eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1585
Ψ Ω Δ Θ . σκηπτοῦχος μόνον αὐτοὺς λέγει , ἄλειψας τὸ βασιλεὺς . οὕς καὶ ἐπισθεῖ ἡγουμένῳ τῷ Ἀλκίνῳ λέγει , ὡς ἐλάττους μᾶλλον . Ὅτι προτροπή εἰς φιλοξενίαν τὸ , ἔχουσι δὴ ὥρα ξένων ἐν μεγά - ροις φιλέμεν μὴ δὲ τις ἀρνείσθω . Ὅτι καὶ ἡ τοῦ Ἰθάκησιος τῶν Φήμιων , οὕτω καὶ τοῖς Φαιάσι περιελθὼν καὶ θεῶν αἰδὼν Ὀμηρος διδῶσι τὸν Ἀμύδοχον καὶ ἐφθασε γραφεῖν τι ἰστορι - κὸς περὶ τούτων τῶν δύο ἀνδρῶν . Λὶ δὲ θεὸς αὐτὸς ὁ Ἀμύδοχος ὡς μὴ μόνον τὰ κατ’ ἀνθρώπους αἰδὼν ἀλλὰ καὶ τὰ περὶ θεοὺς ὡς ἐν τοῖς ἐξῆς εἰρήσται , οὐκ ἂν οὐδ’ ὁ ποιητὴς στεροῖτο τοῦ , θεὸς καὶ αὐτὸς αὐτὸς καλεῖσθαι . ὁ καὶ ἄλλως ἐμφέρει ἐστι πρὸς τὸν Ἀμύδοχον . ἐρίφρος γὰρ καὶ Ὀμηρος κατ’ ἐκείνου αὐτὸς , καὶ περιελθὼς . καὶ Μούσας φίλος . καὶ ἔχων ἀγαθὸν τε κακὸν τε τὸ κατὰ σο - φίαν καὶ πᾶσιν καὶ ἐκείνῳ , ὡς μετ’ ὀλίγα ἡγήσεται . καὶ οἶμον καὶ αὐτὸς μεταχειρισάμενος συγγενὴ τῇ τοῦ Ἀμύδοχον . Τροίην γὰρ ἄδει μετ’ ὀλίγα ἰστορίαν ὁ Ἀμύδοχος , ἥς τότε τὸ κλῆδος οὐρά - πον . καὶ Ὀμηρος δὲ , Τροίην μᾶλλον τὴν Ἰλιάδα ἤσει . ἥς τὸ κλῆδος οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει . καὶ πῶς κατὰ τὴν τῆς τραγωδίας Ἐκάβην εἰπόντος δύστην’ ἐμαντὴν γὰρ λέγω λέγουσα σέ , εἰπεῖν ἔχει καὶ ὁ ποιητὴς πρὸς ἑαυτόν . θεὸς αὐτὸς , ἐμαντὸν γὰρ λέγω ἐν οἷς χαρακτῆριζω τὸν Ἀμύδοχον . εἰ δὲ καὶ τῷ Ἀμυ - δόχῳ θεὸς περιδύων αὐτὴν τετραπὴν ὕπὴ οἱ θεοὺς ἐποτρύνων αἰδῶν , τίς ἂν πλέον Ὀμήρου καὶ τὸ τοιοῦτον ἔχοι καλόν ; Ἐν τούτῳ δὲ τὸ μὲν τετραπὴν , γράφεται καὶ τέτραπιν . Θημοὺς δὲ , ἢ ὁ τοῦ Ἀμύδοχον νοεῖται , ἢ ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀφροσίων κατὰ τοὺς παλαιούς . Λὶ δὲ καὶ Μοῦσα τὸν Ἀμύδοχον ἀνίχιν ἐδεν ὁρωμέντα , πάσχοι ἂν αὐτὸ καὶ Ὀμηρος οἷα Μοῦση κάτοχος . ἀφ’ ἑαυτοῦ γὰρ οἷα τινὸς προτοτύπου , καὶ τὴν τοῦ Ἀμυδοχον εἰκόνα ἔχουσι . Ὅτι μετοίχευσαν , τὸ εἰς τινα ἐλθεῖν . οἷον . μῆκος δὲ * μετέχετο θεῶν αἰδῶν . Καὶ ὥρα ὡς δὲ εἴπον τὸ , θεῶν αἰδῶν , μετ’ ὀλίγα τὸν αὐτὸν ἐρίφρον λέγει αἰδῶν ἤσων πᾶν ἀρμονιῶν , ἐν τῷ , μῆκος δ’ ἐγγύθεν ἤλθεν ἄγων ἐρίφρον αἰδῶν . εἰπεῖν γὰρ πᾶν ἐπιθυμητὸν , οὐχ’ οὕτως ἐπιτυγές . ἔοικε δὲ πρὸς τοῦτο καὶ τὸ , ἐρίφρος ἐ*ταίροι . περὶ οὗ ἄλλοχοῦ διελέχθη . Ὅτι σύνθησις παρὰ τοῖς ῥήτορσι , ἐν παρα - θέσει δύο ἀριθμῶν τοῦ μὲν μείζονος , τοῦ δ’ ἐλάττονος , προηγούσθαι φυσικῶ λόγῳ τὸν ἐλάττονα . οὕτω γὰρ ἕνδεκα καὶ δυοκαίδεκα φαμέν . καὶ δύο καὶ εἰκοσίσπυχο . καὶ ἕτερα μυρία . διὸ καὶ ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς οὐ μόνον δύο καὶ πεντήκοντα λέγει , ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ λόγου σύνταξιν πρὸς τὸ δύ’ ἀποτείνει , οὐ πρὸς τὸ πληθυντικὸν τὸ πεντήκοντα , εἰπόν . νοῦφω δὲ κοιμήντες δύο καὶ πεντήκοντα , βήτην . * καὶ πρὸ ὀλίγων δὲ , νοῦφω δύο καὶ πεντήκοντα κοινασθὼν ἔρη , ἐκὰ μέντοι διὰ τὸ πεντήκοντα , καὶ πληθυν - τικὸν ἐπάγει τὸ , ὅσοι πάρος ἄριστοι . Ἰστέον δὲ ὅτι τρίτον ἐστὶ μεγάλης τριήρεως ἡ ἐνταῦθα ναῦς . ὁ γὰρ καὶ Ὀμήρου τρίτος ἀριθμὸς τῶν ἐν τοῖς τριήρεσι ἐπιζώνων εἰς πεντηκοντάδα ἐχορηγοῦτο , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐδηλώθη κατὰ τὸ τέλος τῆς βήτα ὁμηρῳδίας . κατὰ τοιοῦτον ἀριθμὸν καὶ Ὀδυσσεὺς ἐν τοῖς ἐξῆς τοὺς ἑταίρους μερίζων , εἰς Κίρκην στέλλει . τοσούτοι δὲ καὶ ἐνταῦθα οἱ τῶν Ὀδυσσεία σκελοῦντες κοιφαι ναῦται . οἱ * δὲ γε ἐπίκεινα δύο , ὁ κυβερνήτης δοκοῦσιν εἶναι καὶ ὁ προρεύς . Ὅτι διασκευὴ κεῖται καὶ ἐνταῦθα , συντόμου ἐτοιμασίας πλοῦ , ὅποια κεῖται καὶ ἐν τῇ δ’ ὁμηρῳδίᾳ παρ’ ὀλίγα τινά . λέγει γὰρ ὡς ἐπὶ νῆα κατήλυθον , καὶ νῆα μὲν ἄλλος βένθοσδε ἔρυσαν , ἐν δ’ ἰστὸν τίδεντο , ἡρτύνατο δ’ ἑρτμά . ἀνὰ δ’ ἰστία λευκὰ πέτασαν . ὡμοῦ δ’ ἐν νοτίῳ τίνδ’ ὤρωσαν . ὁ ταυτὸν ἐστὶ πάντως τῷ , ἄλλος βένθοσδε ἔρυσαν . Καὶ ὥρα τὴν ἐν τῇ τοιαύτῃ διασκευῇ κατασπορὰν τῶν παρίσων . τὸ , ἔρυσαν . πέτασαν . ὤρωσαν καὶ τὸ , τίδεντο . ἡρτύνατο . * Ὅτι λαμπρὰς εὐλαπίνης ἡρωϊδὴς μικρὰ ἐκφρασις τὸ , βιᾶν ἤμεν ἐς μέγα δῶμα . πλήρτο δ’ ἄρ αὐλισαὶ τε καὶ ἤρκεα καὶ δόμοι ἀνδρῶν . τοῖσι δέ , ὁ δεῖνα δυοκαίδεκα μὴλ’ ἤρυσαν . ὅπῳ δ’ ἀργύροντες ἤρας . διὸ δ’ ἐπιποδὰς βούς , εἶτα συντομοτάτα ἐπιλέγουσιν διασκευὴν στε - γιάσματος καὶ δεατὸς ἐπάγει . τοὺς δὲ μοι ἀμφὶ θ’ ἴσον τετίζοντό τε δαῖτ’ ἑστακότες . Καὶ ὥρα ὅτι πα - δείων Ὀμηρος εἰς ἔργα σπουδαῖα οὐκ ἐθλίλει ἐνδιατριβὰς διασκευαῖς . Ὅτι τὴν ἀνθρωπί - νην εὐτυχίαν ὑποδηλῶν ὡς ἐν Ἰλιάδι ἐν τῷ περὶ τῶν * δύο πύλων λόγῳ οὕτω δὴ κέντρωσε ὁ ποιητὴς , ἔχουσαν συννεμισμένην φαῦλα καλοῖς φραίν οὕτω περὶ Ἀμύδοχον . τῶν , λέγω Μοῦσα φίλησε . δίδου δ’ ἀγαθὸν τε κακὸν τε . ἄ καὶ ἐφευρεμένων φραίν . ὀρθαλμῶν μὲν ἄμερος , δίδου δ’ ἰδίαν αἰδῶν . τινὲς δὲ οὐχ’ Ὀμηρικὸς νοοῦντες , εἴπον πρὸς ἀγαθοῦ εἶναι τῷ αἰδῶ καὶ τὴν τῶν ὀρθαλ -
Lemmas: Ψ Ω δ Θ . σκηπτοῦχος μόνος αὐτός λέγω , ἀλείφω ὁ βασιλεύς . ὅς καί ἐφίημι ἡγέομαι ὁ Ἀλκίνοος λέγω , ὡς μικρός μᾶλλον . ὅτι2 προτροπή εἰς φιλοξενία ὁ , ἔχω δή ὥρα ξένος ἐν μεγός - ῥόος φιλέω μή δέ τις ἀρνέομαι . ὅτι2 καί ὁ ὁ Ἰθακήσιος ὁ φῆμις , οὗτος καί ὁ Φαιά περιέρχομαι καί θεός ἀνδρό-παις Ὅμηρος δίδωμι ὁ αμυδοχος καί φθάνω γράφω τίς ἵστωρ - γυνή περί οὗτος ὁ δύο ἀνήρ . λί δέ θεός αὐτός ὁ Ἀμύδοχος ὡς μή μόνος ὁ κατά ἄνθρωπος ἀνδρό-παις ἀλλά καί ὁ περί θεός ὡς ἐν ὁ ἑξῆς εἴρω , οὐ εἄν οὐδέ ὁ ποιητής στερέω ὁ , θεός καί αὐτός αὐτός καλέω . ὁ καί ἄλλως ἐμφέρω εἰμί πρός ὁ αμυδοχος . ἐρίφρων γάρ καί Ὅμηρος κατά ἐκεῖνος αὐτός , καί περιέρχομαι . καί Μοῦσα φίλος . καί ἔχω ἀγαθός τε