eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1819
ἔμαθε . δυσἀπόβλητοι γάρ , ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἀναπόβλητοι , ὡς περ αἱ ἀγαθαὶ ἕξεις , οὕτω δὴ καὶ αἱ φαῦ - λαι . ’Ορᾶ δὲ ὅτι ἔργον ἐποίχεσθαι λέγει ἀπλῶς , τὸ ἀγαθὸν δηλαδή , ὡς τὸ γε μη τοιού - τον οὐκ ἂν δίχα προσθήκης * ἔργον λέγοιτ’ ἂν , ἀλλὰ δηλονότι κακὸν ἔργον . διὸ καὶ παρ’ Ἡσιόδῳ τὸ , ἔργον δ’ οὐδὲν ὄνειδος , ἐπ’ ἀγαθῷ νοητέον , ἀκολούθως τῷ σοφῷ Σωκράτῃ , ὃς ἔχαιρε τῇ τοιαύτῃ τοῦ ’Ησιόδου γνώμῃ καὶ θαμὰ ἐξέλαλει αὐτήν · εἰ καὶ οἱ κατήγοροι ποινηροδιδάσκαλον ἐντεῦθεν αὐτὸν ἐκώφισαν , ὡς μηδενὸς ἔχον ἀπείροντα τοὺς μαθητάς , μήτε ἀγαθοῦ , φασί , μήτε κακοῦ . ’Ιστέον δὲ ὅτι καὶ δὲ ἑνὸς μὴ γραφῆν τὸ ἔμαθεν ἐκτεῖνον ἂν τὴν ἄρχουσαν διὰ τῆς ὀξείας κατὰ λόγον κοινῆς συλλα - βῆς . Τὸ δὲ πτώσων ἐρμηνεύων εὐθὺς αἰτῶν ἔφη , ἔστι δὲ πτώσσειν τὸ , ὡς πρὸ ὀλίγων ἔφη , πτωχεύειν . Τὸ δὲ ρώσκειν ὡς ἐπὶ ἀλόγου ζῴου ἔφη , σιώπτων καὶ οὕτως . Γαστῆρ δὲ ἀναλτος ἢ ἀπλήρωτος καὶ μηδὲ ποτε ἄλις ἔχουσα , ἢ ἀπὲ ἐν ταπεινώσει οὖσα καὶ μὴ ἀλδαίνουμένη , ὃ ἔστιν αὐξο - μένη ἐν τῷ κορέννυσθαι . Θεῖον δὲ τὸν ’Οδυσεύα ὁ Μελανθεύς κατὰ συναρπαγὴν εἴκει λέγειν . ἄλλως γὰρ σμικρὸν αὐτὸς οὐδὲν ὡς εἰς θεῖον ἄνδρα ἐκεῖνον ποιεῖ , μισῶν τοὺς τῷ νιῷ Τηλεμάχῳ εἰνοοῦντας δοῦλους . ἵσως δὲ καὶ χρηστολογεῖ πρὸς δεῖξιν τοῦ μὴ λοιδορὸς εἰς τὸ πᾶν εἶναι . Σφῆλα δὲ ἢ βέλην ἐντινάχαια δυνάμενα σφῆλαι , ὃ ἔστιν ἐμποδίσαι καὶ μετακινήσαι , ἢ τὰ ἀπλῶς ὑποπόδια , παρὰ τὸ ἐσφηρώσθαι , ὡς φασιν οἱ παλαιοί . καὶ τοῦτο οὕτω νοοῦντες φασὶ τὸ , * πολλὰ οἱ ἄμφι κάρῃ σφῆλα ἀνδρῶν ἐκ παλαιμῶν πλευραὶ ἀποτρίψουσι βαλλόμενοι , δηλοῦν , ὅτι πολλὰ σφῆλα κατὰ σκοπὸν μὲν ἄμφι τὸ τοῦ ’Οδυσοέως κάρῃ περιπόμεινα , τῇ δὲ τοῦ ’Οδυσοέως παρεκκλίσει ἐνσκή - πτοντα ταῖς αὐτοῦ πλευραῖς , ἀποτρίψουσιν αἱ οὕτω πληττόμεναι πλευραί . ἀστείως δὲ ἔφρασεν ὡς τὰ σφῆλα αἱ πλευραὶ ἀποτρίψουσι καὶ οὐχὶ αὐτὰ τὰς πλευράς , διὰ τὸ δήθεν στερεωτέρας εἶναι τὰς πλευράς . ὡς εἴ τις , φασιν , εἴπη , πολλὰς μάστιγας ὁ νῦτὸς κατέτριψεν . ἐπὶ δὲ καὶ ἄλλως ἐρμηνεύουσι , ὅτι πολλὰ σφῆλα , τουνέστιν ὑποπόδια ἢ καὶ ἀπλῶς βέλη τὰ δι’ ὧσθῶν ἢ ξύλων ἢ τοιούτων τινῶν , ἄμφι κάρῃ αἱρόμενα , τὸ τῶν βαλλόντων δηλαδή , ἀποτρίψουσιν αἱ τοῦ ξένου πλευραὶ , ὡς τῶν βαλλόντων ὑπὲρ κεφαλῆς αἱρεῖν εἰωθότων τὰς χεῖρας διὰ τὸ τῆς βολῆς ὑφ’ὧθεν γενναϊότερον ὅτε πέμπειν εἰσβολὴν αὐτὰ μέλλουσι . ἕτεροι δὲ ἀμφιμαρῆ γράφουσιν ἐν ἐνὶ μέρει λόγου καὶ περισπωμένως , ἵνα ἢ σφῆλε , τουνέστιν ὑποπόδια ἀμφιμαρῆ , τὰ ἀμφικέφαλα , ὡς οἷον κεφαλὰς ἀμφοτέρωθεν ἔχοντα τὰς ἐν αὐτοῖς ἐξοχὰς καὶ λαβὰς . οἱ δ’ αὐτοὶ γράφουσι καὶ πλευρὰς ἀποτρίψουσι , σαφέστερον μὲν οὕτω ποιοῦντες κατὰ πᾶσαν σύνταξιν , πλὴν ταπεινότερον καὶ μὴ ἐμφαντικῶς , ἵνα νοῆ ἢ τοιαύτ*η γραφή , ὅτι πολλὰ σφῆλα ἀμφιμαρῆ τρίψουσι τὰς τοῦ πτωχοῦ πλευράς . ’Ιστέον δὲ ὅτι σφῆλας καὶ ἐπὶ ἡδὸς λέγε - ται . φησὶ γοῦν Παυσανίας , ὅτι ἐπισφελίτης ὁ θρανίτης . σφῆλας γὰρ τὸ ὑποπόδιον . ἔχει δέ , φησιν οὕτος , τὴν ἄνω ἕδραν , τὴν δευτέραν ζύγιος , τὴν τρίτην θαλάμιος , ὃ καὶ θαλάμας παρὰ τῷ κομικῷ . Τὸ δὲ βαλλομένοιο ἀντὶ δοτικῆς κείται , ὀρθότερον βαλλομένῳ εἶναι πρὸς τὸ , πολλὰ οἱ σφῆλα πλευρὰς ἀποτρίψουσι . πέφραστοι δὲ οὕτως διὰ τε τὴν τῆς γενικῆς καὶ δοτικῆς συγγένειαν , καὶ διότι , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις φαίνεται , οὐκ οἷδε σολοικισμὸν ποιεῖν γενική . Τὸ δὲ λάξ ἐνθόρεν ἰσχίῳ , ἀντὶ τοῦ τῷ λήγοντι τοῦ ποδὸς μέρει τῷ πρὸς τοῖς δακτύλοις ἐχρουσε τὸ ἰσχίον πρὸς τῷ γλουτῷ , ἵνα ἢ ποιη - τικὴ πλάσις ἄρχων ἀπαιδευσίαν οὕτω καὶ ὡς αὐτὴ φησιν ἀφραδίαν