eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1704
τῆς Ὁμηρικῆς ἐπὶ τὴν Ἑβρὰν μεταβέβηκεν . Νεκρῶν δὲ κλαγγὴν ἐνταῦθα εἰπὼν ὡς οἴωνων ἴσως ἀλλαγὴν τρισμῶν ψυχῶν τῶν ἐν Ἀίδου σὰ νυκτερίδων , ὡς ἐκεῖ φανείσθαι . Τὸ δὲ ἑοικὸς οὕτω χαίριον , ὥστε δις αὐτὸ εἰπεῖν ἐν τῷ , νυκτὶ ἑοικὸς , καὶ βελτίονι εἰκῶς . ἐνθα καὶ κάλλος ἐστίν , ὡς ἐν τέλει στίχων καμνόνων πῶν τοιούτων μετοχὴν . Γυναικὸν δὲ τόξον λέγω τὸ ἔξω γυναικοῦ . Ἀορτὴρ δὲ καὶ τελαιμὼν ταυτὰ εἰσι κατὰ πολυσυνημίαν , ὡς καὶ ὁ ποιητὴς δηλοῖ εἰπὼν ἀορτὴρ , ἀπὸ πρὸς ἱρωικὰν ἐπαγωγὴν τὸ , χρυσὸς τελαιμὼν . γίνεται δὲ ὁ ἀορτὴρ παρὰ τὸ ἀεῖρω , τὸ κρεμῶ καὶ μετακινῶ , καὶ δηλοῖ τὸν χρυσαοτὴρα τοῦ ξίφους . Σῦες δὲ ἀγρότεροι πρὸς διαστολὴν τῶν οἰκοτροφῶν σιάλων . Χαρποὶ δὲ λέοντες οἱ τοιούτους ἔχοντες τοὺς ὀφθαλμοὺς , χρῶματος δὲ ὀφθαλμῶν δηλωτικὸν καὶ τὸ χαροπὸν , λεγομένων καὶ ἐπὶ παρθάλκων . ἀπὸ δὲ τῆς τοιαύτης χαροπότητος καὶ χάρων ὁ λέων ἐν ῥητορικῷ κείται λεξιῶν . ἐκεῖνο δὲ ἴσως καὶ κατ' ἀντίφρασιν . μᾶλλον γὰρ φοβερὸς ὁ λέων καὶ οὐ χαρὸν ποιῶν , ἦδη δὲ καὶ κατὰ τὸ θανατοποιῶν . ἐπὶ καὶ ὁ Χάρων ἐν'Αίδου διακονεῖ . Τὸ δὲ ἰσμίνα τε μάχαι τε ταυτὰ ἄσιν , ὡςπερ καὶ τὸ , φόνου τ' ἀνθοοκτασία τε . Τὸ δὲ ἡμ' ἐχάτιστο τέχνη , δηλοῖ μὲν , ὡς ἐφρέθη , κατὰ περίφρασιν τὸ ἐνιγῆσατο . πᾶν δὲ καλῶς ἐνταῦθα ἔχει τὸ ἐχάτιστο , διὰ τὸ μὴ ῥῶς καὶ ἀπλῶς κατασκευάσθαι τὸν ἀορτὴρα , ἀλλὰ καμαλωθῆναι οἷον εἰς χρονίαν κατασκευὴν . Ὅτι ὁ ποιητὴς τε καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς ὁ μὲν συνιστὼν παρὰ Φαιάκας ἑαυτὸν ὡς Ἡρακλείου ἀδελφὸν μικροῦ ἀνέσταν καὶ τῶν Ἡρακλέος ἀδελφῶν τὸν διακατορχατότατον , ὁ δὲ τὸ ἄπιστον τῆς εἰς Ἀίδου καθόδου τοῦ Ὀδυσσέως * Ἡρακλέων ῥητορικῷ νόμῳ δι' ὁμοίου διηγήματος ὡς μηκέτι καινὸν ὂν τὸ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα , εἰ καὶ ἄλλοτε τοιούτων τι γέγονε , πλῆττονται τὸν Ἡρακλῆ ἐν'Αίδου , ὡς ἐγὼν τε τὸν Ὀδυσσία