eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1433
ὁ τὴν ἀγορὰν ἀθροίσας , ἀγαθὸς μοι δοκεῖ , καὶ ὀνήμενος εἴη τούτῳ τινι ὄντατο ταύτης . Καὶ εἰς ἀγαθὸν τελειοῦν ὅπου ἐθέλει , ἔχαμε τῇ φήμῃ ὁ Τηλέμαχος . ἔστι δὲ φήμη , λόγος δηλωτικὸς μᾶλλον τινος ἐξ αὐτομάτου λαλούμενος . καὶ τούτων τὴν τοιαύτην φήμην τοῦ γέροντος εἰς ἀγαθὸν δεξάμενος οἴων , ἀνάστη δημιουργήσων . οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι τῆς Ἀφροδίτης εἰπούσης τῇ Ἥρᾳ , οὐδὲ σὺ φήμᾳ ἀπρακτον γενέσθαι , ὅ , τι φρεσὶ σῇσι μενοινῆς , φήμην ἡ Ἥρα τὸ πρόφημα τοῦ . καὶ τῇ ἀπάτῃ τοῦ Ἄιδος ἔχασιν , καὶ ἐπιτυχάνει . καὶ Ὀδυσσεὺς δὲ πον ἐν τοῖς ἔθε , τέρας μὲν ἐξωθεν ζητήσας ἐκ Ἄιδος , φήμην δὲ ἐνδοθεν ἐκ τῶν ἐν τῷ αὐτῷ οἴκῳ , ἀκούει φήμην ἀγαθὴν καὶ θαρρεῖ ἂρ οἷς ἀνδρίσται . φέρεται δὲ λόγος , καὶ πολὺν Ἰταλικὴν ἐκ τοιαύτης αἰτίας κλῆσον εὑρεῖν . ἡ μὲν γὰρ , ἐπολιορκεῖτο . ἀνὴρ δὲ πολέμιος πελάσας , χαιρὸς ἤκουσε πρὸς τινος τῶν ἐπὶ τοῦ τείχους . κακῶς οἰωνίσασθ . καὶ ἡ πόλις νικηθεῖσα . Καὶ ἐκλήθη , δι᾽ ἐκαίρο τὸ χαιρὸς , θεωρηριωθεῖσα κατὰ τὴν ἐχθροῖον γλώσσαν . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ ὀνήμενος , ζωνότῃρον * μέν , ἐκ τοῦ ὄνθι ὄνημι παρίχεται . ὁμοίως τῷ , διζῶ διζήμα , ὕδεν τὸ , ἵππου διζήματος . καὶ τῷ , φιλῶ φίλημα ὕθεν τὸ φίλεστο παρ᾽ Ὀμήρῳ . καὶ τῷ , αἰνῶ αἴνημα . ὡς τὸ , οὐ μὴν ἐγὼ αἴνημα . καὶ ἄλλοις μυρίοις . ὁ δὲ Ἀλεξανδρεύς Πρακκλίδης , κατὰν τινὰ περιφορίαν ἰτεροῦσαν ὑποβάλλει ἐν οἷς γράφει οὕτως . ὁ ἐνεργητικὸς παραστατικὸς ὅτε τὸ θεματικὸν ὁ εἰς τὴν οὐ διήγογον γον μεταθεῖ , πλινάζει τὸ ν̓ ἐπὶ τέλους . οἷον . ἴχνι ἴχνων , οἶκῳ ὄκων ὄκω ὄκων . οἰκούν ἀπὸ τοῦ ὁ ἐνεργητικὸν ὑπαρτικοῦ θέματος , αἱ ἄν ὁ ἐνεργητικὸς παραστατικὸς . οὐν ἀντὶ τοῦ ὑπῆρχον . καὶ παθητικὸς οὐμὴν . ἐξ ὧν Ἀιολικὸς ὁ οὐν , γέγονεν ἦν . καὶ ὁ οὐμὴν , ἦμην . Αἰολὶς γὰρ φησι τὴν οὐ διήγογον παρατάλεντον οὐσαν ἐν τοῖς τοιούτοις , εἰς ἡ μετατιθέασιν . οἱ καὶ τὸ ἐκελεύμην καὶ ἐνούμην καὶ ὅσα ὁμοία τῆς πρώτης συγγενίας τῶν περισπομένων , ἐκελεύμην καὶ ἐνούμην λέγουσι . καὶ ἐπὶ μετοχῶν , καλήμενος καὶ νοίμενος . μεταπιστοῦσι τῆς οὐ διήγογον εἰς τὸ ἦτα . διδάσιν οὖν ὁ σοφιστὴς Πρακκλίδης , καὶ τοῦ ὀνήμενος Αἰολίων διαλέκτῳ ἀρχὴν εἶναι τὸ ὄνούμενος . δήλον δ᾽ ὅτι ἐκ τοῦ ὡς ἐρώθη ὄνημι , καὶ τὸ ὄνητο διὰ τοῦ ἦτα παρίχεται . καὶ τὸ ὄνατο . καὶ τὸ ὄνασθαι . καὶ ὄνάμην . καὶ ὄνάμενος . καὶ ἄτι ἄλλο τοιούτον . Ὅτι με*τὰ τὴν ἡθῆσιν φήμην μενοινῆσας ὁ Τηλέμαχος , ἔστι , ἐν μέσῃ ἀγορᾷ . εὐνηθὴς ποιῶν . ὡς ἂν ἐξ ἴσου πάντων ἄκουστο . Ἀγαμέμνον μὲντοι ἐν Ἰλιάδι ἀπαξ ποτὲ κατ᾽ ὀνείχην μὴ οὕτω ποιήσας ἀλλ᾽ αὐτοῖκον ἐξ ἴδης λαλήσας , ἀπολογεῖται ὑπὲρ τούτου ὡς ἐκαὶ γέρων . Τὸ σκίπτον δὲ τῷ Τηλεμάχῳ ἐνέβαλε χαιρὶ χήρῃ Παισίρη , οὐ γὰρ ἦν θάμια ἄλλως δημιουργοῦν τοῦς θεούς . ὡς οὐδὲ χήρῃ θεοῖν ἄνευ χρησμοῦ προτένει . διὸ καὶ ἐν τῷ ἐπιταφίῳ , Μενέλαος διαπεπτηζόμενος πρὸς Ἀντίλοχον ὡς ἐν δίχῃ , σκίπτον χαιρίζεται . οἷα δὲ ὄνομα χήρνα τὸ Παισίρη , ἔργον γὰρ τῷ τοιούτῳ , πᾶν ἄνθρωπος ἐπακούειν . Ὅτι ἐν τῷ , πρώτον ἐπιταχέοντα καθιστάμενος προσέειπε , καθάπτεσθαι λέγει τὸ ἀμελκεῖν ἢ ἀποτίνειν ἀπλῶς διὰ λόγου πρὸς τινὰ . ἐπὶ καὶ ἄπτεσθαι τινῶν . οὐ μόνον σωματικῶς ἀλλὰ καὶ ἐν λόγοις λεγόμεθα . οὕτω καὶ τὸ καθιστάμενος φίλον ἦτον . ἀντὶ τοῦ ἑαυτῷ λαλῶν . περὶ μὲντοι τοῦ ἵστατον . καθάπτεσθαι δοκεῖται τὸ τυχόντον ἐν λόγοις προσορφέσθαι , καὶ μὴτα γαυτῆς . * Ὅτι ὁ ζητοῦμενος πρὸς τινος καὶ θαμβάλιος προπηδῶν , εἴποι ἂν , οὐχ᾽ ἐκὰς οὕτως ἀνὴρ , τέχα δ᾽ εἶσαι αὐτός . Ὅτι ἡ τοῦ Τηλεμάχου δημιουργία ζητᾶς μὴ οἷον καθίζει τοὺς Ἰθακησίους . προσωμὸν δὲ κατὰ Ὀμηρικὴν μέθοδον ἔχει , ἀπὸ τῶν προκειμένων λόγων