καθηροῆση τοῦ Μελανθίως . τὸ δὲ τοιούτον καὶ ῥαθαπηνίζειν λέγεται παρὰ τῷ κομικῷ . ἔστι γάρ , φασί , ῥαθαπηνίζειν τὸ πλατεῖ ποδὶ εἰς τὴν ἰσχία ῥαπίζειν , ἵσως δὲ καὶ τὸ , ποτὶ πυγὰν ἄλλεσθαι , τοιούτον τι δηλοῖ , κείμενον παρὰ τῷ κομικῷ · εἰ καὶ ἄλλως ὡς γυμνάσματος εἴδός τι ἐκεῖνο αὐτὸ παραλαλεῖ . Τὸ δὲ ἐκ θυμὸν ἕλοισο , περίφρασίς ἐστι τοῦ φονεύσοι . Τὸ δὲ ἀμφουδὶς , οὐδὲν διαφέρει τοῦ , ἄμφ’ οὐδας , πλὴν ὡς αὐτὸ ἐπίρ*ήμα ἐστιν ἐκεῖθεν παραγέθεν . λέγει δὲ ἀμφουδὶς ἐρείσαι τὸ πρὸς τῇ γῇ ῥήμαί , καὶ ἐστι ταυτόν τῷ πρὸς γῆν ἐλάσαι . εἰ δὲ γράφεται ἀείρας , εἴη ἂν ὁ νοῦς τοιούτος , ὡς ἐβουλεύσατο ’Οδυσεὺς ἢ ἀνέ - λοι τὸν κακόν , ἢ ἀείρας ἀμφουδὶς , τουνέστιν ἐκ γῆς , πρὸς γῆν αὐθὶς ἐλάσειεν τὴν ἐκείνου κεφαλήν , ἢ καὶ ἄλλως · ἀείρας βάλῃ τὴν κεφαλὴν πρὸς γῆν ἀμφουδὶς , κατὰ μίαν ἀμφοῖν τῶν λέξεων ἐκ παραλλήλου ὑν - νοῦσαι . Τοῦ δὲ ἐπετόλιψεν ἐρμηνεία τὸ , φρεσὶ δ’ ἔσχετο . καὶ ἐστι ταυτὸν τῷ , ἐτλῆ καὶ ἔμεινεν . ’Οτι ’Οδυσεὺς μὲν καὶ παιχθεὶς καὶ λάξ ἐμποδηθεις , ὡς ἐρρέθη , τὸ ἰσχίον ἐτλῆ , μηδὲν μηδὲ εἰπών , οἷα διό*λου τλῆμων , ὁ δὲ συβώτης ὑπερπαθῶν τοῦ ξένου νεῖκεσεν ἐσάντα ἰδών,1819
Lemmas: μανθάνω . δυσἀπόβλητοι γάρ , εἰμί δέ ὅτε καί ἀναπόβλητος , ὡς περ ὁ ἀγαθός ἔχω , οὗτος δή καί ὁ Φάυ - λᾶας . ’Ορᾶ δέ ὅτι ἔργον ἐποίχομαι λέγω ἀπλόος , ὁ ἀγαθός δηλαδή , ὡς ὁ γε μη οιὁ - ὁ οὐ εἄν δίχα προσθήκη * ἔργον λέγω εἄν , ἀλλά δηλονότι κακός ἔργον . διό καί παρά Ἡσίοδος ὁ , ἔργον δέ οὐδείς ὄνειδος , ἐπί ἀγαθός νοητέον , ἀκόλουθος ὁ σοφός Σωκράτης , ὅς χαίρω ὁ τοιοῦτος ὁ ’ησιοδος γνώμη καί θαμά ἐξελαύνω αὐτός · εἰμί καί ὁ κατήγορος ποινηροδιδασκαλος ἐντεῦθεν αὐτός εκωφισαω , ὡς μηδείς ἔχω ἀπεῖπον ὁ μαθητής , μήτε ἀγαθός , φημί , μήτε κακός . Ἰστέον δέ ὅτι καί δέ εἷς μή γραφεύς ὁ μανθάνω ἐκτείνω εἄν ὁ ἄρχω διά ὁ ὀξύς κατά λόγος κοινός Σύλλας - βαίνω . ὁ δέ πτώσσω ἑρμηνεύω εὐθύς αἰτέω φημί , εἰμί δέ πτώσσω ὁ , ὡς πρό ὀλίγος φημί , πτωχεύω . ὁ δέ ῥώννυμι ὡς ἐπί ἄλογος ζῷον φημί , σιοπταω καί οὕτως . γαστήρ δέ ἀναλτος ἢ ἀπλήρωτος καί μηδέ ποτός ἅλις ἔχω , ἢ ἀπό ἐν ταπείνωσις εἰμί καί μή ἀλδαίνω , ὅς εἰμί αὐξάνω - μένω ἐν ὁ κορέννυμι . θεῖον δέ ὁ ’οδυσευω ὁ Μελανθεύς κατά συναρπαγή εἴκω λέγω . ἄλλως γάρ μικρός αὐτός οὐδείς ὡς εἰς θέω ἀνήρ ἐκεῖνος ποιέω , μισέω ὁ ὁ νίον Τηλέμαχος εἰνοοῦντας δοῦλος . ἴσως δέ καί χρηστολογέω πρός δεῖξις ὁ μή λοίδορος εἰς ὁ πᾶς εἰμί . Σφῆλος δέ ἢ βέλη ἐντινάχαια δύναμαι σφάλλω , ὅς εἰμί ἐμποδίζω καί μετακινέω , ἢ ὁ ἀπλόος ὑποπόδιον , παρά ὁ ἐσφηρώσθαι , ὡς φημί ὁ παλαιός . καί οὗτος οὗτος νοέω φημί ὁ , * πολύς ὁ ἀμφί κάρη σφῆλος ἀνήρ ἐκ Παλαίμων πλευρά ἀποτρίβω βάλλω , δηλόω , ὅτι πολύς σφῆλος κατά σκοπός μέν ἀμφί ὁ ὁ ’οδυσοηως κάρη περιπομενω , ὁ δέ ὁ ’οδυσοηως παρεκκλίνω ἐνσκή - πτοειντα ὁ αὐτός πλευρά , ἀποτρίβω ὁ οὗτος πλήσσω πλευρά . ἀστεῖος δέ φράζω ὡς ὁ σφῆλος ὁ πλευρά ἀποτρίβω καί οὐ αὐτός ὁ πλευρά , διά ὁ δήθεν στερεός εἰμί ὁ πλευρά . ὡς εἰμί τις , φημί , εἶπον , πολύς μάστιξ ὁ νύσσω κατατρίβω . ἐπί δέ καί ἄλλως ἑρμηνεύω , ὅτι πολύς σφῆλος , τουνέστιν ὑποπόδιον ἢ καί ἀπλόος βέλος ὁ διά ὕω ἢ ξύλον ἢ τοιοῦτος τις , ἀμφί κάρη αἱρέω , ὁ ὁ βάλλω δηλαδή , ἀποτρίβω ὁ ὁ ξένος πλευρά , ὡς ὁ βάλλω ὑπέρ κεφαλή αἱρέω εἴωθα ὁ χείρ διά ὁ ὁ βολή ὑφίημι γενναῖος ὅτε πέμπω εἰσβολή αὐτός μέλλω . ἕτερος δέ ἀμφιμαρῆ γράφω ἐν ἐν μέρος λόγος καί περισπάω , ἵνα ἢ σφῆλε , τουνέστιν ὑποπόδιον ἀμφιμαρῆ , ὁ ἀμφικέφαλος , ὡς οἷος κεφαλή ἀμφοτέρωθεν ἔχω ὁ ἐν αὐτός ἐξοχή καί λαβή . ὁ δέ αὐτός γράφω καί πλευρά ἀποτρίβω , σαφής μέν οὗτος ποιέω κατά πᾶς σύνταξις , πλήν ταπεινός καί μή ἐμφαντικός , ἵνα νοέω ἢ τοιαύτ*η γραφεύς , ὅτι πολύς σφῆλος ἀμφιμαρῆ τρίβω ὁ ὁ πτωχός πλευρά . Ἰστέον δέ ὅτι σφάλλω καί ἐπί ἦδος λέγω - ὁ . φημί γοῦν Παυσανίας , ὅτι ἐπισφελίτης ὁ θρανίτης . σφάλλω γάρ ὁ ὑποπόδιον . ἔχω δέ , φημί οὗτος , ὁ ἄνω ἕδρα , ὁ δύο ζύγιος , ὁ τρίτος θαλάμιος , ὅς καί Θαλάμαι παρά ὁ κωμικός . ὁ δέ βάλλω ἀντί δοτικός κεῖμαι , ὀρθός βάλλω εἰμί πρός ὁ , πολύς ὁ σφῆλος πλευρά ἀποτρίβω . φράζω δέ οὕτως διά τε ὁ ὁ γενικός καί δοτικός συγγένεια , καί διότι , ὡς καί ἐν ἄλλος φαίνω , οὐ οἶδα σολοικισμός ποιέω γενικός . ὁ δέ λάξ ἔνθορος ἰσχίον , ἀντί ὁ ὁ λήγω ὁ πούς μέρος ὁ πρός ὁ δάκτυλος χρουσός ὁ ἰσχίον πρός ὁ γλουτός , ἵνα ἢ ποιέω - τιμή πλάσις ἄρχω ἀπαιδευσία οὗτος καί ὡς αὐτός φημί ἀφραδία καθαιρέω ὁ Μελάνθιος . ὁ δέ τοιοῦτος καί ραθαπηνιζεω λέγω παρά ὁ κωμικός . εἰμί γάρ , φημί , ραθαπηνιζεω ὁ πλατύς πούς εἰς ὁ ἰσχίον ῥαπίζω , ἴσως δέ καί ὁ , πρός πυγή ἅλλομαι , τοιοῦτος τίς δηλόω , κεῖμαι παρά ὁ κωμικός · εἰμί καί ἄλλως ὡς γύμνασμα εἶδος τίς ἐκεῖνος αὐτός παραλαλέω . ὁ δέ ἐκ θυμός αἱρέω , περίφρασις εἰμί ὁ φονεύω . ὁ δέ ἀμφουδίς , οὐδείς διαφέρω ὁ , ἀμφί οὖδας , πλήν ὡς αὐτός ἐπίρρημα εἰμί ἐκεῖθεν παράγω . λέγω δέ ἀμφουδίς ἐρείδω ὁ πρός ὁ γῆ ῥῆμα , καί εἰμί αὐτός ὁ πρός γῆ ἐλαύνω . εἰμί δέ γράφω ἀείρω , εἰμί εἄν ὁ νόος τοιούτος , ὡς βουλεύω ’Οδυσεὺς ἢ ἰδμάν - Λόι ὁ κακός , ἢ ἀείρω ἀμφουδίς , τουνέστιν ἐκ γῆ , πρός γῆ αὐθίς ἐλαύνω ὁ ἐκεῖνος κεφαλή , ἢ καί ἄλλως · ἀείρω βάλλω ὁ κεφαλή πρός γῆ ἀμφουδίς , κατά εἷς ἄμφω ὁ λέξις ἐκ παράλληλος ἀνά - νοέω . ὁ δέ επετολιψε ἑρμηνεία ὁ , φρήν δέ ἔχω . καί εἰμί τατός ὁ , ἔτλην καί μένω . ’Οτι ’Οδυσεὺς μέν καί παίζω καί λάξ ἐμποδέω , ὡς εἴρω , ὁ ἰσχίον ἔτλην , μηδείς μηδέ εἶπον , οἷος Διόλου τλήμων , ὁ δέ συβώτης ὑπερπαθέω ὁ ξένος νεικέω εἰσάντα ἰδών,1819