eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1729
παρ’ αὐτό . ἐκ δὲ τοῦ , ὡς ἐφρέθη , φάω ῥήματος συνήρρηται τὸ φῶ τὸ σύστοιχον τῷ φωτί , δοκοῦν αὐτὸ τούτης εἶναι συζυγίας τῶν προειπωμένων , ὡς ἀπὸ τοῦ * φάσκω φαίνεται . καὶ τοιούτων μὲν τὸ δεδηλω - μένον φάω καὶ φῶ . ἔστι δὲ καὶ ἕτερον φῶ , καταρχὸν τοῦ φένο καὶ τοῦ φόνος καὶ τῶν ὧσα ἐκ τούτων , μνημὴ δὲ ἐκείνη . τὸ δὲ φῶ τοῦτο , προσήρρηκε τοῦ φ γενόμενον φθῶ , γεννᾷ τὸ φθεῖρω καὶ τὸ φθίνω καὶ τὰ τούτων παράγωγα , πολλὰ καὶ αὐτὰ ὄντα . τοῦ δ’ αὐτοῦ φῶ παράγωγον τὸ φάξω . ἐξ οὐ ἀφηήρηται ὁ ἐν μάχη φονευθείς , καὶ ἐπίσφατος πλεονασμῷ συνήθη τοῦ σ , ὁ ὀλιθριος παρὰ τὸ περιάσθαι , οὐ χρησὶς ἐν τῷ . τρεῖς ἕνὸς ἀντιπεράσθαι , καὶ νεκρὸς πρόσφατος ὁ ἐγγὺς χρόνῳ ἦγον ἐκ νέου πεφονευ - μένος . αὐτοῦ δὲ καὶ δύο παιθητικοὶ παρακείμενοι , ὁ μὲν εἰς μετὰ τοῦ σ , οὐ μετοχὴ πεφασμένος ταῦ - ρος ὁ παρὰ Ἀνδόρῳ , καὶ ἕτερος δίχα τοῦ σ ἔχων τρίτον πληθυντικόν , τὸ πέφανται , οἷον , πλέοντες σῶοι ἢ πέφανται ἦγον ἐφονεύθησαν . ὅτι δὲ τὸ δηλωθὲν φάξω προσθέσει τοῦ σ σφάξω γίνεται , καὶ ὡς ἐξ αὐτοῦ σὺν ἄλλοις μηρίοις καὶ ἡ διασφάξ , δήλον ἐκ τῶν παλαιῶν . ἐπὶ φάω φῶ λέγεται καὶ τὸ λαλῶ τὸ πρωτότυπον τοῦ φημί . ἐκεῖθεν δὲ φάσις ὁ λόγος καὶ πρόσφασις καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν . καὶ φατὸς καὶ φατιδὸς ὁ λεκτός , καὶ πρόφατος ὁ πρὸ ὀλίγου φατός , ἄλλος οὖτος παρὰ τὸν δεδηλωμένον πρόσφατον νεκρόν . τοῦ δὲ φῶ ἦτοι λέγω πρόσει καὶ τὸ * φαίνω τὸ ἀπολοῦν τοῦ ἀποφαίνω καὶ τῆς ἀποφάνσεως , ἐπεὶν ὁν αὐτὸ παρὰ τὸ φαίνω τὸ λάμπω , οὐ τρίτον ἐνικὸν παιθητικοῦ παρακειμένου τὸ , τέλος δ’ οὐπω τι πέφανται , ἦγον ἐφάνη , ἐξέλαμψεν . οὐ διαφέρει πάντως τὸ , κλεινὸν ἔπος πέφανται παρὰ Σοφοκλεῖ ἀντὶ τοῦ ἐπιφανὴς ἐγνοματεύθη . ἐπὶ τοῦ φῶ τὸ λέγω παράγωγον τὸ φάσσω ὡς βράσσω χρήσις δὲ αὐτοῦ σύνθετος ἐν τῷ ἀλλοφάσσον , ὁ περ ἐν τῷ Ἰλιακῷ ἐπιταφίῳ παρασημειώται . ἐπὶ ἐκ τοῦ φῶ τὸ φαίνω καὶ τοῦ φῶ τὸ λέγω παράγωγα φάσκω , καὶ ἐπανέσει τοῦ ὑ φαίσκω , καὶ ἀναδιπλασιασμῷ φηφάσκω , καὶ μεταβολὴ τοῦ δασέως εἰς τὸ ἀντίστοιχον αὐτοῦ ψιλὸν πηφαίσκω , ἦγον φαίνω ἐπιδεικνύμενος , ἢ λέγω . χρησὶς δὲ ἀμφοῖν πολλαχῶ . ὡς δὲ ἐκ τοῦ φῶ καὶ τὸ φράζειν ἐστι , προοδηλώται ἐν τῇ ἀ φαιφω - δία . Ὅτι ἐν τῷ , Νείκων ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν , ἀντὶ τοῦ ἐστηκότος , εἰ πέρ ἐστιν οὕτως ἐν ἀνθ’ ἕνος φράσαι . πλείων δὲ ἐν ἄλλοις ἡ χρήσις τοῦ ἐπισταδὸν ἀντὶ τοῦ ἐπιστημόνος . ἔστι δὲ τοῦτο μὲν ἐκ τοῦ ἐρίστασθαι , ἐκεῖνο δὲ ἐκ τοῦ ἐπίστασθαι . Ὅτι ἁμιχανίας δηλατιδὸν τὸ , οὐδὲ τι μῆχος εὑρίσκειν δυνάμεθα . κείται δ’ ἐνταῦθα καὶ τὸ τεθνέναι ἐπὶ βουῶν . ἐπάγει γάρ βόες δ’ ἀποτίθασαν ἡδὴ . Ὅτι τέρατα προὑφαινοντο * τοῖς Ὀδυσσέως ἑταίροις ἐν τῇ τῶν βοῶν τοῦ Ἡλίου σφαγῇ τοιαῦτα * εἴρον μὲν ἄνιοι . χρεία δ’ ἀμφ’ ὀβελοῖς ἐμμένει ὀππαλά τε καὶ ὀμά . αἰτα ἐφηνέων τὸ ἐμεῖναι καὶ διαστελλαν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ δηλοῦντος τὸ ἐμυσεν ἐπάγειν βουῶν δ’ ὡς γίγντο φωνή . ἐστι γὰρ μνημηδὸς φωνὴ βοός . Ὅσα δὲ ὡς καὶ ὁ ποιητὴς παρασημειοῦται τέρατα εἶναι τὰ φηθέντα . διὸ καὶ ὡς πᾶν τερατώδη λαβὰς γελωιασμοῦ δίδωκε τοῖς παίζειν ἐθελούσιν . δήλον δὲ ὅτι τὸν τοῦ συνειδότος ἐκγυγον ταῦτα ἐμφαίνοισι . καθ’ ὃν ἀνειδωλοποιούντες τὰ γεγονότα οἱ τοῦ Ὀδυσσέως ἑταῖροι τὰ φηθέντα φαντάζονται . ἡ δὲ καθ’ Ἡρόδοτον ἱστορία δηλοῖ ὁμοίον τι τέρας καὶ αὐτή , φασμένη ὅτι ἐν τοῖς Περσικοῖς τάφοις που ἐπὶ τῷ πυρὶ καμένοι ἐπάλλοντο καὶ ἠσπίρουν ὡς νεάλω - τοι ἠθλίες . ἐδήλουν δέ , φησιν , ἐκεῖνοι περὶ τὸν τόπον ἐνθα τὸ τέρας ἦν , ὅτι Πρωτεσίλαος καὶ τεθνεὼς καὶ τάφος ὡν δύναται βλάπτειν τὸν ἀδικοῦντα . οὐ τοιαύτη μέντοι καὶ νῦν δήλωσις τῶν τεράτων ἐστιν , ἀλλ’ ἐνδείξεις ποιητὴς τῆς ὑπὲρ τῶν βοῶν . ἐν τούτοις δὲ φαίνεται Ὀδυσσεὺς μὴ ἀπογεύσασθαι καὶ αὐτὸς τῶν βοῶν . διὸ καὶ προμασθῆν . ἐπεὶ γάρ ἐξήμαρ μὲν ἑταῖροι δαίνυντο , οὐ μὴν δαινύμεθα . Ὅτι ἀνάλιον νιδαίνω φράζει τὸ , καὶ τὸτ’ ἐπαπ’ ἀνεμοι μέγ * ἐπαύσατο λαίλαπι θύον . ἡμεῖς δ’ αὖθ’ ἀναθέντες ἐνίχαμεν ὑφ’ ἡ πόντον , ἰστὸν σπησάμενοι , ἀνὰ δ’ ἰστία λεῖν’ ἐφέσαντες . Τοῦ δὲ ἐνίχαμεν ὁ μῆλλων πρὸ βραχίων ἐφρέθη ἐν τῷ , ἐνήσομεν ὑφ’ ἡ πόντον . Ὅτι ἀχανεῖς ἰσχυράγων πλέαρος ὁ ποιητὴς καὶ πλοῦν νινδυνώδη , φησίν ἀλλ’ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλεῖ - ποντες οὐδὲ τις ἄλλη φαίντο γαίᾶν ἀλλ’ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα , δὴ τότε νυσάνην νεφελὴν ἔστησε Κρο - νίων νηὸς ὑπὲρ γλαφυρῆς . ἠχλυσε πόντος ἐπ’ αὐτῆς , τουνεστί , ἀχλύος ἐπλήσθη . ἡ δ’ ἦθε , τουνεστί , ἦθεν , οὐ μᾶλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον . αἴρα γὰρ ἠλθε κεκληγὼς Ζέφυ - ρος μετ’ ἄλη σὺν λαίλαπι θύον , ἰστοῦ δὲ προτόνους ὑφήξεν ἀνέμοιο θυέλλα ἀμφοτέροισι , ἰστοὺς δ’ ὀπίσω πέσεν , ὄπλα τε πάντα εἰς ἀντλον κατέχυτο . ὁ δ’ ἄρα πρύμνη ἐνὶ νηὶ πλιξὴ κυβερνῆτεω κεφαλῆν . σὺν δ' ὥστε' ἄοαξε πάντ' ἄμυδις κεφαλῆς . ὁ δ' ἄρ ἀσνευτῆρι ἑοικὼς κάπλεσ' ἀπ' ἰκριόφιν , λίπε δ' ὁστέα θυμὸς ἀγήνωρ . Ζεὺς δ' ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν . ἡ δ' ἐλελίχθη πᾶσα Διὸς πληγείσα κεραυνῷ . ἐν δὲ θεείῳ πλήττο . πέσον δ' ἐν νηὸς ἑταῖροι . οἱ δὲ κορῶνησιν ἴκελοι κίμασιν ἔφορόντο . Θελασσίας δὲ κορώνας ἐνταῦθα λέγει , ὁποίων καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἐμνήσθη . προῖων δὲ ἐρεῖ καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ*χους λῦσε κλῖδων τρόπιος . 'Ὡρα δὲ οἱ γαιάων ἐφη πληθυντικῶς , εἰ καὶ ἀρέσκει τοῖς παλαιοῖς μὴ εἶναι πληθυντικὸν τῆς γῆς , ὡς περ οὐδὲ τῆς ἀλός . δοκεῖ δὲ τὰς νήσους οὕτω λέγειν , ὡς δηλοῖ καὶ τό , Κρήτη τίς ἐστι γαῖα μέσῳ ἐν πόντῳ . ἡ δὲ ὑπὲρ τῆς νηὸς σταθῖσε νεφέλη ἐνερείαν εἶναι παραδηλοῖ τὸν πνεύσαντα ἄνεμον . βίαιοι δὲ οἱ τοιούτοι καὶ μεγάλην μινύοντες θύελλαν . 'Εν δὲ τῷ , προτόνους ἀμφοτέρους , ὅρα ὅτι τε ἀσενικῶς οἱ πρότονοι , ὡς καὶ Ὀμπιανὸς δηλοῖ , πρότονος νηὸς εἴπὼν ὁμοίως τῷ ἐπίτονος , καὶ ὅτι οὐχ' ἀπλῶς πρότονος ἅπαν σχοινίον , ἀλλὰ δύο τινά , περὶ ὧν καὶ προοδηλώσται . εἰ δὲ βαγέτων τῶν προτόνων ἰστὸς ὀπίσω ἔπεσε , δηλοῦ ὅτι συνεκτικοὶ τοῦ ἰστοῦ οἱ πρότονοι . ὁ δὲ ὀπίσω πίσων ἰστός , ὡς καὶ τὴν τοῦ κυβερνήτου κατέαξε κεφαλὴν , ἀντίπροφρον πνεῦσαι δηλοῖ ἄνεμον . ἀν - τλῶν δὲ ὁ τύπος ἐνθὰ ὑδωρ συββὰει τό , τε ἀνωθεν καὶ τὸ ἐκ τῶν ἀμμοινῶν . ὁ δὲ ἀντλίαν ἡ κοινὴ γλῶσσα φησίν , ἐπὶ δὲ καὶ ἡ παλαιά , ὡς δηλοῖ ὁ εἰπὼν οὕτως * ἀντλος , ἀντλία , δεξαμενή . λέγεται δέ , φησι , καὶ γαῖλος ἡ ἀντλία . ἐντεῦθεν δὲ καὶ τὸ ἀγγεῖον , ᾧ ἀντλεῖται τὸ τοιούτον ὕδωρ , ἀν - τλίον , γασὼν , ἐκαλεῖτο , κατὰ δὲ τινὰς καὶ ἀντλιαντλητήρ . λέγω οὖν τῶν τις παλαιῶν , ὅτι ἀντλιαντλη - * τήρα , κάδδον δὲ οὐ δεῖ λέγειν . χρήσις δὲ τοῦ ἀντλῶν καὶ παρὰ τῷ Ὀμπιανῷ . Τὸ δὲ ἀσάσσειν τραχύτερον τοῦ λακεῖν . διὸ καὶ τό , ἔλακεν ὁστέα , λειοτέραν ἔχει φωνὴν τοῦ ἄσασεν ὁστέα . 