eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1520
φανέντα ὄνειρον , ὅτι γὰρ ἀληθεῖς οἱ τοιοῦτοι , καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδήλωσεν . Ὅτι διηγεῖται πάνταῦθα συνήθως ὁ ποιητὴς ἀρχόμενος οὕτως , ἔστι τις νῆσος καὶ τὰ ἕξης , σύντομον δὲ αὐτῷ τὸ διή - γημα , νῆσον γὰρ ἱστορεῖ τινὰ λυτρῶν Ἀσπερίδα ἐνέμεινον . μέσην κεῖμένην ὡς καὶ προσεῖρέθη , Σάμου τε καὶ Ἰθάκης , εἴπον . ἔστι δὲ τις νῆσος μέσην ἀλλ’ περὶ ἕσσα . μεσοῦν μὲν Ἰθάκης τε Σάμου τε παιπαλοέσ - σης , τὴς πρὸ βραχίων ὀρθίσιος . Ἀσπερίς , οὐ μεγάλη , λιμένες δ’ ἐνὶ ναύλοχοι αὐτῇ , ἀμφίδιμοι . Ἐνθά τὸν Τηλέμαχον ἔμνον λοχῶντες Ἀχαιοί , τολμήσαντες τὸ κακόν , κατὰ τὴν παροιμίαν τὴν λέγου - σαν πάντα κακοὶ τολμοῦσι . Τὸ δὲ μέση ἀλλ’ , πρὸς διαστολὴν καὶ αὐτὸ εἴρηται τῶν χειμῶνιζων , ἢ τῶν ἐγγὺς τῆς γῆς . Τὸ δὲ περὶ ἕσσα , οὐκ ἂν εἴη πέριξ τῆς παιπαλοέσσης . Ἡ δὲ Ἀσπερίς , ἔσχε κατὰ τὸν χωρογραφὸν καὶ πολίχνην . ἐκλίθη δὲ πρὸς τινων καὶ Ἀσπερία . Λιμένες δὲ ναύλοχοι , ἢ παρὰ τὸ λέ*γος ἐν αἷς δηλαδὴ συνάγονται νῆες ὧν καὶ ἀγκυραὶ εἶναι λέγονται ἢ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ λ’ . ἵνα εἰσί δὲ ναύλοχοι , ἐν οἷς ὀχῶνται νῆες , κατὰ τὸ , καὶ λιμένες νηῶν ὀχοὶ βαρυτόνως ἢ ὀχοὶ δξυτόνως , ὁ ἐν τῇ ἕξης φωνηδία κείται . ἢ καὶ ἄλλως , παρὰ τὸν λόχον , ἐν αἷς ἤν λοχήσῃ . διὸ ἐπήγαγε τὸ , τὸν γε μένον λοχῶντες Ἀχαιοί . Τὸ δὲ ἀμφίδιμοι , καθ’ ἱστορίαν εἴρηται καὶ αὐτό . διηλοῖ δὲ , τοὺς οἷον διδίμους διὰ τὰ ἕξ ἐκατέρους μέρους ἔχειν εἰσόδους . ταυτῶν δ’ εἰπεῖν , καταγωγῆς . Ἰστέον δὲ ὅτι λιμὼν παρὰ τὸ λίαν μένειν γίνεται , πρὸς τε τὸν κυμαίνοντα πόντον διαστελλόμενος , καὶ πρὸς τοὺς ἐγγὺς τῆς γῆς εὐρίπους . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Ε . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . Ἐκκλησίαν τῶν θεῶν δευτέραν ποιησάμενος ὁ Ζεὺς , Ἑρμῆν πρὸς Καλυψὼ πέμπει , κελεύων ἀπο - πέμπειν τὸν Ὀδυσσέα . ἡ δὲ , τὸ κελευσθὲν ποιεῖ . τῇ δὲ ὀκτωκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ ἰδὼν αὐτὸν ὁ Ποσειδῶν καὶ χαλεπῆνας , λύει τὴν σcheidίαν . Ἰνὼ δὲ αὐτῷ δίδωσι κρηδέμνον , ἐντεταλμένη ἐπιβάντι τῆς γῆς , ἀποθῆναι αὐτό . καὶ πολλὰ παθῶν , εἰς τὴν τῶν Φαιάκων χώραν ἔρχεται διασωθείς . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ε . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι ἡ ἐπιγραφὴ τῆς φωνηδίας ταύτης , αὐτὴ , ἀπόλουνς Ὀδυσσέως παρὰ Καλυψούς , ἄρχεται δὲ ἀπὸ συνήθους τῷ ποιητῇ περιγραφάσεως , ὅτι δηλαδὴ Ἵπὼς ἐκ λεχέων παρὰ Τιθωνοῦ ὤρτυτο ἀθάνατος φῶς φέρουσα καὶ θνητοῖς . περὶ οὗ ἰκανῶς μὲν ἐρρέθη ἐν Ἰλιάδι . νῦν δὲ ἀρχεῖα εἰπεῖν , ὡς ἡ μὲν ἔννοια τοῦ ὤ * τοῦ , δηλοῖ τὸ , ἐγένετο ἡμέρα . Τιθωνὸς δὲ , καθ’ ἱστορίαν μὲν , ἀδελφὸς Λαομέδοντος , ὃ φασὶ τὴν ἡμέραν συνοικεῖν διὰ καλλος , ἀλληγορικῶς δὲ , ὁ ἥλιος ὁ πανταχοῦ γῆς τιταίνων τὰς ἀκτίνας . Ἀθάνατος δὲ , τὰ στοιχεῖα τοιαῦτα νομιζόμενα τοῖς Ἕλλησιν , ἃ καὶ αὐτά , τῇ ἡμέρᾳ φωτίζεται . Λιὰ δὲ τῶν ἀνθρώπων ὡς ἐκ μέρους καιριστάτου , πάντα δηλοῦται τὰ ἔμψυχα , οἷς ὁ Ἥλιος ἐπιλάμπει . Ὅτι ἐν μὲν τῇ ἀ φωνηδία , ἐκκλησία ἤν τοῖς Ὀμηρικοῖς θεοῖς , περὶ τοῦ σῴζεσθαι τὸν Ὀδυσσέα . ἐνταῦθα δὲ περὶ τοῦ πῶς . καὶ * ἐκεῖ μὲν , Ζεὺς ἐδίδου ἀρχὰς λόγου τῇ Ἀθηνᾷ προλογίας αὐτὸς . ὧδε δὲ , αὐτὴ καταρχὰς δημιουργίας κῆδει πολλ’ Ὀδυσσῆος . καὶ λαλοῦσα κατὰ τὸν πολιτῶν τῆς Ἰθάκης , ὅσα καὶ πρὸ τούτων ὁ Μέντωρ . ἐν οἷς ἐκείνος ἔλεγε κατὰ ἥθος βαρύτητος , μηκέτι χοῖρα βασιλῆς ἤπιον εἶναι ἀλλὰ χαλεπὸν καὶ ἕξης . σιμολογῶν δὲ καὶ τὸν τοῦ μύθου λία , φησί . Ζεὺς ἄνηρ βασιλῆς οὐ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον . Λέγει δὲ καὶ τὸ ἐκκλησιάζαν , ὁδοῦνδὲ καθεζάναι . καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , οὐδὲ ποτ’ ἡματίῃ ἀγροῖ γίνετο οὐδὲ θόοχος . Ὅτι * ὡς ἐν Ἰλιάδι τὸν Ἀχιλ - λέα μορίοντα καὶ ἀπρακτοῦντα κείσθαι εἶπεν ὡς τοῦ ἀπρακτεῖν μικρὸν τι ἀπεικόντος τοῦ κείσθαι , οὕτω καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἡ Ἀθηνᾶ κείσθαι φησὶν ἐν τῇ τῆς Καλυψούς νήσῳ . φησὶ γάρ . ἀλλ’ ὁ μὲν , ἐν νήσῳ κείται κρατιῶ ἄλγεα πάσχων , καὶ ἕξης στίχους ἔπει . διπτολογοῦντας διὰ τὸ ἐκ τῶν φθασάντων ἐνταῦθα παραλυζέσθαι . Ὅτι πρὸς τινὰ ἀξιοῦντα περὶ τινὸς ἀπὶρ αὐτὸς δύναται ποιήσαι ,
Lemmas: φαίνω ὄνειρος , ὅτι γάρ ἀληθής ὁ τοιοῦτος , καί ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὅτι2 διηγέομαι πάνταῦθα συνήθης ὁ ποιητής ἄρχω οὕτως , εἰμί τις νῆσος καί ὁ έξειμι , σύντομος δέ αὐτός ὁ δίω - γημα , νῆσος γάρ ἱστορέω τις λυτρόω Ἀσπερίδα νέμω . μέσος κεῖμαι ὡς καί προσφωνέω , Σάμος τε καί Ἰθάκη , εἶπον . εἰμί δέ τις νῆσος μέσος ἀλλά περί ἕννυμι . μέσος μέν Ἰθάκη τε Σάμος τε παιπαλοές - σός , σής πρό βραχύς ορθιθεος . Ἀσπερίς , οὖον μέγας , λιμήν δέ ἐν ναύλοχος αὐτός , αμφιδιεγω . ἔνθα ὁ Τηλέμαχος μιμνήσκω λοχάω Ἀχαιός , τολμάω ὁ κακός , κατά ὁ παροιμία ὁ λέγω - σάω πᾶς κακός τολμέω . ὁ δέ μέσος ἀλλά , πρός διαστολή καί αὐτός εἴρω ὁ χειμωνιζω , ἢ ὁ ἐγγύς ὁ γῆ . ὁ δέ περί ἕννυμι , οὐ εἄν εἰμί πέριξ ὁ παιπαλόεις . ὁ δέ Ἀσπερίς , ἔχω κατά ὁ χωρογράφος καί Πολίχνα . κλίνω δέ πρός τίνω καί Ἀσπερία . Λιμήν δέ ναύλοχος , ἢ παρά ὁ λέ*γος ἐν ὅς δηλαδή συνάγω ναῦς ὅς καί ἄγκυρα εἰμί λέγω ἢ κατά πλεονασμός ὁ λίαν . ἵνα εἰμί δέ ναύλοχος , ἐν ὅς ὀχέω ναῦς , κατά ὁ , καί λιμήν ναός ὀχός βαρύτονος ἢ ὀχός δξυτοναω , ὁ ἐν ὁ έξειμι φωνηδία κεῖμαι . ἢ καί ἄλλως , παρά ὁ λόχος , ἐν ὅς ἐάν λοχάω . διό ἐπάγω ὁ , ὁ γε μένω λοχάω Ἀχαιός . ὁ δέ αμφιδιεγω , κατά ἱστορία εἴρω καί αὐτός . διηλόω δέ , ὁ οἷος διδίμος διά ὁ ἕξ ἑκάτερος μέρος ἔχω εἴσοδος . αὐτός δέ εἶπον , καταγωγεύς . ἰστέον δέ ὅτι λιμός παρά ὁ λίαν μένω γίγνομαι , πρός τε ὁ κυμαίνω πόντος διαστέλλω , καί πρός ὁ ἐγγύς ὁ γῆ εὔριπος . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Ε . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . ἐκκλησία ὁ θεός δύο ποιέω ὁ Ζεύς , Ἑρμῆς πρός Καλυψώ πέμπω , κελεύω ἀπος - πέμπω ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ , ὁ κελεύω ποιέω . ὁ δέ ὀκτωκαιδέκατος ἡμέρα εἶδον αὐτός ὁ Ποσειδῶν καί χαλεπαίνω , λύω ὁ Ἔσα . Ἰνώ δέ αὐτός δίδωμι κρήδεμνον , ἐντέλλω ἐπιβαίνω ὁ γῆ , ἀποτίθημι αὐτός . καί πολύς πάθος , εἰς ὁ ὁ Φαίαξ χώρα ἔρχομαι διασῴζω . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ε . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 ὁ ἐπιγραφή ὁ φωνηδίας οὗτος , αὐτός , ἄπολος Ὀδυσσεύς παρά Καλυψώ , ἄρχω δέ ἀπό συνήθης ὁ ποιητής περιγραφάσεως , ὅτι δηλαδή Ἵπὼς ἐκ λέχος παρά Τιθωνός ὄρνυμι ἀθάνατος φάος φέρω καί θνητός . περί ὅς ἱκανῶς μέν εἴρω ἐν Ἰλιάς . νῦν δέ ἀρχεῖον εἶπον , ὡς ὁ μέν ἔννοια ὁ ὦ * ὁ , δηλόω ὁ , γίγνομαι ἡμέρα . Τιθωνός δέ , κατά ἱστορία μέν , ἀδελφός Λαομέδων , ὅς φημί ὁ ἡμέρα συνοικέω διά κάλλος , ἀλληγορικός δέ , ὁ ἥλιος ὁ πανταχοῦ γῆ τείνω ὁ ἄκτινος . ἀθάνατος δέ , ὁ στοιχεῖον τοιοῦτος νομίζω ὁ Ἕλλην , ὁ καί αὐτός , ὁ ἡμέρα φωτίζω . Λία δέ ὁ ἄνθρωπος ὡς ἐκ μέρος καιριστατος , πᾶς δηλόω ὁ ἔμψυχος , ὅς ὁ Ἥλιος ἐπιλάμπω . ὅτι2 ἐν μέν ὁ ὅς φωνηδία , ἐκκλησία ἐάν ὁ Ὀμηρικός θεός , περί ὁ σῴζω ὁ Ὀδυσσεύς . ἐνταῦθα δέ περί ὁ πῶς . καί * ἐκεῖ μέν , Ζεύς δίδωμι ἀρχή λόγος ὁ Ἀθηνᾶ προλογία αὐτός . ὧδε δέ , αὐτός καταρχή δημιουργία κῆδος πολύς Ὀδυσσεύς . καί λαλέω κατά ὁ πολίτης ὁ Ἰθάκη , ὅσος καί πρό οὗτος ὁ Μέντωρ . ἐν ὅς ἐκείνος λέγω κατά ἦθος βαρύτης , μηκέτι χοίρα βασιλεύς ἤπιος εἰμί ἀλλά χαλεπός καί έξειμι . σιμολογος δέ καί ὁ ὁ μῦθος Λία , φημί . Ζεύς ἀνήρ βασιλεύς οὖον τε κράτος εἰμί μέγας . Λέγος δέ καί ὁ ἐκκλησιάζω , ὁδόω καθέζομαι . κατά ὁμοιότης ὁ , οὐδέ πρός ἡματίῃ ἀγρός γίγνομαι οὐδέ θόοχος . ὅτι2 * ὡς ἐν Ἰλιάς ὁ Ἀχιλ - λέα μορίων καί ἀπρακτέω κεῖμαι εἶπον ὡς ὁ ἀπρακτέω μικρός τίς ἀπέρχομαι ὁ κεῖμαι , οὗτος καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ἀθηνᾶ κεῖμαι φημί ἐν ὁ ὁ Καλυψώ νῆσος . φημί γάρ . ἀλλά ὁ μέν , ἐν νῆσος κεῖμαι κρατίζω ἄλγος πάσχω , καί έξειμι στίχος ἔπος . διπτολογοῦντας διά ὁ ἐκ ὁ φθάνω ἐνταῦθα παραλύω . ὅτι2 πρός τις ἄξιος περί τις ἀπίς αὐτός δύναμαι ποιέω ,