eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1871
Ὁ ὄρρω τε . Θεὸς δὲ οἱ αὐτὸς ἔδωκεν Ἑρμείας , ὁ τοῦ κλέπτειν ἔφορος . τῷ γάρ , φησι , κεχαρισμένα ἐθυσεν · οὐ μὴν Ἀρεῖ , ὡς οἱ πολεμικοί , οὔδὲ Ποσειδῶνι , ὡς οἱ ναυτικοί , οὔδὲ Ἥφαιστῳ κατὰ τοὺς χαλκευτάς . διὸ φησι · καὶ Ἑρμῆς αὐτῷ πρό*φρων ἄμ’ ὁπίθεν , τοῦτέστιν ἠκολούθει τῷ Ἀυτολύκῳ ὡς ἐλλόγως κλέπτουτι . Ἐπαύθη δὲ ἐκεῖ μὴν μαθεῖν κλεπτο - σύνην οὐ κακῇ , καὶ ὄρχων δὲ οὐ φαύλων , εἰ γε καὶ ἐσθλὸς λέγεται ὁ ταῦτα διαχειριζόμενος , ὡς δηλοῖ τό , μητρὸς πατέρας ἐσθλόν . καὶ ἐναρμόνεται δὲ αὐτοῖς · τοιούτων γάρ τι τὸ κεκασθαι , ὁ ἐστι κεκοσμη - σθαι . καὶ θεὸν δὲ αὐτὰ ἔχει δοθέντα ὡς οἷα δῶρα θεοδότοτα . ἐστὶ δὲ γνώσις καὶ Ἑρ - μῆν κλεπτικῆς , ὡς ἐφύεθη , ἐπιστάτην , καὶ ὄρχων δὲ τῶν ἐπ’ αὐτῇ , μάλιστα μὲν τῶν ἐπὶ καλῷ , ἤδη δὲ πον καὶ τῶν ἀναπαλιν , ὡ λόγος ἐστὶ καὶ ἐκ γενετῆς συγκεκληρώσθαι τὴν κλεπτοσύνην . ὡς τῆς μητρὸς Μαίας συλλουομένης , αἷς ἠθέλεν ἐκίνη , αὐτὸς ὑφελόμενος τὰ ἐκδυθέντα ἔκρυψε . καὶ οὕτω μὲν ἔχει ταῦτα . Τῶν δ’ ἐν τοῖτοις τί μὲν ἡ κλεπτοσύνη , δήλον . καὶ ὡς ἀνίλογον παρίσταται τῷ πελασμοσύνῃ , καὶ παρὰ Ἀίλαννῳ κίται , καὶ τῷ δριστοσύνη . βριθυσύνῃ , καὶ τοῖς τοιούτοις . Ὅρ - κὸς δὲ νῦν οὐχὶ ὁ κατ’ ἐπιουργίαν · τοῦτο γάρ οὔτε ἐσθλοῦ ἀνδρὸς , οὔτε κοσμεῖ ἄνθρωπον , καὶ οὐδὲ θεὸς δίδωσιν · ἀλλὰ ὁ ἐν καιρῷ σοφίζομενος , ὥστε δηλαδὴ αὐτὸς μὲν τις εὐορχῶν ἐστὶ , τοὺς δὲ ἐπιζώτῳ αὐτῷ ἐγκαλοῦντας παραλογίζεται οἷα μὴ ἔχοντας νοεῖν τὸ σῶφισμα . οὕτω πως καὶ Ὀδυσσεὺς ἀνόπιν ἐσοφίσαστο τὴν * Ἡριολόπην ὄρχων ἐν τῷ , ἵστου νῦν Ζεὺς ἵστη τ’ Ὀδυσσέως , ὡς δήθεν ἀληθεύων ἐπὶ πᾶσιν οἷς λέγει . τὸ δ’ ἡν οὐχ’ οὕτως ἔχον , ἀλλὰ μόνους ἐξελαίον τοὺς μετὰ τὸν ὄρχων δύο στίχους , τὸ , τοῦδε τοῦ λυκαβάντος ἐλευσθαι τὸν Ὀδυσεύς καὶ τὸ ἔξης . τοιούτους δὲ τις ὄρχος πρὸς ἄλλοις μυρίοις , ἤρην σοφιστικός , καὶ ὁ τῶν ὁμοαυτῶν τόσας ἡμέρας ἄγειν σπονδάς , ἐν δὲ τῷ μέσῳ νυκτὸς ἐπιθεμε - των τοῖς ἐχθροῖς , ὡς δήθεν τῆς συμβάσεως τῶν σπονδῶν ἡμερῶν μεμνημένος , οὐ μὴν καὶ νυκτῶν . ὁμοίως δὲ τις καὶ ὁ τοῦ παρὰ τῷ διπνοσοφιστῇ τὸν ἰχθὺν ὑφελομένου · ὡς τὸ ὑποκλαπὲν ὀψάριον ἕτερον δοὺς , εἶτα ἀπαιτουμένου , αὐ*τὸς μὲν ὡμνεν μήτε ἔχων τὸν ἰχθύν , μήτ’ ἄλλον εἰδέναι ὑφελόμενον · τὸν δὲ1871 φύλακα τοῦ κλῆματος ἐδίδαξεν ὁμνῦν , ὡς οὔτε αὐτὸς ὑφείλετο οὔτε ἄλλον οἶδεν ἔχοντα τὸν ἰχθύν . καὶ οὕτω τὸν ἰχθυέμπορον ἐσοφίσαστο . καὶ οὕτοι μὲν ὄρκοι σοφισματώδεις , ὁποίους φαίνεται χαίρειν καὶ Σίσυφος . Ῥαδάμανθυς δέ , φασιν , ὑπὲρ τοῦ μὴ θεὸν ὀνομάζειν ἐπὶ πᾶσιν ἐκλέυσθαι , φασί , κατὰ χηνὸς καὶ κυνὸς καὶ κυοῦ ὁμνύναι . ὡμυνε δέ , φασί , χήνα καὶ Σωκράτης · ἄλλος δὲ τις κρόμμην · ὃν ἐπιδόσας ὑστερὸν ὁ γυδαζὼν ὄρχος διόμυνται κατὰ λαχάνων . Ὅτι δὲ καὶ γυναῖκας ὁμνουν ἐπὶ οἴνῳ , Ξέναρχος παιζὼν δηλοῖ ἐν τῷ , ὄρχων δ’ ἐγὼ γυναικὸς εἰς οἶνον γράφω . λαμπὲ δ’ ἐν τοῖς τοιούτοις ἠθικοῖς ὄρκοις ὁ Ὁμηρικός , ἐν ᾧ τὰ τοῦ πατρὸς ἄλγεα ὁ παῖς ὁμνύει Τηλέμαχος . φέρεται δὲ περὶ Αὐ - τολύκον καὶ ὅτι οὕτω σοφὸς ἦν τὴν κλεπτικὴν , ὡς καὶ τὰ χρώματα τῶν κλεπτομένων ζῴων μεταχρω - νῦνεν , ὁ καὶ νῦν παρὰ πολλοῖς γίνεται . Σίσυφον μέντοι οὐ κατεσοφίσαστο . καὶθὰ ἐν ἄλλοις εἴρηται . ἦν γὰρ κατὰ τὴν παροιμίαν καὶ πυρὸς ἕτερα θεριώτερα , καὶ σκίων τῶν κλεπτικῶν ἕτεροι κλεπτιώτεροι . * Ἐν δὲ τῷ κεχαρισμένα τῷ Ἑρμῆι ἄσσα τὸν Αὐτόλυκον καὶ οὕτω λαχεῖν τὴν κλεπτοσύνην ἐστι τις πίστις παροιμίας Ἑλληνικῆς , λεγούσης , δῶρα καὶ θεοὺς πείθου . Τὸ δέ , πανοιμένῳ δὲ ὁποιο , δηλοῖ μηδὲ τὸν τοιούτων καιρῶν ἀνεπιτήδειον εἶναι σπονδαῖς σκέπτεσθαι . Ἐν δὲ τῷ , ὄνομα εὖρεο , δήλον ὡς Ὁμηρος κατήρξε τοῦ εὐρέσεως λέγεσθαι τὰς ἐπὶ τοῖς ἀδήλοις μεθόδους , παθητικῶς δὲ τὸ εὖρεο , κατ’ ἀκολουθίαν τοῦ εὐρέσθαι καὶ τοῦ εὐρόμην · κοινῶς μέντοι εὖρε καὶ εὐρεῖν , καὶ τοιαῦτα τινά . Ἐν δὲ τῷ , πολυάρητος δέ τοι ἐστιν , ἐοικεν ἡ δοῦλη Εὐρύ - κλεια ἐθέλειν τοιοῦτον τι ὄνομα τῷ παιδὶ τεθῆναι , οἷον Δημάρητον κατὰ τὸν παρὰ Ἡροδότῳ , ἢ Ἀρη - τον , ὁποῖος τις ἐν Ἰλιάδι κείται , ἢ Εὐχήνορα , ἡ τισοῦτον τις ἐξετον τοῖς πολλοῖς · ὅπου γε καὶ ὁ γελωτίος πτωχὸς Ἀρναῖος παρὰ τὴν ἀράν , ὡς δεδηλώται , εἰρήσθαι δοκεῖ . Αὐτόλυκος δὲ τῇ δούλῃ μὴ προσσεχρῶς ἐξ ἐκείνων , οἷς ἐκέκαστο , ἐθέλει ὀνομάσαι τὸν παῖδα , ἐκ τοῦ μίσους δηλαδή , ὁ εἶχεν ἐκ πολλῶν διὰ τὴν κλεπτοσύνην . δήλον γάρ ὡς ὠδύσοντο αὐτῷ ἐκεῖνοι · ὁ δὴ τίσθησιν ὄνομα τῷ ἐγγόνῳ , βιβλιογραφήσας οἷον τὰ κατ’ αὐτὸν ἐν ἐκείνῳ κληρονομήσαντι μνήμης τῆς ἐπὶ τῷ πάππῳ οὐ πάνυ εὐκλεῶς · ἐκ τοῦ κατ’ ἐκεῖνον γὰρ ὀδύσσω ὁ Ὀδυσσεύς . διὸ καὶ γυλιού*ται κατὰ τὴν