eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1657
αὐτοῖς οὐκ ἀπόλλυνται , ἀλλὰ ζωπυρεῖται ὑποσυνήγμενος . διὸ μικρὸν ὅσον ὁ φιλόσοφος Ὀδυσσεὺς ἐλθὼν ἐπανελήφυσται τοὺς φίλους εἰς ἀνθρωπότητα , * καὶ ἄλλως ἀστωθῆναι τῷ Εὐρύλοχῳ δοκοῦσι καὶ μὴ ἂν δοῦναι ἐχρανίσασθαι . ὅς δὴ Ὀδυσσεὺς οὐδὲ τὴν ἀρχὴν αἱ παρῆν , εἴασεν ἂν μεταβολὴν ἐκείνους παθεῖν . καὶ εἴρησι μὲν αὐτοὺς σάλπιγγι ἐνικότας ἐνικόρους , ἀποκαταστήσει δὲ εἰς τὸ πρῶν εἶδος , κατεξενεστὰς ἐμβρι - θῶς τῆς τῆς Κιρκης ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς φανήσεται . Ὅτι δὲ εἰς ἀλογίαν τινὰ ἡ Κίρκη ἀλλοιοῦσεται , δηλοῖ φανερῶς καὶ ὁ γραφὴς ὅτι οὐς οὐ προσοφῶσιν αἱ Μοῦσαι , τούτους ποτὲ δηλήσεσθαι Κίρκην , ὡς τῶν ἀμοιούσων ἀλογιστῶν ὄντων . Ἰστίον δὲ ὅτι καὶ βρωτὸν κατ’ Ὅμηρον ὁ ὁμηδὴς ζυκίων ἦν , ὡς δηλοῖ τὸ , βελεῖα δ’ ἐν φάμακα σίτω . καὶ τὸ , ἀνέμισγε δὲ σίτῳ φάμακα . καὶ ποτὸν δὲ ἦν ὁ αὐτός , ὡς δῆλον ἐκ τοῦ , ἐπὶ δώκιν τι καὶ ἐκπιον . ἤγουν ὅλον ἐξέπιον . καὶ , ὄφρα πίοιμι . καὶ , * ἐκπιον οὐδὲ μ’ ἐθέλησε . καὶ , οὐτι πιὼν ἐθέλησιν . Τὸ δὲ κυνα , πρωτότυπόν ἐστιν ἐξ οὗ ὁ κυνίων . περὶ δὲ οὐ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ πού ἐν τοῖς κατὰ τὸν Νέστορα , ἐνθα καὶ περὶ τυροῦ καὶ ἀκρίτων καὶ μέλιτος χλω - ροῦ γέγραπται καὶ οἴνου Προμανίου . ὅς οὐ μόνον παρὰ τὸ πραΰνειν μένος καὶ τὴς προσό - τητα τὴν ψυχὴν ἄραν οὕτω καλεῖται καὶ παρὰ τὸ εἰς πελαίωσιν παραμείναι καὶ μὴ μεταβαλεῖν , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ Προμανίου ἀμπίλου . ἐστι δὲ φασί καὶ τοιαύτη ὡς καὶ Θασία καὶ μελίχρως . καὶ διότι δὲ καὶ ἡδὺς ἐστι . τῶν γὰρ οἴνων ἡμῖν οἱ μὲν πικροί , οἱ δὲ ἡδεῖς . Ὁ δὲ τυρὸς γανταϊδάς , ὡς καὶ ἐν τῷ πρὸ * τούτων , ἐκτείνει τὴν ἀρχουσαν . Πεπληγμένα δὲ , οὐ μόνον τὸ πλη-1657 γύμια παιθητικῶς , ἀλλὰ καὶ τὸ πλήζαι , μέσων γὰρ πεισακμιμένου τὸ ῥῆμα . βέβδω γοῦν ἡ Κίρκη πεπλη - γυία ὅ ἐστι πλήζασα ἐποίησε τὰ ἑαυτῆς , χωροῦντι ταύτη πρὸς τινα γοητείαν δι’ ἐπαφῆς . Ὁλως δὲ αἱ θείαι βέβδω ἐνεργοὶ φασὶ παρ’ Ὁμήρῳ . Ποιεῖδὼν τε γὰρ σκοπιαφὴ πλήζας τινὰ ἐνίησι μῆνος , καὶ Ἀθηνᾶ πλήττουσα βέβδω ἀλλοιοῖ τὸν Ὀδυσσέα , καὶ Ἐρμῆς χωόμενος αὐτῇ τοὺς μὲν θύλα , τοὺς δὲ καὶ ἐπανώοντας ἐγείρει . Συχνὸς δὲ , ὁ σὺν ἀ φέρων ἢ σὺν παινῶν . δῆλον δὲ ὅτι σὺς μὲν ἐκτείνει