eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1566
τοῦ ἐγχοροῦν . ὡς γοῦν ἰσφόρους πρὸ τούτων μίλαν ὑδωρ εἰς τὰς πλυνούς αἱ ἀμφίπολοι , οὕτως ἐσφέ - ρονται καὶ οἱ βασιλικοὶ παῖδες ἑσθῆτα ἕσω . ἐγχορίζεται δὲ ναῦς . καὶ ἐγχέρεται λόγος , ὁ καὶ ἐγχορος διατοῦτο λεγόμενος . Ἐν δὲ τῷ , Ἀπειραὶ γοῦν οὐ ἰσμηκενικὸν τὸ Ἀπειρήθεν , σημαίνουσα ὅτι ὁ πολ - λαχῷ τὴν Φαιακίαν ἐκποίζων ἐθέλων διὰ τὸ παρατυδίσταρον , ἐνταῦθα ἐνέγρα τὴν ἀλήθῃ θέσιν αὐτῆς , πλάσας τὴν βασιλικὴν θαλαμηπόλον γοῦν , ἐκεῖθεν ποθεν αἰχμαλωτισθεῖσαν ἐκ τῆς ἀντιφάων γῆς , ἵδιως οὕτω καλουμένην Πειρὸν ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ἐγράφη , ὁμοιόμως τῇ ὅλῃ γῇ . Καὶ ὅρα ὡς οὐ διὰ τοῦ ἦτα Πειρὸν κατὰ τοὺς ὕστερον ἀλλὰ διὰ αἴφα ἦρη Πειρὸν τὴν ἰδίως οὕτω καλουμένην χώραν , καὶ τὴν ἐς Πειρὸν γοῦν , Ἀπειρήθεν ὁμοίως τῷ ἀδήρηθεν θήρηθεν . σαυνότερον δὲ τοῦνομα τῇ γοῦ , τοῦ δὲ σπουδικοῦ . τοιούτων γὰρ τὸ Ἐυρυμέδοντα πρὸς τὸ Ναυσικάα . Τὸ δὲ πῶ ἴδαις , πῶ ἀνέκαιε κατωτίφω λέγω ἐν τῷ , πῶ ἀνέκαιε καὶ εἰσὼ δόρπον ἐξόσμεν . τοιούτ*στιν , εὖ-δο προπῶς ἐτασται . οὐ ἡ παῦλα , ἀποκοσμεῖν λέγεται , ὡς δηλοῖ τὸ , ἀμφίπολοι δ᾽ ἀπεκόσμων ἐντεα δια - τῶς . Τὸ δὲ ἐξελαῖν ὑπὶ ἀντὶ τοῦ δοῦναι τι ὡς ἐξαίρετον νοεῖται ὡς ἐπὶ πολὺ , ἢ Μᾶς πολλοχῷ ἐδήλωσε . Φανερὸν δὲ , καὶ ὡς πᾶν γέρας , κατὰ τι ἐξαίρε*τον δίδεται . Καὶ ὅτι Ὀμηρος μὲν , Ἀπειρὸν πρὸς διαστολὴν τῆς ὅλης γῆς , οἱ δὲ μετ᾽ Ὀμήρου , Πειρὸν , τὴν χώραν φασίν . ἀφ᾽ ἧς καὶ ὁ περιειδό - μενος Πειρωτὴς Πυθὼς . καὶ βόες αἱ Πειρωτίδες . Ὅτι Ὀδυσεύς ὑπὸ τῆς Φαιά - κων πόλεως , Ἀθήνη πολλὴν ἥμα γένει , οὐχ ἐπὶ κακῷ μέντοι , ἀλλὰ φίλα φρονέουσα Ὀδυσεῖ . ἐστι δὲ τοῦτο ἀλληγορικῶς , ἢ προφητικῶς φρόνησις . δι᾽ ἧς περὶ δύναται ἡλιον γέγονεν ἢ εἰς τὴν πόλιν εἰσο - δὸς τῷ Ὀδυσσεῖ . ὡς ἂν μὴ τὲ τις Φαιάκων ἀντιβολήσας ἐρωτῆν καὶ κερτομέοι ὡς εἰκὸς ἐπέσσαν οἷα νεανιδὶ ἀκωλυθούντα , καὶ ἵνα αἰγρὴς ἐπιφανείας τοῖς βασιλεῦσι , θαυμα*σθείη . εἰ δὲ τις ἀποροῖη πρὸς τὸ Φαιακικὸν φιλόζων ἀφορῶν , εἰ κώτομοι οἱ κατὰ Φαιακίαν , λέσει μὴ ὀλίγα τὸ ἄτοπον ὁ ποιη - τὴς , κατεῖπὼν τοῦ δήμου κακοξενίαν ὡς τῶν ἀρίστων μόνων φιλοξένων ὄντων οὐ μὴν καὶ τῶν λοιπῶν . εὐίκασι γὰρ κατὰ τὴν Ὀμηρικὴν πλάσιν , εὐλαβείσθαι εἰ παραβάλλοντες τινες καὶ τὸ ἐν αὐτοῖς εὐδα - μὸν μαθόντες , ἐπιβουλεύσουσι . διὸ καὶ ἐπίζυπτον ἑαυτοὺς καὶ ἐξετοπίζον καὶ πάντα ἐποίουν δι᾽ ὧν ἂν ἀγνωστοὶ τοῖς παραβάλλουσιν . ὅθεν καὶ τὸν Ὀδυσσέα , νυχτὸς ἐπανασῶσαντο οἴκοι , φόβῳ ἐπιβουλῆς , ὡς ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα δηλωθήσεται . Πέρα δὲ καὶ ἐνταῦθα , τὴν ἀορασίαν φησί . Ἡλικῶς σχηματίζων κατὰ ἴδος Ἰωνικόν . Ὅτι τὸ εἰσλθεῖν εἰς πόλιν , δύσεσθαι πόλιν φησί . πρὸ δὲ τούτων , καὶ πόλιν κατέδυ Τρώων Ὀδυσσεύς . ὡς πολέμιος μέντοι ἐκεῖ . Ὅτι παρθενικὴ εἰκὼς νεμίδι κάλλιν ἐχούση , ἡρεῖτο Ἀθηνα τῷ Ὀδυσσεῖ δόμον Ἀλκινόου ἦρον εἰς δόμον ὡς καὶ προεδελώθη . τοιού - τον καὶ μετ᾽ ὀλίγα τὸ ἐγὼ δ᾽ ὅδον ἡγουνεύσω . σαφέστερον δὲ τούτων τὸ , δόμων ὡν μοι κελεύεις , δείξω . Παρθενικὴ δὲ , ἡ παρθένος κατὰ τύπον ὡς κτητικὸν οὐ μὴν αὐτόχρημα κτητικόν . καὶ ἄ που καὶ δορατικοὶ παῖδες , οἱ δορανοί . Ἡ δὲ κάλλις , οὕτω φασί λέγεται , ὡς κα - λοῦ*σα παῖν . Ὅτι ἀλλοδαποῦ ξένου λόγος τὸ , καὶ γὰρ ἐγὼ ξένος ταλαπείριος ἐνθάδ᾽ ἰκάνω τηλὸθεν ἐς ἀπίης γαίης . τῷ οὐ τινα οἶδα ἀνθρώπων , οἱ τήνδε πόλιν καὶ ἔργα γιγνώσκει . ὁ δὲ τοιούτων ἄνδρα ὁδηγὸν εἰς ὃν ἐκεῖνος οἶκον ζητεῖ , εἴποι ἂν τὸ , τοιγάρ , ἐγὼ τοι ξένε πάτερ δόμων ὡν μοι κελεύεις δείξω . ὡσαρὸ καὶ τὸ , οὕτως δή τι ξένε πάτερ δόμος ὡν μοι κελεύεις παραδῶμεν . ἵσως