ἀρχονσαν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ δεδηλώται , καὶ ἐν δυσὶ σσ γράφεται ὡς ἐπιπολύ . Σιληρὸς μέντοι ὁ Σῖος κατὰ τὴν ἱστο - ρίαν ἐν δευτέρῳ βιβλίῳ τῶν αὐτῶν μυθικῶν δασύνει παρὰ τὴν ὁδὸν , λέγων ὡς Ἀντικλείας ὀδενούσης παρὰ τὸ Νήριτον , ἵσεν ὁ Ζεὺς . τὴν δὲ ὑπὸ ἀγωνίας ἐκεῖ πεσοῦσαν τεκεῖν . καὶ τὸ γεννηθὲν κληθῆ - ναι Ὀδυσσέα παρὰ τὸ ἐν τῇ ὁδῷ ἵσαι . Τὸ δέ , γαμβρὸς ἐμὸς , ἀντὶ τοῦ , ὁ γαμβρὸς μοι , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ ὑγιατερὲ ἐπαχθέν . κωλύει δὲ τὸ εἰπεῖν γαμβρὸς κατὰ κλητικὴν ἡ ἑμὸς ἀντωνυμία , ἥς οὐκ ἔστι κλητικὴ διὰ τὴν συνέμπτωσιν τὴν πρὸς ἑτέραν ἀντωνυμίαν αἰτιατικὴν τὴν ἐμέ . Τὸ δέ , πολλοῖσι γὰρ ἔγωγε ὀδυσαάμενος , λέγει μὲν τὸ , πολλοῖς μισηθείς καὶ δι’ ὀργῆς ἐλθὼν παιδνητικῶς , οὐ μὴν κατ’ ἐκόγχειαν , ὁποῖον τὸ , τί νῦ οἱ τόσον ὀδύσαο Ζεῦ ; ἔχει δὲ τὸν γὰρ σύνδεσμον προεξευμε - νον κατὰ συνήθειαν Ὀμηρικὴν ἐμπειρίολον . τὸ μέντοι σαφὲς καὶ ὀρθότερον οὕτω · τῷ δ’ Ὀδυσεὺς ὄνομα ἔστω · πολλοῖς γὰρ ἔγωγε ὀδυσαάμενος τοῦτ’ ἴκανω , ἀντὶ τοῦ ἐνταῦθα , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ γέγραπται . Τὸ δέ , ἀνδράσιν ἤδὲ γυναιξίν , ἐπισημώτατον ἐν κλεπτοσύνη τὸν Αὐτόλυκον ἐνδεί - κνυται , εἰ γε μὴ μόνον ἀνδράσιν , ἀλλὰ καὶ γυναιξὶν ἀπεχθὴς ἦν . οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐπίσημός τις ἄνηρ , ὃν ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες κορυνητὴν ἐκάλουν . Ἐπώνυμον δὲ καὶ νῦν , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις , τὸ φερώνυμον . οὐχ’ ὅτι μέντοι αὐτὸς ὁ παῖς παρώργησε τινας , ἀλλ’ οὐτὸ ὁ πάππος · ὁποία καὶ ἄλλα τοιαῦτα δεδήλωται . καὶ ὅμως εἰ τις διὰ τὸν πάππον ὀδυνώστατο καὶ τῷ ὑγιονῷ παιδὶ , εἰμ’ ἄν πως καὶ ὁ παῖς ἐπωνύμως δι’ ἑαυτὸν Ὀδυσσεύς . Κτήματα δὲ καὶ νῦν ἀπλῶς τὰ ἐν κτή - σει , ἐξ ὧν καὶ τὰ δῶρα δίδονται , ὡς δηλοῖ ἐπαγόμενον τὸ , ἤλθεν Ὀδυσεὺς , ἵνα οἱ πόροι ἀγλαὰ δῶρα . Τὸ δέ , χειροῖν ἠσπάζοντο , ἠγουν ἐδεξιούντο καὶ εἰς ἑαυτοὺς ἐπεσπώντο , προγέγραπται καὶ ἐτέρωθι . χειλεσι δὲ ἀσπάζεσθαι οὐκ ἔστι παρὰ τῷ ποιητῇ . Τὸ δέ , μήτηρ μητρὸς , παρα - γράφει τὴν μάμμην , καθὰ καὶ πρὸ αὐτοῦ τὸν ἐγόνον τὸ παιδὸς παιδὶ φιλῶ . Ὅρος δὲ κατακειμένον ὕλη τὸ δασὺ καὶ οἷον ἐνδεδυμένον φυτοῖς πυκνότητι καὶ κεκαλυμμένον · ὄθεν καὶ εἶνω τὸ καλύπτω · οὐ παράγωγον τὸ εἶνω , ὡς τὸ , θριξὶ δὲ πάντα νέων κατακεῖνον . Τὸ δὲ ὄρος νῦν μέν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ποτέ , κοινῶς προήνγκται · τὰ πλείω δὲ ἱάζετα , ὡς καὶ ἐν τῷ , κατ’ οὐρος εἰσί , καὶ , οὐραὶ τε σμιόνετα . Τὸ δ’ αὐτὸ γίνεται καὶ ἐν τῷ , ὅρος ὁ περιορισμένος , ὡς δήλον ἐκ τοῦ ἀμφ’ οὐροισι , καὶ , δίσκον οὖρα πέλονται . οὕτω καὶ ἐκ τοῦ ὄρου τοῦρος βαρυτόνως ὁ ἄνemos ἰώνισται , καὶ ὁ πρὸς διαστολὴν δὲ αὐτοῦ ὀξυτονούμενος ἐν Ἰλιάδι οὐρὸς , οἷον , οὐροὺς τ’ ἐξεκάθαιρον . ὁ μέντοι κατὰ τὸ γάλα οὐρὸς δοκεῖ μὴ ἐλυσθῆναι εἰς Ἰωνίδα διάλεκτον · οὕτω δὲ οὐδὲ ὁ παρὰ Ἀττικοῖς ζωϊκὸς ὄρος ὁ καὶ αὐτὸς φιλούμενος . αὐτὸν δὲ διέστιλε τοῦ ὄρους ἡ διπλὴ τοῦ ρ . εὔρηται γὰρ ὄρρος ἐν ἀπλότητι παρὰ τῇ κοινικῇ τόπος ὧν περὶ τοὺς χλουτοὺς , ὁ καὶ ταῦρος . ἐν μέντοι συνθέσει προσλαμβάνει καὶ αὐτὸς παρὰ τισὶ τὸ ὠ . ὄρρωδὺν μὲν γὰρ καὶ ὁροπύγιον ὁρῶσι , οὐ μὴν κατὰ τινας ὁρθοπύγιον , ἀνάλογον καὶ κοινότερον . Ἰωνικὸν δέ που τὲ οὐροπύγιον , ὅρος ὤν , φασί , πυγῆς , ἀφ’ οὗ καὶ ὄρρωδὺν τὸ εὐλα - βισθαι . οἱ γὰρ εὐλεβδύμενοι , φασί , κατὰ τι ἀνασπῶσι τὰ κατ’ αὐτόν . καὶ τὰ ἄλογα δὲ ὑποστέλλει τὴν οὐρίαν , ὅτε εὐλαβίζεται . ἐκ τοῦ παγω...λουθούντος οὖν ὄρρωδεῖν , τὸ τὸν τοιούτον ὄρρον ἰδίεν , ὃν οὐγὰν οἱ ἰδιῶται φασίν , οἷα τῆς οὐρᾶς αὐτῷ παρουσνυομε ... τοῦτο μὲν τοιούτον . Τὸ δὲ ἀρρώ - δεῖν διὰ τοῦ α στερητικῶς εὔρηται κατὰ Ἐρηνιον Φίλωνα . δηλοῖ γὰρ τὸ μὴ ὄρρωδεῖν , ἀλλὰ καταφρονεῖν καὶ τεθαρμεῖναι . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ , ὅρος ἐνδιδυμένον ὕλη , ληφθῆναι δοκεῖ καὶ τὸ , ὕδωρ ἀμμέ - νυσθαι τὸν δύντα καθ’ ὕδατος , καὶ πυ*οὶ σπαργανοῦσθαι τὸν πυρούμενον . ἐντεῦθεν δὲ καὶ ἱμάτια πόλεως ὁ τιχισμός . τῇ ὁμηρίῳ δὲ Ὀμηρικῇ ἐννοίᾳ συγγενὲς καὶ τὸ , λαίνον ἐσασθαι χιτῶνα , τὸν λίθοις χωσθέντα . Τὸ δέ , Ἥλιος μὲν ἐπατα καὶ ὁ ἑφῆξ στίχος , περίφρασσίς ἐστι τοῦ , γέγονεν ἡμέρα . δήλον δέ , ὡς Ἥλιος οὐ μόνον ὁ φαινόμενος ἐστὶν , ὡς καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν τῷ , Ἥλιος δ’ ἀνόρουσε καὶ ἔξῆς , ἀλλὰ που καὶ σωματικὸς δαίμων , ὡς ἐν τῷ , Ἥλιος μὲν σκοπὴν ἔχε , καὶ , Ἥλι’ , ἤτοι σὺ μὴτ’ ἀθανάτοισι φάινε . Ἀκαλαφρέτης δὲ Ὠκεανὸς κατὰ τοὺς σοφοὺς ὁ ἀκαλῶς καὶ ἡσύχως ρέων , ὁ ἔστι πλημύρων , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ἐδηλώθη . τὰς γὰρ ἐπιβάσεις , φασί , τῶν πλημυριδῶν , ὡς πολλοχοῦ ποιεῖ , πραιίας ποιεῖ οὐ τελείως ροοῦσας . Βήσσα δὴ ἡ μὲν τοῦ ὄρους ἐν δυοῖ σσ πόλις δὲ τις Βήσσα ἐν τῇ Βοιωτίᾳ γράφεται καὶ δι’ ἰνός . Ἐπακτήρες δὲ οἱ ξενηγοί . καὶ ὡς μὲν ἐκ τοῦ ἐπάγειν ἡ λέξις γίνεται , δηλοῖ ὁ ποιητὴς μετ’ ὀλίγα ἐν τῷ , ὡς ἐπάγοντες ἐπῆσαν . διττὴ δὲ τῆς λέξεως ἐννοία · ἡ γὰρ διέτι ἐπάγονται κῦνας , ὅθεν καὶ συνθέτως
Lemmas: ὁ ὄρρος τε . θεός δέ ὁ αὐτός δίδωμι Ἑρμῆς , ὁ ὁ κλέπτω ἔφορος . ὁ γάρ , φημί , χαρίζομαι θύω · οὖον μήv Ἀρεύς , ὡς ὁ πολεμικός , οὐδέ Ποσειδῶν , ὡς ὁ ναυτικός , οὐδέ Ἥφαιστος κατά ὁ χαλκευτής . διό φημί · καί Ἑρμῆς αὐτός πρόφρων ἅμα ὄπισθεν , τουτέστιν ἀκολουθέω ὁ Αὐτόλυκος ὡς ἐλλόγως κλέπτω . παύω δέ ἐκεῖ μήv μανθάνω κλέπτω - σύνειμι οὖον κακός , καί ὄρχος δέ οὖον φαῦλος , εἰμί γε καί ἐσθλός λέγω ὁ οὗτος διαχειρίζομαι , ὡς δηλόω ὁ , μήτηρ πατήρ ἐσθλός . καί ἐναρμόζω δέ αὐτός · τοιοῦτος γάρ τίς ὁ καίνυμαι , ὁ εἰμί κοσμέω - ἕπομαι . καί θεός δέ αὐτός ἔχω δίδωμι ὡς οἷος Δῶρα θεοδότος . εἰμί δέ γνῶσις καί ἄρα - μήνη κλεπτικός , ὡς φύω , ἐπιστάτης , καί ὄρχος δέ ὁ ἐπί αὐτός , μάλιστα μέν ὁ ἐπί καλός , ἤδη δέ πως καί ὁ ανάπαλιν , εἰμί λόγος εἰμί καί ἐκ γενετή συγκληρόω ὁ κλεπτοσύνη . ὡς ὁ μήτηρ Μαῖα συλλούομαι , ὅς ἐθέλω κινέω , αὐτός ὑφαιρέω ὁ ἐκδύω κρύπτω . καί οὗτος μέν ἔχω οὗτος . ὁ δέ ἐν τοερχομαι τίς μέν ὁ κλεπτοσύνη , δῆλος . καί ὡς ανιλογος παρίστημι ὁ πελασμοσύνῃ , καί παρά Ἀίλαννῳ κίτης , καί ὁ δριστοσύνη . βριθυσύνῃ , καί ὁ τοιοῦτος . Ὅρ - γυνή δέ νῦν οὐ ὁ κατά ἐπιουργίαν · οὗτος γάρ οὔτε ἐσθλός ἀνήρ , οὔτε κοσμέω ἄνθρωπος , καί οὐδέ θεός δίδωμι · ἀλλά ὁ ἐν καιρός σοφίζω , ὥστε δηλαδή αὐτός μέν τις εὐόρχης εἰμί , ὁ δέ ἐπιζώτῳ αὐτός ἐγκαλέω παραλογίζομαι οἷος μή ἔχω νοέω ὁ σωφισμαω . οὗτος πως καί Ὀδυσσεύς ἀνόπιν σοφίζω ὁ * Ἡριολόπην ὄρχος ἐν ὁ , ἱστός νῦν Ζεύς ἵστημι τε Ὀδυσσεύς , ὡς δήθεν ἀληθεύω ἐπί πᾶς ὅς λέγω . ὁ δέ ἐάν οὐ οὕτως ἔχω , ἀλλά μόνος ἐξελαύνω ὁ μετά ὁ ὄρχος δύο στίχος , ὁ , ὅδε ὁ λυκάβας ἐλεύθω ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ ἔξειμι . τοιοῦτος δέ τις ὄρχος πρός ἄλλος μυρίος , Ἥρα σοφιστικός , καί ὁ ὁ ομοαυτος τόσος ἡμέρα ἄγω