eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1553
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ζ . ποτὶ χῆσον ἀποπλέντοκε θάλασσα . τὰ μέντοι ἐριζῆς στενολοχῶν , ἐπάγα , αἱ δέ , λογσόμεναι καὶ ἀλυγμένα λιπ’ ἐλαίω διπνον ἐπεὶθ’ ἐλοιτο παρ’ ὀρήσι ποταμοῖο . ἄματα δ’ ἑλίοιο μίρον τερούμεναι αὐχή , τούτεστι ξηρανθήναι . ἥλιω μὲν γὰρ γασί , ξηραίνεται τι καὶ τίθεται καθ’ Ὄμηρον . ἀέριω δέ , ψύχεται καὶ ἀναψύχεται . Πραϊλλία δὲ ῥοὺν ποταμοῦ λέγει , ἐπεὶ καὶ τὸ ὕδωρ ὑποτατῶν , καλῶν ἄρη ἐν τῷ , πολὺ δ’ ὕδωρ καλόν . ὅπερ τῶν ποταμῶν περιγράφει * κως δηλοῖ . καθὰ καὶ τὸ πολὺ ἀλμυρὸν ὕδωρ , τὴν θάλασσαν . Τὸν δὲ πλινὸν ἢ ἐτυμολογία , ἐν τῷ , αὐτὰρ ἐπεὶ ἐπλεναν . βόθροι δέ , οἱ πλενοὶ ὡσαρ καὶ προοφθῆνη , τούτεστιν ὀρύγματα . διὸ ἐπε - τανοὺς αὐτοὺς εἶπεν , ὡς δι’ ὅλου ἔτους κοιλοὺς μένοντες , καὶ μὴ * ἀναπληρουμένοις οἷα εἴκως πάσχον τὰ βεβυθωμένα δι’ οὐζῶος . ἕκρος δὲ πον ποταμός , λαίνους ἔχει πλινούς . εἴκως δέ , ἀλλαχοῦ καὶ ξυλίνους εἶναι . οὐχ ἐξ ἀνάγκης δὲ πλινὸς ἐνθα τι πλίνεται , εἴγε λάγγας ποτὶ χῆσον ἀποπλένει θά - λασσε . Ἐν δὲ τῷ , πολὺ ὕδωρ καὶ ἐχφόρον μέλαν ὕδωρ , ἐπίνειται τε ὁ . ἀλλαχοῦ δέ , οὐχ οὕτως , οἷον ἐν τῷ , γίνετο δ’ ὑγρὸν ὕδωρ . καὶ , ἐπεὶ πῖν ἀλμυρὸν ὕδωρ . Ἐν δὲ τῷ ὑπεπροοίει , καὶ ὑπεπροέλυσαν ἀπὴρης , οὐκ ἀλόγιστος ἡ * ὁμοιότης τῆς τῶν ἐπαλλήλων προθέσεων συνθέσεως . ἐν μὲν γὰρ τῷ ὑπεπροοίειν , ἡ μὲν ὑπό , τὴν κάτωθὲν ποίειν ἀνάδοσιν δηλοῖ τοῦ ὕδατος , ἡ δὲ ἐκ , τὴν ἐξοδὸν αὐτοῦ . ἡ δὲ πρό , τὴν αὐτοῦ πρόοδον , οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ , ὑπεπροέλυσαν ἀπὴρης , λέγει ὅτι τοὺς ἐκενωμένους ἡμιόρους ὑπὸ τῇ ἀπὴρη , ἐξω ζυγοῦ ἀγαγόντες , προέχυσθαι ἀφῆκαν εἰς νομήν . Ἐν δὲ τῷ , μέλα περ ῥυτόντητα καὶθῆσαι , ὕδατός γασί μένυται ὁ ποιητὴς ῥυ - πτιοῦ . λέγοντες καὶ ὅτι Πινδάριον τὸ ὕδωρ ἀριστον πάντων εἶπόντος , Ὄμηρος ἄλλως αὐτὸ σκευάσαι , τρο*γμωτάτων τε οἶδεν ἐκεῖνο ἐν οἷς αἰγίρων ὕδατοτροφῶν ἄλσος λέγει . καὶ τὸ διαγὺς αὐτὸ ἐπανελ ἐν τῷ , χαῖναι πίονος ῥεῖον ὕδατι λευκῷ . καὶ τὸ κουφον , ἡμερὸν καλεῖ , ὡς τὸν Τιταρήσιον ὡς τῷ Πη - ναίῳ ἐπιτρέχει . τὸ γλυκερὸν τε ὕδωρ φιλεῖ . καὶ τὴν τοῦ χλιαροῦ φύσιν ἀγαθὴν οἶδε πρὸς τραύματα . διὸ τὸν Ἐρύσιλον τοιοῦτω καταιοῦσι πρὸς παρηγορίαν