eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1966
ἰδοὺ γὰρ νῦν , εἰ μὴ οὕτω γέγονεν ἀλλὰ παρέπεσέ τις ἀντιβαίνων ἢ ἀντιλέγων ἢ σκώπτων τοὺς πολίτας , οὐκ ἂν ἐξέφυγε τὸ μὴ ἀπολωλέναι , οἱ γε καὶ κατ’ ἀγρὸν ἔνοπλοι ἐπῆλθον κακὰ βουλευσά - μενοι . προμηθέστατα οὖν καὶ ἀνῴχεν ὁ τοῦ Ὀδυσσέως οἶκος τοὺς ἐθελούσιν ἐκφορεῖν τοὺς νεκροὺς , καὶ οὐδὲς αὐτοῖς ἐπιφαίνεται μὴ ὅτι γε κωλῶν ἀλλ’ οὐδὲ ὁμιλῶν ἀπλῶς . Ὅτι Εὐξείνης ὁ Ἀντινόου πατήρ , ὃν δὴ Ἀντίνοον πρῶτον , φησίν , ἐνῆρατο διὸς Ὀδυσσεύς , ἀνε - σόφησε κα*τὰ τοῦ Ὀδυσσέως τοὺς Ἰθακησίους οἷα εἴδως εἰπὼν τοιαῦτα πάνυ δυνατῶς καὶ δεινῶς καὶ εὐκτῶς , ὦ φίλοι , ἡ μέγα ἔργον ἀνὴρ ὧδε μίσαι’ Ἀχαιοῖς · τοὺς μὲν ἐν νήσοισιν ἄγῳν πολίας τε καὶ ἐσθλοὺς , ὤλεσε μὲν νῆας ἀπὸ δ’ ὤλεσε λαούς · τοὺς δ’ ἐλθὼν ἐπτεῖνε Κεφαλλήνων ἥχ’ ἀ*ριστους . ἀλλ’ ἄγετε πρὶν τοῦτον ἢ ἐς Πύλον ἰκέσθαι ἢ ἐς τὴν τῶν Ἐπειῶν Ἥλιδα , ἵωμεν κατ’ αὐτοῦ δηλαδὴ . ἡ καὶ ἔπειτα κατημέδ’ ἐσσόμεθ’ αἰεῖ · λαβὴ γὰρ τάδε γ’ ἐστὶ καὶ ἐσσουμένοισι πυνθέσθαι . εἰ δὴ μὴ παίδων τε κασιγνήτων τε φονῆας τισόμεθ’ , οὐκ ἂν ἔμοιγε μετὰ φροσὶ γένοιτο ζῶμεν , ἀλλὰ τάχιστα θανὼν φθι - μένοισι μετείην . ἀλλ’ ἵωμεν μὴ φθίσωσι περαιωθέντες ἐκεῖνοι , εἰς Πύλον δηλαδὴ ἡ καὶ ἐς Ἥλιδα . ἐφ’ οἷς πλεῖονα οἴκτον ἀνακινῶν διαφυγέει , οἷπτος δ’ ἦλε πάντας Ἀχαιοὺς ἤκων * εἰσδεδεγμένους . καὶ οὕτω μὲν ὁ Εὐπεύδης . ἐπὶ δὲ τούτοις , ὁποία πολλὰ γίνεται , ἀναφέρεται ποθὲν ὁ κῆρυξ Μέδων καὶ ὁ θεῖος ἀοιδός , ἀρχίμολον ἐλθόντες ἐκ μεγάρων Ὀδυσσέως , ἐπεὶ περ αὐτοὺς ὕπνος ἀνῆκε . καὶ ὁ Φήμιος μὲν λαλεῖ οὐδέν , Μέδων δὲ πεπνυμένα εἴδως ἀποδιδοσιν οἷον λύτρα τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ ὑπηρετῶσιν ἐκεί - νου λαλεῖ τι ἐκφοβητικὸν περὶ θείας ἐναργείας , εἰπὼν , οὐκ ἀξέπη Θεοῦ τοῦ Ὀδυσσέα τάδε μίσασθαι ἔχον · αὐτὸς γάρ , φησιν , ἔγὼν εἰδὼν θεὸν ἄμβροτον , ὃς