eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1528
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ε . ὁμοιότητα τοῦ , εἰσποίησας παῖς . Τὸ δὲ ὡς μὲν , καὶ ὡς δέ , καὶ ὡς δ’ αὖ , ταυτὸν ἐστὶ τῷ ὡσαύτως . Περὶ δὲ Ῥοίωνος ὅτι τὴ κνηριότητι ἀριστος ἦν , καὶ ὡς οὐκ ἐκ τοῦ ὥραιος εἶναι ἀλλ’ ἐξ οὐρου ἢ ὥρας ἦτοι φροντίδος παρήκται διὸ καὶ ψιλόνται ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , ὃρ’ Ὠρίωνα , καὶ ὡς ὑπὸ ἀκορπίου πληγῆς τέθνηκεν , ἄλλοι τε δηλοῦσι , καὶ οἱ τοῦ Ἀράτου ὑποσηματισμοί . Ὠμηρος δέ , θάνατον αἰγνίδιον αὐτῷ ἱστορεῖ . τοιούτων γὰρ τοι δηλοῖ τὰ τῆς Ἀρτέμιδος ἀγανά βέλη , οἷς αὐτὸν κατέπεμ - κεν ὡς πλημμελοῦντα τι φασὶν εἰς αὐτήν . ἄλλως γὰρ οὐκ ἀναφεῖ Ἄρτεμις ἀρένας ὡς καὶ προσση - μειώται . διὸ καὶ ἠτέτησάν τινες τὸν Ὠμηρικὸν τοῦτον τόπον διὰ τὸ τῆς πράξεως ἀμήκας . ἦν δὲ κάλ - λιστος ἀνδρῶν κατὰ τὴν ἱστορίαν ὁ Ῥοίων καθ’ ἃ καὶ ὁ Τιθωνός . δοκεῖ δὲ καὶ πρὸ ὥρας ἀρπασθῆναι τοῦ βίου κατ’ ἐκείνων . διὸ καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἐφημίσθη ὁ καὶ ἐπὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς κατ’ αὐτόν . φασὶ γὰρ ὅτι τοὺς τοιούτους νέους ἅμα ἡμέρα ἐξωσίουν τας ἢ οἱ προσήκοντες ὡς μὴ ἀνεχὸν ὄν , ἡλίῳ θιαθήναι τοιού - των κακῶν . διὸ καὶ ἐλέγετο ἀρπάζειν αὐτοὺς ἡ ἡμέρα . ἦν ῥοδοδάκτυλον λέγω , σωματικώτερον , εἰ μὴ ἅρα κένταῦθα Ἦώς ἢ πρωία νοηθῇ κατὰ τὴν ῥηθεῖσαν ἱστορίαν . τότε γὰρ οὐ πρὸς σῶμα ἀλλὰ πρὸς ἀλληγορίαν προσαρμόσει αὐτῇ τὸ ῥοδοδάκτυλον ὡς καὶ προεδεδήλωται . εἰ γὰρ καὶ ἡ ἀλληγορία εἰς ταν - τὸν ἄγει τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ἡώ , ἀλλ’ ἡ ποίησις , διαφόρους αὐτὰς λαλεῖ . Ἡσίοδος γοῦν τὴν μὲν ἡμέ - ραν , νυκτὸς μητρὸς γενναλογεῖ ἐν τῷ , νυκτὸς δ’ αὐτ’ αὐτῆρ τε καὶ ἡμέρη . τὴν δὲ Ἥώ , Θείας ὑποτίθε - ται θυγατέρα . εἰπὼν . Θεία δ’ Ἡελίῳ τε μέγαν λαμπρᾶν τε Σελήνην’ Ἥώ δ’ ἡ πάντεσσιν ἐπιχθονίοι - σιν φαιναί , γενναίρε . περὶ δὲ Ἥους ὡς σωματοειδοῦς , λαλεῖ καὶ τὸ , ἀλλ’ ἦτοι Κλείτον χρυσόθρονος ἵρπασεν Ἥώς . Ἰστίων δὲ ὡς οὐ μόνον τὸ αὐτὸς τὸ ῥόδον ὁραίστα τῷ Ἡλίῳ οὐ ἔχρου ἡ ῥοδοδάκτυ - λος Ἥως , ἀλλὰ καὶ ἡ Ῥόδος ἡ νῆσος , διὰ τὴν πρὸς τὸ ἀνθὸς ὁμωνυμίαν . Ἡλίου γὰρ ἱερὰν τὴν Ῥόδον ἄλλοι τέ φασιν καὶ ὁ Πίνδαρος . εἰ δὲ ἐκ τοῦ ῥόδου καὶ ἡ ῥοδαίνη γίνεται , οὐκ ἐστὶν εἰπὼν σταθε - ρῶς . ἢς ἡ χρήσις ἐν λέξεσιν εὔρηται ῥητορικαῖς , οὕτω , χρόνην λεκτῶν οὐχὶ ῥοδαίνην . ἐξ οὐ καὶ τὸ ῥοδαίνζειν κοινότερον . δοκεῖ δὲ τι συμβάλλεσθαι εἰς τὸ γνῶναι τὴν τοιαύτην λέξιν τὸ , ῥοδαίνονδοναχία , ὅπερ ἐν τῇ Ἰλιάδι κεῖται . περὶ δὲ Ῥοίωνος , καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὴν γενεῖαν δηλωθήσεται ὡς ἐχχωρεῖ . Τιθωνοῦ δὲ εἰ καὶ μὴ ἐμνήσθη ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα , ὅμως ἱστόρησεν ἐν τῇ Ἰλιάδι ἐπιτροχάδην αὐτὸν καθ’ ἃ . καὶ ἔδει περὶ οὐ ἰστίον , ὅτι ἐξ αὐτοῦ ὡς ἐπισημωσαυτος , οἱ λίαν προεχέται , Τιθωνοῦ ἐκκό - ποντο . ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ Ἰαπετοῦ καὶ Κρόνου , οἱ αὐτοί , * Κρόνου τε καὶ Ἰαπετοῦ . ληροῖ δὲ ὁ μῦθος περὶ Τιθωνοῦ , καὶ ὅτι διὰ γήρας , ἐν τελάρῳ ἢ καττάλῳ τῷ δηλουμένῳ ἐν τοῖς τοῦ χωρικοῦ , ἐχρωμάσθη , ὡς ἂν δηλαδὴ μὴ φαινοῖτο τοῖς πολλοῖς . ἢ εἰς τέττιγα μετεβλήθη . Τὸ δὲ ἔλετο , ταν - τὸν τῷ , ἐξέλετο , προέχωνεν . Ὀρτυγία δὲ κατὰ τοὺς πλείονας , ἡ Λῆλος , μία τῶν Κυκλάδων περὶ ἣς φασὶ καὶ οἱ τοῦ Ἀντιμάχου σχολιασταὶ ὡς παρωνημομένης ὄρτυγι δαιμονίᾳ τινί . ἢ καὶ παρὰ τοῖς ἐν πελάγεσι εἰς τὴν Λῆλον καταίροντας ὄρτυγας ὡς ἐν τοῖς ἴδῃς που φαντάται . Ἀγνὴν δὲ τὴν Ἄρτεμιν ὡς παρθένον καλεῖ . ὅπερ ἡ Ἀφροδίτη οὐκ ἂν ἔχοι . Τὸν δὲ Ἰασίωνα , γεωργὸν ἢ κατὰ τὸν Ἑλλάνικον ἱστορία ἔχει Κρήτη τὸ γένος . Λύς νιὸν καὶ Ἡμίρας , παρ’ ὃ μετὰ κατακλυσμὸν εὐρέθη φασὶ σπέρματα , ὅθεν καὶ ἡ Δημήτηρ κατὰ τὸν μῦθον ἀφίλει αὐτὸν ὡς καὶ Ἡσίοδῳ δοκεῖ . καὶ μίγνυται , οὐκ ἐν θαλάμῳ ἀλλ’ ἐν νυφῷ τριπόλῳ . ἦν δ’ αὐτὸς Ἡσίοδος ἐξαίρετ’ ἀλεξάρην καλέσας καὶ παίδων εὐηλίτησεν , καὶ ἐκ τῆς τοιαύτης μίξεως ὁ πλοῦτος γεννᾶται . ὁ ὥραιος δηλαδὴ . ὃν γαία γέφα Δημήτερος ἀκτὴν . ὁ δὲ τῷ Ἰασίωνι τοῦτο ἐνσκήνας χωροῦνος , εἰς πολὺν αἰχμὸν νοῖται , ὡς οἷα ὀλέθριος ἀπαναντίας ἦκει τοῖς γεωργοῖς ὅτε γίγνεται . Τὸ δὲ ὅλον εἰπεῖν , ἐπεὶ γεωργικώ - τατος ὁ Ἰασίων , δοξᾶν ἔχει , Δημήτρ’ συνομιχεῖναι καὶ τὸν πλοῦτον τεκεῖν κατ’ Ἡσίοδον . δοκεῖ δὲ καὶ προσφύσως κληθῆναι Ἰασίων , ὡς παρὰ τὸ ἰάω διὰ τὴν τῶν σπορίμων ὅσον ὁ ἴσιν ἰάσιμον κατὰ τῆς γῆς . ὁ δὲ Ἀρήνιος ἱστορεῖ καὶ ὅτι Ἰασίων , ἐδελφὸς Ἀκτίωνος καὶ Λαοδίκων πατρόνος Ποιμῶνος , ἐκ Δημήτρος καὶ Κόρης κάτοχος γενόμενος , εἰς τι Συλλίαν ἤλθε , καὶ ἐπὶ πολλὴν ἄλλην γῆν ἐπλανήθη τὰ ἐκείνης ὄργια διαντῶν . διὸ λόγον ἔσχεν , ὡς Δημήτρ’ αὐτῷ μίσγεται . τοῦτον φασίν νιός , Πάριος . ὃ ἐπώνυμον , τὸ ἐν Ἑλλησπόντῳ Πάριον ὡς οἰκιστή . ὅτι δὲ ἡ Δημήτηρ εἰς γῆν ἀλληγορεῖται ὡς οἷα τις γῆ μήτηρ , τεθρύληται . αὐτὸ δὲ ἡ τοιαύτη εὐπλοίαμος , διὰ τοὺς ἐξ ἀνθῶν στίγμας οὓς χόμ , χαλ - λύνεται . Σημεῖσαι δὲ ὅτι εἰ καὶ ταυτὸν ποτὲ πλόκαμος καὶ πλοκαμὶς , ἀλλ’ οἱ παλαιοί , καὶ κόσμον γυναικεῖον τὴν πλοκαμίδα εἶναι δηλοῦσιν . ἥν καὶ χορυφαίαν φασίν , ἥγουν χορυφήν . τὴν δ’ αὐτήν , καὶ σχόλλων καὶ χρέαν μετὰ τοῦ ν ἢ καὶ χωρὶς τοῦ ν . καὶ ταῦ γοῦν ἐν ῥητορικῷ λεξικῷ , ταῦτα . χρῆναι καὶ χορυφαίαν , τὸ αὐτό . καὶ σχόλλων . μάλιστα δὲ Ἀττικοὶ πλοκαμίδα . καὶ ἱ*σὼς ἐντυθὼν καὶ ἐνπλοκαμ - μίδες Ἀχαῖοι , ὡς εὐκόσμητοι . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς ἐκ τοῦ πλέκου μὲν , αἱ εἰρημέναι λέξεις παρήχθησαν . ἐκ δὲ τοῦ πέπλεχα , οὐ μόνον οἱ ἐν τῇ Ἠλιάδι πλοχομοί , ἀλλὰ καὶ τὸ πλόχαγον . ἐστι δὲ αὐτό , πλῆγμα τι κατὰ τοὺς πελαιοὺς , ᾧ καθαιρεται σῖτος . καὶ δοκεῖ κοσκινοειδὲς τι ἐκεῖνο εἶναι . οὐ ἀναλογία κατὰ τὸ , ὄχανον . κόπανον . ξόπανον . ξόπανον . ἥρανον . ἐξ οὐ πληθυντικὸν κατὰ συγχοπήν , ἥρα καὶ ἐπίκρα . Πλοχωρὸ δὲ ἀνάλογον , ὀχμός . οὐ ὄνομα παράγωγον ἀντίστοιχον μὲν τὸ πσοχμός . Ἀττικὸν δέ , ὁ συνχο - χμός οὐ καὶ παρ’ Ὁμήρῳ χοήσις . ὧν θέμα , τὸ ἔχω . ἀρ οὐ λόγῳ μὲν παρακειμένου ἐνεργητικοῦ ἀρρή - τουν τὸ , πέτρης ἔχμα , Ὁμηρικῶς . ἥγουν κράτημα . συνοχή . μέσων δὲ παρακειμένου τολμησαντος οὐδ’ αὐτοῦ ἐκφωνηθῆναι , τὸ πρόθεμα διὰ τοῦ γάμμα στοιχείου , καθ’ ὁμοιότητά τινα τοῦ , βροχμός καὶ βρέγμα . ἐστι δὲ πρόθεμα ὡς δηλοῖ ὁ Σουίδας , στήριγμα . ὥστε εἶναι ἀπὸ τοῦ ἔχω , τὸ ἔχμα τὸ πρόθεμα . τὸν ὀχμόν . οὐ ῥῆμα ὀχμάζειν παρ’ Εὐριπίδῃ . καὶ τὸν συνχομόν . καὶ τὸν πσοχμόν . τοῦ ἔχειν δὲ πάντως ἐξέχονται , καὶ ἡ ἐν ἄλλοις ῥηθείσα ὤχη τὸ ὄρος . καὶ τὸ ὄχα καὶ ἐξοχα . καὶ τὸ ὄχειν καὶ ὄχεῦναι . καὶ τὸ ὄχείον . καὶ ἄλλα . καὶ ταῦτα μὲν οὕτω λελέχθω καὶ ἐς τοσού*τον . Τὸ δὲ φ θυμῷ εἴχασα τοῦτέστι τῇ οἰκείᾳ ἐπιθυμίᾳ , παντελῶς ἐπεροῦν ἐστι τοῦ , φ θυμῷ μεγαλήτοροι εἴχας . ἐκεῖνο γὰρ ἐπὶ θυ - μοῦ ἐν’ Ἠλιάδι κείται . Τὸ δὲ μὴν φιλότητι , πρὸς διαστολὴν ἱτέρων φησὶ μῆχων . μίγνυνται γὰρ καὶ ὑγρά πρὸς ἄλληλα . καὶ στρατεύματα δὲ ἐν μάχῃ . Τὸ δὲ καὶ εὐνή , ἐφερμηνευτικὸν ἐστι τῆς ἐνταῦθα φιλότητος . ἵνα μὴ ἡ ἀπλῶς φιλία νοηθείη . Τρίπολος δὲ νεὸς , ἡ τρίτον ἱστραμμένη . πωλεῖν