eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1446
Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Β . 'Οτι εν τῳ , Οἱτοι ἐπειδ' ἀλιη οὐδς ἐσσεται ουδ' ἀτέλεστος , ἁστειως πρόσκειται , τὸ ουδ' ἀτέλεστος . ἄλλως μὲν γάρ , ἄλια ἐσται τῳ Τηλεμάχω ἡ ὁδός , ὡς διὰ θαλάσσης πλεῦσοντι . ἡς ἐπὶ θανι - μων , χείρας ὡς ἐφύδθη ἐνῆστο . οὐ μέντοι κατὰ τὸ ἀτέλεστον ἀλιη ἐσται ὡπερ ἐστι ματαία . 'Ιστέων δὲ ὅτι ἐκ τῆς ὁδοῦ , οὐ μόνον ὁδοιποχεῖν τὸ ὁδοιποχεῖν , ἀλλὰ καὶ ὁδοιπορεῖν κατὰ τοὺς παλαιούς , οἱ κακοῦρ - * γοι ὁδοιπὴλιακες . 'Οτι ἐπὶ μὲν δυσκλίστον οἰκείων εἰπεῖν τὸ , οὐ σε ἐπειτα ἑολια τῶν-20 τήσων ἡ μανουής . ἐπὶ δὲ τοῦ ἀκαπαλιν τὸ , ἐλπωρή τού ἐπειτα τελεντήσαι ταῦδε ἔργα . εἰ δὲ καὶ συντοξ ἐστιν ἐκάρος πρὸς ὃν τοῦτο φηθήσεται , καλὸν εἰπεῖν καὶ τὸ , ἀλλ' ἐπει οὐδ' ὕπιθεν κακὸς ἐσσαι οὐδ' ἐνοίμων . ἐλπωρή τού ἐπατα . καὶ τὰ ἑξης . Τὸ δὲ ἀνοίμων ἀριμηνικῶν φροῖν . οὐδὲ σε πάγγυ γε μήτις πατρικὴ προλέλοιπεν . 'Οτι γνωμικῶς λαλεῖ τὸ , παῖσοι γὰρ τοι παῖδες ὁμοιοι πατρὶ πέλονται . οἱ πλεονες κακίους . παῖσοι δὲ τε πατρὸς ἀρίους . ὁποίους δηλαδη ὁ 'Ηρακλῆς πρὸς 'Αμυτρήνορα καὶ 'Αχιλλεὺς πρὸς Πηλέα καὶ 'Εκτωρ πρὸς Πρίαμον . καὶ τις δὲ Κορύφους νιὸς ἐν 'Ιλιάδι . εὔητα μὴν ἀμίνων οἰκείων πατρός . οὐ περὶ φαύλων δὲ πατέρων ὁ λόγος , ἀλλ' ἀγαθῶν . διὸ καὶ ὁδὶ καὶ αὐτὴν ὡς οἱ πλεῖστοι νιοί , κακίους . Τὸ δὲ πατρὸς ἀρίους , πρὸς ἐριμ - νίαν ἐπίζει τού , ὁμοιοι πατρὶ . ἄλλως γάρ , ὁμοιοι καὶ οἱ ὁμοιοητικοὶ καὶ φίλιοι , ὡς ἐν 'Ησιόδῳ δηλοῦται . 'Οτι ἀφραδέας τοὺς μηστήρας εἰπών , ἐριμνύνει εὐθὺς τὴν λέξιν διὰ τού , ἐπὶ οὐτι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι . πάλιν δὲ διασαφῶν τὸ , οὐτι νοήμονες , ἐπάγει . οὐδὲ τι ἴσσαι θάνατον . Καὶ νῦν μὲν , ἀφραδέας ἦτοι κακο*φρόνδοντας καὶ κακοβούλους τοὺς μηστήρας ἔφη . ἐν δὲ τοῖς ἑξης , καὶ ἐπὶ τῶν ἐν 'Αιδου σμιοσδῶν ψυχῶν τὴν λέξιν τίθησιν . 'Ορα δὲ καὶ ὅτι ἀφραδίας ὀνομάσας τοὺς μὴ νοήμονας μὴ δὲ δικαίους , ἐνῆρχε , τὴν φροντίδα τὴν δικαιοσύνην ἀκολουθεῖν . ἐν τούτου δὲ κείτα καὶ ἀναφαίνεσθαι περὶ μηστήρων πάνυ σοφὴν ἐν τῳ , θάνατος δήσων σχεδὸν ἐστιν ἐκ' ἡματι πάντας ὀλίσθαι . 'Οτι προθυμοποιῶν εἰς ὁδὸν τὸ , σοὶ δ' ὁδὸς οὐκέτι δρὸν ἀπίσεται ἡν σὺ μενοῦνς . φίλον δὲ ἀρχαίων ἐνδείξεις τὸ , τοῖς γὰρ τοι ἑταῖρος ἐγὼ πατρώϊός εἰμι . 