eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1496
σὴν ἄλεινε . ἀλλ’ ὅτε δὴ φησι αὐτὸν ἐγὼ ἔλουον , καὶ ἔχρην ἐλαῖω . ἀμφὶ δὲ ἔμματα ἔσσα καὶ ὤμοσε παρτιρῶν ὀμῶν μὴ πρὶν αὐτὸν ἐν Τρωσὶν ἀνασῆναι πρὶν εἰς νῆας ἀφιχθῆναι , καὶ τότε δὴ μοι πάντα νῦν κατέλεξεν Ἀχαιῶν . πολλοὺς δὲ Τρωῶν κτείνας ταναχῆ χαλκῷ , ἤλθε μετ’ Ἀργείους . κατὰ δὲ φρόνων ἥγαγε πολλήν . ἐνθ’ ἄλλα Τρωῶν λῆν ἔωχον . αὐτὸς ἦν κήρ χαίρ’ ἐπεὶ ἤδη μοι κραδὶν τέτραπετο νέυσμα ἄν οἴχον . ἄτην δὲ μετέστησεν , ἣν Ἀφροδίτη ἔδωκεν ὅτε μ’ ἤγαγε κέος φίλις ἀπὸ πατρίδος αὐῆς . παῖδα τ’ ἐμὴν νοσφισαμένη . θάλαιμόν τε . πόσων τε οὐ ταν δευόμενον , οὐ τὲ φρένας οὔτε τι σῶος . Καὶ ὅρα ὅτι τὲ αἱ ἐπανον τοῦ ἀνδρὸς ὁ λόγος τῇ ἡρωΐδι κατέληξε . καὶ ὅπως ἐπὶ τῇ ἀρπαγῇ μεταμιλεται . ὁμολογοῦσα καὶ ὡς ἐχοντὶ ἀρρήπαστο εἰς τέτραπετο αὐτὴ ἡ ψυχὴ παλιννοστήσαι καὶ μετίστασιν τὸν φαῖλον ἔρωτα . Ὅσα δὲ καὶ τὴν ἱστορίαν ταύτην ἦν οὐδὲς ἀκριβέστερον τῆς Ἑλένης οἶδεν . ὡς μὴ μάτην αὐτὴν παραχρήμα εἰς θεῶν τοῖς ξένοις ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ . Τὸ δὲ αὐτὸν μὴ ὅτι ἀντὶ συνθέτου ἀντωνυμίας κείτα δηλοῦν τὸ ἑαυτόν , καὶ ἐν ἄλλοις ἐφρόθη . Πληγὰ δὲ ἀκινέλα , δι’ ὃν σῶμα αἰχμίζετο . ὁποῖα τινες καὶ αὶ ὑστερον τοῦ Σίνοιο . ὃς κατεσύνυσεν * ὡς δι’ ἑδεν’ ἰο πούς καλοῦ ἐσώμενον τοῖς Τρωσὶ τὸν δοῦρον ἵππον . ὡς δὲ καὶ τινες τῶν ὑστερογενῶν , ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν ὁμοφίλων ἑαυτοῖς ἡρίσαντο κατὰ Ὀδυσσέα καὶ Σίνοια , δηλοὶ καὶ ὁ Πέρσης Μεγάβυζος , κολοβώσας ἑαυτὸν καὶ ἄλλως αἰκίας χάριν τοῦ δεσπότου βασιλέως . ἕτερον δὲ βασιλέως Περσῶν θεράπον ὁ καλούμενος Φίλος ὡς ὁ διπλωσοριστὴς ἱστορεῖ , ἄλλον τρόπον οὕτως εἶχεν . ὃς τραπεζῆς μὲν φησιν οὐκ ἐκοινώναι , γυμνὸς δὲ ὑποκαθήμενος , τὸ παραληφθέν κυνιστὶ ἐστίειτο . καὶ πολλάκις διὰ τὴν τυχοῦσαν αἰτίαν ἀποσπασθείς τοῦ γυμναπτοῦς δείπνου , ἡμέρας καὶ ἡμέρας ἀστραγαλοτοῖς ἐμαστιγοῦτο . καὶ γενομένου αὐτοῦ μισοῦντος , πᾶσιν εἰς ἔδρας , προσεχέως τὸν τιμηθησομένου ὡς εὐεργέτην . καὶ τοιούτων μὲν καὶ τοῦτο . Τὸ δὲ διακόσα καὶ ἀμφιβαλόν καὶ εἰωθός , συνηθὲς ἀσύνδετον μετὰ οὐκ ἀνυψήσεως τῷ ποιητῇ . Τὰ δὲ σπεῖρα περὶ ὧν καὶ προσφάση , πτωχικὰ εἰσὶν ἀμφιβλήματα . ἧτοι βάκχ . ὅθεν ὁ μὲν ψευδοδέκτης Ὀδυσσεὺς σπεῖρα κακὰ ἀμφιβεβλήται . τὸν δὲ ἀληθῆ Ὀδυσσέα , ἀμφὶ ἔμματα ἔσσον ἢ Ἑλένη . ἐνταῦθα δὲ φασιν οἱ παλαιοὶ καὶ ὅτι ὁ νῦν σπεῖρα κακὰ φορῶν καὶ ἀγνοούμενος τῇ Ἑλένῃ καὶ τοῖς ἄλλοις , πιθανῶς ἂν λέγοι καὶ τοὺς μνηστήρας , τοιούτων ἔχον σχῆμα . ὁ δὲ καὶ * ἀληθῆς φασὶ δο κατρηγίας ὑπὸ τῶν ζωνῆς συμφρόνων , πῶς τῶν ἰδίων οὐ προστήσεται ; καλῶς οὖν οἱ Λίχωνες ἐπαίδευσαν τοὺς νέους τὴν μαστιγώσιν , ἐθίζοντες καρτερεῖν τὰ δεινά . Τοῦ δὲ κατέδυ πόλιν , οὐκ ἔχει ὡς ἐν ἀγδιασμῷ καρωστέραν φράσιν ὁ ποιητής . διὸ εἴπων δυσαινίων κατέδυ πόλιν , μετ’ ὀλίγα ἔφη , Τρωῶν κατέδυ πόλιν . Τὴν δὲ πολλαχοῦ εὐναγνίαν Τρωϊαν , ἄλλαχοῦ εὐρίαν φησὶν ἐν ἀπλότητι . τὸ δὲ καταχρύπτων , πᾶν τὸ οἴκιον πρὸς κατέδυ πόλιν . ὁ γὰρ καταδύς , κρύπτεται . Λίστην δὲ , Ἀρίσταρχος μὲν , τὸν ἐπαίτην λέγει , παρὰ τὸ δέχεσθαι . ὁ δὲ κυκλικὸς φασιν ἤγουν ὁ τῶν κυκλικῶν ποιητῶν ὀνοματικῶς ἀκούει τὴν λέξιν . Λίστην τινὰ κατὰ κυνολοξίαν εἴπὼν παρ’ οὐ τὸν Ὀδυσσέα λαβόντα τὰ ἥμα , ἀμφιβαλισθαι . πανδήμων ἴσως τοῖς ἐν Τροίᾳ Ἑλλήσιν ὄντα πτοχόν . ὁποῖος ἦν καὶ τοῖς Ἰθακησίοις ὁ Ἰρος . Τὸ δὲ ὡς οὐδὲν τοῖς ἦν ἐπὶ νησίν Ἀχαιοῖς , διττὴν ἔχει ἔννοιαν . ἢ γὰρ ὅτι τούτῳ Λίστη Ὀδυσσεὺς εἰκασθῆ οἷος Λίστης δηλαδή οὐκ ἦν ἄλλος ἐν τοῖς ἐκεῖ κατ’ οὐδέν . ἢ ὅτι Λίστη ἑαυτὸν ἀκασεν Ὀδυσσεὺς ὁ κατὰ μηδὲν τοιούτος ἐν τῇ Τροίᾳ . ἀλλὰ δηλαδὴ εὐσχήμων καὶ λαμπροφόρος καὶ ὡλως εἴπὼν , ἡρωϊκός . Τὸ δὲ ἀλάασαν , ἅπαξ μὲν καὶ αὐτὸ ἐφρόθη παρὰ τῷ ποιητῇ . ἔστι δὲ ἀθετεῖν , τὸ * ἀγνοεῖν καὶ διατοῦτο μὴ ἔχον τι βάσαν , ἀλλ’ ἀπορεῖν ἐπὶ τῷ θεοποιῶν . καὶ γίνεται καθ’ ὁμοιότητα τοῦ ἀτακτεῖν ὡς οἱ ἐπιμολόγοι φασί . τὰ μέντοι ἔναντία τοῦ ἀλακτῖν , βάλας , ἤτοι λάλας . μανθάνους ἀσωτος γάλλος , κατὰ τοὺς παλαιοὺς . οὐ χρήσεις καὶ παρὰ Λυκόφρονι . ὁ δ’ αὐτός , καὶ βαθάτης ἐκ τοῦ βάσαν . ὅθεν καὶ βάσχος φασιν ὁ μανιώδης καὶ ἀκρατής , ὁ μέντοι ἀλάας , ἀνάπαλιν ὡς ἐν ἡτορικῷ κείτα λέξις , τὸν ἕλαλον δηλοῖ καὶ ἀπίστον καὶ ἀταρρον , παρὰ τὸ μὴ βάσαν . δηλοῦν δὲ φασὶ καὶ σαύνιδον ὁ ἀλάας , ὅθεν ἀλάανον ἢ οὐ ψυρίζουσι . δηλοῦν δὲ ὅτι οὐκ ἂν χρήσοι τῆς λέξεως τοῦ ἀ*λακτῖν , ὁ καταλογάδην γράφων . Τὸ δὲ ἴγὰ μὴ οὐκ ἀνίγνω , τὸ πρὸς μορφὰς περιόχον τῆς Ἑλένης δηλοῖ ὡς καὶ προδηλώσεται . καὶ κείτα τὸ ἴγὼ κατεπτάθαι , πρὸς διαστολὴν , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγον ἐν τῷ , οὐκ ἂν ἴγὼ μύθησομαι . λέγει γὰρ ἡ Ἑλένη , ὡς ἴγὼ μόνη καὶ οὐδὲς ἄλλος καὶ τοι τοιούτων σχηματισθέντα τὸν Ὀδυσσέα , ἐγνώρισα . πῶς δὲ οὐκ Π Α Υ Ω Ι Δ Ι Α Δ . ἐμελλεν αὐτὸν ἐκείνων τὸν Ὀδυσσέα γνῶναι ὡν ἀνηρώτα εἰδέν , ἢ τὸν Τηλέμαχον γνῶναι ὡν εἰδέν οὐδέ - ποτε ; εἰς γὰρ πειθασότητα τοῦ παρόντος ἐπλεῖστο ἐκεῖνο ὁ ποιητής . Καὶ ὅσα ὅτι πολὺ πειθασώτερος ὁ Ὀμηρικός οὗτος ὑπὸ μὲν Ἑλένης ἀναγνωρισμός , ἢπερ ὁ κατὰ Εὐριπίδην ἐν ᾧ καὶ τῇ Ἰκάδῃ κατέ - σκευ ἡ Ἑλένη . Τὸ δὲ εἰρωσέν , διὰ δημόργου ἄρχεται ὡς ἀπὸ τοῦ εἰρωσέν . οὐ ἡ χρήσις ἐν τοῖς ἑξῆς . Κεφισόνην δέ , τὴν ἐπικαλῆ λέγει βουλήν . οἱ δὲ ὑστερον , καὶ τὴν δολιότητα , ὡς ἀπὸ τῆς κροδούς ἢ ἐστιν ἀλώπηξ . Τὸ δὲ λούεν , ὅσα πάντα ἄλλα γυναικῶν ἴδιον . φασὶ γὰρ ἡ Ἑλένη ὡς ἐγὼ τὸν Ὀδυσσέα ἔλουεν . οὐ ἐνεστώς τὸ λοῦον . ἐξ οὗ τὸ λυστρῶν . τούτων δὲ συναίρεσις , τὸ λούεν καὶ τὸ λυστρῶν . Σκοπιέρον δὲ εἴπερ ὁ ποιητὴς πολλῶν ἐπιτηδεύεται ἱστορεῖν ὑπὸ γυναικῶν ἄνδρας λούε - σθαι , ἵνα καὶ τὸ κατὰ τὴν Ἑλένην ἀναγνῶν λυστρῶν δόξῃ πειθανδόν . λοιπὰ δὲ φασιν Ἑλένη τὸν Ὀδυ - σσέα ἐπιτήδης , ἵνα τῇ γυναικῶν τῶν βασιλέων , ἀπελὺξῃ ἀνοίγμενον . καὶ ἴσως μάλιστα ἐκ τῆς περὶ τὸν μηρὸν οὐλῆς , ἣν ἀπὸ πληγῆς εἶχεν ἀφροῦν συός , εἰς λαμπρὸν παράσημον ὡς φανήσεται . ἄλλως γὰρ , ἣν καὶ ἄφ’ ἑτέρων αὐτὸν γυναικῶν λουσθῆναι . Τὸ δὲ ἀναγνῶσαι , δηλοῖ μὲν τὸ δεῖξαι τὸν ὡς ἐφρόδη κατασχεθέντα . γέγραφε δὲ ἀρχῇ διαστατικῆς λέξεως πρὸ Ἀττικοῖς , τοῦ φανῆναι ὡς ἐν κατηγορίᾳ . ὅθεν καὶ τὸ συνηφασμένον γίνεται . φασὶν γὰρ καὶ ὁ συνηφασμένος τοὺς συνηλλέπτας , ὡς ἡ ἱστορία λέγει . Ἐν δὲ τῷ , μὴ πρὶν Ὀδυσσεὶα Τρωσὼν ἀναγνῶσαι πρὶν αὐτὸν ἐς νῆας ἐκίσθαι , εἴπερ μὴ δοκεῖ πειθανδόν ἢ εὐλόγιστον τὸ ἀναγνῶσαι ὅλως τὸν Ὀδυσσέα Τρωσῶν , ἐνδυνατέων τὴν δύναμιν τοῦ , μὴ πρὶν ποιήσαι τὸ δὲ τι πρὶν ἄν τοῦτο γένηται . ἥτις ἐν τῇ ἀ βαρυφδίᾳ τῆς Ἰλιάδος κείται . καὶ φαντασία ἐκείνου , ὡς οὐκ εἰδὼς τὴν Ἑλένην εἰπεῖν τοῖς Ἕλλησι περὶ τοῦ Ὀδυσσοῦς οὐδὲ ὅτε εἰς νῆας καὶ κλισίας ἐκίκετο αὐτὸς . Ἱστορεῖ δὲ ὅτι ἐν μὲν τῷ , ἀνέγνωσεν , οὐ περιττὸς ἀλλ’ ἀναγκαῖος κείται ἡ πρόθεσις ὡς καὶ ἐν τῷ ἀναγνῶσαι καὶ ἀναδικάζειν καὶ τοῖς ὁμοίοις , ἐν δὲ τῷ ἀναγνῶσαι παρίληκεν ἡ πρόθεσις . Ἐν δὲ τῷ , καὶ τότε δή μοι , περιττὸς κείται ὁ καὶ σύνδεσμος . Ἐν δὲ τῷ , πολ - λούς δὲ πτείνεις , δοκεῖ παρ’ Ἑλένης λαβεῖν τὸ ξίφος ὁ Ὀδυσσεὺς κατὰ τὸ σωφρόμενον . οὐ γὰρ δήπου αὐτὸς εἶχεν ὁ ἐπαίτης ὁ βασιλεύτης . οὕτω καὶ πρὸ ὀλίγου ὁμοῖα τοῖς ξένοις ἔλουσαν , κλευσθῆναι ὑπὸ Μενε - λάου . εἰ καὶ Ὀμηρος εἶρηκε τοῦτο διὰ τὸ μὴ ἀναγκαῖον τοῦ λόγου . Τὸ δὲ κατὰ δὲ φρόνην ἤγαγε πολλήν , ἤγαγε πολλήν , ἢ κατὰ τὸ ὑπερβάτον νοητέον ἵνα λέγῃ ὅτι κατήγαγεν εἰς τοὺς Ἕλληνας φρό - νιν ὁ ἔστι φρόνησιν πολλὴν συντετώτατος δόξας . ἢ καὶ ἄλλως , ἤγαγε καταφρόνησιν τῶν Τρώων πολλήν . τὴν τε Ἑλένην ὡς εἰκὸς ἀναπεῖσας . καὶ τὸ τοῖχο ἀναμετρήσας . καὶ τὰ Τρωϊκά μαθὼν βουλεύματα . καὶ τὰς πύλας δὲ γνοὺς διὰ τὸν μηχανοβρύδουεν δοῦναι ἵππον , ὅσον εἶχον διάστημα . ἢ καὶ τὸ παλλάδιον ἐφθάσας περὶ οὗ καὶ ὁ Λυκόφρων ἱστορεῖ . ταῦτα γὰρ αἴτια φασὶ τοῦ καταδῦναι τὸν Ὀδυσσέα λαίφρα εἰς Τροίαν . αἰτιώμενον ἑαυτὸν ἵνα ὡς ἐχθραίνων τοῖς Ἕλλησι καὶ τῷ θεσάλῃ , προσδεχθῇν τοῖς πολεμίοις . συλλελεῖ δὲ τῇ κατ’ ἀμφιβολίαν δεινῶς Ὀμηρικῇ ἐννοίᾳ καὶ ὁ τῶν Ὀδυσσεϊκῶν μεταβολὴς Δημοσθένης . ὅπῶν ὅτι Ὀδυσσεὺς ὅσα ἐβουλήθη διαφεξάμενος κατεφροντισκὸς πα*νυν , οὕτως ἐπανήλθεν εἰς τὸ στρα - τοπέδον τῶν Ἑλλήνων . οἱ μέντοι νεώτεροι , φρόνην τὴν λαίαν ἀπαδίζεσθαι . ἵνα καὶ ἡμισέμενός τι νοοῖτο ἐκ τῆς Τροίας ὁ Ὀδυσσεὺς . Ἱστορεῖ δὲ ὡς ἐκ τοῦ , κατήγαγε φρόνην ὡς προσεχὲς ἐφρόδη , ἔλαβον ἀρχὴν οἱ μετ’ Ὀμηρον λέγον , κατήγαγεν ὁ δεῖνα Θησέων . ἤκουν προσέλιτε μετὰ Θησέων . Τὸ δὲ νῦσθαι ἄν οἶκον , συντετηρημένως ἐφράρη πρὸς δήλωσιν τοῦ νοστήσαι . ἄλλως γὰρ , πέσθαι λέγεται ὡς καὶ πρὸ ὀλίγου ἄγαν , τὸ ἄπλως πορεύεσθαι . Τὸ δὲ μετέστησεν . ὁμοῖον ἔστι τῷ μετανοεῖν . Τὸ δὲ ἤγαγε καὶ περὶ Ἀφροδίτης ἄπερ ἡ Ἑλένη συμφώνουσα ἑαυτήν . ὅκαὶ γὰρ μησθῆναι τοῦ ἀληθῶς ἀγαθόντος αὐτὴν εἰς Τροίαν Πάριδος . Τὸ δὲ νοσησαμένη , γράφεται μὲν καὶ αἰτιατικῇ , διὰ τὴν Ἑλένην . δηλοῖ δὲ τὴν νόσον καὶ χωρὶς ποιησαμένην . ἐπὶ γὰρ τοῦ ἰδιοποιεῖσθαι , οὐδαμοῦ παρὰ τῷ ποιητῇ κείται τὸ νοσησθῆναι . ἔστι δὲ χρήσις καὶ ἐν Ἰλιάδι τῆς τοιαύ - τῆς λέξεως . Ἐν τούτοις δέ , ὁμολογεῖ καὶ ὅτι Ἡριώπη μὲν πον ἔχει τὴν Τροίαν κακοῦλον οὐκ ὁνο - μαστήν . Ἑλένη δ’ ἐπεὶδὼν οὐδὲ ὀνομάζειν ὅλως αὐτὴν ἐθέλει . ἀσώτου μὲν γὰρ , δυσμενίων πόλιν ἀναγνῶναι εἴπειν . αἴτα Τρώων πόλιν . ἐπεὶδὼν δέ , ὅτι μὴ ἤγαγε καὶ . ἤκουν εἰς Τροίαν . ὅσως οὖν , ἀπώ - μοτον ἔχει τὴν τῆς * πόλεως ταύτης κλῖσιν . Λέξ δὲ τὸν ἐκ τῆς Ἑλένης ἐπανορ τοῦ Μενε - λάου , φασὶν οἱ παλαιοὶ ὅτι οἱ ἄνδρες οὐχ’ οὕτως ἐπὶ γηθωκαὶς γυναικῶν ἀγανακτοῦσιν , ὡς ἐπὶ ταῖς εἰρίασαν . ὅτι δηλαδὴ αἰσθόνται ὑπ’ ἄλλων παρ’ εὐδοκιμοῦνται παρ’ αὐταῖς . ὧδε γ’ Ἑλένη ἐπανεῖ τὸν ἄνδρα · τὸ εἰς εἶδος οἱ ὁ ἐξημαρτημένα διαχάλλεται ὡς ἠτηλήσα τῆς τοῦ Πάριδος ἀμφορίας . Ὅτι διαδεξάμενος τὸν τῆς γυναικὸς Ἑλένης λόγον ὁ Μενέλαος , λέγει τι καὶ αὐτὸς περὶ τοῦ Ὀδυσσέως μαμαμένου ἐκ τε μόνων ὧν αὐτὸς εἶδε , καὶ ἐξ ὧν δὲ ἡ Ἑλένη μόνη , καὶ ἐτι ἄφ’ ὧν ἡδυάσεν ἀμφότεροι , καὶ τῶς μὲν , συναυτὶ τῇ συγγραφῇ τῆς γυναικός , εἰπὼν , καὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γένοι κατὰ μοῖραν ἐπεσε . ὁ * παρῶδητα ἀπὸ τοῦ , καὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γένοι . εἶτα καὶ δο αὐτὸς ὁμοίως τῇ Ἑλένῃ προοιμιασάμενος , ὑποκάλα διήγημα τὸ κατὰ τὸν δοῦρων ἵππον , χρησάμενος καὶ στίχῳ ἄν ἀπαρεποῦτως ὡς ἐλάλησεν ἡ γυνὴ μὴ μόνον τὴν τοῦ εἰσαῖν μέθοδον ἐξ ἐκείνου μεθῆσας , ἀλλὰ καὶ ἴσος ἀξίωσον . ἡ δὲ προοιμιαχὴ τοῦ Μενέλαου ἐγνοια , ἐπανὸς ἐστι καὶ αὐτὴ ἄνδρὸς ἀπλῶς ἐγαιθοῦ μὲν τι ἄθλον ἐργασαμένου , ἔχει δὲ ὁ λόγος τῷ Μενέλαῳ , οὕτως . ἤδη μὲν πολλῶν ἐδάρη βου - λὴν τε νόον τε ἀνδρῶν ἡρώων . πολλὴν δ’ ἐπιλήνυθα γαῖαν . * ἀλλ’ οὕτω τοῖον ἐγὼν ἴδον ὃν θαυμάσαιον , δο οἶον Ὀδυσεὺς ταλασίφρονος ἔσχε φίλον χήρ . εἶτα θαυμαστικῶς ἐπισχάλλων τῷ διηγή - ματι κατὰ τὴν Ἑλένην καὶ αὐτὸς , φησίν . οἶον καὶ τὸ δ’ ἐοῖξε καὶ ἐτλη νεωτέρω ἀντρ’ ἵππῳ ἐνὶ ξυστῷ , ἵν’ ἐνίμυθα πάντες ἄριστοι Ἀχαιοί . * Τρώεσσι φόνον καὶ χῖρα γερόντες . ἡλθέες ἐπετα σὺ καὶ σὺ,1496 μελεδήματα δὲ δ’ ἐμελλε δαίμων , ὡς Τρώεσσιν ἐδυνύτο κῆδος δοῦξαι . καὶ τοῦ Ἀτρεΐδεος Θεοκλέος ἐσπετ’ ἰδύη . τῶς δὲ περιστιζας κοῖλον λόγον ἀμφαφρόωσα . ἐκ δ’ ὀνομαζήδην Ἰαναὼν ὀνόμαζες ἀρί - στοὺς , πάντων Ἀχαιῶν φωνὴν ἴσονα’ ἀλοχοίσιν . Λύτᾶρ ἐγὼ καὶ Τυδείδης καὶ διος Ὀδυσεὺς , ἡμα - νοι ἐν μέσσῳσι , ἐκούσαμεν ὡς ἐθοῦσας . καὶ ἡμεῖς μὲν φησιν ἀμφότεροι , μενόμενοι δομηδόντες , ἡ ἐξελίμε*ναι ἢ ἐνδοθεν αὐτ’ ὑπακούσαι . ὁ ἐστιν ἀποχρύθηται . ὅπερ ὑποχρινθῆναι φησιν ἀλλοχοῦ ὁ ποιητής . ἀλλ’ Ὀδυσεὺς κατέγνω καὶ ἔσχεσεν ἰσμούς περ . εἶτα διηγεῖται καὶ ὡς οἱ μὲν ἄλλοι πάν - τες ἱσχύος ἱσοῦ ἔων . Ἀτρεΐδε δὲ μόνος ἀνειργασθαι λόγους τὴν Ἑλένην ἠθέλει . ἀλλ’ Ὀδυσεὺς ἐπὶ μύσταις χρυσὸν πίεζε κραταιόν , οὕτως δὲ πάντας Ἀχαιοὺς κατέγνω . ὡς ἀπήρχετ’ ὡς ἡ Ἀθηνᾶ . τουνί - ατον ἡ περὶ σοὶ φρόνησις . ἔθελι γὰρ ὁ Μενέλαος ἐπανειδὲς ὑπὸ τῆς γυναικός , ἀντεπαινὶν αὐτὴν ὡς καὶ προμηθῶς ὑποχωρήσασαν , καὶ τὴν ἀρχὴν δὲ , βίᾳ ἐλθοῦσαν εἰς τὸν δοῦρων ἵππον καὶ λαβή - σασιαν . τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν ἐν τῷ εἰπεῖν , ὡς ἐμελλε τουνέστιν ἄφκει δαίμων τις ἐπίκουρος Τρώων ἀγαγὲν αὐ ἐκᾶ . ἄλλως γὰρ , οὐκ ἔχοιεν τουνιτὸν τι ποιήσαι οἷάωθεν τὴν Ἑλένην . ἥς ἡ καρδία τέτραπτο οἷαδε πελυνυσθῆσαι μεταστενοῦσας τὴν ἐξ Ἀφροδίτης ἄτην . Καὶ ἐστιν ὁ Ὀμηρικὸς οὗτος τόπος λεπτὸς πολλῶν ἀποριῶν . ἡ εἰς τὸ δαιμόνιον δηλαδὴ μετάστασις τῆς αἰτίας τοῦ παθoῦ . αἰτίου - ται γὰρ ἄλλως οἱ παλαιοὶ τὴν τῆς ἱστορίας ταύτης διάθεσιν , ἀπίθανον εἰπόντες εἶναι τὸ τὴν Ἑλένην αὐτὸν ὀτρογγύλισθαι τὴν φωνὴν καὶ μεταβάλλειν πρὸς τοσαύτην μίμησιν . καὶ ἄλλως δὲ φασί , πῶς ἡ πρὸ μικροῦ εἰποῦσα ὡς ἤδη μοι θυμὸς ἐτίτραπτο νέεσθαι εἰς τὴν πατρίδα , οὕτω δολαφῶς περιμένει τὴν φωνὴν , ὡς περὰ βραχὺ ἂν σχεδιάσαι κακὸν τοῖς Ἀχαιοῖς ὅπερ οὐδὲ ὁ δικαστὴς κατεργάσατο πόλεμος ; πῶς δὲ καὶ ἐπίσταον οἱ ἐν τῇ πολέμῳ τῇ , ὡς πέψασιν αὐτὸν αἱ γυναῖκες . γελοῖα οὖν φασιν ἡ τῶν φωνῶν μίμησις καὶ ἀδύνατος . λῦνται δὲ ὡς ἐφύθη τὸ ἀπορον , ἐκ τοῦ , δαίμονα ἰχθὸν τοῖς Ἀχαιοῖς μεσολαβήσαι . καὶ τοῦτο μὲν ὁπορωζώτερον . ὁ δὲ γε μέθος φωνόμιμον παραδοῦσαι τὴν Ἑλένην . ὅθεν καὶ ἔχω φασί κελεύσαι αὐτὴν . καὶ δῶρον αὐτὸ λαβὼν ἐξ Ἀφροδίτης ὡς εἰς γάμων ἐξεδόθη , τῷ Μενέλαῳ , ὡς ἂν αὐτοῦ πρὸς ἄλλην ὁ ἀνὴρ ἀποπύσῃ , ἐκλέγχων ἔχῃ αὐτὸν τῇ τῆς φωνῆς αἰσθήσει , ὑποχρινωμένη τὴν ἀρωμένην . καὶ τουνιτὸν μὲν καὶ τοῦτο . Ἵππον δὲ ξυστὸν . τὸν δοῦρων λέγω ὁ ἐστι τὸν ξύλινον . ξύλον δὲ ἴδων τὸ ξυσθαι , καθε καὶ λῖθον . ὅθεν καὶ τὸ . ξυστοῖσι λῖθοισι . καὶ τὸ , ἀσμανθόνυς ἐξέστης . ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ξυσθαι ἐπὶ ξύλον λέγεται , εἰδότες καὶ δόρυ ξυστὸν φασίν . Τὸ δὲ ἐνίμυθα πάντες ἄριστοι , ἀνταχθὼς ἐφύθη διὰ τὸ τοῦ εἰσαῖνον ζωνόν . καθε * καὶ Νίστωρ ἐμεθόδυσαν ἐν τῷ , ἀντίλεμον μῖνος ἀρχοιτο Ἀχαιοί . Τὸν δὲ Ἀτρεΐδην νοητὸν ἀπολοῦν-30 θᾶν τῇ Ἑλένη , ὡς ἂν αἱ τις ἐνδοθεν φωνήσῃ , μὴ ἔχω χρόνια τὸ γυνόμενον ἡ Ἑλένη . φασὶ δὲ αὐτὸν θεανδρος Πάριδος ἀρχαίως τὴν Ἑλένην , ὡς τὸν προημελημένον ἀνελθόν προίττοντα . ὁ καὶ Μενέ - λαος δηλοῖ , θεοκλέων ὀνομάσας αὐτόν . οὐ γὰρ ἔχω ζοῦντα τὸ ἐληθές . Τὸ δὲ περι - σταζας , ἀντὶ τοῦ περιηλθες . περιώδενσας . Κοῖλον δὲ λόγον , ἀστυῶς ἄπε τὸν δοῦρων ἵππον . ἐτι μὲν
Lemmas: σός ἀλέω . ἀλλά ὅτε δή φημί αὐτός ἐγώ λούω , καί χρή ἔλαιον . ἀμφί δέ ἔμματα ἔσσα καί ὄμνυμι παρτιροος ὄμνυμι μή πρίν αὐτός ἐν Τρώς ἀνασαίνω πρίν εἰς ναῦς ἀφικνέομαι , καί τότε δή ἐγώ πᾶς νῦν καταλέγω Ἀχαιός . πολύς δέ Τρώς κτείνω ταναχῆ χαλκός , ἔρχομαι μετά Ἀργεῖος . κατά δέ φρονέω ἄγω πολύς . ἔνθα ἄλλος Τρώς λῆν Ὦχος . αὐτός εἰμί κῆρ χαίρω ἐπεί ἤδη ἐγώ κραδὶν τρέπω νευσμαω ἄν οἴχω . ἄτη δέ μεθίστημι , ὅς Ἀφροδίτη δίδωμι ὅτε εἷς ἄγω Κέος Φίλις ἀπό πατρίς ἰαύω . παῖς τε ἐμός νοσφίζω . θάλαιμόν τε . πόσος τε οὖον ὅς δήω , οὖον τε φρήν οὔτε τίς σῶς . καί ὁράω ὅτι τε ὁ ἐπάνειμι ὁ ἀνήρ ὁ λόγος ὁ ἡρωϊκός καταλήγω . καί ὅπως ἐπί ὁ ἁρπάζω μεταμιλεται . ὁμολογέω καί ὡς ἔχω ἀρρήπαστο εἰς τρέπω αὐτός ὁ ψυχή παλιννοστέω καί μεθίστημι ὁ φάλος Ἔρως . ὅσα δέ καί ὁ ἱστορία οὗτος εἰμί οὐδή ἀκριβής ὁ Ἑλένη οἶδα . ὡς μή μάτην αὐτός παραχρήμα εἰς θεός ὁ ξένος ὑπό ὁ ποιητής . ὁ δέ αὐτός μή ὅτι ἀντί σύνθετος ἀντωνυμία Κεϊτά δηλόω ὁ ἑαυτοῦ , καί ἐν ἄλλος φέρω . πληγή δέ ἀκινέλα , διά ὅς σῶμα αιχμιζετος . ὁποῖος τις καί ὅς ὕστερος ὁ σίνομαι . ὅς κατεσύνυσεν * ὡς διά δένω Ίος πούς καλός σάω ὁ Τρώς ὁ δοῦρον ἵππος . ὡς δέ καί τις ὁ ὑστερογενής , ἐπί ἀγαθός ὁ ομοφιλαω ἑαυτοῦ ἐρίζω κατά Ὀδυσσεύς καί σινίον , δηλόω καί ὁ Πέρσης Μεγάβυζος , κολοβόω ἑαυτοῦ καί ἄλλως αἰκία χάρις ὁ δεσπότης βασιλεύς . ἕτερος δέ βασιλεύς Πέρσης θεράπων ὁ καλέω Φίλος ὡς ὁ διπλωσοριιστημι ἱστορέω , ἄλλος τρόπος οὕτως ἔχω . ὅς τραπεζεύς μέν φημί οὐ κοινόω , γυμνός δέ ὑποκάθημαι , ὁ παραλαμβάνω κυνιστί στίζω . καί πολλάκις διά ὁ τυγχάνω αἴτιος ἀποσπάω ὁ γυμναπτοῦς δεῖπνον , ἡμέρα καί ἡμέρα αστραγαλοος μαστιγόω . καί γίγνομαι αὐτός μισέω , πᾶς εἰς δράω , προσεχής ὁ τιμάω ὡς εὐεργέτης . καί τοιοῦτος μέν καί οὗτος . ὁ δέ διακόσιοι καί ἀμφιβάλλω καί εἴωθα , συνήθης ἀσύνδετον μετά οὐ ἀνυψήσεως ὁ ποιητής . ὁ δέ σπεῖρον περί ὅς καί προσφάζω , πτωχικός εἰμί ἀμφίβλημα . ἤτοι βάκχος . ὅθεν ὁ μέν ψευδοδέκτης Ὀδυσσεύς σπεῖρον κακός ἀμφιβάλλω . ὁ δέ ἀληθής Ὀδυσσεύς , ἀμφί ἔμματα ἕννυμι ἢ Ἑλένη . ἐνταῦθα δέ φημί ὁ παλαιός καί ὅτι ὁ νῦν σπεῖρον κακός φορός καί ἀγνοέω ὁ Ἑλένη καί ὁ ἄλλος , πιθανός εἄν λέγω καί ὁ μνηστήρ , τοιοῦτος ἔχω σχῆμα . ὁ δέ καί * ἀληθής φημί δο κατρηγίας ὑπό ὁ ζώνη συμφρονέω , πῶς ὁ ἴδιος οὖον προΐστημι ; καλῶς οὖν ὁ Λίχωνες παιδεύω ὁ νέος ὁ μαστίγωσις , ἐθίζω καρτερέω ὁ δεινός . ὁ δέ καταδύω πόλις , οὐ ἔχω ὡς ἐν αγδιασμος κάρος φράσις ὁ ποιητής . διό εἶπον δυσαινι καταδύω πόλις , μετά ὀλίγος φημί , Τρώς καταδύω πόλις . ὁ δέ πολλαχοῦ εὐναγνίαν Τροία , αλλαχού Ὑρία φημί ἐν ἀπόλλυμι . ὁ δέ κατακρύπτω , πᾶς ὁ οἰκίον πρός καταδύω πόλις . ὁ γάρ καταδύω , κρύπτω . Λίστα δέ , Ἀρίσταρχος μέν , ὁ ἐπαίτης λέγω , παρά ὁ δέχομαι . ὁ δέ κυκλικός φημί ἤγουν ὁ ὁ κυκλικός ποιητής ὀνοματικός ἀκούω ὁ λέξις . Λίστα τις κατά κυνολοξίαν εἶπον παρά οὖον ὁ Ὀδυσσεύς λαμβάνω ὁ ἀμάω , ἀμφιβάλλω . πάνδημος ἴσως ὁ ἐν Τροία Ἕλλην εἰμί πτωχός . ὁποῖος εἰμί καί ὁ Ἰθακήσιος ὁ Ἱερός . ὁ δέ ὡς οὐδείς ὁ εἰμί ἐπί νησί Ἀχαιός , δισσός ἔχω ἔννοια . ἢ γάρ ὅτι οὗτος Λίστα Ὀδυσσεύς εἰκάζω οἷος λιιστημι δηλαδή οὐ εἰμί ἄλλος ἐν ὁ ἐκεῖ κατά οὐδείς . ἢ ὅτι Λίστα ἑαυτοῦ ἀκασεν Ὀδυσσεύς ὁ κατά μηδείς τοιούτος ἐν ὁ Τροία . ἀλλά δηλαδή Εὐσχήμων καί λαμπροφόρος καί ὡλως εἶπον , ἡρωϊκός . ὁ δέ ἀλάω , ἅπαξ μέν καί αὐτός φέρω παρά ὁ ποιητής . εἰμί δέ ἀθετέω , ὁ * ἀγνοέω καί διατοῦτο μή ἔχω τίς βαίνω , ἀλλά ἀπορέω ἐπί ὁ θεοποιέω . καί γίγνομαι κατά ὁμοιότης ὁ ἀτακτέω ὡς ὁ επιμολογος φημί . ὁ μέντοι ἐναντίος ὁ ἀλακτῖν , βάλλω , ἤτοι λάλη . μανθάνω ἄσωτος γάλλος , κατά ὁ παλαιός . οὖον χρῆσις καί παρά Λυκόφρων . ὁ δέ αὐτός , καί βαθάτης ἐκ ὁ βαίνω . ὅθεν καί βάσχος φημί ὁ μανιώδης καί ἀκρατής , ὁ μέντοι ἀλάας , ἀνάπαλιν ὡς ἐν ἡτορικῷ Κεϊτά λέξις , ὁ λάλος δηλόω καί ἄπιστος καί ἀταρρον , παρά ὁ μή βαίνω . δηλόω δέ φημί καί σαύνιδον ὁ ἀλάας , ὅθεν ἀλάω ἢ οὖον ψυριζεω . δηλόω δέ ὅτι οὐ εἄν χράω ὁ λέξις ὁ ἀλλακτής , ὁ καταλογάδην γράφω . ὁ δέ μάστ-ιξ μή οὐ ἀνίγνω , ὁ πρός μορφή περιοχέω ὁ Ἑλένη δηλόω ὡς καί προδηλόω . καί Κεϊτά ὁ ἷγμαι καταπέσσω , πρός διαστολή , ὡς καί πρό ὀλίγος ἐν ὁ , οὐ εἄν ἷγμαι μύω . λέγω γάρ ὁ Ἑλένη , ὡς ἷγμαι μόνος καί οὐδή ἄλλος καί ὅς τοιοῦτος σχηματίζω ὁ Ὀδυσσεύς , γνωρίζω . πῶς δέ οὐ Π Α Υ Ω Ι δ Ι Α δ . μέλλω αὐτός ἐκεῖνος ὁ Ὀδυσσεύς γιγνώσκω ὡς ἀνερωτάω ὁράω , ἢ ὁ Τηλέμαχος γιγνώσκω ὡς ὁράω οὐδέ - ποτός ; εἰς γάρ πειθασοτηταω ὁ πάρειμι πλείστος ἐκεῖνος ὁ ποιητής . καί ὅσος ὅτι πολύς πειθασώτερος ὁ Ὁμηρικός οὗτος ὑπό μέν Ἑλένη ἀναγνωρισμός , ἤ ὁ κατά Εὐριπίδης ἐν ὅς καί ὁ Ἰκάδῃ κατέ - σκευ ὁ Ἑλένη . ὁ δέ εἰρωσέν , διά δημόργου ἄρχω ὡς ἀπό ὁ εἰρωσέν . οὖον ὁ χρῆσις ἐν ὁ ἑξῆς . κεφισονη δέ , ὁ ἐπικαλέω λέγω βουλή . ὁ δέ ὕστερος , καί ὁ δολιότης , ὡς ἀπό ὁ κροδιδωμι ἢ εἰμί ἀλώπηξ . ὁ δέ λούω , ὅσος πᾶς ἄλλος γυνή ἴδιος . φημί γάρ ὁ Ἑλένη ὡς ἐγώ ὁ Ὀδυσσεύς λούω . οὖον ἐνίστημι ὁ λούω . ἐκ ὅς ὁ Λύστρα . οὗτος δέ συναίρεσις , ὁ λούω καί ὁ Λύστρα . σκοπιερως δέ εἴπερ ὁ ποιητής πολύς ἐπιτηδεύω ἱστορέω ὑπό γυνή ἀνήρ λούω - ἕπομαι , ἵνα καί ὁ κατά ὁ Ἑλένη ἀναγιγνώσκω Λύστρα δόξα πειθανδόν . λοιπάς δέ φημί Ἑλένη ὁ Ὀδυ - σεύς ἐπιτήδης , ἵνα ὁ γυνή ὁ βασιλεύς , ἀπελὺξῃ ἀνοίγω . καί ἴσως μάλιστα ἐκ ὁ περί ὁ μηρός οὐλή , ὅς ἀπό πληγή ἔχω ἀφρέω σῦς , εἰς λαμπρός παράσημον ὡς φαίνω . ἄλλως γάρ , ὅς καί ἀπό ἕτερος αὐτός γυνή λούω . ὁ δέ ἀναγιγνώσκω , δηλόω μέν ὁ δείκνυμι ὁ ὡς ἐφρόδη κατέχω . γράφω δέ ἀρχή διαστατικός λέξις πρό Ἀττικός , ὁ φαίνω ὡς ἐν κατηγορία . ὅθεν καί ὁ συναφίστημι γίγνομαι . φημί γάρ καί ὁ συνηφασμένος ὁ συνηλλέπτας , ὡς ὁ ἱστορία λέγω . ἐν δέ ὁ , μή πρίν Ὀδυσσεία τιτρώσκω ἀναγιγνώσκω πρίν αὐτός εἰς ναῦς κινέω , εἴπερ μή δοκέω πειθανδόν ἢ εὐλόγιστος ὁ ἀναγιγνώσκω ὅλως ὁ Ὀδυσσεύς τιτρώσκω , ἐνδυνατέων ὁ δύναμις ὁ , μή πρίν ποιέω ὁ δέ τίς πρίν ἄν οὗτος γίγνομαι . ὅστις ἐν ὁ ὅς βαρυφδίᾳ ὁ Ἰλιάς κεῖμαι . καί φαντασία ἐκεῖνος , ὡς οὐ εἰδοί ὁ Ἑλένη εἶπον ὁ Ἕλλην περί ὁ Ὀδυσσεύς οὐδέ ὅτε εἰς ναῦς καί κλισία κιχάνω αὐτός . ἱστορέω δέ ὅτι ἐν μέν ὁ , ἀναγιγνώσκω , οὖον περισσός ἀλλά ἀναγκαῖος κεῖμαι ὁ πρόθεσις ὡς καί ἐν ὁ ἀναγιγνώσκω καί ἀναδικάζω καί ὁ ὅμοιος , ἐν δέ ὁ ἀναγιγνώσκω παραλέω ὁ πρόθεσις . ἐν δέ ὁ , καί τότε δή ἐγώ , περισσός κεῖμαι ὁ καί σύνδεσμος . ἐν δέ ὁ , πολ - Λοῦς δέ πτεινεος , δοκέω παρά Ἑλένη λαμβάνω ὁ ξίφος ὁ Ὀδυσσεύς κατά ὁ σωφρομενω . οὖον γάρ δήπου αὐτός ἔχω ὁ ἐπαίτης ὁ βασιλευτής . οὗτος καί πρό ὀλίγος ὅμοιος ὁ ξένος λούω , κλέω ὑπό Μένω - Λάου . εἰμί καί Ὅμηρος εἴρω οὗτος διά ὁ μή ἀναγκαῖος ὁ λόγος . ὁ δέ κατά δέ φρόνη ἄγω πολύς , ἄγω πολύς , ἢ κατά ὁ ὑπερβατόν νοητέον ἵνα λέγω ὅτι κατάγω εἰς ὁ Ἕλλην φρό - ὅς ὁ εἰμί φρόνησις πολύς συντέτος δόξα . ἢ καί ἄλλως , ἄγω καταφρόνησις ὁ Τρώς πολύς . ὁ τε Ἑλένη ὡς εἰκός ἀναπείθω . καί ὁ τοίχος ἀναμετρέω . καί ὁ Τρωϊκός μανθάνω βούλευμα . καί ὁ πύλη δέ γιγνώσκω διά ὁ μηχανοβρυδουω δίδωμι ἵππος , ὅσος ἔχω διάστημα . ἢ καί ὁ Παλλάδιον φθάνω περί ὅς καί ὁ Λυκόφρων ἱστορέω . οὗτος γάρ αἴτιος φημί ὁ καταδύω ὁ Ὀδυσσεύς λαίφρα εἰς Τροία . αἰτιάομαι ἑαυτοῦ ἵνα ὡς ἐχθραίνω ὁ Ἕλλην καί ὁ θεσάλῃ , προσδέχομαι ὁ πολέμιος . συλλελεῖ δέ ὁ κατά ἀμφιβολία δεινῶς ομηρικός ἔννοια καί ὁ ὁ οδυσσεικως μεταβολεύς Δημοσθένης . ὄψ ὅτι Ὀδυσσεύς ὅσος βούλομαι διαφεξάμενος καταφροντίζω πα*νυν , οὕτως επανέρχομαι εἰς ὁ στρα - τοπέδον ὁ Ἕλλην . ὁ μέντοι νέος , φρόνη ὁ λεία απαδιζω . ἵνα καί ἡμισέμενός τίς νοέω ἐκ ὁ Τροία ὁ Ὀδυσσεύς . ἱστορέω δέ ὡς ἐκ ὁ , κατάγω φρόνη ὡς προσεχής ἐφρόδη , λαμβάνω ἀρχή ὁ μετά Ὅμηρος λέγω , κατάγω ὁ Δεῖνα Θησεύς . ἀκέω προσέρχομαι μετά Θησεύς . ὁ δέ νύσσω ἄν οἶκος , συντετηρημένως ἐφράρη πρός δήλωσις ὁ νοστέω . ἄλλως γάρ , πίπτω λέγω ὡς καί πρό ὀλίγος ἄγαν , ὁ ἁπλόος πορεύω . ὁ δέ μεθίστημι . ὅμοιος εἰμί ὁ μετανοέω . ὁ δέ ἄγω καί περί Ἀφροδίτη Ἄπερ ὁ Ἑλένη συμφωνέω ἑαυτοῦ . Οκάι γάρ μήδομαι ὁ ἀληθής ἄγω αὐτός εἰς Τροία Πάρις . ὁ δέ νοσέω , γράφω μέν καί αἰτιατικός , διά ὁ Ἑλένη . δηλόω δέ ὁ νόσος καί Χωρὶς ποιέω . ἐπί γάρ ὁ ἰδιοποιέω , οὐδαμοῦ παρά ὁ ποιητής κεῖμαι ὁ νοσέω . εἰμί δέ χρῆσις καί ἐν Ἰλιάς ὁ τοιαύς - ὁ λέξις . ἐν οὗτος δέ , ὁμολογέω καί ὅτι ἐριώπης μέν πως ἔχω ὁ Τροία κακοιαλλω οὐ Όνο - μαστός . Ἑλένη δέ ἐπιδίδωμι οὐδέ ὀνομάζω ὅλως αὐτός ἐθέλω . ἄσωτος μέν γάρ , δυσμενίων πόλις ἀναγιγνώσκω εἶπον . ἀΐτας Τρώς πόλις . ἐπιδίδωμι δέ , ὅτι μή ἄγω καί . ἀκέω εἰς Τροία . ὅσος οὖν , Ἀπώ - μοτός ἔχω ὁ ὁ * πόλις οὗτος κλίσις . Λεξ δέ ὁ ἐκ ὁ Ἑλένη ἐπανορ ὁ Μένω - Λάου , φημί ὁ παλαιός ὅτι ὁ ἀνήρ οὐ οὕτως ἐπί γηθωκαὶς γυνή ἀγανακτέω , ὡς ἐπί ὁ λέγω . ὅτι δηλαδή ἀΐσθω ὑπό ἄλλος παρά εὐδοκιμέω παρά αὐτός . ὧδε γε Ἑλένη ἐπάνειμι ὁ ἀνήρ · ὁ εἰς εἶδος ὁ ὁ ἐξαμαρτάνω διαχαλάω ὡς ἀτάλλω ὁ ὁ Πάρις ἀμφορίας . ὅτι2 διαδέχομαι ὁ ὁ γυνή Ἑλένη λόγος ὁ Μενέλαος , λέγω τίς καί αὐτός περί ὁ Ὀδυσσεύς μαμαμένου ἐκ τε μόνος ὅς αὐτός ὁράω , καί ἐκ ὅς δέ ὁ Ἑλένη μόνος , καί ἔτι ἀπό ὅς ἡδύνω ἀμφότερος , καί Τῶς μέν , συναυτὶ ὁ συγγράφω ὁ γυνή , εἶπον , καί δή οὗτος γε πᾶς γίγνομαι κατά μοῖρα πίπτω . ὁ * παροράω ἀπό ὁ , καί δή οὗτος γε πᾶς γίγνομαι . εἶτα καί δο αὐτός ὁμοίως ὁ Ἑλένη προοιμιάζομαι , ὑπόκαλος διήγημα ὁ κατά ὁ δόρυ ἵππος , χράω καί στίχος ἄν απαρεπουος ὡς λαλέω ὁ γυνή μή μόνος ὁ ὁ ἴσος μέθοδος ἐκ ἐκεῖνος μεθίημι , ἀλλά καί ἴσος ἀξιόω . ὁ δέ προοιμιαχος ὁ Μενέλαου έγνοια , Ἐπάνος εἰμί καί αὐτός Ἄνδρος ἀπλόος γαιόω μέν τίς ἆθλος ἐργάζομαι , ἔχω