eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1860
τέχνην ἀποσεμνύνοντος ἐφη τὸ , καινὸς οὐτοσὶ Παλαίρματος . ὁ δὴ καὶ παροιμιάζεται τοὺς πιθανολο - γούντας τὰ μὴ οἷά τε ὄντα προσοχὴν ἔχειν . Εἰς δὲ τὸ ἀπὸ δυνὸς εἶναι προσενθυμητέον ἐκ τῶν παλαιῶν καὶ τὸν ὡς φασιν ἐκεῖνοι βαλαντὴν βίον , ὃς ὑστερον ἐξ ἐπιμελείας καὶ εὐρέσεως ἀλεοῦ ἐξήνεγκε παροι - μίαν τὴν , ἀλληλεσμένον βίον ζῆ ἐξ ἀγρίου καὶ ἀκανθώδους τοῦ πρότερον · οὐ δηλοῖ τὸ , οὐ γὰρ ἀκανθᾶν · ὑπομνήσασιν τὴν τοῦ παλαιοῦ βίου μεταβολήν . ἐντεῦθεν δὲ καὶ τὸ , ἄλις δυνὸς , ἐπὶ τῶν δυσχερῶς φασί , καὶ * ἀνδὸς ἐσθιόντων , ὑστερον δὲ καλλίων τι εὑρόντων . τῷ δὲ , οὐ γὰρ ἀκανθᾶι , σύνδρομον καὶ τὸ , μεφὶς οὐ πτιξ , ὡς ἀλλαχοῦ ἐγράφη . τὸ δὲ γε , ἄλλην δρῦν βαλάνιζε , ἄλλως ἐναλλαγὴν βίου δηλοῖ , οὐ μὴν τὴν ἐκ πάντῃ ἀγρίου εἰς ἡμερον . ἐπὶ προσανθυμητέον καὶ ὅτι , καθὰ τῷ , ἀπὸ δυνὸς ἢ πέτρας εἶναι τινὰ , ἔστι παραγρήσασθαι παροιμιακῶς ἐπὶ ἀγριότητι , οὕτω καὶ τῷ ἀπὸ τῆς ἄλμης λόγῳ , καθ’ ὃν ἐκ μὲν τῆς πικρᾶς ἀχραγολὸς τις ἄνθρωπος ἄλμιων ἐσκιφῆ , ἐκ δὲ τῆς νοστήμου ἄλμης ἔχειν λέγεται ὁ ἡδὺς ἄνθρωπος . Τὸ δὲ διφθόγγισμα τοῦ πάλαι καὶ παλαιοῦ καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ ἐδειξάν οἱ Λιολεῖς καθ’ Ἡρακλίδην ἐν τῷ πόλαος , ὅδεν τὰ ἄλλα προσλήμει τοῦ ἰῶτα . Ὅτι ἐξρέειν ἐνταῦθα καὶ τὸ ἐρωτῆσαι , οἷον , τὸν ἐμὸν χρόνον ἐξρέονσα , ὡς προεγράφη , καὶ τὸ ἀπολογή - σασθαι . φησὶ γάρ · ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐρέω , ἤτοι ἐξερέω . τοῦτο * δὲ καὶ μύθων ἐπισήμων φησὶ προίων . Ὅτι καὶ ἐπιτύπων καὶ παραφράζων Ὀδυσσεύς ἄ πρὸ μικροῦ ἐφη πρὸς τὴν Πηνελόπην , ἤγουν τὸ , μὴ μοι θνιμὸν ἐπαλίψης ὀδυνάων μνησάμενος καὶ ἐξῆς , φησίν · ἡ μέν με ἀγέσσοι γε δώσεσι πλειοσιν ἢ ἔχωκαὶ ἡ γὰρ δίκη ὁπότῃ * πάτρης ἀπείχων ἀνὴρ τόσσον χρόνον ὅσσον ἐγὼ νῦν , μονοτονεῖ λέγων , ὡς ἐγὼ μὲν ἡξίουν μὴ ἀνακαλῆσαί μοι τὴν μνήμην τῶν ἐμῶν κακῶν , οὐ δὲ ἀνιχουστοῦσα πλεῖόν με τῶν συνήθων λυπῆσας . τοῦτον γὰρ ἔστι περίφρασιν τὸ , ἡ μέν μ’ ἀγέσσοι γε δώσεσι . τί δὲ ἔστι τὸ , ἡ γὰρ δίκη , πρὸ ὀλίγων εἴρηται . καὶ τῶς προοιμιακὴν ταύτην ἐννοιαν ὁ ῥήτωρ θεὶς λαλεῖ καὶ πρὸς ἐρώτησιν εἰπὼν διηγηματικῶς · Κρήτη τις γαῖα ἔστι μέση ἐνὶ οἴσῳ πόντῳ , καλὴ καὶ πίειρα , περιόρρητον , ἐν δ’ ἄνθρω*ποι πολλοί , ἀπειρέσιοι , καὶ ἐννῆνκοντα πόλεις , ἀλλ’ ἡ’ ἄλλων γλώσσα μεμιγμένη · ἐν μὲν Ἀχαιοί · ἐν δ’ Ἑτεοχρητες μεγαλήτορες · ἐν δὲ Κύδω - νες Ἰωρῆες τε τριχάικες , οἷοί τε Πελασγοί , τοῖσι δ’ ἐνὶ Κνωσσὸς μεγάλη πόλις . ἐνθὰ τε Μίνως ἐννέαρος βασιλεὺς Διὸς μεγάλου ὠριστής , τούτ’ ἐστιν ὁμιλητής , φρονητής . καὶ ταῦτα μὲν ἱστορικῶ , καὶ εἰς ἕπανον Κρήτης λελούνται ὡς πρὸς γυναῖκα σοφήν , ἵνα τούτοις πιστευτικῶς ἀκολουθοῦσα δέξηται καταθετικῶς ὡς ἀληθῆ καὶ τὰ ἐφεξῆς ψεύσματα . ἐν οἷς ὁ ξένος γενεαλογήσας * ἐκ Μίνως τὸν Λευκαλίωνα , οὐ καθ’ ἱστορίαν νιὸς ὁ Ἰδομενεὺς ἀδελχὸν ἑαυτὸν τοῦ τοιούτου Ἰδομενεὺς φησίν , ὁπλότερον γενεῇ . ὁ δ’ ἄρα , φησὶ , πρῶτερος καὶ ἀρείων . λέγει δὲ καὶ ὅτι ἐμοὶ ὄνομα κλυτὸν Λίθων . καὶ ὅτι τὸν Ὀδυσσέα ἐν Κρήτῃ ἐξένισεν ὅτε κατήγαγεν αὐτὸν ἐκαὶ ἄνεμος παρα - πλάγξας Μαλίων , ὡς καὶ ἑτέρους ἀληθῶς τῶν ἡρώων ὑστερον . ἔστησε δ’ αὐτόν , ὁ ἄνε - μος δηλαδή , ἐν Ἀμνισῷ , ὅθι τε στέος Εἰλεδυῆς ἐν λιμέσι χαλπεοῖσιν . ἱστορικὰ καὶ ταῦτα τὸ περὶ Ἀμνισοῦ καὶ τὸ τοῦ σπέους καὶ τὸ τῶν λιμένων , ὧν προαμιγμένα * τοῖς ψεύδεσι πιθανολογοῦσιν αὐτὰ ὡς ἐξόν . λέγει δὲ καὶ ὡς Ὀδυσσεὺς μὲν τὸν Ἰδομενέα μεταλλά , τούτ’ ἐστιν ἀνεξήτει . ἐπεὶ δ’ ἐκεῖνος προώφετο εἰς Τροίαν , ἐγώ , φησίν , ἄγων αὐτὸν ἐξενίσσα καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ , δημόθεν ἄλματα δούς καὶ αἴθόπα οἴνον ἀγείρας , καὶ βοῦς ἱερύσασθαι ἵνα πλησαίαι θνιμῶν · ὁ δὴ ξενίας δημοτικῆς φράσις ἐστιν , ὡς περ τὸ , εἶλα γὰρ Βορίης ἄνεμος μέγας οὐδ’ ἐπὶ γαίῃ εἰς ἵστασθαι , χαλπετὸς δὲ τις ὥσπερ δαίμων , καταυγίδος ἔχει ἐνδείξιν . καὶ οὕτως εἰπόντος Ὀδυσσέως τίς τέ ἐστιν , ὅτι δηλαδή Λίθων , καὶ πό*θεν , ἤγουν ὅτι ἐκ Κρήτης , καὶ τίνων , ὡς ἄρα ἐκ Μίνως καὶ Λευκαλίωνος , καὶ τὰ τούτων ἔχόμενα , ἐπιφέρει κατὰ τι ἐπιφώνημα ὁ ποιητὴς κομ - ματικῶς , τὸ , ἴσχε , ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοία , διὰ τὸ πιθανὸν πάντως τῆς πλάσεως καὶ ἀνεξέλεγκτον . Ὅρα δὲ ὡς καὶ τὸ ῥηθὲν πλασματικὸν διήγημα συνήθως Ὀμήρῳ κατὰ ὀρθὴν πτώσιν μετὰ ῥήματος ὑπαρκτικοῦ προβέβληται · Κρήτη τις γαῖα ἐστιν . Ὅτι δὲ τὸ γαῖα καὶ ἐπὶ νήσῳ λέγεται , προδήλωτα . Κρήτης δὲ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα σμνύματα , ἐν δὲ τοῖς καὶ ταύταις ἐν Κρήτῃ παρὰ τοῖς τελοῦσι συσσίτια τράπεζαι ἐκιντο ξενικὰ καλούμεναι , ἐν αἷς ἐκάθιζον τῶν ξένων τοὺς παριόντας . καὶ τοῖς νέοις μὲν κοινὸς κρατὴρ πέκρατο κατὰ τὰ συσσίτια , τοῖς δὲ πρεσβυτέροις , ἐκὼν
