eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1613
δῆμον ἅπαντα δυσχέραιαν καὶ τοῦ τοιούτου βίου δηλοῖ , ὡς μὴ δυνατὸν ὄν πάντας ἀνθραίνεσθαι . Τὸ δὲ ἀκονάζονται ὁμοιον τῷ μαγάζονται . ἄμφω γὰρ παρήχθαι τὸ μὲν ἐκ τοῦ ἀκούειν , τὸ δὲ ἐκ τοῦ μῖγω . Τὸ δὲ ἡμεῖν ἐξῆς ἀπάζειν ὁμολοίαι καὶ τοῖς συμποσίοις δηλοῖ . δὲ ἡν καὶ οἱ τραπέζοιμοι ἐπεσώθησαν παρὰ τοῖς παλαιοῖς . Τὸ δὲ ἐνὶ φρεσὶν εἶδειν εἶναι , ἄμαστα καὶ αὐτὸ κείται . καὶα καὶ τὸ , οὐ γὰρ ἐγὼσὲ τι φημί . μαρτυρεῖ γὰρ ὡς ἐν διασταγμῷ τὴν ἀπό - φασιν , ὡς ἂν μὴ δοκοῖ , καθηγητὴς εἶναι καθόλου τῆς καὶ τέλος τῶν ἐν βίῳ λέγων τὴν ἰδούμην . ὁ δὲ τινες ἐπίσχωσι τῷ ποιητῇ . ἀληθῶς γὰρ συνηγματίζεται τοῖς ἀκροαταῖς Φαιάκων εἰς καιρὸν ὁ δει - νὸς καὶ πολύπλεως φιλόσοφος Ὀδυσσεύς , καὶ τὰ ἐν ποσὶν ἐπαντὶ καρδαλίως ἱαντῷ , ὡς ἂν ἐκείνους εἴη καὶ φίλος τοῖς ξεινοδόχοις καὶ μὴ προσήχηται αὐτοῖς ἐναντιότητα , καὶ οὕτως ἱαντοῦ πάντα κολούρη καὶτὰπρὸ αὐτὸς οὐ πρὸ πολλῶν ἦν . Σημεῖωσαι δὲ καὶ ὅτι , καθὰ καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἐφράθη , εὐδοκιμὴν φαίνεται καὶ ἐν ἐπιγραμμάτων ποιήσει πρὸς τῶν ἄλλων Ὀμηρος . οὐ μόνον γοῦν ἐκεῖ ἐπίγραμμα ἐξεφώνησεν ἐν τῷ , ἀνδρὸς μὲν τοῦδε σῆμα κατατεθνεώτος καὶ ἐξῆς , ἀλλὰ καὶ ἑτέροις ἐνδίδωκε λαχὰς ἐπιγραμμάτων ποιήσεως . Ἀναξιχόρος γοῦν τοῦ Μάγνητος γραπτὴ τις φασιν ἤν εἰκόνα ἔχουσαν εἰς ἀοιδὸν τινα ἐπίγραμμα τὰ ἐνταῦθα ἐπιφωνηθέντα τῷ ἀοιδῷ ἐπη . ἤγουν τὸ , ἤτοι μὲν τοῦδε καλὸν ἀκούειν ἐστιν ἀοιδὸν τοιούδε σὸς οὐδ' ἐστὶ θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδήν . ὁ τε γαστὶ διὰ τὴν στενοχωρίαν τοῦ ὑποκειμένου πίνακος γράψας ὁ τεχνίτης , θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδή , γέλωθι ὠρίησε τοῖς ἀναγιγνώσκουσιν . Ἰστίων δὲ ὅτι οὐ μᾶτην ὁ ποιητὴς παρεῖδωκε τὰ τοῦ Ὀδυσσέως ῥήματα , ἀλλ' εἰς * προοι - μεαχὴν τινα ἐνοίαν ἐξ ὑπολήμψως οὕσων τῆς κατὰ τοὺς Φαιάκας , ἵνα λέγῃ ὅτι καλὸν μὲν ἤδεσθαι τῇ τε δαιτὶ καὶ οἴς ὁ Ἀλκίνοος ἔδει , σὺ δὲ ὦ βασιλεῦ ἐθέλεις παραμεῖξαι με τοῖς ἤδεσι τὰ λυπηρά , δυι - γούμενον τὰ κατ' ἐμὲ πολλὰ κήδεα , καὶ ὧμως ἐρῶ . Ὅτι τῷ πολλὰ οἴζειν λυπηρὰ καταλέγοντι ἐξ ἐρωτῆ - σως ἀμώζων ἐστιν εἰπεῖν τὸ , σοὶ δ' ἐμὰ κήδεα θεοὺς ἐπιτράπετο τοιούτων ἐπέτρεψε στονόντα εἰπεῖν ὅρῃ ἔτι μᾶλλον ὀδυρμένος