eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1965
Ρ Α Ψ Ώ Ι Δ Ι Α Ω . συνέθετο · δῆλον γὰρ ὡς γηροχωμεὶν ἐστὶ τὸ κομίσαιν κατὰ γῆρας ἤγουν κομεῖν τοὺς γηρώοντας . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα κείται τὸ , μελιχρίοις ἐπέεσιι καθαρπομένους Ὀδυσσέα , πρὸς διαστολὴν τοῦ ἄλλως καθάπτεσθαι . Ὅτι μετὰ ἐνδημίαν τὴν ἐξ ἀλλοτρίαις γῆς παύσον μὲν τὸ ἐκ πινῶν θάμβος , προκαλούμενος δὲ αὐτοὺς εἰς βρωῶν εἴποι ἂν τὸ , ὦ * δεῦνα , ἡς ἐπὶ δεῖπνον , ἀπεκλε - λάθεσθε δὲ θάμβεως ἤτοι θάμβους · δηρὸν γὰρ σίτῳ ἐπιχειρήσων μεμαῶτες μήνομεν ἐν μεγάροισιν , ὕμᾶς ποτιδέγμενοι αἰεὶ . Ὀδυσσεὺς δὲ τοῦτο πρὸς τὸν γέροντα Λοίον φησὶ , μαθόντα περὶ Ὀδυσσέως καὶ ἰστὸτα καὶ θαυμάζοντα σὺν καὶ τοῖς νιοῖς , οὓς καὶ αὐτοὺς ἐπίτηδες ὁ ποιητὴς προεκτίθεται διὰ τὸ εἰσίπειν χρησίμους · χρῆσις γὰρ ἔχει καὶ αὐτῶν διὰ πληθυσμὸν εἰς τὴν ἐφεξῆς τῶν πολιτῶν ἐπέλευ - σιν . Ὅσα δὲ ὡς δυνάμενος εἰπεῖν καὶ ἐκλελάθεσθε θάμβους , ὅμως εἴπετο θάμβεως εἰπεῖν ποιητικώτερον . Ὅτι Λοίος ὁ ἀλλαχοῦ προδηλωθεὶς δοῦλος ἀγρότης τῆς Πηνελόπης , γνοὺς τὸν δεσπότην , ἰδὺς γιὲ χεῖρα πετάσας , ἤγουν ἐξαπλώσας , ἀμετροφράς . Ὀδυσσεὺς δὲ λαβὼν χῦσε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ καὶ , ὡ φησι , ἐπεὶ νοστήσας ἐλδομένοισι μᾶλα ἡμῖν οὐδὲ ὑοιμένοις , Θεὸς δὲ σε ἤγαγεν αὐτὸς , οὐλὲ τε καὶ μᾶλα ἢ μέγα χαῖρε , Θεὸς δὲ τοι ὠλβια δοίη . καὶ ἐρωτᾷ εἰ ἔμαθεν αὐτὸν ἢ γυνὴ ἐπανελθεῖν , ἵνα , εἰ μὴ ἔγνω , σταλεὶς τις ἀγγελος . ὁ δέ , ὦ γέρον , φησίν , ἡδὴ οἶδε · τί σε χρὴ ταῦτα πένεσθαι ; ὁ περ ἀγγελίας ἐστὶ κώλυμα τῆς ἐπὶ γνωρίμῳ πράγματι . Ἱστέον δὲ ὅτι τὸ , χεῖρα πετάσας , ἐκ μεταφορᾶς εἴρηται τῆς τῶν ζώιων πτερύγων ἐκπετάσεως . Τὸ δέ , Ὀδυσσεὺς δὲ λαβὼν χῦσε χεῖρα , οὐ μα*κρῶν ἐστιν αἰνύματος κατὰ τὸ Ὀδυσσεὺς · δόξοι μὲν γὰρ ἂν τῷ ἀπεριφρῶς ἀκούοιν , ὅτι ὁ Ὀδυσσεὺς ἔχων τὴν τοῦ δούλου χεῖρα . ἐστι δὲ οὐχ’ οὕτως ἔχον , ἀλλὰ ἐν γενικῇ Λοϊικῇ ἢ Λορικῇ εἴρηται κατὰ κωδὸν μετὰ περισπωμένῳ τόνῳ τοῦ Ὀδυσσεὺς , καὶ δηλοῖ ὅτι ὁ Λοίος τὴν τοῦ Ὀδυσσέως λαβὼν ἐφίλησε χεῖρα . ὡς γὰρ πρὸ ὀλίγων τὸ , ἐκλελάθεσθε θάμβεος , θάμβεως εἶπεν , οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὸ Ὀδυσσέος Ἰωνικὸν συνέλεν εἰς τὸ Ὀδυσσεὺς . οὕτω γὰρ τὸ ἐο ἀντὶ τοῦ αὐτοῦ , εἷ ἐν τῇ Ἰλιάδι κείται , πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα δείγμα*τα τῆς τοῦ ε καὶ ο εἰς τὴν εὐ δίφθογγον κράσεως . Τὸ δὲ οὐλε καὶ νῦν ἀντὶ τοῦ ὑγίαινε , τουτέστιν ὕλος καὶ ὑγιὴς ἔσο . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου ῥήματος καὶ ἡ τοῦ τραύματος οὐλή , ὁλότης οὖσα καὶ αὐτὴ σώματος . ἅπαξ δὲ εἴρηται καὶ τὸ οὐλε . Ὅτι τὸ ἐν ἄλλοις ὑπερβατῶς φρασόμενον , ἐν τ’ ἄρᾳ οἱ φῦ χειρὶ ἐνταῦθα κατ’ εὐθὺ κείται ἐν τῷ , ἐδεξιοῦντο καὶ ἐν χείρεσσι φύντον . ἐστι δὲ οὐδὲ νῦν ἡ φράσις συνήθης · τὸ γὰρ κοινώτερον , ἐνεχώρητο χείρεσσιν . Ὅτι τὴν Ὀσσαν , ἣν ἐν ἄλλοις ἀγγέλων Διὸς ἤγουν ἀέρος ἢ νοῦς εἶναι φησίν , ἀγγείλαν νῦν λέγει τοῖς ἐν Ἰθάκῃ τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα καὶ τοὺς μνη - στήρας · διεδόθη γὰρ ὡς εἰκὸς τῇ φήμῃ τὰ κατ’ αὐτοὺς . φησὶ γοῦν · Ὅσα δὲ ἀγγελος ὤκα κατὰ πτόλιν ἤχτο πάντη , μνηστήρων στυγερόν θάνατον καὶ Κίρᾳ ἐνέ*πουσα , ἤγουν ἠμᾶζουσα . ἐνθα πάλιν φρασι - κὸς τὸ ἐνέπειν δι’ ἑνὸς ἐκφέρεται ὑ καὶ οὐ διαλαίζει αὐτό , ὡς ἐν τῷ , ἐνεπε Μοῦσα . οἱ δέ , φησι , μαθόντες ἠροῖτον ἄλλοθεν ἄλλος μυκημῷ τε στοναχῇ τε δόμων προπαροιθεν Ὀδυσηός · ἐκ δὲ γένους φόρουν , τουτέστιν ἐξέφερον , καὶ θάπτον ἕκαστον . δῆλον δ’ ὅτι ἐκ τοῦ τοιούτου ἐκφορέων καὶ ἐκφορὰ λέγεται ἡ ταφή · διὸ καὶ ὁ ποιητὴς ἐπίγραφε τὸ , καὶ θάπτον . καὶ οὕτω μὲν ταφὰς ἐτύγχανον οἱ πολῖται . τοὺς δ’ ἐκ τῶν ἄλλων πόλεων ἐπεμπον ἄγειν ἀλιζῶν ἐπὶ νησοὶ τιθέντες , ἵνα οἱ τε Σαμαῖοι ταφῶσιν ἐν τοῖς ἑαυτῶν καὶ οἱ Ζακύνθιοι ὁμοίως , οὕτω δὲ καὶ οἱ Λουλιεῖς καὶ εἴ τινές που ἄλλοθεν . τοῦτο δὲ κατὰ λόγον φιλανθρωπίας οἱ Ἰθακησιοὶ ὁσιοίμενοι τυγχὼ καὶ προσηρέθιζον τοὺς ἐγγὺς νησιώτας δι’ ἀγγε - λίας κατὰ τοῦ Ὀδυσσέως . Ἄλλεις δὲ τοὺς πορθημένας δοκεῖ λέγειν , ὧν μάλιστα χρεια ἦν εἰς τὸ νεκροχωεῖν , ὁ πέρ ἐστι νεκροὺς ἄγειν ἐκφορηθέντας δηλαδή . λέγονται δὲ καὶ ἄλλως ἄλεις οἱ ἀπλῶς περὶ ἄλα πονοῦμενοι , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης οἱ ἰχθυβόλοι . Μυχμὸν δὲ λέγει τὸ διὰ τῶν μυκτηρῶν ἄσθμα καὶ τὸν ἐντεῦθεν ἤχον παρὰ τὸ μύζειν , ἐξ οὗ καὶ ὁ μυκτηρὴ καὶ τὸ μυκτίζειν παρὰ Λισχίλῳ . Ἱστέον δὲ ὅτι καὶ ἐν τοῖς νῦν ῥυθμίοις θείοι τι τὴν Ὀσσαν * ὑπεναινεῖ ὁ ποιητὴς · οὐ γὰρ ὑπὸ ἀνθρώπων ὀφίξει λαληθῆναι τὰ κατὰ τοὺς μνηστήρας , ἀλλ’ αὐτὴ ἡ Ὀσσα τὸ πραχθὲν ἠγγείλει . ὕστερον δὲ ἐπεβεβαιώθη ἐκ τοῦ κήρυκος Μέδοντος . Ἐνταῦθα δὲ ἐνθυμητέον καὶ τὴν ἐν τῷ τέλει τῆς ψι ῥαφωρίας προευθετικὴν οἰκονομίαν τοῦ ποιητοῦ · ἐν ἧ πέπλασται Ὀδυσσεὺς παραγγείλας τῇ γυναικί , ἀναβῆναι εἰς ὑπερῶν καὶ μηδὲνα προβλέπειν μήτε π.οσφρωνεῖν .
Lemmas: Ρ Α Ψ ὦ Ι δ Ι Α Ω . συντίθημι · δῆλος γάρ ὡς γηροχωμεὶν εἰμί ὁ κομίζω κατά γῆρας ἤγουν κομέω ὁ γηρόω . ὅτι2 καί ἐνταῦθα κεῖμαι ὁ , μελιχριω ἔπειμι καθαρπομενος Ὀδυσσεύς , πρός διαστολή ὁ ἄλλως καθάπτω . ὅτι2 μετά ἐνδημία ὁ ἐκ ἀλλότριος γῆ παύω μέν ὁ ἐκ πίνω θάμβος , προκαλέω δέ αὐτός εἰς βιβρώσκω εἶπον εἄν ὁ , εἰμί * δεῦνος , εἰμί ἐπί δεῖπνον , ἀποκλείω - λανθάνω δέ θάμβη ἤτοι θάμβος · δηρός γάρ σῖτος ἐπιχειρέω μέμονα μιμνήσκω ἐν μέγαρον , ὑμεῖς ποτιδέγμενος ἀεί . Ὀδυσσεύς δέ οὗτος πρός ὁ γέρων Λοίον φημί , μανθάνω περί Ὀδυσσεύς καί ἰστός καί θαυμάζω σύν καί ὁ νίον , ὅς καί αὐτός ἐπίτηδες ὁ ποιητής προεκτίθεμαι διά ὁ εἰσπίπτω χρήσιμος · χρῆσις γάρ ἔχω καί αὐτός διά πληθυσμός εἰς