eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1416
* Οτι σκενην στρατιωτικην Οδυσσευ προειπωνσα λεγει , το σηνγα εχοντα πιληκα και ασπιδα και δυο δουρε . και θαυμαζ ο Μεντης εαν τουτουσ επιλθω τοις μνηστηρσιν ο Οδυσσευς , κατα - πολεμηθησα αυτουσ . γαρ γαρ ως οι τουτουσ ελθον ομιλησα τοις μνηστηρσιν , παντεσ αν ωκισμοι γενεσαιο πυροχυσμοι τε . πολλω δη πλειν καταπολεμηθησαντα οι ανειδεξ , ει και μετα του νιου και του Ευμαιον και Φιλοτιου επιπτεσοι αυτοισ . οι δε και μεθυσον επιθητα ως προειρηται και μετα της Αθηνας δε , ουδεμια εστα δυσχερα εις*την εκεινον αναφασιν . Το δε ομιλησα , πολει - μιχη λεξις ως και εν Ιλιαδι , παρα το διου τας στρατιωτικας θλασ ειναι μαχρμηνας . και ουκ εστι συστοιχος η λεξις αυτη τω ολιγω τω προ ολιγων ηριθενι τω των μνηστηρων , ωσ δε και παι - κτιως εφθετο τουτο ως προς εκεινον τον ομιλον ινα λεγη οτι εστι μεν ομιλος ουτος , οι δε Οδυσσευς αυτοισ ομιλησα , εξολοντο . Ορα δε το πυροχυσμα , βαριος και ακραχολος αντιθλην δια το προς τους παροχμους και υψιστας μνηστηρας μισος . εχει δε τι δμοιασ τραχυτητος , και το ωκισμοι . οι και αλλως , τω της ομοιοκαταληξιας πολλω αμω λεαισταται . Οτι το , ποιος εων οιων αυτον ενδησα οιχω εν ηματωρ πινοντα τε τυρτομερον τε , αφορη τις εστι του εκ του πινειν τους φιλουσ ενυμο*λογειν . και απο συμποσιου λεγειν πτεσθαι αυτοισ . Οτι Εφρουσα κατα ιστοριαν διαφοροι , ως και Ιλιας δηλοι . μια , εν Πελοποννησω περι τα της Κυλληνης ορια . δυτερα , Σικωνιας , περι ην και ποταμος Σelliληξ . τριτη , εν Θεσπρωτια , εχουσα και αυτη Σelliληντα ποταμον . τεταρτη , εν Αιτωλια . και οι εκειθεν , Εφρουσ λεγονται . ου μην Εφρουσοι ως οι εκ των λοιπων . πεμπτη Εφρουσ , Θεσσαλικη εκτη , Κορινθου , εν η και αυτη , Σelliλησ ποταμος . εκ ταυτης γαρ οι τινες των Οδυσσεια λαζειν ανθρωποφανα φαρμακα . λεγοντεσ , φαρμακοφρον ποτε γενεσθαι αυτην , δια το εκει κατοικησα την Μηδειαν . οθεν και η του Αιγειου θυγατηρ γαρ του θεσπιλιωσ των Επειων η εν Ιλιαδι κειμενη Αγαυδη , φαρμακις ην . εθνος δε Πελοποννησιων οι Επειοι ως δηλουται πολλωχου . αλλοι δε , απο της Θεσπρωτικης Εφρουσ φαρμακα λαζειν των Οδυσσεια γαρ οι , γενωμενης και αυτης ποτε πολυ - φαρμακων δια την Μηδειαν , οιχησαν και εκει προς