eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1710
ρικώς . ἐν οἷς ἐφάνη Ὀδυσσεὺς εἰς τοσοῦτον καὶ μόνον ἀπονάμενος τῶν Σειρήνων , εἰς ὅσον μάθεῖν τὸν σκοπὸν τῆς αὐτῶν ᾠδῆς καὶ μαρτυρεῖν τῇ τοῦ μέλους γλυκύτητι . Ἕτεροι δὲ ψαλτρίας τινὰς καὶ ἑταιρί - δας ἱστορικώτερον τὰς Σειρήνας ὑπέθεντο , αἱ τοὺς παροδεύοντας τῶν ἑρωδίων στερίσκουςιν . διήψυχον μὲν οὖν ἐποίουν · τοῦτο γὰρ τῆς τοῦ μύθου ὑπερβολῆς · ἐνδεεῖς δὲ εἶναι καὶ οὕτω κακῶς πάσχειν ἠγά - καζον . Ἄλλοι δὲ τόπους ἔγραφον εἶναι συνεχῆς ἀνιόντας πικῆμα γῆθεν ἀναρυσώμενον , ᾧ προστεθέντες ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων αὐλοὶ τινες ἀπετέλουν τοὺς παροδεύοντας ἐπαγόμενον , καὶ θαῦμα ἐποίουν , καὶ παραμένειν ποιούν , οὐ μὴν ὥστε καὶ θάνατον πάσχειν , τῶν ἀναγκαίων ἐπιλειπόντων . τοῦτο γὰρ μυθικῶς ὑπερβέληται . καὶ τεθέαται τοῦτο πολλαχοῦ τὸ τῆς ᾠδῆς αὐτοφυές . καὶ οὐ μόνον ἐπὶ συστο - μῶν τόπων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἡόνων , αἷς κῆματα προσπλαζόμενα καὶ ὀχθὸς ἡρέμα ποίλοις ὥδε καὶ ἐκεῖ προσαρασσόμενα κίλαδον ἀρίσδων οὐ δύσυχον , ἀλλὰ τι γλυκύτητος ἔχοντα . τῶν δὲ μυθῶν ὁ μὲν τις Ἀχελῶον ἢ Στερόπης τῆς Ἀμιθάνους ἢ Τριγυώρους Μούσης αὐτὰς λέγει , ἕτερος δὲ φησὶν ἠγοῦν αὐτὰς αἱματος φύντος ἐκ τοῦ κατὰ τὸν Ἀχελῶον κε*φῶος ὅτε αὐτὸν καταπάλαισεν Ἡρακλῆς , ἄλλος δὲ καὶ ταῖς Μούσαις ἐρίσαι περὶ ᾠδῆς πλάττει αὐτὰς , ἔχον ἐκεῖνην , ἀφ’ ἧς πτερόντες λόγοι ἀλλαχοῦ δηλοῦν - ται διὰ τὰ πτερά τῶν Σειρήνων , ἢ περ κατὰ τὸ συνδόξαν αἱ Μοῦσαι ἀπ’ αὐτῶν ἐστέμματο . λέγονται δὲ καὶ παρθένιον ἐλέσθαι . διὸ καὶ ἀπιστήγησέ , φησιν , Ἀρροδίτη καὶ ὠρνίθωσεν αὐτὰς , αἱ δὲ ἀπέ - πτησαν εἰς Τυρρήνιον καὶ ὤκησαν νῆσον ἀνθρωμοῦσαν . Αὐὸ δὲ αὐτὰς ἐμφαίνει ὁ ποιητὴς ἐν οἷς λέγει · ὅπα ἀκούσης Σειρήνοιν , καὶ νῆσον Σειρήνοιν , δυϊκὸν γὰρ τὸ Σειρήνοιν , ὡς τὸ ποδοῖν καὶ ὠμοῖν . καὶ συνέδραμόν τινες τῷ Ὀμηρῷ , οἱ καὶ ὀνόματά φασιν εἶναι αὐταῖς , Ἀγλαοφῆμην καὶ Θελξι - πειαν . οἱ δὲ νεώτεροι , ἐν οἷς καὶ Λυκόφρων , τρεῖς αὐτὰς ἀριθμοῦσι , Παρθενόπην , Λιμέαν , καὶ Λευκοσίαν . ὧν μιᾶς τῆς Παρθενόπης καὶ μνήμης παρὰ Νεαπολίταις , οὗτοι δὲ καὶ πτερωτὰς αὐτὰς ἀπονοῦν , οὐ μὴν οὕτω καὶ ὁ ποιητής . ἢ γὰρ ἂν ἐδίωξαν τὸν Ὀδυσσέα παρελάσαντα προσπετόμενα , εἰ γε πτεροῖς διωκοῦντο . ὅτι δὲ καὶ μὴ ἀλλῶς φέρουσαι , εἰ Ὀδυσσεὺς μόνος παρέλευσεν αὐτὰς , καθή - καν ἑαυτὰς εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐξεβράσθησαν εἰς ἐπωνύμους αὐτῶν τόπους , θρυλοῦσιν οἱ παλαιοί . ὁ δὲ γεωγράφος ἱστορεῖ καὶ ὅτι περὶ πον * τὴν τῶν Καμπανῶν πρόκειται πρὸς τῷ Ποσειδωνιάτῃ κόλπῳ τὸ Ἀθηναῖον ἀκρωτήριον , ἐν ᾧ Ἀθηναῖς ἱερὸν , Ὀδυσσέως ἱδρυμα . κάμηναντι δὲ τὴν ἄκραν κείνται νησίδαι ἕρμα τρία πετρώδη , ἃ ἐκαλοῦντο Σειρήνες . λέγει δὲ τι περὶ Σειρήνων καὶ πηροῦ καὶ Πλού - ταρχος ἐν τοῖς κατ’ αὐτὸν συμποσιακοῖς . παρὰ Ἀριστοτέλει δὲ ζῷνιόν τι ἐντομόν ἐστιν ὁ σειρήν , ἀρσενικῶς οὕτω καλούμενος . ὅτι δὲ καὶ σημειώθ τιμὴν φωνὴν ὁ τοιοῦτος ἔχει σειρήν , σοφὸς τις ἱερὸς δηλοῖ . ἐν δὲ ῥητορικῷ λεξικῷ εὑρίσκει καὶ ταῦτα · Σειρήνες , τὰ ἄστρα . σειρα γὰρ καλοῦνται παρὰ τὸ σειρᾶν , ὁ ἐστιν ἀστράπτειν . οὗν φησὶν ἴσως καὶ τείρεα . ὅτι δὲ σειρᾶν τὸ λάμπειν , δηλοῖ καὶ ὁ Σεί - ριος , ἐκ τοῦ τοιούτου ῥήματος γεγονώς . ἕτερος δὲ τις γράφει ὅτι σειράζει , ἀντὶ τοῦ , στρέφει , καὶ ἀστράπτει , τινάσσει . καὶ σειρίζει , φλεγμαίνει , καροῦται . Ἰστέον δὲ ὅτι Πίνδαρος κηληδόνως λέγει , ποιούσας τοὺς ἀκροωμένους ἐπιλαθέσθαι τῶν τροφῶν ὑφ’ ἡδονῆς καὶ οὕτως ἀφαναίνεσθαι . οὐ πάνυ δὲ δήλον εἰτε κηληδόνως ἐκεῖνος ἐπιθετικῶς τὰς Σειρήνας λέγει διὰ τὸν κατ’ αὐτὰς , Ὀμηρος ἂν εἴποι , κηληθμὸν , εἰτε καὶ ἄλλα