καὶ διογενὴ καὶ πολυμηχανὸν ὄν - μᾶς προσφωνοῦσιν οὕτως . ὁ δελέ , ἡ δὴ τινα καὶ σὺ κακὸν μόρον ἡγλαζεις , ὅν περ ἐγὼν ὁχέασον ὑπ' αἰγίας ἡλίοιο . Ζηνὸς μὲν φησι παῖς ἡ Κρονίωνος . αὐτὰρ οὕτω εἶχον ἀπειρεσίην . μᾶλα γὰρ πολὺ χαίρου φητὶ δεδιμάρη . ὁ δὲ μοι χαλεποὺς ἐπετέλλετ' ἀδελφούς , ὁ δὴ ἔχει τι λέγων ὡς αὐθὸς ἀνὴρ ὑποταγμένος χειροῦν τινὶ * καὶ δεινὰ ἐπιτασσόμενος . ἀπὸ ἐπιφύρει καὶ ποτὲ μ' ἐνθ' ὁ' ἐπεμεφεν χὺν' ἄζοντα , οὐ γὰρ ἐτ' ἄλλον φράζετο τοῦδὲ τί μοι κρατερώτερον εἶναι ἀδελφόν . τὸν μὲν ἐγὼν ἀνέεικα , τὸν χὺν δὲ λαβὴ Κέρβερον , καὶ ἤγαγον ἐξ'Αΐδεο . Ἐρωτῶς δὲ μ' ἐπαρρεν ὁ χλεπτικὸς καὶ γλανκώπις Ἀδηνή . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ Ἡρακλῆς , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι δηλοῦται , εἰς φιλόσοφον ἄνδρα ἐκλαμβάνεται παρὰ τοῖς παλαιοῖς . διὸ καὶ οὐκ ἀπίθανον Ὀδυσσία τε καὶ Ἡρακλῆ φιλοσοφίας τροφίμους ἄνδρας , τὰ αὐτὰ ποιεῖν ἐνεργήματα . οὐτὲν καὶ κατ' ὁδὸν Ὀδυσσεὺς Ἀθηναϊκὸν τὰ πλεῖστα κατορθοῖ , δι' ἧς καὶ τὸς Καλυψούς ἀπολύεται συμπράξαντός τι καὶ τοῦ Ἐρμoῦ , οὕτω καὶ τὸν Ἡρακλῆ Ἀθηναϊκὸν πῖπται καὶ Ἐρμῆς , ἀνάζοντα τὸν θηλυώμενον Κέρβερον . * οὐδ' ἡ ἀλληγορία ἐκφωθε κείται . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , ἄ δειλὲ καὶ ἄ δειλοί , πολλοχoῦ κείμενον πολλάκις καὶ ἑδηλώθη τί δηλοῦν βούλεται . Ἡγλαζαν δὲ κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ διώκων , ἄγειν , ἀγχαδεύν , πορίζειν , ἵνα ἡ τὸ κακὸν μόρον ἡγλαζεις ἀντὶ τοῦ κακὸν τύχην ἄγεις , καὶ τὸ πέρυ κακὸν ἡγλαζει ἀντὶ τοῦ ὀδηγεῖ , ἄγει . πρωτότυπον δὲ αὐτοῦ , τὸ ἄγειν καὶ τὸ ἐλαύν , οὕτω ἀγελᾶν , καὶ κατὰ παραγωγὴν ἀγλαζαν , καὶ κατὰ τροπὴν ἡγλαζαν . διὸ οὕτω δασίνεται ἡ ἀρχοῦσα . ἐκ τοῦ ἄγειν γάρ . χειρίμων δὲ εἰς τοῦτο καὶ τὸ ἀρλατεῖν παρὰ Σοφοκλῆ . ἐκεῖνο μάλιστα καὶ δασύνεται παρὰ τὸ ἄγος . Τὸ δὲ ὁχέασον ἀντὶ τοῦ ὠχουν ἦτοι ἔφερον , ἐβάσταζον , καὶ ἐστι τὸ , κακὸν