eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1858
ἐν ἀλλοτρίῳ γοῦν ὄντα τε μυρόμενον τε ἠσθαι . ἐπὶ κάκων , ὡς καὶ προεγράφη , πενημέναι ἀκριτον αἰεὶ λόγοι δὲ ταῦτα οἷοι παρὰ πολυπαθῶς ἀλήτου λέγεσθαι · ἴσως δὲ ποτε καὶ τὰ ἐφεξῆς , ἤγουν τὸ , μὴ τίς μοι διμῶν νεμεσήσεται , ἢ σὺ γ’ αὐτή . φῆ δὲ δακρυπλῶν βεβαρήσθαι με φρένας οἴνῳ , τοιούτω δάκρυσιν πλῆθαι διὰ τὸ ἐξ οἴνου βάρος , ἢ καὶ ἄλλως εἰπεῖν ἀσπίστειρον , μὴ τις εἴποι διὰ δακρύων πλῶειν , ἤγουν πλεῖν με ἱμαρτον ὄντα οἴνου βάρε , ὡς εἰ καὶ ναῦς οἰνοφόρος , εἴπουν οἰνο - βαρής , πλῶει δι’ ὕδατος . οὐκ ἀκομῶν δὲ οὐδ’ ἐκεῖνο εἰπεῖν , ὡς Ἡρόδοτος μὲν φησιν , οἴνου κατιόν - τος ἀναπλῶειν ἐπεα , διὰ τὸ πολυλόγους εἶναι τοὺς ἐν μέθῃ . Ὁμηρος δ’ ἐνταῦθα , ὅθεν καὶ Ἡρόδοτος τὸν λόγον ἴσως μεθεῖλκυσε , δεξιῶς ἐνέφηνεν , ὡς ἄρα οἴνου κατιόντος ἐπιπολάζουσι δάκρυα , ὡς εἰ τινος βαρέος σώματος ἐμπεσόντος ὑδροδόχῳ ἀγγείῳ , ἐπιπο*λάζον τὸ πρῶην ὑγρὸν ἐκχέεται . Ἰστέον δὲ ὅτι Ἠριελόπη μὲν εὐθ’ ἔφη πον χλεῖος τὸ τοῦ Ὀδυσσέως καὶ ” Ἑλλάδα καὶ μέσον ” Ἄργος . ὁ δὲ ῥήτωρ Ὀδυσσεὺς ἐνταῦθα εἰς κρείττον ἡξήσε τὰ τῆς γυναικός , οὐχ’ ὡς γυναῖκα ἐπανεύσας , ἀλλ’ ὡς ἄνδρα βασιλέα ἐκαίρετο . Ὅρα δὲ καὶ ὡς οὐκ ἠρέσθη βασιλῆς εἰπὼν , βασιλεύς γὰρ καὶ ὁ πικρὸς ” Ἐχετος , ἀλλὰ προσέθετο ἀμήμονος . ἐπεὶ οὐδὲ τοῦτο μέγα , καὶ γὰρ ἀμήμων καὶ Ἀγ - σθος καὶ ἔτεροι , φαῦλοι μὲν ἄλλως , ἀμωμοὶ δὲ , κατ’ ἀνδρίαν ἢ γένος ἢ τι τοιούτον , ἐπῆγαγε καὶ τὸ , ὅς τε θεοῦδης . εἰ δὲ εἰς ταυτὸν ἦκει ἀμήμων καὶ θεοῦδης · λέγεται δὲ τὸ θεοῦδης ὡς περ καὶ τὸ θεοει - δὴς οὐκ ἐπ’ αὐτοῦ θεοῦ , ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ὁμοιότος θεῷ · καλῶς ἄρα σεσημείωται ὑπὸ τῶν παλαιῶν , ὅτι τὸ ἀμήμων προσώποις μόνοις ἡρωϊκοῖς ἐπιτίθεται , ἤγουν θνητῶν ἐνδόξων ἀνθρώπων ἐστιν ἐπίθετον . Ση - μειῶσαι δὲ καὶ ὅτι εἰπὼν τ βασιλῆς ἀμήμονος οὐκ ἐπῆγαγεν ἀκολούθως τὸ , ἢ τοῦ δείνος , ὁ περ ἔχρην τὸ γὰρ ἀκόλουθον τοιούτων · ἢ γὰρ σοὶ κλεος εὐθ’ καὶτὰ ἢ βασιλέως ἢ τοῦδε τινὸς ἐνδόξου . ὁ δὲ οὐ ποιεῖ οὕτως , ἀλλ’ ἀρχεται εἰπὼν τὸ , ἢ βασιλῆς . αἴτιον δὲ τῆς ἐλλείψεως οὐ μόνον ὁ σχεδιασμὸς , ἀλλὰ καὶ ὅτι βασιλεὶ ἀγαθῷ εἰκάσας τὴν Ἠριελόπην εἰς μῖζον μὲν πρόσωπον * ἀναβῆναι οὐκ ἔχει , εἰς ἐλατ - τον δὲ κατελθεῖν