eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1681
τοῦ ὑπάρχει τάττουσιν . Ἐπὸλις · μὴ τριχὺς ἴσθι , καὶ , ὦ δαιμόν᾽ ἀνδρῶν , μὴ φθονερὸν ἴσθ᾽ ἀνδρίων , ἥκουν μὴ φθονερῶς ἔσο ἀνθρωπος . Καὶ ὅρα τὸ ἀνδρίον ὑποχοριστικῶς γενόμενον ἐκ τοῦ ἀνδρὸς κατὰ τὸ , χονδὸς χοντίον καὶ χαλκὸς χαλκίων παρὰ τῷ χωμακῷ , καὶ φανὸς φανίον . κοινότερον δὲ τοῦ ἀνδρίου τὸ ἀνδράμιον . Ὅτι πᾶν δεξιῶς ὁ ποιητὴς τὴν φανερῶσαι ταύτην ἡρώων ἄμα καὶ ἡρωϊδῶν πεποίηκε κατάλογον , Πεισόδου μόνων γυναικῶν ποιησαμένου κατάλογον . καὶ ἔστιν ἴδειν αὐτὸν ἐπταῦθα τὸ τῆς νεκνίας ἀφορμὴ πῇ μὲν ἱστορικῶς ἐμπλαττευόμενον καὶ διηγησὶν ἐγγραφαίνοντα , πῇ δὲ ἐπιτρέχοντα τὰ πολλὰ καὶ σκευλαχοῦντα καὶ τὴν πολυλογίαν ἐπιτέμνοντα καὶ μικροὺς μακρὰ παραλύοντα , ὡς ἐν τῷ , Φαιδύρην τε Προζόρην τε ἰδὼν καὶ Μαίραν Κλυμένην τε . ἀφ᾽ ὧν δήλου ὡς καὶ τῷ σκοτεινῷ καὶ σκευῇ τὴν ἱστορίαν Ἀνκόδρον αὐτὸς ἐνδύναται φαίνεται ἀρχὰς τινὰς τῆς ἐκείνου ποιήσεως . ἐροὶ δὲ τι καὶ περὶ Ἰφιλλίδος καὶ Ἀγαμέμνονος καὶ Λίαντος , ἀναπληρῶν τε , ὡς καὶ ἀλλαγὴν ἐφρόθη , ἄτερ τῆς Ἰλιάδος ἐλλείπεται , καὶ ἅμα πλατύνων οὕτω τὴν ποίησιν . εὐταξίαν δὲ τῇ ποιήσει τεχνώμενος καὶ ἀκμὴν καταλέγει πρῶτον ἡρωΐδας , εἶτα διαναπαύσας τὸν λόγον βραχὺ πρὸς ἥρωας μεταβαίνει ἀρχόμενος ἀπὸ Ἀγαμέμνονος . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς πρὸς ὄνομα μὲν πλείονων μέμνηται ἡρωϊδῶν , ἐμπλατύνεται δὲ ὡμὸς φαιδρότερον τοῖς τῶν ἡρώων διηγήμασι . μεθοδεύει δὲ τέως τὰ κατὰ τὰς ἡρωΐδας οὕτως ὡς ἐπὶ Περσεφόνην γυναικὰς ὁρῶντας ἐλθεῖν ὅσσαι ἀριστίων ἄλοχοι ἦσαν ἤδε θυγατέρες . τοιαύτας γὰρ ἱστορεῖν καὶ οὐ μικροπρεπεῖς τινὰς . αἱ δ᾽ ἄμφ᾽ αἴμα χελαινὸν ἀολλέες ἠρεθίσθοντο , αὐτῶν ἐγὼ βούλομαι ὅπως ἐροῖμι ἑκάστην . ἥδε δὲ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνεται βουλή . σπασάμενος ταύτης ἀφ᾽ παχέος παρὰ μηροῦ οὐκ εἰὼν πίνειν ἄμα πάσας αἴμα χελαινόν . αἱ δὲ προμηστέιναι ἐπίσταν , ἥ δ᾽ ἑκάστη ὅν γόνον ἐξαγόρευεν ἐγὼ δ᾽ ἑκάστην ἀπύσας . Καὶ ὅρα ὅτι ταυτὸν ἐνταῦθα τὸ ἐροῖν καὶ τὸ ἐρεῖνειν , ὡς δήλοι τὸ , ἐροῖμι ἑκάστην καὶ ἐρεῖνον ἀπύσας . ἐνθὰ καὶ ταυτὸν ὡς καὶ ἀλλαγὴν τὸ ἑκάστην καὶ τὸ ἀπύσας . Ἰστέον δὲ ὅτι τε δύο οὐσῶν εὐδαίμων , τοῦ γυνὴ καὶ τοῦ γυναικὸς ἀφώτου , ἥς ἡ γυναικὴ γυναικός , ἐκ μὲν γυναικός ῥημὰ τε τὸ γυναικίζω καὶ ὄνομά τε ὁ γυναικίας , ἐκ δὲ τοῦ γυνὴ ὁ γυνὺς . δήλοι δὲ αὐτὸς οὐ μόνον τὸν λέγοντα , ἐπὶ δὲ καὶ τὸν διδόν , ἀλλὰ καὶ τὸν μὴ ἰκανὸν δι᾽ ἀστοχίαν γυναικὶ συγγίνειν , ὡς δήλοι παρ᾽ Ἀθηναίῳ τὸ , Ὀλυμπίας παριζλινὲ ποτε τῷ νιῷ Ἀλεξάνδρῳ Φιλίππου συνειδότος , Θηταλὴν ἑταίραν Καλλισθένην , περιχαλλιστάτην οὖσαν , εὐλαβούμενος γὰρ φησὶ μὴ γυνὴς σὺν , ἐπὶ οὐκ ἐὐ διέκειτο πρὸς τὰ ἀφροδίσια , ὡς ἱστορεῖ Θουκυδίδης . Ὅρα δ᾽ ἐν τούτοις τὸ , δι᾽ ἀστοχίαν , ἤθην ἀντὶ τοῦ , διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἐνταῦθα τὸν καλόν . ὅθεν ὧσπερ δομηθεὶς φησὶ Λυσίας ὁ ἐπὶ τὴν μεταθέμενος , μὴ δυνάμενος διὰ γῆρας χρήσθαι τῇ παραλημμένῃ ἑταίρᾳ , ἐφη πρὸς τοὺς συνδειπνοῦντας αἰκίας ἐκ τῶν Ὀδυσσειακῶν ἐπῶν τὸ , οὐ δύναμαι * ταύτῃ , λαβέτω δὲ καὶ ἄλλος . τοῦτο τε οὖν οὕτως . ἰστέον καὶ ὅτι τὸ ἀριστίων ἄλοχοι καὶ θυγατέρες εὐγενείας ἐστὶν ἐπίτασις . οὕτω γὰρ μέγα γενέσθαι ἀριστίως γυναῖκα τινὰ , ὡς τὸ , καὶ ἀριστέος θυγατέρα εἶναι . Τὸ δὲ βούλομαι , ἐνσχηματικῶς καὶ νῦν παρὰ τῷ ποιητῇ . Τὸ δὲ παχέος παρὰ μηροῦ πρὸς διαστολὴν καὶτα χρημὸς καὶ ποδός . Προμηστέιναι δέ , ὡς οἷον εἰπεῖν προμηντέιναι , ὅ ἐστι μία τὴν ἄλλην μένουσα ἐν τῷ ἐπὶ στίχῳ καὶ κατὰ μίαν προῦναι . καὶ ἀομώτερο ὁ Ὀμηρικὸς τύπος οὕτως προσόψους οὕτω καθ᾽ ἕνα ἑχομένους καὶ μὴ κατὰ στίχους . Ἰστέον δὲ ὅτι ὅστις ἡμῶν νεμέσῳ καὶ νεμήσω , οὕτω καὶ τοῦ μενθῶ δύο εἰσὶν ἀσυνήθεις μέλλοντες , μενθὸ μενθῶ , καὶ μενθὸ μενθῶ . ἐκ μὲν τοῦ μενθῶ γίνεται τὸ ἐπομενεῖν παρὰ τοῖς παλαιοῖς , ἐκ δὲ τοῦ μενθῶ ὁ προμηστέος συγκεχωρηται . Γόνον δὲ τὴν γέννησιν λέγω ἢ τὸ γένος . καὶ ἐστι καὶ ἡ λέξις αὕτη χρησίμως εἰς τὸ , οὐ γὰρ πῶ τις ἕν γόνον αὐτὸς ἀνήρ . Ἐξαγόρευεν δὲ τὸ σαφῶς ἀγορεύειν φησίν . ἐνθὰ γράφουσιν οἱ παλαιοί , ὅτι ἐν τῷ , ἥδε ἑκάστην ἐξαγόρευεν , οὐκ ἀριθμικῶς καὶτα τὸ ἡ , ἀλλὰ δηλωτικὸν σύνδεσμός ἐστι . διὸ φασιν οὐδὲ διανυτὸν αὐτό . Ὁ δὲ περὶ τοῦ ἐνταῦθα αἰματος λόγος οὐκ ἐν τῇ ἀφάδων ἀφρίας γυναικὶ καὶ αἰμοχαρίσει προσαρμοσθῆναι ὡς ἐν ἡ ῥητορικὴ διδάσκειν δύναμις . Ὅτι τὴν Τυρώ , ἥς πον καὶ πρὸ τούτων ἐννήσθη , ἐπαστήμαν λέγω ὅ ἐστιν ἀγνη , καὶ Σαλμωνίου μὲν θυγατέρα ἱστορεῖ , Κριθίου δὲ γυναῖκα νιῷ Λίβλου . οὐ * τὴν1681 εὐθὺν προσαγορεύει Φιλόπονος ἐν τῷ περὶ λέξεων διαφόρως τοιαύτην πρὸς διάφορον σημασίαν , λέγων , ὅτι Λίβλος μὲν κύριον , αἴβλος δὲ ὁ ποικίλος , ἐνθὰ καὶ τὴν παρὰ τῷ Στράβωνι Ἀρχαίᾳ Ἀρχαί - λὸν λέγει πόλιν Θράκης ὀξυτόνως . ἐρασθήναι δὲ φησιν Ὅμηρος τὴν Τυφὼ ποταμοῦ Ἐπιπώσ . αὐτὴς δὲ αὐ πάλιν ἐρώτα Ποσειδῶνα ὁμοιωθῆναι τῷ ῥηθέντι ἐραστῇ ποταμῷ καὶ οὕτως αὐτὴ μηγῆναι . τὴν δὲ ἐκ Ποσειδῶνος τεχθῆναι Πελίαν καὶ Νηλέα , ὧν Πελίας μὲν ἔν Ἰωλκῷ ἐβασίλευσε , Νηλεύς δὲ ἐν Πύλῳ . καὶ τούτους μὲν τοὺς δύο οὐτω γενέσθαι αὐτὴ ἐκ Ποσειδῶνος , ἀπὸ δὲ γε Κρηθέως Λίσουα καὶ Φήρτα καὶ Ἀμυθάονα . καὶ τοιαύτην μὲν ἡ περὶ τῆς Τυφῶς ἐνταῦθα ἱστορία . ἡ δὲ Ὁμηρικὴ περὶ τού - των φράζει τοιαύτη . ἐνθα δὴ πρώτην Τυφὼ ἰδὼν εὐπατέριαν , ἥς τὸ πρωτότυπον εὐπάτηρ εὐπάτερος , ὁ οἱ μεθ᾽ Ὅμηρον εὐπάτωρ φασίν , ὁμοίως τῷ προπάτωρ καὶ τοῖς τοιούτοις . ἡ δὲ Τυφὼ αὕτη φάτο Σαλμωνέως ἀμίμουος ἐχγόνος εἶναι . γῆ δὲ Κρηθὴς γυνὴ ἐμμεναι Λιολίδω , ἡ ποταμοῦ ἡράσσο*το Ἐνιπὸς θείου , ὃς πολὺ κάλλιστος ποταμῶν ἐπὶ γαῖαν ἦσι , καὶ δὴ ἐπ᾽ Ἐνιπὸς πολέεκτο καλὰ ῥέεθρα . τῷ δ᾽ ἄρα εἰσάμενος ἤτοι ὁμοιωθεὶς γαίμορος ἐννοσίγαιος ἐν προχοῆς ποταμοῦ παρελέξατο διηνέκτος . πορφυροὺν δ᾽ ἄρα χῆμα περιστάθη οὐρεῖ ἴσον πυρωθέν , χρόνῳ δὲ θεὸν θνη - τὴν τε γυναικά . λύσε δὲ παρθενίην κατὰ δ᾽ ἔπνον ἔχεν . αὐτὰρ ἐπεὶ ἡ ἐτελέσσε θεὸς φιλοτήσιον ἔργα , ταντέστιν ἐρωτικά , ἐντ᾽ ἄρα οἱ φῦ χαρί , καὶ εἶπε · χαῖρε γύναι φιλόδητι , περιπλομένων δ᾽ ἐνιαυ - τοῦ τέξεαι ἀγλαὰ τέκνα . ἐπὶ οὐκ ἀποφώλιοι εἶναι ἀθε*νάτων , ἀλλὰ δηλαδὴ ἀγλαὰ γενήσοι . σὺ δὲ τοὺς , ἤγουν τούτους Ἀττικῶς , τὰ ῥηθέντα δηλαδὴ τέκνα , γένους ἀθρένος ἔσόμενα , κομέειν ἀπταιλλέμεναι τε . εἶτα ὁ Ποσιδὼν ἐκρήνας ἑαυτὸν ἐπὶ πόντον ἔδυ . καὶ αὐτὴ ὑποκυσασμένη , ὁ ἐστιν ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐχάμψον γεγονυῖα , Πελίην τέκε καὶ Νηλέα , τῷ κρατερωῷ θεράποντε Λιὸς μεγάλου γενέσθαι , ταντοῦτι βασιλεὺς διογενεὺς καὶ διοτραφέης , καὶ Πε - λίης μὲν ἐν εὐρυχόρῳ Ἰωλκῷ ναὶς πολυφόρητος , ὁ ἐστι πολυθρέμμων , ὁ δ᾽ ἐν Πύλῳ ἡμα - θύσεν , ὁ Νηλεύς δηλαδὴ . τοὺς δ᾽ ἐτέρους Κρηθῆς τέκε βασιλεία γυναικῶν , Λίσουα τ᾽ ἥδε Φήρτα Ἀμυθάονα τε ἐπιοχάριην , ἤγουν ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφρέθη , ἵππος χαίροντα , ἡ ἐφ᾽ ἵππων ποιούμενον χάριμην , ὁ δηλοῖ τὴν μετὰ χαρὰς μάχην . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ κῦος , ἐξ οὗ καὶ ἡ ὡς ἐφρόθη ὑποκυσασμένη , ὁνομασία πέσχει . λαμβάνεται γὰρ καὶ ἀντὶ τοῦ φιλοῦ , τοῦ τε κατὰ χεῖλη καὶ τοῦ ἄλλως κατὰ διάθισιν . ὁθεν καὶ ὁ κῦων . ἐτι δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ γεννῶν ζωνότρον καὶ μὴν καὶ ἀντὶ τοῦ συλλαμβάνων . ὁθεν καὶ τὸ ἐχγμονεύει , καὶ ἡ ἐχγνος , οὐ χοῦσις καὶ παρὰ τῷ Ἀθηναίῳ ἐν τῷ , αἱ θηλείαι πέριζεις ἐπὶ θήραν ἀγόμεναι , ὅποταν ἴδωσιν ἡ ὁσφρονται τῶν ἀρρένων κατ᾽ ἀνε - μον στέαντων ἡ περιπετομένων ἐγνοι γίνονται . καὶ οἱ ἀφθονες*δε , ὡς καὶ οἱ στρουθοί , προύονται γονὴν οὐ μόνον ἰδόντες τὰς θηλείας , ἀλλὰ κἂν ἀκούσωσι φωνὴν αὐτῶν . τούτου δὲ φησιν αἴτιον ἡ τῇ ψυχῇ ἐγγυομένη φαντασία περὶ πλησιασμῶν . ὅτι δὲ τοῦ τοιούτου κῦεν καὶ παράγωγον ἐστι χῆμα , ὁ σύλλη - ψιν δηλοῖ , παρὰ τῷ Εὐριπίδῃ ἐστιν εὑρεῖν ἐν τῷ κατ᾽ αὐτόν , ὡς καὶ προείρηται Κερκυόνι , ὅπου λέγει τὴν ἐκείνου θυγατέρα , γέμουσαν κήματος θεοσπόρου τοῦ κατὰ σύλληψιν . Τὸ δὲ κῦεν , ὁ πέρ ἐστι φιλεῖν , ὅτι προξλήψι τοῦ νῦ κινεῖν γίνεται κατὰ τὸ , οἶχω οἴχω , ἴσω ἴσω , δήλον καὶ ἐκ τοῦ , κίνεον ἀγαπαζόμενα κεφαλὴν τε καὶ ὦμος . ἀοιδήμοι δὲ ἐν ἱστορίαις οἱ ῥηθέντες πέντε τῆς Τυφῶς παῖδες , καὶ ὡς μὲν ὁ Πελίας Ἰωλκοῦ ἐβασίλευσε , Νηλεύς δὲ Πύλου , περιάδεται . Οἱ δὲ Κρηθί - δαι ποίους εἶχον τόπους , ἐστιν ἄλλοθι μαθεῖν . δήλον δὲ , ὡς καὶ αὐτοὶ περὶ πον τὰ θηταλικὰ φῶσιν . ὁμοίως δήλον καὶ ὅτι Πελίας μὲν δήλω τῆς φαρμακίδος Μηδείας ἀρετήθη , Νηλεύς δὲ , ὁ τοῦ Νέστο - ρος πατήρ , ὑφ᾽ Ὁρακλέος ἐδυστύχησε . καὶ ὅτι Λίσου πατὴρ Ἴσους διαλυθέντος τοῦ Λίσου πατρι - κοῦ ὀνόματος καὶ καθ᾽ ὑπερίδισιν ποιήσαντος τὸν Ἴσους , ὁμοίως τῷ , ἄματα ἄματα . Φήρης δὲ υἱὸν ἔχει τὸν Ἀμύντον , οὗ νίος Ἐνμαχος ὁ ἐν Ἠλαδὶ καλλίστους ἔχων ἵππους . Ἀ*μυθάους δὲ προῆλθεν Μελάμπους ὁ μαντιχότατος , ὃν δὴ Ἀμυθάονα ὁ Πίνδαρος Ἀμυθάονα λέγει , ὡς καὶ τὸν Ἀλκμῶνα Ἀλκῶνα . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι φέρεται λόγος ὡς Τυφὼ δύο γεννήσασα παῖδας παρὰ τοῖς Ἐνιπὼς ῥείθροις ἤλιπε , ὧν τὸν ἕτερον μὲν κῦων ἀγαριθεῖσα τῶν συλλέκων ἔφερε ἠλὴν ἐμπαρέ - χουσα , τὸν δὲ ἕτερον ἵππος πατήσας κατὰ τὸ μέτωπον ἐκ ἀνδρομῆς αἵματος ἐπλίωσε , ταντέστιν ἐμέ - λανε , πλειδὸν ἐποίησεν . ὁθεν τοῦτον μὲν ἱπποφορὸς ἀκλόμινος Πελίαν ἐκάλεσε , τὸν δὲ ἕτερον Νηλέα διὰ τὸ παραδόξως ἐλυσθῆναι , ἡ διὰ τὸ ὑπὸ τῆς μητρὸς μὴ ἐλεσθῆναι . ὅτι δὲ καὶ ἕτερος παραφέρεται ἥσως , φωνῆς μὲν κοινοῶν τῷ εἰρημένῳ Νηλέϊ , γραφῆς δὲ οὔ , ἐκεῖνος γὰρ ἐν διαφόρῳ ἔχει τὴν
Lemmas: ὁ ὑπάρχω τάσσω . Ἐπόλιος · μή τραχύς εἰμί , καί , εἰμί δαίμων ἀνήρ , μή φθονερός εἰμί Ἀνδρίων , ἀκέω μή φθονερός εἰμί ἄνθρωπος . καί ὁράω ὁ ἀνδρίον ὑποκοριστικός γίγνομαι ἐκ ὁ ἀνήρ κατά ὁ , κοντός κοντίω καί χαλκός χαλκίον παρά ὁ κώμακον , καί φανός φανίον . κοινός δέ ὁ ἀνδριάς ὁ ἄνδραμος . ὅτι2 πᾶς δεξιός ὁ ποιητής ὁ φανερόω οὗτος ἥρως ἄμη καί ἡρωϊκός ποιέω κατάλογος , πεισοδος μόνος γυνή ποιέω κατάλογος . καί εἰμί ὁράω αὐτός ἐπταῦθα ὁ ὁ νεκνίας ἀφορμή πῇ μέν ἱστορικός ἐμπλάσσω καί διήγησις ἐγγράφω , πῇ δέ ἐπιτρέχω ὁ πολύς καί σκευλαχουειντα καί ὁ πολυλογία ἐπιτέμνω καί μικρός μακρός παραλύω , ὡς ἐν ὁ , Φαιδύρην τε Προζόρην τε εἶδον καί Μαῖρα Κλυμένη τε . ἀπό ὅς δῆλος ὡς καί ὁ σκοτεινός καί σκευή ὁ ἱστορία Ἀνκόδρον αὐτός ἐνδύω φαίνω ἀρχή τις ὁ ἐκεῖνος ποίησις . εἴρω δέ τίς καί περί Ἰφιλλίδος καί Ἀγαμέμνων καί Λιάντος , ἀναπληρόω τε , ὡς καί ἀλλαγή φέρω , ἄτερ ὁ Ἰλιάς ἐλλείπω , καί ἅμα πλατύνω οὗτος ὁ ποίησις . εὐταξία δέ ὁ ποιέω τεχνάομαι καί ἀκμή καταλέγω πρῶτος ἡρωϊκός , εἶτα διαναπαύομαι ὁ λόγος βραχύς πρός ἥρως μεταβαίνω ἄρχω ἀπό Ἀγαμέμνων . ἰστέον δέ καί ὡς πρός ὄνομα μέν π́λυος μιμνήσκω ἡρωϊκός , ἐμπλατύνω δέ ὠμός φαιδρός ὁ ὁ ἥρως διήγημα . μεθοδεύω δέ τέως ὁ κατά ὁ ἡρωϊκός οὕτως ὡς ἐπί Περσεφόνη γυναικάς ὁράω ἔρχομαι ὅσος Ἀριστίων ἄλοχος εἰμί ἀδέω θυγάτηρ . τοιοῦτος γάρ ἱστορέω καί οὖον μικροπρεπής τις . ὁ δέ ἀμφί αἷμα κελαινός ἀολλέες ἐρεθίζω , αὐτός ἐγώ βούλομαι ὅπως εἴρω ἕκαστος . ὅδε δέ ἐγώ κατά θυμός ἀγαθός φαίνω βουλή . σπάω οὗτος ἀπό παχύς παρά μηρός οὐ ἐάω πίνω ἄμη πᾶς αἷμα κελαινός . ὁ δέ προμηστέιναι ἐφίστημι , ὅς δέ ἕκαστος ὅς γόνος ἐξαγορεύω ἐγώ δέ ἕκαστος ἠπύω . καί ὁράω ὅτι τατός ἐνταῦθα ὁ ἀθήρ καί ὁ ἐρεείνω , ὡς δῆλος