eustratius.in-aristotelis-ethica-nicomachea-i-commentaria 5
῾Η δὲ σκέψις ἡμῖν ἔστω κατὰ τὴν αὐτὴν μέθοδον . Εἴρηκεν ἤδη πολλάκις ὅτι τὴν ἀκρίβειαν τὴν ἀποδεικτικὴν οἱ τοιοῦτοι τῶν λόγων οὐκ ἐπιδέχονται · οὗ καὶ νῦν ἡμᾶς ὑπομιμνήσκει . εἴρηκε δὲ καὶ ὅτι δεῖ ἄρχεσθαι ἀπὸ τῶν φανερωτέρων , οὗ καὶ αὐτοῦ ἔοικεν ὑπο - μιμνήσκειν ἡμᾶς . οὕτω γοῦν καὶ τὴν ἀρχὴν ποιεῖται λέγων ὁρῶμεν δὴ πάντας τὴν τοιαύτην ἕξιν λέγειν βουλομένους δικαιοσύνην , καὶ προελθὼν ἐπιφέρει διὸ καὶ ἡμῖν ὡς ἐν τύπῳ ὑποκείσθω ταῦτα . οὐδὲ γὰρ τὸν αὐτὸν ἔχει τρόπον , ὑποθέμενος δικαιοσύνην μὲν ἕξιν εἶναι ἀφ’ ἧς πρακτικοὶ τῶν δικαίων εἰσὶ καὶ βούλονται τὰ δίκαια , ἀδικίαν δὲ ἕξιν ἀφ’ ἧς ἀδικοῦσι καὶ βούλονται τὰ ἄδικα , καὶ ταύτας αὐτῶν ἀποδοὺς ὑπογραφάς τινας · οὐ γὰρ ὡς ὁρισμοὺς εἶπεν αὐτά · οὐ γὰρ οἷόν τε ἕνα λόγον ἀποδοθῆναι οὔτε τῆς δικαιοσύνης οὔτε τῆς ἀδικίας , ἐπεὶ προιὼν δείξει ὅτι πολλαχῶς λέγονται , ἐπεὶ δοκοῦσιν αἱ αὐταὶ ἐπιστῆμαι τῶν ἐναντίων , ὁμοίως καὶ αἱ δυνάμεις · ἥ τε γὰρ ἰατρικὴ τῶν ὑγιεινῶν καὶ τῶν νοσωδῶν ἐστι γνωστική , ὁμοίως καὶ μουσικὴ μουσικῶν καὶ ἀμούσων καὶ οὐκ ἐν τῷ βούλεσθαι τὰ μουσικὰ ποιεῖν ἔστι τὸ μουσικῷ εἶναι · καὶ γὰρ τὰ ἄμουσα βουληθεὶς ὅμως μουσικὸς ὢν μένει · ὡσαύτως καὶ ἰατρὸς κἄν τὰ ἀνίατα βουληθῇ οὐ πέπαυται τοῦ ἰατρὸς εἶναι . ἀλλ’ οὐδὲ αἱ δυνάμεις , οἷον ἡ ῥητορικὴ ἡ διαλεκτικὴ ἐν τῷ τὸ ἕτερον τῶν ἀντικειμένων βούλεσθαί τε καὶ δύνασθαι † δεικνύναι εἰσί · πρὸς γὰρ τὰ ἀντικείμενα αὐταῖς ἥ τε παρασκευὴ καὶ ἡ βούλησις ὁμοία . μὴ ὡσαύτως ἔχειν φησὶ καὶ ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης , ἀλλ’ ἔστι καλῶς εἰρημένον τὸ εἶναι τὴν δικαιοσύνην ἕξιν ἀφ’ ἧ δίκαια πράττονται καὶ βούλονται . διὰ γὰρ τούτων δείκνυσι τὴν τῶν ἕξεων πρὸς τὰς τέχνας καὶ ἐπιστήμας καὶ τὰς δυνάμεις διαφοράν · αἱ μὲν γὰρ ἐπιστῆμαί τε καὶ δυνάμεις αἱ αὐταὶ τῶν ἐναντίων , αἱ δὲ ἕξεις αἱ ἐναντίαι τῶν ἐναντίων . οὐκ ἰδίως δὲ νῦν ἕξεις τὰς ἀρετάς τε καὶ κακίας λέγει τῆς τε ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος , I ἐπεὶ κοινότερόν γε καὶ αἰ ἐπιστῆμαι ἕξεις λέγονται . ὅτι δὲ αἱ ὡς ἀρεταὶ ἕξεις λεγόμεναι οὐκ εἰσὶν αἱ αὐταὶ τῶν ἐναντίων , σαφῶς ἔδειξεν ἐπὶ τῆς ὑγείας · ἀπὸ γὰρ τῆς ὑγείας τὰ ὑγιεινὰ πράσσεται . οὐκέτι δὲ καὶ τὰ νοσώδη , ὥσπερ γε καὶ ἀπὸ τῆς νόσου τὰ νοσώδη , οὐκέτι δὲ οἷόν τε καὶ τὰ ὑγιεινά · ὑγιεινῶς γὰρ βαδίζει ὁ οὕτως βαδίζων ὡς ὁ τὴν ὑγείαν ἔχων , καὶ νοσωδῶς ὡς ὁ τὴν νόσον . ὁμοίως καὶ ὁ τὴν δικαιοσύνην ἔχων τῶν δικαίων μόνων ἐστὶ καὶ ταύτης μόνης ἀποδεκτικός , ὁ δὲ ἀδικίας τῶν ἀδικίαν ἐχόντων · οὐκέτι δὲ ὁ μὲν μουσικὸς τὰ μουσικά , ὁ δὲ ἄμουσος τὰ ἄμουσα , σὰ , ἀλλ’ ὁ μουσικὸς καὶ ταῦτα . Πολλάκις μὲν οὗν γνωρίζεται . ᾿Αποδοὺς λόγον τῆς δικαιοσύνης ἕξιν ἀφ’ ἧς δικαιοπραγοῦσι καὶ βούλονται τὰ δίκαια καὶ ἐνδειξάμενος τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἀπὸ τῶν ἔργων τε καὶ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀπ’ αὐτῆς οἷον τῶν δικαίων , περὶ ἃ ἡ ἐνέργεια αὐτῆς , ὅτι μὴ ἄτοπος ἡ τοιαύτη ἀπόδοσις , δείκνυσι νῦν δι’ ὧν λέγει . ἅμα δὲ δι’ ὃ λέγει χρῆσθαι ταῦτα πρῶτον δείκνυσι . πολλάκις γὰρ γνωρίζεται ἡ ἐναντία ἕξις ἀπὸ τῆς ἐναντίας , οἷον ὁ εἰδὼς τί ποτέ ἐστιν ἡ εὐεξία , οἶδεν , ὡς καὶ αὐτὸς ἐπάγει , τί ἐστιν ἡ καχεξία . ὁμοίως καὶ ἡ ἕξις ἀπὸ τῶν ὗπ’ αὐτὴν δείκνυται . ᾿Ακολουθεῖ δ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ἐὰν θάτερον πλεοναχῶς λέγηται . Πάνυ ἀκριβῶς προσέθηκε τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · ἔστι γὰρ ἐφ’ ὧν οὐχ οὕτως ἔχει . τοῦ γοῦν φιλεῖν , ὡς καὶ αὐτός φησι , πολλαχῶς λεγομένου τὸ μισεῖν ἐναντίον αὐτῷ ὂν οὐκ ἔστι πολλαχῶς . ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀκουσίου πολλαχῶς λεγομένου ὅτι ἔστι τὸ ἀκούσιον τὸ βίᾳ καὶ τὸ δι’ ἄγνοιαν γινόμενον , τὸ ἑκούσιον ἐναντίον αὐτῷ ὂν οὐ λέγεται πολλαχῶς . ἀλλ’ ἐπί γε τῶν πλείστων συνδιαιρεῖται τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ · τοῦ γὰρ ὀξέος πολλαχῶς λεγομένου ἰσαχῶς καὶ τὸ βαρὺ λέγεται , καὶ τοῦ λευκοῦ δὲ τὸ μέλαν ἰσαχῶς λέγεται τῷ λευκῷ . ὁμοίως , φησί , καὶ εἰ τὸ ἄδικον καὶ ἡ ἀδικία , σύστοιχα δὲ ταῦτα , | ἔκειτο δὲ καὶ ἐπὶ τούτων τὸν ἕν τι αὐτῶν εἰδότα καὶ τὰ λοιπὰ ειοεναι . ᾿Αλλὰ διὰ τὸ σύνεγγυς εἶναι τὴν ὁμωνυμίαν αὐτῶν λανθάνει . τὴν αἰτίαν λέγει τοῦ <τὴν> κτὰ τὴν δικαιοσύνην ὁμωνυμίαν μὴ εἶναι ριμον · διὰ γὰρ τὸ σύνεγγυς εἶναι ἀλλήλων καὶ ὁμοιότητα ἔχειν τὰς δικαιοσύνας λανθάνει ἡ κατ’ αὐτὰς ὁμωνυμία . τῶν γὰρ ὁμωνύμων ὅσα μὲν ἀλλήλων πολὺ ἀφέστηκε γνώριμα ταῦτα ὄντα ὁμώνυμα · πολὺ δὲ πόρρω ἀλλήλων τὰ κατὰ τύχην ὁμώνυμα , ὡς ἔχει ἡ κλείς , ἣν παρέθετο · ὅσα δὲ σύνεγγύς ἐστιν ἀλλήλων ταῦτα οὐκέτι δοκεῖ μόνον ὄνομα κοινὸν ἔχειν , ὡς τὰ ὄντα , ὡς αἱ κινήσεις , ὡς τὰ ἀγαθά . οὕτως καὶ αἱ δικαιοσύναι δειχθήσονται πρὸς ἀλλήλας ἔχουσαι · ἡ μὲν γάρ τίς ἐστιν ὥσπερ γένος δικαιοσύνη , κατὰ πάσης ἀρετῆς κατηγορεῖσθαι δυναμένη , ἡ δὲ ταύτης εἶδος . καθ’ ὅσον μὲν οὖν γένος καὶ εἶδος , συνώνυμά εἰσι , καθ’ ὅσον δὲ καὶ ἡ ὡς εἶδος λαμβανομένη ταὐτὸν ὄνομα τὸ δίκαιον ἔχον τῇ δικαιοσύνῃ , κατὰ τοῦτο δὲ ἔσονται ὁμώνυμοι · ἄλλο γὰρ ἀφ’ ἑκατέρας αὐτῶν ὑπὸ τοῦ ὀνόματος τῆς δικαιοσύνης σημαίνεται . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ ἀδικίας . γνωριμώτερον δέ ἐστι τὸ λεγόμενον προἰόντος τοῦ λόγου . εἰλήφθω δὴ ὁ ἄδικος ποσαχῶς λέγεται . ῾Ως γνώριμον καὶ ἐναργὲς πρῶτον τὸ ἄδικον λαμβάνει ὁσαχῶς λέγεται , εἶτα τὸ δίκαιον . δοκεῖ δὲ ὅ τε παράνομος ἄδικος εἶναι . διὰ τούτων δείκνυσιν ὅτι μέσον ὁ δίκαιος καὶ ἡ δικαιοσύνη , ὅ ἐστιν ἀρετῆς γνώρισμα . εἰ γὰρ ὁ ἄδικος παράνομος καὶ πλεονέκτης , ἕπεται δὲ τῷ πλεονέκτῃ πρὸς τῷ παρανόμῳ καὶ ἀνίσῳ εἶναι , ὁ δίκαιος ἄρα μέσος τούτων ὑπάρχων καὶ ἴσος ἄν εἴη ἐν ἰσότητι τῇ δικαιοσύνῃ . ἐπεὶ δὲ καὶ πλεονέκτης ὁ ἄδικος . Εἰ ὁ ἄδικος πλεονέκτης , οὗτος δὲ ἄνισος , ὡς δείξει , συμπέραινε · καὶ γὰρ τὸ πλέον καὶ ἔλαττον ἄνισά ἐστι · διὸ καὶ ὁ ἄδικος ἄνισος , ἐπεὶ καὶ πλεονέκτης . ἃ αἰεὶ ἔστι μὲν ἁπλῶς ἀγαθά , τῇ μὲν | αὐτῶν φύσει ἀγαθά , ἀπλῶς τε καὶ αἰεὶ τῇ αὐτῶν φύσει ἀγαθὰ ὄντα , ἀπὸ τοῦ ὠφέλιμά τε εἶναι τοῖς ἀγαθοῖς τε καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσι καὶ τὴν χρηστικὴν αὐτῶν ἔχουσι δύναμιν καὶ προσέτι αἱρετὰ τοῖς αὐτοῖς · τὸ γὰρ τούτοις ἀγαθὸν καὶ ἁπλῶς αἱρετόν , τὸ δ’ ἁπλῶς αἱρετὸν τῇ αὑτοῦ φύσει τοιοῦτον · οὐκ αἰεὶ δ’ ἐστὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἀγαθῶν ἀγαθά , ὅτι τοῖς μὴ εἰδόσιν αὐτοῖς χρῆσθαι πρὸς ἃ πεφύκασι πολλάκις πρὸς κακοῦ γίνεται , ὥσπερ καὶ τὰ τῶν τεχνιτῶν ὄργανα τοῖς οὐκ ἔχουσι τὰς τέχνας τοιαῦτα βλαβερά , τοιαῦτα δὲ ἀγαθά ἐστιν , ὑγεία ἰσχὺς κάλλος εὐεξία πλοῦτος δόξα δύναμις πολιτική . προστίθησι δή τινα τῷ περὶ τῶν τοιούτων ἀγαθῶν λόγῳ , ἅμα μὲν δεικνὺς αὐτὰ καὶ διὰ τῆς προσθήκης ταύτης τίνα ἐστὶν ἀγαθά , ἅμα δὲ καὶ διδάσκων ἡμᾶς πῶς ἔχειν περὶ ταῦτα δεῖ . διὰ γὰρ τούτων τίνα τέ ἐστι πάλιν τὰ τυχηρὰ ἀγαθὰ ἐδήλωσε · περὶ γὰρ ὧν εὐχόμεθα τοῖς θεοῖς · οὐ γὰρ περὶ ἀρετῆς καὶ τῶν κατ’ αὐτὴν εὔχεταί τις ἐνεργειῶν , ἀλλὰ μὴν [ ἐστιν εὐχὴ καὶ ] ἔστιν ἡ εὐχὴ αἴτησις ἀγαθῶν παρὰ τῶν θεῶν · ταῦτ’ ἄρα ἐστὶ περὶ ὧν ἡ εὐχὴ ἀγαθά . σπουδάζομεν οὖν ταῦτα αἱρεῖσθαι καὶ εὔχεσθαι μὴ πάντα ἁπλῶς τὰ ἀγαθὰ ἀλλὰ τὰ αὑτοῖς · καὶ γὰρ τοῖς νοσοῦσιν οὐ τὰ ἁπλῶς ὑγιεινὰ ἀγαθὰ καὶ αἱρετὰ ἀλλ’ ὅσα τοῖς οὕτως ἔχουσιν ὑγιεινά · ἐστι γὰρ οἷς μᾶλλον ἀσθένεια ὑγείας καὶ νόσος ἰσχύος ὠφελιμωτέρα , τοῖς δηλονότι μὴ μέλλουσιν ἐκείνοις χρῆσθαι καλῶς , καὶ πενία πλούτου καὶ δυνάμεως καὶ δόξης τἀναντία · πολλάκις γὰρ ὑπὸ τῶν τοιούτων ἐκωλύθησάν τινες ποιῆσαί τε καὶ παθεῖν μείζω κακά . εἰπὼν δὲ ταῦτα ἐπάνεισιν ἐπὶ τὸ δεικνύναι πῶς ὁ ἄδικος ἄνισός ἐστι · καὶ ὅτι γε κυριώτερος ὁ ἄνισος ἡ ὁ πλεονέκτης | ἐνδείκνυται . αἱρούμενος γὰρ ὁ ἄδικος τῶν μὲν ἀγαθῶν τὸ πλέον , τῶν δὲ κακῶν τὸ ἔλαττον , εἴη ἂν ἄνισος . καλεῖται δὲ μόνον πλεονέκτης οὐκέτι δὲ καὶ μειονέκτης , ὅτι δοκεῖ καὶ τὸ ἐν τοῖς κακοῖς ἔλαττον πλεονεξία τις ἀγαθῶν εἶναι , ὡς εἴρηται . ἡ δὲ πλεονεξία τοῦ ἀγαθοῦ λέγεται . διὰ μὲν τοῦτο καλεῖται πλεονέκτης ὁ ἄδικος , ὡσανεὶ πλεῖον ἀγαθὸν νέμων ἑαυτῷ · ἔστι μέντοι ταῖς ἀληθείαις ἄνισος . τοῦτο γὰρ περιέχει τήν τε ἐν τοῖς ἀγαθοῖς πλεονεξίαν καὶ τὴν ἐν τοῖς κακοῖς μειονεξίαν καὶ κοινόν ἐστι καὶ γενικὸν αὐτό . οἱ δ’ ἄνθρωποι ταῦτα εὔχονται καὶ διώκουσι , τουτέστιν αἱ ἀρεταὶ ἐπ’ αὐτοῖς εἰσιν οὐχὶ τοῖς θεοῖς δοῦναι μόνοις . ἀλλὰ καὶ ἔλαττον ἐπὶ τῶν ἀπλῶς κακῶν . τίνων ἔλαττον ἐπάγει , τῶν κακῶν ἁπλῶς · κακὰ εἶπεν ἁπλῶς ἀντιδιαστέλλων αὐτὰ τοῖς μὲν ἁπλῶς ἀγαθοῖς , οὐ πᾶσι δὲ τούτοις οἷς ἔστιν ἐναντίον · καὶ γὰρ ταῦτα ἁπλῶς μὲν καὶ τῇ αὐτῶν φύσει ἐστὶ κακά , ἔστι δὲ οἷς πρὸς ἀγαθοῦ τισι γίνεται · οἷς γὰρ τὰ ἐναντία αὐτοῖς ὄντα ἁπλῶς ἀγαθὰ κακά ἐστι , τούτοις τὰ τοιαῦτα κακὰ ὄντα ἀπλῶς κακὰ ἀγαθὰ ποιεῖ . τοῦτο γὰρ περιέχει καὶ κοινόν , δηλονότι τὸ ἄνισον . περιέχει γὰρ τὴν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς πλεονεξίαν καὶ τὴν ἐν τοῖς κακοῖς μειονεξίαν . ὁ δὲ νόμιμος δίκαιος . δείξας τὸν ἄδικον ἄνισον , πιστούμενος ὅτι καὶ ὁ δίκαιος ἴσος , ἐπὶ τὸ τὴν διαφορὰν δεικνύναι τοῦ δικαίου τοῦ τε ὡς νομίμου καὶ τοῦ ὡς ἴσου πρόεισι · καὶ τίς ἐστιν ὁ νόμιμος λέγει . τὸ μὲν οὖν ὅτι νόμιμός ἀστι λαμβάνει πάλιν ἐκ τοῦ τὸν ἄδικον παράνομον εἶναι . εἰ δὲ ὁ νόμιμος δίκαιος , δῆλον ὡς καὶ τὰ νόμιμα πάντα δίκαια ἂν εἴη . προσέθηκε δὲ τὸ π ἰδίως λεγομένην δικαιοσύνην πάντα τὰ νόμιμα δίκαια ἀλλὰ κατὰ τὴν κοινῶς καὶ διότι καθ’ ὅσον πειθόμενός τις τοῖς νόμοις αὐτὰ ποιεῖ , κατὰ τοῦτο λέγεται δίκαιος . αὐτὰ μέντοι καθ᾿ αὑτὰ ἢ ἀνδρεῖά ἐστιν ἢ σωφρονικὰ | ἢ ἐξ οἵας ἄν καὶ ἀρετῆς εἴη . ἀλλὰ μὴν περὶ πάντων οἱ νόμοι ὁρίζουσι τῶν κατὰ τὰς ἀρετὰς καὶ προαγορεύουσι τὴν ἀναφορὰν αὐτῶν ποιούμενοι † ἐπεὶ ἔστι τῆς καθεστώσης πολιτείας εὐδαιμονία τε καὶ σωτηρία , ἡ μὲν δημοκράτεια , καθά φησιν αὐτός , τοῦ κοινῇ πᾶσι συμφέροντος στοχαζομένη · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πολιτειῶν . τῷ γὰρ σκοπῷ τῆς ἠθικῆς ἡ πολιτική τε καὶ νομοθετικὴ διαφέρει · ἀμφοτέραις μὲν γὰρ περὶ ἀρετῶν ἡ πραγματεία , ἀλλὰ τῇ μὲν ἠθικῇ ἑνὸς ἑκάστου ἡ διὰ τῶν ἀρετῶν εὐστάθειά τε καὶ εὐταξία σκοπός , τῇ δὲ πολιτικῇ ἡ τῆς πόλεως , ἣν οὐχ οἷόν τε διοικεῖσθαι καλῶς χωρὶς ἀρετῶν καὶ τῆς κατ’ αὐτὰς ἐνεργείας . ὁ δὲ τούτοις πειθόμενος νόμιμός τε καὶ δίκαιος · καὶ τὰ νόμιμα ἄρα δίκαια . ἀλλὰ μὴν τὰ κτὰ τὰς ἀρετὰς πάντα ποιητικά τέ ἐστιν εὐδαιμονίας καὶ φυλακτικὰ τῶν μορίων αὐτῆς μόρια γὰρ αὐτῆς αἱ κατ’ ἀρετὴν ἐνέργειαι ) , καὶ τὸ δίκαιον ἄρα ποιητικόν τε καὶ φυλακτικὸν εὐδαιμονίας ἐστὶ καὶ τῶν μορίων αὐτῆς . μόρια δὲ τῆς εὐδαιμονίας ἐστὶ τὰ κατὰ πάσας τὰς ἀρετάς , ψυχικάς φημι καὶ σωματικὰς καὶ τὰς ἐκτός , ἃ τὴν εὐδαιμονίαν αὐτῷ βούλεται συγκροτεῖν . πρόσκειται δὲ τῇ πολιτικῇ κοινωνίᾳ , ὅτι οἱ νόμοι περὶ τῶν κατὰ τὰς ἀρετὰς διαγορεύουσιν οὐχ ἀπλῶς ἀλλὰ στοχαζόμενοι τοῦ ἐν τῇ κοινωνίᾳ συμφέροντος καὶ ἐπ’ ἐκεῖνο τὴν ἀναφορὰν ποιούμενοι , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὰ καθ’ αὑτὰ ἐξετάζοντες αὐτά , οἷον τίς φύσις αὐτῆς . χεῖρον δὲ ὁ ἀπεσχε - διασμένος , ὁ μὴ μετ’ ἐπιστάσεως καὶ ἐξετάσεως . Αὕτη μὲν οὗν ἡ δικαιοσύνη ἀρετὴ μέν ἐστι τελεία ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς . ᾿Η δικαιοσύνη , φησί , τελεία ἀρετή , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς · λέγεται μὲν γὰρ καὶ ἡ ἀντιδιαστελλομένη πρὸς τὴν φυσικήν τε καὶ κατ’ εὐφυίαν λεγομένην ἀνδρείαν , ἀλλ’ ἀτελὴς αὕτη . ἀτελὴς μὲν ἡ ἐν τῷ Ἀχιλλεῖ , τελεία δὲ ἡ μετὰ φρονήσεως | τε καὶ ὀρθοῦ λόγου ὑπομενητικὴ τῶν μεγίστων κινδύνων · αἱ οὖν τέλειαι ἀντακολουθοῦσιν ἀλλήλαις · ὁ γὰρ τούτων ἔχων μίαν πάσας ἔχειν λέγεται . τελεία δὲ ἀρετὴ καὶ τὸ ἐκ πασῶν ἄθροισμα , ἧς καὶ νῦν μνημονεύει λέγων ἀρετὴ μέν ἐστι τελεία , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς . ἡ γὰρ ἁπλῶς τελεία ἀρετή ἐστιν , ἣν προειρήκαμεν , τελεία οὖσα κατά γε τὸ τέλειον ἔχειν ἤδη καὶ τὸ πᾶσαν ἔχειν ὡς ἑκάστην αὐτῶν . τρίτη δέ ἐστιν , ἣν νῦν προτίθησιν , ἡ κατὰ τὴν νομιμότητα , ἥτις ἐστὶν ἄθροισμα μὲν ἁπασῶν τῶν ἀρετῶν , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ ἐφ’ ἑαυτὸν καὶ πρὸς ἑαυτοὺς λαμβανο - μένη ἀλλ’ ἐν τῇ πρὸς ἕτερον χρήσει . ἡ γὰρ κατὰ πάσας τὰς ἀρετὰς ἐνέργεια ἐπὶ σωτηρίαν γινομένη τῆς πολιτικῆς κοινωνίας ἐστὶν ἡ νῦν λεγομένη τελεία ἀρετὴ καὶ ὡς νομιμότης δικαιοσύνη . ταύτην γάρ φησι τελείαν ἀρετὴν καὶ ἐκ πασῶν συγκεῖσθαι , τὴν ὅταν μὴ ἁπλῶς ἀλλ’ ὅταν πρὸς τὴν πολιτικὴν κοινωνίαν τὴν χρῆσιν ἀναφερομένην ἔχῃ . τῇ προσθήκῃ γὰρ ταύτῃ τῆς τελείας ἀρετῆς ἡ τοιαύτη δικαιοσύνη διαφέρει , καθὸ κἀκείνῳ δοκεῖ τελειότερον . τελειότερον γάρ ἐστιν ἕξις καὶ ἀρετή , ἣν ὁ ἔχων αὐτῇ καὶ πρὸς ἄλλον χρῆσθαι δύναται , ἀλλ’ οὐχὶ μόνον καθ’ ἑαυτόν · τοιαύτη δὲ ἡ κατὰ τὴν νομιμότητα δικαιοσύνη . καὶ διὰ τοῦ τὸ , διὰ τὸ πρὸς ἕτερον δίκαιον . καὶ οὔθ’ ἕσπερος . τοῦτο ἐξ Εὐριπίδου Σοφῆς Μελανίππης · λέγει γὰρ ἐν αὐτῇ “ δικαιοσύνας τὸ χρύσεον πρόσωπον ” . καὶ παροιμιαζόμενοί φαμεν . τοῦτο Θεόγνιδος · εἴρηται δὲ οὕτως · βούλεο δ’ εὐσεβέων ὀλίγοις σὺν χρήμασιν οἰκεῖν ἢ πλουτεῖν ἀδίκως χρήματα πασάμενος · ἐν δὲ δικαιοσύνῃ συλλήβδην πᾶσα ἀρετή · χώραν μέντοι παροιμίας ἐπέχει καὶ μέμνηται αὐτῆς ὡς παροιμίας Θεό - φραστος ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ἠθῶν , ἐν δὲ τῷ πρώτῳ τῶν ᾿ Ηθικῶν ὡς Φωκυλίδης αὐτῷ ἐχρήσατο , ἢ καὶ ὁμοίως ἀμφότεροι χρῶνται Φωκυλίδης καὶ Θέογνις τούτῳ . Πολλοὶ γὰρ ἐν μὲν τοῖς οἰκείοις τῇ ἀρετῇ δύνανται χρῆσθαι . Οὐ γὰρ ὥσπερ | ἐν ταῖς θεωρητικαῖς ἐπιστήμαις ἐν γνώσει τὸ τέλος ἐχούσαις ὁμοία ἡ γνῶσις αὐτῷ τε [ καὶ ] ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ ἐπ’ ἄλλων , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ἀρετῶν ἔχει καὶ ὅλως τῆς πολιτικῆς · οὐ γὰρ ἐξαρκεῖ καθόλου εἰδέναι τίνα πρακτέα ἢ τίνα μή , ἀλλὰ καὶ δι’ ὧν καὶ πῶς ἄν πραχθείη εἰδέναι <χρή> ἡ γνῶσις περιγίνεται δι’ ἐμπειρίας · διὸ δεῖ καὶ παντοδαποῖς ἐντετυχηκέναι πράγμασι τὸν μέλλοντα πολιτικὸν ἔσεσθαι , ὡς καὶ κυβερνήτην καὶ ἰατρόν . οὐ γὰρ αὐτάρκεις τούτοις οἱ καθόλου λόγοι ἀλλὰ καὶ ἐμπειρίας αὐτοῖς δεῖ . διὰ τοῦτο οὖν τῷ πολιτικῷ δεῖ κοινωνοῦ . ἐν δὲ τοῖς πρὸς ἕτερον ἀδυνατοῦσιν , ἐν κοινωνίᾳ , διὰ τὸ μὴ ἐμπειρίαν ἔχειν τῶν πραγμάτων . δεῖται οὖν ὁ πολιτικὸς καὶ πρακτικὸς καὶ τῆς τῶν πραγμάτων ἐμπειρίας ὡς καὶ ἰατρὸς καὶ κυβερνήτης πείρας καὶ τῆς ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων τριβῆς ἐμπειρίας . ὅτι ἀρχὴ τὸν ἄνδρα δείξει · εἷς οὗτος ὁ Βίας τῶν ἑπτὰ σοφῶν , εἰς ὃν ἀναφέρεται τὸ εἰρημένον , ὡς ἐπὶ Πιττακὸν μὲν τὸν Μιτυληναῖον τὸ ῾χαλεπὸν ἐσθλὸν ἔμμεναι᾿ , εἰς Χώνα δὲ τὸν Λάκωνα τὸ ‘τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα᾿ . πρὸς ἕτερον δέ φησι τὸν ἄρχοντα Ἀριστοτέλης · ὁ γὰρ ἄρχων ἤδη πρὸς ἕτερον · τινῶν γὰρ ὁ ἄρχων καὶ ἐν κοινωνίᾳ , ἐν ᾗ χαλεπώτεραι αἱ ἐνέργειαι . Κάκιστος μὲν οὖν καὶ πρὸς αὑτὸν καὶ πρὸς τοὺς φίλους χρώμενος τῇ μοχθηρίᾳ . Ὃ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · οὐχ ὥσπερ κάκιστος ὁ πρὸς τοὺς κοινωνοὺς καὶ φίλους χρώμενος τῇ πονηρίᾳ , οὕτω δὴ καὶ ἄριστος ὁ πρὸς ἑαυτὸν καὶ τοὺς κοινωνούς τε καὶ φίλους τῇ ἀρετῇ χρώμενος . τρόπον γάρ τινα καὶ τότε πρὸς αὑτὸν χρῆται τῇ ἀρετῇ , χρώμενος αὐτῇ πρὸς τοὺς φίλους . ἀλλ’ ἔστιν ἄριστος ὁ καὶ πρὸς ἑτέρους μὴ μόνον πρὸς αὑτὸν καὶ τὰ αὑτοῦ . αὑτοῦ γὰρ οἵ τε φίλοι καὶ τὰ τῶν φίλων · καὶ ἔοικε τοῦτο μᾶλλον λέγειν · καὶ τοῦτο δὲ κατασκευαστικόν ἐστι I τοῦ μάλιστα τὴν τοιαύτην δικαιοσύνην τελείαν ἀρετὴν εἶναι , εἴ γε ἄριστος ὁ τῆ ἀρέτη πρὸς ἄλλους χρώμενος , ὃ ἴδιον τῆς δικαιοσύνης . αὕτη μὲν οὖν ἡ δικαιοσύνη , ὡς ἡ ἀνδρεία φέρε καὶ ἡ σωφροσύνη · τοῦτο γὰρ βούλεται λέγειν , ὅτι ἡ δικαιοσύνη ὅλη καὶ πᾶσα ἀρετή ἐστιν , ἀλλ’ οὐ μία τις καὶ μέρος . τί δὲ διαφέρει ἡ δικαιο - σύνῃ αὕτη καὶ ἡ ἀρετή , δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων . τί δὲ διαφέρει ὅλη ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ τοιαύτη δικαιοσύνη δῆλον ἐκ τῶν προειρημένων εἶναι . ἔστι μὲν γὰρ κατὰ τὸ ὑποκείμενον ἡ αὐτή ἀμφότεροι γάρ εἰσιν ἡ ὅλη ἀρετὴ καὶ τὸ ἐκ πασῶν ἄθροισμα ) , κατὰ δὲ τὸν λόγον καὶ τὸ εἶναι διαφέρει ἀλλήλων , καθόσον ἡ ὅλη ἀρετή ἐστιν ἕξις ψυχῆς λογικῆς ἀρίστη , ἡ δὲ δικαιοσύνη χρῆσίς ἐστι τῆς τοιαύτης ἕξεως πρὸς ἕτερον . ὡς γὰρ ἀνάβασις καὶ κατάβασις ταὐτὸν ὄντα κατὰ τὸ ὑποκείμενον τὸ εἶναι οὐ ταὐτὸν ἔχουσιν , οὕτω καὶ ἡ ὅλη ἀρετὴ καὶ ἡ τοιαύτη δικαιοσύνη . ἐπεὶ τοίνυν ἡ μὲν τοιαύτη δικαιοσύνη ἐστὶν ὅλη ἀρετή , ἡμεῖς δὲ ζητοῦμεν τὴν ἐν μέρει λεγο - μένην οὕτω γὰρ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἑκάστης καθ’ ἑαυτὴν εἰρήκαμεν ) , δῆλον ὡς περὶ ἄλλης ἡμῖν δικαιοσύνης ὁ λόγος λεκτέος ἐστίν , ἀλλ’ οὐ περὶ ταύτης . ὁμοίως δὲ καὶ περὶ ἀδικίας . καὶ πρῶτον μὲν δείκνυσιν ὅτι ἔστι τις ἄλλη δικαιοσύνη παρὰ τὴν προειρημένην , εἶτα τίς ἐστιν ἐρεῖ . Κατὰ μὲν γὰρ τὰς ἄλλας μοχθηρίας ὁ ἐνεργῶν ἀδικεῖ μέν , πλεονεκτεῖ δὲ οὐδέν . Θέλων δεῖξαι ἄλλην τινὰ δικαιοσύνην οὖσαν παρὰ ταύτην τὴν κοινήν τε καὶ προειρημένην ἀπὸ τοῦ ἀδίκου πάλιν δείκνυσι τοῦτο . δείξας γὰρ ἄδικόν τινα ὄντα παρὰ τὸν παράνομον ἄλλον , δείξει καὶ τὸν τούτῳ ἀντικείμενον δίκαιον ἄλλον τοῦ ὡς νομίμου δικαίου λεγομένου . ὅτι μὲν οὖν ἔστιν ὑπὸ τὴν κοινὴν ἀδικίαν , ἥτις ἐστὶ παρανομία , ἀδικία τις ἡ κατὰ τὴν πλεονεξίαν ἄλλη οὖσα ἐκείνης καὶ ὑπ’ ἐκείνην , διὸ καὶ ὁμώνυμος αὐτῇ , πρῶτον μὲν οὕτω δείκνυσιν . εἰ μήτε οἱ κατὰ | τὰς ἄλλας μοχθηρίας πλεονεκτοῦσιν ἐνεργοῦντες καίτοι ἀδικοῦντες καὶ παρανομοῦντες ( οὔτε γὰρ ὁ ῥίψας τὴν ἀσπίδα πλεονεκτεῖ , καίτοι διὰ δειλίαν τοῦτο ποιῶν καὶ κατὰ τοῦτο ἀδικῶν , οὔτε ὁ κακῶς εἰπών τινα , καίτοι δι’ ὕβριν τοῦτο ποιῶν , οὔτε ὁ μὴ ἐπικουρήσας ἀξίῳ τινὶ εἰς χρήματα , καίτοι δι’ ἀνελευθερίαν ποιήσας τοῦτο , ἀλλὰ μηδὲ οἱ πλεονεκτοῦντες κατά τινα τῶν προειρημένων κακιῶν μίαν τοῦτο ποιοῦσιν ἀλλὰ μηδὲ κατὰ πάσας ἅμα τὰς κακίας , κατὰ κακίαν μέντοι τινὰ τοῦτο ποιοῦσι καὶ κατὰ πονηρίαν · ψέγομεν γὰρ αὐτοὺς καὶ λέγομεν ἀδίκους τε καὶ κατ’ ἀδικίαν τοῦτο ποιεῖν ) , εἴη ἄν ἄλλη τις αὕτη ἀδικία , καθ’ ἣν ἡ πλεονεξία τῆς κοινῆς ἐκείνης κοινωνεῖ * * * κακίᾳ ἐνεργοῦντες ἅμα καὶ τῷ ἄδικοι εἶναι καὶ πλεονέκται κατά τι . ἐν μέρει οὖν τοῦ κοινοῦ ἀδίκου τοῦ περὶ τὸν νόμον ταῖς ἄλλαις κακίαις ἀνάλογον ἔχουσα πρὸς τὴν κακίαν ( ἡ γὰρ δειλία , ἡ θρασύτης , ἡ ἀκολασία κακία τῷ καθόλου ὀνόματι κέκληται ) ὁμώνυμός ἐστιν αὐτῇ , οὐ δοκεῖ δὲ ὁμώνυμος αὐτῇ εἶναι διὰ τὸ καθόλου εἶναι ὡς μέρος καὶ ὑποτετάχθαι αὐτῇ ὡς εἶδος γένει . εἶτα ἐπάγει ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ πάσας · οὕτω γὰρ αὐτὴν χωρίσει καὶ τῆς ἄλλης ἀδικίας , οὐ μόνον τῶν ἄλλων ἀδικιῶν ἁπασῶν . εἰ ἄλλη ἐστίν , εἴη ἄν τις ἀδικία παρὰ πάσας τὰς ἄλλας κακίας , τήν τε κοινὴν καὶ τὰς ἄλλας τὰς ὑπὸ τὴν κοινήν . ὅτι οὖν μὴ κατὰ πάσας , δῆλον ἐκ τούτου · εἰ κατὰ πάσας καὶ κατὰ τὴν κοινὴν ἰδίως · τούτῳ γὰρ εἰ τὸ κατὰ πάσας , κατηγοροῖτ’ ἄν καὶ κατὰ τῶν ἄλλων πασῶν ἡ πλεονεξία · καὶ ἕκαστος τῶν κατὰ τὰς ἄλλας κακίας ἁμαρτανόντων ὡς ἄδικος , οὕτω καὶ πλεονέκτης ἐλέγετο . ὅταν δὲ πλεονεκτῇ , πολλάκις κατ’ οὐδεμίαν τούτων · πρόσκειται τοῦτο · οὐ γὰρ ἅπαξ ἤδη καὶ πλεονέκτης · ἔθει γὰρ ἡ ἕξις ἐγγί - νεται . τὸ δὲ ἅπαξ οὐ δυνατὸν ποιεῖν τὸ ἔθος . Ἔτι εἰ ὁ μὲν τοῦ κερδαίνειν ἕνεκα μοιχεύει . ᾿Η δευτέρα ἐπιχείρησις | τοιαύτη ἐστίν · εἰ ἡ αὐτὴ πρᾶξις οἷον μοιχεία διὰ μὲν κέρδος καὶ πλεονεξίαν γινομένη δι’ ἀδικίαν γίνεται , διὰ δ’ ἐπιθυμίαν , δι’ ἀκολασίαν καὶ οὐχὶ δι’ ἐπιθυμίαν ἄδικον , τὴν δὲ πλεονεξίαν δι’ οὐδὲν ἢ διὰ κέρδος , ἄλλη δηλονότι ἐστὶν ἀκολασία καὶ ἄλλη ἀδικία ἡ διὰ κέρδος . ἀμφότεραί τε τῆς κοινῆς ἀδικίας διαφέρουσιν , ὅτι ἐκείνη μὲν κατ’ ἀμφοτέρων λέγεται , τούτων δὲ οὐδετέρα κατὰ τῆς ἑτέρας . τὸ δὲ δῆλον ἄρα ὅτι διὰ τὸ κερδαίνειν ἴσον ἐστὶ τῷ ὡς εἰ ἔλεγε , δῆλον ἄρα ὅτι διὰ τὸ κερδαίνειν ὁ ἄδικος ἄδικος ἀλλ’ οὐ διὰ ἀκολασίαν · ἄλλως ἄρα τὸ κερδαίνειν ἄδικον καὶ ἄλλως τὸ ἀκολασταίνειν · ἀλλ’ εἰ τῶν κατὰ διφόρους αἰτίας ἀδικούντων ὁ ἕτερος ἐν οἰκείᾳ κακίᾳ ἐστὶ παρὰ τὴν κοινὴν κακίαν δῆλον ὡς καὶ ὁ ἕτερος . Ἔτι παρὰ μὲν τἄλλα πάντα ἀδικήματα γίνεται ἡ ἐπαναφορὰ . ᾿Ο νοῦς τῆς τρίτης ἐπιχειρήσεως τοιοῦτος · εἰ δὲ αἱ μοχθηρίαι τε καὶ κακίαι πᾶσαι πρὸς τῷ κοινῷ τῷ τῆς ἀδικίας ὀνόματι καὶ ἰδίῳ τινὶ εἴδει κακίας ὑπάγονται καὶ ἡ πλεονεξία ὁμοίως ( ὑπάγεται δὲ καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἴδιον τῇ ἀδικίᾳ ) , ἔστιν ἄρα τις παρὰ τὴν κοινὴν ἀδικίαν ἄλλη ἀδικία ἐν μέρει οὖσα ἐκείνης ἀναλογίαν ἔχουσα πρὸς αὐτὴν ὡς καὶ ἀκολασία δειλία τῶν ἄλλων ἑκάστη κακιῶν ἑκάστῃ συνώνυμος . ὅτι ὁ ὁρισμὸς ἐν τῷ αὐτῷ γένει . τὴν ἐν μέρει κακίαν τῇ καθόλου ἀδικίᾳ οὖσαν ὁμώνυμον · ἐπὶ τοσοῦτόν φησιν αὐτὴν ὁμώνυμον εἶναι καὶ λόγου πὼς τοῦ αὐτοῦ κοινωνεῖν , καθόσον ἑκατέρα αὐτῶν ἐν τῷ αὐτῷ γένει ἐστί . πῶς δὲ ἐν τῷ αὐτῷ γένει καὶ ἐν τίνι , αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπὼν ἄμφω γὰρ ἐν τῷ πρὸς ἕτερον , καὶ εἰ κατὰ πλεονεξίαν , ἐν τῷ πρὸς ἄλλους ἁμαρτάνειν τὸ εἶναι αἱ κακίαι ἔχουσιν . εἰπὼν δὲ κοινὸν γένος αὐτῶν καθ’ ὃ δοκοῦσι συνώνυμοι , ἐφεξῆς πάλιν διαφορὰν αὐτῶν λέγει καθ’ ἣν ὁμώνυμα γίνεται . ἡ μὲν γὰρ ἐν μέρει ἀδικία , ἡ κατὰ πλεονεξίαν , περὶ τιμήν , | φησίν , ἐστιν ἢ χρήματα ( εἴη δ’ ἄν λέγων τὰ τυχηρὰ τῶν ἀγαθῶν ἐν οἷς δι’ ἡδονὴν τὴν ἀπὸ τοῦ κέρδους ταῦτα γίνεται ) , ἡ δὲ ἑτέρα περὶ ἃ ὁ σπουδαῖος πρακτικός · καὶ τοῦτό ἐστι τὸ ἔμπροσθεν εἰρημένον , ἀλλ’ ὅσα τῷ σύνεγγυς αὐτῶν εἶναι δι’ ὁμωνυμίαν λανθάνειν δύναται καὶ κατὰ τὸ μὴ ἐν τῷ αὐτῷ γένει εἶναι λέγεσθαι · οὕτω γὰρ ἂν συνώνυμα ἔσται καὶ τὰ ἐναντία , ἀλλὰ καθόσον ἀμφοτέροις ὁ αὐτός πὼς λόγος κοινός . ἕξεις γὰρ πρακτικαὶ ἄμφω , διαφέρουσι δὲ ὅτι αἱ μὲν τῶν αἰσχρῶν πρακτικαί , αἱ δὲ τῶν περὶ ἃ ὁ σπουδαῖος . ὅτι μὲν οὖν εἰσὶ δικαιοσύναι πλείους ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τοῦτο ἔδειξεν · ἀπὸ γὰρ τῆς ἀδικίας · ὡς γὰρ ἐκείνη διχῶς , οὕτω καὶ αὕτη λέγεται · καὶ ὡς ἐκείνη διαφέρει ἑτέρα τῆς ἑτέρας , οὕτω καὶ αἱ δικαιοσύναι . διώρισται δὲ τὸ ἄδικον , ὅτι ἡ κατὰ τὴν πλεονεξίαν ἀδικία ὑπὸ τὴν ἀνισότητα ἦν · ἡ μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ οὖσα περὶ τὰ ἀγαθὰ πλεονεξία ἐν τοῖς κακοῖς , πάλιν ἐν τοῖς ἀντικειμένοις ἐκείνοις τοῖς ἀγαθοῖς μειονεξία . τοῦτο δὴ πρῶτον ἔδειξε . διὸ διττὸν τὁ ἄδικον . τὸ παράνομον καὶ τὸ ἄνισον , καὶ κατὰ μὲν τὸ παράνομον ἡ πρότερον ῥηθεῖσα ἀδικία περιεκτικὴ πασῶν , κατὰ δὲ τὸ ἄνισον ἡ δευτέρα καὶ ὑπ’ ἐκείνην . Ἐπεὶ δὲ τὸ ἄνισον καὶ τὸ πλέον οὐ ταὐτὸν ἀλλ’ ἕτερον . Τὴν διαφορὰν δείκνυσι τῆς κατὰ τὸ παράνομον ἀδικίας ἥτις ἐστὶν ὅλη τε καὶ καθόλου , καὶ τῆς ἐν μέρει ἥτις ἐστὶ κατὰ τὸ ἄνισον · καὶ δείκνυσι τοῦτο ἐπὶ εἰκόνος · διὰ γὰρ τοῦ δεῖξαι τὴν διαφορὰν τοῦ ἀνίσου τε καὶ τοῦ πλεονέκτου πῶς ἔχει διὰ τούτου φανερὰν ποιεῖ καὶ τὴν τῶν ἀδίκων διαφοράν . ὡς γὰρ ἐπὶ τούτων ὁ μὲν πλεονέκτης πᾶς ἄνισος , οὐ μὴν εἴ τις ἄνισος ἤδη καὶ πλεονέκτης ( καὶ γὰρ ὁ μειονεκτῶν τινος ἄνισος μέν , οὐ μὴν καὶ πλεονέκτης , τὸ γὰρ ἄνισον κατὰ ἀμφότερα κατηγορεῖται , καὶ ἔστι τὸ μὲν ἄνισον κοινὸν καὶ καθολικώτερον , τὸ δὲ πλέον ὑπ’ ἐκεῖνο καὶ μερικώτερον ) , οὕτως | οὗν καὶ τὰς ἀδικίας ἔχειν φησίν . οὐ γὰρ εἴ τι παράνομον τοῦτο καὶ ἄνισον . παράνομον γὰρ ἡ δειλία , οὐκ ἄνισον δέ . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ δικαιοσύνη τῆς δικαιοσύνης . ἡ γὰρ κατὰ τὸ ἴσον δικαιοσύνη μέρος τῆς ὡς νομιμότητος δικαιοσύνης , καθὼς προείρηται . ὥστε περὶ τῆς ἐν μέρει δικαιοσύνης . δείξας ὅτι τις ἐν μέρει δικαιοσύνη ἀρετὴ καὶ ἐν μέρει ἀδικία κακία , περὶ τούτων , φησί , τὰ νῦν δεικτέον τῶν τε ἕξεων καὶ τῶν κατὰ τὰς ἕξεις λεγομένων , τοῦ μὲν δικαίου τοῦ δὲ ἀδίκου ἰδίως . ᾿Η δὲ τῆς κακίας ἀφείσθω . ῾Απὸ κοινοῦ τὸ ᾿τῆς ὅλης οὖσα χρῆσις῾ · σχεδὸν γὰρ τὰ πολλὰ τῶν νομίμων . εἰπὼν ὅτι τὰ πολλὰ τῶν νομίμων τὰ ἀπὸ τῆς ὅλης ἀρετῆς προσταττόμενά ἐστι · καθ’ ἑκάστην γὰρ ἀρετὴν προστάττει ζῆν καὶ καθ’ ἑκάστην μοχθηρίαν κωλύει ὁ νόμος , τούτοις δεικτικοῖς οὖσι τοῦ τὴν ὡς νομιμότητα λεγομένην δικαιοσύνην πασῶν τῶν ἀρετῶν χρῆσιν εἶναι πρὸς ἄλλον καὶ διὰ τοῦτο τελείαν ἀρετήν , προστίθησι τὰ ἑξῆς τοῦ σχεδὸν ὄντα ἐξηγητικά , λέγων τὰ ποιητικὰ τῆς ὅλης ἀρετῆς ἐστι τῶν νομίμων ὅσα νενομοθέτηται περὶ παιδείαν τὴν πρὸς τὸ κοινόν . ἔστι γάρ τινα τῶν νομίμων ἃ οὐ περὶ τοῦ πῶς δεῖ ζῆν ἀλλὰ περὶ τοῦ πῶς ἐν ἀρετῇ γίνοιντ’ ἂν οἱ πολῖται εἰσηγεῖται . ὁ γὰρ ἔμφρων νομοθέτης οὐ μόνον περὶ τούτων νομοθετεῖ , καθ’ ἃ δεῖ ζῆν τοὺς ἄνδρας ἤδη καὶ τῆς πολιτείας μετέχοντας , ἀλλὰ πολὺ πρότερον περὶ τῆς παιδείας τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν τε καὶ νομίμων πολιτῶν προαγορεύει , ἃ δηλονότι ποιητικὰ τῆς ὅλης τε καὶ κοινῆς καὶ τελείας ἀρετῆς . ἕκαστον δὲ τούτων παιδεύει τοὺς πολίτας κατὰ τὴν πρὸς τὸ κοινὸν ἀναφοράν . διότι γὰρ τῷ κοινῷ ταῦτα συμφέρει , ταῦτα δηλονότι ὁ νομοθέτης ἀξιοῖ παιδεύεσθαι τοὺς ἐσομένους καλούς τε καὶ ἀγαθοὺς πολίτας , ποιητικὰ τῆς ὅλης καὶ τελείας ἀρετῆς · ἃ καὶ τῆς τοιαύτης δικαιοσύνης εἴη ἄν . εἰπὼν δὲ τὰ ποιητικὰ τῆς ὅλης ἀρετῆς , ὅτι ἔστι τῶν νομίμων ἃ νενομοθέτηται περὶ παιδείας τῆς πρὸς τοὺς πολίτας , | προστίθησι πάλιν . περὶ δὲ τῆς τῶν καθ’ ἕκαστα , καθ’ ἣν ἀπλῶς ἀνὴρ ἀγαθός ἐστιν ἐρεῖν ἐπαγγέλ - λεται · καὶ τοῦτο ποιήσει ἐν τοῖς Πολιτικοῖς . οὐ γὰρ ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ ἤδη καὶ πολίτης ἀγαθός · ἐν μὲν γὰρ ταῖς ἀγαθαῖς καὶ καλῶς ἐχούσαις πολι - τείαις ὁ αὐτός ἐστιν , ἐν δὲ ταῖς μὴ οὕτως ἐχούσαις οὐκέτι . ἀγαθῶς γὰρ καὶ καλῶς ἐχούσης πολιτείας καὶ ὁ πολίτης ἀγαθὸς τοῖς τῆς σωτηρίας τῆς πολιτείας ἐχομένοις συντελῶν καὶ ἔστιν ἀνήρ τε καὶ πολίτης ἀγαθὸς ὁ αὐτός · μοχθηρᾶς δὲ πολιτείας ὁ τὴν σωτηρίαν σπουδάζων πολίτης μὲν ἀγαθός , ἀνὴρ δ’ ἀγαθὸς οὔ , ὥσπερ καὶ ἀνὴρ ὢν ἀγαθὸς οὐκ ἔσται πολίτης ἀγαθός , περιφρονῶν φαύλην πολιτείαν καὶ μὴ κατ’ αὐτὴν πολιτευόμενος . ὥστε εἰ τοῦτο , οὐδὲ εἷς ἀεὶ καὶ ὁ αὐτὸς ἔσται νομοθέτης τοῦ τε ἄνδρα ἀγαθὸν καὶ πολίτην ἀγαθὸν εἶναι . τῆς δὲ κατὰ μέρος δικαιοσύνης . Σημειωτέον ὅτι μέρος τῆς ἀρετῆς τὴν δικαιοσύνην , οὐκ εἶδος πανταχοῦ λέγει , ὡς τῆς ἀρετῆς οὐ γένους ἀλλ’ ὅλου . πῶς οὖν ἡ ὅλη ἀρετὴ κατξγπρεῖται δικαιοσύνης ἀνδρείας σωφροσύνης καὶ τῶν λοιπῶν συνωνύμως ; καὶ γὰρ καὶ ὀνόματος καὶ ὁρισμοῦ τούτοις μεταδίδωσιν , ὃ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν ἐπὶ τοὐ ὅλου · οὐ γὰρ κεφαλὴ λέγεται τὸ οὖς ἢ ἡ ῥίς . ἀλλά φαμεν ὡς ἐπὶ τῶν ὁμοιομερῶν οὐδὲν κωλύει τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι καὶ τὰ μέρη λέγεσθαι καὶ τὸν λόγον ἐφαρμόζειν τοῦ ὅλου τοῖς μέρεσιν , ὡς ἐπὶ σαρκὸς καὶ ὀστέων . ἢ καί φαμεν ὡς καλῶς τοῦτο λέγει . μέρος γὰρ ἡ τὶς ἀρετὴ τῆς ὅλης καὶ οὐκ εἶδος · οὐ γὰρ ὅλη ἡ ἀρετὴ κατηγορεῖται τῆς τινός , ὁμωνύμως αὖ ὡς ἐπὶ τῶν ἀνομοιομερῶν ἡ ὅλη ἀρετὴ τῶν ἑαυτῆς μερῶν κατηγορεῖται · ἀρετὴ γὰρ καὶ ἑκάστη καὶ ὅλη · ὥσπερ καὶ ἡ δικαιοσύνη ἡ μὲν ὅλη κατηγορεῖται ἑκάστης , οὐ μὴν ὡς ὁμοιομερὴς οὖσα , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀντακολουθίαν τῶν ἀρετῶν . ἑκούσια δὲ λέγεται · ἑκούσιος μὲν ἡ ἀρχή , βίᾳ δὲ τὸ τέλος , ἐν οἷς ἐπακολουθεῖ ἡ ἀδικία · οὐδεὶς γὰρ ἑκὼν ἀδικεῖται . τῶν δ’ ἀκουσίων . εἶπε γὰρ ἐν τῷ τρίτῳ , ὅτι διττὸν τὸ ἀκούσιον , τό τε ἀγνοούμενον | καὶ τὸ βίαιον · τὰ οὖν λαθραῖα δι’ ἄγνοιαν καὶ ἀκούσια τῶν ἀδικουμένων . λέγει δὲ τούτων εἶναι καὶ τὴν προαγωγίαν , οὐ τὴν τοῦ ἀνδρὸς τῆς αὐτῆς γυναικός , ὃ δοκεῖ σημαίνειν καὶ τὸ ὄνομα , ἀλλ’ ὅταν ἀγνοοῦντος καὶ τοῦ ἀνδρός · διττὴ γὰρ καὶ ἡ προαγωγία · οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῆς προαγωγίας ἀγνοοῦντος τοῦ ἀνδρός ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πάντων τῶν λοιπῶν · εἰ γὰρ λαθραίως πάντως ἀγνοοῦντος τοῦ πάσχ’ ὄντος τὴν βλάβην ταύτην συμβαίνειν καὶ ἔστι τὸ παραίτιον τοῦ ἀκουσίου ἡ ἄγνοια , ὥσπερ ἐν οἷς μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ , τὸ αἴτιον τοῦ λοιποῦ ἀκουσίου κατὰ βίον γινόμενον . ἐπεὶ δ’ ὅ τε ἄδικος ἄνισος . Δείξας διὰ τοῦ ἀδίκου τε καὶ ἀνίσου μέσον τὸ ἴσον , ἐφεξῆς δείκνυσιν ὅτι τοῦτο τὸ ἴσον τὸ μέσον τοῦ ἀδίκου δίκαιόν ἐστιν . ἡ δὲ δεῖξις διὰ τοῦ τόπου τοῦ ἐὰν δύο ἐναντιώσεων οὐσῶν τῷ ἑτέρῳ τῆς ἑτέρας ἐναντιώσεως ἕπηται τὸ ἕτερον τῶν τῆς ἑτέρας ἐναντιώσεως , ἀκολουθήσει τὸ καταλειπόμενον τῆς ἑτέρας ἐναντιώσεως τῷ τῆς ἑτέρας καταλειπομένῳ ἢ ἐπ’ εὐθείας ἢ ἀνάπαλιν . διὰ τούτου δὴ τοῦ τόπου δείκνυσι καὶ τὴν δικαιοσύνην ἰσότητά τε καὶ μεσότητα . εἰ γὰρ ἀδικία μὲν καὶ δικαιοσύνη ἐναντίαι ἀλλήλοις , ἀνισότης δὲ καὶ ἰσότης πάλιν ἀλλήλοις ἕπεται , τῇ ἀδικία ἡ ἀνισότης τε καὶ τὸ ἄνισον καὶ τῇ δικαιοσύνῃ ἀκολουθήσει ἰσότης τε καὶ τὸ ἴσον , ἐπεὶ μὴ ἀνάπαλιν · οὐ γὰρ πᾶν ἴσον δίκαιον . Εἰ οὖν τὸ ἄδικον ἄνισον , τὸ δίκαιον ἴσον . Εἰ ἡ ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐναντία ἀλλήλοις , ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ἰσότης καὶ ἡ ἀνισότης , δῆλον ὡς εἰ τῇ ἀδικίᾳ ἕπεται ἡ ἀνισότης , ἐπεὶ ὁ ἄνισος ἄδικος καὶ τὸ ἄνισον ἄδικον , ὁμοίως καὶ ἡ δικαιοσύνη ἀντικείμενον τῇ ἀνισότητι ὃ ἔστιν ἡ ἰσότης καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὸ δίκαιον . τὸ δίκαιον μέσον τί ἄν εἴη , εἴ γε ἴσον ἐστί , τῷ γένει δηλονότι . τὸ δ’ ἴσον μέσον ἐν ἐλαχίστοις δυσίν , ὡς ἐπάγει . δύο γάρ εἰσι τὰ ἴσα τοὐλάχιστον . τὸ γὰρ ἴσον ἴσῳ ἴσον ἐστὶ καὶ τισὶ καὶ πρός τι · πρὸς ἕτερον γὰρ ὡς προειρήκαμεν ἄμφω αἱ δικαιοσύναι εἰσί . δύο ἐστὶ δηλονότι ἐν ἐλαχίστοις , ἐν οἷς τὰ πράγματα | τὰ ἐκείνοις πεπραγμένα · ὡς γὰρ ἐκεῖνα ἔχει τὰ ἐν οἷς , δηλονότι ἐστὶ τὰ πράγματα . ἀλλ’ ἐντεῦθεν αἱ μάχαι , τῷ μὴ ἴσα ἔχειν . ἀλλ’ οἱ μὲν δημοκρατικοὶ ἐλευθερίαν · ἐλευθερίᾳ γὰρ μετροῦσι τὴν ἀξίαν καὶ τὸ ἴσον · τοὺς γὰρ ὁμοίους ἐλευθέρους καὶ ἴσους ὑπολαμβάνουσιν . οἱ δ’ ὀλιγαρχικοὶ πλοῦτον · τούτῳ γὰρ μετροῦσι τὴν ἀξίαν · οἱ δ’ εὐγένειαν · ὁμοίως φησὶ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πολιτειῶν · οἱ δ’ ἀριστο - κρατικοὶ ἀρετήν · ἀρετὴν γὰρ οὗτοι μέτρον τίθενται τῆς ἀξίας . διὸ οὐ ταὐτὸν ἴσον τε καὶ δίκαιον ἐν πάσαις ταῖς πολιτείαις κατ’ ἀναλογίαν λαμβά - νομεν . ἔστιν ἄρα τὸ δίκαιον ἀνάλογόν τι . δῆλον γὰρ καὶ ἀπὸ τοῦ κατ’ ἀξίαν , ὃ παρὰ πᾶσιν ὁμολογεῖται δίκαιον εἶναι , διότι τὸ δίκαιόν ἐστιν ἀνάλογόν τι καὶ ἐν ἀναλογίᾳ . Τὸ γὰρ ἀνάλογον οὐ μόνον ἐστὶ μοναδικοῦ ἀριθμοῦ ἴδιον · Ἄντι τοῦ ἐκ μονάδων συγκειμένου τε καὶ ὡς μετρουμένου καὶ ἀριθμουμένου . καλῶς δὲ τοῦτο ἔλαβεν · οὐ γὰρ μόνου τοῦ ὡς ἀριθμοῦντος καὶ ᾧ ἀριθμοῦμεν ἀριθμοῦ , ὃς καὶ κυρίως ἀριθμός , ἀναλογία τίς ἐστιν , οἷον ὡς ἔχει ὁ δ β ᾱ , ἀλλὰ καὶ τοῦ ὡς ἀριθμητοῦ , τυχὸν ἵππων βοῶν κυνῶν καὶ ἁπλῶς ὧν ἔστιν ἀριθμός , οἷον γραμμῶν ἐπιπέδων σωμάτων ἁπλῶς μεγέθους . καὶ γὰρ καὶ τούτων ἐν τούτοις ἀναλογία τίς ἐστιν · ἔχουσι γὰρ ἀριθμόν . δεῖ γὰρ ἵνα ἀναλογία τις ᾖ ἀριθμόν τινα εἶναι · τῷ γὰρ ἑνὶ οὐκ ἀναλογία , ἀλλ’ , ὡς ἔφη , τὸ ἐλάχιστον ἡ ἀναλογία ἐν τέτρασίν ἐστι . καὶ ἐν τέτρασιν ἐλαχίστοις . τούτων γὰρ ἐλάχιστον λαβεῖν πρὸς τὸ ποιῆσαι ἀνάλογον οὐχ οἷόν τε . λόγος γάρ ἐστι δύο μεγεθῶν ἢ ἁπλῶς τινῶν καὶ γὰρ ( καὶ ἀριθμῶν εἶναι δυνατὸν λόγον τινὰ ὁμογενῶν ) ἡ πρὸς ἄλληλα ποιὰ σχέσις · Εἶναι δὲ τοῦτο ἐπεὶ ἀνάλογόν ἐστιν ἡ τῶν λόγων ὁμοιότης . διὰ δὲ τοῦτο τὸ ἔλαχιστον τεττάρων τε καὶ ἐν τέτρασιν ἔσται ἡ ἀναλογία . διῃρημένη δὲ ἡ ἐν ἀριθμοῖς · καὶ γὰρ καὶ αὐτὴ ὁμοίως ἐν τέτταρσίν ἐστι τὸ ἐλά - χιστον · συνεχὴς δὲ ἡ ὡς μεγεθῶν καὶ χρόνου κινήσεων ὑποκειμένη . ἢ I οὐχ οὕτως ἀλλ’ ὡς ἔχει τὰ τέσσαρα πρὸς β , τὰ β πρὸς ἓν ἔχει . καὶ ὁ λόγος ὁ αὐτός . καὶ πῶς τοῦτο , δείκνυσι λέγων διῄρηται γὰρ ὁμοίως οἷς τε καὶ ἅ . εἰ δὲ ὁμοίως διῄρηται οἷς τε καὶ ἅ , τουτέστιν οἷς τε νέμεται καὶ δίδοται καὶ ἃ νέμεται , ἔστιν ὡς τὸ ἕτερον τῶν νεμομένων πρὸς τὸ ἕτερον , οὕτω καὶ τὸ ἕτερον τῶν ἐν τῇ νεμήσει πρὸς τὸ ἕτερον . ἀλλὰ μὴν τέσσαρα ἄν τινα ἀνάλογα ἢ καὶ ἐναλλὰξ ἀνάλογά εἰσιν . ἔστιν ἄρα καὶ ὡς τὸ ἡγούμενον πρὸς τὸ ἡγούμενον καὶ τὸ ἑπόμενον πρὸς τὸ ἑπόμενον . καὶ μέσον τὸ δίκαιον · τουτέστι τοῦ ἀνίσου ἐν ᾧ μὴ κατὰ τὴν προειρημένην ἀναλογίαν ἡ νομὴ γίνεται . ὅτι δὲ τὸ τοιοῦτον δίκαιον καὶ μέσον ἐστί , δείκνυσι διὰ συλλογισμοῦ οὕτως · τὸ δίκαιον τοῦτο ἀνάλογόν ἐστι , τὸ δὲ ἀνάλογον μέσον · συμπέρασμα · τὸ δίκαιον ἄρα μέσον , τὸ γὰρ ἀνάλογον μέσον . καλῶς . ἴσον γὰρ καὶ ὅμοιον καὶ ταὐτὸν κατὰ τὴν τοῦ λόγου ποιὰν σχέσιν , εἴτε διπλάσιός ἐστιν εἴτε ὁστισοῦν · μέσον δὲ δηλονότι καὶ ἴσον . καλοῦσι δὲ τὴν τοιαύτην ἀναλογίαν γεωμετρικὴν οἱ μαθηματικοί . γεωμετρικὴ ἀναλογία ἐστὶν ἡ ἐν ἰσότητι λόγων τὴν ὑπε - ροχὴν ἔχουσα . ἔστι δὲ ἡ ἐν ἰσότητι λόγων ἡ ὡς η δ β . ὅμοιος γὰρ ὁ λόγος αὐτῶν καὶ ἴσος · ὡς γὰρ διπλάσιος ὁ τοῦ ἡ πρὸς τὸν δ , οὕτω διπλά - σιος καὶ ὁ δ πρὸς τὸν β . ἀριθμητικὴ δέ ἐστιν ἀναλογία ἡ ἐν ἰσότητι ἀριθμῶν · ἀναλογία δέ ἐστιν ἡ τῶν λόγων ὁμοιότης . τὰ γὰρ ἐν διπλασίονι λόγῳ ὄντα ὁπόσα ἄν ᾖ , καθὸ . τοιαῦτά ἐστι , τοῦ ἴσον τε καὶ τὸν αὐτὸν ὅμοιον ἔχουσι λόγον , τὸν ὡς διπλασίονα ᾗ ἐστι διπλάσια . ἐν γὰρ γεωμετρικῇ . καλῶς · ὡς γὰρ θάτερον τῶν ἡγουμένων πρὸς θάτερον τῶν ἑπομένων τῶν ἐν τῇ ἀναλογίᾳ , οὕτως καὶ τὸ ὅλον τὸ ἐκ τῶν ἡγουμένων ἀμφότερον πρὸς ὅλον ἔχει · οἷον ὡς ἔστιν ἰδεῖν ἐπὶ λόγου διπλασίου τοῦ ὡς τὰ δέκα ἔχει πρὸς τὰ πέντε , οὕτω τὰ | ἓξ πρὸς τὰ τρία · καὶ ὡς τὰ δέκα καὶἓξ πρὸς τὰ ὀκτώ , ὁμοίως καὶ τὸ ὅλον τὸ ἐκ τῶν ἡγουμένων ὅ ἐστι τὰ ἲς ἔχει πρὸς τὸ ὅλον τὸ ἐκ τῶν ἑπομένων , τῶν τε πέντε καὶ τριῶν ὅ ἐστιν ὀκτώ · πάλιν γὰρ τὰ ις τῶν ὀκτὼ διπλάσια . συμβαίνει καὶ τὸ ὅλον πρός τὸ ὅλον , τὸ ἐκ τῶν ἡγουμένων δηλονότι τῷ ἐκ τῶν ἑπομένων . οὐ γὰρ γίνεται εἷς ἀριθμῷ ὅρος , ᾧ καὶ ὅ . ἐπεὶ γὰρ δύο εἰσὶν οἷς ἡ νομὴ γίνεται , δύο δὲ τὰ ἑπόμενα , καὶ ἀδύνατον ἓν κατ’ ἀριθμὸν καὶ ταὐτὸν εἶναι ᾧ νέμεται , οἷον ἄνθρωπον καὶ τὸ νεμόμενον τούτῳ ( τοῦτο δέ ἐστι τὸ πρᾶγμα ) , διῃρῆσθαι τοὺς ὅρους ἀπ’ ἀλλήλων δεῖ · οὔτε γὰρ ὁ ἄνθρωπος δύναται ἄνθρωπος ὢν τὸ νεμόμενον πρᾶγμα γενέσθαι οὔτε τὸ νεμόμενον πρᾶγμα <ἄνθρωπος> . πῶς γὰρ οἷόν τε τὸν ἄνθρωπον ἢ ἴσον ἢ διπλάσιον πράγματός τινος ληφθῆναι τοῦ νεμομένου ; τὸ δ’ ἄδικον τὸ παρὰ τὸ ἀνάλογον · τουτέστιν ὃ γίνεται , ὅταν μὴ τηρῆται ἡ προειρημένη ἰσότης , ἀλλ’ ὁ μὲν πλέον , ὁ δὲ ἔλαττον ἔχῃ τῆς ἀξίας . εἰ γὰρ ἰσότης ἡ ἀναλογία , τὸ ἔξω τῆς ἀναλογίας καὶ τῆς ἰσότητος ἄνισον · ἄνισον δὲ ὧ τὸ μὲν πλέον τὸ δὲ ἔλαττον . ἐπὶ δὲ τοῦ κακοῦ ἀνάπαλιν . διὰ τί ; ἢ ὅτι πλέον μὲν ὁ ἀδικῶν , ἔλαττον δὲ ὁ ἀδικούμενος ἀποφέρεται . πλεονέκτης γὰρ ὢν ὁ ἄδικος τῶν ἀγαθῶν , ἐπεὶ καὶ τὸ ἔλαττον κακὸν πρὸς τὸ μεῖζον ἀγαθὸν συγκρινόμενον ὡς ἐν κακοῖς ἐστι καὶ αἱρεῖται αὐτὸ ὡς ἀγαθοῦ ὑπεροχήν . ἐν ἀγαθοῦ γὰρ γίνεται λόγῳ τὸ ἔλαττον κακόν · συγκρινόμενον γὰρ τὸ ἔλαττον κακὸν πρὸς τὸ μεῖζον , ἀγαθόν πώς ἐστιν , ὃ γίνεται ἐν τοῖς συναλλάγμασιν · ἐν τούτοις γὰρ τὸ εἶναί ἐστι τῷ τοιούτῳ εἴδει τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῖς ἑκου - σίοις . καὶ πῶς ἔσται ἀκούσια συναλλάγματα , ζητήσαι ἄν τις . ἢ οὐ μόνον ἃ πρὸς ἀλλήλους συντίθενταί τινες περὶ ὧν δεῖ ποιεῖν ἑκόντες ταῦτα συναλλάγματα , ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπὸ τῶν νόμων διηγορευμένα καὶ κελευόμενα καθ’ ἃ χρὴ ζῆν τε καὶ συναλλάσσειν ἀλλήλοις , συναλλάγματα καὶ ταῦτα . κατὰ τοίνυν τοῦτο συνάλλαγμα λέγεται , καθὸ πρὸς ἕτερον ἔχει τὴν ὕπαρξιν , | οὐ κατὰ τὸ ἑκούσιον · οὐδεὶς μοιχεύει κατὰ συνάλλαγμα οὐδὲ <ὁ> ἱεροσυλῶν κατὰ συνάλλαγμα ἱεροσυλᾷ ἢ ὁ ὑβρίζων ὑβρίζει . τὸ μὲν γὰρ διανε - μητικὸν δίκαιον τῶν κοινῶν · καλῶς · παρὰ γὰρ τὴν τῶν κοινῶν νομὴν τοῖς πολίταις ἐκεῖνο τὸ δίκαιον καὶ πρὸς τὴν γεωμετρικὴν ἀναλογίαν ἐστὶ νεμόμενον , ὡς δέδεικται . ἄν τε γὰρ χρήματα ᾖ κοινὰ νεμόμενά τισιν , ἄν τε γῆ ἄν τε ἄλλο τι , πάντως κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον διαιρεθήσεται , καθ’ ὃν καὶ συνηνέχθη , τῷ μὲν πλεῖον εἰς ταῦτα συντελέσαντι πλεῖον , τῷ δὲ ἔλαττον ἔλαττον , ἐὰν δικαία ἡ νομὴ ᾖ , κατὰ τὸν λόγον τῆς κατὰ τὴν συντέ - λειαν ἰσότητος ἡ ὑπεροχή * * * , ὅνπερ ἔχουσιν εἰς ἄλληλα τὰ εἰσενεχθέντα , δηλονότι ὑπὲρ τῶν συνεισενεγκαμένων εἰς τὸ κοινὸν καὶ εἰς τὸ πλέον εἶναι συντελεσθέντων . τὸ δ’ ἐν τοῖς συναλλάγμασι δίκαιον , τουτέστι τὸ διορθωτικόν , ἔστι μὲν ἴσον τι , τουτέστι δίκαιον , ὡς ἀπε - δείχθη . ἀλλ’ οὐ κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἐκείνην , τὴν γεωμετρικὴν δηλονότι , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀριθμητικήν . ἔστι γὰρ αὐτῶν ὡς προείρηται ἐν ἰσότητι τῇ κατ’ ἀριθμὸν ἢ ποσὸν ὅλον τὸ εἶναι , ἀλλ’ οὐ τῇ κατὰ λόγον , ἥτις ὅπως γίνεται λέγει . ὁ γὰρ νομοθέτης ἐν τοῖς ἀδικήμασιν οὐκέτι τὴν τοῦ ἀδικοῦντος ἀναλογίαν καὶ τοῦ ἀδικουμένου ἣν ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους ἐξετάζων οὕτω τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν τοιούτων ἀδικημάτων ποιεῖται · οὐ γὰρ ἐξετάζει πότερον ἐπιεικὴς ὁ ἀποστερήσας ἢ φαῦλος , ὁμοίως οὐδ’ ἐπὶ τοὐ ἀδικουμένου , ἀλλ’ ὡς ἴσους τούτους τιθεὶς ἐξετάζει , εἰ ὁ μὲν ἠδίκησεν , ὁ δὲ ἠδικήθη , καὶ τίς ἡ κατὰ τὴν βλάβην διαφορά , καὶ ταύτην τὴν διὰ τὴν βλάβην ἢ τὴν ἀδικίαν ἀνισότητα [ λέγει ] γινομένην ἐπανορθοῦν πειρᾶται καὶ ἐς τὸ ἴσον ἐπανάγειν σπεύδει ἁπλῶς καὶ οὐ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν εἰπόντων προσώπων . οὐδὲν γὰρ διαφέρει εἰ ἐπιεικὴς φαῦλον ἀπεστέρησεν . Οἷον ἐπὶ τῆς κατ’ ἀξίαν νομῆς κατὰ τὰς τοιαύτας ὑπεροχὰς μέτρου · μένη | κατ’ ἀξίαν γίνεται , ἀλλὰ πρὸς τοῦ βλάβους τὴν διαφορὰν μόνον ἐπιβλέπει ὁ νόμος · καὶ γὰρ εἰ δοκεῖ τῷ ὑβρίσαντι τὸν ἄρχοντα πλείων ὡρίσθαι ἡ ζημία , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα ἁπλῶς καὶ καθόλου ἐστίν · οὐ γὰρ τῷ μὲν τόνδε τὸν ἄρχοντα , τὸν εὐγενῆ φέρε εἰπεῖν , ὑβρίσαντι , ἄλλο τι πρόστιμον , τῷ δὲ τὸν μὴ οὕτως εὐγενῆ ἄλλο , ἀλλ’ ἐπὶ πᾶσι κοινὴ καὶ ἡ αὐτὴ ζημία τῷ πάντως τὸν ἄρχοντα ὑβρίσαντι . ἐπεὶ δὲ τῶν εἰς ζημίαν τεινόντων φανερὰ ἡ πλεονεξία τοῦ βλάψαντος , ἐπὶ δὲ τῶν εἰς ὕβριν καὶ βίαν οὔ , παρατίθεται τὰ τοιαῦτα καὶ δείκνυσι πῶς καὶ ἐν τούτοις ἡ διόρ - θωσις κατὰ τὸ ἴσον γίνεται . ἄν τε γὰρ ὁ μὲν πλήξῃ ὁ δὲ πληγῇ καὶ κατὰ ταῦτα ἤ τι τοιοῦτον ἡ ἀδικία γένηται , διῄρηται καὶ ἐπὶ τούτων τὸ τοῦ παθόντος πάθος καὶ τὸ ἔργον τοῦ ποιήσαντος . διῄρηται τὸ πάθος , τοῦ παθόντος δηλονότι , καὶ τὸ ἔργον τοῦ ποιήσαντος εἰς ἄνισα καὶ ὁ μὲν πλέον , ὁ δὲ ἔλαττον ἔχει . ταύτην δὲ τὴν ἀνισότητα πειρᾶται δεῖξαι ἐξι - σοῦσαν τῇ ζημίᾳ ἣν ἐπιτίθησιν αὐτοῖς τοῦ κέρδους ὃ ἐκέρδανε καὶ ἐπλεο - νέκτησε , τοὺς ἴσους ἀναφέρων ὅσον ὑπερεῖχεν αὐτοῦ τοῦ ὃν ἠδίκησεν . ἰστέον δὲ ὅτι ὡς ἔχει ἡ συνεισφορὰ τῶν χρημάτων τοῦδε πρὸς τὴν τοῦδε , οὕτω καὶ ὁ συνενεγκάμενος πρὸς τὸν συνεισενεγκάμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως , καὶ ὡς οἱ κίνδυνοι πρὸς τὸν κίνδυνον τῶν ἐν πολέμῳ στρατηγούντων καὶ ὁ κινδυνεύσας πρὸς τὸν κινδυνεύσαντα , καὶ ἁπλῶς ὡς τὸ εὖ πρὸς τὸ εὖ καὶ ὁ τούτου αἴτιος πρὸς τὸν αἴτιον . ἐπεὶ οὖν τοῦτο ἐν τῇ νεμήσει τῆς τιμῆς ἤ τινος ἄλλου τοιούτου , κατὰ τὸ ἀνάλογον τιμήσονται . κἄν εἰ μή τισιν οἰκεῖον ὄνομα εἴη , τὸ κέρδος , τουτέστιν ἐπεὶ τὸ κέρδος καὶ ἡ ζημία κυρίως ἐπὶ χρημάτων δοκεῖ λέγεσθαι καὶ ὅλως ἐπὶ κτημάτων · ὁ μὲν γὰρ πλέον ἐπὶ τούτοις προσκτησάμενος ἐκέρδανεν , ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις ἔλαττον ἔχον ἐζημιώθη . | ἐπεσημήνατο τοῦτο ὅτι κοινῶς καὶ ἁπλῶς τὸ κέρδος καὶ ἡ ζημία ἐπὶ τούτων λέγεται , οὐκ ἐπὶ τῆς εἰς χρήματα ὑπεροχῆς ἢ ἐλαττώσεως μόνον ἀλλὰ καὶ ὕβρεως καὶ τῶν τοιούτων · καὶ διὰ τί προστίθησιν ἀλλ’ ὅταν γε μετρηθῇ τὸ πάθος ; τὸ γὰρ μετρεῖ - σθαι τὸ πάθος καὶ τιμᾶσθαι τοῦτο καὶ ἡ ζημία καὶ τὸ κέρδος ἐπὶ τούτων λέγεται · τιμηθέντος γὰρ τοῦ γινομένου , ὅσουπερ ἄξιον ἔπαθεν ὁ παθών , τοσοῦτον ζημιοῦται ὁ ποιήσας . δείξας δὲ κοινῶς τὴν κατ’ αὐτὴν ἀδικίαν εἰς κέρδος καὶ ζημίαν διαιρουμένην , συλλογίζεται πάλιν καὶ τὸ ἐν τούτοις δίκαιον ἴσον , ἐν οἷς κέρδος καὶ ζημία μέσον ἐστί . τὸ ἴσον μέσον · ἐπὶ τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος τὸ ἴσον μέσον , τὸ δὲ κέρδος καὶ ἡ ζημία ἐν οἷς τὸ ἄδικον , ταῦτα πλέον καὶ ἔλαττόν ἐστι , πλέον μὲν τὸ κέρδος ἔλαττον δὲ ἡ ζημία . δῆλον δὲ ὡς καὶ κέρδους καὶ ζημίας τὸ ἴσον μέσον ἐστί , τουτέστι τὸ δίκαιον . ἐπεὶ δὲ πολλάκις καὶ ὁ τοῦ κακοῦ ἔλαττον λαβὼν ἀδικεῖ τε καὶ κερδαίνει , περὶ τούτων διορίζει μεταξὺ καὶ τοὺς λογισμοὺς καί φησιν ἐναντίως τὸ κέρδος καὶ τὴν ζημίαν τὸ πλέον καὶ τὸ ἔλαττον ἔχειν . τὸ δὲ ἔλαττον ἐναντίως , κατὰ τὸ κακοῦ εἶναι καὶ ἀγαθοῦ πλεονεξίαν , ἀγαθοῦ μὲν πλεονεξία κακοῦ δὲ μειονεξία τὸ κέρδος , κακοῦ δὲ πλεονεξία ἀγαθοῦ δὲ μειονεξία ἡ ζημία , ὧν ἦν μέσον τὸ ἴσον , ἐπεὶ ταὐτόν ἐστιν ἐπανορθωτικὸν δίκαιον ἴσον · μεταλαβὼν τὸ δίκαιον ἴσον εἶπε . διὰ δὲ τοῦτο , φησί , τὸ εἶναι τὸ δίκαιον τὸ ἐπανορθωτικὸν μέσον ζημίας καὶ κέρδους , ὅταν ἀμφισβητῶσί τινες πρὸς ἀλλήλους ὡς οὐκ ἔχοντες τὸ ἴσον ἀλλὰ ζημιούμενοι ἐπὶ τὸν δικαστὴν καταφεύγουσι , τουτέστιν ἐπὶ τὸν δίκαιον καὶ ἴσον , ὥστε τὸ ἐπανορθωτικὸν δίκαιον ἂν εἴη . τοῦτο ὥσπερ συμπέρασμα τοῖς εἰρημένοις ἐπήνεγκε . τὸ δ’ ἴσον μέσον ἐστὶ τοῦ μείζονος καὶ ἐλάττονος . τὴν ἀριθμητικήν φησι | μεσότητα , ἧς καὶ ἔμπροσθεν ἐμνήσθη · αὕτη δὲ ἐν ἴσῃ ἐστὶν ὑπεροχῇ τοῦ μείζονος καὶ ἐλάττονος · ᾧ γὰρ ὑπερέχει τὸ ἔλαττον , τούτῳ ὑπερέχεται ὑπὸ τοῦ μείζονος , ὡς ἐπὶ τῶν † δέκα · εἰ γὰρ τὰ δέκα ὀλίγα , τὰ δὲ ἕνδεκα πολλά , τὰ ἑπτὰ μέσα . ἐν ἰσότητι γὰρ ἡ ὑπεροχὴ τοῦ τε μείζονος καὶ ἐλάττονος κατὰ τὴν ἀριθμη - τικὴν ἀναλογίαν · ὁ γὰρ μέσος ὅρος ἐπὶ ταύτης ἴσῳ ὑπερέχει τε τὸ ἕτερον ἄκρον καὶ ὑπὸ τοῦ ἑτέρου ὑπερέχεται . ἐπὰν γὰρ β ἴσα . Δείκνυσιν ἡμῖν καὶ ἐπὶ διαγράμματος ὅτι ἡ διαίρεσις αὕτη κτὰ τὴν ἀριθμητικὴν ἀναλογίαν γίνεται . ἔστι δὲ τὸ δεδειγμένον ἐπὶ τῆς τῶν γραμμῶν τιμῆς δεῖξαι καὶ ἐπ’ ἀριθμῶν · τῶν γὰρ γ καὶ τῶν θ μέσος ἐστὶν ὁ ἓξ ἀριθμός · ἐὰν δὴ ὅσοις ὁ ἐννέα τῶν ἓξ ὑπερέχει τοσαῦτα ἀφελόντες ἀπ’ αὐτοῦ προσθῶμεν τοῖς τρισί , ἐγένετο ἰσότης αὐτῶν πρός τε ἀλλήλους καὶ τὸ μέσον . ἔστω ἓξ καὶ ἓξ · ἀπὸ θατέρου τῶν ἓξ ἀφαιρείσθω τυχὸν τρία καὶ προστεθείσθω θατέρῳ [ β ] · δῆλον ὡς τὸ μὲν ᾧ προσετέθη τὸ θατέρου τῶν ἓξ ἀφαιρεθὲν γενόμενον ἐννέα τοῦ λοιποῦ τοῦ ἑτέρου τῶν ἓξ ὅ ἐστι τριῶν , τὰ θ δυσὶν ὑπερέχει · δυσὶ δὲ δηλονότι τρισὶ καὶ τρισί · τὸ γὰρ θ πλεονεκτοῦν τὰ τρία τῶν ἓξ εἰς δὶς πλεονεκτεῖν ἔοικε τρισίν . οὐκοῦν εἰ τοσαῦτα ἀφελόντες ἀπὸ τῶν θ , ὅσοις πλεονεκτεῖ τὰ ἕξ , προσθῶμεν τοῖς τρισίν , ἓξ ἔσται γινόμενα . ᾧ μὲν γὰρ τὸ μέσον ὑπερέχει . ὃ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι ἡλίκῳ τὸ μέσον τοῦ ἐλάττονος ὑπερέχει , τηλικοῦτον αὐτῷ δεῖ προστεθῆναι , ἵνα ἴσον τὸ μέσον γένηται . τούτῳ μὲν οὖν τηλι - κοῦτον δεῖ προστεθῆναι · τοῦ δὲ μεγίστου πάλιν ἀφαιρεθέντος ὅσῳ τοῦ μέσου ὑπερέχει ἄν γὰρ τοῦ μὲν τηλικοῦτον ἀφαιρεθῇ , τῷ δὲ τηλικοῦτον προστεθῇ ) , γίνεται ἴσα τὰ τρία . τὸ δὲ δίκαιον καὶ | τὸ ἐπανορθωτικὸν το καὶ τὸ ἴσον τὴν μέσου χώραν ἔχει καὶ κανών ἐστι καὶ μέτρον τοῦ ἰσω - θῆναι τὸν ἠδικημένον τῷ ἀδικήσαντι . Ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν τοῦτο . Δείκνυσι κατὰ τὴν ἀριθμητικὴν ἀναλογίαν καὶ τὴν ἰσότητα ταύτην καὶ τὰς ἀντιδόσεις τὰς γινομένας ἔχειν τῶν ἔργων τῶν γινομένων ὑπὸ τῶν τεχνῶν . ὃ δὲ λέγει διὰ τῆς τάξεως ταύτης τοιοῦτον ἄν εἴη · ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ ἐπανορθωτικοῦ δικαίου ὁ δικαστὴς τὴν ὑπεροχὴν τοῦ πλέον ἔχοντος ἀφελὼν τῷ ἐλαττωμένῳ καὶ παθόντι προστίθησιν ( ἥτις ὑπεροχὴ πόση τίς ἐστι , γίνεται φανερὰ ἀπὸ τοῦ μέσου καὶ ἴσου ) , οὕτως φησὶν ἔχειν καὶ ἐπὶ τῶν τεχνιτῶν καὶ τῶν κατ’ αὐτὰς κοινωνιῶν τε καὶ ἀποδόσεων . εἰ γὰρ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς διαφέρουσι μὴ ἦν τοῦ καλλίονος πρὸς τὸ χεῖρον ὑπεροχὴ ὡρισμένη καὶ μεμετρημένη ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ ποιοῦντος καὶ πλεονεκτοῦντος καὶ τοῦ πάσχοντος καὶ πλεονεκτουμένου ) , οὐκ ἄν ἠδύνατο κοινωνεῖν ἀλλήλοις . ἢ οὕτως · εἰ μὴ κατ’ ἀξίαν τῶν γινομένων ὑπὸ τῶν τεχνιτῶν κατά τε τὸ μέγεθος καὶ τὴν ποιότητα ἦν ἡ χρεία τῶν δεομένων αὐτῶν , οὓς πάσχοντας διὰ τὴν χρείαν εἶπεν , ἀνῃροῦντο ἄν αἱ τέχναι . οὐ γὰρ ἄν εἰργάζοντο , μὴ μέλλοντές γε τὸ ἴσον ανταπολήψεσθαι . εἰ μὴ οὖν ἐποίει τὸ ποιοῦν , τουτέστιν εἰ μὴ ἡ τοῦ καλλίονος πρὸς τὸ χεῖρον ὑπεροχὴ ὡρισμένη τε καὶ μεμετρημένη , ὡς ἐπὶ τοῦ πλεονεκτοῦντος καὶ κάσχοντος ὄντος καὶ πλεονεκτουμένου . τῶν παρὰ τὸ ἑκούσιον , τὸ ἴσον ἔχειν πρότερον καὶ ὕστερον . τοῦτο ἀσαφῶς εἴρηται , δηλωτικὸν δέ ἐστι τοῦ τὸ δίκαιον κέρδους | καὶ ζημίας παρὰ τὸ ἑκούσιον γινομένων μέσον εἶναι ἐν τῷ ὃ πρότερον μέσον εἶχεν ὅ τε πλεονεκτῶν καὶ ὁ πλεο - νεκτούμενος πρὸ τῆς πλεονεξίας , τοῦτο καὶ ὕστερον αὐτοῖς γίνεσθαι παρὰ τοῦ δικαίου . τὸ ἴσον ἔχειν · εἰ προστεθείη τὸ ὅ , λυθείη ἀν’ ἡ ἀσάφεια , ἵν’ ᾖ οὕτως τὸ ἔχειν ἴσον , ὃ καὶ πρότερον τοῦτο καὶ ὕστερον.’ τὸ δὲ ἔχειν ἀντὶ τοῦ αὐτὸ ἔχειν ἑκάτερον ὃ καὶ πρὸ τῆς πλεονεξίας εἶχον καὶ μετὰ τὴν πλεονεξίαν τοῦ δικαστοῦ ἐπανάγοντος πρὸς τοῦτο . Δοκεῖ δέ τισι τὸ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον . Δύο εἴδη διδάξας τῆς δικαιοσύνης τῆς ἐν μέρει ἀρετῆς ἀλλ’ οὐ τῆς κοινῆς τῆς ὡς νομιμότητος λεγομένης τό τε διανεμητικὸν καὶ τὸ διορθω - τικόν , ἑκάτερον ἐν ἀναλογίᾳ ὄν , τὸ μὲν διανεμητικὸν ἐν τῇ γεωμετρικῇ καὶ ἐν τέτρασιν ὅροις . ὁρᾶται γὰρ νεμόμενα δύο , ἐν οἷς ἐνέμοντο δύο , οἷς δὲ ἐγίνετο ἡ νέμησις κατὰ ἀναλογίαν τῶν εἰσενεχθέντων ὑπ’ αὐτῶν · τῷ γὰρ πλείω εἰσφέροντι ἢ ὁπωσοῦν συντελοῦντι πλεῖόν τι εἰς τὸ κοινὸν πλείω ἐν τῇ νομῇ ἔνεμον , τῷ δ’ ἐλάττω ἔλαττον , τὸ δέ γε διορθωτικὸν ἐν τῇ ἀριθμητικῇ ἀναλογίᾳ ἐδείχθη ὂν καὶ ἐν τοῖς τρισὶν ὅροις , τῶν ἄκρων τοῦ πλεονεκτήσαντος καὶ τοῦ πλεονεκτηθέντος ἐξισουμένων πρὸς κανόνα τὸ μέσον · ὅσον γὰρ ὁ πλεονεκτήσας ὑπερέχει τοῦ μέσου τοῦτο ἀφαιροῦντες αὐτοῦ καὶ προστιθέντες τῷ πλεονεκτηθέντι ἴσους αὐτοὺς ἐποιοῦντο · ταῦτα δὴ δείξας νῦν μνημονεύει τοῦ ἀντιπεπονθότος δικαίου καὶ ὃν ὅρον οἱ Πυθα - γόρειοι τοῦ δικαίου ἐποιοῦντο , περὶ οὗ τί ποτέ ἐστιν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Μεγάλων ῾Ηθικῶν σαφέστερον εἶπεν · ἐκεῖνοι γὰρ ᾤοντο δίκαιον εἶναι ἅ τις ἐποίησε ταῦτα ἀντιπαθεῖν . τὸ δὴ τοιοῦτον οὐκ ἔστι πρὸς ἅπαντας · οὐ γάρ ἐστι δίκαιον οἰκέτῃ πρὸς ἐλεύθερον | ταὐτόν · οἰκέτης γὰρ ἐὰν πατάξῃ τὸν ἐλεύθερον , οὐκ ἔστι δίκαιον πληγῆναι ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις . καὶ νῦν δ’ αὐτὸς σαφῶς ἐδήλωσε παραθέμενος τὸ τοῦ Ῥαδαμάνθυος · τὸ μέντοι ἔπος ἐστὶ παρ’ ᾿Ησίοδῳ ἐν τοῖς Μεγάλοις ἔργοις οὕτως ἔχον “ εἰ κακά τις σπείραι , κακὰ κέρδεα ἀμήσειεν · εἴ κε πάθοι τά κ’ ἔρεξε , δίκη δ’ ἰθεῖα γένοιτο . ” αἰτιᾶται δὴ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ἐνταῦθα τῶν Πυθαγορείων τὸ ἁπλῶς εἰπεῖν τὸ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον καὶ μὴ διορίσαι μηδὲ προσθεῖναι τὸ κατ’ ἀναλο - γίαν . τὸ γὰρ ἁπλῶς ἀντιπεπονθὸς ὡς ἕκαστον ὃ ἐποίησεν ἀντιπαρέχειν οὐδαμῶς δίκαιον · οὗ σημεῖον τὸ μὴ ἐφαρμόζειν αὐτὸ μήτε τῷ διανεμητικῷ δικαίῳ μήτε τῷ διορθωτικῷ , εἰς ἃ τὸ δίκαιον διῄρηται . οὐδετέρῳ δὲ ἐκείνων λέγοι ἄν αὐτὸς ἐφαρμόζειν , ὅτι ἐκείνων μὲν ἑκάτερον <ἐν> ἀναλογία ἐστί , τὸ μὲν ἐν τῇ γεωμετρικῇ , τὸ δὲ ἐν τῇ τοῦτο δὲ ἐν οὐδετέρα ἐστὶ τῶν ἀναλογιῶν ἀπλῶς λαμβανόμενον . ὅτι μὲν ιδ οὖν οὐκ ἔστι τῷ διανεμητικῷ ταὐτὸν οὐδὲ κατὰ τὴν γεωμετρικὴν ἀναλογίαν γνώριμον ἐν μὲν γὰρ ἐκείνῃ τὸ ἴσον ἐν τῷ κατ’ ἀξίαν ) ἀλλ’ οὐδὲ τῷ διορθωτικῷ · τὸ μὲν γὰρ ἐπανορθωτικὸν οὐ τὰ αὐτὰ ἀξιοῖ παρέχειν τοὺς ποιήσαντας ἃ ἐποίησαν ἀλλὰ τιμᾶσθαι τὴν ἀξίαν αὐτῶν εἰς ὅσον διαφέρει τῷ παθόντι καὶ ταύτην δίδοσθαι τοῖς πάθεσιν . ἐπὶ δὲ τοῦ ἀντιπεπονθότος ὅταν ἀπλῶς καὶ χωρίς τινος ἀναλογίας λαμβάνηται , δεῖ ἁπλῶς παθεῖν τὸν δράσαντα . τοιοῦτον γὰρ τὸ εἴ κε πάθοι τά κ’ ἔρεξε . τοῦτο δ’ οὐδαμῶς δίκαιον . καὶ αὐτὸς δὲ δείξει τῇ παραθέσει τῶν παραδειγμάτων οἷον εἰ ἀρχὴν ἔχων καὶ τὰ λοιπά . τὰ γὰρ αὐτὰ οὐκ ἴσην ποιεῖ τὴν βλάβην ἄρχοντί τε καὶ ἀρχομένῳ · ὁ γὰρ ἄρχων πλέον τι ἢ κατὰ τὸν πολίτην ἐστί , διὸ οὔτε πλήξας ἀντιπλήσσεται , ὅτι μηδὲ ἀδικεῖν δοκεῖ , καίτοι πέπονθεν ὁ πληγείς μήτε πληγεὶς τοῖς ἴσοις ἀμύνεται · τὸ δὲ ἀπλῶς ἀντι - πεπονθὸς τὸ αὐτὸ ἀντιγίνεσθαι βούλεται . ἔτι οὔτε αἱ ζημίαι οὔτε αἱ πλεο - νεξίαι ἴσαι ἐπί τε τῶν ἀκόντων καὶ τῶν ἑκόντων πλημμελησάντων , ὃ ἐν μὲν τῷ διορθωτικῷ δικαίῳ ἐξετάζεται ἐν τῇ ἐξετάσει τοῦ μέρους τῆς ζημίας · ἐπὶ δὲ τοῦ ἀντιπεπονθότος οὐδὲν τοιοῦτον ἐξετάζεται . Ἀλλ᾿ ἐν μὲν ταῖς κοτνωνίαις . Διὰ τούτων νῦν δείκνυσι καὶ πρὸς τίνα ἐστὶ χρήσιμον καὶ πῶς γινόμενον τὸ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον ἔσται . εἰ γὰρ μὴ ἀπλῶς πρὸς τὸ πάθος γίνεται ἀλλὰ κατὰ ἀναλογίαν καὶ τὴν κατ’ αὐτὴν ἰσότητα , δῆλον ὡς χρή - σιμόν ἐστι πρὸς τὰς κοινωνίας τὰς ἀλλακτικάς · διαβαλὼν δὲ τὸ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον λεγόμενον ὅτι μή ἐστι δίκαιον ἁπλῶς γινόμενον , νῦν πειρᾶται δεικνύναι πρὸς τίνα χρήσιμόν ἐστι καὶ πῶς γινόμενον εἴη ἂν δίκαιον . ἄν γὰρ μὴ ἀπλῶς γίνηται , ἀλλὰ κατὰ ἀναλογίαν καὶ τὴν κατ’ αὐτὴν ἰσότητα , ἀλλὰ μὴ ἀπλῶς κατὰ τὸ πάθος , χρήσιμόν ἐστι πρὸς τὰς κοινωνίας τὰς ἀλλακτικάς , ἐν ᾧ καὶ τὸ τὰς πόλεις σώζεσθαί τε καὶ συμμένειν ἐστί · σύμφωνα δὲ ταῦτα τοῖς πρὸ ὀλίγου εἰρημένοις , ὅτε εἶπεν “ ἔστι δὲ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν · ἀνῃροῦντο γὰρ ἄν ” . καὶ γὰρ καὶ νῦν διὰ τούτου δείκνυσι τοῦτο προσθεὶς τὸ τῷ ἀντιποιεῖν γὰρ ἀνάλογον συμμένει ἡ πόλις . ἀντιδιδομένων γὰρ τοῖς κακῶς ποιοῦσι τῶν κακῶν καὶ τοῖς καλῶς τῶν καλῶν οὐ δουλεία ἡ πολιτεία εὑρίσκεται ἀλλ’ ἐλευθερία τε καὶ δημοκρατία . γινόμενον οὗν παρὰ τῶν νόμων τὸ κατὰ ἀναλογίαν τε καὶ ὡρισμένον συντηρεῖν παρέχει τὰς πόλεις καὶ οὐκ ἐκπολεμοῦσθαι οὐδ’ ἀνατρέπειν τὴν πολιτείαν τε καὶ κοινωνίαν . ὅτι δὲ καὶ τοῖς εὖ πεποιηκόσι δᾶ ἀντιδιδόναι , σημεῖόν φησι καὶ τὸ ἱδρῦσθαι ἐν ταῖς πόλεσιν ἐμπεδὼν καὶ ἐν μέσῳ Χαρίτων ἱερόν , ὡς δεῖ πάντως τὸν εὖ παθόντα ἀνθυπηρε|τῆσαι τοῦ προκατάρξαντος καὶ αὐτὸν πάλιν ἄρξασθαι χαριζόμενον . διὰ τοῦτο καὶ ἡ μέση τῶν Χαρίτων ἔμπαλιν ἔστραπται καὶ δεξιοῦται τὴν ἑτέραν , τῷ μὲν ἐπεστράφθαι τὸ πρὸς τὸν εὖ πεποιηκότα ὑπηρετικόν , τῷ δεξιοῦσθαι δὲ τὸ πάλιν ἀρχὴν αὐτὴν ποιεῖσθαι τοῦ ἀντευεργετεῖν ἐνδεικνυμένη . εἰπὼν δὲ τὸ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον γινόμενον κατὰ ἀναλογίαν σωστικὸν εἶν.αι τῆς πολιτικῆς κοινωνίας ( οὐ γὰρ ἄγοιτο ἂν τῷ νεμητικῷ δικαίῳ κατὰ γινόμενον ) , ἑξῆς πῶς γίνεται δείκνυσι καὶ τίς ἡ κατὰ διάμετρον ἐν τῷ διαγράμματι σύζευξις καὶ πῶς οἱ τεχνῖται ἀλλασσόμενοι τὰ ἔργα αὐτῶν τὸ ἴσον καὶ τὸ δίκαιον ἂν ἔχοιεν . ἁπλῶς μὲν οὖν τῆς ἀμείψεως γινομένης οὐκ ἔσται τὸ συνάλλαγμα ἴσον οὐδὲ συσταίη ἄν οὕτως ἡ πόλις · εἰ δὲ ἀνάλογον γένοιτο , τότε καὶ ἴση εἴη . οὐ γὰρ ἴση ἡ οἰκία καὶ τὸ ὑπόδημα . διὰ τοῦτο δεῖ τὸ ἀνάλογον παραλαμβάνειν ἐν τούτοις . καὶ ὅλως ἑτέρων καὶ οὐκ ἴσων . τὸ καὶ οὐκ ἴσων προσέθηκε τῇ τιμῇ ἴσον τὸ μὴ ταὐτὸν λέγων . διότι διαφέρουσι κατὰ τὰ ἔργα ἀλλήλων καὶ οἱ τεχνῖται . οὔτε γὰρ πόλις οὔτε ἄλλη τις κοινωνία γίνεται πάντων ταὐτὰ ἐργαζομένων . ἕκαστος γὰρ ἂν οὕτως ἔχοι τὰ ἑαυτοῦ καὶ ἕν τι πάντες ἔσονται , ἡ δὲ χρεία πλειόνων · διὰ τοῦτο δεῖ διάφορα εἶναι τὰ γινόμενα ὑπὸ τῶν κοινω - νούντων ἀλλήλοις . ἡ γὰρ χρησίμων καὶ λειπόντων ἑκάστῳ λῆψίς τε καὶ δύσις κοινωνίας αἰτία · ἐπεὶ δὲ μηδὲ οἷός τέ ἐστιν ἕκαστος πάντα ἐργάζεσθαι αὐτὸς ὧν ἐστιν ἐν χρείᾳ , τὰ δὴ διαφέροντα ταῦτα δεῖ πρῶτον ἰσωθῆναι ἀλλήλοις εἶθ’ οὕτως αὐτὰ ἀμείβεσθαί τε καὶ ἀλλάσσεσθαι τοὺς κοινωνούς · οὕτω γὰρ ἄν τὸ ἴσον ἔχοιεν . p . 1133a 19 Διὸ πάντα συμβλητά πὼς δεῖ εἶναι . Συμβλητόν φησι τὸ ἕτερον ἑτέρου ἀλλασσόμενον · καὶ γὰρ τοιαῦτα καὶ τὰ ἀντεκβαλλόμενα τῆς ὕλης ἀλλήλοις . ἄν δὲ ἀσύμβλητον ᾖ , οὐχ οἷόν τε ἰσότητος μετέχειν οἷον γραμμὴ καὶ χρῶμα . p . 1133a31 Ἔσται δὴ ἀντιπεπονθός , ὅταν ἰσασθῇ . Τουτέστι τότε ἔσται ἀντιπε|πονθὸς τοῦτο δίκαιον , ὅταν ἰσασθῇ πρῶτον ταῦτα ἃ ἀντιπεπόνθασιν ἀλλήλοις κατὰ τὴν εἰρημένην ἀναλογίαν , ὡς γενέσθαι γεωργὸς πρὸς σκυτοτόμον , τὸ ἔργον τὸ τοῦ σκυτοτόμου πρὸς τὸ ἔργον τοῦ γεωργοῦ · εἰ ἴσοι ἐκεῖνοι , ἴσου ἄξια καὶ ταῦτα δεῖ εἶναι · εἰ ἐκείνων ὁ ἕτερος ὑπερέχει τοῦ ἑτέρου , δεῖ καὶ τὸ ἔργον ὃ λήψεται ὁ ὑπερέχων ἐν τῇ κοινωνίᾳ ὑπερέχειν τοῦ ἔργου ὃ λήψεται ὁ ὑπερε - χόμενος , καὶ τοσούτῳ ὅσῳ κἀκείνων ὁ τεχνίτης τοῦ τεχνίτου . καὶ ἔσται ἡ κατὰ τὸ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον ἀναλογίᾳ , εἰ οὕτως γίνοιτο ἐν τέτταρσιν ὅροις καὶ κατὰ τὴν γεωμετρικὴν ἀναλογίαν , ἥτις ἦν κατὰ τὸ νεμητκὸν δίκαιον · δείξει μέντοι ὕστερον καὶ ἐν τρισὶν ὅροις γινομένην αὐτήν πὼς καὶ τῇ ἀριθμητικῇ ἀναλογίᾳ κατά τι ἐναγομένην . καὶ εἴη ἂν ἡ μὲν ἀντίδοσις κατὰ τὴν γεωμετρικὴν ἀναλογίαν γινομένη , ἡ δὲ εὕρεσις τῆς ἀναλογίας τε καὶ ἰσότητος τῶν ἐν τῇ ἀντιδόσει γινομένη διὰ τῆς ἀριθμητικῆς καὶ ἐκείνῃ προσχρωμένη . εἰς σχῆμα δὲ ἀναλογίας · αὕτη ἡ λέξις εἴρηται μὲν ἀσαφῶς , τὸ δὲ λεγόμενον διὰ τῆς λέξεως τοιοῦτον ἄν εἴη · τὴν ἀναλογίαν δεῖ ποιεῖν τῶν τε ἀλλασσομένων τεχνιτῶν καὶ τῶν ἃ ἀλλάσσονται πρὸ τοῦ κατὰ τὸν ὑφηγημένον τρόπον · οὕτω γὰρ γινομένης τῆς ἀναἀλλάξασθαι λογίας ἡ ἀντίδοσις καὶ ἡ ἀναλογία ἀλλαγὴ ἴση τε καὶ δικαία ἔσται καὶ εἰς τὸ σχῆμα τῆς ἀναλογίας ἀναχθήσεται · ὡς εἶναι ὡς ὁ γεωργὸς πρὸς τὸν σκυτοτόμον οὕτω καὶ ὁ σκυτοτόμος πρὸς τὸν γεωργὸν μετὰ τῶν ὑποδη - μάτων ἕξει , καὶ ὡς ὁ οἰκοδόμος πρὸς τὸν σκυτοτόμον , οὕτω καὶ ὁ σκυ - τοτόμος μετὰ τῆς οἰκίας . καὶ γὰρ προεῖπεν ἔσται δὴ ἀντιπεπονθὸς δίκαιον ὅταν ἰσασθῇ · καὶ πῶς ἰσασθῇ προσέθηκεν εἰπὼν ὥστε ὅπερ γεωργὸς πρὸς σκυτοτόμον , τὸ ἔργον τοῦ γεωργοῦ πρὸς τὸ τοῦ σκυτοτόμου · εἰ μή , ἀμφοτέρας | ἕξει τὰς ὑπεροχάς . τῆς ὑπερο χῆς ἡ μέν ἐστι καθ’ ὑπερβολήν , ἡ δὲ κατ’ ἔλλειψιν · γεωργὸς γὰρ καὶ ὑπόδημα καὶ τὴν ὑπεροχὴν ἕξει διότι γεωργός καὶ τὴν ἔλλειψιν διὰ τὰ ὑποδήματα · πάλιν σκυτοτόμος μετὰ τῆς τροφῆς ὁμοίως ἄμφω ἕξει , διὰ μὲν τὴν τροφὴν τὴν ὑπερβολὴν ὑπερεῖχεν ὅ τε γεωργὸς καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ τὸν σκυτοτόμον καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ , διὰ δὲ τὸ σκυτοτόμον εἶναι τὴν ἔλλειψιν . ἀμφοτέρας ἕξει τὰς ὑπεροχάς · τοῦτο ἴσον ἄν εἴη τῷ εἰ γὰρ πρὸ τοῦ ἀλλάξασθαι μὴ ἀνάλογα γένοιτο αὐτῶν τὰ ἔργα ἁπλῶς ἀλλαξαμένων , ἀμφοτέρας ἕξει τὰς ὑπερβολὰς τὸ ἕτερον τῶν ἄκρων . οὔσης γὰρ ὑπεροχῆς τῆς μὲν καθ’ ὑπερβολήν , τῆς δὲ κατ’ ἔλλειψιν , ἄν ἀμείψωνται ὁ γεωργὸς καὶ ὁ σκυτοτόμος τὰ οἰκεῖα ἔργα πρὸ τοῦ ἐν ἀναλογίᾳ ληφθῆωαι , τὸ ἕτερον τῶν συγκρινομένων γεωργὸς σκυτοτόμος ὑποδήματα τροφὴ πρὸς ἄλληλα ἀμφοτέρας ἕξει τὰς ὑπεροχάς · ὁ γὰρ γεωργὸς μετὰ τῶν ὑποδημάτων καὶ κατὰ τὴν ὑπερβολὴν ὑπεροχὴν ἕξει . ὑπερεῖχε γὰρ ὁ γεωργὸς τοῦ σκυτοτόμου καὶ κατὰ τὴν ἔλλειψιν · ὑπερείχετο γὰρ διὰ τὰ ὑποδήματα ὑπὸ τῆς τροφῆς · ἔμπαλιν δὲ καὶ τὸ ἕτερον ἄκρον καὶ τὸ αὐτὸ ἀμφοτέρας ἕξει τὰς ὑπεροχάς , τήν τε κατὰ τὴν ἔλλειψιν , ἐλάττων γὰρ ὁ σκυτοτόμος τοῦ γεωργοῦ ) τήν τε κατὰ τὴν ὑπεροχήν ὑπερέχει γὰρ ἡ οἰκεία τροφὴ τῶν ὑποδημάτων ) . οὔσης δὲ τοιαύτης ἀνισότητος ἐν τῇ οὕτως γινομένῃ ἀναλογίᾳ , ἥτις ἦν ἐν τῷ ἀντιπεπονθότι δικαίῳ , εἰ ἁπλῶς γίνοιτο , οὔτ’ ἄν δικαίως καὶ κατ’ ἰσότητα γίνοιτο , μάταιόν τε καὶ ἀδύνανον τὸ εἰς σχῆμα ἄγειν ἀναλογίας πειρᾶσθαι τοὺς ἁπλῶς ἀλλασσομένους τὰ ἴδια ἔργα καὶ μὴ κτὰ τὴν προειρημένην ἀναλογίαν πρῶτον αὐτῶν διαιλέξις ρεθέντων καὶ ἰσασθέντων . οὐ γὰρ δύναται εἶναι ὡς γεωργὸς πρὸς σκυτοτομον ουτω γεωργὸς μετὰ τῶν ὑποδημάτων πρὸς σκυτοτόμον οὐδὲ σκυτο - τόμος μετὰ τροφῆς πρὸς γεωργὸν διὰ τὴν τῶν ἀλλασσομένων ἀνισότητα . Γεωργὸς ἁ , τροφὴ γ . ‘Υπογράφει πάλιν τὸ διάγραμμα ἐπὶ στοιχείων , οὗ καὶ πρότερον ἐμνημόνευσε λέγων περὶ τῆς κατὰ διάμετρον συζεύξεως , καθ’ ἣν ἡ ἀντα - πόδοσις τοῖς κοινωνοῖς γίνεται , προειπὼν ὅτι δεῖ καὶ συμβλητά πὼς εἶναι τὰ ἀλλασσόμενα καὶ ἔχειν τι κοινὸν μέτρον , καὶ τοῦτο τὸ μέτρον αὐτῶν καθ’ ὃ συμβλητὰ γίνονται , εἰπὼν κυρίως μὲν τὴν χρείαν εἶναι , ἐπεὶ δὲ οὐκ ἀεὶ τῶν ἔργων ἀλλήλων χρείαν ἔχουσι , τὸ νόμισμά φησιν εὑρῆσθαι τῆς χρείας ἐνέχυρον , οὗ τῇ ποσότητι μετρεῖται ἡ χρεία τῶν ἐν τῇ ἀλλαγῇ . περὶ τούτων γὰρ ἐπέξεισι καὶ δείκνυσι ὅτι οὕτως ἔχει καὶ ὅτι ἥ τε χρεία συνέχει τὴν κατὰ τὴν χρείαν ἀλλαγὴν ἢ ὡς ἔνια παραμετρεῖται ἐκεῖνα , δείκνυσιν ἐκ τοῦ ὅταν μὴ δέηται ἅτερος θατέρου μηκέτ’ αὐτοὺς ἀλλάσσεσθαι · οὐδεὶς γὰρ τὰ αὑτοῦ δίδωσιν ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν τι μὴ χρήσιμον . τότε γὰρ ἀλλάττονται ὅταν ὁ ἕτερος αὐτῶν δέηται τούτου οὗ ὁ ἕτερος αὐτῶν ἔχει , οἷον εἰ ὁ μὲν οἴνου δέοιτο ὁ δὲ σίτου , εἴη δὲ ὁ μέν τις αὐτῶν ἐξουσίαν οἴνου ἔχων ὁ δὲ σίτου · καὶ αἱ πόλεις δὲ οὕτω τὰς ἀλλαγὰς ποιοῦνται τῶν παρ’ αὐτοῖς γινομένων ἐξαγωγὴν διδοῦσαι ὑπὲρ τοῦ ἀντεισάγεσθαι αὐταῖς τὰ γινόμενα παρ’ ἀλλήλων . τὴν χρείαν οὖν δεῖ ἴσην εἶναι τῶν ἐν τῇ ἀλλαγῇ τοῖς ἀλλαξαμένοις , εἰ μέλλοιεν ἴσοι εἶναι οἱ ἀλλαξάμενοι , ὁποῖοι ἦσαν καὶ πρὸ τῆς ἀλλαγῆς ἐπεὶ δὲ μὴ ἅμα πάντες χρείαν ἔχουσι τῶν ἀλλήλων ἔργων , ἀλλ’ ὁ μὲν νῦν ὁ δὲ ὕστερον χρείαν ἔχει , περὶ τοῦ τότε λαβεῖν , ὅταν δεηθῇ παρὰ τούτου τὸ ἐκείνου ἔργον ᾧ δίδωσι τὸ διιὸν , τὸ νόμισμα ὥσπερ ἐγγυητὴς καὶ ἐνέχυρον γίνεται τῆς μελλούσης ἀλλαγῆς ἀναδεχόμενον ὥσπερ πάλιν τοῦ εἰ χρεία γένηται ἐκείνου τοῦ ἔργου δι’ αὐτοῦ πάντως παρασχεθήσεσθαι αὐτῷ . τούτῳ γὰρ τὰς χρείας τῶν ἀλλασ - σομένων μετροῦσι διδόντες τὰ ἔργα τότε λαμβάνοντες , ἢ διδόντες πάλιν ὅταν ἐν χρείᾳ γένωνται τοῦ ἀλλοτρίου ἔργου , λήψονται αὐτὸ καὶ ἔστι πρὸς τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν τῶν ἔργων ἀλλαγὴν χρήσιμον καὶ τὴν ἰσότητα τῆς χρείας . παρέχει μὲν οὖν καὶ τὸ νόμισμα τοῦτο ὅπερ καὶ ἡ χρεία · ὡς γὰρ ἐπ’ ἐκείνης οὐκ ἀεὶ ὁμοίως δεόμεθα καὶ ἐν χρείᾳ ἐσμὲν τῶν ἀλλοτρίων ἔργων , οὕτως οὐδὲ τὸ αὐτὸ νόμισμα ἀεὶ ἴσον δύναται ἀ.λλὰ μεταπίπτει καὶ τὸ πρότερον πλείω δυνάμενον ὕστερον ἢ ἔλαττον ἢ οὐδὲν ἰσχύει οὕτως συνθεμένων . καὶ γίνεται τούτου κατὰ τοῦτο ζημία τῶν ἀπο - διδομένων τὸ ἴδιον ἔργον νομίσματι . μεταπεσόντος γὰρ αὐτοῦ οὐκέθ’ οἷός τέ ἐστιν αὐτῷ χρῆσθαι πρὸς ὠνὴν τοῦ ἔργου , † ὅτε ἐπίπρασκε τοῦ αὐτοῦ ἀντάξιον ἐλάμβανε νόμισμα . πλὴν τοῦτό γε μᾶλλον διαμένει . καὶ δεῖ μέτρῳ αὐτῷ χρῆσθαι τῶν ἀλλασσομένων καὶ πάντων προέχειν αὐτὸ καὶ τιμᾶσθαι . οὕτω γὰρ ἀλλαγή τε καὶ ὠνὴ καὶ πρᾶσις ἔσται ἡ ἰσοῦσα καὶ ἡ κοινωνία ἄν διαμένοι , ἐν ᾗ ταῖς πόλεσι τὸ εἶναι . τὸ δὴ νόμισμα ὥσπερ μέτρον γίνεται συμμετρίας · καὶ γὰρ σύμμετρά ἐστι τὰ τῷ αὐτῷ μέτρῳ μετρούμενα . γίνεται δὴ τὰ ἐν ταῖς ἀλλαγαῖς σύμμετρα τῷ ὑπὸ τοῦ νομίσματος μετρεῖσθαι · μέσον γὰρ τοῦτο γινόμενον ὥσπερ ὁ δικαστὴς ἐν τῷ ἐπανορθωτικῷ δικαίῳ ἑκατέρας ἀμετρίας ἀφαιρεῖταί τε καὶ κολάζει . οὔτε γὰρ ἄν μὴ οὔσης ἀλλαγῆς . Εἰ γὰρ ἡ συμμετρία ὑπὸ τοῦ νομίσματος γίνεται , δῆλον ὅτι ἀναιρεθέντος τούτου ἀναιρεῖται συμμετρία , ταύτης ἀναιρεθείσης ἰσότης ἀναιρεῖται , ἰσότητος μὴ οὔσης οὐδὲ κοινωνίαν [ τε ] οἷόν τε εἶναι , ὥστε οὐδὲ πόλιν . τῇ μὲν οὖν ἀληθείᾳ ἀδύνατον · οὐ κυρίως φησὶ ταῦτα σύμμετρα . τὰ γὰρ σύμμετρα κοινῷ μορίῳ καταμετρεῖται , τὸ δὲ νόμισμα οὐδὲν τῶν ἐν ταῖς ἀλλαγαῖς ἔχει κοινὸν μόριον , τῆς δὲ κατὰ τὴν χρείαν αὐτῶν | συμμετρίας τὸ νόμισμα γίνεται μετρητικόν . ἓν δεῖ δή τι εἶναι . εἰ δεῖ , φησί , σύμμετρα εἶναι τὰ ἐν ταῖς ἀλλαγαῖς , δεῖ ἕν τι εἶναι τὸ μετροῦν αὐτά , τοῦτο δὲ δεῖ μὴ μόριόν τι εἶναι τῶν μετρουμένων . τοῦτο δ’ ἑ ξ ὑποθέσεως καὶ κατὰ συνθήκην μέτρον λαμβάνεται , διὸ τὸ κατὰ συνθήκην μέτρον νόμισμα καλεῖται · τούτῳ γὰρ καταμετρεῖται τὰ ὤνια , διὸ νόμισμα καλεῖται . πῶς τὸ νόμισμα μεσότης καὶ πῶς τοῦτο † ἐν αὐτοῖς μεσότητος εὑρίσκει μέσον λαμβανόμενον αὐτῶν , δείκνυσι διὰ τούτων . λαμβάνει γὰρ οἰκίαν μὲν ὅ ἐστιν ἔργον οἰκοδόμου ἐπὶ τοῦ ᾱ , δέκα μνᾶς νομίσματα ἐπὶ τοῦ β , κλίνην δὲ ἐπὶ τοῦ γ . καὶ ἐπεὶ πάντα τετίμηται τῷ νομίσματι , ἡ οἰκία ἔστω πέντε μνῶν , ὅ ἐστιν ἥμισυ τοῦ β . τουτέστι δέκα μνῶν , ἡ δὲ κλίνη ἔστω μνᾶς μιᾶς ἀξία · τῷ δὴ νομίσματι γνωρίζομεν , πόσαι κλῖναι ἀντάξιοί εἰσι καὶ ἴσοι εἰσὶν οἰκίᾳ . ἐὰν μὲν γὰρ ἡ οἰκία πέντε μνῶν , πέντε κλῖναι ἔσονται ἴσαι οἰκίᾳ · εἰ δὲ δέκα μνῶν εἴη , δέκα κλῖναι ἴσαι ἔσονται οἰκίᾳ . ἐνδεέστερον δὲ δοκεῖ ἡ λύσις ἔχειν , λείπει γὰρ τῷ ἡ δὲ κλίνη τὸ μιᾶς , ἐπειδὴ ἡ κλίνη μιᾶς γίνεται , τὸ γ τοῦ β δέκατον μέρος . οὕτω δὲ καὶ ἐγένοντο πρότερον αἱ ἀλλαγαὶ πρὸ τῆς τοῦ νομίσματος χρήσεως . οὐδὲν δὲ διαφέρει οἰκίαν λαμβάνοντας ἢ πέντε κλίνας δοῦναι ἢ πέντε μνᾶς , εἰ εἴη ἡ οἰκία πέντε μνῶν τετιμημένη . διωρισμένων δὴ τούτων εἴρηκε περὶ τοῦ ὅτι τὸ δίκαιον μέσον ἐστὶ τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος · τῆς γὰρ πλεονεξίας καὶ τῆς μειονεξίας μέσον τὸ δίκαιον , καὶ τὸ δίκαιον δεῖ πράττειν καὶ τὸ δικαιοπραγεῖν εἴη ἄν μεταξὺ τοῦ πλεονεκτεῖν καὶ τοῦ πλεονεκτεῖσθαι · ἡ δικαιοπραγία ἄρα μέση πλεονεξίας καὶ μειονεξίας . δείξας δὲ καὶ τὸ δίκαιον πῶς μέσον τῆ τοῦ ἐπανορθωτικοῦ παραθέσει εὐλόγως | ἐπιφέρει , ὅτι ἡ δικαιοσύνη μεσότης εἴη οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον ταῖς προειρημέναις ἀρεταῖς . αἱ μὲν γὰρ δύο κακιῶν τῆς τε κατὰ τὴν ὑπερβολὴν καὶ τῆς κατὰ τὴν ἔνδειαν ἦσαν μέσαι , τοῦ μέσου οὖσαι πρακτικαί τε καὶ προαιρετικαί , οὗ καὶ ἐκείνων ἡ μὲν κατὰ τὴν ὑπερβολὴν ἡ δὲ κατὰ τὴν ἔνδειαν ἦν , ἡ δὲ δικαιοσύνη οὐκέτι δύο κακιῶν ἐστι μέση · μία γὰρ αὐτῇ ἐστι κακία ἐναντία , ἡ ἀδικία , καὶ ἔστι μεσότης τούτου · ἐν οἷς γάρ ἐστιν ἡ ἀδικία , τὸ μέσον αἱρεῖται · ἔστι γὰρ ἡ ἀδικία τῷ πλείονι καὶ τῷ ἐλάττονι · ἐν γὰρ ἀδικοῦντι καὶ ἀδι - κουμένῳ ἡ ἀδικία · ὧν ὁ μὲν ἀδικῶν πλέον ἔχει , ὁ δὲ ἀδικούμενος ἔλαττον , μέσον δὲ τοῦ πλείονος καὶ τοῦ ἐλάττονος τὸ ἴσον · οὗ ἡ δικαιοσύνη οὖσα πρακτικὴ κατὰ τοῦτο καὶ μεσότης ἐστίν . οὐ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον . οὐ γὰρ δύο κακιῶν ἐστι μεταξύ · μία γὰρ ἡ ταύτῃ ἐναντία , ἡ ἀδικία , ἣ ἐν ἀδικοῦντι καὶ ἐν ἀδικουμένῳ θεωρεῖται , ἐν τῷ πλείονι καὶ ἐλάττονι τὸ εἶναι ἔχουσα . ἀλλ’ ὅτι μέσου ἐστί . τοῦ γὰρ ἴσου τοὐ ὅ ἐστι μέσον τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος . οὗ μέσου , λέγω δὴ τοῦ ἴσου . ἐπεί ἐστιν ἡ δικαιοσύνη πρακτική , κατὰ τοῦτό ἐστι μεσότης · οὐ γὰρ ᾗ δορυφορεῖται ὑπὸ κακῶν . καὶ ἡ μὲν δικαιοσύνη καθ’ ἣν ὁ δίκαιος λέγεται πρακτικός . τὸ κατὰ προαίρεσιν εὐλόγως προσέθηκε τούτῳ γὰρ μάλιστα ἀναφαίνεται χαρακτηρίζων τὸ τῇ προαιρέσει καὶ κατὰ ἀρειήν τι ἐνεργεῖν . τότε γὰρ λέγεται τὸ κατ’ ἀρετήν , ὅταν μετὰ προαιρέσεως τὰ κατ’ ἀρετὴν πράττῃ . ὑπογράφει δὲ δι’ ὧν λέγει καὶ τὸν τῆς δικαιοσύνης ὅρον · ἕξιν γὰρ αὐτὴν λέγει καθ’ ἣν πρακτικοὶ κατὰ προαίρεσιν γίνονται τῶν ἐν ταῖς κοινωνίαις ἴσων . τὸ γὰρ τοῦ δικαίου ἴσον τῷ τοῦ ἴσου . τί δέ ἐστι τὸ ἴσον τὸ ἐν κοινωνίᾳ , δι’ ὧν προστίθησι δηλοῖ . λέγει γὰρ καὶ διανεμητικὸν καὶ αὑτῷ πρὸς ἄλλον καὶ ἑτέρω | πρὸς ἕτερον καὶ τὰ λοιπά . διὰ γὰρ τούτων μνημονεύει μὲν φανερῶς τοῦ ἐν ταῖς νομαῖς ἴσου . ἐνδεικνύοιτο δ’ ἂν καὶ περὶ τοῦ ἐν ταῖς ἐπανορθώσεσιν , ἅμα δὲ καί πὼς τίνων καὶ διὰ τί ἡ δικαιοσύνη μεσότης ἐστὶ φανερὸν ποιεῖται . καὶ εἴη ἄν ἡ δικαιοσύνη συνελόντα εἰπεῖν ἕξις ἀφ’ ἧς πρακτικοὶ καὶ προαιρετικοὶ γί - νονται τοῦ ἐν ταῖς διανομαῖς καὶ ταῖς ἐπανορθώσεσιν ἴσου . ἡ δὲ ἀδικία τοὐναντίον τοῦ ἀδίκου · ἐλλείπει τὸ πρακτική τε καὶ προαιρετικὴ τοῦ ἁπλῶς ὠφελίμου , δηλονότι τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος . ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων τὸ μὲν ὅλον ὁμοίως . Εἰπὼν τὴν ἀδικίαν ἕξιν εἶναι ἐναντίαν τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ γὰρ ἀνίσου τοῦ ἐν ταῖς κοινωνίαις ὅ ἐστι πλέον τε καὶ ἔλαττον τοῦ ὠφελίμου . † γὰρ ἔλαβε τοῦ παρὰ τὸ ἀνάλογον ) , προαιρετικήν τε αὐτὴν καὶ πρακτικὴν εἶναι καὶ τὸν ἄδικον ὁμοίως φησὶ τὸν ἐφ’ ἑαυτοῦ μὲν οὕτως ποιοῦντα ὡς τῶν ἀγαθῶν τὰ πλείω νέμειν ἑαυτῷ , τῶν δὲ κακῶν τὰ ἐλάττω . ἐπὶ τῶν ἄλλων φησί , λέγει δὲ τῶν παρ’ ἑαυτῷ , οἵ καὶ κοινωνοὶ αὐτῷ · τὸ μὲν ὅλον ὁμοίως ἀντὶ τοῦ ἀνίσως · οὐ γὰρ ὡρισμένως , ὥσπερ ἐφ’ ἑαυτῷ τῶν ἀγαθῶν τὸ πλεῖον ἐκείνοις , τῶν δὲ κακῶν τὸ ἔλαττον , ἀλλ’ ἀνίσως , ὡς εἴρηται . ὅλον δὲ τὸ διανεμόμενόν φησιν ἀγαθὸν καὶ κακὸν καὶ τοῦτο δὲ ὡς πολλάκις εἴρηκεν ἀνίσως καὶ ὁποτέρως ἔτυχε , τοῖς μὲν τῶν κακῶν τὰ πλείω , τῶν ἀγαθῶν δὲ τὰ ἐλάττω , τοῖς δὲ τὸ ἀνάπαλιν , καὶ οὐκ ἀφω - ρισμένως ὥσπερ ἐφ’ ἑαυτοῦ , ὡς ἤδη λέλεκται ὡς εἶναι τοῦ ἀδίκου τὴν ἀνισότητα , ἣν καὶ παρὰ τὸ ἀνάλογον ἐκάλεσε , τυχηράν τε καὶ ἀστάθμητον καὶ κυριώτερον εἰπεῖν ἄλογον τὸ παρὰ τὸ ἀνάλογον , ὅτι καὶ ἡ ἀνισότης τοῦ ἀδίκου οὐκ ἀφωρισμένως ὡς ἐφ’ ἑαυτοῦ ἀλλ’ ὡς ἄν τύχοι . τοῦ γὰρ ἀδίκη μάτος τὸ μὲν ἔλαττον . ὑπομιμνήσκει διὰ τούτων , ὅτι ἀνωτέρω | ὑπερβολὴν εἶπε καὶ ἔλλειψιν τί ταῦτα εἰσί . περὶ μὲν οὖν δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας . εἴρηκε γὰρ ὅτι τὰς ἕξεις ἐκείνας ἔχοντες τοιοῦτοι · τὸ δὲ καθόλου προσέθηκεν , ὅτι μὴ ἐπεξῆλθε τὰ καθέκαστα καὶ ὅτι ἐν τοῖς τῶν πρακτῶν λόγοις τὸ μὲν καθόλου ὁποῖόν τι δεῖ εἶναι ὑπογράφειν οἷόν τε , οὐκέτι μέντοι ἐπεξιόντα τὰ καθέκαστα οἷόν τε ὁρίσαι , μέχρι πόσου ἕκαστον αὐτῶν γινόμενον πλεῖον ἢ ἔλαττόν ἐστιν . οἱ γὰρ περὶ πρακτικῶν λόγοι οὐ δέχονται τὴν τοιαύτην ἀκριβολογίαν τῷ ἐν πλάτει ἕκαστον τούτων τὸ εἶναι ἔχειν . ἐπεὶ δὲ ἔστιν ἀδικοῦντα μήπω ἄδικον εἶναι . ἀσαφῶς καὶ ὑπομνηματικῶς μέμνηται τοῦ προβλήματος · πλὴν τὸ λεγόμενον σαφές · οὐ γὰρ τὴν πρᾶξιν ἀποσκοποῦντες τὰ πράγματα κρίνομεν ἀλλὰ τὸ οὗ ἕνεκα . ἐπεὶ δὲ μηδὲ κλέπτης ὁ τοῦ μαινομένου κλέψας τὸ ξίφος , σωτὴρ δέ , οὐδὲ μοιχὸς ὁ τὴν πλουσίαν διαφθείρας ἀλλὰ φιλόπλουτος , καὶ ὁ παρ’ Ὁμήρῳ Φοῖνιξ πεισθεὶς τῇ μητρὶ ἐμίχθη τῇ τοῦ πατρὸς παλλακίδι , ‘ἵν’ ἐχθήρειε γέροντα᾿ οὕτως καὶ Ἀβεσαλώμ . Δεῖ δὲ μὴ λανθάνειν . Εἰπὼν περὶ τοῦ δικαίου καὶ διελὼν αὐτὸ καὶ δείξας τὸ μὲν νεμητικὸν αὐτοῦ τὸ δὲ ἐπανορθωτικόν , ἐπεὶ πολλαχῶς ἡ δικαιοσύνη λέγεται καὶ τὸ δίκαιον , περὶ ποίας δικαιοσύνης καὶ περὶ ποίου δικαίου τὸν λόγον πε - ποίηται , λέγει , ὅτι περὶ τοῦ πολιτικοῦ περὶ οὗ καὶ ἡ ζήτησις . ἐπεὶ καὶ τὸ ἀπλῶς καὶ κυρίως δίκαιον τοῦτό ἐστιν ὃ ὁρίζομεν κατὰ κοινωνίαν αὐτὸ εἶναι βίου πρὸς τὸ εἶναι αὐτάρκειαν ἐλευθέρων καὶ ἴσων ἢ κατ’ ἀναλογίαν ἢ κατ’ ἀριθμόν · κατ’ ἀναλογίαν μὲν ἴσων τῶν νεμομένων , κατ’ ἀριθμὸν δὲ τῶν ἐπανορθουμένων · τοιοῦτον δὲ τὸ πολιτικὸν δίκαιον . συντηρητικὸν γάρ ἐστι καὶ σωστικὸν τῶν κατὰ κοινωνίαν ἐλευθέρων καἰ ἴσων ἢ κατ’ ἀναλογίαν ἢ κατ’ ἀριθμὸν γινόμενον πρὸς αὐτάρκειαν βίου . κατὰ ἀναλογίαν μὲν οὕτως ὡς προείρηται ἐπὶ τοῦ νεμητικοῦ δικαίου , ὃ κατὰ τὴν γεωμετρικὴν ἀναλογίαν ἔδειξε γινόμενον , ᾗ καὶ κυρίως ἀνάλογον καλεῖται , τὸ δὲ κατ’ ἀριθμὸν ἐπὶ τοῦ ἐπανορθωτικοῦ · τὸ γὰρ κατ’ ἰσόγητα τὴν κατ’ ἀριθμὸν κτὰ τὴν ἀριθμητικὴν ἀναλογίαν φησί · διὰ δὲ τούτων διὰ βραχέων διαίρεσιν τῶν πολιτειῶν ἐποιήσατο . κατὰ μὲν γὰρ ἀριθμὸν ἴσοι οἱ κοινωνοὶ ἐν δημοκρατίᾳ πάντες γὰρ οἱ ἐν τῇ τοιαύτῃ πο - λιτείᾳ ἴσους ἑαυτοὺς ὑπολαμβάνουσι ) , κατ’ ἀναλογίαν δὲ ἴσοι οἱ ἐν ταῖς ὀλιγαρχίαις καὶ οἱ ἐν ταῖς ἀριστοκρατικαῖς πολιτείαις . ὡς εἶναι τὸ κατ’ ἀναλογίαν ἢ κατ’ ἀριθμὸν μὴ περὶ τοῦ δικαίου λεγόμενον ἀλλὰ περὶ τῶν κοινωνῶν . καὶ τὸ πολιτικὸν δίκαιον , τουτέστι περὶ οὗ ὁ λόγος , ἢ κατὰ ἀναλογίαν ὡς ἐπὶ τῶν νεμομένων , ἢ κατ’ ἀριθμὸν ὡς ἐπὶ τῶν ἀνορθου - μένων , οὐκ ἔστι τούτοις πρὸς ἀλλήλους , τουτέστιν ἰσότης καὶ κοι - νωνία βίου τοιαύτη πρὸς ἀλλήλους διὰ τὸ κυρίως δίκαιον περὶ οὗ ὁ λόγος , ἀλλά τι δίκαιον καὶ καθ’ ὁμοιότητα παρὰ τὸ πολιτικόν , ὃ οὐ διὰ νόμων οὐδὲ διὰ τῆς ἐκ τῶν νόμων δίκης καὶ κρίσεως ἴσου τε καὶ τοῦ ἀνίσου καὶ τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου . Ἔστι γὰρ δίκαιον , οἷς καὶ νόμος . Ὅτι πλεοναχῶς τὸ δίκαιον καὶ οὐ περὶ παντὸς δικαίου τὰ εἰρημένα εἴρηται . προστίθησι δὲ καὶ προσκατασκευάζει , ὅτι κυρίως δίκαιόν ἐστι τὸ πολιτικὸν τὸ περὶ οὗ εἴρηκε . τούτοις γάρ φησιν εἶναι δίκαιον πρὸς ἀλλή - λους καὶ κοινωνεῖν , τούτοις δὲ νόμοι πρὸς ἀλλήλους , οἳ καὶ ἀδικεῖν ἀλλή - λους δύνανται . καὶ γὰρ ὁ νόμος τηρητικὸς τῆς ἰσότητος τῆς κατὰ τὴν κοινωνίαν ἧς ἀδικία φθαρτική · ἐπεὶ μὴ ἐφ’ οἷς ἀδικῆσαι οἷόν τέ τινα μηδὲ γίνεται | ἀδικία , οὗτοι οὕτε νόμου δέονται οὔτε τι ἔστιν αὐτοῖς δίκαιον ἡ νεμητικὸν ἢ ἐπανορθωτικόν · ἡ γὰρ δίκη ἡ γινομένη κατὰ τοὺς νόμους κρίσις ὥς φησι τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου ἐν οἷς ἐστι τὸ ἀδικεῖν οὐ πᾶσιν ἀδικία · τὸ γὰρ κατὰ προαίρεσιν τοῦτο δίκαιόν τε καὶ ἄδικον · ἐπεὶ ἔστι καὶ ἐν ἀγνοίᾳ καὶ ἐν ἄλλῳ τινὶ τρόπῳ ἀδικοῦντα ἢ δικαιοπραγοῦντα οὔτ’ ἀδικεῖν οὕτε δικαιοπραγεῖν . αἱ γὰρ κατὰ προαίρεσιν ὁρμαὶ κύριαι τῶν ἐπαίνων ἢ ψόγων , ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐπὶ τοῦ μοιχείας ἐργαζομένου μὴ μέντοι μοιχείας κρινομένου ὑπέμνησεν . εἰπὼν δὲ ταῦτα προστίθησι · τὸ γὰρ πλέον αὑτῷ νέμειν τῶν ἁπλῶς ἀγαθῶν , ἔλαττον δὲ τῶν κακῶν . ἀπλῶς δὲ λέγει ἀγαθὰ καὶ κακὰ τὰ τῇ αὑτοῦ φύσει τοιαῦτα , ἐν οἷς ἐστι καὶ τὰ ὡς δυνάμεις λεγόμενα ἀγαθὰ καὶ κακά , οἷον πλοῦτος εὐγένεια πενία δυσγένεια ἀγαθὰ ἢ κακά ἐστι · συντελεῖ γὰρ καὶ τῷ σπουδαίῳ ἢ τῷ φαύλῳ πρὸς τὰς προηγουμένας κατ’ ἀρετὴν ἢ κακίαν ἐνεργείας , ἐν αἷς καὶ τὸ εὐδαιμονεῖν ἢ κακοδαιμονεῖν ὁρᾶται , εἴ γε ἐν μὲν ταῖς κατ’ ἀρετὴν ἐνερ - γείαις ἡ εὐδαιμονία τῷ σπουδαίῳ · τούτων δὲ ἐν ταῖς αἱρετωτέραις αἱρε - τώτεραι τῷ σπουδαίῳ αἱ προηγούμεναι τῶν περιστατικῶν , ἃς ἀδύνατον ἄνευ τῶν τοιούτων ἀγαθῶν γίνεσθαι . περὶ ἃ γὰρ ὡς ὕλην καὶ δι’ ὧν ὡς ὀργάνων αἱ προηγούμεναι κατ’ ἀρετὴν ἐνέργειαι γίνονται , ταῦτά ἐστι τὰ ὡς δυνάμεις ἀγαθά . εἰπὼν δὲ τί ποτέ ἐστι τὸ ἀδικεῖν , διὰ τοῦτο , φησίν , οὐκ ἐῶμεν ἄνθρωπον ἄρχειν , ὡς τῶν ἀνθρώπων ἀδικεῖν δυναμένων καὶ νέμειν τῶν ἀγαθῶν τὸ πλεῖον ἑαυτοῖς , τῶν δὲ κακῶν τὸ ἔλαττον καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀκώλυτον τούτους τὴν ἐξουσίαν ἔχειν ἐπιτιθεμένων τῇ τυραννίδι , ἀλλ’ ἀντὶ ἀνθρώπου τὸν λόγον , τουτέστι τὸν ἄρχοντα καθίσταμεν , ὃς οὐκέθ’ οἷός τέ ἐστιν ἀδικεῖν . ὁ γὰρ ἄρχων φύλαξ ἐστὶ τοῦ δικαίου , τοῦ ἴσου κάτ’ ἀναλογίαν ἢ κατ’ ἀριθμὸν ἐν κοινωνίᾳ βίου ἐλευθέρων γινομένῃ ὑπ’ αὐταρ - κείας . διὰ δὲ τούτων ἀποδίδωσι τὴν αἰτίαν τοῦ ῥηθέντος τοῦ διὸ οὐκ ἐῶμεν ἄρχειν ἄνθρωπον ἀλλὰ τὸν λόγον . λέγει γὰρ δι’ ἣν αἰτίαν δοκεῖ ἡ δικαιοσύνη ἀλλότριον εἶναι ἀγαθόν · ἐπεὶ γὰρ ὁ δίκαιος ἄρχων καὶ φύλαξ τοῦ δικαίου καὶ ἴσου , τούτων δὲ ὁ φύλαξ οὐδὲν πλέον νέμει αὑτῷ εἰ μὴ ἀνάλογον αὐτῷ πλειόνων τυχεῖν , ἃ καὶ ἄλλου νέμοντος ἦν ποιεῖν · ὁ δὲ τῆς δικαιοσύνης φύλαξ ἀλλότριον ἀγαθὸν συντηρεῖ καὶ ἐργά - ζεται · διὰ τοῦτο μισθὸς αὐτῷ ὡρίσθη . καὶ τίς οὗτος λέγει , ὅτι τιμὴ καὶ γέρας . Τὸ δὲ δεσποτικὸν δίκαιον . Ὅ ἀνώτερον εἴρηκε παρὰ τὸ πολιτικὸν δίκαιον καὶ καθ’ ὁμοιότητα τούτου , νῦν διασαφεῖ τοῦτο καί φησιν εἶναι αὐτὸ τὸ δεσποτικόν τε καὶ πατρικόν · ἕτερον γὰρ τοῦτο παρὰ τὸ πολιτικόν · ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐν ἰσότητι θεωρεῖται τῇ πρὸς ἀλλήλους · οὔτε δὲ δούλου ἰσότης ἐστὶ πρὸς δεσπότην , ἔστ’ ἄν ᾖ δοῦλος , οὔτε υἱοῦ πρὸς πατέρα , ὑπὸ τῷ πατρὶ μένοντι · τότε γὰρ ὥσπερ μέρη αὐτῶν εἰσι , τοῦ δεσπότου φημὶ ὁ δοῦλος καὶ τοῦ πατρὸς ὁ υἱός , οὓς οὐχ οἷόν τε βλάπτειν , ὅτι μηδέ τις ἑαυτόν . ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς ἐστι νόμος , ἐν τούτοις ἔφασκεν εἶναι τὸ πολιτικὸν δίκαιον ὁ δὲ νόμος καὶ ἐν οἷς δύναταί τις βλάπτειν · ἐπανορθωτικὸς γὰρ τῶν παρὰ τὸ προσῆκον ὁ νόμος . οὐκ οὖν υἱῷ δίκαιον πρὸς πατέρα , οὐ δούλῳ πρὸς δεσπότην , μέχρις ἄν ὑπὸ τὸ κρατοῦν εἶεν , ὅτι ἐκλείπει τότε ἐν οἷς τῷ πολιτικῷ δικαίῳ , ἰσότης φημὶ καὶ βλάβη , ὧν τὸ μὲν κατὰ τὴν ἀριθμητικὴν ἀναλο - γίαν , τὸ δὲ κατὰ τὸ ἐπανορθωτικόν . ὅταν δὲ ὁ μὲν δοῦλος ἀπολυθῇ τῆς δουλείας , ὁ δὲ υἱὸς τῆς διὰ τὴν ἡλικίαν ὑποταγῆς καὶ γένηται αὐτοῖς ἰσότης πρὸς τὸ τέως κρατοῦν , τότε καὶ ὑπὸ τὸ πολιτικὸν πίπτουσι δίκαιον . πέφυκε γὰρ ὁ νόμος ἐν τούτοις εἶναι , ἐν οἷς ὅλως ἐπεφύκει νέμεσθαι ἰσό - τητος πρὸς ἀλλήλους ὑπαρχούσης τοῦ τε ἄρχειν | καὶ ἄρχεσθαι παρὰ ιο μέρος , ὧν οὐδὲν ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἐξουσιῶν . διὰ τοῦτό φησι μᾶλλον πρὸς γυναῖκα εἶναι ἢ πρὸς τέκνα καὶ οἰκέτας . τὰ μὲν γὰρ κτήματά φησιν , ἀνδρὶ δὲ πρὸς γυναῖκα ἰσότης , καθ’ ὃ ἐλεύθεροι . καὶ ἔστιν ἐν τούτοις πρὸς ἀλλήλους τὸ οἰκονομικὸν δίκαιον , ἄλλο καὶ αὐτὸ ὂν τοῦ πολιτικοῦ · οὐ γὰρ ἐν τοιαύτῃ ἰσότητί εἰσι πρὸς ἀλλήλους ὡς παρὰ μέρος ἄρχειν τε καὶ ἄρχε - σθαι · ἀεὶ γὰρ δεῖ τὸν ἄνδρα ἄρχειν · δεῖ μέντοι τινῶν ἔχειν ἐξουσίαν καὶ πλέον περὶ τούτων ἐν τοῖς Πολιτικοῖς . ἰσότης τὸ ὖ ἄρχειν καὶ ἄρχε - σθαι , δηλονότι παρὰ μέρος , ἥτις ἰσότης ἐν οὐδετέρῳ τούτων ἐστί , διότι ἄμφω ἐλεύθεροί εἰσι , καὶ διὰ τοῦτο ἰσότης τίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς , ἕτερον δὲ τοῦ πολιτικοῦ δικαίου . † διότι οὐ γὰρ δὴ παρὰ μέρος ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι τοῦ εἶναι καλῶς ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ . τοῦ δὲ πολιτικοῦ δικαίου · διαιρεῖ τὸ πολιτικὸν δίκαιον εἰς τὸ φυσικὸν καὶ νομικόν , ὁριζόμενος τί ἑκάτερον , καί φησι τὸ μὲν τὸ πανταχοῦ τὴν αὐτὴν ἔχον δύναμιν . πανταχοῦ δέ φησιν ἀντὶ τοὐ παρὰ τοῖς πλείστοις · εἰσὶ γάρ τινα ἔθνη ἃ οὐ κατὰ τοῦτο νομίζει . ἐν γὰρ τοῖς ἀδιαστρόφως καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσι · καὶ διὰ τοῦτο τοῖς πλείστοις ὅσιόν ἐστι τὸ θεοὺς σέβειν , γονεῖς τιμᾶν , πλανωμένοις ὁδὸν ἐπιδεικνύειν . πρόσκειται δὲ οὐ τῷ δοκεῖν ἢ μὴ διὰ τὸ νομικόν · οὐ γὰρ τῷ δόξαι τισὶν ἢ μὴ τὸ φυσικὸν δίκαιον , ἀλλὰ τὸ πολιτικόν . τοῦτο γὰρ ἐξ ἀρχῆς μὲν οὐδὲν διαφέρει , τεθὲν δὲ καὶ νομισθὲν πολὺ τὸ διάφορον ἔχει , οἷον τὸ μνᾶς λυτροῦσθαι . τοῦτο γὰρ Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι δαιμόνιοι ἐν τῷ πρὸς ἀλλήλους συνέθεντο πολέμῳ , τὸ μνᾶς λυτροῦσθαι τοὺς αἰχμαλώτους . μνημονεύει τῆς συνθήκης ταύτης Ἀνδροτίων · “ Εὐκτήμων Κυδαθήναιος . | ἐπὶ τούτου πρέσβεις ἦλθον ἀπὸ Λακεδαίμονος Ἀθήναζε ιο Μέγιλλος καὶ Ἔνδιος καὶ Φιλοχαρίδας ” καὶ ἐπάγει “ τῶν δὲ περιγενομένων ἀπέδοσαν μνᾶν ὑπὲρ ἑκάστου λαβόντες.’’ προειπὼν γὰρ ἦν ὅτι τοῦτο συνέθεντο ἐπὶ τῶν ἁλισκομένων . τὸ δὲ αἶγα θύειν ἀλλὰ μὴ δύο πρό - βατα οὐκ ἀπὸ ἱστορίας τινὸς εἴρηται . τὸ δὲ “ Βρασίδᾳ θύειν’’ Ἀμφιπολῖται ποιοῦσιν , ὡς ἥρωί τούτῳ θύοντες . τὸ δὲ δοκεῖ δὲ ἐνίοις πάντα εἶναι τοιαῦτα τοιοῦτόν ἐστιν · τινές εἰσι οἳ οὐδὲν οἴονται φύσει δίκαιον εἶναι , ἀλλὰ πάντα θέσει τε καὶ νόμῳ . καὶ τῆς δόξης τὴν αἰτίαν προσ - έθηκε . τοῦτο δὲ οὐκ ἔστιν οὕτως ἔχον ἀλλ’ ἔστιν ὥς · τοῦτο δὲ εἴρηκεν ἤτοι περὶ τοῦ δικαίου , ὅτι μὴ πᾶν δίκαιον κινεῖται καὶ ὥς τινες λέγουσιν ἔστι γὰρ ὡς τὸ δίκαιον ἀκίνητον καὶ παρὰ τισί , παρὰ γὰρ τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν ) , ἢ πρὸς τὸ ὅτι τὸ φύσει πᾶν ἀκίνητον , οὐ γὰρ ἔστι τοῦτο οὕτως ἔχον . πὼς γὰρ ἀκίνητα τὰ φύσει , οὐχ ἀπλῶς · τῇ γὰρ αὑτῶν φύσει ἀκίνητα , εἰ καὶ μὴ παρὰ τοῖς χρωμένοις αὐτοῖς . ἅμα δὲ διὰ τούτων γνώριμον ἔσται εἰπὼν καὶ τὸ πῶς εἶπε φυσικὸν εἶναι τὸ πανταχοῦ τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχον . ἔστι γὰρ ὡς τὸ φύσει δίκαιον καὶ παρὰ πᾶσίν ἐστι τοιοῦτον · παρὰ γὰρ τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν · οὐχ ἀπλῶς παρὰ πᾶσιν , ὥσπερ τὸ πῦρ καυστικὸν καὶ τὸ τῇ αὑτοῦ φύσει ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν ὡς πάντας ὠφελεῖν τοὺς κατὰ φύσιν ἔχοντας , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς πάντας , καὶ τὸ κατὰ φύσιν γλυκὺ γλυκάζον ἐστὶν ὡς πάντας γλυκάζειν τοὺς ὑγιείνοντας . τὸ δὲ καίτοι παρά γε τοῖς θεοῖς ἴσως οὐδαμῶς ἔχον εἶπεν ἔνδοξον · εἰ γὰρ ἔστι τι παρὰ τοῖς θεοῖς δίκαιον , τοῦτο οὐδέποτε μεταπίπτει οὐδὲ ἄλλοις μὲν αὐτῶν ἐστι τοιοῦτον ἄλλοις δ’ οὔ τῶ πάντας αὐτοὺς ὁμοίως ἔχειν . συγχωρῶν δὲ καὶ τὸ φύσει δίκαιον εἶναι μετακινητικὸν καὶ ἐνδεχόμενον καὶ ἄλλως γίνεσθαι παρά τισιν ὁρίζεται αὐτὸ τῷ τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσι δοκεῖν τοιοῦτον · οὕτω γὰρ λέγομεν καὶ τὴν δεξιὰν χεῖρα φύσει κρείττονα | καὶ ἐχυρωτέραν εἶναι , ὅτι ἐπὶ τῶν κατὰ φύσιν ἐχόντων οὕτως ἔχει . οὕτω γὰρ καὶ φύσει δίπους ἄνθρωπος καὶ φύσει δύο ὀφθαλμοὺς ἔχει , καίτοι ἐνδέχεται καὶ ταῖς χερσὶν ἀμφοτέραις ἴσον τινὰ ἰσχύειν ὡς τὸν Ἀστεροπαῖον ὅτι ] καὶ τῇ ἀριστερᾷ πλέον καὶ ἕνα πόδα ἢ ἕνα ὄφ’ ὀφθαλμὸν ἔχειν . καὶ τὰ ψηφισματώδη , τὰ διὰ ψηφισμάτων κυρούμενα πρὸς καιρόν , ἃ οὐκ ἦν δίκαια πρὶν τεθῆναι , ὡς τὸ τὰς ἀρχὰς ὠνητὰς εἶναι . ἀλλ’ ἔστ’ ἱν ὥς , τουτέστιν ἔστι τι καὶ ἀκίνητον · κινητὸν μέντοι πᾶν , διότι τῆς τοῦ ἐνδεχομένου φύσεως ἐστιν , εἴπερ ἄμφω κινητὰ ὁμοίως · παρὰ γὰρ τοῖς ἀδιαστρόφως ἔχουσιν ὄντα ὡς προεῖπεν ἤδη . καίτοι ἐνδέχεται πάντας ἀμφιδεξίους γενέσθαι · τοῦτο οὐκ ἀργῶς προσέθηκεν , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ τὴν κρίσιν ἡμᾶς μὴ ἀπὸ τοῦ πλήθους ἀλλ’ ἀπὸ τῶν κατὰ φύσιν ἐχόντων ποιεῖσθαι . οὐ γὰρ ὅτι τοῖς πλείστοις ὁ πλοῦτος κακόν , διὰ τοῦτο οὐ τῇ φύσει αὐτοῦ ἀγαθόν , ἀλλὰ τοιοῦτος ὅτι τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν ἀγαθόν . πῶς δὲ ἔχει τὸ κατὰ συνθήκην δίκαιον , ὃ καὶ συμφέρει , εἶπε τῷ διὰ τὸ συμφέρειν δοκεῖν τῷ κοινῷ τίθεσθαί τε τὴν ἀρχὴν καὶ πάλιν μετα - τίθεσθαι τοῖς μέτροις , ἃ πρὸς τὸ χρήσιμον ἀλλάσσεται , σαφῶς ἐπεδείξατο . ἐπεὶ οὐδὲ πολιτείας . οὐ γὰρ πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσιν ἡ αὐτὴ πολιτεία , οὐδὲ παρὰ τοῖς αὐτοῖς ἡ αὐτὴ αἰεί , ὅτι μὴ φύσει αἰεὶ ἀλλὰ νόμῳ τε καὶ κτὰ συνθήκην συνίστανται καὶ τοιούτοις χρῶνται δικαίοις . ἡ μέντοι ἀρίστη αἰεὶ καὶ παρὰ πᾶσι τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν ἡ αὐτή · φύσει γὰρ αὕτη · καὶ γὰρ εἰ μὴ κατ’ αὐτὰ πολιτεύονται ἀλλὰ κατὰ φύσιν τέ ἐστιν αὐτοῖς ὡς καὶ τὸ τὴν δεξιὰν χεῖρα ἔχειν κρείττω τοῖς ἔχουσιν · αὕτη δ’ ἄν εἴη ἐν ᾗ τὰ φυσικὰ δίκαια καὶ νόμιμά ἐστι . τῶν δὲ δικαίων καὶ νομίμων . φησὶν ἔχειν τὰ νόμιμα καὶ δίκαια πρὸς τὰ κατ’ αὐτὰ πρασσόμενα οὕτως ὡς ἔχει τὰ καθόλου πρὸς τὰ καθ’ ἕκαστα . ὡς γὰρ ἄνθρωπος εἷς ὢν τῷ εἴδει καὶ κοινόν τι | καὶ καθόλου εἴδει ἐννοήσει οὐκ ἐν ὑποστάσει ὄν , καθὸ κοινῶς κατὰ πλειόνων τῶν καθέκαστα ἀνθρώπων κατηγορεῖται , οὕτω καὶ τὰ μὲν δίκαια ἢ νόμιμα καθόλου ἐστὶ τοιαῦτα ὑπὸ τῶν νόμων ὡρισμένα , τὰ δὲ πρασσόμενα καθέκαστά τε καὶ ὑπ’ ἐκεῖνα . κοινὸν γὰρ δίκαιον καὶ νόμιμον τὸ παρακαταθήκην φέρε εἰπεῖν ἀποδιδόναι , καθ’ ἕκαστα δὲ καὶ ὑπ’ ἐκεῖνο πρασσόμενον τὸ ὑπὸ τοῦδε ἀποδοθῆναι ἢ ὑπὸ τοῦδε · αἱ γὰρ πράξεις ἐν τούτοις , ὧν πάντως κοινὸν ἐν τούτῳ κατη - γορεῖται , ἐν τούτοις τὸ εἶναι ἔχον . ἐκείνων δὲ ἕκαστον ἕν . περὶ τῶν καθόλου φησί · καθόλου γὰρ καὶ κοινὸν ὡς εἶδος . τὰ γὰρ ὑπὸ τῶν νόμων ὡρισμένα καθόλου ἐστί , τὰ δὲ καθ’ αὑτὰ πρασσόμενα τάδε τινά ἐστι καὶ καθ’ ἕκαστα . διαφέρει δὲ τὸ ἀδίκημα καὶ τὸ ἄδικον . εἰπὼν ἕκαστον τῶν νομίμων καὶ δικαίων καθόλου πὼς εἶναι πρὸς τὰ κατ’ αὐτὰ πρασσόμενα , νῦν τί μέν ἐστι τὸ καθόλου , τί δὲ τὸ κατ’ αὐτὸ πρασσόμενον καὶ ὅτι κατὰ νοὔνομα διαφέρον λέγει . διαφορὰν γὰρ δείκνυσιν ἀδίκου τε καὶ ἀδικήματος καὶ δικαίου καὶ δικαιώματος ἢ δικαιοπραγήματος . ἄδικον μὲν γάρ ἐστι τῇ τάξει , ὂν καθόλου τε καὶ ὡρισμένον καὶ τεταγμένον τῷ λόγῳ · ὅταν δὲ πραχθῇ καὶ ἐν πράξει γένηται , ἀδίκημά ἐστιν , ὂν ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα . ὁμοίως τὸ δίκαιον ὡρισμένον τε καὶ καθόλου δίκαιον , πραχθὲν δὲ τοῦτο δικαίωμα ἀνάλογον τῷ δικαιώματι . εἰπὼν δὲ δικαίωμα τὸ κατὰ τὸ ὡρισμένον τε καὶ καθόλου δίκαιον πραχθὲν ἐπανορθοῦται αὐτὸ καί φησι · καθόλου μὲν τὸ κατὰ τὸ ὡρισμένον δίκαιον πᾶν πραχθὲν δικαιοπράγημα καλεῖται ἀλλ’ οὐ δικαίωμα , ἄν τε ἐν νομῇ ᾖ ἄν τε περὶ τὰ συναλλάγματα , ἰδίως δὲ δικαίωμα | τὸ ἐπανορθωτικὸν τοῦ ἀδικήματος , τουτέστιν ἡ ἐπὶ " τῷ ἀδικήματι τιμωρία τε καὶ ζημία . τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ “ δικαιώσει δὲ Κόρινθον’’ , ἴσον τῷ ἐπανορθώσει καὶ κολάσει · τὸ γὰρ εἰς τὸν ἀδικήσαντα γινόμενον δικαιοπράγημα τοῦτ’ ἐστὶ τὸ δικαίωμα . ὁ μὲν γὰρ τὴν παρακαταθήκην ἀποδιδοὺς δικαιοπραγεῖ , ὁ δὲ τῷ μὴ ἀποδιδόντι ἐπεξιὼν δικαιοῖ τὸν ἀδικήσαντα , καὶ τὸ τοιοῦτο δικαιοπράγημα δικαίωμα . τίνα δέ ἐστι καὶ πόσα εἴδη δικαιοπραγημάτων τε καὶ ἀδικημάτων καὶ ἐν τίσι καὶ πῶς γινόμενα τοιαῦτά ἐστιν , ὕστερον ἐρεῖν φησι δοκεῖ δέ μοι δι’ ὧν ἐπιφέρει περὶ τούτων λέγειν . λέγει γὰρ τῶν τὰ δίκαια ἢ ἄδικα ποιούντων τινὲς μέν εἰσιν οἱ δικαιοπραγοῦντες ἡ ἀδικοῦντες κυρίως , τινὲς δὲ οὐ κυρίως ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · καὶ δείκνυσι τῶν ἀδίκως γινομένων τὰ μὲν ὄντα ἀτυ - χήματα , τὰ δὲ ἁμαρτήματα , τὰ δὲ ἀδικήματα , τὰ δὲ ἤδη καὶ μετὰ κακίας γινόμενα . ἔστι γὰρ ταῦτα προσαρμόζειν ἃ ἴσως ἐρεῖν ὑπερτίθεται . ἄδικον μὲν γάρ ἐστι τὸ φύσει ἢ τῇ τάξει ἀντὶ τοῦ καθόλου καὶ τεταγμένον καὶ ὡρισμένον τῷ λόγῳ , ὅτι ὅταν πραχθῇ ἀδίκημά ἐστιν , ἀντὶ τοῦ ἐν πράξει γένηται . ὁμοίως δὲ καὶ δικαίωμα , τουτέστι τὸ διορθούμενον μεταλήψει δικαιοπράγημά φησι λέγεσθαι μᾶλλον εὔλογον ἄν εἴη δικαίωμα τὸ ἐπανόρ - θωμα τοῦ ἀδικήματος , ὅ ἐστιν ἡ ἐπὶ τῷ ἀδικήματι τιμωρία καὶ ζημία . τοιοῦτον δὲ τὸ “ δικαιώσει δὲ Κόρινθον’’ ἀντὶ τοῦ ἐπανορθώσει καὶ κολάσει . τὸ γὰρ εἰς τὸν ἀδικήσαντα γινόμενον δικαιοπράγημα , τοῦτό ἐστι δικαίωμα . ] Ὅντων δὲ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων . Εἰπὼν περὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ τοῦ δικαιοπραγεῖν νῦν προσδιορίζεται αὐτά , ἅμα δὲ καὶ διορίζει περὶ τοῦ προβλήματος ὃ ἐκίνησε πρὸ ὀλίγου εἰπὼν “ ἐπειδὴ ἔστιν ἀδικοῦντα μήπω ἄδικον εἶναι , ὁ ποῖα ἀδικήματα ἀδικῶν ἤδη ἄδικός ἐστιν ἑκάστην ἀδικίαν;’’ τὸ δὲ | ἀλλ᾿ ἢ κατὰ συμβεβηκὸς τοῦτο τί ποτέ ἐστι δι’ ὧν ἐπάγει δηλοῖ . ὅταν γὰρ πράττων τὰ δίκαια ἄκων κατὰ συμβεβηκὸς δικαιοπραγῇ , ὁμοίως δὲ καὶ ὁ τὰ ἄδικα πράττων εἰ ἄκων πράττοι , † ταῦτα δὲ καὶ τῷ ἑκουσίῳ . ὄντων δὲ δικαίων καὶ ἀδίκων τῶν εἰρημένων , τουτέστι τοῦ νεμητικοῦ καὶ ἐπανορθωτικοῦ , ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἐναντίων αὐτοῖς . λέγω δὲ ἑκούσιον μὲν ὥσπερ καὶ πρότερον εἴρηται . εἰπὼν τῷ ἑκουσίῳ ὁρίζεσθαι τό τε δικαιοπράγημα καὶ τὸ ἀδίκημα , εἰκότως ἡμᾶς ὑπομιμνήσκει τῶν εἰρημένων αὐτῷ περὶ ἑκουσίου τε καὶ ἀκουσίου ἐν τῷ τρίτῳ . ὄντος γὰρ διττοῦ τοῦ ἀκουσίου , τοῦ τε βίᾳ καὶ τοὐ δι’ ἄγνοιαν γινομένου , τὸ ἑκούσιον ἦν ὃ μήτε βίᾳ μήτε δι’ ἄγνοιαν γίνεται , ὃ ἔστιν οὐ βίᾳ μέν , οὗ ἡ ἀρχὴ ἐν αὐτῷ , οὐ δι’ ἄγνοιαν δέ , εἰ μὴ τὰ καθ’ ἕκαστά τις εἴη ἀγνοῶν δι’ ὧν καὶ ἐν οἷς ἡ πρᾶξις · ὁ γὰρ τῷ τὸ καθόλου ἀγνοεῖν ἁμαρτάνων οὐ δι’ ἄγνοιαν ἁμαρτάνει , ὡς ἔδειξεν ἐν τῷ τρίτῳ . διὰ τούτων δι’ ὧν γίνεται τὸ ἑκούσιον , οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπ’ αὐτῷ εἰδότι τὰ καθ’ ἕκαστα ἐν οἷς ἡ πρᾶξις , τοῦτο δὴ καὶ νῦν τὸ ἑκούσιον λέγει εἶναι · ὃ γὰρ ἄν τις τῶν ἐπ’ αὐτῷ ὄντων , τουτέστιν ὧν ἡ ἀρχὴ ἐπ’ αὐτῷ · τῶν γὰρ βίᾳ γινομένων οὐκ ἐν τοῖς πράττουσιν ἡ ἀρχή · ὃ δὴ ἄν τις τούτων τῶν ἐπ’ αὐτῷ ὄντων , ἃ ἔστιν ὧν ἡ ἀρχὴ ἐπ’ αὐτῷ , εἰδὼς καὶ μὴ ἀγνοῶν πράξει , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἑκουσίως γινόμενον ἐπεὶ δὲ ἦν τὸ διὰ τὴν τῶν καθ’ ἕκαστα ἄγνοιαν γινόμενον ἀκούσιόν τε καὶ δι’ ἄγνοιαν γινόμενον , τότε φησὶ τοῦτο τοιοῦτον εἶναι , ὅταν τις μηδὲν τῶν καθ’ ἕκαστα ἐν οἷς ἡ πρᾶξις ἀγνοῇ · τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα ἐν οἷς ἡ πρᾶξις ὧν ἀγνοήσας τις ἐποίει δι’ ἄγνοιαν ἦν ταῦτα , ὁ πράττων , περὶ ὃ πράττει , ὃ πράττει , δι’ οὗ πράττει , οὗ ἕνεκα πράττει , ὡς πράττει . ὧν τὸν μὲν πράττοντα οὐδεὶς δύναται ἀγνοεῖν · οὐδεὶς γὰρ ἄν αὑτὸν ἀγνοήσαι “ μὴ μαινόμενος’’ , ὡς εἶπεν ἐκεῖ . | συνέστειλε δὲ καὶ τὰ ἄλλα εἰς τρία , ὧν καὶ νῦν μνημονεύει · ὁ γὰρ γνωρίζων τόν τε περὶ ὃν ἡ πρᾶξις γίνεται καὶ τὸ ὄργανον δι’ οὗ καὶ τίνος ἕνεκα γίνεται , οὗτος ἑκουσίως ποιεῖ . καὶ γὰρ τὸ δι’ ἄγνοιαν γινόμενον , παρά τινος ἀγνοίας τῶν τριῶν τούτων γίνεται . ἐδείχθη γὰρ ὑπαγόμενα καὶ τὰ ἄλλα τούτοις . καὶ εἴη ἄν διὰ τοῦτο μήτε οὗ λέγων τὸ τίνος ἕνεκα . ὥσπερ γὰρ ἐπεξηγούμενος τὰ προειρημένα προσέθηκε τὸ τίνα τύπτει · ἢ καὶ τίνων ἕνεκε . μὴ κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τούτων ἑκά - τερόν φησι τῶν ἐν οἷς δηλονότι τὸ ἑκούσιον ἦν , ὧν τὸ μὲν ἦν τὸ ἐπ’ αὐτῷ ἐστι † τὸ συμβεβηκός μηδὲ βίᾳ , τουτέστι μὴ τὸ μὲν αὐτῷ κατὰ συμβεβηκός , τὸ δὲ βίᾳ · οὐ γὰρ ἀμφότερα μὴ κατὰ συμβεβηκὸς καὶ ἀμφότερα μὴ βίᾳ , ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τούτου τῷ τὴν ἀρχὴν μὴ ἐπ’ αὐτῷ εἶναι τὸ μὴ βίᾳ ἁρμόζοι ἄν . δύναται γὰρ δι’ αὑτοῦ τις οὗ τὴν ἀρχὴν μὲν ἐν αὑτῷ ἔχει , βιασθείς τι ποιῆσαι , ὡς αὐτὸς παρατίθεται τὸ ἐπὶ τῶν χειρῶν , τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ εἰδέναι τὰ καθ’ ἕκαστα , τὸ μὴ κατὰ συμβεβηκός . τὸ γὰρ τὰς χεῖρας κινεῖν τινα τὰς ἰδίας ἐν αὐτῷ ἡ ἀρχὴ καὶ ἐπ’ αὐτῷ τούτῳ τὸ εἶναι δοκεῖ ἀλλ’ ὅταν ἄλλος τις βίᾳ λαβών τινος τὴν χεῖρα τύπτῃ τινά , ὃ ἐπ’ αὐτῷ ἦν καὶ οὗ τὴν ἀρχὴν ἐπ’ αὐτῷ εἶχε , τοῦτο βίᾳ ποιεῖ . δύναται μέντοι λέγειν τις , κατὰ συμβεβηκὸς τότε ἐπ’ αὐτῷ εἶναι τὸ τὰς χεῖρας κινεῖν , ὅτι εἰ διὰ τούτου βιαζόμενος ποιεῖ , οὐ συμβέβηκε τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως ἐπ’ αὐτῷ εἶναι καὶ † ὃ ἔχει τοῦτο κινῆσαι αὐτὸς καὶ ἐν αὐτῷ τὴν ἀρχήν · καὶ οὕτως ἂν εἴη τὸ βίᾳ γινόμενον κατὰ συμβεβηκὸς ἐπ’ αὐτῷ . κατὰ συμβεβηκὸς δὲ γνωρίζοι ἄν τις ταῦτα , ὧν ἡ ἄγνοια ἀκούσιον ἐποίει τὸ γινόμενον οὕτως ὡς αὐτὸς δείκνυσιν . ὁ γὰρ τὸν πατέρα τύπτων καὶ γνωρίζων μὲν ὅτι ἄνθρωπος , ἀγνοῶν δὲ ὅτι πατήρ , κατὰ συμβεβηκὸς ἄν εἴη γνωρίζων τὸν περὶ ὃν ἡ πρᾶξις . ἀλλὰ καὶ ὁ τὸν ἐλλέβορον γνωρίζων τε καὶ διδούς τινι , οὐκ εἰδὼς δὲ οὗ ποιητικός , κατὰ συμβεβηκὸς ἄν καὶ οὗτος γνωρίζοι τὸ οὗ ἕνεκα . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ εἰδὼς τὸ ἀκόντιον ὃ ἀφίησι , μὴ εἰδὼς δὲ ὅτι λελόγχωται , κατὰ συμβεβηκὸς ἂν γνωρίζοι . τὸ δὲ οὗ ἄλλων οὐδὲ τῶν οὕτως γνωριζομένων καθ’ αὑτό . διὸ οὐδὲ ἑκουσίως ἡ πρᾶξις γίνοιτο ἄν , ἐν ᾗ τὰ καθ’ ἕκαστα ἐν οἷς ἡ πρᾶξις κατὰ συμβεβηκὸς γνωρίζεται . ὧν γὰρ ἡ καθ’ αὑτὸ γνῶσις τὴν πρᾶξιν ἑκούσιον ποιεῖ , τούτων εἰ κατὰ συμβεβηκός τι γνωρίζοιτο , οὐχ ἑκούσιον τὸ γινόμενον . αὐτὸς δὲ αὐτὸ καθόλου εἶπε διὰ τοῦ εἰπεῖν ὁμοίως δὲ τὸ τοιοῦτον διωρίσθω καὶ ἑ ’πὶ τῶν οὗ ἕνεκα καὶ περὶ τὴν πρᾶξιν αὐτήν . τὸ δὴ ἀγνοούμενον τί ἐστι , τὸ ἑκούσιον πρότερον ἀποδούς , νῦν πάλιν τὸ ἀκούσιον τί ποτ’ ἔστι λέγει καί φησι τοῦτο εἶναι ἀκούσιον τὸ δι’ ἄγνοιαν πραττόμενον ἢ βίᾳ τῶν ἐφ’ ἡμῖν ὄντων . λέγει δὲ τὰ φυσικὰ καὶ ἀγνοούμενα . οὔτε μὴν τῶν δι’ ἡμῶν γενομένων ἐφ’ ἡμῖν δὲ ὄντων , οὔτε ἑκούσια οὔτε ἀκούσια . ἔστι δὲ τοιαῦτα ὅσα κατὰ φύσιν γίνεται , οἷον ἡ τῆς τροφῆς κρίσις καὶ πέψις <καὶ> ἡ τῶν τρεφομένων αὔξησις . ἐν γὰρ τοῖς ἐφ’ τὸ ἑκούσιον καὶ τὸ ἀκούσιον . ὄνια δὲ ἐφ’ ἡμῖν οὐχ ἑκούσια μέν , οὐ μὴν ἤδη καὶ ἑκούσια · οὐ γὰρ βίᾳ γίνονται · ὡς εἶναι τὸ ἀκούσιον ἐν τοῖς ἐφ’ ἡμῖν , ὅταν ἢ δι’ ἄγνοιάν τι πράττωμεν τούτων καὶ μὴ κατὰ τὴν ἐν αὐτοῖς ἀρχὴν μηδὲ ἑκόντες . ὅτι γὰρ δεῖ τῷ ἑκουσίῳ ὥσπερ τὸ μὴ ἀγνοεῖν , οὕτως δὲ καὶ τὸ μὴ βίᾳ ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῷ προσκεῖσθαι ἐδήλωσεν ἐπὶ τῶν φύσει γινομένων ἐν ἡμῖν , ἃ καίτοι εἰδότων ἡμῶν γινόμενα , οὔπω ἐστὶν ἑκούσια , ὅτι μὴ ἐφ’ ἡμῖν ἐστιν ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπ’ αὐτὰ κινήσεως . ἢ βίᾳ . τὸ λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστι . ταῦτά ἐστιν ἀκούσια ὅσα ἀγνοεῖται ἢ μὴ ἀγνοεῖται μὲν μὴ ἐπ’ αὐτῷ δέ ἐστι , τουτέστι μὴ κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἀρχὴν γίνεται ἀλλὰ βίᾳ · ὡς ἀντὶ | τοῦ ἢ τὸ ἀλλὰ τίθεσθαι καὶ εἶναι ἀλλὰ βίᾳ . εἰπὼν δὲ μὴ ἐπ’ αὐτῷ δ’ ὄν , πῶς εἶπε τοῦτο , ἐδήλωσεν ἐπενεγκὼν τὸ βίᾳ , ὂν ἴσον ὡς εἰπεῖν τῷ ἀλλὰ βίᾳ · ὡς γὰρ τῷ μὴ ἐπ’ αὐτῷ ἀντὶ τοῦ βία κεχρημένος ἐδήλωσεν οἷον τὸ ἐγγηρᾶν ἢ ἀποθνήσκειν διὰ τὸ μὴ ἐν ἡμῖν εἶναι τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπ’ αὐτὰ κινήσεως . φύσεως γὰρ ὄντες θνητῆς οὐ κύριοί ἐσμεν τοῦ ἐπὶ τοῦτο μὴ ἐλθεῖν · ἀνάγκῃ γὰρ ἥκομεν . Ἔστι δὲ ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἀδίκων καὶ τῶν δικαίων . Εἰπὼν πρὸ ὀλίγου τὸ ἀδικεῖν καὶ τὸ δικαιοπραγεῖν ἐν τοῖς ἑκουσίως γινομένοις εἶναι καὶ διὰ τούτων τί ποτέ ἐστι τὸ ἀκούσιον ὑπομνήσας ἡμᾶς καὶ εἰπὼν ὅτι κτὰ συμβεβηκὸς γίνεται , ὃ κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἀρχὴν ποιήσας τις ἢ γνωρίζων τι τούτων ἐν οἷς ἐστιν ἡ πρᾶξις οὐχ ἑκὼν ποιεῖ , τοῦτο λέγεται καὶ ἐπὶ τῶν δικαίων καὶ ἐπὶ τῶν ἀδίκων εἶναι τὸ κατὰ συμβε - βηκός . ὁ γὰρ ποιῶν τι τῶν δικαίων ἄκων καὶ διὰ φόβον κατὰ συμβεβηκὸς δικαιοπραγεῖ · ὅτι γὰρ οἷς συμβέβηκε δικαίοις εἶναι ταῦτα ποιεῖν λέγει , οὐ μὴν ἁπλῶς οὐδὲ κυρίως καὶ μὴ ἑκών . οὐ γὰρ ἐν τούτῳ τὸ δικαιοπραγεῖν · ὁμοίως καὶ ὁ μὴ ἐκ τῶν ἀδίκων τι ποιήσας ὡς ὁ ἀναγκασθεὶς μὴ ἀποσοῦναι τὴν παρακαταθήκην , κατὰ συμβεβηκὸς ἀδικεῖ ( ὅτι γὰρ συμβέβηκε τῷ ὑπ’ αὐτοῦ πρασσομένῳ ἀδίκῳ εἶναι ) , οὐ μὴν ἁπλῶς · τὸ γὰρ ἀπλῶς ἦν ἐν τῷ ἑκόντα ποιεῖν αὐτά . λαβὼν δὲ ὅτι ἐν τοῖς ἑκουσίως γινομένοις ἐστὶ τό τε δικαιοπραγεῖν καὶ ἀδικεῖν , ὥσπερ καὶ τὸ ἑκουσίως ἢ ἀκουσίως τι ποιεῖν ἐν τοῖς ἐφ’ ἡμῖν , ἑξῆς τῶν ἑκουσίως γινομένων διαφοράς τινας δείκνυσι . τῶν γὰρ ἑκουσίως πρασσομένων τὰ μὲν προελόμενοι καὶ μετὰ προαιρέσεως ποιοῦμεν , τὰ δὲ οὐ προελόμενοι , ὥσπερ τὰ διὰ θυμόν . καὶ ὅτι γε ἔστι τινά , ἃ ἑκόντες ποιοῦμεν , οὐ προελόμενοι δέ , ἐνεδείξατο διὰ τὸ ὑπομνῆσαι ἡμᾶς ὅτι ἔνια ὧν ἑκόντες ποιοῦμεν οὐ προβουλευόμενοι ποιοῦμεν ἀλλ’ ἀπροβουλεύτως · ἦν δὲ ἡ προαίρεσις | τῇ βουλῇ · ὄρεξις " γάρ ἐστιν αὕτη βουλευτική , ὥστε οὐδὲ κατ’ ἀρετὴν καὶ κακίαν ταῦτα ἄν γένοιτο . τριῶν δὲ οὐσῶν βλαβῶν . διελὼν πρὸ ὀλίγου καθ’ ἑκάστας γε αὐτῶν ὁποῖά τε εἴδη καὶ ὁπόσα καὶ περὶ ποῖ ὄντα τυγχάνει ὕστερον ἐπι - σκέπτεσθαι , νῦν τοῦτο ποιεῖ . διελὼν γὰρ τὸ ἑκούσιον εἴς τε τὸ κατὰ προαίρεσιν καὶ εἰς τὸ χωρὶς προαιρέσεως , ἐπεὶ τῶν γινομένων τὰ μὲν ἀκουσίως γίνεται , τὰ δὲ ἑκουσίως , ἔστι δὲ ἡ ἀδικία βλάβη τις , ἀποδίδωσι νῦν ἡ πῶς γινομένη βλάβη ἀδικία . τῶν γὰρ βλαβῶν αἱ μὲν μετ’ ἀγνοίας τοῦ γινομένου γίνονται καί εἰσιν ἀκούσιοι , αἱ δὲ ἑκουσίως καὶ εἰδότων , καὶ τῶν μετ’ ἀγνοίας αἱ μὲν παράλογοι καὶ ἐκ παραδόξου γίνονται , αἱ δὲ τὸ μὲν ἀκούσιον ἔχουσιν , οὐ μὴν καὶ κατὰ <τὸ> παράλογον καὶ παράδοξον τὰς δὲ κατὰ ἄγνοιαν γινομένας βλάβας κοινῶς εἶπεν ἁμαρτήματα . μετὰ δὲ ταῦτα ὑποδιαιρέσεις αὐτῶν ποιεῖ · τὰς μὲν παραλόγως αὐτῶν γινομένας ἀτυχήματα καλῶν , τὰς δὲ μὴ παραλόγως ἁμαρτήματα ὁμωνύμως τῷ κοινῷ . εἴη δ’ ἄν παραλόγως γινόμενα τὰ σπάνια καὶ ἀπροσδόκητα , οἷον εἰ τὴν θύραν ἀνοίξαντος ἄφνω τινὸς ὁ πατὴρ παρεστὼς ἐπλήγη ἢ εἰ γυμναζομένου ἐν τῷ τοιούτῳ χωρίῳ καὶ ἀκοντίζοντος ἐν ᾧ οὐδεὶς ἐτύγχανεν ὤν , εὑρέθη τις τῶν οἰκετῶν ἀπὸ τύχης ὢν ἐν αὐτῷ καὶ περιπίπτων τῷ ἀκοντίῳ . τὰ γὰρ τοιαῦτα παράλογά τε καὶ ἀπροσδόκητα ὅσα δὲ μὴ ἔχει μὲν τὸ παράλογον , ἀγνοοῦντος μέντοι γίνεται ταῦτα ἁμαρτήματα . ὁ γὰρ ἐν ὁδῷ ἀκοντίζων , ἐν ᾖ εἰκὸς εἶναί τινα , καὶ τυχών τινος ἡμάρτηκε . καὶ αἱ τοιαῦται τῶν βλαβῶν ἁμαρτήματα καλοῦνται . Θεόφραστος μέντοι τὰ ἀτυχήματα οὐχ ὑπάγει τοῖς ἀδικήμασιν · ἔοικε δὲ μη | δὲ Ἀριστοτέλης . τίνα δὲ τὰ μετ’ ἀγνοίας γινόμενά ἐστι ; πάλιν αὐτὰ διδάσκει καὶ τίθησι πέντε . οὐ τοῦτο δὲ λέγει , ὅτι τὰ μετὰ ἀγνοίας γινόμενα περὶ τὴν τῶν πάντων τῶν προειρημένων ἄγνοιαν γίνεται , ἀλλ’ ὅτι περὶ τὶ τούτων ἀγνοη - θέν · ἱκανὸν γὰρ καὶ ἕν τι τούτων πρὸς τὸ γινόμενον ἐν ἀγνοίᾳ γενέσθαι . ταῦτα δέ , φησίν , ἔστι τό τε ὃν καὶ ᾧ καὶ ὃ καὶ οὗ χάριν καὶ ὥς ἐστι . τὸ μὲν ὅν , περὶ ὃν ἡ πρᾶξις , ᾧ δὲ τὸ ὄργανον , ὃ δὲ ἡ πρᾶξις αὐτή , οὗ δὲ χάριν τὸ τέλος , ὡς δὲ ὁ τρόπος . ὅταν μήτε ὅν , τουτέστι περὶ ὃν ἡ πρᾶξις · ὃ δὲ τῆς πράξεως αὐτῆς · περὶ ὃν μὲν γὰρ τὸν πατέρα τυχόν , ὃ δὲ ἡ πρᾶξις , ἡ τῶν μυστηρίων τυχὸν ἐκφορά , ὧ δὲ τὸ ὄργανον , τυχὸν τὸ ἀκόντιον ἢ ὁ καταπέλτης , οὗ δὲ τὸ τέλος , τυχὸν φίλτρον ἢ ὑπνωτικόν , ὡς δὲ ὑπνωτικὸν πιὼν τυχὸν λάθοι θανασίμῳ θανάσιμον ἐργασάμενος . ἢ οὐχ ὃν ἢ οὐχ ὡς . ἠρέμα γὰρ οἰόμενος πλήττειν ἔπληξε σφοδρῶς . ὅταν μὲν οὖν παραλόγως , τουτέστιν ἀπροσδοκήτως οὐ περὶ τὴν τοῦ ποιοῦντος ῥᾳθυμίαν γινομένη τὸ ἔξωθεν εἶναι τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν αἰτίαν , ὡς ὅταν τις δισκεύων ἔνθα οὐδεὶς ἦν , εἶτα ἔπληξέ τινα δισκεύων , ἀπὸ τύχης γέγονεν . ἀλλ’ ὀργίσας . τὸν θυμούμενόν φησι τῶν ἑκόντων εἶναι . τῶν γὰρ ἑκόντως ποιούντων , οὓς καὶ εἰδότας λέγει , οἱ μὲν καὶ προελόμενοι ποιοῦσιν , οἳ δ’ οὔ . τὰ μὲν οὖν μὴ προβουλευσαμένων γινόμενα ἀδικήματα λέγει . τοιαῦτα δὲ τὰ δι’ ὀργὴν γινόμενά φησι . τὰ γὰρ περὶ τὰς ὀργὰς ἁμαρτανόμενα ἀπροβουλεύτως γίνεται . τὰ δ’ ἄλλα πάθη ὅσα ἀναγκαῖα <ἢ> εἶεν ἄν ἔρωτες λῦπαι καὶ φόβοι · φυσικὰ γὰρ πάθη ταῦτα ( καὶ πολλὰ διὰ ταῦτα ἀπροβουλεύτως ἁμαρτάνεται ) , ἀναγκαῖα δὲ δίψα λιμός . καὶ γὰρ φο - βηθείς τις μὴ τρωθείη προλαβὼν ἔτρωσε καὶ ἔβλαψε προβουλευσάμενος | καὶ ἐρῶν ἐπείσθη κελεύσαντι τῷ ἐρωμένῳ οὐ προβουλευσάμενος καὶ λυπηθεὶς παρ’ αὐτὴν τὴν λύπην , ἐποίησέ τι ὃ εἰ ἐσχόλασε τῷ βουλεύσα - σθαι οὐκ ἐποίησε . καὶ ἔπιε δέ τις ἀλλότριον πόμα ἢ σιτία ἥρπασε διὰ λιμόν , ὧν εἰ ἐβουλεύσατο οὐδὲν ἐποίησεν . ὁ δὴ τούτων τι πράξας , διότι μὲν εἰδὼς καὶ ἑκὼν ἐποίησεν ἀδικεῖ , ὅτι δὲ μὴ προελόμενος οὐδέπω ἄδικος · ὁ δὲ ἐκ προαιρέσεως βλάπτων οὐ μόνον ἀδικεῖ ἀλλ’ ἤδη μοχθηρὸς καὶ ἄδικος ἔσται · ὡσαύτως καὶ ὁ διὰ θυμόν τι ποιήσας εἰδὼς μὲν ἐποίησε καὶ ἑκών , οὐ προβευλεύσας δὲ οὐδὲ προελόμενος . ὁ γὰρ ὑβρισθεὶς καὶ διὰ τοῦτο τρώσας οὐκ ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀρχὴν ἔσχεν ἀλλ’ ἐν τῷ ὑβρικότι . ὁ γὰρ ὀργίσας τὸ πᾶν εἴργασται . τοῦτο δὲ προσέθηκεν ἐπεὶ προεῖπεν ὅτι τὰ διὰ θυμὸν πραχθέντα ὑπὸ εἰδότων μὲν γίνεται , οὐ μὴν κατὰ προαίρεσιν , οὐδὲ γὰρ προβουλευσαμένων . ἔτι δὲ οὐδὲ περὶ τοῦ γενέσθαι ἢ μή . Καὶ τοῦτο σημεῖον παρέχεται τοῦ τοὺς διὰ θυμόν τι πράξαντας μὴ ἐπιβούλως μηδὲ ἀπὸ κακίας πεποιηκέναι , ὃ οὐ ποιοῦσιν οἱ ἐξ ἐπιβουλῆς ἀδικοῦντες . ὁμολογοῦντες γὰρ τὸ γεγονέναι διαμφισβητοῦσι περὶ τοῦ δι - καίως αὐτὸ πεποιηκέναι . ὡς γὰρ ἠδικημένοι οἱ δι’ ὀργήν τι ποιοῦντες καὶ ἀμυνόμενοι τοὺς πράξαντας ποιοῦσιν . ἐπὶ φαινομένῃ γὰρ ἀδικία ἡ ὀργή ἐστι . διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ δικαίως πεποιηκέναι ἀμφισβητοῦσιν . οἱ μὲν γὰρ ἐν τοῖς συναλλάγμασι βλάπτοντες περὶ τοῦ γεγονέναι ἀμφισβητοῦσιν · τὸ γὰρ δρᾶμα ἀμφισβητοῦσιν ἅτε ἐξ ἐπιβουλῆς ποιοῦντες τοιοῦτον , οἱ μὲν ἀποδεδωκέναι τὸ ὀφειλόμενον λέγοντες , οἱ δὲ μὴ κεκομίσθαι , ὧν ἀνάγκη τὸ ἕτερον εἶναι πάντως . κακὸν μὲν γάρ τις | εἴη διὰ λήθην ποιῶν ἢ δι’ ἄγνοιαν ἐπὶ δὲ τῶν διὰ θυμὸν παθῶν περὶ μὲν τοῦ γεγονέναι τὸ πρᾶγμα ὁμολογοῦσιν οἱ πεποιηκότες , περὶ δὲ τοῦ δικαίως ἢ ἀδίκως ἢ μὴ δικαίως ἡ ἀμφισβήτησις τῷ πεποιηκότι καὶ τῶ πεπονθότι . οὐ γὰρ ὥσπερ ἐν τοῖς συναλλάγμασιν . οἱ γὰρ ἐν τοῖς συναλλάγμασι βλάπ - τοντες περὶ τοῦ γεγονέναι ἀμφισβητοῦσιν , οἱ μὲν ἀποδεδωκέναι φέρε εἰπεῖν τὸ ὀφειλόμενον λέγοντες , οἱ δὲ μὴ κεκομίσθαι . ἄν δ’ ἐκ προαιρέσεως βλάψῃ , ἀδικεῖ · ὅτι μηδέπω ἄδικος μηδὲ ἀδικεῖ διὰ πάθος τι ποιήσας . διὰ πλειόνων περιστήσας τὸ τοῖς προειρημένοις ἀκόλουθον ἐπιφέρει , ὅτι ὁ ἐκ προαιρέσεως βλάπτων ἀδικεῖ . τὸ δὲ κατὰ ταῦτα ἤδη τὰ ἀδικήματα , τουτέστι κατὰ τὰς τοιαύτας βλάβας βλάπτων ἤδη καὶ ἄδικός ἐστιν · ἀδικήματα γὰρ εἶπε τὰς βλάβας . ὅταν οὖν κατὰ προαίρεσιν βλάπτῃ τις ἡ νέμων αὑτῷ τὸ πλέον παρὰ τὸ ἀνάλογον ἢ πλεονεκτῶν καὶ τὸ ἴσον παραβαίνων , οὗτος ἤδη ἄδικος , ὡς δὲ ἄδικος μὲν καὶ ἀδικεῖ ὁ κατὰ προ - αίρεσιν βλάπτων ὁ δὲ εἰδὼς μέν , μὴ κατὰ προαίρεσιν δὲ πράττων οὐκ ἀδικεῖ · ἀδίκημα μέντοι τὸ γινόμενόν ἐστιν . οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τοῦ δικαίου . ὁ μὲν γὰρ πρὸς τῷ εἰδέναι καὶ κατὰ προαίρεσιν δίκαια ποιῶν δίκαιος , ὁ δὲ εἰδὼς μέν , μὴ κατὰ προαίρεσιν δὲ ποιῶν , δικαιοπραγεῖ μέν , οὐ μέντοι καὶ δίκαιός ἐστι . τῶν δ’ ἀκουσίων . πάντες γὰρ ὅσοι ἐξ ἐπι - βουλῆς βλάπτουσιν , ἐπεὶ μὴ ἀγνοοῦντες ποιοῦσιν , ἤδη διὰ κακίαν καὶ μοχ - θηρίαν οὗτοι βλάπτουσιν . ἀκούσια δὲ νῦν ἔοικε λέγειν πάντα τὰ μὴ κατὰ προαίρεσιν γινόμενα . τὰ γὰρ διὰ πάθος γινόμενα πρὸ ὀλίγου ἑκούσια μὲν εἶπεν , ἀπροαίρετα δέ , νῦν δὲ τοῖς | ἀκουσίοις ὑποτάσσει καὶ ταῦτα . καθόσον μὲν γὰρ οὐ δι’ ἄγνοιαν γίνεται ἑκουσίως γίνεσθαι δοκεῖ , καθόσον δὲ οὐ κατὰ προαίρεσιν ἀκουσίως · τῶν δὴ ἀκουσίως γινομένων ὅσα πρὸς τῷ ἀγνοεῖν καὶ δι’ ἄγνοιαν γίνεται , ταῦτα συγγνώμης ἄξια . δι’ ἄγνοιαν εἶπε γίνεσθαι ἐφ’ ὧν τὸ καθ’ ἕκαστά τι ἐν οἷς ἡ πρᾶξις , ( 7 . ) ἦν καὶ κυρίως ἀκούσια . ὅσα δὲ οὐ δι’ ἄγνοιαν γίνεται ἀγνοούντων δέ ἦν δὲ ταῦτα τὰ περὶ τὴν τοὐ καθόλου καὶ τοῦ προσήκοντος ἄγνοιαν ἁμαρτήματα . ταῦτα δὲ ἦν τὰ διά τι πάθος γινόμενα ) , τούτων φησὶν ὅσα διὰ πάθος γίνεται μὴ ἀνθρωπικὸν μήτε φυσικὸν οὐ συγγνωμονικά . ἐπιζητήσαι δ’ ἄν τις εὐλόγως τί μὲν τὰ φυσικά , τί δὲ τὰ ἀνθρωπικὰ πάθη λέγει . εἰ γὰρ λέγει ταῦτα λύπην ἡδονὴν φόβον ἔλεον καὶ τὰ τούτοις ὅμοια , οὐ μόνον ἄν λέγοι συγγνώμης ἄξια εἶναι τὰ δι’ ἄγνοιαν γινόμενα , ἃ καὶ κυρίως ἦν ἀκούσια , ἀλλὰ καὶ τῶν ἑκουσίων πολλά τε καὶ πολλοὶ τῶν ἐν τοῖς πάθεσι τούτοις ὄντων εἰδότες καὶ ἑκόντες ἁμαρτάνουσιν , ὡς ἔδειξεν ἐν τῷ τρίτῳ . ἢ διαφέροι ἄν καὶ ἐν τούτοις τὸ προαιρούμενον αὐτὰ πράττειν ᾗ προαιρούμενον καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡ μὲν ἀκρασία οὐκ ἀδικία , ἡ δὲ ἀκολασία κακία ; φυσικὰ δὲ καὶ ἀνθρώπινα λέγοι ἄν πεῖναν δίψαν καὶ ὅσα τούτοις ἕπεται , μᾶλλον δὲ περὶ τὰ ἀναγκαῖά ἐστιν ὧν χωρὶς ἀδύνατον εἶναι . ὁ γὰρ διὰ λιμὸν καὶ τὴν τῶν ἀναγκαίων ἐπιθυμίαν τε καὶ ἀπορίαν ἁμαρτάνων συγγωστός , ὁ δὲ τοιᾶσδέ τινος ἐπιθυμίᾳ τροφῆς καὶ τοιοῦδέ τινος ἐπιθυμίᾳ οἴνου , οὐκ ἔστι συγγνώμης ἄξιος . οὐκέτι γὰρ ἡ τῶν τοιούτων ἐπιθυμία φυσικὸν πάθος καὶ συνᾴδοι ἂν οὕτως λεγόμενα τοῖς ἐν τῷ τρίτῳ · εἰ δὲ μή , διαφωνίαν ἔχει τινὰ νῦν · τῶν δὲ ἀκουσίων εἶπεν ἀντὶ τοῦ τῶν φύσει γινομένων ἀκουσίων · οὐ γὰρ ἀληθῶς ἀκούσια τὰ διὰ πάθος · δῆλον δὲ ἐκ τοῦ μηδὲ συγγνώμης ἀξιοῦσθαι . Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις . | Εἰπὼν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν τί τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι καὶ ὁσαχῶς , νῦν ἀπορεῖ εἰ ἔστι καὶ ἑκόντα ἀδικεῖσθαι , καὶ τὰ τοῦ Εὐριπίδου παρατίθεται ἰαμβεῖα ἐκ τοῦ Βελλεροφόντου μαρτυρίαν · ὃ μὴ ἀποδεχόμενος προσέ - θηκε τὸ ἀτόπως · παρὰ λόγον γὰρ τὸ εἰρημένον καὶ ἄτοπον τὸ ἢ θέλουσαν ὑπὸ ἑκόντος ἀνῃρῆσθαι τοῦ παιδὸς ἢ μὴ θέλουσαν ἢ ] θέλουσαν ἀναιρεθῆναι ὑπὸ ἄκοντος [ ἀναιπεθῆναι ] τοῦ παιδός · τοῦτο δὲ ἢ ἰδίως τῷ Εὐριπίδῃ εἰρη - μένῳ ἐπιφέρει παντελῶς γὰρ ἄτοπον τὸ ἢ θέλουσαν οὐκ ἑκών ) ἢ καθόλου προδιορθούμενος ὡς ἄτοπον τὸ λέγειν ἑκόντα τινὰ ἀδικεῖσθαι , ὅτι αἰτία οὐκ εὔλογος συνέστηκε . διὰ δὴ τοῦτο αὐτὸ τὸ εἰρημένον ὑπεύθυνόν ἐστι . ζητεῖ δὲ ὅλως εἰ ἔστιν ἑκόντα ἀδικεῖσθαι ἢ ὥσπερ τὸ ἀδικεῖν ἑκούσιόν ἐστι τούτῳ γὰρ ὁ ἀδικῶν ὁρίζεται τῷ ἑκὼν καὶ κατὰ προαίρεσιν βλάπτειν ) , οὕτω καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι πᾶν ἀκούσιον ἀντικείμενόν τε τῷ ἀδικεῖν ἢ καὶ τὸ αὐτὸ πᾶν ἑκούσιον καὶ τὸ ἀδικεῖν . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ δικαιοῦσθαι τὴν αὐτὴν ἀπορίαν φησὶ καὶ ζήτησιν εἶναι ἥνπερ ἐπὶ τοῦ ἀδικεῖσθαι . καὶ διὰ τί , λέγει · ἐπεὶ γὰρ τὸ δικαιοπραγεῖν πᾶν ἑκούσιον , ὥσπερ καὶ τὸ ἀδικεῖν ἀντικείμενον ( ἀντίκειται δὲ ὡς τὸ ἀδικεῖν τῷ ἀδικεῖσθαι , οὕτω τὸ δικαιοπραγεῖν τῷ δικαιοῦσθαι , ὁμοίως δ’ ἂν καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι ἔχοι ἄν ἑκάτερον αὐτῶν ) , ἢ ὡς ἀκούσιον εἴη ἀντικείμενον τούτῳ ὡς ἀντίκειται ὄντι ἑκουσίῳ ἢ ὡς ἑκούσιον ἑκουσίῳ . ἔστι δὲ δικαιοῦσθαι τὸ ὑπὲρ τοῦ δικαίου ἀνισοῦσθαι κατὰ τὸ ἐπανορθωτικὸν δίκαιον . αὐτὸς μὲν οὖν φησιν , ὁμοίως ἔχει τὸ ἀδικεῖσθαι πρὸς τὸ ἀδικεῖν καὶ τὸ δικαι - οῦσθαι πρὸς τὸ δικαιοπραγεῖν καὶ γὰρ ἐν τούτῳ ὁ μέν τίς ἐστι τὰ ἀλλότρια λαμβάνων καὶ πλεονεκτῶν , ὃς οὐκ ἄκων ἔχει ταῦτα , ὁ δὲ ἐλαττούμενος , ἐφ’ οὗ τὸ | ἑκούσιόν τε καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι κατηγορεῖται . εἰ δὲ ἰδίως δικαιοῦσθαι λέγοιεν οἱ ἠδικηκότες ἐπανορθούμενοι καὶ ἐξισούμενοι τῇ ἀφαι - ρέσει οὗ ἐπλεονέκτησαν καὶ ὥσπερ κολαζόμενοι , καὶ οὕτως ἄν ὅμοιον εἴη τὸ ἀδικεῖσθαι καὶ τὸ δικαιοῦσθαι · ἄμφω γὰρ ἀκούσια . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ δικαιοῦσθαι . ἡ αὐτή φησι ζήτησις καὶ ἐπὶ τοῦ ἀδικεῖσθαι εἰπεῖν ἔστιν ἀκούσιον ἢ οὔ ἢ μᾶλλον ἑκούσιον , ἐπεὶ τὸ δικαιοπραγεῖν πᾶν ὃ ἐστιν ἀντικείμενον αὐτῷ ἑκούσιον εἶναι λέγει . Ἄτοπον δ’ ἄν δόξειεν . Ὅτι μὴ οἷόν τε λέγειν πᾶν τὸ δικαιοῦσθαι ἑκούσιον , προστίθησι λέγων ἔνιοι γὰρ δικαιοῦνται οὐχ ἑκόντες . εἶεν δ’ ἄν οὗτοι ἠδικηκότες ὧν πλέον ἐχόντων ὁ δίκαιος ἀφαιρεῖται . ἔοικε δὲ διὰ τούτων συγχωρεῖν τὸ μὴ μόνον τοὺς ἠδικηκότας ἐπὶ τῇ ὑπὲρ τοῦ δικαίου ἐπανορθώσει δικαι - οῦσθαι ἀλλὰ καὶ τοὺς ἠδικημένους · οὗτοι γὰρ εἶεν μὴ ἄκοντες ἀλλ’ ἑκόντες δικαιούμενοι ὅσοι ἐλαττοῦνται , οἱ δὲ ἄκοντες ὅσοι ἐπλεονέκτουν · οἱ δὲ ἄκοντες οὐδένα ἐπλεονέκτουν . ἢ εἰπεῖν δεῖ ὡς τὸ ἀδικεῖν πᾶν ἑκούσιον ὁμοίως καὶ τὸ δικαιοπραγεῖν , οὕτω τὰ τούτῳ ἀντικείμενα τό τε ἀδικεῖσθαι καὶ τὸ δικαιοῦσθαι ἔχειν ὡς ἑκάτερον αὐτῶν , ἢ πᾶν ἑκούσιον εἶναι . ἢ πᾶν ἑκούσιον . δεικνὺς ὅτι μὴ οἷόν τε πᾶν τὸ δικαιοῦσθαι ἑκούσιον εἶναι · εἴη δ’ ἄν δεδειχὼς ὅτι πᾶν ἄρα ἀκούσιον , καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ δεδειγμένον , ἐκ τῶν ἐπιφερομένων δῆλον · πότερον ὁ τὸ ἄδικον πεπονθώς · ἀντὶ τοῦ ὁ δικαιωθείς , εἴ γε μὴ πᾶν τὸ δικαιοῦσθαι ἑκούσιον εἶναι δοκεῖ . οὐδὲ γὰρ τῷ πλεονεκτοῦντι καθ’ αὑτό ἑκούσιον · ἢ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ πράττειν καὶ ἐπὶ τοῦ πάσχειν ἐστίν . ἀπορήσας εἴ ἔστιν ἀδικεῖσθαι ἑκόντα καὶ κοινοποιήσας τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τοῦ δικαιοῦσθαι ὡς ὁμοίως ἔχοντος ἐκείνου τε πρὸς τὸ ἀδικεῖν καὶ τοῦ δικαιοῦσθαι πρὸς τὸ δικαιο - πραγεῖν καὶ ὀφειλόντων | αὐτῶν ἢ ἀμφοτέρων ἑκουσίων εἶναι ἢ ἀκουσίων . καὶ ἐπεὶ μὴ οἷόν τε τὸ δικαιοῦσθαι ἑκούσιον πᾶν λέγειν , προσθεὶς νῦν πειρᾶται δεικνύναι , πῶς οἷόν τε ἑκάτερον αὐτῶν [ δεικνύμενον ] πῶς μὲν ἀκούσιον , πῶς δὲ ἑκούσιον λέγειν · διό φησιν ὥσπερ ἐπὶ τοῦ πράττειν ἔχει πράττειν δὲ ἦν τό τε ἀδικεῖν καὶ τὸ δικαιοπραγεῖν ) , οὕτως ἕξει καὶ ἐπὶ τοῦ πάσχειν ( πάσχει δέ ἐστι τό τε ἀδικεῖσθαι καὶ τὸ δικαιοῦσθαι ) . ἐπεὶ δὲ τοῦ ἀδικεῖν καὶ τοῦ δικαιοπραγεῖν ἦν τὸ μὲν καθ’ αὑτό , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τούτων ἕξει . ὡς οὖν ἐπ’ ἐκείνων λέγεται τὸ διττόν ἀδικεῖν τε γὰρ ἦν τὸ μὲν καθ’ αὑτό , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός ) , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ δικαιοπραγεῖν . καὶ τὸ μὲν ἀδικεῖν καθ’ αὑτὸ καὶ τὸ δικαιοπραγεῖν καθ’ αὑτὸ αὑτὸ ἑκούσια , τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός . ἑκούσια δὲ οὕτως φησὶν ἔχειν καὶ ἐπὶ τοῦ ἀδικεῖσθαι <καὶ> δικαιοῦσθαι καὶ ἔσεσθαι ἑκάτερον καὶ τούτων διττόν , καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι καὶ τὸ δικαιοῦσθαι . ἐπεὶ γὰρ ἔστι τὰ ἄδικα πάσχειν τε καὶ βλάπτεσθαι ἑκόντα καὶ ἄκοντα , ὁ μὲν ἑκὼν ταύτα πάσχων κατὰ συμβεβηκὸς ἄν εἴη ἀδικούμενος , ὡς δείξει , καὶ εἴη ἄν οὗτος ἀντικείμενος τῷ κατὰ συμβεβηκὸς ἀδικοῦντι , οὕτως ἔχων οὗτος τὸ πάσχειν τε καὶ ἀδικεῖσθαι ὡς ἐκεῖνος τὸ ποιεῖν καὶ ἀδικεῖν , κατὰ συμβεβηκός . ὅ τε ποιῶν ἀδικεῖ , ἄκων γάρ , καὶ ὁ πάσχων ἀδικεῖται , ἑκὼν γάρ . ὁ δὲ καὶ ἄκων τὰ ἄδικα πάσχων καὶ βλαπτόμενος ἁπλῶς ἄν εἴη ἀδικούμενος , ἀντικείμενος τῷ ἁπλῶς ἀδικοῦντι καὶ τούτων ὡς ὁ ἀδικῶν ἔχει τὸ ἀδικεῖν ( ἁπλῶς γὰρ διότι ἑκών ) , οὕτως καὶ ὁ ἀδικούμενος τὸ ἀδικεῖσθαι ( ἁπλῶς γὰρ οὗτος , ἄκων δέ ) . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ δικαιοῦσθαι · ὁ μὲν κατὰ συμβεβηκὸς δικαιούμενος ἑκὼν δηλονότι πάσχει τὰ δίκαια , ἀντικείμενος τῷ κατὰ συμβεβηκὸς δικαιοπραγοῦντι , ὅς ἐστιν ἄκων τὰ δίκαια ποιῶν . εἴη δ’ ἄν οὗτος δικαιούμενος μόνος , ὁ ἀδικήσας καὶ ἐπανορθούμενος . ἰ δ’ ἔστιν ἁπλῶς τὸ ἀδικεῖν . Μεταβαίνει ἐπὶ τὸ δεύτερον πρόβλημα τὸ εἰ αὐτός τις αὑτὸν ἀδικεῖ καὶ εἰ ἑκών τις ὅλως ἀδικεῖται . διὸ εὐλόγως προστέθειται ἡ προειρημένη ἀπορία τῇ πρώτῃ · τὸ πρῶτον δὲ * * * δείκνυσιν δὲ ὅσον ἐπὶ τῷ λόγῳ τῷ ἀποδεδομένῳ τοῦ ἀδικεῖν , ὡς ἀδικήσει τις αὐτὸς αὑτόν . εἰ γὰρ ἔστιν ἀπλῶς καὶ χωρὶς προσθήκης τὸ ἀδικεῖν τὸ βλάπτειν ἑκόντα τινά , τὸ δὲ ἑκόντα ἐστὶ τὸ μὴ δι’ ἄγνοιαν ἀλλ’ εἰδότα ταῦτα ἐν οἷς ἡ πρᾶξις , εἴη ἄν αὑτὸν ἀδικεῖν · ὁ γὰρ ἀκρατὴς ἑκὼν ἀδικεῖ αὑτόν . εἰ γὰρ εἰδὼς τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ μὴ ἀγνοῶν τὰ εἰς βλάβην αὑτοῦ πράσσει , [ εἰ δὲ ἑκὼν αὑτὸν ἀδικεῖ αὐτός τε εἰδὼς τὰ καθ’ ἕκαστα καὶ μὴ ἀγνοῶν τὰ εἰς βλάβην αὐτοῦ πράττει , εἰ δὲ ] ἑκὼν αὑτόν βλάπτει , καὶ βλάπτοιτο ἄν ἑκών , ὥστε καὶ ἀδι - κοῖτο ἄν ἑκὼν · ἀλλὰ καὶ ὑπ’ ἄλλου ἑκών τις δι’ ἀκρασίαν βλάπτοιτο ἑκόντως , ὥστε καὶ ἀδικοῖτο ἄν ἑκόντως . ὁ γὰρ ἀκρατῶς ὑπὸ ἐρωμένης ἀποσυλώμενος τὰ αὑτοῦ ἑκὼν βλάπτεται . ἢ οὐκ ὀρθὸς ὁ διορισμός ; τῷ τοῦ ἀδικεῖν διορισμῷ τὸ λεῖπον προστίθησιν , οὗ προστεθέντος οὔτε ἑαυτόν τις ἀδικήσει εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς οὔτε ἑκὼν ἀδικήσει . ἔστι δὲ ὃ προ - στίθησι τὸ παρὰ τὴν τοῦ βλαπτομένου βούλησιν . τότε γὰρ ἀδικήσει ὁ ἀδικῶν , ὅταν ἑκὼν βλάπτῃ παρὰ τὴν βούλησιν τοὐ βλαπτομένου . βλάπτεται τι μὲν γάρ τις ἑκὼν καὶ τὰ ἄδικα πάσχει , ἀδικεῖται δὲ οὐδεὶς ἑκών · τὸ γὰρ παρὰ τὴν βούλησιν τὴν αὑτοῦ βλάπτεσθαι ἀδικεῖσθαί ἐστι καὶ τὸ ἀδικεῖν τὸ ἑκόντα βλάπτειν παρὰ τὴν βούλησιν τοῦ βλαπτομένου . ὁ δὲ ἀκρατὴς ἑαυτὸν βλάπτων , ἤτοι παρὰ τὴν αὑτοῦ βούλησιν τοῦτο ποιεῖ καὶ οὐκ | ἀδικεῖ ( εἰ δὲ μὴ ἀδικεῖ , οὐδ’ αὑτόν ) ἢ οὐδὲ παρὰ τὴν αὑτοῦ βούλησιν λῆσιν ποιεῖ ἀλλ’ ἑκὼν καὶ εἴη ἄν καὶ βλαπτόμενος . οὐκ ἀδικεῖται ὑπ’ ἄλλου τε ἑκὼν βλαπτόμενος · οὐκ ἀδικεῖται , ὅτι ἑκών · ὁ δὲ οὕτως βλαπτόμενος οὐκ ἀδικεῖται , ὅτι μὴ παρὰ τὴν βούλησιν τὴν αὑτοῦ βλάπτεται . ὁ δὲ ἀκρατὴς ὃ οὐκ οἴεται . ἡ δύναμις τῆς λέξεως αὕτη ἄν εἴη . οὐδὲ ὁ ἀκρατής , τοῦτο προσυπακοῦσαι δεῖ , ὅτι ὑφ’ ἑαυτοῦ ἀδικεῖται · ἑκὼν γὰρ βλάπτεται , εἴ γε καὶ ἑκὼν βλάπτει αὑτόν ( ἦν δὲ τοῦτο ἀδικεῖσθαι ) , ἀλλὰ πράττει μὲν παρὰ τὴν βούλησιν ἃ πράττει , οὐ μὴν καὶ ἄκων . τὸ δὲ ἑξῆς τοῦ παρὰ τὴν βούλησιν αὐτὸν πράττειν ἃ πράττει δεικτικόν ἐστιν . ἐπ’ αὐτῷ γὰρ τὸ μὴ πράττειν καὶ τὸ μὴ κινεῖν τὰ ὀργανικὰ μόρια ἐπὶ τοῦτο καὶ αὑτῷ αἴτιος τοῦ ἡττᾶσθαι ὑπὸ τῆς ἡδονῆς , ὥστε μήτε ἀγνοῶν τὰ ἐν οἷς ἡ πρᾶξις τῆς βίας ἑαυτοῦ αἴτιος , ἑκὼν ποιεῖται τὰ βλαβερὰ εἰς ἑαυτόν . εἰ δὲ καὶ ἑκὼν ποιεῖ , καὶ παρέχει ἑκών · εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἀδι - κεῖται . ὁ δὲ τὰ αὑτοῦ διδούς , ὥσπερ Ὅμηρός φησιν · ὅτι μηδὲ οἱ τοι - οῦτοι ἀδικοῦσιν αὑτοὺς ἢ ἑκόντες , ἀδικοῦσι γὰρ ὅσοι τε ἀκρατεῖς , προιέμενοι τὰ αὑτῶν ἑκόντες , ὅ τε Γλαῦκος ὁ παρ’ Ὁμήρῳ χρυσᾶ ἀντὶ χαλκείων δοὺς δείκνυσι προσχρώμενος τῷ ἐπ’ αὐτοῖς εἶναι τὸ μὴ διδόναι , ὥστε ἐπ’ αὐ - τῷ ὄντος τοῦ μὴ διδόναι τὰ ἑαυτῶν ἑκόντες διδόασιν . εἰ δὲ ἑκόντες διδόασιν , ἡ δὲ δόσις ἐστὶν αὐτοῖς βλαβερά , ἑκόντες ἄρα βλάπτονται . τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι οὐκ ἦν ἐν τῷ ἑκόντα βλάπτεσθαι ἀλλ’ ἐν τῷ ἄκοντα . τὸ γὰρ ἀδικεῖσθαι τὴν ἀρχὴν οὐκ ἐν αὐτῷ ἔχει ἀλλ’ ἐν τῷ ἀδικοῦντι · οὐ γάρ ἐστιν ἑκούσιον . δῆλον δὲ καὶ ἐκ τούτου , ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ ἀδικουμένου τῷ τῆς βουλήσεως ὀνόματι ἐχρήσατο ἀντὶ τοῦ ἑκουσίου · καὶ γὰρ ὁ Γλαῦκος | ἑκὼν μὲν βλάπτεται , οὐ μὴν καὶ κατὰ τὴν βούλησιν . οὐ γὰρ οἰόμενος αὑτῷ κακὸν εἶναι τὸ ταῦτα διδόναι ταῦτα δίδωσιν . ἔτι δ’ ὧν προειλόμεθα . Δόξει μὲν ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει λέγειν περὶ τῶν δύο ἀποριῶν ἃς νῦν προτίθησιν ὡς δεομένας καὶ αὐτὰς λόγου τινός , ὡς ἤδη περὶ αὐτῶν προειρη - κώς . τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχει · οὐδαμοῦ γὰρ αὐτῶν μνημονεύει . ἀλλ’ ἔστιν ὃ λέγει ὅτι ἐπὶ τῇ προθέσει ᾗ προεθέμεθα ἦν δὲ αὕτη τὸ τὸν περὶ δικαι - οσύνης λόγον πληρῶσαι ) δύο ἐστὶ τὰ λειπόμενα , περὶ ὧν εἰπεῖν δεῖ · ἔστι δὲ τὰ δύο ἆ προστίθησιν ὡς ἀπορεῖσθαι δυνάμενα καὶ δεόμενα προσδιο - ρισμοῦ τινος ἓν μὲν πότερός ἐστιν ὁ ἀδικῶν , πότερον ὁ νέμων παρὰ τὴν ἀξίαν τὸ πλέον ἢ ὁ λαβὼν παρὰ τοῦ νείμαντος τὸ πλέον καὶ ἔχων · ἕτερον δὲ εἰ ἔστιν αὑτὸν ἀδικεῖν . ἤρτηται δὲ ἡ δευτέρα ἀπορία ἐκ τῆς πρώτης , ὡς καὶ αὐτὸς λέγει . διὸ καὶ πάλιν αὐτῆς ἐμνημόνευσε , καίτοι περὶ αὐτῆς εἴρηκε πρὸ ὀλίγου . ἔτι δὲ οὐδὲ ὁμοίως δύναται νῦν ἀπορούμενον τὸ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς . ἐκεῖνος μὲν γὰρ οὐ κατὰ τὴν βούλησιν ποιῶν οὐδὲ ἠδίκει , ὁ δὲ δίκαιος κατὰ τὴν βούλησιν ποιεῖται τὴν νομὴν . ἔστι δὲ τὸ ἀπορούμενον ἐπὶ τοῦ πρώτου ῥηθέντος , ὅτι εἰ ἐνδέχεται τὸν ἀδικοῦντα εἶναι τὸν ἀνίσως διανέμοντα καὶ μὴ τὸν ἔχοντα καὶ μὴ λαμβάνοντα τὸ πλέον , ἔσται αὑτὸν ἀδικεῖν . εἰ γάρ τις νέμων τι ἄλλῳ πλέον ἑαυτοῦ νέ - μει , ὃ οἱ ἐπιεικεῖς μάλιστα ποιοῦσιν , αὑτὸν ἀδικήσει . εἰ γὰρ ὁ ἀνίσως νέμων ἀδικεῖ , ἀδικεῖται δὲ ὑπὸ τούτου ὁ τὸ ἔλαττον λαμβάνων , αὐτὸς δέ ἐστι παρ’ αὐτοῦ τὸ ἔλαττον λαμβάνων ἀνίσως νέμοντος , αὐτὸς ἂν αὑτὸν ἀδικοίη · ὅπερ οὐκ ἐδόκει οἷόν τε εἶναι . λύει δὲ τοῦτο πρῶτον μὲν τῷ τὸν ἐπιεικῆ ἐν τῇ αὑτοῦ νομῇ μὴ ἁπλῶς αὑτῷ τὸ ἔλαττον νέμειν ἀλλὰ τοῦ διδομένου λαμβάνειν ἔλαττον , διὰ δὲ τοῦτο ἄλλου τινὸς μείζονος ἀγαθοῦ πλεονεκτεῖν ( δό | ξης γάρ ) ἢ τοῦ ἁπλῶς καὶ κυρίως ἀγαθοῦ . ὥστ’ οὐκ ἔλαττόν ἐστιν αὑτῷ νέμειν , οὐδὲ ἐλαττοῦται . δεύτερον δὲ ὅτι μὴ παρὰ τὴν αὑτοῦ βούλησιν μηδὲ ἄκων ἐλαττοῦται καὶ βλάπτεται · ἦν δὲ ἐν τούτῳ τὸ ἀδικεῖσθαι , οὐκ ἐν τῷ ἁπλῶς βλάπτεσθαι . εἰ δὲ μηδὲ ἀδικεῖται αὐτός , οὐδ’ ἄν ἀδικοίη ἐν τῇ οὕτω γινομένῃ ἀνίσῳ νομῇ . πᾶς γὰρ ὁ ἀδικῶν τινὰ ἀδικεῖ , ὁ δὲ οὕτω νέμων οὔτε τὸν ᾧ τὸ πλέον νέμει ἀδικεῖ οὔτε αὑτὸν τὸν ᾧ τὸ ἔλαττον . εἰ γὰρ ἐνδέχεται τὸ πρότερον λεχθέν , τὸ ἀπο - ρούμενον ἐπὶ τοῦ πρώτου λεχθέντος τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι εἰ ἐνδέχεται τὸν ἀδικοῦντα τὸν ἀνίσως διανέμοντα καὶ μὴ τὸν ἔχοντα καὶ λαμβάνοντα τὸ πλέον , ἔσται αὑτὸν ἀδικεῖν · καὶ πῶς , οὕτως δείκνυται . εἰ γὰρ ὁ ἀνίσως νέμων ἀδικεῖ , ἀδικεῖται δὲ ὑπὸ τούτου ὁ τὸ ἔλαττον λαμβάνων , αὐτὸς δέ ἐστιν ὁ παρ’ ἑαυτοῦ τὸ ἔλαττον λαμβάνων , ἀνίσως νέμοντος , αὐτὸς ἄν ἑαυτὸν ἀδικοίη , ὅπερ οὐκ ἐδόκει οἷόν τε εἶναι . λύει δ’ ἐπάγων φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ὁ διανέμων ἀδικεῖ . λύσας τὸ δοκοῦν ἐνίστασθαι , τὸ εἶναι τὸν ἀδικοῦντα τὸν νέμοντα ἀδίκως , δῆλόν φησιν εἶναι ὅτι ὁ ἀδίκως διανέμων ἄνισός ἐστι καὶ παρὰ τὴν ἀξίαν ἀλλ’ οὐχ ὁ ἔχων τὸ πλέον . καὶ δῆπροεθέμεθα λόν ἐστιν ἐξ οὗ προστίθησι τὸ ἀλλ’ οὐχ ὁ τὸ πλέον ἔχων <ἀεί> τὸ ἀεὶ προσέθηκεν ὅτι δείξει καὶ τὸν ἀδίκως νέμοντα πλέον ἔχοντα , ὥστε καὶ οὗτος ἀδικῶν πλέον ἔχει . οὐ μὴν πᾶς ὁ τὸ πλέον ἔχων ἀδικεῖ . οὐ γὰρ πᾶς ὁ τὸ πλέον ἔχων ἐν νομῇ ἤδη ἀδικεῖ · καὶ γὰρ ὁ παρ’ ἄλλου λαβὼν ἄκων μὲν καὶ χωρὶς πραγματείας . οὐ γὰρ ᾧ τὸ ἄδικον ὑπάρχει , ἤδη καὶ ἀδικεῖ , ἀλλὰ δεῖ πρὸς τούτῳ καὶ ἑκόντα τοῦτο ποιεῖν καὶ ἃ ἐν τοῖς πρὸ τούτων εἶπε καὶ προαιροῦ ἑκὼν δὲ ποιεῖ οὗτος ἐν ὧ ἡ ἀρχὴ τῆς πράξεως . ἐν τῷ διανέμοντι ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ λαμβάνοντι . † ἢ τὸ εἰρημένον φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ὁ διανέμων ἀδικεῖ ἀλλ’ οὐχ ὁ τὸ πλέον ἔχων . ἔτι εἰ πολλαχῶς τὸ ποιεῖν λέγεται . Ἐπεὶ πολλαχῶς λέγεται τὸ ποιεῖν παὶ οὐ πᾶς ὁ ποιῶν τι ἄδικον ἀδι - κεῖ ἁπλῶς , λέγει ὅτι καὶ ὁ διανέμων ἀνίσως , ἄν μὲν ἑκὼν τοῦτο ποιῇ , ἁπλῶς ἀδικήσει καὶ ἄδικος ἔσται , ἐὰν δὲ μὴ ἑκών , κατὰ συμβεβηκὸς ἔσται ἀδικῶν . οὕτω γὰρ καὶ τὰ ἄψυχα λέγεται κτείνειν τε καὶ ἀδικεῖν καὶ ἡ χεὶρ καὶ ὁ κελευσθεὶς οἰκέτης κατὰ συμβεβηκός , οὐχ ἁπλῶς , ὅτι μηδὲ προαιρούμενος . ἢ ὡς τὸ ποιεῖν κατὰ συμβεβηκός , οὕτω καὶ τὸ πλέον ἔχειν κατὰ συμβεβηκὸς ἀδικεῖν ἐστιν . ἀπλῶς δὲ καὶ κυρίως ἀδικεῖ ὁ ἑκὼν ἄκοντα καὶ παρὰ τὴν βούλησιν βλάπτων , ἁπλῶς καὶ κυρίως ἀδικεῖται ὁ παρὰ τὴν βούλησιν καὶ ἄκων ὑπὸ τοῦ ἑκόντος βλαπτόμενος , κατὰ συμβεβηκὸς ἀδικεῖται ὁ ἑκὼν ὑπὸ τοῦ ἄκοντος βλαπτόμενος . ἔτι εἰ μὲν ἀγνοῶν ἔκρινεν . εἰ - πὼν ὅτι πολλαχῶς τὸ ποιεῖν καὶ ἀδικεῖν λέγεται καὶ γὰρ καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός , ὥστε καὶ τῶν ἀνίσως νεμόντων ὁ μέν ἐστι κατὰ συμβεβηκὸς ἀδικῶν , ὁ ἀδικῶν ἄκων ἡ ὅ τι τοιοῦτον ποιήσας , ὁ δὲ καθ’ αὑτό ) νῦν διαιρεῖ καὶ ὃν τότε κατὰ συμβεβηκὸς ἔλαττον ἠδίκησε κατὰ τὴν διαίρεσιν ταύτην φησὶ μὴ ἀδικῆσαι , μόνον δὲ τὸν ἑκόντα ὃς ἦν ἄδικος , ὃς εὐθὺς τῷ ἀδικεῖν καὶ πλεονεκτεῖ ὡς ἔδειξε , ὥστε καὶ εἰ τοῦτό τις ἐποίησε † τὸ τὸν ἀδικοῦντα πλεονέκτην καὶ τοῦτο ἔχει , ἑκὼν ἄνισα νέμων . ὁ γὰρ νείμας ἄκων εἴτε δικαίως εἴτε ἀγνοῶν , ἄδικος νῦν γνωρίζεται καὶ ἑκών . ὁ μὲν οὖν ἀγνοῶν οὐκ ἀδικεῖ κατὰ τὸ ἔγγραφον νόμιμον καὶ δίκαιον . οἱ γὰρ νόμοι οὐκ εἰσὶ † γνώμῃ τε τῇ αὐτοῦ κρίνειν ἕκαστον . καὶ διὰ τοῦτο ἐν οἷς ὁ κρίνων ἀγνοήσας τὸ ἄδικον ἔκρινεν , οὐκ ἔστιν ἡ κρίσις ἄδικος αὕτη τῇ ] κτὰ τοὺς νόμους . ἔστι μέντοι ὡς ἄδικος , φησίν , ἐπεὶ μὴ ταὐ - τὸν τό τε νόμιμον | καὶ δίκαιον καὶ τὸ πρῶτον , πρῶτον λέγων τὸ φυσικόν τε καὶ ἁπλῶς . κατὰ μὲν γὰρ τὸ φύσει δίκαιον ἡ ἄνισος κρίσις ἄν τε ὑπὸ εἰδότος ἄν τε ὑπὸ ἀγνοοῦντος κριθείη ἄνισός ἐστιν , εἰ δὲ ὁ νέμων τοῦ ἀγνοεῖν τὸ ἐν τῇ νομῇ ἴσον τε καὶ δίκαιον αὑτῷ αἴτιος εἴη . διὰ γὰρ τοῦτο εἴη ἄν οὕτως εἰρηκὼς τὸ ἔστι δ’ ὡς ἄδικος . πῶς γὰρ γινομένη ἡ ἄγνοια ἄδικον ἀποφαίνει τὸν ἀγνοήσαντα · ὁ γὰρ ἀγνοῶν , μὴ δι’ ἄγνοιαν δέ , ὡς εἶπεν ἐν τοῖς πρώτοις , ἄδικος ἄν εἴη · κατὰ δὲ τὸ ἔγγραφον οὐχ οὕτως ἀδικεῖ . οὐδὲ ἐπιτιμῶνται οἱ οὕτω κρίναντες ὡς ἀδικήσαντες . ὁ δέ γε εἰδὼς καὶ γνωρίζων καὶ κρίνων ἀνίσως πλεονεκτεῖ καὶ αὐτός · παρὰ γὰρ ᾧ τὸ πλέον νέμει ἢ τιμήν τινα ἴσχει ἢ χάριν ἀπολαμβάνει τινά . ἀλλὰ καὶ ἔλαττον νέμει ἀμυνόμενος αὐτὸν καὶ τιμωρούμενος ὡς ἐχθρόν , καὶ οὕτω λαμβάνει τι καὶ πλεονεκτεῖ . ὡς γὰρ ὁ ἐπ’ ἀργύρῳ κρίνας τὸν ἀγρόν τινι ἀδικεῖ , καίτοι οὐκ ἀγρὸν ἔλαβεν ἀλλά τι ἀντὶ ἀγροῦ , οὕτω καὶ ὁ ὁτιοῦν ἀντὶ τῆς ἀνίσου κρίσεως λαμβάνων ἐπλεονέκτησεν ἑκών · οὕτω δὲ καὶ ἀδικεῖ . πᾶς δὲ ὁ ἑκὼν ἄδικόν τι κρίνας διά τι τοῦτο ποιεῖ . διὰ δὲ τούτων δείκνυσιν ἀδικοῦντα τὸν ἑκόντα ἀνίσως νέμοντα ἢ κρίνοντα . ἐξαι - ρεῖται δὲ τοῦ ἀδικεῖν ποτε καὶ ᾧ τὸ πλέον νέμεται . εἰ γὰρ ἑκόντι καὶ πραγματευομένῳ τοῦτο περιγίνοιτο καὶ δεκάζει τὸν νέμοντα ἢ καὶ ἀπα - τῶν τις ἀδικεῖ καὶ πλεονεκτεῖ , ὥστε καὶ διὰ τοῦτο εὐλόγως προσέθηκε τῷ ἀλλ’ οὐ τὸ πλέον ἔχων τὸ ἀεί . ἢ τιμωρίας . καὶ γὰρ ἀμυνόμενος βλάπτει τὸ ἔλαττον νέμων αὐτῷ ἢ τῷ αὐτῷ τιμωρούμενος αὐτόν · καὶ οὕτω λαμβάνων τι καὶ πλεονεκτῶν τὸ πλέον αὑτῷ διὰ τῆς τιμωρίας ποι - ούμενος . Οἱ δ’ ἄνθρωποι ἐφ’ ἑαυτοῖς οἴονται εἶναι τὸ ἀδικεῖν . Δείξας ὅτι ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀδικία ἐν τοῖς ἑκουσίοις εἰσὶ καὶ ἐφ’ ἡμῖν ( τοιαῖτα γὰρ τὰ κατὰ προαίρεσιν ) νῦν πῶς εἶπε τὸ ἐφ’ ἡμῖν , διαρθροῖ . οὐ γὰρ τοῦτο λέγει ὅτι μὴ ἐφ’ ἡμῖν τὸ ἀδίκοις ἢ δικαίοις εἶναι ( παντὸς γὰρ μᾶλλον ἐφ’ ἡμῖν αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι ) , ἀλλ’ ἔστιν ὃ δείκνυσι | ὅτι μὴ ὅτε θέλομεν ἄδικοι ἢ δίκαιοί ἐσμεν · καὶ τοῦτο ἔδειξε τῷ προσθεῖναι διὸ καὶ τὸ δίκαιον εἶναι ῥᾴδιον ἡγοῦνται . καὶ γὰρ καὶ τύραννον ἀνελεῖν ἐφ’ ἡμῖν μὲν καὶ κεῖται καὶ ἔστιν , οὐχ ὅτε δὲ θέλομεν τοῦτο ποι - εῖν οἷοί τέ ἐσμεν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν καὶ κακιῶν ἔχει . διὸ καὶ τὸ δίκαιον εἶναι ῥᾲδιον . τὸ δ’ οὐκ ἔστιν · εἰ γὰρ ἦν ἐφ’ ἡμῖν ὥστε ὅτε βουληθείημεν εἶναι ἡμᾶς τοιούτους , ῥᾴδιον ἂν ἦν · νῦν δὲ ἐπεὶ αἵ τε ἀρεταὶ καὶ κακίαι ἕξεις εἰσί , τὰς δὲ ἕξεις οὐχ οἷόν τε ἔχειν εὐθὺς τῷ βουληθῆναι ἀλλὰ δεόμεθα πρὸς τὴν κτῆσιν αὐτῶν καὶ ἐθῶν καὶ ἀσκή - σεως καὶ διδασκαλίας , δῆλον ὡς οὐχ ὅτε θέλομεν εὐθὺς ἐσόμεθα τοιοῦτοι . ὡς γὰρ τὰς τέχνας ἐφ’ ἡμῖν μὲν τὸ μανθάνειν , οὐ μὴν ὅταν θέλωμεν ἔχομεν αὐτὰς ἢ ἀποβεβλήκαμεν ἔχοντες αὐτάς , οὕτω καὶ ἐπὶ ἀρετῶν καὶ κακιῶν ἔχει . χρόνου γὰρ χρεία πρὸς τὴν τῶν ἔξωθεν ἕξεων κτῆσιν . ποιῆσαι ἧσαι μὲν γὰρ ἄδικόν τι ἢ δίκαιον ῥᾴδιον καὶ ἐφ’ ἡμῖν . καὶ γὰρ ἀντίκειται ἡμῖν ὅτι εἰ ὁ οὐχ ἑκών πὼς ποιῶν τὰ ἄδικα ἄδικος , οὐδ’ ὁ τὰ δίκαι δίκαιος , πῶς ὅταν ἀπὸ ἕξεως τοιαύτης αὐτὰ ποιῶσιν , ἤδη οἱ μὲν δίκαιοι , οἱ δὲ ἄδικοι , ὃ οὐ ῥᾴδιον οὐδὲ ὅτε βουλόμεθα περιγίνεται ἡμῖν . οὐδὲ τὸ γνῶναι δὲ τὰ δίκαια ἢ ἄδικα ῥᾴδιον , ὡς οἴονται οἱ ἄνθρωποι . λέγουσι γάρ , ὥς φα - σιν , οἱ νόμοι περὶ δικαίων τε καὶ ἀδίκων · τὸ δὲ γνῶναι τὰ ὑπὸ τῶν νόμων λεγόμενα οὐδὲν σπουδαῖον , οὐδὲ χαλεπὸν συνιέναι τὰ ὑπὸ τῶν νόμων λεγόμενα . ἔστι δὲ καὶ εἰδέναι τὰ δίκαια καὶ ἄδικα , πλὴν κατὰ συμβεβηκός · οὐ γὰρ ὁ οὕτως αὐτὰ εἰδώς , οἷς συμβέβηκε δικαίοις ἢ ἀδίκοις εἶναι τὰ αὐτὰ εἶναι , οὐ μὴν καθό ἐστι δίκαια καὶ ἄδικα . τοῦτο δέ ἐστι κατὰ συμ - βεβηκὸς εἰδέναι , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς καὶ κυρίως . τὸ γὰρ εἰδέναι τὰ δίκαια ἔστι μὲν ὡς τὸ | εἰδέναι κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν νόμων ἀγορευόμενα δίκαια , ἔστι καὶ ὁ πῶς ποιῶν αὐτὰ δίκαιος . οὐ γὰρ ὁ ὁπωσοῦν ποιῶν τὰ κατὰ τοὺς νόμους δίκαιος . ὁ ἀποδιδοὺς τὴν παρακαταθήκην ἐπιβούλως ὑπὲρ τοῦ πλέον τι λαβεῖν αὖθις μὴ ἀποδιδούς , ἄδικος · καίτοι ποιεῖ τὸ ὑπὸ τῶν νόμων κελευόμενον . τὸ δὲ τοῦτο εἰδέναι πλέον φησὶν ἔργον εἶναι καὶ χα - λεπώτερον τοῦ τὰ ὑγιεινὰ εἰδέναι . χαλεπωτέρα γὰρ ἡ τῶν δικαίων γνῶσις τῶν ὑγιεινῶν ὅσῳ καὶ τὸ δίκαιον εἶναι τοῦ εἶναι ἰατρὸν χαλεπώτερον . ὡς οὖν ἐπ’ ἐκείνων τὰ μὲν οἷς χρῆται ὁ ἰατρὸς πρὸς ὑγίειαν ῥᾴδιον εἰδέναι , οἷον μέλι οἶνον ἐλλέβορον καῦσιν τομήν , οὐ μὴν τὸ ταῦτα εἰδέναι ἐστὶ τὸ εἰδέναι τὰ ὑγιεινά , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός · τὸ γὰρ τὴν τούτων χρῆσίν τινα εἰδέναι , ὅτε καὶ πῶς καὶ μέχρι πόσου προσφέρειν , οὐκέτι ῥᾴδιον , ἀλλὰ τοσοῦτον ὅσον ἰατρὸν γενέσθαι , ἐπεὶ καὶ ἰατροῦ τὸ ταῦτα εἰδέναι . ἀλλ’ ἢ κατὰ συμβεβηκός . διὰ τὸ τυχὸν συμβεβηκέναι τοῖς οὕτως ἐξ ἀκοῆς γινωσκομένοις δικαίοις εἶναι , δι’ ἣν αἰτίαν οἴονται ῥᾴδιον εἶναι οἱ πολλοὶ τὸ εἰδέναι τὰ δίκαια καὶ τὰ ἄδικα καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἄδικόν τινα ὅτε θέλει εἶναι ἐπ’ αὐτῷ , διὰ τὴν αὐτὴν ταύτην ἡγοῦνται καὶ τοῦ δικαίου οὐδὲν ἧττον τὸ ἀδικεῖν καὶ τοῦ ἀδίκου , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον δύνασθαι τὸν δίκαιον τῶν πολλῶν καὶ τυχόντων καὶ συγγενέσθαι γυναικὶ καὶ πατάξαι τινὰ ὁμοίως καὶ τὸν ἀνδρεῖον τὴν ἀσπίδα ἀφεῖναι . μᾶλλον δ’ ἂν λέγοιντο οὗτοι δύνασθαι ταῦτα , καθ’ ὅσον ἴσασιν αὐτὰ μᾶλλον . τοῦ γὰρ τὸ ἐναντίον εἰδότος καὶ τὸ ἐναντίον εἰδέναι . τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ταύτης αὐτῆς τῆς αἰτίας αἴτιον , ὅτι γοῦν ἡγοῦνται τὸν ἄδικον ποιήσαντα ἤδη καὶ ἀδίκως ποιῆσαι καὶ ἄδικον εἶναι . τοῦτο δὲ οὐχ οὕτως ἔχει . οὐ γὰρ τὸ ὁπωστιοῦν ποιεῖν ὡς δεῖ ποιεῖ , ἀλλ’ ἄν ὁ δοῦλος ὡς δοῦλος ποιήσῃ τι ὁμοίως οὐδὲ τὸ ἀδικεῖν τὸ ὁπωσοῦν ἄδικον | ποιεῖν , ὡς πολλάκις εἴρηται , ἀλλὰ τὸ καθ’ ἕξιν τοιάνδε καὶ οὕτως ἔχοντά τε καὶ διακείμενον . οὐ γὰρ τὸ ἁπλῶς τέμνειν ἰατρεύειν ἐστὶν ἀλλὰ τὸ καθ’ ἕξιν καὶ ἐπιστήμην ἰατρικήν · εἰ δὲ τὸ καθ’ ἕξιν τὰ ἄδικα ποιεῖν ἀδικεῖν ἐστιν , οὐ μόνον οὐ ῥᾴδιον τῷ δικαίῳ τὰ ἄδικα ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον . ὡς γὰρ ἐν ἀρχῇ τοῦδε τοῦ βιβλίου , αἱ μὲν ἐπιστῆμαι τῶν ἐναντίων εἰσίν , οὐκέτι δὲ καὶ αἱ ἕξεις . Ἔστι δὲ τὰ δίκαια ἐν τούτοις . Τὸ διὰ τῆς λέξεως ταύτης δηλούμενον εἰ καὶ ἀσαφὲς ἀλλ’ οὖν τοι - οῦτόν ἐστι . φησὶ γὰρ ὅτι τῶν δικαίων τὸ μέν ἐστι νεμητικὸν τὸ δὲ ἐπανορθωτικόν , ταῦτα δὲ ἐν τούτοις ἐστίν , ἐν τοῖς μετέχουσι τῶν ἁπλῶς ἀγαθῶν , ἐν οἷς ἐστι καὶ ἡ εὐδαιμονία . ἁπλῶς δὲ ἀγαθά ἐστι τὰ τῇ αὑτῶν φύσει ἀγαθά , τὰ δ’ ἄλλα ὀργανικὰ καὶ δυνάμει ἀγαθὰ ὄντα τοῖς κτὰ φὑσὶν ἔχουσιν οὐ τοῖς παρὰ φύσιν · ταῦτα δέ ἐστιν ἐν οἷς ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις , ὡς πλοῦτος τιμαὶ δυναστεῖαι πολιτικαὶ <καὶ> εἴ τι τοιοῦτον . ἐν τούτοις ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις , ἐν τούτοις καὶ τὸ πλεονεκτεῖν καὶ μειονεκτεῖν . κατ’ ἀρετὴν δὲ οὐ γίνεται πλεονεξία · οὐδὲ γὰρ οἷόν τε τὴν ἄλλου ἀρετὴν λα - βόντα τινὰ ἡ βιασάμενον ἀφελέσθαι ὥσπερ χρήματα κτήματα πολλὰς τιμάς . τούτου γὰρ δηλωτικὸν νῦν τὸ ἔχουσι γὰρ καὶ ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν . τῷ γὰρ δύνασθαι τούτων τῶν ἀγαθῶν καὶ πλέον τινὰ ἔχειν καὶ ἔλαττον παρὰ τὴν τούτων διανομήν τε καὶ ἐπανίσωσιν τὰ δίκαιά ἐστιν . περὶ γὰρ τὴν τῶν ἀγαθῶν ἐπανίσωσίν τε καὶ νομὴν τὸ δίκαιον , ἐπεὶ μὴ οἷς γε τοιοῦτον ἀγαθόν , τούτοις οὐδὲ δίκαιόν τι τῶν εἰρημένων ἐστιν οἷς γὰρ οὔτε πλοῦτος οὔτε δόξα οὔτε ἀρχὴ οὔτε τι τῶν τοιούτων ἐστὶν ἀγαθῶν , ἃ καὶ μόρια ἐκάλεσε , τούτοις οὐδὲ δίκαιόν τί ἐστι νεμητικὸν ἢ ἐπανορθωτικόν ἐν γὰρ ἀγαθοῦ τινος ἢ ὠφελίμου νομῇ ἴσῃ κατ’ ἀναλογίαν τὸ νεμητικὸν δίκαιον καὶ ἐπανορθωτικόν , εἴ γε ἐπανισοῖ τὸν πλεονεκτοῦντα καὶ τὸν πλεονεκτούμενον . ἔστι δὲ ὁ πλεονέκτης οὐκ ἐν τῷ τυχόν τι πλέον αὑτῷ νέμειν ἀλλ’ ἐν τῷ ἀγαθοῦ τινος · διὸ καὶ οἱ ἀδιάφορα τὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις λέγοντες καὶ ἔτι μᾶλλον μηδὲ ἀξίαν τινὰ διδόντες αὐτοῖς ἀλλ’ ἐπ’ ἴσης αὐτὰ λέγοντες τοῖς ἀντικειμένοις , ὧν ἦν πρότερον μὲν Ἀριστώνυμος , νῦν δὲ καὶ Πλατωνικοί τινες εἶναι προσποιούμενοι , ὑποδυόμενοι δὲ τὴν δόξαν , ὧν εἶναι καὶ Ἀττικὸς δοκεῖ . οὗτοι δὴ καὶ παντάπασι τὴν δικαιοσύνην ἄχρηστον ἀποφαίνουσιν οὔτε γὰρ τῶν κατὰ τὰς ἀρετὰς ἀγαθῶν ἡ δικαιοσύνη νεμητικὴ ἢ ἐπανορθωτική , τό τέ τινα ταῦτα ζητεῖν τῶν πάνυ ἀδιαφόρων ἄχρηστόν ἐστιν . οἷον ἴσως τοῖς θεοῖς . τὸ ἴσως πρόσκειται διὰ τὸ ἀλλαχοῦ αὐτὸν εἰπεῖν ὡς οὐκ ἔστιν ἀρετὴ θεοῦ τῷ ἀνώτερον ἀρετῆς αὐτὸν εἶναι . τοῖς δ’ οὐθὲν μόριον ὠφέλιμον . οἷς γὰρ μηδὲν τῶν τοιούτων ἀγαθῶν νομῇ τε καὶ ἰσότητι , οἷς δὲ ἡ ποιὰ τούτων νομή τε καὶ ἰσότης ὠφέλιμος , καὶ μέχρι τινὸς αὐξόμενα ἢ μειούμενα ὠφελεῖν τοὺς ἔχοντας δύνανται καὶ ἐν τῇ ποιᾷ χρήσει αὐτῶν καὶ συμμιξει τὸ ὠφέλιμον ἐν τούτοις ἐστὶ καὶ τὰ δίκαια , καὶ τοῦτό ἐστιν ἀνθρώπι - νον ἀγαθὸν δικαιοσύνη . Περὶ δὲ ἐπιεικείας καὶ τοῦ ἐπιεικοῦς . Ὡς τοῦ ἐπιεικοῦς καὶ τῆς ἐπιεικείας περὶ τὸ ἐπανορθωτικὸν δίκαιον καταγινομένων νῦν περὶ αὐτοῦ ποιεῖται τὸν λόγον καὶ ἐπαπορεῖ , λύει δὲ μάλα ἐπιστημόνως . φησὶ γὰρ ὅτι τὸ ἐπιεικὲς ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ὁρᾶται παρὰ τὸ δίκαιον . καὶ γὰρ ἤτοι τὸ ἐπανορθωτικὸν ὁρᾶται καὶ ἔστι τινὸς δικαίου βέλτιον , τοῦ νομίμου φησίν , ὥσπερ καὶ τὸ φύσει δίκαιον βέλτιον λέγομεν τοῦ νομίμου . καὶ ἀμφοῖν σπουδαίοιν ὄντοιν , τοῦ τε δικαίου καὶ ὃ παραβαίνει τὸ ἐπιεικὲς καὶ τοῦ ἐπιεικοῦς . οὐ γὰρ παντὸς δικαίου κρεῖττον λέγει τὸ ἐπιεικές , εἴ γε καὶ αὐτὸ ὡς εἶπε δίκαιόν ἐστιν οὐδὲν οὐδὲ ἑαυτοῦ τοῦ κρεῖττον καὶ χεῖρον · εἴη γὰρ ἄν αὐτὸ ἑαυτοῦ χεῖρον , εἴ γε καὶ κρεῖττον · τὸ γὰρ κρεῖττον χείρονος κρεῖττον · ἀλλὰ κρεῖττον τὸ ἐπιεικὲς δικαίου τοῦ κτὰ συνθήκην τε καὶ νόμον ἐπανόρθωμα γάρ τοι τοῦ τοιούτου δικαίου . ὅτι ’δε ἀναγκαῖον ἡ κάτα νόμιμον τε καὶ ἔγγραφον ἁμάρτια , ἧς τὸ ἐπιει - κὲς ἐπανορθωτικόν ἐστιν , ἑξῆς λέγει . εἰ γὰρ μὴ οὕτως εἶχε μηδὲ ἦν ἀναγκαῖον περὶ ἔνια ἡ ἁμαρτία τῶν νομίμων δικαίων ἀλλ’ ἦν ὅλως ἡμαρτημένον , οὔτ’ ἂν δίκαιον ἦν οὔτε ἐπαινετόν , ἀλλ’ ἦν ἄν δίκαιον ἐπανορ - θωθὲν οὐ τὸ διημαρτημένον . μὴ ὄντος δὲ τοῦ διημαρτημένου δικαίου , οὐδ’ ἄν τὸ ἐπιεικὲς ἦν ἐπανόρθωμα δικαίου τινὸς καὶ κάλλιον δικαίου τινός , ἀλλ’ ἦν ἄν αὐτὸ μὲν δίκαιον , ἐκεῖνο δὲ οὐ δίκαιον . ὅτι οὖν ἀνάγκη κατὰ τοὺς ἐγγράφους νόμους ἁμαρτάνεσθαί τινα δείκνυσιν . οὐ τὸ κατὰ νόμον δέ . ἁμαρτία νόμου τοῦ κατὰ συνθήκην ἐπανόρθωμα . ὁ νόμος καθόλου πᾶς , οἷον τὸν μὴ ἀποδόντα τὴν παρακαταθήκην ἄτιμον εἶναι , τὸν ὑπερβάντα τὸ τεῖχος νυκτὸς τεθνάναι · ὅμως ἐνδέχεταί τινα παρα - καταθήκην μὴ ἀποδοῦναι ἢ ὑπερβῆναι τὸ τεῖχος νύκτωρ ἤ τι ἄλλο ποιήσας μὴ τῷ νόμῳ ὑπεύθυνος εἶναι · ἐν οἷς ἡ ἐπιείκεια δείκνυσι τὸ κατ’ ἐπανόρθωσιν δίκαιον , οἷον ὅτι τῷ μαινομένῳ οὐκ ἀποδοτέον τὸ παρακατα - τεθὲν ξίφος , καὶ τὸν μὴ μετὰ κακίας ὑπερβάντα τὸ τεῖχος ἀλλ’ ἀνάγκης ἐπειγούσης μὴ ἀπάγεσθαι καὶ εἴ τι τῶν ὁμοίων . ἐπανορθοῦν τὸ ἐλλει - φθέν . τοῦτο γὰρ ἔργον τοῦ ἐπιεικοῦς τὸ ἐπανορθοῦν · τοῦ γὰρ νόμου καθόλου ἀπαγορεύοντος ἀλλοτρίας ἀπέχεσθαι γυναικὸς ὅμως ἐν καιρῷ καὶ κατὰ λόγον γινόμενον οὐκ ἔστιν ἀσύμφορον · ἤδη γάρ τις τὴν τοῦ τυράννου γυναῖκα διαφθείρας δι’ αὐτῆς ἠλευθέρωσε τὴν πατρίδα . οὐ τοῦ ἀπλῶς δὲ ἀλλὰ τοῦ διὰ τοῦ ἁπλῶς ἁμαρτήματος . ἀντὶ τοῦ τῇ φύσει καὶ κατὰ φύσιν . καὶ εἴη ἄν τὸ ἁπλῶς πρῶτον μὲν ληφθὲν ἐπὶ τοῦ κατὰ φύσιν , δεύτερον δὲ ἐπὶ τοῦ καθόλου . καὶ γὰρ ὑπερβάντα τὸ τεῖχός τινα ἐπι - κειμένων πολεμίων ὑπὲρ τοῦ σῶσαι τὴν πατρίδα ἢ μέλλουσαν ἀπολέσθαι ἐξ ἐπιβουλῆς διὰ τὸ μηνῦσαι ἢ διὰ τὸ ἀπόρρητά τινα ἐξειπεῖν ἔσωσεν . ὡσαύτως καὶ ἐπὶ τῆς παρακαταθήκης οὐ γὰρ ἀπέδωκεν ὅτι οὐ καλῶς εἶχεν ὁ παρακαταθέμενος κομίσασθαι ) ἀφῆκεν ἐγκλήματος ὁ ἐπιεικὴς καὶ συνέγνω . καὶ ἔστιν αὕτη ἡ φύσις , ἀντὶ τοῦ οὐσί , ἐν ᾗ τὸ εἶναί ἐστιν αὐτοῦ , ἡ τοῦ ἐπιεικοῦς , τοῦ ὡς δευτέρου ἐπιεικοῦς δηλονότι λεγομένου ἀφ’ οὗ παρωνύμως ὁ ἐπιεικὴς λέγεται . ἢ ἐλλείπει διὰ τὸ καθόλου , ἀλλ’ οὐ διὰ τὸ κακῶς κεῖσθαι δηλονότι . τοῦτο γὰρ αἴτιον . οὐ γὰρ ἐπανόρθωμα νόμου ἐπιεικές · οὐ γὰρ ὁ τοὺς κακῶς κειμένους νόμους ἐπανορθῶν ἐπιεικὴς ἀλλ’ ὁ τὸ βλάπτον τῷ νόμῳ διὰ τὸ καθόλου εἰρῆσθαι ἐπανορθῶν οὗτός ἐστιν ἐπιεικής . καὶ τοῦ μὴ πάντα κατὰ νόμον εἶναι . ἡ τοιαύτη αὕτη τῶν πραγμάτων φύσις τῆς τοιαύτης διαμαρτίας κατὰ τοὺς νόμους αἰτία . ὅσα γὰρ ἄλλοτε ἄλλως ἔχει καὶ πρὸς τοὺς καιροὺς μεταπίπτει , περί τούτων οὐδὲν οἱ νόμοι λέγουσιν , ἀλλὰ πρὸς τὰ τοιαῦτα τοῖς ψηφίσμασι χρῶνται , οἷον τίσι δεῖ συμ | μαχεῖν πότε ἐξαγωγήν τινος τῶν ἐν τῇ χώρα γινομένων διδόναι καὶ ὅσα τοιαῦτα . οἱ γὰρ καιροὶ καὶ αἱ χρεῖαι τῶν τοιούτων ἕκαστον μηνύουσιν , ὧν ἀορίστων ὄντων ἀδύνατον καθόλου νόμῳ τινὶ καὶ κανόνι τὴν περίληψιν ποιήσασθαι . τὸ γὰρ ὁρίζειν τὸ ἄλλοτε ἄλλως ἔχον ἀόριστον αὐτοῦ . διὸ καὶ συμμεταπίπτει τῇ τοῦ ὁριζομένου φύσει . τοῦ γὰρ ἀορίστου ἀόριστος καὶ ὁ κανών ἐστι , τουτέστι κατὰ τὸ συμμεταπίπτειν τοῖς καιροῖς καὶ ταῖς τύχαις καὶ ταῖς περιστάσεσι . καὶ τῆς Λεσβίας ἃς οἰκοδομῆς ὁ μολίβδινος κανών · ὅτι οὐκ ἐκ λείων λίθων καὶ ἴσως τιθεμένων καὶ ἀπευθυνομένων ἡ καλουμένη Λέσβιος οἰκοδομία οἰκοδομεῖται . Λεσβία δὲ ὅτι ἐκείνοις ἐν συνηθείᾳ τοῦτο · εἰσοχὰς γὰρ καὶ ἐξοχὰς ἔχοντας τοὺς λίθους ἀνῳκοδόμουν . ὡς οὖν ὁ μολίβδινος κανὼν συσχηματίζεται ταῖς τῶν οἰκοδομουμένων λίθων ἀνωμαλίαις , οὕτω δὴ καὶ τὰ ψηφίσματα τοῖς τῶν πραγμάτων ἄλλοτε ἄλλαις χρείαις συμμεταβάλλεται . καὶ τίνος βέλτιον · τοῦ διημαρτημένου δηλονότι καὶ οὐ τοὐ ἀπλῶς καὶ κατὰ φύσιν καὶ καθόλου ἀδιαπτώτου . καὶ ὁ μὴ ἀκριβοδίκαιος ἐπὶ τὸ χεῖρον . τοῦτο προσέθηκε . λέγει δὴ τὸ ἐπὶ τὸ χεῖρον , ἐπεὶ ἁπλῶς γε εἴη ἄν ὁ ἐπιεικὴς καὶ ἀκριβοδίκαιος , εἴ γε ἐν τοῖς δοκοῦσι δικαίοις τὸ ἀκριβὲς δίκαιον ζητῶν ἐπανορθοῖ καὶ τὴν ἐν τούτοις κακίαν . ἐπὶ τὸ χεῖρον δέ εἰσιν ἀκριβοδίκαιοι οἱ τὰ γεγραμμένα ἐν τοῖς νόμοις φυλάσσειν βουλόμενοι κατὰ τὸ ῥητὸν καὶ ἐπὶ τὸ χεῖρον , ὡς ἂν ἀκριβῶς δίκαιον ἐξηγούμενοι τὰ γεγραμμένα . ἀλλ’ ἐλαττωτικός · ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὸ ἔλαττον τὰς κολάσεις τρέπων · οὐ γὰρ πικροτέρως ἐπέξεισι τῷ ποιήσαντι τὸ μοχθηρὸν ὁ ἐλαττωτικός . καίπερ ἔχων τὸν νόμον βοηθόν , ἐπιεικής ἐστιν · ἀντὶ τοῦ τὸ ῥητὸν τοῦ νόμου . βοηθοῦν γὰρ ἔχει πρὸς τὸ πικρότερον κολάζειν ὁ ἐπιεικὴς τὸ ῥητὸν τοῦ νόμου , ὃ ἡμάρτηται διὰ τὸ ὡς καθόλου περὶ τοὐ μὴ ἐπιδεχομένου τὴν τοῦ καθόλου ὁμοιότητα τὰς κολάσεις ὁρίζειν . καὶ ἡ ἕξις | αὕτη ἐπιείκεια , δικαιοσύνη τις οὖσα , τουτέστι τοῦ δικαίου στοχαστική . Πότερον δὲ ἐνδέχεται αὑτὸν ἀδικεῖν ἢ οὔ , φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων . Φθάνει μὲν οὖν ἤδη περὶ τούτου τοῦ προβλήματος διειληφέναι , ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν οὐ καθόλου ἐζήτει προηγουμένως , εἰ ἐνδέχεται αὑτὸν ἀδικεῖν , ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς ἐζήτησεν , ὅτι εἰ ὁ ἀκρατὴς ἑκὼν βλάπτων ἑαυτὸν ἀδικεῖ ἑαυτόν . ὅτι γὰρ μὴ καθόλου περὶ τοῦ προβλήματος ἐζήτησεν ἐκεῖ , ὀλίγον προελθὼν μετὰ τὸ δεῖξαι ὅτι ὁ ἀκρατὴς οὐκ ἀδικεῖ ἑαυτόν , δύο εἶπε προβλήματα καταλείπεσθαι , τό τε πότερον ἀδικεῖ ὁ παρ’ ἀξίαν νέμων ἢ ὁ τὸ πλέον ἔχων , καὶ εἰ ἔστι τινὰ ἑαυτὸν ἀδικεῖν , ὡς οὐδέπω τὸν περὶ τούτου τοῦ προβλήματος λόγον πεποιημένος . εἰπὼν δὴ περὶ τοῦ ἑτέρου προβλήματος ὧν εἶπε δύο λοιπῶν καταλείπεσθαι διὰ μέσου , ἀγλα’ τινὰ προσθεὶς ἐπὶ τὸ καταλειπόμενον πρόβλημα τῶν περὶ δικαιοσύνης , ὡς αὐτὸς εἶπε , μέτεισιν , ὅπερ ἐστὶν τὸ εἰ ἐνδέχεταί τινα ἑαυτὸν ἀδικεῖν . τὰ μὲν γάρ ἐστιν αὐτῶν τῶν δικαίων περὶ ἑκατέρας δικαιοσύνης τε καὶ ἀδικίας φησί . προείρηται γὰρ αὐτῷ , ὅτι διττή ἐστιν ἡ δικαιοσύνη , ἡ μέν τις ὡς νομιμότης λεγομένη , ἥτις πάσης ἀρετῆς ἐστι περιεκτική , ἡ δέ τις ὡς μερική , μία τις τῶν πασῶν ἀρετή . ὁμοίως τῇ δικαιοσύνῃ καὶ ἡ ἀδικία διττή . ἐφ’ ἑκατέρας δὴ τὸν λόγον ποιήσεται καὶ δείξει ὅτι κατὰ μηδέτερον ἔστιν ἀδι - κεῖν ἑαυτόν . καὶ πρῶτόν γε ὅτι μὴ κατὰ τὴν καθόλου . ἐπιχειρεῖ δὲ πρῶτον ’τον εἰς τὸ ἐναντίον , ὅτι ἀδικεῖ ἑαυτὸν οὕτως , εἰ κτὰ τὴν δικαιοσύνην ἐκείνην πᾶν τὸ κατὰ νόμον καθ’ ἡντιναοῦν ἀρετὴν γινόμενον δίκαιόν ἐστι καὶ τὸ παρὰ τὸν νόμον γινόμενον πᾶν ἄδικον . οὐ κελεύει δὲ ὁ νόμος ἀποκτιννύναι ἑαυτόν . ὁ δὴ παρανομῶν ἀδικεῖ . ἐπεὶ δὲ ὁ ἀδικῶν τινα ἀδικεῖ , ὁ δὲ ἑαυτὸν ἀναιρῶν ἐν τῷ τοῦτο ποιεῖν παρανομεῖ , παρανομῶν δὲ ἀδικεῖ , ἑαυτὸν ἄρ εἴη ἄν ἀδικῶν . ἔτι ὅταν παρὰ τὸν νόμον βλάπτῃ μὴ ἀντιβλάπτων , τουτέστι μὴ ἀμυνόμενος τυχόν τινα ὑβρίσαντα ἀδικεῖ ἄρα , ἀντὶ τοῦ παρανομεῖ . ἀλλ.ὰ τίνα ; οὐ γὰρ ἑαυτὸν ἀδικεῖ πῶς ὁ ἑκὼν αὑτὸν ἀναιρῶν ; δέδεικται γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὅτι μηδεὶς ἑκὼν ἀδικεῖται ) , ἀλλὰ δηλονότι τὴν πόλιν . συγχωρῶν γὰρ ἀδικεῖν τὸν παρὰ τὸν νόμον ἑαυτὸν ἀδικοῦντα μὴ μὴν ἑαυτὸν , ὅπερ ἦν τὸ ζητούμενον , πει - ρᾶται δεικνύναι , ὅτι τὴν πόλιν ἀδικεῖ καὶ διὰ τί λέγει . ᾗ μὲν ἀφαιρεῖταί τινα τὴν πόλιν , ἄρχοντα ἢ στρατιώτην ἢ ἀστράτευτον ἢ ἀρχόμενον , εἰ οὕτω τύχοι , ταύτῃ δόξαι ἄν τὴν πόλιν ἀδικεῖν , ᾗ δὲ ἑκὼν ἑαυτὸν ἀναιρεῖ , ἀδικῶν διὰ τὸ παρανομεῖν οὐχ ἑαυτὸν ἀδικεῖ , καθὰ λέλεκται , ἀλλὰ τὴν πόλιν . ἢ τὴν πόλιν , τουτέστιν ἑαυτὸν ἀναιρῶν ζημιοῖ πολίτου τὴν πό - λιν . δι’ ὃ ἡ πόλις ζημιοῖ τοὺς τὰ τοιαῦτα δηλονότι ἄντικρυς αὐτὴν βλάπτοντας . αἱ γὰρ τῶν πόλεων ζημίαι ὑπὲρ τῶν τὰ κοινὰ πλημμελούντων γίνονται . πάντα γὰρ ἐφ’ οἷς αἱ κολάσεις τε καὶ ζημίαι ἐπὶ τῶν κοιἐκεῖ ] ναντι καὶ μηκέτι ὄντι παρὰ τῆς πόλεως , ἐδήλωσε προσθεὶς τὸ καί τις ἀτιμία πρόσεστι τῶ ἑαυτὸν ἀποκτείναντι . ἀτάφους γὰρ αὐτοὺς κε - λεύουσι ῥίπτεσθαι , ἤ τινα ἄλλην τοιαύτην ἀτιμίαν ὁρίζουσιν οἱ νόμοι κατ᾿ αὐτῶν . Ἔτι καθ’ ὃ ἄδικος ὁ μόνον ἀδικῶν . Δείξας κατὰ τὴν κοινήν τε καὶ καθόλου δικαιοσύνην τε καὶ ἀδικίαν μὴ οἷόν τε εἶναι ἑαυτὸν ἀδικεῖν , μέτεισιν ἐπὶ τὴν ἑτέραν δικαιοσύνην , ἥτις μία τῶν ἀρετῶν ἐστι , καὶ τὴν ἀντικειμένην αὖ τῇ δικαιοσύνῃ , ἥτις ἐστὶ πλεονεξία δι’ ὃ οὐ παράνομος · κοινὸς γὰρ οὗτος οὐκ ἐν μόνῳ τῷ ἀδικεῖν ἀλλ’ ἐν πάσι φαῦλός ἐστι . τοῦτο γὰρ ἄλλο ἐκείνου · τουτέστι τὸ ἄδικος τοῦ ὡς ὅλου . ὥσπερ ὁ δειλός · τῇ τούτου παραθέσει πῶς ἐστιν ἄλλος ἔδει - ξεν · οὐχ ὡς ὅλην ἔχων τὴν πονηρίαν , τουτέστιν οὐχ ἅπασαν ἀλλὰ δηλονότι μίαν , τὴν ἀντικειμένην τῇ ἀνδρείᾳ . ὥστ’ οὐδὲ κατὰ ταύτην ἀδικεῖ , τὴν ἰδίως δηλονότι λεγομένην ἀδικίαν . τὸ δὲ ἀδικεῖν πρόσκειται ὡσανεὶ τοῦ λόγου δηλοῦντος ὅτι ἑαυτόν τις οὐκ ἀδικεῖ . καὶ διὰ τί λέγει · ἐπεὶ γὰρ ἦν ὁ οὕτως ἄδικος πλεονέκτης καὶ ἄνισος , ὁ δὲ πλεονεκτῶν τινα πλεονεκτεῖ , οὗ πλέον ἔχει ὁ μὲν γὰρ πλεονεκτῶν πλέον ἔχει ἀγαθοῦ τινος , ὁ δὲ πλεονεκτούμενος ἔλαττον ἔχει ) , εἰ δή τις ἑαυτὸν ἀδικῶν , κατὰ τὴν ἀδικίαν ταύτην ἑαυτὸν ἄν πλεονεκτοίη . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ πλέον καὶ ἔλαττον ἅμα ἔχει καὶ ὃ ἀφῄρηται ὡς ἀδικούμενος τοῦτο ἕξει ὡς ἀδικῶν . ἄτοπον δὲ τοῦτο καὶ ἀδύνατον . τὸ γὰρ δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον ἐν πλείοσίν ἐστιν , ὡς εἴρηται , καὶ οὐχ ἑνὶ αὐτῷ πρὸς ἑαυτόν . τοῦτο δὲ ἀδύνατον . αὐτὸς γὰρ ἀδικῶν ἑαυτὸν ὑφ’ ἑαυτοῦ ἀδικεῖται . ἅμα γοῦν ὁ αὐτὸς ἀδικῶν ἀδικεῖται εἷς ὢν τῷ ἀριθμῷ ἀδύνατον οὖν . ἐν πλείοσι γὰρ ἀεὶ καὶ τὸ νεμητικὸν δίκαιον καὶ τὸ διορθωτικόν , ὁμοίως καὶ τὸ τούτῳ ἀντικείμενον ἄδικον . καὶ οὐκ αὐτὸ πρὸς αὐτὸ ἀλλ’ ὁμοίως ἐν πλείοσιν . Ἔτι δὲ ἑκούσιόν τε καὶ ἐκ προαιρέσεως . Καὶ τοῦτο δεικτικὸν τοῦ ὡς οὐχ οἷόν τέ ἐστιν αὐτὸν ἑαυτὸν ἀδικεῖν . καὶ πρότερον , τουτέστι τὴν ἀρχὴν ἔχοντος ἐν αὑτῷ τοῦ ἀδικοῦντος καὶ τοῦ ἀρχομένου . ὁ γὰρ ἀρχόμενος τοῦ βλάπτειν οὗτος ἀδικεῖ , ὁ δὲ ἀμυνόμενος καὶ διότι ἔπαθε τὰ αὐτὰ ἀντιποιῶν τὸν δράσαντα οὐ δοκεῖ ἀδικεῖν . ταῦτα γὰρ παρέθετο τοῦ προτέρου ἐξηγητικά . εἰ δὴ δεῖ τῆς βλάβης τὴν ἀρχὴν ἐν τῷ ἀδικοῦντι εἶναι καὶ οὐκ ἐν τῷ ἀδικουμένῳ καὶ δὴ ἄλλον εἶναι τὸν ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἀρχὴ τῆς βλάβης παρὰ τὸν ἀδικούμενον , οὐκ ἄν εἴη αὑτὸν ἀδικεῖν . ἕτερος γὰρ αὐτὸς ἑαυτοῦ . καὶ διὰ τοῦτο πλείους ὁ αὐτὸς εἷς ὢν ὑπάρξει , ὃ ἀδύνατον . εἰ γὰρ ἅμα βλάπτει καὶ βλάπτεται , εἴη ἂν ἀντιδι ποιῶν καὶ οὐ καταρχόμενος . οὕτω δὲ οὐκ ἄν ἀδικοίη τις ἑαυτόν τί γὰρ μᾶλλον ἄρχεται ἢ ἀμύνεται ; ἡ γὰρ αὐτὴ ἀρχὴ τοῦ τε πάσχειν καὶ τοῦ ποιεῖν ἐστιν · εἰ οὐδεὶς ἑκὼν ἀδικεῖται , οὐδὲ ἑαυτὸν οὐδεὶς ἀδικεῖ . τὸ δὲ πρῶτον , καὶ τὸ δεύτερον ἄρα ὁ ἑαυτὸν ἀδικῶν ἑαυτὸν πλεονεκτεῖ , ὁ ἑαυτὸν πλεονεκτῶν ἅμ πλέον καὶ ἔλαττον ἔχει , ὁ ἄρα ἑαυτὸν ἀδικῶν οὗτος ἅμα πλέον ἔχει καὶ ἔλαττον , ὅπερ ἀδύνατον . ἔτι εἴη ἂν ἑκόντα ἀδικεῖ - σθαι . ἐχρήσατο ταύτῃ τῇ ἐπιχειρήσει καὶ ὅτε ἐδείκνυτο ὅτι ὁ ἑαυτὸν σφάττων οὐκ ἀδικεῖ ἑαυτὸν ἀλλὰ τὴν πόλιν . διὸ καὶ νῦν βραχέως αὐτοῦ ἐμνημόνευσε . πρὸς δὲ τούτοις ἄνευ τῶν κατὰ μέρος ἀδικημάτων οὐδεὶς ἀδικεῖ . ἡ ἐπιχείρησις τοιαύτη ἐστίν · εἰ τὸ ἀδικεῖν ἐνεργεῖν ἐστι περὶ τὰ καθ’ ἕκαστα , εἴη ἄν τὸ ἀδικεῖν ἐν τοῖς κατὰ μέρος ἀδικήμασι γινόμενον · ἀλλὰ μὴν τῶν κατὰ μέρος ἀδικημάτων οὐδὲν οἷόν τε πρὸς αὑ - τὸν γίνεσθαι · ὥστε οὐδ’ ἂν ὅλως τὸ ἀδικεῖν πρὸς ἑαυτὸν εἴη . ὡς γὰρ οὐδεὶς τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα μοιχεύει , οὕτως οὐδὲ τοιχωρυχεῖ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον · εἰ δὲ μηδὲν τῶν κατὰ μέρος ἀδίκων οἷόν τε πρὸς ἑαυτὸν ποιεῖν οὐδὲ ἑαυτὸν ἀδικεῖν ὅλως εἴη ἄν . ὅλως δὲ λύεται τὸ ἑαυτὸν ἀδικεῖν κατὰ τὸν διορισμὸν τὸν περὶ τὸ ὗ’ ἑκουσίως ἀδικεῖσθαι . τὸ γὰρ παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν κατὰ τὸ ἑκούσιον βλαπτόμενον εἶπεν ἀδικεῖσθαι · οὐχ οἷόν τε δὲ παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀδικεῖσθαι τὸν αὐτὸν ὑφ’ ἑαυτοῦ ἀδικούμενον ἑκουσίως . Φανερὸν ’δε ὅτι καὶ ἄμφω μὲν φαῦλα καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι καὶ τὸ ἀδικεῖν . Τοῦτο τοιοῦτόν ἐστι · παράβασις γὰρ τοῦ μέσου καὶ τοῦ συμμέτρου . εἰ γὰρ τὸ ἴσον καὶ τὸ μέσον ἀγαθόν , ἡ τούτου παράβασις κακόν , τὸ δὲ πλεῖον ἔχειν ἐστὶ <παράβασις> τοῦ μέσου , τοῦ ἴσου δηλονότι καὶ ἀγαθοῦ . καὶ ὥσπερ ὑγιεινὸν μὲν ἐν ἰατρικῇ . διὰ τῶν παραδειγμάτων συνέστησεν , ὅτι ἀμφότερα οὕτως ἔχει . ὡς γὰρ τὸ ὑγιεινὸν τὸ ἐν ἰατρικῇ , ὃ ἔστιν ἐν συμμετρίᾳ τινῶν , <οὗ> ὅ τε τὸ πλέον καὶ ( 6 ) τὸ ἔλαττον ἔχων ἐκπεπτώκασιν , ὁμοίως καὶ τοῦ εὐεκτικοῦ τοῦ ἐν γυμναστικῇ καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐν συμμετρίᾳ τινῶν ) , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ μέσου τε καὶ ἴσου , ὅπερ ἐστὶ δίκαιον , ἔχει . ἔστι δὲ συμμετρία ἐν ἰατρικῇ τυχὸν ὁμοιομερῶν τινῶν ἢ δυνάμεων ὁρατῶν , θερμοῦ εἰ τύχοι ἢ ψυχροῦ ἢ ξηροῦ ἢ ὑγροῦ . καὶ κακίας , τουτέστιν ἀπὸ κακίας τῆς ἀδικίας · γίνεται . μέγιστα δὲ τῶν κακῶν αἱ κακίαι ὥσπερ τῶν ἀγαθῶν αἱ ἀρεταί . τελείας δὲ εἶπεν οἱονεὶ μετὰ παρανόμου ἢ τῆς κυρίως ἀδικίας . | ἡ γὰρ μετὰ προαιρέσεως τὸ ἑκούσιον ἔχει . ὅτι γὰρ οὕτω λέγει νῦν τὴν τελείαν κακίαν , δῆλον ἐξ ὧν ἐπήνεγκεν · οὐ γὰρ ἂρ πᾶν τὸ ἑκούσιον μετὰ ἀδικίας · οἱ γὰρ δι’ ὀργὴν ἑκόντες μὲν ποιοῦσιν , οὐ μήν γε καὶ κατὰ προαίρεσιν . οἱ δὲ οὕτω ποιοῦντες οὐδέπω μὲν κατὰ κακίαν ποι - οῦσιν . ἐγγὺς γάρ εἰσι τοῦ εἶναι τοιοῦτοι ἡττώμενοί γε τῶν παθῶν . ἢ τῆς τελείας καὶ ἁπλῶς · ἢ τῆς τελείας κακίας . τελεία γὰρ καὶ αὕτη κακία ἐστὶ πάσας περιέχουσα τὰς κακίας , διὸ καὶ ἁπλῶς κακία ἐστὶ καὶ λέγεται . ἢ νῦν οὐκ ἐκείνην λέγει τὴν τελείαν κακίαν ἀλλὰ τὴν κυρίως κακίαν καὶ ἀδικίαν · αὕτη δὲ ἦν ἡ μετὰ προαιρέσεως τὸ ἑκούσιον ἔχουσα . οὐ γὰρ ἅπαν τὸ ἑκούσιον μετὰ ἀδικίας . ἐπὶ πλέον γὰρ τὸ ἑκούσιον καὶ τὸ βού - λεσθαι καὶ θέλειν . κατὰ συμβεβηκὸς δ’ οὐθὲν κωλύει μεῖζον κακόν · εἰ οἱ ἀδικήσαντες τούτους μὴ κατ’ ἄκραν ἀδικίαν ἠδικήκασιν ἀλλ’ ὡς οἱ ἑκόντες μέν οὐ μὴν καὶ προαιρούμενοι . τῶν γὰρ καθ’ αὑτό ἐστιν ἐξεταστικὴ ἡ τέχνη . τὸ δὲ μεῖζον κακὸν πρόσκειται οἱονεὶ τῷ ἀδικηθῆναί τις ὑπερλυπηθεὶς κατέσφαξεν ἑαυτόν . ἀλλὰ πλευρῖτιν . καίτοι δύναταί ποτε κατὰ συμβεβηκὸς τὸ πρόσπταισμα μεῖζον γενέσθαι κακόν . ὁ γὰρ προσπταίσας καὶ καταπεσὼν καὶ διὰ τοῦτο ληφθεὶς ὑπὸ τῶν πολεμίων κατὰ συμβεβηκὸς † μετὰ ἀδικίαν φρενῶν , ἐν μείζονι κακῷ γέγονε διὰ τὸ πρόσπταισμα . τοῦ δὲ * * * τί δέοντος ἢ πλεῖ * * * οὐκοῦν καὶ ὁ περὶ τῶν τοιούτων ἀγαθῶν καὶ κακῶν διαλαμβάνων καὶ κριτὴς ὢν καὶ τεχνίτης τοῦ καθ’ αὑτὰ καὶ τῇ αὐτοῦ φύσει φευκτότερα ἀπλῶς μεῖζον κακὸν λέγει τοῦ τῇ μὲν οἰκείᾳ φύσει ἐλάττονος . δυναμένου δέ ποτε κατὰ συμβεβηκὸς γενέσθαι μείζονος κακοῦ . Κατὰ μεταφορὰν δὲ καὶ ὁμοιότητά ἔστι . | Δοκεῖ διὰ τοῦτο μνημονευκέναι καὶ δεδειχέναι , ὅτι τὸ οὕτως λεγόμενον δίκαιον κατὰ μεταφοράν τε λέγεται καὶ οὐ κυρίως διὰ τοὺς τὴν δικαιοσύνην ὁριζομένους ἐν τῇ ἰδιοπραγίᾳ τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν . λέγει δὲ τοῦτο Πλάτων’ . οὐ πᾶν δὲ δίκαιον . οὐ γὰρ τὸ πολιτικὸν καὶ κυρίως λεγόμενον , ἀλλ’ ἤτοι τὸ δεσποτικόν , ὃ οὐ , φησίν , ἐν τοῖς κυρίως δικαίοις ἠριθμεῖτο . οὐ γὰρ ἔστι τι δίκαιον οἰκέτῃ πρὸς δεσπότην , καθὼς ἀνώτερον εἴρηται . ἀλλὰ τὸ δεσποτικόν . μεῖζον κακόν . ἐπιστῆσαι ἄξιον , πῶς τοῦτο εἴη ἄν ἀληθές . πᾶσα γὰρ καὶ ἡ μεγίστη βλάβη ἐλάττων ἐστὶν ἀδικίας καθ’ ἣν ἀδικεῖ ὁ ἀδικῶν . ἢ τοῦτο ἔσται , ὅταν ὁ ἀδικηθεὶς εἰς κακίαν καὶ ὠμότητα ἐξέχῃ λέγειν πόθῳ τοῦ τὸν ἀδικήσαντα πολλὰ καὶ ἀνήκεστα ποιῆσαι κακά , ὡς ἤδη τινὲς ἀδικηθέντες ὑπό τινων εἰς λῃστείαν μετέβαλον καὶ δράσαντες τὰ ὠμότατα καὶ ἀδικώτατα καὶ τελευταῖον αὐτοὶ ληφθέντες ἀνεσκολοπίσθησαν . ἐν τούτοις γὰρ τὸ ἀδικηθῆναι κατὰ συμβεβηκὸς μεῖζον κακὸν ἦν † τοῖς ἀδικήσασιν αὐτοὺς τοῦ ἀδικηθῆναι , εἴ γε πρὸς τῇ τῆς κακίας ἐπιτάσει , ἣν ἔσχον διὰ τὸ ἀδικηθῆναι , πρόσεστι καὶ ἡ εἰς τὸ σῶμα κόλασίς τε καὶ κακία καὶ ἡ ἐξ ἀρχῆς βλάβη . ἐν τούτοις γὰρ τοῖς λόγοις δι - έστηκε τὸ λόγον ἔχον μέρος τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ ἄλογον . τὸ μὲν γὰρ λόγον ἔχει τῆς ψυχῆς , τὸ δὲ ἄλογον · τοιαύτην δὲ ἔσχηκε διάστασιν ἀπ’ ἀλλήλων , ὡς εἶναι κατὰ φύσιν τὸ μὲν ἄρχον , τὸ δὲ ἀρχόμενον . τοῦτο δὲ τὸ δίκαιόν φησιν ἢ δεσποτικὸν ἢ οἰκονομικόν . εἰς γὰρ ταῦτα ἀποβλέ - πουσι δοκεῖν ἔστι τῷ πρὸς ἑαυτὸν δίκαιον εἶναί τι ἢ ἄδικον . δίκαιον μὲν γάρ , ὅταν τὸ μὲν πεφυκὸς ἐν αὑτῷ τὴν ἀρχὴν ἔχῃ , τὸ δὲ ἄρχηται , ὅταν δ’ ἀνάπαλιν γίνηται καὶ ἄρχῃ μὲν τὸ ἄλογον , ἄρχηται δὲ τὸ λογικόν , ἀδικία · ὡς ἄν ὁ δοῦλος τοῦ δεσπότου ἄρχῃ . ἐν γὰρ τῷ ἀκρατεῖ ἡ τῶν προειρημένων μερῶν ἀδικία , ὡς ἐν τῷ ἐγκρατεῖ καὶ σώφρονι ἡ τῶν αὐτῶν τούτων δικαιοσύνη . ὑπείκει γὰρ τὰ πάθη τῷ λόγῳ ἢ τῷ δεσποτικῷ δικαίῳ κυρι - ευόμενα , ὡς ἐπὶ τῷ ἐγκρατεῖ , ἢ τᾷ οἰκονομικῷ διαταττόμενα καὶ τῷ κρείττονι παραχωροῦντα , ὡς ἐπὶ τοῦ σώφρονος ἔστιν ἰδεῖν .
Lemmas: Ἡ δέ σκέψις ἐγώ ἵστημι κατά ὁ αὐτός μέθοδος . εἴρω ἤδη πολλάκις ὅτι ὁ ἀκρίβεια ὁ ἀποδεικτικός ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος οὐ ἐπιδέχομαι · ὅς καί νῦν ἐγώ ὑπομιμνῄσκω . εἴρω δέ καί ὅτι δεῖ ἄρχω ἀπό ὁ φανερός , ὅς καί αὐτός ἔοικα ὑπο - μιμνήσκω ἐγώ . οὗτος γοῦν καί ὁ ἀρχή ποιέω λέγω ὁράω δή πᾶς ὁ τοιοῦτος ἕξις λέγω βούλομαι δικαιοσύνη , καί προέρχομαι ἐπιφέρω διό καί ἐγώ ὡς ἐν τύπος ὑπόκειμαι οὗτος . οὐδέ γάρ ὁ αὐτός ἔχω τρόπος , ὑποτίθημι δικαιοσύνη μέν ἕξις εἰμί ἀπό ὅς πρακτικός ὁ Δίκαιος εἰμί καί βούλομαι ὁ Δίκαιος , ἀδικία δέ ἕξις ἀπό ὅς ἀδικέω καί βούλομαι ὁ ἄδικος , καί οὗτος αὐτός ἀποδίδωμι ὑπογραφή τις · οὖον γάρ ὡς ὁρισμός εἶπον αὐτός · οὖον γάρ οἷος τε εἷς λόγος ἀποδίδωμι οὔτε ὁ δικαιοσύνη οὔτε ὁ ἀδικία , ἐπεί προέρχομαι δείκνυμι ὅτι πολλαχῶς λέγω , ἐπεί δοκέω ὁ αὐτός ἐπιστήμη ὁ ἐναντίος , ὁμοίως καί ὁ δύναμις · ὅς τε γάρ ἰατρικός ὁ ὑγιεινός καί ὁ νοσώδης εἰμί γνωστικός , ὁμοίως καί μουσική μουσικός καί ἄμουσος καί οὐ ἐν ὁ βούλομαι ὁ μουσικός ποιέω εἰμί ὁ μουσικός εἰμί · καί γάρ ὁ ἄμουσος βούλομαι ὅμως μουσικός εἰμί μένω · ὡσαύτως καί ἰατρός ἄν ὁ ἀνίατος βούλομαι οὖον παύω ὁ ἰατρός εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὁ δύναμις , οἷος ὁ ῥητορικός ὁ διαλεκτικός ἐν ὁ ὁ ἕτερος ὁ ἀντίκειμαι βούλομαι τε καί δύναμαι † δείκνυμι εἰμί · πρός γάρ ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὅς τε παρασκευή καί ὁ βούλησις ὅμοιος . μή ὡσαύτως ἔχω φημί καί ἐπί ὁ δικαιοσύνη , ἀλλά εἰμί καλῶς εἴρω ὁ εἰμί ὁ δικαιοσύνη ἕξις ἀπό ἧ Δίκαιος πράσσω καί βούλομαι . διά γάρ οὗτος δείκνυμι ὁ ὁ ἕξις πρός ὁ τέχνη καί ἐπιστήμη καί ὁ δύναμις διαφορά · ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη τε καί δύναμις ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ἔχω ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος . οὐ ἰδίως δέ νῦν ἔχω ὁ ἀρετή τε καί κακία λέγω ὁ τε Ψυχή καί ὁ σῶμα , I ἐπεί κοινός γε καί ὁ ἐπιστήμη ἔχω λέγω . ὅτι δέ ὁ ὡς ἀρετή ἔχω λέγω οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος , σαφῶς δείκνυμι ἐπί ὁ ὑγεία · ἀπό γάρ ὁ ὑγεία ὁ ὑγιεινός πράσσω . οὐκέτι δέ καί ὁ νοσώδης , ὥσπερ γε καί ἀπό ὁ νόσος ὁ νοσώδης , οὐκέτι δέ οἷος τε καί ὁ ὑγιεινός · ὑγιεινός γάρ βαδίζω ὁ οὕτως βαδίζω ὡς ὁ ὁ ὑγεία ἔχω , καί νοσωδῶς ὡς ὁ ὁ νόσος . ὁμοίως καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔχω ὁ Δίκαιος μόνος εἰμί καί οὗτος μόνος ἀποδεκτικός , ὁ δέ ἀδικία ὁ ἀδικία ἔχω · οὐκέτι δέ ὁ μέν μουσικός ὁ μουσικός , ὁ δέ ἄμουσος ὁ ἄμουσος , σός , ἀλλά ὁ μουσικός καί οὗτος . πολλάκις μέν ἐν γνωρίζω . ᾿αποδιδωμι λόγος ὁ δικαιοσύνη ἕξις ἀπό ὅς δικαιοπραγέω καί βούλομαι ὁ Δίκαιος καί ἐνδείκνυμι ὁ οὐσία αὐτός ἀπό ὁ ἔργον τε καί ὁ ἐνέργεια ὁ ἀπό αὐτός οἷος ὁ Δίκαιος , περί ὁ ὁ ἐνέργεια αὐτός , ὅτι μή ἄτοπος ὁ τοιοῦτος ἀπόδοσις , δείκνυμι νῦν διά ὅς λέγω . ἅμα δέ διά ὅς λέγω χράω οὗτος πρῶτος δείκνυμι . πολλάκις γάρ γνωρίζω ὁ ἐναντίος ἕξις ἀπό ὁ ἐναντίος , οἷος ὁ εἰδοί τίς ποτός εἰμί ὁ εὐεξία , οἶδα , ὡς καί αὐτός ἐπάγω , τίς εἰμί ὁ καχεξία . ὁμοίως καί ὁ ἕξις ἀπό ὁ ὑπό αὐτός δείκνυμι . ᾿ακολουθεω δέ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ἐάν ἕτερος πλεοναχός λέγω . πάνυ ἀκριβῶς προστίθημι ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς · εἰμί γάρ ἐπί ὅς οὐ οὕτως ἔχω . ὁ γοῦν φιλέω , ὡς καί αὐτός φημί , πολλαχῶς λέγω ὁ μισέω ἐναντίος αὐτός εἰμί οὐ εἰμί πολλαχῶς . ἀλλά καί ὁ ἀεκούσιος πολλαχῶς λέγω ὅτι εἰμί ὁ ἀεκούσιος ὁ βία καί ὁ διά ἄγνοια γίγνομαι , ὁ ἑκούσιος ἐναντίος αὐτός εἰμί οὖον λέγω πολλαχῶς . ἀλλά ἐπί γε ὁ πλεῖστος συνδιαιρέω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος · ὁ γάρ ὀξύς πολλαχῶς λέγω ἰσαχῶς καί ὁ βαρύς λέγω , καί ὁ λευκός δέ ὁ μέλας ἰσαχῶς λέγω ὁ λευκός . ὁμοίως , φημί , καί εἰμί ὁ ἄδικος καί ὁ ἀδικία , σύστοιχος δέ οὗτος , | κεῖμαι δέ καί ἐπί οὗτος ὁ εἷς τίς αὐτός οἶδα καί ὁ λοιπάς εἰμί . Αλλά διά ὁ σύνεγγυς εἰμί ὁ ὁμωνυμία αὐτός λανθάνω . ὁ αἴτιος λέγω ὁ ὅς κτάομαι ὁ δικαιοσύνη ὁμωνυμία μή εἰμί ριμον · διά γάρ ὁ σύνεγγυς εἰμί ἀλλήλων καί ὁμοιότης ἔχω ὁ δικαιοσύνη λανθάνω ὁ κατά αὐτός ὁμωνυμία . ὁ γάρ ὁμώνυμος ὅσος μέν ἀλλήλων πολύς ἀφίστημι γνώριμος οὗτος εἰμί ὁμώνυμος · πολύς δέ πόρρω ἀλλήλων ὁ κατά Τύχη ὁμώνυμος , ὡς ἔχω ὁ κλείς , ὅς παρατίθημι · ὅσος δέ σύνεγγυς εἰμί ἀλλήλων οὗτος οὐκέτι δοκέω μόνος ὄνομα κοινός ἔχω , ὡς ὁ εἰμί , ὡς ὁ κινέω , ὡς ὁ ἀγαθός . οὕτως καί ὁ δικαιοσύνη δείκνυμι πρός ἀλλήλων ἔχω · ὁ μέν γάρ τίς εἰμί ὥσπερ γένος δικαιοσύνη , κατά πᾶς ἀρετή κατηγορέω δύναμαι , ὁ δέ οὗτος εἶδος . κατά ὅσος μέν οὖν γένος καί εἶδος , συνώνυμος εἰμί , κατά ὅσος δέ καί ὁ ὡς εἶδος λαμβάνω αὐτός ὄνομα ὁ Δίκαιος ἔχω ὁ δικαιοσύνη , κατά οὗτος δέ εἰμί ὁμώνυμος · ἄλλος γάρ ἀπό ἑκάτερος αὐτός ὑπό ὁ ὄνομα ὁ δικαιοσύνη σημαίνω . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ἀδικία . γνώριμος δέ εἰμί ὁ λέγω πρόειμι ὁ λόγος . λαμβάνω δή ὁ ἄδικος ποσαχῶς λέγω . Ως γνώριμος καί ἐναργής πρῶτος ὁ ἄδικος λαμβάνω ὁσαχῶς λέγω , εἶτα ὁ Δίκαιος . δοκέω δέ ὅς τε παράνομος ἄδικος εἰμί . διά οὗτος δείκνυμι ὅτι μέσος ὁ δίκαιος καί ὁ δικαιοσύνη , ὅς εἰμί ἀρετή γνώρισμα . εἰμί γάρ ὁ ἄδικος παράνομος καί πλεονέκτης , ἕπω δέ ὁ πλεονέκτης πρός ὁ παράνομος καί ἄνισος εἰμί , ὁ δίκαιος ἄρα μέσος οὗτος ὑπάρχω καί ἴσος ἄν εἰμί ἐν ἰσότης ὁ δικαιοσύνη . ἐπεί δέ καί πλεονέκτης ὁ ἄδικος . εἰμί ὁ ἄδικος πλεονέκτης , οὗτος δέ ἄνισος , ὡς δείκνυμι , συμπεραίνω · καί γάρ ὁ πλέω καί μικρός ἄνισος εἰμί · διό καί ὁ ἄδικος ἄνισος , ἐπεί καί πλεονέκτης . ὁ ἀεί εἰμί μέν ἁπλόος ἀγαθός , ὁ μέν | αὐτός φύσις ἀγαθός , ἀπλόος τε καί ἀεί ὁ αὐτός φύσις ἀγαθός εἰμί , ἀπό ὁ ὠφέλιμος τε εἰμί ὁ ἀγαθός τε καί κατά φύσις ἔχω καί ὁ χρηστικός αὐτός ἔχω δύναμις καί προσέτι αἱρετός ὁ αὐτός · ὁ γάρ οὗτος ἀγαθός καί ἁπλόος αἱρετός , ὁ δέ ἁπλόος αἱρετός ὁ αὐτός φύσις τοιοῦτος · οὐ ἀεί δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ἀγαθός ἀγαθός , ὅτι ὁ μή οἶδα αὐτός χράω πρός ὁ φύω πολλάκις πρός κακός γίγνομαι , ὥσπερ καί ὁ ὁ τεχνίτης ὄργανον ὁ οὐ ἔχω ὁ τέχνη τοιοῦτος βλαβερός , τοιοῦτος δέ ἀγαθός εἰμί , ὑγεία ἰσχύς κάλλος εὐεξία πλοῦτος δόξα δύναμις πολιτικός . προστίθημι δή τις ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἀγαθός λόγος , ἅμα μέν δείκνυμι αὐτός καί διά ὁ προσθήκη οὗτος τίς εἰμί ἀγαθός , ἅμα δέ καί διδάσκω ἐγώ πῶς ἔχω περί οὗτος δεῖ . διά γάρ οὗτος τίς τε εἰμί πάλιν ὁ τυχηρός ἀγαθός δηλόω · περί γάρ ὅς εὔχομαι ὁ θεός · οὖον γάρ περί ἀρετή καί ὁ κατά αὐτός εὔχομαι τις ἐνέργεια , ἀλλά μήv [ εἰμί εὐχή καί ] εἰμί ὁ εὐχή αἴτησις ἀγαθός παρά ὁ θεός · αὐτός ἄρα εἰμί περί ὅς ὁ εὐχή ἀγαθός . σπουδάζω οὖν οὗτος αἱρέω καί εὔχομαι μή πᾶς ἁπλόος ὁ ἀγαθός ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ · καί γάρ ὁ νοσέω οὖον ὁ ἁπλόος ὑγιεινός ἀγαθός καί αἱρετός ἀλλά ὅσος ὁ οὕτως ἔχω ὑγιεινός · εἰμί γάρ ὅς μᾶλλον ἀσθένεια ὑγεία καί νόσος ἰσχύς ὠφέλιμος , ὁ δηλονότι μή μέλλω ἐκεῖνος χράω καλῶς , καί πενία πλοῦτος καί δύναμις καί δόξα τἀναντία · πολλάκις γάρ ὑπό ὁ τοιοῦτος κωλύω τις ποιέω τε καί πάσχω μείζων κακός . εἶπον δέ οὗτος ἐπάνειμι ἐπί ὁ δείκνυμι πῶς ὁ ἄδικος ἄνισος εἰμί · καί ὅτι γε κύριος ὁ ἄνισος ὁ ὁ πλεονέκτης | ἐνδείκνυμι . αἱρέω γάρ ὁ ἄδικος ὁ μέν ἀγαθός ὁ πλέω , ὁ δέ κακός ὁ μικρός , εἰμί εἄν ἄνισος . καλέω δέ μόνος πλεονέκτης οὐκέτι δέ καί μειονέκτης , ὅτι δοκέω καί ὁ ἐν ὁ κακός μικρός πλεονεξία τις ἀγαθός εἰμί , ὡς εἴρω . ὁ δέ πλεονεξία ὁ ἀγαθός λέγω . διά μέν οὗτος καλέω πλεονέκτης ὁ ἄδικος , ὡσανεί πλείων ἀγαθός νέμω ἑαυτοῦ · εἰμί μέντοι ὁ ἀλήθεια ἄνισος . οὗτος γάρ περιέχω ὁ τε ἐν ὁ ἀγαθός πλεονεξία καί ὁ ἐν ὁ κακός μειονεξία καί κοινός εἰμί καί γενικός αὐτός . ὁ δέ ἄνθρωπος οὗτος εὔχομαι καί διώκω , τουτέστιν ὁ ἀρετή ἐπί αὐτός εἰμί οὐ ὁ θεός δίδωμι μόνος . ἀλλά καί μικρός ἐπί ὁ ἀπλόος κακός . τίνω μικρός ἐπάγω , ὁ κακός ἁπλόος · κακός εἶπον ἁπλόος ἀντιδιαστέλλω αὐτός ὁ μέν ἁπλόος ἀγαθός , οὖον πᾶς δέ οὗτος ὅς εἰμί ἐναντίος · καί γάρ οὗτος ἁπλόος μέν καί ὁ αὐτός φύσις εἰμί κακός , εἰμί δέ ὅς πρός ἀγαθός τις γίγνομαι · ὅς γάρ ὁ ἐναντίος αὐτός εἰμί ἁπλόος ἀγαθός κακός εἰμί , οὗτος ὁ τοιοῦτος κακός εἰμί ἀπλόος κακός ἀγαθός ποιέω . οὗτος γάρ περιέχω καί κοινός , δηλονότι ὁ ἄνισος . περιέχω γάρ ὁ ἐν ὁ ἀγαθός πλεονεξία καί ὁ ἐν ὁ κακός μειονεξία . ὁ δέ νόμιμος δίκαιος . δείκνυμι ὁ ἄδικος ἄνισος , πιστόω ὅτι καί ὁ δίκαιος ἴσος , ἐπί ὁ ὁ διαφορά δείκνυμι ὁ Δίκαιος ὁ τε ὡς νόμιμος καί ὁ ὡς ἴσος πρόειμι · καί τίς εἰμί ὁ νόμιμος λέγω . ὁ μέν οὖν ὅτι νόμιμος Άστι λαμβάνω πάλιν ἐκ ὁ ὁ ἄδικος παράνομος εἰμί . εἰμί δέ ὁ νόμιμος δίκαιος , δῆλος ὡς καί ὁ νόμιμος πᾶς Δίκαιος εἄν εἰμί . προστίθημι δέ ὁ π ἰδίως λέγω δικαιοσύνη πᾶς ὁ νόμιμος Δίκαιος ἀλλά κατά ὁ κοινῶς καί διότι κατά ὅσος πείθω τις ὁ νόμος αὐτός ποιέω , κατά οὗτος λέγω δίκαιος . αὐτός μέντοι κατά ἑαυτοῦ ἢ ἀνδρεῖος εἰμί ἢ σωφρονικός | ἢ ἐκ οἷος ἄν καί ἀρετή εἰμί . ἀλλά μήv περί πᾶς ὁ νόμος ὁρίζω ὁ κατά ὁ ἀρετή καί προαγορεύω ὁ ἀναφορά αὐτός ποιέω † ἐπεί εἰμί ὁ καθίστημι πολιτεία εὐδαιμονία τε καί σωτηρία , ὁ μέν Δημοκράτεια , καθά φημί αὐτός , ὁ κοινός πᾶς συμφέρω στοχάζομαι · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος πολιτεία . ὁ γάρ σκοπός ὁ ἠθικός ὁ πολιτικός τε καί νομοθετικός διαφέρω · ἀμφότερος μέν γάρ περί ἀρετή ὁ πραγματεία , ἀλλά ὁ μέν ἠθικός εἷς ἕκαστος ὁ διά ὁ ἀρετή εὐστάθεια τε καί εὐταξία σκοπός , ὁ δέ πολιτικός ὁ ὁ πόλις , ὅς οὐ οἷος τε διοικέω καλῶς Χωρὶς ἀρετή καί ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια . ὁ δέ οὗτος πείθω νόμιμος τε καί δίκαιος · καί ὁ νόμιμος ἄρα Δίκαιος . ἀλλά μήv ὁ κτάομαι ὁ ἀρετή πᾶς ποιητικός τε εἰμί εὐδαιμονία καί φυλακτικός ὁ μόριον αὐτός μόριον γάρ αὐτός ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια ) , καί ὁ Δίκαιος ἄρα ποιητικός τε καί φυλακτικός εὐδαιμονία εἰμί καί ὁ μόριον αὐτός . μόριον δέ ὁ εὐδαιμονία εἰμί ὁ κατά πᾶς ὁ ἀρετή , ψυχικός φημί καί σωματικός καί ὁ ἐκτός , ὁ ὁ εὐδαιμονία αὐτός βούλομαι συγκροτέω . πρόσκειμαι δέ ὁ πολιτικός κοινωνία , ὅτι ὁ νόμος περί ὁ κατά ὁ ἀρετή διαγορεύω οὐ ἀπλόος ἀλλά στοχάζομαι ὁ ἐν ὁ κοινωνία συμφέρω καί ἐπί ἐκεῖνος ὁ ἀναφορά ποιέω , ἀλλά οὖον κατά ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐξετάζω αὐτός , οἷος τίς φύσις αὐτός . χείρων δέ ὁ ἀπέχω - διάζομαι , ὁ μή μετά ἐπίστασις καί ἐξέτασις . Ἄτη μέν ἐν ὁ δικαιοσύνη ἀρετή μέν εἰμί τέλειος ἀλλά οὐ ἀπλόος . ᾿Η δικαιοσύνη , φημί , τέλειος ἀρετή , ἀλλά οὐ ἁπλόος · λέγω μέν γάρ καί ὁ ἀντιδιαστέλλω πρός ὁ φυσικός τε καί κατά εὐφυία λέγω ἀνδρεῖος , ἀλλά ἀτελής οὗτος . ἀτελής μέν ὁ ἐν ὁ Ἀχιλλεύς , τέλειος δέ ὁ μετά φρόνησις | τε καί ὀρθός λόγος ὑπομενητικός ὁ μέγας κίνδυνος · ὁ οὖν τέλειος ἀντακολουθέω ἀλλήλων · ὁ γάρ οὗτος ἔχω εἷς πᾶς ἔχω λέγω . τέλειος δέ ἀρετή καί ὁ ἐκ πᾶς ἄθροισμα , ὅς καί νῦν μνημονεύω λέγω ἀρετή μέν εἰμί τέλειος , ἀλλά οὐ ἀπλόος . ὁ γάρ ἁπλόος τέλειος ἀρετή εἰμί , ὅς προαγορεύω , τέλειος εἰμί κατά γε ὁ τέλειος ἔχω ἤδη καί ὁ πᾶς ἔχω ὡς ἕκαστος αὐτός . τρίτος δέ εἰμί , ὅς νῦν προτίθημι , ὁ κατά ὁ νομιμότητα , ὅστις εἰμί ἄθροισμα μέν ἅπας ὁ ἀρετή , ἀλλά οὐ ἁπλόος οὐδέ ἐπί ἑαυτοῦ καί πρός ἑαυτοῦ λαμβάνω - μένω ἀλλά ἐν ὁ πρός ἕτερος χρῆσις . ὁ γάρ κατά πᾶς ὁ ἀρετή ἐνέργεια ἐπί σωτηρία γίγνομαι ὁ πολιτικός κοινωνία εἰμί ὁ νῦν λέγω τέλειος ἀρετή καί ὡς νομιμότης δικαιοσύνη . οὗτος γάρ φημί τέλειος ἀρετή καί ἐκ πᾶς σύγκειμαι , ὁ ὅταν μή ἁπλόος ἀλλά ὅταν πρός ὁ πολιτικός κοινωνία ὁ χρῆσις ἀναφέρω ἔχω . ὁ προσθήκη γάρ οὗτος ὁ τέλειος ἀρετή ὁ τοιοῦτος δικαιοσύνη διαφέρω , καθό ἐκεῖνος δοκέω τέλειος . τέλειος γάρ εἰμί ἕξις καί ἀρετή , ὅς ὁ ἔχω αὐτός καί πρός ἄλλος χράω δύναμαι , ἀλλά οὐ μόνος κατά ἑαυτοῦ · τοιοῦτος δέ ὁ κατά ὁ νομιμότητα δικαιοσύνη . καί διά ὁ ὁ , διά ὁ πρός ἕτερος Δίκαιος . καί οὔτε ἕσπερος . οὗτος ἐκ Εὐριπίδης Σοφός Μελανίππη · λέγω γάρ ἐν αὐτός “ δικαιοσύνη ὁ χρύσεος πρόσωπον ” . καί παροιμιάζω φημί . οὗτος Θέογνις · εἴρω δέ οὕτως · βούλομαι δέ εὐσεβής ὀλίγος σύν χρῆμα οἰκέω ἢ πλουτέω ἄδικος χρῆμα πάσσω · ἐν δέ δικαιοσύνη συλλήβδην πᾶς ἀρετή · χώρα μέντοι παροιμία ἐπέχω καί μιμνήσκω αὐτός ὡς παροιμία Θεός - Φράστος ἐν ὁ πρῶτος περι ἠθέω , ἐν δέ ὁ πρῶτος ὁ ᾿ ἠθικός ὡς Φωκυλίδης αὐτός χράω , ἢ καί ὁμοίως ἀμφότερος χράω Φωκυλίδης καί Θέογνις οὗτος . πολλός γάρ ἐν μέν ὁ οἰκέω ὁ ἀρετή δύναμαι χράω . οὖον γάρ ὥσπερ | ἐν ὁ θεωρητικός ἐπιστήμη ἐν γνῶσις ὁ τέλος ἔχω ὅμοιος ὁ γνῶσις αὐτός τε [ καί ] ἐπί ἑαυτοῦ καί ἐπί ἄλλος , οὗτος καί ἐπί ὁ πρακτικός ἀρετή ἔχω καί ὅλως ὁ πολιτικός · οὖον γάρ ἐξαρκέω καθόλου οἶδα τίς πρακτέος ἢ τίς μή , ἀλλά καί διά ὅς καί πῶς ἄν πράσσω οἶδα <χρή> ὁ γνῶσις περιγίγνομαι διά ἐμπειρία · διό δεῖ καί παντοδαπός ἐντυγχάνω πρᾶγμα ὁ μέλλω πολιτικός εἰμί , ὡς καί κυβερνήτης καί ἰατρός . οὖον γάρ αὐτάρκης οὗτος ὁ καθόλου λόγος ἀλλά καί ἐμπειρία αὐτός δεῖ . διά οὗτος οὖν ὁ πολιτικός δεῖ κοινωνός . ἐν δέ ὁ πρός ἕτερος ἀδυνατέω , ἐν κοινωνία , διά ὁ μή ἐμπειρία ἔχω ὁ πρᾶγμα . δήω οὖν ὁ Πολιτικὸς καί πρακτικός καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἐμπειρία ὡς καί ἰατρός καί κυβερνήτης πείρω καί ὁ ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα τριβή ἐμπειρία . ὅτι ἀρχή ὁ ἀνήρ δείκνυμι · εἷς οὗτος ὁ Βίας ὁ ἑπτά σοφός , εἰς ὅς ἀναφέρω ὁ εἴρω , ὡς ἐπί Πιττακός μέν ὁ Μιτυληναῖος ὁ ῾χαλεπὸν ἐσθλός μένω , εἰς Χώνη δέ ὁ Λάκων ὁ τῆ κατά σαυτοῦ ἕλη . πρός ἕτερος δέ φημί ὁ ἄρχω Ἀριστοτέλης · ὁ γάρ ἄρχω ἤδη πρός ἕτερος · τις γάρ ὁ ἄρχω καί ἐν κοινωνία , ἐν ὅς χαλεπός ὁ ἐνέργεια . Κακός μέν οὖν καί πρός ἑαυτοῦ καί πρός ὁ φίλος χράω ὁ μοχθηρία . ὅς λέγω τοιοῦτος εἰμί · οὐ ὥσπερ κακός ὁ πρός ὁ κοινωνός καί φίλος χράω ὁ πονηρία , οὗτος δή καί ἀγαθός ὁ πρός ἑαυτοῦ καί ὁ κοινωνός τε καί φίλος ὁ ἀρετή χράω . τρόπος γάρ τις καί τότε πρός ἑαυτοῦ χράω ὁ ἀρετή , χράω αὐτός πρός ὁ φίλος . ἀλλά εἰμί ἀγαθός ὁ καί πρός ἕτερος μή μόνος πρός ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός . αὐτός γάρ ὁ τε φίλος καί ὁ ὁ Φίλων · καί ἔοικα οὗτος μᾶλλον λέγω · καί οὗτος δέ κατασκευαστικός εἰμί I ὁ μάλιστα ὁ τοιοῦτος δικαιοσύνη τέλειος ἀρετή εἰμί , εἰμί γε ἀγαθός ὁ τῆ Ἀρέτη πρός ἄλλος χράω , ὅς ἴδιος ὁ δικαιοσύνη . οὗτος μέν οὖν ὁ δικαιοσύνη , ὡς ὁ ἀνδρεία φέρω καί ὁ σωφροσύνη · οὗτος γάρ βούλομαι λέγω , ὅτι ὁ δικαιοσύνη ὅλος καί πᾶς ἀρετή εἰμί , ἀλλά οὖον εἷς τις καί μέρος . τίς δέ διαφέρω ὁ δικαιο - συγκάθημαι οὗτος καί ὁ ἀρετή , δῆλος ἐκ ὁ εἴρω . τίς δέ διαφέρω ὅλος ὁ ἀρετή καί ὁ τοιοῦτος δικαιοσύνη δῆλος ἐκ ὁ προερέω εἰμί . εἰμί μέν γάρ κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐτός ἀμφότερος γάρ εἰμί ὁ ὅλος ἀρετή καί ὁ ἐκ πᾶς ἄθροισμα ) , κατά δέ ὁ λόγος καί ὁ εἰμί διαφέρω ἀλλήλων , καθόσον ὁ ὅλος ἀρετή εἰμί ἕξις Ψυχή λογικός ἀγαθός , ὁ δέ δικαιοσύνη χρῆσις εἰμί ὁ τοιοῦτος ἕξις πρός ἕτερος . ὡς γάρ ἀνάβασις καί κατάβασις αὐτός εἰμί κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁ εἰμί οὖον αὐτός ἔχω , οὗτος καί ὁ ὅλος ἀρετή καί ὁ τοιοῦτος δικαιοσύνη . ἐπεί τοίνυν ὁ μέν τοιοῦτος δικαιοσύνη εἰμί ὅλος ἀρετή , ἐγώ δέ ζητέω ὁ ἐν μέρος λεγο - μένω οὗτος γάρ καί περί ὁ ἄλλος ἀρετή ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ εἴρω ) , δῆλος ὡς περί ἄλλος ἐγώ δικαιοσύνη ὁ λόγος λεκτέος εἰμί , ἀλλά οὖον περί οὗτος . ὁμοίως δέ καί περί ἀδικία . καί πρῶτος μέν δείκνυμι ὅτι εἰμί τις ἄλλος δικαιοσύνη παρά ὁ προερέω , εἶτα τίς εἰμί εἴρω . κατά μέν γάρ ὁ ἄλλος μοχθηρία ὁ ἐνεργός ἀδικέω μέν , πλεονεκτέω δέ οὐδείς . Θέλων δείκνυμι ἄλλος τις δικαιοσύνη εἰμί παρά οὗτος ὁ κοινός τε καί προερέω ἀπό ὁ ἄδικος πάλιν δείκνυμι οὗτος . δείκνυμι γάρ ἄδικος τις εἰμί παρά ὁ παράνομος ἄλλος , δείκνυμι καί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι Δίκαιος ἄλλος ὁ ὡς νόμιμος Δίκαιος λέγω . ὅτι μέν οὖν εἰμί ὑπό ὁ κοινός ἀδικία , ὅστις εἰμί παρανομία , ἀδικία τις ὁ κατά ὁ πλεονεξία ἄλλος εἰμί ἐκεῖνος καί ὑπό ἐκεῖνος , διό καί ὁμώνυμος αὐτός , πρῶτος μέν οὗτος δείκνυμι . εἰμί μήτε ὁ κατά | ὁ ἄλλος μοχθηρία πλεονεκτέω ἐνεργέω καίτοι ἀδικέω καί παρανομέω ( οὔτε γάρ ὁ ῥίπτω ὁ ἀσπίς πλεονεκτέω , καίτοι διά δειλία οὗτος ποιέω καί κατά οὗτος ἀδικέω , οὔτε ὁ κακῶς εἶπον τις , καίτοι διά ὕβρις οὗτος ποιέω , οὔτε ὁ μή ἐπικουρέω ἄξιος τις εἰς χρῆμα , καίτοι διά ἀνελευθερία ποιέω οὗτος , ἀλλά μηδέ ὁ πλεονεκτέω κατά τις ὁ προερέω κακία εἷς οὗτος ποιέω ἀλλά μηδέ κατά πᾶς ἅμα ὁ κακία , κατά κακία μέντοι τις οὗτος ποιέω καί κατά πονηρία · ψέγω γάρ αὐτός καί λέγω ἄδικος τε καί κατά ἀδικία οὗτος ποιέω ) , εἰμί ἄν ἄλλος τις οὗτος ἀδικία , κατά ὅς ὁ πλεονεξία ὁ κοινός ἐκεῖνος κοινωνέω * * * κακία ἐνεργέω ἅμα καί ὁ ἄδικος εἰμί καί πλεονέκτης κατά τίς . ἐν μέρος οὖν ὁ κοινός ἄδικος ὁ περί ὁ νόμος ὁ ἄλλος κακία ἀνάλογος ἔχω πρός ὁ κακία ( ὁ γάρ δειλία , ὁ θρασύτης , ὁ ἀκολασία κακία ὁ καθόλου ὄνομα καλέω ) ὁμώνυμος εἰμί αὐτός , οὖον δοκέω δέ ὁμώνυμος αὐτός εἰμί διά ὁ καθόλου εἰμί ὡς μέρος καί ὑποτάσσω αὐτός ὡς εἶδος γένος . εἶτα ἐπάγω ἀλλά μήv οὐδέ κατά πᾶς · οὗτος γάρ αὐτός χώρισις καί ὁ ἄλλος ἀδικία , οὖον μόνος ὁ ἄλλος ἀδικία ἅπας . εἰμί ἄλλος εἰμί , εἰμί ἄν τις ἀδικία παρά πᾶς ὁ ἄλλος κακία , ὁ τε κοινός καί ὁ ἄλλος ὁ ὑπό ὁ κοινός . ὅτι οὖν μή κατά πᾶς , δῆλος ἐκ οὗτος · εἰμί κατά πᾶς καί κατά ὁ κοινός ἰδίως · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατά πᾶς , κατηγορέω ἄν καί κατά ὁ ἄλλος πᾶς ὁ πλεονεξία · καί ἕκαστος ὁ κατά ὁ ἄλλος κακία ἁμαρτάνω ὡς ἄδικος , οὗτος καί πλεονέκτης λέγω . ὅταν δέ πλεονεκτέω , πολλάκις κατά οὐδείς οὗτος · πρόσκειμαι οὗτος · οὖον γάρ ἅπαξ ἤδη καί πλεονέκτης · ἔθος γάρ ὁ ἕξις ἐγγί - νω . ὁ δέ ἅπαξ οὖον δυνατός ποιέω ὁ ἔθος . ἔτι εἰμί ὁ μέν ὁ κερδαίνω ἕνεκα μοιχεύω . ᾿Η δύο ἐπιχείρησις | τοιοῦτος εἰμί · εἰμί ὁ αὐτός πρᾶξις οἷος μοιχεία διά μέν κέρδος καί πλεονεξία γίγνομαι διά ἀδικία γίγνομαι , διά δέ ἐπιθυμία , διά ἀκολασία καί οὐ διά ἐπιθυμία ἄδικος , ὁ δέ πλεονεξία διά οὐδείς ἢ διά κέρδος , ἄλλος δηλονότι εἰμί ἀκολασία καί ἄλλος ἀδικία ὁ διά κέρδος . ἀμφότερος τε ὁ κοινός ἀδικία διαφέρω , ὅτι ἐκεῖνος μέν κατά ἀμφότερος λέγω , οὗτος δέ οὐδέτερος κατά ὁ ἕτερος . ὁ δέ δῆλος ἄρα ὅτι διά ὁ κερδαίνω ἴσος εἰμί ὁ ὡς εἰμί λέγω , δῆλος ἄρα ὅτι διά ὁ κερδαίνω ὁ ἄδικος ἄδικος ἀλλά οὖον διά ἀκολασία · ἄλλως ἄρα ὁ κερδαίνω ἄδικος καί ἄλλως ὁ ἀκολασταίνω · ἀλλά εἰμί ὁ κατά δίφορος αἴτιος ἀδικέω ὁ ἕτερος ἐν οἰκεῖος κακία εἰμί παρά ὁ κοινός κακία δῆλος ὡς καί ὁ ἕτερος . ἔτι παρά μέν ἄλλος πᾶς ἀδίκημα γίγνομαι ὁ ἐπαναφορά . ᾿Ο νόος ὁ τρίτος ἐπιχείρησις τοιοῦτος · εἰμί δέ ὁ μοχθηρία τε καί κακία πᾶς πρός ὁ κοινός ὁ ὁ ἀδικία ὄνομα καί ἴδιος τις εἶδος κακία ὑπάγω καί ὁ πλεονεξία ὁμοίως ( ὑπάγω δέ καί κατά ὁ προσεχής ἴδιος ὁ ἀδικία ) , εἰμί ἄρα τις παρά ὁ κοινός ἀδικία ἄλλος ἀδικία ἐν μέρος εἰμί ἐκεῖνος ἀναλογία ἔχω πρός αὐτός ὡς καί ἀκολασία δειλία ὁ ἄλλος ἕκαστος κακία ἕκαστος συνώνυμος . ὅτι ὁ ὁρισμός ἐν ὁ αὐτός γένος . ὁ ἐν μέρος κακία ὁ καθόλου ἀδικία εἰμί ὁμώνυμος · ἐπί τοσοῦτόν φημί αὐτός ὁμώνυμος εἰμί καί λόγος πως ὁ αὐτός κοινωνέω , καθόσον ἑκάτερος αὐτός ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί . πῶς δέ ἐν ὁ αὐτός γένος καί ἐν τίς , αὐτός δηλόω εἶπον ἄμφω γάρ ἐν ὁ πρός ἕτερος , καί εἰμί κατά πλεονεξία , ἐν ὁ πρός ἄλλος ἁμαρτάνω ὁ εἰμί ὁ κακία ἔχω . εἶπον δέ κοινός γένος αὐτός κατά ὅς δοκέω συνώνυμος , ἐφεξῆς πάλιν διαφορά αὐτός λέγω κατά ὅς ὁμώνυμος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἐν μέρος ἀδικία , ὁ κατά πλεονεξία , περί τιμή , | φημί , εἰμί ἢ χρῆμα ( εἰμί δέ ἄν λέγω ὁ τυχηρός ὁ ἀγαθός ἐν ὅς διά ἡδονά ὁ ἀπό ὁ κέρδος οὗτος γίγνομαι ) , ὁ δέ ἕτερος περί ὁ ὁ σπουδαῖος πρακτικός · καί οὗτος εἰμί ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , ἀλλά ὅσος ὁ σύνεγγυς αὐτός εἰμί διά ὁμωνυμία λανθάνω δύναμαι καί κατά ὁ μή ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί λέγω · οὗτος γάρ εἄν συνώνυμος εἰμί καί ὁ ἐναντίος , ἀλλά καθόσον ἀμφότερος ὁ αὐτός πως λόγος κοινός . ἔχω γάρ πρακτικός ἄμφω , διαφέρω δέ ὅτι ὁ μέν ὁ αἰσχρός πρακτικός , ὁ δέ ὁ περί ὁ ὁ σπουδαῖος . ὅτι μέν οὖν εἰμί δικαιοσύνη πλείων ἀπό ὁ ἐναντίος οὗτος δείκνυμι · ἀπό γάρ ὁ ἀδικία · ὡς γάρ ἐκεῖνος διχῶς , οὗτος καί οὗτος λέγω · καί ὡς ἐκεῖνος διαφέρω ἕτερος ὁ ἕτερος , οὗτος καί ὁ δικαιοσύνη . διά-ὁρίζω δέ ὁ ἄδικος , ὅτι ὁ κατά ὁ πλεονεξία ἀδικία ὑπό ὁ ἀνισότης εἰμί · ὁ μέν γάρ ὁ αὐτός εἰμί περί ὁ ἀγαθός πλεονεξία ἐν ὁ κακός , πάλιν ἐν ὁ ἀντίκειμαι ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός μειονεξία . οὗτος δή πρῶτος δείκνυμι . διό δισσός ὁ ἄδικος . ὁ παράνομος καί ὁ ἄνισος , καί κατά μέν ὁ παράνομος ὁ πρότερος εἴρω ἀδικία περιεκτικός πᾶς , κατά δέ ὁ ἄνισος ὁ δύο καί ὑπό ἐκεῖνος . ἐπεί δέ ὁ ἄνισος καί ὁ πλέω οὖον αὐτός ἀλλά ἕτερος . ὁ διαφορά δείκνυμι ὁ κατά ὁ παράνομος ἀδικία ὅστις εἰμί ὅλος τε καί καθόλου , καί ὁ ἐν μέρος ὅστις εἰμί κατά ὁ ἄνισος · καί δείκνυμι οὗτος ἐπί εἰκών · διά γάρ ὁ δείκνυμι ὁ διαφορά ὁ ἄνισος τε καί ὁ πλεονέκτης πῶς ἔχω διά οὗτος φανερός ποιέω καί ὁ ὁ ἄδικος διαφορά . ὡς γάρ ἐπί οὗτος ὁ μέν πλεονέκτης πᾶς ἄνισος , οὖον μήv εἰμί τις ἄνισος ἤδη καί πλεονέκτης ( καί γάρ ὁ μειονεκτέω τις ἄνισος μέν , οὖον μήv καί πλεονέκτης , ὁ γάρ ἄνισος κατά ἀμφότερος κατηγορέω , καί εἰμί ὁ μέν ἄνισος κοινός καί καθολικός , ὁ δέ πλέω ὑπό ἐκεῖνος καί μερικός ) , οὕτως | ἐν καί ὁ ἀδικία ἔχω φημί . οὖον γάρ εἰμί τίς παράνομος οὗτος καί ἄνισος . παράνομος γάρ ὁ δειλία , οὐ ἄνισος δέ . ὁμοίως δέ καί ὁ δικαιοσύνη ὁ δικαιοσύνη . ὁ γάρ κατά ὁ ἴσος δικαιοσύνη μέρος ὁ ὡς νομιμότης δικαιοσύνη , καθώς προερέω . ὥστε περί ὁ ἐν μέρος δικαιοσύνη . δείκνυμι ὅτι τις ἐν μέρος δικαιοσύνη ἀρετή καί ἐν μέρος ἀδικία κακία , περί οὗτος , φημί , ὁ νῦν δεικτέος ὁ τε ἕξις καί ὁ κατά ὁ ἔχω λέγω , ὁ μέν Δίκαιος ὁ δέ ἄδικος ἰδίως . ᾿Η δέ ὁ κακία ἀφίημι . ῾Απὸ κοινός ὁ τῆ ὅλος εἰμί χρῆσις · σχεδόν γάρ ὁ πολύς ὁ νόμιμος . εἶπον ὅτι ὁ πολύς ὁ νόμιμος ὁ ἀπό ὁ ὅλος ἀρετή προστάσσω εἰμί · κατά ἕκαστος γάρ ἀρετή προστάσσω ζῶ καί κατά ἕκαστος μοχθηρία κωλύω ὁ νόμος , οὗτος δεικτικός εἰμί ὁ ὁ ὡς νομιμότητα λέγω δικαιοσύνη πᾶς ὁ ἀρετή χρῆσις εἰμί πρός ἄλλος καί διά οὗτος τέλειος ἀρετή , προστίθημι ὁ ἑξῆς ὁ σχεδόν εἰμί ἐξηγητικός , λέγω ὁ ποιητικός ὁ ὅλος ἀρετή εἰμί ὁ νόμιμος ὅσος νομοθετέω περί παιδεία ὁ πρός ὁ κοινός . εἰμί γάρ τις ὁ νόμιμος ὁ οὖον περί ὁ πῶς δεῖ ζῶ ἀλλά περί ὁ πῶς ἐν ἀρετή γίγνομαι εἄν ὁ πολίτης εἰσηγέομαι . ὁ γάρ ἔμφρων νομοθέτης οὖον μόνος περί οὗτος νομοθετέω , κατά ὁ δεῖ ζῶ ὁ ἀνήρ ἤδη καί ὁ πολιτεία μετέχω , ἀλλά πολύς πρότερος περί ὁ παιδεία ὁ εἰμί ἀγαθός τε καί νόμιμος πολίτης προαγορεύω , ὁ δηλονότι ποιητικός ὁ ὅλος τε καί κοινός καί τέλειος ἀρετή . ἕκαστος δέ οὗτος παιδεύω ὁ πολίτης κατά ὁ πρός ὁ κοινός ἀναφορά . διότι γάρ ὁ κοινός οὗτος συμφέρω , οὗτος δηλονότι ὁ νομοθέτης ἀξιόω παιδεύω ὁ εἰμί καλός τε καί ἀγαθός πολίτης , ποιητικός ὁ ὅλος καί τέλειος ἀρετή · ὁ καί ὁ τοιοῦτος δικαιοσύνη εἰμί ἄν . εἶπον δέ ὁ ποιητικός ὁ ὅλος ἀρετή , ὅτι εἰμί ὁ νόμιμος ὁ νομοθετέω περί παιδεία ὁ πρός ὁ πολίτης , | προστίθημι πάλιν . περί δέ ὁ ὁ κατά ἕκαστος , κατά ὅς ἀπλόος ἀνήρ ἀγαθός εἰμί εἴρω ἐπαγγέλλω - λεται · καί οὗτος ποιέω ἐν ὁ πολιτικός . οὖον γάρ ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἤδη καί πολίτης ἀγαθός · ἐν μέν γάρ ὁ ἀγαθός καί καλῶς ἔχω πόλις - τίω ὁ αὐτός εἰμί , ἐν δέ ὁ μή οὕτως ἔχω οὐκέτι . ἀγαθός γάρ καί καλῶς ἔχω πολιτεία καί ὁ πολίτης ἀγαθός ὁ ὁ σωτηρία ὁ πολιτεία ἔχω συντελής καί εἰμί ἀνήρ τε καί πολίτης ἀγαθός ὁ αὐτός · μοχθηρός δέ πολιτεία ὁ ὁ σωτηρία σπουδάζω πολίτης μέν ἀγαθός , ἀνήρ δέ ἀγαθός οὖον , ὥσπερ καί ἀνήρ εἰμί ἀγαθός οὐ εἰμί πολίτης ἀγαθός , περιφρονέω φαῦλος πολιτεία καί μή κατά αὐτός πολιτεύω . ὥστε εἰμί οὗτος , οὐδέ εἷς ἀεί καί ὁ αὐτός εἰμί νομοθέτης ὁ τε ἀνήρ ἀγαθός καί πολίτης ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ κατά μέρος δικαιοσύνη . σημειωτέος ὅτι μέρος ὁ ἀρετή ὁ δικαιοσύνη , οὐ εἶδος πανταχοῦ λέγω , ὡς ὁ ἀρετή οὖον γένος ἀλλά ὅλος . πῶς οὖν ὁ ὅλος ἀρετή καταγράφω δικαιοσύνη ἀνδρεῖος σωφροσύνη καί ὁ λοιπός συνώνυμος ; καί γάρ καί ὄνομα καί ὁρισμός οὗτος μεταδίδωμι , ὅς οὐ εἰμί εὑρίσκω ἐπί ὁ ὅλος · οὖον γάρ κεφαλή λέγω ὁ οὖς ἢ ὁ ῥίς . ἀλλά φημί ὡς ἐπί ὁ ὁμοιομερής οὐδείς κωλύω ὁ ὁ ὅλος ὄνομα καί ὁ μέρος λέγω καί ὁ λόγος ἐφαρμόζω ὁ ὅλος ὁ μέρος , ὡς ἐπί σάρξ καί ὀστέον . ἢ καί φημί ὡς καλῶς οὗτος λέγω . μέρος γάρ ὁ τις ἀρετή ὁ ὅλος καί οὐ εἶδος · οὖον γάρ ὅλος ὁ ἀρετή κατηγορέω ὁ τις , ὁμώνυμος αὖος ὡς ἐπί ὁ ἀνομοιομερής ὁ ὅλος ἀρετή ὁ ἑαυτοῦ μέρος κατηγορέω · ἀρετή γάρ καί ἕκαστος καί ὅλος · ὥσπερ καί ὁ δικαιοσύνη ὁ μέν ὅλος κατηγορέω ἕκαστος , οὖον μήv ὡς ὁμοιομερής εἰμί , ἀλλά διά ὁ ἀντακολουθία ὁ ἀρετή . ἑκούσιος δέ λέγω · ἑκούσιος μέν ὁ ἀρχή , βία δέ ὁ τέλος , ἐν ὅς ἐπακολουθέω ὁ ἀδικία · οὐδείς γάρ ἑκών ἀδικέω . ὁ δέ ἀεκούσιος . εἶπον γάρ ἐν ὁ τρίτος , ὅτι δισσός ὁ ἀεκούσιος , ὁ τε ἀγνοέω | καί ὁ βίαιος · ὁ οὖν λαθραῖος διά ἄγνοια καί ἀεκούσιος ὁ ἀδικέω . λέγω δέ οὗτος εἰμί καί ὁ προαγωγία , οὖον ὁ ὁ ἀνήρ ὁ αὐτός γυνή , ὅς δοκέω σημαίνω καί ὁ ὄνομα , ἀλλά ὅταν ἀγνοέω καί ὁ ἀνήρ · δισσός γάρ καί ὁ προαγωγία · οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ προαγωγία ἀγνοέω ὁ ἀνήρ ἀλλά καί ἐπί πᾶς ὁ λοιπός · εἰμί γάρ λαθραῖος πάντως ἀγνοέω ὁ πάσχα εἰμί ὁ βλάβη οὗτος συμβαίνω καί εἰμί ὁ παραίτιος ὁ ἀεκούσιος ὁ ἄγνοια , ὥσπερ ἐν ὅς μετά ὀλίγος εἴρω , ὁ αἴτιος ὁ λοιπός ἀεκούσιος κατά βίος γίγνομαι . ἐπεί δέ ὅς τε ἄδικος ἄνισος . δείκνυμι διά ὁ ἄδικος τε καί ἄνισος μέσος ὁ ἴσος , ἐφεξῆς δείκνυμι ὅτι οὗτος ὁ ἴσος ὁ μέσος ὁ ἄδικος δίκαιος εἰμί . ὁ δέ δεῖξις διά ὁ τόπος ὁ ἐάν δύο ἐναντίωσις εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἐναντίωσις ἕπω ὁ ἕτερος ὁ ὁ ἕτερος ἐναντίωσις , ἀκολουθέω ὁ καταλείπω ὁ ἕτερος ἐναντίωσις ὁ ὁ ἕτερος καταλείπω ἢ ἐπί εὐθύς ἢ ἀνάπαλιν . διά οὗτος δή ὁ τόπος δείκνυμι καί ὁ δικαιοσύνη ἰσότης τε καί μεσότης . εἰμί γάρ ἀδικία μέν καί δικαιοσύνη ἐναντίος ἀλλήλων , ἀνισότης δέ καί Ἰσότης πάλιν ἀλλήλων ἕπω , ὁ ἀδικία ὁ ἀνισότης τε καί ὁ ἄνισος καί ὁ δικαιοσύνη ἀκολουθέω Ἰσότης τε καί ὁ ἴσος , ἐπεί μή ἀνάπαλιν · οὖον γάρ πᾶς ἴσος Δίκαιος . εἰμί οὖν ὁ ἄδικος ἄνισος , ὁ Δίκαιος ἴσος . εἰμί ὁ ἀδικία καί ὁ δικαιοσύνη ἐναντίος ἀλλήλων , ὁμοίως δέ καί ὁ Ἰσότης καί ὁ ἀνισότης , δῆλος ὡς εἰμί ὁ ἀδικία ἕπω ὁ ἀνισότης , ἐπεί ὁ ἄνισος ἄδικος καί ὁ ἄνισος ἄδικος , ὁμοίως καί ὁ δικαιοσύνη ἀντίκειμαι ὁ ἀνισότης ὅς εἰμί ὁ Ἰσότης καί διά οὗτος καί ὁ Δίκαιος . ὁ Δίκαιος μέσος τίς ἄν εἰμί , εἰμί γε ἴσος εἰμί , ὁ γένος δηλονότι . ὁ δέ ἴσος μέσος ἐν μικρός δύο , ὡς ἐπάγω . δύο γάρ εἰμί ὁ ἴσος τοὐλάχιστον . ὁ γάρ ἴσος ἴσος ἴσος εἰμί καί τις καί πρός τίς · πρός ἕτερος γάρ ὡς προαγορεύω ἄμφω ὁ δικαιοσύνη εἰμί . δύο εἰμί δηλονότι ἐν μικρός , ἐν ὅς ὁ πρᾶγμα | ὁ ἐκεῖνος πράσσω · ὡς γάρ ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἐν ὅς , δηλονότι εἰμί ὁ πρᾶγμα . ἀλλά ἐντεῦθεν ὁ μάχη , ὁ μή ἴσος ἔχω . ἀλλά ὁ μέν δημοκρατικός ἐλευθερία · ἐλευθερία γάρ μετρέω ὁ ἄξιος καί ὁ ἴσος · ὁ γάρ ὅμοιος ἐλεύθερος καί ἴσος ὑπολαμβάνω . ὁ δέ ὀλιγαρχικός πλοῦτος · οὗτος γάρ μετρέω ὁ ἄξιος · ὁ δέ εὐγένεια · ὁμοίως φημί καί ἐπί ὁ ἄλλος πολιτεία · ὁ δέ Αρίστο - κρατικός ἀρετή · ἀρετή γάρ οὗτος μέτρον τίθημι ὁ ἄξιος . διό οὖον αὐτός ἴσος τε καί Δίκαιος ἐν πᾶς ὁ πολιτεία κατά ἀναλογία λαμβάνω - νόμος . εἰμί ἄρα ὁ Δίκαιος ἀνάλογος τίς . δῆλος γάρ καί ἀπό ὁ κατά ἄξιος , ὅς παρά πᾶς ὁμολογέω Δίκαιος εἰμί , διότι ὁ δίκαιος εἰμί ἀνάλογος τίς καί ἐν ἀναλογία . ὁ γάρ ἀνάλογος οὖον μόνος εἰμί μοναδικός ἀριθμός ἴδιος · Αἴας ὁ ἐκ μόνος σύγκειμαι τε καί ὡς μετρέω καί ἀριθμέω . καλῶς δέ οὗτος λαμβάνω · οὖον γάρ μόνος ὁ ὡς ἀριθμέω καί ὅς ἀριθμέω ἀριθμός , ὅς καί κύριος ἀριθμός , ἀναλογία τίς εἰμί , οἷος ὡς ἔχω ὁ δ Β ὅς , ἀλλά καί ὁ ὡς ἀριθμητής , τυγχάνω ἵππος βοῦς κύω καί ἁπλόος ὅς εἰμί ἀριθμός , οἷος γραμμή ἐπίπεδος σῶμα ἁπλόος μέγεθος . καί γάρ καί οὗτος ἐν οὗτος ἀναλογία τίς εἰμί · ἔχω γάρ ἀριθμός . δεῖ γάρ ἵνα ἀναλογία τις εἰμί ἀριθμός τις εἰμί · ὁ γάρ εἷς οὐ ἀναλογία , ἀλλά , ὡς φημί , ὁ μικρός ὁ ἀναλογία ἐν τετράς εἰμί . καί ἐν τέσσαρες μικρός . οὗτος γάρ μικρός λαμβάνω πρός ὁ ποιέω ἀνάλογος οὐ οἷος τε . λόγος γάρ εἰμί δύο μέγεθος ἢ ἁπλόος τις καί γάρ ( καί ἀριθμός εἰμί δυνατός λόγος τις ὁμογενής ) ὁ πρός ἀλλήλων ποιός σχέσις · εἰμί δέ οὗτος ἐπεί ἀνάλογος εἰμί ὁ ὁ λόγος ὁμοιότης . διά δέ οὗτος ὁ μικρός τέσσαρες τε καί ἐν τέσσαρες εἰμί ὁ ἀναλογία . διαιρέω δέ ὁ ἐν ἀριθμός · καί γάρ καί αὐτός ὁμοίως ἐν τέσσαρες εἰμί ὁ ἐλαία - κίστος · συνεχής δέ ὁ ὡς μέγεθος καί χρόνος κίνησις ὑπόκειμαι . ἢ I οὐ οὕτως ἀλλά ὡς ἔχω ὁ τέσσαρες πρός Β , ὁ Β πρός εἷς ἔχω . καί ὁ λόγος ὁ αὐτός . καί πῶς οὗτος , δείκνυμι λέγω διαιρέω γάρ ὁμοίως ὅς τε καί ὅς . εἰμί δέ ὁμοίως διαιρέω ὅς τε καί ὅς , τουτέστιν ὅς τε νέμω καί δίδωμι καί ὁ νέμω , εἰμί ὡς ὁ ἕτερος ὁ νέμω πρός ὁ ἕτερος , οὗτος καί ὁ ἕτερος ὁ ἐν ὁ νέμω πρός ὁ ἕτερος . ἀλλά μήv τέσσαρες ἄν τις ἀνάλογος ἢ καί ἐναλλάξ ἀνάλογος εἰμί . εἰμί ἄρα καί ὡς ὁ ἡγέομαι πρός ὁ ἡγέομαι καί ὁ ἕπω πρός ὁ ἕπω . καί μέσος ὁ Δίκαιος · τουτέστι ὁ ἄνισος ἐν ὅς μή κατά ὁ προερέω ἀναλογία ὁ νομή γίγνομαι . ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος Δίκαιος καί μέσος εἰμί , δείκνυμι διά συλλογισμός οὕτως · ὁ Δίκαιος οὗτος ἀνάλογος εἰμί , ὁ δέ ἀνάλογος μέσος · συμπέρασμα · ὁ Δίκαιος ἄρα μέσος , ὁ γάρ ἀνάλογος μέσος . καλῶς . ἴσος γάρ καί ὅμοιος καί αὐτός κατά ὁ ὁ λόγος ποιός σχέσις , εἴτε διπλάσιος εἰμί εἴτε ὅστις · μέσος δέ δηλονότι καί ἴσος . καλέω δέ ὁ τοιοῦτος ἀναλογία γεωμετρικός ὁ μαθηματικός . γεωμετρικός ἀναλογία εἰμί ὁ ἐν ἰσότης λόγος ὁ ΥΠΕ - ροχὴν ἔχω . εἰμί δέ ὁ ἐν ἰσότης λόγος ὁ ὡς ὁ δ Β . ὅμοιος γάρ ὁ λόγος αὐτός καί ἴσος · ὡς γάρ διπλάσιος ὁ ὁ ὁ πρός ὁ δ , οὗτος διπλόος - θεός καί ὁ δ πρός ὁ Β . ἀριθμητικός δέ εἰμί ἀναλογία ὁ ἐν ἰσότης ἀριθμός · ἀναλογία δέ εἰμί ὁ ὁ λόγος ὁμοιότης . ὁ γάρ ἐν διπλασίων λόγος εἰμί ὁπόσος ἄν εἰμί , καθό . τοιοῦτος εἰμί , ὁ ἴσος τε καί ὁ αὐτός ὅμοιος ἔχω λόγος , ὁ ὡς διπλασίων ὅς εἰμί διπλάσιος . ἐν γάρ γεωμετρικός . καλῶς · ὡς γάρ ἕτερος ὁ ἡγέομαι πρός ἕτερος ὁ ἕπομαι ὁ ἐν ὁ ἀναλογία , οὕτως καί ὁ ὅλος ὁ ἐκ ὁ ἡγέομαι ἀμφότερος πρός ὅλος ἔχω · οἷος ὡς εἰμί ὁράω ἐπί λόγος διπλάσιος ὁ ὡς ὁ δέκα ἔχω πρός ὁ πέντε , οὗτος ὁ | ἓξ πρός ὁ τρεῖς · καί ὡς ὁ δέκα κῆξ πρός ὁ ὀκτώ , ὁμοίως καί ὁ ὅλος ὁ ἐκ ὁ ἡγέομαι ὅς εἰμί ὁ ἴς ἔχω πρός ὁ ὅλος ὁ ἐκ ὁ ἕπομαι , ὁ τε πέντε καί τρεῖς ὅς εἰμί ὀκτώ · πάλιν γάρ ὁ ἴς ὁ ὀκτώ διπλάσιος . συμβαίνω καί ὁ ὅλος πρός ὁ ὅλος , ὁ ἐκ ὁ ἡγέομαι δηλονότι ὁ ἐκ ὁ ἕπομαι . οὖον γάρ γίγνομαι εἷς ἀριθμός ὅρος , ὅς καί ὅς . ἐπεί γάρ δύο εἰμί ὅς ὁ νομή γίγνομαι , δύο δέ ὁ ἕπομαι , καί ἀδύνατος εἷς κατά ἀριθμός καί αὐτός εἰμί ὅς νέμω , οἷος ἄνθρωπος καί ὁ νέμω οὗτος ( οὗτος δέ εἰμί ὁ πρᾶγμα ) , διαιρέω ὁ ὅρος ἀπό ἀλλήλων δεῖ · οὔτε γάρ ὁ ἄνθρωπος δύναμαι ἄνθρωπος εἰμί ὁ νέμω πρᾶγμα γίγνομαι οὔτε ὁ νέμω πρᾶγμα ἄνθρωπος . πῶς γάρ οἷος τε ὁ ἄνθρωπος ἢ ἴσος ἢ διπλάσιος πρᾶγμα τις λαμβάνω ὁ νέμω ; ὁ δέ ἄδικος ὁ παρά ὁ ἀνάλογος · τουτέστιν ὅς γίγνομαι , ὅταν μή τηρέω ὁ προερέω Ἰσότης , ἀλλά ὁ μέν πλέω , ὁ δέ μικρός ἔχω ὁ ἄξιος . εἰμί γάρ Ἰσότης ὁ ἀναλογία , ὁ ἔξω ὁ ἀναλογία καί ὁ ἰσότης ἄνισος · ἄνισος δέ ἵημι ὁ μέν πλέω ὁ δέ μικρός . ἐπί δέ ὁ κακός ἀνάπαλιν . διά τίς ; ἢ ὅτι πλέω μέν ὁ ἀδικέω , μικρός δέ ὁ ἀδικέω ἀποφέρω . πλεονέκτης γάρ εἰμί ὁ ἄδικος ὁ ἀγαθός , ἐπεί καί ὁ μικρός κακός πρός ὁ μείζων ἀγαθός συγκρίνω ὡς ἐν κακός εἰμί καί αἱρέω αὐτός ὡς ἀγαθός ὑπεροχή . ἐν ἀγαθός γάρ γίγνομαι λόγος ὁ μικρός κακός · συγκρίνω γάρ ὁ μικρός κακός πρός ὁ μείζων , ἀγαθός πως εἰμί , ὅς γίγνομαι ἐν ὁ συνάλλαγμα · ἐν οὗτος γάρ ὁ εἰμί εἰμί ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἔκω - σίον . καί πῶς εἰμί ἀεκούσιος συνάλλαγμα , ζητέω ἄν τις . ἢ οὖον μόνος ὁ πρός ἀλλήλων συντίθημι τις περί ὅς δεῖ ποιέω ἑκών οὗτος συνάλλαγμα , ἀλλά καί ὁ ὑπό ὁ νόμος διαγορεύω καί κελεύω κατά ὁ χρή ζῶ τε καί συναλλάσσω ἀλλήλων , συνάλλαγμα καί οὗτος . κατά τοίνυν οὗτος συνάλλαγμα λέγω , καθό πρός ἕτερος ἔχω ὁ ὕπαρξις , | οὖον κατά ὁ ἑκούσιος · οὐδείς μοιχεύω κατά συνάλλαγμα οὐδέ ὅς ἱεροσυλέω κατά συνάλλαγμα ιερόσυλος ἢ ὁ ὑβρίζω ὑβρίζω . ὁ μέν γάρ διάνος - μητικός Δίκαιος ὁ κοινός · καλῶς · παρά γάρ ὁ ὁ κοινός νομή ὁ πολίτης ἐκεῖνος ὁ Δίκαιος καί πρός ὁ γεωμετρικός ἀναλογία εἰμί νέμω , ὡς δείκνυμι . ἄν τε γάρ χρῆμα εἰμί κοινός νέμω τις , ἄν τε γῆ ἄν τε ἄλλος τίς , πάντως κατά ὁ αὐτός λόγος διαιρέω , κατά ὅς καί συμφέρω , ὁ μέν πλείων εἰς οὗτος συντελέω πλείων , ὁ δέ μικρός μικρός , ἐάν Δίκαιος ὁ νομή εἰμί , κατά ὁ λόγος ὁ κατά ὁ συντέ - λεῖος ἰσότης ὁ ὑπεροχή * * * , ὅσπερ ἔχω εἰς ἀλλήλων ὁ εἰσφέρω , δηλονότι ὑπέρ ὁ συνεισφέρω εἰς ὁ κοινός καί εἰς ὁ πλέω εἰμί συντελέω . ὁ δέ ἐν ὁ συνάλλαγμα Δίκαιος , τουτέστι ὁ διορθωτικός , εἰμί μέν ἴσος τίς , τουτέστι Δίκαιος , ὡς θέραψ - δείκνυμι . ἀλλά οὖον κατά ὁ ἀναλογία ἐκεῖνος , ὁ γεωμετρικός δηλονότι , ἀλλά κατά ὁ ἀριθμητικός . εἰμί γάρ αὐτός ὡς προερέω ἐν ἰσότης ὁ κατά ἀριθμός ἢ ποσός ὅλος ὁ εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ κατά λόγος , ὅστις ὅπως γίγνομαι λέγω . ὁ γάρ νομοθέτης ἐν ὁ ἀδίκημα οὐκέτι ὁ ὁ ἀδικέω ἀναλογία καί ὁ ἀδικέω ὅς ἔχω πρός ἀλλήλων ἐξετάζω οὗτος ὁ ἐπανόρθωσις ὁ τοιοῦτος ἀδίκημα ποιέω · οὖον γάρ ἐξετάζω πότερος ἐπιεικής ὁ ἀποστερέω ἢ φαῦλος , ὁμοίως οὐδέ ἐπί ὁ ἀδικέω , ἀλλά ὡς ἴσος οὗτος τίθημι ἐξετάζω , εἰμί ὁ μέν ἀδικέω , ὁ δέ ἀδικέω , καί τίς ὁ κατά ὁ βλάβη διαφορά , καί οὗτος ὁ διά ὁ βλάβη ἢ ὁ ἀδικία ἀνισότης [ λέγω ] γίγνομαι ἐπανορθόω πειράω καί εἰς ὁ ἴσος ἐπανάγω σπεύδω ἁπλόος καί οὖον κατά ὁ ἀναλογία ὁ εἶπον πρόσωπον . οὐδείς γάρ διαφέρω εἰμί ἐπιεικής φαῦλος ἀποστερέω . οἷος ἐπί ὁ κατά ἄξιος νομή κατά ὁ τοιοῦτος ὑπεροχή μέτρον · μένω | κατά ἄξιος γίγνομαι , ἀλλά πρός ὁ βλάβος ὁ διαφορά μόνος ἐπιβλέπω ὁ νόμος · καί γάρ εἰμί δοκέω ὁ ὑβρίζω ὁ ἄρχω πλείων ὁρίζω ὁ ζημία , ἀλλά καί ἐνταῦθα ἁπλόος καί καθόλου εἰμί · οὖον γάρ ὁ μέν ὅδε ὁ ἄρχω , ὁ εὐγενής φέρω εἶπον , ὑβρίζω , ἄλλος τίς πρόστιμον , ὁ δέ ὁ μή οὕτως εὐγενής ἄλλος , ἀλλά ἐπί πᾶς κοινός καί ὁ αὐτός ζημία ὁ πάντως ὁ ἄρχω ὑβρίζω . ἐπεί δέ ὁ εἰς ζημία τείνω φανερός ὁ πλεονεξία ὁ βλάπτω , ἐπί δέ ὁ εἰς ὕβρις καί βία οὖον , παρατίθημι ὁ τοιοῦτος καί δείκνυμι πῶς καί ἐν οὗτος ὁ διόρ - θωσις κατά ὁ ἴσος γίγνομαι . ἄν τε γάρ ὁ μέν πλήσσω ὁ δέ πλήσσω καί κατά οὗτος ἤ τίς τοιοῦτος ὁ ἀδικία γίγνομαι , διαιρέω καί ἐπί οὗτος ὁ ὁ πάθος πάθος καί ὁ ἔργον ὁ ποιέω . διαιρέω ὁ πάθος , ὁ πάθος δηλονότι , καί ὁ ἔργον ὁ ποιέω εἰς ἄνισος καί ὁ μέν πλέω , ὁ δέ μικρός ἔχω . οὗτος δέ ὁ ἀνισότης πειράω δείκνυμι ἕξις - Σουσάν ὁ ζημία ὅς ἐπιτίθημι αὐτός ὁ κέρδος ὅς κερδαίνω καί πέλω - νέκτησε , ὁ ἴσος ἀναφέρω ὅσος ὑπερέχω αὐτός ὁ ὅς ἀδικέω . ἰστέον δέ ὅτι ὡς ἔχω ὁ συνεισφορά ὁ χρῆμα ὅδε πρός ὁ ὅδε , οὗτος καί ὁ συμφέρω πρός ὁ συνεισφέρω ὑπέρ ὁ πόλις , καί ὡς ὁ κίνδυνος πρός ὁ κίνδυνος ὁ ἐν πόλεμος στρατηγός καί ὁ κινδυνεύω πρός ὁ κινδυνεύω , καί ἁπλόος ὡς ὁ εὕω πρός ὁ εὕω καί ὁ οὗτος αἴτιος πρός ὁ αἴτιος . ἐπεί οὖν οὗτος ἐν ὁ νέμω ὁ τιμή ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος , κατά ὁ ἀνάλογος τιμάω . ἄν εἰμί μή τις οἰκέω ὄνομα εἰμί , ὁ κέρδος , τουτέστιν ἐπεί ὁ κέρδος καί ὁ ζημία κύριος ἐπί χρῆμα δοκέω λέγω καί ὅλως ἐπί κτῆμα · ὁ μέν γάρ πλέω ἐπί οὗτος προσκτάομαι κερδαίνω , ὁ δέ ἐπί οὗτος μικρός ἔχω ζημιόω . | ἐπισημαίνω οὗτος ὅτι κοινῶς καί ἁπλόος ὁ κέρδος καί ὁ ζημία ἐπί οὗτος λέγω , οὐ ἐπί ὁ εἰς χρῆμα ὑπεροχή ἢ ἐλάττωσις μόνος ἀλλά καί ὕβρις καί ὁ τοιοῦτος · καί διά τίς προστίθημι ἀλλά ὅταν γε μετρέω ὁ πάθος ; ὁ γάρ μετρέω - ἕπομαι ὁ πάθος καί τιμάω οὗτος καί ὁ ζημία καί ὁ κέρδος ἐπί οὗτος λέγω · τιμάω γάρ ὁ γίγνομαι , ὅσοσπερ ἄξιος πάσχω ὁ πάθος , τοσοῦτος ζημιόω ὁ ποιέω . δείκνυμι δέ κοινῶς ὁ κατά αὐτός ἀδικία εἰς κέρδος καί ζημία διαιρέω , συλλογίζομαι πάλιν καί ὁ ἐν οὗτος Δίκαιος ἴσος , ἐν ὅς κέρδος καί ζημία μέσος εἰμί . ὁ ἴσος μέσος · ἐπί ὁ πλείων καί μικρός ὁ ἴσος μέσος , ὁ δέ κέρδος καί ὁ ζημία ἐν ὅς ὁ ἄδικος , οὗτος πλέω καί ἐλάσσων εἰμί , πλέω μέν ὁ κέρδος μικρός δέ ὁ ζημία . δῆλος δέ ὡς καί κέρδος καί ζημία ὁ ἴσος μέσος εἰμί , τουτέστι ὁ Δίκαιος . ἐπεί δέ πολλάκις καί ὁ ὁ κακός μικρός λαμβάνω ἀδικέω τε καί κερδαίνω , περί οὗτος διορίζω μεταξύ καί ὁ λογισμός καί φημί ἐναντίος ὁ κέρδος καί ὁ ζημία ὁ πλέω καί ὁ μικρός ἔχω . ὁ δέ μικρός ἐναντίος , κατά ὁ κακός εἰμί καί ἀγαθός πλεονεξία , ἀγαθός μέν πλεονεξία κακός δέ μειονεξία ὁ κέρδος , κακός δέ πλεονεξία ἀγαθός δέ μειονεξία ὁ ζημία , ὅς εἰμί μέσος ὁ ἴσος , ἐπεί αὐτός εἰμί ἐπανορθωτικός Δίκαιος ἴσος · μεταλαμβάνω ὁ Δίκαιος ἴσος εἶπον . διά δέ οὗτος , φημί , ὁ εἰμί ὁ Δίκαιος ὁ ἐπανορθωτικός μέσος ζημία καί κέρδος , ὅταν ἀμφισβητέω τις πρός ἀλλήλων ὡς οὐ ἔχω ὁ ἴσος ἀλλά ζημιόω ἐπί ὁ δικαστής καταφεύγω , τουτέστιν ἐπί ὁ Δίκαιος καί ἴσος , ὥστε ὁ ἐπανορθωτικός Δίκαιος εἄν εἰμί . οὗτος ὥσπερ συμπέρασμα ὁ εἴρω ἐπιφέρω . ὁ δέ ἴσος μέσος εἰμί ὁ μείζων καί μικρός . ὁ ἀριθμητικός φημί | μεσότης , ὅς καί ἔμπροσθεν μιμνήσκω · οὗτος δέ ἐν ἴσος εἰμί ὑπεροχή ὁ μείζων καί μικρός · ὅς γάρ ὑπερέχω ὁ μικρός , οὗτος ὑπερέχω ὑπό ὁ μείζων , ὡς ἐπί ὁ † δέκα · εἰμί γάρ ὁ δέκα ὀλίγος , ὁ δέ ἕνδεκα πολύς , ὁ ἑπτά μέσος . ἐν ἰσότης γάρ ὁ ὑπεροχή ὁ τε μείζων καί μικρός κατά ὁ ἀριθμέω - τική ἀναλογία · ὁ γάρ μέσος ὅρος ἐπί οὗτος ἴσος ὑπερέχω τε ὁ ἕτερος ἄκρος καί ὑπό ὁ ἕτερος ὑπερέχω . ἐπάν γάρ Β ἴσος . δείκνυμι ἐγώ καί ἐπί διάγραμμα ὅτι ὁ διαίρεσις οὗτος κτάομαι ὁ ἀριθμητικός ἀναλογία γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ δείκνυμι ἐπί ὁ ὁ γραμμή τιμή δείκνυμι καί ἐπί ἀριθμός · ὁ γάρ γ καί ὁ θ μέσος εἰμί ὁ ἓξ ἀριθμός · ἐάν δή ὅσος ὁ ἐννέα ὁ ἓξ ὑπερέχω τοσοῦτος ἀφαιρέω ἀπό αὐτός προστίθημι ὁ τρεῖς , γίγνομαι Ἰσότης αὐτός πρός τε ἀλλήλων καί ὁ μέσος . ἵστημι ἓξ καί ἓξ · ἀπό θατέρου ὁ ἓξ ἀφαιρέω τυγχάνω τρεῖς καί προστίθημι ἕτερος [ Β ] · δῆλος ὡς ὁ μέν ὅς προστίθημι ὁ θατέρου ὁ ἓξ ἀφαιρέω γίγνομαι ἐννέα ὁ λοιπός ὁ ἕτερος ὁ ἓξ ὅς εἰμί τρεῖς , ὁ θ δύο ὑπερέχω · δύο δέ δηλονότι τρεῖς καί τρεῖς · ὁ γάρ θ πλεονεκτέω ὁ τρεῖς ὁ ἓξ εἰς δίς πλεονεκτέω ἔοικα τρεῖς . οὐκοῦν εἰμί τοσοῦτος ἀφαιρέω ἀπό ὁ θ , ὅσος πλεονεκτέω ὁ ἕξ , προστίθημι ὁ τρεῖς , ἓξ εἰμί γίγνομαι . ὅς μέν γάρ ὁ μέσος ὑπερέχω . ὅς λέγω τοιοῦτος εἰμί , ὅτι ἡλίκος ὁ μέσος ὁ μικρός ὑπερέχω , τηλικόσδε αὐτός δεῖ προστίθημι , ἵνα ἴσος ὁ μέσος γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν τῆλις - Κουτόν δεῖ προστίθημι · ὁ δέ μέγας πάλιν ἀφαιρέω ὅσος ὁ μέσος ὑπερέχω ἄν γάρ ὁ μέν τηλικόσδε ἀφαιρέω , ὁ δέ τηλικόσδε προστίθημι ) , γίγνομαι ἴσος ὁ τρεῖς . ὁ δέ Δίκαιος καί | ὁ ἐπανορθωτικός ὁ καί ὁ ἴσος ὁ μέσος χώρα ἔχω καί κανών εἰμί καί μέτρον ὁ ἴσος - θάω ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος τέχνη οὗτος . δείκνυμι κατά ὁ ἀριθμητικός ἀναλογία καί ὁ ἰσότης οὗτος καί ὁ ἀντίδοσις ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ ἔργον ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ τέχνη . ὅς δέ λέγω διά ὁ τάξις οὗτος τοιοῦτος ἄν εἰμί · ὡς γάρ ἐπί ὁ επανορθωτικός Δίκαιος ὁ δικαστής ὁ ὑπεροχή ὁ πλέω ἔχω ἀφαιρέω ὁ ἐλασσόω καί πάθος προστίθημι ( ὅστις ὑπεροχή πόσος τίς εἰμί , γίγνομαι φανερός ἀπό ὁ μέσος καί ἴσος ) , οὕτως φημί ἔχω καί ἐπί ὁ τεχνίτης καί ὁ κατά αὐτός κοινωνία τε καί ἀπόδοσις . εἰμί γάρ ἐν ὁ ἔργον ὁ διαφέρω μή εἰμί ὁ καλός πρός ὁ χείρων ὑπεροχή ὁρίζω καί μετρέω ὡς γάρ ἐπί ὁ ποιέω καί πλεονεκτέω καί ὁ πάσχω καί πλεονεκτέω ) , οὐ ἄν δύναμαι κοινωνέω ἀλλήλων . ἢ οὕτως · εἰμί μή κατά ἄξιος ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ τεχνίτης κατά τε ὁ μέγεθος καί ὁ ποιότης εἰμί ὁ χρεία ὁ δήω αὐτός , ὅς πάσχω διά ὁ χρεία εἶπον , ἀναιρέω ἄν ὁ τέχνη . οὖον γάρ ἄν ἐργάζομαι , μή μέλλω γε ὁ ἴσος ἀνταπολαμβάνω . εἰμί μή οὖν ποιέω ὁ ποιέω , τουτέστιν εἰμί μή ὁ ὁ καλός πρός ὁ χείρων ὑπεροχή ὁρίζω τε καί μετρέω , ὡς ἐπί ὁ πλεονεκτέω καί κάσχοντος εἰμί καί πλεονεκτέω . ὁ παρά ὁ ἑκούσιος , ὁ ἴσος ἔχω πρότερος καί ὕστερος . οὗτος ἀσαφής εἴρω , δηλωτικός δέ εἰμί ὁ ὁ Δίκαιος κέρδος | καί ζημία παρά ὁ ἑκούσιος γίγνομαι μέσος εἰμί ἐν ὁ ὅς πρότερος μέσος ἔχω ὅς τε πλεονέκτης καί ὁ πέλω - νεκτουμην πρό ὁ πλεονεξία , οὗτος καί ὕστερος αὐτός γίγνομαι παρά ὁ Δίκαιος . ὁ ἴσος ἔχω · εἰμί προστίθημι ὁ ὅς , λύω ἄνω ὁ ἀσάφεια , ἵνα εἰμί οὕτως ὁ ἔχω ἴσος , ὅς καί πρότερος οὗτος καί ὕστερος ὁ δέ ἔχω ἀντί ὁ αὐτός ἔχω ἑκάτερος ὅς καί πρό ὁ πλεονεξία ἔχω καί μετά ὁ πλεονεξία ὁ δικαστής ἐπανάγω πρός οὗτος . δοκέω δέ τις ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος . δύο εἶδος διδάσκω ὁ δικαιοσύνη ὁ ἐν μέρος ἀρετή ἀλλά οὖον ὁ κοινός ὁ ὡς νομιμότης λέγω ὁ τε διανεμητικός καί ὁ διορθῶ - τίκος , ἑκάτερος ἐν ἀναλογία εἰμί , ὁ μέν διανεμητικός ἐν ὁ γεωμετρικός καί ἐν τέσσαρες ὅρος . ὁράω γάρ νέμω δύο , ἐν ὅς νέμω δύο , ὅς δέ γίγνομαι ὁ νέμησις κατά ἀναλογία ὁ εἰσφέρω ὑπό αὐτός · ὁ γάρ πλείων εἰσφέρω ἢ ὁπωσοῦν συντελέω πλέω τίς εἰς ὁ κοινός πλείων ἐν ὁ νομή νέμω , ὁ δέ μικρός μικρός , ὁ δέ γε διορθωτικός ἐν ὁ ἀριθμητικός ἀναλογία δείκνυμι εἰμί καί ἐν ὁ τρεῖς ὅρος , ὁ ἄκρος ὁ πλεονεκτέω καί ὁ πλεονεκτέω ἐξισόω πρός κανών ὁ μέσος · ὅσος γάρ ὁ πλεονεκτέω ὑπερέχω ὁ μέσος οὗτος ἀφαιρέω αὐτός καί προστίθημι ὁ πλεονεκτέω ἴσος αὐτός ποιέω · οὗτος δή δείκνυμι νῦν μνημονεύω ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος καί ὅς ὅρος ὁ Πύθα - γορεω ὁ Δίκαιος ποιέω , περί ὅς τίς ποτός εἰμί ἐν ὁ πρῶτος ὁ Μεγάλων Ἡθικός σαφής εἶπον · ἐκεῖνος γάρ οἴομαι Δίκαιος εἰμί ὅς τις ποιέω οὗτος ἀντιπάσχω . ὁ δή τοιοῦτος οὐ εἰμί πρός ἅπας · οὖον γάρ εἰμί Δίκαιος οἰκέτης πρός ἐλεύθερος | αὐτός · οἰκέτης γάρ ἐάν πατάσσω ὁ ἐλεύθερος , οὐ εἰμί Δίκαιος πλήσσω ἅπαξ ἀλλά πολλάκις . καί νῦν δέ αὐτός σαφῶς δηλόω παρατίθημι ὁ ὁ Ῥαδάμανθυς · ὁ μέντοι ἔπος εἰμί παρά Ἡσίοδος ἐν ὁ μέγας ἔργον οὕτως ἔχω “ εἰμί κακός τις σπείρω , κακός κέρδος ἀμάω · εἰμί κε πάσχω ὁ καί ῥέζω , δίκη δέ εὐθύς γίγνομαι . ” αἰτιάομαι δή ὁ Ἀριστοτέλης καί ἐνταῦθα ὁ Πυθαγόρειος ὁ ἁπλόος εἶπον ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος καί μή διορίζω μηδέ προστίθημι ὁ κατά ανάλατος - Γιάν . ὁ γάρ ἁπλόος ἀντιπάσχω ὡς ἕκαστος ὅς ποιέω ἀντιπαρέχω οὐδαμῶς Δίκαιος · ὅς σημεῖον ὁ μή ἐφαρμόζω αὐτός μήτε ὁ διανεμητικός Δίκαιος μήτε ὁ διορθωτικός , εἰς ὁ ὁ Δίκαιος διαιρέω . οὐδέτερος δέ ἐκεῖνος λέγω ἄν αὐτός ἐφαρμόζω , ὅτι ἐκεῖνος μέν ἑκάτερος ἐά ἀναλογία εἰμί , ὁ μέν ἐν ὁ γεωμετρικός , ὁ δέ ἐν ὁ οὗτος δέ ἐν οὐδέτερος εἰμί ὁ ἀναλογία ἀπλόος λαμβάνω . ὅτι μέν ιδʹ οὖν οὐ εἰμί ὁ διανεμητικός αὐτός οὐδέ κατά ὁ γεωμετρικός ἀναλογία γνώριμος ἐν μέν γάρ ἐκεῖνος ὁ ἴσος ἐν ὁ κατά ἄξιος ) ἀλλά οὐδέ ὁ διορθωτικός · ὁ μέν γάρ ἐπανορθωτικός οὖον ὁ αὐτός ἀξιόω παρέχω ὁ ποιέω ὁ ποιέω ἀλλά τιμάω ὁ ἄξιος αὐτός εἰς ὅσος διαφέρω ὁ πάθος καί οὗτος δίδωμι ὁ πάθος . ἐπί δέ ὁ ἀντιπάσχω ὅταν ἀπλόος καί χωρίς τις ἀναλογία λαμβάνω , δεῖ ἁπλόος πάσχω ὁ δράω . τοιοῦτος γάρ ὁ εἰμί κε πάσχω ὁ καί ῥέζω . οὗτος δέ οὐδαμῶς Δίκαιος . καί αὐτός δέ δείκνυμι ὁ παράθεσις ὁ παράδειγμα οἷος εἰμί ἀρχή ἔχω καί ὁ λοιπός . ὁ γάρ αὐτός οὐ ἴσος ποιέω ὁ βλάβη ἄρχω τε καί ἄρχω · ὁ γάρ ἄρχω πλέω τίς ἢ κατά ὁ πολίτης εἰμί , διό οὔτε πλήσσω ἀντιπλήσσω , ὅτι μηδέ ἀδικέω δοκέω , καίτοι πάσχω ὁ πλήσσω μήτε πλήσσω ὁ ἴσος ἀμύνω · ὁ δέ ἀπλόος ἀντι - πάσχω ὁ αὐτός αντιγιγνομαι βούλομαι . ἔτι οὔτε ὁ ζημία οὔτε ὁ πέλω - νεξίαι Ἴσαι ἐπί τε ὁ ἄκων καί ὁ ἑκών πλημμελέω , ὅς ἐν μέν ὁ διορθωτικός Δίκαιος ἐξετάζω ἐν ὁ ἐξέτασις ὁ μέρος ὁ ζημία · ἐπί δέ ὁ ἀντιπάσχω οὐδείς τοιοῦτος ἐξετάζω . ἀλλά ἐν μέν ὁ κοτνωνιος . Ζεύς οὗτος νῦν δείκνυμι καί πρός τίς εἰμί χρήσιμος καί πῶς γίγνομαι ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος εἰμί . εἰμί γάρ μή ἀπλόος πρός ὁ πάθος γίγνομαι ἀλλά κατά ἀναλογία καί ὁ κατά αὐτός ἰσότης , δῆλος ὡς χρή - σιμός εἰμί πρός ὁ κοινωνία ὁ ἀλλακτικός · διαβάλλω δέ ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος λέγω ὅτι μή εἰμί Δίκαιος ἁπλόος γίγνομαι , νῦν πειράω δείκνυμι πρός τίς χρήσιμος εἰμί καί πῶς γίγνομαι εἰμί εἄν Δίκαιος . ἄν γάρ μή ἀπλόος γίγνομαι , ἀλλά κατά ἀναλογία καί ὁ κατά αὐτός ἰσότης , ἀλλά μή ἀπλόος κατά ὁ πάθος , χρήσιμος εἰμί πρός ὁ κοινωνία ὁ ἀλλακτικός , ἐν ὅς καί ὁ ὁ πόλις σώζω τε καί συμμένω εἰμί · σύμφωνος δέ οὗτος ὁ πρό ὀλίγος εἴρω , ὅτε εἶπον “ εἰμί δέ οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος τέχνη · ἀναιρέω γάρ ἄν ” . καί γάρ καί νῦν διά οὗτος δείκνυμι οὗτος προστίθημι ὁ ὁ ἀντιποιέω γάρ ἀνάλογος συμμένω ὁ πόλις . ἀντιδίδωμι γάρ ὁ κακῶς ποιέω ὁ κακός καί ὁ καλῶς ὁ καλός οὖον δουλεία ὁ πολιτεία εὑρίσκω ἀλλά ἐλευθερία τε καί δημοκρατία . γίγνομαι ἐν παρά ὁ νόμος ὁ κατά ἀναλογία τε καί ὁρίζω συντηρέω παρέχω ὁ πόλις καί οὐ ἐκπολεμόω οὐδέ ἀνατρέπω ὁ πολιτεία τε καί κοινωνία . ὅτι δέ καί ὁ εὕω ποιέω δᾶ ἀντιδίδωμι , σημεῖον φημί καί ὁ ἱδρύω ἐν ὁ πόλις ἔμπεδος καί ἐν μέσος Χαρίτων ἱερός , ὡς δεῖ πάντως ὁ εὕω πάθος ἀνθυπηρετέω ὁ προκατάρχομαι καί αὐτός πάλιν ἄρχω χαρίζομαι . διά οὗτος καί ὁ μέσος ὁ Χαρίτων ἔμπαλιν στρέφω καί δεξιόομαι ὁ ἕτερος , ὁ μέν ἐπιστρέφω ὁ πρός ὁ εὕω ποιέω ὑπηρετικός , ὁ δεξιόομαι δέ ὁ πάλιν ἀρχή αὐτός ποιέω ὁ ἀντευεργετέω ἐνδείκνυμι . εἶπον δέ ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος γίγνομαι κατά ἀναλογία σωστικός εἶμαι ὁ πολιτικός κοινωνία ( οὖον γάρ ἄγω εἄν ὁ νεμητικός Δίκαιος κατά γίγνομαι ) , ἑξῆς πῶς γίγνομαι δείκνυμι καί τίς ὁ κατά διάμετρος ἐν ὁ διάγραμμα σύζευξις καί πῶς ὁ τεχνίτης ἀλλάσσω ὁ ἔργον αὐτός ὁ ἴσος καί ὁ Δίκαιος εἄν ἔχω . ἁπλόος μέν οὖν ὁ ἄμειψις γίγνομαι οὐ εἰμί ὁ συνάλλαγμα ἴσος οὐδέ συνίστημι ἄν οὕτως ὁ πόλις · εἰμί δέ ἀνάλογος γίγνομαι , τότε καί ἴσος εἰμί . οὖον γάρ ἴσος ὁ οἰκίον καί ὁ ὑπόδημα . διά οὗτος δεῖ ὁ ἀνάλογος παραλαμβάνω ἐν οὗτος . καί ὅλως ἕτερος καί οὐ ἴσος . ὁ καί οὐ ἴσος προστίθημι ὁ τιμή ἴσος ὁ μή αὐτός λέγω . διότι διαφέρω κατά ὁ ἔργον ἀλλήλων καί ὁ τεχνίτης . οὔτε γάρ πόλις οὔτε ἄλλος τις κοινωνία γίγνομαι πᾶς αὐτός ἐργάζομαι . ἕκαστος γάρ εἄν οὕτως ἔχω ὁ ἑαυτοῦ καί εἷς τίς πᾶς εἰμί , ὁ δέ χρεία πλείων · διά οὗτος δεῖ διάφορος εἰμί ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ κοινός - νέος ἀλλήλων . ὁ γάρ χρήσιμος καί λείπω ἕκαστος λῆψις τε καί δύσις κοινωνία αἰτία · ἐπεί δέ μηδέ οἷος τε εἰμί ἕκαστος πᾶς ἐργάζομαι αὐτός ὅς εἰμί ἐν χρεία , ὁ δή διαφέρω οὗτος δεῖ πρῶτος ἰσόω ἀλλήλων εἶτα οὕτως αὐτός ἀμείβω τε καί ἀλλάσσω ὁ κοινωνός · οὗτος γάρ ἄν ὁ ἴσος ἔχω . p . 1133a 19 Διὸ πᾶς συμβλητός πως δεῖ εἰμί . συμβλητός φημί ὁ ἕτερος ἕτερος ἀλλάσσω · καί γάρ τοιοῦτος καί ὁ ἀντεκβάλλω ὁ ὕλη ἀλλήλων . ἄν δέ ἀσύμβλητος εἰμί , οὐ οἷος τε ἰσότης μετέχω οἷος γραμμή καί χρῶμα . p . 1133a31 εἰμί δή ἀντιπάσχω , ὅταν ἰσάζω . τουτέστι τότε εἰμί ἀντιπάσχω οὗτος Δίκαιος , ὅταν ἰσάζω πρῶτος οὗτος ὁ ἀντιπάσχω ἀλλήλων κατά ὁ εἴρω ἀναλογία , ὡς γίγνομαι γεωργός πρός σκυτοτόμος , ὁ ἔργον ὁ ὁ σκυτοτόμος πρός ὁ ἔργον ὁ γεωργός · εἰμί ἴσος ἐκεῖνος , ἴσος ἄξιος καί οὗτος δεῖ εἰμί · εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἕτερος ὑπερέχω ὁ ἕτερος , δεῖ καί ὁ ἔργον ὅς λαμβάνω ὁ ὑπερέχω ἐν ὁ κοινωνία ὑπερέχω ὁ ἔργον ὅς λαμβάνω ὁ ὕπερος - χόω , καί τοσοῦτος ὅσος ἐκεῖνος ὁ τεχνίτης ὁ τεχνίτης . καί εἰμί ὁ κατά ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος ἀναλογία , εἰμί οὕτως γίγνομαι ἐν τέσσαρες ὅρος καί κατά ὁ γεωμετρικός ἀναλογία , ὅστις εἰμί κατά ὁ νεμητικός Δίκαιος · δείκνυμι μέντοι ὕστερος καί ἐν τρεῖς ὅρος γίγνομαι αὐτός πως καί ὁ ἀριθμητικός ἀναλογία κατά τίς ἐνάγω . καί εἰμί εἄν ὁ μέν Ἀντίδοσις κατά ὁ γεωμετρικός ἀναλογία γίγνομαι , ὁ δέ εὕρεσις ὁ ἀναλογία τε καί ἰσότης ὁ ἐν ὁ ἀντίδοσις γίγνομαι διά ὁ ἀριθμητικός καί ἐκεῖνος προσχράομαι . εἰς σχῆμα δέ ἀναλογία · οὗτος ὁ λέξις εἴρω μέν ἀσαφής , ὁ δέ λέγω διά ὁ λέξις τοιοῦτος ἄν εἰμί · ὁ ἀναλογία δεῖ ποιέω ὁ τε ἀλλάσσω τεχνίτης καί ὁ ὁ ἀλλάσσω πρό ὁ κατά ὁ ὑφηγέομαι τρόπος · οὗτος γάρ γίγνομαι ὁ ἀναἀλλάξασθαι λόγιος ὁ Ἀντίδοσις καί ὁ ἀναλογία ἀλλαγή ἴσος τε καί Δίκαιος εἰμί καί εἰς ὁ σχῆμα ὁ ἀναλογία ἀνάγω · ὡς εἰμί ὡς ὁ γεωργός πρός ὁ σκυτοτόμος οὗτος καί ὁ σκυτοτόμος πρός ὁ γεωργός μετά ὁ ὑποδέω - Μάτων ἔχω , καί ὡς ὁ οἰκοδόμος πρός ὁ σκυτοτόμος , οὗτος καί ὁ σκυ - τοτόμος μετά ὁ οἰκίον . καί γάρ προεῖπον εἰμί δή ἀντιπάσχω Δίκαιος ὅταν ἰσάζω · καί πῶς ἰσάζω προστίθημι εἶπον ὥστε ὅσπερ γεωργός πρός σκυτοτόμος , ὁ ἔργον ὁ γεωργός πρός ὁ ὁ σκυτοτόμος · εἰμί μή , ἀμφότερος | ἔχω ὁ ὑπεροχή . ὁ ύπερος χάω ὁ μέν εἰμί κατά ὑπερβολή , ὁ δέ κατά ἔλλειψις · γεωργός γάρ καί ὑπόδημα καί ὁ ὑπεροχή ἔχω διότι γεωργός καί ὁ ἔλλειψις διά ὁ ὑπόδημα · πάλιν σκυτοτόμος μετά ὁ τροφή ὁμοίως ἄμφω ἔχω , διά μέν ὁ τροφή ὁ ὑπερβολή ὑπερέχω ὅς τε γεωργός καί ὁ ἔργον αὐτός ὁ σκυτοτόμος καί ὁ ἔργον αὐτός , διά δέ ὁ σκυτοτόμος εἰμί ὁ ἔλλειψις . ἀμφότερος ἔχω ὁ ὑπεροχή · οὗτος ἴσος ἄν εἰμί ὁ εἰμί γάρ πρό ὁ ἀλλάσσω μή ἀνάλογος γίγνομαι αὐτός ὁ ἔργον ἁπλόος ἀναλάζομαι , ἀμφότερος ἔχω ὁ ὑπερβολή ὁ ἕτερος ὁ ἄκρος . εἰμί γάρ ὑπεροχή ὁ μέν κατά ὑπερβολή , ὁ δέ κατά ἔλλειψις , ἄν ἀμείβω ὁ γεωργός καί ὁ σκυτοτόμος ὁ οἰκεῖος ἔργον πρό ὁ ἐν ἀναλογία λαμβάνω , ὁ ἕτερος ὁ συγκρίνω γεωργός σκυτοτόμος ὑπόδημα τροφή πρός ἀλλήλων ἀμφότερος ἔχω ὁ ὑπεροχή · ὁ γάρ γεωργός μετά ὁ ὑπόδημα καί κατά ὁ ὑπερβολή ὑπεροχή ἔχω . ὑπερέχω γάρ ὁ γεωργός ὁ σκυτοτόμος καί κατά ὁ ἔλλειψις · ὑπερέχω γάρ διά ὁ ὑπόδημα ὑπό ὁ τροφή · ἔμπαλιν δέ καί ὁ ἕτερος ἄκρος καί ὁ αὐτός ἀμφότερος ἔχω ὁ ὑπεροχή , ὁ τε κατά ὁ ἔλλειψις , μικρός γάρ ὁ σκυτοτόμος ὁ γεωργός ) ὁ τε κατά ὁ ὑπεροχή ὑπερέχω γάρ ὁ οἰκεῖος τροφή ὁ ὑπόδημα ) . εἰμί δέ τοιοῦτος ἀνισότης ἐν ὁ οὕτως γίγνομαι ἀναλογία , ὅστις εἰμί ἐν ὁ ἀντιπάσχω Δίκαιος , εἰμί ἁπλόος γίγνομαι , οὔτε ἄν δικαίως καί κατά ἰσότης γίγνομαι , μάταιος τε καί ἀδύναμος ὁ εἰς σχῆμα ἄγω ἀναλογία πειράω ὁ ἁπλόος ἀλλάσσω ὁ ἴδιος ἔργον καί μή κτάομαι ὁ προερέω ἀναλογία πρῶτος αὐτός διαιλέξις εἴρω καί ἰσάζω . οὖον γάρ δύναμαι εἰμί ὡς γεωργός πρός σκυτοτόμος οὗτος γεωργός μετά ὁ ὑπόδημα πρός σκυτοτόμος οὐδέ σκύτος - τόμος μετά τροφή πρός γεωργός διά ὁ ὁ ἀλλάσσω ἀνισότης . Γεωργός ὅς , τροφή γ . Υπογράφω πάλιν ὁ διάγραμμα ἐπί στοιχεῖον , ὅς καί πρότερος μνημονεύω λέγω περί ὁ κατά διάμετρος σύζευξις , κατά ὅς ὁ ἄντα - ποδοτις ὁ κοινωνός γίγνομαι , προεῖπον ὅτι δεῖ καί συμβλητός πως εἰμί ὁ ἀλλάσσω καί ἔχω τίς κοινός μέτρον , καί οὗτος ὁ μέτρον αὐτός κατά ὅς συμβλητός γίγνομαι , εἶπον κύριος μέν ὁ χρεία εἰμί , ἐπεί δέ οὐ ἀεί ὁ ἔργον ἀλλήλων χρεία ἔχω , ὁ νόμισμα φημί εὑρίσκω ὁ χρεία ἐνέχυρον , ὅς ὁ ποσότης μετρέω ὁ χρεία ὁ ἐν ὁ ἀλλαγή . περί οὗτος γάρ ἐπέξειμι καί δείκνυμι ὅτι οὕτως ἔχω καί ὅτι ὅς τε χρεία συγχέω ὁ κατά ὁ χρεία ἀλλαγή ἢ ὡς ἔνιοι παραμετρέω ἐκεῖνος , δείκνυμι ἐκ ὁ ὅταν μή δήω ἕτερος θατέρου μηκέτι αὐτός ἀλλάσσω · οὐδείς γάρ ὁ αὐτός δίδωμι ὑπέρ ὁ λαμβάνω τίς μή χρήσιμος . τότε γάρ ἀλλάσσω ὅταν ὁ ἕτερος αὐτός δήω οὗτος ὅς ὁ ἕτερος αὐτός ἔχω , οἷος εἰμί ὁ μέν οἶνος δήω ὁ δέ σῖτος , εἰμί δέ ὁ μέν τις αὐτός ἐξουσία οἶνος ἔχω ὁ δέ σῖτος · καί ὁ πόλις δέ οὗτος ὁ ἀλλαγή ποιέω ὁ παρά αὐτός γίγνομαι ἐξαγωγή δίδωμι ὑπέρ ὁ ἀντεισάγω αὐτός ὁ γίγνομαι παρά ἀλλήλων . ὁ χρεία οὖν δεῖ ἴσος εἰμί ὁ ἐν ὁ ἀλλαγή ὁ ἀναλάζομαι , εἰμί μέλλω ἴσος εἰμί ὁ ἀλλάσσω , ὁποῖος εἰμί καί πρό ὁ ἀλλαγή ἐπεί δέ μή ἅμα πᾶς χρεία ἔχω ὁ ἀλλήλων ἔργον , ἀλλά ὁ μέν νῦν ὁ δέ ὕστερος χρεία ἔχω , περί ὁ τότε λαμβάνω , ὅταν δήω παρά οὗτος ὁ ἐκεῖνος ἔργον ὅς δίδωμι ὁ δίειμι , ὁ νόμισμα ὥσπερ ἐγγυητής καί ἐνέχυρον γίγνομαι ὁ μέλλω ἀλλαγή ἀναδέχομαι ὥσπερ πάλιν ὁ εἰμί χρεία γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ ἔργον διά αὐτός πάντως παρέχω αὐτός . οὗτος γάρ ὁ χρεία ὁ ἀλλᾶς - σωμένος μετρέω δίδωμι ὁ ἔργον τότε λαμβάνω , ἢ δίδωμι πάλιν ὅταν ἐν χρεία γίγνομαι ὁ ἀλλότριος ἔργον , λαμβάνω αὐτός καί εἰμί πρός ὁ κοινωνία καί ὁ ὁ ἔργον ἀλλαγή χρήσιμος καί ὁ ἰσότης ὁ χρεία . παρέχω μέν οὖν καί ὁ νόμισμα οὗτος ὅσπερ καί ὁ χρεία · ὡς γάρ ἐπί ἐκεῖνος οὐ ἀεί ὁμοίως δήω καί ἐν χρεία εἰμί ὁ ἀλλότριος ἔργον , οὕτως οὐδέ ὁ αὐτός νόμισμα ἀεί ἴσος δύναμαι ἀλλά μεταπίπτω καί ὁ πρότερος πλείων δύναμαι ὕστερος ἢ μικρός ἢ οὐδείς ἰσχύω οὕτως συντίθημι . καί γίγνομαι οὗτος κατά οὗτος ζημία ὁ ἀπος - δίδωμι ὁ ἴδιος ἔργον νόμισμα . μεταπίπτω γάρ αὐτός οὐκέτι οἷος τε εἰμί αὐτός χράω πρός ὠνή ὁ ἔργον , † ὅτε πέρνημι ὁ αὐτός ἀντάξιος λαμβάνω νόμισμα . πλήν οὗτος γε μᾶλλον διαμένω . καί δεῖ μέτρον αὐτός χράω ὁ ἀλλάσσω καί πᾶς προέχω αὐτός καί τιμάω . οὗτος γάρ ἀλλαγή τε καί ὠνή καί πρᾶσις εἰμί ὁ ἰσόω καί ὁ κοινωνία ἄν διαμένω , ἐν ὅς ὁ πόλις ὁ εἰμί . ὁ δή νόμισμα ὥσπερ μέτρον γίγνομαι συμμετρία · καί γάρ σύμμετρος εἰμί ὁ ὁ αὐτός μέτρον μετρέω . γίγνομαι δή ὁ ἐν ὁ ἀλλαγή σύμμετρος ὁ ὑπό ὁ νόμισμα μετρέω · μέσος γάρ οὗτος γίγνομαι ὥσπερ ὁ δικαστής ἐν ὁ ἐπανορθωτικός Δίκαιος ἑκάτερος ἀμετρία ἀφαιρέω τε καί κολάζω . οὔτε γάρ ἄν μή εἰμί ἀλλαγή . εἰμί γάρ ὁ συμμετρία ὑπό ὁ νόμισμα γίγνομαι , δῆλος ὅτι ἀναιρέω οὗτος ἀναιρέω συμμετρία , οὗτος ἀναιρέω Ἰσότης ἀναιρέω , ἰσότης μή εἰμί οὐδέ κοινωνία [ τε ] οἷος τε εἰμί , ὥστε οὐδέ πόλις . ὁ μέν οὖν ἀλήθεια ἀδύνατος · οὖον κύριος φημί οὗτος σύμμετρος . ὁ γάρ σύμμετρος κοινός μόριον καταμετρέω , ὁ δέ νόμισμα οὐδείς ὁ ἐν ὁ ἀλλαγή ἔχω κοινός μόριον , ὁ δέ κατά ὁ χρεία αὐτός | συμμετρία ὁ νόμισμα γίγνομαι μετρητικόν . εἷς δεῖ δή τίς εἰμί . εἰμί δεῖ , φημί , σύμμετρος εἰμί ὁ ἐν ὁ ἀλλαγή , δεῖ εἷς τίς εἰμί ὁ μετρέω αὐτός , οὗτος δέ δεῖ μή μόριον τίς εἰμί ὁ μετρέω . οὗτος δέ ὅς ξ ὑπόθεσις καί κατά συνθήκη μέτρον λαμβάνω , διό ὁ κατά συνθήκη μέτρον νόμισμα καλέω · οὗτος γάρ καταμετρέω ὁ ὤνιος , διό νόμισμα καλέω . πῶς ὁ νόμισμα μεσότης καί πῶς οὗτος † ἐν αὐτός μεσότης εὑρίσκω μέσος λαμβάνω αὐτός , δείκνυμι διά οὗτος . λαμβάνω γάρ οἰκίον μέν ὅς εἰμί ἔργον οἰκοδόμος ἐπί ὁ ὅς , δέκα μνᾶ νόμισμα ἐπί ὁ Β , κλίνη δέ ἐπί ὁ γ . καί ἐπεί πᾶς τιμάω ὁ νόμισμα , ὁ οἰκίον ἵστημι πέντε μνᾶ , ὅς εἰμί ἥμισυς ὁ Β . τουτέστι δέκα μνᾶ , ὁ δέ κλίνη ἵστημι μνᾶ εἷς ἄξιος · ὁ δή νόμισμα γνωρίζω , πόσος κλίνη ἀνταξιόω εἰμί καί ἴσος εἰμί οἰκίον . ἐάν μέν γάρ ὁ οἰκίον πέντε μνᾶ , πέντε κλίνη εἰμί Ἴσαι οἰκίον · εἰμί δέ δέκα μνᾶ εἰμί , δέκα κλίνη Ἴσαι εἰμί οἰκίον . ἐνδεής δέ δοκέω ὁ λύσις ἔχω , λείπω γάρ ὁ ὁ δέ κλίνη ὁ εἷς , ἐπεί ὁ κλίνη εἷς γίγνομαι , ὁ γ ὁ Β δέκατος μέρος . οὗτος δέ καί γίγνομαι πρότερος ὁ ἀλλαγή πρό ὁ ὁ νόμισμα χρῆσις . οὐδείς δέ διαφέρω οἰκίον λαμβάνω ἢ πέντε κλίνη δίδωμι ἢ πέντε μνᾶ , εἰμί εἰμί ὁ οἰκίον πέντε μνᾶ τιμάω . διά-ὁρίζω δή οὗτος εἴρω περί ὁ ὅτι ὁ Δίκαιος μέσος εἰμί ὁ πλείων καί μικρός · ὁ γάρ πλεονεξία καί ὁ μειονεξία μέσος ὁ Δίκαιος , καί ὁ Δίκαιος δεῖ πράσσω καί ὁ δικαιοπραγέω εἰμί ἄν μεταξύ ὁ πλεονεκτέω καί ὁ πλεονεκτέω · ὁ δικαιοπραγία ἄρα μέσος πλεονεξία καί μειονεξία . δείκνυμι δέ καί ὁ Δίκαιος πῶς μέσος τῆ ὁ επανορθωτικός παράθεσις εὔλογος | ἐπιφέρω , ὅτι ὁ δικαιοσύνη μεσότης εἰμί οὖον ὁ αὐτός τρόπος ὁ προερέω ἀρετή . ὁ μέν γάρ δύο κακία ὁ τε κατά ὁ ὑπερβολή καί ὁ κατά ὁ ἔνδεια εἰμί μέσος , ὁ μέσος εἰμί πρακτικός τε καί προαιρετικός , ὅς καί ἐκεῖνος ὁ μέν κατά ὁ ὑπερβολή ὁ δέ κατά ὁ ἔνδεια εἰμί , ὁ δέ δικαιοσύνη οὐκέτι δύο κακία εἰμί μέσος · εἷς γάρ αὐτός εἰμί κακία ἐναντίος , ὁ ἀδικία , καί εἰμί μεσότης οὗτος · ἐν ὅς γάρ εἰμί ὁ ἀδικία , ὁ μέσος αἱρέω · εἰμί γάρ ὁ ἀδικία ὁ πλείων καί ὁ μικρός · ἐν γάρ ἀδικέω καί ἀς - κουμένος ὁ ἀδικία · ὅς ὁ μέν ἀδικέω πλέω ἔχω , ὁ δέ ἀδικέω μικρός , μέσος δέ ὁ πλείων καί ὁ μικρός ὁ ἴσος · ὅς ὁ δικαιοσύνη εἰμί πρακτικός κατά οὗτος καί μεσότης εἰμί . οὖον ὁ αὐτός δέ τρόπος . οὖον γάρ δύο κακία εἰμί μεταξύ · εἷς γάρ ὁ οὗτος ἐναντίος , ὁ ἀδικία , ὅς ἐν ἀδικέω καί ἐν ἀδικέω θεωρέω , ἐν ὁ πλείων καί μικρός ὁ εἰμί ἔχω . ἀλλά ὅτι μέσος εἰμί . ὁ γάρ ἴσος ὁ ὅς εἰμί μέσος ὁ πλείων καί μικρός . ὅς μέσος , λέγω δή ὁ ἴσος . ἐπεί εἰμί ὁ δικαιοσύνη πρακτικός , κατά οὗτος εἰμί μεσότης · οὖον γάρ ὅς δορυφορέω ὑπό κακός . καί ὁ μέν δικαιοσύνη κατά ὅς ὁ δίκαιος λέγω πρακτικός . ὁ κατά προαίρεσις εὔλογος προστίθημι οὗτος γάρ μάλιστα ἀναφαίνω χαρακτηρίζω ὁ ὁ προαίρεσις καί κατά ἀρειή τίς ἐνεργέω . τότε γάρ λέγω ὁ κατά ἀρετή , ὅταν μετά προαίρεσις ὁ κατά ἀρετή πράσσω . ὑπογράφω δέ διά ὅς λέγω καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ὅρος · ἕξις γάρ αὐτός λέγω κατά ὅς πρακτικός κατά προαίρεσις γίγνομαι ὁ ἐν ὁ κοινωνία ἴσος . ὁ γάρ ὁ Δίκαιος ἴσος ὁ ὁ ἴσος . τίς δέ εἰμί ὁ ἴσος ὁ ἐν κοινωνία , διά ὅς προστίθημι δηλόω . λέγω γάρ καί διανεμητικός καί ἑαυτοῦ πρός ἄλλος καί ἕτερος | πρός ἕτερος καί ὁ λοιπός . διά γάρ οὗτος μνημονεύω μέν φανερῶς ὁ ἐν ὁ νομή ἴσος . ἐνδείκνυμι δέ εἄν καί περί ὁ ἐν ὁ ἐπανόρθωσις , ἅμα δέ καί πως τίνω καί διά τίς ὁ δικαιοσύνη μεσότης εἰμί φανερός ποιέω . καί εἰμί ἄν ὁ δικαιοσύνη συναιρέω εἶπον ἕξις ἀπό ὅς πρακτικός καί προαιρετικός γία - νοντ ὁ ἐν ὁ διανομή καί ὁ ἐπανόρθωσις ἴσος . ὁ δέ ἀδικία ἐναντίος ὁ ἄδικος · ἐλλείπω ὁ πρακτικός τε καί προαιρετικός ὁ ἁπλόος ὠφέλιμος , δηλονότι ὁ πλείων καί μικρός . ἐπί δέ ὁ ἄλλος ὁ μέν ὅλος ὁμοίως . εἶπον ὁ ἀδικία ἕξις εἰμί ἐναντίος ὁ δικαιοσύνη ὁ γάρ ἄνισος ὁ ἐν ὁ κοινωνία ὅς εἰμί πλέω τε καί μικρός ὁ ὠφέλιμος . † γάρ λαμβάνω ὁ παρά ὁ ἀνάλογος ) , προαιρετικός τε αὐτός καί πρακτικός εἰμί καί ὁ ἄδικος ὁμοίως φημί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ μέν οὕτως ποιέω ὡς ὁ ἀγαθός ὁ πλείων νέμω ἑαυτοῦ , ὁ δέ κακός ὁ μικρός . ἐπί ὁ ἄλλος φημί , λέγω δέ ὁ παρά ἑαυτοῦ , ὁ καί κοινωνός αὐτός · ὁ μέν ὅλος ὁμοίως ἀντί ὁ ἄνισος · οὖον γάρ ὡρισμένως , ὥσπερ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός ὁ πλείων ἐκεῖνος , ὁ δέ κακός ὁ μικρός , ἀλλά ἄνισος , ὡς εἴρω . ὅλος δέ ὁ διανέμω φημί ἀγαθός καί κακός καί οὗτος δέ ὡς πολλάκις εἴρω ἄνισος καί ὁπότερος τυγχάνω , ὁ μέν ὁ κακός ὁ πλείων , ὁ ἀγαθός δέ ὁ μικρός , ὁ δέ ὁ ἀνάπαλιν , καί οὐ ἀφίημι - ρισμένως ὥσπερ ἐπί ἑαυτοῦ , ὡς ἤδη λέγω ὡς εἰμί ὁ ἄδικος ὁ ἀνισότης , ὅς καί παρά ὁ ἀνάλογος καλέω , τυχηρός τε καί ἀστάθμητος καί κύριος εἶπον ἄλογος ὁ παρά ὁ ἀνάλογος , ὅτι καί ὁ ἀνισότης ὁ ἄδικος οὐ ἀφωρισμένως ὡς ἐπί ἑαυτοῦ ἀλλά ὡς ἄν τυγχάνω . ὁ γάρ ἀδίκη μάτος ὁ μέν μικρός . ὑπομιμνῄσκω διά οὗτος , ὅτι ἀνωτέρω | ὑπερβολή εἶπον καί ἔλλειψις τίς οὗτος εἰμί . περί μέν οὖν δικαιοσύνη καί ἀδικία . εἴρω γάρ ὅτι ὁ ἔχω ἐκεῖνος ἔχω τοιοῦτος · ὁ δέ καθόλου προστίθημι , ὅτι μή ἐπεξέρχομαι ὁ καθέκαστα καί ὅτι ἐν ὁ ὁ πράκτης λόγος ὁ μέν καθόλου ὁποῖος τίς δεῖ εἰμί ὑπογράφω οἷος τε , οὐκέτι μέντοι ἐπεξέρχομαι ὁ καθέκαστα οἷος τε ὁρίζω , μέχρι πόσος ἕκαστος αὐτός γίγνομαι πλείων ἢ ἐλάσσων εἰμί . ὁ γάρ περί πρακτικός λόγος οὖον δέχομαι ὁ τοιοῦτος ἀκριβολογία ὁ ἐν πλάτος ἕκαστος οὗτος ὁ εἰμί ἔχω . ἐπεί δέ εἰμί ἀδικέω μήπω ἄδικος εἰμί . ἀσαφής καί ὑπομνηματικῶς μιμνήσκω ὁ πρόβλημα · πλήν ὁ λέγω σαφής · οὖον γάρ ὁ πρᾶξις ἀποσκοπέω ὁ πρᾶγμα κρίνω ἀλλά ὁ ὅς ἕνεκα . ἐπεί δέ μηδέ κλέπτης ὁ ὁ μαίνομαι κλέπτω ὁ ξίφος , σωτήρ δέ , οὐδέ μοιχός ὁ ὁ πλούσιος διαφθείρω ἀλλά φιλόπλουτος , καί ὁ παρά Ὅμηρος Φοῖνιξ πείθω ὁ μήτηρ μίγνυμι ὁ ὁ πατήρ παλλακίς , ἵημι ἐχθαίρω Γερόνταη οὕτως καί Ἀβεσαλώμ . Δεύς δέ μή λανθάνω . εἶπον περί ὁ Δίκαιος καί διαιρέω αὐτός καί δείκνυμι ὁ μέν νεμητικός αὐτός ὁ δέ ἐπανορθωτικός , ἐπεί πολλαχῶς ὁ δικαιοσύνη λέγω καί ὁ Δίκαιος , περί Ποίας δικαιοσύνη καί περί ποῖος Δίκαιος ὁ λόγος μετά - ποιητής , λέγω , ὅτι περί ὁ πολιτικός περί ὅς καί ὁ ζήτησις . ἐπεί καί ὁ ἀπλόος