eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1956
νεανία , καὶ ὁ ἐπίλεκτος καὶ ὁ λογὼς καὶ ἐπιλέγδην ἐπίρῆμα . Τὸ δὲ , ἐκεῖσε κατήλθον , ἢ ἀντὶ τοῦ ἐνελμενισθην , ὡς πολλαχοῦ ἐρρέθη , ἢ ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς ἦλθον . Ἀττικοὶ μέντοι καὶ τὸ τὸν φρυγὰδα εἰς τὴν πατρίδα νοσῆσαι κατελεὐτὶν λέγουσι , ἐπεὶ καὶ ἡ πατρίς ἐκάστοις οἷα τις λυμὴν ἐστι . Τὸ δὲ , σὺν Μενέλαω , σχῆμα τι ἀμειβολίας ἐγραψὸν λέγει ὅμως οὐχ’ ὅτι καὶ τὸν Μενέ - λαον ὤτρυνεν εἰς μάχην ὁ βασιλεύς , ἀλλ’ ὅτι κατήλθεν εἰς Ἰθάκην σὺν Μενέλαω , ἢ καὶ ὅτι καὶ αὐτὸς καὶ ὁ Μενέλαος τὸν Ὀδυσοέα ὤτρυνον . Τὸ δὲ , φάρος ἔδειξεν , ἀντὶ τοῦ , ἥλιον ἔφηγεν , εἰς φῶς ἤγαγεν . Ἵστός δὲ κυρίως μὲν ἐργαλίων ὑφαντικὸν ὀμώνυμον τῷ τοῦ πλοίου ἱστῷ παρὰ τὸ ἵστα - σθαι . νῦν δὲ ἐπὶ ὑφάσματος ἡ λέξις κεῖσθαι δοκεῖ , ὡς δηλοῖ τὸ , ὑφήνασα μέ*γαν ἱστὸν , οὐ μέρος τοῦ φάρος , εἰ μὴ ἄρα ταυτὸν ἐνταῦθα φάρος καὶ μέγας ἱστός . Τὸ δὲ πλίνεον , ὁ νῦν ἐπὶ λινίου φάρος ἐρρέθη , γναφεύειν ἢ χναφεύειν ἐπὶ τῶν ἐρωδῶν λέγεται . Τὸ δὲ ὡρθὲν φάρος καὶ σπείρον ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἀνόμασται . Ὅρα δὲ ὅτι καὶ νῦν ἐν τῷ τοῦ φάρος ἐπαίνῳ προηγεῖται ὁ πρὸς ἥλιον εἰκασμὸς τοῦ πρὸς τὴν σελήνην · ἥλιῳ γὰρ φησιν ἐναλίγκιον ἢ σελήνη , καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , ὡς τε γὰρ ἥλιον αὐλὴ πέλεν ἢ σελήνη . Τὸ δὲ , ὅθι δώματα ναῖε συβώτης , παραφράθη ἐκ τοῦ , ὅθι δώματα ναῖε Θυέστης . Τὸ δὲ ἐνίοσιν ὡς ταπολλὰ ἐνίπτει λέγεται , ἐξ οὗ καὶ ἐνίψω μέλλων καὶ τὸ ἡνίπασε καὶ ἡ ἐνιπή . Ὅρα δ’ ἐνταῦθα καὶ ὅτι διχῶς τὸ ἐνίοσιν , λόγοις τε καὶ πληγαῖς , εἰ μὴ ἄρα ἐν τῷ βολήσι προσυπακουστέον ἀνέλογον ῥήμα , οἷον τὸ ἐβάλλομεν ἢ ἐπλήττομεν ἢ τι τοιούτων , ὁποία καὶ ἄλλα ποιεῖν εἴωθεν