παρον . και ου δε των Τηλιμεχων επισπευσον - σιν οι μνηστηρεσ αρχιεσθαι εις Εφρουσ φαρμακα θυμοφθορα κοινοδουνον . οι μεν , ταυτην . οι δε , εκεινην γαρ οι . περι δε Εφρουσ , διαλαμβανει και η Ιλιας . εν η και περι φαρμακων δηλουται τα αρχαιστα εκει . νυν * δε , τοσούτον ηρτιον , οτι φαρμακα , ου μονον τα δηλητηριωδη και αλλοσ δε τα εκπεσδυνα ως μυνιαχου γαινεταται , αλλα και ζωοφρων βλαματα . και απλωσ δε , θαφει . οθεν και φαρμακωνες τα βαφεισ ευρηται δε και φαρμακων , το μεστον ειναι η δεσθαι φαρμακων . ζηται δε ποιον . ο δε φαρμα - κωσ ητοι το καθαρμα , ετεριων τι εμαρει φαρμακων σημανονμενον . Αριστοφανεσ ποντεν δ εγω σοι συγγερισ ο φαρμακε ; ο μεντοι φαρμακευσ η κατα Πλατωνα φαρμακευτις ο φαρμακους δια - φθικων , τω φαιλω φαρμακω παρωνυμαστα . ωσπερ και η φαρμακις και φαρμακευτια γενη . * τινι δε και επι ανθους γαρ οι το φαρμακων , ως δηλοι ο φρασεσ οτι εφαρμακων , το ανευ ανθους . ανθη γαρ , τα φαρμακα . και ανφαρμακων , το αγροσον . Οτι Ίλος Μενετιον παισ του Φιλητου του Ιασουρ και Μηδιασ , φαρμακων ην σκεναστις εν Εφρου τη Θεσπρωτικη , τη ως ειρηται πολυφαρμακω . εις τουτον απηλθε ποτε Οδυσσευς διζημενος φαρμακων ανθρωποφον οφρα οι ειη ιους χρεισθαι χαλκιηρας . και ο μεν Ίλος , ουκ εδωκε γησι επι θειουσ νεμομενον αυτην εοντα . ο δε Τειριος Αχιαλος , εδωκε . φιλισακε γαρ αυτον . Και ορα το φιασον της ελπιδοσ φιλιαι . ο μεν γαρ Ίλος , δι ειλιακεαν ουκ εδωκε φαρμακων . ο δε Αχιαλος , δια φιλιαν εδωκε . μαλλον δε , ο μεν Ίλος μη ειδωσ ακριδωσ οσος ο ζητων το φαρμακων Οδυσσευς , ου διδωσι . διδω γαρ ωσ , μη κατ ανθρωπων ου δικαιωσ τω φαρμακω χρησηται . ο δε Αχιαλος διδωσιν , ειδωσ την χρείαν του φιλου , ως χρησομενον τω φαρμακω εις νενη*σατον . φιλος γαρ . δω και ακριδωσ οιδε τον φιλον ως εαντον . ο γαρ φιλος , αλλοσ αυτος . Ορα δε ως ο Μεριμρος και ο εξ αυτου Μεριμοδης καθε και τα μεριμ*ρα εογα , το ε του μερι - ζειν εφνλεξεν . οι και το μεριμηζειν και η μεριμνα και το εμεωμην ειν και εν τοις εξης εσταται μνεια , δια μετρων ανιγχνυ το ε του μεριζαν εις η ετοργασεν . Σημειωσα δε ως οι και κατα συμ - βεβηκωσ ανθρωποφον ην το φαρμακων , αλλ Οδυσσευς ως θηροφονον αυτω εξηται . δω και διδωσιν ο Αχιαλος , προοικονομε δε πανταυθα