μόρον ἡγλαζαν , ἠγουν ἄγειν , καὶ κακὸν μόρον ὀχῶν ἀντὶ τοῦ φέρων ταυτόσημα . Τὸ δὲ Κρονίωνος ἐκτείνει μὲν καὶ ἐνταῦθα κατὰ ἀναχρησμοῦν τὴν προσαρλήγουσαν , συστέλλει δὲ τὴν παραλήγουσαν . Ὦς δὲ πολὺ χάρων Ἡρακλῆς ὁ ἐπιτάσσων αὐτῷ Ἐρμoῦς , καὶ ὅπως τοῦτο συνέβη , ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Τὸ δὲ ἐπιτέλλεσθαι διαφορεῖται . λέγεται γὰρ ποτὲ καὶ ἐπιτέλλειν ἐνεργητικῶς . Τὸ δὲ ἐπεμεφ' ἡμῖς ἐνταῦθα λεχθὲν διαφόρως ἄρπται . Ἐρμoῦς μὲν γὰρ πῖπται ἦτοι συστέλλει τὸν Ἡρακλῆ . Ἐρμῆς δὲ καὶ' ὀδηγὸν πῖπται . Αἴς δὲ καὶ τὸ ἦτι ἐνταῦθα εἶπεν ἐν τῷ , οὐ γὰρ ἦτι ἄλλον φράζω τοῦδ' ἦτι κρατερώτερον ἀδελφόν , περιττῶς τοῦτὸ γε ποιεῖ καὶ οὐ κατὰ τινα διαφορῶν . Τὸ δὲ ἀνέεικα ἀντὶ τοῦ ἀνένηχα , λέγεται δὲ τὸ αὐτὸ καὶ ἀνεκικασθαι , ὅτε καὶ δηλοῖ τὸ ἀνελθόν , ὡς τὸ , ἀνεκίζαντο εἰς τὸ Κορύκιον παρὰ Ἡροδότῳ . ὅσως δὲ καὶ τότε ἀνακομιδὴν τινα δηλοῖ Διηγεῖται τὴν ἐξ Ἀἰδοῦ γενομένην αὐτῷ ἐπάνοδον πρὸς Κίρκην , καὶ ὡς τὰς Σειρήνας παρέπελυσε καὶ τὰς Πλαγίας πέτρας , Σκύλλαν τε καὶ Χάρυβδιν , καὶ τὴν τῆς αὐτοῦ νεὼς καὶ τῶν ἐταίρων ἀπώλειαν , ἀνελόντων τινὰς τῶν Ἡλίου βοῶν , καὶ ὡς μόνος ἐπὶ ξύλου πρὸς Καλυψὼ διεσώθη . ΟΛΥΣΣΕΙΑΣ Μ . ΟΜΗΡΟΥ ΡΑΨΩΔΙΑΣ . Ὅτι ἐν τῇ μ ταύτῃ φραφωδίᾳ τὴν περιήγησιν ἀπαρτίζει τῆς κατἀὐτὸν πλάνης ὁ Ὀδυσσεύς , ἀφηγη - σάμενος ὅπως τὰς τε Σειρήνας παραπλεύσει καὶ τὴν Σκύλλαν διαδράσει καὶ ἀπαθῆς διεκπεῖσει τοῦ κατὰ Χάρυβδιν κακοῦ , καὶ οἷα πάθοι διὰ τὰς τοῦ Ἡλίου βοᾶς , ὧν φαγόντες οἱ αὐτοῦ ἐταῖροι ὤλοντο νήπιοι . διὸ καὶ ἐπιγραφὴ τοῦ γράμματος τούτου αὕτη · τὰ περὶ Σει*ρήνας καὶ Σκύλλαν καὶ Χάρυβδιν καὶ βοᾶς Ἡλίου . Ὅτι λιποῦσα ποταμὸν Ὠκεανὸν ἡ τοῦ Ὀδυσσέως ναῦς , ὡς πρὸ ὀλίγων ἐφρέθη , ἤρξατο εἰς τὴν Αἰαίην νῆσον , ὅθι φησίν Ἠοὺς ἡφγενείας οἰκία καὶ χοροὶ εἰσι καὶ ἀντολαὶ Ἡλίου . τοῦτο δὲ φασὶ λέγει ὁ ποιητὴς οὐχὶ ὡς ἀνατελλούσης τῆς ἡμέρας ἐν τῇ Αἰαίῃ , ἑσπερία γὰρ αὕτη , ἀλλ᾿ ἢ φασιν ἀπλουστέρων