eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1610
ὑπερωμαχεῖν . Τὸ δὲ ὤμορον ἀοιδός , μετὰθέσων παιδὸν κένταύδῃ τῶν φρονιμῶν ἀσαφῶς μὲν ἔχει διὰ τὴν ἄλλογην , δηλοῖ δὲ τὸ , ὡμηθῆ θεοῦ . ὁ πρὸ ὀλίγου ἐφάφη ἐνθ᾽α ἐμπνεῖσθαι ὑπὸ Μοῦσης ὁ ἀοιδὸς εἴρητο . οὔτε τὴν ἐρωτιζὴν ἐκείνην ὁδὴν καὶ γελοιοποιῶν , ἄνευ Μοῦσης ἐπιπνεύσεως ἐκθιμῶς , οὔτε τὴν σφυρηλὴν * καὶ ἀνδακὴν τὴν κατὰ τὸν δοῦρσιον ἵππον . ἐν αἷς καὶ τὴν μουσικὴν δοῦν ἐνδεῖξαστο δύναιιν . τῶπονσων μὲν πανταχοῦ , ἄλλως μέντοι καὶ ἄλλως , καὶ οὐδὲ ἀεὶ γελοῖα ὑποκινού - σαν . ἀλλ᾽ ἐστιν οὗ καὶ δακρύων ἡοὶν ἀμαρτύνουσαν . ἐν μὲν οὖν τοῖς κατὰ τὴν Ἀφροδίτην καὶ τὸν Ἄρημ ἀπαντες διαχέονται , ἐν δὲ τοῖς περὶ τοῦ δουρσίου ἵππου οἱ μὲν ἄλλοι τέρπονται τῷ κακῷ τῆς κατὰ τὴν ἀοιδὴν ἰστορίας . Ὁδυσσείας δὲ κλαίει ἀμείρα , ὡς εἴρηται . καὶ τοῦτο μὲν τοιούτον . ὁ δὲ οἰκτρὸς γόος ὁ αὐτὸς ἐκεῖ τῷ δακρυώδει γόῳ . Ὅτι σεμνύνων ὁ ποιητὴς * τὴν τε ξενίαν τὴν τε ἱκετείαν φησὶ γνοιακῶς οὔτως . ἀντὶ πασυγνῶτον ξένος ἢ᾽ ἱκέτης τε τέτυκται ἀνέρι , ὡςτ᾽ ὀλίγον περι - λαυανὰν ποναπίδασιν ὁ ἔστι γοσφ . τοῦτο δὲ ἀντιπποτικῶς κείται , ὡς λέγῃ ὅτι ἀνδρὶ ὡς ὀλίγον τι ἐπι - ναῖνα φρονῶν , τίμιον ὁ ἱκέτης καὶ ὁ ξένος . πολλῷ δή πλείον τῷ βαθυγνώμῳ ὁ τοιούτος ἀνὴρ τίμιος . περιπρέφασται δὲ τὸ , ἀνέρι ὡστ᾽ ὀλίγον καὶ ἱξὴς . ἐστι γὰρ ὁ ὅλος στίχος ἀντὶ τοῦ ἀνέρι φρονίμῳ . Ὅτι πρόδηλον ἀληθείας ἀναγκαίας δηλοῖ τὸ , μηδὲ σὺ καὐθὲ νοήμασι κεφαλᾶλοισιν , ὅτι κἀ σ᾽ αἰρο*μαὶ ὁ ἐστιν ἐρωτήσω . φάσθαι δὲ σε κάλλιον ἐστιν . εἰ δὲ καὶ ὄνομα οἰκείου τε καὶ πατρίδος ἐρωτᾶται τις , ἀποδῆσαι καὶ τὰ ἑφεξῆς . εἴπε ὄνομα ὁ σε καὐθὲ κάλλιον μήτηρ τε πατὴρ τε ἄλλοι ἢ οἱ κατὰ ἄστυ καὶ οἱ πειναστιάσων . οὗ μὲν γὰρ τις πάμπαν ἀνώνυμός ἐστιν ἀνθρώπων οὗ κακὸς οὐδὲ μὲν ἀσθλός , ἐπὶν τὰ πρῶτα γίνηται . ἀλλ᾽ ἐπὶ πᾶσι τίθεται ἐπεὶ κα τίκωσι τοκῆς . καὶ ἐστιν ἀστίως ὁ τοιούτος λόγος . μονονοχὶ γὰρ φησιν ὡς εἰ καὶ πάντα τις ἀπορήσαι μὴ ἔχων , ἢ καὶ πινεσθαι πέντων ἔρει τὸν κατὰ φῦον ἀλλ᾽ οὐν οὐκ ἂν εἴποι μὴ * δὲ ὄνομα κύριον ἔχων ὁ ἐκ γενετῆς αὐτῷ τίθεται . τοῦτο γὰρ δηλοῖ ἐνταῦθα ὁ ἀνώνυμος , ἡθεῖς οὕτως , κατὰ ἰδίαν δριμύτη - τος , περὰ τὸ μὴ ἔχων ὄνομα ὁ ἔστι κλῆσον . καὶ Ὀμηρος μὲν οὕτω φησὶ , τοῦ κοινοῦ καὶ ὡς ἐπὶ πλεί - στου συχασάμενος . οἱ δὲ πελασσοὶ ἔθνος Λιβυκὸν * ἐσπέριον ἱστοροῦσι τοὺς Ἀτλαντας . ἐν φ᾽ οὐδεὶς τῶν ἐκεῖ κυρίων ἐκληροῦνται ὄνοματος . καὶ εἴρηται περὶ τούτων ἐν τοῖς τοῦ πειρηγοῦ . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , οὗ πάμπαν ἀνώνυμος δύναται καὶ πρὸς ἀφορίσειαν διασταλτικὴν ὀνομασίας εἰρῆσθαι . ἄλλως μὲν γὰρ αὐτ᾽ ἐν τις ἀνώνυμος ὡς ἀκλῆς καὶ μὴ ὀνομαστός . ἀνώνυμος δὲ οὐκ ἂν εἴη ὡς μὴ ἔχων τι κύριον ὄνομα . Τὸ δὲ μήτηρ τε πατὴρ τε ἄλλοι τε οἱ κατὰ ἄστυ ταντέστων οἱ πολῖται , καὶ οἱ πειναστιάσων ταντίστων οἱ πέριξ οἰκοῦντες ἐγχώριοι , οἱ τοῦ ἔθνους δηλαδή , οὗ μάτην ἔχει προσθήκην τοῦ , ἄλλοι τε καὶ τῶν ἱξῆς , ἀλλὰ διότι ἐστιν ὅτε ἄλλο μὲν ὄνομα ἐκάλουν τινὰ οἱ γονεῖς , ἄλλο δὲ οἱ πολῖται καὶ οἱ πέριξ , ὡς καὶ ἡ ἐν Ἰλιάδι γυνὴ δηλοῖ , ἣν οἱ τεζόντες μὲν Ἀλκάδην ἐκάλουν , Κλεωπά*τραν δὲ οἱ λοιποὶ . Τὸ δὲ ἐπὶν τὰ πρῶτα γίνηται , ἑρμηνεύεται διὰ τοῦ ἐπὶ κα τίκωσι τοκῆς . ὁ καὶ τρόπου ἐτυμολογίας ἔχει ἐν τῷ , τίκωσι τοκῆς . Ὁ δὲ περὶ τοῦ ὀνό - ματος ἐρωτήσας ὡς ἐρρέθη τὸν Ὀδυσσέα προσπελάγει καὶ τὸ , εἴπε δὲ μοι γαῖάν τε τείν δήμὸν τε πόλιν τε . καὶ ἀναγκαίων ἐνταῦθα γε τὸν ξένον εἰς ἀπόκρισιν ἀληθῆ μὴ καὶ ῥαδιουργήσε ἐπὶ τῷ λόγῳ ἐκφυγὲ λέγον , οὗ πρὸς καλοῦν αὐτῷ ἐσσεσθαι τὸ ψαυσσάσθαι . φησὶ γὰρ . ὅφρα σε τῇ πέμπτου πινυκώμενα φρασί νῆες . ἤτοιεν ἵνα αὐτόντος σου τὴν πατρίδα γῆν τε καὶ πόλιν , πεινώσαι σε εἰς αὐτὴν αὶ καὶ * ἡμᾶς νῆας καταστοχασάμενα φρασί τῆς τοιαύτης χώρας . οὕτω πᾶνν τολμᾷ ὁ Ὀμηρος Ἀλκί - νους τιματιώσθαι , ὡςπερ τὰς Φαιακικὰς νῆας μὴ μόνον ἀπλῶς ἐμυγχοὺς , ἀλλὰ καὶ αὐτομάδως ἰλλόχους καὶ ἑμφονας καὶ πολυώτορας ποιῶν , μεταγραφὼν τερασιῶς εἰς τὰς νῆας τὴν τῶν πολιταίων ναυ - τῶν ἀρετήν . καὶ ἐστι μὲν τοιούτων τι καὶ ἡ ἐν τῇ καθ᾽ ᾽ Ποίησον Θεογονία καμίνη Ἀν - τούου , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ ἐπελαλήθη . ἀλλ᾽ ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα πᾶνν τιματωδιστάτων ἀγορεύει , λέγων οὕτως . οὗ γὰρ Φαιήκασσι κιχοντηρίες ἵπποι . οὐδὲ τι πηδάλια᾽ ἐστὶ τὰ τ᾽ ἄλλα νῆες ἔχουσι , ἀλλ᾽ αὐταὶ ἴασσι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν . * καὶ πάντων ἵπποι πόλεις καὶ πόνους ἀγροὺς ἀνθρώπων . ἐντεῦθεν οἱ μεταγενεστέροι ἐπὶ πλεῖον ἄλλοδι τιμασίας τραπεύμενοι φωνήσασιν τῇ ἀρχαὶ τὴν τρόπον ὡς ἐκ τῆς ἰω - δοναίας ὁρμὸς προσπλάττονσιν . ὁ δὲ καὶ μόνον ταῖς Φαιακικαῖς ναυσὶν ἐνέλιπε . καὶ ἐστιν ἡ τοῦ Φαιε - χος βασιλιος πρὸς τὸν ξένον ἐν τούτοις ἐχρῆθησις , ὡς ἐπεὶ αἱ κατ’ αὐτὸν νῆες τοιαῦται , οὐκ ἐν τύχῃ νῦστον μὴ ἀληθῶς εἰπὼν ποίας ὁρμηται γῆς , ἀλλ’ ἄκτ’ ἀπαχθήσεται ὅποι φεύγεται . καὶ Ὀδυσσεὺς εἰδὼς τὴν τιματολογίαν , οὐδὲ γὰρ οὐ σίων μακρῶν ἀλλήλων διωρισμένος τὴν τε τῶν Φαιάκων νῆσον καὶ τὴν Ἰθάκην , ὅμως ἀνέχεται , καὶ δοκεῖ πιστεύειν . τέχα που κἀνταῦθα ὑποφρονῶν ἑαυτῷ τὸ τέλειον κραδίη . ὁ δὲ γε βασιλεὺς τὰς Φαιακικὰς σμικρὰς νῆας , ἐπιφέρει καὶ ὅτι λαῖμα τέρχου’ ἄλός ἐκπερδούσιν , ἥτοι καὶ νεφέλη κεκαλυμμένα . οὐδὲ ποτὲ σφῶν οὔτε τιμωρήναι ἐπὶ δέος οὔτ’ ἀπο - λίσθαι . τούτων δὲ τὸ μὲν τάχιστα ἐκπάρειν ὡς ὀνειπόρου , πειθαντὴν ποιεῖ τὴν διὰ μιᾶς νυκτὸς ἀποκα - τάστασιν τοῦ Ὀδυσσέως εἰς τὴν Ἰθάκην . Τὸ δὲ ἥρει καὶ νεφέλη κεκαλύφθαι , πειθολογεῖ τὸ τῆς νήσου τῶν Φαιάκων ἀνεπιβόλευτον . εἰ γὰρ μὴ βλέποντο αἱ ἐκεῖθεν πλέουσαι νῆες , οὐδ’ ἄν τις τοῦ ἐκτ*σε πλοῦ πᾶν καταστοχάσαιτο . Τὸ δὲ οὔτε τιμωρήναι ἐπὶ δέος οὔτ’ ἀπολίσθαι , ἀπόνη - τον τηρεῖ τὸν Ὀδυσσέα εἰς τὸ μὴ παθεῖν κίνδυνον ἐν τῷ ἀποπλεῖν , ἐπειδὴ δὲ πᾶν τιματῶδη τὰ τοιαῦτα , καὶ ἤν εἴκως πολυπραγμονεῖσθαι ποῦ ποτ’ ἄν τοιαύτη νῆσος οὕσα λάθῃ διὰ τέλους ἀπατᾶς , πλάττει ὁ ποιητὴς τὸν βασιλέα χρημοῦ τινὸς ἀναμνησθέντα πελάσαι . ὡς γόρῳ ἐνέσχε Φαιᾶς , γὰ τε αὐτῶν ἐν πομπῇ ξένον ἀνιοῦσαν ὁμοιόημαι , μέγα τε αὐτοῖς ὄρος τῇ πόλει ἀμφιβαλλόμενον τὸν Ποσει - δῶνα , ἐκμοχλευσάντα δηλαδὴ τὸ ἐγχώριον ὄρος καὶ ἐπικατασείσαντα τῇ Φαιακικῇ πόλει εἰς ὀλίσθρον κάλλημα . καὶ ἔστι λοιπὸν κἀνταῦθα , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ Τροίαν Ἑλλήνων τείχους , εἰπεῖν προσ - φωνῶς ὅτι ὁ πλάσας Ὅμηρος τὰ κατὰ τὴν τερατῶδη Φαιακίαν ἐκείνος καὶ ἠρέασεν , ἵνα ἔχῃ λέγων ὁ ποιητικὸς ἄνηρ , ὡς ἤν μὲν ποτε τὰ κατὰ τοὺς Φαιάκας . Ποσειδῶνος δὲ ἀγασαμένου , ἠρέασεν κατὰ ἐπαθὼν καὶ ἄλλα πόλης πολλῆς . καὶ οὕτω μέντοι τὸ μέγεθος τοῦ ποιητοῦ ἐνεχ - λεχτον . ἐστι δὲ ἡ κατὰ τὸν Ἀλκίνοον φράσις ἐν τούτοις τοιαύτη , ἀλλὰ τόδε ὡς ποτε πατοῦς ἐγὼν εἰπόντος ἄκουσα Ναυσιθόου , ὡς ἔφασκε Ποσειδάων ἀγασσθαι ἡμῖν οὖνεκα πομπῶν ἀπήμονες εἰμὲν ἤρουν ἔσμεν , ἀπάντων . * γῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν εὐεργία νῆα ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν , ἐν ἡροιοῦτ’ πόντῳ ὁμοιόενται . μέγα δ’ ἡμῖν ὄρος πόλει ἀμφιβαλλόμενον . ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἐπαυδὼν ἐστὶ τῷ τοῦ ξένου πομπῇ οὕτως ἀπλῶς εἰς νοῦν ἐλθεῖν τῷ βασιλεῖ καὶ ἐκφορῆσαν αὐτόν , ἐπιφέρει εὐθὺς ὁ ποιη - τὴς διὰ πειθανοῦντατο , ὡς ἀγρύου ὁ γέρων . τὰ δὲ νυν θεὸς ἢ τέλεσεν ἢ ἀτελέστα εἴη ὡς οἱ φίλον ἐπλετο Ὀμηρ . ὁ δὴ πᾶς ἄν παραμυθητικῶς εἴποι ἐπὶ γόρῳ κακοῦ τινὸς μέλλοντος . Ἴστω δὲ ὅτι τὸν τοιοῦτον χρησμὸν ἔχει καὶ ἐν τοῖς Ἰλίας ὁ ποιητὴς περὶ σου τὴν τοῦ ὕ’ ὁμοιόδιασιν . ἐνθὲ καὶ νῦν μὲν ὀλίσθρον τῆς τῶν Ὀδυσσέα κομισάσης ἐκτίθεται , οὐ μὴν δὲ καὶ πόλεως τῆς τῶν Φαιάκων ἀφανισμὸν . οὐ γὰρ ἀναιδέστερον ἐθελαι τοῖς μυθικοῖς ἐμριλογωρεῖν , ἀλλ’ ἀρκεῖται μόνον οἷς προεκθετικῶς ἐνέφηνε . Ση - μειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ἐνταῦθα μὲν τὸ κατὰ τὸν χρησμὸν χωρίον ὀβελίσκους ἔχει μετὰ ἐστίρων . δι’ ὧν δη - λούται , ὡς ἐνταῦθοι μὲν οὐ καλῶς κέινται τὰ ἐπη , ἀλλ’ ἄχον δὲ ἀρίστα ἔχει . δοκεῖ γὰρ οὐ πειθανὼς πλάσθηρα τὸ πειρηθῆναι οἷαδε ξένον ὑπὸ Φαιάκων ἐχθίστων τῷ Ποσειδῶνι , οὐ τὸν γόρῳ ἐπέσταιν ὁ χρησμὸς τοῖς Φαιᾶσιν , οἱ μεμνημένοι μὲν τοῦ χρησμοῦ οὐκ ἄν πειθανὼς ἀποπλέψαι τὸν ξένον τολμή - σωσι , μὴ μεμνημένοι δὲ * καὶ διατοῦτο πέμψαντες μηροδεῖν ἄν τοῦ χρησμοῦ ὅτε κακῶς παύσωσιν ἐν τῇ ὁμοιόδιᾳ τῆς ὕ’ . τέως γε μὴν , πειθανότης ἐνταῦθα προσαταχθήλητα τῆς περὶ τοῦ Κίνθλοπος διηγή - σιος . εἰ γὰρ αὐδὸς ὁ βασιλεὺς τὰ τοῦ εἰρημένου χρησμοῦ οὐκ ἀντέχεται αὐτοῦ γενναίως , ἀλλ’ ἐνδοιζῶν λέγει τὰ δὲ νυν θεὸς ἢ τέλεσεν ἢ ἀτελέστα εἴη , οὐκ ἀπιθάνως ἄρα θαυμάσει ὁ Ὀδυσσεὺς τὰ κατὰ τὸν Κίνθλοπα διηγήσεσθαι ἂν’ οἷς ὁ Ποσειδῶν ἐχολώσατο . καὶ τοιαῦδε μὲν ταῦτα . Ἐν δὲ τῷ , γαῖάν τε γαῖόν τε πόλιν τε , γαῖαν μὲν τὴν χώραν λέγει , πόλιν δὲ τὴν πατρίδα , δήμους δὲ , ὡς εἴκως , μέρος τι τῆς πατρίδος εἰτι πον ἤμα τμήμα’ ὀνομασθὲν , κατὰ τοὺς περὶ πολλοῖς ὁμ’ ὄνας . ἢ τὸς Κορυνθίας τόρμας . ἢ καὶ κατὰ τοὺς Ἀττικοὺς δήμους , οὕτω γὰρ Ἀριστοθένης Ἑλλήν ὄν κατὰ γαῖαν Ἀθηναῖος δὲ κατὰ πόλιν Παιανεύς ἤν ἐκ τῶν δήμων . ὥσπερ ἐταρὸς