δὲ ποτε προσφωνοῦσι καὶ τὸ , ἀλλ᾽ ἵθι συγὴ τοῦν , ἀντὶ τοῦ , οὕτως ὡς νῦν ἔχει συγόν . ἢ θαυμαστικῶς ἀντὶ τοῦ λίαν , κατὰ τὸ , τοῦν γὰρ ἐπίζυρον ὁκλῆς ἴπποι . ἐγὼ δ᾽ ὅδον φησιν ἡγουνεύσω . μὴ δὲ τιν᾽ ἀνθρώπων προτιμῶσω πρὸς βίλε μὴ δ᾽ εἰκών . καλῶς δὲ τὸ , μηδὲ τιν᾽ ἀνθρώπων . ὁ γὰρ ταύτην παραγγελάμενος Ὀδυσσεύς , ἀνθρώπους μὲν οὖ , λιμένας δὲ καὶ νῆας καὶ ταῦντα ὁρών , θαυ - μάστα . εἰ δὲ καὶ κακοξένοι πᾶν οἱ τοιούτοι ἄνθρωποι , προσφρηῖ αὐτοῖς καὶ τὰ ἱράς . οὐ γὰρ ξένους οἶδε μᾶλ᾽ ἀνθρώπους ἀνίχνονται ἦτοι ἀνίχνουσι καὶ τιμῶσιν . οὐδ᾽ ἀγαπαζόμενοι φιλοῦσι , ὡς κ᾽ ἄλλοθεν εἴδοι . εἰ δὲ καὶ γαντιζόν τὸ τοιούτων φῦλον , οὐκ ἀφῶν ἴσιν αὐτῶν ἐκ αὐτοῖς καὶ τὸ , νησί θοῦσι τοῖς πεπονθότες ὁκλῆσι , καὶ μα μὴ᾽ ἐπιμύσων , ἐπεὶ σμια δόκε θεός . τῶν , νῦς ὁκλαία ὡσὶ πτηρὸν ἢ νύ*μα . πρὸς Ὀδυσσία δὲ φησι καὶ ταῦτα ἢ Ἀθηνα , θαρρύνουσα ἐπὶ τῷ νόστῳ οἷα ταχυναντοῦντων τῶν Φαιάκων . μᾶλλον μὲν αὖ , Ὀμηριζὲς ταῦτα Μού - σης μὲν ἄδοι . πιθανολογίας τῶν ἀτοπων οἴκαδε τοῦ Ὀδυσεύς πλοῦν καὶ ταχὺν ἐκ τῆς τῶν ναυτικῶν -
Lemmas: ὁ εγχοροος . ὡς γοῦν ισφοροος πρό οὗτος Μίλαν ὕδωρ εἰς ὁ πλυνός ὁ ἀμφίπολος , οὕτως σφεῖς - ροντ καί ὁ βασιλικός παῖς ἐσθής ἕννυμι . εγχοριζω δέ ναῦς . καί ἐγχέρεται λόγος , ὁ καί ἐγχορος διατοῦτο λέγω . ἐν δέ ὁ , Ἀπειραῖος γοῦν οὖον ἰσμηκενικὸν ὁ απειειρω , σημαίνω ὅτι ὁ πολ - λαγχάνω ὁ Φαιάκιος ἐκποιέω ἐθέλω διά ὁ παρατυδίσταρον , ἐνταῦθα ἐγείρω ὁ ἀλάομαι θέσις αὐτός , πλάσσω ὁ βασιλικός θαλαμηπόλος γοῦν , ἐκεῖθεν πόθεν αἰχμαλωτίζω ἐκ ὁ Ἀντιφάων γῆ , ἰδίως οὗτος καλέω πείρω ὡς καί ἐν ἄλλος γράφω , ὁμοῖος ὁ ὅλος γῆ . καί ὁράω ὡς οὖον διά ὁ ἦτα πείρω κατά ὁ ὕστερος ἀλλά διά αἴφα Ἥρα πείρω ὁ ἰδίως οὗτος καλέω χώρα , καί ὁ εἰς πείρω γοῦν , απειειρω ὁμοίως ὁ ἀδήρηθεν θηράω . σαυνοτερος