός φθαρτικός εἰμί καί ἀφοράω ὁλόκληρος γίγνομαι ἐν εἷς . εἰμί γάρ ὀργιλότης πλείων διαφορά καί ἐναντίος , ὅς ἅμα οὐ οἷος τε ἐν ὁ αὐτός εἰμί · διό καί πλείων ὁ ὀργίλος . ὁ μέν γάρ τις αὐτός ὀργίλος καί ἀκράχολος καλέω , ὁ δέ χαλεπός , ὀργίλος μέν ὁ ταχέως ὀργίζω καί μᾶλλον ἢ δεῖ , παύω δέ ταχέως , ὅσπερ πάσχω ὁ μή καταχέω ὁ ὀργή ἀλλά ταχέως αὐτός ἀποδίδωμι · διό καί φανερόω εἰμί ὁ τοιοῦτος . ὑπερβολή γάρ εἰμί τοιοῦτος ὁ ἀκράχολος · ὀξύς γάρ καί πρός πᾶς καί ἐπί πᾶς ὀργίλος καί οὕτως ὀνομάζω ὡς ἄκρος εἰμί ὀργή . πικρός δέ ὁ ἐπί πολύς ὀργίζω καί δυσδιάλυτος , ὅς πάσχω ὁ καταχέω ὁ θυμός καί κρύπτω ἐπί πολύς ὁ ὀργή , παύω δέ ὅταν φανερός ὁ ὀργή ποιέω καί ἀποδίδωμι αὐτός ὅς τίς χρέος ὀφείλω . ὁ γάρ τιμωρία παύω ὁ ὀργή αὐτός ἡδονά ἀντί λύπη ἐμποιέω . μόνος γάρ οὗτος παύω . οὗτος δέ μή γίγνομαι φυλάσσω ὁ θυμός . ὁ γάρ μή φανερός εἰμί μηνίω οὐδέ συμπείθω τις αὐτός ἢ ὁ | ἀρχή ἐπιχειρέω μεταπείθω , αὐτός δέ ἐν ἑαυτοῦ μετά χρόνος γίγνομαι πέσσω ὁ ὀργή . εἰμί δέ φημί ὁ τοιοῦτος μάλιστα ἑαυτοῦ ὀχληρός , εἶτα δέ καί ὁ Φίλων ὁ μάλιστα σύνειμι , σκυθρωπός καί βαρύς εἰμί . ὑπεναντίος δέ οὗτος ὁ ὀργίλος ἰδίως καλέω καί ἀκροχολέω περί ὀργή ἔχω . διό οὐ οἷος τε ἅμα ὁ αὐτός ἀκράχολος εἰμί καί πικρός . χαλεπός δέ εἰμί ὁ ἐπί ὅς μή δεῖ χαλεπαίνω καί μᾶλλον ἢ δεῖ καί πλείων χρόνος καί μή διαλλάσσω Χωρὶς τιμωρία . ἤτοι δέ ὁ αὐτός εἰμί ὁ χαλεπός ὁ ὀργίλος ( μικρός γάρ ἐκεῖνος διαφορά κατά ὁ ἐπίτασις ) ἢ διαφέρω ἄν ὁ χαλεπός ὁ πικρός . ὁ μέν γάρ πικρός τοιοῦτος ὁ πολυχρόνιος ὁ ὀργή καί ἔμμονος καί κρύπτω ἔχω , ὁ δέ χαλεπός πρός οὗτος προσλαμβάνω ὁ τε ἐπί ὅς μή δεῖ χαλεπαίνω καί οἶς μή δεῖ καί μᾶλλον ἢ δεῖ . ἔτι φανερός καί τιμωρητικός οὗτος , καί εἰμί ὁ χαλεπός ἔχω ὡς ἐνδέχομαι ἀμφότερος ὑπερβολή , ὁ τε ὁ ὀξύχολος καί πικρός · διό καί ὀνομάζω οὕτως . ὁ δέ ἄνευ τιμάω - ῥίος καί κόλασις , εἰμί μέν οὕτως εἰμί γράφω , ἐκ παράλληλος ἄν λέγω , εἰμί δέ ὡς ἐν τις γράφω ἄνευ τιμωρία ἢ κόλασις , εἄν ὁ κόλασις ὁ τιμωρία καί εἰμί εἄν τιμωρία μέν ὁ ἄμυνα ἀντί ὅς δοκέω πάσχω ὡς ὁ κατά ἄξιος ἀνταπόδοσις , κόλασις δέ χαλεπότης προσθήκη ὁ βλάβη καί κάκωσις ὁ μετά ὁ ἄμυνα . ὁ γάρ τιμωρία παύω ὁ ὀργή · οἷος γάρ τίς χρέος ἀνταποδίδωμι . καί πρός ὁ συμβιόω ὁ χαλεπός χείρων · οὐκοῦν καί διά οὗτος ὁ ὑπέρ . βολή κατά ὁ ὀργή ὁ πραότης ἀντίκειμαι . εἶδος γάρ ὀργιλότης ὁ χαλεπότης , ὡς καί ὁ ἁπλόος ὀργίλος ὁ χαλεπός . ὅς δέ ἐν ὁ πρό - τέρος εἴρω . εἶπον γάρ ὅτι περί ὁ πράκτης τύπος τε λέγω καί καθόλου δυνατός , διορίζω δέ λόγος περί τις πότε