eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1468
Μουσῶν μαθητὰς καὶ φίλους , εἰ δὲ ὁ παρὰ Φαίαξι Δημόδοκος μοιχίαν Ἄρεος ᾄδει ἐπὶ Ἀφροδίτην , οὐκ ἀποδεχόμενος ἥσιν ἄδει , ἀλλ᾽ ἀποτρέπων αὐτοὺς παρασύνων ἁψέων , εἰδὼς ἐν τρυφῇ βίῳ τεθραμμένους . κατεῖδεν ὁμοία τοῖς τρόποις αὐτῶν προσημίων . καὶ καὶ τοῖς μηστήριοι ὁ Φήμιος , πρὸς τὴν αὐτῶν βουλήν ἄδει νόστον Ἀχαιῶν . οὕτω δὲ καὶ αἱ Σειρήνες τῷ Ὀδυσσῇ , τὰ τέκνοντα , ὡς οἰκεία τῇ αὐτοῦ φιλοτιμίᾳ καὶ πολυμαθείᾳ . εἰ δὲ τι χρη καὶ ἐξ ἀνω*χου ὕμης ἀποκρινόμενα ἀοιδόν , ἰστίον ὅτι Ἀλεξάνδρου τοῦ μεγάλου κατασκάπτοντος τὰς Ἐπαμιώνος Θήβας , ἐπέπετο τις ὡς ὁ Ἀθη - ναῖος ἰστορεῖ , χρυσίον εἰς ἱμάτιον κοῖλον ἀνδριάντος Κλέωνος Θηβαίου ἀοιδοῦ . ἀνακτιζομένη δὲ τῆς πόλεως ὑστέρων ἐπανελθόν , εἶδεν τὸ χρυσίον μετὰ ἐτη τριάκοντα . λογιστέων δ᾽ ἀπαύδα καὶ ὡς ἀοιδὸν μὲν ἄνδρα σοφὸν ἀπεχθὼς ἔχων πρὸς μοιχείαν , παρὸν οὐδέν . ἐκεῖνο δὲ ζητῶν ὡς μάλιστα , εἰ καὶ ἀλόγῳ ζῷῳ τοιαύτη ἄρετη ἐμφαίνεται . ποφηριῶν γοῦν φασὶ τὸ ὄνιον ὡς λῆχος μὴ ἔστιν ἱερὸς δὲ τῶν ἐκεῖ θεῶν καὶτὰ καὶ ἡ ἴβις , λέγεται διατρίβουσα ἐν οἰκίαις τηρεῖν τὰς ἐπιθυμίας τῶν γυναικῶν , σιγρῶς ἔχων τοιαύτην αἰσθήσιν φασίν ἐπὶ ταῖς μοιχευομέναις , ὡς θ᾽ ὅταν τοῦ θ᾽ ἐπανοήσῃ , προσκλαίνει φασὶ τῷ δεσπότῃ ἀρχὴν τὸ ζῷον πευγόμενον . ἔχει δὲ φασὶν οὐ τοιοῦτον ὄρνιθα μέγεθος κατὰ ἀλεκτρυόνα . ἐχθαίρων δὲ τοῖς προσιόντας αὐτοῦ τῇ τροφῇ , λαμβάνει τροφήν ἐν ἀζώτῳ καταδιώκων . καλεῖται δὲ ποφηριῶν , διὰ τὸ τοῦ ὀνόματος φωνικοῦν . Ἐνθά ὅρα ὡς οὐ μόνον ἅμαρτος ἐπὶ ὀρνίθων , ἀλλὰ καὶ θύγος . εἰ καὶ τινες ἐπὶ σῶν αὐτὸ ἰδιάζουσι . δῆλον δὲ ὡς οὐδὲν τι κοινὸν δίχα μόνης ἐκφωνήσεως ἔχον - σιν ἡ ἴβις καὶ ἡ ἴβις ὡς οὐδὲ ἡ Ἱρη καὶ ἡ Ἱρις . Τὸ δὲ ἐρήμην , οὐ μόνον ποιητ*ζόν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ἄλλως Ἀττικόν , ὡς δηλοὶ καὶ ὁ γραφὼς τὸ , ἐρήμην αὐτὴν ἄνμοι καταπρίνουσιν . οὕτω δὲ Ἀττικῶς πέρασται καὶ τὸ , ὁ δεῖνα ἐρήμην ἴσων . ἦτοι κατεδιδάχθη , ὅπερ ἐλλαστικῶς δηλοῖ κατὰ τὸ ἀπὸ κοινοῦ σχῆμα , ὅτι ὁ δὲ τις ἐρήμην δίχην κατεδιδάχθη , ἢγουν ἐρήμην ἔαντοῦ , οἷα ἐν τῷ ἀπεῖ - ναι καταδεδιδαγμένον . Τὸ δὲ νῦμα , ταυτὸν ἐστι τῷ , εὐτυχὲς εὐήμα . ἢ ἀπλῶς ἐντυ - χία . καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ κατὰ συγχωρίαν . Ἰστίον δὲ ὅτι ἁβθεῖς ὁ τοῦ ἀοιδοῦ εἰς νῆσον ἐρήμην ἀφορισμός , μύσους καὶ ἄγους ἐστιν ἐκκλισις , καὶ οἶον εἰπεῖν , ἀφοσίωσις . ὡς δήθεν μὴ παροῦ τινὸς γεινομένου τῷ ἀοιδῷ εἰ ζῶν ἐξετάθη ἐν νήσῳ . οὕτω καὶ οἱ τραγικῶς τὴν Ἀντιγόνην καταχρώμενοι , ἀφοσιώσαντο μὴ ἐναγὲς εἶναι , συγκατοῦζαντες αὐτῇ καὶ τι τροφῆς . τὸ δ᾽ ἦν , συνθάρσαντες . Τὸ δὲ ἐθέλων ἐθέλουσαν , διενχρανεῖ ἄριστα ὁ Πορφύριος . ἐνθάδε τὸν ἐθέλοντα μὴ θελοῦση μυχύνενον . καὶ τόν , μὴ θέλοντα ἐθέλουση , καὶ τόν , ὃς ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνέγραφε τὴν βασιλίδα εἰς τὰ ἑαντοῦ . μὴ θέλων γὰρ τις μὴ θελοῦση , οὐκ ἂν συνέλθοι . ὅτι δὲ τὸ ἐθέλειν , ἀν τρι - συλλαβὲι παρὰ τῷ ποιητῇ , ἐκδηλοτάτον . Ὅτι πολλὰ μυχία Ἀλγινόθος ἔχεν θεῶν ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς . πολλὰ δ᾽ ἀγάλματ᾽ ἀνέμην , ὑφάσματα * τε χρυσόν τε , ἐπιλέσας μέγα ἔργον , ὃ οὔποτε ἐλπετο ἄνυρ . ταῦτα δὲ παραφθηήσεται ποτε εἰς τινὰ μέγα τι ἀνίσαντα ὡς οὐκ ἠλπίζον . Ὅρα δὲ ὡς ἀρχεῖα θυσία καὶ αὐτὰ ὅτι μάλιστα καθ᾽ καὶ πρὸ μικροῦ αἱ τοῦ Ἀγαμέμνονος . ἱροὶ δὲ βωμοί , πρὸς διαστολὴν ἑτέρων μὴ τοιούτων . ὁποῖοι ἐν Ἱλιάδι ἐφ᾽ ὧν ἄρματα τίθενται . καὶ ἐν τοῖς ἴβις δέ , οἱ ἐνθυ - τοι παρὰ Φαίαξι βωμοὶ ἐφ᾽ ὧν ἵσταται χρύσειοι ποῖροι δαίδαξ ἐν χεροσὶν ἔχοντες . Ἀγάλ - ματα δὲ παρὰ μὲν τοῖς ὑστέρων , τὰ ξύανα . παρὰ δὲ τῷ ποιητῇ , πᾶν φ τις ἀγαλλεται , ὡς καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα φανείται . διὸ εἴπουν ἀγάλματα , ἐπάγει . ὑφάσματα τε χρυσόν τε . οὕτω καὶ Ἐκάτης ἀγάλ - ματα , αἱ κύνες . ταύτῃ γὰρ φασὶ θύονται . ἢν καὶ μυσοφόδουπον διαπλάττονται . Δημοσφάνης . καὶ κύνων ἑχράχολος Ἐκάτης ἀγάλμα φωσφόρου γενήσομεν . Τὸ δὲ ἀνέμην , ἀντὶ τοῦ , ἐξέθηκεν . ἀνέ - θητο . ἐξηγήσεν . ὅθεν καὶ τὸ , θύσων ἀνέμην παρὰ τῷ χρυσῷ τὴν γλώτταν . τὸ μέντοι περιήνε , δηλοῖ μὲν καὶ αὐτὸ τοιοῦτον τι . ὅθεν καὶ τὸ περιάπτων . μάλιστα δὲ περιάπτων , τὸ περιελλίσσεν λέγεται . Φο Ὅτι τὸ φιλοῦντες περιφράζων , φησὶ . φίλα εἰδότες ἀλλήλοισιν . Ὅτι τὸ Σούνιον , ἱερὸν ἄκρον ἦν ἄκροτήριον Ἀθηναίων φησὶ . καὶ ἴσως ἱερὸν αὐτὸ φησιν , ἐπεὶ Ζεὺς Σου - νιεύς ἐτιμάτο ἐκεῖ . ὡν διθραμβίζων παίζων ὁ κομικὸς , καλεῖ συννιάρατον . Ὅτι πλεῖον - των ἅμα ἐκ Τροίας Μενέλαον τὲ καὶ Νέστορος , καὶ κατασχόντων περὶ τὸ ἡμέτερον Σούνιον , ἐπταῦθα πυκροτήρη Μενελάου Φοῖδος Ἀπόλλων οἱ ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐπιχόμενος κατέπεμψε , πηδάλιον μετὰ χειρὶ θεοῦσης νηὸς ἔχοντα , Φρόντιν Ὀνητορίδην , ὃς ἐκείντο φύλ᾽ ἀνθρώ*πων νῆα πυκροῦσαι ὅποτε σπίρχωσιν ἀλλήλ , ὅπερ ἴδιον ἀοίστον κυκλονήτου . τὸ γὰρ ἐν νηκείᾳ κυκλονέν , οὐ πολλῆς ἔχον τέρμης . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ἐν τῇ Ὀδυσσειᾷ τοὺς τῶν ἀνδρῶν αἰφνιδίως θανόντας Ἀπόλλων ἀνατι - θῆσιν . ἐν δὲ τοῖς ἔξης , Ἀρτέμιδι τοὺς τῶν γυναικῶν , ὅ ἐστιν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ . ἐνταῦθα γοῦν ἀναφεῖ τὸν φηθέντα κυκλονήτην Ἀπόλλων βέλεσιν ἀγανοῖς , οὐ προύπορεθέντα νυστὶν ἀλλὰ πηδάλλον μετὰ χειρὸς ὑπὸ θεοῦ , ἔχοντα . αἰφνης ἄρα ἐκεῖνος τέθνηκε . καὶ βέλη μὲν ἐν Ἰλιάδι ἔχεσινὴ ἀρίμῳν ὁ Ἀπόλ - λων , ἐπει*δὴ ἐπώδυσα τὰ τοῦ λαοῦ . ὧδε μέντοι , ἀγανά τὰ βέλη , ὅ ἐστιν ἡδία . προσηφὴ . ἀνεπαίσθη - δο τού γὰρ οὐδὲν ἡ αἰφνης θνήσκοντες . Σημειῶσα δὲ ὅτι τὸ οἷς ἀγανοῖς βελέσσιν ἐποχόμενος κατέ - παρρε , προσεφρόσω ἄν ποτε ἐπινῶν ἐχθρῶν ἐπιλεχθῆναι . ὅς ἐν σχήμασι φιλίας ἀναφεῖ τὸν δήλῳν φιλούντων . Ὁ δὲ Φρόντις καὶ ὁ αὐτοῦ πατὴρ ὁ Νήτωρ , πέπλαστα ἴσως . ἢ καὶ φρω - νημοὺς καὶ ἰστορίαν ἢ κλησις . φροντιστικὸς τε γὰρ ἐστιν ἅπας κυκλονήτης , καὶ οὗν ἐπαγγέλλεται . * Τὸ δὲ ἐκαίνυτο , ποιητικὴ λέξις , ἐκ τοῦ καίνυμι . εἰληπται δὲ ἀντὶ τοῦ πᾶν ἐνίκα . κυριολεκτεῖται δὲ φασιν , ἐπὶ τῶν ἐν πολέμῳ νικῶντων , ὡς ἐκ τοῦ καίναν ὁ δήλῳ τὸ κόπτειν . δοκεῖ δ’ ἐπεύθεν καὶ ἡ τῶν ἰδιωτευόντων χλῶσσα περιελιζόμενα τὴν ἀποσωπτήν νίκην , ἐπεὶ καὶ ταυτὸν τὸ καίνυσθαι καὶ τὸ κόπτειν . Ὅτι περὶ ἑτέρων τερῶν πονούμενος ὁ Μελέλαος κατὰ τὸ δηλωθὲν Σούνιον , τῇ περὶ πλοῖον δυστυχίᾳ περιέπεσε . θάλασσα γὰρ ἐξεῖνον καὶ πέρατα ἐπ’ αὐτῷ πτερεύσας εἶτα πλεῖσας , ὡς ἴξε θεῶν μαλεαίων ὥρῳ αὐτῷ , τότε δὴ στυγερὸν ὁδὸν ὁ Ζεὺς ὁ ἄμω , ἐγρόσαστο . λεύσων ἀνέμων ἐπ’ αὐτὸν χεύας , κύματα τε τροφόντα πελώρια ἴσα ὕψους . ἐνθα διατιμήσας , τὰς μὲν τῶν νηῶν Κρήτη ἐπέλασ - σεν , ἥχι Κῦδωνες ἦσαν , Ἰαρδάνων ἀμφὶ ὄρεθρα . καὶ αὐτὰς μὲν , ποτὶ σπιλάδεσσιν ἐάζων κύματα . σπουδὴ δ’ ἡλίζαν ὀλεθρον ἄνδρες . πέντε δὲ λοιπὰς νῆας κυανοποφύριον , Αἰγύπτῳ ἐπέλασσε , γέγων ἀνιῶς τε καὶ ὕδωρ . μεθ’ ὃν πλεῖον ὁ Μελέλαος , ἐπλανᾶτο καθὰ καὶ ἐν τοῖς ἔξης δηλωθήσεται . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐκ Μελῶν ὅθεν ἐξώσθη Μελέλαος εἰς Κρήτην καὶ περὶ * ἀς ἐδυτήχυσεν ὁ Ἀγαμέμνων εἰς τὸν πλοῖον ὡς ἐν τοῖς ἔξης εἴρησται , παροιμία κείται τὸ , Μαλείας δὲ κάμψας , ἐπι - λάθων τῶν οἴκαδε . οὐ γὰρ εὐπίους φασιν ὁ τόπος . λέγεται δὲ καὶ Μάλαια ἐνιζὼς καὶ Μάλαινα πληθυντι - κῶς πρὸς ἐμψαν τού κατὰ τὸ ἀρωτήριον μεγέθους . οὕτω δὲ καὶ Κρήτη καὶ Κρήται . καὶ ἄλλα πολλά . ἢ δὲ Μάλαια , καὶ Μαλείας κοινῶς λέγεται . Ὅρα δὲ τὸ , ἴξε θεῶν . διὰ γὰρ τὴν θοήν νῆα θείαν λέγεται καὶ ὁ ἐν αὐτῇ . ὅθεν καὶ θοόν αἰγείας ζυγὸν φησὶ Σοφοκλῆς . Τὸν δὲ αὐτμείνα , σπανίως ἐστιν αἰρεῖν . ἢ αὐτμὴ γὰρ ἐν χρήσει πλείονι . Τὸ δὲ χεύας , ἰγρότητα δηλοῖ αὐτ - μὴς . κατὰ τὸ , ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀντων . Τὸ δὲ τροφόντα , γράφεται καὶ τρο - φόντα . ἐστι δὲ τροφόν χῆμα , ὅπερ ἀλλαχοῦ τροφὴ ἐφρέθη ἀπὸ εὐθείας τῆς , ὁ τρόμος . οὐ αἰτιατικὴ μὲν παρὰ Ὀππικῶν ἐν τῷ , ἱερὸν τρόφην ἐννοσιγαίων . εὐθεία δὲ πληθυντικὴ παρὰ Προδότη , ἐν τῷ , ἐπάν γένωνται τρόφιες ἡγουν τέλειοι ἄνδρες . Φοβερὸν δὲ χωρίον καὶ ἰγρότητα θαλάσσης φράζων γορ - γῶς τὸ , κύματα τροφόντα πελώρια ἴσα ὕψους . ὅ καὶ σημειῶσα διὰ τὴν εὐτακτον παραλέξιν . μεῖ - ζον μὲν γὰρ φρικτὸς , τὸ ἀπλῶς τροφόν χῆμα . πλεῖον δὲ , τὸ πελώριον . ἐπὶ δὲ μεῖζον , τὸ ἴσον ὕψους καὶ ὡς * ἀν ἄπαι τις , πέλας ὄρους . ἐξ οὐ δοξοῖ ἄν , εἶναι καὶ τὸ πελώριον , κραθὲν τὴν παραλήγουσαν ἀπὸ τοῦ α καὶ δ . ἐπεὶ οὐδὲ ἡ προμυθρία καὶ ἡ ὑπόρρημα ἐστὶρηται κράστωρ . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ , αὐτμείνα χεύας κύματα τε τροφόντα , οὐ προσπλακονστὶν ἀπὸ κοινὸν τὸ χεύας καὶ ἐπὶ τῶν κυμάτων , ἀλλ’ ἐξ ἀναλόγου νοητέον τὸ ἐγείρας ἢ κορυφώσας . οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ , σίτον καὶ οἶνον ἐσθίον , ἢ ἀκολουθία , τὴν τοῦ πίνων μετοχὴν ἐξωθεῖ τῷ οἶνῳ κομίζει . ὡς τοῦ ἔσθων , τῷ σίτῳ προσά - γορούς . τοιούτων δὲ σχήματος καὶ τὸ , καπνὸν ἐλεύσσομεν καὶ φθογγήν . φθογγὴ γὰρ , οὐ λεύσσεται πάντως , ἀλλ’ ἐξακούεται . ὡς χοῖραι νοῦν ἐντιλῶς , ὅτι καπνὸν ἐλεύσσομεν καὶ φθογγὴν ἡκούομεν . εἰ καὶ σαφῆται τὸ τῆς ἀκοῆς ἀφελῶς ἢ γοργῶς . Κῦδωνες