eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1922
ὁ δοῦλος ἐπειρᾶτο ἀγαγεῖν καὶ ἕτερα τεῦχε τοῖς μνηστήροις . ἄλλως δὲ πάσχει τὰ δηλωθησόμενα . ἐν τοῖς δὲ φασιν οἱ παλαιοὶ καὶ ἕτεραν ὁροσθῦρην εἶναι , δι’ ἧς ἀνελθὼν εἰς τὸ ὑπερῷον Μελά - * νθιος ἀνείλετο τὰ ὅπλα , τεκμηριάμενοι τοῦτο ἐκ τοῦ , ὡς εἰπὼν ἀνέβαινε Μελάνθιος ἐς θαλάμους . ἔστι δὲ ἡ περὶ τῆς πρώτης ὁροσθῦρης Ὀμηρικὴ φρόσις αὕτη , ἀρρηνομένη συνήθως ἐν τῷ ἀπὸ ὀήματος ἀρξόμεθα ὑπαρχτικοῦ · ὁροσθῦρη δὲ τις ἔσχεν ἐὐδήμητ’ ἐνί τοίχῳ · ἀκρότατον δὲ παρ’ οὐδὸν εὐσταθέος · μεγάρου ἦν ὁδὸς ἐς λαῦρην , σανίδες δ’ ἔχον ἐν ἀσφαλείᾳ , ἡ καὶ ἄλλως , σανίδες δ’ ἔχον ἐντὸς ἡ ἐνδὸν ἔσται . τὴν δ’ Ὀδυσσεὺς φράζεσθαι ἀνύσει διὸν ὑφορζόν , ἵστασθ’ ἄγγι αὐτῆς · μία δ’ οὖ γίνετ’ ἐφορμή . τοῖς δ’ Ἀγέλαος μετέειπεν · ὦ φίλοι , οὐκ ἂν δή τις ἂν’ ὁροσθῦρην ἀναβαίνῃ καὶ εἴποι λαοῖσι , βοή δ’ ὠμίστα γένοιτο ; τῷ μὲ τάχ’ οὗτος ἄνηρ νῦν ὕστατα τοξάσαιτο . καὶ ὁ Μελάνθιος , ὡς ἔφρεθη , κωλῶν φησίν · Οὐ πῶς ἔστ’ , Ἀγέλαε Λιοτρεφές · ἄγγι γὰρ αὐλῆς καλὰ θύρετρα καὶ ἀργαλέου στόμα λαύρης · καὶ κεν εἰς ὄντας ἑόντος ἄνθρω , ὡστ’ ἄλκιμος εἴη . Ἰστέον δὲ ὅτι παλαιῶν τινῶν λεγόντων ἐντεῦθ’α , ὡς ἐν τῷ τοῦ οἴκου ἕνατι τοῖχῳ θύρα ἦν , δι’ ἧς εἰς τὸν θάλαμον ἦν ἀνα - βῆναι , φαίνεται ὡς ἡ αὕτη ὁροσθῦρη ἐπιτηδεῖα ἦν καὶ βοήν ἐκεῖθεν γενέσθαι καὶ ἀναγαγεῖν εἰς τὰ ὅπλα . ἐπὶ οὖν αὐτὴ ἀσυντελὴς ἦν εἰς τὸ πρῶτον , χρησιμεῦσαι λοιπὸν εἰς τὸ δεύτερον . καὶ ἀναβὲς δι’ αὐτῆς ὁ Μελάνθιος φ*κει τεῦχε . δοκεῖ δὲ κρεῖττον εἶναι , δευτέραν τινὰ ὁροσθῦρην , ὡς ἔφρεθη , νοῆσαι , δι’ ἧς ἀναβὰς ὁ Μελάνθιος ἐποίησε τὸ κακόν . Ἰστίον δὲ ὅτι ἐξὼς ὄντος Ὀμήρου κατὰ ποσὰ τινα δικστίμματα στροφώτερον γράφειν καὶ συνάγειν καὶ οὕτω ἐξ ὑπιότητος τὸν ἀκροαστὴν εἰς ἐγρή - γορσιν , τοιούτων ἐστὶ καὶ τὸ κατὰ τὴν ὁροσθῦρην , εἰς ὃ καὶ καταγραφῆς