eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1510
ὡς τὸ , τὶς συνηφράσατο , οὐ δὲ ἄγνωιαν ἐρωτηθέν . οὐ γὰρ εἰκὸς ἄγνωσιν τὸν μαντικώτατον Πρω - συντάξας ἀναστρόφως ἑτήσιμοι καὶ ἑταίροι . ὅ ἐστιν , καὶ ἑταίροι ἐπήρετμοι . ὁμοίον τῷ , διοτρεφὴς ὁ Μενέλαος . καὶ τοῖς τοιούτοις . δῆλον δὲ ὅτι τοῦ ἐρέσσειν αἱ παραγωγαί , ποτὲ μὲν , φυλάττουσι τὴν τοῦ ὀήματος ἀρχουσαν , ὡς ἐν τῷ ἐρέτης καὶ ἐρετμὸς . ποτὲ δέ , καὶ τὸ ἰῶτα προσλαμβάνουσι , ὡς ἐν τῷ εἴσασις . ἐστι δὲ ὅτε καὶ εἰς ἡ ἢ εἰς ὁ ἐκείνη μεταβάλλουσι . εἰς ὁ μὲν , ἐν τῷ εὐξώορος καὶ τοῖς ὁμοίοις , εἰς ἡ δέ , ἐν τῷ ὑπηρεσία . καὶ ἐπήρετμος . καὶ διήρης . καὶ τοῖς τοιούτοις . ἐν οἷς καὶ εὐὴρες κυρίως μὲν , πλοῖον καὶ ἐρετμὸς . τροπικῶς δέ , καὶ τὸ ἀπλῶς εὐώρογον . Ὅτι φθάσας εἰπεῖν ὁ ποιη - τὴς θεοὶ πομπῆτες , καὶ ἀλλαγῶ τοῖς τοι ἐγὼ πομπός , ἐνταῦθα τὸ ῥῆμα τῶν τοιούτων ὀνομάτων λέγει ἐν τῷ , ἑταίροι πέμπουσι ἐπ’ εὐρέα νῶτα θαλάσσης . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου πέμπειν , καὶ πομπῖλος ἔχθὺς , ὡς καὶ Ὀμπιανὸς ἐτυμολογεῖ . Ὅτι τὴν μὲν ἄνοδον Ἑλένης τῆς εἰς τὸν αἰλαρίον τόπον , οἱ μεθ’ Ὁμήρου ἐλήφασιν . αὐτὸς δὲ Ὁμηρος περὶ Μενελάου λέγει , ὡς ὁ Πρωτεύς ἔφη αὐτῷ τοιαῦτα . σοὶ δ’ οὐ θέσφατόν ἐστι διοτρεφὴς ὁ Μενέλαος Ἄργα ἐν ἱπποβότῳ θανεῖν . ἀλλὰ δ’ ἐς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης , ἀθάνατοι πέμπου*σιν ὅθι ξανθὸς Ῥαδάμανθυς . τῇ περ , ῥήστη βιοτὴ πέλει ἀνθρώποισι . οὔ νιφετός , οὔτ’ ἄρ χειμὼν πολλός . ἀλλ’ αὐτὶ Ζεφύροιο λυχὸ πνείοντος ἄπτας Ὠκεα - νὸς ἀνίησι ἀναψύχειν ἀνθρώπους . Καὶ ἡ αἰτία . μυθικὴ καὶ αὐτή . οὐνεκὲ φησι ἔχεις Ἑλένην καὶ Λιὸς γαμβρὸς ἔστι . καὶ τοιούτος μὲν ὁ τοῦ μύθου λόγος . σεμνὸν γὰρ οὕς ὁδὸ καὶ ἐγαληπτε - σθαι . Ἠλύσιον δὲ πεδίον , περὶ ποὺ τὰ κατὰ δύσιν πέρατα τῆς γῆς . ὁ καὶ νῦσι μακέ - ρων παρὰ τοῖς ὑστερον λέγεται . νῆσοι μὲν , ὅτι περὶ τὴν ἐξω θαλάσσαν εἰσίν . ὁ ἐστι , περὶ αὐτὸν τὸν Ὠκεανόν . μακάρων δέ , διὰ τὸ τοῦ τόπου εὐδαίμον καὶ μακάριον . ὁ τοῖς πᾶσι τεθρύληται . φησὶ γοῦν καὶ ὁ γεωγράφος ὅτι τὰς τῶν μακάρων νήσους , ἴσμεν οὐ πολλ’ ἀποδεν οὖσας τῶν ἄκρων τῆς Μαυ - ρουσίας τῶν ἀντικειμένων Γαδείρου . εὐπνοὺς δὲ φησι ὁ τόπος καὶ εὐάερος διὰ τὸν Ζέφυρον . λέγει δέ , καὶ τὸν Ὁμηρον ἐμφανίζειν τὴν