eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1760
μετοχῆς ἕα λέγων ἀντὶ τοῦ ἔον ἀμαρτάνει , ὡς εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ λαλῶν ἔλαχε φωνή . λέγει δὲ ὡς καὶ ἀνα - λογωτέρον τοῦ ἕα τὸ ἦς , γλώσσης μὲν οὖν Ἀσισῆς , κείμενον δὲ καὶ παρὰ Καλλιμάχῳ . αἱ γὰρ ἀπὸ ψι - λουμένου ἐ δισύλλαβοι μετοχαὶ τὸ ε εἰς ἡ μεταβάλλουσιν ἐν ῥήμασι . λέγει δὲ καὶ χοήσιν εἶναι τοῦ ἔον παρὰ Ἀλκαίῳ . καὶ ὅτι ὡς περ φαγόντος ἔφαγον , δραμόντος ἐδραμον , ἀπελεῖψι τῆς μετοχικῆς ληγού - σης , οὕτω καὶ ἔοντος ἔον ἠρέων καὶ οὐκ ἕα , καὶ ὡς Ἰακώτερον μὲν τὸ ἔον , τὸ δὲ ἦν κοινόν . * Ὁθεν τὸ ἦς καὶ ἦς . τὸ δὲ ἦον ἐπὶ πρώτου προσώπου , ἐξαιρέσει τοῦ ὁ , ἦν γίνεται . φ ὁμόφωνον κατὰ Χαλ - κιδεῖς τὸ , ἦν ἐκεῖνος . ἀφ’ οὐ Δωρικῶς Ἠσίοδος ἔφη τὸ , τῆς δ’ ἦν τριὸς κεφαλαί . τὸ δὲ τοιούτων Ἠσιό - δειον ἦν ποιεῖ , φησί , τὸ ἦσαν προσθέσει τοῦ σίγμα καὶ τοῦ ἕλμα . ὁ δὴ , καὶ οἱ τῇ Ἀσισῇ χρώμενοι φωνῇ ποιοῦσι , τὸ ἔργον καὶ ἦλθον παρεισθέσει τῆς ἄν συλλαβῆς ἐφύγασαν λέγοντες καὶ ἦλθόσαν . οὕτω δὲ καὶ τὰ ὕμοια . παραδίδωσι δὲ ὁ αὐτὸς καὶ ὅτι Ἀριστάρχαιοι τὸ ἦν ἕα γενέσθαι εἴπον κατὰ τμῆσιν , ὁποία τις γίνεται καὶ ἐν τῷ , ἦντα ἕαται * καὶ τοῖς ὁμοίοις καὶ ἐν τῷ , Ἀστυάγην Ἀστυάγα , Διομήδην Λιομίδεα , καὶ ἐν τῷ , ἤδην ἤδεα καὶ τοῖς λοιποῖς , περὶ ὧν ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα δηλωθήσεται . καὶ οὕτω μὲν καὶ ταῦτα οὐ κατὰ πᾶσιν . Σημειῶσαι δὲ τὸ σύντομον τῆς κατὰ τὴν καλᾶμην παραβολικῆς παροιμίας . μὴ γὰρ μόνη λέξι τῇ καλᾶμῃ δηλαδὴ χρησάμενος ἐξ ὅλου τοῦ πρά - γματος ἀρξάμεν ὡς ἐν ἐλλείψει τὸ ὕλον ἀπ’ αὐτῆς τοῦν , οὔτε λήϊον μηνύσεις οὔτε καρπόν , οὔτε ἄλλου τινός . καὶ μὴν εἴχε βραχεῖα τινὶ τοιαύτῃ προσθήκῃ ἀναπληρώσαι τὸν ρῶν , ἵνα εἴπεν , * ὡς σίμαι σε καλᾶμην εἰσορώντα