eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1552
Θαλασσίας πορμύρας . Τὸ δὲ ἀμφιπόλοισι γυναιξί , διὰ τὸ σαφὲς οὕτως ἠρράσθη , οὐ μόνον διότι καὶ τῇμζοι ἀμφίπολοι λέγονται ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐγράφη , ἀλλὰ καὶ ὡς εἴκως ὤν , καὶ ἐπὶ ἀνδρῶν νοεῖσθαι τὸ τοὺς δεσπότας ἀμφιπολεῖν . Πλάσματα δέ , ὅτι τὰ ἔμια , πολλαχοῦ δηλοῦται . καὶ ὅτι στρωσάν , τὸ στρίψαν ἤτοι κλίναν , λέγεται . Ὅτι ξυμβεβλήσθω καὶ ξυμβάλειν , οὐ μόνον τὸ νοῦσα καὶ τὸ κατὰ μάχην συμμίξα , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀντιβολήσα ἤτοι συναντήσα , οἷον . τῷ δὲ Θύραζε ἰχθυομένη ξυμβλητο ἐς βουλήν , ἵνα μὴ κάλσον οἱ δεῦνα . Καὶ ὅρα τὸ κάλσον . ἐξ οὐ ἡ σύγκλιτος βουλή . κείται δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , ξυμβλητο βασιλῆς , ἤρουν συνήρησαν . Ὅτι τὸ παπτάζων ὅπερ ἐν Ἰλιάδι κείται , ἐκ τοῦ * ἐνταῦθα ὁρθέτος πρὸς τὸν πατέρα Ἀλκίνοον ὑπὸ τῆς θυγατρός , παρήχται . φησὶ γὰρ ἐκείνη οὕτω ἀφελῶς . πάπα φίλε , οὐκ ἂν δή μοι ἐροπλίσειας ἀπήνην ὑψηλήν , εὐνυχον ἵνα κλιντὰ εἰματ᾽ ἀγώμαι ἐς ποταμὸν πλυντόσα , τὰ μοι φερνπομένα κείται , ἔστι δὲ ὁ πάπας , συγγενικὴ λέξις , προσφωνουμένη ἐκ παιδὸς πρὸς πατέρα ὡς ἐν Ἰλιάδι καλῶς γέγραπται . Τὸ δὲ ἐροπλίσειας , γράφεται καὶ ἐροπλίσειαν , διὸς γὰρ μετ᾽ ὀλίγα κεινοθέντες ὡς καὶ προεγράφη , ὁπλίσαν τὴν ἅμαξαν . ἔστι δὲ ἀστειώτερον κατὰ ἀρε*λαμ νεωτερικήν , τὸ ἐροπλίσειας . οὗτε ὁ γέρων πατὴρ διορθούμενος τὸ ἀφελές , ἵν᾽ οὐ διώσ᾽ ἐροπλίσαιαν ἀπήνην , οὐ μὴν ἐγὼ δηλαδή . Τὸ δὲ εἰματ᾽ ἄγεσθαι , παντὸν τῷ , ἐσθῆτα φέρειν . ὅπερ καὶ ἐν τῇ ἐκξῆς φωνῳδίᾳ καὶ μετ᾽ ὀλίγα δέ , κείται . καὶ ἔστιν ὅμοιον ἐσθῆτα ἐνικῶς προσφωνικῶ λόγῳ εἰπεῖν , καὶ εἰματα πληθυντικῶς , ὡς καὶ μετ᾽ ὀλίγα ῥηθήσεται . Σημειῶσα δὲ ὅτι τε παθητικῶς ἔφη τὸ ἄγωμαι , καὶ ὅτι ἀπὶ τοῦ γέρου δοκεῖ αὐτὸ εἶπιν ὡς ἐπὶ ἐμψύχῳ . πλήν ὅσον οὐκ αὐτῇ ἀλλ᾽ ἡ ἅμαξα φέρει τὰ εἰματα . * Τὸ δὲ ἑρυσπομένα , κοινώτερον ἐφρέθη . τὸ γὰρ Ἀττικὸν ἐρύ - σπομένα . προσετιμήθη δὲ τὸ κοινόν , ἵνα μὴ χολῶν ἀθεράπευτον διὰ τοῦ Ἀττικισμοῦ τὸ ἔπος γένηται . δλως γὰρ , οὐκ ἔστιν ἐν δακτυλικῷ μέτρῳ ἢ τὸ ἐρύσποθαι εἰπεῖν , ἢ τὰς ἀπὸ τοῦ τοιούτου παρακειμένου κινήσεις , διὰ τὸ παρασπίζσθαι τὴν ῥυ βραχείαν συλλαβήν , ἐκατέρωθεν μακραῖς λέξεσι . δήλον δὲ ὅτι Ἀττικοὶ μὲν , εὐφωνίας στοχάζονται ἐν τῷ , ἐρύσποχνος καὶ ἐρύχμενος καὶ ἐρύσπομένος . Ὅμως δ᾽ ἐνταῦθα , τῆς καλλιφωνίας τὴν κανονικὴν ὀρθότητα προέχει*νε , ἑρυσπομένα εἰματα εἰπόν . αἱ γὰρ δύο ἄογουςαι λέξεις τοῦ ἑρυσπομένα , ποδιζόμεναι μετὰ τῆς μοῦ ἀντωνυμίας τῆς ὑποσθιν αὐ - τῶν κινιῶνς , ἢ ἀμφίβραχυν ἐποίησαν ἂν λόγῳ κοινῆς συλλαβῆς ἀδεκτον Ὅμηρικῷ μέτρῳ , ἢ παλιμβάκ - χεῖον ἀκάθαρτον ὡς φασιν οἱ παλαιοί , ὅπερ ἔστιν ἀθεράπευτον ὡς μὴ οἷόν τε συμβλησθῆναι μέτρῳ ἡρωϊκῷ . ἔστι δὲ παλιμβάκχειος ἢ προσαφοξύντως παλιμβάκχειος , πεντάχρονος πούς , ἐκ δύο μακρῶν καὶ βραχείας . οἷον Ἠραυστος . ἀνάπαλιν ἔχον τῷ βακχειῷ , πενταχρόνῳ ὄντι ἐκ βραχείας καὶ δύο μα - κρῶν . οἷον νοῦμωσ . ἔχοντι τὴν κλῆσιν , ἀπὸ τοῦ Βάκχου Λιονύσου . φ᾽ ὕμους ἐκ τοιούτου μέτρου ἤδον οἱ διθυραμβοποιοί . Ὅτι κοσμίῳ ἄνδρὶ προσρηθήσεται τὸ , καὶ δὲ σοι αὐτῷ ἔοικε , μετὰ πρόσ - τοισιν ὄντα βουλὰς βουλεύειν , καθαρῶ χροῖ εἰματ᾽ ἔχοντα . ὁ ἐστι μὴ ἑρυσπομένα . διὸ ἀκολούθως ἄλλας - γοῦ κείται τὸ , καθῆρος δὲ ῥύπα . ὁ ἐστι τὰ ἐρύσπομένα . ἵνα εἰν καθαρὰ εἰματα καὶ νιόπλιντα δέ . ἄτις κα - θήρατε . Τὸ δὲ μετὰ πρώτοιςιν ὄντα , γράφεται καὶ ἐόντι κα*τὰ πόσων δοτικὴν . καὶ εἰσὶ καὶ ἄμφω ἀσο - λοϊσιστα . τὸ , τε εἰπεῖν ἔοικέ σοι πρώτῳ ὄντι βουλεύειν . καί , ἔοικε βουλεύειν σε πρώτον ὄντα . τὸ γὰρ βουλεύειν , εἰσαγωγὸν ἐστι πτώσεως αἰτιατικῆς . Τὸ δὲ βουλὰς βουλεύειν , Ἀττικὸν ἔστιν ὡς καὶ τὸ ξείνους ξενίζειν . καὶ ἕτερα μυρία . Ὅτι τοὺς ἡδίους διαστέλλει καὶ ἐνταῦθα πρὸς τοὺς ὀπλίωντας , εἴπω . οἱ δύο ὀπλίωντες . τρεῖς δ᾽ ἡθίσοι Θαλείδοντες . ὡς εἶναι ἡθίσων , τὸν μὴσω γάμῳ ἐκδοθέντα . Ὅρα δὲ ὡς θαλκίοντα αἱρε τοὺς ἡδίους . οἱ γὰρ ὀπλίωντες , ἡδὶ πον γήινονσι . 1552διὸ καὶ τῶν τις παλαιῶν , φίλον χθὶς μὲν ἄζυγα σήμερον δὲ γυναικὶ ἐκδοθέντα οἴκτι*σάμενος . οἴμοι ἔφη , χθὲς ἐγὼ , ὡς δήθεν σήμερον τεθνεώς . Ὅτι τραγῆς δηλωτικὸν τὸ , ἡθίσοι Θαλείδοντες . οἱ αὐτὶ ἐκθύνουσι νιόπλιντα εἰματ᾽ ἔχοντες ἐς χορὸν ἄχρεσθαι . περὶ τῶν Ἀλκινόου δὲ πᾶντε φίλον εἰών ὁ λόγος . Ἔνθα ὅρα ἐν μέν Ἰλιάδι , τοὺς νιούς ὁ Πρίαμος ἡρωϊκὰ φρονῶν , μίμνεται ὡς χοροπευτίας ἀρίστους . ἐνταῦθα δὲ παρὰ τῷ Φαίει βασιλεῖ ἐπὶ ἄλλα παρ᾽ ἄλλους καλὰ , ἐπανοῦνται οἱ παῖδες ὡς αὐτὶ χορεύειν ἐθελοντες . καὶ αὐτὸς ἀκούων ἀνέχεται . τραγῆται γὰρ οἱ Φαίαικες καὶ οὐ κατὰ τοὺς Τρῶας ἀραμάνοι . Ὅτι σῶφρονος παρθένου ἡθος δηλοῖ τὸ , αἰδετο γὰρ Θαλεγὸν γέμον ἐξονομήται πατρὶ φίλῳ . Ναυσικάα δὲ ἡ τοῦτο ποιούσα , ἢ τὴν μὲν δι’ ὀνείρου ὑποθεῖσαν πλῦσιν τῶν ἱματίων , ἐξήρμε . τὸ δὲ σοὶ δὲ γάμος σχεδὸν ἔστιν , ἐσίγησε κατὰ λόγον αἰδοῦς . ὁ μέντοι πατὴρ πάντα ἐνόει φησί . διὸ καὶ παυσθείς , λέγει . οὔτε τοι ἡμῶνων φιλονέω τέκνος , οὔτε τιν’ ἄλλον . ὥστε δι - λαδὴ οὐδὲ γάμου ὡν σὺ αἰδοιμένη ἀσείγηνας . οὐχ’ ἀπλῶς δὲ οὕτω , τὰ περὶ γάμου παραμύπτει ὁ ποιη - τής , ἀλλὰ πρὸς πιθανότητα τῶν ἐς ὑστερον , ἐνθα καὶ ἡ κόρη εὔζεται , τὸν Ὀδυσεύα σχὼν * ἀνδρα καὶ ὁ πατὴρ δὲ Λιχνοῦς γαμβρὸν αὐτὸν εὐτυχῆσαι , διὰ τὸ ὁραῖαν δηλαδὴ γάμον τὴν παῖδα εἶναι . ταῦτα δέ , φίλον τὸν Ὀδυσεύα τοῖς βασιλεύσι ποιεῖ , ὅπερ αὐτὸς εὔξατο . καὶ οὕτω πιθανολογεῖται τὰ εἰς αὐτὸν ἐκ τῶν Φαιάκων ἀγαθά . Ὅτι ἐν τῷ , κοίρῃ δ’ ἐκ θαλάμιο φέρων ἐσθῆτα γαμινήν , ἐσθῆτα λέγει κατὰ τρόπον προσεχορίας τὰ πολλὰ ἱμάτια ὡς καὶ πρὸ ὀλίγου ἐφράθη . καὶ ἐστιν ἡ τοῦτον χρήσις πολλὴ ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ναυσικάαν . ἐστὶ δὲ τοιαύτη ἐσθής , ὡς μὲν ἐν αὐτῇ ἐνὸς εἶναι , ἱμάτια κατὰ τὸν ποιητήν . ἄλλως δὲ κατὰ τὸν αὐτόν , ζώστρα καὶ πέπλοι καὶ ῥήγες . Ἔσθῆτα δὲ φασὶ γαμινὴν λέγει , τὴν φύσει τοιαύτην . ἄλλως γάρ , ἐρύπυστο . εἰκὸς δέ , καὶ τὴν λεπτήν οὕτω λέγεσθαι . ὡς δὲ ἡ ἐσθής καὶ τὸ ἐσθὸς τὰ ψιλούμενα , ἐκ τοῦ δασυνομένου ἐσ γίνεται ἀφ’ οὗ καὶ τὰ ἱμάτια δασυνόμενα λόγῳ ἄλλη καὶ αὐτὰ ὁμοίως τῷ θήματι , διήλου ἐκ τῶν παλαιῶν . Ὅτι ἐφόδια τρυφερὰ ἤτοι δεῖ - πνον λαμπροῦ παρασκευὴ φράζεται ἐν τῷ , μίτρῃ δ’ ἐν κίστρη ἐτίθη μενοικία ἐδωδήν παντοίην . ἐν δ’ ὄψα τίθη . ἐν δ’ οἶνον ἔχων ἀσκὸν ἐν αἰγίῳ . δοκεῖ δὲ χρυσῇ ἐν ληκύθῳ ὑφρὸν ἐλαῖον , εἰὼς χυλώσατο σὺν ταῖς δόινα . κίστη δὲ παρ’ Ἀττικοῖς , δίσματοθήκη , ὡς ἐφηνεύουσι οἱ παλαιοί . καὶ * σώζεται μέ - χρι νῦν ἡ τοιαύτη λέξις παρὰ πολλοῖς . οὐχ ἄποθεν δὲ φασιν ἔστι τοῦ ἐγκύσθαι τι ἐν αὐτῇ , τοιγέστιν , ἐνικον ἡ λέξις ἐτυμολογεῖσθαι παρὰ τὸ κίσθαι . Τὸ δὲ ἐδωδήν παντοίην , ποικιλίαν ἄρτων δηλοῖ καὶ τοιούτων τινῶν . τὰ γὰρ ὄψα , ἴδια ἐπεφώνηται . Αἰγίων δὲ ἀσκὸν κέντευσθαι , παραπεπρημένος ἐπεν . ὡς τοιούτου δεξιοῦ ὄντος εἰς οἴνου ὑποδοχήν . Ἰστίον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ ἀσποῦ φέρεται παρομοία τῷ , ἀσκὼ φλανρίζεις . οἶον . κενῷ σώματι φλανρίζεις . Λήκυθος δέ , ἀρχεῖον ἐλαυδοχόν , παρὰ τὸ ἐλαῖον καὶ ἄν , ἵνα ἡ ἐλαίουχθὸς τις . Ὅτι δὲ ἡ λήκυθος καὶ ὀλπὴ λέγεται , φέρε χρήσιον Ἀθήναιος ἐξ Ἀχαίου γλαφυροῦ φησι ποιητοῦ . λέγων καὶ ὅτι λήκυθοι καὶ ἐκ τιμίας ἐγένοντο ὕλης . οἶον . στίφανοι καὶ διλήκνδον μύρον χρυσούν καὶ ἀργυροῦν . δοκεῖ δὲ ἡ ἠθεῖσα ὀλπὴ γίνεσθαι , παρὰ τὸ ἐλαῖον πεπάζθαι ἤρουν κατῆσθαι . Ἔλαιον δὲ ὑφρὸν οὐ μόνον ὡς χαλαστικὸν καὶ ὑγροποιόν καὶ διατηροῦν τὸ ἀλιγὲν σῶμα ἐν ὑγρότητι ὡς μὴ σκελετεύεσθαι , ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐχ ἀποχονταλοῦται τῷ ψυχῇ διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ποιότητα οὐ μὴν ἀπλῶς ὑγρότητα . εἰ δὲ τὸ ἐλαῖον φ’ χρήται ἡ βασιλικὴ κώμη ἔχει τι ξενίζον , οὐκ ἔστιν ἀπορημαθῆσαι σταθερῶς . ἴσως γὰρ ὑστερον τὰ τοιαῦτα ἐπανοήθη . ὡν πο - λυνδὸν ὄντων , ἐγινετὸ * τι καὶ ἐξ ἀναθήσεως . ὡς δηλοῖ ὁ γραφὴς τὸ , ἐν Καρμανία ἱστορεῖ Κησίας , ἐλαῖον γίνεσθαι ἀκανθίνον , φ’ χοῖσθαι τὸν βασιλέα . Ὅτι δὲ ὡσπερ σπηλαίων καὶ προσμηλαίων καὶ τυχαίων ὑποχοριστικὰ σπηλαδίων προσμηλαδίων τυχαδίων οὕτω καὶ ἐλαίων ἐλαδίων , δηλοῦσι οἱ τεχνικοί . καὶ - ται οὖν παρὰ τῷ διπυσσοριστῇ , ἐλαδίου κοτύλη . Τὸ δὲ εἰὼς χυλώσατο , ἀντὶ τοῦ ὅπως μετὰ λουτρῶν χυλωθῇ ἀλαυμάτην . ἀντιθεὶν δὲ καὶ χύτλα ἀπλῶς τὰ λουτρὰ πλουσιασῶ τοῦ τ . κοινῶς γὰρ μίχρη καὶ τὸν ἄρτι , χυλοῦσθαι , τὸ ἐξ ὑγρῶν τυχὸν ὑγραίνεσθαι . καὶ ὀλόχλης , ὁ λίαν τοῦτο παθών . οἱ δὲ παλαιοί , φασὶ καὶ ὅτι χύτλα , τὸ μισθ’ ὕδατος ἐλαῖον , ὅθιν τὸ χυλώσασθαι . Ὅρα δὲ τὸ εἰὼς κέντευσαι , γενόμενον πλουσιασῶ τοῦ ε καὶ ἐπανθίσαι τοῦ τ . τὸ γὰρ ἀπλοῦν ἐστιν , ὡς χυλώ - σατο . Ὅτι τῶν ἱμῶνων ἐν τῷ σκευῶν ζωιάσθαι ἤρουν , εἰς κασαργὴν ὀνοματοποιεῖ , φησι γάρ . μάστιξ δ’ ἐλαίων , κεραυρὴ δ’ ἤν ἡμιοσῶν . αἱ δ’ ἄμωτον ταύτουντο . τοιούστιν αὐτόνως ἐκα - νοῦντο . Ἄμωτον δὲ ὅτι τὸ ἀντελὲς κνώιος καὶ πληριότατον ἐκ μεταφοράς σωμάτων ἢ τραυ - μάτων μὴ δοκίμων μόρον , καὶ ἐν ἄλλοις ἐφράθη . * Ὅτι τὴν τοῦ πλέινον διασκαλὴν , αὐτὸ προφάγει ὁ ποιητής . αἱ δ’ ὅτε δή , ποταμοῖο φύσιν περιελλέ’ ἴζοντο . Ἐνθ’ ἤτοι πλεῖνοι ἤσαν ἐπιπτανοί , πολλὴ δ’ ὕδωρ καὶν ὑπεκπροφύει μέλα παρ’ ὀπάσσοντα καθήραι , ἐνθα ἡμῖνους μὲν , ὑπεκπροῖνσαν ἀπήρης . καὶ τοῖς μὲν , ὅταν ποταμὸν παραδιδύμηνται , τρώγειν ἀγροστίων μελιχδέα . αἱ δ’ ἀπ’ ἀπήρης ἔμματα χροσῶν ἴζοντο , καὶ ἰσφόρων μέλαν ὕδωρ . στείδον δ’ ἐν βύθουσι θοῦς ἱνδὶς προοίρουσσαι . αὐ - τὰρ ἐπὶ πλέυνάν τε καθήραν τε φύλα * πάντα . ἐξὼς πέτασαν παρὰ θην’ ἄλος . ἔχει μάλιστα λάγγας
Lemmas: Θαλάσσιος πορμυηρα . ὁ δέ ἀμφίπολος γυνή , διά ὁ σαφής οὕτως ἀραρίσκω , οὖον μόνος διότι καί τῇμζοι ἀμφίπολος λέγω ὡς καί ἀλλαχοῦ γράφω , ἀλλά καί ὡς ἵημι εἰμί , καί ἐπί ἀνήρ νοέω ὁ ὁ δεσπότης ἀμφιπολέω . Πλάσμα δέ , ὅτι ὁ μιαίνω , πολλαχοῦ δηλόω . καί ὅτι στόρνυμι , ὁ στρίβω ἤτοι κλίνω , λέγω . ὅτι2 συμβάλλω καί συμβάλλω , οὖον μόνος ὁ Νούσα καί ὁ κατά μάχη συμμείγνυμι , ἀλλά καί ὁ ἀντιβολέω ἤτοι συναντάω , οἷος . ὁ δέ θύραζε ἰχθυάω συμβάλλω εἰς βουλή , ἵνα μή καλτσόν ὁ δεῦνος . καί ὁράω ὁ καλτσόν . ἐκ οὖον ὁ συγκλιος βουλή . κεῖμαι δέ καί ἐν Ἰλιάς ὁ , συμβάλλω βασιλεύς , ἀρόω συναιρέω . ὅτι2 ὁ πτάζω ὅσπερ ἐν Ἰλιάς κεῖμαι , ἐκ ὁ * ἐνταῦθα ὁρθέτος πρός ὁ πατήρ Ἀλκίνοος ὑπό ὁ θυγάτηρ , παράγω . φημί γάρ ἐκεῖνος οὗτος ἀφελής . πάππας φίλος , οὐ εἄν δή ἐγώ ἐροπλίσειας ἀπήνη ὑψηλός , εὐνυχον ἵνα κλιειντα εἷμα ἄγαμαι εἰς ποταμός πλυντόσα , ὁ ἐγώ φέρνω κεῖμαι , εἰμί δέ ὁ πάππας , συγγενικός λέξις , προσφωνέω ἐκ παῖς πρός πατήρ ὡς ἐν Ἰλιάς καλῶς γράφω . ὁ δέ ἐροπλίσειας , γράφω καί ἐροπλίσειαν , δίω γάρ μετά ὀλίγος κεινόω ὡς καί προγράφω , ὁπλίζω ὁ ἅμαξα . εἰμί δέ ἄστειος κατά ἀρε*λαμ νεωτερικός , ὁ ἐροπλίσειας . ὅστε ὁ γέρων πατήρ διορθόω ὁ ἀφελής , ἵνα οὖον δείδω ἐροπλίσαιαν ἀπήνη , οὖον μήv ἐγώ δηλαδή . ὁ δέ εἷμα ἄγω , λήγω ὁ , ἐσθής φέρω . ὅσπερ καί ἐν ὁ ἐκξέω φωνωδία καί μετά ὀλίγος δέ , κεῖμαι . καί εἰμί ὅμοιος ἐσθής ἑνικός προσφωνικῶ λόγος εἶπον , καί εἷμα πληθυντικός , ὡς καί μετά ὀλίγος εἴρω . σημειώνω δέ ὅτι τε παθητικός φημί ὁ ἄγω , καί ὅτι ἀπύ ὁ γέρας δοκέω αὐτός εἶπον ὡς ἐπί ἔμψυχος . πλήν ὅσος οὐ αὐτός ἀλλά ὁ ἅμαξα φέρω ὁ εἷμα . * ὁ δέ ἕρπω , κοινός φέρω . ὁ γάρ Ἀττικός ἐρύω - σπάω . προστιμάω δέ ὁ κοινός , ἵνα μή χολή ἀθεράπευτος διά ὁ ἀττικισμός ὁ ἔπος γίγνομαι . δλως γάρ , οὐ εἰμί ἐν δακτυλικός μέτρον ἢ ὁ ἐρύω εἶπον , ἢ ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος παράκειμαι κινέω , διά ὁ παρασπίζω ὁ ῥυ βραχύς συλλαβή , ἑκατέρωθεν μακρός λέξις . δῆλος δέ ὅτι ἀττικός μέν , εὐφωνία στοχάζομαι ἐν ὁ , ἐρύσποχνος καί ἐρύκω καί ἐρύω . ὅμως δέ ἐνταῦθα , ὁ καλλιφωνία ὁ κανονικός ὀρθότης προέχω , ἕρπω εἷμα εἶπον . ὁ γάρ δύο ἄγω λέγω ὁ ἕρπω , ποδίζω μετά ὁ ἐγώ ἀντωνυμία ὁ ὑποσθιν αὖος - ὁ κινιός , ἢ ἀμφίβραχυς ποιέω εἄν λόγος κοινός συλλαβή ἀδεκτον Ὁμηρικός μέτρον , ἢ παλιμβάκ - χέω ἀκάθαρτος ὡς φημί ὁ παλαιός , ὅσπερ εἰμί ἀθεράπευτος ὡς μή οἷος τε συμβάλλω μέτρον ἡρωϊκός . εἰμί δέ παλιμβάκχειος ἢ προσαφοξύντως παλιμβάκχειος , πεντάχρονος πούς , ἐκ δύο μακρός καί βραχύς . οἷος Ἠραυστος . ἀνάπαλιν ἔχω ὁ βακχεῖον , πεντάχρονος εἰμί ἐκ βραχύς καί δύο μή - Κρής . οἷος νόμος . ἔχω ὁ κλῆσις , ἀπό ὁ Βάκχος λιονυσυς . ἀπό ὑμέτερος ἐκ τοιοῦτος μέτρον ἀείδω ὁ διθυραμβοποιός . ὅτι2 κόσμιος ἀνήρ προσλέγω ὁ , καί δέ σύ αὐτός ἔοικα , μετά πρός - ὅς εἰμί βουλή βουλεύω , καθαίρω χρώς εἷμα ἔχω . ὁ εἰμί μή ἕρπω . διό ἀκόλουθος ἄλλος - γου κεῖμαι ὁ , καθαίρω δέ ῥύπος . ὁ εἰμί ὁ ἐρύω . ἵνα ἐν καθαρός εἷμα καί νιοπλιειντα δέ . Ἄτις ἄν - θηράω . ὁ δέ μετά πρῶτος εἰμί , γράφω καί εἰμί κατά πόσος δοτικός . καί εἰμί καί ἄμφω ἄμι - λοϊσιστα . ὁ , τε εἶπον ἔοικα σύ πρῶτος εἰμί βουλεύω . καί , ἔοικα βουλεύω σύ πρῶτος εἰμί . ὁ γάρ βουλεύω , εἰσαγωγός εἰμί πτῶσις αἰτιατικός . ὁ δέ βουλή βουλεύω , Ἀττικός εἰμί ὡς καί ὁ ξένος ξενίζω . καί ἕτερος μυρίος . ὅτι2 ὁ ἡδύς διαστέλλω καί ἐνταῦθα πρός ὁ ὀπλίωντας , εἶπον . ὁ δύο ὀπλίωντες . τρεῖς δέ ηθισος θαλειδιδωμι . ὡς εἰμί ηθισος , ὁ μῆσον γάμος ἐκδίδωμι . Ὅρας δέ ὡς θαλκιειμι ἀείρω ὁ ἡδύς . ὁ γάρ ὀπλίωντες , ὅδε πως γῆινος . εἶδος καί ὁ τις παλαιός , φίλος θίς μέν ἄζυγος σήμερον δέ γυνή ἐκδίδωμι οἰκτίζω . οἴμοι φημί , χθές ἐγώ , ὡς δήθεν σήμερον θνῄσκω . ὅτι2 τρώγω δηλωτικός ὁ , ηθισος θαλειδιδωμι . ὁ αὐτί ἐκθύω νιοπλιειντα εἷμα ἔχω εἰς χορός ἄρχω . περί ὁ Ἀλκίνοος δέ πᾶς φίλος ἐάω ὁ λόγος . ἔνθα ὁράω ἐν μέν Ἰλιάς , ὁ νιούς ὁ Πρίαμος ἡρωϊκός φρονέω , μίμνω ὡς χοροπευτίας ἀγαθός . ἐνταῦθα δέ παρά ὁ φαίω βασιλεύς ἐπί ἄλλος παρά ἄλλος καλός , ἐπανίημι ὁ παῖς ὡς αὐτί χορεύω ἐθέλω . καί αὐτός ἀκούω ἀνέχω . τρώγω γάρ ὁ φαιαιξ καί οὖον κατά ὁ Τρώς ἀράομαι . ὅτι2 σώφρων παρθένος ἦθος δηλόω ὁ , αἰδέομαι γάρ Θαλεγὸν γέμω ἐξονομήται πατήρ φίλος . Ναυσικάα δέ ὁ οὗτος ποιέω , ἢ ὁ μέν διά ὄνειρος ὑποτίθημι πλύσις ὁ ἱμάτιον , ἐξαίρω . ὁ δέ σύ δέ γάμος σχεδόν εἰμί , σιγάω κατά λόγος αἰδώς . ὁ μέντοι πατήρ πᾶς νοέω φημί . διό καί παύω , λέγω . οὔτε ὅς ἡμῶνων φιλόνεος Τέκνος , οὔτε τις ἄλλος . ὥστε Ζεύς - λαδής οὐδέ γάμος ὡς σύ αἰδέομαι ἀσείγηνας . οὐ ἀπλόος δέ οὗτος , ὁ περί γάμος παραμύπτει ὁ ποιέω - ὅς , ἀλλά πρός πιθανότης ὁ εἰς ὕστερος , ἔνθα καί ὁ κόρη ὕζω , ὁ οδυσευω ἔχω * ἀνήρ καί ὁ πατήρ δέ λιχνοος γαμβρός αὐτός εὐτυχέω , διά ὁ ὁραῖος δηλαδή γάμος ὁ παῖς εἰμί . οὗτος δέ , φίλος ὁ οδυσευω ὁ βασιλεύς ποιέω , ὅσπερ αὐτός εὔχομαι . καί οὗτος πιθανολογώ ὁ εἰς αὐτός ἐκ ὁ Φαίαξ ἀγαθός . ὅτι2 ἐν ὁ , κοίρῃ δέ ἐκ θαλάμιος φέρω ἐσθής γαμινη , ἐσθής λέγω κατά τρόπος προσεχορίας ὁ πολύς ἱμάτιον ὡς καί πρό ὀλίγος φράζω . καί εἰμί ὁ οὗτος χρῆσις πολύς ἐν ὁ κατά ὁ Ναυσικάα . εἰμί δέ τοιοῦτος ἐσθής , ὡς μέν ἐν αὐτός εἷς εἰμί , ἱμάτιον κατά ὁ ποιητής . ἄλλως δέ κατά ὁ αὐτός , ζώστρα καί πέπλος καί ῥῆξ . ἐσθής δέ φημί γαμινη λέγω , ὁ φύσις τοιοῦτος . ἄλλως γάρ , ῥύπτω . εἰκός δέ , καί ὁ λεπτός οὗτος λέγω . ὡς δέ ὁ ἐσθής καί ὁ ἔσθος ὁ ψιλόω , ἐκ ὁ δασύνω εἰς γίγνομαι ἀπό ὅς καί ὁ ἱμάτιον δασύνω λόγος ἄλλος καί αὐτός ὁμοίως ὁ θῆμα , διηλόω ἐκ ὁ παλαιός . ὅτι2 ἐφόδια τρυφερός ἤτοι δεῖ - πνον λαμπρός παρασκευή φράζω ἐν ὁ , μίτρα δέ ἐν Κίστρη τίθημι μενοικία ἐδωδή παντοῖος . ἐν δέ ὄψον Τίθη . ἐν δέ οἶνος ἔχω ἀσκός ἐν Αἴγιον . δοκέω δέ χρύσεος ἐν λήκυθος ὑφρὸν ἔλαιον , ἠώς χυλόω σύν ὁ δόινα . κίστη δέ παρά Ἀττικός , δίσματοθήκη , ὡς εφηνευειμι ὁ παλαιός . καί * σῴζω ἐγώ - χρις νῦν ὁ τοιοῦτος λέξις παρά πολύς . οὐ ἄποθεν δέ φημί εἰμί ὁ εγκυεπομαι τίς ἐν αὐτός , τοιγέστιν , φέρω ὁ λέξις ἐτυμολογέω παρά ὁ κίω . ὁ δέ ἐδωδή παντοῖος , ποικιλίας ἄρτος δηλόω καί τοιοῦτος τις . ὁ γάρ ὄψον , ἴδιος φωνέω . Αἰγίων δέ ἀσκός κεντευεπομαι , παραπράσσω ἕπω . ὡς τοιοῦτος δεξιός εἰμί εἰς οἶνος ὑποδοχή . ἱστίον δέ ὅτι ἐκ ὁ Ασπούς φέρω παρόμοιος ὁ , ἀσκός φλανριζεω . οἶος . κενός σῶμα φλανριζεω . Λήκυθος δέ , ἀρχεῖον ελαυδοχος , παρά ὁ ἔλαιον καί