'Οτι ἐτοιμασίας ἐφοδίων φρεστικῶν τὸ , ὁπλισόν τ' ἵπια καὶ ἄγγεσιν ἄρσον ἅπαντα . οἶνον ἐν ἀμφιφορεύσι , καὶ ἄμματα μυλὸν ἀνδρῶν , δέμασιν ἐν πυκινοῖσιν . ἐστι δὲ ὁπλίσαι μὲν , συνήθως τὸ ἐτοιμάσαι . ὡς καὶ ναὺς ὁπλίζεται κατωτέρω , ἦτοι σκευάζεται εἰς πλεῦνθον ἐν τῳ , ὅκα δ' ἐροπλίσαντες , ἐνήσομεν εὐδὲ πόνηρ . ὁ ἔστιν , εὐχαλοῦμεν . ἐπαρήσομεν . " Πία δὲ νῦν , τὰ ἀφόδια . ὁ ἐστι βρώματα εἰς ὁδὸν ἐπιτήδεια , παρὰ τὸ ἵνα . κατ' ἑλλανιν τοῦ ἐξ ἀρχῆς ἵστα διὰ τὸ εὐφωνώτερον . κείτα δὲ πον ἡ λέξις , καὶ ἐπὶ ἀπλῶς βρωμάτων παρὰ τῷ ποιητή , ἐτι δὲ καὶ ἐπὶ ἀγύρων . ἑ καὶ αὐτὲ λέγονται οὕτως , ἡ ὡς ἀπλῶς βρώματα ζῶων δηλαδη , ἡ παρὰ τὸ ἵνα , * ὡς κόνγα καὶ οἷα κινεῖσθαι πᾶση ψυχή . εἰ δὲ καὶ ὁῆμα ἐστιν ἵνα δηλοῦν τὸ ἐπορωνόμην ὡς τὸ , ἵνα γοννοῦμενος , ἑτέρου τοῦτο λόγου . οἱ δὲ παλαιοί , φασὶ καὶ τοιαῦτα . ἵνα γνῶιως κατὰ 'Ερατοσθένην , ὁσφίων καλάμαι . καὶ δυσλλέβως ἐν συναρέσει , ἵνα ὡς καὶ Φρυεωάτης . τὴν γαστέρι ἤων καὶ ἀγύρων σσαζμένων . 'Ομηρος δὲ τὰ ἀπλῶς βρώματα , ἵνα λέγει . δηλοὶ δὲ καὶ τὸν εἰς ναὺς ἐπιστισμόν . Τὸ δὲ ἄγγεσιν ἄρσον , ἀντὶ τοῦ γέμισον , ὡς ἐκ τοῦ παρακολου - θούντος , ἡμοῦσται γὰρ τὸ πληροῦν τῷ πληρουμένῳ . Τοῦ δὲ ἅπαντα , ἑμηνρεῖα τὸ , οἶνον καὶ ἄλματα . Οἱ δὲ ἀμφιφορεύς , κεραμικοὶ ἦσαν , ἀμφοτέρωθεν φερόμενοι . ὁ ἐστιν , ἀμφωτοῖ . διότοι , τοῦτοις ὁστίως ἂν τις εἰκάζη , τοὺς αὐρίσιπτοὺς καὶ ἤσων ἀναπαιδοιμίνους κολακείας ἡ διαβολαῖς . οὐς ἀφάμενος τῶν ὅτων ὁ κολακεύων ἡ διαβάλλων , οἴχεται . καὶ μᾶλλον εἴπερ οἱ τοιοῦτοι φιλοῦσιν οἶνον ἐμφορτοὶ γίνεσθαι . 'Ιστέων δὲ ὅτι πίδων μὲν ἐν' ἑν' ἐλάττον ὁ ἀμφιφορεύς . βίζου δὲ οὐκ ἐξ ἀνέγκης . τὸ γοῦν οἶνον φονινάϊνον βίζος τις ὑπανεφήνυστο , οὐ πάνυ βραχὺ ἄγγεῖον τὸν βίζον εἶναι δηλοῖ . ὁ δὲ παρὰ Σενοφῶντι ἐν ἀναβάσει καὶ τισιν ἄλλοις , δοξεῖ ἂν ἴσος λεχθῆν εἶναι . 'Ορα δὲ ἐν τῳ , οἶνον φου - μίζινον , ὅτι καὶ φονινάϊνον ἐπιθλήσει οἶνος . οὕτω δὲ καὶ λογού . * 'Ιστέων δὲ ὅτι καὶ' ὁμοιότητα τοῦ ἀμφιφορεύς , λέγεται παρὰ τοῖς παλαιοῖς καὶ ἀμφοδονθος ὁ ἐξ ἀμφοτέρων γονῶν δουλος . καὶ ἀμφιθο - λοι παρὰ 'Αβύμω καὶ ἑτέρους , οἱ ἀμφοτέρωθεν βαλλόμενοι . καὶ παῖδες ἀμφιθαλεῖς , οἱς ἄμφω περιμα - σιν οἱ γονεῖς , τὸ μέντοι ἀμφισβητίν καὶ ἀμφισβαινα ὡμς ἐκατέρωθεν βαινον , ἐκ τοῦ ἀμφὶς ἐπιφ - δήματος γίνεται . οὐ χρήσεις καὶ ἐν τῳ , ἀμφὶς φράζονται . ὡς δὲ καὶ χρήσιμοι ἀμφιφορεύς ἦσαν , δηλοῖ ἐν τῇ 'Ιλιάδι ὁ ποιητής . 