λέγει ὡς ἐπεὶπερ ἐξ Ἀἰδοῦ ἐγενόμεθα ὅπου ἡμέρα καὶ ἡλιος , διὸ καὶ ὑφ᾿ ἡλίου ἢ τοιαύτη λέγεται , ἢ καὶ ὡς πρὸς σύγκρισιν τῶν Κιμμερίων καὶ ἀπλῶς τῶν ἐν Ἀἰδου , ἑσπε - ριωτάτων ὄντων , πρὸς οὓς * συγκριθείσα ἢ κατὰ τὴν Κίρκην νῆσος Ἠοὺς οἶκος ἐστίν . ἐπὶ δὲ τὴν τοιαύ - την νῆσον καὶ ὡς πρώτην φῶς φασὶ παρέχουσαν ἀνατολὴν Ἡλίου ἔφη , ἐπεὶπερ ὑψηλοῦ φασὶν ὄντος τοῦ Κιρκείου Ἥλιος ἐκ νυκτὸς ἐπιλάμπει τὸ τῆς Κίρκης ξόανον . τινὲς δὲ εἶπον οὕτω γράφαι τὸν ποιητήν , ὡς τῆς νηὸς τοῦ Ὀδυσσέως πρὸς τοὺς ἀνατολικοὺς μέρει τῆς νήσου ὁρμισαμένης ἐν τῷ ἐκ τοῦ Ἀἰδοῦ ἐπανελθεῖν . ἄλλοι δὲ οὐ περὶ τῆς νήσου ἀλλὰ τοῦ Ὠκεανοῦ ἀπλῶς τοῦτο ἐνὸησαν . ἀναδύνων γὰρ κάτωθεν Ἥλιος εἰ καὶ μὴ ἐντευθὲν , ὅμως οὖν ἐξ Ὠκεανοῦ , ἡμέραν * ποιεῖ . Ἠοὺς δὲ χοροὶ κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ οἱ ἀπλῶς τόποι καὶ χώροι . ὡς καὶ εὐρύχορον φασὶ λέγει ἀλλα - χοῦ γῆν τὴν εὐχωρον καὶ μεγάλην . Ὅτι ἐξ Ἀἰδοῦ ἐλθὼν Ὀδυσσεὺς τὰ εἰς Ἐλπήνορα πρῶτον ἀφοσιούται . φιτροὺς γὰρ φησὶ ταμόντες , ἐθάπτομεν ἐκεῖνον ὅθι ἀκροτάτη πρὸς - χεν ἄκτὴ καὶ τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ κατὰ τὴν ἐκείνου ἐν Ἀἰδου παραγγελίαν εὐήρως ἐστημόν . ὁ περ ἴσως ἦν καὶ ἀντὶ στήλης . Τινὲς δὲ οἱ φιτροί , καὶ ὅτι τὸ , προέχει ἄκτῃ , ποιεῖ τὴν προύχου*σαν ἄκτὴν , δεδήλωται ἀλλαχοῦ . Καίτοι δ᾿ ἐν τούτοις καὶ τὸ νεκρὸν ἢ τὸ τεθνεῶτα περιττόν . φησὶ γάρ , νεκρὸν Ἐλπήνορα τεθνεῶτα . ποῖος γὰρ νεκρὸς οὐ τεθνεώς ; ἢ τίς τεθνεὼς οὐ νεκρός ; πολλὰι δὲ καὶ ἄλλαι παρὰ τῷ ποιητῇ πολλοχοῦ λέξεις κενται περιτταί . Δῆλον δὲ ὅτι ὥσπερ ὁ φῖτρος παρὰ τὸ φῦεν , οὕτω καὶ ὁ φῖτυς ἐπὶ πατρὸς , καὶ φῖτυ τὸ γέννημα . Ὅτι ἐν τῷ , ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διεῖπομεν , διέπειν τὸ ἐνεργεῖν λέγει , ὅθεν καὶ διοπος ὁ οἰκονόμος παρἈἰσχύλῳ . Ὅτι τὸ , ἠλθε Κίρκη ἐντυ - ναμένη , δύναται μὲν εἶναι καὶ ἀντὶ τοῦ , ἄλλως ἐαυτὴν ἐπαγωγότερον ὁπλίσασα