eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1426
ἐπάγει ὁ Τηλέμαχος . ἡ φῆς τοῦτο κάκιστον ἐν ἀνθρώποισι τετίνηθαι · οὐ μὲν γάρ τι κακὸν βασιλικώ-20 μεν . τούτων , ἡ λέγεις οὐκ ἄρα * ὄν εἶναι τὸ βασιλεύειν καὶ διατοῦτο ἐπαίνει τὸ βασιλεύεσθαι με · ἀλλὰ μήν , οὐ κακὸν ἐστι . ὁ καὶ ἀποδεικνύων , φησίν · Αὐτὰ τε οἱ , ἥκουν τῷ βασιλεῖ τὸ δῶμα ἀργενὸν πέλεται , καὶ τιμηστέρος αὐτός . Σημεῖωσαι δὲ καὶ ὅπως τὸ μὲν κάκιστον , τῷ λόγῳ τοῦ Ἀντινόου ἔδωκεν ὁ Τηλέμαχος , ὡς τοιούτων ἡγουμένου δεῖν τὸ βασιλεύειν . αὐτὸς δὲ μετριῶς εἶπε καὶ ἐπαινῶς ἐν τῇ λύσει οὐχ ὅτι κάλλιστον ἢ ἀρίστον ὁ περ ἀντέκειτο πρὸς τὸ κάκι-στον , ἀλλ’ ὅτι οὐ κακὸν ἐστι διὰ τὸν πλοῦτον δηλαδὴ καὶ διὰ τὴν τιμὴν . Τὸ δὲ ὀφελῆς ὅτι οὐχ ἐπαίνος ἐστι , καὶ τί δηλοῖ , πρὸ μικροῦ εἴρηται . Τὸ δὲ ὅ , τοῦ γενεῇ πατρωίων ἐστι , ψόγος ἐστὶ Τηλεμάχου . ὡς μηδὲν ἄλλο δεῖν ἔχοντος ἀγαθὸν πρέπον εἰς βασιλείαν , ἀλλὰ μόνον τὸ εἶναι γένος βασιλικόν . ὡς εἴ τις ἐκ τοιούτου ἐθοῦς καὶ τὸν τοῦ μάντιος παῖδα , μάντιν καθεῖται . καὶ τὸν τοῦ χήρου , χήρου . καὶ τὸν τοῦ ἀυλητοῦ , ἀυλητήν . ὡς καὶ Ἡρόδοτος ἱστορεῖ . Ὅρα δὲ ὅπως ἀπὸ ψήματος τοῦ βασιλεύειν , ὄνομα ἐχάται ἀπὸ ζουνοῦ τὸ , ὁ βασιλεύων ἢ ὁ βασιλεύς . οὐ αἱ ἀντωνυμίαι κεῖνται ἐνταῦθα , οὕτως . οὐ μὲν γάρ τι κακὸν βασιλεύειν , αὐτὰ τε οἱ ἀργενὸν τὸ δῶμα , τῷ βασιλεῖ δηλαδὴ . καὶ τιμηστέρος αὐτός , ἥκουν ὁ βασιλεύς . ὁ δὲ λόγος οὕτως , γνωριμῶς ἐστίν . * Ἐνθα καὶ σημειῶσαι ὅτι τὸ τέλος τῆς βασιλείας , ἐν πλοῦτῳ καὶ τιμῇ τιθεῖσι ὁ Τηλέμαχος . Ἱστορεῖ δὲ ὅτι τοιούτων τι ἐστὶ σχῆμα καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐν τῷ , δικάσω , ἰδεῖα δὲ ἔσται , ἡ δίχη δηλοῦσι . νοουμένη κοινῶς ἐκ τοῦ δικάσω ῥήματος . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ἐναργὲς καὶ γνωριμὸν καὶ δια-λεκτικὸν τοῦ Τηλεμάχου , συντομώτατα καὶ ἀπορήσαντος ὡς ἐν ἀντιθέσει καὶ λύσεως . ἐστι δὲ τὸ μὲν , ἡ φῆς τοῦτο κάκιστον , ἀντίθεσις , τὸ δὲ , οὐ μὲν γάρ τι κακὸν βασιλεύειν , λύσις . τὸ δὲ αὐτὰ τε οἱ δῶμα ἀργενὸν πέλεται καὶ τιμηστέρος αὐτός , κατασκευὴ τῆς λύσεως . Ὅτι δὲνικὰ τις πολλῶν ὄντων ὁμοίων , ἀντιποιεῖται ἀρχῆς , πρέπει εἰπεῖν τὸ , ἀλλ’ ἦτοι βασιλῆς εἰσὶ καὶ ἄλλοι , νέοι ἤδὲ πελαίοι . Ὅτι ἔχει τινα μεντήρα καὶ ὁ τοῦ Τηλεμάχου λόγος , οὐ μόνον ἐν τῷ τὴν βασιλίαν ἀμῖν