eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1852
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Σ . καὶ ἴσου κατὰ τὸ φέρεσθαι . Τετράγωνον δὲ διάστημα τι , ὅσον ἤν ἀροτριᾶν ὡς εἴκως δι’ ἡμέρας τοὺς ἀγαθοὺς ἐργάτας καὶ χωμένους βουσίν ὁμοίους . Τί δὲ τὸ τετράγωνον , προγέγραπται . ὁ δὲ παραφράσας τετραπλέθρον ἠρώμενος τὸ τετράγωνον , εἰπὼν , ἐλαύνειν ἐν νεῷ τετραπλέθρον . Πολὺ δὲ ἐν τῷ ῥηθέντι Ὀμηρικῷ χωρίῳ τὸ κομματικόν · τὸ τε ἄλλοιον καὶ τὸ κατὰ λέξιν , ὡς ἡ ἀνάγνωσις παρί - στησι . ’Ωλῆς δὲ ἡ αὐλας , ἀπὸ τοῦ ἀλέγω , τὸ λόγον ποιούμεν καὶ φροντίζω , ἀλέξω , ἀλλοῦς , καὶ μεταθέσει ἄλλης , καὶ ἐν συναιρέσει ὠλῆς , ἡ ἐν λόγῳ δηλαδὴ οὖσα . Δηνεκὴς δὲ ὠλῆς ἡ διόλου ἐνημεμένη μία καὶ κοιλανθείσα μιᾷ μακρᾷ τομῇ . Τὸ δὲ προτμοίμην ἀντὶ τοῦ , πρὸ σοῦ ἀροτριά - σαμε , καὶ , ὡς εἴπειν , προκόψαιμε , καὶ τὰ πάντα ἔχων ἴσα , ὅμως προθαλοῖμην τῇ ἀρετῇ . Τὸ δὲ , ἐλθοὶ καὶ ἴκουτο ἐς πατρίδα , διττολογία ἐστὶν ἐννοίας μιᾶς διὰ προσώπου ἀγωνίας καὶ αὐτὴν γενομένην καθ’ αὐτὰ καὶ τὰ ῥηθέντα κόμματα . Τὸ δὲ , εἰ δ’ αὐ καὶ πόλεμον ὀρμήσειε ποθὲν Κρονίων , περιφρασὶς ἐστὶ τοῦ , εἰ ποθὲν ἐκφανείη πόλεμος ὁ κατὰ τὸν μῦθον ἐκ Διός , ὃς ταμὴς πολέ - μοιο τέτυκται . Ὡς δὲ τὸ ποθὲν πρὸς ἐπίκρυψιν τιθὲν τοῦ ἀληθοῦς , καιρώτερον ὄν τοῦ ἴσως καὶ τοῦ τυχὸν καὶ τῶν τοιούτων , ἐπιμνημόνεον δὲ καὶ τὴν ἀλήθειαν , ἵνα λέγῃ , ὡς εἰ περ πόλεμος γένηται ἢ ἐξ ὑμῶν προὔπαρξάντων ἢ ἐξ ἐμοῦ ἢ ἐκ τῶν ἐμῶν . Τὸ δὲ ὀρμήσειεν ἀντὶ τοῦ κινήσειε καὶ , κατὰ τοὺς ὑστερον εἰπεῖν , παραορμήσειε . διχῶς οὖν τὸ ὀρμήσειεν , ἰδιοπαθῶς τε κατὰ τοὺς μεθ’ Ὀμήρου ἀντὶ τοῦ κινεῖσθαι καὶ ἑτεροῦς ἀντὶ τοῦ κινήσειεν . εἰ δὲ ἐχοὺν καὶ αὐτὸ διάφορον σχεῖν διάθεσιν κατὰ * τὸ πλουτὸν ἐγώ , πλουτίζω δὲ ἕτερον καὶ τὰ ὅμοια , ἀλλὰ προσέληφθη τοῦτο ὑπ’ ἑτέρου ῥήματος τοῦ κατὰ τὸν ὅμον , καθ’ ὃν ὁρμεῖ μὲν ἡ ναὺς , ὁρμίζει δὲ τις αὐτήν . καὶ ἄλλως δὲ ὁρμεῖ μὲν αὐτή , ὁρμίζεται δὲ ὑπ’ ἄλλου . Σφέλας δὲ ἢ τὸ ὑποπόδιον καὶ νῦν ἢ καὶ ἀπλῶς κατὰ τοὺς παλαιούς βλημά - τι σφῆλαι δυνάμενον , ὡς καὶ αὐτὸ προείρηται . Ἡ δὲ πρόχοος ἐνταῦθα ἢ καὶ κατὰ κυριο - λέξιαν βομβήσασα ἐν τῷ πεσεῖν ξέσῃς ἐστὶ ποτίζειν χρήσιμος , οὐ μὴν κατὰ τὴν ἐν τῇ ἄλφᾳ φαινο - μένην , δι’ ἧς ὑδὼρ χειροῖν ἐπιχέεται , ἢν παραφράζων ἔχει ὁ ἐκ Θράκης σοφὸς εἶπε · τὸ πρῶτον μὲν οὖν κατὰ χειρὸς θεράπαινα ἔφερε χονοὺν πρόχον , οὐδὲ μὴν κατὰ τὴν ὀστεοδόχον , ἣν δηλοῖ ὁ γράφας τὸ , ἐμβάλων εἰς πρόχον ἀοργῶν τὰ ὀστᾶ καὶ ἐξέκμησεν , ὁποῖον τι ἴσως καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ δέπας , ἐν ᾧ Θέτις ἡρωϊκῶν ὀστῶν ἱστόρηται . Ἱστέον δὲ ὅτι δεξιότατα Ὀδυσσεὺς δοκεῖ προσφεύγειν τῷ Ἀμφινώμῳ , εἰ πῶς σχοῖν συγχρῶσαι τοὺς μνηστήρας ἀλλήλοις , ἐπικονοήσαντος μὲν ἐκείνου τῷ ξένῳ , ἀπαρασθέντων δὲ τῶν μνηστήρων . Ὅτι οὕτω θρασὺν πρᾶγμα πεποίηκεν ὁ Εὐρύμα - χος , ὡς καὶ τοὺς ὁμοίους αὐτῷ ὑβριστὰς δυσχερᾶναι , καὶ ὅμως ἀνέχεται Ὀδυσσεύς , καὶ ὁ Τηλέμα - χος δὲ , ἵνα μὴ πρὸ καιροῦ ἐγχειρήσαντες ἔργῳ * δυσπραγῆσωσι . καὶ λαλεῖ μὲν τι ὁ Τηλέμαχος ὑπο - πέρως , παραμύνησι δὲ τι καὶ ἐπικεικίας εὐθὺς . λέγει γοῦν ὁ ποιητὴς οὕτως · αὐτ’ ὤφελλ’ ὁ ξείνος ἀλώμενος ἄλλοθ’ ὀλέσθαι , πρὶν ἐλθεῖν , τὸ κεν οὐ τι τόσον κέλαδον μεθέσχεν , ἢγουν οὐκ ἂν τοσοῦ - τον θόρυβον ἐνῆγεν ἡμῖν . νῦν δὲ περὶ πτωχῷ ἐριδαίνομεν , οὐδὲ τι δαιτὸς ἐσθλῆς ἔσονται ἥδος , ἐπεὶ τὰ χειρίονα νικᾷ . καὶ οὕτω μὲν τις εἴπεν ἂν παραδοκῶν αὐτὸ θι ὀλέσθαι τὸν Ὀδυσσέα καὶ διαποῦτο εὐχό - μενος ἄλλοθι αὐτὸν τοῦτο παθεῖν . Τηλέμαχος δὲ , δαιμόνιοι μαίνεσθε , φησι , καὶ οὐκέτι κείθετε θυμῷ βρωτῶν οὐδὲ ποτὴτα · Στὸς δὴ ὑμᾶς ὀροθύνει · ἀλλ’ ἐν δαισάμενοι κατα - κλίτε οἴκαδε