eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1801
Ψ Ω Δ Π . λότης τῆς λέξεως ἐν τῷ , τοὺς δὲ ἤγουν τοὺς μνηστήρας Παλλάς Ἀθηνᾶν θέλξει καὶ μνηστεα Ζεύς . Τὸ δέ , ὅτε μὴ θεὸς αὐτὸς ἐπελ*θὼν ὁρδίως μεταβάλει τινά , ἐγκείμενον φρονιμῶς τῇ τοῦ φρονίμου παιδὸς ψυχῇ , ποιεῖ αὐτὸν ἐτοίμως παραδεχόμενον τοὺς τοῦ πατρὸς λόγους ὅτε σμναῖς ἐννοίαις χρῶμενος , ὡς ἐφρόθη , δύνασθαι εἴπῃ τὸν θεὸν ἄλλοιὐν ἀνθρώπους καὶ ἢ εὐδαῖμιν ἢ κακοποιεῖν · ὁ γνωμικῶς εἴπεν Ὀδυσσεύς , δύνασθαι μέντοι αὐτὰ οὐχ’ ἀπλῶς , ἀλλὰ ὡς , ὡς καὶ ὁ Τηλέμαχος ἔφη καὶ μετ’ αὐτὸν ὁ πατήρ . μὴ ποτε δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ ὁρθὴν νόημα ἐκ τοῦ υἱοῦ πορισάμενος ὁ Ὀδυσσεὺς ἐξ αὐτοῦ ἐπαισεν αὐτὸν κατὰ φιλόσοφον μέθοδον . ἐξ ὧν γὰρ οἷδε δοξάζειν τὸν Τηλέμαχον , ὅτι δηλαδὴ οὐκ ἂν θνητὸς ἄνὴρ ταῦτε μηχανόφτο , ὅτε μὴ θεὸς αὐτὸς ποιεῖ αὐτά , ἐξ ἐκείνων αὐτὸν ὁ παλαιὸς ἤττω τὸν νέον ἐπαισε τοῖς οἰκείοις , ὅ φασιν , ἑλαφρότερα πτεροῖς . Τὸ δὲ ὅτε μὴ θεὸς αὐτὸς,ομοῖον ἐστι τῷ , ὅτι μὴ θεὸς αὐτὸς , καὶ τῷ , εἰ μὴ ἄρα θεὸς αὐτός . Τὸ δὲ θεοῖσιν ἔοικας , κατὰ μὲν τὸ πληθυντικῶς εἰρῆσθαι σμυνότερόν ἐστι τοῦ , θεὸς ἔσοι , κατὰ δὲ τὸ ἔοικας ἐπιεικέστερον φαίνεται . σμυνότερον δὲ αὐτοῦ τὸ θεὸς ἔσοι διὰ τὸ ἀποφαντικῶς προενεχ*θῆναι . Τὸ δέ , οὐ σε ἔοικεν οὔτε τι θαυμάζειν περιώσιον οὐτ’ ἀγάασθαι , παραινεῦ*θῆσται ὁ μὴ ὁρδίως πιστεύων τοῖς ἀληθῶς φαινομένοις . Ἔστι δὲ τὸ ἀγᾶασθαι , τουτέστιν ἐκπλήττεσθαι , * ἐπίτασίς τις τοῦ θαυμάζειν . Τὸ δὲ περιώσιον ἦτοι μέγα , ὡς ἐκ τοῦ περιαιθεν γίνεσθαι , ἵνα δηλοῖ πῶς τὸ περιβόητον , ἐν τοῖς εἰς τὴν ᾿Πιάδα κλῃοῦται . Ὀτι συγκεφαλαιούμενος ὁ ποιητὴς διὰ τοῦ Ὀδυσσέως τὸν ἐκ Φαιά - κων εἰς Ἰθάκην πλοῦν , ὡς αὐτοὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς Ἰθάκην , καὶ ὅτι εὐθὺν ἐν νηὶ ἄγοντες , εἴτα κατέ - θεισαν εἰς Ἰθάκην , καὶ ὡς πολλὰ ἔδωκαν αὐτῷ , καὶ ὡς ἐν τῷ κατὰ τὴν Ἰθάκην σπηλαίῳ ἐκεῖνα κέινται , ὅ καὶ πληθύνων ἐν στίχοις λέγει , στίχοις ἐξ ἐπιχειρήσει τὴν τοιαύτην κεφαλαιώσιν , ὅσα μὴ θέλων μηδὲ νῦν τὰ ἀριζήλως εἰρημένα μακρολο*γεῖν , καὶ ταῦτα πρὸς ἀχροατὴν συνετόν . κεῖται δ’ ἐνταῦθα καὶ τό , Φαιήκας με ἤγαγον , οἱ τε καὶ ἄλλους ἀνθρώπους πέμπουσιν , ὅ τις σφέας εἰσαρίγνεται . παροσημειωθῆ δὲ τοῦτο εἰς μνήμην τοῦ καὶ ἐπὶ τῶν Ἰθακησίων πορθμίων ἐν τοῖς ἐξῆς ῥηθήσεσθαι τό , οἱ πάντες ἀνθρώπους πέμπουσιν καὶ ἐξῆς , ἀφιοῦν ὡς ἰδίων τι τοῖς πορθμιοῦσιν ἐπιλέγεσθαι . ἐν ᾧ καὶ αὐτῇ ἐστιν ἰδεῖν ὅτι ἐκ τοῦ , οἱ καὶ ἄλλους ἀνθρώπους πέμπουσιν , εἰς τὸ ἐνιχὸν κατέζη τό , ὅ τις σφέας εἰσαρίγνεται , διὰ τὸ ἀκριβέστερον . οἱ γὰρ ἀπλῶς πάντας πέμπου - σιν , ἀλ*λ’ ὅς ἂν εἰς αὐτοὺς ἦλθῃ . Περί δὲ τοῦ ὅ τις ἦτοι ὡς τις προδεδήλωται . κεῖται δ’ αὐτοῦ χρήσις καὶ μετ’ ὀλίγα ἐν τῷ , ἧδ’ ὅ τις οὐκ ἀλίγει . Ὀτι θέλων ὁ ποιητὴς πιδασολογήσαι τὴν ὑποδύσκολον μνηστηροφονίαν ποιεῖ τὸν Ὀδυσσέα πολυπραγμοῦντα ἐκ τοῦ υἱοῦ τὸν ἀριθμὸν τῶν μνη - στήρων , ὡς ἂν ἡ ἀξιόμαχος ὡν ἀποδύσηται εἰς τὸν ἀγῶνα , ὅ καὶ γενήσεται , ἢ μὴ δυνάμενος ἀντιστή - σεσθαι διζήσεται καὶ ἑτέρους συμμάχους . φησὶ γοῦν · ἀλλ’ ἄγε μοι μνηστήρας ἀριθμήσας κατὰλεξον , ὅφρ’ εἴδω ὅσσοι τε καὶ οἱ τινες ἄνδρες εἰσί . καὶ κεν ἐ*μὸν κατὰ θυμὸν ἀμίμονα μεριμνήσας φράσσομαι εἰ κεν νῷι δυνήσομεθα ἀντιφέρεσθαι μόνω ἄνευθ’ ἄλλων , ἢ καὶ διζ*σόμεθ’ ἄλλους . ὁ δὲ ἀδύνατον κρίνων τὴν διὰ μόνων τῶν δύο τοιούτων ἄμυναν , φησίν · ὦ πάτερ , ἦτοι σεῖο μέγα κλῆος αἰὲν ἄκουον , χείρας τ’ αἰχμητὴν * ἔμεναι καὶ ἐπίφρονα βουλήν · ὁ δὲ χρήσιμα εἰς ἐπαινον ἀνδρίου καὶ φρονίμου τινός · ἀλλὰ λίην μέγα εἴπες . ἄγῃ μ’ ἔχει , οὐδὲ κεν εἴη ἄνδρε δύο πολλοῖσι καὶ ἰφθίμοισι μάχεσθαι · ὁ δὴ παροδητήρη διύναται , ὅτε τις μικρὰ δυνάμει μεγίστων κατε - πύγχει . ἔφ’ οἷς ὁ βασιλικὸς νεανίας τὸν τοῦ πατρὸς λόγον πληρῶδ ἐπιφέρει · μνηστή - ρων δ’ οὐτ’ ἂρ δεκὰς ἀτρεικές , ἤγουν ἀληθῶς καταμόνας , οὔτε δὴο οἶαι , ἀλλὰ πολὺ πλείους . τείχα δ’ εἴσαι ἐνθ’ἀδ’ ἀριθμόν . ἐκ μὲν Δουλιχίου δύο καὶ * πεντήκοντα κῶροι κεκρομένοι , ὅ ἰστιν ἐκκροτοι · τοιούς γὰρ ἔδει τοὺς τὴν Πηνελόπην μνηστευομένους εἶναι · ἐξ δὲ δρηστήρες , ὅ ἐστι θεράπον - τες ὑπουργοὶ ἔπονται . ἐκ δὲ Σάμης πᾶνυρές τε καὶ ἄκοσι φῶτες ἔασιν · ἐκ δὲ Ζακύνθου εἴκοσιν · ἐκ δ’ αὐτῆς Ἰθάκης δυοκαίδεκα πάντες ἄριστοι · καὶ σφιν ἄμμε ἔστι Μῆδων κήρυξ καὶ θεῖος ἀοιδός , καὶ δοιὼ θεράποντε εἴσιν δρηστήρες δημόσιοι δαιτροσυνάνων . Καὶ σημειῶσαι κᾶν - ταῦθα τὸ ἡρωϊκὸν ἐκτελές . τοὺς γὰρ τοσούτοις δύο ἤσαν δαιτροί , ὡς τῶν βρωμάτωνων