eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1392
Ψ Ω Δ καπνός , ὡς ἀφετουσίου ὄντος τοῦ ἐν ἡμέρα πλοῦ . ἡ δὲ ἀλληγορία , καπνὸν βούλεται τοῦτ᾽ , τὸ ἀναφο - ρούμενον μὲν σκοτεινὸν δὲ ὡς τῆς φιλοσόφου γνώσεως καὶ οὐπω λαμπρόν . ὅπερ καὶ αὐτὸ , σκιερὸν ἔστιν ὅτε τῷ φιλόλογῳ διακειμένῳ λογίζεται . αἱ γὰρ τινὶ μὴ τοῦ τελειοτάτου ἐγκύψθαι δυνατῶν , τὸ γοῦν ἐμμέρως τῶν προτελῶν γεισθῆναι , αἰσχρόν . καὶ γὰρ καὶ μῆλος αἱ μὴ χορηγούμεθα οἷόν τι , ἀγα - πητὸν οὐδὲ τοῦ ἐποχυνσαμένου . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ ἡς γαίης , οἱ ὑστέρων οἰκίας φασὶν ἐν ἀπλότητι λέξεως , δηλοῦντες οὕτω , πατρίδα , ὅπερ ἐκ τοῦ οἴκων καὶ τοῦ οἴκου καὶ τοῦ ἐκ τούτων οἰκίου κληθὲν , πᾶν δια - φέρει τοῦ . ἰδίας εἰκῆ . διόπερ , οὐδὲς ἀφύεται ὥσπερ οἰκίας , οὕτω καὶ ἰδίαν κατανοῶν τὴν πατρίδα δο εἰπόν . * Ἰστίον δὲ ὅτι τριῶν τούτων ὄντων αἰτίων γεισθῶς τέκνοις , πατρός , μητρός , τόπου , πατρὶ μὲν , παρωνύμωσαι ἢ πάτρα , πολλοχὸν καμὴν τῆς ποιήσεως , καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ παρώνυμον ἢ πατρίς . μητρὶ δὲ . οὐχ ἢ μήτρα τοιούτως . αὐτὴ γὰρ , μόνον ἀφώρηται τῇ τοῦ ἐν βούλῃ ἐνοικίῳ . ἀλλὰ ἢ μητρὶς ποιη - τικώτερον . ἐπὶ δὲ , καὶ ἢ μητρόπολις κάλλιον . οὕτω γὰρ τις ἔφη τας θύβας Ἰωνίδων μητρόπολιν ἡγοῦν πόλιν τῆς ἐκείνου μητρός Σαμῆς . τόπον δὲ παρονομασία . τὸ Ἠδαισίμος . Θυβαίος . Ἀθηναῖος . καὶ τὰ τοιαῦτα . οὕτω δὲ ποτὲ ἔχει καὶ τὸ , ὡς ἐφρόθη , ἡς γαίης . ὁ ποιησαίς δστι τοῦ , οἰκίας , ὅπερ ἐλκεῖ πα - τρώς , τὴν γῆν δηλοῖ . ταυτὸν δὲ αὐτὸν , τὴν , ἢ πάτραν ἢ πατρίδα ἢ μητρόπολιν . Ἐπὶ σημειῶσαι καὶ ὅτι Ὀδυσσεὺς μὲν ὅσα νόμων χρησιμοποίησας ἔχει τὸ φιλοπετρές εἶναι . Κόδρος δὲ θανόντῳ ἑαυτὸν ἐπιδούς ὑπὲρ τῆς τῶν πατρωτῶν Ἀθηναίων νίκης ὡς καὶ Ἀνδρόφρων ὑπολέλει , ἐποίησε Κόδρου καλεῖσθαι τοὺς δὲ ἀρχαιότεροι εὐήθης . Ὅτι ἀντιπώθαι λέγω , τὸ ἐπιστρέφθαι . τοῦτο δὲ καὶ ἀπὶ - σθαι λέγεται . ἀφ᾽ οὗ καὶ ὅτις ἡ ἐπιστροφή . ἐκ δὲ τούτων παρήγατο τὸ ἀντισπαλίζεσθαι ἐν Ἰλιάδι , ἥτοι ἐν τῷ φεύγειν ἐπὶ τὰ ὀπίσω στρέφεσθαι . δίνεται δὲ καὶ ἄλλως νοεῖσθαι τὸ ἀντισπώθαι , ἀντὶ * τοῦ μεταστρεφθαι . μετακλίνεσθαι . Τὸ δὲ ἀντιπώθαι ἡγοῦν ἐπιστρέφεσθαι , ἀλλοχὸν μεταστρεφθαι λέγεται . οὐν , οὐτὰ μεταστρέψῃ οὐδ᾽ ἀλλαγῆς . Ὅτι τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἡμῖν τὸ . Ὀδυσσεὺς ἐχαρίσθαι ἡμᾶς ἡξῶν ἐν Τροίῃ , τί οὖν οἱ τούτου ὀδύσσω Ζεῦ . παρήγατο δστιν ἢ μᾶλλον ἀνυμολογία ὡς τοῦ Ὀδυσσέως ἐκ τοῦ ὀδύσσω ἀνυμολογεῖσθαι . ἀσπίως δὲ ὁ λόγος . μονοτονῆ λέγουσιν τῆς Ἀθηνᾶς μετὰ βαρύτητος , ὅτι φωνησίμως λέγεται Ὀδυσσεὺς οὐα σοῦ τοῦ Ἄιδος ὀδυσομένου αὐτῷ . καὶ ὁ πάππος Ἀντίλοχος Ὀδυσοῦσα τούτων ἀνύμωσεν , διότι πολλοὶ ἐκείνῳ τῷ Ἀντιλόχῳ ὀδύσσαντο . Ἐπταδεῖα δὲ σημειῶσαι ὡς Ἀθηνᾶ μὲν τὸν Ὀδυσσέα οὐκ ἐντελῶς ἐπανεύ . Ζεὺς δὲ ὅσα τελειώτερος πλεῖόν τι μετ᾽ ὀλίγα ἔρει . αὐτὴ μὲν γὰρ , εὐσέβη τὸν Ὀδυσσέα ἔφη , ὁ δὲ Ζεὺς , καὶ ἐπὶ συνέσει αὐτὸν σκαννέει . Τὸ δὲ ἐν Τροίῃ , ἐπίτερος δστι τοῦ εὐσεβοῦς ἔχων . οὐ γὰρ ἐν Ἠλέῃ ἔδων ἐνθα ἐπιοῦν . ἀλλ᾽ ἐπὶ ξινοῖς . ἐνθα ὡς εἰδὼς , ἐφύμη γαϊσθῆναι . Τὸ δὲ χαρίσθαι . ἢ ἀπολύτως νοητέον , ἢ συντακτικὸν τῷ ἰσχύ . * Ὅτι τὸ , τέκνον ἡμῶν ποίον σε ἔπος φήγαν ἰσχος ὀδύνων . αἱ καὶ ἀποστατικὸν δστι τῇ συννοίᾳ , τὸ γοῦν σχηματισμῷ ἐπιχρόπται τὴν πολλὴν ἀφρόνητα . βούλεται μὲν γὰρ εἰπεῖν , ποίον λόγον παραθῶν καὶ οὐδὲν τοῦτο εἶπας . ὁ δὲ , πᾶν ἀσπίως ἀφρημένον . ποίος λόγος ἐξήρρητ᾽ ἄν τὰ χαλκῷ , ὡς αὐτὸν οὐχ᾽ ἐκείνους ἦν τὸ κακῶς λαληθὲν . αὐτὸν δὲ ὁ ποιητής , ὡς ἢ φύσις ἡν οὐχὶ προκόντες ὅπως οἱ λόγοι προσαπλῶς ἔχων τοῦ στόματος ἐξίπτεσθαι . διὰ τὸ ἴσχυ τὴν αὐτὸν διέξοδον ἰσχυρότατο τῷ τε τῶν ὀδόντων , τῷ τε τῶν χαλκίων . καὶ * ταῦτος οὖν ἐπὶ ταῦτα τοῦτο ἐμμετρήσατο . καὶ ὡς δεσπό - τας τοὺς λόγους ἐχρειάζεσθαι . ὁ τούτων μὲν καίριος λόγος , λεγεται ἄν , τετραγώνια τὴν ἰσχύον . καὶ γιγὼς τοῦ τῶν ὀδόντων ἰσχύος δεσπόται . ὅτι δὲ τὸ αὐτὸν ἐχελισμῷ λόγου ἰσχυ , δηλοῖ καὶ Σοφοκλῆς , αἴσων . εἰ μὴ χλωμὴν ἐχελισμὸν γλῶσσης . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τὸ δηλωθὲν βαρύ τῆς Ἀθηνᾶς ἦθος ἐν τῷ , τί οἱ τούτου ὀδύσσω . ἐμαρτύρα ὁ Ζεὺς διὰ τοῦ ἡμῖν τοῦ ἀσώματος σιγῆν . Ὅτι ὀπηγὶ τῆς ἀντιδοθείῃ , ὡς ἐπιλαβὲν τινος ἀνδρῶν . αὐτὸν ἄν καλῶς , τὸ , πῶς ἄν ἐγὼ ἐπαπα ἀνδρὸς ἰσίου λαθοίμην , ὡς τοῦτο ἢ τοῦτο ἐστι . κἀδὲ εἰδέναι ὅτι τὸ , πῶς ἄν ἐγὼ τοῦ δείνου λαθοίμην , ἀντιδο - ταῖς τῶν εἰπὶ τοῦ , οὐχ ἄν τοῦ δείνου λαθοίμην . τοῦτο μὲν γὰρ , σαφὲν διὰ τὸ ἀποφατικῶς ἐξηγησθαι . ἐκεῖνο δὲ ἰδιος ἀμείβεται διὰ τὸ τῆς ἀπορίαν ἀνατιμήτον . Ὅτι διὰ ταῦτα ὁ ποιητὴς τῷ Ὀδυσσῇ ἐπιμεριῖται διὰ τοῦ Ἄιδος ὡς προδηλῶνται ἀγαθῆ , ὅτι τὰ μετὰ τοῦτ᾽ ἄριστον