eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1410
Ὅτι τὸ ἐνθυμεῖσθαι , ἐν θυμῷ βάλλειν φησί . καὶ ὅτι τὸ , ὡς ἐν θυμῷ ἀθέατοι βάλλουσι καὶ ὡς τελείεσθαι ὧν , στοχαστικὴν τέχνην εἶναι , δηλοῖ τὴν μαντευτικὴν . ὡς δοκεῖ καὶ τοῖς μετ’ Ὁμήρου σοφοῖς . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , ὡς τελείεσθαι ὧν . ἤγουν νομίζω , στοχάζομαι . Καὶ ὅρα τὸ το τελείεσθαι ἀφ’ οὐκ οὐ μόνον ἀπλῶς τὸ μῶπω τελείεσθαι , καὶ ἀτέλεστον τὸ ἀδύνατον τελείεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἀποτελεσματικὴ σοφία λέγεται παρὰ τοῖς μετ’ Ὁμήρου . καὶ σοφοὶ ἀποτελεσματικοί . Μέμικται δὲ καὶ ἐνταῦθα ὡς ἀνωτέρω , τὸ ψεῦδος τῇ ἀληθείᾳ . ὅτι μὲν γὰρ ἐν θυμῷ ἀθέατοι βάλλουσι σωθῆναι τὸν Ὀδυσσέα , ἀληθές , τὸ δὲ τελείεσθαι ὧν , ψευδές . οὐ γὰρ δέεται τὸ μῆλον ἀνθρωπίνως ἢ τοῦ Λιὸς Ἀθηνα , ἀλλὰ οἶδε . Βάλλουσι δὲ , ἀντὶ τοῦ νοοῦσιν ἐπιτυχῶς καὶ ὡς εἰπεῖν , ἐπιβόλως . ἢ τιθέασιν . Ὅτι ἐν μὲν τῇ Ἰλιάδι εἰπὼν ἄγε δή τινα μάντιν ἐρίομεν ἢ ἱερέα ἢ ὀνειροπόλον , τῷ τοῦ μάντεως ὀνόματι τὸν ὀνειροπόλον ἔδοκε δηλοῦν κατ’ ἐξοχὴν , ὡς ἐφώθη ἔχει . ἐνταῦθα δὲ λέγων ὅτι οὐ τὲ τι μάντις ἦν οὐ τε οἰωνὸν σῶμα εἰδώς , ἤγουν κατὰ τὸν παραφραστὴν , οὐ βλέπων εἰς οἰωνούς ἀλλὰ δηλαδὴ φησιν ὡς ὁ θεὸς αὐτὸ καὶ αὐτὰ τὰ πράγματα ὑποβάλλει προθεοπίζων , μάντιν μὲν εἰπεῖν δοκεῖ γενικώτερον , τὸν ἀπλῶς ὀψοῦντα μαντευόμενον . τὸν δὲ οἰωνοπóλον , ἰδίως ὡς εἰδὸς τοῦ μαντεῖος ἐκφώνησαι . οὕτω δὲ καὶ ἀλλαχοῦ ἐν τῇ Ἰλιάδι μάντεως μνησθείς , ἐπιφέρει τὰ εἰδῆ . τὸν θεοσκόπον καὶ τὸν ἱερέα . ὅπως δὲ ἐνταῦθα καὶ κατὰ πολυωνυμίαν , ταντὸν δηλοῖ ὁ , τε μάντις , καὶ ὁ σάφα εἰδὼς οἰωνόν . εἰ γὰρ ὄρνις καὶ οἰωνὸς λέγεται πᾶν τὸ σημαντικὸν τοῦ μέλλοντος , εἴτ’ ἂν ἐκ παραλλήλου θέσεως , καὶ ὁ ἀπλῶς μάντις καὶ ὁ οἰωνοὺς εἰδώς , ὁ αὐτός . καὶ ἄλλως δὲ μάντις μὲν , ὁ ἐνθεὸς