eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1548
δ ἐπισκεφθησόμενος . καὶ οὕτω καλυφθήσεται χώματι , καὶ δὲ μικρὸν ὕσον καὶ ἡ εἰρημένη δοκός . τὸ δὲ χωρὶ φῦλον καὶ τὸ , φῦλλον γὰρ ἦν χύσις , δοκεῖ παρήκειν κατὰ τὸ , Φυλίας φίλον μακάρεσσι θεοῖς , οἷοις τοιαῦτα ἐν τοῖς ἔξεσι πον ἐκτεθῆσται . μάλιστα δὲ τοῦτο ἤφανεν ἐν τῷ , ἄδον ἐν φύλλοις φίλον πεπυμένος ἦτορ . Τὸ δὲ χελειπίνειν , ἀφελῶς καὶ γλυκῶς ἐδόθη ἐπὶ χειμαρίας ὥρας ὡς αἴτη καὶ αὐτὴ ἡμυχοσῆν . Τὸ δὲ χύσιν ἐπεχέτω , ἐτυμολογικῶς ἴσιν τρόπος . δις δὲ εἴπε τὸ , φύλλον χύσις , διὰ τὸ καιρὸν τῶν λέξεων . Ὅτι τὴν ἐν τοῖς ὁμῆσι φύλλους κατακρύψιν τοῦ Ὀδυσσέως διὰ παραβολικῆς ὑποκρίσεως ὁ ποιητὴς διαζωγραφῶν , φησίν . ὡς δ’ ὅτε τις δαλὸν σποδὴν ἐπέκρινε μίλειν ἀγροῦ ἐπ’ ὀχάτης , * φ’ ὡς πάρα γείτονες ἄλλοι , σπέρμα πυρὸς σόζων ἵνα μὴ ποθὲν ἄλλοθεν αὐτοῦ , ὡς Ὀδυσσεὺς φύλλοις καλύψαστο . καὶ ἐστὶν ἀστία ἡ παραβολή . τὸν γὰρ ἦδη λανθάνοντα καὶ βουληθέντα τὸ ζῳπιζὸν καὶ οἶον σκευάσασθαι , ζοπίρῳ εἴκαζε καὶ σπινθῆρα τὸν κατὰ σπόδην . ἐξ οὗ οἷα καὶ σπέρματος , πολὺ καρπουμέθω αὐτό . Λίσχης δὲ Προμηθεῖ , τὸ τοιούτων καὶ πυρὸς ἀπε πηγή . ὡς οἶον ἀρχή . καλῶς δὲ οὐ σπινθῆρα ἢ τι τοιούτων εἴπεν ὁ ποιητὴς τὸ ἐν τῇ σποδῇ χρηστέον ἀλλὰ δαλόν , διὰ τὸ ἀμυρότερον , ἵνα μὴ τοιαύτη τιμὴ λέξει κατασμιχθῇ τὸν ἐν τοῖς φύλλοις ἥρωα . Πρωκτικὴ δὲ τις λέξις ἡ σποδὴ κατὰ καὶ ἀγροικία . εἰ δὲ μὴ κατακόρως βαδὺ τὸ τῆς σποδῆς μέλος , ὅμως δοκεῖ καὶ τὰ τεφρώδη , καὶ τὰ γαυά , ὑπὸ τὸ μέλαν ἀνέχεσθαι . οὕτω δὲ γενικῶς καὶ γῆ μέλαινα λέγεται , καὶ αἷμα μέλαν τὸ καὶ ἀνθρόν . ὁμοίως δὲ καὶ οἶνος μέλας . καὶ ἰδὼρ δὲ μέλαν τὸ κατ’ ἄλλον λόγον , λανθάν . Τὸ δὲ φ’ μὴ πάρα γείτονες ἄλλοι , πρὸς πιθανότη - τα παραβολικὴν καίτα . οἱ γὰρ τοιούτοι ζῳπυροῦντες ἀναγκαίως τὴν κρύψιν τοῦ δαλοῦ . ἵως δὲ διὰ τοὺς τοιούτους , καὶ σπέρμα ἦδη πυρὸς τὸ ζῳπυρόν . ἀφορτικὸν γὰρ ἢ τῶν σπιρμέτων σύγκρισις . Τὸ δὲ σπέρμα πυρὸς σόζων ἵνα μὴ ποθὲν ἄλλοθεν αὐτοῦ , * ἐχορήσωκά τινα τῶν καθ’ ἡμᾶς διδασκάλων , εἰς ἀρχὴν τὴν περὶ τοῦ μαθητοῦ ἰδιγενούς , εὐξαμένῳ συνηγοῦσθαι αὐτῷ οἰκείους μαθητὰς ἵνα μὴ ἀλλοτρίων χορίζῃ ποθὲν . Ἰστίον δὲ ὅτι ὡςπερ ἐπαιδία τροπικῶς ἐδόθη σπέρμα πυρός , οὕτω τίτταται καὶ τὸ σπερμολογεῖν , ἐπὶ τῶν ἐλογονεουμένων ἀκράδως ἐπὶ μαθημάτων ἐκ τῶν παραγνοουμένων . κατὰ ἡμῶν Πυθολίς λέγεται τῶν γνωστῶν Προσταγῶν διαζωμωδῶν ἐν τῷ , ὡς ἀλαζονίζεται μὴν ἀληθῶς περὶ τῶν μετρήσεων , τὰ δὲ χρηματίζει δαθία . ὁ δὲ κυρίως γαστὶ σπερμολό - γος καὶ σπερμολόγος , οἷος ἐστιν ὁνύχων λογομένων τὰ σπέρματα . ἐξ οὗ οἱ Ἀττικοὶ σπερμολόγους ἐκάλουν τοὺς περὶ ἐμπόρια καὶ ἀγορὰς διατρίβοντας , διὰ τὸ ἀναλέγεσθαι τὰ ἐκ τῶν φορτίων γαστὶν ἀπορρίπτοντα καὶ διαζῆν . ἐκ τούτων δὲ , τὴν αὐτὴν ἐλάχοναν κλῆσιν , καὶ οἱ οὐδενὸς λόγου ἄξιοι . Λέων δὲ κυρίως , τὸ καὶν . ὅθεν καὶ βέαννος ὁ αὐτὸν τὸν ἐν ἄλλοις ἡμῖντα βάνων . ἐξ οὗ καὶ ὁ χοίβανος . ἵνα ἡ βέαννος , καὶ δ’ εὐφωνίαν , βέαννος . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτον αὐτὸν , καὶ αὐτὸν γαστὶ , τὸ καὶν καὶ ἀφθὺν ξύλον . καὶ τὸ ὀπτήσαι . ἐξαύσαι . Πλάτων ἰσταῖς . ὁ δὲ , τὸν ἐχθρῶν τις ἐξαύσας , καταπίνει . ἐκτί - θεν δὲ καὶ ἀναστηρόν , τὸ ξηρόν καὶ αὐχμηρόν , λέγει δὲ * καὶ Λιχμίων . τῶν μοῦσων καταύσας , ἀντὶ τοῦ ἀφανίσας . εἰ δὲ τὸ μὲν αὐτὸ δασύνεται γαστὶ τὸ δὲ καταύσαι νιλῶς προφέρεται , πολλὰ καὶ οὕτως ἐκφέρουσι οἱ Ἀττικοί . Ὅτι δὲ τὸ αὐτὸν δασύνεται , προδειδύλωται . ὡς δηλοῖ καὶ τὸ ἀπαγγαίνειν παρὰ τῷ χωμικῷ . δήλον δὲ ὅτι αὐτὸν κατὰ τοὺς παλαιούς , καὶ τὸ θυμὸν καὶ ἀγαθὸν . ὅθεν καὶ χρυσόν τὸ τοῦ χρυσοῦ αὐτὸν . ἀπὸ δὲ τοῦ ἰτίρου αὐτὸν , καὶ πυραύστης . ζωώριον πτηνὸν ἐναλλόμενον τῷ φωτὶ καὶ ὀφρὸν κατακαύμενον . ὅθεν καὶ παροιμία ἐπὶ τῶν ἰσχυτὶ καὶ βεδίως θνησκόντων , τὸ , πυραύστον1548 μόρος . ἐκτίθεν δὲ καὶ πύραυνος κατὰ τοὺς παλαιούς , ὁ πῦρ * ἐναυώνυος . Τὸ δὲ ἐχρύ - πτειν δαλὸν σποδὴν καὶ τὸ , Ὀδυσσεὺς φύλλοις καλύψασθαι , τανῶν αὐτὰ δηλοῖ τὸ χρύψαι καὶ τὸ καλύψαι . δήλον δὲ καὶ ὡς ἐκ τοῦ Ὀμηρικοῦ ἐχρύπταν , ὁ ἐχρονίας ἄρτος παρίσταται . Ὅτι ἐπανὼν ἔπανον τὸ , ἔπαν ἐπ’ ὀμμασι γένει ἵνα μὴ παύσω τάχιστα δασυνῶς γενέσθαι φίλα βλήφαρ’ ἀμφιμαλύντας . σωματικῶς δὲ ἐπὶ ἔπανον ἴσθι τὸ , ἀμφιμαλύντας βλήφαρα . ὀρθαλμῶς μὲν γὰρ βλήφαρος καλέπεται . βλήφαρα δὲ ἔπαν ἐπισπωσὶ αὐτοῖς , σωματικῶς ἀντιζώτρου . δύνα - ται δὲ τὸ , βλήφαρα ἀμφιμαλύντας , νοηθῆναι καὶ ἀντὶ τοῦ , κάλυμμα τοῖς ὀφθαλμοῖς τὰ βλήφαρα θάμνος . Ἐν δὲ δυσποτίως καμάτω πᾶν ὁ ἔπανος , νῦν δὲ ἄρα ἐτυμολογοῦσιν αὐτὸν τινές , παρὰ τὸ λῖνον πόνους ἵνα ἡ λέπονός τις καὶ ἀφαρίσω καὶ ἀγχοσύ , ἔπανος . εὐθεία δὲ τοῦ δυσ -
