eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1913
ἄκοντα κυνῶν ἀλκτῆρα καὶ ἀνδρῶν καὶ ξίφας ἄμρηκας , δῶσω δ᾽ ὑπὸ ποσὶ πέλδια . πέμψω δ᾽ ὅπλη μιν κοσδὴ θυμὸς τε κελείει · κελέυσι δέ , ὡς ὁ Ὀμηρικός οὐδὲν ἀκροατής , ἀπελθεῖν ἐς ἄνδρας , οἱ οὐκ ἴασιν ἀλάσσειν , ἐκεῖ ἥρα καὶ πέμψει αὐτόν . πάντα γὰρ τὰ ἐνταῦθα ῥηθέντα ποιή-σει τῷ ἀνδρὶ μετὰ τὸν * ἀναγνωρισμὸν ἡ ψυχή . ἐξηγμάτισται γὰρ καὶ ταῦτα ὁμοίως τοῖς πρὸ ὀλίγων ῥηθεῖσι πρὸς ψυχαγωγίαν τοῦ εἴδους ἀκροατοῦ , ὡς εἶναι καὶ τὰ τοιαῦτα φήμας οἷον τινὰς τῷ Ὀδυσσέῖ . Ἰστοῦν δὲ ὅτι πολλὴν αἰσχύνην δηλοῖ ὁ Εὐρύμαχος ἐν τῷ , φάτιν ἀνδρῶν ἤδε γυναικῶν · πάγχοινον γὰρ τὸ τοιοῦτον ὄνειδος . Τὸ δὲ ἐλέγχει ποιεῖ τὴν τῆς ἐλεγχείας διὰ διαφόγγου γραφήν , ὡς καὶ τὸ ἔγχει τὴν τῆς ἐγχείας . Τὸ δὲ εὐκλείας τοὺς εὐκλείας δηλοῖ , συναῖρε-θέν συνήθως . διὸ καὶ προσκρισπάζεται διὰ τὸ συνεστάλθαι τὴν λήγουσαν . Τὸ δέ , οὕτως δὲ ξείνος , μᾶλα μὲν μίγας καὶ ἑξής , ἀγαθοῦ καὶ εὐγε*νοῦς ἀνδρὸς ἐστιν ἐπαινος . Τὸ δὲ εὐπρήγης1912 εὐπαγὴς φασιν οἱ μεθ᾽ Ὀμηρον . Ἐν δὲ τῷ , ἀνδρὸς δ᾽ ἐξ ἀγαθοῦ γένος εὐγενέα ἐμμεναι νιός , περιττὸν τὸ νιός . νοεῖται γὰρ ὁ λόγος καὶ τούτου μὴ κειμένου . καὶ ἄλλως δέ , πρὸς ἐρμηνείαν ἐπίχται τοῦ γένος , ἵνα εἴη γένος ἐνταῦθα ὁ νιός . Ὅτι κεῖται καὶ ἐνταῦθα τὸ χρείσων ἐπὶ ἐγκωμοῦς καὶ ἐξουσίαν ἔχοντος . φησὶ γὰρ Τηλέμαχος · τόσον μὲν οὖ τις ἐμοὶ χρείσων , ὡς ἂν ἐθέλω δοῦναι τε καὶ ἀρνήσασθαι , καὶ οὐδεὶς αἰξοντά με βιήσεται , εἰ περ ἐθέλω καὶ καθάπαξ ξείνῳ δόμεναι τάδε τόξα φέρε*σθαι . Οὐκοῦν καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , χρείσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χρώεται καὶ ἑξής , τοιαύτην τινὰ σημασίαν ἔχει . Ὅσα δ᾽ ἐν τούτοις καὶ ὅτι τόσον τε ἐνιαχὸς ἐφη καὶ τόξα πληθυντικῶς . Τὸ δὲ καθάπαξ ἀντὶ τοῦ εἰς τὸ παντελὲς ἅπαξ ἐνταῦθα εἰρήσθαι σημαινόντα οἱ παλαιοί , λέγουσι καὶ ὅτι οὐδὲ κατάληξις εἰς ξ καὶ ἀρχὴ αὐτὴς ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐτέρωθί ποῦ ἐστι παρὰ τῷ ποιητῇ ἀλλ᾽ ἢ μόνον ἐνταῦθα ἐν τῷ καθάπαξ ξείνῳ δόμεναι . κεῖται δ᾽ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ ἡ ᾽ Ἥλις ἱππόβοτος , ὁ περ ἀλλαγὸν τῇ ὅλῃ Πελοποννησῷ ἐπιλέγεται . φησὶ * γάρ · νήσοισι