eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1442
κακοπινώτατος , ὡς μὴ ἀκριβῶς λέγων . ἐκεῖνο γάρ , οὐκ ἐξ ἀπλοῦ τοῦ πίνον γέγονεν , ἀλλ᾽ ἀπὸ συν - θέτου τοῦ κακοπίνους , ἵνα γίνοιτο καθ᾽ ἓκ μακροκαταλήπτου τοῦ εὐγενῆς , ὁ εὐγενέσταρος , οὕτω καὶ κακοπινῆς κακοπινώτερος καὶ κακοπινώτατος . χρήσις κακοπινούς , περὶ τῷ διπνοοσηστῇ ἐν τῷ , συνεσπασμένοι καὶ κακοπινείς , οὐ μόνον τοῖς ἡδεσιν ἀλλὰ καὶ τῇ ἕξει . ὡσπὶρ δὲ φασὶ διὰ τοῦ ἴς σχη - ματίζουσιν Ἀττικοί , οὕτω καὶ διὰ τοῦ ἴς . ποτίστατον γάρ φασιν Ἀριστοφάνης , ὡς τὸ , ὦ θαυμά - ταται γυναῖκες ὦ ποτίσταται . οὕτω καὶ λεγνίστατον . καὶ κλεπτίστατον . καὶ λακίστρον εὐηχᾶ σε ὡς καὶ λακίστατον . καὶ πολὺ πωροχίστερος . καὶ ψευδίστατος . καὶ ὅσα τοιαῦτα ἐξ ὑπερθετικῶν τῶν εἰς στος , ὑπερθετικὰ ἢ συγχωτικὰ . καὶ Πλάτων δὲ Κλειφῶντι , ὦ᾽ ἀπαλλοιγόμεν ἀνδρὸς ἀρραγιστάτου . καὶ πληκτίστατος δὲ λέγουσι . ἐστὶ δὲ Πλάτωνος καὶ τὸ , ἡδονὴ ἀπάντων ἀλαζονίστατον . τοῦ δὲ ἀκρατίστερος , οὐχ᾽ εὐηχία ὑπερθετικῶν . οἷον , οὐτ᾽ ἀκρατίστερον οὔτε λεχνώτερον οὔτε δοῦλον μᾶλ - λον , τῶν ἡδονῶν . εἰσὶ δὲ φασὶ σχηματισμοί , καὶ διὰ τοῦ αἰ . ἰσατάτον γάρ φασὶ καὶ προύγναιστέρον . Πλάτων δ᾽ ἐν πρώτῳ πολιτείας , ἀσμενεστάτα λέγει . καὶ ἰσαίτερον . καὶ ἐν Χαριμῷ , ἰσυχαιτέστα . ἐστὶ δὲ καὶ πλησιατέρον . Ξενοφῶν δέ , καὶ γλυκαίτατον ἐν ἑβδόμῃ γρᾳ . τοῦτο δὲ καὶ γλυκίστατον ἐν πολλοῖς τῶν ἀντιγράφων εὕρηται . τὸ μέντοι γλυκιστός , ἐκ τούτων συγχωτῶν , περιμιλῆ τὰς ἀμφιβολους ἐκείνας γραφάς . ἐν δὲ τῷ , σοὶ δὲ γέρον θοήν ἐπιτήσομεν , τὸ μὲν γέρον , οὐκ ἐπανωὺ ἔχει . ὡσπερ οὐδὲ τὸ , ὦ γέρον μαντεῦε σοὶς τέκνοις . οὐδὲ τὸ , ἣν σὺ γυναικὶ μηδένα ἀχράντον . ταῦτα δή , τὰ τοῦ Εὐρυμάχου . ἄλλως λέγοντος ἤπερ Ὀμηρος ἔφη τὸ , γέρον ἤρως Ἀλθίδησις ὡς προεγώρη . καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ , πειθεσθαὶ τε γέροντι . Τὸ δὲ θοήν ἐπιτήσομεν , τρόπος ἐτυμολογίας ἐστιν , ἀπὸ τοῦ θεόθαι γάρ ἢ θοή . Τὸ δὲ μηδέν , παραξύντονον ὡς καὶ τὸ πολέαι ὁ ἐν τῷ τίθε τῆς δέλτα δαφωθίας καίτα . Ὅτι τὸ ποὺ Πηελόπης , Ἀθηρὰ μὲν ἐσχημάτισαν ὡς εἶπαν ἐς μίγανον ἴσω πατρὸς καὶ ἐξῆς . Ἀντίνοος δὲ πρὸς αὐτὸν τὸν Τηλέμαχον ἔφη , μητέρα σὴν ἀπόπιμον . Εὐρύμαχος δ᾽ ἐνταῦθα φησὶ . μητέρα ἣν ἐς πατρὸς