καὶ θεοφροῦμενος , παρὰ τὸ μανίσθαι , ἄπερ καὶ ἡ μαντεία θεῖα μανία παρὰ τοῖς παλαιοῖς ἐδοκάζετο . καὶ μανικὴ τις ἡ μαντική . Τὸ δὲ ἔων ἤγουν ὑπάρχων , ζωντὸς μὲν , δοκεῖ ἀπὸ τοῦ ἤν δευτέρου ἀορίστου γενέσθαι , διὸ καὶ ἀναλόγως ὀξυνονεῖσθαι . Ἡρακλείδης δὲ , παραλόγως ὀξυνεσθαι αὐτὸ φησι , καὶ ἠμαρτήσθαι . λογίζομενος αὐτό , οὐ μετοχὴν δευτέρον ἀορίστου ἀπὸ θέματος βαρυτόνου τοῦ ὧν , ἀλλὰ καὶ ἐκ τρισυπόνητον τοῦ ὧ ἤγουν ὑπάρχω . ἐπὶ δὲ λέγει σφοδρῶς , καὶ ὅτι ἔχωμεν ἀντίων καταδικάζω τῶν οἰομένων ἐπίτασιν τῆς ὧν , εἶναι τὴν ἔων μετοχὴν . οὐδεμία γὰρ φησιν εἰς ὧν λήγουσα μετοχή , ἐπεκτεί - νεται διὰ τοῦ ε . αἱτε γράφωμεν τὰ δοκοῦντα ἐν οἷς καὶ ὅτι πᾶσα μετοχὴ εἰς ὧν λήγουσα καθαρῶν ὀξύνοντος τὸ ἔ ἔχει παραλήγου . οἷον , πίων , ζών , ἴων , ἐπάγει . ὥστε ἄμεινον ἡμῶν , Βοιωτοὶ τὴν ὧν , ἣν λέγουσι . μίμνεται δὲ καὶ τὸν Σιδηρίων Διονύσιον , εἰπόντα διαλέκτῳ Ἀτθίδι πεποιηθῆναι ὁ*σα πλεονάζει τὸ ε καταγραφάς . ὧν ἐστὶ καὶ τὸ ἡμφοχόσι . καὶ τὸ ἔων , ἄγνωσι δὲ φησιν ἐκείνος τὸ , ἔχων ἐέρων . καὶ τὸ , ἐλπὼν ἐλπίων . καὶ τὸ , ἀλλὰ σύμπει μοι ἐπιπε ἀντὶ τοῦ αἴπ . ὁ καὶ σημειῶσαι ὡς καινόν . τὰ πλεῖω γὰρ τῶν Ὁμη - ρικῶν ἀντιγράφων , ἀλλὰ σύμπει μοι αἴπὶ γράφουσιν . Οἰωνὸν δὲ εἰδώς , ὁ τὰς ἐκ τῶν οἰωνῶν ἤτοι μαν - τικῶν σημείων μεθόδους ἔχων , καὶ τοῦ μέλλοντος ἐκείθεν κατιστοχὼν τεχνικῶς . Ὅσα δὲ ὅτι ἐν μὲν Ἰλιάδι , εἰ εἰδὼς τόξων ἔλεγε , καὶ τοιαῦτα τι*να κατὰ σύνταξιν γενικήν . ἐνταῦθα δὲ , σάφα εἰδὼς οἰωνόν . ἀπλῶς δὲ , τὸ εἰδώς , εἴρηται γενικῇ συντάξεως ὁ ποιητὴς ἐν πολλοῖς . οὐχ ὡς μετοχὴν λαμβά - νων αὐτό , ἀλλ’ ἀντὶ ὀνόματος τοῦ , τεχνίτης καὶ εἰδύμων καὶ ἐπιστήμων . ἢ ἀντὶ τοῦ , τέχνην ἔχων καὶ εἰδῶσι . ὁ δ’ αὐτὸς καὶ τὸ γνῶ , γενικῇ συντάξει ἐν τῷ , γνώτην ἀλλήλοιιν . ἤγουν γνώριμοι ἀλλήλοις ἐγίνοντο . Σημειῶσαι δὲ ὅτι παρακειμένων ἀλλήλοις