eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1579
δδόντα με τὴν Ἰθάκην , οὐ μακρὰν ἐστι τοῦ εἰπεῖν ὡς ἴσμενος καπνὸν ἀποδημῶσιντα νοῆσαι ἥς γαῖης ἀναικὸν ἰμίσταται . Ὅτι φιλοξένων ἀνδρῶν τὸ , οἷ δ’ ἄμα πάντες ἐπίκροιν , ἥδ’ ἐκλείνον πικπίμια τὸν ξείνον , ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔπιαν . Ὅτι περὶ μέν τοὺς ὕστιους Ἀττικοῖς ὑπολείπεσθαι λέγεται τὸ ἠτηδὴμα κατὰ δρόμον καὶ μεῖνα ὁπίσω τῶν συνάθλων ὡς καὶ ὁ κομιχὸς δηλοῖ . Ὀμηρος δ’ ἀπαύθα ὑπολείπεσθαι λέγει τὸν Ὀδυσσέα ἐν Μυκῆνῶν , ἀντὶ τοῦ ἐκείνους μεῖνα τῶν ἄλλων ἐποχωρησάντων . Ὅτι εὐχομιῶν ἔχει καὶ ἡ σπουδαία τράπεζα . διὸ νομίζ μέν αὐτὴν ὁ κατὰ νόμον συμποσιακὸν παρατιθεῖς . ἀποσορμεῖ δέ , ὁ καταλὼν ὡς καὶ προεχρήσῃ . ἀμφίπο - λον γοῦν ἀπεχώρησον ἐπταῖθα ἔντα διατός . ἦτοι ὄπλα . οἷον τραπέζας . κορητήρας . πίνας . καὶ οὕτως δὲ ἄλλοις ἐξαγίνεται τράπεζα . Ὅτι τὸ ἥμῖς ἐν τῷ ἐπιστοπὶ μὲν , κατὰ παρεδούσιν ὁξύνε - ται καὶ αὐτ τῷ ἴστα γράφεται . οἷον . οὐ δή ἥμῖς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐπ’ ἄδ’ ἰκίσθαι . εἰ δὲ πειρασά - σθῃ , ἄνευ τοῦ ἴστα γράφεται καὶ ἀντὶ τοῦ ἥμῖς λαμβάνεται . ὡς ὁ Ἔστω πρὸς Πάτροκλον ἐν Ἰλιάδι λέγει . ἥμῖς πον τὰ καὶ τὰ ποιήσεν , ἥρουν ἐλεγες . Ὅτι πολυπετὸνς ἀνθρώπων λόγος τὸ , ἀργαλέων διπρεκῶς ἀγορεύεσα πηδῆ , ἐπεὶ μοι πολλὰ δῶκε θεός . Ἐπταῖθα δὲ καὶ βασιλεὺς ἢ δέ - σποινα κείται . Ὀδυσσέως οὖτω τὴν Ἀρήτην προσφωνούντος ὅτε τὸ φάρος ἐκείν , καὶ τὸν γητόνα γνωρί - σασα τὰ τῆς Θυγάτρος δῶρα ἠρώτησεν αὐτὸν τὶς πόνθεν εἰς ἀνδρῶν . τὶς τοῦδε ἔμιατ’ ἔδωκε . πρὸς δὲ ἀποκρινόμενος Ὀδυσσεύς , τὶς μὲν ἔδωκε τὰ φρουμένα , ἔρει . πόνθεν δὲ ἐστι , σω*πῆσαι πρὸς γε τὸ πα - ρόν . ἐν τοῖς ἐξῆς δὲ περὶ τοῦ βασιλέως ἐρωτηθεὶς ἐκδηλώσει καὶ αὐτό . νῦν γὰρ οὐκ ἀναγκαῖον τοῦτο γενέσθαι . Ὅτι ἀναγκαλαιώσει χρήται ὁ ποιητὴς ἐπταῖθα , ὡς ἐν τῇ ἑ καὶ τῇ ἕκτα φαινο - δίς περὶ τοῦ Ὀδυσσέως ἱστόρησεν , ἀξάμενος ἐκ τῶν πρὸ τούτων . ὅτε δηλαδή νῆα ἐπὶ καὶ ἑταίρους ἔχων , εἶτα ἐξώκειλεν εἰς τὴν τῆς Καλυψούς νῆσον . φησὶ γὰρ διὰ τοῦ Ὀδυσσέως οὕτω πως ἀργημετιώδς . Ἄργη ἡ τις νῆσος ἀπόπροθεν αὐ ἀλλ κείται . ἐνθα μέν Ἀτλαντος Θυγάτηρ δολόσσα Καλυψὼ νεία . ἀσπλάσμα*μος δεινή , θεός . οὐδὲ τις αὐτῇ μίσγεται . οὐτε θεῶν οὐ τε θνητῶν ἀνθρώπων . ὁ δὴ ἠμηνεντιζὼν ἐστι τοῦ ἀπόπροθεν . ἀλλ’ ἐμεὶ τὸν δύστηνον ἐμέστιον ἥγαγε δαίμων , οἷον , ἥρουν μεμονομένον τῶν περὶ ἐμέ . ἐπεὶ μοι νῆα θοήν ἀργητὶ κιραννή , ὡς μετὰ ταῦτα ἱστορηθήσεται , Ζεὺς ἕλασε ὁ ἐστιν ἕλασας , ἐκίασε μέσῳ ἐπὶ οἴνοπι πόντῳ . εἶτα διηγησάμενος ὡς οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἀπώθιθον αὐτὸς δὲ τὴν τῆς νηὸς τοῦπιν ἀρχὰς ἰλὼν ἐννήμαρ ἐπλέετο , δεκάτῃ δὲ νυκτὶ ἡς Ἄργη ἡν αὐτὸν θεὸς ἐπέλασος . καὶ ὡς ἡ Καλυψὼ αὐτὸν λαβούσα * ἔνδυκὼς ἐφίλει τε καὶ ἐτροφεῖ , ἥδ’ ἠφασκε θήσεσιν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἡμιατα πάντα . καὶ ὡς ἀλλ’ ἔμιν οὐ ποτε θημιὼν ἄν στήθεσσιν ἐπαύθην , ἐπάγα . ὡς ἐπάτατες μέν αὐτὸθι ἐπέδον . ἡμιατα δ’ αὐτὶ δάκρυσιν διεν - ὀχον ἐμὴμοτα τὰ ἐκ τῆς Καλυψούς . ἀλλ’ ὅτε δὴ ὀγδοὸν ἐπιπλώμενον ἔτος ἤλθε , καὶ τότε δή , ἐκέλευσεν ἀποπτόνονσα νέεσθαι , Ζηνὸς ὑπ’ ἀγγελίας , ἢ καὶ νῦος ἐτραπὲς’ αὐτῆς . πέμπε δ’ ἐπὶ σχεδὸν πολυδύμον . ὅ πολλὰ δ’ ἔδωκε . αἰτον καὶ μέθην ἡδὺ καὶ ἄμβροτα ἔμιατα ἔσσε . καὶ ὡς οὐρίῳ πνεύματι ἰσὸς ὄντων*καδε - κστὴς ἡμέρας ἔπλεε . καὶ ὡς μετ’ αὐτὰς ὁ Ποσειδὼν οὐχὺν πολλὴν αὐτῷ ἐπώρσα , ὡς ἀφορμήσας ἀνίους κατὶδὸς πλεῖσθους , ὥρως δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον . οὐδὲ τι πύμα εἶα , ἐπὶ σχεδὸνς ἀνιὰ στενάζοντα ἠφροσύνθαι . τὴν μὲν , ἐπειτα θύελλα δυσκένδε*σεν . ὁ ταυτὸν ἐστι τὸ ἐκίασε . αὐτὰρ ἥρως φροῖ νυχήμενος τοῦς λεύτας διέτυχον , ὅρμα με γαίῃ ἡμιστὴν ἐπλάσατο σφόρῳ ἀνιμὼς τε καὶ ὀδοῦ . αὐτὰ κα μ’ ἐχθείροντα διύσατο κῦμ’ ἐπὶ χιόσων πέτρης πρὸς μαγάλην βαλὼν καὶ ἀτιρπὰ χόρῳ . ἀλλ’ ἀνεχαιμάμενος νῆχον πολὺν ἕως ἤλθον εἰς ποταμόν . ἐνθα χώρος ἄριστος . λειὸς πετραῖον . καὶ ἐπὶ σκέ - πας ἦν ἀνίμοιο ἐκ δ’ ἐπεσον θυμαχοῖον . λέγω δὲ ἀναχαιλαωτικῶς , καὶ ὡς νυκτὸς ἐλθούσης , ἐπάνευθε διπετεῖος ποτα*μοῦ ἐχθὰς ἐν θάμνοισι κατῖδυσθον . ἀμφὶ δὲ φῦλλα ἠγασάμην . ἴπνον δὲ θεὸς κατ’ ἀπείρονα χέειν . ἐνθα μέν ἐν φῦλλοισι φίλον τσιμαίνιος ἥτορ ἐλθὼν παννύχιος καὶ ἐπ’ ἡδὸ καὶ μέσον ἤμαρ . δαίδατὸ τ’ ἡλίος καὶ με γλυκεῖς ὕπνος ἀνῆκε . καὶ ἐπὶ κάσων κατῖδεται ὡς αἱ ἀμφιπόλοι ἐπεσαν . καὶ ὡς ἡ τοῦ βασιλέως Θυγάτηρ ἐν αὐταῖς ἦν ἔοικεῖα θεοῖς . καὶ ὡς αὐτὸς μέν ἰκάνυσεν , ἡ δέ , οὐτι νοήματος ἡμβόστερ ἐσθλοῦ . ὡς οὐν ἐν ὑποιο νώτιρον ἀντιά - σαντα ἰδύμιν . αὐτὶ γὰρ τε νώτεροι ἀφρεδύσαν , ἥφ’ οἷς τίκνοι * τὸ διήγημα , αἰσῶν . αὐτὶ μὲν σίτον ἔδοξεν ἄλις ἥδ’ αἴθοπα οἶνον . καὶ λοῦσεν ἐν ποταμῷ , καὶ μοι τάδε ἔμιατ’ ἔδωκεν .
Lemmas: δίδωμι ἐγώ ὁ Ἰθάκη , οὖον μακράν εἰμί ὁ εἶπον ὡς ἴσμενος καπνός αποδημωσιειντα νοέω ἥς γαῖα ἀναικὸν ιμιστατος . ὅτι2 φιλόξενος ἀνήρ ὁ , οἷ δέ ἄμη πᾶς πικρός , ἤδη κλεινός πικπιεις ὁ ξένος , ἐπεί κατά μοῖρα ἔπειμι . ὅτι2 περί μέν ὁ ὕστιους Ἀττικός ὑπολείπω λέγω ὁ ἠτηδὴμα κατά δρόμος καί μένω ὀπίσω ὁ συναθλέω ὡς καί ὁ κομιχὸς δηλόω . Ὅμηρος δέ απαυτός ὑπολείπω λέγω ὁ Ὀδυσσεύς ἐν Μυκῆναι , ἀντί ὁ ἐκεῖνος μένω ὁ ἄλλος ἐπιχωρέω . ὅτι2 εὐχομιῶν ἔχω καί ὁ σπουδαῖος τράπεζα . διό νομίζω μέν αὐτός ὁ κατά νόμος συμποσιακός παρατίθημι . ἀποσορμεῖ δέ , ὁ καταλέω ὡς καί προχράω . ἀμφίπο - λος γοῦν ἀποχωρέω πταίω Έντα διαατος . ἦ ὅπλον . οἷος τράπεζα . κορητήρας . πίνω . καί οὕτως δέ ἄλλος ἐξάγω τράπεζα . ὅτι2 ὁ ἧμαι ἐν ὁ ἐπιστοπὶ μέν , κατά παραδίδωμι ὀξύνω - ὁ καί αὐτ ὁ ἵστημι γράφω . οἷος . οὖον δή ἧμαι ἐπί πόντος ἀλάομαι ἐπί ἀείδω ἱκνέομαι . εἰμί δέ πείρω - σθῃ , ἄνευ ὁ ἵστημι γράφω καί ἀντί ὁ ἧμαι λαμβάνω . ὡς ὁ ἔστω πρός Πάτροκλος ἐν Ἰλιάς λέγω . ἧμαι πως ὁ καί ὁ ποιέω , ἀρόω λέγω . ὅτι2 πολυπετὸνς ἄνθρωπος λόγος ὁ , ἀργαλέος διπρεκῶς ἀγορεύω πηδάω , ἐπεί ἐγώ πολύς δίδωμι θεός . Ἐπταῖθα δέ καί βασιλεύς ἢ δέ - σπινός κεῖμαι . Ὀδυσσεύς οὗτος ὁ Ἀρήτη προσφωνέω ὅτε ὁ φάρος ἔκω , καί ὁ γητόνα γνωρί - ἀκούω ὁ ὁ θυγάτηρ Δῶρα ἐρωτάω αὐτός τις πόνθεν εἰς ἀνήρ . τις ὅδε μιαίνω δίδωμι . πρός δέ ἀποκρίνω Ὀδυσσεύς , τις μέν δίδωμι ὁ φρουμην , ἔρομαι . πόνθεν δέ εἰμί , σωπάω πρός γε ὁ πῃ - ἀντίμοιρος . ἐν ὁ ἑξῆς δέ περί ὁ βασιλεύς ἐρωτάω εκδηλώνω καί αὐτός . νῦν γάρ οὐ ἀναγκαῖος οὗτος γίγνομαι . ὅτι2 ἀναγκαλαιώσει χράω ὁ ποιητής πταίω , ὡς ἐν ὁ ὅς καί ὁ ἕκτος φαίνω - δίς περί ὁ Ὀδυσσεύς ἱστορέω , ἄγω ἐκ ὁ πρό οὗτος . ὅτε δηλαδή ναῦς ἐπί καί ἑταῖρος ἔχω , εἶτα ἐξοκέλλω εἰς ὁ ὁ Καλυψώ νῆσος . φημί γάρ διά ὁ Ὀδυσσεύς οὗτος πως ἀργημετιώδς . Ἄργη ὁ τις νῆσος ἀπόπροθεν αὖος ἀλλ' κεῖμαι . ἔνθα μέν Ἄτλας θυγάτηρ δολόω Καλυψώ νειός . ἀσπλάσμα*μος δεινός , θεός . οὐδέ τις αὐτός μίσγω . οὐ θεός οὖον τε θνητός ἄνθρωπος . ὁ δή ημηνεντιζω εἰμί ὁ ἀπόπροθεν . ἀλλά ἐμεί ὁ δύστηνος ἐμέστιον ἄγω δαίμων , οἷος , ἀρόω μονόω ὁ περί ἐγώ . ἐπεί ἐγώ ναῦς θοός ἀργής Κιράνης , ὡς μετά οὗτος ἱστορέω , Ζεύς ἐλαύνω ὁ εἰμί ἐλαύνω , εκιααω μέσος ἐπί οἶνοψ πόντος . εἶτα διηγέομαι ὡς ὁ μέν ἄλλος πᾶς ἀπωθία αὐτός δέ ὁ ὁ ναός τούπι ἀρχή ἴλη ἐννῆμαρ πλέω , δέκατος δέ νύξ εἰμί Ἄργη ἐάν αὐτός θεός ἐπιλάσκω . καί ὡς ὁ Καλυψώ αὐτός λαμβάνω * ἐνδύω φιλέω τε καί τροφεύς , ἤδη φάσκω τίθημι ἀθάνατος καί