eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1928
μετὰ τὴν , ὡς ἐφρόθη , ἑμφάνιαν τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως στρατηγικὴν λαλίαν τὴν καὶ ἑαυ - τοῦ συστατικὴν καὶ τῶν μνηστήρων ἐκφοβητικὴν ἐρεθισμοῦ γενομένου πλείονος καὶ Ὀδυσσέως μὲν καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἐπιτυχῶς , ὡς ἐφρόθη , βαλλόντων , τῶν δὲ γε μνηστήρων πλαζομένων ἐν ταῖς βολαῖς , ἐπεισὶν ὡς εἴκος ποιοῖ πολλὴ καὶ πυκνὸς τοῖς μνηστήροις . καὶ οὐκέτι ἐνίστασθαι δύνανται , ἀλλ’ οἴχον-786 ται τυπτόμενοι ἀγελῶν καὶ οὐκὶ καθίστα πρὸς ὄνομα . καὶ τὸ πάθος ἢ ποιητικὴ Μοῦσα τερατω - δευτέρον φράζουσα εἰς τὴν τῆς Ἀθηνᾶς ἀνάγει αἰγίδα τὸ αἴτιον , περὶ ἧς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δηλοῦ - ται σαφῶς . καὶ τὴν τε ποιοῖαν καὶ φυγὴν τῶν μνηστήρων παραβολικῶς ἐνδείκνυται , καὶ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως δὲ ὁμοίως ἀνδρίαν καὶ τῶν ἄμφ’ αὐτόν . καὶ φησί · δὴ τὸτ’ Ἀθηναίη φθίσιομβροτον αἰγίδ’ ἀνέσχεν ὑφ’ ὄθεν ἐκ χορυφῆς , τῶν δὲ φρένας ἐποίησε , τούτεστιν ἐσκότισεν · ἢ καὶ ἄλλως , τῶν δὲ φρένες ἐποίηθεν , τούτεστιν ἐυλαβήθησαν , ἐποθήδισαν . εἶτα τὴν τοιαύτην ποιοῖαν διὰ παραβολῆς ἐμηνεῦον φησίν · οἱ δ’ ἐφεύθοντο κατὰ μέγαρον , βόες ὡς ἀγελαιαί · τὰς μὲν τ’ αἰὸλος οἴστρος ἐφορμη - θεὶς ἐδόνισεν ὥρη ἐν εἰσαργῇ , ὁτε τ’ ἡματα μακρὰ πέλονται , τούτεστι γίνονται , ὡς ἔποτε μειζόνων γυναικῶν τῶν ἡμερῶν . Ἔφ’ ὁς καὶ τὴν ἀνδρίαν τῶν τοῦ Ὀδυσσέως ὁμοίως παραδεικνύς φησίν · ὁ δ’ , ὡς τ’ αἰγυπιοὶ γαμηφόνυχες , ἀγχιλοχέilai , οἱ πολλοχοῦ ῥηθέντες , ἐξ ὀρέων ἐλθόντες ἐπ’ ὀρνιθεσσι θορῶσι · ταὶ μὲν * τ’ ἐν πεδίω νέετα πτώσσουσαι ἔνται , οἱ δὲ τε τὰς ὀλέξουσιν ἐπάλμενοι , οὐδὲ τις ἄλλη γίνεται , οὐν ἔχουσι γὰρ ἀνθίστασθαι οὐδὲ φνγεῖν , καταλαμβάνονται γάρ , χαίρουσι δὲ τ’ ἀνέρες ἄγρη · ὡς ἄρα τοὶ μνηστήρας ἐπεσώμενοι κατὰ δῶμα τύπτον ἐπιστροφαδην , τούτεστιν ἐπιστρεπτικῶς ὀδὲ καὶ ἐκᾶ · τῶν δὲ στόνος ὤρνυτο ἀκικὴς , κραάτων τυπτομένων · δάπεδον δ’ ἅπαν ἅματι ὕεν · ὡ πολ - λαχοῦ τῆς Ἰλιάδος κείται δαφίλειαν δηλοῦν αἵματος κατὰ τινα ῥοὺν τῷ δαπέδῳ ἐπιφορέντος . Ἐνθα ὥρα ὡς καὶ ἰπρώθη δάπεδον τὸ τοῦ μεγάρων ἔδαφος . * οὐ γὰρ διὰ πον τὸ τῆς αὐλῆς ἐνταῦθα δηλοῖ , οὐδ’ ἄλλο τι αὐθμιοῦ μέρος γῆς . δήλον δ’ ὅτι τὸ τοιούτον βασιλικὸν δάπεδον καὶ κραταιπίδον ἂν εἴη διὰ τὸ , ὡς εἴκός , λιθόστρωτον εἶναι περὶ οὐ σαφὴς φράσις τὸ , ταῦτα δὲ πάντα δάπεδον εἶχεν ἐν ἀβα - σίοσις συγκειμένων ἐκ παντοίων λίθων . Ἐνθα ὥρα τὸ ἀβασιχοῖς · ἐξ οὐ δήλον , ὡς οὐ μο*τον ἐπὶ σανίδος ὁ ἄβαξ καὶ τὸ ἀβέσιον , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ ἐπὶ λίθων ὁμοιοσχημόνων ξυλίνοις ἄβαξιν . Ὅτι δὲ κραταιπίδον τὸ κραταιῶν πέδον συντεθειμένον πρὸς ὁμοιότητα τοῦ κραταιγύελον , οὐκ ἀδηλὸν ἐστιν . Ἰστέον δὲ ὅτι τῶν ῥηθεισῶν παραβολῶν ἡ πρώτη μὲν σημαίνουσα εἶχε τοὺς μνηστήρας εἰς βόας αὐτοὺς παραβάλλουσα διὰ τὸ ἀγλαῖον τοῦ πλῆθους , τοὺς μέντοι πτοούτας μικροφνὶ ζωοφίᾳ τῷ οἴστρῳ εἴκαζε διὰ τὴν κατὰ πλῆθος τε ὀλιγότητα καὶ τὸν ἐκ τοῦ βέλλειν κεντριμόν · ἡ μέντοι δευ - τέρα ἀπειναντίας ἦκα τῇ πρώτῃ , πᾶν μὲν σμίνουσα τοὺς διώκοντας τῇ πρὸς αἰγυπιοὺς παραβολῇ , ἀχρειοῦσα δὲ τοὺς διωκομένους μνηστήρας διὰ τοῦ μηδὲ πρὸς ὄνομα μνησθῆναι οἷοις ὀρνιθεσσιν ἐν τῷ φνγίν ἐοίκασι , προσῶν δὲ καὶ πάντῃ τοὺς μνηστήρας ἐξεντλίσει διὰ τῆς πρὸς ἰχνύας παραβολῆς . Ἰστέον δὲ ὅτι οὐ μόνον Ζεὺς αἰγίοχος παρὰ τῇ ποιήσει , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ Ἀθηνα ἢ τοῦ Λιός , εἰ καὶ μὴ αἰγίοχος καλεῖται , ἀλλ’ αἰγίδα ἔχει , ὡς καὶ ἢ Ἰλιάς δηλοῖ , καὶ ταύτην τῶν μὲν σωστικὴν , τῶν δὲ ὀλέτειραν . ἐπὶ , ὡς καὶ αὐτὸ ἐν ἄλλοις ἐφρόθη , καὶ Ποσιδῶν ἀσφαλῶς τε καὶ * γαῖοχος καὶ αὐ ἐνοσίχθων καὶ ἐννοσίγαιος . καὶ Φοῖβος δὲ οὐ μόνον Ἀπόλλων , ἀλλὰ καὶ οὐλιος , τούτεστιν ὀλότητος