eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1772
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ξ . καμιζως ἀντὶ τοῦ ἴδειν ἀπὸ τοῦ κόκκυγος . ἴσον δὲ ἴσῳ κεχρᾶσθαι τὸ καὶ παρὰ Ἀριστοφάνει κείμενον , συμφωνεῖ δὲ τῇ Ὀμηρικῇ περὶ οἴνου γνώμῃ καὶ τὸ , ἐπειδὴν δειπνιζόμεν που τότε πλεῖστα λαλοῦμεν ἅπαντες , συντελεῖ δὲ τι καὶ τὸ , οἶδε Διόνυσος τὸ μεθύσια μόνον , εἰ δὲ νέον ἢ παλαιὸν οὐ περιερόντηκε . Τὸ δὲ ὡς ἡδώμην καὶ ἔζησ , πεῦθεν αὐθὶς μετὰ τὸ πέρας τοῦ διηγήματος κύκλῳ ποιεῖ μακροσπόδοτον , ὁποῦν τι καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐστι . Τὸ δὲ ὑπὸ Τροίην ἀκοριδὸς πέπραται , οἱ γὰρ κάτω λοχῶντες περὶ αὐτὴν τείχος καλῶς ἂν ὑπὸ Τροίην λόχον ἄγειν λέγοιντο . Τὸ δὲ λόχον ἡρομεν καὶ τὸ ἡρεῖσθην παρήγαγον τὸν ὑστερον λοχαγόν . Ὅτι δὲ ἐλώδη τὰ κατωτέρω τῆς Τροίας , ὁμολογεῖται . Οἴκειον δὲ αὐτὸν ἐλεσι καὶ οἱ δόνακες , περὶ ὧν καὶ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Δῆλον δὲ καὶ ὡς συνεργάζεται τι χειμῶνος τῇ χρόνῳ καὶ τὸ ἦλος διὰ τὴν περὶ αὐτὸ ὑγρότητα κρυσταλλουμένην , ὡς εἴκως , ἐν δριμύτητι ψύχους . Τοῦ δὲ ὑπὸ τείχεσι πεπτηώτος , ἑρμηνεία μετ’ ὀλίγα τὸ , σάκκων εἰλημένοι ὤμοις . Τὸ δὲ νὺς κακὴ Βορέῳ πεσόντος ἀγχιλίας καὶ τὰ ἔξης , αἰθρήγης*νέτην ὑποβάλλει νοεῖν τὸν Βορέαν , ὡς ψυχροποιόν , ὁ περ καὶ ἐν ἄλλοις λέλεκται . Τὸ δὲ χιὼν γένοιτο ἡὐτε πάχνη , παχυτέραν χιόνα τὴν πάχνην εἶναι δηλοῖ . ἑατὴ γὰρ ἐκεῖνη , τούτῃσιν ἀφρα . κρύσταλλος δὲ γε καὶ πάχνης παχύτερος , ὧν πάντων ἐμνήσθη ἐνταῦθα ὁ ποιητής . ὡς καὶ θεὶς ἐν ἄκρῳ στίχῳ τὸ κρύσταλλος τὴν ἐν δυοῖς ἡ γραφὴν τῇ λέξει δέδωκε . Τὸ δὲ περιτρέφετο ἀντὶ τοῦ πέριξ ἐπήγνετο , ἐπαγκαίτο , συνίστατο , ἐσκληρύντο . οὐδὲν καὶ τροφή , ἡ συμπληρῦσα καὶ στερεοῦσα τὸ σῶμα . οὕτω δὲ καὶ γάλα θρέψας Κικλῶνα τυροποιεῖται . Τὸ δὲ ἐφάμην ἐκ τοῦ φημὶ ὧν , ἀναλόγως συστέλλει τὴν παραλήγουσαν . τὰ γὰρ τοιαῦτα εἰς μί , βραχύνουσι καθ’ Ἠρακλείδην τὸ παρατέλευτον φωνήν , ὡ ἡμῶνται ὁ ἐναστάς . ὡς γὰρ δίδωμι δηλῶν ἐπὶσχημν ἐπινενεμην , οὕτω φημὶ ἐφάμην , τὸ ἡμην , φησίν , οὐ τοιοῦτον . ἔχοιμν γὰρ ἀπὸ τοῦ εἰμὶ ἔμην εἶναι παρακειμένου