eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1753
ἔλις . ἐτι πρὸς τούτοις ἰστέον καὶ ὅτι οὐ μόνον φειδοῦ τῶν τοῦ δεσπότου οἱ ἀμφὶ τὸν Εὐμαῖον οὐ σιά - λους ἀλλὰ συνidia ἠσθιον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τι ἔθος , ἐχράτει γὰρ ἴσως καὶ τότε τὸ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα νομοθετηθὲν ἑνεκά , φησι , θεσμομάτων ἐπιγυνῆς , ἤγουν τὸ μὴ σφάττειν πρόβατον ἑπεκτον ἢ ἀτοχον . διὸ τὰ ἤδη τέλεια ἠσθιον . καὶ τὴν ἰδίαν δέ , φασί , τῆς Ἀθηναῖς ἔθος ἦν οὐ θύειν ἀμνὴν . ἔνθα ὅρα τὸ ἀμνὴν , ἥς ἀσθενικὸν ὁ ἀμνός . τῇ δ' αὐτῇ οὐδὲ τυρὸν ἐξῆν γεινέσθαι , ὡς δὲ καὶ χοίρων Ἰωνες τὴν θήλειαν λέγουσιν , ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου κείται καὶ αὐτό . ἐτι ἰστέον καὶ ὅτι καὶ ὁ κομιζὼς ἐν τε τῷ , χοῖρος πρώγους ἂν ἰσχάδας , καὶ ἀλλαχοῦ δέ , ἐπὶ νεάκων χοίρων τὴν λέξιν τίθησιν . ὑποδηλοῖ δ' Ὀμηρος ἐνταῦθα σμικρότητα χοίρων , εἰ γε δύο ἱερευδέντες εἰς βρώσιν παρατίθενται . κείται δὲ τοιαύτη χρήσις καὶ παρὰ τῷ ἐρμηνεύσαντι ὅτι σαργάνη ἦν σκευὸς τι ὁ περιηρημένω ἐφερον τοὺς γαλαθηνούς χοίρους . ἦν δέ τι καὶ χοιροτροφείων , ἐτι δὲ καὶ χοιροχορείων , ὡς Ἀριστοφάνης ἐν Λυσιστράτῃ δηλοῖ . καὶ ταῦτα μὲν ἔχει λόγον . τὸ δὲ χύριον , πῶν δυσχερὲς πῶς ἂν διὰ τοῦ ὕ φυλοῦ γραφαιτο , εἰ μὴ ἄρα ἴσως κατὰ ὀνοματοποιίαν τινά . ὅτι γὰρ ἄλλως μέτεστί τι τῶν χοίρων καὶ τῷ χυρίῳ , δηλοῖ ὁ εἰπὼν ὅτι χύριον δεσμός , ᾧ δεσμεῖται τὰ χοιρίδια · καὶ ὅτι χύριον ξύλον , ᾧ προσδεσμεύονται οἱ ὑς . ἐνοιοῦται δὲ κατὰ ὀνοματοποιίαν ἡ τοιαύτη εἶναι γραφή , ἐξ οὐ γράφει Λίλιος Λιονύσιος , εἰπὼν χύφος , ἐπιθέγμα ποὺς τοὺς ὑς . οὐ γὰρουν δὲ εἰδέναι καὶ ὅτι παρὰ τοῖς παλαιοῖς ὑπέκλυθος κυρίως ἢ τῶν ὑῶν κόπρος λέγεται . ὅρα δὲ ὅπως ἀγαθοῦ δοῦλον ὑπέργραφεν ἢθος ἐνταῦθα ὁ ποιητής , οὐ φιλούντος , εἰ καὶ ἐξ ἐλευθερίως , ἀλλὰ καὶ ἀχθομένου εἰ πρὸ αὐτοῦ μὲν κάμνει ἐπὶ τοῖς τοῦ δεσπότου , ἰσθίουσι δὲ οἱ κακοὶ μνηστήρες . τάχα δὲ καὶ ὑπογύζα ὁ Λίμας ἐπὶ τοῖς σιάλοις , εἰ μὴ καὶ αὐτῷ ἐξεστι τῶν τοιούτων ἀπεσθίειν . καὶ πῶς ὁμοῖον τι πάσχει τοῖς ὑστερον Σφακονοίοις ὁψοποιοῖς ἢ μαγείροις , ὧν εἴ τις ἴδιον εὐροῖ βρώμα καὶ περιττόν , ἐξουσίαν οὐκ ἔχε , φασί , χορίσασθαι αὐτῷ ἄλλως ὅτι μὴ κατὰ καιρὸν ὄν ἔδει . ὁ δὲ ἦν ἐνιαυτὸς , οὐ μὴ πω συντετελεσμένου θλιβόντω ἂν καὶ ἐκεῖνοι