eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1648
ἔνιος τὸν Ὀδυσσέα οἷς ἐκπεπικὴν παιδὸ τὸ ἄρχιν δαινημένους τοὺς περὶ * τὸν Αἴολον , οἷπερ , αἱ καὶ ἔδει αὐτοὺς ἰκανῶς διατεθῆναι τῷ Ὀδυσσεὶ διὰ τὸ καὶ ἄλλως φιλοξένους εἶναι , ἀλλ’ ὡς οἷα θεωρισή αὐτὸν ἀποπλέουσι . ὡς δὲ καὶ ἡ πρὸς τὸν Κύκλωπα ἐπιδορπίως ἐκπεπὶ αἱ μάτην τῷ Ὀδυσσεὶ ἐκπέ - πτωκε , δήλω ἐστιν . ὡσπερ καὶ ὅτι παρὰ τοῖς Φαιάκων ἀναπελὶν ὁ τοιοῦτος καιρὸς ἀγαθὸς ἀπέλη . Ἰστίον δὲ ὅτι οὐκ ἔστιν ὅπως τῷ Ὀδυσσεὶ μὴ ποτε ἐποικίσθη καὶ τοὺς Φαιάκας μιμήσασθαι τὸν Αἴολον καὶ μὴ δ’ αὐτοὺς ἀποπλέουσι τοῦτον ὡς οἷα θεωρισή . οὐχὶ γὰρ τοιοῦτός ἐστιν , ὡς ἡδὴ παραποθέσεως τῆς κατ’ αὐτὸν μὴν ἡδὴ ὁ Κύκλωψ κατεχῆτο . Ὅτι τὸ παρὰ τοῖς δώματος σταθμοῖς ἐπ’ οὐδὸν ἐξε - σθαι πτωχῶν ἦν καὶ δυσωπίων , ὁ καὶ νῦν ἐν τοῖς τοῦ Αἴολου δώμασιν Ὀδυσσεὺς ποικίλει πλειο - χθεῖς ἐκεῖ τὸ δαιτήριον , καὶ ὅτε δὲ ὡς τὴν ἡδύτην ἀπέλη . οὕτω δὲ καὶ Ἡρακλῆς ἐπ’ οὐδὸν ἦς πολυκλεί - ταν θελείαν ὅτι τὸν κατὰ τοῦ νιοῦ λόγον ἐμαθεν . Ὅτι ἐπὶ δυστυχὲς ὑποστροφὴς οἰκίων τὸ , οἱ δ’ ἀνὰ θυσῶν ἐθαύμαζον ἐκ τ’ ἐξώτου . πῶς ἡλθες ; τίς τοι κακὸς ἔχρας δαίμων ; ὁ ἐστιν ἐκβά - σασιν ὡς καὶ ἀλλοχοῦ δηλοῦται . Ὅτι Ὀδυσσεὺς μὲν μαλακοῖσι καθεαστόμενος ἐπέσσιν ἤκουεν ἐκταίων λόγου τοῖς περὶ τὸν Αἴολον ὑποστραφεῖς , ὅτι ἀασσάν μ’ ἐπαροὶ τε κα*χοὶ πρὸς τοῖσι τε ὑπὸς σχέλιος , αἰνα καὶ ἐκτεῦν . ἀλλ’ ἀκίσασθε φίλοι . δύναμαι γὰρ ἐν ὑμῖν . ὁ πέρ ἐστι προφάσις τοῦ , δύνασθε γάρ . καὶ οὕτω μὲν ὁ Ὀδυσσεὺς . ἀκούει δὲ πρὸς τοῦ Αἴολον , ὁ πέρ ἄν τις ἐκτοῦν δυσαστὸν μὲν διὰ πομπὴν μετ’ ὀργῆς δὲ ἀποπλεούμενος . ἐφὲς θάσσον ἐλέγχετε ζώοντων . οὐ γὰρ μοι θύμης ἐστὶ κομιζόμεν οὐδ’ ἀποπλέουσι ἄνδρα ὡς ἄν θεὸς ἀπὸ θνηταί . ἐφὲς . ἐπὶ ἄρα θεὸς ἀπὸ θνηταί τὸν ἰκάνας . ἤκουεν ἐνταῦθα , κατὰ τοῦτο