eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1885
γραφὸς ἐστιν ἐνζή , μάντευμα οὖσα τοῦ μέλλοντος καὶ διατοῦτο καὶ φήμη ὀνομασθεῖσα συνήθως , ἢ δ’ αὐτὴ καὶ σῆμα , ὡς μέλλον τι σημαίνουσα , καθὰ δηλοῖ τὸ , ἔπος ἡμᾶτο σῆμα , τουνεστὶ σημείον , ἀνακτι τῷ Ὀδυσαῖ . καὶ τοιούτων μὲν ἡ κληδών . ἡ δὲ βροντὴ τέρας κατὰ τὴν ἐξήγησιν τῆς γραφὸς , οὐ μὴν σῆμα κατὰ τὴν δηλωθεῖσαν φήμην . ἐστὶ δὲ τέρας αὕτη ὡς διχὰ νέφους γενουσία παρὰ φέσιν γάρ . ὕθεν καὶ χρησιμὸς ποτε προῆλθε λοξὸς διακλενόμενος τισὶ πόλιν οἴκοισιν , ἐνθα ἐν αὐτῷ τὸ καινὸν ἔτος γένηται . ὁ δὲ λόγος ἐδῆλον δάκρυα διχὰ προύπαυξάσης λύπης τινός . ὅτι δὲ βοηρὸς οὐ προῆν τῆς βροντῆς , δηλὸν ἐκ τοῦ , οὐδὲ ποὺ βοηρὸς ἐστι . διὸ καὶ ἡ γραφὸς τε*ρας τινὶ τοῦδε φαίνεσθαι νοεῖ . εἰ δὲ δοκεῖ τοῦτο ἐκαστιωθῆναι τῷ , ἐβρόντησε Ζεὺς ὑπὸθεν ἐκ νεφῶν , ἐστιν εἰπεῖν ἀληθῶς , ὡς νέφη τὴν Ἀττικὴν ὁ τῶν νεφῶν τόπος κατ’ οὐρανόν · ἄλλως γὰρ νῦν καὶ αἰχλήσεις καὶ ἀστερώεις ὁ Ὀλυμπος , ὡς δηλοῖ τὸ , ἐξώτησεν ἀπ’ αἰχλήσεως Ὀλύμπου , καὶ , ἐβρόντησας ἀπ’ οὐρα - νοῦ ἀστρόεντος . ἰδοὺ τοιγὰρ καὶ τέρας ἐξωθὲν τῷ Ὀδυσαῖ τὸ διὰ βροντὴς ἀνεφάνου , καὶ φήμην ἐνδύσθην διὰ τῆς παροργουσης γραφὸς · ἢ τις οὐχ’ ἀπλῶς πύματος καὶ ὑστατον φαγεῖν εὔχεται τοῖς μνηστήρας , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῦδε τῷ ἡματι , ὁνοοῦσα ζῆν αὐτοὺς αὔριον , καὶ οὐδὲ ἕως καὶ εἰς δόρπον ἐθέλει παρα*τεῖ - ναι αὐτοῖς τὴν ζωήν , ἀλλὰ δειπνῆσαι μόνον αὐτοὺς βούλεται , εἶτα θανεῖν . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ἐνταῦθα τὴν φήμην πολλὰ τῶν ἀντιγράφων διὰ τοῦ ἰῶτα ἔχουσι , λέγοντα Ἰωνικῶν εἶναι τὴν λέξιν . ἐστὶ δὲ καινὸν τὸ λεγόμενον · δοκεῖ γὰρ ἄλλως τοῖς πλείοσιν ἡ μὲν φήμης , ὡς ἡ μήτις καὶ ἡ μήνις , ἀνθρωπίνων λόγων δηλοῦν , ὡς ἐν πολλοῖς ἐφάνη , ἡ δὲ φήμη , ὡς ἡ γνήμη , θεοτέρων . Τὸ δὲ , Ζεῦ πάτερ εἴ μ’ ἐθέλεις ἤγεις , ἐπεὶ μ’ ἐκασώσαστε , σχῆμα ἄστι καινὸν συλλαβιτικόν · συλλαμβάνει γὰρ τῷ . Λι καὶ λοιπὰ δαιμόνια , καὶ ἐστιν ὁμοιον τῷ , εἰς οἶκον πατρός , οὐ γὰρ τείξουσι καὶ ἀστου - τέουσιν ἕκνα . καὶ ἐκεῖ γὰρ τῷ πατρὶ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν συνεκδίδεται . Τὸ δὲ , φήμην φάσθω , ἐτυμολογουτῶς ἐφράσθη . Λιὸς δὲ τέρας ἀλληγορικῶς μὲν τὸ ἐξ ἀέρος · τοιούτων γὰρ ἡ , ὡς ἐφράσθη , διχὰ νέφους βροντή · ἄλλως δὲ διὰ τὸ πᾶν τέρας ἀνάγεσθαι εἰς ἐκεῖνον , καθ’ἀ καὶ πᾶσαν ὀμρμὴν . διὸ καὶ πανομφαῖος ἐλέγετο Ζεὺς . Τὸ δὲ αὐτίκα πᾶν συμβάλλεται εἰς τὸ ἐφεστὸν τῷ Ὀδυσ - σεί · οὐ γὰρ ἐτοίμη χρόνος τῇ ἐνζῇ , ἀλλ’ αὐτίκα καὶ ἡ φήμη καὶ τὸ τέρας συνέδραμον . Ἀλτρίς δὲ γυνὴ παρὰ τὸ * ἀλέω τὸ ἀλεῖθω , ἐξ οὗ καὶ ἀληθὴς , ἧ ἢ τοιαύτη ἐπίσταται . ἐκ δὲ τοῦ τοιού - του ἀλέω , οὗ τὸ ἀλεῖθω παραγώγου , καὶ ἄλευρον τὸ ἀπὸ πυρῶν ἄλευρον , καθάπερ ἀλεῖφον τὸ ἀπὸ κρα - θῆς , ὡς ἐν πολλοῖς δηλοῦται · καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ἄλευρον ἐκ τοῦ ἀλέω γίνεται πλεονασμῷ συνήθι τοῦ ὑ . καὶ τοιαύτη μὲν ἡ Ὀμηρικὴ ἀλτρίς . ὕστερον δὲ , ὡς ἐν ῥητορικῷ εὑρίσκεται λέξιν , ἀλτριδες χώρας τινὲς Ἀθήνησι ἀπεδιδόντο ἐφ’ ὧ τὰ εἰς θυσίαν πόπανα πωλεῖν . ἐν ἑτέρῳ δὲ αὕτη δηλοῦται , ὅτι ἀλτρι - δες ἐντιμοὶ καὶ εὐδόκιμοι παρθένοι , αἱ τὰ εἰς θυσίαν πόπανα ἄγουσι . ἐφ’ οἷς καὶ ἱεροὺς τινὰς μύθους ἀναγράφουσι οἱ τὰ Ἀττικὰ συγγεγραφότες . Παυσανίας δὲ λέγει , ὅτι ἀλτριδες αἱ τῶν ἱερῶν ἀλετῶν ἀλούσαι . ἡροῦντο δὲ τινὲς παρθένοι , αἱ τὰ εἰς θυσίαν πόπανα ἤλουν , καὶ ἦσαν ἐντιμοι . Τὸ δὲ πλησιον ἢ χρονιζόν ἐστι , καθάπερ ἀλλαχοῦ τὸ ἄρχι , καὶ ἐστιν ὡς περ αὐτίκα ἐβρόντησεν , οὕτω καὶ ἡ γυνὴ ἐλάλησεν πλησίον ἤρουν εὐθὺς · ἢ καὶ ἄλλως , πλησίον τοῦ Ὀδυσσέως · οὕτω γὰρ καὶ ἠκούσθη . ὃν τρόπον καὶ τὴν βροντὴν μεγάλην πλάττει ἐν τῷ , μεγάλη