eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1467
Ψ Ω Δ Γ . ἐναγώνιον . Ὅτι μυχὸν Ἄργος ἱπποβότον , τὰς Μυχῆρας λέγει , ὧν ὁ Ἀγαμέμνων ἥρχε , προῶν οὐν ἐφ’ ἑαὶ πρὸς σαφήνιαν , ὡς ἐπάπτες ἦσανσε πολυχρόνιο Μυχῆρης . δηλοῖ δὲ ὁ μυχός , τὸ μὴ ἐν ἀκρῷ Πελοποννήσῳ κῖσθαι πον τὰς Μυχῆρας ἀλλ’ ἐν βάθει . Ὅτι πολλὰ Λίγισθος τὴν ἀγα - μωνοῦν ἀλογον ὑπέγραψεν ἐπισιν . ἢ δὲ , τὸ πρῶν μὲν , ἀναίνετο ἔργον ἀναξὲς δια Κλυταιμνήστρη , φροσὶ γὰρ κέρητο ἀγαθαῖς . ἢ καθ’ ἑτέραν γραφήν , κέρητο . ἤρουν συνεκέραστο , ἀναμείχιστο . πᾶρ γὰρ ἐν καὶ ἀοιδὸς ἀνήρ , φ πολλ’ ἐπέτρελλε Ἀτρεΐδης Τροίηνδε κιών , εἰροῦσθαι ἀκοιτιν . ἀλλ’ ὅτε δή μιν μοῖρα θεῶν ἐπέδησε δαμῆναι , δή τότε τὸν μὲν ἀοιδόν , ἄρχον ἐς νῆσον ἐρήμην , κάλλιπεν οἰωνοῖσιν ἕλωρ καὶ κῦμα γανέσθαι . τὴν δ’ ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν ὡς δε δόμων δε . Καὶ ὅρα τὸ ἀνήγαγεν ἀπλῶς οὕτω λεχθὲν ἀντὶ τοῦ ἥγαγε . Τὸ δὲ Ἀγαμενονύνην ἀλογον , σωπτικῶς νῦν εἶπε , διαφθάλ*κον εὐφήμως ἐπὶ μοιχαία τὸν Λίγισθον . Περὶ δὲ τοῦ θεῖχεν , καὶ ἐν τῇ ἀ ἁρμωδία ἐμβέβη καὶ ἀλλαχοῦ . Τὴν δὲ τῇ , ἢ δὲ ἀναίνετο , ἢ τοῦ Λίγισθον δηλοῦται ἀναίδεια καὶ τὸ ἐν κακίᾳ περιάμο - νον , εἶχε καὶ δυσάλπες ὤν , ὅμως ἐπέμενε . Ὅρα δὲ καὶ οἷον ἢ διὰ λόγον πολιορκία , εἶχε τὴν Κλυται - μνήστραν ἀναμωμένην ἔργον ἀναξὲς καὶ φρένας ἔχουσαν ἀγαθὰς , διὸ καὶ διὰν αὐτὴν ὁ ποιητὴς λέγει , παρεστήσατο προσιδοῦσις λόγῳ ὁ Λίγισθος . πλὴν οὐκ ἄλλως , ἀλλ’ ἐν ποδῶν ποιησάμενος τὸν λόγον ἀοιδὸν ὡς λόγος ἐπίτροπος ἀντιπράττοντα . Ἔργον δὲ ἀοικὲς , τὴν μοιχαίαν λέγει κατὰ σχῆμα σμυγνότη - τος . Τὸ δὲ ἀλλ’ ὅτε δή μιν μοῖρα ἐπέδησε δαμῆναι , τρισπλὴν ἔχει ἔνοισαν , ἢ γὰρ λέγει ὅτε μοῖρα ἦν θεακὶν τὸν ἀοιδόν , ἢ ὅτε ἐχὴν ἀποθανεὶν τὸν Λίγισθον . ἢ ὅτε μοῖρα ἦν , τὴν Κλυται - μνήστραν ὑπὸ τῷ Λίγισθῳ γανέσθαι , ὁ καὶ κρεῖττον διὰ τὸ δαμῆναι . ἀρ’ οὐ καὶ ὁ γάμος γίνεται δάμος τις ὤν . Τοὺς δὲ ἀοιδοὺς οἱ παλαιοὶ ὁ ἐστι τοὺς περὶ μουσικὴν καὶ ποιητικήν , ἐν μοίρᾳ φιλοσόφων ἔταττον , καὶ διδασκάλους ἔχωντο . διὸ καὶ τῇ Κλυταιμνήστρᾳ φιλᾶς ἀοιδὸς ἦν . κεχρημένη μὲν καὶ φρεσὶν ἀγαθαῖς , χρηζούση δὲ καὶ τούτων . διὸ ἤρην . πᾶρ γὰρ ἐν καὶ ἀοιδός . οὔτε γὰρ ἀγαθὴ φρήν ἀνερδεῖς ἀοιδοῦ τοιούτου , καὶ ὁ * ἀοιδὸς δὲ , ἀγαθὰς ἄν φρένας διδάξῃ . ἀποσμύνεται δὲ ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα τὴν καθ’ αὐτὸν τέχνην , εἶχε καὶ αὐτὸς ἀοιδὸς ἐστιν . ἀπο - λῦτος δὲ ἀοιδὸς ὁ τοιούτος λέγεται , κατὰ τρόπον ἐξοχῆς . οἱ μέντοι ἀοιδοὶ τῶν θρήνων καὶ οἱ περὶ γάμους καὶ εἰ τινες τοιούτοι , ἐτιμοῦν τι γένος ἦσαν ἀοιδῶν . τινὲς δὲ ἀοιδῶν , τὸν εὐνοῦχον παρενόη - σαν , ὡς αἰδοῖα μὴ ἔχοντα . οἱ δὲ παλαιοὶ περὶ τοῦ Ὁμηρικοῦ τούτον ἀοιδῶν , γράφουσι καὶ τοιαῦτα . τὸν ἀοιδὸν τὸν παρὰ τῇ Κλυταιμνήστρᾳ , οἱ μὲν Χαριμῆν οἴδασι καλεῖσθαι . οἱ δὲ Ἀμύδοχον . οἱ δὲ Ἰλῆχον . ὁ δὲ Φαληρεὺς Δημήτριος ἱστορεῖ ὅτι Μενέλαος ἄμα Ὀδυσσέϊ ἐλθὼν εἰς Λιληοὺς ἤρετο περὶ τῆς εἰς Ἴλιον στρατιᾶς ἀγωνιδηροῦντος Κρέοντος τὸν ἐννατηριζόν ἀγῶνα τῶν Πυθίων . ἐν φ ἐνῖα Ἀμύδοχος Λάκων , μαθητὴς Μυχναίου Λυτομηδούς τοῦ δι’ ἑπὸν γράψαντος τὴν Ἀμφιτρωνοῦς τε μάχην πρὸς Τηλεβόας , καὶ τὴν ἔριν Κυθαρῶνος καὶ Λικῶνος . ἀφ’ ὧν τὰ ἐν Βοιωτίᾳ ὕση ἐκλήθη - σαν . ἦν δὲ φησι καὶ αὐτὸς μαθητὴς Πιρριμῶνος Ἀργείου , διδάξαντος αὐτὸν τε καὶ τὸν ὁμηδέτα Μυχνη - ναῖον Λυτομήδην . καὶ Λιχάμιον τὸν Βουπρασίέα . καὶ Φαρίδαν τὸν Λάκωνα . καὶ Πρόδολον τὸν Σπαρ - τιῆτην . τότε δή Μενέλαος μὲν τῇ προνοίᾳ Ἀθηνα τὸν τῆς Ἑλένης ὁμον ἀνε*θηκεν ἐν Λιληοῖς . Ἀγα - μὴνων δὲ , τὸν Ἀμύδοχον εἰς Μυχῆρας ἀκολουθήσειν πείσας , ἔταξε , τὴν