εὐδαιμονίαν τῶν ἐσπερίων ἀνδρῶν , πεπυσμένον ὡς εἴκως τὸν περὶ τοὺς τοιούτους πλοῦν . ὅπου καὶ τὸ Ἠλύσιον πεδίον ποιεῖ . ὑπερ οὗτο καλεῖσθαι δοκεῖ , διὰ τὸ ἐν αὐτῷ τις ψυχὰς διάζγειν κατὰ μύθον , ἀλνοῦσας ὁ ἐστι χαίρουσας . ἢ λελυμένας σωμάτων . τινὲς δέ , ἀπὸ τινος Ἠλυσίου εὐσεβιστάτου ἀνδρός , τοῦ , ἐν ἐλευθέρῳ τόπῳ , κληθῆ*ναι εἰπὸν πεδίον Ἠλύσιον . ἄλλοι δέ , ἀπὸ ἀλύτως ἔχειν τοὺς ἐκεῖ . ὁ ἐστιν ἀριθάτως . ἀθανάτως . Ἀπίων δὲ κατασκευάζει τὴν περὶ Κάνω - βον καὶ Ζεφυρίων πεδιάδα , οὕτω κληθῆναι περὶ τὴν τοῦ Νείλου ἰλὺν . ἣν πολλὴν καταφέρων ἐκεῖνος προσέχεσε τὴν κάτω χώραν κατὰ Πρόδοτον πᾶσαν , πάλαι ποτὲ πέλαγος οὖσαν . ὡς δῆλον φησὶν ἐκ τῶν ἐκεῖ εὐρισκομένων κογχυλίων καὶ λεπαδίων , ὡς καὶ περὶ Μέμφιν . καὶ σκοπητέον εἰ μὴ ὁ τοιούτος τοῦ Ἀπίωνος λόγος , διὰ τοῦ ἰ γραφεῖ τὴν τοῦ Ἠλυσίου ἀρχουσαν , ὡς ἀπὸ τῆς ἰλῦος . ὁ δ’ αὐτός , λέγει καὶ ὅτι πείρατα γαίης ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα φησίν , οὐ τὰ πρὸς Ὠκεανόν , ἀλλὰ τὰ ἐκεῖ πρὸς τῇ κατὰ Νεῖλον θαλάσσῃ . καθὰ καὶ Αἰσχίλος . εἰπών . ἐστι πόλις Κάνωβος ἰσχάτη χθονός . πᾶσα γὰρ ἀγγιαλος , ἰσχάτη χθονός . διὸ καὶ Μενελάτης νομὸς ἐκεῖ , ὡς τῆς τοιαύτης γῆς ὑπὸ Μενελάῳ ποτὲ γνω - μένης . Πρόδοτος δὲ φησὶν ὅτι οἱ περὶ Ὠσιον πόλιν Σάμιοι , ἀπέρχονται ἐπὰ ἡμερῶν ὁδὸν ἀπὸ Θηβῶν διὰ ψάμμου . ὀνομάζεται δὲ φησι ὁ χώρος οὗτος κατὰ Ἑλλήνων γλώσσαν , μακάρων νῆσοι . οὐν ἄμα οὖν παινόν εἰ Σάμιοι Κεδωνίαν τὴν ἐν Κρήτῃ ἐκτισαν , οἱ καὶ εἰς βαθὺ τῆς Λιβύης εἰσήσαντες . Ὅτι δέ καὶ περὶ Θήβας τὰς ἑπταπύλους ἀριστημίσαντο τινὲς νήσους * μακάρων εἰπεῖν διὰ τὸ κατὰ χώραν εὐδαίμον , οἱ τοῦ Λυκόφρονος δηλοῦσιν ὑπομνηματισταί . Τὸ δὲ ξανθὸς Ῥαδάμανθυς , πρὸς ἰδονὴν Μενελάῳ πέφραστα . ξανθὸς γὰρ καὶ αὐτός . Περί δὲ Ῥαδαμάνθυος ὡς ἀδελφὸς ἦν Μί - νως , εἴρηται καὶ ἀλλαχοῦ . Τὸ δὲ ῥήστη βιοτή , τὴν ἑμφρονε καὶ αὐτὸ φαστῶν ἑμφαίνει τῶν ἐν ταῖς μακάρων νήσοις . γίνετα δὲ ἀπὸ τοῦ ῥέου , οὐ μόνον τὸ ῥήτον καὶ ῥηδίων καὶ τὸ ῥέδιον , ἀλλὰ καὶ τὸ ῥήστον ὑπερθετικῶς . ἐκ μείστου τοῦ ῥέδιον ῥαδιουργὸς κατὰ Ἀλίου Διονύσιον , ὁ κα - ζούργος . καὶ ῥαδιουργία φησίν , ἢ περὶ πᾶν ὀλιγωρία καὶ θρασύτης . Σκονθὸν δέ , καὶ ἐπὶ εὐκολίας ἰχρή - σατο τῇ λέξει . λέγεται δὲ καὶ ὁδῶν , ὁ ἐκ νόσου ὑγίης . καὶ ῥαῖζειν , τὸ ἀπὸ νόσου ἀνασκέλλειν . Τὸ δὲ ὅπου ῥήστη βιοτὴ καὶ οἱ ἐφεξὴς τρεῖς στίχοι , ἀγαθοῦ εἰσι τόπου ἰχνώμα . Τὸ δὲ οὐ χειμὼν πολύς , παρατετηρημένος ἔφη . πολύς μὲν γὰρ χειμὼν οὐχ ἄν ποὺ ἴσως γένοιτο . οὐ μὴν οὐδὲ χα - μὼν ἀπλῶς . οὐ γὰρ εἴκός ὑπὲξαφθῆναι τὴν τοῦ χειμῶνος ὥραν , τοῦ ἐνιαυτοῦ . Τὸ δέ Ζαμύρου αἰῆτας , καὶ ὁμοιότητα αἰήματα τοῦ , Νότου τε δεινὰς αἰήτας καὶ τῶν ὁμοίων . ἀφορτὶχὸν μέν - τω τοῦ αἰήτας ἐνταῦθα , ὡς δηλοῖ τὸ , πνέοντα αἰήτας . τὸ δὲ γε Νότου τε δεινὰς αἰήτας παρ' Ἡσίοδῳ , κατὰ ἦλιον γένος προήλασε Λο*ρικώτερον . Ἐν δὲ τῷ ἀναγύζειν , σημείωσα ὅτι οὐ μόνον γόμμου οἷ - δο ται πον τὸν Ζαμύρου ὁ ποιητὴς καὶ πολὺ κέρδον , εἰπὼν , Ζαμυρὶ πνέουσα τὰ μὲν , φύνι ἄλλα δὲ πέσ - σα , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐπίτροπον ζωτικὴν συντελεῖ . οὕτω δὲ καὶ Βοῦφας , ἐξώρει πον τὸν Ἔχτορα λειπο - θιμωῦντα , ἐπανάγειν αὐτῷ τὴν ψυχὴν . ὁπὲρ ἐστιν , ἀναγύζον . ταυτὸν δὲ πῶς εἰπὼν , ψυχαγωγῶν . Ὅτι κολυμβητοῦ τὸ , ὡς εἰπὼν ὑπὸ πόντον ἐδύσατο κημαιόντα . περὶ δὲ Πρωτίως ὁ λόγος οὗτος τῷ ποιητῇ . Ὅτι δηλὼν ἰσπεριχὸν ἐμβόωμα εἶναι τὸν δόρπον , φησί . δόρπον ὁπλι - σάμεθα , ἐπὶ τ' ἡλθεν ἀμ*βροσίη νύξ . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα διασκευή πλοῦν σύντομος παρὰ Μενέλαον ἠθδείσα , ἐν τῷ , νῆας μὲν πάμπρωτον ἐρύσαμεν εἰς ἕλα διαν . ἐν δ' ἰστοὺς τιθέμεθα καὶ ἰστία . Καὶ ἐξῆς ἕως τοῦ , ἐξῆς δ' ἐξόμενοι πολὺν ἕλα τύπον ἐρεμοῖς . Καὶ ὅρα τὸ τύπον οὐ μόνον ὅτι ἐπὶ ἀμύχων ἐλέγθη , ἀλλὰ καὶ ὅτι ἐκ πρώτων πλη*θυντικοῦ προσώπου τοῦ , ἰστοὺς τιθέμεθα , εἰς τρίτον μετελήλυθε . ὅτι μὴ δὲ ἦν , τὸν βασιλέα Μενέλαον κοινωνὸν γενέσθαι καὶ τοῦ ζωπη - λατεῖν . οὐ μόνῃ δὲ ἡ πλεοναζικὴ διασκευή ἐνταῦθα ἐστενοχωρήται , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄριξῆς . τὰ γὰρ ἀπὸ Αἰγύπτου ἕως καὶ τοῦ εἰς τὴν Σπάρτην κατάπλον , πέντε καὶ μόνους στίχους ὑπερβληται . Ὅτι Ἀττιχὸν τὸ , εἰς Αἰγύπτου διπτάτης ποταμοῦ στήσα νῆας . δηλοῖ γὰρ τὸ , εἰς τὸν τόπον τοῦ Αἰγύπτου , ὡς ἐστι Νεῖλος ὡς καὶ προεῖρήθη . ὁν Ὅμηρος μὲν , * οὕτω καλεῖ . Ἡσίοδος δὲ ὡς ἂν νεώτερος , Νεῖλον ἤδη καλούμενον οἶδεν αὐτόν . περὶ οὗ καὶ ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ χρήσιμά τινα γράφεται . Ὅτι δὲ καὶ πλημύρα ἐξ ὕμηνον ὁ Νεῖλος πληρούμενος καὶ διατοῦτο διπτάτης καλεῖται , πρὸ ὁλίγων ἐδηλώθη καὶ αὐτό . Ὅτι θεραπείας θείας φράσις τὸ , αὐτὰρ ἐπὶ κατέπαυσε θεοῦ χόλον αὐλὴν ὄντος . Ἐπλοίας δὲ τὸ , ταῦτα τελειτήσας νόμην . ἔδοκε δὲ μοι οἴχον θεός , ὡς με ὅσα φίλην ἐς πατρίδ' ἐπεμψε . Κεῖται δ' ἐν τοῦτο καὶ ὁ τύμπος ἐπὶ κενήριον . ἔνθα γησὶν ὁ Μεν*λαος ὅτι χω * Ἀγαμέμνονι τιμῶν ἦν ἀσ*κστον κλῆς ὡν . τουτὶστι χυτὴν γῆν ἀνέστησε εἰς χώμα πρὸς κλῆς τῷ ἀδελφῷ . εἰ δὲ τῷ δοκοίη κακοξήλον τὸ , ἀσ*κστον κλῆς , ὥσπερ καὶ τὸ , οὐδὲ ποτ' ἐσ*η οὗτος ἔδοξεν ἐν τοῖς πρὸ τούτων κακοξήλως λεχθῆ - ναι , εἰποὶ ἂν τι καὶ εἰς τοῦτο ὅπως ἀγαθὸς ἀνὴρ οἶον , ὅτι οὐ κατὰ τὴν νεκρικὴν ψυχρότητα , ἔστα καὶ τὸ ἐπὶ τῷ θανόντι βασιλεῖ κλῆς , ἀλλ' αὐτὸ θρεμοῦν ἔσται , διὰ τὸ ἰνδιαβέτως γίνεσθαι . ἢ καὶ ὅτι τὸ οὐράνιον ἢ αἰθέριον κλῆς , ἀσ*κστον αὐτὸς λέγουσιν , διὰ τὸ τοῦ αἰθέρου ἐνθέρμον . Ὅτι Μενέλαος φιλοφρονούμενος τὸν Τηλέμαχον , φησίν . ἀλλ' ἄγε νῦν ἐπίμανον ἐπὶ μεγάροισιν ἑμοῖσιν . ὥρᾳ κεν ἰνδεκάτῃ τε δωδεκάτῃ τε γένηται . καὶ τότε σ' ἐγὼ πέμψω , δώσω δέ τοι ἄγλαὰ δῶρα . τριῖς ἵππους . καὶ δίφρον ἐξῆσον . αὐτὰρ ἔπειτα , δώσω καλὸν ἄλισσον . οὐχ ὡς οἰνόθλυτι , ἀλλ' ἵνα σπένδη - σθαι θεῷ ἐμέθεν μνημηνὸς ἡματα πάντα . Καὶ ὅρα τὸ , ἐμοῦ μνημηνὸς ἡματα πάντα , εἰς ἀγα - θὸν δηλαδή . οὐ μάλιστα ἐγίνοντο οἱ ἀγαθοί . καὶ οὕτω μὲν ὁ Μενέλαος . ὅτι δὲ ὁ Τηλέμαχος ἀπαναί - νεται τοὺς ἵππους καὶ διατί , μετ' ὀλίγα αἰρήσεται . Συνωρίδα δὲ φασὶ καὶ παρ' ὅρον ἕνε δ βασιλεὺς τῷ Τηλέμαχῳ ὑπισχνᾶται δῶνα , τὴν ἵππα γὰρ οὕτω * ῆσαν . Τὸ δὲ δώσω δῶρα , ἐτυμο - λογίας τρόπος ἐστίν . Ὅτι ἔπειρος εἰς ἄνδρα σοφὸν ὁδοὶ καλύοντά τινα σπείδοντα . τὸ , μὴ δέ με πολὺν χρόνον ἐνθάδ' ἔνυχε . καὶ γὰρ κ' εἰς ἰναυτὸν ἡγὼ παρὰ σοὶ ἀνχοίμην ἡμεως . οὐδὲ κε μ' οἴχον ἦλθι πόντος οὐδὲ τοξήρι . αἰνὼς γὰρ μὴ θοῦν ἔπεισι τε σοῖσιν ἀζοῦν τέρπομαι ἀλλ' ἤδη μοι ἀναζῶσιν ἔταιροι . Σὺ δέ με χρόνον ἐνθάδ' ἐρύκας , πολὺν δηλαδή , ὡς προσεχῶς ἔκριν . ὅτε μίντοι Ὀδυσσεὺς ἐν Ἰλιάδι ἦρη , μίνυστ' ἐπὶ χρόνον , τὸν ὁ*λίγον παραδίδουν . Σημείωσα δὲ ὅτι ὁ εἰς ἰναυτὸν ἀνχόμενος παρὰ τινι καθῆσθαι καὶ ἀζοῦν ὧν λέγει , οὐ μακρὰν τοῦ τῶν Σοφῶν μίλως τὰ ἐκείνων τῆς ἰστορίας . Ὅρα δ' ἐνταῦθα καὶ ὅτι τὸ τῆς Ἐλίνης φράματος τὸ λαθ - νηλὲς ὅπω ἐκείνη τῷ συμποσίῳ κρασίμῳ ἀνέλαβε , ἰδρᾶσε τι γυναικῶν . οὐ γὰρ μόνον ἀρμαίμος ὁ Τηλέ - μαχος οὕτως ἀνιχθῆναι ἡμεως καὶ ἀζοῦν τοῦ Μενέλαου καὶ μὴ ἴχον πόντον οἴχον ἢ τοξήρι , ἀλλὰ καὶ εἰς ἰναυτὸν ὑπισχνᾶται τοιούτος εἶναι . Ἐν δὲ τῷ , μὴ θοῦν ἔπεισι τι , οὐ δοκεῖ δια - φορὰ τις εἶναι . ὡς οὐδὲ πρὸ * ὀλίγων ἐν τῷ , κέλομαι καὶ ἀνωγα . Τὸ δὲ ἀναζῶν ἐκ τοῦ
Lemmas: ὡς ὁ , τις συμφράζω , οὖον δέ ἄγνοια ἐρωτάω . οὖον γάρ εἰκός ἀγνώς ὁ μαντικός πρωΐ - συντάσσω ἀναστρόφως ετησιεγω καί ἑταῖρος . ὅς εἰμί , καί ἑταῖρος ἐπήρετμος . ὅμοιος ὁ , διοτρεφής ὁ Μενέλαος . καί ὁ τοιοῦτος . δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐρέσσω ὁ παραγωγή , ποτέ μέν , φυλάσσω ὁ ὁ ὀήματος ἄρχω , ὡς ἐν ὁ ἐρέτης καί ἐρετμός . ποτέ δέ , καί ὁ ἰῶτα προσλαμβάνω , ὡς ἐν ὁ εἴσασις . εἰμί δέ ὅτε καί εἰς ὁ ἢ εἰς ὁ ἐκεῖνος μεταβάλλω . εἰς ὁ μέν , ἐν ὁ εὐξώορος καί ὁ ὅμοιος , εἰς ὁ δέ , ἐν ὁ ὑπηρεσία . καί ἐπήρετμος . καί διήρης . καί ὁ τοιοῦτος . ἐν ὅς καί εὐήρης κύριος μέν , πλοῖον καί ἐρετμός . τροπικός δέ , καί ὁ ἀπλόος εὔωρος . ὅτι2 φθάνω εἶπον ὁ ποιέω - σής θεός πομπῆτες , καί ἀλλάσσω ὁ ὅς ἐγώ πομπός , ἐνταῦθα ὁ ῥῆμα ὁ τοιοῦτος ὄνομα λέγω ἐν ὁ , ἑταῖρος πέμπω ἐπί εὐρύς νῶτον θάλασσα . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος πέμπω , καί πομπίλος ἔχθος , ὡς καί Ὀμπιανὸς ἐτυμολογέω . ὅτι2 ὁ μέν ἄνοδος Ἑλένη ὁ εἰς ὁ αἰλαρίον τόπος , ὁ μετά Ὅμηρος λαμβάνω . αὐτός δέ Ὅμηρος περί Μενέλαος λέγω , ὡς ὁ Πρωτεύς φημί αὐτός τοιοῦτος . σύ δέ οὖον θέσφατος εἰμί διοτρεφής ὁ Μενέλαος Άργα ἐν ἱππόβοτος θνῄσκω . ἀλλά δέ εἰς Ἠλύσιος πεδίον καί πέρας γαῖα , ἀθάνατος πέμπω ὅθι ξανθός Ῥαδάμανθυς . ὁ περ , ῥήγνυμι βιοτή πέλω ἄνθρωπος . οὖον νιφετός , οὔτε ἄρα χειμών πολύς . ἀλλά αὐτί Ζέφυρος λυχὸ πνέω ἄπτας ὠκύς - Μύκονος ἀνίημι ἀναψύχω ἄνθρωπος . καί ὁ αἰτία . μυθικός καί αὐτός . οὐνεκὲ φημί ἔχω Ἑλένη καί λίς γαμβρός εἰμί . καί τοιούτος μέν ὁ ὁ μῦθος λόγος . σεμνός γάρ ὅς ὁδό καί ἐγαληπτε - ἕπομαι . Ἠλύσιος δέ πεδίον , περί πού ὁ κατά δύσις πέρας ὁ γῆ . ὁ καί νύσις Μακέ - ῥόος παρά ὁ ὕστερος λέγω . νῆσος μέν , ὅτι περί ὁ ἐξω θάλασσα εἰμί . ὁ εἰμί , περί αὐτός ὁ Ὠκεανός . μάκαρ δέ , διά ὁ ὁ τόπος Εὐδαίμον καί μακάριος . ὁ ὁ πᾶς θρυλέω . φημί γοῦν