eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1646
ὀνειάται εἰπὼν οὐδὲν τι πλέον οὐδὲ περὶ αὐτῶν προεῖδετο . καὶ δῶμα δὲ γνωσθὲν φά*μενος τὸ γινδὲν καὶ εὐσομον ἢ τῷ γνώσεως μετέχον ἡρξάσθῃ ἐς τοσοῦτον εἰπὼν , καὶ μηδὲν τι μηδὲ περὶ τῆς ἐνταῦθα γνώσεως παρασημηνάμενος . Ἰστίον δὲ ὅτι ὁ παραφράσας τὴν Ὀδυσσείαν ῥήτωρ οὕτω γοῦν μετέθηκε τὰ κατὰ τοὺς παίδας τοῦ Αἰόλου , πάντες γοῦν παρ’ αὐτῷ διαιταν εἶχον , πλὴν γε δι’ ὅσα νῦντωρ ἀναγκαῖος ἐγένετο . Τὸ δὲ περισπερχίζεται , ἀντὶ τοῦ περιηχίζεται , ὡς καὶ τοῦ τοιούτου δώματος ἡχέντος ὕπτος , ἢ ἀντὶ τοῦ , στενοχωρεῖ τοὺς διαιτημένους . Περί δὲ ταπίτων ἀρχὴ εἰπεῖν ἄρτι , ὅτι εὐάσαι ταυτὸν ποτε εἶναι τάπιτες καὶ δάπεδος , ὡς δηλοῖ Παυσανίας ἐν οἷς φησὶ ψιλοδάπι-δας , φυλάς καὶ μὴ μαλλωτάς , ὡς δηλαδὴ καὶ μαλλωτῶν οἴσων δαπίδων ὁμοίως καὶ οἱ τάπητες ὡς ἐπι-πολῆ . Τῶν δὲ παίδων Αἰόλου καὶ ὀνόματα ἐπιθένται οἱ παλαιοί . περὶ ὧν οὐκ ἀναγκαῖον ἐκδεῖσθαι ἢ μόνον ἐς τοσοῦτον . Αἰόλος Τηλεπάτραν τὴν Λαιστρυγόνος ἐγύνησε τοὺς δεῖνα καὶ τὰς δεῖνα . Ὅρα δὲ καὶ ὡς οὐκ ἡξίωσεν ὁ ποιητὴς ἱστορήσαι καθ’ ἕκαστον περὶ τῶν Φαιάκων πολλά τινα , οὕτω καὶ περὶ τῶν ἐν τῇ τοῦ Αἰόλου νήσῳ , ἀλλ’ ἡρξάσθω τὰ κατὰ τὸν βασιλέα διὰ τοῦ Ὀδυσσέως εἰπεῖν , ἵνα μὴ τὰ τῆς ποιήσεως πάργων πλείω τοῦ ὄντος γένηται εἰ περὶ τῶν καθεκάστα ἐμπλατύνεται . διὸ καὶ ἐνδει*κνύμενος τὴν τοιαύτην μέθοδον ὁ Ὁμηρικὸς Ὀδυσσεὺς ἐπάγει . μῶνα δὲ πάντα φίλα με καὶ ἐξέρινεν ἕκαστα , Ἦλιον Ἀργείων τε νέας καὶ νόστον Ἀχαιῶν . ἐξ οὗ φιλομαθὴ καὶ τὸν Αἰόλον δηλοῖ . καὶ ἐμφαίνει δύνασθαι μὲν πάνταῦθα πολλά λέγειν μὴ ἐθέλειν δὲ πολυλογεῖν . Ὅτι σαφοῦς ἀπογγελίας τὸ , καὶ μὲν ἐγὼ τῷ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα . Ὅτι τὸ ἐν ἄλλοις λόγῳ διδαχθὲν ὡς χρη ζεῖν παρασύστα φιλικῶν , ἐθέλοντα δὲ πέμπειν , πραγματικῶς ἐνταῦθα παραδίδεται ἐν τῷ , ἀλλ’ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ ἤτιον καὶ ἐκείνους πίμπαν , οὐδὲ τι πάνθ’ ἀνήγατο . τεῦχε δὲ πομπήν . Ὀδυσσεὺς δὲ τοῦτο λέγει ἐριδίζων τὸν Ἀλκίνοον εἰς λόγον ὁμοίον . Ὅτι Αἰόλος ἐνδείρας ἀσχὸν βοὸς ἐντεώρωιο διὰ τὸ στεφάνῳ τε καὶ ἀθώματι ἐδώκε τῷ Ὀδυσσῇ . ἐνθα βυ-κτάων ἀνέμων κατέδησε χέλυνθα . καὶνὸν γὰρ ταμίην ἀνέμων ποίησε θεός . τῇ δ’ ἐν γλαφυρῇ κατέδει μέριμνῃ φασίνῃ , ἀργυρῇ , ἵνα μὴ τι παραπικύσῃ ὀλίγον παρ’ αὐτῶν ἐμοὶ πνοήν Ζεφύρου προσέθηκεν ἀήνα . ὅφρα φέροι νῆας τε καὶ αὐτοὺς , ταντίστων ἡμᾶς . ἀρίστα δὲ πλεῖν Ζέφυρος , οἷα ἐπιτήδειος πρὸς τὸν ἐς Ἰθάκην πλοῦν . Τὸ δὲ ταμίαν ἀνέμων ἐμηνύων ὁ ποιητὴς ἐπάγει . ἡμῖν πανύμνεα ἧδ’ ἀνέμην ὄρζ’ ἐθέλησι , τοῦτίστι , τὸν μὲν * οἶον ἀποχρύπτει , τὸν δὲ προβάλλεσθαι , ὁποῖον τι καὶ οἱ ταμῖαι ποιοῦσι , τὰ μὲν προτιθέντες , τὰ δ’ ἀποτιθέναι . χρησίμων δὲ εἰς τὸ , ἀνέμους πανέμναι , καὶ τὸ ἀνεμοκοῖται , γένος ἐν Κορίνθῳ ἀνέμους κοιμίζοντες . εἰς ὅπερ δεξίως λέγεται διακεῖ-σθαι καὶ Ἐπιδοχλῆς . οὗ καὶ ἡ εἰς αὐτὸ τέχνη ἱστόρηται . Πυθανῆ δὲ καὶ ἀστεία καὶ ἡ δι’ ἀργύρου δέσις τοῦ ἀσχοῦ , ὡς ἂν ἀπατηθέντες οἱ ἑταῖροι λύσωσι τὸν ἀσχόν , οἷα χρημάτων πλή-30 θος εἶναι εἰκάσαντες ἐκ τῆς πολυτελείας τοῦ δεσμοῦ . πρὸς μέντοι τὸ φαινόμενον , ἵνα μὴ τι παραπικύσῃ τούτέστιν ἐκπνεύσῃ ἀνέμου . ὡς τοῦ ἀργυρίου μίτον , ὁ σίγμα φασίν οἱ ἰδιωτίζοντες , σφεγ-κτότερον πιέζοντος ἢπερ ὁ σχοῖνος , καὶ βαδίτερον . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως ἀργυρὸν τι σφῆγμα εἰπεῖν τὴν τοιαύτην ἀργυρέαν μέριμνα . κατὰ τὸ , χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφίγνυτο , ὅπερ ἐν Ἰλιάδι κεῖται . Ταμίας δὲ ἀνέμων ὁ Αἰόλος , οὐ μόνον ἀλληγορικῶς ὡς προεῖρηται , ἀλλὰ καὶ κατὰ ἱστο-ρίας ἀληθείαν . σοφὸς δὲ ἀνὴρ παραδίδεται καὶ τιμώμενος οἷα προγνωστικὸς ἀνέμων πνοῆς . ὡς ἐντεῦ-θεν , πολλοῖς προλέγων ἢ εὐπλοίαν ἢ δυσχρείαν περὶ τὸν πλοῦν καὶ ἐπιστοχόν , χρήμα διεδόται ὡς ἄρα καὶ ταμίας ἦν ἀνέμων καὶ δεσμίῳ εἶχεν αὐτοῖς . ὡς πον καὶ τὸν Ἀτλαντα κατευστο*χούντα τῶν οὐρα-νίων κατήσεων ἀνέχεν εἶπαν ὁ μὲνθὸς τὸν οὐρανόν . ἔπειτα δὲ φασὶ καὶ ὅτι ἐκ τῆς διαφοράς τῶν ρυθ-μῶν τῶν ἐν ταῖς νήσοις Αἰόλου οὗς οἱ ἐκεῖ τοῦ πηρὸς κρατήρες ποιοῦσι καὶ ἐκ τῶν ἀναρριμμάτων καὶ φλογῶν καὶ λυγνῶν προσημαίνεται καὶ ὁ εἰς τοὺς ἡμέρας πνεύσων ἀνεμος . καὶ τις κατὰ τὸν γεωγράφον ἐν Αἰπάρᾳ γειομένης ἀπολίας προεῖπε τὸν ἐσομένον πλοῦν καὶ οὐ διέψευστο . διὸ καὶ Αἰόλος ταμίας ἀνέμων ἐλέχθη , ὡς ἐκ τοιούτων τινῶν τῶν πλοῦν τεκμαιρόμενος καὶ προσημαίνων τοὺς ἐκπλοὺς ἡροῖν ἐν τοῖς κατὰ τὸν Σικελικὸν πορθμὸν τόποις ἀμφιδρόμοις οὖσι καὶ δυσέκπλοις διὰ τὰς παλιρροίας . Ὅτι δὲ οὐ μόνος Αἰόλος ἐτιμήθη διὰ σοφίαν καὶ εὐχρείαν τοῦ χρησίμου ἀλλὰ σὺν ἄλλοις μυρίοις καὶ λα-ναὸς ὡς παραδιδὼς τὰ ἐν Ἀργεῖ ὑδρεία , καὶ Ἀρτεὺς τὸν τοῦ Ἰλίου δρόμον ἐπεναντίον τῷ οὐρανῷ , ὁ γυωγράφος λέγει καθὰ καὶ ἕτεροι . Τὸν δὲ ἀσχὸν ὁθεν ὑποκοριστικὸν οὐ μόνον ἀσχιον ἀλλὰ καὶ ἀσπίδιον ὡς τὸ , αἰσᾶσι τινὲς μίφων Βαθυλωνίων ἔχοντες ἀσπίδια , οἱ μὲν οὕτως ἐξεδέξαντο κατὰ τὸ λεγόμενον , γυναικᾶν τινὰ ὑπονοήσαντες εἶναι . παρ’ οὓς καὶ ἔδειται ὁ ῥηθεὶς τοῦ Αὐλίου ἀσχος δεληγὸς εἶναι δῆμα . οἱ δὲ τινὲς θετιν τὸν παρ’ Παϊόδῳ πῖλον οὕτω * καὶ νῦν τὸν Ὀμηρικὸν ἀσχὸν εἰς δο ἀνθρωπίων ἐξιλάζοντο σῶμα . ὅπερ οὐ μόνον ἐπὶ νεκροῦ κείται κατὰ τὸν εἰπόντα ὡς πολλοὶ ἀπεθάρησαν εἰς ἀσχὸν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ζῶντος καὶ ἡνιῶς κατὰ τὸ , ἀσχοῦ με τὸν προύχοντα μὴ λύσα πόδα . τῷ δὲ τοιούτῳ ἀσχη λέγοντο ἄν ἐνδεδεσθαι ἀνεμοι διὰ τὸ τὸν σοφὸν Ὀδυσσέα τοιούτων περιειμένον σῶμα πρόνοιαν ἔχειν ἐκείνων καὶ δεσμεῖν αὐτούς , ἐξ Αὐλίου ὡς εἴδως μαθόντα . Ἐρατοσθένης μέντοι φασὶ παίζειν πρὸς τε τὸν μῦθον καὶ τὸ ἀπὸ θανον τῆς Ὀδυσσῶς πλάνης τότε ἂν εὑρεῖν τινὰ λέγει ποὺ πεπλάκηται Ὀδυ - σεύς , ὅτ’ ἂν εὑρῆται τὸν σκευὴς τὸν ἀνθρώπινον τὸν * τὸν ἀνέμων ἀσχὸν . ἐστι δ’ ἐνταῦθα εἰπεῖν οὐκ ἐξω ἀσπεύγηντος καὶ ὅτι καθ’ ἄπερ πῖδος ἐλπίδων παρ’ Παϊόδῳ , οὕτω καὶ νῦν παρ’ Ὀμήρῳ ἀσχος ἐλπίδων οὕτως τῷ Ὀδυσσῇ ἐνέλιπεν ἐπὶ τοῖς ἀνέμοις ὅτι . ἀλλ’ Παϊόδος μὲν ἐχλειομένην ἐκ τῷ πῖδῳ τὴν ἐλπίδα ἢ τὰς ποτὲ ἐκίνη ἐστίν . ἐνταῦθα δὲ ἐξορμᾷ τοῦ ἀσχοῦ καὶ ἀνέμοις φέρεται . οὐκ ἂν δὲ εὐτρα - πελίας εἴη μακρῶν , καὶ ἀσχη τῷ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα εἰκάζαι τὸν ἐλπίδας γενέας τισων ὑποτινόντα , καὶ ἐπὶ ψευδῶν ὄντα φραγναιδον . ἢφ’ οὐ οἴχεσθον εἰπεῖν τοὺς ἡπατημένους καὶ τὸ , ἀσχος μὲν ἤλυσαν , ἀλμοι δ’ ἐκ πάντες θρυσαν . αὐτὸ δὲ καλῶν εἰπεῖν καὶ περὶ τινος ἢ ἄλλως ἀπαιδὲτα πνιόντος , ἢ πρὸς ἀπεραντολῶν καὶ οἷον ἐρυγνάνοντα τὸ παυσασθὲν ἀλαζονικῶς ἢ ἰπριφῶς ὁποσούν . Ὅτι δὲ ἀσχοὶ οὐ μόνον οἱ συνήθως ἐξ αἰγῶν καὶ βοῶν ἀλλὰ καὶ ἐξ ἵππων , δήλον ἐστι . δεληγὸς τε γὰρ ὁ ῥηθεὶς ἀσχος τετιλεμένος εἰτον γιγοτευμένος καὶ ἀνθρώπων δι . οὐ τὸ δῆμα εἴπον καινῶς ἀποδωκῶν , ἀνθρωπεῖν τε λέγεται καὶ’ Ἡρόδοτον καὶ ἀσχος δέ , ὡς ἔστι γνῶναι ἐκ τοῦ ἱστοροῦντος ἀποδεξάμενα τὸν Μασσαγαν εἰς ἀσχὸν . καὶ * καὶ δὲ καὶ λύκων ἀσχοὶ παραδίδονται . πειράματα δὲ καὶ καυλίων ἀσχος διὰ συβμάσης , καὶ μὴν καὶ παραδείλων . ἐν γοῦν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου πομπῆ τις λαμπροτάτη κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἱστορη - ται , τετρακνχλον ἔχουσα πολυνηχὴ ἀμάξαν . ἐφ’ ἧς ἦν ἀσχος τρισχιλίους ἔχον μητροχὰς ἐκ τῶν παρδά - λων δρωμάτων ἐφραμμένος , γίμων οἴων , καὶ ῥῶν κατὰ μικρὸν ἐν τῷ ἀνίσθαι κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδόν . ὅτι δὲ καὶ πᾶχους τοῦ κατὰ σῶμα γίνεται σῶμα ὁ ἀσχος , δηλοῖ Ἀθήναιος , εἰπὼν ὅτι παχὺν τινα ἐξ οἰνοφλυγίας γενόμενον ἀσχὸν ἐκαλοῦν οἱ ἐπιχώριοι . ὁ δ’ αὐτὸς καὶ περὶ τινος ἰατροῦ κατὰ σῶμα ἱστορῶν λέγει ὅτι Φιλισπίδης ἰατρὸς ἰατρὸς ἐχωρθεῖτο καὶ εἶναι ὡς οἷα καὶ νεκρὸς ἐλέγετο . διὸ τινὸς εἰπόντος ὡς ἐν ἡμέραις τρισὶ τὸν δεῖνα ἰατρὸν Φιλισπίδων ἀποθανεῖν , ἐφη τις οὕτως . ἐν ἡμέραις ὀλίγαις νεκροὺς ποιεῖς . ὅθεν Ἀλέξας τὸν Φιλισπίδην συγχώνας ἢ οὐν συγχωτὴν ποιήσας τοῦ τοιούτου ὀνόματος περιλαπ - πώσθαι εἶπε τὸ λελεπτόνθαι , οὐ κατὰ τινα Φιλισπον δηλαδή , ἀλλὰ κατὰ τὸν συγχωτὴντα Φιλισπίδην . ἐνταῦθα δὲ μηστέων καὶ παρομίας εἰπούσης τῷ , ἄει ποτε εὖ μὲν ἀσχος εὖ δὲ θέλαρος ἀνθρώποις ἔστι . δι’ ἧς ἔοικε δηλοῦσθαι τὸ τοῦ βίου ἐπαυροτορίζον . ἀσχοῦ δὲ * παράγωγα εἰν ἄλλοις καὶ ὁ ἀσκήτης ὕδαρος . ὅμως δὲ καὶ τὸ ἰθνικὸν οἱ Ἀσχίται . καὶ τὸ ἀσχωμε οὐ μένηνται ὁ κωμικὸς ἐν τῷ , ἀσχωματα καὶ λίνα καὶ πίτταν . καὶ τὸ ἀσχωλιάζων . ὁ πῖρ ἔστι κατὰ χωρολεξίαν μὲν ἐν ἀσχη λιάζων . φ’ πηγνη - μένοι ἱππρόντες οἱ βουλήμενοι ἐν τινὶ ἱορτῇ οὐκ ἀμφοῖν ποδοῖν ἀλλὰ ἐνὶ καὶ ὡς εἴδως οὐχ εὐστοχοῦντες ἀλλὰ πον καὶ καταπίπτοντες , ἐπικίνδυν γέλωτα τοῖς θεαμένοις . ἄλλως μέντοι παρὰ τοῖς ἱστοροῖν ἀσχω - λιάζων ἰσημαίνεται , τὸ ἐνὶ ποδὶ ἀλλεῖσθαι . ὅτι δὲ τινες ἀφρῶνται καὶ τὸ ἀσχεῖν ἀθλητικῶς ἐκ τοῦ ἀσχοῦ παραγίναν ἐς τοσοῦτον μόνον εἰρήσθω . Βύζται δὲ ἀνιμοι , ἢ κατὰ ὀνοματοποιίαν οἱ ἰχγ - τικοί . ἢ οἱ σφοδροὶ καὶ κατὰ τῶν ἀκτοῖ . ἢ καὶ ὡς ἀπὸ ἀφύτου ῥήματος τοῦ βύζαν ἔχουν εἰς ρεθδὸν κατάρω . Τὸ δὲ κατῆδε χιλνὶδα , καιρώτηρον ἐνταῦθα ἐγράφη ἢ παρ’ αὐτῶν ἐν τῷ , ἀνέμων κατέ - δῃσε χιλνίδους . νῦν γὰρ καὶ αἰσθητὸς δεσμὸς τῶν ἀνέμων μνημόνεται καταδεσμοῦντων μέμυθι φανῶν , ὅ ἔστι μῦθι λαμπρῶ διὰ τὸ ἀφρήσον . ἢ λεπτή . ἐστι δὲ μέμυς μέμυθος ὡς ὅμως ὁρνίθος , μήρυθος ἢ μῦθος λεπτή , γινωμένη παρὰ τὸ σῶν ἔμυς καὶ μέμυς ἢ δυναμένη διαιρεῖσθαι διὰ λεπτότητα . τῶν ἀπας δὲ εἰρημένων παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ ἡ λέξις αὕτη ἔστιν . * Ὅτι ἀνύμαρ πλείονων ἐξ Αὐλίου τοῖς περὶ τὸν Ὀδυσσέα νίκτας καὶ ἡμαρ ὁ καὶ ἀλλοχοῦ κείται τῇ δεκάτῃ ἤδη ἀνεφάνετο πατρὶς ἀρουρα . καὶ δὴ φησι πυρπολοῦντας ἐλεύσομεν ἐγγὺς ὄντας . ἐνθα ἡμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπῆλυσε
Lemmas: ὀνίνημι εἶπον οὐδείς τίς πλέω οὐδέ περί αὐτός προοράω . καί δῶμα δέ γιγνώσκω ἅπτω ὁ γινδὲν καί εὐσομον ἢ ὁ γνῶσις μετέχω ἁράζω εἰς τοσοῦτος εἶπον , καί μηδείς τίς μηδέ περί ὁ ἐνταῦθα γνῶσις παρασημαίνομαι . ἱστίον δέ ὅτι ὁ παραφράζω ὁ Ὀδυσσεία ῥήτωρ οὗτος γοῦν μετατίθημι ὁ κατά ὁ παῖς ὁ Αἴολος , πᾶς γοῦν παρά αὐτός δίαιτα ἔχω , πλήν γε διά ὅσος νῦντωρ ἀναγκαῖος γίγνομαι . ὁ δέ περισπερχιζω , ἀντί ὁ περιηχιζω , ὡς καί ὁ τοιοῦτος δῶμα ἡχέντος ὕπτος , ἢ ἀντί ὁ , στενοχωρέω ὁ διαιτάω . Περί δέ ταπιτᾶς ἀρχή εἶπον ἄρτι , ὅτι εὐάζω τατός ποτός εἰμί ταπιαιρεω καί δάπεδο , ὡς δηλόω Παυσανίας ἐν ὅς φημί ψιλοδάπι-δας , Φυλή καί μή μαλλωτός , ὡς δηλαδή καί μαλλωτός φέρω δάπις ὁμοίως καί ὁ τάπης ὡς ἐπιπολή . ὁ δέ παῖς Αἴολος καί ὄνομα πείθω ὁ παλαιός . περί ὅς οὐ ἀναγκαῖος ἐκδέω ἢ μόνος εἰς τοσοῦτος . Αἰόλος Τηλεπάτρα ὁ Λαιστρυγών εγυνησος ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα . Ὅρας δέ καί ὡς οὐ ἀξιόω ὁ ποιητής ἱστορέω κατά ἕκαστος περί ὁ Φαίαξ πολύς τις , οὗτος καί περί ὁ ἐν ὁ ὁ Αἴολος νῆσος , ἀλλά ἔρδω ὁ κατά ὁ βασιλεύς διά ὁ Ὀδυσσεύς εἶπον , ἵνα μή ὁ ὁ ποίησις πάργος πλείων ὁ εἰμί γίγνομαι εἰμί περί ὁ καθέκαστα ἐμπλατύνω . διό καί ἐνδείκνυμι ὁ τοιοῦτος μέθοδος ὁ ὁμηρικός Ὀδυσσεύς ἐπάγω . μόνος δέ πᾶς φίλος ἐγώ καί ἐξέρινεν ἕκαστος , Ἥλιος Ἀργεῖος τε νέος καί νόστος Ἀχαιός . ἐκ ὅς φιλομαθής καί ὁ Αἰόλος δηλόω . καί ἐμφαίνω δύναμαι μέν πάνταῦθα πολύς λέγω μή ἐθέλω δέ πολυλογέω . ὅτι2 σαφής ἀπογγελίας ὁ , καί μέν ἐγώ ὁ πᾶς κατά μοῖρα καταλέγω . ὅτι2 ὁ ἐν ἄλλος λόγος διδάσκω ὡς χρή ζέω παρασύστα φιλικός , ἐθέλω δέ πέμπω , πραγματικός ἐνταῦθα παραδίδομαι ἐν ὁ , ἀλλά ὅτε δή καί ἐγώ τίω καί ἐκεῖνος πίμπας , οὐδέ τίς