Ὀδυσηὶ ἐγγύθιεν εἱστήκει καὶ Μέντορι πάντα ἐώκει . ἀ*θάνατος δὲ θεὸς τότε μὲν , ἡ μᾶλλον τοτὲ μὲν , προπάρειδεν Ὀδυσηὸς φραίνετο θρα-20 σύνων , τοτὲ δὲ μνηστήρας ὀρίνον θύνε κατὰ μέγαρον , τοὶ δ’ ἀχρηστοῖνοι ἐπιπτον . καὶ οὕτω θροεῖ Ἰθα - κησίους , καὶ τὸν αὐτοῖς ἐντεθέντα οἴκτον ὑπὸ τῆς τοῦ Εὐπεύδους δημηγορίας ἐκκροῦεται τῷ φόβῳ οἷς οὐκ ἀθεῖι μαρτυρεῖται Ὀδυσσεὺς ποιήσων τὸ μέγα ἔργον . φησι γάρ · τοὺς δ’ ἄρα πάντας ὑπὸ χλοοδὸν διὰς ἔπλε , δεδιότας μὴ καὶ θεομαχῶσιν . αἴπα καὶ ὁ γέρων ἐκεῖνος Ἀλιθέροσσ , ὃς οἷος ἤγουν μόνος ὥρα πρόσσω καὶ ὁπίσσω οἷα μακιντὸς , ἀντιδημηγορ*σας τῷ Ἀντινῷ διασφίζει τὸν ὄχλον , καὶ τέως ἀνὲ-30 ται τὸ μὴ πάντας τοὺς πολίτας τῷ Ὀδυσσεῖ ἐπιλθεῖν μὴ καὶ γένηται τι ἄλλως ἀνίκηστον κακόν · καὶ ἐντεῦθεν ἡ ἐφεξῆς ἱστορία λαμβάνει τὸ πιθανόν · καὶ οἱ μὲν ἀνῆξαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ κατὰ τοῦ Ὀδυσ - σέως ἡμισίων οἱ πλείους , μάλιστα μὲν οὖν ἡμισίων · οὐ γάρ Ἀττικῶς ὁ ἡμῖνος κλίνεται , ἵνα καὶ προ - προσφύνονται αἱ μετὰ τὴν εὐθεσίαν πλάγιοι κατὰ τὸ πήχυς πήξεως πήχεων καὶ πέλκεως πελέκως πελέ - κεων . καὶ οὕτω μὲν οἱ πλείους ἀνῆξαν , ὡς ἂν εἴη τὸ ἔργον τῷ Ὀδυσσεῖ ἐναγώνιον · οἱ * δὲ λοιποὶ ἀθρόοι αὐτόθι μῆνον . οὐ γὰρ σμιν ἥρεσκε μῦθος ἐνὶ φρεσὶν ὁ τοῦ Ἀλιθέροσσ , τοὺς ἀναῖξοσι δηλαδὴ * καθυνπίζεστον γὰρ ὁ λόγος · ἀλλ’ Εὐπεύδαι πείδοντο , ὃς καὶ πίπτει πρῶτος βληθεὶς καθὰ καὶ ὁ υἱὸς Ἀντίνοος · ὃν καὶ ἐπίτηδες ὁ ποιητὴς διατοῦτο ἀνωτίφω παρασημειώσατο ἐν τῷ , ὃν πρῶτον ἐνῆρατο Ὀδυσσεὺς , ὡς καὶ τοῦ πατρὸς οὕτω πεσοιμένου . ἐστι δὲ ἡ τοῦ μαντικοῦ Ἀλιθέροσσ δημηγορία τοιαύτη τις κατὰ ἀντιπαράστασιν προῖδοσα . δέχεται μὲν γὰρ ὁ γέρων τὸν τοῦ Εὐπεύδους λόγον ὡς ἀληθῆ , ὡς δηλαδὴ τοὺς τῶν Κεφαλλήνων ἀρίστους Ὀδυσσεὺς ἀνῆλεν · ἀντιπαραστάμενος δὲ λέγει ὅτι καλῶς ἐκείνους ἐφόνευσε . φησι γάρ · ἡμετέρῃ κακότητι , φίλοι , τάδε ἔργα γέγοντο · οὐ γὰρ ἐμοὶ πείδεσθε , οὐ Μέντορι ποιμένι λαῶν , ὑμετέρους παῖδας καταπανεῖν ἀγρο - συνάων · οἱ μέγα ἔργον ἔρεξαν ἀτασθαλίας , πτήματα κείροντες καὶ ἀτιμάζοντες ἀκοιτιν ἀνδρὸς ἀριστήος . καὶ οὕτω δεῖξας ἐν τῷ , ἡμετέρῃ κακότητι , ὡς ὑπεύθυνον τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ οἱ ζῶντες εἰσίν , οὕτω καὶ εὐλῶγος ὁ Ὀδυσσεὺς εἶπε δόσεσιν τοὺς Ἀχαιοὺς πολλὰ μῆλα , δι’ ὧν πάντας ἐναπλίσου ἐπαύλους , ἀνέξῃς δὲ καὶ τὸ κακὸν τῶν μνηστήρων ἐν ὀλιγίστῳ μὲν , πάνυ δὲ δυνατῶς διὰ τὸ μὴ ἀπλῶς αὐτοὺς μυᾶσθαι δι’ ἔδνων , ἀλλ’ ἀτιμάζειν τε ἀνδρὸς ἀριστέως γυναῖκα καὶ πτῆματα δαπανᾶν , συμβουλεύει ἐπὶ τούτο-ς τὰ ποιητῶν , εἰπὼν · καὶ νῦν ὧδε γένοιτο · πύσθεσθέ μοι ὡς ἄγορεύω , μὴ ἵωμεν , καθὰ ὁ Εὐπεύδης ἐθέλει , μὴ ποῦ τις ἐπισπαστὸν κακὸν εὑρή , τούτεστιν αὐθαίρετον ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφρέδη . καὶ ἔχει τι ἀστειότητος τὸ εὑρή , ὡς μὴ ἐγνωθὸν τοῦτον ἴσμαιον εὐρε*θησομένου τοῖς μὴ πισθεύσιν αὐτῷ . Ἡμείωσα δ’ ἐν τοῖς τοῦ Εὐπεύδους λόγοις , ὡς ἐπιδεξίως αὐτὸν ὁ ποιητὴς ἐπλασεν
Lemmas: ἰδού γάρ νῦν , εἰμί μή οὗτος γίγνομαι ἀλλά παραπέφτω τις ἀντιβαίνω ἢ ἀντιλέγω ἢ σκώπτω ὁ πολίτης , οὐ εἄν ἐκφεύγω ὁ μή ἀπόλλυμι , ὁ γε καί κατά ἀγρός ἔνοπλος ἐπέρχομαι κακός βουλεύω - μένω . προμηθής οὖν καί Ἄνωχος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς οἶκος ὁ ἐθέλω ἐκφορέω ὁ νεκρός , καί οὐδή αὐτός ἐπιφαίνω μή ὅτι γε κῶλον ἀλλά οὐδέ ὁμιλέω ἀπλόος . ὅτι2 ευξενος ὁ Ἀντίνοος πατήρ , ὅς δή Ἀντίνοος πρῶτος , φημί , ἐναίρω δίω Ὀδυσσεύς , ἀνε - σόφησε κατά ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ἰθακήσιος οἷος οἶδα εἶπον τοιοῦτος πάνυ δυνατῶς καί δεινῶς καί εὐκτῶς , εἰμί φίλος , ὁ μέγας ἔργον ἀνήρ ὧδε μισέω Ἀχαιός · ὁ μέν ἐν νῆσος ἄγω Πολίας τε καί ἐσθλός , ὄλλυμι μέν ναῦς ἀπό δέ ὄλλυμι λαός · ὁ δέ ἔρχομαι ἐπιτείνω Κεφαλλήν ἥκω α*ριστος . ἀλλά ἄγετε πρίν οὗτος ἢ εἰς Πύλος ἱκνέομαι ἢ εἰς ὁ ὁ Ἐπειοί Ἦλις , ἔρχομαι κατά αὐτός δηλαδή . ὁ καί ἔπειτα κατημέδ’ εἰμί ἀεί · λαβή γάρ ὅδε γε εἰμί καί εἰσέρχομαι πυνθάνομαι . εἰμί δή μή παῖς τε κασίγνητος τε φονεύς τίνω , οὐ εἄν ἐγώ μετά φροσὶ γίγνομαι ζῶ , ἀλλά ταχύς θνήσκω φθίω - μένω μέτειμι . ἀλλά ἔρχομαι μή φθίω περαιόω ἐκεῖνος , εἰς Πύλος δηλαδή ὁ καί εἰς Ἦλις . ἐπί ὅς πλείων οἶκτος ἀνακινέω διαφεύγω , ὁράω δέ ἧλος πᾶς Ἀχαιός ἥκω * εἰσδέχομαι . καί οὗτος μέν ὁ ευπευδηω . ἐπί δέ οὗτος , ὁποῖος πολύς γίγνομαι , ἀναφέρω ποθεν ὁ κῆρυξ Μέδων καί ὁ θεῖος ἀοιδός , αρχιβλωσκω ἔρχομαι ἐκ μέγαρον Ὀδυσσεύς , ἐπεί περ αὐτός ὕπνος ἀνίημι . καί ὁ Φήμιος μέν λαλέω οὐδείς , Μέδων δέ πνέω οἶδα ἀποδίδωμι οἷος λύτρον ὁ Ὀδυσσεύς καί ὑπηρετέω ἐκεῖ - νόος λαλέω τίς ἐκφοβητικός περί θεῖος ἐνάργεια , εἶπον , οὐ αὐξάνω Θεός ὁ Ὀδυσσεύς ὅδε μίσασθαι ἔχω · αὐτός γάρ , φημί , ἐγώ ἀνάκλεις θεός ἄμβροτος , ὅς Ὀδυσσεύς εγγυθιημι ἵστημι καί Μέντωρ πᾶς ὠθέω . ἀθάνατος δέ θεός τότε μέν , ὁ μᾶλλον τοτέ μέν , προπαραδίδωμι Ὀδυσσεύς φράζω Ἅρα σύνειμι , τοτέ δέ μνηστήρ ὀρίνω θύνω κατά μέγαρον , σύ δέ αχρηστοινεω πίπτω . καί οὗτος θροέω ἰθή - κησίους , καί ὁ αὐτός ἐντίθημι οἶκτος ὑπό ὁ ὁ ευπευδιδωμι δημηγορία ἐκκρούω ὁ φόβος ὅς οὐ ἠθέω μαρτυρέω Ὀδυσσεύς ποιέω ὁ μέγας ἔργον . φημί γάρ · ὁ δέ ἄρα πᾶς ὑπό χλοοδους Διᾶς πέλω , δείδω μή καί θεομαχέω . αἰπός καί ὁ γέρων ἐκεῖνος Ἀλιθέροσς , ὅς οἷος ἤγουν μόνος ὥρα πρόσω καί ὀπίσω οἷος ΜακΊντος , ἀντιδημηγορέω ὁ Ἀντινώ διασφιζεω ὁ ὄχλος , καί τέως ἀνίημι ὁ ὁ μή πᾶς ὁ πολίτης ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιλήθω μή καί γίγνομαι τίς ἄλλως ἀνίκω κακός · καί ἐντεῦθεν ὁ ἐφεξῆς ἱστορία λαμβάνω ὁ πιθανός · καί ὁ μέν ἀνήκω μέγας ἀλαλητός κατά ὁ Ὀδυς - σέως ἡμίσιος ὁ πλείων , μάλιστα μέν