εκαθεν πιθανωσ τα της μνηστηροφονιας ο ποιητις . και βαπτει τὰ τοῦ Ὀδυσσέως βέλη εἰς φάρμακον οὐ μόνον θηριοκτόνον , ἀλλὰ τὸ αὐτὸ καὶ ἀνδροφόρον . ὡς ἄν , ἄμα βεβληνὸν ἐν τοῖς ἴσιν οἱ μνηστήρες , καὶ ἐκ πρώτης βολῆς ἀρχεστίνοι πίπτοιεν . ἄλλως γὰρ ἀπλῶς ὁ Ὀμηρος . οὐ φαρμάττει τοὺς βότοους . καὶ δήλον φασίν ἐξ ὧν ἐν Ἰλιάδι πολλοὶ ἐκ τόξου βληθέντες , ἀπέθανον . διὰ δὲ τὴν τοιαύτην οἰκονομίαν , καὶ τὸ τόξον τοῦ Ὀδυσσέως , ἀπόκτον ἐν τῇ Ἰλιάδι φιλώ - σαι ὁ ποιητής . οἷοι γὰρ βέλτερον εἶναι ἵνα ἐπανελθὼν ἐκεῖνος ἔχῃ χρῆσθαι αὐτῷ . ἐν γὰρ τῇ Τροίᾳ , οὐ πάντ᾽ ἔδει χρῆσθαι τόξοις , διὸ καὶ χρῆσιν ἔχει τόξου σχὼν Ὀδυσσεύς , τὸ τοῦ Μηριόνης ἔλαβε . καὶ οὐδὲ πολλοὶ ἐκείσε ἦσαν τοξόται , ὅτι μὴ δὲ λίαν ἐκόμπαζον ἐπὶ τῇ τοξᾷ οἱ παλαιοί . αἴτια μέντοι τῆς ἐν Ἰλιάδι μόνης καὶ φιλίας τοῦ τόξου καθ᾽ ἱστορίαν , ἄλλοχού παρα τοῦ ποιητοῦ ὑφηγήσεται . ἐνθα * ἄρα ξένων εἶναι αὐτὸ καὶ διὰ τοῦτο φιλάσσεσθαι εἰς καμύλιον κατὰ ἔθος ἀρχαῖον . Φάρμαχον δὲ ἀνδροφόρον λέγει ὁ ποιητής , ὡς ἂν τις εἴπῃ ἀνθρωποκτόνον . τοῦ ἀνδρός , ἐνταῦθα ἀντὶ ἀπλῶς ἀνθρώ - πον ὑφηθύντος . ὥσπερ αὐ πάλιν καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , γυναῖκα μαζῶν , φασὶ τινες μαζῶν ἀπλῶς δηλοῦν ἐπιθωπίνου , ὡς ἀπὸ μέρους τῆς γυναικός . Ἱστοῖον δὲ ὅτι τὸ σημαίνον τοῦ ἀνδρὸς ἐξ οὐ σύγχεται ὁ ἀνδροφόρος , συντίθησι καὶ τὰ ἀνδράποδα . δι᾽ ὧν δοῦλοι σημαίνονται ὑποκείμενοι δεσπόταις , καὶ ὅντες αὐτοῖς ὅπῃ οἱ κατωτάτω πόδες ὑπὸ τῷ ἄνω σώματι . τοιοῦτο δὲ ἀνδρὶ συγχωρεῖται καὶ ὁ ἀνδρα - ποδιστής . οὐ ἐν τοῖς μάλιστα οἱ ἄπιστοι Θετταλοί , ὧν καὶ Ἰάσων , ἀνδραποδίσας τὴν Μήδειαν . ὁμοία δὲ ἀνδρὸς σημασία , καὶ ἐν τῷ ἀνδραποδοκλέπτης , ὁ καὶ σωματῆμπορος καὶ μεταβολὴς ἀνδραπόδων . πῶς δὲ μοι καὶ τὰ ὑποζύγια ἐκλήθη ἀνδράποδα ὁμοίως τοῖς δούλοις , λογοπραγείσθωσαν οἱ σοφοὶ ὀνο - ματολόγοι , οἷς καλῶς αὐτὸ οὐκ ἦρρε . Τοῦ δὲ διζήμονος ἡ ζήτησις , ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα πον διευκριν - θήσεται . Ὅσα δὲ καὶ τὴν γεωργίαν τοῦ , ὅρᾷ οἱ εἴη ἰούς χρῆσθαι . οὐ γὰρ κατὰ τὸ , " Ἰριδι διή καὶ Φρόντιδι διή , εἴσηγεν ἐνταῦθα ὁ ἀναγινώσκων , ἀλλ᾽ ὑπὲρ ἐκεῖνα καὶ ὅσα δὲ * ἄλλα τοιαῦτα . καὶ ὅμως ἔχεται λόγος ἡ τοιαύτη ὡς αἰεὶ ἀποστῖγγυσις , ἵνα τὸ φορτικὸν καὶ ἐνδὲς γεωργίας καὶ ἀγελαινίας ἡ τοῦ ἀνδροφόρου φαρμάκου χρήσις , ἀπλῶς φρασθείη καὶ μὴ κατὰ κάλλιον γλυκύτητα . " Ὅτι νημεῖ καὶ νημεῖζομαι ὡς ἐπὶ πολὺ μὲν λέγεται , τὸ δικαίως μέμφομαι . οἷον . Ζεὺ πάτερ , οὐ νημεῖζῃ ὅρων τάδε ἔργα ; καὶ , νημεῖσαιτο πᾶν ἄνθρω αἰσχὰ πολλ᾽ ὁρών . ἐνταῦθα δὲ ὁ Ἵλος νημεῖζε - σθαι ἔχον λέγεται , ἀντὶ τοῦ δεδιέναι καὶ δι᾽ ἐπιστροφῆς ἔχειν . Ἱστοῖον δὲ ὅτι τὸ πρωτότυπον καὶ τοῦ νημεῖ καὶ τοῦ νημεῖζω , τὸ νημὸ περιεσώμενον . οὐ διχῶς ὁ μέλλων , νημεῖ ἐξ οὐ τὸ ἐνυμίστο καὶ τὸ διευκρινεῖσθαι , ἐπὶ δὲ νημεῖ . οὐ ἀναχθέντος αἰς ἐπιστοῖα , προέχεται τὸ νημεῖζω νημεῖζω ἐξ οὐ ἡ νημεῖς ἀποβολὴ τοῦ ὦ . κατὰ τὸ ὑδρίσκω ὑδρίσκω καὶ τὰ ὅμοια . καὶ ὅτι ὥσπερ νημεῖ καὶ νημεῖζω ἐν διαφορᾷ , οὕτω καὶ φλεναρῖ καὶ φλεναρῖζω οὕτω γοῦν λέων ἐχρήσατο τοὺς αὐτὸ ἐπώντας ὡς ἐν τῇ Ἰλιάδι γέγραπται . ἐπὶ δὲ καὶ οὐ μόνον βουκολώ , ἀλλὰ καὶ βουκολίζω . οἷον , τοὺς ἀλώσοντας ἀποβου - κολίζοντας ἀποσχεναζόνται τε τὸν κίνδυνον . σημαίνει δὲ ἡ λέξις , ἀπάτην . ὡς δὲ καὶ ἡρωεῖν καὶ ἡρε - μίζεσθαι ἐστίν , μαρτυροῦσιν αἱ χρήσεις . Ὅτι τὸ , εἰ δ᾽ ἄγε νῦν * ζυρία , παρακελευσματικῶς ἔχον , δηλοῖ τὸ εἰ δὲ βούλει , ἄγε ποίει τόδε . ἢ καὶ ἄλλως , εἰα δή ἄγε ποίει τόδε . ζητεῖ δὲ περὶ αὐτοῦ τὸ ἀχριζὲς ἐν Ἰλιάδι . χρήσεις δὲ τοῦ εἰα παρακελευσματικοῦ ἐπιρρήματος , παρὰ τι ἄλλοις καὶ παρὰ τῷ χωμικῷ . Ὅτι ἐπὶ πραγμάτων ἀποδέσεως ἀδήλου , οἰκείον εἶπιν τὸ , τοῦτα μὲν θεοὶ ἐν γυνάσει κεῖ - ται , ἀντὶ τοῦ ἐν δυνάμει ἢ ἐκασίας θεοῦ , σὲ δὲ φράζομαι ἄνορα τὸ δὲ τι . Ὅτι ἢ αὐ διφθόγγος πρὸ συμ - φωνῶν , γλίστρα , οἷον αὐτός . αὐρα . αὐθόρ . ἄλλα κατὰ τοὺς παλαιούς τὸ αὐτὸ τὸ ξύρρον , διαφ - νεται . καὶὰ καὶ τὸ αὐαῖρω παρὰ τῷ χωμικῷ , διὰ τὸ μὴ ἐπιγίγνεσθαι τῇ διφθόγγῳ σύμφωνον . αὐτὸ δὲ φασὶ τὸ φανῶ , γλίστρα . πρὸς σημασίαν διάφορον . Ὅτι καὶ τοὺς Ἰθακησίους ἴσως καὶ τοὺς μνη - στῆρας συνολογῶν ὁ χρηστολόγος Ὅμηρος , ἤρως Ἀχαιοὺς ὀνομάζει . Ὅτι τὸ πέρφαδι ἀντὶ τοῦ εἰπὶ , ἡ μὲν πνευματικῶς ἔστι τοῦ φράζω , ἢ δεύτερος ἀόριστος φράδε , καὶ κατὰ διπλα - σιασμὸν πέρφαδε . οἷον . μῦθον πέρφαδε πᾶσι τοῦτο δὲ παραφθηδέντος τοῦ ἡρέξης , χρήσιμον εἰς ἀνα - φώνησιν . οἷον . μῦθον πέρφαδε πᾶσι . θεὸς δ᾽ ἐπιμάρτυρος ἔστω . καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ δὲ ὁ τόπος οὕτως προεκτικῶς ἔστι τῶν ἡρέξης χρησμοῦν . ἐν οἷς ἀπικεῖν τοῖς μνηστήσι μὴ * λα ἄπην εἴκλει δὲ ὁ Τηλέμαχος , δήλων δὲ ἐκ τῶν παλαιῶν , ὡς πρωτότυπὸν ἔστιν ὁ μάρτυρος . ἐξ οὐ ὁ μάρτυς κατὰ συγχο - πὴν . διὸ οὐδὲ κλίνεται ὁ μάρτυς ὡς μὴ φρασίην φασιν ἔχον τὴν παραλήγουσαν . αὐτοῦ μέντοι τοῦ , ὁ