ἀνωγέτω ἀποινέσθαι . καὶ τὰ ἐξῆς ὡς καὶ ἡ Ἀθηρὰ εἶπε . οὕτω πολυσχή - μων ὁ ποιητής . Ὅτι Ἀντίνοος μὲν , ὑπαγόρην τὸν Τηλέμαχον προσέειπε , ἀπὸ ποιότητος λόγον σχώμας ὡς προειδωλόθη . Εὐρύμαχος δέ , πολυμυθὸν αὐτὸν λέγει . ὅ ταντὸν πος ἐστὶ τῷ , ἀχρι - τόμωνθον . * εἰς ποσότητα γάρ λόγου τὸ σχῶμα . λέγει δὲ καὶ ἀργαλέαν τὴν τῆς Πηελόπης μησιτείαν . εἰπὼν . οὐ γάρ ποὺ παύσασθαι δύναμαι νῖας Ἀχαιῶν μησιτύος Ἀργαλέης , ἐπεὶ οὐ τινα δεῖδμεν ἕστης , καὶ ἐστιν εὐλαχέστερον τὸ οὐ ποὺ παύσασθαι δύναμαι τοῦ , ἡμεῖς δ᾽ οὐτ᾽ ἐπὶ παρὸς ἡμεν οὔτε πη ἄλλη ποὺν αὐτὴν γήμασθαι . καὶ ἣν καλὸν εἴπερ καθ᾽ ἣν νῦν ἤρρ οὐ ποὺ παύσασθαι δύναμαι , οὕτω καὶ ἀνωτέρω ἔφη , τὸ δέ , καὶ τελέεσθαι οἷο . νῦν δὲ εἰπὼν , τοῦδε καὶ τετελεσμένου ἔσται , οὐ σωφρόνως ἔπει . ἀποσχημάμενος ἀνενδοιάσως ὁ οὐκ ἐγνώσχε . Ἀργαλέαν δὲ τὴν τῆς Πηελόπης μησιτύν λέγει , ἢ ὡς μέχρι νῦν δυσκατέργαστον , ἢ κατὰ τινα φήμην καὶ αὐτὸ καὶ μαντιάν ἀχονσίαν νόμφ τῆς πολνημίμου ἀγορᾶς . τῷ ὄντι γάρ ἀργαλωτάτη ἀπέλη τοῖς μησιτήροις , οὔτε ἀνύσασιν οὐδέν , καὶ προσασπολέσσαι καὶ τὸ ζῆν . τὸ μέντοι οὐ τινα δεῖδμεν θρασύτερον τοῦ Ἀντινῶν Εὐρύμαχος εἶπε . ὡσπερ αὐ πάλιν τὸ , οὔτε θοοπροπίης ἐμπαζόμεθ᾽ ἣν σὺ γυναικὶ λαλεῖς ἀχράντον , λιώτερον ἐστι τοῦ , Ὀρνιθες δὲ τε πολλοὶ ὑπ᾽ αὐγὰς ἡλίου φσιτῶσι , οὐδὲ τε πάντες ἐναίσμοι . τοῦτο μὲν γάρ , κατὰ τῆς οἰω - νοσκοπητικῆς εἰδόθη , ἐκεῖνο δέ , κατὰ τοῦ γέροντος ὡς ψύστου ἢφ οἷς δοκεῖ μαντεῦσθαι . ἐτι Ἀντινῶν εἰπόντος ὡς * οἱ τῆς Πηελόπης ἀκαιοὶ ποιούνται αὐτῷ ποθὴν πολὺς βίωτο , Εὐρύμαχος μεταποιῶν φησὶ πλατίτερον . Χρήματα δ᾽ αὐτὲ κακῶς βεβρώσεται . οὐδὲ ποτ᾽ ἴσα ἐσσεται , ὄφρα κεν ἥγες διατρίβησαν Ἀχαιοὺς ὧν ἄμμοι . Ἔτι Ἀντινῶν ἐπανέστω πλατύτερον ὡς εἰδόθη τὴν Πηνε - λόπην , Εὐρύμαχος ἐπιτόμως διὰ μιᾶς λέξεως ἐπανών , φησίν . ἡμεῖς δὲ εἶνεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν . καὶ ὅλως , ἢ τοῦ Εὐρυμάχου δημηγορία τὰ πλεῖω μὲν ταῦτά λέγει τῷ Ἀντινῶ παραφράζουσα ποικιλῶς , ὀλίγα δὲ τινα καὶ προστιθήσι . Ὅρα δὲ τὸ κακῶς βεβρώσεται , δηλοῦντος καὶ Εὐρυμάχου τὴν βίαν . Τὸ δὲ βεβρώσεται καὶ ἐσσεται , καίμα καὶ ἀπραγματεντα πάρεισι . Τὸ δὲ οὐδὲ ποτε ἴσα ἐσσεται , ἀστείως εἴρηται ἀντὶ τοῦ ἀεὶ ἐλαττωθήσεται . εἰ γάρ μὴ ἴσα , πολλῷ μᾶλλον οὐ μείζονα . ἔσται ἄρα ἐλάτ - τονα . Διατρίβειν δὲ γάμον , τὸ χρονωτορεῖν καὶ ἀναβάλλειν . ὡς τὸ , τὰ δέ , πάντα διατρίβουσι᾽ Ἀχαιοί . προῶν δέ , γενιχὶ συντάσσω τὸ ἥμα . εἰπὼν , ἀλλ᾽ ἄγε δή μὴ διατρίβωμεν ὁδοῦ . τινὲς δὲ τὸ ὡς ἐμμέθῃ χρονωτριζέιν μεταβαλόντες , τριγνμερεῖν τὸ διατριβέιν ἐρμηνεύουσι , λέγοντες καὶ ὅτι τριγνμερεῖν λέγεται , τὸ στραγεύεσθαι καὶ περιέχειν τὴν ὥραν . ὁ στρεῦεσθαι κατὰ συγχω*πὴν ὁ Ὄμηρος ἔφη . δῆλον δὲ ὅτι τὸ διατριβέιν οὐ μόνον χρονωτριζέιν λέγεται καὶ τριγνμερεῖν καὶ ἀναβάλ - λεσθαι , ἀλλὰ καὶ ὑπερβάλλεσθαι . ὡς δῆλοι παρὰ Ἡροδότῳ τὸ , κελεύοντες ὑπερβάλλεσθαι καὶ μὴ οἰοῦντων τῶν πραγμάτων ἐπιτιθέσθαι . Ὅτι ἐν τῷ , οὐδὲ μετ’ ἄλλας ἔχόμεθ’ ὡς ἐπανιζὲς ὀπνίμεν ἐστιν ἑκάστῳ , ἐπανιζὲς , τὸ εἰκὸς καὶ πρέπον λέγει . τὸ μέντοι ἐπὶ προώτητος αὐτὸ λέγεσθαι , τῆς ὑστερῶν ἐστι χρήσεως . Ὅτι δὲ τὸ καθ’ ἑαυτοὺς ζηδεύειν τινὰς , ἀριστὸν ἐστι . καὶ ὅτι τὸ ὀπνίειν ἐπὶ ἀνδρῶν γάμων κεῖται . καὶ ὅτι παρὰ τὸ δι ὀπὴς ἕνε ἐτυμολογεῖται . καὶ ὅτι διφθογγον ἔχει τὸ ὀπνίω ἐν τῇ * παραληγοῦσῃ τῇ διὰ τοῦ ὐ καὶ ἵ . καὶ ὅτι διατοῦτο οὐδὲ εἰς μέλλοντα κλίνεται , οἱ παλααιοὶ δηλοῦσιν . Ὅτι τὸ ἀντίον ἥνθα , ὅπου παρ’ ἄν ἡμῖν , μυριαχοῦ δὲ κεῖται , ταυτὸν ἐστι τῷ ἀντιχὸν καὶ ἄντην πρὸς ἄπερ ἡχονσέ τις ἐκ τοῦ προλαληθέντος . καὶ ἔστι πῶς ὁμοιον τῷ ὑπαντάς , οὐ μέμνηται Αἰλῖος Διονύσιος , λέγων ὡς δῆλοι τὸ ἐξεναντίας . φέων εἰς χρήσιν ἐξ Ἀριστοφάνους τὸ , ἐγενε . κἀγὼ τῆς ὑπαντάς εἰχώμην . Ὅτι λαλήσας ὁ Τηλέμαχος ὅσα ἔδη καὶ ἀκούσας * ὅσα οὐκ ἔχων , καὶ εἰπὼν ὡς ταῦτα μὲν οὐχ’ ὑμᾶς τοὺς μηστήρας ἐπὶ λίσσομαι οὐδ’ ἀγορεύω , ἤδη γὰρ ταῦτα οἶδε θεὸς καὶ πάντες Ἀχαιοὶ οἱ Ἰθακησίοι δηλαδή , τότε δή αἰτεῖται κοινῶς , νῆα καὶ εἴκοσιν ἑταίρους , μεθ’ ὧν πλεύσας , ἀπιλυσεται καὶ ποιήσει ἄπερ αὐτῷ εἴπαν ὁ ἐν τῇ αὐτῇ ὁμηρωδία ἤδη φα - νὲς Μέντης . καὶ ὁ μὲν , οὕτω ζητήσας , ἐκαθῴζετο . Μέντωρ δὲ τις ἀναστὰς λέγει τὰ αὐτῷ δοκοῦντα . ἔχω δὲ λέγειν εἰ μὴ δ’ ἐπὶ τοῖς οὕτως εὐτελέσις ἐπασχοῖτο ὁ Τηλέμαχος πρὸς γε τῶν μαθητήρων . τῶν τινὲς μέντοι Ἰθακησίων ὡς * μετ’ ὀλίγα φανείτα , πληροῦσι τὴν αὐτοῦ αἴτησιν . νομίσαντες ὡς εἰκὸς πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον ἀποκινεσθαι διὰ τὸ , ταῦτα μὲν οὐχ’ ὑμᾶς