πάντων ὁ ἔστιν ὑπαρέ - * χα , καὶ ὅτι περὶ τὸ ἡμῶν εἰσάγει . ἀντὶ δὲ ἄρα καὶ εἰσάγει μᾶλλον τῶν ἄλλων οὐδὲ νοσκειν τὸν ἀνθρώ - πον . καὶ ἔστιν ἐπαίνως ἀνδρὸς τούτου τοῦ , ὡς περὶ μὲν γὰρ ὅτι βροτῶν , περὶ δὲ ἰσχύ θεῶν ἀθανάτων Ζακύνθφ . τί δέ ἐστιν ἡμαθόσις καὶ ὡς ποταμοῦ ἐστιν ὄνομα , ἐν τοῖς * εἰς τὴν Ἰλιάδα καὶ αὐτὸ ὅ γράφεται . Σπάρτη δέ , πόλις ἢ χωρίον Λακωνικῶν . ἐκλήθη δὲ οὕτω , ἀπὸ τῶν μυθουμένων μετὰ τοῦ Κάδμου σπαργῶν ἀνδρῶν . οὐ κατὰ τὴν παλαιὰν ἱστορίαν ἔχει ἐκπεσόντες , Σπάρτην ἀφ’ ἑαυτῶν τὴν πόλιν ὀνομάσαντες . ἴσως δὲ περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα γράφεται . Ἱστορεῖ δὲ ὅτι καὶ εἴδός τι σπορίου ὀνομάζεται σπάρτη ὡς ὁ χωμὸς ἐμφαίνει ἐν τοῖς Ὀμηρίοις . τοῦτο δέ , ὁ ποιητὴς οὐδέτερος λέγει . καὶ δή σπάρματα λέγονται . Ὅτι σχῆμα ἀμφιβολίας τό , ἥδ’ ἵνα μὴν χλεὸς ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσι . δηλοῖ γάρ , ἢ ὅσον φήμην ἔχει εἶναι τὸν Ὀδυσσέα , ἢ ὅπως εὐχλαία ἔχοι τὸν Τηλέμαχον ὡς κοπιώσαντα ὑπὲρ τοῦ πατρὸς . καὶ ἐστὶ κομιτῶν αὐτῇ ἡ ἐννοία . Κλεὸς δὲ ἐσθλόν , ἢ εὐχλαία , ὡς αἱ τις ἀπὴ , φήμην ἐσθλήν , τὸ μέντοι μὴ ἐσθλόν , δυσχλαία ἐστιν . οὕτω καὶ ἀοιδήμος , μέσως ἔχει καὶ τὸ καὶ τὸ χλεὸς , ὡς ἐφ’ τις ἀοιδήμων τινὰ ἐπὶ χλοῖς , ἢ ἀοιδήμων ἐπὶ κακοῖς . ἐνταῦθα δὲ ἐμφαίνει καὶ τὸ τῶν πρακτέων ἀμφιβολίας ὁ ποιητὴς ἐν τῷ ἢρ πον ἀετοῦρ νόστον πατρὸς ὁ Τηλέμαχος . οὐ γὰρ οἶδεν ἢ τῆς ἀληθείας Ἀθήνᾳ ἢ παρὰ τῷ Τηλεμάχῳ , αἱ ἀποδημήσας , μαθήσεται περὶ τοῦ πατρὸς τί σαφές . * Ὅτι διασκευάζων ὡς πον ἐν Ἰλιάδι οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς τὴν σκευὴν τῆς Ἀθηνᾶς , φησίν . ὡς εἰπούσα , ὑπὸ ποσὶν ἐδύσατο καὶ τὰ ἔξης ὡς εὐθὺς φανήσεται . Ἱστορεῖ δὲ ὅτι ἐν τῷ ὑπὸ ποσὶν ἐδύσατο πεδί*λα , τὸ ῥῆμα κεῖται , ἀφ’ οὗ τὸ ὑπόδημα γίνεται . ἐκ γὰρ τοῦ ὑποδειδύσθαι τὸ ὑπόδημα . ὡσαρ ἐκ τοῦ ἀναδιδύσθαι καὶ διαδειδύσθαι , τὸ ἀνάδημα καὶ τὸ διάδημα . δήλον δὲ ὡς ἐπὶ ποδῶν μὲν τὸ ὑποδειδύσθαι . ἀναδειδύσθαι δὲ καὶ ἀναδήμη , ἐπὶ κεφαλῆς . τὸ μέντοι διὰ τοῦ σώματος , διάδημα . Τὰ δὲ ἠθύντα πεδύλα , καλὰ φησίν . ἀμβρόσια . χρυσέα . λέγου , καὶ ὅτι αὐτὰ ἔχρουν αὐτὴν ἐπὶ τε ὑψηλὴν ἐπὶ τε ἀπείρου γαίας ἄμα πνοίας ἀνέμου . ἤτοι ὁμοῖος ἀνέμος . δηλοῖ δὲ διὰ τοῦ*τον ὁ ποιητής , τὸ θεῖον καὶ λαμπρὸν καὶ ὀξυγίνον τῆς φωνήσεως . τοῦ θεοῦ μὲν , διὰ τοῦ ἀμβροσία . θεῖον γὰρ τι ἀμβρόσια ὡς πολλοχὸν ἐφάνη . διὰ δὲ τοῦ χρυσέα , τὸ λαμπρόν . τὸ δὲ ὀξυγίνον , διὰ τῆς κατ’ ἀνέμου φωνῆς . προῶν δὲ καὶ ὡς ὀρῶν αὐτὴν ἐρεῖ διπτασθαι . Τὸ δὲ γε ὑποδειδύσθαι τὴν Ἀθηνᾶν , τὸ τῆς φωνήσεως εὐθὺν καὶ ἀπώσοτον ἐν τοῖς πρακτέοις ὑποδηλοῖ . Ὅρα δὲ ὅτι οὐ φράσθαι τὰ πεδύλα λέγει , ἀλλ’ αὐτὰ φράσων καὶ χωρίζων τὴν Ἀθηνᾶν ὡς οἷον πτερόεντα . καὶ ἐστὶ τοῦτο , τιμολογία τις ποιητική . ποδη*ρημον οἷον ποιούσα καὶ τὴν Ἀθηνᾶν . οὕτω δὲ καὶ τὸν Ἀχιλλέα ἐν Ἰλιάδι τιμωστεῖος ἐποιεῖζον τὰ ὄπλα φρούμενα . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι τὸ ἀφ’ ὑψηλὴν ὅ ἐστιν ἐπὶ θάλασσαν , ἐπασὶ τοῖς μεθ’ Ὀμήρου , ἡμῶν ὀνομάσαι τὴν γῆν . καὶ τοῦτο μὲν τοιοῦτον . Τὸ δὲ τῆς Ἀθηνᾶς ἔργος ἔχρωμίζων , ἀλκιμον λέγει ἀπεχμένον ὀξέι χαλκῷ . χαλκόν . μέγε . στιβαρόν . φὶ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων , τοῦτο τε κοτιόσεται ὀβριμοπάτορ . δηλοῖ δὲ ταῦτα , τὸ ἐνεργὸν καὶ ἀνδρώδες τῆς Ἀθηνᾶς καὶ δραστηρίων . ἐστὶ δὲ τὸ μὲν ἀλκιμον , μετρημένον ἀπὸ τοῦ * χρωμένου ἀλκίμου προσώπου , εἰς τὸ σκεῦος . ἢ τὸ ἀλκιμοποιόν . ὡς καὶ νοθρὸς νότος , ὁ νοθροποιός καὶ καρη,δαριχός . καὶ διος χλωρόν , τὸ χλωροποιόν . Τὸ δὲ ἀπεχμένον ὀξέι χαλκῷ , τὸ λεπτὸν τῇ ὀξύτητι τοῦ σιδήρου . ἀπαχὴν γὰρ τὸ λεπτὸν . ἢ τὸ ἔχον ἀχὴν ἢχον ἀποχὴν δι’ ὀξέος σιδήρου , ἐντεῦθεν δὲ τὸ ὀστομενόν τοῦται . Τὸ δὲ βαρὺν καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ στιβαρόν , συγχωτοῦσιν ἄλληλα εἰς θεῖον ἔχων σιωνότητα . τοῦτον δέ , στιβαρὸν μὲν , τὸ πνεῦν καὶ στιμόν , μεταγελὲν ἀπὸ τῆς καταπεπασμένης γῆς καὶ διατοῦτο ππανωσιμίας . στιβὼ γὰρ κυρίως τὸ πτωπατὸ καὶ τὸ καταπεπασμένον . ὡς τὸ , στιβὼν δ’ ἐν βυθροῖσι . καὶ ἐξ αὐτοῦ γίνεται καὶ ἡ στιβάς . ἥτις ἐστὶ κυρίως ἐντελὴς καὶ καταπεπασμένη στρωμή . Τὸ δὲ στίχας , τὸ πολὺ δηλοῖ τῆς ὁρμαλεότητος . οὐ γὰρ στίχα τινὰ μίαν . ἀλλὰ στίχας ἀνδρῶν δάμνησι . τί δὲ ἢ στίξ δηλοῖ . ἐν Ἰλιάδι κεῖται . Τὸ δὲ ἡρώων , οὐδ’ αὐτὸ μάτην προστίθεται , ἀλλ’ ἵνα διζῇ καὶ δι’ αὐτοῦ τὸ ἀν*δρείον τῆς Ἀθηνᾶς . οὐ γὰρ τοὺς τυγχόντας δαμάζει , ἀλλὰ ἡρώας . οἷα τοὺς μὴ τοιούτους περιφρονεῖν . καὶ διὰ καὶ χιων φασίν Ἰνδὸς λέοντι ἐπεξοῦν καὶ παρδάλι , λέοντα ἐπισορᾶ καὶ αἰόλπινας . Τὸ δὲ οἷς κοτιόσεται , τὸ χρητὸν ἐμφαίνει τῆς Ἀθηνᾶς . οὐ γὰρ σὺν καὶ ἀπλῶς μαίνεται