τὸ ὦ καὶ περισπᾷ ὥσπερ καὶ ὁδὺς καὶ μὺς . σὺς δὲ καὶ τὰ ἐρρεῖς , συστῆλλει τὴν ἀρχουσαν ὡς καὶ τὸ , δρὺς καὶ μὺς . Τοῦ δὲ ἀοργενθᾶι ἢ παραγωγὴ ὁμοία τῇ τοῦ ζεύγνυσθαι καὶ τῶν ὁμοίων . ἐστι δὲ ποιητικὸν μὲν τὸ ἀοργενθᾶι , Ἀττικὸν δὲ τὸ ἀοργενθᾶι καὶ καθεύργενθᾶι . Ἡ δὲ τῶν σῶν φωνὴ κλαγγὴ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα πον ἁμῆσεται , χοίρω δὲ φωνὴ καὶ ὁ γρυλλισμός . ἔθεν καὶ ὁ Πλούταρχος Ἡγύλλων ἐπλάσε τινα τῶν τοῦ Ὀδυσσέως ἑταίρων διαλεγόμενον τῷ Ὀδυσσέῃ . Τωῖς δὲ διαφεροῦσαι ἐ*ρίων . πρῶτον μὲν οὐν ἰοῦ σκέπται , καθὰ καὶ τινὲς τῶν αἰῶν , σὺς δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα τοιχογραφεῖ . Τὸ δὲ νοῦς ἐπιδος , κατηγορεῖ τῶν χοιροβίων εἴτε τὸν νοῦν περισώζοντες , εἴτε τῇ κατὰ Κίρκην τρυφὴ γίνονται ἀλογοι . φασὶ δὲ οἱ πελαῖοι καὶ ὡς σὺς ὁ σύμπας νοῦς τοῖς τοιούτοις περισώζεται , ἀλλ’ ὁ κατὰ μόνον τὸ φιλάνθρωπον , διὸ καὶ σαίνουσι . ὥσπερ καὶ οἱ δελφῖνες ἐξ ἀνθρώ - πων γανόμνοι φιλάνθρωποι οὐκ ἔλατον βιοτὰν κατὰ Πινδάρου . Ἀκλιν δὲ τῶν τῆς ποίνου φασὶ λέγει καμπτόν , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ Ἀθήνατος ἐν τῷ , ὁ συκάμινος , συκαμίνους , ὁρῆς , σίρα . ὁ πρό - νος , ἀκλινος . ὁ ζώσεφος , μυσιαίνελα . Τὸ δὲ βάλανον ἐβάλον , ἴχα τι σὺνενὸς παριχῆσα . καὶ ἄλλως δὲ εἴπειν τὸ , βάλανον παρίβαλε ταυτὸν ἔστι τῷ , παρίθηκον . ὅθεν , ὡς πολλοχοὶ φαίνεται , καὶ τὸ ἰδιω - τικὸς ἐς ὁμῶν παρὀβλημα λέγεται . Βάλανον δὲ οὐ δρῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ φονίζων κατ’ ὁμοιότητα . οὕτω δὲ καὶ τὸ τοῦ αἰδίου παρὰ τισὶν ἄκρον . καὶ τοὺς Ἀσκληπιάδας δὲ φαρμάκων τινας τοιούτων εἶναι ἔννοια . καὶ βάλανον δὲ Λιὸς τὰ χεῖται κατὰ τινὰς τῶν πελαίων . Κρύπται δὲ προσαγορευκό - ντος τὸ φυτόν . ὁ δὲ καρπὸς αὐτῆς σαίγεται μὲν Ὁμήρῳ διὰ τὸ δυσκαρπότητον , καλεῖται δὲ φασὶ πίταζις . * οἱ δὲ βλαβδὸν φασίν . οἱ δὲ , μέγαρον . Τὸ δὲ χαμαιυνέδες συστῆλκει τὴν μανὶ συλλαβὴν ὡς καὶ ἐν Ἠκάτῃ τῷ , ἀναπόσπας χαμαεῖναι . καὶ τὴν αὐτὴν λέγουσι οἱ τῆς γραμ - ματικῆς ἐξηγηταί . αἱ δὲ χαμαιυνέδες αἱ κατὰ τι ἰδιον , ἐπὶ βόθρων ὁπιάσονται καὶ νοιμό - μεναι . ὅμως δὲ καὶ αἱ κατὰ λέζων ἐπίτηδες ἐγλαύδονται . Τὸ δὲ αὐτὸ ἰδιον , αὐτῶν ἐστὶν ἰδιον . καὶ τὸ τῶν σῶν δὲ δηλοῖ μοθηρὸν καὶ βορῶν . Ὅτι λεπταὶ ἀγγέλιαν δηλοῖ τὸ , ὁ δέκεις αἴγια ἥλθεν ἀγγέλιον ἑταίρων ἑαὶ ἀδυνεσία πότιμον , ἤγουν τύχην , δυστυχίαν . οὐ γὰρ αἰ πότιμος ἢ μῶνος ὁ θέμενος . ὥσπερ οὐδὲ ἐνταῦθα . περὶ ζώτων γὰρ ἡ λέξις ἐφράθη . γράφουσι δὲ οἱ ἐξηγηταὶ τὴν πότιμον ἀδυνεσία τὸν ἀνεστάρητον , ἤγουν ἀνύχουστον , ἢ ὅν οὐκ ἂν