τοῦ Ἀντινόου δεξασθαι ὡς εἴρηται ἀρίστως εἰς εὐχὴν καὶ διαλογικῶς ἀντιπεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν ὅτι βασιλῆς Ἀχαιῶν εἰσὶ καὶ ἄλλοι πολλοὶ ἐν Ἰθάκῃ , νέοι ἤδὲ πελαίοι . εἰ γάρ εἰσὶ νέοι πολλοὶ βασι-λείας ἀξιοῖ , οὐχ ἄρα μόνος ἐστὶν ὁ Ἀντινόος ὡς ἐκεῖνος οἴεται . εἰ δὲ καὶ πελαίοι , οὐχ ἄρα μόνον-οὶ νεώτατοι ἀντιποιεῖται ὡς αὐτοὶ νομίζουσιν . Ἱστορεῖ δὲ ὅτι τοῦ βασιλεύειν τὸ Θηλυκόν , οὐ μόνον βασιλῆα , ὡς ἱερὸς ἱερεῖα , ἀλλὰ καὶ βασι*λισσα κατὰ Ἀίλιον Λουκίον Ἀττικὸς . βασιλύνναι , δὲ φησι Μέναν-δρος λέγει . ἐλέγοντο δὲ καὶ ὑποδήματα τινα , βασιλίδες . καὶ τι μύρου ἰδός . ἱππαβασιλίων . καὶ βασι-λινδε . παιδιὰ τις βασιλίας τινὰς ἀποδεικνύουσα . καὶ βασιλιῶν καὶ διαβασιλίζεσθαι , τὸ βασιλείας ἀντιποιεῖσθαι . ἦν δὲ φασὶ καὶ βασιλεύς ἀρχὴ τις Ἀθήνησι . καὶ ἡ ἐκείνου , βασιλῆς . καὶ βασιλεὺς ἐκαὶ στοῦ , πλησίον τῆς τοῦ ἐλευθερίου Λύδου στοᾶς . Ὅτι τοῦ Ἀντινόου ἐξαιρέτου , μὴ ἐν Ἰθάκῃ ποιηθῆναι πρὸς Λύδου βασιλῆα Τηλέμαχον , ὁ Τηλέμαχος ἀντιπεῖν ὡς ἐβούλη ἐκείνου , φησίν ὡς ἐν μὲν Ἰθάκῃ πολλοὶ εἰσὶ βασιλῆς , ἥκουν ἄνδρες προσέχοντες τῇ βασιλείᾳ . αὐτὰρ ἐγὼ οἴκοιο ἄναξ ἔσομαι ἢ μετάρου , καὶ διώσω ὡς μοι ἐλήλατο Ὀδυσσεύς . μονοτονῶ λέγω , ὅτι εἰ καὶ εἰς βασιλείαν οὐ πρέπω πατριῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἐξαίπτω τῆς κοινῆς ἀρχῆς , ἀλλὰ τῆς πατριῶνς κληρονομίας πάντως οὐκ ἐξῆλιθήσομαι . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι οὐ μόνον Ὀμηρος βασιλῆς λέγει τοὺς ἐνδόξους καὶ βασιλικούς , ἀλλὰ καὶ οἱ μετ’ αὐτόν . παρὰ Σοφοκλῆ γοῦν ἡ Ἰοκάστη τοὺς ἐν Θήβαις εὐγενεῖς , χώρας ἀνακτας λέγει . καὶ Παισιόδος δὲ τοὺς δικαστάς , βασιλῆς λέγει ἐν τῷ , αἰῶν βασιλεύειν ἐσθόν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι , οὕτω καὶ ὧδε ἐνεκετα . * τὸν οἰκονοπότην λέγει ἀμυρῶς , διὰ τὸ δοκεῖν τὸν οἴκον , πᾶν ἦναι μικρόν . ὁσῶν αὐτὸ πάλιν τὴν πόλιν , οἴκον μέγαν . Τὸ δὲ αὐτὸ ἐγὼν οἴκοιο ἄναξ ἔσο-μαι ἡμετέρου καὶ διώσω . ἐστὶ ἄν ὁ ζουλόμενος ποιῆν τὰ οἰκεία , πρὸς τὸν ἀμείχων . Τοῦ δὲ διώσω ἡ χλισις , ὡς Τύμων . λέγει δὲ Ἡρωδιανὸς ὅτι ὡς διώσω διώσῃ , τρώσω τρώσῃ , θώσω θώσῃ , οὕτω καὶ πλώσω πλώσῃ εἴδος ἐφ’ ἡμῶν . ὁ δὲ κατ’ Ὀμήρου ἐπιπλῶς , μετοχὴ ἐστὶν ἀντὶ τοῦ ἐπιπλεύσας . Τὸ δὲ οὐκ μοι ἐλήλατο Ὀδυσσεύς , οὐ μόνον φρόνιμον τινα