δὲ , Κρήτης ἔθνος καὶ Κῦδω - νις , πόλις αὐτῶν ποταμὸν ἔχουσα Ἰαρδάνων . εἰ δ’ ἐκ τοῦ τοιούτου Κρητικοῦ τόπου καὶ τὰ Κῦδωνια παρανόμισται μῆλα , οὐκ ἔστι βεβαίως εἰπεῖν . ὁμοίως δὲ ἀξέβαιον καὶ τὸ φάναι ἀπὸ Κῦδωνος αὐτοὺς ὀνομασθῆναι τοῦ πᾶν φιλοξίνου , περὶ οὐ παροιμία κείται τὸ , ἀεὶ τις ἐν Κῦδωνος . Σπι - λάδες δὲ ὡς οἱ παλαιοὶ φασιν , αἱ παράλιαι πέτραι παρὰ τὸ σπιλύνθαι τῇ ἄχμῃ . Αἰ - γυπτὸν δὲ ἀστικῶς τὸν Λεῖ*λον φησὶ , ὡς πολλοχοῦ ἐν τοῖς ἔξης φανήσεται . ἀφ’ οὐ καὶ ἡ χώρα Αἰγυ -
Lemmas: Μοῦσα μαθητής καί φίλος , εἰμί δέ ὁ παρά Φαίαξ Δημόδοκος μοιχία Ἄρης ἀείδω ἐπί Ἀφροδίτη , οὐ ἀποδέχομαι εἰμί ἄδεια , ἀλλά ἀποτρέπω αὐτός παρασυναω ἅψος , εἰδοί ἐν τρυφή βίος τρέφω . καθοράω ὅμοιος ὁ τρόπος αὐτός προσημίων . καί καί ὁ μηστήριοι ὁ Φήμιος , πρός ὁ αὐτός βουλή ἄδεια νόστος Ἀχαιός . οὗτος δέ καί ὁ Σειρήν ὁ ὀδύσσομαι , ὁ τεκνοειντα , ὡς οἰκεῖος ὁ αὐτός φιλοτιμία καί πολυμάθεια . εἰμί δέ τίς χρή καί ἐκ ἀνω*χου ὑμέτερος ἀποκρίνω ἀοιδός , ἱστίον ὅτι Ἀλέξανδρος ὁ μέγας κατασκάπτω ὁ επαμιοινος Θῆβαι , πίπτω τις ὡς ὁ Άθης - Ναῖος ἱστορέω , χρυσίον εἰς ἱμάτιον κοῖλος ἀνδριάς Κλέων Θηβαῖος ἀοιδός . ἀνακτίζω δέ ὁ πόλις ὕστερος ἐπανέρχομαι , ὁράω ὁ χρυσίον μετά ἔτος τριάκοντα . λογιστέος δέ ἀπαυδάω καί ὡς ἀοιδός μέν ἀνήρ σοφός ἀπεχθῶς ἔχω πρός μοιχεία , πάρειμι οὐδείς . ἐκεῖνος δέ ζητέω ὡς μάλιστα , εἰμί καί ἄλογος ζῷον τοιοῦτος ἀρετή ἐμφαίνω . ποφηριῶν γοῦν φημί ὁ ὄνιον ὡς λῆχος μή εἰμί ἱερός δέ ὁ ἐκεῖ θεός Κάιτα καί ὁ ἶβις , λέγω διατρίβω ἐν οἰκίον τηρέω ὁ ἐπιθυμία ὁ γυνή , σιγραω ἔχω τοιοῦτος αἴσθησις φημί ἐπί ὁ μοιχεύω , ὡς ὁ ὅταν ὁ ὁ ἐπαινέω , προσκλαίω φημί ὁ δεσπότης ἀρχή ὁ ζῷον πευγομενω . ἔχω δέ φημί οὖον τοιοῦτος ὄρνις μέγεθος κατά ἀλεκτρυών . ἐχθαίρω δέ ὁ πρόσειμι αὐτός ὁ τροφή , λαμβάνω τροφή ἐν Ἄζωτος καταδιώκω . καλέω δέ ποφηριῶν , διά ὁ ὁ ὄνομα φωνικός . ἔνθα ὁράω ὡς οὖον μόνος ἁμαρτάνω ἐπί ὄρνις , ἀλλά καί θύγος . εἰμί καί τις ἐπί σός αὐτός ἰδιάζω . δῆλος δέ ὡς οὐδείς τίς κοινός δίχα μόνος ἐκφώνησις ἔχω - βρόχος ὁ ἶβις καί ὁ ἶβις ὡς οὐδέ ὁ Ἱρή καί ὁ Ἶρις . ὁ δέ ἐρῆμος , οὖον μόνος ποιητ*ζόν εἰμί , ἀλλά καί ἄλλως Ἀττικός , ὡς δηλόω καί ὁ γράφω ὁ , ἐρῆμος αὐτός ἄνω καταπρινους . οὗτος δέ Ἀττικός πέρνημι καί ὁ , ὁ Δεῖνα ἐρῆμος ἴσος . ἦ καταδιδάσκω , ὅσπερ ἐλαστικός δηλόω κατά ὁ ἀπό κοινός σχῆμα , ὅτι ὁ δέ τις ἐρῆμος διχάω καταδιδάσκω , ἤγουν ἐρῆμος ἐάω , οἷος ἐν ὁ ἄπειμι - ναι καταδιδάσκω . ὁ δέ νῦμα , τατός εἰμί ὁ , εὐτυχής εὐήμα . ἢ ἀπλόος Έντυ - Χῖος . κατά ὁμοιότης ὁ κατά συγχωρία . ἱστίον δέ ὅτι ἡβάω ὁ ὁ ἀοιδός εἰς νῆσος ἐρῆμος ἀφορισμός , μύσος καί ἄγος εἰμί ἔκκλισις , καί οἶος εἶπον , ἀφοσίωσις . ὡς δήθεν μή πάρειμι τις γίγνομαι ὁ ἀοιδός εἰμί ζῶ ἐκτείνω ἐν νῆσος . οὗτος καί ὁ τραγικός ὁ Ἀντιγόνη καταχράομαι , ἀφοσιόω μή ἐναγής εἰμί , συγκατοῦζαντες αὐτός καί τίς τροφή . ὁ δέ εἰμί , συνθάρσαντες . ὁ δέ ἐθέλω ἐθέλω , διενχρανεῖ ἀγαθός ὁ Πορφύριος . ἐνθάδε ὁ ἐθέλω μή ἐθέλω μυχύνενον . καί ὁ , μή ἐθέλω ἐθέλω , καί ὁ , ὅς ἐθέλω ἐθέλω ἀναγράφω ὁ βασιλίς εἰς ὁ ἑαντοῦ . μή ἐθέλω γάρ τις μή ἐθέλω , οὐ εἄν συνέρχομαι . ὅτι δέ ὁ ἐθέλω , εἰς τρι - συλλαβω παρά ὁ ποιητής , ἐκδηλοτάτον . ὅτι2 πολύς μύχιος αλγινοανθος ἔχω θεός ἱερός ἐπί βωμός . πολύς δέ ἄγαλμα ἀνέμη , ὕφασμα * τε χρυσός τε , ἐπιλήθω μέγας ἔργον , ὅς οὔποτε ἔλπω ἄνυρ . οὗτος δέ παραφέρω ποτός εἰς τις μέγας τίς ἀνίημι ὡς οὐ ἐλπίζω . Ὅρας δέ ὡς ἀρχεῖον θυσία καί αὐτός ὅτι μάλιστα κατά καί πρό μικρός ὁ ὁ Ἀγαμέμνων . ἱερός δέ βωμός , πρός διαστολή ἕτερος μή τοιοῦτος . ὁποῖος ἐν Ἰλιάς ἐπί ὅς ἅρμα τίθημι . καί ἐν ὁ ἶβις δέ , ὁ ἐνθύω - ὅς παρά Φαίαξ βωμός ἐπί ὅς ἵστημι χρύσεος πόρος δαιοδαξ ἐν χεροσὶν ἔχω . Ἀγάλ - μάτη δέ παρά μέν ὁ ὕστερος , ὁ ξύανα . παρά δέ ὁ ποιητής , πᾶς φ τις ἀγάλλομαι , ὡς καί ἐν ὁ μετά οὗτος φαίνω . διό ἰπόω ἄγαλμα , ἐπάγω . ὕφασμα τε χρυσός τε . οὗτος καί ἕκατος ἀγάλ - μάτη , ὁ κύω . οὗτος γάρ φημί θύω . εἄν καί μυσοφοδουπος διαπλήσσω . Δημοσφάνης . καί Κύνων ἑχράχολος ἕκατος ἄγαλμα φωσφόρος γίγνομαι . ὁ δέ ἀνέμη , ἀντί ὁ , ἐκτίθημι . ἰδμάν - θητο . εξηγώ . ὅθεν καί ὁ , θύω ἀνέμη παρά ὁ χρυσός ὁ γλῶσσα . ὁ μέντοι περίειμι , δηλόω μέν καί αὐτός τοιοῦτος τίς . ὅθεν καί ὁ περιάπτω . μάλιστα δέ περιάπτω , ὁ περιελίσσω λέγω . Φο ὅτι2 ὁ φιλέω περιφράζομαι , φημί . φίλος οἶδα ἀλλήλων . ὅτι2 ὁ Σούνιον , ἱερόν ἄκρος εἰμί ἄκρος Ἀθηναῖος φημί . καί ἴσως ἱερόν αὐτός φημί , ἐπεί Ζεύς Σου - νία τιμάω ἐκεῖ . ὡς διθραμβιζω παίζω ὁ κομίζω , καλέω συννιαειρω . ὅτι2 πλείων - ὁ ἅμα ἐκ Τροία Μενέλαος τε καί