eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1397
ποτὲ δὲ , πσσός , καὶ ὅτι , βόλια κυθιστῶν τοὺς πσσούς φασίν οἱ παλαιοί , καὶ ὅτι καὶ πσσᾶ οὐδὲ - τέρως οἱ πσσοί , καὶ ὅτι πσσᾶ , ὁμοιῶς καὶ ἡ γραμμὴ καὶ ἡ ψῆφος , οἶον , καὶ πσσᾶ * πεντά - γραμμα , καὶ ὅτι πέντε ἦσαν οἱ ἔχοντο , καὶ ὅτι ἐπὶ πέντε γραμμαὶς τὰς ψῆφους ἐτίθουν , ὧν ἡ μία , ἰσά ἐκαλεῖτο , καὶ ὅτι διὰ τὰς πέντε ταύτας , καὶ πεττεία ἔδοκε κληθῆναι ὡς οἷαί πενταετιζοῦσα , καὶ ὅτι Παλαμίδης εἶνεν αὐτὴν λέγεται , οὐ παρώνυμον τὸ Παλαμιδίων ἑλέξιον , καὶ ὅτι πσσός καὶ ππτός , ὁ πίπτον φασίν ἐν τῷ βάλλεσθαι , ὡς ἐκ τοῦ πίπτεν τὸ πίπτων , καὶ ὅτι πεττεύειν , τὸ ταυλίζειν φασὶ καὶ μετατιθέναι καὶ παίζειν , καὶ ὅτι κύβος , πᾶσα ψῆφος τετράγωνος , καὶ ὅτι λέγοντος Προδοτον , ἐπὶ Ἄντος εὐρεθῆναι διὰ λιμῶν τὰς παιδίας , οὐκ ἐξ ἀνάγκης καὶ πεττοὶ * συνοοῦνται , οὕς ὁ Παλαμή - δης εἶνε , καὶ ὅτι δοκεῖ τὸ κυθεῖν καὶ πεττεύειν , καὶ ἀστραγαλίζειν λέγεσθαι , ὡς ὑπαφαινεται ἀπὸ τοῦ , ἀστραγαλίζουσιν ἐν τῇ κατὰ τὴν Ὀδύσσειαν πολιτείᾳ καὶ ὀρχοῦνται καὶ σημαίζουσι , καὶ ὅτι συν - τελῆ πρὸς τὸ ῥηθὲν , τὸ , ἀστράγαλος , τρία σημαίνει , τὸν ἐν σφυρῷ καὶ τὸν σπόδυλον ἄπλως , καὶ τὸν παιστίχον ἢ πσσίζον πόλιν τὸ τοῦ Ἀπίωνος . Καὶ ὅτι κύβος , ὁ κύκλος θερ βέαν ἔχον , ἢ ὁ κατέ - στραμμένος , ἐκ τοῦ κυθὸν κύβῳ τὸ καταστρέφειν , ὅθεν καὶ κύβιον , τὸ ὀρχομεν Ῥωμαϊστί , καὶ κυθι - στῶν , τὸ ἐπὶ χαλῆν πίπτον , τῆς δὲ λέξεως τῶν πσσῶν ἢ ἐν δυοῖ σῖγμα γραφή , ζητητὰ εἰ φυλάσσε - ται καὶ ἐν τοῖς παρὰ Ἀρχιγένει πσσός , φράγματα δὲ εἰσιν ἱστορικὰ φασιν ἐκεῖνα , οὐ γνωστὰ εἰ ἐν δυοῖ σδ γράφεται , ὁ δὲ τὰ περὶ Ἑλληνικῆς παιδίας γράφας , διαφορὰν καὶ αὐτὸς εἶδος κύβων καὶ πσσῶν , καὶ παλαιωτάτην αὐτῶν τὴν κυθεντικὴν παιδίαν , παρὰγει Σοφοκλέους μὲν ἐκ Παλαμιδῶνος ὁνομαίου τῷ ἡμοῖ δράματος τὸ , ἐκεῖνος ἔρευν πσσούς κῦθους τε τετράδων ἀγγίας ἄκως . Καὶ Εὐριπίδους τὸ , πσσᾶ ναυπλκάδω , λέγω δὲ καὶ * ἐν μὲν Πλῳ δεῖκνυσθαι λίθον ἐφ οὐ ἐπέσφισαν οἱ Ἀχαιοί , ἐν δὲ Ἀργεῖ τὸν λεγόμενον Παλαμιδῶνος πσσόν . Καὶ ὅτι Πλάτων τὴν τῶν πσσῶν ἔφασιν Αἰγυπτίους ἀνατεῖδῆσαν ἐν Φαίδῳ , λέγων , αὐτοὺς πρῶτον , ἀριθμὸν καὶ λογισμὸν εὑρεῖν καὶ γεωμετρίαν καὶ ἀστρονομίαν , ἐπὶ δὲ , πεττείαν τε καὶ κυθεῖαν , καὶ δή γραμματα , καὶ ὅτι οἱ τοῦ Πλάτωνος