ἀγήραος ημιατη πᾶς . καί ὡς ἀλλά ἐγώ οὖον ποτός θημιὼν ἄν στῆθος παύω , πάγη . ὡς Πατάτα μέν αὐτόθι ἐπιδίδωμι . ημιατη δέ αὐτί δάκρυ δείδω - ὄχος ἐμὴμοτα ὁ ἐκ ὁ Καλυψώ . ἀλλά ὅτε δή ὄγδοος ἐπιπλέω ἔτος ἔρχομαι , καί τότε δή , κελεύω ἀποπτόνονσα νέομαι , Ζεύς ὑπό ἀγγελία , ἢ καί νυός τρέπω αὐτός . πέντε δέ ἐπί σχεδόν πολύδυμος . ὅς πολύς δέ δίδωμι . οἰδάνω καί μέθη ἡδύς καί ἄμβροτος εμιατη ἕννυμι . καί ὡς οὔριος πνεῦμα ἴσος ὄντων*καδε - κστὴς ἡμέρα πλέω . καί ὡς μετά αὐτός ὁ Ποσειδῶν οὐχὺν πολύς αὐτός ἐπόρνυμι , ὡς ἀφορμάω ἄνιος κατοράω πλέω , ὁράω δέ θάλασσα ἀθέσφατος . οὐδέ τίς Πύμα εἶα , ἐπί σχεδὸνς ἀνία στενάζω ἠφροσύνθαι . ὁ μέν , ἔπειτα θύελλα δυσκένδε*σεν . ὁ τατός εἰμί ὁ εκιααω . ἀτάρ ἥρως φρέω νύσσω ὁ λευος διατυγχάνω , ὁρμάω ἐγώ γαῖα ημιιστημι πλάσσω σφόρῳ ἀνιμάω τε καί οὐδός . αὐτός ἄν εἷς εχθειροειντα διαδύω κῦμα ἐπί χιόω πέτρα πρός μαγάλην βάλλω καί ἀτιρπὰ χορός . ἀλλά ἀνεχαιμάμενος νήχω πολύς ἠώς ἔρχομαι εἰς ποταμός . ἔνθα χώρος ἀγαθός . λεῖος πετραῖον . καί ἐπί σκῶ - πᾶς εἰμί ἀνίμοιο ἐκ δέ πίπτω θυμαχοῖον . λέγω δέ ἀναχαιλαωτικῶς , καί ὡς νύξ ἔρχομαι , πανεύω διπετεῖος ποταμός ἐχθὰς ἐν θάμνος καταδύω . ἀμφί δέ φύλλον ἄγαμαι . ἴπνον δέ θεός κατά ἤπειρος χέω . ἔνθα μέν ἐν φύλλον φίλος τσιμαίνιος ἦτορ ἔρχομαι παννύχιος καί ἐπί ἡδύς καί μέσος ἦμαρ . δαίω τε Ηλίος καί ἐγώ γλυκύς ὕπνος ἀνίημι . καί ἐπί Κάσων καταδέω ὡς ὁ ἀμφίπολος πέφτω . καί ὡς ὁ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ ἐν αὐτός εἰμί οἰκεῖος θεός . καί ὡς αὐτός μέν ἰκάνυσεν , ὁ δέ , οὔτις νόημα ἡμβόστερ ἐσθλός . ὡς ὀν ἐν ὑποιο νώτιρον ἀντιάω - ὁδόω ιδυος . αὐτί γάρ τε νώτεροι αφρεδυσαω , κώληψ ὅς τίκνοι * ὁ διήγημα , αἶσα . αὐτί μέν σῖτος δοκέω ἅλις ἤδη αἶθοψ οἶνος . καί λούω ἐν ποταμός , καί ἐγώ ὅδε μιαίνω δίδωμι .