eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1902
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Φ . πάλαιδς ἐρωτικὴν προσφώνησιν ἐν ἐποποίᾳ ἐλάλησε πρὸς γυναῖκα , κομψῶς φράσας · ἧν δὲ βουλόμενος ἀναλεξάσθω εἴρων . Ὅτι τοῦ Τηλεμάχου εἰπόντος ἐν ἄλλοις , ὡς μητέρι μοι μηστί - ρες ἐπίχρουν , ἐνταῦθα ἐμικρότερον ἢ Πηνελόπη λαλοῦσα ὀνειδίζει τοὺς μηστίρας · κείλητε , εἰποῦσα , μηστίρας ἀγήνορες , οἱ τόδε δῶμα ἔχαστ’ ἐσθίμεν καὶ πινόμεν ἑμινές αἰεί , ἀνθρὸς ἀποιχομένου πολὺν χρόνον · οὐδὲ τιν’ ἄλλην μύθον ποιησασθαι ἐπισχυσὴν ἐδύνασθε , ἀλλ’ ἐμὲ ἑμινὸ γήμαι θεῖσθαι τε γυναῖκα · τὰ ἐκ παραλλήλου ταυτά · ἀλλ’ ἄγετε μηστίρες , ἐπεὶ τόδε φαίνεται ἀεθλον , θήσω γὰρ μέγα τέχον Ὀδυσσῆος θεῖοιο , ὃς δὲ ῥήτατα ἐπτανίσα βιὸν καὶ ἐξῆς πέντε στίχους , οὓς ἔρη νῦνπωρ πρὸς τὸν ξένον ἄνδρα , ἐν οἷς δηλοῦται ὡς τῷ δυσστέυσαντι τῶν πελέξεων ἑμεται ἀρεῖσα τόδε δῶμα · οὕ , ὡς καὶ προσηύδετη , μεμαίησται ἐν πικρὸν ὀνειρω . Ἐνθὰ ὦρα , ὡς οὐδὲ ἡ γυνὴ κρινι δικαίων τὸν τοῦ Τηλεμάχου οἶκον αὐτῇ δοθῆναι καὶ ὡς τις ὁπίει καθά τινας τῶν μηστίρων ἠθε - λον . ἔστι δὲ καὶ ἐν τοῖς ῥηθεῖσι τὸ ἔχραστε ἀντὶ τοῦ ἐφάρυσσε , ἐπισκόρτης ἐλίσασθε , ὡς ἐν τοῖς φθάασιν ἀχρι*βέστρων αἰρεῖται . Τὸ δέ , ἐσθίμεν καὶ πινόμεν αἰεί , βιοχηματώδης καὶ βρωτοῖς καὶ ἀφροῖς τοῖς μηστίρας εἶναι σκώπτει . Τὸ δέ , τόδε δῶμα , ἢ ἀντὶ τοῦ κατὰ τόνδε τὸν οἶκον , ἢ τὰ ἐν τῷδε τῷ δώματι , ἵνα ἐκ τοῦ περιέχοντος δηλοῖ τὰ ἐν αὐτῷ . καὶ ἄλλως δέ , ἀσπεῖος ἔχει τὸ φάνα ἀπλοῖστρον τὴν γυναῖκα , ὡς οἱ μηστίρες αὐτὸ δι’ ὅλον τὸ δῶμα ἰσθίουσι , καὶ ἔχει τι καὶ βαρύτητος ὁ τοιοῦτος λόγος . Τὸ δὲ ἑμινές τὴν ὁλόμυχον καὶ ἀγήνορα βιαν δηλοῖ . Τὸ δὲ αἰὶ ταυτὸν τῷ πολὺν χρόνον . Ἐν δὲ τῷ , μίθον ἐπισχυσὴν , οἱ παλαιοὶ μύθον μὲν ἐνταῦθα ἰδίως τὴν στάσιν λέγουσιν . ἐπὶ καὶ Ἀνακρέων τοὺς ἐν Σάμῳ θέλον εἰκὶν στασια - στάς , μυθῆται δ’ ἐν νήσῳ , φησί , διέπονσιν ἱερὸν ἄστυ , ἀντὶ τοῦ στασιασταὶ ἐπιβήντοι , ἢ ἄλλως ἐν μύθῳ καὶ μόνοις ἔχοντες τὸ σιμύν , ἢ καὶ ἀγρυηταὶ βλαβεροί · ἐπισχεσιαν δὲ τὴν πρόφασιν , ἐπεὶ περ οἱ προφασιζόμενοι ἐπέχουσιν , ὅ ἐστι μένουσιν ἐντοσύνμενοι , τί ἂν εἴποιεν . οὐδὲν διὰ τὸ οὕτως ἐπιμέ - νων καὶ μὴνν τὴν τοιαύτην ἐπισχυσίμ μετ’ ὀλίγα ἔρει ἐν τῷ , ἀλλ’ ἄγε μὴ μίγνυι παρέλχετε , ἤγουν προ - φάσασιν , ἵνα ἡ μίλη οἰονέ τις μοινή . μονῆς γὰρ τινος χραι τοῖς προφασιζομένοις καὶ ἐπισχουσιν ἤτοι ἐπιχουσιν · ἀγ’ ἡς λέξεως καὶ οἱ ἑρετικοὶ σοφοὶ παρὰ τοῖς παλαιοῖς , ὅ ἐστι σκε*πτικοί . ἐκ δὲ γε τοῦ μονή , γίνεται Αἰολικῶς μὴνν κατὰ τε συνηθῆ βραδὺν τόνων καὶ τροπὴν τοῦ ο ὁμοίως τῷ , ὕνομα ὕνυμα , ἀσσώτροι ἀσσώτροι , καὶ τοῖς ὁμοίοις . λέγει δέ , φασί , καὶ Ἀλκαῖος τὸ προφασίζεσθαι μὴνεσθαι , οἷον , οὐδὲ τι μυνάμενος ἄλλο νόημα . ἕτεροι δὲ μὴννν φασὶ τὴν πρόφασιν παρὰ τὸ μὴνν τὸ στόμα . καὶ ταῦτα μὲν χρήσιμα μετ’ ὀλίγον . Ἐνταῦθα δὲ ῥητέον καὶ ὅτι τὸ χῶ μονοσύλλαβον ῥήμα , ὃ δηλοῖ τὸ χωρῶ , ἐξ οὗ καὶ τὸ χαίνω καὶ τὰ ἀπ’ αὐτοῦ , ὡς ἀλλαχοῦ κείται , ὃν ἐστι καὶ τὸ χαοδὸν καὶ προχάνη ἡ πρόφρασις · τοῦτοιν τοιοῦτον χῶ πλεονασμῷ τοῦ σίγμα σχῶ γίνεται , ἀφ’ οὗ καὶ σχῆμα τὸ μαθηματι - κόν , ὡς χωρητικὸν ὂν τοῦ ἐμῆαδου , καὶ σχέσις · καὶ αὐτῇ δὲ ἡ Ὁμηρικὴ ἐπισχεσία . ὁ γὰρ ἐπίσχει τις , καὶ ἄλλως δὲ εἴπειν , ὁ περ ἴσχει καὶ κατέχει , χωρεῖται οἷον αὐτὸ παρ’ ἐκεῖνω , ἐπεὶ οὐν ἀρίστια , ὅτι δὲ ἐκ τοῦ χῶ καὶ ἡ χεῖα , προσλήφται δὲ συλλαβὴς καὶ ἡ χόφα , ἥς πασάγωγον τὸ χωρίον , κείται καὶ αὐτὰ ἐν ἄλλοις . ὅτι δὲ τοῦ χῶ δοκεῖ παράγωγον εἶναι ἀφύητον καὶ τὸ χάξω , δήλον ἐκ τε τῆς χάμης καὶ ἐκ τοῦ χαμαῖσθαι , ὁ περ οὐν ἐπὶ στομάτων μόνων λέγεται , ἀλλ’ ἤδη τροπικῶς καὶ ἐπὶ θύρας ἠνεωγμένης , ὡς δηλοῖ ὁ χραίνως τὸ , τῆς θύρας χασιωμένης ἂν ἐπιλάθηται , πρῶτος εἰσῆλθε . καὶ * τοιούδε μὲν καὶ ταῦτα . Τὸ δέ , ἀλλ’ ἐμὲ ἑμινὸ γήμαι , σχήματος ἔχει ἀλλαγὴν . τὸ γὰρ ἀξόλουθον ἤν οὕτως · οὐ δὲ τινα ἄλλην πρόφασιν ποιησάσθαι ἐσχετε , ἀλλὰ τὸ ἐμὲ ἑσθαι γήμαι . Τὸ δὲ ἐπεὶ τόδε φαίνεται ἀεθλον , ἀντὶ τοῦ , ἐπειδὴ ὁ ἄγων ἐστ’ ἑμοὶ ἐστι καὶ ἐπὶ τῷ ἐμὲ γήμαι , καὶ ἴσῳ χείμα προσφανὲς τοῦ ἀγῶνος ἐπαυλή . ὁ μὲν * ὀλίγα ὁ νὺς ἱρμηνύων φησὶ · φραίνετ’ ἀνθλων οὐχ νῦν οὐχ ἐστι γυνὴ καὶ ἐξῆς . ἐνταῦθα δέ , εἰ μὴ τὸ ἀλλ’ ἄγετε νοηθείη ἀντὶ τοῦ , ἀλλὰ σπεύδετε , δοκεῖ ἐλλειψις εἶναι , ἵνα λέγῃ ὅτι ἀλλ’ ἄγε πρὸς ἄγωνα ἐτοιμάσασθε , ἢ τι τοιοῦτον . Σημεῖωσαι δὲ 1902ὅτι Ὀμήρου εἰπόντος τὸ , μεωνή*ασθαι ὕομαι ἐν πικρὸν ὀνειρω , λαβὼν ἐκεῖθεν Ἰδοπίδιος ἀνέπαλιν ἔφη ἐν Κιρκύων ἐπὶ φιλον ἀμιλοῦς , Ποσιδῶν δὲ ἤν ἐκείνος τὸ , πλήσας δὲ νηδύν οὐδ’ ὕναρ κατ’ εὐφρόνην φιλοῖς ἔδειξεν αὐτόν . Ὅτι Εὐμαος καὶ Φιλοίτιος οἱ δοῦλοι τὸ δεσποτικὸν τόχον ἰδόντες τιθέμενον ὡς ἐπὶ ἀγῶνι κλαίουσιν , οἷα δεδιότες μὴ τις νικήσας τῶν μηστίρων ἀποίσεται τὴν Πηνελόπην .
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Φ . πάλαις ἐρωτικός προσφώνησις ἐν ἐποποιία λαλέω πρός γυνή , κομψός φράζω · ἧμαι δέ βούλομαι ἀναλέγω εἴρων . ὅτι2 ὁ Τηλέμαχος εἶπον ἐν ἄλλος , ὡς μήτηρ ἐγώ μηστί - Ρες ἐπίχρουν , ἐνταῦθα μικρός ἢ Πηνελόπη λαλέω ὀνειδίζω ὁ μηστιηρα · κέλλω , εἶπον , μηστιηρα ἀγήνωρ , ὁ ὅδε δῶμα χάζω ἐσθίω καί πίνω μίνα ἀεί , ἄνδρας ἀποίχομαι πολύς χρόνος · οὐδέ τις ἄλλος μῦθος ποιέω ἐπισχύω δύναμαι , ἀλλά ἐγώ ἑμινὸ γαμέω θέω τε γυνή · ὁ ἐκ παράλληλος Ούτος · ἀλλά ἄγετε μηστίρες , ἐπεί ὅδε φαίνω ἆθλος , τίθημι γάρ μέγας τέχων Ὀδυσσεύς θεῖος , ὅς δέ ῥήτατα ἐπτανίσα βιός καί ἑξῆς πέντε στίχος , ὅς ἔρομαι νῦνπωρ πρός ὁ ξένος ἀνήρ , ἐν ὅς δηλόω ὡς ὁ δυσστέυσαντι ὁ πελέξεων ἑμετός ἀείρω ὅδε δῶμα · ἕ , ὡς καί προσαυδάω , μαιόω ἐν πικρός ὄνειρος . ἔνθα ὤρα , ὡς οὐδέ ὁ γυνή κρινι Δίκαιος ὁ ὁ Τηλέμαχος οἶκος αὐτός δίδωμι καί ὡς τις ὁράω καθά τις ὁ μηστιροος αἴθω - λος . εἰμί δέ καί ἐν ὁ εἴρω ὁ χράω ἀντί ὁ ἐφάρυσσε , ἐπισκόρτης λίσσομαι , ὡς ἐν ὁ φθάνω ἀχρι*βέστρων αἱρέω . ὁ δέ , ἐσθίω καί πίνω ἀεί , βιοχηματώδης καί βρωτός καί ἀφρός ὁ μηστιηρα εἰμί σκώπτω . ὁ δέ , ὅδε δῶμα , ἢ ἀντί ὁ κατά ὅδε ὁ οἶκος , ἢ ὁ ἐν ὅδε ὁ δῶμα , ἵνα ἐκ ὁ περιέχω δηλόω ὁ ἐν αὐτός . καί ἄλλως δέ , ἀσπεῖος ἔχω ὁ Φάνα απλοιστρος ὁ γυνή , ὡς ὁ μηστίρες αὐτός διά ὅλος ὁ δῶμα ισθιειμι , καί ἔχω τίς καί βαρύτης ὁ τοιοῦτος λόγος . ὁ δέ μίνα ὁ ολομυχος καί ἀγήνωρ βία δηλόω . ὁ δέ ἀεί τατός ὁ πολύς χρόνος . ἐν δέ ὁ , μεθίημι ἐπισχύω , ὁ παλαιός μῦθος μέν ἐνταῦθα ἰδίως ὁ στάσις λέγω . ἐπί καί Ἀνακρέων ὁ ἐν Σάμος ἐθέλω ἔοικα Στασία - ἵστημι , μυθέομαι δέ ἐν νῆσος , φημί , διέπω ἱερόν Ἄστυ , ἀντί ὁ στασιαστής ἐπιβαίνω , ἢ ἄλλως ἐν μῦθος καί μόνος ἔχω ὁ σιμύν , ἢ καί αγρυαειδω βλαβερός · ἐπισχεσία δέ ὁ πρόφασις , ἐπεί περ ὁ προφασίζομαι ἐπέχω , ὅς εἰμί μένω ἐντοσύνμενοι , τίς εἄν εἶπον . οὐδείς διά ὁ οὕτως ἐπιμέ - νάω καί μήν ὁ τοιοῦτος επισχυσιμʹ μετά ὀλίγος ἔρομαι ἐν ὁ , ἀλλά ἄγω μή μίγνυμι παραλέγω , ἤγουν προ - φαίνω , ἵνα ὁ Μίλη οἰνός τις μοινή . μονή γάρ τις χρα ὁ προφασίζομαι καί ἐπέχω ἤτοι ἐπιχέω · ἄγω εἰμί λέξις καί ὁ ἐρετικός σοφός παρά ὁ παλαιός , ὅς εἰμί σκεπτικός . ἐκ δέ γε ὁ μονή , γίγνομαι Αἰολικός μήν κατά τε συνήθης βραδύς τόνος καί τροπή ὁ ὁ ὁμοίως ὁ , ὕνομα ὕνυμα , ἀσσώτροι ἀσσώτροι , καί ὁ ὅμοιος . λέγω δέ , φημί , καί Ἀλκαῖος ὁ προφασίζομαι μιμνῄσκω , οἷος , οὐδέ τίς μυνάομαι ἄλλος νόημα . ἕτερος δέ μήν φημί ὁ πρόφασις παρά ὁ μήν ὁ στόμα . καί οὗτος