eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1818
Ψ Ω Δ Δ μέγα δ’ εἴξατο χεῖρας ἀνασχών · νύμφαι κορηναῖαι , κοῦραι Διὸς , περὶ ὧν καὶ ἐν ἄλλοις λέλεκται , ἐξ ποτ’ Ὀδυσσεὺς ἡμῖν ἐπὶ μυρία ἔτη καλύψας πύθιν διμῶ , τοιούτοι λίπει , ὁ περ ὁμοῖον ἔχει νῦν τῷ , κατὰ σε κνίσση ἐκάλυψε , διμῶ δὲ ἀγών ἡδ’ ἐρίσων , τοιαῦτα γὰρ νύμφαις ἐθύοντο ὡς θαλεραῖς νεαρὰ , ἐλθὼ μὲν κείνος ἀνήρ , ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἄρτι τὸν Ὀδυσσέα δηλοῖ , ἀγαγοὶ δὲ ἐ θεός , τῷ χέ τοι , τοιούστιν οὕτως ἄν σοι , ἀγλαίας γε διασκεδάσειν ἀπάσας , ὡς νῦν ἡδίζων φρένας , ἀλαλήμενος αἰεὶ κατὰ σον . αὐτὰρ μῆλα , τοιούτοι τὰ ὑπὸ σὲ θρήμματα , τὰς αἰγὰς δηλαδή , παχοὶ φθείρουσι νομῆες . Καὶ ὕφα ὕπως ὁ εὐνὸς Λύμαιος αἰτιάται Μελανθίον τὸ αἰπόλον ὄντα , ἀγλαίας φέρειν καὶ θέλειν ἀστικόν εἶναι αὐί , ὡς περ ἄν τις ἐξ ἀντιστρόφου ποτὲ καὶ τὸν ἀστικὸν αἰτιάσθαι ἀεί πλατῶμενον κατ’ ἀγροὺς , πλάνης ἐνταῦθα νοουμένης τῆς ἐξω τῶν οἴκων ἔργων διατριβῆς . ἢ δὲ φήθεῖσα τοῦ Λύμαιον εὐχὴ ἔσται ποτὲ οἰκία ῥηθήσεται ἐπὶ ὑπρείτου , ὅς ἀρραίνει τοῦ δεσπότου ἀπόντος . καὶ οὕτω μὲν ὁ Λύμαιος , πορισάμε*νός τὴν εὐχὴν εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ἄλσους , ἐνθὰ Μελάνθιος ἡφρονεύσατο . ὁ δὲ Μελάνθιος οὐκέτι ὡς μόνον ἀγλαός , ἀλλ’ ὡς καὶ δεσπότης προσευχθείς τῷ Λύμαιῳ καὶ σκώψας πρῶτον , εἶτα καὶ ἀπειλησάμενος , εὔχεται καὶ αὐτὸς ὡς αὐτῷ ἐδοκε . φησὶ γοῦν · ὦ πόποι , οἷον ἐπατε κίων ὀλοφώτια εἰδώς , ὧν ποτ’ ἐγὼν ἐπὶ νηὸς ἄξω τῆλε Ἰθάκης , ἵνα μοι , ὡς οἷα δοῦλος , ἀλλὰ μὴ σύνδουλος , βίον πολὺν ἄλγω , τοιούστιν εὐήσοι . αἱ γὰρ Τηλέμαχον βάλοι ἄργυρότοξος Ἀπόλλων σήμερον ἐν μεσάροισι , ἢ ὑπὸ μνηστήρων δαμεῖν , ὡς Ὀδυσεὺς γε τηλοῦ ἀπώλετο γόσσιμον ἥμαρ . Καὶ ὅρα ὡς ταχὺ ὁ κακὸς Μελάνθιος τοῦ Θεῖου Ὀδυσεὸς ἐπελάθετο . ἴσως γὰρ ὡς ἤδη τεθνεῶτι ἡρωὶ ἐκείνῳ ἐπιλέγει τὸ θεῖον . εἰ γὰρ ἐπίστατο ζῆν , ἡρᾶτο ἂν καὶ κατ’ ἐκείνου . