eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1869
μαῖα ἐγνω τὸν Ὀδυσσέα . αὐτὸς δὲ γε καὶ πάλιν ἐπικρύπτειν ἑαυτὸν * πειρώμενος καὶ δο μηδὲ ἀμείψ τὴν γραῦν φιλοτιμώτερον πλατύναι τὰ σημεῖα φησὶ πάνυ δεξιώς · ὅ γοηῦ , οὕτω φασίν , ὅσοι ἰδον ὀφθαλμοῖσιν ἡμᾶς ἀμφοτέροισ , μίλα ἰκέλω ἀλλήλοιν ἐμμεναι , ὡς σὺ περ αὐτὴ ἐπιφρο - νέουσα * ἀγορεύεις . Καὶ ὁ μὲν Ὀδυσσεὺς οὕτω * δεινῶς ὁμολογεῖ μὲν τὴν ὁμοιότητα , μὴ εἶναι δὲ φησιν1869 αὐτὸς Ὀδυσσεύς . οὐκ ἔχει δὲ καὶ τὴν γραῖν πειθομένην , ἀλλ’ ἐνδοιμοχούσα τὸν γνωρισμὸν ψηλαφήσει τὴν οὐλὴν ἐν τῷ τὸν Ὀδυσσέα νίπτεν καὶ γνωσεται τάλιηθές . εἰ δὲ καὶ Ὀδυσσεὺς ἴσεν ἀπ’ ἐσχαρόφιν , ποτὶ δὲ σκότον ἐτραπέτ’ αἰψα , ἤγουν ἀπεστράφη πρὸς τὸ σκοτεινὸν διὰ μένος κατὰ θυ - μόν , μὴ ἔ λαβούσα οὐλὴν ἀμγράσαιο , τουτέστιν ἀνανοήσοι καὶ οὕτως ἀμφαδὰ ἔργα γένοιτο , ἀλλὰ τὴν μὲν Πηνελόπην οὕτω ποιήσας * λήσεται . ἡ γραὺς δὲ τὸν δεσπότην γνωσεται ἀγραμένη τῆς οὐλῆς ἔχούσης , ὡς εἰκός , καὶ τινὰ κοιλότητα . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ τὸν Ὀδυσσέα ἀπ’ ἐσχα - ρόφιν ποτὶ σκότον τραπῆναι Ὀδυσσεὶ μὲν ἄλλως κατεπράγη , ὡς ἂν δηλαδή , μὴ ἐπιγνωσθῇ τῇ γραῖ ἐν φωτὶ ὤν , Ὀμηρὸς δὲ ἄλλως εἰς πιθανολογίαν τὸ πλάσμα συντελεῖ . οὕτω γὰρ ἐπικρύπτεται ἡ γεννησμένη τῆς γραὸς λειποθυμία , ἢ τοῦ γινέσθαι τοῦ Ὀδυσσέως ἀφί , ἢ τοῦ Ὀδυσσέως αὐτῆς λαβῆ ἐκείνης ἐκ τοῦ φάωργος , καὶ τὰ ἄλλα , ὧν οὐδὲν πιθανῶς ἂν γέγνοι , εἰ περ πρὸς φῶς * τετραμμένος Ὀδυσσεὺς ἀπε-20 νίπτετο . Ὅτι δὲ ἡ οὐλὴ παρὰ τὸ ὕλον γίνεται ὡς ἐπιγνομένη ἔλκει ὀλωθέντι , τουτέστιν εἰς ὁλότητα ἐλθόντι , δήλον . καὶ ὅτι φιλοῦται διὰ τὴν Ἰωνικὴν τοῦ ὁ ἐπένθεσιν , καὶ ὅτι δξύνεται πρὸς διαστολὴν τῆς οὐλῆς τριχός , καὶ ὅτι ἀπ’ αὐτῆς τὸ ὕπουλον γίνεται , ὡς προγέγραπται . Τὸ δὲ , σὲ πόδας νίψω , ὁμοίων τῷ , κέ σε φρένας ἴκετο πένθος , καὶ τοῖς ὁμοίοις . λέγει γὰρ ἢ ὅτι σε κατὰ τοὺς πόδας νίψω , ἢ σὲ ἤγουν τοὺς πόδας , οὐ μὴν ὅλον τὸν ξένον , ἢ κατ’ ἀντίπτω - σιν νίψω σου τοὺς πόδας . Τὸ δὲ , σέθεν εἶνεκα , ἤγουν διὰ * σέ , ὡς εἰκὸτα δηλαδή τῷ Ὀδυσσεῖ , ὁ περ ἐδηλον ἀνωτέρω καὶ ἐν τῷ , οὐκ ἀέχουσιν . Τοῦ δὲ ὁρῶμετα ὁ ἐνεστὼς ἀναδρομὴν ἔχει παρακειμένου εἰς ἐνεστῶτα . ἐκ τοῦ ὁρῶρα