'Ασνευτῆρ δὲ ὅτι ὁ κυβιστητὴρ λέγεται , καὶ ὅτι ἐκ τῶν ἀσνῶν ἡ λέξις παράγεται , ἐν τοῖς εἰς τὴν 'Ιλιάδα ἐδηλώθη . 'Εν δὲ τῷ , κάπλεσεν ἀπ' ἰκριόφιν , τὰ περὶ τὴν προίμναν ἰκριε δηλοῖ . ὡς δὲ καὶ περὶ πρῶφραν καὶ περὶ τὸ μέσον εἰσὶ , προοδηλώσται . Τὸ δὲ ἀγήνωρ εἰκὴ παρεόρῃπται πρὸς ἀντλίαν ἐπους ἐν τῷ , λίπε δ' ὁστέα θυμὸς ἀγήνωρ . Τὸ δὲ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἐξῆς , σύγχρονον δηλοῖ τῇ τοῦ νέφους ὀήξει * καὶ τῇ ἐντεῦθεν βροντῇ , τὴν τοῦ κεραυνοῦ ἐκδρομήν.1729 Τὸ δὲ θεείῳ , ὡς δηλοῖ καὶ Θέασρον , καὶ ἡ κατὰ τοῦτο δὲ ἔννοια , ἐδηλώθη ἐν 'Ιλιάδι . ἠμθήσεται δὲ τι καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα περὶ αὐτοῦ . ἐνταῦθα δὲ τό , ἐν δὲ θεείῳ πλήττο , ἱσμηνεύσων οἱ πελαίοι , ἐπλήσθη πυρός , πλεονασμῷ τοῦ ε . Τοῖχοι δὲ νῶς τὰ ἐκατέρωθεν πλάγια τοῦ πλοίου . ὧν πέραν ἡ προίμνη καὶ ἡ πρύφα . καὶ ἦσαν τινὲς ἐν τοῖς μεγάλους τῶν πλοίων , ὁ μὲν τις τοῦ διζιοῦ τοῖχον ἄρχων , ὁ δὲ τοῦ ἀριστεροῦ , καθὰ καὶ προίμνην μὲν προίσταται κυβερνήτης , πρῶφραν δὲ διοικονομεῖται ὁ πρῶφεύς . ἐστι δὲ εἰπεῖν καὶ ὅτι ὡς οἷα μεταφορητὸς τις οἶκος οὕσα ἡ ναὺς , καὶ τοίχους ἔχειν λέγεται . οἱ καὶ λύονται ἐν ναυαγίῳ , καθὰ καὶ πόλεως καρήδευνα ἐν πολιορκίᾳ ἢ τις εἴη ἐν ναυάγιον πόλεως . Ὅτι Ὀδυσσεὺς ὁ ἐν τοῖς πρὸ τούτων τῇ Λευκοθέᾳ μὴ πεισθείς τὴν σχεδίαν μὲν καταλιπεῖν ἀνέμοις φέρεσθαι , νίχεσθαι δέ , οὐ τότε πρῶτως τὸν τοιούτον εἶρε νοῦν , ἀλλ' ἐντεῦθεν εἶχε κerdήσας . φησὶ γοῦν ὅτι καὶ μετὰ τὸ ναυάγιον ἐγὼ διὰ νηὸς ἐροίτων ὄφρ' ἀπὸ τοίχους ἐλυσε κλῖδων τρόπιος , ἤγουν διέσπασεν ἐκ τῆς τρόπεως , λύσας τῆς ἀρ*μονίας καὶ τῆς συνδέσεως . τὴν δὲ φιλήν φέρε κῦμα , τουνεστί τὴν τρόπον . εἶτα ἐν μεγίστῃ δυστυχίᾳ βραχὺ τι σχὼν ἀγαθὸν βλέπει τὸν ἰστὸν ἀσραθέντα πρὸς τὴν τρόπον μετὰ καὶ ἐπιτόνου . καὶ οὕτω συνέορ - ξας , ὁ ἐστι συνδήσας , ὁμοῦ τὴν τε τρόπον καὶ τὸν ἰστὸν καὶ ἐπικαθίσας ἐξέδοτο τοῖς ἀνέμοις ἑαυτόν , κελητίζων ὡς κενταυθᾶ , ὡς καὶ ἐν τοῖς μετὰ τὴν Καλυνῶ ἐπαθε . καὶ μέχρι μὲν ὁδί - γου ἔπλεεν οὐ πολὺν ἔχων κίνδυνον Ζεφύρῳ φερόμενος , ὡς ἀπήγεν αὐτὸν τῆς τε Σαρῦβδεως καὶ τῶν σκο - πέλων ὡς ἐπὶ τὴν πατρίδα . Νότος δὲ ἐπελθὼν ἐπανέστρεψεν αὐτὸν εἰς τὰ δεινά , ἐνθὰ μικροῦ ἂν ἄλετο εἰ μὴ ὁ προοδηληθεὶς ἑoineὸς αὐτὸν περιεσώσατο . ἐστι δὲ ἡ περὶ τούτων Ὀμηρικὴ φράσις τοιαύτη ἐκ δὲ οἱ ἰστὸν ἄσραξε ποτὶ τρόπον , τουνεστί προσέχρουσεν ὡς ὁμοῦ γενέσθαι αὐτά , ἵνα οὕτω πιθανῶς ὁ ἰστὸς καὶ ἡ τρόπης δύναιτο φέρειν ἐφεζόμενον τὸν ἥρωα . διατοῦτο γὰρ καὶ εἰς τυτθὰ κασδήρη βληθείσαν τὴν νῆα ἐπλάσατο , ἵνα ἡ μὲν εἰς μικρὰ κατατομὴ ἰδιᾶση καὶ τὴν τρόπον καὶ τὸν ἰστὸν , ὁ δὲ κλῖδων προσαραξὴ αὐτά , καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς συνδήσας τῷ ἐπιτόνῳ σχοίῃ ἐντεῦθεν ὀφελος ,
Lemmas: παρά αὐτός . ἐκ δέ ὁ , ὡς φέρω , φάω ῥῆμα συναιρέω ὁ φημί ὁ σύστοιχος ὁ φάος , δοκέω αὐτός τούτος εἰμί συζυγία ὁ προεῖπον , ὡς ἀπό ὁ * φάσκω φαίνω . καί τοιοῦτος μέν ὁ δῆλος - μένω φάω καί φημί . εἰμί δέ καί ἕτερος φημί , κατάρχω ὁ φένω καί ὁ φόνος καί ὁ ὠθέω ἐκ οὗτος , μνήμη δέ ἐκεῖνος . ὁ δέ φημί οὗτος , προσαιρέω ὁ φ γίγνομαι φθάνω , γεννάω ὁ φθείρω καί ὁ φθίω καί ὁ οὗτος παράγωγο , πολύς καί αὐτός εἰμί . ὁ δέ αὐτός φημί παράγωγος ὁ φάξω . ἐκ οὖον ἀφαιρέω ὁ ἐν μάχη φονεύω , καί ἐπίσφατος πλεονασμός συνήθης ὁ Σ , ὁ ὀλιθριος παρά ὁ περιοιδανω , οὖον χρῆσις ἐν ὁ . τρεῖς εἷς ἀντιπεράω , καί νεκρός πρόσφατος ὁ ἐγγύς χρόνος ἄγω ἐκ νέος φονεύω - μένος . αὐτός δέ καί δύο παιθητικεω παράκειμαι , ὁ μέν εἰς μετά ὁ Σ , οὖον μετοχή φαίνω ταῦ - ρος ὁ παρά Ἀνδόρῳ , καί ἕτερος δίχα ὁ Σ ἔχω τρίτος πληθυντικός , ὁ φαίνω , οἷος , πλέω σῶς ἢ φαίνω ἄγω φονεύω . ὅτι δέ ὁ δηλόω φάξω πρόσθεσις ὁ Σ σφάζω γίγνομαι , καί ὡς ἐκ αὐτός σύν ἄλλος μηρία καί ὁ διασφάξ , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός . ἐπί φάω φημί λέγω καί ὁ λαλέω ὁ πρωτότυπος ὁ φημί . ἐκεῖθεν δέ φάσις ὁ λόγος καί πρόσφασις καί ὁ ἐκ αὐτός . καί φατός καί φατιδὸς ὁ λεκτός , καί πρόφατος ὁ πρό ὀλίγος φατός , ἄλλος οὗτος παρά ὁ δηλόω πρόσφατος νεκρός . ὁ δέ φημί ἦ λέγω πρόσειμι καί ὁ * φαίνω ὁ ἀπόλλυμι ὁ ἀποφαίνω καί ὁ ἀπόφανσις , ἔπω εἰμί αὐτός παρά ὁ φαίνω ὁ λάμπω , οὖον τρίτος ἐνικνέομαι παιθητικον παράκειμαι ὁ , τέλος δέ οὔπω τίς φαίνω , ἄγω φαίνω , ἐκλάμπω . οὖον διαφέρω πάντως ὁ , κλεινός ἔπος φαίνω παρά Σοφοκλῆς ἀντί ὁ ἐπιφανής ἐγνοματεύθη . ἐπί ὁ φημί ὁ λέγω παράγωγος ὁ φαίνω ὡς βράσσω χρῆσις δέ αὐτός σύνθετος ἐν ὁ ἀλλοφάσσω , ὁ περ ἐν ὁ Ἰλιακός ἐπιτάφιος παρασημειόομαι . ἐπί ἐκ ὁ φημί ὁ φαίνω καί ὁ φημί ὁ λέγω παράγωγο