εἰ πως ἀρέσει τῷ Ὀδυ - σῖ , καθὰ καὶ μετ᾿ ὀλίγα αἱ Σειρήνες λυγρὴν ἐντυνον ἀοιδήν . ἐστι δὲ εἰπεῖν καὶ ἀντὶ τοῦ , ἐτοιμάσασα δαῖτα ἐν τῷ λυβίῳ ἐντεα τραπέζης , κατὰ τὸ , ἀπεκόμμεον ἐντεα δαιτός . διὸ καὶ ἐπάγει , ἄ περ ἐρεῖ τις ἐπὶ δωριλείᾳ τρυφῆς . ἄμα δ᾿ ἀμφίπολοι φέρον σῖτον καὶ κρέα πολλὰ καὶ αἴθoπα οἶνον ἐρυθρόν . οἷς
Lemmas: ὁ ὁμηρικός ἐπί ὁ Ἑβρά μεταβαίνω . νεκρός δέ κλαγγή ἐνταῦθα εἶπον ὡς οἰωνός ἴσως ἀλλαγή τρισμός Ψυχή ὁ ἐν ᾍδης σός νυκτερίς , ὡς ἐκεῖ φαίνω . ὁ δέ ἔοικα οὗτος Χαίριον , ὥστε δις αὐτός εἶπον ἐν ὁ , νύξ ἔοικα , καί ἀγαθός ἵημι . ἔνθα καί κάλλος εἰμί , ὡς ἐν τέλος στίχος καμνοναω ποῦ τοιοῦτος μετοχή . Γυναικὸν δέ τόξον λέγω ὁ ἔξω γυναικόω . ἀορτήρ δέ καί τελαιμὼν ευτός εἰμί κατά πολυσυνημίαν , ὡς καί ὁ ποιητής δηλόω εἶπον ἀορτήρ , ἀπό πρός ἱρωικὰν ἐπαγωγή ὁ , χρυσός τελαιμὼν . γίγνομαι δέ ὁ ἀορτήρ παρά ὁ ἀείρω , ὁ κρεμάννυμι καί μετακινώ , καί δηλόω ὁ χρυσαοτηρ ὁ ξίφος . Σῦς δέ ἀγρότερος πρός διαστολή ὁ οικότροφος σίαλος . καρπός δέ λέων ὁ τοιοῦτος ἔχω ὁ ὀφθαλμός , χρῶμα δέ ὀφθαλμός δηλωτικός καί ὁ χαροπός , λέγω καί ἐπί παρθάλκων . ἀπό δέ ὁ τοιοῦτος χαροπότης καί Χάρων ὁ λέων ἐν ῥητορικός κεῖμαι λεξιῶν . ἐκεῖνος δέ ἴσως καί κατά ἀντίφρασις . μᾶλλον γάρ φοβερός ὁ λέων καί οὖον Χάρων ποιέω , ἤδη δέ καί κατά ὁ θανατοποιός . ἐπί καί ὁ Χάρων εν'αιδηω διακονέω . ὁ δέ ἰσμίνα τε μάχη τε ευτός ἄσις , ὡς καί ὁ , φόνος τε ἀνθοοκτασία τε . ὁ δέ ἡμέτερος χατίζω τέχνη , δηλόω μέν , ὡς φέρω , κατά περίφρασις ὁ ἐνιγῆσατο . πᾶς δέ καλῶς ἐνταῦθα ἔχω ὁ χατίζω , διά ὁ μή Ῥῶς καί ἀπλόος κατασκευάζω ὁ ἀορτήρ , ἀλλά καμαλωθῆναι οἷος εἰς χρόνιος κατασκευή . ὅτι2 ὁ ποιητής τε καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ μέν σύνοιδα παρά Φαίαξ ἑαυτοῦ ὡς Ἡράκλειος ἀδελφός μικρός ἀνίστημι καί ὁ Ἡρακλῆς ἀδελφός ὁ διακατορχατότατον , ὁ δέ ὁ ἄπιστος ὁ εἰς ᾍδης κάθοδος ὁ Ὀδυσσεύς * Ἡρακλέων ῥητορικός νόμος διά