ὀκνεῖ διὰ τὸ ἄτεχνον . εἰ δὲ ἦν εἰπεῖν , ὡς τέ τευ ἢ βασιλῆς ἀμήμονος ἢς θεοῖο , ἀλλὰ τοῦτο μέγα κρίνας καὶ οὐδὲ ἐξω κολακείας ἀκαίρου ἀρῆκε μὲν οὕτω ποιῆσαι , ἠγάπησε δὲ παραμίξει τῷ ἀγαθῷ βασιλεὶ τὸν θεὸν ἐν τῷ , ὅς τε θεοῦδης . Τὸ δὲ , ἀνθρώσιν ἐν πολλοῖς καὶ ἱρθί - μοις , διὰ τοὺς μικροβασιλεῖς κείναι διασταλτικῶς , ἵνα καὶ εὐνυκρίοντι ἄνακτι τὴν Ἠριελόπην εἰκάσῃ . ἐπὶ δὲ καὶ ἄλλως , διαστολή ἐστι τὸ ῥηθὲν πρὸς βασιλέα πολλῶν μὲν ἄρχοντα , οὐκ ἱρθίμων δὲ , καὶ πρὸς ἄρχοντα μὲν ἐν ἀνδρείοις , ὀλίγοις δὲ , ὡς κρείττονος τῶν λοιπῶν ὄντος τοῦ καὶ ἐν πολλοῖς καὶ ἱρθίμοις ἀνάσσοντος , ἐπὶ δὲ καὶ ἀγαθοῖς , ὡς δηλοῖ τὰ ἐπαγόμενα καλὰ . ὧν δή πάν - των αἴτιον ἡ εὐδίκη καὶ εὐηγεσία τοῦ βασιλεύοντος . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι τὸν τὰς εὐδίκιας ἄνχοντα , τουτέστι τιμῶντα , Ἡσιόδος εὐδύκην , ὁ ἐστιν εὐθυδικην , φησὶ . τῇ δὲ εὐδίκιᾳ δήλον ὡς ἀντίκειται ἡ ἀδικία , κακοδίκη τις οὖσα . Οἱ δὲ πυροὶ καὶ αἱ κριθαὶ καὶ τὰ λαιπὰ συνεισάγουσι σπόρμα , ὡς καὶ τοῖς μήλοις πᾶν θρέμμα νῦν συνεισφέρεται . Τὸ δὲ βριθὺν καρπῷ τὴν πολλὴν εὐθη - νίαν τῶν δρυκάφρων δηλοῖ . Τὸ δὲ ἐμπέδα διαστέλλει τὴν ἀγαθὴν γέννησιν τῶν μήλων πρὸς τὰ ἀμβλοῦμενα . ἐκεῖνα γὰρ * πίπτει νεκρά , καὶ οὐχ’ οἷα περὶ γῆν πεσόντα ἔπα ἐμπέδα στάντα ὑποσαρ - πᾶν . Τὸ δὲ παρέχει ἰχθὺς ἀντὶ τοῦ ἐγγὺς ἔχει , ὡς πολλαχοῦ φαίνεται , τουτέστιν ἄγει ἐγγὺς χάρων ἄγρος καὶ οὐκ ἀπάγει πρὸς ἄβυσσον , ἢ καὶ ἄλλως μακράν . Εὐηγεσία δὲ ἡ εὐαρχία ἐκ τοῦ ἡγῶ ἡγέσω , ἐξ οὗ καὶ ὁ ἡγεμών · ὅθεν καὶ εὐαρχος λέξας βασιλικὴ παρὰ Λυκόφρονι ἐν τῷ , εὐάρχῳ μίλῳ , ἤγουν χρυσίφῳ βασιλικῷ . ἔοικε δὲ γράφειν τινὰς καὶ εὐηγεσίας . διὸ παρασημειοῦνται οἱ παλαιοί , ὅτι καλῶς λέγουσιν οἱ σὺν τῷ ὁ γράφοντες . Τὸ δὲ ἀρετῶν ἀντὶ τοῦ εὐδαμονοῦντος , ἵνα λέγῃ , ὡς καὶ προσδεδύσται , ἀρετὴν ἐν * τούτῳ τὴν ἐξ ἀπασῶν συγχρότησιν . Τὸ δὲ , τὰ μὲν ἄλλα μεταλλά , σχήματί τε ἠτοριχῆς ἔοικεν ἀντιστροφῆς καὶ μάλιστα παρήχησιν ἔχει καιρίαν καὶ ἀνεπιτήδευτον . ὑπο - λαλεῖ δὲ καὶ ἐτυμολογίαν τοῦ μεταλλῶν τὴν ἐν ἄλλοις ῥηθεῖσαν . Τὸ δὲ μύρεσθαι ὅτι πρω - τότυπόν ἐστι τοῦ μορμύρειν καὶ ὅτι ποιοῦν ἤχον καταφορᾶς δακρύων ἢ λέξις δηλοῖ , ἐφρόθη καὶ ἄλλα - χοῦ σαφέστερον . Ὅτι ἐπανεύσαντος Ὀδυσσέως , ὡς ἐφρόθη , τὴν Ἠριελόπην λαλεῖ αὐτὴ πολλὰ τῶν φθασάντων ἐν ἄλλοις λεχθήναι . καὶ τῶς λέγει , ὅτι ἐμὴν ἀρετὴν εἴδός τε δέμας τε ὤλισε θεός , καὶ τὰ ἐξῆς ἐν στίχοις ἐξ , ὡς προ*λαβοῦσα ἐλάλησε πρὸς Ἀντίνοον , εἶτα ἐνδεικνυμένη τὰ καὶ ἐαντὴν καὶ ὅσα μὲν αὐτῇ μηχανήσατο ἐπὶ σωφροσύνῃ , ὅσα δὲ οἱ μνηστῆρες ἀντειργάσαντο διὰ δμωας κἄνας οὐκ ἀλεγοῦσας , ὡς καὶ προεγράφη , αἱ κατεμῆνυν αὐτοῖς τὰ δεσποτικὰ βουλεύματα , ἐπιθέται τὰ κατὰ τὸν ἱστόν . ἐνθὰ τῆθησιν ὁ ποιητὴς οὐκ ὀλίγα ἐπὶ ἐκ τῶν ἐν τῇ βῃτα βαρβόδις καμιόνων περὶ τοῦ ἱστοῦ β' , λέγει δὲ τι καὶ περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μνηστήρων , ὡς ἐκ Λουλιχίου τε καὶ Σάμης καὶ Ζακύνθου καὶ αὐτῆς Ἰθάκης ἠθροισμένων . οἱ με , φησίν , δεκαζο - μὴνη μινὸν*ται , τρύχουσι δὲ οἶκον . διὸ οὔτε ξένων ἐμπάζομαι , οὐδ' ἱκετάων , οὔτε τι κηρύκων , οἱ δημιοεργοὶ ἔασιν , ἀλλ' Ὀδυσηὰ ποθεῦσα φίλον κατατήκομαι ἥτορ . οἱ δὲ γάμων σπεύδουσιν , ἐγὼ δὲ δόλους τολυπεύω . ἄλλους τὲ τινας , ὡς εἰκός , καὶ τὸν περὶ τοῦ γάρους , ὃν θεὸν αὐτῇ ἐμπνεύσει φρεσὶ λέγει . ὁ καὶ ἐπελέασα ὑπ' ἀνύγης , καθὰ καὶ προσδηλώθη , καὶ νῦν δὲ αὐθὶς αὐτὴ εἶπεν ἡ καμοῦσα νῦν οὐτ' ἐκφεγγείν , φησὶ , δύναμαι γάμων , οὔτε τινὰ ἄλλην μῆτιν εὑρίσκω , μᾶλα δ' ὀτρύνουσι τοκῆς γήμασθαι , ὡς καὶ προῖστορήθη . ἀσχαλάδ δὲ παῖς βίοντον*κατεδόντων γινώσκων , ὅ ἐστι φρονῶν καὶ εἰδὼς οἷα γίνεται κακά . οὐ καὶ ἐπανον ἐπιθῦσα φησίν · ἥδη γὰρ ἄνηρ οἷός τε μάλιστα οἶκον κήδεσθαι οὐκ ἐκ τοῦ ἀπλῶς , ἀλλὰ ὡς τε Ζεὺς κῦδος ἢ ὀλβον δπάζει . ταῦτα δὲ τὰ τῆς γυναικὸς ὀτρύνει τὸν Ὀδυσεὰ κατὰ Ὀμηρικὴν δεινότητα ποιήσαι τάχιον τὴν ἐπὶ τῷ ξορῷ ἐπεξέλευσιν . ἥδη γὰρ , ὁ φασιν , ἐπὶ ξυροῦ ἄκμης τὰ πράγματα . ὁ δὲ καὶ ποιήσει αὐρίον ἐξ ἀνάγκης ὁ Ὀδυσεύς , οὐ γὰρ ἐστιν ἐτι καιρὸς ἀναβάλλεσθαι . Ἰστέον δὲ ὅτι το , μᾶλα δ' ὀτρύνουσι τοκῆς , διασαφητικόν ἐστι τοῦ , οἱ δὲ γάμων σπεύδουσιν , ὁ περ ἄνωτέρω κείται . ἐκεῖνο γὰρ ἀσαφές , ὡς οἷς περὶ μόνων τῶν μνηστήρων εἰρήσθαι δοκοῦν . Ἐπὶ ἱστέον καὶ ὡς ἀρίστα ἡ γυνὴ ἐπιθέται τὰ αἴτια , δι' ὧν ἐν στενῷ κατακλείεται . αὐτὴ μὲν γὰρ οὐκέτι μῆτιν εὑρίσκει ἐκφυγεῖν τὸν γάμον , οἱ δὲ τοκῆς ὀτρύνουσι γήμασθαι . καὶ οὐδὲ ὁ παῖς ἄνεκτός , ἀσχαλλων ἀφ' οὗ ὁ οἶκος δασπα - νάται . διὸ ἀνάγκη γενέσθαι