eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1892
τις ἐν μνηστήρισιν ἀνήρ , ἀθημιστία εἰδώς . Κτήσιππος δ’ ὄνομ’ ἔσχε , Σμῆς δ’ ἐνι οἰκία ναίειν , ὡς εἶναι οὕτω Σάμιος ἢ Σαμιαίος κατὰ ἐθνικόν , ὅ καὶ ἀλλαχοῦ προδηλοῦται . ὅς * δή * τοι πτεάτᾶσιν , ἥγουν κτήμασι , πεποιθὼς θεσπεσίοισιν , οἷς προσφινὼς καὶ Κτήσιππος ἐκαλεῖτο,1892 μινάσκει * Ὀδυσοῖος δήν οἰχομένου δάμαρτα . οὕτως οὖν , κέλευτέ μεν μνηστήρος , ἔρη , ἀγήνορες , ὅφρα τι εἴπω * μοίραν μὲν δή ξείνος ἔχει πάλαι , ὡς ἐπίοικεν , ἴσιν · οὐ γὰρ καλὸν ἀτέμβειν οὐδὲ δικαίων ξείνους Τηλεμάχον , ὅς ἂν τάδε δόματα ἴκηται . ἀλλ’ ἄγε οἱ καὶ ἐγὼ δω ξείνων , ὅφρα καὶ αὐτὸς ἥδ λοετροχόρῳ δώῃ γέρας ἢ τινι ἄλλῳ . ὡς εἰπὼν ἐρύψω βοὸς πόδα χειρὶ παχείῃ , κείμενον , ἐκ κα*νέοιο λαφών · ὁ δ’ ἀλεῦνᾶτ’ Ὀδυσεὺς παρακλίνας κεφαλὴν . μεῖνῃσε δὲ θυμῷ σαρδάνιον μᾶλα τοῖον , ἢ μέγα τοῖον . ὁ δ’ εὐδημον βάλει τοῖχον , Κτήσιππον δι’ ἄρα Τηλέμαχος ἠπίσπατε μύθῳ · Κτήσιππ’ , ἡ μᾶλα τοι τόδε κέρδιον ἐπλετο θυμῷ , οὐκ ἐβάλεις τὸν ξείνον · ἀλεύατο γὰρ βέλος αὐτὸς . ἢ γὰρ ἂν σε μέσον βάλον ἐγχει οἰνοέντι , καὶ κε τοῦ ἀντὶ γάμου πατρός τάρφον ἀμμεσπονίτο ἐνθάδε . εἶτα μετὰ θάψομεν καὶ τοῖς ἄλλοις λαλῶν καὶ παραυγνὼς μὴν ἀπειλαῖς παραινίσεις , αὐξὼν δὲ ἤττοσι - κὼς τὴν τῶν μνηστήριον ὕβριν ἐκ πατρικῶν μεθόδων , * ἐπάγει · διὸ μή τις μοι ἀει-20 κείας ἐνὶ οἴκῳ φανέντω · ἦδη γὰρ νοῖω καὶ οἶδα ἕκαστα , καὶ ἐξῆς , ὡς που καὶ πρὸ τούτων εἴπεν . εἶτα ἐπιφρόμ’ ἀλλ’ ἔμπης τάδε μὲν καὶ τέτλαμεν εἰσορώοντες , μύλων σφαζομένων οἰνοῖο τε πινομένοιο , καὶ σίτον , ἐσθιόμενον διλαδή . χαλπὸν γάρ , ὡς καὶ ταῦτα προσεφρόθη , ἐρυκαλέεν ἐνα πολλούς . ἀλλ’ ἄγε μηκέτι μοι κακὰ ῥέεστε δυσμενέοντες . εἰ δ’ ἦδη μ’ αὐτὸν πτεῖναι μεναινίετε χαλκῷ , καὶ κε τὸ βουλοίμην καὶ ἐξῆς , ἂ φθάσας ἠκούσιν ἐκ τοῦ πατρός , εἰπόντος οὐ τλητὸν