eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1667
Ψ Ω Δ δὲ καὶ ἀνέσεως ἐνδείξεις τὸ , ἀντὰρ ἐπὰ χλαίων τε κυλινδομένους τε χορεύσθην . ’Οτι ’Οδυ - σσεὺς μὲν μᾶθὼν διὸν αὐτὸν εἰς ’Αἴδου πλεῦσιν πυθῆνεται · ὡ Κίρκη , τίς γὰρ ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύ - σει ; εἰς ’Αἴδου δ’ οὐπω τις ἀρίκετο νηὶ μελαίνη . ἡ δὲ μή τί τοι φράσῃν ἡγεμόνος γε ποθὶ μέλεισθω , ἰστὸν δὲ στήσας ἐνὶ θ’ ἰστία λευκὰ πετάσας ἥσθαι , ταυτίστω καθ’ ὧσον . τὴν δὲ ἀνοιὴ Βορέου φέψεται , εἰς τοὺς ποτὶ τὸν ’Αἴδην δηλαδὴ τόπους , αὶ καὶ μὴ ὧπῳς τοιούτων προσχεται . συνάγοιτο δ’ ἂν ἐντεῦθεν * σωφροσινῶς καὶ ἀσφαλῶς ναυτιλίας ψόφος . διὸ γὰρ ἰστὸν στήσας καὶ ἀνέμοις ἱαντὸν τινὰ ἐπιτρέψαι , καὶ τοῦτο ἐστὶν εἰς ’Αἴδου στέλλεσθαι . Τὸ δὲ ταύτην ὁδὸν , ἑλληνικὸν ἔχει καὶ τὴν προϋπόθεσιν , ἵνα ἢ , εἰς ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύσαι . ’Ἐχει δὲ καὶ τὸ , εἰς ’Αἴδου , ἑλληνικὸν ’Απτιχὴν τοῦ , δόμου ἢ τόπου ἢ τοιούτου τινός , ὥστε τοῖς ἑλλήνως τὸ ὧπὴν ἴσχα χωρίον , ἔχουν τὰς δύο ταύτας , καὶ τὸ , ἀνοιὴ Βορέου φέψεται , εἰς ’Αἴδην δηλαδὴ . Τὸ δὲ νηὶ μελαίνη , πρὸς ἀσφάλειαν κείται λόγου . αὶ γὰρ καὶ τινες εἰς ’Αἴδου ἀρίκοντο οἷον καὶ ’Ηρακλῆς καὶ Θησεὺς καὶ Περ - θοος , ἀλλὰ νηὶ μελαίνη οὐδείς . ε γὰρ πορθμὸν Χάρον καὶ τὸ κατ’ αὐτὸν πλοῖοφόριον μαθ’ ’Ομηρον μυθῶνται . διὸ καὶ παρασαμειοῦνται τοῦτο ὁ ποιητὴς ὡς πᾶν τερατώδες . ’Ιστέον δὲ καὶ ὅτι Χάρον οὐ μόνον ὁ ὧπὴς δαιμονιώδης , ἀλλὰ καὶ λέοντος ἐπίθετον ἀπὸ τῆς κατ’ αὐτὸν φασὶ χαροπότητος . Σημειώσα δὲ ὅτι ἐν τῷ , ὡ Κίρκη , τίς γὰρ ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύσει , δοκεῖ πάντη καὶ ἐν περιφορᾷ κεισθαι ὁ αἰτιολογικὸς σύνδεσμος . θηραπευθεὶν δ’ ἐν λόγῳ ἑλληνικῶς , ἵνα λέγῃ ὅτι ὡ Κίρκη ἀδύνατα φής , τίς γὰρ εἰς ’Αἴδου ἡγε*μονεύσαι ; καὶ ἔχει πολὺ τὸ σαφὲν ἢ * ταυτὴν ἑλληνικῶς διὰ τὴν προ - σωπικὴν ποιότητα . ’Οτι οὐχ’ ἀπλῶς πρὸς δέσιν τὰ τοῦ ποιητικοῦ ’Αἴδου , ἀλλ’ ὑπερώκινα τοῦ ’Ωκεανοῦ . ψηφὶ γοῦν ἡ ποιητικὴ Κίρκη · ἀλλ’ ὑπὸτ’ ἂν δή νηὶ δι’ ’Ωκεανοῦ πορήσης , ἐνθ’ ἀκτὴ τε λάχαινα καὶ ἄλσος Περσεφόνης , μακρὰν τ’ αἰγειροὶ καὶ ἰτέαι ὠλεσίκαρποι · νῆα μὲν αὐτοῦ κέλευσα ἐπ’ ’Ωκεανοῦ βαθυδίνην , ἔχουν ἐπὶ τῷ ἐκτὸς πέρατὶ τοῦ ’Ωκεανοῦ , ὡς ἐκὶ δήλην παρατομὴν . αὐτὸς δ’ εἰς ’Αἴδου ἴκεαι δόμων εὑρώμεντα , ἔχουν σκοτεινὸν ἢ καὶ πλα*τύν . Καὶ ὅρα τὸ εἰς ’Αἴδου δόμων ἀπελὼς φρασθὲν καὶ οὐχ ἑλληνικῶς κατὰ τὸ , εἰς ’Αἴδου δ’ οὐπω τις ἀρίκετο . ἡ δὲ τοπογραφία τῶν ἐκεῖθεν τοῦ ’Ωκεανοῦ ἔχουν τοῦ κατὰ Περσεφόνην ἄλσους καὶ τῶν ἑρεξῆς , ἂ δὴ ματ’ ὀλίγα εἰρήσ - ται , οὐκ ἐν τῷν ἱστορικῶς ὧπὴθηκα , αὶ μὴ Μοῦσα μυθικῶς ὑπέκειτο λέγουσα καὶ Κίρκη , δαιμόνια πρόσωπα . διὸ οἱ τοιαῦτα προτιθέμενοι λαλεῖν ποιηταὶ εἰκῶτος καὶ τοιούτοις προσώποις χρῶνται πρὸς ἀφήγησιν . Πυθαινὼς δὲ πέπλεσται τὰ κατὰ τὸ ὧπὴν ἄλσος καὶ προσφρῶς τοῖς περὶ τὸν ’Αἴδην . ἀκτὴ τε * γὰρ ὁ τόπος καὶ οὐ λιμενὰ γή , καὶ ἄκαρπα τὰ ἐκεῖ δένδρα . τοιαῦτα γὰρ αἰγειροὶ καὶ ἰτέαι , δένδρα προσήκοντα τόποις νεκρῶν . οἷς καὶ τρίχας ἐχειρον , τὰ ἐν ζωοῖς ἀντχα . καὶ ζωμάτων ἀπίχοντο , καὶ ἀνθίων , καὶ ἀκοοδρόων , καὶ τοιούτων τινῶν ἀνύχων , κἂν εἴ που * ζῶν τι ἴδει ἐπισχάζαι , στείραν βόην καὶ ἕτερα ζῶα ἔντομα , οὐ μὴν ἔνορχα καὶ γόνιμα,1667 ἐκείνοις εἴδουν . ἀλλὰ τὰ , ὡς εἴπερ , ἐν ζωοῖς ἄζωα διὰ τὸ ἄγονον . οὕτω δὲ καὶ οἱ ἑρεξῆς ὧπὴσάμενοι ποτα - μοὶ προσφρῶς τοῖς ἐν ’Αἴδου πλάττονται , ὁ ’Αχέρων καὶ οἱ λοιποί . ’Ιστέον δὲ ὅτι οἰκείως ἐν τοῖς ἑξῆς καὶ ἀσφοδελὸς λειμὼν ἐν ’Αἴδου πλάττεται διὰ τὸ τῶν ἀσφοδέλων ἄκαρπον ὡς κατὰ τόπον ὧπὴησται . ’Ορα δὲ τὸ δι’ ’Ωκεανοῦ πορήσης , οὐ γὰρ εἴπερ εἰς ’Ωκεανοῦ περάσης , ἀλλὰ δι’ ’Ωκεανοῦ , ἵνα δηλοῖ ὡς ἐκ τῆς ἰσότητος θαλάσσης εἰς ’Ωκεανοῦ πλεύσεις καὶ διὰ τοῦ τοιούτου ’Ωκεανοῦ ἔχουν διὰ τῆς ἕως θαλάσσης , παραφράζει δὲ τὴν ἐκτὸς ἀκτὴν ὅσα τὰ κατὰ τὸν ’Αἴδην . Λέχαινα δὲ , ἡ ἐλαχίστη , κατὰ τοὺς πελασγούς . ὥστι γράφοντ’ ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ καὶ ἡ ἐλαχίστη . αὶ δὲ καὶ κῶρον ἔστι τοπικὸν ὄνομα κατὰ τὴν προφητικὴν νῆσον τὴν πρὸ τῶν Κυκλώπων , εἰδὴν ἂν ἡ ’Ομηρικὴ Μοῦσα καὶ Κίρκη . ’Αλσα δὲ καὶ τὴν χωρίαν φασὶν ἱερὰ σύνδεσθρα . Τὸ δὲ μακρὰν αἰγειροὶ ταν - τόν ὡς αὶ καὶ μακρύλαι ἔποιν . ἔχει γοῦν πρὸ τούτων φῦλλα μακρύλης αἰγύρου . ’Ιτέαι δὲ , ζωννὼς μὴν δένδρεα * γνώριμα . ἔχει δὲ καὶ ἀσπίδων ὄνομα αἱ ἰτέαι ὡς καὶ ἐν ’Ιτιάδι δηλώθη . ’Ωλεσίκαρποι δὲ ἰτέαι ἢ ὅτι ἀποβέλλουσι φασὶ τὸ ἄνθος πρὶν πεπερόηται ἢ διότι οἱ πώοντες τοῦ κατ’ αὐτὰς ἀνθους ὀλίγου τὸν καρπὸν ἔχου ἀγονον γίνονται , ὡς καὶ Θόδωρος ἱστορεῖ . ἐκτείνει δὲ ἡ λέξις τὴν ἀγονίαν ἀναγ - καίως ὡς μέτρον χωρίσασα . ὁ γὰρ τριήρης πρὸς ἀσυντέλειας τοῖς ἑρωίζουσι . οὕτω δὲ καὶ τὸ εὑρώμεντα πρὸς ὑψηλοσιαν μέτρον ἐκτείνει τὴν προσαγαλλῆνουςαν ὁμοίως τῷ ζητούντα καὶ ὡτόσεντα καὶ τοῖς τοιούτοις . Περί δὲ τοῦ κέλασι νῆα , προγέγραπται ἰκανῶς . ἐστι δὲ καὶ νῦν τὸ κέλασι ἀπα - ρέμματον ἀντὶ προστακτικοῦ , ὡς τὸ ἄναι ἀντὶ τοῦ ἴθι καὶ ἄλλα ἐκείνης ὁμοία πολλά . Ὅτι τοπογραφικῶς περιηγούμενος ὁ ποιητὴς ἐν ὀλιγίστῳ καθὰ καὶ ἐχῶν ὥσπερ τὸ τῆς Περιφρόνης ἄλσος οὕτω καὶ τὰ ἐκείνης καὶ ἐνδοτέρω τοῦ Ἀίδου , φησίν · ἐνθὰ μὲν , τοιούτων ἐν’ Ἀίδου , εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσι Κωκυτοῦ τε , ὡς δὴ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρόφως . πέτρη τε . ξύνε - σίς τε δύο ποταμῶν ἐριδύπων . λέγει δὲ ξύνεσιν κατὰ τοὺς παλαιούς συνάγεσιν καὶ εἰς ταυτὸ συμβο - λὴν ποταμῶν τῶν ῥηθέντων δηλαδή , ὡς διήγει τοῦ Ἀχέροντος κοινοῦμένου τὸ αὐτῶν ῥεῖμα ξυνόντων ἑαυτῷ κατὰ σύμφρασιν . οἱ δὲ γε μεθ’ Ὀμηρον * ἐπὶ φρονήσεως τιθείασι τὴν ξύνεσιν , παρὰ τὸ ξυνεῖναι καὶ αὐτοὶ νοοῦντες τὴν λέξιν , ὡς πολλῶν συνιόντων εἰς βουλήν . κατὰ τὸ , πολλῶν ἀγχομένων , τῷ πείσαι δὲ κεν ἀρίστην βουλήν βουλεύει . διὸ καὶ ξυμβουλή τὸ τοιούτων ἔργον , ὡς ἂν τις ἐποὶ συμβολή . ὁ παυ - τὸν ἦν τῷ ξύνεσις . ὁμοιοπαράγωγος δὲ τῇ ξυνέσει ταύτῃ καὶ ἡ παρὰ τῷ Προδότην ἐξεσις , ὅτιρ ἀπό - περιφω δηλοῖ γυναῖκός ἢτοι διαζύγιον . ἐντεῦθεν δὲ καὶ ἐξασία ἢ ἐπὶ πορείαις ἐκπαμπης . Ἱστορὸν δὲ ὅτι τὸ , εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσι Κωκυτοῦ τε , προδιεξεγμένον σχῆμα καλεῖ - ται , ὅτιρ ἐν ἄλλοις ἐφρέθη καὶ Ἀλκιμανικὸν λέγεσθαι διὰ τὸ τὸν Ἀλκιμάντα κατακόπως αὐτὸ χρῆσθαι . οἶον Κάστορ ὡκίων πύλων ἐλατήρ καὶ Πολυδεύκης . γίνεται δὲ , ὅτ’ ἂν τὸ μετὰ δύο λέξας τιθησόμε - νον μεσολαβηθῇ μετὰ μίαν τεθέν . οἶον ἐγὼ ἠλθόμην καὶ σὺ , τὸ γὰρ ἠλθόμην μεσολαβείται δυσὶ λέξεσι ὧν ὑστέρων τεθῆναι ὀφείλει . ὡς καὶ ἐνταῦθα τὸ ῥέουσι μέσον κείται τοῦ Πυριφλεγέθων καὶ Κωκυτοῦ , ὀφείλων κείσθαι μετ’ αὐτούς . Πέπλασται δὲ ὡς καὶ τοῖς παλαιοῖς δοκεῖ ὁ Ἀχέρον παρὰ τὸ ἄχμα ῥεῖν , ὡς καὶ ὁ Πυριφλεγέθων παρὰ τὸ πῦρ ᾧ οἱ θνήσκοντες ἐφλέγοντο , καὶ ὁ Κωκυτὸς