κατὰ ἡρώων , ἀλλ’ οἷς ἐν διαχωρὶ δὸν τινα κοτιόσεται . δηλοῦν δὲ ὅτι τὸ κοτὸ κοτιόω , τοῦ ἔχοντα ἐστὶ τὸ ἀπλοῖον . τὸ δὲ ὀβριμοπάτορ , μυθικῶς μὲν , τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἐμφαίνει ἐξαιρέτον . ὅτι δηλαδὴ πατέρα μόνον ἔχει ὀβριμον οὐ μὴν καὶ τινὰ μητέρα . διὸ οὐχ ἄν καὶ ἢ Ἀφροδίτη ὀβριμοπάτορ οὕτω λέχθη , ἀλλ’ ἡγορεῖς μὲν τοῦ ὀβριμοπάτορ , Ἀθηνᾶ , ἢ πετέρα
Lemmas: Ψ Ω δ καπνός , ὡς αφετουσιον εἰμί ὁ ἐν ἡμέρα πλόος . ὁ δέ ἀλληγορία , καπνός βούλομαι οὗτος , ὁ ἀναφο - ρέω μέν σκοτεινός δέ ὡς ὁ φιλόσοφος γνῶσις καί οὔπω λαμπρός . ὅσπερ καί αὐτός , σκιερός εἰμί ὅτε ὁ φιλόλογος διάκειμαι λογίζομαι . ὁ γάρ τις μή ὁ τέλειος ἐγκύπτω δυνατός , ὁ γοῦν ἐμμέρως ὁ προτελέω γίγνομαι , αἰσχρός . καί γάρ καί Μῆλος ὁ μή χορηγέω οἷος τίς , ἀγα - Πήτον οὐδέ ὁ ἐποχέω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ εἰμί γαῖα , ὁ ὕστερος οἰκίον φημί ἐν ἀπόλλυμι λέξις , δηλόω οὗτος , πατρίς , ὅσπερ ἐκ ὁ οἶκος καί ὁ οἶκος καί ὁ ἐκ οὗτος οἰκίον καλέω , πᾶς διά - φέρω ὁ . ἴδιος εἰκῇ . διόπερ , οὐδή ἀφύω ὥσπερ οἰκίον , οὗτος καί ἴδιος κατανοέω ὁ πατρίς δο εἶπον . * ἱστίον δέ ὅτι τρεῖς οὗτος εἰμί αἴτιος γεισθῶς τέκνον , πατήρ , μήτηρ , τόπος , πατήρ μέν , παρωνύμωσαι ἢ πάτρα , πολλοχὸν καμμή ὁ ποίησις , καί ὁ ἐκ αὐτός παρώνυμος ἢ πατρίς . μήτηρ δέ . οὐ ἢ μήτρα τοιοῦτος . αὐτός γάρ , μόνος ἀφορέω ὁ ὁ ἐν βούλομαι ἐνοίκιος . ἀλλά ἢ μητρίς ποιέω - τίκος . ἐπί δέ , καί ἢ μητρόπολις καλός . οὗτος γάρ τις φημί ὅς θύβας Ἰωνίς μητρόπολις ἤγουν πόλις ὁ ἐκεῖνος μήτηρ Σαμῆς . τόπος δέ παρονομασία . ὁ Ἠδαισίμος . Θυβαίος . Ἀθηναῖος . καί ὁ τοιοῦτος . οὗτος δέ ποτέ ἔχω καί ὁ , ὡς φέρω , εἰμί γαῖα . ὁ ποιέω δστι ὁ , οἰκίον , ὅσπερ ἕλκω πῃ - Τρώς , ὁ γῆ δηλόω . τατός δέ αὐτός , ὁ , ἢ πάτρα ἢ πατρίς ἢ μητρόπολις . ἐπί σημειόω καί ὅτι Ὀδυσσεύς μέν ὅσος νόμος χρησιμοποιώ ἔχω ὁ φιλοπετρα εἰμί . Κόδρος δέ θνῄσκω ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὑπέρ ὁ ὁ πατρωτῶν Ἀθηναῖος Νίκη ὡς καί ἀνδρόφρων ὑπολύω , ποιέω Κόδρος καλέω ὁ δέ ἀρχαῖος εὐήθης . ὅτι2 ἀντιπάσχω λέγω , ὁ ἐπιστρέφω . οὗτος δέ καί ἀπύ - ἕπομαι λέγω . ἀπό ὅς καί ὅστις ὁ ἐπιστροφή . ἐκ δέ οὗτος παράγω ὁ αντισπαλιζω ἐν Ἰλιάς , ἤτοι ἐν ὁ φεύγω ἐπί ὁ ὀπίσω στρέφω . δίνω δέ καί ἄλλως νοέω ὁ ἀντισπάω , ἀντί * ὁ μεταστρέφω . μετακλίνω . ὁ δέ ἀντιπάσχω ἤγουν ἐπιστρέφω , ἄλοχος μεταστρέφω λέγω . ὀν , οὐτάω μεταστρέφω οὐδέ ἀλλαγή . ὅτι2 ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἐγώ ὁ . Ὀδυσσεύς χαρίζομαι ἐγώ ἥκω ἐν Τροία , τίς οὖν ὁ οὗτος ὀδύσσω Ζεύς . παράγω δστιν ἢ μᾶλλον ανυμολογιος ὡς ὁ Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ ὀδύσσω ἀνομολογέομαι . ἀσπίως δέ ὁ λόγος . μονοτονέω λέγω ὁ Ἀθηνᾶ μετά βαρύτης , ὅτι φωνησιμαω λέγω Ὀδυσσεύς οὖον σύ ὁ Ἅιδης ὀδύσσομαι αὐτός . καί ὁ πάππος Ἀντίλοχος οδυσουω οὗτος ἀναμύω , διότι πολύς ἐκεῖνος ὁ Ἀντίλοχος ὀδύσσομαι . Ἐπταδεῖα δέ σημειόω ὡς Ἀθηνᾶ μέν ὁ Ὀδυσσεύς οὐ ἐντελής πανεύω . Ζεύς δέ ὅσος τέλειος πλέω τίς μετά ὀλίγος ἔρομαι . αὐτός μέν γάρ , εὐσεβής ὁ Ὀδυσσεύς φημί , ὁ δέ Ζεύς , καί ἐπί σύνεσις αὐτός σκανέω . ὁ δέ ἐν Τροία , ἐπίτερος δστι ὁ εὐσεβής ἔχω . οὖον γάρ ἐν ἐλεέω ἐσθίω ἔνθα πίνω . ἀλλά ἐπί ξινός . ἔνθα ὡς εἰδοί , φύω γαίω . ὁ δέ χαρίζω . ἢ ἀπόλυτος νοητέον , ἢ συντακτικός ὁ ἰσχύς . * ὅτι2 ὁ , τέκνον ἐγώ ποῖος σύ ἔπος φήγαν ἴσχω οδύνη . ὁ καί ἀποστατικός δστι ὁ σύννοια , ὁ γοῦν σχηματισμός ἐπιχρόπται ὁ πολύς ἄφρων . βούλομαι μέν γάρ εἶπον , ποῖος λόγος παραθέω καί οὐδείς οὗτος εἶπον . ὁ δέ , πᾶς ἀσπίως ἀφαιρέω . ποῖος λόγος ἐξαίρω ἄν ὁ χαλκός , ὡς αὐτός οὐ ἐκεῖνος εἰμί ὁ κακῶς λαλέω . αὐτός δέ ὁ ποιητής , ὡς ἢ φύσις ἐάν οὐ προκόντες ὅπως ὁ λόγος προσαπλόω ἔχω ὁ στόμα εξιπετομαι . διά ὁ ἰσχύς ὁ αὐτός διέξοδος ἰσχυρός ὁ τε ὁ ὀδούς , ὁ τε ὁ χαλκίον . καί * αὐτός οὖν ἐπί οὗτος οὗτος μετρέω . καί ὡς Δέσπο - ὅς ὁ λόγος χρειάζω . ὁ οὗτος μέν καίριος λόγος , λέγω ἄν , τετραγωνία ὁ ἰσχύω . καί γίγνομαι ὁ ὁ ὀδούς ἰσχύς δεσπότης . ὅτι δέ ὁ αὐτός εχελισμαω λόγος ἰσχύς , δηλόω καί Σοφοκλῆς , Αἴσων . εἰμί μή χλωμός ἐχελισμὸν γλῶσσα . σημειόω δέ ὅτι ὁ δηλόω βαρύς ὁ Ἀθηνᾶ ἦθος ἐν ὁ , τίς ὁ οὗτος ὀδύσσω . μαρτυρώ ὁ Ζεύς διά ὁ ἐγώ ὁ ἀσώματος σιγάω . ὅτι2 ὀπηγὶ ὁ ἀντιδίδωμι , ὡς ἐπιλαμβάνω τις ἀνήρ . αὐτός ἄν καλῶς , ὁ , πῶς ἄν ἐγώ πάππας ἀνήρ ἴσιον λανθάνω , ὡς οὗτος ἢ οὗτος εἰμί . Καδέ οἶδα ὅτι ὁ , πῶς ἄν ἐγώ ὁ δεινός λανθάνω , ἀντιδίδωμι - ὁ ὁ ἶψ ὁ , οὐ ἄν ὁ δεινός λανθάνω . οὗτος μέν γάρ , Σαφός διά ὁ ἀποφατικός ἐξηγέομαι . ἐκεῖνος δέ ἴδιος ἀμείβω διά ὁ ὁ ἀπορία ανατιμητής . ὅτι2 διά οὗτος ὁ ποιητής ὁ ὀδύσσομαι ἐπιμερίζω διά ὁ Ἅιδης ὡς προδηλόω Ἀγαθή , ὅτι ὁ μετά οὗτος