eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1734
τῶν Φαιάκων ναυσὶ προσπλάττεται οὐ μόνον τὸ κατίσχειν , ὅ ἐστιν ἐλλομενίζεσθαι ὅπου βούλονται , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐτι τετραωδέστερον , τὸ δύνασθαι ὕπνον ἐπιπέμπειν , προοδηλώται ὅπου ἐλέχθη τὸ , αὐρίον σὺ μὲν δεδημημένος ὕπνῳ λῆξαι , καὶ πάλιν · μή τις καθ’ ὁδὸν δηλήσεται ὅπταν σὺ μὲν εὐδὴς γλυκὺν ὕπνον . Ἐπ’ ἰκριώρη δὲ νῆος πρύμνην κοιμάται Ὀδυσεὺς διὰ τε τὸ ἐντιμιώτερον , ἐπεὶ καὶ ἀρχιχὸν ἡ πρύμνα διὰ τὸν κυβερνήτην , καὶ διότι οὐδὲ ἔδει ἐπὶ τῶν καταστροφμάτων κείμενον ἐμποδῶν γενέσθαι τοῖς ὁέσουσιν . Ἐν δὲ τῷ , νήρητον εὐδοι , λείπει τὸ , ὕπνον . Παιδαυμένων δὲ τοῦ Ὀδυσεὺς ἐν τούτοις καὶ τὸ , ἄν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλειπο σιγῇ . τί γὰρ καὶ ἔδει ἄρτι λαλεῖν ἄνδρα σοφόν , εἰδότα ἐν τοιούτῳ καιρῷ τὰς γλώττας ὁσιοῦσθαι τῷ Ἐρμῇ , καθά που προείρηται . κείται δ’ ἐνταῦθα καὶ ἀπόσλου σύντομος διασκευή τὸ , οἱ δὲ * κάθιζον ἐπὶ κληΐσιν ἐκα - στοι κόσμω . πείσμα δ’ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθου . τρόπον δὲ τοῦτο προηυστέρου . πρῶτον γὰρ ἀπολυθεῖσα τοῦ ξέω δεσμοῦ ναῦς , εἶτα ἀποπλέει . Τρητὸν δὲ λίθον λέγει , ὅν παρὰ τὸ τρῶ τὸ τρυπῶ ἢ παρὰ τὸ γρω τὸ ἑσθίω γρώνην ὁ Ἀρχόφρων καλεῖ . Τὸ δὲ ἐπιπίπτειν βλεφάροις ὕπνον , ὡς ἀπὸ μεγέθους βαρέος καὶ δυσμετακινήτου μετήνεκται . διὸ καὶ οἰκείως ἐπῆχθη τὸ , νήρητος . ὁ δὲ ἐνταῦθα λεχθὲν προκλητικὸν ἐστι τοῦ , θανάτῳ ἑοικώς . ὁ γὰρ τοι νήρητος καὶ ὁ τανηλεγὴς ταν - τὸν δηλοῦσιν . ὡν τὸ μὲν ἐνταῦθα τῷ ὕπνῳ ἐπελέχθη , τὸ δὲ τανηλεγὴς πολλαχοῦ τῷ θανάτῳ ἐπαίθεται . ὃς καὶ αὐτὸς καθὰ τανηλεγὴς , οὕτω καὶ νήρητος λέγοιτ’ ἄν . καὶ μᾶλλον αὐτός . ὁ γὰρ τοι ὕπνος , ἄλλως λέγεται νήρητος , οὐχ’ ὡς ἀνίηρος δηλαδή , ἀλλ’ ὡς δυσίηρος . Τὸ δὲ ἡδιστὸς πρὸς διαστολὴν τοῦ καρωτικοῦ καὶ καρηβιακοῦ ὕπνον πρόκειται . Τὸ δὲ ἄχγιστα κἀνταῦθα ταυτὸν ἐστι τῷ σχεδόν , ἵνα λέγῃ ὕπνον θανάτῳ σχεδὸν ἑοικότα . ἐπίτασις μέντοι τοῦ σχεδὸν ἐστι τὸ ἄχγιστα . καὶ εἰῆ ἄν μάλιστα ὁ τοιοῦτος ὕπνος ἀδελφὸς τοῦ θανάτῳ . Ὅτι τερατολογῶν Ὀμηρος τὴν αὐτῷ φίλην νῆα ἐφ’ ἧς ὁ Ὀδυσεὺς πέμπεται οἴκαδε , τετρώρων τε κινήμασιν εἰκάζει τὸν δρόμον αὐ - * τῆς , καὶ αὐθὶς ὑπὲρ ἱέρακα πέτεσθαι λέγει κατὰ τὸν πλοῦν , τὸ μὲν κατὰ μόνον τὸ ἀσφαλὲς τοῦ κατ’ αὐτὴν δρόμου καὶ ἀκλινές , τὸ δὲ διὰ τὸ εἰσάγαν ὠκάλον καὶ ὡς εἰπεῖν πτηνόν , ἵνα δύο τούτων παρα - βολῶν ἡ μία μὲν ἢ πρὸς τὸ τοῦ πλοῦ στρεῶν , ἡ δὲ ἑτέρα πρὸς τὸ τοῦ τάχους πτηνόν , καὶ ὡς ὁ ποιητὴς λέγει , ἡ μὲν πρὸς τὸ μᾶλ’ ἀσφαλῶς θεῖν ἐμπεδον , ἡ δὲ πρὸς τὸ ῥίμφα θεῖν . φησὶ γὰρ ἡ δ’ ὡστ’ ἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρρενες ἵπποι , πάντες ἄμα ὁμηθέντες ὑπὸ πληγῶν ἱμάσθλης , ὑψόσ’ ἀειρόμενοι ῥίμφα προήσσοντο κέλευθον , ὡς ἄρα τῆς πρύμνης μὲν εἴηστο . κῦμα δ’ ὁπισθεν ποσφύρεν μέγα θύεν πολυγλαΐσδοιο θαλάσσης . ἡ δὲ μᾶλ’ ἀσφαλῶς θεῖν ἐμπεδον , οὐδὲ κεν ἱρὴς κίρκος ὁμαρτήσειεν ἐλαφρό - τατος πετεηνῶν . ὡς ἡ ῥίμφα θεοῦσα θαλάσσης κῦματ’ ἐταμνεν . καὶ οὕτω περάνας τὰς δύο παραβολὰς τὴν μὲν πρὸς τὸ τοῦ πλοῦ ἰσόρροπον καὶ ἀσφαλὲς ῥηθεῖσαν , ὡς εἰ καὶ ἐν χέρσῳ ἐθεε τὴν δὲ πρὸς τὸ πολὺ τοῦ τάχους , ὁ περ διερρίνετο καὶ πρὸ τούτων ἐν τῷ , ὥσει πτερόν ἥε νόημα , πτε - ρὸν γὰρ ἐκεῖ τὸ πτηνὸν ἐνοῖτο συννοούμενον , ὡς ὅλον τῷ μέρει αὐτοῦ τῷ πτερῷ ἐπάγειν ὡς ἐθεῖν ἢ τοιαύτη ναῦς ἄνδρα φέροῦσα θεοῖς ἐναλίγκια μηδὲ ἔχοντα . ὡς πρὶν μὲν μᾶλα πολλὰ πάθεν ἄλγεα ὡν * κατὰ θυμὸν , ἀνδρῶν τε πολέμους ἀλεγινά τε κύματα πείρων , ὅ ἐστι περῶν , ὡς καὶ ἄλλοχοῦ ἐφάνη · δι’ ἧς τότε γ’ ἀτρέμας