eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1679
αἰφνιδίως ἐπιστατεῖν θανάτους λέγονται οἱς ἐναντία αἱ δολικαὶ τύχοι , δήλόν ἐστι , καὶ ὅπως ἀφανῆ βέλη τὰ τῶν αἰφνῆς ὑπηρετούντων . Τὸ δὲ μένει παρὰ παιδὶ καὶ ἐμπίδα πάντα φυλάσσει , παρηχῆται κατὰ τὸ παιδὶ καὶ ἐμπεδα . καθὰ καὶ πρὸ τούτου τὸ , εἰδωλον ἰπρώθην ἑταίρου πολλ᾽ ἀγόρευε . Τὸ δὲ ἔχμην ὅτι διαφύει τοῦ ἔχηματος , οὐκ ἀδηλον οὐδ᾽ αὐτό , καθὰ δηλοὶ καὶ τὸ , θέλαμον ἐν φ οὐκ ἔχμην ἀλλ᾽ ἔχηματο . ἀφ᾽ οὐ δοκεῖ παραζέσας Αἰθήριος αἰτεῖν τὸ βαινόμενος βαί*ρον ὅ τε νυμφίος ἄλλο τε νύμφη . Τὸ δὲ τελησίτι θεμῶ , τλήμονα δο καὶ τὴν Πηελώτην εἶναι δηλοὶ προπόντως τῷ τλήμονι ἀνδρὶ Ὀδυσοῦ . Τὸ δὲ δαῖτας δαι - νυται τρόπος ἐτυμολογίας ἐστίν . Ὧρα δὲ καὶ τὸ , πάντες καλοῦσι , ποιητέρον ῥηθῆν ἐπὶ τῆς εἰς δείπνον κλήσεως . δοκεῖ δὲ ἀρχαίων ἦθος εἶναι εἰς δαῖτας δημοσίας προκαλεῖσθαι τοὺς βαι - λεῖς τε καὶ τοὺς δικαστάς ὡς δηλοὶ καὶ τὸ , δαῖτας ὡς ἐπίοιχε δικασπόλον ἄνδρα ἀλιγύνων , ὁ ἰστιν ἀλίγυν , ἐν λόγῳ ποιεύθαι , φροντίζειν . ἐνταῦθα δὲ καὶ εἰς ταυτὸν ἄγει τὸν βασιλῆ τὸν δικασπόλον , διὰ τὸ πρέπαιν τοιούτον εἶναι τὸν βασιλέα . Τὸ δὲ * ἐν ζῶνι γράφεται μὲν καὶ διὰ διφθόγ - γου Ἀττικῶς , μάλιστα δὲ διὰ τοῦ ἰ ἐκ τοῦ κόνος κόνος ζώνι καὶ κατὰ κράδων ζώνι . Τὶς δὲ ὁ γουνὸς τῆς οἰνοπέδου ἀλούς , προεγρήπται . Ἡ δὲ κατὰ τὸ θῆρος πᾶντη χαμαὶ βεβλημένη τῶν φυλλῶν χύσιν δαψιλείαν τε εἶναι στιβάδων δηλοὶ τῷ τοῦ Ὀδυσοῦς πατρὶ , καὶ αὐτὸν δὲ πᾶντη ἀσθενη - τυγχάνων παρασημαίνει , ἐπάρ οὕτω συγνὰ πίπτει κατὰ στιβάδων . Κεκλιμένα δὲ φύλλα λέγει , οὐχ᾽ ὅτι φυλλοχόος μὴν τρυκαῦτα , ἀλλὰ τὰ ἐπίτηδες φασὶ κεκλαδευμένα . Ἰύναι δὲ χθμαλαλα πρὸς δικαστολὴν ἐτέ - ρων ὑψηλοτέρων στιβάδων , ἵνα σῖεν αὐτὰ πᾶνν ὑπτελεῖς διὰ τὸ καὶ πιδινὰ εἶναι καὶ διατοῦτο ταπειναί . ὁποία ἴσως καὶ αἱ χαμαιῦναι . Τὸ δὲ ἐύχοπος ἄλλως μὲν ἐπὶ Ἰωμοῦ κεῖται , δηλοὶ γὰρ τὸν ἀγαθὸν σκοπευτήν , ἕτερος δὲ ἐπὶ τῆς τοξικῆς Ἀρτέμιδος , ἵνα ἡ ἐύχοπος Ἄρτεμις ἡ εὐ καταστο - χαζομένη τοῦ σκοποῦ . Ἐν τούτοις δὲ κεῖται καὶ τὸ , δύζυραὶ δὲ οἱ αὐὶ φθίνουσι νύκτες ε καὶ ἡματα δακρυχοιοῦση . ὁ παραωθηδὲν ἀρμῶστι καὶ ἐπὶ ἀνδρὸς πᾶνν παθαινομένου . Πόθου δὲ ποιητικώτερον ἢ ἐν ἄλλοις ποθηῆ , ἢς ἡ κίνησις * κατὰ τὸ χόλος χολή , βίοςτος βιοτή , καὶ ὥσα ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα . ἐκ τοῦ παιθω δὲ καὶ ὁ πόθος καὶ ἡ ποθηῆ , ἀπλεῦσαι δηλαδὴ τοῦ ἰ τῆς εὐ διφθόγ - γου , αἴπα ἀντινθέσει κανονικῇ τοῦ ὁ μικροῦ . ἄλλως γὰρ ποῖθος καὶ ποινὴ ὠμοῖλον εἶναι κατὰ τὸ λεῖψω λοιρὴ καὶ τὰ ὅμοια . Ἰστέον δὲ , ὅτι καὶ ὄνομα ἀνθους ὁ πόθος , καθὰ δηλοὶ καὶ Ἀθήναος γράφας οὕτως᾽ ἄνθη θεινὰ , λυχνίς , χαῖρον , ἄγνον , ἀμάραχος ὁ Φρύγιος . ἐστι δὲ φασιν ὁ πόθος καλοῦμε - νος . διπλὸς δὲ οὕτος , ὁ μὲν ἴχνον ἀνθους ὁμοῖον ὑακίνθῳ , ὁ δ᾽ ἕτερος ἄχρος , ἐχλευος , ὃ χρωται πρὸς τοὺς τάφους . καιρία δὲ λέξις ἐν τοῖς Ὀμηρικῶς εἰρημένοις ὁ πόθος ὥσπερ καὶ τὸ ποθηόν . ποθεῖν μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν ἀπόντων , ἔραν δὲ ἐπὶ τῶν ἐν ὄψει , οἷον᾽ ὡς σέο νῦν ἔραμαι , τῆς παρουσίας δηλαδὴ Ἥρας . Ἀγανοφροσύνην δὲ τὴν πρεσβύτητα λέγει . Ἐς δὲ τὸ ἀνωτίσω γνομιχῶς παραση - μαίνειν ἡγουσιν ἄς τὸ , ὅτι καὶ ἡ ἄχος λύπη ἐπιτίμνει τὴν ζωήν καθὰ καὶ τὴν τῆς Ἀντικλείας , σημαιώ - σαι ὅτι καὶ τὸ , αἴψα γὰρ ἐν κακότητι βροτοὶ καταχρημάζουσι , τοιούτων τι δηλοῖ ὡς καὶ ἡ κατὰ πρόθεσιν ἐμφαίνω , καὶ οὐ μόνον τὴν ἀπλῶς ὑπολαλεῖ πολίωσιν , ὡς ὁ χωμιχὸς ἀστέζζεται ἐν τῷ πολία γεγύνησαι ταχύ γε νη τὸν οὐρανόν , ἀλλὰ καὶ τὴν εἰς Ἄιδου κατάνεξιν * διὰ γήρας . ὁ δὲ εἰπὼν τοὺς πο - θούντας ἐν ἄματι γηράσκειν ἠγοῦν ἐν μιᾷ ἡμέρα διὰ λύπην τὴν ἐπὶ τῆς ἄλλήλων ἀποδημίας , ὑπερβο - λικῶς ἐπίταυνεν , ὡς ἄλλοχοῦ δηλοῦται , τὸ νόημα . οἷα τὸ Ὀμηρικὸν αἴψα , καὶ τὸ ταχύ τοῦ χωμικοῦ , ἀποστενῶσας εἰς ἐν ἡμαρ . τὶ δὲ δεὶ καταλήψιμορὲν ἐν λύπης τε καὶ κακότητος κακῶς διατιθεμένων τὰ κατ᾽ ἄνθρωπον , εἴγε καὶ τὸ ταῖντας ἀνὰπαιλιν ἢ ἄγαν τρυφὴ ταυτὸ δύναται ; καὶ ἐρανιστὸν ἐνταῦθα ἐκ τῶν τοῦ διαπνοσοριστοῦ ὡς λέει γράψαιμον , ὅτι καὶ τὰ φιλητὰ τοῖς τρυφῶσι μῶρα τὴν ὀνομασίαν κατὰ Χρύσιππον ἀπὸ τοῦ μώρου ἐλαίας , ἐπειδὴ οὐ μόνον πολίῳ μώρῳ καὶ πόρῳ μεταίρω γίνονται , ἀλλὰ καὶ ὅτι εὐδοξῶσιν εἰς μώρον διὰ ξηρότητα . ὡς γὰρ φησιν Ἀριστοτέλης , καὶ μυριζόμενοι ἄνθρωποι πολιώτεροι γίνονται . τὸ γὰρ μύρον ξηραντικόν . αἰχμῶοι δὲ φησιν οἱ μυριζόμενοι . ὁ δὲ αἰχμὸς πολιωτικὸς ποιεῖ . αἴτε γὰρ εὐανσις τριχὸς ἢ πολία αὐτ᾽ ἐνδία θερμοῦ ἢ ξηρότης παραίνει . διὸ φησι καὶ τὰ πιλία θάττον ποιεῖ πολιοῦς , ἐπικίνεται γὰρ ἡ οἰκία τῆς τριχὸς ὑγρότης . οὐκ ἄχαρι δ᾽ ἐνταῦθα προσυννοήσασθαι , ὡς διὰ τὴν ὡς εἴρηται τῆς ὑγρότητος ἐνδυσιν . δι᾽ ἣν καὶ ἀλιζαντες οἱ
Lemmas: αἰφνίδιος ἐπιστατέω θάνατος λέγω οἱςστις ἐναντίος ὁ δολιχός τυγχάνω , δῆλος εἰμί , καί ὅπως ἀφανής βέλος ὁ ὁ αἴφνης ὑπηρετέω . ὁ δέ μένω παρά παῖς καί ἐμπίς πᾶς φυλάσσω , παρηχέω κατά ὁ παῖς καί ἔμπεδος . καθά καί πρό οὗτος ὁ , εἴδωλον ἰπρώθην ἑταῖρος πολύς ἀγορεύω . ὁ δέ ἔχμα ὅτι διαφύω ὁ χῆμα , οὐ ἄδηλος οὐδέ αὐτός , καθά δηλόω καί ὁ , θέλαμον ἐν φ οὐ ἔχμα ἀλλά ἔχηματο . ἀπό οὖον δοκέω παραζέω Αἰθήριος αἰτέω ὁ βαίνω βαί*ρον ὅς τε νυμφίος ἄλλος τε νύμφη . ὁ δέ τελησίτι θεμόω , τλήμων δο καί ὁ Πηελώτην εἰμί δηλόω προπίνω ὁ τλήμων ἀνήρ οδυσυς . ὁ δέ δαίς δή - νυται τρόπος ἐτυμολογία εἰμί . ὤρα δέ καί ὁ , πᾶς καλέω , ποῖος ῥήγνυμι ἐπί ὁ εἰς δεῖπνον κλῆσις . δοκέω δέ ἀρχαῖος ἦθος εἰμί εἰς δαίς δημόσιος προκαλέω ὁ βάι - λίς τε καί ὁ δικαστής ὡς δηλόω καί ὁ , δαίς ὡς επιοιχω δικασπόλος ἀνήρ αλιγυνη , ὁ Ἵστιν ἀλίγυν , ἐν λόγος ποιέω , φροντίζω . ἐνταῦθα δέ καί εἰς τατός ἄγω ὁ βασιλεύς ὁ δικασπόλος , διά ὁ πρέπη τοιοῦτος εἰμί ὁ βασιλεύς . ὁ δέ * ἐν ζῶ γράφω μέν καί διά διφθόγ - γου Ἀττικός , μάλιστα δέ διά ὁ εἷς ἐκ ὁ Κόνος Κόνος ζώνι καί κατά κράδη ζώνι . τις δέ ὁ γόνυ ὁ οἰνόπεδος ἁλίσκομαι , προγράφω . ὁ δέ κατά ὁ Θῆρος πάντῃ χαμαί βάλλω ὁ φυλλόω χύσις δαψίλεια τε εἰμί στιβάς δηλόω ὁ ὁ οδυσος πατήρ , καί αὐτός δέ πάντῃ ἀσθενής - τυγχάνω παρασημαίνω , παρά οὗτος συγνὰ πίπτω κατά στιβάς . κλίνω δέ φύλλον λέγω , οὐ ὅτι φυλλοχόος μήv τρυκαυτος , ἀλλά ὁ ἐπίτηδες φημί κλαδεύω . Ἰύναι δέ χθμαλαλα πρός δικαστολὴν ἐτός - ῥόος ὑψηλός στιβάς , ἵνα Σιέν αὐτός πᾶς ὑποτελέω διά ὁ καί πιδινη εἰμί καί διατοῦτο ταπεινός . ὁποῖος ἴσως καί ὁ χαμαιυνη . ὁ δέ ευχοπους ἄλλως μέν ἐπί Ἰωμοῦ κεῖμαι , δηλόω γάρ ὁ ἀγαθός σκοπευτής , ἕτερος δέ ἐπί ὁ τοξικός Ἄρτεμις , ἵνα ὁ ευχοπους Ἄρτεμις ὁ εὕω καθίστημι - χάζομαι ὁ σκοπός . ἐν οὗτος δέ κεῖμαι καί ὁ , δυζυρω δέ ὁ αὐὶ φθίω νύξ ε καί ἦμαρ δακρυχέω . ὁ παραωθηδὲν ἀρμῶστι καί ἐπί ἀνήρ πᾶς παθαίνω . Πόθου δέ ποιητικός ἢ ἐν ἄλλος ποθέω , εἶμαι ὁ κίνησις * κατά ὁ χόλος χολή , βίοτος βιοτή , καί ὠθέω ἄλλος πολύς τοιοῦτος . ἐκ ὁ παίω δέ καί ὁ πόθος καί ὁ ποθέω , ἀπολύω δηλαδή ὁ εἷς ὁ εὕω διφθόγ - γου , αἰπός ἀντίθεσις κανονικός ὁ ὁ μικρός . ἄλλως γάρ πόθος καί ποινή ωμοιλος εἰμί κατά ὁ λείπω λοιρὴ καί ὁ ὅμοιος . ἰστέον δέ , ὅτι καί ὄνομα ἄνθος ὁ πόθος , καθά δηλόω καί Ἀθήναος Γράφας οὗτος ἄνθος θεινὰ , λυχνίς , χαίρω , ἄγνος , ἀμάρακον ὁ Φρύγιος . εἰμί δέ φημί ὁ πόθος καλώ - Μύκονος . διπλός δέ οὗτος , ὁ μέν ἴχνος ἄνθος ὅμοιος ὑάκινθος , ὁ δέ ἕτερος ἄχροος , ἐχλευος , ὅς χράω πρός ὁ τάφος . καίριος δέ λέξις ἐν ὁ Ὀμηρικός εἴρω ὁ πόθος ὥσπερ καί ὁ ποθέω . ποθέω μέν γάρ ἐπί ὁ ἄπειμι , ἔρα δέ ἐπί ὁ ἐν ὁράω , οἷος ὡς σῦς νῦν ἔραμαι , ὁ παρουσία δηλαδή Ἥρα . ἀγανοφροσύνη δέ ὁ πρεσβύτης λέγω . ἐς δέ ὁ ἀνωτίσω γνομιχῶς Παράση - μιαίνω ἄγω ἄς ὁ , ὅτι καί ὁ ἄχος λύπη ἐπιτίμνει ὁ ζωή καθά καί ὁ ὁ Ἀντίκλεια , σημαίνω - σός ὅτι καί ὁ , αἶψα γάρ ἐν κακότης βροτός καταχρημαζους , τοιοῦτος τίς δηλόω ὡς καί ὁ κατά πρόθεσις ἐμφαίνω , καί οὖον μόνος ὁ ἀπλόος ὑπολαλέω πολίωσις , ὡς ὁ χωμιχὸς ἀστέζζεται ἐν ὁ πολιός γεγυνεος ταχύς γε νη ὁ οὐρανός , ἀλλά καί ὁ εἰς Ἅιδου κατάνεξιν * διά γήρας . ὁ δέ εἶπον ὁ ἀπό - θέω ἐν ἦμαρ γηράσκω ἠγέω ἐν εἷς ἡμέρα διά λύπη ὁ ἐπί ὁ ἀλλήλων ἀποδημία , ὑπερβαίνω - λικῶς ἐπίταυνεν , ὡς αλλοχοω δηλόω , ὁ νόημα . οἷος ὁ Ὀμηρικός αἶψα , καί ὁ ταχύς ὁ χωμιπου , ἀποστενόω εἰς ἐν ἦμαρ . τίς δέ δεῖ καταλείπω ἐν λύπη τε καί κακότης κακῶς διατίθημι ὁ κατά ἄνθρωπος , εἰ καί ὁ ταῖντας αναπαιλις ἢ ἄγαν τρυφή τατός δύναμαι ; καί ἐρανιστὸν ἐνταῦθα ἐκ ὁ ὁ διαπνοσοριστοῦ ὡς λέω γράφω , ὅτι καί ὁ φιλητός ὁ τρυφάω μωρός ὁ ὀνομασία κατά Χρύσιππος ἀπό ὁ μωρός ἐλαία , ἐπεί οὖον μόνος πόλιον μωρός καί πόρος μεταίρω γίγνομαι , ἀλλά καί ὅτι εὐδοξέω εἰς μωρός διά ξηρότης . ὡς γάρ φημί Ἀριστοτέλης , καί μυρίζω ἄνθρωπος πολιός γίγνομαι . ὁ γάρ μύρον ξηραντικός . αἰχμῶοι δέ φημί ὁ μυρίζω . ὁ δέ αἰχμὸς πολιωτικὸς ποιέω . εἴτε γάρ εὐανσις θρίξ ἢ πολιός αὐτω ἔνδιον θερμός ἢ ξηρότης παραινέω . διό φημί καί ὁ πιλίον ταχύς ποιέω πολιός , ἐπικινέω γάρ ὁ οἰκίον ὁ θρίξ ὑγρότης . οὐ ἄχαρις δέ ἐνταῦθα προσυννοέομαι , ὡς διά ὁ ὡς εἴρω ὁ ὑγρότης ἔνδυσις . διά ὅς καί ἀλιζαντες ὁ