eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1419
νηπιοφροσύνας φέρειν . ὁγὲν μὲν γὰρ , τὸ φέρειν τι καὶ βαστάζειν . ὁρεῖσθαι δὲ , τὸ φέρεσθαι καὶ βαστά - ζεσθαι . Ὅτι ὁ εἰς ἀνδρίαν καὶ σπουδὴν ὀτρύνων τινὰ τῶν χρηστώνων , ἐρεῖ ὅτι καὶ σὺ φίλος , μέλα γὰρ σὲ δώσω καλὸν τε μέγα τε , ἀξίως ἔσσο , ἵνα τίς σε καὶ ὀλιγόνων ἐν ἑτῇ , τούτε - στιν εὐλογῇσῃ . Ὀλιγόνοι δέ , οἱ ὀψὲ καὶ εἰς τὸ μέλλον γενήσονται . τούτους δὲ καὶ ἐπιχόους φασίεν . Ὅσα δὲ εἰ τὸ καλὸν τε μέγα τε , ἴσων ἔστι τῷ , ἥν τε μέγα , ὅπερ ἀλλαχοῦ φησίν ὁ ποιητής . Ὅτι τὸ , ἐπὶ νῆα θοῦν κατελεύσομαι ἥδη , δηλοῖ ὡς εὐλόγως τὸ ἐκ * τοῦ λιμένος ἀπαίρεων,1419 ἀναλείψαι καὶ ἀνύχεσθαι ὡς ἔχεις φαίνεται , καὶ ἀναπλέων λέγεται . Τὸ δὲ ἥδη , ἀντὶ τοῦ νῦν . διὸ καὶ εἴρηται πον ἐκ παραλλήλων κείμενα τὸ , ἥδη νῦν . Ὅτι ὁ παραινῶν τινὶ εἰσακου - σθῆναι ἐφ’ οἷς ἐποτίθεται , εἴποι ἂν τὸ , σοὶ δ’ αὐτῷ μελῆτω καὶ ἐμὸν ἐμπάξω μύθων . τούτεστιν ἐπι - στέφου . ὁ δὲ παρανοούμενος εἰς ἀγαθόν , ἐρεῖ πρὸς τὸν παρανοῦντα , ὅτι ταῦτα φίλα φρονέων ἀγο - ρεύεις ὥστε πατὴρ ἢ παῖς καὶ οὐποτε λήσομαι αὐτῶν . Ὅτι ὁ κατέχων τινὰ φίλον ἐπὶ ἀνεπαύσεως , εἴπῃ ἂν . ἀλλ’ ἄγε νῦν ἐπιμενὼν ἐπιγόμενός περ ὁδοῖο . ὅφρα λυσσάμενός τε , τεταρόμε - νός τε φίλον χήρ . ἀπὸλης χαίρων ἐπὶ θυμῷ . Καὶ ὅρα ὅτι τὸ ἐπιγόμενος , γενικὴ συνέταξεν ἐν τῷ , ἐπιγόμενός περ ὁδοῖο . πρωτόν δέ , λιλαιόμενος περ ὁδοῖο φησίν , ἐν τῷ , μὴ μ’ ἐπὶ κατέφυγε λιλαιόμενόν περ ὁδοῖο . ὅπερ ἐρεῖ ὁ σπεύδων μὲν εἰς ὁδόν , πολυάνοος δὲ φιλικώς . Ὅτι ἐχούσων ἀγα - θῶν δώρων , τὸ εἴπειν , δῶρον ἔχον τιμῆς , μέλα καλόν , ὅ , τοῦ κατωλίου ἔσται . οἷα φίλοι ξένοις ξένοιςι διδύσι . καὶ παρακατιών δέ , φησί . δῶρον μέλα καλὸν ἄξιον ἀμοιλῆς . Ἰστίων δὲ*τι πρὸς ἀμοιλάσιν ἐρύθη τὸ , φίλοι ξένοι . οὐ γὰρ πᾶς ξένος , φίλος . καὶδ’ οὐδὲ πᾶς ἑταῖρος . ἀλλ’ ὁ γνησίως ὑποχρητικός . Ἰστίων δὲ ὅτι τὸ , δῶρον τιμῆς μέλα καλόν , οὕτω μετέφρασεν ὁ Θρῆξ Ἡμοσθένης , δῶρον , οὐ τὸ μὲν χαρίζαισιν , τιμὴ ἔσται . καὶ αὐτὸ δὲ ἐφ’ ἑαυτοῦ σοι ἴσως φαίνεται καλόν . Ὅτι ἐν τῷ ὅπως ὡς ἀνόπασε διέπτατο Παλλὰς Ἀθήνη , τὸ μὲν ὅπως , τοινὸν ἐστιν ὅνομα . Ἰορμὴς δ’ ἀνὴρ , ὅπως ὅρητος χλῖαι , ὡς καὶ Πίνδαρος δηλοῖ , τροπὴ Ἰορμὴ τοῦ δ’ εἰς ξ , ὁποία γίνεται καὶ ἐν τῷ ἀρπάσω ἀρπάξω καὶ τοῖς ὁμοίοις . Τὸ δὲ ἀνόπασα , εἴδός τις ὅρκιον λέγουσιν ἀπώδους φήνη ἐσ - χότος . καὶ ὁ προ*σεχὼς δὲ τιμημένος μεταβολὴς Ἡμοσθένης , οὕτω τὴν λέξιν νοεῖ . παραφράσας ὅτι ὁχετο ἡ Ἀθήνη , διὸ τοῦτο ὅτι ἦν θεὸς σημήνασε . τῷ τε εἰς ὁρνίθα ἑαυτὴν μεταβαλοῦσα ἐξαιρήνης ἀφανισθῆναι καὶ τῷ θάσσους ὑποληφθῆναι τὸν Ἡλέμαχον . οἱ δὲ φασιν ὅτι διέπτατο ἀνόπασα ἦγον ἀνὰ τὴν ὀπὴν τὴν ἐν μέσῳ τ’ ὁροφῆς , ἥν καὶ κάπνην καὶ καπνοδόχην ἐκάλουν . ἥ διὰ τῆς ὁπαίας φασὶ παραμίδος . ἐστι δὲ αὕτη , ἥ τὴν κάπνην φασὶν ἔχουσα . οἱ δέ , τὸ ἀνόπασα , λέγουσιν ἀντὶ τοῦ . ἀφανής , πύθμῳ τῆς ὀπῆς . δοκεῖ δὲ τισί , καὶ * ἀντὶ τοῦ , ἀνωφρίης εἶναι , ὁρωμένους ἐκ τῶν Ἐμπε - δοκλίων , σίπντος ἐπὶ πυρός τὸ , κασπολιμω δ’ ἀνόπασον . ἐξ οὐ δήλον , ὅτι καὶ οὐδὲτίρον γένους ἐστὶ τὸ ἀνόπασον . διὸ καὶ Προδιανὸς τὸ ἀνόπασα , καὶ οὐδὲτίρον οὐδὲ πληθυντικόν , καὶ προσαριστά , καὶ ὡς ἐπίρρημα λαμβάνει , ἀντὶ τοῦ ἀωρέτως . καθάπερ τὸ πεννὰ ἀντὶ τοῦ πεννώς . καὶ καλὰ ἀντὶ τοῦ καλῶς . νοήσας ἐκείνος τὸ τοιοῦτον ἀνόπασα , οὐ μετὰ τῆς ἀνὰ προθέσεως , ἀλλὰ στήμων τοῦ ὁπά - νασθαι . Ἰστίων δὲ ὅτι τὲ καὶ ὅρος ἀνόπασα κατὰ Προδότον , καὶ ἀτραπὸς δὲ ἀνόπασα * περὶ τὴν Λοχρίδα γῆν καὶ τὴν τῶν Μηλίων , καὶ ὡς οὐ μόνον ἐνταῦθα ὁ μῦθος ἀλλὰ πολλαχοῦ , τὰ θεῖα πρό - σωπα ὁρνίθες ἀπαλλάζει ἐν ταῖς θείαις ἐναργείαις . καὶ ἡ αἰτία , ἐν Ἶλιδὶ γέγραπται . Τοῦ δ’ ἐπτατο , ἐστὶ καὶ δεύτερος μῖσος ἀώριστος . οὐ χοίρει ποσὰ Σοφοκλῆ ἐν τῷ , ποικιλοχρῆ δ’ ἀναπτόμην , ἐξ αὐτοῦ δέ , καὶ πτεῖσθαι ἀπαρμόντα ἐν Ὀδύπῳ τῷ τυφάνῳ . καὶ παρ’ Ὀμήρῳ δὲ ἐν τῷ , καὶ’ ὁμῖλον ἐπι - πτεῖσθαι μυναινόν . ἐν μέντοι τοῦ ἐπτατο , πτεῖσθαι εἴπεν Ἐρυθίς , οἷον εἰθ’ ὁφελ’ ἀρχοὺς μὴ δια - πτάσθαι σκάφος . πῶν δὲ ἡ * Παλλὰς , καὶ ὅτι οὐ μόνον πάλλας , ὁ νῖος , ἀλλὰ καὶ πάλλας ἐξ οὐδὼ καὶ παλλακὴ , καὶ παλλήκια δὲ κατὰ Μίαν Λυκίων οὐ παλληκία οἱ παῖδες , ἐστιν αὐτῶν παρὰ τοῖς παλαισὶ οἱ καὶ δικαστήριον ἱστοροῦσιν Ἀθήνησιν ἐπωνύμιον τῆς Παλλάδος . Ἀριστοφάνης , ἄκων πτενὸ σε τέχνην . ὁ δ’ ἐπεχρίνατο . ἐπὶ παλλαδίῳ , παρ’ ὃ πάτερ δώσας δίχην . ἐδίζεχον δὲ κατὰ Παν - σατίαν ἐκαὶ ἀκοντίους φόνους οἱ ἱεῖται . Ἀγτίῳ γὰρ φασιν ἀπὸ Ἴων γλῶσσης , ἱεῖτα προσάγον Φαληρίῳ , ὑπὸ Ἀθηναίων ἀγνοουμένων ἀνηριθῆσαν . ἵστορον δὲ Ἀκάμαντος γενομένου καὶ τοῦ ἱστο - ρουμένου παλλαδίου ἀφεθέντος κατὰ χρησμῶν , αὐτοῦ τὸ δικαστήριον ἀπέδιδαν . Κλεοτόδημος δέ
Lemmas: νηπιοφροσύνη φέρω . ἔμφλοξ μέν γάρ , ὁ φέρω τίς καί βαστάζω . ὁράω δέ , ὁ φέρω καί βαστά - ζω . ὅτι2 ὁ εἰς ἀνδρεία καί σπουδή ὀτρύνω τις ὁ χρηστώνων , εἴρω ὅτι καί σύ φίλος , Μέλα γάρ σύ δίδωμι καλός τε μέγας τε , ἀξίως εἰμί , ἵνα τίς σύ καί ολιγονος ἐν ἐτός , Τούτος - εἰμί εὐλογέω . ολιγονος δέ , ὁ ὀψέ καί εἰς ὁ μέλλω γίγνομαι . οὗτος δέ καί ἐπιχόους Φασιέ . ὅσα δέ εἰμί ὁ καλός τε μέγας τε , ἴσος εἰμί ὁ , ὅς τε μέγας , ὅσπερ ἀλλαχοῦ φημί ὁ ποιητής . ὅτι2 ὁ , ἐπί ναῦς θέω κατέρχομαι ἥδη , δηλόω ὡς εὔλογος ὁ ἐκ * ὁ λιμήν ἀπαίρεων,1419 ἀναλείφω καί ανυχω ὡς ἔχω φαίνω , καί ἀναπλέω λέγω . ὁ δέ ἥδη , ἀντί ὁ νῦν . διό καί εἴρω πως ἐκ παράλληλος κεῖμαι ὁ , ἥδη νῦν . ὅτι2 ὁ παραινέω τις εισακούομαι - ἵημι ἐπί ὅς