δέ τοὔνομα ὁ γου , ὁ δέ σπουδικόν . τοιοῦτος γάρ ὁ Εὐρυμέδων πρός ὁ Ναυσικάα . ὁ δέ πῶ ἴδη , πῶ ἀνακαίω κατοράω λέγω ἐν ὁ , πῶ ἀνακαίω καί εἴδομαι δόρπον ἐξίστημι . τοιούτ*στιν , εὖ-δο προπή ἐταστής . οὖον ὁ παῦλα , ἀποκοσμέω λέγω , ὡς δηλόω ὁ , ἀμφίπολος δέ ἀπόκοσμος ἔντεα διά - Τῶς . ὁ δέ ἐξελαύνω ὑπέρχομαι ἀντί ὁ δίδωμι τίς ὡς ἐξαίρω νοέω ὡς ἐπί πολύς , ἢ μᾶς πολλοχῷ δηλόω . Φανερός δέ , καί ὡς πᾶς γέρας , κατά τίς ἐξαίρω δίδωμι . καί ὅτι Ὅμηρος μέν , ἀπερός πρός διαστολή ὁ ὅλος γῆ , ὁ δέ μετά Ὄμηρος , πείρω , ὁ χώρα φημί . ἀπό ὅς καί ὁ περιοράω - μένος Πειρωτὴς Πύθως . καί βοῦς ὁ Πειρωτίδες . ὅτι2 Ὀδυσσεύς ὑπό ὁ Φαιά - Κῶς πόλις , Ἀθήνη πολύς ἀμάω γένος , οὐ ἐπί κακός μέντοι , ἀλλά φίλος φρονέω Ὀδυσσεύς . εἰμί δέ οὗτος ἀλληγορικός , ἢ προφητικός φρόνησις . διά ὅς περί δύναμαι ἥλιος γίγνομαι ἢ εἰς ὁ πόλις ἵημι - δίδωμι ὁ Ὀδυσσεύς . ὡς εἄν μή τε τις Φαίαξ ἀντιβολέω ἐράω καί κερτομέω ὡς εἰκός πίπτω οἷος νεᾶνις ακωλυθουειντα , καί ἵνα αἰγρὴς ἐπιφάνεια ὁ βασιλεύς , θαυμάζω . εἰμί δέ τις ἀπορέω πρός ὁ Φαιακικός φιλοζω ἀφοράω , εἰμί κωτοεγω ὁ κατά Φαιάκιος , λέσις μή ὀλίγος ὁ ἄτοπος ὁ ποιέω - σής , κατερέω ὁ δῆμος κακοξενία ὡς ὁ Ἀρίστων μόνος φιλόξενος εἰμί οὖον μήv καί ὁ λοιπός . εὐίκασι γάρ κατά ὁ Ὀμηρικός πλάσις , εὐλαβέομαι εἰμί παραβάλλω τις καί ὁ ἐν αὐτός ἀνδρό-θηλυς - πορθμός μανθάνω , ἐπιβουλεύω . διό καί ἐπίζυπτον ἑαυτοῦ καί ἐκτοπίζω καί πᾶς ποιέω διά ὅς εἄν ἄγνωστος ὁ παραβάλλω . ὅθεν καί ὁ Ὀδυσσεύς , νύξ ἐπανασῴζω οἴκοι , φόβος ἐπιβουλή , ὡς ἐν ὁ μετά οὗτος δηλόω . πέρα δέ καί ἐνταῦθα , ὁ ἀορασία φημί . ἀλινδέω σχηματίζω κατά ἄπατρις Ἰωνικόν . ὅτι2 ὁ εἰσέρχομαι εἰς πόλις , δύο πόλις φημί . πρό δέ οὗτος , καί πόλις καταδύω Τρώς Ὀδυσσεύς . ὡς πολέμιος μέντοι ἐκεῖ . ὅτι2 παρθενικός ἔοικα