γινώσκειν τὸ λήϊον ἢ τὸν καρπόν . ἐποιε δ’ ὅμως κάλλιον τὸ ἑλλιπῶς παροιμιώσα - σθαι . πολλαὶ δὲ καὶ ἄλλαι τοιαῦται παραβολαί , ὡς ἀποδέχονται μάλιστα οἱ παλαιοὶ διὰ τὸ συμβολικώ - τερον λέγεσθαι . λέγει δὲ καὶ ἑτέραν ἐν τοῖς ἐξῆς παροιμίαν τὸ , κατὰ ῥοῦν φέρεσθαι , ὁ περ ἀωθὲ μεταφορικῶς ποτὲ ἐπὶ τῶν κατὰ βίον εὐπλουτῶν λέγεσθαι , εἴπὼν φέρεσθαι νῆα Βορῆϊ ἀνέμῳ ἀκορεῖ καλῶ ῥηδίως ὡσεὶ τε κατὰ ῥόον , τουτέστιν ὡς ἐν ὕδατι κάτω ῥέοντι καὶ οὐ στατῷ κατὰ ἰσότητα ἐπιφανείας . ἔνθα * Βορέαν ἀκραφ λέγει , οὐχ’ οὕτω τὸν ἄκρων ἀέντα , ὡς μὴ - λον τὸν μὴ κεκραμένον ἑτέρους ἀνέμους . τοῦ γὰρ τοιούτου διανύθεται κατηγορεῖ Ὀμήρος ἐν τῷ , δεινὴ μισγομένη ἀτέμωιο θύελλας , ἐπαντῶν καὶ ἐπὶ οἴνου τὸ ἀκέαστον ἐν τῷ , πᾶθοι οἴνου ἀκρητον ποτόν ἔχοντες . τοῦ δὲ κατὰ ῥοῦν ἀνέπαλιν ἔχει τὸ ἀνάρρουν χωρεῖν , ὁ καὶ αὐτὸ παροιμιάζεται ἐπὶ τῶν ἐξ εὐτυχίας μεταβληθέντων εἰς τὸ ἀνάπαλιν . ἐπὶ * δ’ ἐν τούτοις καὶ γνωμικὸν γεν - ητικὸν παροιμίας ἐπιτίθεται τῆς λεγούσης , ἄλλα παρ’ ἄλλοις καλὰ , εἴπὼν ἄλλος γὰρ τ’ ἄλλοις ἀνὴρ ἐπιτέρπεται ἔργοις , ὅ περ ἔοικε καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , ἄλλος ἄλλω ἔργος θεῶν . ἐπὶ δὲ πλαστός οὕτως Καστορίδης διδάσκει καὶ τί μὲν τὸ γέρας παρὰ τοῖς παλαιοῖς , τί δὲ τὸ ἑτεροῖον κέδος τοῖς ἀρι - στεύσιν . ὧν τὸ μὲν γέρας αὐτὸς πρότερον ἐξαιρέιτα ὁ στρατηγός , τὸ δὲ ἑτερον ὑστερον ἐκ τοῦ λαχάν αὐτῷ περιγίνεται . φησὶ γάρ · ὧν ἐξαιρέιμην μενοικέα , πολλὰ δ’ ὁπίσσω ἐλάχμανον , ἦγον κληρούμενος ἐλάμβανον καὶ οὐ κατ’ ἐξαίρετον . ἔνθα καὶ ἡσυχικὸν ἄνδρα ἑαυτὸν γενέσθαι πλα - σάμενος μέμνηται ὡς ἐκ παρόδου καὶ ὅτι ἡ Τροία δεκάτῳ ἔτει ἐπορθήθη , καὶ ὡς θεὸς ἐν τῷ νόστῳ διε - σκέδασεν Ἀχαιοὺς . δηλοῖ δὲ ὡς καὶ πρὸ τούτων καὶ ὅτι Αἴγυπτος καὶ ὁ Νεῖλος ἐκαλεῖτο . φησὶ γάρ · Αἴγυπτον