ὁ ἐφεξῆς ὁ πολίτης πέλω - βρόχος . ὅσα δέ ὡς δύναμαι εἶπον καί ἐκλανθάνω θάμβος , ὅμως εἶπον θάμβη εἶπον ποιητικός . ὅτι2 Λόιος ὁ ἀλλαχοῦ προδηλόω δοῦλος ἀγρότης ὁ Πηνελόπη , γιγνώσκω ὁ δεσπότης , ὁράω Γιε χείρ πετάννυμι , ἤγουν ἐξαπλόω , ἀμετροφράς . Ὀδυσσεύς δέ λαμβάνω χύνω χείρων ἐπί καρπός καί , εἰμί φημί , ἐπεί νοστέω ἔλδομαι μῆλον ἐγώ οὐδέ ὕω , θεός δέ σύ ἄγω αὐτός , ὅλος τε καί μῆλον ἢ μέγας χαίρω , θεός δέ ὅς ὠλβια δήω . καί ἐρωτάω εἰμί μανθάνω αὐτός ἢ γυνή ἐπανέρχομαι , ἵνα , εἰμί μή γιγνώσκω , στέλλω τις ἄγγελος . ὁ δέ , εἰμί γέρων , φημί , ἤδη οἶδα · τίς σύ χρή οὗτος πένομαι ; ὁ περ ἀγγελία εἰμί κώλυμα ὁ ἐπί γνώριμος πρᾶγμα . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , χείρ πετάννυμι , ἐκ μεταφορά εἴρω ὁ ὁ ζῷον πτέρυξ ἐκπέτασις . ὁ δέ , Ὀδυσσεύς δέ λαμβάνω χύνω χείρ , οὖον μα*κρῶν εἰμί αινυμα κατά ὁ Ὀδυσσεύς · δοκέω μέν γάρ εἄν ὁ ἀπεριφρῶς ἀκούω , ὅτι ὁ Ὀδυσσεύς ἔχω ὁ ὁ δοῦλος χείρ . εἰμί δέ οὐ οὕτως ἔχω , ἀλλά ἐν γενικός λοιικος ἢ Λορικῇ εἴρω κατά κώδης μετά περισπάω τόνος ὁ Ὀδυσσεύς , καί δηλόω ὅτι ὁ Λόιος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς λαμβάνω φιλέω χείρ . ὡς γάρ πρό ὀλίγος ὁ , ἐκλανθάνω θάμβος , θάμβη εἶπον , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ Ὀδυσσεύς Ἰωνικός συναιρέω εἰς ὁ Ὀδυσσεύς . οὗτος γάρ ὁ εἰμί ἀντί ὁ αὐτός , ὅς ἐν ὁ Ἰλιάς κεῖμαι , πολύς δέ καί ἄλλος δείγμα*τα ὁ ὁ ε καί ὁ εἰς ὁ εὕω δίφθογγος κρᾶσις . ὁ δέ ὅλος καί νῦν ἀντί ὁ ὑγιαίνω , τουτέστιν ὕλος καί ὑγιής εἰμί . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος ῥῆμα καί ὁ ὁ τραῦμα οὐλή , ὁλότης εἰμί καί αὐτός σῶμα . ἅπαξ δέ εἴρω καί ὁ ὅλος . ὅτι2 ὁ ἐν ἄλλος ὑπερβατός φράζω , ἐν τε ἄρα ὁ φύω χείρ ἐνταῦθα κατά εὐθύς2 κεῖμαι ἐν ὁ , δεξιόομαι καί ἐν χείρ φύω . εἰμί δέ οὐδέ νῦν ὁ φράσις συνήθης · ὁ γάρ κοινός , ἐγχωρέω χείρ . ὅτι2 ὁ Ὄσσα , ὅς ἐν ἄλλος ἄγγελος Ζεύς ἤγουν ἀήρ ἢ νόος εἰμί φημί , ἀγγέλλω νῦν λέγω ὁ ἐν Ἰθάκη ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ μνη - στῆρα · διαδίδωμι γάρ ὡς εἰκός ὁ φήμη ὁ κατά αὐτός . φημί γοῦν · ὅσα δέ ἄγγελος ὦκα κατά πόλις ἄγω πάντῃ , μνηστήρ στυγερός θάνατος καί Κίρα ἐνέπω , ἤγουν ἀμάω . ἔνθα πάλιν φράσις - γυνή ὁ ἐνέπω διά εἷς ἐκφέρω ὑ καί οὖον διαλαιζεω αὐτός , ὡς ἐν ὁ , ἐνέπω Μοῦσα . ὁ δέ , φημί , μανθάνω ἥρῳ ἄλλοθεν ἄλλος μυκάομαι τε στοναχή τε δόμος προπάροιθε Ὀδυσσεύς · ἐκ δέ γένος ἀφοράω , τουτέστιν ἐκφέρω , καί θάπτω ἕκαστος . δῆλος δέ ὅτι ἐκ ὁ τοιοῦτος ἐκφορέω καί ἐκφορά λέγω ὁ θάπτω · διό καί ὁ ποιητής ἐπιγράφω ὁ , καί θάπτω . καί οὗτος μέν ταφή τυγχάνω ὁ πολίτης . ὁ δέ ἐκ ὁ ἄλλος πόλις πέμπω ἄγω ἁλίζω ἐπί νῆσος τίθημι , ἵνα ὁ τε Σαμαῖος θάπτω ἐν ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ Ζακύνθιος ὁμοίως , οὗτος δέ καί ὁ Λουλιές καί εἰμί τις ποῦ ἄλλοθεν . οὗτος δέ κατά λόγος φιλανθρωπία ὁ Ἰθακήσιος ὁσιόω τυγχάνω καί προσερεθίζω ὁ ἐγγύς νησιώτης διά φάλαγξ - Λία κατά ὁ Ὀδυσσεύς . Ἄλλεις δέ ὁ πορθέω δοκέω λέγω , ὅς μάλιστα χρεία εἰμί εἰς ὁ νεκροχωεῖν , ὁ περ εἰμί νεκρός ἄγω ἐκφορέω δηλαδή . λέγω δέ καί ἄλλως ἀλέω ὁ ἀπλόος περί Ἄλας πονέω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη ὁ ἰχθυβόλος . μυχμός δέ λέγω ὁ διά ὁ μυκτήρ ἆσθμα καί ὁ ἐντεῦθεν ἦχος παρά ὁ μύζω , ἐκ ὅς καί ὁ μυκτήρ καί ὁ μυκτιζω παρά Λισχίλῳ . ἰστέον δέ ὅτι καί ἐν ὁ νῦν ῥύθμιος θεῖος τίς ὁ Ὄσσα * ὑπεναινεῖ ὁ ποιητής · οὖον γάρ ὑπό ἄνθρωπος οφιξεω λαλέω ὁ κατά ὁ μνηστήρ , ἀλλά αὐτός ὁ Ὄσσα ὁ πράσσω αγγέλλω . ὕστερος δέ ἐπιβαίνω ἐκ ὁ κῆρυξ Μέδων . ἐνταῦθα δέ ἐνθυμέομαι καί ὁ ἐν ὁ τέλος ὁ ψεῖ ῥαφωρίας προθετικός οἰκονομία ὁ ποιητής · ἐν ἧ πλάσσω Ὀδυσσεύς παραγγέλλω ὁ γυνή , ἀναβαίνω εἰς ὑπεῖπον καί μηδείς προβλέπω μήτε π.οσφρωνεῖν .