eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1748
ἐμμελέῳ τε παλάξων οὐδας . Ἐν τούτοις δὲ κείται καὶ τὸ , μὴ δή τοι κεινὸς γε λῆψ᾽ ἐνθύ - μιος ἔστω , ἀντὶ τοῦ , μὴ ἐνθυμοῦ ἐκείνων , κατὰ ποίησιν λεχθὲν καὶ αὐτό . λέγει δὲ καὶ ὡς ἥλιθον ἐπεμάσατο Ἀθήνη καὶ μετεποίησε τὸν Ὀδυσσέα εἰς εἰρητὴ γέροντα ὁποῖος ἐκνηχογρα - φεῖτο προσεχῶς , καθὰ καὶ ἡ Κίρνη ἥλιθον πλήττουσα ἡλίου μορφάς . Ὅτι διαμα - ρτῆναι οὐ μόνον τὸ διακοπήναι ἢτοι ἀπομηθῆναι , ἀλλὰ καὶ τὸ χωρισθῆναι τοπικῶς , ὡς δηλοῖ ἐνταῦθα τὸ , ὡς βουλευσάντε διέμαχον , ὃ καὶ διασαφῶν Ὅμηρος ἐπάγει · ἡ μὲν ἐς Λακεδαίμονα δῖαν ἐβη , Ὀδυσσεὺς δὲ εἰς τὸν ἀγρόν . Ὅρα δ᾽ ἐνταῦθα καὶ ὅτι Ἀθηναῖς οὖσης καὶ Ὀδυσσέως τὸ , βου - λευσάντε , ἀρσενικῶς ἀπεδόθη , ὡς πανταχῶ γίνεται . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Ξ . Ο Μ Η Ρ Ο Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . Ξενισμὸς Ὀδυσσέως γίνεται ἐν τῷ ἀγρῷ παρ᾽ Εὐμαίῳ καὶ ποικίλη τις ὁμιλία . ἄλλως Ὀδυσσέως παρουσίᾳ πρὸς Εὐμαιον καὶ λόγοι γίνονται ἀναπλάττοντος ἑαυτὸν καὶ πράξεις τινὰς ἐκτιθεμένου . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ξ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι τῷ δούλῳ Εὐμαίῳ ἐν τῇ ὁμηρίᾳ ταύτῃ ἐντυχάνει Ὀδυσσεὺς εἰς ἀγαθὸν ἑαυτῷ , διὸ καὶ ἐπιγραφή ταύτης αὕτη · Ὀδυσσέως πρὸς Εὐμαιον ὁμιλία . ἀρχεται δὲ οὕτως · Αὐτὰρ ὁ ἐκ λιμέ - νος προσέβη τριηκὲν ἀταρπὸν χῶρον ἄν᾽ ἠλίεντα δι᾽ ἀκρίας , ἤγουν κατὰ τὰς ἄκρας τῶν ὀρῶν , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ κείται , ὅθεν καὶ Ζεὺς ἐπάκριος , ὡς ἐπ᾽ ἀκρων ὀρέων ἰδρύοντο βωμοί . εἰκὸς δὲ * πάντως , τὴν γραφαὴν Ἰθάκην καὶ τριηκίας ἔχειν ἀταρποῦς καὶ ἠλίην καὶ ἀκρίας . Ἐκ δὲ τῆς ἀτραποῦ , καὶ ἀτραπίζειν ἐν ῥητορικῷ λεξικῷ κείται τὸ βεβίζειν ἢ ὀδοποιεῖν . Ὅτι σεμνύνων τὸν Εὐ - μαιον διον ὑφορδὸν λέγει ἐνταῦθα . μετ᾽ ὀλίγα δὲ καὶ ὑοχαμον ἀν*δρῶν , ἤγουν