καί κύριος Δίκαιος οὗτος εἰμί ὅς ὁρίζω κατά κοινωνία αὐτός εἰμί βίος πρός ὁ εἰμί αὐτάρκεια ἐλεύθερος καί ἴσος ἢ κατά ἀναλογία ἢ κατά ἀριθμός · κατά ἀναλογία μέν ἴσος ὁ νέμω , κατά ἀριθμός δέ ὁ ἐπανορθόω · τοιοῦτος δέ ὁ πολιτικός Δίκαιος . συντηρητικός γάρ εἰμί καί σωστικός ὁ κατά κοινωνία ἐλεύθερος καίω ἴσος ἢ κατά ἀναλογία ἢ κατά ἀριθμός γίγνομαι πρός αὐτάρκεια βίος . κατά ἀναλογία μέν οὕτως ὡς προερέω ἐπί ὁ νεμητικός Δίκαιος , ὅς κατά ὁ γεωμετρικός ἀναλογία δείκνυμι γίγνομαι , ὅς καί κύριος ἀνάλογος καλέω , ὁ δέ κατά ἀριθμός ἐπί ὁ επανορθωτικός · ὁ γάρ κατά ισογητης ὁ κατά ἀριθμός κτάομαι ὁ ἀριθμητικός ἀναλογία φημί · διά δέ οὗτος διά βραχύς διαίρεσις ὁ πολιτεία ποιέω . κατά μέν γάρ ἀριθμός ἴσος ὁ κοινωνός ἐν δημοκρατία πᾶς γάρ ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος ἀπό - λιτειο ἴσος ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω ) , κατά ἀναλογία δέ ἴσος ὁ ἐν ὁ ὀλιγαρχία καί ὁ ἐν ὁ ἀριστοκρατικός πολιτεία . ὡς εἰμί ὁ κατά ἀναλογία ἢ κατά ἀριθμός μή περί ὁ Δίκαιος λέγω ἀλλά περί ὁ κοινωνός . καί ὁ πολιτικός Δίκαιος , τουτέστι περί ὅς ὁ λόγος , ἢ κατά ἀναλογία ὡς ἐπί ὁ νέμω , ἢ κατά ἀριθμός ὡς ἐπί ὁ ἀνορθόω - Μένων , οὐ εἰμί οὗτος πρός ἀλλήλων , τουτέστιν Ἰσότης καί κέω - Νωνία βίος τοιοῦτος πρός ἀλλήλων διά ὁ κύριος Δίκαιος περί ὅς ὁ λόγος , ἀλλά τίς Δίκαιος καί κατά ὁμοιότης παρά ὁ πολιτικός , ὅς οὖον διά νόμος οὐδέ διά ὁ ἐκ ὁ νόμος δίκη καί κρίσις ἴσος τε καί ὁ ἄνισος καί ὁ Δίκαιος καί ἄδικος . εἰμί γάρ Δίκαιος , ὅς καί νόμος . ὅτι2 πλεοναχός ὁ Δίκαιος καί οὖον περί πᾶς Δίκαιος ὁ εἴρω εἴρω . προστίθημι δέ καί προσκατασκευάζω , ὅτι κύριος δίκαιος εἰμί ὁ πολιτικός ὁ περί ὅς εἴρω . οὗτος γάρ φημί εἰμί Δίκαιος πρός ἀλλά - Λοῦς καί κοινωνέω , οὗτος δέ νόμος πρός ἀλλήλων , ἕ καί ἀδικέω ἀλλά - Λοῦς δύναμαι . καί γάρ ὁ νόμος τηρητικός ὁ ἰσότης ὁ κατά ὁ κοινωνία ὅς ἀδικία φθαρτικός · ἐπεί μή ἐπί ὅς ἀδικέω οἷος τε τις μηδέ γίγνομαι | ἀδικία , οὗτος ἵημι νόμος δήω οὔτε τίς εἰμί αὐτός Δίκαιος ὁ νεμητικός ἢ ἐπανορθωτικός · ὁ γάρ δίκη ὁ γίγνομαι κατά ὁ νόμος κρίσις ὅς φημί ὁ Δίκαιος καί ἄδικος ἐν ὅς εἰμί ὁ ἀδικέω οὖον πᾶς ἀδικία · ὁ γάρ κατά προαίρεσις οὗτος δίκαιος τε καί ἄδικος · ἐπεί εἰμί καί ἐν ἄγνοια καί ἐν ἄλλος τις τρόπος ἀδικέω ἢ δικαιοπραγέω οὔτε ἀδικέω ἵημι δικαιοπραγέω . ὁ γάρ κατά προαίρεσις ὁρμή κύριος ὁ ἔπαινος ἢ ψόγος , ὡς καί ἀνωτέρω ἐπί ὁ μοιχεία ἐργάζομαι μή μέντοι μοιχεία κρίνω ὑπομιμνῄσκω . εἶπον δέ οὗτος προστίθημι · ὁ γάρ πλέω ἑαυτοῦ νέμω ὁ ἁπλόος ἀγαθός , μικρός δέ ὁ κακός . ἀπλόος δέ λέγω ἀγαθός καί κακός ὁ ὁ αὐτός φύσις τοιοῦτος , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ ὡς δύναμις λέγω ἀγαθός καί κακός , οἷος πλοῦτος Εὐγένεια πενία δυσγένεια ἀγαθός ἢ κακός εἰμί · συντελής γάρ καί ὁ σπουδαῖος ἢ ὁ φαῦλος πρός ὁ προηγούμενος κατά ἀρετή ἢ κακία ἐνέργεια , ἐν ὅς καί ὁ εὐδαιμονέω ἢ κακοδαιμονάω ὁράω , εἰμί γε ἐν μέν ὁ κατά ἀρετή ἐνρ - γία ὁ εὐδαιμονία ὁ σπουδαῖος · οὗτος δέ ἐν ὁ αἱρετός ἀείρω - τώτεραι ὁ σπουδαῖος ὁ προηγούμενος ὁ περιστατικός , ὅς ἀδύνατος ἄνευ ὁ τοιοῦτος ἀγαθός γίγνομαι . περί ὁ γάρ ὡς ὕλη καί διά ὅς ὡς ὄργανον ὁ προηγούμενος κατά ἀρετή ἐνέργεια γίγνομαι , οὗτος εἰμί ὁ ὡς δύναμις ἀγαθός . εἶπον δέ τίς ποτός εἰμί ὁ ἀδικέω , διά οὗτος , φημί , οὐ ἐάω ἄνθρωπος ἄρχω , ὡς ὁ ἄνθρωπος ἀδικέω δύναμαι καί νέμω ὁ ἀγαθός ὁ πλείων ἑαυτοῦ , ὁ δέ κακός ὁ μικρός καί ὑπέρ ὁ ἀκώλυτος οὗτος ὁ ἐξουσία ἔχω ἐπιτίθημι ὁ τυραννίς , ἀλλά ἀντί ἄνθρωπος ὁ λόγος , τουτέστι ὁ ἄρχω καθίστημι , ὅς οὐκέτι οἷος τε εἰμί ἀδικέω . ὁ γάρ ἄρχω φύλαξ εἰμί ὁ Δίκαιος , ὁ ἴσος κατά ἀναλογία ἢ κατά ἀριθμός ἐν κοινωνία βίος ἐλεύθερος γίγνομαι ὑπό αὐτάρ - καίω . διά δέ οὗτος ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος ὁ εἴρω ὁ διό οὐ ἐάω ἄρχω ἄνθρωπος ἀλλά ὁ λόγος . λέγω γάρ διά ὅς αἴτιος δοκέω ὁ δικαιοσύνη ἀλλότριος εἰμί ἀγαθός · ἐπεί γάρ ὁ δίκαιος ἄρχω καί φύλαξ ὁ Δίκαιος καί ἴσος , οὗτος δέ ὁ φύλαξ οὐδείς πλέω νέμω ἑαυτοῦ εἰμί μή ἀνάλογος αὐτός πλείων τυγχάνω , ὁ καί ἄλλος νέμω εἰμί ποιέω · ὁ δέ ὁ δικαιοσύνη φύλαξ ἀλλότριος ἀγαθός συντηρέω καί ἐργάομαι - ζω · διά οὗτος μισθός αὐτός ὁρίζω . καί τίς οὗτος λέγω , ὅτι τιμή καί γέρας . ὁ δέ δεσποτικός Δίκαιος . ὅς ἀνώτερος εἴρω παρά ὁ πολιτικός Δίκαιος καί κατά ὁμοιότης οὗτος , νῦν διασαφέω οὗτος καί φημί εἰμί αὐτός ὁ δεσποτικός τε καί πατρικός · ἕτερος γάρ οὗτος παρά ὁ πολιτικός · ἐκεῖνος μέν γάρ ἐν ἰσότης θεωρέω ὁ πρός ἀλλήλων · οὔτε δέ δοῦλος Ἰσότης εἰμί πρός δεσπότης , ἔστω ἄν εἰμί δοῦλος , οὔτε υἱός πρός πατήρ , ὑπό ὁ πατήρ Μένων · τότε γάρ ὥσπερ μέρος αὐτός εἰμί , ὁ δεσπότης φημί ὁ δοῦλος καί ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὅς οὐ οἷος τε βλάπτω , ὅτι μηδέ τις ἑαυτοῦ . ἀλλά καί ἐν ὅς εἰμί νόμος , ἐν οὗτος φάσκω εἰμί ὁ πολιτικός Δίκαιος ὁ δέ νόμος καί ἐν ὅς δύναμαι τις βλάπτω · ἐπανορθωτικός γάρ ὁ παρά ὁ προσήκω ὁ νόμος . οὐ οὖν υἱός Δίκαιος πρός πατήρ , οὖον δοῦλος πρός δεσπότης , μέχρι ἄν ὑπό ὁ κρατέω ἄγω , ὅτι ἐκλείπω τότε ἐν ὅς ὁ πολιτικός Δίκαιος , Ἰσότης φημί καί βλάβη , ὅς ὁ μέν κατά ὁ ἀριθμητικός ανάλατος - Γιάν , ὁ δέ κατά ὁ ἐπανορθωτικός . ὅταν δέ ὁ μέν δοῦλος ἀπολύω ὁ δουλεία , ὁ δέ υἱός ὁ διά ὁ ἡλικία ὑποταγή καί γίγνομαι αὐτός Ἰσότης πρός ὁ τέως κρατέω , τότε καί ὑπό ὁ πολιτικός πίπτω Δίκαιος . φύω γάρ ὁ νόμος ἐν οὗτος εἰμί , ἐν ὅς ὅλως φύω νέμω ίσος - τήτη πρός ἀλλήλων ὑπάρχω ὁ τε ἄρχω | καί ἄρχω παρά Ίος μέρος , ὅς οὐδείς ἐπί ὁ ὑπό ἐξουσία . διά οὗτος φημί μᾶλλον πρός γυνή εἰμί ἢ πρός τέκνον καί οἰκέτης . ὁ μέν γάρ κτῆμα φημί , ἀνήρ δέ πρός γυνή Ἰσότης , κατά ὅς ἐλεύθερος . καί εἰμί ἐν οὗτος πρός ἀλλήλων ὁ οἰκονομικός Δίκαιος , ἄλλος καί αὐτός εἰμί ὁ πολιτικός · οὖον γάρ ἐν τοιοῦτος ἰσότης εἰμί πρός ἀλλήλων ὡς παρά μέρος ἄρχω τε καί ἄρχω - ἕπομαι · ἀεί γάρ δεῖ ὁ ἀνήρ ἄρχω · δεῖ μέντοι τις ἔχω ἐξουσία καί πλέω περί οὗτος ἐν ὁ πολιτικός . Ἰσότης ὁ ὒ ἄρχω καί ἄρχω - ἕπομαι , δηλονότι παρά μέρος , ὅστις Ἰσότης ἐν οὐδέτερος οὗτος εἰμί , διότι ἄμφω ἐλεύθερος εἰμί , καί διά οὗτος Ἰσότης τίς εἰμί ἐν αὐτός , ἕτερος δέ ὁ πολιτικός Δίκαιος . † διότι οὖον γάρ δή παρά μέρος ἄρχω καί ἄρχω ὁ εἰμί καλῶς ἐπί ὁ πολιτικός . ὁ δέ πολιτικός Δίκαιος · διαιρέω ὁ πολιτικός Δίκαιος εἰς ὁ φυσικός καί νομικός , ὁρίζω τίς ἑκάτερος , καί φημί ὁ μέν ὁ πανταχοῦ ὁ αὐτός ἔχω δύναμις . πανταχοῦ δέ φημί ἀντί ὁ παρά ὁ πλεῖστος · εἰμί γάρ τις ἔθνος ὁ οὖον κατά οὗτος νομίζω . ἐν γάρ ὁ ἀδιάστροφος καί κατά φύσις ἔχω · καί διά οὗτος ὁ πλεῖστος ὅσιος εἰμί ὁ θεός σέβω , γονεύς τιμάω , πλανάω ὁδός ἐπιδείκνυμι . πρόσκειμαι δέ οὖον ὁ δοκέω ἢ μή διά ὁ νομικός · οὖον γάρ ὁ δόξα τις ἢ μή ὁ φυσικός Δίκαιος , ἀλλά ὁ πολιτικός . οὗτος γάρ ἐκ ἀρχή μέν οὐδείς διαφέρω , τίθημι δέ καί νομίζω πολύς ὁ διάφορος ἔχω , οἷος ὁ μνᾶ λυτρόω . οὗτος γάρ Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος δαιμόνιος ἐν ὁ πρός ἀλλήλων συντίθημι πόλεμος , ὁ μνᾶ λυτρόω ὁ αἰχμάλωτος . μνημονεύω ὁ συνθήκη οὗτος Ἀνδροτίων · “ Εὐκτήμων Κυδαθήναιος . | ἐπί οὗτος πρέσβυς ἔρχομαι ἀπό Λακεδαίμων Ἀθήναζε Ίος Μέγιλλος καί Ἔνδιος καί Φιλοχαρίδας ” καί ἐπάγω “ ὁ δέ περιγίγνομαι ἀποδίδωμι μνᾶ ὑπέρ ἕκαστος λαμβάνω προεῖπον γάρ εἰμί ὅτι οὗτος συντίθημι ἐπί ὁ ἁλίσκομαι . ὁ δέ αἴξ θύω ἀλλά μή δύο πρό - βατός οὐ ἀπό ἱστορία τις εἴρω . ὁ δέ “ Βρασίδας θύω Ἀμφιπολίτης ποιέω , ὡς ἥρως οὗτος θύω . ὁ δέ δοκέω δέ ἔνιοι πᾶς εἰμί τοιοῦτος τοιοῦτος εἰμί · τις εἰμί ἕ οὐδείς οἴομαι φύσις Δίκαιος εἰμί , ἀλλά πᾶς θέσις τε καί νόμος . καί ὁ δόξα ὁ αἴτιος προς - τίθημι . οὗτος δέ οὐ εἰμί οὕτως ἔχω ἀλλά εἰμί ὅς · οὗτος δέ εἴρω ἤτοι περί ὁ Δίκαιος , ὅτι μή πᾶς Δίκαιος κινέω καί ὅς τις λέγω εἰμί γάρ ὡς ὁ Δίκαιος ἀκίνητος καί παρά τις , παρά γάρ ὁ κατά φύσις ἔχω ) , ἢ πρός ὁ ὅτι ὁ φύσις πᾶς ἀκίνητος , οὖον γάρ εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω . πως γάρ ἀκίνητος ὁ φύσις , οὐ ἀπλόος · ὁ γάρ ἑαυτοῦ φύσις ἀκίνητος , εἰμί καί μή παρά ὁ χράω αὐτός . ἅμα δέ διά οὗτος γνώριμος εἰμί εἶπον καί ὁ πῶς εἶπον φυσικός εἰμί ὁ πανταχοῦ ὁ αὐτός δύναμις ἔχω . εἰμί γάρ ὡς ὁ φύσις Δίκαιος καί παρά πᾶς εἰμί τοιοῦτος · παρά γάρ ὁ κατά φύσις ἔχω · οὐ ἀπλόος παρά πᾶς , ὥσπερ ὁ πῦρ καυστικός καί ὁ ὁ αὐτός φύσις ἀγαθός ἀγαθός εἰμί ὡς πᾶς ὠφελέω ὁ κατά φύσις ἔχω , ἀλλά οὐ ἁπλόος πᾶς , καί ὁ κατά φύσις γλυκύς γλυκάζω εἰμί ὡς πᾶς γλυκάζω ὁ ὑγιαίνω . ὁ δέ καίτοι παρά γε ὁ θεός ἴσως οὐδαμῶς ἔχω εἶπον ἔνδοξος · εἰμί γάρ εἰμί τίς παρά ὁ θεός Δίκαιος , οὗτος οὐδέποτε μεταπίπτω οὐδέ ἄλλος μέν αὐτός εἰμί τοιοῦτος ἄλλος δέ οὖον ὁ πᾶς αὐτός ὁμοίως ἔχω . συγχωρέω δέ καί ὁ φύσις Δίκαιος εἰμί μετακινητικός καί ἐνδέχομαι καί ἄλλως γίγνομαι παρά τις ὁρίζω αὐτός ὁ ὁ κατά φύσις ἔχω δοκέω τοιοῦτος · οὗτος γάρ λέγω καί ὁ δεξιά χείρ φύσις ἀγαθός | καί ὀχυρός εἰμί , ὅτι ἐπί ὁ κατά φύσις ἔχω οὕτως ἔχω . οὗτος γάρ καί φύσις δίπους ἄνθρωπος καί φύσις δύο ὀφθαλμός ἔχω , καίτοι ἐνδέχομαι καί ὁ χείρ ἀμφότερος ἴσος τις ἰσχύω ὡς ὁ Ἀστεροπαῖος ὅτι ] καί ὁ ἀριστερός πλέω καί εἷς πούς ἢ εἷς ὑπό ὀφθαλμός ἔχω . καί ὁ ψηφισματώδης , ὁ διά ψήφισμα κυρόω πρός καιρός , ὁ οὐ εἰμί Δίκαιος πρίν τίθημι , ὡς ὁ ὁ ἀρχή ὠνητός εἰμί . ἀλλά ἔστω ἐν ὅς , τουτέστιν εἰμί τίς καί ἀκίνητος · κινητός μέντοι πᾶς , διότι ὁ ὁ ἐνδέχομαι φύσις εἰμί , εἴπερ ἄμφω κινητός ὁμοίως · παρά γάρ ὁ ἀδιάστροφος ἔχω εἰμί ὡς προεῖπον ἤδη . καίτοι ἐνδέχομαι πᾶς ἀμφιδέξιος γίγνομαι · οὗτος οὐ ἀργός προστίθημι , ἀλλά ὑπέρ ὁ ὁ κρίσις ἐγώ μή ἀπό ὁ πλῆθος ἀλλά ἀπό ὁ κατά φύσις ἔχω ποιέω . οὖον γάρ ὅτι ὁ πλεῖστος ὁ πλοῦτος κακός , διά οὗτος οὖον ὁ φύσις αὐτός ἀγαθός , ἀλλά τοιοῦτος ὅτι ὁ κατά φύσις ἔχω ἀγαθός . πῶς δέ ἔχω ὁ κατά συνθήκη Δίκαιος , ὅς καί συμφέρω , εἶπον ὁ διά ὁ συμφέρω δοκέω ὁ κοινός τίθημι τε ὁ ἀρχή καί πάλιν μετά - τίθημι ὁ μέτρον , ὁ πρός ὁ χρήσιμος ἀλλάσσω , σαφῶς ἐπιδείκνυμι . ἐπεί οὐδέ πολιτεία . οὖον γάρ πανταχοῦ καί παρά πᾶς ὁ αὐτός πολιτεία , οὐδέ παρά ὁ αὐτός ὁ αὐτός ἀεί , ὅτι μή φύσις ἀεί ἀλλά νόμος τε καί κτάομαι συνθήκη συνίστημι καί τοιοῦτος χράω Δίκαιος . ὁ μέντοι ἀγαθός ἀεί καί παρά πᾶς ὁ κατά φύσις ἔχω ὁ αὐτός · φύσις γάρ οὗτος · καί γάρ εἰμί μή κατά αὐτός πολιτεύω ἀλλά κατά φύσις τε εἰμί αὐτός ὡς καί ὁ ὁ δεξιά χείρ ἔχω ἀγαθός ὁ ἔχω · οὗτος δέ ἄν εἰμί ἐν ὅς ὁ φυσικός Δίκαιος καί νόμιμος εἰμί . ὁ δέ Δίκαιος καί νόμιμος . φημί ἔχω ὁ νόμιμος καί Δίκαιος πρός ὁ κατά αὐτός πράσσω οὕτως ὡς ἔχω ὁ καθόλου πρός ὁ κατά ἕκαστος . ὡς γάρ ἄνθρωπος εἷς εἰμί ὁ εἶδος καί κοινός τίς | καί καθόλου εἶδος ἐννοέω οὐ ἐν ὑπόστασις εἰμί , καθό κοινῶς κατά πλείων ὁ καθέκαστα ἄνθρωπος κατηγορέω , οὗτος καί ὁ μέν Δίκαιος ἢ νόμιμος καθόλου εἰμί τοιοῦτος ὑπό ὁ νόμος ὁρίζω , ὁ δέ πράσσω καθέκαστος τε καί ὑπό ἐκεῖνος . κοινός γάρ Δίκαιος καί νόμιμος ὁ παρακαταθήκη φέρω εἶπον ἀποδίδωμι , κατά ἕκαστος δέ καί ὑπό ἐκεῖνος πράσσω ὁ ὑπό ὅδε ἀποδίδωμι ἢ ὑπό ὅδε · ὁ γάρ πρᾶξις ἐν οὗτος , ὅς πάντως κοινός ἐν οὗτος κάτειμι - γορεω , ἐν οὗτος ὁ εἰμί ἔχω . ἐκεῖνος δέ ἕκαστος εἷς . περί ὁ καθόλου φημί · καθόλου γάρ καί κοινός ὡς εἶδος . ὁ γάρ ὑπό ὁ νόμος ὁρίζω καθόλου εἰμί , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ πράσσω ὅδε τις εἰμί καί κατά ἕκαστος . διαφέρω δέ ὁ ἀδίκημα καί ὁ ἄδικος . εἶπον ἕκαστος ὁ νόμιμος καί Δίκαιος καθόλου πως εἰμί πρός ὁ κατά αὐτός πράσσω , νῦν τίς μέν εἰμί ὁ καθόλου , τίς δέ ὁ κατά αὐτός πράσσω καί ὅτι κατά νουνομας διαφέρω λέγω . διαφορά γάρ δείκνυμι ἄδικος τε καί ἀδίκημα καί Δίκαιος καί δικαίωμα ἢ δικαιοπράγημα . ἄδικος μέν γάρ εἰμί ὁ τάξις , εἰμί καθόλου τε καί ὁρίζω καί τάσσω ὁ λόγος · ὅταν δέ πράσσω καί ἐν πρᾶξις γίγνομαι , ἀδίκημα εἰμί , εἰμί ἐν ὁ κατά ἕκαστος . ὁμοίως ὁ Δίκαιος ὁρίζω τε καί καθόλου Δίκαιος , πράσσω δέ οὗτος δικαίωμα ἀνάλογος ὁ δικαίωμα . εἶπον δέ δικαίωμα ὁ κατά ὁ ὁρίζω τε καί καθόλου Δίκαιος πράσσω ἐπανορθόω αὐτός καί φημί · καθόλου μέν ὁ κατά ὁ ὁρίζω Δίκαιος πᾶς πράσσω δικαιοπράγημα καλέω ἀλλά οὖον δικαίωμα , ἄν τε ἐν νομή εἰμί ἄν τε περί ὁ συνάλλαγμα , ἰδίως δέ δικαίωμα | ὁ ἐπανορθωτικός ὁ ἀδίκημα , τουτέστιν ὁ ἐπί " ὁ ἀδίκημα τιμωρία τε καί ζημία . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ “ δικαιόω δέ Κόρινθος , ἴσος ὁ ἐπανόρθωσις καί κολάζω · ὁ γάρ εἰς ὁ ἀδικέω γίγνομαι δικαιοπράγημα οὗτος εἰμί ὁ δικαίωμα . ὁ μέν γάρ ὁ παρακαταθήκη ἀποδίδωμι δικαιοπραγέω , ὁ δέ ὁ μή ἀποδίδωμι ἐπέξειμι δικαιόω ὁ ἀδικέω , καί ὁ τοιοῦτος δικαιοπράγημα δικαίωμα . τίς δέ εἰμί καί πόσος εἶδος δικαιοπράγημα τε καί ἀδίκημα καί ἐν τίσις καί πῶς γίγνομαι τοιοῦτος εἰμί , ὕστερος εἴρω φημί δοκέω δέ ἐγώ διά ὅς ἐπιφέρω περί οὗτος λέγω . λέγω γάρ ὁ ὁ Δίκαιος ἢ ἄδικος ποιέω τις μέν εἰμί ὁ δικαιοπραγέω ὁ ἀδικέω κύριος , τις δέ οὖον κύριος ἀλλά κατά συμβεβηκός · καί δείκνυμι ὁ ἄδικος γίγνομαι ὁ μέν εἰμί Ἄτυς - Χημάτα , ὁ δέ ἁμάρτημα , ὁ δέ ἀδίκημα , ὁ δέ ἤδη καί μετά κακία γίγνομαι . εἰμί γάρ οὗτος προσαρμόζω ὁ ἴσως εἴρω ὑπερτίθημι . ἄδικος μέν γάρ εἰμί ὁ φύσις ἢ ὁ τάξις ἀντί ὁ καθόλου καί τάσσω καί ὁρίζω ὁ λόγος , ὅτι ὅταν πράσσω ἀδίκημα εἰμί , ἀντί ὁ ἐν πρᾶξις γίγνομαι . ὁμοίως δέ καί δικαίωμα , τουτέστι ὁ διορθόω μεταλαμβάνω δικαιοπράγημα φημί λέγω μᾶλλον εὔλογος ἄν εἰμί δικαίωμα ὁ ἐπανόρ - θαῦμα ὁ ἀδίκημα , ὅς εἰμί ὁ ἐπί ὁ ἀδίκημα τιμωρία καί ζημία . τοιοῦτος δέ ὁ “ δικαιόω δέ Κόρινθος ἀντί ὁ ἐπανόρθωσις καί κολάζω . ὁ γάρ εἰς ὁ ἀδικέω γίγνομαι δικαιοπράγημα , οὗτος εἰμί δικαίωμα . ] εἰμί δέ ὁ Δίκαιος καί ἄδικος . εἶπον περί ὁ ἀδικέω καί ὁ δικαιοπραγέω νῦν προσδιορίζω αὐτός , ἅμα δέ καί διορίζω περί ὁ πρόβλημα ὅς κινέω πρό ὀλίγος εἶπον “ ἐπεί εἰμί ἀδικέω μήπω ἄδικος εἰμί , ὁ ποῖος ἀδίκημα ἀδικέω ἤδη ἄδικος εἰμί ἕκαστος ἀδικέω ὁ δέ | ἀλλά ἢ κατά συμβαίνω οὗτος τίς ποτός εἰμί διά ὅς ἐπάγω δηλόω . ὅταν γάρ πράσσω ὁ Δίκαιος ἄκων κατά συμβαίνω δικαιοπραγέω , ὁμοίως δέ καί ὁ ὁ ἄδικος πράσσω εἰμί ἄκων πράσσω , † οὗτος δέ καί ὁ ἑκούσιος . εἰμί δέ Δίκαιος καί ἄδικος ὁ εἴρω , τουτέστι ὁ νεμητικός καί επανορθωτικός , ὁμοίως δέ καί ὁ ἐναντίος αὐτός . λέγω δέ ἑκούσιος μέν ὥσπερ καί πρότερος εἴρω . εἶπον ὁ ἑκούσιος ὁρίζω ὁ τε δικαιοπράγημα καί ὁ ἀδίκημα , εἰκότως ἐγώ ὑπομιμνῄσκω ὁ εἴρω αὐτός περί ἑκούσιος τε καί ἀεκούσιος ἐν ὁ τρίτος . εἰμί γάρ διττός ὁ ἀεκούσιος , ὁ τε βία καί ὁ διά ἄγνοια γίγνομαι , ὁ ἑκούσιος εἰμί ὅς μήτε βία μήτε διά ἄγνοια γίγνομαι , ὅς εἰμί οὖον βία μέν , ὅς ὁ ἀρχή ἐν αὐτός , οὖον διά ἄγνοια δέ , εἰμί μή ὁ κατά ἕκαστος τις εἰμί ἀγνοέω διά ὅς καί ἐν ὅς ὁ πρᾶξις · ὁ γάρ ὁ ὁ καθόλου ἀγνοέω ἁμαρτάνω οὖον διά ἄγνοια ἁμαρτάνω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ τρίτος . διά οὗτος διά ὅς γίγνομαι ὁ ἑκούσιος , ὅς ὁ ἀρχή ἐπί αὐτός οἶδα ὁ κατά ἕκαστος ἐν ὅς ὁ πρᾶξις , οὗτος δή καί νῦν ὁ ἑκούσιος λέγω εἰμί · ὅς γάρ ἄν τις ὁ ἐπί αὐτός εἰμί , τουτέστιν ὅς ὁ ἀρχή ἐπί αὐτός · ὁ γάρ βία γίγνομαι οὐ ἐν ὁ πράσσω ὁ ἀρχή · ὅς δή ἄν τις οὗτος ὁ ἐπί αὐτός εἰμί , ὁ εἰμί ὅς ὁ ἀρχή ἐπί αὐτός , εἰδοί καί μή ἀγνοέω πρᾶξις , οὗτος εἰμί ὁ ἑκούσιος γίγνομαι ἐπεί δέ εἰμί ὁ διά ὁ ὁ κατά ἕκαστος ἄγνοια γίγνομαι ἀκούσιος τε καί διά ἄγνοια γίγνομαι , τότε φημί οὗτος τοιοῦτος εἰμί , ὅταν τις μηδείς ὁ κατά ἕκαστος ἐν ὅς ὁ πρᾶξις ἀγνοέω · ὁ δέ κατά ἕκαστος ἐν ὅς ὁ πρᾶξις ὅς ἀγνοέω τις ποιέω διά ἄγνοια εἰμί οὗτος , ὁ πράσσω , περί ὅς πράσσω , ὅς πράσσω , διά ὅς πράσσω , ὅς ἕνεκα πράσσω , ὡς πράσσω . ὅς ὁ μέν πράσσω οὐδείς δύναμαι ἀγνοέω · οὐδείς γάρ ἄν ἑαυτοῦ ἀγνοέω “ μή μαίνομαι , ὡς εἶπον ἐκεῖ . | συστέλλω δέ καί ὁ ἄλλος εἰς τρεῖς , ὅς καί νῦν μνημονεύω · ὁ γάρ γνωρίζω ὁ τε περί ὅς ὁ πρᾶξις γίγνομαι καί ὁ ὄργανον διά ὅς καί τίς ἕνεκα γίγνομαι , οὗτος ἑκούσιος ποιέω . καί γάρ ὁ διά ἄγνοια γίγνομαι , παρά τις ἄγνοια ὁ τρεῖς οὗτος γίγνομαι . δείκνυμι γάρ υπαγόμενος καί ὁ ἄλλος οὗτος . καί εἰμί ἄν διά οὗτος μήτε ὅς λέγω ὁ τίς ἕνεκα . ὥσπερ γάρ ἐπεξηγέομαι ὁ προερέω προστίθημι ὁ τίς τύπτω · ἢ καί τίνω ἕνεκα . μή κατά συμβαίνω δέ οὗτος ἑκα - τέρος φημί ὁ ἐν ὅς δηλονότι ὁ ἑκούσιος εἰμί , ὅς ὁ μέν εἰμί ὁ ἐπί αὐτός εἰμί † ὁ συμβεβηκός μηδέ βία , τουτέστι μή ὁ μέν αὐτός κατά συμβεβηκός , ὁ δέ βία · οὖον γάρ ἀμφότερος μή κατά συμβαίνω καί ἀμφότερος μή βία , ἀλλά ἐπί μέν οὗτος ὁ ὁ ἀρχή μή ἐπί αὐτός εἰμί ὁ μή βία ἁρμόζω ἄν . δύναμαι γάρ διά αὐτός τις ὅς ὁ ἀρχή μέν ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , βιάζομαι τίς ποιέω , ὡς αὐτός παρατίθημι ὁ ἐπί ὁ χείρ , ὁ δέ ἐπί ὁ οἶδα ὁ κατά ἕκαστος , ὁ μή κατά συμβεβηκός . ὁ γάρ ὁ χείρ κινέω τις ὁ ἴδιος ἐν αὐτός ὁ ἀρχή καί ἐπί αὐτός οὗτος ὁ εἰμί δοκέω ἀλλά ὅταν ἄλλος τις βία λαμβάνω τις ὁ χείρ τύπτω τις , ὅς ἐπί αὐτός εἰμί καί ὅς ὁ ἀρχή ἐπί αὐτός ἔχω , οὗτος βία ποιέω . δύναμαι μέντοι λέγω τις , κατά συμβαίνω τότε ἐπί αὐτός εἰμί ὁ ὁ χείρ κινέω , ὅτι εἰμί διά οὗτος βιάζομαι ποιέω , οὖον συμβαίνω ὁ ἀρχή ὁ κίνησις ἐπί αὐτός εἰμί καί † ὅς ἔχω οὗτος κινέω αὐτός καί ἐν αὐτός ὁ ἀρχή · καί οὕτως εἄν εἰμί ὁ βία γίγνομαι κατά συμβαίνω ἐπί αὐτός . κατά συμβαίνω δέ γνωρίζω ἄν τις οὗτος , ὅς ὁ ἄγνοια ἀεκούσιος ποιέω ὁ γίγνομαι οὕτως ὡς αὐτός δείκνυμι . ὁ γάρ ὁ πατήρ τύπτω καί γνωρίζω μέν ὅτι ἄνθρωπος , ἀγνοέω δέ ὅτι πατήρ , κατά συμβαίνω ἄν εἰμί γνωρίζω ὁ περί ὅς ὁ πρᾶξις . ἀλλά καί ὁ ὁ ἑλλέβορος γνωρίζω τε καί δίδωμι τις , οὐ εἰδοί δέ ὅς ποιητικός , κατά συμβαίνω ἄν καί οὗτος γνωρίζω ὁ ὅς ἕνεκα . ὁμοίως δέ καί ὁ εἰδοί ὁ ἀκόντιον ὅς ἀφίημι , μή εἰδοί δέ ὅτι λογχόω , κατά συμβαίνω εἄν γνωρίζω . ὁ δέ ὅς ἄλλος οὐδέ ὁ οὕτως γνωρίζω κατά ἑαυτοῦ . διό οὐδέ ἑκούσιος ὁ πρᾶξις γίγνομαι ἄν , ἐν ὅς ὁ κατά ἕκαστος ἐν ὅς ὁ πρᾶξις κατά συμβαίνω γνωρίζω . ὅς γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ γνῶσις ὁ πρᾶξις ἑκούσιος ποιέω , οὗτος εἰμί κατά συμβεβηκός τίς γνωρίζω , οὐ ἑκούσιος ὁ γίγνομαι . αὐτός δέ αὐτός καθόλου εἶπον διά ὁ εἶπον ὁμοίως δέ ὁ τοιοῦτος διά-ὁρίζω καί ὅς ἐπί ὁ ὅς ἕνεκα καί περί ὁ πρᾶξις αὐτός . ὁ δή ἀγνοέω τίς εἰμί , ὁ ἑκούσιος πρότερος ἀποδίδωμι , νῦν πάλιν ὁ ἀεκούσιος τίς πρός εἰμί λέγω καί φημί οὗτος εἰμί ἀεκούσιος ὁ διά ἄγνοια πράσσω ἢ βία ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί . λέγω δέ ὁ φυσικός καί ἀγνοέω . οὔτε μήv ὁ διά ἐγώ γίγνομαι ἐπί ἐγώ δέ εἰμί , οὔτε ἑκούσιος οὔτε ἀεκούσιος . εἰμί δέ τοιοῦτος ὅσος κατά φύσις γίγνομαι , οἷος ὁ ὁ τροφή κρίσις καί πέψις <καὶ> ὁ ὁ τρέφω αὔξησις . ἐν γάρ ὁ ἐπί ὁ ἑκούσιος καί ὁ ἀεκούσιος . ὄνιον δέ ἐπί ἐγώ οὐ ἑκούσιος μέν , οὖον μήv ἤδη καί ἑκούσιος · οὖον γάρ βία γίγνομαι · ὡς εἰμί ὁ ἀεκούσιος ἐν ὁ ἐπί ἐγώ , ὅταν ἢ διά ἄγνοια τίς πράσσω οὗτος καί μή κατά ὁ ἐν αὐτός ἀρχή μηδέ ἑκών . ὅτι γάρ δεῖ ὁ ἑκούσιος ὥσπερ ὁ μή ἀγνοέω , οὕτως δέ καί ὁ μή βία ἀλλά καί ὁ ἐπί αὐτός πρόσκειμαι δηλόω ἐπί ὁ φύσις γίγνομαι ἐν ἐγώ , ὁ καίτοι οἶδα ἐγώ γίγνομαι , οὔπω εἰμί ἑκούσιος , ὅτι μή ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ἐπί αὐτός κίνησις . ἢ βία . ὁ λέγω τοιοῦτος εἰμί . οὗτος εἰμί ἀεκούσιος ὅσος ἀγνοέω ἢ μή ἀγνοέω μέν μή ἐπί αὐτός δέ εἰμί , τουτέστι μή κατά ὁ ἐν αὐτός ἀρχή γίγνομαι ἀλλά βία · ὡς ἀντί | ὁ ἢ ὁ ἀλλά τίθημι καί εἰμί ἀλλά βία . εἶπον δέ μή ἐπί αὐτός δέ εἰμί , πῶς εἶπον οὗτος , δηλόω ἐπιφέρω ὁ βία , εἰμί ἴσος ὡς εἶπον ὁ ἀλλά βία · ὡς γάρ ὁ μή ἐπί αὐτός ἀντί ὁ βία χράομαι δηλόω οἷος ὁ ἐγγηράω ἢ ἀποθνήσκω διά ὁ μή ἐν ἐγώ εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ἐπί αὐτός κίνησις . φύσις γάρ εἰμί θνητός οὖον κύριος εἰμί ὁ ἐπί οὗτος μή ἔρχομαι · ἀνάγκη γάρ ἥκω . εἰμί δέ ὁμοίως ἐπί ὁ ἄδικος καί ὁ Δίκαιος . εἶπον πρό ὀλίγος ὁ ἀδικέω καί ὁ δικαιοπραγέω ἐν ὁ ἑκούσιος γίγνομαι εἰμί καί διά οὗτος τίς ποτός εἰμί ὁ ἀεκούσιος ὑπομιμνῄσκω ἐγώ καί εἶπον ὅτι κτάομαι συμβαίνω γίγνομαι , ὅς κατά ὁ ἐν αὐτός ἀρχή ποιέω τις ἢ γνωρίζω τίς οὗτος ἐν ὅς εἰμί ὁ πρᾶξις οὐ ἑκών ποιέω , οὗτος λέγω καί ἐπί ὁ Δίκαιος καί ἐπί ὁ ἄδικος εἰμί ὁ κατά συμβαίνω - βήξ . ὁ γάρ ποιέω τίς ὁ Δίκαιος ἄκων καί διά φόβος κατά συμβαίνω δικαιοπραγέω · ὅτι γάρ ὅς συμβαίνω Δίκαιος εἰμί οὗτος ποιέω λέγω , οὖον μήv ἁπλόος οὐδέ κύριος καί μή ἑκών . οὖον γάρ ἐν οὗτος ὁ δικαιοπραγέω · ὁμοίως καί ὁ μή ἐκ ὁ ἄδικος τίς ποιέω ὡς ὁ ἀναγκάζω μή αποσουνη ὁ παρακαταθήκη , κατά συμβαίνω ἀδικέω ( ὅτι γάρ συμβαίνω ὁ ὑπό αὐτός πράσσω ἄδικος εἰμί ) , οὖον μήv ἁπλόος · ὁ γάρ ἀπλόος εἰμί ἐν ὁ ἑκών ποιέω αὐτός . λαμβάνω δέ ὅτι ἐν ὁ ἑκούσιος γίγνομαι εἰμί ὁ τε δικαιοπραγέω καί ἀδικέω , ὥσπερ καί ὁ ἑκούσιος ἢ ἀεκούσιος τίς ποιέω ἐν ὁ ἐπί ἐγώ , ἑξῆς ὁ ἑκούσιος γίγνομαι διαφορά τις δείκνυμι . ὁ γάρ ἑκούσιος πράσσω ὁ μέν προαιρέω καί μετά προαίρεσις ποιέω , ὁ δέ οὖον προαιρέω , ὥσπερ ὁ διά θυμός . καί ὅτι γε εἰμί τις , ὁ ἑκών ποιέω , οὖον προαιρέω δέ , ἐνδείκνυμι διά ὁ ὑπομιμνήσκω ἐγώ ὅτι ἔνιοι ὅς ἑκών ποιέω οὖον προβουλεύω ποιέω ἀλλά ἀπροβούλευτος · εἰμί δέ ὁ προαίρεσις | ὁ βουλή · ὄρεξις " γάρ εἰμί οὗτος Βουλευτική , ὥστε οὐδέ κατά ἀρετή καί κακία οὗτος ἄν γίγνομαι . τρεῖς δέ εἰμί βλάβη . διαιρέω πρό ὀλίγος κατά ἕκαστος γε αὐτός ὁποῖος τε εἶδος καί ὁπόσος καί περί ποῖ εἰμί τυγχάνω ὕστερος ἐπι - σκέπτομαι , νῦν οὗτος ποιέω . διαιρέω γάρ ὁ ἑκούσιος εἰς τε ὁ κατά προαίρεσις καί εἰς ὁ Χωρὶς προαίρεσις , ἐπεί ὁ γίγνομαι ὁ μέν ἀεκούσιος γίγνομαι , ὁ δέ ἑκούσιος , εἰμί δέ ὁ ἀδικία βλάβη τις , ἀποδίδωμι νῦν ὁ πῶς γίγνομαι βλάβη ἀδικία . ὁ γάρ βλάβη ὁ μέν μετά ἄγνοια ὁ γίγνομαι γίγνομαι καί εἰμί ἀεκούσιος , ὁ δέ ἑκούσιος καί οἶδα , καί ὁ μετά ἄγνοια ὁ μέν παράλογος καί ἐκ παράδοξος γίγνομαι , ὁ δέ ὁ μέν ἀεκούσιος ἔχω , οὖον μήv καί κατά ὅς παράλογος καί παράδοξος ὁ δέ κατά ἄγνοια γίγνομαι βλάβη κοινῶς εἶπον ἁμάρτημα . μετά δέ οὗτος ὑποδιαίρεσις αὐτός ποιέω · ὁ μέν παράλογος αὐτός γίγνομαι ἀτύχημα καλός , ὁ δέ μή παράλογος ἁμάρτημα ὁμώνυμος ὁ κοινός . εἰμί δέ ἄν παράλογος γίγνομαι ὁ σπάνις καί ἀπροσδόκητος , οἷος εἰμί ὁ θύρα ἀνοίγνυμι ἄφνω τις ὁ πατήρ παρίστημι πλήσσω ἢ εἰμί γυμνάζω ἐν ὁ τοιοῦτος χωρίον καί ἀκοντίζω ἐν ὅς οὐδείς τυγχάνω εἰμί , εὑρίσκω τις ὁ οἰκέτης ἀπό τυγχάνω εἰμί ἐν αὐτός καί περιπίπτω ὁ ἀκόντιον . ὁ γάρ τοιοῦτος παράλογος τε καί ἀπροσδόκητος ὅσος δέ μή ἔχω μέν ὁ παράλογος , ἀγνοέω μέντοι γίγνομαι οὗτος ἁμάρτημα . ὁ γάρ ἐν ὁδός ἀκοντίζω , ἐν εἰμί εἰκός εἰμί τις , καί τυγχάνω τις ἁμαρτάνω . καί ὁ τοιοῦτος ὁ βλάβη ἁμάρτημα καλέω . Θεόφραστος μέντοι ὁ ἀτύχημα οὐ ὑπάγω ὁ ἀδίκημα · ἔοικα δέ μη | δέ Ἀριστοτέλης . τίς δέ ὁ μετά ἄγνοια γίγνομαι εἰμί ; πάλιν αὐτός διδάσκω καί τίθημι πέντε . οὖον οὗτος δέ λέγω , ὅτι ὁ μετά ἄγνοια γίγνομαι περί ὁ ὁ πᾶς ὁ προερέω ἄγνοια γίγνομαι , ἀλλά ὅτι περί τίς οὗτος ἀγνοέω - τίθημι · ἱκανός γάρ καί εἷς τίς οὗτος πρός ὁ γίγνομαι ἐν ἄγνοια γίγνομαι . οὗτος δέ , φημί , εἰμί ὁ τε ὅς καί ὅς καί ὅς καί ὅς χάρις καί ὅς εἰμί . ὁ μέν ὅς , περί ὅς ὁ πρᾶξις , ὅς δέ ὁ ὄργανον , ὅς δέ ὁ πρᾶξις αὐτός , ὅς δέ χάρις ὁ τέλος , ὡς δέ ὁ τρόπος . ὅταν μήτε ὅς , τουτέστι περί ὅς ὁ πρᾶξις · ὅς δέ ὁ πρᾶξις αὐτός · περί ὅς μέν γάρ ὁ πατήρ τυγχάνω , ὅς δέ ὁ πρᾶξις , ὁ ὁ μυστήριον τυγχάνω ἐκφορά , ἵημι δέ ὁ ὄργανον , τυγχάνω ὁ ἀκόντιον ἢ ὁ καταπάλτης , ὅς δέ ὁ τέλος , τυγχάνω φίλτρον ἢ ὑπνωτικός , ὡς δέ ὑπνωτικός πίνω τυγχάνω λανθάνω θανάσιμος θανάσιμος ἐργάζομαι . ἢ οὐ ὅς ἢ οὐ ὡς . ἠρέμα γάρ οἴομαι πλήσσω πλήσσω σφοδρός . ὅταν μέν οὖν παράλογος , τουτέστιν ἀπροσδόκητος οὖον περί ὁ ὁ ποιέω ῥᾳθυμία γίγνομαι ὁ ἔξωθεν εἰμί ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος , ὡς ὅταν τις δισκεύω ἔνθα οὐδείς εἰμί , εἶτα πλήσσω τις δισκεύω , ἀπό τυγχάνω γίγνομαι . ἀλλά ὀργίζω . ὁ θυμόω φημί ὁ ἑκών εἰμί . ὁ γάρ ἑκών ποιέω , ὅς καί οἶδα λέγω , ὁ μέν καί προαιρέω ποιέω , ἕ δέ οὖον . ὁ μέν οὖν μή προβουλεύω γίγνομαι ἀδίκημα λέγω . τοιοῦτος δέ ὁ διά ὀργή γίγνομαι φημί . ὁ γάρ περί ὁ ὀργή ἁμαρτάνω ἀπροβούλευτος γίγνομαι . ὁ δέ ἄλλος πάθος ὅσος ἀναγκαῖος ἤ ἄγω ἄν Ἔρως λύπη καί φόβος · φυσικός γάρ πάθος οὗτος ( καί πολύς διά οὗτος ἀπροβούλευτος ἁμαρτάνω ) , ἀναγκαῖος δέ δίψα λιμός . καί γάρ Φο - βαίνω τις μή τιτρώσκω προλαμβάνω τιτρώσκω καί βλάπτω προβουλεύω | καί ἐράω πείθω κελεύω ὁ ἐράω οὖον προβουλεύω καί λυπέω παρά αὐτός ὁ λύπη , ποιέω τίς ὅς εἰμί σχολάζω ὁ βουλεύω - ἕπομαι οὐ ποιέω . καί πίνω δέ τις ἀλλότριος πόμα ἢ σιτίον ἁρπάζω διά λιμός , ὅς εἰμί βουλεύω οὐδείς ποιέω . ὁ δή οὗτος τίς πράσσω , διότι μέν εἰδοί καί ἑκών ποιέω ἀδικέω , ὅτι δέ μή προαιρέω οὐδέπω ἄδικος · ὁ δέ ἐκ προαίρεσις βλάπτω οὖον μόνος ἀδικέω ἀλλά ἤδη μοχθηρός καί ἄδικος εἰμί · ὡσαύτως καί ὁ διά θυμός τίς ποιέω εἰδοί μέν ποιέω καί ἑκών , οὖον προβουλεύω δέ οὐδέ προαιρέω . ὁ γάρ ὑβρίζω καί διά οὗτος τιτρώσκω οὐ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή ἔχω ἀλλά ἐν ὁ ὑβρίζω . ὁ γάρ ὀργίζω ὁ πᾶς ἐργάζομαι . οὗτος δέ προστίθημι ἐπεί προεῖπον ὅτι ὁ διά θυμός πράσσω ὑπό οἶδα μέν γίγνομαι , οὖον μήv κατά προαίρεσις , οὐδέ γάρ προβουλεύω . ἔτι δέ οὐδέ περί ὁ γίγνομαι ἢ μή . καί οὗτος σημεῖον παρέχω ὁ ὁ διά θυμός τίς πράσσω μή ἐπίβουλος μηδέ ἀπό κακία ποιέω , ὅς οὖον ποιέω ὁ ἐκ ἐπιβουλή ἀδικέω . ὁμολογέω γάρ ὁ γίγνομαι διαμφισβητέω περί ὁ Ζεύς - παῖος αὐτός ποιέω . ὡς γάρ ἀδικέω ὁ διά ὀργή τίς ποιέω καί ἀμύνω ὁ πράσσω ποιέω . ἐπί φαίνω γάρ ἀδικία ὁ ὀργή εἰμί . διό καί ἐπί ὁ δικαίως ποιέω ἀμφισβητέω . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ συνάλλαγμα βλάπτω περί ὁ γίγνομαι ἀμφισβητέω · ὁ γάρ δρᾶμα ἀμφισβητέω ἅτε ἐκ ἐπιβουλή ποιέω τοιοῦτος , ὁ μέν ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω λέγω , ὁ δέ μή κομίζω , ὅς ἀνάγκη ὁ ἕτερος εἰμί πάντως . κακός μέν γάρ τις | εἰμί διά λήθη ποιέω ἢ διά ἄγνοια ἐπί δέ ὁ διά θυμός πάθος περί μέν ὁ γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ὁμολογέω ὁ ποιέω , περί δέ ὁ δικαίως ἢ ἄδικος ἢ μή δικαίως ὁ ἀμφισβήτησις ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω . οὖον γάρ ὥσπερ ἐν ὁ συνάλλαγμα . ὁ γάρ ἐν ὁ συνάλλαγμα βλάπ - τοντες περί ὁ γίγνομαι ἀμφισβητέω , ὁ μέν ἀποδίδωμι φέρω εἶπον ὁ ὀφείλω λέγω , ὁ δέ μή κομίζω . ἄν δέ ἐκ προαίρεσις βλάπτω , ἀδικέω · ὅτι μηδέπω ἄδικος μηδέ ἀδικέω διά πάθος τίς ποιέω . διά πλείων περιίστημι ὁ ὁ προερέω ἀκόλουθος ἐπιφέρω , ὅτι ὁ ἐκ προαίρεσις βλάπτω ἀδικέω . ὁ δέ κατά οὗτος ἤδη ὁ ἀδίκημα , τουτέστι κατά ὁ τοιοῦτος βλάβη βλάπτω ἤδη καί ἄδικος εἰμί · ἀδίκημα γάρ εἶπον ὁ βλάβη . ὅταν οὖν κατά προαίρεσις βλάπτω τις ὁ νέμω ἑαυτοῦ ὁ πλέω παρά ὁ ἀνάλογος ἢ πλεονέκτης καί ὁ ἴσος παραβαίνω , οὗτος ἤδη ἄδικος , ὡς δέ ἄδικος μέν καί ἀδικέω ὁ κατά προ - αἵρεσις βλάπτω ὁ δέ εἰδοί μέν , μή κατά προαίρεσις δέ πράσσω οὐ ἀδικέω · ἀδίκημα μέντοι ὁ γίγνομαι εἰμί . οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ Δίκαιος . ὁ μέν γάρ πρός ὁ οἶδα καί κατά προαίρεσις Δίκαιος ποιέω δίκαιος , ὁ δέ εἰδοί μέν , μή κατά προαίρεσις δέ ποιέω , δικαιοπραγέω μέν , οὖον μέντοι καί δίκαιος εἰμί . ὁ δέ ἀεκούσιος . πᾶς γάρ ὅσος ἐκ ἐπι - βουλή βλάπτω , ἐπεί μή ἀγνοέω ποιέω , ἤδη διά κακία καί Μοχ - θήριος οὗτος βλάπτω . ἀεκούσιος δέ νῦν ἔοικα λέγω πᾶς ὁ μή κατά προαίρεσις γίγνομαι . ὁ γάρ διά πάθος γίγνομαι πρό ὀλίγος ἑκούσιος μέν εἶπον , ἀπροαίρετος δέ , νῦν δέ ὁ | ἀεκούσιος ὑποτάσσω καί οὗτος . καθόσον μέν γάρ οὖον διά ἄγνοια γίγνομαι ἑκούσιος γίγνομαι δοκέω , καθόσον δέ οὖον κατά προαίρεσις ἀεκούσιος · ὁ δή ἀεκούσιος γίγνομαι ὅσος πρός ὁ ἀγνοέω καί διά ἄγνοια γίγνομαι , οὗτος συγγνώμη ἄξιος . διά ἄγνοια εἶπον γίγνομαι ἐπί ὅς ὁ κατά ἕκαστος τίς ἐν ὅς ὁ πρᾶξις , ( 7 . ) εἰμί καί κύριος ἀεκούσιος . ὅσος δέ οὖον διά ἄγνοια γίγνομαι ἀγνοέω δέ εἰμί δέ οὗτος ὁ περί ὁ ὁ καθόλου καί ὁ προσήκω ἄγνοια ἁμάρτημα . οὗτος δέ εἰμί ὁ διά τίς πάθος γίγνομαι ) , οὗτος φημί ὅσος διά πάθος γίγνομαι μή ἀνθρωπικός μήτε φυσικός οὖον συγγνωμονικός . ἐπιζητέω δέ ἄν τις εὔλογος τίς μέν ὁ φυσικός , τίς δέ ὁ ἀνθρωπικός πάθος λέγω . εἰμί γάρ λέγω οὗτος λύπη ἡδονά φόβος ἔλεος καί ὁ οὗτος ὅμοιος , οὖον μόνος ἄν λέγω συγγνώμη ἄξιος εἰμί ὁ διά ἄγνοια γίγνομαι , ὁ καί κύριος εἰμί ἀεκούσιος , ἀλλά καί ὁ ἑκούσιος πολύς τε καί πολύς ὁ ἐν ὁ πάθος οὗτος εἰμί οἶδα καί ἑκών ἁμαρτάνω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ τρίτος . ἢ διαφέρω ἄν καί ἐν οὗτος ὁ προαιρέω αὐτός πράσσω ὅς προαιρέω καί διά οὗτος καί ὁ μέν ἀκράτεια οὐ ἀδικία , ὁ δέ ἀκολασία κακία ; φυσικός δέ καί ἀνθρώπινος λέγω ἄν πεῖνα δίψα καί ὅσος οὗτος ἕπω , μᾶλλον δέ περί ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ὅς Χωρὶς ἀδύνατος εἰμί . ὁ γάρ διά λιμός καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἐπιθυμία τε καί ἀπορία ἁμαρτάνω συγγωστός , ὁ δέ τοιόσδε τις ἐπιθυμία τροφή καί τοιόσδε τις ἐπιθυμία οἶνος , οὐ εἰμί συγγνώμη ἄξιος . οὐκέτι γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία φυσικός πάθος καί συνᾴδω εἄν οὕτως λέγω ὁ ἐν ὁ τρίτος · εἰμί δέ μή , διαφωνία ἔχω τις νῦν · ὁ δέ ἀεκούσιος εἶπον ἀντί ὁ ὁ φύσις γίγνομαι ἀεκούσιος · οὖον γάρ ἀληθής ἀεκούσιος ὁ διά πάθος · δῆλος δέ ἐκ ὁ μηδέ συγγνώμη ἀξιόω . ἀπορέω δέ ἄν τις . | εἶπον ἐν ὁ ἔμπροσθεν τίς ὁ ἀδικέω καί ἀδικέω καί ὁσαχῶς , νῦν ἀπορέω εἰμί εἰμί καί ἑκών ἀδικέω , καί ὁ ὁ Εὐριπίδης παρατίθημι ἰαμβεῖος ἐκ ὁ Βελλεροφόντης μαρτυρία · ὅς μή ἀποδέχομαι πρόσω - τίθημι ὁ ἄτοπος · παρά λόγος γάρ ὁ εἴρω καί ἄτοπος ὁ ἢ ἐθέλω ὑπό ἑκών ἀναιρέω ὁ παῖς ἢ μή ἐθέλω ἢ ] ἐθέλω ἀναιρέω ὑπό ἄκων [ ἀναλέγω ] ὁ παῖς · οὗτος δέ ἢ ἰδίως ὁ Εὐριπίδης εἴρω - μένος ἐπιφέρω παντελῶς γάρ ἄτοπος ὁ ἢ ἐθέλω οὐ ἑκών ) ἢ καθόλου προδιορθοω ὡς ἄτοπος ὁ λέγω ἑκών τις ἀδικέω , ὅτι αἰτία οὐ Εὔλογος συνίστημι . διά δή οὗτος αὐτός ὁ εἴρω ὑπεύθυνος εἰμί . ζητέω δέ ὅλως εἰμί εἰμί ἑκών ἀδικέω ἢ ὥσπερ ὁ ἀδικέω ἑκούσιος εἰμί οὗτος γάρ ὁ ἀδικέω ὁρίζω ὁ ἑκών καί κατά προαίρεσις βλάπτω ) , οὗτος καί ὁ ἀδικέω πᾶς ἀεκούσιος ἀντίκειμαι τε ὁ ἀδικέω ἢ καί ὁ αὐτός πᾶς ἑκούσιος καί ὁ ἀδικέω . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ δικαιόω ὁ αὐτός ἀπορία φημί καί ζήτησις εἰμί ὅσπερ ἐπί ὁ ἀδικέω . καί διά τίς , λέγω · ἐπεί γάρ ὁ δικαιοπραγέω πᾶς ἑκούσιος , ὥσπερ καί ὁ ἀδικέω ἀντίκειμαι ( ἀντίκειμαι δέ ὡς ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω , οὗτος ὁ δικαιοπραγέω ὁ δικαιόω , ὁμοίως δέ εἄν καί ὁ ἀδικέω ἔχω ἄν ἑκάτερος αὐτός ) , ἢ ὡς ἀεκούσιος εἰμί ἀντίκειμαι οὗτος ὡς ἀντίκειμαι εἰμί ἑκούσιος ἢ ὡς ἑκούσιος ἑκούσιος . εἰμί δέ δικαιόω ὁ ὑπέρ ὁ Δίκαιος ἀνισόω κατά ὁ ἐπανορθωτικός Δίκαιος . αὐτός μέν οὖν φημί , ὁμοίως ἔχω ὁ ἀδικέω πρός ὁ ἀδικέω καί ὁ δίκη - ουεπομαι πρός ὁ δικαιοπραγέω καί γάρ ἐν οὗτος ὁ μέν τίς εἰμί ὁ ἀλλότριος λαμβάνω καί πλεονέκτης , ὅς οὐ ἄκων ἔχω οὗτος , ὁ δέ ἐλασσόω , ἐπί ὅς ὁ | ἑκούσιος τε καί ὁ ἀδικέω κατηγορέω . εἰμί δέ ἰδίως δικαιόω λέγω ὁ ἀδικέω ἐπανορθόω καί ἐξισόω ὁ ἁφή - ῥέω ὅς πλεονεκτέω καί ὥσπερ κολάζω , καί οὕτως ἄν ὅμοιος εἰμί ὁ ἀδικέω καί ὁ δικαιόω · ἄμφω γάρ ἀεκούσιος . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ δικαιόω . ὁ αὐτός φημί ζήτησις καί ἐπί ὁ ἀδικέω εἶπον εἰμί ἀεκούσιος ἢ οὖον ἢ μᾶλλον ἑκούσιος , ἐπεί ὁ δικαιοπραγέω πᾶς ὅς εἰμί ἀντίκειμαι αὐτός ἑκούσιος εἰμί λέγω . ἄτοπος δέ ἄν δοκέω . ὅτι2 μή οἷος τε λέγω πᾶς ὁ δικαιόω ἑκούσιος , προστίθημι λέγω ἔνιοι γάρ δικαιόω οὐ ἑκών . ἄγω δέ ἄν οὗτος ἀδικέω ὅς πλέω ἔχω ὁ δίκαιος ἀφαιρέω . ἔοικα δέ διά οὗτος συγχωρέω ὁ μή μόνος ὁ ἀδικέω ἐπί ὁ ὑπέρ ὁ Δίκαιος ἐπανόρθωσις δίκη - ουεπομαι ἀλλά καί ὁ ἀδικέω · οὗτος γάρ ἄγω μή ἄκων ἀλλά ἑκών δικαιόω ὅσος ἐλασσόω , ὁ δέ ἄκων ὅσος πλεονεκτέω · ὁ δέ ἄκων οὐδείς πλεονεκτέω . ἢ εἶπον δεῖ ὡς ὁ ἀδικέω πᾶς ἑκούσιος ὁμοίως καί ὁ δικαιοπραγέω , οὗτος ὁ οὗτος ἀντίκειμαι ὁ τε ἀδικέω καί ὁ δικαιόω ἔχω ὡς ἑκάτερος αὐτός , ἢ πᾶς ἑκούσιος εἰμί . ἢ πᾶς ἑκούσιος . δείκνυμι ὅτι μή οἷος τε πᾶς ὁ δικαιόω ἑκούσιος εἰμί · εἰμί δέ ἄν δείκνυμι ὅτι πᾶς ἄρα ἀεκούσιος , καί ὅτι οὗτος εἰμί ὁ δείκνυμι , ἐκ ὁ ἐπιφέρω δῆλος · πότερος ὁ ὁ ἄδικος πάσχω · ἀντί ὁ ὁ δικαιόω , εἰμί γε μή πᾶς ὁ δικαιόω ἑκούσιος εἰμί δοκέω . οὐδέ γάρ ὁ πλεονεκτέω κατά ἑαυτοῦ ἑκούσιος · ἢ ὥσπερ ἐπί ὁ πράσσω καί ἐπί ὁ πάσχω εἰμί . ἀπορέω εἰμί εἰμί ἀδικέω ἑκών καί κοινοποιέω ὁ λόγος καί ἐπί ὁ δικαιόω ὡς ὁμοίως ἔχω ἐκεῖνος τε πρός ὁ ἀδικέω καί ὁ δικαιόω πρός ὁ δικαιο - πρᾶγος καί ὀφείλω | αὐτός ἢ ἀμφότερος ἑκούσιος εἰμί ἢ ἀεκούσιος . καί ἐπεί μή οἷος τε ὁ δικαιόω ἑκούσιος πᾶς λέγω , προστίθημι νῦν πειράω δείκνυμι , πῶς οἷος τε ἑκάτερος αὐτός [ δείκνυμι ] πῶς μέν ἀεκούσιος , πῶς δέ ἑκούσιος λέγω · διό φημί ὥσπερ ἐπί ὁ πράσσω ἔχω πράσσω δέ εἰμί ὁ τε ἀδικέω καί ὁ δικαιοπραγέω ) , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ πάσχω ( πάσχω δέ εἰμί ὁ τε ἀδικέω καί ὁ δικαιόω ) . ἐπεί δέ ὁ ἀδικέω καί ὁ δικαιοπραγέω εἰμί ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβεβηκός , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί οὗτος ἔχω . ὡς οὖν ἐπί ἐκεῖνος λέγω ὁ διττός ἀδικέω τε γάρ εἰμί ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβεβηκός ) , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ δικαιοπραγέω . καί ὁ μέν ἀδικέω κατά ἑαυτοῦ καί ὁ δικαιοπραγέω κατά ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ ἑκούσιος , ὁ δέ κατά συμβεβηκός . ἑκούσιος δέ οὕτως φημί ἔχω καί ἐπί ὁ ἀδικέω <καὶ> δικαιόω καί εἰμί ἑκάτερος καί οὗτος διττός , καί ὁ ἀδικέω καί ὁ δικαιόω . ἐπεί γάρ εἰμί ὁ ἄδικος πάσχω τε καί βλάπτω ἑκών καί ἄκων , ὁ μέν ἑκών οὗτος πάσχω κατά συμβαίνω ἄν εἰμί ἀδικέω , ὡς δείκνυμι , καί εἰμί ἄν οὗτος ἀντίκειμαι ὁ κατά συμβαίνω ἀδικέω , οὕτως ἔχω οὗτος ὁ πάσχω τε καί ἀδικέω ὡς ἐκεῖνος ὁ ποιέω καί ἀδικέω , κατά συμβεβηκός . ὅς τε ποιέω ἀδικέω , ἄκων γάρ , καί ὁ πάσχω ἀδικέω , ἑκών γάρ . ὁ δέ καί ἄκων ὁ ἄδικος πάσχω καί βλάπτω ἁπλόος ἄν εἰμί ἀδικέω , ἀντίκειμαι ὁ ἁπλόος ἀδικέω καί οὗτος ὡς ὁ ἀδικέω ἔχω ὁ ἀδικέω ( ἁπλόος γάρ διότι ἑκών ) , οὕτως καί ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω ( ἁπλόος γάρ οὗτος , ἄκων δέ ) . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δικαιόω · ὁ μέν κατά συμβαίνω δικαιόω ἑκών δηλονότι πάσχω ὁ Δίκαιος , ἀντίκειμαι ὁ κατά συμβαίνω δικαιοπραγέω , ὅς εἰμί ἄκων ὁ Δίκαιος ποιέω . εἰμί δέ ἄν οὗτος δικαιόω μόνος , ὁ ἀδικέω καί ἐπανορθόω . εἷς δέ εἰμί ἁπλόος ὁ ἀδικέω . μεταβαίνω ἐπί ὁ δύο πρόβλημα ὁ εἰμί αὐτός τις ἑαυτοῦ ἀδικέω καί εἰμί ἑκών τις ὅλως ἀδικέω . διό εὔλογος προστίθημι ὁ προερέω ἀπορία ὁ πρῶτος · ὁ πρῶτος δέ * * * δείκνυμι δέ ὅσος ἐπί ὁ λόγος ὁ ἀποδίδωμι ὁ ἀδικέω , ὡς ἀδικέω τις αὐτός ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ εἰμί ἀπλόος καί Χωρὶς προσθήκη ὁ ἀδικέω ὁ βλάπτω ἑκών τις , ὁ δέ ἑκών εἰμί ὁ μή διά ἄγνοια ἀλλά οἶδα οὗτος ἐν ὅς ὁ πρᾶξις , εἰμί ἄν ἑαυτοῦ ἀδικέω · ὁ γάρ ἀκρατής ἑκών ἀδικέω ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ εἰδοί ὁ κατά ἕκαστος καί μή ἀγνοέω ὁ εἰς βλάβη αὐτός πράσσω , [ εἰμί δέ ἑκών ἑαυτοῦ ἀδικέω αὐτός τε εἰδοί ὁ κατά ἕκαστος καί μή ἀγνοέω ὁ εἰς βλάβη αὐτός πράσσω , εἰμί δέ ] ἑκών ἑαυτοῦ βλάπτω , καί βλάπτω ἄν ἑκών , ὥστε καί ἀς - κέω ἄν ἑκών · ἀλλά καί ὑπό ἄλλος ἑκών τις διά ἀκράτεια βλάπτω ἑκών , ὥστε καί ἀδικέω ἄν ἑκών . ὁ γάρ ἀκρατής ὑπό ἐράω ἀποσυλάω ὁ αὐτός ἑκών βλάπτω . ἢ οὐ ὀρθός ὁ διορισμός ; ὁ ὁ ἀδικέω διορισμός ὁ λείπω προστίθημι , ὅς προστίθημι οὔτε ἑαυτοῦ τις ἀδικέω εἰμί μή κατά συμβαίνω οὔτε ἑκών ἀδικέω . εἰμί δέ ὅς προ - ἵστημι ὁ παρά ὁ ὁ βλάπτω βούλησις . τότε γάρ ἀδικέω ὁ ἀδικέω , ὅταν ἑκών βλάπτω παρά ὁ βούλησις ὁ βλάπτω . βλάπτω τίς μέν γάρ τις ἑκών καί ὁ ἄδικος πάσχω , ἀδικέω δέ οὐδείς ἑκών · ὁ γάρ παρά ὁ βούλησις ὁ αὐτός βλάπτω ἀδικέω εἰμί καί ὁ ἀδικέω ὁ ἑκών βλάπτω παρά ὁ βούλησις ὁ βλάπτω . ὁ δέ ἀκρατής ἑαυτοῦ βλάπτω , ἤτοι παρά ὁ αὐτός βούλησις οὗτος ποιέω καί οὐ | ἀδικέω ( εἰμί δέ μή ἀδικέω , οὐδέ ἑαυτοῦ ) ἢ οὐδέ παρά ὁ αὐτός βούλησις λῆσις ποιέω ἀλλά ἑκών καί εἰμί ἄν καί βλάπτω . οὐ ἀδικέω ὑπό ἄλλος τε ἑκών βλάπτω · οὐ ἀδικέω , ὅτι ἑκών · ὁ δέ οὕτως βλάπτω οὐ ἀδικέω , ὅτι μή παρά ὁ βούλησις ὁ αὐτός βλάπτω . ὁ δέ ἀκρατής ὅς οὐ οἴομαι . ὁ δύναμις ὁ λέξις οὗτος ἄν εἰμί . οὐδέ ὁ ἀκρατής , οὗτος προσυπακούω δεῖ , ὅτι ὑπό ἑαυτοῦ ἀδικέω · ἑκών γάρ βλάπτω , εἰμί γε καί ἑκών βλάπτω ἑαυτοῦ ( εἰμί δέ οὗτος ἀδικέω ) , ἀλλά πράσσω μέν παρά ὁ βούλησις ὁ πράσσω , οὖον μήv καί ἄκων . ὁ δέ ἑξῆς ὁ παρά ὁ βούλησις αὐτός πράσσω ὁ πράσσω δεικτικός εἰμί . ἐπί αὐτός γάρ ὁ μή πράσσω καί ὁ μή κινέω ὁ ὀργανικός μόριον ἐπί οὗτος καί ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἡδονή , ὥστε μήτε ἀγνοέω ὁ ἐν ὅς ὁ πρᾶξις ὁ Βίας ἑαυτοῦ αἴτιος , ἑκών ποιέω ὁ βλαβερός εἰς ἑαυτοῦ . εἰμί δέ καί ἑκών ποιέω , καί παρέχω ἑκών · εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἀς - κεῖμαι . ὁ δέ ὁ αὐτός δίδωμι , ὥσπερ Ὅμηρος φημί · ὅτι μηδέ ὁ ὅς - οὗτος ἀδικέω ἑαυτοῦ ἢ ἑκών , ἀδικέω γάρ ὅσος τε ἀκρατής , προίημι ὁ ἑαυτοῦ ἑκών , ὅς τε Γλαῦκος ὁ παρά Ὅμηρος χρύσεος ἀντί χάλκεος δίδωμι δείκνυμι προσχράομαι ὁ ἐπί αὐτός εἰμί ὁ μή δίδωμι , ὥστε ἐπί αὖος - ὁ εἰμί ὁ μή δίδωμι ὁ ἑαυτοῦ ἑκών δίδωμι . εἰμί δέ ἑκών δίδωμι , ὁ δέ δόσις εἰμί αὐτός βλαβερός , ἑκών ἄρα βλάπτω . ὁ δέ ἀδικέω οὐ εἰμί ἐν ὁ ἑκών βλάπτω ἀλλά ἐν ὁ ἄκων . ὁ γάρ ἀδικέω ὁ ἀρχή οὐ ἐν αὐτός ἔχω ἀλλά ἐν ὁ ἀδικέω · οὖον γάρ εἰμί ἑκούσιος . δῆλος δέ καί ἐκ οὗτος , ὅτι καί ἐπί ὁ ἀδικέω ὁ ὁ βούλησις ὄνομα χράω ἀντί ὁ ἑκούσιος · καί γάρ ὁ Γλαῦκος | ἑκών μέν βλάπτω , οὖον μήv καί κατά ὁ βούλησις . οὖον γάρ οἴομαι ἑαυτοῦ κακός εἰμί ὁ οὗτος δίδωμι οὗτος δίδωμι . ἔτι δέ ὅς προαιρέω . δοκέω μέν ὅσος ἐπί ὁ λέγω λέγω περί ὁ δύο ἀπορία ὅς νῦν προτίθημι ὡς δήω καί αὐτός λόγος τις , ὡς ἤδη περί αὐτός προλέγω - Κῶς . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · οὐδαμοῦ γάρ αὐτός μνημονεύω . ἀλλά εἰμί ὅς λέγω ὅτι ἐπί ὁ πρόθεσις ὅς προτίθημι εἰμί δέ οὗτος ὁ ὁ περί δίκη - οσυνεος λόγος πληρόω ) δύο εἰμί ὁ λείπω , περί ὅς εἶπον δεῖ · εἰμί δέ ὁ δύο ἆ προστίθημι ὡς ἀπορέω δύναμαι καί δήω προσδίδωμι - ρισμοω τις εἷς μέν πότερος εἰμί ὁ ἀδικέω , πότερος ὁ νέμω παρά ὁ ἄξιος ὁ πλέω ἢ ὁ λαμβάνω παρά ὁ νέμω ὁ πλέω καί ἔχω · ἕτερος δέ εἰμί εἰμί ἑαυτοῦ ἀδικέω . ἀρτέομαι δέ ὁ δύο ἀπορία ἐκ ὁ πρῶτος , ὡς καί αὐτός λέγω . διό καί πάλιν αὐτός μνημονεύω , καίτοι περί αὐτός εἴρω πρό ὀλίγος . ἔτι δέ οὐδέ ὁμοίως δύναμαι νῦν ἀπορέω ὁ ἐπί ὁ ἀκρατής . ἐκεῖνος μέν γάρ οὖον κατά ὁ βούλησις ποιέω οὐδέ ἀδικέω , ὁ δέ δίκαιος κατά ὁ βούλησις ποιέω ὁ νομή . εἰμί δέ ὁ ἀπορέω ἐπί ὁ πρῶτος εἴρω , ὅτι εἰμί ἐνδέχομαι ὁ ἀδικέω εἰμί ὁ ἄνισος διανέμω καί μή ὁ ἔχω καί μή λαμβάνω ὁ πλέω , εἰμί ἑαυτοῦ ἀδικέω . εἰμί γάρ τις νέμω τίς ἄλλος πλέω ἑαυτοῦ νέ - Μέι , ὅς ὁ ἐπιεικής μάλιστα ποιέω , ἑαυτοῦ ἀδικέω . εἰμί γάρ ὁ ἄνισος νέμω ἀδικέω , ἀδικέω δέ ὑπό οὗτος ὁ ὁ μικρός λαμβάνω , αὐτός δέ εἰμί παρά αὐτός ὁ μικρός λαμβάνω ἄνισος νέμω , αὐτός εἄν ἑαυτοῦ ἀδικέω · ὅσπερ οὐ δοκέω οἷος τε εἰμί . λύω δέ οὗτος πρῶτος μέν ὁ ὁ ἐπιεικής ἐν ὁ αὐτός νομή μή ἁπλόος ἑαυτοῦ ὁ μικρός νέμω ἀλλά ὁ δίδωμι λαμβάνω μικρός , διά δέ οὗτος ἄλλος τις μείζων ἀγαθός πλεονεκτέω ( δίδωμι | ξέω γάρ ) ἢ ὁ ἁπλόος καί κύριος ἀγαθός . ὥστε οὐ ἐλάσσων εἰμί ἑαυτοῦ νέμω , οὐδέ ἐλασσόω . δύο δέ ὅτι μή παρά ὁ αὐτός βούλησις μηδέ ἄκων ἐλασσόω καί βλάπτω · εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ ἀδικέω , οὐ ἐν ὁ ἁπλόος βλάπτω . εἰμί δέ μηδέ ἀδικέω αὐτός , οὐδέ ἄν ἀδικέω ἐν ὁ οὗτος γίγνομαι ἄνισος νομή . πᾶς γάρ ὁ ἀδικέω τις ἀδικέω , ὁ δέ οὗτος νέμω οὔτε ὁ ὅς ὁ πλέω νέμω ἀδικέω οὔτε ἑαυτοῦ ὁ ὅς ὁ μικρός . εἰμί γάρ ἐνδέχομαι ὁ πρότερος λέγω , ὁ ἀπος - ρέω ἐπί ὁ πρῶτος λέγω τοιοῦτος εἰμί , ὅτι εἰμί ἐνδέχομαι ὁ ἀδικέω ὁ ἄνισος διανέμω καί μή ὁ ἔχω καί λαμβάνω ὁ πλέω , εἰμί ἑαυτοῦ ἀδικέω · καί πῶς , οὕτως δείκνυμι . εἰμί γάρ ὁ ἄνισος νέμω ἀδικέω , ἀδικέω δέ ὑπό οὗτος ὁ ὁ μικρός λαμβάνω , αὐτός δέ εἰμί ὁ παρά ἑαυτοῦ ὁ μικρός λαμβάνω , ἄνισος νέμω , αὐτός ἄν ἑαυτοῦ ἀδικέω , ὅσπερ οὐ δοκέω οἷος τε εἰμί . λύω δέ ἐπάγω φανερός δέ καί ὅτι ὁ διανέμω ἀδικέω . λύω ὁ δοκέω ἐνίστημι , ὁ εἰμί ὁ ἀδικέω ὁ νέμω ἄδικος , δῆλος φημί εἰμί ὅτι ὁ ἄδικος διανέμω ἄνισος εἰμί καί παρά ὁ ἄξιος ἀλλά οὐ ὁ ἔχω ὁ πλέω . καί δηπροτιθημι λός εἰμί ἐκ ὅς προστίθημι ὁ ἀλλά οὐ ὁ ὁ πλέω ἔχω ἀεί ὁ ἀεί προστίθημι ὅτι δείκνυμι καί ὁ ἄδικος νέμω πλέω ἔχω , ὥστε καί οὗτος ἀδικέω πλέω ἔχω . οὖον μήv πᾶς ὁ ὁ πλέω ἔχω ἀδικέω . οὖον γάρ πᾶς ὁ ὁ πλέω ἔχω ἐν νομή ἤδη ἀδικέω · καί γάρ ὁ παρά ἄλλος λαμβάνω ἄκων μέν καί Χωρὶς πραγματεία . οὖον γάρ ὅς ὁ ἄδικος ὑπάρχω , ἤδη καί ἀδικέω , ἀλλά δεῖ πρός οὗτος καί ἑκών οὗτος ποιέω καί ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος εἶπον καί προαιρέω ἑκών δέ ποιέω οὗτος ἐν ἵημι ὁ ἀρχή ὁ πρᾶξις . ἐν ὁ διανέμω ἀλλά οὐ ἐν ὁ λαμβάνω . † ἢ ὁ εἴρω φανερός δέ καί ὅτι ὁ διανέμω ἀδικέω ἀλλά οὐ ὁ ὁ πλέω ἔχω . ἔτι εἰμί πολλαχῶς ὁ ποιέω λέγω . ἐπεί πολλαχῶς λέγω ὁ ποιέω πη οὖον πᾶς ὁ ποιέω τίς ἄδικος ἀς - κεῖ ἁπλόος , λέγω ὅτι καί ὁ διανέμω ἄνισος , ἄν μέν ἑκών οὗτος ποιέω , ἁπλόος ἀδικέω καί ἄδικος εἰμί , ἐάν δέ μή ἑκών , κατά συμβαίνω εἰμί ἀδικέω . οὗτος γάρ καί ὁ ἄψυχος λέγω κτείνω τε καί ἀδικέω καί ὁ χείρ καί ὁ κελεύω οἰκέτης κατά συμβεβηκός , οὐ ἁπλόος , ὅτι μηδέ προαιρέω . ἢ ὡς ὁ ποιέω κατά συμβεβηκός , οὗτος καί ὁ πλέω ἔχω κατά συμβαίνω ἀδικέω εἰμί . ἀπλόος δέ καί κύριος ἀδικέω ὁ ἑκών ἄκων καί παρά ὁ βούλησις βλάπτω , ἁπλόος καί κύριος ἀδικέω ὁ παρά ὁ βούλησις καί ἄκων ὑπό ὁ ἑκών βλάπτω , κατά συμβαίνω ἀδικέω ὁ ἑκών ὑπό ὁ ἄκων βλάπτω . ἔτι εἰμί μέν ἀγνοέω κρίνω . εἰμί - πάω ὅτι πολλαχῶς ὁ ποιέω καί ἀδικέω λέγω καί γάρ καί κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός , ὥστε καί ὁ ἄνισος νέμω ὁ μέν εἰμί κατά συμβαίνω ἀδικέω , ὁ ἀδικέω ἄκων ὁ ὅς τίς τοιοῦτος ποιέω , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ) νῦν διαιρέω καί ὅς τότε κατά συμβαίνω μικρός ἀδικέω κατά ὁ διαίρεσις οὗτος φημί μή ἀδικέω , μόνος δέ ὁ ἑκών ὅς εἰμί ἄδικος , ὅς εὐθύς ὁ ἀδικέω καί πλεονεκτέω ὡς δείκνυμι , ὥστε καί εἰμί οὗτος τις ποιέω † ὁ ὁ ἀδικέω πλεονέκτης καί οὗτος ἔχω , ἑκών ἄνισος νέμω . ὁ γάρ νέμω ἄκων εἴτε δικαίως εἴτε ἀγνοέω , ἄδικος νῦν γνωρίζω καί ἑκών . ὁ μέν οὖν ἀγνοέω οὐ ἀδικέω κατά ὁ ἔγγραφος νόμιμος καί Δίκαιος . ὁ γάρ νόμος οὐ εἰμί † γνώμη τε ὁ αὐτός κρίνω ἕκαστος . καί διά οὗτος ἐν ὅς ὁ κρίνω ἀγνοέω ὁ ἄδικος κρίνω , οὐ εἰμί ὁ κρίσις ἄδικος οὗτος ὁ ] κτάομαι ὁ νόμος . εἰμί μέντοι ὡς ἄδικος , φημί , ἐπεί μή ταῦ - ὁ ὁ τε νόμιμος | καί Δίκαιος καί ὁ πρῶτος , πρῶτος λέγω ὁ φυσικός τε καί ἁπλόος . κατά μέν γάρ ὁ φύσις Δίκαιος ὁ ἄνισος κρίσις ἄν τε ὑπό οἶδα ἄν τε ὑπό ἀγνοέω κρίνω ἄνισος εἰμί , εἰμί δέ ὁ νέμω ὁ ἀγνοέω ὁ ἐν ὁ νομή ἴσος τε καί Δίκαιος ἑαυτοῦ αἴτιος εἰμί . διά γάρ οὗτος εἰμί ἄν οὕτως ἐρῶ ὁ εἰμί δέ ὡς ἄδικος . πῶς γάρ γίγνομαι ὁ ἄγνοια ἄδικος ἀποφαίνω ὁ ἀγνοέω · ὁ γάρ ἀγνοέω , μή διά ἄγνοια δέ , ὡς εἶπον ἐν ὁ πρῶτος , ἄδικος ἄν εἰμί · κατά δέ ὁ ἔγγραφος οὐ οὕτως ἀδικέω . οὐδέ ἐπιτιμάω ὁ οὗτος κρίνω ὡς ἀδικέω . ὁ δέ γε εἰδοί καί γνωρίζω καί κρίνω ἄνισος πλεονεκτέω καί αὐτός · παρά γάρ ὅς ὁ πλέω νέμω ἢ τιμή τις ἴσχω ἢ χάρις ἀπολαμβάνω τις . ἀλλά καί μικρός νέμω ἀμύνω αὐτός καί τιμωρέω ὡς ἐχθρός , καί οὗτος λαμβάνω τίς καί πλεονεκτέω . ὡς γάρ ὁ ἐπί ἄργυρος κρίνω ὁ ἀγρός τις ἀδικέω , καίτοι οὐ ἀγρός λαμβάνω ἀλλά τίς ἀντί ἀγρός , οὗτος καί ὁ ὁστισοῦν ἀντί ὁ ἄνισος κρίσις λαμβάνω πλεονεκτέω ἑκών · οὗτος δέ καί ἀδικέω . πᾶς δέ ὁ ἑκών ἄδικος τίς κρίνω διά τίς οὗτος ποιέω . διά δέ οὗτος δείκνυμι ἀδικέω ὁ ἑκών ἄνισος νέμω ἢ κρίνω . ξάγι - ῥέω δέ ὁ ἀδικέω ποτός καί ὅς ὁ πλέω νέμω . εἰμί γάρ ἑκών καί πραγματεύομαι οὗτος περιγίγνομαι καί δεκάζω ὁ νέμω ἢ καί ἀπος - ὁ τις ἀδικέω καί πλεονεκτέω , ὥστε καί διά οὗτος εὔλογος προστίθημι ὁ ἀλλά οὖον ὁ πλέω ἔχω ὁ ἀεί . ἢ τιμωρία . καί γάρ ἀμύνω βλάπτω ὁ μικρός νέμω αὐτός ἢ ὁ αὐτός τιμωρέω αὐτός · καί οὗτος λαμβάνω τίς καί πλεονέκτης ὁ πλέω ἑαυτοῦ διά ὁ τιμωρία ποῖ - ούμενος . ὁ δέ ἄνθρωπος ἐπί ἑαυτοῦ οἴομαι εἰμί ὁ ἀδικέω . δείκνυμι ὅτι ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀδικία ἐν ὁ ἑκούσιος εἰμί καί ἐπί ἐγώ ( τοῖος γάρ ὁ κατά προαίρεσις ) νῦν πῶς εἶπον ὁ ἐπί ἐγώ , διαρθρόω . οὖον γάρ οὗτος λέγω ὅτι μή ἐπί ἐγώ ὁ ἄδικος ἢ Δίκαιος εἰμί ( πᾶς γάρ μᾶλλον ἐπί ἐγώ ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ) , ἀλλά εἰμί ὅς δείκνυμι | ὅτι μή ὅτε ἐθέλω ἄδικος ἢ δίκαιος εἰμί · καί οὗτος δείκνυμι ὁ προστίθημι διό καί ὁ Δίκαιος εἰμί ῥᾴδιος ἡγέομαι . καί γάρ καί τύραννος ἀναιρέω ἐπί ἐγώ μέν καί κεῖμαι καί εἰμί , οὐ ὅτε δέ ἐθέλω οὗτος ποῖ - έω οἷος τε εἰμί , οὗτος καί ἐπί ὁ ἀρετή καί κακία ἔχω . διό καί ὁ Δίκαιος εἰμί ῥᾴδιος . ὁ δέ οὐ εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί ἐπί ἐγώ ὥστε ὅτε βούλομαι εἰμί ἐγώ τοιοῦτος , ῥᾴδιος εἄν εἰμί · νῦν δέ ἐπεί ὁ τε ἀρετή καί κακία ἔχω εἰμί , ὁ δέ ἔχω οὐ οἷος τε ἔχω εὐθύς ὁ βούλομαι ἀλλά δήω πρός ὁ κτῆσις αὐτός καί ἔθος καί ἀσκέω - σέως καί διδασκαλία , δῆλος ὡς οὐ ὅτε ἐθέλω εὐθύς εἰμί τοιοῦτος . ὡς γάρ ὁ τέχνη ἐπί ἐγώ μέν ὁ μανθάνω , οὖον μήv ὅταν ἐθέλω ἔχω αὐτός ἢ ἀποβάλλω ἔχω αὐτός , οὗτος καί ἐπί ἀρετή καί κακία ἔχω . χρόνος γάρ χρεία πρός ὁ ὁ ἔξωθεν ἕξις κτῆσις . ποιέω ἧμαι μέν γάρ ἄδικος τίς ἢ Δίκαιος ῥᾴδιος καί ἐπί ἐγώ . καί γάρ ἀντίκειμαι ἐγώ ὅτι εἰμί ὁ οὐ ἑκών πως ποιέω ὁ ἄδικος ἄδικος , οὐδέ ὁ ὁ δίκη δίκαιος , πῶς ὅταν ἀπό ἕξις τοιοῦτος αὐτός ποιέω , ἤδη ὁ μέν Δίκαιος , ὁ δέ ἄδικος , ὅς οὖον ῥᾴδιος οὐδέ ὅτε βούλομαι περιγίγνομαι ἐγώ . οὐδέ ὁ γιγνώσκω δέ ὁ Δίκαιος ἢ ἄδικος ῥᾴδιος , ὡς οἴομαι ὁ ἄνθρωπος . λέγω γάρ , ὅς φάω - βρόχος , ὁ νόμος περί Δίκαιος τε καί ἄδικος · ὁ δέ γιγνώσκω ὁ ὑπό ὁ νόμος λέγω οὐδείς σπουδαῖος , οὐδέ χαλεπός συνίημι ὁ ὑπό ὁ νόμος λέγω . εἰμί δέ καί οἶδα ὁ Δίκαιος καί ἄδικος , πλήν κατά συμβεβηκός · οὖον γάρ ὁ οὕτως αὐτός οἶδα , ὅς συμβαίνω Δίκαιος ἢ ἄδικος εἰμί ὁ αὐτός εἰμί , οὖον μήv καθό εἰμί Δίκαιος καί ἄδικος . οὗτος δέ εἰμί κατά συμ - βαίνω οἶδα , ἀλλά οὐ ἁπλόος καί κύριος . ὁ γάρ οἶδα ὁ Δίκαιος εἰμί μέν ὡς ὁ | οἶδα κατά ὁ ὑπό ὁ νόμος ἀγορεύω Δίκαιος , εἰμί καί ὁ πῶς ποιέω αὐτός δίκαιος . οὖον γάρ ὁ ὁπωσοῦν ποιέω ὁ κατά ὁ νόμος δίκαιος . ὁ ἀποδίδωμι ὁ παρακαταθήκη ἐπίβουλος ὑπέρ ὁ πλέω τίς λαμβάνω αὖθις μή ἀποδίδωμι , ἄδικος · καίτοι ποιέω ὁ ὑπό ὁ νόμος κελεύω . ὁ δέ οὗτος οἶδα πλέω φημί ἔργον εἰμί καί χάω - λέπος ὁ ὁ ὑγιεινός οἶδα . χαλεπός γάρ ὁ ὁ Δίκαιος γνῶσις ὁ ὑγιεινός ὅσος καί ὁ Δίκαιος εἰμί ὁ εἰμί ἰατρός χαλεπός . ὡς οὖν ἐπί ἐκεῖνος ὁ μέν ὅς χράω ὁ ἰατρός πρός ὑγίεια ῥᾴδιος οἶδα , οἷος μέλι οἶνος ἑλλέβορος καῦσις τομή , οὖον μήv ὁ οὗτος οἶδα εἰμί ὁ οἶδα ὁ ὑγιεινός , εἰμί μή κατά συμβεβηκός · ὁ γάρ ὁ οὗτος χρῆσις τις οἶδα , ὅτε καί πῶς καί μέχρι πόσος προσφέρω , οὐκέτι ῥᾴδιος , ἀλλά τοσοῦτος ὅσος ἰατρός γίγνομαι , ἐπεί καί ἰατρός ὁ οὗτος οἶδα . ἀλλά ἢ κατά συμβεβηκός . διά ὁ τυγχάνω συμβαίνω ὁ οὕτως ἐκ ἀκοή γιγνώσκω Δίκαιος εἰμί , διά ὅς αἴτιος οἴομαι ῥᾴδιος εἰμί ὁ πολύς ὁ οἶδα ὁ Δίκαιος καί ὁ ἄδικος καί ὁ Δίκαιος καί ὁ ἄδικος τις ὅτε ἐθέλω εἰμί ἐπί αὐτός , διά ὁ αὐτός οὗτος ἡγέομαι καί ὁ Δίκαιος οὐδείς κακός ὁ ἀδικέω καί ὁ ἄδικος , ἀλλά καί μᾶλλον δύναμαι ὁ Δίκαιος ὁ πολύς καί τυγχάνω καί συγγίγνομαι γυνή καί πατάσσω τις ὁμοίως καί ὁ ἀνδρεῖος ὁ ἀσπίς ἀφίημι . μᾶλλον δέ εἄν λέγω οὗτος δύναμαι οὗτος , κατά ὅσος οἶδα αὐτός μᾶλλον . ὁ γάρ ὁ ἐναντίος οἶδα καί ὁ ἐναντίος οἶδα . ὁ δέ αὐτός καί οὗτος αὐτός ὁ αἴτιος αἴτιος , ὅτι γοῦν ἡγέομαι ὁ ἄδικος ποιέω ἤδη καί ἄδικος ποιέω καί ἄδικος εἰμί . οὗτος δέ οὐ οὕτως ἔχω . οὖον γάρ ὁ ὁπωσοῦν ποιέω ὡς δεῖ ποιέω , ἀλλά ἄν ὁ δοῦλος ὡς δοῦλος ποιέω τίς ὁμοίως οὐδέ ὁ ἀδικέω ὁ ὁπωσοῦν ἄδικος | ποιέω , ὡς πολλάκις εἴρω , ἀλλά ὁ κατά ἕξις τοιόσδε καί οὕτως ἔχω τε καί διάκειμαι . οὖον γάρ ὁ ἁπλόος τέμνω ἰατρεύω εἰμί ἀλλά ὁ κατά ἕξις καί ἐπιστήμη ἰατρικός · εἰμί δέ ὁ κατά ἕξις ὁ ἄδικος ποιέω ἀδικέω εἰμί , οὖον μόνος οὖον ῥᾴδιος ὁ Δίκαιος ὁ ἄδικος ποιέω , ἀλλά καί ἀδύνατος . ὡς γάρ ἐν ἀρχή ὅδε ὁ βιβλίον , ὁ μέν ἐπιστήμη ὁ ἐναντίος εἰμί , οὐκέτι δέ καί ὁ ἔχω . εἰμί δέ ὁ Δίκαιος ἐν οὗτος . ὁ διά ὁ λέξις οὗτος δηλέομαι εἰμί καί ἀσαφής ἀλλά οὖν ὅς - οὗτος εἰμί . φημί γάρ ὅτι ὁ Δίκαιος ὁ μέν εἰμί νεμητικός ὁ δέ ἐπανορθωτικός , οὗτος δέ ἐν οὗτος εἰμί , ἐν ὁ μετέχω ὁ ἁπλόος ἀγαθός , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ εὐδαιμονία . ἁπλόος δέ ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγαθός , ὁ δέ ἄλλος ὀργανικός καί δύναμις ἀγαθός εἰμί ὁ κτάομαι φύσις ἔχω οὖον ὁ παρά φύσις · οὗτος δέ εἰμί ἐν ὅς ὑπερβολή καί ἔλλειψις , ὡς πλοῦτος τιμή δυναστεία πολιτικός <καὶ> εἰμί τίς τοιοῦτος . ἐν οὗτος ὑπερβολή καί ἔλλειψις , ἐν οὗτος καί ὁ πλεονεκτέω καί μειονεκτέω . κατά ἀρετή δέ οὖον γίγνομαι πλεονεξία · οὐδέ γάρ οἷος τε ὁ ἄλλος ἀρετή λάω - Βόντα τις ὁ βιάζομαι ἀφαιρέω ὥσπερ χρῆμα κτῆμα πολύς τιμή . οὗτος γάρ δηλωτικός νῦν ὁ ἔχω γάρ καί ὑπερβολή καί ἔλλειψις . ὁ γάρ δύναμαι οὗτος ὁ ἀγαθός καί πλέω τις ἔχω καί μικρός παρά ὁ οὗτος διανομή τε καί ἐπανίσωσις ὁ δίκαιος εἰμί . περί γάρ ὁ ὁ ἀγαθός ἐπανίσωσις τε καί νομή ὁ Δίκαιος , ἐπεί μή ὅς γε τοιοῦτος ἀγαθός , οὗτος οὐδέ δίκαιος τίς ὁ εἴρω εἰμί ὅς γάρ οὔτε πλοῦτος οὔτε δόξα οὔτε ἀρχή οὔτε τίς ὁ τοιοῦτος εἰμί ἀγαθός , ὁ καί μόριον καλέω , οὗτος οὐδέ δίκαιος τίς εἰμί νεμητικός ἢ ἐπανορθωτικός ἐν γάρ ἀγαθός τις ἢ ὠφέλιμος νομή ἴσος κατά ἀναλογία ὁ νεμητικός Δίκαιος καί ἐπανορθωτικός , εἰμί γε ἐπανισόω ὁ πλεονεκτέω καί ὁ πλεονεκτέω . εἰμί δέ ὁ πλεονέκτης οὐ ἐν ὁ τυγχάνω τίς πλέω ἑαυτοῦ νέμω ἀλλά ἐν ὁ ἀγαθός τις · διό καί ὁ ἀδιάφορος ὁ τοιοῦτος ὁ ἄνθρωπος λέγω καί ἔτι μᾶλλον μηδέ ἄξιος τις δίδωμι αὐτός ἀλλά ἐπί ἴσος αὐτός λέγω ὁ ἀντίκειμαι , ὅς εἰμί πρότερος μέν Ἀριστώνυμος , νῦν δέ καί πλατωνικός τις εἰμί προσποιέω , ὑποδύω δέ ὁ δόξα , ὅς εἰμί καί Ἀττικός δοκέω . οὗτος δή καί παντάπασι ὁ δικαιοσύνη ἄχρηστος ἀποφαίνω οὔτε γάρ ὁ κατά ὁ ἀρετή ἀγαθός ὁ δικαιοσύνη νεμητικός ἢ ἐπανορθωτικός , ὁ τε τις οὗτος ζητέω ὁ πάνυ ἀδιάφορος ἄχρηστος εἰμί . οἷος ἴσως ὁ θεός . ὁ ἴσως πρόσκειμαι διά ὁ ἀλλαχοῦ αὐτός εἶπον ὡς οὐ εἰμί ἀρετή θεός ὁ ἀνώτερος ἀρετή αὐτός εἰμί . ὁ δέ οὐδείς μόριον ὠφέλιμος . ὅς γάρ μηδείς ὁ τοιοῦτος ἀγαθός νομή τε καί ἰσότης , ὅς δέ ὁ ποιός οὗτος νομή τε καί Ἰσότης ὠφέλιμος , καί μέχρι τις αὐξάνω ἢ μειόω ὠφελέω ὁ ἔχω δύναμαι καί ἐν ὁ ποιός χρῆσις αὐτός καί σύμμιξις ὁ ὠφέλιμος ἐν οὗτος εἰμί καί ὁ Δίκαιος , καί οὗτος εἰμί ἀνθρώπιον - νοῦς ἀγαθός δικαιοσύνη . περι δέ ἐπιείκεια καί ὁ ἐπιεικής . ὡς ὁ ἐπιεικής καί ὁ ἐπιείκεια περί ὁ ἐπανορθωτικός Δίκαιος καταγίγνομαι νῦν περί αὐτός ποιέω ὁ λόγος καί ἐπαπορέω , λύω δέ μάλα ἐπιστήμων . φημί γάρ ὅτι ὁ ἐπιεικής ὑπό ὁ αὐτός γένος ὁράω παρά ὁ Δίκαιος . καί γάρ ἤτοι ὁ ἐπανορθωτικός ὁράω καί εἰμί τις Δίκαιος ἀγαθός , ὁ νόμιμος φημί , ὥσπερ καί ὁ φύσις Δίκαιος ἀγαθός λέγω ὁ νόμιμος . καί ἄμφω σπουδαῖος εἰμί , ὁ τε Δίκαιος καί ὅς παραβαίνω ὁ ἐπιεικής καί ὁ ἐπιεικής . οὖον γάρ πᾶς Δίκαιος ἀγαθός λέγω ὁ ἐπιεικής , εἰμί γε καί αὐτός ὡς εἶπον δίκαιος εἰμί οὐδείς οὐδέ ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός καί χείρων · εἰμί γάρ ἄν αὐτός ἑαυτοῦ χείρων , εἰμί γε καί ἀγαθός · ὁ γάρ ἀγαθός χείρων ἀγαθός · ἀλλά ἀγαθός ὁ ἐπιεικής Δίκαιος ὁ κτάομαι συνθήκη τε καί νόμος ἐπανόρθωμα γάρ ὅς ὁ τοιοῦτος Δίκαιος . ὅτι ἐσθίω ἀναγκαῖος ὁ καὶ νόμιμος τε καί ἔγγραφος ἁμάρτιον , ὅς ὁ πίνω - ΚΕΣ ἐπανορθωτικός εἰμί , ἑξῆς λέγω . εἰμί γάρ μή οὕτως ἔχω μηδέ εἰμί ἀναγκαῖος περί ἔνιοι ὁ ἁμαρτία ὁ νόμιμος Δίκαιος ἀλλά εἰμί ὅλως ἁμαρτάνω , οὔτε εἄν Δίκαιος εἰμί οὔτε ἐπαινετός , ἀλλά εἰμί ἄν Δίκαιος ἐπανορ - θωάζω οὖον ὁ διαμαρτάνω . μή εἰμί δέ ὁ διαμαρτάνω Δίκαιος , οὐδέ ἄν ὁ ἐπιεικής εἰμί ἐπανόρθωμα Δίκαιος τις καί καλός Δίκαιος τις , ἀλλά εἰμί ἄν αὐτός μέν Δίκαιος , ἐκεῖνος δέ οὖον Δίκαιος . ὅτι οὖν ἀνάγκη κατά ὁ ἔγγραφος νόμος ἁμαρτάνω τις δείκνυμι . οὖον ὁ κατά νόμος δέ . ἁμαρτία νόμος ὁ κατά συνθήκη ἐπανόρθωμα . ὁ νόμος καθόλου πᾶς , οἷος ὁ μή ἀποδίδωμι ὁ παρακαταθήκη ἄτιμος εἰμί , ὁ ὑπερβαίνω ὁ τεῖχος νύξ θνήσκω · ὅμως ἐνδέχομαι τις παρά - καταθήκη μή ἀποδίδωμι ἢ ὑπερβαίνω ὁ τεῖχος νύκτωρ ἤ τίς ἄλλος ποιέω μή ὁ νόμος ὑπεύθυνος εἰμί · ἐν ὅς ὁ ἐπιείκεια δείκνυμι ὁ κατά ἐπανόρθωσις Δίκαιος , οἷος ὅτι ὁ μαίνομαι οὐ ἀποδοτέον ὁ παρακατα - τίθημι ξίφος , καί ὁ μή μετά κακία ὑπερβαίνω ὁ τεῖχος ἀλλά ἀνάγκη ἐπείγω μή ἀπάγω καί εἰμί τίς ὁ ὅμοιος . ἐπανορθόω ὁ εἴλω - φθίω . οὗτος γάρ ἔργον ὁ ἐπιεικής ὁ ἐπανορθόω · ὁ γάρ νόμος καθόλου ἀπαγορεύω ἀλλότριος ἀπέχω γυνή ὅμως ἐν καιρός καί κατά λόγος γίγνομαι οὐ εἰμί ἀσύμφορος · ἤδη γάρ τις ὁ ὁ τύραννος γυνή διαφθείρω διά αὐτός ἐλευθερόω ὁ πατρίς . οὖον ὁ ἀπλόος δέ ἀλλά ὁ διά ὁ ἁπλόος ἁμάρτημα . ἀντί ὁ ὁ φύσις καί κατά φύσις . καί εἰμί ἄν ὁ ἁπλόος πρῶτος μέν λαμβάνω ἐπί ὁ κατά φύσις , δύο δέ ἐπί ὁ καθόλου . καί γάρ ὑπερβαίνω ὁ τεῖχος τις ἐπι - κεῖμαι πολέμιος ὑπέρ ὁ σῴζω ὁ πατρίς ἢ μέλλω ἀπόλλυμι ἐκ ἐπιβουλή διά ὁ μηνύω ἢ διά ὁ ἀπόρρητος τις ἐξεῖπον σῴζω . ὡσαύτως καί ἐπί ὁ παρακαταθήκη οὖον γάρ ἀποδίδωμι ὅτι οὖον καλῶς ἔχω ὁ παρακατατίθεμαι κομίζω ) ἀφίημι ἔγκλημα ὁ ἐπιεικής καί συγγιγνώσκω . καί εἰμί οὗτος ὁ φύσις , ἀντί ὁ ὄντα , ἐν ὅς ὁ εἰμί εἰμί αὐτός , ὁ ὁ ἐπιεικής , ὁ ὡς δύο ἐπιεικής δηλονότι λέγω ἀπό ὅς παρώνυμος ὁ ἐπιεικής λέγω . ἢ ἐλλείπω διά ὁ καθόλου , ἀλλά οὖον διά ὁ κακῶς κεῖμαι δηλονότι . οὗτος γάρ αἴτιος . οὖον γάρ ἐπανόρθωμα νόμος ἐπιεικής · οὖον γάρ ὁ ὁ κακῶς κεῖμαι νόμος ἐπανορθόω ἐπιεικής ἀλλά ὁ ὁ βλάπτω ὁ νόμος διά ὁ καθόλου εἴρω ἐπανορθόω οὗτος εἰμί ἐπιεικής . καί ὁ μή πᾶς κατά νόμος εἰμί . ὁ τοιοῦτος οὗτος ὁ πρᾶγμα φύσις ὁ τοιοῦτος διαμαρτία κατά ὁ νόμος αἰτία . ὅσος γάρ ἄλλοτε ἄλλως ἔχω καί πρός ὁ καιρός μεταπίπτω , περί οὗτος οὐδείς ὁ νόμος λέγω , ἀλλά πρός ὁ τοιοῦτος ὁ ψήφισμα χράω , οἷος τίσις δεῖ συμ | μάχομαι πότε ἐξαγωγή τις ὁ ἐν ὁ χώρα γίγνομαι δίδωμι καί ὅσος τοιοῦτος . ὁ γάρ καιρός καί ὁ χρεία ὁ τοιοῦτος ἕκαστος μηνύω , ὅς ἀόριστος εἰμί ἀδύνατος καθόλου νόμος τις καί κανών ὁ περίληψις ποιέω . ὁ γάρ ὁρίζω ὁ ἄλλοτε ἄλλως ἔχω ἀόριστος αὐτός . διό καί συμμεταπίπτω ὁ ὁ ὁρίζω φύσις . ὁ γάρ ἀόριστος ἀόριστος καί ὁ κανών εἰμί , τουτέστι κατά ὁ συμμεταπίπτω ὁ καιρός καί ὁ Τύχη καί ὁ περίστασις . καί ὁ Λέσβιος ὅς οἰκοδομεύς ὁ μολίβδινος κανών · ὅτι οὐ ἐκ λεῖος λίθος καί ἴσως τίθημι καί απευθύνομαι ὁ καλέω Λέσβιος οἰκοδομία οἰκοδομέω . Λέσβιος δέ ὅτι ἐκεῖνος ἐν συνήθεια οὗτος · εἰσοχή γάρ καί ἐξοχή ἔχω ὁ λίθος ἀνοικοδομέω . ὡς οὖν ὁ μολίβδινος κανών συσχηματίζω ὁ ὁ οἰκοδομέω λίθος ἀνωμαλία , οὗτος δή καί ὁ ψήφισμα ὁ ὁ πρᾶγμα ἄλλοτε ἄλλος χρεία συμμεταβάλλω . καί τίς ἀγαθός · ὁ διαμαρτάνω δηλονότι καί οὖον ὁ ἀπλόος καί κατά φύσις καί καθόλου ἀδιάπτωτος . καί ὁ μή ἀκριβοδίκαιος ἐπί ὁ χείρων . οὗτος προστίθημι . λέγω δή ὁ ἐπί ὁ χείρων , ἐπεί ἁπλόος γε εἰμί ἄν ὁ ἐπιεικής καί ἀκριβοδίκαιος , εἰμί γε ἐν ὁ δοκέω Δίκαιος ὁ ἀκριβής Δίκαιος ζητέω ἐπανορθόω καί ὁ ἐν οὗτος κακία . ἐπί ὁ χείρων δέ εἰμί ἀκριβοδίκαιος ὁ ὁ γράφω ἐν ὁ νόμος φυλάσσω βούλομαι κατά ὁ ῥητός καί ἐπί ὁ χείρων , ὡς εἄν ἀκριβῶς Δίκαιος ἐξηγέομαι ὁ γράφω . ἀλλά ἐλαττωτικός · ἀντί ὁ ἐπί ὁ μικρός ὁ κολάζω τρέπω · οὖον γάρ πικρός ἐπέξειμι ὁ ποιέω ὁ μοχθηρός ὁ ἐλαττωτικός . καίπερ ἔχω ὁ νόμος βοηθός , ἐπιεικής εἰμί · ἀντί ὁ ὁ ῥητός ὁ νόμος . βοηθέω γάρ ἔχω πρός ὁ πικρός κολάζω ὁ ἐπιεικής ὁ ῥητός ὁ νόμος , ὅς ἁμαρτάνω διά ὁ ὡς καθόλου περί ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ ὁ καθόλου ὁμοιότης ὁ κολάζω ὁρίζω . καί ὁ ἕξις | οὗτος ἐπιείκεια , δικαιοσύνη τις εἰμί , τουτέστι ὁ Δίκαιος στοχαστικός . πότερος δέ ἐνδέχομαι ἑαυτοῦ ἀδικέω ἢ οὖον , φανερός ἐκ ὁ εἴρω . φθάνω μέν οὖν ἤδη περί οὗτος ὁ πρόβλημα διαλαμβάνω , ἀλλά ἐκεῖ μέν οὖον καθόλου ζητέω προηγουμένως , εἰμί ἐνδέχομαι ἑαυτοῦ ἀδικέω , ἀλλά ἐπί ὁ ἀκρατής ζητέω , ὅτι εἰμί ὁ ἀκρατής ἑκών βλάπτω ἑαυτοῦ ἀδικέω ἑαυτοῦ . ὅτι γάρ μή καθόλου περί ὁ πρόβλημα ζητέω ἐκεῖ , ὀλίγος προέρχομαι μετά ὁ δείκνυμι ὅτι ὁ ἀκρατής οὐ ἀδικέω ἑαυτοῦ , δύο εἶπον πρόβλημα καταλείπω , ὁ τε πότερος ἀδικέω ὁ παρά ἄξιος νέμω ἢ ὁ ὁ πλέω ἔχω , καί εἰμί εἰμί τις ἑαυτοῦ ἀδικέω , ὡς οὐδέπω ὁ περί οὗτος ὁ πρόβλημα λόγος ποιέω . εἶπον δή περί ὁ ἕτερος πρόβλημα ὅς εἶπον δύο λοιπός καταλείπω διά μέσος , ἀγλαός τις προστίθημι ἐπί ὁ καταλείπω πρόβλημα ὁ περί δικαιοσύνη , ὡς αὐτός εἶπον , μέτειμι , ὅσπερ εἰμί ὁ εἰμί ἐνδέχομαι τις ἑαυτοῦ ἀδικέω . ὁ μέν γάρ εἰμί αὐτός ὁ Δίκαιος περί ἑκάτερος δικαιοσύνη τε καί ἀδικία φημί . προερέω γάρ αὐτός , ὅτι διττός εἰμί ὁ δικαιοσύνη , ὁ μέν τις ὡς νομιμότης λέγω , ὅστις πᾶς ἀρετή εἰμί περιεκτικός , ὁ δέ τις ὡς μερικός , εἷς τις ὁ πᾶς ἀρετή . ὁμοίως ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀδικία διττός . ἐπί ἑκάτερος δή ὁ λόγος ποιέω καί δείκνυμι ὅτι κατά μηδέτερος εἰμί ἀς - ἐκεῖνος ἑαυτοῦ . καί πρότερος γε ὅτι μή κατά ὁ καθόλου . ἐπιχειρέω δέ πρῶτος ’τον εἰς ὁ ἐναντίος , ὅτι ἀδικέω ἑαυτοῦ οὕτως , εἰμί κτάομαι ὁ δικαιοσύνη ἐκεῖνος πᾶς ὁ κατά νόμος κατά ὁστισοῦν ἀρετή γίγνομαι δίκαιος εἰμί καί ὁ παρά ὁ νόμος γίγνομαι πᾶς ἄδικος . οὖον κελεύω δέ ὁ νόμος ἀποκτείνω ἑαυτοῦ . ὁ δή παρανομέω ἀδικέω . ἐπεί δέ ὁ ἀδικέω τις ἀδικέω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ἀναιρέω ἐν ὁ οὗτος ποιέω παρανομέω , παρανομέω δέ ἀδικέω , ἑαυτοῦ ἄρα εἰμί ἄν ἀδικέω . ἔτι ὅταν παρά ὁ νόμος βλάπτω μή ἀντιβλάπτω , τουτέστι μή ἀμύνω τυγχάνω τις ὑβρίζω ἀδικέω ἄρα , ἀντί ὁ παρανομέω . ἀλλά τίς ; οὖον γάρ ἑαυτοῦ ἀδικέω πῶς ὁ ἑκών ἑαυτοῦ ἀναιρέω ; δείκνυμι γάρ ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὅτι μηδείς ἑκών ἀδικέω ) , ἀλλά δηλονότι ὁ πόλις . συγχωρέω γάρ ἀδικέω ὁ παρά ὁ νόμος ἑαυτοῦ ἀδικέω μή μήv ἑαυτοῦ , ὅσπερ εἰμί ὁ ζητέω , πεῖ - Ράταϊ δείκνυμι , ὅτι ὁ πόλις ἀδικέω καί διά τίς λέγω . ὅς μέν ἀφαιρέω τις ὁ πόλις , ἄρχω ἢ στρατιώτης ἢ ἀστράτευτος ἢ ἄρχω , εἰμί οὗτος τυγχάνω , οὗτος δόξα ἄν ὁ πόλις ἀδικέω , ὅς δέ ἑκών ἑαυτοῦ ἀναιρέω , ἀδικέω διά ὁ παρανομέω οὐ ἑαυτοῦ ἀδικέω , καθά λέγω , ἀλλά ὁ πόλις . ἢ ὁ πόλις , τουτέστιν ἑαυτοῦ ἀναιρέω ζημιόω πολίτης ὁ πό - λίς . διά ὅς ὁ πόλις ζημιόω ὁ ὁ τοιοῦτος δηλονότι ἄντικρυς αὐτός βλάπτω . ὁ γάρ ὁ πόλις ζημία ὑπέρ ὁ ὁ κοινός πλημμελέω γίγνομαι . πᾶς γάρ ἐπί ὅς ὁ κολάζω τε καί ζημία ἐπί ὁ κοιἐκεῖ ] ναντι καί μηκέτι εἰμί παρά ὁ πόλις , δηλόω προστίθημι ὁ καί τις ἀτιμία πρόσειμι ὁ ἑαυτοῦ ἀποκτείνω . ἄταφος γάρ αὐτός κε - λεύω ῥίπτω , ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος ἀτιμία ὁρίζω ὁ νόμος κατά αὐτός . ἔτι κατά ὅς ἄδικος ὁ μόνος ἀδικέω . δείκνυμι κατά ὁ κοινός τε καί καθόλου δικαιοσύνη τε καί ἀδικία μή οἷος τε εἰμί ἑαυτοῦ ἀδικέω , μέτειμι ἐπί ὁ ἕτερος δικαιοσύνη , ὅστις εἷς ὁ ἀρετή εἰμί , καί ὁ ἀντίκειμαι αὖος ὁ δικαιοσύνη , ὅστις εἰμί πλεονεξία διά ὅς οὖον παράνομος · κοινός γάρ οὗτος οὐ ἐν μόνος ὁ ἀδικέω ἀλλά ἐν πᾶς φαῦλος εἰμί . οὗτος γάρ ἄλλος ἐκεῖνος · τουτέστι ὁ ἄδικος ὁ ὡς ὅλος . ὥσπερ ὁ δειλός · ὁ οὗτος παράθεσις πῶς εἰμί ἄλλος ἐσθίω - ξεʹ · οὐ ὡς ὅλος ἔχω ὁ πονηρία , τουτέστιν οὐ ἅπας ἀλλά δηλονότι εἷς , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀνδρεῖος . ὥστε οὐδέ κατά οὗτος ἀδικέω , ὁ ἰδίως δηλονότι λέγω ἀδικία . ὁ δέ ἀδικέω πρόσκειμαι ὡσανεί ὁ λόγος δηλόω ὅτι ἑαυτοῦ τις οὐ ἀδικέω . καί διά τίς λέγω · ἐπεί γάρ εἰμί ὁ οὕτως ἄδικος πλεονέκτης καί ἄνισος , ὁ δέ πλεονέκτης τις πλεονεκτέω , ὅς πλέω ἔχω ὁ μέν γάρ πλεονέκτης πλέω ἔχω ἀγαθός τις , ὁ δέ πλεονεκτέω μικρός ἔχω ) , εἰμί δή τις ἑαυτοῦ ἀδικέω , κατά ὁ ἀδικία οὗτος ἑαυτοῦ ἄν πλεονεκτέω . εἰμί δέ οὗτος , καί πλέω καί μικρός ἅμα ἔχω καί ὅς ἀφαιρέω ὡς ἀδικέω οὗτος ἔχω ὡς ἀδικέω . ἄτοπος δέ οὗτος καί ἀδύνατος . ὁ γάρ Δίκαιος καί ὁ ἄδικος ἐν πλείων εἰμί , ὡς εἴρω , καί οὐ εἷς αὐτός πρός ἑαυτοῦ . οὗτος δέ ἀδύνατος . αὐτός γάρ ἀδικέω ἑαυτοῦ ὑπό ἑαυτοῦ ἀδικέω . ἅμα γοῦν ὁ αὐτός ἀδικέω ἀδικέω εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ἀδύνατος οὖν . ἐν πλείων γάρ ἀεί καί ὁ νεμητικός Δίκαιος καί ὁ διορθωτικός , ὁμοίως καί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι ἄδικος . καί οὐ αὐτός πρός αὐτός ἀλλά ὁμοίως ἐν πλείων . ἔτι δέ ἑκούσιος τε καί ἐκ προαίρεσις . καί οὗτος δεικτικός ὁ ὡς οὐ οἷος τε εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω . καί πρότερος , τουτέστι ὁ ἀρχή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀδικέω καί ὁ ἄρχω . ὁ γάρ ἄρχω ὁ βλάπτω οὗτος ἀδικέω , ὁ δέ ἀμύνω καί διότι πάσχω ὁ αὐτός ἀντιποιέω ὁ δράω οὖον δοκέω ἀδικέω . οὗτος γάρ παρατίθημι ὁ πρότερος ἐξηγητικός . εἰμί δή δεῖ ὁ βλάβη ὁ ἀρχή ἐν ὁ ἀδικέω εἰμί καί οὐ ἐν ὁ ἀδικέω καί δή ἄλλος εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ βλάβη παρά ὁ ἀδικέω , οὐ ἄν εἰμί ἑαυτοῦ ἀδικέω . ἕτερος γάρ αὐτός ἑαυτοῦ . καί διά οὗτος πλείων ὁ αὐτός εἷς εἰμί ὑπάρχω , ὅς ἀδύνατος . εἰμί γάρ ἅμα βλάπτω καί βλάπτω , εἰμί εἄν αντίδι ποιέω καί οὖον κατάρχω . οὗτος δέ οὐ ἄν ἀδικέω τις ἑαυτοῦ τίς γάρ μᾶλλον ἄρχω ἢ ἀμύνω ; ὁ γάρ αὐτός ἀρχή ὁ τε πάσχω καί ὁ ποιέω εἰμί · εἰμί οὐδείς ἑκών ἀδικέω , οὐδέ ἑαυτοῦ οὐδείς ἀδικέω . ὁ δέ πρῶτος , καί ὁ δύο ἄρα ὁ ἑαυτοῦ ἀδικέω ἑαυτοῦ πλεονεκτέω , ὁ ἑαυτοῦ πλεονέκτης ἅμα πλέω καί μικρός ἔχω , ὁ ἄρα ἑαυτοῦ ἀδικέω οὗτος ἅμα πλέω ἔχω καί μικρός , ὅσπερ ἀδύνατος . ἔτι εἰμί εἄν ἑκών ἀδικέω - ἕπομαι . χράω οὗτος ὁ ἐπιχείρησις καί ὅτε δείκνυμι ὅτι ὁ ἑαυτοῦ σφάζω οὐ ἀδικέω ἑαυτοῦ ἀλλά ὁ πόλις . διό καί νῦν βραχύς αὐτός μνημονεύω . πρός δέ οὗτος ἄνευ ὁ κατά μέρος ἀδίκημα οὐδείς ἀδικέω . ὁ ἐπιχείρησις τοιοῦτος εἰμί · εἰμί ὁ ἀδικέω ἐνεργέω εἰμί περί ὁ κατά ἕκαστος , εἰμί ἄν ὁ ἀδικέω ἐν ὁ κατά μέρος ἀδίκημα γίγνομαι · ἀλλά μήv ὁ κατά μέρος ἀδίκημα οὐδείς οἷος τε πρός αὑ - ὁ γίγνομαι · ὥστε οὐδέ εἄν ὅλως ὁ ἀδικέω πρός ἑαυτοῦ εἰμί . ὡς γάρ οὐδείς ὁ ἑαυτοῦ γυνή μοιχεύω , οὕτως οὐδέ τοιχωρυχέω ὁ ἑαυτοῦ οἶκος · εἰμί δέ μηδείς ὁ κατά μέρος ἄδικος οἷος τε πρός ἑαυτοῦ ποιέω οὐδέ ἑαυτοῦ ἀδικέω ὅλως εἰμί ἄν . ὅλως δέ λύω ὁ ἑαυτοῦ ἀδικέω κατά ὁ διορισμός ὁ περί ὁ υἱός ἑκούσιος ἀδικέω . ὁ γάρ παρά ὁ αὐτός βούλησις κατά ὁ ἑκούσιος βλάπτω εἶπον ἀδικέω · οὐ οἷος τε δέ παρά ὁ αὐτός βούλησις ἀδικέω ὁ αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ ἀδικέω ἑκούσιος . Φανερός ἐσθίω ὅτι καί ἄμφω μέν φαῦλος καί ὁ ἀδικέω καί ὁ ἀδικέω . οὗτος τοιοῦτος εἰμί · παράβασις γάρ ὁ μέσος καί ὁ σύμμετρος . εἰμί γάρ ὁ ἴσος καί ὁ μέσος ἀγαθός , ὁ οὗτος παράβασις κακός , ὁ δέ πλείων ἔχω εἰμί <παράβασις> ὁ μέσος , ὁ ἴσος δηλονότι καί ἀγαθός . καί ὥσπερ ὑγιεινός μέν ἐν ἰατρικός . διά ὁ παράδειγμα συνίστημι , ὅτι ἀμφότερος οὕτως ἔχω . ὡς γάρ ὁ ὑγιεινός ὁ ἐν ἰατρικός , ὅς εἰμί ἐν συμμετρία τις , ὅς ὅς τε ὁ πλέω καί ( 6 ) ὁ μικρός ἔχω ἐκπίπτω , ὁμοίως καί ὁ εὐεκτικός ὁ ἐν γυμναστικός καί γάρ καί οὗτος ἐν συμμετρία τις ) , οὗτος δή καί ἐπί ὁ μέσος τε καί ἴσος , ὅσπερ εἰμί Δίκαιος , ἔχω . εἰμί δέ συμμετρία ἐν ἰατρικός τυγχάνω ὁμοιομερής τις ἢ δύναμις ὁρατής , θερμός εἰμί τυγχάνω ἢ ψυχρός ἢ ξηρός ἢ ὑγρός . καί κακία , τουτέστιν ἀπό κακία ὁ ἀδικία · γίγνομαι . μέγας δέ ὁ κακός ὁ κακία ὥσπερ ὁ ἀγαθός ὁ ἀρετή . τέλειος δέ εἶπον οἱονεί μετά παράνομος ἢ ὁ κύριος ἀδικία . | ὁ γάρ μετά προαίρεσις ὁ ἑκούσιος ἔχω . ὅτι γάρ οὗτος λέγω νῦν ὁ τέλειος κακία , δῆλος ἐκ ὅς ἐπιφέρω · οὖον γάρ ἄρα πᾶς ὁ ἑκούσιος μετά ἀδικία · ὁ γάρ διά ὀργή ἑκών μέν ποιέω , οὖον μείς γε καί κατά προαίρεσις . ὁ δέ οὗτος ποιέω οὐδέπω μέν κατά κακία ποῖ - ἄκων . ἐγγύς γάρ εἰμί ὁ εἰμί τοιοῦτος ἡσσάομαι γε ὁ πάθος . ἢ ὁ τέλειος καί ἁπλόος · ἢ ὁ τέλειος κακία . τέλειος γάρ καί οὗτος κακία εἰμί πᾶς περιέχω ὁ κακία , διό καί ἁπλόος κακία εἰμί καί λέγω . ἢ νῦν οὐ ἐκεῖνος λέγω ὁ τέλειος κακία ἀλλά ὁ κύριος κακία καί ἀδικία · οὗτος δέ εἰμί ὁ μετά προαίρεσις ὁ ἑκούσιος ἔχω . οὖον γάρ ἅπας ὁ ἑκούσιος μετά ἀδικία . ἐπί πλέω γάρ ὁ ἑκούσιος καί ὁ βοῦς - λανθάνω καί ἐθέλω . κατά συμβαίνω δέ οὐδείς κωλύω μείζων κακός · εἰμί ὁ ἀδικέω οὗτος μή κατά ἄκρος ἀδικία ἀδικέω ἀλλά ὡς ὁ ἑκών μέν οὖον μήv καί προαιρέω . ὁ γάρ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐξεταστικός ὁ τέχνη . ὁ δέ μείζων κακός πρόσκειμαι οἱονεί ὁ ἀδικέω τις ὑπερλυπέομαι κατασφάζω ἑαυτοῦ . ἀλλά πλευρῖτις . καίτοι δύναμαι ποτός κατά συμβαίνω ὁ πρόσπταισμα μείζων γίγνομαι κακός . ὁ γάρ προσπταίω καί καταπίπτω καί διά οὗτος λαμβάνω ὑπό ὁ πολέμιος κατά συμβαίνω † μετά ἀδικία φρήν , ἐν μείζων κακός γίγνομαι διά ὁ πρόσπταισμα . ὁ δέ * * * τίς δήω ἢ πλέω * * * οὐκοῦν καί ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἀγαθός καί κακός διαλαμβάνω καί κριτής εἰμί καί τεχνίτης ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός φύσις φευκτός ἀπλόος μείζων κακός λέγω ὁ ὁ μέν οἰκεῖος φύσις μικρός . δύναμαι δέ ποτός κατά συμβαίνω γίγνομαι μείζων κακός . κατά μεταφορά δέ καί ὁμοιότης εἰμί . | δοκέω διά οὗτος μνημονεύω καί δείκνυμι , ὅτι ὁ οὕτως λέγω Δίκαιος κατά μεταφορά τε λέγω καί οὖον κύριος διά ὁ ὁ δικαιοσύνη ὁρίζω ἐν ὁ ἰδιοπραγία ὁ ὁ Ψυχή μέρος . λέγω δέ οὗτος Πλάτων . οὖον πᾶς δέ Δίκαιος . οὖον γάρ ὁ πολιτικός καί κύριος λέγω , ἀλλά ἤτοι ὁ δεσποτικός , ὅς οὖον , φημί , ἐν ὁ κύριος Δίκαιος ἀριθμέω . οὖον γάρ εἰμί τίς Δίκαιος οἰκέτης πρός δεσπότης , καθώς ἀνώτερος εἴρω . ἀλλά ὁ δεσποτικός . μείζων κακός . ἐφίστημι ἄξιος , πῶς οὗτος εἰμί ἄν ἀληθής . πᾶς γάρ καί ὁ μέγας βλάβη μικρός εἰμί ἀδικία κατά ὅς ἀδικέω ὁ ἀδικέω . ἢ οὗτος εἰμί , ὅταν ὁ ἀδικέω εἰς κακία καί ὠμότης ἐξέχω λέγω πόθος ὁ ὁ ἀδικέω πολύς καί ἀνήκεστος ποιέω κακός , ὡς ἤδη τις ἀδικέω ὑπό τίνω εἰς λῃστεία μεταβάλλω καί δράω ὁ ὠμός καί ἄδικος καί τελευταῖος αὐτός λαμβάνω ἀνασκολοπίζω . ἐν οὗτος γάρ ὁ ἀδικέω κατά συμβαίνω μείζων κακός εἰμί † ὁ ἀδικέω αὐτός ὁ ἀδικέω , εἰμί γε πρός ὁ ὁ κακία ἐπίτασις , ὅς ἔχω διά ὁ ἀδικέω , πρόσειμι καί ὁ εἰς ὁ σῶμα κόλασις τε καί κακία καί ὁ ἐκ ἀρχή βλάβη . ἐν οὗτος γάρ ὁ λόγος Ζεύς - ἵστημι ὁ λόγος ἔχω μέρος ὁ Ψυχή πρός ὁ ἄλογος . ὁ μέν γάρ λόγος ἔχω ὁ Ψυχή , ὁ δέ ἄλογος · τοιοῦτος δέ ἔχω διάστασις ἀπό ἀλλήλων , ὡς εἰμί κατά φύσις ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ ἄρχω . οὗτος δέ ὁ δίκαιος φημί ἢ δεσποτικός ἢ οἰκονομικός . εἰς γάρ οὗτος ἀποβλέπω - Ποῦσι δοκέω εἰμί ὁ πρός ἑαυτοῦ Δίκαιος εἰμί τίς ἢ ἄδικος . Δίκαιος μέν γάρ , ὅταν ὁ μέν φύω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή ἔχω , ὁ δέ ἄρχω , ὅταν δέ ἀνάπαλιν γίγνομαι καί ἄρχω μέν ὁ ἄλογος , ἄρχω δέ ὁ λογικός , ἀδικία · ὡς ἄν ὁ δοῦλος ὁ δεσπότης ἄρχω . ἐν γάρ ὁ ἀκρατής ὁ ὁ προερέω μέρος ἀδικία , ὡς ἐν ὁ ἐγκρατής καί σώφρων ὁ ὁ αὐτός οὗτος δικαιοσύνη . ὑπείκω γάρ ὁ πάθος ὁ λόγος ἢ ὁ δεσποτικός Δίκαιος Κῦρι - ὕω , ὡς ἐπί ὁ ἐγκρατής , ἢ ὁ οἰκονομικός διατάσσω καί ὁ ἀγαθός παραχωρέω , ὡς ἐπί ὁ σώφρων εἰμί ὁράω .