νεμίδι Καλλίν ἔχω , ἁρέω Ἀθηνᾶ ὁ Ὀδυσσεύς δόμος Ἀλκίνοος ἀρόω εἰς δόμος ὡς καί προδιαλύω . οιὁ - ὁ καί μετά ὀλίγος ὁ ἐγώ δέ ὀδούς ηγουνεος . σαφής δέ οὗτος ὁ , δόμος ὡς ἐγώ κελεύω , δείκνυμι . Παρθενικός δέ , ὁ παρθένος κατά τύπος ὡς κτητικός οὖον μήv αὐτόχρημα κτητικός . καί ὅς ποῦ καί δορατικεω παῖς , ὁ δοραινω . ὁ δέ Κάλλις , οὗτος φημί λέγω , ὡς ἄν - Ἡλέω παῖς . ὅτι2 ἀλλοδαπός ξένος λόγος ὁ , καί γάρ ἐγώ ξένος ταλαπείριος ἐνθάδε ἱκάνω τηλόθεν εἰς ἀφίημι γαῖα . ὁ οὖον τις οἶδα ἄνθρωπος , ὁ ὅδε πόλις καί ἔργον γιγνώσκω . ὁ δέ τοιοῦτος ἀνήρ ὁδηγός εἰς ὅς ἐκεῖνος οἶκος ζητέω , εἶπον εἄν ὁ , τοιγάρ , ἐγώ ὅς ξένος πατήρ δόμος ὡς ἐγώ κελεύω δείκνυμι . ὡσαρὸ καί ὁ , οὕτως δή τίς ξένος πατήρ δόμος ὡς ἐγώ κελεύω παραδίδωμι . ἴσως δέ ποτός προσφωνέω καί ὁ , ἀλλά ἔρχομαι συγὴ τοῦν , ἀντί ὁ , οὕτως ὡς νῦν ἔχω συγόν . ἢ θαυμαστικός ἀντί ὁ λίαν , κατά ὁ , τοῦν γάρ ἐπίζυρον ὁκλῆς ἵππος . ἐγώ δέ ὀδούς φημί ηγουνεος . μή δέ τις ἄνθρωπος προτιμάω πρός βίλος μή δέ εἰκών . καλῶς δέ ὁ , μηδέ τις ἄνθρωπος . ὁ γάρ οὗτος παραγγέλλω Ὀδυσσεύς , ἄνθρωπος μέν οὖον , λιμήν δέ καί ναῦς καί ταῦ ὁράω , θαυ - Μάστα . εἰμί δέ καί κακόξενος πᾶς ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος , προσφρηῖ αὐτός καί ὁ ἱερός . οὖον γάρ ξένος οἶδα μῆλον ἄνθρωπος ἀνέχω ἦ ἀνέχω καί τιμάω . οὐδέ ἀγαπάζω φιλέω , ὡς καί ἄλλοθεν εἰδοί . εἰμί δέ καί γαντιζόν ὁ τοιοῦτος φῦλον , οὐ Ἀφῶν ἄπατρις αὐτός ἐκ αὐτός καί ὁ , νησί θέω ὁ πάσχω ὄχλησις , καί μή μής ἐπιμύω , ἐπεί σμι δοκός θεός . ὁ , ὗς ὁκλαία οὖς πτείρω ἢ νύ*μα . πρός Ὀδυσσία δέ φημί καί οὗτος ἢ Ἀθηνᾶ , θαρρύνω ἐπί ὁ νόστος οἷος ταχύνω ὁ Φαίαξ . μᾶλλον μέν αὖος , Ὀμηριζὲς οὗτος ἐγώ - σός μέν ἀείδω . πιθανολογία ὁ ἄτοπος οἴκαδε ὁ Ὀδυσσεύς πλόος καί ταχύς ἐκ ὁ ὁ ναυτικός -