γὰρ τὸ ὁρόω , ἐξ οὗ τὸ ὁρῶμετα . οὕτω δὲ καὶ τὸ προσσφί - ρεται ἐν Ἡσίοδῳ ἐκ τοῦ ἄορρα ἀφίρω γίνεται , ὁμοίως καὶ ἐκ τοῦ ὀλολα τὸ ὀλῶλω . ὅθεν τὸ , ὅτ’ ἂν ποτ’ ὀλολή ” Λιος . Διὰ δὲ τοῦ , μίλα ἰκέλω ἀλλήλοιν , πειρᾶται μὲν Ὀδυσσεὺς παῦσαι τὴν πολυπραγμοσύνην τῆς γραὸς ὡς σὶα πληροφορῶν τὴν εἰσάχων ὁμοιότητα , ἔχει δὲ ἀνύσαι οὐδὲν ἢ γὰρ ποιητικὴ * δεινότης πρὸ ἔχου τὸν ἐξ αὐτῆς ἔχει ἀναγνωρισμόν . οὐκοῦν ἡ γραὺς ἐξεννήσει καὶ εὐρήσει , ὅ καὶ αὐτὶ βούλεται καὶ πρὸ αὐτῆς ὁ ποιητής . Τὸ δὲ ἐπιχρονένωσα χολακιώς οἷον ὡμὴν ταυτόν ἐστι τῷ περίφρων , τοιοῦτον γὰρ ποτε καὶ ἢ ἐπὶ πρόθεσις · ἀφ’ ἧς καὶ ἐπιόνεσθαι τὸ ἀκριβῶς ἐπισκέψασθαι , ὡς ἐν τῇ βίττα φαινωδία προδηλώταται . Τὸν δὲ ῥηθέντα σκότον οἱ μεθ’ Ὀμηρον καὶ σκότος φασίν ὡς τεῖχος καὶ βέλος . καὶ διφορεῖται μὲν παρ’ αὐτοῖς , τὰ πλεῖω δὲ κατὰ γένος ἐρασιχὸν προάγεται , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , οὐδὲ σκότον * φρίσσονσι ἰὸν συνεργάτην . Ὅτι τὸ νίμμα τοῦ Ὀδυσσέως οὕτως διασκευάζει · γυνὴς δὲ λέβηθ’ ἐλε παμφανόνντα τῷ πόδας ἐξαπένιξεν , ὕδωρ δ’ ἐνεχεῦατο πολυλῖ , ψυχρόν . ἐπειτα δὲ θερμὸν ἐπήρυσεν . Ὅρα δὲ τὸ , ὡ πόδας ἐξαπένιξεν , ὡς καὶ εἰς ἄλλα τινὰ τῶν λεβήτων χρησιμευόντων , οἷον καὶ εἰς λοετρὰς . ἐνθα καὶ οἱ λοετροχόοι τρίποδες χορίζοι , ὡς εἶναι τμημαῦτα ὁ περ τὴν πρόχοον τῷ τῆς τραπέζης λέβητι , τοῦτο καὶ τὸν λοετροχόον τρίποδα τῷ τοῦ νίπτεσθαι λέβητι . Ἐν δὲ τῷ , ὕδωρ ἐνεχεῦατο πολὺ , συστῆλλει τὸ ὕδωρ τὴν ἀοχουσαν . με*τ’ ὀλίγα μέντοι ἐν τῷ , ἐπὶ χθονὸς ἐξέχυθ’ ὕδωρ , ἐκτείνει αὐτήν . Τὸ δὲ ἐπήρυσεν ἀντὶ τοῦ ἐπίνηλσε διὰ τινος δηλαδή ἀγγείου , ὁ καὶ σιγᾷ . οὐ θερμῷ δὲ ψυχρὸν ἐπαφύσεται κατὰ τὸ ὑστερον ἔθος , ἀλλ’ ἀνάπαλιν . Ὅτι ὡς ἐν ἄλλοις , οὕτω κάτταῦθα εὐμεθόδως ὁ ποιη*τὴς ἱστορίαν παρεισοιδάξει τῷ λόγῳ τῆς κατὰ τὸν Ὀδυσσέα οὐλῆς , ἥς1870 τὸ κεφάλαιον , ὅτι σπουδαίων τοῖς παλαιοῖς ἦν ἔργον καὶ τὸ γυνηγέσιον , ὡς καὶ ὁ ἐν τῇ Ἠλιάδι Μιλέαρος δηλοῖ . μελέτη γάρ , φασίν , αὐτὸ πολυμικῶν κινδύνων ἦν , καὶθὰ καὶ ἐκ τῶν τοῦ Ἡρακλέος ἀθλῶν φαίνε - ται καὶ ἐκ τῆς κατὰ τὸν Βελλεροφόντην ἱστορίας καὶ ἐξ ἄλλων δὲ μυρίων ὧσων . ἐπὶ θήρας γοῦν παντοίας οἱ νέοι ἐξῆσαν , ἀφ’ ὧν ῥωμαλώτεροι , φασί , καὶ ἰγνιῶτεροι διετέλουν , ἐπὶ δὲ καὶ πολεμικοί , * ὡς ὅτε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύνουσι καὶ ἀντίον ἰστάμενοι τῶν θηρῶν ὁστεύουσιν ἢ ἀκοντίζουσιν , ἔστι δὲ ἱστορία τικαύτη . Αὐτόλυκος ἐλθὼν ποτε εἰς Ἰθάκην εὖρε παῖδα νέον τῇ θυγατρὶ Ἀντι - γλῆς , τῇ τοῦ Λάβρον γυναικί . τὸν δὲ Εὐρύκλῃα ἢ τοῦ παιδὸς μαῖα φήσας ἐπὶ γοῦναισι θῆκε τῷ πάππῳ πανοῖκῳ δόμους , καὶ εἶπεν · Λιτολῦκε , αὐτὸς νῦν ὧν οὐκ’ εἴρξο ὅτι κε θείης παιδὸς παιδὶ φίλῳ , ἢ , οὐν τῇ τῆς θυγατρὸς νύφῃ . πολυάρητος δὲ τοῦ ἐστι . καὶ ὁ Λιτολῦκος τῇ μὲν Λιρυκλῃα εἶπεν οὐδεν · πῶς δὲ τοὺς ἰδίους τῶν λόγων τρέψας ἔφη · γαμβρὸς ἐμὸς θυγατρὸς τις , τυτθὸν’ ὄνομα ὅτι κεν εἴπω · πολλοῖσι γὰρ ἔχω’ σύνθασμένος τοῦτ’ ἰκανῶ ἀνδράσιν ἤδη γυναιξὶν ἄνα χθόνα φαντάσασθαι · τῷ δ’ Ὀδυσσεὺς ὄνομα’ ἐστὸν ἐπωνύμων . αὐτὰρ ἔγωγε ὅππότ’ ἂν ἠβήσας μητρῴων ἐς μέγα δόμα ἐλθὴν Παιρησσόνδε , ὅθι ποῦ μοι κτῆματ’ ἔασιν · τῶν οἱ ἐγὼ δώσω , καὶ μὴν χαίροντ’ ἀποπλέμενος . τούτων ἕνεκα ἤλθεν Ὀδυσσεὺς , ἠβήσας δηλαδή . καὶ Λιτολῦκος μὲν καὶ οἱ παῖδες χρεῖ τ’ ἠπαζοντο ἐπεσσι τε μιλχιοῦσι . μήτηρ δ’ Ἀμυθὴν μητρόν , τούτ’ ἐστιν Ἀμυθίδα ἢ μάμμη , ἢ τῆς τοῦ Ὀδυσσέως μητρὸς μήτηρ , παριδὺσα γυναικωτέρον κῦδεν ἄρα μὴν κεφαλῇ τε καὶ ἄμφω γάλα καλὰ , κατὰ τὸν ἐν τοῖς ἐλευθέροις νόμον , ὡς * προδηλῶται . εἶτα δείπνον ἐροπλισθέντος · θοὺν γὰρ αὐτίκα εὐάγαγον ἄρσενα πενταέτηρον , ὃν δείραντες καὶ διαχύναντες ἅπαντα μιστληντὶς τε ἐπισταμένως καὶ πυραντὶς ὀξυλοῖσιν ὀπτήσιν τε περιφραδῶς καὶ δείπνυστο · πυτὸς μὲν ἐπιγνοῦντες , κομψάσαντο καὶ ὑπὸν δώρων ἔλοντο , καθὰ καὶ προεγράφη . ὁδοδακτύλων δὲ φανισιῶν Ἡοῦς , ἐλθὼν εἰς θήκην ἡμῖν κῖνες ἤδη καὶ αὐτοὶ νίες Λιτολῦκου καὶ Ὀδυσσέως . αὐτὴ δ’ ὥρσε προσέθηκεν καταμεῖνον ὑπὸ Παιρησσόν . τάχα δ’ ἱκανον πτύχας ἠρεμοῖσας . Ἡκλὸς μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλεν ἀσύρως , ἐξ ἀκαλαφρείτου βαθυρρόου Ἰκασσοῖο , ὃς δι’ κατὰς ὀρθοῦς ἐπιτίδειος εἰς κνηγ’ ἔσων . οἱ δ’ ἐς βήσσαν ἰκανον ἐπακτήρης . πρὸ δ’ ἄρ’ αὐτῶν ἦρχ’ ἐμανόντες κῖνες ἥσαν . αὐτὰρ ὕπισθεν τοῦ Λιτολῦκου παῖδες ἥρχοντο , καὶ Ὀδυσσεὺς δὲ σὺν αὐτοῖς ἄρχι κινῶν σὺν ποδώκης , κραδάων δολιχόδιον ἔχρος . ἔνθα δ’ ὅρ’ ἐν λόχμῃ πυκνῇ κατέκατο μέγας σὺς · ἡς λόχμης τὴν πυκνότητα φράζων ὁ ποιητὴς αὐτὰ ἐκεῖνα λέγει ἐν τῇ κυνηγετικῇ ταύτῃ διασκαλῇ , ὅσα καὶ ἐν τῇ ἐ φαινομένῃ περὶ τὸ τέλος ἐπὶ θάμνους οὓς ὑπῆλθεν Ὀδυσσεὺς , ὅτι δηλαδή οὔτε ἄνελον δι’ αὐτῆς πένοντες οὔτε ἥλιος φαιδὸν ἀκτῖσι βάλλει οὔτε ὀμβρὸς διαπέρα εἰς τὸ πᾶν · * καὶ φύλλον δὲ ἦν αὐτῆς χυλὸς ἡλθα πολλή . καὶ οἱ μὲν κυνηγέται οὕτω διὰ τοιαύτης λόχμης ἥρχοντο · τὸν δὲ σὺν ἀνδρῶν τε κυνῶν τε περὶ κυπὸς ἤλθε ποδοῖν , ὡς ἐπαίροντες ἐπῆσαν , ἢ οὓς ἐπαίροντες ἐπῆσαν . ὁ δ’ ἀντίος ἐν ξυλχοῖο φρίξας ἐν λόχμην , πρὸ δ’ ὀρθαμοῖσι δεδορκώς , στή αὐτῶν σχεδόν . ὁ δ’ ἄρα πρώτιστος Ὀδυσσεὺς ἔσσον’ ἀνασχόμενος δολιχὸν δόρυ χαμὶ παχεῖ , αὐτάμυνα μεμαώς . ὁ δὲ μὴν φθάμενος ἔλασε σὺς γοινὸς ὑπέρ , πολλὸν δὲ διήρνετο σαρκὸς ὀδόντι λιχαρίδι αἴξας , οὐδ’ ὅστεον ἔκειτο φρεσὸς . τὸν δ’ Ὀδυσσεὺς οὕτως τευχὸν κατὰ δεξιὸν ὤμον . ἀντιχρὸ δὲ διήλθε φαινοῦ δουρὸς ἀκονή . καὶ δ’ ἔπος’ ἐν κονίσι μακόν , ὁ πολυχαρὸν μῦται , καθὰ καὶ τὸ , ἀπὸ δ’ ἔπατο θυμός . τὸν μὲν Λιτολῦκου παῖδες φήσαι διαφερόντο , ταντίστι περὶ αὐτὸν ἐποιοῦντο , ἤτοι περὶ τὸν Ὀδυσσέα , ἴσως δὲ καὶ περὶ τὸν σὺν , ὡς περ καὶ τὸν πενταέτηρον θοὺν ἀμπερον . ἀπελθὼν δ’ Ὀδυσσέως δήσαν ἐπισταμένως · τέχνης γὰρ δεόντα καὶ οἱ κατάδεσμοι · ἐπεὶδὴ δ’ αἵμα κίλανδον ἔσχον . εἶτα ἐν ἱασίμενοι ἢδ’ ἀγλαὸν δόρυ προφήτες χαίροντες φίλως χαίροντες ἐπεμπον εἰς Ἰθάκην , χαίρουσι δηλαδή τοῖς ἐκείνου . φησὶ γὰρ τῷ μὲν πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ χαίρον νυστήσαντι καὶ ξερόκινον ἔκαστα . ποία ἐκα*στα ; οὐλὴν ὅτι πέδησι , ἤρουν διατ’ ἐπαθεν αὐτήν . ὁ δ’ ἄρα σφίν ἐν κατέλιξεν , ὡς μὴν θηρεύοντ’ ἔλασε σὺς λαχὼν ὀδόντι Παιρησσόνδ’ ἐλθόντα σὺν νιάσιν Λιτολῦκου . Καὶ σημειοῦσα τὴν προσεχῶς ἐπισημῶσαν ὡς ἐν ἀναμνημαλώσει τεχνικὴν ἐπιτομὴν τοῦ μακροῦ διηγήματος . συνελὼν γὰρ ἐν δυοῖν ἐπεσιν ἐκεῖνα τὰ πολλὰ ἔφη τὸ , ὡς μὴν θηρεύοντα ἥλασε σὺς καὶ ἔζης . οὕτω καὶ λάλος ὁ ἀνθρώπος οὕτως ὡσεὶ καὶ δωδοναζῶν χαλκίων · καὶ αὐ πάλιν ἐν δέοντι συνηλός , ὡς αὐ καὶ Πυθαγόρας ἔροιτο-704 σεν ἢ , καὶ τῶν τινὶ ἕτερῳ ἀπορηματικῶς λαλοῦντων ἢ ἀφοριστικῶς . οἱ δ’ αὐτοὶ στίχοι σχεδὸν τι καὶ πρὸ τοῦ διηγήματος κατὰ τινα