διελήλατο ἐπιστεῖν τῷ Ἀντινόῳ διὰ τὸν Τηλέμαχον οἷα εἰκὸς ἐλά-μον εἶναι ὡς ἐκ πατρὸς πολυμυθοῦ , ἀλλὰ καὶ κληρονομιαῖος εἶναι τοὺς διώδας δηλοῖ . καὶ τὴν ἡστίαν σημειολογεῖ ὡς οὐκ ἀντιπτήδευτον οὐδὲν τοῖς ἡρωσι καθεῖ καὶ ἐν τοῖς ἐφεξῆς ῥηθήσεται . Πότεν δὲ γίνεται τὸ ἄναξ , δηλοῦντα μὲν καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . ὅτιόν δὲ καὶ ἐνταῦθα , ὅτι παρὰ τὸ ἄναξις ὁ ἔστιν ἐπιμιλὴς γίνεται . ἐστὶ γὰρ ἐν χρήσει τὸ ἄνακως , ἀντὶ τοῦ φροντιστικῶς , ἐπιμελῶς , περιφλαγ - μένος . Ἡρόδοτος , καὶ τις οἴκην τε ἀναπλεσάμεθω καὶ σπουδῶς ἄνακως ἔχετω . ἐστὶ δὲ καὶ θεία λέξις τὸ ἄναξ , ὡς ἀπὸ τῶν διοσχοίνων . Ἀλλως γοῦν Ἀριστίων , ἄνακους τοὺς διοσχοίνους φησὶ λέγεσθαι , ὡς ἀνακούς , καὶ κατιχόντα φησι * ἄνακον διοσχοίνων . Παυσανίας δὲ λέγων καὶ αὐτὸς τὸ ἄνακως δο ἀντὶ τοῦ φιλανθρώπως καὶ φροντιστικῶς περὶ τε Ἡροδότου καὶ Θουκυδίδου , φησὶ καὶ ὅτι ἄνακται , ἱερὴ διοσχοίνων ἄνακσις , ὡς ὁμοιοι . τριττῶν δὲ φησι τὴν θυσίαν ταύτην εἶναι συμβαίνει , διοσχοίνους καὶ Ἑλένην δι’ ἧν εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐμβαλόντες ἔχειροι , οὐκ ἠδίκησαν οὐδένα τῶν ἐγχωρίων . Ἡσίορον δὲ ὅτι καθ’ οἴκον τις ἄναξ ἐστὶν ὡς οἰκοδεσποτῶν , οὕτω καὶ χωρὸς ὡς ἀγρῶ . ὁδὲν σύνθετον , ὁ χωροἄ - ναξ , καὶ συνήθοντα φάναι , χωροἰναξ . εἰν δ’ ἄν χωροἰνακτες οἱ καὶ χωροἰάχα πλεῖνδὲ λέγονται παρὰ τοῖς παλαιαῖς , εἰ δὲ μὴ ὡςπερ ἐκ τοῦ ἀν’δρῶν ἄναξ συνετέθη Ἀνδρωνας τὸ κῖριον , οὕτως ἐδοξὲ τισιν αὐτὸν καὶ ἐκ τοῦ , οἴκων ἄναξ οἰκόνως πρὸς ἀναλογίας τοῦ Ἰππώναξ Πλαστώνας καὶ τῶν τοιούτων , λογισμοχωθῶ ἢ χρήσις . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι τὸ ἄναξ ἄνακτος προσλαμβάν ἐν τῇ κλίσει τὸ τ’ , διισά - φησον ἑαυτὸ καὶ’ ἐπικειρώσιν ἀμφιλόγων ἐνοίας . εἰ γὰρ ἦν ἄνακως ὡς θορακως , ὑποπτεύετο ἄν στέ - φησιν ἄκους δηλοῦν . οὐκοῦν ἐπὶ Ἀισοχόρου ἢ τοῦ τ’ ἐξαφρεσις , τὸ ἄκως παρασχεῖναι . ἐκεῖθεν γὰρ οἱ ἄνακτοι καὶ τὸ αὐτῶν ἐπίρρημα τὸ ἄνακως . ὁξεύοννται δὲ οἱ ἄνακτοι , ἄναγκαῖως . ἵνα μὴ διδοίαν ἄμαρσιν ὡς ἐκ τοῦ ἄνέσσειν καὶ ἐκ τοῦ ἄναξ παριχθῆσαν , ἀλλ’ δὲ ἄν ὁ τόνος αὐτῶν , κατὰ τὸ φαρμακοί . Ὅτι Ἀντίνοος μὴν καθ’αὐτὸ προκρίνεται , σκληρότερος τὸ ἰθὸς ἔστι δι’ ὅλης τῆς ποιήσεως . Ἐρύμαχος * δὲ , πολειχωτώτερον ἦθος εἶναι πλείστατα καὶ ἀπαλωτέρων . ὁδὲν καὶ τοῖς πολλοῖς