μέν χρήσιμος μετά ὀλίγος . ἐνταῦθα δέ ῥητέος καί ὅτι ὁ χόω μονοσύλλαβος ῥῆμα , ὅς δηλόω ὁ χωρέω , ἐκ ὅς καί ὁ χαίνω καί ὁ ἀπό αὐτός , ὡς ἀλλαχοῦ κεῖμαι , ὅς εἰμί καί ὁ χαοδὸν καί προχάνη ὁ πρόφρασις · οὗτος τοιοῦτος χόω πλεονασμός ὁ σίγμα ἔχω γίγνομαι , ἀπό ὅς καί σχῆμα ὁ μάθημα - Κον , ὡς χωρητικός εἰμί ὁ μαδάω , καί σχέσις · καί αὐτός δέ ὁ ὁμηρικός ἐπισχεσία . ὁ γάρ ἐπίσχω τις , καί ἄλλως δέ εἶπον , ὁ περ ἴσχω καί κατέχω , χωρέω οἷος αὐτός παρά ἐκεῖνος , ἐπεί ὀν ἀρίστιον , ὅτι δέ ἐκ ὁ χόω καί ὁ χειά , προσλαμβάνω δέ συλλαβή καί ὁ Χόφα , ἥς πασάγωγον ὁ χωρίον , κεῖμαι καί αὐτός ἐν ἄλλος . ὅτι δέ ὁ χόω δοκέω παράγωγος εἰμί ἀφύω καί ὁ χάζω , δῆλος ἐκ τε ὁ Χάμης καί ἐκ ὁ χαμαιεπομαι , ὁ περ ὀν ἐπί στόμα μόνος λέγω , ἀλλά ἤδη τροπικός καί ἐπί θύρα φέρω , ὡς δηλόω ὁ χραιναω ὁ , ὁ θύρα χασιωμένης εἄν ἐπιλανθάνω , πρῶτος εἰσέρχομαι . καί * τοιόσδε μέν καί οὗτος . ὁ δέ , ἀλλά ἐγώ ἑμινὸ γαμέω , σχῆμα ἔχω ἀλλαγή . ὁ γάρ ἀξόλουθον ἐάν οὕτως · οὖον δέ τις ἄλλος πρόφασις ποιέω ἔχω , ἀλλά ὁ ἐγώ ἵημι γαμέω . ὁ δέ ἐπεί ὅδε φαίνω ἆθλος , ἀντί ὁ , ἐπεί ὁ ἄγω ἐστώ ἐμέω εἰμί καί ἐπί ὁ ἐγώ γαμέω , καί ἴσος χεῖμα προσφανής ὁ ἀγών ἐπαυλέω . ὁ μέν * ὀλίγος ὁ ὗς ἱρμηνύων φημί · φράζω ἀντλέω οὐ νῦν οὐ εἰμί γυνή καί ἑξῆς . ἐνταῦθα δέ , εἰμί μή ὁ ἀλλά ἄγετε νοέω ἀντί ὁ , ἀλλά σπεύδω , δοκέω ἔλλειψις εἰμί , ἵνα λέγω ὅτι ἀλλά ἄγω πρός ἀγών ἑτοιμάζω , ἢ τίς τοιοῦτος . σημειόω δέ 1902ὅτι Ὄμηρος εἶπον ὁ , μεωνή*ασθαι ὕω ἐν πικρός ὄνειρος , λαμβάνω ἐκεῖθεν Ἰδοπίδιος ἀναπάλλω φημί ἐν Κιρκύων ἐπί φίλος ἅμιλλος , ποσιδηω δέ ἐάν ἐκείνος ὁ , πίμπλημι δέ νηδύς οὐδέ ὕναρ κατά εὐφρόνη φιλέω δείκνυμι αὐτός . ὅτι2 Εὔμαος καί Φιλοίτιος ὁ δοῦλος ὁ δεσποτικός τόκος ὁράω τίθημι ὡς ἐπί ἀγών καλέω , οἷος δείδω μή τις νικάω ὁ μηστιροος ἀποφέρω ὁ Πηνελόπη .