eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1883
ὡς περ πέλω πλῶ πλήσσω , πέτω πτῶ πτήσσω . Τὸ δὲ , ἀλλ’ ἐλεῖν σε καὶ ὕπνος καὶ ἕξις , προτροπή εἰς τὸ ὑπνῶσαι ἐστί . Τὸ δὲ , ἄνιη καὶ τὸ φυλάσσον πᾶννυχον ἐγρήσονται , γνωμικῶς τε εἰρη - ται καὶ * ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἀγρυπνούντων ἐν τινι φυλακῇ , πύλεως τυχὸν ἢ ἀγροῦ ἢ τινος τοιούτου . Καίρια δ’ ἐνταῦθα καὶ τὰ κομματικὰ νοήματα · ἐν δυσὶ γὰρ στίχοις τρία κῖται χόμματα ἐπισπευ - δοντα εἰς τὸ ἀναγκαιῶς ὑπνῶσαι . Ὅτι ἀστέιον ἐπὶ τινος βλαπτομένου ἢ ἐπιτασσόμενου πρὸς τινος δυνατοῦ τὸ , σπ’ δ’ ἂρ ἱπὲρ χειραλῆς καὶ μὴν πρὸς μίθον ἐπιπε . Μέμυγας δὲ ἐπὶ ἀκαίρῳ ἀὐπνίᾳ τὸ , τίπτ’ αὐτ’ ἐροήσσεις , ὡς ἐφρέθην , πάντων περιχάμοιρε φωτῶν . Ἐπαινος δὲ καίριος καὶ γοργὸς εἰς ἀγαθὸν παῖδα τὸ , παῖς , οἷόν πού τις ἐλδέται ἐμμεναι νία , ἦγουν ὁποίον τις ἐπιθυμεῖ ἔχειν υἱόν . Θαρσοποιὸν δὲ ἐκ μεγάλου τινὸς πρὸς τὸν αὐτοῦ ἐν φόβοις διό - μενον τὸ , σχέτλιε , καὶ μέν τις χειριον πειθεσθαι ἐταίρῳ , ὡς περ θνητὸς ἐστι καὶ οὐ τόσα μῖθδα οἶδεν . αὐτὰρ ἐγὼ τοιούδε εἰμί . ὡς δὲ ἡ μυθιχὴ Ἀθηνᾶ λέγει , θεὸς εἰμι διαμπερῆς , ἦ σε φυλάσσω ἐν πᾶν - τισσι πόνοις · εἰ δὲ καὶ ὡς μᾶγν’ ὁ τοιούτος ἐπικουρήσαι ὑπισχνεῖται , ἀφοιζῶ καὶ τὰ ἐφεξῆς · ἐφὼς δὲ τοι ἐξαναφανδόν · εἰ περ πεντήκοντα λόχοι μεροπῶν ἀνθρώπων νῶ , τουτестин ἡμᾶς , περιστοῶν , πτεῖναι μεμαῶτες Ἄρη , καὶ γεν τῶν ἐλάσσιο , ἦγουν ἀπελάσεις , βόας καὶ ὕρια μίλη . Καὶ ὅρα ὡς ἀσφαλῶς εἶπεν , ἀπελάσεις λείαν ζώων , ἠτήσας δηλαδὴ * τοὺς τοσούτους · ἄλλως γὰρ ἀπίθανον ὑπὸ δύο θνητῶν πεντήκοντα λόχους κακὸν τι μέγα παιθεῖν · βλαβῆναι μέντοι ἐστὶ μερικῶς . Σημειῶσαι δὲ ὅτι μεγαλοφώνωτερον νῦν ἡ ποιητικὴ ἔργη Μοῦσα ἢ περ ὕστε πρὸς τριακοσίους μόνους τὸν Ὀδυσσέα ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἀντέστησε . πάντως γὰρ οἱ πεντήκοντα λόγοι πολλῷ πλείους τριακοσίων ἀνδρῶν . ἐν τοῦ μειζονος δὲ κάνταῦθα ἑ τῆς ἐπιχειρήσεως λόγος τῷ ποιητῇ . Ἐπι σημειῶσαι καὶ ὅτι μεῖζον ὁ Ὀμηρικός Ὀδυσσεύς , ὡς καὶ πρὸ βραχέων ἐλέγθη , κρίνει τοῦ ἀνελθεῖν τοὺς μνη - στῆρας τὸ δυνηθῆναι ὑπικπροσργεῖν τοὺς ἐκείνων . μνηστήρις μὲν γὰρ καὶ ὀλίγοι ἔπεσον καὶ οὐδὲ νήσοντας · οἱ δὲ τῶν μνηστήρων οὔτε τοιοῦτοι οὔτε τοσοῦτοι , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ χρείττους καὶ πλῖους . Ὅτι ἐν τῷ , ὕπνος τὸν Ὀδυσσέα ἔμαρπε , λῦον μελδήματα θυμοῦ , λυσμελῆς , ἔοικε παρατυμολογεῖν τὸ , λυσμελῆς ὕπνος , ἵνα εἴη τοιούτος ὁ λύων τὰς μελδῶνας καὶ νοοῖτο κατὰ μίαν ἔννοιαν * καὶ λυσμελῆς συνθέτως καὶ διαλελυμένως λύων μελδήματα θυμοῦ ὁ αὐτός . καὶ μὴν αὐτὸς καὶ ἄλλως καλεῖται λυσι - μελὴς παρὰ τὸ λύειν τὰ μέλη , ὡς δηλοῦται καὶ ἐν τῷ , λύθεν δὲ οἱ ἄμματα πάντα . εἴη δ’ ἐν τοιούτοις καὶ ὁ κάματος , εἴ γε καὶ κάματος φίλα γνία λελύνται , ὡς τε αἴθις τῷ λόγῳ τούτῳ ἄλλως μὲν λυσμελῆς , ἄλλως δὲ λύων μελδήματα ψυχῆς ὁ αὐτός . Ὅτι γλανθιὸν γυναικῶν φράζει τὸ , χλαῖς δ’ ἂρ ἐν λέχτροισι καθεζομένην μαλαχοίσιν , ἕως γλαίουσα χορέσσατο ὡν κατὰ θυμόν . Ὅτι ξθους ὄντος τοῖς εἰς * ἄκρον λυπουμένοις αἱρεῖσθαι θάνατον , γίνεται αὐτὸ καὶ τῇ Πηνελόπῃ . εὔχεται οὖν , ὡς αἴθε Ἄρτεμις πότνια θεά , ἧν ἐνὶ στήθεσι βολούσα , ἐκ θυμὸν ἕλοιτο αὐτίκα νῦν · διὰ αἰγυ - δίου δηλαδὴ θανάτου , ὡς πολλαχοῦ φαίνεται · ἢ ἐπιτά με ἀναρτάσασα θύελλα οἴχοιτο προφέ - ρουσα κατ’ ἠρεόντα χέλευθα , ἐν προχοαῖς δὲ βάλοι ἀψοφόσων Ὠκεανοῖο . ὁμοιον δὲ καὶ μετ’ ὀλίγα ὑπ’ Ἀρτέμιδι εὔχεσθαι θάνατον , ταυτολογούσα συνήθως διὰ λύπην πολλὴν ἐν τῷ , ἦ ἐμ’ ἐμπλοχαμος βάλοι Ἀρτεμις . Ἰστέον δὲ ὅτι χλευθᾶ ἠροδέντα ἢ τὰ * πρὸς δυσὶν καὶ Ἄιδη , ἢ καὶ ἀπλῶς τὰ περὶ ἄερα . ἐνθα καὶ ὅρα ὡς καὶ τὴν δι’ ἀέρος φορὰν χλευθον εἶπεν . Ἀψόφος δὲ Ὠκεανὸς ὁ κύκλῳ τῆς γῆς περινοστῶν καὶ ἂρ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐκνούμενος κατὰ τὸ , περι - τελλομένων ἐνιαυτῶν . οἱ δὲ παλαιοὶ γράφουσι καὶ * οὐτὼς ἀψόφοος , ὁ εἰς ἑαυτὸν ἀναλύων ἐν τῷ1883 εἰλκίσθαι κύκλῳ περὶ τὴν γῆν . τινὲς δὲ ἀψοφόσων φασὶ τὸν ταχὺ ῥέοντα , ὡς οἷον αἰψοφόσων . Σημειῶσαι δ’ ἐν τούτοις καὶ ὅτι διὸ ταῦτα ἡ γυνὴ εὔξαμένη , θάνατον τὸν αὐτίκα ἢ ἀλλὰ ἀρπαγὴν τὴν ὑπὸ θύελλης , καὶ διασκευάσασα τὴν εὔχην ἐν ἔπεσιν ὀκτωκαίδεκα , εἶτα συνάγουσα τὸ νόημα λέγει ἐπα - νελθουσία ἐν στίχοις δυσὶν , ὡς ἐμ’ ἀστώσασαι θεοί , δι’ ἀρπαγῆς δηλαδή , ἢ Ἄρτεμις βάλοι αἰψινδίῳ ἀπγογῶσα θανάτῳ καὶ οἴτως * ἐξ ἀνάγκης διττολογεῖ , μετατάξασα ἐνταῦθα , καὶ πρώτην μὲν θεμένη τὴν ἀρπαγὴν , εἶτα τὴν ἐξ Ἄρτέμιδος διαβολήν . Ὅτι τὴν ἱστορίαν τῶν θυγατέρων τοῦ Πανδαρέου μερίσας ὁ ποιητὴς δυσὶν ὁ καὶ ἐπὶ ἄλλων πολυτρόπως ποιεῖ , περὶ μὲν ἀνδρό - νος ἤδη δεδήλωκε θέμενος ἐκείνην ἐν παραβολῇ · ἄρτι δὲ καὶ περὶ τῶν λοιπῶν θυγατέρων ἱστορεῖ ,