πρὸς Ἥλιδος ἱπποβότοιο · νήσοι δὲ ἐγγὺς Ἥλιδος Δουλίχιον , Ζάκυνθος , Σάμη καὶ λοι-20 παί . Ὅτι προαγωγὸν πᾶν ἀναγκαίως ὁ ποιητὴς τὴν Ἡρικλητήν τῆς γυναικωνιτίδος ἐφ᾽ ὅσον ἔχρην καὶ ἀνύσας δι᾽ αὐτῆς τὴν τοῦ τόξου κατάθεσιν εὐμεθόδως , εἶτα διαγνοὺς ὡς οὐκέτι χρεῖα ὅλως ταύτης ἐπὶ τοῖς ἑξῆς , συστήλει αὐτὴν τοῦ λοιποῦ δεξιότατα · οὐ μὴν δέ , ἀλλὰ καὶ κοιμίζει βαθὺ , ὡς ἂν μηδενὸς τῶν γενησομένων αἰσθηθείη , ὅτε γίνονται , παραδύζως ὑστερον καὶ μετ᾽ ἐπλήξεως ἀνα-γνωρίσει τε ἅμα τὸν ἄνδρα καὶ μά*θωι ἐξωλόττας τοὺς κακοὺς . καὶ ὁ μὲν ὕπνος αὐτῇ , ὡς καὶ ἄλλα-30 χοῦ , ἦκει παρὰ τῆς ᾽ Ἀθηνας . ἡ δὲ ἐκ τοῦ ἀνδρῶνος ἀναχώρησις γίνεται διὰ τοῦ νιοῦ , ὃς καὶ ἐνταῦθα θάμβος ἐντεῖς τῇ μητρὶ , καθὰ καὶ ἐν τῇ α ῥαψωδίᾳ , φησίν · ἀλλ᾽ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σαυτῆς ἔργα κόμιζε καὶ τοὺς ἑξῆς τρεῖς στίχους , παραποιήσας μόνον τὸ , μύθους δ᾽ ἀνδρεσσι μελήσει , καὶ εἰπών · τόσον δ᾽ ἀνδρεσσι μελήσει , κατὰ τὸ , πόλεμος δ᾽ ἀνδρεσσι μελήσει . καὶ ὁ μὲν οὕτως εἶπεν · ἡ δὲ βίησεν ἀναλόγως τῷ καιρῷ καὶ θαμβήσασα ἐβη ἔσω καὶ εἰς ὑπερφῶ ἀναβὰσα κλαίει . * καὶ ἐν τοσοῦτῳ ὕπνοὶ βαθὺν ὕπνον καὶ οὐ κατὰ τοὺς πρὶν ἐλαφροὺν καὶ μετ᾽ οὐ πολὺ ἀγρυπνοθεῖσα ὑπὸ τῆς μαίας βλέπει ἂ θέλει . Ὅτι Εὐμαιον κατὰ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως πρὸ ὀλίγων παραγ-γελίαν φέροντος τῷ δεσπότῃ τὰ τόξα μνηστήρες πάντες ὠμόχλευ . καὶ τις ἂν ὧδε εἶπε · πῇ δὴ καμπύλα τόξα φέρεις , ἀμέγαρτε , ὡς πον καὶ προσδηλώθη , συθώτα , πλαγυτέ ; τάχ᾽ ἂν σε κύνες κατέδωνται οἷον ἀπ᾽ ἀνθρώπων , οὓς ἔτρεφες , εἰ περ θεὸς ἡμῖν ἱλήχῃσι . καὶ αὐτοὶ μὲν οὕτως . Εὐ-μαιος δὲ ἕστηκε φέρων αὐτῷ ἐνὶ χώρῳ , δεῖσας οὖνεκα * πολλοὶ ὠμόχλευ . Τηλέμαχος δ᾽ ἐτέρωθεν ἀπε-50 λήσας ἐφη · ἄττα , πρῶσω φέρε τόξον · τάχ᾽ οὐκ ἐν πᾶσι πιθήσεις · μὴ σε καὶ ὀπλοφόρος περ ἔων ἀγρόνδε διώμαι , τουνέστι διώξω , βιάλῶν χειρμαδίοισι · βίη δὲ φέρτερός εἰμι . αἰ γὰρ πάντων τόσσον ὕσοι κατὰ δόματ᾽ ἕσοι , μνηστήρων χειρὶ τε βιηφί τε φέρτερος εἰμ᾽ · τῷ κε τάχα στυγερῶς τινὰ ξύν ἀπέλκημα νέεσθαι ἠμετῆρον ἐξ οἴκων , ἐπεὶ κακὰ μιχανώννται . ὡς ἔφατο · οἱ δ᾽ ἄρα πάντες ἐν᾽ αὐτῷ ἧδὺ γέλασσον μνηστήρες · καὶ δὴ μεθ᾽ὐν χαλικοῦ χόλοιο . Τὸ δὲ αἴτιον αὐτοῖς τοῦ * γελᾶν , ἐπεὶ οὔτε ὡς δεσπότης ἐπιτάσσειν εἶπε τῷ δούλῳ , ἀλλὰ ὡς βίη φέρτερος , καὶ οὐδὲ δοῦλον προσεῖπε · τὸ γὰρ ἄττα δεδῖλωται ἀδελμιζὸν εἶναι πρόσρηθγμα . καὶ ἡ διὰ χειρμαδῶν δὲ βολὴ παιδικώτερον ἠπειλήται . ὠμολόγησε δὲ καὶ τὸ ἐλαπτον φέρε*σθαι τῶν1913
Lemmas: ἄκων κύω ἀλκτήρ καί ἀνήρ καί ξίφας ἄμρηκας , δίδωμι δέ ὑπό πούς πέλδιος . πέμπω δέ ὁπλή ὅς κοσδὴ θυμός τε κελέω · κέλευσις δέ , ὡς ὁ Ὁμηρικός οὐδείς ἀκροατής , ἀπέρχομαι εἰς ἀνήρ , ὁ οὐ ἴασις ἀλλάσσω , ἐκεῖ Ἥρα καί πέμπω αὐτός . πᾶς γάρ ὁ ἐνταῦθα εἴρω ποιέω ὁ ἀνήρ μετά ὁ * ἀναγνωρισμός ὁ ψυχή . εξηγματιειμι γάρ καί οὗτος ὁμοίως ὁ πρό ὀλίγος εἴρω πρός ψυχαγωγία ὁ εἶδος ἀκροατής , ὡς εἰμί καί ὁ τοιοῦτος φήμη οἷος τις ὁ Ὀδυσσεύς . ἱστόω δέ ὅτι πολύς αἰσχύνη δηλόω ὁ Εὐρύμαχος ἐν ὁ , φάτις ἀνήρ ἀδέω γυνή · πάγχων γάρ ὁ τοιοῦτος ὄνειδος . ὁ δέ ἔλεγχος ποιέω ὁ ὁ ἐλεγχείη διά διαφόγγου γραφεύς , ὡς καί ὁ ἔγχος ὁ ὁ ἐγχείη . ὁ δέ εὔκλεια ὁ εὔκλεια δηλόω , συναιρέω συνήθης . διό καί προσκρισπαζω διά ὁ συστέλλω ὁ λήγω . ὁ δέ , οὕτως δέ ξένος , μῆλον μέν Μίγας καί ἑξῆς , ἀγαθός καί εὐγενής ἀνήρ εἰμί ἔπαινος . ὁ δέ εὐπρήγης1912 εὐπαγής φημί ὁ μετά Ὅμηρος . ἐν δέ ὁ , ἀνήρ δέ ἐκ ἀγαθός γένος εὐγενής εἰμί νιος , περισσός ὁ νιος . νοέω γάρ ὁ λόγος καί οὗτος μή κεῖμαι . καί ἄλλως δέ , πρός ἑρμηνεία ἐπίχται ὁ γένος , ἵνα εἰμί γένος ἐνταῦθα ὁ νιος . ὅτι2 κεῖμαι καί ἐνταῦθα ὁ χρέω ἐπί ἐγκωμοῦς καί ἐξουσία ἔχω . φημί γάρ Τηλέμαχος · τόσος μέν οὖον τις ἐγώ χρέω , ὡς εἄν ἐθέλω δίδωμι τε καί ἀρνέομαι , καί οὐδείς αιξοειντα ἐγώ βιάω , εἰμί περ ἐθέλω καί καθάπαξ ξένος δίδωμι ὅδε τόξον φέρω . οὐκοῦν καί ἐν Ἰλιάς ὁ , χρέω γάρ βασιλεύς ὅτε χράω καί ἑξῆς , τοιοῦτος τις σημασία ἔχω . ὅσα δέ ἐν οὗτος καί ὅτι τόσος τε ἐνιάχω φημί καί τόξον πληθυντικός . ὁ δέ καθάπαξ ἀντί ὁ εἰς ὁ παντελής ἅπαξ ἐνταῦθα εἴρω σημαίνων ὁ παλαιός , λέγω καί ὅτι οὐδέ κατάληξις εἰς ξ καί ἀρχή αὐτός ἀπό ὁ αὐτός ἑτέρωθι ποῦ εἰμί παρά ὁ ποιητής ἀλλά ἢ μόνος ἐνταῦθα ἐν ὁ καθάπαξ ξένος δίδωμι . κεῖμαι δέ ἐν ὁ τόπος οὗτος καί ὁ ᾽ Ἥλις ἱππόβοτος , ὁ περ ἀλλάσσω ὁ ὅλος Πελοπόννησος ἐπιλέγω . φημί * γάρ · νῆσος πρός Ἦλις ἱππόβοτος · νῆσος δέ ἐγγύς Ἦλις Δουλίχιον , Ζάκυνθος , Σάμη καί Ἕλος