eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1897
σταὶ μνηστήρες κατὰ τῶν τοῦ Τηλεμάχου ξείνων , πρῶτα μὲν θαυμάζειν αὐτοῖς ἔφη ἐπὶ τοῖς ξείνοις τοῦ Τηλεμάχου γελῶντας · εἶτα φησίν , ὡς οὕτως ἂν τις ἤπε · Τη*λέμαχες , οὐ τις σέο παροξειανώτερος ἄλλος , ἢγουν κακῶν ξείνων ὑποδοχέις · οἷον μὲν τινα τοῦτον ἔχεις ἢ ἄγας ἐπίμαστον ἄλιγην , σίτου καὶ οἴνου κεχωμένον , οὐδὲ τι ἔχγων ἐμπαιον οὐδὲ βίᾱς , ἀλλ’ αὐτὸς ἄγθος ἀρούης . ἄλλος δ’ αὐ οὕτος ἔνεστη μαντεύσθαι . καὶ ἐπεὶ οὐδὲν τι πλεῖον εἰπεῖν ἔχει τῶν ἤδη σχω - πτικῶς ἐπὶ τῷ Θεολυμένῳ ῥηθέντων , ἐπάγει κερδαλᾶν ἀξίωσιν ταύτην · ἀλλ’ εἰ μοι πείθοιο , τὸ κεν πολὺ κέρδιον εἴη · τοὺς ξένους ἐν νηὶ βαλόντες ἐς Σικελούς πέμψωμεν , ὅθεν καὶ τοι ἀξίον ἄλquoi . καὶ αὐτοὶ μὲν οὕτως . ὁ δ’ οὐκ ἐπαζέτο * μύθων · πᾶν γὰρ ἤδη περιφρονεῖ αὐτούς . ἀξίων δὲ πατέρα προσδέρεται , πότε ἂν μάχης καταζήται , ἣν καὶ ἐκείνος ἤδη σκέπτεται . Σημῖωσαι δὲ ὡς οἱ μὲν μνηστήρες οὕτως ἐξουθενούσι τὸν ξείνον Ὀδυσεᾶ · αὐτὸς δὲ , ὅτε διώτοενὺς τοῦ σιδήρου , ἔρει · Τηλέμαχε , οὐ σε ὁ ξένος ἐλέγχει καὶ τὰ ἕξης . Περὶ δὲ τῆς γραφῆς τοῦ παροξεινότρος εἰτε διὰ τοῦ ω μεγάλου εἰτε καὶ διὰ μικροῦ ἢ προπαραλήγουσα , ἰκανῶς ἐτέφωθι προδε - δήλωται . Ἐπίμαστος δὲ ὁ ἐπαίτης ὡς τροφὴν μαστεύων , ὁ ἐστιν ἐπιζητῶν . διὸ ἑρμη - νεύων ἐπάγει · σίτου καὶ οἴνου κεχωμέ*νος , οὐ ἀνάπαλιν ἔχει ὁ σίτου καὶ οἴνου μικροημένους . Ἐμπαιος δὲ ὁ ἐπαίτης καὶ ἐντριβής , παρὰ τὸ παιῶ , ὁ πολλοῖς δηλαδὴ προσπεπαικὼς πράγμασι . καὶ νῦν μὲν ἐν ἀρχῇ στίχου ἡ λέξις κειμένη δόξει ἂν συστέλλειν τὴν παραλήγουσαν κατὰ λόγον δακτύλου ποδός · ἐν δὲ τῇ ἕξης ἁρμονίᾳ ἐν τῷ , κακῶν ἐμπαιος ἀλήτης , ἐκδηλος ἡ διὰ διφθόγ - γου γραφή · διὸ καὶ ἐνταῦθα οὕτω γραπτέον καὶ μητρῶδες τὴν λέξιν κατὰ πάντα σπονδεῖον ἐν συνή - σεως . Τὸ δὲ , ἄγθος ἀρούης , παροιμιώδες μὲν ἐστιν · ὑποδηλοῖ δὲ τὸν βουγάιον . Ἐν δὲ τῷ , ἐς Σικελούς πέμψωμεν , ὅρα ὡς ἐγίνωσκον οἱ παλαιοὶ τοὺς Σικελούς . διὸ εἰπερ ἐκεῖ πλανᾶσθαι τὸν Ὀδυσεῖα ἱστορικῶς ἐδόξαζε καὶ ὁ ποιητής , εἶχεν ἂν ἐπισημῖνασθαι καὶ οὐκ ἂν ἐσίγης . νῦν δὲ , ὡς καὶ προεφθέθη , ἔχων τιρατευόμενος ποιητικώτερον , ἐκτόπισε τὴν πλάνην . καὶ ἐν τοῖς ἕξης δὲ Σικελὴ γραφὲς ἱστορεῖται γυνὴ τοῦ Λολίου . διαφορὰν δὲ τινὲς φασὶ Σικελιωτῶν καὶ Σικελῶν τὸ τοὺς μὲν