οὐ πολυειδῶν ὄν - των . ἀριθμὸς δὲ τῶν μνηστήρων μόνων , ὧντὸ καὶ ἑκατὸν συναριθμυμένων δὲ καὶ τῶν ἐξ δρηστήρων καὶ τῶν δύο δαιτρῶν , οἱ οὐδ’ αὐτοὶ ἐκφενξόυνται τὸν θάνατον * φαῦλοι δεσπόταις συγκινδυνεύσαντες , γίνονται οἱ ὅλοι κακοὶ ἐξ καὶ δέκα καὶ ἑκατὸν . ὁ δὲ Μέδων καὶ ὁ ἀοιδὸς συναριθμοῦν - ται μὲν , οὐκ εἰσὶ δὲ θανάτῳ ἀξιοι · ἀγαθοὶ γὰρ εἰσι · διὸ καὶ περισωθήσονται . ὅθεν καὶ προοιμά - ζεται τὸ μὴ θανεῖν τῷ Μέδοντι μὲν τὸ κῆρυξ · τίμιοι γὰρ οἱ τοιούτοι καὶ ἄσυλοι · τῷ ἀοιδῷ δὲ τὸ θεῖος · ὁ γὰρ τοιούτος οὐδὲν ἂν πάθοι ὅτι μηδὲ ποιήσοι κακόν . Ὅτι δὲ ὁ Μέδων ἀγαθὸς τῷ τοῦ Ὀδυ - σέως οἴκῳ , μαρτυρήσει καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς ὁ Τηλέμαχος , ὅτι καὶ περισωθήσεται . ὡς δὲ καὶ ὁ ἀοιδὸς ἀνάγκῃ ἀεὶδε τοῖς μνηστήροις , προοιστόρηται . τέως γε μὴν ἀοχεῖ αὐτοῖς ἢ ἐκ τοῦ νιῶ πρὸς τὸν Ὀδυσεέα σύστασις , φαύλον μὲν περὶ αὐτῶν εἰπόντος οὐδὲν , σμυνῦναιτος δὲ τὸν μὲν διὰ τοῦ κήρυς , τὸν δὲ διὰ τοῦ θείου . Ἐνδοξότερον δὲ φαίνεται τὸ ἐκ Λουληχίου φῦλον . πλείους τε γὰρ εἰσὶ πολυροὶ ἐκκριτοὶ καὶ δρηστήρας αὐτοὶ μόνοι ἔχον λέγονται . Ἰστέον δὲ ὅτι Ὅμηρος μὲν ὁ γλυκὺς ἀοιδημεῖν καὶ νῦν καὶ ἀλλαχοῦ λέγει κοινότερον . καινολόγος δὲ τις ποιητὴς μεταθεὶς ἀμιθρεῖν λέγει τὸ ἀοιδημεῖν . Ἐν δὲ τῷ , ὅρρ’ εἰδῶ , φυσικῶς ἐγκειται τὸ ε , ὡς ἐν τῷ ποιέω καὶ τοῖς ὁμοίοις . εἰδῶ γὰρ εἰδῶ εἰδήσω , ὡς ποιέω ποιῶ ποιήσω , καὶ ἐκεῖθεν καὶ τὸ εἰδήσειν καὶ ἡ εἰδησις καὶ ὁ εἰδηκώς , ἐξ οὗ κατὰ συγχωρίην * ὁ εἰδώς , ὡς περ καὶ τὸ εἰδέναι ἐκ τοῦ εἰδῆσθαι . Ἐν δὲ τῷ , ὅσοι τε καὶ οἱ τινες , ποσοῦ μὲν τὸ ὅσοι , ποιοῦ δὲ τὸ οἱ τινες . Νῶι δὲ δίγα τοῦ ν’ ἀντὶ τοῦ ἡμεῖς , τὸ μέντοι νῶν μετὰ τοῦ ν’ γενικὴ καὶ δοτικὴ ἐστι τῶν δυϊκῶν , καὶ μένι ἀντὶ τοῦ ἡμῖν . Ἐν δὲ τῷ , πολλοῖσι καὶ ἱρθημοῖσιν , ἀκριβειά ἐστι λόγου . ἀνάνδροις μὲν γὰρ πολλοῖς μάχοιντο ἂν ἀνδρότοι δύο , ἤδη δὲ πον καὶ εἰς . πολλοῖς δὲ καὶ ἱρθημοῖς οὐκ ἂν προσμίξοι ἀκινδύνως . Ὅτι Τηλέμαχος μὲν ὀκνῶν τὴν καλὰ τῶν μνηστήρων μάχην φησίν · ὡς εἰ περ τῶν μνηστήρων πάντων ἀντήσομεν , ὁ ἔστιν ἄντην ἐλθώμεν , ἔνδον ἐόντων καὶ μὴ ἐκπεδασαμένων πον ἐξω , μὴ πολυπίκρα καὶ αἰνὰ , τούτ’ ἐστι πολυπίκρος καὶ αἰνός , βίας ἀποτίσεαι ἐλθών , ἤγουν πειραδὴς ἀμυντικοῦς ἐκδικήσαι τὰς βίας αὐτῶν . ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί τινα ἀμύντορα μεριμνῆσαι , φράξεν , ὅς ἂν νῶιν ἀμύναι πρό - φρονον θυμόν · ὁ περ ἐρμηνεία ἐστὶ τοῦ , ἀμύντορα . καὶ οὕτω μὲν ὁ Τηλέμαχος . Ὀδυσεὺς δὲ λὼν τὸ ἄπορον φησὶ μεγαληγόρως καὶ σεμνῶς · τοιγὰρ ἐγὼν ἔρειω , σὺ δὲ σύνθεο καὶ φράσαι , εἰ κεν νῶν , ἤγουν ἡμῖν , Ἀθήνη σύν Διὶ πατρὶ ἀοχέσει , ἢ τιν’ ἄλλον ἀμύντορα μεριμνῆσω . καὶ ὁ νεανίας φησίν · ἐσθλῶ τοι τοῦτω γ’ ἐπαμύντορε , τοὺς ἀγορεύεις , ὦψι περ ἐν νεφέεσσι καθήμενον · ὡ τε καὶ ἄλλοις ἀνδράσι κρατεῖν * σι καὶ ἐξῆς . πρέπει δὲ πάντως ἐπὶ ἐνδόξων βουθητῶν λέγεσθαι τὸ , ἐσθλοὶ τοι οὗτοι γε ἐπαμύντορες , οὐς ἀγορεύεις . εἰ δὲ καὶ εἰς ἐνιὸν σχῆμα παρωδηθῇ , ἐπιτρέπει αὐτὸς λόγος θεός , οἷον · ἐσθλὸς τοι οὗτος ἐπαμύντωρ , ὃν ἀγορεύεις , ὦψι περ ἐν νεφέεσσι καθήμενος , ὅς τε καὶ ἄλλοις ἀνδράσι τε κρατεῖ καὶ ἀθανάτοισιν . Ὅρα δὲ τὴν ἐλλειψιν ἐν τῷ , μὴ πολυπίκρα καὶ ἐξῆς . λείπει γὰρ τὸ σκόπι , ἢ σκέπου , ἢ δέδοικα , ἢ τι τοιούτον · ἵνα λέγῃ , ὅτι δέος ἐστὶ μὴ τίσεσθαι τοὺς κακοὺς προθύμενος πικρανθήσ αὐτός . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι τὸ ἀμύντωρ , ὁ καὶ ἡρμήνευσεν , ὡς ἐφρέθη , τρίς ἐνταῦθα κείται κατὰ σχῆμα ἐπιμονῆς , καὶ ὅτι πᾶν καὶ πιθανῶς καὶ , ὡς ἐφρέθη , σεμνῶς , κατέστησεν ὁ ποιητὴς οὐκ ἀπίθανον εἶναι τὴν τῶν μνηστήρων πανωλεθρίαν εἰ θεὸς ἐπαμύνῃ , οἷα τοῦ παιδὸς μὲν ἀπορήσαντος , τοῦ δὲ Ὀδυσεὺς φιλοσόφως λύσαντος . εἰ δὲ καὶ ἀόλλοις ἐκείνοις ἐνοπλοὶ οὗτοι ἑπάσειν , καὶ μεθύνουσι νήφοντες καὶ πάντη ἀνελπίστως καὶ οὐδὲ μόνοι οὗτοι οἱ δύο ἀλλὰ σὺν ἑτέροις τισίν , ἐπίτασις τις ἐστι ταῦτα τῆς πιθανότητος . ὅτι δὲ πλάσει ὁ ποιητὴς καὶ αὐτὴν τὴν καὶ τα παραίνει τὴν Ἀθηνᾶν , ἐκεῖ φαίνεται . Ὅτι ἐπικουρίας ὑποσχετικὸν τὸ , οὐ μέντοι κείνοι γε πολὺν χρόνον ἄμφις ἔσονται φιλόπιδος κρατερῆς , ὅπότε ἡμῖν μένος κρῖνεται Ἄρης , ἤγουν ὅτε πολεμοῦμεν . συμβολικὸς δὲ ὁ λόγος καὶ οἷον αἰνιγματώδης διὰ τὸ ἀσαφές . Ἔστι δὲ κρῖνεσθαι μένος Ἄρεος , ὅτε σύμμιξις πολέμου γένηται . τότε γὰρ διακρῖνεται τὸ τῶν μερῶν μένος καὶ πῶς διακεχωρίμενος οἱ τοιούτοι μίγνυνται , τὴν ἀρχὴν μὲν συμπλεξόμενοι , τῷ δὲ τέλει τῆς μάχης διαχωριζόμενοι ὅτε νίκη ἑτεραλίης γένηται . Τὸ * δὲ ἄμφις φιλόπιδος , ἀντὶ σοῦ , ἰδία καὶ χωρὶς καὶ πόθῳ τῆς μάχης . Ὅτι προεκτιθεὶς ἐνταῦθα σαφέστερον τὰ ἐφεξῆς ὁ ποιητὴς καὶ προθεωρῶν , ὅπως μεθοδεύσοι αὐτά , ποιεῖ τὸν Ὀδυσεέα λέγοντα τῷ νιῷ , ὡς σὺ μὲν ἔωθεν ἐλθὼν οἴκαδε μνηστήρσιν ὑπερβαλαιοὺν ὁ*μιλει . ἐμὲ δὲ προτὶ ἄστὺ συβώτης ὕστερον ἀξεί , οὐκ ἐν τῷ νῦν σχήματι , ἀλλὰ πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον ἥδε γέροιντι . εἶτα λαλεῖ τινὰ γυμναστικὰ εἰς
Lemmas: Ψ Ω δ Π . λότη ὁ λέξις ἐν ὁ , ὁ δέ ἤγουν ὁ μνηστήρ Παλλάς Ἀθηνᾶ θέλγω καί μνηστεύω Ζεύς . ὁ δέ , ὅτε μή θεός αὐτός ἐπέρχομαι ὁρδίως μεταβάλλω τις , ἔγκειμαι φρονίμως ὁ ὁ φρόνιμος παῖς Ψυχή , ποιέω αὐτός ἑτοίμως παραδέχομαι ὁ ὁ πατήρ λόγος ὅτε σμένη ἔννοια χράω , ὡς φέρω , δύναμαι εἶπον ὁ θεός ἄλλος ἄνθρωπος καί ἢ ευδαιος ἢ κακοποιέω · ὁ γνωμικός εἶπον Ὀδυσσεύς , δύναμαι μέντοι αὐτός οὐ ἀπλόος , ἀλλά ὡς , ὡς καί ὁ Τηλέμαχος φημί καί μετά αὐτός ὁ πατήρ . μή ποτός δέ καί ἐνταῦθα ὁ ὀρθός νόημα ἐκ ὁ υἱός πορίζω ὁ Ὀδυσσεύς ἐκ αὐτός παίω αὐτός κατά φιλόσοφος μέθοδος . ἐκ ὅς γάρ οἶδα δοξάζω ὁ Τηλέμαχος , ὅτι δηλαδή οὐ εἄν θνητός ἀνήρ αὐτός μηχανόφτο , ὅτε μή θεός αὐτός ποιέω αὐτός , ἐκ ἐκεῖνος αὐτός ὁ παλαιός κακός ὁ νέος παίω ὁ οἰκέω , ὅς φημί , ελαφρότερος πτερόν . ὁ δέ ὅτε μή θεός αὐτὸς,ομοῖον εἰμί ὁ , ὅτι μή θεός αὐτός , καί ὁ , εἰμί μή ἄρα θεός αὐτός . ὁ δέ θεός ἔοικα , κατά μέν ὁ πληθυντικός εἴρω σμυνοτερος εἰμί ὁ , θεός εἰσίημι , κατά δέ ὁ ἔοικα ἐπιεικής φαίνω . σμυνοτερος δέ αὐτός ὁ θεός εἰσίημι διά ὁ ἀποφαντικός προφέρω . ὁ δέ , οὖον σύ ἔοικα οὔτε τίς θαυμάζω περιώσιος οὐ ἄγαμαι , παραινέω ὁ μή ὁρδίως πιστεύω ὁ ἀληθής φαίνω . εἰμί δέ ὁ ἄγαμαι , τουτέστιν ἐκπλήσσω , * ἐπίτασις τις ὁ θαυμάζω . ὁ δέ περιώσιος ἦ μέγας , ὡς ἐκ ὁ περιαιθεν γίγνομαι , ἵνα δηλόω πῶς ὁ περιβόητος , ἐν ὁ εἰς ὁ Πιάδης κλέω . ὅτι συγκεφαλαιόω ὁ ποιητής διά ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ἐκ Φαιά - Κῶς εἰς Ἰθάκη πλόος , ὡς αὐτός ἄγω αὐτός εἰς Ἰθάκη , καί ὅτι εὐθύς ἐν ναῦς ἄγω , εἴτα̅ κατέ - θέω εἰς Ἰθάκη , καί ὡς πολύς δίδωμι αὐτός , καί ὡς ἐν ὁ κατά ὁ Ἰθάκη σπήλαιον ἐκεῖνος κεῖμαι , ὅς καί πληθύνω ἐν στίχος λέγω , στίχος ἐκ ἐπιχείρησις ὁ τοιοῦτος κεφαλαίωσις , ὅσος μή ἐθέλω