eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1808
σωντος τῷ Τηλεμάχῳ φευσεῖται περὶ τῷ ἐμῷ δόρατι . ἄλλως δὲ δηλοῦ , ὅτι τῷ Τηλεμάχῳ τὸ αἷμα ἐρωήσει περὶ τῷ τῶν μνηστέρων δόρατι . οὐ γὰρ εἶπε περὶ δουρὶ ἐμῷ , ἀλλὰ ἡμετέρῳ κοινῶς . καὶ μὴν καὶ ἐν τῷ , θεόθεν δ’ οὐκ ἔστ’ ἀλέασθαι , φαίνεται μὲν λέγειν , ὅτι τὸν φυσικὸν θάνατον οὐκ ἐκ-1808 φευξεται ὁ Τηλέμαχος . λέγει δὲ ἄλλως αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ ἤδη προβεβουλευμένον , ὅτι δηλαδὴ τεθνήσεται ὑφ’ ἡμῶν αὐτῶν , ἐὰν αἱ τοῦ Λιδὸς ὡς προειρήται αἰνήσωσι Θέμιστες ἤρουν συγκαταινέσωσι προτρέπου - σαι ἡμᾶς · οἷοιον καὶ τὸ ἐν ἄλλοις τεῦθεν πρὸς Τηλέμαχον , ἢ σὲ γε λαοὶ ἐχθαίρουσιν ἐπισπόμενοι θεοῦ ὀμῇ , ἤρουν θεόθεν ὀτρυνθέντες . ἐπεὶ δὴ ἤν εἴκὸς ἐμβαθῦναι τὴν δαίτρονα Πηνελόπην τῷ σχη - ματισμῷ τοῦ νοήματος καὶ φανερῶς αὐτὰ δύνοιαν κατὰ τὴν τραγωδίαν ἠγήσασθαι , ἀρχεῖοι δήθεν τὴν ἐμᾶσιν ὁ Εὐρύμαχος εἰπών · ἐπεὶ καὶ ἐμὲ πολλάκις ὁ Ὀδυσσεὺς γούνασιν ἐπικαθίσας κρέας ὀπτόν ἐχείρισε καὶ οἶνον ἐπέσχε . διό μοι Τηλέμαχος οὐχ’ ἀπλῶς φίλος οὐδὲ φίλτατος , ἀλλὰ πάν - των πολὺ φίλτατός ἐστιν , ὡς εἰ καὶ ἀδελφὸς διὰ τὴν ἐξ’ Ὀδυσσέως κηδεμονίαν , ὅ δὴ καὶ αὐτὸ ἐπίτηδες γελιοῖζων φησίν · εἰ περ διὰ μὲν τὸ δίκαιον , οὐκ ἐδεῖτο τὸν ποτε βασιλέα Ὀδυσσέα . διὰ δὲ κρέας ὀπτόν καὶ οἶνον ρόρημα πολὺν φίλτατον αὐτῷ εἶναι φησι τὸν ἐκείνου υἱὸν Τηλέμαχον , αἰτίαν θεῖς παιγωγίῃ , ὡς εἰ καὶ τις πολλῶν τινὶ ὀφειλκτής ὤν , εἴτα καὶ ὀβολὸν ἐξ ἐκείνου παραλήρῃντα σχὼν , ἐκεῖνα μὲν ἐν καιρῷ σωπᾶ , προφέρει δὲ εἰς μνήμην τοῦ ὀβολοῦ συμικροδωρεᾶν . ἐπὶ δὲ τούτοις θεωρῶν ὁ ποιητὴς αὐτὸς ἑαυτὸν , τουτέστι τὴν οἰκείαν ἱρμηνευὸν μέθοδον καὶ δηλῶν ὡς ἐσχηματισμένως ἐνταῦθα ἔγραψε , φησίν · ὡς φάτο θαρσύνων , τὴν Πηνελόπην δηλαδὴ Εὐρύμαχος , τῷ δ’ ἤρουν αὐτὸς ἤλεθρον , ὅν καὶ τοῖς λόγοις ἐνέφηνεν , εἰ καὶ ἡ Πηνελόπη ἀπλοϊκῶς ἤκουσε . καὶ ὕφα ὡς καὶ τῶν ἐσχηματισμένων ὁμιλιῶν ἀρχὰς ὁ ποιητὴς ἐνδίδωχεν . Ὅτι δὲ τὸ μελόν - των ἀντὶ τοῦ μελόντων κεῖται , οὐκ ἔστιν ἀμφιβαλεῖν . δῆλον δὲ καὶ ὅτι ἔχει τὴν ἐσχηματισμένης ἐννοίας καὶ το , μὴ τοι ταῦτα μελόντων . μονονουχὶ γάρ , φησιν , ὅτι οὐ σοὶ γε ἀλλ’ ἡμῖν ἔσται μέλησις , ὅπως ἂν διαχειρισώμεθα τὸν Τηλέμαχον . ὅλως γὰρ ὀργίλου μὲν ἤθους τὰ τοῦ Ἀντινόου καὶ βαρείος , εἰρωνι - κοῦ δὲ τὰ τοῦ Εὐρύμαχου . Τὸ δὲ ζῶντος ἐμοῦ καὶ ἐπὶ χθονὶ δεχομένω , ἐκ τῆς Ἰλιά - δος παρελκίσθαι δοκεῖ . Τὸ δὲ ἔσσεσται καὶ τὸ γένηται δοκεῖ τοῖς φιλοσοφοῦσι διαφορὰν ἔχειν τινά . ἔσεσθαι μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν ἐξανάγκης φασίν , ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων δὲ τὸ γενήσεσθαι , οἷον , ἔσεται μετὰ χειμῶνα ἕαρ ἀναγκαίως , τὸ δὲ βρέφος τόδε γενήσε*ται γραμματικῶν , ἐνδεχομένως · οὐ γὰρ ἐξανάγκης τοῦτο γε . Τὸ δὲ πολλάκι γούνασιν ἐφέξεσθαι καὶ τὰ ἐξῆς , μέγα εἰς φιλοστορ - γίαν εἶναι δοκεῖ τοῖς φρονοῦσι διὰ τὴν εἰς αὐτοὺς βοσκηλὴν ποθεν ἐπιμέλειαν . διὸ καὶ ὁ ἐν Ἰλιάδι Φοῖ - νιξ ἀναμνηνίσκων τὸν Ἀχιλλέα , ὅτι πολλάκις μοι τὸ στήθος κατεῖδενσας οἶνον ἀποβλίζων , ἐνδείκνυται δυσωπητικὸν εἶναι τὴν τοιαύτην βρεφοκομίαν καὶ παιδοτροφίαν . ὁ περ καὶ ὁ Εὐρύμαχος ἐνταῦθα ἐφ’ ἑαυτῷ προσποιεῖται , λαλῶν μὲν τὸ δέον , οὐ φρονῶν δὲ ἂς δέον . Κρέας δὲ ὀπτόν καὶ ταῦτα νηπίῳ δίδω - ται , ὅτι σπανίως ἀνάβασστα κρέας οἱ ἤρωες προσεφέροντο . δῆλον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ ὀπτητῶν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφρέθη , συγκικοπται τὸ ὀπτόν . Ἐπισχεῖν δὲ οἶνον τὸ ἐγγὺς σχεῖν , οὐ ἐναντίον τὸ ἀποσχεῖν . Τὸ δὲ ἄνωγα μέσος ἐστὶ παρακειμένος τοῦ ἀνῴγω ἐνεστῶτος , καθὰ καὶ τοῦ ἀνοίγω τὸ ἠνέωγα . Ὅτι ἐν ἄλλοις ἠχήντα λέγουσι δάματα , ὡς ἐκεῖ ἐράνη , νῦν ὑπερῴα σιγαλόντα λέγει ἀντιθετικῶς , κατ’ ἄλλων μέντοι λόγον , οὐ τὰ σιγῶντα · οὐ γὰρ ἂν ἔχοι τοῦτο λόγον , ἀλλὰ τὰ ἐμποιοῦντα σιγὴν τῷ βλέποντι διὰ τὸ θαυμαστὰ εἶναι . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα , ὡς καὶ πρὸ τού - των , ἔχλαιε τὸν Ὀδυσσέα ἡ γυνή , ὅφρα οἱ ὑπνον ἤδυν ἐπὶ βλεφάροισι βάλεν Ἀθήνη . Ὅτι Εὐμαιος μὲν φθάσας πενταέτηρον σὺν ἱέρεσσε , πανηγυρίσας οἶον ἐπὶ ἐνδημίᾳ ξένου ἀγαθοῦ , Ὀδυσσεὺς δὲ καὶ Τηλέμαχος ἐνιαύσιον , φειδωλότερον μὲν διατεθέντες , τραφώτερον δέ , οὓς καὶ εὖρον ὁ Εὐμαιος δόρπον ἐπισταδὸν ὀπλιζομένους · ὁ καὶ ἀλλαχοῦ κεῖται . Ὅτι πλατύνιας ἤδη τὴν μεταβολὴν τῆς τοῦ Ὀδυσσέως μορφῆς ὁ ποιητὴς συντέμνει αὐτὴν ἐνταῦθα καιρίως οὕτως . Ἀθηνᾶ δὲ ἄρχε παρασταμένη ὁρθῶ πεπληγυία πάλιν ποίησε γέροντα , λυγρά * δὲ ἔματα ἔσσε περὶ χροῖ . καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγων φησί · μὴ ἔ συβώτης γνοίη ἰσάντα ἰδὼν καὶ τῇ γυναικὶ ἐλθοι ἀπαγγέλλων . μηδὲ φρεσὶν εἴρύσατο , τουτέστι μὴ οὐ φυλάξοι καὶ κρύψοι κατὰ νοῦν . οὐ βούλεται γὰρ γνωσθῆναι Ὀδυσ - σεὺς οὐδενὶ διὰ τὰ προῤῥηθέντα . διὸ καὶ πᾶσα ἐπίκρυψις ἐπ’ αὐτῷ γίνεται . Ὅτι Τηλέμαχος