ἰόντες , ὁπότῃ θυμὸς ἄνῃγε . διώκω δὲ οὐ τινὰ ἔγωγε · ὁ περ ἀγαθοῦ ξενοδόχου λόγος , ὡς πρὸ ἠλειολογίας ἐπὶ τινὸς δυστυχῶς νοστήσαντι , τὸ , αὐτ’ ὤφελλ’ ὁ ξείνος καὶ ἐξὴς ὡς ἀνωτέρω γέγραπται . δικαιολογίας δὲ ἀναντιρρήτου παραστατικὸν τὸ , ὃ φιλoi , οὐκ ἂν δή τις ἐπὶ ῥηθέντι δικαίῳ ἀντιβιοὺς ἐπέσειε καθαπτόμενος χαλεπαίνει , ὁ περ ἐφ’ οἷς καλῶς ἐλάλησεν ὁ Τηλέμαχος , ἐπικριτικῶς φησὶν ὁ Ἀμφίνομος , οἷα τοῦ πρὸς ἡγος ξείνου ὑπερλαλῶν . διὸ καὶ παραίνει μήτε τὸν ξένον στυγε - λίζεσθαι μήτε τινὰ ἄλλον ἡμῶν Ὀδυσσέως . εἶτα συμβουλευσάμενος * καὶ περὶ σπονδῆς καὶ ὕπνου πείθει πᾶσιν ἑκάστοις μῦθον εἰπὼν , ἢγουν ἀρέσκοντα , ὡς πολλαχοῦ εἴρηται . Ἱστέον δὲ ὅτι τί , οὐκέτι κείθετε θυμῷ βρωτῶν οὐδὲ ποτὴτα , ἀστίως ἐρρέθη διὰ τὸ τοὺς μνηστήρας μὴ κρύ - πτειν , ἀλλ’ ἐκφαίνειν , ὡς οἱ ἐξεμὼντες τὰ ἐντός , οἷτω καὶ αὐτούς , ὁ περ εἴχον ἐνδον βουλεύματα , τὸν ξένον δηλαδὴ , ὡς ἐρρέθη , αὐτοῦ θι ὀλέσθαι . ὡς ἐπὶ ἐμέου γοῦν εἰπὼν τὸ , οὐ κείθετε βρωτῶν οὐδὲ ποτὴτα , νοεῖν ἀφήσειν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ κατὰ ψυχὴν βουλευμάτος , πρὸς*Θεὶς τὸ , θυμῷ . ἐφη γὰρ , οὐκέτι
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Σ . καί ἴσος κατά ὁ φέρω . τετράγωνος δέ διάστημα τίς , ὅσος ἐάν ἀροτριάω ὡς ἵημι διά ἡμέρα ὁ ἀγαθός ἐργάτης καί χωμένος βοῦς ὅμοιος . τις δέ ὁ τετράγωνος , προγράφω . ὁ δέ παραφράζω τετράπλεθρος ἐράω ὁ τετράγωνος , εἶπον , ἐλαύνω ἐν ναῦς τετράπλεθρος . Πολύς δέ ἐν ὁ εἴρω Ὀμηρικός χωρίον ὁ κομματικός · ὁ τε ἀλλοῖος καί ὁ κατά λέξις , ὡς ὁ ἀνάγνωσις Παρί - ἵστημι . ’Ωλῆς δέ ὁ αὐλή , ἀπό ὁ ἀλέγω , ὁ λόγος ποιέω καί φροντίζω , ἀλέξω , Ἀλλοῦς , καί μετάθεσις ἄλλος , καί ἐν συναίρεσις ὅλος , ὁ ἐν λόγος δηλαδή εἰμί . Δηνεκὴς δέ ὅλος ὁ διόλου ἐνάπτω εἷς καί κοιλαίνω εἷς μακρός τομή . ὁ δέ προτέμνω