eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1837
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Σ . σῆρος . Τὸ δὲ , ἐπὶ δ’ αἰνείτον βασιλῆς , ἢ ἀντὶ τοῦ ἐπαινοῦσι καὶ οἱ βασιλεῖς ὁμοίως τῷ , οἱ δ’ ἄρα πάντες ἐπῆνον , ὅ περ εὐθὺς ἐπάγεται , ἢ ἀντὶ τοῦ , ἐπὶ δέ , ἤγουν οὖν ἐμοί , συγκατατί - θενται καὶ οἱ βασιλεῖς , ὁ Εὐρύμαχος δηλαδὴ καὶ ὁ Ἀντίνοος · οὕς , ὡς δεῖληπται , καταδημαγωγεῖ εὐμεθόδως ὁ Τηλέμαχος , μειλιττόμενος τὸ ὑβριστικὸν αὐτῶν καὶ ἀτάσθαλον . Ὅτι τὸν τοῦ Ἰρου καὶ τοῦ ξείνου διασκεδάζων ἄγῶνα φησί · ζώσατο μὲν ῥάκεσι περὶ μῆδεα Ὀδυσσέως · φαῖνε δὲ μηροὺς καλοὺς τε μεγάλους τε . φάνεν δὲ οἱ εἰφέες ὤμοι , στήθεά τε στιβαροὶ τε βραχίονες · ταῦτα δή , ἐξ ὧν καὶ ὁ Φειάξ Λαοδάμας ἐχαρακτήριζεν ἀγαθὸν ἀθλη*τήν . εἶχε γὰρ τὰ περὶ πρόσω - πον ἡλλοιῶσθαι μόνα , ἐξ οὗ καὶ ἦν αὐτὸν γνωριζέσθαι . τὰ δ’ ἄλλα οὐ μόνον ὡς εἶχε φύσεως ἐκφαι - νεται , ἀλλὰ καὶ εἰς κάλλιον μεταπλάττεται . φησι γὰρ · αὐτὰρ Ἀθήνη ἀχι παρισταμένη μέλεα ἤλδανε ποιμένι λαῶν . φρόνησις δὲ καὶ ἡ τοιαύτη Ἀθηνᾶ · καθ’ ἣν κρίνας ὁ Ὀδυσσεὺς μὴ δεῖν εἶναι δειλιὰν καὶ ὑποτρέμειν , ἑαυτῷ ἔστι , καὶ θαρρεῖ τὸν ἄγῶνα , ὡς εἰ καὶ λέων ἀνδρείους μὲν ὢν καὶ ἄλλως , ἀν - δρειότερος δὲ ἀπεχθὰς ἐν τῷ ἐριδιζέσθαι . διὸ καὶ οἱ μνηστῆρες ὑπερφιάλως , ὡς καὶ προεφρόδη , ἀγασσάμενοι εἶπον κατὰ λόγον ἠθοποιίας · ἢ τέχα Ἰρος αἴρος ἐπίσπαστον κακὸν ἔξει , οἶην ἐν βακίων ὁ γέρων ἐπιγουνίδα φαίνει . ὁ δὴ ἀρμόζοι ἂν ἀνδρὶ ἀφανεῖ μέν τὰ ἔξω , ἄλλως δὲ πρακτικῷ . Ζητήσεως δὲ ἀξίων ἐν τῇ τῶν μηρῶν γιμνώσει , πῶς οὐκ ἐξεκαλύφθη καὶ ἡ οὐλή , τὸ τοῦ Ὀδυσσέως , ὡς μὴτα ταῦτα φαίνεται , μέγα παράδοξον . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι τὸ , ζώσατο ῥάκεσιν , ἐμφαίνειν μὴ ζῶνῃ χρᾶσθαι τοὺς πυγμάχους καὶ οὕτως ἀναστέλλειν τὸ ἱμάτιον , ἀλλ’ ἀποδυσάμενους , εἴτα ἰματίῳ ζῶννυσθαι , ὡς ἐνταῦθα Ὀδυσσεὺς ἐζώσατο ῥάκεσιν · ὧν γιμνοῦντες μῆδεα μὲν καλύπτει , φαίνει δὲ μη - ροὺς καὶ ὤμους καὶ στήθεα καὶ βραχίονας · ὁ τὴν ῥηθείσαν γύμνωσιν φράζει . Ἀλδαίνευν δὲ τὸ * αἰξεῖν , παρὰ τὸ ἄλλεσθαι , ἢ παρὰ τὸ ἀλδαίνειν , διὰ τὸ προδηλωθὲν συγγενὲς τοῦ ὃ καὶ δ° . πρωτότυπον δὲ τοῦ ἀλδαίνειν τὸ ἀλδῶ , ἀλδήσω , ἐξ οὗ καὶ τὸ ἀλδήσω , καὶ ποταμὸς πον ἀλδησκος θριμμάτων θεραπεντικός . Τὸ δέ , Ἰρος αἴρος , ταυτὸν τῷ , Ἰρος κακῦρος , καθ’ ὁμοιό - τητα τοῦ , κακοῦλιον οὐν ὀνομαστήν , καὶ τοῦ , ὕπνος αὐπνος παρὰ Σοφοκλέῃ , καὶ τῶν ὁμοίων . ἢ καὶ ἄλλως , αἴρος ὁ μηκέτι ἴσόμενος Ἰρος , ἀλλὰ τεθνηκόμενος . Ἐπίσπαστον δὲ κακὸν τὸ αὐθαίρετον , καὶ ὁ τις καθ’ ἑαυτὸν ἐπισπάται , καθ’ ὁμοιότητα , ὡς φασί , ζῴων δεικνυομένων καὶ ἐπισπωμένων ἑαυτοῖς ὀλεθρον · ὡς δὴ καὶ οὐ μόνον κατὰ * δῆλαρ γίνεται , ἀλλὰ ποτε καὶ διὰ θυμόν . οὕτω γὰρ καὶ σὺς καὶ ἄρτιος πίπτει καὶ λέων καὶ πάρδαλις , ἐξὸν ὃν διυκρυγεῖν τὸ κακόν , εἰ μὴ ἐπεσπώντο αὐτό . Ἐπιγουνὶς δὲ τί ἐστι , προείρηται . Ὅτι Ὀδυσοῖα μὲν ἤλδανεν , ὡς εἴρηται , σωμασίησασα ἢ Ἀθηνᾶ , σὺα θαρρῶντα , Ἰρος δὲ ἀνάπαλιν πάσχει , ταραχθεὶς τὴν ψυχὴν εἰς τοσοῦτον , ὡς τε καὶ τρέμειν . θρα - σὺδιλος γὰρ ἐν τοῖς μάλιστα φαίνεται ὁ ἀνήρ . φησὶ γοῦν ὁ ποιητὴς οὕτως · Ἰρὼν δὲ κακῶς ὠρίντο θυμὸς . ἀλλὰ καὶ ὡς δραστηρὲς ἄγον ζώσαντες * ἀνάγκη , τοιούστιν ἐν βίᾳ , δειδιότα . ὁ ἑμυρευὼν ἐπάγαι · σάοκας δὲ περιτρομέοντο μέλεσσιν . ἐξεδειμάτωσε δὲ αὐτὸν ἄλλως ἢ τοῦ Ἀντινοῦ ἐμπη , εἰπόντος · νῦν μὲν μήτ’ εἴης βουγαίε μήτε γένοιο , εἰ δὴ τούτῳ γε τρομέεις καὶ δεῖδιας αἰνῶς , ἄνδρα γέροντα , ὡς καὶ ὁ ξένος ἔφη , δὴν ἀρήμενον παροξυ - τόνως δίκην παρακειμένου , ἢ προπαροξυτόνως , ἀρήμενον , ὡς τὸ ἀκαχήμενον . εἴτα ἐπιφέρων τὸ φοβερὸν φησίν · ἀλλ’ ἐκ τοι ἐφέω , τὸ δὲ καὶ τετελισμένον ἔσται , αἰ κέν σε οὕτως νικησῇ χρεισῶν τε γένηται , ὡς καὶ προσεφρη , πέμψω σ’ ἠπειρόνδε * βαλὼν ἐν νηὶ μελαίνη , εἰς Ἔχετον βασι - λῆα βροτῶν δηλήμοια πόντων , ὅς ἂν ἀπὸ μῦσα τάμῃσι καὶ οὖσατα νηλὲς γαλκώ . μῆδεα τ’ ἐξεύσας δώη χνοῦν ὠμὰ δάσασθαι . ὅτι δὲ ταῦτα εἰς πλεῖον ἐξεθρόησε τὸν Ἰρον , δηλοῖ τὸ ἐξεξῆς · τῷ δ’ ἐτι μᾶλλον ἰπότρομος ἔλλαβε γυῖα · καὶ τὸ μὲν τρέμειν οὐν ἀφίει τὸν Ἰρον θαρρῶιν . οἱ δὲ ὅμως ἐς μέσον ἤναγον , καθ’ ἀνάγκην δηλαδὴ καὶ τούτο . Καὶ σημειῶσαι ὅτι , καθάπερ τὸν ξείνον Ὀδυσοῖα οἱ ἄγαθοὶ ἐθάρρυναν λόγοι , οὕτω τὸν Ἰρον κατέβαλον αἱ ἀπειλαὶ καὶ προσκατειργάσαντο . Ἰστίον δὲ καὶ * ὅτι τὸ , κακῶς ὠρίντο θυμὸς , πρὸς διαστολὴν εἴρηται τοῦ ἄλλως ὁρίνεσθαι . ὁρίνεσαι γὰρ τίς ποτε καὶ καλῶς κατὰ τὸν εἰς πόλεμον ὁρινόμενον καὶ θαρσαλίως μαχόμενον . Τὸ δὲ δειδιότα προτάξας τοῦ περιτρομέσθαι , μετ’ ὀλίγα ἕτερος ποιεῖ ἐν τῷ , περιτρομέεις καὶ δεῖδιας αἰνῶς , ἃ περ τὸν αὐτὸν ἔχει νοῦν . ἐστι γὰρ ταυτὸν τρέμειν καὶ δεινέναι αἰνῶς . Περὶ δὲ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Σ . σήρ . ὁ δέ , ἐπί δέ αἰνέω βασιλεύς , ἢ ἀντί ὁ ἐπαινέω καί ὁ βασιλεύς ὁμοίως ὁ , ὁ δέ ἄρα πᾶς πῆνος , ὅς περ εὐθύς ἐπάγω , ἢ ἀντί ὁ , ἐπί δέ , ἤγουν οὖν ἐγώ , συγκατατί - θείνω καί ὁ βασιλεύς , ὁ Εὐρύμαχος δηλαδή καί ὁ Ἀντίνοος · ὅς , ὡς δειληπτος , καταδημαγωγώ εὐμέθοδος ὁ Τηλέμαχος , μειλίσσω ὁ ὑβριστικός αὐτός καί ἀτάσθαλος . ὅτι2 ὁ ὁ Ἱερός καί ὁ ξένος διασκεδάζω ἀγών φημί · ζώννυμι μέν ῥάκος περί μήδεα Ὀδυσσεύς · φαίνω δέ μηρός καλός τε μέγας τε . φαίνω δέ ὁ εἰφέες οἴμοι , στῆθος τε στιβαρός τε βραχύς · οὗτος δή , ἐκ ὅς καί ὁ Φειάξ Λαοδάμας χαρακτηρίζω ἀγαθός ἀθλητής . ἔχω γάρ ὁ περί πρόσω - πως ἀλλοιόω μόνος , ἐκ ὅς καί εἰμί