τινὰ ὁδὶνὰ δαιμόνια . Ἀθηναῖος δὲ παραφάσι μέγισρόν τινα ἐκ τοῦ κατὰ τὰς Σειρήνας μύθου ἀστείζομενον οὕ*τως · ἢν τοὐπτανεῖον ἀρμόσωμαι ἅπαξ , ὁ περ ἐπὶ τῶν ἐμπροσθὲν Σει - ρήνων ἐγένετο καὶ νῦν ταυτὸ τοῦτ’ ὕμει πάλιν . ὑπὸ τῆς ὀσμῆς γὰρ οὐδὲ εἰς δυνησεται ἀπλῶς διελθεῖν τὸν στενωπὸν τούτον , ὁ δὲ παριὼν πᾶς ἐκθῶς πρὸς τὴν θύραν ἰστήζεται ἀχανὴς προσπεπαταλισμένος ἄφρονος , ἄχρις ἂν τῶν φίλων βεβυρμένος τὴν βίαν ἕτερός τις προδραμὼν ἀποσπάσῃ . Ση - μιώσαι δ’ ἐν τοῖς εἰρημένοις καὶ ὡς Ὀδυσσεὺς ὁ ἐν Ἰλιᾷ διανῶν τὸ μέλα αἰνεῖσθαι οὐκ ἐνδὼς ἐνταῦθα ἠκούσε τὸ εἶναι πολύνανος , ὃς γε καὶ ἄλλως αὐχὴ τὸ μέλαν πᾶσιν ἀνθρώποιςιν , ἤγουν διὰ φροντίδος ὑπάρχον , ὁ μειζὼν ἐστὶ τοῦ πολύν*γον καὶ αὐτὸν εἶναι . καὶ ὡς οἱ ἐν τούτοις ἑταῖροι τοῦ Ὀδυσσέως καὶ φίλοι ἂν εἶεν , εἰ καὶ ἄλλως οὐ πάντως ὁ ἑταῖρος φίλος ἐστὶ κατὰ κυριολοξίαν . ἀνέμος γὰρ πλησίστιος ἐσθλὸς ἑταῖρος οὐ κατὰ τὴν κυρίως φιλίαν ἑταῖρος εἴρηται , ἀλλ’ ὡς συνεργός , καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν , φιλητός . φίλος μέντοι ἅπας καὶ ἑταῖρός ἐστι . καὶ ταῦτα μὲν μέχρι τοσοῦδε . τὰ δὲ πρὸς μέρος τοῦ ῥηθέντος χωρίον τοιαῦτα . Θέλγειν μὲν κένταυθὰ τὸ καθ’ ἡδονὴν ἀοιδῆς ἐξιστᾶν ,
Lemmas: ρικώς . ἐν ὅς φαίνω Ὀδυσσεύς εἰς τοσοῦτος καί μόνος ἀπονέμω ὁ Σειρήν , εἰς ὅσος μανθάνω ὁ σκοπός ὁ αὐτός ᾠδή καί μαρτυρέω ὁ ὁ μέλος γλυκύτης . ἕτερος δέ ψάλτρια τις καί ἑταιρί - δαΐς ἱστορικός ὁ Σειρήν ὑποτίθημι , ὁ ὁ παροδεύω ὁ ἐρῳδιός στερίσκω . διψυχέω μέν οὖν ποιέω · οὗτος γάρ ὁ ὁ μῦθος ὑπερβολή · ἐνδεής δέ εἰμί καί οὗτος κακῶς πάσχω ἀντίπηξ - κάζω . ἄλλος δέ τόπος γράφω εἰμί συνεχής ἀνέρχομαι πικῆμα γῆθεν αναρυσαω , ὅς προστίθημι ὑπό ὁ ἐγχώριος αὐλός τις ἀποτελέω ὁ παροδεύω ἐπάγω , καί θαῦμα ποιέω , καί παραμένω ποιέω , οὖον μήv ὥστε καί θάνατος πάσχω , ὁ ἀναγκαῖος