οδύνης . ὅπου γε εἰ ἐπισχὼν γασιν ἴδει αἱμορ - ραγίαν , τὸ ψυχρὸν ἐπιτήδειον ἦν , ὡς συντρέχον καὶ συναρίγον . Τοῦ δὲ ῥυτόντητα ἡ συζυγία , δευτέρα τῶν περισπωμένων ἐστὶν ὅτε κοινογραφεῖται , ὡς δήλον ἐκ τοῦ , τί ποτε οἴωθε ταὐς πάλαι ποτε Πυ - θαγοριστὰς ῥυπᾶν . ὁ Ἀθῆναιος δὲ οὕτω γράφει , ὅτι δὲ * καὶ ὀνυπὸ ὀντώσω ἐστὶν ἐν τριτῇ συζυγία , ἐδήλωσεν Ὄμηρος ἐν τῷ , τὰ μοι μεροντομένα χαίται . Λιμήας δὲ ποταμός , ὁ καὶ αὐτὸς ὡς πολλοχοῦ φαίνεται δινοῦνινός πον καθὰ καὶ ἡ θάλασσα , ἥτοι δίνας ἔχον . διὸ ἐρεῖ , βαθεῖη δ’ ἐμ - βαλε δίνη . Τὸ δὲ τρώγαν , ὀνοματοποιεῖται ἐπὶ ἀλόγων , τραχύτητα ἔχον καὶ ἐνεώτητα πολλὴν πρὸς τὸ ἔσθιεν ὅπερ ἐπὶ λογικῶν μάλιστα λέγεται . δήλον δὲ ὡς ἐκ τοῦ τρώγειν οὐ δευτερος ἀό - ριστος τὸ ἐτραγον , καὶ τράγος γίνεται , ζῷον τοῦτο βρωφότατον , ὡς ἡ ἐνάργεια δηλοῖ . ἵνα ἢ τράγος , ὁ ὡς εἰπεῖν γάγος . παράγωγα δὲ τοῦ τρώγειν καὶ τοῦ τραγεῖν , καὶ τὰ τραγάλια καὶ τὸ τράγμα καὶ τὸ αὐτοῦ ῥῆμα τὸ τραγματίζω , ποὺ ὧν προοδίδλωται . ἐναλογία δὲ τραγήματος , ὡς γασήματος , ἵνα ἢ τραγῶ τραγῶσω τραγῆμα , ὡς γασῶ γασήσω γάγῆμα . φ σύστοιχον , καὶ ἡ ἀλλαχοῦ γασησιποσία . Ἡ δὲ ἀρρωστὶς βοτάνη ἦν ἀγρίαν ἢ κοινὴ γλυκάσα γησίν , ὅτι μηλινδὴς ἐστιν ὁ ἐστι γλυ - κεία , δήλον . ἐστι δὲ καὶ διονητικὴ . καὶ φαλεῖται τοῖς ἀλόγοις ζῴοις . Ἐσφύρων δὲ ὕδωρ , ἀντὶ τοῦ ἐγερσιν ἴσω τῶν πλινῶν . ἐναντίον δὲ πρὸς τοῦτο , τὸ ἐκφορεῖν . Τὸ δὲ στεῖζον , ἀντὶ τοῦ , ἐπάτουν . ἐτριζον τοῖς ποσίν . ὧθεν καὶ στίζος ἡ ὁδὸς ἢ καὶ τριζος ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐδηλώθη . καὶ στι - ζάς , ἡ καταπεπλισμένη στρωμνή . * Τὸ δὲ θοὸς ἔνθδε προσημίν , δοκεῖ ἐτυμολογία εἶναι τῆς ἱριδὸν καὶ συναιτίου . εἰ γὰρ καὶ παρὰ τὸ ἱριον ἐρρέθη γίνεσθαι ἡ ἱριθός , ἀλλ’ οὐκ ἀπὶθάνον , ἔνθον λέγε - σθαι καὶ τὴν προφήνουσαν θοὸς ἔνθδε . Τὸ δὲ ῥύπα , μεταπλασμοῦν ἐπαθεν . ὡς γὰρ ὁ ζυγὸς τὸ ζυγὸν καὶ τὰ ὀμια , οὕτω καὶ ὁ ῥύπος τὸ ῥύπον . οὐ ἡ εὐθὴσια παρὰ Θεοκρίτω , εἰπόντι , ἄπαν ῥύπον . λέγει δὲ ῥύπα , τὰ ῥύπου μικρήματα . Τὸ δὲ πέτασεν , δηλοῖ μὲν πάλιν τὸ ἡλαω - σαν . ἐστι δὲ ἴσως καιρώτερον τοῦ . αὐθὴ πέπταται . ἐκεῖνο γὰρ , ἐπὶ μεγίστου πρώματος τέτραπετα . λαίγγας δὲ λέγει , τὰ αἰμαρὰ λαϊάρια τὰ πρὸ τῶν χειλέων τοῦ ποταμοῦ . Τὸ δὲ ἀλευόμεναι λιπ’ ἐλαίω , ταυτὸν ἐστιν ὡς καὶ εἴπερ ἐπε , χυλωσάμεναι ὑφ’ ἑλαίω , τὸ πρὸ ὀλίγων ἤλθον . καθὰ καὶ τὸ λίπα ἐλασον , καθ’ ὁμοιότητα ἐρρέθη τοῦ , ὑφ’ ὀν ἐλασον . Ὅτι