ἐὐρρόεινν ἰζόμεθα · καὶ , στήσα δ’ ἐν Αἰγύπτῳ ποταμῷ νέας . οὐ δὴ Αἰγύπτου καὶ διάστημα μετρῶν τὸ ἀπὸ Κρήτης φησὶ · πειπταιοὶ δ’ Αἴγυπτον ἐὐρρόεινν ἰζόμεθα . Ἱστορῶν δὲ καὶ τὴν τοῦ Νείλου πύστιν περικαλεῖας λέγει τοὺς ἐκτὸς ἄγρους . λέγει δὲ καὶ σπῆ*λα νῆας ἀπὶ τοῦ εὐτροπίζεσθαι , Ὁθεν ὁ στόλος . καὶ Λιὸς ὁπίσσω σέμην , ἤτοι δὲ ἐπιστρο - φῆς ἔχων . Ὁθεν καὶ ὅπως ἀπολύτως λέξι μὴ θεοῦ ἐπιστροφῇ , καίρως οὕτως ἐρμηνευόμενον . ὅπως τε γὰρ ἡ τῶν ὁπισθεν ἤτοι τοῦ μέλλοντος ἔννοια , καὶ ἐπιστροφὴ δὲ τὸ εἰς τὰ ὁπίσω στρέφεσθαι . Σημολογῶν δὲ καὶ τὸν ξείνων φησίν · ὡς τε μάλιστα νεμεσσάται κακὰ ἔργα . Ἱστορεῖ δὲ καὶ Φοινίκην πρὸς ὄνομα καὶ Λιβύην , λέγων καὶ περάσει τὸ πέρας διαπολίσαι , καὶθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι . φησὶ γάρ · ὡς περάσῃσι καὶ ἄσπιτον ὄνον ἐλοιτο . ἔνθα καὶ φόρτον λέγει τὸν τῆς νῆος · καὶ τὸ ἄγεσθαι συνήθως τὴνσιν ἐπ’ αὐτοῦ εἴπὼν · ἵνα οἱ σύν φόρτον ἄγοιμε , κοινωνήσας ἐνταῦθα τὸ φέρειν καὶ τὸ ἄγειν κατὰ συνήθειαν . ἐξ ὧν τὸ φορτηγεῖν . Ἀφηγεῖται δὲ καὶ πυθύνεσθαι , καὶθὰ καὶ πρὸ τούτων ἔφη μετὰ τὰς τοῦ Ἠλίου βόας , ἀπαραποιήτως τοῖς ἐκτὸς στήσις χρώμενος , ἐν
Lemmas: μετοχή ἐάω λέγω ἀντί ὁ εἰμί ἁμαρτάνω , ὡς εἰμί καί ἀπό ὁ λαλέω λαγχάνω φωνή . λέγω δέ ὡς καί ἀνα - λόγος ὁ ἐάω ὁ εἰμί , γλῶσσα μέν οὖν ασισος , κεῖμαι δέ καί παρά Καλλίμαχος . ὁ γάρ ἀπό ψεῖ - λούω εἰ δισύλλαβος μετοχή ὁ ε εἰς ὁ μεταβάλλω ἐν ῥῆμα . λέγω δέ καί χόω εἰμί ὁ εἰμί παρά Ἀλκαῖος . καί ὅτι ὡς περ ἐσθίω ἔφαγον , τρέχω τρέχω , ἀπολείπω ὁ μετοχικός λήγω - σός , οὗτος καί εἰμί εἰμί εἴρω καί οὐ ἐάω , καί ὡς Ἰακός μέν ὁ εἰμί , ὁ δέ εἰμί κοινός . * ὅθεν ὁ εἰμί καί εἰμί . ὁ δέ εἶμι ἐπί πρῶτος πρόσωπον , ἐξαίρεσις ὁ ὁ , εἰμί γίγνομαι . φ ὁμόφωνος κατά Χαλ - κιδηω ὁ , εἰμί ἐκεῖνος . ἀπό