ἐπιτίθημι , εἶπον εἄν ὁ , σύ δέ αὐτός Μέλητος καί ἐμός ἐμπήγνυμι μῦθος . τουτέστιν ἐπι - στέφω . ὁ δέ παρανοώ εἰς ἀγαθός , εἴρω πρός ὁ παρανέω , ὅτι οὗτος φίλος φρονέω ἄγνυμι - ῥεύω ὥστε πατήρ ἢ παῖς καί οὔποτε λανθάνω αὐτός . ὅτι2 ὁ κατέχω τις φίλος ἐπί ἀνεπαύσεως , εἶπον εἄν . ἀλλά ἄγω νῦν ἐπιμένω ἐπιγίγνομαι περ ὁδός . ὄφρα λύω τε , τεταρόμε - Μύκονος τε φίλος χήρ . ἀπόλλυμι χαίρω ἐπί θυμός . καί ὁράω ὅτι ὁ ἐπιγίγνομαι , γενικός συντάσσω ἐν ὁ , ἐπιγίγνομαι περ ὁδός . πρωτός δέ , λιλαίομαι περ ὁδός φημί , ἐν ὁ , μή εἷς ἐπί καταφεύγω λιλαίομαι περ ὁδός . ὅσπερ εἴρω ὁ σπεύδω μέν εἰς ὁδός , πολυάνοος δέ φιλικῶς . ὅτι2 ἔχω ἀγα - Θῶν δῶρον , ὁ εἶπον , δῶρον ἔχω τιμή , Μέλα καλός , ὅς , ὁ κατωλίου εἰμί . οἷος φίλος ξένος ξένος δίδυμι . καί παρακατιών δέ , φημί . δῶρον Μέλα καλός ἄξιος Ἀμοΐλης . ἱστίον δὲ*τι πρός αμοιληκω Ἐρύθη ὁ , φίλος ξένος . οὖον γάρ πᾶς ξένος , φίλος . Καϊδά οὐδέ πᾶς ἑταῖρος . ἀλλά ὁ γνήσιος ὑποχρητικός . ἱστίον δέ ὅτι ὁ , δῶρον τιμή Μέλα καλός , οὗτος μεταφράζω ὁ Θρᾷξ Ἡμοσθένης , δῶρον , οὖον ὁ μέν χαρίζω , τιμή εἰμί . καί αὐτός δέ ἐπί ἑαυτοῦ σύ ἴσως φαίνω καλός . ὅτι2 ἐν ὁ ὅπως ὡς ἀνόπασε διαπέταμαι Παλλάς Ἀθήνη , ὁ μέν ὅπως , τοινος εἰμί ὄνομα . Ἰορμὴς δέ ἀνήρ , ὅπως ὁράω χλιά , ὡς καί Πίνδαρος δηλόω , τροπή Ἰορμὴ ὁ δέ εἰς ξ , ὁποῖος γίγνομαι καί ἐν ὁ ἁρπάζω ἁρπάζω καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ ανοπας , εἶδος τις ὅρκιος λέγω ἀπῳδέω φήνη εἰς - χιόω . καί ὁ προσέχω δέ τιμημένος μεταβολεύς Ἡμοσθένης , οὗτος ὁ λέξις νοέω . παραφράζω ὅτι οχετός ὁ Ἀθήνη , διό οὗτος ὅτι εἰμί θεός σημαίνω . ὁ τε εἰς ὄρνις ἑαυτοῦ μεταβάλλω ἐξαιρέω ἀφανίζω καί ὁ ταχύς ὑπολαμβάνω ὁ Ἡλέμαχον . ὁ δέ φημί ὅτι διαπέταμαι ανοπας ἄγω ἀνά ὁ ὀπή ὁ ἐν μέσος τε ὀροφή , ὅς καί κάπνη καί καπνοδόχη