eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1658
τις ἐξ ἱστορίας δέχεται , κοινότερον μέντοι ἄδεινης ὁ ἀπροσδόκητος ἀπὸ τοῦ δέκω , ὃν οὐκ ἂν τις προσεδόκησεν . Ὅτι μεγάλην ἐνδείγνυται λύπην τὸ , οὐδὲ τι ἐκφράσθαι δύνετο ἔπος ἱμενος πρὸ κῆρ ἔχει μεγάλω βεβολημένος . ἐν δὲ οἱ ὅσοι δακρύοιην πίμπλαντο , γόον δ’ ὥκτω θυμός . λέγει δὲ ἐκφράσθαι τὸ ἐξαπείν λόγῳ προφορικῶ . Τοῦ δὲ βεβολήσθαι ἤκουν βεβλησθαι ἡ χρήσις καὶ ἐν Ἰλιάδι . κείται δ’ ἐν τούτοις καὶ ἀγασσθαι , οὐ τὸ ζηλοτυπήσαι , ὡς πρὸ τούτων , * ἀλλ’ ἀπλῶς τὸ μέμφοσθαι . φησὶ γάρ · ἀλλ’ ὅτε δὴ μιν πάντες ἀγασσάμεθ’α , τότε δὴ εἶπε τάδε . Τὸ δὲ γόον ὥκτω θυμός , ἀντὶ τοῦ νόμωσιν ἐδίδου καὶ ἐφάνταξε θρήνον δήλωσιν . Ὅτι ἐπαινοῦνται τῆς εὐευθμίας τὰ δύο ἔτη ταῦτα , ἤκουν ὡς ἐκάλυες ἀνὰ δόμω γαϊδίμ’ Ὀδυσσέῳ . εἴρομεν ἐν βήσομαι τετυγμένα δόματα καλά , τὰ τῆς Κίρκης δηλαδή . καλὸν δ’ ἐκ τούτοις καὶ ἡ ἀσύνδοτος εἰσ - βολή . Τοῦ δὲ ἤκουν ἐνεστὼς εἶν . οὐ παρατατικὸς , ἤκουν . πληθυντικὸν ἤκουεν . καὶ κατὰ συναίρεσιν , ἤκουν . ἄλλως γάρ φασιν οὐδὲ ποτε ἐν παροχῃμένῳ καταρχε μὲν τὸ ἦτα μόνον , ἐπίγεται δὲ τὸ ὠ . διὸ καὶ ἐν τῷ ἑορτάζω δέον ὄν εἶναι τὸν παρατατικὸν ἤορτάζον , οὐ γίνεται οὕτως , ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ κατὰ μετάθεσιν χρονικὴν φασιν ἑορτάζον . καὶ μὴν τοῦτο ἔχει καὶ ἄλλως εὐλόγον τὴν ἔνδον αὐξήσιν . ἑορτὴ γάρ , δι’ ἧς ἰά ὁ ἐστιν ἀγαθὰ ὀρνυται . οὕτω ἐν τῷ ἑώρταζον ἡ αὐξήσις τοῦ ὀρνυσθαι ἐστιν , οὐ μὴν τοῦ ἰά , ἵνα φυλάττηται λείψανον τοῦ τοιούτου πρωτοτύπου , ἤκουν τοῦ ἰά . ὁ περ ἐν τε ἄλλοις παρατηρεῖ - ται καὶ ἐν τῷ , ἔω εἰμί . ἵσως δὲ καὶ ἐν τῷ , γῆ γήϊον . καὶ τοιούτων μὲν τοῦτο . Τὸ δὲ ἤκουν ἡ χρήσις καὶ μετ’ ὀλίγα ἐν τῷ , παρὰ νηὸς ἀνήϊον ἤδε θαλάσσης , καὶ πρὸ τούτων , παρὰ νηὸς ἀνήϊον ἐς πειρωπίην . Ὅτι ἐπὶ ἠηλα*φωμένων μὲν μὴ φαινομένων δὲ , καλὸν εἰπεῖν τὸ , οἷδ’ ἄμ’ ἀστώθῃσαν ἀολλέες , οὐδὲ τις αὐτῶν ἐξεφάνη . δηρὸν δὲ καθήμενος ἐσκοπιάζον . Ἀνδριόν δὲ ὁπλί - του ἐνδικτιόν τὸ , αὐτὰρ ἐγὼ περὶ μὲν ξίφος ἀογροθόλον ὠμοιὺν βαλόμεν μέγα χάλκεον . ἀμφὶ δὲ τόξα . τουνετὶ τόξον ὁ πολλαχοῦ πληθύνει Ὅμηρος , ὡς πον καὶ τὰ ἄρματα καὶ τὰ πρόσωπα . χαίρουσι δὲ Ἀττικοὶ τὸ τοιούτῳ σχήματι , παρ’ οἷς καὶ ἀρμάι μὲν πληθυντικὸς τὸ ἱχνύδιον , σπανιώ - τατα δὲ ἀρμή , ὡς παρασημειοῦνται οἱ παλαιοί . Ὅτι ὡσπερ ὁδὸν ἠγεμονεύσαι πολλαχοῦ , οὕτω καὶ νῦν αὐτὴν ὁδὸν ἠγήσασθαι φησιν ἀντὶ τοῦ εἰς ὁδόν . Ὅτι ἐνδιαθέτου ἱκετείας τὸ , αὐτὰρ ὁ γ’ ἀμφοτέρησι λαβὼν ἐλιστο γούνων . ἐστι δὲ λαβὼν γούνων καὶ νῦν τὸ ἱμέσθαι . Ὅτι δυσέλιστ’α ὁδοῦ τὸ , μὴ μ’ ἄγε καὶς δέκοντα διστρεφές , ἀλλὰ λίπ’ αὐτοῦ . ἤκουν ὧδε · οἶδα γάρ ὡς οὐτ’ αὐτὸς ἐλεύσεαι ἤτοι ἐπανελθὴς , οὐ τὲ τιν’ ἄλλον ἀξείς σῶν ἐτάρων . ἀλλὰ ξυν τοιζδεσι Θάσσον φεύγωμεν , ἐτι γάρ κεν ἀλύξαιμεν κακὸν ἤμαρ . ὁ δὲ τοῦτο παρ’ ἀνδρὸς ἀγεννοῦς ἀκούσας εἴποι ἂν προσφινῶς τὸ , ἤτοι μὲν σὺ μέν αὐτοῦ τῷδ’ ἐνὶ χώρῳ ἐσθίον καὶ πίνων . αὐτὰρ ἐγὼν εἶμι , κρατερὴ δέ μοι ἐπλετ’ ἀνάγκη . Καὶ ὅρα τὸ μένε αὐτοῦ τῷδ’ ἐνὶ χώρῳ . ἐφευρμεντι*κὸν γάρ τοῦ μένε αὐτοῦ , τὸ , τῷδ’ ἐνὶ χώρῳ . Ὅτι ἱερὰς βήσσεας τὰς περὶ τὴν νῆσον τῆς Κίρκης λέγει , διὰ τὸ ἀσπίζητον ὡς φασιν οἱ παλαιοί , ὡς πον καὶ πρὸ τούτων ἱερὸν ἔρη ἄλσος Ἀθηνας τὸ τοῖς πολλοῖς ἀπρόσβατον . λέγει δὲ καὶ πολυ - φάρμακον τὴν Κίρκην , ὁποία ἦν καὶ ἡ παλαιαὶ Μήδεια καὶ ἡ Κροκοδίκη . Ὅτι πιθανῶς ὁ ποιητὴς ἱστορῶν μὴ καὶ τὸν Ὀδυσσέα ὑπὸ τῆς πολυφαρμάκου θελχθῆναι Κίρκης , πλάττει τὸν Ἐμψὺν συμβαλλόμενον πρὸς τοῦτο τὸν Ὀδυσσέῳ , ὡς μὴ ἐν δυνατὸν ὄν ἄλλως ἐκφυγὼν αὐτὸν τὸ ἐκ τῆς Κίρκης κακόν . φησὶ γοῦν Ὀδυσσεὺς ὅτι ὀπηγίκα ἐμελλον ἐς μέγα δόμα ἰζέσθαι Κίρκης , ἔνθα μοι Ἐρ*μίας χανσόβησις ἀντιβόλησεν ἰοχομένῳ πρὸς δῶμα , νενηὺ ἀνδρὶ ἐοικώς πρῶτον ἐπηνήτη , τοῦ πρὸ χαριστάτη ἤδη . ὁ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐγραψεν ἀπαραλλάκτως περὶ τοῦ αὐτοῦ Ἐρμου . ἐν τ’ ἄρα βουι φὺ χερί . καὶ εἶπε · πῇ δ’ αὐτὸς δύστηνε δι’ ἄκρας ἤκουν κατὰ τὰς ἄκρας * τῶν ὀρῶν , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ κείται , ἔρχεαι οἷος , χώρου ἄϊδρος ἄων . ἔταροι δέ τοι ἐν Κίρκης ἔχασται ὥστε σὺς πυ - λινούς κινδύνους ἔχοντες . ἢ τοὺς λυσόμενος δεῦρ’ ἔρχεαι ; οὐδὲ σὲ φημι αὐτὸν νοστήσειν . μενέεις δὲ αὐ γ’ ἐνθά περ ἄλλοι . ἀλλ’ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύομαι ἥδε σωθῶ . τῇ , τουνετὶ λάβε τόδε φάρμακον ἰσθλόν , ἔχων , ἐς δόματα Κίρκης ἔρχε . ὁ κέν τοι κρατὸς ἀλάλησι κακὸν ἤμαρ . πάντα δὲ τοι ἐρίω ὁλοφώια δήνια Κίρκης , τεύξει τοι πυκνῶ , βαλίει δ’ ἐν φάρμακα σί*τω . ἀλλ’ οὐδ’ ὡς ὕβξει