μετέχοντες τοῦ εὐθυματος . Ὅτι κατὰ ὕβρεως καὶ ὑβριστῶν λεχθῆν ἂν τὸ , οὐκ ὅπλὰ φρονοῦντες ἐπὶ φρεσὶν οὐδ' ἐλπητῶν . οὐ μὲν σχέτλια ἄρα γράφει , ἀλλὰ δίκην τίσι καὶ αἴσμα ἔχον' ἀνθρώπων . τοῦτο δὲ γνωμικῶς ἐμβέδη παρὰ τοῦ Εὐμαίου . * τὸ δὲ ἐφεξῆς πᾶν ἐντρεπτικὸν τῶν κατὰ πόλεις βιαιῶν καὶ ἀδ - κων ἀνδρῶν , τὸ , καὶ μὲν δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι , οἱ τ' ἐπὶ γαίης ἀλλοτρίης βιοῦσι , τούτῃσιν ἐπιβώσιν ἀλλοδαπῆς χώρας , καὶ σμε θεὸς ληϊδε δοῖν . πλησάμενοι δὲ τε νῆας ἔχων οἴκονδε νέεσθαι . καὶ μὲν τοῖς ὀπίδος κρατερόν θεὸς ἐν φρεσὶ πίπτει . οἱδε δὲ τι ἴσασιν , θεοῦ δὲ τινα ἐκλυσον αὐδῆν · ὁ πέρ ἐστιν ὁμοῖον τι τῷ , ἐπισπόμενος θεοῦ ὀμῆν . Σημειῶσα δ' ἐνταῦθα τὸ ἀκατάλληλον τῆς συντάξεως καὶ σολοικοιδέες , ἐν τῷ , καὶ μὲν δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι . καὶ μὲν τοῖς , ὀπίδος κρατερόν θεός . ἔχοιμ γὰρ εἶναι κατὰ δοτικὴν πτώσιν , καὶ μὲν δυσμενέεσσι καὶ ἀνάρσιοις ὀπίδος ἐστι θεός . μιμεῖται δὲ ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα θυμουμένον ἄνδρα τὸν Εὐμαῖον καὶ μὴ κρατοῦντα τῆς ἀκολουθίας τοῦ λόγου . ἴσως δὲ καὶ ἄλλως δύναται ὀρθῶς ἔχειν , εἰ περ τὸ δεύτερον μὲν ληϊθείη ἀντὶ τοῦ ἀλλὰ , ἵνα εἴποι μὴ ἐκκρεμῶς ἀλλὰ ἀπολύτως , ὅτι καὶ μὲν ἀνάρσιοι ἄνδρες πλησάντες δή τὰς νῆας ἀπῆλθον , ἀλλὰ καὶ τούτοις θεὸς ἐστιν ὀπίδος . χρεῖττον μέντοι τὸ πρῶτον καὶ λογικώτερον καὶ ἀξίωστον . Πειραταὶ δὲ ὑπόκεινται οἱ φηθέντες ἀνάρσιοι , ὡς δηλοῖ τὸ πλησάμενοι νῆας . ὅπὶδα δὲ καὶ νῦν τὴν εἰς τὸ μέλλον θείαν ἐπιστροφήν λέγει . Ἐλεητὸν δὲ τὸν ἐ*λεον Λιολικῶς , ὡς φασιν οἱ παλαιοί . Ὅτι βιαιαν μνηστείαν γράζει τὸ , οὐκ ἐθέλουσι δικαίως μιγάσθαι , οὐδὲ νέεσθαι ἐπὶ σφέτερα , ἀλλὰ ἐκῆλοι κτήματα δαρδάπτουσιν ὑπέρβιον , οὐδ' ἐπὶ φειδῶ , ἢ οὐκέτι φειδῶ . δαπάνην δὲ ἀνένδεικτον βίου πολλοῦ ἀλλοτρίου δηλοῖ τὸ , ὅσσαι γὰρ νύκτες τε καὶ ἡμέραι ἐκ Λιός εἰσιν , ἤγουν ἐξ Ἡλίου ἢ Οὐρανοῦ κατὰ Ἀρατον , οὐ ποτε ἐν ἱκεύουσιν ἱκεσίην , τούτῃσιν οὐδὲ ποτε σφαγιάζουσι σφάγιον ἐν , ὁ δὴ τρόπος ἐτυμολογίας ἐστιν , οὐδὲ δυ' οἴω , ἀλλὰ δηλαδὴ πολλά . οἴνον δὲ φθινύθουσιν ὑπέρβιον ἐξαφύντες , ἤγουν ἀντὶ ὀυντες , ὁ δὴ πρωτότυπὸν ἐστι τοῦ ἀφύσσοντος . Σῦστασις δὲ πλοῦτον τὸ , ἢ γὰρ οἱ ζωὴ γ' ἤν ἔσπετος , οὐ τινὶ τόσση ἀνδρῶν ἡρώων , οὔτε ξυνείχοσι φωτῶν ἐστ' ἀγνιος τωοῖτον . Καὶ ὅρα ὅτι τε ζωὴν ἔφη τὴν εἰς τὸ ζῆν πτήσιν καὶ χορηγίαν οἷα διχῶς τῆς ζωῆς λεγομένης κατὰ τοὺς παλαιοὺς , ἐπὶ τε τῆς συνήθους δηλαδὴ καὶ ἐπὶ τῆς περιοσῖας . καὶ ὅτι τὸ ξυνείχοσιν ὁμοῖον ἐστι τῷ σύνδυο καὶ σύντησι καὶ τοῖς τοιούτοις . καὶ ὅτι οὐδετέρως ἔφη τὸ ἀφνος , καθὼ καὶ ἐν Ἡσιόδι . Ψ Ω Δ Ξ . ἐν τούτοις δὲ καὶ ἡπειρον , ἥρη μέλαναν , ἴδιος τὴν ἀντίχου τῆς Ἰθάκης καὶδὰ καὶ ἀλλαχοῦ πολλοχοῦ , ὡς περ καὶ καταστῖφον ἐνὺς . ἐνθα τὰ τοῦ Ὀδυσσέως ἀριθμῶν ζῶα ὥσα εἶχε * πάλαι ποτὲ , φησίν ὁ Εὐ - μαος · ἐγὼ δὲ κἀ τοι καταλέξω · δωδεκ’ ἐν ἡπαίρῳ ἀγέλαι , ῥόων διπλαδὶ , ὥσως δὲ καὶ ἱππων . ἐπ’ ἀμφοῖν γάρ , φασίν , ἡ ἀγέλη κυριολεχτεῖται . ἡς περὶφωγον ἀγέλαιος μέν , ὁ ἐξ ἀγέλης · ἀγέλαιος δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς προσαποθετότως ὁ ἀμαθής . τούτοις δ’ ἐπάγα ὁ ποιη - τὴς τὸ , τόσα ποικα οἶων . τόσσα αὐτῶν αὐδόσια , τοῦ’ αἰπόλια πλατεῖ αἰγῶν , ρόσκονσι ξεινοὶ τε καὶ αὐτοῦ βωτορες ἀνδρες . ἐνθα δὲ τ’ αἰπόλια πλατεῖ αἰγῶν ἑνδεκα πάντα ἑχαταὶ ρόσκονται , ὧν αἰεὶ σφιν ἑκα - στος ἐπ’ ἡματι μίλῶν ἀγνει , τουνεστὶν ἀγα , ζατρεφῶν αἰγῶν ὅς τις φαίνεται ἀριστος . αὐτὰρ ἐγὼ σύς πράσδε φυλάσσω τε * ῥύομαι τε καὶ σφί σινῶν τὸν ἀριστον ἐιχόνας , ὁ ὅστιν ἐπιλεξάμενος , ἀποπέμπω . Καὶ ὧρα ὡς καὶ ἐνταῦθα σὺν ἀριστὸς ἐφάθην , ὡς περ καὶ αἰγῶν ἀριστος . Οἶων δέ , ὁ πέρ ἐστι προχάτων , αὐθὶν ὡς οἱς . τοιούτων δὲ καὶ τὸ ρθοὺς ρθοῖς . τούτων δὲ οἱς μέν ἔχει καὶ πλεχίας . ρθοὺς δὲ οὐ διδοσι πεύραν αἰ περ πλεχιάζω εἰς γενιμὴν καὶ ἐξής . ἐστι δὲ ρθοὺς ποὺς τις πλεαποὺς , οὗ τὴν κατασχινὴν οὕτω τις περιλαλεῖ · τευχὸν ἐσπιώσα τριβὴς καὶ ἐμβολὸν εἰς πόσωνον χάλκων δοῦθι . αὐτ’ ἐπιβολὸν μέλι καὶ σιλήκνος ἡμῖνεν καὶ σπουδαῖος εἰς ἡν . ἐν τούτοις δὲ δοιζθὺν μέν τὸ διωλίζων , ὁ περ ἀπιθηδὺν λέγω ὁ κωμικός . ὧδὴν καὶ ἡδύμος ὁ διωλιστήρ . περὶ δὲ σιλήκνος ζητη - τὸν μὴν ὅ τι ποτὲ εἶδος ἐστίν . Ἰστίον δὲ ὡς παράγωγα ἄρτον λεγόμενον σιληγνίτην καὶ σιληγνίαν διὰ τὴν ἐκπύδον μάζαν . ἡ δὲ ἡμῖνα ἴσως ἡμῖσιν ἐστὶ μέτρου τοῦ ἡν , οὐ χρήσεις ἐν τῷ , ἐλαίων πλῆιον ἢ περ ἡν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι εἰπὼν ὁ ποιητὴς πόκα οἶων καὶ δυναμέως ἐπεσχεγχεῖν τόσσα ὑδὸν ἡγουν χοίρων αὐδόσια ὡντῶν αὐτῶν ποίσεια , ἵνα μὴ τῇ ψευδοπαρηγήσει τού , οἶων καὶ ὑδὸν , δοκοίη ἀστεῖζ - σθαι αἰς οὐδὲν δέον . διὸ σὺν * ἐραγών , εἰπὼν · τόσα πώσα οἶων τόσσα σινῶν συβόσια . Ἴν δὲ τῷ , ὅσσα νύκτες τε καὶ ἡμέραι ἐκ Ἡοῦ εἰσί , περιπτῶς καὶτα καὶ ἀφελῶς τὸ νύκτες . τὸ δὲ ὅλον παρηγορασίς ἐστι τοῦ αὐτὶ καὶ τοῦ δοσιμέρα , καὶ ὅστιν ὁμοιον τῷ , αὐτὶ ἐπ’ ἡματι . Ἀγέλα δὲ ρόων πάντως , εἰ καὶ ἑ ποιητὴς διὰ τὸ πέρν φανερὸν αὐσπᾶ τοῦτο . Περὶ δὲ τῶν ἡρεξῆς λέξωμεν ἐν ἄλλοις διεληπται . Τὸ δὲ ρόσκονσι προστεῖδὲν σχήματος ἐποίησαν ἐξαλλαγήν . μετὰ γὰρ τὸ , δωδεκα ἐν ἡπαίρῳ ἀγέλαι , τὸ , τόσα πώσα καὶ τὰ ἐξής , αἰτιατικαὶ εἰσι διὰ τὸ ρόσκονσι . καὶ οὐδὲν μέν ἐξωλὸν εἰπεῖν καὶ ὅτι δωδεκα ἀγέλας καὶ τόσα πώσα καὶ τόσα συβόσια καὶ τόσα αἰπόλια ρόσκονσι . οὐγ’ εἶπετο δὲ ὁ ποιητὴς οὕτως εἰπὶν , ἀλλὰ στίχας εἰς τὸ ἀγέλα αἰτα συνέταξε τὰ ἐξῆς πρὸς αἰτιατικὴν διὰ τὸ ρό - σκονσι . Σεινοὺς δὲ τοὺς μισθωτοὺς λέγει . Τὸ δὲ ἐπ’ ἡματι ἱσημκία ἐστὶ τοῦ αὐτὶ , ἵνα εἴη , αὐτὶ τὸ καθ’ ἑκαστον ἡμαρ . Μίλῶν δὲ νῦν φανερῶς ἐπὶ αἰγός ἱραμίνευται . Ἰστίον δὲ ὅτι περὶ τοῦ τῶν αἰγῶν χοίματος ὡς τροφιμωτάτον ἐστιν , οἱ παλαιοὶ μαρτυροῦσι . Κλειτόμαχος αὐν , φασίν , ἱστορεῖ τινὰ Θηβαίων ἀδηλητὴν ἐπιρδαλεῖν ἱσχὺν τοὺς καθ’ ἑαυτὸν , χοίσεων αἰτίους χοώμενον . εὑρονσι γὰρ ἐντεῦθεν καὶ γλίσχροι χυμοὶ γίνονται καὶ πολὺν χρόνον ὑπομέναν * ἐν τοῖς ὀχνοῖς δυνα - μενοι . ἐσχωπτετο δὲ ὁμως ὁ ἀδηλητής , φασί , διὰ τὴν ἀπὸ τῶν ἱδρωτῶν δυσωδίαν . τὰ δὲ ὕσια καὶ ἄγρια χοῖα ἀδιαπόντητα , φασίν , ἐπάρχοντα ταῖς ἐξεσι ὁσῶν ρδιόματα διὰ τὴν πμελήν . παρα δὲ Ἀντιγάνει ἐπανὸν αἰγα ὁ Κύχλιον λέγει οὐρανίαν αἰγα ἐν τῷ , ροὺς ἀγλαῖος , ταύρος ἡλιόταας , αἰξ οὐρανία , χοιὸς τομίας , καὶ ἐξής , ὡς ἀλλαχοῦ ἱραγρή , λέγοι δὲ ἄν ἐκεῖνος αἰγα οὐρανίαν ὡς οἶον μεγάλην καὶ ὕψηλην πρὸς τινα ὁμοιότητα αἰγῶν τῶν κατ’ οὐρανὸν ὧν αἱ αἰγίδες παρώνυμοι . ἀκόλουθον δὲ τοιαύτῃ αἰγὴ καὶ ὁ ἡλιόταος ταύρος , οὐ παρώνυμον ὁ ἡλιόταας . Λίς δὲ τὸ ἐσθιὲ σημαίνοσα , ὅτι τὸ ἐσθίεν καὶ ἀπεσθίεν λέγεται ποτὲ μετὰ προήθεως , οἷον · ἀπὸ τινος ἐσθίεν . οἷον · οἷμοι τάλας , δάκνει δάκνει ἀπεσθίει μου τὴν ἀκοήν . ἄφῃται δὲ ἀπεσθίεν καὶ τὸ μὴ ἐσθίεν , οἷον τοῖς βλίτοις διαχωῶ , τὴν κοι - λίαν ξηρέν ἔχας , τὰ πετραῖα τῶν ἱχθῶν ἀπίσθιε , ἡγουν μὴ ἐσθιε . Χοῖρος δὲ ὅτι καὶ χοῦ - γμὸν τι ὁλοῖ , δεδηλώται πον . ὡς δὲ καὶ πλεαζόντις αὐτὸ παρώνυμοι αἱ χορίθαι , ὁ Ἀδήναιος λέγει . αὐτὰν δέ , φησίν , ἄθλα ἐτίθοντο ταῖς παυνηρίαι τῷ διαγρυπνῖσαντι . ὁ δὲ κωμικὸς φαίνεται χορίνας εἰδέναι καὶ τινὰς ψήφους δικαστικάς . Τὸ δὲ ἀγνεί ἀγρειῶν μέν εἰς πιζογραφίαν , ἐκτείνει * δὲ τὴν παραλήγου - σαν . Τὸ δὲ φυλάσσω τε ῥύομαι τε οὐ διαφέρουσι κατὰ νοῦν . Ἰστέον δὲ ὡς εἰ καὶ φαίνονται πολλοὶ τῷ Ὀδυσσέι γενέσθαι δοῦλοι , ἀλλὰ τὸ , ρόσκονσι ξεινοὶ τε καὶ αὐτοῦ βωτορες
Lemmas: Έλις . ἔτι πρός οὗτος ἰστέον καί ὅτι οὖον μόνος φειδός ὁ ὁ δεσπότης ὁ ἀμφί ὁ Εὔμαιος οὖον θεός - Λοῦς ἀλλά συνidia ἐσθίω , ἀλλά καί κατά τίς ἔθος , χράω γάρ ἴσως καί τότε ὁ ἐν ὁ μετά οὗτος νομοθετέω ἕνεκα , φημί , θεσμοματη επιγυνη , ἤγουν ὁ μή σφάζω πρόβατον πέκτω ἢ ἀτοχον . διό ὁ ἤδη τέλειος ἐσθίω . καί ὁ ἴδιος δέ , φημί , ὁ Ἀθηναίς ἔθος εἰμί οὖον θύω ἀμνή . ἔνθα ὁράω ὁ ἀμνή , ἥς ἀσθενικός ὁ ἀμνός . ὁ δέ αὐτός οὐδέ τυρός ἔξεστι γείνομαι , ὡς δέ καί χοῖρος Ἴων ὁ θάλλω λέγω , ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος κεῖμαι καί αὐτός . ἔτι ἰστέον καί ὅτι καί ὁ κομίζω ἐν τε ὁ , χοῖρος πρώγους εἄν ἰσχάς , καί ἀλλαχοῦ δέ , ἐπί νέαξ χοῖρος ὁ λέξις τίθημι . ὑποδηλόω δέ Ὅμηρος ἐνταῦθα μικρότης χοῖρος , εἰμί γε δύο ἱερευδέντες εἰς βρῶσις παρατίθημι . κεῖμαι δέ τοιοῦτος χρῆσις καί παρά ὁ ἐρμηνεύω ὅτι σαργάνη εἰμί σκεῦος τίς ὁ περιλέγω φέρω ὁ γαλαθηνός χοῖρος . εἰμί δέ τίς καί χοιροτροφεῖον , ἔτι δέ καί χοιροχορεια , ὡς Ἀριστοφάνης ἐν Λυσιστράτη δηλόω . καί οὗτος μέν ἔχω λόγος . ὁ δέ χύρις , ποῦ δυσχερής πῶς εἄν διά ὁ ὗ φῦλον γράφω , εἰμί μή ἄρα ἴσως κατά ὀνοματοποιία τις . ὅτι γάρ ἄλλως μέτειμι τίς ὁ χοῖρος καί ὁ χυρίῳ , δηλόω ὁ εἶπον ὅτι χύρις δεσμός , ὅς δεσμέω ὁ χοιρίδιον · καί ὅτι χύρις ξύλον , ὅς προσδεσμεύω ὁ ὗς . ενοιοω δέ κατά ὀνοματοποιία ὁ τοιοῦτος εἰμί γραφεύς , ἐκ οὖον γράφω Λίλιος λιονυθεος , εἶπον χύφος , ἐπιθέγμα πούς ὁ ὗς . οὖον γάρος δέ οἶδα καί ὅτι παρά ὁ παλαιός ὑποκλύω κύριος ἢ ὁ ὗς κόπρος λέγω . ὁράω δέ ὅπως ἀγαθός δοῦλος ὑπεργράφω ἦθος ἐνταῦθα ὁ ποιητής , οὖον φιλέω , εἰμί καί ἐκ ἐλευθέριος , ἀλλά καί ἄχθομαι εἰμί πρό αὐτός μέν κάμνω ἐπί ὁ ὁ δεσπότης , ισθιειμι δέ ὁ κακός μνηστήρ . τάχα δέ καί ὑπογύζα ὁ Λίμα ἐπί ὁ σίαλος , εἰμί μή καί αὐτός ἔξεστι ὁ τοιοῦτος ἀπεσθίω . καί πῶς ὅμοιος τίς πάσχω ὁ ὕστερος Σφακονοίοις ὀψοποιός ἢ μάγειρος , ὅς εἰμί