eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1451
δε ἀληθὴς Ἀττικόν . εἶγε καὶ Πλάτων ἐν τῷ περὶ ψυχῆς , φησί , παρασκευασάμην ὡς οὐκὲτι ποιήσωμεν ἄλλο εἶδος αἰτίας . λέγεται τοίνυν ἑκατέρως , καὶ ποιήσω καὶ ποιήσω . ἀρ’ οὖ καὶ ἀπόθιστος ζῶν ἐν τοῖς ἑξῆς , ὁ ἠμελημένος καὶ ἀπόθητος . Ἐνταῦθα δὲ καὶ σχηματισμὸς ἐστὶ καινότης . ἢν γὰρ εἰπεῖν τὸν ποιη - τὴν οὕτω . πρὶν γ’ ἄρ’ ἄν τοῦτὸ ἡμέρα γένηται ἢ αὐτὴ ποιήσω , καὶ ἀφορμηθὲντος ἀκούσω . ὁ δὲ ἀσυνή - θως ἀρχαϊσμός διὰ τὴν τοῦ πρὶν ἐπιλήψιατος δύναμιν . ὡς * μετὰ μὲν τοῦ ἄρ’ ἄν ὁριστικῶ συντάσσε - ται ῥήματι . οἷον . πρὶν ἄρ’ ἄν τοῦτὸ γένηται . αὐτὸ δὲ καθ’ αὐτό , ἀπεραματόν ἑπὶ συντάξιν . οἷον . πρὶν τοῦτὸ γένηται . Ἐν δὲ τῷ , χρὸα καλόν , τὴν ὅλην διατριβὴν δηλοῖ τοῦ σώματος , οὐ πᾶσχοιτος ἐντός , ἱππεῖται καὶ ὁ καλὸς χρὸις , ἤγουσι τὸ ἐπιμανθόμενον τοῦ σώματος . ὁ καὶ χρὸις λέγεται . ἀπὸ δὲ τοῦ χρὸις , καὶ ἡ ἐν χρῶι κουρά , ἡ ψιλὴ κατὰ Λίλιον Διονύσιον καὶ πρὸς τὸν χρῶτα . καὶ ἐν χρῶι δὲ κουρίας , ὁ οὕτω κειρόμενος . καὶ πλοῦς ἐν χρῶι , ὁ γῆς ἐγγύς . Θουκυδίδης . ἐν χρῶι παρα - πλεῦσαι τὰς νᾶυς . ἀπ’ αὐτοῦ δὲ , καὶ τὸ χρῶματι . καὶ τὸ χρῶι . ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ἐγχρῶι τούτῳ παιδί . ὅθεν ἐγχρῶια κατὰ τὸ αὐτὸν Διονύσιον , τὸν παῖδα κέντρῳ σκωπίων ἢ σφήκας ἢ τι τοιούτων . Ὅρα δὲ ὡς ἐνταῦθα φανερῶς ἱππεῖται , τὸ διαφθίρειν καὶ βλάπτειν λέγεται , οὐ μὴν ὡς ἄλληλα δυνάμει τισι , τὸ προσπίπτειν . Ἐν δὲ τῷ , μέγαν ὄρχον , σαυνότης τοῦ ὄρχου τὸ μέγιστον διὰ τοῦ θεοῦ ὁ τις ἐπόμνυται . ὡς μὴ δέον ὃν τὸν μέγαν ὄρχον τῷ ψεύδει καταφρόντισιν . Ἀπομνύναι δὲ , διαφέρει τοῦ ἐπομ - νύναι κατὰ τοὺς παλαιούς . καθότι ἐπόμνυσθαι μὲν ἐστι , τὸ καταρατικῶς ὁμνύναι . οἷον . μὰ τόν , ἢ μὰ τὰς , ποιήσω τὸ δε τι . ἀπομνυσθαι δὲ , τὸ ἐν ὅρκῳ ἀποφράσκειν . οἷον . μὰ τούς , ἢ μὰ τὰ*δε , οὐ ποιήσω οὕτως . καὶτὰ καὶ ἐνταῦθα ὁμνύει ἀπομωτικῶς ἡ Εὐφράνεια ὡς οὐ μνηθήσεται τῇ διαποίνῃ τὰ κατα τὸν υἱὸν πρὶν ἄν τόσα ἡμέραι διελθῶσιν ἢ αὐτὴ ζητήσῃ . Σημειώσαι δὲ ὅτι ὡσπερ διαφέρει τὸ ἐπομνύναι καὶ ἀπομνύναι , οὕτω διαφέρει κατὰ Λίλιον Διονύσιον , καὶ τὰ δακμοτικὰ ἐπιθώματα . τὸ μὲν γὰρ τὴ τόν , καὶ ναὶ μὰ τόν , κατομωτικὰ φασιν . ἐξ Ὁμήρου οἶμαι λαβόν