γάμων . Ὅσα δὲ καὶ ὅτι δημιοεργοὶ οὐ μόνον μάντις καὶ ἱατροὶ καὶ τέχνης οἱ προύρηθέντες , ἀλλ' ἰδοὺ ἐνταῦθα καὶ οἱ κήρυκες . ὧν οὐδ' αὐτῶν ἐμπάχεσθαι ἡ Πηνελόπη φησίν , οἷα παρ' οὐδὲν τιθε*μένη καὶ τὰ τοῦ δήμου , ἐνὸς δὲ μόνου γινομένη , τοῦ τὸν Ὀδυσε - σέα ποθεῖν . Ἰστέον δὲ ὅτι δημιοεργοὶ οὐ μόνον οἱ ἠγητέες ἐλέγοντο , ἀλλ' ὕστερον καὶ οἱ τὰ πέμματα καὶ τὰς πλακοῦντας ποιούντες , καὶ δηλοῖ αὐτὸ Ἀθήναιος ἐν τῷ , προῦνοοῦντο περμάτων αἱ δημιοεργ - χοὶ γυναῖκες , καὶ ἐν τῷ , καὶ δημιοεργοὶ μέλιτος αἰτεῦσαι σκάρας . ἦν δὲ οὐδὲ παρὰ τοῖς πάλαι δήμιος ὁ αὐτὸς τοῖς ὕστερον . ἐκεῖνος μὲν γὰρ τῷ δήμῳ χρηστός , ὁ δὲ παρὰ τοῖς ἄρσι τῇ τοῦ ξιν μειώσει παρω - νομαζέσθαι δοκεῖ , ὡς σὸν ξημὸς τις ἂν διὰ τὸ τιμωρεῖν . διὸ καὶ ἄνδραγγοι πρὸς διαστολὴν τῶν πάλαι ἀρχαίων δημίων ἐκαλοῦντο , ὡς ἄνδρας ἄρχοντες , οὐ μὴν δήμον ὀφελούντες κατὰ τοὺς ἀρχαίους . κατὰ δὲ τὴν σύνθεσιν τῶν Ὀμηρικῶν δημιοεργῶν ἔρη καὶ ὁ κομιζὸς τὰ δημιοῦπρατα . Σημεῖωσα δέ , ὡς λέξις αὐτὴ ταπεινή , ἡ τοῦ δημιοεργοῦ δηλαδή , καὶ θεῖα εὐμεθόδως γίνεται παρὰ τοῖς δημιοεργῶν τοῦ κόσμου τὸ θεῖον εἰποῦσι . τοιούτων δὲ σὺν ἄλλοις πολλοῖς καὶ τὸ τὸν κόσμον σκάφος εἰπεῖν οὕτως ἢ ἄλλως περιεγόμενον . ὁμοιον δὲ τι καὶ τὶ , ἀστραπὰς ἐκπυρομενίας νεφῶν φάναι . καὶ ὁ πυρὴν γὰρ τὸ φανλὸτατον εἰς μέριστον ἐπταῦθα ὑφρωται τῇ τροπῇ . Ἐν δὲ τῷ , Ὀδυσηὰ ποθεῦσα φίλον κατατήκομαι ἥτορ , ἀμφίβολον εἰτε πρὸς τὸν Ὀδυσεὰ εἰτε πρὸς τὸ ἥτορ κολλητέον τὸ φίλον . Περὶ δὲ τοῦ τολυπεύειν ἰκανῶς ἀλλαχοῦ προδηλώτα . Τὸ δέ , ἐμπνεῦσι θεὸν φρεσὶ , φιλοσόφως δηλοῖ τὸ , τὰ κατ' ἀνθρώπους θεοῖστρον γινέσθαι . Τὸ δέ , ἥδη γὰρ ἄνηρ οἷος οἶκον οἴζου κήδεσθαι , ἐπανεκτικώτατον τοῦ , ἥδη παῖς τοῖος Ἀπόλλωνός γε ἐχπεται ἐξής . Ὑπάζειν δὲ οὐ μόνον τὸ παρέχειν , ὡς καὶ νῦν , ἀλλ' ἐστιν ὅτε καὶ τὸ διώκειν . Ὅτι ἐξέ - φηγε μὲν , σκε εἰκός , Ὀδυσεὺς εἰπεῖν ὡς ἠρωτήθη , τίς καὶ πόθεν καὶ τίνων ἐστιν . ἡ δὲ Πηνελόπη ἐγκαιται καὶ οὐκ ἀφήσιν αὐτὸν μὴ εἰπεῖν , ἀλλ' ἐντρέπουσα τὸν ῥήτορα ἐκ τῶν κατ' αὐτὴν λέγει μονο - νονχί · ὡς ἐπὶ παρ ἐμὸ πολύτεκνος οὖσα ἐξεθέρμην τὰ κατ' ἐμέ , οὕτως ἂν καὶ αὐτὸς ποιήσης , καὶ οὐ - δὲν σε ὀνήσει πρὸς τὸ συγγεῖν , εἰ πολλὰ ἐπαθες . φησίν οὖν · ἀλλὰ καὶ ὡς μοι εἴπε τεῶν γένος ὁπόσ - θεν ἐσοι · οὐ γὰρ ἀπὸ δρυὸς ἐσοι παλαιμάτου , ἢ παλαιμάχου , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι δηλοῦται , οὐδ' ἀπὸ πέτρας . καὶ Ὀδυσεὺς δευτὸς ὡς οὐχ' ἴκων λαλήσει , φησὶ γὰρ , οὐκέτ' ἀπολιξέμε , ἢ καὶ δι' ἰνὸς ἢ ἀπολιξέμε , τὸν ἐμὸν γόνον ἐξερέουσα , διηγήσεται καὶ πρὸς αὐτὴν τὰ Κρητικὰ ψευδή ,