μηδέ νῦν ὁ ἀρίζηλος εἴρω μακρολογέω , καί οὗτος πρός αχροατη συνετός . κεῖμαι δέ ἐνταῦθα καί ὁ , Φαίαξ ἐγώ ἄγω , ὁ τε καί ἄλλος ἄνθρωπος πέμπω , ὅς τις σφεῖς εἰσαρίγνεται . παροσημειοω δέ οὗτος εἰς μνήμη ὁ καί ἐπί ὁ Ἰθακήσιος πόρθμιος ἐν ὁ ἑξῆς εἴρω ὁ , ὁ πᾶς ἄνθρωπος πέμπω καί ἑξῆς , ἀφίημι ὡς ἴδιος τίς ὁ πορθμιειμι ἐπιλέγω . ἐν ὅς καί αὐτός εἰμί ὁράω ὅτι ἐκ ὁ , ὁ καί ἄλλος ἄνθρωπος πέμπω , εἰς ὁ ἐνέχω καταζέω ὁ , ὅς τις σφεῖς εἰσαρίγνεται , διά ὁ ἀκριβής . ὁ γάρ ἀπλόος πᾶς πέμπω - βρόχος , ἀλλά ὅς εἄν εἰς αὐτός ἔρχομαι . Περί δέ ὁ ὅς τις ἦ ὡς τις προδηλόω . κεῖμαι δέ αὐτός χρῆσις καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ , ἤδη ὅς τις οὐ ἀλίγει . ὅτι ἐθέλω ὁ ποιητής πιδασολογήσαι ὁ ὑποδύσκολος μνηστηροφονία ποιέω ὁ Ὀδυσσεύς πολυπραγμουειντα ἐκ ὁ υἱός ὁ ἀριθμός ὁ μνη - στῆρον , ὡς εἄν ὁ ἀξιόμαχος ὡς ἀποδύω εἰς ὁ ἀγών , ὅς καί γίγνομαι , ἢ μή δύναμαι ἀνθίστημι - ἕπομαι δίζημαι καί ἕτερος σύμμαχος . φημί γοῦν · ἀλλά ἄγω ἐγώ μνηστήρ ἀριθμέω καταλέγω , ὄφρα εἴδω ὅσος τε καί ὁ τις ἀνήρ εἰμί . καί ἄν ἐμός κατά θυμός αμιμονος μεριμνάω φράσσω εἰμί ἄν νάω δύναμαι ἀντιφέρω μόνος ἄνευθεν ἄλλος , ἢ καί δίζημαι ἄλλος . ὁ δέ ἀδύνατος κρίνω ὁ διά μόνος ὁ δύο τοιοῦτος ἄμυνα , φημί · εἰμί πατήρ , ἦ σῦς μέγας κλῆς ἀεί ἀκούω , χείρ τε αἰχμητής * εἰμί καί ἐπίφρων βουλή · ὁ δέ χρήσιμος εἰς ἔπαινος ἀνδριάς καί φρόνιμος τις · ἀλλά λίαν μέγας εἶπον . ἄγω εἷς ἔχω , οὐδέ ἄν εἰμί ἀνήρ δύο πολύς καί ἴφθιμος μάχομαι · ὁ δή παροδητήρη διανύω , ὅτε τις μικρός δύναμις μέγας κάτω - πύγχει . ἐπί ὅς ὁ βασιλικός νεανίας ὁ ὁ πατήρ λόγος πληρῶδ ἐπιφέρω · μνηστός - ῥόος δέ οὐ ἄρα Δεκὰς ἀτρεικές , ἤγουν ἀληθής καταμόνας , οὔτε δή οἶος , ἀλλά πολύς πλείων . τεῖχος δέ ἵημι ἀνθίζω ἀριθμός . ἐκ μέν δουλιχίον δύο καί * πεντήκοντα κῶρος κείρω , ὅς Ἵστιν ἐκκροτέω · τοῖος γάρ ἐσθίω ὁ ὁ Πηνελόπη μνηστεύω εἰμί · ἐκ δέ δρηστήρ , ὅς εἰμί θεράπων - αἱρέω ὑπουργός ἔπω . ἐκ δέ Σάμη πᾶνυρές τε καί ἄκων φάος εἰμί · ἐκ δέ Ζάκυνθος εἴκοσι · ἐκ δέ αὐτός Ἰθάκη δώδεκα πᾶς ἀγαθός · καί σφεῖς ἡμεῖς εἰμί Μῆδος κῆρυξ καί θεῖος ἀοιδός , καί δοιώ θεράπων εἰμί δρηστήρ δημόσιος δαιτροσυνανειμι . καί σημειόω κἄν - εῦθον ὁ ἡρωϊκός ἐκτελής . ὁ γάρ τοσοῦτος δύο