eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1484
ὡσπερ τῷ χαλκῷ αὐτῷ καὶ ταῖς ἐξῆς ὕλαις ἐπεμείρισ δὶχα γε τῶν δωματίων . αὐτὰ γὰρ εἰ καὶ συνέξελαι - πον διὰ τὰς ἀστραπτοῦσας περὶ ἐκείνας ὕλας , οὐκ ἔχει συμφράσαι κατὰ πῶσιν γενικὴν , διὰ τὸ πολὺς - σθαι τῷ μίτρῳ . διὸ καὶ ἀρματίσεις αὐτὰ κατὰ γενικὴν πῶσιν , οὐ τὴν συνοουμένην στεροπὴν ἀλλὰ τὴν ἡχὴν αὐτοῖς ἀπεξέληψον . Καὶ οὕτω μὲν πρὸς οὐδὲ ἐλάλει ὁ πρασίας . Ἐπεὶ δὲ περιέρ - γος ποτε καὶ ὁ συνετὸς ἐν διόντι , παραβαλὼν δεξιῶς ἐποιεῖν ὁ βασιλεὺς , ἀποῦν τὸ φιληφισθὲν καὶ λαλᾶ τὰ ἡρεξῆς . φησὶ γὰρ ὁ ποιητής . τοῦ δ᾽ ἀγρυπνοῦτος ξυντοῦ ξανθὸς Μενέλαος . καὶ ἐπε - τέχνα φίλα , Ζηνὶ μὲν , βροτῶν οὐδ᾽ ἄν τις ἐρίζοι . ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματ᾽ ἔασιν . ἀνδρῶν δ᾽ ἡ μὲν τις μοι ἐ*ρίσσεται ἥδε καὶ οὐδὲ , κτήμασιν . ἢ δὲ καὶ δηλῶν ὅπως περιηλθον αὐτῷ , ἐπάγει . ἡ γὰρ , πολλὰ παθὼν καὶ πολλ᾽ ἐπαληθεὺς ἠγαγόμην ἐν νησί , καὶ ὀγδοάτῳ ἔτει ἤλθον . ὁ καὶ ὁ Νέστωρ πρὸ ὀλίγου ἱστόρησεν . Ἔπει καὶ τὸ πολλὰ ἐπαληθεὺς ἀορίστως λεχθὲν , ὁρίζων ἱστορικῶς , ἐπι - φέρει . Κύπρον Φοινίκην τε καὶ Αἰγυπτίους ἐπαληθεὺς . Αἰθιοπὰς θ᾽ ἰζόμην . καὶ Σιδωνίους . καὶ Ἔρεμ - θους . καὶ Λιβύη ἵνα τ᾽ ἄνρες ἄφαρ χωροὶ τελέθουσι . τοὺς γὰρ τίκται μῆλα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν . ἔνθα μὲν οὔτε ἄναξ ἐπιδενής , οὐδὲ τι ποιμὴν τυροῦ καὶ κριῶν οὐδὲ γλυκεροῦ γάλακτος . ἀλλ᾽ αὐτὶ παρέχουσιν ἐπιπασιν γάλα θηλασιν . καὶ τὰ ἰχθῆς . Καὶ ὅρα ἐξ αὐτῆς καταρχῆς , ὡς ἱστοριῶν χορηγία τῷ ποιητῇ χέγοντ᾽ ὁ τοῦ Τηλεμάχου εἰς τὴν Σπάρτην πλοῦς . ἐν αἷς οὐ μόνον ξενικὰ ἐπεθήσατο διηγή - ματα , ἀλλὰ καὶ Τρωϊκά καὶ Ἑλληνικά . πάνυ οὖν δεινῶς ἐπλασεν Ὀμηρος εἰς καλὸν τὴν ἑαυτοῦ ποίησιν ὡς καὶ προοδιδάκτοτα , τὸν τοῦ Τηλεμάχου πλοῦν . δι᾽ οὗ πολλὰ ποικίλματα ἡ Ὀμηρικὴ Μοῦσα τῷ τῆς ποιήσεως ταύτης πέπλῳ ἐνέπασεν . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ στεροπήν , μίαν ταύτην λέξιν , ἡρμέ - σθη προσαρμόσας ὁ ποιητής , τῷ χαλκῷ . τῷ χρυσῷ . τῷ ἠλέκτρῳ . τῷ ἀργύρῳ . καὶ τῷ ἐλέφαντι . οὐχ ὡς ἀπορῶν πινύ*ρων ἐπιθέτων , ἀλλὰ κατὰ λόγον χορηγότητος . ὡς καὶ ἐπαναπανασάμενος τῇ λέξει διὰ τὸ αὐτῆς συνόν . Ἥχεντα δὲ δώματα τὰ μεγάλα . τοὺς γὰρ μικροὺς , οὐκ ἔστι προσαρμόσαι τὸ ἐπί - θετον . νεῖσται γὰρ ἐπιλεχθὲν . ὀνοματοποιεῖται δὲ ὁ ἦχος καὶ τὸ ἠχεῖν καὶ ἡ ἠχὴ ὑπὸ τὸν ἠχῶν . ὡς δηλοῖ καὶ ἡ ἠχάσια θέλασσα . λέγεται δὲ ἡ λέξις καὶ ἐπὶ ξφῶν . ὅθεν καὶ ἠχεῖα τίττιξ . Ὅτι δὲ τῶν ἡρωϊκῶν οἴκων τοὺς μεγίστους Ὀμηρος δώματα καλεῖ καὶ μέγαρα καὶ κλισίας , οἱ δὲ νῦν , ξενῶνας καὶ ἀνδρῶνας , ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου δηλοῦται . Ἥλεκτρος δέ , ὅσος μὲν , καὶ ὕλη τις κατὰ τοὺς πολλούς , χαλκώδης ὁυσιατή περὶ τὸν ἀπλῶς χαλκόν . μάλιστα δέ , μίγμα τι χρυσοῦ καὶ ἀργύρου . δοκεῖ δὲ καὶ ὁ λοιπὸς δηλοῦσθαι νῦν ἠλέκτρος . ὃν ὁ μῦθος διὰ τὸ οἷον ἠλιώδες τῆς χρώσεως διάφανον εἶναι τῶν ἠλιαδῶν λέγει . ἀφ᾽ οὗ καὶ λαβὰ μαχαίρας γίνονται ἀργύρων ἐπισπαστικαί . εἰκὸς γὰρ , καὶ τοιούτων παραπλησιούθαι τοῖς τοῦ Μενέλαον δόμοις εἰς δαιδαλμα . Σοφοκλῆς μὲντοι ἐτόλμησε καὶ αὐτὸν τὸν χρυσὸν ἠλέκτρον εἰπεῖν ἐν τῷ , χαρδαίνω ἀμολάτε τῶν πρὸς σάρδων ἠλέκτρων . καὶ δόξοι ἂν ἐκ τοῦ τοιούτου καὶ ἡ βασίλισι θηγάτηρ Ἥλεκτρα κληθῆναι . καθὰ καὶ ἀδελφὴ αὐτῆς ἰτίνα , Χρυσόθημας . καὶ ἡ*λεκτρα δὲ τὰ κατὰ Αἰθίων Ἰονύσιον ἐν κλίναις ποικιλλόμενα , ἐκ τοῦ ἠλέκτρου φαίνεται λέγεσθαι . ἔ καὶ θηλειῶς προσέχονται ὡς δηλοῖ τὸ , ἐπιπτονσῶν τῶν ἠλέκτρων . ὃν ἡ εὐθεία , αἱ ἠλεκτροὶ κατὰ τοὺς τοῦ χωμίζου σχολαστάς . οἱ φασί , καὶ ὅτι αἱ ἀργαία κλίναι , τοὺς πόδας εἶχον κατασφαιλισμέ - νους ἀνθραξὶ καὶ ἠλέκτροις . ἡ δὲ τῶν ἰδιωτῶν γλῶσσα βυσονίχην λέγει τὸ ἠλέκτρον . ἠλέκτρον μὲντοι ὁ ἥλιος ἐπερ καὶ αὐτὸς οὕτω πως παρίγεται , οὐκ ἔστι βεβαιοῦς αὐτῶν . δοκεῖ γὰρ καὶ ἠλέκτρον εἶναι ὡς μὴ ἰών ἐν λέκτροις κινεῖσθαι ἀλλ᾽ ἐξεργιζοῦν εἰς ὕγρα . Ἔλέφαντα δὲ καὶ νῦν ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι , τὰ τοῦ ἐλέφαντος λέγει διστά , ἐκ τοῦ ὕλον καὶσαος τὸ μῦρος . Ὅτι δὲ ἡ Λιβύη περὶ ἣν καὶ αὐτὴν ὁ Μενέλαος ἐπλανήθη , μήτηρ ἐλεφάντων ἦν , δηλοῖ καὶ ὁ γράφας Ἑρμαππος τὸ , ἡ δὲ καλὴ Κρήτη , πεπάρμιτον τοῖσι θησίων , ἡ Λιβύη δ᾽ ἐλέφαντα πολὺν παρίχει κατὰ πράσιν . χρήσις δὲ Ὀμηρικοῦ ἐλέφαντος , καὶ ἐν τῷ , ἀσπίδα εἶχον ἐκ χρυσίου καὶ ἐλέφαντος . ὁ δὲ τοιούτος ποιητικὸς τρόπος , καὶ δούν , τὸ δῖωμα λέγει τοῦ βούς . Τὸ δὲ Ζηνὸς αὐλὴ , ὡς ἐπὶ βασιλέως ἐρρέθη . ὅθεν καὶ Λαγύλος λαβών , ἔφη . ὅσαι τὴν Λιὸς αὐλὴν οἴχνύσαι . Σημανώσα δὲ ὅτι τῷ τῆς αὐλῆς ὀνόματι , τὰ δώματα δηλοῖ . οὐ γὰρ ἐν αὐλῇ * χρυσῷ καὶ τοιούτοις κοσμοῖτο . δηλοῖ δὲ πον τοῦτο καὶ Ἀθηναῖος . παρ᾽ ᾧ καὶ στίχος τις ἐπταβῆτα μεταγραφμένος φέρεται . λέγει γὰρ ὅτι βέλτιον γράφειν κατὰ Σίλιννον , Ζηνὸς πον τοιαῦτα δώμας ἐν κτήματα κείται . ἢ ὡς Ἀρίσταρχος , Ζηνὸς πον τοιμὴ τ᾽ Ὀλυμπίου ἐνδοθεν αὐλὴ . οὐ γὰρ τῆς οἰκίας φησὶ τὸ κάλλος ἀποθναμίζουσιν οἱ ξίνοι . ἐπὶ μὴ δὲ ἦν ἠλεκτρος καὶ ἄργυρος καὶ ἐλίκας ἐν τοῖχοις . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν δωματίων εἰπον , ὡς ἔστιν ἡχήματα . τοιαῦτα δέ , τὰ ὑψόροφα καὶ μεγάλα . Περὶ δὲ τῶν σκευῶν , τῷ , χρυσοῦ καὶ ἠλέκτρον καὶ ἀργύρου καὶ ἐλίκρετος . οἷς εὐκότως ἐπάγεται τῷ , Ζηνὸς πον τοιαῦτα δόμοις ἐν κτήματα κείται . ὅσα τινδ’ ἄσπετα πολλά , Τῷ δὲ Ζηνὸς πον τοῖη αὐλῇ , οὐκ ἔστιν ἀκόλουθον ἐπανατὶν , ὅσα τὰδ’ ἄσπετα . σόλοι - ζον ὡν φησι τῷ ἀσυνήθῃ τῆς ἀναγνώσεως . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ αὐλὴ φησιν ἁρμόττει ἐπὶ τοῦ οἴκου . ὁ γὰρ διαπευόμενος τόπος , αὐλὴ λέγεται . καὶ διανωγίζαν φαμέν χωρίον , τὸ διχόμενον ἐξ ἰσαπίρου πνῦμα . ἐπὶ δέ , αὐλός , ὀργανον ὃ διόχεται πνεῦμα . τοιαῦτα δὲ γράφας ὁ Ἀθῆναιος , ἐν οἷς καὶ ὅτι Ὅμηρος τὴν αὐλὴν καὶ ἐπὶ ὑπαίθρου τάττει τόπον , λέγει καὶ ὅτι νῦν δέ , τὰ βασιλῖκα λέγονται αὐλαί , ἢ διὰ τὸ μεγάλους ἔχειν τοὺς πρὸ τῶν οἰ*κων ὑπαίθριους τόπους , ἢ τὸ παρακλίζεσθαι καὶ παρακομιάζεσθαι τοὺς δουλεύοντας τοῖς βασιλείοις . ἐπειράν δὲ καὶ Μῆνιον χρήσιν ταύτην . αὐλὰς θεαπενίας βασιλικὰς δηλαδή , ἔστιν ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ἢ φρυγὰδος ἢ πενθώτος ἢ μαστηρίων . ἐν τούτοις δὲ οἱ ῥήτεις ῥήτωρ , αὐλῶν φησι καλεῖσθαι ὡς καὶ ἐν ἄλλοις παρεισημάνθη , καὶ τὸ διαστεφαινον εἰς εὐθύτητα σῆμα , ὁποῖον τὸ στάδιον . ὁ καὶ συνθέτως διανλος ὀνομάζεται . καὶ τῶν χρόνων δὲ τοῦ αἵματος . οἷον , αὐτίκα δ’ αὐλὸς ἀνὰ ῥίνας παχὺς ἤλθεν . ἐντεύθεν δὲ καὶ τὴν πρωκφαλαίαν ὅταν ἐκ τοῦ μέσου ἀνατείνη , αὐλῶτιν φασίν . λέγονται δὲ φησι καὶ τινες ἱεροὶ αὐλῶνες Ἀθήνησιν . ἀφοσιωδῶς δὲ φησιν ὁ αὐλὼν παρὰ Θουκυδίδῃ καὶ τοῖς καταλογάδην συγγραφεῦσι . παρὰ δὲ ποιηταῖς , δηλωνῶς . ἐκδεκτέων οὖν φησὶ καὶ τὸ παρὰ Ἑρατοσθένει βαθὺς αὐλὼν , δηλωνῶς εἰληφθαι . ὁποῖον δηλαδή καὶ τὸ , Θήλως ἱερῶν , καὶ τὸ , ἢ πολύς . καὶ τὸ , ἡδὺς ἀύτη , καὶ ὥσα τοιαῦτα . Ὅτι δὲ ὁ Τηλέμαχος οὐ δώματα μόνον ἀλλ’ ὁμοῦ οἶκον καὶ κτήματα ἐπῆρεσεν , ἐμηνεῦε ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ , τέκνα φίλα . Ζηνὶ μὲν , οὐκ ἄν τις ἐφίσει . οὐ ἀθάνατοι δόμοι καὶ κτήματά εἰσιν . Ἐν τούτοις δὲ τῶν τοῦ Ὁμήρου , πα - ρασημειοῦνται οἱ παλαιοὶ ὡς καὶ τὴν περὶ τοὺς οἰ*κους οἶδεν Ὅμηρος πολυτελείαν . καθὰ καὶ ἐν τῇ τῶν Φαιάκων γῇ . καὶ ἐν Ἰθάκῃ δέ . Πολύβιος γοῦν ὁμοίαν τῇ τοῦ Μενέλαου οἰκίᾳ ὑφίσταται Ἰηροὺς τινος βασιλικὸς λαμπρότητα οἰκήσεως . ὡν καὶ ἐχλοζένα λέγει τὴν τῶν Φαιάκων τρυφήν . ἐκεῖνο μόνον τῷ Ἰηροὶ ἐπὶ κρατήρων ἀργυροῖς καὶ χρυσέοις , οἷον ἱστορεῖ κωδῖνον . Σέβας δέ , συνήθως τὴν ἐκπληξιν λέγει . Τὸ ξένετο , ἀντὶ τοῦ , ἡσθέτο . συνήθης δέ ἡ τοῦ ξυνεῖναι σύνταξις μετὰ γυνῆς . γράφεται δὲ καὶ ξυνθέτο , ὅσως δὲ τοῦτο οὐ καλῶς . Τὸ δὲ ἐφίξιν ἐνταῦθα , ἐπὶ συγχορίως εἴληπται . Τὸ δὲ ἢ τίς μοι ἐφίσταται ἢ καὶ οὐκί , καθ’ ὁμοιό*τητα ἐφρέθη τοῦ , ἄν κράτος ἢ φροσύμη . ἵνα ὥσπερ ἐκεῖ ἀμφήριστος ἡ γίνη , οὕτω καὶ ὧδε ὁ πλοῦτος . θρυπτεται δὲ φησιν ἐν τούτοις ὁ Μενέλαος , μετὰ ἡδονὴς ἐχρήσων ὡς τὰ αὐτοῦ ἀμφήριστα τοῖς ἀνθρώποις . Τὸ δὲ κτήμασιν , ἐπιακῶς ἐφρέθη . οὐ γὰρ ἐπὶ ἀνδρὶ φησιν ἢ ἄλλας ἀρταῖς ἀλλ’ ἐπὶ πλοῦτῳ . Τὸ δὲ ἡγεσόμεν , ἐπὶ κτημάτων ἀντὶ τοῦ ἔρερον κείται . προσυπασκοῦνται δὲ καὶ ἐνταῦθα ἐκ κοινοῦ τὸ πολλά . ἵνα λέγῃ ὡς πολλὰ παθὼν καὶ πολλὴ πλαινῆσις , πολλὰ ἡγεσόμεν κτή - ματα . καὶ ἔστιν ὁμοιον τῷ , οὐ δαινᾶ , πάσχων δαινᾶ τοὺς ἐργασμένους . δαινᾶ δηλαδή . Ἰστίον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ τοιούτου ἄγεσθαι , καὶ τὸ ἀχώμον ἐπὶ φροτίων τῶν λέγεται . καὶ ὁ παρὰ τῷ Ἀριστοτένῃ ἀγώ - γμος τῇ τῶν Ἀθηναίων πολιτείᾳ . Ὅσα δὲ ὡς ὁμολογίᾳ τούτῳτι συμφωνεῖ ὁ Μενέλαος τῷ Νέστορι ἐφ’ οἷς ἐκάστος εἰπε τοῦτον ἀλασθαι , πολὺν βίον καὶ χρόνον ἀργύρεται . οὐ μόνον γὰρ πολλὰ ἦρη ἀργεῖ - γδετα , ἀλλ’ ὑποκατιῶν , λέγει καὶ αὐτὸς ἐκεῖνο τὸ τοῦ γέροντος ὡς δηλωθῆσται . ἀλλὰ τί ἄν ἔοχεν ἀγα - ῥσα ὁ Ἐλλήνικὸς βασιλικὸς Μενέλαος ; πηλίζων δ’ ἐν περιζήλῳ πλοῦτον , ἀντι*παρατιθήμενος πρὸς τοὺς ὑστερον , ἐν οἷς τῶν ἄλλων πλουτῶν σωπομένων , βασιλικὴ περιζήλῃ περιφέρεται ἀμπέλος . οὐ κατὰ τὴν Ὁμηρικὴν ἦν ἐκεῖνος τμηλεῖ γυνάνας ἐν τῇ τοῦ φίλου Ἀχιλλέως ἀοπίδι . ἐκεῖνη μὲν γὰρ , σωφρόνως ἐφάνταξ τὰ κατ’ αὐτήν , ἢ δὲ τοῦ Πριάμου βασιλείας , λιθοζόλλῃτος χρησῆ τῶν βασιλικῶν ἐξώρων κοι - τῶνα . ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ φασα κλίνης οὕσα . ἔχουσα δὲ καὶ βότρυνες ἐκ τῶν πολιτικιστάτων γνήφων συν - τεθραμμένος , λίαν πᾶν πολὺ κατεπλοῦτα τὸ ὑπερήφανον . καθὰ καὶ τὸ καλοῦμενον βασιλικὸν προσγε - γάμενον . οἴκηνσι τι ἐκεῖνο παντάχληνον . ἐν ᾧ χρυσίον πεπταμαχίμε διὰ παντὸς ἐκεῖνο τείνεται . ἐπὶ δὲ καὶ τὸ προσεγγραφόμενον βασιλικὸν ὑποπόδιον . ἕτερον αὐτὸ πρὸ ποδῶν οἴχημα τριζίνιον . οὐ τέλαυτα
Lemmas: ὡς ὁ χαλκός αὐτός καί ὁ ἑξῆς ὕλη ἐπεμείρις δίχα γε ὁ δωμάτιον . αὐτός γάρ εἰμί καί συνεξέρχομαι - πως διά ὁ ἀστράπτω περί ἐκεῖνος Ὕλας , οὐ ἔχω συμφράζω κατά πῶσις γενικός , διά ὁ πολύς - ἕπομαι ὁ μιτρόω . διό καί ἀρματίσεις αὐτός κατά γενικός πῶσις , οὖον ὁ συνοεω στεροπή ἀλλά ὁ ἠχή αὐτός ἀπεξέληψον . καί οὗτος μέν πρός οὐδέ λαλέω ὁ πράσινος . ἐπεί δέ Περιέρ - γος ποτός καί ὁ συνετός ἐν δίειμι , παραβάλλω δεξιός ποιέω ὁ βασιλεύς , ἄπους ὁ φιληφισθὲν καί λαλάς ὁ ἡρεξῆς . φημί γάρ ὁ ποιητής . ὁ δέ ἀγρυπνέω συντίθημι ξανθός Μενέλαος . καί ἔπω - τέχνη φίλος , Ζεύς μέν , βροτός οὐδέ ἄν τις ἐρίζω . ἀθάνατος γάρ ὁ γε δόμος καί κτῆμα εἰμί . ἀνήρ δέ ὁ μέν τις ἐγώ ἐρίζω ὅδε καί οὐδέ , κτῆμα . ἢ δέ καί δηλόω ὅπως περιέρχομαι αὐτός , ἐπάγω . ὁ γάρ , πολύς πάσχω καί πολύς ἐπαλήθω ἄγω ἐν νησί , καί ὀγδόατος ἔτος ἔρχομαι . ὁ καί ὁ Νέστωρ πρό ὀλίγος ἱστορέω . ἔπος καί ὁ πολύς ἐπαλήθω ἀόριστος λέγω3 , ὁρίζων ἱστορικός , ἐπι - φέρω . Κύπρος Φοινίκη τε καί Αἰγύπτιος ἐπαλήθω . Αἰθίοψ ὁ ἵζω . καί Σιδώνιος . καί Ἔρεμ - Θοῦς . καί Λιβύη ἵνα τε ἄνρες ἄφαρ χωρέω τελέθω . ὁ γάρ τίκτω μῆλον τελεσφόρος εἰς ἐνιαυτός . ἔνθα μέν οὔτε ἄναξ ἐπιδέν(ν)ω , οὐδέ τίς ποιμήν τυρός καί κριός οὐδέ γλυκερός γάλα . ἀλλά αὐτί παρέχω επιπας γάλα θῆλος . καί ὁ ἰχθῆς . καί ὁράω ἐκ αὐτός καταρχή , ὡς ἱστορία χορηγία ὁ ποιητής χέγοντ᾽ ὁ ὁ Τηλέμαχος εἰς ὁ Σπάρτη πλόος . ἐν ὅς οὖον μόνος ξενικός ἐπιτίθημι διηγέομαι - μάτη , ἀλλά καί Τρωϊκός καί Ἑλληνικός . πάνυ οὖν δεινῶς πλάσσω Ὅμηρος εἰς καλός ὁ ἑαυτοῦ ποίησις ὡς καί προοδιδάκτοτα , ὁ ὁ Τηλέμαχος πλόος . διά ὅς πολύς ποίκιλμα ὁ ομηρικός Μοῦσα ὁ ὁ ποίησις οὗτος πέπλος ἐμπάσσω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ στεροπή , εἷς οὗτος λέξις , Ἕρμος - σθη προσαρμόζω ὁ ποιητής , ὁ χαλκός . ὁ χρυσός . ὁ ἤλεκτρον . ὁ ἄργυρος . καί ὁ ἐλέφας . οὐ ὡς ἀπορέω πινύ*ρων ἐπιτίθημι , ἀλλά κατά λόγος χορηγοτητη . ὡς καί ἐπαναπανασάμενος ὁ λέγω διά ὁ αὐτός σύνειμι . Ἥχεντα δέ δῶμα ὁ μέγας . ὁ γάρ μικρός , οὐ εἰμί προσαρμόζω ὁ ἐπί - τίθημι . νέομαι γάρ ἐπιλέγω . ονοματοποιώ δέ ὁ ἦχος καί ὁ ἠχέω καί ὁ ἠχή ὑπό ὁ ἠχώ . ὡς δηλόω καί ὁ ἠχάσια θέλασσα . λέγω δέ ὁ λέξις καί ἐπί φώγω . ὅθεν καί ἠχεῖον τίττιξ . ὅτι2 δέ ὁ ἡρωϊκός οἶκος ὁ μέγας Ὅμηρος δῶμα καλέω καί Μέγαρα καί κλισία , ὁ δέ νῦν , ξενών καί ἀνδρών , ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος δηλόω . Ἥλεκτρος δέ , ὅσος μέν , καί ὕλη τις κατά ὁ πολύς , χαλκώδης ὅσιος περί ὁ ἀπλόος χαλκός . μάλιστα δέ , μίγμα τίς χρυσός καί ἄργυρος . δοκέω δέ καί ὁ λοιπός δηλόω νῦν ἤλεκτρος . ὅς ὁ μῦθος διά ὁ οἷος ἡλιώδης ὁ χρῶσις διαφαίνω εἰμί ὁ ἁλιάδης λέγω . ἀπό ὅς καί λαβή μάχαιρα γίγνομαι ἄργυρος ἐπισπαστικός . εἰκός γάρ , καί τοιοῦτος παραπλησιουθαις ὁ ὁ Μενέλαος δόμος εἰς δαίδαλμα . Σοφοκλῆς μέντοι τολμάω καί αὐτός ὁ χρυσός ἤλεκτρον εἶπον ἐν ὁ , χαρδαίνω αμολάω ὁ πρός Σαρδώ ἤλεκτρον . καί δοκέω εἄν ἐκ ὁ τοιοῦτος καί ὁ βασίλις θηγάτηρ ἤλεκτρον καλέω . καθά καί ἀδελφή αὐτός ἰτίνα , Χρυσόθημας . καί ἡ*λεκτρα δέ ὁ κατά Αἰθίων Ἰονύσιον ἐν κλίνη ποικίλλω , ἐκ ὁ ἤλεκτρον φαίνω λέγω . ἔ καί θηλειῶς προσέχω ὡς δηλόω ὁ , ἐπιπέτομαι ὁ ἤλεκτρον . ὅς ὁ εὐθύς , ὁ ἠλεκτροὶ κατά ὁ ὁ χωμιζεω σχολαστής . ὁ φημί , καί ὅτι ὁ ἀργαῖος κλίνη , ὁ πούς ἔχω κατασφαιλισμεʹ - νόος ἄνθραξ καί ἤλεκτρον . ὁ δέ ὁ ἰδιώτης γλῶσσα βυσονίχην λέγω ὁ ἤλεκτρον . ἤλεκτρον μέντοι ὁ ἥλιος ἐπιρρέω καί αὐτός οὗτος πως πάρειμι , οὐ εἰμί βέβαιος αὐτός . δοκέω γάρ καί ἤλεκτρον εἰμί ὡς μή εἶμι ἐν λέκτρον κινέω ἀλλά εξεργιζεω εἰς ὑγρός . Ἐλεφάντα δέ καί νῦν ὡς καί ἐν Ἰλιάς , ὁ ὁ ἐλέφας λέγω διστά , ἐκ ὁ ἰάλλω καὶσαος ὁ μῦρος . ὅτι2 δέ ὁ Λιβύη περί ὅς καί αὐτός ὁ Μενέλαος πλανάω , μήτηρ ἐλέφας εἰμί , δηλόω καί ὁ Γράφας Ἑρμαππος ὁ , ὁ δέ κάλως Κρήτη , πεπαρμιος ὅς θησίων , ὁ Λιβύη δέ ἐλέφας πολύς παρέχω κατά πρᾶσις . χρῆσις δέ ομηρικός ἐλέφας , καί ἐν ὁ , ἀσπίς ἔχω ἐκ χρυσίον καί ἐλέφας . ὁ δέ τοιούτος ποιητικός τρόπος , καί δήω , ὁ διώμα λέγω ὁ βοῦς . ὁ δέ Ζεύς αὐλή , ὡς ἐπί βασιλεύς εἴρω . ὅθεν καί Λαγύλος λαμβάνω , φημί . ὅσος ὁ λίς αὐλή οιχνυσος . Σημανώσα δέ ὅτι ὁ ὁ αὐλή ὄνομα , ὁ δῶμα δηλόω . οὖον γάρ ἐν αὐλή * χρυσός καί τοιοῦτος κοσμέω . δηλόω δέ πως οὗτος καί Ἀθηναῖος . παρά ὅς καί στίχος τις ἐπταβῆτα μεταγράφω φέρω . λέγω γάρ ὅτι ἀγαθός γράφω κατά Σίλιννον , Ζεύς πως τοιοῦτος δῶμα ἐν κτῆμα κεῖμαι . ἢ ὡς Ἀρίσταρχος , Ζεύς πως τοιμὴ τε Ὀλύμπιος ἔνδοθεν αὐλή . οὖον γάρ ὁ οἰκίον φημί ὁ κάλλος ἀποθνῄσκω ὁ ξινός . ἐπί μή δέ εἰμί ἠλεκτρος καί ἄργυρος καί ἑλίκη ἐν τοῖχος . ἀλλά περί μέν ὁ δωμάτιον εἶπον , ὡς εἰμί ἤχημα . τοιοῦτος δέ , ὁ ὑψόροφος καί μέγας . περι δέ ὁ σκεῦος , ὁ , χρυσός καί ἤλεκτρον καί ἄργυρος καί ελικρατος . ὅς ευκοος ἐπάγω ὁ , Ζεύς πως τοιοῦτος δόμος ἐν κτῆμα κεῖμαι . ὅσος τίς ἄσπετος πολύς , ὁ δέ Ζεύς πως τοῖος αὐλή , οὐ εἰμί ἀκόλουθος ἐπανατὶν , ὅσος ὅδε ἄσπετος . Σόλοι - ζος ὡς φημί ὁ ασυνήθης ὁ ἀνάγνωσις . ἀλλά οὐδέ ὁ αὐλή φημί ἁρμόζω ἐπί ὁ οἶκος . ὁ γάρ διαπευω τόπος , αὐλή λέγω . καί διανωγιζευς φημί χωρίον , ὁ δίχω ἐκ ισαπιροος πνῦμα . ἐπί δέ , αὐλός , ὄργανον ὅς διοχω πνεῦμα . τοιοῦτος δέ Γράφας ὁ Ἀθήναιος , ἐν ὅς καί ὅτι Ὅμηρος ὁ αὐλή καί ἐπί ὕπαιθρος τάσσω τόπος , λέγω καί ὅτι νῦν δέ , ὁ Βασιλίκα λέγω αὐλή , ἢ διά ὁ μέγας ἔχω ὁ πρό ὁ οἰκών υπαίθριος τόπος , ἢ ὁ παρακλίνω καί παρακομίζω ὁ δουλεύω ὁ βασίλειος . πείρω δέ καί μήνιον χρῆσις οὗτος . αὐλή θεαπενίας βασιλικός δηλαδή , εἰμί ὡς ἐγώ δοκέω , ἢ φρυγὰδος ἢ πενθώτος ἢ μαστήριος . ἐν οὗτος δέ ὁ ῥήγνυμι ῥήτωρ , αὐλή φημί καλέω ὡς καί ἐν ἄλλος παρίημι , καί ὁ διαστεφαινον εἰς εὐθύτης σῆμα , ὁποῖος ὁ στάδιον . ὁ καί σύνθετος διανλος ὀνομάζω . καί ὁ χρόνος δέ ὁ αἷμα . οἷος , αὐτίκα δέ αὐλός ἀνά ῥίνη παχύς ἔρχομαι . ἐντεῦθεν δέ καί ὁ πρωκφαλαίαν ὅταν ἐκ ὁ μέσος ἀνατείνω , αὐλέω φημί . λέγω δέ φημί καί τις ἱερός αὐλών Ἀθήνησιν . ἀφοσιωδῶς δέ φημί ὁ αὐλών παρά Θουκυδίδης καί ὁ καταλογάδην συγγραφεύς . παρά δέ ποιητής , δηλωνῶς . ἐκδέχομαι οὖν φημί καί ὁ παρά Ἐρατοσθένης βαθύς αὐλών , δηλωνῶς λαμβάνω . ὁποῖος δηλαδή καί ὁ , Θῆλος ἱερός , καί ὁ , ἢ πολύς . καί ὁ , ἡδύς οὗτος , καί ὠθέω τοιοῦτος . ὅτι2 δέ ὁ Τηλέμαχος οὖον δῶμα μόνος ἀλλά ὁμοῦ οἶκος καί κτῆμα ἐπαίρω , ἐμηνεῦε ὁ βασιλεύς ἐν ὁ , τέκνον φίλος . Ζεύς μέν , οὐ ἄν τις εφισεω . οὖον ἀθάνατος δόμος καί κτῆμα εἰμί . ἐν οὗτος δέ ὁ ὁ Ὅμηρος , πῃ - ρασημειουντ ὁ παλαιός ὡς καί ὁ περί ὁ οἰ*κους οἶδα Ὅμηρος πολυτέλεια . καθά