eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1968
Ψ . Ω Δ Ω . μυχὸν σκεῦος · καὶ σπάθη μὲν ξίφος , σπαθὴ δὲ ναυτικὸν ξυλόν · καὶ Σίγηλος μὲν κύριον ὄνομα ναρπίσσον , σιγλὸς δὲ ὁ σωπήλος · καὶ Τεύχρος μὲν κύριον , Τευχρὸς δὲ ἐθνικόν · καὶ φιλήτης μὲν κλεπτής , φιλητὴς δὲ ὁ ἑραστής · καὶ Χρήστος μὲν κύριον , χρηστὸς δὲ ὁ ἐπικικὴς · καὶ ψυχρὸς μὲν ὁ ἄψυχμένος , Ψύχρος δὲ ποταμὸς Σαρματίας . Ὅτι νηπίας καὶ ἐνταῦθα τὰς ἀφροσύνας λέγει ἑλλαπτικῶς , φησὶ γάρ · Λυπεῖθης ἠγῆσατο νηπίησον , ἤτοι νηπιαίας φρεσίν . Ὅτι προαιρωτητικὸν ἤτοι προεξετικὸν σχῆμα καὶ νῦν περὶ Λυπεῖθους τὸ , φῆ μὲν παιδὸς τίσεσθαι φόνον , ἠγοῦν ἐκδικήσων τὸν τοῦ παιδὸς Ἀντινόου θάνατον , οὐδ’ ἄρ ἐμελλεν ἄφ’ ἀπονοστήσων , ἀλλ’ αὐτοῦ πῶμον ἐφέμεν , ὁ ἐστὶ καταλαχεῖν , ἀπὸ τοῦ ἔσω ἔγω · τὸ δὲ ἐφέμεν καὶ σπένδει λέγεται καὶ σπεῖν , * ὕδεν τὸ , πῶμον ἐπισπεῖν . Ὅτι ἐρώτησις πρὸς τινα δυνατὸν καὶ τίμιον περὶ μάχης εἰ ἔσται ἢ μὴ τὸ , εἴπε μοι τί δή τοι νόος ἐνδοθι κεύθεται , ἢ πρὸτέρω πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλπιιν αὐτὴν τεύξεις , ἢ φιλότητα μετ’ ἀμφοτέροισιν τιθήσῃ ; ὁ δὲ οὕτως ἐρωτηθεὶς ὑπὸ τινος δυναμένου καὶ αὐτοῦ τι ἐν τοῖς τοιούτοις εἴποι ἂν τὸ , τέκνον ἐμόν , τί με δή ταῦτα διείρεαι ἤδὲ μεταλλάζεις ; οἷ γὰρ δή τούτων ἐβούλευσας νόον αὐτή ; ἔφον ὅπως ἐθέλεις . Ζεὺς δὲ ὁ τοῦ μύθου * ταῦτα λαλοῦσι καὶ Ἀθηναὶ προεξετικῶς ἐπὶ τοῖς ἐφεξῆς γεννησομένοις , ἐνθα τυπῶται ὡς ἐπέοικε , τουνεστίν ὡς εἰκός , ὄνομα πιστὰ γενέσθαι , δι’ ὧν λήθη μὲν ἔσται τῶν γενομένων φόνων , φιλία δ’ ἐπὶ τοῖς ἐξῆς . καὶ κατα - πράττεται τοῦτο ἢ Ἀθηναί , ἢ ἠρωϊκή , διπλαδὴ φρόνησις . καὶ πεσόντων Λυπεϊθούς τε καὶ τινων ἑτέρων , καὶ τῆς Ἀθηναὶ τὰ μὲν χλωρὸν δέος τοῖς πολίταις ἐμμελοῦσης , τὰ δὲ ἐπισχούσης τοῦ μάχεσθαι διὰ συμβουλῆς ὁμοίως τῷ Ἀλιθέρση καὶ τῷ Μέδοντι , ἡπιστοῦνται τὰ ὅπλα εἰς γῆν · καὶ Ὀδυσσεὺς ἐπισχε - θεὶς καὶ αὐτὸς τῆς ἄγαν ὁρμῆς σπέν*δεται . καὶ οὕτω λύεται τὸ πᾶν δρᾶμα τῆς ποιήσεως ἀναγκαίως διὰ τὸ ἄλλως κινδυνώδεσ τοῦ ἔργου καὶ οὐδὲ εὐπλάστον . Ὀδυσσεὺς μὲν γὰρ οὐ πεσεῖται , ὅτι μηδὲ παραμύ - λησεν ὁ ποιητὴς αὐτὸ ἐξ ἱστορίας · πεσοῦνται ἄρα τούτῳ οἱ πολῖται , καὶ οὕτω ζημιούται αὐτὸς τοῖς * καιριωτάτοις · μικροῦ , βασιλεὺς γὰρ τοῦ λοιποῦ ἔσται καὶ εἰς πανωλεθρίαν αὐτὸ ἐγρωλεῦσται ἡ βασιλεία . ἐκνενώσατι τὴν Ἰθάκην μικροῦ κατὰ τε τὸν εἰς Τροίαν πλοῦν καὶ τῶν δὲ ἐν τῷ ἐπανελθεῖν . Ἔστι δὲ ὁ τοῦ Λιὸς πρὸς τὴν Ἀθηναὶ λόγος τοιούτος · ἐπειδὴ μνησθῆσας ἐτίθαστο διὸς Ὀδυσσεὺς , ὄνομα πιστὰ ταμόντες , τουνεστὶ διὰ θυσίων ποιήσαντες ὡς πολλοχὸν καὶ τῆς Ἰλιάδος φράζεται , ὁ μὲν βασιλευέτω αὐτ’ ἡμεῖς δὲ φόνου ἐκλυσίν , τουνεστὶ λήθησιν , θέωμεν · τοὶ δ’ ἄλλ’ ἢλους φιλοῦντων ἤτοι * φιλεῖτοσαν ὡς τὸ πέρφος , πλοῦτος δὲ καὶ εἰρήνη , ἄλις ἔστω . ἀγάπης δὲ τῆς κατὰ σπουδὴν ταῦτα φραστικά . καινὸν δὲ τι σχῆμα τὸ , ὄνομα πιστὰ ταμόντες , ὁ μὲν βασιλευέτω αὐτ’ , ἡμεῖς δὲ ποιήσομεν τόδε καὶ ἐξῆς · καὶ ἔστι πως ὅμοιον καὶ αὐτὸ τῷ , οἱ δὲ δύο σπότελαι , ὁ μὲν τοιούδε ὁ δὲ τοιούδε . καὶ ἔστι μὲν τοιαῦτα πολλὰ περὶ τῷ ποιητῇ · τοῦτο δὲ τῶν ἄλλων ἄντι δοκεῖ καινότερον . τὸ μὲν γὰρ , ὄνομα πιστὰ ταμόντες , περὶ Ὀδυσσέως εἴρηται καὶ περὶ Ἰθακησίων , ἢ δὲ ἀπόδοσις αὐτοῦ ἄλλως ἔχει · Ὀδυσσέως γὰρ αὐτὶ μέμνηται καὶ θεῶν , οὐ μὴν Ἰθακησίων · ἐφη γὰρ , ὄνομα πιστὰ ταμόντες ἐκεῖνοι , ὁ μὲν βασιλευέτω , ἡμεῖς δὲ θήσομεν φόνου ἐκλυσίν . καινοτάτη γοῦν ἢ ἀπόδοσις τοῦ ὁ * μὲν καὶ τοῦ ἡμεῖς · ὡφεῖλε γὰρ εἰπεῖν οὕτω πως · ὄνομα πιστὰ ταμόντες , ὁ μὲν Ὀδυσσεὺς βασιλευέτω , οἱ δὲ Ἰθακῆσιοι βασιλευέτωσαν αὐταὐθὸς . ἐστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι καὶ ταῦθ’ οὕτω γίνεται , πλὴν οὐ κατ’ ὀρθὴν φράσιν , ἀλλ’ ἐν ὑπερβατῷ ὑμῖσμι . φησὶ γὰρ οὕτως · ὁ μὲν βασιλευέτω αὐτ’ , οἱ δ’ ἄλλ’ ἢλους φιλοῦντων . μέσον δὲ γε τῶν δύο τούτων ἐννοεῖν κεῖται σφριττῶς κατὰ σχῆμα περιβλητικὸν τὸ , ἡμεῖς δὲ παίδων τε κασιγνήτων τε φόνου ἐκλυσίν θήσομεν . ὁ δὴ μάλιστα εἰρήνης αἴτιον , θεῖον ὂν ἀγαθὸν κατὰ τὸ , ὦ πόντια λήθη τῶν κακῶν ὡς εἰ σοφή . Ἐκλυσὶς δὲ ἢ ἄγαν λήθη κατ’ ἐπίτα - σιν προθέσεως , καθὰ καὶ ἐκσίγησις Πυθαγορικῶς ἢ ἄρκα σιγή . Τὸ δὲ θέωμεν ἀντὶ τοῦ θώμεν πλεο - νασμῷ τοῦ ε , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων ὅμοιος πλεονασμὸς ἦν ἐν τῷ , μὴ φθεσθὼν ἤτοι φθόσι περαιωθέντες . δύναται δὲ καὶ ἐνεργητικὸς ἐνεστὼς διὰ τοῦ ὁ μικροῦ εἶναι τὸ θέομεν , ἐξ οὗ τὸ θεῖομεν . Τῷ δὲ , πλοῦτος καὶ εἰρήνη , ἄλις ἔστω , δευτικὸν μὲν εὐδαιμονίας πολιτικής . δηλοῖ δὲ νῦν δυνατὸν μὲν εἶναι πλεῖσθαι μάχην γενέσθαι , χρηστὸν δὲ ὅμως κριθήναι καὶ πιθανώτερον ἐπὶ τῇ θεοῦθεν κρήνῃ τὸν ἔριν λυθήναι . ἀπίθανον γὰρ τὸ , ὡς ἐφθέθη , τῶν συντόν Ὀδυσσία ἑαυτὸν βλάπτειν , ἀναιροῦντα τὴν οἰκείων * λαόν . Ὅτι ἐν τῷ , σίτοιο μελίφρονος ἐξ ἔρον ἔντο , σῶφρον δεῖπνον δηλοῖ ·
Lemmas: Ψ . Ω δ Ω . μυχός σκεῦος · καί σπάθη μέν ξίφος , Σπαθή δέ ναυτικόν ξύλον · καί σιγηλός μέν κύριος ὄνομα ναρπιεννυω , σίγλος δέ ὁ σωπήλη · καί Τεῦχρος μέν κύριος , Τεῦχρος δέ ἐθνικός · καί φιλήτης μέν κλέπτης , φιλητής δέ ὁ ἐραστής · καί Χρήστος μέν κύριος , χρηστός δέ ὁ επικικω · καί Ψυχρὸς μέν ὁ ἄψυχμένος , ψυχρός δέ ποταμός Σαρματία . ὅτι2 νήπιος καί ἐνταῦθα ὁ ἀφροσύνη λέγω ἑλλαπτικῶς , φημί γάρ · λυπειθω ἡγέομαι νήπιος , ἤτοι νηπιαίας φρήν . ὅτι2 προαιρωτητικὸν ἤτοι προεκτικός σχῆμα καί νῦν περί λυπειθω ὁ , φημί μέν παῖς τίνω φόνος , ἠγέω ἐκδικέω ὁ ὁ παῖς Ἀντίνοος θάνατος , οὐδέ ἄρα μέλλω ἀπό ἀπονοστέω , ἀλλά αὐτός πῶμος ἐφέμεν , ὁ εἰμί καταλαγχάνω , ἀπό ὁ εἴδομαι ἐγώ · ὁ δέ ἐφέμεν καί σπένδω λέγω καί σπένδω , * κάτ-ηλυς ὁ , πῶμος ἐφέπω . ὅτι2 ἐρώτησις πρός τις δυνατός καί τίμιος περί μάχη εἰμί εἰμί ἢ μή ὁ , εἶπον ἐγώ τίς δή ὅς νόος ἔνδοθι κεύθω , ἢ πρότερος πόλεμος τε κακός καί φύλπιιν αὐτός τεύχω , ἢ φιλότης μετά ἀμφότερος τίθημι ; ὁ δέ οὕτως ἐρωτάω ὑπό τις δύναμαι καί αὐτός τίς ἐν ὁ τοιοῦτος εἶπον εἄν ὁ , τέκνον ἐμός , τίς ἐγώ δή οὗτος διείρομαι ἠδέ μεταλλάσσω ; οἷ γάρ δή οὗτος βουλεύω νόος αὐτός ; φέρω ὅπως ἐθέλω . Ζεύς δέ ὁ ὁ μῦθος * οὗτος λαλέω καί Ἀθῆναι προεξετικῶς ἐπί ὁ ἐφεξῆς γεννάω , ἔνθα τυπωτής ὡς ἐπέοικα , τουνεστίν ὡς εἰκός , ὄνομα πιστόν γίγνομαι , διά ὅς λήθη μέν εἰμί ὁ γίγνομαι φόνος , φίλιος δέ ἐπί ὁ ἑξῆς . καί κατά - πράσσω οὗτος ἢ Ἀθῆναι , ἢ ἡρωϊκός , διπλαδος φρόνησις . καί πίπτω λυπειθω τε καί τίνω ἕτερος , καί ὁ Ἀθῆναι ὁ μέν χλωρός δέος ὁ πολίτης εμμελουω , ὁ δέ ἐπέχω ὁ μάχομαι διά συμβουλή ὁμοίως ὁ Ἁλιθέρσης καί ὁ Μέδων , ἀπιστέω ὁ ὅπλον εἰς γῆ · καί Ὀδυσσεύς ἐπέχω - τίθημι καί αὐτός ὁ ἄγαν ὁρμή σπένδω . καί οὗτος λύω ὁ πᾶς δρᾶμα ὁ ποίησις ἀναγκαῖος διά ὁ ἄλλως κινδυνώδης ὁ ἔργον καί οὐδέ εὔπλαστος . Ὀδυσσεύς μέν γάρ οὖον πίπτω , ὅτι μηδέ παραμύ - λανθάνω ὁ ποιητής αὐτός ἐκ ἱστορία · πίπτω ἄρα οὗτος ὁ πολίτης , καί οὗτος ζημιόω αὐτός ὁ * καίριος · μικρός , βασιλεύς γάρ ὁ λοιπός εἰμί καί εἰς πανωλεθρία αὐτός εγρωλευειμι ὁ βασίλειος . ἐκνοέω ὁ Ἰθάκη μικρός κατά τε ὁ εἰς Τροία πλόος καί ὁ δέ ἐν ὁ ἐπανέρχομαι . εἰμί δέ ὁ ὁ λίς πρός ὁ Ἀθῆναι λόγος τοιούτος · ἐπεί μιμνήσκω τίθημι δίω Ὀδυσσεύς , ὄνομα πιστόν τέμνω , τουνεστὶ διά θυσία ποιέω ὡς πολλοχὸν καί ὁ Ἰλιάς φράζω , ὁ μέν βασιλεύω αὐτω ἐγώ δέ φόνος ἔκλυσις , τουνεστὶ λανθάνω , θέω · σύ δέ ἄλλος ἧλος φιλέω ἤτοι * φιλέω ὡς ὁ πέρφος , πλοῦτος δέ καί εἰρήνη , ἅλις ἵστημι . ἀγάπη δέ ὁ κατά σπουδή