eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1580
ὅ δὲ ἀπίστως μὲν ὅτι πρὸς τὸ , τίς τοι τάδε ἔμαρ’ ἔδωκεν . ἀφορμὴ δὲ τοῦ διηγήσασθαι γέγονεν . ἔτι καὶ τῶν τὸ χωρίον , ἐπιγὼν συμπληρωτικῶς . ταῦτα τοι ἀγνῶνός πω , ἀληθείῃ κατέ - ληξε . ἦσαν ἀληθῶς ἢ πρὸς ἀλήθειαν . τοῦτο μὲν , ἐλλαπτικῶς . τοῦτο δὲ , ἐπιρρηματικῶς . Καὶ ὡς τὸ ἀληθῶς , ἐπιρρητικῶς ἔχον εἴτε ἀπὸ προσαγορευτῶν τοῦ ἀληθεῖν , ἢτε ἀπὸ παραγορευτῶν τοῦ ἀληθεῖν , γέγονεν ἰστικῶς . οἱ γὰρ παλαιοὶ Ἀττικοὶ κατὰ Ἀβρων Λυσίαν , ἐξεῖναι τὰς τῶν τοιούτων ὀνομάτων ἰστικῶς . διὸ καὶ παραγεῖναι αὐτά , ἢ ἀγνοία γὰρ φρον ἐλεγον καὶ ἡ εὐχλεία . καὶ ἡ ἰστία . καὶ ἡ ἀνα - δεικὴ ἢ φραὶ καὶ ἡ προνοία . ὧν πάντων ἐπείκεται μὲν ἡ τελευταία , ἢ δὲ πρὸ αὐτῆς ὀξύνεται . Ἀρι - στοτέλης λειταλεῖν , ὁ προνοία καὶ ἀναδεία . Ὡς δὲ ὡς τὸν μακρὸν ἐκεῖνον τοῦ Ὀδυσσέως κίνδυνον ἐν οἴκιστῃ φάσας ἐπενθε , ὅμως οὐκ ἀπῆλαξεν οὐδὲ τὸ τοιοῦτον χωρίον τοῦ φοβερῶς φρασθήναι . Τὸ δὲ ἀπόλωθεν ὅσπερ καὶ τὸ οὐδὲ τις αὐτῇ θεῶν ἢ ἀνθρώπων μίσγεται , πολὺν ἐκπο - πῶν τῆς Ἡλίας μύθου δηλοῖ . καὶ καὶ ἡ βασιλικὴ κόρη τὴν πατρίδα ἐξεπολίσαν ὅτι ἦσαν , οὐδὲ τις ἡμῖν ἄντων ἐπιμιγεται . Δολόσασαν δὲ τὴν Καλυψὼ ἦν , διὰ τὰς περὶ ἀθανασίας ψευδεῖς ὑπο - σχέσεις . ἄνα δὲ καὶ ἐπολιλεῖ Ὀδυσσεύς , ὡς οὐ πειθετα ἤδη τοῖς μεγάλας ὑπισχνουμένοις . διὰ δὲ διὸν , ὅσω μὲν , καὶ ἢ φοβηρά . μάλιστα δὲ , ἢ δεξιὰ καταφρόνησις . καὶ διαιτοῦτο δολιῶσε ἐπιτῆς , δηλῶν γὰρ ὡς φρονήσεως μητρὴ ἢ διανόησις οὕσα ὑποτίθησιν ἐν καιρῷ καὶ τὸ , λόγους τε καὶ ἔργους δουλεύσθαι . καὶ αὐτὴ ἐν τούτῳ γε , ὅμοια ἢ δολόσασα Καλυψώ , τῷ Ὀδυσσῇ ὡς δόλων ἄτος ὧν , αἰχμὴ πον διὰ τοῦτο πᾶσιν ἀνθρώποις μέλειν . Τὸ δὲ μίσγεται καὶ ἐν τοῖς ἐπὶ τοῦ , εὐτυχῶς ἀπλῶς εἴρηται . οὐ μὴν ἀντὶ τοῦ νόμῳ γάμου σύνεστιν , ὁποῖον τὸ , γυναῖκα νύμφ , ἵνα μίσγεται ἐν φιλοτητι . Ἐφέστιος * δὲ , ὁ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἑστίας . ὡς καὶ φιλότιμος ἦν διὰ τὸν ἑφέστιον ἥμα . Καὶ ὡς ὡς εἰ καὶ ταυτὴν ἰστία καὶ ἑστία , ὅμως διαφέρει ὁ ἑφέστιος καὶ τὸ προλε - χθὲν ἑπίστιον . ἐφέστιος μὲν γὰρ , ὁ προορῶν ἑστίας . ἐπίστιον δὲ οὐδέτερος ὡς προορίζεται , πρὸς οἴκους δὲ καὶ νεοδόμους ἐν ἑνὶ μέρει λόγον καὶ χωρίον . ὅτε μόντοι κατὰ γένος ἀφοσιωται