Lemmas: αὐτός οὐ ἀπόλλυμι , ἀλλά ζωπυρέω ὑποσυνάγω . διό μικρός ὅσος ὁ φιλόσοφος Ὀδυσσεύς ἔρχομαι ἐπαναλαμβάνω ὁ φίλος εἰς ἀνθρωπότης , * καί ἄλλως ἀστωθῆναι ὁ Εὐρύλοχος δοκέω καί μή εἄν δίδωμι εχρανισαω . ὅς δή Ὀδυσσεύς οὐδέ ὁ ἀρχή ὁ πάρειμι , ἐάω εἄν μεταβολή ἐκεῖνος πάσχω . καί ἱερός μέν αὐτός σάλπιγξ ἐνικός ενικορος , ἀποκαθίστημι δέ εἰς ὁ πρῶν εἶδος , κατεξενεστὰς ἐμβρι - θώς ὁ ὁ Κίρκη ὡς ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὅτι2 δέ εἰς ἀλογία τις ὁ Κίρκη ἀλλοιόω , δηλόω φανερῶς καί ὁ γράφω ὅτι οὖς οὖον προσοφαος ὁ Μοῦσα , οὗτος ποτέ δηλέομαι Κίρκη , ὡς ὁ αμοειμι ἀλόγιστος εἰμί . ἱστίον δέ ὅτι καί βρωτός κατά Ὅμηρος ὁ ὁμηδὴς ζυκίων εἰμί , ὡς δηλόω ὁ , βελεῖα δέ ἐν φάμακα σῖτος . καί ὁ , ἀναμίγνυμι δέ σῖτος φάμακα . καί ποτόν δέ εἰμί ὁ αὐτός , ὡς δῆλος ἐκ ὁ , ἐπί δώκιν τίς καί ἐκπίνω . ἤγουν ὅλος ἐκπίνω . καί , ὄφρα πίνω . καί , * ἐκπίνω οὐδέ εἷς ἐθέλω . καί , οὔτις πίνω ἐθέλω . ὁ δέ κύω , πρωτότυπος εἰμί ἐκ ὅς ὁ κυνία . περί δέ οὖον ὁ Ἰλιάς δηλόω πού ἐν ὁ κατά ὁ Νέστωρ , ἔνθα καί περί τυρός καί ἄκριτος καί μέλι χλέω - ῥόος γράφω καί οἶνος προμανιον . ὅς οὖον μόνος παρά ὁ πραΰνω μένος καί σής πρόσος - τητάω ὁ ψυχή ἀείρω οὗτος καλέω καί παρά ὁ εἰς πελαιους παραμένω καί μή μεταβάλλω , ἀλλά καί ἀπό προμανιον ἀμπίλου . εἰμί δέ φημί καί τοιοῦτος ὡς καί θάσιος καί Μελίχρως . καί διότι δέ καί ἡδύς εἰμί . ὁ γάρ οἶνος ἐγώ ὁ μέν πικρός , ὁ δέ ἡδύς . ὁ δέ τυρός γανταιδαις , ὡς καί ἐν ὁ πρό * οὗτος , ἐκτείνω ὁ ἄρχω . πλήσσω δέ , οὖον μόνος ὁ πλη-1657 γύμια παιθητικῶς , ἀλλά καί ὁ πλάζω , μέσος γάρ πεισακμιμενω ὁ ῥῆμα . βδέω γοῦν ὁ Κίρκη Πέπλη - γυῖον ὅς εἰμί πλάζω ποιέω ὁ ἑαυτοῦ , χωρέω οὗτος πρός τις γοητεία διά ἐπαφή . ὅλως δέ ὁ θεῖος βδέω ἐνεργός φημί παρά Ὅμηρος . ποιειδος τε γάρ σκοπιαφὴ πλήζας τις ἐνίημι Μῆνος , καί Ἀθηνᾶ πλήσσω βδέω ἀλλοιόω ὁ Ὀδυσσεύς , καί Ἑρμῆς χώομαι αὐτός ὁ μέν θύλα , ὁ δέ καί ἐπανώοντας ἐγείρω . συχνός δέ , ὁ σύν ὅς φέρω ἢ σύν παιναω . δῆλος δέ ὅτι σῦς μέν ἐκτείνω