τριῶν τούτων . τοῦ οἰωνός . τοῦ ὄρνις , καὶ τοῦ στρουθός . οἰωνὸς μὲν καὶ ὄρνις , λαμβάνονται ποτὲ καὶ εἰς μέλλουσαν σημασίαν . οἷον , οἰωνὸς ἢ ὄρνις ἐπετάσθη , ἀπὸς τυχὼν ἢ ἄραξ . καὶ ἤν αὐτὸς , οἰωνὸς αἴσος . ἢ ὄρνις ἐναισίσιος . τούτοις δηλωτικοῖς αἰτίας τοιαῦς δὲ τινος . στρουθὸς μέντοι , ἐπὶ τοιαύτης ἰσμοκίας οὐχ’ εἴρηται πού . αἴτιον δ’ ἴσως , ὅτι οὐδὲ καθολικὸν ὄνομα ὁ στρουθὸς ἢ δηλικῶς εἰπεῖν ἢ στρουθὸς ἐστιν . εἰ γὰρ καὶ τις κομιζὼς εἰπὼν ὡς ἐκο - λέσανον οὐ συμπίσασαι τὸ στόμα ὥσπερ πολίμιοι , ἀλλὰ τοῖσι στρουθίοισι χαννοῦσα ὁμοίως . κοινούται καὶ ἄλλως ὁνόμασι τοῦνομα τῆς στρουθός , ἀλλ’ αὐτὸ οὐχ ἄστιν ἀνατιθῆσθαι . ἀρίσαι δὲ μᾶλλον , στρου - θοὺς λέγεσθαι ὡς ἐπὶ πολὺ τὰς ὁμοιότητας τῇ Ὁμηρικῇ , περὶ ὧν ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δηλώσεται . οὐς ἰ πολλὴ μὲν εἰδότης , ὀχτυζοῦς οἶδε . Τηρακλῆς δὲ τις , καὶ τοὺς ἠμφογόντας αὐτῶν , καταφρόνους λέγει πρὸς τὰ ἐς Ἀφροδίτην γινέσθαι . οἴδασι δὲ οἱ σοφοὶ καὶ ἱερονίας στρουθούς , οὐ μικρὰς ἐκείνας ἀλλ’ ἀλη - θῶς μεγάλας , ὡς δηλοῖ τὸ , μεγάλας στρουθούς . ὧν γνώσις ἦν καὶ τῷ κομιζῶ . ἐλέγοντο δὲ αὐταί , καὶ
Lemmas: ὅτι2 ὁ ἐνθυμέομαι , ἐν θυμός βάλλω φημί . καί ὅτι ὁ , ὡς ἐν θυμός ἀθέατος βάλλω καί ὡς τελέω ὅς , στοχαστικός τέχνη εἰμί , δηλόω ὁ μαντευτικός . ὡς δοκέω καί ὁ μετά Ὅμηρος σοφός . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , ὡς τελέω ὅς . ἤγουν νομίζω , στοχάζομαι . καί ὁράω ὁ ὁ τελέω ἀπό οὐ οὖον μόνος ἀπλόος ὁ μῶψ τελέω , καί ἀτέλεστος ὁ ἀδύνατος τελέω , ἀλλά καί συμπερασματικός σοφία λέγω παρά ὁ μετά Ὅμηρος . καί σοφός συμπερασματικός . μίγνυμι δέ καί ἐνταῦθα ὡς ἀνωτέρω , ὁ ψεῦδος ὁ ἀλήθεια . ὅτι μέν γάρ ἐν θυμός ἀθέατος βάλλω σῴζω ὁ Ὀδυσσεύς , ἀληθής , ὁ δέ τελέω ὅς , ψευδής . οὖον γάρ δήω ὁ μῆλον ἀνθρώπινος ἢ ὁ λίς Ἀθηνᾶ , ἀλλά