ἐπιλείπω . οὗτος γάρ μυθικός ὑπερβάλλω . καί θεάομαι οὗτος πολλαχοῦ ὁ ὁ ᾠδή αὐτοφυής . καί οὖον μόνος ἐπί συνίστημι - μῶν τόπος , ἀλλά καί ἐπί ἀών , ὅς κῆματα προσπλάζω καί ὄχθος ἡρέμα ποίλοις ὥδε καί ἐκεῖ προσαράσσω κιλαδέω ἀρίς οὖον δύσυχον , ἀλλά τίς γλυκύτης ἔχω . ὁ δέ μῦθος ὁ μέν τις Ἀχελῷος ἢ Στερόπης ὁ Ἀμιθάνους ἢ Τριγυώρους Μοῦσα αὐτός λέγω , ἕτερος δέ φημί ἠγέω αὐτός αἷμα φύς ἐκ ὁ κατά ὁ Ἀχελῷος κε*φῶος ὅτε αὐτός καταπαλαίω Ἡρακλῆς , ἄλλος δέ καί ὁ Μοῦσα ἐρίζω περί ᾠδή πλάσσω αὐτός , ἔχω ἐκεῖνος , ἀπό ὅς πτερόω λόγος ἀλλαχοῦ δηλόω - ὁ διά ὁ πτερόν ὁ Σειρήν , ἢ περ κατά ὁ συνδοκέω ὁ Μοῦσα ἀπό αὐτός ἐστέμματο . λέγω δέ καί παρθένιον αἱρέω . διό καί ἀπιστήγησέ , φημί , Ἀροδίτης καί ὀρνίζω αὐτός , ὁ δέ ἀπό - πτήσσω εἰς Τυρρήνιον καί ἀκέω νῆσος ανθρωμουω . Αὐὸ δέ αὐτός ἐμφαίνω ὁ ποιητής ἐν ὅς λέγω · δρύοψ ἄκων Σειρήν , καί νῆσος Σειρήν , δυικός γάρ ὁ Σειρήν , ὡς ὁ πούς καί ὠμός . καί συντρέχω τις ὁ Ὅμηρος , ὁ καί ὄνομα φημί εἰμί αὐτός , Ἀγλαοφήμη καί θέλξις - πειαν . ὁ δέ νέος , ἐν ὅς καί Λυκόφρων , τρεῖς αὐτός ἀριθμέω , Παρθενόπη , Λιμέαν , καί Λευκόσιος . ὅς εἷς ὁ Παρθενόπη καί μνήμη παρά Νεαπολίτης , οὗτος δέ καί πτερωτός αὐτός ἀπονέω , οὖον μήv οὗτος καί ὁ ποιητής . ἢ γάρ εἄν διώκω ὁ Ὀδυσσεύς παραλανθάνω προσπέτομαι , εἰμί γε πτερόν διοικέω . ὅτι δέ καί μή ἀναλόω φέρω , εἰμί Ὀδυσσεύς μόνος παραλύω αὐτός , κάθημαι - καν ἑαυτοῦ εἰς ὁ θάλασσα καί ἐκβράζω εἰς ἐπώνυμος αὐτός τόπος , θρυλέω ὁ παλαιός . ὁ δέ γεωγράφος ἱστορέω καί ὅτι περί πως * ὁ ὁ Καμπανοί πρόκειμαι πρός ὁ Ποσειδωνιάτης κόλπος ὁ Ἀθηναῖος ἀκρωτήριον , ἐν ὅς Ἀθηναίς ἱερόν , Ὀδυσσεύς ἵδρυμα . κάμνω δέ ὁ ἄκρος κεῖμαι νησίς ἕρμα τρεῖς πετρώδης , ὁ καλέω Σειρήν . λέγω δέ τίς περί Σειρήν καί πηρός καί Πλοῦ - ταρχός ἐν ὁ κατά αὐτός συμποσιακός . παρά Ἀριστοτέλης δέ ζώνιον τίς ἔντομος εἰμί ὁ Σειρήν , ἀρσενικός οὗτος καλέω . ὅτι δέ καί σημειόω τιμή φωνή ὁ τοιοῦτος ἔχω Σειρήν , σοφός τις ἱερός δηλόω . ἐν δέ ῥητορικός λεξικός εὑρίσκω καί οὗτος · Σειρήν , ὁ ἄστρον . σειρά γάρ καλέω παρά ὁ σειρά , ὁ εἰμί ἀστράπτω . ἐν φημί ἴσως καί τείρεα . ὅτι δέ σειρά ὁ λάμπω , δηλόω καί ὁ σέω - ριος , ἐκ ὁ τοιοῦτος ῥῆμα γίγνομαι . ἕτερος δέ τις γράφω ὅτι σειράζω , ἀντί ὁ , στρέφω , καί ἀστράπτω , τινάσσω . καί σειριζεω , φλεγμαίνω , καρόω . ἰστέον δέ ὅτι Πίνδαρος κηληδοναω λέγω , ποιέω ὁ ἀκροάζομαι ἐπιλανθάνομαι ὁ τροφή ὑπό ἡδονή καί οὕτως ἀφανίζω . οὖον πάνυ δέ δῆλος εἴτε κηληδοναω ἐκεῖνος ἐπιθετικός ὁ Σειρήν λέγω διά ὁ κατά αὐτός , Ὅμηρος εἄν εἶπον , κηληθμός , εἴτε καί ἄλλος τις ὁδή δαιμόνιος . Ἀθηναῖος δέ παράφασις μέγισρόν τις ἐκ ὁ κατά ὁ Σειρήν μῦθος ἀστεΐζω ὕω · εἄν ὀπτάνιον ἁρμόζω ἅπαξ , ὁ περ ἐπί ὁ ἐμπροστίθημι σέω - ῥαίνω γίγνομαι καί νῦν τατός οὗτος ὕω πάλιν . ὑπό ὁ ὀσμή γάρ οὐδέ εἰς δύναμαι ἀπλόος διέρχομαι ὁ στενωπός οὗτος , ὁ δέ πάρειμι1 πᾶς ἐκθέω πρός ὁ θύρα ἰστήζεται ἀχανής προσπεπαταλισμένος ἄφρων , ἄχρι εἄν ὁ Φίλων βρύω ὁ βία ἕτερος τις προτρέχω ἀποσπάω . σός - μιωθεω δέ ἐν ὁ εἴρω καί ὡς Ὀδυσσεύς ὁ ἐν Ίλια διανάω ὁ Μέλα αἰνέω οὐ ἐνδίδωμι ἐνταῦθα ἀκούω ὁ εἰμί πολύνανος , ὅς γε καί ἄλλως αὔχη ὁ μέλας πᾶς ἄνθρωπος , ἤγουν διά φροντίς ὑπάρχω , ὁ μείζων εἰμί ὁ πολύν*γον καί αὐτός εἰμί . καί ὡς ὁ ἐν οὗτος ἑταῖρος ὁ Ὀδυσσεύς καί φίλος εἄν ἄγω , εἰμί καί ἄλλως οὖον πάντως ὁ ἑταῖρος φίλος εἰμί κατά κυριολογία . ἄνεμος γάρ πλησίστιος ἐσθλός ἑταῖρος οὖον κατά ὁ κύριος φίλιος ἑταῖρος εἴρω , ἀλλά ὡς συνεργός , καί ἄλλως δέ εἶπον , φιλητός . φίλος μέντοι ἅπας καί ἑταῖρος εἰμί . καί οὗτος μέν μέχρι τοσόσδε . ὁ δέ πρός μέρος ὁ εἴρω χωρίον τοιοῦτος . θέλγω μέν κένταυθὰ ὁ κατά ἡδονά ᾠδή ἐξίστημι ,