eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1863
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Τ . ἀνειδωλοποιεῖται , ἂ περ εἴποι ἂν ὁ δυσχερῶς μεμηνμένος τινὸς , ἐπιφέρετ · χλαῖναν πορφυρέην οὖλην ἔχε διὸς Ὀδυσοῦς , διπλὴν . αὐτάρ οἱ περόνη χρυσοῦ τέτευκτο αὐλοῖσι διδυμοῖσι , πά - ροιθε δὲ δαιδάλον ἦν . εἶτα ἐμηνύων τὸ δαιδάλον ἐπιφέρετ · ἐν προτέροισι πόδεσσι κύνων ἔχε ποικίλον ἑλλὸν ἀσπαίροντα λάων , τὸ δὲ θαυμάζεσκον ἅπαντες , * ὡς οἱ χρύσεοι ὄντες , ὁ μὲν λάε νεβρὸν ἀπάγχων , αὐτάρ ὁ ἐκφυέων μεμαώς ἡσπαμε πόδεσσι . τὸν δὲ χιτῶν’ ἐνόησα περὶ χροῖ σιγαλόεντα , οἷον τε χρυσύοιο λοπὸν κατὰ ἰαχελίοιο . τῶς μὲν ἦν μελαχώς · λαμπρὸς δ’ ἦν ἡλίος ὡς , καὶ οὐ κατὰ χρῶμα δηλαδὴ χρυσύου . ἡ μὲν , πολλαὶ γ’ αὐτὸν ἐθηήσαντο γυναῖκες . ταῦτα εἰπὼν ἀλη - θῶς ὁ ξένος , εἶτα ὑποπτεύσας ἀναγνωρισμὸν διὰ τὸ τῆς εἰδήσεως ταύτης ἀκριβές , προσποιεῖται μὴ εἰδέναι εἰτε οἴκοθεν αὐτὰ ἔχεν εἰτε καὶ ξενισθείς ποθεν ἔσχε , καὶ φησίν · ἄλλο δέ τοι ἐρέω . οὐδ’ οἶδ’ εἰ ταῦθ’ ἔστο περὶ χροῖ’ οἴκοθ’ Ὀδυσοῦς , ἢ τις ἐταίρων δᾶκεν , ἢ τίς που καὶ ξένος · ἐπὶ πολλοῖς Ὀδυ - σεύς ἔσκε φίλος · παύρω γάρ Ἀχαιῶν ἦσαν ὁμοῖοι . καὶ πλάττει καὶ αὐτὸς ἄφρ δοῦναι καὶ δίπλακα καλὴν πορφυρέην καὶ τετριμὸντα χιτῶνα καὶ αὐλοῖς ἐκείνον ἀποτέμνεται · ἂ περ ἄνδρα ὑπο - γράφει φιλόξενον . εἶτα λέγει καθ’ ἱστορίαν , ὅτι καὶ μὲν οἱ χιροὺς ὀλίγον προγενεστέρος αὐτοῦ ἐπέπετο · καὶ τὸν τοι μυθήσομαι οἷος ἦν περ . γυνὸς ἦν ὡμοσί , μελανόχρως , οὐλοκάμπης , Εὐρυβάτης δ’ ὄνομ’ ἔσχε . τίεν δὲ μιν ἐξοχον ἄλλων ὧν ἐταίρων Ὀδυσεύς , ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ἦδη , τουτέστιν οὐ δι . ἀνδρίαν ἢ γένος ἢ τι τοιούτων . ἀλλ’ ὅτι ἀρτίφρων ἦν . τοιούτος γάρ ὁ φρεσὶν ἄρτια εἰδώς . οὕτως * ἀρρηγασμένου τοῦ ξένου σήματα ἀναγνοῦσα