eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1536
δὲ τῆς ὁπλείας ἄρχον , λέγει ὁ ποιητὴς ὡς ταύτην ἔκρυγε Καλυψὼ τὸν Ὀδυσσέα ποντοπορευόμενον ἐπ’ ἀπιστῶ ἔχοντα , ὁ καὶ ἐποίησεν ἐκεῖνος . Ὅτι δὲ οὐχ’ οἱ ποντοποροῦντες μόνον ἀλλὰ καὶ οἱ πρὸς βαδίζοντες , πρὸς ἄστρα τοῦτο ἐποίουν , δηλοῖ καὶ Σοφοκλῆς . οὐ μὲν ἀλλὰ καὶ ἡ παροιμία τῷ , ἄστρωσι ση - * μαινόμεθα ὁδόν . ἦγον μακρὰν ὁδὸν βαδίζεσθαι καὶ ἄφιμον , ὡς ἀπὸ τῶν πλεόντων . ἐπταῖθα δὲ παρα-δο - πηκτέον εἰς πίστωσιν τῆς ἡρωϊκῆς μονοπολίας , καὶ τι τῶν τῆς ὑστερον γενεᾶς . ἡ γὰρ Παμφύλιος τῶν Ἀττικῶν πόλες , οἷκίαν περιέχει ἐπιχαλκωμένην ἐξ ὁμοίου τρόπου , μονοταντικὴν . ἀπὸ τῆς μὲν γὰρ τῶν τις ἐκείθεν αἰχμάλωτος εἰς τὴν Αἰγυπτίαν ταμιάθη , καὶ ἐτριψεν ἐμαυτοὺς τινὰς ἐκεῖ . ὡς δὲ τὸ τῆς πα - τρὶδος φίλτρον ἔχλει πρὸς τὸν οἴκαδε νόστον , προεποιεῖτο θαλαττεύς ἐκεῖνος εἶναι , καὶ πιστεύεται ἐλπίδα . καὶ γίνεται δοῦλος αὐτῶν . καὶ θεωρεύντων τοὺς δεσπότας , ἀρίστα ἐναλίαν τῷ ἔργῳ πρὸς ἄδειαν . καὶ δὴ συγκερασάμενος τοῖς τε ἄλλοις καὶ ἰστὶν συμμέτρῳ , δράσεται καιροῦ ἐνδιαλελυσα - μένου πύμπιων τε * καὶ διαρξὴ οὐρον . καὶ θάρσος ἀνελκὼν καὶ ἀναπετάσας ἰστὶον εὐτυχῶς,1536 καὶ διακελευσάμενος ἑαυτῷ , τέμνει μακρὰ ἐκεῖνος πελάγη . καὶ εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανασσῶζεται καὶ ἡ θεὰ καὶ οἷα μὴ ἂν ἐπισθῆναι . καὶ τεύθεν ἐπαλλάξας τὸ παλαιὸν ἐπίθετον , εἰς μονοαὐτὴν ἀμείβεται . καὶ ἔχει τὸ ἐκεῖνον χῶρος , ὡς καὶ ἐσώπτη τὸ τοιοῦτον ἐκόντων εἰς εὐτυχίας παρασχεῖν . Ὅτι ἐν τῷ , ἐπταδεκαῖδεκα μὲν πλεῖν ἡμέρα ποντοπορευόντων ὀπτακαδεκάτη δ’ ἐφάνη ὥρα σιωπῶντα γὰρ ἡ Φαῖηξ , ὅτι τ’ ἄχριστον πλεῖ τῷ Ὀδυσσεῖ , ἐμφαίνει ὁ ποιητὴς ἐκποιοῦν τῆς νήσου τῆς Καλυψῶς εἶναι τοσαῦτα νυχθήμερα πλῆν ὁ Ὀδυσσεὺς ἐλαφρῶς καὶ φορῶν πεζομενὸς ἀνέμῳ , μόλις ἥγγισε τῇ τῶν Φαιήκων νήσῳ , καὶ αὐς τοσοῦτον , ὡς τε φαίνεσθαι αὐτῷ τῷ Ὀδυσσεῖ κατὰ τι σμικρότατον . φησὶ γὰρ . εἶδαστο δ’ ὡς ὅτε φύνον ἐν ἡρωϊκῷ πόντῳ . Τὸ δὲ εἶδαστο , ἢ ἀντὶ τοῦ ἐφάνη , ἢν ἢ εὐθὺς πρῶτον οὐδετέρω τὸ ἐπαργόμενον , ἢ ἀντὶ τοῦ ἔδοξε καὶ ἐνόμισεν ὁ Ὀδυσσεύς . ἵνα τὸ ἀρεξῆς , εἰ πρῶτον αἰτιατικῆς . συνηγορεῖ δὲ τῇ πρώτῃ συντάξει τὸ , εἶδαστο γὰρ οἱ πόντον ἐπικλύζει . μὴ οὕτως καὶ μᾶλλον * εὐθὺς . Ἐπταῖθα δὲ οἱ μὲν , ἡνὸν εἶπον , ὅ ἐστι βύσσον , ὡς τὸ , ὑπὸ δ’ ἔστροφο ἰππῶν ῥοός.10 ἵνα λέγῃ ὅτι ἔδοξε βλέπειν ὡς ἡνὸν Ὀδυσσεὺς ἦγον ἀσπίδα ἢ βύσσον ἀπλῶς , περὶ μέσην τὴν θαλασ - σαν ἐρηπωμένην . ἕτεροι δὲ , γράφουσιν ἐρινόν . ὅ ἐστι καρπὸν ἀγρίας συκῆς . τοῦτο δὲ , ἔχῃς ἐστι χλοίου . τὰ τε ἄλλα , καὶ διὰ τὴν βραχύτητα τοῦ καρποῦ . Ἀριστοφῶν δὲ , ἐνὸν γράφει , αὐτὴν τὴν συκὴν . ἵνα φαίνεται τῆλθὼν ἢ νῆσος , ὥσπερ καὶ τοιαύτη τις συκὴ . φασὶ δὲ οἱ παλαιοὶ καὶ ὅτι ἀσσυ - κῶς μὲν , ἐρινὸς λέγεται τὸ δένδρον . οὐδετέρως δὲ , ὁ καρπός . οἱ καὶ ἡ κίρρος φασὶ θηλυκῶς , τὸ φυτόν . τὸ κίρρον δὲ , ὁ καρπός . οἱ δ’ αὐτοί , φασὶ καὶ ὅτι ἡνὸν Ἰλιεῖοι λέγουσι , τὴν ἄχλυν . ἐφάνη γοῦν τῷ Ὀδυσσεῖ , ὡς ἄχλυν ἡ γῆ . αὐ δὲ προὔλαχε ὁ ἐρινὸς τοῦ ἐρινεοῦ ὡς ὁ παρὰ Λυκόφρονι συκός τοῦ συμφροῦ , οὐδ’ ὅστι σταθερῶς γίνεται . μνεία δὲ ἐρινεοῦ , καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι . μηροτέων δ’ ἐπταῖθα καὶ τοῦ εἰπόντος παλαιού , ἢν δ’ αὐτὸς ὁ Φιλόπονος , ὅτι ἐρινὸς μὲν , τὸ δένδρον . ἐρινεὸς δὲ προσαρξυτό - νος , καρπός . Ἐν δὲ τῷ , ἐπταδεκαῖδεκα , τὸ δὲ , ἀντὶ τοῦ δὴ ἐπλύνεσεν ἵνα δάκτυλος γίνεται καὶ μὴ χολιόσῃ τῷ ἐξ ἀρχῆς τυχῶν τὸ μέτρον . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ποντοποροῦν διὰ λεχθὲν κατὰ συνήθειαν , διὰ τὸ ὡς ἐν ποιήσαι καὶ τὸν * τῆς λέξεως . καὶ τὸ , ὥρα σιωπῶντα . μέτρον γὰρ μὴ χορίζοντος , οὐκ ἐφύθη Ἰωνικῶς οὕτω σιωπῶντα . Ὅτι ἐν Σολήμων ὁρῶν ὁ Ποσειδῶν εἶδε τὸν Ὀδυσσέα πλέοντα ἐν τῷ ἐξ Αἰθιόπων ἀνέναι . τῶν ἀνατολικῶν δηλαδή ὡς ἐν τῇ ἀ ἀναφορᾷ ἐφάνη . ὁ γὰρ ἐκ τούτων Αἰθιόπων ἐρχόμενος , διὰ Σολήμων ἔρχεται , ὁρῶν ἀνατολικῶν ὁπωσδήποτε τῷ τῶν Σολήμων ἔθνει . ὁ δὲ γεωγράφος , λέγει ὅτι τὸ , ἐξ Αἰθιόπων ἐνὸν ἐν Σολήμων ὁρῶν , ἴσιν ἴστι τῷ , ἐκ τῶν μεσημβρινῶν τόπων . Σολήμους δὲ φησιν , οὐ τοὺς ἐν Παιονίᾳ λέ*γει ὁ ποιητής , ἀλλὰ πλείστα τινὰς ὁμωνύμους ἐκείνους . ὁ δ’ αὐτὸς γεωγράφος καὶ ἐν τῷ , εἰς Αἰ-30 θίοπας χθόνας εἰς ὁ Ζεύς εἰς Ὀκεανόν , λέγει , ὡς τούτων τῶν Ὀκεανῶν λέγεται ὁ κατ’ Ἰλιον τὸ μεσημ - βρινὸν κλίμα τεταγμένον . καὶ οὕτω μὲν ὁ γεωγράφος περὶ τῶν Ὀμηρικῶν Αἰθιόπων καὶ τῶν ἐν - ταῦθα Σολήμων . πρῶτον δὲ οἱ Σολήμους ὡς καὶ τοῦτο ὁ αὐτὸς ἱστορικὸς λέγει , οἱ περὶ τὰ ἄκρα τοῦ ταύρου τὰ περὶ Ἀντίων ὡς Παιονίας αὐ καὶ Ὀμηρος ἐξωσανεῖν φησιν αὐτοῖς . διελήφθη δὲ περὶ τούτων καὶ ἐν Ἰλιάδι . ὅτι δὲ διὰ τραπασίαν , * καὶ τὴν τῶν Φαιήκων γὰρ ἐκπολίαν ὡς ἄλλο τι νοοῦν τοὺς πολλοὺς περὶ αὐτῆς περὶ τὰ ἱστορούμενα , ἐν τοῖς ἐξῆς δηλωθήσεται . Ὅρα δὲ ὅπως
Lemmas: δέ ὁ ὁπλέω ἄρχω , λέγω ὁ ποιητής ὡς οὗτος ἔκρυγε Καλυψώ ὁ Ὀδυσσεύς ποντοπορεύω ἐπί ἀπιστέω ἔχω , ὁ καί ποιέω ἐκεῖνος . ὅτι2 δέ οὐ ὁ ποντοπορέω μόνος ἀλλά καί ὁ πρός βαδίζω , πρός ἄστρον οὗτος ποιέω , δηλόω καί Σοφοκλῆς . οὖον μέν ἀλλά καί ὁ παροιμία ὁ , ἄστρον σός - * μαίνομαι ὁδός . ἄγω μακράν ὁδός βαδίζω καί ἄφιμος , ὡς ἀπό ὁ πλέω . πταίω δέ παραδίδωμι - πηκτέον εἰς πίστωσις ὁ ἡρωϊκός μονοπολις , καί τίς ὁ ὁ ὕστερος γενεά . ὁ γάρ Παμφύλιος ὁ Ἀττικός Πόλες , οἰκίον περιέχω ἐπιχαλκόω ἐκ ὁμοιόω τρόπος , μονοταντικὴν . ἀπό ὁ μέν γάρ ὁ τις ἐκεῖθεν αἰχμάλωτος εἰς ὁ Αἰγύπτιος ταμιαθης , καί τρίβω ἐμαυτοῦ τις ἐκεῖ . ὡς δέ ὁ ὁ πῃ - τρίς φίλτρον χλέω πρός ὁ οἴκαδε νόστος , προποιέω θαλαττεύς ἐκεῖνος εἰμί , καί πιστεύω ἐλπίς . καί γίγνομαι δοῦλος αὐτός . καί θεωρέω ὁ δεσπότης , ἀγαθός ἐνάλιος ὁ ἔργον πρός ἄδεια . καί δή συγκεράννυμι ὁ τε ἄλλος καί Ἵστιν σύμμετρος , δράω καιρός ἐνδιαλύω - μένω πύμπιων τε * καί διαρχω ὅρος . καί θάρσος ἀνέλκω καί ἀναπετάννυμι ἱστίον εὐτυχής καί διακελεύομαι ἑαυτοῦ , τέμνω μακρός ἐκεῖνος πέλαγος . καί εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπανασῴζω καί ὁ θεά καί οἷος μή εἄν ἐφίημι . καί τευθός ἐπαλλάσσω ὁ παλαιός ἐπίθετος , εἰς μονοαυτος ἀμείβω . καί ἔχω ὁ ἐκεῖνος χῶρος , ὡς καί σῴζω ὁ τοιοῦτος ἑκών εἰς εὐτυχία παρέχω . ὅτι2 ἐν ὁ , ἐπταδεκαῖδεκα μέν πλέω ἡμέρα ποντοπορεύω ὀπτακαδεκάτη δέ φαίνω ὥρα σιωπάω γάρ ὁ Φαίαξ , ὅτι τε ἀχριστός πλέω ὁ Ὀδυσσεύς , ἐμφαίνω ὁ ποιητής ἐκποιέω ὁ νῆσος ὁ Καλυψώ εἰμί τοσοῦτος νυχθήμερον Πλῆν ὁ Ὀδυσσεύς ἐλαφρός καί φορός παίζω ἄνεμος , μόλις ἐγγίζω ὁ ὁ Φαίαξ νῆσος , καί αὐς τοσοῦτος , ὡς τε φαίνω αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς κατά τίς μικρός . φημί γάρ . οἶδα δέ ὡς ὅτε φύω ἐν ἡρωϊκός πόντος . ὁ δέ οἶδα , ἢ ἀντί ὁ φαίνω , εἄν ἢ εὐθύς πρῶτος οὐδέτερος ὁ ἐπάρχω , ἢ ἀντί ὁ δοκέω καί νομίζω ὁ Ὀδυσσεύς . ἵνα ὁ ἀρεξῆς , εἰμί πρῶτος αἰτιατικός . συνηγορέω δέ ὁ πρῶτος συντάσσω ὁ , οἶδα γάρ ὁ πόντος ἐπικλύζω . μή οὕτως καί μᾶλλον * εὐθύς . Ἐπταῖθα δέ ὁ μέν , ἄνω εἶπον , ὅς εἰμί βύσσος , ὡς ὁ , ὑπό δέ στρέφω ἵππος Ἶρος ἵνα λέγω ὅτι δοκέω βλέπω ὡς ἄνω Ὀδυσσεύς ἄγω ἀσπίς ἢ βύσσος ἀπλόος , περί μέσος ὁ Θαλῆς - σάω ἐρηπωμένην . ἕτερος δέ , γράφω ἐρινόν . ὅς εἰμί καρπός ἄγριος συκέα . οὗτος δέ , ἔχω εἰμί χλοιος . ὁ τε ἄλλος , καί διά ὁ βραχύτης ὁ καρπός . Ἀριστοφῶν δέ , ἐν-εἰμί γράφω , αὐτός ὁ συκή . ἵνα φαίνω τέλλω ἢ νῆσος , ὥσπερ καί τοιοῦτος τις συκέα . φημί δέ ὁ παλαιός καί ὅτι Άσσυ - Κῶς μέν , ἐρινεός λέγω