παραγράφασιν κίνται οὕτως · τὴν ποτὲ μὴν σὺς ἥλασε λευκὼ ὀδόντι Παιρησσόν δ’ ἐλθόντα μετ’ Λιτολῦκον τε καὶ νίας , ὁ περ σὺα τινὰ πρότασιν ἔχει θεὶς ὁ ποιητὴς ἀνάγκην ἔσχε διὰ σαφήνιαν λόγου τὴν ὀρθοῖσαν ἱστορίαν ἐπαγαγὲν μετὰ τὸ ἐκ παρίογον χρόνον πολυμαθείας προὑποστήσαι , ὅσος ἦν ὁ Λιτολῦκος , ὅτι δηλαδή κατ’ ἀνθρώπους ἐκίματο κλεπτοσύνη
Lemmas: μαῖα ἐγνω ὁ Ὀδυσσεύς . αὐτός δέ γε καί πάλιν ἐπικρύπτω ἑαυτοῦ * πειράω καί δο μηδέ ἀμείβω ὁ γραῦς φιλότιμος πλατύνω ὁ σημεῖον φημί πάνυ δεξιός · ὅς γοηῦ , οὗτος φημί , ὅσος ὁράω ὀφθαλμός ἐγώ ἀμφότερος , μιλάω Ἴκελος ἀλλήλων εἰμί , ὡς σύ περ αὐτός ἐπιφρο - νέος * ἀγορεύω . καί ὁ μέν Ὀδυσσεύς οὗτος * δεινῶς ὁμολογέω μέν ὁ ὁμοιότης , μή εἰμί δέ φησιν1869 αὐτός Ὀδυσσεύς . οὐ ἔχω δέ καί ὁ γρά πείθω , ἀλλά ενδοιμοχοω ὁ γνωρισμός ψηλαφάω ὁ οὐλή ἐν ὁ ὁ Ὀδυσσεύς νίπτω καί γιγνώσκω τάλιος . εἰμί δέ καί Ὀδυσσεύς ἴσος ἀπό ἐσχάρα , πρός δέ σκότος τρέπω αἶψα , ἤγουν ἀποστρέφω πρός ὁ σκοτεινός διά μένος κατά ΘΥ - νυμφότιμον , μή ἔ λαμβάνω οὐλή ἀμγράσαιο , τουτέστιν ἀνανοέω καί οὕτως ἀμφαδόν ἔργον γίγνομαι , ἀλλά ὁ μέν Πηνελόπη οὗτος ποιέω * λανθάνω . ὁ γραῦς δέ ὁ δεσπότης γιγνώσκω ἀγείρω ὁ οὐλή ἔχω , ὡς εἰκός , καί τις κοιλότης . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἀπό σχάζω - ῥόφιν πρός σκότος τρέπω Ὀδυσσεύς μέν ἄλλως καταπράσσω , ὡς εἄν δηλαδή , μή ἐπιγιγνώσκω ὁ γραῦς ἐν φάος εἰμί , Ὅμηρος δέ ἄλλως εἰς πιθανολογία ὁ πλάσμα συντελής . οὗτος γάρ ἐπικρύπτω ὁ γεννάω ὁ γραῦς λειποθυμία , ἢ ὁ γίνομαι ὁ Ὀδυσσεύς ἀφί , ἢ ὁ Ὀδυσσεύς αὐτός λαβή ἐκεῖνος ἐκ ὁ φάωργος , καί ὁ ἄλλος , ὅς οὐδείς πιθανός εἄν γίγνομαι , εἰμί περ πρός φάος * τρέπω Ὀδυσσεύς ἀπεῖπον νίφω . ὅτι2 δέ ὁ οὐλή παρά ὁ ἰάλλω γίγνομαι ὡς ἐπιγιγνώσκω ἕλκω ὄλλυμι , τουτέστιν εἰς ὁλότης ἔρχομαι , δῆλος . καί ὅτι φιλόω διά ὁ ἰωνικός ὁ ὁ ἐπένθεσις , καί ὅτι δξυνω πρός διαστολή ὁ οὐλή θρίξ , καί ὅτι ἀπό αὐτός ὁ ὕπουλος γίγνομαι , ὡς προγράφω . ὁ δέ , σύ πούς νίζω , ὅμοιος ὁ , κε σύ φρήν ἱκνέομαι πένθος , καί ὁ ὅμοιος . λέγω γάρ ἢ ὅτι σύ κατά ὁ πούς νίζω , ἢ σύ ἤγουν ὁ πούς , οὖον μήv ὅλος ὁ ξένος , ἢ κατά ἀντιπέτομαι - βρόχος νίζω σύ ὁ πούς . ὁ δέ , σῦς ἕνεκα , ἤγουν διά * σός , ὡς εἰκός δηλαδή ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ περ δῆλος ἀνωτέρω καί ἐν ὁ , οὐ ἄγω . ὁ δέ ὁράω ὁ ἐνίστημι ἀναδρομή ἔχω παράκειμαι εἰς ἐνίστημι . ἐκ ὁ ὄρνυμι γάρ ὁ ὁράω , ἐκ ὅς ὁ ὁράω . οὗτος δέ καί ὁ προσσφί - ρεται ἐν Ἡσίοδος ἐκ ὁ ἄωρ ἀφίρω γίγνομαι , ὁμοίως καί ἐκ ὁ ὄλλυμι ὁ ὄλλυμι . ὅθεν ὁ , ὅτι εἄν πρός ὄλλυμι ” λίς . Ζεύς δέ ὁ , μιλάω Ἴκελος ἀλλήλων , πειράω μέν Ὀδυσσεύς παύω ὁ πολυπραγμοσύνη ὁ γραῦς ὡς σίον πληροφορέω ὁ εἰσάγω ὁμοιότης , ἔχω δέ ἀνύω οὐδείς ἢ γάρ ποιητικός * δεινότης πρό ἔχω ὁ ἐκ αὐτός ἔχω ἀναγνωρισμός . οὐκοῦν ὁ γραῦς ἐκφέρω καί εὑρίσκω , ὅς καί αὐτί βούλομαι καί πρό αὐτός ὁ ποιητής . ὁ δέ ἐπιχρονέω χολακιώς οἷος ὠμός αὐτός εἰμί ὁ περίφρων , τοιοῦτος γάρ ποτός καί ἢ ἐπί πρόθεσις · ἀπό ὅς καί επιονομαι ὁ ἀκριβῶς ἐπισκοπέω , ὡς ἐν ὁ βίττος φαινωδία προδηλόω . ὁ δέ εἴρω σκότος ὁ μετά Ὅμηρος καί σκότος φημί ὡς τεῖχος καί βέλος . καί διφορέω μέν παρά αὐτός , ὁ πλείων δέ κατά γένος ἐρασιχὸν προάγω , ὡς δηλόω καί ὁ , οὐδέ σκότος * φρίσσω ἰός συνεργάτης . ὅτι2 ὁ νίμμα ὁ Ὀδυσσεύς οὕτως διασκευάζω · γυνή δέ λέβης αἱρέω παμφαίνω ὁ πούς ἐξαπονίζω , ὕδωρ δέ ἐγχέω πολύς , ψυχρός . ἔπειτα δέ θερμός ἐπαρύω . Ὅρας δέ ὁ , εἰμί πούς ἐξαπονίζω , ὡς καί εἰς ἄλλος τις ὁ λέβης χρησιμεύω , οἷος καί εἰς λοετρὰς . ἔνθα καί ὁ λοετροχόος τρίπους χορίζω , ὡς εἰμί τμήμα ὁ περ ὁ πρόχοος ὁ ὁ τράπεζα λέβης , οὗτος καί ὁ λοετροχόος τρίπους ὁ ὁ νίζω λέβης . ἐν δέ ὁ , ὕδωρ ἐγχέω πολύς , συστέλλω ὁ ὕδωρ ὁ αοχουω . μετέρχομαι ὀλίγος μέντοι ἐν ὁ , ἐπί χθών ἐκχέω ὕδωρ , ἐκτείνω αὐτός . ὁ δέ ἐπαρύω ἀντί ὁ ἐπίνηλσε διά τις δηλαδή ἀγγεῖον , ὁ καί σιγάω . οὖον θερμός δέ ψυχρός ἐπαφύσσω κατά ὁ ὕστερος ἔθος , ἀλλά ἀνάπαλιν . ὅτι2 ὡς ἐν ἄλλος , οὗτος κάτταῦθα εὐμέθοδος ὁ ποιητής ἱστορία παρεισοιδάξει ὁ λόγος ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς οὐλή , Ἥς ὁ κεφάλαιος , ὅτι σπουδαῖος ὁ παλαιός εἰμί ἔργον καί ὁ γυνηγέσιον , ὡς καί ὁ ἐν ὁ Ἠλιάς Μιλέαρος δηλόω . μελέτη γάρ , φημί , αὐτός πολυμικως κίνδυνος εἰμί , καθά καί ἐκ ὁ ὁ Ἡρακλῆς ἀθλέω φαίνω - ὁ καί ἐκ ὁ κατά ὁ Βελλεροφόντης ἱστορία καί ἐκ ἄλλος δέ μυρίος ὠθέω . ἐπί θήρ γοῦν παντοῖος ὁ νέος ἔξειμι , ἀπό