τις ἴδιος εὑρίσκω βρῶμα καί περισσός , ἐξουσία οὐ ἔχω , φημί , χορισαω αὐτός ἄλλως ὅτι μή κατά καιρός εἰμί ἐσθίω . ὁ δέ εἰμί ἐνιαυτός , οὖον μή πω συντελέω θλίβω εἄν καί ἐκεῖνος μετέχω ὁ εὔθυμα . ὅτι2 κατά ὕβρις καί ὑβριστής λέγω εἄν ὁ , οὐ ὅπλον φρονέω ἐπί φρήν οὐδέ ἐλπητῶν . οὖον μέν σχέτλιος ἄρα γράφω , ἀλλά δίκη τίσις καί αἴσμα ἔχω ἄνθρωπος . οὗτος δέ γνωμικός ἐμβέδη παρά ὁ Εὔμαιος . * ὁ δέ ἐφεξῆς πᾶς ἐντρεπτικός ὁ κατά πόλις βίαιος καί αδʹ - Κῶς ἀνήρ , ὁ , καί μέν δυσμενής καί ἀνάρσιος , ὁ τε ἐπί γαῖα ἀλλότριος βιόω , τοῦτος ἐπιβαίνω ἀλλοδαπός χώρα , καί σμεʹ θεός ληΐς δήω . πίμπλημι δέ τε ναῦς ἔχω οἶκόνδε νέομαι . καί μέν ὁ ὄπις καρτερός θεός ἐν φρήν πίπτω . οἶδα δέ τίς οἶδα , θεός δέ τις ἐκλύω αὐδή · ὁ περ εἰμί ὅμοιος τίς ὁ , ἐφέπω θεός ὁμός . σημειώνω δέ ἐνταῦθα ὁ ἀκατάλληλος ὁ σύνταξις καί σολοικοιδεα , ἐν ὁ , καί μέν δυσμενής καί ἀνάρσιος . καί μέν ὁ , ὄπις καρτερός θεός . ἔχω γάρ εἰμί κατά δοτικός πτῶσις , καί μέν δυσμενής καί ἀνάρσιος ὄπις εἰμί θεός . μιμέομαι δέ ὁ ποιητής ἐνταῦθα θυμόω ἀνήρ ὁ Εὔμαιος καί μή κράτος ὁ ἀκολουθία ὁ λόγος . ἴσως δέ καί ἄλλως δύναμαι ὀρθῶς ἔχω , εἰμί περ ὁ δύο μέν ληΐζομαι ἀντί ὁ ἀλλά , ἵνα εἶπον μή ἐκκρεμῶς ἀλλά ἀπόλυτος , ὅτι καί μέν ἀνάρσιος ἀνήρ πλήσσω δή ὁ ναῦς ἀπέρχομαι , ἀλλά καί οὗτος θεός εἰμί ὄπις . χρίω μέντοι ὁ πρῶτος καί λογικός καί ἀξιόω . πειρατής δέ ὑπόκειμαι ὁ φημί ἀνάρσιος , ὡς δηλόω ὁ πίμπλημι ναῦς . ὄπις δέ καί νῦν ὁ εἰς ὁ μέλλω θεῖος ἐπιστροφή λέγω . ἐλεέω δέ ὁ εἴλω Λιολικῶς , ὡς φημί ὁ παλαιός . ὅτι2 βίαιος μνηστεία γράζει ὁ , οὐ ἐθέλω δικαίως μίγνυμι , οὐδέ νέομαι ἐπί σφέτερος , ἀλλά ἕκηλος κτῆμα δαρδάπτω ὑπέρβιος , οὐδέ ἐπί φειδώ , ἢ οὐκέτι φειδώ . δαπάνη δέ ἀναδείκνυμι βίος πολύς ἀλλότριος δηλόω ὁ , ὅσος γάρ νύξ τε καί ἡμέρα ἐκ Λιός εἰμί , ἤγουν ἐκ Ἡλίας ἢ Οὐρανός κατά Ἀρατος , οὖον ποτός ἐν ικευειμι ἱκεσία , τοῦτος οὐδέ ποτός σφαγιάζω σφάγιον ἐν , ὁ δή τρόπος ἐτυμολογία εἰμί , οὐδέ δύο οἶος , ἀλλά δηλαδή πολύς . ὄνος δέ φθίω ὑπέρβιος ἐξαφύω , ἤγουν ἀντί ὀυντες , ὁ δή πρωτότυπος εἰμί ὁ ἀφύσσω . σύστασις δέ πλοῦτος ὁ , ἢ γάρ ὁ ζωή γε ἐάν εἰσπίπτω , οὖον τις τόσος ἀνήρ ἥρως , οὔτε συνέχω φάος ἐστώ Άγνιος τωοιος . καί ὁράω ὅτι τε ζωή φημί ὁ εἰς ὁ ζῶ πτῆσις καί χορηγία οἷος διχῶς ὁ ζωή λέγω κατά ὁ παλαιός , ἐπί τε ὁ συνήθης δηλαδή καί ἐπί ὁ περιφέρω . καί ὅτι ὁ συνέχω ὅμοιος εἰμί ὁ σύνδυο καί σύντησι καί ὁ τοιοῦτος . καί ὅτι οὐδέτερος φημί ὁ ἄφενος , καθίημι καί ἐν Ἡσίοδος . Ψ Ω δ Ξ . ἐν οὗτος δέ καί ἤπειρος , Ἥρα μελαίνω , ἴδιος ὁ ἄντιχος ὁ Ἰθάκη Καϊδά καί ἀλλαχοῦ πολλοχοω , ὡς περ καί καθίστημι ἕννυμι . ἔνθα ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἀριθμός ζῷον ὠθέω ἔχω * πάλαι ποτέ , φημί ὁ εὕω - Μάος · ἐγώ δέ καί ὅς καταλέγω · δώδεκα ἐν ἡπαίρῳ ἀγέλη , ῥόος διπλαδὶ , ὅσος δέ καί Ἱππων . ἐπί ἄμφω γάρ , φημί , ὁ ἀγέλη κυριολεκτέω . εἰμί περιφωγω Ἀγέλαιος μέν , ὁ ἐκ ἀγέλη · Ἀγέλαιος δέ κατά ὁ παλαιός προσαποθετοος ὁ ἀμαθής . οὗτος δέ πάγη ὁ ποιέω - σής ὁ , τόσος ποικα οἶος . τόσος αὐτός αυδοθεος , Τούο αἰπόλιον πλατύς αἴξ , ρόσκονσι ξένος τε καί αὐτός βωτορες ἀνδρ . ἔνθα δέ τε αἰπόλιον πλατύς αἴξ ἕνδεκα πᾶς χάω ροσκω , ὅς ἀεί σφεῖς ἐπίτεξ - Στος ἐπί ἦμαρ Μίλων ἀγνέω , τουνεστὶν ἀγα , ζατρεφής αἴξ ὅς τις φαίνω ἀριστος . ἀτάρ ἐγώ σῦς Πρᾶς φυλάσσω τε * ῥύομαι τε καί σφεῖς Σῖναι ὁ ἀγαθός ἔρχομαι , ὁ Όστιν ἐπιλέγω , ἀποπέμπω . καί ὤρα ὡς καί ἐνταῦθα σύν ἀγαθός φαίνω , ὡς περ καί αἴξ ἀριστος . οἶος δέ , ὁ περ εἰμί προχατος , αὐτόθι ὡς οἱςστις . τοιοῦτος δέ καί ὁ θρῴσκω θρῴσκω . οὗτος δέ οἱςστις μέν ἔχω καί πλέκω . θρῴσκω δέ οὖον δίδωμι πεύραν ὁ περ πλεχιάζω εἰς γενιμεις καί ἑξῆς . εἰμί δέ θρῴσκω πούς τις πλεαποὺς , ὅς ὁ κατασχινη οὗτος τις περιλαλέω · τεύχω σπίζω τριβή καί ἔμβολον εἰς ποσωνω Χάλκων δίδωμι . αὐτω ἐπιβολή μέλι καί σιλήκνος ἡμίνα καί σπουδαῖος εἰς ἐάν . ἐν οὗτος δέ δοιζθὺν μέν ὁ διωλιζω , ὁ περ ἀπιθηδὺν λέγω ὁ κωμικός . ᾠδή καί ἥδυμος ὁ διωλιστεαρ . περί δέ σιλήκνος ζητέω - ὁ μήv ὅς τίς ποτέ εἶδος εἰμί . ἱστίον δέ ὡς παράγωγο ἄρτος λέγω σιληγνιος καί σιλιγνίας διά ὁ ἐκπύδον μᾶζα . ὁ δέ ἡμίνα ἴσως ἀμίς εἰμί μέτρον ὁ ἐάν , οὖον χρῆσις ἐν ὁ , ἔλαιον πλῆιον ἢ περ ἐάν . Ὅρας δέ καί ὅτι εἶπον ὁ ποιητής πότε οἶος καί δύναμις ἐπέχω τόσος ὕδω ἤγουν χοῖρος αυδοθεος εἰμί αὐτός ποιέω , ἵνα μή ὁ ψευδοπαρηγήσει ὅς , οἶος καί ὕδω , δοκέω ἀστεύς - ἕπομαι ὅς οὐδείς δήω . διό σύν * ῥάξ , εἶπον · τόσος πάω οἶος τόσος Σῖναι συβόσιον . εἶμι δέ ὁ , ὅσος νύξ τε καί ἡμέρα ἐκ ἧμαι εἰμί , περιπτῶς Κάιτα καί ἀφελής ὁ νύξ . ὁ δέ ὅλος παρηγορασίς εἰμί ὁ αὐτί καί ὁ δοσιμέρα , καί Όστιν ὅμοιος ὁ , αὐτί