Lemmas: ἐν ἀλλότριος γοῦν εἰμί τε μύρω τε ἀείδω . ἐπί κακός , ὡς καί προγράφω , πνέω ἄκριτος ἀεί λόγος δέ οὗτος οἷος παρά πολυπαθῶς ἀλήτης λέγω · ἴσως δέ ποτός καί ὁ ἐφεξῆς , ἤγουν ὁ , μή τίς ἐγώ Δίμων νεμεσάω , ἢ σύ γε αὐτός . φημί δέ δακρυπλοος βαρέω ἐγώ φρήν οἶνος , τοιοῦτος δάκρυ πλήθω διά ὁ ἐκ οἶνος βάρος , ἢ καί ἄλλως εἶπον ασπιστειρος , μή τις εἶπον διά δάκρυ πλέω , ἤγουν πλέω ἐγώ ἱμαρτον εἰμί οἶνος βᾶρος , ὡς εἰμί καί ναῦς Οἰνοφόρος , ἰπόω οίνος - Βαρής , πλέω διά ὕδωρ . οὐ ἀκομῶν δέ οὐδέ ἐκεῖνος εἶπον , ὡς Ἡρόδοτος μέν φημί , οἶνος κατέρχομαι - ὅς ἀναπλώω ἔπος , διά ὁ πολύλογος εἰμί ὁ ἐν μέθη . Ὅμηρος δέ ἐνταῦθα , ὅθεν καί Ἡρόδοτος ὁ λόγος ἴσως μεθέλκω , δεξιός ἐμφαίνω , ὡς ἄρα οἶνος κατέρχομαι ἐπιπολάζω δάκρυ , ὡς εἰμί τις βαρύς σῶμα ἐμπίτνω ὑδροδόχος ἀγγεῖον , ἐπιπολάζω ὁ πρώην ὑγρός ἐκχέω . ἰστέον δέ ὅτι Ἠριελόπη μέν εὐθύς φημί πως χλεῖος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς καί ” Ἑλλάς καί μέσος ” Ἄργος . ὁ δέ ῥήτωρ Ὀδυσσεύς ἐνταῦθα εἰς ἀγαθός ἥκω ὁ ὁ γυνή , οὐ ὡς γυνή πανεύω , ἀλλά ὡς ἀνήρ βασιλεύς εκαιρετος . Ὅρας δέ καί ὡς οὐ ἀρέσκω βασιλεύς εἶπον , βασιλεύς γάρ καί ὁ πικρός ” Ἔχετος , ἀλλά προστίθημι ἀμήμονος . ἐπεί οὐδέ οὗτος μέγας , καί γάρ ἀμήμων καί ἀγ - σθος καί ἔτερος , φαῦλος μέν ἄλλως , άμωμος δέ , κατά ἀνδρεία ἢ γένος ἢ τίς τοιοῦτος , ἐπάγω καί ὁ , ὅς τε θεουδής . εἰμί δέ εἰς τατός ἥκω ἀμήμων καί θεουδής · λέγω δέ ὁ θεουδής ὡς περ καί ὁ θεόω - δήω οὐ ἐπί αὐτός θεός , ἀλλά ἐπί ὁ ὅμοιος θεός · καλῶς ἄρα σημειόω ὑπό ὁ παλαιός , ὅτι ὁ ἀμήμων πρόσωπον μόνος ἡρωϊκός ἐπιτίθημι , ἤγουν θνητός ἔνδοξος ἄνθρωπος εἰμί ἐπίθετος . σός - μειόω δέ καί ὅτι εἶπον τ βασιλεύς ἀμήμονος οὐ ἐπάγω ἀκόλουθος ὁ , ἢ ὁ Δεῖνος , ὁ περ χρή ὁ γάρ ἀκόλουθος τοιοῦτος · ἢ γάρ σύ κλέος εὐθύς Κάιτα ἢ βασιλεύς ἢ ὅδε τις ἔνδοξος . ὁ δέ οὖον ποιέω οὕτως , ἀλλά ἀρχω εἶπον ὁ , ἢ βασιλεύς . αἴτιος δέ ὁ ἔλλειψις