eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1549
ποιός ἀσυνήθης , ὁ δυσπονής . ὁμοίωται δὲ πρὸς τὸ ἀτερπής , ὡς γὰρ ἀτερπος ἀτερπής , οὕτω καὶ δύσπορος δυσπονής . τριούτον δὲ καὶ τὸ πρὸ ὀλίγων ἀελπος ἀελπής . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Ζ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Σ . Ἀθηναῖ ἐπιστάσα ὑπὲρ Ναυσικάας τῇ Ἀλκινόου θυγατρὶ πεισεῖν αὐτῇ τὴν ἐσθῆτα ἐπὶ ποταμῶν ἀγαγοῦσθαι πλύνειν , πλησίον γὰρ αὐτῇ εἶναι τῶν γάμων . ἡ δὲ , τὸ κελευσθὲν ποιῆ . ἔπειτα παίζει μετὰ τῶν θεραπαινῶν . ἀκούσας δ᾽ αὐτῶν ὁ Ὀδυσσεὺς ἐξυπνίζεται , καὶ διὰ τῆς Ναυσικάας ἐσθῆτα καὶ τρο - φὴν παρ᾽ αὐτῆς λαβὼν ἔπειτα αὐτῇ εἰς τὴν πόλιν . Ο Δ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ζ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α . Ὅτι Ὀδυσσεὺς μὲν ἄγῃ τις εἰς Φαιάκας , ἡ ζῆτα ὁμοιοδία ἐπιγέγραπται . πλάττει δ᾽ ἐνταῦθα ὁ ποιη - τὴς τὴν βασιλικὴν θυγατέρα Ναυσικάαν γενομένην ἐπὶ μεγάλῳ ἀγαθῷ τοῦ Ὀδυσσέως , οὐχ ἄνευ Ἀθη - νᾶς . καὶ ἐστιν εἰπεῖν οὐκ ἀφνωὸς τὸν Ὀδυσσέα ὡσπερ ἀπ*λογίαιον διὰ τὴν ἄλογον Πηνελόπην , οὕτως ἄλλον τρόπον γυναικοφιλαν , ὡς τοιούτοις προσώποις φιλούμενον , καὶ ὑπ᾽ αὐτῶν ἀγαλούμενον . οὐ μόνον γὰρ πρὸς αὐτοῦ ἔστι Κίρκη καὶ Καλυψὼ ἑρωτιζῶς , ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀθηνᾶ τρόπον ἕτερον κηδύμου - νως , διὰ τὸ χαίρειν τῷ ὁμοίῳ οἷα συνειδῷ καὶ σοφῷ . ἔχει δὲ τι καὶ τῆς Ἑλένης ἐν Τροίᾳ ἀποράμενος ὁ Ὀδυσσεὺς . καὶ νῦν δὲ , εἰς τὰ μέγιστα συντελέσει αὐτῷ ἡ Ναυσικάα ὡς φανήσεται . ἡ δὲ Πηνελόπη ὅτι ἐπαθλον αὐτῷ κέται τῶν μυρίων ἁγώνων , ἐδηλότατον . Ὅτι συλληπτικὸν ἐνταῦθα * σχῆμα τὸ , καθεῖδε πολὺ τλας Ὀδυσσεὺς , ὕπνῳ καὶ καμάτων ἀρημένος , καμάτων γὰρ βλάπτοντος , ὁ δέ , συνέδελε καὶ τὸν ὕπνον ὡς τοιούτον . τινὲς δέ , στίξαντες τέλειαν ἐν τῷ ὕπνῳ , φασίν ὡς ἐκάθευδεν ὕπνῳ καὶ τοὺς καμάτων παρεθεῖς . ἕτεροι δὲ δασύναντες τὸ ἀρημένος , νοοῦσιν ἀντὶ τοῦ , ὕπνῳ καὶ κα - μάτῳ κεκρατημένος . Πάνυ δὲ προσφῶς ἐνταῦθα πολὺ τλας ἔχει τὸν τοσαῦτα κακὰ τλάντα προσεχῶς Ὀδυσσέα . ἵνα λέγῃ ὡς ὁ πολλὰ τλάς , μόλις νῦν ὕπνῳ ἀνεπαύεται . Διατὶ δὲ τὸ καθεῖδε προπερισπάται , * ἐν ἄλλοις εἴρηται . Ὅτι τῇ φρονήσει Ἀθηναῖ τὰ κατὰ τὴν ὁρμήσειν Ναυσικάαν ὁ ποιητὴς ἀνατίθησιν , ὡς πάνυ σοφῶς αὐτὸς καὶ συνετώτατα τὸ τοιοῦτον πλάσμα μεταχειρισάμενος . ἦν μὲν γὰρ αὐτῷ καὶ ἄλλως πως ἐνδῦσαι τὸν γυμνὸν Ὀδυσσέα ἐν τῇ ἐσχατίᾳ , διὰ ὑποτόμον τύχην ἢ ἀγρότου ἢ ἀλιέως ἢ ὁπωσοῦν ἕτερος . ὁ δέ , τὸ ἐνδοξότατον ἐπελέξατο , τὸ διὰ τῆς βασιλικῆς νιάνιδος τοῦτο ποιῆσαι . ὑφ᾽ ἧς καὶ εἰς τὰ βασιλικά δόματα ποδηγηθήσεται . καὶ οὕτω τὸ πλάσμα εὐδοτότερον ἔσται καὶ πιθανώτερον . ἔσται δὲ ἡ τῆς κα*P Ὀμηρου Ἀθηναῖς μέθοδος , ὁντρος ἐφεξῆς εἰς ἕργα τὴν Ναυσικάαν ὡς ἐν τοῖς ἑφεξῆς δηλωθήσεται . Ὅτι οἱ Φαιάκες πρὶν μὲν ποτ᾽ αὐκον ἐν εὐρυχόρῳ Ὑπερίῃ , ἀγχοῦ Κικλώπων , ἀνδρῶν ὑπε - ροηροούντων . οἱ σφεας συνέχορτο . βίῃ δὲ φέρετοί ἦσαν . ἐνθεν * ἀναστήσας , ἄγε Ναυσίθοος θεοειδής . εἰσεν δ᾽ ἐν Σχερίῃ , ἥκας ἀνδρῶν ἀληριστάων . ἀμφὶ δὲ τεῖχος ἔλασσε πόλι καὶ ἐδείματο οἴκους . καὶ νηοὺς ποίησε θεῶν , καὶ ἱδασατ᾽ ἀρούρας . ἀλλ᾽ ὁ μὲν , ἤδη Κυρί δαμεῖς , Ἀἰδοῦς βεβήκει . Ἀλκίνοος δὲ τοῦτ᾽ ἔχει . Θεῶν ἀπὸ μὲν δα εἰδός . ἤγουν θεόσσοφος . καὶ νῦν μὲν , ἀπλῶς οὕτω Ναυσίθοον καὶ Ἀλκινόου ἐμνήσθη . προθύων δέ , γενεαλογήσαι ἀκριβέστερον . καταμερίσας καὶ τὴν ἱστορίαν ταύτην διὰ ποικιλίας , τόποις διαφόροις . Ὅρα * δὲ ὡς νομίσας τὸν Ὀδυσσέα μετὰ τὸν οὕτω πολὺν κίνδυνον εἶπα τῶν ἐφεξῆς γινομέρος , ἱστορίαν παρενέπλεξεν , οὐχ ἀναγκαίαν μὲν ἄλλως , ὅμως δὲ γοργῶς ποικιλλοῦσαν καὶ ἐξαυροῦσαν τὸ τῆς γραφῆς μονοειδές . ἐστι δὲ καὶ χρήσιμος ἡ ἱστορία καὶ ἀξία μανθάνειν . Τὴν δὲ ὁρμήσειν Ὑπέρειαν , πόλιν Σικελίας τινὲς φασί τὴν ὑστεροῦν Καμαρίναν . οἱ δέ , νήσον πλη - σίον τῆς τῶν Κικλώπων χώρας . εἰ δὲ καὶ εὐρυχόρος αὕτη οἶδεν ἡ Ὀμηρικὴ Μοῦσα . Ἀεὶ δὲ παρ᾽ Ὀμήρῳ εὐρυχόρος , συστέλλει τὴν παραλήγουσαν . ἐνθα δηλαδὴ ἐστιν εὐρὺ χωρεῖν . ἵνα ἡ χώρας εὐδαίμων
