eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1481
Ψ Ω Δ Δ . ξένων ἔλεσαν . φησὶ γὰρ ὅτι χρόνιον Ἐτεωνεύς ὀπηρὸς θεράπων Μυκλέου ἤδη ἀρχελέων ποιμεὺν λαῶν , ἀρχοὶ δ᾽ ἱστάμενοι παντὸν δ᾽ εἴπιν παριστάμενος , ἔφη , ξίνο δὴ τιν τὸ γε διοισφίς ὁ Μενέλαε ἄνδρε δῦο καὶ ἑξής . ποιοὶ δὲ καὶ ποικιλίων ἡ διὰ τοῦ Ἐτεωνέως ἀρχεῖα , ἵνα τῷ Νίστωρ μὴν , αὐτόμα - του ἐπιγχοῦν οἱ νέοι . τῷ Μενέλαῳ δέ , δι᾽ ἀναφορᾶς . Καὶ ὅσα εἰςβόλην λόγον διηγομενιχὴν ἀρχήν , ἐν τῷ , ξίνο δὴ τιν τὸ γε . Κοσίουτα δὲ τὸν φρόνιμα θράπουντα λέγω , ὡς βασιλεῖον ἄνδρα , ἡ καὶ ὡς τὸν συνθεραπόντων ὑπερέχοντα οὐς κέκλικα μετ᾽ ὀλίγα , σπλάθαι αὐτῷ . δηλοὶ δὲ ἡ λέξις γραφῶς , καὶ μὴ δὲ δοῦλον εἶναι τὸν θεράποντα . οὐ γὰρ ἂν εἴη χρειον ὁ δοῦλος . καὶ μὴν ἄλλος , οὐ παντὸν χρειοντα εἰρήσθαι θεράποντα , εἴγε καὶ δοῦλος ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα πιστός , δοχευος ἀνθρώπων λεχθήσεται , ἤτοι χρειων . οὐ παραχωρή , ἐκ τοῦ κρατοῦ κρατεῖο . καθά φασὶ καὶ γαμεῖρε , ἐκ τοῦ γαμεῖω . Τὸ δὲ δῦο , περιττὸν καὶ ἐνταῦθα κείται , ὡς καὶ ἐν τῷ , δῦο κοσμητόρε . καὶ ἐν ἄλλοις . ἴσως δέ , καὶ διὰ σαφήνειας . ἵνα τὸ , ξίνο τὸ γε ἄνδρε , καθαρῶς νοηθῶν διχᾶ διὰ τὸ ξίνα ἢ καὶ ἐπὶ πληθυντι - κῶν τὰ τοιαῦτα καταβάνσθαι . καθά καὶ τὰ πληθυντικά , πολλάκις κέινται ἀντὶ δυϊκῶν . Ὀτι τὸ μὲν ἐκτήν ἐν Ἰλιάδι , ἀπὸ ὑπερουντελίζου ἦν , διὸ καὶ ἀμοιβὴ τοῦ ὁ εἰς ἡ προήρεκτο . ἐνταῦθα δὲ τὸ , γενεῇ Λιὸς μεγάλου ἐκτήν , παρακειμένον ἐστὶ χρόνον τρίτον διείζον . διὸ καὶ διοσφω - νεὶ τῷ δευτέρῳ . ἐστι δὲ πρώτου ἐνιχὸν τοῦτον , τὸ εἶνα καὶ κατὰ διέλισιν ἔχει . οὐκ ἐν δὲ πεζογραφῶν τις , ἐρεῖ οὔτε τὸ ἐκτήν , οὔτε τὸ ἐκτήν . Ὀτι τὸ καταλύσωμεν ὠκίας ἵππους , ἀντὶ τοῦ , ἀποξειζόμεν . λύσωμεν τοῦ ἅρματος . ὅθεν μητιγξὴν καὶ τὰ καταλεῖν ἀντὶ τοῦ ξενοδοχεῖσθαι . καὶ ὁ τῆς ξενίας δὲ τόπος , ἐντεῦθεν λέγεται κατάλυμα , ἐν ᾧ δηλαδή τὰ ὑποζύγια ἢ τὰ φορτία λύονται . διὸ μετ᾽ ὀλίγα φησίν , ἀλλὰ λύε ἵππους , τοῦ ζυγοῦ δηλαδή . ἄλλως γὰρ , διθήσοιντα αὐτὴς πρὸς ταῖς φάτναις . Ὀτι ὅσπερ Πανθόος χῶρον ἐξ οὐ Πανθοῖδης παρονομαζὸν καὶ ἐν συναφεία Πανθοῖδης Πολυδάμας . οὕτω καὶ ὧδε Βοηθοῖδης Βοηθοῖδης ὁ Βοηθόων * νιὸς Ἐτεωνεύς . ὁμώνυμος δὲ λέξις ὁ βοηθόος . ἄνδρα τε γὰρ δηλοὶ μάχμον ἐξ οὐ καὶ βοηθόον ἄρμα ἐν Ἰλιάδι , καὶ χῶρον