διὰ τὸν ἐπ’ αὐτοῖς ἐνδαχρὸν θρήνον . καὶ ἡ Στιξ διὰ τὸ στυγητὰ εἶναι τὰ κάτω καὶ διὰ * τὸ στυγνάζεσθαι δὲ τοὺς θνήσκοντας . ἢ μέντοι ἱστορία οὐδε ποταμῶν ἀληθῶς ὑπὸ τῆς Ἀχέροντα καὶ Πυριφλεγέθοντα δὲ καὶ Κωκυτὸν , καὶ πηγὴν τὶνα Στύγα , ἐξ ὧν τὰ ἐν’ Αἴδου πλαττόνται . οἱ γοῦν ἱστοροῦντες Ἔθνος Εὐρω - παίων τοῖς Κιμμερίοις ἐπικέιναι Ἰταλίαν οἴζων ὑπὸ γῆν ὡς ἐν τοῖς ἔξης ῥηθήσεται φασὶ καὶ πηγὴν ἐν τοιούτοις τόποις Στύγα εἶναι νομιζομένην , καὶ Πυριφλεγέθοντα , καὶ Ἀχέροντα , ὡς καὶ αὐτίκα μετὰ βραχὺ εἰρήσεται . Ἀνδόρρων δὲ τὸν Πυριφλεγέθοντα ὥσπερ καὶ τὸν Κωκυτὸν Ἰταλικούς ἱστορεῖ ποτα - μούς , ἐκκύπτοντας τοῦ πολυδέγμορος , ὄρους τούτου ὑψηλοτάτου ἐν τοῖς ἐκεῖ . εἰ καὶ ὁ μῦθος παρεκίνει μετοχτείων εἰς τὸν’ Αἴδην αὐτοὺς διὰ τὸ κατὰ τὰς κλίσεις οἰκία δοκεῖν εἶναι τὰ τοιαῦτα τοῖς’ Αἴδου τόποις . ἢ δὲ γεωγραφικὴ περὶ Στυγὸς καὶ Πυριφλεγέθοντος καὶ Ἀχέροντος ἱστορία τοιαύτη . πλησίον τῆς Σικελικῆς Κύμης Ἀχερουσία λίμνη , ἀνάχυσίς τις περαγώδης θαλάσσης · περὶ δὲ τὸν ἐν Βαίαις κόλ - πον κόλπος τις ἕτερος ποιῶν χειρόνησον ἔχουσαν ἰσθμὸν ὀλιγοστάδιον , ὁ Ἄορνος , ἀρχιβαθὴς φησὶ καὶ ἀρτίστομος , περικυκλούμενος ὀφρύων ὀρθαῖς , συνηρεφὴς ἀφρία ὑλὴ μεγαλοδένδρω καὶ ἀδάτω . ἐν ᾧ μῦθος τοὺς ὄρνις ὑπερπτιτὰς γενομένους καταπίπτειν εἰς τὸ ὕδωρ , φθει*ρομένους ὑπὸ τῶν ἀνα - φερομένων αἰέρων ὡς ἐν τοῖς Πλουτωνίοις . διὸ καὶ τοῦτο χωρίον Πλουτωνίων τι ἐπέλαμψανον , καὶ τοὺς Κιμμερίους ἐνταῦθα ἔλεγον . καὶ εἰσέπλεον τινὲς προθυμούμενοι καὶ ἰλασόμενοι τοὺς κατεχθο - νίους , ἱερῶν ὑφηγουμένων τὰ τοιαῦτα . καὶ ὕδατος δὲ αὐτοῦτι πηγὴ ποταμίου ἐπὶ τῇ θαλάσσῃ , οὐ ἀπεῖχοντο πάντες , τὸ τῆς Στυγὸς ὕδωρ αὐτὸ νομίσαντες . καὶ Πυριφλεγέθοντα δὲ ἐκ τῶν θεριῶν ὑδάτων ἐκκυσάροντο τῶν πλησίον , ὥσπερ ἴσως καὶ ἐκ τῆς ὀηθείας Ἀχερουσίας Ἀχέροντα . ἐν τούτῳ φησὶ τῷ Ἄορνῳ κόλπῳ τὰ περὶ τὴν νικάν τὴν Ὀμηρικὴν . καὶ νεκρομαντιῶν δὲ ἐνταῦθα ἱστο - ροῦσι γενέσθαι . καὶ Ὀδυσσεὶα εἰς τοῦτο ἀφικέσθαι . καὶ τοῦτο μὲν πλατύτερον . ἐκεῖνο δὲ συντομοτάτον , ὡς ἐν Κύμῃ καὶ Δικαρχίᾳ Πυριφλεγέθων καὶ λίμνη Ἀχερουσία , καὶ νεκρομαντιῶν τὸ ἐν τῷ Ἄορνῳ . ὁ δὲ ταῦτα γράφας γεωγράφος λέγει καὶ ὅτι ποταμὸς Ἀχέρων καὶ περὶ Θεσπρωτίαν ἐν τῇ χειμερινῷ ἡμέρᾳ , ἐκβάλλων εἰς τὸν γλυκὺν