σπονδή , ἐν δέ ὁ μέσος νύξ ἐπιτίθημι - ὁ ὁ ἐχθρός , ὡς δήθεν ὁ σύμβασις ὁ σπονδή ἡμέρα μιμνήσκω , οὖον μήv καί νύξ . ὁμοίως δέ τις καί ὁ ὁ παρά ὁ διπνοσοφιστης ὁ ἰχθύς ὑφαιρέω · ὡς ὁ ὑποκλέπτω ὀψάριον ἕτερος δίδωμι , εἶτα ἀπαιτέω , αὐτός μέν ὡμνεν μήτε ἔχω ὁ ἰχθύς , μήτε ἄλλος οἶδα ὑφαιρέω · ὁ εἶδον φύλαξ ὁ κλῆμα διδάσκω ὄμνυμι , ὡς οὔτε αὐτός ὑφαιρέω οὔτε ἄλλος οἶδα ἔχω ὁ ἰχθύς . καί οὗτος ὁ ἰχθυέμπορος σοφίζω . καί οὕτος μέν Ὅρκος σοφισματώδης , ὁποῖος φαίνω χαίρω καί Σίσυφος . Ῥαδάμανθυς δέ , φημί , ὑπέρ ὁ μή θεός ὀνομάζω ἐπί πᾶς ἐκλύω , φημί , κατά χήν καί κύων καί κύω ὄμνυμι . ὡμυνε δέ , φημί , χήνα καί Σωκράτης · ἄλλος δέ τις κρόμμην · ὅς ἐπιδίδωμι ὕστερος ὁ γυδαζὼν ὄρχος διόμνυμι κατά λάχανον . ὅτι2 δέ καί γυνή ὀμνέω ἐπί οἶνος , Ξέναρχος παίζω δηλόω ἐν ὁ , ὄρχος δέ ἐγώ γυνή εἰς οἶνος γράφω . Λαμπέ δέ ἐν ὁ τοιοῦτος ἠθικός Ὅρκος ὁ Ὁμηρικός , ἐν ὅς ὁ ὁ πατήρ ἄλγος ὁ παῖς ὄμνυμι Τηλέμαχος . φέρω δέ περί αὖος - τολυκος καί ὅτι οὗτος σοφός εἰμί ὁ κλεπτικός , ὡς καί ὁ χρῶμα ὁ κλέπτω ζῷον μεταχράομαι - νῦνεν , ὁ καί νῦν παρά πολύς γίγνομαι . Σίσυφος μέντοι οὖον κατασοφίζομαι . καθά ἐν ἄλλος εἴρω . εἰμί γάρ κατά ὁ παροιμία καί πυρός ἕτερος θεριός , καί σκιάω ὁ κλεπτικός ἕτερος κλέπτιος . * ἐν δέ ὁ χαρίζομαι ὁ Ἑρμῆς τις ὁ Αὐτόλυκος καί οὗτος λαγχάνω ὁ κλεπτοσύνη εἰμί τις πίστις παροιμία Ἑλληνικός , λέγω , Δῶρα καί θεός πείθω . ὁ δέ , πανοιμένῳ δέ ὁπόω , δηλόω μηδέ ὁ τοιοῦτος καιρός ἀνεπιτήδειος εἰμί σπονδή σκέπτομαι . ἐν δέ ὁ , ὄνομα εὑρίσκω , δῆλος ὡς Ὅμηρος καταρρήγνυμι ὁ εύρεση λέγω ὁ ἐπί ὁ ἄδηλος μέθοδος , παθητικός δέ ὁ εὑρίσκω , κατά ἀκολουθία ὁ εὑρίσκω καί ὁ εὑρίσκω · κοινῶς μέντοι εὖρος καί εὑρίσκω , καί τοιοῦτος τις . ἐν δέ ὁ , Πολυάρητος δέ ὅς εἰμί , ἔοικα ὁ δοῦλος εὐρύς - κλεια ἐθέλω τοιοῦτος τίς ὄνομα ὁ παῖς τίθημι , οἷος Δημάρητος κατά ὁ παρά Ἡρόδοτος , ἢ Ἀρή - ὁ , ὁποῖος τις ἐν Ἰλιάς κεῖμαι , ἢ Εὐχήνωρ , ὁ τίνω τις ἔχω ὁ πολύς · ὅπου γε καί ὁ γελωτός πτωχός Ἀρναῖος παρά ὁ ἀρά , ὡς δηλόω , εἴρω δοκέω . Αὐτόλυκος δέ ὁ δοῦλος μή προσσεχρῶς ἐκ ἐκεῖνος , ὅς καίνυμαι , ἐθέλω ὀνομάζω ὁ παῖς , ἐκ ὁ μῖσος δηλαδή , ὁ ἔχω ἐκ πολύς διά ὁ κλεπτοσύνη . δῆλος γάρ ὡς ὀδύσσομαι αὐτός ἐκεῖνος · ὁ δή τίνω ὄνομα ὁ ἔγγονος , βιβλιογραφέω οἷος ὁ κατά αὐτός ἐν