εἶναι ἀεικία ἔργα δράν ξείνους τε σιγρηλιζομένους καὶ τὰ ἐξῆς . Καὶ ὅρα ὕπὸς κέρδος νομῶν ὁ Τηλέ - μαχος καὶ τὸν ξείνον πατέρα διφρῶ , εἰ καὶ ἀνελεύθ καὶ ὀλίγῃ τραπέζῃ καὶ ἰσομοιρίᾳ τιμήσας , ἠρέθισεν οὕτω φρονίμως τὸν ἀθημιστίον . διὸ καὶ καλῶς ὁ ποιητὴς ἔφη , ὡς οὐ πᾶμπαν ἀγήνορας εἶα ’Αθήνη μνηστήρας λώβης ἵσχεσθαι , ὡς καὶ προεγράφη , ἵνα ἐρεθισθεὶς Ὀδυσεὺς μὴ ἀναβάλλεται τὸ κατ’ αὐτῶν ἔργον . Ὅρα δὲ ὅτι δυνάμενος ὁ ποιητὴς κυκλικῶς γράφαι · ἦν δὲ τις ἐν μνηστήρι - σιν ἀνήρ , Κτήσιππος δ’ ὄνομ’ ἦν , αὐτὸ μὲν ἀφήκων , ἐχρήσατο δὲ ποικιλίας χάριν ἐν κατασχῇ μὲν τῷ ἦν , κοινῷ ὄντι , ἐν τέλει δὲ ποιητικῷ τῷ ἔσχειν · οὐ παραγωγὴ αὕτη · ἔω , ἔσω , ἔσω · παρατατικός , ἔσχοιν . μνρία δὲ καὶ ἄλ*λα τοιαῦτα . ἐν οἷς καὶ τὸ κέω , κέσω , κέσω · ἀφ’ οὗ τὸ κέοστο ἀντὶ τοῦ κέειτο . Δημώσωσι δὲ ὅτι τὸ μὲν ἦν ἀντὶ τοῦ ὑπῆρχον ἐν πρώτῳ προσώπῳ προσφινὼς ἔχει τὸ ν̄ κατὰ συγχοπὴν τοῦ ἦον , ὁ πέρ ἐστιν ὑπῆρχον · τὸ δὲ τρίτον οὐχ’ οὕτως ἔχει κατὰ τὸν Ἡρακλείδου λόγον , ἔχοντα οὕτως · τοῖς εἰς βραχὺ περατωμένοις , εἶτα συναιρεθείσι , τοιούτοις προσώποις οὐκέτι μετουσία τοῦ νῦ ἐστιν · ὡς τε ἐν τῷ , ἦον ἦς ἦε , καὶ συναιρεσίᾳ ἦν , οὐκ ὁρθῶς ἔχει ἡ προσέλευσις τοῦ ν̄ . καὶ - νὸν δέ , φησι , καὶ τὸ , ἦσκειν εἴοια καλὰ . διαλυθὲν γὰρ εἰς τὸ ἦσκει πῶς προσλήφεται τὸ ν̄ , ὅπου γε οὐδεὶς παρατατικός εἰς ν̄ περατοῦται ἐν τρίτῳ ἐνικῷ παρ’ Ἕλλησιν · ἐτέρωθι δὲ λέγει ὁ αὐτὸς καὶ ὅτι , ὡς περ τὸ , κνέε τυρὸν , ἥγουν ἔκνεεν , ἔκοπτεν , εἰς τὸ ἦτα συναιρεθὲν οἷον κνῆ τυρὸν ἐν Ἰλιάδι , οὐκέτι σύν τῷ ν̄ ἐξηρίχθη , οὕτως οὐδὲ τὸ ἦ μετὰ τοῦ ν̄ γραφήσεται , ἀλλὰ δηλαδὴ δίχα τοῦ ν̄ , κἂν σημαίνῃ τὸ ὑπῆρχεν , ἀπὸ τοῦ ἐς δηλονότι . καὶ οὕτω μὲν κατέστησεν ὁ σοφὸς τὴν τοιαύτην γραφήν . ἐστι δὲ καὶ ἄλλως καὶ μετὰ τοῦ ν̄ νοῆσαι τὸ ἦν Δωρικῶς ἄμα καὶ Ἀττικῶς κατὰ τὸν αὐτὸν Ἡρακλείδην , εἰπόντα οὕτω · τὸ παρ’ ἡμῖν ἔπλι καὶ ξύφει παρὰ μὲν τοῖς Ἰωσιν ἐπλεεν ἐρύεν , ὡς τῆς εἰ διφθόγγον τεῖνομέ - νης παρ’ αὐτοῖς εἰς ἄμφω ταῦτα . παρὰ δὲ * Δωριεύσι , ὧν τῇ διαλέκτῳ καὶ ἀρχαῖοι Ἀττικοὶ χρῶνται τὰ τοιαῦτα δύο ἐς εἰς ἦν συναιροῖται . τὸ γὰρ ἐπλεεν , ἐρύεν , ἐπλην καὶ ξύφην παρ’ αὐτοῖς . εἰ τοίνυν τοῦτο δέδοται , τί κωλύει κατὰ τὸ ἐπλεεν , ἐπλην , Δωρικῶς καὶ ξύφεν , ξύφην , οὕτως εἶναι καὶ ἐν ἦν ; περισπωμένος μέντοι διὰ τὸ τοῦ ῥήματος μοροσύλλαφον , χαρέντων τῇ Δωρικῇ χαρῇ καὶ τῶν Ἀττικῶν . οἱ καὶ τὸ δάμασιν , Δωρικὸν ὄν , φιλοῦσι λαλεῖν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ δηλώθη , ὅτε τι θάμβια πρόκειται , ὡς καὶ ὁ τοῦ κομικοῦ Πλοῦτος δηλοῖ . Ἔτι ἰστέον καὶ ὅτι τὸ εἰρημένον ἦν ἐπὶ τρίτου ἐνικοῦ προσώπου ὁ Ἀλκμάν ἦς λέγει , μεταλημψίμων τοῦ ν̄ εἰς σ̄ Δωρικῶς , ὡς ὁ Ἡρακλείδης παραδίδωσιν . ἐστι δὲ αὐτοῦ χρήσις καὶ παρὰ τῷ βουκολαστῇ . ὡς καὶ ἐν τῇ πεποιημένῃ καὶ λέγομεν καὶ τοῖς ὁμοίοις τρέπουσι τὸ ν̄ εἰς σ̄ οἱ Δωριεῖς , λέγοντες πεποιηκάμεν καὶ τἆλλα δὲ ὡσαύτως , δηλοῦσιν οἱ χρησάμενοι . τὸ δὲ παρ’
Lemmas: τις ἐν μνηστήρ ἀνήρ , ἀθημιστία οἶδα . Κτήσιππος δέ ὄνομα ἔχω , σμάω δέ ἐνι οἰκίον νάω , ὡς εἰμί οὗτος Σάμιος ἢ Σαμιαίος κατά ἐθνικός , ὅς καί ἀλλαχοῦ προδηλόω . ὅς * δή * ὅς πέτομαι , ἤγουν κτῆμα , Πεποιθὼς θεσπέσιος , ὅς προσφιναω καί Κτήσιππος ἐκαλεῖτο,1892 μινάσκει * Ὀδυσοῖος δήν οἴχομαι δάμαρ . οὕτως οὖν , κελεύω μέν μνηστήρ , ἔρομαι , ἀγήνωρ , ὄφρα τίς εἶπον * μοῖρα μέν δή ξένος ἔχω πάλαι , ὡς ἐπιφέρω , ἄπατρις · οὖον γάρ καλός ἀτέμβω οὐδέ Δίκαιος ξένος Τηλέμαχος , ὅς εἄν ὅδε δόμα ἱκνέομαι . ἀλλά ἄγω ὁ καί ἐγώ δήω ξένος , ὄφρα καί αὐτός ὅδε λοετροχορος δίδωμι γέρας ἢ τις ἄλλος . ὡς εἶπον ῥύπτω βοῦς πούς χείρ παχύς , κεῖμαι , ἐκ κα*νέοιο Λάφων · ὁ δέ ἀλέω Ὀδυσσεύς παρακλίνω κεφαλή . μένω δέ θυμός