ἐδείχθησαν οἱ παλαιοί , σχηματίζοντες ποῦ ὁροσθῦρη καὶ ποῦ ὁ θάλαμος , καὶ τὰς βόας τοῦ οἴκου καὶ τὴν αὐλὴν καὶ τὰ λοιπά , ὡς ἐν τοῖς τῶν ἀντιγράφων ἀκριβέστεροις κείται . ἀρκεῖ δὲ ἡμῶς καὶ τὰ ῥηθέντα παραστήσαι τὴν τοῦ χωρίου , ὡς δυνατόν , ἔννοιαν . Σημαιοῦσαι δὲ καὶ ὅτι τὸ περὶ τῶν δοῦπκα σακίνευ καὶ τὲ ἑρξῆς Ἀρίσταρχος ἀθετῆσας κειμένα , ἀδύνατον εἶναι εἰπὼν τοσαύτα βαστάσαι ἄνθρωπον . Λαῦρα δὲ στενὴ ὁδός , ἀμφοδος , δι’ ἧς λαοὶ ῥεύσιν ἤτοι φέρονται . Ὦθεν , φασί , καὶ διάλαιρος ὁ ἐν τῷ πέρας τῆς ἀμφόδου οἴκων καὶ οἶον ἀντίθυρος . Ἐν δὲ ῥητορικοῖς λεξικοῖς φέρεται καὶ ὅτι λαῦρα ἡ ἀμάρα καὶ ὅτι λαῦραι ῥύμαι , κώμαι , στενωποί , ὑπόνομοι . σύνθετον δ’ ἐκ τῆς λαύρας καὶ ἡ σποδή - σιλαῦρα , τουτέστιν ἡ πόρνη , λεγομένη οὕτω παρὰ τὸ διατρίβειν πολλὰ ἐν ταῖς οδοῖς , ἢ καὶ δημοσίως σπαληκέσθαι , ὡς φασιν οἱ παλαιοί . τὸ * γὰρ σποδεῖσθαι καὶ ἐπὶ μῖξως τίθεσθαι . διὸ ἡ αὕτη καὶ χαμαι - τύπη λέγεται ὁμωνύμως τῷ κατ’ αὐτὴν στορώματι · ἐπὶ δὲ καὶ λεωφόρος · ἀκολούθως δὲ καὶ πανδοσία · καὶ χαλκίτις δὲ διὰ τὸ εὐτελές , φασί , τοῦ διδομένου νομίσματος . εἰ δὲ καὶ πολὺνυμος , ἀλλὰ τοῦτο σεμνότερον διήθεν πόρνης ἐπίθετον διὰ τὸ αὐτῆς περιώνυμον . φορτικὸν δὲ γε ἡ μανιόζηπος , ὁ δηλοῖ τὴν μεμηνυίαν περὶ κήπον τὸν κατ’ αὐτήν , ὡς τὸ παιδογόνον σημαίνει . εἰ δὲ καὶ λούπα ἡ αὕτη , ὁ πέρ ἐστιν Ἰταλικῶς λύκαινα , διὰ τὸ ἀσπαχτικόν , καὶ ἀνασσοῖραλλος , καὶ μὲ*ουρις διὰ τὸ μυζοῦν οὖραν , ὁ ἐστι θηλάζειν , καὶ ἀνασούρ*τολις , καὶ σατίρα , καὶ εἰλίπους , καὶ γεγωνοζώμη . καὶ τοιαῦτα τινὰ εἰς τοσοῦτον εἰρήσθω . Λαῦρας δὲ χοῖσις καὶ παρὰ τῷ διπνοσοριστῇ ἐν τῷ , λαύραν ἀντεσεκίαζε στενὴν τινα οὖσαν καὶ πληθούσαν τῶν πρὸς ἀπόλαυσιν . εἰν δ’ ἂν τοιαῦτα λαύρα καὶ οἱ ἐν ταῖς πόλεσι λεγό - μενοι ἡμ*ολοι . Ῥώγες δὲ μέγαροιο , διοδοί , ῥήγματα , θηρίδες , θηλυκῶς ἀπὸ τοῦ ροῦς ῥωγός · αὐτὸ δὲ ἀπὸ τοῦ ῥήσσω ῥήξω . τινὲς δὲ οὐδετέρως τὸ ῥώγας ἐνόησαν ὡς τὸ κώας . ὅτι δὲ ἐν τῷ , ἀνὰρ ῥώγας , διπλάζουσι τινὲς τὸ ἀμετάβολον , καθά που καὶ ἐν τῷ κατὰρ ὁδὸν καὶ ἐν ἑτέροις ὁμοίοις , ἐστιν ἐκ τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων ἀναλῦσθαι . ἀφ’ οὗ δὴλον καὶ ὅτι , ὡς περ σπάνια τὰ εἰς ἑξ , κηξ , ἐπίτξ , λέλεξ διὰ τοῦ γ κλιθέν , οὕτω καὶ τὰ εἰς ὠξ , πτοξ , βωξ , ῥωξ , ὁ καὶ αὐτὸ διὰ τοῦ γάμμα κλίνεται . τούτων δὲ σύνδετα πολυπλοκῶς καὶ ἀπορρώξ . εἰσὶ δὲ τοιαῦτα καθ’ Ὁρροδιανὸν καὶ ἀπὸ τοῦ τρώγω γραμ - ματωδῶς , κναμοτρώξ . οὕτω δὲ σπανίζεται καὶ τὰ εἰς ὠξ διὰ τοῦ ὁ μικροῦ , φλοξ διὰ τοῦ γάμμα , καὶ πτοξ καὶ Καππάδοξ , ὧν κλισις διὰ τοῦ κάππα . ὁ δὲ ταῦτα παραδιδούς καὶ τὰ εἰς αἰξ * εἰς δύο μόνα περιγράφει . αἰς γὰρ αἰγός , καὶ Θραῖξ Θραϊκός . ὑποτίτταται γάρ , φησί , τὸ ἰῶτα τῷ ἄλφα , εἰ μὴ συνεκφωνεῖται , ὡς δὴλον ἐκ τοῦ Οε*νχας καὶ Θη*ίχου καὶ τῶν ὁμοίων . τὸ μέντοι γύναιξ πλαγίαν μὲν ἔχει , εὐθέαν δὲ οὔ · ἢ συνεπιλέπει καὶ ἡ ἐντελὴς κλητική . τὸ γὰρ γύναι , καθά καὶ τὸ Ζεῦ ἄνα ,
Lemmas: ὁ δοῦλος πειράω ἄγω καί ἕτερος τεύχω ὁ μνηστήρ . ἄλλως δέ πάσχω ὁ δηλόω . ἐν ὁ δέ φημί ὁ παλαιός καί ἕτερος ὁροσθῦρην εἰμί , διά ὅς ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὑπερῷος Μελά - * νθιος ἀναιρέω ὁ ὅπλον , τεκμηριάμενοι οὗτος ἐκ ὁ , ὡς εἶπον ἀναβαίνω Μελάνθιος εἰς θάλαμος . εἰμί δέ ὁ περί ὁ πρῶτος οροσθυρεω ομηρικός φροτις οὗτος , ἀραρίσκω συνήθης ἐν ὁ ἀπό ὀήματος ἄρχω υπαρχτιπου · ὁροσθῦρη δέ τις ἔχω εὔδημος ἐν τοῖχος · ἄκρος δέ παρά οὐδός1 εὐσταθής · μέγαρον εἰμί ὁδός εἰς λαύρα , σανίς δέ ἔχω ἐν ἀσφάλεια , ὁ καί ἄλλως , σανίς δέ ἔχω ἐντός ὁ ἐνδίδωμι εἰμί . ὁ δέ Ὀδυσσεύς φράζω ἀνύω δείδω ὑφορζόν , ἵστημι φάλαγξ αὐτός · εἷς δέ οὖον γίνομαι ἐφορμή . ὁ δέ Ἀγέλαος μεταφωνέω · εἰμί φίλος , οὐ εἄν δή τις ἄνω ὁροσθῦρην ἀναβαίνω καί εἶπον λαός , βοή δέ ὠμίστα γίγνομαι ; ὁ ἐγώ τάχα οὗτος ἀνήρ νῦν ὕστερος τοξάζω . καί ὁ Μελάνθιος , ὡς φέρω , κῶλον φημί · οὖον πῶς ἔστω , Ἀγέλαος Λιοτρεφές · φάλαγξ γάρ αὐλή καλός θύρετρα καί ἀργαλέος στόμα λαύρα · καί ἄν εἰς εἰμί εἰμί ἄνθρω , ὡστε ἄλκιμος εἰμί . ἰστέον δέ ὅτι παλαιός τις λέγω ἐντίθημι , ὡς ἐν ὁ ὁ οἶκος ἕνος τοῖχος θύρα εἰμί , διά ὅς εἰς ὁ θάλαμος εἰμί ἀνα - βαίνω , φαίνω ὡς ὁ οὗτος ὁροσθῦρη ἐπιτήδειος εἰμί καί βοή ἐκεῖθεν γίγνομαι καί ἀνάγω εἰς ὁ ὅπλον . ἐπί οὖν αὐτός ἀσυντελής εἰμί εἰς ὁ πρῶτος , χρησιμεύω λοιπός εἰς ὁ δύο . καί ανάβω διά αὐτός ὁ Μελάνθιος φ*κει τεύχω . δοκέω δέ ἀγαθός εἰμί , δύο τις ὁροσθῦρην , ὡς φέρω , νοέω , διά ὅς ἀναβαίνω ὁ Μελάνθιος ποιέω ὁ κακός . ἱστίον δέ ὅτι ἐξίημι εἰμί Ὄμηρος κατά ποσός τις δικστίμματα στρόφος γράφω καί συνάγω καί οὗτος ἐκ υπιοτητη ὁ ἀκροαστής εἰς ἐγείρω - γορσιν , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ κατά ὁ ὁροσθῦρην , εἰς ὅς καί καταγραφή δείκνυμι ὁ παλαιός , σχηματίζω ποῦ ὁροσθῦρη καί ποῦ ὁ θάλαμος , καί ὁ βοῦς ὁ οἶκος καί ὁ αὐλή καί ὁ λοιπός , ὡς ἐν ὁ ὁ ἀντίγραφος ἀκριβής κεῖμαι . ἀρκέω δέ μου καί ὁ εἴρω παρίστημι ὁ ὁ χωρίον , ὡς δυνατός , ἔννοια . σημαιειμι δέ καί ὅτι ὁ περί ὁ δοῦπκα σακίνευ καί τε ἔρδω Ἀρίσταρχος ἀθετέω κεῖμαι , ἀδύνατος εἰμί εἶπον τοσοῦτος βαστάζω ἄνθρωπος . Λάβρος δέ στενός ὁδός , ἀμφοδος , διά ὅς λαός ῥεῦσις ἤτοι φέρω . ὤθω , φημί , καί διάλαιρος ὁ ἐν ὁ πέρας ὁ ἄμφοδον οἶκος καί οἶος ἀντίθυρος . ἐν δέ ῥητορικός λεξικός φέρω καί ὅτι λάβρος ὁ ἀμάρα καί ὅτι λαύρα ῥύμη , κώμη , στενωπός , ὑπόνομος . συντίθημι δέ ἐκ ὁ λαύρα καί ὁ σποδή - σιλαῦρα , τουτέστιν ὁ πόρνη , λέγω οὗτος παρά ὁ διατρίβω πολύς ἐν ὁ ὁδός , ἢ καί δημόσιος σπαληκέσθαι , ὡς φημί ὁ παλαιός . ὁ * γάρ σποδέω καί ἐπί μίγνυμι τίθημι . διό ὁ οὗτος