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐστὶ τὸν σοφὸν Ὀδυσσέα ἐν τῇ τοῦ Μελανθίου εὐχῇ χαρήναι , πορισάμενον μαντικῶς φήμην ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἀγαθὴν ἐν τῷ , αἱ γὰρ Τηλέμαχον βάλοι Ἀπόλλων σήμερον , ὡς Ὀδυσεὺς τηλοῦ ὤλετο . ἐροὶ γὰρ ἐκποδὸν δεξιῶς , ὡς ἀλλὰ μὴν οὐχ ὤλετο Ὀδυσεὺς , οὐδ’ ἄρα ἡ τοῦ Μελανθίου κατὰ τοῦ Τηλεμάχου εὐχὴ ἐντελὴς ἔσται . Κῦνα δὲ τὸν Λύμαιον καλεῖ ὁ Μελάνθιος , οἷα δυσανασχετὸν εἰ τολμᾶ τὸν οὕτως ἀγλαὸν ἡδίζεσθαι . Τὸ δὲ βίον πολὺν ἄλγω , ταντὸν ἐστι τῷ , ὧνον μυρίον ἄλγοι , ὁ προὶ ὀλίγων ἐφρόθη διὰ τὸν μικρὸν Λύμαιον . Πὶ δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος βολὴ κατὰ τοῦ Τηλεμάχου αἰφνίδιον δηλοῖ θάνατον , ὡς δῆλον καὶ ἐκ τοῦ σήμερον . Ἰστέον δὲ ὅτι τὴν τοῦ Μελανθίου ἀγλαίαν αὐτίκα δηλώσει εὐθὺς , καὶ τὸ μετὰ μνηστήροι καθίζειν αὐτὸν ἀντίον Εὐρύμαχον , τὸν γὰρ φιλέσκε μάλιστα , καὶ μοῖραν δὲ αὐτῷ ἐξαιρετον τῖθεσθαι . ὡς δὲ καὶ δομητίας ἦν , δῆλον ἐκ τοῦ τὸν μὲν Λύμαιον καὶ τὸν ξένον ἡσυχῇ προίέναι , τὸν δὲ μᾶλα ὥκα βαίνοντα δόμους ἰκάνειν ἀνακτος . Ὅτι ἐγγίσας Ὀδυσεὺς τοῖς αὐτοῦ δώμασι γνωρίζει μὲν , ἄλλως αὐτὰ ὡς ἤδη πάλαι πεπαιραμένος , πρὸς μέντοι τὸν Λύμαιον γινώσκειν αὐτὰ φησιν ἐκ τοῦ πολλοὺς ἐκεῖ δαίνυσθαι , ὁ περ ἡ ἀνα - διδομένη κνίσσα δηλοῖ , καὶ ἐκ τῆς τῶν δόμων δὲ καλλονῆς , καὶ ἐκ τῆς φόρμιγγος δέ . φησὶ γὰρ ὁ ποιητὴς οὕτω · περὶ δὲ σήκας ἤλυθεν ἰοὺ φόρμιγγος γλαφυρῆς , τοιούστιν ἠκούσθη ἡ φόρμιγξ · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ περιελθεῖν αὐτοὺς τῆς φόρμιγγος βοήν . ἀνὰ δὲ σφίσι βάλλετ’ ἀείδειν Φήμιος . τί δὲ ἐστι τὸ ἀναβάλλεσθαι , προεγέγραπται . Ὀδυσεὺς δὲ χειρὸς ἐλὼν συβώτην προσέειπεν · Λύμαιε , ἢ μᾶλα διὰ τάδε δώματα κάλ’ Ὀδυσηός , ῥεῖα δ’ ἀρίγνωτ’ ἐστὶ καὶ ἐν πολλοῖσιν ἰδέσθαι . ἐξ ἑτέρων ἐ*τερά ἐστιν · ὁ ἐστιν , οὐ μονόστεγα , ἀλλ’ ὑπερψα , ὁποιοὶ καὶ οἱ προὶ βραχείων ὑψηλοὶ δόμοι τοῦ Νέστορος · ἐπήκοιχα δὲ οἱ ἀλλή τοῖχφ καὶ Θρυχοῖοι . Σῦρα δ’ εὐεργέες ἢ εὐεργέες εἰσὶ , δικλίδες , ὁ ἐστιν δύο . οὐχ ἂν τις μὴ ἀνὴρ ὑπεροπλίσσατο , τοιούστιν οὐδεὶς τὸν τοῖχον ὑπερηφανήση , ὡς οἱ παλαιοὶ φασιν , ἢ δι’ ὑπεροπλίαν βλαψή . ἐπαινὸς δὲ ταῦτα οἴκον ὡς ἐν ἐχρασσει . Δύναται δὲ τὸ μὲν ἐνταῦθα καὶ ἐπὶ τοῦ οἴκου συνήθως νοηθήναι , καὶ ἐπὶ τῶν θυρῶν δέ , εἰ καὶ μὴ πᾶνι συνήθως . εἰσὶ γὰρ καὶ τοιαῦται πληθυντικαὶ χρήσεις , καὶ μάλιστα τῆς νῦν ἀντωνυμίας . εἶτα ἐπάγει πειθανῶς Ὀδυσεὺς , ὅτι γινώσκω δέ , διότι πολλοὶ ἐν αὐτῷ δαῖτα τίθενται ἄνδρες . ἐπεὶ κνίσση μὲν ἀνήνοθεν ἢ ἐνήνοθε , τοιούστιν ἀναβαίνει , ἀνέχεται . ἐν δὲ τε φόρμιγξ ἥπνει , ἦν ἄρα δαῖτὶ θεὸς ποίησεν ἑταίρην . καὶ τοῦτο μὲν ἐνταῦθα . ἐν δὲ ἑτέρους συνήθουν λέγει αὐτὴν τῇ δαῖτι , ὅ ἐστιν συνῃσυμμένην . ἄλλαχοῦ δὲ τὴν μολπὴν καὶ τὴν φόρμιγγα δαῖτὸς ἀναθήματα φησίν . Ὁ δὲ τοῖχος καὶ ἔοχος λέγεται . Περὶ δὲ Θρυκῶν προείρηται , οὐς ἐνταῦθα πληθύνει διὰ τὸ τοῦ τοίχου μέγεθος . Περὶ
Lemmas: Ψ Ω δ δ μέγας δέ ἔοικα χείρ ἀνέχω · νύμφη κορηναῖαι , κόρη Ζεύς , περί ὅς καί ἐν ἄλλος λέγω , ἐκ πρός Ὀδυσσεύς ἐγώ ἐπί μυρίος ἔτος καλύπτω πύθις διμῶ , τοιοῦτος λίπος , ὁ περ ὅμοιος ἔχω νῦν ὁ , κατά σύ κνίζω καλύπτω , διμῶ δέ ἀγών ἤδη ῥισῆς , τοιοῦτος γάρ νύμφη θύω ὡς θαλερός νεαρός , ἔρχομαι μέν ἐκεῖνος ἀνήρ , ὁ κατά ἐξοχή ἄρτι ὁ Ὀδυσσεύς δηλόω , ἄγω δέ εἰ θεός , ὁ χάω ὅς , τοιουειμι οὕτως ἄν σύ , ἀγλαία γε διασκεδάννυμι ἅπας , ὡς νῦν ἡδύς φρήν , ἀλάομαι ἀεί κατά σός . ἀτάρ μῆλον , τοιοῦτος ὁ ὑπό σύ θρήμματα , ὁ Αἰγαί δηλαδή , πάχω φθείρω νομεύς . καί ὕφα ὑπάω ὁ Εῦ̓νος Λύμαιος αἰτιάομαι μελάνθιον ὁ αἰπόλος εἰμί , ἀγλαία