σαρδάνιος μῆλον τοῖος , ἢ μέγας τοῖος . ὁ δέ Εὔδημος βάλλω τοῖχος , Κτήσιππος διά ἄρα Τηλέμαχος ἐπισπάω μῦθος · Κτήσιππος , ὁ μῆλον ὅς ὅδε κερδίων πέλω θυμός , οὐ βάλλω ὁ ξένος · ἀλέομαι γάρ βέλος αὐτός . ἢ γάρ εἄν σύ μέσος βάλλω ἔγχος οἰνόω , καί κε ὁ ἀντί γάμος πατήρ τάρφος ἀμμεσπονίτο ἐνθάδε . εἶτα μετά θάπτω καί ὁ ἄλλος λαλέω καί παραυγνὼς μήv ἀπειλή παραινίσεις , αὐξάνω δέ κακός - πως ὁ ὁ μνηστήριον ὕβρις ἐκ πατρικός μέθοδος , * ἐπάγω · διό μή τις ἐγώ ἀεί καίω ἐν οἶκος φαίνω · ἤδη γάρ νοέω καί οἶδα ἕκαστος , καί ἑξῆς , ὡς ποῦ καί πρό οὗτος εἶπον . εἶτα ἐπιφρόμ’ ἀλλά ἔμπας ὅδε μέν καί ἔτλην εἰσοράω , Μύλων σφάζω οἶνος τε πίνω , καί σῖτος , ἐσθίω διλαδή . χαλπὸν γάρ , ὡς καί οὗτος προσφέρω , ἐρύκω εἷς πολύς . ἀλλά ἄγω μηκέτι ἐγώ κακός ῥέω δυσμενής . εἰμί δέ ἤδη εἷς αὐτός πτεῖναι μεναινιετος χαλκός , καί κε ὁ βούλομαι καί ἑξῆς , ὅς φθάνω ἥκω ἐκ ὁ πατήρ , εἶπον οὖον τλητός εἰμί ἀεικία ἔργον δράω ξένος τε σιγρηλιζομενος καί ὁ ἑξῆς . καί ὁράω ὕπος κέρδος νομός ὁ τῆλε - μῆχος καί ὁ ξένος πατήρ δίφρος , εἰμί καί ἀναλύω καί ὀλίγος τράπεζα καί ἰσομοιρία τιμάω , ἐρεθίζω οὗτος φρονίμως ὁ αθημιστια . διό καί καλῶς ὁ ποιητής φημί , ὡς οὖον πάμπαν ἀγήνωρ εἶα Αθήνη μνηστήρ λώβη ἴσχω , ὡς καί προγράφω , ἵνα ἐρεθίζω Ὀδυσσεύς μή ἀναβάλλω ὁ κατά αὐτός ἔργον . Ὅρας δέ ὅτι δύναμαι ὁ ποιητής κυκλικός γραφεύς · εἰμί δέ τις ἐν μνηστήρ - βρόχος ἀνήρ , Κτήσιππος δέ ὄνομα εἰμί , αὐτός μέν ἀφήκω , χράω δέ ποικιλίας χάρις ἐν κατασχάζω μέν ὁ εἰμί , κοινός εἰμί , ἐν τέλος δέ ποιητικός ὁ ἔχω · οὖον παραγωγή οὗτος · εἰμί , εἴδομαι , εἴδομαι · παρατατικός , ἔσχοιν . μνρία δέ καί ἄλ*λα τοιοῦτος . ἐν ὅς καί ὁ Κέως , ΚΕΣΩ , ΚΕΣΩ · ἀπό ὅς ὁ κέοστο ἀντί ὁ κεῖμαι . Δημώσωσι δέ ὅτι ὁ μέν εἰμί ἀντί ὁ ὑπάρχω ἐν πρῶτος πρόσωπον προσφιναω ἔχω ὁ Ν κατά συγκοπή ὁ εἶμι , ὁ περ εἰμί ὑπάρχω · ὁ δέ τρίτος οὐ οὕτως ἔχω κατά ὁ Ἡρακλείδης λόγος , ἔχω οὕτως · ὁ εἰς βραχύς περατώνω , εἶτα συναιρέω , τοιοῦτος πρόσωπον οὐκέτι μετουσία ὁ νῦ εἰμί · ὡς τε ἐν ὁ , εἶμι εἰμί εἰμί , καί συναιρεσίᾳ εἰμί , οὐ ὀρθῶς ἔχω ὁ προσέλευσις ὁ Ν . καί - νός δέ , φημί , καί ὁ , ἀσκέω εἶμι καλός . διαλύω γάρ εἰς ὁ ἀσκέω πῶς προσλαμβάνω ὁ Ν , ὅπου γε οὐδείς παρατατικός εἰς Ν περατόω ἐν τρίτος νικάω παρά Ἕλλην · ἑτέρωθι δέ λέγω ὁ αὐτός καί ὅτι , ὡς περ ὁ , κνάω τυρός , ἤγουν ἐκνέω , κόπτω , εἰς ὁ ἦτα συναιρέω οἷος κνάω τυρός ἐν Ἰλιάς , οὐκέτι σῦς ὁ Ν ἐξάρχω , οὕτως οὐδέ ὁ εἰμί μετά ὁ Ν γράφω , ἀλλά δηλαδή δίχα ὁ Ν , κἀν σημαίνω ὁ ὑπάρχω , ἀπό ὁ εἰς δηλονότι . καί οὗτος μέν καθίστημι ὁ σοφός ὁ τοιοῦτος γραφεύς . εἰμί δέ καί ἄλλως καί μετά ὁ Ν νοέω ὁ εἰμί Δωρικός ἄμη καί Ἀττικός κατά ὁ αὐτός Ἡρακλείδης , εἶπον οὗτος · ὁ παρά ἐγώ ἔπλι καί ξύφος παρά μέν ὁ ἔρχομαι πλέω ἐρύω , ὡς ὁ εἰμί δίφθογγος τείνω - νέος παρά αὐτός εἰς ἄμφω οὗτος . παρά δέ * Δωριεύς , ὅς ὁ διάλεκτος καί ἀρχαῖος ἀττικός χράω ὁ τοιοῦτος δύο εἰς εἰς εἰμί συναιρέω . ὁ γάρ πλέω , ἐρύω , πλην καί ξύφην παρά αὐτός . εἰμί τοίνυν οὗτος δίδωμι , τίς κωλύω κατά ὁ πλέω , πλην , Δωρικός καί ξύφεν , ξύφην , οὕτως εἰμί καί ἐν εἰμί ; περισπάω μέντοι διά ὁ ὁ ῥῆμα μοροσύλλαφον , χαίρω ὁ Δωρικός χαίρω καί ὁ Ἀττικός . ὁ καί ὁ δάμασις , Δωρικός εἰμί , φιλέω λαλέω , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω , ὅτε τίς θάμβια πρόκειμαι , ὡς καί ὁ ὁ κομιπου Πλοῦτος δηλόω . ἔτι ἰστέον καί ὅτι ὁ εἴρω εἰμί ἐπί τρίτος ἑνικός πρόσωπον ὁ Ἀλκμάν εἰμί λέγω , μεταλημψίμων ὁ Ν εἰς σ̄ Δωρικός , ὡς ὁ Ἡρακλείδης παραδίδωμι . εἰμί δέ αὐτός χρῆσις καί παρά ὁ βουκολαστης . ὡς καί ἐν ὁ ποιέω καί λέγω καί ὁ ὅμοιος τρέπω ὁ Ν εἰς σ̄ ὁ Δωριεύς , λέγω ποιέω καί ἄλλος δέ ὡσαύτως , δηλόω ὁ χράω . ὁ δέ παρά