ἐπί ἦμαρ . Ἀγέλη δέ ῥόος πάντως , εἰμί καί ὅς ποιητής διά ὁ Περν φανερός αὐσπᾶ οὗτος . περι δέ ὁ ἡρεξῆς λέγω ἐν ἄλλος διαλαμβάνω . ὁ δέ ρόσκονσι προστίζω σχῆμα ποιέω ἐξαλλαγή . μετά γάρ ὁ , δώδεκα ἐν ἡπαίρῳ ἀγέλη , ὁ , τόσος πάω καί ὁ ἑξῆς , αἰτιατικός εἰμί διά ὁ ρόσκονσι . καί οὐδείς μέν ἐξόλλυμι εἶπον καί ὅτι δώδεκα ἀγέλη καί τόσος πάω καί τόσος συβόσιον καί τόσος αἰπόλιον ρόσκονσι . Ουγώ εἶπον δέ ὁ ποιητής οὕτως εἶπον , ἀλλά στίξ εἰς ὁ ἀγέλη ἀΐτας συντάσσω ὁ ἑξῆς πρός αἰτιατικός διά ὁ ροʹ - σκονσι . σεινοος δέ ὁ μισθωτός λέγω . ὁ δέ ἐπί ἦμαρ ἱσημκία εἰμί ὁ αὐτί , ἵνα εἰμί , αὐτί ὁ κατά ἕκαστος ἦμαρ . Μίλων δέ νῦν φανερῶς ἐπί αἴξ ιραμινευος . ἱστίον δέ ὅτι περί ὁ ὁ αἴξ χοιμα ὡς τρόφιμος εἰμί , ὁ παλαιός μαρτυρέω . Κλειτόμαχος Άυν , φημί , ἱστορέω τις Θηβαῖος ἀδηλητὴν ἐπιρδαλεῖν ἰσχύς ὁ κατά ἑαυτοῦ , χοισος αἴτιος χόω . εὑρίσκω γάρ ἐντεῦθεν καί γλίσχρος χυμός γίγνομαι καί πολύς χρόνος ὑπομένω * ἐν ὁ ὀκνέω δυνα - μένω . σκώπτω δέ ὁμῶς ὁ ἀδηλητής , φημί , διά ὁ ἀπό ὁ ἱδρώς δυσωδία . ὁ δέ ὕω καί ἄγριος χοῖος ἀδιαπόνητος , φημί , ἐπάρχω ὁ ἕξις ὅσος ρδιοματη διά ὁ πμελήν . παρά δέ αντιγλανος ἐπάνειμι αἴξ ὁ κυχλιω λέγω οὐράνιος αἴξ ἐν ὁ , ῥόος Αγλάιος , ταύρος ἥλιος , αἴξ Οὐρανία , Χοῖος τομίας , καί ἑξῆς , ὡς ἀλλαχοῦ ἱραγρή , λέγω δέ ἄν ἐκεῖνος αἴξ οὐράνιος ὡς οἶος μέγας καί ὑψηλός πρός τις ὁμοιότης αἴξ ὁ κατά οὐρανός ὅς ὁ αἰγίς παρώνυμος . ἀκόλουθος δέ τοιοῦτος Αίγη καί ὁ ἥλιος ταύρος , οὖον παρώνυμος ὁ ἥλιος . λίς δέ ὁ ἐσθίω σημαίνω , ὅτι ὁ ἐσθίω καί ἀπεσθίω λέγω ποτέ μετά προήθεως , οἷος · ἀπό τις ἐσθίω . οἷος · οἴμοι τάλας , δάκνω δάκνω ἀπεσθίω ἐγώ ὁ ἀκοή . ἀφίημι δέ ἀπεσθίω καί ὁ μή ἐσθίω , οἷος ὁ βλίτον διαχέω , ὁ κέω - λίαν ξηρός χάω , ὁ πετραῖος ὁ ἱκνέομαι απιεσθιω , ἤγουν μή ἐσθίω . Χοῖρος δέ ὅτι καί χόω - γμὸν τίς ὄλλυμι , δηλόω πως . ὡς δέ καί πλεαζόντις αὐτός παρώνυμος ὁ χοριθαις , ὁ Ἀδήναιος λέγω . αὐτός δέ , φημί , ἄθλα τίθημι ὁ παυνηρίαι ὁ διαγρυπνέω . ὁ δέ κωμικός φαίνω χορίνα οἶδα καί τις ψῆφος δικαστικός . ὁ δέ ἀγνέω ἄγριος μέν εἰς πιζογραφια , ἐκτείνω * δέ ὁ παραλήγω - σάω . ὁ δέ φυλάσσω τε ῥύομαι τε οὖον διαφέρω κατά νόος . ἰστέον δέ ὡς εἰμί καί φαίνω πολύς ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι δοῦλος , ἀλλά ὁ , ρόσκονσι ξένος τε καί αὐτός βωτορες