πᾶς ἀνάγω . τεύχω δέ πομπή . Ὀδυσσεύς δέ οὗτος λέγω ἐρίζω ὁ Ἀλκίνοος εἰς λόγος ὅμοιος . ὅτι2 Αἰόλος ἐνδέρω άσχω βοῦς ἐντεώρωιο διά ὁ στέφανος τε καί ἀθώματι δίδωμι ὁ ὀδύσσομαι . ἔνθα βύκτης ἄνεμος καταδέω χέλυνθα . καινός γάρ ταμίη ἄνεμος ποιέω θεός . ὁ δέ ἐν γλαφυρός κατέδω μέριμνα φασίνῃ , Αργυρή , ἵνα μή τίς παραπικυω ὀλίγος παρά αὐτός ἐγώ πνοή Ζέφυρος προστίθημι ἀήνα . ὄφρα φέρω ναῦς τε καί αὐτός , ταντίστων ἐγώ . ἀγαθός δέ πλέω Ζέφυρος , οἷος ἐπιτήδειος πρός ὁ εἰς Ἰθάκη πλόος . ὁ δέ ταμίας ἄνεμος μηνύω ὁ ποιητής ἐπάγω . ἐγώ πανύμνεα ἤδη ἀνέμη ὄρνυμι ἐθέλω , τοῦτις , ὁ μέν * οἶος ἀποκρύπτω , ὁ δέ προβάλλω , ὁποῖος τίς καί ὁ ταμίας ποιέω , ὁ μέν προστίθημι , ὁ δέ ἀποτίθημι . χρήσιμος δέ εἰς ὁ , ἄνεμος πάσχω , καί ὁ ἀνεμοκοῖται , γένος ἐν Κόρινθος ἄνεμος κοιμίζω . εἰς ὅσπερ δεξιός λέγω διάκειμαι καί επιδοχλεω . ὅς καί ὁ εἰς αὐτός τέχνη ἱστορέω . πυθνησκω δέ καί ἀστεῖος καί ὁ διά ἄργυρος δέσις ὁ άσχω , ὡς εἄν ἀπατάω ὁ ἑταῖρος λύω ὁ άσχω , οἷος χρῆμα πηλός ἄνθος εἰμί εἰκάζω ἐκ ὁ πολυτέλεια ὁ δεσμός . πρός μέντοι ὁ φαίνω , ἵνα μή τίς παραπικυω τουτέστιν ἐκπνέω ἄνεμος . ὡς ὁ ἀργύριον μίτος , ὁ σίγμα φημί ὁ ἰδιωτίζω , σφεγ-κτοτερος πιέζω ἤ ὁ σχοῖνος , καί βαδιτερος . εἰμί δέ καί ἄλλως ἄργυρος τίς σφῆγμα εἶπον ὁ τοιοῦτος ἀργύρεος μέριμνα . κατά ὁ , χρυσός τε καί ἄργυρος σφίγγω , ὅσπερ ἐν Ἰλιάς κεῖμαι . Ταμίας δέ ἄνεμος ὁ Αἰόλος , οὖον μόνος ἀλληγορικός ὡς προερέω , ἀλλά καί κατά ἱστορία ἀλήθεια . σοφός δέ ἀνήρ παραδίδομαι καί τιμάω οἷος προγνωστικός ἄνεμος πνοή . ὡς ἐντίθημι , πολύς προλέγω1 ἢ εὔπλοια ἢ δυσχρείαν περί ὁ πλόος καί ἐπίστοχος , χρήμα διαδίδωμι ὡς ἄρα καί τάμιας εἰμί ἄνεμος καί δέσμιος ἔχω αὐτός . ὡς πως καί ὁ Ἄτλας κατευστοχέω ὁ οὐράνιος κατήσεων ἀνέχω εἶπον ὁ μὲνθὸς ὁ οὐρανός . ἔπειτα δέ φημί καί ὅτι ἐκ ὁ διαφορά ὁ ρυθμός ὁ ἐν ὁ νῆσος Αἴολος ὗς ὁ ἐκεῖ ὁ πηρός κρατήρ ποιέω καί ἐκ ὁ ἀναρριμμάτων καί φλόξ καί λυγνός προσημαίνω καί ὁ εἰς ὁ ἡμέρα πνέω ἄνεμος . καί τις κατά ὁ γεωγράφος ἐν Αἰπάρᾳ γίγνομαι Ἀπολιᾶς προεῖπον ὁ εἰμί πλόος καί οὖον διαψεύδω . διό καί Αἰόλος τάμιας ἄνεμος λέγω , ὡς ἐκ τοιοῦτος τις ὁ πλόος τεκμαίρομαι καί προσημαίνω ὁ ἔκπλοος Ἡρώ ἐν ὁ κατά ὁ Σικελικός πορθμός τόπος ἀμφίδρομος εἰμί καί δυσέκπλους διά ὁ παλίρροια . ὅτι2 δέ οὖον μόνος Αἰόλος τιμάω διά σοφία καί εὔχρεια ὁ χρήσιμος ἀλλά σύν ἄλλος μυρίος καί λα-ναὸς ὡς παραδίδωμι ὁ ἐν Ἀργεῖος ὑδρεία , καί Ἀρτεὺς ὁ ὁ Ἴλιον δρόμος ἐπεναντίον ὁ οὐρανός , ὁ γυωγράφος λέγω καθά καί ἕτερος . ὁ δέ άσχω ὅθεν ὑποκοριστικόν οὖον μόνος ἀσχίον ἀλλά καί ἀσπίδιον ὡς ὁ , αἰσᾶσι τις μίφων Βαθυλωνίων ἔχω ἀσπίδιον , ὁ μέν οὕτως ἐκδέχομαι κατά ὁ λέγω , γυναῖκα τις ὑπονοέω εἰμί . παρά ὅς καί ἐδέω ὁ ἐρῶ ὁ Αὔλιος ἀσχος δεληγὸς εἰμί δῆμα . ὁ δέ τις Θέτις ὁ παρά παιοδος πῖλος οὗτος * καί νῦν ὁ Ὀμηρικός άσχω εἰς δο Ἀνθρωπίων ἐξελαύνω σῶμα . ὅσπερ οὖον μόνος ἐπί νεκρός κεῖμαι κατά ὁ εἶπον ὡς πολύς ἀποθαρρέω εἰς άσχω , ἀλλά καί ἐπί ζῶ καί ἀνιάω κατά ὁ , άσχω ἐγώ ὁ προέχω μή λύω πούς . ὁ δέ τοιοῦτος άσχω λέγω ἄν ἐνδέω ἄνεμος διά ὁ ὁ σοφός Ὀδυσσεύς τοιοῦτος περίειμι σῶμα πρόνοια ἔχω ἐκεῖνος καί δεσμέω αὐτός , ἐκ Αὔλιος ὡς οἶδα μανθάνω . Ἐρατοσθένης μέντοι φημί παίζω πρός τε ὁ μῦθος καί ὁ ἀπό θνῄσκω ὁ Ὀδυσσῶς πλάνης τότε εἄν εὑρίσκω τις λέγω πού πλάσσω Ὀδυ - Σεύς , ὅτι εἄν εὑρίσκω ὁ σκευή ὁ ἀνθρώπινος ὁ * ὁ ἄνεμος άσχω . εἰμί δέ ἐνταῦθα εἶπον οὐ ἐξω ἀσπεύγηντος καί ὅτι κατά Ἄπερ πίθος ἐλπίς παρά παιοδος , οὗτος καί νῦν παρά Ὅμηρος ἀσχος ἐλπίς οὕτως ὁ ὀδύσσομαι ἐλλείπω ἐπί ὁ ἄνεμος ὅτι . ἀλλά Παϊόδος μέν ἐχλειομένην ἐκ ὁ πιδάω ὁ ἐλπίς ἢ ὁ ποτέ κινέω εἰμί . ἐνταῦθα δέ ἐξορμάω ὁ άσχω καί ἄνεμος φέρω . οὐ εἄν δέ εὐτρα - Πελίας εἰμί μακρός , καί άσχω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς εἰκάζω ὁ ἐλπίς γενεά τίνω ὑποτίνω , καί ἐπί ψευδής εἰμί φραγναιδον . κώληψ οὖον οἴχομαι εἶπον ὁ απατημένος καί ὁ , ἀσχος μέν λύω , ἁλμός δέ ἐκ πᾶς θρυσαω . αὐτός δέ καλός εἶπον καί περί τις ἢ ἄλλως απαιδετος πνέω , ἢ πρός απεραντολαω καί οἷος ερυγνανοειντα ὁ παύω ἀλαζονικός ἢ ιπριφαος οποσυς . ὅτι2 δέ άσχω οὖον μόνος ὁ συνήθης ἐκ αἴξ καί βοῦς ἀλλά καί ἐκ ἵππος , δῆλος εἰμί . δεληγὸς τε γάρ ὁ ἐρῶ ἀσχος τίλλω ἄγω γιγοτευμένος καί ἄνθρωπος Ζεύς . οὖον ὁ δῆμα εἶπον καινός ἀποδίδωμι , ἀνθρωπέω τε λέγω καὶι Ἡρόδοτος καί ἀσχος δέ , ὡς εἰμί γιγνώσκω ἐκ ὁ ἱστορέω ἀποδείκνυμι ὁ Μασσαγαν εἰς άσχω . καί * καί δέ καί λύκος άσχω παραδίδωμι . πείραμα δέ καί καυλίον ἀσχος διά συμβαίνω , καί μήv καί παραδειλαω . ἐν γοῦν ὁ ὁ Ἀθηναῖος πομπεύς τις λαμπρός κατά