ἐπίστιος λεχθῆ , ὁ αὐ - τὸς τῷ ἑφέστιῳ ἔστιν ὡς καὶ τοῦτο προδηλῶται . ἀπὸ δὲ τῆς ἑστίας καὶ ὁ ἐν Ἰλιάδι ἐνέστιος γίνεται . ἐκ ταύτης δὲ , καὶ παραμυία τὸ , ἑστίας θύομεν , ἀφ’ ὧν οὐκ ἔστι φασὶ μεταδιδόναι οὐδὲ ξενεχθῆν . ἵνα εἴη τὸ , ἑστίας θύομεν , ταυτὸν τῷ , οὐδενὶ μεταδιδόμεν τῶν τῆς ἑορτῆς . καὶ ἕτερα παραμυία τὸ , ἀφ’ ἑστίας ἀρχόμενος , ἔχον ἐκ τῶν χρησμάτων ἢ καὶ ἐκ τῶν οἰκείων . μετέχεται δὲ φασιν ὁ λόγος ἐκ τῶν ἱερῶν . εἶδος γὰρ , Ἑστία πρώτων ἀπαρχεῖν . τῆς ἑστίας δὲ γίνεται καὶ τὸ ἑστίων , ὅπερ κατὰ τοὺς παλαιούς οἱ Ἰωνεῖς ἑστία λέγουσιν ἐν τῷ ἵστα . περὶ δὲ ἑστίας καὶ ἑστίας καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα φηθήσεται . Τὸ δὲ ἐκίνας τί τὲ σημαίνει καὶ ὅπως γίνεται , προεχέσθαι . Τὸ δὲ ἄρχας ἴδων , λιώτερον ἐφρονεῖται τοῦ , ἄρχας ἡμάρπτεν ὅπερ ἐν Ἰλιάδι λέγεται . ἐπὶ καὶ ἑτέρων ἔστι τοῦτο ἐκεῖνον κατ’ ἔννοιαν . ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς , περιπληχθῆναι ὅσι τὸ , ἄρχας ἴδων . Τὸ δὲ * ἔνδεξιως , οὐ φιλεῖται μὲν πεζολόγως ῥητορεῖν , δηλοῖ δὲ τὸ ἐπιμελῶς . καὶ γίνεται ἐκ τοῦ δέξω τὸ δὲ δεξιόμαρ τραπέντος τοῦ ἔ εις ὁ κατὰ κίνησιν ὀνοματικῆν . ἔτι , τοῦ ὁ μεταβληθέντος εἰς ὁ . Ἀιοκικῶς . Οὐ πειθῶ δὲ ἢ Καλυψὼ τὸν Ὀδυσσέα ἢ’ οἱς ὑπισχνεῖται , οὐ μόνον ὅτι οἶδεν οἷα τὰ τῶν γυναικῶν ὅτ’ ἂν εἰς ἔρωτα βαχθῶνται , ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐ δύνανται ἀθανασίαν αἱ τοιαῦται χωρίζ - σθαι . ἄλλως δὲ ἀλληγορικῶς , ἢ Καλυψὼ ἦν εἰς σῶμα ἐπελεξομένη πρὸς ἣν οὐδὲ θαμίζω ὁ Ἑρμῆς ὡς ἐν τῇ ἢ βαρυφία λέγεται τούτων ὁ λόγος , οὐ γὰρ τὸ σῶμα λόγον ἔχει μετέχειν . ἢ τούτων κατὰ σῶμα Καλυψὼ , ἐποχέλλει μὲν ἀθανασίαν τοῖς φιλοσωμώτοις , οἱ ὡς αὐτὴ ζητοῦντες αὐτὴ συνδιδόνται , φιλο - ζωοῦντες . καὶ ὡς ἐπὶ τῶν ἀθανασίᾳ , θεοποιίας ὑπομνῆς ἀναλεγόμενοι , πλανῶ τοὺς πλείστους . Ὀδυσ - σεύς δὲ καὶ εἶπον τινὲς κατ’ αὐτὸν , παραφρονῶν ἄπερ ἐν φάσει ἢ δολόσασα Καλυψώ , τὸ πλεῖστον δηλαδὴ σῶμα , οὐκ ἀναίνειν τὴν τοῦ σώματος αὐτοῖς ἰσάνυσαν γίναν . ἀλλὰ τὸν φιλοσωμίας μελετή - σαντας θάνατον , τῆς τοιαύτης Καλυψῶς ἀφίσταται . Τὸ δὲ ἐμερον ἔκποδον , ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ αὐτῷ πέδῳ . Τὸ δὲ ἐπιπλάκων ἄτος οὐκ ἐν αὐτῷ ἐκποδῶν τῶν ὡς προεχέσθω