παῖς . ὅτι2 προαγωγός πᾶς ἀναγκαῖος ὁ ποιητής ὁ ηρικλητος ὁ γυναικωνῖτις ἐπί ὅσος χρή καί ἀνύω διά αὐτός ὁ ὁ τόξον κατάθεσις εὐμέθοδος , εἶτα διαγιγνώσκω ὡς οὐκέτι χρεῖος ὅλως οὗτος ἐπί ὁ ἑξῆς , συστέλλω αὐτός ὁ λοιπός δεξιός · οὖον μήv δέ , ἀλλά καί κοιμίζω βαθύς , ὡς εἄν μηδείς ὁ γίγνομαι αἰσθάνομαι , ὅτε γίγνομαι , παραδυζω ὕστερος καί μετά πλῆξις ἀναγνωρίζω τε ἅμα ὁ ἀνήρ καί μά*θωι ἐξόλλυμι ὁ κακός . καί ὁ μέν ὕπνος αὐτός , ὡς καί ἄλος χόω , ἥκω παρά ὁ ᾽ Ἀθῆναι . ὁ δέ ἐκ ὁ ἀνδρών ἀναχώρησις γίγνομαι διά ὁ Νιου , ὅς καί ἐνταῦθα θάμβος ἐντείνω ὁ μήτηρ , καθά καί ἐν ὁ ὅς ῥαψῳδία , φημί · ἀλλά εἰς οἶκος εἶμι ὁ σεαυτοῦ ἔργον κομίζω καί ὁ ἑξῆς τρεῖς στίχος , παραποιέω μόνος ὁ , μῦθος δέ ἀνήρ μέλω , καί εἶπον · τόσος δέ ἀνήρ μέλω , κατά ὁ , πόλεμος δέ ἀνήρ μέλω . καί ὁ μέν οὕτως εἶπον · ὁ δέ βιάζω ἀνάλογος ὁ καιρός καί θαμβέω βαίνω εἴδομαι καί εἰς ὑπερφέρω ἀναβαίνω καλέω . * καί ἐν τοσοῦτος ὕπνος βαθύς ὕπνος καί οὖον κατά ὁ πρίν ἐλαφρόω καί μετά οὖον πολύς ἀγρυπνέω ὑπό ὁ μαῖα βλέπω ὅς ἐθέλω . ὅτι2 Εὔμαιος κατά ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πρό ὀλίγος παραγγέλλω φέρω ὁ δεσπότης ὁ τόξον μνηστήρ πᾶς ὠμόχλευ . καί τις εἄν ὧδε εἶπον · πῇ δή καμπύλος τόξον φέρω , ἀμέγαρτος , ὡς πως καί προσδηλόω , συθώτα , πλαγυτέ ; τάχα εἄν σύ κύω κατέδω οἷος ἀπό ἄνθρωπος , ὅς τρέφω , εἰμί περ θεός ἐγώ ἱλάσκομαι . καί αὐτός μέν οὕτως . Εὐμαῖος δέ ἵστημι φέρω αὐτός ἐν χῶρος , δείδω οὕνεκα * πολύς ὠμόχλευ . Τηλέμαχος δέ ἑτέρωθεν ἀπεῖπον λανθάνω φημί · τις , προωθέω φέρω τόξον · τάχα οὐ ἐν πᾶς πείθω · μή σύ καί ὁπλοφόρος περ ἐάω ἀγρόνδε δῖος , τουνέστι διώκω , βιαλς χειρμαδιος · βίαιος δέ φέρτατος εἰμί . ὁ γάρ πᾶς τόσος ὕω κατά δόμα ἕννυμι , μνηστήρ χείρ τε βίαιος τε ἀγαθός εἰμί · ὁ κε τάχα στυγερός τις σῦς ἀπέλκημα νέομαι ἠμετῆρον ἐκ οἶκος , ἐπεί κακός μιχανώννται . ὡς φημί · ὁ δέ ἄρα πᾶς ἐν αὐτός ἡδύς γελάω μνηστήρ · καί δή μεθ᾽ὐν Χαλικού χόλος . ὁ δέ αἴτιος αὐτός ὁ * γελάω , ἐπεί οὔτε ὡς δεσπότης ἐπιτάσσω εἶπον ὁ δοῦλος , ἀλλά ὡς βίαιος ἀγαθός , καί οὐδέ δοῦλος προσεῖπον · ὁ γάρ τις δηλόω ἀδελμιζὸν εἰμί πρόσρηγμα . καί ὁ διά χειρμαδῶν δέ βολή παιδικός ἀπειλέω . ὁμολογέω δέ καί ὁ λάπτω φέρω τείνω