μάλιστα στα ἐπιδόξος ἦν ἀγαγέσθαι τὴν Ἡριλόπην , λόγῳ τοιούτῳ . ἱστορεῖ δὲ διαπρεσφιστὴς Ἀθηναῖος ὅτι Ἀπίων ὁ Ἀλεξανδρεύς ἀνηκούσα λέγει πρὸς τῷ Ἰλακασίου Κτήσωνος , τὴν τῶν μυστηρίων πειτείαν , οἷα ἦν . ἦν δὲ τοιαύτη . ὅπῳ φησι καὶ ἑκατὸν ὄντες , διετίθασαν ψήφους ἐναστίας ἀλλήλας ἵσας πρὸς ἵσας τῶν ἀριθμῶν ὅσοι περ ἦσαν αὐτοί . εἶναι οὖν ἑκατέρωθεν τέσσαρας καὶ πεντήκοντα ψήφους . ἀπὸ μέσων δὲ τούτων , διαλείπειν τι κένρον . καὶ ἐν τῷ μεταξυίῳ τούτῳ , μίαν τιθέναι ψήφον . καλουμένην μὲν Ἡριλοπην . ἀπολὸν δὲ οὖσαν , τῷ βαλόντι ψήφῳ ἰτέραν . καὶ κληρομενῶν ἐκείνων , στοιχάζεσθαι ταύτης , τὸν λαχόντα . καὶ ἵπας τύχοι καὶ ἐκχωροῦσαι πρῶτον τὴν ψήφον Ἡριλόπην , ἀποτιθεῖναι τὴν ἑαυτοῦ εἰς τὴν χώραν τῆς βληθείσης καὶ ἐξωθούσης ψήφου . καὶ σάαντα ἐκεῖ , πάλιν βάλλειν . καὶ ὕστερ ἐπιτύχοι μὲνιμᾶς τῶν ἄλλων ψήφων , τότε δή νικᾶν τὸν τοιοῦτον μυστήριον , καὶ πολλὰ ἐπίζειν γαμή - σαν τὴν Ἡριλόπην . τὸν δὲ Ἐρύμαχον , πλείστατα αὐληγένα τοιαύτας νίκας ταύτῃ τῇ παιδίᾳ , καὶ εὐλαπὶν εἶναι τῷ γάμῳ , ἐπιδόξον ὄντα λαβεῖν τὴν βασιλείαν , ὥστε δήλον ἐκ τούτων , ὡς καλῶς καλὰ προεδόλησται , καὶ ἀστραγαλίζαν τὸ πειτοῖς καὶ’ Ὅμηρον τέρεσθαι , λέγεται . μέχρι γὰρ καὶ ἰσάρι , οὕτως ἀστραγαλίζουσι καὶ μάλιστα ὁνσιοι , οἱ τοιαῦτα πειτύντες εἰσι παιζόν*τες . ὁ τοίνυν εἰς τὸν τῆς Ἡριλόπης γάμῳ ἐπιδόξος ἦρος οὕτος , καὶ νῦν ὑποῦλος τὸν λόγον μεταχειριζόμενος , πρῶτον μὲν συνετῶς προοιμιάζεται ὅτι ἐν θεοῦ γούνασι κείται ὡς τις ἄν Ἰθάκην βασιλεύσει . εἶτα , καὶ ἐπεὶχεται τῷ Τηλεμάχῳ ὅτι κτήματα δ’ αὐτὸς ἔχουσι καὶ δούλευσι οἷον ἄνέσσοις , κατὰ τὸν σὸν λόγον . μὴ γὰρ ὡς ἐλθὼι ἀνὴρ ὡς σε ἀκόνησι βίῃ κτῆματ’ ἀπορβόειν , Ἰθάκης ἐτι ναυστάδους . καὶ οὕτω προοιμιαζόμενος , ἐπάγει ὡς διήδεν εὐνοῖς , ἀλλὰ θέλω σε φέρωσι ποτὶ ξένους ἰσοῦσαι . Καὶ σημειῶσαι ὅπως τοῦ Τηλεμά - χου ἀνωτέρω ἐνδιαζαμένου ὡς εἴρηται ὅτι οὐκ ἐνέγκει πᾶσα τινα τῶν μυστηρίων βασιλεύσει , εἰκὸς γὰρ καὶ ἄλλω τινὶ τὴν βασιλείαν ταμινεῖσθαι , αἰτόντος δὲ καὶ ὡς εἰ καὶ τῆς βασιλείας ἐκπίση , τοῦ γού - ν οἴκων ἄναξ ἔσται τοῦ πατρικοῦ , ὁ Ἐρύμαχος πρὸς ἄμφω ἀπαντᾷ , τὴν μὲν βασιλείαν , ἐν θεοῦ γού - νασιν κείσθαι εἰπὼν , οἷα μὴ θέλων ἀλαζονεύεσθαι . τὸ δὲ τοῦ οἴκων ἄνακτα γενέσθαι τὸν Τηλεμάχον , εἰς εὐχὴν θέμενος διὰ τὸ διήδεν δεοχέας . οἰοῦν λέγων , ὅτι οὐ μόνον οὐ βασιλεύσει ὁ Τηλεμάχος , ἀλλ’ οὐχάταν σοι καὶ τὸ τὰ σὲ ἔχειν . Τὸ δὲ εἰπεῖν μὴ γὰρ ἐλθὼι ἀνὴρ ὡς τις ποιήσει τάδε , δοχρημώτατα καὶ αὐτό . δοκεῖ μὲν γὰρ λέγειν ὅτι μὴ γένοιτο ἐδωχθήναι σε . λέ*γει δὲ ἀληθῶς , ὅτι μηδεὶς ἄλλος ἐλθὼι βλάψων σε . ὡς ἡμῶν δηλαδή τῶν Ἰθακησίων ἀρχόντων εἰς τοῦτο . Τὸ δὲ εἰκόντα καὶ τὸ διή , ἐκ παραλλήλου θέσεως ταντῶν σημαίνουσι . Τὸ δὲ ἀπορβόεισι κτήματα , δηλοῖ μὲν τὸ φθιτοῖ
Lemmas: ἐπάγω ὁ Τηλέμαχος . ὁ φημί οὗτος κακός ἐν ἄνθρωπος τείνω · οὖον μέν γάρ τίς κακός βασιλικός μέν . οὗτος , ὁ λέγω οὐ ἄρα * εἰμί εἰμί ὁ βασιλεύω καί διατοῦτο ἐπαινέω ὁ βασιλεύω ἐγώ · ἀλλά μείς , οὖον κακός εἰμί . ὁ καί ἀποδείκνυμι , φημί · αὐτός τε ὁ , ἀκέω ὁ βασιλεύς ὁ δῶμα ἀργαίνω πέλω , καί τιμηστέρος αὐτός . σημειόω δέ καί ὅπως ὁ μέν κακός , ὁ λόγος ὁ Ἀντίνοος δίδωμι ὁ Τηλέμαχος , ὡς τοιοῦτος ἡγέομαι δήω ὁ βασιλεύω . αὐτός δέ μέτριος εἶπον καί ἐπαινός ἐν ὁ λύω οὐ ὅτι καλῶς ἢ ἀριστάω ὁ περ ἀντίκειμαι πρός ὁ κακίζω , ἀλλά ὅτι οὖον κακός εἰμί διά ὁ πλοῦτος δηλαδή καί διά ὁ τιμή . ὁ δέ ὀφείλω ὅτι οὐ ἔπαινος εἰμί , καί τίς δηλόω , πρό μικρός εἴρω . ὁ δέ ὅς , ὁ γενεά πατρώιος εἰμί , ψόγος εἰμί Τηλέμαχος . ὡς μηδείς ἄλλος δήω ἔχω ἀγαθός πρέπω εἰς βασίλειος , ἀλλά μόνος ὁ εἰμί γένος βασιλικός . ὡς εἰμί τις ἐκ τοιοῦτος ἔθος καί ὁ ὁ Μάντιος παῖς , μάντις καθίημι . καί ὁ ὁ χῆρος , χῆρος . καί ὁ ὁ αὐλητής , αὐλητής . ὡς καί Ἡρόδοτος ἱστορέω . Ὅρας δέ ὅπως ἀπό ἕψημα ὁ βασιλεύω , ὄνομα χάω ἀπό Ζουνού ὁ , ὁ βασιλεύω ἢ ὁ βασιλεύς . οὖον ὁ ἀντωνυμία κεῖμαι ἐνταῦθα , οὕτως . οὖον μέν γάρ τίς κακός βασιλεύω , αὐτός τε ὁ ἀργαίνω ὁ δῶμα , ὁ βασιλεύς δηλαδή . καί τιμηστέρος αὐτός , ἀκέω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ λόγος οὕτως , γνώριμος εἰμί . * ἔνθα καί σημειόω ὅτι ὁ τέλος ὁ βασίλεια , ἐν πλοῦτος καί τιμή τίθημι ὁ Τηλέμαχος . ἱστορέω δέ ὅτι τοιοῦτος τίς εἰμί σχῆμα καί ἐν Ἰλιάς ἐν ὁ , δικάζω , ἰδεῖα δέ εἰμί , ὁ διχή δηλόω . νοέω κοινῶς ἐκ ὁ δικάζω ῥῆμα . Ὅρας δέ καί ὁ ἐναργής καί γνώριμος καί διαλεκτικός ὁ Τηλέμαχος , σύντομος καί ἀπορέω ὡς ἐν ἀντίθεσις καί λύσις . εἰμί δέ ὁ μέν , ὁ φημί οὗτος κακός , ἀντίθεσις , ὁ δέ , οὖον μέν γάρ τίς κακός βασιλεύω , λύσις . ὁ δέ αὐτός τε ὁ δῶμα ἀργαίνω πέλω καί τιμηστέρος αὐτός , κατασκευή ὁ λύσις . ὅτι2 δένιξ τις πολύς εἰμί ὅμοιος , ἀντιποιέω ἀρχή , πρέπω εἶπον ὁ , ἀλλά ἦ βασιλεύς εἰμί καί ἄλλος , νέος ἠδέ πελαίοι . ὅτι2 ἔχω τις μενθήρη καί ὁ ὁ Τηλέμαχος λόγος , οὖον μόνος ἐν ὁ ὁ βασιλία ἡμεῖς ὁ Ἀντίνοος δέχομαι ὡς εἴρω Ἀρίστως εἰς εὐχή καί διαλογικός ἀντιπίπτω , ἀλλά καί ἐν ὁ εἶπον ὅτι βασιλεύς Ἀχαιός εἰμί καί ἄλλος πολύς ἐν Ἰθάκη , νέος ἠδέ πελαίοι . εἰμί γάρ εἰμί νέος πολύς βασιλεία ἀξιόω , οὐ ἄρα μόνος εἰμί ὁ Ἀντίνοος ὡς ἐκεῖνος οἴομαι . εἰμί δέ καί πελαίοι , οὐ ἄρα μόνος νέος ἀντιποιέω ὡς αὐτός νομίζω . ἱστορέω δέ ὅτι ὁ βασιλεύω ὁ θηλυκός , οὖον μόνος βασιλεύς , ὡς ἱερός ἱερεῖον , ἀλλά καί βασι*λισσα κατά Ἀίλιος Λούκιος Ἀττικός . βασιλύνναι , δέ φημί Μένανδρος λέγω . λέγω δέ καί ὑπόδημα τις , βασιλίς . καί τίς μύρον οἶδα . ἱππαβασιλίων . καί βασι-λινδε . παιδιά τις βασιλιάς τις ἀποδείκνυμι . καί βασιλία καί διαβασιλίζομαι , ὁ βασίλεια ἀντιποιέω . εἰμί δέ φημί καί βασιλεύς ἀρχή τις Ἀθήνησι . καί ὁ ἐκεῖνος , βασιλεύς . καί βασιλεύς καίμι ἕκαστος , πλησίος ὁ ὁ ἐλευθέριος Λυδός στοά . ὅτι2 ὁ Ἀντίνοος ἐξαίρετος , μή ἐν Ἰθάκη ποιέω πρός Λυδός βασιλεύς Τηλέμαχος , ὁ Τηλέμαχος ἀντιπίπτω ὡς βούλομαι ἐκεῖνος , φημί ὡς ἐν μέν Ἰθάκη πολύς εἰμί βασιλεύς , ἀκέω ἀνήρ προσέχω ὁ βασίλεια . ἀτάρ ἐγώ οἶκος ἄναξ εἰμί ἢ μεταρρέω , καί διωθέω ὡς ἐγώ ἐλαύνω Ὀδυσσεύς . μονότονος λέγω , ὅτι εἰμί καί εἰς βασίλειος οὖον πρέπω πατριά καί διά αὐτός ἐξάπτω ὁ κοινός ἀρχή , ἀλλά ὁ πατρινός κληρονομία πάντως οὐ ἐξέρχομαι . σημειόω δέ ὅτι οὖον μόνος Ὅμηρος βασιλεύς λέγω ὁ ἔνδοξος καί βασιλικός , ἀλλά καί ὁ μετά αὐτός . παρά Σοφοκλή γοῦν ὁ Ἰοκάστη ὁ ἐν Θῆβαι εὐγενής , χώρα ἄναξ λέγω . καί Παισιόδος δέ ὁ δικαστής , βασιλεύς λέγω ἐν ὁ , Αἰῶν βασιλεύω ἵημι . Ὅρας δέ καί ὅτι ὡς καί ἐν Ἰλιάς , οὗτος καί ὧδε ἐνεκετα . * ὁ οικονοποτος λέγω ἀμυρῶς , διά ὁ δοκέω ὁ οἴκος , πᾶς ἦναι μικρός . ὅσος αὐτός πάλιν ὁ πόλις , οἴκος μέγας . ὁ δέ αὐτός ἐγώ οἶκος ἄναξ εἰμί ἡμέτερος καί διωθέω . εἰμί ἄν ὁ ζουλάω ποιός ὁ οἰκεῖος , πρός ὁ αμειχοω . ὁ δέ διωθέω ὁ χλιτις , ὡς Τύμων . λέγω δέ Ἡρωδιανός ὅτι ὡς διωθέω διωθέω , τιτρώσκω τιτρώσκω , θωάζω θωάζω , οὗτος καί πίμπλημι πίμπλημι εἶδος ἐπί ἐγώ . ὁ δέ κατά Ὄμηρος ἐπιπλῶς , μετοχή εἰμί ἀντί ὁ ἐπιπλέω . ὁ δέ οὐ ἐγώ ἐλαύνω Ὀδυσσεύς , οὖον μόνος Φρόνιμον τις διελαύνω πιστέω ὁ Ἀντίνοος διά