eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1845
καλὰ , εἰδότα δὲ καὶ τὰ μὴ τοιαῦτα , ἐν τῷ μαθεῖν αὐτὰ καινόν τοῦ γ' ἐσθλοῦ κατὰ τὴν τραγωδίαν . εἰ δὲ καὶ οὕτως οἶδεν ὁ παῖς , ἀλλ' εὐλαβῶς εἶχον , οἷς ἡ μήτηρ εἶπεν , οὐ δύνασθαί φησι πεπηνμένα πάντα νῶσαι , διότι ἐκπλισοῦσί με ἄλλοθεν ἄλλος · ὁ πρὸς ἐκ μεταφοράς λέγει τῶν ἐπιτη - δες διὰ τινος πληγῆς καὶ χρότου συγχώντων τινά · οἱ καὶ οὕτω καταχρατιθέντες ἐκπλήκτοι λέγονται καὶ ἐκπλήκτοι . εἰ δὲ καὶ ὑπὸ βροντῆς αὐτὸ πᾶθουν , καὶ ἐμβρόντητοι καλοῦνται . ἀπὸ δὲ τοῦ ἐκπλήσ - σαι καὶ ἐκπροῦσθαι τις ἔργον λέγεται , καὶ ὁ ζωλῶν ἐκπροῦν ἐκείνον . ὁ μέντοι παραπλῆξ ἄλλο τι δηλοῖ , ὡς προοδηλώθη . περὶ δὲ τοῦ ἐμπλήγδην ἐν τοῖς ἐξῆς δηλωθήσεται . Ὅτι λαλήσας δεόντως τῇ Πηνελόπῃ ὁ Τηλέμαχος , ἣρ' οἷς ἐκείνη αὐτὸν αἰτιάται διὰ τὸ αἰσθηθῆναι τὸν ξένον , ἐπιφέ - ρει καὶ τι νόμιμε δηλοῦν , ὡς ψεύδεται ἡ μήτηρ τὴν τοῦ ξένοῦ αἰτίαν . φησί γάρ · οὐ μέν τοι ξένοῦ γε καὶ Ἰσον μῦθος ἐτύχθη , μνηστήρων ἰότητι . ἄμα δὲ καὶ ὑπεραπολογεῖται τῶν μνηστήρων . εἶτα καὶ τὸ γενναιότερον ἐπάγει φησί · βίη δ' ὁ γε φέρτερος ἦν , τοῦτέστι προεχέστερος ἦν τοῦ Ἰσον δ' ξέινος κατὲ ἰοχύν . ὁ δὲ τοιοῦτος πῶς * ἄν ἡκίσθαι λέγοιτο ; Καὶ σημειῶσαι τὴν Τηλεμάχου δει-δο νότητα . Πηνελόπη μὲν γὰρ αἰσθηθῆναι ἀλὴθως τὸν ξένον ἔφη , ὅτε σφέλας ἀφείς ὁ Ἀντίνοος ἐβάλεν αὐτόν . Τηλέμαχος δέ , προοποιησάμενος λαθεῖσθαι , νοεῖ τὸν τῆς μητρὸς λόγον ἐπὶ τοῖς κατὰ τὸν Ἰρον καὶ τὸν ξένον , ἣρ' οἷς οὐκ ἔστιν αἰτία τοῦ ξένοῦ . ποιεῖ δὲ τοῦτο ἐπιτήδης , ἵνα παύσῃ τὸν Θόρυβον , ὑπεραπολογησάμενος μὴ αἰσθηθῆναι τὸν ξένον . εἶτα ἥρεμα κατὰ τῶν μνηστήρων αὐθίς λέγων ἐπάγει · αἱ γὰρ οὕτω νῦν μνηστήρες ἐν ἱμετέροισι δόμοισι νεύοιεν κεφαλὰς δεδιημένοι , οἱ μέν ἐν αὐλῇ κατὰ τὸν Ἰρον , οἱ δ' ἐντοσθε δόμοιο , λε*λυτο δὲ γυῖα ἑκάστου , ὡς νῦν Ἰρος ἐκείνος ἐπ' ἀλλήλησι1845 θύρησιν ἵστα νευστάζων κεφαλῇ , μεθόντι ἑοικώς · οὐδ' ὀρθὸς στήνει δύναται ποσίν , οὐδὲ νῆσθαι οἴκαδε ὅπη οἱ νόστος , ἐπεὶ φίλα γυῖα λελύνται . νεῦιν δὲ κεφαλὰς ταντὸν ἐστι τῷ νευστά - ζαν , ὁποῖον τι καὶ ἐπὶ Ἀμφινόμῳ τὸ νευστάζων κεφαλῇ . Τὸ δὲ δεδιημένοι , ἐπιτήδης κεῖται , ἵνα δη - λοῖ ὀλεθρον τὸ , νεύοιεν κεφαλὰς . ἄλλως γὰρ νεῦει τις κεφαλῇ καὶ προκαλούμενός τινα ἢ κατακνῶν ἐν τῷ ἐρωτηθῆναι . παραβολικὸν δὲ γνώρισμα τοῦ οὕτω νεῦειν κεφαλὰς ἦρουν νευστάζειν κεφαλῇ τὸ κατὰ μέθην . διὸ ἐπήγαγε τὸ , μεθύντι ἑοικώς , ὅς οὐδ' ὀρθοῦσθαι δύναται . Τὸ δέ , λελυτο δὲ γυῖα ἑκάστου , ταντὸν ἐστι τῷ λυθεῖν , ὁριστικὸν μὲν ὄν , τεθεῖν δὲ ἀντὶ εἰκτικοῦ , ἵσως δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ λελύοιτο συγχέοπται . Τὸ δέ , ὅπη οἱ νόστος , ἑρμηνεία ἐστὶ τοῦ νέσθαι οἴκαδε . νόστος γὰρ ἡ εἰς οἶκον ὑποστροφή . διὸ καὶ ἄμα παρασάτις ἔφη νέσθαι οἴκαδε ὅπη οἱ νόστος . Ὅτι Εὐρύ - μαχος χολακύνων , ὡς εἰκός , τὴν Πηνελόπην φησίν · εἰ πάντες σε ἴδοιεν ἄν Ἰασον Ἀργος Ἀχαιοί , πλείονές κεν μνηστήρες ἐν δόμοισ ἥσθεν δαινύατο · ἐπεὶ περίεσσι γυναι*κῶν εἴδός τε μέγεθός τε , ἰδὲ φρένας ἔνδον εἴσας · ὥστε οὐδὲν τι καινὸν ἔχῃν σου ἡμᾶς τοὺς ἔχρως , εἰ γε καὶ οἱ πορρώτερω ἰδόντες σε τὸ αὐτὸ πάθοιεν ἄν ἡμῖν . λέγει δέ Ἰασον Ἀργος τὴν Πελοπόννησον ἀπὸ Ἰάσον βασιλέως , τοῦ τῆς Ἰούς , ὡς περ τὸ αὐτὸ καὶ Ἀργος διὰ τὸν πολλαχοῦ δηλούμενον πανόπτην Ἀργον . δήλως δὲ καὶ ὅτι κατὰ πολυωνυμίας λόγον καὶ ἅπσιον ἐκλήθη τὸ αὐτὸ καὶ ἱππόβοτον καὶ Ἀργος Ἀχαιϊκόν · ἴδιως μέντοι καὶ ἡ Λακωνικὴ Ἀχαιϊκὸν Ἀργος ἐκλήθη , ὡς τὸ , ἢ οὐν Ἀργος ἦν Ἀχαιϊκοῦ , τοῦτέστιν οὐκ ἦν ἐν τῇ Λακωνικῇ . ὡς δὲ οὐχ' ἐν Ἀργος , ἀλλὰ πολλά , καὶ ὡς νεώτεροι Μακεδόνες καὶ Θετταλοὶ Ἀργος καὶ τὸ ἀπλῶς πεδίον φασί , καὶ ἐν ἄλλοις δεδήλωται . ὡς δὲ καὶ Ἄπια γῆ ἐκλήθη ποτὲ ἡ Πελοπόννησος ἀπὸ Ἄπιδος τινος ἢ Ἄπης , δηλώθη πον καὶ αὐτό . ἐνταῦθα δὲ θετέων καὶ ὅτι Ἄπια ἐκείνη λεχθῆναι ἱστό - ρηται καὶ διὰ τὸ ἐπιδαιμιλεύειν , φασίν , ἐν αὐτῇ τὸ φυτόν , ὁ δηλαδὴ τοὺς ἀπίους φέρει . τινὲς δέ Ἰασον Ἀργος ἐνταῦθα ὡς ἀπὸ μέρους τὴν ὅλην Ἑλλάδα νοοῦσιν . ἀπολογία δὲ τῆς χολακικῆς τῷ Εὐρυ - μάχῳ τὸ λεχθὲν ὑπὲρ τῶν ὅλων μνηστήρων , ὡς μηδὲν τι ποιούντων παρὰ γε τὸ εἴκός , εἰ γυναικὰ τισεύ - την εὑρόντες παραμένοιεν , ἣν καὶ ἄλλοι ἰδόντες ποιήσαιεν ἄν * τὸ ὅμοιον . χαρίεις δὲ ὁ λόγος τῷ Εὐρυ-20 μάχῳ καὶ διὰ τὸ ἐν ὀλίγιστο εἰρήσθαι καὶ ἔχειν οὕτω τὸ εὐνημόνευτον . Ἐν δὲ τῷ , ἄν Ἰασον , λείπει ἄσθρον πληθυντικόν , ἵνα λέγῃ , ὡς εἰ καὶ πάντες σε ἴδοιεν οἱ ἄνὰ τὸ Ἰασον Ἀργος . Ὅτι Πηνελόπη ἐπαινείεισα παρὰ τοῦ Εὐρυμάχου φησίν · ἐμὴν ἀρετὴν εἴδος τε δέμας τε ὤλεσε θεός , ὅτε Ἴλιον εἰσανέβαινον Ἀργεῖοι , μετὰ τοῖσι δ' ἐμὸς πόσις ἦν Ὀδυσεύς . εἰκαῖός γ' ἐλθὼν τὸν ἐμὸν βίον ἀμφιπολεῖσι , μεῖζον κε κλέος εἴη ἐμὸν καὶ κάλλιον οὕτω . ἐνταῦθα δὲ νοητέον , οἷος ἄν εἰς τὸν ἄγωνα
Lemmas: καλός , οἶδα δέ καί ὁ μή τοιοῦτος , ἐν ὁ μανθάνω αὐτός καινός ὁ γε ἐσθλός κατά ὁ τραγῳδία . εἰμί δέ καί οὕτως οἶδα ὁ παῖς , ἀλλά εὐλαβής ἔχω , ὅς ὁ μήτηρ εἶπον , οὖον δύναμαι φημί πεπαίνω πᾶς νοέω , διότι ἐκπλέω ἐγώ ἄλλοθεν ἄλλος · ὁ πρός ἐκ μεταφορά λέγω ὁ ἐπιτη - δες διά τις πληγή καί χρότης συγχώντων τις · ὁ καί οὗτος καταχρατιθεω έκπληκτος λέγω καί έκπληκτος . εἰμί δέ καί ὑπό βροντή αὐτός παθαίνω , καί ἐμβρόντητος καλέω . ἀπό δέ ὁ ἐκπλέω - σός καί εκπρουω τις ἔργον λέγω , καί ὁ ζώλη ἐκφρέω ἐκεῖνος . ὁ μέντοι παραπλήξ ἄλλος τίς δηλόω , ὡς προδηλόω . περί δέ ὁ ἐμπλήγδην ἐν ὁ ἑξῆς δηλόω . ὅτι2 λαλέω δήω ὁ Πηνελόπη ὁ Τηλέμαχος , ἆρα ὅς ἐκεῖνος αὐτός αἰτιάομαι διά ὁ αἰσθάνομαι ὁ ξένος , ἐπιφέ - ῥέω καί τίς νόμιμος δηλόω , ὡς ψεύδω ὁ μήτηρ ὁ ὁ ξένος αἴτιος . φημί γάρ · οὖον μέν ὅς ξένος γε καί Ἴσος μῦθος τεύχω , μνηστήρ ἰότης . ἄμη δέ καί ὑπεραπολογέομαι ὁ μνηστήρ . εἶτα καί ὁ γενναῖος ἐπάγω φημί · βίαιος δέ ὁ γε ἀγαθός εἰμί , τουτέστι προεχής εἰμί ὁ Ἴσος δέ ξένος κατέ ἰοχύν . ὁ δέ τοιοῦτος πῶς * ἄν αἰκίζω λέγω ; καί σημειόω ὁ Τηλέμαχος δείδω νότης . Πηνελόπη μέν γάρ αἰσθάνομαι ἀληθής ὁ ξένος φημί , ὅτε σφέλας ἀφίημι ὁ Ἀντίνοος βάλλω αὐτός . Τηλέμαχος δέ , προποιέω λανθάνω , νοέω ὁ ὁ μήτηρ λόγος ἐπί ὁ κατά ὁ Ἱερός καί ὁ ξένος , ἆρα ὅς οὐ εἰμί αἰτία ὁ ξένος . ποιέω δέ οὗτος ἐπιτήδης , ἵνα παύω ὁ θόρυβος , ὑπεραπολογέομαι μή αἰσθάνομαι ὁ ξένος . εἶτα ἤρεμος κατά ὁ μνηστήρ αὖθις λέγω ἐπάγω · ὁ γάρ οὗτος νῦν μνηστήρ ἐν ιμετεροις δόμος νεύω κεφαλή διάω , ὁ μέν ἐν αὐλή κατά ὁ Ἱερός , ὁ δέ ἔντοσθεν δόμος , λε*λυτο δέ γυῖον ἕκαστος , ὡς νῦν Ἱερός ἐκείνος ἐπί ἀλλήλησι1845 θύρα ἵστημι νευστάζω κεφαλή , μεθίημι ἔοικα · οὐδέ ὀρθός στήνω δύναμαι πούς , οὐδέ νήθω οἴκαδε ὅπῃ ὁ νόστος , ἐπεί φίλος γυῖον λύω . νεῦιν δέ κεφαλή ταντός εἰμί ὁ νευστός - Ζεύς , ὁποῖος τίς καί ἐπί Ἀμφίνομος ὁ νευστάζω κεφαλή . ὁ δέ διάω , ἐπιτήδης κεῖμαι , ἵνα δη - Λόι ὄλεθρος ὁ , νεύω κεφαλή . ἄλλως γάρ νεύω τις κεφαλή καί προκαλέω τις ἢ κατακνάω ἐν ὁ ἐρωτάω . παραβολικός δέ γνώρισμα ὁ οὗτος νεύω κεφαλή ἀρόω νευστάζω κεφαλή ὁ κατά μέθη . διό ἐπάγω ὁ , μεθύω ἔοικα , ὅς οὐδέ ὀρθόω δύναμαι . ὁ δέ , λύω δέ γυῖον ἕκαστος , ταντός εἰμί ὁ λύνω , ὁριστικός μέν εἰμί , τίθεμαι δέ ἀντί ἑκτικός , ἴσως δέ καί ἀπό ὁ λύω συγχέω . ὁ δέ , ὅπῃ ὁ νόστος , ἑρμηνεία εἰμί ὁ νω οἴκαδε . νόστος γάρ ὁ εἰς οἶκος ὑποστροφή . διό καί ἄμη παρασάτις φημί νω οἴκαδε ὅπῃ ὁ νόστος . ὅτι2 