Ἕλληνας , τοὺς δὲ βαρβάρους εἶναι . φησὶ γοῦν Ἀίλιος Διονύσιος , ὅτι Ἰ*ταλοὶ μὲν οἱ βάρβαροι , Ἰτα - λῶται δὲ οἱ ἐπικηκότες Ἕλληνες τὴν Ἰταλίαν . οὕτω καὶ Σικελοὶ φησὶ καὶ Σικελιώται διαφέροσιν . οὕτω δὲ ἀνάλογον Θεσσαλοῖ , φησι , καὶ Θεσσαλιώταις πρὸς ἀλλήλους ἔχουσι , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐναντίου σχεδόν . ἔθνος γὰρ τι τῶν ὑπερκοιούντων τὴν Θεσσαλίαν βαρβάρων Θεσσαλιώται καλοῦνται . Ἰστίον δὲ ὅτι οἱ Σικελοὶ καὶ Σικανοὶ δοκοῦσι λέγεσθαι , ἐπεὶ καὶ Ἡρόδοτος Σικανίαν ἔοικε τὴν νῦν Σικελίαν λέγειν . Διόδωρος μέντοι διαφορὰν τούτων οἷδεν ἐν οἷς λέγει , Σικανῶν καὶ Σικελῶν . Τὸ δὲ , ἀξίον ἄλquoi , ἢ οὐδετέρως ἀντὶ τοῦ , εὐήσει τὸ ἀξίον , ἢγουν τὴν ἀξίαν τιμήν , ἢ κατὰ γένος ἀρσενικὸν ἐλλει - πτικῶς . τὸ γὰρ τέλειον , ἀξίων ὧνιν ἄλquoi , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐκεῖτο . Ὅτι δὲ τὸ ἀξίον καὶ ἐπὶ τοῦ εὐώνυμου ἐκεῖτο παρὰ τοῖς ὑστερον Ἀττικοῖς , δηλοῖ σαφῶς καὶ ὁ κομικὸς ἐν τε ἄλλοις καὶ ἐν τῷ , ἀξιωτέ - ρας ἀγύας , ἢγουν εὐωνοτέρας . δήλον δὲ ὅτι πρὸς ἐκφρόησιν ἐνταῦθα ἐξαφωνήθησαν οἱ Σικελοὶ , ὡς καὶ πρὸ τούτων ὁ Ἔχτος τῷ Ἰφω . εἰκὸς δὲ καὶ ἐμπορικοὺς τὰ τοιαῦτα εἶναι τοὺς Σικελούς , ἴσως δὲ καὶ ἀνδραποδιστάς . Ὅτι ἀναγκαίως ἡ σοφὴ Πηνελόπη κατάντησιν θεμένη περιχαλλέα δίφρον ἀνδρῶν ἐν μεγάροισ ἐκάστου μύθον ἄκουε . πλάττει δὲ ὁ ποιητὴς τοῦτο ἐπάτηδες , ἵνα μαθῶ*σα τὰ λαλούμενα ἐπισπύση τὸν διὰ τῶν πελέκων ἀέθλον , καὶ οὕτω γένηται τὸ ἔργον τάχιον . Τὸ δὲ κατάν - τησιν δηλοῖ μὲν τὸ ἀντικρύ , φασί , τοῦ ἀνδριῶνος . πλεονασμὸν δὲ τοῦ σίγμα ἔχει ὁμοίως τῷ , προ - μνηστίνοι , διὰ τὸ καλλιφωνότερον . ἄλλως γὰρ οὐκ ἀναγκαίως ἔχει τὸ σίγμα , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , ἐνάν - τητος ἐδωδὴ · καὶ τὸ δυσάντητος , καὶ εἰ τι ἄλλο τοιούτο . Ὅτι προσαναφωτῶν οἷα πείσονται πρὸς ἐσπίραν οἱ μνηστήρες φησὶ · δεῖπνον μὲν τοι γε γελῶντες τετύκοντο ἤδὺ τε καὶ μνοει - κές , ἐπὶ μᾶλα πολλὴ ἱέρυσαν · δόρπου δ’ οὐκ ἂν πῶς ἀχαρίστειρον ἄλλο γένοιτο , οἷον δὴ τάχ’ ἐμελλε καρτερὸς ἄνηρ * θῆσειν καὶ ἡ παρ’ αὐτῷ Ἀθηνα φρόνησις . πρότεροι γάρ , φησιν , ἀεικεία μηχανοῦντο · οὐ ἔνεκεν δηλαδὴ καὶ ὤλοντο οἷα κακῶν προκαταφράξαντες . Καὶ ὅρα τὸ , ἐπεὶ μᾶλα πολλὰ ἱέρυσαν · ἐξ ὧν οὐ μόνον τὸ δεῖπνον ἤδὺ καὶ μνοεικές , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἤδὺ γελῶντες διὰ τε τὸν χόρον , ὡς καὶ προεδεδήλωται , καὶ διὰ τὴν ὡς εἰκὸς μέθην · ἥ δὴ καὶ αὐτὴ ἔχει τι συλλαβεῖσθαι τοῖς μνηστήρσι