ὁ Τηλέμαχος οἷος εἰκός ἐλαύνω εἰμί ὡς ἐκ πατήρ πολυμυθος , ἀλλά καί κληρονομιαῖος εἰμί ὁ διώδης δηλόω . καί ὁ ἑστία σημειολογευς ὡς οὐ αντιπτηδευος οὐδείς ὁ ἥρως κάθημι καί ἐν ὁ ἐφεξῆς εἴρω . Πότος δέ γίγνομαι ὁ ἄναξ , δηλόω μέν καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . ὅστις δέ καί ἐνταῦθα , ὅτι παρά ὁ Ἄναξις ὁ εἰμί ἐπιμιλὴς γίγνομαι . εἰμί γάρ ἐν χρῆσις ὁ ἄνακος , ἀντί ὁ φροντιστικός , ἐπιμελής , περιφλαγ - μένος . Ἡρόδοτος , καί τις οἰκέω τε ἀναπλέω καί σπουδῶς ἄνακος ἔχω . εἰμί δέ καί θεῖος λέξις ὁ ἄναξ , ὡς ἀπό ὁ διοσχοινος . ἀλλως γοῦν Ἀριστίων , ἀνακός ὁ διοσχοινος φημί λέγω , ὡς ἀνακός , καί κατέχω φημί * ἀνακός διοσχοινος . Παυσανίας δέ λέγω καί αὐτός ὁ ἄνακος δο ἀντί ὁ φιλάνθρωπος καί φροντιστικός περί τε Ἡρόδοτος καί Θουκυδίδης , φημί καί ὅτι ἄναξ , ἱερός διοσχοινος ἄναξ , ὡς ὁμοιόω . τρισσός δέ φημί ὁ θυσία οὗτος εἰμί συμβαίνω , διοσχοινος καί Ἑλένη διά ἧμαι εἰς ὁ Ἀττική ἐμβάλλω χειρόομαι , οὐ ἀδικέω οὐδείς ὁ ἐγχώριος . ησιορνυμι δέ ὅτι κατά οἴκος τις ἄναξ εἰμί ὡς οἰκοδεσπότης , οὗτος καί χῶρος ὡς ἀγρός . ὁδός συντίθημι , ὁ ἄχωρος - ἄναξ , καί σύνειμι φαίνω , χωροιαναξ . ἐν δέ ἄν χωροἰνακτες ὁ καί χωροιαχη πλέω λέγω παρά ὁ παλαιός , εἰμί δέ μή ὡς ἐκ ὁ ἀνδρών ἄναξ συντίθημι ἀνδρών ὁ κῖριον , οὕτως δοκέω τις αὐτός καί ἐκ ὁ , οἶκος ἄναξ οικοναω πρός ἀναλογία ὁ Ἱππῶναξ Πλαστώνας καί ὁ τοιοῦτος , λογισμοχοω ἢ χρῆσις . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ ἄναξ ἄναξ προσλαμβάνω ἐν ὁ κλίσις ὁ τε , δισός - φημί ἑαυτοῦ καὶι ἐπικείρω ἀμφίλογος ενοια . εἰμί γάρ εἰμί ἄνακος ὡς θορακως , ὑποπτεύω ἄν Στέ - φημί ἄκος δηλόω . οὐκοῦν ἐπί αισοχορος ἢ ὁ τε ἐξαφρεσις , ὁ Ἀκώς παρέχω . ἐκεῖθεν γάρ ὁ ἀνακτέω καί ὁ αὐτός ἐπίρρημα ὁ ἄνακος . ὀξεύω δέ ὁ ἀνακτέω , ἀναγκαῖος . ἵνα μή δίδωμι ἄμαρσιν ὡς ἐκ ὁ ἄνεσις καί ἐκ ὁ ἄναξ παρίζω , ἀλλά δέ ἄν ὁ τόνος αὐτός , κατά ὁ φαρμακός . ὅτι2 Ἀντίνοος μήv καθ’αὐτὸ προκρίνω , σκληρός ὁ δέλλις εἰμί διά ὅλος ὁ ποίησις . ερυμηχος * δέ , πολειχωτώτερον ἦθος εἰμί πλεῖστος καί ἀπαλός . ὁδός καί ὁ πολύς μάλιστα ἕκαστος ἐπίδοξος εἰμί ἄγω ὁ Ἡριλόπην , λόγος τοιοῦτος . ἱστορέω δέ διαπρεσφιιστημι Ἀθηναῖος ὅτι Ἀπίων ὁ Ἀλεξανδρεύς ἀνήκω λέγω πρός ὁ Ἰλακασίου Κτήσων , ὁ ὁ μυστήριον πειτείαν , οἷος εἰμί . εἰμί δέ τοιοῦτος . ὄψ φημί καί