οὗτος φραστικός . καινός δέ τίς σχῆμα ὁ , ὄνομα πιστόν τέμνω , ὁ μέν βασιλεύω αὐτω , ἐγώ δέ ποιέω ὅδε καί ἑξῆς · καί εἰμί πως ὅμοιος καί αὐτός ὁ , ὁ δέ δύο σπότελαι , ὁ μέν τοιόσδε ὁ δέ τοιόσδε . καί εἰμί μέν τοιοῦτος πολύς περί ὁ ποιητής · οὗτος δέ ὁ ἄλλος Αἴας δοκέω καινός . ὁ μέν γάρ , ὄνομα πιστόν τέμνω , περί Ὀδυσσεύς εἴρω καί περί Ἰθακήσιος , ἢ δέ ἀπόδοσις αὐτός ἄλλως ἔχω · Ὀδυσσεύς γάρ αὐτί μιμνήσκω καί θεός , οὖον μήv Ἰθακήσιος · φημί γάρ , ὄνομα πιστόν τέμνω ἐκεῖνος , ὁ μέν βασιλεύω , ἐγώ δέ τίθημι φόνος ἔκλυσις . καινός γοῦν ἢ ἀπόδοσις ὁ ὁ * μέν καί ὁ ἐγώ · ὀφείλω γάρ εἶπον οὗτος πως · ὄνομα πιστόν τέμνω , ὁ μέν Ὀδυσσεύς βασιλεύω , ὁ δέ Ἰθακήσιος βασιλεύω αυταυανθος . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι καί αὐτός οὗτος γίγνομαι , πλήν οὖον κατά ὀρθός φράσις , ἀλλά ἐν ὑπερβατόν ὑμῖσμι . φημί γάρ οὕτως · ὁ μέν βασιλεύω αὐτω , ὁ δέ ἄλλος ἧλος φιλέω . μέσος δέ γε ὁ δύο οὗτος ἐννοέω κεῖμαι σφριττῶς κατά σχῆμα περιβλητικός ὁ , ἐγώ δέ παῖς τε κασίγνητος τε φόνος ἔκλυσις τίθημι . ὁ δή μάλιστα εἰρήνη αἴτιος , θέω εἰμί ἀγαθός κατά ὁ , εἰμί πόντιος λήθη ὁ κακός ὡς εἰμί σοφός . ἔκλυσις δέ ἢ ἄγαν λήθη κατά πίσσα - βρόχος πρόθεσις , καθά καί ἐκσίγησις Πυθαγορικός ἢ ἄρξ σιγή . ὁ δέ θέω ἀντί ὁ τίθημι πέλω - νασμός ὁ ε , ὡς καί πρό ὀλίγος ὅμοιος πλεονασμός εἰμί ἐν ὁ , μή φθίω ἤτοι φθάνω περαιόω . δύναμαι δέ καί ἐνεργητικός ἐνίστημι διά ὁ ὁ μικρός εἰμί ὁ θέω , ἐκ ὅς ὁ τίθημι . ὁ δέ , πλοῦτος καί εἰρήνη , ἅλις ἵστημι , δευτικὸν μέν εὐδαιμονία πολιτικός . δηλόω δέ νῦν δυνατός μέν εἰμί πλέω μάχη γίγνομαι , χρηστός δέ ὅμως κρίνω καί πιθανός ἐπί ὁ θεόω κρήνη ὁ Ἔρις λύω . ἀπίθανος γάρ ὁ , ὡς φθίω , ὁ Σιντός Ὀδυσσία ἑαυτοῦ βλάπτω , ἀναιρέω ὁ οἰκέω * λαός . ὅτι2 ἐν ὁ , σῖτος μελίφρων ἐκ Ἔρως ἵημι , σώφρων δεῖπνον δηλόω ·