ἀρχικῶν ἀνδρῶν , ἢ καὶ ἀρχοντα δούλων ἔχουν , ὡς καὶ μετὰ ταῦτα φαίνεται καὶ νῦν δὲ δηλοῦται ἐν τῷ , ὅς οἱ βιότοιο μάλιστα κήδετο οἴκῃσιν , οὓς κτήσατο διος Ὀδυσσεὺς , καὶ ὅρα ὅτι διον καὶ τὸν δεσπότην προσ - εῖπε , καθὰ καὶ τὸν δοῦλον ὑφορδόν . Ἱστέον δὲ ὅτι οἴκησ οὐ μόνον οἱ οἴκεται , ἀλλὰ καὶ πάντες ἁπλῶς οἱ τῆς οἰκίας ἐλέγοντο , καθὰ καὶ ἐν ἄλλοις εἴρηται . Ὅτι τὴν τοῦ Εὐμαίου παραδεικνύς σπουδὴν περὶ τὰ δεσποτικὰ πράγματα φράζει οὕτως · τὸν δ᾽ ἄρ * ἐνὶ προδόμῳ ἐύρεν Ὀδυ - σσεὺς , ἐνθ᾽ αἱ αὐλὴ ὑψηλὴ δίδμητο κατωρυέεσσι λίθοισι καλῇ τε μεγάλῃ τε περιδόμῳ ἤγουν περιόδευμένη , ἀγατόνευτος , ἢ κυκλοτερὴς διὰ τὸ πολυχρητότερον , ἣν δὴ συβώτης αὐτὸς δεῖ - ματο ὕεσιν ἀποιχομένω ἀνακτος νόσφὶ δεσποίνης καὶ Λαέρταο γέροντος ὁντοῖσι λάεσσι , καὶ ἐθρίγκω - σεν ἀχέρδῳ , σταυροὺς δ᾽ ἐκτὸς ἔλασσε διαμερεῖς ἐνθ᾽α καὶ ἐνθ᾽α , πινυθὸν καὶ θαμίας ἢ μεγάλους , τὸ μέλαν δρύος ἀμμιχιάσας . ἐντοσθεν δ᾽ αὐλῆς συχνοῖς δυοκαίδεκα ποίσι πλησίων ἀλλήλων εὐνὰς συσίν . εἶτα * τὰς σῖας ἀριθμῶν ἠγοῦν · ἐν δ᾽ ἐκάστῳ πεινῆζοντα σῦες χαμαινάνδες ἐρατῶντο θήλειαι τοκάδες . τοῖ δ᾽ ἄρσενες ἐκτὸς ἱσαν . πολλὸν παυρότεροι , οὐ καὶ τὴν αἰτίαν προσ - τιθεὶς ἐπάγει · τοὺς γὰρ μινύθεςκον ἐδοντες ἀντίδοι μηστήρες . ἐπὶ προῖαλλε συβώτης αὐτὶ ξατρε - φέων σιάλων τὸν ἀριστον ἀπάντων . οὓς καὶ αὐτοὺς μετρῶν ἐπιφέρει · οἱ δὲ τριηκόσιοι τε καὶ ἐξήκοντα πέλουντο . καὶ τοιαῦτα μὲν ἄ περὶ τῶν τοιούτων ἱστορεῖ Ὅμηρος . Ἱστέον δὲ ὅτι ἀντὶ τοῦ κατωρυέεσσι λίθοισι τὰ τῶν ἀντιγράφων ἀκριβέστερα περισχέπτω ἐνὶ χώρῳ γράφουσιν . ἐχρὴν γὰρ τοιούτων εἶναι ἀναγκαίως τὸν τῆς αὐλῆς τόπον , ἵνα περισκοπῆται τὰ πέριξ , ὁποῖος τις καὶ ὁ τοῦ Τηλε - μάχου πρὸ τοῦτον θάλαμος ἦν . Ὅρα δὲ καὶ νῦν ὅτι πρόδομος ὁ ζῶ , μεθ᾽ ὃν εἴθῦς ἡ αὐλή . Τὸ δὲ αὐτὸς δέματο , κατ᾽ ἐχὴν ἔχει τὸ αὐτὸς , ὁ περ ἐρμηνεύων ἐπάγει τὸ , ἀποιχομένω ἀνακτος , καὶ τὸ , νόσφὶ δεσποίνης καὶ Λαέρτου , ὡς αὐτὸς δαπανήσας δίχα ἐκείνων , ὁ τὴν περὶ τὰ δεσποτικὰ ἐμφαίνει κηδεμονίαν τοῦ δούλου . Ῥυτοὶ δὲ λίθοι , οἱ μεγάλοι καὶ μὴ φροητοὶ
