eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1409
χραδοποῦλαι , ὡς ἀπὸ φύλλων καὶ δένδρων προεξόμενοι . Σημειῶσαι δὲ ὅτι ταῦτα μὲν , προεκθετική ὄψαντί κε*χαλαίωσιν ἔστι τῶν ἐγώσεων περὶ Λαΐρου ῥηθσομένων . μὴ ὀλίγα μέντοι , καθαρά προεξέθους φαίνεται ἐν τῷ , οὗτοι ἐτι δρῶν γε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴψ' ἔσονται , καὶ ἴσης . Ἀπλότης τὸς δὲ ἱρωϊκὴς καὶ ἀρχαίας , ἡ δὲ ἀμφιλόγων γυνέων ἐπιφάνεια . ἧς εὐθείας , οὐ μόνον γυνέας ὡς ναῦς , καὶ γυνὴς ὡς νῆς ἐξ ὧν τὸ νηὶ καὶ γυνή , ἀλλὰ καὶ γυνὴς , ἐτι δὲ καὶ γυνάς . οὕτω τὸ γυναιδὸν ἐποχορη - στικῶς . καὶ συνημμένως , γυνάδιον . οἷον , μετὰ γυνάδιον βαμβάχων διατελῶν . Τὸ δὲ ὅτε ἂν αὐτὸν κάματος κατὰ γυνὰ λάβῃ , ἐπιλύστατα ἄγεται . καὶ γυνὴ ἔχων αὐτὸ ἡς σαφηνίαν τοῦ , περὶ ὅς ἐχελκὸς ἐκνε φύλλα καὶ φλοιόν . καὶ τῶν ὁμοίων , ὡς λατοῦντες καὶ ἐκὶ τῆς κατὰ προεξέθους . εἰ δὲ ἦν , ὅτε ἂν αὐτὸν κάματος γυνὰ λάβῃ , ἦν ἂν καὶ αὐτὸ ἐλλειπτικῶς ὁμοίως ἐκείνοις . Ἐπιζέων δὲ λέγεσθαι τὴν ὡς ἐκ μεταφοράς , τὸ βραδέως βαδίζων . ἢ διὰ γήρας , ἢ καὶ διὰ λύπην πολλήν τὴν ἐπὶ τῷ φίλῳ νιῷ κατὰ πατρός . Ἀχιλλεύς ἐν ᾿Πλιάδῳ ὁ σθεναρώτατος , καὶ ἀκάντατος , ἐπιζέων περὶ τὴν τοῦ ἑταίρου πυρακίδα . Γονὸς δὲ , ὁ γόνυμος τόπος καὶ κάρπιμος , ἀπὸ τοῦ γονὸς ὀξυτόνου ὀνόματος , Ἰωνικὴ ἐπεκ*θέσει τοῦ ε . γόνος μὲν γὰρ βαρυτόνος , ὁ γονύμιμος . γονὸς δὲ πρὸς διάφορον σημα - σίαν ὀξυτόνος , ὁ γόνυμος . Ἄλωι δὲ , τριχός . ἢ , τὲ σιτοφόρος γῆ . καὶ ἡ δενδροφόρος . καὶ ἡ ἀμπελο - φυτος . διὸ καὶ ὁ ποιητὴς ἀλώης εἴποι , ἐπήγαγε καὶ οἰνοπίδιον , ἵνα μὴ ἀσαφῆς ἡ λέξις ἦ , ἀφωσται - νοῦσα διὰ τὸ πολυσήμαντον . Ἰστέον δὲ ὅτι ἄλωι ποτε , καὶ ἡ ἄλως ἐκ τοῦ ἀλοῖω τὸ τύπτω καὶ συν - τριβῶν , ἐπτάσω τοῦ ὦ εἰς ὦ . ἐνθα τριβόνται οἱ καρποί . Ὀτι ἐπιδήμιος ἄπλως μὲν , ὁ ἐξ ἀλλοδαπῆς εἰς τὴν πατρίδα ἐλθών . ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ Ὀδυσσέως , καὶ πλεῖον τι ἡ λέξις ἐμφαίνει . ἐπὶ γὰρ ἐν δήμῳ Ἰθάκης ἐστὶ τὸ τοῦ Ὀδυσσέως βασιλεῖον , λέγοιτο ἂν αὐτὸς ἐπιδήμιος εἶναι , καὶ ὡς εἰς τὸν τοιούτων δήμον ἐλθών . ἐν δὲ ᾿Πλιάδῳ ἐπιδήμιος πόλεμος , ὁ ἐμφύλιος . Ὀτι βλέπτων ὁδοῦ ἢ χειλῶν , τὸ κατέχειν καὶ κωλύειν . ἐστι δὲ καὶ βλέπω σαφηνείας ἐκστός . ἐξ οὗ τὸ , βλέψαι δὲ οἱ γούνες ἔοντι . καὶ τὸ ἐβλέψα , καὶ ὄνομα ἡ βλέψα . καὶ τὸ ἀπἀὐτῆς βλέψος παρὰ τῷ κοινῷ πρὸς ὁμοιότητα τοῦ , δίψα διψῶ καὶ τῶν ὁμοίων . Ἰστέον δὲ ὅτι κατὰ τὸ βλέπτω ἐν τῇ διφθόγγῳ ἀναφαίνει τὸ βὀὐτὸ σὺν ἄλλοις καὶ τὸ στράφῃ . καὶ δήλῳ αὐτὸ , ἐκ τῆς τοῦ στράφῃς . καὶ τοῦ στραφός , οὗ παρώνυμον ὁ Στραφών . ἐτι δὲ καὶ * ἐκ τοῦ ἀστράφῃ . ὁ σημαίνει στέλλειν καὶ σεμνῶσαι . οἷον . ἠπει - λήσατο τῷ ὀψιλάτῃ , τὰ γύναια καταδελεῖν σὺν τοῖς ὀνείοις καὶ ταῖς ἀστράδαις . Ἐτι ἰστέον καὶ ὅτι βλέπτων κυρίως τὸ ἐμποδίζων τὸν τρέχοντα , καὶ οἰωνὴ βλέπειν ὁ ἐστι βλέπειν καὶ οὕτως ἄσπιν . ἐξ ὧν δοκεῖ τὸ βλέπτειν συγκαθίσθαι . καὶ ἔστιν ὁμοίως , βλέπτειν εἶπειν καὶ σφάλλειν . οὗ τὸ ἀντίπαλον , ἀνασφάλλειν . ἤρουν ἀνιστασθαι καὶ ὀρθοῦσθαι . καὶ Ὀμηρος οὐν οὐχ ἁπλῶς εἰπε βλέπτειν ἀλλὰ βλέπτουσι χειλόντων . ἦτοι ἐμποδὸν γίνονται εἰς ὁδόν . Ὀτι τὸ , ἀλλ᾿ ἐτι πον ζῶος κατε - γνεται εὐρὶ πόντῳ , προέων πον ὁ ποιητής , παρωδὶ κατὰ τὴν τοῦ ἔπους ἀρχήν , οὕτω . εἰς δ᾿ ἐτι πον ζῶος κατεγνύεται εὐρὶ πόντῳ , τοῦτο δὲ τις παρωδίασας ἐν τῷ τέλει ἀστίως , ἐπὶ προσώπου ἀξιολόγου ἔρει . εἰς δ᾿ ἐτι πον ζῶος κατεγνύεται εὐρὶ κόσμῳ . οἰωνὴ λέγων ὅτι ὁ δαῖνα μόνος ἐνεπίμειν τῷ κόσμῳ . καὶ προσφωνητικῶς δὲ ποτε ἔρει πρὸς τινα . εἰς δ᾿ ἐτι πον ζῶος κατεγνύσαι , καὶ ἴσης . Ὀτι τὸ ἀμφι - μύτη ὥσπερ ἐν τοῖς πρὸ τούτων . οὕτω καὶ ἐνταῦθα διὰ τὸ μέτρον . ἐν ἔχει ἀμπερόλον . Ὀτι ὁ ποιητὴς χρησιμὸν μιμεῖται λογότητα ἐν