eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1881
τουτέστιν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐρρέθη , ἔσχατα ἐσχάτων , ἢ καὶ ἄλλως εἰπεῖν , πανύστατα . κραδίη δὲ οἱ ἔνδον ὑλάκτει . ἐπεὶ δὲ σκληρὸν δοκεῖ ἐπὶ καρδίας τὸ ὑλακτεῖν , ἐπάγει συνήθως ἐπὶ θεραπείας τῆς λέξεως , ὁποία καὶ ἐν ἄλλοις παρεσημάνθη , παραβολὴν ταύτην . ὡς δὲ νῦν ἀμαλῆς περι σκληάκῃσι βεβόσα ἄνδρα ἀγνοήσασα ὑλάει μεμυὼν τε μᾶχεσθαι , ὡς ῥα τοῦ ἔνδον ὑλάκτει , καρδίη δηλαδή , ἀγαιοιμένου κακὰ ἔργα . καὶ οὕτω θεραπεύσας τὴν καρδίαν ὑλακτεῖν τῇ κατὰ τὴν γυνὰ περὶ τοῦ ὑλακτεῖν παραβολῇ ἐπάγει · στήθος δὲ πλήξας κραδίην ἠύπαπε μύθῳ , ὡς καὶ εἰς παροιμίαν ἔπεσε , τοιοῦτος ὤν · τέτλαθι κραδίη , καὶ κύντερον ἄλλο ποτ’ ἐτλης ἡματι τῷ , ὥστε μοι μένος ἄσχετος ἤσθιε Κύκλωψ ἠθίμους ἐτάρους · σὺ δ’ ἐτόλμας ὥρα σε μήτις ἐξάγαγεν ἐξ ἄντροιο , ὁύμενον θανέεσθαι . τεχνικὴ δὲ αὕτη μέθοδος , παραμυθεῖσθαι τινὰ ἑαυτὸν ἐφ’ οἷς πάσχει ἐξ ὧν ἄλλοτε ποτε πέπονθεν . Ἰστίον δὲ ὅτι κύντερον Ὀδυσσεὺς λέγει τὸ κατὰ τὸν Κύκλωπα ὡς πρὸς τὰ τῶν ὁμοίων κακὰ . ἄλλως γὰρ ἀπλῶς οἴκτιστον μὲν αὐτὸς φθάσας ἔφη τὸ κατὰ τοὺς ἑτέρους ὅτε αὐτοὺς ἡ Σκύλλα ἠρπασε . τὸ δὲ κατὰ Λαιστρυγόνας οὐ μόνον οἴκτιστον , ἀλλὰ καὶ χειρίστον . ἐπελέξατο δ’ ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς τὸ κατὰ τὸν Κύκλωπα , διότι Σκύλλα μὲν καὶ Λαιστρυγόνες ἀπρακτος ἦσαν ἀνία , κατὰ δὲ τοῦ Κύκλωπος ἐπραξεν ἄμυναν Ὀδυσσεύς , τλήμων φανείς ὡς * εἴρως καιρὸν · ὡς περ δὴ καὶ ἐνταῦθα τίσεται κατὰ καιρὸν τὰς κακὰς . Ἐπὶ ἰστίον καὶ ὅτι τὸν γυναικεῖον γέλων κιχλισμὸν ἐκάλουν οἱ παλαιοί , ὁποίους τις καὶ ἄρτι ὁ δουλικός . οἱ δ’ αὐτοὶ καὶ χύτραν ἔλεγον εἴδός τι φιλήματος , καθὰ καὶ δραπέτον καὶ παιδάριον . Παυσανίας δὲ καὶ γυγλισμὸν γένος λέγει φιλήματος . τὸ μέντοι γυρὶ ἐπιχώριμά τι ἐπὶ καταωχήσει , ὡς ἐν ῥητορικῷ κείται λεξικῷ . ἐξ οὗ καὶ γυρῶν , ἀφροδισιακός , φασί , δαίμων , ὃς καὶ δοκεῖ διάκονος γενέσθαι τῷ Ἄρει τῆς μοιχείας . Ὅρα δὲ ὡς οὐ μόνον πολυλογεῖν ἀνοίκειον γυναιξίν , αἷς κόσμον ἡ σιγὴ φέρει , ἀλλὰ καὶ ὁ ἄθροος * γέλως καὶ ἡ ἀκόλουθος εὐφροσύνη . χοῦ γὰρ , ὡς ταπολλά , ἡσύχως ἔχειν αὐτάς . διὸ καὶ ψιθύρου Ἀφροδίτην κατὰ Παυσανίαν ἱερὸν ἦν Ἀθήνῃσι καὶ Ἐρωτος δέ · οὐ καὶ Δημοσθένης , φησί , μέμνηται ἐν τῷ κατὰ Νειράρα . ἐκαλεῖτο δέ , φασί , ψίθυρος διὰ τὸ τὰς εὐχομένας αὐτῇ πρὸς τὸ οὖς λέγειν , ὅ περ ἐδήλου μὲν χρῆναι μυστηριάζεσθαι τὰ τοιαῦτα . οὐν ἦν δὲ ἀπικῶς , δηλοῦν καὶ τὸ δεῖν εἶναι ἀπέχειν τὸ τρανὲς τῶν φωνῶν , ὧν μέρος καὶ τὰ θρασύα γελιοστικὰ . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι τὸ , γέλωτα καὶ εὐφροσύνην , εὑρίσκεται ἐν τισιν ἀντιγραφοῖς , γέλῳ τε καὶ εὐφροσύνην , ἀποκοπὴν ὅσως καὶ αὐτὸ ὁμοίως τῷ , γέλῳ ἐκθανον . τοιαύτη δὲ ἀποκοπὴ καὶ ἐν τῷ , ἰδρώτα ἰδρώ . Τῷ δὲ μεριμ - ρίζειν σύστοιχον , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδήλωσε , καὶ ἡ μέριμρα , ὁ πέρ ἐστι φροντίς · οὐ χοῖσις ἐκεί παρή - νειπται τὸ , ἄμπανμά τε μεριμνῶν . συστοιχεῖ δὲ τούτοις καὶ ἐπιόρημα τὸ ἀμεριμνῶ , ὁ πέρ ἐστι δίχα μερίμνης , ἢ καὶ αὐτὴ ἐκ τοῦ μερίζειν γίνεται · ὁθεν καὶ τὸ μεριμρίζειν καὶ τὰ κατ’ αὐτό . Τοῦ δέ , ἐφ’ μνηστήροι μιγῆναι , τὸ πρῶτον εὐτυχόν , ἔοομι ἐφῶμ , ὡς βοάοιμι βοφμι , τὸ δεύτερον ἐφῶ , καὶ τρίτον ἐφ’ μετὰ προσ*γεγραμμένου τοῦ ἰ πρὸς διαστολὴν τοῦ ἐφ’ ἐνεστῶτος · ἐκ δὲ τούτων τὸ ἐφην ἐφὴς ἐφη . τοιαύτης δὲ ἀκολουθίας καὶ τὸ δράοιμι δράφι , δράοις ἐφῶς , δράοι ὁφῶ μετὰ προσγραφῆς τοῦ ἰ · πληθυντικὸν δεύτερον δράοιτε ὁφῶτε , καὶ ἐπενθέσι του ὁ μικροῦ , ὁφῶτε ἐν Ἰλιάδι , οἶον , νῦν δὲ φίλως χ’ ὁφῶτε , ἤγουν ἡδὼς ἄν βλέποιτε . Τί δὲ τὸ ἀμαλὸν καὶ ἡ ἀμαλὴ , ἐξ ὧν καὶ τὸ ἀμαλδύνειν πλεονασμὸν τοῦ δέλτα , ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Τὸ δὲ περιβαίνειν καὶ τὸ ἀμφιβαίνειν τισὶ ταυτὰ ὄντα , ὅτι φυλακὴν καὶ σκέπην δηλοῦσι συμμεταχὴν , ἡ Ἰλιάς μυριαχῶ δηλοῖ . Τὸ δὲ ἀγνοήσασα γίνεται μὲν διὰ χρησιμότητα μέτρου πλεονασμῷ τοῦ ἰῶτα ἐκ τοῦ ἀγνοεῖν , παράγει δὲ ἀναλόγως τὴν ἀγνοιαν . Ὑλακτεῖν δὲ καὶ ὑλάειν δήλον ὅτι ἀδιάφορά εἰσι . πρωτότυπον δὲ τὸ ὑλάειν · δεύτερον δὲ ἀπ’ αὐτοῦ τὸ ὑλάσσειν · ἐξ οὗ ὄνομα ὑλακτὸς , καὶ ἀπ’ αὐτοῦ ῥῆμα τὸ ὑλακτεῖν , ὁμοίως τῷ τάσσω , ἄτακτος , ἄτακτῶ . Ἀγαιόμενος δὲ κακὰ ἔργα ὁ μιμφομένος , ἐκ τοῦ ἀγῶ ἀγαίω , ὡς γῶ γαίω τὸ γανριῶ . ὅτι δὲ τὸ ἀγαιόμενον καὶ ἀταιομένου γράφεται ὡς ἀπὸ τοῦ ἀτῶ ἀταίω τὸ βλάπτω , οἱ παλαιοὶ δηλοῦσι κριτικοί . Στήθος δὲ πλήγεται διὰ τὸ ἐκεῖσε πάθος τοῦ θυμοῦ ἐν καρδίᾳ . οἷον καὶ ποὺς ἀνθρὸς στρατιωτικὸν ἐν πολέμῳ ὑποτρέμων πεπείραται ἐν τοῖς νῦν , δόρατι πληγεὶς ὑπὸ τοῦ πάχοντος , κολάσοντας οὕτω τὸ μέρος , ὁθεν τὸ κακόν . Τὸ δὲ ἠύπαπε πλεονασμὸν ἔχει ποιητικόν · τὸ γὰρ κοινὸν ἠύπα , μέσος παρακείμενος τοῦ ἐνίπω . Τὸ δέ , τέτλαθι κραδίη , ἀπὸ μέρους ἀντὶ τοῦ , σὺ , ὦ Ὀδυσσεῦ . διὸ καὶ ὑποκαταρᾶς ἐφη · δύμενον θανέεσθαι , σέ
Lemmas: τουτέστιν , ὡς καί ἀλλαχοῦ εἴρω , ἔσχατος ἔσχατος , ἢ καί ἄλλως εἶπον , πανύστατος . Καρδία δέ ὁ ἔνδον ὑλακτέω . ἐπεί δέ σκληρός δοκέω ἐπί Καρδία ὁ ὑλακτέω , ἐπάγω συνήθης ἐπί θεραπεία ὁ λέξις , ὁποῖος καί ἐν ἄλλος παρασημαίνω , παραβολή οὗτος . ὡς δέ νῦν ἀμαλός περί σκέλλω βοάω ἀνήρ ἀγνοέω ὑλάω μῦς τε μάχομαι , ὡς ἄρα ὁ ἔνδον ὑλακτέω , Καρδία δηλαδή , αγαιοιμενω κακός ἔργον . καί οὗτος θεραπεύω ὁ Καρδία ὑλακτέω ὁ κατά ὁ γυνή περί ὁ ὑλακτέω παραβολή ἐπάγω · στήθος δέ πλήσσω Καρδία ἠύπαπε μῦθος , ὡς καί εἰς παροιμία πίπτω , τοιοῦτος εἰμί · ἔτλην Καρδία , καί κύντερος ἄλλος πρός ἔτλην ἦμαρ ὁ , ὥστε ἐγώ μένος ἄσχετος ἐσθίω Κύκλωψ ἠθίμους ἑταῖρος · σύ δέ τολμάω