Ὅμηρος . Τὸ δὲ , ἐτόλμα τετληότι θυμῷ , ταυτὸν τῷ ἐκαρτέρει καὶ ὑπέμεν . παρὰ δὲ τοῖς ὑστερον ἢ τόλμα εἴδός τι θαρσαλεότητος . Ἡ δὲ πολυκερδεῖ ὁμοίως τῷ ἐλεγχῇ καὶ ἐγχεῖ τὴν διὰ διφθόγγου ἔχει παραλήγουσαν ὡς ἀπὸ τοῦ κέρδεος . Τὸ δὲ , οὐδὲ τις ἡμῶν , ταυτὸν ἐστὶ τῷ , ἡμῶν οὐδεὶς , ὁ ἀνωτέρω εἴρηται . Ἐπιστραφὴν δὲ ὡς ἐν Ἰλιάδι καὶ πρὸ ὀλίγων τὸ ἐπιστρεπτικῶς , ἢγουν ὧδε * καὶ ἐκεῖ , καὶ ὡς εἰπεῖν , πάλιν τοῦν . Ἐν δὲ τῷ , σώματα ἀκηδεά , σώματα μὲν τὰ νεκμασία συνήθως φησίν , ἀκηδεά δὲ τὰ ἀτημέλητα · πρὸς ὁ περ ὁμοιότητά τινα ἔχει καὶ τὰ δυσκηδεά , ἢ καὶ ἄλλως ἀκηδεά τὰ ἀκάθεντα . Μέλανα δὲ βρότον λέγει ὡς εἰ περ εἴπε μέλαν αἷμα · βρότος γὰρ κυρίως ὁ ἐξ αἵματος μολυσμὸς , οὐχ’ ἀπλῶς μέντοι αἵματος ἀλλὰ βροτέου , ὁ ἐστιν ἀνθρωπίνου · ὡς δὴ βρότος καὶ βαρύμεντα πρὸς δικαστολὴν τοῦ βροτοῦ τοῦ κατ’ ἄνθρωπον . οὕτω καὶ κακὸς μὲν τὸ ἐπίθετον ὀξυτόνως , Κάκος δὲ ἐν βαρυτονήσει ληστὴς Λατίνος , ὃν ἀνεῖλεν Ἡρακλῆς . πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ ἕτερα . Ἐν δὲ τῷ , ἐξ ὀτειλῶν , γενικώτερον εἴρηται ἢ ὀτειλή , τὰς τε πόρωθεν δηλοῦσα βολὰς καὶ τὰς ἐγγύθεν πληγὰς . Σημειῶσαι δ’ ἐν τούτοις καὶ τὸ , ὡς ἐμ μέμνητ’ Ὀδυσοῦς · μετὰ γενικῆς γὰρ συντέτακται τὸ μέμνηται , οὐ μὴν κατὰ τὸ , μέμνημαι τάδε πάντα , ὁ ἀνωτέρω κεῖται . Ἐν δὲ τῷ , τεῦξει ἐπιχθονίοισιν ἀοιδήν , ἐπὶ ἀγαθοῦ νοητέον τὴν ἀοιδήν , ὡς δηλοῖ ἐπαχθὲν τὸ χαρίσ - σαν · δηλοῦν δὲ καὶ ἐκ τῶν ἐφεξῆς , ἐν οἷς ἐξ ἐναντίου ἔφη ὡς ἡ Κλυταιμνήστρα συγερὴ ἀοιδὴ τοῖς μετὰ ταῦτα ἔσσεται , ὥστε καὶ τὸ ἐκ τούτων ὁ ἀοιδὸς μέση λέξις κυρίως ἐστίν . Ὁ δὲ Τυν - δάρεος ὑ καὶ παρὰ τοῖς ὑστερον * ἔκτεινι τὴν λῆγουσαν Ἀττικῶς , ἀλλὰ παρὰ τῷ ποιητῇ κοινῶς κλίνει - ται ὡς δηλοῖ τὸ , Τυνδαρέου κουρή . οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι Πηριελέοιο φησίν ἀνακτος , ὃν Πηριέων ἐν ἐπτάσῳ τῆς ληγοῦσης φασίν οἱ Ἀττικοί . Ἐν δὲ τῷ , χελεπήν φήμιν ὅπασος , φανερῶς ἢ φήμισ ἐστίν Ἰωνικῶς καθὰ καὶ ἀλληχοῦ · δεκτύλου γὰρ νῦν ἐστὶ παραλήγουσα ἢ τῆς αἰτιατικῆς ταύ - τῆς λήγουσα . ταυτὸν δὲ πάντως ἐνταῦθα ἢ συγερὴ ἀοιδὴ καὶ ἢ χαλεπὴ φήμισ , ὡς περ ἀνωτέρω ταυτά εἰσι τὸ , κλέος ἀρετῆς , καὶ τὸ , ἀοιδὴ χαρίεσσα . Τούτων δὲ οὕτω προεκτιθεμένων καὶ ἐγνωσμένων ἢγουν τοῦ ψυχοπομπὸν ἐνταῦθα τὸν Ἐρμὴν πε*πλάσθαι , τῆς Λευκάδος πέτρας , τῆς νεκνίας καὶ τῶν περὶ αὐτήν , ζοῆ μηρηθῆναι τοῦ λοιποῦ καὶ ὃν εἰς τὴν νεκνίαν ταύτην ἐπεχείρησαν οἱ παλαιοί , ἢν οἱ μὲν ἐκιοχλεύοντες τῆς ποιήσεως ταύτης , οἱ δὲ συνιστῶντες τοιαῦτα εἴπον · Τίς , φασί , χρεία τοῦ δεν - τέρου τῆς νεκνίας ἐπεισοδίου ; ἢ λύσις , ὅτι αἴτιον ἢ τῆς ποιήσεως πολίφρονος ποικιλία , καὶ ὅτι καὶ ἕτερα πορὰ τῷ ποιητῇ πολλὰ κεῖνται ὁμοιοδῆ · οἷον , μονωμαχίαι κατὰ πρόληψιν καὶ σφαγαὶ κατὰ τύχην ὁμοία καὶ προσώπων μεγάλων γία ταυτότητα ἔχουσι . Ἔτι πῶς , φασί , χθόνιον τε καὶ ψυχο - στόλον ἀσυνήθως καλεῖ τὸν Ἐρμὴν ; ἢ λύσις , ὅτι συμφῶ τὰῦτα τοῖς Ἰλιακοῖς , ἐνθα ἰσίουσιον αὐτὸν
Lemmas: νεανίας , καί ὁ Ἐπίλεκτος καί ὁ λογάω καί ἐπιλέγδην ἐπίρρημα . ὁ δέ , ἐκεῖσε κατέρχομαι , ἢ ἀντί ὁ ἐνελμενισθην , ὡς πολλαχοῦ εἴρω , ἢ ἀντί ὁ ἀπλόος ἔρχομαι . ἀττικός μέντοι καί ὁ ὁ φρυγὰδα εἰς ὁ πατρίς νοσέω κατελευος λέγω , ἐπεί καί ὁ πατρίς ἕκαστος οἷος τις λύω εἰμί . ὁ δέ , σύν Μενέλαος , σχῆμα τίς ἀμειβολίας γράφω λέγω ὅμως οὐ ὅτι καί ὁ Μενές - λαός ὀτρύνω εἰς μάχη ὁ βασιλεύς , ἀλλά ὅτι κατέρχομαι εἰς Ἰθάκη σύν Μενέλαος , ἢ καί ὅτι καί αὐτός καί ὁ Μενέλαος ὁ Ὀδυσοέα ὀτρύνω . ὁ δέ , φάρος δείκνυμι , ἀντί ὁ , ἥλιος ἐπάγω , εἰς φάος ἄγω . ἱστός δέ κύριος μέν ἐργαλίων ὑφαντικός ὁμώνυμος ὁ ὁ πλοῖον ἱστός παρά ὁ ἵστημι - ἕπομαι . νῦν δέ ἐπί ὕφασμα ὁ λέξις κεῖμαι δοκέω , ὡς δηλόω ὁ , ὑφαίνω μέγας ἱστός , οὖον μέρος ὁ φάρος , εἰμί μή ἄρα τατός ἐνταῦθα φάρος καί μέγας ἱστός . ὁ δέ πλινεος , ὁ νῦν ἐπί λινίου φάρος εἴρω , γναφεύω ἢ χναφευεν ἐπί ὁ ἐρωδῶν λέγω . ὁ δέ ὄρνυμι φάρος καί σπεῖρον ἐν ὁ πρό οὗτος ἄνομαι . Ὅρας δέ ὅτι καί νῦν ἐν ὁ ὁ φάρος ἔπαινος προηγέομαι ὁ πρός ἥλιος εἰκασμός ὁ πρός ὁ σελήνη · ἥλιος γάρ φημί ἐναλίγκιος ἢ σελήνη , κατά ὁμοιότης ὁ , ὡς τε γάρ ἥλιος αὐλή πέλω ἢ σελήνη . ὁ δέ , ὅθι δῶμα νάω συβώτης , παραφράζω ἐκ ὁ , ὅθι δῶμα νάω Θυέστης . ὁ δέ ἔνιος ὡς ταπολλͅόν ἐνίπτω λέγω , ἐκ ὅς καί νίφω μέλλω καί ὁ ἡνίπασε καί ὁ ἐνιπή . Ὅρας δέ ἐνταῦθα καί ὅτι διχῶς ὁ ἔνιος , λόγος τε καί πληγή , εἰμί μή ἄρα ἐν ὁ βολή προσυπακουστέον ἀναλογέω ῥῆμα , οἷος ὁ βάλλω ἢ πλήσσω ἢ τίς τοιοῦτος , ὁποῖος καί ἄλλος ποιέω εἴωθα Ὅμηρος . ὁ δέ , τολμάω ἔτλην θυμός , τατός ὁ καρτερέω καί ὑπομένω . παρά δέ ὁ ὕστερος ἢ τόλμα εἶδος τίς θαρσαλεότης . ὁ δέ πολυκερδής ὁμοίως ὁ ἔλεγχος καί ἐγχέω ὁ διά δίφθογγος ἔχω παραλήγω ὡς ἀπό ὁ κέρδος . ὁ δέ , οὐδέ τις ἐγώ , τατός εἰμί ὁ , ἐγώ οὐδείς , ὁ ἀνωτέρω εἴρω . Ἐπιστραφής δέ ὡς ἐν Ἰλιάς καί πρό ὀλίγος ὁ ἐπιστρεπτικός , ἤγουν ὧδε * καί ἐκεῖ , καί ὡς εἶπον , πάλιν τοῦν . ἐν δέ ὁ , σῶμα ἀκηδής , σῶμα μέν ὁ νεκμασία συνήθης φημί , ἀκηδής δέ ὁ ατημέλητος · πρός ὁ περ ὁμοιότης τις ἔχω καί ὁ δυσκηδεά , ἢ καί ἄλλως ἀκηδής ὁ ἀκάθεντα . Μέλας δέ βρότος λέγω ὡς εἰμί περ εἶπον μέλας αἷμα · βρότος γάρ κύριος ὁ ἐκ αἷμα μολυσμός , οὐ ἀπλόος μέντοι αἷμα ἀλλά βρότειος , ὁ εἰμί ἀνθρώπινος · ὡς δή βρότος καί βάρυμα πρός δικαστολὴν ὁ βροτός ὁ κατά ἄνθρωπος . οὗτος καί κακός μέν ὁ ἐπίθετος ὀξύτονος , Κάκος δέ ἐν βαρυτόνησις λῃστής