καί πῶς καί πόσος καί μέχρι τίς δεῖ γίγνομαι , οὖον ῥᾴδιος . ἐν δέ ὁ ὁμιλία καί ὁ συζάω . εἶπον ἐν ὁ δύο εἰμί τρεῖς μεσότης , ἔχω μέν τις κοινωνία , διαφέρω δέ ἀλλήλων ὁ ὁ μέν αὐτός περί ὁ ἀληθής ὁ αὐτός εἰμί , ὅς ἀλήθεια εἶπον καί ἀληθής ὁ ἔχω αὐτός , ὁ δέ δύο περί ὁ ἡδύς , ὅς ὁ μέν περί ὁ ἐν παιδιά εὐτραπελία , ὁ δέ περί ὁ ἐν πᾶς ὁ κατά βίος φίλιος . περί οὗτος ὁ ἕξις νῦν λέγω . εἰμί γάρ οὗτος ὁ περί λόγος καί πρᾶγμα κοινωνία , διαιρέω δέ οὗτος ὁ ὁ μέν τις ὁ πρός ἡδονά καί χάρις ὁ κοινωνέω αὐτός ἐν οὗτος πειράω ποιέω , συγκατατίθημι καί αἰνέω καί μή λυπέω ἐθέλω καί πρός μηδείς ἀντιτείνω , ὅς ἄρεσκος καλέω ἀφίημι ὁ πᾶς ἀρέσκω σπουδάζω ὀνομάζω , ὑπερβάλλω κατά ὁ ἡδύς , ὁ δέ ἐναντίος οὗτος πρός πᾶς ἀντιβαίνω καί μηδείς λόγος ὁ λυπέω ποιέω , ὅς δύσκολος καί δύσερις καλέω ἐν ψέκτης εἰμί ἔχω . εἰμί δέ φημί καί μέσος ἕξις <> ἐπαινέτης , ἀποδέχομαι ὁ δεῖ καί μή ἀποδέχομαι ὁ μή δεῖ , ἀλλά δυσχεραίνω πρός πρός αὐτός εἰμί καί αὐτή ἀνώνυμος · ὁ δέ ἔοικα φίλιος καλέω , διαφέρω δέ ὁ κύριος φίλιος ὅδε ὁ ἕξις , ὅτι ὁ μέν κύριος φίλιος μετά πάθος εἰμί καί 45 ὁ στέργω οὗτος ὅς σύνειμι καί κοινωνέω , ὁ δέ τοιοῦτος ἕξις ἄνευ πάθος καί ὁ στέργω οὗτος ὅς ὁμιλέω ὁ ἀποδέχομαι ἀποδοχή ἄξιος ἡγέομαι καί μέμφομαι ὁ μή τοιοῦτος . διό καί πρός πᾶς εἰμί ὁμοίως γνώριμος καί ἄγνωστος . οὐ οἷος τε δέ πᾶς προσπάσχω φιλικῶς ἐπί ἕκαστος ὁ εὔλογος καί ἁρμόζω ποιέω · ἄλλος μέν γάρ ὁ οἰκέω καί συνήθης ἄλλος δέ ὁ ἀλλότριος καί ὀθνεῖος , ἄλλος μέν νέος , ἄλλος δέ πρεσβύτης , ἄλλος ἄρχω καί ἄλλος ἰδιώτης , ἕξις τις εἰμί ὁμιλητικός . ἀσαφής δέ καί ὁ ἐπί οὗτος λέγω ὁ στέργω προσλαμβάνω , ἤτοι ὁ φιλέω , ὅς ὁ μισέω ἀντίκειμαι , πάθος εἰμί ἄμφω ὁ ἐπιθυμητικός . | καί προαιρέω λυπέω ὁ ἐναντιόομαι ἐν ὅς δεῖ , ἄν λύπη φέρω ὁ ὅς ἐναντιόομαι ὁ ὁ ἀρετή ἔχω , ὁ καλός χάρις ἐναντιόομαι αὐτός . καί οὗτος μή μικρός ἢ βλάβη , μέγας δηλονότι . ἀπό κοινός δέ ὁ προαιρέω λυπέω . ὁ δέ ἐναντίωσις μικρός λύπη . ὁ ἐναντίωσις ὁ πρός ὅς συνηδύνω δυσχεραίνω ὁ κατά ὁ μεσότης οὗτος σπουδαῖος ὁ φέρω μέγας ἀσχημοσύνη ἢ βλάβη . ἀλλά δυσχεραίνω , τουειμι ἐν ὁ οὐ ὀρθῶς γίγνομαι . διαφερόντως δέ ὁμιλέω , ἤτοι διάφορος . καί κατά ἑαυτοῦ μέν αἱρέω ὁ συνίημι - δύο , λυπέω δέ εὐλαβέομαι . ἁπλόος μέν φημί ὁ ἔχω ὁ μέσος ἕξις ὁ συνηδύνω κατά ἑαυτοῦ αἱρέω , πρός δέ ὁ ἀποβαίνω ἁρμόζω , καί λυπέω ποτέ ὁ καλός χάρις , εἰμί μή τοιοῦτος ἀλλά αἰσχρός εἰμί ὁ λέγω , καί ὁ συμφέρω λέγω ἢ ποιέω , καί ἡδονή δέ χάρις εἰμί ὅτε λυπέω φημί αὐτός , ἄν μέλλω ὁ πάρειμι λυπηρός εἰμί