ἄν , ἵνα ὁ λαίω τις . ὅτι2 δέ ὁ λήκυθος καί ὄλπη λέγω , φέρω Χρήσιον Ἀθήναιος ἐκ Αχαίου γλαφυρός φημί ποιητής . λέγω καί ὅτι λήκυθος καί ἐκ τίμιος γίγνομαι ὕλη . οἶος . στιφαινω καί διλήκνδον μύρον χρύσεος καί ἀργύρεος . δοκέω δέ ὁ ἠθέω ὄλπη γίγνομαι , παρά ὁ ἔλαιον πάσσω ἀρόω κάθημαι . ἔλαιος δέ ὑφρὸν οὖον μόνος ὡς χαλαστικός καί ὑγροποιός καί διατηρέω ὁ αλιγε σῶμα ἐν ὑγρότης ὡς μή σκελετεύω , ἀλλά καί ὅτι οὐ αποχονταλουος ὁ Ψυχή διά ὁ ἐν αὐτός ποιότης οὖον μήv ἀπλόος ὑγρότης . εἰμί δέ ὁ ἔλαιον ἀπό χράω ὁ βασιλικός κώμη ἔχω τίς ξενίζω , οὐ εἰμί ἀπορημαθῆσαι σταθερός . ἴσως γάρ ὕστερος ὁ τοιοῦτος επανοηθος . ὡς ἀπό - λυενδον εἰμί , γίγνομαι * τίς καί ἐκ ἀναθήσεως . ὡς δηλόω ὁ γράφω ὁ , ἐν Καρμανία ἱστορέω Κησίας , ἔλαιον γίγνομαι ἀκάνθινος , ἀπό χόω ὁ βασιλεύς . ὅτι2 δέ ὡς σπήλαιον καί προσμηλαίων καί τυχαῖος ὑποκοριστικός σπηλάδιον προσμηλαδίων τυχᾴδιον οὗτος καί ἔλαιον ἐλάδιον , δηλόω ὁ τεχνικός . καί - ὁ οὖν παρά ὁ διπυσσοριστῇ , ἐλάδιον κοτύλη . ὁ δέ ἠώς χυλόω , ἀντί ὁ ὅπως μετά λουτρόν χυλόω ἀλαυμάτην . ἀντιθέω δέ καί χύτλον ἀπλόος ὁ λουτρόν πλουσιάζω ὁ τ . κοινῶς γάρ μίχρη καί ὁ ἄρτι , χυλόω , ὁ ἐκ ὑγρός τυγχάνω ὑγραίνω . καί ολοχλεω , ὁ λίαν οὗτος πάθος . ὁ δέ παλαιός , φημί καί ὅτι χύτλον , ὁ μισθός ὕδωρ ἔλαιον , ὅθι ὁ χυλόω . Ὅρας δέ ὁ ἠώς κεντευσος , γίγνομαι πλουσιάζω ὁ ε καί ἐπανθίζω ὁ τ . ὁ γάρ ἀπολόω εἰμί , ὡς χυλός - Σάτο . ὅτι2 ὁ ἱμῶνων ἐν ὁ σκεῦος ζῷον ἀρόω , εἰς κασαργὴν ονοματοποιώ , φημί γάρ . μάστιξ δέ ἔλαιον , κεραυρὴ δέ ἐάν ἥμιον . ὁ δέ ἄμωτον ταὐτόω . τοιουειμι αὐτόνος ἐπίτεξ - νέομαι . ἄμωτον δέ ὅτι ὁ ἀντελὲς κνώιος καί πλήριος ἐκ μεταφορά σῶμα ἢ τρα - Μάτων μή δόκιμος μόρον , καί ἐν ἄλλος φράζω . * ὅτι2 ὁ ὁ πλέινον διασκαλὴν , αὐτός προφαίνω ὁ ποιητής . ὁ δέ ὅτε δή , ποταμός φύσις περιαιρέω ἵζω . ἔνθα ἤτοι πλένιος ἀσάω ἐπιπτανοί , πολύς δέ ὕδωρ καινίς ὑποκρύπτω Μέλα παρά ὀπάζω καθαίρω , ἔνθα ημινοος μέν , ὑπεκπροῖνσαν ἀπαίρω . καί ὁ μέν , ὅταν ποταμός παραδιδύμηνται , τρώγω αγροστια μελιχδέα . ὁ δέ ἀπό ἀπαίρω ἔμματα χροσος ἵζω , καί ισφοροος μέλας ὕδωρ . στείδον δέ ἐν βυθέω Θοῦς Ἰνδίς προοιρουεννυω . αὖος - ἄρα ἐπί πλέω τε καθαίρω τε φῦλον * πᾶς . ἐξίημι πετάννυμι παρά θνῄσκω Ἄλος . ἔχω μάλιστα Λάγγας