ἀντί ὁ , πρό σύ ἀροτριάω - Σάμος , καί , ὡς εἶπον , προκόπτω , καί ὁ πᾶς ἔχω ἴσος , ὅμως προθαλλω ὁ ἀρετή . ὁ δέ , ἔρχομαι καί ἱκνέομαι εἰς πατρίς , δισσολογία εἰμί ἔννοια εἷς διά πρόσωπον ἀγωνία καί αὐτός γίγνομαι κατά αὐτός καί ὁ εἴρω κόμμα . ὁ δέ , εἰμί δέ αὖος καί πόλεμος ὁρμάω ποθεν Κρονίων , περίφρασις εἰμί ὁ , εἰμί ποθεν ἐκφαίνω πόλεμος ὁ κατά ὁ μῦθος ἐκ Ζεύς , ὅς τέμνω πολός - μοιο τεύχω . ὡς δέ ὁ ποθεν πρός ἐπίκρυψις τίθημι ὁ ἀληθής , καιρός εἰμί ὁ ἴσως καί ὁ τυγχάνω καί ὁ τοιοῦτος , ἐπιμιμνήσκω δέ καί ὁ ἀλήθεια , ἵνα λέγω , ὡς εἰμί περ πόλεμος γίγνομαι ἢ ἐκ σύ προυπαρχω ἢ ἐκ ἐγώ ἢ ἐκ ὁ ἐμέω . ὁ δέ ὁρμάω ἀντί ὁ κινέω καί , κατά ὁ ὕστερος εἶπον , παραορμήσειε . διχῶς οὖν ὁ ὁρμάω , ἰδιοπαθῶς τε κατά ὁ μετά Ὄμηρος ἀντί ὁ κινέω καί ἕτερος ἀντί ὁ κινέω . εἰμί δέ χόω καί αὐτός διάφορος ἔχω διάθεσις κατά * ὁ πλοῦτος ἐγώ , πλουτίζω δέ ἕτερος καί ὁ ὅμοιος , ἀλλά προσλαμβάνω οὗτος ὑπό ἕτερος ῥῆμα ὁ κατά ὁ ὁμός , κατά ὅς ὁρμέω μέν ὁ ναῦς , ὁρμίζω δέ τις αὐτός . καί ἄλλως δέ ὁρμέω μέν αὐτός , ὁρμίζω δέ ὑπό ἄλλος . σφέλας δέ ἢ ὁ ὑποπόδιον καί νῦν ἢ καί ἀπλόος κατά ὁ παλαιός βλημά - τίς σφάλλω δύναμαι , ὡς καί αὐτός προερέω . ὁ δέ πρόχοος ἐνταῦθα ἢ καί κατά κύριος - λέγω βομβέω ἐν ὁ πίπτω ξέω εἰμί ποτίζω χρήσιμος , οὖον μήv κατά ὁ ἐν ὁ ἄλφα φαίνω - μένω , διά ὅς ὕδωρ χείρ ἐπιχέω , εἄν παραφράζω ἔχω ὁ ἐκ Θρᾴκη σοφός εἶπον · ὁ πρῶτος μέν οὖν κατά χείρ θεράπαινα φέρω χονοος προέχω , οὐδέ μήv κατά ὁ ὀστεοδόχος , ὅς δηλόω ὁ Γράφας ὁ , ἐμβάλλω εἰς προέχω ἀοργῶν ὁ ὀστέον καί ἐκμάσσω , ὁποῖος τίς ἴσως καί ἐν Ἰλιάς ὁ δέπας , ἐν ὅς Θέτις ἡρωϊκός ὀστέον ἱστορέω . ἰστέον δέ ὅτι δεξιός Ὀδυσσεύς δοκέω προσφεύγω ὁ ἀμφινωμάω , εἰμί πῶς ἔχω συγχράομαι ὁ μνηστήρ ἀλλήλων , ἐπικονέω μέν ἐκεῖνος ὁ ξένος , ἀπαράσσω δέ ὁ μνηστήρ . ὅτι2 οὗτος