καλέω . ὅς διά ὁ ὀπαῖος φημί παραμίδος . εἰμί δέ οὗτος , ὅς ὁ κάπνη φημί ἔχω . ὁ δέ , ὁ ανοπας , λέγω ἀντί ὁ . ἀφανής , πύθμῳ ὁ ὀπή . δοκέω δέ τις , καί * ἀντί ὁ , ἀνωφρίης εἰμί , ὁράω ἐκ ὁ Εμπέ - δοκλίων , σίπντος ἐπί πῦρ ὁ , κασπολιμος δέ ανοπασσω . ἐκ οὖον δῆλος , ὅτι καί οὐδὲτίρον γένος εἰμί ὁ ανοπασσω . διό καί Προδιανὸς ὁ ανοπας , καί οὐδὲτίρον οὐδέ πληθυντικός , καί προσαριστάω , καί ὡς ἐπίρρημα λαμβάνω , ἀντί ὁ ἄωρ . καθάπερ ὁ Πέννα ἀντί ὁ πεννώς . καί καλός ἀντί ὁ καλῶς . νοέω ἐκείνος ὁ τοιοῦτος ανοπας , οὖον μετά ὁ ἀνά πρόθεσις , ἀλλά στήμων ὁ ὀπή - νάω . ἱστίον δέ ὅτι τε καί ὅρος ανοπας κατά προδίδωμι , καί ἀτραπός δέ ανοπας * περί ὁ Λοκρίς γῆ καί ὁ ὁ Μήλιος , καί ὡς οὖον μόνος ἐνταῦθα ὁ μῦθος ἀλλά πολλαχοῦ , ὁ θεῖον πρό - σωπάω ὄρνις ἀπαλλάσσω ἐν ὁ θεῖος ἐνάργεια . καί ὁ αἰτία , ἐν Ἶλις γράφω . ὁ δέ πέτομαι , εἰμί καί δύο μῖσος ἄωρ . οὖον χοιρώ ποσός Σοφοκλή ἐν ὁ , ποικιλοχρῆ δέ ἀνάπτω , ἐκ αὐτός δέ , καί πτίσσω ἀπαίρω ἐν Ὀδύπῳ ὁ τυφαινω . καί παρά Ὅμηρος δέ ἐν ὁ , καὶι ὅμιλος ἐπι - πτίσσω μυναινόν . ἐν μέντοι ὁ πέτομαι , πτίσσω εἶπον Ἐρύθις , οἷος εἶτα ὄφελος ἀρχός μή διά - πέτομαι σκάφος . ποῦ δέ ὁ * Παλλάς , καί ὅτι οὖον μόνος Πάλλας , ὁ νιος , ἀλλά καί Πάλλας ἐκ οὐδός καί παλλακή , καί παλλήκιον δέ κατά μία Λύκιος οὖον παλληκία ὁ παῖς , εἰμί αὐτός παρά ὁ πάλαισις ὁ καί δικαστήριον ἱστορέω Ἀθήνησιν ἐπωνύμιον ὁ Παλλάς . Ἀριστοφάνης , ἄκων πτενός σύ τέχνη . ὁ δέ ἐπιχρίω . ἐπί Παλλάδιον , παρά ὅς πατήρ Δωσᾶς διχάω . ἐδίζεχον δέ κατά Παν - σάτιος καίμι ἀκόντιος φόνος ὁ ἴτης . Ἀγτίῳ γάρ φημί ἀπό Ἴων γλῶσσα , ἔρχομαι προσάγω φαλήριον , ὑπό Ἀθηναῖος ἀγνοέω ἀναιρέω . ἵστωρ δέ Ἀκάμας γίγνομαι καί ὁ ιστός - ῥέω Παλλάδιον ἀφίημι κατά χρησμός , αὐτός ὁ δικαστήριον ἀποδίδωμι . Κλεοτόδημος δέ