eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1910
ὑπερβάλλοντες , φασί , τὰ εἰωθότα , ὅ δὴ παρέχει τὰς ἡδονάς . διὸ πάντες ἄνθρωποι * ἡδὼς προσδέχον - ται τὰς ἑορτάς . Τὸ δὲ ἀναψῆσθαι ἀνελύσθαι τι δηλοῖ κάτω κείμενον . τοιοῦτον οὖν τι καὶ ἀπὸ ὀλίγων μεταφορικῶς τὸ , ἀέθλια πατρὸς καλὰ ἀνελύσθαι . Ἐπάξασθαι δὲ τὸ ἐπὶ τοῖς ἁθλοῖσι πάλιν ἀρξασθαι . Ὅτι Ὀδυσσεὺς χολαϊκῶς πάλιν τὸν λόγον μετα - χαιριζόμενος πρῶτα μὲν , εἰ καὶ Πεισῶφ μὴ δοκεῖ δεῖν εἶναι ἐσαίριον τὸ ἔργον ἀναβάλλεσθαι , ἀλλ’ αὐτὸς κατὰ μοῖραν εἴψιν φησὶ τὸν Ἀντίνοον ἀναβαλλόμενον τὴν τοξίαν εἰς τέωτα , καλέσας καὶ θεοειδῆ αὐτόν . εἶτα καὶ ζητεῖ λαβεῖν καὶ αὐτὸς ἐπὶ πῖρα τὸ τόξον . φησὶ γοῦν · κέλευτε , μνηστήρες ἀγακλειτὴς βασιλεῖης . Εὐρύμαχον δὲ μάλιστα καὶ Ἀντίνοον θεοειδέα λίσσομαι , τοὺς κατὰ τὸν ποιη - τὴν ἀρχοὺς καὶ ἐξοχοὺς τῇ ἀρετῇ . ἐπεὶ , φησὶ , καὶ τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν εἶπε , τουτέστι προσιχόν - τως , ὁ Ἀντίνοος . ἤρουν τὸ , νῦν παῦσαι τόξον , ἐπιτρίψαι δὲ θοιοίσιν , ἵωθεν δὲ θεὸς δώσει κρατὸς ὅ κ’ ἐθελήσειν . ἀλλ’ ἄγε μοι δότε τόξον ἔξωσον , ὥρα μεθ’ ὑμῖν , ἤρουν ἐν ὑμῖν , γειρῶν καὶ σθένος πειρήσομαι , εἰ μοι ἐτ’ ἔστιν ἥς , οἷη πάρος ἔοικεν ἐπὶ γεναιποίοι μέλισσιν , ἡ ἥδη με ὕλασεν ἄλλη τε ἀκομιστή τε , ἤρουν ἡ πλάνη καὶ τὸ μὴ ἔχειν κομιδὴν , δι’ ἧς τιμιλεῖται τὸ σῶμα . Καὶ ὅρα τὸ , ἐπιτρίψαι θεοῖσι , μῦμα ὄν ἐπαίνου καὶ σκώμματος . δῆλον γὰρ ὡς ἀνέθετο τὰ τοῦ τόξου Ἀντίνοος ἐς τὴν αὔριον , ὡς μὲν αὐτὸς ἂν ἔοι , ἀνατιθεὶς ἀπλῶς θεοῖ τὰ τοῦ ἔργου , ἀληθῶς δὲ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀμιχανούντες προκαλοῦνται τὸ θειον εἰς σύναρσιν . Τὸ δὲ θεοειδές , νῦν μὲν Ὀδυσσεὺς ἐπιλέγει τῷ Ἀντιώφ . πρὸ βραχίων δὲ ὁ ποιητὴς τὸν Εὐρύμαχον οὕτως εἴπεν ἐν τῷ , Ἀντίνοος ἐπείχε καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής . καὶ ἦν ἐκεῖνο χρείτου , τοῦτο γὰρ καιρίως χολα - κικὸν φησὶν Ὀδυσσεὺς . πολλὴ γὰρ διαφορά Εὐρύμαχον * πρὸς Ἀντίνοον τὸν φονικὸν καὶ ἀγρίον . Τὸ δὲ , φ’ κ’ ἐθέλῃσι , μέσως ἐσχημάτισεν ὁ Ὀδυσσεὺς , νοῶν μὲν ἑαυτὸν θελητὸν τῷ θεῷ , ἀρμεῖς δὲ καὶ τοὺς μνηστήρας ὑπὲρ ἑαυτῶν τοῦτο νοεῖν . Ὅτι οὐ φρονητὸν ὅλως τοῖς μνη - στήροι τὸν δῆθεν ξένον Ὀδυσσέα πειράσασθαι τοῦ τόξου , διὸ οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ὑπερβαλῶς νυμίσθη - σαν αὐτῷ ζητήσαντι τὸ τόξον δεῖσαντες μὴ ἐντασίαιεν . Ἀντίνοος δὲ καὶ ἐπιπλήττων , ἂ διὰλ ξένων , φησίν · ἐνι τοι , ἤρουν ἐνεσι , φρένες οὐδ’ ἡβαιαί . εἶτα καὶ χάρων ὀφείλειν ἐθέλειν τὸν ξένον τοῖς μνηστήροισιν ὡς ἀνθρωπίνοις προσφερομένοις αὐτῷ , οὐκ ἀ·απῆς , φησίν , ὁ , ἤρουν ὅτι , ἐχθλὸς ὑπερβαλίοσι μεθ’ ἡμῖν δαινύναι · οὐδὲ τι δαιτὸς ἀμέρθαι , αὐτὰρ ἀκούεις μύθων ἡμετέρων καὶ ὧήσιος , οὐδὲ τις ἄλλος ἡμετέρων μύθων ξένος καὶ πτωχὸς ἀκούει . εἶτα καὶ εἰς μέθην σκώπτων φησίν · οἶνός σε τρώει μελιηδής , ὃς τε καὶ ἄλλους βλάπτει , ὃς ἂν μὴ χανδὸν ἕλη , μηδ’ αἴσιμα πίνη . τοῦτο δὲ γνωμικῶς εἰς ψόγον μέθης φησί . πρὸς ὃ καὶ ἱστορίαν παραδειγματικῶς ἐπάγων , δι’ ἧς ὁ ποιητὴς παρεμπλακείσης κατ’ οἰκείαν μέθοδον ἐξαίρει τὸ τῆς ἀφη - γηματικῆς πλάσεως ὑπτιον , λέγει · οἷνος καὶ Κένταυρον * ἀγαλλυτὸν Εὐρυτίωνα ἄασεν ἐν μεγάρῳ μεγα - θύμου Πειριθόοιο , ἐς Λαπίθας ἐλθόντα · ὁ δ’ ἐπὶ φρένας ἄασεν οἶνον , μαινόμενος κακ’ ἐρῆσε γάμον ἢ δόμον κατὰ Πειριθόοιο · ἤρως δ’ ἄγος εἰλε , τοὺς Λαπίθας δηλαδή · δι’ ἐκ προθύρου δὲ θύγαζε εἰλχον ἀναῖξαντες , ἀπ’ οὖντα νηλέι χαλκῷ θινὰς τε ἀμήσαντες · ὁ δὲ φρεσὶν ἀασθείς ἦν , ἤρουν ψχετο , ἦν ἄτην ὀχέων ἀειφροὺν θυμῷ . ἐξ οὗ Κενταύροισι καὶ ἀνδράσι νεῖκος ἐτύχθη , οἱ τ’ αὐτῷ πρώτῳ κακὸν εὐρετο οἴνοφακίων . ὡς καὶ σοὶ μέγα πήμα πειράσομαι , ἤρουν φάσκω , κακθὰ πολλά*χοῦ κείται , εἰ περ τὸ τόξον ἐντανύσεις . οὐ γὰρ τευ ἐπητύος ἀντιβολήσεις ἡμετέρῳ ἐνὶ δήμῳ . ἄραρ δὲ σε νύτ μελαίνη εἰς τὸν προύφθηντα Ἔχετον πέμψομεν . ἐνθεν δ’ οὐ τι σαώσῃ , ἀλλὰ ἐχθλὸς πινέ τε , μηδ’ ἱοδαινε μετ’ ἀνδράσι κουροτέροισιν . οὗτοι Θραοὺς ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ὁ Ἀντίνοος καὶ οἷος χριθῆναι τῷ Ὀδυσσέῖ ἄξιος πρώτος τοῦ τόξου γεύσασθαι . Ὅρα δὲ ὅτι προσφυεῖ τοῖς παρούσιν ὁ ποιητὴς ἱστο - ρίαν παρέθηκεν · εἰλαπίνη γὰρ ἄρτι λαμπρά , ἥδη δὲ καὶ γάμου σκευή . τοιαύτη δὲ τις καὶ ἡ κατὰ τοὺς Λαπίθας δαίς , καθ’ ἣν ὁ Εὐρυτίων ἐπαθεν . εἰκὸς δὲ ἦν τῷ διὰ μέθην ὀνειδιζομένῳ καὶ ἱστορίαν παρα - χθῆναι ὁμοίαν . Θρυλουμένου δὲ καὶ τοῦ κατὰ τοὺς Λαπίθας καὶ τοὺς Κενταύρους πολέμου τὴν αἰτίαν τούτου ἐνταῦθα παραδιδῶσιν ὁ ποιητής , διδάσκων καὶ ὡς οὐ μόνον πολλάκις καὶ ξύμπασα πόλις κακῷ ἀνδρὸς εἰς κακὸν ἀπολαύει , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ ὅλον φύλον κακῶς ἀ*πήλλαξεν ἐπὶ κακία ἐνός , τοῦ Εὐρυτί - νος δηλαδή , ὃς οὐδ’ αὐτὸς εὖ ἔοχεν ἐφ’ οἷς μεθύων ἐπλημμέλει κατὰ γυναικῶν ἐν γάμῳ καιρῷ , καθά φασιν οἱ παλαιοί . τίνες δὲ οἱ Λαπίθαι καὶ ὡς ἔθνος Θετταλικὸν καὶ αὐτοί , δηλοῦ καὶ ἡ Ἠλιάς . καθ’ ἣν περίπυστος καὶ ὁ Πειρίθοος , Λαπίθης ὢν καὶ αὐτός . εἴρηται δὲ ἐκεῖ καὶ περὶ Κεν - ταύρων εἰς ὅσον ἔχωσι , φύλον ἐκεῖνον ἄλλως μὲν ἀγρίων , μυθικῶς δὲ καὶ ἱππανθρώπων κατὰ τινα τετρασίαν σῦνθεσιν . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τε ἐκ τοῦ χῶ , ἀφ’ οὗ τὸ χαῖνω καὶ τὸ χαυδὸν καὶ ἕτερα πολλά , ὡς ἐτέρωθι δηλοῦται , καὶ τὸν χάσχακα οἱ παλαιοὶ παρήγαγον σωπτικῶς παρὰ τὸ κεχη - νένα , καθά που καὶ ὁ κωμικὸς κηγκαιούς ἀστειῶς τοὺς Ἀθηναίους παρώδησε . καὶ ὅτι Λαπίθης οὐ μόνον , ὡς ἐν ἄλλοις ἐφρέθη , ὁ δοκῶν πειστικὸς εἶναι παρὰ τὸ λεοὺς πειθεῖν , ἀλλὰ κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ ὁ αὐχματίας , παρὰ τὸ λεοὺς , φασιν , εἰς ὅπιν ἄγειν καὶ ἐπιστροφὴν ἐν τῷ περιαντολογεῖσθαι . ὁ δὲ τοιοῦτος εἴη ἂν καὶ ἀλαζὼν κατὰ παλαιὰν παράδοσιν διὰ τὸ ἀλώμενος ζῆν ἐν τῷ μάτην αὐχεῖν · ἤδη δὲ καὶ βάλαξ καὶ βαλκάτης . καὶ ὅτι τὸ ἱστορηθέν παράγγελμα εἰς τούσδὲν τι ἀφορᾷ κατὰ τὸν τοῦ Ἀντιῶον νοῦν · ὡς ἄρα καὶ σὺ , ὦ ξέινε , μεθύνων κατὰ τὸν Εὐρυτίωνα ἔριν κινήσεις ἡμῖν καὶ τοῖς * ἀμφὶ Τηλέμαχον · καὶ τὸ μὲν τέλος οἷον ἔσται τῆς ἔριδος , ἄδηλον ἴσως · σοὶ δὲ αὐτῷ πρώτῳ ἔστι κακόν , καθὰ καὶ τότε τῷ Εὐρυτίῳ , ὃν ἱστορεῖ , φασί , Βαχυλίδης ἐπαξενωθέντα τινὶ ἐν Ἠλιδὶ καὶ ἡρωτικῶς ἐπιχειρήσαντα τῇ τοῦ ξενοδοχήσαντος θυγατρὶ ὑφ’ Ἡρακλέος ὑστέρων ἀναρπηθῆναι τοῖς ἐκεῖ ἐπιστάσιος . Ἐνταῦθα δὲ μνεία ληπτὸν Λιογέινος ὀνοματοποιήσαντος ἱππόπορον τινὰ πρὸς ἀνα - λογίαν τοῦ ἱποζένταυρον . ἰδὼν γάρ , φασί , τινὰ πατριωμένον τὸ γένος καὶ μεμηρισμένον ἐπὶ ἵππον , πρώτῳρον μὲν ἔφη ζητεῖν τίς ἐστιν ὁ ἱππόπορος , νῦν δ’ εὕρηκέναι , ὡς δηλαδὴ ἀνυποστάτου φωνῆς μέχοι το*τε οὖσις τῆς κατὰ τὸν ἱππόπορον , ὁποία καὶ ἡ κατὰ τὸν τραγέλαφον καὶ τὰ τοιαῦτα . ὅτι δὲ ἡ τῶν γενίων ἐξαθέρσις ἐπονειδιστὸς ἦν τοῖς παλαιοῖς , ἐκ πολλῶν δηλοῦται . ὁ γοῦν αὐτὸς Λιογένης τοιοῦτον ἰδὼν τινα ἔφη · μὴ τι ἔχεις ἐγκαλεῖν τῇ φύσει , ὅτι ἄνδρα σε ἐποίησε καὶ οὐ γυναῖκα · Ἴππος