ὁμοιόω διήγημα ὡς μηκέτι καινός εἰμί ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί καί ἄλλοτε τοιοῦτος τίς γίγνομαι , πλήσσω ὁ Ἡρακλῆς εν'αιδηω , ὡς ἐγώ τε ὁ Ὀδυσσία καί διογενής καί πολυμήχανος εἰμί - μᾶς προσφωνέω οὕτως . ὁ Δελέ , ὁ δή τις καί σύ κακός μόρον ἡγλαζεις , ὅς περ ἐγώ ὀχέω ὑπό Αἰγίας ἡλιόω . Ζεύς μέν φημί παῖς ὁ Κρονίων . ἀτάρ οὗτος ἔχω ἀπειρέσιος . μῆλον γάρ πολύς χαίρω φητὶ δεδιμάρη . ὁ δέ ἐγώ χαλεπός ἐπιτέλλω ἀδελφός , ὁ δή ἔχω τίς λέγω ὡς αὐθὸς ἀνήρ υποτάσσω χειρόω τις * καί δεινός ἐπιτάσσω . ἀπό ἐπιφέρω καί ποτέ εἷς ἔνθα οὐ ἐπιμένω χύνω ἄζω , οὖον γάρ ἔτι ἄλλος φράζω ὅδε τίς ἐγώ κρατερός εἰμί ἀδελφός . ὁ μέν ἐγώ ἀνίημι , ὁ χὺν δέ λαβή Κέρβερος , καί ἄγω εξ'αιδηω . ἐρωτάω δέ εἷς ἐπαίρω ὁ κλεπτικός καί γλανκώπις Ἀδηνής . ἰστέον δέ ὅτι καί Ἡρακλῆς , ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω , εἰς φιλόσοφος ἀνήρ ἐκλαμβάνω παρά ὁ παλαιός . διό καί οὐ ἀπίθανος Ὀδυσσία τε καί Ἡρακλῆς φιλοσοφία τρόφιμος ἀνήρ , ὁ αὐτός ποιέω ἐνέργημα . οὔτε καί κατά ὁδός Ὀδυσσεύς Ἀθηναϊκός ὁ πλεῖστος κατορθόω , διά ὅς καί τός Καλυψώ ἀπολύω συμπράσσω τίς καί ὁ Ἐρμoῦ , οὗτος καί ὁ Ἡρακλῆς Ἀθηναϊκός πίπτω καί Ἑρμῆς , ἀνάζω ὁ θηλυώμενον Κέρβερος . * οὐδέ ὁ ἀλληγορία ἐκφωθε κεῖμαι . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ὅς δειλός καί ὅς δειλός , πολύς κεῖμαι πολλάκις καί δηλόω τίς δηλόω βούλομαι . Ἡγλαζαν δέ κατά ὁ παλαιός ὁ διώκω , ἄγω , ἀγχαδεύν , πορίζω , ἵνα ὁ ὁ κακός μόρον ἡγλαζεις ἀντί ὁ κακός Τύχη ἄγω , καί ὁ πέρυ κακός ἡγλαζει ἀντί ὁ ὁδηγέω , ἄγω . πρωτότυπος δέ αὐτός , ὁ ἄγω καί ὁ ἐλαύνω , οὗτος ἀγελᾶς , καί κατά παραγωγή ἀγλαζαν , καί κατά τροπή ἡγλαζαν . διό οὗτος δατέομαι ὁ ἄρχω . ἐκ ὁ ἄγω γάρ . χειριμα δέ εἰς οὗτος καί ὁ ἀρλατεῖν παρά Σοφοκλή . ἐκεῖνος μάλιστα καί δασύνω παρά ὁ ἄγος . ὁ δέ ὀχέω ἀντί ὁ ὀχέω ἦ φέρω , βαστάζω , καί εἰμί ὁ , κακός μόρον ἡγλαζαν , ἤγουν ἄγω , καί κακός μόρον ὀχέω ἀντί ὁ φέρω ταυτόσημα . ὁ δέ Κρονίων ἐκτείνω μέν καί ἐνταῦθα κατά ἀναχρησμοῦν ὁ προσαρληγουω , συστέλλω δέ ὁ παραλήγω . οὖς δέ πολύς Χάρων Ἡρακλῆς ὁ ἐπιτάσσω αὐτός Ἐρμῆς , καί ὅπως οὗτος συμβαίνω , ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὁ δέ ἐπιτέλλω διαφορέω . λέγω γάρ ποτέ καί ἐπιτέλλω ἐνεργητικός . ὁ δέ ἐπεμεφ' ἡμεῖς ἐνταῦθα λέγω3 διάφορος ἄρπται . Ἐρμῆς μέν γάρ πίπτω ἦ συστέλλω ὁ Ἡρακλῆς . Ἑρμῆς δέ καὶι ὁδηγός πίπτω . ὅς δέ καί ὁ ἠμί ἐνταῦθα εἶπον ἐν ὁ , οὖον γάρ ἠμί ἄλλος φράζω ὅδε ἠμί κρατερός ἀδελφός , περισσός οὗτος γε ποιέω καί οὖον κατά τις διαφορά . ὁ δέ ἀνίημι ἀντί ὁ ἀναφέρω , λέγω δέ ὁ αὐτός καί ανεκικαω , ὅτε καί δηλόω ὁ ἀνέρχομαι , ὡς ὁ , ανεκιζαντος εἰς ὁ κορυκιων παρά Ἡρόδοτος . ὅσος δέ καί τότε ἀνακομιδή τις δηλόω διηγέομαι ὁ ἐκ αἰδέομαι γίγνομαι αὐτός ἐπάνοδος πρός Κίρκη , καί ὡς ὁ Σειρήν παραπλέω καί ὁ πλάγιος πέτρα , Σκύλλα τε καί Χάρυβδις , καί ὁ ὁ αὐτός ναός καί ὁ ἑταῖρος ἀπώλεια , ἀναιρέω τις ὁ Ἡλίας βοῦς , καί ὡς μόνος ἐπί ξύλον πρός Καλυψώ διασῴζω . ΣΕ Μ . Ὅμηρος ῥαψῳδία . ὅτι2 ἐν ὁ μ οὗτος φραφωδίᾳ ὁ περιήγησις ἀπαρτίζω ὁ ἐαὐτός πλάνης ὁ Ὀδυσσεύς , ἀφηγη - σάω ὅπως ὁ τε Σειρήν παραπλέω καί ὁ Σκύλλα διαδρώ καί ἀπαθής διεκπίπτω ὁ κατά Χάρυβδις κακός , καί οἷος πάσχω διά ὁ ὁ Ἡλίας βοεύς , ὅς ἐσθίω ὁ αὐτός ἑταῖρος ὄλλυμι νήπιος . διό καί ἐπιγραφή ὁ γράμμα οὗτος οὗτος · ὁ περί Σειρήνη καί Σκύλλα καί Χάρυβδις καί βοεύς Ἡλίας . ὅτι2 λείπω ποταμός Ὠκεανός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ναῦς , ὡς πρό ὀλίγος φέρω , ἄρχω εἰς ὁ Αἰαῖος νῆσος , ὅθι φημί ἠώς ἡφγενείας οἰκίον καί χορός εἰμί καί ἀνατολή Ἡλίας . οὗτος δέ φημί λέγω ὁ ποιητής οὐ ὡς ἀνατέλλω ὁ ἡμέρα ἐν ὁ Αἰαῖος , Ἑσπερία γάρ οὗτος , ἀλλά ἢ φημί απλός λέγω ὡς ἐπεί ἐκ αἰδέομαι γίγνομαι ὅπου ἡμέρα καί ἡλιος , διό καί ὑπό ἥλιος ἢ τοιοῦτος λέγω , ἢ καί ὡς πρός σύγκρισις ὁ Κιμμέριος καί ἀπλόος ὁ ἐν