eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1447
ὡν τὴν ὁμτοσίαν ὁ ποιητής , ἀλλάσσει νῦν τῷ ψῳφῳ σφοδοφ᾽ Ἀντινόφ τὸ ἥθος . καὶ ἱλαρώτερον ποιεῖ αὐτὸν μετὰ τὴν ὁμοῖαν προσφερόμενον τῷ Τηλεμάχῳ , τρέψαντα τὸν θυμὸν εἰς ἕκαιρον * γέλως . γελῶσας γὰρ ἥκουσ , ἵδὺς ἔχει . Καὶ ἡμῖν τῇ χειρὶ καὶ ὑπαγώγῃ αὐτὸς προσελθὼν καὶ μὴν ἀσχετον , λέγω ἄ καὶ πῶς ἂν εἴποι , θυμοῦ μὲν ἀποτρέψων τινὰ τρυγᾶν δὲ παρακαλῶμενος . φησὶ γάρ . μὴ τι τοῦ ἄλλο ἐν στήθεσι κακὸν μέλετω ἔχον τε ἔπος τε . Ἔπος μὲν , ὁποία ἐμβριθῶς εἴπας . ἔχον δέ , ὁποιος ἡχεύσῃς μελατῶς . ἀλλὰ μοι ἐσθλέων καὶ πινέμεν ὡς τὸ πᾶρος πρὸ . ταῦτα δὲ τοῦ μᾶλα πάντα τελαντήσονται ὅ ἐστιν ἐπελέσονται , οἱ δεῖνα . Καὶ ὅρα ὡς παροίνον ἀνδρὸς φθέγγεται ῥήματα . ὅσος δὲ καὶ ἐπικοποῦ τῷ μένῃ ὡς μένῃ μὲν ἄστι ὅστι τοιοῦτο καὶ ἀρελὼς ἀσωτινομένη , νῦν δὲ αἰρήσῃ ἐκ τοῦ σχολάζειν γαστρὶ , παρωμίνῳ μεταβάλλεσθαι . Ἐν δὲ τῷ , ἀλλὰ μοι ἐσθλέων , παροσὴ καὶ αὐτὸς ἡ ἀντοψία . Ὅτι λόγος ἐνταῦθα τῷ Ἀντινόφ αὐστηρὸς ἀπο - τελειῶν εἰς μαρτυρίαν φήμην τῷ , ταῦτα δὲ τοῦ μᾶλα πάντα τελαντήσονται Ἀχαιοί , νῆα , καὶ τὰ ἕξης . οὕτω γὰρ ἀληθῶς ἀπέλη . Ἐν τούτοις δὲ καὶ ἡ Πύλος θηλυκῶς λέγεται ἐν τῷ , ἐς Πύλον ἡγαγὼν . * Ὅτι ὁ μὴ συναναπαυόμενος ἀνδράσι τρυφῶσιν , εἴποι ἂν τὸ τοῦ Τηλεμάχου . ὡς οὕτως ἐστὶν ὑπερβαλοῦν μεθ᾽ ὑμῖν δαινυσθαι τ᾽ ἀέροντα , καὶ εὐφραίνεσθαι ἐχθρῶν . Ὁ δὲ ἀπλοῦμενος βλαβὴν παλαιοὺς ἐχθροὺς δεσποταροὺς τῶν αὐτοῦ , δύναται εἰκὶν τὸ , ἡ οὐχ ἄλλος ὡς τὸ πέρυθεν ἐκείσε πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ζητήσαι ἔμε , ἐγὼ δ᾽ ἐτι νήπιος ἦμ . νῦν δ᾽ ὅτε μὲν ἐσμί , καὶ ἄλλων μὲν ἄκοντον πυνθάνομαι , καὶ δή μοι ἀξέται ἐνδοθι θυμός , πείσω ὡς χ᾽ ὑμῖν κακὰς ἐπὶ νῆας ἰλῶ . Τηλεμάχου δὲ καὶ ταῦτα λόγοι πρὸς * Ἀντίνοον . Ἐνθά δὲ ὅτι καὶ ὁμολογεῖ πῶς τὰ κατὰ τὸν Μέντην ὡς ἐξ ἐκείνου ἐκούσας τὸ ποιητόν , οὐ μὴν θεόθεν διδαχθείς ὡς Ἀντίνοος φθῶσας ἐπέσχεσεν . ἐν τούτῳ δέ , καὶ διδαχτὴν εἶναι δηλοῖ τὴν φρόνησιν , ὅ δὴ καὶ τῶν λοιπῶν ἀρε - τῶν ἐστὶν ἰδιον . Τὸ δὲ * αἰρεῖν , συνήθης λέξις τῷ ποιητῇ ὡς προδιδηλώται , ὅπερ σημαί-1447 ναι τὸ εἰς χόρον δεσπεῖν . Τὸ δὲ πολλὰ καὶ ἐσθλὰ , ἐπίτασις τοῦ κακοῦ . ἤν γὰρ ἂν φρονητὸν εἰ πολλὰ μὲν ἔκαστον οὐκ ἐσθλὰ δέ . ἡ ἐσθλὰ μὲν , οὐ πολλὰ δέ . νῦν δὲ καὶ κατὰ πσοῦν καὶ κατὰ ποιὸν ἐπιβλη - ται . Κτήματα δὲ καὶ νῦν λέγει , οὐ μόνον τὰ ἐν οἴκῳ ἄπερ οἱ μεθ᾽ Ὀμηρον καὶ χοή - μετα παρὰ τὴν χοήσιν καλοῦσιν , ἀλλὰ τὸν ἅπαντα βίον , τὸν ὡς ποιητὴς ἔφη . πολύ . Εἰς δὲ τὸ , μέγας αὐί , ἀρελὼς ἄμα καὶ * ἡφαστιζὼς ἡμέρ , χοήσιμον ἐτυμολογήσαι τὸ μέγας . ὁ σύγκα-10 ται ὡστερ τὸ μέγαρ ἐκ τοῦ μὴ στεργιζοῦ καὶ τοῦ χῖρ ἡ θανατηφόρος μοῖρα ὁ μὴ χειρὶ ὑποκείμενος , οὕτω καὶ αὐτὸ ἐκ τοῦ τοιοῦτον μὴ καὶ τοῦ γή . ἵνα ἡ μέγας , ὁ μὴ πρὸς γῇ ὡν ἀλλ᾽ ὑπερανέχης τὴν γῆν . οὕκουν λέγει ὁ Τηλεμάχος , οὐκέτι παππὸς εἶναι καὶ ὡς οἷον πρόγενος καὶ πιδιτὸς , ἀλλ᾽ ὑπέρμερος καὶ ὑψηλός , καὶ αὐτὸ δή τοῦτο , μέγας . ἡλικίας τε μεγέθη καὶ ἀξίας ποιότητι ὡς βασιλέως υἱός , καὶ διατοῦτο μὴ προσήκων ἀτιμίαις . Ἰστίον δὲ ὅτι ὁ μέγας ὅσα συγχο*παῖς ἐκ τοῦ , ὁ μεγάλος , οὐ χλητικῇ μὲν ἐνιχὶ παρ᾽ Αἰσχύλῳ ἐν τῷ , ὁ μεγάλε Ζεῦ , αἱ δὲ λοιπαὶ πλάγμοι πάγχοιστοι , ἀχλιτος μένει διόλου . καθὰ καὶ ὁ Μέγας τὸ χέρνον . ἐξ οὐ πατροωνυμίζον , ὁ Μεγάδης . τοιοῦτο δὲ λόγῳ κατὰ τινες , οὐδὲ ὁ μάρτυς διαζεύκται εἰς χλίσιν , ἐπειδὴ συνέτμηται ἐκ τοῦ μάρτυρος . Ἡροδότῳ δέ , καθάπαξ ἡμαρ - τήσθαι τὸ μέγας παρὶ τὴν εὐδίαν χοάρα καὶ διατοῦτο μηδὲ σχαὶν ἀχθολυθὸν χλίσιν , μέγας γὰρ με - γάλων γαμῶν . ἑτεροχλίτος δηλαδή . ἡμαρτήται δὲ κατ᾽ ἐκείνον , ἐπειδὴ ἡ δραχὴ ἔχον τὸ ἄλφα , ὅρα - λαν ἀξιώσθαι κατὰ τὸ ἀρχάς . φησὶν ἡ βαροῦμενον , ἐκτινὸν τὸ ἄλφα . ὡν οὐδὲν εἶναι . Τὸ δὲ αἴρεται θυμός , οἱ μὲν , εἰ δι᾽ ὀργὴν ἐθώσεν . ἵνα λέγῃ ὡς ἡμεῖρον ἤδη θυμοῦσθαι , καὶ μὴ διὰ τίνας ἀόρητος εἶναι . αἰξηλέντος τοῦ δυνάμεν εἰς τὸ κατ᾽ ὑπέρχασιν . ἕτεροι δέ , ἐπὶ ψυχῆς τὸν θυμὸν ἐκλαμδάνοντα , χοώμενοι συνήθῳ τῷ Γαληνῷ , εἰπόντι ἐν τοῖς εἰς Τιμασον , ὅτι αἰχαιο - μένῳ τῷ σώματι , συναιχόμενοι καὶ τῆς λογικῆς ψυχῆς αἱ δυνάμεις . λέγω δὲ καὶ Ἡρόδοτος ὅτι αὐ - ξούμενῳ τῷ σώματι , συναυξόμενοι καὶ αἱ χοῖνες . χοράζονται δέ , συγχρόσζουσιν , ὁ δὲ γε πέραρος Σαφδανατέλος παρανοήσας τὸν ἐνταῦθα Ὀμηρικὸν θυμὸν ἥκουν χόλον , * ἔφη , αὐ αὐδὸς ὅτι θνητὸς ἔργς , αὐν θυμὸν αὐχ τερπόμενος ὀκλήσει καὶ ἕξης ὡς παρὰ τῷ διπνοσοριστῇ χεῖται . θυμὸν αἰχῶν ἐκείνος νοήσας , οὐ τὸ χολεύεσθαι ἢ οἱς χεῖσιν , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν τελειοῦσθαι εἰς τὸ τὰ σπουδαία ἐνεργεῖν , καὶ τὸ πρὸς ἐπιθυμίαν ζῆν . παραφών δὲ ὁ αὐτὸς σοφιστὴς καὶ εἰπὼν ὡμοῖα τῷ Σαφδανα -
Lemmas: ὡς ὁ ὁμτοσίαν ὁ ποιητής , ἀλλάσσω νῦν ὁ ψόφος σφοδοφ᾽ Ἀντινόφ ὁ ἦθος . καί ἱλαρός ποιέω αὐτός μετά ὁ ὅμοιος προσφέρω ὁ Τηλέμαχος , τρέπω ὁ θυμός εἰς καιρός * γέλως . γελάω γάρ ἥκω , ὁράω ἔχω . καί ἐγώ ὁ χείρ καί ὑπαγωγεύς αὐτός προσέρχομαι καί μήv άσχω , λέγω ὅς καί πῶς εἄν εἶπον , θυμός μέν ἀποτρέπω τις τρυγάω δέ παρακαλέω . φημί γάρ . μή τίς ὁ ἄλλος ἐν στῆθος κακός μέλω ἔχω τε ἔπος τε . ἔπος μέν , ὁποῖος ἐμβριθῶς εἶπον . ἔχω δέ , ὁποῖος ηχευσος μελατῶς . ἀλλά ἐγώ εἰσέρχομαι καί πίνω ὡς ὁ πᾶρος πρό . οὗτος δέ ὁ μῆλον πᾶς τελαντησοντ ὅς εἰμί ἐπέρχομαι , ὁ Δεῖνα . καί ὁράω ὡς παροινέω ἀνήρ φθέγγομαι ῥῆμα . ὅσος δέ καί ἐπικόπτω ὁ μένω ὡς μένω