δὲ τις παλαιὸς εἶπε τὸ , τί γάρ αἱ τρίχες λυποῦσιν ἡμᾶς , δι’ ὃς ἄνηρ ἕκαστος ἡμῶν φραίνεται · λέγεται δὲ ἐν Ἀθήναις τὸν πρῶτον προκειμένον παρωνύμιον ἔχειν χόρσιν , ὡς καὶ αὐτὸ Ἀθήναιος ἱστορεῖ . καὶ ὅρα τὸ παρωνύμιον , ἰσὸν ὂν τῷ ἐπίκλην . Σημειῶσαι δὲ καὶ τὸ χόρσιν , ὡς ἀπὸ τοῦ κείρω κέρσω , τρα - πέντος τοῦ ἱ εἰς ὁ κανονικῶς , καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . λέγεται δὲ καὶ ὅτι Πειρίθοος τὴν Ἀδράστου Ἱπποδάμειαν ἀγύμους συνεκλέαστο κατὰ συγγένειαν Λαπίθας καὶ Κενταύρους , ὅτε Κέν - ταυροὶ μὲν προαχθέντες ὑπὸ μέθης , τῶν Λαπιθῶν ἀρπάσαντες τὰς γυναῖκας προῖδεντο , Λαπίθαι δὲ ἀνείλον αὐτούς . Ὅτι δὲ Θηρωδῆς οἱ Κένταυροι , οὓς καὶ φήρας ὀρεσκόους ἐν Ἠλιάδι ἔφη ὁ ποιητής , δηλοῦται κένταῦθα ἐν τῷ , ἐξ οὗ Κενταύροισι καὶ ἀνδράσι νεῖκος ἐνύχθη . ἐφρέθη γὰρ τούτο , ὅσα * τῶν Κενταύρων ἄλλο τι παρὰ τοὺς ἄνδρας ὄντων . ὅτι δὲ καὶ γυναικείου μόριον σημαινεῖ ὁ Κένταυρος , δηλοῦσιν οἱ παλαιοί , φέροντες καὶ χορσὶν Θεοτόμπου εἰς τοῦτο . παχρότηρον δὲ τούτου εἰς σχῆμα τὸ εἰσῆσθαι Κένταυρον , ὡς κεντῷ ὄρῃον τὸν παρὰ τῷ κωμικῷ . Ὅρα ὡς τὸ ἐν Ἠλιάδι ἀδιαφθότως ἠμῆν , ὅτι δηλαδὴ Καυνεὺς καὶ Ἑλάδιος καὶ οἱ λοιποὶ Λαπίθαι θηροὶ τοῖς Κενταύροις ἐμάχοντο , ἐνταῦθα δυσσαγήθη . παρασημαντέον δ’ ἐνταῦθα ὡς , εἰ περ οὕτω πρὸς ἄλλοις κακοῖς , ὧν ἐπιτελεστής ὁ οἶνος ὅτε χαυδὸν πίνουσιν ἀνθρώπους κατασκήπτει , καὶ πολέμων αἰτίας δίδωσιν ἐχθρῶν τοὺς προσιμέ - νους αὐτῷ , καλῶς ἄρα ὁ κατ’ οἶνον Διόνυσος Λυσίος ἐπωνομάσθη , ὁ ἐστι στασιαστής , παρὰ τὴν λύην ἡγοῦν στάσιν , ἢ ἐναντίον ἢ εἴρην . αὕτη μὲν γὰρ παρὰ τὸ εἴρειν εἰς ἐν γέγονεν , ἐκείνη δὲ παρὰ τὸ λύειν . ὁρθῶς δὲ καὶ ταύρω παρὰ τε ἄλλοις καὶ Λυκόφρονι , ἐπεὶ δὲ καὶ παρθάλει ὁ Διόνυσος εἰκάζεται διὰ τὸ πρὸς βίαν τρέπεσθαι , φασί , τοὺς ἐξοινωθέντας , κατὰ γὰρ τὴν Ἀλκαίου μοῦσαν ἄλλοτε μὲν μελιαδὴς ὁ οἶνος , ὁ δὴ ἔφη καὶ Ὀμηρος , ἄλλοτε δ’ ὀξύτερος τριβόλων . καθότι μὲν οὖν θυμικὸν ὁ ταῦ - ρος , ὡς Εὐριπίδης δηλοῖ ἐν τῷ , ταύροι δ’ ὑβρισταὶ εἰς χήρας θυμοῦμενοι , ταύροις εἰκαστέον τοὺς ἐξοι - νοὺς · καθὼ δὲ * μάχιμοι καὶ Θηρωδῆς ἐκ μέθης ἐνοὶ γίνονται , παρθάλεις ἄλλως οἷον οἱ τοιοῦτοι , διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς , φασί , παρθάλωδες . οὐ σύμβολόν τι καὶ ἡ παρθάλις , ἧν ἡ αἰνυματική