eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1635
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α καὶ εἰπεῖν . λάβε καὶ κατάστραγε . παίζασα ὡσπερ ἡ Θαὶς παρὰ τὸν αἰχμὸν γράσων , οὕτω καὶ αὐτὴ παρὰ τὸν τράγον ὃν ὑπελάλησεν ἐν τῷ καταστράγει . Ἐτι ἰστίον καὶ ὅτι ὁ κιθαρῳδὸς Στρατονίκος πρὸς τινα ἠμαρσιν Ὀμηρικῆς διαιρέσεως τῆς ἐν τῷ , οὐ τις με δαμῇ δόλῳ οὐδὲ βίῃ ; φιλοτιμησάμενος καὶ αὐτὸς διελθεῖν ἐν τῷ ἐρωτηθῆναι περὶ τινος μεγάλου μὲν μεγίθι κιθαρῳδοῦ δὲ φαύλου , ποῖος τις ἐστιν , ἔφη . οὐδεὶς κακὸς μέγας ἔχθὺς , αἰνιττόμενος , ὅτι τε οὐδεὶς ἐστιν ἐκείνος ὁ περὶ οὗ ἠρωτήθη , καὶ ὅτι κακός . καὶ μέγας μὲν , ἔχθὺς δὲ δι’ ἀφροσίαν . ἔπαξε δὲ ὁ Στρατόνικος τοῦτο , παρὰ τὴν λέγουσαν παροιμίαν , μέγας οὐδεὶς σαπρὸς ἔχθὺς . παραθεὶς αὐτὴν καὶ διελὼν ὡς ἤθελε . καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦτα . ὁ δὲ ὅλος τοῦ Κὺκλωπος λόγος δι’ οὐ δηλοῖ τὸ ὑπὲρ τοῦ οἴνου ξένων τὴν ἀχαριν χάριν , τοιοῦτός ἐστιν . Οὐτὶν ἐγὼ πύματον ἔδομαι μετὰ οἷς ἑταίροισι . τοὺς δ’ ἄλλους , πρόσθεν . τὸ δὲ τοῦ ξεν - νήϊον ἔσται . ὁ καὶ παροιμιώδης γέγονε λόγος τῶν τινὰ μεγάλων καὶ θείων σοφῶν , ἐπὶ τῶν καιριῶς μὲν ἀμείνων ὑστερὸν δὲ ἀπολλύντων τινάς . Κὺκλώπιον γὰρ ἐκεῖνος τὴν τοιαύτην ἔργῃ δωρεάν . Καὶ ὅραε ὅπως νηλίας κατὰ τὸν ποιητὴν ἀεὶ ὁ Κὺκλωψ ἔχει θυμὸν καὶ πρὸ τοῦ πότου καὶ μετὰ τὸ πιεσάμενον , εἰς τοσοῦτον καὶ μόνον φειδόμενος , ὡς ἀναλαλεῖσθαι εἰς νέου τὸν τοῦ Ὀδυσοῦος θάνατον , ἵνα τὸν φρόνημα καταργησαὶ μὴδὲ ἔχῃ θνητὸν αἰσθάνεσθαι . καὶ ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι καθὰ τὸν ἐν τοῖς ἐξὺς αὐτῷ πέπτον χριὸν φάγοι μὲν ἂν πρὸς φάγοι δὲ ὑστάτον , οὕτω καὶ τὸν Ὀδυσοῦα φιλῶν ὑστάτῃ θοίγῃ δεξιῶ - σεται . ἐοικεν οὖν οὐ μόνον κατὰ τὸ μέγεθος ὅρω , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ ἀτίχρον εἰς ἕλον . διὸ καὶ παρὰ πέτραν ἀνὴρ ὁσον δοκεῖ λαλεῖν ὁ Ὀδυσσεύς . καὶ ταῦτα καιρὸν τῇ ἰκτείᾳ φυλαξάμενος καθ’ ὃν ἀνθρώ - πος πρὸς ἕλον εὐθέτοι . Οὕτω δὲ θαυμαστή τις τοῦ Οὐτις ὀνόματος , ὥστε καὶ ἐν τοῖς ἐξὺς τριήρη τῷ λόγῳ χαρίσασαν διδῶσιν . ὅτε οἱ μὲν Κὺκλωπες βροῖς ἀνόντες , ἐρωτῶν ἀλλοθιν ἄλλος περὶ τὸ σπῆ - λαιον , καὶ ἠρώτων τί τὸ βλάπτον τὸν Κὺκλωπα , καὶ μήτις αὐτὸν κτείνῃ δόλῳ ἢ βίῃ . ὁ δὲ λέγει αὐτὸ ἐκεῖνο ἥρῶν ὅπερ ἐνὸν μαθὼν ἐν παραλογισμῷ τεχνικῷ . ὡς Οὐτις με κτείνει δόλῳ οὐδὲ βία . τούτῃσιν ὁ Οὐτις με κτείνει μετὰ δόλου , οὐ μὴν ἐν ἰσχύι . οἱ δὲ , ἀμαθεῖς ὄντες τοῦ οὐτις κυρίων ὀνόματος διὰ τὸ πανόφρων , καὶ νομίσαντες ὅτι πρὸς τὸ ἐρώτημα τὸ , μὴ τις αὐτοῦ μήλα ἐλαύνῃ ἢ μὴ τις αὐτὸν κτείνῃ δόλῳ ἢ βίῃ , ἀπελογήσατο αὐτὸς ὡς οὐδεὶς με κτείνει δόλῳ ἀλλ’ οὐδὲ βία , ἐπάρουσι . εἰ μὲν δὴ μὴ τις σε βλάπτει οἷον ἔοντα , ἐμόναζε γὰρ ὡς δεδηλώται , νοῦσον γ’ οὕτως ἐστὶ Λιὸς μεγάλου ἀλέασθαι καὶ τὰ ἐξὺς . ἔστι δὲ τὸ σῶμα οὐ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν κατὰ τινὰς , ἀλλὰ παρὰ σύνθεσιν μᾶλλον καὶ δια - ρεσιν , τοῦ μὲν Κὺκλωπος κύριον νοήσαντος καὶ σύνθετον καὶ ἀπλοῦν τὸ Οὐτις ὡς ἀνυπομενον Οὐτι - δος . ὅθεν καὶ παραπλάζων πρὸς τοῦτον μετ’ ὀλίγα κατὰ παρηγορίαν λέγει . ἂ μοι οὐτιδανὸς πόρων Οὐτις . τῶν δὲ Κυκλώπων εἰς δύο μέρη κατεταμὼν τὴν λέξιν , καλῶς ὁ φιλόσοφος φησίν , ἔμὼν δ’ ἐγὼλασε φιλὸν κήρ ὡς ὄνομ’ ἐξήπατησεν ἐμὸν καὶ μήτις ἀμύμων . ἐνθα εἰ μήτις κίνδυνον εἶχε ψυχρεύσασθαι , εἶπεν ἂν ὅτι τὸ , μήτις ἀμύμων , πρὸς τὸ Οὐτις πέπταιται . ἢ καὶ πρὸς , τὸ , μήτις σε κτείνῃ . ἐπὶ δὲ αὐτὸ παρακεκινδυνευμένον ἐστι , ὅητὸν ὅτι καὶτα καὶ ἄλλη παραλογιστικὴ σύν - θεσις ἐν τοῖς ὁμηρίοις καὶ διαιρέσις . τοῦ μὲν Κὺκλωπος , διελόντος . Οὐτις με κτείνει . καὶ στίξαντος τελείαν . εἶτα ἐπαγαγόντος . δόλῳ οὐδὲ βίῃ , τούτῃστι δόλῳ μέντοι κτείνει με καὶ οὐ βίῃ . τῶν δὲ Κὺκλώπων συγκαμίντος νοησάντων , Οὐτις με ἐν δόλῳ κτείνει , ἀλλ’ οὐδὲ ἐν βίῃ . