eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1970
Ψ Ω Δ Ω . ἡ δ' οὐκ ἔγχος ἔοντο , τούτεστιν ἐκώλυσεν , ἀλλ' διὰ προῦ ἤλθε χαλκός · δούπησε δὲ πε*σόν , ἀφάθροσε δὲ τείχεα ἐπ' αὐτῷ . ἦν δὲ τὸ μὲν θάῤῥος τῆς χαρᾶς , ἡ δὲ εὐστοχία τῆς εὐχῆς . καὶ ὅρα Ὀδυ - μασίαν περιπλέτειαν , βαλλόντα γὰρ καὶ πίπτοντα κακουργοὶ χειρίστοι , ἔνδον μὲν τῆς πόλεως Ἀντί - νους , ἔξω δὲ Λιπείδησ · ἐκεῖνος μὲν ὑπὸ τοῦ νιοῦ , οὗτος δὲ ὑπὸ τοῦ πατρός · νιοῦ μὲν νιὸν ἀνε - λόντος , πατρὸς δὲ πατέρα τὸν Λιπταίδηα . Παραμιᾶν δὲ κἀταῦθθα ἐπὶ χρόνῳθρος λέγει τὸ περὶ τὰς παρειὰς κείμενον μέρος αὐτῆς · τοῦτο γὰρ ἡ χαλκοπάροχος χώρας δηλοῖ . Ἀμπεπαλῶν δὲ καὶ νῦν , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι , ἀντὶ τοῦ ἀνακινήσας . οὔτε γὰρ * κάτω που ἔχον ἔχειν τὴν χεῖρα δόρυ πέμποντα οὔτε μὴ διατινάζαι · οὐ γὰρ ἐν οὕτω γενναία καὶ δραστηκὴ γένοιτο βολή . γίνεται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ τοῦ ἐπαλὼν δευτέρου ἀορίστου , οὐ μετοχή , παλῶν καὶ Ἰωνικῷ διπλασμῷ πεπαλῶν καὶ μετὰ προθέσεως κατὰ συνηθῆν ἀμπεπαλῶν . Τὸ δὲ προῦν νῦν μὲν χρόνον ἐστὶ παρα - τατικοῦ , προὶ δὲ ὁλίγων προστακτικῶς εἰς τῆς Ἀθηναῖς ἐπιταττοῦσης τῷ Λαομέγῃ , ἀμπεπαλῶν προῦνι δολιχόσκιον ἔγχος , ἀντὶ τοῦ πρόπεμκε . μετ' ὀλίγα δ' ἐν τούτοις κείται καὶ τὸ εἴσατο ἀντὶ τοῦ ἐπορεύθη , ἀπὸ τοῦ πολλαχοῦ δηλωθέντος εἰς ὥριστος . φησὶ γὰρ · διὰ προὶ δὲ εἴσατο χαλκός . Ὅτι πολεμικὴν δραστηριότητα δηλοῖ τὸ , ἐν δ' ἔπε - σον προμάχοις ὁ δεῖνα καὶ δεῖνα , τύπτον δὲ ξίφεσὶ τε καὶ ἔγχεσιν ἀμαγγύνοισι , περὶ ὧν πολλαχοῦ δηλοῦται . καὶ δὴ ἂν πάντας τ' ὕλεσαν καὶ θίγκαν ἀνόστους , εἰ μὴ ὁ δεῖνα φώνησε , κατὰ δ' ἔσχεθε λαόν ἅπαντα · ἵσχεσθε πολέμου ἀργαλέου , ὡς κεν ἀναμωτὶ γε διακρινθεῖτε τάχιστα . εἰ δὲ οἱ τοιοῦτοι ποθηδέντες τῷ οὕτως εἰπόντι , ἀφίωσι αὐτοῖς τὰ ἐφεσίης · τοὺς δὲ χλωρὸν δίος εἶλε · τῶν δ' ἅρα δεκάτων ἐκ χειρῶν ἔπτατο