Ἀλεξάνδρεια ἱστορέω - ὁ , τετρακνχλον ἔχω πολυνηχω ἅμαξα . ἐπί ὅς εἰμί ἀσχος τρισχίλιοι ἔχω μητροχαω ἐκ ὁ Παρδά - λάω δρώμα φράζω , γίμων οἶος , καί ῥόος κατά μικρός ἐν ὁ ἀνίημι κατά πᾶς ὁ ὁδός . ὅτι δέ καί πάχος ὁ κατά σῶμα γίγνομαι σῶμα ὁ ἀσχος , δηλόω Ἀθήναιος , εἶπον ὅτι παχύς τις ἐκ οἰνοφλυγία γίγνομαι άσχω καλέω ὁ ἐπιχώριος . ὁ δέ αὐτός καί περί τις ἰατρός κατά σῶμα ἱστορέω λέγω ὅτι φιλισπιδηω ἰατρός ἰατρός χωρέω καί εἰμί ὡς οἷος καί νεκρός λέγω . διό τις εἶπον ὡς ἐν ἡμέρα τρεῖς ὁ Δεῖνα ἰατρός φιλισπιδηω ἀποθνῄσκω , φημί τις οὕτως . ἐν ἡμέρα ὀλίγος νεκρός ποιέω . ὅθεν Ἀλέξω ὁ Φιλισπίδην συγχώνας ἢ ὀν συγχωτὴν ποιέω ὁ τοιοῦτος ὄνομα περιλαπ - πίνω εἶπον ὁ λελεπτόνθαι , οὖον κατά τις φιλισπος δηλαδή , ἀλλά κατά ὁ συγχωτὴντα Φιλισπίδην . ἐνταῦθα δέ μηστέων καί παροεις εἶπον ὁ , ἀάω ποτός εὕω μέν ἀσχος εὕω δέ θέλαρος ἄνθρωπος εἰμί . διά ὅς ἔοικα δηλόω ὁ ὁ βίος ἐπαυροτορίζον . άσχω δέ * παράγωγο ἐν ἄλλος καί ὁ ἀσκητής ὕδαρος . ὅμως δέ καί ὁ ἰθνικὸν ὁ ασχιος . καί ὁ άσχω οὖον μένω ὁ κωμικός ἐν ὁ , ἀσχωματα καί λίνον καί πίσσα . καί ὁ ασχωλιαζω . ὁ πῖρ εἰμί κατά χωρολεξίαν μέν ἐν άσχω λιάζω . ἀπό πηγνη - μένω ἱππρόντες ὁ βούλομαι ἐν τις ἱορτῇ οὐ ἄμφω πούς ἀλλά ἐν καί ὡς οἶδα οὐ εὐστοχέω ἀλλά πως καί καταπίπτω , ἐπικίνδυν γέλως ὁ θεάομαι . ἄλλως μέντοι παρά ὁ ἵστωρ άσχω - λιάζω ισημαινω , ὁ ἐν πούς ἀλέω . ὅτι δέ τις ἀφρέω καί ὁ άσχω ἀθλητικός ἐκ ὁ άσχω παραγίνομαι εἰς τοσοῦτος μόνος εἴρω . Βύζται δέ ανιεγω , ἢ κατά ὀνοματοποιία ὁ ἰχγ - τίκος . ἢ ὁ σφοδρός καί κατά ὁ ἄκτος . ἢ καί ὡς ἀπό Άφυτος ῥῆμα ὁ Βύζας χόω εἰς ρεθδὸν καταίρω . ὁ δέ Κατή χιλνὶδα , καιρός ἐνταῦθα γράφω ἢ παρά αὐτός ἐν ὁ , ἄνεμος κατέ - δήω χιλνιδιδωμι . νῦν γάρ καί αἰσθητός δεσμός ὁ ἄνεμος μνημονέω καταδεσμέω μύω φαίνω , ὅς εἰμί μῦθος λαμπρός διά ὁ ἀφαιρέω . ἢ λεπτός . εἰμί δέ μέμος μύω ὡς ὅμως ὄρνις , μῆρυς ἢ μῦθος λεπτός , γινωμένος παρά ὁ σός ἐμύς καί μέμος ἢ δύναμαι διαιρέω διά λεπτότης . ὁ ἅπας δέ εἴρω παρά ὁ ποιητής καί ὁ λέξις οὗτος εἰμί . * ὅτι2 ἀνύμαρ π́λυος ἐκ Αὔλιος ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς νικτεινω καί ἦμαρ ὁ καί αλλοχοω κεῖμαι ὁ δέκατος ἤδη ἀναφαίνω πατρίς ἄρουρα . καί δή φημί πυρπολέω ἐλεύσω ἐγγύς εἰμί . ἔνθα ἡμός μέν γλυκύς ὕπνος πλύνω