eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1488
παν . ἡ καὶ ἄλλως , οὐκ ἴδων ἢ ζῇ ἢ τέθνηκεν . ὥσπερ παροπίσω ἔρει , ἢ πατρὸς ἰδέσθαι ἀναδήλημα , ἢ παιδὸς ἐξευρίσκειν . Τὸ δὲ ὀδύρεσθαι οὐδεὶς καὶ ὁ Τηλέμαχος , ἐπιτυχῶς εἰπεῖν ὁ Μενέλαος . πίστις γὰρ αὐτῷ τοῦ λόγου , τὰ εὐθὲς προλεχθέντα τῷ Τηλεμάχῳ διάκονα . Ὅτι δουλιῇ ἡμῖν χλεῖν - το μὲν τῷ , διέφυγ δ' ἀπὸ βλαφάων χεμαδὸς μέλε πατρὸς * ἀκοντῶν . μετ' ὀλίγα δὲ τὸ αὐτὸ ἄλλως ἔρει . αὐτὰρ δ' , πυκνῶν ἐπ' ὀφθαλμὸν διάκονον εἰρήν . Ὅτι δὲ πολυπεπλῆθης ὁ χεμαὶ βαλλεῖν ὁ ὄστι φίλτον διάκονα , καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδείξεν . Ὅτι προεκπεπλῆθης ἡ μακρὰ ἐκ πλάνης πολυλαΐα τῶν Με - νέλαιον ἐθέτο . διὸ οὐ μόνον ἡσυχή λαλῶν πρὸ βραχίων ὁ Τηλέμαχος οὐ διέλαθεν αὐτόν , ἀλλὰ καὶ νῦν ἐκείνος μὲν , ἐδάκρυσε , χλαίναν πορφύραν ἀπ' ὀφθαλμοῖν ἀνεσχὼν ἀμφότερας χεῖρας . Μενέλαος δὲ νοήσας αὐτόν , ἐβούλετο ἢ ἰάσθαι τὸν παῖδα μησαθῆναι τοῦ πατρὸς , ἢ πρώτιστα ἐρωτῆσαι . ἐν τούτῳ δὲ τῆς Ἑλένης ἐξεληθούσης , ὡς εὐθὲς εἰρήσθαι , γίνεται ὁ ἀνεγνωσμένος δεξιότροπος . πορφύραν δὲ χλαί - ναν ὁ ποιητὴς πλάττει τῷ Τηλεμάχῳ , οἷα βασιλικῶς νιφῶ . ἀνέχα δὲ αὐτὴν πρὸ ὀφθαλμῶν , αἰδοῦμενος αὐτὸν φαινοῦνται ἐντὶ ὄν . Ὅτι τῇ τῆς Ἑλένης ἑσθῆτι φράζων ἐνδιασκέπτει , φησίν . ἐκ δ' Ἑλένη θαλάμιο θυνώδους ἐφυρόφροτο ἡ*Λυδὸν Λοτμίδι χνοσθλακάτω εἰντία . τὴ δ' ἄφ' Ἀφροδίτη χλαίνην ἐτέκτον ἐθήκεν . Ἀκτιπὴ δέ , τάπιτα φέρον μαλαχῶν ἐρίοιο . Φυλὸ δ' ἀργύρων τέλαχον φέρε , τῶν οἱ ἔδοχεν Ἐκάνδρη Πολύβοιο δάμαρ . ὡς ἐναιεν ἐνὶ Θήβης Αἰγυπτίης . ὅθι πλείστα δόμοισι ἐνὶ κτήματα χαίται . ὡς Μενέλαῳ δῶκε δὺν ἀργυρίας ἀσαμίνθους . δούσας δὲ τοῖσιν , δέκα δὲ χνοσίοιο τέλακτα . ζωρὶς δ' αὐτ' Ἑλένη , ἄλοχος πύρε καλὶμα δῶρα . χνοσὴν τ' ἡλακάτην , τέλαχον δ' ἐπὶ - χλον ὀπασσεν