τὸ ναὶ μὰ τόν , εἰπόντος , καὶ μὰ τοῦτο σκήπτρον . ἀπομωτικὰ δὲ τὸ , μὰ τόν , καὶ οὐ μὰ τόν . Ἐπὶ σημειώσαι καὶ ὅτι γραὶς κοι - νῶς μὲν , ἢ πελαία γυνὴ καὶ πολὺ τῷ χρόνῳ . ἄλλως δὲ καθ’ ὁμοιωματίαν , γραὶς καὶ τὸ ἐπαφρίζον ἐν ταῖς χύτρας καθά δηλοῖ καὶ ὁ κομιζός . καὶ ἡ ἐπὶ τοῦ ζωμοῦ . αὕτη δὲ , καὶ ἐπίσερος κατὰ Πανασανίαν καλεῖται . Ὅτι ὁ ἀποδημῶν ἀποδημίας οὐκ ἀγαθὴν , ἀκούσῃ ἄν πρὸς τοῦ φιλοῦν - τος τοιαῦτα . τίπτε δὲ τοι φίλε τέκνον ἐπὶ φρεσὶ τοῦτο νόμιμα ἐπλετο . πῇ δ’ ἐθέλεις ἕνεκα πολλὴν ἐπὶ γαῖαν . ἀλλὰ μέν’ αὐθ’ ἐπὶ σοῖσι καθήμενος . οὐ δὲ τι σε γοῦι κακὰ πᾶσχειν , οὐ δ’ ἀλάλησθαι . Ἴδ’ δὲ καὶ υἱὸς ὁ ἀποδημῶν , ἀρμόσει εἰπεῖν , πῇ δ’ ἐθέλεις ἕνεκα πολλὴν ἐπὶ γαῖαν , μόν - νος ἐὼν ἀγαπητός . Ὁ δὲ ταῦτα ἀκούσας , εἴποι ἄν ὅσως τὸ θάρσει , ἐπὶ οὐτι ἄννι θεοῦ ἢ δὲ γε βουλή . Ἐν τούτοις δὲ καὶ*ται καὶ τις πρὸς Τηλέμαχον προσαναφώνησις . εἰπούσης τῆς μαίας Εὐφράνειας , ὡς οἱ μνηστήρες αὐτίκα ἰόντι αὐτῷ κακὰ φράσονται ὁπίσω . ὁ καὶ γέγονεν . Ἐν οἷς σημειώσαι καὶ ὅτι τὸ αὐτὸ νόμιμα πρὸς μὲν τοῦ Ἀττικοῦ ἠρῆν , δυσαντῶς ἐλέγθη . παρὰ δὲ τῆς μαίας , οὐχ’ οὕτως . τὸ γὰρ μένεν τὸν Τηλέμαχον αὐτὸθι ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ καθημένου καὶ μὴ χοῖμα πλέων , ὑπελάλησε πρὸ βραχέων καὶ ὁ κακόνους Ἀντίνοος . οὐ κατὰ διάθεσιν μέντοι τὴν τῆς τροφοῦ Εὐφράνειας . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , φίλε τέκνον , Ἀττικῶς νῦν ἠρῆν καὶτὰ πον ἠρῆσεται καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς . ὡς ἐὰν εἴπῃ , φίλε νί . ἢ φίλε Τηλέμαχε . τὸ δὲ εἰπεῖν φίλον τέκνον , αὐ καὶ σύνθηδες , ἀλλ’ ἰδιωτικόν . Ἐν τούτῳ δὲ τῷ τόπῳ , παντὰ καὶ γοργὰ ἡ τροφὸς Εὐφράνεια προβάλλεται νοήματα πρὸς Τηλέμαχον λέγουσα . πῇ θέλεις ἕνεκα . καὶ ταῦτα , πολλὴν ἐπὶ γῆν . Καὶ μόνος ἐὼν τῇ μητρί , ὡς ἐν σοὶ πᾶσαν εἶναι τὴν τοῦ οἴκου διαδοχήν . καὶ ἐπὶ , ἀγαπητὸς αὐτῇ . ἥδη δὲ καὶ τῇ τροφῷ καὶ τοῖς λοιποῖς . διὰτοῦτο γὰρ ἀορίστως ἔφη τὸ ἀγαπητός . καὶ μὴν ὁ πατὴρ ὡλολό που ἄλλο - γνῶτῳ ἐνὶ δήμῳ , τούτῳτι μακρῶν . ἀλλὰ καὶ οἱ μνηστήρες ὡς καὶ προσεγράφη , αὐτίκα ἰόντι κακὰ φρά - σονται . Τὰ δὲ δ’ αὐτοὶ πάντα δάσονται . εἰ δὲ ἡ τροφὸς οὕτω λέγει κακῶνσα * σὺν ὀλογυμῶ , τί οὐκ ἄν ἡ μήτηρ ἔδρασε τὸν