ὁ , εἴρω ἕκαστος καί ἐρεῖνον ἠπύω . ἔνθα καί τατός ὡς καί ἀλλαγή ὁ ἕκαστος καί ὁ ἠπύω . ἰστέον δέ ὅτι τε δύο εἰμί εὐδαίμων , ὁ γυνή καί ὁ γυνή άφωτος , ἥς ὁ γυναικὴ γυνή , ἐκ μέν γυνή ῥῆμα τε ὁ γυναικίζω καί ὄνομα τε ὁ γυναικίας , ἐκ δέ ὁ γυνή ὁ γυνὺς . δῆλος δέ αὐτός οὖον μόνος ὁ λέγω , ἐπί δέ καί ὁ δίδωμι , ἀλλά καί ὁ μή ἱκανός διά ἀστοχία γυνή συγγίγνομαι , ὡς δῆλος παρά Ἀθηναῖος ὁ , Ὀλυμπία παριζλινὲ ποτός ὁ νίον Ἀλέξανδρος Φίλιππος σύνοιδα , Θηταλὴν ἑταίρα Καλλισθένης , περιχαλλιστατος εἰμί , εὐλαβέομαι γάρ φημί μή γυνή σύν , ἐπί οὐ εὕω διάκειμαι πρός ὁ Ἀφροδίσιος , ὡς ἱστορέω Θουκυδίδης . Ὅρας δέ ἐν οὗτος ὁ , διά ἀστοχία , ἠθέω ἀντί ὁ , διά ὁ μή ἔχω ἐνταῦθα ὁ καλός . ὅθεν ὡς δομέω φημί Λυσίας ὁ ἐπί ὁ μετατίθημι , μή δύναμαι διά γῆρας χράω ὁ παραλαμβάνω ἑταίρα , φημί πρός ὁ συνδειπνέω αἰκία ἐκ ὁ οδυσσειακός ἔπος ὁ , οὖον δύναμαι * οὗτος , λαμβάνω δέ καί ἄλλος . οὗτος τε οὖν οὕτως . ἰστέον καί ὅτι ὁ Ἀριστίων ἄλοχος καί θυγάτηρ εὐγένεια εἰμί ἐπίτασις . οὗτος γάρ μέγας γίγνομαι ἀρίστιος γυνή τις , ὡς ὁ , καί Ἀριστεύς θυγάτηρ εἰμί . ὁ δέ βούλομαι , ἐνσχηματικῶς καί νῦν παρά ὁ ποιητής . ὁ δέ παχύς παρά μηρός πρός διαστολή Κάιτα χρήμη καί πούς . Προμηστέιναι δέ , ὡς οἷος εἶπον προμηντέιναι , ὅς εἰμί εἷς ὁ ἄλλος μένω ἐν ὁ ἐπί στίχος καί κατά εἷς προέρχομαι . καί ἀομώτερο ὁ Ὁμηρικός τύπος οὕτως προσόψους οὗτος κατά εἷς ἔχω καί μή κατά στίχος . ἰστέον δέ ὅτι ὅστις ἐγώ νεμεσάω καί νέμω , οὗτος καί ὁ μένω δύο εἰμί ἀσυνήθης μέλλω , μενθὸ μένω , καί μενθὸ μένω . ἐκ μέν ὁ μένω γίγνομαι ὁ ἐπόμνυμι παρά ὁ παλαιός , ἐκ δέ ὁ μένω ὁ προμηστέος συγχωρέω . Γόνος δέ ὁ γέννησις λέγω ἢ ὁ γένος . καί εἰμί καί ὁ λέξις οὗτος χρήσιμος εἰς ὁ , οὖον γάρ πῶ τις εἷς γόνος αὐτός ἀνήρ . ἐξαγορεύω δέ ὁ σαφῶς ἀγορεύω φημί . ἔνθα γράφω ὁ παλαιός , ὅτι ἐν ὁ , ὅδε ἕκαστος ἐξαγορεύω , οὐ ἀριθμικῶς Κάιτα ὁ ὁ , ἀλλά δηλωτικός σύνδεσμος εἰμί . διό φημί οὐδέ διανυτος αὐτός . ὁ δέ περί ὁ ἐνταῦθα αἷμα λόγος οὐ ἐν ὁ ἄφαδος ἀφριάω γυνή καί αιμοχαριζω προσαρμόζω ὡς ἐν ὁ ῥητορικός διδάσκω δύναμις . ὅτι2 ὁ Τυρώ , ἥς πως καί πρό οὗτος ἐννάω , ἐφίστημι λέγω ὅς εἰμί Ἁγνή , καί Σαλμώνιον μέν θυγάτηρ ἱστορέω , κριθίον δέ γυνή νίον Λίβλου . οὖον * τὴν1681 εὐθύς προσαγορεύω Φιλόπονος ἐν ὁ περί λέξις διάφορος τοιοῦτος πρός διάφορος σημασία , λέγω , ὅτι Λίβλος μέν κύριος , αἴβλος δέ ὁ ποικίλος , ἔνθα καί ὁ παρά ὁ Στράβων Ἀρχαῖος Ἀρχή - λός λέγω πόλις Θρᾴκη ὀξύτονος . ἔραμαι δέ φημί Ὅμηρος ὁ Τυφώς ποταμός Ἐπιπώς . αὐτός δέ αὖος πάλιν ἐρωτάω Ποσειδῶν ὁμοιόω ὁ εἴρω ἐραστής ποταμός καί οὕτως αὐτός μίγνυμι . ὁ δέ ἐκ Ποσειδῶν τίκτω Πελίας καί Νηλεύς , ὅς Πελίας μέν ἐν Ἰωλκός βασιλεύω , Νηλεύς δέ ἐν Πύλος . καί οὗτος μέν ὁ δύο οὗτος γίγνομαι αὐτός ἐκ Ποσειδῶν , ἀπό δέ γε Κρηθεύς Λίσος καί Φήρτα καί Ἀμυθάων . καί τοιοῦτος μέν ὁ περί ὁ Τυφῶν ἐνταῦθα ἱστορία . ὁ δέ ὁμηρικός περί ὅς - ὁ φράζω τοιοῦτος . ἔνθα δή πρῶτος Τυφώς εἶδον εὐπατέριος , ἥς ὁ πρωτότυπος εὐπάτηρ ευπατηρ , ὁ ὁ μετά Ὅμηρος Εὐπάτωρ φημί , ὁμοίως ὁ προπάτωρ καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ Τυφώς οὗτος φημί Σαλμωνεύς αμιμουιος ἐχγόνος εἰμί . γῆ δέ κρίνω γυνή εἰμί Λιολίδης , ὁ ποταμός ἐράω νίψ θεῖον , ὅς πολύς καλός ποταμός ἐπί γαῖα ἠμί , καί δή ἐπί νίψ πολέεκτο καλός ῥεῖθρον . ὁ δέ ἄρα εἶμι ἤτοι ὁμοιόω γαίμορος Ἐννοσίγαιος ἐν προχοή ποταμός παραλέχομαι διαφέρω . πορφυρέω δέ ἄρα Χῆμα περιίστημι οὐρέω ἴσος πυρόω , χρόνος δέ θεός θνῄσκω - ὁ τε γυναικάς . λύω δέ παρθενίη κατά δέ πνέω ἔχω . ἀτάρ ἐπεί ὁ τελέω θεός φιλοτήσιος ἔργον , ταντέστιν ἐρωτικός , εἰμί ἄρα ὁ φύω χάρις , καί εἶπον · χαίρω γυνή φιλόδητι , περιπλόμενος δέ ἐνιαύω - ὁ τίκτω ἀγλαός τέκνον . ἐπί οὐ ἀποφώλιος εἰμί ἀθε*νάτων , ἀλλά δηλαδή ἀγλαός γίγνομαι . σύ δέ ὁ , ἤγουν οὗτος Ἀττικός , ὁ εἴρω δηλαδή τέκνον , γένος ἀθρένος εἰμί , κομέω ἀπταιλλέμεναι τε . εἶτα ὁ ποσιδηω κραίνω ἑαυτοῦ ἐπί πόντος δύο . καί αὐτός ὑποκυσασμένη , ὁ εἰμί ὑπό αὐτός ἐχάμψον γίγνομαι , Πελίης τίκτω καί Νηλεύς , ὁ κρατερωῷ θεράπων λίς μέγας γίγνομαι , ταντοῦτι βασιλεύς διογενής καί διατρέφω , καί Μετά - Λιῆς μέν ἐν εὐρύχορος Ἰωλκός Ναίς πολυφόρητος , ὁ εἰμί πολυθρέμμων , ὁ δέ ἐν Πύλος ἀμάω - θύω , ὁ Νηλεύς δηλαδή . ὁ δέ ἕτερος Κρηθεύς τίκτω βασίλειος γυνή , Λίσος τε ὅδε Φήρτα Ἀμυθάων τε ἐπιοχάριην , ἤγουν ὡς καί ἀλλαχοῦ φέρω , ἵππος χαίρω , ὁ ἐπί ἵππος ποιέω χαίρω , ὁ δηλόω ὁ μετά χαρά μάχη . ἱστίον δέ ὅτι ὁ κύος , ἐκ ὅς καί ὁ ὡς