αἰδέομαι , ΕΣΠΕ - ῥίος εἰμί , πρός ὅς * συγκρίνω ἢ κατά ὁ Κίρκη νῆσος Ἠώς οἶκος εἰμί . ἐπί δέ ὁ τοιαύς - ὁ νῆσος καί ὡς πρῶτος φάος φημί παρέχω ἀνατολή Ἡλίας φημί , ἐπεί ὑψηλός φημί εἰμί ὁ Κιρκείου Ἥλιος ἐκ νύξ ἐπιλάμπω ὁ ὁ Κίρκη ξόανον . τις δέ εἶπον οὗτος γραφεύς ὁ ποιητής , ὡς ὁ ναός ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ ἀνατολικός μέρος ὁ νῆσος ὁρμίζω ἐν ὁ ἐκ ὁ αἰδέομαι ἐπανέρχομαι . ἄλλος δέ οὖον περί ὁ νῆσος ἀλλά ὁ Ὠκεανός ἀπλόος οὗτος νοέω . ἀναδύνω γάρ κάτωθεν Ἥλιος εἰμί καί μή ἐντεῦθεν , ὅμως οὖν ἐκ Ὠκεανός , ἡμέρα * ποιέω . Ἠώς δέ χορός κατά ὁ παλαιός καί ὁ ἀπλόος τόπος καί χῶρος . ὡς καί εὐρύχορος φημί λέγω ἀλλά - χόω γῆ ὁ εὔχωρος καί μέγας . ὅτι2 ἐκ αἰδέομαι ἔρχομαι Ὀδυσσεύς ὁ εἰς Ἐλπήνωρ πρῶτος ἀφοσιόω . φιτρός γάρ φημί τέμνω , θάπτω ἐκεῖνος ὅθι ἄκρος πρός - χω ἀκτή καί τύμβος χέω καί ἐπί στήλη ἐρύω πήγνυμι ἄκρος τύμβος κατά ὁ ἐκεῖνος ἐν αἰδέομαι παραγγελία εὐήρως στήμων . ὁ περ ἴσως εἰμί καί ἀντί στήλη . Τινές δέ ὁ φιτρός , καί ὅτι ὁ , προέχω ἀκτή , ποιέω ὁ προέχω ἀκτή , δηλόω ἀλλαχοῦ . καίτοι δέ ἐν οὗτος καί ὁ νεκρός ἢ ὁ θνῄσκω περισσός . φημί γάρ , νεκρός Ἐλπήνωρ θνῄσκω . ποῖος γάρ νεκρός οὖον θνῄσκω ; ἢ τίς θνήσκω οὖον νεκρός ; πολύς δέ καί ἄλλος παρά ὁ ποιητής πολλοχοω λέγω κεντέω περισσός . Δῆλος δέ ὅτι ὥσπερ ὁ Φίτρος παρά ὁ φύω , οὗτος καί ὁ φῖτυς ἐπί πατήρ , καί φῖτυς ὁ γέννημα . ὅτι2 ἐν ὁ , ἐγώ μέν ὁ ἕκαστος διέπω , διέπω ὁ ἐνεργέω λέγω , ὅθεν καί δίοπος ὁ οἰκονόμος παρἈἰσχύλῳ . ὅτι2 ὁ , ἔρχομαι Κίρκη Έντυ - νάω , δύναμαι μέν εἰμί καί ἀντί ὁ , ἄλλως ἑαυτοῦ ἐπαγωγός ὁπλίζω εἰμί πως ἀρέσκω ὁ Ὀδυ - βρόχος , καθά καί μετά ὀλίγος ὁ Σειρήν λυγρός ἐντύνω ᾠδή . εἰμί δέ εἶπον καί ἀντί ὁ , ἑτοιμάζω δαίς ἐν ὁ λυβίῳ ἔντεα τράπεζα , κατά ὁ , ἀποκόπτω ἔντεα δαίς . διό καί ἐπάγω , ὅς περ εἴρω τις ἐπί δωριλειος τρυφή . ἄμη δέ ἀμφίπολος φέρω σῖτος καί κρέας πολύς καί αἴθoπα οἶνος ἐρυθρός . ὅς