Lemmas: ἔμμελος τε παλάσσω οὖδας . ἐν οὗτος δέ κεῖμαι καί ὁ , μή δή ὅς κενός γε λαμβάνω ἐνθύω - Μιὸς ἵστημι , ἀντί ὁ , μή ἐνθυμέομαι ἐκεῖνος , κατά ποίησις λέγω3 καί αὐτός . λέγω δέ καί ὡς ἧλις ἐπιμαίομαι Ἀθήνη καί μεταποιέω ὁ Ὀδυσσεύς εἰς εἰρητής γέρων ὁποῖος εκνηχογραω - φημί προσεχῶς , καθά καί ὁ Κίρνης ἧλις πλήσσω ἥλιος μορφή . ὅτι2 διαμάω - τείρω οὖον μόνος ὁ διακόπτω ἤτοι ἀπομηθῆναι , ἀλλά καί ὁ χωρίζω τοπικός , ὡς δηλόω ἐνταῦθα ὁ , ὡς βουλεύω διαμάχομαι , ὅς καί διασαφέω Ὅμηρος ἐπάγω · ὁ μέν εἰς Λακεδαίμων δῖος βαίνω , Ὀδυσσεύς δέ εἰς ὁ ἀγρός . Ὅρας δέ ἐνταῦθα καί ὅτι Ἀθηναίς εἰμί καί Ὀδυσσεύς ὁ , βοῦς - λεύω , ἀρσενικός ἀποδίδωμι , ὡς πανταχῶ γίγνομαι . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Ξ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . ξενισμός Ὀδυσσεύς γίγνομαι ἐν ὁ ἀγρός παρά Εὔμαιος καί ποικίλος τις ὁμιλία . ἄλλως Ὀδυσσεύς παρουσία πρός Εὔμαιος καί λόγος γίγνομαι ἀναπλάσσω ἑαυτοῦ καί πρᾶξις τις ἐκτίθημι . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ξ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 ὁ δοῦλος Εὔμαιος ἐν ὁ ομηρία οὗτος ἐντυγχάνω Ὀδυσσεύς εἰς ἀγαθός ἑαυτοῦ , διό καί ἐπιγραφή οὗτος οὗτος · Ὀδυσσεύς πρός Εὔμαιος ὁμιλία . ἀρχω δέ οὕτως · ἀτάρ ὁ ἐκ λιμός - Μύκονος προσβαίνω τριακός ἀτραπός χῶρος ἄνω ἠλίεντα διά Ἀκρίας , ἤγουν κατά ὁ ἄκρος ὁ ὄρος , ὡς καί αλλαχού κεῖμαι , ὅθεν καί Ζεύς ἐπάκριος , ὡς ἐπί ἄκρος ὄρος ἱδρύω βωμός . εἰκός δέ * πάντως , ὁ γραφαὴν Ἰθάκη καί τριηκίας ἔχω ἀταρπός καί ἥλιος καί Ἀκρίας . ἐκ δέ ὁ ἀτραπός , καί ἀτραπίζω ἐν ῥητορικός λεξικός κεῖμαι ὁ βιβάζω ἢ ὁδοποιέω . ὅτι2 σεμνύνω ὁ εὕω - Μαίων δῖος ὑφορδὸν λέγω ἐνταῦθα . μετά ὀλίγος δέ καί ὑοχαμον ἀνδρών , ἤγουν ἀρχικός ἀνήρ , ἢ καί ἄρχω δοῦλος χόω , ὡς καί μετά οὗτος φαίνω καί νῦν δέ δηλόω ἐν ὁ , ὅς ὁ βίοτος μάλιστα κήδω οἴκησις , ὅς κτάομαι δῖος Ὀδυσσεύς , καί ὁράω ὅτι δῖος καί ὁ δεσπότης προς - εἶπον , καθά καί ὁ δοῦλος ὑφορδόν . ἰστέον δέ ὅτι οἰκέω οὖον μόνος ὁ οἰκέτης , ἀλλά καί πᾶς ἁπλόος ὁ ὁ οἰκίον λέγω , καθά καί ἐν ἄλλος εἴρω . ὅτι2 ὁ ὁ Εὔμαιος παραδείκνυμι σπουδή περί ὁ δεσποτικός πρᾶγμα φράζω οὕτως · ὁ δέ ἄρα * ἐν πρόδομος εὑρίσκω Ὀδυ - σεύς , ἔνθα ὁ αὐλή ὑψηλός δίδμητο κατωρυέεσσι λίθος καλός τε μέγας τε περιδομέω ἤγουν περιοδεύω , αγατονευος , ἢ κυκλοτερής διά ὁ πολυχρητοτερος , ὅς δή συβώτης αὐτός δεῖ - Μάτο υἱός ἀποίχομαι ἄναξ νόσφι δέσποινα καί Λαέρτης γέρων ὅς λᾶας , καί θριγκός - Σεν ἄχερδος , σταυρός δέ ἐκτός ἐλαύνω διαμερεῖς ἐνθ᾽α καί ἐνθ᾽α , πινυθος καί θαμίας ἢ μέγας , ὁ μέλας Δρῦος αμμιχιαζω . ἔντοσθεν δέ αὐλή συχνός δώδεκα πόις πλησίος ἀλλήλων εὐνή σῦς . εἶτα * ὁ σία ἀριθμός ἠγέω · ἐν δέ ἕκαστος πεινηζοειντα σῦς χαμαινάνδες ἐράω θῆλυς τοκάς . τοῖ δέ ἄρσην ἐκτός εἶμι . πολύς παῦρος , οὖον καί ὁ αἴτιος προς - τίθημι ἐπάγω · ὁ γάρ μινύθεςκον ὀδούς ἀντιδέω μηστήρες . ἐπί προϊάλλω συβώτης αὐτί ξατρε - φέος σίαλος ὁ ἀγαθός ἀπαντάω . ὅς καί αὐτός μετρέω ἐπιφέρω · ὁ δέ τριακόσιοι τε καί ἐξήκω πέλω . καί τοιοῦτος μέν ὅς περί ὁ τοιοῦτος ἱστορέω Ὅμηρος . ἰστέον δέ ὅτι ἀντί ὁ κατωρυέεσσι λίθος ὁ ὁ ἀντίγραφος ἀκριβής περιέχω ἐν χῶρος γράφω . χρή γάρ τοιοῦτος εἰμί ἀναγκαῖος ὁ ὁ αὐλή τόπος , ἵνα περισκοπέω ὁ πέριξ , ὁποῖος τις καί ὁ ὁ τῆλε - μάχομαι πρό οὗτος θάλαμος εἰμί . Ὅρας δέ καί νῦν ὅτι πρόδομος ὁ ζῶ , μετά ὅς εὐθύς ὁ αὐλή . ὁ δέ αὐτός δέμα , κατά ἔχω ἔχω ὁ αὐτός , ὁ περ ἑρμηνεύω ἐπάγω ὁ , ἀποίχομαι ἄναξ , καί ὁ , νόσφι δέσποινα καί Λαέρτης , ὡς αὐτός δαπανάω δίχα ἐκεῖνος , ὁ ὁ περί ὁ δεσποτικός ἐμφαίνω κηδεμονία ὁ δοῦλος . Ῥυτός δέ λίθος , ὁ μέγας καί μή φροητοὶ