eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1398
δὲ φησι τοῦ Μεγαρικλοῦ ἀνέγοντος τὸν τοιούτων λίθον εἰς ὁμοιότητα τῆς τῶν ἄστρων χώρας , Κλίαςχος τοῖς πέντε φησὶ πλάτην ἀναλογεῖν . λέγει δὲ καὶ τοὺς ἀστρογάλους οἱ καὶ ἄστους καὶ ἄστουχοι λέγον - ται φησι , πτώσεις ἑκάστου ἔχειν τίσσας καὶ ἀντίθετον συγκεκμένας ὁμοίως αὐτῷ . ἔχουσι δὲ φησιν ἀντικείμενα , μονάδα καὶ ἑξάδα , ἕτα τριάδα καὶ τετράδα . ἡ γὰρ δυὰς φασὶ καὶ πεντάς ἐπὶ κύδων μόνον παραλαμβάνεσθαι ὡς ἔχοντων ἐπιφανείας ἐξ . καὶ ὅτι τῶν κατὰ τοὺς ἀστρογάλους πτώσεων , αἱ μὲν , Θεῶν εἰσὶν ἐπώνυμοι . αἱ δὲ , ἡρώων . αἱ δὲ , βασιλέων . αἱ δὲ , ἐνδόξων ἀνδρῶν . αἱ δὲ , ἐταιρι - δῶν . λέγεται δὲ τις ἐν αὐταῖς φησι καὶ Στησίχορος , καὶ ἕτερα , Εὐβουλίς . ἐπὶ λέγει ἐκεῖνος ὁ τὰ περὶ τῆς καθ’ Ἑλλήνας παιδείας γραμῶν , καὶ ὅτι τῶν κατὰ τοὺς ἀστρογάλους βόλων , ὁ μὲν τὰ ἐξ δυναμένων , Κῶος * καὶ ἑξίτης ἐλέγετο . ὁ δὲ τὰ ἐν , Χῖος . ἐπὶ δὲ , καὶ κίνων . οὗτε καὶ τις παροιμία , Χῖος παραστάς Κῶον οὐκ ἔασε . ἥς μέμνηται φησι Στράτις ἐν τῷ , Χῖος παραστάς , Κῶον οὐκ ἐξ λέγειν . “ Ἐνθα ἐνθυ - μητὸν καὶ τὸ τοῦ χωμίζου . πίπτουσι γὰρ τῶν κακῶν , οὐ Χῖος ἀλλὰ Κεῖος . καὶ νοητὸν ὡς ἡ ἑοραλ - ται ἡ γραφὴ τοῦ Κεῖος , ἡ ἀλλὰ παρῳδήται ὑπὸ τοῦ χωμίζου . περὶ δὲ τοῦ εἰρημένου κυνός , κακεῖνο λέγει αὐτὸς γραφεῖν καὶ ἄλλοχον , ὅτι εἴδοι τι κυκίας , καὶ πόλις . ἐν ἧ φησιν πολλῶν ἐν διαγραφῶ - μίναις τισὶ χρόναις ζωμένων , ἐγίνετο ἀντεσαίρεσις . καὶ ἐκαλοῦντο αἱ μὲν γραμμακαὶ χώρα , πόλις ἀσταύρων . αἱ δὲ ἀντεπιβολένουσαι ἀλλήλαις ψήφοι , κύνες διὰ τὸ διῆθεν ἀναίδες . “ Ὅτι δὲ καὶ τις βόλος ἀστρογαλιστικὸς , κίνων ἐκαλεῖτο , προδηλῶται . “ Ἐπὶ ἰστίων καὶ ὅτι κατὰ τὴν τοῦ δευτεροφη - στοῦ ἱστορίαν , Ῥόδιοι τινες εἰς τοῦτο προέβησαν ἀσελγίας , ὡς καὶ κυκείαν πρὸς ἀλλήλους περὶ γεναι - κῶν ἐκινδύνουν ἀστρογάλους , ἐλάττω ἢ πλείω βάλλοντες . ἐπιφανέστατα δὲ φησι ταύτ’ ἐπαζε σὺν ἄλλοις , καὶ Ἡροδότος ὁ προστατὶν τῆς πόλεως ἀξίων . εἰς δὲ τὸ προσχθὸς εἰρημένον ἀχάσιον , σημαίνουσα ὡς ὑποχρηματιστὸν ἔστιν αὐτὸ τοῦ ἀχάρος . ὁ δὲ σαῖς , καὶ φιλοσόφους μὲν χρησίμως εἰς δια*γραμματα . καὶ πεπαιδευτὴ δέ . ἡ καὶ σῆλια καὶ τιμὴ ὡς ἐν τοῖς τοῦ χωμίζου δηλοῦται λαλουμένη παρὰ τὸ σῆθεν , καθὰ δηλοῖ τὸ , κυκόνων , ἕτα ὅσον ὑπὸ τὴν κλίνη τῶν ἀχαρα ὡς γράφει Ἀθήναιος . ἐτυμολογίαν