eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1503
συχῶ ἀπαρέμματα ληφθέντα ὡς προστακτικά . τὸ κέδδ’ ἔχων ἀντὶ τοῦ κατέχετε . καὶ ἀγαξὴς ὁμοίως , τὸ εἰστεμῶς ἔχων . τὸ πιζαν , τὸ σχάζαι , τὸ λέσαι , καὶ τὸ ἀφεσθαι . Τὸ δὲ ἥμος δ’ ἡλίας , ἢ τὸν δὲ σύνδεσμον ἀντὶ τοῦ δή ἔχει , ἢ ὡσαρ τῆμος τῆμοςδε , οὕτω καὶ ἥμος ἥμοςδε . ὁμοίως τῷ τριζα τιμ*κάδε καὶ ἐνθα ἐνθάδε . κείται δὲ ὁ τοιοῦτος στίχος καὶ ἐν ’Ιλιάδι . Τὸ δὲ γέφωυ ἄλλος νημορτής , εἰπόντα καὶ ἀνωτέρω ἢ Λιδούξα , ὅμως λέγει καὶ νῦν . οὐ θέλοντα τοῦ πατρικοῦ ἐπαί - νου ἀποσχεθῆναι . Τὸ δὲ μίλαιρη φραζὶ καλυνθείς , ἔοικε δηλοῖν , ἢ ἐν σχήματι νηχο - μένον εἶναι τὸν Πρωτέα εἰς αἰγιαλόν , ἢ ὡς οἱε νῖψαι τινὰ καλυπτόμενον ἐν ἀρχῇ χύματος . ἐνταῦθα δὲ , καὶ σάφως μέ τι ἐστὶ τοῦ ξεμίφου ὡς τοῦ Πρωτέως αὐτῷ χαίροντος . περὶ δὲ φραζός , ἔχα σαφήνιων τά τε τῆς ’Ιλιάδος καὶ τὰ τοῦ περιηγητοῦ . Προσόμιον δὲ ἢ φραξ . Λι δὲ φῶσαι ὅτι μὲν χορή - σιμοι πρὸς μαριζὰς χοητίας , φασίν οἱ σχολασταί . διὸ καὶ τὸν Πρωτέα χαίραν αὐταῖς . Νέποδες δὲ αὐται , οὐ κατὰ τοὺς ἰχθύας ὡς ἀποδες , ἀλλ’ ὡς ὀλιγόποδες ἢτοι μικροπόδες καὶ διατοῦτο ἔγγὺς ἀπό - δων . καὶ ἐπιπολᾶζει τοιοῦτον στεριχσέως εἶδος καὶ παρὰ τοῖς Λευτίοις μέχρι καὶ νῦν . οἱ χελιδόνας τινὰς ἄς οἱ ἰδιώται πετροχελιδόνας φασίν , ἐκαίνου καλοῦντες ἀποδας , οὐ διὰ παντελῆ στέρησιν ποδῶν ἀλλ’ ὀλιγότας ἢτοι σμικρότας . δήλον δὲ ὅτι τὸ ἀ καὶ ἐπὶ ὀλιγότητος λέγεται . τινὲς δὲ νέποδας φώκας φασί , παρὰ τὸ ποσὶ νέων ὅ ἐστι νῖψσθαι . ἵνα σὲν φῶκα νηξίποδες . Περί δὲ Ἀλοσύνης , γράφεται μέν καὶ ἐν τῇ δ’ τῆς ’Ιλιάδος . φη*τίον δὲ καὶ νῦν ὅτι ὁ μῦθος , μίαν οἶδε ταύτην τῶν Νηρηίδων . διὸ καὶ καλὴν αὐτὴν λέγει προσωπικῶς . ἄλλως μὲντοι καλὴ Ἀλοσύνη , ὡς καὶ ὕδωρ ἀγλαὸν λέγεται . ἔξεροι δὲ , Λιμνᾶτις , ἐπίθετον αὐτὸ νοοῦν . καὶ οὐδὲ παρὰ τὸ ὕδωρ ἐτυμολογοῦσι τὴν λέξιν , ἀλλὰ παρὰ τὸ ἐν αὐλ ἀσύδια ὁ ἐστιν ὁμιλῶν . ἄλλοι δὲ , καὶ πληθυντικῶς φασίν Ἀλοσύνας . ὁ ἐστιν ἐν αὐλ δευόμενα . ἢ αἱ ἄλα δύνουσαι . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι ὡς πτῆμα τῆς Ἀλοσύνης αἱ φῶκαι κλᾶσσονται . αἱς φώκας Ἀλο - σύνης αὐτὰς ἀναγρόσαι τις , εἰτε νέποδας Ἀλοσύνης . διὸ καὶ ἄφη τὸν Πρωτέα ἐν μίσει αὐταῖς καί - σθαι , ὡς νομίζα ἐν πόσει μίλων . ἢ δὲ καὶ αὐτὰ , ἀνδρῶν κτήματα . τινὲς δὲ ἠρώθησαν , τῷσφ συγ - γονικῷ οὕτω φρασθῆναι . κῆποδες γὰρ φασὶ θαλάσσης αἱ φῶκαι , ὁ ἐστι τέκνα . νέπους γὰρ κατὰ τινα γλώσσαν , ὁ ἀπόροος . Τὸ δὲ πιχνὸν ὀδαμη , Ἀττικῶς ἐφύθη , ὡς ματ’ ὀλίγα τὸ , φωκάων ὀλωώτερος ὀδαμ . μυοῖα δὲ καὶ ἄλλα τοιαῦτα παρασημειώθη πολλοχοῦ . ὅν ἐστι καὶ τὸ , πάντων δὲ χαλακώτατον , στρατιῶν ἄρχον τοῖχεν . ὅτι δὲ ἀρχαλίον ἢ φῶχι ὄζει , δηλώσει σαφέστρων ὁ ποιητὴς ἐν τοῖς ἑξῆς . Τὸ δὲ χρυσαιθαι καὶ τὸ χρυσάμενος , Ἀττικώτερα . εὔρηται δὲ πολλοχοῦ καὶ ἐφυρητισκώς . ὅθεν καὶ τὸ ἐπιχρίνειν . καὶ τὸ , χαρ*ν’ ἀνδρας . καὶ , χαίνες τ’ ἀνὰ δήμου ἀρίστους . Ὁθοσφύα δὲ κυρίως , τὰ διεθραυσμένα φωτῶν ἢτοι ἀνδρῶν . ἢ ἄπειρ ὀλλυσιν ἐν τῷ φανή - ναι . νῦν δὲ ἄλλως , ἀντὶ τοῦ , διανὰ καὶ ἐχυροβητικά . ἢ γὰρ , οὐχ ἂν ἐξαφθῆι ὁ Πρωτεύς ὅτε πῦρ καὶ λίοντα ἑγάνταζε καὶ δράκοντα καὶ ἕτερα τινα φοβερὰ . Τὸ δὲ ἐπυσαν , ἀνεστώς ἐστιν ἀντὶ μέλλοντος τοῦ ἐπελεύσεσται . οὕτω γὰρ ἀπαται ἢ σύμφρασις τοῦ , ἀριθμήσω . Ἀριθ - μεῖ δὲ τὰς φώκας ὁ Πρωτεύς , ὡς ἴσως καὶ τοῦτο συντελοῖν αὐτῷ . ἢ καὶ πρὸς παιδαγωγίαν τοῦ νομᾶς ὡς πύξαι μίλων . μετρᾷ γὰρ καὶ ὁ νομὴς τὰ ὑπ’ αὐτόν . Πειπάζων δὲ ὡς καὶ ἐν ’Ιλιάδι δηλώθη , τὸ κατὰ τίμπε ἢς ουν πέντε ἀριθμεῖν . Λιολιχὴ δὲ λέξις τὸ τίμπε . ὅθεν καὶ περιπάδαρχον οἱ πελασοὶ καὶ περιπλάδα φασίν . ὅτι δὲ ταυτὸν περιπάζων καὶ ἀριθμεῖν , δηλοῖ καὶ ὁ ποιητὴς αὐτῶν , ἀριθμῶν εἶνα ἐπαγωγὸν τὸ περιπάσταται . Τὸ δὲ νομὴς ὡς πύξαι μίλων , παραβολὴ σύμτορος . ἐπὶ οὖν ἔχων ἐνταῦθα , παραβολικῶς διπλασινασθῆ καὶ συχία σπουδαίων διήρημα . Ὅτι δὲ ἀπὸ τοῦ πῶ τὸ πτῶμα τὸ πῶν , ἐξ οὐ καὶ πηδς ὁ ἐξ ἀρχαιοτάτης ἐπιστήτης συγγενής . καὶ περιπλῆδη ἐπίρρημα . καὶ περιπλῆσια ἢ περιγνησία , δήλον ἐστιν ἐκ τῶν πελασῶν καὶ αὐτό . Ἰστίον δὲ καὶ ὡς ἢ Ὀμηρ*νὴ αὐτὴ παραβολή , ἀφρομὴ γάρων τῶν τινῶν ματ’ Ὀμηρον ποιητῶν , βρατὰ πάντων ὁ ἐστι βο - σχήματα τὰ κήτη αὐτῶν . Τὸ δὲ μιλῶν ὑμῖν κάματος τε βίῃ τε καὶ ἐξὴς ἴσως τοῦ περιφέρεται , προτροπτι - ζὼν εἰς ἐπιμονὴν κατασχεσίως βιαίων τῶν ἀνδρῶς . ἢ καὶ αἱ πειθὼ ἀλληγορούμενον ἢ καὶ ἀναξιουμένου τινος . Ὅσα δὲ τὸ περιφέρεται , δηλοῖν ὡς οὐ διὰ παξίαν ἀλλὰ πείραν ὁ Πρωτεύς μεταβάλλεται . Ἐρπεται δὲ , ἀπὸ μώρου τε ζωα δηλοῖ . ἐν γὰρ τοῖς ἀρεξὴς