ἀργύρον , χνοσὴ δ' ἐπὶ χεῖλα κεχράαντο . ἡγοῦν εἰτὶ χνοσῶν τὰ χεῖλη ἀπρίπιστο καὶ τυτ - λειστο . ἐκ τοῦ χνοσάντο . ἢ τὰ χεῖλη χνοσῶ ἐξήρατο . τοῦτον ἢ Φυλὸ τῶν τέλαχον παρῴδησε φέρουσα , νήματος ἀσχητοῦ βεβωμένου αὐτὰρ ἐν αὐτῷ , ἡλακάτη τετάνυστο ἰοδὴχες ἄφρος ἔχουσα . Καὶ ὅσα ἐν τοῖς περιουσιώρ Θηβαϊ*χῆς ὕλης τιμίες . ἡς βραχὺ τι ἀπομένειν εἰς τὸν Μενέλαον , ἐπεισεν αὐτῷ , πολλὰ τε ἐγαγώθαι καὶ ἀμφήριστον ἐν ἀνθρώποισι ἐπὶ κτήμασιν εἶναι . ὅτι δὲ πολὺς ἐν ταῖς Αἰγυπτίας Θηβαίας ὁ πλοῦτος , καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδήλωσεν . Ἐν δὲ τῷ περὶ τῶν δουλίδων ἐπταῖδα λόγῳ , φασίν οἱ παλαιοὶ ὡς ἄλλα μὲν ἐν Ἰλιάδι θεράπαινα τῇ Ἑλένη . ἄλλα δὲ νῦν . οὐ γὰρ ἔδει φασὶ τας μεταχρώσας τοῦ ἀμαρτήματος , ἄν συνείη τῇ γυναικί . Θεοδῆς δὲ θέλαμος , ὁ εὐ - δης . καὶ ὁμοιότητα * τοῦ ἐν Ἰλιάδι θυνώδους νέφους . καὶ ἔστι τοῦτο σαφέστερον τοῦ , χρώμε . Ἰστίων δὲ ὅτι ἐκ τοῦ , τὸ θνὸς ἢ τὸ θνόν , οὐ μόνον τὸ θυνώδης καὶ τὸ θυνὸν γίνεται , ἀλλὰ καὶ ὄνομα θυνὸ θυσάσῳ , συγγενές τι δοκοῦν εἶναι τῷ θειῷ θυσίῳ . ἐξ οὗ τό . θυσάσῳμεν μέγαρον ἐν τοῖς ἱεῖς . ἐκ δὲ τοῦ προσημμένου θυνὸ τοῦ διὰ μόνου διχρόνου , καὶ θυνόματα παρὰ Προδότη , τὰ εὐθὴ θυμαμάτα . φησὶ γάρ . σαφῆς ἀχράτον καὶ κασῆς καὶ τῶν ἄλλων θυνωμάτων . Λοτμίδι δὲ χνο - σιλακάτω τὴν Ἑλένην ὁ ποιητὴς εἰκάζει , διὰ τὴν κατὰ σῶμα φνὴν . ἐπεὶδὴν δὲ * λαβόντες ἀοχὴν , οἱ μὲν Ὀμηρον διὰ τὸ εἰς σέληνην ἀλληγορεῖσθαι τὴν Ἀρτεμιν . σέληναίαν ἀνθρώπων τὴν Ἑλένην ἐπλά - σαντο . ὡς ἐκ τοῦ κατὰ σέληνην ζώμου πεσόντος . καὶ αὐτὴς δὲ ἄνω ἄρπαγὴν αὐτὴν ἐμπεδύσαντο , ἐπειδὴν δὲ ἐκείνης αἱ τοῦ Ἄιδος ἡνύσθησαν βουλαί . καὶ τὴν Πηνελόπην δὲ Λοτμίδι ἐν τοῖς ἱεῖς που εἰκάζει . ἐτι δὲ καὶ Ἀφροδίτην . τὸ μὲν , διὰ σωφροσύνην . τὸ δ' ὅτι οὐκ ἀδύναξ ἀλλ' ὑπὸ ἄνδρα ἤρ . ὅλως δέ , φιλεῖ καὶ τὴν Ἑλένην ὁ ποιητής . ἥς καὶ ἐν πολλοῖς ἐπιπροσποχεῖται . φιλεῖ δὲ καὶ τὴν Πηνελόπην οὐχ ἥκιστα . ἐς ὅν αὐτὴ ἢ τῶν ἀξιολόγων ποιησέων ἀφορμή . διὸ καὶ τοιοῦτος αὐτὰς ἐπιθέτος προσμί . Σημαίσεια δὲ καὶ ὡς εἰ καὶ διελειμμένος χνοσὴν ἡλακάτην τὴν ἐκ τῆς εἰρημένης Ἐκάν - δρης ἢ Ἑλένη * μεταχειρίζεται . ἀλλ' οὐχ' ἐν ὁ ποιητὴς τοιαύτην καὶ χνοσθλακάτον συντάττει αὐτῇ . τοῦτο γάρ , ἀποκλειρόμεθα τῇ Ἀρτεμίδι ὡς ἐργατικῇ καὶ τοξικῇ κατὰ τοὺς παλαιούς . Πανδαμῶς δέ , ἐθελήσας συνθέτως ἐπεὶδὴν χνοσθλακάτον Ἀμφιτρίτην εἰπεῖν , οὐ κατὰ τὴν Ἀρτεμιν . αὐτὴ μὲν γὰρ χνοσῶν ἡλακάτα ἔχει ὁ ὅστι τοῦτο . Ἀμφιτρίτη , δέ , χνοσὴν ἡλακάτην ὁμοίως τῇ Ἑλένη . Ἐπεὶδὴν δὲ μαρ - στίων ζητήσεως λόγῳ , ἀπὸ ἀπὸ τῆς ἡλακάτης αἱ τῶν ἡλακάτων οἱ παρὰ τῷ διπνοσομιστῇ ἡλακα - τῆρες ἡχθὲς ἱδρύθησαν . περὶ ὅν μυθικὸς λόγος . ὅτι Ἰχθύος καὶ Πανγίας τῆς ἀδελφῆς . Γαλήνη καὶ Μήραινα καὶ Ἠλεκταίρη . ὡν ὁνομάζων τὰ κατὰ θάλασσαν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι οὐ μόνον ὡς εἰρήται ὁ τοῦ Μενέλαον οἶκος περιττῶς ἐσκαίεται ὡς αὐδὴς ἴστρος τῶν Ἑλλήνων , ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλένη πολλὴν ἱσχύνη -
Lemmas: πᾶς . ὁ καί ἄλλως , οὐ ἄπατρις ἢ ζῶ ἢ θνῄσκω . ὥσπερ παροοπισω ἔρομαι , ἢ πατήρ ὁράω ἀναδήλημα , ἢ παῖς ἐξευρίσκω . ὁ δέ ὀδύρομαι οὐδείς καί ὁ Τηλέμαχος , ἐπιτυχής εἶπον ὁ Μενέλαος . πίστις γάρ αὐτός ὁ λόγος , ὁ εὐθύς προλέγω ὁ Τηλέμαχος Διάκονας . ὅτι2 δουλόω ἐγώ χλέω - ὁ μέν ὁ , διαφεύγω δέ ἀπό βλαφάων κεμάς μέλω πατήρ * ἄκων . μετά ὀλίγος δέ ὁ αὐτός ἄλλως ἔρομαι . ἀτάρ δέ , πυκνός ἐπί ὀφθαλμός διάκονος εἰρήν . ὅτι2 δέ πολυπληθω ὁ χεμαὶ βάλλω ὁ ὅστις φίλτος Διάκονας , καί ὁ Ἰλιάς δείκνυμι . ὅτι2 προεκπλέω ὁ μακρός ἐκ πλάνης πολυλαΐα ὁ ἐγώ - νέλαιον τίθημι . διό οὖον μόνος ἡσυχῇ λαλέω πρό βραχύς ὁ Τηλέμαχος οὖον διαλανθάνω αὐτός , ἀλλά καί νῦν ἐκείνος μέν , δάκρυ , χλαῖνα πορφύρα ἀπό ὀφθαλμός ἀνέχω ἀμφότερος χείρ . Μενέλαος δέ νοέω αὐτός , βούλομαι ἢ ἰάομαι ὁ παῖς μησαθῆναι ὁ πατήρ , ἢ πρῶτος ἐρωτάω . ἐν οὗτος δέ ὁ Ἑλένη ἐξέρχομαι , ὡς εὐθύς εἴρω , γίγνομαι ὁ ἀναγιγνώσκω δεξιός . πορφύρα δέ χλή - νάω ὁ ποιητής πλάσσω ὁ Τηλέμαχος , οἷος βασιλικός νίζω . ἀνέχω δέ αὐτός πρό ὀφθαλμός , αἰδέομαι αὐτός φαίνω εἰμί εἰμί . ὅτι2 ὁ ὁ Ἑλένη ἐσθής φράζω ἐνδιασκέπτομαι , φημί . ἐκ δέ Ἑλένη θαλάμιος θυνωδος φύρω ἡ*Λυδὸν Λοτμίδι χνοσθλακάτω εἰντία . ὅς δέ ἀπό Ἀφροδίτη χλαινη τέκτων τίθημι . Ακτίπη δέ , ταπιτᾶς φέρω μαλάχη ἔριον . φύλο δέ ἄργυρος τέλαχον φέρω , ὁ ὁ δοκέω Ἐκάνδρη Πόλυβος δάμαρ . ὡς νάω ἐν Θῆβαι αἰγύπτιος . ὅθι πλεῖστος δόμος ἐν κτῆμα χαίτη . ὡς Μενέλαος δίδωμι δύω Αργυρία ἀσάμινθος . δίδωμι δέ ὅς , δέκα δέ χνοσιμαι τέλακτα . ζωρός δέ αὐτω Ἑλένη , ἄλοχος πῦρ Καλιμά Δῶρα . χνοσος τε ἠλακάτη , τέλαχον δέ ἐπί - χλον ὀπάζω ἄργυρος , χνοσὴ δέ ἐπί Χειλά χράω . ἤγουν ἀντί-χαρις χνοσος ὁ χεῖλος απριπιστος καί τυτ - λειστο . ἐκ ὁ χνοσάντο . ἢ ὁ χεῖλος χνοσῶ ἐξαίρω . οὗτος ἢ φύλο ὁ τέλαχον παρωδώ φέρω , νῆμα ἀσκητής βιόω ἀτάρ ἐν αὐτός , ἠλακάτη τανύω ἰοδὴχες Ἄφρος ἔχω . καί ὅσος ἐν ὁ περιουσιώρ Θηβαϊ*χῆς ὕλη τίμιος . εἰμί βραχύς τίς ἀπομένω εἰς ὁ Μενέλαος , πείθω αὐτός , πολύς τε ἐγαγώθαι καί ἀμφήριστος ἐν ἄνθρωπος ἐπί κτῆμα εἰμί . ὅτι δέ πολύς ἐν ὁ Αἰγύπτιος Θηβαῖος ὁ πλοῦτος , καί ὁ Ἰλιάς δηλόω . ἐν δέ ὁ περί ὁ δουλίδα πταίς λόγος , φημί ὁ παλαιός ὡς ἄλλος μέν ἐν Ἰλιάς θεράπαινα ὁ Ἑλένη . ἄλλος δέ νῦν . οὖον γάρ ἐσθίω φημί ὅς μεταχράομαι ὁ ἁμάρτημα , ἄν συνίημι ὁ γυνή . Θεοδῆς δέ θέλαμος , ὁ εὕω - δήω . καί ὁμοιότης * ὁ ἐν Ἰλιάς θυνωδος νέφος . καί εἰμί οὗτος σαφής ὁ , χράω . ἱστίον δέ ὅτι ἐκ ὁ , ὁ θνῄσκω ἢ ὁ θνῄσκω , οὖον μόνος ὁ θυνωδος καί ὁ Θυνός γίγνομαι , ἀλλά καί ὄνομα θυνός θύω , συγγενής τίς δοκέω εἰμί ὁ θειόω θυσίῳ . ἐκ ὅς ὁ . θύω μέγαρον ἐν ὁ ἵημι . ἐκ δέ ὁ προσάπτω θυνός ὁ διά μόνος δίχρονος , καί θυνοματη παρά προδότης , ὁ εὐθής θύμα . φημί γάρ . σαφής ἄκρατος καί Κασῆς καί ὁ ἄλλος θυνωμαω . Λοτμίδι δέ χνο - σιλακαω ὁ Ἑλένη ὁ ποιητής εἰκάζω , διά ὁ κατά σῶμα φνὴν . ἐπεὶδὴν δέ * λαμβάνω ἀοχὴν , ὁ μέν Ὅμηρος διά ὁ εἰς σελήνη ἀλληγορέω ὁ Ἄρτεμις . σεληναῖος ἄνθρωπος ὁ Ἑλένη πλάν - Σάντο . ὡς ἐκ ὁ κατά σελήνη ζωμός πίπτω . καί αὐτός δέ ἄνω ἁρπάγη αὐτός ἐμπεδύσαντο , ἐπειδή δέ ἐκεῖνος ὁ ὁ Ἅιδης ἀνύω βουλή . καί ὁ Πηνελόπη δέ Λοτμίδι ἐν ὁ ἵημι ποῦ εἰκάζω . ἔτι δέ καί Ἀφροδίτη . ὁ μέν , διά σωφροσύνη . ὁ δέ ὅτι οὐ αδυαναξ ἀλλά ὑπό ἀνήρ ἤρ . ὅλως δέ , φιλέω καί ὁ Ἑλένη ὁ ποιητής . ἥς καί ἐν πολύς επιπροσποχεω . φιλέω δέ καί ὁ Πηνελόπη οὐ ἥκιστος . εἰς ὅς αὐτός ἢ ὁ ἀξιόλογος ποίησις ἀφορμή . διό καί τοιοῦτος αὐτός ἐπίθετος προσμί . Σημαίσεια δέ καί ὡς εἰμί καί διαλείπω χνοσος ἠλακάτη ὁ ἐκ ὁ εἴρω Ἐκάς - Δρῆς ἢ Ἑλένη * μεταχειρίζω . ἀλλά οὐ ἐν ὁ ποιητής τοιοῦτος καί χνοσθλακάτον συντάσσω αὐτός . οὗτος γάρ , αποκλειρομεθη ὁ Ἀρτέμιδι ὡς εργατικός καί τοξικός κατά ὁ παλαιός . Πανδαμῶς δέ , ἐθέλω σύνθετος ἐπεὶδὴν χνοσθλακάτον Ἀμφιτρίτη εἶπον , οὖον κατά ὁ Ἄρτεμις . αὐτός μέν γάρ χνοσος ἠλακάτη ἔχω ὁ ὅστις οὗτος . Ἀμφιτρίτη , δέ , χνοσος ἠλακάτη ὁμοίως ὁ Ἑλένη . Ἐπεὶδὴν δέ Μάρτιος - στία ζήτησις λόγος , ἀπό ἀπό ὁ ἠλακάτη ὁ ὁ ἠλάκατα ὁ παρά ὁ διπνοσομιστης Αλακάς - τῆρ ἔχθω ἱδρύω . περί ὅς μυθικός λόγος . ὅτι ἰχθύς καί Πανγίας ὁ ἀδελφός . Γαλήνη καί Μήραινα καί Ἠλεκταίρη . ὡς ὀνομάζω ὁ κατά θάλασσα . Ὅρας δέ καί ὅτι οὖον μόνος ὡς εἴρω ὁ ὁ Μενέλαος οἶκος περισσός ἐσκαίω ὡς αὐδή Ἴστρος ὁ Ἕλλην , ἀλλά καί ὁ Ἑλένη πολύς ἰσχύνω -