οὖν ἡμίσιος · οὖον γάρ Ἀττικός ὁ ἡμῖνος κλίνω , ἵνα καί προ - προσφύνω ὁ μετά ὁ εὐθεσία πλάγιος κατά ὁ πῆχυς πῆξις πῆχυς καί πέλκις πελεκάω Πελέ - Κέως . καί οὗτος μέν ὁ πλείων ἀνήκω , ὡς εἄν εἰμί ὁ ἔργον ὁ Ὀδυσσεύς ἐναγώνιος · ὁ * δέ λοιπός ἀθρόος αὐτόθι μῆνος . οὖον γάρ Σμῖν ἀρέσκω μῦθος ἐν φρήν ὁ ὁ Ἀλιθέροσς , ὁ ἀναΐσσω δηλαδή * καθυνπιζεστος γάρ ὁ λόγος · ἀλλά ευπευδη πειδιδωμι , ὅς καί πίπτω πρῶτος βάλλω καθά καί ὁ υἱός Ἀντίνοος · ὅς καί ἐπίτηδες ὁ ποιητής διατοῦτο ἀνωτίφω παρασημειόομαι ἐν ὁ , ὅς πρῶτος ἐναίρω Ὀδυσσεύς , ὡς καί ὁ πατήρ οὗτος πεσοιμενω . εἰμί δέ ὁ ὁ μαντικός Ἀλιθέροσς δημηγορία τοιοῦτος τις κατά ἀντιπαράστασις προδίδωμι . δέχομαι μέν γάρ ὁ γέρων ὁ ὁ ευπευδιδωμι λόγος ὡς ἀληθής , ὡς δηλαδή ὁ ὁ Κεφαλλήν ἀγαθός Ὀδυσσεύς ἀναιρέω · ἀντιπαρίστημι δέ λέγω ὅτι καλῶς ἐκεῖνος φονεύω . φημί γάρ · ἡμέτερος κακότης , φίλος , ὅδε ἔργον γίγνομαι · οὖον γάρ ἐγώ φείδομαι , οὖον Μέντωρ ποιμήν λαός , ὑμέτερος παῖς καταπάνω αγρός - συνάω · ὁ μέγας ἔργον ῥέζω ἀτασθαλία , πτῆμα κείρω καί ἀτιμάζω ἄκοιτις ἀνήρ Ἀριστεύς . καί οὗτος δείκνυμι ἐν ὁ , ἡμέτερος κακότης , ὡς ὑπεύθυνος ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ ζῶ εἰμί , οὗτος καί εὐλῶγος ὁ Ὀδυσσεύς εἶπον δόσις ὁ Ἀχαιός πολύς μῆλον , διά ὅς πᾶς εναπλισυς ἔπαυλος , Ανεξής δέ καί ὁ κακός ὁ μνηστήρ ἐν ὀλίγιστος μέν , πάνυ δέ δυνατῶς διά ὁ μή ἀπλόος αὐτός μυάω διά ἕδνον , ἀλλά ἀτιμάζω τε ἀνήρ Ἀριστεύς γυνή καί πτῆμα δαπανάω , συμβουλεύω ἐπί τοῦτος ὁ ποιητής , εἶπον · καί νῦν ὧδε γίγνομαι · πύθω ἐγώ ὡς ἀγορεύω , μή ἔρχομαι , καθά ὁ ευπευδηω ἐθέλω , μή ποῦ τις ἐπισπαστός κακός εὑρίσκω , τουτέστιν αὐθαίρετος ὡς καί ἀλλαχοῦ ἐφρέδη . καί ἔχω τίς ἀστειότης ὁ εὑρίσκω , ὡς μή γιγνώσκω οὗτος ἴσμα ευρε*θησομενω ὁ μή πείθω αὐτός . μειόω δέ ἐν ὁ ὁ ευπευδιδωμι λόγος , ὡς ἐπιδέξιος αὐτός ὁ ποιητής πλάσσω