οὐς δηλαδὴ ὁ Ἰθακῆσιος Μέντιος προεχαραξάτο . καταφρέ - κται δὲ τῶν μνηστήρων . καὶ βίας αὐτοὺς ἐκεῖν σπᾶν , οἷς τῇ τε μητρὶ οὐκ ἐθελούσῃ ἐπίχρουν . καὶ ἐν ἀλλοτρίῳ οἴκῳ βούζ ἱερύνοντες καὶ οἷς καὶ πίονας αἴγας , εὐλεπτάζουσι . πίνουσι τε αἴθοπα οἶνον ἰο μαυη*δίος . ἔστι οὖν τὰ τῆς δημιουργίας οὐν ἀποδεικτικά . ὡς ἐπὶ ὁμολογουμένῳ δὲ ραγμένῳ ἐπιλο - γισμῷ ἔστι καὶ καταφορικῇ καὶ ἀξήρτησις . διὸ καὶ ἡ διήγησις ἔχουσα τι καὶ ἐκφραστικὴς διασυνή , οὐ 1433διδάσκει οὐδ᾽ ἀπλῶς διηγείται τὴν μυστάσιον , ἀλλὰ τὴν βίαν ἐπαύχει ἰμ*βριθῶς . ἔχει δὲ καὶ ἐλέου ἀξ - βολὴν ἐν τῇ , τιμωρήθητε καὶ αὐτοί . ἄλλους τ᾽ αἰδεσθῆτε ἀνθρώπους . οἱ περινευστόναι . ἢκοῦ δ᾽ ὑπο - κλίναντι μὴν . μὴ τι μεταστρόφῃ , ἀγαθώτερος κεκαὶ ἔργα . λίσσομαι ἢκοῦ τι ᾽Ολυμπίων καὶ Θέμιστος . ἡ τ᾽ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἡμῖν ἄνα κδὲ καθίζει . σκέδης φίλοι . καὶ μὴ οἶον ὁ ἔστι μόνον , ἐάσατε . οὐχ᾽ ὥστε δηλαδὴ τυχάν , ἀλλὰ πάντ᾽ ἄνυφῶ τῖναι . πάντως γὰρ ἐμοὶ προκαλεῖται τινα οὐν αἰδοῖ καὶ διὰ τὸ . τιμωρήθητε . αἰδεσθῆτε . ὑπο*κλίναντι ἢκοῦν . λίσσομαι . σκέδης φίλοι . ἐπὶ δὲ τούτοις αἰτιώμενος
Lemmas: ὁ ὁ ἀγορά ἀθροίζω , ἀγαθός ἐγώ δοκέω , καί ὀνίνημι εἰμί οὗτος τις ὄνομαι οὗτος . καί εἰς ἀγαθός τελειόω ὅπου ἐθέλω , χαμός ὁ φήμη ὁ Τηλέμαχος . εἰμί δέ φήμη , λόγος δηλωτικός μᾶλλον τις ἐκ αὐτόματος λαλέω . καί οὗτος ὁ τοιοῦτος φήμη ὁ γέρων εἰς ἀγαθός δέχομαι οἶος , Ανάστη δημιουργέω . οὗτος καί ἐν Ἰλιάς ὁ Ἀφροδίτη εἶπον ὁ Ἥρα , οὐδέ σύ φῆμα ἄπρακτος γίγνομαι , ὅς , τίς φρήν σός μενοινή , φήμη ὁ Ἥρα ὁ πρόφημος ὁ . καί ὁ ἀπάτη ὁ Ἅιδης ἔχω , καί ἐπιτυγχάνω . καί Ὀδυσσεύς δέ πως ἐν ὁ ἔθω , τέρας μέν ἐξωθεν ζητέω ἐκ Ἅιδης , φήμη δέ ἔνδοθεν ἐκ ὁ ἐν ὁ αὐτός οἶκος , ἀκούω φήμη ἀγαθός καί θαρσέω ἄρα ὅς ἀνδριστής . φέρω δέ λόγος , καί πολύς ἰταλικός ἐκ τοιοῦτος αἴτιος κλῄζω εὑρίσκω . ὁ μέν γάρ , πολιορκέω . ἀνήρ δέ πολέμιος πελάζω , χαίρω ἀκούω πρός τις ὁ ἐπί ὁ τεῖχος . κακῶς οἰωνίζομαι . καί ὁ πόλις νικάω . καί καλέω , διά καιρόω ὁ χαίρω , θεωρηριωθεῖσα κατά ὁ ἐχθρός γλῶσσα . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὀνίνημι , ζώνος * μέν , ἐκ ὁ ὄνθος ὄνομαι παρέχω . ὁμοίως ὁ , δίζω διζήμα , κάτ-ηλυς ὁ , ἵππος διζήματος . καί ὁ , φιλέω φίλημα ὕθεν ὁ φίλος παρά Ὅμηρος . καί ὁ , αἰνέω αἴνημα . ὡς ὁ , οὖον μήv ἐγώ αἴνημα . καί ἄλλος μυρίος . ὁ δέ Ἀλεξανδρεύς πρακκλιδηω , Κατάν τις περιφορίαν ιτερουω ὑποβάλλω ἐν ὅς γράφω οὕτως . ὁ ἐνεργητικός παραστατικός ὅτε ὁ θεματικός ὁ εἰς ὁ οὖον διάγω γος μεταθέω , πλινάζει ὁ ν ἐπί τέλος . οἷος . ἴχνιον ἴχνος , οἶκος ἄλοξ ὀκόν ἄλοξ . οἰκέω ἀπό ὁ ὁ ἐνεργητικός υπαρτιπου θέμα , ὁ ἄν ὁ ἐνεργητικός παραστατικός . ὀν ἀντί ὁ ὑπάρχω . καί παθητικός οὐμὴν . ἐκ ὅς αιολικός ὁ ὀν , γίγνομαι εἰμί . καί ὁ οὐμὴν , εἶμαι . Αἰολεύς γάρ φημί ὁ οὖον διάγω παρατάλεντον εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος , εἰς ὁ μετατίθημι . ὁ καί ὁ κελεύω καί νέομαι καί ὅσος ὅμοιος ὁ πρῶτος συγγενία ὁ περισπάω , κελεύω καί νέομαι λέγω . καί ἐπί μετοχή , καλέω καί νέομαι . μεταπιστους ὁ οὖον διάγω εἰς ὁ ἦτα . δίδωμι οὖν ὁ Σοφιστὴς πρακκλιδηω , καί ὁ ὀνίνημι Αἰολίων διάλεκτος ἀρχή εἰμί ὁ ὀνέω . δῆλος δέ ὅτι ἐκ ὁ ὡς ἐράω ὄνομαι , καί ὁ ὀνίνημι διά ὁ ἦτα παρέχω . καί ὁ ὄνομαι . καί ὁ ὄνομαι . καί ὄνομαι . καί ὄνομαι . καί αὔγ-ασμα ἄλλος τοιοῦτος . ὅτι2 μετά ὁ ἤθησις φήμη μενοινάω ὁ Τηλέμαχος , εἰμί , ἐν μέσος ἀγορά . εὐνάω ποιέω . ὡς εἄν ἐκ ἴσος πᾶς ακουστός . Ἀγαμέμνων μέντοι ἐν Ἰλιάς ἅπαξ ποτέ κατά ὀνείχην μή οὗτος ποιέω ἀλλά αὐτός ἐκ ἴδη λαλέω , ἀπολογέομαι ὑπέρ οὗτος ὡς καίμι γέρων . ὁ σκίπτω δέ ὁ Τηλέμαχος ἐμβάλλω χαΐρι χαίρω Παισίρη , οὖον γάρ εἰμί