οὖον μόνος ὁ σχεδιασμός , ἀλλά καί ὅτι βασιλεύς ἀγαθός εἰκάζω ὁ Ἠριελόπην εἰς μίζος μέν πρόσωπον * ἀναβαίνω οὐ ἔχω , εἰς ἐυτς - ὁ δέ κατέρχομαι ὀκνέω διά ὁ ἄτεχνος . εἰμί δέ εἰμί εἶπον , ὡς τε τις ἢ βασιλεύς ἀμήμονος εἶμαι θεός , ἀλλά οὗτος μέγας κρίνω καί οὐδέ ἐξω κολακεία ἄκαιρος ἀρκέω μέν οὗτος ποιέω , ἀγαπάω δέ παραμείγνυμι ὁ ἀγαθός βασιλεύς ὁ θεός ἐν ὁ , ὅς τε θεουδής . ὁ δέ , ἀνθρώσιν ἐν πολύς καί ἱερίς - Μοίς , διά ὁ μικροβασιλεύς ἐκεῖνος διασταλτικός , ἵνα καί ευνυκριειμι ἄναξ ὁ Ἠριελόπην εἰκάζω . ἐπί δέ καί ἄλλως , διαστολή εἰμί ὁ ἐρώ πρός βασιλεύς πολύς μέν ἄρχω , οὐ ἱρθίμων δέ , καί πρός ἄρχω μέν ἐν ἀνδρεῖος , ὀλίγος δέ , ὡς ἀγαθός ὁ λοιπός εἰμί ὁ καί ἐν πολύς καί ἱρθίμοις ἀνάσσω , ἐπί δέ καί ἀγαθός , ὡς δηλόω ὁ ἐπάγω καλός . ὅς δή πᾶς - ὁ αἴτιος ὁ Εὐδίκη καί εὐηγεσία ὁ βασιλεύω . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ ὁ εὐδικία ανχοειντα , τουτέστι τιμή , Ἡσίοδος εὐδύκην , ὁ εἰμί εὐθυδίκης , φημί . ὁ δέ εὐδικία δῆλος ὡς ἀντίκειμαι ὁ ἀδικία , κακοδίκη τις εἰμί . ὁ δέ πυρός καί ὁ κριθή καί ὁ Λαίπα συνεισάγω σπορμαʹ , ὡς καί ὁ μῆλον πᾶς θρέμμα νῦν συνεισφέρω . ὁ δέ βριθύς καρπός ὁ πολύς εὐθής - νία ὁ δρυκαφρος δηλόω . ὁ δέ ἔμπεδος διαστέλλω ὁ ἀγαθός γέννησις ὁ μῆλον πρός ὁ ἀμβλέω . ἐκεῖνος γάρ * πίπτω νεκρός , καί οὐ οἷος περί γῆ πίπτω επά ἔμπεδος ἵστημι ὑποσαίρω - πᾶς . ὁ δέ παρέχω ἰχθύς ἀντί ὁ ἐγγύς ἔχω , ὡς πολλαχοῦ φαίνω , τουτέστιν ἄγω ἐγγύς Χάρων ἀγρός καί οὐ ἀπάγω πρός ἄβυσσος , ἢ καί ἄλλως μακρός . εὐηγεσία δέ ὁ εὐαρχία ἐκ ὁ ἡγός ἡγέομαι , ἐκ ὅς καί ὁ ἡγεμών · ὅθεν καί Εὔαρχος λέγω βασιλικός παρά Λυκόφρων ἐν ὁ , εὔαρχος μῖλος , ἤγουν χρυσίφῳ βασιλικός . ἔοικα δέ γράφω τις καί εὐηγεσία . διό παρασημειόομαι ὁ παλαιός , ὅτι καλῶς λέγω ὁ σύν ὁ ὁ γράφω . ὁ δέ ἀρετή ἀντί ὁ εὐδαμονοῦντος , ἵνα λέγω , ὡς καί προσδύνω , ἀρετή ἐν * οὗτος ὁ ἐκ ἀπασάω συγχροος . ὁ δέ , ὁ μέν ἄλλος μεταλλάω , σχῆμα τε ητοριχεω ἔοικα ἀντιστροφή καί μάλιστα παρήχησις ἔχω καίριος καί ἀνεπιτήδευτος . ὑπο - λαλέω δέ καί ἐτυμολογία ὁ μεταλλάω ὁ ἐν ἄλλος εἴρω . ὁ δέ μύρω ὅτι πρωΐ - τοτυπος εἰμί ὁ μορμύρω καί ὅτι ποιέω ἦχος καταφορά δάκρυ ἢ λέξις δηλόω , φέρω καί ἄλλος - χόω σαφής . ὅτι2 πανεύω Ὀδυσσεύς , ὡς φέρω , ὁ Ἠριελόπην λαλέω αὐτός πολύς ὁ φθάνω ἐν ἄλλος λέγω . καί Τῶς λέγω , ὅτι ἐμός ἀρετή εἶδος τε δέμας τε ὄλλυμι θεός , καί ὁ ἑξῆς ἐν στίχος ἐκ , ὡς προλαμβάνω λαλέω πρός Ἀντίνοος , εἶτα ἐνδείκνυμι ὁ καί ἐαντὴν καί ὅσος μέν αὐτός μηχανάω ἐπί σωφροσύνη , ὅσος δέ ὁ μνηστήρ ἀντιλέγω διά δμῳή Κάνας οὐ ἀλέγω , ὡς καί προγράφω , ὁ καταμηνύω αὐτός ὁ δεσποτικός βούλευμα , ἐπιθέτης ὁ κατά ὁ ἱστός . ἔνθα τίθημι ὁ ποιητής οὐ ὀλίγος ἐπί ἐκ ὁ ἐν ὁ βῆτα βαρβόδις καμιονος περί ὁ ἱστός βε , λέγω δέ τίς καί περί ὁ ἀριθμός ὁ μνηστήρ , ὡς ἐκ λουλιχιος τε καί Σάμη καί Ζάκυνθος καί αὐτός Ἰθάκη ἀθροίζω . ὁ ἐγώ , φημί , δεκάζω - μήνη μινὸν*ται , τρύχω δέ οἶκος . διό οὔτε ξένος ἐμπάζομαι , οὐδέ Ἱκετάων , οὔτε τίς κῆρυξ , ὁ δημιουργός εἰμί , ἀλλά Ὀδυσσεύς ποθέω φίλος κατατήκω ἦτορ . ὁ δέ γάμος σπεύδω , ἐγώ δέ δόλος τολυπεύω . ἄλλος τε τις , ὡς εἰκός , καί ὁ περί ὁ γάρος , ὅς θεός αὐτός ἐμπνέω φρήν λέγω . ὁ καί ἐπιλήθω ὑπό ανυγη , καθά καί προσδηλόω , καί νῦν δέ αὐθίς αὐτός εἶπον ὁ κάμνω νῦν οὐ ἐκφέγγω , φημί , δύναμαι γάμος , οὔτε τις ἄλλος μῆτις εὑρίσκω , μῆλον δέ ὀτρύνω τοκεύς γαμέω , ὡς καί προΐστημι . ἀσχαλάδ δέ παῖς βίοντον*κατεδόντων γιγνώσκω , ὅς εἰμί φρονέω καί εἰδοί οἷος γίγνομαι κακός . οὖον καί ἐπάνειμι ἐπιθύω φημί · ἥδη γάρ ἀνήρ οἷος τε μάλιστα οἶκος κήδω οὐ ἐκ ὁ ἀπλόος , ἀλλά ὡς τε Ζεύς κῦδος ἢ ὄλβος δπάζει . οὗτος δέ ὁ ὁ γυνή ὀτρύνω ὁ Οδυσέα κατά Ὀμηρικός δεινότης ποιέω τάχα ὁ ἐπί ὁ ξορῷ ἐπεξέλευσις . ἥδη γάρ , ὁ φημί , ἐπί ξυρόν ἀκμή ὁ πρᾶγμα . ὁ δέ καί ποιέω αὔριον ἐκ ἀνάγκη ὁ Ὀδυσσεύς , οὖον γάρ εἰμί ἔτι καιρός ἀναβάλλω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , μῆλον δέ ὀτρύνω τοκεύς , διασαφητικός εἰμί ὁ , ὁ δέ γάμος σπεύδω , ὁ περ ανωτέρω κεῖμαι . ἐκεῖνος γάρ ἀσαφής , ὡς ὅς περί μόνος ὁ μνηστήρ εἴρω δοκέω . ἐπί ἰστέον καί ὡς ἀγαθός ὁ γυνή ἐπιθέτης ὁ αἴτιος , διά ὅς ἐν στενός κατακλείω . αὐτός μέν γάρ οὐκέτι μῆτις εὑρίσκω ἐκφεύγω ὁ γάμος , ὁ δέ τοκεύς ὀτρύνω γαμέω . καί οὐδέ ὁ παῖς Ἄνεκτος , ἀσχαλάω ἀπό ὅς ὁ οἶκος δασπα - νάω . διό ἀνάγκη γίγνομαι γάμος . ὅσα δέ καί ὅτι δημιουργός οὖον μόνος μάντις καί ἰατρός καί τέχνη ὁ προλέγω , ἀλλά ἰδού ἐνταῦθα καί ὁ κῆρυξ . ὅς οὐδέ αὐτός ἐμπήγνυμι ὁ Πηνελόπη φημί , οἷος παρά οὐδείς τίθημι καί