Lemmas: σταί μνηστήρ κατά ὁ ὁ Τηλέμαχος ξένος , πρῶτος μέν θαυμάζω αὐτός φημί ἐπί ὁ ξένος ὁ Τηλέμαχος γελάω · εἶτα φημί , ὡς οὕτως εἄν τις κώληψ · Τηλέμαχος , οὖον τις σῦς παροξειανώτερος ἄλλος , ἤγουν κακός ξένος ὑποδοχεύς · οἷος μέν τις οὗτος ἔχω ἢ λάλαξ ἐπίμαστος αλιγη , σῖτος καί οἶνος χόω , οὐδέ τίς ἔγχος ἐμπαίω οὐδέ Βίας , ἀλλά αὐτός ἄγω ἀρόω . ἄλλος δέ αὖος οὗτος ἐνίστημι μαντεύομαι . καί ἐπεί οὐδείς τίς πλείων εἶπον ἔχω ὁ ἤδη ἔχω - πτικῶς ἐπί ὁ Θεολυμένῳ εἴρω , ἐπάγω κερδαλᾶν ἀξίωσις οὗτος · ἀλλά εἰμί ἐγώ πείθω , ὁ ἄν πολύς κερδίων εἰμί · ὁ ξένος ἐν ναῦς βάλλω εἰς Σικελός πέμπω , ὅθεν καί ὅς ἄξιος ἄλος . καί αὐτός μέν οὕτως . ὁ δέ οὐ ἐπαζέτο * μῦθος · πᾶς γάρ ἤδη περιφρονέω αὐτός . ἄξιος δέ πατήρ προστρέχω , πότε εἄν μάχη καταζῶ , ὅς καί ἐκείνος ἤδη σκέπτομαι . σημιωθεω δέ ὡς ὁ μέν μνηστήρ οὕτως ἐξουθενέω ὁ ξένος Οδυσέα · αὐτός δέ , ὅτε διώτης ὁ σίδηρος , ἔρομαι · Τηλέμαχος , οὖον σύ ὁ ξένος ἔλεγχος καί ὁ έξειμι . περι δέ ὁ γραφεύς ὁ παροξεινότρος εἴτε διά ὁ εἰμί μέγας εἴτε καί διά μικρός ἢ προπαραλήγουσα , ἱκανῶς ἐτέφωθι προ - δηλόω . ἐπίμαστος δέ ὁ ἐπαίτης ὡς τροφή μαστεύω , ὁ εἰμί ἐπιζητέω . διό Ἑρμῆς - νεύω ἐπάγω · σῖτος καί οἶνος χόω , οὖον ἀνάπαλιν ἔχω ὁ σῖτος καί οἶνος μικροημαι . Ἐμπαιος δέ ὁ ἐπαίτης καί ἐντριβής , παρά ὁ παίω , ὁ πολύς δηλαδή προσπαίω πρᾶγμα . καί νῦν μέν ἐν ἀρχή στίχος ὁ λέξις κεῖμαι δοκέω εἄν συστέλλω ὁ παραλήγω κατά λόγος δάκτυλος πούς · ἐν δέ ὁ έξειμι ἁρμονία ἐν ὁ , κακός ἐμπαίω ἀλήτης , Ἔκδηλος ὁ διά διφθόγ - γου γραφεύς · διό καί ἐνταῦθα οὗτος γραπτέος καί μητρῶδες ὁ λέξις κατά πᾶς σπονδεῖος ἐν συνίημι - σέως . ὁ δέ , ἄγω ἀρόω , παροιμιώδης μέν εἰμί · ὑποδηλόω δέ ὁ βουγάϊος . ἐν δέ ὁ , εἰς Σικελός πέμπω , ὁράω ὡς γιγνώσκω ὁ παλαιός ὁ Σικελός . διό εἰ ἐκεῖ πλανάω ὁ Ὀδυσεῖα ἱστορικός δοξάζω καί ὁ ποιητής , ἔχω εἄν επισημιναω καί οὐ εἄν σιγή . νῦν δέ , ὡς καί προφθάνω , ἔχω τιρατευμαι ποιητικός , εκτοπίζω ὁ πλάνη . καί ἐν ὁ έξειμι δέ Σικελός γραφή ἱστορέω γυνή ὁ Λόλλιος . διαφορά δέ τις φημί Σικελιώτης καί Σικελός ὁ ὁ μέν Ἕλλην , ὁ δέ βάρβαρος