τὸ δόμα ἐλλαπτικῶς , ὁ πέρ κοινώτερον τῆδε λέγεται ὁ ἐστιν ἐνταῦθα ἐλλαπτικῶς καὶ αὐτὸ πάντως . τὸ γὰρ τῆδε ἰκάνας , ὅποιον ὡς ἐπερ λέγουσι τὴς ἐν τῆδε τῇ οἰκίᾳ ἢ τῇ ὀδῷ , ἢ τοιοῦτον τι . Τοῦ δὲ ἀασα ὁ λέξας μὲν ἐστι ποιητικὴ , γεννῶ δὲ τὴν ἀάτην , ἐκτείνεται καὶ νῦν ἢ ἀρχουσα . Τὸ δὲ ἀκίσασθε ἐγ’ οὐ καὶ τὸ , ἀκίσαι τοι φρένας δοθλῶν , καὶ τὸ , νῦν ἀκούμενον , δηλοῖ μὲν ἄρα τὸ ἀκίσαιθαι . σημαίνει δὲ ποτὶ καὶ τὸ βάναυ . λαχὼν μὲν τοι τὴν λέξιν ἀντὶ τοῦ ἡπίασθαι οὐκὲν κατὰ τινας καὶ ἀκίστριον ἢ ἡτρία καὶ ἀκίστριον τὸ ἡπιήριον , οὐχ ὁμοίως ἔχει . φησὶ γοῦν Αἴλιος Λουκῖνος ἀκίστριον οὐχ ἡπὴ - τριον . Μέμνῃρος . ἐξακισθὶ μοι δοκῶ τὸ δίκτυον . καὶ ἱμάτιον ἀκούμεθα . τὸ δὲ ἡπίασθαι παντελῶς φησὶ βεβλάψαι . συνήθίζεται δὲ τῷ ἰονν*αὶρ καὶ ἡ συνήθεια , παρ’ ἢ τὸ , συμβίῳ τρυπῶν ἡπῶν λέγεται . καὶ τὸ τῆς ἡπίασης ὀργανὸν ἡπιτήριον . Καθαπτικθὶ δὲ ἐπεὶ καὶ νῦν τὸ ἀποκτί - κισθαι καὶ καὶτικισθαι . Τὸ δὲ ἐφὲς καίριον ὅν , ὡς ἐλέχθη κατὰ θυσίαν διάθεσιν . ἐμμελοῦσι δὲ αὐτὸ οἱ Ἀριστάρχου , μετὰ φθορᾶς ἀπιδι , ἐξηγούμενοι ἐκεῖνοι οὕτω καὶ’ Ἡρακλῆς , ἐπειδὴ ἐκ τοῦ φθεῖρω γίνεται τὸ ἔφω , καὶὰ καὶ ἀλλοχοῦ ἐδηλώθη , παρὸν τοῦ φ’ καὶ θ . ὅπου γὰρ ἰόντων καὶ Αἰολίων , τὰ τῶν λέξεων πρῶτα σύμφωνα αἴρουσι εἴτε ἐν τύχῃ ὅν οἷον λαμπρὸς αὐρηρὸς , εἴτε δύο , πλειορᾶς αὐρᾶς ἐπιφύμε ποιοῦντος , τὸ παρὰ πλειορῶν * ἦτοι πλέγρον . οὕτω γοῦν , καὶ φθεῖρω1648 εἶρω , ἐξ οὐ Αἰολιζῶς , ἔφω . ὡς καὶρὸν κιρρῶ . διῆρω διῆρω . Αἰολεῖς γὰρ φασὶ τῶν τοιούτων θεμάτων τὴν παραπλέουσαν διφθογγὸν ἀλλοιώσαντες καὶ μεταθέντες τὸ ἴστα εἰς ὁ ὅπως ποιοῦσι ῥήματα . παρα - γὼν δὲ Ἡρακλῆς πρὸς ὁμοιότητα τοῦ φθεῖρω εἶρω καὶ τὸ πλῆν ἐνν καὶ ἐντελέσει τοῦ ν’ εἰς λ’ ἀλλ , καὶ εἴπον ἀντιστοιχῶν τὸ λ καὶ ν’ Αορικῶς ὡς ἐν τῷ ἐνν ἀλλ’ οὕτω καὶ ἐν τῷ γίνεται φλτατος . ἤδην ἡλθεν , ὁ δὴ καὶ ἐν τῷ Φίντης γίνεται παρὰ Πινδάρῳ , καὶ παρ’ Ἀττικοῖς δὲ καὶ ἐν τῷ νύτων λέγουν καὶ πονηρὸν πλείων , λέγεται καὶ ὡς ἐκ τοῦ φθεῖρω , γίνεται κατὰ ἰορικὴ φθεῖρω , ἀφ’ οὐ τὸ ἔφθαλμα . καὶ ἐκ τοῦ κτεῖρω , κταῖρω Ἀορικώτατον παρὰ Ἀκταῖοι . ὅμοια δὲ καὶ τὸ μεσθῆρον μεσθῆσιον . καὶ κέπαιρον κέπαιρον παρὰ Ἀκταῖοι . καὶ αὐτὸ αὐδε . καὶ δανὸς αὐτὸς παρὸν τοῦ δ’ ἰοντιχὶ διελέχθω . καὶ οὕτω μὲν φθεῖρω φθεῖρω Ἀορικῶς . ἐξαριθμοῦ δὲ τῶν πρώτων συμφώνων , εἶρω . καὶ ὑποὶ ἡδασμὸς κατὰ ἰονας , ὅμοι . ἐξ οὐ καὶ ἀφύμα ὁ τε μὲν ὁυστήρης ζωνώταρον , ὁ τε δὲ , αἴμα ὡς καὶ ἀλλοχοῦ ἐδηλώθη . οὐ χοῖρας ἐν τῷ , αἰρώσω ἔργα διδάσκω * μένει . ἔχουν δὲ πάντως αἰμαῖον τὸ ἀγροσκοπικόν . αὐτὸς δὲ καὶ τὸ σπέρμα τὴν αἴραν ἐκ τοῦ τοιούτου φθεῖρω εἶρω καὶ ὁμοῦ γενέσθαι , φθορὰ γὰρ τις ἢ αἴρα αὐτοῦ . καὶ τοιαδε μὲν ταῦτα . Ἠλέχιστος δὲ , ὁ ἡράματος . τοιούτων γὰρ ἀνδρῶν τὸ ἐλέχισθαι . Τὸ δὲ οὐ μοι θύμης κομιζόμεν οὐδ’ ἀποπλέουσι ἀστειῶς ἔχει . ξένον μὲν γὰρ θεοφιλεῖ χοῖ παρίοντα μὲν φιλῶν ,
Lemmas: ἔνιος ὁ Ὀδυσσεύς ὅς ἐκπεπικὴν παιδὸ ὁ ἄρχις δαινημένους ὁ περί * ὁ Αἴολος , οἷπερ , ὁ καί ἐσθίω αὐτός ἱκανῶς διατίθημι ὁ Ὀδυσσεύς διά ὁ καί ἄλλως φιλόξενος εἰμί , ἀλλά ὡς οἷος θεωρέω αὐτός ἀποπλέω . ὡς δέ καί ὁ πρός ὁ Κύκλωψ ἐπιδόρπιος ἐκπίνω ὁ μάτην ὁ Ὀδυσσεύς ΕΚΠΕ - πτώξ , δῆλος εἰμί . ὡς καί ὅτι παρά ὁ Φαίαξ ἀναπελὶν ὁ τοιοῦτος καιρός ἀγαθός Απέλη . ἱστίον δέ ὅτι οὐ εἰμί ὅπως ὁ Ὀδυσσεύς μή ποτός ἐποικίζω καί ὁ Φαίαξ μιμέομαι ὁ Αἴολος καί μή δέ αὐτός ἀποπλέω οὗτος ὡς οἷος θεωρέω . οὐ γάρ τοιοῦτος εἰμί , ὡς ἤδη παραποθεσις ὁ κατά αὐτός μήv ἤδη ὁ Κύκλωψ καταχέω . ὅτι2 ὁ παρά ὁ δῶμα σταθμός ἐπί οὐδός1 ἔξω - ἕπομαι πτωχός εἰμί καί δυσωπία , ὁ καί νῦν ἐν ὁ ὁ Αίολος δῶμα Ὀδυσσεύς ποικίλλω Πλειός - χθεῖς