δὲ ἐνταῦθα ὄνομα , ὁ συχνοπὲν , τὸν παρὰ τοῖς ὑστερον βοηθὸν ἐποίησεν . Ὀ δὲ Ἐτεωνεύς , Ἐτεωνὴ πόλις παρονομάσται . περὶ ἧς ἡ Βουσις διηλοῖ . * Ὀτι ἐπὶ συντομὸν μὲν ἀνάξιμα δὲ λέγοντος ὧν γοή , οἰκείων εἴπιν τὸ , οὐ μὲν νήπιος ἡσθὲ τοιροῖν . ἀτὰρ μὲν νῦν γε παῖς ὡς νήπια βάζεις . πρὸς Ἐτεωνέα δὲ τὸν θεράποντα φησίν ὁ Με - νέλαος τοῦτο , ἐρωτῶντα εἰ τοὺς ξένους εἰσάκτειν . Λέγων καὶ ὅτι ἡμεῖς ξένια πολλά γεγόν - τες ἄλλων ἀνθρώπων , δεῦρ᾽ ἰζόμεθα . λόγος δὲ οὗτος εὐχαρίστου πλάσης , ὁμολογοῦντος τὴν ξενίαν . Προστίθησι δὲ ὁ Μενέλαος καὶ τὸ , αἴνε ποθὶ Ζεὺς ἐξοπίσω πᾶρ πανσὶν ὀξέρος . ἵνατε γὰρ εἶναι δύσελπις * ὡς τὴν Ἐλένην ἔχει . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , οὐ μὲν τι νήπιος ἡσθὲ ὁ δείνα , ἀπεναντίας ἐσχηματίσται πρὸς τὸ , νήπιος εἰς ὡ ξένιε . ὁ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα πον κείται . Ὀτι φιλοξένου λόγος τὸ , ἀλλὰ λύε ἵππους ξένων . ἐς δ᾽ αὐτοὺς προτίσω ἄγε θοινθῆναι . ἐστι δὲ τὸ προτίσω ἀντὶ τοῦ προσωτίσω . Ὀτι καταλύσωμεν ξενιχὴς γραστικὸν τὸ , οἱ δ᾽ ἵπ - πους λύσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἰδρόντας . καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἄφ᾽ ἱππείας κάπται . Περὶ δ᾽ ἕκατον ξιᾶς . ἐνὰ δὲ χοὶ τουνέστι χοίμων λικῶν ἐμίζαν . ἄρματα δ᾽ ἐκλιναν πρὸς ἐνώπια παμ*γαυώοντα . αὐτοὺς δ᾽ εἰσήγον θείον δόμον . τοιοῦτος δ᾽ ἐνταῦθα ὁ τοῦ Μενελάου . διὸ καὶ ἰδόντες , θαύμαζον κατὰ δόμα οἱ ξένοι ἄφ᾽ οἷς ἐμαρτυρὸν πῶς θεοὶ ὁ ὁπλῆς δόμος ἐπάρα , ὥστε γὰρ κέλευν αὐλὴν πύλην ἤ σκήνης δόμα καὶ᾽ ὑναρτης . προσιὼν δὲ σαφάτερος ὁμηνεῖσαι τὸ τοῦ δόμου θεῖον , αὐτὸν τοιαῦτ᾽ εἶναι τὴν τοῦ Λιὸς αὐλὴν . ἐκλήσει δὲ καὶ τὴν ἐκτιμίας ὑπὸ τοῦ δόμου λαμπρότητα . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . ἐν δὲ τῷ , λύσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἀντὶ τοῦ ὑπέλυσαν , ὅρα ὅτι ὁ φθάσας ἄπα λύαν ἵππους καὶ καταλεῖν , τοῦτο καὶ * ὑπολύαν ἔφη . Ἰππίας δὲ κατὰς φησὶ , πρὸς διαστολὴν τῶν βοίων . κάπτη δὲ ἡ φάτνη , παρὰ τὸ κάπτο τὸ χανδὸν ἐσθίω , ὅθεν καὶ τὸ ἀνέκαυσε παρὰ τῷ χωμικῷ . ἄφ᾽ οὗ , ἔγκαφος ὁ ψωμός , ἤτοι βλωμός . ὡς Λυσίς . οὐ γὰρ λέλαπται τῶν ἡμῶν οὐδ᾽ ἔγκαφος . οἱ χυδαῖοι δέ , τὸ τοιού - τον κάπτο , χάπτο φασί . Περὶ δὲ τοῦ χοὶ λικῶν καὶ τοῦ , ἐνώπια παμγαυώοντα , διηλοῖ τὰ εἰς τὴν Ἰλιάδα , ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τοῦ παραδεκτέ . Τὸ δὲ ξιᾶς ἀναμηνύων φησὶ , ἕλος ἱποχομι - ζόν . Τὸ δὲ ἡλίου αὐλὴν ἡ σέληνης , σημαίνονται οἱ παλαιοί , διὰ τὴν ἀπὸ συγχρητιζοῦ