'Αλματα δὲ οὐκ αὐτόχρημα πάντως ἄλευρα . φησὶ γοῦν 'Ηρόδοτος ἄλευρά τι και ἀλητα . καὶ εἰ μὲν ἐν καὶ ἕτερα τις τούτων διαφορά . δοκεῖ δὲ τὸ ἀλητον , ἐπιλέστρον ἀλέου εἶναι . εἰ δὲ οἱ μεθ’ Ὁμήρου ἐπὶ χριθίνων ἀλέου ἢ καὶ ἐπὶ πιτύων τὸ ἀλητον τιθέασιν παρὰ τὸ ἀλεσθαι ἴσως ὁ ἐστιν ἐυρίσκεσθαι πωροῖς δι’ ἐπιλάων , ἀλλ’ ὁ ποιητὴς οὐχ οὕτως ἐσχήκεται . ἀλλὰ τὸ ἀπλῶς ἀλεου , ἀλητον λέγει διὰ τὸ ἐν τῷ ἀλειθῆ , φάιν . ἤγουν φάιν καὶ λευκαίνεσθαι , ἢ φονεύεσθαι . οὕτω καὶ μελίχρατον ἀλητον , ὅπερ ὁ τι οὐκ ἐξ ἀνάγκης πιτυροῦ ἢ πιτυρώδης ἐστὶ , δηλοῦν καὶ τὰ τῶν τρυφῶντων ψυστά , ἀλητα ὄντα κατὰ Παυσανίαν , οἶνον καὶ ἄλειφ μαμαγμένα ἢ δεδεμένα . ὁμοίως καὶ ἡ Ἀχιλλέα μάξα , ἔχουσα τι ὡς εἰκὸς ἐξαιρετον . * ἡς Ἀχιλλέα ἐλέγετο τὰ ἀλητα . ὡν μυημοῦν καὶ τὸν χωμικὸν ἐν Ἰππύσι , φασί τινες . Μεῖλόν δὲ ἀνθρώπων τὰ ἀλητα λέγει , ἀντὶ τοῦ μελιποιοῦ . θυστικὰ . τοῦτο δὲ εἶπε , διὰ τοὺς οἰωμένους μὴ μετέχειν καὶ τὰ ὀστὰ δυναμικῶς τινος ψυχικῆς ζωτικῆς . διὸ ἔφη πον καὶ τὸ , λίπε δ’ ὀστέα δημόν . καὶ ἔστιν ὅσπερ χωοῦν καὶ χωοτα τὸ πᾶν σῶμα λέγειν ἀπὸ μέρους τῆς ἐπιφανείας δηλαδή , οὕτω καὶ ἐνταῦθα διὰ τοῦ ἐνδημιχούτου μελ - λοῦ , τὴν ὅλην παραδηλοῦν τοῦ θρεπτικοῦ ἐνέργειαν . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ , λίπαν ὀστέα δημόν , ἐκ μέρους τῶν ὀστῶν , τὸ πᾶν δηλῶσαι σῶμα . ἵνα ὅσπερ τοῦτο παντελῆ * δηλοῖ φθορὰν σώματος , οὕτω καὶ σύστασιν αὐτοῦ τὸ , μελὸς ἀνθρώπων . Ἀκροματα δὲ πυκινὰ λέγει , ἢ ἀπλῶς τὰ στιφερά , ἢ τὰ συνθραμμένα καλῶς . κακοθρασία μὲν γὰρ , τὸ μὴ πυκινὸν δηλοῖ . πυκινὸν δὲ , τὸ εὐτραφές . διὸ προῶν , εὐτραφὲ δόματα ἐροῖ τὰ εὐνόμιστα . ἐνθα παραφράσας τὸ , δέρμασι πυκinois , ἐροῖ εὐτρα - φέσσι δοροῖσιν . ὡν ζητητέον τὴν χλίαν . ἄπει ἐν μὲ λέξαι χώρνος λέγεται παρὰ τὸ χωρεῖν . ἐπὶ δὲ καὶ θύλακος . ἴσως δὲ καὶ φασωλίουν , ὡς δηλοῖ ὁ εἰπών . φασωλίουν . δωμάτιον βαλλόντων . οἶον , θυ - λάκων . καὶ φασωλός , ἢ ματισφορῶς , ὡς φησιν Ἀλκιος Λιονύσιος . εἰ δὲ καὶ τὸ φασωλίουν ἐπὶ ἄλλου μάλιστα σημανομένου τίθεσθαι , ἀλλ’ αἱ ἀρχαὶ ὁ ἔστι πίστα , Περικλῆ μέτρα ἡσαν . ἐν οἷς ἀπτι - θεντο ἐπιστισμοὶ τοῖς θεοῖς , ὡς καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς πον δηλωθήσεται . οἱ δὲ παλαιοὶ καὶ τὸν παρὰ τῷ χωμικῷ σάκταν , θύλακον ἐσημείουν ὡς δηλοῖ ὁ εἰπών . σάκτας , θύλακον . μάρσιππος . γίνεται δὲ αὐτὸς ἀπὸ τοῦ σάκτω σάξω τὸ φορτίζω . Ὁρα δὲ καὶ ὅτι ἀρχαίων ἔθος δόμασιν ἀντὶ σάκτων χρησθαι εἰς ἀλητῶν φυλακήν , ἵνα μηδὲν ἐκείθεν διαφθορῆται * σκηνοῦσης τῆς πυκινότητος . Ὅτι οὖν οἱ μεθ’ Ὁμήρου ἐκονσιους καὶ ἐθελονσίους φασὶ καὶ μάλιστα ἔχοντας καὶ ἐθελοντάς Ἰπτιχός , ἐθελον - τήρας φησὶν ὁ ποιητής . εἰπών . ἐγὼ δ’ ἀνὰ δήμων ἐταίρους ἐθελοντήρας συλλέξομαι . Ὅτι πολύνανς ἢ Ἰθάκη , ὡς δηλοῖ τὸ , εἰδὶ δὲ νῆες πολλὰ ἐν ἀμφιλῶ Ἰθάκη , νία ἤδὲ παλαιαί . Καὶ ὅρα ὡς τὸ νέον καὶ παλαιόν , καὶ ἐπὶ νηῶν τίθεσται . οὕτω ὁ κωμικὸς λαχὼν ἀρχήν , παίζει . τὰς μὲν μὴπω πλενασάσας , παρθένους λέγων , καὶ μὴπω ἀνδρῶν ἄσσον ἐλθούσας . τὰς δὲ παρ’ Ὁμήρῳ παλαιάς , γραιὰς ἀποκαλῶν . Ὅτι τὸ ἐπιώνομαι νῆα ἴπτις ἀρίστη , ἀντὶ τοῦ πᾶν προ - σεκτῶς περιζέψω . καὶ ἐπαναίται ἡ λέξις , καὶ δηλοῖ ἐπιτασὶν τινὰ ἢ πρόθεσις . κείται δὲ τι καὶ ἐν Ἰλιάδι τοιούτων . Ὅτι ἐκφραστικὸν χοργόν διαπάνος τῆς τῶν μυηστίρων τὸ , εἴρε δ’ ἄρα μυηστήρας ἀρήνορας ἐν μεγάρουσιν αἴγας ἀνιμέρονς , σάλλονς θ’ εἴοντας ἐν αὐλῇ . Ἔστι δὲ * τὸ μὲν εὐαν , ἀρχαῖον , οὕτω ἐπινοηθέντος τοῦ μαδὶν ὑδατι ζῶντι . καὶ γίνεται ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ εὐστρα , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ κωμικὸς . ἥπερ ἐστιν , ἐργαστήριον ἐν ᾧ χοῖροι καὶ τοιαῦτα εἶνται . οἱ δὲ παλαιοί , φασὶν οὕτω . εὐστρα , ρόθρος ἐν ᾧ περιζέψουσι τὰς τῶν νῶν τριχάς . κατὰ Παυσανίαν δὲ , τὸ ἐκ σταχῶν πανδέντων ἐδασμε τοῖς ἀνθρώποις ἀποδελέντων , ἤτοι ὁ περιεσσανμένος στέρχης . ἔκρου δὲ , ὅτι ἡ ὠψὶμη χρηθή , ἢ καὶ ἀμφιχαστης παρὰ Ἀλκίῳ Λιονυσίῳ . χωμικοὶ δὲ , καὶ ἐπὶ γυναικίου μορίων φασί . Κρατῖνος δὲ τὴν ὀσφὺν * οὕτως ἔφη , ἀπὸ δὲ τοῦ ὕναρ καὶ μάλιστα ἴσως τοῦ λάμπειν , καὶ τὸ σταθεύειν ἤτοι γλακίνειν . καὶ ὁ ἄταθαυμίζων . καὶ ὁ παρ’ Ἀλκίῳ σταθεύτῳ ἤλιον φλογί . Τὸ δὲ ἀνιμέρονς , ἀντὶ τοῦ ἐνδρόντας , ὡς ἀπὸ τοῦ συμβαίνοντος . ἐκ τῶν κάτω γὰρ ἐπὶ τὰ ἄνω ἔνται οἱ τοιούτοι . ἢ τοιαύτη οὖν ὁμοιότης , καὶ ἐν Ἰλιάδι λέγει τὴν Ἰκάλην κόλπους ἀνιμένην , ἀντὶ τοῦ γυνοῦσαν . διὸ ἐπάγα ἐκὰ τὸ , ἴσως δὲ μαζὸν