ὑπομνηματισταί , οὐ τὴν παρ᾽ Ἑλλσι πεττείαν σημανθῆναι φασὶ ὑπὸ Πλάτωνος , ἀλλὰ τὴν τοῦ λεγομένου πεττευτηρίου , κατα - γράφεσθαι γὰρ τι πλυνθίων ὡσπερ ἐν τῇ πεττευτικῇ παιδῇ δι οὐ τὰ κινήματα τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελή - νης ἐπὶ δὲ καὶ τὰ ἑλληνικά , πραγματεύονται οἱ Αἰγύπτιοι , καὶ ὅτι ἔχωντο οἱ παλαιοὶ τρισὶ κύβοις , καὶ οὐχ ὡσπερ οἱ νῦν , δυοῖ . ὅθεν καὶ παροιμία ἐπὶ τῶν μηδὲν διὰ μέσον κινδυνευόντων , τὸ , ἢ τοῖς ἐξ ἢ τρισὶ κύβοις , ἀπὸ τοῦ μεγίστου καὶ ἐλαχίστου ἀριθμοῦ ἢς μίμηντος Πλάτων ἐν νόμοις , αὐτῶν , ἢ τρισὶ κύβοις βάλλοντες , τούτιστι τρισὶ μονάδας , κύβον γὰρ φασί , δχὼς ἔχον , αὐτὸ τε τὸ ἀναφ - ριπτοῦμενον , ὅθεν παροιμία τραγικὴ τὸ , ἀν γὰρ ἐν πίπτονσιν οἱ Λιὸς κύδοι , καὶ τὴν ἐν αὐτῷ μονάδα , ὅθεν λυθσίῃ ἄν φησι καὶ τὸ ζητουμένον ἐν τῷ παρὰ Ἀριστοφάνους κομοδοιμείῳ στίχῳ , β , β , β , γ Ἀχιλ - λὺς δύο κύβω καὶ τέττα*ρα , καὶ ἐξῆς , λέγω γὰρ , δύο μονάδας καὶ τέτταρα , ἔκατο δ᾽ ὁ στίχος ἐν τῷ Εὐριπίδου Τηλέφῳ σὺν ἄλλοις ἰαμβικοῖς , ἔνθα κυθεῦντας τοὺς ἥρωας εἰάργεγε , προμηθεῖ ) δὲ φησιν ὧν ἐκεῖνο τὸ ἐπισθόδιον , χλανισθῆντος ἐπ᾽ αὐτῷ τοῦ ποιήματος , λέγει δὲ ὁ ταῦτα παραδιδοὺς , καὶ ὡς οἱ τῇ παιδίᾳ ταύτῃ χρῶμενοι , ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς κύβοις τρημάτων , τρηματίται ἐλέγοντο , παρὰγω καὶ χρῆσιν Σώφρονος τὸ , διαπύρας ὡστίζεται τοῖς τρηματιζομένοις , καὶ ὅτι ἑποινάξετο ἡ κυθία , οὐ μόνον παρὰ Σικελοῖς ἀλλὰ καὶ Ἰθηνραίοις , οἱ καὶ ἐν ἱροῖς ἀθροίζονται , ἐκὐλιν , καὶ μάλιστα ἐν τῷ τῆς σιωάδος Ἀθηνᾶς τῷ ἐπὶ ἀκτίῳ , ἀφ᾽ οὗ καὶ τὰ ἄλλα κυθεντήρια , σιωάκια ὠνομάζετο , ἐξ ὧν καὶ πάντα τὰ πανουργήματα διὰ τὴν ἐν σιωρασίῳ ὁδινοσμίαν , σίραφοι ἐκαλοῦντο . Ἰππό - ναξ , τί με σιωράφους ἐπιτέλλεις , πειποίηται δὲ φησι καὶ πρᾶστάται τοῦ οὕτω παίζειν , Ἑρμῆς καὶ Πάν , καθὰ τῆς μονοιχῆς , Ἀπόλλων καὶ Μοῦσαι , τοῖς δὲ πσσούς λέγω , ψῆφους εἶναι πέντε , αἱς ἐπὶ πέντε γραμμῶν ἐπαίετον ἐκατέρωθεν , ἵνα ἕκαστος τῶν παττιόντων ἔχῃ τὰς κατ᾽ ἑαυτὸν . Σοφοκλῆς , καὶ πσσᾶ πεντάγραμμα καὶ κύδων βολαί , παρτείνετο δὲ φησι δι᾽ αὐτῶν , καὶ μίση γραμμῇ , ἣν ἰσᾶν ὀνόμαζον ὡς ἀνωτέρω * δηλοῦται , ἐπὶ ὁ νικῶντος , ἐπ᾽ ἑχάτην αὐτὴν ἵσται , ὅθεν καὶ παροιμία , κινεῖν τὸν ἀφ᾽ ἰσᾶς , λίθον δηλαδή , ἐπὶ τῶν ἀπεγνωσμένων