τεῦχεα · πάντα δ' ἐπὶ χθονὶ πίπτε τοῦ δεῖνος φωνήσαν - τος · οἱ δὲ τρωπώοντο , τούτεστιν εἰς φυγὴν ἐτρέποντο , λιλαύμενοι βιότοιο . σμεδαλέων δ' ἐξόδησεν ὁ δεῖνα , οἴμωσε δὲ ἀλεῖς , ὁ ἐστι συστραφεὶς , ὡς τ' αὐτὸς ὑψιπετής , ὁ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἀπαγαλλά - κτως κείται . Ὀδυσσεὺς δὲ ὁ τοιοῦτος ἀετός , οἱ δὲ , ὡς ἐφράθη , δεῖσαντες οἱ τῆς Ἰθάκης πολῖται , οὕς αὐτὸς ἐξεφρόησεν . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ , ἐν δ' ἔπεσον , ταυτὸν ἐστὶ τῷ ἐπέπεσον ὡς οἷα μετὰ τινος βάρους . ὅθεν καὶ ζαρχηδὲς πολεμισταὶ οἱ ἄγαν βαρεῖς ἐπιπίπτοντες . οὕτω χρῶται τῇ λέξει καὶ ὁ κομικὸς ἐν τῷ , ὁ Τιμοθίου δὲ πύργος ἐμπέσει γέ σοι . Τὸ δὲ ὕλεσαν καὶ τὸ , θίγκαν ἀνόστους , τὴν αὐτὴν σημασίαν ἔχουσι . Τὸ δὲ διακρινθεῖτε συγχάσ - πται ἀπὸ τοῦ διακρινθείητε , οὐ διακρινθῆν τὸ τρίτον πρόσωπον · ὡρηται δὲ ὅλον τ' , ἀνα - μωτὶ γε διακρινθεῖτε , ἐκ τοῦ , οὐ γὰρ ἀναμωτὶ γε διακρινθήμεναι ὁῖοι . Τὸ δὲ , ἐκ χειρῶν ἔπτατο τεῦχεα , παραδίδται ἀπὸ τοῦ , ἐκ χειρῶν ἔπτατο ἑστρά . ταῦτα δὲ ἀμφότερα μεταφορικῶς ἐφρέθη ὡς ἀπὸ πτηνῶν , ἃ περ ἐν τῷ κρατεῖσθαι ἀρίσταται τῶν χειρῶν ἀκουσίως ἐκπετασθέντα . Τὸ δὲ , πάντα δ' ἐπὶ χθονὶ πίπτεν , ἑρμηνευτικὸν μὲν ἐστὶ τοῦ , ἐκ χειρῶν δ' ἔπτατο τεῦχεα · ἵνα λέγῃ ἀοτιῶς ὅτι ἄλλως μὲν ἔπτατο ἐκ χειρῶν , εἶχε δὲ ὅμως αὐτὰ ἡ γῆ . δηλοῖ δὲ ὁ λόγος ἄκρων δειλίαν , ὁποίαν καὶ * οἱ ὀρυάσπιδες πάσχουσιν · ἦν δρῶντες οἱ νικῶντες μαλθασσονται ποτε πρὸς ἔλεον καὶ σπένδονται . Ὅτι βραχύτατον τι τῶν κατὰ τὴν Ἰλιάδα ὑδάλμα σμικρῶς ἐμφαίνων ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς πλάττει τὸν Ὀδυσσέα οὕτω σφοδρὸν ἐπεσόντα τοῖς προμάχοις ἐπικουρούσης Ἀθηναῖς , ὡς μὴ ἂν ἄλλως ἐκείνων παύσασθαι , εἰ μὴ Λιὸς τὴν Ἀθηναῖν ἐκφροήσαντος ἐπεσχέθη αὐτὸς ὑπ' ἐκείνης τοῦ πολεμεῖν . φησὶ γοῦν · καὶ τότε δὴ Ζεὺς ἀρίσι ψολόντα κεραυνόν , τὸν καὶ πρὸ τούτων ῥηθέντα , * καὶ δ' ἔπεσε πρόσθεν Ἀθηναῖς . ἡ δὲ τῷ Ὀδυσσέῖ , ἵσχεο , φησὶ , πάθε1970 κεχολώσαται . ἵ δὲ πεῖνεται Ἀθηναῖ τῇ παρ' αὐτῷ φρονήσει , χαίρει δὲ θιμῷ , ὅτι δηλαδὴ νικῶν , εἶτα καὶ ἐνῆς εἶναι φανείται ὡς φειδόμενος τῶν πολιτῶν . καὶ ὅρκια κατόπισθεν ἤγουν εἰς τὸ μέλλον ὁ τοιαύτη Ἀθηναῖ τίθησι Μέντωρι εἰδομένη · εἶναι γὰρ ὁ Ἰθακήσιος Μέντωρ παρὼν μεσολαβήσει τοῖς ὁμοῖς καὶ σπεύσει τὰ εἰρηνικά . καὶ ἐστὶ ταυτὸν ὅρκια θεῖναι καὶ ὅρκια πιστὰ ταμεῖν , τούτεστι θύσαι ὡς ἡ Ἰλιάς ἀοιδήλως διασαφεῖ . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι καθά που τῷ Ἀομήδει ἐν Ἰλιάδι ἐπισυνέη , οὕτω καὶ νῦν Ὀδυσσεὺς τοῖς Ἰθακησίοις διωχομένοις ἐπι - τρέχων ἐπίχεται κατενεχθέντι κεραυνῷ . καὶ οὕτω τὸ τῆς περιπετείας δύσλοτον * τῷ τοῦ Ὀδυσσέως φρόνῳ λύεται . Ἐπὶ σήμαινσαι καὶ ὅτι ὡς περ τῶν πολλῶν ἐν Ἰλιάδι συμπτωμάτων μήνις αἰτία ἢ τοῦ Ἀχιλλέως , οὕτω καὶ τὴν Ὀδύσσειαν μήνις ἢ κατὰ τὸν Ποσειδῶνα συνίστησι · καὶ ἐπὶ ὡς περ τὴν Ἰλιάδα συνθεσίαι τινὲς καταπαύσουσιν αἱ τοῦ Πριάμου πρὸς Ἀχιλλέα , οὕτω νῦνταῦθα εἰς εἰρηναίας ἀπιδόντες Ὀδυσσεύς τε καὶ οἱ Ἰθακήσιοι περατοῦσι τὴν ποίησιν , πλὴν ὅσον ἐκεῖ μὲν ὀλιγοήμεροι αἱ τοιαῦται σπονδαί , ἔνταῦθα δὲ διηνεκεῖς . Τέλος τῷ Θεῷ δόξα καὶ τιμή .
Lemmas: Ψ Ω δ Ω . ὁ δέ οὐ ἔγχος ἀρτύω , τουτέστιν κωλύω , ἀλλά διά προῦ ἔρχομαι χαλκός · δουπέω δέ πε*σόν , ἀφάθροσε δέ τεῖχος ἐπί αὐτός . εἰμί δέ ὁ μέν θάρσος ὁ χαρά , ὁ δέ εὐστοχία ὁ εὐχή . καί ὁράω Ὀδυ - μασία περιπλέτειαν , βάλλω γάρ καί πίπτω κακουργέω κακός , ἔνδον μέν ὁ πόλις ἀντί - νόος , ἔξω δέ λιπειδηω · ἐκεῖνος μέν ὑπό ὁ Νιου , οὗτος δέ ὑπό ὁ πατήρ · Νιου μέν νιον ἀνε - Λόντος , πατήρ δέ πατήρ ὁ Λιπταίδηα . Παραμιᾶν δέ κἀταῦθθα ἐπί χρόνῳθρος λέγω ὁ περί ὁ παρειάς κεῖμαι μέρος αὐτός · οὗτος γάρ ὁ χαλκοπάροχος χώρα δηλόω . ἀναπάλλω δέ καί νῦν , ὡς καί ἐν Ἰλιάς , ἀντί ὁ ἀνακινέω . οὔτε γάρ * κάτω ποῦ ἔχω ἔχω ὁ χείρ δόρυ πέμπω οὔτε μή διατινάζαι · οὖον γάρ ἐν οὗτος γενναῖος καί δραστικός γίγνομαι βολή . γίγνομαι δέ ὁ λέξις ἀπό ὁ πάλη δύο ἀόριστος , οὖον μετοχή , πάλη καί ἰωνικός διπλασμός πεπαλών καί μετά πρόθεσις κατά συνίημι ἀναπάλλω . ὁ δέ προέρχομαι νῦν μέν χρόνος εἰμί παρά - τατικός , πρώ δέ ὀλίγος προστακτικός εἰς ὁ Ἀθηναίς επιταττουω ὁ Λαομέγῃ , ἀναπάλλω προέρχομαι δολιχόσκιος ἔγχος , ἀντί ὁ προπέμπω . μετά ὀλίγος δέ ἐν οὗτος κεῖμαι καί ὁ εἶμι ἀντί ὁ πορεύω , ἀπό ὁ πολλαχοῦ δηλόω εἰς ὅς . φημί γάρ · διά πρώ δέ εἶμι χαλκός . ὅτι2 πολεμικός δραστηριότητα δηλόω ὁ , ἐν δέ ἔπω - σός πρόμαχος ὁ Δεῖνα καί Δεῖνα , τύπτω δέ ξίφος τε καί ἔγχος αμαγγυνοις , περί ὅς πολλαχοῦ δηλόω . καί δή εἄν πᾶς τε ὕλεσαν καί θίγκαν ἄνοστος , εἰμί μή ὁ Δεῖνα φωνέω , κατά δέ ἔχω λαός ἅπας · ἴσχω πόλεμος ἀργαλέος , ὡς ἄν ἀναμωτὶ γε διακρίνω ταχύς . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ποθέω ὁ οὕτως εἶπον , ἀφίημι αὐτός ὁ ἐφίημι · ὁ δέ χλωρός δῖος εἴλω · ὁ δέ ἄρα δέκατος ἐκ χείρ πέτομαι τεῦχος · πᾶς δέ ἐπί χθών πίπτω ὁ Δεῖνος φωνέω - ὅς · ὁ δέ τρωπάω , τουτέστιν εἰς φυγή τρέπω , λιλαυμενω βίοτος . σμεδαλέων δέ ἐξοδάω ὁ Δεῖνα , οἰμώζω δέ ἀλέω , ὁ εἰμί συστρέφω , ὡς τε αὐτός ὑψιπετής , ὁ καί ἐν Ἰλιάς ἀπαγαλλά - Κτῶς κεῖμαι . Ὀδυσσεύς δέ ὁ τοιοῦτος ἀετός , ὁ δέ , ὡς φράζω , δείδω ὁ ὁ Ἰθάκη πολίτης , ὅς αὐτός ἐκφορέω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ , ἐν δέ πίπτω , τατός εἰμί ὁ ἐπιπίπτω ὡς οἷος μετά τις βάρος . ὅθεν καί ζαρχηδὲς πολεμιστής ὁ ἄγαν βαρύς ἐπιπίπτω . οὗτος χράω ὁ λέγω καί ὁ κομίζω ἐν ὁ , ὁ Τιμόθιος δέ πύργος εμπίπτω γε σύ . ὁ δέ ὕλεσαν καί ὁ , θίγκαν ἄνοστος , ὁ αὐτός σημασία ἔχω . ὁ δέ διακρίνω συγχάς - πέτομαι ἀπό ὁ διακρίνω , οὖον διακρίνω ὁ τρίτος πρόσωπον · ὠρέω δέ ὅλος τε , ἀνα - μωτὶ γε διακρίνω , ἐκ ὁ , οὖον γάρ ἀναμωτὶ γε διακρίνω οἶος . ὁ δέ , ἐκ χείρ πέτομαι τεῦχος , παραδίδωμι ἀπό ὁ , ἐκ χείρ πέτομαι ἑστρά . οὗτος δέ ἀμφότερος μεταφορικός φέρω ὡς ἀπό πτηνός , ὁ περ ἐν ὁ κρατέω ἀριστάω ὁ χείρ ἀεκούσιος ἐκπετάννυμι . ὁ δέ , πᾶς δέ ἐπί χθών πίπτω , ἑρμηνευτικός μέν εἰμί ὁ , ἐκ χείρ δέ πέτομαι τεῦχος · ἵνα λέγω ἀοτιῶς ὅτι ἄλλως μέν πέτομαι ἐκ χείρ , ἔχω δέ ὅμως αὐτός ὁ γῆ . δηλόω δέ ὁ λόγος ἄκρος δειλία , ὁποῖος καί * ὁ ορυασπις πάσχω · εἰμί δράω ὁ Νίκη μαλθάσσω ποτός πρός ἔλεος καί σπένδω . ὅτι2 βραχύς τίς ὁ κατά ὁ Ἰλιάς ὑδάλμα μικρός ἐμφαίνω ἐνταῦθα ὁ ποιητής πλάσσω ὁ Ὀδυσσεύς οὗτος σφοδρός πίπτω ὁ πρόμαχος ἐπικουρέω Ἀθηναίς , ὡς μή εἄν ἄλλως ἐκεῖνος παύω , εἰμί μή λίς ὁ Ἀθῆναι ἐκφρονέω ἐπέχω αὐτός ὑπό ἐκεῖνος ὁ πολεμέω . φημί γοῦν · καί τότε δή Ζεύς ἀρίς ψολοειντα κεραυνός , ὁ καί πρό οὗτος εἴρω , * καί δέ πίπτω πρόσθεν Ἀθηναίς . ὁ δέ ὁ Ὀδυσσεύς , ἴσχω , φημί , πάθε1970 χολόω . ἵ δέ πείνω Ἀθῆναι ὁ παρά αὐτός φρόνησις , χαίρω δέ θιμῷ , ὅτι δηλαδή Νίκη , εἶτα καί ἔνειμι εἰμί φαίνω ὡς φείδομαι ὁ πολίτης . καί ὅρκιος κατόπισθεν ἤγουν εἰς ὁ μέλλω ὁ τοιοῦτος Ἀθῆναι τίθημι Μέντωρ εἴδομαι · εἰμί γάρ ὁ Ἰθακήσιος Μέντωρ πάρειμι μεσολάβησις ὁ ὁμός καί σπεύδω ὁ εἰρηνικός . καί εἰμί τατός ὅρκιος τίθημι καί ὅρκιος πιστόν τέμνω , τουτέστι θύω ὡς ὁ Ἰλιάς ἀΐδηλος διασαφέω . σημειόω δέ ὅτι καθά ποῦ ὁ αομηδομαι ἐν Ἰλιάς επισυνεος , οὗτος καί νῦν Ὀδυσσεύς ὁ Ἰθακήσιος διώκω ἐπι - τρέχω ἐπιχέω καταφέρω κεραυνός . καί οὗτος ὁ ὁ περιπέτεια δυσλοος * ὁ ὁ Ὀδυσσεύς φρονέω λύω . ἐπί σημαίνω καί ὅτι ὡς περ ὁ πολύς ἐν Ἰλιάς σύμπτωμα μῆνις αἰτία ἢ ὁ Ἀχιλλεύς , οὗτος καί ὁ Ὀδύσσεια μῆνις ἢ κατά ὁ Ποσειδῶν συνίστημι · καί ἐπί ὡς περ ὁ Ἰλιάς συνθεσία τις καταπαύω ὁ ὁ Πρίαμος πρός Ἀχιλλεύς , οὗτος νῦνταῦθα εἰς εἰρηναῖος ἀφοράω Ὀδυσσεύς τε καί ὁ Ἰθακήσιος περατόω ὁ ποίησις , πλήν ὅσος ἐκεῖ μέν ολιγοήμερος ὁ τοιοῦτος σπονδή , ἐνταῦθα δέ διηνεκής . Τέλος ὁ Θεός δόξα καί τιμή .