ἐβρόντησας , ἵνα ἡ γραφὸς ἀκούσῃ ἐντός . ἄλλως γὰρ οὐκ ἂν ἤκουσεν ἀντιβομούσης παρ’ αὐτῇ τῆς μύλης , ἢ καὶ μύλων καὶ μύλος δὲ παρὰ τοῖς ὕστοροι λέγεται . * ἀφ’ ἧς καὶ μύλιας λίθος ὁ εἰς ἀλετὸν χρησιμος . ἐξ αὐτῆς δὲ καὶ μυλλός , ὡς σῖχος , ὁ διαστραμμένος τὴν ὀψιν , διαστλλόμενος τῷ ὀξεῖ τόνῳ τοῦ Μύλλος , ὁ πέρ ἐστι κύριον ὑποκριτοῦ σκλαίου , ὡς μυλωτοῖς , φασί , προσωπείους ἐχρήσατο . ἴσως δὲ ἐκ μύλης , ἢ ὁμώνυμος καὶ ἢ κατὰ τοὺς ὁδόντας , καὶ τὸ μύλλειν παρὰ Θεοχρίστῳ ἐλέχθη ἐπὶ μύξεως οἱ σκινης . ὁμολογουμένως δὲ καὶ ἡ ἐπιμύ - λιος φδὴ , ἣν περὶ τοὺς ἀλετοὺς ἤδον · αὐτὴ δὲ καὶ μυλωθρὸς ἐλέγετο ὁμωνύμως ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἀδρούσῃ τὴν μύλην · ἐπὶ δὲ ἡ αὐτὴ καὶ ἱμαῖος κατὰ τὸν Ἀθήναιον , ἴσως , καθ’ἀ φησιν ἐκεῖνος , ἀπὸ τῆς ἱμαλι - δος · ἱμαλὶς δὲ φησι παρὰ Ἰωνίδαι ὁ νόστος καὶ τὰ ἐπίμετρα τῶν ἀλετῶν . λέγει δὲ νόστον ὁ ῥήτωρ ἐνταῦθα οὐ τὸν Ὀμηρικὸν καὶ συνηθῆ , ἀλλὰ τινὰ δάμονα ἐπιμύλιον ἤρωον τῶν ἀλετῶν , ὡς καὶ εὐνο - στος ἐλέγετο · οὐ παρόνυμον τὸ νόστιμον . ὅτι δὲ μύλια καὶ οὐδὲν λέγονται , δηλὸν ἐστὶ πᾶσιν ἴσοι καὶ μυλούντας καὶ ἀλλήσοντας τοὺς τοιούτους καλοῦσι , περὶ δὲ μύλης καὶ ἀλετριδῶν , ὧν ῥήμα
Lemmas: γράφος εἰμί ἐνζέω , μάντευμα εἰμί ὁ μέλλω καί διατοῦτο καί φήμη ὀνομάζω συνήθης , ἢ δέ αὐτός καί σῆμα , ὡς μέλλω τίς σημαίνω , καθά δηλόω ὁ , ἔπος ἀμάω σῆμα , τουνεστὶ σημεῖον , ἄναξ ὁ ὀδύσσομαι . καί τοιοῦτος μέν ὁ κληδών . ὁ δέ βροντή τέρας κατά ὁ ἐξήγησις ὁ γράφος , οὖον μήv σῆμα κατά ὁ δηλόω φήμη . εἰμί δέ τέρας οὗτος ὡς διχή νέφος γενουθεος παρά φέσι γάρ . ὕθεν καί χρήσιμος ποτός προέρχομαι λοξός διακλείω τις πόλις οἶκος , ἔνθα ἐν αὐτός ὁ καινός ἔτος γίγνομαι . ὁ δέ λόγος δῆλος δάκρυ διχή προύπαυξάσης λύπη τις . ὅτι δέ βοεαρ οὖον προέρχομαι ὁ βροντή , δῆλος ἐκ ὁ , οὐδέ πού βοεαρ εἰμί . διό καί