eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1653
αἰγῶν , ἐν δὲ τῇ τῶν Κυκλώπων ἀπαγωγῇ θρεμμάτων ἡμέρων . ἐνταῦθα δὲ Θήρα ἐλάφρον αὐτόματος , οὕτω δὲ καὶ τὰ κατὰ τοὺς ἱταίρους ποικίλα τῷ Ὀδυσσῇ . ἡ μὲν γὰρ λάχεια οὐδένα ἐξηλαφεν , ὁ δὲ Κύκλωψ ἐξ * κατίσπασεν . οἱ δὲ Λαστρογόνους μικροῦ δεῖν πάντας ἀπῆλαφον . ἡ δὲ τῆς Κίρκης νῆσος ἔνα μὲν τινα ἐξολέσθ , ἄλλους δὲ ἐξανθρωπίσει . Ποικιλλέται δὲ καὶ ἄλλως τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα καὶ ἐν τοῖς ἡδία καὶ τοῖς λυπηροῖς . εὐφρανε μὲν γὰρ αὐτὸν ἡ λάχεια . ἐξατόνησε δὲ καὶ φίλους ὀλίγους ἐξῃμίωσεν ἡ τῶν Κυκλώπων . μεγάλα δὲ ἐλύπησεν ἡ τῶν Λαστρογόνων . ἡ δὲ τῆς Κίρκης εὐφρανεῖ ὡς ἐν τοῖς ἐξῆς φανήσεται , ἄλλης ἡδονῆς οὐσα πρόξενος ἢπαρ ἡ τῶν Λαστογόνων . ἐκεῖνη γὰρ ἀπρόσιτος ἦν τῷ Ὀδυσσῇ ὡς ἐκλανθάνουσα τῆς πατρίδος διὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ λωτοῦ . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι Ὀμήρου συμπαθείας καὶ ἐλέον θεμένου ἐνταῦθα τὸν ὀλοφυρμὸν ἐπὶ κλαυθμῷ τὴν λέξιν οἱ μεθ’ Ὀμή - ρον ἔθεντο . Ὅρα δὲ ὡς καὶ εἰ καὶ Ἰωνικῶς τὰ πολλά κατὰ θῆλυ γένος ἡ ἐλαφος προφέ - ρεται , ἀλλ’ ἐνταῦθα ἀρσενικῶς προήνεκται διὰ τὸ μὴ κατ’ εἶδος λέλειθαι . ἵνα δὲ καὶ τις πλακοὺς ἀνε - πλάσσετο ἐν ἐλαφροβόλοις διὰ σταυτὸς καὶ μέλιτος καὶ σιμίου ἐλαφὸς καλούμενος ὁ δειπνοσοφιστὴς ἱστορεῖ . ἱορτὴς δὲ ὄνομα τὰ ἐλαφροβόλια . Τὸ δὲ πώμενος ἐκτείνει τὴν ἀρχοῦσαν οὐχ’ ὡς μέσος δεύτερος ἀοριστος , ἀλλ’ ὡς ἐνεστώς , καθὰ καὶ τὸ πώμεν’ ἐκ βοτάνης . Τὸ δὲ εἶχεν αὐτὸν μένος Ἥλιον , περιφρασὶς * ἔστι τοῦ ἐδύμε , ἢ καὶ ἄλλως συμβολικῶς ἐρρέθη καὶ ὡς αἴνυμα , ὡς τοῦ κατόχου Ἡλίου διφώντος διὰ τὴν ἐκεῖθεν ζέσιν . Ἄνησις δὲ , τὰ μέσα νῶτα ἐπὶ τετραπόδων ὡς ὁ ποιητὴς ἐξηγεῖται , ἢν δηλαδὴ οὐκ ἔστι πηρησάμεθα , ὡς καὶ πρὸ τούτων ἐρρέθη ἐνθα περὶ ἱζοῦς ἐγράφη . Μακρὸν δὲ κένταῦθα ἢ ἀντὶ τοῦ ἀσμιον ἤκων ἀποτλέσας , ἢν ἢ ὀνοματοποιία ὁ τρό - πος , ἢ ἀντὶ τοῦ εἰς μῆκος ἐκταθείς . Τὸ δὲ ἀπὸ δ’ ἐπτατο θυμός , περιφρασὶς ἔστι τοῦ θανεν . Ἐμθαίνειν δὲ , τὸ στεφῶς ἐρείδεν τῷ κειμένῳ τὸν πόδα . καὶ ἐστιν ὅμοιον τῷ ἐνάλλεσθαι . Ῥώπες δὲ καὶ λύγοι , ὡς καὶ ἄλλαχόθ’ ἐγράφη , φυτὰ ἰσων*τόδη καὶ οὕτως εὐλύγιστα , ὡς καὶ πείσμα ὅ ἐστι σχοινὸν ἐξ αὐτῶν στρέφεσθαι ἤκουν κλωθέςθαι . Ἐνθα ὅρα καὶ ὡς οὐχ ἐπὶ μόνων σχοινίων νέως τὸ πείσμα λέγεται . Δῆλον δὲ ὅτι καὶ ἐπιψήσεις κατὰ τοὺς πελασούς καὶ εὐκαμπτοι αἱ τῶν λύγων ῥάβδοι . Ἡ δὲ ὕγναια καὶ ἐνταῦθα συνήθως προπαροξύνεται ὁμοίως τῷ ἀρπνια εἰλειθῦναι καὶ τοῖς τοιούτοις . Καταλογάδια δὲ ἀντὶ τοῦ κατὰ λόγον , κατὰ αὐχένος , κατὰ τραχήλου . λόγος δὲ κυρίως ἐπὶ ἀλόγων ζῴων τὸ μετὰ τὴν κεφαλήν , ἐνθα τοῖς ζυγνημένοις ἐπιτί - θεται ὁ ζυγός . Ὀθεν ὁ τραγικὸς Οἰδίπους φησὶ τῶν τινὰς πολιτῶν μὴ ἐθέλειν ὑπὸ ζυγῷ νῦτον εὐλόφως φέρειν , ἤκουν εὐπειθῶς . ἀπὸ δὲ τοῦ τοιούτου λόγου καὶ ἡ τοῦ κάπρου εἴρηται λογία . εἰ δὲ καὶ ὡςπερ ἐκ τῆς ζωϊκῆς κορυφῆς ὀρεινή λέγεται κορυφή , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου λόγου οἱ τοῦ ὄρους λόφοι , ὅθεν καὶ λοφνίδες αἱ ἐκ τῶν ἐκεῖθεν τόπων λαμπάδες , οὐκ ἔστι βεβαιώσασθαι . ἴσως γὰρ μᾶλλον ἐκ τοῦ ὀρεινοῦ λόφου ὁμωνύμως καλεῖται καὶ ὁ ζωϊκὸς λόφος . τὸ δὲ ἡπεὶν ὡς ταυτὸν ἔστι καταλογάδια καὶ κατωμαδόν , ἀσφαλῶς ἔχει . εἰ γὰρ καὶ’ Ὀμήρου οὐκ * ἤν ἐπ’ ὅμου ἐνὸς φέρειν τὸ τοιούτον ζῶον χαρὶ ἑτέρῃ ἤκουν μιᾷ , ἀλλὰ δηλαδὴ ἀμφοτέρας καὶ ἐπ’ ἀμφοτέροις ὤμων , ἐρμηνεία γὰρ ἔστι τοῦτο τοῦ κα - ταλογάδια , παντῶς καὶ ὁ οὕτω φέρων κατ’ ἀμφοτέρους φέρει ὤμους . καὶ ἔστι λοιπὸν καταλογάδια φέρειν τὸ κατωμαδὸν βαστάζειν . τὸ δὲ καταλογάδια ποιητότερον μὲν διὰ τοῦ ἰῶτα