στεναχίζω . τί πρῶτον τοι ἔπειτα τί δ' ὑστάτιον καταλέξω , κήδεα ἐπὶ μοι πολλὰ δῶκε θεός ; Ἰστίων δὲ ὅτι εἰ καὶ τὰ λυπούμενα ζονρίζει τὴν ψυχὴν ἐκφαινόμενα , ἀλλὰ τοῦτο μὴν ὑστερον γίνεται , ἐν δὲ τῷ λέγεσθαι , μεγάλα λυπεῖ , ὡς δηλοῖ τὸ , ὅρα μᾶλλον ὀδυρό - μενος στεναχίζω . Ὅτι καθὰ Ἀπομήδης ἐν μέσῳ Ἀργεῖ ξένος ἦν τῷ Ἀλκίῳ Γλαύκῳ , οὕτω καὶ Ὀδυσσεὺς ἀπὸ φήγης ἡλθεῖς ἡμῶν , ξένος ἔσται τῷ Ἀλκίνω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναιῶν . πλὴν ἐνταῦθα μὴν αὐτο - πρόσωπος ἐντυχία τὴν ξενίαν ἤγαγεν . ἐκεῖ δέ , παρρώϊσι ξένοι ἀλλήλοις , ὁ Ἀπομήδης καὶ ὁ Γλαῦκος . Τὸ δὲ ἀπόπροθι δώματα ναιῶν , ἐνδραίνει ἂν τὸν βασιλέα , ὡς ἤδη πείσαντα τὸν ξένον μακρὰν τῆς τῶν Φαιάκων γῆς εἶναι τὴν Ἰθάκην ὡς καὶ ὑποκαταλέξ πάλιν ἐρεῖ*Ὀδυσσεύς . Ὅτι Ὀδυσσεὺς διηγοῦμενος , ὡς ἡρώτηθη τὰ καθ' ἑαυτὸν , φησίν . αἱ' Ὀδυσσεὺς Λαερτιάδης , ὡς πᾶσι δόλοισιν ἀνθρώποισι μέλω , καὶ μεν κλῆδος οὐρανὸν ἴκει . ναυστάων δ' Ἰθάκην εὐδείδων . ἐν δ' ὅρος αὐτῇ Νήριτον εὐνοσὶμύλον , ἀριπρεπές . ἀμφὶ δὲ νῆσοι πολλαὶ ναυστάωνσι μέλα σχεδὸν ἀλλήλησι . Λουλήγιόν τε , Σάμη τε , καὶ ὑλήσσα Ζάκυνθος . αὐτὴ δὲ χθόναμλι παννυφ*τάτη εἰν ἀλλ κείται πρὸς ζόφον , αἱ δὲ τ' ἀναλτε πρὸς ἡὼ τ' ἡλίῳ τε , τρυχέε , ἀλλ' ἀγαθὴ κουροτρόφος . οὔτι ἔχωσε ἥς γαίης δύναμαι γλυκωτέρον ἄλλο ἰδεῖν . αἰτα ἐξάγων τῆς τοῦ βασιλέως ψυχῆς τὴν ἐλπίδα τοῦ γαμβρὸν σχεῖν τὸν Ὀδυσσέα , καὶ αὐτὸν ὡς ἔφυκε μὴν * αὐτὸν καὶ ἡ Καλυψὼ αὐτόθι . παριστὴς δὲ καὶ Κίρκη , Αἰαίν , δολόεσσα , λιλαομένη πᾶσαν εἶναι , οὕτωσε δὲ τὸν αὐτοῦ θυμὸν ἐν αὐθίσαι ἐπαύθη , ἐπιφών πάλιν γνωμικὸν περὶ πατρίδος τὸ , ὡς οὐδὲν γλυκίων ἥς πατρίδος οὐδὲ τοιχὸν γίνε - ται . εἴπερ καὶ τις ἀπόπροθι πόνου οἴκον γαίῃ ἐν ἀλλοδαπῇ γαῖα ἀπάνευθε τοιχῶν . ὥσπερ δηλαδὴ καὶ ἐμοὶ γινώσκω ἡ τρυχία Ἰθάκη τοῦ ἐνταῦθα πόνου οἴκων . πρὸ αὐτοῦ δέ , καὶ τοῦ τῆς Καλυψῶς καὶ τοῦ τῆς Κίρκης . καὶ οὕτω μέχρι * ὧδε προσημειωθὲς ἱαντὸν ἀνατρήσας ὁ Ὀδυσσεὺς αἰτα διηγέται ὅσα μετὰ τὸν ἐν Τροίᾳ ἀπόπλουν ἐπαθε . Σημεῖωσαι δὲ κένταῦθα συνήθως τὸ ποιητικὸν διήγημα ἐξ ὑπαρχόντων ἀρχόμενον ῥήματος τοῦ αὐτ . ἔνθα σημειῶσαι ὡς εὐθὺς ἤρπασε τοὺς Φαιάκας ὁ ξένος εἰς ἑαυτόν . ἔχοντος γὰρ ἤδη ἐκ τοῦ Ἀλκινόου τὸ τοῦ Ὀδυσσέως ὄνομα , ὅτε τὰ κατὰ τὸν δοῦλον ἦλπον ἤλθε , γίνονται ὅλοι τῆς τοῦτον ἡνίας . καὶ γὰρ μὲν ἤδως αὐτοῦ ἀκούοντα , ὑστερον δὲ καὶ πλείω δῶρα ὡς μεγάλῳ ἤρωὶ προσπιθόσονται . καὶ μάλιστα ὅτι Θαφύσας εἶπε τὸ , κλῆδος αὐτῷ οὐρανίου εἶναι . Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Α Ι . Ιστέον δὲ ὅτι τοῦ εἰμί , τούτῃστιν ὑπάρχω , ἄλλως παραγοιμένου κοινοτέρον , Ἡρακλείδης λέγει περὶ αὐτοῦ ὡς ἐνιοὶ τῶν Αἰολιζόν μετατιθέντες ἐν πρώτῃ καὶ δευτέρᾳ συζυγίᾳ τῶν περιποποιμένων τὸ εἰς ἡ ποιοῦσι ῥήματα εἰς μὴ πλεονασμῷ τῆς μὲ συλλαβῆς ἐπὶ τέλους . οὕτω γασὶ καὶ ἀπὸ τοῦ φθ τὸ Αἰολιζόν φημί . διὸ βαρύνων ὁ Τυραννίων φημι γράφει βαρυτόνως Αἰολιζότερον . οἷον . φῆμι γὰρ οὐν κατακευθ - σαί . οἴζων καὶ ἀπὸ τοῦ ὡ ἤκων ὑπάρχω εἰμ᾽ ἄν Αἰολιζόν ἤμι . καὶ Βοιωτιζῶ * μετατιθεῖσι τοῦ ἡ εἰς τὴν εἰ δίφθογγον , εἰμί , ἠμαρτημένων ὡν τῷ τόνω καθὼς ἐπιφωθὶ λέγει αὐτὸς . τὰ γὰρ Αἰολικά δήλον ὅτι βαρύνονται . τοῦ δὲ τοιούτου Βοιωτίου ἤμι , τὸ δεύτερον εἰς . οἷον . τίς πόθον εἰς ἀνδρῶν . λέγει δὲ ὅ αὐτὸς , καὶ ὅτι Βοιωτοὶ τὸ ἤτα παρατέλουντον ὡν τῆς πρώτης τῶν εἰς μὴ μετατιθέντες εἰς τὴν εἰ δίφθογγον πολ - λάκις καὶ ἀναδιπλοῦσιν . οἷον παρίλεμμι . νεύοεμι . καὶ ὅτι ὅσα τῶν εἰς μὴ τῇ αἰ δίφθογγῳ παραλήγονται οἷον τὸ γέλαεμι καὶ τὰ λοιπὰ , Αἰολιζὰ ὄντα , τῆς Ἀσβίδιον ἔχονται διαλέκτου . εἶτα εἰπὼν ἠμαρτίσθαι καὶ τὸ ἐστιν , ὅφειλε γὰρ φησι κατὰ τὸ δίδωμι δίδωσι καὶ φημὶ φησι λέγεσθαι καὶ εἰμὶ εἰσί , καὶ ἐπικρί - νας τοῦτο ἐπάγει ὅτι καὶ ἡμεῖς ὅτε εἰσὶν ἐκεῖνοι εἰπομεν πληθυντικῶς , Βοιωτίως χρῶμεθα , ἐνιζόν ῥήμα κατὰ πλήθους τάσσοντες . εἶτα λέγων καὶ τοὺς εἰπόντας Ἀσβίον εἶναι τὸ ἐστιν , ὡς γὰρ δίδωσι δίδωσι τίθησι τίθησι οὕτω καὶ εἰσὶ εἰσὶ καὶ ἀπελεύσει τοῦ ἰ καὶ ἐνθέσει τοῦ σίγμα ἐστι , λέγει δυνατά . ἐν οἷς καὶ ὅτι Αἰολεῖς μὲν τὸ φησι , φάτι λέγουσιν . Ἰωνες δὲ ἥσι δίχα τοῦ φῖ . καὶ τοιαῦτα μὲν καὶ ταῦτα . Ἐν δὲ τῷ , πᾶσι δόλοισιν , ἔδηλον εἰτε οὕτω συνακτέον , εἰτε καὶ μᾶλλον ἄλλως , πᾶσιν ἀνθρώποισι μέλω ἐν δόλοις , ἤκων ἐν ἐπιμελείᾳ εἰμὶ ὡς * δόλοις ἐμπορίων στρατηγικοῖς δηλαδή καὶ ἄλλως ἀγαθοῖς οἱ περ εἰς ἕλην τῇ φρονήσει καθυποβέβληνται . δι᾽ ὧν καὶ τὴν δολόεσσαν Κίρην κατειργάσατο . Τὸ δὲ καὶ μὲν χλῖος οὐρανόν ἴκει , σιωνύστατα αἴρηται πρὸς σύστασιν προσοποιήν . Ἐν - δεῖλος δὲ , κατὰ κοινὸν ἐπαίθστον , ἡ εὐδηλος δὲ , ἤκουν εὐπεριόριστος