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ζ . πρός χάζω ἀποπλέντοκε θάλασσα . ὁ μέντοι ἐρίζω στενολοχος , πάγη , ὁ δέ , λογίζομαι καί ἀλύσσω λίπος ἔλαιον διπνον ἔπειτα αἱρέω παρά ὄρνυμι ποταμός . ἦμαρ δέ ελιος μίρον τερέω αὔχη , τουτέστι ξηραίνω . ἥλιος μέν γάρ γασί , ξηραίνω τίς καί τίθημι κατά Ὅμηρος . ἀέριος δέ , ψύχω καί ἀναψύχω . Πραϊλλία δέ ῥόος ποταμός λέγω , ἐπεί καί ὁ ὕδωρ υποτηταω , καλός Ἄρης ἐν ὁ , πολύς δέ ὕδωρ καλός . ὅσπερ ὁ ποταμός περιγράφω * Κῶς δηλόω . καθά καί ὁ πολύς ἁλμυρός ὕδωρ , ὁ θάλασσα . ὁ δέ πλυνός ἢ ἐτυμολογία , ἐν ὁ , ἀτάρ ἐπεί πλένω . βόθρος δέ , ὁ πλένω ὡσαρ καί προοφθηνος , τουτέστιν ὄρυγμα . διό ἔπω - Τάνους αὐτός εἶπον , ὡς διά ὅλος ἔτος κοῖλος Μένων , καί μή * ἀναπληρόω οἷος ἵημι πάσχω ὁ βεβυθωμένα διά οὐζῶος . ἕκρος δέ πως ποταμός , λάϊνος ἔχω πλινοος . ἵημι δέ , ἀλλαχοῦ καί ξύλινος εἰμί . οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ πλινὸς ἔνθα τίς πίμπλημι , εἰ Λάγγας πρός χάζω ἀποπλέω ἀνταπόλλυμι - λανθάνω . ἐν δέ ὁ , πολύς ὕδωρ καί ἐχφόρον μέλας ὕδωρ , ἐπινέω τε ὁ . ἀλλαχοῦ δέ , οὐ οὕτως , οἷος ἐν ὁ , γίγνομαι δέ ὑγρός ὕδωρ . καί , ἐπεί πίνω ἁλμυρός ὕδωρ . ἐν δέ ὁ υπεπροοιομαι , καί υπεπρολυω ἀπαίρω , οὐ ἀλόγιστος ὁ * ὁμοιότης ὁ ὁ ἐπάλληλος πρόθεσις σύνθεσις . ἐν μέν γάρ ὁ υπεπροοιμαι , ὁ μέν ὑπό , ὁ κάτωθεν ποιέω ἀνάδοσις δηλόω ὁ ὕδωρ , ὁ δέ ἐκ , ὁ ἔξοδος αὐτός . ὁ δέ πρό , ὁ αὐτός πρόοδος , οὗτος δέ καί ἐν ὁ , υπεπρολυω ἀπαίρω , λέγω ὅτι ὁ κενόω ημιορος ὑπό ὁ ἀπαίρω , ἐξω ζυγόν ἄγω , προέχω ἀφίημι εἰς νομή . ἐν δέ ὁ , Μέλα περ ῥυτόντητα καθίημι , ὕδωρ γασί μένω ὁ ποιητής ῥυ - πτιοῦ . λέγω καί ὅτι Πινδάρειος ὁ ὕδωρ ἀγαθός πᾶς εἶπον , Ὄμηρος ἄλλως αὐτός σκευάζω , τρο*γμωτάτων τε οἶδα ἐκεῖνος ἐν ὅς Αἰγίρων υδατοτροφη ἄλσος λέγω . καί ὁ διάγω αὐτός ἐπαναιρέω ἐν ὁ , χαίνω πίων ῥέω ὕδωρ λευκός . καί ὁ κοῦφος , ἥμερος καλέω , ὡς ὁ Τιταρήσιος ὡς ὁ Πης - νάω ἐπιτρέχω . ὁ γλυκύς τε ὕδωρ φιλέω . καί ὁ ὁ χλιαρός φύσις ἀγαθός οἶδα πρός τραῦμα . διό ὁ Ἐρύσιλον τοιοῦτος καταιειμι πρός παρηγορία ὀδύνη . ὅπου γε εἰμί ἐπέχω