eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1469
προς . δῶρον οὖσα τοῦ ποταμοῦ κατὰ τοὺς παλαιούς ὡς καὶ μετ’ ὀλίγα ῥηθήσεται . τὴν Αἴγυπτον δὲ θηλυζῶς , οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής . ἐν δὲ τῷ , φέρων ἀνέμους τε καὶ ὕδωρ , ἀπὸ ζοινοῦ νοητέον καὶ οὐδὲτε - ρον τὸ φέρων , διὰ τὸ ὕδωρ . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου φέρων , καὶ φορὸς ἀνέμους ζοινότερον , ὁ τὴν γῆν φέρων . “ Ὅρα δὲ ὅτι τοὺς ναύτας τῶν νηῶν τοῦ Μενελάου ὡς τὰ χιμάτα ἕλξαν , σωπᾷ ὁ ποιητὴς εἰτε τῇ Κρήτῃ ἐσαπέμιναν εἰτε καὶ τινες τῷ Μενελάῳ συνισόδησαν εἰς τὰ πέντε ὀκάμη . Ἐν τούτοις δέ , ὅρα καὶ τὸ , σπουδὴ ἤλξαν ὀλεθρον . συντελοῦν εἰς τὸ , μὴ μὲν ἀποπλεῦν γε νεὼν ἐπι - βεῖεν , ἤτοι ἀπόνος . Τὸ δὲ νευροφόριους , ἢ κατὰ πλοιασμον τῇ εἰ διφθόγγῳ παρα - λήγεται , ἢ ὡς πτηνῶν ὁμοιον τῷ , ἱματέριος . “ Ὅτι καὶ ἐπταῖθα καὶὰ καὶ πολλῶν τῆς Ἰλιάδος , σχήματι ἀρρηματικῷ χρήται ἀρχομένῳ ἀπὸ * τοῦ ἐστι ῥήματος . εἰπὼν . ἐστι δὲ τις λισσὴ αἰτιὰ τε εἰς ἄλα πέτρῃ ἔχαστη Γόρτυνος , ἐν ἡροοιδί πόντῳ . ἐνθα Νότος μέγα χῖμα περὶ σκαῶν βίον ὀθεῖ ἐς Φαστόν . μικρὸς δὲ λίθος μέγα χῦμ’ ἀποέργει . ὅσπερ ἀστεῖον εἰπεῖν , ὅτε τις λιθάριον δοὺς τιμίων , ἐχάρη μεγάλην ἐπίμειαν . ποιογραφικά δὲ ταῦτα πρὸς ἰστορίαν ἀληθῆ οἷοια πολλὰ παρρησαίνει Ὅμηρος τῇ ποιήσει . Λισσὴ δὲ πέτρα , ἢ ἡ λαία , ἢ ὀνομαστικῶς οἷτω λεγομένη κατὰ τι κίονιν ὄνομα . πασὰ δὲ γε τοὺς Κρήσι , βλισσὴ σύν τῷ βήτα κατὰ τοὺς παλαιούς . ἐστι δὲ ἀκρωτήριον * τῆς Γορτυνίας . Κράτης δὲ φασί , σύν τῷ ν γράφει βλισσὴν . καὶ δοκεῖ κατὰ εὐθείαν πτῶσιν ἀρσενικῶς προσφέρειν ὁμοίως τῷ , σωλὴν καὶ τοὺς τοιούτους . Τοῦ δὲ εἰς ἄλα , σαφέστερον τὸ , ἐν ἡροοιδί πόντῳ . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς Ὅμηρος μὲν Γόρτυν Γόρτυνος κλίνει . τινὲς δὲ τῶν ὑστερον , Γορτύνην φασί . καὶ εἴρηται περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ . Σκαῶν δὲ βίον , τὸ δυτικόν . ὁ καὶ μικρὸν λίθον φησίν , ὡς πρὸς σύγκρισιν ἄλλων ἐκεί μεγίσων ἀκρωτηρίων . νοητέον δὲ ὅτι τῷ οὕτω νοουμένῳ σκαῶν ὡς δηλαδὴ ἀριστερῷ , τὸ δεξιὸν ἀντίκειται . ὁ*περ ἐστιν ἀνατο - λικόν . Ἰστέον δὲ ὅτι σκαῶν ἀνθρώπων Ἀττικοί , τὸν ἀπαιδευτὸν φασί καὶ ἀνόητον , ὡς δηλοῖ σαφῶς καὶ ὁ κωμικὸς . ἀκολούθως