Lemmas: σων ὁ Τηλέμαχος φεύγω περί ὁ ἐμός δόρυ . ἄλλως δέ δηλέομαι , ὅτι ὁ Τηλέμαχος ὁ αἷμα ἐρωέω περί ὁ ὁ μνηστέρων δόρυ . οὖον γάρ εἶπον περί δόρυ ἐμός , ἀλλά ἡμέτερος κοινῶς . καί μήv καί ἐν ὁ , θεόθεν δέ οὐ ἔστω ἀλέω , φαίνω μέν λέγω , ὅτι ὁ φυσικός θάνατος οὐ ἐκ-1808 φεύγω ὁ Τηλέμαχος . λέγω δέ ἄλλως αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἤδη προβουλεύω , ὅτι δηλαδή θνῄσκω ὑπό ἐγώ αὐτός , ἐάν ὁ ὁ Λιδὸς ὡς προλέγω αἰνέω Θέμις ἀρόω συγκαταινέω προτρέπω - σός ἐγώ · οἷος καί ὁ ἐν ἄλλος τεῦ πρός Τηλέμαχος , ἢ σύ γε λαός ἐχθαίρω ἐφέπω θεός ὄμνυμι , ἀρόω θεόθεν ὀτρύνω . ἐπεί δή ἐάν εἰκός ἐμβαίνω ὁ δαίτρονα Πηνελόπη ὁ ἔχω - ματισμαω ὁ νόημα καί φανερῶς αὐτός δυνοια κατά ὁ τραγῳδία ἡγέομαι , ἀρχεῖον δήθεν ὁ ἐμέω ὁ Εὐρύμαχος εἶπον · ἐπεί καί ἐγώ πολλάκις ὁ Ὀδυσσεύς γόνυ ἐπικαθίζω κρέας ὀπτός χειρίζω καί οἶνος ἐπέχω . διό ἐγώ Τηλέμαχος οὐ ἀπλόος φίλος οὐδέ φίλος , ἀλλά πᾶς - ὁ πολύς φίλτατος εἰμί , ὡς εἰμί καί ἀδελφός διά ὁ ἔξω Ὀδυσσεύς κηδεμονία , ὅς δή καί αὐτός ἐπίτηδες γελιοιζω φημί · εἰμί περ διά μέν ὁ Δίκαιος , οὐ δήω ὁ ποτός βασιλεύς Ὀδυσσεύς . διά δέ κρέας ὀπτός καί οἶνος ρόρημα πολύς φίλος αὐτός εἰμί φημί ὁ ἐκεῖνος υἱός Τηλέμαχος , αἴτιος θέω παιγωγίῃ , ὡς εἰμί καί τις πολύς τις ὀφειλκτής εἰμί , εἴτα̅ καί ὀβολός ἐκ ἐκεῖνος παραληρέω ἔχω , ἐκεῖνος μέν ἐν καιρός σωπάω , προφέρω δέ εἰς μνήμη ὁ ὀβολός συμικροδωρεα . ἐπί δέ οὗτος θεωρός ὁ ποιητής αὐτός ἑαυτοῦ , τουτέστι ὁ οἰκεῖος ἱρμηνευὸν μέθοδος καί δηλόω ὡς ἐσχηματισμένως ἐνταῦθα γράφω , φημί · ὡς φημί θάρσυνος , ὁ Πηνελόπη δηλαδή Εὐρύμαχος , ὁ δέ ἀρόω αὐτός ἤλεθρον , ὅς καί ὁ λόγος ἐμφαίνω , εἰμί καί ὁ Πηνελόπη ἀπλοϊκός ἀκούω . καί ὕφα ὡς καί ὁ σχηματίζω ὁμιλία ἀρχή ὁ ποιητής ἐνδιδάσκω . ὅτι2 δέ ὁ μέλω - ὁ ἀντί ὁ μέλω κεῖμαι , οὐ εἰμί ἀμφιβάλλω . δῆλος δέ καί ὅτι ἔχω ὁ σχηματίζω ἔννοια καί ὁ , μή ὅς οὗτος μέλω . μονονού γάρ , φημί , ὅτι οὖον σύ γε ἀλλά ἐγώ εἰμί μέλησις , ὅπως εἄν διαχειρίζω ὁ Τηλέμαχος . ὅλως γάρ ὀργίλος μέν ἦθος ὁ ὁ Ἀντίνοος