καὶ ἑχάτης βοηθείας δεομένων . Σώφρων , κινήσω δ᾽ ἥδη καὶ τὸν ἀφ᾽ ἰσᾶς . Ἀλκαῖος δὲ φησιν ἐκ πλήθους , νῦν δ᾽ οὕτος ἐπιχείρει κινήσας τὸν πείρας πυκινὸν λίθον , τοιοῦτον δὲ καὶ παρὰ Θεοκρίτῳ τὸ , τὸν ἀπὸ γραμμᾶς κινήσω λίθον . Ἀποδώρου Ρ Α Ψ Ω Μ Ι Α Ι Α Α . γῶν , ἀντὶ τοῦ γεύσασθαι . ὅθεν καὶ ἄπαστος ὁ ἄγανστος . πάσσαν δέ , τό , τε ποιχίλλων ὀδεν καὶ ἡ παστάς , καὶ τὸ ἐπιπύθαι ὅλας πρὸς ταμιγίαν . ἀφ’ οὗ καὶ τὰ παστὰ καὶ ἐπίπαστα . περὶ ὧν ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα εἴρηται . Ὅτι οὐκ ἀναμένει χαροῦν τριήρη ὁ Τηλέμαχος , ἀλλὰ ἐθέλει πολυπραγμονήσαι τὰ κατὰ τὸν ξένον ἄμα τῷ πάσσειν δείπνον ἐκεῖνον . εὐρεθήσεται δὲ τοιαῦτα καὶ ἐν τοῖς ἑτέροις , αἱ δὲ πον ἀννὰ ἐπιδόντο ἡμέρα ταῖς ξυναισ ἐωσθήσων , ἀλλ’ ἐχαῖρε οὐ τοιαῦτα , ὡς ἐν Ἰλιάδι φαίνεται , ὅπου ἀννῶν ξυνάσας ὁ Ἰοβᾶτης τὸν σμυὸν Βελλεροφόντην , τῇ δεκάτῃ μετὰ ξυνίαν ἦρετο . εἰς δὲ γράφει ὁ Ἀθηναῖος τό , δοκεῖ γὰρ ἔχειν τι πρὸς φιλοσοφίαν ὁ οἶνος ἐκνευστικόν , παραδεχομένων τὴν ψυχὴν καὶ διαχέων . Ὅτι ἐν τῷ , ὡς εἴπων ἤρετο ἢ δ’ ἔσπετο , τὸ ἤρετο , ἀντὶ τοῦ , ἠγεμόνευε , προεπορεύετο . τὸ δὲ ἤγεύθαι ἀντὶ τοῦ νομίζειν , σπάνιον παρὰ τοῖς παλαιοῖς , λέγεται δὲ ἐκσῖδεν καὶ ἀνῃγεύθαι οὕτω , τὸ προεῖναι . καὶ ἐξηγεύθαι . ἐν δὲ ὀμηρικῷ λέξω , ἠγεύθαι , καὶ ἐπὶ γάμων ποιητῆς . καὶ προηγύρησεν φασιν αὐτῷ , καὶ προηγύρησις παρ’ Ἀττικοῖς , οὗ τοῦ ξείνου ἠγούμενος ἐν τοῖς γάμοις . λέγεται δὲ φασὶ παλ’ ἠγύρια πα*λαδὴ τις , ἡ πρώτη ἐπιπομπὴν ἐν ταῖς πομπαῖς . παλαδὴ δὲ προῖος ἐλέγετο , ἡ τῶν σύκων ἢτοι τῶν ἰσχάδων ἐπισύνθεσις . Ὅτι δονροδόχη ἐστὶ , θύρη δωμάτων πανοσιδής , ἡ μάλιστα . εἰς πῖονα ἐγγελημαίνω , ἐν ἧ πρὸς ὀρθότητα τὰ δόματα ἵστατο . φροῖ γοῦν ὅτι ἔχως φέων ἐστησε πρὸς πῖονα μαχαρήν , δονροδόχης ἐντοθεν εἴξον . κατὰ δὲ ὁμοιότητα ταύτης τῆς λέξεως , τὴν ξροδόχην εἴπεν ὁ κωμικὸς . γίνεται δέ , ἀπὸ τοῦ δῖον ὀνόματος Ἰονικοῦ , ἐξ οὗ καὶ ὁ παιδοκιζ . αἱ δὲ λέξες , καὶ Ἀττικαὶ εἰσι διὰ τὴν πρὸς τοὺς Ἰωνας τῶν Ἀθηναίων συγγένειαν . Ἀττικὰ γοῦν , ἡ ξροδόχη , καὶ ἡ παιδοκυτρία . καὶ τὰ τοιαῦτα . Ἰοτίον δὲ ὅτι καὶ ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ ἐπὶ ἀνύχων μὲν , τὸ φέων τίθησι . ἐπὶ ἀνύχων δέ , τὸ ἄγαν . οἷον . σῖτον δ’ αἰδὼν ταυτὶ παρεθήκας φέουσα . καὶ , ἔχως μὲν ἐστησε φέων . αὐτὴν δ’ ἐς θρόνον εἴσιν ἄγων . ἐστὶ δὲ ἡ παρατήρησις αὕτη ὡς καὶ ἄλληλου ἐφάσης τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον . τὴν γὰρ Ἀθηναὶν ἐμψυχον οἴσαν , τὰ πίδακα φέουσαν ἐπὶ τε ξείων ἐπὶ τε ὑφάν . ἔοικεν οὖν μᾶλλον τὸ μὲν ἄγαν λέγεσθαι , ἐπὶ τῶν βεβιζόντων . τὸ δὲ φέεσθαι , ἐπὶ τῶν ὀχουμένων * ἢ βασταζομένων . Ὅσα δὲ ὅτι θηλυκὸς καὶ ἀνταῦθα τὴν πῖονα εἴπερ , ἐν τῷ , ἐστησε πρὸς πῖονα μαχαρήν . Ὅτι ἐν τῷ , ἐνθὰ παρ’ ἄλλα ἔχων Ὀδυσεύς τελασίφρονος ἵστατο πολλά , κυρίως εἴρηται τὸ τελασίφρονος . ἄμα γὰρ τις αἰχμητής , ἄμα τελασίφρων . καλῶν δὲ ἡ ὁμοιοκαταλήξια τοῦ ἄλλα καὶ τοῦ πολλά , αὐτὰ γὰρ ἐν τέλει στίχων . Ὅτι εἰ καὶ κυριολογεῖ συνηθὲς ἐν τῷ , αὐτὴν δ’ ἐς θρόνον εἴσιν ἄγων . καὶ , πῶς δὲ σε ταῦτα ἤγαγον εἰς Ἰθάκην , ἐπὶ ἐμψύχῳ γὰρ χεῖται τὸ ἄγειν ὡς καὶ παρὰ βια - δο χων εἴρηται . ἀλλ’ οὐκ ἀεὶ οὕτως ἡ λέξις τίθεται . διὰ γοῦν τῶν ἄλλων , φροῖ καὶ Παυσανίας ὅτι ἄγειν καὶ ὑπῆγον , καὶ ἐπὶ τοῦ πίνειν λέγεται . Ἀλίως δὲ Ἀντώνιος , φροῖν ἄγρημα περὶ Μεσολόβου , τέγμε ἀπόλεκτον ἱππῶν καὶ ὀπλιτῶν . τοῦτο δὲ ἴσως οὐδὲ ἀπὸ τοῦ ἄγειν , ἀλλὰ διὰ τὸ ἀγρητὸν εἶναι . δήλον δὲ ὅτι ἄγειν λέγεται , καὶ τὸ χλεῖν . ὅθεν καὶ ἄγμα τὸ σύστημα , καὶ τὸ κατιογραφήνον ἔθνος . τὸ περὶ Σοφοκλέι ἐν Τραχινίαις κάτισχμα . Ὅτι ἐν Ἰλιάδι μὲν , ὅπως καταπετᾶ * σας λίτα ἀντὶ τοῦ σκε - πώσεως . ἐνταῦθα δὲ φροῖν , ὑπὸ λίτα πεπώσας καλῶν διαδάλων , ἀντὶ τοῦ ἐποπτεύσας , ἢτοι ἰγασθώ - σας καὶ ἐποπθῆναι εἰς καθ’ ὅσον . ἐστὶ δὲ τὸ λίτα , γένους οὐδετέρου , πτώσεως αἰτιατικῆς ἑνικῆς . οὐ εὐθεῖα , τὸ λιτόν . λίτα δέ , ὑγρασμὰ τι λιτόν . οἷον τοχὸν λίνεον . καὶ τοὺ τινές , ποικίλουν μᾶλλον κατὰ ἀντίφρασιν τὸ λίτα βούλονται εἶναι . διὰ τὸ τὸν ποιητὴν προσελθεῖν , καλῶν . διαδάλων . ἐστὶ δὲ ἡ περιφρογία τῆς χλῖσεως τοῦ λίτα . τοιαύτη . λιτόν . λιτοῦ . λιτῷ . καὶ ἐν μεταπλασμοῖ , λιτί . ἀπὸ τελικῆς δοτικῆς εἰς τελικὸν τῆς αἰτῆς . οἷον . λιτὶ κάλυκε . καὶ αἰτιατικὴ κατὰ ἐκλογισμὸν διήλθεν χλῖσεως , λίτα ἐν ὁνοματικῇ τοῦ . βοὶ βόα . ποδὶ πόδα . διὸ καὶ βαρύνεται . πᾶσα γὰρ αἰτιατικὴ ἑνικὴ δισύλλαβος εἰς ἄ λήγουσα , βαρύνεται . οὕτως γὰρ μὴν διὰ τῶν μεταπλασμῶν , ὀξύνεσθαι ὀφείλειν . οἱ γὰρ μεταπλασμοί , μετακλίζαν τοὺς τόνους οὐ βούλονται . χωρὶς τοῦ μηκῆτις μηκίστα