eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1724
καὶ τὸ μὲν ὁμῶν τὸ ὁμῶν καὶ ἀφῶν τὸ ἀφορτιῶ καὶ ὁνόω τὸ μέμφομαι καὶ βῶν τὸ τρέφω προσλήψει τοῦ σίγμα φυλάσσουσι τὸ παραλίγον ὡς τῷ ὁμῶν ἀφῶν ὁνόω ρόσω , ἐξ οὗ καὶ τὸ ρόσκω καὶ ἡ ρόσις καὶ ἡ ρότουρα , τὴν παραλίγουσαν τοῦ ἐντελοῦς ἐνστοῦτος φυλάσσουσι . τὸ μέντοι χουοῶν χνουοῶν καὶ τὰ λοιπὰ ὅλα τὰ πρὸς αὐτὸ ἐξέτειναν τὸ ἀνάλογον ὡς εἰς ὡ μίγα . καὶ κατεχράτησεν ἡ τοιαύτη γραφὴ ἐν τῇ συνήθειᾳ , ὡς περ καὶ τῶν εἰς ὡς μεταχῶν ὀξυτόνων ἀπαλλαττομένων τοῦ ὡ μεγάλου ἐν ταῖς πλαγίαις , οἷον ἐν τῷ ἰστηκὼς ἰστηκῶτος , τεθνηκὼς τεθνηκότος καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοίως . μόνα κοινότερον τὸ ἰστωτος ἰστωτος ἰστωτος τεθνηκότος ἀφυλάξαν τὸ ὡ τῆς εὐθειας καὶ ἐν τῇ γενικῇ πρὸς ἐνθύμιον ἀναλογίαν τοῦ γέλωτος γέλωτος , ἰδρώς ἰδρώτος καὶ τῶν ὁμοίων . οὕτω καὶ τὰ δεύτερα παιθητικὰ πρόσωπα τῶν εἰς μαί ἡμῶντων ἡμῶντων , ὁποίων τὸ τύπτομαι τύπτῃ καὶ τὰ λοιπὰ ὅλα , κατὰ τὴν παλαιὰν Ἀτ*θίδα διὰ τῆς αὐ διαθόγγου γραφομένα , ὡς καὶ ἐν τοῖς τοῦ κομικοῦ πέργῃ , οἱ ὕστερον Ἀττικοὶ γράφοντες διὰ τοῦ ἡ σύν τῷ ἰωτα προεγγραμμένῳ ἀρξίκαν σώζεσθαι ἐν γραφῇ τῇ διὰ τῆς εὐ διαθόγγου χάριν παλαιὰς ἐνθυμήσεως τὸ βούλομαι βούλα , οἴμαι οἶκι , ὁνομα ὄνει , καὶ ἔομαι ἐει καὶ κατὰ κράσιν εἰ . εἰ δὲ ὁ ρόσωρ καὶ ἡ ροσιάναιρα , χρη γὰρ ἀνακάμψαι τι ρραχὺ ἐς τὰ πρὸ ὀλίγων , διὰ τοῦ ὡ μεγάλου γράφε - ται , λογιστέον ὅτι ταῦτα ἐπομιμησάμενοι ἐγχορεῖν καὶ τὸ βω βόσω ἐκατέθησαν εἰς ὡ μέγα καὶ τὰ ἄλλα . οὐ μὴν τὸ αὐτὸ βούλεται καὶ ὁ ροτήρ . Ὅτι βίαν δηλοῖ τὸ , ἡ μεῖλα δή με βιάζετε μόνον ὄντα . Πληροφορίας δὲ τῆς ἐπ' ἀγαθῷ ἀπαιτητικὸν τὸ , ἀλλ' ἄγε νῦν μοι πάντες ὁμόσ - ατε κεαρτῶν ὁκνον , μὴ ποῦ τις ἀπαδήλησι κακῶν ποιῶν τὸδε τι . Ἑλλείμενος δὲ φράζει τὸ , στίψαμεν ἐν λιμῆν γλαφυρῷ εὐεργὴς νῆα ἀρχ' ὑδάτος γλυκεροῦ , καὶ ἐξαπέλυσαν ἐταίροι νηός . Καὶ ὡρα ὡς οὐ μόνον ναῦς γλαφυρά , ἀλλὰ καὶ λιμὴν ἐνταῦθα γλαφυρός . Πέμ - πους δὲ φράζει τὸ , μηνάμενοι δ' ἡπίτα , φίλους ἐκλαυσον ἐταίρους . κλαίοντεςσι δὲ τούτων ἐπήλθε νήδιμος ἕπνος . ὁ δὴ πον πρὸ τούτων καὶ ἡ Πηνελόπη ἐπαδε καὶ μεταταῦτα πείσεται κλαίουσα ἐπὶ τῷ ἀνδρί . μέσον δὲ * τούτων κείται καὶ ἀφελὴς στίχος καὶ εὐτελὴς τὸ , οὐς ἔφερε Σκῆλη γλαφυρὴς ἐκ νηὸς ἰλούσα . Ὅτι ἐν μὲν Ἰλιάδι τὸ τὰς δύο μοῖρας τῆς νυκτὸς παραλδεῖν , περιλαμβάνει δὲ τὴν τρίτην , ἄλλως ἔγραψεν ὁ ποιητής . ἐνταῦθα δὲ οὕτω συντο - μώταρὸν φράσαι ἤμω δὲ τοῦχα νυκτὸς ἦν μετὰ δ' ἄστρα βεβήκει , μεταλλάξει χορσάμενος . ἐκεῖ μὲν γὰρ ἡρξάτο ἐκ τοῦ , ἄστρα δὲ δή προσέζηκε , κατέληξε δὲ εἰς τὸ , τριτατὴ δ' ἐπὶ μοῖρα λείπεται . ἐνταῦθα δὲ τὸ ἀνάπαλιν πεποίηκεν . Ὅρα δὲ τὸ , τοῦχα νυκτὸς ἦν , ἤγουν τοιῇ , ὅμοιον ὄν τῷ , τὸρρα δὲ κουρήσεσι κακῶς ἦν , ὥστε μηδὲ τὸ , Ἀθηναίη ἀκίων ἦν , παρὰ τὸ εἰκὸς εἶναι λέγεσθαι πρὸς τινὸν ἀντὶ τοῦ ἡσυχὸς ἦν . Τὸ δὲ μετὰ δ' ἄστρα βεβήκει , ἀντὶ τοῦ , μετέβη τὰ ἄστρα , ἤτοι μετεκινήθη , ὡς εἴκως πρὸς δύσιν . Ὅτι ἐν τῷ , ὅρσεν ἐπίζαῖν ἄντρον Ζεὺς , περισσὴ τὸ ζαῖν Ἀρίσταρ - χος , ὡς τὸ Ἐρωῖν καὶ Ποδῆν . καὶ τοῦτο μὲν οἱ παλαιοὶ φασιν . εἴκως δὲ αὐτὸν καὶ τὴν εὐδίαν ἴσως πωιοστέον κατὰ τὸ Ἐρωῖς καὶ Ποδῆς . καὶ μὴν ἐκεῖνα συνήγορται , ἀδηλον δὲ εἴ περ οὕτω καὶ ὁ ζαῖς , ὡς δηλοῖ τὸν ἄρχαν πνίοντα . Ἰστίον δὲ ὅτι ὁ ῥηθεὶς ζαὴς ἄντρος νυκτὸς μὲν ἀφξάμενος πνέειν , παρα - μείνας δὲ ὅλον μῆνα , ὡς καὶ μετ' ὀλίγα εἰρήσεται , τὴν ἑσχάτην βλάβην τοῖς * τοῦ Ὀδυσοῦος ἐπήγαγε . Κείται δ' ἐνταῦθα καὶ διασκενὴ ἡθελεία καὶ ἀλλαγὴ τῆς θεοσποίας τριχαῦτα λαίλαπος καὶ τῆς τῶν νηγόν πικνώσεως . δι' ἧς ὁσώρει οὐρανόθεν νῆξ , ἄλλη τις αὐτὴ παρὰ τὴν εἰρημένην πῖπτα καὶ' ἦν ὁ ἄντρος ἐπενεσί , ἵνα ἡ νῆξ αὐτὴ ἐπὶ νυκτὶ ἐκείνῃ ζωρούσα τὸν ἄερα εἰς πλέον . Ὅτι ὅμως φράινται καὶ ἐνταῦθα σαφὴς τόπος λιμένος ἐνθα ἡ ναὺς ὁρμᾶτ' εἴπον γοῦν Ὀδυσοῦος ἐν λιμῆν γλαφυρῷ στίψαι τὴν νῆα πλέγαι μετ' ὀλίγα νῆα μὲν ὁρμίσασμεν κοῖλον στέος ἰσθ - ρίσαντες , τουντίσιν ἐν ὕρμῳ ἰστίσασμεν . Ὅτι δὲ πολλὰ σπήλαια καὶ πολλοχὸν αὐτοσφῇ , παράλιμα δεκτικὰ τοιούτων νηῶν , καὶ ἡ σῆρα δηλοῖ . Ἐν δὲ τῷ τοιούτῳ σπηλαίῳ πλάττει καὶ νύμφας διατρίβειν , εἴπον' ἐνθα δ' ἴσαν νυμφίων καλοὶ χοροί , ἤγουν τόποι τοῦ χορεύειν , ἤδη θώκοι . καὶ τοῦτο μὲν οὕτω περιεσμένως ἐν θαυματορία ἦρῃ , ἀρχὴν ἄνδιδὸς τοῦ ἐοικέναι καὶ ἄλλα τοιαῦτα εἶναι . προοῖον δὲ ἐν τοῖς περὶ τοῦ ἐν Ἰθάκῃ τῶν νυμφῶν ἄντρον , πλάττει τὴν ἔχρεσιν ἀρ' ὁμοίως , ἦν καὶ ὁ σοφὸς Πορφύριος ἰκανοῦ λόγου ἠξίωσε . Λοιπὸ δὲ Νηϊδῶν καὶ ἐνταῦθα μεμνησθαι νυμφῶν , αἱ τῷ γλυκερῷ ἕχαρον ὕδατι τῷ περὶ τὸν ῥηθέντα γλαφυρὸν λιμένα . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων , ἔννοιαν ὅτις ἀρχομένην ἐκ τοῦ γὰρ , ἀποδίδωσιν εἰς τὸν δὲ σύνδεσμον πᾶν γοργῶς , εἰπών · ὦ φίλοι , ἐν γὰρ νῦν ὧν βρωσίς τε πόσις τε , τῶν δὲ βρων ἀπεχόμεθα μὴ τι πάθωμεν . καὶ ἐστι καὶ τοῦτο ὁμοιον , ὡς εἰ καὶ συνήθως εἴπεν , ἀλλὰ τῶν βρων ἀπεχόμεθα · ἢ καὶ ἄλλως ἀντὶ τοῦ δὴ ἐγράφη ὁ δὲ σύνδεσμος , ἵνα λέγῃ , ὅτι ἐπεὶ ἔχομεν βρώσων , ἀπεχόμεθα δὴ τῶν βρων . τὸ δὲ γράφει τῶνδὲ βρων ἀπεχόμεθα , ἤγουν τούτων , οὐ δοκεῖ τοῖς πα*λαιοῖς . λέγει δ’ ἐνταῦθα καὶ δεινὸν θεὸν τὸν Ἥλιον , ἐκφοβῶν τοὺς ἐταίρους κατὰ τὸ , ἥτις νυκτὶ ᾠκῶς , ἄλλως γὰρ ἡμερὸς ἐστιν , εἴ γε καὶ τὸ κατάστημα , ὁ ὑπὲρ γῆς ποιεῖ , ἡμέρα λέγεται διὰ τὴν τριχαῦτα ἐν τῷ παντὶ ἡμερότητα τὴν ἀπεναντίαν τῇ νυκτί . ἢν μάλιστα διὰ * τὸ δεινὸν δεῖδιαν φαμέν . λέγει δὲ καὶ ὡς πάντ’ ἐφορᾷ καὶ πάντ’ ἐπικοῦει ὁ Ἥλιος , πλὴν εἰ καὶ τοιούτος ἐστὶν ἀλλ’ ὅμως ἡ Λαμπετία μετ’ ὀλίγα τῆς τῶν βρων ἀπωλείας ἄγγελος ἦκει αὐτῷ ἐν εἰδότη , ποιούσα τὸ καθῆκον αὐτῇ πειθοντι - κῶς . ἔδει γὰρ ὡς ποιμαίνουσιν ἀγγεῖλα τὸ ὀφειλόμενον . Ὅτι διασκευάζει ὁ ποιητὴς τὴν τοῦ λιμοῦ βίαν , δι’ ἣν εἰς ἐπιορκίαν κατώλισθον οἱ περὶ τὸν Ὀδυσσέα παραδόντες τὰ ὁμωσμένα , φησί · μήνα δὲ πάντα ἄλιπτος ἤν Νότος , οὐδὲ * τις ἄλλος γίνεται ἐπικ’ ἀνέμων εἰ μὴ Εὐρὸς τε Νότος τε . οἱ δ’ ἔως μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν , τόφρα βρων ἀπῆχοντο λιλαιόμενοι βίοτοιο . ἀλλ’ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἥτις πάντα , τουνεστὶ τὰ εἰς ὁδὸν βρώματα , καὶ δὴ ἄγρην ἐξέπεσκον , τουνεστὶ θήραν ἐνήγουν ἀλιτεύοντες ἀνάγκῃ , ἵχθὺς ὀρνιθᾶς τε φίλας ὦ , τι χείρας ἴκοιτο , γραπτοῖς ἀγνίστροισιν , ἔτειος δὲ γαστέρα λιμὸς · ἐπὶ τούτοις οὖν Ὀδυσσεὺς βαλόμενος ἐπὶ τοὺν τὸ τῆς ἀφιχανίας γράψακον τὴν εὐχὴν ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχεν αἰξόμενος εἴ που οἴδον θεὸς φήναιε νέεσθαι . τοῦτο * δὲ δεινότης ἐστὶ ποιητική , οἰκονομοῦντος Ὀμήρου πιθανῶς οὕτω φο - νευθῆναι τοὺς βόας διὰ τὸ ἄγαν πολὺ καὶ ἀπαραίτητον τῆς τοῦ λιμοῦ βίας , καὶ μάλιστα εἰ καὶ ποι - μηθῆ Ὀδυσσεύς . παρόντος γὰρ καὶ ἐγρηγόρτος οὐκ ἂν δεόντως ἐπιθανολογηθῆ τὰ τοῦ πλάσματος . εἰς δὲ συμβάλλεται πιθανῶς καὶ τὸ ἐγγὺς νηῶν τὰς βόας νέμεσθαι καὶ μηδὲ ἀπηχωσθαι . καὶ διατοῦτο μέν Ὀδυσσεὺς ἀπείσι κατὰ λόγον εὐχῆς . ἀλλ’ ὅτε δὴ , φησι , διὰ νήσου ἰὼν ἤλυσεν ἐταίρους , χείρας νυφά - μενος ὄθ’ ἐπὶ σκέπας ἤν ἀνέμοιο , ἠρώμην θεοῖς , οἱ δ’ ἄραμοι γλυκύν ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευαν . καὶ τότε δὴ ἐγένετο τὸ εἰς τοὺς βόας πακὸν κατὰ πᾶσαν ἄδειαν . Τὸ δὲ μήνα πάντα ἀντὶ τοῦ ὅλον . καὶ ἐστιν ἔθος Ὁμήρου οὕτω γράφειν μηνιαχοῦ , ἤγουν τιθέναι τὸ πᾶν ἐπὶ ὁλότητος . Τὸ δὲ ἤν Νότος , ἤτοι ἔπνεε , πολλὰ μὲν τῶν ἀντιγράφων ἐν τῷ ἤ ἔχει ἀκολούθως * τῷ πρώτῳ προσώπῳ τῷ ἤν , οὐκ ὀλίγα δὲ καὶ διὰ διφθόγγον ὁμοίως τῷ’ ἀνέμων διέει μένος , ὡς ἐν τῇ ἐ ραιψοδία ἐγράφη . δόξοι δ’ ἂν μαρτυρεῖν τῇ διὰ τοῦ ἤ γραφῇ καὶ τὸ Θοῦκηθεν ἤπτον , ἤγουν ἐκ Θοάκης πνέουσι . καὶ ὁ βαθὺς δὲ Ἡρακλείδης οὕτω βούλεται , ἵνα ὡς περ ἐκ τοῦ φιλῶ φίλημα Αἰολικῶς , οὕτως εἴη καὶ ἀπὸ τοῦ ἤν ἤμι , καὶ ἀκολούθως ὡς φιλὴ τρίτον ἐνικὸν καὶ δυϊκὸν ἐξ αὐτοῦ φίλητον , οὕτω καὶ ἤν ἤπτον . συλλαλεῖ δὲ τῇ εἰρημένῃ διὰ τοῦ ἤ γραφῇ καὶ ὁ ἀήτης , ὅς δηλοῖ ἀνεμον . περὶ οὗ λέγει ὁ Ἡρακλείδης τοιαῦτα · πεποιήται ὁ ἀήτης ὡς ἀπὸ περισπωμένου τοῦ ἄω ἄησω . διὸ ἡμάρτηται κατὰ τόνον . τὰ γὰρ τοῖς εἰς ὦ περισπωμένοις ῥήμασι παρασχηματιζόμενα εἰς τῆς ἀρσενικᾶ τῷ ἤ παραληφόμενα ὀξύνεται , οἷον , ποιῶ ποιήσω ποιητής . ὁμοίως ἠχητίς , μημητής . οὐκοῦν καὶ τὸ ἄω ἄησω τοιούτον γεννᾷ . ὁ δὲ ἀήτης οὐχ’ οὕτως ἀλλὰ βαρύνεται . λέγει δὲ τοιούτον ἁμάρτημα εἶναι καὶ ἐν τῷ χρηώσται . τοῦ γὰρ ῥήματος ὄντος περισπωμένως χρηῶ , τοὔνομα οὐχ ὀξύνεται . ἄμα δὲ τοῦτο καὶ περισσὸν ἔχει τὸ δ . καὶ σημαίνει τὸ τοιούτον καινῶς παραδοθὲν ὑπὸ τοῦ Ἡρακλείδου . ἢ γὰρ Ἥιᾶς , διορθωθεῖσα ὡς ἐοι - κεν ὑστερον , οὐ γράφει χρηώσται προπερισπωμένως , ἀλλ’ ὀξὺ*νει , οἷον , χρηώσται δὲ διὰ πτησῶν δατέοντα . περὶ δὲ τοῦ , εἴτε βαρυτόνως ἄω εἴτε περισπωμένως ἄω , προδηλήλωται ἐν τῷ , νᾶον δ’ ὁρῶ ἄγρεα πάντα . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Τὸ δὲ , οὐδὲ τις ἄλλος ἐγίνετο ἀνέμων , ἄριστα ἐρρέθη . οὐ γὰρ σταθεροὶ καὶ ὧντες οἱ ἀνεμοι κατὰ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν οἰφρανῷ , ἀλλ’ ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι αὐτοῖς , καὶὰ καὶ τοῖς ὕετοῖς καὶ ὕσα τοιαῦτα . Τὸ δὲ εἰ μὴ Εὐρὸς τε Νότος τε ταυτόν ἐστι τῷ , ἀλλ’ Εὐρὸς τε Νότος τε , καὶ τῷ , ὅτι μὴ Εὐρὸς τε Νότος τε . οὕτω γὰρ γράφουσιν οἱ ῥήτορες . ἔχει δὲ τι καὶ ἐπιδιορθώσεως ὁ λόγος . ἀνωτέρω γὰρ Νότου μόνου μνησθείς νῦν καὶ Εὐρον συμπνεῖν φησί . Τὸ δὲ σῖτον καὶ οἶνον τὰ ἀναγκαιότατα τῶν βρωμάτων δηλοῖ , ὧν ἐπιλι -
Lemmas: καί ὁ μέν ὁμός ὁ ὁμός καί Ἀφῶν ὁ ἀφορτιῶ καί ὄνομαι ὁ μέμφομαι καί βοῦς ὁ τρέφω πρόσληψις ὁ σίγμα φυλάσσω ὁ παραλιγος ὡς ὁ ὁμός Ἀφῶν ὄνομαι ρόσω , ἐκ ὅς καί ὁ ρόσκω καί ὁ ὄρσις καί ὁ ρότουρα , ὁ παραλιγουω ὁ ἐντελής ἐνίστημι φυλάσσω . ὁ μέντοι χουοα χνουοα καί ὁ λοιπάς ὅλος ὁ πρός αὐτός ἐκτείνω ὁ ἀνάλογος ὡς εἰς εἰμί μίγα . καί καταχράω ὁ τοιοῦτος γραφή ἐν ὁ συνήθεια , ὡς περ καί ὁ εἰς ὡς μεταχέω ὀξύτονος ἀπαλλάσσω ὁ εἰμί μέγας ἐν ὁ πλάγιος , οἷος ἐν ὁ ἰστηκὼς ἰστηκῶτος , θνῄσκω θνῄσκω καί ὁ ἄλλος ὁμοίως . μόνος κοινός ὁ ἰστωτος ἰστωτος ἰστωτος θνῄσκω ἀφυλάξαν ὁ εἰμί ὁ εὐθεια καί ἐν ὁ γενικός πρός ἐνθύμιος ἀναλογία ὁ γέλως γέλως , ἱδρώς ἱδρώς καί ὁ ὅμοιος . οὗτος καί ὁ δύο παιθητικον πρόσωπον ὁ εἰς μαί ἀμάω ἀμάω , ὁποῖος ὁ τύπτω τύπτω καί ὁ λοιπάς ὅλος , κατά ὁ παλαιός Ἀτθίς διά ὁ αὖος διαθόγγου γράφω , ὡς καί ἐν ὁ ὁ κομιπου Πέργη , ὁ ὕστερος ἀττικός γράφω διά ὁ ὁ σῦς ὁ ἰῶτα προεγγράφω ἄρχω σῴζω ἐν γράφω ὁ διά ὁ εὕω διαθόγγου χάρις παλαιός ἐνθύμησις ὁ βούλομαι βούλα , οἴμη οἶκις , ὄνομα ὀνέω , καί ὁμός ἐ καί κατά κρᾶσις εἰμί . εἰμί δέ ὁ ρόσωρ καί ὁ ροσιάναιρα , χρή γάρ ἀνακάμπτω τίς ρραχὺ εἰς ὁ πρό ὀλίγος , διά ὁ εἰμί μέγας γράφω - ὁ , λογίζομαι ὅτι οὗτος ἐπόμνυμι εγχορεω καί ὁ βαίνω βόσος κατατίθημι εἰς εἰμί μέγας καί ὁ ἄλλος . οὖον μήv ὁ αὐτός βούλομαι καί ὁ ροτήρ . ὅτι2 βία δηλόω ὁ , ὁ μέλα δή ἐγώ βιάζω μόνος εἰμί . πληροφορία δέ ὁ ἐπί ἀγαθός ἀπαιτητικός ὁ , ἀλλά ἄγω νῦν ἐγώ πᾶς ὁμός - ἅτε κεαρτῶν ὄκνος , μή ποῦ τις ἀπαδήλησι κακός ποιέω ὅδε τίς . Ἑλλείμενος δέ φράζω ὁ , στύβω ἐν λιμήν γλαφυρός εὐεργής ναῦς ἀρχή ὕδωρ γλυκερός , καί εξαπολύω ἑταῖρος ναός . καί ὤρα ὡς οὖον μόνος ναῦς γλαφυρός , ἀλλά καί λιμήν ἐνταῦθα γλαφυρός . Πέμ - πούς δέ φράζω ὁ , μαίνομαι δέ ἀπίτης , φίλος καλέω ἑταῖρος . κλαῖος δέ οὗτος