ἀσάω δαιτρός , ὡς ὁ βρωμάτωνων οὖον πολυειδής εἰμί - ὁ . ἀριθμός δέ ὁ μνηστήρ μόνος , ἀρτύω καί ἑκατόν συναριθμυμένων δέ καί ὁ ἐκ δρηστήρ καί ὁ δύο δαιτρός , ὁ οὐδέ αὐτός ἐκφέρω ὁ θάνατος * φαῦλος δεσπότης συγκινδυνεύω , γίγνομαι ὁ ὅλος κακός ἐκ καί δέκα καί ἑκατόν . ὁ δέ Μέδων καί ὁ ἀοιδός1 συναριθμώ - ὁ μέν , οὐ εἰμί δέ θάνατος ἄξιος · ἀγαθός γάρ εἰμί · διό καί περισῴζω . ὅθεν καί πρώϊμος - ζω ὁ μή θνῄσκω ὁ Μέδων μέν ὁ κῆρυξ · τίμιος γάρ ὁ τοιοῦτος καί ἄσυλος · ὁ ἀοιδός δέ ὁ θεῖος · ὁ γάρ τοιούτος οὐδείς εἄν πάσχω ὅτι μηδέ ποιέω κακός . ὅτι2 δέ ὁ Μέδων ἀγαθός ὁ ὁ Ὀδυ - σέως οἶκος , μαρτυρέω καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ Τηλέμαχος , ὅτι καί περισῴζω . ὡς δέ καί ὁ ἀοιδός1 ἀνάγκη ἀείδω ὁ μνηστήρ , προιστορέω . τέως γε μήv ἠχέω αὐτός ἢ ἐκ ὁ νίον πρός ὁ Ὀδυσεέα σύστασις , φαῦλος μέν περί αὐτός εἶπον οὐδείς , σμυνυναιος δέ ὁ μέν διά ὁ κήρυς , ὁ δέ διά ὁ θεῖον . ἔνδοξος δέ φαίνω ὁ ἐκ Λουληχίου φῦλον . πλείων τε γάρ εἰμί πολυροος ἔκκριτος καί δρηστήρ αὐτός μόνος ἔχω λέγω . ἰστέον δέ ὅτι Ὅμηρος μέν ὁ γλυκύς ἀοιδάω καί νῦν καί ἀλλαχοῦ λέγω κοινός . καινολόγος δέ τις ποιητής μετατίθημι ἀμιθρέω λέγω ὁ ἀοιδάω . ἐν δέ ὁ , ὄρρος οἶδα , φυσικός ἔγκειμαι ὁ ε , ὡς ἐν ὁ ποιέω καί ὁ ὅμοιος . οἶδα γάρ οἶδα εἰδήσω , ὡς ποιέω ποιέω ποιέω , καί ἐκεῖθεν καί ὁ οἶδα καί ὁ εἴδησις καί ὁ οἰδέω , ἐκ ὅς κατά συγχωρία * ὁ οἶδα , ὡς περ καί ὁ οἶδα ἐκ ὁ οἰδέω . ἐν δέ ὁ , ὅσος τε καί ὁ τις , ποσός μέν ὁ ὅσος , ποιέω δέ ὁ ὁ τις . ἐγώ δέ δίγα ὁ ν ἀντί ὁ ἐγώ , ὁ μέντοι νάω μετά ὁ ν γενικός καί δοτικός εἰμί ὁ δυικός , καί Μένι ἀντί ὁ ἐγώ . ἐν δέ ὁ , πολύς καί ιρθημοις , ἀκρίβεια εἰμί λόγος . ἄνανδρος μέν γάρ πολύς μάχομαι εἄν ἀνδρότης δύο , ἤδη δέ πως καί εἰς . πολύς δέ καί ἱρθημοῖς οὐ εἄν προσμείγνυμι ἀκίνδυνος . ὅτι2 Τηλέμαχος μέν ὀκνέω ὁ καλός ὁ μνηστήρ μάχη φημί · ὡς εἰμί περ ὁ μνηστήρ πᾶς ἀντάω , ὁ εἰμί ἄντην ἔρχομαι , ἔνδον εἰμί καί μή ἐκπεδασαμένων πως ἐξω , μή πολύπικρος καί αἰνός , οὗτος εἰμί πολύπικρος καί αἰνός , Βίας ἀποτίνω ἔρχομαι , ἤγουν πειραδὴς ἀμυντικός ἐκδικέω ὁ Βίας αὐτός . ἀλλά σύ εἰμί δύναμαι τις ἀμύντωρ μεριμνάω , φράσσω , ὅς εἄν ἐγώ ἀμύνω πρό - φρονέω θυμός · ὁ περ ἑρμηνεία εἰμί ὁ , ἀμύντωρ . καί οὗτος μέν ὁ Τηλέμαχος . Ὀδυσσεύς δέ λάω ὁ ἄπορος φημί μεγαλήγορος καί σεμνός · τοιγάρ ἐγώ ἐρείω , σύ δέ συντίθημι καί φράζω , εἰμί ἄν νάω , ἤγουν ἐγώ , Ἀθήνη σῦς Ζεύς πατήρ αοχεζω , ἢ τις ἄλλος ἀμύντωρ μεριμνάω . καί ὁ νεανίας φημί · ἐσθλός ὅς οὗτος γε ἐπαμύντωρ , ὁ ἀγορεύω , ὤψ περ ἐν νέφος κάθημαι · εἰμί τε καί ἄλλος ἀνήρ κρατέω * βρόχος καί ἑξῆς . πρέπω δέ πάντως ἐπί ἔνδοξος βουτιθημι λέγω ὁ , ἐσθλός ὅς οὗτος γε ἐπαμύντωρ , οὖς ἀγορεύω . εἰμί δέ καί εἰς ἔνειμι σχῆμα παροράω , ἐπιτρέπω αὐτός λόγος θεός , οἷος · ἐσθλός ὅς οὗτος ἐπαμύντωρ , ὅς ἀγορεύω , ὤψ περ ἐν νέφος κάθημαι , ὅς τε καί ἄλλος ἀνήρ τε κρατέω καί ἀθάνατος . Ὅρας δέ ὁ ἔλλειψις ἐν ὁ , μή πολύπικρος καί ἑξῆς . λείπω γάρ ὁ σκόπι , ἢ σκέπω , ἢ δείδω , ἢ τίς τοιοῦτος · ἵνα λέγω , ὅτι δέος εἰμί μή τίνω ὁ κακός προτίθημι πικραίνω αὐτός . Ὅρας δέ καί ὅτι ὁ ἀμύντωρ , ὁ καί ἑρμηνεύω , ὡς φέρω , τρίς ἐνταῦθα κεῖμαι κατά σχῆμα ἐπιμονή , καί ὅτι πᾶς καί πιθανός καί , ὡς φέρω , σεμνός , καθίστημι ὁ ποιητής οὐ ἀπίθανος εἰμί ὁ ὁ μνηστήρ πανωλεθρία εἰμί θεός ἐπαμύνω , οἷος ὁ παῖς μέν ἀπορέω , ὁ δέ Ὀδυσσεύς φιλόσοφος λύω . εἰμί δέ καί ἀολλέω ἐκεῖνος ἔνοπλος οὗτος πάσσω , καί μεθυνους νήφω καί πάντῃ ἀνέλπιστος καί οὐδέ μόνος οὗτος ὁ δύο ἀλλά σύν ἕτερος τις , ἐπίτασις τις εἰμί οὗτος ὁ πιθανότης . ὅτι δέ πλάσσω ὁ ποιητής καί αὐτός ὁ καί ὁ παραινέω ὁ Ἀθηνᾶ , ἐκεῖ φαίνω . ὅτι2 ἐπικουρία ὑποσχετικός ὁ , οὖον μέντοι ἐκεῖνος γε πολύς χρόνος Ἄμφις εἰμί φιλοπιθος καρτερός , ὁπότε ἐγώ μένος κρίνω Ἄρης , ἤγουν ὅτε πολεμέω . συμβολικός δέ ὁ λόγος καί οἷος αἰνιγματώδης διά ὁ ἀσαφής . εἰμί δέ κρίνω μένος Ἄρης , ὅτε σύμμιξις πόλεμος γίγνομαι . τότε γάρ διακρίνω ὁ ὁ μέρος μένος καί πῶς διαχωρίζω ὁ τοιοῦτος μίγνυμι , ὁ ἀρχή μέν συμπλέκω , ὁ δέ τέλος ὁ μάχη διαχωρίζω ὅτε νίκη ἑτεραλίης γίγνομαι . ὁ * δέ Ἄμφις φιλοπιθος , ἀντί σύ , ἴδιος καί Χωρὶς καί πόθος ὁ μάχη . ὅτι2 προεκτίθημι ἐνταῦθα σαφής ὁ ἐφεξῆς ὁ ποιητής καί προθεωρέω , ὅπως μεθοδεύω αὐτός , ποιέω ὁ Ὀδυσεέα λέγω ὁ νίον , ὡς σύ μέν εἴωθα ἔρχομαι οἴκαδε μνηστήρ ὑπερβαλαιοὺν ὁμιλέω . ἐγώ δέ πρός ἄστυ συβώτης ὕστερος ἄγω , οὐ ἐν ὁ νῦν σχῆμα , ἀλλά πτωχός λευγαλέος ἐναλίγκιος ὅδε γέρων . εἶτα λαλέω τις γυμναστικός εἰς