Lemmas: τέχνη ἀποσεμνύνω φημί ὁ , καινός οὗτος Παλαίρματος . ὁ δή καί παροιμιάζω ὁ πιθανολο - γούντας ὁ μή οἷος τε εἰμί προσοχή ἔχω . εἰς δέ ὁ ἀπό δυνὸς εἰμί προσενθυμητέον ἐκ ὁ παλαιός καί ὁ ὡς φημί ἐκεῖνος βαλαντής βίος , ὅς ὕστερος ἐκ ἐπιμέλεια καί εύρεση ἀλέω ἐκφέρω πάρος - εἷς ὁ , ἀλέω βίος ζῶ ἐκ ἄγριος καί ἀκανθώδης ὁ πρότερος · οὖον δηλόω ὁ , οὖον γάρ ἄκανθα · ὑπομιμνῄσκω ὁ ὁ παλαιός βίος μεταβολή . ἐντεῦθεν δέ καί ὁ , ἅλις δυνὸς , ἐπί ὁ δυσχερῶς φημί , καί * ἀνδίδωμι ἐσθίω , ὕστερος δέ καλός τίς εὑρίσκω . ὁ δέ , οὖον γάρ ἄκανθα , σύνδρομος καί ὁ , Μέφις οὖον πτιξ , ὡς ἀλλαχοῦ γράφω . ὁ δέ γε , ἄλλος δρῦς βαλανίζω , ἄλλως ἐναλλαγή βίος δηλόω , οὖον μήv ὁ ἐκ πάντῃ ἄγριος εἰς ἥμερος . ἐπί προσανθυμητέον καί ὅτι , καθά ὁ , ἀπό δυνὸς ἢ πέτρα εἰμί τις , εἰμί παραγράφω παροιμιακός ἐπί ἀγριότης , οὗτος καί ὁ ἀπό ὁ ἅλμη λόγος , κατά ὅς ἐκ μέν ὁ πικρός ἀχραγολὸς τις ἄνθρωπος ἄλμιων σκήπτω , ἐκ δέ ὁ νοστήμου ἅλμη ἔχω λέγω ὁ ἡδύς ἄνθρωπος . ὁ δέ διφθόγγισμα ὁ πάλαι καί παλαιός καί ὁ ἐκ αὐτός δείκνυμι ὁ λιολλυμι κατά Ἡρακλίδης ἐν ὁ πόλα , ὅδε ὁ ἄλλος προσλαμβάνω ὁ ἰῶτα . ὅτι2 ἔργω ἐνταῦθα καί ὁ ἐρωτάω , οἷος , ὁ ἐμός χρόνος ἔρδω , ὡς προγράφω , καί ὁ ἀπολογή - σάω . φημί γάρ · ἀλλά ἐκ ὁ εἴρω , ἤτοι ἐξεῖπον . οὗτος * δέ καί μῦθος ἐπίσημος φημί πρόειμι . ὅτι2 καί ἐπιτυπόω καί παραφράζω Ὀδυσσεύς ὅς πρό μικρός φημί πρός ὁ Πηνελόπη , ἤγουν ὁ , μή ἐγώ θνιμὸν ἐπαλείφω ὀδύνη μνάομαι καί ἑξῆς , φημί · ὁ μέν ἐγώ ἄγω γε δίδωμι πλείων ἢ ἔχω ὁ γάρ δίκη ὁράω * πάτρη ἀπέχω ἀνήρ τόσος χρόνος ὅσος ἐγώ νῦν , μονοτονέω λέγω , ὡς ἐγώ μέν ἀξιόω μή ἀνακαλέω ἐγώ ὁ μνήμη ὁ ἐμέω κακός , οὖον δέ ἀνέχω πλέω ἐγώ ὁ συνήθης λυπέω . οὗτος γάρ εἰμί περίφρασις ὁ , ὁ μέν εἷς ἄγω γε δίδωμι . τίς δέ εἰμί ὁ , ὁ γάρ δίκη , πρό ὀλίγος εἴρω . καί Τῶς προοιμιακός οὗτος ἔννοια ὁ ῥήτωρ τίθημι λαλέω καί πρός ἐρώτησις εἶπον διηγηματικός · Κρήτη τις γαῖα εἰμί μέσος ἐν οἶσος πόντος , κάλως καί πίων , περιοράω , ἐν δέ ἄνθρωπος πολύς , ἀπειρέσιος , καί εννηνκοειντα πόλις , ἀλλά ἤ ἄλλος γλῶσσα μίγνυμι · ἐν μέν Ἀχαιός · ἐν δέ Ἑτεοχρητες μεγαλήτωρ · ἐν δέ κῦδος - Νες Ἰωρῆες τε τριχάϊκες , οἷος τε Πελασγός , ὅς δέ ἐν Κνωσσός μέγας πόλις . ἔνθα τε Μίνως ἐννέαρος βασιλεύς Ζεύς μέγας ὁριστός , οὗτος εἰμί ὁμιλητής , φρονητής . καί οὗτος μέν ἱστορικός , καί εἰς ἐπάνειμι Κρήτη λούω ὡς πρός γυνή σοφός , ἵνα οὗτος πιστευτικός ἀκολουθέω δέχομαι καταθετικῶς ὡς ἀληθής καί ὁ ἐφεξῆς ψεῦσμα . ἐν ὅς ὁ ξένος γενεαλογέω * ἐκ Μίνως ὁ Λευκάλιος , οὖον κατά ἱστορία νιος ὁ Ἰδομενεύς ἀδελχὸν ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος Ἰδομενεύς φημί , ὁπλότερος γενεά . ὁ δέ ἄρα , φημί , πρότερος καί ἀγαθός . λέγω δέ καί ὅτι ἐγώ ὄνομα κλυτός λίθος . καί ὅτι ὁ Ὀδυσσεύς ἐν Κρήτη ξενίζω ὅτε κατάγω αὐτός καίμι ἄνεμος παρά - πλάζω Μαλίων , ὡς καί ἕτερος ἀληθής ὁ ἥρως ὕστερος . ἵστημι δέ αὐτός , ὁ εἶμαι - μος δηλαδή , ἐν Ἀμνισός , ὅθι τε στέος Εἰλεδυῆς ἐν λιμήν χαλπεοις . ἱστορικός καί οὗτος ὁ περί Ἀμνισός καί ὁ ὁ σπέος καί ὁ ὁ λιμήν , ὅς προαμιγμένα * ὁ ψεῦδος πιθανολογέω αὐτός ὡς ἔξεστι . λέγω δέ καί ὡς Ὀδυσσεύς μέν ὁ Ἰδομενεύς μεταλλάω , οὗτος εἰμί ἀνεξήτει . ἐπεί δέ ἐκεῖνος προοράω εἰς Τροία , ἐγώ , φημί , ἄγω αὐτός ξενίζω καί ὁ σύν αὐτός , δημόθεν ἅλμα δίδωμι καί αἶθοψ ὄνος ἀγείρω , καί βοῦς ἱερεύω ἵνα πλησαίαι θνιμῶν · ὁ δή Ξενίας δημοτικός φράσις εἰμί , ὡς περ ὁ , εἵλη γάρ βορίας ἄνεμος μέγας οὐδέ ἐπί γαῖα εἰς ἵστημι , χαλπετὸς δέ τις ὥσπερ δαίμων , καταιγίς ἔχω ἔνδειξις . καί οὕτως εἶπον Ὀδυσσεύς τίς τε εἰμί , ὅτι δηλαδή λίθος , καί ποθέω , ἤγουν ὅτι ἐκ Κρήτη , καί τίνω , ὡς ἄρα ἐκ Μίνως καί Λευκάλιος , καί ὁ οὗτος ἄχομην , ἐπιφέρω κατά τίς ἐπιφώνημα ὁ ποιητής κο - ματικῶς , ὁ , ἴσχω , ψεῦδος πολύς λέγω ἔτυμος ὅμοιος , διά ὁ πιθανός πάντως ὁ πλάσις καί ἀνεξέλεγκτος . Ὅρας δέ ὡς καί ὁ ἐρώ πλασματικός διήγημα συνήθης Ὅμηρος κατά ὀρθός πτῶσις μετά ῥῆμα υπαρκτικός προβάλλω · Κρήτη τις γαῖα εἰμί . ὅτι2 δέ ὁ γαῖα καί ἐπί νῆσος λέγω , πρόδηλος . Κρήτη δέ πολύς μέν καί ἄλλος σμνυματη , ἐν δέ ὁ καί οὗτος ἐν Κρήτη παρά ὁ τελέω συσσίτιον τράπεζα κινέω ξενικός καλέω , ἐν ὅς καθίζω ὁ ξένος ὁ πάρειμι . καί ὁ νέος μέν κοινός κρατήρ πέκρατο κατά ὁ συσσίτιον , ὁ δέ πρέσβυς , ἔκω