eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1950
γὰρ νῦν εὐτάκτως ἐπιτρέχει , ὡς πρῶτον Κίχονας δάμασεν , ὡς ἦλ*θε Λωτοφάγων ἀνδρῶν πειρασιν ἄρουραν · τοιαύτη γάρ ἡ χώρα . καὶ ὅσα Κύκλωψ ἔφθει , εἰς τοὺς αὐτοῦ δηλαδὴ ἑταίρους , καὶ ὡς ἀπέτισατο ποινὴν ἱφθίμων ἑτάρων , οὓς ἠσθιε οὐδ’ ἠλείαιρε , καὶ ὡς Αἴολον ἵκετο , ἔνθα ὑπὸ Θυέλλης ἀνέμων ἐδυστύχησε , καὶ ὡς Τηλέπυλον Λαιστρυγόνων ἀφῃκιστο , οἱ νῆας ὤλεσαν καὶ ἑταίρους . ’Ἐνθα ὅρα τὸ , οὐ νῆας ὤλεσαν , τούτων οὐ Λαιστρυγόνες , ὡς ταυτὸν ὂν Λαιστρυγόνων καὶ Λαιστρυγόνδας εἶπειν . καὶ Κίρκης κατέλεξε δόλον πολυμηχανὴν τε , οὐ ἐναντίον ἡ ἀμηχανία , ὁ δὲ δόλος καὶ πολυμηχανία καὶ Ὀδυσσεὺς κεκόσμηται . προσσπεῖρε δὲ καὶ ὡς ’Αἴδου δόμον ἦλθε τῶν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῦται , εὐρώμενα , ἔνθα εἶσδε πάντας ἑταίρους καὶ μητέρα , εἰ καὶ ἐν τοῖς φθάσασιν ἐσῃγήθη τὸ πάντας αὐτὸν τοὺς ἑταί - ρους ἰδεῖν . ἐτι δὲ κατέλεξε καὶ ὡς Σειρήνων ἀδινῶν φθόγγον ἤκουσεν . ἔνθα φασιν οἱ παλαιοὶ τὸ ἀδινῶν ἀντὶ τοῦ ἡδυφώνων , ὠδικῶν , παρὰ τὸ ἄδειν ἢ μᾶλλον παρὰ τὸ ἡδύ · πέντε γάρ φασι τὸ ἀδινὸν σημαίνει · αἰθρόον , ὡς ἐν τῷ , μελισσῶν ἀδινικῶν · αἰπτρόν , ὡς ἐν τῷ , ἀδινὸν σιωνα - χζῶν · ἠδίων ἤγουν ἡδύ , γλυκύ , ὡς ἐν τῷ , Σειρήνων ἀδινικά · πικνὸν καὶ ἰσχύν , οἷον , ἀμφ’ ἀδινὸν κήρ · καὶ ἱρέμα , ὡς ἐν τῷ , ἀδινὸς ἀνεικίσθαι φώνησέν τε . Λογιστέον δὲ ὅτι ὁ τῶν*’Αδωνῶν δασύνως πολλῷ πλεῖον ἐθρασύνσατο ἂν τὰς ἀδινὰς δασύναι Σειρήνας ὡς ἀπὸ τοῦ ἠδῶ . Ἰστέον γὰρ ὅτι ὁ περὶ βαρ - βαρισμοῦ γραμμας ὡς ἀμάρτημά ἐστι προσορᾶς ἐν λέξει παρὰ τόνον ἢ παρὰ χρόνον ἢ παρὰ διάλεκτον , ἐν λέγει βαρβαρισμὸν εἶναι καὶ παρὰ πνεῦμα , ὡς εἴ τις ἡγοι τῶν ’Αδωνῶν ψιλῶς λέγει , ἢ τὸν ὕον μετὰ δασείας πνεύσεως , ἢ εἴπη , ἐφ’ ἐνέα κείτο πλέσθρα . ὁ δ’ αὐτὸς καὶ τὸν παρὰ διάλεκτον κομιχωτέρον βαρβαρίζοντα σαρκάζειν λέγει καὶ τὸ πράγμα σαρκασμὸν καλεῖ . ἐτι εἶπε καὶ ὡς ἵκετο Πλαγκτάς πέτρας δεινὴν τε Χάρυβδιν , τὴν καὶ διὰν ἐν ἄλλοις μ’ , ἠθδείσθη , Σκύλλην τε , ἣν οὐ πῶ ποτε ἀκήρισ ἀνδρὸς ἀλύξας , ὡς καὶ προεῖρήθη . ἐτι γε μὴν ἐκεφαλαιώσατο καὶ τὸ κατὰ τὰς βόας τοῦ ’Ιλίου καὶ ὡς νῆα θοήν ἔβαλε ψολόντι κεραυνῷ Ζεὺς τούτῃσιν αἴψα ὀλλύντι ἢ ἀσβολοποιῶ · ψόλος γάρ φασιν ἡ ἀσβόλη . ἐφη δὲ καὶ ὡς ἵκετο Ὠγυγὴν νῆσον , τὴν πολλαχοῦ ἠθδείσας , νύμφην τε Κα - λυψώ , καὶ ὡς ὑπισχνεῖτο ἐκείνη θάσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἡματα πάντα τὸν Ὀδυσσέα , εἰ καὶ οὐ ποτε θυμὸν αὐτοῦ ἐνὶ στήθεσσιν ἐπειδεν , ὁ καὶ σαίνειν πλεῖον τῶν ἄλλων τὴν Πηνελόπην δόξειν ἄν . καὶ ἐπὶ πᾶσιν εἶπεν , ὡς ἐς Φαιήκας ἀφῖκιστο πολλὰ μογήσας , καὶ τιμηθεὶς ἐπανῆλθε πλουτῶν · τοῦτ’ ἄρα , φησί , δεύτερον ἤγουν πανύστατον εἶπεν ἔπος , ὅτε οἱ γλυκὺς ὕπνος ἠσμιλῆσ ἐπόρευσε λῦων μελεδήματα θυμοῦ . ὁ γέρωντα καὶ ἀλλαχοῦ . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ , πολλὰ βόας καὶ ἡμια μῆλα ἔσφαζον , τὸ πολλὰ ὡς πρὸς πρᾶγματα ἀπλῶς ἀποδίδεται , ὁ πολλαχοῦ εἴωθε κατὰ τι σχῆμα ἴδιον φράζειν ὁ ποιητής . τῷ δὲ τῶν μῆλων ὀνόματι καὶ αἰγῶν καὶ σὺς καὶ νῦν ἐμπεριλαμβάνονται . μετ’ ὀλίγα δὲ καὶ βόας ἡ λέξις ἐμπεριέχει , οἷον · μῆλα , πολλὰ μὲν αὐτὸς ἐγὼ λήψομαι . Τὸ δὲ , ἀπέτισατο ποινὴν ἑτάρων , ἢ ἀντὶ τοῦ , ἀπέτισε ποινὴν ἑτάρων , ἢ ἀντὶ τοῦ , ἀπέτισε ποινὴν ὁ φαγὼν αὐτοὺς Κύκλωψ , τούτῃσιν ἀπέδωκεν , ἢ Ὀδυσσεὺς ἐτίσατο ἐκείνῳν ἤγουν ἐτιμώρησεν εἰς ποινὴν τὴν ὑπὲρ τῶν φίλων . ’Οτι ἐν τῷ , αὐτίκ’ ἀπ’ Ὠκεανοῦ χρυσό - θρονον ’Ηριγένειαν ὤρσεν ἢν’ ἀνθρώποισι φῶς φέρη , τὸν ὀρθρον φράζει , ὡς δηλοὶ καὶ τὸ ὤρσεν · οὐ θέμα ὤρω , ἐξ οὗ ὁ ὀρθρος . * δοκεῖ δὲ τοιούτος εἶναι καιρὸς ὁ μικρὸν τι πρὸ ἡλίου φανύσεως , ὡς δηλοῖ ἐφεξῆς τὸ , αὐτίκα γὰρ φάτις εἰσιν ἄμ’ ἡλίῳ ἀνιόντι , ἤγουν ὅτε ἥλιος ἀνατελῇ , μετὰ τὸν ὀρθρον δηλαδή , καθ’ ὃν καὶ ἀνίστανται ὀρθούμενοι ἄνθρωποι , ὡς τὰ πολλὰ οὐκ ἀναμένοντες ἡλίου . ’Οτι διαθησθᾶ τις ὑποτύπωσις ἢ περὶ Ὀδυσσεὺς ἐνταῦθα πρὸς τὴν γυναῖκα φησίν · ὦ γύναι , ἦδη μὲν πολέων κεκορήμεθ’ ἀέθλων ἀμφότεροι , σὺ μὲν ἐνθάδ’ ἐμὸν πολυνηδὲς τῶσθ’ κλαίουσα , αὐτὰρ ἐμὲ θεὸς ἀλγισιν ἱέμενον πεδιάσασκεν , ἤτοι ἐδέσκει , ἐμὲς ἀπὸ πατρίδος αἴης , τούτ - * στιν ἐγὼ μὲν ἀπὸ τῆς πατρίδος , σὺ δὲ ἐπὶ τῆς πατρίδος ἐπάρχομεν κακᾶ . νῦν δ’ ἐπεὶ ἀμφότεροι πολυήρατον ἰκόμεθ’ εὐνήν , κτήματα μὲν τὰ μοι ἐστι κομιζέμεν ἐν μεγάροισιν , ὁ ἐστι κόμιζε καὶ ἐπιμελοῦ · μῆλα δέ , ἃ μοι μνηστήρες ὑπερφίαλοι κατέκαιραν , πολλὰ μὲν αὐτὸς * ἐγὼ λήψομαι,1950 τούτῃσιν ἀκόντων ἀφείλωμαι , ἄλλα δ’ Ἀχαιοὶ δώσουσιν , εἰσόκε πάντας ἐμπλήσωσιν ἐπαίλους , ἤτοι σταθμούς , αὐλὰς , ἐπαίλει . γράφεται δὲ φασι καὶ μεσαύλους . οἱ μέντοι ἐναυλοὶ τὶ δηλοῦσιν , ἔστιν εὐρίν ἐν τῇ Ἰλιάδι . δήλον δὲ ὅτι καὶ λόγοι ἐναυλοὶ παρὰ τὸν μουσικὸν αὐλὸν λέγονται οἱ πρόσφατοι
Lemmas: γάρ νῦν εὔτακτος ἐπιτρέχω , ὡς πρῶτος Κίχος δαμάζω , ὡς αἱρέω Λωτοφάγος ἀνήρ πέρας ἄρουρα · τοιοῦτος γάρ ὁ χώρα . καί ὅσος Κύκλωψ φθάνω , εἰς ὁ αὐτός δηλαδή ἑταῖρος , καί ὡς ἀποτίνω ποινή ἴφθιμος ἑταῖρος , ὅς ἐσθίω οὐδέ ηλειαειρω , καί ὡς Αἴολος ἱκνέομαι , ἔνθα ὑπό θύελλα ἄνεμος δυστυχέω , καί ὡς Τηλέπυλος Λαιστρύγων ἀφῃκιστο , ὁ ναῦς ὄλλυμι καί ἑταῖρος . ’Ἐνθα ὁράω ὁ , οὖον ναῦς ὄλλυμι , οὗτος οὖον Λαιστρυγών , ὡς τατός εἰμί Λαιστρύγων καί λαιστρυγονδης εἶπον . καί Κίρκη καταλέγω δόλος πολυμηχανή τε , οὖον ἐναντίος ὁ ἀμηχανία , ὁ δέ δόλος καί πολυμηχανία καί Ὀδυσσεύς κοσμέω . προσπείρω δέ καί ὡς Αἴδουος δόμος ἔρχομαι ὁ , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω , εὐρώμενα , ἔνθα εἰμί πᾶς ἑταῖρος