εἰς πολλὰ μορφοῦμενος ὁ Πρω - τεύς , ἐνὶ μόνῳ τῶν ἐρπιτῶν εἰκάσθη , δράκοντι , μεταβληθεὶς ἄλλως ἐκαὶ καὶ εἰς λίοντα καὶ εἰς πέρ - δαλων καὶ εἰς μέγαν αἴν . Ὅρα δὲ τὰ ἑρπετὰ ὡς καὶ τὰ ἑρπιστακά , οὐχ ἀπὸ τοῦ ἑρπῶ βαριτόνου παρη - γμένα οὐ παρώχουγον τὸ ἑρπετὸν κατὰ Ἀριστοτέλην , ἀλλ’ ἀπὸ περισπωμένου ἀρρήτου τοῦ ἑρπῶ . ἵνα ἡ ὡς τελῶ τελῶσω τελιστόν , οὕτως ἑρπῶ ἑρπέσω ἑρπεστόν . καὶ ἐκδρομὴ τοῦ αἴγμα ἑρπετόν , καὶ αὖ πάλιν ὡς ποιοῦ ποιῶσω ποιητιζόν , οὕτω καὶ ἑρπῶ ἑρπίσω ἑρπισταζόν . καὶ ἐπεὶθὶσι τοῦ αἴγμα , ἑρπισταζόν , ὡς δὲ ἀντία τῶν ὀμμάτων πολυφοροῦνται τὰς κλίσεις , πολλοχοῦ δεδηλώται σαφῶς . ἐτυμολογία δὲ τοῦ ἑρπετὸν οὐ παρώχουγον τὸ ἑρπύζαν , τὸ κατὰ τὴν ἑοαν σπάσθαι . Θεσπιδαὶς δὲ πύρ , τὸ κατὰ φαντα - σίαν τοιοῦτον . * καὶ νῦν μὲν , ὁ ποιητὴς ἀπεσύνταξε τὰ ὡς ἂν ὁλοφωία τοῦ Πρωτέως . προῖον δὲ καὶ διασπετανὲς τὸ νόημα καὶ τοῖς μεριζοῖς διασαφῶν , λέγει ὡς πρώτιστα λέων ἐγένετο . εἶτα δράκων . καὶ πάροδαλις . καὶ σύς . καὶ ὕδωρ . καὶ δένδρον . φαντασιωδῶς πάντως καὶ ταῦτα . οὐ γὰρ ἄλλως οὕτω πολυ - μεταβλητὸς ἦν ὁ Πρωτεύς . " Ἐνθὲ καὶ σημειώσω σιγῇθὲν τὸ ἐνταῦθα ἡμῖν θεσπιδαὶς πύρ . καὶ ὡς πληθυντικῶς ἑρπετὰ ἐνταῦθα σίτον , ἐν ᾧ μόνον ἔχωσι τὸν δράκοντα . Ὅρα δὲ παντοττοπίας μυθι - κῶν δι’ ὧν οὐ μόνον ψυχαλαὶς καὶ ὀμμασι καὶ χειρὶ πληθύνονται τυφώρες τινες καὶ ὕδρα καὶ Ἄργος . * καὶ Ἐκατογχειρος ἦδη δὲ που καὶ αὐτὸς Ἐρμῆς , ἀλλὰ καὶ μεταπλώσει τὰς ἀπ’ ἄλλων εἰς ἄλλα σώματα , ὁποία παρὰ μὲν τοῖς ὑστερον ἡ πολυμορφος Ἐμποισα ἡς μέμνηται καὶ ὁ κωμικὸς . παρὰ δὲ τοῖς παλαιω - τέροις , ὁ τεράστιος Πρωτεύς . Ὅτι δὲ καθάπερ οὕτως ἔχει τινὰς θεωρησίας δι’ ὧν ἀνακύ - πται ἀληθείας ἐμφασιν , οὕτω καὶ τοῖς ἀνωτέρω ἡμῖν πλεονασμοῖς τῶν μελῶν καὶ μορφῶν ὑπὲστι λόγος τις ἀληθινικὸς , μετ’ ὀλίγα κατ’ ἐπιτομὴν ἠδηγήσεται . νῦν δὲ πρὸς ἀμφοτέρων ἐμφασιν , μηστίων τοιοῦ - δὲ τινὸς ἀνδρὸς , τοῦ φέρον δηλαδὴ Ἀγίλος . περὶ οὐ ἐφύδθη τὸ , ἴσ’ ἦδος ὁ καλλιγῆνος . νῦν ἐμπαλε τὴν δολιοχόρην , ἔλθι μὴ Πρωτεύς Ἄγης ὁ τῶν λοπιδῶν . γίνεται ὕδωρ καὶ πῦρ καὶ ὁ βούλεται . Ἰστορὸν δὲ καὶ ὅτι τὰ κατὰ τὸν πολυειδὴ τοῦτον Πρωτέα , οἱ μὲν , ἀνάγουσι πρὸς ἀρχεγονίαν ἀληθορίας , σοφὴν μὲν , ἀσυμβέαστον δ’ ἄλλως πρὸς τὴν ἀνὰ χεῖρας ὑπόθεσιν . φάμενοι , Πρωτεία