ὁ ὁ δῆμος , εἷς δέ μόνος γίγνομαι , ὁ ὁ Ὀδυσε - Σέα ποθέω . ἰστέον δέ ὅτι δημιουργός οὖον μόνος ὁ ἠγητέες λέγω , ἀλλά ὕστερος καί ὁ ὁ πέμμα καί ὁ πλακοῦς ποιέω , καί δηλόω αὐτός Ἀθήναιος ἐν ὁ , προνοέω φέρμα ὁ δημιοεργ - χοῦς γυνή , καί ἐν ὁ , καί δημιουργός μέλι αἰτέω Σκάρας . εἰμί δέ οὐδέ παρά ὁ πάλαι δήμιος ὁ αὐτός ὁ ὕστερος . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ δῆμος χρηστός , ὁ δέ παρά ὁ ἄρσις ὁ ὁ Ξιν μειόω πείρω - νομάζω δοκέω , ὡς σός ξημὸς τις εἄν διά ὁ τιμωρέω . διό καί ἄνδραγγοι πρός διαστολή ὁ πάλαι ἀρχαῖος δήμιος καλέω , ὡς ἀνήρ ἄρχω , οὖον μήv δῆμος ὀφείλω κατά ὁ ἀρχαῖος . κατά δέ ὁ σύνθεσις ὁ ομηρικός δημιοεργον ἔρομαι καί ὁ κομίζω ὁ δημιουπρωτος . σημειώνω δέ , ὡς λέξις αὐτός ταπεινός , ὁ ὁ δημιοεργον δηλαδή , καί θεῖον εὐμέθοδος γίγνομαι παρά ὁ δημιοεργον ὁ κόσμος ὁ θέω εἶπον . τοιοῦτος δέ σύν ἄλλος πολύς καί ὁ ὁ κόσμος σκάφος εἶπον οὕτως ἢ ἄλλως περιγίγνομαι . ὅμοιος δέ τίς καί τίς , ἀστραπή ἐκπυρομενίας νέφος φαίνω . καί ὁ πυρή γάρ ὁ φανλὸτατον εἰς μεριστός ἐπταῦθα ὑφοράω ὁ τροπή . ἐν δέ ὁ , Ὀδυσσεύς ποθέω φίλος κατατήκω ἦτορ , ἀμφίβολος εἴτε πρός ὁ Οδυσέα εἴτε πρός ὁ ἦτορ κολλητέον ὁ φίλος . περι δέ ὁ τολυπεύω ἱκανῶς ἀλλαχοῦ προδηλόω . ὁ δέ , ἔμπνευσις θεός φρήν , φιλόσοφος δηλόω ὁ , ὁ κατά ἄνθρωπος θεοιστρος γίνομαι . ὁ δέ , ἥδη γάρ ἀνήρ οἷος οἶκος οἴζω κήδω , ἐπανεκτικώτατον ὁ , ἥδη παῖς τοῖος Ἀπόλλων γε ἐχπεται ἑξῆς . ὑφάζω δέ οὖον μόνος ὁ παρέχω , ὡς καί νῦν , ἀλλά εἰμί ὅτε καί ὁ διώκω . ὅτι2 ἔξω - φηγός μέν , σκῶ εἰκός , Ὀδυσσεύς εἶπον ὡς ἐρωτάω , τίς καί πόθεν καί τίνω εἰμί . ὁ δέ Πηνελόπη ἐγκαίω καί οὐ ἀφίημι αὐτός μή εἶπον , ἀλλά ἐντρέπω ὁ ῥήτωρ ἐκ ὁ κατά αὐτός λέγω μόνος - νονχί · ὡς ἐπί παρά έμο πολύτεκνος εἰμί ἐκτρέφω ὁ κατά ἐγώ , οὕτως εἄν καί αὐτός ποιέω , καί οὖον - δέν σύ ὀνίνημι πρός ὁ συγγίγνομαι , εἰμί πολύς πάσχω . φημί οὖν · ἀλλά καί ὡς ἐγώ εἶπον τεός γένος ὁπόσος - τίθημι ἕννυμι · οὖον γάρ ἀπό δρῦς ἕννυμι παλαιμάτου , ἢ παλαίμαχος , ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω , οὐδέ ἀπό πέτρα . καί Ὀδυσσεύς δευτος ὡς οὐ ἵκω λαλέω , φημί γάρ , οὐκέτι ἀπολείχω , ἢ καί διά ἴς ἢ ἀπολείχω , ὁ ἐμός γόνος ἐξεῖπον , διηγέομαι καί πρός αὐτός ὁ κρητικός ψευδής ,