τις Λέσβιος . ἄλλος δὲ Μυρρινούσιος . τοιούτῳ δὲ τινὶ λόγῳ καὶ μέρος τι τῆς Ἰθάκης δήμος ἐλέγετο . εἴκως δὲ καὶ ἄλλως ἑτε - ρώνυμα εἶναι τὸν ἐν τῇ πόλει δήμους καὶ αὐτὴν τὴν πόλιν , ὡς πού καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι ἔγραψεν . οὕτω γὰρ πόλις μὲν Λήδεια , δήμος δὲ αὐτῆς ἑτερονύμως Ἀλεντὶς παρ’ Ὁμήρῳ οὐ μὴν Λήδεις . εἰπεῖν δὲ καὶ ἄλλως ἀπλουστότερον , δήμους τοὺς πολίτας λε*γοι ἄν . ἐπεὶ καὶ περιέχει γαῖα μὲν πόλιν , πόλις δὲ δήμους .
Lemmas: ὑπερωμαχεῖν . ὁ δέ ὅμορος ἀοιδός , μετατίθημι παιδνός κένταύδῃ ὁ φρόνιμος ἀσαφής μέν ἔχω διά ὁ αλλογη , δηλόω δέ ὁ , ὡμηθῆ θεός . ὁ πρό ὀλίγος φαίνω ἐνθ᾽α ἐμπνέω ὑπό Μοῦσα ὁ ἀοιδός1 εἴρω . οὔτε ὁ ἐρωτίζω ἐκεῖνος ὁδή καί γελοιοποιός , ἄνευ Μοῦσα ἐπίπνευσις εκθιμαω , οὔτε ὁ σφυρηλὴν * καί ἀνδακὴν ὁ κατά ὁ δοῦρσιον ἵππος . ἐν ὅς καί ὁ μουσική δήω ἐνδείκνυμι δύο . τῶπονσων μέν πανταχοῦ , ἄλλως μέντοι καί ἄλλως , καί οὐδέ ἀεί γελοῖος ὑποκινέω - σάω . ἀλλά εἰμί ὅς καί δάκρυ ἑός αμαρτυνουω . ἐν μέν οὖν ὁ κατά ὁ Ἀφροδίτη καί ὁ Ἄρημ ἅπας διαχέω , ἐν δέ ὁ περί ὁ δουρσίου ἵππος ὁ μέν ἄλλος τέρπω ὁ κακός ὁ κατά ὁ ἀοιδή ἱστορία . Ὀδυσσεία δέ καλέω ἀμείρω , ὡς εἴρω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ οἰκτρός γόος ὁ αὐτός ἐκεῖ ὁ δακρυώδης γόος . ὅτι2 σεμνύνω ὁ ποιητής * ὁ τε ξένιος ὁ τε Ἱκεσία φημί γνοιακῶς οὔτως . ἀντί πασυγιγνωσκω ξένος ἀεί ἱκέτης τε τεύχω ἀνήρ , ὡςτ᾽ ὀλίγος περί - λαυανα ποναπίδασιν ὁ εἰμί γος . οὗτος δέ ἀντιπποτικῶς κεῖμαι , ὡς λέγω ὅτι ἀνήρ ὡς ὀλίγος τίς ἐπι - ναῖνα φρονέω , τίμιος ὁ ἱκέτης καί ὁ ξένος . πολύς δή πλείων ὁ βαθύγνωμος ὁ τοιούτος ἀνήρ τίμιος . περιφράζω δέ ὁ , ἀνήρ ὡστε ὀλίγος καί ἵκω . εἰμί γάρ ὁ ὅλος στίχος ἀντί ὁ ἀνήρ φρόνιμος . ὅτι2 πρόδηλος ἀλήθεια ἀναγκαῖος δηλόω ὁ , μηδέ σύ καὐθὲ νόημα κεφαλαλοις , ὅτι καί σός αἰρο*μαὶ ὁ εἰμί ἐρωτάω . φημί δέ σύ καλός εἰμί . εἰμί δέ καί ὄνομα οἰκεῖος τε καί πατρίς ἐρωτάω τις , ἀποδέω καί ὁ ἐφεξῆς . εἶπον ὄνομα ὁ σύ καὐθὲ καλός μήτηρ τε πατήρ τε ἄλλος ἢ ὁ κατά Ἄστυ καί ὁ πειναστιαειδω . ὅς μέν γάρ τις πάμπαν ἀνώνυμος εἰμί ἄνθρωπος ὅς κακός οὐδέ μέν ἀσθλός , ἐπί ὁ πρῶτος γίγνομαι . ἀλλά ἐπί πᾶς τίθημι ἐπεί ἄν τίκος τοκεύς . καί εἰμί ἄστιος ὁ τοιούτος λόγος . μονονοχὶ γάρ φημί ὡς εἰμί