αὐτός γνωρίζω . ὁ δέ ἄλλος οὖον μόνος ὡς ἔχω φύσις ἐκφαίνω - νω , ἀλλά καί εἰς καλός μεταπλάσσω . φημί γάρ · ἀτάρ Ἀθήνη ἄχι παρίστημι μέλος ἀλδαίνω ποιμήν λαός . φρόνησις δέ καί ὁ τοιοῦτος Ἀθηνᾶ · κατά ὅς κρίνω ὁ Ὀδυσσεύς μή δήω εἰμί δειλία καί ὑποτρέμω , ἑαυτοῦ εἰμί , καί θαρσέω ὁ ἀγών , ὡς εἰμί καί λέων ἀνδρεῖος μέν εἰμί καί ἄλλως , εἰς - δρειοποτερος δέ ἀπεχθής ἐν ὁ ἐρίζω . διό καί ὁ μνηστήρ ὑπερφιάλως , ὡς καί προεφρόδη , ἄγαμαι εἶπον κατά λόγος ἠθοποιΐα · ἢ τέχα Ἱερός ἄιρος ἐπισπαστός κακός ἔξειμι , οἶος ἐν Βακίων ὁ γέρων ἐπιγουνίς φαίνω . ὁ δή ἁρμόζω εἄν ἀνήρ ἀφανής μέν ὁ ἔξω , ἄλλως δέ πρακτικός . ζήτησις δέ ἄξιος ἐν ὁ ὁ μηρός γύμνωσις , πῶς οὐ ἐκκαλύπτω καί ὁ οὐλή , ὁ ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς Μήτα οὗτος φαίνω , μέγας παράδοξος . ἱστίον δέ καί ὅτι ὁ , ζώννυμι ῥάκος , ἐμφαίνω μή ζώνη χράομαι ὁ πύγμαχος καί οὕτως ἀναστέλλω ὁ ἱμάτιον , ἀλλά ἀποδύω , εἴτα̅ ἱμάτιον ζώννυμι , ὡς ἐνταῦθα Ὀδυσσεύς ζώννυμι ῥάκος · ὅς γυμνόω μήδεα μέν καλύπτω , φαίνω δέ μη - ῥόος καί ὦμος καί στῆθος καί βραχύς · ὁ ὁ εἴρω γύμνωσις φράζω . αλδαινεος δέ ὁ * ἀΐσσω , παρά ὁ ἅλλομαι , ἢ παρά ὁ ἀλδαίνω , διά ὁ προδηλόω συγγενής ὁ ὅς καί δ° . πρωτότυπος δέ ὁ ἀλδαίνω ὁ ἄλδω , ἀλδήσω , ἐκ ὅς καί ὁ ἀλδήσω , καί ποταμός πως ἀλδήσκω θρύμμα θεραπεντικός . ὁ δέ , Ἱερός ἄιρος , τατός ὁ , Ἱερός κακῦρος , κατά ὄμνυμι - τητάω ὁ , κακοῦλιον ὀν ὀνομαστός , καί ὁ , ὕπνος ἄϋπνος παρά Σοφοκλέας , καί ὁ ὅμοιος . ἢ καί ἄλλως , ἄιρος ὁ μηκέτι ἴσόμενος Ἱερός , ἀλλά θνῄσκω . ἐπισπαστός δέ κακός ὁ αὐθαίρετος , καί ὁ τις κατά ἑαυτοῦ ἐπισπάω , κατά ὁμοιότης , ὡς φημί , ζῷον δείκνυμι καί ἐπισπάω ἑαυτοῦ ὄλεθρος · ὡς δή καί οὖον μόνος κατά * δῆλαρ γίγνομαι , ἀλλά ποτός καί διά θυμός . οὗτος γάρ καί σῦς καί ἄρτιος πίπτω