Ἀπόλλων . καὶ τινων ἄλλων ὀλίγων . Ἰοτίον δὲ ὡς καὶ τὸ λιτὶ καὶ τὸ λίτα , ἐγκίνει τὴν παραλήγουσαν . καὶ ὅτι Ἀθηναῖος , περὶ τῷ ποιητῇ ὅν θαυμασιώτατον κα*λισθᾶν λέγει καὶ θαύμαστον . λίτα μὲν εἶναι φροῖ , λανξὰ καὶ μὴ βεβαμένη ἢ πεποιημένη . τὰ περιστώματα δέ , ἤρην καλὰ πορφυρέα . λέγων καὶ ὡς ἠχασεν ἢ τῶν ποικίλων ὑφῃ περὶ Κυπρίοις . ἐνθὰ ἐπεχρει περὶ αὐτὰ ὑφάνται ἤσαν ἐνδοξοί , Ἀκασὰς καὶ νιὸς αὐτοῦ Ἐλιών , ὡς
Lemmas: ποτέ δέ , πόσος , καί ὅτι , Βόλια κυθιστῶν ὁ πίσσα φημί ὁ παλαιός , καί ὅτι καί πίπτω οὐδέ - τέρας ὁ πίσσος , καί ὅτι πίπτω , ὁμοίως καί ὁ γραμμή καί ὁ ψῆφος , οἶος , καί πίπτω * πεντάς - γράμμα , καί ὅτι πέντε εἰμί ὁ ἔχω , καί ὅτι ἐπί πέντε γραμμή ὁ ψῆφος τίθημι , ὅς ὁ εἷς , Ισά καλέω , καί ὅτι διά ὁ πέντε οὗτος , καί πεττεία δοκός καλέω ὡς οἷος πενταετίζω , καί ὅτι Παλαμίδης εἵνω αὐτός λέγω , οὖον παρώνυμος ὁ παλαμίδιον ἕλκω , καί ὅτι πόσος καί πέτος , ὁ πίπτω φημί ἐν ὁ βάλλω , ὡς ἐκ ὁ πίπτω ὁ πίπτω , καί ὅτι πεσσεύω , ὁ ταυλίζω φημί καί μετατίθημι καί παίζω , καί ὅτι κύβος , πᾶς ψῆφος τετράγωνος , καί ὅτι λέγω προδίδωμι , ἐπί Ἄντος εὑρίσκω διά λιμός ὁ Παιδίας , οὐ ἐκ ἀνάγκη καί πεσσός * σύνειμι , ὅς ὁ παλάμη - δήω εἵνω , καί ὅτι δοκέω ὁ κεύθω καί πεσσεύω , καί ἀστραγαλίζω λέγω , ὡς υπαφαινω ἀπό ὁ , ἀστραγαλίζω ἐν ὁ κατά ὁ Ὀδύσσεια πολιτεία καί ὀρχέομαι καί σημαίνω , καί ὅτι σῦς - τέλεος πρός ὁ ἐρώ , ὁ , ἀστράγαλος , τρεῖς σημαίνω , ὁ ἐν σφυρόν καί ὁ σπόδυλον ἁπλόος , καί ὁ παιστιχος ἢ πίσσος πόλις ὁ ὁ Ἀπίων . καί ὅτι κύβος , ὁ κύκλος θερ βαίνω ἔχω , ἢ ὁ κατέ - στρέφω , ἐκ ὁ κεύθω κύβος ὁ καταστρέφω , ὅθεν καί κύβιον , ὁ ὀρχμαί ῥωμαϊστί , καί κυθι - ἵστημι , ὁ ἐπί χαλάω πίπτω , ὁ δέ λέξις ὁ πίπτω ἢ ἐν δύο σῖγμα γραφεύς , ζητητής εἰμί φυλάσσω - ὁ καί ἐν ὁ παρά Ἀρχιγένης πόσος , φράγμα δέ εἰμί ἱστορικός φημί ἐκεῖνος , οὖον γνωστός εἰμί ἐν δύο ΣΔ γράφω , ὁ δέ ὁ περί Ἑλληνικός Παιδίας Γράφας , διαφορά καί αὐτός εἶδος κύβος καί πίπτω , καί παλαῖος αὐτός ὁ κυθεντικὴν παιδεία , παράγω Σοφοκλῆς μέν ἐκ Παλαμιδῶνος ονομαιος ὁ ἡμέτερος δρᾶμα ὁ , ἐκεῖνος εἴρω πίσσα κεύθω τε τετράς Αγγίας Ἀκώς . καί Εὐριπίδης ὁ , πίπτω ναυπλκάδω , λέγω δέ καί * ἐν μέν Πλόος δείκνυμι λίθος ἐπί οὖον επεσφισαω ὁ Ἀχαιός , ἐν δέ Ἀργεῖος ὁ λέγω Παλαμιδῶνος πίσσα . καί ὅτι