τὴν πρωτόγονον εἶναι ὕλην , τὴν τῶν εἰδῶν δεκάδα . τὴν ἐνεργεία μὲν οὖσαν μηδὲν τῶν εἰδῶν . δύναμαι δὲ , τὰ πάντα . στοι - χία δὲ δηλαδὴ ἂ διὰ τοῦ πυρὸς αἰνίττεται καὶ διὰ τοῦ ὕδατος καὶ διὰ τοῦ * κρυοχόρου δράκοντος καὶ διὰ τοῦ ἀεροφόρου ὑπασπίλου δένδρου . καὶ οὐ στοιχεῖα μόνον , ἀλλὰ καὶ ζῷα . καὶ ἕτερα τὰ κατὰ κόσμον . ὅν δὴ Πρωτεία , καλῶς λέγεται ἡ Λιδοῦθια ἐκχρίνων διὰ τῆς ἐκ τοῦ δυνάμεο εἰς ἐνέργειαν προσαγωγῆς . ἤρουν ἢ κίνησις ἢ εἰς εἶδος θέαν αὐτῶν καὶ αἰνίσθαι μηχανωμένη , ἕτεροι δὲ φασὶ τὸν ποιητὴν συμβολικῶς παραδηλοῦν διὰ τοῦ κατὰ τὸν Πρωτέα μύθου , τὰ κατὰ τὴν ἀληθὴ φιλιαν . ἥτις οὐκ αὐτόθεν θεωρεῖται παρὰ γε τοῖς ἐξίρροσιν , ἀλλὰ μετὰ πείραν λίσαν πένν συγχήν . ὁ γὰρ τοῦ θεομένου τινὰ προσμεδοῦντον αὐτῷ κατὰ φιλιὰς πρόχασιν , οὐ ῥαδίως καὶ ἀπροσμέδως ἐκείνου προσή - σεται . ὁποῖον τι ὁ Μεγέλαος ποιήσας εἰς Ἀλέξανδρον , ἐπαθε τὰ ἱστορούμενα . τὴν γὰρ ἀδοξίμαστον φιλιαν καὶ ἀδιαφόρως καὶ εἰκὴ πρὸς οὐς ἂν καὶ τύχῃ γινομένην , ἄλλοι τὲ καὶ ὁ Πλάτων πύρως που τῶν τῆς ἀληθοῦς φιλιᾶς ὅρων βάλλουσιν . ὡς καὶ ποτε καταλύσας παρὰ τινι ξένῳ καὶ χαριέντως ἐπιξε - νοθὲς καὶ τὸν ἄνδρα τῆς φιλοφροσύνης ἀποδεξάμενος , εἶτα καὶ ἄλλους ἐπ’ ἄλλους ἰδὼν ἡκοντας καὶ ἀνέσταστος καὶ αὐτοὺς φιλουμένους , διεδρα τὸν ξένον . καὶ τοὺς ἄλλους ἴσω μένων ἀφείς , αὐτὸς τὴν ἀπεῖσατον ξένιον διέφυγεν . οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι περὶ τινὸς εἰπόν ὁ ποιητὴς ὡς * πάντας φιλέσκαν ὅδῃ ἐπὶ οἰκία ναίων , ἐπάγει , ὡς οὐδὲν αὐτῷ ἤρκεσε τοῦτο εἰς ὠλεθρον . ὡς μὴ ἂν ἀγαθὸν , οὕτω πάντας καὶ τοὺς τυχοῦντας φιλοφρονεῖσθαι . δοκιμάσω τοίνυν ὁ ἡγέρων τὸν προσιόντα , μὴ ποτε χολαξ εἴη , μὴ ἄρα ἐχθρός . μὴ χαδελῖος . μὴ ἐπὶ καταγέλωτι . παραστάτω δὲ πῶς ; καὶ ὕδωρ δηλαδὴ γινόμενος ὁ ἴστος , σπένδοντι ποδὶ καὶ ὡς ὁ ποιητὴς φησὶ διωψ , δυσλοθεῖν τῷ δοκεῖν , τὴν μετ’ αὐτοῦ φιλιαν . καὶ εἰς πῦρ δὲ μεταπλίστων , ὁ ἴστι θυμαῖος προσεφωθεῖται προσποιούμενος . καὶ εἰς δράκοντα ἐπιτόμω - νος , τῷ τὸν κατὰ ψυχὴν κινυμάτων ὑγρὸν καὶ πολυελικτῶ . καὶ που καὶ θηρωδιαν τῷ διήν ἀπρασίτῳ τοῦ ἤθους ἐπιχαιρούμενος . καὶ ὅλος , παντοῖος εἰς πείραν προσαγόμενος τῷ τὴν αὐτοῦ θηρωδιῶν φιλιαν . κέλευδον ἐκείνου ἴδω δραττόμενον αὐτὸν ἐγνωστος , καὶ ἡθικὸν ὅπερφόρος τετληότι θυμαρ , καὶ προσοιόντα . καὶ πείζοντα . καὶ τὴν φιλιαν αὐτοῦ προσελούμενον , τότε δὴ καὶ αὐτὸς ἡδὼς ἐκεί - νου προσήσεται . καὶ μετὰ νεοχῶν πείραν , ὁμιλήσει αὐτῷ ἰλαρῶς πρὸς ὁφθότητα . τοιοῦτος ὡν οὖν , ἦν πρὸ τῆς τιμῆς κατὰ γε τὸ ἀποϊάλον . διὸ καὶ ὁ ποιητὴς φησὶ . πάντα δὲ γινόμενος , παρήσεται ,