οὖον Δωρικός Ἡσίοδος φημί ὁ , ὁ δέ εἰμί τριά κεφαλή . ὁ δέ τοιοῦτος Ἠσιό - δείδω εἰμί ποιέω , φημί , ὁ εἰμί πρόσθεσις ὁ σίγμα καί ὁ Έλμα . ὁ δή , καί ὁ ὁ Ἀσισῇ χράω φωνή ποιέω , ὁ ἔργον καί ἔρχομαι παρεισθέσει ὁ ἄν συλλαβή φεύγω λέγω καί ἀλθέω . οὗτος δέ καί ὁ ὕμων . παραδίδωμι δέ ὁ αὐτός καί ὅτι Ἀριστάρχης ὁ εἰμί ἐάω γίγνομαι εἶπον κατά τμῆσις , ὁποῖος τις γίγνομαι καί ἐν ὁ , ἀντάω ἧμαι * καί ὁ ὅμοιος καί ἐν ὁ , Ἀστυάγης Ἀστυάγης , Διομήδης λιομιδα , καί ἐν ὁ , ἀείδω ἦδος καί ὁ λοιπός , περί ὅς ἐν ὁ μετά οὗτος δηλόω . καί οὗτος μέν καί οὗτος οὖον κατά πᾶς . σημειόω δέ ὁ σύντομος ὁ κατά ὁ καλάμη παραβολικός παροιμία . μή γάρ μόνος λέξις ὁ καλάμη δηλαδή χράω ἐκ ὅλος ὁ Πράς - γματος ἄρχω ὡς ἐν ἔλλειψις ὁ ἰάλλω ἀπό αὐτός τοῦν , οὔτε λήιον μηνύω οὔτε καρπός , οὔτε ἄλλος τις . καί μήv ἔχω βραχύς τις τοιοῦτος προσθήκη ἀναπληρόω ὁ ῥόος , ἵνα εἶπον , * ὡς σίμαι σύ καλάμη εἰσοράω γιγνώσκω ὁ λήιον ἢ ὁ καρπός . ποῖος δέ ὅμως καλός ὁ ελλιπώς παροιμιάζω - ἕπομαι . πολύς δέ καί ἄλλος τοιοῦτος παραβολή , ὡς ἀποδέχομαι μάλιστα ὁ παλαιός διά ὁ συμβολικός - τέρος λέγω . λέγω δέ καί ἕτερος ἐν ὁ ἑξῆς παροιμία ὁ , κατά ῥόος φέρω , ὁ περ ἀωθὲ μεταφορικός ποτέ ἐπί ὁ κατά βίος ευπλουτος λέγω , εἶπον φέρω ναῦς Βορέας ἄνεμος ακορεω καλέω ῥᾳδίως ὡσεί τε κατά ῥόος , τουτέστιν ὡς ἐν ὕδωρ κάτω ῥέω καί οὖον στατός κατά ἰσότης ἐπιφάνεια . ἔνθα * Βορέας ἀκραφ λέγω , οὐ οὗτος ὁ ἄκρος ἄημι , ὡς μή - λος ὁ μή κεράννυμι ἕτερος ἄνεμος . ὁ γάρ τοιοῦτος διανύω κατηγορέω Ὅμηρος ἐν ὁ , δεινός μίσγω ἀτέμωιο θύελλα , ἐπάντης καί ἐπί οἶνος ὁ ἀκέαστος ἐν ὁ , πάσχω οἶνος ἀκρατέω ποτός ἔχω . ὁ δέ κατά ῥόος ἀναπάλλω ἔχω ὁ ἀνάρρους χωρέω , ὁ καί αὐτός παροιμιάζω ἐπί ὁ ἐκ εὐτυχία μεταβάλλω εἰς ὁ ἀνάπαλιν . ἐπί * δέ ἐν οὗτος καί γνωμικός γε - ητικός παροιμία ἐπιτίθημι ὁ λέγω , ἄλλος παρά ἄλλος καλός , εἶπον ἄλλος γάρ τε ἄλλος ἀνήρ ἐπιτέρπομαι ἔργον , ὅς περ ἔοικα καί ἐν Ἰλιάς ὁ , ἄλλος ἄλλος ἔργος θεός . ἐπί δέ πλαστός οὕτως Καστορίδης διδάσκω καί τίς μέν ὁ γέρας παρά ὁ παλαιός , τίς δέ ὁ ἑτεροῖος κέδος ὁ ἀρι - ἵστημι . ὅς ὁ μέν γέρας αὐτός πρότερος ἐξαιρέω ὁ στρατηγός , ὁ δέ ἕτερος ὕστερος ἐκ ὁ λαχάς αὐτός περιγίγνομαι . φημί γάρ · ὅς ἐξαιρέω Μενοικεύς , πολύς δέ ὀπίσω ἐλάχμανον , ἄγω κληρόω λαμβάνω καί οὖον κατά ἐξαίρω . ἔνθα καί ἡσυχικός ἀνήρ ἑαυτοῦ γίγνομαι πλάω - σάω μιμνήσκω ὡς ἐκ πάροδος καί ὅτι ὁ Τροία δέκατος ἔτος πορθέω , καί ὡς θεός ἐν ὁ νόστος δῖος - σκεδάννυμι Ἀχαιός . δηλόω δέ ὡς καί πρό οὗτος καί ὅτι Αἴγυπτος καί ὁ Νεῖλος καλέω . φημί γάρ · Αἴγυπτος ἐὐρρόεινν ἵζω · καί , ἵστημι δέ ἐν Αἴγυπτος ποταμός νέος . οὖον δή Αἴγυπτος καί διάστημα μετρέω ὁ ἀπό Κρήτη φημί · πειπταιω δέ Αἴγυπτος ἐὐρρόεινν ἵζω . ἱστορέω δέ καί ὁ ὁ Νεῖλος πύστις περικαλέω λέγω ὁ ἐκτός ἀγρός . λέγω δέ καί σπῆ*λα ναῦς ἀπύ ὁ ευτροπιζω , ὅθεν ὁ στόλος . καί λίς ὀπίσω σέμνος , ἤτοι δέ ἐπιστρο - φημί ἔχω . ὅθεν καί ὅπως ἀπόλυτος λέξις μή θεός ἐπιστροφή , καῖρος οὕτως ἑρμηνεύω . ὅπως τε γάρ ὁ ὁ ὄπισθεν ἤτοι ὁ μέλλω ἔννοια , καί ἐπιστροφή δέ ὁ εἰς ὁ ὀπίσω στρέφω . σημολογος δέ καί ὁ ξένος φημί · ὡς τε μάλιστα νεμεσάω κακός ἔργον . ἱστορέω δέ καί Φοινίκη πρός ὄνομα καί Λιβύη , λέγω καί πέρνημι ὁ πέρας διαπολισος , καθά καί ἐν Ἰλιάς . φημί γάρ · ὡς πέρνημι καί ἄσπιτος ὄνος αἱρέω . ἔνθα καί φόρτος λέγω ὁ ὁ ναός · καί ὁ ἄγω συνήθης τὴνσιν ἐπί αὐτός εἶπον · ἵνα ὁ σῦς φόρτος ἄγω , κοινωνέω ἐνταῦθα ὁ φέρω καί ὁ ἄγω κατά συνήθεια . ἐκ ὅς ὁ φορτηγέω . ἀφηγέομαι δέ καί πυνθάνομαι , καθά καί πρό οὗτος φημί μετά ὁ ὁ Ἠλίας βοῦς , ἀπαραποιήτως ὁ ἐκτός ἵστημι χράω , ἐν