δέ ὁ λόγος ὁ Μενέλαος , οὕτως . ἤδη μέν πολύς δέρω βοῦς - λήν τε νόος τε ἀνήρ ἥρως . πολύς δέ ἐπιλήνυθα γαῖα . * ἀλλά οὗτος τοῖος ἐγώ ὁράω ὅς θαυμάζω , δο οἶος Ὀδυσσεύς ταλασίφρων ἔχω φίλος χήρ . εἶτα θαυμαστικός ἐπισκάλλω ὁ διηγέομαι - μάτι κατά ὁ Ἑλένη καί αὐτός , φημί . οἶος καί ὁ δέ ἔοικα καί ἔτλην νέος ἄντρον ἵππος ἐν ξυστός , ἵνα ἐνίμυθα πᾶς ἀγαθός Ἀχαιός . * Τρώς φόνος καί χῖρα γέρων . ἀλθέω ἑπέτης σύ καί Ἐσύ μελέδημα δέ δέ μέλλω δαίμων , ὡς Τρώς ἐδυνύτο κῆδος δουξαγι . καί ὁ Ἀτρεΐδεος Θεοκλῆς ἕπω εἶδον . Τῶς δέ περιστίζω κοῖλος λόγος αμφαφροωθεω . ἐκ δέ ὀνομαζήδην Ἰαναὼν ὀνομάζω ἀρίς - στος , πᾶς Ἀχαιός φωνή ἴσος ἄλοχος . Λύτωρ ἐγώ καί Τυδείδης καί δῖος Ὀδυσσεύς , ἀμάω - νόος ἐν μέσος , εκουω ὡς θεόω . καί ἐγώ μέν φημί ἀμφότερος , μένω δομάω , ὁ ἐξαιρέω ἢ ἔνδοθεν αὐτω ὑπακούω . ὁ εἰμί αποχρυτιθημι . ὅσπερ ὑποχρίω φημί αλλοχοω ὁ ποιητής . ἀλλά Ὀδυσσεύς καταγιγνώσκω καί ἔχω ἰσμή περ . εἶτα διηγέομαι καί ὡς ὁ μέν ἄλλος πᾶς - αἱρέω ἰσχύς ἴσος ἐάω . Ἀτρεύς δέ μόνος ἀνεργάζομαι λόγος ὁ Ἑλένη ἐθέλω . ἀλλά Ὀδυσσεύς ἐπί μύστης χρυσός πιέζω κραταιός , οὕτως δέ πᾶς Ἀχαιός καταγιγνώσκω . ὡς ἀπάρχω ὡς ὁ Ἀθηνᾶ . Τούνι - οἰδάνω ὁ περί σύ φρόνησις . ἐθέλω γάρ ὁ Μενέλαος πανειδής ὑπό ὁ γυνή , αντεπαιος αὐτός ὡς καί προμηθής ὑποχωρέω , καί ὁ ἀρχή δέ , βία ἔρχομαι εἰς ὁ δόρυ ἵππος καί λαβή - σασιαν . οὗτος γάρ δηλόω ἐν ὁ εἶπον , ὡς μέλλω τουνέστιν ἀφίημι δαίμων τις ἐπίκουρος Τρώς ἄγω αὖος ἐπίτεξ . ἄλλως γάρ , οὐ ἔχω τουνιος τίς ποιέω οἷος ὁ Ἑλένη . ἥς ὁ καρδία τρέπω οἷος πελυνυσθῆσαι μεθίστημι ὁ ἐκ Ἀφροδίτη ἄτη . καί εἰμί ὁ Ὁμηρικός οὗτος τόπος λεπτός πολύς ἀπορία . ὁ εἰς ὁ δαιμόνιον δηλαδή μετάστασις ὁ αἴτιος ὁ παθoῦ . αἴτιος - ὁ γάρ ἄλλως ὁ παλαιός ὁ ὁ ἱστορία οὗτος διάθεσις , ἀπίθανος εἶπον εἰμί ὁ ὁ Ἑλένη αὐτός οτρογγυλιεπομαι ὁ φωνή καί μεταβάλλω πρός τοσοῦτος μίμησις . καί ἄλλως δέ φημί , πῶς ὁ πρό μικρός εἶπον ὡς ἤδη ἐγώ θυμός τρέπω νέομαι εἰς ὁ πατρίς , οὗτος δολαφῶς περιμένω ὁ φωνή , ὡς περάω βραχύς εἄν σχεδιάζω κακός ὁ Ἀχαιός ὅσπερ οὐδέ ὁ δικαστής κατεργάζομαι πόλεμος ; πῶς δέ καί ἐπίσταμαι ὁ ἐν ὁ πόλεμος ὁ , ὡς πέσσω αὐτός ὁ γυνή . γελοῖος οὖν φημί ὁ ὁ φωνή μίμησις καί ἀδύνατος . λύνω δέ ὡς φύω ὁ ἄπορος , ἐκ ὁ , δαίμων ἰχθός ὁ Ἀχαιός μεσολαβέω . καί οὗτος μέν ὁπορωζώτερον . ὁ δέ γε μεθίημι φωνόμιμος παραδίδωμι ὁ Ἑλένη . ὅθεν καί ἔχω φημί κελεύω αὐτός . καί δῶρον αὐτός λαμβάνω ἐκ Ἀφροδίτη ὡς εἰς γάμος ἐκδίδωμι , ὁ Μενέλαος , ὡς εἄν αὐτός πρός ἄλλος ὁ ἀνήρ ἀποπυνθάνομαι , ἐκλέγχων ἔχω αὐτός ὁ ὁ φωνή αἴσθησις , υποχριναω ὁ ἀρόω . καί τουνιος μέν καί οὗτος . Ἵππος δέ ξυστόν . ὁ δόρυ λέγω ὁ εἰμί ὁ ξύλινος . ξύλον δέ ἄπατρις ὁ ξύω , κάθω καί λίθος . ὅθεν καί ὁ . ξυστόν λίθος . καί ὁ , ἀσμανθόνυς ἐξίστημι . ἐπί δέ καί ὁ ξύω ἐπί ξύλον λέγω , οἶδα καί δόρυ ξυστόν φημί . ὁ δέ ἐνίμυθα πᾶς ἀγαθός , ἀντέχω φύω διά ὁ ὁ εισαινω ζωνός . κάθω * καί Νίστορ εμεθοδυο ἐν ὁ , ἀντίλεμον Μίνος ἄρχω Ἀχαιός . ὁ δέ Ἀτρείδης νοητός ἀπολύω θάω ὁ Ἑλένη , ὡς εἄν ὁ τις ἔνδοθεν φωνέω , μή ἔχω χρόνιος ὁ γυνομενω ὁ Ἑλένη . φημί δέ αὐτός Θέανδρος Πάρις ἀρχαῖος ὁ Ἑλένη , ὡς ὁ προαμελεω ἀνέρχομαι προιττοειντα . ὁ καί Μενές - λαός δηλόω , θεοκλής ὀνομάζω αὐτός . οὖον γάρ ἔχω Ζούντα ὁ λανθάνω . ὁ δέ περί - σταζας , ἀντί ὁ περιέρχομαι . περιοράω . Κοῖλος δέ λόγος , ἀστυῶς θέραψ ὁ δόρυ ἵππος . ἔτι μέν