ὁ εἰμί καί περισπάω ὥσπερ καί ὁράω καί μῦς . σῦς δέ καί ὁ ῥέω , συστέλλω ὁ ἄρχω ὡς καί ὁ , δρῦς καί μῦς . ὁ δέ ἀοργενθᾶι ἢ παραγωγή ὅμοιος ὁ ὁ ζεύγνυμι καί ὁ ὅμοιος . εἰμί δέ ποιητικός μέν ὁ ἀοργενθᾶι , Ἀττικός δέ ὁ ἀοργενθᾶι καί καθεύργενθᾶι . ὁ δέ ὁ σός φωνή κλαγγή ἐν ὁ μετά οὗτος πως ἀμάω , χοῖρος δέ φωνή καί ὁ γρυλλισμός . εἴωθα καί ὁ Πλούταρχος Ἡγύλλων πλάσσω τις ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος διαλέγω ὁ Ὀδυσσέας . Τωῖς δέ διαφέρω εἴρω . πρῶτος μέν ὀν ἰός σκέπτομαι , καθά καί τις ὁ Αἰῶν , σῦς δέ καί ὁ τοιοῦτος τοιχογραφώ . ὁ δέ νόος πίθος , κατηγορέω ὁ χοιρόβιος εἴτε ὁ νόος περισῴζω , εἴτε ὁ κατά Κίρκη τρυφή γίγνομαι ἄλογος . φημί δέ ὁ πελαῖοι καί ὡς σῦς ὁ σύμπας νόος ὁ τοιοῦτος περισῴζω , ἀλλά ὁ κατά μόνος ὁ φιλάνθρωπον , διό καί σαίνω . ὥσπερ καί ὁ δελφίς ἐκ ἀνθρώ - πάω γανόμνοι φιλάνθρωπος οὐ ἐλαύνω βιοτή κατά Πίνδαρος . Ἀκλιν δέ ὁ ὁ ποῖνος φημί λέγω κάμπτω , ὡς δηλόω καί ὁ Ἀθήνατος ἐν ὁ , ὁ συκάμινος , συκάμινος , ὁράω , Σίρα . ὁ πρό - Μύκονος , ἀκλινος . ὁ ζῶσις , μυσιαίνελα . ὁ δέ βάλανος βάλλω , ἄδδιξ τίς σύνειμι παρέχω . καί ἄλλως δέ εἶπον ὁ , βάλανος παραβάλλω τατός εἰμί ὁ , παριτιθημι . ὅθεν , ὡς πολλοχοω φαίνω , καί ὁ ἴδιος - τικός εἰς ὁμός παράβλημα λέγω . Βάλανος δέ οὖον δρῦς μόνος , ἀλλά καί φονιζω κατά ὁμοιότης . οὗτος δέ καί ὁ ὁ ἀΐδιος παρά τις ἄκρος . καί ὁ Ἀσκληπιάδης δέ φάρμακον τις τοιοῦτος εἰμί ἔννοια . καί βάλανος δέ λίς ὁ χέω κατά τις ὁ πελαίων . κρύπτω δέ προσαγορεύω - Ντος ὁ φυτός . ὁ δέ καρπός1 αὐτός σαιγετης μέν Ὅμηρος διά ὁ δυσκαρποτεω , καλέω δέ φημί πίτζα . * ὁ δέ Βλαῦδος φημί . ὁ δέ , μέγαρον . ὁ δέ χαμαιυνέδες συστέλλω ὁ μῆνις συλλαβή ὡς καί ἐν Ἠκάτῃ ὁ , αναποσπαω χαμαεῖναι . καί ὁ αὐτός λέγω ὁ ὁ γραμ - ματικεω ἐξηγητής . ὁ δέ χαμαιυνέδες ὁ κατά τίς ἴδιος , ἐπί βόθρος ὁράω καί νοιμό - Μεναί . ὅμως δέ καί ὁ κατά λέζος ἐπίτηδες εγλαυδοντ . ὁ δέ αὐτός ἴδιος , αὐτός εἰμί ἴδιος . καί ὁ ὁ σός δέ δηλόω μοθηρὸν καί βορά . ὅτι2 λεπτός ἀγγελία δηλόω ὁ , ὁ δέκος αἴγιον ἔρχομαι ἀγγέλλω ἑταῖρος ἑός ἀδυνεσία πότιμος , ἤγουν Τύχη , δυστυχία . οὖον γάρ ὁ πότιμος ἢ μόνος ὁ τίθημι . ὥσπερ οὐδέ ἐνταῦθα . περί ζῶτος γάρ ὁ λέξις φράζω . γράφω δέ ὁ ἐξηγητής ὁ πότιμος ἀδυνεσία ὁ ἀνεστάρητον , ἤγουν ἀνύχουστον , ἢ ὅς οὐ εἄν