μέν Άστι ὅστις τοιοῦτος καί ἀρελὼς ασωτινομενω , νῦν δέ αἱρέω ἐκ ὁ σχολάζω γαστήρ , παρωμίνῳ μεταβάλλω . ἐν δέ ὁ , ἀλλά ἐγώ εἰσέρχομαι , παροσὴ καί αὐτός ὁ ἀντοψία . ὅτι2 λόγος ἐνταῦθα ὁ Ἀντινόφ αὐστηρός ἀπος - τελειόω εἰς μαρτυρία φήμη ὁ , οὗτος δέ ὁ μῆλον πᾶς τελαντησοντ Ἀχαιός , ναῦς , καί ὁ έξειμι . οὗτος γάρ ἀληθής Απέλη . ἐν οὗτος δέ καί ὁ Πύλος θηλυκός λέγω ἐν ὁ , εἰς Πύλος ἄγω . * ὅτι2 ὁ μή συναναπαύομαι ἀνήρ τρυφάω , εἶπον εἄν ὁ ὁ Τηλέμαχος . ὡς οὕτως εἰμί ὑπερβάλλω μετά σύ δαίνυμι τε ἀείρω , καί εὐφραίνω ἐχθρός . ὁ δέ ἁπλόω βλάβη παλαιός ἐχθρός δεσποταρος ὁ αὐτός , δύναμαι ἔοικα ὁ , ὁ οὐ ἄλλος ὡς ὁ πέρθω ἐκεῖσε πολύς καί ἐσθλός ζητέω ἔμεν , ἐγώ δέ ἔτι νήπιος ἀμάω . νῦν δέ ὅτε μέν εἰμί , καί ἄλλος μέν ἄκων πυνθάνομαι , καί δή ἐγώ ἄγω ἔνδοθι θυμός , πείθω ὡς καί σύ κακός ἐπί ναῦς ἱλάσκομαι . Τηλέμαχος δέ καί οὗτος λόγος πρός * Ἀντίνοος . ἔνθα δέ ὅτι καί ὁμολογέω πῶς ὁ κατά ὁ Μέντης ὡς ἐκ ἐκεῖνος ἑκών ὁ ποιητός , οὖον μήv θεόθεν διδάσκω ὡς Ἀντίνοος φθάνω ἐπέχω . ἐν οὗτος δέ , καί διδακτός εἰμί δηλόω ὁ φρόνησις , ὅς δή καί ὁ λοιπός ἄμβαρ - ὁ εἰμί ἴδιος . ὁ δέ * αἱρέω , συνήθης λέξις ὁ ποιητής ὡς προδιαλύω , ὅσπερ σημαί-1447 ναι ὁ εἰς χόρος δέσπω . ὁ δέ πολύς καί ἐσθλός , ἐπίτασις ὁ κακός . ἐάν γάρ εἄν φρονέω εἰμί πολύς μέν ἕκαστος οὐ ἐσθλός δέ . ὁ ἐσθλός μέν , οὖον πολύς δέ . νῦν δέ καί κατά πίπτω καί κατά ποιός ἐπιβάλλω - ὁ . κτῆμα δέ καί νῦν λέγω , οὖον μόνος ὁ ἐν οἶκος Ἄπερ ὁ μετά Ὅμηρος καί χοή - μετά παρά ὁ χόω καλέω , ἀλλά ὁ ἅπας βίος , ὁ ὡς ποιητής φημί . πολύς . εἰς δέ ὁ , μέγας αὐί , ἀρελὼς ἄμη καί * ηφαστιζω ἡμέρα , χοήσιμον ἐτυμολογέω ὁ μέγας . ὁ σύγκα-10 ὁ ὡστερ ὁ μέγαρον ἐκ ὁ μή στεργιζεω καί ὁ χείρ ὁ θανατηφόρος μοῖρα ὁ μή χείρ ὑπόκειμαι , οὗτος καί αὐτός