δὲ τοιούτων ἀχάρος ὡς καὶ ζωολογίζεται , ἐν τῷ μεγάλῳ ἔστιν εὑρεῖν ἐτυμολογιστῇ . “ Ὅτι οὕτω βιαιοὶ οἱ μνηστήρες , ὥστε οὐ μόνον πεινῶντες τοὺς τοῦ Ὀδυσσέως βόας ἀπεχρώντο τῇ ἐκείνου τροφῇ , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν βρωτῶν περιεώδουν τοῖς ὑπηρέταις . φησὶ γὰρ ὅτι ἐπέτεινον , ἡμαρὸν ἐν ὀνοίᾳ βόων οὕς ἐκτείνον αὐτοί . Σημαίνουσα δὲ ὅτι ἔχει τι ἀξιώματος οὕτος ὁ λόγος . ὅσπερ γὰρ Ἡρακλῆς ἐχωνίμων τὸ λιόντος ἔχειν δορᾶν ὡν ἐκτείνεν αὐτός , οὕτω νόμος τῆς τῶν μνηστήρων τραφῆς ἡ τῶν αἰτῶν τῶν βόων χρήσις οὕς ἐκτείνον αὐτοί . “ Ὅτι ἐνδοξότατοι θεράποντες , οἱ χήρυκες . βασιλεύοι μὲν γὰρ ἄνδρας καὶ θεῶν γένος οἱ χήρυκες . οἱ δὲ θεράποντες , ἀπλῶς ὑπηρέται εἰσὶ φίλοι , οὐ μὴν κατὰ τοὺς δούλους . οἱ μὲντοι χλωσοχράγοι , τοὺς Κοῖρας φασί , θεράποντας τῶν ὀπλοφόρων δοῦ - λων καλεῖν . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι χήρυκα μὲν ὀπηρὸν οὐ λέγει ὁ ποιητής , θεράποντα δὲ πολλοχὸν καλῶ ὀπηρὸν , παρὰ τὸ τρω τὸ δαλιώ , ἢ παρὰ τὸ ὀτρύνω . “ Ὅτι ἐχραζὼν ὁ ποιητὴς ἐπι - μέλειαν συμποσίου , φησί . * χέρυκες δ’ αὐτοῖσι καὶ ὀπηροὶ θεράποντες , οἱ μὲν οἴνου ἕμισγον ἐνὶ χρη-δο τήρσι καὶ ὕδωρ . οἱ δὲ , σπόγγοισι πολυτρίχοισι τραπέζας νέον καὶ προστίδοντο , ἰδὲ χαῖα πολλὰ δασύντο . τούτῃ δασύντο . ἐμέλχον . ἀφ’ οὗ ὁ διατρός . Καὶ ὅρα ἐπίλειαν συμποσίου καὶ πάντα τῶν ἀπασκελόντων μνηστήρων . τὰ γὰρ καὶα μόνα προτίδοντο καὶ οὐδὲν τι τῶν παριόντων τῷ συμποσίῳ παρεσκεύαζον , τοῖς ἀναγκαίοις ἀρχομένοις . διὸ οὐδὲ ἐχραποτοῦν διεζούσαν , ὡς οἱ χωρήρες δηλοῦσιν , οἷς τοῦνοια , ἐκ τοῦ χωρᾶν ὑποσῶν . διάφορα γὰρ αὐτὴ χρᾶσων καὶ Ὀμηρος ἐγνώσκειν . ὅθεν καὶ τῶν Ἁμάλια ἐποίη - σεν εἴπον*τα τὸ , ζωρότερον δὲ χήραυ ἡ χίραυρε . οὐκ ἂν πάντως διαστίλκαστα αἱ μὴ τις ἡμ καδημωρηθ1398 χρᾶσις ὡς φησιν Ἀθήναιος . ὅτι δὲ ὑστατον οὕτως ὁ ἀχρετος ἐφίληθη , ὡς καὶ ἄχοντα τελειοῖσθαι ἀχρετο - ποδίας , καὶ ἐπαθλὸν δὲ τῷ πλείστῳ πόνῳ , δηλοῦσιν αἱ ἱστορίαι τῶν παλαιῶν . αἷς ἐπίσχετα καὶ ὁ μέγας Ἀλέξανδρος , ἀθλοῖς τῆς ἀχόντων τοιούτων προκαθημένος . λέγεται δὲ καὶ Κλεομένης ὁ Λακε - δαιμονίων βασιλεύς Σκῦθας ὁμιλήσας καὶ ἀχρετοπότης γενόμενος ὡς Ἡρόδοτος ἱστορεῖ , μαθήνα ἐκ μέθης . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου σκευίζου κακοῦ , τὸ ἀχρετιστῶν πίνειν , ἐπισκευάζων φασίν οἱ Λάκωνες . αὐτὸ δὲ ἂν τὸ τοιούτων πίνειν , ἀχρεοῦν τὴν ἐκ τοῦ οἴνου ὀργήν , ἀφ’ ἧς ἐτυμολογεῖσθαι ὁ οἶνος δοκεῖ . ὅν ὁ ὑπὲρ μέτρον ἐκπών , ἄλλως τὶ καλεῖται ὀνόμασιν οὐκ ἀγαθοῖς , καὶ ἐξοῦνος δὲ λέγεται . ὁ , ταυτόν ἐδήλωσ ἐπίγραμμα ἐν Πυθοῖ ἐπὶ τινὸς ἑορτῆς τοιούτον . τεῦξ’ Ἐλικών · Ἀκροῦ Σαλαμίνιος , ὃν ἐνὶ χειρί , πότνια θεσπισώμ , Παλλάς ἔτευξ’ χάρων , οἷα δηλαδὴ ἐπιστατοῦσα τῇ ἑραωνικῇ τέχνῃ . Σαλαμίνιος δὲ ὁ ὀνοθεὶς Ἐλικών , οὐκ ἐκ τῆς Ἑλλανδίας ἀλλὰ τῆς κατὰ Κύπρον . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι εἴπὼν ὁ Ἀθη - ναῖος λίτα ἄντα πληθυντικῶς λεκτὰ καὶ ἕξης , βούλεται βαρύτονον εἶναι ὡς ἔοιχε τὸ λίτον , πρὸς δια - στολὴν τοῦ ἀπλῶς καὶ κοινοῦ λιτοῦ . ἄντα δὲ , τὸ λίτον τοῦ λίτου τῷ λίτῳ . καὶ κατὰ μεταπλασμον , λιτί , ὧν πληθυντικῶν , τὰ λίτα . εἰ δὲ τῆς δοτικῆς τῷ λίτῳ βαρυνουμένης , δοκεῖ παραλόγως ὀξυνεσθαι τὸ λιτί , ἐνθυ - μητέον τὸ , ἐν μέσῳ χλαδὶ τὸ ξιφος φορῶσω ὡσπερ Ἀρμόδιος καὶ Ἀριστογείτων . ὡς γὰρ ἐκ τοῦ χλαδὸν ἀνελάγουν βαρυτόνον , μεταπλάσθη τὸ χλαδὶ κατὰ κανόνα δυσλλάβων τοιούτων δοτικῶν , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ λίτῳ γέγονεν ὁμοιότονός τὸ λιτί . Λαδάλεον δέ , τὸ ποικίλον , ἢ τὸ τεχνικόν . ἀπὸ τοῦ Κορινθίου Λαδάλεον , ἢ ἀπὸ γυναικὸς τινὸς Λαδάλης , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι γέγραπται . Τί δὲ ἐστι μετα - πλασμός , ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα καὶ αὐτὸ εἴρηται . “ Ὅτι συνήθως ὁ ποιητὴς τὴν ὑπὸ προύδου , δοτικὴν καταθεῖλα συντάσσει ἐν τῷ , ὑπὸ δὲ θοίνης ποσὶν ἦεν , ἡγοῦν θοίνης ἦν ὑπὸ τοῖς ποσὶ . δύναται δὲ καὶ καθ’ ὑπερβατόν ἄντα , ὅτι θοίνης ὑπὴρ τοῖς ποσίν . ὅτι δὲ θοίνης τὸ ὑπὸ τοῖς ποσὶ τῶν καθημένων . καὶ ὅτι παρὰ τὸ θοοκὶν ἄνω γίνεται . ἢ κατὰ Ἀθηναῖον , ἀπὸ τοῦ θρήσα ὅ ἐστι καθίσαι , καὶ ἀλλοχοῦ δηλοῦται . ἔοιχε δέ , παρὰ τὴν θοήνην γενέσθαι παροινύμως καὶ τὸ ναυτικὸν θράνος καὶ θρανίον οὐδὲν ὁ θρανίτης ναύτης , καὶ κόπαι θρανίτιδες , αἱ τῶν θρανιτῶν . “ Ὅτι χλισμός , εἴδός τι θρόνου , ὅπερ καὶ ἀνάληπτον παρὰ τοῖς ὑστεροῖς λέγεται . ἀντιδιαστέλλεται γὰρ ὁ χλισμὸς τῷ θρόνῳ , διό νῦν εἴπὼν , τῷ Μέντῃ τιθήρη θρόνον τῷ δὲ Τηλεμάχῳ χλισμόν , σαφέστερον διακρινεῖ ἐν οἷς πρωτὸν ἐστί , ἔχοντο κατὰ χλισμοὺς τε θρόνους τε . ὡς ἄλλο τι ὕστερος ἴσως χλισμοῦ καὶ ἄλλο θρόνου . ἐφ’ ὃ δὲ πον καὶ χλισίαν εἴδος θρόνου . ἴσως μὲν , παντὸν τῷ χλισμῷ , ἴσως δὲ ἕτερον . “ Ὅτι ὡσπερ ἐκ τοῦ ὀπισθεν ἀπελθόντος τοῦ σ’ ἔφυρτα πολλάκις τὸ ὀπίθεν , οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὸ ἐκτοθεν ἐκ τοῦ ἐκτοσθεν , ἐκδρομὸντος τοῦ * σ’ διὰ ἀνάγκην μετρικὴν ἐν τῷ , χλισμὸν θετο ποικίλον ἐκτοθεν ἄλλων . “ Ὅτι ὡς ἐν Ἰλιάδι , οὕτω καὶ ἐν τῇ Ὁδυσσείᾳ , ὄρυγμαδὸς οὐ μόνον συνήθως ὁ κατὰ τὸ ὕφος κτίπτος , ἀλλὰ καὶ ὁ ἀπλῶς θορμβός , τῶν ζοῦν ὑπὸ τῶν μυηστῆρων γιγόμενον ὁμαδόν , ὄρυμαγδὸν λέγει . μετα - θείς τὸ γ’ ἐκ τῆς προσαρκελήγουσας εἰς τὴν παραλήγουσαν , οὐ μόνον διὰ τὸ μέτρον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον διὰ τὸ τραχυφώνοτατον . “ Ὅτι τὸ , δάπνην ἐδύσατο ἀντὶ τοῦ ἀρδισθῆ , ἀπὸ τοῦ ἀρδοῦς κέχρηται . διὸ καὶ ἐκτισμαίνον ἔχει τὸ δίχρονον . καὶ ἴσως καὶ τὸ ἄδηρ ἐπιόρημα , ἐξ αὐτοῦ γίνεται , οἷον , εἰσθόντες ἔδυσατο ἄδηρ . ἀπ’ αὐτοῦ δὲ καὶ ἔδος ὁ χώρος . ἐστιν οὖν ἀδύσαι , τὸ ἀνδὸς ἔχειν κατὰ τοὺς δανιλοὺς καὶ εἰς χώρον ἀπολαύσαντας , τὸ μέντοι ἀδεῖν ἀντὶ τοῦ ἀρίσχειν , συστῆλλα τὸ ἄ , ὡς μὴ κεκραμένον ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἡδὼν συσταλέν . οἷον ὡς ὄφελον θάνατός μοι ἀδεῖν . “ Ὅτι τὸ ὑπερβάλλως , μῖση λέξις ἐστί . ποτὲ μὲν , τραγῳδῶν ὑβριν δηλοῦν ποτὲ δέ , ἀναμνήνην τινὰ καὶ οὐ πάνυ σφοδράν . ὅτι μὲν γὰρ πον τοὺς Πριαμίδας ὑπερβάλλους καλεῖ ὁ ποιητής , τραχὺ ἐκαὶ τῆς ὑβρεως . βούλεται γὰρ , παρασπονδητὰς εἰπεῖν καὶ ὑπερβαίνοντας τὰς ἰχρὰς τῶν ὀργῶν ὁμάλας . ἐνταῦθα δὲ τοὺς μυηστῆρας ὑπερβάλλους λέγων ἐν τῷ , * ὑπερβάλλοισι μετελήθον , οὐκ ἐπὶ τοιαύτης σημασίας τὴν λέξιν τίθησι , οὐ γὰρ ὑπόκιντα παρασπονδήσαντες οἱ μνηστῆρες . ἀλλὰ λέγουσι’ ἄν ὑπερβάλλοι , ὡς εἰ τις εἴποι , περιττοῦ . ἢ πάρουσι . ἐκ μεταφοράς τῶν μεγάλων ὁμάλων . ἢ τῶν ὑπὲρ τὸ δέον χωριζόντων τῇ συμποτικῇ ὁμάλῃ . ἐν μέντοι τῇ ἱ Ἀρρηδίᾳ , τοὺς Κινύλοπας φανερῶς ὑπερβάλλους καλεῖ , οὐχ’ ὡς ἀσεβείς . πῶς γὰρ ἀσεβεῖς οἶχε θεοὺς πεπισθότας ὡς ὁ ποιητὴς λέγει γὰρ ὄζοντα ἀρίστην ; ἀλλ’ ὑπερβάλλους ἐκεῖ λέγει , τοὺς μεγάλους , ὡς ἀρέσχα τοῖς παλαιοῖς . καὶ ὅτι δὲ αὐτοὶ ἑαυτοὺς οἱ μνηστῆρες ὑπερβάλλους καλέσουσιν ἐν τῷ , ὑπερβάλλοις ἡμῖν μετελήθον , ἐπανων πάντως ἢ λέξις δηλοῖ . οὐ γὰρ δή πον καθ’ ἑαυτὸν ἐκείνοι λέγουσι . καὶ σημαίνου ἄν ἢ λέξις τρυχαῖνα , τὸ μέγα καὶ εὐμεγέθες , εἰ μὴ τις καὶ ἐκεῖ , ἐπὶ παροίνων καὶ ὑβριστῶν τὴν λέξιν θελῇ τάττεσθαι ὡς ἰσωνυχῶς λεχθεῖσαν ὑπὸ τῶν μυηστῆρων , οἷα δήπου τοιούτων νομιζομένων τοῖς πολλοῖς . οὕτω καὶ μετ’ ὀλίγα φησίν ἱ Μέντης , ὅτι ὑβρίζοντες ὑπερβάλλως δοκοῦσι δαίνυσθαι οἱ μνηστῆρες . Τὸ δὲ μετελήθον , ἀντὶ τοῦ συνελήθον . ὡσπερ καὶ πρὸ ὀλίγον , μυηστῆσαι μεθήμανος ἦρη ἀντὶ τοῦ συγκαθημένος . οὕτω καὶ Ἡσιόδος , μετῖναι , τὸ συνεῖναι φησίν . “ Ὅτι * τραπέζης βασιλικῆς ἀρχαίας ἐκφράζων διάθεσιν ὁ ποιητής ,
Lemmas: δέ φημί ὁ μεγαρικαλεω ἀναγιγνώσκω ὁ τοιοῦτος λίθος εἰς ὁμοιότης ὁ ὁ ἄστρον χώρα , Κλίαςχος ὁ πέντε φημί πλάτη ἀναλογέω . λέγω δέ καί ὁ αστρογαλος ὁ καί ἀστός καί αστουχοω λέγω - ὁ φημί , πτῶσις ἕκαστος ἔχω τίω καί ἀντίθετος συγκόπτω ὁμοίως αὐτός . ἔχω δέ φημί ἀντίκειμαι , μόνος καί ἑξάς , ἔτης τριάς καί τετράς . ὁ γάρ δυάς φημί καί πεντάς ἐπί κῦδος μόνος παραλαμβάνω ὡς ἔχω ἐπιφάνεια ἐκ . καί ὅτι ὁ κατά ὁ αστρογαλος πτῶσις , ὁ μέν , θεός εἰμί ἐπώνυμος . ὁ δέ , ἥρως . ὁ δέ , βασιλεύς . ὁ δέ , ἔνδοξος ἀνήρ . ὁ δέ , ἑταιρέω - δήω . λέγω δέ τις ἐν αὐτός φημί καί Στησίχορος , καί ἕτερος , Εὐβουλίς . ἐπί λέγω ἐκεῖνος ὁ ὁ περί ὁ κατά Ἕλλην παιδεία γράμα , καί ὅτι ὁ κατά ὁ αστρογαλος βῶλος , ὁ μέν ὁ ἐκ δύναμαι , Κῶος * καί ἑξίτης λέγω . ὁ δέ ὁ ἐν , Χῖος . ἐπί δέ , καί Κίνων . ὅστε καί τις παροιμία , Χῖος παρίστημι Κῶος οὐ ἐάω . ἥς μιμνήσκω φημί Στράτις ἐν ὁ , Χῖος παρίστημι , Κῶος οὐ ἐκ λέγω . “ ἔνθα ἐνθύω - μητός καί ὁ ὁ χωμιζεω . πίπτω γάρ ὁ κακός , οὖον Χῖος ἀλλά Κέως . καί νοητός ὡς ὁ ἑοραλ - ὁ ὁ γραφή ὁ Κέως , ὁ ἀλλά παρῳδέω ὑπό ὁ χωμιζεω . περί δέ ὁ εἴρω κύω , ἐκεῖνος λέγω αὐτός γράφω καί ἄλοχος , ὅτι εἰδοί τίς κύξ , καί πόλις . ἐν ἧ φημί πολύς ἐν διάγραφον - μίνα τις χρόνη ζωμένος , γίγνομαι ἀντεσαίρεσις . καί καλέω ὁ μέν γραμμακαὶ χώρα , πόλις ασταυροος . ὁ δέ αντεπιβολενουω ἀλλήλων ψῆφος , κύω διά ὁ διατίθημι ἀναιδής . “ ὅτι2 δέ καί τις βῶλος ἀστρογαλιστικὸς , Κίνων καλέω , προδηλόω . “ ἐπί ἱστίον καί ὅτι κατά ὁ ὁ δευτεροφη - ἕκαστος ἱστορία , Ῥόδιος τις εἰς οὗτος προβαίνω ἀσελγίας , ὡς καί κυκαιω πρός ἀλλήλων περί γενή - Κῶς εκινδυνοος αστρογαλος , μικρός ἢ πλείων βάλλω . ἐπιφανής δέ φημί αὐτός ἐπαζε σύν ἄλλος , καί Ἡρόδοτος ὁ προστατὶν ὁ πόλις ἄξιος . εἰς δέ ὁ προσέχω εἴρω ἀχάσιον , σημαίνω ὡς ὑποχρηματιστὸν εἰμί αὐτός ὁ άχαρος . ὁ δέ σός , καί φιλόσοφος μέν χρήσιμος εἰς δια*γραμματα . καί παιδευτής δέ . ὁ καί σήλια καί τιμή ὡς ἐν ὁ ὁ χωμιζεω δηλόω λαλέω παρά ὁ σήθω , καθά δηλόω ὁ , κυκοναω , ἔτης ὅσος ὑπό ὁ κλίνη ὁ άχαρος ὡς γράφω Ἀθήναιος . ἐτυμολογία δέ τοιοῦτος άχαρος ὡς καί ζωολογιζομαι , ἐν ὁ μέγας εἰμί εὑρίσκω ετυμολογιστης . “ ὅτι2 οὗτος βίαιος ὁ μνηστήρ , ὥστε οὖον μόνος πεινάω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς βοῦς ἀποχράω ὁ ἐκεῖνος τροφή , ἀλλά οὐδέ ὁ βρωτός περιοράω ὁ ὑπηρέτης . φημί γάρ ὅτι ἐπιτείνω , ἡμαρὸν ἐν ὀνοίᾳ Βόων ὅς ἐκτείνω αὐτός . σημαίνω δέ ὅτι ἔχω τίς ἀξίωμα οὗτος ὁ λόγος . ὅσπερ γάρ Ἡρακλῆς ἐχωνίμων ὁ Λιόντος ἔχω δορά ὡς κτείνω αὐτός , οὗτος νόμος ὁ ὁ μνηστήρ τρέφω ὁ ὁ αἰτέω ὁ Βόων χρῆσις ὅς ἐκτείνω αὐτός . “ ὅτι2 ἔνδοξος θεράπων , ὁ χαίρω . βασιλεύω μέν γάρ ἀνήρ καί θεός γένος ὁ χαίρω . ὁ δέ θεράπων , ἀπλόος ὑπηρέτης εἰμί φίλος , οὖον μήv κατά ὁ δοῦλος . ὁ μέντοι χλωσοχράγοι , ὁ κοιερος φημί , θεράπων ὁ οπλοφόρος δήω - λάω καλέω . ἱστίον δέ καί ὅτι χαίρω μέν ὀπηρός οὖον λέγω ὁ ποιητής , θεράπων δέ πολλοχὸν καλέω ὀπηρός , παρά ὁ Τρώς ὁ Δαλιώ , ἢ παρά ὁ ὀτρύνω . “ ὅτι2 ἐχραζὼν ὁ ποιητής ἐπι - μελεία συμπόσιον , φημί . * χέρυκες δέ αὐτός καί ὀπηρός θεράπων , ὁ μέν οἶνος μίσγω ἐν χρηΐζω τῆρ καί ὕδωρ . ὁ δέ , σπόγγος πολύτριχος τράπεζα νέος καί προστίζω , ἰδέ ἀρχαῖος πολύς δασύνω . Τούτη δασύνω . ἐμέλχον . ἀπό ὅς ὁ διατρός . καί ὁράω επιλειος συμπόσιον καί πᾶς ὁ ἀπασκελόντων μνηστήρ . ὁ γάρ Καία μόνος προσοράω καί οὐδείς τίς ὁ πάρειμι ὁ συμπόσιον παρασκευάζω , ὁ ἀναγκαῖος ἄρχω . διό οὐδέ εχραποος διαζώννυμι , ὡς ὁ χωρήρες δηλόω , ὅς τοῦνοια , ἐκ ὁ χωράω ὑφίημι . διάφορος γάρ αὐτός χράω καί Ὅμηρος γνῴσκω . ὅθεν καί ὁ Αμαλία ποῖος - Σεν εἶπον ὁ , ζωρός δέ χήρα ὁ χίραυρε . οὐ εἄν πάντως διαστίλκαστα ὁ μή τις ἡμεῖς καδημωρηθ1398 χρῆσις ὡς φημί Ἀθήναιος . ὅτι δέ ὕστερος οὕτως ὁ ἀχρετος φιλέω , ὡς καί ἄχω τελειόω ἀχρετο - ποδία , καί ἔπαθλον δέ ὁ πλεῖστος πόνος , δηλόω ὁ ἱστορία ὁ παλαιός . ὅς ἐπέχω καί ὁ μέγας Ἀλέξανδρος , ἀθλέω ὁ ἄχω τοιοῦτος προκαθήμενος . λέγω δέ καί Κλεομένης ὁ λάσκω - δαιμόνιος βασιλεύς Σκύθης ὁμιλέω καί αχρετοποος γίγνομαι ὡς Ἡρόδοτος ἱστορέω , μανθάνω ἐκ μέθη . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος σκευάζω κακός , ὁ ἀχρετιστῶν πίνω , ἐπισκευάζω φημί ὁ Λάκων . αὐτός δέ εἄν ὁ τοιοῦτος πίνω , ἀχρεόω ὁ ἐκ ὁ οἶνος ὀργή , ἀπό ὅς ἐτυμολογέω ὁ οἶνος δοκέω . ὅς ὁ ὑπέρ μέτρον ἐκπίνω , ἄλλως τίς καλέω ὄνομα οὐ ἀγαθός , καί εξομοσσυν δέ λέγω . ὁ , αὐτός δήλως ἐπίγραμμα ἐν Πυθώ ἐπί τις ἑορτή τοιοῦτος . τυγχάνω Ἑλικών · Ἄκρος Σαλαμίνιος , ὅς ἐν χείρ , πότνια θεσπισμός , Παλλάς τεύχω Χάρων , οἷος δηλαδή ἐπιστατέω ὁ ἑρανικός τέχνη . Σαλαμίνιος δέ ὁ ὄνομαι Ἑλικών , οὐ ἐκ ὁ Ἑλλανδίας ἀλλά ὁ κατά Κύπρος . σημειόω δέ καί ὅτι εἶπον ὁ Άθης - Ναῖος Λίτα ἄντα πληθυντικός λεκτός καί έξειμι , βούλομαι βαρύτονος εἰμί ὡς οἴχω ὁ Λίτον , πρός διά - στολή ὁ ἀπλόος καί κοινός λιτός . ἄντα δέ , ὁ Λίτον ὁ Λίτου ὁ λιτός . καί κατά μεταπλασμός , λιτί , ὅς πληθυντικός , ὁ Λίτα . εἰμί δέ ὁ δοτικός ὁ λιτός βαρύνω , δοκέω παράλογος ὀξύνω ὁ λιτί , ἐνθύω - μητεύω ὁ , ἐν μέσος χλαδὶ ὁ ξίφος φοράω ὡς Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων . ὡς γάρ ἐκ ὁ χλάδω ἀνελάγουν βαρύτονος , μεταπλάσσω ὁ χλαδὶ κατά κανών δυσλλάβων τοιοῦτος δοτικός , οὗτος καί ἐκ ὁ λιτός γίγνομαι ὁμοιότονος ὁ λιτί . Λαδάλεον δέ , ὁ ποικίλος , ἢ ὁ τεχνικός . ἀπό ὁ Κορίνθιος Λαδάλεον , ἢ ἀπό γυνή τις Λαδάλης , ὡς καί ἐν Ἰλιάς γράφω . τις δέ εἰμί μετά - πλασμός , ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς καί αὐτός εἴρω . “ ὅτι2 συνήθης ὁ ποιητής ὁ ὑπό προδίδωμι , δοτικός κατατίθημι συντάσσω ἐν ὁ , ὑπό δέ θοίνη πούς εἰμί , ἤγουν θοίνη εἰμί ὑπό ὁ πούς . δύναμαι δέ καί κατά ὑπερβατόν ἄντα , ὅτι θοίνη ὑπάρ ὁ πούς . ὅτι δέ θοίνη ὁ ὑπό ὁ πούς ὁ κάθημαι . καί ὅτι παρά ὁ θοοκις ἄνω γίγνομαι . ἢ κατά Ἀθηναῖος , ἀπό ὁ θρήσα ὅς εἰμί καθίζω , καί αλλοχοω δηλόω . οἴχω δέ , παρά ὁ θοήνην γίγνομαι παροινυμαω καί ὁ ναυτικόν θρᾶνος καί θρανίον οὐδείς ὁ θρανίτης ναύτης , καί κοπή θρανῖτις , ὁ ὁ θρανίτης . “ ὅτι2 κλισμός , εἶδος τίς θρόνος , ὅσπερ καί ἀναλαμβάνω παρά ὁ ὑστερέω λέγω . ἀντιδιαστέλλω γάρ ὁ κλισμός ὁ θρόνος , διό νῦν εἶπον , ὁ Μέντης τιθηρ θρόνος ὁ δέ Τηλέμαχος κλισμός , σαφής διακρίνω ἐν ὅς πρωτός εἰμί , ἔχω κατά κλισμός τε θρόνος τε . ὡς ἄλλος τίς ὕστερος ἴσως κλισμός καί ἄλλος θρόνος . ἐπί ὅς δέ πως καί κλισία εἶδος θρόνος . ἴσως μέν , λήγω ὁ κλισμός , ἴσως δέ ἕτερος . “ ὅτι2 ὡς ἐκ ὁ ὄπισθεν ἀπέρχομαι ὁ σός φύρω πολλάκις ὁ ὄπισθεν , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ ἔκτοθεν ἐκ ὁ ἔκτοσθεν , ἐκτρέχω ὁ * σός διά ἀνάγκη μετρικός ἐν ὁ , κλισμός τίθημι ποικίλος ἔκτοθεν ἄλλος . “ ὅτι2 ὡς ἐν Ἰλιάς , οὗτος καί ἐν ὁ Ὀδυσσεία , ὀρυγμαδός οὖον μόνος συνήθης ὁ κατά ὁ ὕφος κτίπτος , ἀλλά καί ὁ ἀπλόος θορμβός , ὁ ζέω ὑπό ὁ μυηστῆρων γίγνομαι ὅμαδος , ὀρυμαγδός λέγω . μετά - θέω ὁ γε ἐκ ὁ προσαρκεληγουω εἰς ὁ παραλήγω , οὖον μόνος διά ὁ μέτρον , ἀλλά καί μᾶλλον διά ὁ τραχύφωνος . “ ὅτι2 ὁ , δάφνη δύο ἀντί ὁ ἄρδω , ἀπό ὁ ἀρδέω χράομαι . διό καί ἐκτισμαίνον ἔχω ὁ δίχρονος . καί ἴσως καί ὁ ἄδηρ ἐπιόρημα , ἐκ αὐτός γίγνομαι , οἷος , εἰστίθημι δύο ἄδηρ . ἀπό αὐτός δέ καί ἕδος ὁ χώρος . εἰμί οὖν αδυσος , ὁ ἀνδίδωμι ἔχω κατά ὁ δανιλοὺς καί εἰς χῶρος ἀπολαύω , ὁ μέντοι ἀδέω ἀντί ὁ αριεχω , συστέλλω ὁ ὅς , ὡς μή κεράννυμι ἀλλά ἐκ ὁ Ἠδωνός συστέλλω . οἷος ὡς ὀφείλω θάνατος ἐγώ ἀδέω . “ ὅτι2 ὁ ὑπερβάλλω , μισέω λέξις εἰμί . ποτέ μέν , τραγῳδέω ὕβρις δηλόω ποτέ δέ , ἀναμιμνήσκω τις καί οὖον πάνυ σφοδρός . ὅτι μέν γάρ πως ὁ Πριαμίδης ὑπερβάλλω καλέω ὁ ποιητής , τραχύς καίμι ὁ ὕβρις . βούλομαι γάρ , παρασπονδητής εἶπον καί ὑπερβαίνω ὁ ἰχρὰς ὁ ὀργάω ὁμαλός . ἐνταῦθα δέ ὁ μυηστῆρας ὑπερβάλλω λέγω ἐν ὁ , * ὑπερβάλλω μετέρχομαι , οὐ ἐπί τοιοῦτος σημασία ὁ λέξις τίθημι , οὖον γάρ υποκιειντα παρασπονδέω ὁ μνηστήρ . ἀλλά λέγω ἄν ὑπερβάλλω , ὡς εἰμί τις εἶπον , περισσός . ἢ πάρειμι . ἐκ μεταφορά ὁ μέγας ὁμαλός . ἢ ὁ ὑπέρ ὁ δήω χωρίζω ὁ συμποτικός ὁμαλός . ἐν μέντοι ὁ Ι Ἀρρηδίᾳ , ὁ Κινύλοπας φανερῶς ὑπερβάλλω καλέω , οὐ ὡς ἀσεβής . πῶς γάρ ἀσεβής οἶχε θεός πείθω ὡς ὁ ποιητής λέγω γάρ ὄζω ἀγαθός ; ἀλλά ὑπερβάλλω ἐκεῖ λέγω , ὁ μέγας , ὡς ἀρέσκω ὁ παλαιός . καί ὅτι δέ αὐτός ἑαυτοῦ ὁ μνηστήρ ὑπερβάλλω καλέω ἐν ὁ , ὑπερβάλλω ἐγώ μετέρχομαι , ἐπάνειμι πάντως ἢ λέξις δηλόω . οὖον γάρ δή πως κατά ἑαυτοῦ ἐκεῖνος λέγω . καί σημαίνω ἄν ἢ λέξις τρυχαῖνα , ὁ μέγας καί εὐμεγέθης , εἰμί μή τις καί ἐκεῖ , ἐπί πάροινος καί ὑβριστής ὁ λέξις ἐθέλω τάσσω ὡς ἰσωνυχῶς λέγω ὑπό ὁ μυηστῆρων , οἷος δήπου τοιοῦτος νομίζω ὁ πολύς . οὗτος καί μετά ὀλίγος φημί Ι Μέντης , ὅτι ὑβρίζω ὑπερβάλλω δοκέω δαίνυμι ὁ μνηστήρ . ὁ δέ μετέρχομαι , ἀντί ὁ συνέρχομαι . ὡς καί πρό ὀλίγος , μυηστῆσαι μεθήμανος Ἥρα ἀντί ὁ συγκάθημαι . οὗτος καί Ἡσίοδος , μέτειμι , ὁ συνίημι φημί . “ ὅτι2 * τράπεζα βασιλικός ἀρχαῖος ἐκφράζω διάθεσις ὁ ποιητής ,