εἰμί . φημί γοῦν Αἴλιος Διονύσιος , ὅτι Ἰταλός μέν ὁ βάρβαρος , ἔρχομαι - λῶτος δέ ὁ ἐπικαίω Ἕλλην ὁ Ἰταλία . οὗτος καί Σικελοί φημί καί Σικελιώτης διαφέρω . οὗτος δέ ἀνάλογος Θεσσαλός , φημί , καί Θεσσαλιώταις πρός ἀλλήλων ἔχω , ἀλλά ἐκ ὁ ἐναντίος σχεδόν . ἔθνος γάρ τίς ὁ υπερκοιοω ὁ Θεσσαλία βάρβαρος Θεσσαλιώται καλέω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ Σικελοί καί Σικανός δοκέω λέγω , ἐπεί καί Ἡρόδοτος Σικανία ἔοικα ὁ νῦν Σικελία λέγω . Διόδωρος μέντοι διαφορά οὗτος οἶδα ἐν ὅς λέγω , Σικανός καί Σικελός . ὁ δέ , ἄξιος ἄλος , ἢ οὐδέτερος ἀντί ὁ , ευιημι ὁ ἄξιος , ἤγουν ὁ ἄξιος τιμή , ἢ κατά γένος ἀρσενικός εἴλω - πτικῶς . ὁ γάρ τέλειος , ἄξιος Ἄβρων ἄλος , ὡς καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι . ὅτι2 δέ ὁ ἄξιος καί ἐπί ὁ ευώνυμος κεῖμαι παρά ὁ ὕστερος Ἀττικός , δηλόω σαφῶς καί ὁ κομίζω ἐν τε ἄλλος καί ἐν ὁ , ἀξιόω - Ἥρα ἀγύας , ἤγουν εὔωνος . δῆλος δέ ὅτι πρός ἔκφρων ἐνταῦθα ἐξαφωνήθησαν ὁ Σικελοί , ὡς καί πρό οὗτος ὁ εχτός ὁ Ἰφω . εἰκός δέ καί ἐμπορικός ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁ Σικελός , ἴσως δέ καί ἀνδραποδιστής . ὅτι2 ἀναγκαῖος ὁ σοφός Πηνελόπη κατάντησις τίθημι περικαλλής δίφρος ἀνήρ ἐν μέγαρον ἕκαστος μῦθος ἀκούω . πλάσσω δέ ὁ ποιητής οὗτος πατάω , ἵνα μανθάνω ὁ λαλέω ἐπισπεύδω ὁ διά ὁ πέλεκας ἆθλος , καί οὗτος γίγνομαι ὁ ἔργον τάχα . ὁ δέ Κατάν - ὅς δηλόω μέν ὁ ἀντικρύ , φημί , ὁ ἀνδρίων . πλεονασμός δέ ὁ σίγμα ἔχω ὁμοίως ὁ , προ - μνηστινοος , διά ὁ καλλίφωνος . ἄλλως γάρ οὐ ἀναγκαῖος ἔχω ὁ σίγμα , ὡς δηλόω καί ὁ , ένας - τήτη ἐδωδή · καί ὁ δυσάντητος , καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος . ὅτι2 προσαναφωτῶν οἷος πείθω πρός σπείρω ὁ μνηστήρ φημί · δεῖπνον μέν ὅς γε γελάω τεύχω ἡδύς τε καί μνοει - ΚΕΣ , ἐπί μῆλον πολύς ιερυσαω · δόρπον δέ οὐ εἄν πῶς ἀχάριστος ἄλλος γίγνομαι , οἷος δή τάχα μέλλω καρτερός ἀνήρ * τίθημι καί ὁ παρά αὐτός Ἀθηνᾶ φρόνησις . πρότερος γάρ , φημί , ἀεικείη μηχανάομαι · οὖον ἐνέλκω δηλαδή καί ὄλλυμι οἷος κακός προκαταφράξαντες . καί ὁράω ὁ , ἐπεί μῆλον πολύς ιερυσαω · ἐκ ὅς οὖον μόνος ὁ δεῖπνον ἡδύς καί μνοεικω , ἀλλά καί αὐτός ἡδύς γελάω διά τε ὁ χόρος , ὡς καί προδηλόω , καί διά ὁ ὡς εἰκός μέθη · ὅς δή καί αὐτός ἔχω τίς συλλαμβάνω ὁ μνηστήρ