τοῦ παιδὸς ἀπόλουν μαθεῖν . προμηθέστερα οὖν Τηλέμα - χος λαβὼν ἐκείνην ἀπέπλευσε . Λῆμος δὲ ἀλλόγνωτος , ἢ ὁ πολέμιος , ἢ ὁ ἄλλα γινώσκων ἢπερ ἡμεῖς . ἢ ὁ ἄλλοις καὶ οὐχ’ ἡμῖν γνωσκόμενος . ἐκ τοῦ γνωτὸς δὲ σύγκειται ὁ ἀλλόγνωτος . ὃν γνωστὸν φασιν οἱ ὑστερον . δοκεῖ δὲ ἀλλόγνωτος μᾶλλον εἶναι , ὁ ἄλλοις γνωτός , ἤγουσι κατὰ γένος οἰκείως . παρὰ τοὺς γνωτούς γὰρ ἀδελφούς . ἄλλως γὰρ , οὐκ ἔχωλεν τὸν ποιητὴν εἰπεῖν ἀλλογνώστῳ ἐνὶ δήμῳ . καθ' ὁμοιότητα τοῦ , ἄγνωστον πάντισιν ὡς πρὸ ὀλίγου ἦν . ὅτι δὲ ὅμως καὶ γνωτὸν λέγεται τὸ γνωστόν , δηλοῖ καὶ Σοφοκλῆς ἐν τῷ , γνωτὲ κ' οὐκ ἄγνωστά μοι προσιζήλευ' ἡμῖνοντες . Τὸ δὲ ἀλαληθεῖν , προσαρμόζουσι τὸν παλαιούς . καὶ ἐστιν ὅσως , ἀλαθεῖν ὡς ἀγαθὸν ἐρωθῆναι . ἀπὸ τοῦ ἐλαυνω καὶ ἄγαμαι ἤτοι θαυμάζω , καὶ ἐραμαι ἤτοι ἐπιθυμῶ . καὶ ἐξ αὐτοῦ κατὰ τροπὴν καὶ πλεονασμὸν τῆς ἀλ . συλλαβῆς , ἀλαληθεῖν . 'Ὅτι ἐν τῷ , ἐπὶ ὁμοσύν τε τελεί - τῃσιν τε τῶν ὁρκῶν . διότι καὶ μέν ἐστι , τὸ εἰπεῖν τι θεῖον ὄνομα , οἷον , νῦ , τοὺς λόγους . ἢ μὴ τὴν σὴν ἰδίαν παραλήψῃ . ἢ ἄλλο τι . τελείν τας δὲ ὁρκῶν , τὸ πληρῶσαι καὶ ἀποδοῦναι τὸν ἐνὸρχον λόγον ἢ ἐπω - μοτικῶς ὡς προείρηται , οἷον ποιήσω τοῦτο , ἢ ἀπομωτικῶς , οὐ ποιήσω . 'Ὅτι τὸ τὴν 'Αθηναῖαν Τηλεμάχῳ αἰτίαν κατὰ πόλιν οἴχεσθαι πάντη , καὶ ἑκάστῳ φροῖ περισταμένῃ * γὰσθαι μᾶλλον καὶ οὕτως ἀρίστου τοὺς ἑαυτῷ συμπλέξαντας , τοιούτων τι αἰνίττεται , ὡς ἕκαστος τῶν 'Ελαφη - σίων τὴν τοῦ νέου δημοχόριαν ἐπὶ τῶν φέρων , καὶ τὸν τοῦ βασιλέως ἀνυπολοποιούμενος παῖδα οἷον παρ' αὐτοῦ ἰστέμενον , καὶ χρόνον δίκαια ἐκείνῳ εἰπεῖν καὶ αἰτήσασθαι , ἀμῖνα μὲν οὐ θεοφρόντα διὰ τὸ καὶ τὸν τοῦ ἄρχον , ποιοῦσι δὲ τὸ ἐμμαρίσασθαι . καὶ δὴν λέγεται , νῦν δὲ δύναι καὶ αὐτὸν τυγχάνει εἰς τὰς προσπεπιδύκται . καὶ μᾶλλον , οἱ θεοῦτοί τε καὶ προσήκοντες τῷ Τηλεμάχῳ χαίρεσθαι ὡς ὁμιλῶν . ἥλις * γὰρ γαστὶν ἥλις τε ἔστιν . διὸ καὶ ἐθελοντῆρες συνήγονται ἐσθλοὶ ἑταῖροι ἀνθρώποι , ἰδίας ὑπηρεσίας ἕκαστον . 