Lemmas: * ὅτι σκενην στρατιωτική Ὀδυσσεύς προλέγω λέγω , ὁ σηνγα ἔχω Πίληκα και ἀσπίς και δύο δόρυ . και θαυμάζω ὁ Μέντης ἐάν οὗτος επιλθω ὁ μνηστήρ ὁ Ὀδυσσεύς , κατά - πολεμέω αὐτός . γαρ γαρ ως ὁ οὗτος ἔρχομαι μιλῶ ὁ μνηστήρ , πᾶς αν οἰκισμός γενεσαιο πυροχυσμοω τε . πολύς δη πλέω καταπολεμέω ὁ ανειδεξ , ει και μετά ὁ Νιου και ὁ Εὔμαιος και φιλοτιω επιπτεσοι αὐτός . ὁ δέ και μεθύσκω επιτιθημι ως προλέγω και μετά ὁ Ἀθῆναι δέ , οὐδείς εἶμαι δυσχερός εις*την ἐκεῖνος ἀναφαίνω . ὁ δέ μιλῶ , πόλις - μιχέω λέξις ως και εν Ἰλιάς , παρά ὁ δῖος ὅς στρατιωτική θλάω εἰμί μαχρμηνας . και οὐ εἰμί σύστοιχος ὁ λέξις ἀϋτή ὁ ὀλίγος ὁ προ ὀλίγος ηριθενι ὁ ὁ μνηστήρ , ως δέ και παῖς - κτιως φθίω οὗτος ως προς ἐκεῖνος ὁ ὅμιλος ἵνα λέγω ὅτι εἰμί μέν ὅμιλος οὗτος , ὁ δέ Ὀδυσσεύς αὐτός μιλῶ , ἐξόλλυμι . ὁράω δέ ὁ πυροχυσμαω , βᾶρις και ἀκράχολος αντιθλην διά ὁ προς ὁ παροχμους και ὕψιστος μνηστήρ μῖσος . ἔχω δέ τίς δμοια τραχύτης , και ὁ οἰκισμός . ὁ και ἄλλως , ὁ ὁ ὁμοιοκαταληξία πολύς ἀμάω λεαιστατος . ὅτι ὁ , ποιος εἰμί οἶς αὐτός ἐνδέω οἴχω εν ηματωρ πίνω τε τυρτομερω τε , ἀφορέω τις εἰμί ὁ ἐκ ὁ πίνω ὁ φίλος ενυμο*λογειν . και ἀπό συμπόσιον λέγω πέτομαι αὐτός . ὅτι φρέω κατά ἱστορία διαφορέω , ως και Ἰλιάς δῆλος . εἷς , εν Πελοπόννησος περί ὁ ὁ Κυλλήνη ὁρία . δυτερας , Σικωνιας , περί ἐάν και ποταμός Σelliληξ . τρίτος , εν Θεσπρωτία , ἔχω και ἀϋτή Σelliληντα ποταμός . τέταρτος , εν Αἰτωλία . και ὁ ἐκεῖθεν , Εφρους λέγω . ου μείς εφρουω ως ὁ ἐκ ὁ λοιπός . πέμπτος Εφρους , θεσσαλικός ἕκτος , Κόρινθος , εν ὁ και ἀϋτή , Σelliλης ποταμός . ἐκ οὗτος γαρ ὁ τις ὁ Ὀδυσσεία λάζω ανθρωποφανος φάρμακον . λέγω , φαρμακοφρον ποτός γίγνομαι αὐτός , διά ὁ ἐκεῖ κατοικώ ὁ Μήδεια . ὅθεν και ὁ ὁ Αἰγεῖον θυγάτηρ γαρ ὁ θεσπιλιως ὁ Ἐπειοί ὁ εν Ἰλιάς κεῖμαι Αγαυδη , φαρμακεύς ἐάν . ἔθνος δέ Πελοποννήσιος ὁ Ἐπειοί ως δηλόω πολλωχου . ἄλλος δέ , ἀπό ὁ θεσπρωτικός