φάσκω , καί ἐπάνεσις ὁ ὑ φάσκω , καί ἀναδιπλασιασμός φημί , καί μεταβολή ὁ δασύς εἰς ὁ ἀντίστοιχος αὐτός ψιλός φημί , ἄγω φαίνω ἐπιδείκνυμι , ἢ λέγω . χρῆσις δέ ἄμφω πολλαχῶ . ὡς δέ ἐκ ὁ φημί καί ὁ φράζω εἰμί , προδηλόω ἐν ὁ ὅς φαιφω - δῖος . ὅτι2 ἐν ὁ , Νείκων ἄλλοθεν ἄλλος ἐπισταδόν , ἀντί ὁ ἵστημι , εἰμί περ εἰμί οὕτως ἐν ἀντί ἕνος φράζω . πλείων δέ ἐν ἄλλος ὁ χρῆσις ὁ ἐπισταδόν ἀντί ὁ επιστήμονας . εἰμί δέ οὗτος μέν ἐκ ὁ ἐρίζω , ἐκεῖνος δέ ἐκ ὁ ἐφίστημι . ὅτι2 αμηχανία δηλατιδὸν ὁ , οὐδέ τίς μῆχος εὑρίσκω δύναμαι . κεῖμαι δέ ἐνταῦθα καί ὁ θνῄσκω ἐπί βοῦα . ἐπάγω γάρ βοῦς δέ ἀποτίθημι ἤδη . ὅτι2 τέρας προφαίνω * ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ἐν ὁ ὁ βοῦς ὁ Ἡλίας σφαγή τοιοῦτος * εἴρω μέν ἄνειμι . χρεία δέ ἀμφι ὀβελός ἐμμένω ὀππαλά τε καί ὁμός . ἀΐτας ἐφηνέων ὁ μένω καί διαστέλλω αὐτός ἀπό ὁ δηλόω ὁ μύω ἐπάγω βοῦα δέ ὡς γίγνομαι φωνή . εἰμί γάρ μνημηδὸς φωνή βοῦς . ὅσα δέ ὡς καί ὁ ποιητής παρασημειόομαι τέρας εἰμί ὁ φημί . διό καί ὡς πᾶς τερατώδης λαβή γελωιασμος δίδωμι ὁ παίζω ἐθέλω . δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁ σύνοιδα ἐκγίγνομαι οὗτος ἐμφαίνω . κατά ὅς ἀνειδωλοποιέω ὁ γίγνομαι ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ὁ φημί φαντάζω . ὁ δέ κατά Ἡρόδοτος ἱστορία δηλόω ὅμοιος τίς τέρας καί αὐτός , φημί ὅτι ἐν ὁ Περσικός τάφος ποῦ ἐπί ὁ πῦρ καμένος πάλλω καί ησπιροος ὡς νεάλω - ὅς άθλιος . δηλόω δέ , φημί , ἐκεῖνος περί ὁ τόπος ἔνθα ὁ τέρας εἰμί , ὅτι Πρωτεσίλαος καί θνήσκω καί τάφος ὡς δύναμαι βλάπτω ὁ ἀδικέω . οὖον τοιοῦτος μέντοι καί νῦν δήλωσις ὁ τέρας εἰμί , ἀλλά ἐνδείκνυμι ποιητής ὁ ὑπέρ ὁ βοῦς . ἐν οὗτος δέ φαίνω Ὀδυσσεύς μή ἀπογεύω καί αὐτός ὁ βοῦς . διό καί προμάσσω . ἐπεί γάρ ἑξῆμαρ μέν ἑταῖρος δαίνυμι , οὖον μήv δαίνυμι . ὅτι2 ἀνήλιος νιδαίνω φράζω ὁ , καί τότε ἐπαπ’ ἄνεμος μέγας * παύω λαῖλαψ θύω . ἐγώ δέ αὐτός ἀνατίθημι φέρω ὑπό ὁ πόντος , ἱστός σπάω , ἀνά δέ ἱστίον Λέινα ἐφίημι . ὁ δέ φέρω ὁ μῆλος πρό βραχύς φέρω ἐν ὁ , ἐνίημι ὑπό ὁ πόντος . ὅτι2 ἀχανής ισχυραξ πλέαρος ὁ ποιητής καί πλόος νινδυνωδος , φημί ἀλλά ὅτε δή ὁ νῆσος ἐλεύς - Πόντες οὐδέ τις ἄλλος φημί γαῖα ἀλλά οὐρανός ἠδέ θάλασσα , δή τότε νυσανη νεφέλη ἵστημι Κρος - Νίων ναός ὑπέρ γλαφυρός . ἀχλύω πόντος ἐπί