eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1379
Ανασθαλία δέ , οὐ μόνον ἡ ταῖς ἄταις θάλλουσα ἀφροσύνη , ἀλλὰ καὶ ἡ ἐν θαλίας εἴπουν εὐοχίας ἄτη ἐκ παροινίας ὡς φησιν Ἀθήναος . Ὅρα δὲ ὅτι ὥσπερ ἐν τῇ Ἰλιάδι , οὕτω καὶ ἐν τῇ Ὀδυσσειᾷ τὸ νῆ - σιον , προαναφαινόμενον , ἀποτέλεσμα δηλοῖ οὐκ ἀφελὸν οἷς ἂν ἐπιχωνήσῃ . Ὑπείρων δὲ ἥλιος , ἡ πατροωνυμικῶς ὁ κατὰ Πινδάρων Ὑπεριονίδης , ἐξ οὗ Ὑπεριόνων ὁ τοῦ Ὑπερίωνος υἱὸς καὶ κατὰ συγχο - πὴν Ὑπερίων . οὕτω γὰρ αὐτὸν ὁ μῦθος γενεαλογεῖ . ἡ ἐπιθετικῶς , ὁ ὑπὲρ ἡμᾶς ἴων . καὶ ὥφελεν εἶναι ὑπερίων ὀξύτονως ὡς μετοχικὸν ὄνομα . μετέπεσε δὲ διὰ ἀπομυγὴν συνηκτωτώσεως , εἰς καθεαρόν ὄνομα , οἷον καὶ τὸ Ἀμφίων καὶ τὰ τοιαῦτα . οὕτω δὲ καὶ ἐκ τῆς εὐθὼν μετοχῆς , Εὐέθων βαρύτονος παρὰ Προδῶτῳ χύριον ὄνομα . Ὅτι Ὅμηρος μὲν , ἥμαρ νύστιμον τὸ τῆς οἴακεί ὑπο*στροφῆς λέγει . οἱ δὲ μεθ’ Ὅμηρον , καὶ βουδὴμα φασὶ νύστιμον , ὡς καὶ ἀλλεχοῦ δηλοῖται . καὶ νύστον δέ , τὴν ἡδυτητα , διὰ τὸ ἡδὺ τοῦ Ὁμηρικοῦ νύστου . οὗν καὶ εὐνόστος , φαύλον φασὶν ἀγαλμάτων παρὰ τοῖς μὴλοσιν . ἢ ὡς ἐν ἑτέρῳ ῥητορικῷ λεξικῷ λέγεται , εὐνόστος , θεὸς ἐπαμύλιος , δοκοῦσα ἐφορᾶν τὸ μέτρον τῶν ἀλείφρων . Ὅτι ἐν Ἰλιάδι μὲν αὐτὸς ὁ ποιητὴς ἐν προσωπίαις ὀφλῆ ποθὲν ἀφίηται τὴν Μοῦσαν , οὐτὶ δηλαδή ἀπὸ τῆς Ἀχιλλέως μυρίδος , διὰ τὸ ἀόριστον ἔχει τοῦ σκοποῦ τῆς ὑποθέσεως , ἐνταῦθα δὲ διὰ τὸ πᾶν πολλὰ πάθη τῆς πλάνης , τῇ Μοῦσῃ ἀνατίθησι τὸ ἀξιασθαι οὗν ἂν αὐτὴ ἐκ τῶν πολλῶν βούλοιτο , εἰπὼν τῶν ἀμώθων γε θεὰ θύγατερ Λιὸς εἴπέ καὶ ἡμῖν . ὡς ἂν εἴη καὶ οὕτω ποιείλος ἐν τῷ τῶν προσωπίων ἐκα - τέρον σχηματισμῷ . κατὰ δὲ ἀλληγορίαν , τῇ ἑαυτοῦ γνώμῃ τὸ πᾶν ἀνατίθησι . ἢν Μοῦσαν μὲν , συνη - θῶς ὀνομάζει , ὡς ζητεῖν ἐκ τοῦ μὴ τὸ ζητῶ . θεὰν δέ , διὰ τὸ οὐκ ἔχει ταχὺ , ὡς ἀπὸ τοῦ θεῖν . θυ - γατέρα δέ Λιὸς , ὡς νοῦς προβολὴν καὶ ἐνέργειαν , Ζεὺς γὰρ ὁ νοῦς . Συμμεῖον δὲ χάνταῦθα ὡς καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι , τὴν προσωπασίαν σύντασιν καὶ ἢν ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν ὡς πᾶν λόγου συνιστά . ὡς γὰρ ὁ πλατωνιζὼν ἢ δημοσθενιζὼν φανενὸς ἑμαυτὸν διαφρόν σοφὸς εἶναι κατὰ Πλάτωνα ἢ Δημοσθένην , οὕτω καὶ ὁ θεὰν προκαλεσάμενος αἰδεῖν ἢ ἐντέπειν , ἐνδιαζαν οἷον τοῖς λόγοις ἐκάρη . Τὸ δὲ ἀμώθων , δηλοῖ μὲν τὸ ποθὲν καὶ ἀπὸ τινος ἑνὸς , σημαίνεται δὲ οὕτως . ἄμω λέγεται ὁ ἄς ἢ ὁ τις , Ἰωνικῶς εἰπε καὶ Δωρικῶς . ἐξ οὗ ἀμώθεν μὲν , τὸ ποθὲν καὶ ἀπὸ τινος ἑνὸς . οὐδαμόθεν δέ , τὸ οὐδέποθεν . εἰ δὲ καὶ ἄλλα πολλάκις ἐκ τοῦ τοιούτου ἄμω . ἐστι γὰρ ἐξ αὐτοῦ κατὰ ἀπόφασιν ἄλλη τις εὐθεία , ὁ οὐ - δαμῶς . ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ οὐδὲ τις . ἀρ’ οὖ παρ’ Προδῶτῳ τὸ οὐδαμοῖ , εὐθεία πληθυντικῇ . ἀντὶ τοῦ οὐδὲ τινος . καὶ θηλυκὸν οὐδαμάς . οὗν γενική , πρὸς οὐδαμῶν ἀνθρώπων . ἐξ οὐ εἰρήθην μεσόντος τὸ οὐδαμῶς , ἀντὶ τοῦ κατ’ οὐδένα τινὰ τρόπον . ἀρ’ οὖ τὸ οὐδαμῶς , ὡς ἰσοδύναμα , τὸ μηδαμῶς καὶ τὸ μη - δαμῆ καὶ ταῦτα μὲν ἐκ τοῦ οὐδαμὸς ἀμώθων ἐνικοῦ ἀνθίστον ἀρσενικοῦ ὀνόματος . ἐκ δὲ τοῦ ἄμω πρῶ - τοτύπου καὶ ἐκ τῆς πληθυντικῆς αὐτοῦ γενικῆς , τὸ ἄμω ἐπίρρημα γίνεται , ὁ ἐστι μετρικῶς . ὥσπερ δὲ οὐδαμῶς οὐδαμῆ , καὶ μηδαμῶς μηδαμῆ , καὶ πῶς πῆ , καὶ πάντως πάντη , καὶ ἄλλως ἄλλη , οὕτως ἐκ τοῦ ἄμω γίνεται ἄμῆ . * ἐκ δὲ τούτων τῶν δύο ἢγουσιν ἐκ τοῦ ἄμω καὶ τοῦ ἄμῆ , κατὰ πρόσληψιν διπλῆς συνδετικῆς παραπληρωσέως , ἀντίδεται τὸ ἄμωχέπως , καὶ τὸ ἄμωχέπη , τοιούτων ἐπ’ ὀλίγον . μετρικῶς , κατὰ ἕνα τινὰ τρόπον , οἷον . ἄμωχέπως ἦν κατὰ λόγον . ἀμωχέπη , δηλοῦσι καὶ ἀντὶ τοῦ κατὰ τι καὶ ἐπὶ ῥητῶ καὶ μετρικῶς . καὶ ὡς αὐτὸν ἀμώθων . διὸ καὶ ὁ σοφὸς Θρᾷς Ἀμωθόνης ἐν οἷς πα - ραγραφε τὴν Ὀδυσσείαν , τὸ ἀμώθων , ἀμωχέπη ἠμηνεν . Τὸ δὲ καὶ ἡμῖν , ἢ περιέχων ἔχει τὸ καὶ καθὰ πολλάκις γίνεται , ἢ διὰ τὸ μᾶλλον εἶναι . ὡς εἰκὸς ὄν , πολλοὺς μεθ’ Ὅμηρον ἐγχειρήσαν τινὰς τὴν ἰστορίαν . ὅπως δὲ καὶ * διὰ τὸ παροχρημάτων , αἱ τις ἀναπολεῖ τὴν προσωπασίαν τὴν ἰστορίαν , ὅτι δηλαδή , Ἀγαμέμνονος λαβὼν τὴν ποιησιν τῷ Ὁμήρῳ ὡς πρὸ ἑαυτοῦ ἦν , ἦν λαβὼν ὅτι ὡς ἑτέρως φθά - σαι εἶπας , ἀπὸ καὶ ἡμῖν . Ὅτι τὸ ἐνθάδε οὐ μόνον τοῦτον ὅστιν ἄλλα καὶ χρονικόν . ὡς τὸ ἐνθά - δε αὐτὸς μὲν πάντες οὗτοι φήσω αὐτὸν ὁλοθρῶν , ἀντὶ τοῦ τότε . καὶ οὗτ’ ἐνθάδε παρηγγύειν ἢν ἀεὶθων . Ὅρα δὲ το . πάντες οὗτοι φήσω . ὅπερ ὁμοῖον πᾶσα Ἀναγνώσει . το . λέγω τα πάντα νηγεύως , ἵνα το θναμὴ ἴχω . Ὅτι τὸ εἰς οἴκων . Ἐπειδὴ μὲν , οἶχοι φασιν * ἐπιδημητικῶς κατὰ εἰληνῶν . τὸ γὰρ ἐντολῆς , ἐνθ’ εἰσιν οἱ οἶκοι . ποιηται δέ , οἶκους φασί . τὸ δὲ παυσάμενον ἀπ’ αὐτοῦ . οἶκων . ὡς φησιν ὁ φησιν . ποῖ οὖν καὶ ἐν τοῖς ἄς τῇ Ἰλιάδι εἴρηται . Ὅτι οὐδὲ ἐνταῦθα τὴν ἀρχὴν τῆς τοῦ Ὀδυσσέως πλάνης , ἀρχὴν τῆς ἑαυτοῦ ποιήσεως Ὅμηρος τίθεται . ἀλλ’ ὥσπερ ἐν τῇ Ἰλιάδι , οὕτω καὶ νῦν ἀπὸ τῶν ἑγγύς τοῦ τέλους ἀρχεται . ἢ γὰρ Καλυψὼ ἀφ’ ἧς ποιεῖται ἢ Μοῦσα τοῦ λόγου τὴν καταρχήν .
Lemmas: Ανασθαλία δέ , οὖον μόνος ὁ ὁ ἄτη θάλλω ἀφροσύνη , ἀλλά καί ὁ ἐν θαλία ἰπόω ευοχια ἄτη ἐκ παροινία ὡς φημί Ἀθήναος . Ὅρας δέ ὅτι ὥσπερ ἐν ὁ Ἰλιάς , οὗτος καί ἐν ὁ Ὀδυσσεία ὁ νῆ - σίον , προαναφαίνω , ἀποτέλεσμα δηλόω οὐ ἀφαιρέω ὅς εἄν ἐπιχώννυμι . Ὑπείρων δέ ἥλιος , ὁ πατροωνυμικῶς ὁ κατά Πίνδαρος Ὑπεριονίδης , ἐκ ὅς Ὑπερίων ὁ ὁ Ὑπερίων υἱός καί κατά συγχο - πῆν Ὑπερίων . οὗτος γάρ αὐτός ὁ μῦθος γενεαλογέω . ὁ ἐπιθετικός , ὁ ὑπέρ ἐγώ Ἴων . καί ὀφείλω εἰμί Ὑπερίων ὀξύτονος ὡς μετοχικός ὄνομα . μεταπίπτω δέ διά απομυγη συνηκτωτώσεως , εἰς καθαιρέω ὄνομα , οἷος καί ὁ Ἀμφίων καί ὁ τοιοῦτος . οὗτος δέ καί ἐκ ὁ Εὔθων μετοχή , ευεθος βαρύτονος παρά Προδῶτῳ χύρις ὄνομα . ὅτι2 Ὅμηρος μέν , ἦμαρ νύστιμον ὁ ὁ οἴαξ ὑποστροφή λέγω . ὁ δέ μετά