Πλάτων ὁ ὁ πίπτω φημί Αἰγύπτιος ανατειδηω ἐν Φαίδῳ , λέγω , αὐτός πρῶτος , ἀριθμός καί λογισμός εὑρίσκω καί γεωμετρία καί ἀστρονομία , ἐπί δέ , πεσσεία τε καί κύω , καί δή γράμμα , καί ὅτι ὁ ὁ Πλάτων ὑπομνηματιστής , οὖον ὁ παρά Ἑλλσι πεσσεία σημαίνω φημί ὑπό Πλάτων , ἀλλά ὁ ὁ λέγω πεττευτηρίου , κατά - γράφω γάρ τίς πλινθίον ὡς ἐν ὁ πεσσευτικός Παιδή Ζεύς οὖον ὁ κίνημα ὁ ἥλιος καί ὁ Σελής - νέος ἐπί δέ καί ὁ Ἑλληνικός , πραγματεύομαι ὁ Αἰγύπτιος , καί ὅτι χάω ὁ παλαιός τρεῖς κύβος , καί οὐ ὡς ὁ νῦν , δύο . ὅθεν καί παροιμία ἐπί ὁ μηδείς διά μέσος κινδυνεύω , ὁ , ἢ ὁ ἐκ ἢ τρεῖς κύβος , ἀπό ὁ μέγας καί μικρός ἀριθμός εἶμαι μίμηντος Πλάτων ἐν νόμος , αὐτός , ἢ τρεῖς κύβος βάλλω , τοῦτις τρεῖς μόνος , κύβος γάρ φημί , δχὼς ἔχω , αὐτός τε ὁ ἀναφ - ῥιπτέω , ὅθεν παροιμία τραγικός ὁ , εἰς γάρ ἐν πίπτω ὁ λίς κῦδος , καί ὁ ἐν αὐτός μόνος , ὅθεν λυθσίῃ ἄν φημί καί ὁ ζητέω ἐν ὁ παρά Ἀριστοφάνης κομοδοιμειων στίχος , Β , Β , Β , γ Ἀχιλ - Λύς δύο κύβος καί τέττα*ρα , καί ἑξῆς , λέγω γάρ , δύο μόνος καί τέσσαρες , εκατό δέ ὁ στίχος ἐν ὁ Εὐριπίδης Τήλεφος σύν ἄλλος ἰαμβικός , ἔνθα κεύθω ὁ ἥρως εἰάργεγε , προμηθέομαι ) δέ φημί ὅς ἐκεῖνος ὁ επισθοδιος , χλανισθῆντος ἐπί αὐτός ὁ ποίημα , λέγω δέ ὁ οὗτος παραδίδωμι , καί ὡς ὁ ὁ παιδία οὗτος χράω , ἀπό ὁ ἐν ὁ κύβος τρῆμα , τρηματιος λέγω , παράγω καί χρῆσις Σώφρων ὁ , διαπυηρα ὠστίζω ὁ τρηματίζω , καί ὅτι ἑποινάξετο ὁ κύθιον , οὖον μόνος παρά Σικελός ἀλλά καί Ἰθηνραίοις , ὁ καί ἐν ἱερός ἀθροίζω , εὐκλίς , καί μάλιστα ἐν ὁ ὁ σιωάδος Ἀθηνᾶ ὁ ἐπί Ἄκτιον , ἀπό ὅς καί ὁ ἄλλος κυθεντήρια , σιωάκια ὀνομάζω , ἐκ ὅς καί πᾶς ὁ πανούργημα διά ὁ ἐν σιωρασίῳ ὁδινοσμίαν , σιραπτω καλέω . ίππος - ἄναξ , τίς ἐγώ σιωράφους ἐπιτέλλω , πείθω δέ φημί καί πρᾶστάται ὁ οὗτος παίζω , Ἑρμῆς καί Πάν , καθά ὁ μονοιχεω , Ἀπόλλων καί Μοῦσα , ὁ δέ πίσσα λέγω , ψῆφος εἰμί πέντε , ὁς ἐπί πέντε γραμμή παίω ἑκατέρωθεν , ἵνα ἕκαστος ὁ παττίζω ἔχω ὁ κατά ἑαυτοῦ . Σοφοκλῆς , καί πίπτω πεντάγραμμο καί κῦδος βολή , παρατείνω δέ φημί διά αὐτός , καί μισέω γραμμή , ὅς ἴσος ὀνομάζω ὡς ἀνωτέρω * δηλόω , ἐπί ὁ Νίκη , ἐπί ἕκατος αὐτός ἵστημι , ὅθεν καί παροιμία , κινέω ὁ ἀπό Ἰσᾶς , λίθος δηλαδή , ἐπί ὁ ἀπογιγνώσκω καί ἕκατος βοήθεια δήω . Σώφρων , κινέω δέ ἥδη καί ὁ ἀπό