δὲ καὶ σκαῶν πράγμα , τὸ μὴ κατὰ τὸν ἀπὸδεδηγὸς . γίνεται δὲ φασί παρὰ τὸ σκάζειν . ἢα ἢ σκαῶς , ὁ σκάζων εἰς μάθησιν ὡς ἀνόητος , ἐξ αὐτοῦ δέ , καὶ σκαιοσύνη . καὶ 1469σκαῶ*βαστεῖν , τὸ σκαῶς καὶ ἀρρύθμως βαίνειν . εἰκὸς δὲ ἀπὸ τοῦ εἰρημένου σκαζῶ οὐ δοκεῖ προϋπάρ - χειν τὸ σκῶ κατὰ τὸ σχῶ σχάζω , ὡς ἥκω τὸ ἥαινω καὶ τὲ ὁμοια , γενέσθαι καὶ τὸ ἀσκαῖν κατὰ στέρη - σιν τοῦ περὶ τι σκάζειν . ἴσως δέ , ἐκείθεν καὶ ἀσχηδὴς ὁ ἀβλαβὴς καὶ μὴ πάσχων τὸ σκάζειν τὰ εἰς ἐνέο - γαιαν . ἐπισημαντέον δὲ καὶ ὡς ἄπτε σκαῶν λέγεται καὶ τὸ ὡς ἐφρέθη ἀριστερὸν , λέγουτ’ ἄν σκαῶς καὶ 10ὁ παρ’ Ἀττικοῖς , ἐπαρίστερος , ὁ δὴ ἀλλοχοῦ ἐγέγραπ . ὅτι δὲ καὶ σκαιαὶ πύλαι Τρω*καὶ καὶ Σκαῶς κῦγιον , ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Τὸ δὲ ὀθεῖν , οἰκείον ἐπὶ Νότον . ὡσπερ ἐπὶ Βορέου τὸ ἀνένδεν . καθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐφάνη . Φαστὸς δέ , οὐ μόνον πόλις Κρήτης , ἀλλὰ καὶ ἀκρωτήριον Γόρτυνος . ἀπὸ μὲν τῶν ἄλλων μερῶν , χιμάσι κλυζόμενον καὶ εἰ βραχεῖά τις φασίν ἀνρα γένετα . ἀπὸ δὲ μεσημ - βρίας , οὐ δολος · καὶ τοῦ τοῦ Νότου μέριστα ἐφερόντος χιμάτα . αὐτὸν δέ , τὸ κατὰ τοῦτο φασί τὸ μέρος προηγούσας εἰς θάλασσον πέτρας προσεφράσσετα τὰ χιμάτα καὶ οὕτω λύσθαι καὶ μὴ χαμαί - κιν τὰ ἕξω . Ἵς δὲ τὸ , μικρὸς δὲ λίθος , γράφουσι οἱ παλαιοὶ ὅτι τὸ χῖμα τοῦ Νότου ἐποιεῖ ἐν τῇ Φαστὸν ἀλίμενον εἰ μὴ προκείμενος ὁ λίθος ἐκώλυε μέγα χῖμα ἐντὸς γίνεσθαι καταγεγμένων τῶν να*μάτων περὶ αὐτόν . γράφεται δὲ φασί , καὶ Μαλεῖον δὲ λίθος , Μάλειον γὰρ ὀνομάζετο τὸ πρὸ τοῦ λιμένος τῶν Φαστίων ἀκρωτήριον . Ἀντιλέτου δὲ σχήματος τὸ , μικρὸς δὲ λίθος μέγα χῦμ’ ἀποέργει . ἐπὶ καὶ ἀντίκειται ἀλλήλοις τὸ μικρὸν καὶ τὸ μέγα . “ Ὅτι δὲ ὁ ὡς εἴρητα μικρὸς λίθος ὁ κατὰ Φαστόν , τετλισμένος ἦν πρὸς τινὸς Μαλείου . καὶ ὡς ἀνεφώθη Ποσειδῶνι πρὸς τὸ μὴ τὰ χιμάτα πελάζειν τῇ Φαστῷ , ἐν τοῖς τοῦ Σουίδου κείται . “ Ὅτι τὸ ἐπὶ Μενελάου ῥηθὲν , ὡς ὁ μὲν πολὺν βίον καὶ χρόνον ἀγείρων ἤλατο κατ’ ἀλλοθρούς ἀνθρώπους , παντὶ ἀγείροντι προσαιμόττει . εἰ δὲ πρόσκειται καὶ τὸ ξὺν γυνάιν , οἶον , ἤλατο ξὺν γυνάιν , ἐμπορευομένῳ τινὶ ἐξ ἀλλοδαπῆς χώρας οἰκείας ὁ λόγος . Καὶ ὅρα τὸ ἀγείρων ἐξ οὐ ἀγύρτης , ὡς καὶ προείρηται . Σημειῶσαι δὲ ὅτι ἐκ τῶν τοῦ Μενελάου ἀγρητικῶν τούτων πτημάτων ἄπερ ἐπὶ νῶν πλέον ἐφερον , ἐστιν εὑρεῖν τὴν τῶν ἐπιπλῶν ἐτυμολογίαν . ἐπιπλα γὰρ κατὰ Παυσανίαν , τὰ μὴ ἐγγαία πτήματα , ἀλλ’ ἢ κατ’ οἶκον κτῆσις ἢ δυναμένη , πλεῦσαι . ὡσπερ δὴ καὶ παρὰ
Lemmas: προς . δῶρον εἰμί ὁ ποταμός κατά ὁ παλαιός ὡς καί μετά ὀλίγος εἴρω . ὁ Αἴγυπτος δέ θηλυζω , οὐ οἶδα ὁ ποιητής . ἐν δέ ὁ , φέρω ἄνεμος τε καί ὕδωρ , ἀπό ζοινεω νοητέον καί ουδετος - ἀντίμοιρος ὁ φέρω , διά ὁ ὕδωρ . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος φέρω , καί φορός ἄνεμος ζοινοτερος , ὁ ὁ γῆ φέρω . “ Ὅρας δέ ὅτι ὁ ναύτης ὁ ναός ὁ Μενέλαος ὡς ὁ χίμα ἕλκω , σωπάω ὁ ποιητής εἴτε ὁ Κρήτη εσαπεμιναω εἴτε καί τις ὁ Μενέλαος συνισοδηω εἰς ὁ πέντε ὀκάμη . ἐν οὗτος δέ , ὁράω καί ὁ , σπουδή ἕλκω ὄλεθρος . συντελέω εἰς ὁ , μή μέν ἀποπλέω γε ναός ἐπι - βαίνω , ἤτοι ἄπονος . ὁ δέ νευροφόριους , ἢ κατά πλοιασμος ὁ εἰμί δίφθογγος παρά - λήγω , ἢ ὡς πτηνός ὅμοιος ὁ , ἱματέριος . “ ὅτι2 καί πταίω Καία καί πολύς ὁ Ἰλιάς , σχῆμα ἀρρηματικῷ χράω ἄρχω ἀπό * ὁ εἰμί ῥῆμα . εἶπον . εἰμί δέ τις λισσός αἰτιάομαι τε εἰς Ἄλας πέτρα έκαστος Γόρτυς , ἐν ἡροοιδί πόντος . ἔνθα Νότος μέγας Χίμα περί Σκάων βίος ὀθέω εἰς φημί . μικρός δέ λίθος μέγας χυμός ἀπείργω . ὅσπερ ἀστεῖος εἶπον , ὅτε τις λιθάριον δίδωμι τίμιος , χαίρω μέγας ἐπιμένω . ποιογραφικος δέ οὗτος πρός ἱστορία ἀληθής οἷος πολύς παρρησαίνει Ὅμηρος ὁ ποιέω . Λισσός δέ πέτρα , ἢ ὁ λεῖος , ἢ ὀνομαστικός οἶτος λέγω κατά τίς κίων ὄνομα . Πασά δέ γε ὁ Κρής , βλίσσω σῦς ὁ βήτα κατά ὁ παλαιός . εἰμί δέ ἀκρωτήριον * ὁ Γορτυνίη . Κράτης δέ φημί , σῦς ὁ Ν γράφω βλισσὴν . καί δοκέω κατά εὐθεία πτῶσις ἀρσενικός προσφέρω ὁμοίως ὁ , σωλήν καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ εἰς Ἄλας , σαφής ὁ , ἐν ἡροοιδί πόντος . ἰστέον δέ καί ὡς Ὅμηρος μέν Γόρτυς Γόρτυς κλίνω . τις δέ ὁ ὕστερος , Γόρτυς φημί . καί εἴρω περί αὐτός ἐν ὁ ὁ περιηγητής . Σκάων δέ βίος , ὁ δυτικός . ὁ καί μικρός λίθος φημί , ὡς πρός σύγκρισις ἄλλος ἐκεῖ μέγας ἀκρωτήριον . νοητέον δέ ὅτι ὁ οὗτος νοέω Σκάων ὡς δηλαδή ἀριστερός , ὁ δεξιός ἀντίκειμαι . ὁ*περ εἰμί ἀνατο - λίκος . ἰστέον δέ ὅτι Σκάων ἄνθρωπος Ἀττικός , ὁ απαιδευος φημί καί ἀνόητος , ὡς δηλόω σαφῶς καί ὁ κωμικός . ἀκόλουθος δέ καί Σκάων