καί ὁ γεωγράφος ὅτι ὁ ὁ μάκαρ νῆσος , οἶδα οὖον πολύς ἀποδε οὖς ὁ ἄκρος ὁ Μαυ - Ρουσία ὁ ἀντίκειμαι Γάδειρος . ὕπνος δέ φημί ὁ τόπος καί εὐάερος διά ὁ Ζέφυρος . λέγω δέ , καί ὁ Ὅμηρος ἐμφανίζω ὁ εὐδαιμονία ὁ εἰσπεράω ἀνήρ , πυνθάνομαι ὡς ἵημι ὁ περί ὁ τοιοῦτος πλόος . ὅπου καί ὁ Ἠλύσιος πεδίον ποιέω . ὑπερ Ούτο καλέω δοκέω , διά ὁ ἐν αὐτός τις ψυχή διάζγειν κατά μῦθος , αλνουω ὁ εἰμί χαίρω . ἢ λύω σῶμα . τις δέ , ἀπό τις Ἠλύσιος ευσεβιστατος ἀνήρ , ὁ , ἐν ἐλεύθερος τόπος , καλέω εἶπον πεδίον Ἠλύσιος . ἄλλος δέ , ἀπό ἄλυτος ἔχω ὁ ἐκεῖ . ὁ εἰμί ἀριθάτως . ἀθάνατος . Ἀπίων δέ κατασκευάζω ὁ περί καίνω - Βον καί Ζεφύριος πεδιάς , οὗτος καλέω περί ὁ ὁ Νεῖλος ἰλύς . ὅς πολύς καταφέρω ἐκεῖνος προσέχω ὁ κάτω χώρα κατά προδίδωμι πᾶς , πάλαι ποτέ πέλαγος εἰμί . ὡς δῆλος φημί ἐκ ὁ ἐκεῖ εὑρίσκω κογχύλιον καί λεπάδιον , ὡς καί περί Μέμφις . καί σκοπητέον εἰμί μή ὁ τοιούτος ὁ Ἀπίων λόγος , διά ὁ εἷς γραφεύς ὁ ὁ Ἠλύσιος ἄρχω , ὡς ἀπό ὁ ἰλύς . ὁ δέ αὐτός , λέγω καί ὅτι πέρας γαῖα ὁ ποιητής ἐνταῦθα φημί , οὖον ὁ πρός Ὠκεανός , ἀλλά ὁ ἐκεῖ πρός ὁ κατά Νεῖλος θάλασσα . καθά καί Αἰσχίλος . εἶπον . εἰμί πόλις Κάνωβος ἴσχα Χθών . πᾶς γάρ ἀγγιαλος , ἴσχα Χθών . διό καί Μενελάτης νομός ἐκεῖ , ὡς ὁ τοιοῦτος γῆ ὑπό Μενέλαος ποτέ γιγνώσκω - μένω . πρόδοτος δέ φημί ὅτι ὁ περί ὅσιος πόλις Σάμιος , ἀπέρχομαι ἐπάν ἡμέρα ὁδός ἀπό Θῆβαι διά ψάμμος . ὀνομάζω δέ φημί ὁ χώρος οὗτος κατά Ἕλλην γλῶσσα , μάκαρ νῆσος . ὀν ἄμη οὖν φαίνω εἰμί Σάμιος Κεδωνίαν ὁ ἐν Κρήτη κτίζω , ὁ καί εἰς βαθύς ὁ Λιβύη εἰσέρχομαι . ὅτι2 δέ καί περί Θῆβαι ὁ ἑπτάπυλος ἀριστημίσαντο τις νῆσος * μάκαρ εἶπον διά ὁ κατά χώρα Εὐδαίμον , ὁ ὁ Λυκόφρων δηλόω ὑπομνηματιστής . ὁ δέ ξανθός Ῥαδάμανθυς , πρός ιδονη Μενέλαος φράζω . ξανθός γάρ καί αὐτός . Περί δέ Ῥαδάμανθυς ὡς ἀδελφός εἰμί εἷς - νάω , εἴρω καί ἀλλαχοῦ . ὁ δέ ῥήγνυμι βιοτή , ὁ ἔμφρων καί αὐτός παστός ἐμφαίνω ὁ ἐν ὁ μάκαρ νῆσος . γίνος δέ ἀπό ὁ ῥέω , οὖον μόνος ὁ ῥητός καί ῥηδίων καί ὁ ῥέδιον , ἀλλά καί ὁ ῥήγνυμι ὑπερθετικός . ἐκ μείστου ὁ ῥέδιον ραδιούργος κατά Ἥλιος Διονύσιος , ὁ ἄν - Ζουργός . καί ῥαδιουργία φημί , ἢ περί πᾶς ὀλιγωρία καί θρασύτης . Σκονθὸν δέ , καί ἐπί εὐκολία ἰχρή - Σάτο ὁ λέγω . λέγω δέ καί ὁδός , ὁ ἐκ νόσος ὑγιής . καί