Lemmas: συχάζω ἀπαρέμματα λαμβάνω ὡς προστακτικός . ὁ ἐκδίδωμι ἔχω ἀντί ὁ κατέχω . καί ἀγαξὴς ὁμοίως , ὁ εἰστεμῶς ἔχω . ὁ πιζαν , ὁ σχάζω , ὁ Λεσάι , καί ὁ ἀφίημι . ὁ δέ ἦμος δέ Ἡλίας , ἢ ὁ δέ σύνδεσμος ἀντί ὁ δή ἔχω , ἢ ὡσαρ τῆμος τῆμος , οὗτος καί ἦμος ἦμος . ὁμοίως ὁ Τρίζα τιμ*κάδε καί ἔνθα ἐνθάδε . κεῖμαι δέ ὁ τοιοῦτος στίχος καί ἐν Ἰλιάς . ὁ δέ γέφωυ ἄλλος νημορτής , εἶπον καί ἀνωτέρω ἢ Λιδούξα , ὅμως λέγω καί νῦν . οὖον ἐθέλω ὁ πατρικός παῖς - νόος ἀπέχω . ὁ δέ Μίλερης φραζὶ καλυνθείς , ἔοικα δηλόω , ἢ ἐν σχῆμα νηχο - μένω εἰμί ὁ Πρωτεύς εἰς αἰγιαλός , ἢ ὡς οἶς νίφω τις καλύπτω ἐν ἀρχή χύμα . ἐνταῦθα δέ , καί σαφῶς ἐγώ τίς εἰμί ὁ ξεμίφου ὡς ὁ Πρωτεύς αὐτός χαίρω . περί δέ φραζός , χάσκω σαφήνεια ὁ τε ὁ Ἰλιάς καί ὁ ὁ περιηγητής . προσόμοιος δέ ἢ φράξ . Λι δέ φώγω ὅτι μέν Χόρη - σιμός πρός Μάριζας χοητίας , φημί ὁ σχολαστής . διό καί ὁ Πρωτεύς χαίρω αὐτός . νέπους δέ αὐτός , οὖον κατά ὁ ἰχθύς ὡς ἄπους , ἀλλά ὡς ὀλιγόπους ἤτοι μικροπους καί διατοῦτο ἐγγύς ἀπό - δήω . καί ἐπιπολάζω τοιοῦτος στεριχσέως εἶδος καί παρά ὁ λευτιω μέχρι καί νῦν . ὁ χελιδών τις ἄς ὁ ἰδιώτης πετροχελιδών φημί , καινόω καλέω ἄπους , οὖον διά παντελής στέρησις πούς ἀλλά ὀλιγότης ἤτοι σμίκρος . δῆλος δέ ὅτι ὁ ὅς καί ἐπί ὀλιγότης λέγω . τις δέ νέπους φώκη φημί , παρά ὁ πούς νέος ὅς εἰμί νίζω . ἵνα Σεν φώκη νηξίπους . Περί δέ αλοσυνιημι , γράφω μέν καί ἐν ὁ δέ ὁ Ἰλιάς . φη*τίον δέ καί νῦν ὅτι ὁ μῦθος , εἷς οἶδα οὗτος ὁ Νηρηΐς . διό καί καλός αὐτός λέγω προσωπικῶς . ἄλλως μέντοι κάλως Ἀλοσύνη , ὡς καί ὕδωρ ἀγλαός λέγω . ἐξεῖπον δέ , λιμνᾶτις , ἐπίθετος αὐτός νοέω . καί οὐδέ παρά ὁ ὕδωρ ἐτυμολογέω ὁ λέξις , ἀλλά παρά ὁ ἐν Αὖλ Ασυδία ὁ εἰμί ὁμιλέω . ἄλλος δέ , καί πληθυντικός φημί ἀλοσύνη . ὁ εἰμί ἐν Αὖλ δευόμενα . ἢ ὁ Ἄλας δύω . ἱστίον δέ καί ὅτι ὡς πτῆμα ὁ αλοσυνιημι ὁ φώκη κλάω . ὁς φώκη Ἀλός - σύνειμι αὐτός αναγροσος τις , εἴτε νέπους αλοσυνιημι . διό καί Ἄφη ὁ Πρωτεύς ἐν μισέω αὐτός καί - ἕπομαι , ὡς νομίζω ἐν πόσις Μίλων . ἢ δέ καί αὐτός , ἀνήρ κτῆμα . τις δέ ἀρόω , τῷσφ συγ - γονικός οὗτος φράζω . κῆπος γάρ φημί θάλασσα ὁ φώκη , ὁ εἰμί τέκνον . νέπους γάρ κατά τις γλῶσσα , ὁ ἄπορος . ὁ δέ πιχνὸν ὀδαμη , Ἀττικός φύω , ὡς μά ὀλίγος ὁ , φώκη ὄλος ὀδαμ . μυέω δέ καί ἄλλος τοιοῦτος παρασημειόομαι πολλοχοω . ὅς εἰμί καί ὁ , πᾶς δέ χαλάκος , στρατιά ἄρχω τοῖχος . ὅτι δέ ἀρχαλίον ἢ φώγω ὄζω , δήλωσις σαφής ὁ ποιητής ἐν ὁ ἑξῆς . ὁ δέ χρυσαιθαις καί ὁ χρίω , Ἀττικός . εὑρίσκω δέ πολλοχοω καί ἐφυρητισκώς . ὅθεν καί ὁ ἐπιχρίω . καί ὁ , χαρ*ν’ ἀνήρ . καί , Χάινες τε ἀνά δῆμος ἀγαθός . Ὁθοσφύα δέ κύριος , ὁ διαθραύω φάος ἤτοι ἀνήρ . ἢ ἄπειρος ὄλλυμι ἐν ὁ φανός - ναι . νῦν δέ ἄλλως , ἀντί ὁ , Διανά καί ἐχυροβητικά . ἢ γάρ , οὐ εἄν ἐξάπτω ὁ Πρωτεύς ὅτε πῦρ καί Λιόντα ἑγάνταζε καί δράκων καί ἕτερος τις φοβερός . ὁ δέ πύθω , Ανεστώ εἰμί ἀντί μέλλω ὁ ἐπελεύθω . οὗτος γάρ ἀπάτη ἢ σύμφρασις ὁ , ἀριθμέω . ὁριθς - μείς δέ ὁ φώκη ὁ Πρωτεύς , ὡς ἴσως καί οὗτος συντελής αὐτός . ἢ καί πρός παιδαγωγία ὁ Νομάς ὡς Πύξαι Μίλων . μετράω γάρ καί ὁ νομή ὁ ὑπό αὐτός . Πειπάζων δέ ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω , ὁ κατά τίμπε εἶμαι οὖν πέντε ἀριθμέω . λιολιχω δέ λέξις ὁ τίμπε . ὅθεν καί περιπάδαρχον ὁ πελάζω καί περιπλαδη φημί . ὅτι δέ τατός περιπάζων καί ἀριθμέω , δηλόω καί ὁ ποιητής αὐτός , ἀριθμός ἴς ἐπαγωγός ὁ περιπάσσω . ὁ δέ νομή ὡς Πύξαι Μίλων , παραβολή σύμτορος . ἐπί οὖν ἔχω ἐνταῦθα , παραβολικός διπλασιάζω καί συχία σπουδαῖος διαίρημα . ὅτι2 δέ ἀπό ὁ πῶ ὁ πτῶμα ὁ ποῦ , ἐκ οὖον καί πηδάω ὁ ἐκ ἀρχαῖος επιστητός συγγενής . καί περιπλῆδη ἐπίρρημα . καί περιπλέω ἢ περιγνησία , δῆλος εἰμί ἐκ ὁ πελάζω καί αὐτός . ἱστίον δέ καί ὡς ἢ Ὀμηρ*νὴ αὐτός παραβολή , ἀφρομὴ γάρος ὁ τις μά Ὅμηρος ποιητής , βρατὰ πᾶς ὁ εἰμί βος - σχῆμα ὁ κῆτος αὐτός . ὁ δέ Μίλων σύ κάματος τε βίαιος τε καί ἑξῆς ἴσως ὁ περιφέρω , προτροπτι - ζώς εἰς ἐπιμονή κατάσχεσις βίαιος ὁ Ἀνδρῶς . ἢ καί ὁ πειθώ ἀλληγορέω ἢ καί ἀναξιόομαι τις . ὅσα δέ ὁ περιφέρω , δηλόω ὡς οὖον διά παίζω ἀλλά πείρω ὁ Πρωτεύς μεταβάλλω . ἕρπω δέ , ἀπό μωρός τε ζωή δηλόω . ἐν γάρ ὁ ἀρεξὴς εἰς πολύς μορφόω ὁ πρωΐ - τεῦς , ἐν μόνος ὁ ερπιος εἰκάζω , δράκων , μεταβάλλω ἄλλως καίμι καί εἰς Λιόντα καί εἰς περ - Δάλων καί εἰς μέγας αἴνη . Ὅρας δέ ὁ ἑρπετόν ὡς καί ὁ ἑρπιστακά , οὐ ἀπό ὁ ἕρπω βαριτονος πείρω - γ́ω οὖον παρωχουγος ὁ ἑρπετόν κατά Ἀριστοτέλης , ἀλλά ἀπό περισπάω ἄρρητος ὁ ἕρπω . ἵνα ὁ ὡς τελέω τελέω τελιστόν , οὕτως ἕρπω ἕρπω ἕρπω . καί ἐκδρομή ὁ αἴγμα ἑρπετόν , καί αὖος πάλιν ὡς ποιέω ποιέω ποιητιζόν , οὗτος καί ἕρπω ἕρπω ερπισταζω . καί επειθις ὁ αἴγμα , ερπισταζω , ὡς δέ ἀντίος ὁ ὄμμα πολυφορέω ὁ κλίσις , πολλοχοω δηλόω σαφῶς . ἐτυμολογία δέ ὁ ἑρπετόν οὖον παρωχουγος ὁ ἑρπύζω , ὁ κατά ὁ ὄα σπάω . Θεσπιδαὶς δέ πῦρ , ὁ κατά φημί - Σιάν τοιοῦτος . * καί νῦν μέν , ὁ ποιητής ἀποσυντάσσω ὁ ὡς εἄν ὁλοφωία ὁ Πρωτεύς . πρόειμι δέ καί διασπετανὲς ὁ νόημα καί ὁ μερίζω διασαφέω , λέγω ὡς πρῶτος λέων γίγνομαι . εἶτα δράκων . καί πάροδαλις . καί σῦς . καί ὕδωρ . καί δένδρον . φαντασιωδῶς πάντως καί οὗτος . οὖον γάρ ἄλλως οὗτος πολύς - μεταβλητός εἰμί ὁ Πρωτεύς . " ἔρχομαι καί σημειώνω σιγάω ὁ ἐνταῦθα ἐγώ θεσπιδαὶς πῦρ . καί ὡς πληθυντικός ἑρπετόν ἐνταῦθα σῖτος , ἐν ὅς μόνος ἔχω ὁ δράκων . Ὅρας δέ παντοτοπία μύω - Κῶς διά ὅς οὖον μόνος ψυχαλή καί ὄμμα καί χείρ πληθύνω τυφωρ τις καί ὕδρα καί Ἄργος . * καί ἑκατόγχειρος ἤδη δέ ποῦ καί αὐτός Ἑρμῆς , ἀλλά καί μεταπλώσει ὁ ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος σῶμα , ὁποῖος παρά μέν ὁ ὕστερος ὁ πολύμορφος εμποισος εἰμί μιμνήσκω καί ὁ κωμικός . παρά δέ ὁ παλαίω - τέρος , ὁ τεράστιος Πρωτεύς . ὅτι2 δέ καθάπερ οὕτως ἔχω τις θεωρησίας διά ὅς ἀνακύ - πέτομαι ἀλήθεια ἔμφασις , οὗτος καί ὁ ἀνωτέρω ἐγώ πλεονασμός ὁ μέλος καί μορφόω ὕπειμι λόγος τις αληθινικη , μετά ὀλίγος κατά ἐπιτομή ἠδηγήσεται . νῦν δέ πρός ἀμφότερος ἔμφασις , μηστίων οιὁ - δέ τις ἀνήρ , ὁ φέρω δηλαδή Ἀγίλος . περί οὖον ἐφύδθη ὁ , ἴσος ἦδος ὁ καλλιγῆνος . νῦν ἐμπαλῶ ὁ δολιοχόρην , ἔρχομαι μή Πρωτεύς Ἄγης ὁ ὁ λοπιδαω . γίγνομαι ὕδωρ καί πῦρ καί ὁ βούλομαι . Ἰστορὸν δέ καί ὅτι ὁ κατά ὁ πολυειδής οὗτος Πρωτεύς , ὁ μέν , ἀνάγω πρός ἀρχεγονία ἀληθορίας , σοφός μέν , ἀσυμβέαστον δέ ἄλλως πρός ὁ ἀνά χείρ ὑπόθεσις . φημί , πρωτεῖος ὁ πρωτόγονος εἰμί ὕλη , ὁ ὁ εἶδος δεκάς . ὁ ἐνέργεια μέν εἰμί μηδείς ὁ εἶδος . δύναμαι δέ , ὁ πᾶς . στος - Χῖος δέ δηλαδή ὅς διά ὁ πυρός αἰνίσσομαι καί διά ὁ ὕδωρ καί διά ὁ * κρυοχορος δράκων καί διά ὁ αεροφόρος ὑπασπίλου δένδρον . καί οὖον στοιχεῖον μόνος , ἀλλά καί ζῷον . καί ἕτερος ὁ κατά κόσμος . ὅς δή πρωτεῖος , καλῶς λέγω ὁ λιδουθεος εκχριναω διά ὁ ἐκ ὁ δύναμαι εἰς ἐνέργεια προσαγωγή . ἀρόω ἢ κίνησις ἢ εἰς εἶδος θέα αὐτός καί αἰνίζω μηχανάομαι , ἕτερος δέ φημί ὁ ποιητής συμβολικός παραδηλόω διά ὁ κατά ὁ Πρωτεύς μῦθος , ὁ κατά ὁ ἀληθής φίλιος . ὅστις οὐ αὐτόθεν θεωρέω παρά γε ὁ ἐξίρροσιν , ἀλλά μετά πείρω Λισάν Πενν συγχήν . ὁ γάρ ὁ θεόω τις προσμεδοῦντον αὐτός κατά Φιλιάς προχαίνω , οὖον ῥᾳδίως καί ἀπροσμέδως ἐκεῖνος πρόσειμι - σέτα . ὁποῖος τίς ὁ Μεγέλαος ποιέω εἰς Ἀλέξανδρος , πάσχω ὁ ἱστορέω . ὁ γάρ αδοξιμαστος φίλιος καί ἀδιάφορος καί εἰκῇ πρός οὖς εἄν καί τυγχάνω γίγνομαι , ἄλλος τε καί ὁ Πλάτων Πύρως ποῦ ὁ ὁ ἀληθής Φιλιάς ὁράω βάλλω . ὡς καί ποτός καταλύω παρά τις ξένος καί χαρίεις ἐπιξέω - νόθος καί ὁ ἀνήρ ὁ φιλοφροσύνη ἀποδείκνυμι , εἶτα καί ἄλλος ἐπί ἄλλος εἶδον ἥκω καί ἀνίστημι καί αὐτός φιλέω , δίεδρος ὁ ξένος . καί ὁ ἄλλος ἴσος Μένων ἀφίημι , αὐτός ὁ ἀφίημι ξένιος διαφεύγω . οὗτος καί ἐν Ἰλιάς περί τις εἶπον ὁ ποιητής ὡς * πᾶς φιλέω ὁδή ἐπί οἰκίον νάω , ἐπάγω , ὡς οὐδείς αὐτός ἀρκέω οὗτος εἰς ὄλεθρος . ὡς μή εἄν ἀγαθός , οὗτος πᾶς καί ὁ τυγχάνω φιλοφρονέομαι . δοκιμάζω τοίνυν ὁ ἐγείρω ὁ πρόσειμι , μή ποτός χολαξ εἰμί , μή ἄρα ἐχθρός . μή χαδελῖος . μή ἐπί κατάγελως . παραστατέω δέ πῶς ; καί ὕδωρ δηλαδή γίγνομαι ὁ ἱστός , σπένδω πούς καί ὡς ὁ ποιητής φημί Διώψ , δυσλοθεω ὁ δοκέω , ὁ μετά αὐτός φίλιος . καί εἰς πῦρ δέ μεταπλίστων , ὁ ἴσις θυμαῖος προσεφωθειος προσποιέω . καί εἰς δράκων ἐπίτομος - Μύκονος , ὁ ὁ κατά ψυχή κινυματη ὑγρός καί πολυελικτῶ . καί ποῦ καί θηρωδιαν ὁ δῖος ἀπρασίτῳ ὁ ἦθος ἐπιχαίρω . καί ὅλος , παντοῖος εἰς πείρω προσάγω ὁ ὁ αὐτός θηρωδιῶν φίλιος . κέλευδον ἐκεῖνος ὁράω δράσσομαι αὐτός γνωστός , καί ἠθικός ὅπερφόρος ἔτλην θυμαρ , καί προσέρχομαι . καί πειθεριζω . καί ὁ φίλιος αὐτός προσαιρέομαι , τότε δή καί αὐτός ἡδύς ἐκεῖ - νόος προσίημι . καί μετά νεοχοω πείρω , ὁμιλέω αὐτός ἱλαρός πρός οφθοτηταω . τοιοῦτος ὡς οὖν , εἰμί πρό ὁ τιμή κατά γε ὁ αποιαλλω . διό καί ὁ ποιητής φημί . πᾶς δέ γίγνομαι , παρίημι ,