οἶδα . βάλλω δέ , ἀντί ὁ νοέω ἐπιτυχής καί ὡς εἶπον , ἐπίβολος . ἢ τίθημι . ὅτι2 ἐν μέν ὁ Ἰλιάς εἶπον ἄγω δή τις μάντις ἐρίω ἢ ἱερεύς ἢ ὀνειροπόλος , ὁ ὁ μάντις ὄνομα ὁ ὀνειροπόλος δοκός δηλόω κατά ἐξοχή , ὡς φώγω ἔχω . ἐνταῦθα δέ λέγω ὅτι οὖον τε τίς μάντις εἰμί οὖον τε οἰωνός σῶμα οἶδα , ἤγουν κατά ὁ παραφραστής , οὖον βλέπω εἰς οἰωνός ἀλλά δηλαδή φημί ὡς ὁ θεός αὐτός καί αὐτός ὁ πρᾶγμα ὑποβάλλω προθεοπιζω , μάντις μέν εἶπον δοκέω γενικός , ὁ ἀπλόος ὀψέω μαντεύομαι . ὁ δέ οἰωνοπóλον , ἰδίως ὡς οἶδα ὁ μαντεῖος ἐκφωνέω . οὗτος δέ καί ἀλλαχοῦ ἐν ὁ Ἰλιάς μάντις μιμνήσκω , ἐπιφέρω ὁ οἶδα . ὁ θεοσκόπος καί ὁ ἱερεύς . ὅπως δέ ἐνταῦθα καί κατά πολυωνυμία , ταντός δηλόω ὁ , τε μάντις , καί ὁ σάφα εἰδοί οἰωνός . εἰμί γάρ ὄρνις καί οἰωνός λέγω πᾶς ὁ σημαντικός ὁ μέλλω , ἔτι εἄν ἐκ παράλληλος θέσις , καί ὁ ἀπλόος μάντις καί ὁ οἰωνός οἶδα , ὁ αὐτός . καί ἄλλως δέ μάντις μέν , ὁ ἔνθεος καί θεοφρεω , παρά ὁ μανίζω , Ἄπερ καί ὁ μαντεῖος θεῖον μανία παρά ὁ παλαιός δοκάζω . καί μανικός τις ὁ μαντικός . ὁ δέ ἐάω ἤγουν ὑπάρχω , Ζωντός μέν , δοκέω ἀπό ὁ ἐάν δύο ἀόριστος γίγνομαι , διό καί ἀνάλογος ὀξύνω . Ἡρακλείδης δέ , παράλογος ὀξύνω αὐτός φημί , καί ἁμαρτάνω . λογίζομαι αὐτός , οὖον μετοχή δεύτερος ἀόριστος ἀπό θέμα βαρύτονος ὁ ὅς , ἀλλά καί ἐκ τρισυπονεω ὁ ἵημι ἤγουν ὑπάρχω . ἐπί δέ λέγω σφοδρός , καί ὅτι ἔχω ἀντίος καταδικάζω ὁ οἴομαι ἐπίτασις ὁ ὅς , εἰμί ὁ ἐάω μετοχή . οὐδείς γάρ φημί εἰς ὅς λήγω μετοχή , πεκτέω - νω διά ὁ ε . εἴτε γράφω ὁ δοκέω ἐν ὅς καί ὅτι πᾶς μετοχή εἰς ὅς λήγω καθαρός ὀξύνω ὁ ἔ ἔχω παραλήγω . οἷος , πίων , ζῶ , Ἴων , ἐπάγω . ὥστε ἀγαθός ἐγώ , Βοιωτός ὁ ὅς , ὅς λέγω . μίμνω δέ καί ὁ Σιδηρίων Διονύσιος , εἶπον διάλεκτος Ἀτθίς ποιέω ὁ*σα πλεονάζω ὁ ε καταγραφή . ὅς εἰμί καί ὁ ἡμφοχόσι . καί ὁ ἐάω , ἀγνώς δέ φημί ἐκείνος ὁ , ἔχω Ἔρως . καί ὁ , ἔλπω ἐλπίζω . καί ὁ , ἀλλά συμπίνω ἐγώ πῖπος ἀντί ὁ αἶπος . ὁ καί σημειόω ὡς καινός . ὁ πλείων γάρ ὁ ὁμός - Ῥίκων ἀντίγραφος , ἀλλά συμπίνω ἐγώ αἶπος γράφω . Οἰωνός δέ οἶδα , ὁ ὁ ἐκ ὁ οἰωνός ἤτοι μείς - τική σημεῖον μέθοδος ἔχω , καί ὁ μέλλω ἐκεῖθεν κατιστοχος τεχνικός . ὅσα δέ ὅτι ἐν μέν Ἰλιάς , εἰμί εἰδοί τόξον λέγω , καί τοιοῦτος τι*να κατά σύνταξις γενικός . ἐνταῦθα δέ , σάφα εἰδοί οἰωνός . ἀπλόος δέ , ὁ οἶδα , εἴρω γενικός σύνταξις ὁ ποιητής ἐν πολύς . οὐ ὡς μετοχή λαμβάνω - νάω αὐτός , ἀλλά ἀντί ὄνομα ὁ , τεχνίτης καί εἰδύμων καί Ἐπιστήμων . ἢ ἀντί ὁ , τέχνη ἔχω καί οἶδα . ὁ δέ αὐτός καί ὁ γιγνώσκω , γενικός συντάσσω ἐν ὁ , γιγνώσκω ἀλλήλων . ἤγουν γνώριμος ἀλλήλων γίγνομαι . σημειόω δέ ὅτι παράκειμαι ἀλλήλων τρεῖς οὗτος . ὁ οἰωνός . ὁ ὄρνις , καί ὁ στρουθός . οἰωνός μέν καί ὄρνις , λαμβάνω ποτέ καί εἰς μέλλω σημασία . οἷος , οἰωνός ἢ ὄρνις πέτομαι , ἀπός τυγχάνω ἢ Ἄραξ . καί ἐάν αὐτός , οἰωνός αἴσων . ἢ ὄρνις ἐναίσιος . οὗτος δηλωτικός αἴτιος τοιαῦς δέ τις . στρουθός μέντοι , ἐπί τοιοῦτος ισμοκις οὐ εἴρω πού . αἴτιος δέ ἴσως , ὅτι οὐδέ καθολικός ὄνομα ὁ στρουθός ἢ δηλικός εἶπον ἢ στρουθός εἰμί . εἰμί γάρ καί τις κομίζω εἶπον ὡς Έκο - λανθάνω οὖον συμπίνω ὁ στόμα ὥσπερ πολίμιοι , ἀλλά ὅς στρούθιος χάσκω ὁμοίως . κοινόω καί ἄλλως ὄνομα τοὔνομα ὁ στρουθός , ἀλλά αὐτός οὐ Άστιν ἀνατίθημι . αρισος δέ μᾶλλον , Στρου - Θοῦς λέγω ὡς ἐπί πολύς ὁ ὁμοιότης ὁ ὁμηρικός , περί ὅς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλόω . οὖς εἷς πολύς μέν εἰδότης , ὀχτυζοῦς οἶδα . Τηρακλῆς δέ τις , καί ὁ ἠμφογόντας αὐτός , κατάφρων λέγω πρός ὁ εἰς Ἀφροδίτη γίνομαι . οἶδα δέ ὁ σοφός καί ἱερός στρουθός , οὖον μικρός ἐκεῖνος ἀλλά ἀλη - θώς μέγας , ὡς δηλόω ὁ , μέγας στρουθός . ὅς γνῶσις εἰμί καί ὁ κομίζω . λέγω δέ αὐτός , καί