λιμένα . ἐνθὰ δηλαδή ἢ χειμέριος ἄκρα κατὰ τὰ ἴχνα τῆς Κερκύρας , ὧν ἐν λίμνης Ἀχερουσίας , καὶ ὅτι ἐμβάλλει καὶ εἰς τὸν Ἀλφεὺν Ἀχέρον ποταμόν . ἔνθὰ καὶ ὁ’ Ἀδης ἐκτετιμῆσθαι λέγεται ἰκανῶς , ὡς καὶ ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ γέγραπται . ὡς εἶναι * καὶ ἐκεῖσε ποταμὸν τοιούτον’ Αἴδου , τὸν αὐτόθι Ἀχέροντα . καὶ περὶ Φιντὸν δὲ τὸ τῆς Στυγὸς ὕδωρ ἱστορεῖ ὁ αὐτός , ἱερὸν νομιζόμενον , Ἡρόδοτος δὲ , περὶ Νύναχριν . ὡς καὶ αὐτὸς λέγει ὡς Ἀχέρον ποταμὸς ἐν Θεσπρωτίᾳ , ἐνθὰ
Lemmas: Ψ Ω δ δέ καί ἄνεσις ἐνδείκνυμι ὁ , Αντάρ ἐπάν καλέω τε κυλίνδω τε χορεύω . ’Οτι ’Οδυ - σεύς μέν μανθάνω δείδω αὐτός εἰς Αἴδουος πλεῦσις πυνθάνομαι · εἰμί Κίρκη , τίς γάρ οὗτος ὁδός ἡγεμονεύς - σέω ; εἰς Αἴδουος δέ οὔπω τις ἐρείκω ναῦς μέλας . ὁ δέ μή τίς ὅς φράζω ἡγεμών γε ποθι μέλω , ἱστός δέ ἵστημι ἐν ὁ ἱστίον λευκόν πετάννυμι ἀείδω , ταυτίζομαι κατά ὠθέω . ὁ δέ ἀνέω Βορέας ἐφέπω , εἰς ὁ πρός ὁ ’Αἴδην δηλαδή τόπος , ὅς καί μή ὁράω τοιοῦτος προσχέω . συνάγω δέ εἄν ἐντεῦθεν * σωφροσιναω καί ἀσφαλῶς ναυτιλία ψόφος . διό γάρ ἱστός ἵστημι καί ἄνεμος ἱαντὸν τις ἐπιτρέπω , καί οὗτος εἰμί εἰς Αἴδουος στέλλω . ὁ δέ οὗτος ὁδός , ἑλληνικός ἔχω καί ὁ προϋπόθεσις , ἵνα ἢ , εἰς οὗτος ὁδός ἡγεμονεύω . ’Ἐχει δέ καί ὁ , εἰς Αἴδουος , ἑλληνικός ’Απτιχὴν ὁ , δόμος ἢ τόπος ἢ τοιοῦτος τις , ὥστε ὁ Ἕλλην ὁ ὠπή ἴσχα χωρίον , χόω ὁ δύο οὗτος , καί ὁ , ἀνέω Βορέας ἐφέπω , εἰς ’Αἴδην δηλαδή . ὁ δέ ναῦς μέλας , πρός ἀσφάλεια κεῖμαι λόγος . ὅς γάρ καί τις εἰς Αἴδουος ἀρίκοντο οἷος καί Ἡρακλῆς καί Θησεύς καί Περ - θοός , ἀλλά ναῦς μέλας οὐδείς . ε γάρ πορθμός Χάρων καί ὁ κατά αὐτός πλοῖοφόριον μά ’ομηρος μυθέω . διό καί παρασαμειουντ οὗτος ὁ ποιητής ὡς πᾶς τερατώδης . Ἰστέον δέ καί ὅτι Χάρων οὖον μόνος ὁ ὠπή δαιμονιώδης , ἀλλά καί λέων ἐπίθετος ἀπό ὁ κατά αὐτός φημί χαροπότης . σημειώνω δέ ὅτι ἐν ὁ , εἰμί Κίρκη , τίς γάρ οὗτος ὁδός ἡγεμονεύω , δοκέω πάντῃ καί ἐν περιφορά κεῖμαι ὁ αἰτιολογικός σύνδεσμος . θηραπευθεω δέ ἐν λόγος Ἑλληνικός , ἵνα λέγω ὅτι εἰμί Κίρκη ἀδύνατος φημί , τίς γάρ εἰς Αἴδουος ἡγεμονεύω ; καί ἔχω πολύς ὁ Σαφός ἢ * αὐτός Ἑλληνικός διά ὁ προ - σωπικὴν ποιότης . ’Οτι οὐ ἀπλόος πρός δέσις ὁ ὁ ποιητικός Αἴδουος , ἀλλά ὑπερώκινα ὁ Ὠκεανός . ψηφί γοῦν ὁ ποιητικός Κίρκη · ἀλλά ὑπὸτ’ εἄν δή ναῦς διά Ὠκεανός πορέω , ἔνθα ἀκτή τε λαχαίνω καί ἄλσος Περσεφόνη , μακράν τε αἴγειρος καί ἰτέα ὠλεσίκαρπος · ναῦς μέν αὐτός κελεύω ἐπί Ὠκεανός βαθυδίνης , χόω ἐπί ὁ ἐκτός πέρας ὁ Ὠκεανός , ὡς ἐπίτεξ δῆλος παρατομή . αὐτός δέ εἰς Αἴδουος ἴκος δόμος εὑρίσκω , χόω σκοτεινός ἢ καί πλατύς . καί ὁράω ὁ εἰς Αἴδουος δόμος ἀπέρχομαι φράζω καί οὐ Ἑλληνικός κατά ὁ , εἰς Αἴδουος δέ οὔπω τις ἐρείκω . ὁ δέ τοπογραφία ὁ ἐκεῖθεν ὁ Ὠκεανός χόω ὁ κατά Περσεφόνη ἄλσος καί ὁ ῥέζω , ὅς δή μά ὀλίγος εἴρω - ὁ , οὐ ἐν τῷ ἱστορικός ὧπὴθηκα , ὅς μή Μοῦσα μυθικός ὑπόκειμαι λέγω καί Κίρκη , δαιμόνιος πρόσωπον . διό ὁ τοιοῦτος προτίθημι λαλέω ποιητής ἔοικα καί τοιοῦτος πρόσωπον χράω πρός ἀφήγησις . πυθαιναω δέ πλέω ὁ κατά ὁ ὠπή ἄλσος καί προσφρῶς ὁ περί ὁ ’Αἴδην . ἀκτή τε * γάρ ὁ τόπος καί οὖον λιμήν γῆ , καί ἄκαρπος ὁ ἐκεῖ δένδρον . τοιοῦτος γάρ αἴγειρος καί ἰτέα , δένδρον προσήκω τόπος νεκρός . ὅς καί θρίξ χείρων , ὁ ἐν ζωός ἀντέχω . καί ζῶμα ἀπέχω , καί Ἀνθίων , καί ἀκοοδρόων , καί τοιοῦτος τις ανυχοω , κἀν εἰμί ποῦ * ζῶ τίς ἶδος ἐπισχάζω , στεῖρα βοή καί ἕτερος ζῷον ἔντομα , οὖον μήv ἔνορχος καί γόνιμα,1667 ἐκεῖνος ἰδέω . ἀλλά ὁ , ὡς εἴπερ , ἐν ζωός ἄζωος διά ὁ ἄγονος . οὗτος δέ καί ὁ ῥέζω ὁράω ποτός - ἐγώ προσφρῶς ὁ ἐν Αἴδουος πλάσσω , ὁ Ἀχέρων καί ὁ λοιπός . Ἰστέον δέ ὅτι οἰκεῖος ἐν ὁ ἑξῆς καί ἀσφόδελος λειμών ἐν Αἴδουος πλάσσω διά ὁ ὁ ἀσφόδελος ἄκαρπος ὡς κατά τόπος ὁράω . Οὐραῖος δέ ὁ διά Ὠκεανός πορέω , οὖον γάρ εἴπερ εἰς Ὠκεανός πέρνημι , ἀλλά διά Ὠκεανός , ἵνα δηλόω ὡς ἐκ ὁ ἰσότης θάλασσα εἰς Ὠκεανός πλεῦσις καί διά ὁ τοιοῦτος Ὠκεανός χόω διά ὁ ἠώς θάλασσα , παραφράζω δέ ὁ ἐκτός ἀκτή ὅσος ὁ κατά ὁ ’Αἴδην . Λέχαινα δέ , ὁ μικρός , κατά ὁ Πελασγός . ὥστι γράφω ἐν ὁ λόγος οὗτος καί ὁ μικρός . ὅς δέ καί κῶρος εἰμί τοπικός ὄνομα κατά ὁ προφητικός νῆσος ὁ πρό ὁ Κύκλωψ , ἴδη εἄν ὁ Ομηρικός Μοῦσα καί Κίρκη . ’Αλσα δέ καί ὁ χωρία φημί ἱερόv σύνδεσθρα . ὁ δέ μακράν αἴγειρος ὅς - ὁ ὡς ὅς καί μακρυλαας ἔπος . ἔχω γοῦν πρό οὗτος φύλλον μακρύλης αἴγυρος . ’ιτις δέ , ζώννυμι μήv δένδρον * γνώριμος . ἔχω δέ καί ἀσπίς ὄνομα ὁ ἰτέα ὡς καί ἐν ’Ιτιάδι δηλόω . Ὠλεσίκαρπος δέ ἰτέα ἢ ὅτι ἀποβάλλω φημί ὁ ἄνθος πρίν περάω