eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1690
εἰς χρείαν , ἔχρει δεῖν εἶναι στρατεύεσθαι τοὺς Ἀργείους . καὶ ὁ Ἀμφιάραος πολλὰ τὴν γυναῖκα μεμ - ημάμενος ἐξώρμησεν ὁμοῦ καὶ αὐτὸς εἰς πόλεμον . τῷ δὲ γε νιῷ Ἀλκμαίωνι , ὃν Πινδαρος Ἀλκμᾶνα καλεῖ , ἐπίταξεν ὑπὸ*τ’ ἂν ἡβήσῃ , μὴ προτεῖρον μετὰ τῶν ἐπιγόνων εἰς Θήβας ἐλθεῖν , πρὶν γ’ κτεῖναι τὴν μη-τέρα , ὁ καὶ ποιήσας ὁ Ἀλκμαίων ἐτιμωρήθη μὲν παρὰ Ἐρινύσιν , καθεὶ καὶ Ὀρέστης , ἀπελύθη δὲ αὐθίς , ὅσα τιμωρήσας πατρί . διὸ συνεργὸν τὴν Ἐρινύλην ὁ ποιητὴς καλεῖ . ἡ χρυσὸν φησι φίλον ἀνδρὸς ἐδέξατο τιμήντα , ἤγουν ἐδωροδοχήθη κατὰ τοῦ ἀνδρὸς , ἢ καὶ ἄλλως χρυσὸν ἔλαβεν ἀντὶ τοῦ ἀνδρὸς ὡς οἷον ἀπεμπολήσασα ἐκεῖνον ὁμοῦ χρυσού . Τιμῆς δὲ πολλαχοῦ λέγεται ὁ χρυσὸς διὰ τὸ ὑπερέχειν τῶν λοιπῶν ἴλων . Ὅτι σχῆμα παραλειψως τὸ , πάσας δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ’ ὀνομήσω ὅσας ἡρώων ἀλόχους ἴδον ἤδε θυγάτρας . λέγει δὲ ὁ ποιητὴς τοῦτο ἠμυαί-νων , ὡς πολλὰ ἔχων εἰπεῖν παρέδραμεν . εἰ δὲ ταύτας τῶν οὐκ ἔχει ὀνομῆσαι Ὀμηρος διὰ τοῦ σοφοῦ Ὀδυσσέως , συγγνωστέως ἂν εἴη καὶ ἐν Ἰλιάδι , μὴ ἔχων τὴν τῶν Ἀχαιῶν ὀνομολογίαν πληθύν . δῆλον δὲ ὅτι ἐκεῖθεν ὁ στίχος οὗτος παρεῖλκυσται . παρωδία δὲ τοῦ ἠθέιντος στίχου καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ , πάντας δ’ ἐγὼν οὐκ ἂν μυθήσομαι οὐδ’ ὀνομήσω . ἐστι δὲ μυθῆσθαι μὲν τὸ ἄλλως ἀφηγήσα-σθαι , ὀνομῆσαι δὲ τὸ πρὸς μόνον εἰπεῖν ὄνομα . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι καὶ ἐφεξῆς ἐν τῷ περὶ τῶν ἡρώων λόγῳ σχήματι ὁμοίῳ χρῆσεται , εἰπὼν , ὡς ἴδον ἂν καὶ ἄλλους οὓς ἠθέλον , οἷον καὶ Θυσία καὶ * Πειρι-θοῦν , εἰ μὴ τι θεὸς ἐκώλυσεν , ὑποδηλῶν κἀνταῦθα οἷαν μὲν ἐξεῖρεν εὐπορίαν γραφῆς ἐκ τε τῶν ἡρωϊ-δῶν ἐκ τε τῶν ἡρώων , ὅπως δὲ αὐτὴν παρεῖα διὰ τὸ τῆς ἱστορίας μὴ καιρίαν , ἐπὶ δὲ καὶ διὰ τὴν ἀκαιρον μακρολογίαν . πρὶν γὰρ κεν καὶ νῦς φησι φθεῖσθαι ἄμβροτος , ἤγουν οὐκ ἂν διὰ πάσης νυκτὸς περατωθεῖν ὁ περὶ τούτων λόγος . Τὸ δὲ φθεῖται οὐκ εὐδηλον εἰτε διὰ διφθόγγου , ὡς ἀπὸ τοῦ φθεὼ φθῶ , εἰτε διὰ τοῦ ἰ ὡς ἐκ τοῦ φθίω . πλεονάζει δὲ ἡ διὰ διφθόγγου γραφή , ὡς ἀπὸ τοῦ ἠθηά - τος φθῶ . οὐ περ οὐ μόνον τὸ φθεῖρω παράγωγον , ὡς τοῦ φθῶ τὸ φθεῖρω , ἀλλὰ καὶ τὸ φθίνω , ὁμοίως τῷ κλῶ κλίνω . Ὅτι παροιμιώδες τὸ , ἀλλὰ καὶ ὤρη εὐδειν , νυκτὸς δηλαδὴ οὖσης , ὥσπερ αὖ πάλιν ἡμέρας ἐφεῖ τις τὸ ἀλλὰ καὶ ὤρη ἔργου . Ἰστέον ὅτι πρὸς τὸ ἀλλὰ καὶ ὤρη εὐδειν , προτὸν ὁ Ἀλκίνοος ἐφεῖ τὸ , οὐδὲ πω ὤρη εὐδειν ἐν μεγάρῳ . Ἐνθα καὶ ὅρα τὸ εὐδειν ἐν μεγάρῳ . εἰ γὰρ καὶ ὤρα εὐδειν , ἀλλ’ οὐ τοῖς ἐν μεγάρῳ ἔχουσιν ἄδειαν ἀναπαύσεως . ἄλλως δὲ εἰπεῖν , Ὀδυσσεὺς μὲν λέγει τὸ , ἀλλὰ καὶ ὤρη εὐδειν , ὡς τῆς νυκτὸς ἤδη φθινοῦσης , ὁ δὲ Ἀλκίνοος ἡμῶν οὐδέπω ἔννα ὤραν εὐδειν διὰ τὸ τὴν νύκτα μᾶλα εἶναι μακράν . * Ὅτι θαυμάσαντες οἱ τῶν Φαιάκων ἄριστοι τὸν σοφὸν Ὀδυσσέα ἐφ’ οἷς εἶπε , πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ , κηληθμῷ δ’ ἔσχοντο , τουτέστι κάτοχοι ἐγένοντο εὐφροσύνη πολλῇ . ἐπίτασις γὰρ ἡδονῆς ὁ κηληθμός . διὸ καὶ ὁ Πλούταρχος ἐν συμποσιακοῖς ὡς διά-φορά τινα λέγει τὴν εὐφροσύνην καὶ τὴν κῆλησιν . Ἐκ δὲ τοῦ κηλεῖν καὶ αἱ παρὰ τῷ Πινδαρῷ κηλη - δόνες παράγονται , ὧν Ἀθήναιος μέμνηται , ὡς θελγουσῶν οὐδὲν ἧλαττον ἢπερ αἱ τοῦ μύθου Σειρήνες . ἀναλογίας δὲ ἐστιν ὁ κη*ληθμὸς τῆς κατὰ τὸν ὀρχηθμὸν καὶ βρυχηθμὸν καὶ τὰ τοιαῦτα . Ἰστέον δὲ δὲ ὅτι ἐκ τοῦ κηλεῖν καὶ γλωσσοκηλόμητης κομιωτέρον παρὰ τοῖς παλαιοῖς ὁ γλῶσση κηλῶν καὶ κόμπους . δόξοι δ’ ἂν καὶ ὁ κήλων ἐκ τοῦ αὐτοῦ γίνεσθαι ῥήματος . ἴσως δὲ καὶ κῆλη ἐξ ἀντιφράσεως . Ὅτι ἐναθρυνομένη τῷ πρόσφυγι μῆτορι Ἀρήτη ἡ βασιλεὺα ἐρωτᾷ τοὺς ἀκροατὰς αὐτοῦ Φαίακας , πῶς ὑμῖν ἀνὴρ οὐδὲ φαίνεται εἶναι εἴδός τε μέγεθός τε ἰδὲ φρένας εἰσας ; ἢπερ ἐπα-νὸς ἐστιν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ . εἶτα ἐπάγει ταῦτα . ξείνος δ’ αὐτ’ ἐμὸς ἐστιν , ἕκαστος δ’ ἐμ - * μορε τιμῆς , δύο ταῦτα προβαλλομένη πρὸς τὸ μὴ μετριολογεῖσθαι φασιν , ἤγουν σμικρολογεῖσθαι ἐπὶ τῷ Ὀδυσσεῖ τοὺς Φαίακας τὸ αὐτὴς τε ξείνον εἶναι τὸν Ὀδυσσέα τὴς μεγάλης Ἀρήτης . καὶ τὸ , ἕκαστον τῶν ἀκροατῶν τιμῆς μοῖραν ἔχειν ἐν τε ἄλλοις καὶ ἐπὶ τῷ πλουτεῖν . διὸ φησὶ · μὴ ἐπιγύ - μενοι ἀποπέμπετε , τουτέστι μὴ κατεπείγετε ὑμεῖς τὸν πλοῦν , εἰ καὶ αὐτὸς ἐθέλοι ὀτρίγνυσθαι ὑμᾶς ἅμα ἤοῖ φαινομένη εἰς πομπήν , ἐφ’ οἷς προκαλουμένη τε εἰς ξενίαν καὶ ἑρμηνεύουσα ὅτι τὸ , ἕκαστος ἐμμορε τιμῆς , διὰ τὸν παρ’ ἑκάστῳ πλοῦτον λέγει , φησὶ · μὴ δὲ τὰ δῶρα οὕτω χρηίζοντι κολούετε . πολλὰ γὰρ ἡμῖν