ἐπέρχομαι νήδιμος ἕπνος . ὁ δή πως πρό οὗτος καί ὁ Πηνελόπη επά καί μεταταῦτα πείθω καλέω ἐπί ὁ ἀνήρ . μέσος δέ * οὗτος κεῖμαι καί ἀφελής στίχος καί εὐτελής ὁ , οὖς φέρω σκέλλω γλαφυρός ἐκ ναός εἴλω . ὅτι2 ἐν μέν Ἰλιάς ὁ ὁ δύο μοῖρα ὁ νύξ παραλδεῖν , περιλαμβάνω δέ ὁ τρίτος , ἄλλως γράφω ὁ ποιητής . ἐνταῦθα δέ οὗτος συντο - μώταρὸν φράζω ἀμάω δέ Τύχη νύξ εἰμί μετά δέ ἄστρον βαίνω , μετάλλαξις χορσάμενος . ἐκεῖ μέν γάρ ἄρχω ἐκ ὁ , ἄστρον δέ δή προσέζηκε , καταλήγω δέ εἰς ὁ , τριτηταω δέ ἐπί μοῖρα λείπω . ἐνταῦθα δέ ὁ ἀνάπαλιν ποιέω . Ὅρας δέ ὁ , Τύχη νύξ εἰμί , ἤγουν τοῖος , ὅμοιος εἰμί ὁ , Τόρρα δέ κουρησις κακῶς εἰμί , ὥστε μηδέ ὁ , Ἀθηναῖος ἀκίων εἰμί , παρά ὁ εἰκός εἰμί λέγω πρός τίνω ἀντί ὁ ἥσυχος εἰμί . ὁ δέ μετά δέ ἄστρον βαίνω , ἀντί ὁ , μεταβαίνω ὁ ἄστρον , ἤτοι μετακινέω , ὡς ἵημι πρός δύσις . ὅτι2 ἐν ὁ , ὄρνυμι ἐπίζαῖν ἄντρον Ζεύς , περισσός ὁ Ζαΐν Ἀρίστης - χος , ὡς ὁ Ἐρωῖν καί Ποδῆς . καί οὗτος μέν ὁ παλαιός φημί . ἵημι δέ αὐτός καί ὁ εὐδία ἴσως πωιοστέον κατά ὁ Ἑρωίς καί Ποδῆς . καί μήv ἐκεῖνος συνάγω , ἄδηλος δέ εἰμί περ οὗτος καί ὁ Ζάις , ὡς δηλόω ὁ ἀρχή πνέω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ ἐρῶ ζαής Άντρας νύξ μέν ἀφάσσω πνέω , παρά - μένω δέ ὅλος μείς , ὡς καί μετά ὀλίγος εἴρω , ὁ ἔσχατος βλάβη ὁ * ὁ οδυσουιος ἐπάγω . Κεῖμαι δέ ἐνταῦθα καί διασκενὴ ἡθελεία καί ἀλλαγή ὁ θεοσποια τριχαῦτα λαῖλαψ καί ὁ ὁ νηγόν πύκνωσις . διά ὅς ὁσώρει οὐρανόθεν νάσσω , ἄλλος τις αὐτός παρά ὁ εἴρω πίπτω καὶι εἰμί ὁ Άντρας ἐπαίνεσις , ἵνα ὁ νάσσω αὐτός ἐπί νύξ ἐκεῖνος ζωρουω ὁ ἀήρ εἰς πλέω . ὅτι2 ὅμως φραιντ καί ἐνταῦθα σαφής τόπος λιμήν ἔνθα ὁ ναῦς ὁρμάω εἶπον γοῦν οδυσουιος ἐν λιμήν γλαφυρός στείβω ὁ ναῦς πλέκω μετά ὀλίγος ναῦς μέν ὁρμίζω κοῖλος στέος ἰσθ - ριατιμοω , τουντίσιν ἐν ὕρμῳ ἰστίσασμεν . ὅτι2 δέ πολύς σπήλαιον καί πολλοχὸν αυτοσφος , παράλιμος δεκτικός τοιοῦτος ναός , καί ὁ σήρ δηλόω . ἐν δέ ὁ τοιοῦτος σπήλαιον πλάσσω καί νύμφη διατρίβω , εἶπον ἔνθα δέ εἶμι νυμφίος καλός χορός , ἤγουν τόπος ὁ χορεύω , ἤδη θώκος . καί οὗτος μέν οὗτος περίειμι ἐν θαυματοριον Ἥρα , ἀρχή ἀνδίδωμι ὁ ἔοικα καί ἄλλος τοιοῦτος εἰμί . προΐημι δέ ἐν ὁ περί ὁ ἐν Ἰθάκη ὁ νύμφη ἄντρον , πλάσσω ὁ ἔχρεσιν ἀρά ὁμοίως , εἰμί καί ὁ σοφός Πορφύριος ἱκανός λόγος ἀξιόω . λοιπός δέ νηιδηω καί ἐνταῦθα μιμνήσκω νύμφη , ὁ ὁ γλυκερός Χάρων ὕδωρ ὁ περί ὁ εἴρω γλαφυρός λιμήν . ὅτι2 καί ἐνταῦθα , ὡς καί πρό ὀλίγος , ἔννοια ὅστις ἄρχω ἐκ ὁ γάρ , ἀποδίδωμι εἰς ὁ δέ σύνδεσμος πᾶς γοργός , εἶπον · εἰμί φίλος , ἐν γάρ νῦν ὅς βρῶσις τε πόσις τε , ὁ δέ βρόω ἀπέχω μή τίς πάσχω . καί εἰμί καί οὗτος ὅμοιος , ὡς εἰμί καί συνήθης εἶπον , ἀλλά ὁ βρόω ἀπέχω · ἢ καί ἄλλως ἀντί ὁ δή γράφω ὁ δέ σύνδεσμος , ἵνα λέγω , ὅτι ἐπεί ἔχω βιβρώσκω , ἀπέχω δή ὁ βρόω . ὁ δέ γράφω ὅδε βρόω ἀπέχω , ἤγουν οὗτος , οὖον δοκέω ὁ παλαιός . λέγω δέ ἐνταῦθα καί δεινός θεός ὁ Ἥλιος , ἐκφοβέω ὁ ἑταῖρος κατά ὁ , ὅστις νύξ ὅπως , ἄλλως γάρ ἥμερος εἰμί , εἰμί γε καί ὁ κατάστημα , ὁ ὑπέρ γῆ ποιέω , ἡμέρα λέγω διά ὁ τριχαῦτα ἐν ὁ πᾶς ἡμερότης ὁ ἀπεναντίας ὁ νύξ . εἄν μάλιστα διά * ὁ δεινός δειδία φημί . λέγω δέ καί ὡς πᾶς ἐφοράω καί πᾶς επικουιος ὁ Ἥλιος , πλήν εἰμί καί τοιούτος εἰμί ἀλλά ὅμως ὁ Λαμπετία μετά ὀλίγος ὁ ὁ βρόω ἀπώλεια ἄγγελος ἥκω αὐτός ἐν εἰδότης , ποιέω ὁ καθήκω αὐτός πείθω - Κῶς . ἐσθίω γάρ ὡς ποιμαίνω αγγέλλω ὁ ὀφείλω . ὅτι2 διασκευάζω ὁ ποιητής ὁ ὁ λιμός βία , διά ὅς εἰς ἐπιορκία κατολισθάνω ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς παραδίδωμι ὁ ὁμόω , φημί · μείς δέ πᾶς ἄλειπτος ἐάν Νότος , οὐδέ * τις ἄλλος γίγνομαι ἐπικός ἄνεμος εἰμί μή Εὖρος τε Νότος τε . ὁ δέ ἔως μέν σῖτος ἔχω καί οἶνος ἐρυθρός , τόφρα βρόω ἀπέχω λιλαίομαι βίοτος . ἀλλά ὅτε δή ναός ἐκφθίνω ὅστις πᾶς , τουνεστὶ ὁ εἰς ὁδός βρῶμα , καί δή ἄγρα ἐκπίπτω , τουνεστὶ θήρ φέρω αλιτευειμι ἀνάγκη , ἰχθύς Ὀρνιθᾶς τε φίλος εἰμί , τίς χείρ ἱκνέομαι , γραπτός αγνιστροις , ἔτειος δέ γαστήρ λιμός · ἐπί οὗτος οὖν Ὀδυσσεύς βάλλω ἐπί ὅς ὁ ὁ ἀφιχανίας γράφω ὁ εὐχή ἀνά νῆσος ἀποστείχω ἀΐσσω εἰμί ποῦ οἶδος θεός φαίνω νέομαι . οὗτος * δέ δεινότης εἰμί ποιητικός , οἰκονομέω Ὄμηρος πιθανός οὗτος Φο - νεύω ὁ βοῦς διά ὁ ἄγαν πολύς καί ἀπαραίτητος ὁ ὁ λιμός Βίας , καί μάλιστα εἰμί καί ποῖ - μήθω Ὀδυσσεύς . πάρειμι γάρ καί ἐγείρω οὐ εἄν δήω πιθανολογέω ὁ ὁ πλάσμα . εἰς δέ συμβάλλω πιθανός καί ὁ ἐγγύς ναός ὁ βοῦς νέμω καί μηδέ ἀπηχωσθαι . καί διατοῦτο μέν Ὀδυσσεύς ἄπειμι κατά λόγος εὐχή . ἀλλά ὅτε δή , φημί , διά νῆσος εἶμι λύω ἑταῖρος , χείρ νυφά - μένος ὅτι ἐπί σκέπας ἐάν ἄνεμος , ἀράομαι θεός , ὁ δέ ἄραμος γλυκύς ὕπνος ἐπί βλέφαρον χέω . καί τότε δή γίγνομαι ὁ εἰς ὁ βοῦς πακὸν κατά πᾶς ἄδεια . ὁ δέ μείς πᾶς ἀντί ὁ ὅλος . καί εἰμί ἔθος Ὅμηρος οὗτος γράφω μηνιαχεω , ἤγουν τίθημι ὁ πᾶς ἐπί ὁλότης . ὁ δέ ἐάν Νότος , ἤτοι πνέω , πολύς μέν ὁ ἀντίγραφος ἐν ὁ ἤ ἔχω ἀκόλουθος * ὁ πρῶτος πρόσωπον ὁ ἐάν , οὐ ὀλίγος δέ καί διά δίφθογγος ὁμοίως τις ἄνεμος δίεμαι μένος , ὡς ἐν ὁ εἰ ραιψοδία γράφω . δοκέω δέ εἄν μαρτυρέω ὁ διά ὁ ἤ γράφω καί ὁ Θοῦκηθεν ἅπτω , ἤγουν ἐκ θοακη πνέω . καί ὁ βαθύς δέ Ἡρακλείδης οὗτος βούλομαι , ἵνα ὡς περ ἐκ ὁ φιλέω φίλημα Αἰολικός , οὕτως εἰμί καί ἀπό ὁ ἐάν ἠμί , καί ἀκόλουθος ὡς φιλέω τρίτος ἐνικνέομαι καί δυικός ἐκ αὐτός φιλέω , οὗτος καί ἐάν ἅπτω . συλλαλέω δέ ὁ εἴρω διά ὁ ἤ γράφω καί ὁ ἀήτης , ὅς δηλόω ἀνεμον . περί ὅς λέγω ὁ Ἡρακλείδης τοιοῦτος · ποιέω ὁ ἀήτης ὡς ἀπό περισπάω ὁ ἀάω ἄησω . διό ἁμαρτάνω κατά τόνος . ὁ γάρ ὁ εἰς εἰμί περισπάω ῥῆμα παρασχηματίζω εἰς ὁ ἀρσενικός ὁ ἤ παραλαμβάνω ὀξύνω , οἷος , ποιέω ποιέω ποιητής . ὁμοίως ἠχητής , μημητής . οὐκοῦν καί ὁ ἀάω ἄησω τοιοῦτος γεννάω . ὁ δέ ἀήτης οὐ οὕτως ἀλλά βαρύνω . λέγω δέ τοιοῦτος ἁμάρτημα εἰμί καί ἐν ὁ χράω . ὁ γάρ ῥῆμα εἰμί περισπάω χράω , ὄνομα οὐ ὀξύνω . ἄμη δέ οὗτος καί περισσός ἔχω ὁ δ . καί σημαίνω ὁ τοιοῦτος καινός παραδίδωμι ὑπό ὁ Ἡρακλείδης . ἢ γάρ Ἡιάς , διορθόω ὡς εἰμί - ἄν ὕστερος , οὖον γράφω χράω προπερισπωμένως , ἀλλά ὀξύνω , οἷος , χράω δέ διά πτήσσω δατεοειντα . περί δέ ὁ , εἴτε βαρύτονος ἀάω εἴτε περισπάω ἀάω , προδηλόω ἐν ὁ , νάω δέ ὁράω ἀγρεύς πᾶς . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ , οὐδέ τις ἄλλος γίγνομαι ἄνεμος , ἀγαθός εἴρω . οὖον γάρ σταθερός καί εἰμί ὁ ἄνεμος κατά ὁ στοιχεῖον καί ὁ ἐν οἰφρανῷ , ἀλλά ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί αὐτός , Καία καί ὁ ὑετός καί ὕσα τοιοῦτος . ὁ δέ εἰμί μή Εὖρος τε Νότος τε αὐτός εἰμί ὁ , ἀλλά Εὖρος τε Νότος τε , καί ὁ , ὅτι μή Εὖρος τε Νότος τε . οὗτος γάρ γράφω ὁ ῥήτωρ . ἔχω δέ τίς καί ἐπιδιόρθωσις ὁ λόγος . ἀνωτέρω γάρ Νότος μόνος μιμνήσκω νῦν καί εὑρίσκω συμπνέω φημί . ὁ δέ σῖτος καί οἶνος ὁ ἀναγκαῖος ὁ βρῶμα δηλόω , ὅς ἐπιλι -