Ὅμηρος , καί βουδὴμα φημί νύστιμον , ὡς καί ἀλλεχοῦ δηλόω . καί νύστον δέ , ὁ ἡδύτης , διά ὁ ἡδύς ὁ ὁμηρικός νύστου . ἐν καί Εὔνοστος , φαῦλος φημί ἄγαλμα παρά ὁ μηλών . ἢ ὡς ἐν ἕτερος ῥητορικός λεξικός λέγω , Εὔνοστος , θεός επαμυλις , δοκέω ἐφοράω ὁ μέτρον ὁ αλειφρεω . ὅτι2 ἐν Ἰλιάς μέν αὐτός ὁ ποιητής ἐν προσωπιος Όφλη ποθεν ἀφίημι ὁ Μοῦσα , οὔτις δηλαδή ἀπό ὁ Ἀχιλλεύς μυρίς , διά ὁ ἀόριστος ἔχω ὁ σκοπός ὁ ὑπόθεσις , ἐνταῦθα δέ διά ὁ πᾶς πολύς πάθος ὁ πλάνης , ὁ Μοῦσα ἀνατίθημι ὁ ἀξιάω ἐν εἄν αὐτός ἐκ ὁ πολύς βούλομαι , εἶπον ὁ ἄμωτον γε θεά θυγάτηρ λίς εἶπον καί ἐγώ . ὡς εἄν εἰμί καί οὗτος ποιείλος ἐν ὁ ὁ προσώπιον ἐπίτεξ - τέρος σχηματισμός . κατά δέ ἀλληγορία , ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ὁ πᾶς ἀνατίθημι . εἄν Μοῦσα μέν , συνίημι - θώς ὀνομάζω , ὡς ζητέω ἐκ ὁ μή ὁ ζητέω . θεά δέ , διά ὁ οὐ ἔχω ταχύς , ὡς ἀπό ὁ θέω . ΘΥ - γατέρα δέ λίς , ὡς νόος προβολή καί ἐνέργεια , Ζεύς γάρ ὁ νόος . συμμείω δέ χάσκω ὡς καί ἐν ὁ Ἰλιάς , ὁ προσωπασίαν σύντασις καί εἄν ὁ ποιητής ἑαυτοῦ ὡς πᾶς λόγος συνιστώ . ὡς γάρ ὁ πλατωνίζω ἢ Δημοσθενίζω Φανενός ἐμαυτοῦ διαφρος σοφός εἰμί κατά Πλάτων ἢ Δημοσθένης , οὗτος καί ὁ θεά προκαλέω αἰδέω ἢ ἐντέπειν , ἐνδιάζω οἷος ὁ λόγος κείρω . ὁ δέ ἄμωτον , δηλόω μέν ὁ ποθεν καί ἀπό τις εἷς , σημαίνω δέ οὕτως . Ἄμω λέγω ὁ ἄς ἢ ὁ τις , ἰωνικός εἶπον καί Δωρικός . ἐκ ὅς ἀμάω μέν , ὁ ποθεν καί ἀπό τις εἷς . οὐδαμόθεν δέ , ὁ οὐδέποθεν . εἰμί δέ καί ἄλλος πολλάκις ἐκ ὁ τοιοῦτος Ἄμω . εἰμί γάρ ἐκ αὐτός κατά ἀπόφασις ἄλλος τις εὐθύς , ὁ οὖον - δαμόος . ὁ τατός εἰμί ὁ οὐδέ τις . ἀρά οὖον παρά Προδῶτῳ ὁ οὐδαμοῖ , εὐθύς πληθυντικός . ἀντί ὁ οὐδέ τις . καί θηλυκός οὐδαμός . ἐν γενικός , πρός οὐδαμός ἄνθρωπος . ἐκ οὖον λέγω μέσος ὁ οὐδαμῶς , ἀντί ὁ κατά οὐδείς τις τρόπος . ἀρά οὖον ὁ οὐδαμῶς , ὡς ἰσοδύναμος , ὁ μηδαμῶς καί ὁ μη - δαμάζω καί