σοφία φρόνημα τῷ Λιονυσίῳ δίδωσιν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , ὀξύτερος τριβόλων , δι’ οὐ δηλοῦται , ὡς ὁ λεγόμενος κοινῶς ὀξὺς οἶνος τῷ μελιχδεῖ ἀντιδιαστέλλεται . χορῆσαι δὲ τοιούτου ὀξέος , ὡς φησιν Ἀθήναιος , παρὰ Ἡρακλέους ἐν τῷ , τὸ οἰνόριον πᾶνν ἦν ὀξὺ καὶ πονηρόν . καὶ τοιούτου μὲν τούτο . ἐστι δὲ εἰπεῖν τὴν τοῦ Ἀντιῶον καικίαν ἐν τοῖς ἄρτι ῥηθεῖσι καὶ καθότι οὐχ’ ὡς μεθύοντι ἀπειλεῖται τῷ ξείνῳ , ἀλλ’ ἐὰν τὴν ἀνδρίαν
Lemmas: ὑπερβάλλω , φημί , ὁ εἴωθα , ὅς δή παρέχω ὁ ἡδονή . διό πᾶς ἄνθρωπος * ἡδύς προσδέχομαι - ὁ ὁ ἑορτή . ὁ δέ ἀναψάω ἀναλύω τίς δηλόω κάτω κεῖμαι . τοιοῦτος οὖν τίς καί ἀπό ὀλίγος μεταφορικός ὁ , ἀέθλιος πατήρ καλός ἀναλύω . πήγνυμι δέ ὁ ἐπί ὁ ἀθλέω πάλιν ἄρχω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς χολαικος πάλιν ὁ λόγος μετά - χαίρω πρῶτος μέν , εἰμί καί Πεισῶφ μή δοκέω δήω εἰμί ἐσαίριον ὁ ἔργον ἀναβάλλω , ἀλλά αὐτός κατά μοῖρα ἄτριψ φημί ὁ Ἀντίνοος ἀναβάλλω ὁ τοξίας εἰς τίω , καλέω καί θεοειδής αὐτός . εἶτα καί ζητέω λαμβάνω καί αὐτός ἐπί πῖρος ὁ τόξον . φημί γοῦν · κελεύω , μνηστήρ ἀγακλειτός βασίλειος . Εὐρύμαχος δέ μάλιστα καί Ἀντίνοος θεοειδής λίσσομαι , ὁ κατά ὁ ποιέω - ὁ ἀρχός καί ἔξοχος ὁ ἀρετή . ἐπεί , φημί , καί οὗτος ἔπος κατά μοῖρα εἶπον , τουτέστι προσέχω - ὅς , ὁ Ἀντίνοος . ἀρόω ὁ , νῦν παύω τόξον , ἐπιτρίβω δέ θοιος , ἵημι δέ θεός δίδωμι κράς ὅς καί ἐθέλω . ἀλλά ἄγω ἐγώ δίδωμι τόξον ἐξωθέω , ὥρα μετά σύ , ἀρόω ἐν σύ , γειροος καί σθένος πειράω , εἰμί ἐγώ ἔτι εἰμί ἥς , οἶος πάρος ἔοικα ἐπί γεναιποιεω μελίσσιον , ὁ ἥδη ἐγώ ὑλάω ἄλλος τε ακόμιστος τε , ἀρόω ὁ πλάνη καί ὁ μή ἔχω κομιδή , διά ὅς τιμιλεω ὁ σῶμα . καί ὁράω ὁ , ἐπιτρίβω θεός , μῦμα εἰμί ἔπαινος καί σκῶμμα . δῆλος γάρ ὡς ἀνατίθημι ὁ ὁ τόξον Ἀντίνοος εἰς ὁ αὔριον , ὡς μέν αὐτός εἄν εἰμί , ἀνατίθημι ἀπλόος θεάομαι ὁ ὁ ἔργον , ἀληθής δέ οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὅτι ἀμιχανούντες προκαλέω ὁ θεῖον εἰς σύναρσις . ὁ δέ θεοειδής , νῦν μέν Ὀδυσσεύς ἐπιλέγω ὁ Ἀντιώφ . πρό βραχύς δέ ὁ ποιητής ὁ Εὐρύμαχος οὕτως εἶπον ἐν ὁ , Ἀντίνοος ἐπέχω καί Εὐρύμαχος θεοειδής . καί εἰμί ἐκεῖνος χρειος , οὗτος γάρ καίριος χολή - κίκω φημί Ὀδυσσεύς . πολύς γάρ διαφορά Εὐρύμαχος * πρός Ἀντίνοος ὁ φονικός καί ἄγριος . ὁ δέ , ἀπό καί ἐθέλω , μέσος σχηματίζω ὁ Ὀδυσσεύς , νοέω μέν ἑαυτοῦ θελητός ὁ θεός , Ἁρμέις δέ καί ὁ μνηστήρ ὑπέρ ἑαυτοῦ οὗτος νοέω . ὅτι2 οὖον φρονέω ὅλως ὁ μνη - στῆρον ὁ δῆθεν ξένος Ὀδυσσεύς πειράζω ὁ τόξον , διό ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὑπερβάλλω νυμίσθη - σάω αὐτός ζητέω ὁ τόξον δείδω μή ἐντάσσω . Ἀντίνοος δέ καί ἐπιπλήσσω , ὅς διάλλα ξένος , φημί · ἐνι ὅς , ἀρόω ἔνεσις , φρήν οὐδέ ἠβαιός . εἶτα καί Χάρων ὀφείλω ἐθέλω ὁ ξένος ὁ μνηστήρ ὡς ἀνθρώπινος προσφέρω αὐτός , οὐ ἀ·απῆς , φημί , ὁ , ἀρόω ὅτι , ἐχθλὸς ὑπερβάλλω μετά ἐγώ δαίνυμι · οὐδέ τίς δαίς ἀμέρδω , ἀτάρ ἀκούω μῦθος ἡμέτερος καί ὅσιος , οὐδέ τις ἄλλος ἡμέτερος μῦθος ξένος καί πτωχός ἀκούω . εἶτα καί εἰς μέθη σκώπτω φημί · οἶνος σύ τρώω μελιηδής , ὅς τε καί ἄλλος βλάπτω , ὅς εἄν μή χανδόν ἕλος , μηδέ αἴσιμος πίνω . οὗτος δέ γνωμικός εἰς ψόγος μέθη φημί . πρός ὅς καί ἱστορία παραδειγματικός ἐπάγω , διά ὅς ὁ ποιητής παρεμπλακεισος κατά οἰκεῖος μέθοδος ἐξαιρέω ὁ ὁ ἁφή - γηματικεω πλάσις ὕπτιος , λέγω · ὅνος καί Κένταυρος * αγαλλυος Εὐρυτίων ἀάω ἐν μέγαρον μέγας - θύμος Πειρίθοος , εἰς Λαπίθης ἔρχομαι · ὁ δέ ἐπί φρήν ἀάω οἶνος , μαίνομαι κακός Ῥῆσος γάμος ἢ δόμος κατά Πειρίθοος · ἥρως δέ ἄγος αἱρέω , ὁ Λαπίθης δηλαδή · διά ἐκ πρόθυρον δέ θύγαζε λέγω ἀναΐσσω , ἀπό Ούντα νηλής χαλκός θίς τε ἀμάω · ὁ δέ φρήν ἀάω εἰμί , ἀρόω ψχετο , εἰμί ἄτη ὄχεα αειφρεω θυμός . ἐκ ὅς Κένταυρος καί ἀνήρ νεῖκος τεύχω , ὁ τε αὐτός πρῶτος κακός εὑρίσκω οινοφακιον . ὡς καί σύ μέγας πῆμα πειράζω , ἀρόω φάσκω , κακός πολλά*χοῦ κεῖμαι , εἰμί περ ὁ τόξον ἐντανύω . οὖον γάρ τις ἐπητύς ἀντιβολέω ἡμέτερος ἐν δῆμος . Ἄραρ δέ σύ νύτ μέλας εἰς ὁ προφύω Ἔχετος πέμπω . ἐν δέ οὖον τίς σῴζω , ἀλλά ἐχθλὸς Πινέ τε , μηδέ ἱοδαινε μετά ἀνήρ κουρότερος . οὗτος Θραοὺς ὑπέρ ὁ ἄλλος ὁ Ἀντίνοος καί οἷος χρίω ὁ Ὀδυσσεύς ἄξιος πρώτος ὁ τόξον γεύω . Ὅρας δέ ὅτι προσφύω ὁ πάρειμι ὁ ποιητής ιστός - Ριάν παρατίθημι · εἰλαπίνη γάρ ἄρτι λαμπρός , ἥδη δέ καί γάμος σκευή . τοιοῦτος δέ τις καί ὁ κατά ὁ Λαπίθης δαίς , κατά ὅς ὁ Εὐρυτίων πάσχω . εἰκός δέ εἰμί ὁ διά μέθη ὀνειδίζω καί ἱστορία παρά - τίκτω ὅμοιος . θρυλέω δέ καί ὁ κατά ὁ Λαπίθης καί ὁ Κένταυρος πόλεμος ὁ αἴτιος οὗτος ἐνταῦθα παραδίδωμι ὁ ποιητής , διδάσκω καί ὡς οὖον μόνος