eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1565
μὲν τρώχων ἐν δὲ πλίσουσι πόδισσι , τὸ μὲν τρώχων , ἀντὶ τοῦ ἔτριχον , ἀπὸ τοῦ τρωγῶ . οὕ ἡ γραφὴ ὁμοία τῷ στρωφῶ καὶ τρωπῷ καὶ τοῖς ὁμοίοις . Τὸ δὲ πλίσουσι , λέξις μὲν ἴσιν Ἰωνική . κατὰ δὲ τοὺς πλείους , Ἰωϊκή . δηλοὶ δὲ , τὸ θυματίζειν καὶ μεταφέρειν σκέλος παρὰ σκέλος . ὕθιν καὶ πλίζ , τὸ βῆμα . τὸ δ' αὐτό , καὶ πλίκμα . καὶ πλίζας , ὁ βηματίδας . καὶ περιπεπληγμένον , τὸ περιδεδηγός , καὶ ἀπεπλίζατο , τὸ ἀπέβη , παρὰ τῷ χωμικῷ ἐν Ἀχαρνύσι . καὶ Ἰπποκράτης δὲ φασὶ πλίκμα λέγειν , τὸ μεταξὺ τῶν μηρῶν διάστημα . ὅθεν καὶ διασπλιζῆσθαι , τὸ περιπλέκειν τοὺς πόδας . ἔστι δὲ τὸ μὲν τρω - χάζειν , συντόνου κινήσεως . ἐκπορίας δὲ , τὸ πλίσσεσθαι πόδισιν . ἵνα λέγῃ τὰς ἡμιόνους , ἀγαθὰς εἶναι καὶ τρέχειν καὶ ἄλλως δὲ ἁπλῶς βαδίζειν . Ὅτι νῦν ἐπίβαλλεν ἱμάσθλην ἡ χώρη , τούτῃ , φρονίμως ἠνόχενεν ὡς ἄμα ἔποινο οἱ πεζοί . καὶ ἄλλως δὲ ἡ χώρη νῦν ἱμάσσει , ὡς με - τρούσα τὴν ὥραν . * ἵνα πρὸς ἐσπέραν εἰς τὴν πόλιν ἐλθῇ ὡς καὶ μετ' ὀλίγα ῥηθήσεται . Ἡ δὲ ἱμάσθλη , γίνεται μὲν παρὰ τὸν ἱμάντα ἐξ οὐ ἴσως κατὰ ἀφαίρεσιν τῆς ἀρχούσης , καὶ ὁ μεμαλαγμένος ἰώρος . λέγεται δὲ πολυσυμίας λόγῳ , καὶ μάστιγί ἡ αὐτή , ἐπὶ δὲ καὶ κέντρων . ἄφ' οὐ ἴπποι κεντρηνκότες . ἀνάπλιν αὐτοὶ ὅντες τοῖς δίχα κέντριον θεοῦσι . τοιούτου δὲ κέντρου , σύνθετον καὶ τὸ βουκέντρον , ἐπε - φοῦτον μέντοι παντελῶς αὐτό . πρὸς ὅπερ ὁ ἀντιβαίνων βοὺς , λακτίζων πρὸς * κέντρα λέγεται . δηλοὶ δ' . ὅτι καὶ ἐπὶ ἀνδρείου μορίου κομικεύεται τὸ κέντρον , ὡς δηλοὶ τὸ , εἰς οὐχ' ὀσὴν τραυλῆν τὸ κέντρον ὀδύει . Ὅτι πρὸς τὸν δυσωπούμενον ἄρτι γοῦν ἐλεῖσαι εἰ καὶ μὴ πρὸ τούτου ἐπείθιστο , εἴκός ῥηθήναι τὸ , κλῦθί μοι ὁ δεῖνα . νῦν δὲ περ μου ἄκουσον , ἐπὶ πάρος οὐποτ' ἄκουσας ῥαιμοῦνον , ὅτε μ' ἐφάσιν ὁ δεῖνα . δὸς δέμε φίλον ἐλθεῖν ἡδ' ἐλευθόν . ὅ δι' τις καὶ ἐν Ἰλιάδι ἱκτιῶν εὔξατο , ἐθέ - λων καὶ φιληθῆναι καὶ ἐλέους τυχεῖν . Ὅτι τὸ , οὕτω φραίντο ἐναντίη , ἀντὶ τοῦ , οὐ πα - ρίστατο ἐναργής , ἀλλὰ πόρρωθεν ἐβοήθει . παρὶ Ἀθηναῖς δὲ ὁ λόγος . Ὅτι τὸ ξαφελῶς μενεαίνειν , ἐχρὴν μὲν βαρύνεσθαι ὡς ἀπὸ βαρυτόνου ὀνόματος τοῦ ξαφέλος , καθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι γέγρα - πται . ἐπεχράτησε δὲ ἡ τοῦ Ἀριστοφάνου ἐπὶ τῷ περισπασμῷ ἄφεσις . διὰ δὲ τῷ Πουσιδῶν ξαφελῶς μενεαίνοντι κατὰ Ὀδυσσέως ἡ Ἀθηνᾶ οὐκ ἀντέστη , Εὐριπίδης ἐξ Ὁμήρου προδήσας , λύει σαφέστερον ἐν τῷ κατ' αὐτὸν Ἰππόλυτῳ . ἔνθα ἡ Ἀρτεμις ἔθος εἶναι θεοῖς φησι , μὴ ἀντικαθίστασθαι ἀλλήλοις ὅτε τινὰ βλάπτουσι , κἄν ὁ φίλτατος ἀνθρώπων εἴη . καθὰ καὶ αὐτὴ οὐκ ἀντέπρα*ξ τῇ Ἀφροδίτῃ ἐφ' οὗς ἐθανάτω τὸν φίλον Ἰππόλυτον . ΤΠΟΘΕΣΙΣ ΤΗΣ Η . ΟΜΗΡΟΥ Ναυσικάα εἰς τὴν πόλιν ἀφικνεῖται . καὶ μετ' ὀλίγον ὁ Ὀδυσσεὺς ἱκετεύει Ἀρήτην Ἀλκινόου τοῦ βασιλέως γυναῖκα . καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον πυθσαυμένης ὑπὸθεν τὴν ἐσθῆτα ἔσχεν , ἔγνωρίσε γὰρ αὐτήν , τὰ συμβάντα αὐτῷ κατὰ τὸν πλοῦν ἀπὸ τῆς Ὠγυγίας μέχρι τῆς τῶν Φαιάκων γῆς διηγεῖται . ΟΛΥΣΣΕΙΑΣ Η . ΟΜΗΡΟΥ ΡΑΨΩΔΙΑ . Ὅτι Ὀδυσσέως εἰσδοὺς πρὸς Ἀλκίνοον , ἡ παροῦσα ἐπιγράφεσθαι ῥαψωδία . πεζὴν δὲ ἡ ταύτης καταογὴ τὴν Ναυσικάαν ἐκ τῆς ἡμιονείας ἀπήνης . καὶ οἱ κασίγνητοι ἀμφίστανται αὐτήν , ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι , ὅτι καὶ ἀρχίθεσι ὡς προγέγραπται . ὑπ' ἀπήνης δὲ ἡ*μιόνους λέουσιν ἐσθῆτά τε εἰσφέρουσιν ἔσω , τούτῃ τὰ πλυθέντα ἔμματα . αὐτὴ δ' ἐς θάλαμον ἦλθε . διὰ δὲ οἱ πῦρ φωτὸς χάρων χορὸν ἀπυραίν θάλαμψόλος Εὐρυμέδουσα . ἦν ποτε ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον , ἢ μέγης νόμου . ἢ κατὰ ἐμπορίαν . Ἀλκινόῳ δὲ γέρας ἐξέλον , οὕνεκα πᾶσι Φαιήκων ἀνῆσσε . θεοῦ δ' ὡς δῆμος ἄκουεν . ἡ τρέφε Ναυσικάαν , καὶ ἐξῆς . Καὶ ὅρα ὡς φανερῶς ἄνακτα Φαιάκων λέγει τὸν Ἀλκίνοον , εἰ καὶ ἄλλως ἀριστοκρατεῖσθαι ὡς καὶ προελέχθη , φραίνονται οἱ Φαιάκες . καὶ ὅτι ἀγαθὸς βασιλεὺς * ὁ Ἀλκίνοος εἶχε ὡς θεοῦ αὐτοῦ ἤκουον οἱ τοῦ δήμου . Τὸ δὲ ἐσφείραν , διαφέρει πάντως