ῥαΐζω , ὁ ἀπό νόσος ἀνασκέλλειν . ὁ δέ ὅπου ῥήγνυμι βιοτή καί ὁ ἐφεξής τρεῖς στίχος , ἀγαθός εἰμί τόπος ἰχνώμα . ὁ δέ οὖον χειμών πολύς , παρατηρέω φημί . πολύς μέν γάρ χειμών οὐ ἄν πού ἴσως γίγνομαι . οὖον μήv οὐδέ χάω - μῶν ἀπλόος . οὖον γάρ εἰκός ὑπάπτω ὁ ὁ χειμών ὥρα , ὁ ἐνιαυτός . ὁ δέ ζαμυροος Αἰήτας , καί ὁμοιότης αιημαρ ὁ , Νότος τε δεινός Αἰήτας καί ὁ ὅμοιος . ἀφορτὶχὸν μέν - ὁ ὁ Αἰήτας ἐνταῦθα , ὡς δηλόω ὁ , πνέω Αἰήτας . ὁ δέ γε Νότος τε δεινός Αἰήτας παρά Ἡσίοδος , κατά ἥλιος γένος προελαύνω Λο*ρικώτερον . ἐν δέ ὁ αναγυζεω , σημειώνω ὅτι οὖον μόνος γόμος οἷ - δο ὁ πως ὁ ζαμυροος ὁ ποιητής καί πολύς κέρδος , εἶπον , Ζαμυρὶ πνέω ὁ μέν , φύνις ἄλλος δέ λέω - σός , ἀλλά καί πρός ἐπίτροπος ζωτικός συντελής . οὗτος δέ καί βουφη , ἐξοράω πως ὁ Ἕκτωρ λείπω - θιμωυειντα , ἐπανάγω αὐτός ὁ ψυχή . ὑπέρ εἰμί , ἀναγύζον . τατός δέ πῶς εἶπον , ψυχαγωγέω . ὅτι2 κολυμβητής ὁ , ὡς εἶπον ὑπό πόντος δύο κημαιειμι . περί δέ Πρωτῖος ὁ λόγος οὗτος ὁ ποιητής . ὅτι2 δηλόω ἰσπεριχὸν εμβοωμος εἰμί ὁ δόρπον , φημί . δόρπον ὁπλι - σήμω , ἐπί τε ἡλσχω ἀμβροσία νύξ . ὅτι2 καί ἐνταῦθα διασκευή πλόος σύντομος παρά Μενέλαος ἐθίζω , ἐν ὁ , ναῦς μέν πάμπρωτος ἐρύω εἰς εἵλη δῖος . ἐν δέ ἱστός τίθημι καί ἱστίον . καί ἑξῆς ἠώς ὁ , ἑξῆς δέ ἔχω πολύς εἵλη τύπος ῥέμω . καί ὁράω ὁ τύπος οὖον μόνος ὅτι ἐπί ἀμυχή λέγω , ἀλλά καί ὅτι ἐκ πρῶτος πληθυντικός πρόσωπον ὁ , ἱστός τίθημι , εἰς τρίτος μετέρχομαι . ὅτι μή δέ εἰμί , ὁ βασιλεύς Μενέλαος κοινωνός γίγνομαι καί ὁ ζωπηʹ - Λατώ . οὖον μόνος δέ ὁ πλεοναζικὴ διασκευή ἐνταῦθα στενοχωρέω , ἀλλά καί ὁ ἄρχω . ὁ γάρ ἀπό Αἴγυπτος ἠώς καί ὁ εἰς ὁ Σπάρτη καταπλέω , πέντε καί μόνος στίχος ὑπερβάλλω . ὅτι2 Ἀττικός ὁ , εἰς Αἴγυπτος διπτάτης ποταμός ἵστημι ναῦς . δηλόω γάρ ὁ , εἰς ὁ τόπος ὁ Αἴγυπτος , ὡς εἰμί Νεῖλος ὡς καί προλέγω . εἰμί Ὅμηρος μέν , * οὗτος καλέω . Ἡσίοδος δέ ὡς εἄν νέος , Νεῖλος ἤδη καλέω οἶδα αὐτός . περί ὅς καί ἐν ὁ ὁ περιηγητής χρήσιμος τις γράφω . ὅτι2 δέ καί πλημμύρα ἐκ ὕμνος ὁ Νεῖλος πληρόω καί διατοῦτο διπτάτης καλέω , πρό ὀλίγος δηλόω καί αὐτός . ὅτι2 θεραπεία θεῖος φράσις ὁ , ἀτάρ ἐπί καταπαύω θεός χόλος αὐλή εἰμί . ἄπλοια δέ ὁ , οὗτος τέλλω νομή . δοκός δέ ἐγώ οἴχω θεός , ὡς ἐγώ ὅσος φίλος εἰς πατρίς πέμπω . κέω δέ ἐν οὗτος καί ὁ Τύμπος ἐπί κενήριον . ἔνθα γησὶν ὁ Μεν*λαος ὅτι χόω * Ἀγαμέμνων τιμή εἰμί ἀσ*κστον Κλῆς ὡς . τουτιειμι χυτός γῆ ἀνίστημι εἰς χώμα πρός Κλῆς ὁ ἀδελφός . εἰμί δέ ὁ δοκέω κακοξήλον ὁ , ἀσ*κστον Κλῆς , ὥσπερ καί ὁ , οὐδέ πρός ἐσ*η οὗτος δοκέω ἐν ὁ πρό οὗτος κακοξήλως λέγω - ναι , εἶπον εἄν τίς καί εἰς οὗτος ὅπως ἀγαθός ἀνήρ οἶος , ὅτι οὖον κατά ὁ νεκρικός ψυχρότης , εἶμαι καί ὁ ἐπί ὁ θνῄσκω βασιλεύς Κλῆς , ἀλλά αὐτός τρέμω εἰμί , διά ὁ ἰνδιαβέτως γίγνομαι . ἢ καί ὅτι ὁ οὐράνιος ἢ αἰθέριος Κλῆς , ἀσ*κστον αὐτός λέγω , διά ὁ ὁ αιθερω ἔνθερμος . ὅτι2 Μενέλαος φιλοφρονέομαι ὁ Τηλέμαχος , φημί . ἀλλά ἄγω νῦν ἐπιμαίνω ἐπί μέγαρον ἐμός . ὥρα ἄν ἰνδεκάτῃ τε δωδέκατος τε γίγνομαι . καί τότε σός ἐγώ πέμπω , δίδωμι δέ ὅς ἀγλαός Δῶρα . τρίς ἵππος . καί δίφρος ἐξίημι . ἀτάρ ἔπειτα , δίδωμι καλός αλιεννυω . οὐ ὡς οἰνόθλυτι , ἀλλά ἵνα σπένδω - ἕπομαι θεός μου μνημηνὸς ἦμαρ πᾶς . καί ὁράω ὁ , ἐγώ μνημηνὸς ἦμαρ πᾶς , εἰς ἀγα - θον δηλαδή . οὖον μάλιστα γίγνομαι ὁ ἀγαθός . καί οὗτος μέν ὁ Μενέλαος . ὅτι δέ ὁ Τηλέμαχος ἀπαναί - νω ὁ ἵππος καί διατί , μετά ὀλίγος αἱρέω . Συνωρίς δέ φημί καί παρά ὅρος ἕνος δ βασιλεύς ὁ Τηλέμαχος ὑπισχνέομαι Δωνά , ὁ ἵππα γάρ οὗτος * ἁνδάνω . ὁ δέ δίδωμι Δῶρα , έτυμο - λόγιος τρόπος εἰμί . ὅτι2 ἔπειρος εἰς ἀνήρ σοφός ὁδός καλέω τις σπειδιδωμι . ὁ , μή δέ ἐγώ πολύς χρόνος ἐνθάδε νύσσω . καί γάρ καί εἰς ιναυος ἡγός παρά σύ ἀνέχω ἄμι . οὐδέ κε εἷς οἴχω ἔρχομαι πόντος οὐδέ τοξήρης . αἰνῶς γάρ μή θέω ἔπειμι τε σός ἀζώ τέρπω ἀλλά ἤδη ἐγώ ἀναζῶ ἑταῖρος . σύ δέ ἐγώ χρόνος ἐνθάδε Έρυκας , πολύς δηλαδή , ὡς προσεχῶς ἔκριν . ὅτε μίντος Ὀδυσσεύς ἐν Ἰλιάς Ἥρα , μίνυστ' ἐπί χρόνος , ὁ ο*λιγος παραδίδω . σημειώνω δέ ὅτι ὁ εἰς ιναυος ἀνέχω παρά τις κάθημαι καί ἀζώ ὅς λέγω , οὖον μακράν ὁ ὁ Σοφός μίλος ὁ ἐκεῖνος ὁ ἱστορία . Ὅρας δέ ἐνταῦθα καί ὅτι ὁ ὁ λίνεος πράγμα ὁ λαθ - νηλεής ὅπω ἐκεῖνος ὁ συμπόσιον κρασίμῳ ἀναλαμβάνω , ὁράω τίς γυνή . οὖον γάρ μόνος ἀρμαίμος ὁ τῆλε - μῆχος οὕτως ἀνέχω ἄμι καί ἀζώ ὁ Μενέλαου καί μή ἴχον πόντος οἴχω ἢ τοξήρης , ἀλλά καί εἰς ιναυος ὑπισχνέομαι τοιούτος εἰμί . ἐν δέ ὁ , μή θέω ἔπειμι τίς , οὖον δοκέω διά - φορά τις εἰμί . ὡς οὐδέ πρό * ὀλίγος ἐν ὁ , κέλομαι καί ἄνωγα . ὁ δέ ἀναζάω ἐκ ὁ