Lemmas: τις ἐκ ἱστορία δέχομαι , κοινός μέντοι αδεινεος ὁ ἀπροσδόκητος ἀπό ὁ δεκάω , ὅς οὐ εἄν τις προσδοκάω . ὅτι2 μέγας ἐνδείκνυμι λύπη ὁ , οὐδέ τίς ἐκφράζω δύο ἔπος ἵημι πρό κῆρ ἔχω μέγας βάλλω . ἐν δέ ὁ ὅσος δακρυοιος πίμπλημι , γόος δέ ἕκτος θυμός . λέγω δέ ἐκφράζω ὁ ἐξάπτω λόγος προφορικός . ὁ δέ βάλλω ἀκέω βάλλω ὁ χρῆσις καί ἐν Ἰλιάς . κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί ἄγαμαι , οὖον ὁ ζηλοτυπέω , ὡς πρό οὗτος , * ἀλλά ἀπλόος ὁ μέμφομαι . φημί γάρ · ἀλλά ὅτε δή ὅς πᾶς ἄγαμαι , τότε δή εἶπον ὅδε . ὁ δέ γόος ἕκτος θυμός , ἀντί ὁ νόμος δίδωμι καί φαντάζω θρῆνος δήλωσις . ὅτι2 ἐπαινέω ὁ εὐευθμίας ὁ δύο ἔτος οὗτος , ἀκέω ὡς καλέω ἀνά δόμος γαϊδίμ’ Ὀδυσσεύς . εἴρω ἐν βαίνω τεύχω δόμα καλός , ὁ ὁ Κίρκη δηλαδή . καλός δέ ἐκ οὗτος καί ὁ ασυνδοος εἰς - βολή . ὁ δέ ἀκέω ἐνίστημι εἶμαι . οὖον παρατατικός , ἀκέω . πληθυντικός ἀκούω . καί κατά συναίρεσις , ἀκέω . ἄλλως γάρ φημί οὐδέ ποτός ἐν παροίχομαι κατάρχω μέν ὁ ἦτα μόνος , ἐπιγίγνομαι δέ ὁ ᾠόν . διό καί ἐν ὁ ἑορτάζω δήω εἰμί εἰμί ὁ παρατατικός ἑορτάζω , οὖον γίγνομαι οὕτως , ἀλλά ἀντί αὐτός κατά μετάθεσις χρονικός φημί ἑορτάζω . καί μήv οὗτος ἔχω καί ἄλλως εὔλογος ὁ ἔνδον αὔξησις . ἑορτή γάρ , διά ὅς ἰά ὁ εἰμί ἀγαθός ὄρνυμι . οὗτος ἐν ὁ ἑορτάζω ὁ αὔξησις ὁ ὄρνυμι εἰμί , οὖον μήv ὁ ἰά , ἵνα φυλάσσω λείψανον ὁ τοιοῦτος πρωτότυπος , ἀκέω ὁ ἰά . ὁ περ ἐν τε ἄλλος παρατηρέω - ὁ καί ἐν ὁ , εἰμί εἰμί . ἴσως δέ καί ἐν ὁ , γῆ γήϊον . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . ὁ δέ ἀκέω ὁ χρῆσις καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ , παρά ναός ἄνειμι ἀδέω θάλασσα , καί πρό οὗτος , παρά ναός ἄνειμι εἰς πειρωπίην . ὅτι2 ἐπί ἠηλα*φωμένων μέν μή φαίνω δέ , καλός εἶπον ὁ , οἶδα ἅμα ἀστώθῃσαν ἀολλέες , οὐδέ τις αὐτός ἐκφαίνω . δηρός δέ κάθημαι σκοπιάζω . ἀνδρίον δέ ὁπλίς - ὁ ἐνδικτιόν ὁ , ἀτάρ ἐγώ περί μέν ξίφος αογροθολος ὠμός βάλλω μέγας χάλκεος . ἀμφί δέ τόξον . τουνετὶ τόξον ὁ πολλαχοῦ πληθύνω Ὅμηρος , ὡς πως καί ὁ ἅρμα καί ὁ πρόσωπον . χαίρω δέ ἀττικός ὁ τοιοῦτος σχῆμα , παρά ὅς καί ἁρμή μέν πληθυντικός ὁ ιχνυδιος , σπανίζω - Τάτα δέ Αρμή , ὡς παρασημειόομαι ὁ παλαιός . ὅτι2 ὡς ὁδός ἡγεμονεύω πολλαχοῦ , οὗτος καί νῦν αὐτός ὁδός ἡγέομαι φημί ἀντί ὁ εἰς ὁδός . ὅτι2 ἐνδιάθετος Ἱκεσία ὁ , ἀτάρ ὁ γε ἀμφότερος λαμβάνω ἐλιστο γόνυ . εἰμί δέ λαμβάνω γόνυ καί νῦν ὁ ἱμάσσω . ὅτι2 δυσέλιστ’α ὁδός ὁ , μή εἷς ἄγω Καΐς δέκων διστρεφές , ἀλλά λίπος αὐτός . ἀκέω ὧδε · οἶδα γάρ ὡς οὐ αὐτός ἔρχομαι ἤτοι ἐπανέρχομαι , οὖον τε τις ἄλλος Ἀξεῖς σός ἑταῖρος . ἀλλά σῦς τοιζδεσι ταχύς φεύγω , ἔτι γάρ ἄν ἀλύσκω κακός ἦμαρ . ὁ δέ οὗτος παρά ἀνήρ ἀγεννής ἀκούω εἶπον εἄν προσφιναω ὁ , ἤτοι μέν σύ μέν αὐτός ὅδε ἐν χῶρος ἐσθίω καί πίνω . ἀτάρ ἐγώ εἶμι , κρατερός δέ ἐγώ πέλω ἀνάγκη . καί ὁράω ὁ μένω αὐτός ὅδε ἐν χῶρος . ἐφευρμεντι*κὸν γάρ ὁ μένω αὐτός , ὁ , ὅδε ἐν χῶρος . ὅτι2 ἱερή βαίνω ὁ περί ὁ νῆσος ὁ Κίρκη λέγω , διά ὁ ἀσπίζω ὡς φημί ὁ παλαιός , ὡς πως καί πρό οὗτος ἱερόν ἔρομαι ἄλσος Ἀθῆναι ὁ ὁ πολύς ἀπρόσβατος . λέγω δέ καί πολύς - φάρμακον ὁ Κίρκη , ὁποῖος εἰμί καί ὁ παλαιός Μήδεια καί ὁ Κροκοδίκη . ὅτι2 πιθανός ὁ ποιητής ἱστορέω μή καί ὁ Ὀδυσσεύς ὑπό ὁ πολυφάρμακος θέλγω Κίρκη , πλάσσω ὁ Ἐμψὺν συμβάλλω πρός οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς μή ἐν δυνατός εἰμί ἄλλως ἐκφεύγω αὐτός ὁ ἐκ ὁ Κίρκη κακός . φημί γοῦν Ὀδυσσεύς ὅτι ὀπηγίκα μέλλω εἰς μέγας δόμα ἵζω Κίρκη , ἔνθα ἐγώ Ἐρμίας χανσόβησις ἀντιβολέω οἴχομαι πρός δῶμα , ναῦς ἀνήρ ἔοικα πρῶτος ἐπαινέω , ὁ πρό χαριστατος ἤδη . ὁ καί ἐν Ἰλιάς γράφω ἀπαραλλάκτως περί ὁ αὐτός Ἑρμῆς . ἐν τε ἄρα βου φύω χείρ . καί εἶπον · πῇ δέ αὐτός δύστηνος διά ἄκρος ἀκέω κατά ὁ ἄκρος * ὁ ὄρος , ὡς καί αλλαχού κεῖμαι , ἔρχομαι οἷος , χῶρος ἄϊδρος ἀάω . ἑταῖρος δέ ὅς ἐν Κίρκη χάζομαι ὥστε σῦς ΠΥ - λίνεος κίνδυνος ἔχω . ἢ ὁ λύω δεῦρο ἔρχομαι ; οὐδέ σύ φημί αὐτός νοστέω . μένω δέ αὖος γε ἔνθα περ ἄλλος . ἀλλά ἄγω δή σύ κακός ἐκλύω ὅδε σῴζω . ὁ , τουνετὶ λαμβάνω ὅδε φάρμακον ἰσθλόν , ἔχω , εἰς δόμα Κίρκη ἔρχομαι . ὁ ἄν ὅς κράς ἄλαλος κακός ἦμαρ . πᾶς δέ ὅς ἔριον ὁλοφώια δήνιος Κίρκη , τυγχάνω ὅς πυκνός , βάλλω δέ ἐν φάρμακον ἵστημι . ἀλλά οὐδέ ὡς ὕβος