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου Ὀμηρικοῦ σοφίσματος οἱ φιλόσοφοι τοὺς παρ’ αὐτοῖς οὐτίδας πλέουσι παραλογισμούς . Ὦνομα δὲ κλυτὸν τὸ ἑαυτοῦ Ὀδυσεὺς ἔφη , ὁ δηλαδὴ πρὸς πάντων ἀκούει . ἤρουν δὲ καλοῦν αὐτὸν οἱ τεκόντες τε καὶ οἱ λοιποί . ἴσως δὲ καὶ μακτικῶς ὁ ποιητὴς τοῦτο φησίν , ὡς τοῦ κατὰ τὸν Οὐτιν ὀνόματος κλυ - τοῦ ἰσομοῦνον τοῖς ὑστερον . Ἰστίον δὲ ὡς ἐκ τοῦ , ὄνομα κλυτὸν , καὶτα σύνθετον Ὀμηρικῶς κύριον ἀλλοθι τὸ , ὀνομάζλενος ἤρωσ . Ὅτι δὲ οὐκ ἀεὶ ταυτὸν ὄνομα καὶτα τινὶ παρὰ τι τοῖς τεκόνσι καὶ παρὰ τοῖς ἐξω , προδηλῶται . Σημειῶσασ δὲ ὅτι ἐστενολόγησε μὲν ἐνταῦθα καὶ ὁ ἥρωρ Ὀδυσεὺς ἐφ’ οἷς ἠρωτήθη . καὶ πρὸ αὐτοῦ ὁ ἄγριος Κὺκλωψ ἐπὶ τῷ δυσδύωρ δόρῳ . πλὴν οὕτως μὲν διὰ τε ἀφροσίαν , ἴσως δὲ καὶ ὡς μύθων , καὶ μικροῦ καὶ κατὰ στόμα ἔχον ἤδη τὰ ἠμελησμένα . Ὀδυ - σεὺς δὲ διὰ τὸ φρέας ἀναγκαῖον τοῦ σοφίσματος . γοῦ γὰρ τὰ τοιαῦτα μὴ διασπλάτνεσθαι , ἀλλ’ ἰστρο - βλεψθαι τῇ φράσει διὰ τὸ ἀσφαλέστατον . Πάνυ δὲ προσορατικῶς τοῦ μέλλοντος ὁ Ὀδυσεὺς , ὡς προγνοὺς ὡς ἐρωτηθήσεται ὑπὸ τῶν Κὺκλώπων ὁ Πολύφημος , τίς αὐτὸν βλάπτει , προμολυνεύσατο περὶ τοῦ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α καί εἶπον . λαμβάνω καί κατάστραγε . παίζω ὡς ὁ Θαίς παρά ὁ αἰχμὸν γράσων , οὗτος καί αὐτός παρά ὁ τράγος ὅς ὑπολαλέω ἐν ὁ καταστράγει . ἔτι ἱστίον καί ὅτι ὁ κιθαρῳδός Στρατόνικος πρός τις ἠμαρσιν ομηρικός διαίρεσις ὁ ἐν ὁ , οὖον τις ἐγώ δαμάζω δόλος οὐδέ βίαιος ; φιλοτιμέομαι καί αὐτός διέρχομαι ἐν ὁ ἐρωτάω περί τις μέγας μέν μεγίθι κιθαρῳδός δέ φαῦλος , ποῖος τις εἰμί , φημί . οὐδείς κακός μέγας ἔχθος , αἰνίσσομαι , ὅτι τε οὐδείς εἰμί ἐκείνος ὁ περί ὅς ἐρωτάω , καί ὅτι κακός . καί μέγας μέν , ἔχθος δέ διά ἀφροσίαν . πήγνυμι δέ ὁ Στρατόνικος οὗτος , παρά ὁ λέγω παροιμία , μέγας οὐδείς Σαπρὸς ἔχθος . παρατίθημι αὐτός καί διαιρέω ὡς ἐθέλω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ ὅλος ὁ Κύκλωψ λόγος διά οὖον δηλόω ὁ ὑπέρ ὁ οἶνος ξένος ὁ άχαρις χάρις , τοιοῦτος εἰμί . οὔτις ἐγώ πύματος ἐσθίω μετά ὅς ἑταῖρος . ὁ δέ ἄλλος , πρόσθεν . ὁ δέ ὁ ξεʹ - νήϊος εἰμί . ὁ καί παροιμιώδης γίγνομαι λόγος ὁ τις μέγας καί θεῖον σοφός , ἐπί ὁ καίριος μέν ἀγαθός ὕστερος δέ ἀπόλλυμι τις . Κυκλώπιον γάρ ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος ἔργω δωρεά . καί ὁράω ὅπως νηλίας κατά ὁ ποιητής ἀεί ὁ Κύκλωψ ἔχω θυμός καί πρό ὁ πότος καί μετά ὁ πιέζω , εἰς τοσοῦτος καί μόνος φείδομαι , ὡς αναλαλειεπομαι εἰς νέος ὁ ὁ οδυσουιος θάνατος , ἵνα ὁ φρόνημα καταργέω μηδέ ἔχω θνητός αἰσθάνομαι . καί εἰμί εἶπον , ὅτι καθά ὁ ἐν ὁ ἐξίημι αὐτός πέσσω χρίω ἐσθίω μέν εἄν πρός ἐσθίω δέ ὕστερος , οὗτος καί ὁ Ὀδυσοῦα φίλος ὕστερος θοίγῃ δεξιός - σέτα . ἔοικα οὖν οὖον μόνος κατά ὁ μέγεθος ὅρος , ἀλλά καί κατά ὁ ατιχρω εἰς αἱρέω . διό καί παρά πέτρα ἀνήρ ὅσος δοκέω λαλέω ὁ Ὀδυσσεύς . καί οὗτος καιρός ὁ ἰκτείᾳ φυλάσσω κατά ὅς ἀνθρώ - πούς πρός αἱρέω εὐθετέω . οὕτως δέ θαυμαστός τις ὁ οὔτις ὄνομα , ὥστε καί ἐν ὁ ἐξίημι τριήρης ὁ λόγος χαρίζω δίδωμι . ὅτε ὁ μέν Κύκλωψ βρόω ἄνειμι , ἐρωτάω ἄλλοθι ἄλλος περί ὁ ἕπω - λαιός , καί ἐρωτάω τίς ὁ βλάπτω ὁ Κύκλωψ , καί μῆτις αὐτός κτείνω δόλος ἢ βίαιος . ὁ δέ λέγω αὐτός ἐκεῖνος ἥρως ὅσπερ ἐν-εἰμί μανθάνω ἐν παραλογισμός τεχνικός . ὡς οὔτις ἐγώ κτείνω δόλος οὐδέ βία . τοῦτος ὁ οὔτις ἐγώ κτείνω μετά δόλος , οὖον μήv ἐν ἰσχύς . ὁ δέ , ἀμαθής εἰμί ὁ οὔτις κύριος ὄνομα διά ὁ πανοφρεω , καί νομίζω ὅτι πρός ὁ ἐρώτημα ὁ , μή τις αὐτός μῆλον ἐλαύνω ἢ μή τις αὐτός κτείνω δόλος ἢ βίαιος , ἀπολογέομαι αὐτός ὡς οὐδείς ἐγώ κτείνω δόλος ἀλλά οὐδέ βία , ἐπαίρω . εἰμί μέν δή μή τις σύ βλάπτω οἷος ἔω , μονάζω γάρ ὡς δηλόω , νοῦσος γε οὕτως εἰμί λίς μέγας ἀλέω καί ὁ ἐξίημι . εἰμί δέ ὁ σῶμα οὖον παρά ὁ ὁμωνυμία κατά τις , ἀλλά παρά σύνθεσις μᾶλλον καί διά - Ρέσιν , ὁ μέν Κύκλωψ κύριος νοέω καί συντίθημι καί ἀπολόω ὁ οὔτις ὡς ανυπομενω οὔτις - δίδωμι . ὅθεν καί παραπλάζω πρός οὗτος μετά ὀλίγος κατά παρηγορία λέγω . ὅς ἐγώ οὐτιδανός πόρος οὔτις . ὁ δέ Κύκλωψ εἰς δύο μέρος κατατέμνω ὁ λέξις , καλῶς ὁ φιλόσοφος φημί , ἐμέω δέ γελάω φίλος κῆρ ὡς ὄνομα ἐξαπατάω ἐμός καί μῆτις ἀμύμων . ἔνθα εἰμί μῆτις κίνδυνος ἔχω ψυχρεύομαι , εἶπον εἄν ὅτι ὁ , μῆτις ἀμύμων , πρός ὁ οὔτις πίπτω . ἢ καί πρός , ὁ , μῆτις σύ κτείνω . ἐπί δέ αὐτός παρακινδυνεύω εἰμί , ὅσος ὅτι Κάιτα καί ἄλλος παραλογιστικός σῦς - θέσις ἐν ὁ ὁμήριος καί διαίρεσις . ὁ μέν Κύκλωψ , διαιρέω . οὔτις ἐγώ κτείνω . καί στίζω τέλειος . εἶτα ἐπάγω . δόλος οὐδέ βίαιος , τοῦτος δόλος μέντοι κτείνω ἐγώ καί οὖον βίαιος . ὁ δέ Κύκλωψ συγκαμίντος νοέω , οὔτις ἐγώ ἐν δόλος κτείνω , ἀλλά οὐδέ ἐν βίαιος . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος ομηρικός σόφισμα ὁ φιλόσοφος ὁ παρά αὐτός οὐτίς πλέω παραλογισμός . ὄνομα δέ κλυτός ὁ ἑαυτοῦ Ὀδυσσεύς φημί , ὁ δηλαδή πρός πᾶς ἀκούω . ἀρόω δέ καλέω αὐτός ὁ τίκτω τε καί ὁ λοιπός . ἴσως δέ καί μακτικῶς ὁ ποιητής οὗτος φημί , ὡς ὁ κατά ὁ οὔτις ὄνομα κλύς - ὁ ισομονος ὁ ὕστερος . ἱστίον δέ ὡς ἐκ ὁ , ὄνομα κλυτός , Κάιτα συντίθημι Ὀμηρικός κύριος ἄλλοθι ὁ , ὀνομάζλενος ἥρως . ὅτι2 δέ οὐ ἀεί τατός ὄνομα Κάιτα τις παρά τίς ὁ τίκτω καί παρά ὁ ἐξω , προδηλόω . σημειωθεω δέ ὅτι στενολογέω μέν ἐνταῦθα καί ὁ ἥρως Ὀδυσσεύς ἐπί ὅς ἐρωτάω . καί πρό αὐτός ὁ ἄγριος Κύκλωψ ἐπί ὁ δυσδύωρ δορός . πλήν οὕτως μέν διά τε ἀφροσίαν , ἴσως δέ καί ὡς μῦθος , καί μικρός καί κατά στόμα ἔχω ἤδη ὁ ἀμελέω . Ὀδυ - Σεύς δέ διά ὁ φρέας ἀναγκαῖος ὁ σόφισμα . γου γάρ ὁ τοιοῦτος μή διασπλάτνεσθαι , ἀλλά Ίστρος - βλέπω ὁ φράζω διά ὁ ἀσφαλής . πάνυ δέ προσορατικῶς ὁ μέλλω ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς προγιγνώσκω ὡς ἐρωτάω ὑπό ὁ Κύκλωψ ὁ Πολύφημος , τίς αὐτός βλάπτω , προμολύνω περί ὁ