ἐπὶ λίσσομαι . καὶ κρίναντες ἄπτον , εἰς Τροίαν μὲν τοσούτους ἀποστεῖλα ἄμα νημοὶ διὰ τὸν βασιλέα , τῷ δὲ βασιλικῷ παιδὶ μὴ δύνασθαι μίαν ἐκχώσασιν εἰς ἀναγνῶρισιν τοῦ βασιλέως Ὀδυσσέως . ὁ καὶ τοὺς Ἰθακησίους ἐντρέπει ὡς τοῦ πλοῦν διὰ τὸν ἀγαθὸν βασιλέα γενήσομενον , καὶ τοὺς μηστήρας ἐπιστήσας ὡς τοῦ Τηλεμάχου δι’ ἐκεῖνον πλεύσοντος , ἵνα τὸν Ὀδυσσέα τεθνηκότα μεθ’ ὧν ὡς * ἐκεῖνοι οἴονται , δοίη τινὶ αὐτῶν τὴν μητέρα . Ὅτι δὲ ὁ ποιητὴς χαίρει τῷ τοῦ Μέντορος ὀνόματι , ὡς ἑταίρου φίλου . καὶ ὡς διατοῦτο ἐνέθετο αὐτὸν τῇ ποιήσει πρὸς μνήμην , προεῖρηται ἐγὼ ὅσον ἔδει . Ἵστέων δὲ ὡς οὐχ ὁ Τηλέμαχος ζητεῖ ἑταίρους , βοηθοὺς ἀπλῶς νοητὸν καὶ ὑπρητάς , οὐ μὴν κατὰ τοὺς κυρίως , οἱ καὶ ἑταίροι φίλοι λέγον - ται . καὶ κεῖται πολλοχοῦ τὸ ἑταῖρος , καὶ ἐπὶ τοιούτου σημανομένου . Ἐν τούτοις δὲ ὧν ἀρχὴ τὸ , εἰμὶ γὰρ ἐς Σπάρτην καὶ ἐξὴς ὡς ἡ Ἀθηνᾶ προσαφήγγειλε , κεῖται καὶ παλλλογία ἀπαρα - ποίητος αὐτὰ ἐκεῖ*να λαλοῦσα ὅσα πρὸ τούτων ὁ δῆθεν Τάφιος Μέντης τῷ Τηλεμάχῳ ἐπέθετο . οἷα τοῦ ποιητοῦ μυριαχοῦ καὶ αὐτοῦ ποιούντος τοῦτο , καὶ ἑτέρως διδάσκοντος ποιῶν ἄνθα διον ἐστι . Τοῦ δὲ εἰμὶ , δῆλον ὡς προὑπάρχω τὸ ὡς τοῦτέστι πορεύομαι , μεσοχὰ παραληχθὲν καὶ βαρυθὲν , τῷ λόγῳ τῶν εἰς μ * . οὐ περ ἐξω πίπτει τὸ εἰμὶ ἤχον ὑπάρχω , διὰ τὴν ὀξεύτησιν . ἐπὶ δὲ καὶ διὰ τὴν τῆς διφθόγγου παραλήξιν ἤν ἐπαθε καὶ τὸ εἰμὶ . ὁδηγόντος εἰς τοῦτο ἀμφοτέρας , τοῦ ἡμᾶ ὕπὲρ ἐστὶ ἡμᾶ . προκαταλαβόντος γὰρ αὐτοῦ τὸ ἤτα ἐν τῇ παραλήξει , ἀναγκαίως ἡ α’ διφθογγος ἀπεκληρώθη τούτοις , τῷ μὲν , μετὰ βαρυτονήσεως . τῷ δὲ , μετὰ τόπου ὀξέος . ὁ δὲ Ἡρακλείδης ὑποβάλλει Βοιώτια νοῦν καὶ τὸ εἰμὶ καὶ τὸ εἰμὶ , ἐν οἷς λέγει ὅτι οὐδὲν τῶν εἰς μὴ περασμένων διφθογγον ἔχει ἐν τῇ παραληγοῦσι , ὅτι μὴ Βοιωτικὸν καθεστήκων . ἤχον εἰ μὴ Βοιωτίων ἤν . ἐπεὶ γὰρ ἡμᾶ δι’ ἰδίων Βοιω - τοῖς ποτε τῷ ἡ χρήσθαι ἐκ τῆς οἰκίας δυναμὸς ἀλλ’ ἐκάστοτε * εἰς α’ διφθογγον μετατιθέναι , διατοῦτο καὶ τὰ τοιαῦτα διὰ τοῦ α’ προφέρονται . τίθημι . χαίρωμι . ἵστημι . καὶ πάνθ’ ὁμοίως . καὶ τὸ εἰμὶ γοῦν , τῆς αὐτῆς ἔχεται διαλέκτου . ὁ δὲ τοιούτος λόγος τοῦ Ἡρακλείδου , βοηθεῖ καὶ τοῖς παρα - διδοῦσι Βοιωτίων εἶναι τὸ τίθεσθαι καὶ τίθημι καὶ τεθίσθαι καὶ τεθήμενος καὶ τὰ κατ’ αὐτά . καὶ ἐστι