καί ἐν ὁ ὁ Φαίαξ γῆ . καί ἐν Ἰθάκη δέ . Πολύβιος γοῦν ὅμοιος ὁ ὁ Μενέλαου οἰκίον ὑφίστημι Ἰηροὺς τις βασιλικός λαμπρότης οἴκησις . ὡς καί ἐχλοζένα λέγω ὁ ὁ Φαίαξ τρυφή . ἐκεῖνος μόνος ὁ Ἰηροὶ ἐπί κρατήρ ἀργύρεος καί χρύσεος , οἷος ἱστορέω κώδινον . Σέβας δέ , συνήθης ὁ ἔκπληξις λέγω . ὁ ξένος , ἀντί ὁ , αἰσθάνομαι . συνήθης δέ ὁ ὁ συνίημι σύνταξις μετά γυνή . γράφω δέ καί συντίθημι , ὅσος δέ οὗτος οὖον καλῶς . ὁ δέ ἔφιξις ἐνταῦθα , ἐπί συγχορίως λαμβάνω . ὁ δέ ἢ τίς ἐγώ ἐφίστημι ἢ καί οὐ , κατά ὁμοιότης φέρω ὁ , ἄν κράτος ἢ φροσύμη . ἵνα ὥσπερ ἐκεῖ ἀμφήριστος ὁ γίγνομαι , οὗτος καί ὧδε ὁ πλοῦτος . θρύπτω δέ φημί ἐν οὗτος ὁ Μενέλαος , μετά ἡδονή χράω ὡς ὁ αὐτός ἀμφήριστος ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ κτῆμα , ἐπιακῶς φέρω . οὖον γάρ ἐπί ἀνήρ φημί ἢ ἄλλος Ἀρταΐς ἀλλά ἐπί πλοῦτος . ὁ δέ ἡγέομαι , ἐπί κτῆμα ἀντί ὁ ἔρερον κεῖμαι . προσυπασκουντ δέ καί ἐνταῦθα ἐκ κοινός ὁ πολύς . ἵνα λέγω ὡς πολύς πάσχω καί πολύς πλαινῆσις , πολύς ἡγέομαι κτείνω - μάτη . καί εἰμί ὅμοιος ὁ , οὖον Δάινα , πάσχω Δάινα ὁ ἐργάζομαι . Δάινα δηλαδή . ἱστίον δέ ὅτι ἐκ ὁ τοιοῦτος ἄγω , καί ὁ ἀχώμον ἐπί φροτιω ὁ λέγω . καί ὁ παρά ὁ αριστοτεινω ἀγός - γμος ὁ ὁ Ἀθηναῖος πολιτεία . ὅσα δέ ὡς ὁμολογία τοῦτος συμφωνέω ὁ Μενέλαος ὁ Νέστωρ ἐπί ὅς ἕκαστος εἶπον οὗτος ἅλλομαι , πολύς βίος καί χρόνος ἀργύρεται . οὖον μόνος γάρ πολύς Ἥρα ἀργέω - γδετα , ἀλλά ὑποκάτειμι , λέγω καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ ὁ γέρων ὡς δηλόω . ἀλλά τίς ἄν ἔχω ἀγα - ῥσα ὁ ἑλληνίζω βασιλικός Μενέλαος ; πηλιζω δέ ἐν περίζηλος πλοῦτος , ἀντιπαρατίθημι πρός ὁ ὕστερος , ἐν ὅς ὁ ἄλλος πλοῦτος σωπάω , βασιλικός περιζήλῃ περιφέρω ἄμπελος . οὖον κατά ὁ ὁμηρικός εἰμί ἐκεῖνος τμηλεῖ γυνάνας ἐν ὁ ὁ φίλος Ἀχιλλεύς ἀοπίδι . ἐκεῖνος μέν γάρ , σωφρόνως φαντάζω ὁ κατά αὐτός , ἢ δέ ὁ Πρίαμος βασίλεια , λιθοζόλλῃτος χράω ὁ βασιλικός ἔξωρος κέω - τώνα . ὑπέρ ὁ αὐτός φημί κλίνη εἰμί . ἔχω δέ καί βότρυνος ἐκ ὁ πολιτικιστατος γνήφων σῦς - τρέφω , λίαν πᾶς πολύς καταπλέω ὁ ὑπερήφανος . καθά καί ὁ καλέω βασιλικός προς - γαμέω . οἰκέω τίς ἐκεῖνος παντάχληνον . ἐν ὅς χρυσίον πεπταμαχίμε διά πᾶς ἐκεῖνος τείνω . ἐπί δέ καί ὁ προσεγγράφω βασιλικός ὑποπόδιον . ἕτερος αὐτός πρό πούς οιχημη τριζίνιον . οὖον τέλαυτα