Ἰσᾶς . Ἀλκαῖος δέ φημί ἐκ πλῆθος , νῦν δέ οὗτος ἐπιχειρέω κινέω ὁ πείρω πυκνός λίθος , τοιοῦτος δέ καί παρά Θεόκριτος ὁ , ὁ ἀπό γραμμή κινέω λίθος . ἀποδωρέω Ρ Α Ψ Ω Μ Ι Α Ι Α Α . γῆ , ἀντί ὁ γεύω . ὅθεν καί ἄπαστος ὁ ἄγανστος . πάσσω δέ , ὁ , τε ποικίλλω ὅδε καί ὁ παστάς , καί ὁ ἐπιπυνθάνομαι ὅλος πρός ταμιγίαν . ἀπό ὅς καί ὁ παστή καί ἐπίπαστος . περί ὅς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς εἴρω . ὅτι2 οὐ ἀναμένω Χαρούν τριήρης ὁ Τηλέμαχος , ἀλλά ἐθέλω πολυπραγμονέω ὁ κατά ὁ ξένος ἄμη ὁ πάσσω δεῖπνον ἐκεῖνος . εὑρίσκω δέ τοιοῦτος καί ἐν ὁ ἕτερος , ὁ δέ πως Ἄννα ἐπιδίδωμι ἡμέρα ὁ συνάγω ὠθέω , ἀλλά χαίρω οὖον τοιοῦτος , ὡς ἐν Ἰλιάς φαίνω , ὅπου Ἄννων συνάγω ὁ Ἰοβάτης ὁ σμυός Βελλεροφόντης , ὁ δέκατος μετά συνίημι ἀείρω . εἰς δέ γράφω ὁ Ἀθηναῖος ὁ , δοκέω γάρ ἔχω τίς πρός φιλοσοφία ὁ οἶνος ἐκνευστικόν , παραδέχομαι ὁ ψυχή καί διαχέω . ὅτι2 ἐν ὁ , ὡς εἶπον ἔρομαι ἢ δέ ἕπομαι , ὁ ἔρομαι , ἀντί ὁ , ἡγεμονεύω , προπορεύομαι . ὁ δέ ἄγω ἀντί ὁ νομίζω , σπάνις παρά ὁ παλαιός , λέγω δέ ἐκσῖδεν καί ἀναγεύω οὗτος , ὁ προΐημι . καί ἐξηγέομαι . ἐν δέ ὀμηρικός λέγω , ἄγω , καί ἐπί γάμος ποιητός . καί προηγύρησεν φημί αὐτός , καί προηγύρησις παρά Ἀττικός , ὅς ὁ ξένος ἡγέομαι ἐν ὁ γάμος . λέγω δέ φημί πάλιν ηγυριον πα*λαδὴ τις , ὁ πρῶτος ἐπιπομπή ἐν ὁ πομπή . παλαδὴ δέ Πρόιος λέγω , ὁ ὁ σῦκον ἤτοι ὁ ἰσχάς ἐπισύνθεσις . ὅτι2 δονροδόχη εἰμί , θύρα δῶμα πανοσιδη , ὁ μάλιστα . εἰς πίων ἐγγελημαίνω , ἐν ἧ πρός ὀρθότης ὁ δόμα ἵστημι . φρέω γοῦν ὅτι ἔχω φέος ἵστημι πρός πίων μαχαρήν , δονροδοχη ἔντοσθεν ἔοικα . κατά δέ ὁμοιότης οὗτος ὁ λέξις , ὁ ξροδοχη εἶπον ὁ κωμικός . γίγνομαι δέ , ἀπό ὁ δῖος ὄνομα ιόνιος , ἐκ ὅς καί ὁ παιδοκιζ . ὁ δέ λέγω , καί Ἀττικός εἰμί διά ὁ πρός ὁ Ἴων ὁ Ἀθηναῖος συγγένεια . ἀττικός γοῦν , ὁ ξροδόχη , καί ὁ παιδοκυτρεις . καί ὁ τοιοῦτος . Ἰοτίον δέ ὅτι καί ἐν ὁ βιβλίον οὗτος ἐπί ανυχοω μέν , ὁ φέος τίθημι . ἐπί ανυχοω δέ , ὁ ἄγαν . οἷος . σῖτος δέ ἀνδρό-παις οὗτος παρατίθημι φέρω . καί , ἔχω μέν ἵστημι φέος . αὐτός δέ εἰς θρόνος εἰμί ἄγω . εἰμί δέ ὁ παρατήρησις οὗτος ὡς καί ἄλληλος φημί ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος . ὁ γάρ Ἀθῆναι ἐμψύχω οἶδα , ὁ πῖδαξ φέρω ἐπί τε ξέω ἐπί τε ὑφάω . ἔοικα οὖν μᾶλλον ὁ μέν ἄγαν