ἀληθὲς ἀνέλογον τοῦ τίθημι παραληγομένου τῇ α’ διφθογγῳ , φυλάττεσθαι αὐτὴν καὶ ἐν ταῖς εἰρημέναις ἐκείνων κινήσεσιν . Ὅτι Μέντωρὶ ἀνδρὶ Ἰθακησίῳ ἰὼν ἐν νησίοι εἰς Τροίαν Ὀδυσσεὺς ἐπίτρεπεν οἶκον ἅπαντα , Παιδεύσθαι τε γίγνεσθαι , καὶ ἔμπιδα πάντα φυλάσσειν . οὕτως γοῦν ἐνδιαθέτως ἄρτι δημηγορῶν , ἡγοῖ πρὸς τοὺς Ἰθακησίους τάδε . ὡ Ἰθακήσιοι , Μήτις ἐπὶ πρύμνων
Lemmas: κακοπινώτατος , ὡς μή ἀκριβῶς λέγω . ἐκεῖνος γάρ , οὐ ἐκ ἀπολόω ὁ πίνω γίγνομαι , ἀλλά ἀπό σῦς - θέτης ὁ κακοπινοος , ἵνα γίγνομαι κατά ἐκ μακροκαταληπτος ὁ εὐγενής , ὁ εὐγενής , οὗτος καί κακοπινής κακοπινώτερος καί κακοπινώτατος . χρῆσις κακοπινής , περί ὁ διπνοοσηστης ἐν ὁ , συσπάω καί κακοπινής , οὖον μόνος ὁ ἡδύς ἀλλά καί ὁ ἔχω . ὡσπὶρ δέ φημί διά ὁ ἴς ἔχω - ματίζω Ἀττικός , οὗτος καί διά ὁ ἴς . ποτίζω γάρ φημί Ἀριστοφάνης , ὡς ὁ , εἰμί θαμά - τατᾶς γυνή εἰμί πότης . οὗτος καί λεγνιστατος . καί κλεπτίστατος . καί λακίστρον εύηχα σύ ὡς καί λακίζω . καί πολύς πωροχίστερος . καί ψέυδης . καί ὅσος τοιοῦτος ἐκ ὑπερθετικός ὁ εἰς Στος , ὑπερθετικός ἢ συγχωτικὰ . καί Πλάτων δέ Κλειφῶντι , ὅς απαλλοιγμαι ἀνήρ αρραγιστατος . καί πληκτίστατος δέ λέγω . εἰμί δέ Πλάτων καί ὁ , ἡδονή ἀπαντάω ἀλαζών . ὁ δέ ἀκράτιστος , οὐ εὐηχία ὑπερθετικός . οἷος , οὐ ἀκράτιστος οὔτε λέχνος οὔτε δοῦλος μᾶλ - λος , ὁ ἡδονή . εἰμί δέ φημί σχηματισμός , καί διά ὁ ὁ . ἴσος γάρ φημί καί προύγναιστέρον . Πλάτων δέ ἐν πρῶτος πολιτεία , ἀσμενής λέγω . καί ἴσος . καί ἐν Χαριμῷ , ἰσυχαιτέστα . εἰμί δέ καί πλησιετερος . Ξενοφῶν δέ , καί γλυκαίτατον ἐν ἕβδομος γράω . οὗτος δέ καί γλυκίζω ἐν πολύς ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω . ὁ μέντοι γλυκύς , ἐκ οὗτος συγχωτῶν , περιμιλῆ ὁ ἀμφίβολος ἐκεῖνος γραφεύς . ἐν δέ ὁ , σύ δέ γέρων θοός ἐφίστημι , ὁ μέν γέρων , οὐ ἐπάνω ἔχω . ὡς οὐδέ ὁ , εἰμί γέρων μαντεύομαι σός τέκνον . οὐδέ ὁ , ὅς σύ γυνή μηδείς ἄχραντος . οὗτος δή , ὁ ὁ Εὐρύμαχος . ἄλλως λέγω ἤ2 Ὅμηρος φημί ὁ , γέρων ἥρως Ἀλθίδησις ὡς προεγώρη . καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ , πείθω τε γέρων . ὁ δέ θοός ἐφίστημι , τρόπος ἐτυμολογία εἰμί , ἀπό ὁ θεόω γάρ ἢ θοός . ὁ δέ μηδείς , παραξύντονον ὡς καί ὁ πολύς ὁ ἐν ὁ τίθος ὁ δέλτα δαφωθίας Κάιτα . ὅτι2 