μείζων ἡδονή εἰσαῦθις αἴτιος εἰμί . ἕκαστος ἀπονέμω ὁ πρέπω , τυγχάνω μᾶλλον ἢ κακός φίλος ἢ συγγενής καί ξένος ἢ ἴδιος . λυπέω δέ εὐλαβέομαι μένος , ἀπό κοινός ὁ κατά ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἀποβαίνω , ἐάν ὁ μείζων , συνέπομαι . ὁ ἀποβαίνω εἴτε κακός εἴτε ἀγαθός . λυπέω γάρ νῦν ἐναντιόομαι φόβος ὁ μείζων κακός ὁ ἀποβαίνω ἢ φόβος ὁ μή μείζων ἀγαθός στερέω . ὁ δέ πᾶς δυσχεραίνω ὁ ὁ ὑπό ὁ κωμῳδέω ἀπαράσσω ὅμοιος , ἀηδής τις πᾶσις , περι ὁ αὐτός δέ σχεδόν εἰμί καί ὁ ὁ ἀλαζονεία μεσότης , ἤτοι περί ὁ λόγος καί ὁ ἐν ὁμιλία πρᾶξις καί ὁ συζάω δηλονότι . ὁ δέ σχεδόν , ὅτι μή πάντῃ . ὁ μέν γάρ προερέω περί ὁ ἡδύς εἰμί ὁ ἐν λόγος καί πρᾶξις , ὁ δέ νῦν λέγω περί ὁ ἀληθής . οὖον χείρων δέ καί ὁ τοιοῦτος ἐπέρχομαι . ὁ περί πᾶς λέγω ὁ ἕξις σαφῶς εἶπον ὁ αἴτιος ὁ τε μᾶλλον οἶδα ὁ περί ὁ ἦθος Γίνος - Μένας καί συνίστημι ἔχω καί ὁ μᾶλλον πιστεύω ὅτι πᾶς ὁ ἠθικός ἀρετή μεσότης εἰμί . ὁμοίως ἐν λόγος καί πρᾶξις καί ὁ προς - ποίημα . ἐπεί ὁ ψεῦδος πολλαχῶς , δείκνυμι διά οὗτος ὁ πῶς ψευδός - Μένων καί πῶς εἰμί κἀν ὁ πρᾶξις καί ὁ λόγος ὁ ψεύδω , ἤτοι ὁ προσποίημα . ὁ γάρ μή ὑπάρχω τις οὗτος , οὗτος ὁ ἐν πρᾶξις ψεῦδος . ὁ μέν οὖν ἀλαζών καί ὑπερβάλλω ψεύδω ἐν ὁ προσποιέω ὁ ἔνδοξος καί μείζων ὁ ὑπάρχω , ὁ δέ ἐλλείπω , ὁ εἴρων ἀνάπαλιν ὁ ἀρνέομαι καί ὁ ὑπάρχω ἐλασσόω . ὁ δέ μέσος αὐθέκαστος . ὁ αὐθέκαστος οὗτος ἐπί ὁ ἀληθευτικός καί ἀληθής ὄνομα τίθημι , δηλωτικός εἰμί ὁ αὐτός ἕκαστος οἷος εἰμί λέγω τε καί δείκνυμι . τοιοῦτος γάρ ὁ ἀληθής , οὖον προσποιητικός οὔτε ἐν λόγος οὔτε ἐν ὁ βίος , ἀλλά αὐτός ὁ ἀληθής ἀρέσκω . εἰμί δέ οὗτος ἕκαστος καί ἕνεκα τις ποιέω καί μηθενός . ταὐτός περί ὁ ἀληθεύω καί ὁ προσποιέω καί ψεύδω λέγω . καί γάρ καί ἀληθεύω καί ψεύδω γίγνομαι ἕνεκα τις καί διά ὁ ἕξις ὅς ἔχω τις . δύναμαι γάρ τις καί μή ἀληθευτικός ὁ ἕξις ἀληθεύω διά τίς , ὡς ὁ διά συνθήκη καί ζημία ἀληθεύω καί ἐμμένω ὁ ὁμολογία ὁ συνθήκη , ἕ δικαιοσύνη μᾶλλον ἔχω · ὁμοίως καί ὁ μή ψευδής ψεύδω . ἁπλόος μέν γάρ ἕκαστος ὁποῖος τίς εἰμί , τοιοῦτος καί λέγω καί ποιέω , διά τίς δέ παραβαίνω ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ( καί γάρ ψεύδω καί ἀληθεύω , ὡς εἴρω , ἀλλά καί αὐτός εἴρω ) , ὁ μέν διά τίς πρόκειμαι , ὥσπερ ὁ διά ὁ Δίκαιος ἀληθεύω ἢ ψεύδω ἵνα ἀδικέω , ὁ δέ διά ὁ ἕξις ὅς ἔχω . περί ὁ οὕτως ἀληθεύω καί ψεύδω ὁ λόγος αὐτός καί ὁ τοιοῦτος ἕξις , ὅς οὖον διά τίς οὗτος ποιέω . ἐκεῖνος γάρ καί ἄλλος τις ἀρετή καί κακία . ὁ δή κατά ἑαυτοῦ ἀληθής καί ψευδής καί οὖον διά τίς ὁ μέν ἀληθής καλός τε καί ἐπαινετός , ὁ δέ ψεῦδος ψεκτός ὅτε καί φευκτός . κατά ἑαυτοῦ γάρ ζόμενα ὁ ἀληθεύω καί ψεύδω , ὁ μέν ἐπαινετός εἰμί , ὁ δέ ψεκτόν.