ἑκατόν εἰμί , διατίθημι ψῆφος ἐναστίας ἀλλήλων ἵζω πρός ἵζω ὁ ἀριθμός ὅσος περ εἰμί αὐτός . εἰμί οὖν ἑκατέρωθεν τέσσαρες καί πεντήκοντα ψῆφος . ἀπό μέσος δέ οὗτος , διαλείπω τίς κένρον . καί ἐν ὁ μεταξυίῳ οὗτος , εἷς τίθημι ψῆφος . καλέω μέν Ἡριλοπην . ἀπόλλυμι δέ εἰμί , ὁ βάλλω ψῆφος ἰτέραν . καί κληρώνω ἐκεῖνος , στοιχαζομαι οὗτος , ὁ λαγχάνω . καί ἴψ τυγχάνω καί ἐκχωρέω πρῶτος ὁ ψῆφος Ἡριλόπην , ἀποτίθημι ὁ ἑαυτοῦ εἰς ὁ χώρα ὁ βάλλω καί ἐξωθέω ψῆφος . καί Σάαντα ἐκεῖ , πάλιν βάλλω . καί ὕστερον ἐπιτυγχάνω μενιμαω ὁ ἄλλος ψῆφος , τότε δή νικάω ὁ τοιοῦτος μυστήριον , καί πολύς ἐπιζέω γαμέω - σάω ὁ Ἡριλόπην . ὁ δέ ερυμαχος , πλεῖστος αὐληγένα τοιοῦτος Νίκη οὗτος ὁ παιδία , καί εὐλαπὶν εἰμί ὁ γάμος , Ἐπίδοξον εἰμί λαμβάνω ὁ βασίλειος , ὥστε δῆλος ἐκ οὗτος , ὡς καλῶς καλός προεδοληστης , καί ἀστραγαλίζω ὁ πειος καὶι Ὅμηρος τέρσομαι , λέγω . μέχρι γάρ καί ἴσαρ , οὕτως ἀστραγαλίζω καί μάλιστα ὅσιος , ὁ τοιοῦτος πείθω εἰμί παίζω . ὁ τοίνυν εἰς ὁ ὁ Ἡριλόπης γάμος ἐπίδοξος ἔαρ οὗτος , καί νῦν ὑποῦλος ὁ λόγος μεταχειρίζω , πρῶτος μέν συνετός προοιμιάζομαι ὅτι ἐν θεός γόνυ κεῖμαι ὡς τις ἄν Ἰθάκη βασιλεύω . εἶτα , καί ἐπέχω ὁ Τηλέμαχος ὅτι κτῆμα δέ αὐτός ἔχω καί δούλευσις οἷος ἀνίημι , κατά ὁ σός λόγος . μή γάρ ὡς ἔρχομαι ἀνήρ ὡς σύ ἀκόνησις βίαιος κτῆμα απορβοεν , Ἰθάκη ἔτι ναυστάδους . καί οὗτος προοιμιάζομαι , ἐπάγω ὡς διαδέω Εὐνοΐς , ἀλλά ἐθέλω σύ φέρω πρός ξένος ἰσόω . καί σημειόω ὅπως ὁ Τηλεμά - χόω ἀνωτέρω ἐνδιάζω ὡς εἴρω ὅτι οὐ ἐνέγκω πᾶς τις ὁ μυστήριον βασιλεύω , εἰκός γάρ καί ἄλλος τις ὁ βασίλειος ταμινεομαι , αἰτέω δέ καί ὡς εἰμί καί ὁ βασίλεια ἐκπίνω , ὁ γου - Ν οἶκος ἄναξ εἰμί ὁ πατρικός , ὁ ερυμηχος πρός ἄμφω ἀπαντάω , ὁ μέν βασίλειος , ἐν θεός γου - να κεῖμαι εἶπον , οἷος μή ἐθέλω ἀλαζονεύομαι . ὁ δέ ὁ οἶκος ἄναξ γίγνομαι ὁ Τηλέμαχος , εἰς εὐχή τίθημι διά ὁ διαδέω δεοχεω . οἰόω λέγω , ὅτι οὖον μόνος οὖον βασιλεύω ὁ Τηλέμαχος , ἀλλά οὐχάταν σύ καί ὁ ὁ σύ ἔχω . ὁ δέ εἶπον μή γάρ ἔρχομαι ἀνήρ ὡς τις ποιέω ὅδε , δοχρημώτατα καί αὐτός . δοκέω μέν γάρ λέγω ὅτι μή γίγνομαι δίδωμι σύ . λέγω δέ ἀληθής , ὅτι μηδείς ἄλλος ἔρχομαι βλάπτω σύ . ὡς ἐγώ δηλαδή ὁ Ἰθακήσιος ἄρχω εἰς οὗτος . ὁ δέ εἴκω καί ὁ δίω , ἐκ παράλληλος θέσις ταντός σημαίνω . ὁ δέ απορβοειμι κτῆμα , δηλόω μέν ὁ φθιτόω