ὁ δένδρον . οὐδέτερος δέ , ὁ καρπός . ὁ καί ὁ κιρρός φημί θηλυκός , ὁ φυτός . ὁ κιρρός δέ , ὁ καρπός . ὁ δέ αὐτός , φημί καί ὅτι ἄνω ιλιειεω λέγω , ὁ ἀχλύς . φαίνω γοῦν ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς ἀχλύς ὁ γῆ . αὖος δέ προλαγχάνω ὁ ἐρινεός ὁ ἐρινεός ὡς ὁ παρά Λυκόφρων Σῦκος ὁ συμφροῦ , οὐδέ ὅστις σταθερός γίγνομαι . μνεία δέ ἐρινεός , καί ἐν ὁ Ἰλιάς . μηρός δέ πταίω καί ὁ εἶπον παλαιός , εἄν δέ αὐτός ὁ Φιλόπονος , ὅτι ἐρινεός μέν , ὁ δένδρον . ἐρινεός δέ προσαρξυτό - Μύκονος , καρπός . ἐν δέ ὁ , ἐπταδεκαῖδεκα , ὁ δέ , ἀντί ὁ δή πλύνω ἵνα δάκτυλος γίγνομαι καί μή χολιοσος ὁ ἐκ ἀρχή Τύχη ὁ μέτρον . Ὅρας δέ καί ὁ ποντοπορώ διά λέγω3 κατά συνήθεια , διά ὁ ὡς ἐν ποιέω καί ὁ * ὁ λέξις . καί ὁ , ὥρα σιωπάω . μέτρον γάρ μή χωρίζω , οὐ φύω ἰωνικός οὗτος σιωπάω . ὅτι2 ἐν σολημη ὁράω ὁ Ποσειδῶν ὁράω ὁ Ὀδυσσεύς πλέω ἐν ὁ ἐκ Αἰθίοψ ἀναίνομαι . ὁ ἀνατολικός δηλαδή ὡς ἐν ὁ ὅς ἀναφορά φαίνω . ὁ γάρ ἐκ οὗτος Αἰθίοψ ἐρχόμενος , διά σολημη ἔρχομαι , ὁράω ἀνατολικός ὅπως ὁ ὁ σολημη ἔθνος . ὁ δέ γεωγράφος , λέγω ὅτι ὁ , ἐκ Αἰθίοψ ἐν-εἰμί ἐν σολημη ὁράω , ἄπατρις ἴσις ὁ , ἐκ ὁ μεσημβρινός τόπος . Σολήμους δέ φημί , οὖον ὁ ἐν Παιονία λέγω ὁ ποιητής , ἀλλά πλεῖστος τις ὁμώνυμος ἐκεῖνος . ὁ δέ αὐτός γεωγράφος καί ἐν ὁ , εἰς Αἰ̅ θίοψ Χθών εἰς ὁ Ζεύς εἰς Ὀκεανός , λέγω , ὡς οὗτος ὁ Ὀκεανός λέγω ὁ κατά Ἴλιον ὁ μεσημ - βρινὸν κλίμα τάσσω . καί οὗτος μέν ὁ γεωγράφος περί ὁ ομηρικός Αἰθίοψ καί ὁ ἐν - εῦθον σολημη . πρῶτος δέ ὁ Σολήμους ὡς καί οὗτος ὁ αὐτός ἱστορικός λέγω , ὁ περί ὁ ἄκρος ὁ ταῦρος ὁ περί Ἀντίων ὡς Παιονία αὖος καί Ὅμηρος ἐξωθέω φημί αὐτός . διαλαμβάνω δέ περί οὗτος καί ἐν Ἰλιάς . ὅτι δέ διά τραπασίαν , * καί ὁ ὁ Φαίαξ γάρ ἐκπολίαν ὡς ἄλλος τίς νοέω ὁ πολύς περί αὐτός περί ὁ ἱστορέω , ἐν ὁ ἑξῆς δηλόω . Ὅρας δέ ὅπως