ἡ Πηνελόπη τὰ οἱ ἐμπέδα πέφραδ’ Ὀδυσοῦς , καὶ κλαύσασα ἰκανῶς , νῦν μὲν δή μοι , φησί , ξένε πάρος περ ἐὼν ἐλεεινὸς ἐν μεγάροισιν ἐμοῖσι , φίλος τ’ ἦσ’ αὐτοῦς τε . αὕτη γάρ τάδε ἔματα ἐγὼ πόρον , ἤτοι παρείσχον , οἷ’ ἀγορεύεις , πτύξας ἐκ θαλάμου , περόνην τ’ ἐπῆψα φαινήν , κείνω ἀγάλμα εἶναι · τὸν δ’ οἶχ’ ὑποδέ - ξομαι αὐτὶς οἴκαδε νοστήσαντα . τῷ ῥα κακῇ αἰσῃ κοιλῆς ἐπὶ νηὸς Ὀδυσεύσεως ὤχετο ἐποψόμενος Κακοίλιον οὐκ ὀνομαστήν . Καὶ ὅρα τὸ οὐκ ὀνομαστήν , ἐμηνυευτικὸν ὄν τοῦ Κακοίλιον . οὐ γάρ τι φανόθρωπον καὶ δυσπροσέκτενον ἢ τῆς Ἠλίου κλῆσις ἔχει . ἀλλὰ Κακοίλιος ἢ οὐδέτερος Κακοίλιον ἢ Τροία ἐστιν , ὡς μὴ ἀξία ἦκειν τινὶ μηδὲ εἰς μνήμην διὰ τὰ ἐν αὐτῇ κακά . οὕτω καὶ Ἀύσαρις ἐν Ἠλιδὶ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ Αἰνέλη ἡ Ἑλένη , οὐ διὰ φανλότητα κλησέων , ἀλλ’ ὅτι κακῶν ἐγένοντο αἴτιοι . διὸ ὅσως οὐδὲ μνήμης ἀξιοῦ οὐδ’ ἄρχι κλῆσεως · ὁ περ ὑστερον χρόνῳ κατενηρίσθη τοῦ τῆς Ἑρε - σίας Ἀρτέμιδος ἐπαρήσαντος τὸν ναόν . Ὅρα δὲ καὶ ὡς , ὁ περ φθάσας Ὀδυσεύς νύξαστό που , τὸ φίλος δηλαδὴ ἐλθὼν τοῖς Φαιάξι καὶ ἐλεεινὸς ἔχε καὶ ἄρτι . ἐλεεινὸς γάρ ὤν ἔως καὶ νῦν , ἤδη φίλος γίνεται ὁ μετ’ ὀλίγα καὶ φίλτατος . Τοῦ δὲ ῥηθέντος χωρίου τὰ κατὰ μέρος τοιάδε · πορφυρέη μὲν ἡ χλαῖνα διὰ τὸ βασιλικόν . Τὸ δὲ διπλοῦν αὐτῆς καὶ ἡ μία περόνη μανθνοειδὴ αὐτὴν εἶναι δηλοῖ , οὐ κύκλῳ ἀμπέχουσαν , ἀλλὰ διπλουμένην κατὰ τὸ ἐμπροσθεν καὶ ὀπίσθεν διὰ τῶν ἀρει - στειῶν , ἀμείσαν δὲ ἄνετα , ὡς καὶ προσδηλώσῃ τὰ δεξιά . Οὖλην δὲ καὶ νῦν ἢ τὴν συνεστραμμένην λέγει καὶ εὐχλωστον , ἢ τὴν ὀλὴν καὶ ἄμυη . ἢ τὴν ἀπαλὴν . τινὲς δὲ τὸ οὖλην συνά - πτοντες μετὰ τοῦ πορφυρέην φασὶν ἄμφω δηλοῦν τὴν ὀλοπόρφυρον . οὖλον γάρ πάντως που καὶ τὸ ὅλον . Τὸ δὲ ἔχε διὸς Ὀδυσοῦς ἀντὶ τοῦ , ἔφασκε · ἐξ οὗ τὸ ἀμπίχεν γίνεται . Εἰς δὲ τὸ διπλὴν γράφουσι οἱ παλαιοί , ὅτι διπλοῦν μὲν κατὰ τὸ μέγεθος · ἱμάτιον γὰρ πτυσσόμενον διπλοῦν λέγεται · διπλάσιον δὲ κατὰ ἀριθμόν . οὕτω γοῦν διπλάσια χρήματα λέγονται . τοῦτο δὲ συντελεῖ καὶ εἰς τὸ , τριπλὴ τετραπλὴ τ’ ἀποτίσομεν . Αὐλοὶ δέ , φασί , ἐνταῦθα ῥαβδοειδεῖς τινὲς ἀνατάσεις εὐθείαι , εἰς ἃς κατακλίνονται αἱ περόναι , ἃς διὰ τοῦτο καὶ κληθῆσας ἐγγύαμπους ἄρη πρὸ μικροῦ . Λίδυμοι δὲ οἱ τοιούτοι ἀντὶ τοῦ , διπλοὶ ἢ συμμεῖς ταῖς περόναις . Δαιδάλον δὲ τὸ δαιδάλημα , τὸ ποικίλημα , συνησπὲν ἐκ τοῦ δαιδάλον . Τὸν δὲ ἑλλὸν καὶ νεβρὸν ὑποκαταβὰς ἔφη , ὁ δηλοῖ νιογνὸν * ἐλαφον , νεωστὶ βορὸν ἢ βορὰς ἀπόμενον . Περὶ δὲ τοῦ ἑλλὸς ἰχθύς ζητητὸν ἐν ἑλλοῖς . Πρωτίρως δὲ πόδας ἢ τοὺς τοῦ κυνὸς λέγει ἢ τὸ πρόσθιον μέρος τῶν ποδῶν τοῦ Ὀδυσεύς . Τὸ δὲ λάων Ἀρισταρχος μὲν ἀντὶ ἀπολαύων , ἀφ’ οὗ καὶ λαμὸς καὶ λανκανία καὶ αὐτὸ τὸ ἀπολαύειν πλεονασμῷ τοῦ ὐ’ ὀθεν καὶ τὸ , λάε νεβρὸν ἄγχων , ἤσυν ἀπέλαυσεν , ἐτρυφά · ἕτεροι δέ , ὧν καὶ Κράτης , ἀντὶ τοῦ βλέπων , οὐ κατὰ στέργισιν ὁ ἄλεώς · ἄλλοι δὲ ὑλάων ἤγουν ὑλακτῶν ὡς
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Τ . ἀνειδωλοποιέω , ὅς περ εἶπον εἄν ὁ δυσχερῶς μιμνῄσκω τις , ἐπιφέρω · χλαῖνα πορφύρεος ὅλος ἔχω δίω οδυσος , διπλός . αὐτάρ ὁ περόνη χρυσός τεύχω αὐλός δίδυμος , πᾷ - ροιθε δέ δαίδαλος εἰμί . εἶτα μηνύω ὁ δαίδαλος ἐπιφέρω · ἐν πρότερος πούς Κύνων ἔχω ποικίλος ἐλλός ἀσπαίρω λᾶας , ὁ δέ θαυμάζω ἅπας , * ὡς ὁ χρύσεος εἰμί , ὁ μέν λᾶας νεβρός ἀπάγχω , αὐτάρ ὁ ἐκφύω μέμονα ἡσπαμε πούς . ὁ δέ χιτών νοέω περί χρώς σιγαλόεις , οἷος τε χρύσω λοπός κατά ιαχελιος . Τῶς μέν εἰμί μελαχώς · λαμπρός δέ εἰμί Ηλίος ὡς , καί οὖον κατά χρῶμα δηλαδή χρύσος . ὁ μέν , πολύς γε αὐτός θεάομαι γυνή . οὗτος εἶπον ἀλη - θώς ὁ ξένος , εἶτα ὑποπτάω