eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1784
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ο . ὡς μὴ θάνοι ὅς τις ἔμοιγε ἐνθάδε ναυστάων φίλος εἴη καὶ φίλα ἔχοι , περιπαθῶς τοῦτο εἰπὼν ἐν μέσῳ κατὰ λόγον ἐπεμβολῆς διὰ τὸ τοῦ θανάτου δεινόν . λύπῃ γὰρ τακεία διεφθάρη κατὰ τινας , ἕτεροι δὲ ὡς καὶ προεφύεσθι , ἀρχομένη φασὶν αὐτὴν μεταλλάξαι * τὸν βιον . διὸ καὶ τὸν Λύμαιον ἀπεύξεσθαι τὸν τοιούτον θάνατον , διὰ τὸ μὴ κατάρων εἶναι , ὡς ἐν τοῖς μεταταῦτα δηλώσω καὶ ὁ ποιητής . Λίτα ὁ Λύμαιος εὐγνωμόνως ἐπαινῶν τὴν θανούσαν ἐπιφέρει · ὡς ὑφρα μὲν δή κείνη ἦν 178ἀχέωνσά περ ἐμπης , τόρφα τί μοι φίλον * ἔσεμεταλλήσσαι καὶ ἔροισθαι , οὐνεκά με αὐτὴ θρέψαν ἄμα Κτιμίνη ταυπέπλῳ θυγατέρ’ ἠρίθμη , τὴν ὀλποτάτην τέκε παιδά , τῇ ὁμοῦ ἐτρεφόμην . ὀλίγον δέ τί με ἴσσον ἐτίμα . αὐτὰρ ἐπεὶ ἤλθεν πολυήματον ἰζόμεθ’ ἄμφω , τὴν μὲν ἐπαιτα Σάμηνθ’ ἔδωσαν καὶ μωρία ἔλοντο , ἔδνα δηλαδή . αὐτὰρ ἐμὲ γλαϊνάν τε χιτῶνά τε εἵματ’ ἑκαίνῃ καλὰ μᾶλ’ ἀμ - φιέσσαι ποσὶ δ’ ὑποδήματα δοῦσα , ἀγρώνδε προῖαλλε . φίλα δέ με μηρόθι μᾶλλον . νῦν δ’ ἤδη τούτων ἐπιδεύομαι , ἀλλὰ μοι αὐτῷ ἔργον ἀξέα θεός , ὃ ἐπαμῦνο . τῶν ἔργων τ’ ἐπιόν τε , καὶ αἰδοίοισιν ἔδωκα . εἶτα οἴονεὶ ψύχων καὶ αὐθὶς ἀπολογοῦμενος φη*σίν · ἐκ δ’ ἄρα δεσποίνης οὐ μείλιχον ἐστιν ἀκούσαι οὐτ’ ἔπος οὔτε τι ἔργον , ἐπὶ κακὸν ἐμπίσεν οἴκῳ , ἄνδρες ὑπερφιάλοι . μέγα δὲ ὁμῶς χαπίονσιν ἀντία δεσποίνης φάσθαι καὶ ἑκαστα πυθίσθαι καὶ φασίμεν πλέμεν τε , ἐπαιτα δὲ καὶ τι φράσθαι ἀγρόνθε , οἷα τε δημὸν ἀεὶ διώσσω ναινεῖ . ὁ δὴ λόγος ἐστὶν οἰκονομικόν , ὡς τῶν δούλων οὕτω δλεαζομένων . ’Ορα δὲ καὶ ὡς ἀφελὲς ὁ Λύμαιος οἷα δούλῳ λαλεῖ , γλυκεῖα φράζων , οὐ μὴν σπουδαία τινὰ . οὐ περ κάκεινο ἀφελές , ὡς ἑωτηθεὶς εἰ ζῶσιν οἱ τοῦ ’Οδυσοῦς τοκέες , ὁ δὲ πολ - λὸν λόγον ἐδαπάνησεν εἰς οὐδὲν δεόν , χρησθῶν τῷ ’Ομήρῳ πλατυσμὸν ποιήσας . πολλὰ δὲ τοῦ τοιούτου λόγου καὶ εἰς πεζολογίαν παραπλοχὴν χρήσιμα , οἷον , εἰς προσπάθειαν δεσποτικὴν καὶ εἰς λύπην τὴν ἐπὶ στερήσει καλοῦ τινός , καὶ εἰς εὐχαριστίαν τὴν ἐπὶ εὐτυχίᾳ , καὶ εἰς γογγυσμὸν εἰ παρὰ τοῦ δεσπότου πάσχη τις κακόν . Τὸ δὲ δημὸν φθίσθαι , ὁ ἐστι φθαρῆναι , πολλὰ μὲν τῶν ἀντιγρά - φων διὰ διαφύγγον φράρσαι διὰ τὸ φθίσθ’ φθῶ · τινὰ δὲ καὶ διὰ τοῦ ἰῶς , ὡς ἐκ τοῦ φθίω , οὐδὲν καὶ τὸ ἥμαχεν ἀποσθιμένη , καὶ τὸ , ἔχει οὐ παιθὸς ἀπίφθιτο . ὁμοῖον δὲ καὶ νῦν γήρας τὸ παρὰ καιρὸν , ἵνα δηλοῖ τὸ ὡμὸν γήρας ἄωρον πέπαισιν , ὡς καὶ αἱ καρπὸς τις πεπανθείη κατασα - * πᾶς . εἰ δὲ τὸ ἐνταῦθα ὡμὸν γήρας τὸν ἐν τῇ ’Ιλιάδι ὁμοιόφροντα συντίθησι , οὐκ ἂν εἴη στεῤῥῶς ἀποσφίνασθαι . δοκεῖ γὰρ ὁμοιόφρων ἐκεῖνος Ἡλιάδας ὄνομα εἶναι γεροντιλῆς , ὡν ἑχοῦσης καὶ ὑγώς , οὐ μὴν πεπονθίας γήρας ἐκ τινος νοσερᾶς ὁμοιότητος . καὶ ἐστιν οὕτως ὁμοιόφων ὁ λεγόμενος προσπίλος , οὐ πέρας ὁ σῦραφ , ὡς ἐν ἄλλοις δεδήλωται , ὡς περ γραφὴ ἢ ἑχατολόγηρος κατὰ τὴν τοῦ γραμματικοῦ ’Αριστοφάνους παράδοσιν . ἴσως γὰρ οὐν ἑχὼν ἄνδρι τὴν τοιαύτην προσφηθήναι λέξιν διὰ τὸ ἀδρανές καὶ δυσωώτιστον . ’Ορα δὲ ὅτι ’Ομηρος μὲν τὴν ’Οδυσοῦς μητέρα ὡμὸ γήραϊ δοῦναι λέγει τὸν ἄνδρα κατὰ συμβληγὸς διὰ τὸ ἐπ’ αὐτῇ πένθος ὡς ἀγαλῆ γυναῖκι . ἡ δὲ παρὰ τῷ ’Ισιώδῃ δεῖπνολόγῃ γυνὴ ἄλλως ὡμῷ γήραϊ τὸν ἄνδρα δίδωσι διὰ τὴν αὐτῆς φανλότητα . ἐστι δὲ εἰκὸν ὡς καὶ ἄλλως τὸ τοιούτον ὡμὸν γήρας τρόπον ἄλλον ἑξοπτεῖ ἢ ἀφύρει ἐκείνη ἐν τῷ εἶναι ἄτερ δαλοῦ . Τὸ δὲ φίλος εἴη καὶ φίλα ἔχοι ἀκριβῶς κεῖται διὰ τὸ πολλοὺς φίλους εἶναι δοκοῦντας μὴ φίλα ἔχειν ἢ διὰ χαννό - τητα ἢ καὶ διὰ τὸ φιλουμένους , μὴ τὸ ἴσον ἀντιφιλεῖν . ’Η δὲ Κτιμίνη ’Οδυσοῦς ἀδελφή . ἥς ἄνηρ ὑπονοεῖται , ὡς καὶ προεγράφη , Λυχόλογος . ’Ιφθίμην δὲ αὐτὴν λέγει , κα*θὰ καὶ τὴν ἑλόχον τοῦ Λαέρτου δάφρονος , καὶ πρὸ αὐτῆς τὴν Ἡμιλόλην , ὡς εἴ τις εἴπη ἀνδρείαν γυναῖκα . Τὸ δέ , τὴν ὀλποτάτην τέκει , ἐπλοϊκῶς κεῖται πρὸς ἱστορίαν ἐντέλειαν . Τὸ δὲ τῇ ὁμοῦ ἐτρεφόμην ὑποβάλλει νοεῖν διὸν εἶναι τὸν δούλον τοῦτον Λύμαιον ἑληφῆναι καὶ διὰ τὸ εὖ μαιω - θῆναι παρὰ τοῖς δεσπόταις . Τὸ δὲ ὀλίγον δέ τί με ἴσσον ἐτίμα , ὁμοῖον τῷ , μικροῦ ἐμὲ κατὰ τὴν θυγατέρα ἐτίμα . δοκεῖ δὲ μάλιστα τὸν Λύμαιον ἢ τοιαύτη τιμή , ὡς περ καὶ τὸ , εἵματα καλὰ μᾶλα ἀμφιασθῆναι καὶ εἰς τὸν ἀγρὸν προσιμψθῆναι . χαίρει γὰρ αὐτὸς τοιούτοις ὡς ἀφελὲς πρόσωπον . Τὸ δὲ ὡ ἐπαμῦνο , παιδευτικόν ἐστιν , ὡς ἐκείνων μάλιστα τῶν ἔργων ἐπαιζομένων οἷς ἐπαμύνα τις . Τὸ δὲ ὧν ἔργον , καινὸς ἑχημάτισεν . ἤν γὰρ τὸ ἀξιολουθὸν οὕτως · ἀλλὰ μοι ἔργον αὐξεται οὐ ἔργων τε ἐπιόν τε . ὁ δὲ πληθυντικὸς ἤρη , ὧν ἔργατον , δηλῶν τὸν πληθυνσμὸ τῆς πτώσεως τὴν τοῦ ἔργου αὐξήσιν . ’Ιστέον δὲ ὅτι τε τραγύτερον τῇ φωνῇ τὸ ἑτραγον τοῦ ἑργατον ,
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α ὁ . ὡς μή θνῄσκω ὅς τις ἐγώ ἐνθάδε ναύστης φίλος εἰμί καί φίλος ἔχω , περιπαθῶς οὗτος εἶπον ἐν μέσος κατά λόγος ἐπεμβολή διά ὁ ὁ θάνατος δεινός . λύπη γάρ θακεῖον διαφθείρω κατά τις , ἕτερος δέ ὡς καί προφύω , ἄρχω φημί αὐτός μεταλλάσσω * ὁ βίος . διό καί ὁ λυμαιων ἀπεύχομαι ὁ τοιοῦτος θάνατος , διά ὁ μή καταίρω εἰμί , ὡς ἐν ὁ μεταταῦτα δηλόω καί ὁ ποιητής . Λίτα ὁ Λύμαιος εὐγνωμόνως ἐπαινέω ὁ θνῄσκω ἐπιφέρω · ὡς ὑφρα μέν δή ἐκεῖνος εἰμί αὐχέω περ ἔμπας , τόρφα τίς ἐγώ φίλος * ἔσεμεταλλήσσαι καί ἔρομαι , οὕνεκα ἐγώ αὐτός τρέφω ἄμη κτιμινω ταυπεπλος θυγάτηρ ἀριθμέω , ὁ ολποτηταω τίκτω ἀρτί-παις , ὁ ὁμοῦ τρέφω . ὀλίγος δέ τίς ἐγώ ἴσος τιμάω . ἀτάρ ἐπεί ἔρχομαι πολυαμαω ἵζω ἄμφω , ὁ μέν ἔπαιτον Σάμηνθ’ δίνω καί μωρία αἱρέω , γιδ́σνω δηλαδή . ἀτάρ ἐγώ γλαιναω τε χιτών τε εἷμα καίνω καλός μῆλον ἀνά - φιεννυμι πούς δέ ὑπόδημα δήω , ἀγρός προϊάλλω . φίλος δέ ἐγώ μηρόθι μᾶλλον . νῦν δέ ἤδη οὗτος ἐπιδέω , ἀλλά ἐγώ αὐτός ἔργον ἄγνυμι θεός , ὅς ἐπαμύνω . ὁ ἔργον τε ἔπειμι τε , καί αἰδοῖος δίδωμι . εἶτα οἱονεί ψύχω καί αὐθίς ἀπολογέομαι φη*σίν · ἐκ δέ ἄρα δέσποινα οὖον μείλιχος εἰμί ἀκούω οὐ ἔπος οὔτε τίς ἔργον , ἐπί κακός ἐμπίπτω οἶκος , ἀνήρ ὑπερφίαλος . μέγας δέ ὁμῶς χάπις ἀντίος δέσποινα φημί καί ἕκαστος πυνθάνομαι καί φημί πλέω τε , ἔπαιτον δέ καί τίς φράζω ἀγρόνθε , οἷος τε δημός ἀεί διωθέω ναινεῖ . ὁ δή λόγος εἰμί οἰκονομικός , ὡς ὁ δοῦλος οὗτος δλεαζομένων . Οὐραῖος δέ καί ὡς ἀφελής ὁ Λύμαιος οἷος δοῦλος λαλέω , γλυκύς φράζω , οὖον μήv σπουδαῖος τις . οὖον περ ἐκεῖνος ἀφελής , ὡς ἑωτηθεὶς εἰμί ζῶ ὁ ὁ ’οδυσος τοκεύς , ὁ δέ πολ - λός λόγος δαπανάω εἰς οὐδείς δήω , χράω ὁ ’ομηρος πλατυσμός ποιέω . πολύς δέ ὁ τοιοῦτος λόγος καί εἰς πεζολογία παραπλοκή χρήσιμος , οἷος , εἰς προσπάθεια δεσποτικός καί εἰς λύπη ὁ ἐπί στερέω καλός τις , καί εἰς εὐχαριστία ὁ ἐπί εὐτυχία , καί εἰς γογγυσμός εἰμί παρά ὁ δεσπότης πάσχω τις κακός . ὁ δέ δημός φθίω , ὁ εἰμί φθείρω , πολύς μέν ὁ αντιγραω - φάω διά διαφεύγω φράρσαι διά ὁ φθίω φθάνω · τις δέ καί διά ὁ ἰός , ὡς ἐκ ὁ φθίω , οὐδείς καί ὁ ἥμαχεν ἀφίστημι , καί ὁ , ἔχω οὖον παιανθος ἀπορίπτω . ὅμοιος δέ καί νῦν γήρας ὁ παρά καιρός , ἵνα δηλόω ὁ ὠμός γήρας ἄωρος παῖς , ὡς καί ὁ καρπός1 τις πεπαίνω κατάσσω - * πᾶς . εἰμί δέ ὁ ἐνταῦθα ὠμός γήρας ὁ ἐν ὁ Ἰλιάς ὁμοιόφρων συντίθημι , οὐ εἄν εἰμί στερρώς αποσφιναω . δοκέω γάρ ὁμοιόφρων ἐκεῖνος Ἡλιάδας ὄνομα εἰμί γεροντιλῆς , ὡς ἔχω καί ὑγώς , οὖον μήv πάσχω