Lemmas: μέν τρωχάω ἐν δέ πλίσσω πόδισσι , ὁ μέν τρωχάω , ἀντί ὁ τρίζω , ἀπό ὁ τρώγω . ἕ ὁ γραφή ὅμοιος ὁ στρωφάω καί τρωπάω καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ πλίσσω , λέξις μέν ἄπατρις Ἰωνική . κατά δέ ὁ πλείων , Ἰωϊκή . δηλόω δέ , ὁ θυματιζω καί μεταφέρω σκέλος παρά σκέλος . κόρυς καί πλίζ , ὁ βῆμα . ὁ δέ αὐτός , καί πλίκμα . καί πλιζευς , ὁ βηματιδαις . καί περιπλάσσω , ὁ περιδέχομαι , καί ἀπεπλίζατο , ὁ ἀποβαίνω , παρά ὁ κωμικός ἐν Ἀχαρνύσι . καί Ἱπποκράτης δέ φημί πλίκμα λέγω , ὁ μεταξύ ὁ μηρός διάστημα . ὅθεν καί διασπλιζῆσθαι , ὁ περιπλέκω ὁ πούς . εἰμί δέ ὁ μέν Τρώς - χάζω , σύντονος κίνησις . ἐκπορίας δέ , ὁ πλίσσομαι πόδιος . ἵνα λέγω ὁ ἡμίονος , ἀγαθός εἰμί καί τρέχω καί ἄλλως δέ ἁπλόος βαδίζω . ὅτι2 νῦν ἐπιβάλλω ἱμάσθλη ὁ χώρα , Τούτη , φρονίμως ἀνοχέω ὡς ἄμη ἔπειμι ὁ πεζός . καί ἄλλως δέ ὁ χώρα νῦν ἱμάσσω , ὡς ἐγώ - Τρούσα ὁ ὥρα . * ἵνα πρός εἰσπεράω εἰς ὁ πόλις ἔρχομαι ὡς καί μετά ὀλίγος εἴρω . ὁ δέ ἱμάσθλη , γίγνομαι μέν παρά ὁ ἱμάς ἐκ οὖον ἴσως κατά ἀφαίρεσις ὁ ἄρχω , καί ὁ μαλάσσω ἰωρός . λέγω δέ πολυσυεις λόγος , καί μάστιξ ὁ αὐτός , ἐπί δέ καί κέντρον . ἀπό οὖον ἵππος κεντρηνκοαιρεω . Ἀνάπλιν αὐτός ὅ ὁ δίχα κέντριον θέω . τοιοῦτος δέ κέντρον , συντίθημι καί ὁ βούκεντρον , ἔπω - φουος μέντοι παντελῶς αὐτός . πρός ὅσπερ ὁ ἀντιβαίνω βοῦς , λακτίζω πρός * κέντρον λέγω . δηλόω δέ . ὅτι καί ἐπί ἀνδρεῖος μόριον κομίζω ὁ κέντρον , ὡς δηλόω ὁ , εἰς οὐ ὅσος τραυλός ὁ κέντρον ὄζω . ὅτι2 πρός ὁ δυσωπέω ἄρτι γοῦν ἐλεέω εἰμί καί μή πρό οὗτος πείθω , εἰκός εἴρω ὁ , κλύω ἐγώ ὁ Δεῖνα . νῦν δέ περ ἐγώ ἀκούω , ἐπί πάρος οὔποτε ἀκούω ραιμονος , ὅτε εἷς