κακός τε ὁ κατά σο - φία καί πᾶς καί ἐκεῖνος , ὡς μετά ὀλίγος ἡγέομαι . καί οἶμος καί αὐτός μεταχειρίζω συγγενής ὁ ὁ αμυδοχος . Τροία γάρ ἄδεια μετά ὀλίγος ἱστορία ὁ Ἀμύδοχος , ἥς τότε ὁ κλείς οὐρά - πως . καί Ὅμηρος δέ , Τροία μᾶλλον ὁ Ἰλιάς ἵημι . ἥς ὁ κλείς οὐρανός εὐρύς ἔχω . καί πῶς κατά ὁ ὁ τραγῳδία Ἑκάβη εἶπον δύστηνος μάντης γάρ λέγω λέγω σός , εἶπον ἔχω καί ὁ ποιητής πρός ἑαυτοῦ . θεός αὐτός , ἀπήμαντος γάρ λέγω ἐν ὅς χαρακτηρίζω ὁ αμυδοχος . εἰμί δέ καί ὁ Άμυ - δοχός θεός περιδύω αὐτός τετραπὴν ὕπειμι ὁ θεός ἐποτρύνω ἀνδρό-παις , τίς εἄν πλέω Ὄμηρος καί ὁ τοιοῦτος ἔχω καλός ; ἐν οὗτος δέ ὁ μέν τετραπὴν , γράφω καί τέτραπιν . Θημοὺς δέ , ἢ ὁ ὁ αμυδοχος νοέω , ἢ ὁ ἐπιθυμία ὁ αφροθεος κατά ὁ παλαιός . λί δέ καί Μοῦσα ὁ αμυδοχος ἀνίχιν ἐσθίω ὁράω , πάσχω εἄν αὐτός καί Ὅμηρος οἷος Μοῦσα κάτοχος . ἀπό ἑαυτοῦ γάρ οἷος τις προτοτυπος , καί ὁ ὁ αμυδοχος εἰκών ἔχω . ὅτι2 μετοιχεω , ὁ εἰς τις ἔρχομαι . οἷος . μῆκος δέ * μετέχω θεός ἀνδρό-παις . καί ὥρα ὡς δέ εἶπον ὁ , θεός ἀνδρό-παις , μετά ὀλίγος ὁ αὐτός ῥίπτω λέγω ἀνδρό-παις ἀσάω πᾶς ἁρμονία , ἐν ὁ , μῆκος δέ ἐγγύθεν ἔρχομαι ἄγω ῥίπτω ἀνδρό-παις . εἶπον γάρ πᾶς ἐπιθυμητός , οὐ οὕτως ἐπιτυγές . ἔοικα δέ πρός οὗτος καί ὁ , ἐρίφρων ε*ταιροος . περί ὅς αλλοχοω διαλέγω . ὅτι2 σύνθησις παρά ὁ ῥήτωρ , ἐν παρά - θέσις δύο ἀριθμός ὁ μέν μείζων , ὁ δέ μικρός , προηγέομαι φυσικός λόγος ὁ μικρός . οὗτος γάρ ἕνδεκα καί δώδεκα φημί . καί δύο καί εἰκοσίσπυχο . καί ἕτερος μυρίος . διό καί ἐνταῦθα ὁ ποιητής οὖον μόνος δύο καί πεντήκοντα λέγω , ἀλλά καί ὁ ὁ λόγος σύνταξις πρός ὁ δύο ἀποτείνω , οὖον πρός ὁ πληθυντικός ὁ πεντήκοντα , εἶπον . νέφω δέ κοιμήντες δύο καί πεντήκοντα , βαίνω . * καί πρό ὀλίγος δέ , νέφω δύο καί πεντήκοντα κοινάζω ἔρομαι , ἐπίτεξ μέντοι διά ὁ πεντήκοντα , καί πλῆθος - τικὸν ἐπάγω ὁ , ὅσος πάρος ἀγαθός . ἰστέον δέ ὅτι τρίτος εἰμί μέγας τριήρης ὁ ἐνταῦθα ναῦς . ὁ γάρ καί Ὄμηρος τρίτος ἀριθμός ὁ ἐν ὁ τριήρης ἐπιζώννυμι εἰς πεντηκοντάδα χορηγέω , ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω κατά ὁ τέλος ὁ βήτα ὁμηρῳδίας . κατά τοιοῦτος ἀριθμός καί Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ἑξῆς ὁ ἑταῖρος μερίζω , εἰς Κίρκη στέλλω . τοσοῦτος δέ καί ἐνταῦθα ὁ ὁ Ὀδυσσεία σκέλλω κοῦφος ναύτης . ὁ * δέ γε ἐπίκειμαι δύο , ὁ κυβερνήτης δοκέω εἰμί καί ὁ προρέω . ὅτι2 διασκευή κεῖμαι καί ἐνταῦθα , σύντομος ετοιμασία πλόος , όποιος κεῖμαι καί ἐν ὁ δέ ὁμηρῳδίᾳ παρά ὀλίγος τις . λέγω γάρ ὡς ἐπί ναῦς κατέρχομαι , καί ναῦς μέν ἄλλος βένθος ἐρύω , ἐν δέ ἱστός τίζω , ἀρτύω δέ ἑρτμά . ἀνά δέ ἱστίον λευκόν πετάννυμι . ὠμός δέ ἐν νότιος τίς ὁράω . ὁ τατός εἰμί πάντως ὁ , ἄλλος βένθος ἐρύω . καί ὥρα ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος διασκευή κατασπορά ὁ παρισόω . ὁ , ἐρύω . πετάννυμι . ὁράω καί ὁ , τίζω . ἀρτύω . * ὅτι2 λαμπρός ευλαπινη Ἡρωΐδης μικρός ἔκφρασις ὁ , Βιάν εἰμί εἰς μέγας δῶμα . πλήρτο δέ ἄρα αυλισος τε καί ἕρκος καί δόμος ἀνήρ . ὅς δέ , ὁ Δεῖνα δώδεκα μῆλον ἀρύω . ὄψ δέ ἀργυρόω ἐράω . διό δέ επιπους βοῦς , εἶτα συντομότατος ἐπιλέγω διασκευή ΣΤΕ - γιασμα καί δέατος ἐπάγω . ὁ δέ ἐγώ ἀμφί ὁ ἴσος τίζω τε δαίς ἵστημι . καί ὥρα ὅτι πῃ - Δείων Ὅμηρος εἰς ἔργον σπουδαῖος οὐ ἔρχομαι ἐνδιατριβή διασκευή . ὅτι2 ὁ ἀνθρωπία - νη εὐτυχία ὑποδηλόω ὡς ἐν Ἰλιάς ἐν ὁ περί ὁ * δύο Πύλων λόγος οὗτος δή κεντρώνω ὁ ποιητής , ἔχω συμμείγνυμι φαῦλος καλός Φράιν οὗτος περί αμυδοχος . ὁ , λέγω Μοῦσα φιλέω . δίδωμι δέ ἀγαθός τε κακός τε . ὅς καί ἐφευρίσκω Φράιν . ὀρθαλμῶν μέν ἄμερος , δίδωμι δέ ἴδιος ἀνδρό-παις . τις δέ οὐ Ὁμηρικός νοέω , εἶπον πρός ἀγαθός εἰμί ὁ αἰδώς καί ὁ ὁ ὀρθαλ -