ἢ διότι ὁ πίνω ὁ κατά αὐτός ἄνθος ὀλίγος ὁ καρπός ἔχω ἄγονος γίγνομαι , ὡς καί Θόδωρος ἱστορέω . ἐκτείνω δέ ὁ λέξις ὁ ἀγονία ἀνακ - παῖος ὡς μέτρον χωρίζω . ὁ γάρ τριήρης πρός ἀσυντέλειας ὁ ὁρίζω . οὗτος δέ καί ὁ εὑρίσκω πρός ὑψηλός μέτρον ἐκτείνω ὁ προσαγαλλῆνουςαν ὁμοίως ὁ ζητάω καί ὡτόσεντα καί ὁ τοιοῦτος . Περί δέ ὁ κέλας ναῦς , προγράφω ἱκανῶς . εἰμί δέ καί νῦν ὁ κέλας ἀπος - ῥέμμα ἀντί προστακτικός , ὡς ὁ ἄμι ἀντί ὁ ἔρχομαι καί ἄλλος ἐκεῖνος ὅμοιος πολύς . ὅτι2 τοπογραφικῶς περιηγέομαι ὁ ποιητής ἐν ὀλίγιστος καθά καί ἔχω ὥσπερ ὁ ὁ περιφρονέω ἄλσος οὗτος καί ὁ ἐκεῖνος καί ἐνδοτέρω ὁ ᾍδης , φημί · ἔνθα μέν , τοιοῦτος ἐν ᾍδης , εἰς Ἀχέρων Φλεγέθων τε ῥέω Κωκυτός τε , ὡς δή Στύξ ὕδωρ εἰμί ἀπορροφάω . πέτρα τε . ξύνω - τίς τε δύο ποταμός εριδυπαω . λέγω δέ σύνεσις κατά ὁ παλαιός συνάγεσιν καί εἰς τατός συμβο - λήν ποταμός ὁ εἴρω δηλαδή , ὡς διηγέομαι ὁ Ἀχέρων κοινόω ὁ αὐτός ῥέω σύνειμι ἑαυτοῦ κατά σύμφρασις . ὁ δέ γε μετά Ὅμηρος * ἐπί φρόνησις τίθημι ὁ σύνεσις , παρά ὁ συνίημι καί αὐτός νοέω ὁ λέξις , ὡς πολύς σύνειμι εἰς βουλή . κατά ὁ , πολύς ἄγχω , ὁ πείθω δέ ἄν ἀγαθός βουλή βουλεύω . διό καί συμβουλή ὁ τοιοῦτος ἔργον , ὡς εἄν τις ἐπί συμβολή . ὁ πα - ὁ εἰμί ὁ σύνεσις . ὁμοιοπαράγωγος δέ ὁ σύνεσις οὗτος καί ὁ παρά ὁ προδότης ἔξεσις , ὅτιρ ἀπό - περιφω δηλόω γυνή ἤτοι διαζύγιον . ἐντεῦθεν δέ καί ἐξασία ἢ ἐπί πορεία ἐκπαμπης . Ἱστορὸν δέ ὅτι ὁ , εἰς Ἀχέρων Φλεγέθων τε ῥέω Κωκυτός τε , προδιεξεγμένον σχῆμα καλέω - ὁ , ὅτιρ ἐν ἄλλος φέρω καί αλκιμανικος λέγω διά ὁ ὁ Ἀλκιμάντα κατάκοπος αὐτός χράω . οἶος Κάστωρ ὠκύς Πύλων ἐλατήρ καί Πολυδεύκης . γίγνομαι δέ , ὅτι εἄν ὁ μετά δύο λέγω τίθημι - νοῦς μεσολαβέω μετά εἷς τίθημι . οἶος ἐγώ ἀλθαίνω καί σύ , ὁ γάρ ἀλθαίνω μεσολαβέω δύο λέξις ὅς ὕστερος τίθημι ὀφείλω . ὡς καί ἐνταῦθα ὁ ῥέω μέσος κεῖμαι ὁ Φλεγέθων καί Κωκυτός , ὀφείλω κεῖμαι μετά αὐτός . πλάσσω δέ ὡς καί ὁ παλαιός δοκέω ὁ Ἀχέρων παρά ὁ ἄχμα ῥέω , ὡς καί ὁ Φλεγέθων παρά ὁ πῦρ ὅς ὁ θνήσκω φλέγω , καί ὁ Κωκυτός διά ὁ ἐπί αὐτός ἐνδαχρὸν θρῆνος . καί ὁ στίξ διά ὁ στυγητός εἰμί ὁ κάτω καί διά * ὁ στυγνάζω δέ ὁ θνήσκω . ἢ μέντοι ἱστορία οὐ ποταμός ἀληθής ὑπό ὁ Ἀχέρων καί πυριφλεγέθων δέ καί Κωκυτός , καί πηγή τίς Στύξ , ἐκ ὅς ὁ ἐν ᾍδης πλάσσω . ὁ γοῦν ἱστορέω Ἔθνος εὑρίσκω - Παίων ὁ Κιμμέριος ἐπίκειμαι Ἰταλία οἴζω ὑπό γῆ ὡς ἐν ὁ ἔξειμι εἴρω φημί καί πηγή ἐν τοιοῦτος τόπος Στύξ εἰμί νομίζω , καί πυριφλεγέθων , καί Ἀχέρων , ὡς καί αὐτίκα μετά βραχύς εἴρω . Ἀνδόρρων δέ ὁ πυριφλεγέθων ὥσπερ καί ὁ Κωκυτός ἰταλικός ἱστορέω ποτός - ξενότιμος , ἐκκύπτω ὁ πολυδέγμορος , ὄρος οὗτος ὑψηλός ἐν ὁ ἐκεῖ . εἰμί καί ὁ μῦθος παρακινέω μετοχτείων εἰς τόνος ᾍδης αὐτός διά ὁ κατά ὁ κλίσις οἰκίον δοκέω εἰμί ὁ τοιοῦτος τοῖος ᾍδης τόπος . ἢ δέ γεωγραφικός περί Στύξ καί πυριφλεγέθων καί Ἀχέρων ἱστορία τοιοῦτος . πλησίος ὁ Σικελικός Κύμη Ἀχερούσιος λίμνη , ἀνάχυσις τις περαγώδης θάλασσα · περί δέ ὁ ἐν Βαΐαι κόλ - πως κόλπος τις ἕτερος ποιέω χειρονησος ἔχω ἰσθμός ὀλιγοστάδιος , ὁ Ἄορνος , αρχιβαινω φημί καί ἀρτίστομος , περικυκλέω ὀφρύς ὀρθός , συνηρεφής ἀφριάω ὕλη μεγαλόδενδρος καί ἀδάτω . ἐν ὅς μῦθος ὁ ὄρνις υπερπτιος γίγνομαι καταπίπτω εἰς ὁ ὕδωρ , φθείρω ὑπό ὁ ἀνα - φέρω αιεραω ὡς ἐν ὁ Πλουτώνιον . διό καί οὗτος χωρίον Πλουτώνιον τίς ἐπιλαμβάνω , καί ὁ Κιμμέριος ἐνταῦθα λέγω . καί εἰσπλέω τις προθυμέομαι καί ἱλάσκομαι ὁ κατέχω - νίους , ἱερός ὑφηγέομαι ὁ τοιοῦτος . καί ὕδωρ δέ αὐτός πηγή ποτάμιος ἐπί ὁ θάλασσα , οὖον ἀπέχω πᾶς , ὁ ὁ Στύξ ὕδωρ αὐτός νομίζω . καί πυριφλεγέθων δέ ἐκ ὁ θεριό ὕδωρ ἐκκυσάροντο ὁ πλησίος , ὥσπερ ἴσως καί ἐκ ὁ ὀηθείας Ἀχερούσιος Ἀχέρων . ἐν οὗτος φημί ὁ Ἄορνος κόλπος ὁ περί ὁ νικάω ὁ Ὀμηρικός . καί νεκρομαντεία δέ ἐνταῦθα ιστός - Ρούσι γίγνομαι . καί Ὀδυσσεία εἰς οὗτος ἀφικνέομαι . καί οὗτος μέν πλατύς . ἐκεῖνος δέ σύντομος , ὡς ἐν Κύμη καί Δικαρχία Φλεγέθων καί λίμνη Ἀχερούσιος , καί νεκρομαντεία ὁ ἐν ὁ Ἄορνος . ὁ δέ οὗτος Γράφας γεωγράφος λέγω καί ὅτι ποταμός Ἀχέρων καί περί Θεσπρωτίς ἐν ὁ χειμερινός ἡμέρα , ἐκβάλλω εἰς ὁ γλυκύς λιμήν . ἔνθα δηλαδή ἢ χειμέριος ἄκρος κατά ὁ ἴχνος ὁ Κέρκυρα , ὅς ἐν λίμνη Ἀχερούσιος , καί ὅτι ἐμβάλλω καί εἰς ὁ Ἀλφεὺν Ἀχέρων ποταμός . ἔνθα καί οὐ ᾍδης ἐκτιμάω λέγω ἱκανῶς , ὡς καί ἐν ὁ ὁ περιηγητής γράφω . ὡς εἰμί * καί ἐκεῖσε ποταμός τοιούτος ᾍδης , ὁ αὐτόθι Ἀχέρων . καί περί Φιντὸν δέ ὁ ὁ Στύξ ὕδωρ ἱστορέω ὁ αὐτός , ἱερόν νομίζω , Ἡρόδοτος δέ , περί Νύναχριν . ὡς καί αὐτός λέγω ὡς Ἀχέρων ποταμός ἐν Θεσπρωτίς , ἔνθα