Lemmas: ὡς περ πέλω πλόος πλήσσω , πίπτω πέτομαι πτήσσω . ὁ δέ , ἀλλά αἱρέω σύ καί ὕπνος καί ἕξις , προτροπή εἰς ὁ ὑπνόω εἰμί . ὁ δέ , ἀνίημι καί ὁ φυλάσσω πάννυχος ἐγείρω , γνωμικός τε εἴρω - ὁ καί * ἐκ μεταφορά ὁ ἀγρυπνέω ἐν τις φυλακή , πύλη τυγχάνω ἢ ἀγρός ἢ τις τοιοῦτος . καίριος δέ ἐνταῦθα καί ὁ κομματικός νόημα · ἐν δύο γάρ στίχος τρεῖς κίτης κόμμα ἐπισπεύδω - δίδωμι εἰς ὁ ἀναγκαῖος ὑπνόω . ὅτι2 ἀστεῖος ἐπί τις βλάπτω ἢ ἐπιτάσσω πρός τις δυνατός ὁ , ἕπω δέ ἄρα ἱπὲρ χειραλῆς καί μήv πρός μεθίημι πῖπος . μεμυγη δέ ἐπί ἄκαιρος ἀϋπνία ὁ , τίπτε αὐτω ἔρομαι , ὡς φέρω , πᾶς περιχαμοιερος φάος . Ἔπαινος δέ καίριος καί γοργός εἰς ἀγαθός παῖς ὁ , παῖς , οἷος πού τις ἔλδομαι εἰμί Νία , ἤγουν ὁποῖος τις ἐπιθυμέω ἔχω υἱός . Θαρσοποιός δέ ἐκ μέγας τις πρός ὁ αὐτός ἐν φόβος διό - μένω ὁ , σχέτλιος , καί μέν τις χειρίζω πείθω ἑταῖρος , ὡς περ θνητός εἰμί καί οὖον τόσος μῖθδα οἶδα . ἀτάρ ἐγώ τοιόσδε εἰμί . ὡς δέ ὁ μυθικός Ἀθηνᾶ λέγω , θεός εἰμί διαμπερής , εἰμί σύ φυλάσσω ἐν πᾶς - Τίσσι πόνος · εἰμί δέ καί ὡς μάγνη ὁ τοιούτος ἐπικουρέω ὑπισχνέομαι , ἀφοιζῶ καί ὁ ἐφεξῆς · ἐφίημι δέ ὅς ἐξαναφανδόν · εἰμί περ πεντήκοντα λόχος Μέροψ ἄνθρωπος νάω , τουτ ἐγώ , περιίστημι , πτεῖναι μέμονα Ἄρης , καί γε ὁ ἐλαύνω , ἤγουν ἀπέλασις , βοῦς καί Ὑρία Μίλη . καί ὁράω ὡς ἀσφαλῶς εἶπον , ἀπέλασις λεῖος ζῷον , αἰτέω δηλαδή * ὁ τοσοῦτος · ἄλλως γάρ ἀπίθανος ὑπό δύο θνητός πεντήκοντα λόχος κακός τίς μέγας παίω · βλάπτω μέντοι εἰμί μερικός . σημειόω δέ ὅτι μεγαλόφωνος νῦν ὁ ποιητικός ἔργω Μοῦσα ἢ περ ὕω πρός τριακόσιοι μόνος ὁ Ὀδυσσεύς ἐν ὁ πρό οὗτος ἀνθίστημι . πάντως γάρ ὁ πεντήκοντα λόγος πολύς πλείων τριακόσιοι ἀνήρ . ἐν ὁ μείζων δέ κάνταῦθα ὅς ὁ ἐπιχείρησις λόγος ὁ ποιητής . ἐπι σημειόω καί ὅτι μείζων ὁ Ὁμηρικός Ὀδυσσεύς , ὡς καί πρό βραχύς λέγω , κρίνω ὁ ἀνέρχομαι ὁ μνη - στῆρα ὁ δύναμαι ὑπικπροσργεῖν ὁ ἐκεῖνος . μνηστήριος μέν γάρ καί ὀλίγος πίπτω καί οὐδέ νῆσος · ὁ δέ ὁ μνηστήρ οὔτε τοιοῦτος οὔτε τοσοῦτος , ἀλλά πολύς καί ἀγαθός καί πίλος . ὅτι2 ἐν ὁ , ὕπνος ὁ Ὀδυσσεύς μάρπτω , λύω μελδήματα θυμός , λυσμελῆς , ἔοικα παρατυμολογεω ὁ , λυσμελῆς ὕπνος , ἵνα εἰμί τοιούτος ὁ λύω ὁ μελώδης καί νοέω κατά εἷς ἔννοια * καί λυσμελῆς σύνθετος καί διαλελυμένως λύω μελδήματα θυμός ὁ αὐτός . καί μήv αὐτός καί ἄλλως καλέω λύσις - Μελῆς παρά ὁ λύω ὁ μέλος , ὡς δηλόω καί ἐν ὁ , λύω δέ ὁ ἅμμα πᾶς . εἰμί δέ ἐν τοιοῦτος καί ὁ κάματος , εἰμί γε καί κάματος φίλος γίνος λύω , ὡς τε αἴθις ὁ λόγος οὗτος ἄλλως μέν λυσμελῆς , ἄλλως δέ λύω μελδήματα Ψυχή ὁ αὐτός . ὅτι2 γλανθιὸν γυνή φράζω ὁ , χλή δέ ἄρα ἐν λεχτροις καθέζομαι μαλαχοις , ἠώς γλαιειμι κορέννυμι ὡς κατά θυμός . ὅτι2 ξθους εἰμί ὁ εἰς * ἄκρος λυπέω αἱρέω θάνατος , γίγνομαι αὐτός καί ὁ Πηνελόπη . εὔχομαι οὖν , ὡς εἴθε Ἄρτεμις πότνια θεός , ἧμαι ἐν στῆθος βολέω , ἐκ θυμός αἱρέω αὐτίκα νῦν · διά αἰγυ - δῖος δηλαδή θάνατος , ὡς πολλαχοῦ φαίνω · ἢ Πιτάς ἐγώ ἀναρτάω θύελλα οἴχομαι προφέ - ῥέω κατά εἴρω κέλευθος , ἐν προχοή δέ βάλλω αψοφοσα Ὠκεανός . ὅμοιος δέ καί μετά ὀλίγος ὑπό Ἀρτέμιδι εὔχομαι θάνατος , ταὐτολογέω συνήθης διά λύπη πολύς ἐν ὁ , εἰμί ἐγώ ἐμπλοχαμος βάλλω Ἄρτεμις . ἰστέον δέ ὅτι χλευθᾶ ἀρόω ἢ ὁ * πρός δύο καί Ἅιδῃ , ἢ καί ἀπλόος ὁ περί ἀήρ . ἔνθα καί ὁράω ὡς καί ὁ διά ἀήρ φορά χλευθον εἶπον . Ἄψοφος δέ Ὠκεανός ὁ κύκλος ὁ γῆ περινοστέω καί ἄρα πάλιν ἐπί ὁ αὐτός ἐκνέω κατά ὁ , περί - τέλλω ἐνιαυτός . ὁ δέ παλαιός γράφω καί * οὐτάω ἄψοφος , ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἀναλύω ἐν ἔτερος ειλκιεπομαι κύκλος περί ὁ γῆ . τις δέ αψοφοσα φημί ὁ ταχύς ῥέω , ὡς οἷος αιψοφοσα . σημειόω δέ ἐν οὗτος καί ὅτι διό οὗτος ὁ γυνή εὔχομαι , θάνατος ὁ αὐτίκα ἢ ἀλλά ἁρπάγη ὁ ὑπό θύελλα , καί διασκευάζω ὁ εὐχή ἐν ἔπος ὀκτωκαίδεκα , εἶτα συνάγω ὁ νόημα λέγω επά - νελθουθεος ἐν στίχος δύο , ὡς ἐγώ ἀστώσασαι θεός , διά ἁρπάζω δηλαδή , ἢ Ἄρτεμις βάλλω αἰψινδίῳ ἀπογίγνομαι θάνατος καί οἶτος * ἐκ ἀνάγκη δισσολογέω , μετατάσσω ἐνταῦθα , καί πρῶτος μέν τίθημι ὁ ἁρπάγη , εἶτα ὁ ἐκ Ἄρτεμις διαβολή . ὅτι2 ὁ ἱστορία ὁ θυγάτηρ ὁ Πάνδαρος μερίζω ὁ ποιητής δύο ὁ καί ἐπί ἄλλος πολύτροπος ποιέω , περί μέν Άνδρος - Μύκονος ἤδη δηλόω τίθημι ἐκεῖνος ἐν παραβολή · ἄρτι δέ καί περί ὁ λοιπός θυγάτηρ ἱστορέω ,