καὶ εὐόρατος , ἀπὸ τοῦ δήλον ἐξ οὐ κατὰ διάλυσιν δεῖλον . ὡς τὸ , δεῖλον δ᾽ ἐπὶ σῆμα ἔθηκε . καὶ κατὰ σύνθεσιν , εὐδεῖλον . καὶ ἐπευθέσει τοῦ ἰ εὐδεῖλον τὸ εὐπεριόριστον καὶ εὐκατάληκτον . διὸ καὶ νῆσον Ἀμητρίαν ὁ Λυκό - φρων λέγει . ἐπεὶ ὁ μὲν ἄπειρος τόπος , οὐδὲ εὐδεῖλος . ὁ δὲ Ἀμητρίος , πάντως καὶ εὐδεῖλος διὰ τὸ εὐπέραντον . ὅθεν καὶ λόφος εὐδεῖλος παρὰ Πινδάρῳ . ἐπεὶ καὶ οἱ λόφοι καθ᾽ αὐτὰ καὶ πᾶσα νῆσος διὰ τὸ λοφώδες εὐδηλοι καὶ εὐπεράτωτοι . καὶ ἄλλως δὲ ἰδίως ἡ Ἰθάκη εὐδεῖλος , ὡς ἐν τῇς εἰλῆς ἔχουσα , ὁ ἐστιν εὐχρατος . καὶ οἰονὶ εὐήλιος . ἵνα ἡ ἐκ τοῦ εὐελος , πλουτεσθῶ τοῦ δ . ὁ καὶ ἐν τῷ ἐχθοδοπὸς γίνεται . καὶ οὐτιδανός . καὶ πολυηριδιον᾽ Ἀργος . καὶ τοῖς ὁμοίοις . ἡ καὶ ἡ εὐ πρὸς δεῖλιν κειμένη , ὁ ἐστι πρὸς δύσιν καὶ ζόφον . ὡς τῶν ἄλλων τῶν πέριξ αὐτῆς κειμένων πρὸς ἥσπερ ἡλίου τε . Τὸ δὲ Νήριτον περὶ οὐ καὶ προγέγραπται Κράτης τε ἐν τῷ περὶ λιμένων Νήσιον γράφει , καὶ Φιλόξενος δὲ ὁμοίως . ὡς καὶ * τὴν Ἰθάκην ὑπονήιον ἐντεῦθεν εἰρησθαι φησίν . Εἰνοσίφυλλον δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς τὸ κινεσίφυλλον παρὰ τὸ ἐνόθω ἐνόσω . ἀφ᾽ οὐ ἐνοσις . ἐντεῦθεν ἡ κίνησις δὲ φασί , τὸ καταπνεύμε - νον δηλοῦται . καὶ ὡς ἂν εἴποι τις ἠμιών , κατὰ τὸ , παρ᾽ ἠνεμόεντα ῥιμαντα . καὶ ἄλλως δὲ φασιν εἰνοσίφυλλον τὸ σεισόφυλλον . τὸ κατέωδενδρον . ὁμοιότης δὲ παραγωγῆς ἐνταῦθά τε καὶ ἐν τῷ ἐνοσίχθων καὶ ἐνοσίγαμος . Τὸ δὲ ἀριπρεπὲς καὶ καλὸν τι ὄρος εἶναι δηλοῖ τὸ Νήριτον , εἴτε ἀληθῶς , εἴτε κατὰ τὸν ἐπαινῆτην ἐγχώριον ὁπόσα , ὡς καὶ τὴν Ἰθάκην σμικρύνει ὡς δυνατόν . Τὸ δὲ πυκνὰς εἶναι τὰς ἀμφὶ τὴν Ἰθάκην νήσους καθ᾽ ἱστορίαν ἀληθῶς λέγεται . Ἡ δὲ Σάμη αὐτῇ ὅτι καὶ Σάμος λέγεται προοδηλώται . εἴρηται δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι περὶ τε αὐτῆς καὶ περὶ τοῦ Ἰουλίχιου . Τὸ δὲ εὐήρεσα Ζακύνθος , ὡς καὶ τὸ ἠγαθὴ Πύλος , δηλιζοῦ γίνουσι εἶναι δηλοῖ τὴν τε Ζακύνθον καὶ τὴν Πύλον , ὥστε καὶ ἐν τῷ , Πύλον ἠμαθόνετος καὶ ἐν τῷ , εὐήρετι Ζακύνθῳ , οὐδὲν τι χολὴν ταῖς νήσοις ταύταις τὸ ἥλιον γένος φιλώσασθαι . Ἐν δὲ τῷ χθαμαλὴ παννυστοστή , ἀπορίεται μὲν πῶς κατ᾽ ἐναντιότητα ἐπιθέτων ἡ αὐτὴ καὶ χθαμαλὴ καὶ παννυστοστή ἐστι . συμβιβάζεται δὲ τὸ ἄπορον , οὕτως . ἄλλως * μὲν χθαμαλὴ ἐστι , πρὸς δὲ τὰς πλησίον , ὑπερτάτη . ἡ τῇ μὲν ἴδει χθαμαλὴ . οὐ τοιαύτη δὲ , διὰ τὴν τῶν ἐνοικοῦντων λαμπρότητα . γονοτρόφος γὰρ ἡ αὐτὴ ὁ ἐστι τέκους ἀγαθούς φέρουσα . ἥς καὶ ὁ βασιλεύς Ὀδυσεὺς πρὸ θραζόνων οὐρανόνων ἔχειν ἔφη χλῖος . οὐ τί ἂν εἴη ὑπέρτατον ; ἵσως δὲ καὶ ἄλλως χθαμαλὴ μὲν τὰ κάτω , διὰ δὲ τὸ Νήριτον ἡ Νήσιον ὄρος ὑπερτάτη . διὸ ἡ τῆς Κίρκης νῆσος χθαμαλὴ μὲν κάτω οὐ μὴν ὑπερτάτη . ὁ δὲ γεωγράφος φησίν
Lemmas: δῆμος ἅπας δυσχεραίνω καί ὁ τοιοῦτος βίος δηλόω , ὡς μή δυνατός εἰμί πᾶς ανθραινω . ὁ δέ ἀκονάω ὅμοιος ὁ μαγάζω . ἄμφω γάρ παράγω ὁ μέν ἐκ ὁ ἀκούω , ὁ δέ ἐκ ὁ μίγω . ὁ δέ ἐγεί ἑξῆς ἀπάζειν ομολοια καί ὁ συμπόσιον δηλόω . δέ ἐάν καί ὁ τραπεζοιεγω ἐπισῴζω παρά ὁ παλαιός . ὁ δέ ἐν φρήν εἰδώ εἰμί , ἄμαστος καί αὐτός κεῖμαι . Καία καί ὁ , οὖον γάρ ἐγώ τίς φημί . μαρτυρέω γάρ ὡς ἐν διαστάζω ὁ ἀπό - φημί , ὡς εἄν μή δοκέω , καθηγητής εἰμί καθόλου ὁ καί τέλος ὁ ἐν βίος λέγω ὁ ὁράω . ὁ δέ τις ἐπέχω ὁ ποιητής . ἀληθής γάρ συνηγματιζω ὁ ἀκροατής Φαίαξ εἰς καιρός ὁ δεῖ - Μύκονος καί πολυπλειος φιλόσοφος Ὀδυσσεύς , καί ὁ ἐν πούς πᾶς καρδαλίως ἱαντῷ , ὡς εἄν ἐκεῖνος εἰμί καί φίλος ὁ ξενοδόχος καί μή προσηχέω αὐτός ἐναντιότης , καί οὕτως ίανθος πᾶς Κολούρη καὶτὰπρὸ αὐτός οὖον πρό πολύς εἰμί . σημειόω δέ καί ὅτι , καθά καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς φράζω , ευδοκιμη φαίνω καί ἐν ἐπίγραμμα ποιέω πρός ὁ ἄλλος Ὅμηρος . οὖον μόνος γοῦν ἐκεῖ ἐπίγραμμα ἐκφωνέω ἐν ὁ , ἀνήρ μέν ὅδε σῆμα καταθνῄσκω καί ἑξῆς , ἀλλά καί ἕτερος ἐνδίδωμι Λαχάς ἐπίγραμμα ποίησις . Ἀναξίχορος γοῦν ὁ Μάγνης γραπτός τις φημί ἐάν εἰκών ἔχω εἰς ἀοιδός τις ἐπίγραμμα ὁ ἐνταῦθα ἐπιφωνέω ὁ ἀοιδός ἐπη . ἤγουν ὁ , ἤτοι μέν ὅδε καλός ἀκούω εἰμί ἀοιδός τοιόσδε σός οὐδέ εἰμί θεός ἐναλίγκιος αὐδή . ὁ τε γαστὶ διά ὁ στενοχωρία ὁ ὑπόκειμαι πίναξ γράφω ὁ τεχνίτης , θεός ἐναλίγκιος αὐδή , γελάω ὀρίζω ὁ ἀναγιγνώσκω . ἱστίον δέ ὅτι οὖον μάτην ὁ ποιητής παροράω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ῥῆμα , ἀλλά εἰς * προέρχομαι - μεαχὴν τις νοια ἐκ ὑπολήμψως οὖσον ὁ κατά ὁ Φαίαξ , ἵνα λέγω ὅτι καλός μέν ἥδομαι ὁ τε δαίς καί οἶς ὁ Ἀλκίνοος ἐσθίω , σύ δέ εἰμί βασιλεύς ἐθέλω παραμείγνυμι ἐγώ ὁ ἦδος ὁ λυπηρός , δυι - γέω ὁ κατά ἐγώ πολύς κῆδος , καί ὠμός εἴρω . ὅτι2 ὁ πολύς οἴζω λυπηρός καταλέγω ἐκ ἐρωτάω - σῶς ἀμώζων εἰμί εἶπον ὁ , σύ δέ ἐμός κῆδος θεός ἐπιτρέπω τοιοῦτος ἐπιτρέπω στόνος εἶπον ὄρος ἔτι μᾶλλον οδυρμένος στεναχίζω . τίς πρῶτος ὅς ἔπειτα τίς δέ ὑστάτιος καταλέγω , κῆδος ἐπί ἐγώ πολύς δίδωμι θεός ; ἱστίον δέ ὅτι εἰμί καί ὁ λυπέω ζονριζεω ὁ ψυχή ἐκφαίνω , ἀλλά οὗτος μήv ὕστερος γίγνομαι , ἐν δέ ὁ λέγω , μέγας λυπέω , ὡς δηλόω ὁ , ὁράω μᾶλλον ὀδυρό - μένος στεναχίζω . ὅτι2 καθά Ἀπομήδης ἐν μέσος Ἀργεῖος ξένος εἰμί ὁ Ἄλκιος Γλαῦκος , οὗτος καί Ὀδυσσεύς ἀπό φήγης ἀλθέω ἐγώ , ξένος εἰμί ὁ Ἀλκίνοος καί ἀπόπροθι δῶμα νάω . πλήν ἐνταῦθα μήv αὐτός - πρόσωπον ἐντυχία ὁ ξένιος ἄγω . ἐκεῖ δέ , παροράω ξένος ἀλλήλων , ὁ Ἀπομήδης καί ὁ Γλαῦκος . ὁ δέ ἀπόπροθι δῶμα νάω , ἐντρέχω εἄν ὁ βασιλεύς , ὡς ἤδη πείθω ὁ ξένος μακράν ὁ ὁ Φαίαξ γῆ εἰμί ὁ Ἰθάκη ὡς καί ὑποκαταλέξ πάλιν ἐρεῖ*Ὀδυσσεύς . ὅτι2 Ὀδυσσεύς διηγέομαι , ὡς ἐρωτάω ὁ κατά ἑαυτοῦ , φημί . ἀεί Ὀδυσσεύς Λαερτιάδης , ὡς πᾶς δόλος ἄνθρωπος μέλω , καί μέν κλείς οὐρανός ἵκω . ναύστης δέ Ἰθάκη ευδειδω . ἐν δέ ὅρος αὐτός Νήριτος ευνοσιμυλος , ἀριπρεπής . ἀμφί δέ νῆσος πολύς ναυστάωνσι Μέλα σχεδόν ἀλλήλων . Λουλήγιόν τε , Σάμη τε , καί ὑλάσσω Ζάκυνθος . αὐτός δέ χθόναμλι παννυφ*τάτη ἐν ἀλλ' κεῖμαι πρός ζόφος , ὁ δέ τε ἀναλτε πρός ἠώς τε ἥλιος τε , τρῦχος , ἀλλά ἀγαθός κουροτρόφος . οὔτις χόω ἥς γαῖα δύναμαι γλυκός ἄλλος ὁράω . ἀΐτας ἐξάγω ὁ ὁ βασιλεύς Ψυχή ὁ ἐλπίς ὁ γαμβρός ἔχω ὁ Ὀδυσσεύς , καί αὐτός ὡς φύω μήv * αὐτός καί ὁ Καλυψώ αὐτόθι . παρίστημι δέ καί Κίρκη , Αἶα , δολόεις , λιλάω πᾶς εἰμί , οὐτάω δέ ὁ αὐτός θυμός ἐν αυθισος παύω , Ἐπιφῶν πάλιν γνωμικός περί πατρίς ὁ , ὡς οὐδείς γλυκύς ἥς πατρίς οὐδέ τοῖχος γΐνω - ὁ . εἴπερ καί τις ἀπόπροθι πόνος οἴκος γαῖα ἐν ἀλλοδαπός γαῖα ἀπάνευθε τοῖχος . ὥσπερ δηλαδή καί ἐγώ γιγνώσκω ὁ τρυχίον Ἰθάκη ὁ ἐνταῦθα πόνος οἶκος . πρό αὐτός δέ , καί ὁ ὁ Καλυψώ καί ὁ ὁ Κίρκη . καί οὗτος μέχρι * ὧδε προσημειόω ἱαντὸν ἀνατρήσας ὁ Ὀδυσσεύς ἀΐτας διηγέομαι ὅσος μετά ὁ ἐν Τροία ἀπόπλοος πάσχω . σημειόω δέ κένταῦθα συνήθης ὁ ποιητικός διήγημα ἐκ ὑπάρχω ἄρχω ῥῆμα ὁ αὐτ . ἔνθα σημειόω ὡς εὐθύς ἁρπάζω ὁ Φαίαξ ὁ ξένος εἰς ἑαυτοῦ . ἔχω γάρ ἤδη ἐκ ὁ Ἀλκίνοος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὄνομα , ὅτε ὁ κατά ὁ δοῦλος ἔλπω ἔρχομαι , γίγνομαι ὅλος ὁ οὗτος ἡνία . καί γάρ μέν ἦδος αὐτός ἀκούω , ὕστερος δέ καί πλείων Δῶρα ὡς μέγας ἥρως προσπίνω . καί μάλιστα ὅτι θαφυσος εἶπον ὁ , κλείς αὐτός οὐράνιος εἰμί . Ρ Α Ψ Ω Ι δ Α Ι . ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἰμί , τοῦτος ὑπάρχω , ἄλλως παράγω κοινός , Ἡρακλείδης λέγω περί αὐτός ὡς ἔνιοι ὁ αἰολίζω μετατίθημι ἐν πρῶτος καί δύο συζυγία ὁ περιποποιμην ὁ εἰς ὁ ποιέω ῥῆμα εἰς μή πλεονασμός ὁ ἐγώ συλλαβή ἐπί τέλος . οὗτος γασὶ καί ἀπό ὁ φθ ὁ αἰολίζω φημί . διό βαρύνω ὁ Τυραννίων φημί γράφω βαρύτονος αιολιζοτερος . οἷος . φῆμις γάρ ὀν κατακεύθω - σός . οἴζω καί ἀπό ὁ εἰμί ἥκω ὑπάρχω εἰμί ἄν αἰολίζω ἠμί . καί Βοιωτίζω * μετατίθημι ὁ ὁ εἰς ὁ εἰμί δίφθογγος , εἰμί , ημαρτημένος ὡς ὁ τόνος καθώς ἐπιφωθὶ λέγω αὐτός . ὁ γάρ Αἰολικός δῆλος ὅτι βαρύνω . ὁ δέ τοιοῦτος Βοιώτιος ἠμί , ὁ δύο εἰς . οἷος . τίς πόθος εἰς ἀνήρ . λέγω δέ ὅς αὐτός , καί ὅτι Βοιωτός ὁ ἦτα παρατέλουντον ὡς ὁ πρῶτος ὁ εἰς μή μετατίθημι εἰς ὁ εἰμί δίφθογγος πολ - λακίς καί ἀναδιπλόω . οἷος παρίλεμμι . νεύω . καί ὅτι ὅσος ὁ εἰς μή ὁ ὁ δίφθογγος παραλήγω οἷος ὁ γελάω καί ὁ λοιπάς , Αἰολιζὰ εἰμί , ὁ ασβιδιος ἔχω διάλεκτος . εἶτα εἶπον ημαρτιεπομαι καί ὁ εἰμί , ὀφείλω γάρ φημί κατά ὁ δίδωμι δίδωμι καί φημί φημί λέγω καί εἰμί εἰμί , καί πικρίς - νάω οὗτος ἐπάγω ὅτι καί ἐγώ ὅτε εἰμί ἐκεῖνος εἶπον πληθυντικός , Βοιωτίως χράω , νίζω ῥῆμα κατά πλῆθος τάσσω . εἶτα λέγω καί ὁ εἶπον Ἀσβίον εἰμί ὁ εἰμί , ὡς γάρ δίδωμι δίδωμι τίθημι τίθημι οὗτος καί εἰμί εἰμί καί ἀπέρχομαι ὁ εἷς καί ἔνθεσις ὁ σίγμα εἰμί , λέγω δυνατός . ἐν ὅς καί ὅτι Αἰολεύς μέν ὁ φημί , φάτις λέγω . Ἴων δέ εἰμί δίχα ὁ φεῖ . καί τοιοῦτος μέν καί οὗτος . ἐν δέ ὁ , πᾶς δόλος , δῆλος εἴτε οὗτος συνακτέον , εἴτε καί μᾶλλον ἄλλως , πᾶς ἄνθρωπος μέλω ἐν δόλος , ἥκω ἐν ἐπιμέλεια εἰμί ὡς * δόλος ἐμπόριον στρατηγικός δηλαδή καί ἄλλως ἀγαθός ὁ περ εἰς ἕλη ὁ φρόνησις καθυποβάλλω . διά ὅς καί ὁ δολόεις Κίρην κατεργάζομαι . ὁ δέ καί μέν χλίος οὐρανός ἵκω , σίων ἀείρω πρός σύστασις προσοποιος . ἐν - δειλός δέ , κατά κοινός ἐπαίθστον , ὁ Εὔδηλος δέ , ἀκέω εὐπεριόριστος καί εὐόρατος , ἀπό ὁ δῆλος ἐκ οὖον κατά διάλυσις δεῖλος . ὡς ὁ , δεῖλος δέ ἐπί σῆμα τίθημι . καί κατά σύνθεσις , ευδειλος . καί επευθεσις ὁ εἷς ευδειλος ὁ εὐπεριόριστος καί εὐκατάληκτος . διό καί νῆσος Ἀμητρίαν ὁ Λύκος - φρέω λέγω . ἐπεί ὁ μέν ἤπειρος τόπος , οὐδέ εὐδεῖλος . ὁ δέ Ἀμητρίος , πάντως καί εὐδεῖλος διά ὁ εὐπέραντος . ὅθεν καί λόφος εὐδεῖλος παρά Πίνδαρος . ἐπεί καί ὁ λόφος κατά αὐτός καί πᾶς νῆσος διά ὁ λοφώδης εὔδηλος καί εὐπεράτωτος . καί ἄλλως δέ ἰδίως ὁ Ἰθάκη εὐδεῖλος , ὡς ἐν ὅς εἰλῆς ἔχω , ὁ εἰμί εὐχρατος . καί οἴος εὐήλιος . ἵνα ὁ ἐκ ὁ ὕαλος , πλουτέω ὁ δ . ὁ καί ἐν ὁ ἐχθοδοπός γίγνομαι . καί οὐτιδανός . καί πολυηριδιον᾽ ἀργός . καί ὁ ὅμοιος . ὁ καί ὁ εὕω πρός δείλι κεῖμαι , ὁ εἰμί πρός δύσις καί ζόφος . ὡς ὁ ἄλλος ὁ πέριξ αὐτός κεῖμαι πρός ὅσπερ ἥλιος τε . ὁ δέ Νήριτος περί οὖον καί προγράφω Κράτης τε ἐν ὁ περί λιμήν Νήσιον γράφω , καί Φιλόξενος δέ ὁμοίως . ὡς καί * ὁ Ἰθάκη ὑπονήϊος ἐντεῦθεν εἴρω φημί . εἰνοσίφυλλος δέ κατά ὁ παλαιός ὁ κινεσίφυλλον παρά ὁ ἐνόθω ενόσω . ἀπό οὖον ἔνοσις . ἐντεῦθεν ὁ κίνησις δέ φημί , ὁ καταπνέω - νοῦς δηλόω . καί ὡς εἄν εἶπον τις ἥμιον , κατά ὁ , παρά ἠνεμόεις ῥίμα . καί ἄλλως δέ φημί εἰνοσίφυλλος ὁ σεισόφυλλος . ὁ κατέωδενδρον . ὁμοιότης δέ παραγωγή ἐνταῦθα τε καί ἐν ὁ Ἐνοσίχθων καί ἐνοσίγαμος . ὁ δέ ἀριπρεπής καί καλός τίς ὄρος εἰμί δηλόω ὁ Νήριτος , εἴτε ἀληθής , εἴτε κατά ὁ ἐπαινέω ἐγχώριος ὁπόσος , ὡς καί ὁ Ἰθάκη σμικρύνω ὡς δυνατός . ὁ δέ πυκνός εἰμί ὁ ἀμφί ὁ Ἰθάκη νῆσος κατά ἱστορία ἀληθής λέγω . ὁ δέ Σάμη αὐτός ὅτι καί Σάμος λέγω προδηλόω . εἴρω δέ καί ἐν Ἰλιάς περί τε αὐτός καί περί ὁ ιουλιχιος . ὁ δέ εὐήρης Ζάκυνθος , ὡς καί ὁ ἠγαθὴ Πύλος , δηλιζεω γίγνομαι εἰμί δηλόω ὁ τε Ζάκυνθος καί ὁ Πύλος , ὥστε καί ἐν ὁ , Πύλος ἠμαθόνετος καί ἐν ὁ , εὐήρης Ζάκυνθος , οὐδείς τίς χολή ὁ νῆσος οὗτος ὁ ἥλιος γένος φιλόω . ἐν δέ ὁ χθαμαλός παννυστοστή , αποριετης μέν πῶς κατά ἐναντιότης ἐπιτίθημι ὁ αὐτός καί χθαμαλός καί παννυστοστή εἰμί . συμβιβάζω δέ ὁ ἄπορος , οὕτως . ἄλλως * μέν χθαμαλός εἰμί , πρός δέ ὁ πλησίος , ὑπέρ . ὁ ὁ μέν ἶδος χθαμαλός . οὖον τοιοῦτος δέ , διά ὁ ὁ ἐνοικέω λαμπρότης . γονοτρόφος γάρ ὁ αὐτός ὁ εἰμί τέκος ἀγαθός φέρω . ἥς καί ὁ βασιλεύς Ὀδυσσεύς πρό θραζοναω ουρανοναω ἔχω φημί χλίος . οὖον τίς εἄν εἰμί ὐπέρτατος ; ἴσως δέ καί ἄλλως χθαμαλός μέν ὁ κάτω , διά δέ ὁ Νήριτος ὁ Νήσιον ὄρος ὑπέρ . διό ὁ ὁ Κίρκη νῆσος χθαμαλός μέν κάτω οὖον μήv ὑπέρ . ὁ δέ γεωγράφος φημί