ἀγαθός πᾶς ὁ εἰμί ὑπαίρω - * χάω , καί ὅτι περί ὁ ἐγώ εἰσάγω . ἀντί δέ ἄρα καί εἰσάγω μᾶλλον ὁ ἄλλος οὐδέ νοσκω ὁ ἀνθρώ - πως . καί εἰμί ἔπαινος ἀνήρ οὗτος ὁ , ὡς περί μέν γάρ ὅτι βροτός , περί δέ ἰσχύς θεός ἀθάνατος Ζακύνθφ . τίς δέ εἰμί ημαθοτις καί ὡς ποταμός εἰμί ὄνομα , ἐν ὁ * εἰς ὁ Ἰλιάς καί αὐτός ὅς γράφω . Σπάρτη δέ , πόλις ἢ χωρίον Λακωνικός . καλέω δέ οὗτος , ἀπό ὁ μυθέομαι μετά ὁ Κάδμος σπαργάω ἀνήρ . οὖον κατά ὁ παλαιός ἱστορία ἔχω ἐκπίτνω , Σπάρτη ἀπό ἑαυτοῦ ὁ πόλις ὀνομάζω . ἴσως δέ περί αὐτός ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς γράφω . ἱστορέω δέ ὅτι καί εἶδος τίς Σπόριος ὀνομάζω Σπάρτη ὡς ὁ χωμὸς ἐμφαίνω ἐν ὁ Ὀμηρίοις . οὗτος δέ , ὁ ποιητής οὐδέτερος λέγω . καί δή σπάρματα λέγω . ὅτι2 σχῆμα ἀμφιβολία ὁ , ἤδη ἵνα μήv χλέος ἐσθλός ἐν ἄνθρωπος ἔχω . δηλόω γάρ , ἢ ὅσος φήμη ἔχω εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς , ἢ ὅπως εὐχλαία ἔχω ὁ Τηλέμαχος ὡς κοπιάω ὑπέρ ὁ πατήρ . καί εἰμί κομίτης αὐτός ὁ ἔννοια . Κλέος δέ ἐσθλός , ἢ εὐχλαία , ὡς ὁ τις ἄπειμι , φήμη ἐσθλός , ὁ μέντοι μή ἐσθλός , δυσχλαία εἰμί . οὗτος καί ἀοιδήμος , μέσος ἔχω καί ὁ καί ὁ χλέος , ὡς ἐπί τις αοιδημος τις ἐπί χλέω , ἢ αοιδημος ἐπί κακός . ἐνταῦθα δέ ἐμφαίνω καί ὁ ὁ πρακτέος ἀμφιβολία ὁ ποιητής ἐν ὁ ἤρ πως ἀετοῦρ νόστος πατήρ ὁ Τηλέμαχος . οὖον γάρ οἶδα ἢ ὁ ἀλήθεια Αθήνα ἢ παρά ὁ Τηλέμαχος , ὁ ἀποδημέω , μανθάνω περί ὁ πατήρ τίς σαφής . * ὅτι2 διασκευάζω ὡς πως ἐν Ἰλιάς οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ ποιητής ὁ σκευή ὁ Ἀθηνᾶ , φημί . ὡς εἶπον , ὑπό πούς δύο καί ὁ ἔξειμι ὡς εὐθύς φαίνω . ἱστορέω δέ ὅτι ἐν ὁ ὑπό πούς δύο πεδίλη , ὁ ῥῆμα κεῖμαι , ἀπό ὅς ὁ ὑπόδημα γίγνομαι . ἐκ γάρ ὁ ὑποδείδω ὁ ὑπόδημα . ὡσαρ ἐκ ὁ ἀναδίδωμι καί διαδειδυεπομαι , ὁ ἀνάδημα καί ὁ διάδημα . δῆλος δέ ὡς ἐπί πούς μέν ὁ ὑποδείδω . αναδειδυεπομαι δέ καί ἀναδήμη , ἐπί κεφαλή . ὁ μέντοι διά ὁ σῶμα , διάδημα . ὁ δέ ηθυειντα πεδύλα , καλός φημί . ἀμβρόσιος . χρύσεος . λέγω , καί ὅτι αὐτός χράω αὐτός ἐπί τε ὑψηλός ἐπί τε ἤπειρος γαῖα ἄμη πνοή ἄνεμος . ἤτοι ὅμοιος ἄνεμος . δηλόω δέ διά τοῦ*τον ὁ ποιητής , ὁ θέω καί λαμπρός καί ὀξυγίνον ὁ φώνησις . ὁ θεός μέν , διά ὁ ἀμβρόσιος . θέω γάρ τίς ἀμβρόσιος ὡς πολλοχὸν φαίνω . διά δέ ὁ χρύσεος , ὁ λαμπρός . ὁ δέ ὀξυγίνον , διά ὁ κατά ἄνεμος φωνή . πρόειμι δέ καί ὡς ὄρος αὐτός εἴρω διπετομαι . ὁ δέ γε ὑποδείδω ὁ Ἀθηνᾶ , ὁ ὁ φώνησις εὐθύς καί ἀπωθέω ἐν ὁ πρακτέος ὑποδηλόω . Ὅρας δέ ὅτι οὖον φράζω ὁ πεδύλα λέγω , ἀλλά αὐτός φράζω καί χωρίζω ὁ Ἀθηνᾶ ὡς οἷος πτερόεις . καί εἰμί οὗτος , τιμολόγιο τις ποιητικός . ποδη*ρημον οἷος ποιέω καί ὁ Ἀθηνᾶ . οὗτος δέ καί ὁ Ἀχιλλεύς ἐν Ἰλιάς τιμωστεῖος ἐποιεῖζον ὁ ὅπλον φρουμην . Ὅρας δέ καί ὅτι ὁ ἀπό ὑψηλός ὅς εἰμί ἐπί θάλασσα , Επασί ὁ μετά Ὄμηρος , ἐγώ ὀνομάζω ὁ γῆ . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ ὁ Ἀθηνᾶ ἔργος εχρωμιζω , ἄλκιμος λέγω ἀπέχω ὀξύς χαλκός . χαλκός . ἐγώ . στιβαρός . ἀμφί δαμάζω στίξ ἀνήρ ἥρως , οὗτος τε κοτίζω ὀβριμοπάτορ . δηλόω δέ οὗτος , ὁ ἐνεργός καί ανδρώδης ὁ Ἀθηνᾶ καί δραστήριος . εἰμί δέ ὁ μέν ἄλκιμος , μετρέω ἀπό ὁ * χράω ἄλκιμος πρόσωπον , εἰς ὁ σκεῦος . ἢ ὁ ἀλκιμοποιός . ὡς καί νοθρους νότος , ὁ νοθροποιός καί καρη,δαριχός . καί δῖος χλωρός , ὁ χλωροποιός . ὁ δέ ἀπέχω ὀξύς χαλκός , ὁ λεπτόν ὁ ὀξύτης ὁ σίδηρος . ἀπαχής γάρ ὁ λεπτόν . ἢ ὁ ἔχω ἠχή ἦχος ἀποχή διά ὀξύς σίδηρος , ἐντεῦθεν δέ ὁ οστομενω τοῦτα . ὁ δέ βαρύς καί ὁ μέγας καί ὁ στιβαρός , συγχωτους ἀλλήλων εἰς θέω ἔχω σιωνοτηταω . οὗτος δέ , στιβαρός μέν , ὁ πνέω καί στίμος , μεταγελὲν ἀπό ὁ καταπάσσω γῆ καί διατοῦτο ππανωσιεις . στίβος γάρ κύριος ὁ πτωπατὸ καί ὁ καταπάσσω . ὡς ὁ , στίβη δέ ἐν βυθροις . καί ἐκ αὐτός γίγνομαι καί ὁ Στιβάς . ὅστις εἰμί κύριος ἐντελής καί καταπάσσω Στρώμη . ὁ δέ στίξ , ὁ πολύς δηλόω ὁ ορμαλεοτητη . οὖον γάρ στίξ τις εἷς . ἀλλά στίξ ἀνήρ δαμάζω . τίς δέ ἢ στίξ δηλόω . ἐν Ἰλιάς κεῖμαι . ὁ δέ ἥρως , οὐδέ αὐτός μάτην προστίθημι , ἀλλά ἵνα δίζημαι καί διά αὐτός ὁ ἀνδρεῖος ὁ Ἀθηνᾶ . οὖον γάρ ὁ τυγχάνω δαμάζω , ἀλλά ἥρως . οἷος ὁ μή τοιοῦτος περιφρονέω . καί διά καί χιών φημί Ἰνδός λέων ἐπεξέρχομαι καί πάρδαλις , λέων ἐπισορᾶ καί αιολπιναω . ὁ δέ ὅς κοτίζω , ὁ χρηστός ἐμφαίνω ὁ Ἀθηνᾶ . οὖον γάρ σύν καί ἀπλόος μαίνομαι κατά ἥρως , ἀλλά ὅς ἐν διαχωρὶ δίδωμι τις κοτίζω . δηλόω δέ ὅτι ὁ κότο κοτίζω , ὁ ἔχω εἰμί ὁ ἀπόλλυμι . ὁ δέ ὀβριμοπάτορ , μυθικός μέν , ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἐμφαίνω ἐξαίρω . ὅτι δηλαδή πατήρ μόνος ἔχω ὄβριμος οὖον μήv καί τις μήτηρ . διό οὐ ἄν καί ἢ Ἀφροδίτη ὀβριμοπάτορ οὗτος λέγω , ἀλλά ἀγοράζω μέν ὁ ὀβριμοπάτορ , Ἀθηνᾶ , ἢ Πετέρα