τοῦ ἴστα , οἷα , φησι , τῆς αἱ χειροπονημένης τὸ ἴστα καὶ μὴ ἄλλως τῶν διαφόρων βραχυνομένων , εἰ μὴ θάτερον προαιρέθη φωνήν , εἴτα καὶ ἄλλως ἡμαρτῆσθαι δεῖξας τὸ ἡμην , καὶ εἰπὼν μὴ χρήναι τοῦ ἡμην τὸ δεύτερον ἦς εἶναι ἀλλὰ ἴσο καὶ προσθεὶς ὅτι Ὀμηρος τοῦτο εἴδως γράφει ἐκεῖθεν προστακτικὸν τὸ ἔσσο διὰ δύο σῆμα , * ἐπιφίμω ὅτι ἐκ περιουσίας ἐστι καὶ περὶ τούτων εἰπεῖν , ὡς ἡμάρτηται καὶ αὐτό . καὶ γάρ , φησι , τῶν εἰς ὁ τοιούτων ῥημάτων οὐ διπλάζεται τὸ σῆμα διαλέκτω . οὐδεὶς γοῦν μὴ εἴπῃ τὸ , φάσο φάσσο , οὐδ’ ἄλλο τι τῶν ὁμοίων . οὕτω δὲ πολύνους ὧν ὁ Ἠρακλείδης κατασκευάζει καὶ ὡς οὐκ ἔστι τὸ φήσω ἐκ τοῦ φημὶ εἶναι , ἀλλ’ ἐκ τοῦ φῶ . καὶ οὕτως μὲν ταῦτα . Τὸ δὲ ὡγύσσα κατὰ τρίτην συζυγίαν λέγεται παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ τοῖς μετ’ αὐτὸν ἐπὶ ψύχους . ἐπὶ μέντοι φρόνῳ ῥητῷ λέγεται , ἀφ’ οὗ καὶ τὸ ὠγυλίον . Ζῶμα δὲ φαινοῦν τὸν χιτῶνα δοκεῖ λέγειν , καθὰ μετ’ ὀλίγα δηλοῖ τὸ , οὐ γὰρ ἔχω χλαῖναν ἀλλ’ ἐκ δαίμονος οιοχίτων εἰμὶ , τούτῃστι , μόνον ἔχω χιτῶνα . ταυτὸν δὲ ἂν εἴη καὶ ζῶμα εἰπεῖν . καὶ σημείωσα τοῦτο εἰς τὰ τῆς Ναυσικάας ζώματα . ἴσως δὲ πρὸς διαστολὴν χλαίνης λέγεται ζῶμα ὁ χιτὼν , οἷα ζωννύμενος . χλαῖνα γὰρ οὐ ζώννυται . ὅτι δὲ ζώννυται ὁ χιτὼν , δηλοῖ τὸ , ζωστήρι συνέοργε χιτῶνα , ὡς εἶναι ζωστήρα μὲν καὶ ζωννύντα , ζῶμα δὲ τὸν ζωννύμενον χιτῶνα . Τὸ δὲ ἀγχιὼν νύξας , ἑμφαίνει μὴ δύνασθαι λαλεῖν πολλὰ τὸν τοῦτο ποιήσαντα . διὸ καὶ τῷ ἀγχιὼν χρᾶται εἰς ἐπιστροφὴν τοῦ ἀκούοντος . δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ τὸ , οὐ τοι ἐτι ζωοῖσι μετέσσομαι . οὐδὲν καὶ ζῶμμα*τικὸς λαλεῖ , ὡς μὴ δυνάμενος ἀποτάδην προάγειν φωνήν . Τὸ δὲ οὐ τοι ἐτι ζωοῖσι μετέσσομαι ἀλλὰ με χεῖμα δέρματα , ἄνδρα φράζει πᾶνν ἠγούντα . Τὸ δὲ οὐκέτι φυτὰ πίονται καὶ εἰς παροιμίαν κείται ἐπὶ ἀγνῶτον πακῶν . Τὸ δὲ νῦον σχέδεν ἀντὶ τοῦ ἐχοιμε τὸν μυστηριώδη λόγον κατὰ νοῦν . Τὸ δὲ οἷον ἐκεῖνος ἔην βουλευέμεν ἤδὲ μάχεσθαι , ἐπαινὸς ἐστι πρακτικοῦ τε καὶ διαήρορος ἀνδρός . γράφεται δὲ καὶ οἷος ἐκεῖνος ἔην τελῆσαι ἔργον τε ἔπος τε . ὅλην δὲ ὅσα τὴν ἡσμοίαν λέγει καὶ μικράν . Ὁ δὲ κατὰ τὸν ὕστερον στίχον καὶ ἀλλαχοῦ γέγραπται . οὐ φράζεται δὲ ὁ ὕστερος διὰ τὸ μὴ ἀνεκπαῖον εἶναι τοῦτο . ἐμφαίνει δὲ ὧς ὁ ποιητὴς δύνασθαι καὶ ὕναρον ἐνταῦθα διασκευάσαι . Τὸ δὲ ἐπ’ ἀγχῶος κεφαλὴν σχέδεν ὁμοῖον , ὡς εἰ καὶ τις εἴποι ἐπὶ θεμελίῳ εἶναι ὀροφον . ὡς γὰρ ἐκεῖ σιγῶνται οἱ τοῖχοι , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁ πῆχυς . Τὸ δὲ ἀλλὰ τις ἤν εἴπῃν Ἀγαμέμνονι , οὐ μόνον ἀντὶ τοῦ ὑπάρχει κείται , ἀλλὰ καὶ μόνον ἀντὶ τοῦ προφέοιτο , ὡς ἀπὸ τοῦ εἶν ἐνεστῶτος * οὐδὲν καὶ εἴσατο ἀντὶ τοῦ ἐπορεύθη , καὶ ἤει ἀντὶ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Ξ . βέλετ’ ὡμοις , ἐμὴ δὲ χλαῖναν ἔσσατο ἀλεξάνεμον , ὡς προιηρέθη , μᾶλα πυκνήν . ἄν δὲ νάκην ἔλετο , ἤρουν ἀνείλετο , δέμα αἰγός εὐτρεφὲς μεγάλου , ἕτερα ταῦτα ὕπλα κατὰ χειμῶνος . εἶλετο δ’ ὄξυν ἄκοντα κυνῶν ἀλκτήρα καὶ ἀνδρῶν . βῆ δ’ ἅματα κέων ἤρουν κοιμηθρόμενος , ὅθι περ σὺν ἀγρόδον - τες πέτρον ὑπὸ γλαφυρὴν εἶδον Βορῆν ὑπ’ ἰογῆ . τοιγούτω σκέπη . ἔνθα ὁ Βορέας ἰὼν ἄγνυται καὶ οὐ δί - συν ἐνδοτέρω . κείται δὲ ἡ λέξις καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτων . καὶ ἔχει ὁμοίαν αὐτῇ τὴν νηματωγὴν , ὡς προ - δεδήλωται . ‘Ὅρα δὲ τὸ ὠπλίζειν λεχθὲν μὲν * καὶ νῦν συνήθως ἀντὶ τοῦ ἡτοιμάζετο , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ εὑρεθὲν ἐνταῦθα καὶ ἐπὶ στρατιωτικῆς ὀπλισμῶς · τοιούτων γὰρ τὸ περιθέσθαι ξίφος καὶ ὄξυν ἄκοντα ἄλεσθαι . ‘Αλεξάνεμος δέ , ἥ ὡς ἐφύθη , ἀλέγουσα ἤτοι ἀποσσοβοῦσα τὸ ἐξ ἀνέμων ψύχος , ἢ βοηθοῦσα κατὰ ἀνέμων . κεφαλαιωτίων δ’ ἐνταῦθα χαρίν ἀναμνήσκους , ὡς πρὸς ὁμοιότητα τοῦ ἀλεξάνεμος χιτὸν ἐφύθη καὶ νεὸς ἀλεξιάων , ἢ παρὰ Πισύδῳ , καὶ ἀλεξιμαχος ὁ κατὰ μεταλλων καὶ χρημάτων παρὰ Ἀντιφῶντι , ἐπὶ δὲ καὶ ὁ ἐν ἐπιγράμματι ἀλεξιχλέμνος χιτὼν , ὅς ἐστι θώραξ πολυμιγής . τοιαύτης δὲ συνθετικῆς δυνάμεως καὶ τὸ ἀλεξιφάρμακον καὶ τὸ ἀλεξιλόγον , οἷον , Φοίνικες δ’ εὐρον γράμματα ἀλεξιλογα , φορητοὺς δ’ ἀκάτους Κάρες ἄλος ταμίας . εἰν δ’ ἄν ἀλεξιλογα γράμματα ἢ τὰ ἀλέγοντα ἤρουν βοηθοῦντα εἰς λόγον , ἢ δι’ ὧν ἀποσοβοῦται τὸ πλεῖον λέγειν . ‘Ἡ δὲ νάκη καὶ νάκος λέγεται ὁμοίως τῷ , νάπη νάπος καὶ βλάπη βλάδος , ὡς τὸ , σὺ δ’ ἐπιτήρει τὸ βλάδος , καὶ δίψα δίψος , καὶ νείκη νείκος ἢ φιλονεικία · ἐκ δὲ τοῦ νάκος καὶ νακο - τίλλαι οἱ τίλλοντες τὰ χόδια , ὡς φασιν οἱ παλαιοί , προφέροντες καὶ χορὴν τοῦ νάκους τὸ , βοήν καὶ νάκος . λέγεται δέ . φασί , νάκη ὡς οἰκὸν ἀνάκη , ἣφ’ οἷς ἀνέκειντο * ὑπνοῦντες . ὁ μέντοι Σύμαχος ἄλλως , φασίν , ἔχει τὴν νάκην ἤτοι τὸ αἰγίου δέμα · ἐπὶ φορτίμῳ γὰρ , ὡς καὶ εἰ τις ἀνάμοιτο λεοντὴν ἢ παρδαλέην ἢ λυκήν . διὸ καὶ εὐτρεφὲς ἦν αἰγός , ὡς ἄν εἴη καὶ αὐτὴ ἀλεξάνεμος . Τὸ δὲ μαχάμου δεῖκνυσιν ὡς ἄραενικῶς ἐφύθη ὁ αἴξ . ‘Ὅξυν δὲ ἄκοντα πρὸς σαφήνειαν λέγει , ἐπὶ δὲ καὶ πρὸς διαστολὴν τῆς ἄκων ἄκοντος μεταχῆς , ἥτις καὶ ἐκτίνει τὴν ἄκονσαν ὡς συναφθείσους ἐκ τοῦ ἄκων ἄκοντος . ὁ μέντοι ἄκων τὸ ὕπλον συστήλλεται παρὰ τὴν ἄκην , ὁ δηλοῖ τὴν ὀξύτητα , δι’ ἣν καὶ ὀξὺς λέγεται τρόπῳ ἐτυμολογικῷ . Κυνῶν δὲ ἀλκτήρα οὐ τῶν οἰκείων λέγει . οὐ γὰρ ἄν ἀλάλχοι τοὺς ἑαυτοῦ , εἰ μὴ ἄρα μαίνοντο κατὰ τοὺς τοῦ Ἀτταίους , ἀλλ’ εἰ που , ἀλλοτρίους ποτὲ τις περιτύ - χοι τῶν τοιούτων κρατῶν ἄκοντα . ‘Γλαφυρὴ δὲ νῦν πλάττεται πέτρα εἰς ὑποδοχὴν τινα τοῦ Σῦμαιον , ἵνα μὴ αἰθρίος βυζοῖτο καὶ ψυχρῷ Βορρῷ καταπνίοιτο . εἰκὸς δὲ καὶ σπηλαιώδη τετυ - γηχέναι πέτραν ἐπὶ ὑποδοχομένην * καὶ σῖας . Τὸ δὲ Βορέω ἐκ τοῦ Βορέας Βορείου Βορείω συγχέεται , ὁμοίως τῷ ‘Ἑρμείω , καὶ εὐμελίῳ Πριάμῳ , καὶ τοῖς τοιούτοις . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Ο . Ο Μ Η Ρ Ο Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Σ . Τηλέμαχον Ἀθηρᾶ ὕναρ ἐπιστάσα εἰς Ἰθάκην ἐπανελθεῖν προτρέπεται , ὡς δῶρα παρὰ Μενέλαον λαβὼν πέμπεται , καὶ ἐμβάινειν μῆλον εἰς τὴν ναῦν θεοχλήμωνν τινα Ἀργείων μάντιν ἀναλαβάνει ἐπὶ φόνῳ φάγοντα . καὶ Σῦμαχος Ὀδυσσέι διηγεῖται , ὡς Φοίνικες αὐτὸν ληϊσάμενοι ἐκ Συρίας τήσου ἀπέ - δοντο Λαΐρη . καὶ ἡ Τηλεμάχου ναὺς κατέγεται εἰς Ἰθάκην , καὶ ταύτην εἰς ἄστυ ἀποπέμφας αὐτὸς πρὸς Εὐμάιον ἔρχεται . Ο Δ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ο . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α . ‘Ὅτι ἐν τῇ ῥαψωδίᾳ ταύτῃ πλάττει τὴν Ἀθηρᾶν ὁ ποιητὴς ἄρχοῖ ἰσταμένην τῷ Τηλεμάχῳ καὶ τὰ ποιητὰ ὑποτιθεμένην . ἢ πέρ ἰσι τό , τε εἰς Ἰθάκην ἐπανελθεῖν , διὸ καὶ Τηλεμάχου ἐπάνοδος αὐτῇ ἐπι - γράφεται , καὶ τὸ τοὺς μνηστῆρας ἐλλοχώντας φυλάξεσθαι , καὶ τὸ εἰς τὸν Σῦμαιον ἀπελθεῖν . ὁ μάλιστα τῇ Ὀμηρικῇ * καταμιμύσει πλάσει πρὸς τὸν τοῦ Ὀδυσσέως ἀναγνωρισμόν . φρονεῖ γάρ , ὡς εἰκός , ὁ Τηλέμαχος
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ξ . καμιζω ἀντί ὁ ὁράω ἀπό ὁ κόκκυξ . ἴσος δέ ἴσος χράω ὁ καί παρά Ἀριστοφάνης κεῖμαι , συμφωνέω δέ ὁ ομηρικός περί οἶνος γνώμη καί ὁ , ἐπειδή δειπνίζω ποῦ τότε πλεῖστος λαλέω ἅπας , συντελής δέ τίς καί ὁ , οἶδα Διόνυσος ὁ μεθύσι μόνος , εἰμί δέ νέος ἢ παλαιός οὖον περιλέγω . ὁ δέ ὡς ἥδομαι καί ζῶ , πεύθω αὐθίς μετά ὁ πέρας ὁ διήγημα κύκλος ποιέω μακροσποδιδωμι , Ὀποῦς τίς καί ἐν Ἰλιάς εἰμί . ὁ δέ ὑπό Τροία ἀκοριδὸς πέρνημι , ὁ γάρ κάτω λοχάω περί αὐτός τείχος καλῶς εἄν ὑπό Τροία λόχος ἄγω λέγω . ὁ δέ λόχος ἀείρω καί ὁ αἱρέω παράγω ὁ ὕστερος λοχαγός . ὅτι2 δέ ελώδης ὁ κατωτέρω ὁ Τροία , ὁμολογέω . οἰκέω δέ αὐτός ἕλος καί ὁ δόναξ , περί ὅς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω . Δῆλος δέ καί ὡς συνεργάζομαι τίς χειμών ὁ χρόνος καί ὁ ἦλος διά ὁ περί αὐτός ὑγρότης κρυσταλλόω , ὡς ἵημι , ἐν δριμύτης ψῦχος . ὁ δέ ὑπό τεῖχος πίπτω , ἑρμηνεία μετά ὀλίγος ὁ , σάκκος εἴλω ὦμος . ὁ δέ ὗς κακός Βορέας πίπτω ἀγχιλίας καί ὁ ἔξειμι , αἰθρήγης*νέτην ὑποβάλλω νοέω ὁ Βορέας , ὡς ψυχροποιός , ὁ περ καί ἐν ἄλλος λέγω . ὁ δέ χιών γίγνομαι ἠΰτε πάχνη , παχύς χιών ὁ πάχνη εἰμί δηλόω . απατός γάρ ἐκεῖνος , τοῦτος ἄφρα . κρύσταλλος δέ γε καί πάχνη παχύς , ὅς πᾶς μιμνήσκω ἐνταῦθα ὁ ποιητής . ὡς καί τίθημι ἐν ἄκρος στίχος ὁ κρύσταλλος ὁ ἐν δυάω ὁ γραφή ὁ λέγω δίδωμι . ὁ δέ περιτρέφομαι ἀντί ὁ πέριξ πήγνυμι , ἐπαγκαίτο , συνίστημι , σκληρύνω . οὐδείς καί τροφή , ὁ συμπληρόω καί στερέω ὁ σῶμα . οὗτος δέ καί γάλα τρέφω κικλων τυροποιέω . ὁ δέ φημί ἐκ ὁ φημί ὅς , ἀνάλογος συστέλλω ὁ παραλήγω . ὁ γάρ τοιοῦτος εἰς εἷς , βραχύνω κατά Ἡρακλείδης ὁ παρατέλευτος φωνή , εἰμί ἧμμαι ὁ ναστός . ὡς γάρ δίδωμι δηλόω ἐπὶσχημν ἐπινέω , οὗτος φημί