Κλυταιμνήστραν τιμῶν . ἐτίμα γὰρ λίαν φησὶ τοὺς ἀοιδοὺς , ὡς διδασκάλους τῶν τε θεῶν καὶ ἀνθρώπων . δηλοῖ δὲ φησι καὶ Κλυταιμνήστρα τὴν εἰς αὐτὸν τιμήν . οὐ γὰρ φονεύσας ἀλλ’ ἀφορίσας αὐτὸν ἀφήκε . Τιμόλαος δέ , τῶν ἀοιδῶν τούτων , ἀδελφὸν ἱστορεῖ τοῦ Φήμιου . ὡν ἀκολουθήσει φησὶ τῇ Πηνελόπῃ εἰς Ἰθάκην γύλασσα . διὸ καὶ βία παρὰ τοὺς μηστήσιν ἦδε . Ἰστίων δὲ ὅτι καὶ ὁ Ἀθήναιος ἀποσμενύνεται τοὺς ἀοιδοὺς καὶ βιωφελὲς εἶναι τὸ καθ’ αὐτοὺς φιλὸν παραδιδούς , λέγει ὅτι σῶφρον ἦν τι τὸ τῶν ἀοι*δῶν γένος , καὶ φιλοσόφων διδάσκαλον ἐπίχον . ὁ βασιλεὺς οὖν ἀοιδὸν καταλεῖπαι τῇ γυναικὶ φίλακα καὶ παρακατήρα , ὡς ποῦτα μὲν φησιν , ἀστὶς γυναικῶν δυσχρόνιος καθὰ δηλαδὴ Ἀχιλλεὺς λαῖδε πλεία ἀνδρῶν , ἀνι - βαλλε τινὰ τῇ βασιλίδι φιλοτιμίαν εἰς καλοκαγαθίαν . εἰτα διατριβὴν παρέχον ἡδίστην , ἀπελάσια τὴν διάνοιαν φανλῶν ἐπινοϊῶν . διὸ Λίγισθος οὐ πρότερον διεφθίμε τὴν γυναῖκα , πρὶν τὸν ἀοιδὸν ἐκ - ποδὸν ἐθετο . τοιούτος καὶ ὁ παρὰ τοὺς μηστήσιν Φήμιος ὡς ἦλθεν ἀνάγκη , τοὺς ἡδόμενοντας τῇ Πηνελόπῃ βδελυττόμενος . κοινῶς δὲ πον πάντας τοὺς ἀοιδοὺς , ἰδοὺνς ἀνθρώπους εἶναι φησι καὶ
Lemmas: Ψ Ω δ Γ . ἐναγώνιος . ὅτι2 μυχός Ἄργος ἱππόβοτος , ὁ μυχηρα λέγω , ὅς ὁ Ἀγαμέμνων ἄρχω , πρόειμι ὀν ἐπί ἑός πρός σαφήνεια , ὡς πάσσω ἦσανσε πολυχρόνιο μυχαιρω . δηλόω δέ ὁ μυχός , ὁ μή ἐν ἄκρος Πελοπόννησος κίω πως ὁ μυχηρα ἀλλά ἐν βάθος . ὅτι2 πολύς Λίγισθος ὁ ἀγα - μονόω ἄλογος ὑπογράφω ἔπειμι . ἢ δέ , ὁ πρῶν μέν , ἀναίνομαι ἔργον ἀνάσσω διά Κλυταιμνήστρη , φροσὶ γάρ κείρω ἀγαθός . ἢ κατά ἕτερος γραφεύς , κείρω . ἀρόω συγκεράννυμι , ἀναμείγνυμι . παρά γάρ ἐν καί ἀοιδός1 ἀνήρ , φ πολύς ἐπέτρελλε Ἀτρείδης Τροίηνδε κίω , εἴρω ἄκοιτις . ἀλλά ὅτε δή ὅς μοῖρα θεός πεδάω δαμάζω , δή τότε ὁ μέν ἀοιδός , ἄρχω εἰς νῆσος ἐρῆμος , καταλείπω οἰωνός ἕλωρ καί κῦμα γανάω . ὁ δέ ἐθέλω ἐθέλω ἀνάγω ὡς δέ δόμος δέ . καί ὁράω ὁ ἀνάγω ἀπλόος οὗτος λέγω3 ἀντί ὁ ἄγω . ὁ δέ αγαμενονυνη ἄλογος , σωπτικῶς νῦν εἶπον , διαφθάλ*κον Εὔφημος ἐπί μοιχαιος ὁ λίγω . περι δέ ὁ τίκτω , καί ἐν ὁ ὅς ἁρμωδία ἐμβαίνω καί ἀλλαχοῦ . ὁ δέ ὁ , ἢ δέ ἀναίνομαι , ἢ ὁ λίγω δηλόω ἀναίδεια καί ὁ ἐν κακία περιάμο - νοῦς , ἔχω καί δυσαλπη εἰμί , ὅμως ἐπιμένω . Ὅρας δέ καί οἷος ἢ διά λόγος πολιορκία , ἔχω ὁ κλυτός - μνήστρα ἀναμωμένην ἔργον ἀνάσσω καί φρήν ἔχω ἀγαθός , διό καί δῖος αὐτός ὁ ποιητής λέγω , παρίστημι προσδίδωμι λόγος ὁ Λίγισθος . πλήν οὐ ἄλλως , ἀλλά ἐν πούς ποιέω ὁ λόγος ἀοιδός ὡς λόγος ἐπίτροπος ἀντιπράσσω . ἔργον δέ αοικω , ὁ Μιχαίας λέγω κατά σχῆμα σμυγνότη - ὅς . ὁ δέ ἀλλά ὅτε δή ὅς μοῖρα πεδάω δαμάζω , τρισπλὴν ἔχω ενοειμι , ἢ γάρ λέγω ὅτε μοῖρα εἰμί θεακὶν ὁ ἀοιδός , ἢ ὅτε ἔχω ἀποθνῄσκω ὁ λίγω . ἢ ὅτε μοῖρα εἰμί , ὁ κλυτός - μνήστρα ὑπό ὁ Λίγισθῳ γανάω , ὁ καί ἀγαθός διά ὁ δαμάζω . ἀρά οὖον καί ὁ γάμος γίγνομαι δῆμος τις εἰμί . ὁ δέ ἀοιδός ὁ παλαιός ὁ εἰμί ὁ περί μουσική καί ποιητικός , ἐν μοῖρα φιλόσοφος τάσσω , καί διδάσκαλος χάω . διό καί ὁ Κλυταιμνήστρα Φιλᾶς ἀοιδός1 εἰμί . χράομαι μέν καί φρήν ἀγαθός , χρῄζω δέ καί οὗτος . διό Ἥρα . παρά γάρ ἐν καί ἀοιδός . οὔτε γάρ ἀγαθός φρήν ἀνερδεῖς ἀοιδός τοιοῦτος , καί ὁ * ἀοιδός1 δέ , ἀγαθός ἄν φρήν διδάσκω . αποσμυνω δέ ὁ ποιητής ἐνταῦθα ὁ κατά αὐτός τέχνη , ἔχω καί αὐτός ἀοιδός1 εἰμί . ἀπος - Λύτος δέ ἀοιδός1 ὁ τοιούτος λέγω , κατά τρόπος ἐξοχή . ὁ μέντοι ἀοιδός ὁ θρῆνος καί ὁ περί γάμος καί εἰμί τις τοιοῦτος , τιμάω τίς γένος εἰμί ᾠδή . τις δέ ᾠδή , ὁ εὐνοῦχος παρενόω - σάω , ὡς αἰδοῖος μή ἔχω . ὁ δέ παλαιός περί ὁ ὁμηρικός οὗτος ᾠδή , γράφω καί τοιοῦτος . ὁ ἀοιδός ὁ παρά ὁ Κλυταιμνήστρα , ὁ μέν χαριμεις οἶδα καλέω . ὁ δέ αμυδοχος . ὁ δέ ἱλήκω . ὁ δέ Φαληρεύς Δημήτριος ἱστορέω ὅτι Μενέλαος ἄμη Ὀδυσσεύς ἔρχομαι εἰς λιλαος ἔρομαι περί ὁ εἰς Ἴλιον στρατιά ἀγωνιδηροῦντος Κρέων ὁ ἐννατηριζόν ἀγών ὁ Πυθίων . ἐν φ Ενία Ἀμύδοχος Λάκων , μαθητής Μυχναίου λυτομηδος ὁ διά ἔπειμι γράφω ὁ Ἀμφιτρωνοῦς τε μάχη πρός Τηλεβόας , καί ὁ Ἔρις Κυθαρῶνος καί Λικῶνος . ἀπό ὅς ὁ ἐν Βοιωτία ὕω καλέω - σάω . εἰμί δέ φημί καί αὐτός μαθητής πιρριμονος Ἀργεῖος , διδάσκω αὐτός τε καί ὁ ὁμηδέτα Μυχνη - νάω Λυτομήδην . καί Λιχάμιον ὁ Βουπρασίέα . καί Φαρίδας ὁ Λάκων . καί προδολος ὁ Σπαρ - τίω . τότε δή Μενέλαος μέν ὁ πρόνοια Ἀθηνᾶ ὁ ὁ Ἑλένη ὁμός ἀνατίθημι ἐν λιληος . ἀγα - Μήνων δέ , ὁ αμυδοχος εἰς μυχηρα ἀκολουθέω πείθω , τάσσω , ὁ Κλυταιμνήστρα τιμή . τιμάω γάρ λίαν φημί ὁ ἀοιδός , ὡς διδάσκαλος ὁ τε θεός καί ἄνθρωπος . δηλόω δέ φημί καί Κλυταιμνήστρα ὁ εἰς αὐτός τιμή . οὖον γάρ φονεύω ἀλλά ἀφορίζω αὐτός ἀφίημι . Τιμόλαος δέ , ὁ ᾠδή οὗτος , ἀδελφός ἱστορέω ὁ Φήμιος . ὡς ἀκολουθέω φημί ὁ Πηνελόπη εἰς Ἰθάκη γυλασσο . διό καί βία παρά ὁ μηστήσιν ἀείδω . ἱστίον δέ ὅτι καί ὁ Ἀθήναιος αποσμενυνω ὁ ἀοιδός καί βιωφελής εἰμί ὁ κατά αὐτός φίλος παραδίδωμι , λέγω ὅτι σώφρων εἰμί τίς ὁ ὁ ἀοι*δῶν γένος , καί φιλόσοφος διδάσκαλος ἐπιχέω . ὁ βασιλεύς οὖν ἀοιδός καταλείπω ὁ γυνή φίλαξ καί παρακατήρα , ὡς Πούτα μέν φημί , Ἀστίς γυνή δυσχρόνιος καθά δηλαδή Ἀχιλλεύς λαί πλεῖος ἀνήρ , ἰδμάν - βάλλω τις ὁ βασιλίδι φιλοτιμία εἰς καλοκαγαθία . εἶτα διατριβή παρέχω ἡδύς , ἀπελασία ὁ διάνοια φανλῶν ἐπίνοια . διό Λίγισθος οὖον πρότερος διέπω ὁ γυνή , πρίν ὁ ἀοιδός ἐκ - ποδὸν τίθημι . τοιούτος καί ὁ παρά ὁ μηστήσιν Φήμιος ὡς ἔρχομαι ἀνάγκη , ὁ ἥδομαι ὁ Πηνελόπη βδελύσσομαι . κοινῶς δέ πως πᾶς ὁ ἀοιδός , ἰδοὺνς ἄνθρωπος εἰμί φημί καί