ἐκεῖ ὁ δαιτήριον , καί ὅτε δέ ὡς ὁ δύο Απέλη . οὗτος δέ καί Ἡρακλῆς ἐπί οὐδός1 εἰμί πολυκαλεω - ὅς τέλειος ὅτι ὁ κατά ὁ Νιου λόγος μανθάνω . ὅτι2 ἐπί δυστυχής υποστροφή οἰκίον ὁ , ὁ δέ ἀνά θύω θαυμάζω ἐκ τε ἐξωθέω . πῶς ἔρχομαι ; τίς ὅς κακός χράω δαίμων ; ὁ εἰμί ἐκβάω - Σασίν ὡς καί αλλοχοω δηλόω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς μέν μαλακός καθίστημι ἔπος ἀκούω ἐκταίων λόγος ὁ περί ὁ Αἴολος ὑποστρέφω , ὅτι ἀάω εἷς ἐπαίρω τε κα*χοὶ πρός ὅς τε ὕπος σχέλιος , αἰνός καί ἐκτεύω . ἀλλά αἰκίζω φίλος . δύναμαι γάρ ἐν σύ . ὁ περ εἰμί πρόφασις ὁ , δύναμαι γάρ . καί οὗτος μέν ὁ Ὀδυσσεύς . ἀκούω δέ πρός ὁ Αἴολος , ὁ περ ἄν τις κτέω δύο μέν διά πομπή μετά ὀργή δέ ἀποπλέω . Εφές ταχύς ἐλέγχω ζῷον . οὖον γάρ ἐγώ Θύμης εἰμί κομίζω οὐδέ ἀποπλέω ἀνήρ ὡς ἄν θεός ἀπό θνητός . Εφές . ἐπί ἄρα θεός ἀπό θνητός ὁ ἱκανός . ἀκούω ἐνταῦθα , κατά οὗτος ὁ δόμα ἐλλαπτικῶς , ὁ περ κοινός τῆδε λέγω ὁ εἰμί ἐνταῦθα ἐλλαπτικῶς καί αὐτός πάντως . ὁ γάρ τῆδε ἱκανός , ὁποῖος ὡς ἐπιρρέω λέγω σής ἐν τῆδε ὁ οἰκίον ἢ ὁ οὐδός , ἢ τοιοῦτος τίς . ὁ δέ ἀάω ὁ λέγω μέν εἰμί ποιητικός , γεννάω δέ ὁ ἄτη , ἐκτείνω καί νῦν ἢ ἄρχω . ὁ δέ αἰκίζω ἐγώ οὖον καί ὁ , αἰκίζω ὅς φρήν δοθλαω , καί ὁ , νῦν ἀκέω , δηλόω μέν ἄρα ὁ ακισαιθαις . σημαίνω δέ πρός καί ὁ βαίνω . λαγχάνω μέν ὅς ὁ λέξις ἀντί ὁ ἠπιάω οὔκω κατά τις καί ἀκίστριον ἢ ἤτριον καί ἀκίστριον ὁ ἡπιήριον , οὐ ὁμοίως ἔχω . φημί γοῦν Αἴλιος Λουκῖνος ἀκίστριον οὐ ἡπὴ - τριον . Μέμνῃρος . ἐξακισθὶ ἐγώ δοκέω ὁ δίκτυον . καί ἱμάτιον ἀκέω . ὁ δέ ἠπιάω παντελῶς φημί βλάπτω . συνηθίζω δέ ὁ ἰονν*αὶρ καί ὁ συνήθεια , παρά ἢ ὁ , σύμβιος τρυπάω κώληψ λέγω . καί ὁ ὁ ηπιαειδω ὄργανον ἡπιτήριον . Καθαπτικός δέ ἐπεί καί νῦν ὁ ἀπόκτι - κιεπομαι καί καταικίζω . ὁ δέ Εφές καίριος ὅς , ὡς