γὰρ φασὶ τὸ ἀναστρέφειν . Καὶ ὅρα ὅτι τὸ μὲν πωλεῖν , διὰ τοῦ ω μεγάλου παρὰ τῷ ποιητῇ ὥσπερ καὶ τὸ πωλέσκω , καὶ ἡ εὐπώλος γή . ἡ δὲ τρίπολος , διὰ τοῦ ὠ μικροῦ . Τὸ δὲ περιτρώσιος βεραώσα , ἀντὶ τοῦ περιβάδην ἱποχούμενον τῇ τρόπᾳ δίχην κέλιπτος . ὡς ἐν ἄλλοις ἐφει ὁ ποιητής . Ἀογῆς δὲ κεραυνὸς ἀξυτῶνος πρὸς διαστολὴν βαρυτόνου κυρίων μυθιτοῦ , τοῦ*Ἀογης . ὅπερ ἀδελφὸς ἦν , Βρόν - της καὶ * Ποίσιον . ἐσκέιζον δὲ φασὶ αὐτοῖ τῷ Λιὸ ὁ μὲν κεραυνούς , ὁ δὲ βροντάς . βέλη ταῦτα δὶτα . οἷς ὁ βλαβεῖς , διόβλητος ἦν . εἴδος δὲ μηχανιζοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἶναι . τεχνωμένους ὁμοίως Ἀοχι - μίδαι , τὰς δ’ ἐνόπτρων ὡς οἶον ἀστραπαίας καύσεις οὐ μιμητὴς καὶ Ἀνθέμιος ὁ παρὰ τῷ Ἀχαθίᾳ . Ἐπὶ δέ , τεχνικῶς κτυποῦντας βροντῶδες . ὁποῖος ὑπονοεῖται καὶ ὁ Σαλμωνεύς . Κεραυν*νὸς δὲ γίνεται , παρὰ τὸ κείραν καὶ αὔειν . ὁ φθείρων δηλαδή ἐν τῷ καίειν . Τὸ δὲ νῆα ἐλασα , ἀντὶ τοῦ ἐλάσας . χροῦ - σας . πλίζας . Τὸ δὲ ἐκέασεν , ἀντὶ τοῦ διεόχισεν ὡς καὶ πρὸ ὀλίγον ἐγράφη . ἴσως δὲ καὶ τὸ ἐκέδασεν ἐκ τούτου γίνεται πλιονασμῷ τοῦ δ’ . ἵνα πῶς αἱ ταυτὸν τὸ ἐκέασε καὶ τὸ ἐκέδασεν , ἥδη δὲ καὶ τὸ ἐξέτιναξε . διὸ ἐν τοῖς ἐξῆς , τὴν αὐτὴν σχεδίαν τὸ κῆμα διατινάξει . οὐ μὴν δέ , ἀλλὰ καὶ δοῦσατε μακρὰ διασκεδάσει . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι ἐκ τοῦ κεάσαι , εὔρηται καὶ ἀκέναιοι , σπορίμου εἴδος . περὶ οὐ φησὶν Ἀίλιος Μονύσιος , ὅτι ἀκέναιοι , τὰ ἐν φαιοῖς στρογγύλα καὶ δυσκάτακτα ὕσπρια . φέρον καὶ χοῦσιν Φερεχράτους , ταύτην . κάμους . φαχήν . ξσίας . αἰρας . ἀκάνους . Ὅτι ὁ διὰ φρόνιν μεγάλου προσώπου καταφρονῶν τοῦ σώσαι τινα , εἴποι ἂν ὡς ἐπεὶ οὕτως ἐστὶ τὸν τοῦ δεῖνος νόον οὔτε παρὲς ἐλθεῖν οὐθ’ ἀλῶσαι . ἀφώτω , εἰ μὴν καὶνὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει . τί δὲ τὸ παρὲς ἐλθεῖν καὶ τὸ ἀλῶσαι . πρὸ ὀλίγων εἴρηται . Συμβούλου δὲ ἀγαθοῦ τὸ , αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθή - σομαι οὐδ’ ἐπιχεισῶ , ὡς κε μᾶλ’ ἀσκηθὴς ἡν πατρίδε γαίαν ἱζηται . Προθυμοποιὸν δὲ εἰς τοιαύτην βουλήν τὸ , οὕτω νῦν ἀπόπεμπε . Θεοῦ δ’ ἐπιστέω μὴν μὴπως τοι μετόπισθε τοτεσσάμενος χαλεπήνη . ἐν τούτοις δέ * καὶ τὴν ὅπιν ἐτυμολογεῖ , ἥτις ἐστὶ τῶν μετόπισθεν ἤτοι τῶν μελλόντων ἔχει ἐπιστροφὴν . Τὸ δέ , κάμμορε μὴ μοι ἐτ’ ἐνθάδε ὀδύρεο μὴ δέ τοι αἰὼν φθινέτω , παρα - μυθητικοῦ λόγου ἐστίν . αἰῶνα δὲ λέγει , τὴν ζωήν . ἡ φθίνει τοῖς μαχροῖς θρήνοις . οὕτω καὶ ἀνωτέρω τούτων τὸ , κατείχθτο γλυκεῖς αἰών . ὁ ἐστιν ἐν δάκρυσι λειβόμενος κατετήχθτο . Ἐν τοῖ - τοις δὲ καθὰ καὶ ἀλλοχοῦ , καὶ ἱρημία δηλοῦται τῆς κατὰ τὴν Καλυψὼ νήσου ἐν τῷ , μήτε νῆας παρῆι - ναι μήτε τοὺς τὸν Ὀδυσσέα πέμψοντας ἱταιρούς . ἐν οἷς πιδαναλογεῖται τὸ τὸν Ὀδυσσέα μονίην πλεύ - σαι . Ὅτι λέξις ναυπηγική , τὸ ἀρμόζεσθαι . φησὶ γοῦν ἡ Καλυψὼ πρὸς Ὀδυσσέα .
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ε . ὁμοιότης ὁ , εἰσποιέω παῖς . ὁ δέ ὡς μέν , καί ὡς δέ , καί ὡς δέ αὖος , τατός εἰμί ὁ ὡσαύτως . περι δέ Ῥοῖος ὅτι ὅς κνηριότητι ἀριστος εἰμί , καί ὡς οὐ ἐκ ὁ ὡραῖος εἰμί ἀλλά ἐκ ὅρος ἢ ὥρα ἦ φροντίς παρήκτης διό καί ψιλόω ὡς δηλόω καί ὁ , ὅρος Ὠρίων , καί ὡς ὑπό ἀκορπίου πληγή θνῄσκω , ἄλλος τε δηλόω , καί ὁ ὁ Ἄρατος υποσηματισμοω . Ὥμηρος δέ , θάνατος αιγνιδιος αὐτός ἱστορέω . τοιοῦτος γάρ ὅς δηλόω ὁ ὁ Ἄρτεμις ἀγανός βέλος , ὅς αὐτός καταπέμπω - ἄν ὡς πλημμελέω τίς φημί εἰς αὐτός . ἄλλως γάρ οὐ ἀναφής Ἄρτεμις Αρένας ὡς καί πρόσσω - μειόω . διό καί ἀθετέω τις ὁ Ὠμηρικὸν οὗτος τόπος διά ὁ ὁ πρᾶξις ἀμάω . εἰμί δέ κάλη - λιστός ἀνήρ κατά ὁ ἱστορία ὁ ῥοία κατά ὁ καί ὁ Τιθωνός . δοκέω δέ καί πρό ὥρα ἁρπάζω ὁ βίος κατά ἐκεῖνος . διό καί ἐπί αὐτός φημίζω ὁ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ κατά αὐτός . φημί γάρ ὅτι ὁ τοιοῦτος νέος ἅμα ἡμέρα ἐξωθέω ὅς ἢ ὁ προσήκω ὡς μή ἀνέχω εἰμί , ἥλιος θιαθήναι οιὁ - ὁ κακός . διό καί λέγω ἁρπάζω αὐτός ὁ ἡμέρα . εἰμί ῥοδοδάκτυλος λέγω , σωματικός , εἰμί μή ἄρα κένταῦθα Ἠώς ἢ πρωία νοέω κατά ὁ εἴρω ἱστορία . τότε γάρ οὖον πρός σῶμα ἀλλά πρός ἀλληγορία προσαρμόζω αὐτός ὁ ῥοδοδάκτυλος ὡς καί προδηλόω . εἰμί γάρ καί ὁ ἀλληγορία εἰς ὅς - ὁ ἄγω ὁ ἡμέρα καί ὁ ἠώς , ἀλλά ὁ ποίησις , διάφορος αὐτός λαλέω . Ἡσίοδος γοῦν ὁ μέν ἡμός - Ραν , νύξ μήτηρ γενναλογεῖ ἐν ὁ , νύξ δέ αὐτω αὐτῆρ τε καί ἡμέρα . ὁ δέ Ἠώς , Θείας ὑποτίθω - ὁ θυγάτηρ . εἶπον . Θεία δέ Ἥλιος τε μέγας λαμπρός τε Σελήνη Ἠώς δέ ὁ πᾶς ἐπιχθόνιος - βρόχος φαίνω , γεννάριος . περί δέ Ἠώς ὡς σωματοειδής , λαλέω καί ὁ , ἀλλά ἦ Κλεῖτος χρυσόθρονος ἕρπω Ἠώς . ἱστίον δέ ὡς οὖον μόνος ὁ αὐτός ὁ ῥόδον ὁράω ὁ Ἥλιος οὖον χρῷ ὁ ῥοδοδάκτυ - Λός Ἠώς , ἀλλά καί ὁ Ῥόδος ὁ νῆσος , διά ὁ πρός ὁ ανθός ὁμωνυμία . Ἡλίας γάρ ἱερά ὁ Ῥόδος