ἀνέσχε . Σημιοῦνται δ’ ἐνταῦθα οἱ παλαιοὶ παρατη - ροῦντες ὡς οὔτε σπίνδοντες οὔτε ἀρχομένοις θοῖς Ὁμηρος τοὺς μυηστήρας ποιεῖ . Ὁδυσσεὺς μέντοι δι’ ὕλης τῆς ποιήσεως οὐ τοιούτος φαίνεται . ὅπου γε οὐδὲ ὁ Σωκράτης φασὶ παρέχει τὸ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις εὐσεβῆς . Σίλαλος δὲ , ὁ σιτευτὸς χοῖρος , παρὰ τὸ σιτεῖσθαι ἄλις . Ὅτι παντοῖς
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Β . 'Οτι εν ὁ , οἶτος ἐπειδή ἁλιεύς οὐδή εἰμί οὐδέ ἀτέλεστος , ἀστεῖος πρόσκειμαι , ὁ οὐδέ ἀτέλεστος . ἄλλως μέν γάρ , ἥλιος εἰμαι ὁ Τηλέμαχος ὁ ὁδός , ὡς διά θάλασσα πλέω . εἰμί ἐπί θανι - μῶν , χείρ ὡς ἐφύδθη ἐνίστημι . οὖον μέντοι κατά ὁ ἀτέλεστος ἁλιεύς εἰμαι ὅσπερ εἰμί μάταιος . 'Ιστέων δέ ὅτι ἐκ ὁ ὁδός , οὖον μόνος οδοιποχεω ὁ οδοιποχεω , ἀλλά καί ὁδοιπορέω κατά ὁ παλαιός , ὁ κακός - * γος οδοιπηλιαβαξ . 'Οτι ἐπί μέν δυσκλίστον οἰκέω εἶπον ὁ , οὖον σύ ἔπειτα ἑολια ὅς τήσων ὁ μανουω . ἐπί δέ ὁ ἀκαπαλιν ὁ , ἐλπίς ὅς ἔπειτα τελεντήσαι ταῦ ἔργον . εἰμί δέ καί συντοξ εἰμί κάρος πρός ὅς οὗτος φημί , καλός εἶπον καί ὁ , ἀλλά ἐπεί οὐδέ ὕπειμι κακός ἕννυμι οὐδέ ενοιμας . ἐλπίς ὅς ἐπατα . καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ ἀνόμιμος αριμηνικος φρέω . οὐδέ σύ πάγγυ γε μῆτις πατρικός προλείπω . 'Οτι γνωμικός λαλέω ὁ , παίω γάρ ὅς παῖς ὁμοιόω πατήρ πέλω . ὁ πλέω κακός . παίω δέ τε πατήρ άριος . ὁποῖος δηλαδή ὁ Ἡρακλῆς πρός 'Αμυτρήνορα καί Ἀχιλλεύς πρός Πηλεύς καί 'Εκτωρ πρός Πρίαμος . καί τις δέ Κόρυφος νιος ἐν Ιλιάς . εὔητα μήv Ἀμίνων οἰκέω πατήρ . οὖον περί φαῦλος δέ πατήρ ὁ λόγος , ἀλλά ἀγαθός . διό καί ὅδε καί αὐτός ὡς ὁ πλεῖστος νιοί , κακός . ὁ δέ πατήρ άριος , πρός Ερίμ - νία ἐπιζέω ὅς , ὁμοιόω πατήρ . ἄλλως γάρ , ὁμοιόω καί ὁ ὅμοιος καί φίλιος , ὡς ἐν Ἡσίοδος δηλόω . 'Οτι ἀφραδής ὁ μηστήρας εἶπον , ἐριμνύνει εὐθύς ὁ λέξις διά ὅς , ἐπί οὔτις νοήμων οὐδέ Δίκαιος . πάλιν δέ διασαφέω ὁ , οὔτις νοήμων , ἐπάγω . οὐδέ τίς ἴσσα θάνατος . καί νῦν μέν , ἀφραδής ἦ κακο*φρόνδοντας καί κακόβουλος ὁ μηστήρας φημί . ἐν δέ ὁ ἑξῆς , καί ἐπί ὁ ἐν 'αιδηω σμιοζω Ψυχή ὁ λέξις τίθημι . 'Ορα δέ καί ὅτι ἀφραδίη ὀνομάζω ὁ μή νοήμων μή δέ Δίκαιος , ἐνέρχομαι , ὁ φροντίς ὁ δικαιοσύνη ἀκολουθέω . ἐν οὗτος δέ Κεϊτά καί ἀναφαίνω περί μηστήρων πάνυ σοφός ἐν ὁ , θάνατος δήω σχεδόν εἰμί ἐπίτεξ ἦμαρ πᾶς ὄλλυμι . 'Οτι προθυμοποιός εἰς ὁδός ὁ , σύ δέ ὁδός οὐκέτι δρόν ἀφίημι ἐάν σύ μένω . φίλος δέ ἀρχαῖος ἐνδείκνυμι ὁ , ὁ γάρ ὅς ἑταῖρος ἐγώ πατρώιος εἰμί . 'Οτι ετοιμασία Ἐφοδίων φρεστικως ὁ , ὁπλίζω τε ἵπια καί ἄγγος ἀραρίσκω ἅπας . οἶνος ἐν αμφιφορευς , καί ἅμμα μύλος ἀνήρ , δέμα ἐν πυκνός . εἰμί δέ ὁπλίζω μέν , συνήθης ὁ ἑτοιμάζω . ὡς καί ναῦς ὁπλίζω κατωτέρω , ἦ σκευάζω εἰς πλέω ἐν ὁ , ὅτε δέ εροπλιατιμοω , ἐνίημι εὕδω πονηρός . ὁ εἰμί , ευχαλοω . παρίημι . " Πία δέ νῦν , ὁ ἀφοδία . ὁ εἰμί βρῶμα εἰς ὁδός ἐπιτήδειος , παρά ὁ ἵνα . κατά ἑλλανίς ὁ ἐκ ἀρχή ἵστημι διά ὁ εὔφωνος . Κεϊτά δέ πως ὁ λέξις , καί ἐπί ἀπλόος βρῶμα παρά ὁ ποιητής , ἔτι δέ καί ἐπί αγυροος . ὅς καί αὐτός λέγω οὕτως , ὁ ὡς ἀπλόος βρῶμα ζῶ δηλαδή , ὁ παρά ὁ ἵνα , * ὡς κόνγα καί οἷος κινέω πᾶς ψυχή . εἰμί δέ καί ὁῆμα εἰμί ἵνα δηλόω ὁ επορωνομεις ὡς ὁ , ἵνα γοννουμην , ἕτερος οὗτος λόγος . ὁ δέ παλαιός , φημί καί τοιοῦτος . ἵνα γνῶιως κατά 'Ερατοσθένην , ὁσφίων καλάμη . καί δυσλλέβως ἐν συναρέσκω , ἵνα ὡς καί Φρυεωάτης . ὁ γαστήρ ἠϊών καί αγυροος σσαζμένων . 'Ομηρος δέ ὁ ἀπλόος βρῶμα , ἵνα λέγω . δηλόω δέ καί ὁ εἰς ναῦς ἐπιστισμόν . ὁ δέ ἄγγος ἀραρίσκω , ἀντί ὁ γεμίζω , ὡς ἐκ ὁ παρακολεῶ - θοῦς , ημουω γάρ ὁ πληρόω ὁ πληρόω . ὁ δέ ἅπας , ἑμηνρεῖα ὁ , οἶνος καί ἅλμα . ὁ δέ ἀμφορεύς , κεραμικός εἰμί , ἀμφοτέρωθεν φέρω . ὁ εἰμί , ἀμφωτοῖ . διοτω , οὗτος ὅστιος εἄν τις εἰκάζω , ὁ αὐρίσιπτοὺς καί ἀσάω αναπαιδοιμινοος κολακεία ὁ διαβολή . οὖς ἀφίημι ὁ ὅστις ὁ κολακεύω ὁ διαβάλλω , οἴχομαι . καί μᾶλλον εἴπερ ὁ τοιοῦτος φιλέω οἶνος έμφορτος γίγνομαι . 'Ιστέων δέ ὅτι Πίδων μέν ἐν ἐν ἐλάσσων ὁ ἀμφορεύς . Βίζου δέ οὐ ἐκ φέρω . ὁ γοῦν οἶνος φονινάϊνον Βίζος τις ὑπανεφήνυστο , οὖον πάνυ βραχύς ἀγγεῖον ὁ βιζόν εἰμί δηλόω . ὁ δέ παρά Σενοφῶντι ἐν ἀνάβασις καί τις ἄλλος , δοκέω εἄν ἴσος λέγω εἰμί . 'Ορα δέ ἐν ὁ , οἶνος φοῦ - μίζινον , ὅτι καί φονινάϊνον ἐπιθλήσει οἶνος . οὗτος δέ καί λογού . * 'Ιστέων δέ ὅτι καὶι ὁμοιότης ὁ ἀμφορεύς , λέγω παρά ὁ παλαιός καί ἀμφοδονθος ὁ ἐκ ἀμφότερος γονεύς δοῦλος . καί ἀμφιθέω - Λόι παρά 'Αβύμω καί ἕτερος , ὁ ἀμφοτέρωθεν βάλλω . καί παῖς ἀμφιθαλής , οἱςστις ἄμφω περιμα - βρόχος ὁ γονεύς , ὁ μέντοι ἀμφισβητίν καί ἀμφίσβαινα ὁμός ἑκατέρωθεν βαίνω , ἐκ ὁ ἀμφίς ἐπιφί - Δημάτος γίγνομαι . οὖον χρῆσις καί ἐν ὁ , ἀμφίς φράζω . ὡς δέ καί χρήσιμος ἀμφορεύς εἰμί , δηλόω ἐν ὁ Ιλιάς ὁ ποιητής . 