λέγω , ἐπί ὁ βιβάζω . ὁ δέ φέρω , ἐπί ὁ ὀχέω * ἢ βαστάζω . ὅσα δέ ὅτι θηλυκός καί ἐνταῦθα ὁ πίων εἴπερ , ἐν ὁ , ἵστημι πρός πίων μαχαρήν . ὅτι2 ἐν ὁ , ἔνθα παρά ἄλλος ἔχω Ὀδυσσεύς τελασίφρονος ἵστημι πολύς , κύριος εἴρω ὁ τελασίφρονος . ἄμη γάρ τις αἰχμητής , ἄμη τελασιφρεω . καλός δέ ὁ ὁμοιοκαταληξία ὁ ἄλλος καί ὁ πολύς , αὐτός γάρ ἐν τέλος στίχος . ὅτι2 εἰμί καί κυριολογέω συνήθης ἐν ὁ , αὐτός δέ εἰς θρόνος εἰμί ἄγω . καί , πῶς δέ σύ οὗτος ἄγω εἰς Ἰθάκη , ἐπί ἔμψυχος γάρ χέω ὁ ἄγω ὡς καί παρά βία - δο χόω εἴρω . ἀλλά οὐ ἀεί οὕτως ὁ λέξις τίθημι . διά γοῦν ὁ ἄλλος , φρέω καί Παυσανίας ὅτι ἄγω καί ὑπάγω , καί ἐπί ὁ πίνω λέγω . ἥλιος δέ Ἀντώνιος , φρέω ἄγρημα περί μεσολοβος , τέγμε ἀπόλεκτος ἵππος καί ὁπλίτης . οὗτος δέ ἴσως οὐδέ ἀπό ὁ ἄγω , ἀλλά διά ὁ ἀγρέω εἰμί . δῆλος δέ ὅτι ἄγω λέγω , καί ὁ χλέω . ὅθεν καί ἄγμα ὁ σύστημα , καί ὁ κατιογραφήνον ἔθνος . ὁ περί Σοφοκλῆς ἐν Τραχίς κάτισχμα . ὅτι2 ἐν Ἰλιάς μέν , ὅπως καταπετάννυμι * σός Λίτα ἀντί ὁ σκῶ - πῶσις . ἐνταῦθα δέ φρέω , ὑπό Λίτα πίνω καλός διαδάλων , ἀντί ὁ ἐποπτεύω , ἤτοι ἰγασθώ - σός καί ἐπιπίπτω εἰς κατά ὅσος . εἰμί δέ ὁ Λίτα , γένος οὐδέτερος , πτῶσις αἰτιατικός ἑνικός . οὖον εὐθύς , ὁ λιτός . Λίτα δέ , ὕγρασμα τίς λιτός . οἷος τοχὸν λίνεος . καί ὅς τις , ποικιλόω μᾶλλον κατά ἀντίφρασις ὁ Λίτα βούλομαι εἰμί . διά ὁ ὁ ποιητής προσέρχομαι , καλός . διαδάλων . εἰμί δέ ὁ περιφρογία ὁ κλίσις ὁ Λίτα . τοιοῦτος . λιτός . λιτός . λιτός . καί ἐν μεταπλασμός , λιτί . ἀπό τελικός δοτικός εἰς τελικός ὁ αἰτέω . οἷος . λίς κάλυξ . καί αἰτιατικός κατά ἐκλογισμός διέρχομαι κλίσις , Λίτα ἐν ονοματικός ὁ . βοῦς βοῦς . πούς πούς . διό καί βαρύνω . πᾶς γάρ αἰτιατικός ἑνικός δισύλλαβος εἰς ὅς λήγω , βαρύνω . οὕτως γάρ μήv διά ὁ μεταπλασμός , ὀξύνω ὀφείλω . ὁ γάρ μεταπλασμός , μετακλιζευς ὁ τόνος οὖον βούλομαι . Χωρὶς ὁ μηκῆτις μακρός Ἀπόλλων . καί τίνω ἄλλος ὀλίγος . Ἰοτίον δέ ὡς καί ὁ λίς καί ὁ Λίτα , ἐγκινέω ὁ παραλήγω . καί ὅτι Ἀθηναῖος , περί ὁ ποιητής ὅς θαυμάσιος κα*λισθᾶν λέγω καί θαυμαστός . Λίτα μέν εἰμί φρέω , λανξὰ καί μή βαίνω ἢ ποιέω . ὁ περιστώματα δέ , Ἥρα καλός πορφύρεος . λέγω καί ὡς εἰκάζω ἢ ὁ ποικίλος ὑφή περί Κύπριος . ἔνθα ἐπιχράω περί αὐτός ὑφάντης ἀσάω ἔνδοξος , Ἀκάσας καί νιος αὐτός Ελιά , ὡς