καί μήτηρ , εἰμί καί ἐν ὁ φθάνω εἰσάγω ὁ πᾶς αὐτός ὁ ἔτης - ῥόος ὁράω . ἔτι δέ καταλέγω καί ὡς Σειρήν ἀδινός φθόγγος ἀκούω . ἔνθα φημί ὁ παλαιός ὁ ἀδινός ἀντί ὁ ηδύφωνος , ωδικός , παρά ὁ ἀνδάνω ἢ μᾶλλον παρά ὁ ἡδύς · πέντε γάρ φημί ὁ ἀδινός σημαίνω · αιθροος , ὡς ἐν ὁ , μέλισσα αδινικη · αἰπτρόν , ὡς ἐν ὁ , ἀδινός Σιώνα - χζῶν · ἡδύς ἤγουν ἡδύς , γλυκύς , ὡς ἐν ὁ , Σειρήν αδινικη · πυκνός καί ἰσχύς , οἷος , ἀμφι ἀδινός κῆρ · καί ἱρέμα , ὡς ἐν ὁ , ἁδινός ἀνοικίζω φωνέω τε . λογίζομαι δέ ὅτι ὁ Ατών δασύνω πολύς πλείων θρασύνω εἄν ὁ ἁδινός δασύνω Σειρήν ὡς ἀπό ὁ Ἡδώ . ἰστέον γάρ ὅτι ὁ περί βοιρ - βαρισμοω γραμμή ὡς ἁμάρτημα εἰμί προσοράω ἐν λέγω παρά τόνος ἢ παρά χρόνος ἢ παρά διάλεκτος , ἐν λέγω βαρβαρισμός εἰμί καί παρά πνεῦμα , ὡς εἰμί τις ἡγός ὁ Ἀδών ψιλός λέγω , ἢ ὁ ὕω μετά δασύς πνεῦσις , ἢ εἶπον , ἐπί νεάω κεῖμαι πλέσθρα . ὁ δέ αὐτός καί ὁ παρά διάλεκτος κομιχωτέρον βαρβαρίζω σαρκάζω λέγω καί ὁ πράγμα σαρκασμός καλέω . ἔτι εἶπον καί ὡς ἱκνέομαι Πλαγκταί πέτρα δεινός τε Χάρυβδις , ὁ καί δῖος ἐν ἄλλος εἷς , ἠθδείσθη , Σκύλλα τε , ὅς οὖον πῶ ποτός ἀκήριος ἀνήρ ἀλύσκω , ὡς καί προλέγω . ἔτι γε μήv κεφαλαιόω καί ὁ κατά ὁ βοῦς ὁ ’Ιλίου καί ὡς ναῦς θοός βάλλω ψολόντι κεραυνός Ζεύς τοῦτος αἶψα ὄλλυμι ἢ ἀσβολοποιός · ψόλος γάρ φημί ὁ ἄσβολος . φημί δέ καί ὡς ἱκνέομαι ωγυγη νῆσος , ὁ πολλαχοῦ ἐθίζω , νύμφη τε κυρία - λυψώ , καί ὡς ὑπισχνέομαι ἐκεῖνος θάζω ἀθάνατος καί ἀγήραος ἦμαρ πᾶς ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί καί οὖον ποτός θυμός αὐτός ἐν στῆθος ἐφοράω , ὁ καί σαίνω πλείων ὁ ἄλλος ὁ Πηνελόπη δοκέω ἄν . καί ἐπί πᾶς εἶπον , ὡς εἰς Φαίαξ ἀφικνέομαι πολύς μογέω , καί τιμάω ἐπανέρχομαι πλοῦτος · οὗτος ἄρα , φημί , δύο ἤγουν πανύστατον εἶπον ἔπος , ὅτε ὁ γλυκύς ὕπνος ἠσμιλῆς πορεύω λύω μελέδημα θυμός . ὁ γέρων καί ἀλλαχοῦ . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ , πολύς βοῦς καί ἥμιον μῆλον σφάζω , ὁ πολύς ὡς πρός πρᾶγμα ἀπλόος αποδίδομαι , ὁ πολλαχοῦ εἴωθα κατά τίς σχῆμα ἴδιος φράζω ὁ ποιητής . ὁ δέ ὁ μῆλον ὄνομα καί αἴξ καί σῦς καί νῦν ἐμπεριλαμβάνω . μετά ὀλίγος δέ καί βοῦς ὁ λέξις ἐμπεριέχω , οἷος · μῆλον , πολύς μέν αὐτός ἐγώ λαμβάνω . ὁ δέ , ἀποτίνω ποινή ἑταῖρος , ἢ ἀντί ὁ , ἀποτίνω ποινή ἑταῖρος , ἢ ἀντί ὁ , ἀποτίνω ποινή ὁ φαγεῖν αὐτός Κύκλωψ , τοῦτος ἀποδίδωμι , ἢ Ὀδυσσεύς τίνω ἐκεῖνος ἤγουν τιμωρέω εἰς ποινή ὁ ὑπέρ ὁ Φίλων . ’Οτι ἐν ὁ , αὐτίκα ἀπό Ὠκεανός Χρυσό - θρόνος Ἡριγένεια ὄρνυμι εἶμαι ἄνθρωπος φάος φέρω , ὁ ὄρθρος φράζω , ὡς δηλόω καί ὁ ὄρνυμι · οὖον θέμα Ὧρος , ἐκ ὅς ὁ ὄρθρος . * δοκέω δέ τοιούτος εἰμί καιρός ὁ μικρός τίς πρό ἥλιος φανύσεως , ὡς δηλόω ἐφεξῆς ὁ , αὐτίκα γάρ φάτις εἰμί ἅμα ἥλιος ἀνέρχομαι , ἤγουν ὅτε ἥλιος ἀνατέλλω , μετά ὁ ὄρθρος δηλαδή , κατά ὅς καί ἀνίστημι ὀρθόω ἄνθρωπος , ὡς ὁ πολύς οὐ ἀναμένω Ἥλιος . ’Οτι διατίθημι τις ὑποτύπωσις ἢ περί Ὀδυσσεύς ἐνταῦθα πρός ὁ γυνή φημί · εἰμί γυνή , ἤδη μέν πολύς κορέννυμι ἆθλος ἀμφότερος , σύ μέν ἐνθάδε ἐμός πολυνηδὲς τίνω καλέω , ἀτάρ ἐγώ θεός ἄλγησις ἵημι πεδιάζω , ἤτοι ἐσθίω , ἐμὲς ἀπό πατρίς Αἶα , οὗτος - * εἰμί ἐγώ μέν ἀπό ὁ πατρίς , σύ δέ ἐπί ὁ πατρίς ἐπάρχω κακός . νῦν δέ ἐπεί ἀμφότερος πολυήρατος ἱκνέομαι εὐνή , κτῆμα μέν ὁ ἐγώ εἰμί κομίζω ἐν μέγαρον , ὁ εἰμί κομίζω καί ἐπιμελέομαι · μῆλον δέ , ὁ ἐγώ μνηστήρ ὑπερφίαλος κατέκαιραν , πολύς μέν αὐτός * ἐγώ λαμβάνω τοῦτος ἄκων ἀφαιρέω , ἄλλος δέ Ἀχαιός δίδωμι , εἰσόκε πᾶς ἐμπίμπλημι ἐπαίλους , ἤτοι σταθμός , αὐλή , ἐπαίλει . γράφω δέ φημί καί μέσαυλος . ὁ μέντοι ἔναυλος τίς δηλόω , εἰμί εὔρις ἐν ὁ Ἰλιάς . δῆλος δέ ὅτι καί λόγος ἔναυλος παρά ὁ μουσικός αὐλός λέγω ὁ πρόσφατος