eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1678
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Α . ταῦτα εἰποῦσα ἡ μήτηρ ἐπιφέρει · οὕτω γὰρ καὶ ἐγὼ ὀλόμεην καὶ πότμον ἐπίσπον , τουτέστι , σὲ ποθοῦσα τέθνηκα . εἶτα καὶ πλατύνουσα τὸν λόγον ὡς πρὸς τὴν τοῦ Ὀδυσσέως ἑρώτησιν πυθομέ - νου εἰ δολιχὴ νόσος ἢ Ἀρτεμις ἀπήγαγεν αὐτὴν ῥησίν · οὔτε με ἐν μεγάροισιν εὐσοπος ἰοχάιρα * κατέ - πεσενεν , οὔτε τις νοῦσος ἐπήλυθεν , ἢ τε μάλιστα τηχεδόν συγερφὴ μελίον ἐξείλετο θυμόν · ἀλλὰ με σὸς τε πόθος , σὲ τε μῆδα φαιδμ’ Ὀδυσσῦ , σὴ τ’ ἀγανοφροσύνη μελιηδὲς θυμὸν ἀπήυρα . ὅθεν δῆλον , ὡς καὶ ἡ ἄκρα λύπῃ ἐπιπένων τὴν ζωήν . Οὕτως δὲ τὰ προσεχῶς γραφέντα ἠθῖμα καὶ ὅτε τις ἐπὶ ἀποδημίᾳ φίλον ἀγαθοῦ πολλὰ λυπεῖται . Ὅρα δὲ ὡς οἱ νεώτεροι μὲν ἀπώχασθαι φασὶ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως μητέρα πεπυσμένην δόλῳ Ναυπλίου Ὀδυσσέως τελευτὴν , ὃς δὴ Ναύπλιος πολλοὺς δολίως κατειργάσατο λυπηθείς ἐπὶ τῷ τοῦ σοφοῦ υἱοῦ Παλαμήδους θανάτῳ , ὁ δὲ γε ποιητὴς λύπῃ μεταλλάξαι τὸν βίον ἱστορεῖ . οἱ δὲ γε εἰπόντες ἀπώχασθαι αὐτήν , φασὶν ὡς τὴν ἀρχοῦνν ἰάψιν ὁ ποιητὴς διὰ τὸ μακρὸν τοῦ τοιούτου θανάτου , αἰτίαν γὰρ ἤγουν αἰτίαςιν εἶχον οἱ οὕτω τοῦ βίου ὑπεξέροντες ἑαυ - τοῖς , καὶ οὐκ ἴδουσι καθαρὸς οὐ τοιούτος θάνατος . διὸ καὶ ὁ Τηλέμαχος ὑστερον τὰς κακὰς δουλίδας κρεμάσας ἀπάγει τοῦ βίου καί , ὡς ὁ ποιητὴς ῥησιν , ὑψόσε ἐπετανύσας , καὶ ἐπισιμοῦντα , ὡς μὴ καθαφῶ θανάτῳ ἀπὸ θυμὸν ἐλοιμήν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ , ἡ δολιχὴ νόσος ἢ Ἀρτεμις , ὁ ἡ σύνδεσμος διαπορητικός ἐστι κατὰ τοὺς πα*λαιούς , δίχα δηλαδὴ ἐρωτήσεως ὡς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἀλφα βαιφωδίαν τῆς Ἰλιάδος γέγραπται . ἔνθα δεδήλωται καὶ ὅτι πολλάχως ὁ τοιούτος νοεῖται σύνδεσμος . δια - ζευκτικὸς τε γὰρ ἐστι καὶ διασαφητικὸς καὶ παραδιαζευκτὸς καὶ διαπορητικὸς ὅτε τις μὴ ἐρωτᾷ , καὶ ἰσοδύναμος τῷ εἰ καὶ ἐρωτηματικὸς καὶ βεβαιωτικὸς καὶ συγχριτικός . ἐνταῦθα δὲ ῥητέον ὅτι καὶ λυτι - χὸς νόμφ φιλοσόφων , οἷον · διὰ τί ἐπαινείται ἡ μέλισσα . τοῦτο ἀπορία . λύσις δὲ αὐτῆς τὸ , ἡ ὅτι ἀγάθῃ ἐργάτις ἐστί . λαμβάνεται δὲ ποτε καὶ ἀντὶ τοῦ εἰ μή , οἷον · τί ἂν καλὸν ἐποίησα ἢ τὸν ἄνδρα τοῦτον θαυμάσας , ἤγουν εἰ μὴ θαυμάσας . τοῦτο δὲ ἰσοδύναμόν ἐστι τῷ ἀλλὰ συνδέσμῳ . λαμβάνεται δὲ ποτε τὸ ἢ καὶ ἀντὶ τοῦ καθό , φασιν , ἢ ὡς . αὐτὸ δὲ καὶ ἤμι μετ’ ἐπεκτάσεως γίνεται ἀντὶ τοῦ ὁ που . ἐστιν ἡ καὶ ὀμικιὸν μετὰ τοῦ μήν , οἷον · ἡ μήν ποιήσω τόδε . οὕτω δὲ καὶ μετὰ τοῦ μέν , οἷον · ἡ μέν μοι πρόφρων ἐπεσι καὶ χειροὶν ἀφήξεν . Περὶ δὲ τοῦ ἢ ἀντὶ τοῦ ἔρη , ὀήματος ὄντος , ἕτερος λόγος . ὅτι δὲ ὁ ἡ σύνδεσμος λαμβάνεται ποτε μετὰ ψιλῆς καὶ περισπωμένης ἀντὶ τοῦ ἄρα τοῦ κατ’ ἐρώτησιν προπε - ρισπωμένου , οὐκ ἄδηλον ἐστιν . ἐκεῖνο δ’ ἐν τοῖς τοιούτοις καινὸν φέρεται , ὅτι τὸ ἦ , ἀντὶ τοῦ δή , ὅτε φασὶ καὶ ἐγκλίνεται , οἷον · ἐπεὶ . καὶ μὴν πε*ρὶ τούτου ἀλλοιῶν τι ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἐγώφρη , ὅ καὶ ζητητέον ἐκεῖ . Ἐπὶ τούτοις ἰστέον καὶ ὅτι δολιχὴ μέν ὀξύτονως ἡ μακρὰ Ἀολίχῃ δὲ βαρυτόνως , ὄνομα πόλεως , ὥσπερ καὶ δολιχὸς μέν ὁ μακρὸς , δόλιχος δὲ προπαραξυτόνως ὀσπρίων τι . καὶ ὅτι οὐ μόνον Ἰώνων ἴδιον ἡ τοῦ ὑ ἐπένθεσις ἐν τῷ , νόσος νοῦσος , ὥρος οὖρος , ὅλος οὐλος . οἷον · οὐλος ἄρτος καὶ τοῖς ὁμοίοις , ἀλλὰ καὶ Αἰολεῖς ποιοῦσι τοιούτῳ τι ἐν οἷς τὸ ἀτὰρ αὐτὰρ λέγουσι , καὶ τὸ ἕω χεῖω πλέω ὧω , οὐ διὰ μόνου τοῦ ἰ κλίνουσι κατὰ τὸ τελῶ τελέσω , ἀλλὰ σὺν τῷ ὑ , ἕάσω χεῖσω πλεῦσω ὧεσω . Καὶ ὅτι ἡ δολιχὴ νόσος ἀντιδιαστέλλεται πρὸς τὸν ἐκ βολῆς Ἀρτέμιδος , ἀλλαχοῦ δὲ καὶ Ἀπόλλωνος , γινόμενον θάνατον , ὡς τοῦ τοιούτου αἰφνῆς ἐπισμβαίνοντος , καθὰ πολλάχου δεδηλώθη , καὶ μὴ διὰ νόσους δολιχῆς γινομένου , ἢ μάλιστα διὰ τηχεδόνοθ θανατοῦ . Ἰοχάιραν δὲ ὅτι τὴν ἱοφόρον ἀσπίδα δρομέως οἱ μεθ’ Ὀμήρου ἐκάλεσαν , καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῦται . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι Λείριος ἐν τῷ , Ἀητοὺς Λιὸς τε τοξόδαμν ἐπαθῖνε , τὴν ἰοχάιραν παρέφρασαν εἰς τοξόδαμον . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι τριῶν οἰσῶν ἐρωτήσεων ἀρχῆς τῷ Ὀδυσσεί πρὸς τὴν μητέρα , ἤγουν , τὶς νόσος αὐτὴν ἐδάμασεν , καὶ ἆπρ τὸ αὐτοῦ γέρας παρὰ τῷ Λαιρτῃ καὶ τῷ Τηλεμα*χῳ ἐστί , καὶ πῶς ἔχει τὰ κατὰ τὴν γυναῖκα . διὸ καὶ τρίς ἐν τούτοις κείται τὸ , εἴπε μοι τόδε , καὶ πάλιν , εἴπε δέ μοι πατρὸς καὶ υἱός , καὶ , εἴπε δέ μοι μηστῆς ἀλόχου βουλήν . ἡ μήτηρ ἐν τῷ ἀποκρίνεσθαι ἀναποδίζει . καὶ ἀπὸ τοῦ τέλους ἀρχαμένη ἄκασιν εἰς τὸ πρῶτον κατὰ βεατμίδα τινα . καὶ πρῶτα μέν φησὶ περὶ τῆς γυναικὸς ὡς λίαν μόνα παρὰ τῷ νιφῷ τετηλότι θυμῷ , εἶτα περὶ τοῦ νιού , καὶ μετ’ αὐτὸν περὶ τοῦ πατρός . ἄρ’ οἷς ἐπαναῖσα εἰς τὸ πρῶτον λέμι περὶ τῆς νόσου . ὅθεν δῆλον ὡς οὐ πάντη ἀναγκαῖον ἐν ταῖς πύσεσι πρῶτον ἀπαντῶν πρὸς τὸ πρῶτον καὶ ἐξῆς πρὸς τὰ καθ’ εἰμὸν , ἀλλ’ ὅπη τύχῃ γίνεσθαι τὰ τῆς ἀπο - κρίσεως καὶ ὅπως ἂν συμφέρῃ τῷ ἀποκρινομένῳ . Ὅτι δὲ Ἀρτεμις καὶ Ἀπόλλων τοῖς
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Α . οὗτος εἶπον ὁ μήτηρ ἐπιφέρω · οὗτος γάρ καί ἐγώ ὄλλυμι καί πότμος ἐφέπω , τουτέστι , σύ ποθέω θνῄσκω . εἶτα καί πλατύνω ὁ λόγος ὡς πρός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἐρώτησις πυθομέ - νόος εἰμί δολιχός νόσος ἢ Ἄρτεμις ἀπάγω αὐτός ῥῆσις · οὔτε ἐγώ ἐν μέγαρον ευσοπους ἰοχάιρα * κατέ - πίπτω , οὔτε τις νοῦσος ἐπέρχομαι , ἢ τε μάλιστα τηχεδόν συγερφὴ μέλιος ἐξαιρέω θυμός · ἀλλά ἐγώ σός τε πόθος , σύ τε Μήδα φαιδμ’ Ὀδυσσῦ , σός τε ἀγανοφροσύνη μελιηδής θυμός ἀπαυράω . ὅθεν δῆλος , ὡς καί ὁ ἄκρος λύπη ἐπιπνέω ὁ ζωή . οὕτως δέ ὁ προσεχῶς γράφω έθιμο καί ὅτε τις ἐπί ἀποδημία φίλος ἀγαθός πολύς λυπέω . Ὅρας δέ ὡς ὁ νέος μέν ἀποχέω φημί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς μήτηρ πυνθάνομαι δόλος Ναύπλιος Ὀδυσσεύς τελευτή , ὅς δή Ναύπλιος πολύς δόλιος κατεργάζομαι λυπέω ἐπί ὁ ὁ σοφός υἱός Παλαμήδης θάνατος , ὁ δέ γε ποιητής λύπη μεταλλάσσω ὁ βίος ἱστορέω . ὁ δέ γε εἶπον ἀποχέω αὐτός , φημί ὡς ὁ ἄρχω ἰάψιν ὁ ποιητής διά ὁ μακρός ὁ τοιοῦτος θάνατος , αἴτιος γάρ ἤγουν αἴτιος ἔχω ὁ οὗτος ὁ βίος ὑπεξέροντες ἑ - ὁ , καί οὐ ὁράω καθαρός οὖον τοιούτος θάνατος . διό καί ὁ Τηλέμαχος ὕστερος ὁ κακός δουλίδα κρεμάννυμι ἀπάγω ὁ βίος καί , ὡς ὁ ποιητής ῥῆσις , ὑψόσε ἐπιτανύω , καί ἐπισιμόω , ὡς μή καθάπτω θάνατος ἀπό θυμός αἱρέω . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ , ὁ δολιχός νόσος ἢ Ἄρτεμις , ὁ ὁ σύνδεσμος διαπορητικός εἰμί κατά ὁ παλαιός , δίχα δηλαδή ἐρώτησις ὡς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἄλφα βαιφωδίαν ὁ Ἰλιάς γράφω . ἔνθα δηλόω καί ὅτι πολλαχώς ὁ τοιούτος νοέω σύνδεσμος . διά - ζευκτικός τε γάρ εἰμί καί διασαφητικός καί παραδιαζεύγνυμι καί διαπορητικός ὅτε τις μή ἐρωτάω , καί ἰσοδύναμος ὁ εἰμί καί ἐρωτηματικός καί βεβαιωτικός καί συγχριτικός . ἐνταῦθα δέ ῥητέος ὅτι καί λυτ - χος νόμφ φιλόσοφος , οἷος · διά τίς ἐπαινέω ὁ μέλισσα . οὗτος ἀπορία . λύσις δέ αὐτός ὁ , ὁ ὅτι Ἀγάθη ἐργάτης εἰμί . λαμβάνω δέ ποτός καί ἀντί ὁ εἰμί μή , οἷος · τίς εἄν καλός ποιέω ἢ ὁ ἀνήρ οὗτος θαυμάζω , ἤγουν εἰμί μή θαυμάζω . οὗτος δέ ἰσοδύναμος εἰμί ὁ ἀλλά σύνδεσμος . λαμβάνω δέ ποτός ὁ ἢ καί ἀντί ὁ καθό , φημί , ἢ ὡς . αὐτός δέ καί ἠμί μετά ἐπέκτασις γίγνομαι ἀντί ὁ ὁ ποῦ . εἰμί ὁ καί ομικιων μετά ὁ μείς , οἷος · ὁ μείς ποιέω ὅδε . οὗτος δέ καί μετά ὁ μέν , οἷος · ὁ μέν ἐγώ πρόφρων ἔπος καί χείρ ἀφάσσω . περι δέ ὁ ἢ ἀντί ὁ ἔρομαι , ὀήματος εἰμί , ἕτερος λόγος . ὅτι δέ ὁ ὁ σύνδεσμος λαμβάνω ποτός μετά ψιλός καί περισπάω ἀντί ὁ ἄρα ὁ κατά ἐρώτησις πρωπ - ρισπωμένου , οὐ ἄδηλος εἰμί . ἐκεῖνος δέ ἐν ὁ τοιοῦτος καινός φέρω , ὅτι ὁ εἰμί , ἀντί ὁ δή , ὅτε φημί καί ἐγκλίνω , οἷος · ἐπεί . καί μήv περί οὗτος ἀλλοιόω τίς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ἐγώφρη , ὅς καί ζητητέος ἐκεῖ . ἐπί οὗτος ἰστέον καί ὅτι δολιχός μέν ὀξύτονος ὁ μακρός αολιχω δέ βαρύτονος , ὄνομα πόλις , ὥσπερ καί δολιχός μέν ὁ μακρός , δόλιχος δέ προπαραξυτοναω ὄσπριον τίς . καί ὅτι οὖον μόνος Ἴων ἴδιος ὁ ὁ ὑ ἐπένθεσις ἐν ὁ , νόσος νοῦσος , ὧρος ὅρος , ὅλος ὅλος . οἷος · ὅλος ἄρτος καί ὁ ὅμοιος , ἀλλά καί Αἰολεύς ποιέω τοιοῦτος τίς ἐν ὅς ὁ ἀτάρ ἀτάρ λέγω , καί ὁ ἠώς χέω πλέω ᾦον , οὖον διά μόνος ὁ εἷς κλίνω κατά ὁ τελέω τελέω , ἀλλά σύν ὁ ὑ , ἐάω χέζω πλέω ὅσος . καί ὅτι ὁ δολιχός νόσος ἀντιδιαστέλλω πρός ὁ ἐκ βολή Ἄρτεμις , ἀλλαχοῦ δέ καί Ἀπόλλων , γίγνομαι θάνατος , ὡς ὁ τοιοῦτος αἴφνης ἐπισμβαίνοντος , καθά πολλαχού δηλόω , καί μή διά νόσος δολιχός γίγνομαι , ἢ μάλιστα διά τηχεδόνοθ θάνατος . Ἰοχάιραν δέ ὅτι ὁ ἰοφόρος ἀσπίς δρομεύς ὁ μετά Ὄμηρος καλέω , καί ἀλλαχοῦ δηλόω . ἰστέον δέ καί ὅτι λείριος ἐν ὁ , Αητός λίς τε τοξόδαμν ἐπαθῖνε , ὁ ἰοχάιραν παραφράζω εἰς τοξοδημος . σημειόω δέ καί ὅτι τρεῖς φέρω ἐρώτησις ἀρχή ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ μήτηρ , ἤγουν , τις νόσος αὐτός δαμάζω , καί Απρίλιος ὁ αὐτός γέρας παρά ὁ Λαιρτῃ καί ὁ Τηλέμαχος εἰμί , καί πῶς ἔχω ὁ κατά ὁ γυνή . διό καί τρίς ἐν οὗτος κεῖμαι ὁ , εἶπον ἐγώ ὅδε , καί πάλιν , εἶπον δέ ἐγώ πατήρ καί υἱός , καί , εἶπον δέ ἐγώ μηστῆς ἄλοχος βουλή . ὁ μήτηρ ἐν ὁ ἀποκρίνω ἀναποδίζω . καί ἀπό ὁ τέλος Ἀρχαμένη ἄκασιν εἰς ὁ πρῶτος κατά βεατμίδα τις . καί πρῶτος μέν φημί περί ὁ γυνή ὡς λίαν μόνος παρά ὁ νίζω τέλλω θυμός , εἶτα περί ὁ Νιου , καί μετά αὐτός περί ὁ πατήρ . ἄρα ὅς ἐπανίημι εἰς ὁ πρῶτος λέμι περί ὁ νόσος . ὅθεν δῆλος ὡς οὖον πάντῃ ἀναγκαῖος ἐν ὁ πύσις πρῶτος ἀπαντάω πρός ὁ πρῶτος καί ἑξῆς πρός ὁ κατά ἐμός , ἀλλά ὅπῃ τυγχάνω γίγνομαι ὁ ὁ ἀπος - κρίσις καί ὅπως εἄν συμφέρω ὁ ἀποκρίνω . ὅτι2 δέ Ἄρτεμις καί Ἀπόλλων ὁ