φημί , ὁ ἀείδω , φημί , οὖον τοιοῦτος . ἔχω γάρ ἀπό ὁ εἰμί ἐμός εἰμί παράκειμαι ὁ ἵστημι , οἷος , φημί , ὁ ὁ χειροπονημένης ὁ ἵστημι καί μή ἄλλως ὁ διάφορος βραχύνω , εἰμί μή ἕτερος προαιρέω φωνή , εἴτα̅ καί ἄλλως ἁμαρτάνω δείκνυμι ὁ ἀείδω , καί εἶπον μή χρή ὁ ἀείδω ὁ δύο εἰμί εἰμί ἀλλά ίσος καί προστίθημι ὅτι Ὅμηρος οὗτος οἶδα γράφω ἐκεῖθεν προστακτικός ὁ εἰμί διά δύο σῆμα , * ἐπιφιμόω ὅτι ἐκ περιουσία εἰμί καί περί οὗτος εἶπον , ὡς ἁμαρτάνω καί αὐτός . καί γάρ , φημί , ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος ῥῆμα οὖον διπλάζω ὁ σῆμα διάλεκτος . οὐδείς γοῦν μή εἶπον ὁ , φημί φάσσος , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ὅμοιος . οὗτος δέ Πολύνους ὅς ὁ Ἡρακλείδης κατασκευάζω καί ὡς οὐ εἰμί ὁ φημί ἐκ ὁ φημί εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ φημί . καί οὕτως μέν οὗτος . ὁ δέ ὡγύσσα κατά τρίτος συζυγία λέγω παρά ὁ ποιητής καί ὁ μετά αὐτός ἐπί ψῦχος . ἐπί μέντοι φρονέω ῥητός λέγω , ἀπό ὅς καί ὁ ὠγυλίον . ζῶμα δέ φαίνω ὁ χιτών δοκέω λέγω , καθά μετά ὀλίγος δηλόω ὁ , οὖον γάρ ἔχω χλαῖνα ἀλλά ἐκ δαίμων οἴχομαι εἰμί , τοῦτος , μόνος ἔχω χιτών . τατός δέ εἄν εἰμί καί ζῶμα εἶπον . καί σημειώνω οὗτος εἰς ὁ ὁ Ναυσικάα ζῶμα . ἴσως δέ πρός διαστολή χλαῖνα λέγω ζῶμα ὁ χιτών , οἷος ζώννυμι . χλαῖνα γάρ οὖον ζώννυμι . ὅτι δέ ζώννυμι ὁ χιτών , δηλόω ὁ , ζωστήρ συνέργω χιτών , ὡς εἰμί ζωστήρ μέν καί ζώννυμι , ζῶμα δέ ὁ ζώννυμι χιτών . ὁ δέ ἄγχι νύσσω , ἐμφαίνω μή δύναμαι λαλέω πολύς ὁ οὗτος ποιέω . διό καί ὁ ἄγχι χράομαι εἰς ἐπιστροφή ὁ ἀκούω . δηλόω δέ οὗτος καί ὁ , οὖον ὅς ἔτι ζωός μέτειμι . οὐδείς καί ζῶμμα*τικὸς λαλέω , ὡς μή δύναμαι ἀποτάδην προάγω φωνή . ὁ δέ οὖον ὅς ἔτι ζωός μέτειμι ἀλλά ἐγώ χεῖμα δέρμα , ἀνήρ φράζω πᾶς ἄγω . ὁ δέ οὐκέτι φυτόν πίνω καί εἰς παροιμία κεῖμαι ἐπί ἄγνωτος πάκο . ὁ δέ νυός σχέδη ἀντί ὁ χόω ὁ μυστηριώδης λόγος κατά νόος . ὁ δέ οἷος ἐκεῖνος εἰμί βουλεύω ἠδέ μάχομαι , ἐπαινός εἰμί πρακτικός τε καί διαήρορος ἀνήρ . γράφω δέ καί οἷος ἐκεῖνος εἰμί τελέω ἔργον τε ἔπος τε . ὅλος δέ ὅσος ὁ ησμοεις λέγω καί μικρός . ὁ δέ κατά ὁ ὕστερος στίχος καί ἀλλαχοῦ γράφω . οὖον φράζω δέ ὁ ὕστερος διά ὁ μή ἀνεκπαῖον εἰμί οὗτος . ἐμφαίνω δέ ὅς ὁ ποιητής δύναμαι καί ὕναρον ἐνταῦθα διασκευάζω . ὁ δέ ἐπί ἄγχος κεφαλή σχέδη ὅμοιος , ὡς εἰμί καί τις εἶπον ἐπί θεμέλιος εἰμί ὄροφος . ὡς γάρ ἐκεῖ σιγάω ὁ τοῖχος , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ πῆχυς . ὁ δέ ἀλλά τις ἐάν εἶπον Ἀγαμέμνων , οὖον μόνος ἀντί ὁ ὑπάρχω κεῖμαι , ἀλλά καί μόνος ἀντί ὁ προφέρω , ὡς ἀπό ὁ εἶμαι ἐνίστημι * οὐδείς καί εἶμι ἀντί ὁ πορεύω , καί ἔρχομαι ἀντί Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Ξ . Βελέτης ὦμος , ἐμός δέ χλαῖνα ἕννυμι ἀλεξάνεμος , ὡς προλέγω , μῆλον πυκνός . ἄν δέ νάκη αἱρέω , ἀρόω ἀναιρέω , δέμα αἴξ εὐτρεφής μέγας , ἕτερος οὗτος ὕπλα κατά χειμών . αἱρέω δέ ὀξύς ἄκων κύω ἀλκτήρ καί ἀνήρ . βαίνω δέ Ἀμάτα Κέως ἀρόω κοιμάμαι , ὅθι περ σύν ἀγρόδον - αἱρέω πέτρος ὑπό γλαφυρός εἶδον Βορέας ὑπό οἴγω . τοιγούτω σκέπη . ἔνθα ὁ Βορέας εἶμι ἄγνυμι καί οὖον Ζεύς - σῦς ἐνδοτέρω . κεῖμαι δέ ὁ λέξις καί ἐν ὁ πρό οὗτος . καί ἔχω ὅμοιος αὐτός ὁ νηματωγὴν , ὡς προ - δηλόω . Ὅρα δέ ὁ ὁπλίζω λέγω3 μέν * καί νῦν συνήθης ἀντί ὁ ἑτοιμάζω , κατά συμβαίνω δέ εὑρίσκω ἐνταῦθα καί ἐπί στρατιωτικός ὀπλισμός · τοιοῦτος γάρ ὁ περιτίθημι ξίφος καί ὀξύς ἄκων ἅλλομαι . Ἀλεξάνεμος δέ , ὅς ὡς φύω , ἀλέγω ἤτοι ἀποσοβέω ὁ ἐκ ἄνεμος ψύχος , ἢ βοηθέω κατά ἄνεμος . κεφαλαιωτία δέ ἐνταῦθα χάρις ἀναμιμνήσκω , ὡς πρός ὁμοιότης ὁ ἀλεξάνεμος Χίτον φύω καί ναῦς ἀλέξιος , ἢ παρά Πισύδῳ , καί Ἀλεξίμαχος ὁ κατά μέταλλον καί χρῆμα παρά Ἀντιφῶν , ἐπί δέ καί ὁ ἐν ἐπίγραμμα ἀλεξιχλέμνος χιτών , ὅς εἰμί θώραξ πολυμιγής . τοιοῦτος δέ συνθετικός δύναμις καί ὁ ἀλεξιφάρμακον καί ὁ αλεξιλογος , οἷος , Φοῖνιξ δέ εὑρίσκω γράμμα αλεξιλογαω , φορητός δέ ἄκατος Κάρ Ἄλος τάμιας . ἐν δέ ἄν αλεξιλογαω γράμμα ἢ ὁ ἀλέγω ἀρόω βοηθός εἰς λόγος , ἢ διά ὅς ἀποσοβέω ὁ πλείων λέγω . Ἡ δέ νάκη καί νάκη λέγω ὁμοίως ὁ , νάπη νάπη καί βλάπτω Βλάδος , ὡς ὁ , σύ δέ ἐπιτηρέω ὁ Βλάδος , καί δίψα δίψα , καί νεῖκος νείκος ἢ φιλονικία · ἐκ δέ ὁ νάκη καί Νάκο - τίλλω ὁ τίλλω ὁ χόδιος , ὡς φημί ὁ παλαιός , προφέρω καί χορός ὁ Νακοῦς ὁ , βοή καί νάκη . λέγω δέ . φημί , νάκη ὡς οἶκος ἀνακαίω , κώληψ ὅς ἀνάκειμαι * ὑπνόω . ὁ μέντοι Σύμαχος ἄλλως , φημί , ἔχω ὁ νάκη ἤτοι ὁ Αἴγιον δέμα · ἐπί φόρτιμος γάρ , ὡς καί εἰμί τις ἀνάμοιτο λεοντέη ἢ παρδαλέη ἢ Λυκήν . διό καί εὐτρεφής εἰμί αἴξ , ὡς ἄν εἰμί καί αὐτός ἀλεξάνεμος . ὁ δέ μαχάμου δείκνυμι ὡς ἄραενικῶς φύω ὁ αἴξ . ‘Ὅξυν δέ ἄκων πρός σαφήνεια λέγω , ἐπί δέ καί πρός διαστολή ὁ ἄκων ἄκων μεταχέω , ὅστις καί ἐκτίνω ὁ ἄκων ὡς συνάπτω ἐκ ὁ ἄκων ἄκων . ὁ μέντοι ἄκων ὁ ὕπλον συστέλλω παρά ὁ ἀκή , ὁ δηλόω ὁ ὀξύτης , διά ὅς καί ὀξύς2 λέγω τρόπος ἐτυμολογικός . Κυνώ δέ ἀλκτήρ οὖον ὁ οἰκέω λέγω . οὖον γάρ ἄν ἀλέξω ὁ ἑαυτοῦ , εἰμί μή ἄρα μαίνομαι κατά ὁ ὁ Ἀτταῖος , ἀλλά εἰμί ποῦ , ἀλλότριος ποτέ τις περιτύ - χόω ὁ τοιοῦτος κράτος ἄκων . Γλαφυρή δέ νῦν πλάσσω πέτρα εἰς ὑποδοχή τις ὁ Συμαῖος , ἵνα μή αἴθριος βύζω καί ψυχρός Βορός καταπνέω . εἰκός δέ καί σπηλαιώδης τετυ - γηχέναι πέτρα ἐπί ὑποδοχομένην * καί σία . ὁ δέ Βορέας ἐκ ὁ Βορέας Βόρειον βόρειος συγχέω , ὁμοίως ὁ Ἑρμεῖον , καί εὐμέλιος Πρίαμος , καί ὁ τοιοῦτος . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ ὁ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Σ . Τηλέμαχος ἀθήρα ὕναρ ἐφίστημι εἰς Ἰθάκη ἐπανέρχομαι προτρέπω , ὡς Δῶρα παρά Μενέλαος λαμβάνω πέμπω , καί ἐμβαίνω μῆλον εἰς ὁ ναῦς θεοχλήμωνν τις Ἀργεῖος μάντις ἀναλαμβάνω ἐπί φόνος ἐσθίω . καί Σύμαχος Ὀδυσσεύς διηγέομαι , ὡς Φοῖνιξ αὐτός ληΐζομαι ἐκ Συρία τήσου ἀπό - δίδωμι Λαΐρη . καί ὁ Τηλέμαχος ναῦς καταγίγνομαι εἰς Ἰθάκη , καί οὗτος εἰς Ἄστυ ἀποπέμπω αὐτός πρός Εὔμαιος ἔρχομαι . ὁ δ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ ὁ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α . Ὅτι ἐν ὁ ῥαψῳδία οὗτος πλάσσω ὁ ἀθήρα ὁ ποιητής ἄρχω ἵστημι ὁ Τηλέμαχος καί ὁ ποιητός ὑποτίθημι . ἢ περ μάργηλις ὁ , τε εἰς Ἰθάκη ἐπανέρχομαι , διό καί Τηλέμαχος Ἐπάνοδος αὐτός ἐπι - γράφω , καί ὁ ὁ μνηστήρ ἐλλοχάω φυλάσσω , καί ὁ εἰς ὁ Συμαῖος ἀπέρχομαι . ὁ μάλιστα ὁ ομηρικός * καταμιμυω πλάσσω πρός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἀναγνωρισμός . φρονέω γάρ , ὡς εἰκός , ὁ Τηλέμαχος