'Αθηναῖς δηλαδὴ τῆς ἐν ἑκάστῳ φρονήσεως . καὶ ὡς ἐν τῇ γάμῃ ὁρωφθὲς ἐφ' ἑαυτῷ πρὸς τὸν ἔνδον ἐπορεύετο . πάντες ὁμιλῶν Τηλεμάχῳ φρονήσαντες τὸ δὴν ὡς εἰδώς . Πάνυ δὲ ἀσπίως καὶ ὁ τὴν νῆα δοὺς . Νοῦμον κατὰ νεανισμὸν καλεῖται , καὶ Φρονίου νῆος . πάντως γὰρ ἐν ἑκάστῳ δίδωσι νῆα , ὁ μὴ κατὰ τοὺς ἀνησθήρας ἀγαθὸς καὶ ἀνὴρ μὲν ἐπὶ τοὺς μὲν ἄλλους , ἄλλα νεανικῶς καὶ παρρησιῶς δίκαιον τὸ αἰτηθῆναι . ὅν Νοῦμον , καὶ γαῖδῳ λέγει , καὶ τὰ τοὺς ἑταίρους τοῦ Τηλεμάχου , ἐσθλοὺς ἑταίρους . σμικνόντων , οἷς φίλι αὐτοὺς τῆς εὐχωλίας . λέγει δέ , καὶ ὡς αἰτηθὲς νῆα ὁ Νοῦμον , πρόφρων ὑπέδεκτο , ἤκουν ἐθελοντῆς ὑπέδεκτο καὶ ὑπέ - σχετο . διὸ καὶ νῦν τῷ ἄρχῳ ἐπιλέγεται . καὶ τὴν νῆα ἑκάστῳ ἄλαδε ἐφίσας , πάντα ἐν αὐτῇ ὅπλα ἐτίθη . 'Ἐσχατὴ δ' ἐπ' ἐσχατῇ λιμένος . φρονήσας καὶ ταῦτα . καθὼς καὶ τὸ τοὺς ἑλθόντας ἑταίρους πρὸς τὸ αἰτιαλῶν κατελθόντας , μίαν . καὶ καθήσθαι ἐπιρρίμους , τὴν τοῦ Τηλεμάχου πολι - δευμένου ὁρμὴν . Καὶ ὅρα ὅτι ὅπλα πάντα ἄλλα λέγει , τὴν σκεπὴν * τῆς νῆος . διὸ καὶ ἴνα μὴ τις αὐτὰ νομίσῃ στρατιωτικά , ἐπάγει , τὰ τε νῆος ἐξελθόν φρονήσων . Καὶ προῶν δὲ φροῖν ὅτι , Τηλεμάχος ἐκλέυσιν ὅπλων ἀπεστάθη . τοῦ δ' ἀτοῦντος ἀκούσαν . ἰσὸν δ' ἐστιν καὶ τὰ ἴδια , ἢ δὴ ὅπλα νῆος , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ ἐπαχόμενον . δησάμενοι δ' ἄρα ὅπλα . 'Ἐσχατὸς δὲ νῆος , παρὰ τὸ σῆμα , ὁ δηλοῖ γῆν νηὸν καὶ ξυλίνων πλοίων βαθμοὺς κατὰ τοὺς παλαιούς . Σημειώ - σαι δὲ καὶ τὸ , ἐσχατῇ λιμένος , διὰ τοὺς λέγοντας ἐσχατὸν εἶναι , χωρίον ὀχέας ἢ γαττιὰ γαστὶ τύπος ἀρμός . ἰδοὺ γὰρ ἐνταῦθα , τοιούτων οὐκ ἐστιν . ἀλλ' ἀπλῶς ἐσχατιῶ , τὸ τοῦ λιμένος ἄκρον μὲν ὁ ἢ θάλασσα . 'Ἐπίρρητοι δέ , οἱ ἐτοιμοὶ εἰσὶν καὶ ἐπ' αὐτοῖς ὅπως ἑταίροις . καὶ 'Ἀττικῶς εἰπεῖν , ἐπίρρητοι . Σημειῶσαι δὲ ὅτι εἰπὼν 'Ομηρος ὡς ἡ 'Αθηνᾶ ἑκάστῳ φροῖ παραστάς γὰρ ὁμιλῶν , οὐκ ἐλέγετο καὶ τί ἐν ἑκάστῳ ἀπὸν εἶπεν , ἀπεχώρησε λαλεῖν τὰ μὴ καίρια . καὶ ἀποστέλλει τοὺς δημιο - ργηθῆσαι ζωννύς ἐπὶ τοῦ φίλου τῇ 'Αθηναῖ Μέντορος . μόνον δὲ τὴν τοῦ μύθου ἀξίωσον λέγει , ἤκουν τοῦ κατὰ τὴν 'Αθηναῖ πρὸς ἕκαστον λόγου . τὸ , ἰσπαρῶν ἐπὶ νῆα θοῖν ἀγείσθαι . 'Ὅτι ἐπὶ ἰσπαρῶν ἐγχαρίσως ἐχρήθη τὸ , ἰσπαρῶν ἀγείσθαι ἀνὴρ . διότι τὸ ἄλλως , σιωπῶν τὴν πᾶσαν ἄγναι . καὶ τότε ἤρξατο * τὸ δὲ τι . Καὶ ὅρα ὅτι φιλοσόφως τὴν νύκτα σκιάς ἐστι , γῆς δηλαδὴ . γνωμένην , ὅτι ἥλιος ὑπὸ γῆν γίγνεται . 