Lemmas: ποιός ἀσυνήθης , ὁ δυσπονής . ὁμοιόω δέ πρός ὁ ἀτερπής , ὡς γάρ ἀτερπής ἀτερπής , οὗτος καί δύσπορος δυσπονής . τρίζω δέ καί ὁ πρό ὀλίγος ἀελπής ἀελπής . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Ζ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Σ . Ἀθῆναι ἐφίστημι ὑπέρ Ναυσικάα ὁ Ἀλκίνοος θυγάτηρ πείθω αὐτός ὁ ἐσθής ἐπί ποταμός αγαγουω πλύνω , πλησίος γάρ αὐτός εἰμί ὁ γάμος . ὁ δέ , ὁ κελεύω ποιέω . ἔπειτα παίζω μετά ὁ θεράπαινα . ἀκούω δέ αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς ἐξυπνίζω , καί διά ὁ Ναυσικάα ἐσθής καί τρος - φή παρά αὐτός λαμβάνω ἔπειτα αὐτός εἰς ὁ πόλις . ὁ δ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ζ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α . ὅτι2 Ὀδυσσεύς μέν ἄγω τις εἰς Φαίαξ , ὁ ζῆτα ομοιοδιος ἐπιγράφω . πλάσσω δέ ἐνταῦθα ὁ ποιέω - σής ὁ βασιλικός θυγάτηρ Ναυσικάα γίγνομαι ἐπί μέγας ἀγαθός ὁ Ὀδυσσεύς , οὐ ἄνευ Άθης - Νᾶς . καί εἰμί εἶπον οὐ ἀφνωὸς ὁ Ὀδυσσεύς ὡς απ*λογιαιω διά ὁ ἄλογος Πηνελόπη , οὕτως ἄλλος τρόπος γυναικοφιλος , ὡς τοιοῦτος πρόσωπον φιλέω , καί ὑπό αὐτός ἀγάλλω . οὖον μόνος γάρ πρός αὐτός εἰμί Κίρκη καί Καλυψώ ερωτιζω , ἀλλά καί ὁ Ἀθηνᾶ τρόπος ἕτερος κηδύμου - νάω , διά ὁ χαίρω ὁ ὅμοιος οἷος σύνοιδα καί σοφός . ἔχω δέ τίς καί ὁ Ἑλένη ἐν Τροία ἀπορέω ὁ Ὀδυσσεύς . καί νῦν δέ , εἰς ὁ μέγας συντέλεσις αὐτός ὁ Ναυσικάα ὡς φαίνω . ὁ δέ Πηνελόπη ὅτι ἔπαθλον αὐτός κέτα ὁ μυρίος ἀγών , δήλος . ὅτι2 συλληπτικός ἐνταῦθα * σχῆμα ὁ , κάθημι πολύς ἔτλην Ὀδυσσεύς , ὕπνος καί κάματος ἀρημένος , κάματος γάρ βλάπτω , ὁ δέ , συνέδελε καί ὁ ὕπνος ὡς τοιοῦτος . τις δέ , στίζω τέλειος ἐν ὁ ὕπνος , φημί ὡς καθεύδω ὕπνος καί ὁ κάματος παρίημι . ἕτερος δέ δασύνω ὁ ἀρημένος , νοέω ἀντί ὁ , ὕπνος καί