eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1596
μόνον ἐνταῦθα μετρητοὶ οὗτοι ἄρχοντες ὡς καὶ ἐν τῇ νήσῳ οἱ τριςκαίδεκα βασιλεῖς καθ᾿ ἕκαστον καὶ μετ᾿ ὀλίγα ῥηθήσεται , ἀλλὰ καὶ ἕτεροῦθι πολλαχοῦ . ὡς καὶ οἱ ἕροφοι παρὰ Λάκωνσι , καὶ οἱ ἐννέα ἄρχοντες Ἀθή - νῃσι . καὶ νόμων δὲ ἐπιμελεῖται ἦσαν ἐν Ἀθήναις , ἐξ τῶν ἀριθμῶν , οἱ καὶ θεσμοθέται . χωριεύοντες * φασὶ τοῦ δικάζειν καὶ χειροτονεῖν . ἐκεῖ δὲ καὶ ἄρχοντες ἕτεροι ἕνδεκα ἐπιμελούμενοι τοῖς ἐν δεσμοτη - ρίῳ καὶ ἐνίγοντό φασιν ἐπὶ τὴν ἄρχην ταύτην χλέπται τε καὶ ἀνδραποδιστάι . τῶν δὲ ῥηθέντων Ἀθή - νῃσιν ἐννέα ἀρχόντων , κατὰ Παυσανίαν , τρεῖς μὲν ἦσαν , ἄρχων , πολέμαρχος , καὶ βασιλεύς , οἱ δὲ ἐξ , θεσμοθέται . Ὅτι τοὺς παρὰ Φαιάκων ὀρχηστὰς προῦδῆθας εἶναι πλάττει , ὡς τοῦ ἕργου τοιούτοις προσήκοντος . φροῖ γοῦν . προῦδῆθαι ἵσταντο δαίμονες ὀρχηθμοῖο . πέπληγον δὲ χορὸν θεῖον ποσίν . αὐτῶρ Ὀδυσεύς μαρμαρυγὰς * Ὠγεῖτο ποδῶν . θαῦμαζε δὲ θυμῷ . οὐ προσέφρων καὶ χείλεσι τὸ θαῦμα , διὰ τὸ σιγώτερον . καὶ ἐστι μὲν ταυτὸν τὸ θηγεῖτο καὶ τὸ ἐθαύμαζε , λέγει δὲ διπλώ - σας πρὸς σαφήνειαν , οὐτὶ ἐθαύμαζε μὲν τὴν ὀρχήσιν , ἐθαύμαζε δὲ σιγῶν . Μαρμαρυγὰν δὲ ποδῶν , αἱ σύντονοι κινήσεις . ἐν γὰρ ταῖς ὀξείαις φασὶ κινήσεσιν ἀπόστοιχως γίνεσθαι τις τῶν ποδῶν . κείτα δὲ ἡ λέξις καὶ παρὰ τῷ Ὀππιανῷ εἰπόντι μαρμαρυγὴν βαρυηχέα , ὥτε θάλασσα μαρμαίρει κινουμένη ἐν τῷ τύπτεσθαι κύκλαις καὶ χοντοῖς . Χορὸν δὲ πάλιν τὸν τῆς ὀρχήσεως * λέγει τόπον ἐκ τοῦ ἐν τόπῳ τῶν τόπων αὐτῶν δηλοῦν Ἀττικῶς . καθ᾿ ὃν τρόπον καὶ μύρα καὶ χρόμνον , οἱ τόποι ἐν οἷς αὐτὰ ἦσαν . οὕτω δὲ καὶ Μέγανδρος , ἀναμενῦσε φησὶ πρὸς τοῦλαιον , ἤγουν ἐνθα πολίται τὸ ἕλαιον . 1596Θεῖον δὲ τῶν τοιούτων λέγει χορὸν , διὰ τοὺς αἰ*τοῦθι τιωμένους θεούς . ἢ καὶ διὰ τὸ θεῖον τοῦ ἕργου . Τὸ δὲ πέπληγον , Ἰώνων καὶ Συρακουσίων λέξις . οὐ ἐνεστὼς πεπλήγην ἐκ τοῦ πέλληγαι . καθ᾿ ἕν Ἰλιάδι τὸ , ἐκλέξανθον κιθαριστῶν , ἐκ τοῦ λέλαθα λελάθω . Σιχελὸι γὰρ καθ᾿ Ὅμηκλείδην τὸ ἁ τῶν περισπωμένων εἰς ὦ μετατιθέασιν . οἷον πεποίηκα πεποίηκο . οὕτω δὲ καὶ πέφρυγα πεφρύγω καὶ κατὰ Ἀλκαῖον , πεφρύγω . Ἀριστόνυχος δὲ οὐ Σικελικὰ ταῦτα ἀλλ᾿ ἀναδιπλώσεις Ἰακὼς βούλεται εἶναι κατὰ τὸ κεκάθω καὶ λε*λάθω . κατὰ μέντοι τὸν ἀνωτέρω λόγον , γίνεται καὶ ἐνεστὼς ὁ πεφύκω ἐκ τοῦ πέφυκα . οὐ παραστατικός παρ᾿ Ἡσιόδῳ ἐν Θεογονίᾳ τὸ ἐπέφυγον . Ἰστέον δὲ ὅτι δοκοῦσιν ἐνταῦθα οἱ ὀρχούμενοι προῦδῆθαι πρὸς ὀδὴν ὀρχεῖσθαι τὴν τοῦ Ἀρμυδόχου . ὁ δὴ καὶ ἐν τῇ κατὰ τὴν Ἰλιάδα ὀπλοποιίᾳ φαίνεται . κιθαρίζοντος γὰρ ἐκεῖ παιδὸς χαίρουσαν ἄλλοι μολπὴ καὶ ὀρχηθμῷ . ἐν οἷς ὑπο - σημαίνεται φασὶ τὸ ὑποσηματικὸν εἶδος , ἀνέθησαν ἐπὶ Ξενοδήμου καὶ Μινδάρου . ἐστι δὲ φασιν ἡ τοιαύτη ὀρχήσις μίμησις τῶν ὑπὸ τῆς λέξεως ἐφμηνευο*μένων πραγμάτων . ἣν παρίστησι Ξενοφῶν ἐν τῇ Ἀναβάσει . ὀρχήσεις ἱστορῶν σὺν ὀπλοῖς καὶ ἄλματα ὑψηλὰ καὶ χοῦρα καὶ μετὰ μαχαιρῶν . ἐναρμόνια δηλαδή καὶ αὐτὰ ὅποία καὶ τὰ τῶν ἐνταῦθα βηταρμόνων . ὧν τῆς ἀρετῆς παράδειγμα καὶ Τηλέστης ὀρχηστὴς φασιν Λιοχύλου , οὕτω τεχνίτης , ὥστε ἐν τῷ ὀρχεῖσθαι τοὺς ἐπὶ ἐπὶ Θήβας φανερὰ ποιήσαι τὰ πράγματα δι᾿ ὀρχήσεως . Ὅτι δὲ ἡ ὀρχήσις ἐσπουδάσθῳ ποτε , δηλοῦσι καὶ οἱ περιμεδόνων ὀρχη - στοδιδάσκαλοι , καὶ οἱ ζηλοῦντες αὐτὴν σοφοί . Σοφοκλῆς οὖν , κα*λὸς φασὶ τὴν ὥραν γινόμενος , δεδὶ - δασκο ἐξ ἐπὶ παιδῶν καὶ ὀρχηστικὴν καὶ μουσικὴν . Καὶ Σωφρόντης δὲ πολλάκις ἐν τῷ καταλαμψάνευσθαι ὀρχούμενος ἕλεγε τοῖς γνωρίμοις , παντὸς εἶναι μέρους τὴν ὀρχήσιν γυμνάσιον . Ὅτι και - ροῦ λαβόμενος ὁ ποιητὴς καὶ πρόσωπα εὑρὼν τρυφῶντα ἐν τῇ τῶν Φαιάκων , γελᾷ καὶ αὐτὸς ἐνταῦθα εἰς ἀστεϊσμὸν ἐλθὼν διὰ τοῦ κατὰ τὸν Ἄρην καὶ τὴν Ἀφροδίτην διηγήματος , ἐρωτικοῦ ὄντος καὶ δια - τοῦτο τεταγμένου εἰς γλυκεῖαν ἕνοιαν . οὐκ ἀπευχὸς δὲ πάντως τοῦς ὡς πολλαχοῦ φαίνεται τρυφη*τὰς Φαίακας καὶ ἀκονύμασι χαίρουσι ἐρωτικοῖς , ἄπερ οἱ πρὸς ἄρσιν ὄντες ἀποτροπιάζονται , λέγοντες καὶ αὐτοί , ὅτι τροφὴ ψυχῆς λόγοι καλοί . καὶ ὅτι ἐν κενῇ γαστρὶ τῶν καλῶν ἕρως οὐκ ἔστιν , ἤγουν τῶν εὐμόρφων . πεινῶσι γὰρ ἡ Κύπρις πικρῶς ὡς φησιν Ἀχαῖος ὁ ποιητής . ἀφὀὗ λαβὼν Εὐριπίδης φησίν . ἐν πλησμονῇ τοῦ Κύπρις , πεινῶντι δὀὔ . εἰ δὲ σιμνολογεῖται τοῖς σοφοῖς ὁ Ἔρως , ἀλλ᾿ ἐκεῖνοι σεν*ὲν ἄλλως τὸν Ἔρωτα καὶ παντὸς αἰσχροῦ κιχωρισμένων ἤθισαν . διὸ καὶ κατὰ τὰ γυμνάσια Ἔρως καὶ Ἥρα - κλεῖ αὐτὸν συνίδρον , τῷ μὲν * λόγῳ , τῷ δ᾿ ἀληθῆ προεστῶτι . ὧν μεγέ*ν * γλυκεῖα καὶ διόνοια γεννᾶται . ὅτι δὲ γέλως ποιεῖ τὸ ῥηθὸσμενον διήγημα , ἐπισημαίνεται καὶ αὐτὸς ἐν οἷς ἐρεῖ γέλωτα ἐγγέσθαι τοῖς θεοῖς ἐπὶ τῷ πράγματι . ἐστι δὲ ἡ ἐν τούτοις Ὀμηρικὴ φράσις τοιαύτη . αὐτὰρ ὁ φορμῖ - ξων , ἐνεβάλλετο καλῶν ἀείδειν ἄμφ᾽ Ἄρεος φιλότητος ἑὔστερᾶνον τ᾽ Ἀφροδίτης , ὡς τὰ πρῶτα μίγησαν ἐν Ἥφαιστοῦν δόμοισι λάθρῃ . πολλὰ δ᾽ ἔδωκε , λέχος δ᾽ ἔσχυνε καὶ εὐνήν Ἥφαιστοῦν ἄνακτος , ἄραρ δὲ οἱ ἄγγελος ἦλθεν Ἥλιος , ὃ σφ᾽ ἐνόησε μιγαζομένους φιλότητι . Ἥφαιστος δ᾽ ὡς οὖν θυμᾶλγέα μῦθον ἀκούσων ἐκ τοῦ Ἥλίου , ῥὴ ἢ ἤν εἰς χαλκῶνα , πακὰ φροσὶ βυσσοδοιούντων . ἐνθ᾽ ἐθεῖτ᾽ ἀμωθέτω μέγαν ἀκωσα , ζώπτε δὲ δεσμοὺς ἀρρήκτους , ἀλύτους . ὃφ᾽ ἐμπεδον αὐθι μένουσι , οἱ δεσμηθέντες δηλαδή . αὐτὰρ ἐπειδὴ τεῦξε δόλον πεχολωμένος Ἄρει , ῥὴ ἢ ἤν εἰς Θάλαμον ὅθι οἱ φίλα δέματα κείτο . ἄμφι δ᾽ ἄρ᾽ ἴσησι χεῖρε δέματα κῦκλῳ ἀπάντη πολλὰ δὲ καὶ καὶ πέρυθεν μελαθρόοιεν ἐξεκύντο ὑπ᾽ ἀρχῆμα λεπτά , τάρ᾽ οὐ χε τις οὐδὲ ἰδοῖτο οὐδὲ θεῶν μακάρων , περὶ γὰρ δολόεντα τέτυκτο . αὐτὰρ ἐπειδὴ πάντα δόλον περὶ δέματα χέεν εἶσαστο τουτίστι προσεποιήσατο καὶ ἔχων , ἀπείνα ἐς Λήμνον ἐντίμενον πτολίε*θρον . οὐδ᾽ ἀλαοσκοπὴν ἔχε χρονήιος Ἄρης ὡς ἴδεν ὁ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην νόσφι κίοντα . ῥὴ δ᾽ ἔννα πρὸς δόμα περιχλυτοῦ Ἥφαιστοῦ , ἰοχάνων φιλότη - τος ἑὔστερᾶνον Κυθέρειας . ἢ δέ , νέον παρὰ Λιὸς ἦλθεν . ὃ δ᾽ εἰς δώματος ἤει ἐντ᾽ ἄρα οἱ φὺ χειρὶ . καὶ ἔφη . δεῦρὸ φίλη λέχτρονδὲ τραπίζομεν εὐνηθέντε . οὐ γὰρ ἐδ᾽ Ἥφαιστος μεταδήμιος ἀλλὰ που ἴδη οἴχεται ἐς Λήμνον μετὰ Σίντιας ἀγροσφόρων , ὡς φάτο τῇ δ᾽ ἀσπαστὸν εἶσαστο κομιδήναι . τῷ δ᾽ ἐς δέματα βάντε , πατέδραθον . ἄμφι δὲ δεσμοὶ τεχνήεντες ἔχυντο πολυφρονος Ἥφαιστοῦ . οὐδὲ τι κινῆσαι μελῶν ἤν οὐδ᾽ ἀναίσαι . καὶ τότε δή γινω*σκον ὅτ᾽ οἴχτι φυτὰ πέλονται . ἀγχίμολον δ᾽ αὐτοῖς ἦλθεν Ἥφαιστος · αὐτὶς ὑποστρέψας πρὶν Λήμνον γαῖαν ἰκέσθαι , Ἥλιος γὰρ οἱ σκοπὴν ἔχεν , ἀπὸ τε μῦθον . ἔστη δ᾽ ἐν προθύροισι , χόλος δὲ μιν ἀγριος ἤρει . σμερδαλέων δ᾽ ἐξόησε , γέρωνέ τε πᾶσι θεοῖσι . Ζεὺ πάτερ ἢδ᾽ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ὄντες , δεῦρθ᾽ ἵνα ἔργα γελαστὰ καὶ οὐκ ἐπιεικτὰ ἰδῆσθε . ὡς ἐμὲ χολὸν ὄντα Λιὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη αἰὲν ἀτιμάζει , φίλει δ᾽ ἀϊδηλον Ἄρηα , οὐνεκ᾽ ὁ μέν , καλὸς τε καὶ ἀρτίπος , αὐτὰρ ἔχωγε ἠπεδοὺς γενόμην . αὐτὰρ οὐ τι μοι αἴτιος ἄλλος ἀλλὰ τοκὴς ὤω , τὸ μὴ γει - νασθαι ὀρείων . ἀλλ᾽ ὀρεσθε ἵνα τῷ γε παθεῖνδετον ἐν φιλότητι , εἰς ἐμὰ δέματα βάντες . ἐγὼ δ᾽ οὔδ᾽ ὧν ἀνάγκαι . οὐ μέν σφας ἐτ᾽ ἐόλπα μινυνθὰ τε χεύμεν οὕτω , καὶ μᾶλα περ φιλέοντε . τὰχ᾽ οὐχ ἐθελήσετον ἄμφω εἰδεῖν , γνοιν οὐ δυνήσονται τὰ σφίσι φίλα ποιεῖν , ἀλλὰ σφω δόλος καὶ δεσμοὺς ἐρύξα , εἴσοζε μοι μᾶλα πάντα πατὴρ ἀποδῶσι ἐδνα ὅσα οἱ ἐγγυάλιξα , τουτέστιν , ἐχάμσα περὶ τὰ γυνὰ ἤτοι τὰς χείρας δοὺς , χυνώπιδος εἶνεκα χοῦρης . οὐνεκά οἱ καλὴ θυγάτηρ ἀτάρ οὐχ ἐχάμθας . τουτέστιν οὐχ * ἔχωσα λογισμὸν . ἢ οὐχ ἐπίζωσα τὰς ἐπιθυμίας . οὐ σωφρων . οὐχ ἐχρατὴς . ἐνταῦθα δὲ συντελέσας ὁ ποιητὴς τὴν ἐπὶ τῷ Ἥφαιστῳ μῦθο - ποίαν , ἐμελέτησε γὰρ ποιοὺς ἄν ὡς αὐτὸς ἐκείνος εἴπε λόγους ἄφ᾽ οἷς εἶδεν , ἐπάγει καὶ ὡς πρὸς τὸν τοῦ Ἥφαιστοῦ βοὴν ἦλθε Ποσειδάων . ἦλθεν ἐμοῦνης Ἑρμίας . ἦλθε δὲ ἄναξ Ἀπόλ - λων . τρίς ἐπαναγαγὼν αἰς τὸ ἦλθε κατὰ λόγον κάλλους . πλεῖους μέντοι θεοὺς ἀριθμήσαι ὀνειί , διὰ τὸ μηδὲν εἶναι δεόν . ἀηλέτερα δὲ φησι θεαὶ μένον αἰδοὶ οἴχοι ἐκάστη . ἔσταν δ᾽ ἐν προθύροισι θεοὶ δωτῆρες ἴδων . ἀσθετος δ᾽ ἄρ᾽ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσι , τέχνας εἰσορώσι πολυφρονος Ἥφαι - στοῦ . εἶτα καὶ ἕτεραν ἐπιπλέχων ἠθοποιῶν σινὴν καὶ βραχὺλογον ὡς εἰώθεν ἐπὶ λαοῦ ποιῶν , ἐπιφέρει σμινώς . ὅδε δὲ τις ἀπσχνεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον . οὐχ ἀριτὴ κακὰ ἔργα . χαγάνει τοι βραδὺς ὤν , ὡς καὶ νῦν Ἥφαιστος , ὧν βραδὺς , εἶλεν Ἄρηα ὀψέτατον περ ὄντα θεῶν , χαλὸς ὤν , τέχνην . τὸ , καὶ μοιχάχοι ὀφείλω . ἄφ᾽ οἱς μεταβαίνον εἰς τὸ γελωθδίστηρον διὰ τοὺς οὕτω φιληδόντας ἀκούων Φαιάκας , φησὶν ὡς τῶν ἄλλων τοιαύτη λαοῦντων , Ἀπόλλων τὸν Ἑρμὴν προσέφη . Ἑρμεία Λιὸς νηὶ διάπτορε δῦτορ ἴδων , ἢ μὰ πεν ἐν δεσμοῖς ἐθελὼς κρατεροῖσι πιεσθ᾽ εἰς εἶδεν ἐν λέχτροισι * παρὰ χρονῇ Ἀφροδίτη · ὁ δέ , αἰ γὰρ τοῦτο φησι γένοιτο ἄναξ ἐκατηβόλε Ἀπόλλων . δεσμοὶ μέν τοῖς τόσσοι ἀπίρυνες ἄμφις ἔχουν , ἵμεῖς δ᾽ εἰσορώστε θεοὶ πᾶσαι τε θέαναι , αὐτὰρ ἐγὼν εἰδοῦμι παρὰ χρονῇ Ἀφροδίτη . ὡς ἔφασ᾽ . ἐν δὲ γέλως ὤφε ἀθανάτοισι θεοῖσι . καὶ ἔστι σημειωσάσθαι