Lemmas: Ψ Ω δ δ . ξένος λέσα . φημί γάρ ὅτι χρόνιος Ἐτεωνεύς ὀπηρός θεράπων Μύκλος ἤδη ἀρχελέων ποιμεὺν λαός , ἀρχός δέ ἵστημι λήγω δέ εἶπον παρίστημι , φημί , ξινός δή ὅς ὁ γε διοισφίς ὁ Μενέλαος ἀνήρ δύο καί ἑξῆς . ποιός δέ καί ποικιλία ὁ διά ὁ Ἐτεωνεύς ἀρχεῖον , ἵνα ὁ Νίστορ μήv , Αὐτομά - ὁ ἐπιγχοῦν ὁ νέος . ὁ Μενέλαος δέ , διά ἀναφορά . καί ὅσος εἰςβόλην λόγος διηγομενιχὴν ἀρχή , ἐν ὁ , ξινός δή ὅς ὁ γε . κοσιουταω δέ ὁ φρόνιμος θραπουειντα λέγω , ὡς βασίλειος ἀνήρ , ὁ καί ὡς ὁ συνθεραπόντων ὑπερέχω οὖς κλίνω μετά ὀλίγος , σπλάθαι αὐτός . δηλόω δέ ὁ λέξις γραφής , καί μή δέ δοῦλος εἰμί ὁ θεράπων . οὖον γάρ εἄν εἰμί χρειώ ὁ δοῦλος . καί μήv ἄλλος , οὖον λήγω χρειειμι εἴρω θεράπων , εἰ καί δοῦλος ἐν ὁ μετά οὗτος πιστός , δοχεύς ἄνθρωπος λέγω , ἤτοι χρεία . οὖον παραχωρέω , ἐκ ὁ κρατέω κρατέω . καθά φημί καί γαμεῖρε , ἐκ ὁ γαμέω . ὁ δέ δύο , περισσός καί ἐνταῦθα κεῖμαι , ὡς καί ἐν ὁ , δύο κοσμήτωρ . καί ἐν ἄλλος . ἴσως δέ , καί διά σαφήνεια . ἵνα ὁ , ξινός ὁ γε ἀνήρ , καθαρός νοέω δίχα διά ὁ ξινός ἢ καί ἐπί πληθύνω - Κῶς ὁ τοιοῦτος καταβαίνω . καθά καί ὁ πληθυντικός , πολλάκις κεῖμαι ἀντί δυικός . ὅτι ὁ μέν κτείνω ἐν Ἰλιάς , ἀπό υπερουντελιζεω εἰμί , διό καί ἀμοιβή ὁ ὁ εἰς ὁ προαγορεύω . ἐνταῦθα δέ ὁ , γενεά λίς μέγας κτείνω , παρακείμενος εἰμί χρόνος τρίτος διαζῶ . διό καί διοσφω - νή ὁ δύο . εἰμί δέ πρῶτος ἐνέχω οὗτος , ὁ ἴς καί κατά διαιρέω ἔχω . οὐ ἐν δέ πεζογράφος τις , εἴρω οὔτε ὁ κτείνω , οὔτε ὁ κτείνω . ὅτι ὁ καταλύω ὠκίας ἵππος , ἀντί ὁ , ἀποξειζόμεν . λύω ὁ ἅρμα . ὅθεν μητιγξὴν καί ὁ καταλέω ἀντί ὁ ξενοδοχέω . καί ὁ ὁ Ξενίας δέ τόπος , ἐντεῦθεν λέγω κατάλυμα , ἐν ὅς δηλαδή ὁ ὑποζύγιον ἢ ὁ φορτίον λύω . διό μετά ὀλίγος φημί , ἀλλά λύω ἵππος , ὁ ζυγόν δηλαδή . ἄλλως γάρ , διατίθημι αὐτός πρός ὁ φάτνη . ὅτι ὅσπερ Πάνθοος χῶρος ἐκ οὖον Πανθοίδης παρονομάζω καί ἐν συνάφεια Πανθοίδης Πολυδάμας . οὗτος καί ὧδε Βοηθοΐδης Βοηθοΐδης ὁ βοηθόος * νιος Ἐτεωνεύς . ὁμώνυμος δέ λέξις ὁ βοηθόος . ἀνήρ τε γάρ δηλόω μάχμον ἐκ οὖον καί βοηθόος ἄρμα