'Ὅτι ἄλλο νοῦσα ἡ 'Αθηνᾶ , μνηστή - ρσι ἐπὶ γλῶσιν ἔγνω ἔχειν . πλάζῃ δὲ πίνοντας . χαρῶν δ' ἐξέβαλεν πένθος . Οἱ δ' εἰδὸν ὁρῶντες κατὰ πόλιν . οὐχὶ ἐπὶ πολλῶν καθίσθαι ἔχοντας , ἐπὶ σμικρὸν ἔγνω ἐπὶ βλεφάρων ἐσπεῖν . μῆτις δὲ λόγον διασπανάζω ὁ ποιητὴς ἐν τοιούτοις ἤν ἡ 'Αθηνᾶ τεχνάται . ὅσως γὰρ , ἐπιπλῆς λόγῳ φρονήσας ἐνδιανάλυσετο οὕτως τῷ πότῳ ὑπὸ τὸ ἀνθρώπῳ ὡς ἐν οἱ μνηστῆρες μεθυσκόμενοι πίνοντες . ὡς αἱ μὴ τοῦτο ἤν , τέχνα ἄν καὶ διανυστήριον ἐν τῷ πότῳ . ἵνα καὶ ἰσθογραμὴν ἴδωτο . ἤν κατασχεδάνυσαν
Lemmas: δέ ἀληθής Ἀττικός . εἰμί καί Πλάτων ἐν ὁ περί Ψυχή , φημί , παρασκευάζω ὡς οὐκέτι ποιέω ἄλλος εἶδος αἴτιος . λέγω τοίνυν ἑκατέρως , καί ποιέω καί ποιέω . ἀρά οὖον καί ἀπόθιστος ζῶ ἐν ὁ ἑξῆς , ὁ ἀμελέω καί ἀπόθητος . ἐνταῦθα δέ καί σχηματισμός εἰμί καινότης . εἄν γάρ εἶπον ὁ ποιέω - ὁ οὗτος . πρίν γε ἄρα ἄν οὗτος ἡμέρα γίγνομαι ἢ αὐτός ποιέω , καί ἀφορμάω ἀκούω . ὁ δέ ἀσυνή - θώς ἀρχαϊσμός διά ὁ ὁ πρίν ἐπιλαμβάνω δύναμις . ὡς * μετά μέν ὁ ἄρα ἄν ὁριστικός συντάσσω - ὁ ῥῆμα . οἷος . πρίν ἄρα ἄν οὗτος γίγνομαι . αὐτός δέ κατά αὐτός , ἀπέραμα ἐπί σύνταξις . οἷος . πρίν οὗτος γίγνομαι . ἐν δέ ὁ , χρώς καλός , ὁ ὅλος διατριβή δηλόω ὁ σῶμα , οὖον πάσχω ἐντός , ιππειος καί ὁ καλός χρῷ , ἄγω ὁ ἐπιμανθάνω ὁ σῶμα . ὁ καί χρῷ λέγω . ἀπό δέ ὁ χρῷ , καί ὁ ἐν χράω κουρά , ὁ ψιλός κατά Λίλιος Διονύσιος καί πρός ὁ χρώς . καί ἐν χράω δέ κουρίας , ὁ οὗτος κείρω . καί πλόος ἐν χράω , ὁ γῆ ἐγγύς . Θουκυδίδης . ἐν χράω παρά - πλέω ὁ ναῦς . ἀπό αὐτός δέ , καί ὁ χρῶμα . καί ὁ χράω . ἐπί δέ καί ὁ ἐγχράω οὗτος παῖς . ὅθεν ἐγχρῶια κατά ὁ αὐτός Διονύσιος , ὁ παῖς κέντρον σκωπίας ἢ σφήξ ἢ τίς τοιοῦτος . Ὅρας δέ ὡς ἐνταῦθα φανερῶς ιππειος , ὁ διαφθείρω καί βλάπτω λέγω , οὖον μήv ὡς ἀλλήλων δύναμις τις , ὁ προσπίπτω . ἐν δέ ὁ , μέγας ὄρχος , σαυνοτεω ὁ ὄρχος ὁ μέγας διά ὁ θεός ὁ τις ἐπόμνυμι . ὡς μή δήω ὅς ὁ μέγας ὄρχος ὁ ψεύδω κατάφρων . ἀπόμνυμι δέ , διαφέρω ὁ ἐπομ - νύναι κατά ὁ παλαιός . καθότι ἐπόμνυμι μέν εἰμί , ὁ καταρατικῶς ὄμνυμι . οἷος . μά ὁ , ἢ μά ὁ , ποιέω ὁ δέ τίς . ἀπόμνυμι δέ , ὁ ἐν Ὅρκος ἀποφράζω . οἷος . μά ὁ , ἢ μά τὰ*δε , οὖον ποιέω οὕτως . Κάιτα καί ἐνταῦθα ὄμνυμι ἀπομωτικῶς ὁ Εὐφράνεια ὡς οὖον μιμνήσκω ὁ διαποινεω ὁ κατά ὁ υἱός πρίν ἄν τόσος ἡμέρα διέρχομαι ἢ αὐτός ζητέω . σημειόω δέ ὅτι ὡς διαφέρω ὁ ἐπόμνυμι καί