πολλάκις καί σύμπας πόλις κακός ἀνήρ εἰς κακός ἀπολαύω , ἀλλά ἰδού καί ὅλος φῦλον κακῶς ἀπαλλάσσω ἐπί κακία εἷς , ὁ Εὐρυτίς - Μύκονος δηλαδή , ὅς οὐδέ αὐτός εὕω ἔχω ἐπί ὅς μεθύω πλημμελέω κατά γυνή ἐν γάμος καιρός , καθά φημί ὁ παλαιός . τίς δέ ὁ Λαπίθης καί ὡς ἔθνος θεσσαλικός καί αὐτός , δηλέομαι καί ὁ Ἡλιάς . κατά ὅς περίπυστος καί ὁ Πειρίθοος , Λαπίθης εἰμί καί αὐτός . εἴρω δέ ἐκεῖ καί περί Κεν - ταῦρος εἰς ὅσος ἔχω , φῦλον ἐκεῖνος ἄλλως μέν ἄγριος , μυθικός δέ καί ἱππάνθρωπος κατά τις τρασιά σύνθεσις . σημειόω δέ ὅτι τε ἐκ ὁ χόω , ἀπό ὅς ὁ χαίνω καί ὁ χαυδὸν καί ἕτερος πολύς , ὡς ἑτέρωθι δηλόω , καί ὁ χάζω ὁ παλαιός παράγω σωπτικῶς παρά ὁ χέω - νένα , καθά ποῦ καί ὁ κωμικός κηγκαιούς ἀστεῖος ὁ Ἀθηναῖος παρωδώ . καί ὅτι Λαπίθης οὖον μόνος , ὡς ἐν ἄλλος φέρω , ὁ δοκέω πειστικός εἰμί παρά ὁ Λεοῦς πείθω , ἀλλά κατά ὁ παλαιός καί ὁ αὐχματίας , παρά ὁ Λεοῦς , φημί , εἰς ὄπις ἄγω καί ἐπιστροφή ἐν ὁ περιαντολογεω . ὁ δέ τοιοῦτος εἰμί εἄν καί ἀλαζών κατά παλαιός παράδοσις διά ὁ ἀλάομαι ζῶ ἐν ὁ μάτην αὐχέω · ἤδη δέ καί βάλαξ καί βαλκάτης . καί ὅτι ὁ ἱστορέω παράγγελμα εἰς ὅδε τίς ἀφοράω κατά ὁ ὁ Ἀντιῶον νόος · ὡς ἄρα καί σύ , εἰμί ξένος , μεθυναω κατά ὁ Εὐρυτίων Ἔρις κινέω ἐγώ καί ὁ * ἀμφί Τηλέμαχος · καί ὁ μέν τέλος οἷος εἰμί ὁ Ἔρις , ἄδηλος ἴσως · σύ δέ αὐτός πρῶτος εἰμί κακός , καθά καί τότε ὁ Εὐρύτιος , ὅς ἱστορέω , φημί , βαχυλιδηω ἐπαξενωθέντα τις ἐν Ἦλις καί ἐρωτικός ἐπιχειρέω ὁ ὁ ξενοδοχέω θυγάτηρ ὑπό Ἡρακλῆς ὕστερος ἀναρπάζω ὁ ἐκεῖ ἐπιστάσιος . ἐνταῦθα δέ μνεία ληπτός Λιογέινος ὀνοματοποιέω ιπποπορος τις πρός ἀνα - λόγιος ὁ ἱποζένταυρον . εἶδον γάρ , φημί , τις πατριωμένον ὁ γένος καί μηρίζω ἐπί ἵππος , πρώτῳρον μέν φημί ζητέω τίς εἰμί ὁ ἱππόπορος , νῦν δέ εὑρίσκω , ὡς δηλαδή ἀνυπόστατος φωνή μίγνυμι το*τε οὖσις ὁ κατά ὁ ιπποπορος , ὁποῖος καί ὁ κατά ὁ τραγέλαφος καί ὁ τοιοῦτος . ὅτι δέ ὁ ὁ γενιά ἐξαθέρσις επονείδιστος εἰμί ὁ παλαιός , ἐκ πολύς δηλόω . ὁ γοῦν αὐτός Λιογένης τοιοῦτος εἶδον τις φημί · μή τίς ἔχω ἐγκαλέω ὁ φύσις , ὅτι ἀνήρ σύ ποιέω καί οὖον γυνή · Ἵππος δέ τις παλαιός εἶπον ὁ , τίς γάρ ὁ θρίξ λυπέω ἐγώ , διά ὅς ἀνήρ ἕκαστος ἐγώ φραινω · λέγω δέ ἐν Ἀθῆναι ὁ πρῶτος πρόκειμαι παρωνύμιον ἔχω χόρσι , ὡς καί αὐτός Ἀθήναιος ἱστορέω . καί ὁράω ὁ παρωνύμιον , ἴσος εἰμί ὁ ἐπίκλη . σημειόω δέ καί ὁ χόρσι , ὡς ἀπό ὁ κείρω κείρω , τρα - Πέντος ὁ Ι εἰς ὁ κανονικός , καί οὗτος μέν οὗτος . λέγω δέ καί ὅτι Πειρίθοος ὁ Ἄδραστος Ἱπποδάμεια ἀγύμους συγκλάω κατά συγγένεια Λαπίθης καί Κένταυρος , ὅτε ἄν - Ταυρώ μέν προάγω ὑπό μέθη , ὁ Λαπίθης ἀρπάζω ὁ γυνή προδέω , Λαπίθης δέ ἀναιρέω αὐτός . ὅτι2 δέ Θηρωδῆς ὁ Κένταυρος , ὅς καί θήρ ὀρεσκόους ἐν Ἠλιάς φημί ὁ ποιητής , δηλόω κένταῦθα ἐν ὁ , ἐκ ὅς Κένταυρος καί ἀνήρ νεῖκος νύσσω . φέρω γάρ οὗτος , ὅσος * ὁ Κένταυρος ἄλλος τίς παρά ὁ ἀνήρ εἰμί . ὅτι δέ καί γυναικεῖος μόριον σημαίνω ὁ Κένταυρος , δηλόω ὁ παλαιός , φέρω καί χόρσι Θεοτόμπου εἰς οὗτος . παχροτηρος δέ οὗτος εἰς σχῆμα ὁ εἰσέρχομαι Κένταυρος , ὡς κεντέω ὄρνυμι ὁ παρά ὁ κωμικός . Ὅρας ὡς ὁ ἐν Ἠλιάς αδιαφθοος ἡμέτερος , ὅτι δηλαδή Καυνεὺς καί Ἑλάδιος καί ὁ λοιπός Λαπίθης θήρ ὁ Κένταυρος μάχομαι , ἐνταῦθα δυσσαγήθη . παρασημαντέον δέ ἐνταῦθα ὡς , εἰμί περ οὗτος πρός ἄλλος κακός , ὅς ἐπιτελεστής ὁ οἶνος ὅτε χαυδὸν πίνω ἄνθρωπος κατασκήπτω , καί Πολέμων αἴτιος δίδωμι ἐχθρός ὁ προσιμος - νόος αὐτός , καλῶς ἄρα ὁ κατά οἶνος Διόνυσος Λύσιος ἐπονομάζω , ὁ εἰμί στασιαστής , παρά ὁ λύη ἤγουν στάσις , ἢ ἐναντίος ἢ εἴρην . οὗτος μέν γάρ παρά ὁ εἴρω εἰς ἐν γίγνομαι , ἐκεῖνος δέ παρά ὁ λύω . ὀρθῶς δέ καί ταῦρος παρά τε ἄλλος καί Λυκόφρων , ἐπεί δέ καί παραθάλλω ὁ Διόνυσος εἰκάζω διά ὁ πρός βία τρέπω , φημί , ὁ ἐξοινόομαι , κατά γάρ ὁ Ἀλκαῖος Μοῦσα ἄλλοτε μέν μελιηδής ὁ οἶνος , ὁ δή φημί καί Ὅμηρος , ἄλλοτε δέ ὀξύς τρίβολος . καθότι μέν οὖν θυμικός ὁ ταῦ - ρος , ὡς Εὐριπίδης δηλόω ἐν ὁ , ταῦρος δέ ὑβριστής εἰς χήρα θυμόω , ταῦρος εἰκαστέον ὁ ἔχω - νόος · καθίημι δέ * μάχιμος καί Θηρωδῆς ἐκ μέθη ἕνος γίγνομαι , παραθάλλω ἄλλως οἷος ὁ τοιοῦτος , διά ὁ ἐν αὐτός , φημί , παρθάλωδες . οὖον σύμβολος τίς καί ὁ παρθάλις , ἧμαι ὁ αἰνυματική σοφία φρόνημα ὁ λιονυσειω δίδωμι . Ὅρας δέ καί ὁ , ὀξύς τρίβολος , διά οὖον δηλόω , ὡς ὁ λέγω κοινῶς ὀξύς2 οἶνος ὁ μελιχδεῖ ἀντιδιαστέλλω . χωρέω δέ τοιοῦτος ὀξύς , ὡς φημί Ἀθήναιος , παρά Ἡρακλῆς ἐν ὁ , ὁ οἰνόριον πᾶς εἰμί ὀξύς2 καί πονηρός . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . εἰμί δέ εἶπον ὁ ὁ Ἀντιῶον καικίας ἐν ὁ ἄρτι εἴρω καί καθότι οὐ ὡς μεθύω ἀπειλέω ὁ ξένος , ἀλλά ἐάν ὁ ἀνδρεία