αὐτός , τουνεστί , ἀχλύς πίμπλημι . ὁ δέ αἴθω , τουνεστί , αἴθω , οὖον μῆλον πολύς ἐπί χρόνος . αἶρα γάρ ἔρχομαι κλάζω Ζέφυ - ρος μετά ἄλη σύν λαῖλαψ θύω , ἱστός δέ πρότονοι ὑφηγέομαι ἄνεμος θύελλα ἀμφότερος , ἱστός δέ ὀπίσω πίπτω , ὅπλον τε πᾶς εἰς ἄντλος καταχέω . ὁ δέ ἄρα πρύμνα ἐν ναῦς πλίσσομαι κυβερνήτης κεφαλή . σύν δέ ἵστημι ἄοαξε πᾶς ἄμυδις κεφαλή . ὁ δέ ἄρα ἀσνευτῆρι ἔοικα κάπλεσ' ἀπό ἴκρια , λείπω δέ ὀστέον θυμός ἀγήνωρ . Ζεύς δέ ἄμυδις βροντάω καί ἐμβάλλω ναῦς κεραυνός . ὁ δέ ἐλελίζω πᾶς Ζεύς πλήσσω κεραυνός . ἐν δέ θεῖος πλήσσω . πίπτω δέ ἐν ναός ἑταῖρος . ὁ δέ κορωνίς Ἴκελος κίμασιν φοράω . Θελασσίας δέ κορώνη ἐνταῦθα λέγω , ὁποῖος καί ἐν ὁ πρό οὗτος μιμνήσκω . πρόειμι δέ εἴρω καί ὅτι ἀπό τοῦ*χους λύω κλίδα τρόπις . 'Ὡρα δέ ὁ γαῖα φημί πληθυντικός , εἰμί καί ἀρέσκω ὁ παλαιός μή εἰμί πληθυντικός ὁ γῆ , ὡς περ οὐδέ ὁ Ἀλός . δοκέω δέ ὁ νῆσος οὗτος λέγω , ὡς δηλόω καί ὁ , Κρήτη τίς εἰμί γαῖα μέσος ἐν πόντος . ὁ δέ ὑπέρ ὁ ναός ἵστημι νεφέλη ἐνερείαν εἰμί παραδηλόω ὁ πνέω ἄνεμος . βίαιος δέ ὁ τοιοῦτος καί μέγας μινυειμι θύελλα . Εν δέ ὁ , πρότονοι ἀμφότερος , ὁράω ὅτι τε ἀσενικῶς ὁ πρότονοι , ὡς καί Ὀμπιανὸς δηλόω , πρότονος ναός εἶπον ὁμοίως ὁ Ἐπίτονος , καί ὅτι οὐ ἀπλόος πρότονος ἅπας σχοινίον , ἀλλά δύο τις , περί ὅς καί προδηλόω . εἰμί δέ βάζω ὁ πρότονοι ἱστός ὀπίσω πίπτω , δηλέομαι ὅτι συνεκτικός ὁ ἱστός ὁ πρότονοι . ὁ δέ ὀπίσω πῖσος ἱστός , ὡς καί ὁ ὁ κυβερνήτης κατάγνυμι κεφαλή , αντιπροφρων πνέω δηλόω ἄνεμος . εἰς - Τλώς δέ ὁ τύπος ἔνθα ὕδωρ συββὰει ὁ , τε ἄνωθεν καί ὁ ἐκ ὁ αμμοις . ὁ δέ ἀντλία ὁ κοινός γλῶσσα φημί , ἐπί δέ καί ὁ παλαιός , ὡς δηλόω ὁ εἶπον οὕτως * ἄντλος , ἀντλία , δεξαμενή . λέγω δέ , φημί , καί γαῖλος ὁ ἀντλία . ἐντεῦθεν δέ καί ὁ ἀγγεῖον , ὅς ἀντλέω ὁ τοιοῦτος ὕδωρ , εἰς - τίλος , γάσος , καλέω , κατά δέ τις καί ἀντλιαντλητήρ . λέγω οὖν ὁ τις παλαιός , ὅτι αντλιαντλεω - * τήρα , κάδδον δέ οὖον δεῖ λέγω . χρῆσις δέ ὁ ἀντλέω καί παρά ὁ Ὀμπιανῷ . ὁ δέ ἀσάω τραχύς ὁ λάσκω . διό καί ὁ , λάσκω ὀστέον , λεῖος ἔχω φωνή ὁ ἀσάω ὀστέον . 