ὀφείλει ἔχειν τὴν παραλήγουσαν . τὰ δὲ πλείω τῶν πελασῶν ἀντιγράφων διὰ διφθόγγον ἔχει αὐτήν . Ἰστέον δὲ ὅτι πρὸς ἀκριβείαν προϋπάρχει ὡςπερ τοῦ κατὰ τὴν περικεφαλαίαν λέφον οὕτω καὶ τοῦ ὀρεινοῦ ὁ ζωϊκός . καὶ γένοιτ’ ἄν ἐκ τοῦ λέπω λέψω λείψα ὁ τοιούτος λόφος . σπουδῆς γὰρ ἄξιον ἀποδαρὲν ἤκουν ἐκλεπι - σθὲν τὸ τοιούτον μέρος τοῦ ζῴου . Ἐπὶ ἰστέον καὶ ὅτι τῶν εἰρημένων ὑποχοριστικῶς ἢ ἄλλως κατὰ παραγωγὴν λογιόνων , ὧν χρώμεν καὶ παρὰ Λυκόφρονι , πρωτότυπον ἡ λογία ὡς δηλοῖ’ Ἀθήναιος εἰπὼν ὅτι λογία ἡ ἐκ φλοιοῦ λαμπάς . Θηρία δὲ κοινῶς πάντα τὰ ἄλογα . διὸ καὶ τὸν ἀρχάγην θηρίων φησὶν ὁ Αἰλιανός . σημειοῦνται δὲ οἱ παλαιοὶ μὴ εἶναι παρὰ τῷ ποιητῇ μηδὲ τὸ θηρίον τύπον ὑποχοριστικοῦ , παρωνυμιόσθαι δὲ τῷ θηρί . μηδὲ γὰρ κείσθαι τὸ τοῦ ὑποχορισμοῦ ταπεινὸν παρ’ Ὀμήρῳ διὰ τὸ ὑψηλόφωνον καὶ ἡρωϊκὸν τῆς αὐτοῦ * ποιήσεως . εἰ δὲ τις φασὶ καὶ θείῃ μὴ παρά - νυμον εἶναι τοῦ θηρός τὸ θηρίον ὡς τοῦ ἵχνους τὸ ἵχνιον ἀλλ’ ὑποχοριστικόν , ἐξηγήσεταί φασιν ἄλλως τῆς ταπεινότητος , διὰ τε τοῦ , μέγαν ἐλάφρον , καὶ τοῦ , δεινοῦ πειθώρου , καὶ τοῦ , μᾶλα μέγα . διὸ καὶ
Lemmas: αἴξ , ἐν δέ ὁ ὁ Κύκλωψ ἀπαγωγή θρέμμα ἥμερος . ἐνταῦθα δέ Θήρα ἐλαφρός αὐτόματος , οὗτος δέ καί ὁ κατά ὁ ιταιροος ποικίλος ὁ ὀδύσσομαι . ὁ μέν γάρ λάχεια οὐδείς ἐξηλαφεν , ὁ δέ Κύκλωψ ἐκ * κατασπάω . ὁ δέ λαστρογονος μικρός δήω πᾶς ἀπῆλαφον . ὁ δέ ὁ Κίρκη νῆσος νάω μέν τις ἐξόλλυμι , ἄλλος δέ εξανθρωπίζω . ποικίλλω δέ καί ἄλλως ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς καί ἐν ὁ Ἡδία καί ὁ λυπηρός . ευφραίνω μέν γάρ αὐτός ὁ λάχεια . ἐξατονέω δέ καί φίλος ὀλίγος εξημιωθεω ὁ ὁ Κύκλωψ . μέγας δέ λυπέω ὁ ὁ λαστρογονος . ὁ δέ ὁ Κίρκη εὐφραίνω ὡς ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω , ἄλλος ἡδονή εἰμί πρόξενος ἧπαρ ὁ ὁ λαστογονος . ἐκεῖνος γάρ ἀπρόσιτος εἰμί ὁ ὀδύσσομαι ὡς ἐκλανθάνω ὁ πατρίς διά ὁ ἰδιότης ὁ λωτός . ἰστέον δέ καί ὅτι Ὄμηρος συμπάθεια καί ἔλεος τίθημι ἐνταῦθα ὁ ὀλοφυρμός ἐπί κλαυθμός ὁ λέξις ὁ μετά ὁμός - ἀντίμοιρος τίθημι . Ὅρας δέ ὡς καί εἰμί καί ἰωνικός ὁ πολύς κατά θῆλυς γένος ὁ ἔλαφος προφέ - ρεται , ἀλλά ἐνταῦθα ἀρσενικός προφέρω διά ὁ μή κατά εἶδος λανθάνω . ἵνα δέ καί τις πλακοῦς ἀνε - πλάσσω ἐν ελαφροβωλος διά στητός καί μέλι καί Σιμίου ἔλαφος καλέω ὁ δειπνοσοφιστής ἱστορέω . ἱορτὴς δέ ὄνομα ὁ ελαφροβολιον . ὁ δέ πάω ἐκτείνω ὁ ἄρχω οὐ ὡς μέσος δύο ἀόριστος , ἀλλά ὡς ἐνίστημι , καθά καί ὁ πάω ἐκ βοτάνη . ὁ δέ ἔχω αὐτός μένος Ἥλιος , περίφρασις * εἰμί ὁ ἐδύμε , ἢ καί ἄλλως συμβολικός εἴρω καί ὡς αἴνυμα , ὡς ὁ κάτοχος Ἡλίας διφάω διά ὁ ἐκεῖθεν ζέσις . Ἀνήσις δέ , ὁ μέσος νῶτον ἐπί τετράπους ὡς ὁ ποιητής ἐξηγέομαι , εἄν δηλαδή οὐ εἰμί παρίημι , ὡς καί πρό οὗτος εἴρω ἔνθα περί ἵζω γράφω . μακρόν δέ κένταῦθα ἢ ἀντί ὁ ἀσμιον ἥκω ἀποτελέω , εἄν ἢ ὀνοματοποιία ὁ τρέ - πούς , ἢ ἀντί ὁ εἰς μῆκος ἐκτείνω . ὁ δέ ἀπό δέ πέτομαι θυμός , περίφρασις εἰμί ὁ θνῄσκω . εμθαινεος δέ , ὁ στέφω ἐρείδω ὁ κεῖμαι ὁ πούς . καί εἰμί ὅμοιος ὁ ἐνάλλομαι . ῥώψ δέ καί λύγος , ὡς καί ἀλλαχόθι γράφω , φυτόν ἰσων*τόδη καί οὕτως ευλύγιστος , ὡς καί πείσμα ὅς εἰμί σχοῖνος ἐκ αὐτός στρέφω ἀκέω κλώθω . ἔνθα ὁράω καί ὡς οὐ ἐπί μόνος σχοινίον νέος ὁ πείσμα λέγω . Δῆλος δέ ὅτι καί ἐπιψάω κατά ὁ πελάζω καί εύκαμπτος ὁ ὁ λύγος ῥάβδος . ὁ δέ ὕγναια καί ἐνταῦθα συνήθης προπαροξύνω ὁμοίως ὁ ἀρπνια εἴλω καί ὁ τοιοῦτος . Καταλογάδια δέ ἀντί ὁ κατά λόγος , κατά αὐχήν , κατά τράχηλος . λόγος δέ κύριος ἐπί ἄλογος ζῷον ὁ μετά ὁ κεφαλή , ἔνθα ὁ ζεύγνυμι ἐπιτί - θέτης ὁ ζυγόν . ὅθεν ὁ τραγικός Οἰδίπους φημί ὁ τις πολίτης μή ἐθέλω ὑπό ζυγόν νύσσω εὔλοφος φέρω , ἀκέω