ἀναγνωρισμός διά ὁ ὁ εἴδησις οὗτος ἀκριβής , προσποιέω μή οἶδα εἴτε οἴκοθεν αὐτός ἔχω εἴτε καί ξενίζω πόθεν ἔχω , καί φημί · ἄλλος δέ ὅς εἴρω . οὐδέ οἶδα εἰμί αὐτός ἔστω περί χρῷ οἴκοθι οδυσος , ἢ τις ἑταῖρος δάκνω , ἢ τίς ποῦ καί ξένος · ἐπί πολύς Ὀδυ - Σεύς εἰμί φίλος · παῦρος γάρ Ἀχαιός εἰμί ὅμοιος . καί πλάσσω καί αὐτός ἄφρος δίδωμι καί δίπλαξ καλός πορφύρεος καί τετριμοειντα χιτών καί αὐλός ἐκεῖνος ἀποτέμνω · ὅς περ ἀνήρ ὑπο - γράφω φιλόξενος . εἶτα λέγω κατά ἱστορία , ὅτι καί μέν ὁ Χιρούς ὀλίγος προγενέστερος αὐτός πίπτω · καί ὁ ὅς μύω οἷος εἰμί περ . Γύνος εἰμί ὡμός , μελανόχρως , ουλοκαμπη , Εὐρυβάτης δέ ὄνομα ἔχω . τίω δέ ὅς ἔξοχος ἄλλος ὅς ἑταῖρος Ὀδυσσεύς , ὅτι ὁ φρήν ἄρτιος ἤδη , τουτέστιν οὖον Ζεύς . ἀνδρεία ἢ γένος ἢ τίς τοιοῦτος . ἀλλά ὅτι ἀρτίφρων εἰμί . τοιούτος γάρ ὁ φρήν ἄρτιος οἶδα . οὕτως * ἀρρηγασμένου ὁ ξένος σῆμα ἀναγιγνώσκω ὁ Πηνελόπη ὁ ὁ ἔμπεδος φράζω οδυσος , καί καλέω ἱκανῶς , νῦν μέν δή ἐγώ , φημί , ξένος πάρος περ εἰμί ἐλεεινός ἐν μέγαρον ἐμός , φίλος τε εἰμί αὔτεος τε . οὗτος γάρ ὅδε μάτη ἐγώ πόρος , ἤτοι παρέχω , οἶς ἀγορεύω , πτύσσω ἐκ θάλαμος , περόνη τε ἐπῆψα φαίνω , ἐκεῖνος ἄγαλμα εἰμί · ὁ δέ οἶκος ὑπο - ξομαι αὖτις οἴκαδε νοστέω . ὁ ἄρα κακός αἶσα Κοιλής ἐπί ναός Ὀδυσεύσεως ἀχεύω ἐφοράω Κακοΐλιος οὐ ὀνομαστός . καί ὁράω ὁ οὐ ὀνομαστός , ἐμηνυευτικὸν εἰμί ὁ Κακοΐλιος . οὖον γάρ τίς φανόθρωπον καί δυσπροσέκτενον ἢ ὁ Ἠλίας κλῆσις ἔχω . ἀλλά Κακοΐλιος ἢ οὐδέτερος Κακοΐλιος ἢ Τροία εἰμί , ὡς μή ἄξιος ἥκω τις μηδέ εἰς μνήμη διά ὁ ἐν αὐτός κακός . οὗτος καί Ἀύσαρις ἐν Ἦλις ὁ Ἀλέξανδρος καί Αἰνέλη ὁ Ἑλένη , οὖον διά φανλοτηταω κλῆσις , ἀλλά ὅτι κακός γίγνομαι αἴτιος . διό ὅσος οὐδέ μνήμη ἀξιόω οὐδέ ἄρχις κλῆσις · ὁ περ ὕστερος χρόνος κατενηρίσθη ὁ ὁ Ἔρως - σία Ἄρτεμις ἐπαίρω ὁ ναός . Ὅρας δέ καί ὡς , ὁ περ φθάνω Ὀδυσσεύς νύσσω ποῦ , ὁ φίλος δηλαδή ἔρχομαι ὁ Φαίαξ καί ἐλεεινός ἔχω καί ἄρτι . ἐλεεινός γάρ εἰμί ἔως καί νῦν , ἤδη φίλος γίγνομαι ὁ μετά ὀλίγος καί φίλος . ὁ δέ εἴρω χωρίον ὁ κατά μέρος τοιόσδε · πορφύρεος μέν ὁ χλαῖνα διά ὁ βασιλικός . ὁ δέ διπλόος αὐτός καί ὁ εἷς περόνη μανθνοειδος αὐτός εἰμί δηλόω , οὖον κύκλος ἀμπέχω , ἀλλά διπλόω κατά ὁ ἔμπροσθεν καί ὄπισθεν διά ὁ ἀείρω - στείνω , αμεισαω δέ ἄνετος , ὡς καί προσδηλόω ὁ δεξιός . ὅλος δέ καί νῦν ἢ ὁ συστρέφω λέγω καί εὐχλωστον , ἢ ὁ ὅλος καί ἀμύω . ἢ ὁ ἁπαλός . τις δέ ὁ ὅλος Σύνα - πτω μετά ὁ πορφύρεος φημί ἄμφω δηλόω ὁ ὁλοπόρφυρος . ὅλος γάρ πάντως ποῦ καί ὁ ὅλος . ὁ δέ ἔχω δίω οδυσος ἀντί ὁ , φάσκω · ἐκ ὅς ὁ αμπιχω γίγνομαι . εἰς δέ ὁ διπλός γράφω ὁ παλαιός , ὅτι διπλόος μέν κατά ὁ μέγεθος · ἱμάτιον γάρ πτύσσω διπλόος λέγω · διπλάσιος δέ κατά ἀριθμός . οὗτος γοῦν διπλάσιος χρῆμα λέγω . οὗτος δέ συντελής καί εἰς ὁ , Τριπλή τετραπλός τε ἀποτίνω . Αὐλός δέ , φημί , ἐνταῦθα ραβδοειδής τις ἀνάτασις εὐθεῖα , εἰς ὅς κατακλίνω ὁ περόνη , ὅς διά οὗτος καί καλέω ἐγγύαμπους Ἄρης πρό μικρός . λιδυεγω δέ ὁ τοιοῦτος ἀντί ὁ , διπλόος ἢ συμμεῖς ὁ περόνη . Δαίδαλος δέ ὁ δαιδάλημα , ὁ ποικιλημη , συνεισπνέω ἐκ ὁ δαίδαλος . ὁ δέ ἐλλός καί νεβρός ὑποκαταβαίνω φημί , ὁ δηλόω νιογνὸν * ἔλαφος , νεωστί βορός ἢ βορά ἀπομένω . περι δέ ὁ ἑλλός ἰχθύς ζητητός ἐν Ἑλλοί . Πρωτίρως δέ πούς ἢ ὁ ὁ κύων λέγω ἢ ὁ πρόσθιος μέρος ὁ πούς ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ λᾶας Ἀρίσταρχος μέν ἀντί ἀπολαύω , ἀπό ὅς καί Λάμος καί λανκανία καί αὐτός ὁ ἀπολαύω πλεονασμός ὁ υἱός ὅθεν καί ὁ , λᾶας νεβρός ἄγχω , ἀείδω ἀπολαύω , τρυφή · ἕτερος δέ , ὅς καί Κράτης , ἀντί ὁ βλέπω , οὖον κατά στέργιος ὁ ἁλής · ἄλλος δέ ὑλάω ἤγουν ὑλακτέω ὡς