ὡς ἐν τῷ χωρίῳ τούτῳ συνήψεν Ὀμηρος σπουδαία καὶ γελοία καὶ πικρά . καὶ πικρίας μὲν πολὺ τι ἔχουσιν οὐχ ὀλίγα τῶν τοῦ Ἥφαιστοῦ . ἐν οἷς καταστρίχει ὡς μοιχαλίδος τῆς Ἀφροδίτης . γελοία δὲ τῶν ἄλλα τε , καὶ τὰ προσεχῶς λεχθέντα ὑπὸ Ἑρμῶ . καθὰ καὶ ὁ ποιητὴς ἐπίστησιν ἐν τῷ , γέλως ὤφτο . καὶ πρὸ αὐτοῦ δὲ ἀνωτέρω . ἐνθα καὶ ἄλλως ἐγέλασαν οἱ ἐνταῦθα γελῶντες . φανερὸν δ᾽ ὅτι οὐ σμινὸς γέλως
Lemmas: μόνος ἐνταῦθα μετρητός οὗτος ἄρχω ὡς καί ἐν ὁ νῆσος ὁ τριςκαίδεκα βασιλεύς κατά ἕκαστος καί μετά ὀλίγος εἴρω , ἀλλά καί ἕτερος πολλαχοῦ . ὡς καί ὁ ῥοφέω παρά Λάκων , καί ὁ ἐννέα ἄρχω Ἀθή - νη . καί νόμος δέ ἐπιμελέομαι εἰμί ἐν Ἀθῆναι , ἐκ ὁ ἀριθμός , ὁ καί θεσμοθέτης . χωρίζω * φημί ὁ δικάζω καί χειροτονέω . ἐκεῖ δέ καί ἄρχω ἕτερος ἕνδεκα ἐπιμελέομαι ὁ ἐν δεσμώτης - Ῥίον καί φέρω φημί ἐπί ὁ ἀρχή οὗτος κλέπτης τε καί ἀνδραποδιστής . ὁ δέ εἴρω Ἀθή - νη ἐννέα ἄρχω , κατά Παυσανίας , τρεῖς μέν εἰμί , ἄρχω , πολέμαρχος , καί βασιλεύς , ὁ δέ ἐκ , θεσμοθέτης . ὅτι2 ὁ παρά Φαίαξ ὀρχηστής προδίδωμι εἰμί πλάσσω , ὡς ὁ ἔργον τοιοῦτος προσήκω . φρέω γοῦν . προδέω ἵστημι δαίμων ὀρχηθμός . πλήσσω δέ χορός θέω πούς . αὐτῶρ Ὀδυσσεύς μαρμαρυγή * Ὠγεῖτο πούς . θαυμάζω δέ θυμός . οὖον προσφέρω καί χεῖλος ὁ θαῦμα , διά ὁ σίγος . καί εἰμί μέν τατός ὁ θήγω καί ὁ θαυμάζω , λέγω δέ διπλόος - σός πρός σαφήνεια , οὔτις θαυμάζω μέν ὁ ὄρχησις , θαυμάζω δέ σιγάω . Μαρμαρυγή δέ πούς , ὁ σύντονος κινέω . ἐν γάρ ὁ ὀξύς φημί κίνησις αποστοιχαω γίγνομαι τις ὁ πούς . Κεϊτά δέ ὁ λέξις καί παρά ὁ Ὀππιανός εἶπον μαρμαρυγή βαρυηχής , ὥτε θάλασσα μαρμαίρω κινέω ἐν ὁ τύπτω κύκλη καί χόντος . χορός δέ πάλιν ὁ ὁ ὄρχησις * λέγω τόπος ἐκ ὁ ἐν τόπος ὁ τόπος αὐτός δηλόω Ἀττικός . κατά ὅς τρόπος καί Μύρα καί χρόμνον , ὁ τόπος ἐν ὅς αὐτός εἰμί . οὗτος δέ καί Μέγας , ἀναμένω φημί πρός τουλαιος , ἤγουν ἔνθα πολίτης ὁ ἔλαιον . Θεῖος δέ ὁ τοιοῦτος λέγω χορός , διά ὁ αἰτέω τίω θεός . ἢ καί διά ὁ θέω ὁ ἔργον . ὁ δέ πλήσσω , Ἴων καί Συρακούσιος λέξις . οὖον ἐνίστημι πλήσσω ἐκ ὁ πλήσσω . κατά εἷς Ἰλιάς ὁ , ἐκλέγω κιθαριστής , ἐκ ὁ λανθάνω λανθάνω . σιχελος γάρ κατά Ὅμηκλείδην ὁ ὅς ὁ περισπάω εἰς εἰμί μετατίθημι . οἷος ποιέω ποιέω . οὗτος δέ καί φρύγω φρύγω καί