φέρω ὑποκυσασμένη , ονομασία πέκω . λαμβάνω γάρ καί ἀντί ὁ φιλέω , ὁ τε κατά χεῖλος καί ὁ ἄλλως κατά διάθισιν . ὅθεν καί ὁ κύω . ἔτι δέ καί ἀντί ὁ γεννάω ζώνος καί μήv καί ἀντί ὁ συλλαμβάνω . ὅθεν καί ὁ εχγμονευω , καί ὁ ἐχγνος , οὖον χόω καί παρά ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ , ὁ θῆλυς περιζέω ἐπί θήρ ἄγω , ὁπόταν ὁράω ὁ οσφροντ ὁ ἄρσην κατά ἀνε - νυμφότιμον ἵστημι ὁ περιπέτομαι γιγνώσκω γίγνομαι . καί ὁ ἀφθονες*δε , ὡς καί ὁ στρουθός , προέρχομαι γονή οὖον μόνος ὁράω ὁ θῆλυς , ἀλλά κἀν ἀκούω φωνή αὐτός . οὗτος δέ φημί αἴτιος ὁ ὁ Ψυχή ἐγγυάω φαντασία περί πλησιασμός . ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος κύω καί παράγωγος εἰμί Χῆμα , ὁ Σύλλη - ψεῖ δηλόω , παρά ὁ Εὐριπίδης εἰμί εὑρίσκω ἐν ὁ κατά αὐτός , ὡς καί προερέω Κερκυών , ὅπου λέγω ὁ ἐκεῖνος θυγάτηρ , γέμω χῆμα θεόσπορος ὁ κατά σύλληψις . ὁ δέ κύω , ὁ περ εἰμί φιλέω , ὅτι προξλήψι ὁ νῦ κινέω γίγνομαι κατά ὁ , οἴχω οἴχω , ἴσος ἴσος , δῆλος καί ἐκ ὁ , κινέω ἀγαπάω κεφαλή τε καί ὦμος . αοιδημος δέ ἐν ἱστορία ὁ εἴρω πέντε ὁ Τυφῶν παῖς , καί ὡς μέν ὁ Πελίας Ἰωλκός βασιλεύω , Νηλεύς δέ Πύλος , περιᾴδω . ὁ δέ Κρηθίς - δή ποῖος ἔχω τόπος , εἰμί ἄλλοθι μανθάνω . δῆλος δέ , ὡς καί αὐτός περί πως ὁ θηταλικὰ φημί . ὁμοίως δῆλος καί ὅτι Πελίας μέν δῆλος ὁ φαρμακίς Μήδεια ἀρετάω , Νηλεύς δέ , ὁ ὁ Νέστος - ρος πατήρ , ὑπό Ὁρακλέος δυστυχέω . καί ὅτι Λίσος πατήρ Ἴσος διαλύω ὁ Λίσος πατήρ - ποῦ ὄνομα καί κατά ὑπερίδισιν ποιέω ὁ Ἴσος , ὁμοίως ὁ , ἦμαρ ἦμαρ . Φηρῆς δέ υἱός ἔχω ὁ ἀμύντης , ὅς νιος Ἐνμαχος ὁ ἐν λάδι καλός ἔχω ἵππος . Ἀ*μυθάους δέ προέρχομαι Μελάμπους ὁ μαντικός , ὅς δή Ἀμυθάων ὁ Πίνδαρος Ἀμυθάων λέγω , ὡς καί ὁ Ἀλκμῶνα Ἄλκων . ἱστίον δέ καί ὅτι φέρω λόγος ὡς Τυφώς δύο γεννάω παῖς παρά ὁ Ἐνιπώ ῥεῖθρον ἦλιψ , ὅς ὁ ἕτερος μέν κύω ἀγαρίζω ὁ σύλλος φέρω ἕλη Μπαρός - χόω , ὁ δέ ἕτερος ἵππος πατέω κατά ὁ μέτωπον ἐκ ανδρομεις αἷμα επλιωθεω , ταντέστιν ἐγώ - Λάνε , πλειδὸν ποιέω . ὅθεν οὗτος μέν ἱπποφόρος ἀκλόμινος Πελίας καλέω , ὁ δέ ἕτερος Νηλεύς διά ὁ παράδοξος ἐλύω , ὁ διά ὁ ὑπό ὁ μήτηρ μή ἐλεέω . ὅτι δέ καί ἕτερος παραφέρω ἀσάω , φωνή μέν κοινόω ὁ εἴρω νηλεής , γραφεύς δέ οὖον , ἐκεῖνος γάρ ἐν διάφορος ἔχω ὁ