eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1834
Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Σ . Ο Μ Η Ρ Ο Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . * Ὀδυσεὶως καὶ Ἴρου ψυχὴ γίνεται . φαίνεται δὲ καὶ Πηνελόπῃ τοῖς μνηστήροι καὶ παρ’ αὐτῶν δῶρα λαμβάνει . γίνεται δὲ καὶ τις κοινολογία ἐν τοῖς ἐξῆς Ὀδυσεύως πρὸς Εὐρύμαχον . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Σ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι καθάπερ ἐν τοῖς πρὸ τούτων Ὀδυσεὺς συ*χνὸν καιρὸν τὰ γυνὰ διαπετάσας , ὁπηγὶκα ναια - γήσας ἐνῆχετο , ἀναγκαῖον ὑστερον ἐγνῶ ἄμφω γούνατα κάμψαι καὶ χεῖρας ἐπ’ ἀγαθῷ , ὡς ἐφρέθη , οἰκείῳ , οὕτως ἂνταῦθα τὸ ἀνάπαλιν ἐκ μακροῦ χρόνου ἀγύμναστος τὰς χεῖρας ὧν τὰ εἰς ῥωμαλεό - τητα πλάττεται ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ , τείνας αὐτὰς εἰς ψυγασχίαν ἐπ’ ἀνδρὶ ἑοικότι ἔχειν πρὸς αὐτὸν ὁμοιό - τητα , ὡς ἤν ὁ ἐξ’Ιθάκης Ἴρος , περὶ οὐ ῥηθήσεται . διὸ καὶ ἡ ἀνὰ χεῖρας ῥαψωδία γνῶσισμα ἐπιγρα - φικὸν ἔχει τὸ λεχθῆναι Ὀδυσεὺς καὶ Ἴρου ψυγμὴ , γενομένη δηλαδὴ πρὸς δεῖ*λυν μετὰ τὸ ἀναχωρῆσαι τὸν Εὐμαιον , ὥτε καὶ γαστέρες αἱ ῥηθησόμεναι ὡπτῶντο εἰς δύρπον . ἄρχεται δὲ ταύ - της ὁ ποιητὴς οὕτως · Πληθε δ’ ἐπὶ πτωχὸς πανδήμιος · ὁ περ ἐρημειῶν ἐπάγει · ὡς κατὰ ἄστυ πτω - χεύσεων Ἰθάκης · ἵνα εἴη πτωχὸς μὲν ὁ πτωχεύων , πανδήμιος δὲ ὁ τοῦ ὅλου τῆς Ἰθάκης ἄστεος . μετὰ δ’ ἔπρεπε γαστέρι μάρηη , ἀζήχες φαγέμεν καὶ πιέμεν . οὐ δὲ οἱ ἤν ἴς , οὐδὲ βίη . εἶδος δὲ μᾶλα μέγας ἤν εἰσορᾶσθαι . * Ἀναιὸς δ’ ὤνορ’ ἔσκε · τὸ γὰρ θέτο πότνια μήτηρ ἐκ γενετῆς . Ἴρον δὲ νέοι κιχλησὸν ἅπαντες , οὐνεκ’ ἀπαγγελίεσκε κιών , ὅτε ποῦ τις ἀνύοι . ὡς δὴ ἐλθὼν Ὀδυσεὶα διώχετο οἷο * δόμοιο , ὡς εὐθὺς εἰρήσεται . Ἰστέον δὲ ὅτι τε ὁ παραφραστής Δημοσθένης καλλιρρήμωνν πεζο - λογικῶς τὰ κατὰ τὸν Ἴρον οὕτω γράφει · κακὸν τι πάνδημον οἷος ἐσθίων ῥαγῆναι δι’ ἡμέρας , καὶ πολὺν ἄκρατον ἐπακιν · καὶ ἤν αὐτὸ τοῦτο γαστῆρ μόνον καὶ σχῆμα τηνάλλως , τὰ δὲ ἄλλα ἄχεσῖος · καὶ ὅτι παράγωγον τοῦ παινδήμος τὸ πανδήμιος · καὶ ὅτι δυνήσεται τις ἐγκαίρως πανδήμιον αἰνιξέσθαι ποτε τὸν κοινὸν ζημιωτήν , ὡς ἀπὸ τοῦ παρὰ τοῖς ὑστερον κολαστικοῦ δημίου , ἐξ οὐ σχῆμα ποιηροῖς ἐπέ - κειτο τὸ , δημόχοινος , ὡς καὶ ἄνδραρχος ἢ ἄνδραρχος ἐπικαλεῖτο · καὶ ὅτι παρὰ τοῖς μεθ’ Ὀμηρου πτω - χὸς μὲν ὁ δι’ ἐνδιαν τροφῶν ἐπαυτῶν ἀκολουθῶς Ὀμηρῷ καὶ οὕτω τὴν γαστέρα βόσκων · πένης δὲ ὁ χειρὶ πονούμενος καὶ οὕτω ζῶν . τοὺς δὲ τοιούτους χειρομάχαν πληθὺν ἐστιν ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου εὑρεῖν . καὶ ὅτι τὸν πτωχὸν ἀστείως νεκρῷ εἴκασεν ὁ Μένανδρος εἰπών · ἄνθρωπε πέρυσι πτωχὸς ἦσθα καὶ νεκρὸς , νῦν δὲ πλουτεῖς . καὶ ὅτι τὸ , μεταπρέπειν γαστέρι μάρηη , ἀστείως ἐφρέθη ἀντὶ τοῦ , ἐκπρε - πῆς ἤν ἐπὶ γαστριμαργίᾳ , εἶπον ἀπληστίας . τοῦτο γὰρ ἡ μάρηη γαστήρ , διαλελυμένως ῥηθεῖσα ὁμοίως τῷ , πόλις ἄχρη καὶ τοῖς ὁμοίοις . ὁδὲν καὶ ἐπιφέρει διασαφηντικῶς τὸ , ἀζήχες φαγέμεν . οὕτω δὲ καὶ ὁ συ*βότης πρὸς τοῦ Ἀντινόου ῥηθεῖν ἄν μεταπρέπειν τῷ σῦας βόσκειν , ὡς περ αὐ πάλιν καὶ ὁ Ἴρος ἀκούσοι ἂν ποθὲν τὸ , ὡ’ ρίγνωτε φαγεῖν . ταυτὸν γὰρ μεταπρέπειν καὶ ἀρίγνωτον εἶναι . εἰ δὲ καὶ τοιοῦτος ἂν ὁ γέστρος Ἴρος καὶ συνεξαντλῶν καὶ αὐτὸς τὰ τοῦ Ὀδυσεὺς οὐκ ἐσχωπται πρὸς τῶν ὑπερ - φιάλων μνηστήρων ὡς μὴ φειδῶ τῶν ἀλλοτρίων ἔχων , καλῶς ἂν ὁ οἰκοδεσπότης Ὀδυσεὺς λυπηθεῖη , αὐτὸς ἀπ’ ἐκείνων ἀκούσας τοιούτου τι σχῆμμα , καὶ εἴποι ἂν τὸ , ἄνθρωτος ὁ διδούς , εὐτυχὴς δ’ ὁ λαμ - βάνων · ὁ καιρὸς τῶν τις ὑστερογενῶν ἐφη ἐπὶ τῶν κερδαίνοντων ἐκ ποθὲν ἀνθρώπου εἰκῇ δεπαυόντος . Ἀζη*χὲς δὲ τὸ ἀδιχθὲς εἶπον συνεχές , ὡς ἀλλαχοῦ ἐγράφη . οἱ δὲ παλαιοὶ λέγουσι καὶ ὅτι ἀζήχες δεινόν , μέγα , συνεχές , ἀδιάλειπτον , μεγαλόφρονων . εἰρηται δὲ παρ’ αὐτοῖς τὸ μεγαλόφρονον διὰ τὸ πρὸ τούτων ῥηθὲν , ἀζήχες μεμακνῶται . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ μὲν φαγεῖν ἀζήχες οὐ πάνυ πολλούς , τὸ δὲ ἀζήχες πιῖν μυρίους ἀπώλεσεν , ὧν εἰς καὶ ὁ μέγας Ἀλέξανδρος , ὡς Μακεδόνι συμπίνων τῷ Πρωτέᾳ , εἶτα ποτήριον λαβὼν δίχουν , ὁ περ ἐν ἄλλοις ἠρμηνεύθη , ἔσπασε μὲν γενναίως , οὐ μὴν δὲ ὑπήνυγεν , ἀλλ’ ἀπεκλίδη ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον , ἀφεὶς τῶν χειρῶν τὸ ποτήριον · καὶ ἐκ τούτου , φασί , νοσήσας
Lemmas: Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Σ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . * Ὀδυσεὶως καί Ἶρος ψυχή γίγνομαι . φαίνω δέ καί Πηνελόπη ὁ μνηστήρ καί παρά αὐτός Δῶρα λαμβάνω . γίγνομαι δέ καί τις κοινολογία ἐν ὁ ἑξῆς Ὀδυσεύως πρός Εὐρύμαχος . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Σ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 καθάπερ ἐν ὁ πρό οὗτος Ὀδυσσεύς συχνός καιρός ὁ γυνή διαπετάννυμι , ὁπηγὶκα να - γήσας νήχω , ἀναγκαῖος ὕστερος γιγνώσκω ἄμφω γόνυ κάμπτω καί χείρ ἐπί ἀγαθός , ὡς φέρω , οἰκεῖος , οὕτως ἂνταῦθα ὁ ἀνάπαλιν ἐκ μακρός χρόνος ἀγύμναστος ὁ χείρ ὅς ὁ εἰς ρωμαλέος - τητάω πλάσσω ὑπό ὁ ποιητής , τείνω αὐτός εἰς ψυγασχίαν ἐπί ἀνήρ ἔοικα ἔχω πρός αὐτός ὄμνυμι - τητάω , ὡς ἐάν ὁ εξ’ιθακεω Ἱερός , περί οὖον εἴρω . διό καί ὁ ἀνά χείρ ῥαψῳδία γνῶσις επιγραω - φικὸν ἔχω ὁ λέγω Ὀδυσσεύς καί Ἶρος ψυγμός , γίγνομαι δηλαδή πρός δεῖ*λυν μετά ὁ ἀναχωρέω ὁ Εὔμαιος , ὥτε καί γαστήρ ὁ εἴρω ὀπτάω εἰς δύρπον . ἄρχω δέ ταῦ - ὁ ὁ ποιητής οὕτως · πλήθω δέ ἐπί πτωχός πανδήμιος · ὁ περ ἐρήμεια ἐπάγω · ὡς κατά Ἄστυ πέτομαι - χευσος Ἰθάκη · ἵνα εἰμί πτωχός μέν ὁ πτωχεύω , πανδήμιος δέ ὁ ὁ ὅλος ὁ Ἰθάκη Ἄστυ . μετά δέ πρέπω γαστήρ μάρης , ἀζήχες ἐσθίω καί πίνω . οὖον δέ ὁ ἐάν ἴς , οὐδέ βίαιος . εἶδος δέ μῆλον μέγας ἐάν εἰσοράω . * Ἀναῖος δέ ὤνορ’ εἰμί · ὁ γάρ τίθημι πότνια μήτηρ ἐκ γενετή . Ἶρος δέ νέος κιχλησὸν ἅπας , οὕνεκα ἀπαγγέλλω κίω , ὅτε ποῦ τις ἀνύω . ὡς δή ἔρχομαι Ὀδυσεὶα διώκω ὅς * δόμος , ὡς εὐθύς εἴρω . ἰστέον δέ ὅτι τε ὁ παραφραστής Δημοσθένης καλλιρρήμων πεζός - λογικός ὁ κατά ὁ Ἶρος οὗτος γράφω · κακός τίς πάνδημος οἷος ἐσθίω ῥήγνυμι διά ἡμέρα , καί πολύς ἄκρατος ἐπακιν · καί ἐάν αὐτός οὗτος γαστήρ μόνος καί σχῆμα τηνάλλως , ὁ δέ ἄλλος ἄχεσῖος · καί ὅτι παράγωγος ὁ παινδήμος ὁ πανδήμιος · καί ὅτι δύναμαι τις ἔγκαιρος πανδήμιος