εὐρύς - μῆχος χολακυναω , ὡς εἰκός , ὁ Πηνελόπη φημί · εἰμί πᾶς σύ ὁράω ἄν Ἴασος ἀργός Ἀχαιός , πλείων ἄν μνηστήρ ἐν δόμος ἐσθίω δαίνυμι · ἐπεί περίειμι γυναι*κῶν εἶδος τε μέγεθος τε , ἰδέ φρήν ἔνδον ἵζω · ὥστε οὐδείς τίς καινός ἔχω σύ ἐγώ ὁ ἔχρως , εἰμί γε καί ὁ πόρρος ὁράω σύ ὁ αὐτός πάσχω ἄν ἐγώ . λέγω δέ Ἴασος ἀργός ὁ Πελοπόννησος ἀπό Ἰάσων βασιλεύς , ὁ ὁ Ἰώ , ὡς περ ὁ αὐτός καί ἀργός διά ὁ πολλαχοῦ δηλέομαι πάνοπτος ἀργός . δήλως δέ καί ὅτι κατά πολυωνυμία λόγος καί ἅπτω καλέω ὁ αὐτός καί ἱππόβοτος καί ἀργός Ἀχαιικός · ἰδίως μέντοι καί ὁ Λακωνικός Ἀχαιικός ἀργός καλέω , ὡς ὁ , ἢ ὀν ἀργός εἰμί Ἀχαιικός , τουτέστιν οὐ εἰμί ἐν ὁ Λακωνικός . ὡς δέ οὐ ἐν ἀργός , ἀλλά πολύς , καί ὡς νέος Μακεδών καί Θεσσαλός ἀργός καί ὁ ἀπλόος πεδίον φημί , καί ἐν ἄλλος δηλόω . ὡς δέ καί Ἄπιος γῆ καλέω ποτέ ὁ Πελοπόννησος ἀπό Ἆπις τις ἢ ἄπειμι , δηλόω πως καί αὐτός . ἐνταῦθα δέ θέτων καί ὅτι ἄπιος ἐκεῖνος λέγω ιστός - ῥητός καί διά ὁ επιδαιμιλευεν , φημί , ἐν αὐτός ὁ φυτός , ὁ δηλαδή ὁ ἄπιος φέρω . τις δέ Ἴασος ἀργός ἐνταῦθα ὡς ἀπό μέρος ὁ ὅλος Ἑλλάς νοέω . ἀπολογία δέ ὁ χολακικεω ὁ εὐρύς - μῆχος ὁ λέγω3 ὑπέρ ὁ ὅλος μνηστήρ , ὡς μηδείς τίς ποιέω παρά γε ὁ εἰκός , εἰμί γυναικάς τίνω - ὁ εὑρίσκω παραμένω , ὅς καί ἄλλος ὁράω ποιέω ἄν * ὁ ὅμοιος . χαρίεις δέ ὁ λόγος ὁ Εὐρύς μῆχος καί διά ὁ ἐν ολίγιστος εἴρω καί ἔχω οὗτος ὁ ευνημονευος . ἐν δέ ὁ , ἄν Ἴασος , λείπω ἄσθρον πληθυντικός , ἵνα λέγω , ὡς εἰμί καί πᾶς σύ ὁράω ὁ ἀνά ὁ Ἴασος ἀργός . ὅτι2 Πηνελόπη ἐπαινέω παρά ὁ Εὐρύμαχος φημί · ἐμός ἀρετή εἶδος τε δέμας τε ὄλλυμι θεός , ὅτε Ἴλιον εἰσαναβαίνω Ἀργεῖος , μετά ὅς δέ ἐμός πόσις εἰμί Ὀδυσσεύς . εἰκαῖος γε ἔρχομαι ὁ ἐμός βίος ἀμφιπολέω , μείζων κε κλέος εἰμί ἐμός καί καλός οὗτος . ἐνταῦθα δέ νοητέον , οἷος ἄν εἰς ὁ ἀγών