κτήματα ἐνὶ μεγάροισι θεῶν ἴττι κέονται , ὡς καμψίλια δηλαδὴ . Καὶ * ὅρα ὅπως εὐτύχουν Ὀδυσσεὺς πρῶτην ἰκετεύσας τὴν δέσποιναν . Τὸ δὲ μὴ οὕτω κολούετε , ἀντὶ τοῦ , μὴ διὰ τὸ ἐπειγέσθαι κολοθοῦτε τῷ ξείνῳ τὴν ὅσων πολλὰ ἔχοντες . Τὸ δὲ θεῶν ἰότητι , θεόδοτον ἀποτίθεσθαι πλοῦτον παρανεῖ καὶ μὴ ἑτεροῖον . Ὅτι Ἀρίστης αἰπού - σης περὶ Ὀδυσσέως τὰ προσεχῶς εἰρημένα ὁ γέρων ἥως Ἰχέρης , ὃς καὶ νῦν Φαιάκων προγενέ - στερος λέγεται , προμαρτυρηθεὶς καὶ συνετὸς εἶναι καὶ λόγιος , ἐπαινεῖ τοὺς βασιλικοὺς λόγους , καὶ πεισθήκα συμβουλεύει αὐτοῖς , εἰπὼν · ὦ φίλοι οὐ μὲν ἡμῖν ἀπὸ σκοποῦ οὐδ’ ἀπὸ δόξης μυθίζεται βα - σίλεια περίφρων , ἀλλὰ πείθεσθε . Ἔστι δὲ τὸ * μὲν οὐκ ἀπὸ σκοποῦ ἢ ἀντὶ τοῦ , εὔστοχα ἐκ μεταφο - ρᾶς τῶν ἐν τοξευόντων κατὰ σκοποῦ , ἢ ἀντὶ τοῦ , οὐ πρὸς τὸ ἡμετέρον ἦθος , φιλόξενοι γάρ ἐσμέν . Τὸ δὲ οὐδ’ ἀπὸ δόξης ἀντὶ τοῦ οὐ μακρὰν ὧν περὶ αὐτῶν δοξάζομεν , ὑπολαμβάνοντες ὅτι δηλαδὴ οὐ περὶ τοὺς ξένους διάκειται . σμινύνων δὲ ὡς ἔχοιη ὁ αὐτὸς γέρων καὶ τὸν βασιλέα καὶ προ - καλούμενος αὐτὸν κατάρξαι τοῦ ἐπιδύναι ἔπαγμα · Ἀλκινόου δ’ ἐκ τοῦδ’ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε , ἥκουν αὐτὸς κατάρχει τοῖς ἄλλοις τῶν τε ἔργων τῶν τε λόγων . ἐπαινος δὲ καὶ τοῦτο ἐνδόξου ἀνδρός . εἶτα ὁ βασιλεὺς συγκατατιθέμενος τῷ τοῦ γέροντος λόγῳ , προσχὼν δὲ καὶ τῇ γυναικὶ ἐφ’ οἷς εἶπε μὴ ἐπιγυομένοις ἀποπέμπειν τὸν ξένον μηδὲ χολοθδὺν οὕτω τὰ δῶρα φησί , τοῦτο μὲν οὕτω δή ἐσται ἔπος αἰ κεν ἔχωγε ζωὸς ἀνάσσω , ἥκουν ἀεί ἐμὴ ἐσται ἢ ἐν ἔργοις καὶ λόγοις ἐνταῦθα ἰσχύς . ξείνος δὲ τλήτω ἐπίμεναι εἰσαύριον ὡς πᾶσαν δωτίνην τελέσω . πομπὴ δ’ ἀν - ὄρεσσι μελήσει πᾶσι , μάλιστα δ’ ἐμοί . τοῦ γὰρ κράτος ἐστ’ ἐνὶ δήμῳ . ὁ παρφώθηται ἀπὸ τοῦ , μῦθος δ’ ἀνδρεσσι μελήσει πᾶσι , μάλιστα δ’ ἐμοί . τοῦ γὰρ κράτος ἐστ’ ἐνὶ οἴκῳ . ἐπὶ δὲ καὶ ἀλλ*λοθεν ἐκ τοῦ , πόλεμος δ’ ἀνδρεσσι μελήσει καὶ ἐξῆς , Ὅρα δὲ τὸ , ζωὸς ἀνάσσω , πρὸς διαστολὴν τοῦ τε μετὰ θάνατον περιδομένου ἐν βασιλείᾳ , καὶ τοῦ διὰ τῶν διαδόχων ἀνάσσοντος . Τὸ δὲ πᾶσαν δωτίνην τελέσω , διέσταλται πρὸς τὸ τὰ δῶρα χολοῦιν . ἐπεὶ καὶ ἀντίκειται τὸ χολοθὺν καὶ τὸ ἐντελές . Τὸ δὲ , τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶν ἐνὶ δήμῳ , ἐρμηνεῖα τίς ἐστι καὶ παράφρασις τοῦ , ἐξ’ Ἀλκινόου ἔχεσθαι ἔργον τε ἔπος τε . Σημειῶσαι δὲ ὅτι καὶ ἐν τῷ , οὐ μὲν ἡμῖν ἀπὸ σκοποῦ , συστολὴ γέγονες τῆς ληρούσης τοῦ ἡμῖν καὶ τοῦ τόπου ἀναδρομῆ . Ὅτι Ἀλκινόου εἰπόντος ὡς ὁ ξένος τλήτω ἐπιμεῖναι ἑσαύριον διὰ τὸ ἐντελὲς τῆς δωτίνης , λέγει Ὀδυσσεὺς ὑπούλως καὶ κερδαλέως · Ἀλκίνοε , εἰ με καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἀνώγοιτε αὐτοῦθι μέμειναι , πομπὴν δ’ ὑπρύνοι*τε καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδοῖτε , καὶ κε τὸ βουλοίμην καὶ κεν πολὺ κέρδιον εἴη , πλειοτέρη σὺν χειρὶ φίλην ἐς πατρίδ’ ἰκέ - σθαι , καὶ κ’ αἰδοιότερος καὶ φίλτερος ἀνδράσιν εἴην πᾶσι , τοῖς ἐκεῖ δηλαδὴ . ὁ δὴ ἐπαι - νος πλοῦτον ἐστίν , ὡς τῶν πλουσίων καὶ φιλουμένων τοῖς πλείοσι καὶ δι’ αἰδοὺς ἀγομένων . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεύς . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἔδει ταῦτα εἰπεῖν τὸν κατεπειγόντα τὴν πομπὴν , ὑπωπτευθὴ γάρ ἄν , ὡς εἰκός , ψευδὴς εἶναι καὶ κερδαλέος , ἀπάγων Ἀλκίνοος ἑαυτὸν τὴν τοιαύτην κατὰ Ὀδυσσέως δόξαν ἐπαίνους εἰς αὐτὸν λαλεῖ ἐπὶ τε ἀλη*θείᾳ καὶ ἀπλότητι καὶ λογιότητι , εἰπὼν · ὦ Ὀδυσσεῦ , τὸ μὲν οὐ τί σ’ ἐίσχομεν εἰσορόντες ἡπεροπῆά τε εἶναι καὶ ἐπίκλοπον , οἷά τε πολλοὺς βόσκει γαῖα μέλαινα πολυσπερίας ἀνθρώπους , ψευδῆά τε ἀρτύοντας , ὅθεν κέ τις οὐδὲ ἴδοιτο , σοὶ δ’ ἐνὶ μὲν μορφῇ ἐπίων , ἐνὶ δὲ φρένες ἐσθλαί . μῦθον δ’ ὡς ὑτ’ ἀοιδός , ἐπισταμένως καταλέξας εἶτα ἐρμηνεύων τὸν τοιούτον μῦθον φησὶ · πάντων Ἀργείων σέο τ’ αὐτοῦ χθὴδα λυραά . Καὶ ὅρα χάν - ταιθὲα τὴν τοῦ λέγειν ἐπιστήμην τοῖς ἀοιδοῖς ἀνατίθησιν Ὅμηρος , ὧν εἰς καὶ αὐτός . Τὸ δὲ εἰς ἐνιαυτὸν * πρὸς τὸ ἑσαύριον ἐφύβη , λέγοντος ἀστείως τοῦ Ὀδυσσέως , ὡς οὐ μόνον εἰσαύριον μενῶ εἰ κερδαίνω , ἀλλὰ καὶ εἰς ἐνιαυτὸν . Πλειοτέρα δὲ χειρ , ἢ γέμουσα καὶ μὴ ὑπόκενος , ἀλλὰ πεπληρωμένη . Τὸ δὲ αἰδοιότερον εἶναι τὸν πλουτοῦντα συμφωνεῖ τῷ τοῦ Ἡσιόδου · πλοῦτῳ δ’ ἀορτὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ . Ἐπείκτοπος δὲ μῦθον κατὰ τοὺς παλαιοὺς , ὁ παρα - λογιστικός , ἢ ὁ τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμητικός . κλέπτου γὰρ καὶ ἄμφω ταῦτα ἴδια . Τὸ δὲ οἷά τε πολ - λοὺς βόσκει γῆ , δύναται ποτε μὴ κωλύοντος τοῦ μέτρου κοινώτερον φράζεσθαι καὶ οἷους πολ*λοὺς βό - σκει . Καλῶς δὲ τὸ βόσκει , ὡς τῶν τοιούτων ἀνδρῶν ἀλογίστως ζώντων κατὰ τινα βοσκή - ματα , οἷς οἰκείων καὶ τὸ πολυσπερίας , ὡς δηλοὶ καὶ Ὀππινιανὸς εἰπὼν · πολυσπερίας γάλακγας νεπόδων . Τὸ δὲ ἀρτύειν ψευδῆ , ὅθεν ἄν τις οὐδὲ ἴδοιτο , τὴν μυθικὴν τεχνικὴν δηλοῖ πιθανό - τητα , καθ’ ἣν περιγυόμενός τις οὐκ ἂν ἔχοι συνιδεῖν , εἰ μῦθος ἐστὶ τὸ λεγόμενον . δηλοὺν γὰρ ὅτι ἀριτὴ μύθου ἢ κατὰ εὐπλαστίαν πιθανότης καὶ τὸ ἐκὐθεν τῆς ἀληθείας εἰκόνισμα , ὡς δηλοὶ καὶ τὸ , ψευδῆ
Lemmas: εἰς χρεία , χρῷ δήω εἰμί στρατεύω ὁ Ἀργεῖος . καί ὁ Ἀμφιάραος πολύς ὁ γυνή μεμ - ἀμάω ἐξορμάω ὁμοῦ καί αὐτός εἰς πόλεμος . ὁ δέ γε νίον Ἀλκμαίων , ὅς Πίνδαρος Ἀλκμάν καλέω , ἐπιτάσσω ὑπὸ*τ’ εἄν ἡβάω , μή προτερέω μετά ὁ ἐπίγονος εἰς Θῆβαι ἔρχομαι , πρίν γε κτείνω ὁ μήτηρ , ὁ καί ποιέω ὁ Ἀλκμαίων τιμωρέω μέν παρά Ἐρινύς , κάθημι καί Ὀρέστης , ἀπολύω δέ αὖθις , ὅσος τιμωρέω πατήρ . διό συνεργός ὁ Ἐρινύλην ὁ ποιητής καλέω . ὁ χρυσός φημί φίλος ἀνήρ δέχομαι τιμήν , ἤγουν δωροδοκέω κατά ὁ ἀνήρ , ἢ καί ἄλλως χρυσός λαμβάνω ἀντί ὁ ἀνήρ ὡς οἷος ἀπεμπολάω ἐκεῖνος ὁμοῦ χρυσός . Τιμῆς δέ πολλαχοῦ λέγω ὁ χρυσός διά ὁ ὑπερέχω ὁ λοιπός Ἴλων . ὅτι2 σχῆμα παραλείφω ὁ , πᾶς δέ οὐ εἄν ἐγώ μύω οὐδέ ὀνομάζω ὅσος ἥρως ἄλοχος ὁράω ἀδέω θυγάτηρ . λέγω δέ ὁ ποιητής οὗτος ἠμυαί-νων , ὡς πολύς ἔχω εἶπον παρατρέχω . εἰμί δέ οὗτος ὁ οὐ ἔχω ὀνομάζω Ὅμηρος διά ὁ σοφός Ὀδυσσεύς , συγγνωστέος εἄν εἰμί καί ἐν Ἰλιάς , μή ἔχω ὁ ὁ Ἀχαιός ονομολογιος πλῆθος . δῆλος δέ ὅτι ἐκεῖθεν ὁ στίχος οὗτος παρέλκω . παρωδία δέ ὁ ἠθέω στίχος καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ , πᾶς δέ ἐγώ οὐ εἄν μύω οὐδέ ὀνομάζω . εἰμί δέ μυθέομαι μέν ὁ ἄλλως ἀφηγέομαι , ὀνομάζω δέ ὁ πρός μόνος εἶπον ὄνομα . ἰστέον δέ καί ὅτι καί ἐφεξῆς ἐν ὁ περί ὁ ἥρως λόγος σχῆμα ὅμοιος χράω , εἶπον , ὡς ὁράω εἄν καί ἄλλος ὅς ἐθέλω , οἷος καί Θυσία καί * Πειρίθους , εἰμί μή τίς θεός κωλύω , ὑποδηλόω ἐνταῦθα οἷος μέν ἐξείρω εὐπορία γραφεύς ἐκ τε ὁ ἡρωΐδης ἐκ τε ὁ ἥρως , ὅπως δέ αὐτός παρείας διά ὁ ὁ ἱστορία μή καίριος , ἐπί δέ καί διά ὁ ἀκαιρέω μακρολογία . πρίν γάρ ἄν καί ὗς φημί φθίημι ἄμβροτος , ἤγουν οὐ εἄν διά πᾶς νύξ περατόω ὁ περί οὗτος λόγος . ὁ δέ φθίω οὐ ευδηλος εἴτε διά δίφθογγος , ὡς ἀπό ὁ φθίω φθάνω , εἴτε διά ὁ εἷς ὡς ἐκ ὁ φθίω . πλεονάζω δέ ὁ διά δίφθογγος γραφεύς , ὡς ἀπό ὁ ἠθέω - ὅς φθάνω . οὖον περ οὖον μόνος ὁ φθείρω παράγωγος , ὡς ὁ φθάνω ὁ φθείρω , ἀλλά καί ὁ φθίω , ὁμοίως ὁ κλάω κλίνω . ὅτι2 παροιμιώδης ὁ , ἀλλά καί ὤρα εὕδω , νύξ δηλαδή εἰμί , ὥσπερ αὖος πάλιν ἡμέρα ἐφίημι τις ὁ ἀλλά καί ὤρα ἔργον . ἰστέον ὅτι πρός ὁ ἀλλά καί ὤρα εὕδω , προτείνω ὁ Ἀλκίνοος ἐφίημι ὁ , οὐδέ πω ὤρα εὕδω ἐν μέγαρον . ἔνθα καί ὁράω ὁ εὕδω ἐν μέγαρον . εἰμί γάρ καί ὤρα εὕδω , ἀλλά οὖον ὁ ἐν μέγαρον ἔχω ἄδεια ἀνάπαυσις . ἄλλως δέ εἶπον , Ὀδυσσεύς μέν λέγω ὁ , ἀλλά καί ὤρα εὕδω , ὡς ὁ νύξ ἤδη φθίω , ὁ δέ Ἀλκίνοος ἐγώ οὐδέπω Ἔννα ὤρα εὕδω διά ὁ ὁ νύξ μῆλον εἰμί μακρός . * ὅτι2 θαυμάζω ὁ ὁ Φαίαξ ἀγαθός ὁ σοφός Ὀδυσσεύς ἐπί ὅς εἶπον , πᾶς ἀκήν γίγνομαι σιωπή , κηληθμός δέ ἔχω , τουτέστι κάτοχος γίγνομαι Εὐφρόσυνος πολύς . ἐπίτασις γάρ ἡδονή ὁ κηληθμός . διό καί ὁ Πλούταρχος ἐν συμποσιακός ὡς διάφορος τις λέγω ὁ Εὐφρόσυνος καί ὁ κήλησις . ἐκ δέ ὁ κήλεος καί ὁ παρά ὁ Πίνδαρος κήλη - Δόνες παράγω , ὅς Ἀθήναιος μιμνήσκω , ὡς θέλγω οὐδείς μικρός ἤ ὁ ὁ μῦθος Σειρήν . ἀναλογία δέ εἰμί ὁ κηληθμός ὁ κατά ὁ ὀρχηθμός καί βρυχηθμός καί ὁ τοιοῦτος . ἰστέον δέ δέ ὅτι ἐκ ὁ κήλεος καί γλωσσοκηλόμητης κόμιος παρά ὁ παλαιός ὁ γλῶσσα κήλη καί κόμπος . δοκέω δέ εἄν καί ὁ κήλων ἐκ ὁ αὐτός γίγνομαι ῥῆμα . ἴσως δέ καί κήλη ἐκ ἀντίφρασις . ὅτι2 εναθρυνομενω ὁ πρόσφυξ μῆτορι Ἀρήτη ὁ Βασίλευα ἐρωτάω ὁ ἀκροατής αὐτός Φαίαξ , πῶς σύ ἀνήρ οὐδέ φαίνω εἰμί εἶδος τε μέγεθος τε ἰδέ φρήν ἵζω ; ἤ ἐπαινός εἰμί ἀνήρ ἀγαθός . εἶτα ἐπάγω οὗτος . ξένος δέ αὐτω ἐμός εἰμί , ἕκαστος δέ ἐν - * μόρος τιμή , δύο οὗτος προβάλλω πρός ὁ μή μετριολογέω φημί , ἤγουν σμικρολογέομαι ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Φαίαξ ὁ αὐτός τε ξένος εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς σής μέγας Ἀρήτη . καί ὁ , ἕκαστος ὁ ἀκροατής τιμή μοῖρα ἔχω ἐν τε ἄλλος καί ἐπί ὁ πλουτέω . διό φημί · μή ἐπιγύ - μένω ἀποπέμπω , τουτέστι μή κατεπείγω σύ ὁ πλόος , εἰμί καί αὐτός ἐθέλω οτριγνυεπομαι σύ ἅμα ἠώς φαίνω εἰς πομπή , ἐπί ὅς προκαλέω τε εἰς ξένιος καί ἑρμηνεύω ὅτι ὁ , ἕκαστος μείρομαι τιμή , διά ὁ παρά ἕκαστος πλοῦτος λέγω , φημί · μή δέ ὁ Δῶρα οὗτος χρῄζω κολούω . πολύς γάρ ἐγώ κτῆμα ἐν μέγαρον θεός ἴτις κεῖμαι , ὡς καμψίλια δηλαδή . καί * ὁράω ὅπως εὐτυχέω Ὀδυσσεύς πρῶτος ἱκετεύω ὁ δέσποινα . ὁ δέ μή οὗτος κολούω , ἀντί ὁ , μή διά ὁ ἐπείγω κολοθοῦτε ὁ ξένος ὁ ὅσος πολύς ἔχω . ὁ δέ θεός ἰότης , θεόδοτος ἀποτίθημι πλοῦτος παρανέω καί μή ἑτεροῖος . ὅτι2 Ἀρίστης αἰπός - σός περί Ὀδυσσεύς ὁ προσεχῶς εἴρω ὁ γέρων ἠώς Ἰχέρης , ὅς καί νῦν Φαίαξ προγενής - Στέρος λέγω , προμαρτυρέω καί συνετός εἰμί καί λόγιος , ἐπαινέω ὁ βασιλικός λόγος , καί πείθω συμβουλεύω αὐτός , εἶπον · εἰμί φίλος οὖον μέν ἐγώ ἀπό σκοπός οὐδέ ἀπό δόξα μυθίζω βάω - Σίλεια περίφρων , ἀλλά πείθω . εἰμί δέ ὁ * μέν οὐ ἀπό σκοπός ἢ ἀντί ὁ , εὔστοχος ἐκ μετάφημι - ἀτηρός ὁ ἐν τοξεύω κατά σκοπός , ἢ ἀντί ὁ , οὖον πρός ὁ ἡμέτερος ἦθος , φιλόξενος γάρ εἰμί . ὁ δέ οὐδέ ἀπό δόξα ἀντί ὁ οὖον μακράν ὅς περί αὐτός δοξάζω , ὑπολαμβάνω ὅτι δηλαδή οὖον περί ὁ ξένος διάκειμαι . σμινυναω δέ ὡς χόω ὁ αὐτός γέρων καί ὁ βασιλεύς καί προ - καλέω αὐτός κατάρχω ὁ ἐπιδύνω ἔπαγμα · Ἀλκίνοος δέ ἐκ ὅδε ἔχω ἔργον τε ἔπος τε , ἀκέω αὐτός κατάρχω ὁ ἄλλος ὁ τε ἔργον ὁ τε λόγος . ἔπαινος δέ καί οὗτος ἔνδοξος ἀνήρ . εἶτα ὁ βασιλεύς συγκατατίθημι ὁ ὁ γέρων λόγος , προέχω δέ καί ὁ γυνή ἐπί ὅς εἶπον μή επιγυομενω ἀποπέμπω ὁ ξένος μηδέ χολοθδὺν οὗτος ὁ Δῶρα φημί , οὗτος μέν οὗτος δή εἰμαι ἔπος ὁ ἄν ἔχω ζωός ἀνάσσω , ἀκέω ἀεί ἐμός εἰμαι ἢ ἐν ἔργον καί λόγος ἐνταῦθα ἰσχύς . ξένος δέ ἔτλην ἐφίημι εἰσαύριον ὡς πᾶς δωτίνη τελέω . πομπή δέ εἰς - ὄρος μέλω πᾶς , μάλιστα δέ ἐγώ . ὁ γάρ κράτος ἐστώ ἐν δῆμος . ὁ παροράω ἀπό ὁ , μῦθος δέ ἀνήρ μέλω πᾶς , μάλιστα δέ ἐγώ . ὁ γάρ κράτος ἐστώ ἐν οἶκος . ἐπί δέ καί ἀλλ*λοθεν ἐκ ὁ , πόλεμος δέ ἀνήρ μέλω καί ἑξῆς , Ὅρας δέ ὁ , ζωός ἀνάσσω , πρός διαστολή ὁ τε μετά θάνατος περιδίδωμι ἐν βασίλεια , καί ὁ διά ὁ διάδοχος ἀνάσσω . ὁ δέ πᾶς δωτίνη τελέω , διαστέλλω πρός ὁ ὁ Δῶρα χολόω . ἐπεί καί ἀντίκειμαι ὁ χολόω καί ὁ ἐντελής . ὁ δέ , ὁ γάρ κράτος εἰμί ἐν δῆμος , ἑρμηνεία τίς εἰμί καί παράφρασις ὁ , ἔξω Ἀλκίνοος ἔχω ἔργον τε ἔπος τε . σημειόω δέ ὅτι καί ἐν ὁ , οὖον μέν ἐγώ ἀπό σκοπός , συστολή γονή ὁ ληρέω ὁ ἐγώ καί ὁ τόπος αναδρομή . ὅτι2 Ἀλκίνοος εἶπον ὡς ὁ ξένος ἔτλην ἐπιμένω ἑσαύριον