εὐδὲ λελασμένος ὧσ’ ἐπεπόνθει . Σημείωσαι δ’ ἐν ταῖς ῥηθείσαις παραβολαῖς , ὡς ἡ μὲν πρώτη συνήθως πέφρασται μετὰ παραβολικοῦ ἐπιφήματος · φησὶ γὰρ ἡ δ’ ὡστ’ ἐν πεδίῳ καὶ ἐξῆς , ὡς ἐγράφη . ἡ δὲ ἑτέρα καινότερον συνηρτήθη ἀκλιπίστως , οὐ σχηματισθεῖσα κατὰ παραβολήν , ἀλλὰ μᾶλλον καθ’ ὑπερβολὴν δι’ ἐπιβολῆς ἀποφατικῆς . φησὶ γὰρ · οὐδὲ ἱραξ ὁμαρτήσοι ἂν αὐτῇ , ὡς διήν μικροπρεπὲς ἂν εἰπεῖν ὡς ἐθεε κατὰ ἱέρακα ναῦς αὐτὴ ἡ καὶ ὑπὲρ ἐκείνον ὠκίας , εἰ γε κατὰ νόημα ἦν τὸ τάχος αὐτῇ . τοιαῦται συχνὰ τοῖς καὶ ἐν Ἰλιάδι παραβολαὶ ὑπερβολικαί , ὅπου φησὶν ὁ ποιητὴς ὡς οὔτε πῦρ οὔτε ἄνemos ἄλασσα τοσοῦτον ἤχον ἔχει ὅσον ὁ τριναῦτα πόλεμος . καὶ ὧμως εἰ καὶ εἶπεν ὡς οὐδὲ κεν ἱρὴς κίρκος ὁμαρτή - σαιεν , ἀλλ’ ἡ ἀπόδοσις παραβολικῶς ἐξήχθη . φησὶ γὰρ · ὡς ἡ ῥίμφα θεοῦσα ἦν . πῶς δὲ οὕτως ; οὐ κατὰ ἱέρακα δηλαδή , ἀλλὰ πάντως ὑπὲρ αὐτόν , ἢ καὶ ἄλλως τὸ αὐτὸ φράσαι , οὕτως ἐθεεν , ὡς οὐδ’ ἂν ἱραξ πέτοιο . ἔστι μέντοι εἰπεῖν καὶ ὅτι τὸ , ὡς ἡ ῥίμφα θεοῦσα θάλασσαν ἐταμνε , τῶν δύο παρα - βολῶν ἐστιν ἀπόδοσις , τῆς τε κατὰ τὸ τέτρωρον καὶ * τῆς κατὰ τὸν ἱέρακα . ἐπεὶ καὶ τὸ θεῖν δίχην δο
Lemmas: ὁ Φαίαξ ναῦς προσπλήσσω οὖον μόνος ὁ κατίσχω , ὅς εἰμί ελλομενιζω ὅπου βούλομαι , ἀλλά καί ὁ ἔτι τετραωδέστερον , ὁ δύναμαι ὕπνος ἐπιπέμπω , προδηλόω ὅπου λέγω ὁ , αὔριον σύ μέν δημώ ὕπνος λήγω , καί πάλιν · μή τις κατά ὁδός δηλέομαι ὀπτάω σύ μέν εὕδω γλυκύς ὕπνος . ἐπί ικριωρα δέ ναός πρύμνα κοιμάω Ὀδυσσεύς διά τε ὁ ἐντίμιος , ἐπεί καί ἀρχικός ὁ πρύμνα διά ὁ κυβερνήτης , καί διότι οὐδέ ἐσθίω ἐπί ὁ καταστροφμάτων κεῖμαι ἐμποδῶν γίγνομαι ὁ ὁράω . ἐν δέ ὁ , ἐναίρω εὕδω , λείπω ὁ , ὕπνος . Παιδαυμένων δέ ὁ Ὀδυσσεύς ἐν οὗτος καί ὁ , ἄν δέ καί αὐτός βαίνω καί καταλείπω σιγή . τίς γάρ καί ἐσθίω ἄρτι λαλέω ἀνήρ σοφός , οἶδα ἐν τοιοῦτος καιρός ὁ γλῶσσα ὁσιόω ὁ Ἑρμῆς , καθά ποῦ προερέω . κεῖμαι δέ ἐνταῦθα καί ἀπόσλου σύντομος διασκευή ὁ , ὁ δέ * καθίζω ἐπί κλείς ἐπίτεξ - στος κόσμος . πείσμα δέ λύω ἀπό τρητός λίθος . τρόπος δέ οὗτος προηυστερεω . πρῶτος γάρ ἀπολύω ὁ ξέω δεσμός ναῦς , εἶτα ἀποπλέω . Τρητός δέ λίθος λέγω , ὅς παρά ὁ Τρώς ὁ τρυπάω ἢ παρά ὁ γράω ὁ ἐσθίω γρώνη ὁ αρχοφρεω καλέω . ὁ δέ ἐπιπίπτω βλέφαρον ὕπνος , ὡς ἀπό μέγεθος βαρύς καί δυσμετακίνητος μεταφέρω . διό καί οἰκεῖος πήγνυμι ὁ , νήρητος . ὁ δέ ἐνταῦθα λέγω3 προκλητικός εἰμί ὁ , θάνατος ἔοικα . ὁ γάρ ὅς νήρητος καί ὁ τανηλεγής ὅς - ὁ δηλόω . ὡς ὁ μέν ἐνταῦθα ὁ ὕπνος ἐπιλέγω , ὁ δέ τανηλεγής πολλαχοῦ ὁ θάνατος επαιθετης . ὅς καί αὐτός καθά τανηλεγής , οὗτος καί νήρητος λέγω ἄν . καί μᾶλλον αὐτός . ὁ γάρ ὅς ὕπνος , ἄλλως λέγω νήρητος , οὐ ὡς ανιεαρ δηλαδή , ἀλλά ὡς δυσιεαρ . ὁ δέ ἡδύς πρός διαστολή ὁ καρωτικός καί καρηβιακεω ὕπνος πρόκειμαι . ὁ δέ ἄγχιστος ἐνταῦθα τατός εἰμί ὁ σχεδόν , ἵνα λέγω ὕπνος θάνατος σχεδόν ἔοικα . ἐπίτασις μέντοι ὁ σχεδόν εἰμί ὁ ἄγχιστος . καί εἰμί ἄν μάλιστα ὁ τοιοῦτος ὕπνος ἀδελφός ὁ θάνατος . ὅτι2 τερατολογέω Ὅμηρος ὁ αὐτός φίλος ναῦς ἐπί ὅς ὁ Ὀδυσσεύς πέμπω οἴκαδε , τέτρωρος τε κίνημα εἰκάζω ὁ δρόμος αὖος - * ὁ , καί αὐθίς ὑπέρ ἱέραξ πέτομαι λέγω κατά ὁ πλόος , ὁ μέν κατά μόνος ὁ ἀσφαλής ὁ κατά αὐτός δρόμος καί ἀκλινής , ὁ δέ διά ὁ εἰσάγαν ὠκάλον καί ὡς εἶπον πτηνός , ἵνα δύο οὗτος παρά - βολή ὁ εἷς μέν ἢ πρός ὁ ὁ πλόος στρεῶν , ὁ δέ ἕτερος πρός ὁ ὁ τάχος πτηνός , καί ὡς ὁ ποιητής λέγω , ὁ μέν πρός ὁ μῆλον ἀσφαλῶς θέω ἔμπεδος , ὁ δέ πρός ὁ ῥίμφα θέω . φημί γάρ ὁ δέ ὡστε ἐν πεδίον τετράορος ἄρσην ἵππος , πᾶς ἄμη ὁμηθέντες ὑπό πληγή ἱμάσθλη , ὑψόσε ἀείρω ῥίμφα προΐημι κέλευθος , ὡς ἄρα ὁ πρύμνα μέν εἶμαι . κῦμα δέ ὄπισθεν ποσφύρεν μέγας θύω πολυγλαΐσδοιο θάλασσα . ὁ δέ μῆλον ἀσφαλῶς θέω ἔμπεδος , οὐδέ ἄν ἱερός κίρκος ὁμαρτέω ελαφρός - Τάτος πετεινός . ὡς ὁ ῥίμφα θέω θάλασσα κῦμα τέμνω . καί οὗτος περαίνω ὁ δύο παραβολή ὁ μέν πρός ὁ ὁ πλόος ἰσόρροπος καί ἀσφαλής εἴρω , ὡς εἰμί καί ἐν χέρσος ἔθος ὁ δέ πρός ὁ πολύς ὁ τάχος , ὁ περ διαλέγω καί πρό οὗτος ἐν ὁ , ὠθέω πτερόν εἶμι νόημα , πτε - ρός γάρ ἐκεῖ ὁ πτηνός ἑνόω συννοέω , ὡς ὅλος ὁ μέρος αὐτός ὁ πτερόν ἐπάγω ὡς ἐθεῖν ἢ τοιοῦτος ναῦς ἀνήρ φέρω θεός ἐναλίγκιος μηδέ ἔχω . ὡς πρίν μέν μῆλον πολύς πάσχω ἄλγος ὡς * κατά θυμός , ἀνήρ τε πόλεμος ἀλγεινός τε κῦμα πείρω , ὅς εἰμί περάω , ὡς καί αλλοχοω φαίνω · διά ὅς τότε γε ἀτρέμας εὕδω λανθάνω οὖς πάσχω . σημειόω δέ ἐν ὁ εἴρω παραβολή , ὡς ὁ μέν πρῶτος συνήθης φράζω μετά παραβολικός επιφημα · φημί γάρ ὁ δέ ὡστε ἐν πεδίον καί ἑξῆς , ὡς γράφω . ὁ δέ ἕτερος καινός συναρτάω ἀκλιπίστως , οὖον σχηματίζω κατά παραβολή , ἀλλά μᾶλλον κατά ὑπερβολή διά ἐπιβολεύς ἀποφατικός . φημί γάρ · οὐδέ ἱραξ ὁμαρτέω εἄν αὐτός , ὡς δῖος μικροπρεπής εἄν εἶπον ὡς ἔθος κατά ἱέραξ ναῦς αὐτός ὁ καί ὑπέρ ἐκεῖνος ὠκίας , εἰμί γε κατά νόημα εἰμί ὁ τάχος αὐτός . τοιοῦτος συχνός ὁ καί ἐν Ἰλιάς παραβολή ὑπερβολικός , ὅπου φημί ὁ ποιητής ὡς οὔτε πῦρ οὔτε ἄνα Αλασσά τοσοῦτος ἦχος ἔχω ὅσος ὁ τριναυτης πόλεμος . καί ὠμός εἰμί καί εἶπον ὡς οὐδέ ἄν ἱερός κίρκος ὁμαρτή - σηινυμι , ἀλλά ὁ ἀπόδοσις παραβολικός ἐξάγω . φημί γάρ · ὡς ὁ ῥίμφα θέω εἰμί . πῶς δέ οὕτως ; οὖον κατά ἱέραξ δηλαδή , ἀλλά πάντως ὑπέρ αὐτός , ἢ καί ἄλλως ὁ αὐτός φράζω , οὕτως θέω , ὡς οὐδέ εἄν ἱραξ πέτομαι . εἰμί μέντοι εἶπον καί ὅτι ὁ , ὡς ὁ ῥίμφα θέω θάλασσα τέμνω , ὁ δύο παρά - βολή εἰμί ἀπόδοσις , ὁ τε κατά ὁ τέτρωρον καί * ὁ κατά ὁ ἱέραξ . ἐπεί καί ὁ θέω διχάω δο