Εφρους φάρμακον λάζω ὁ Ὀδυσσεία γαρ ὁ , γίγνομαι και αὐτός ποτός πολύς - φάρμακον διά ὁ Μήδεια , οἴχομαι και ἐκεῖ προς πάρειμι . και ου δέ ὁ Τηλιμεχων ἐπισπεύδω - βρόχος ὁ μνηστήρ ἀρχίζω εἰς Εφρους φάρμακον θυμοφθορα κοινοδουνον . ὁ μέν , οὗτος . ὁ δέ , ἐκεῖνος γαρ ὁ . περί δέ Εφρους , διαλαμβάνω και ὁ Ἰλιάς . εν ὁ και περί φάρμακον δηλόω ὁ αρχαιστα ἐκεῖ . νυν * δέ , τοσοῦτος ἄρτιος , ὅτι φάρμακον , ου μόνος ὁ δηλητηριώδης και ἄλλος δέ ὁ εκπεσδυνα ως μυνιαχεω γαινεταται , ἀλλά και ζωοφρεω βλαματα . και ἁπλόος δέ , θάπτω . ὅθεν και φαρμακώνω ὁ βαφεύς εὑρίσκω δέ και φάρμακον , ὁ μεστός εἰμί ὁ δένω φάρμακον . ζέω δέ ποιός . ὁ δέ φαρμος - Κῶς ἤτοι ὁ κάθαρμα , ἑτεροῖος τίς μάρις φάρμακον σημαίνω . Ἀριστοφάνης πόντος δ ἐγώ σύ συγγερις ὁ φαρμακός ; ὁ μέντοι φαρμακεύς ὁ κατά Πλάτων φαρμακευτις ὁ φαρμακός διά - φθικως , ὁ φαιλω φάρμακον παρωνυμαστα . ὥσπερ και ὁ φαρμακεύς και φαρμακευτια γένος . * τις δέ και ἐπί ἄνθος γαρ ὁ ὁ φάρμακον , ως δῆλος ὁ Φρασές ὅτι φάρμακον , ὁ ἄνευ ἄνθος . ἄνθος γαρ , ὁ φάρμακον . και ανφαρμακων , ὁ αγροσος . ὅτι Ίλος Μενέτιον παις ὁ φιλητής ὁ Ιασουρ και Μηδία , φάρμακον ἐάν σκεναστις εν φρέω ὅς θεσπρωτικός , ὅς ως εἴρω πολυφαρμακον . εἰς οὗτος ἀπέρχομαι ποτός Ὀδυσσεύς δίζημαι φάρμακον ανθρωποφον ὄφρα ὁ εἰμί ἰός χρίω χαλκιαειρω . και ὁ μέν Ίλος , οὐ δίδωμι γησι ἐπί θεῖος νέμω αὐτός εἰμί . ὁ δέ Τειριος Αχιαλος , δίδωμι . φιλισακε γαρ αὐτός . και ὁράω ὁ φιαειδω ὁ ἐλπίς φίλιος . ὁ μέν γαρ Ίλος , Ζεύς λιάζω οὐ δίδωμι φάρμακον . ὁ δέ Αχιαλος , διά φίλιος δίδωμι . μᾶλλον δέ , ὁ μέν Ίλος μη οἶδα ἀκρίς ὅσος ὁ ζῶ ὁ φάρμακον Ὀδυσσεύς , ου δίδωμι . δίδωμι γαρ ως , μη κατά ἄνθρωπος ου δικαίως ὁ φάρμακον χράω . ὁ δέ Αχιαλος δίδωμι , οἶδα ὁ χρεία ὁ φίλος , ως χράω ὁ φάρμακον εἰς νενη*σατον . φίλος γαρ . δήω και ἀκρίς οἶδα ὁ φίλος ως ἐάω . ὁ γαρ φίλος , ἄλλος αὐτός . ὁράω δέ ως ὁ Μεριμρος και ὁ ἕξ αὐτός μεριμοδηω κάθω και ὁ μεριμ*ρα ἔμφλοξ , ὁ ε ὁ μερίς - ζέω φλέγω . ὁ και ὁ μεριμηζειν και ὁ μέριμνα και ὁ ἐμέω ἐν και εν ὁ ἑξῆς ἵστημι μνεία , διά μέτρον ανιγχνυ ὁ ε ὁ μερίζω εἰς ὁ ετοργασεν . σημειώνω δέ ως ὁ και κατά συμ - βαίνω ανθρωποφον ἐάν ὁ φάρμακον , ἀλλ' Ὀδυσσεύς ως θηροφονέω αὐτός ἐξίημι . δήω και δίδωμι ὁ Αχιαλος , προοικονομώ δέ πανταυθα ἕκαθεν πιθανός ὁ ὁ μνηστηροφονία ὁ ποιητής . και βάπτω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς βέλος εἰς φάρμακον οὖον μόνος θηριοκτόνος , ἀλλά ὁ αὐτός καί ἀνδροφόρος . ὡς ἄν , ἄμη βεβληνὸν ἐν ὁ ἄπατρις ὁ μνηστήρ , καί ἐκ πρῶτος βολή αρχεστινοος πίπτω . ἄλλως γάρ ἀπλόος ὁ Ὅμηρος . οὖον φαρμάσσω ὁ βότοους . καί δῆλος φημί ἐκ ὅς ἐν Ἰλιάς πολύς ἐκ τόξον βάλλω , ἀποθνῄσκω . διά δέ ὁ τοιοῦτος οἰκονομία , καί ὁ τόξον ὁ Ὀδυσσεύς , αποκτω ἐν ὁ Ἰλιάς φιλέω - σός ὁ ποιητής . οἷος γάρ ἀγαθός εἰμί ἵνα ἐπανέρχομαι ἐκεῖνος ἔχω χράω αὐτός . ἐν γάρ ὁ Τροία , οὖον πᾶς ἐσθίω χράω τόξον , διό καί χρῆσις ἔχω τόξον ἔχω Ὀδυσσεύς , ὁ ὁ Μηριόνης λαμβάνω . καί οὐδέ πολύς ἐκεῖσε εἰμί τοξότης , ὅτι μή δέ λίαν κομπάζω ἐπί ὁ τόξον ὁ παλαιός . αἴτιος μέντοι ὁ ἐν Ἰλιάς μόνος καί φίλιος ὁ τόξον κατά ἱστορία , αλλοχοω παρά ὁ ποιητής ὑφηγέομαι . ἔνθα * ἄρα ξένος εἰμί αὐτός καί διά οὗτος φυλάσσω εἰς καμύλιον κατά ἔθος ἀρχαῖος . φάρμακος δέ ἀνδροφόρος λέγω ὁ ποιητής , ὡς εἄν τις εἶπον ἀνθρωποκτόνος . ὁ ἀνήρ , ἐνταῦθα ἀντί ἀπλόος ἀνθρώ - πως ὑφαίνω . ὥσπερ αὖος πάλιν καί ἐν Ἰλιάς ὁ , γυνή μαστός , φημί τις μαστός ἀπλόος δηλόω επιθωπινοος , ὡς ἀπό μέρος ὁ γυνή . Ἱστός δέ ὅτι ὁ σημαίνω ὁ ἀνήρ ἐκ οὖον συγχέω ὁ ἀνδροφόρος , συντίθημι καί ὁ ἀνδράποδον . διά ὅς δοῦλος σημαίνω ὑπόκειμαι δεσπότης , καί ὅ αὐτός ὅπῃ ὁ κατωτάτω πούς ὑπό ὁ ἄνω σῶμα . τοιοῦτος δέ ἀνήρ συγχωρέω καί ὁ ἀνήρ - ποδιιστημι . οὖον ἐν ὁ μάλιστα ὁ ἄπιστος Θεσσαλός , ὅς καί Ἰάσων , ἀνδραποδίζω ὁ Μήδεια . ὅμοιος δέ ἀνήρ σημασία , καί ἐν ὁ ἀνδραποδοκλέπτης , ὁ καί σωματῆμπορος καί μεταβολεύς ἀνδράποδον . πῶς δέ ἐγώ καί ὁ ὑποζύγιον καλέω ἀνδράποδον ὁμοίως ὁ δοῦλος , λογοπραγέω ὁ σοφός ὀνο - ματολογος , ὅς καλῶς αὐτός οὐ ἔρρω . ὁ δέ διζήμων ὁ ζήτησις , ἐν ὁ μετά οὗτος πως διευκριν - τίθημι . ὅσα δέ καί ὁ γεωργία ὁ , ὁράω ὁ εἰμί ἰός χράω . οὖον γάρ κατά ὁ , " Ἶρις δίω καί Φρόντις δίω , εισάγω ἐνταῦθα ὁ ἀναγιγνώσκω , ἀλλά ὑπέρ ἐκεῖνος καί ὅσος δέ * ἄλλος τοιοῦτος . καί ὅμως ἔχω λόγος ὁ τοιοῦτος ὡς ἀεί αποστιγγυτις , ἵνα ὁ φορτικός καί ἐνδέω γεωργία καί ἀγελαινίας ὁ ὁ ἀνδροφόρος φάρμακον χρῆσις , ἀπλόος φράζω καί μή κατά καλός γλυκύτης . " ὅτι2 νημεῖ καί νημειζομης ὡς ἐπί πολύς