'Ασνευτῆρ δέ ὅτι ὁ κυβιστητήρ λέγω , καί ὅτι ἐκ ὁ ἀσάω ὁ λέξις παράγω , ἐν ὁ εἰς ὁ Ιλιάς δηλόω . Εν δέ ὁ , κάπλεσεν ἀπό ἴκρια , ὁ περί ὁ προιμνα ἰκριε δηλόω . ὡς δέ καί περί πρῶφραν καί περί ὁ μέσος εἰμί , προδηλόω . ὁ δέ ἀγήνωρ εἰκῇ παροράω πρός ἀντλία ἔπος ἐν ὁ , λείπω δέ ὀστέον θυμός ἀγήνωρ . ὁ δέ ἄμυδις βροντάω καί ἑξῆς , σύγχρονος δηλόω ὁ ὁ νέφος ὀξύς * καί ὁ ἐντεῦθεν βροντή , ὁ ὁ κεραυνός ἐκδρομή ὁ δέ θεῖος , ὡς δηλόω καί Θέασρον , καί ὁ κατά οὗτος δέ ἔννοια , δηλόω ἐν Ιλιάς . ἀμάω δέ τίς καί ἐν ὁ μετά οὗτος περί αὐτός . ἐνταῦθα δέ ὁ , ἐν δέ θεῖος πλήσσω , ισμηνευσος ὁ πελαίοι , πίμπλημι πῦρ , πλεονασμός ὁ ε . τοῖχος δέ Νῶς ὁ ἑκατέρωθεν πλάγιος ὁ πλοῖον . ὅς πέραν ὁ προίμνη καί ὁ πρύφα . καί εἰμί τις ἐν ὁ μέγας ὁ πλοῖον , ὁ μέν τις ὁ διζιω τοῖχος ἄρχω , ὁ δέ ὁ ἀριστερός , καθά καί προΐημι μέν προΐστημι κυβερνήτης , πρῶφραν δέ διοικονομέω ὁ πρῶφεύς . εἰμί δέ εἶπον καί ὅτι ὡς οἷος μεταφορητός τις οἶκος εἰμί ὁ ναῦς , καί τοῖχος ἔχω λέγω . ὁ καί λύω ἐν ναυάγιον , καθά καί πόλις καρήδευνα ἐν πολιορκία ἢ τις εἰμί ἐν ναυάγιον πόλις . ὅτι2 Ὀδυσσεύς ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος ὁ Λευκοθέα μή πείθω ὁ σχέδιος μέν καταλείπω ἄνεμος φέρω , νιχω δέ , οὖον τότε πρῶτος ὁ τοιοῦτος εἴρω νόος , ἀλλά ἐντεῦθεν ἔχω κerdήσας . φημί γοῦν ὅτι καί μετά ὁ ναυάγιον ἐγώ διά ναός ἔρομαι ὄφρα ἀπό τοῖχος λύω κλίδα τρόπις , ἤγουν διασπάω ἐκ ὁ τρόπις , λύω ὁ ἀρμονία καί ὁ σύνδεσις . ὁ δέ φίλος φέρω κῦμα , τουνεστί ὁ τρόπος . εἶτα ἐν μέγας δυστυχία βραχύς τίς ἔχω ἀγαθός βλέπω ὁ ἱστός ἀσραθέντα πρός ὁ τρόπος μετά καί ἐπιτονόω . καί οὗτος συνέορ - θέλγω , ὁ εἰμί συνδέω , ὁμοῦ ὁ τε τρόπος καί ὁ ἱστός καί ἐπικαθίζω ἐκδίδωμι ὁ ἄνεμος ἑαυτοῦ , κελητίζω ὡς κενταυθᾶ , ὡς καί ἐν ὁ μετά ὁ Καλυνώ πάσχω . καί μέχρι μέν ὁδί - γου πλέω οὖον πολύς ἔχω κίνδυνος Ζέφυρος φέρω , ὡς ἀπάγω αὐτός ὁ τε Σαρῦβδεως καί ὁ σκο - πέλω ὡς ἐπί ὁ πατρίς . Νότος δέ ἐπέρχομαι ἐπαναστρέφω αὐτός εἰς ὁ δεινός , ἔνθα μικρός εἄν ἀλέω εἰμί μή ὁ προοδηληθεὶς ὅς αὐτός περισῴζω . εἰμί δέ ὁ περί οὗτος ομηρικός φράσις τοιοῦτος ἐκ δέ ὁ ἱστός ἄσραξε πρός τρόπος , τουνεστί προσεχρουω ὡς ὁμοῦ γίγνομαι αὐτός , ἵνα οὗτος πιθανός ὁ ἱστός καί ὁ Τρόπης δύναμαι φέρω ἐφέζομαι ὁ ἥρως . διατοῦτο γάρ καί εἰς τυτθός κασδήρη βάλλω ὁ ναῦς πλάσσω , ἵνα ὁ μέν εἰς μικρός κατατομή ὁράω καί ὁ τρόπος καί ὁ ἱστός , ὁ δέ κλίδα προσάραξη αὐτός , καί ὁ Ὀδυσσεύς συνδέω ὁ ἐπιτονόω ἔχω ἐντεῦθεν ὄφελος ,