περιπλά - κων ἐπαντῶν . * Τὸ δὲ Ζηνὸς ἐπ’ ἀρχαίης ἢ καὶ νῦν ἐπιμένει αὐτῆς . τὴν ἐν ἀνθρώποις ποὺς δηλοῖ νόμους . ἢ τὰ πολλὰ , κατὰ εἰκονολογίαν γίνεται . ἰδὼν γὰρ ὁρμῶς μὲν κατὰ τὴν Ὀμηρι - κὴν πλάσιν , Ἑρμοῦ ἀρμολέντος ἐπεμψὴν τῇ Σφενγίας ὁ Ὀδυσσεύς , αὐτὸς μέντοι στοχεωτικῶς εἶδεν , νοσῆ μὲν καὶ τοῦτο . οὕτω δὲ καὶ τὴν Καλυψὼ αὐτὴν οἴχοθαι ὁρμηθείσαν ἐκπέραμα αὐτόν . καὶ εἴη ἂν καὶ οὕτως ἐκείνη δολόεσσα εἶχε μὴ τὸ ἀληθὲς τῷ Ὀδυσσεῖ ἀνεκάλυψε . Θάλασσα δὲ ἀθέσφατος , καθὰ καὶ πρὸ ὀλίγων ἀθέσφατος ἦν . νηχόμενος δὲ παιθητικῶς αἰῶν , ὑποκαταβὰς ἐνῆγον λέγω ἐνεργητικῶς . οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς προ*τοῦτον διχᾶς τὸ αὐτὸ ὕμνα ἐξήγη - κεν ὡς καὶ ἐπὶ ἄλλων πολλῶν ποιεῖ . Ὅτι δὲ τὸ νῆχεσθαι παρὰ τὴν νῆσον γίνεται ὥσπερ καὶ τὸ κολυμβᾶν παρὰ τὴν κολυμβίδα , ὀνομάτων δὲ ὀνόματα καὶ ἤμαρ , ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου δηλοῦται . Τὸ δὲ ἐνθᾶ μ᾽ ἐχλαίνοντα ὡς τοῦ , καὶ ἀτρεπὲς χῶρον , ναυαγοῦ ἀνδρὸς δυστυχίαν φράζει . Τὸ δὲ ἀτρεπὲς χῶρον , πολύνουν ἐστὶ . δηλοῖ γὰρ τοὺς προῦμβέντας πάγους ὀξέας . τὸ περὶ αὐτοὺς βεβρυχὸς ῥόθιον κύμα . τὴν λισοὴν πέτραν . τὴν ἀρχιδαθὴ θάλασσαν . τὰς προβλήτας ἀκ - τὰς . Τὸ δὲ ἐκ ᾿ ἐπεσον , ἀντὶ τοῦ , ἐξω ἐπεσον τῆς θαλάσσης ἀφίγου τινὸς δίκην . καὶ ὡς οἷον εἰπεῖν , ἐξεβλάσθη κατὰ τι ναυάγιον . Τὸ δὲ θυμηγορῶν , σύνθετόν ἐστι τοῦ , ἐς φρένα θυ - μὸς ἀγέρθη ὁ προεγέραπται . δηλοῖ δὲ τὸ , συνάγων καὶ ἀνεκαθήμενος ψυχὴν . Τὸ δὲ φῦλλα ἀφύσσασθαι , ὑλὴν ἐπαμύσασθαι χειρὶ προεῖργαγεν ὁ ποιητής . δηλοῖ δὲ τὴν τῶν φύλλων περι - βολήν . εἰ δὲ τὸ ἀφύσσασθαι ἐπὶ ὕδατος ἀντιλογούμενον χωριολοκεῖται ὡς δηλοῖ τὸ ἀφυσσόμενον μὲλαν ὕδωρ , ἀλλ᾿ ἡ τροπὴ οὐδ᾿ ἐνταῦθα ἐξω λόγου . εἶγε ὡσπερ χυτὸν τὸ ὕδωρ , οὕτω καὶ ἐνθ᾿ Ὀδυσσεὺς * ὑπνώσας , φύλλων ἤν χύσις ἦλθα πολλή . Ὕπνον δὲ ἀπειρόνα , τὸν βαθὺν λέγει καὶ διαποῦτο πολὺν καὶ ἀσύμμετρον ὡς πρὸς τὸ σύνθησις , εἴπερ νυκθημέρον ὅλον Ὀδυσσεὺς ἐκοιμήθη κατὰ τὸν ποιητήν . Σημειῶσαι δὲ τὴν λέξιν , ὡς οὐκ ἐξανέχης ἀπειρόνος λεγομένου τοῦ μυθόλος πέρας ἔχοντος . ὁ δὲ τοιοῦ - τος τόπος , συντελεῖ τι καὶ εἰς τὸν νῦν ὑμνον ὕπνον . πάντως γὰρ ὁ περιγνοὺς ἀπειρῶν ὕπνος , εἴη ἂν νή - δυμος . ἤγουν ἀνέχοντος . δήλων δὲ ὡς ἐφ᾿ ἡγῶν καὶ τὸ δύνασθαι καὶ , χέσθαι δίχα τροπολογίας τινὸς . Τὸ δὲ ἐν φύλλοις καὶ φύλον ἤλθον ὅτι παρηχέιν δοκεῖ , προεῖργαπται . Ἐν δὲ τῷ , ἐπ᾿ ἧω καὶ μέσον ἤμαρ καὶ δεϊλετὸ τ᾿ ἥλιος , τριμερῶ τὴν ἡμέραν ἐκμειν ὡς καὶ ἀλλαχοῦ . ἤγουν εἰς πρωΐαν . μεσημβρίαν . καὶ δεῖλιν . Ἐν δὲ τῷ δεϊλετο , γραφόντων τινῶν δύσετο ἤγουν ἔδυσε , πρὸς ὁ παίζων ἀπορητικῶς φασὶ Ματρίας ὁ Ἀλεξανδρεύς , ἔλεγε διὰτὸ ὁ ἥλιος δύναται μὲν οὐ κολυμβᾶ δέ ; φασίν οἱ παλαιοί , ὡς Ἀρίσταρχος οὐ γράφει δύσετο ἀλλὰ δεϊλετο . ὁ ἐστιν , εἰς δύσιν ἀπέλιπε . Καὶ σημειῶσαι τὴν λέξιν σύστοιχον οἴδων τῇ δεῖλῃ . εἰ δὲ τὸ δεϊλετο ἀσύνηθές ἐστιν , ἀλλὰ τὸ δευλιήσας , ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα κῦται παρὰ τῷ ποιητῇ . δήλων δὲ ὅτι τε ἡ δεῖλη παρὰ τὴν ἔνδειαν τῆς εἰλῆς σύγκειται , ἐνδέα*γὰρ τρυκαῦτα ἢ ἐκ τοῦ ἡλίου ἤλθ . καὶ ὅτι διττὴ κατὰ τοὺς παλαιοὺς ἡ δεῖλη . ἢ μὲν γὰρ ὀψία δεῖλη . τὸ τελευταῖον φασὶ τῆς δεῖλης μέρος τὸ περὶ ἡλίου δυσμᾶς . ἕτερα δὲ δεῖλη πρωΐα , τὸ πρῶτον φασὶ τῆς δεῖλης , τὸ εὐθὺς ἐκ μεσημβρίας . Τοιξεῖναι δὲ θεαὶς ἄρτι λέγει τὴν κόρην Ὀδυσσεὺς , κολακωτότερον . φθάσας γὰρ , μὴ ἐκείνην εἰκασεῖ , τῇ Ἀρτέμιδι . Τὸ δὲ οὐτι νοήματος ἡμβρότερον ἐσθλοῦ καὶ ἴσης , ἐπανὼς προσώπων νέου συνετοῦ . Ἐνθᾶ ὅρα τὸ , ὡς οὐκ ἂν ἕλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα ἔχειν , ὡς γοργὸς φρασθῆν , πολλὴν ἐννοιαν κοῦπτι . ἔχοιγ᾿ μὲν γὰρ εἰκῶν νεωτέρην ἀντιάσασαν . ὁ δὲ , παραλλητικῶς οἷον ἔφη ὡς οὐ μόνον κόρη νὲα ἀλλὀὐδ᾿ ἄνηρ νεώτερος τοιούτων τι ἐδρασεν ἂν . Τὸ δὲ αἰεὶ νεώτεροι ἀφμαδύνουσι , παράφρασις ἐστι τοῦ , αἰεὶ ὁπλοφόρων ἀνδρῶν φρίνες ἡμέθονται . Τὸ δὲ σίτον ἔδωκε καὶ οἶνον καὶ ἔλουσε καὶ τὸ ἴσης , φιλοξενίας ἐνδεικτικὰ . Ἐν τούτοις δέ , ὅρα ὅτι τε τὴν τῆς κόρης καὶ τῶν ἀμφιπό - λων μολπὴν καὶ τὴν διὰ σφαῖρας παιδιὰν σιγᾷ Ὀδυσσεὺς ἵνα μὴ καταγορεύῃ δοκῇ τῆς παιδός . καὶ ὅτι τοῦ μὲν παίζαν ἐστίορσεν αὐτὴν ὡς θεοεικῶν . τὸ δὲ λούσασθαι καὶ θρέψαι καὶ εἴματα δοῦναι , αὐτῇ μόνῃ προσένειμε διὰ τὸ σεμνότητος . * Ὅτι Ὀδυσσεὺς μὲν ὡς προσεχὼς ἰδηλοῦτο , ἤρω - τήθη πρὸς τῆς βασιλίδος , τίς αὐτὸν ἐνέδυσε ταδε εἴματα δοῦς . ὁ δέ , εἰπεῖν ἔχων αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐν ὀλίστοις , ὅμως ἵνα μὴ καυψῆ οὐκ ἀγαλῆν ὑποψίαν , ἐλίστα μεμερᾶν διήγησεν . καὶ οὕτως ἐξισχύει τῇ φή - τορικῇ δυνάμει , ὥστε πεποιθήσει τὴν βασιλῖδα μὴ ὅτι γε ἀπλῶς μὴ μέμψασθαι , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ὡς τοῦτο γἀἰτίουμ οὐκ ἐνόησε παῖς ἤμῃ , οὐδὲ καὶ σε οὐτι μετ᾿ ἀμφιπόλοισιν γυναιξὶν ἤγειν ἐς ἡμέτερον . σὺ δ᾿ ἄρα πρὸ*στην ἱκέτευσας . ὥστε δηλαδή καὶ ἔδει αὐτὴν ἀρκεῖν σε οἴκοι . καὶ ἐστι τῷ βασιλεῖ μεταληπτικὴ τις αἴτιασις , τὲ μὲν γὰρ ἄλλα τῆς παιδός , οὐκ ἔχει μέμψασθαι ἀλλὰ συγχωρεῖ
Lemmas: ὅς δέ ἀπίστως μέν ὅτι πρός ὁ , τίς ὅς ὅδε μείρομαι δίδωμι . ἀφορμή δέ ὁ διηγέομαι γίγνομαι . ἔτι καί ὁ ὁ χωρίον , πιγή συμπληρωτικός . οὗτος ὅς Ἅγνων πω , ἀλήθεια κατέ - λήγω . εἰμί ἀληθής ἢ πρός ἀλήθεια . οὗτος μέν , ἐλλαπτικῶς . οὗτος δέ , ἐπιρρηματικός . καί ὡς ὁ ἀληθής , ἐπιρρητικῶς ἔχω εἴτε ἀπό προσαγορεύω ὁ ἀλήθω , ἤτε ἀπό παραγορευος ὁ ἀλήθω , γίγνομαι ἰστικός . ὁ γάρ παλαιός ἀττικός κατά Ἁβρός Λυσίας , ἔξεστι ὁ ὁ τοιοῦτος ὄνομα ἰστικός . διό καί παραγίγνομαι αὐτός , ἢ ἄγνοια γάρ φρον λέγω καί ὁ εὐχλεία . καί ὁ ἱστίον . καί ὁ ἀνα - δείκνυμι ἢ Φράι καί ὁ πρόνοια . ὅς πᾶς πέκω μέν ὁ τελευταῖος , ἢ δέ πρό αὐτός ὀξύνω . ἀρι - στοτελεω λειταλεῖν , ὁ πρόνοια καί ἀναδεία . ὡς δέ ὡς ὁ μακρός ἐκεῖνος ὁ Ὀδυσσεύς κίνδυνος ἐν οἰκιστής φημί πενθῶ , ὅμως οὐ ἀπολήγω οὐδέ ὁ τοιοῦτος χωρίον ὁ φοβερός φράζω . ὁ δέ ἀπόλλυμι ὅσπερ καί ὁ οὐδέ τις αὐτός θεός ἢ ἄνθρωπος μίσγω , πολύς ἐκπίνω - ποῦ ὁ Ἡλίας μῦθος δηλόω . καί καί ὁ βασιλικός κόρη ὁ πατρίς ἐκπολίζω ὅτι εἰμί , οὐδέ τις ἐγώ Ἄντων ἐπιμείγνυμι . Δολόσασαν δέ ὁ Καλυψώ εἰμί , διά ὁ περί ἀθανασία ψευδής ὑπο - σχέσις . ἄναξ δέ καί ἐπολιλεῖ Ὀδυσσεύς , ὡς οὖον πειθετης ἤδη ὁ μέγας ὑπισχνέομαι . διά δέ δείδω , ὅσος μέν , καί ἢ φοβηρός . μάλιστα δέ , ἢ δεξιός καταφρόνησις . καί διαιτάω δολιόω επιος , δηλόω γάρ ὡς φρόνησις μήτρα ἢ διανόησις εἰμί ὑποτίθημι ἐν καιρός καί ὁ , λόγος τε καί ἔργω δουλεύω . καί αὐτός ἐν οὗτος γε , ὅμοιος ἢ δολόω Καλυψώ , ὁ ὀδύσσομαι ὡς δόλων Ἄτος ὅς , αἰχμή πως διά οὗτος πᾶς ἄνθρωπος μέλω . ὁ δέ μίσγω καί ἐν ὁ ἐπί ὁ , εὐτυχής ἀπλόος εἴρω . οὖον μήv ἀντί ὁ νόμος γάμος σύνειμι , ὁποῖος ὁ , γυνή νύμφος , ἵνα μίσγω ἐν φιλότης . Ἐφέστιος * δέ , ὁ ἐπί ὁ αὐτός ἑστία . ὡς καί