φέρω καί ἐθέλω ἀστικός εἰμί αὐί , ὡς περ ἄν τις ἐκ ἀντίστροφος ποτέ καί ὁ ἀστικός αἰτιάομαι ἀεί πλατόω κατά ἀγρός , πλάνης ἐνταῦθα νοέω ὁ ἐξω ὁ οἶκος ἔργον διατριβή . ἢ δέ φημί ὁ λυμαιων εὐχή εἰμί ποτέ οἰκίον εἴρω ἐπί υπρειος , ὅς ἀρραίνει ὁ δεσπότης ἄπειμι . καί οὗτος μέν ὁ Λύμαιος , πορίζω ὁ εὐχή εὐθύς ἀπό ὁ ἱερός ἄλσος , ἔνθα Μελάνθιος ηφρονευω . ὁ δέ Μελάνθιος οὐκέτι ὡς μόνος ἀγλαός , ἀλλά ὡς καί δεσπότης προσεύχομαι ὁ λυμαιος καί σκώπτω πρῶτος , εἶτα καί ἀπειλέω , εὔχομαι καί αὐτός ὡς αὐτός δοκός . φημί γοῦν · εἰμί πόποι , οἷος πάτος κίων ὀλοφώτια οἶδα , ὅς πρός ἐγώ ἐπί ναός ἄγω τῆλε Ἰθάκη , ἵνα ἐγώ , ὡς οἷος δοῦλος , ἀλλά μή σύνδουλος , βίος πολύς ἀλγέω , τοιουειμι ευιημι . ὁ γάρ Τηλέμαχος βάλλω ἀργυρότοξος Ἀπόλλων σήμερον ἐν μέσαρος , ἢ ὑπό μνηστήρ δαμάζω , ὡς Ὀδυσσεύς γε τηλοῦ ἀπόλλυμι γόσσιμον ἦμαρ . καί ὁράω ὡς ταχύς ὁ κακός Μελάνθιος ὁ θεῖον Ὀδυσσεύς ἐπιλανθάνομαι . ἴσως γάρ ὡς ἤδη θνῄσκω ἥρως ἐκεῖνος ἐπιλέγω ὁ θέω . εἰμί γάρ ἐπίσταμαι ζῶ , ἀράομαι εἄν καί κατά ἐκεῖνος . ἰστέον δέ ὅτι εἰμί ὁ σοφός Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ὁ Μελάνθιος εὐχή χαίρω , πορίζω μαντικός φήμη ὑπέρ ἑαυτοῦ ἀγαθός ἐν ὁ , ὁ γάρ Τηλέμαχος βάλλω Ἀπόλλων σήμερον , ὡς Ὀδυσσεύς τηλοῦ ὄλλυμι . εἴρω γάρ ἐκποδός δεξιός , ὡς ἀλλά μήv οὐ ὄλλυμι Ὀδυσσεύς , οὐδέ ἄρα ὁ ὁ Μελάνθιος κατά ὁ Τηλέμαχος εὐχή ἐντελής εἰμί . κύω δέ ὁ λυμαιων καλέω ὁ Μελάνθιος , οἷος δυσανάσχετος εἰμί τολμάω ὁ οὕτως ἀγλαός ηδιζω . ὁ δέ βίος πολύς ἀλγέω , ταντός εἰμί ὁ , ἄνω μυρίος ἀλγέω , ὁ πρώ ὀλίγος φέρω διά ὁ μικρός λυμαιων . ἐπί δέ ὁ Ἀπόλλων βολή κατά ὁ Τηλέμαχος αἰφνίδιος δηλόω θάνατος , ὡς δῆλος καί ἐκ ὁ σήμερον . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὁ Μελάνθιος ἀγλαία αὐτίκα δήλωσις εὐθύς , καί ὁ μετά μνηστήρ καθίζω αὐτός ἀντίος Εὐρύμαχος , ὁ γάρ φιλέω μάλιστα , καί μοῖρα δέ αὐτός ἐξαίρω τίθημι . ὡς δέ καί δομητίος εἰμί , δῆλος ἐκ ὁ ὁ μέν λυμαιων καί ὁ ξένος ἡσυχῇ προΐημι , ὁ δέ μῆλον ὦκα βαίνω δόμος ἱκάνω ἄναξ . ὅτι2 ἐγγίζω Ὀδυσσεύς ὁ αὐτός δῶμα γνωρίζω μέν , ἄλλως αὐτός ὡς ἤδη πάλαι πεπαιραμένος , πρός μέντοι ὁ λυμαιων γιγνώσκω αὐτός φημί ἐκ ὁ πολύς ἐκεῖ δαίνυμι , ὁ περ ὁ ἀνα - δίδωμι κνίζω δηλόω , καί ἐκ ὁ ὁ δόμος δέ καλλονή , καί ἐκ ὁ φόρμιγξ δέ . φημί γάρ ὁ ποιητής οὗτος · περί δέ Σήκας ἔρχομαι ἰού φόρμιγξ γλαφυρός , τοιουειμι ἀκούω ὁ φόρμιγξ · οὗτος γάρ δηλόω ὁ περιέρχομαι αὐτός ὁ φόρμιγξ βοή . ἀνά δέ ὅς βάλλω ἀείδω Φήμιος . τίς δέ εἰμί ὁ ἀναβάλλω , προεγγράφω . Ὀδυσσεύς δέ χείρ ἐλ́ειμι συβώτης προσεῖπον · λυμαιος , ἢ μῆλον διά ὅδε δῶμα κᾶλον Ὀδυσσεύς , ῥεῖα δέ ἀρίγνωτος εἰμί καί ἐν πολύς ὁράω . ἐκ ἕτερος ἔτερος εἰμί · ὁ εἰμί , οὖον μονόστεγος , ἀλλά ὑπερψα , ὁποῖος καί ὁ πρώ βραχύς ὑψηλός δόμος ὁ Νέστωρ · επηκοαδδιξ δέ ὁ ἀλλά τοῖχφ καί Θρυχοῖοι . σῦρ δέ εὐεργής ἢ εὐεργής εἰμί , δικλίς , ὁ εἰμί δύο . οὐ εἄν τις μή ἀνήρ ὑπεροπλίζω , τοιουειμι οὐδείς ὁ τοῖχος ὑπερηφανέω , ὡς ὁ παλαιός φημί , ἢ διά ὑπεροπλία βλάπτω . ἐπαινός δέ οὗτος οἴκος ὡς ἐν ἐχρασσει . δύναμαι δέ ὁ μέν ἐνταῦθα καί ἐπί ὁ οἶκος συνήθης νοέω , καί ἐπί ὁ θύρα δέ , εἰμί καί μή Πάν συνήθης . εἰμί γάρ καί τοιοῦτος πληθυντικός χρῆσις , καί μάλιστα ὁ νῦν ἀντωνυμία . εἶτα ἐπάγω πειθανός Ὀδυσσεύς , ὅτι γιγνώσκω δέ , διότι πολύς ἐν αὐτός δαίς τίθημι ἀνήρ . ἐπεί κνίζω μέν ἀνήνοθε ἢ ἐνήνοθε , τοιουειμι ἀναβαίνω , ἀνέχω . ἐν δέ τε φόρμιγξ πνέω , εἰμί ἄρα δαίς θεός ποιέω ἑταίρα . καί οὗτος μέν ἐνταῦθα . ἐν δέ ἕτερος συνήθης λέγω αὐτός ὁ δαίς , ὅς εἰμί συναισθάνομαι . αλλαχού δέ ὁ μολπή καί ὁ φόρμιγξ δαίς ἀνάθημα φημί . ὁ δέ τοῖχος καί ἔχω λέγω . περι δέ θρυκως προερέω , οὖς ἐνταῦθα πληθύνω διά ὁ ὁ τοῖχος μέγεθος . περι