ὅς ῥωμαλώτεροι , φημί , καί ἰγνιῶτεροι διατελέω , ἐπί δέ καί πολεμικός , * ὡς ὅτε πυργηδόν σφεῖς αὐτός ἀρτύω καί ἀντίος ἵστημι ὁ θήρ οστευειμι ἢ ἀκοντίζω , εἰμί δέ ἱστορία τικαυτος . Αὐτόλυκος ἔρχομαι ποτός εἰς Ἰθάκη εὖρος παῖς νέος ὁ θυγάτηρ ἀντι - γλῆς , ὁ ὁ Λάβρος γυνή . ὁ δέ Εὐρύκλῃα ἢ ὁ παῖς μαῖα φημί ἐπί γοῦναισι τίθημι ὁ πάππος πανοῖκῳ δόμος , καί εἶπον · λιτολυκος , αὐτός νῦν ὅς οὐ εἴργω ὅτι κε τίθημι παῖς παῖς φίλος , ἢ , ὀν ὁ ὁ θυγάτηρ Νύφη . Πολυάρητος δέ ὁ εἰμί . καί ὁ Λιτολῦκος ὁ μέν Λιρυκλῃα εἶπον οὐδείς · πῶς δέ ὁ ἴδιος ὁ λόγος τρέπω φημί · γαμβρός ἐμός θυγάτηρ τις , τυτθός ὄνομα ὅτι ἄν εἶπον · πολύς γάρ ἔχωϊ συντίθημι οὗτος ἱκανός ἀνήρ ἤδη γυνή ἄναξ Χθών φαντάζω · ὁ δέ Ὀδυσσεύς ὄνομαι εἰμί ἐπώνυμος . ἀτάρ ἔγωγε ὁπότε εἄν ἡβάω μητρώιος εἰς μέγας δόμα ἔρχομαι Παιρησσόνδε , ὅθι ποῦ ἐγώ κτῆμα εἰμί · ὁ ὁ ἐγώ δίδωμι , καί μήv χαίρω ἀποπλέω . οὗτος ἕνεκα ἔρχομαι Ὀδυσσεύς , ἡβάω δηλαδή . καί Λιτολῦκος μέν καί ὁ παῖς χρῷ τε ἠπαζοντο ἔπος τε μιλχιειμι . μήτηρ δέ Ἀμυθὴν μέτρον , οὗτος εἰμί Ἀμυθίδα ἢ μάμμη , ἢ ὁ ὁ Ὀδυσσεύς μήτηρ μήτηρ , παριδυο γυναικωτέρον κῦδος ἄρα μήv κεφαλή τε καί ἄμφω γάλα καλός , κατά ὁ ἐν ὁ ἐλεύθερος νόμος , ὡς * προδηλόω . εἶτα δεῖπνον ἐροπλισθέντος · θέω γάρ αὐτίκα ευαγω ἄρσην πενταέτηρος , ὅς δέρω καί διαχέω ἅπας μιστληντὶς τε ἐπισταμένως καί πυραντὶς ὀξύλος ὄπτησις τε περιφραδής καί δείπνυστο · πυτὸς μέν ἐπιγιγνώσκω , κομψάσαντο καί ὕπειμι δῶρον αἱρέω , καθά καί προγράφω . οδοδακτυλος δέ φανίζω Ἠώς , ἔρχομαι εἰς θήκη ἐγώ κίνα ἤδη καί αὐτός νια λιτολυκος καί Ὀδυσσεύς . αὐτός δέ ὄρνυμι προστίθημι καταμένω ὑπό παιρηγνυμι . τάχα δέ ἱκανός πτύξ ἠρεμέω . Ἡκλὸς μέν ἔπειτα νέος προσβάλλω ἀσύρως , ἐκ ακαλαφρειος βαθύρροος Ἰκασσοῖο , ὅς διά Κατᾶς ὀρθός επιτιδιος εἰς κνηγ’ ἕννυμι . ὁ δέ εἰς βῆσσα ἱκανός ἐπακτήρης . πρό δέ ἄρα αὐτός ἄρχω μαίνομαι κίνα ἀείδω . ἀτάρ ὕπειμι ὁ λιτολυκος παῖς ἄρχω , καί Ὀδυσσεύς δέ σύν αὐτός ἄρχις κινέω σύν ποδώκης , κραδάω δολιχοδιος χρώς . ἔνθα δέ ὅρος ἐν λόχμη πυκνός κατακαίω μέγας σῦς · εἰμί λόχμη ὁ πυκνότης φράζω ὁ ποιητής αὐτός ἐκεῖνος λέγω ἐν ὁ κυνηγετικός οὗτος διασκάλλω , ὅσος καί ἐν ὁ εἰ φαίνω περί ὁ τέλος ἐπί