'Αλματα δέ οὐ αὐτόχρημα πάντως ἄλευρον . φημί γοῦν Ἡρόδοτος ἄλευρον τίς και ἀλήτης . καί εἰμί μέν ἐν καί ἕτερος τις οὗτος διαφορά . δοκέω δέ ὁ ἀλέω , ἐπιλέστρον ἀλέω εἰμί . εἰμί δέ ὁ μετά Ὅμηρος ἐπί χριθις ἀλέω ἢ καί ἐπί πίτυς ὁ ἀλέω τίθημι παρά ὁ ἅλλομαι ἴσως ὁ εἰμί εὑρίσκω πωρός διά ἐπίλαος , ἀλλά ὁ ποιητής οὐ οὕτως ἔχω . ἀλλά ὁ ἀπλόος ἀλέω , ἀλέω λέγω διά ὁ ἐν ὁ ἀληθής , Φάιν . ἤγουν Φάιν καί λευκαίνω , ἢ φονεύω . οὗτος καί μελιχραω ἀλέω , ὅσπερ ὁ τίς οὐ ἐκ ἀνάγκη πίτυρον ἢ πιτυρώδης εἰμί , δηλόω καί ὁ ὁ τρυφάω ψυστά , ἀλήτης εἰμί κατά Παυσανίας , οἶνος καί ἀλείφω μάσσω ἢ δέω1 . ὁμοίως καί ὁ Ἀχιλλεύς μάσσω , ἔχω τίς ὡς εἰκός ἐξαίρω . * εἰμί Ἀχιλλεύς λέγω ὁ ἀλήτης . ὡς μυέω καί ὁ κωμικός ἐν Ἴππυς , φημί τις . μῆλον δέ ἄνθρωπος ὁ ἀλήτης λέγω , ἀντί ὁ μελιποιέω . θυστικὰ . οὗτος δέ εἶπον , διά ὁ οἴομαι μή μετέχω καί ὁ ὁστόν δυναμικός τις ψυχικός ζωτικός . διό φημί πως καί ὁ , λείπω δέ ὀστέον δημός . καί εἰμί ὅσπερ χόω καί χωοτα ὁ πᾶς σῶμα λέγω ἀπό μέρος ὁ ἐπιφάνεια δηλαδή , οὗτος καί ἐνταῦθα διά ὁ ενδημιχουος Μέλ - Λοῦ , ὁ ὅλος παραδηλόω ὁ θρεπτικός ἐνέργεια . ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ , λιπάω ὀστέον δημός , ἐκ μέρος ὁ ὀστέον , ὁ πᾶς δηλόω σῶμα . ἵνα ὅσπερ οὗτος παντελής * δηλόω φθορά σῶμα , οὗτος καί σύστασις αὐτός ὁ , μέλος ἄνθρωπος . ακροματη δέ πυκνός λέγω , ἢ ἀπλόος ὁ στιφερά , ἢ ὁ συντρέφω καλῶς . κακοθρασία μέν γάρ , ὁ μή πυκνός δηλόω . πυκνός δέ , ὁ εὐτραφής . διό πρόειμι , εὐτραφής δόμα εἴρω ὁ εὔνομος . ἔνθα παραφράζω ὁ , δέρμα πυκinois , εἴρω εὐτρα - ἔφεσις δορός . ὡς ζητητέος ὁ χλιά . ἄπειμι ἐν ἐγώ λέγω χώρνος λέγω παρά ὁ χωρέω . ἐπί δέ καί θύλακος . ἴσως δέ καί φασωλίουν , ὡς δηλόω ὁ εἶπον . φασωλίουν . δωμάτιον βάλλω . οἶος , ΘΥ - Λάκων . καί φασωλός , ἢ ματισφορῶς , ὡς φημί Ἄλκιος λιονυθεος . εἰμί δέ καί ὁ φασωλίουν ἐπί ἄλλος μάλιστα σημαίνω τίθημι , ἀλλά ὁ ἀρχή ὁ εἰμί πίστα , Περικλή μέτρον ἡμι . ἐν ὅς Άπτι - τίθημι επιστισμοω ὁ θεός , ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς πως δηλόω . ὁ δέ παλαιός καί ὁ παρά ὁ κωμικός σάκτας , θύλακος σημειόω ὡς