ὁ γράφος τε*ρας τις ὅδε φαίνω νοέω . εἰμί δέ δοκέω οὗτος ἐκαστιωθῆναι ὁ , βροντάω Ζεύς ὑποτίθημι ἐκ νέφος , εἰμί εἶπον ἀληθής , ὡς νέφος ὁ Ἀττική ὁ ὁ νέφος τόπος κατά οὐρανός · ἄλλως γάρ νῦν καί αἰχλήσεις καί ἀστερόω ὁ Ὄλυμπος , ὡς δηλόω ὁ , ἐξώτησεν ἀπό αἰχλήσεως Ὄλυμπος , καί , βροντάω ἀπό οὐρά - νόος ἀστρόεντος . ἰδού τοιγάρ καί τέρας ἔξωθεν ὁ ὀδύσσομαι ὁ διά βροντή ἀναφαίνω , καί φήμη ἐνδύω διά ὁ παροργουω γράφος · ἢ τις οὐ ἀπλόος πύματος καί ὕστερος ἐσθίω εὔχομαι ὁ μνηστήρ , ἀλλά καί ἐν ταῦ ὁ ἦμαρ , ὄνομαι ζῶ αὐτός αὔριον , καί οὐδέ ἠώς καί εἰς δόρπον ἐθέλω παρατείνω - ναι αὐτός ὁ ζωή , ἀλλά δειπνέω μόνος αὐτός βούλομαι , εἶτα θνῄσκω . ἰστέον δέ ὅτι καί ἐνταῦθα ὁ φήμη πολύς ὁ ἀντίγραφος διά ὁ ἰῶτα ἔχω , λέγω Ἰωνικός εἰμί ὁ λέξις . εἰμί δέ καινός ὁ λέγω · δοκέω γάρ ἄλλως ὁ πλείων ὁ μέν φήμη , ὡς ὁ μῆτις καί ὁ μῆνις , ἀνθρώπινος λόγος δηλόω , ὡς ἐν πολύς φαίνω , ὁ δέ φήμη , ὡς ὁ γνήμη , θεός . ὁ δέ , Ζεύς πατήρ εἰμί εἷς ἐθέλω ἐγώ , ἐπεί εἷς ἐκασώσαστε , σχῆμα Άστι καινός συλλαβιτικόν · συλλαμβάνω γάρ ὁ . Λι καί λοιπάς δαιμόνιος , καί εἰμί ὅμοιος ὁ , εἰς οἶκος πατήρ , οὖον γάρ τίκτω καί ἀστός - τίω κνάω . καί ἐκεῖ γάρ ὁ πατήρ καί ὁ περί αὐτός συνεκδίδωμι . ὁ δέ , φήμη φημί , ἐτυμολογέω φράζω . λίς δέ τέρας ἀλληγορικός μέν ὁ ἐκ ἀήρ · τοιοῦτος γάρ ὁ , ὡς φράζω , διχή νέφος βροντή · ἄλλως δέ διά ὁ πᾶς τέρας ἀνάγω εἰς ἐκεῖνος , καθίημι καί πᾶς ὀμρμὴν . διό καί πανομφαῖος λέγω Ζεύς . ὁ δέ αὐτίκα πᾶς συμβάλλω εἰς ὁ ἐφίστημι ὁ Ὀδυς - σέω · οὖον γάρ τοιμάω χρόνος ὁ ἐνζέω , ἀλλά αὐτίκα καί ὁ φήμη καί ὁ τέρας συντρέχω . Ἀλτρίς δέ γυνή παρά ὁ * ἀλέω ὁ ἀλέω , ἐκ ὅς καί ἀληθής , ἧ ἢ τοιοῦτος ἐπίσταμαι . ἐκ δέ ὁ οιὁ - ὁ ἀλέω , ὅς ὁ ἀλέω παράγωγο , καί ἄλευρον ὁ ἀπό πυρά ἄλευρον , καθάπερ ἀλείφω ὁ ἀπό Κρής - Θῆς , ὡς ἐν πολύς δηλόω · καί αὐτός δέ ὁ ἄλευρον