ὥρα σύ μῆτις ἐξάγω ἐκ ἄντρον , ὁράω θνῄσκω . τεχνικός δέ οὗτος μέθοδος , παραμυθέομαι τις ἑαυτοῦ ἐπί ὅς πάσχω ἐκ ὅς ἄλλοτε ποτός πάσχω . ἱστίον δέ ὅτι κύντερος Ὀδυσσεύς λέγω ὁ κατά ὁ Κύκλωψ ὡς πρός ὁ ὁ ὅμοιος κακός . ἄλλως γάρ ἀπλόος οἴκτιστος μέν αὐτός φθάνω φημί ὁ κατά ὁ ἕτερος ὅτε αὐτός ὁ Σκύλλα ἁρπάζω . ὁ δέ κατά Λαιστρυγών οὖον μόνος οἴκτιστος , ἀλλά καί κακός . ἐπιλέγω δέ ἐνταῦθα ὁ ποιητής ὁ κατά ὁ Κύκλωψ , διότι Σκύλλα μέν καί Λαιστρυγών ἄπρακτος εἰμί ἀνία , κατά δέ ὁ Κύκλωψ πράσσω ἄμυνα Ὀδυσσεύς , τλήμων φαίνω ὡς * ἱερός καιρός · ὡς περ δή καί ἐνταῦθα τίνω κατά καιρός ὁ κακός . ἐπί ἱστίον καί ὅτι ὁ γυναικεῖος Γέλων κιχλισμός καλέω ὁ παλαιός , ὁποῖος τις καί ἄρτι ὁ δουλικός . ὁ δέ αὐτός καί χύτρα λέγω εἶδος τίς φίλημα , καθά καί δρέπω καί παιδάριον . Παυσανίας δέ καί γυγλισμὸν γένος λέγω φίλημα . ὁ μέντοι γῦρις ἐπιχώριμά τίς ἐπί καταχώνω , ὡς ἐν ῥητορικός κεῖμαι λεξικός . ἐκ ὅς καί γυρός , ἀφροδισιακός , φημί , δαίμων , ὅς καί δοκέω διάκονος γίγνομαι ὁ Ἄρης ὁ μοιχεία . Ὅρας δέ ὡς οὖον μόνος πολυλογέω ἀνοίκειος γυνή , ὅς κόσμος ὁ σιγή φέρω , ἀλλά καί ὁ ἄθροος * γέλως καί ὁ ἀκόλουθος Εὐφρόσυνος . χόω γάρ , ὡς ταπολλͅόν , ἥσυχος ἔχω αὐτός . διό καί ψίθυρος Ἀφροδίτη κατά Παυσανίας ἱερόν εἰμί Ἀθῆναι καί Ἔρως δέ · οὖον καί Δημοσθένης , φημί , μιμνήσκω ἐν ὁ κατά Νειράρα . καλέω δέ , φημί , ψίθυρος διά ὁ ὁ εὔχομαι αὐτός πρός ὁ οὖς λέγω , ὅς περ δηλόω μέν χρή μυστηριάζω ὁ τοιοῦτος . ὀν εἰμί δέ ἄποικος , δηλόω καί ὁ δήω εἰμί ἀπέχω ὁ τρανής ὁ φωνή , ὅς μέρος καί ὁ θρασύας γελιοστικος . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ , γέλως καί Εὐφρόσυνος , εὑρίσκω ἐν τις ἀντιγράφω , γέλως τε καί Εὐφρόσυνος , ἀποκοπή ὅσος καί αὐτός ὁμοίως ὁ , γέλως ἐκθνῄσκω . τοιοῦτος δέ ἀποκοπή καί ἐν ὁ , ἱδρώς ἱδρόω . ὁ δέ μεριμ - ριζεω σύστοιχος , ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω , καί ὁ μέριμρα , ὁ περ εἰμί φροντίς · οὖον χόω ἐκεῖ πείρω - νήπτης ὁ , ἄμπανμά τε μεριμνάω . συστοιχώ δέ οὗτος καί ἐπιόρημα ὁ ἀμεριμνέω , ὁ περ εἰμί δίχα μέριμνα , ἢ καί αὐτός ἐκ ὁ μερίζω γίγνομαι · ὅθεν καί ὁ μεριμριζεω καί ὁ κατά αὐτός . ὁ δέ , ἐπί μνηστήρ μίγνυμι , ὁ πρῶτος εὔτυχος , ἔρχομαι ἐφῶμ , ὡς βοάω βοφμι , ὁ δύο ἐφίημι , καί τρίτος ἐπί μετά προσγράφω ὁ εἷς πρός διαστολή ὁ ἐπί ἐνίστημι · ἐκ δέ οὗτος ὁ φημί ἐφίημι φημί . τοιοῦτος δέ ἀκολουθία καί ὁ δράω δράφι , δράω φάος , δράω ὁράω μετά προσγράφω ὁ εἷς · πληθυντικός δύο δράω ὁράω , καί ἐπένθεσις ὁ ὁ μικρός , ὁράω ἐν Ἰλιάς , οἶος , νῦν δέ φίλως καί ὁράω , ἤγουν ἡδύς ἄν βλέπω . τις δέ ὁ ἀμαλός καί ὁ ἀμαλός , ἐκ ὅς καί ὁ ἀμαλδύνω πλεονασμός ὁ δέλτα , ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὁ δέ περιβαίνω καί ὁ ἀμφιβαίνω τις ευτός εἰμί , ὅτι φυλακή καί σκέπη δηλόω συμμεταχὴν , ὁ Ἰλιάς μυριηχω δηλόω . ὁ δέ ἀγνοέω γίγνομαι μέν διά χρησιμότητα μέτρον πλεονασμός ὁ ἰῶτα ἐκ ὁ ἀγνοέω , παράγω δέ ἀνάλογος ὁ ἄγνοια . ὑλακτέω δέ καί ὑλάω δῆλος ὅτι ἀδιάφορος εἰμί . πρωτότυπος δέ ὁ ὑλάω · δύο δέ ἀπό αὐτός ὁ ὑλάσσω · ἐκ ὅς ὄνομα ὑλακτὸς , καί ἀπό αὐτός ῥῆμα ὁ ὑλακτέω , ὁμοίως ὁ τάσσω , ἄτακτος , ἄτακτος . ἀγαίομαι δέ κακός ἔργον ὁ μιμφομένος , ἐκ ὁ ἄγνυμι ἀγαῖος , ὡς γῶ γαίω ὁ γανριῶ . ὅτι δέ ὁ ἄγαμαι καί ἀταῖος γράφω ὡς ἀπό ὁ Ἀτώ ἀταῖος ὁ βλάπτω , ὁ παλαιός δηλόω κριτικός . Στήθος δέ πλήσσω διά ὁ ἐκεῖσε πάθος ὁ θυμός ἐν Καρδία . οἷος καί πούς ἄνδρας στρατιωτικός ἐν πόλεμος ὑποτρέμω πειράω ἐν ὁ νῦν , δόρυ πλήσσω ὑπό ὁ πάχων , κολάζω οὗτος ὁ μέρος , ὅθεν ὁ κακός . ὁ δέ ἠύπαπε πλεονασμός ἔχω ποιητικός · ὁ γάρ κοινός ἠύπα , μέσος παράκειμαι ὁ Ἐνιπώ . ὁ δέ , ἔτλην Καρδία , ἀπό μέρος ἀντί ὁ , σύ , εἰμί Ὀδυσσεύς . διό καί υποκαταιρω φημί · δυμενω θνῄσκω , σός