ἐν Ἰλιάς , καί χῶρος δέ ἐνταῦθα ὄνομα , ὁ συχνοπὲν , ὁ παρά ὁ ὕστερος βοηθός ποιέω . ὁ δέ Ἐτεωνεύς , ἐτεωνέω πόλις παρονομάζω . περί ὅς ὁ βουτις διηλόω . * ὅτι ἐπί σύντομος μέν ἀνάξιμος δέ λέγω ὅς γοάω , οἰκέω εἶπον ὁ , οὖον μέν νήπιος ἀείδω τοιρον . ἀτάρ μέν νῦν γε παῖς ὡς νήπιος βάζω . πρός Ἐτεωνεύς δέ ὁ θεράπων φημί ὁ ἐγώ - νέλας οὗτος , ἐρωτάω εἰμί ὁ ξένος εἰσάγω . λέγω καί ὅτι ἐγώ ξένιος πολύς γος - αἱρέω ἄλλος ἄνθρωπος , δεῦρο ἵζω . λόγος δέ οὗτος εὐχάριστος πλάσσω , ὁμολογέω ὁ ξένιος . προστίθημι δέ ὁ Μενέλαος καί ὁ , αἶνος ποθι Ζεύς ἐξοπίσω παρά πανίς ὀξύς . ἰνέω γάρ εἰμί δύσελπις * ὡς ὁ Ἑλένη ἔχω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , οὖον μέν τίς νήπιος ἀείδω ὁ Δείνα , απεναντίας σχηματίζω πρός ὁ , νήπιος εἰς εἰμί ξένιος . ὁ ἐν ὁ μετά οὗτος πως κεῖμαι . ὅτι φιλόξενος λόγος ὁ , ἀλλά λύω ἵππος ξένος . εἰς δέ αὐτός προτινω ἄγω θοινέω . εἰμί δέ ὁ προτινω ἀντί ὁ προσωτίσω . ὅτι καταλύω ξενιχεω γραστικὸν ὁ , ὁ δέ ὅς - πούς λύω ὑπό ζυγόν ὁράω . καί ὁ μέν καταδέω ἀπό ἱππεία κάπτω . περι δέ ἕκατος ξιᾶς . ἀδήν δέ χοῦς τουνέστι χοιμας καθῆλιξ εμίζω . ἅρμα δέ κλίνω πρός ἐνώπιος παμ*γαυωοειντα . αὐτός δέ εἰσάγω θεῖον δόμος . τοιοῦτος δέ ἐνταῦθα ὁ ὁ Μενέλαος . διό καί ὁράω , θαυμάζω κατά δόμα ὁ ξένος ἀπό ὅς μάρτυς πῶς θεός ὁ ὁπλή δόμος ἐπαρά , ὥστε γάρ κελεύω αὐλή πύλη ἤ σκηνή δόμα καὶι ὑναρτης . προσέρχομαι δέ σάφας ομηνεισος ὁ ὁ δόμος θέω , αὐτός τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ λίς αὐλή . ἔκλησις δέ καί ὁ εκτιεις ὑπό ὁ δόμος λαμπρότης . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . ἐν δέ ὁ , λύω ὑπό ζυγόν ἀντί ὁ ὑπολύω , ὁράω ὅτι ὁ φθάνω Ἄπα λυάω ἵππος καί καταλέω , οὗτος καί * ὑπολύω φημί . Ἱππίας δέ Κατᾶς φημί , πρός διαστολή ὁ Βοΐων . κάπτω δέ ὁ φάτνη , παρά ὁ κάπτω ὁ χανδόν ἐσθίω , ὅθεν καί ὁ ἀνακαίω παρά ὁ κωμικός . ἀπό ὅς , ἔγκαφος ὁ ψωμός , ἤτοι βλωμός . ὡς Λυσίς . οὖον γάρ λαμβάνω ὁ ἐγώ οὐδέ ἔγκαφος . ὁ χυδαῖος δέ , ὁ οιὁ - ὁ κάπτω , χάπτω φημί . περι δέ ὁ χοῦς καθῆλιξ καί ὁ , ἐνώπιος παμγαυωοειντα , διηλόω ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς , ὁμοίως δέ καί περί ὁ παραδεκτός . ὁ δέ ξιᾶς ἀναμηνύω φημί , ἕλος ἱποχομι - ζῶ . ὁ δέ ἥλιος αὐλή ὁ σελήνη , σημαίνω ὁ παλαιός , διά ὁ ἀπό συγχρητιζεω