καὶ ὑγιείας ποιητικὸς ὅτι καὶ ἰατρός , καὶ Ἑρμῆς δὲ ὁ αὐτὸς καὶ ἀποστρητικὸς διὰ τὴν κλεπτικὴν καὶ κερδῶς δὲ διὰ τε τὸ ἐμπολαῖος εἶναι καὶ διὰ τὰ Ἑρμαια . καλῶς οὖν καὶ λαοσσόος ἢ Ἀθηνα , ὁ πυρ ἐν μιᾷ λέξει δηλοῖ ὅτι τε λαοὺς σόους τηρεῖ καὶ ὅτι σῦει ἢ σοφεῖ λαούς , ἄλλως τε καὶ διὰ τῆς φθισιμ-787 βρότου αἰγίδος . Οἴστρος δὲ Θηρίδιον ὁ καὶ μύση λεγόμενος , μνίας μὲν μειζόν , τὰ δ’ ἄλλα ἐμφερεῖς , ὁ ἐχορίπτον βουσί καὶ δάκνων , κατὰ δὲ τινας καὶ εἰς τὰ ὦτα εἰστρέχον αὐτῶν , ὅπη τίχοι κομιζον ἀναγκάζει φέρεσθαι . διὸ καὶ οἴστρος καλεῖται παρὰ τὸ οἶν τὸ κομιζον . ἐντεῦθεν δὲ καὶ πᾶσα ὀρμὴ ἐνθου - σιαστικὴ κατὰ ἔρωτα τυρὼν ἢ μανίαν ἢ θυμὸν οἴστρος λέγεται , καὶ τὸ ἔχον αὐτὸν οἴστρηλασεσθαι γαμεν καὶ οἴστρεῖν καὶ παροστρεῖν . ἕτεροὶ δὲ Θηρίον αὐτὸν φασιν ἀκρίδι εἰκός , ποικίλον τὴν χροίαν , εὐκί - νητον , δάκνον καὶ σοφὸν τὰς βούς . οἱ δὲ καὶ ὑπόχαλκον αὐτὸ φασι τὴν μορφήν . διὸ καὶ αἰὸλος ὁ τοιοῦτος διὰ τὸ , ὡς ἐφρόθη , ποικίλον αὐτοῦ καὶ εὐκίνητον , ἢ καὶ ἄλλως αἰὸλος ὁ τοῦ αἰόλλεσθαι ἤτοι κινεῖσθαι ταχῶς αἴτιος , ὡς καὶ ἔγχος ἄλκιμον ὑπ’ ἀλκιμοποιόν . * ἐν δὲ τοῖς τοῦ διπνσοφοριστοῦ φέρεται
Lemmas: μετά ὁ , ὡς φέρω , ἐμφανία ὁ Ἀθηνᾶ καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς στρατηγικός λαλιά ὁ καί ἑ - ὁ συστατικός καί ὁ μνηστήρ ἐκφοβητικός ἐρεθισμός γίγνομαι πλείων καί Ὀδυσσεύς μέν καί ὁ περί αὐτός ἐπιτυχής , ὡς φέρω , βάλλω , ὁ δέ γε μνηστήρ πλάζω ἐν ὁ βολή , ἔπειμι ὡς εἴκοσι ποιέω πολύς καί πυκνός ὁ μνηστήρ . καί οὐκέτι ἐνίστημι δύναμαι , ἀλλά οἴχον-786 ὁ τύπτω ἀγέλη καί οὐ καθίστημι πρός ὄνομα . καί ὁ πάθος ἢ ποιητικός Μοῦσα τερατω - δεύτερος φράζω εἰς ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἀνάγω αἰγίς ὁ αἴτιος , περί ὅς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλέομαι - ὁ σαφῶς . καί ὁ τε ποιός καί φυγή ὁ μνηστήρ παραβολικός ἐνδείκνυμι , καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς δέ ὁμοίως ἀνδρεία καί ὁ ἀμφί αὐτός . καί φημί · δή τότε Ἀθηναῖος φθισιομβροος αἰγίς ἀνέχω ὑπό ὅθεν ἐκ χορυφω , ὁ δέ φρήν ποιέω , τουτέστιν σκοτίζω · ἢ καί ἄλλως , ὁ δέ φρήν ποιέω , τουτέστιν εὐλαβέομαι , εποθηδισαω . εἶτα ὁ τοιοῦτος ποιός διά παραβολή ἐμηνεῦον φημί · ὁ δέ φεύγω κατά μέγαρον , βοῦς ὡς ἀγελαῖος · ὁ μέν τε αἰόλος οἶστρος ἐφορμέω - τίθημι δονέω ὥρα ἐν εἰσαργῇ , ὅτε τε ἦμαρ μακρός πέλω , τουτέστι γίγνομαι , ὡς ποτός μείζων γυνή ὁ ἡμέρα . ἐπί ὅς καί ὁ ἀνδρεία ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὁμοίως παραδείκνυμι φημί · ὁ δέ , ὡς τε αἰγυπιός γαμηφόνυχες , ἀγχιλοχέilai , ὁ πολλοχοω εἴρω , ἐκ ὄρος ἔρχομαι ἐπί ὀρνιθεσσι θρῴσκω · ὁ μέν * τε ἐν πεδίον νέος πτώσσω ἠμί , ὁ δέ τε ὁ ολεξους ἐφάλλομαι , οὐδέ τις ἄλλος γίγνομαι , ὀν ἔχω γάρ ἀνθίστημι οὐδέ φέρω , καταλαμβάνω γάρ , χαίρω δέ τε ἀνήρ ἄγρα · ὡς ἄρα σύ μνηστήρ ἐφίημι κατά δῶμα τύπτω ἐπιστροφάδην , τουτέστιν ἐπιστρεπτικός ὁδός καί ἐπίτεξ · ὁ δέ στόνος ὄρνυμι ακικεω , κραίνω τύπτω · δάπεδον δέ ἅπας Αμάτι ὕεν · εἰμί πολ - λαγχάνω ὁ Ἰλιάς κεῖμαι δαφιλειος δηλόω αἷμα κατά τις ῥόος ὁ δάπεδον ἐπιφορέω . ἔνθα ὥρα ὡς καί ἰπρώθη δάπεδον ὁ ὁ μέγαρον ἔδαφος . * οὖον γάρ διά πως ὁ ὁ αὐλή ἐνταῦθα δηλόω , οὐδέ ἄλλος τίς αὐθμιοῦ μέρος γῆ . δῆλος δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος βασιλικός δάπεδον καί κραταιπίδον εἄν εἰμί διά ὁ , ὡς εἰκός , λιθόστρωτος εἰμί περί οὖον σαφής φράσις ὁ , οὗτος δέ πᾶς δάπεδον ἔχω ἐν ἄβα - Σιόσις σύγκειμαι ἐκ παντοῖος λίθος . ἔνθα ὥρα ὁ αβασιχοω · ἐκ οὖον δῆλος , ὡς οὖον μο*τον ἐπί σανίς ὁ ἄβαξ καί ὁ ἀβέσιον , ἀλλά ἰδού καί ἐπί λίθος ὁμοιοσχήμων ξύλινος ἄβαξ . ὅτι2 δέ κραταιπίδον ὁ κραταιός πέδον συντίθημι πρός ὁμοιότης ὁ κραταιγυαιρεω , οὐ ἄδηλος εἰμί . ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἴρω παραβολή ὁ πρῶτος μέν σημαίνω ἔχω ὁ μνηστήρ εἰς βοῦς αὐτός παραβάλλω διά ὁ ἀγλαΐζω ὁ πλῆθος , ὁ μέντοι πτοέω μικροφνὶ ζωοφίᾳ ὁ οἶστρος εἰκάζω διά ὁ κατά πλῆθος τε ὀλιγότης καί ὁ ἐκ ὁ βάλλω κεντριμόν · ὁ μέντοι δήω - τέρας απειναντια ἦκα ὁ πρῶτος , πᾶς μέν σμίνων ὁ διώκω ὁ πρός αἰγυπιός παραβολή , ἀχρειόω δέ ὁ διώκω μνηστήρ διά ὁ μηδέ πρός ὄνομα μιμνήσκω οἶος ὀρνιθεσσιν ἐν ὁ φνγίν ἔοικα , πρόσειμι δέ καί πάντῃ ὁ μνηστήρ εξεντλισεω διά ὁ πρός ἴκνυς παραβολή . ἰστέον δέ ὅτι οὖον μόνος Ζεύς αἰγίοχος παρά ὁ ποιέω , ἀλλά ἰδού καί Ἀθηνᾶ ἢ ὁ Λιός , εἰμί καί μή αἰγίοχος καλέω , ἀλλά αἰγίς ἔχω , ὡς καί ἢ Ἰλιάς δηλόω , καί οὗτος ὁ μέν σωστικός , ὁ δέ ὀλετήρ . ἐπί , ὡς καί αὐτός ἐν ἄλλος φέρω , καί ποσιδηω ἀσφαλῶς τε καί * γαῖοχος καί αὖος ἐνοσίχθων καί Ἐννοσίγαιος . καί Φοῖβος δέ οὖον μόνος Ἀπόλλων , ἀλλά καί ὀλοός , τουτέστιν ὄλος καί ὑγίεια ποιητικός ὅτι καί ἰατρός , καί Ἑρμῆς δέ ὁ αὐτός καί ἀποστρητικὸς διά ὁ κλεπτικός καί κερδάω δέ διά τε ὁ ἐμπολαῖος εἰμί καί διά ὁ Ἕρμαια . καλῶς οὖν καί λαοσσόος ἢ Ἀθηνᾶ , ὁ πυρ ἐν εἷς λέγω δηλόω ὅτι τε λαός σόος τηρέω καί ὅτι σύω ἢ σοφύς λαός , ἄλλως τε καί διά ὁ φθισιμ-787 βρότος αἰγίς . οἶστρος δέ θηρίδιον ὁ καί μύω λέγω , μνία μέν μείζων , ὁ δέ ἄλλος ἐμφερής , ὁ εχοριπτω βοῦς καί δάκνω , κατά δέ τις καί εἰς ὁ οὖς εἰστρέχω αὐτός , ὅπῃ τίχοι κομίζω ἀναγκάζω φέρω . διό καί οἶστρος καλέω παρά ὁ οἶς ὁ κομίζω . ἐντεῦθεν δέ καί πᾶς ὁρμή ἐντίθημι - σιαστικος κατά Ἔρως τυρός ἢ μανία ἢ θυμός οἶστρος λέγω , καί ὁ ἔχω αὐτός οἴστρηλασεσθαι γάμος καί οἴστρεῖν καί παρίστημι . ἕτερος δέ θηρίον αὐτός φημί ἀκρίς εἰκός , ποικίλος ὁ χρόα , ἀνάμπυξ - νέος , δάκνω καί σοφός ὁ βοῦς . ὁ δέ καί ὑπόχαλκος αὐτός φημί ὁ μορφή . διό καί αἰόλος ὁ τοιοῦτος διά ὁ , ὡς φέρω , ποικίλος αὐτός καί εὐκίνητος , ἢ καί ἄλλως αἰόλος ὁ ὁ αἰόλλω ἤτοι κινέω Τάχως αἴτιος , ὡς καί ἔγχος ἄλκιμος ὑπό ἀλκιμοποιός . * ἐν δέ ὁ ὁ διπνσοφοριστοῦ φέρω