ὁ πού Πηελόπης , ἀθηρά μέν σχηματίζω ὡς εἶπον εἰς μιγλανος ἴσος πατήρ καί ἑξῆς . Ἀντίνοος δέ πρός αὐτός ὁ Τηλέμαχος φημί , μήτηρ σός ἀπόπιμον . Εὐρύμαχος δέ ἐνταῦθα φημί . μήτηρ ὅς εἰς πατήρ ἄνωγα ἀποινέω . καί ὁ ἑξῆς ὡς καί ὁ ἀθηρά εἶπον . οὗτος πολυεχω - μῶν ὁ ποιητής . ὅτι2 Ἀντίνοος μέν , ὑπάγορος ὁ Τηλέμαχος προσεῖπον , ἀπό ποιότης λόγος σχώμας ὡς προειδωλόθη . Εὐρύμαχος δέ , πολύμυθος αὐτός λέγω . ὅς ταντός πούς εἰμί ὁ , ἄχρι - τόμωνθον . * εἰς ποσότης γάρ λόγος ὁ σχῶμα . λέγω δέ καί ἀργαλέος ὁ ὁ Πηελόπης μησιτείαν . εἶπον . οὖον γάρ πού παύω δύναμαι νία Ἀχαιός μησιτύος ἀργαλέος , ἐπεί οὖον τις δίδωμι ἵστημι , καί εἰμί εὐλαχέστερον ὁ οὖον πού παύω δύναμαι ὁ , ἐγώ δέ οὐ ἐπί πηρός ἠμέν οὔτε πῇ ἄλλος ποῶ αὐτός γαμέω . καί ὅς καλός εἴπερ κατά ὅς νῦν ἀείρω οὖον πού παύω δύναμαι , οὗτος καί ἀνωτέρω φημί , ὁ δέ , καί τελέω ὅς . νῦν δέ εἶπον , ὅδε καί τελέω εἰμί , οὖον σωφρόνως ἔπος . ἀπέχω ἀνενδοιάζω ὁ οὐ γιγνώσκω . ἀργαλέος δέ ὁ ὁ Πηελόπης μησιτύν λέγω , ἢ ὡς μέχρι νῦν δυσκατέργαστος , ἢ κατά τις φήμη καί αὐτός καί μαντεῖος ἀχονσίαν νόμφ ὁ πολνημίμου ἀγορά . ὁ εἰμί γάρ ἄργαλος Απέλη ὁ μησιτηρεω , οὔτε ἀνύω οὐδείς , καί προσασπολέσσαι καί ὁ ζῶ . ὁ μέντοι οὖον τις δίδωμι θρασύς ὁ Ἀντίνα Εὐρύμαχος εἶπον . ὡς αὖος πάλιν ὁ , οὔτε θοοπροπινω ἐμπάζομαι ὅς σύ γυνή λαλέω ἄχραντος , λιός εἰμί ὁ , Ὄρνις δέ τε πολύς ὑπό αὐγή ἥλιος φημί , οὐδέ τε πᾶς εναισμοω . οὗτος μέν γάρ , κατά ὁ ὀωις - νοσκοπητικεω δίδωμι , ἐκεῖνος δέ , κατά ὁ γέρων ὡς ψύστου ἢφ ὅς δοκέω μαντεύομαι . ἔτι Ἀντίνα εἶπον ὡς * ὁ ὁ Πηελόπης ἀκέω ποιέω αὐτός ποθή πολύς βιάω , Εὐρύμαχος μεταποιέω φημί πλατιτερος . χρῆμα δέ αὐτός κακῶς βιβρώσκω . οὐδέ πρός ἴσος εἰμί , ὄφρα ἄν ἄγω διατρίβω Ἀχαιός ὅς ἄμμος . ἔτι Ἀντίνα ἐπάνειμι πλατύς ὡς δίδωμι ὁ πῆνος - λόπη , Εὐρύμαχος ἐπίτομος διά εἷς λέξις ἐπάνειμι , φημί . ἐγώ δέ ἕνεκα ὁ ἀρετή ἐριδαίνω . καί ὅλως , ἢ ὁ Εὐρύμαχος δημηγορία ὁ πλείων μέν οὗτος λέγω ὁ Ἀντινώ παραφράζω ποικίλως , ὀλίγος δέ τις καί προστίθημι . Ὅρας δέ ὁ κακῶς βιβρώσκω , δηλόω καί Εὐρύμαχος ὁ βία . ὁ δέ βιβρώσκω καί εἰμί , Καϊμά καί ἀπραγματεντα πάρειμι . ὁ δέ οὐδέ ποτός ἴσος εἰμί , ἀστεῖος εἴρω ἀντί ὁ ἀεί ἐλασσόω . εἰμί γάρ μή ἴσος , πολύς μᾶλλον οὖον