καί χαμαί - τύπτω λέγω ὁμώνυμος ὁ κατά αὐτός στορώματι · ἐπί δέ καί λεωφόρος · ἀκόλουθος δέ καί Πανδοσία · καί χαλκῖτις δέ διά ὁ εὐτελής , φημί , ὁ δίδωμι νόμισμα . εἰμί δέ καί πολὺνυμος , ἀλλά οὗτος σεμνός διηθέω πόρνη ἐπίθετος διά ὁ αὐτός περιώνυμος . φορτικός δέ γε ὁ μανιόζηπος , ὁ δηλόω ὁ μηνύω περί κῆπος ὁ κατά αὐτός , ὡς ὁ παιδογόνος σημαίνω . εἰμί δέ καί λούπα ὁ οὗτος , ὁ περ εἰμί Ἰταλικῶς λύκαινα , διά ὁ ἀσπαχτικόν , καί ἀνασσοῖραλλος , καί μὲ*ουρις διά ὁ μυζόω οὐρά , ὁ εἰμί θηλάζω , καί ἀνασούρ*τολις , καί σάτιρα , καί εἰλίπους , καί γεγωνοζώμη . καί τοιοῦτος τις εἰς τοσοῦτος εἴρω . Λαύρα δέ χόω καί παρά ὁ διπνοσοριστῇ ἐν ὁ , λαύρα αντεσεκιαζω στενός τις εἰμί καί πλήθω ὁ πρός ἀπόλαυσις . ἐν δέ εἄν τοιοῦτος λαύρα καί ὁ ἐν ὁ πόλις λεγό - μένω ἡμ*ολοι . ῥάξ δέ μέγαρον , δίοδος , ῥῆγμα , θήρις , θηλυκός ἀπό ὁ ροῦςʹ ῥάξ · αὐτός δέ ἀπό ὁ ῥήγνυμι ῥήγνυμι . τις δέ οὐδέτερος ὁ ῥάξ νοέω ὡς ὁ κῶας . ὅτι δέ ἐν ὁ , Ανάρ ῥάξ , διπλάζω τις ὁ ἀμετάβολος , καθά ποῦ καί ἐν ὁ Κατάρ ὁδός καί ἐν ἕτερος ὅμοιος , εἰμί ἐκ ὁ παλαιός ἀντίγραφος ἀναλύω . ἀπό ὅς δῆλος καί ὅτι , ὡς περ σπάνις ὁ εἰς ἕξ , κήξ , ἐπίτξ , Λέλεξ διά ὁ γ κλίνω , οὗτος καί ὁ εἰς ὠξ , πτοξ , βόαξ , ῥάξ , ὁ καί αὐτός διά ὁ γάμμα κλίνω . οὗτος δέ σύνδετος πολύπλοκος καί ἀπορρώξ . εἰμί δέ τοιοῦτος κατά Ὁρροδιανὸν καί ἀπό ὁ τρώγω γραμ - ματωδῶς , κναμοτρώξ . οὗτος δέ σπανίζω καί ὁ εἰς ὠξ διά ὁ ὁ μικρός , φλόξ διά ὁ γάμμα , καί πτοξ καί Καππάδοξ , ὅς κλίσις διά ὁ κάππα . ὁ δέ οὗτος παραδίδωμι καί ὁ εἰς αἴξ * εἰς δύο μόνος περιγράφω . ὅς γάρ αἴξ , καί Θραῖξ Θραϊκός . ὑποτίτταται γάρ , φημί , ὁ ἰῶτα ὁ ἄλφα , εἰμί μή συνεκφωνώ , ὡς δῆλος ἐκ ὁ Οε*νχας καί θη*ιχοω καί ὁ ὅμοιος . ὁ μέντοι γυνή πλάγιος μέν ἔχω , εὐθύς δέ οὖον · ἢ συνεπιλέγω καί ὁ ἐντελής κλητικός . ὁ γάρ γυνή , καθά καί ὁ Ζεύς ἄναξ ,