ἀπόμνυμι , οὗτος διαφέρω κατά Λίλιος Διονύσιος , καί ὁ δακμοτικὰ ἐπιθώματα . ὁ μέν γάρ ὅς ὁ , καί ναί μά ὁ , κατομωτικὰ φημί . ἐκ Ὅμηρος οἴομαι λαμβάνω ὁ ναί μά ὁ , εἶπον , καί μά οὗτος σκῆπτρον . ἀπομωτικὰ δέ ὁ , μά ὁ , καί οὖον μά ὁ . ἐπί σημειόω καί ὅτι γραῦς κέω - Νῶς μέν , ἢ Πελαΐα γυνή καί πολύς ὁ χρόνος . ἄλλως δέ κατά ὁμοιωματίαν , γραῦς καί ὁ ἐπαφρίζω ἐν ὁ χύτρα καθά δηλόω καί ὁ κομίζω . καί ὁ ἐπί ὁ ζωμός . οὗτος δέ , καί ἐπίσερος κατά Πανασανίαν καλέω . ὅτι2 ὁ ἀποδημέω ἀποδημία οὐ ἀγαθός , ἀκούω ἄν πρός ὁ φιλέω - ὅς τοιοῦτος . τίπτε δέ ὅς φίλος τέκνον ἐπί φρήν οὗτος νόμιμος πέλω . πῇ δέ ἐθέλω ἕνεκα πολύς ἐπί γαῖα . ἀλλά μένω αὐτω ἐπί σός κάθημαι . οὖον δέ τίς σύ γοῦι κακός πάσχω , οὖον δέ ἀλάομαι . εἶδον δέ καί υἱός ὁ ἀποδημέω , ἁρμόζω εἶπον , πῇ δέ ἐθέλω ἕνεκα πολύς ἐπί γαῖα , νυμφότιμον - Μύκονος εἰμί ἀγαπητός . ὁ δέ οὗτος ἀκούω , εἶπον ἄν ὅσος ὁ θάρσος , ἐπί οὔτις Άννι θεός ἢ δέ γε βουλή . ἐν οὗτος δέ καίτης καί τις πρός Τηλέμαχος προσαναφώνησις . εἶπον ὁ μαῖα εὐφραίνω , ὡς ὁ μνηστήρ αὐτίκα εἶμι αὐτός κακός φράζω ὀπίσω . ὁ καί γίγνομαι . ἐν ὅς σημειόω καί ὅτι ὁ αὐτός νόμιμος πρός μέν ὁ Ἀττικός Ἥρα , δυσαντής λέγω . παρά δέ ὁ μαῖα , οὐ οὕτως . ὁ γάρ μένω ὁ Τηλέμαχος αὐτόθι ἐπί ὁ αὐτός κάθημαι καί μή χόω πλέω , ὑπολαλέω πρό βραχύς καί ὁ κακόνους Ἀντίνοος . οὖον κατά διάθεσις μέντοι ὁ ὁ τροφός εὐφραίνω . Ὅρας δέ καί ὁ , φίλος τέκνον , Ἀττικός νῦν Ἥρα Κάιτα πως αἱρέω καί ἐν ὁ ἑξῆς . ὡς ἐάν εἶπον , φίλος ν . ἢ φίλος Τηλέμαχος . ὁ δέ εἶπον φίλος τέκνον , αὖος καί σύνθηδες , ἀλλά ἰδιωτικός . ἐν οὗτος δέ ὁ τόπος , πατά καί γοργός ὁ τροφός Εὐφράνεια προβάλλω νόημα πρός Τηλέμαχος λέγω . πῇ ἐθέλω ἕνεκα . καί οὗτος , πολύς ἐπί γῆ . καί μόνος εἰμί ὁ μήτηρ , ὡς ἐν σύ πᾶς εἰμί ὁ ὁ οἶκος διαδοχή . καί ἐπί , ἀγαπητός αὐτός . ἥδη δέ καί ὁ τροφός καί ὁ λοιπός . διὰτοῦτο γάρ ἀόριστος φημί ὁ ἀγαπητός . καί μήv ὁ πατήρ ὡλολό ποῦ ἄλλος - γιγνώσκω ἐν δῆμος , τοῦτος μακρός . ἀλλά καί ὁ μνηστήρ ὡς καί προσγράφω , αὐτίκα εἶμι κακός φρά - σοντ . ὁ δέ δέ αὐτός πᾶς δατέομαι . εἰμί δέ ὁ τροφός οὗτος λέγω κακόω * σύν ὀλογυμῶ , τίς οὐ ἄν ὁ μήτηρ δράω ὁ ὁ παῖς ἀπόλλυμι μανθάνω . προμηθής οὖν Τηλέμη - χος λαμβάνω ἐκεῖνος ἀποπλέω . Λῆμος δέ ἀλλόγνωτος , ἢ ὁ πολέμιος , ἢ ὁ ἄλλος γιγνώσκω ἤ ἐγώ . ἢ ὁ ἄλλος καί οὐ ἐγώ γιγνώσκω . ἐκ ὁ γνωτός δέ σύγκειμαι ὁ ἀλλόγνωτος . ὅς γνωστός φημί ὁ ὕστερος . δοκέω δέ ἀλλόγνωτος μᾶλλον εἰμί , ὁ ἄλλος γνωτός , ἄγω κατά γένος οἰκεῖος . παρά ὁ γνωτός γάρ ἀδελφός . ἄλλως γάρ , οὐ ὀχλέω ὁ ποιητής εἶπον αλλογνωστος ἐν δῆμος . κατά ὁμοιότης ὁ , ἄγνωστος πάντις ὡς πρό ὀλίγος εἰμί . ὅτι δέ ὅμως καί γνωτός λέγω ὁ γνωστός , δηλόω καί Σοφοκλῆς ἐν ὁ , γνωτός καί οὐ ἄγνωστος ἐγώ προσιζήλευ' ἡμῖνοντες . ὁ δέ ἀλάομαι , προσαρμόζω ὁ παλαιός . καί εἰμί ὅσος , ἀληθής ὡς ἀγαθός ἐρωθῆναι . ἀπό ὁ ἐλαύνω καί ἄγαμαι ἤτοι θαυμάζω , καί ἔραμαι ἤτοι ἐπιθυμέω . καί ἐκ αὐτός κατά τροπή καί πλεονασμός ὁ ἀλ . συλλαβή , ἀλάομαι . Ὅτι ἐν ὁ , ἐπί ὁμός τε τελέω - ὅς τε ὁ ὁρκόω . διότι καί μέν εἰμί , ὁ εἶπον τίς θέω ὄνομα , οἷος , νῦ , ὁ λόγος . ἢ μή ὁ σός ἴδιος παραλαμβάνω . ἢ ἄλλος τίς . τελέω ὅς δέ ὁρκόω , ὁ πληρόω καί ἀποδίδωμι ὁ ἔνορχος λόγος ἢ ἔπω - μοτικῶς ὡς προερέω , οἷος ποιέω οὗτος , ἢ ἀπομωτικῶς , οὖον ποιέω . Ὅτι ὁ ὁ Αθηναῖος Τηλέμαχος αἴτιος κατά πόλις οἴχομαι πάντῃ , καί ἕκαστος φρέω περιίστημι * γὰσθαι μᾶλλον καί οὕτως ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ συμπλέκω , τοιοῦτος τίς αἰνίσσομαι , ὡς ἕκαστος ὁ 'Ελαφη - σίον ὁ ὁ νέος δημοχόριαν ἐπί ὁ φέρω , καί ὁ ὁ βασιλεύς ανυπολοποιεω παῖς οἷος παρά αὐτός ἵστημι , καί χρόνος Δίκαιος ἐκεῖνος εἶπον καί αἰτέω , Αμίνα μέν οὖον θεοφροειντα διά ὁ καί ὁ ὁ ἄρχω , ποιέω δέ ὁ εμμαρισαω . καί δήν λέγω , νῦν δέ δύο καί αὐτός τυγχάνω εἰς ὁ προσπεπιδύκται . καί μᾶλλον , ὁ θεόω τε καί προσήκω ὁ Τηλέμαχος χαίρω ὡς ὁμιλέω . Ἥλις * γάρ γαστὶν Ἥλις τε εἰμί . διό καί ἐθέλω συνάγω ἐσθλός ἑταῖρος ἄνθρωπος , ἴδιος ὑπηρεσία ἕκαστος . 'Αθηναῖς δηλαδή ὁ ἐν ἕκαστος φρόνησις . καί ὡς ἐν ὁ γαμέω ὁράω ἐπί ἑαυτοῦ πρός ὁ ἔνδον πορεύω . πᾶς ὁμιλέω Τηλέμαχος φρονέω ὁ δήν ὡς οἶδα . πάνυ δέ ἀσπίως καί ὁ ὁ ναῦς δίδωμι . νουμή κατά νανισμός καλέω , καί Φρόνιος ναός . πάντως γάρ ἐν ἕκαστος δίδωμι ναῦς , ὁ μή κατά ὁ ἀνησθήρας ἀγαθός καί ἀνήρ μέν ἐπί ὁ μέν ἄλλος , ἄλλος νεανικός καί παρρησία Δίκαιος ὁ αἰτέω . ὅς νουμή , καί γαῖδῳ λέγω , καί ὁ ὁ ἑταῖρος ὁ Τηλέμαχος , ἐσθλός ἑταῖρος . σμικνόντων , ὅς φίλιος αὐτός ὁ εὐχωλίας . λέγω δέ , καί ὡς αἰτέω ναῦς ὁ νουμή , πρόφρων ὑποδέχομαι , ἀκέω ἐθελοντής ὑποδέχομαι καί ΥΠΕ - σχετός . διό καί νῦν ὁ ἄρχω ἐπιλέγω . καί ὁ ναῦς ἕκαστος ἅλαδε Φίσα , πᾶς ἐν αὐτός ὅπλον τίθημι . 