γήρας ἐκ τις νοσερός ὁμοιότης . καί εἰμί οὕτως ομοιοφαω ὁ λέγω προσπίλος , οὖον πέρας ὁ σῦρος , ὡς ἐν ἄλλος δηλόω , ὡς περ γραφή ἢ ἑχατολόγηρος κατά ὁ ὁ γραμματικός ’αριστοφανος παράδοσις . ἴσως γάρ ὀν ἔχω ἀνήρ ὁ τοιοῦτος προσφηθήναι λέξις διά ὁ αδρανής καί δυσωώτιστον . Οὐραῖος δέ ὅτι ’Ομηρος μέν ὁ ’οδυσος μήτηρ ωμός γῆρας δίδωμι λέγω ὁ ἀνήρ κατά συμβάλλω διά ὁ ἐπί αὐτός πένθος ὡς Αγαλή γυνή . ὁ δέ παρά ὁ ’Ισιώδῃ δειπνολόγος γυνή ἄλλως ὠμός γῆρας ὁ ἀνήρ δίδωμι διά ὁ αὐτός φανλοτηταω . εἰμί δέ εἰκών ὡς καί ἄλλως ὁ τοιοῦτος ὠμός γήρας τρόπος ἄλλος ἐξοπτάω ἢ αφυρεω ἐκεῖνος ἐν ὁ εἰμί ἄτερ δαλός . ὁ δέ φίλος εἰμί καί φίλος ἔχω ἀκριβῶς κεῖμαι διά ὁ πολύς φίλος εἰμί δοκέω μή φίλος ἔχω ἢ διά Χάννο - τητάω ἢ καί διά ὁ φιλέω , μή ὁ ἴσος ἀντιφιλέω . Ἠώ δέ κτιμινω ’οδυσος ἀδελφός . ἥς ἀνήρ ὑπονοέω , ὡς καί προγράφω , Λυχόλογος . Ἰφθίμη δέ αὐτός λέγω , καθά καί ὁ λόχος ὁ Λαέρτης δάφρονος , καί πρό αὐτός ὁ Ἡμιλόλην , ὡς εἰμί τις εἶπον ἀνδρεῖος γυνή . ὁ δέ , ὁ ολποτηταω τέκος , ἐπλοϊκῶς κεῖμαι πρός ἱστορία ἐντέλεια . ὁ δέ ὁ ὁμοῦ τρέφω ὑποβάλλω νοέω δείδω εἰμί ὁ δοῦλος οὗτος λυμαιων ἑληφῆναι καί διά ὁ εὕω Μάϊος - θάω παρά ὁ δεσπότης . ὁ δέ ὀλίγος δέ τίς ἐγώ ἴσος τιμάω , ὅμοιος ὁ , μικρός ἐγώ κατά ὁ θυγάτηρ τιμάω . δοκέω δέ μάλιστα ὁ λυμαιων ἢ τοιοῦτος τιμή , ὡς περ καί ὁ , εἷμα καλός μῆλον ἀμφιάζω καί εἰς ὁ ἀγρός προσιμψθῆναι . χαίρω γάρ αὐτός τοιοῦτος ὡς ἀφελής πρόσωπον . ὁ δέ εἰμί ἐπαμύνω , παιδευτικός εἰμί , ὡς ἐκεῖνος μάλιστα ὁ ἔργον παίζω ὅς ἐπαμύνω τις . ὁ δέ ὅς ἔργον , καινός ὀχηματίζω . ἐάν γάρ ὁ ἀξιολουθὸν οὕτως · ἀλλά ἐγώ ἔργον αὐξάνω οὖον ἔργον τε ἔπειμι τε . ὁ δέ πληθυντικός Ἥρα , ὅς ἔργω , δηλόω ὁ πληθυνσμὸ ὁ πτῶσις ὁ ὁ ἔργον αὔξησις . Ἰστέον δέ ὅτι τε τραγυτερος ὁ φωνή ὁ τρώγω ὁ ἁργάζω ,