> διό καί ὁ μέν ἀληθευτικός καί τοιοῦτος ἔχω ἕξις μέσος εἰμί ὁ ἐπί ἑκάτερος ψεύδω ἐπαινετός ἄν εἰμί . ἀλλά ἐν ὅς μηδείς τοιοῦτος διαφέρω ἀλλά διάφορος εἰμί , ὡς μή διά ὅς ὅδε τυγχάνω καί συνθήκη δοκέω ὁ τοιοῦτος ποιέω , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ ὁ ψεῦδος εὐλαβέομαι ὁ τοιοῦτος εἰμί , λέγω δή ὁ ἀληθευτικός . καί ἐν ὅς μή διαφέρω . διά ὁ προσθήκη οὗτος δείκνυμι ὁ τοιοῦτος ἐπαινετός . ὁ γάρ καί ἐν ὅς οὐδείς διαφέρω ἀληθεύω ἔτι μᾶλλον ἀληθεύω ἐν ὅς διαφέρω τίς , οἷος συνθήκη <καὶ> συνάλλαγμα , ἔτι μᾶλλον ὅπου ὁ ψεῦδος φυλάσσω αὐτός , ὅς καί ἀπλόος αὐτός φυλάσσω . >αἰσχρὸν δέ ὁ ψεῦδος ἐν ὁ ὁ ἀλήθεια παράβασις , ὅς ἐν ὁ συνθήκη γίγνομαι . εἰμί γάρ τις καί ψεύδω μή αἰσχρός φαίνω , εἰμί διά σωτηρία τις ψεύδω . λέγω δέ ὁ τοιοῦτος ἐπαινετός ἐπί ὁ μικρός διά ὁ αὐτός μᾶλλον ἀποκλίνω ἐπί ὁ εἴλω ὁ ἀληθής · οὗτος γάρ ἐμμελής . διά ἄγαρ ὁ ὁ ὑπερβολή ἐπαχθής εἰμί πόρρωθεν αὐτός διό καί ὁ περί ἑαυτοῦ μέγας οὖον πάνυ εἰμί ἐξαγγελτικός . ὁ δέ μείζων ὁ ὑπάρχω προσποιέω . Λέγος μέν περί ὁ ἀλαζών ὅτι εἰμί ψεύστης ὁ ὁ μείζων ὁ ὑπάρχω ἑαυτοῦ προσποιέω . ὥσπερ δέ εἰμί ἀληθεύω ὁ μέν διά τίς ὥσπερ ὁ συνάλλαγμα καί ὁ ὁμολογία ( ὑπέρ γάρ ὁ μή ἀδικέω ) , ὁ δέ ἁπλόος διά ὁ ἕξις ἔχω τοιοῦτος ὅς εἰμί κύριος ἀληθευτικός καί ἀληθής ) , οὗτος καί ὁ ψεύδω καί προσποιέω μείζων ὁ ὑπάρχω ὁ μέν τις ἕνεκα οὗτος ποιέω , ὁ δέ οὐδείς . ὁ μέν οὖν μηδείς ἕνεκα ψεύδω καί τοιοῦτος ἕξις ἔχω ὡς αὐτός ὁ ψεύδω χαίρω , φαῦλος μέν καί κύριος ἀλαζών , μᾶλλον εἶδον ἠλίθιος καί μάταιος ἢ κακός ( οὖον γάρ μετά ἐπιβουλή οὗτος ποιέω ) , ὁ δέ ἕνεκα ὁ ψεύδω χείρων μέν οὗτος , διαφορά δέ τίς εἰμί καί ἐν οὗτος . ὁ μέν γάρ διά δόξα οὗτος ποιέω , ὁ δέ διά κέρδος · ὁ μέν ἐν διά δόξα τις ψεύδω οὖον μᾶλλον ψεκτός ( ἐν ἀλαζονεία γάρ οὗτος ) , ὁ δέ ἀργύριον χάρις ἢ ὅσος ἀργύριον πορίζω , ἀσχήμων καί κακός ὁ ἀλαζο - νεύω . πᾶς γάρ ἀλαζών καί κύριος ὁ πρῶτος , ὁ μέντοι τελευταῖος ἔχω ἄν τίς καί ἀδικία . οὐ ἐν ὁ δύναμις δέ εἰμί ὁ ἀλαζών ἀλλά ἐν ὁ προαίρεσις . κατά ὁ ἕξις γάρ καί ὁ τοιοῦτος εἰμί ἀλαζών εἰμί . τουτέστιν οὐ ἐν ὁ δύναμαι προσποιέω ὁ μείζων καί μή πρόσειμι αὐτός ( οὗτος γάρ πᾶς ) ἀλλά ὁ ἕξις τοιοῦτος ἔχω καί τοιοῦτος εἰμί ὡς προαιρέω οὗτος καί οὗτος ἀρέσκω . οὖον γάρ ὁ δύναμις αἴτιος ὁ τοῖος ἢ τοῖος εἰμί ἀλλά ὁ προαίρεσις , ἐπεί ὁ γε δύναμις αὐτός εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , οὖον δύναμαι δέ ἅμα ὁ ἀντίκειμαι εἰμί . εἶπον δέ ὁ ἀλαζών ἐν ὁ προαίρεσις μάλιστα εἰμί , ἐναργής οὗτος δείκνυμι μεταλαμβάνω ὁ ἀλαζών εἰς ὁ ψεύστης . ψεύστης γάρ οὐ ὁ δύναμαι | ψεύδω ἀλλά ὁ προαιρέω καί ψεύδω καί ὁ 58r χαίρω αὐτός ὁ ψεύδω . εἰμί γάρ τις τοιοῦτος ἢ δόξα ἢ κέρδος θήρ , δόξα μέν ὁ ἐπί ὁ ἐκ φύσις ἢ τυγχάνω προσγίγνομαι προσποιέω , οἷος καλός ἢ ἰσχυρός ὁ πλούσιος ἤ τίς τοιοῦτος , ὁ δέ διά κέρδος ἀλαζονεύομαι οὗτος προσποιέω ἔχω ὅς ἥδομαι ὁ πέλας . διά γάρ οὗτος ἀργύριον τε ἐκεῖνος προίημι καί οὗτος λαμβάνω , καί οὗτος αὐτός οὗτος προσποιέω , ὁ ῥᾳδίως λανθάνω δύναμαι μή εἰμί · ὁ δέ μαντικός [ δέ ] οὗτος καί ἰατρικός καί σοφία . διό καί ὁ πλεῖστος ὁ κέρδος ἀλαζονεύομαι οὗτος προσποιέω . λανθάνω γάρ ὁ οὗτος ἐπαγγέλλω ὁ μή φανερός ὁ ἔλεγχος εἰμί . ὁ μέν γάρ κάλλος ἢ ἰσχύς προσποιέω εὐέλεγκτος , ὁ δέ ὁ προερέω τίς ῥᾳδίως λανθάνω . διό πλεῖστος ὁ τοιοῦτος ἐπαγγέλλω . καί γάρ πρόσειμι οὗτος ὁ ἥδομαι αὐτός ὁ πέλας καί ὑπέρ αὐτός ἀργύριον δίδωμι . φιλόμαντις γάρ ὁ πολύς , καί ὁ ἰατρικός πρός πολύς χρήσιμος καί ὁ σοφία σπουδάζω διά ὁ θαυμάσιος εἰμί . εἰμί γάρ ἐν αὐτός ὁ εἴρω , τουτέστι δόξα ἀπόλαυσις ὁ λανθάνω . ὁ δέ εἴρων ἐπί ὁ μικρός . διά οὗτος ὁ εἴρων χαρίεις , ὅτι ὁ ἔνδοξος καί ὄγκος ἔχω ἀρνέομαι . βαυκοπανοῦργος λέγω · βαυκοπανοῦργος φημί ὡς εἷς ἀντί εἷς εἶπον ὁ σεμνοπανοῦργος . Βαῦκος γάρ ὁ τρυφερός , ὡς ὁ ποιητής Ἀραρός ἐν Καμπυλίων “ βαυκός μαλακός τερπνός τρυφερός . ” μεταφέρω δέ ὁ ὄνομα ἀπό ὁ βαυκίς , ὅς εἰμί εἶδος ὑπόδημα Ἰωνικός , ὅς ὁ Ἰάς χράω , ὅς καί Ἀριστοφάνης ἐν θεσμοφοριάζω μιμνήσκω . Κλείταρχος μέντοι ὁ γλωσσογράφος ὁ σεμνός ἀποδίδωμι . οἷος ὁ ὁ Λάκων ἐσθής · εὐτελής ἄγαν ἱστορέω Ξενοφῶν . διά οὗτος καί σκώπτω αὐτός ὁ κωμῳδός , ὡς Πλάτων ἐν πρέσβυς “ χαίρω οἴομαι μεταπεττεύω αὐτός διακλιμακίζω τε , ὁ ὑπηνόβιος σπαρτιοχαίτης ῥυποκόνδυλος ἑλκετρίβων ” · οὗτος γάρ Λάκων ποιέω , ἐγκράτεια τις καί καρτερία ἐπιδείκνυμι . διά δέ ὁ σφόδρα εὐτέλεια προσποίησις δοκέω καί ἀλαζονεία τις εἰμί . καί περί ὁ μή λίαν ἐμποδών . πῶς ὁ ἐμποδών λαμβάνω , μεταλαμβάνω φανερός ποιέω . ἀντίκειμαι δέ ὁ ἀλαζών φαίνω ὁ ἀληθευτικός . ὁ ἀλαζών φημί ἀντίκειμαι ὁ ἀληθευτικός . χείρων γάρ καί φόρτι - κῶος ὁ ὁ μή ἔχω τις καί μείζων ἢ ὁ ἔχω τις προσποιέω ἔχω ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἔχω ἐλασσόω ἢ ἀρνέομαι μή ἔχω διά ὁ ἐν οὗτος ἀνεπαχθής . ὁ μέν γάρ μέτριος , ὁ δέ ὑπερβάλλω . εἰμί δέ καί ἀναπαύω ἐν ὁ βίος . περί ὁ ἡδύς ὁ ἐν λόγος καί πρᾶξις εἶπον εἰμί τρεῖς διαφορά καί οὗτος ὁ μέν εἶπον ἀλήθεια , ὁ δέ φίλιος , νῦν περί ὁ λοιπός λέγω , ὅς εὐτραπελία καλέω . καί διά τίς οὕτως αὐτός ὀνομάζω ὁ αἴτιος λέγω . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ δύο , ὁ μέν φίλιος περί λόγος καί πρᾶξις ὁ κατά ὁ βίος ὁ χρειώδης δείκνυμι , ὁ δέ ἀλήθεια ὁ περί λόγος , οὗτος δέ ὁ ἐν παιδιά ἡδύς αἱρέω . δεῖ γάρ ὁ σπουδαῖος καί ἀνάπαυσις , ὡς εἄν μή διά πᾶς κάμνω αὐτός ὁ διάνοια ἄχρηστος γίγνομαι ὁ ἀεί ἐντείνω κατά ὁ τόξον , ὁ μή ἀνίημι ὁ οἰκεῖος παραλύω τόνος . ὅπως δέ γίγνομαι ὁ ἐν παιδιά ἡδύς καί Ἐλευθέριον ἑκάτερος χωρίζω ἀμετρία , νῦν διδάσκω . ὁ μέν οὖν ὁ γελοῖος ὑπερβάλλω . | βωμολόχος λέγω ὁ ὁ ὄρνις λίχνος καί ἀδηφάγος , ὁ χάρις Ν τροφή λοχάω ἐπί ὁ βωμός ὁ καταλείπω ὁ θυσία λιχμάω . τοιοῦτος καί ὁ ὁ σκώπτω μεταδιώκω ὑπερβαλλόντως . ὡς γάρ ἐκεῖνος οὐδείς ἔργον ἢ περισκοπέω ὁ βωμός , ἀπό ὅς εὐπόρησις τροφή , οὗτος καί αὐτός ἐπιμελής μηδέ ὁ ἀσχήμων ἀπέχω , εἰμί μόνος κινέω γέλως . ὁ δέ ἐμμελής παίζω · ὁ μέσος καί μέτριος ἐνδείκνυμι . ἐκ ὁ κίνησις κρίνω , εὔρυθμος δηλονότι ἢ ἄρρυθμος <καὶ> ἢ νοσερός καί ἀσθενής ἢ εὔρωστος . οὗτος καί ὁ ἦθος , δηλονότι ἀπό ὁ κίνησις ὁ Ψυχή . ἐπιπολάζω δέ ὁ γελοῖος , διά ὁ ὁ πολύς σπουδή . φιλόγελως γάρ ὡς ἐπίπαν ὁ ἄνθρωπος καί αἰτέω παιδιά μᾶλλον προσανάκειμαι . ἐκ ὁ εἴρω δῆλος , διότι ὁ μέν ὁ μέσος στοχάζομαι , οὗτος δέ κατά ὑπερβολή αὐτός χράω . ὁ δέ μέσος ἔχω οἰκέω ὁ ἐπιδεξιότης . δεῖ γάρ ἐπιδέξιος ἔχω πρός ὁ ἀκούω τε καί ποιέω τίς . διαφέρω δέ ὁ ὁ ἀνδραποδώδης , ἤτοι ἀπρεπής · ἤτοι ἀνδραποδώδης , ὅς ὁ ἐλεύθερος ἀντίκειμαι . εἰμί ἄρα ὁ ἐλευθεριότης ὅς ὁ ἀνδραποδώδης ἀντίκειμαι . ἢ ὁ μή λυπέω ὁ ἀκούω . οὖον αὐτός ὁ μή λυπέω ὁ τέρπω . ἐπί πλέω γάρ ὁ μή λυπέω . εἰμί γάρ τέρπω , οὖον λυπέω · οὖον μήv εἰμί μή λυπέω , τέρπω πάντως . ἤπειρος γάρ ὁ μή λυπέω . τοιοῦτος δέ καί ἀκούω , ἀντί ὁ τοιοῦτος ἀνέχω εἰς αὐτός λέγω σκῶμμα ὅς αὐτός χράομαι . οὖον γάρ εὔσχημος ὁ ὁπωσοῦν λέγω ἀνέχω · οὖον γάρ πᾶς ποιέω , ὥσπερ οὐδέ εἰς πᾶς ἀνέχω σκώπτω . οὖον γάρ εὔσχημος οὐδέ οἰκέω ὁ ἀγαθός ὁ ὁπωσοῦν λέγω ἀνέχω , ἐπεί ἐνδέχομαι δοκέω πως χαίρω αὐτός καί πράσσω αὐτός οὐ ἀπεχθάνομαι πρός αὐτός . ἐσθίω δέ ἴσως καί σκώπτω , διά ὁ ἄσχημος δηλονότι καί ὕβρις ἔχω . προεῖπον δέ ὁ ἔνιοι δέ ὁ νομοθέτης λοιδορέω κωλύω προς - ὑπακούω ὁ ἔ νια ὅς οὖον λήγω . ὁ δή χαρίεις καί ἐλευθέριος ἔχω , τουτέστιν οὔτε πᾶς σκώπτω οὔτε πᾶς ἀπέχω , ἀλλά γιγνώσκω νομοθέτης ἑαυτοῦ τίνω ἀπέχω , τίνω οὖον . περι δέ αἰδώς ὅς τις ἀρετή οὖον προσήκω λέγω . ὅτι μή ἕξις ὁ αἰδώς , δείκνυμι ἀπό ὁ ὁρισμός καί ὁ σύμπτωμα ὁ περί αὐτός . ὡς γάρ ὁ φόβος διατίθημι ὁ σῶμα , οὗτος καί ὁ αἰδώς . ἀμείβω γάρ ἐπί αὐτός ὁ ὁ σῶμα χρῶμα , ὡς καί ἐπί ὁ φόβος . καί πῶς , δῆλος ἐπί ὅς εἴρω καί αὐτός . εἰμί δέ εἰς τίς ὁ μέν κατά ἀλήθεια αἰσχρός κατά ἀλήθεια αἰσχρός ὡς ὁ ἀκολασία , κατά δόξα δέ ὡς ὁ ἐν ἀγορά ἐσθίω · εἰμί γάρ οὗτος ὁ ὁ πολύς προλαμβάνω καί διά ὁ ἔθος καί αἰσχρός δοκέω εἰμί . ὁ δέ κατά δόξα οὐδείς διά - φέρω · καλῶς . οὖον γάρ εἰμί ὁ μέν αἰσχρός εἰμί ἀληθής , ὁ δέ δοκέω , ἤδη ὁ κατά δόκησις πρᾶξις . οὖον γάρ τίς οὗτος πρᾶξις ὁ ἐπιεικής . οὐδέτερος γάρ πρακτέος , τουτέστιν οὐδείς οὗτος κινέω ὁ σπουδαῖος . φῦλον δέ καί ὁ εἰμί τοιοῦτος . ὅς λέγω τοιοῦτος εἰμί · εἰμί καί μή ἐπί ὁ πράσσω γίγνομαι ὁ αἰδώς φαῦλος εἰμί , ἀλλά ἐπί ὁ πράσσω ἀναγκαῖος τε πράσσω , οὐδέ οὗτος ὁ ἐπιεικής εἄν εἰμί . φαῦλος γάρ καί ὁ τοιοῦτος εἰμί , ὡς πράσσω ἄν τίς ὁ αἰσχρός . ἄτοπος γάρ ὁ ἡγέομαι ἐπιεικής εἰμί ὁ αἰδήμων , καθόσον οὗτος διάκειμαι ὡς εἰμί πράσσω τίς ὁ αἰσχρός μή βούλομαι αἰσχύνω . ὁ γάρ αἰδώς ἐπί ὁ ἑκούσιος γίγνομαι . οὐδείς δέ ἐπιεικής ἑκών πράσσω ὁ αἰσχρός . ἢ λέγω ἄν ἄτοπος ὁ λέγω διά οὗτος εἰμί ἐπιεικής ὁ αἰδήμων , διότι οὕτως ἔχω ὡς ἐάν τίς προσπίπτω αἰσχρός αὐτός αἰσχύνω . ὁ γάρ αἰδώς οὐ | ἐπί ὁ ἀεκούσιος πράσσω γίγνομαι · ἄτοπος δέ ὁ ἑκών ὁ αἰσχρός πράσσω . ἐν μέν οὖν ὁ δύο ὁ αἰδώς ἀρετή μέν οὐ φημί εἰμί , ἀλλά πάθος , ἐπαινετός μέντοι , νῦν δέ ἔοικα αὐτός διαβάλλω ὡς οὐδαμῶς οἰκέω ὁ ἐπιεικής . ἐκ ὑπόθεσις γάρ φημί εἰμί ἄν ὁ αἰδώς πάθος ἐπαινετός καί ἐπιεικής , ἀλλά οὐ ἁπλόος . εἰμί γάρ πράσσω ἐπιεικής τοιοῦτος τίς , αἰσχύνω ἄν , οὖον μήv πράσσω ἄν ποτός τοιοῦτος τίς , ὥστε οὐδέ ὅς αἰσχύνω . εἰμί δέ εἄν ἐκ ὑπόθεσις , δηλονότι πάθος καί οὐ ἁπλόος ὡς καί ὁ ὕλη ἀνάγκη οὐ ἁπλόος ἀλλά ἐκ ὑπόθεσις . καί πῶς ἐπάγω , ὡς ἐκεῖ δείκνυμι . εἰμί γάρ πρίων εἰμί , δεῖ Σιδηροῦς εἰμί . ἐκ ὑπόθεσις ἄρα ἐκεῖ ὁ ἀναγκαῖος , ἐνταῦδα δέ ὁ αἰδώς καί ὁ τοιοῦτος πάθος ὁ ἐπιεικής εἰμί . οὐ εἰμί δέ οὗτος περί ὁ ἀρετή . οὗτος γάρ ἀγαθός καί καθίημι ἑαυτοῦ καί ὅς αὐτός εἰμί . ὁ δέ αἰδώς ἐκ ὑπόθεσις ἐπιεικής · καλῶς · οὖον γάρ διά ἑαυτοῦ πρῶτος οὐδέ κατά ἑαυτοῦ οὐδέ καθό αἰδώς ἐπιεικής . ὑποτίθημι γάρ ὁ ὅτι εἰμί ὅδε πράσσω , αἰσχύνη παρέπομαι , ὁ δέ αἰσχύνω αἰδέομαι εἰμί , ὁ δέ αἰδέομαι οὐκέτι , διά οὗτος ἐκ ἀνάγκη τῆ αἰδώς ὁ ἐπιεικής ἀκολουθέω . εἰμί δέ ὁ ἀναισχυντία φαῦλος . ὅς λέγω τοιοῦτος εἰμί . οὖον φαῦλος ὁ μή αἰσχύνω ἐπί ὁ αἰσχρῶς πράσσω · αὐτός γάρ ὁ αἰσχρός πράσσω φαῦλος . δοκέω δέ διά οὗτος ἀναιρέω ὁ ὁ κακός ὁ ἐναντίος ἢ ἀγαθός ἢ κακός εἰμί , ἐν ὅς πλείων ὁ αὐτός ἐναντίος , καί εἰμί τις καί μέσος αἴσθησις . ἢ εἰμί μή τίς μεταξύ , πάντως ὁ ὁ κακός ἐναντίος ἀγαθός εἰμί . ὁ μέν γάρ δειλία κακός εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἀγαθός εἰμί ( Ἀνδρία γάρ ) , ὁ δέ κακός , ὁ θρασύτης . ὁ δέ νόσος κακός εἰμί ὁ ἐναντίος ἀγαθός · ὑγίεια γάρ . γίγνομαι δή καί ὁ ἀναισχυντία ὁ μέν ὡς κακός ἐναντίος ( ὁ γάρ κατάπληξις ἀπό ὅς ὁ καταπλήξ ὁ ἐπί πᾶς καί πᾶς αἰδέομαι ) , ὁ δέ αἰδώς μέσος τίς πάθος , ὡς ἀμφοτέρωθεν εἰμί ἀγαθός τε καί ὡς ἀγαθός ἐναντίος ὁ ἀνης - σχυντίᾳ εἰμί ἄν . καί γάρ εἰμί ἐν ὅς εἰμί ὑπερβολή καί ἔνδεια , ἐν οὗτος εἰμί καί μεσότης , εἰμί δέ περί ὁ αὐτός πάθος ὑπερβολή τε καί ἔνδεια , ὑπερβολή μέν ἀναισχυντία , ἔνδεια δέ κατάπληξις , εἰμί ἄν καί μεσότης ἐν οὗτος , ὁ αἰδώς , ὅστις , εἰμί ψεκτός ἐκεῖνος , ἐπαινετός ἄν εἰμί . ἢ οὗτος λύω ἄν ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀγαθός εἰμί . ὁ κεῖμαι μέν γάρ πράσσω ὁ αἰσχρός φῦλον , εἰμί δέ πράσσω , ὁ μέν αἰσχύνω ἐπί αὐτός χαρίεις ἄν εἰμί , μοχθηρός δέ ὁ ἀναίσχυντος , καί διά οὗτος οὖον διά ὁ πράσσω . ὁ δέ καταπλήξ μοχθηρός ὁ καί μή ὁ αἰσχρός ὑπολαμβάνω . μήποτε ἐνδείκνυμι ἐγώ διά οὗτος ὅτι μή εἰμί ἁπλόος ἐπί ὁ ὁ κακός πρᾶξις γίγνομαι μόνος . καί ἐπί οὗτος μέν γάρ ἄν ὁ μέν πράσσω τίς αἰσχρός φαῦλος ἄν εἰμί , ὁ μέντοι πράσσω αἰδέομαι ἐπί αὐτός ἐπιεικής . ἐκ ὑπόθεσις εἶπον . ἀλλά οὖον μόνος ἐπί ὁ αἰσχρός πρᾶξις ὁ αἰδώς γίγνομαι ἄν ἀλλά καί ἀπύ ἄλλος τις . κεῖμαι γάρ εἰμί φόβος ἀδοξία . ἀδοξία δέ οὖον ὁ πράσσω ἕπω μόνος ἀλλά ὁ οὐ εἰμί μέν τῆ αὐτός φύσις τοιοῦτος , δοκέω δέ , ἀλλά καί ἐπί ἄκουσμα αἰσχρός καί ὅραμα ἐρυθραίνω ὁ ἐπιεικής καί αἰδέομαι . δοκέω δέ οὗτος διαφέρω αἰδώς αἰσχύνη , ὅτι ὁ αἰσχύνη ἐπί πράσσω γίγνομαι κακός , ὁ δέ αἰδώς φόβος εἰμί ἀδοξία ἐπί αἰσχρός ὑπόνοια . ἔοικα δή Ἀριστοτέλης ἀπό ὁ αἰδώς ἐπί ὁ αἰσχύνη μεταβαίνω ὁ τοιοῦτος πάθος μή ἐπαινετός μηδέ ἐπιεικής δείκνυμι . καί ὁ μή αἰδέομαι ὁ αἰσχρός πράσσω · ἀπό κοινός ὁ φαῦλος . οὐ εἰμί δέ οὐδέ ἢ ἐγκράτεια ἀρετή . εἶπον μέν ἐν ὁ δύο μήτε ὁ αἰδώς μήτε ὁ νέμος ἀρετή εἰμί ἀλλά πάθος ἐπαινετός ὁ ἐν μεσότης εἰμί . εἰμί δέ ὁ νέμεσις λύπη ἐπί ὁ ὁ κακός εὐπραγία . νῦν δέ περί αἰδώς μέν εἴρω , περί δέ νέμεσις οὐδείς προστίθημι περί ἐγκράτεια προλέγω , ὅτι μή εἰμί ἀρετή . ὕστερος δέ ἐπί πλέω εἴρω περί ἐγκράτεια καί καρτερία καί μαλακία , μετά ὁ ἑξῆς βιβλίον . ἐν γάρ ὁ μετά οὗτος περί δικαιοσύνη ὁ πᾶς κατατείνω λόγος . |