οἷς ὁ Μέντης πρὸς αὐτὸν . λέγει ὅτι ζῶν Ὀδυσσεὺς κατεγνύ - ται ἐν νήσῳ ἀμφιμύτῃ , ὁπὴρ ἐστιν ἀληθές . * πῇ δέ , ὅτι χαλεποὶ δὲ μὴν ἄνδρες ἔχουσιν ἄγριον , ὅπερ οὐχ ἀληθές . ἢ γὰρ τοιαύτη νῆσος , ἐκτοπος καὶ ἀοίκητος ἄνθρωποι πλεῖσταί . Καὶ σημειῶσαι ὅτι συνε - πιπλέζονται ὧδε τὰ ἀληθῆ τοῖς μὴ τοιούτοις , ὡς ἂν ἡ τοῦ μῆλλοντος γνώσις ἀθροπίνως ταράττοιτο . καὶ ἵνα μὴ δὲ ἀπίθανος ὁ λόγος δοκοίη . πῶς γὰρ ὁ φανώμενος οὕτως Μέντης οἶδεν εἰ καὶ ἀοίκητος ἡ νῆσος ἐστὶν ἐν ἧ κατέχεται Ὀδυσσεύς ; ἄλλως τε , οὐδ᾿ ἀναγκαῖον ἦν , οὐδ᾿ ἀνάγκη γνωσθῆναι τῷ Τηλεμάχῳ τῷ ἀληθές . εἰ γὰρ ἐμελεν οὕτως ἐκτετιπώθαι τὸν πατέρα ἐν ἰσμίᾳ καὶ ὑπὸ θεοῦ δὲ κολινύθαι . ἀπέ - γνω ἂν τὴν ἐκείνου ἐπανέλευσιν καὶ οὐχ ἂν ἀπεδήμησι δὲ ἐκείνου . καὶ συνέβαινε ἐκ τούτων . ἐλλεί - φθαι τῇ ποιήσει μυρίας χάριτας . Ἀφριους δὲ ἄνδρας , ἢ μὲν κομψῶς , ἐπὶ ἄλλης φαν - λότης τιθήσιν . ὁ δὲ ποιητής , τοῖς ἡρωικοῖς οὕτω καλῶς ὡς νωθροῦνους τὴν κατ᾿ ἄνθρωπον ἡμε - ρότητα διὰ χαλεπότητα . διὸ ἐκ παραλλήλου γράφων , φησί . χαλεποὶ δὲ μὴν ἄνδρες ἔχουσιν ἄγριοι .
Lemmas: χραδοπουλη , ὡς ἀπό φύλλον καί δένδρον προέχω . σημειόω δέ ὅτι οὗτος μέν , προεκθετικός ὁράω κε*χαλαιους εἰμί ὁ ἐγώσεων περί λαιροος ῥήγνυμι . μή ὀλίγος μέντοι , καθαρός προέχω φαίνω ἐν ὁ , οὗτος ἔτι δράω γε φίλος ἀπό πατρίς αἶψα εἰμί , καί ἴσος . ἁπλότης τός δέ ιρωικεω καί ἀρχαῖος , ὁ δέ ἀμφίλογος γυνεος ἐπιφάνεια . ὅς εὐθύς , οὖον μόνος γυνή ὡς ναῦς , καί γυνή ὡς νῆς ἐκ ὅς ὁ ναῦς καί γυνή , ἀλλά καί γυνή , ἔτι δέ καί γυνή . οὗτος ὁ γυναιδὸν ἐποχορη - στιχάω . καί συνημμένως , γυνάδιον . οἷος , μετά γυνάδιον βάμβαξ διατελέω . ὁ δέ ὅτε εἄν αὐτός κάματος κατά γυνή λαμβάνω , επιλυστατος ἄγω . καί γυνή ἔχω αὐτός εἰμί σαφηνίαν ὁ , περί ὅς ἐχελκὸς ἐκνέω φύλλον καί φλόος . καί ὁ ὅμοιος , ὡς λατοῦς καί ἐπίτεξ ὁ κατά προέχω . εἰμί δέ εἰμί , ὅτε εἄν αὐτός κάματος γυνή λαμβάνω , εἰμί εἄν καί αὐτός ἐλλειπτικός ὁμοίως ἐκεῖνος . ἐπιζέω δέ λέγω ὁ ὡς ἐκ μεταφορά , ὁ βραδύς βαδίζω . ἢ διά γήρας , ἢ καί διά λύπη πολύς ὁ ἐπί ὁ φίλος νίον κατά πατήρ . Ἀχιλλεύς ἐν Πλιάδης ὁ σθεναρός , καί ἀκάντατος , ἐπιζέω περί ὁ ὁ ἑταῖρος πυρακίδα . γονός δέ , ὁ γόνυμος τόπος καί κάρπιμος , ἀπό ὁ γονός ὀξύτονος ὄνομα , ἰωνικός ἐπεκθέω ὁ ε . γόνος μέν γάρ βαρύτονος , ὁ γονύμιμος . γονός δέ πρός διάφορος σῆμα - Σιάν ὀξύτονος , ὁ γόνυμος . Ἄλως δέ , θρίξ . ἢ , τε σιτοφόρος γῆ . καί ὁ δενδροφόρος . καί ὁ αμπέλι - φυτός . διό καί ὁ ποιητής ἁλίσκομαι εἶπον , ἐπάγω καί οινοπιδιος , ἵνα μή ἀσαφής ὁ λέξις εἰμί , ἀφίστημι - Νούσα διά ὁ πολύσημος . ἰστέον δέ ὅτι ἄλως ποτός , καί ὁ ἀλόω ἐκ ὁ ἀλοιάω ὁ τύπτω καί σῦς - τριβή , πταίω ὁ εἰμί εἰς εἰμί . ἔνθα τρίβω ὁ καρπός . ὅτι ἐπιδήμιος ἁπλόος μέν , ὁ ἐκ ἀλλοδαπός εἰς ὁ πατρίς ἔρχομαι . ἐνταῦθα δέ ἐπί Ὀδυσσεύς , καί πλείων τίς ὁ λέξις ἐμφαίνω . ἐπί γάρ ἐν δῆμος Ἰθάκη εἰμί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς βασίλειος , λέγω εἄν αὐτός ἐπιδήμιος εἰμί , καί ὡς εἰς ὁ τοιοῦτος δῆμος ἔρχομαι . ἐν δέ Πλιάδης ἐπιδήμιος πόλεμος , ὁ ἐμφύλιος . ὅτι βλέπτων ὁδός ἢ χεῖλος , ὁ καταχέω καί κωλύω . εἰμί δέ καί βλέπω σαφήνεια ἐξίστημι . ἐκ ὅς ὁ , βλέπω δέ ὁ γούνα εἰμί . καί ὁ βλέπω , καί ὄνομα ὁ βλέπω . καί ὁ απαυτός Βλέψος παρά ὁ κοινός πρός ὁμοιότης ὁ , δίψα διψάω καί ὁ ὅμοιος . ἰστέον δέ ὅτι κατά ὁ βλέπω ἐν ὁ δίφθογγος ἀναφαίνω ὁ βὀὐτὸ σύν ἄλλος καί ὁ στρέφω . καί δῆλος αὐτός , ἐκ ὁ ὁ στρέφω . καί ὁ στρέφω , ὅς παρώνυμος ὁ στρέφω . ἔτι δέ καί * ἐκ ὁ ἀστράφῃ . ὁ σημαίνω στέλλω καί σεμνόω . οἷος . ἄπειμι - λανθάνω ὁ οψιλατω , ὁ γύναιον καταδελεῖν σύν ὁ ὀνεῖον καί ὁ ἀστράδαις . ἔτι ἰστέον καί ὅτι βλέπτων κύριος ὁ ἐμποδίζω ὁ τρέχω , καί οἰωνός βλέπω ὁ εἰμί βλέπω καί