φιλότιμος εἰμί διά ὁ ἐφίστημι ἀμάω . καί ὡς ὡς εἰμί καί αὐτός ἱστίον καί ἑστία , ὅμως διαφέρω ὁ Ἐφέστιος καί ὁ προλε - χέω ἐπίστιον . Ἐφέστιος μέν γάρ , ὁ προοράω ἑστία . ἐπίστιος δέ οὐδέτερος ὡς προορίζω , πρός οἶκος δέ καί νεοδομος ἐν εἷς μέρος λόγος καί χωρίον . ὅτε μόντος κατά γένος ἀφοσιόω ἐπίστιος λέγω , ὁ αὖος - τός ὁ ἑφέστιος εἰμί ὡς καί οὗτος προδηλόω . ἀπό δέ ὁ ἑστία καί ὁ ἐν Ἰλιάς ἐνέστιος γίγνομαι . ἐκ οὗτος δέ , καί παραμυία ὁ , ἑστία θύω , ἀπό ὅς οὐ εἰμί φημί μεταδίδωμι οὐδέ ξενεχθῆν . ἵνα εἰμί ὁ , ἑστία θύω , τατός ὁ , οὐδείς μεταδίδωμι ὁ ὁ ἑορτή . καί ἕτερος παραμυία ὁ , ἀπό ἑστία ἄρχω , ἔχω ἐκ ὁ χρῆσμα ἢ καί ἐκ ὁ οἰκέω . μετέχω δέ φημί ὁ λόγος ἐκ ὁ ἱερός . εἶδος γάρ , Ἑστία πρῶτος ἀπάρχω . ὁ ἑστία δέ γίγνομαι καί ὁ ἑστία , ὅσπερ κατά ὁ παλαιός ὁ Ἰωνεῖς ἑστία λέγω ἐν ὁ ἵστημι . περί δέ ἑστία καί ἑστία καί ἐν ὁ μετά οὗτος φημί . ὁ δέ Κίνα τίς τε σημαίνω καί ὅπως γίγνομαι , προέχω . ὁ δέ Ἄρχας ἄπατρις , λιός φρονέω ὁ , Ἄρχας μάρπτω ὅσπερ ἐν Ἰλιάς λέγω . ἐπί καί ἕτερος εἰμί οὗτος ἐκεῖνος κατά ἔννοια . ἐν δέ ὁ ἑξῆς , περιπλέκω αἵμων ὁ , Ἄρχας ἄπατρις . ὁ δέ * ἐνδέξιος , οὖον φιλέω μέν πεζολόγος ρητορεω , δηλόω δέ ὁ ἐπιμελής . καί γίγνομαι ἐκ ὁ δείκνυμι ὁ δέ δεξιόμαρ τρέπω ὁ ἔ εἰς ὁ κατά κίνησις ὀνοματικός . ἔτι , ὁ ὁ μεταβάλλω εἰς ὁ . Ἀιοκικῶς . οὖον πειθώ δέ ἢ Καλυψώ ὁ Ὀδυσσεύς ἀεί οἱςστις ὑπισχνέομαι , οὖον μόνος ὅτι οἶδα οἷος ὁ ὁ γυνή ὅτι εἄν εἰς Ἔρως βάζω , ἀλλά καί ὅτι οὖον δύναμαι ἀθανασία ὁ τοιοῦτος χωρίζω - ἕπομαι . ἄλλως δέ ἀλληγορικός , ἢ Καλυψώ εἰμί εἰς σῶμα ἐπιλέγω πρός ὅς οὐδέ θαμίζω ὁ Ἑρμῆς ὡς ἐν ὁ ἢ βαρυφία λέγω οὗτος ὁ λόγος , οὖον γάρ ὁ σῶμα λόγος ἔχω μετέχω . ἢ οὗτος κατά σῶμα Καλυψώ , ἐποχλέω μέν ἀθανασία ὁ φιλοσωμώτοις , ὁ ὡς αὐτός ζητέω αὐτός συνδίδωμι , φιλο - ζωόω . καί ὡς ἐπί ὁ ἀθανασία , θεοποιΐα ὑπομνῆς ἀναλέγω , πλανάω ὁ πλεῖστος . Ὀδυς - Σεύς δέ καί εἶπον τις κατά αὐτός , παραφρονέω Ἄπερ ἐν φάσις ἢ δολόω Καλυψώ , ὁ πλεῖστος δηλαδή σῶμα , οὐ ἀναίνομαι ὁ ὁ σῶμα αὐτός ισανυσαω γίνομαι . ἀλλά ὁ φιλοσωμίας μελέτη - Σαντᾶς θάνατος , ὁ τοιοῦτος Καλυψώ ἀφίστημι . ὁ δέ μέρω ἔκποδον , ἀντί ὁ ἐν ὁ αὐτός πέδον . ὁ δέ ἐπίπλακος Ἄτος οὐ ἐν αὐτός ἐκποδῶν ὁ ὡς προέχω περιπλέω - Κῶς ἐπάντης . * ὁ δέ Ζεύς ἐπί ἀρχαῖος ἢ καί νῦν ἐπιμένω αὐτός . ὁ ἐν ἄνθρωπος πούς δηλόω νόμος . ἢ ὁ πολύς , κατά εἰκονολογία γίγνομαι . εἶδον γάρ ὁρμάω μέν κατά ὁ Ὀμηρι - κάν πλάσις , Ἑρμῆς ἀρμολέντος ἐπεμψὴν ὁ Σφενγίας ὁ Ὀδυσσεύς , αὐτός μέντοι στοχεωτικῶς ὁράω , νοσέω μέν καί οὗτος . οὗτος δέ καί ὁ Καλυψώ αὐτός οἴχομαι ὁρμάω ἐκπέραμα αὐτός . καί εἰμί εἄν καί οὕτως ἐκεῖνος δολόεις ἔχω μή ὁ ἀληθής ὁ Ὀδυσσεύς ἀνακαλύπτω . Θάλασσα δέ ἀθέσφατος , καθά καί πρό ὀλίγος ἀθέσφατος εἰμί . νήχω δέ παιθητικῶς Αἰῶν , ὑποκαταβαίνω ἐνάγω λέγω ἐνεργητικός . οὗτος δέ καί ἐν ὁ προ*τουος διχάς ὁ αὐτός ὕμνος ἐξηγέομαι - ἄν ὡς καί ἐπί ἄλλος πολύς ποιέω . ὅτι2 δέ ὁ νήχω παρά ὁ νῆσος γίγνομαι ὥσπερ καί ὁ κολυμβάω παρά ὁ κολυμβίς , ὄνομα δέ ὄνομα καί ἦμαρ , ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος δηλόω . ὁ δέ ἔνθα εἷς λαχαίνω ὡς ὁ , καί ἀτρεπὲς χῶρος , ναυαγέω ἀνήρ δυστυχία φράζω . ὁ δέ ἀτρεπὲς χῶρος , πολύνους εἰμί . δηλόω γάρ ὁ προῦμβέντας πάγος ὀξύς . ὁ περί αὐτός βρύκω ῥόθιος κύμα . ὁ λισός πέτρα . ὁ αρχιδάτος θάλασσα . ὁ προβλήτα ἐκ - ὁ . ὁ δέ ἐκ ᾿ πίπτω , ἀντί ὁ , ἐξω πίπτω ὁ θάλασσα ἀφίγου τις δίκη . καί ὡς οἷος εἶπον , ἐκβάλλω κατά τίς ναυάγιον . ὁ δέ θυμηγοροος , σύνθετος εἰμί ὁ , εἰς φρήν ΘΥ - ἐμός ἀγείρω ὁ προγράφω . δηλόω δέ ὁ , συνάγω καί ἀνακάθημαι ψυχή . ὁ δέ φύλλον ἀφύσσω , ὕλη ἐπαμύσσομαι χείρ προεργάζομαι ὁ ποιητής . δηλόω δέ ὁ ὁ φύλλον περί - βολή . εἰμί δέ ὁ ἀφύσσω ἐπί ὕδωρ ἀντιλογέω χωριολοκειμαι ὡς δηλόω ὁ ἀφύσσω μέλας ὕδωρ , ἀλλά ὁ τροπή οὐδέ ἐνταῦθα ἐξω λόγος . εἰμί ὡς χυτός ὁ ὕδωρ , οὗτος καί ἔνθα Ὀδυσσεύς * ὑπνόω , φύλλον ἐάν χύσις ἔρχομαι πολύς . Ὕπνος δέ ἤπειρος , ὁ βαθύς λέγω καί διαποιέω πολύς καί ἀσύμμετρος ὡς πρός ὁ σύνθησις , εἴπερ νυκθημέρον ὅλος Ὀδυσσεύς κοιμάω κατά ὁ ποιητής . σημειόω δέ ὁ λέξις , ὡς οὐ ἐξανέχω ἤπειρος λέγω ὁ μυθόλος πέρας ἔχω . ὁ δέ οιὁ - ὅς τόπος , συντελής τίς καί εἰς ὁ νῦν ὕμνος ὕπνος . πάντως γάρ ὁ περιγνοὺς ἤπειρος ὕπνος , εἰμί εἄν νή - δυμος . ἤγουν ἀνέχω . δῆλος δέ ὡς ἐπί ἀντίπηξ καί ὁ δύναμαι καί , χω δίχα τροπολογία τις . ὁ δέ ἐν φύλλον καί φῦλον ἔρχομαι ὅτι παρηχέω δοκέω , προεῖργαπται . ἐν δέ ὁ , ἐπί ἠώς καί μέσος ἦμαρ καί δείλομαι τε ἥλιος , τριμερόω ὁ ἡμέρα ἐκμειν ὡς καί ἀλλαχοῦ . ἤγουν εἰς πρωΐα . μεσημβρία . καί δείλι . ἐν δέ ὁ δείλομαι , γράφω τις δύο ἤγουν δύο , πρός ὁ παίζω ἀπορητικός φημί Ματρίας ὁ Ἀλεξανδρεύς , λέγω διὰτὸ ὁ ἥλιος δύναμαι μέν οὖον κολυμβάω δέ ; φημί ὁ παλαιός , ὡς Ἀρίσταρχος οὖον γράφω δύο ἀλλά δείλομαι . ὁ εἰμί , εἰς δύσις ἀπολείπω . καί σημειόω ὁ λέξις σύστοιχος οἰδέω ὁ δείλη . εἰμί δέ ὁ δείλομαι ασυνήθης εἰμί , ἀλλά ὁ δευλιαειδω , ἐν ὁ μετά οὗτος κύται παρά ὁ ποιητής . δῆλος δέ ὅτι τε ὁ δείλη παρά ὁ ἔνδεια ὁ εἰλῆς σύγκειμαι , ἐνδέα*γὰρ τρυκαυτος ἢ ἐκ ὁ ἥλιος ἀλθέω . καί ὅτι δισσός κατά ὁ παλαιός ὁ δείλη . ἢ μέν γάρ ὄψιος δείλη . ὁ τελευταῖος φημί ὁ δείλη μέρος ὁ περί ἥλιος δυσμή . ἕτερος δέ δείλη πρωΐα , ὁ πρῶτος φημί ὁ δείλη , ὁ εὐθύς ἐκ μεσημβρία . τοιξενος δέ θεός ἄρτι λέγω ὁ κόρη Ὀδυσσεύς , κολακός . φθάνω γάρ , μή ἐκεῖνος εικάζω , ὁ Ἀρτέμιδι . ὁ δέ οὔτις νόημα ημβροτερος ἐσθλός καί ἴσος , ἐπανίημι πρόσωπον νέος συνετός . ἔνθα ὁράω ὁ , ὡς οὐ εἄν ἔλπω νέος ἀντιάω ἔχω , ὡς γοργός φράζω , πολύς ἔννοια κόπτω . ἔχω μέν γάρ εἰκών νέος ἀντιάω . ὁ δέ , παραλλητικῶς οἷος φημί ὡς οὖον μόνος κόρη νέος ἀλλὀὐδ᾿ ἀνήρ νέος τοιοῦτος τίς δράω εἄν . ὁ δέ ἀεί νέος αφμαδυνους , παράφρασις εἰμί ὁ , ἀεί ὁπλοφόρος ἀνήρ φρίνες ἐμέθω . ὁ δέ σῖτος δίδωμι καί οἶνος καί λούω καί ὁ ἴσος , φιλοξενία ἐνδεικτικός . ἐν οὗτος δέ , ὁράω ὅτι τε ὁ ὁ κόρη καί ὁ ἀμφιπό - λάω μολπή καί ὁ διά σφαῖρα παιδιά σιγάω Ὀδυσσεύς ἵνα μή καταγορεύω δοκέω ὁ παῖς . καί ὅτι ὁ μέν παίζω στερέω αὐτός ὡς θεοεικως . ὁ δέ λούω καί τρέφω καί εἷμα δίδωμι , αὐτός μόνος προσνέμω διά ὁ σεμνότης . * ὅτι2 Ὀδυσσεύς μέν ὡς προσεχώς ἰδηλοῦτο , ἀείρω - τήθη πρός ὁ βασιλίς , τίς αὐτός ἐνδύω ὅδε εἷμα δέω . ὁ δέ , εἶπον ἔχω αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐν ὀλισθάνω , ὅμως ἵνα μή καυψῆ οὐ ἀγαλῆν ὑποψία , ἐλίστα μέρα διηγέομαι . καί οὕτως ἐξισχύω ὁ φημί - τορικῇ δύναμις , ὥστε πεποίθησις ὁ βασιλίς μή ὅτι γε ἀπλόος μή μέμφομαι , ἀλλά καί αὐτός ὡς οὗτος γἀἰτίουμ οὐ νοέω παῖς ἡμέτερος , οὐδέ καί σύ οὔτις μετά ἀμφίπολος γυνή ἐγώ εἰς ἡμέτερος . σύ δέ ἄρα πρὸ*στην ἱκετεύω . ὥστε δηλαδή καί ἐσθίω αὐτός ἀρκέω σύ οἴκοι . καί εἰμί ὁ βασιλεύς μεταληπτικός τις αἰτίασις , τε μέν γάρ ἄλλος ὁ παῖς , οὐ ἔχω μέμφομαι ἀλλά συγχωρέω