διά ὁ ἐντελής ὁ δωτίνη , λέγω Ὀδυσσεύς ὕπουλος καί κερδαλέος · Ἀλκίνοος , εἰμί ἐγώ καί εἰς ἐνιαυτός ἄνωγα αυτοκορυς μένω , πομπή δέ ὑπερνέω καί ἀγλαός Δῶρα δίδωμι , καί κε ὁ βούλομαι καί ἄν πολύς κερδίων εἰμί , πλέως σύν χείρ φίλος εἰς πατρίς αἰθόλιξ - ἕπομαι , καί καί αἰδοῖος καί φίλος ἀνήρ εἰμί πᾶς , ὁ ἐκεῖ δηλαδή . ὁ δή παῖς - Μύκονος πλοῦτος εἰμί , ὡς ὁ πλούσιος καί φιλέω ὁ πλείων καί διά αἰδώς ἄγω . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς . ἐπεί δέ οὐ ἐσθίω οὗτος εἶπον ὁ κατεπείγων ὁ πομπή , ὑποπτεύω γάρ ἄν , ὡς εἰκός , ψευδής εἰμί καί κερδαλέος , ἀπάγω Ἀλκίνοος ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος κατά Ὀδυσσεύς δόξα ἔπαινος εἰς αὐτός λαλέω ἐπί τε ἀλήθεια καί ἀπόλλυμι καί λογιότης , εἶπον · εἰμί Ὀδυσσεύς , ὁ μέν οὖον τίς σός ἴσχω εἰσοράω ἡπεροπῆά τε εἰμί καί ἐπίκλοπος , οἷος τε πολύς βόσκω γαῖα μέλας πολυσπερίας ἄνθρωπος , ψευδής τε αρτύω , ὅθεν κε τις οὐδέ ὁράω , σύ δέ ἐν μέν μορφή Ἐπίων , ἐν δέ φρήν ἐσθλός . μῦθος δέ ὡς ὑτ’ ἀοιδός , ἐπισταμένως καταλέγω εἶτα ἑρμηνεύω ὁ τοιοῦτος μῦθος φημί · πᾶς Ἀργεῖος σῦς τε αὐτός χθὴδα λυραά . καί ὁράω χήν - ταιθεος ὁ ὁ λέγω ἐπιστήμη ὁ ἀοιδός ἀνατίθημι Ὅμηρος , ὅς εἰς καί αὐτός . ὁ δέ εἰς ἐνιαυτός * πρός ὁ ἑσαύριον ἐφύβη , λέγω ἀστεῖος ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς οὖον μόνος εἰσαύριον μένω εἰμί κερδαίνω , ἀλλά καί εἰς ἐνιαυτός . πλέως δέ χείρ , ἢ γέμω καί μή ὑπόκενος , ἀλλά πληρόω . ὁ δέ αἰδοῖος εἰμί ὁ πλουτέω συμφωνέω ὁ ὁ Ἡσίοδος · πλοῦτος δέ ἀορτή καί κῦδος ὀπηδέω . επεικτοπους δέ μῦθος κατά ὁ παλαιός , ὁ παρά - λογιστικός , ἢ ὁ ὁ ἀλλότριος ἐπιθυμητικός . κλέπτης γάρ καί ἄμφω οὗτος ἴδιος . ὁ δέ οἷος τε πολ - Λοῦς βόσκω γῆ , δύναμαι ποτός μή κωλύω ὁ μέτρον κοινός φράζω καί οἶος πολλοῦς βόος - σκῶ . καλῶς δέ ὁ βόσκω , ὡς ὁ τοιοῦτος ἀνήρ ἀλογίστως ζῶ κατά τις βοσκός - μάτη , ὅς οἰκέω καί ὁ πολυσπερίας , ὡς δηλόω καί Ὀππινιανὸς εἶπον · πολυσπερίας γάλαξ νέπους . ὁ δέ ἀρτύω ψευδής , ὅθεν ἄν τις οὐδέ ὁράω , ὁ μυθικός τεχνικός δηλόω πιθανός - τητάω , κατά ὅς περιγυμαι τις οὐ εἄν ἔχω συνοράω , εἰμί μῦθος εἰμί ὁ λέγω . δηλόω γάρ ὅτι ἀριτὴ μῦθος ἢ κατά εὐπλαστία πιθανότης καί ὁ κεύθω ὁ ἀλήθεια εἰκόνισμα , ὡς δηλόω καί ὁ , ψευδής