Lemmas: δ ἐπισκέπτομαι . καί οὗτος καλύπτω χῶμα , καί δέ μικρός ὕω καί ὁ εἴρω δοκός . ὁ δέ χωρίς φῦλον καί ὁ , φύλλον γάρ εἰμί χύσις , δοκέω παρήκω κατά ὁ , φυλία φίλος μάκαρ θεός , οἶος τοιοῦτος ἐν ὁ ἔξεσις πως ἐκτίθημι . μάλιστα δέ οὗτος φαίνω ἐν ὁ , ἀσθίω ἐν φύλλον φίλος πυνθάνομαι ἦτορ . ὁ δέ χελειπινω , ἀφελής καί γλυκῶς δίδωμι ἐπί χειμαριευς ὥρα ὡς αἰτέω καί αὐτός ημυχοσος . ὁ δέ χύσις ἐπέχω , ἐτυμολογικός ἄπατρις τρόπος . δις δέ εἶπον ὁ , φύλλον χύσις , διά ὁ καιρός ὁ λέξις . ὅτι2 ὁ ἐν ὁ ὁμῆσι φύλλος κατακρύπτω ὁ Ὀδυσσεύς διά παραβολικός ὑπόκρισις ὁ ποιητής διαζωγραφέω , φημί . ὡς δέ ὅτε τις δαλός σποδή ἐπικρίνω μιλέω ἀγρός ἐπί ὀχάτης , * ἀπό ὡς πάρα γείτων ἄλλος , σπέρμα πυρός σόζα ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὐτός , ὡς Ὀδυσσεύς φύλλον καλύπτω . καί εἰμί ἄστιος ὁ παραβολή . ὁ γάρ ἤδη λανθάνω καί βούλομαι ὁ ζῳπιζὸν καί οἶος σκευάζω , ζοπίρῳ εἰκάζω καί σπινθήρ ὁ κατά σποδή . ἐκ ὅς οἷος καί σπέρμα , πολύς καρπόω αὐτός . λιεχω δέ Προμηθεύς , ὁ τοιοῦτος καί πυρός θέραψ πηγή . ὡς οἶος ἀρχή . καλῶς δέ οὖον σπινθήρ ἢ τίς τοιοῦτος εἶπον ὁ ποιητής ὁ ἐν ὁ σποδή χρηστέον ἀλλά δαλός , διά ὁ ἄμυρος , ἵνα μή τοιοῦτος τιμή λέγω κατασμιχθῇ ὁ ἐν ὁ φύλλον ἥρως . πρωκτικός δέ τις λέξις ὁ σποδή κατά καί ἀγροικία . εἰμί δέ μή κατάκορος Βαδύ ὁ ὁ Σποδῆς μέλος , ὅμως δοκέω καί ὁ τεφρώδης , καί ὁ Γαῦα , ὑπό ὁ μέλας ἀνέχω . οὗτος δέ γενικός καί γῆ μέλας λέγω , καί αἷμα μέλας ὁ καί ἀνθρόν . ὁμοίως δέ καί οἶνος μέλας . καί ἰδρώς δέ μέλας ὁ κατά ἄλλος λόγος , λανθάνω . ὁ δέ ἀπό μή πάρα γείτων ἄλλος , πρός πιθανότης - ὁ παραβολικός Κάιτα . ὁ γάρ τοιοῦτος ζῳπυρόω ἀναγκαῖος ὁ κρύψις ὁ δαλός . ἰός δέ διά ὁ τοιοῦτος , καί σπέρμα ἤδη πυρός ὁ Ζώπυρος . ἀφορτικὸν γάρ ἢ ὁ σπιρμέτων σύγκρισις . ὁ δέ σπέρμα πυρός σόζα ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὐτός , * ἐχορήσωκά τις ὁ κατά ἐγώ διδάσκαλος , εἰς ἀρχή ὁ περί ὁ μαθητής ιδιγενος , εὔχομαι συνηγέομαι αὐτός οἰκεῖος μαθητής ἵνα μή ἀλλότριος χορίζω ποθεν . ἱστίον δέ ὅτι ὡς παιδίον τροπικός δίδωμι