δηλόω ὁ εἶπον . σάκτας , θύλακος . μάρσιππος . γίγνομαι δέ αὐτός ἀπό ὁ σάκτος σάττω ὁ φορτίζω . ὁράω δέ καί ὅτι ἀρχαῖος ἔθος δόμα ἀντί σάκτας χράω εἰς ἀλήτης φυλακή , ἵνα μηδείς ἐκεῖθεν διαφθορέω * σκηνόω ὁ πυκινότης . ὅτι2 οὖν ὁ μετά Ὅμηρος ἐκονσιους καί ἐθέλων φημί καί μάλιστα ἔχω καί ἐθελοντής Ἰπτιχός , ἐθέλω - τήρας φημί ὁ ποιητής . εἶπον . ἐγώ δέ ἀνά δῆμος ἑταῖρος ἐθελοντήρας συλλέγω . ὅτι2 πολύνα ἢ Ἰθάκη , ὡς δηλόω ὁ , ἀνάκλεις δέ ναῦς πολύς ἐν ἀμφυλάω Ἰθάκη , Νία ἠδέ παλαιός . καί ὁράω ὡς ὁ νέος καί παλαιός , καί ἐπί ναός τίθημι . οὗτος ὁ κωμικός λαγχάνω ἀρχή , παίζω . ὁ μέν μήπω πλένω , παρθένος λέγω , καί μήπω ἀνήρ Ἄσσος ἔρχομαι . ὁ δέ παρά Ὅμηρος παλαιός , Γραῖα ἀποκαλέω . ὅτι2 ὁ ἐπινοέω ναῦς ἴπτις ἀγαθός , ἀντί ὁ πᾶς προ - σεκτῶς περιζευω . καί επαναιος ὁ λέξις , καί δηλόω ἐπίτασις τις ἢ πρόθεσις . κεῖμαι δέ τίς καί ἐν Ἰλιάς τοιοῦτος . ὅτι2 ἐκφραστικός χοργόν διαφανής ὁ ὁ μυηστιροος ὁ , εἴρω δέ ἄρα μυηστήρας ἀρήνωρ ἐν μεγαίρω αἴξ ἀνιμέρονς , σάλλω ὁ εἶμι ἐν αὐλή . εἰμί δέ * ὁ μέν Εὔα , ἀρχαῖος , οὗτος ἐπινοέω ὁ Μάδι ὕδωρ ζῶ . καί γίγνομαι ἀπό αὐτός καί ὁ εὐστρα , ὡς δηλόω καί ὁ κωμικός . ὅσπερ εἰμί , ἐργαστήριον ἐν ὅς χοῖρος καί τοιοῦτος ἵημι . ὁ δέ παλαιός , φημί οὗτος . εὐστρα , ροθρους ἐν ὅς περιζεψους ὁ ὁ νάω τριχάς . κατά Παυσανίας δέ , ὁ ἐκ σταχόω πανδέντων δασμός ὁ ἄνθρωπος ἀποδελέντων , ἤτοι ὁ περιεσσανμένος στέργω . ἔκροος δέ , ὅτι ὁ όψιμος χράω , ἢ καί ἀμφιχαστης παρά Ἄλκιος λιονυσειω . χωμικεω δέ , καί ἐπί γυναικίας μόριον φημί . Κρατῖνος δέ ὁ ὀσφῦς * οὕτως φημί , ἀπό δέ ὁ ὕναρ καί μάλιστα ἴσως ὁ λάμπω , καί ὁ σταθεύω ἤτοι γλακινεος . καί ὁ αταθαυμιζα . καί ὁ παρά Ἄλκιος σταθεύτῳ ἥλιος φλόξ . ὁ δέ ἀνιμέρονς , ἀντί ὁ ἐντρέχω , ὡς ἀπό ὁ συμβαίνω . ἐκ ὁ κάτω γάρ ἐπί ὁ ἄνω ἠμί ὁ τοιοῦτος . ἢ τοιοῦτος οὖν ὁμοιότης , καί ἐν Ἰλιάς λέγω ὁ Ἰκάλην κόλπος ἀνίημι , ἀντί ὁ γυνουω . διό πάγη ἐπίτεξ ὁ , ἴσως δέ μαστός ἀνέχω . σημιουντ δέ ἐνταῦθα ὁ παλαιός παρατίθημι - ροέω ὡς οὔτε σπίνδοντες οὔτε ἄρχω θέω Ὅμηρος ὁ μυηστήρας ποιέω . Ὀδυσσεύς μέντοι διά ὕλη ὁ ποίησις οὖον τοιούτος φαίνω . ὅπου γε οὐδέ ὁ Σωκράτης φημί παρέχω ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος εὐσεβής . Σίλαλος δέ , ὁ σιτευτός χοῖρος , παρά ὁ σιτέομαι ἅλις . ὅτι2 φαντός