αἰνίζω ποτός ὁ κοινός ζημιωτής , ὡς ἀπό ὁ παρά ὁ ὕστερος κολαστικός δήμιος , ἐκ οὖον σχῆμα ποιηρός ἐπές - κεῖμαι ὁ , δημόκοινος , ὡς καί ἄνδραρχος ἢ ἄνδραρχος ἐπικαλέω · καί ὅτι παρά ὁ μετά Ὅμηρος πέτομαι - χος μέν ὁ διά ἐνδιάω τροφή ἐπαϋτέω ἀκόλουθος Ὅμηρος καί οὗτος ὁ γαστήρ βόσκω · πένης δέ ὁ χείρ πονέω καί οὗτος ζῶ . ὁ δέ τοιοῦτος χειρομαχώ πληθύς εἰμί ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος εὑρίσκω . καί ὅτι ὁ πτωχός ἀστεῖος νεκρός εἰκάζω ὁ Μένανδρος εἶπον · ἄνθρωπος πέρυσι πτωχός εἰμί καί νεκρός , νῦν δέ πλουτέω . καί ὅτι ὁ , μεταπρέπω γαστήρ μάρης , ἀστεῖος φέρω ἀντί ὁ , ἐκπρε - πῆς ἐάν ἐπί γαστριμαργία , εἶπον ἀπληστία . οὗτος γάρ ὁ μάρης γαστήρ , διαλελυμένως εἴρω ὁμοίως ὁ , πόλις ἄχρη καί ὁ ὅμοιος . ὁδός καί ἐπιφέρω διασαφηντικῶς ὁ , ἀζήχες ἐσθίω . οὗτος δέ καί ὁ συβότης πρός ὁ Ἀντίνοος εἴρω ἄν μεταπρέπω ὁ σῦς βόσκω , ὡς περ αὖος πάλιν καί ὁ Ἱερός ἀκούω εἄν ποθεν ὁ , ὡς ρίγνωτε ἐσθίω . τατός γάρ μεταπρέπω καί ἀρίγνωτος εἰμί . εἰμί δέ καί τοιοῦτος εἄν ὁ γέστρος Ἱερός καί συνεξαντλέω καί αὐτός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς οὐ ἐσχωπται πρός ὁ ὑπερ - φιάλη μνηστήρ ὡς μή φειδώ ὁ ἀλλότριος ἔχω , καλῶς εἄν ὁ οἰκοδεσπότης Ὀδυσσεύς λυπέω , αὐτός ἀπό ἐκεῖνος ἀκούω τοιοῦτος τίς σχῆμα , καί εἶπον εἄν ὁ , ἄνθρωτος ὁ δίδωμι , εὐτυχής δέ ὁ Λαμ - βάνα · ὁ καιρός ὁ τις ὑστερογενής φημί ἐπί ὁ κερδαίνω ἐκ ποθεν ἄνθρωπος εἰκῇ δεπαυειμι . Ἀζηχής δέ ὁ ἀδικέω εἶπον συνεχής , ὡς ἀλλαχοῦ γράφω . ὁ δέ παλαιός λέγω καί ὅτι ἀζήχες δεινός , μέγας , συνεχής , ἀδιάλειπτος , μεγαλοφρονέω . ἐρω δέ παρά αὐτός ὁ μεγαλόφρων διά ὁ πρό οὗτος ἐρώ , ἀζήχες μηκάομαι . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν ἐσθίω ἀζήχες οὖον πάνυ πολύς , ὁ δέ ἀζήχες πιῖν μυρίος ἀπόλλυμι , ὅς εἰς καί ὁ μέγας Ἀλέξανδρος , ὡς Μακεδών συμπίνω ὁ Πρωτέας , εἶτα ποτήριον λαμβάνω διχάω , ὁ περ ἐν ἄλλος ἠρμηνεύθη , σπάω μέν γενναῖος , οὖον μήv δέ υπηνυγε , ἀλλά ἀπεκλίδη ἐπί ὁ προσκεφάλαιον , ἀφίημι ὁ χείρ ὁ ποτήριον · καί ἐκ οὗτος , φημί , νοσέω