καί πᾶς τις ἀπορέω μή ἔχω , ἢ καί πίνω πέντος ἔρομαι ὁ κατά φύω ἀλλά ὀν οὐ εἄν εἶπον μή * δέ ὄνομα κύριος ἔχω ὁ ἐκ γενετή αὐτός τίθημι . οὗτος γάρ δηλόω ἐνταῦθα ὁ ἀνώνυμος , ἠθέω οὕτως , κατά ἴδιος δριμύτης - ὅς , περάω ὁ μή ἔχω ὄνομα ὁ εἰμί κλῄζω . καί Ὅμηρος μέν οὗτος φημί , ὁ κοινός καί ὡς ἐπί πλέω - ἕκαστος συχάζω . ὁ δέ πελάζω ἔθνος Λιβυκός * εἰσπεράω ἱστορέω ὁ Ἄτλας . ἐν ἀπό οὐδείς ὁ ἐκεῖ κύριος ἐκληρέω ὄνομα . καί εἴρω περί οὗτος ἐν ὁ ὁ πειρηγοῦ . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ὅς πάμπαν ἀνώνυμος δύναμαι καί πρός ἀφορίζω διασταλτικός ὀνομασία εἴρω . ἄλλως μέν γάρ αὐτω ἐν τις ἀνώνυμος ὡς Ἀκλῆς καί μή ὀνομαστός . ἀνώνυμος δέ οὐ εἄν εἰμί ὡς μή ἔχω τίς κύριος ὄνομα . ὁ δέ μήτηρ τε πατήρ τε ἄλλος τε ὁ κατά Ἄστυ ταντέστων ὁ πολίτης , καί ὁ πειναστιαειδω ταντίστων ὁ πέριξ οἰκέω ἐγχώριος , ὁ ὁ ἔθνος δηλαδή , ὅς μάτην ἔχω προσθήκη ὁ , ἄλλος τε καί ὁ ἵκω , ἀλλά διότι εἰμί ὅτε ἄλλος μέν ὄνομα καλέω τις ὁ γονεύς , ἄλλος δέ ὁ πολίτης καί ὁ πέριξ , ὡς καί ὁ ἐν Ἰλιάς γυνή δηλόω , ὅς ὁ τεζόντες μέν Ἀλκάδης καλέω , Κλεωπάτρα δέ ὁ λοιπός . ὁ δέ ἐπί ὁ πρῶτος γίγνομαι , ἑρμηνεύω διά ὁ ἐπί ἄν τίκος τοκεύς . ὁ καί τρόπος ἐτυμολογία ἔχω ἐν ὁ , τίκος τοκεύς . ὁ δέ περί ὁ ὄνος - μα ἐρωτάω ὡς εἴρω ὁ Ὀδυσσεύς προσπλήσσω καί ὁ , εἶπον δέ ἐγώ γαῖα τε ἐγώ δῆμος τε πόλις τε . καί ἀναγκαῖος ἐνταῦθα γε ὁ ξένος εἰς ἀπόκρισις ἀληθής μή καί ραδιουργώ ἐπί ὁ λόγος ἐκφεύγω λέγω , ὅς πρός καλέω αὐτός εἰμί ὁ ψαύω . φημί γάρ . ὄφρα σύ ὁ πέμπτος πινυκώμενα φρήν ναῦς . ἤτω ἵνα αὐτός σύ ὁ πατρίς γῆ τε καί πόλις , πεινάω σύ εἰς αὐτός ὅς καί * ἐγώ ναῦς καταστοχάζομαι φρήν ὁ τοιοῦτος χώρα . οὗτος πᾶς τολμάω ὁ Ὅμηρος Ἀλκή - νόος τιματιώσθαι , ὡς ὁ Φαιακικός ναῦς μή μόνος ἀπλόος ἐμυγχοὺς , ἀλλά καί αυτομαδαω ἰλλόχους καί εμφοναω καί πολυωτοηρα ποιέω , μεταγραφή τερασιῶς εἰς ὁ ναῦς ὁ ὁ πολιταίων ναῦς - ὁ ἀρετή . καί εἰμί μέν τοιοῦτος τίς καί ὁ ἐν ὁ κατά ᾽ Ποίησος Θεογονία καμίνη εἰς - τοῦτος , ὡς καί αλλαχού ἐπιλαλέω . ἀλλά ὁ ποιητής ἐνταῦθα πᾶς τιματωδιστατος ἀγορεύω , λέγω οὕτως . ὅς γάρ Φαιήκασσι κιχοντηρίες ἵππος . οὐδέ τίς πηδάλιον εἰμί ὁ τε ἄλλος ναῦς ἔχω , ἀλλά αὐτός ἴασις νόημα καί φρήν ἀνήρ . * καί πᾶς ἵππος πόλις καί πόνος ἀγρός ἄνθρωπος . ἐντεῦθεν ὁ μεταγενέστερος ἐπί πλείων ἄλλος Τιμασίας τρέπω φωνέω ὁ ἀρχή ὁ τρόπος ὡς ἐκ ὁ Ἰώ - δοναίας ὅρμος προσπλάσσω . ὁ δέ καί μόνος ὁ Φαιακικός ναῦς ἐλλείπω . καί εἰμί ὁ ὁ φαιός - χος Βασίλιος πρός ὁ ξένος ἐν οὗτος χράω , ὡς ἐπεί ὁ κατά αὐτός ναῦς τοιοῦτος , οὐ ἐν τυγχάνω νῦστον μή ἀληθής εἶπον Ποίας ὁρμέω γῆ , ἀλλά ἀκτή ἀπάγω ὅποι φεύγω . καί Ὀδυσσεύς εἰδοί ὁ τιματολογιος , οὐδέ γάρ οὖον σίον μακρός ἀλλήλων διορίζω ὁ τε ὁ Φαίαξ νῆσος καί ὁ Ἰθάκη , ὅμως ἀνέχω , καί δοκέω πιστεύω . τέχα ποῦ ἐνταῦθα υποφρονεω ἑαυτοῦ ὁ τέλειος Καρδία . ὁ δέ γε βασιλεύς ὁ Φαιακικός μικρός ναῦς , ἐπιφέρω καί ὅτι λαῖμα τρέχω Ἄλος εκπερδους , ἤτοι καί νεφέλη καλύπτω . οὐδέ ποτέ σφεῖς οὔτε τιμωρέω ἐπί δέος οὔτε ἀπος - λίζω . οὗτος δέ ὁ μέν ταχύς ἐκπέρθω ὡς ονειπορος , πειθαντὴν ποιέω ὁ διά εἷς νύξ ἀποκάω - τάστασιν ὁ Ὀδυσσεύς εἰς ὁ Ἰθάκη . ὁ δέ αἱρέω καί νεφέλη καλύπτω , πειθολογευς ὁ ὁ νῆσος ὁ Φαίαξ ανεπιβολευος . εἰμί γάρ μή βλέπω ὁ ἐκεῖθεν πλέω ναῦς , οὐδέ ἄν τις ὁ ἐκτ*σε πλόος πᾶς καταστοχάζομαι . ὁ δέ οὔτε τιμωρέω ἐπί δέος οὔτε ἀπόλλυμι , ἀπονέομαι - ὁ τηρέω ὁ Ὀδυσσεύς εἰς ὁ μή πάσχω κίνδυνος ἐν ὁ ἀποπλέω , ἐπεί δέ πᾶς τιματῶδη ὁ τοιοῦτος , καί ἐάν ἵημι πολυπραγμονέω ποῦ πρός ἄν τοιοῦτος νῆσος εἰμί λανθάνω διά τέλος ἀπατάω , πλάσσω ὁ ποιητής ὁ βασιλεύς χρημοῦ τις ἀναμιμνῄσκω πελάζω . ὡς γόρῳ ἐνέχω φαιός , γε τε αὐτός ἐν πομπή ξένος ἀνέρχομαι ὁμοιόω , μέγας τε αὐτός ὄρος ὁ πόλις ἀμφιβάλλω ὁ Πόσις - Δωνά , ἐκμοχλεύω δηλαδή ὁ ἐγχώριος ὄρος καί ἐπικατασείω ὁ Φαιακικός πόλις εἰς ὀλίσθρον κάλλιμος . καί εἰμί λοιπός ἐνταῦθα , ὡς καί ἐπί ὁ κατά Τροία Ἕλλην τεῖχος , εἶπον προς - φωνάω ὅτι ὁ πλάσσω Ὅμηρος ὁ κατά ὁ τερατώδης Φαιάκιος ἐκείνος καί ἐράω , ἵνα ἔχω λέγω ὁ ποιητικός ἀνήρ , ὡς ἐάν μέν ποτός ὁ κατά ὁ Φαίαξ . Ποσειδῶν δέ ἄγαμαι , ἐράω κατά πάσχω καί ἄλλος Πόλης πολύς . καί οὗτος μέντοι ὁ μέγεθος ὁ ποιητής ἐγχέω - λέγω . εἰμί δέ ὁ κατά ὁ Ἀλκίνοος φράσις ἐν οὗτος τοιοῦτος , ἀλλά ὅδε ὡς ποτός πάτος ἐγώ εἶπον ἀκούω Ναυσίθοος , ὡς φάσκω Ποσειδῶν ἄγαμαι ἐγώ οὕνεκα πομπός ἀπήμων εἰμί ἀρόω εἰμί , ἀπαντάω . * γῆ ποτέ Φαίαξ ἀνήρ εὐεργία ναῦς ἐκ πομπή ἀνέρχομαι , ἐν ἡροιοῦτ’ πόντος ὁμοιόω . μέγας δέ ἐγώ ὄρος πόλις ἀμφιβάλλω . ἐπεί δέ οὗτος ἐπαυδάω εἰμί ὁ ὁ ξένος πομπή οὕτως ἀπλόος εἰς νόος ἔρχομαι ὁ βασιλεύς καί ἐκφορέω αὐτός , ἐπιφέρω εὐθύς ὁ ποιέω - σής διά πειθανοῦντατο , ὡς ἀγρύου ὁ γέρων . ὁ δέ νυν θεός ἢ τελέω ἢ ἀτελής εἰμί ὡς ὁ φίλος πέλω Ὀμηρ . ὁ δή πᾶς ἄν παραμυθητικός εἶπον ἐπί γόρῳ κακός τις μέλλω . οἶδα δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος χρησμός ἔχω καί ἐν ὁ Ἴλιος ὁ ποιητής περί σύ ὁ ὁ υἱός ομοιοδιειμι . ἔρχομαι καί νῦν μέν ὀλίσθρον ὁ ὁ Ὀδυσσεύς κομίζω ἐκτίθημι , οὖον μήv δέ καί πόλις ὁ ὁ Φαίαξ ἀφανισμός . οὖον γάρ ἀναιδής ἐθέλω ὁ μυθικός ἐμριλογωρεῖν , ἀλλά ἀρκέω μόνος ὅς προεκθετικῶς ἐμφαίνω . σός - μειόω δέ καί ὅτι ἐνταῦθα μέν ὁ κατά ὁ χρησμός χωρίον ὀβελίσκος ἔχω μετά εστιροος . διά ὅς δη - Λουτάι , ὡς ενταυθεω μέν οὖον καλῶς κεῖμαι ὁ ἐπη , ἀλλά ἄχω δέ ἀγαθός ἔχω . δοκέω γάρ οὖον πειθανός πλάσθηρα ὁ πειράω οἷος ξένος ὑπό Φαίαξ ἐχθρός ὁ Ποσειδῶν , οὖον ὁ γόρῳ ἔπειμι ὁ χρησμός ὁ Φαιά , ὁ μιμνήσκω μέν ὁ χρησμός οὐ ἄν πειθανός ἀποπλέκω ὁ ξένος τόλμα - Σῶσις , μή μιμνήσκω δέ * καί διατοῦτο πέμπω μηροδηω ἄν ὁ χρησμός ὅτε κακῶς παύω ἐν ὁ ομοιοδιος ὁ υἱός . τέως γε μήv , πειθανοος ἐνταῦθα προσαταχθήλητα ὁ περί ὁ κινθλοπους διηγέομαι - θεός . εἰμί γάρ αὐδή ὁ βασιλεύς ὁ ὁ εἴρω χρησμός οὐ ἀντέχω αὐτός γενναῖος , ἀλλά ενδοιζω λέγω ὁ δέ νυν θεός ἢ τελέω ἢ ἀτελής εἰμί , οὐ ἀπίθανος ἄρα θαυμάζω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ κατά ὁ Κίνθλοπα διηγέομαι ἄνω ὅς ὁ Ποσειδῶν χολόω . καί τοιαύς μέν οὗτος . ἐν δέ ὁ , γαῖα τε γαίω τε πόλις τε , γαῖα μέν ὁ χώρα λέγω , πόλις δέ ὁ πατρίς , δῆμος δέ , ὡς ἵημι , μέρος τίς ὁ πατρίς ἄθεμ-ις πως ἀμάω τμῆμα ὀνομάζω , κατά ὁ περί πολύς ὁμός Ὄνας . ἢ τός Κορίνθιος τορμάω . ἢ καί κατά ὁ ἀττικός δῆμος , οὗτος γάρ αριστοθεινω Ἑλλῆς εἰμί κατά γαῖα Ἀθηναῖος δέ κατά πόλις παιανευ ἐάν ἐκ ὁ δῆμος . ὥσπερ ἑταῖρος τις Λέσβιος . ἄλλος δέ Μυρρινούσιος . τοιοῦτος δέ τις λόγος καί μέρος τίς ὁ Ἰθάκη δήμος λέγω . ἵημι δέ καί ἄλλως ἵημι - ρώνυμα εἰμί ὁ ἐν ὁ πόλις δῆμος καί αὐτός ὁ πόλις , ὡς πού καί ἐν ὁ Ἰλιάς γράφω . οὗτος γάρ πόλις μέν λήδιον , δήμος δέ αὐτός ετερονυμαω Ἀλεντὶς παρά Ὅμηρος οὖον μήv Λήδη . εἶπον δέ καί ἄλλως απλουστοτερος , δῆμος ὁ πολίτης λε*γοι ἄν . ἐπεί καί περιέχω γαῖα μέν πόλις , πόλις δέ δῆμος .