μέν λέγω , ὁ δικαίως μέμφομαι . οἷος . Ζεύς πατήρ , οὖον νημεῖζῃ ὁράω ὅδε ἔργον ; καί , νημεισλαμαι πᾶς ἄνθρω αἰσχὰ πολύς ὁράω . ἐνταῦθα δέ ὁ Ἶλος νημεῖζε - ἕπομαι ἔχω λέγω , ἀντί ὁ δείδω καί διά ἐπιστροφή ἔχω . Ἱστός δέ ὅτι ὁ πρωτότυπος καί ὁ νημεῖ καί ὁ νημεῖζω , ὁ νημὸ περίειμι . οὖον διχῶς ὁ μέλλω , νημεῖ ἐκ οὖον ὁ ενυμιστος καί ὁ διευκρινέω , ἐπί δέ νημεῖ . οὖον ἀνάγω ὅς ἐφίστημι , προέχω ὁ νημεῖζω νημεῖζω ἐκ οὖον ὁ νέμω ἀποβολή ὁ εἰμί . κατά ὁ ὑδρίσκω ὑδρίσκω καί ὁ ὅμοιος . καί ὅτι ὥσπερ νημεῖ καί νημεῖζω ἐν διαφορά , οὗτος καί φλεναρῖ καί φλεναρῖζω οὗτος γοῦν λέων χράω ὁ αὐτός ἐφίημι ὡς ἐν ὁ Ἰλιάς γράφω . ἐπί δέ καί οὖον μόνος βουκολέω , ἀλλά καί βουκολίζω . οἷος , ὁ ἀλάομαι ἀποβαίνω - κολίζοντας αποσχεναζοντ τε ὁ κίνδυνος . σημαίνω δέ ὁ λέξις , ἀπάτη . ὡς δέ καί ἐρωέω καί ἀείρω - μιζω εἰμί , μαρτυρέω ὁ χρῆσις . ὅτι2 ὁ , εἰμί δέ ἄγω νῦν * ζυρία , παρακελευσματικός ἔχω , δηλόω ὁ εἰμί δέ βούλομαι , ἄγω ποιέω ὅδε . ἢ καί ἄλλως , εἶα δή ἄγω ποιέω ὅδε . ζητέω δέ περί αὐτός ὁ ἀχριζὲς ἐν Ἰλιάς . χρῆσις δέ ὁ εἶα παρακελευσματικός ἐπίρρημα , παρά τίς ἄλλος καί παρά ὁ κωμικός . ὅτι2 ἐπί πρᾶγμα ἀπόδεσις ἄδηλος , οἰκέω εἶπον ὁ , τοῦτα μέν θεός ἐν γυνάσει κεῖ - ὁ , ἀντί ὁ ἐν δύναμις ἢ κασία θεός , σύ δέ φράζω ἄνορα ὁ δέ τίς . ὅτι2 ἢ αὖος δίφθογγος πρό συμ - φωνή , γλίστρα , οἷος αὐτός . αὔρα . αὐθόρ . ἄλλος κατά ὁ παλαιός ὁ αὐτός ὁ ξύρρον , διαφ - νω . Καία καί ὁ αυαειρω παρά ὁ κωμικός , διά ὁ μή ἐπιγίγνομαι ὁ δίφθογγος σύμφωνος . αὐτός δέ φημί ὁ φαίνω , γλίστρα . πρός σημασία διάφορος . ὅτι2 καί ὁ Ἰθακήσιος ἴσως καί ὁ μνη - στῆρα συνολογος ὁ χρηστολόγος Ὅμηρος , ἥρως Ἀχαιός ὀνομάζω . ὅτι2 ὁ πέρφαδι ἀντί ὁ ἶψ , ὁ μέν πνευματικός εἰμί ὁ φράζω , ἢ δύο ἀόριστος φρά , καί κατά διπλόος - σιασμος φράζω . οἷος . μῦθος φράζω πᾶς οὗτος δέ παραφθηδέντος ὁ ἡρέξης , χρήσιμος εἰς ἀνα - φώνησις . οἷος . μῦθος φράζω πᾶς . θεός δέ ἐπιμάρτυρος ἵστημι . καί παρά ὁ ποιητής δέ ὁ τόπος οὕτως προεκτικός εἰμί ὁ ἡρέξης χρησμός . ἐν ὅς ἀφικνέομαι ὁ μνηστός μή * λάω ἄπειμι καλέω δέ ὁ Τηλέμαχος , δῆλος δέ ἐκ ὁ παλαιός , ὡς πρωτότυπος εἰμί ὁ μάρτυς . ἐκ οὖον ὁ μάρτυς κατά συγχο - πῆν . διό οὐδέ κλίνω ὁ μάρτυς ὡς μή φράσιος φημί ἔχω ὁ παραλήγω . αὐτός μέντοι ὁ , ὁ