Λατίνος , ὅς ἀναιρέω Ἡρακλῆς . πολύς δέ τοιοῦτος καί ἕτερος . ἐν δέ ὁ , ἐκ οτειλαω , γενικός εἴρω ἢ ὀτειλή , ὁ τε πορθέω δηλόω βολή καί ὁ ἐγγύθεν πληγάς . σημειόω δέ ἐν οὗτος καί ὁ , ὡς ἐν μιμνῄσκω οδυσος · μετά γενικός γάρ συντάσσω ὁ μιμνήσκω , οὖον μήv κατά ὁ , μιμνήσκω ὅδε πᾶς , ὁ ἀνωτέρω κεῖμαι . ἐν δέ ὁ , τυγχάνω ἐπιχθόνιος ᾠδή , ἐπί ἀγαθός νοητέον ὁ ᾠδή , ὡς δηλόω ἐπάγω ὁ χάρις - σάω · δηλόω δέ καί ἐκ ὁ ἐφεξῆς , ἐν ὅς ἐκ ἐναντίος φημί ὡς ὁ Κλυταιμνήστρα συγερας ἀοιδή ὁ μετά οὗτος εἰμί , ὥστε καί ὁ ἐκ οὗτος ὁ ἀοιδός1 μέσος λέξις κύριος εἰμί . ὁ δέ Τύν - δάρος ὑ καί παρά ὁ ὕστερος * κτείνω ὁ λήγω Ἀττικός , ἀλλά παρά ὁ ποιητής κοινῶς κλίνω - ὁ ὡς δηλόω ὁ , Τυνδάρεος κουρά . οὗτος καί ἐν Ἰλιάς πηριελεεω φημί ἄναξ , ὅς πηριειμι ἐν ἐπτάσῳ ὁ λήγω φημί ὁ Ἀττικός . ἐν δέ ὁ , χελεπήν φῆμις ὅπασος , φανερῶς ἢ φῆμις εἰμί ἰωνικός καθά καί ἀλληχοῦ · δεκτύλου γάρ νῦν εἰμί παραλήγω ἢ ὁ αἰτιατικός ταῦ - ὁ λήγω . τατός δέ πάντως ἐνταῦθα ἢ συγερας ἀοιδή καί ἢ χαλεπός φῆμις , ὡς περ ἀνωτέρω Ούτος εἰμί ὁ , κλέος ἀρετή , καί ὁ , ἀοιδή χαρίεις . οὗτος δέ οὗτος προεκτίθημι καί γιγνώσκω ἤγουν ὁ ψυχοπομπός ἐνταῦθα ὁ Ἑρμῆς πλάσσω , ὁ Λευκάς πέτρα , ὁ νεκνίας καί ὁ περί αὐτός , ζωή μηρηθῆναι ὁ λοιπός καί ὅς εἰς ὁ νεκνίαν οὗτος ἐπιχειρέω ὁ παλαιός , εἄν ὁ μέν εκιοχλευειμι ὁ ποίησις οὗτος , ὁ δέ συνιστάω τοιοῦτος εἶπον · Τῖς , φημί , χρεία ὁ δεν - τέρας ὁ νεκνίας ἐπεισόδιος ; ἢ λύσις , ὅτι αἴτιος ἢ ὁ ποίησις πολίφρονος ποικιλία , καί ὅτι καί ἕτερος Πορά ὁ ποιητής πολύς κεῖμαι ὁμοιοδῆ · οἷος , μονομαχία κατά πρόληψις καί σφαγή κατά Τύχη ὅμοιος καί πρόσωπον μέγας γία ταυτότης ἔχω . ἔτι πῶς , φημί , χθόνιος τε καί ψυχός - στόλος ἀσυνήθως καλέω ὁ Ἑρμῆς ; ἢ λύσις , ὅτι Συμφώ Ούτος ὁ Ἰλιακός , ἔνθα ἰσίων αὐτός