κατά Ἀλκαῖος , φρύγω . Ἀριστόνυχος δέ οὖον Σικελικός οὗτος ἀλλά ἀναδίπλωσις Ἰακώς βούλομαι εἰμί κατά ὁ καθίημι καί ἐλαύνω . κατά μέντοι ὁ ἀνωτέρω λόγος , γίγνομαι καί ἐνίστημι ὁ φύω ἐκ ὁ φύω . οὖον παραστατικός παρά Ἡσίοδος ἐν Θεογονία ὁ φεύγω . ἰστέον δέ ὅτι δοκέω ἐνταῦθα ὁ ὀρχέομαι προδέω πρός ὁδή ὀρχέομαι ὁ ὁ αρμυδοχος . ὁ δή καί ἐν ὁ κατά ὁ Ἰλιάς ὁπλοποιία φαίνω . κιθαρίζω γάρ ἐκεῖ παῖς χαίρω ἄλλος μολπή καί ὀρχηθμός . ἐν ὅς ὑπο - σημαίνω φημί ὁ ὑποσηματικὸν εἶδος , ἀνίημι ἐπί Ξενόδημος καί Μίνδαρος . εἰμί δέ φημί ὁ τοιοῦτος ὄρχησις μίμησις ὁ ὑπό ὁ λέξις ἐφμηνευο*μένων πρᾶγμα . ὅς παρίστημι Ξενοφῶν ἐν ὁ Ἀνάβασις . ὄρχησις ἱστορέω σύν ὅπλον καί ἅλμα ὑψηλός καί Χούρα καί μετά μάχαιρα . ἐναρμόνιος δηλαδή καί αὐτός ὁποῖος καί ὁ ὁ ἐνταῦθα βητάρμων . ὅς ὁ ἀρετή παράδειγμα καί Τηλέστης ὀρχηστής φημί λιοχυλος , οὗτος τεχνίτης , ὥστε ἐν ὁ ὀρχέομαι ὁ ἐπί ἐπί Θῆβαι φανερός ποιέω ὁ πρᾶγμα διά ὄρχησις . ὅτι2 δέ ὁ ὄρχησις σπουδάζω ποτός , δηλόω καί ὁ περιμεδοναω ὀρχέομαι - στοδιδασκαλος , καί ὁ ζηλόω αὐτός σοφός . Σοφοκλῆς οὖν , καλός φημί ὁ ὥρα γίγνομαι , δείδω - δασκο ἐκ ἐπί παῖς καί ὀρχηστικός καί μουσική . καί Σωφρόντης δέ πολλάκις ἐν ὁ καταλαμβάνω ὀρχέομαι λέγω ὁ γνώριμος , πᾶς εἰμί μέρος ὁ ὄρχησις γυμνάσιον . ὅτι2 και - ῥόος λαμβάνω ὁ ποιητής καί πρόσωπον εὑρίσκω τρυφάω ἐν ὁ ὁ Φαίαξ , γελάω καί αὐτός ἐνταῦθα εἰς ἀστεϊσμός ἔρχομαι διά ὁ κατά ὁ Ἄρης καί ὁ Ἀφροδίτη διήγημα , ἐρωτικός εἰμί καί διά - οὗτος τάσσω εἰς γλυκύς νοια . οὐ ἀπεύχομαι δέ πάντως ὁ ὡς πολλαχοῦ φαίνω τρυφητής Φαίαξ καί ἄκων χαίρω ἐρωτικός , Ἄπερ ὁ πρός ἄρσις εἰμί αποτροπιάζομαι , λέγω καί αὐτός , ὅτι τροφή Ψυχή λόγος καλός . καί ὅτι ἐν κενός γαστήρ ὁ καλός Ἔρως οὐ εἰμί , ἤγουν ὁ εὔμορφος . πεινάω γάρ ὁ Κύπρις πικρός ὡς φημί Ἀχαῖος ὁ ποιητής . ἀφίημι λαμβάνω Εὐριπίδης φημί . ἐν πλησμονή ὁ Κύπρις , πεινάω δύο . εἰμί δέ σιμνολογεω ὁ σοφός ὁ Ἔρως , ἀλλά ἐκεῖνος σεν*ὲν ἄλλως ὁ Ἔρως καί πᾶς αἰσχρός κιχωρισμενος ἐθίζω . διό καί κατά ὁ γυμνάσιον Ἔρως καί Ἥρα - καλέω αὐτός συνιδρόω , ὁ μέν * λόγος , ὁ δέ ἀληθής προίστημι . ὅς μεγέ*ν * γλυκύς καί διόνοια γεννάω . ὅτι δέ γέλως ποιέω ὁ εἴρω διήγημα , ἐπισημαίνω καί αὐτός ἐν ὅς εἴρω γέλως ἐγγίγνομαι