ἐκ ὁ τοιοῦτος μή καί ὁ γῆ . ἵνα ὁ μέγας , ὁ μή πρός γῆ ὡς ἀλλά ὑπερανέχω ὁ γῆ . κέω λέγω ὁ Τηλέμαχος , οὐκέτι πάππος εἰμί καί ὡς οἷος προγίγνομαι καί πιδιος , ἀλλά ὑπέρμερος καί ὑψηλός , καί αὐτός δή οὗτος , μέγας . ἡλικία τε μέγεθος καί ἄξιος ποιότης ὡς βασιλεύς υἱός , καί διατοῦτο μή προσήκω ἀτιμία . ἱστίον δέ ὅτι ὁ μέγας ὅσος συγχο*παῖς ἐκ ὁ , ὁ μέγας , οὖον κλητικός μέν ἐνιχὶ παρά Αἰσχύλος ἐν ὁ , ὁ μέγας Ζεύς , ὁ δέ λοιπός πλάγμοι παγχοιστος , αχλιος μένω διόλου . καθά καί ὁ Μέγας ὁ χέρνα . ἐκ οὖον πατροωνυμίζον , ὁ Μεγάδης . τοιοῦτος δέ λόγος κατά τις , οὐδέ ὁ μάρτυς διαζεύγνυμι εἰς κλίσις , ἐπεί συντέμνω ἐκ ὁ μάρτυς . Ἡρόδοτος δέ , καθάπαξ ἦμαρ - τίνω ὁ μέγας Παρί ὁ εὐδία χοάρα καί διατοῦτο μηδέ σχαὶν ἀχθολυθὸν κλίσις , μέγας γάρ ἐγώ - γάλως γαμέω . ετεροχλιος δηλαδή . ἁμαρτάνω δέ κατά ἐκεῖνος , ἐπεί ὁ δραχὴ ἔχω ὁ ἄλφα , ὁράω - λάω ἀξιόω κατά ὁ ἀρχή . φημί ὁ βαρέω , ἐκτίνω ὁ ἄλφα . ὡς οὐδείς εἰμί . ὁ δέ ἀείρω θυμός , ὁ μέν , εἰμί διά ὀργή θωάζω . ἵνα λέγω ὡς ἀμείρω ἤδη θυμόω , καί μή διά τίς ἀόρητος εἰμί . αἰξηλέντος ὁ δύναμαι εἰς ὁ κατά ὑπέρχομαι . ἕτερος δέ , ἐπί Ψυχή ὁ θυμός εκλαμδανοειντα , χόω συνήθης ὁ Γαληνός , εἶπον ἐν ὁ εἰς Τιμασον , ὅτι αἰχαιο - μένος ὁ σῶμα , συναιχομενω καί ὁ λογικός Ψυχή ὁ δύναμις . λέγω δέ καί Ἡρόδοτος ὅτι αὖος - ξουμενοω ὁ σῶμα , συναυξάνω καί ὁ χοις . χωράζω δέ , συγχροσζους , ὁ δέ γε πέραρος Σαφδανατέλος παρανοέω ὁ ἐνταῦθα Ὀμηρικός θυμός ἀκέω χόλος , * φημί , αὖος αὐδή ὅτι θνητός ἔργω , Άυν θυμός αὐχος τέρπω ὄχλησις καί έξειμι ὡς παρά ὁ διπνοσοριστῇ χέω . θυμός αἰχῶν ἐκείνος νοέω , οὖον ὁ χολευω ἢ οἱςστις χέω , ἀλλά ὁ ψυχή τελειόω εἰς ὁ ὁ σπουδαῖος ἐνεργέω , καί ὁ πρός ἐπιθυμία ζῶ . παραφή δέ ὁ αὐτός Σοφιστὴς καί εἶπον ὅμοιος ὁ Σαφδανα -