ἄν - Μάτω κρατέω . πάνυ δέ προσπάω ἐνταῦθα πολύς ἔτλην ἔχω ὁ τοσοῦτος κακός τλάντα προσεχῶς Ὀδυσσεύς . ἵνα λέγω ὡς ὁ πολύς ἔτλην , μόλις νῦν ὕπνος ἀναπαύω . διατί δέ ὁ κάθημι προπερισπάω , * ἐν ἄλλος εἴρω . ὅτι2 ὁ φρόνησις Ἀθῆναι ὁ κατά ὁ ὁρμάω Ναυσικάα ὁ ποιητής ἀνατίθημι , ὡς πάνυ σοφός αὐτός καί συνετός ὁ τοιοῦτος πλάσμα μεταχειρίζω . εἰμί μέν γάρ αὐτός καί ἄλλως πως ἐνδύω ὁ γυμνός Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ἐσχατιά , διά ὑπότομος Τύχη ἢ ἀγρότης ἢ ἁλιεύς ἢ ὁπωσοῦν ἕτερος . ὁ δέ , ὁ ἔνδοξος ἐπιλέγω , ὁ διά ὁ βασιλικός νιάνιδος οὗτος ποιέω . ὑπό ὅς καί εἰς ὁ βασιλικός δόμα ποδηγέω . καί οὗτος ὁ πλάσμα εὔδοτος εἰμί καί πιθανός . εἰμί δέ ὁ ὁ κα*P Ὅμηρος Ἀθηναίς μέθοδος , ὁντρος ἐφεξῆς εἰς ἔργον ὁ Ναυσικάα ὡς ἐν ὁ ἐφεξῆς δηλόω . ὅτι2 ὁ Φαίαξ πρίν μέν πρός αὐκον ἐν εὐρύχορος ὑπέρειμι , ἀγχοῦ κικλωψ , ἀνήρ ΥΠΕ - ροηροούντων . ὁ σφεῖς συνέχω . βίαιος δέ φέρω εἰμί . ἐν * ἀνίστημι , ἄγω Ναυσίθοος θεοειδής . ἵζω δέ ἐν Σχερία , ἵημι ἀνήρ ἀληριστάων . ἀμφί δέ τεῖχος ἐλαύνω πόλις καί δέμω οἶκος . καί ναός ποιέω θεός , καί ἱδασατ᾽ ἄρουρα . ἀλλά ὁ μέν , ἤδη Κῦρι δαμάζω , Αἰδώς βαίνω . Ἀλκίνοος δέ οὗτος ἔχω . Θεός ἀπό μέν δα οἶδα . ἤγουν θεόσοφος . καί νῦν μέν , ἀπλόος οὗτος Ναυσίθοος καί Ἀλκίνοος μιμνήσκω . προθύω δέ , γενεαλογέω ἀκριβής . καταμερίζω καί ὁ ἱστορία οὗτος διά ποικιλίας , τόπος διάφορος . Ὅρας * δέ ὡς νομίζω ὁ Ὀδυσσεύς μετά ὁ οὗτος πολύς κίνδυνος εἶπον ὁ ἐφεξῆς γινομέρος , ἱστορία παρενέπλεξεν , οὐ ἀναγκαῖος μέν ἄλλως , ὅμως δέ γοργός ποικίλλω καί ἐξευρίσκω ὁ ὁ γραφεύς μονοειδής . εἰμί δέ καί χρήσιμος ὁ ἱστορία καί ἄξιος μανθάνω . ὁ δέ ὁρμάω Ὑπέρεια , πόλις Σικελία τις φημί ὁ ὑστερέω Καμάρινα . ὁ δέ , νῆσος Πλῆ - σίον ὁ ὁ κικλωψ χώρα . εἰμί δέ καί εὐρυχόρος οὗτος οἶδα ὁ ομηρικός Μοῦσα . ἀείς δέ παρά Ὅμηρος εὐρυχόρος , συστέλλω ὁ παραλήγω . ἔνθα δηλαδή εἰμί εὐρύς χωρέω . ἵνα ὁ χώρα εὐδαίμων