μείζων . εἰμί ἄρα ἐλατός - τονή . διατρίβω δέ γάμος , ὁ χρονωτορεω καί ἀναβάλλω . ὡς ὁ , ὁ δέ , πᾶς διατρίβω Ἀχαιός . πρόειμι δέ , γενιχὶ συντάσσω ὁ ἀμάω . εἶπον , ἀλλά ἄγω δή μή διατρίβω ὁδός . τις δέ ὁ ὡς ἐμέω χρονωτριζεω μεταβάλλω , τριγνμερεῖν ὁ διατρίβω ἑρμηνεύω , λέγω καί ὅτι τριγνμερεῖν λέγω , ὁ στραγεύομαι καί περιέχω ὁ ὥρα . ὁ στρεύομαι κατά συγχω*πὴν ὁ Ὄμηρος φημί . δῆλος δέ ὅτι ὁ διατρίβω οὖον μόνος χρονωτριζεω λέγω καί τριγνμερεῖν καί ἀναβάλλω - λανθάνω , ἀλλά καί ὑπερβάλλω . ὡς δῆλος παρά Ἡρόδοτος ὁ , κελεύω ὑπερβάλλω καί μή οἰόω ὁ πρᾶγμα ἐπιτίθημι . ὅτι2 ἐν ὁ , οὐδέ μετά ἄλλος ἔχω ὡς ἐπανιζὲς ὀπνίμεν εἰμί ἕκαστος , ἐπανιζὲς , ὁ εἰκός καί πρέπω λέγω . ὁ μέντοι ἐπί προώτητος αὐτός λέγω , ὁ ὕστερος εἰμί χρῆσις . ὅτι2 δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ζηδευεν τις , ἀγαθός εἰμί . καί ὅτι ὁ οπνιεν ἐπί ἀνήρ γάμος κεῖμαι . καί ὅτι παρά ὁ Ζεύς ὀπή ἕνος ἐτυμολογέω . καί ὅτι δίφθογγος ἔχω ὁ ὀπνίω ἐν ὁ * παραλήγω ὁ διά ὁ υἱός καί ἵ . καί ὅτι διατοῦτο οὐδέ εἰς μέλλω κλίνω , ὁ παλαιός δηλόω . ὅτι2 ὁ ἀντίος ἥνθα , ὅπου παρά ἄν ἐγώ , μυριαχοῦ δέ κεῖμαι , τατός εἰμί ὁ ἀντέχω καί ἄντην πρός Ἄπερ ἡχονσέ τις ἐκ ὁ προλαλέω . καί εἰμί πῶς ὅμοιος ὁ υπαντώ , οὖον μιμνήσκω Αἴλιος Διονύσιος , λέγω ὡς δῆλος ὁ ἐξεναντιάω . φέος εἰς χρῆσις ἐκ Ἀριστοφάνης ὁ , γίγνομαι . ἐγώ ὁ υπαντώ ἔχω . ὅτι2 λαλέω ὁ Τηλέμαχος ὅσος ἐσθίω καί ἀκούω * ὅσος οὐ ἔχω , καί εἶπον ὡς οὗτος μέν οὐ σύ ὁ μηστήρας ἐπί λίσσομαι οὐδέ ἀγορεύω , ἤδη γάρ οὗτος οἶδα θεός καί πᾶς Ἀχαιός ὁ Ἰθακήσιος δηλαδή , τότε δή αἰτέω κοινῶς , ναῦς καί εἴκοσι ἑταῖρος , μετά ὅς πλέω , ἀπολύω καί ποιέω Ἄπερ αὐτός εἶπον ὁ ἐν ὁ αὐτός ὁμηρωδία ἤδη φάω - Νες Μέντης . καί ὁ μέν , οὗτος ζητέω , καθίζω . Μέντωρ δέ τις ἀνίστημι λέγω ὁ αὐτός δοκέω . ἔχω δέ λέγω εἰμί μή δέ ἐπί ὁ οὕτως εὐτελής πάσχω ὁ Τηλέμαχος πρός γε ὁ μαθητήρων . ὁ τις μέντοι Ἰθακήσιος ὡς * μετά ὀλίγος φαίνω , πληρόω ὁ αὐτός αἴτησις . νομίζω ὡς εἰκός πρός αὐτός ὁ λόγος ἀποκινέω διά ὁ , οὗτος μέν οὐ σύ ἐπί λίσσομαι . καί κρίνω ἅπτω , εἰς Τροία μέν τοσοῦτος ἀποστέλλω ἄμη νημοὶ διά ὁ βασιλεύς , ὁ δέ βασιλικός παῖς μή δύναμαι εἷς ἐκχέω εἰς ἀναγνώρισις ὁ βασιλεύς Ὀδυσσεύς . ὁ καί ὁ Ἰθακήσιος ἐντρέπω ὡς ὁ πλόος