Νέστωρ , καί κατέχω περί ὁ ἡμέτερος Σούνιον , ἐπταῦθα πυκροτηρεω Μενέλαος Φοῖδος Ἀπόλλων ὁ ἀγανός βέλος ἐπίχω καταπέμπω , πηδάλιον μετά χείρ θέω ναός ἔχω , Φρόντις Ὀνητορίδης , ὅς κεῖμαι φῦλον ἀνθρώ*πων ναῦς πυκρουω όποτε σπίρχωσιν ἀλλήλ , ὅσπερ ἴδιος αοοιδα κυκλονητος . ὁ γάρ ἐν νηχεῖον κυκλονέν , οὖον πολύς ἔχω θέρμη . Ὅρας δέ καί ὅτι ἐν ὁ Ὀδυσσεία ὁ ὁ ἀνήρ αἰφνίδιος θνῄσκω Ἀπόλλων ἀνατί - τίθημι . ἐν δέ ὁ ἔξειμι , Ἀρτέμιδι ὁ ὁ γυνή , ὅς εἰμί ἥλιος καί σελήνη . ἐνταῦθα γοῦν ἀναφής ὁ φημί κυκλόω Ἀπόλλων βέλος ἀγανός , οὖον προύπορεθέντα νυειμι ἀλλά πηδάλλον μετά χείρ ὑπό θεός , ἔχω . αἴφνης ἄρα ἐκεῖνος θνῄσκω . καί βέλος μέν ἐν Ἰλιάς ἔχω Αρίμων ὁ Απόλ - λάω , ἐπειδή ἐπώδυσα ὁ ὁ λαός . ὧδε μέντοι , ἀγανός ὁ βέλος , ὅς εἰμί Ἡδία . προσηφεω . ἀναπαίω - δο ὅς γάρ οὐδείς ὁ αἴφνης θνήσκω . σημειώνω δέ ὅτι ὁ ὅς ἀγανός βελής ἐπέχω κατέ - παρρ , προσφέρω ἄν ποτός ἐπινάω ἐχθρός ἐπιλέγω . ὅς ἐν σχῆμα φίλιος ἀναφής ὁ δῆλος φιλέω . ὁ δέ Φρόντις καί ὁ αὐτός πατήρ ὁ Νήτωρ , πλαστός ἴσως . ἢ καί φρέω - νημοὺς καί ἱστορία ἢ κλῆσις . φροντιστικός τε γάρ εἰμί ἅπας κυκλονήτης , καί ἐν ἐπαγγέλλω . * ὁ δέ καίνυμαι , ποιητικός λέξις , ἐκ ὁ καίνυμι . λαμβάνω δέ ἀντί ὁ πᾶς νικάω . κυριολεκτέω δέ φημί , ἐπί ὁ ἐν πόλεμος νικάω , ὡς ἐκ ὁ Καϊνάν ὁ δῆλος ὁ κόπτω . δοκέω δέ πεύθω καί ὁ ὁ ἰδιωτεύω χλῶσσα περιελιζόμενα ὁ ἀποσωπτήν Νίκη , ἐπεί καί τατός ὁ καίνυμαι καί ὁ κόπτω . ὅτι2 περί ἕτερος τέρας πονέω ὁ Μελέλαος κατά ὁ δηλόω Σούνιον , ὁ περί πλοῖον δυστυχία περιπίπτω . θάλασσα γάρ ξένος καί πέρας ἐπί αὐτός πτερευσος εἶτα πλέω , ὡς ἵκω θεός μαλεαῖος Ὧρος αὐτός , τότε δή στυγερός ὁδός ὁ Ζεύς ὁ Ἄμω , ἐγρόσαστο . λεύσσω ἄνεμος ἐπί αὐτός χέω , κῦμα τε τρέφω πελώριος ἴσος ὕψος . ἔνθα διατιμάω , ὁ μέν ὁ ναός Κρήτη ἐπέλασις - Σεν , ἧχι Κῦδων εἰμί , Ἰάρδανος ἀμφί ὄρνυμι . καί αὐτός μέν , πρός σπιλάς ἄζω κῦμα . σπουδή δέ ἁλίζω ὄλεθρος ἀνήρ . πέντε δέ λοιπάς ναῦς κυανοποφύριον , Αἴγυπτος πελάζω , γέγωνα Ανιώ τε καί ὕδωρ . μετά ὅς πλείων ὁ Μελέλαος , πλανάω καθά καί ἐν ὁ ἔξειμι δηλόω . ἰστέον δέ ὅτι ἐκ Μέλης ὅθεν ἐξωθέω Μελέλαος εἰς Κρήτη καί περί * ἀ ἐδυτήχυσεν ὁ Ἀγαμέμνων εἰς ὁ πλοῖον ὡς ἐν ὁ ἔξειμι εἴρω , παροιμία κεῖμαι ὁ , Μαλείας δέ κάμπτω , ἐπι - λανθάνω ὁ οἴκαδε . οὖον