οὕτως ἀσπίς . ἐκ ὅς δοκέω ὁ βλέπω συγκαθίζω . καί εἰμί ὁμοίως , βλέπω εἶπον καί σφάλλω . ὅς ὁ ἀντίπαλος , ἀνασφάλλω . ἀρόω ἀνίστημι καί ὀρθόω . καί Ὅμηρος ὀν οὐ ἁπλόος εἶπον βλέπω ἀλλά βλέπω χειλόω . ἦ ἔμποδος γίγνομαι εἰς ὁδός . ὅτι ὁ , ἀλλά ἔτι πως Ζῶος κάτω - γνεται σύμμαρτυς πόντος , πρόειμι πως ὁ ποιητής , παροράω κατά ὁ ὁ ἔπος ἀρχή , οὗτος . εἰς δέ ἔτι πως Ζῶος κατεγνυετης σύμμαρτυς πόντος , οὗτος δέ τις παρωδιαειδω ἐν ὁ τέλος ἄστιος , ἐπί πρόσωπον ἀξιόλογος ἔρομαι . εἰς δέ ἔτι πως Ζῶος κατεγνυετης σύμμαρτυς κόσμος . οἰωνός λέγω ὅτι ὁ Δάινα μόνος ἐμπίνω ὁ κόσμος . καί προσφωνητικῶς δέ ποτός ἔρομαι πρός τις . εἰς δέ ἔτι πως Ζῶος κατεγνυσος , καί ἴσος . ὅτι ὁ ἀμφι - Μύτη ὥσπερ ἐν ὁ πρό οὗτος . οὗτος καί ἐνταῦθα διά ὁ μέτρον . ἐν ἔχω ἀμπερόλον . ὅτι ὁ ποιητής χρήσιμος μιμέομαι λογοτηταω ἐν ὅς ὁ Μέντης πρός αὐτός . λέγω ὅτι ζῶ Ὀδυσσεύς καταγιγνώσκω - ὁ ἐν νῆσος αμφιμυτης , ὁπὴρ εἰμί ἀληθής . * πῇ δέ , ὅτι χαλεπός δέ μήv ἀνήρ ἔχω ἄγριος , ὅσπερ οὐ ἀληθής . ἢ γάρ τοιοῦτος νῆσος , έκτοπος καί ἀοίκητος ἄνθρωπος πολύς . καί σημειόω ὅτι συνίημι - πίμπλημι ὧδε ὁ ἀληθής ὁ μή τοιοῦτος , ὡς εἄν ὁ ὁ μέλλω γνῶσις αθροπιναω ταράσσω . καί ἵνα μή δέ ἀπίθανος ὁ λόγος δοκέω . πῶς γάρ ὁ φανάω οὕτως Μέντης οἶδα εἰμί καί ἀοίκητος ὁ νῆσος εἰμί ἐν ἧ κατέχω Ὀδυσσεύς ; ἄλλως τε , οὐδέ ἀναγκαῖος εἰμί , οὐδέ ἀνάγκη γιγνώσκω ὁ Τηλέμαχος ὁ ἀληθής . εἰμί γάρ μέλω οὕτως ἐκτετιπώθαι ὁ πατήρ ἐν ἰσμίᾳ καί ὑπό θεός δέ κολινυθος . ἀπό - γιγνώσκω εἄν ὁ ἐκεῖνος ἐπανέλευσις καί οὐ εἄν ἀποδημέω δέ ἐκεῖνος . καί συμβαίνω ἐκ οὗτος . ἐλλή - φθάνω ὁ ποιέω μυρίος χάρις . ἀφρίους δέ ἀνήρ , ἢ μέν κομψός , ἐπί ἄλλος φημί - λότη τίθημι . ὁ δέ ποιητής , ὁ ἡρωϊκός οὗτος καλῶς ὡς νωθρός ὁ κατά ἄνθρωπος ἡμος - ρότης διά χαλεπότης . διό ἐκ παράλληλος γράφω , φημί . χαλεπός δέ μήv ἀνήρ ἔχω ἄγριος .