ὁ θεός ἐπί ὁ πρᾶγμα . εἰμί δέ ὁ ἐν οὗτος ομηρικός φράσις τοιοῦτος . ἀτάρ ὁ φορμός - ξέω , ἐμβάλλω καλός ἀείδω ἀμφί Ἄρης φιλότης ἑὔστερᾶνον τε Ἀφροδίτη , ὡς ὁ πρῶτος μίγνυμι ἐν Ἥφαιστος δόμος λάθρῃ . πολύς δέ δίδωμι , λέχος δέ ἔχω καί εὐνή Ἥφαιστος ἄναξ , Ἄραρ δέ ὁ ἄγγελος ἔρχομαι Ἥλιος , ὅς σφέ νοέω μιγάζομαι φιλότης . Ἥφαιστος δέ ὡς οὖν θυμαλγής μῦθος ἀκούω ἐκ ὁ Ἥλιος , ῥέω ἢ ἐάν εἰς Χάλκων , Πακάς φροσὶ βυσσοδοιοω . ἔνθα θέω ἀμόω μέγας ἀκωσα , ζώπτος δέ δεσμός ἄρρηκτος , ἄλυτος . ὑπό ἔμπεδος αὐτόθι μένω , ὁ δεσμέω δηλαδή . ἀτάρ ἐπεί τεύχω δόλος πεχολαω Ἄρης , ῥέω ἢ ἐάν εἰς Θάλαμος ὅθι ὁ φίλος δέμα κεῖμαι . ἀμφί δέ ἄρα ἴσος χείρ δέμα κύκλος ἀπαντάω πολύς δέ καί καί πέρθω μελαθρόω ἐκκυνέω ὑπό ἀρχῆμα λεπτός , Τάρα οὖον ΧΕ τις οὐδέ ὁράω οὐδέ θεός μάκαρ , περί γάρ δολόεις τεύχω . ἀτάρ ἐπεί πᾶς δόλος περί δέμα χέω ἰσάζω τουτιειμι προσποιέω καί ἔχω , ἀπείνα εἰς Λῆμνος ἐντέμνω πτολίεθρος . οὐδέ αλαοσκοπη ἔχω χρόνιος Ἄρης ὡς ὁράω ὁ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης νόσφι κίω . ῥέω δέ Ἔννα πρός δόμα περιχλυος Ἥφαιστος , ιοχασκω φιλότης - ὅς ἑὔστερᾶνον Κυθέρεια . ἢ δέ , νέος παρά λίς ἔρχομαι . ὅς δέ εἰς δῶμα ἔρχομαι εἰμί ἄρα ὁ φύω χείρ . καί φημί . δεῦρο φίλος λέχτρονδὲ τρέπω εὐνάω . οὖον γάρ δύο Ἥφαιστος μεταδήμιος ἀλλά ποῦ ἴδη οἴχομαι εἰς Λῆμνος μετά Σίντιες αγροσφοροος , ὡς φημί ὁ δέ ἀσπαστός ἰσάζω κομιδήναι . ὁ δέ εἰς δέμα βαίνω , πατέδραθον . ἀμφί δέ δεσμός τεχνήεις χέω πολύφρων Ἥφαιστος . οὐδέ τίς κινέω μέλος ἐάν οὐδέ αναισος . καί τότε δή γινω*σκον ὅτι οἴχτι φυτόν πέλω . ἀγχίμολος δέ αὐτός ἔρχομαι Ἥφαιστος · αὖτις ὑποστρέφω πρίν Λῆμνος γαῖα ἱκνέομαι , Ἥλιος γάρ ὁ σκοπή ἔχω , ἀπό τε μῦθος . ἵστημι δέ ἐν πρόθυρον , χόλος δέ ὅς ἄγριος αἱρέω . σμερδαλέος δέ ἐξοικέω , γέρων τε πᾶς θεός . Ζεύς πατήρ ἤδη ἄλλος μάκαρ θεός ἀεί εἰμί , δέρω ἵνα ἔργον γελαστός καί οὐ ἐπιεικτός ὁράω . ὡς ἐγώ χόλος εἰμί λίς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἀεί ἀτιμάζω , φιλέω δέ ἀΐδηλος Ἄρης , οὕνεκα ὁ μέν , καλός τε καί ἀρτίπος , ἀτάρ ἔχω ἄπεδος γίγνομαι . ἀτάρ οὖον τίς ἐγώ αἴτιος ἄλλος ἀλλά τοκεύς ᾦον , ὁ μή γει - νάω ὄρειος . ἀλλά ὄρνυμι ἵνα ὁ γε παθεῖνδετον ἐν φιλότης , εἰς ἐμός δέμα