καί βαρύς , εἴρων - ποῦ δέ ὁ ὁ Εὐρύμαχος . ὁ δέ ζῶ ἐγώ καί ἐπί χθών δέχομαι , ἐκ ὁ Ίλια - δίδωμι παρέλκω δοκέω . ὁ δέ εἰμί καί ὁ γίγνομαι δοκέω ὁ φιλοσοφέω διαφορά ἔχω τις . εἰμί μέν γάρ ἐπί ὁ ἐξανανακέω φημί , ἐπί ὁ ἐνδέχομαι δέ ὁ γίγνομαι , οἷος , εἰμί μετά χειμών ἔαρ ἀναγκαῖος , ὁ δέ βρέφος ὅδε γίγνομαι γραμματικός , ἐνδεχομένως · οὖον γάρ ἐξανανακέω οὗτος γε . ὁ δέ πολλάκις γόνυ ἐπέχω καί ὁ ἑξῆς , μέγας εἰς φιλοστορι - Γιάν εἰμί δοκέω ὁ φρονέω διά ὁ εἰς αὐτός βοσκηλὴν πόθεν ἐπιμέλεια . διό καί ὁ ἐν Ἰλιάς Φόι - ν ἀναμιμνήσκω ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτι πολλάκις ἐγώ ὁ στήθος καταδέω οἶνος αποβλιζω , ἐνδείκνυμι δυσωπητικός εἰμί ὁ τοιοῦτος βρεφοκομία καί παιδοτροφία . ὁ περ καί ὁ Εὐρύμαχος ἐνταῦθα ἐπί ἑαυτοῦ προσποιέω , λαλέω μέν ὁ δήω , οὖον φρονέω δέ ὅς δήω . κρέας δέ ὀπτός καί οὗτος νήπιος δίδωμι - ὁ , ὅτι σπανίως ἀναβαστάω κρέας ὁ ἥρως προσφέρω . δῆλος δέ ὅτι ἐκ ὁ ὀπτητός , ὡς καί ἀλλαχοῦ φέρω , συγκικοπτη ὁ ὀπτός . ἐπέχω δέ οἶνος ὁ ἐγγύς ἔχω , οὖον ἐναντίος ὁ ἀπέχω . ὁ δέ ἄνωγα μέσος εἰμί παρακείμενος ὁ ἄνωγα ἐνίστημι , καθά καί ὁ ἀνοίγω ὁ ἀνοίγω . ὅτι2 ἐν ἄλλος ἠχέω λέγω δάμα , ὡς ἐκεῖ ῥαίνω , νῦν ὑπερῷος σιγαλός λέγω ἀντιθετικός , κατά ἄλλος μέντοι λόγος , οὖον ὁ σιγάω · οὖον γάρ εἄν ἔχω οὗτος λόγος , ἀλλά ὁ ἐμποιέω σιγή ὁ βλέπω διά ὁ θαυμαστός εἰμί . ὅτι2 καί ἐνταῦθα , ὡς καί πρό ὅς - ὁ , λαγχάνω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ γυνή , ὄφρα ὁ ὕπνος Ἦδυν ἐπί βλέφαρον βάλλω Ἀθήνη . ὅτι2 Εὔμαιος μέν φθάνω πενταέτηρος σύν ἱερεύω , πανηγυρίζω οἶος ἐπί Ἐνδημία ξένος ἀγαθός , Ὀδυσσεύς δέ καί Τηλέμαχος ἐνιαύσιος , φειδωλός μέν διατίθημι , τράφος δέ , ὅς καί εὖρος ὁ Εὔμαιος δόρπον ἐπισταδόν ὀπλίζω · ὁ καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι . ὅτι2 πλατύνω ἤδη ὁ μεταβολή ὁ ὁ Ὀδυσσεύς μορφή ὁ ποιητής συντέμνω αὐτός ἐνταῦθα καίριος οὕτως . Ἀθηνᾶ δέ ἄρχω παρίστημι ὀρθός πλήσσω πάλιν ποιέω γέρων , λυγρός * δέ μάτη ἕννυμι περί χρώς . καί ὁ αἴτιος ἐπάγω φημί · μή ἔ συβώτης γιγνώσκω ἴσος εἶδον καί ὁ γυνή ἔρχομαι ἀπαγγέλλω . μηδέ φρήν ῥύομαι , τουτέστι μή οὖον φυλάσσω καί κρύπτω κατά νόος . οὖον βούλομαι γάρ γιγνώσκω Ὀδυς - Σεύς οὐδείς διά ὁ προλέγω . διό καί πᾶς ἐπίκρυψις ἐπί αὐτός γίγνομαι . ὅτι2 Τηλέμαχος