λέγω κατά θυσία διάθεσις . εμμελους δέ αὐτός ὁ Ἀρίσταρχος , μετά φθορά απίδι , ἐξηγέομαι ἐκεῖνος οὗτος καὶι Ἡρακλῆς , ἐπεί ἐκ ὁ φθείρω γίγνομαι ὁ φώγω , Καία καί αλλοχοω δηλόω , πάρειμι ὁ ἀπό καί θ . ὅπου γάρ ἔρχομαι καί Αἰολίων , ὁ ὁ λέξις πρῶτος σύμφωνος ἀείρω εἴτε ἐν τυγχάνω ὅς οἷος λαμπρός αὐρηρὸς , εἴτε δύο , πλειοραω αὔρα ἐπιφύω ποιέω , ὁ παρά πλειοραω * ἦ πλέγρον . οὗτος γοῦν , καί φθεῖρω1648 εἴρω , ἐκ οὖον αιολιζω , φώγω . ὡς καιρός κιρρός . διαίρω διαίρω . Αἰολεύς γάρ φημί ὁ τοιοῦτος θέμα ὁ παραπλέω δίφθογγος ἀλλοιόω καί μετατίθημι ὁ ἵστημι εἰς ὁ ὅπως ποιέω ῥῆμα . παρά - γῆ δέ Ἡρακλῆς πρός ὁμοιότης ὁ φθείρω εἴρω καί ὁ Πλῆν ἐν καί ἐντελέω ὁ ν εἰς λίαν ἀλλ' , καί εἶπον ἀντιστοιχέω ὁ λ καί ν Αορικῶς ὡς ἐν ὁ ἐν ἀλλά οὗτος καί ἐν ὁ γίγνομαι φλτατος . ἀείδω ἡλσχω , ὁ δή καί ἐν ὁ Φίντας γίγνομαι παρά Πίνδαρος , καί παρά Ἀττικός δέ καί ἐν ὁ νύτων λέω καί πονηρός πλείων , λέγω καί ὡς ἐκ ὁ φθείρω , γίγνομαι κατά ἰορικὴ φθείρω , ἀπό οὖον ὁ Φθαλμάς . καί ἐκ ὁ κτεῖρω , κταῖρω Ἀορικώτατον παρά ἀκταῖος . ὅμοιος δέ καί ὁ μεσθῆρον μεσθῆσιον . καί κέπαιρον κέπαιρον παρά ἀκταῖος . καί αὐτός οὐ . καί Δάν αὐτός πάρειμι ὁ δέ ἰοντιχὶ διαλέγω . καί οὗτος μέν φθείρω φθείρω Ἀορικῶς . ἐξαριθμέω δέ ὁ πρῶτος σύμφωνος , εἴρω . καί ὑπό ἡδασμὸς κατά Ἴων , ὅμοιος . ἐκ οὖον καί ἀφύμα ὁ τε μέν ὁράω ζωνός , ὁ τε δέ , αἷμα ὡς καί αλλοχοω δηλόω . οὖον Χοίρας ἐν ὁ , αἰρώσω ἔργον διδάσκω * μένω . χόω δέ πάντως αιμαιων ὁ ἀγροσκοπικόν . αὐτός δέ καί ὁ σπέρμα ὁ αἶρα ἐκ ὁ τοιοῦτος φθείρω εἴρω καί ὁμοῦ γίγνομαι , φθορά γάρ τις ἢ αἶρα αὐτός . καί τοιόσδε μέν οὗτος . Ἠλέχιστος δέ , ὁ ἡράματος . τοιοῦτος γάρ ἀνήρ ὁ ελεχιεπομαι . ὁ δέ οὖον ἐγώ Θύμης κομίζω οὐδέ ἀποπλέω ἀστεῖος ἔχω . ξένος μέν γάρ θεοφιλής χόω πάρειμι μέν φίλος ,