σπέρμα πῦρ , οὗτος τίτταται καί ὁ σπερμολογέω , ἐπί ὁ ελογονεουμην ἀκράδως ἐπί μάθημα ἐκ ὁ παραγιγνώσκω . κατά ἐγώ Πυθολίς λέγω ὁ γνωστός προσταγή διαζωμωδῶν ἐν ὁ , ὡς αλαζονιζω μήv ἀληθής περί ὁ μέτρησις , ὁ δέ χρηματίζω δάθιος . ὁ δέ κύριος γαστὶ σπερμολό - γος καί σπερμολόγος , οἷος εἰμί ὄνυξ λογομένων ὁ σπέρμα . ἐκ ὅς ὁ ἀττικός σπερμολόγος καλέω ὁ περί ἐμπόριον καί ἀγορά διατρίβω , διά ὁ ἀναλέγω ὁ ἐκ ὁ φορτίον γαστὶν ἀπορρίπτω καί διαζῶ . ἐκ οὗτος δέ , ὁ αὐτός ελαχοναω κλῆσις , καί ὁ οὐδείς λόγος ἄξιος . Λέων δέ κύριος , ὁ καινίς . ὅθεν καί βέας ὁ αὐτός ὁ ἐν ἄλλος ημιειντα βάνα . ἐκ ὅς καί ὁ χοίβανος . ἵνα ὁ βέας , καί δέ εὐφωνία , βέας . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος αὐτός , καί αὐτός γαστὶ , ὁ καινίς καί ἀφθὺν ξύλον . καί ὁ ὀπτάω . ἐξαύω . Πλάτων ἰστός . ὁ δέ , ὁ ἐχθρός τις ἐξαύω , καταπίνω . ἐκτί - τίθημι δέ καί ἀναστηρόν , ὁ ξηρός καί αὐχμηρός , λέγω δέ * καί Λιχμίων . ὁ Μούσων καταύω , ἀντί ὁ ἀφανίζω . εἰμί δέ ὁ μέν αὐτός δασύνω γαστὶ ὁ δέ καταύω νιλῶς προφέρω , πολύς καί οὕτως ἐκφέρω ὁ Ἀττικός . ὅτι2 δέ ὁ αὐτός δασύνω , προδιαλύω . ὡς δηλόω καί ὁ ἀπάγω παρά ὁ κωμικός . δῆλος δέ ὅτι αὐτός κατά ὁ παλαιός , καί ὁ θυμός καί ἀγαθός . ὅθεν καί χρυσός ὁ ὁ χρυσός αὐτός . ἀπό δέ ὁ ιτιροος αὐτός , καί πυραύστης . ζωώριον πτηνός ἐνάλλω ὁ φάος καί ὀφρὸν κατακαίω . ὅθεν καί παροιμία ἐπί ὁ ἴσχυς καί βεδίως θνῄσκω , ὁ , πυραύστον1548 μόρος . ἐκτίθημι δέ καί πύραυνος κατά ὁ παλαιός , ὁ πῦρ * ἐναυώνυος . ὁ δέ ἐχρύ - πτειν δαλός σποδή καί ὁ , Ὀδυσσεύς φύλλον καλύπτω , τάνη αὐτός δηλόω ὁ κρύπτω καί ὁ καλύπτω . δῆλος δέ καί ὡς ἐκ ὁ ομηρικός ἐχρύπταν , ὁ χρόνιος ἄρτος παρίστημι . ὅτι2 ἐπάνειμι ἐπάνειμι ὁ , ἐπήν ἐπί ὄμμα γένος ἵνα μή παύω ταχύς δασυναω γίγνομαι φίλος βλήφαρ’ ἀμφιμαλύντας . σωματικός δέ ἐπί ἐπάνειμι εἰμί ὁ , ἀμφιμαλύντας βλήφαρα . ὀρθαλμῶς μέν γάρ βλήφαρος καλέπεται . βλήφαρα δέ ἐπήν ἐφέπω αὐτός , σωματικός ἀντιζώτρου . δύναμαι - ὁ δέ ὁ , βλήφαρα ἀμφιμαλύντας , νοέω καί ἀντί ὁ , κάλυμμα ὁ ὀφθαλμός ὁ βλήφαρα θάμνος . ἐν δέ δυσποτίως κάματος πᾶς ὁ Ἐπάνος , νῦν δέ ἄρα ἐτυμολογέω αὐτός τις , παρά ὁ Λῖνος πόνος ἵνα ὁ λέπω τις καί ἀφαρίσω καί ἄγχω , Ἐπάνος . εὐθύς δέ ὁ δύο -