eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1732
νευθεσίη δ' ἄν καὶ χάρις ἡ προῖξ . ὡς δηλοῖ τὸ , προῖχος χαρίσσαθαι . Ἀττικῶς δὲ ἀνὴρ οὕτω γραφζει . τὸ γὰρ κοινώτερον προῖχα χαρίσσαθαι . ἐλλατικῶς δὲ καὶ ἄμφω ἔχει . ἐστι γὰρ τὸ μὲν διὰ προμὸς , τὸ δὲ κατὰ προῖχα . τὸ μέντοι ἐπὶ γαμῷλου δώρου τὴν προῖχα νοεῖσθαι τῶν μεγ' Ὁμηρῶν ἐστιν . ἡ δὲ τοιαύτη προῖξ ὅτι καὶ φερνή λέγεται , δηλοῖ , φασίν , ἐν Φαιδόντι Εὐριπίδης , εἰπών · ἐλεύθερος δ' ὤν δοῦλος ἐστὶ τοῦ λέχους , πεπραμένον τὸ σῶμα τῆς φερνῆς ἔχων . ἐστι δὲ φερνή μὲν παρὰ τὸ φέρειν , ἡ προσφερομένη δηλαδή . προῖξ δὲ παρὰ τὸ προῖχω προῖξω . οὐ δύο σημαίνουσι προῖξασθαι γὰρ οὐ μόνον τὸ δοῦναι , ἀλλὰ καὶ τὸ καταπροδοῦναι . ὁ καὶ προεῖσθαι καὶ καταπροεῖσθαι λέγεται Ἀττικώτερον . Ὅτι χαλκὸν εὐήνορα κἀνταῦθα λέγει τὸν εἰς ἀνδρίαν πάλαι ποτὲ συντελοῦντα ὥστε εἰς ὅπλοποιίαν χρήσιμος ἦν . οὐν ἐνεργεῖς δὲ τοιούτος ἀλλὰ δυνάμει ο τῶν ἐνταῦθα τοιούδων καὶ λεχθῶν χαλκός . χαλκὸς γὰρ αὐτόχρημά ἐστι , δυνάμενος ποτε καὶ ὅπλοποιηθῆναι καὶ οὐ * τως εὐήνορ γενέσθαι . Ὅτι Ἀλκίνοος τιμῶν τὸν σοφὸν Ὀδυσσέα οὐ μόνον κατακλινύσε δώροισ , ἀλλὰ καὶ διακονεῖν οὐκ αἰσχύνεται . αὐτὸς γὰρ ἴων διὰ νηὸς ὑπὸ ζυγὰ κατέθηκε τὰ δῶρα , μὴ τινα ἐταίρων βλάπτοι ἐλαννόντων ὅποτε σπυχοῖστο ἐρεμοῖς . οὕτω καὶ Λιόλος αὐτὸς κατέθηκε τὸν ἀσκὸν ἐν ᾧ οἱ ἄνεμοι . Ζυγὰ δὲ τὰς ναυτικὰς λέγει καθέδρας . ἀφ' ὧν καὶ τὸ ἐξευγῆναι ἐπὶ νηῶν , ἄμφω γὰρ ταῦτα συμβαίνει περὶ τὰ ζυγὰ , ἤγουν καὶ τὸ τοὺς τοίχους τῆς νηὸς ζευγνύναι καὶ εἰς καθέδραν χρήσιμα εἶναι . Ὅτι συνεπισπεύδων ὁ Ὁμηρικὸς ἐνταῦθα λόγος τῷ Ὀδυσσεῖ τὴν τε γενομένην θυσίαν * βαρ-1732 χυλογεῖ , καὶ τὴν τοῦ Λημοδόχου δὲ ἀοιδήν οἷα τις ἦν σιωπᾷ . ἐνδεικνύμενος δὲ καὶ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως πολλὴν σπουδὴν εἰς τὸ ἀποπλεῦσαι συγχα βλέπειν ἐκεῖνον λέγει πρὸς Ἥλιον πότε ἂν δύνη . φράζει δὲ οὕτω πως τοῖς δὲ βούλν ἱέρυσεν ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο , Λιὺ δὲ πᾶσιν ἀνάσσει . μῆρα δὲ κείαντες δαίνυντ' ἐρικυδέα δαῖτα , τερπόμενοι . μετὰ δὲ σφισιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς Λημοδόχος , λαοῖσι τετιμένος . αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς πολλὰ πρὸς Ἥλιον κεφαλὴν τρέπε παμφαινόωντα , δύνατ ἐπιγώμενος · δή γὰρ μενέαινε νέεσθαι . τοῦτο δὲ παντὶ ἀρμόζει σπεύδοντι , εἰς νυκτὸς ὁδόν . εἶτα καὶ διὰ παραβολῆς δεικνύς τὴν πολλὴν τοῦ Ὀδυσσέως ἐπαξιν ἐπιφέρει · ὡς δ' ὅτ' ἀνὴρ δόρποιο λελαιεται , ὥστε πανήμαρ νεῖον ἀνελήρητον ῥόες οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον , ἀσπαίσως δ' ἄρα τῷ κατέδυν φέρος Ἥλιῷο δαφνον ἐποίησεθαι , βλάζεται δὲ τε γούναι' ἰόντι , ὡς Ὀδυσσῆ ἀσπαστὸν ἐδὺ φάος Ἥλιῷο . ἐπισπεύδει δὲ τὸν ἀπόπλουν Ὁμηρος , ἵνα καὶ τῆς ἐπιοδιδώδους ἱστορίας ὡφέ ποτε ἀπαλλαγῇ , καὶ τὸν Τηλέμαχον ἐπαναγάγῃ ἐκ τῆς Σπάρτης . καὶ μὴ ἐπιπλέον ἀπιθάνως ἐκαὶ βραδύνοντος τοῦ * παιδὸς ἀργοῖ , τὰ κατὰ τὸν πατέρα σπουδαῖα ἔργα . Ὧρα δὲ τὸ ἐδὺ καὶ κατέδυν καὶ δύνατ , ὧν οὐκ ἐστὶ καιρωτέρα λέξεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ γῆν ἐλθεῖν τὸν Ἥλιον . φιλότιμον δὲ εἰς ἔργον ἄνδρα ἡ ῥηθεῖσα παραβολὴ δηλοῖ καὶ καματηρόν , εἰ γε καὶ πανημέριος ποιεῖται ἄοιτος , καὶ ἐπανιῶν ὀκλάζει τοῖς γόνασι διὰ τὸ πολὺ τοῦ καμάτου . καὶ οὕτως ἐπιτείνεται τῷ τοιούτῳ ἡ σπουδὴ τοῦ ἐλθεῖν οἴκαδε καθὰ καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ ἡ τοῦ νόστου . Οἴνοπες δὲ ῥόες ἢ μέλανες διὰ τὸ , μέλας οἴνος , ἢ πυρροὶ διὰ τὸ , οἶνος ἐρυθρός . Πηκτὸν δὲ ἄροτρον ἢ τὸ εὐπαγὲς κατὰ συνήθη ἑλλειψιν τοῦ εὖ , χωὴ γὰρ εὐπαγὲς αὐτὸ εἶναι , ἢ καὶ διότι πρῶτον ἐπενοήθη ὡς εἰκὸς τὸ πηκτόν , εἰδ' ὕστερον ἐξευρέθη τὸ παρ' Ἡσιόδῳ αὐτόγουν , οὐ περ οὐδαμοῦ μέμνηται Ὁμηρος . Ἀπὸ δὲ τοῦ βλάζεται ἡ βλάβη γίνεται , ὡς καὶ ἡ ἀποχρωβὴ ἀπὸ ἀβρήτου θέματος τοῦ χρώβω , καὶ ἡ καλύβη ἐξ ὁμοίου τοῦ καλύβω . ἐφ' ὧν , ὅσως ἐκ τοῦ βέβλαφα καὶ κέκυρφα καὶ κεκάλυφα , οἱ εἰρημένοι ἐνεστῶτες παρήχθησαν ἀναγωγῇ συνήθει , Μακεδόνων ἐθεῖ , μεταβηλλόντων τὸ φ' εἰς β' , ὡς ἐν τῷ Φίλιππος καὶ τοῖς ὁμοίοις , καθὰ καὶ ἄλλαχόῦ δεδήλωται . Ὅτι καὶ ἀπώντες οἦ παλαιὸς ἀπὸ ξενοδόχων προσφερόντων τὸ χαῖρειν , ἐπευχόμενοι καὶ τὰ εἰκότα . * ὁ καὶ Ὀδυσσεὺς ἐνταῦθα ποιεῖ εἰπών · πέμπετέ με σπείσαντες ἀλήμοια , χαίρετε δ' αὐτοί . ἤδη γὰρ τετέλεσται ἄ μοι φίλος ἤθελε θυμός , πομπὴ καὶ φίλα δῶρα , τὰ μοι θεὸς ὀλβία ποιήσων . ἀμύμονα δ' οἴκοι ἄκοιτιν νοστήσας ἔροομι σὺν ἀρτεμέεσσι φίλοισιν . ἔμεῖς δ' ἀδθι μένοντες εὐφραίνουτε γυναῖκας κουριδίας καὶ τέκνα , θεὸς δ' ἀρετὴν δπάσιε παντοίην , καὶ μὴ τι κακὸν μεταδήμιον εἷη . καὶ ταῦτα μὲν πρὸς τοὺς ἄνδρας ὁ Ὀδυσσεύς . ἰδίως δὲ τῇ Ἀρήτῃ προσιδὼν , ὡς ἐφεξῆς εἰρήσεται , φησι · χαῖρέ μοι ὦ βασίλεια διαπρίρες εἰσόσε γήρας ἐλδη καὶ θάνατος τὰ τ' ἐπ' ἀνθρώποισι πέλονται · αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι . σὺ δὲ τίρπεο τῷδ' ἐνὶ οἴκῳ , παῖσί τε καὶ λαοῖσι καὶ Ἀλκινόῳ
Lemmas: νεύω δέ ἄν καί χάρις ὁ προίξ . ὡς δηλόω ὁ , προαδδιξ χαρίζομαι . Ἀττικός δέ ἀνήρ οὗτος γραφζει . ὁ γάρ κοινός προαδδιξ χαρίζομαι . ἐλλατικῶς δέ καί ἄμφω ἔχω . εἰμί γάρ ὁ μέν διά πρόμος , ὁ δέ κατά προαδδιξ . ὁ μέντοι ἐπί γαμῷλου δῶρον ὁ προαδδιξ νοέω ὁ μέγας Ὅμηρος εἰμί . ὁ δέ τοιοῦτος προίξ ὅτι καί φερνή λέγω , δηλόω , φημί , ἐν φαιδιδωμι Εὐριπίδης , εἶπον · ἐλεύθερος δέ εἰμί δοῦλος εἰμί ὁ λέχος , πέρνημι ὁ σῶμα ὁ φερνή ἔχω . εἰμί δέ φερνή μέν παρά ὁ φέρω , ὁ προσφέρω δηλαδή . προίξ δέ παρά ὁ προέχω προέχω . οὖον δύο σημαίνω προικω γάρ οὖον μόνος ὁ δίδωμι , ἀλλά καί ὁ καταπροδίδωμι . ὁ καί προΐημι καί καταπροιημι λέγω ἀττικός . ὅτι2 χαλκός Εὐήνωρ ἐνταῦθα λέγω ὁ εἰς ἀνδρεία πάλαι ποτέ συντελέω ὥστε εἰς ὁπλοποιία χρήσιμος εἰμί . ὀν ἐνεργέω δέ τοιούτος ἀλλά δύναμις ὁ ὁ ἐνταῦθα τοιουδος καί λέγω χαλκός . χαλκός γάρ αὐτόχρημα εἰμί , δύναμαι ποτός καί ὁπλοποιέω καί οὖον * ὅς Εὐήνωρ γίγνομαι . ὅτι2 Ἀλκίνοος τιμή ὁ σοφός Ὀδυσσεύς οὖον μόνος κατακλίνω δῶρον , ἀλλά καί διακονέω οὐ αἰσχύνω . αὐτός γάρ Ἴων διά ναός ὑπό ζυγόν κατατίθημι ὁ Δῶρα , μή τις ἑταῖρος βλάπτω ἐλαύνω όποτε σπυχοιστος ῥέμω . οὗτος καί Λιόλου αὐτός κατατίθημι ὁ ἀσκός ἐν ὅς ὁ ἄνεμος . ζυγόν δέ ὁ ναυτικός λέγω καθέδρα . ἀπό ὅς καί ὁ ἐξευγῆναι ἐπί ναός , ἄμφω γάρ οὗτος συμβαίνω περί ὁ ζυγόν , ἤγουν καί ὁ ὁ τοῖχος ὁ ναός ζεύγνυμι καί εἰς καθέδρα χρήσιμος εἰμί . ὅτι2 συνεπισπεύδω ὁ ὁμηρικός ἐνταῦθα λόγος ὁ Ὀδυσσεύς ὁ τε γίγνομαι θυσία * Ἔαρ χυλογευς , καί ὁ ὁ λημοδοχος δέ ᾠδή οἷος τις εἰμί σιωπάω . ἐνδείκνυμι δέ καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πολύς σπουδή εἰς ὁ ἀποπλέω συγχα βλέπω ἐκεῖνος λέγω πρός Ἥλιος πότε εἄν δύναμαι . φράζω δέ οὗτος πως ὁ δέ βούλν ἱέρυσεν ἱερόν μένος Ἀλκίνοος , Λιὺ δέ πᾶς ἀνάσσω . μῆρα δέ καίω δαίνυμι ἐρικυδής δαίς , τέρπω . μετά δέ σφεῖς μέλπω θεῖος ἀοιδός1 Λημοδόχος , λαός τίω . ἀτάρ Ὀδυσσεύς πολύς πρός Ἥλιος κεφαλή τρέπω παμφαίνω , δύναμαι ἐπιγίγνομαι · δή γάρ μενεαίνω νέομαι . οὗτος δέ πᾶς ἁρμόζω σπεύδω , εἰς νύξ ὁδός . εἶτα καί διά παραβολή δείκνυμι ὁ πολύς ὁ Ὀδυσσεύς ἐπάγω ἐπιφέρω · ὡς δέ ὅτι ἀνήρ δόρπον λαίω , ὥστε πανήμαρ νέος ἀναλέγω ῥόος οἶνοψ πηκτός ἄροτρον , ἀσπάσιος δέ ἄρα ὁ καταδύω Φέρος ἡλιάω δαφνόω ἐπιφέρω , βλάζω δέ τε γούνη εἶμι , ὡς Ὀδυσσεύς ἀσπαστός δύο φάος ἡλιάω . ἐπισπεύδω δέ ὁ ἀπόπλοος Ὅμηρος , ἵνα καί ὁ ἐπιοδιδώδους ἱστορία οἴφω ποτός ἀπαλλάσσω , καί ὁ Τηλέμαχος ἐπανάγω ἐκ ὁ Σπάρτη . καί μή ἐπιπλέω ἀπίθανος καίμι βραδύνω ὁ * παῖς ἀργέω , ὁ κατά ὁ πατήρ σπουδαῖος ἔργον . ὤρα δέ ὁ δύο καί καταδύω καί δύναμαι , ὅς οὐ εἰμί καιρός λέγω ἐπί ὁ ὑπό γῆ ἔρχομαι ὁ Ἥλιος . φιλότιμος δέ εἰς ἔργον ἀνήρ ὁ εἴρω παραβολή δηλόω καί καματηρός , εἰμί γε καί πανημέριος ποιέω αοιος , καί ἐπανέρχομαι ὀκλάζω ὁ γόνυ διά ὁ πολύς ὁ κάματος . καί οὕτως ἐπιτείνω ὁ τοιοῦτος ὁ σπουδή ὁ ἔρχομαι οἴκαδε καθά καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ὁ νόστος . Οἶνοψ δέ ῥόος ἢ μέλας διά ὁ , μέλας οἶνος , ἢ πυρρός διά ὁ , οἶνος ἐρυθρός . πηκτός δέ ἄροτρον ἢ ὁ εὐπαγής κατά συνήθης ἔλλειψις ὁ εὕω , χώομαι γάρ εὐπαγής αὐτός εἰμί , ἢ καί διότι πρῶτος ἐπινοέω ὡς εἰκός ὁ πηκτός , εἶδος ὕστερος ἐξευρίσκω ὁ παρά Ἡσίοδος αὐτόγουν , οὖον περ οὐδαμοῦ μιμνήσκω Ὅμηρος . ἀπό δέ ὁ βλάζω ὁ βλάβη γίγνομαι , ὡς καί ὁ ἀποχρωβὴ ἀπό ἀβρήτου θέμα ὁ χρώβω , καί ὁ καλύβη ἐκ ὁμοιόω ὁ καλύβω . ἐπί ὅς , ὅσος ἐκ ὁ βλάπτω καί κρύπτω καί καλύπτω , ὁ εἴρω ἐνίστημι παράγω ἀναγωγή συνήθης , Μακεδών ἔθος , μεταβάλλω ὁ ἀπό εἰς βε , ὡς ἐν ὁ Φίλιππος καί ὁ ὅμοιος , καθά καί αλλαχού δηλόω . ὅτι2 καί ἄπων ΟΗΕ παλαιός ἀπό ξενοδόχος προσφέρω ὁ χαίρω , ἐπεύχομαι καί ὁ εἰκός . * ὁ καί Ὀδυσσεύς ἐνταῦθα ποιέω εἶπον · πέμπω ἐγώ σπένδω ἀλήμων , χαίρετε δέ αὐτός . ἤδη γάρ τελέω ὅς ἐγώ φίλος ἐθέλω θυμός , πομπή καί φίλος Δῶρα , ὁ ἐγώ θεός Ὀλβία ποιέω . ἀμύμων δέ οἴκοι ἄκοιτις νοστέω ἔρομαι σύν ἀρτεμής φίλος . ἐμέω δέ ἀδθι Μένων εὐφραίνω γυνή κουρίδιος καί τέκνον , θεός δέ ἀρετή δπάσιε παντοῖος , καί μή τίς κακός μεταδήμιος εἰμί . καί οὗτος μέν πρός ὁ ἀνήρ ὁ Ὀδυσσεύς . ἰδίως δέ ὁ Ἀρήτη προσεῖδον , ὡς ἐφεξῆς εἴρω , φημί · χαίρω ἐγώ εἰμί βασίλεια διαπρίρες εἰσοράω γήρας ἔλδομαι καί θάνατος ὁ τε ἐπί ἄνθρωπος πέλω · ἀτάρ ἐγώ νέομαι . σύ δέ τίρπος ὅδε ἐν οἶκος , παῖς τε καί λαός καί Ἀλκίνοος