φάσις ὁ Δεῖνα . δίδωμι δέμω φίλος ἔρχομαι ἤδη ἐλεύθω . ὅς διά τις καί ἐν Ἰλιάς ἱκτιῶν εὔχομαι , ἐθέειμι - λάω καί φιλέω καί ἔλεος τυγχάνω . ὅτι2 ὁ , οὗτος φράζω ἐναντίος , ἀντί ὁ , οὖον πῃ - ριιστημι ἐναργής , ἀλλά πόρρωθεν βοηθέω . Παρί Ἀθηναίς δέ ὁ λόγος . ὅτι2 ὁ ξαφελῶς μενεαίνω , χρή μέν βαρύνω ὡς ἀπό βαρύτονος ὄνομα ὁ ξαφέλος , καθά καί ἐν Ἰλιάς γράω - πέτομαι . ἐπικρατέω δέ ὁ ὁ Ἀριστόφανος ἐπί ὁ περισπασμός ἄφεσις . διά δέ ὁ πουσιδηω ξαφελῶς μενεαίνω κατά Ὀδυσσεύς ὁ Ἀθηνᾶ οὐ ἀνθίστημι , Εὐριπίδης ἐκ Ὅμηρος προδέω , λύω σαφής ἐν ὁ κατά αὐτός Ἱππόλυτος . ἔνθα ὁ Ἄρτεμις ἔθος εἰμί θεός φημί , μή ἀντικαθίστημι ἀλλήλων ὅτε τις βλάπτω , ἄν ὁ φίλος ἄνθρωπος εἰμί . καθά καί αὐτός οὐ ἀντιπράσσω ὁ Ἀφροδίτη ἐπί ὗς θάνατος ὁ φίλος Ἱππόλυτος . ΣΕ ὁ ὁ . Ὅμηρος Ναυσικάα εἰς ὁ πόλις ἀφικνέομαι . καί μετά ὀλίγος ὁ Ὀδυσσεύς ἱκετεύω Ἀρήτη Ἀλκίνοος ὁ βασιλεύς γυνή . καί μετά ὁ δεῖπνον πυνθάνομαι ὑποτίθημι ὁ ἐσθής ἔχω , γνωρίζω γάρ αὐτός , ὁ συμβαίνω αὐτός κατά ὁ πλόος ἀπό ὁ Ὠγυγία μέχρι ὁ ὁ Φαίαξ γῆ διηγέομαι . ΣΕ ὁ . Ὅμηρος ῥαψῳδία . ὅτι2 Ὀδυσσεύς εἰσοράω πρός Ἀλκίνοος , ὁ πάρειμι ἐπιγράφω ῥαψῳδία . πεζός δέ ὁ οὗτος καταογὴ ὁ Ναυσικάα ἐκ ὁ ημιονειος ἀπήνη . καί ὁ κασίγνητος ἀμφίστημι αὐτός , ἀθάνατος ἐναλίγκιος , ὅτι καί ἄρχις ὡς προγράφω . ὑπό ἀπήνη δέ ἡμίονος λέων ἐσθής τε εἰσφέρω εἴδομαι , Τούτη ὁ πλύνω ἔμματα . αὐτός δέ εἰς θάλαμος ἔρχομαι . διά δέ ὁ πῦρ φάος Χάρων χορός ἀπυραίν θάλαμψόλος Εὐρυμέδουσα . εἰμί ποτός ἀπολέγω ναῦς ἄγω , ἢ Μέγης νόμος . ἢ κατά ἐμπορία . Ἀλκίνοος δέ γέρας ἐξαιρέω , οὕνεκα πᾶς Φαίαξ ἀναΐσσω . θεός δέ ὡς δῆμος ἀκούω . ὁ τρέφω Ναυσικάα , καί ἑξῆς . καί ὁράω ὡς φανερῶς ἄναξ Φαίαξ λέγω ὁ Ἀλκίνοος , εἰμί καί ἄλλως ἀριστοκρατέομαι ὡς καί προλέγω , φράζω ὁ Φαίαξ . καί ὅτι ἀγαθός βασιλεύς * ὁ Ἀλκίνοος ἔχω ὡς θεός αὐτός ἀκούω ὁ ὁ δῆμος . ὁ δέ εἰσφέρω , διαφέρω πάντως