οὗτος μέν ἐκ ὁ οὐδαμός ἄμωτον ἑνικός ἀνθίστημι ἀρσενικός ὄνομα . ἐκ δέ ὁ Ἄμω πρός - τοτυπος καί ἐκ ὁ πληθυντικός αὐτός γενικός , ὁ Ἄμω ἐπίρρημα γίγνομαι , ὁ εἰμί μετρικός . ὥσπερ δέ οὐδαμῶς οὐδαμῆ , καί μηδαμῶς μηδαμῆ , καί πῶς πῇ , καί πάντως πάντῃ , καί ἄλλως ἄλλος , οὕτως ἐκ ὁ Ἄμω γίγνομαι ἄμη . * ἐκ δέ οὗτος ὁ δύο ἄγω ἐκ ὁ Ἄμω καί ὁ ἄμη , κατά πρόσληψις διπλόος συνδετικός παραπλήρωσις , ἀντιδέω ὁ ἄμωχέπως , καί ὁ ἄμωχέπη , τοιοῦτος ἐπί ὀλίγος . μετρικός , κατά εἷς τις τρόπος , οἷος . ἄμωχέπως εἰμί κατά λόγος . ἀμωχέπη , δηλόω καί ἀντί ὁ κατά τίς καί ἐπί ῥητός καί μετρικός . καί ὡς αὐτός ἄμωτον . διό καί ὁ σοφός θρας αμωθονεος ἐν ὅς πῃ - ραγραφε ὁ Ὀδυσσεία , ὁ ἄμωτον , ἀμωχέπη ἀμάω . ὁ δέ καί ἐγώ , ἢ περιέχω ἔχω ὁ καί καθά πολλάκις γίγνομαι , ἢ διά ὁ μᾶλλον εἰμί . ὡς εἰκός εἰμί , πολύς μετά Ὅμηρος ἐγχειρέω τις ὁ ἱστορία . ὅπως δέ καί * διά ὁ παροχρημα , ὁ τις ἀναπολέω ὁ προσωπασίαν ὁ ἱστορία , ὅτι δηλαδή , Ἀγαμέμνων λαμβάνω ὁ ποίησις ὁ Ὅμηρος ὡς πρό ἑαυτοῦ εἰμί , εἰμί λαμβάνω ὅτι ὡς ἑτέρως Φθα - σός εἶπον , ἀπό καί ἐγώ . ὅτι2 ὁ ἐνθάδε οὖον μόνος οὗτος Όστιν ἄλλος καί χρονικός . ὡς ὁ ἔνθα - δέ αὐτός μέν πᾶς οὗτος φημί αὐτός ολοθρης , ἀντί ὁ τότε . καί οὗτος ἐνθάδε παράγω εἄν ἀείτας . Ὅρας δέ ὁ . πᾶς οὗτος φημί . ὅσπερ ὅμοιος πᾶς ἀναγιγνώσκω . ὁ . λέγω ὁ πᾶς νηγεύως , ἵνα ὁ θναμὴ ἰχώρ . ὅτι2 ὁ εἰς οἶκος . ἐπεί μέν , οἴχω φημί * ἐπιδημητικός κατά ειληνος . ὁ γάρ ἐντολή , ἔνθα εἰμί ὁ οἶκος . ποιητής δέ , οἶκος φημί . ὁ δέ παύω ἀπό αὐτός . οἶκος . ὡς φημί ὁ φημί . ποῖ οὖν καί ἐν ὁ ἄς ὁ Ἰλιάς εἴρω . ὅτι2 οὐδέ ἐνταῦθα ὁ ἀρχή ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πλάνης , ἀρχή ὁ ἑαυτοῦ ποίησις Ὅμηρος τίθημι . ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ Ἰλιάς , οὗτος καί νῦν ἀπό ὁ ἐγγύς ὁ τέλος ἀρχω . ἢ γάρ Καλυψώ ἀπό ὅς ποιέω ἢ Μοῦσα ὁ λόγος ὁ καταρχή .