ἐκ ὁ ἀλέω γίγνομαι πλεονασμός συνηθίζω ὁ ὑ . καί τοιοῦτος μέν ὁ ομηρικός ἀλτρίς . ὕστερος δέ , ὡς ἐν ῥητορικός εὑρίσκω λέξις , ἀλτριδες χώρα τις Ἀθήνησι ἀποδίδωμι ἐπί ἵημι ὁ εἰς θυσία πόπανον πωλέω . ἐν ἕτερος δέ οὗτος δηλόω , ὅτι ἀλτρι - δες ἔντιμος καί εὐδόκιμος παρθένος , ὁ ὁ εἰς θυσία πόπανον ἄγω . ἐπί ὅς καί ἱερός τις μῦθος ἀναγράφω ὁ ὁ ἀττικός συγγράφω . Παυσανίας δέ λέγω , ὅτι ἀλτριδες ὁ ὁ ἱερός ἀλέτης ἀλέω . ἀρόω δέ τις παρθένος , ὁ ὁ εἰς θυσία πόπανον ἀλέω , καί εἰμί ἔντιμος . ὁ δέ πλησίος ἢ χρονίζω εἰμί , καθάπερ ἀλλαχοῦ ὁ ἄρχις , καί εἰμί ὡς περ αὐτίκα βροντάω , οὗτος καί ὁ γυνή λαλέω πλησίος ἀρόω εὐθύς · ἢ καί ἄλλως , πλησίος ὁ Ὀδυσσεύς · οὗτος γάρ καί ἀκούω . ὅς τρόπος καί ὁ βροντή μέγας πλάσσω ἐν ὁ , μέγας βροντάω , ἵνα ὁ γράφος ἀκούω ἐντός . ἄλλως γάρ οὐ εἄν ἀκούω αντιβομουσα παρά αὐτός ὁ μύλη , ἢ καί Μύλων καί μύλλος δέ παρά ὁ υστοροος λέγω . * ἀπό ὅς καί μυλιάω λίθος ὁ εἰς ἀλετός χρήσιμος . ἐκ αὐτός δέ καί μυλλός , ὡς σχῖος , ὁ διαστρέφω ὁ ὄψις , διαστέλλω ὁ ὀξύς τόνος ὁ Μύλλος , ὁ περ εἰμί κύριος ὑποκριτής σκλαίου , ὡς μυλωτος , φημί , προσωπεῖον χράω . ἴσως δέ ἐκ μύλη , ἢ ὁμώνυμος καί ἢ κατά ὁ ὁδός , καί ὁ μύλλω παρά Θεόχριστος λέγω ἐπί μύξις ὁ Σκίνης . ὁμολογουμένως δέ καί ὁ ἐπιμύω - λίς φδὴ , ὅς περί ὁ ἀλετός ἀείδω · αὐτός δέ καί μυλωθρός λέγω ὁμώνυμος ἀνήρ ἢ γυνή αδρουω ὁ μύλη · ἐπί δέ ὁ αὐτός καί ἱμαῖος κατά ὁ Ἀθήναιον , ἴσως , καθίημι φημί ἐκεῖνος , ἀπό ὁ ἱμαλίς - δίδωμι · ἱμαλίς δέ φημί παρά Ἰωνίδαι ὁ νόστος καί ὁ ἐπίμετρον ὁ ἀλέτης . λέγω δέ νόστος ὁ ῥήτωρ ἐνταῦθα οὖον ὁ Ὀμηρικός καί συνήθης , ἀλλά τις δάμων ἐπιμύλιος ἡρῷον ὁ ἀλέτης , ὡς καί εὐνοέω - Στος λέγω · οὖον παρόνυμον ὁ νόστιμος . ὅτι δέ μυλιάω καί οὐδείς λέγω , δῆλος εἰμί πᾶς ἴσος καί μυλόω καί ἀλλήσοντας ὁ τοιοῦτος καλέω , περί δέ μύλη καί ἀλετρίς , ὅς ῥῆμα