διά ὁ ἀγαθός βασιλεύς γίγνομαι , καί ὁ μηστήρας ἐφίστημι ὡς ὁ Τηλέμαχος διά ἐκεῖνος πλέω , ἵνα ὁ Ὀδυσσεύς θνῄσκω μετά ὅς ὡς * ἐκεῖνος οἴομαι , δήω τις αὐτός ὁ μήτηρ . ὅτι2 δέ ὁ ποιητής χαίρω ὁ ὁ Μέντωρ ὄνομα , ὡς ἑταῖρος φίλος . καί ὡς διατοῦτο ἐντίθημι αὐτός ὁ ποιέω πρός μνήμη , προερέω ἐγώ ὅσος ἐσθίω . Ἵστέων δέ ὡς οὐ ὁ Τηλέμαχος ζητέω ἑταῖρος , βοηθός ἀπλόος νοητός καί ὑπρητάς , οὖον μήv κατά ὁ κύριος , ὁ καί ἑταῖρος φίλος λέγω - ὁ . καί κεῖμαι πολλοχοω ὁ ἑταῖρος , καί ἐπί τοιοῦτος σημαίνω . ἐν οὗτος δέ ὅς ἀρχή ὁ , εἰμί γάρ εἰς Σπάρτη καί ἑξῆς ὡς ὁ Ἀθηνᾶ προσαφήγγειλε , κεῖμαι καί παλλλογία ἀπαρα - ποιητός αὐτός ἐκεῖνος λαλέω ὅσος πρό οὗτος ὁ δῆθεν Τάφιος Μέντης ὁ Τηλέμαχος ἐπιτίθημι . οἷος ὁ ποιητής μυριαχοῦ καί αὐτός ποιέω οὗτος , καί ἑτέρως διδάσκω ποιέω Ἄνθα δῖος εἰμί . ὁ δέ εἰμί , δῆλος ὡς προϋπάρχω ὁ ὡς τουτέστι πορεύω , μεσοχὰ παραλήγω καί βαρύθω , ὁ λόγος ὁ εἰς μ * . οὖον περ ἐξω πίπτω ὁ εἰμί ἦχος ὑπάρχω , διά ὁ ὀξύτης . ἐπί δέ καί διά ὁ ὁ δίφθογγος παράληξις ἐάν πάσχω καί ὁ εἰμί . ὁδάω εἰς οὗτος ἀμφότερος , ὁ ἡμέτερος ὑπέρ εἰμί ἡμέτερος . προκαταλαμβάνω γάρ αὐτός ὁ ἦτα ἐν ὁ παράληξις , ἀναγκαῖος ὁ ὅς δίφθογγος ἀποκληρόω οὗτος , ὁ μέν , μετά βαρυτόνησις . ὁ δέ , μετά τόπος ὀξύς . ὁ δέ Ἡρακλείδης ὑποβάλλω Βοιώτιος νόος καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί , ἐν ὅς λέγω ὅτι οὐδείς ὁ εἰς μή περασμένος δίφθογγος ἔχω ἐν ὁ παραλήγω , ὅτι μή Βοιωτικός καθίστημι . ἦχος εἰμί μή Βοιώτιος ἐάν . ἐπεί γάρ ἡμέτερος διά ἴδιος Βοιαος - ὁ ποτός ὁ ὁ χράω ἐκ ὁ οἰκίον Δυνάμος ἀλλά ἑκάστοτε * εἰς ὅς δίφθογγος μετατίθημι , διατοῦτο καί ὁ τοιοῦτος διά ὁ ὅς προφέρω . τίθημι . χαίρω . ἵστημι . καί πᾶς ὁμοίως . καί ὁ εἰμί γοῦν , ὁ αὐτός ἔχω διάλεκτος . ὁ δέ τοιούτος λόγος ὁ Ἡρακλείδης , βοηθέω καί ὁ παρά - δίδωμι Βοιώτιος εἰμί ὁ τίθημι καί τίθημι καί τίθημι καί τίθημι καί ὁ κατά αὐτός . καί εἰμί ἀληθής ἀναλογέω ὁ τίθημι παραλήγω ὁ ὅς δίφθογγος , φυλάσσω αὐτός καί ἐν ὁ εἴρω ἐκεῖνος κίνησις . ὅτι2 Μέντωρ ἀνήρ Ἰθακήσιος εἶμι ἐν νησίον εἰς Τροία Ὀδυσσεύς ἐπιτρέπω οἶκος ἅπας , Παιδεύω τε γίγνομαι , καί ἐμπίς πᾶς φυλάσσω . οὕτως γοῦν ἐνδιάθετος ἄρτι δημηγορέω , ἡγός πρός ὁ Ἰθακήσιος ὅδε . εἰμί Ἰθακήσιος , Μήτις ἐπί πρυμνός