εὐπειθῶς . ἀπό δέ ὁ τοιοῦτος λόγος καί ὁ ὁ κάπρος εἴρω λόγιος . εἰμί δέ καί ὡς ἐκ ὁ ζωϊκός κορυφή ὀρεινός λέγω κορυφή , οὗτος καί ἐκ ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ ὁ ὄρος λόφος , ὅθεν καί λοφνίς ὁ ἐκ ὁ ἐκεῖθεν τόπος λαμπάς , οὐ εἰμί βεβαιόω . ἴσως γάρ μᾶλλον ἐκ ὁ ὀρεινός λόφος ὁμώνυμος καλέω καί ὁ ζωϊκός λόφος . ὁ δέ ἔπω ὡς τατός εἰμί καταλογάδια καί κατωμαδόν , ἀσφαλῶς ἔχω . εἰμί γάρ καὶι Ὄμηρος οὐ * ἐάν ἐπί ὁμόω εἷς φέρω ὁ τοιοῦτος ζῷον χάρις ἕτερος ἀκέω εἷς , ἀλλά δηλαδή ἀμφότερος καί ἐπί ἀμφότερος ὦμος , ἑρμηνεία γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἄν - ταλογάδια , πανθός καί ὁ οὗτος φέρω κατά ἀμφότερος φέρω ὦμος . καί εἰμί λοιπός καταλογάδια φέρω ὁ κατωμαδόν βαστάζω . ὁ δέ καταλογάδια ποῖος μέν διά ὁ ἰῶτα ὀφείλω ἔχω ὁ παραλήγω . ὁ δέ πλείων ὁ πελάζω ἀντίγραφος διά δίφθογγος ἔχω αὐτός . ἰστέον δέ ὅτι πρός ἀκρίβεια προυπάρχω ὡς ὁ κατά ὁ περικεφαλαία λέφος οὗτος καί ὁ ὀρεινός ὁ ζωϊκός . καί γίγνομαι ἄν ἐκ ὁ λέπω λέπω λειψός ὁ τοιούτος λόφος . σπουδή γάρ ἄξιος ἀποδέρω ἀκέω κλέψ - ς ὁ τοιοῦτος μέρος ὁ ζῷον . ἐπί ἰστέον καί ὅτι ὁ εἴρω ὑποκοριστικός ἢ ἄλλως κατά παραγωγή λογιονος , ὅς χράω καί παρά Λυκόφρων , πρωτότυπος ὁ λόγιος ὡς δηλόω Ἀθήναιος εἶπον ὅτι λόγιος ὁ ἐκ φλόος λαμπάς . θηρίον δέ κοινῶς πᾶς ὁ ἄλογος . διό καί ὁ ἄρχω θηρίον φημί ὁ Αἰλιανός . σημειόω δέ ὁ παλαιός μή εἰμί παρά ὁ ποιητής μηδέ ὁ θηρίον τύπος υποχοριστιπου , παρωνυμιάζω δέ ὁ θήρ . μηδέ γάρ κεῖμαι ὁ ὁ υποχορισμοω ταπεινός παρά Ὅμηρος διά ὁ ὑψηλόφωνος καί ἡρωϊκός ὁ αὐτός * ποίησις . εἰμί δέ τις φημί καί θεῖος μή παρά - νυμον εἰμί ὁ θήρ ὁ θηρίον ὡς ὁ ἴχνος ὁ ἴχνιον ἀλλά ὑποκοριστικός , ἐξηγέομαι φημί ἄλλως ὁ ταπεινότης , διά τε ὁ , μέγας ἐλαφρός , καί ὁ , δεινός πειθωρω , καί ὁ , μῆλον μέγας . διό καί