θάμια ἄλλως δημιουργέω ὁ θεός . ὡς οὐδέ χαίρω θεός ἄνευ χρησμός προτείνω . διό καί ἐν ὁ ἐπιτάφιος , Μενέλαος διαπετάζω πρός Ἀντίλοχος ὡς ἐν διχή , σκίπτω χαίρω . οἷος δέ ὄνομα χαίρω ὁ Παισίρη , ἔργον γάρ ὁ τοιοῦτος , πᾶς ἄνθρωπος ἐπακούω . ὅτι2 ἐν ὁ , πρῶτος ἐπιτάσσω καθίστημι προσεῖπον , καθάπτω λέγω ὁ ἀμελκεῖν ἢ ἀποτίνω ἀπλόος διά λόγος πρός τις . ἐπί καί ἅπτω τις . οὖον μόνος σωματικός ἀλλά καί ἐν λόγος λέγω . οὗτος καί ὁ καθίστημι φίλος εἰμί . ἀντί ὁ ἑαυτοῦ λαλέω . περί μέντοι ὁ ἵστημι . καθάπτω δοκέω ὁ τύχη ἐν λόγος προσοράω , καί Μήτα Γαύτης . * ὅτι2 ὁ ζητέω πρός τις καί θαμβάλιος προπηδάω , εἶπον εἄν , οὐ ἐκάς οὕτως ἀνήρ , τέχα δέ εἶμι αὐτός . ὅτι2 ὁ ὁ Τηλέμαχος δημιουργία ζητάς μή οἷος καθίζω ὁ Ἰθακήσιος . προσωμὸν δέ κατά Ὀμηρικός μέθοδος ἔχω , ἀπό ὁ πρόκειμαι λόγος οὖς δηλαδή ὁ Ἰθακήσιος Μέντιος προχαράσσω . καταφρέ - κται δέ ὁ μνηστήρ . καί Βίας αὐτός ἐκεῖνος σπάω , ὅς ὁ τε μήτηρ οὐ ἐθέλω ἐπίχρουν . καί ἐν ἀλλότριος οἶκος βούζ ἱερύνοντες καί ὅς καί πίων αἴξ , ευλεπταζους . πίνω τε αἶθοψ οἶνος Ίος μαυη*δίος . εἰμί οὖν ὁ ὁ δημιουργία ὀν ἀποδεικτικός . ὡς ἐπί ὁμολογέω δέ ῥάσσω ἐπιλο - γισμῷ εἰμί καί καταφορικός καί ἀξήρτησις . διό καί ὁ διήγησις ἔχω τίς καί εκφραστικός διασυνός , οὖον 1433διδάσκει οὐδέ ἀπλόος διηγέομαι ὁ μυστάσιον , ἀλλά ὁ βία ἐπαυχέω ἰμ*βριθῶς . ἔχω δέ καί ἔλεος αξʹ - βολή ἐν ὁ , τιμωρέω καί αὐτός . ἄλλος τε αἰδέομαι ἄνθρωπος . ὁ περινεύω . ἥκω δέ ὑπο - κλίνω μήv . μή τίς μεταστροφή , ἀγαθός κεκαὶ ἔργον . λίσσομαι ἥκω τίς Ὀλύμπιος καί Θέμιστος . ὁ τε ἀνήρ ἀγορά ἐγώ ἄναξ κδέʹ καθίζω . σχέδη φίλος . καί μή οἶος ὁ εἰμί μόνος , ἐάω . οὐ ὥστε δηλαδή Τύχη , ἀλλά πᾶς ἀνύω τίνω . πάντως γάρ ἐγώ προκαλέω τις ὀν αἰδώς καί διά ὁ . τιμωρέω . αἰδέομαι . ὑποκλίνω ἀκέω . λίσσομαι . σχέδη φίλος . ἐπί δέ οὗτος αἰτιάομαι