θάμνος ὅς ὑπέρχομαι Ὀδυσσεύς , ὅτι δηλαδή οὔτε ἀναιρέω διά αὐτός πένω οὔτε ἥλιος φαιδὸν ἀκτίς βάλλω οὔτε ὄμβρος διαπεράω εἰς ὁ πᾶς · * καί φύλλον δέ εἰμί αὐτός χυλός ἔρχομαι πολύς . καί ὁ μέν κυνηγέτης οὗτος διά τοιοῦτος λόχμη ἄρχω · ὁ δέ σύν ἀνήρ τε κύω τε περί κύπτω ἔρχομαι πούς , ὡς ἐπαίρω ἔπειμι , ἢ ὅς ἐπαίρω ἔπειμι . ὁ δέ ἀντίος ἐν συλλέγω φρίσσω ἐν λόχμη , πρό δέ ορθαμοις δέρκομαι , ἵστημι αὐτός σχεδόν . ὁ δέ ἄρα πρῶτος Ὀδυσσεύς εἰμί ἀνέχω δολιχός δόρυ χαμίς παχύς , αὐτάμυνα μέμονα . ὁ δέ μήv φθάνω ἐλαύνω σῦς γοις ὑπέρ , πολύς δέ διαίρω σάρξ ὀδούς λιχαρίδι ἀΐσσω , οὐδέ ὀστέον κεῖμαι φρεσὸς . ὁ δέ Ὀδυσσεύς οὕτως τεύχω κατά δεξιός ὦμος . ἀντιχρὸ δέ διέρχομαι φαίνω δόρυ ἀκόνη . καί δέ ἔπος ἐν κονίς μηκάομαι , ὁ πολυχαρων μύτης , καθά καί ὁ , ἀπό δέ πάσσω θυμός . ὁ μέν λιτολυκος παῖς φημί διαφέρω , ταντιειμι περί αὐτός ποιέω , ἤτοι περί ὁ Ὀδυσσεύς , ἴσως δέ καί περί ὁ σύν , ὡς περ καί ὁ πενταέτηρος θέω ἀναπείρω . ἀπέρχομαι δέ Ὀδυσσεύς δήω ἐπισταμένως · τέχνη γάρ δήω καί ὁ κατάδεσμος · ἐπειδή δέ αἷμα κίλανδον ἔχω . εἶτα ἐν ἰάομαι ἤδη ἀγλαός δόρυ προφήτης χαίρω φίλως χαίρω πέμπω εἰς Ἰθάκη , χαίρω δηλαδή ὁ ἐκεῖνος . φημί γάρ ὁ μέν πατήρ καί πότνια μήτηρ χαίρω νυιστημι καί ξερόκινον ἔκαστος . ποῖος ἐκα*στα ; οὐλή ὅτι πέδη , ἀρόω διατί πάσχω αὐτός . ὁ δέ ἄρα σφεῖς ἐν καθελίσσω , ὡς μήv θηρεύω ἐλαύνω σῦς λαγχάνω ὀδούς Παιρησσόνδ’ ἔρχομαι σύν νιάς λιτολυκος . καί σημειόω ὁ προσεχῶς ἐπισημῶσαν ὡς ἐν ἀναμνημαλώσει τεχνικός ἐπιτομή ὁ μακρός διήγημα . συναιρέω γάρ ἐν δύο ἔπος ἐκεῖνος ὁ πολύς φημί ὁ , ὡς μήv θηρεύω ἐλαύνω σῦς καί ζῶ . οὗτος καί λάλος ὁ ἄνθρωπος οὕτως ὡσεί καί δωδοναζῶν χαλκίον · καί αὖος πάλιν ἐν δήω συναιρέω , ὡς αὖος καί Πυθαγόρας ὁράω Σεν ἢ , καί ὁ τις ἕτερος ἀπορηματικῶς λαλέω ἢ ἀφοριστικός . ὁ δέ αὐτός στίχος σχεδόν τίς καί πρό ὁ διήγημα κατά τις παραγράφω κίντα οὕτως · ὁ ποτέ μήv σῦς ἐλαύνω λευκός ὀδούς παιρηγνυμι δέ ἔρχομαι μετά λιτολυκος τε καί νία , ὁ περ σός τις πρότασις ἔχω τίθημι ὁ ποιητής ἀνάγκη ἔχω διά σαφήνεια λόγος ὁ ὀρθόω ἱστορία ἐπάγω μετά ὁ ἐκ παριογος χρόνος πολυμάθεια προυφιστημι , ὅσος εἰμί ὁ Λιτολῦκος , ὅτι δηλαδή κατά ἄνθρωπος ἐκίματο κλεπτοσύνη