γασιν ἶδος αἱμορ - ῥάγιον , ὁ ψυχρός ἐπιτήδειος εἰμί , ὡς συντρέχω καί συναριγος . ὁ δέ ῥυτόντητα ὁ συζυγία , δύο ὁ περισπάω εἰμί ὅτε κοινογραφειος , ὡς δῆλος ἐκ ὁ , τίς ποτός οἴομαι ἐ πάλαι ποτός ΠΥ - θαγοριιστημι ῥυπάω . ὁ Ἀθήναιος δέ οὗτος γράφω , ὅτι δέ * καί ὀνυπὸ ὀντόω εἰμί ἐν τρίτος συζυγία , δηλόω Ὄμηρος ἐν ὁ , ὁ ἐγώ μεροντομένα χαίτη . Λιμήας δέ ποταμός , ὁ καί αὐτός ὡς πολλοχοω φαίνω δινουνινον πως καθά καί ὁ θάλασσα , ἤτοι δίνη ἔχω . διό εἴρω , βαθύς δέ ἐν - βάλλω δίνη . ὁ δέ τρώω , ονοματοποιώ ἐπί ἄλογος , τραχύτης ἔχω καί ἐνεώτητα πολύς πρός ὁ ἐσθίω ὅσπερ ἐπί λογικός μάλιστα λέγω . δῆλος δέ ὡς ἐκ ὁ τρώγω οὖον δύο ΑΟ - ριστος ὁ τρώγω , καί τράγος γίγνομαι , ζῷον οὗτος βρωφότατον , ὡς ὁ ἐνάργεια δηλόω . ἵνα ἢ τράγος , ὁ ὡς εἶπον Γάγαι . παράγωγο δέ ὁ τρώγω καί ὁ τρώγω , καί ὁ τραγάλιον καί ὁ τράγμα καί ὁ αὐτός ῥῆμα ὁ τραγματίζω , πού ὅς προοδίδλωται . ἐναλογία δέ τράγημα , ὡς γασήματος , ἵνα ἢ τρώγω τραγάω τράγημα , ὡς γάσος γασήσω γάγῆμα . φ σύστοιχος , καί ὁ ἀλλαχοῦ γασησιποθεος . ὁ δέ ἀρρωστὶς βοτάνη εἰμί ἄγριος ἢ κοινός γλυκάζω γησίν , ὅτι μηλινδὴς εἰμί ὁ εἰμί γλυ - κεῖος , δῆλος . εἰμί δέ καί διονητικὴ . καί φαλειος ὁ ἄλογος ζῷον . εσφυροος δέ ὕδωρ , ἀντί ὁ ἔγερσις ἴσος ὁ πλιναω . ἐναντίος δέ πρός οὗτος , ὁ ἐκφορέω . ὁ δέ στεῖζον , ἀντί ὁ , πατέω . τρίζω ὁ πούς . ὤθω καί στίζω ὁ ὁδός ἢ καί τριζος ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω . καί εἰμί - Ζεύς , ὁ καταπλίσσω στρωμνή . * ὁ δέ θοός ἔνθα προσημίν , δοκέω ἐτυμολογία εἰμί ὁ ἱριδὸν καί συναίτιος . εἰμί γάρ καί παρά ὁ ἱερός εἴρω γίγνομαι ὁ ιριανθος , ἀλλά οὐ ἀποθνῄσκω , ἔρχομαι λέγω - ἕπομαι καί ὁ προφαίνω θοός ἔνθα . ὁ δέ ῥύπος , μεταπλασμός πάσχω . ὡς γάρ ὁ ζυγός ὁ ζυγόν καί ὁ ὀμια , οὗτος καί ὁ ῥύπος ὁ ῥύπος . οὖον ὁ εὐθὴσια παρά Θεόκριτος , εἶπον , ἅπας ῥύπος . λέγω δέ ῥύπος , ὁ ῥύπος μικρήματα . ὁ δέ πέτασος , δηλόω μέν πάλιν ὁ ἐλαύνω - σάω . εἰμί δέ ἴσως καιρός ὁ . αὐθὴ πετάννυμι . ἐκεῖνος γάρ , ἐπί μέγας πρόμα τέτραπος . λαίγγας δέ λέγω , ὁ αϊμάρα λαϊάρια ὁ πρό ὁ χεῖλος ὁ ποταμός . ὁ δέ ἀλέομαι λίπος ἔλαιον , τατός εἰμί ὡς καί εἴπερ ἔπω , χυλόω ὑπό ἔλαιον , ὁ πρό ὀλίγος ἔρχομαι . καθά καί ὁ λίπα ἐλαύνω , κατά ὁμοιότης εἴρω ὁ , ὑπό ἀνά ἐλαύνω . ὅτι2