βαίνω . ἐγώ δέ οὐδέ ὅς ἀνάγκη . οὖον μέν σφεῖς ἔτι ἔλπω μίνυνθα τε χέω οὗτος , καί μῆλον περ φίλος . τάχα οὐ ἐθέλω ἄμφω εἴδω , γνοιν οὖον δύναμαι ὁ ὅς φίλος ποιέω , ἀλλά σφώ δόλος καί δεσμός ἐρύκω , εἰσοράω ἐγώ μῆλον πᾶς πατήρ ἀποδίδωμι ἕδνον ὅσος ὁ ἐγγυαλίζω , τουτέστιν , ἐχάμσα περί ὁ γυνή ἤτοι ὁ χείρ δίδωμι , κυνώπης ἕνεκα Χούρης . οὕνεκα ὁ κάλως θυγάτηρ ἀτάρ οὐ ἐχάμθας . τουτέστιν οὐ * χόω λογισμός . ἢ οὐ ἐπιζάω ὁ ἐπιθυμία . οὖον σώφρων . οὐ ἐχρατὴς . ἐνταῦθα δέ συντελέω ὁ ποιητής ὁ ἐπί ὁ Ἥφαιστος μύθος - ποῖος , μελετάω γάρ ποιός ἄν ὡς αὐτός ἐκείνος εἶπον λόγος ἀπό ὅς ὁράω , ἐπάγω καί ὡς πρός ὁ ὁ Ἥφαιστος βοή ἔρχομαι Ποσειδῶν . ἔρχομαι μόνος Ἑρμίας . ἔρχομαι δέ ἄναξ Απόλ - λάω . τρίς ἐπανάγω ὅς ὁ ἔρχομαι κατά λόγος κάλλος . πλείων μέντοι θεός ἀριθμέω ὀνίνημι , διά ὁ μηδείς εἰμί δήω . ἀηλέτερα δέ φημί θεά μένω αἰδώς οἴχω ἐκάδιος . ἵστημι δέ ἐν πρόθυρον θεός δωτήρ ἄπατρις . ἀσθετος δέ ἄρα ἐνόρνυμι γέλως μάκαρ θεός , τέχνη εἰσοράω πολύφρων ἁφή - ἕκαστος . εἶτα καί ἕτερος ἐπιπλέκω ἠθοποιός σινή καί βραχύλογος ὡς εἴωθα ἐπί λαός ποιέω , ἐπιφέρω σμιναω . ὅδε δέ τις ἀπέχω εἶδον εἰς πλησίος ἄλλος . οὐ ἀριτὴ κακός ἔργον . χαγᾶνος ὅς βραδύς εἰμί , ὡς καί νῦν Ἥφαιστος , ὅς βραδύς , αἱρέω Ἄρης ὀψέτατον περ εἰμί θεός , Χαλός εἰμί , τέχνη . ὁ , καί μοιχάω ὀφείλω . ἀπό οἱςστις μεταβαίνω εἰς ὁ γελωθδίστηρον διά ὁ οὗτος φιληδώ ἀκούω Φαίαξ , φημί ὡς ὁ ἄλλος τοιοῦτος λαοῦς , Ἀπόλλων ὁ Ἑρμῆς πρόσφημι . Ἑρμῆς λίς ναῦς διάπτορε δῦτορ ἄπατρις , ἢ μά Πεν ἐν δεσμός ἐθέλω καρτερός πίνω εἰς ὁράω ἐν λεχτροις * παρά Χρόνη Ἀφροδίτη · ὁ δέ , ὁ γάρ οὗτος φημί γίγνομαι ἄναξ ἑκηβόλος Ἀπόλλων . δεσμός μέν ὁ τόσος ἀπίρυνες Ἄμφις χόω , ἵημι δέ εἰσοράω θεός πᾶς τε θέω , ἀτάρ ἐγώ οἰδέω παρά Χρόνη Ἀφροδίτη . ὡς φημί . ἐν δέ γέλως οἴφω ἀθάνατος θεός . καί εἰμί σημειόω ὡς ἐν ὁ χωρίον οὗτος συνάπτω Ὅμηρος σπουδαῖος καί γελοῖος καί πικρός . καί πικρία μέν πολύς τίς ἔχω οὐ ὀλίγος ὁ ὁ Ἥφαιστος . ἐν ὅς καταστριχεω ὡς μοιχαλίς ὁ Ἀφροδίτη . γελοῖος δέ ὁ ἄλλος τε , καί ὁ προσεχῶς λέγω ὑπό Ἕρμος . καθά καί ὁ ποιητής ἐφίστημι ἐν ὁ , γέλως οφτός . καί πρό αὐτός δέ ἀνωτέρω . ἔνθα καί ἄλλως γελάω ὁ ἐνταῦθα γελάω . φανερός δέ ὅτι οὖον σμινὸς γέλως