ἄλλος τε φημί καί ὁ Πίνδαρος . εἰμί δέ ἐκ ὁ ῥόδον καί ὁ ῥοδαίνη γίγνομαι , οὐ εἰμί εἶπον σταθε - Ῥῶς . εἶμαι ὁ χρῆσις ἐν λέξις εὑρίσκω ῥητορικός , οὗτος , χρόνη λέκτης οὐ ροδαινη . ἐκ οὖον καί ὁ ῥοδανίζω κοινός . δοκέω δέ τίς συμβάλλω εἰς ὁ γιγνώσκω ὁ τοιοῦτος λέξις ὁ , ῥοδαίνονδοναχία , ὅσπερ ἐν ὁ Ἰλιάς κεῖμαι . περί δέ Ῥοῖος , καί ἐν ὁ κατά ὁ γενειάω δηλόω ὡς χωρέω . Τιθωνός δέ εἰμί καί μή μιμνήσκω ὁ ποιητής ἐνταῦθα , ὅμως ἱστορέω ἐν ὁ Ἰλιάς ἐπιτροχάδη αὐτός κατά ὁ . καί ἐσθίω περί οὖον ἱστίον , ὅτι ἐκ αὐτός ὡς επισημωσαυος , ὁ λίαν προέχω , Τιθωνός Έκκο - πόντος . ὡς καί ἀπό ὁ Ἰαπετός καί Κρόνος , ὁ αὐτός , * Κρόνος τε καί Ἰαπετός . λῆρος δέ ὁ μῦθος περί Τιθωνός , καί ὅτι διά γήρας , ἐν τελάρῳ ἢ κάταλος ὁ δηλέομαι ἐν ὁ ὁ χωρικός , ἐχρωμάσθη , ὡς εἄν δηλαδή μή φαίνω ὁ πολύς . ἢ εἰς τέττιξ μεταβάλλω . ὁ δέ αἱρέω , ὅς - ὁ ὁ , ἐξαιρέω , προέχω . Ὀρτυγία δέ κατά ὁ πλείων , ὁ Λήλος , εἷς ὁ Κυκλάς περί ἥς φημί καί ὁ ὁ Ἀντίμαχος σχολιαστής ὡς παρωνημομενω ὄρτυξ δαιμόνιος τις . ἢ καί παρά ὁ ἐν πέλαγος εἰς ὁ Λῆλος καταίρω ὄρτυξ ὡς ἐν ὁ ὁράω ποῦ φαντάται . ἁγνός δέ ὁ Ἄρτεμις ὡς παρθένος καλέω . ὅσπερ ὁ Ἀφροδίτη οὐ εἄν ἔχω . ὁ δέ Ἰασίων , γεωργός ἢ κατά ὁ Ἑλλάνικος ἱστορία ἔχω Κρήτη ὁ γένος . Λύς νιον καί ημιηρα , παρά ὅς μετά κατακλυσμός εὑρίσκω φημί σπέρμα , ὅθεν καί ὁ Δημήτηρ κατά ὁ μῦθος ἀφαιρέω αὐτός ὡς καί Ἡσίοδος δοκέω . καί μίγνυμι , οὐ ἐν θάλαμος ἀλλά ἐν Νυφώ τρίπολος . εἰμί δέ αὐτός Ἡσίοδος ἐξαίρετος ἀλεξάρην καλέω καί παῖς εὐηλίτησεν , καί ἐκ ὁ τοιοῦτος μίξις ὁ πλοῦτος γεννάω . ὁ ὡραῖος δηλαδή . ὅς γαία γέφα Δημήτηρ ἀκτή . ὁ δέ ὁ Ἰασίων οὗτος ἐνσκήνας χωρέω , εἰς πολύς αἰχμὸν νοιτης , ὡς οἷος ὀλέθριος ἀπαναντίας ἥκω ὁ γεωργός ὅτε γίγνομαι . ὁ δέ ὅλος εἶπον , ἐπεί γεωργικόν - Τάτος ὁ Ἰασίων , δόξα ἔχω , Δημητρός συνομιχεῖναι καί ὁ πλοῦτος τίκτω κατά Ἡσίοδος . δοκέω δέ καί προσφυσάω καλέω Ἰασίων , ὡς παρά ὁ Ἰαώ διά ὁ ὁ σπόριμος ὅσος ὁ ἄπατρις ἰάσιμος κατά ὁ γῆ . ὁ δέ Ἀρήνιος ἱστορέω καί ὅτι Ἰασίων , δελφός Ἀκτίων καί Λαόδικος πατρόνος ποιμονος , ἐκ Δημήτηρ καί Κόρη κάτοχος γίγνομαι , εἰς τίς Συλλίας ἔρχομαι , καί ἐπί πολύς ἄλλος γῆ πλανάω ὁ ἐκεῖνος ὄργιον διαντάω . διό λόγος ἔχω , ὡς Δημητρός αὐτός μίσγω . οὗτος φημί νιος , Πάριος . ὅς ἐπώνυμος , ὁ ἐν Ἑλλήσποντος Πάριον ὡς οἰκιστής . ὅτι δέ ὁ Δημήτηρ εἰς γῆ ἀλληγορέω