ἐκεῖνος κληρονομέω μνήμη ὁ ἐπί ὁ πάππος οὖον πάνυ εὐκλεής · ἐκ ὁ κατά ἐκεῖνος γάρ ὀδύσσω ὁ Ὀδυσσεύς . διό καί γυλιού*ται κατά ὁ ἀρχονσαν , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω , καί ἐν δύο ἐκπλήσσω γράφω ὡς ἐπιπολύ . Σιληρὸς μέντοι ὁ Σίος κατά ὁ ιστός - Ριάν ἐν δύο βιβλίον ὁ αὐτός μυθικός δασύνω παρά ὁ ὁδός , λέγω ὡς Ἀντίκλεια οδενουω παρά ὁ Νήριτος , ἴσος ὁ Ζεύς . ὁ δέ ὑπό ἀγωνία ἐκεῖ πίπτω τίκτω . καί ὁ γεννάω καλέω - ναι Ὀδυσσεύς παρά ὁ ἐν ὁ ὁδός ἵζω . ὁ δέ , γαμβρός ἐμός , ἀντί ὁ , ὁ γαμβρός ἐγώ , ὡς δηλόω καί ὁ υγιετερος ἐπάγω . κωλύω δέ ὁ εἶπον γαμβρός κατά κλητικός ὁ ἐμός ἀντωνυμία , ἥς οὐ εἰμί κλητικός διά ὁ συνέμπτωσις ὁ πρός ἕτερος ἀντωνυμία αἰτιατικός ὁ ἐγώ . ὁ δέ , πολύς γάρ ἔγωγε ὀδύσσομαι , λέγω μέν ὁ , πολύς μισέω καί διά ὀργή ἔρχομαι παιδνητικῶς , οὖον μήv κατά Κογχεία , ὁποῖος ὁ , τίς νῦ ὁ τόσος ὀδύσσομαι Ζεύς ; ἔχω δέ ὁ γάρ σύνδεσμος προεξευμε - νοῦς κατά συνήθεια Ὀμηρικός εμπειριολος . ὁ μέντοι σαφής καί ὀρθός οὗτος · ὁ δέ Ὀδυσσεύς ὄνομα ἵστημι · πολύς γάρ ἔγωγε ὀδύσσομαι οὗτος ἱκάνω , ἀντί ὁ ἐνταῦθα , καθά καί ἀλλαχοῦ γράφω . ὁ δέ , ἀνήρ ἠδέ γυνή , ἐπίσημος ἐν κλεπτοσύνη ὁ Αὐτόλυκος ἐνδεί - κνύω , εἰμί γε μή μόνος ἀνήρ , ἀλλά καί γυνή ἀπεχθής εἰμί . οὗτος καί ἐν Ἰλιάς ἐπίσημος τις ἀνήρ , ὅς ἀνήρ τε καί γυνή κορυνήτης καλέω . Ἐπώνυμος δέ καί νῦν , ὡς καί ἐν ἄλλος , ὁ φερώνυμος . οὐ ὅτι μέντοι αὐτός ὁ παῖς παροργίζω τις , ἀλλά Ούτο ὁ πάππος · ὁποῖος καί ἄλλος τοιοῦτος δηλόω . καί ὅμως εἰμί τις διά ὁ πάππος ὀδυνώστατο καί ὁ ὑγιαίνω παῖς , εἰμί ἄν πως καί ὁ παῖς ἐπώνυμος διά ἑαυτοῦ Ὀδυσσεύς . κτῆμα δέ καί νῦν ἀπλόος ὁ ἐν κτείνω - σέω , ἐκ ὅς καί ὁ Δῶρα δίδωμι , ὡς δηλόω ἐπάγω ὁ , ἔρχομαι Ὀδυσσεύς , ἵνα ὁ πόρος ἀγλαός Δῶρα . ὁ δέ , χείρ ἀσπάζομαι , ἤγουν δεξιόομαι καί εἰς ἑαυτοῦ ἐπισπάω , προγράφω καί ἑτέρωθι . χεῖλος δέ ἀσπάζομαι οὐ εἰμί παρά ὁ ποιητής . ὁ δέ , μήτηρ μήτηρ , παρά - γράφω ὁ μάμμη , καθά καί πρό αὐτός ὁ γόνος ὁ παῖς παῖς φιλέω . Ὅρος δέ κατάκειμαι ὕλη ὁ δασύς καί οἷος ἐνδύω φυτός πυκνότης καί καλύπτω · ὅθεν καί εἵνω ὁ καλύπτω · οὖον παράγωγος ὁ εἵνω , ὡς ὁ , θρίξ δέ πᾶς νέος κατακεῖνον . ὁ δέ ὄρος νῦν μέν , ὡς καί ἀλλαχοῦ ποτός , κοινῶς προφέρω · ὁ πλείων δέ ἵζω , ὡς καί ἐν ὁ , κατά ὅρος εἰμί , καί , οὐρά τε σμιονετο . ὁ δέ αὐτός γίγνομαι καί ἐν ὁ , ὅρος ὁ περιορισμένος , ὡς δῆλος ἐκ ὁ ἀμφι ὅρος , καί , δίσκος ὅρος πέλω . οὗτος καί ἐκ ὁ ὁράω Τοῦρος βαρύτονος ὁ ἄνα ἰωνίζω , καί ὁ πρός διαστολή δέ αὐτός ὀξυτονέω ἐν Ἰλιάς οὐρός , οἷος , οὐρός τε ἐκκαθαίρω . ὁ μέντοι κατά ὁ γάλα οὐρός δοκέω μή ἐλύω εἰς Ἰωνίς διάλεκτος · οὗτος δέ οὐδέ ὁ παρά Ἀττικός ζωϊκός ὄρος ὁ καί αὐτός φιλέω . αὐτός δέ διαστέλλω ὁ ὄρος ὁ διπλόος ὁ ρ . εὑρίσκω γάρ ὄρρος ἐν ἀπόλλυμι παρά ὁ κυνικός τόπος ὅς περί ὁ χλόος , ὁ καί ταῦρος . ἐν μέντοι σύνθεσις προσλαμβάνω καί αὐτός παρά τις ὁ ᾠόν . ὄρρωδὺν μέν γάρ καί ὁροπύγιον ὁράω , οὖον μήv κατά τις ὀρθοπύγιον , ἀνάλογος καί κοινός . Ἰωνικός δέ ποῦ τε οὐροπύγιον , ὅρος εἰμί , φημί , πυγή , ἀπό ὅς καί ὄρρωδὺν ὁ εὐλή - βιεπομαι . ὁ γάρ ευλεβδυμενω , φημί , κατά τίς ἀνασπάω ὁ κατά αὐτός . καί ὁ ἄλογος δέ ὑποστέλλω ὁ οὔριος , ὅτε εὐλαβέομαι . ἐκ ὁ παγω...λουθούντος οὖν ὀρρωδέω , ὁ ὁ τοιοῦτος ὄρρος ἴδιος , ὅς οὐγὰν ὁ ἰδιώτης φημί , οἷος ὁ οὐρά αὐτός παρουσνυομος ... οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ ἀρρώ - δήω διά ὁ ὅς στερητικός εὑρίσκω κατά Ἐρηνιον Φίλων . δηλόω γάρ ὁ μή ὀρρωδέω , ἀλλά καταφρονέω καί τεθαρμεῖναι . ἰστέον δέ ὅτι ἐκ ὁ , ὅρος ἐνδίδωμι ὕλη , λαμβάνω δοκέω καί ὁ , ὕδωρ ἡμεῖς - νυεπομαι ὁ δύω κατά ὕδωρ , καί πυός σπαργανόω ὁ πυρόω . ἐντεῦθεν δέ καί ἱμάτιον πόλις ὁ τιχισμός . ὁ ὁμήριος δέ ομηρικός ἔννοια συγγενής καί ὁ , λάϊνος ἵζω χιτών , ὁ λίθος χόω . ὁ δέ , Ἥλιος μέν ἐπατα καί ὁ ἑφεξής στίχος , περίφρασις εἰμί ὁ , γίγνομαι ἡμέρα . δῆλος δέ , ὡς Ἥλιος οὖον μόνος ὁ φαίνω εἰμί , ὡς καί ἐνταῦθα καί ἐν ὁ , Ἥλιος δέ ἀνορούω καί ἑξῆς , ἀλλά ποῦ καί σωματικός δαίμων , ὡς ἐν ὁ , Ἥλιος μέν σκοπή ἔχω , καί , ήλιος , ἤτοι σύ μήτε ἀθάνατος φαίνω . Ἀκαλαφρέτης δέ Ὠκεανός κατά ὁ σοφός ὁ ἀκαλός καί ἥσυχος ῥέω , ὁ εἰμί πλήμυρα , ὡς καί ἐν ἄλλος δηλόω . ὁ γάρ ἐπίβασις , φημί , ὁ πλημμυρίδα , ὡς πολλοχοω ποιέω , πραιια ποιέω οὖον τέλειος ῥέω . Βῆσσα δή ὁ μέν ὁ ὄρος ἐν δύο ἐκπλήσσω πόλις δέ τις Βῆσσα ἐν ὁ Βοιωτία γράφω καί διά ἴς . Ἐπακτήρες δέ ὁ ξενηγοί . καί ὡς μέν ἐκ ὁ ἐπάγω ὁ λέξις γίγνομαι , δηλόω ὁ ποιητής μετά ὀλίγος ἐν ὁ , ὡς ἐπάγω ἔπειμι . δισσός δέ ὁ λέξις ἔννοια · ὁ γάρ δίειμι ἐπάγω κύω , ὅθεν καί σύνθετος