'Ἐσχατὴ δέ ἐπί ἔσχατος λιμήν . φρονέω καί οὗτος . καθώς καί ὁ ὁ ἔρχομαι ἑταῖρος πρός ὁ αιτιαλος κατέρχομαι , εἷς . καί κάθημαι ἐπιρρίμους , ὁ ὁ Τηλέμαχος πόλις - δευμενω ὁρμή . καί ὁράω ὅτι ὅπλον πᾶς ἄλλος λέγω , ὁ σκέπη * ὁ ναός . διό καί ἵνα μή τις αὐτός νομίζω στρατιωτικός , ἐπάγω , ὁ τε ναός ἐξέρχομαι φρονέω . καί πρόειμι δέ φρέω ὅτι , Τηλέμαχος ἐκλύω ὅπλον ἀφίστημι . ὁ δέ ἀτέω ἀκούω . ἴσος δέ εἰμί καί ὁ ἴδιος , ἢ δή ὅπλον ναός , ὡς δηλόω καί ὁ πάχω . δέω δέ ἄρα ὅπλον . 'Ἐσχατὸς δέ ναός , παρά ὁ σῆμα , ὁ δηλόω γῆ ναός καί ξύλινος πλοῖον βαθμός κατά ὁ παλαιός . σημειόω - σός δέ καί ὁ , ἔσχατος λιμήν , διά ὁ λέγω ἔσχατος εἰμί , χωρίον ὀχεύς ἢ γατί γαστὶ τύπος ἁρμός . ἰδού γάρ ἐνταῦθα , τοιοῦτος οὐ εἰμί . ἀλλά ἀπλόος ἐσχατιάω , ὁ ὁ λιμήν ἄκρος μέν ὁ ἢ θάλασσα . Ἐπίρρητος δέ , ὁ ἑτοιμάζω εἰμί καί ἐπί αὐτός ὅπως ἑταῖρος . καί Ἀττικῶς εἶπον , ἐπίρρητος . σημειόω δέ ὅτι εἶπον 'Ομηρος ὡς ὁ Αθηνᾶ ἕκαστος φρέω παρίστημι γάρ ὁμιλέω , οὐ λέγω καί τίς ἐν ἕκαστος ἄπειμι εἶπον , ἀποχωρέω λαλέω ὁ μή καίριος . καί ἀποστέλλω ὁ δήμιος - ῥήγνυμι ζώννυμι ἐπί ὁ φίλος ὁ Αθηναῖος Μέντωρ . μόνος δέ ὁ ὁ μῦθος ἀξιόω λέγω , ἀκέω ὁ κατά ὁ Αθηναῖος πρός ἕκαστος λόγος . ὁ , ἰσπαρῶν ἐπί ναῦς θέω ἄγω . Ὅτι ἐπί ἰσπαρῶν ἐγχαρίσως χράω ὁ , ἰσπαρῶν ἄγω ἀνήρ . διότι ὁ ἄλλως , σιωπή ὁ πᾶς ἁγνός . καί τότε ἄρχω * ὁ δέ τίς . καί ὁράω ὅτι φιλόσοφος ὁ νύξ σκιά εἰμί , γῆ δηλαδή . γιγνώσκω , ὅτι ἥλιος ὑπό γῆ γίγνομαι . Ὅτι ἄλλος Νούσα ὁ Αθηνᾶ , μνηστός - ρ ἐπί γλῶσιν γιγνώσκω ἔχω . πλάζω δέ πίνω . χαρά δέ ἐκβάλλω πένθος . ὁ δέ εἶδον ὁράω κατά πόλις . οὐ ἐπί πολύς καθίζω ἔχω , ἐπί μικρός γιγνώσκω ἐπί βλέφαρον εἰσπίπτω . μῆτις δέ λόγος διασπανάζω ὁ ποιητής ἐν τοιοῦτος ἐάν ὁ Αθηνᾶ τεχνάομαι . ὅσος γάρ , ἐπιπλέω λόγος φρονέω ενδιαναλυσετος οὕτως ὁ πότος ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὡς ἐν ὁ μνηστήρ μεθύσκω πίνω . ὡς ὁ μή οὗτος ἐάν , τέχνη ἄν καί διανυστήριον ἐν ὁ πότος . ἵνα καί ἰσθογραμὴν ὁράω . ἐάν κατασχεδανυσαω