καί λέων καί πάρδαλις , ἔξεστι ὅς διυκρυγεῖν ὁ κακός , εἰμί μή ἐπισπάω αὐτός . ἐπιγουνίς δέ τίς εἰμί , προερέω . ὅτι2 Ὀδυσοῖα μέν ἀλδαίνω , ὡς εἴρω , σωμασίησασα ἢ Ἀθηνᾶ , σός θαρσέω , Ἱερός δέ ἀνάπαλιν πάσχω , ταράσσω ὁ ψυχή εἰς τοσοῦτος , ὡς τε καί τρέμω . Θρής - σὺδιλος γάρ ἐν ὁ μάλιστα φαίνω ὁ ἀνήρ . φημί γοῦν ὁ ποιητής οὕτως · ἰρών δέ κακῶς ὀρίνω θυμός . ἀλλά καί ὡς δραστηρὲς ἄγω ζώννυμι * ἀνάγκη , τοιουειμι ἐν βία , δείδω . ὁ εμυρευω πάγη · σάκος δέ περιτρομέω μέλος . ἐκδειματόω δέ αὐτός ἄλλως ἢ ὁ Αντίνου ἐμπη , εἶπον · νῦν μέν μήτε εἰμί βουγάϊος μήτε γίγνομαι , εἰμί δή οὗτος γε τρομέω καί δείδω αἰνῶς , ἀνήρ γέρων , ὡς καί ὁ ξένος φημί , δήν ἀρημένος παροξυ - τόνος δίκη παράκειμαι , ἢ προπαροξύτονος , ἀρημένος , ὡς ὁ ἄχνυμαι . εἴτα̅ ἐπιφέρω ὁ φοβερός φημί · ἀλλά ἐκ ὅς ἐφίημι , ὁ δέ καί τετελισμένον εἰμί , ὁ ἄν σύ οὕτως νικάω χρέω τε γίγνομαι , ὡς καί προσφέρω , πέμπω σός ἤπειρόνδε * βάλλω ἐν ναῦς μέλας , εἰς Ἔχετος βάσις - Λήα βροτός δηλήμων πόντος , ὅς εἄν ἀπό μυσή τέμνω καί ουσατον νηλεής γαλκώ . μήδεα τε εξευσος δίδωμι χνόος ὠμός δατέομαι . ὅτι δέ οὗτος εἰς πλείων ἐκθροέω ὁ Ἱερός , δηλόω ὁ ἐξέξω · ὁ δέ ἔτι μᾶλλον ἰπότρομος λαμβάνω γυῖον · καί ὁ μέν τρέμω ὀν ἀφίημι ὁ Ἱερός θαρσέω . ὁ δέ ὅμως εἰς μέσος ἐνάγω , κατά ἀνάγκη δηλαδή καί οὗτος . καί σημειόω ὅτι , καθάπερ ὁ ξένος Ὀδυσοῖα ὁ ἀγαθός εθαρρυναω λόγος , οὗτος ὁ Ἱερός καταβάλλω ὁ ἀπειλή καί προσκατεργάζομαι . ἱστίον δέ καί * ὅτι ὁ , κακῶς ὀρίνω θυμός , πρός διαστολή εἴρω ὁ ἄλλως ὀρίνω . ὁρίζω γάρ τίς ποτός καί καλῶς κατά ὁ εἰς πόλεμος ὀρίνω καί θαρσαλίως μάχομαι . ὁ δέ δείδω προτάσσω ὁ περιτρομέω , μετά ὀλίγος ἕτερος ποιέω ἐν ὁ , περιτρομέω καί δείδω αἰνῶς , ὁ περ ὁ αὐτός ἔχω νόος . εἰμί γάρ τατός τρέμω καί δεινέναι αἰνῶς . περι δέ