γάρ εὐπίους φημί ὁ τόπος . λέγω δέ καί Μαλάια ἐνίζω καί Μαλαΐνα πληθύνω - Κῶς πρός ἐμψάω ὅς κατά ὁ ἀρωτήριον μέγεθος . οὗτος δέ καί Κρήτη καί Κρήτη . καί ἄλλος πολύς . ἢ δέ Μαλάια , καί Μαλείας κοινῶς λέγω . Ὅρας δέ ὁ , ἵκω θεός . διά γάρ ὁ θοός ναῦς θεῖος λέγω καί ὁ ἐν αὐτός . ὅθεν καί θοός αἴγειος ζυγόν φημί Σοφοκλῆς . ὁ δέ αὐτμείνα , σπανίως εἰμί αἱρέω . ἢ ἀϋτμή γάρ ἐν χρῆσις πλείων . ὁ δέ χέω , ιγροτηταω δηλόω αὐτ - μείς . κατά ὁ , ἄνεμος μένος ὑγρός ἀντάω . ὁ δέ τρέφω , γράφω καί τρος - φόντο . εἰμί δέ τροφός Χῆμα , ὅσπερ ἀλλαχοῦ τροφή φέρω ἀπό εὐθύς ὁ , ὁ τρόμος . οὖον αἰτιατικός μέν παρά οππικως ἐν ὁ , ἱερόν τροφή ἐννοσίγαιος . εὐθύς δέ πληθυντικός παρά προδότης , ἐν ὁ , ἐπήν γίγνομαι τρόφις ἤγουν τέλειος ἀνήρ . φοβερός δέ χωρίον καί ιγροτηταω θάλασσα φράζω γορ - γόος ὁ , κῦμα τρέφω πελώριος ἴσος ὕψος . ὅς καί σημειώνω διά ὁ εὔτακτος παραλέξιν . μείς - ζος μέν γάρ φρικτός , ὁ ἀπλόος τροφός Χῆμα . πλείων δέ , ὁ Πελώριον . ἐπί δέ μείζων , ὁ ἴσος ὕψος καί ὡς * εἰς άπαις τις , πέλας ὄρος . ἐκ οὖον δοκέω ἄν , εἰμί καί ὁ Πελώριον , κεράννυμι ὁ παραλήγω ἀπό ὁ ὅς καί δ . ἐπεί οὐδέ ὁ προμυθρία καί ὁ ὑπόρρημα εστιρητος κράστωρ . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ , αὐτμείνα χέω κῦμα τε τρέφω , οὖον προσπλακονστὶν ἀπό κοινός ὁ χέω καί ἐπί ὁ κῦμα , ἀλλά ἐκ ἀνάλογος νοητέον ὁ ἐγείρω ἢ κορυφόω . οὗτος καί ἐπί ὁ , σῖτος καί οἶνος ἐσθίω , ἢ ἀκολουθία , ὁ ὁ πίνω μετοχή ἐξωθέω ὁ οἶνος κομίζω . ὡς ὁ ἐσθίω , ὁ σῖτος προσάγω - γορός . τοιοῦτος δέ σχῆμα καί ὁ , καπνός λεύσσω καί φθογγή . φθογγή γάρ , οὖον λεύσσω πάντως , ἀλλά ἐξακούω . ὡς χοίρα νόος ἐντιλάω , ὅτι καπνός λεύσσω καί φθογγή ἀκούω . εἰμί καί σαφέω ὁ ὁ ἀκοή ἀφελής ἢ γοργός . Κῦδων δέ , Κρήτη ἔθνος καί κῦδος - Νίς , πόλις αὐτός ποταμός ἔχω Ἰάρδανος . εἰμί δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος κρητικός τόπος καί ὁ Κυδωνία παρανομιειμι μῆλον , οὐ εἰμί βεβαίως εἶπον . ὁμοίως δέ ἀναβαίνω καί ὁ φαίνω ἀπό Κῦδων αὐτός ὀνομάζω ὁ πᾶς φιλοξινοος , περί οὖον παροιμία κεῖμαι ὁ , ἀεί τις ἐν Κῦδων . σπι - λάδες δέ ὡς ὁ παλαιός φημί , ὁ παράλιος πέτρα παρά ὁ σπιλύνθαι ὁ ἄχμα . ὁ - γυπτὸν δέ ἀστικός ὁ Λεῖλος φημί , ὡς πολλοχοω ἐν ὁ ἔξειμι φαίνω . ἀπό οὖον καί ὁ χώρα Αἰγυ -