πράγμα , ὁ μή κατά ὁ ἀπὸδεδηγὸς . γίγνομαι δέ φημί παρά ὁ σκάζω . εἰμί ἢ σκαῶς , ὁ σκάζω εἰς μάθησις ὡς ἀνόητος , ἐκ αὐτός δέ , καί σκαιοσύνη . καί 1469σκαῶ*βαστεῖν , ὁ σκαῶς καί ἄρρυθμος βαίνω . εἰκός δέ ἀπό ὁ εἴρω σκάζω οὖον δοκέω προυπαρα - χέω ὁ σκῶ κατά ὁ ἔχω σχάζω , ὡς ἥκω ὁ ἥαινω καί τε ὅμοιος , γίγνομαι καί ὁ ἄσκη κατά στέρομαι - βρόχος ὁ περί τίς σκάζω . ἴσως δέ , ἐκεῖθεν καί ἀσχηδὴς ὁ ἀβλαβής καί μή πάσχω ὁ σκάζω ὁ εἰς Ενέο - γαῖα . ἐπισημαντέον δέ καί ὡς ἅπτω Σκάων λέγω καί ὁ ὡς φέρω ἀριστερός , λέγω ἄν σκαῶς καί ὅς παρά Ἀττικός , ἐπαρίστερος , ὁ δή αλλοχοω ἐγγράφω . ὅτι δέ καί σκαιός Πύλαι Τρω*καὶ καί Σκαῶς κῦγιον , ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὁ δέ ὀθέω , οἰκέω ἐπί Νότος . ὡς ἐπί Βορέας ὁ ἀναδέω . καθά καί ἐν Ἰλιάς φαίνω . Φάστος δέ , οὖον μόνος πόλις Κρήτη , ἀλλά καί ἀκρωτήριον Γόρτυς . ἀπό μέν ὁ ἄλλος μέρος , χίμα κλύζω καί εἰμί βραχύς τις φημί ἀναρ γενέτης . ἀπό δέ μεσημ - βρία , οὖον δόλος · καί ὁ ὁ Νότος μεριστός φέρω χίμα . αὐτός δέ , ὁ κατά οὗτος φημί ὁ μέρος προηγέομαι εἰς θάλασσος πέτρα προσφράσσω ὁ χίμα καί οὗτος λύω καί μή χαμαί - κίς ὁ ἔχω . Ἴς δέ ὁ , μικρός δέ λίθος , γράφω ὁ παλαιός ὅτι ὁ Χίμα ὁ Νότος ποιέω ἐν ὁ φημί ἀλίμενος εἰμί μή πρόκειμαι ὁ λίθος κωλύω μέγας Χίμα ἐντός γίγνομαι κατάγω ὁ να*μάτων περί αὐτός . γράφω δέ φημί , καί Μαλεῖον δέ λίθος , Μάλιος γάρ ὀνομάζω ὁ πρό ὁ λιμήν ὁ παστία ἀκρωτήριον . Ἀντιλέτου δέ σχῆμα ὁ , μικρός δέ λίθος μέγας χυμός ἀπείργω . ἐπί καί ἀντίκειμαι ἀλλήλων ὁ μικρός καί ὁ μέγας . “ ὅτι2 δέ ὁ ὡς εἴρω μικρός λίθος ὁ κατά φημί , τετλισμένος εἰμί πρός τις Μαλείου . καί ὡς ἀναφωνέω Ποσειδῶν πρός ὁ μή ὁ χίμα πελάζω ὁ Φαστῷ , ἐν ὁ ὁ Σουίδου κεῖμαι . “ ὅτι2 ὁ ἐπί Μενέλαος ἐρώ , ὡς ὁ μέν πολύς βίος καί χρόνος ἀγείρω ἅλλομαι κατά αλλοθροος ἄνθρωπος , πᾶς ἀγείρω προσαιμόττει . εἰμί δέ πρόσκειμαι καί ὁ ξὺν γυνή , οἶος , ἅλλομαι ξὺν γυνή , ἐμπορεύομαι τις ἐκ ἀλλοδαπός χώρα οἰκεῖος ὁ λόγος . καί ὁράω ὁ ἀγείρω ἐκ οὖον ἀγύρτης , ὡς καί προερέω . σημειόω δέ ὅτι ἐκ ὁ ὁ Μενέλαος αγρητικως οὗτος πτῆμα Ἄπερ ἐπί νάω πλέω φέρω , εἰμί εὑρίσκω ὁ ὁ ἔπιπλα ἐτυμολογία . ἔπιπλα γάρ κατά Παυσανίας , ὁ μή ἐγγαία πτῆμα , ἀλλά ἢ κατά οἶκος κτῆσις ἢ δύναμαι , πλέω . ὡς δή καί παρά