θρασύς πρᾶγμα ποιέω ὁ Εὐρύμας - χος , ὡς καί ὁ ὅμοιος αὐτός ὑβριστής δυσχεραίνω , καί ὅμως ἀνέχω Ὀδυσσεύς , καί ὁ Τηλέμη - χος δέ , ἵνα μή πρό καιρός ἐγχειρέω ἔργον * δυσπραγέω . καί λαλέω μέν τίς ὁ Τηλέμαχος ὑπο - περάω , παραμυνη δέ τίς καί επικεικις εὐθύς . λέγω γοῦν ὁ ποιητής οὕτως · αὐτω ὀφείλω ὁ ξένος ἀλάομαι ἄλλοτε ὄλλυμι , πρίν ἔρχομαι , ὁ ἄν οὖον τίς τόσος κέλαδος μετέχω , ἤγουν οὐ εἄν οσὁ - ὁ θόρυβος ἐνάγω ἐγώ . νῦν δέ περί πτωχός ἐριδαίνω , οὐδέ τίς δαίς ἐσθλός εἰμί ἦδος , ἐπεί ὁ χειριαδων νικάω . καί οὗτος μέν τις εἶπον εἄν παραδοκέω αὐτός θι ὄλλυμι ὁ Ὀδυσσεύς καί διαποιέω εὔχομαι - μένος ἄλλοθι αὐτός οὗτος πάσχω . Τηλέμαχος δέ , δαιμόνιος μαίνομαι , φημί , καί οὐκέτι καίω θυμός βρωτός οὐδέ ποτής · Στος δή σύ ὀροθύνω · ἀλλά ἐν δαίνυμι κατά - κλιτός οἴκαδε εἶμι , ὁράω θυμός ἀνάγω . διώκω δέ οὖον τις ἔγωγε · ὁ περ ἀγαθός ξενοδόχος λόγος , ὡς πρό ηλειολογιος ἐπί τις δυστυχής νοστέω , ὁ , αὐτω ὀφείλω ὁ ξένος καί ἑξῆς ὡς ἀνωτέρω γράφω . δικαιολογία δέ αναντίρρητος παραστατικός ὁ , ὅς φιλoi , οὐ εἄν δή τις ἐπί εἴρω Δίκαιος ἀντίβιος ἐπισείω καθάπτω χαλεπαίνω , ὁ περ ἐπί ὅς καλῶς λαλέω ὁ Τηλέμαχος , ἐπικριτικῶς φημί ὁ Ἀμφίνομος , οἷος ὁ πρός ἀντίπηξ ξένος ὑπερλαλέω . διό καί παραινέω μήτε ὁ ξένος στυγέω - λίζω μήτε τις ἄλλος ἐγώ Ὀδυσσεύς . εἶτα συμβουλεύω * καί περί σπονδή καί ὕπνος πείθω πᾶς ἕκαστος μῦθος εἶπον , ἤγουν ἀρέσκω , ὡς πολλαχοῦ εἴρω . ἰστέον δέ ὅτι τίς , οὐκέτι καίω θυμός βρωτός οὐδέ ποτής , ἄστιος εἴρω διά ὁ ὁ μνηστήρ μή κρύ - πτειν , ἀλλά ἐκφαίνω , ὡς ὁ ἐξεμὼντες ὁ ἐντός , οἶτος καί αὐτός , ὁ περ ἔχω ἔνδον βούλευμα , ὁ ξένος δηλαδή , ὡς εἴρω , αὐτός θι ὄλλυμι . ὡς ἐπί ἐμέω γοῦν εἶπον ὁ , οὖον καίω βρωτός οὐδέ ποτής , νοέω ἀφίημι αὐτός ἐπί ὁ κατά ψυχή βούλευμα , πρὸς*Θεὶς ὁ , θυμός . φημί γάρ , οὐκέτι