ὡς οἷος τις γῆ μήτηρ , θρυλέω . αὐτός δέ ὁ τοιοῦτος εὐπλοίαμος , διά ὁ ἐκ ἄνθος στιγμή ὅς χόμος , χαλ - λύνω . σημεισος δέ ὅτι εἰμί καί τατός ποτέ πλόκαμος καί Πλοκαμίς , ἀλλά ὁ παλαιός , καί κόσμος γυναικεῖος ὁ πλοκαμίδα εἰμί δηλόω . ὅς καί χορυφαιος φημί , ἤγουν χορυφημι . ὁ δέ αὐτός , καί σχολή καί χράω μετά ὁ Ν ἢ καί Χωρὶς ὁ Ν . καί ταῦ γοῦν ἐν ῥητορικός λεξικός , οὗτος . χρή καί χορυφαιος , ὁ αὐτός . καί σχολή . μάλιστα δέ ἀττικός πλοκαμίδα . καί ἵζω ἐντύω καί ἐνπλοκαμ - μίδης Ἀχαιός , ὡς εὐκόσμητος . ἰστέον δέ καί ὡς ἐκ ὁ πλέκω μέν , ὁ εἴρω λέγω παράγω . ἐκ δέ ὁ πλέκω , οὖον μόνος ὁ ἐν ὁ Ἠλιάς πλοχοεγω , ἀλλά καί ὁ πλόχαγον . εἰμί δέ αὐτός , πλῆγμα τίς κατά ὁ πελαιοὺς , ὅς καθαίρω σῖτος . καί δοκέω κοσκινοειδής τίς ἐκεῖνος εἰμί . οὖον ἀναλογία κατά ὁ , ὄχανον . κόπανον . ξοπανος . ξοπανος . ἤρανος . ἐκ οὖον πληθυντικός κατά συγκοπή , Ἥρα καί επικρης . Πλοχώρος δέ ἀνάλογος , ὄχμος . οὖον ὄνομα παράγωγος ἀντίστοιχος μέν ὁ πσοχμός . Ἀττικός δέ , ὁ συνέχω - χόμος οὖον καί παρά Ὅμηρος χόω . ὅς θέμα , ὁ ἔχω . ἀρ οὖον λόγος μέν παράκειμαι ἐνεργητικός ἀραρίσκω - ὅς ὁ , πέτρα ἔχμα , ὁμηρικός . ἤγουν κράτημα . συνοχή . μέσος δέ παράκειμαι τολμάω οὐδέ αὐτός ἐκφωνέω , ὁ πρόθεμα διά ὁ γάμμα στοιχεῖον , κατά ὁμοιότης τις ὁ , βροχμός καί βρέγμα . εἰμί δέ πρόθεμα ὡς δηλόω ὁ Σουΐδας , στήριγμα . ὥστε εἰμί ἀπό ὁ ἔχω , ὁ ἔχμα ὁ πρόθεμα . ὁ ὄχμος . οὖον ῥῆμα ὀχμάζω παρά Εὐριπίδης . καί ὁ συνέχω . καί ὁ πσοχμόν . ὁ ἔχω δέ πάντως ἐξέχω , καί ὁ ἐν ἄλλος εἴρω ὀχέω ὁ ὄρος . καί ὁ ὄχα καί ἔξοχος . καί ὁ ὀχέω καί ὀχέω . καί ὁ ὀχεῖον . καί ἄλλος . καί οὗτος μέν οὗτος λέγω καί εἰς τοσού*τον . ὁ δέ φ θυμός χάνω τουτέστι ὁ οἰκεῖος ἐπιθυμία , παντελῶς ἐπιλέγω εἰμί ὁ , φ θυμός μεγαλήτωρ ἄδδιξ . ἐκεῖνος γάρ ἐπί ΘΥ - ἐγώ ἐν Ἠλιάς κεῖμαι . ὁ δέ μήv φιλότης , πρός διαστολή ἱτέρων φημί μῆχος . μίγνυμι γάρ καί ὑγρός πρός ἀλλήλων . καί στράτευμα δέ ἐν μάχομαι . ὁ δέ καί εὐνή , ἐφερμηνευτικός εἰμί ὁ ἐνταῦθα φιλότης . ἵνα μή ὁ ἀπλόος φίλιος νοέω . τρίπολος δέ ναῦς , ὁ τρίτος ἱστραμμένη . πωλέω γάρ φημί ὁ ἀναστρέφω . καί ὁράω ὅτι ὁ μέν πωλέω , διά ὁ εἰμί μέγας παρά ὁ ποιητής ὥσπερ καί ὁ πωλέσκω , καί ὁ Εὔπωλος γῆ . ὁ δέ τρίπολος , διά ὁ ᾠόν μικρός . ὁ δέ περιτρώσιος βεραώσα , ἀντί ὁ περιβάδην ιποχοω ὁ τρόπα διχάω κέλιπτος . ὡς ἐν ἄλλος ἐφίημι ὁ ποιητής . Ἀογῆς δέ κεραυνός ἀξυτῶνος πρός διαστολή βαρύτονος κύριος μυθιος , του*αογη . ὅσπερ ἀδελφός εἰμί , βιβρώσκω - ὁ καί * Ποίσιον . ἐσκέιζον δέ φημί αὐτός ὁ Λιός ὁ μέν κεραυνός , ὁ δέ βροντή . βέλος οὗτος δίδωμι . ὅς ὁ βλάπτω , διόβλητος εἰμί . εἶδος δέ μηχανίζω ἄνθρωπος αὐτός εἰμί . τεχνάομαι ὁμοίως Ἀοχι - μίδας , ὁ δέ ἔνοπτρον ὡς οἶος ἀστραπαῖος καίω οὖον μιμητής καί Ἀνθέμιος ὁ παρά ὁ Ἀχαθίᾳ . ἐπί δέ , τεχνικός κτυπέω βροντώδης . ὁποῖος ὑπονοέω καί ὁ Σαλμωνεύς . Κεραυνός δέ γίγνομαι , παρά ὁ κείρω καί ἰαύω . ὁ φθείρω δηλαδή ἐν ὁ καίω . ὁ δέ ναῦς ἐλαύνω , ἀντί ὁ ἐλαύνω . χρῷ - σός . πλιζευς . ὁ δέ κεάζω , ἀντί ὁ διαχέω ὡς καί πρό ὀλίγος γράφω . ἴσως δέ καί ὁ κεδάννυμι ἐκ οὗτος γίγνομαι πλειονασμός ὁ δέ . ἵνα πῶς ὁ τατός ὁ κεάζω καί ὁ κεδάννυμι , ἥδη δέ καί ὁ ξετινάζω . διό ἐν ὁ ἑξῆς , ὁ αὐτός σχέδιος ὁ κῆμος διατινάσσω . οὖον μήv δέ , ἀλλά καί δίδωμι μακρός διασκεδάννυμι . ἰστέον δέ καί ὅτι ἐκ ὁ κεάζω , εὑρίσκω καί ἀκέναιοι , σπόριμος εἶδος . περί οὖον φημί Αἴλιος μονυθεος , ὅτι ἀκέναιοι , ὁ ἐν φαιός στρογγύλος καί δυσκάτακτος ὕσπρια . φέρω καί χόω Φερεκράτης , οὗτος . Καμούς . φαχήν . σίζω . αἶρα . ἄκανος . ὅτι2 ὁ διά φρόνις μέγας πρόσωπον καταφρονέω ὁ σῴζω τις , εἶπον εἄν ὡς ἐπεί οὕτως εἰμί ὁ ὁ Δεῖνος νόος οὔτε παρής ἔρχομαι οὐ ἀλάομαι . ἄφωτος , εἰμί μήv καινός ἐποτρύνω καί ἄνωγα . τίς δέ ὁ παρής ἔρχομαι καί ὁ ἀλάομαι . πρό ὀλίγος εἴρω . Σύμβουλος δέ ἀγαθός ὁ , αὐτάρ ὁ πρόφρων ὑποτίθημι - σομή οὐδέ ἐπιχέω , ὡς κε μῆλον ἀσκηθής ἐάν πατρίς γαῖα ἵζω . Προθυμοποιός δέ εἰς τοιοῦτος βουλή ὁ , οὗτος νῦν ἀποπέμπω . Θεός δέ ἐφίστημι μήv μήπως ὅς μετόπισθεν τοτεσσάμενος χαλεπαίνω . ἐν οὗτος δέ * καί ὁ ὄπις ἐτυμολογέω , ὅστις εἰμί ὁ μετόπισθεν ἤτοι ὁ μέλλω ἔχω ἐπιστροφή . ὁ δέ , κάμμορος μή ἐγώ ἔτι ἐνθάδε ὀδύρομαι μή δέ ὅς αἰών φθίω , παρά - μυθητικον λόγος εἰμί . αἰών δέ λέγω , ὁ ζωή . ὁ φθίω ὁ μακρός θρῆνος . οὗτος καί ἀνωτέρω οὗτος ὁ , κατέχω γλυκύς αἰών . ὁ εἰμί ἐν δάκρυ λείβω κατάγνυμι . ἐν τοῖ - ὁ δέ καθά καί αλλοχοω , καί ἱρημία δηλόω ὁ κατά ὁ Καλυψώ νῆσος ἐν ὁ , μήτε ναῦς πάρειμι - ναι μήτε ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πέμπω ιταιροος . ἐν ὅς πιδαναλογειος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς μονία πλεύς - σός . ὅτι2 λέξις ναυπηγικός , ὁ ἁρμόζω . φημί γοῦν ὁ Καλυψώ πρός Ὀδυσσεύς .