eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1533
τώσαμεν . Ἐτυμολογίας δὲ τρόπος καὶ τὸ , ἀρμονήσων ἀφῆρον . Ἔδαφος δὲ νηός , τὸ κατοστάτω περὶ αὐτὴν γῆν . ὥστε ἰδιωτικῶς πλείονα λέγεται καὶ γάστρα . περὶ ἣν καὶ τὸ ἄντλον σύρ - ρέει . τοιγε δ' ἐντεῦθεν λαβεῖν ἀφορμὴν , ὁ τὴν νῆα εἰπὼν μεταφορητὸν οἶκον . εἰ γὰρ καὶ μὴ ἔνθα ἕδα - φος ἔχει οἶ οἶκος , ἀλλ' ἔνθα γοῦν οἶκος , ἔχει καὶ ἕδαφος ὑπόκειται . παραγεται δὲ ἀπὸ τοῦ ἕδος , τὸ ἕδαφος , ὡς ἀπὸ τοῦ χροτεῖν κατά τινας ἢ τοῦ χρότου , ὁ χρόταφος , καὶ ἔστιν αὐτοῦ ὑποχρωτισμὸν , τὸ ἕδάριον . καθ' ὁμοιότητα τοῦ , ξυλάριον ξυλήριον καὶ χονσάριον καὶ ξυράριον . τῇ δ' Ὀμηρικῇ εὐρείᾳ ἐνταῦθα σχεδία προσεπινοητέον * καὶ βάθος . εἰ γὰρ καὶ μὴ πλοίων αὐτή , ἀλλ' οὐν πλοιουδὴς ἐστιν . εἰ καὶ ἴστρον ἀβαθεῖς ἐπενοήθησαν σχεδία μόνη πλατύτητι διοικούμεναι . γινόμενα ἀμφότερα πάντως , ἐκ τοῦ σχεδὴν . ἤγουν ἐκ τοῦ σχεδὸν καὶ ἐγγὺς κατὰ χρόνον . καὶ ὡς εἰπεῖν αὐθωρόν . ὅτι δὲ διαφορά ἐστι πλοίου καὶ σχεδίας , δηλοῖ ὁ γράψας , ὡς λόγος Ἰανὸν διαφόσων γεγεύμεναι . τὸ μὲν , ὁπίσω τὸ δ' ἐμπροσθεν ἔχοντα πρόσωπον . οὕτω εἴρω πρώτων , στέφανον καὶ σχεδίας καὶ πλοῖα . καὶ νόμιζον χαλ - κοῦν πρώτος ἐξάραξε . διὸ τῶν καθ' Ἑλλάδα καὶ Ἰταλίαν καὶ Συκλίων πολλὰ πόλεις , ἐπὶ τῷ νομί - σματι ἐνχάρακτον πρόσωπον δικέφαλον . καὶ ἐκ θάτερον μέρους , ἢ σχεδίαν ἢ στέφανον ἢ πλοῖον . Πάνυ δὲ δεξίως ὁ ποιητής , οὐ πλοίου ἀλλὰ σχεδίας ποιήσει τὸν λόγον ἐναπηχόλησε , πρὸς τε πιθανό - τητα , καὶ ἵνα μὴ πολυλογῇ ἂρ οἷς οὐκ ἔχοι . πλοίου δὲ αὐθὶς καὶ νηὸς διαφορά , καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δεδηλώται . Τὸ δὲ τορνώσεται , ἀντὶ τοῦ , περιγράψει , μᾶλλον μὲν οὖν , κατασκευάσει τορνοει - δὲς ἤτοι στρογγύλον καὶ οὐ κατὰ τὰς ἰδίας λεγομένας μακρὰς ναῦς . Ἰστίον δὲ ὡς οἱ πλείους μὲν , ταν - * τὸν οἴδασι τάρων καὶ τόρον . εἴρηται δὲ παρὰ τοῖς παλαιοῖς ὁ τόρος , καὶ ἑφαλείων φρεσουργιζόν . ἢ λιθοποιικῶν φασὶ σκεῦος . καὶ προάγουσι καὶ χρήσιν Φιλύλλιον τινὸς ταύτην . προέωθεν αὐτὸν ὁ τόρος , ἦν γὰρ ἀσθενής . ἐξ ὀνοματοποιίας δὲ καὶ ὁ τόρος καθὰ καὶ προειρήται . καὶ ὁ τόρρος δὲ . ἐκ τοῦ τόρος ὧν πλεονασμῷ τοῦ ν , ὁμοίως τῷ , πόρρος καὶ τοῖς τοιούτοις . Τὸ δὲ φροτίδος , ἑλλατι - κῶς καὶ αὐτὸ ἔχει . λείπει γὰρ τὸ νηός . λέγεται δὲ φροτίς , ἢ πρὸς ἐμπορικὸν φρότον ναυπηγηθεῖσα . Τὸ δὲ εὐρείας καὶ τὸ εὖ εἴδος τεκτουνάων , πρὸς διαστολὴν καὶται φροτίδων , αἱ μικραὶ μὲν οὖσαι , οὐν ἂν εὐρεία κληθεῖσιν . παρὰ δὲ ἀτέχνον τεκτονος συμπαγείσα , οὐν ἂν οὐδὲ ταχὺ κατὰ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως ναυπηγηθεῖσιν εὐρείαν σχεδίαν . Ὅσα δὲ καὶ ὅτι τὴν ναυπηγικήν , γενικώτερον τεκτοῦντην ἔρη , ἐπεὶ καὶ τέκτων ὁ ναυπηγὸς ὀνόματι γενικῶ . δύναται δὲ ποτε τὸ εὖ εἴδος τεκτουνάων , καὶ ὁδιουργῶ τινι ἐπιχρήσαι ἀνδρὶ κακῶν τέκτονι . Τὸ δὲ σχεδὴν ποιήσατο καὶ πηδάλιον ποιήσατο καὶ ἰστία ποιήσασθαι , δύναται καὶ ἐνφητικῶς ἠρήηται ὡς δηλοῖ τὸ , ἀφάρων σταμύεσσι , ποιεῖ . καὶ τὸ , ἐν δ' ἰστὸν ποιεῖ . οὕτω καὶ δοῦρατα ἀμοῦζο χαλκῶ καὶ ἠμοσεν ἀλλήλοισιν , παιθητικῶς καὶ ἐνεργητικῶς . * Ἰχρίον δὲ ὡς καὶ προεῤῥόθη , τὸ , τε ἐπὶ σφύνης κατάστρωμα ἂρ οὐ ὁ κυβερνήτης ἰκνέ - ται ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ , καὶ τὸ ἄρεξης δὲ κατάστρωμα τῆς νηός . περὶ ὧ οἱ ναῦται καὶ ἰκνοῦνται καὶ κοιμῶνται κατὰ καιρόν . δοκεῖ γὰρ οὐ μόνον ἀπὸ τοῦ ἄχρον ἀλλὰ καὶ παρὰ τὸ ἰκνεῖσθαι γίνεσθαι τὸ ἰχρίον . ἐνταῦθα δὲ , ἰχρία δοκεῖ τὰ ἑγκοίλια λέγεσθαι . ὡς δηλοῖ τὸ , ἰχρία σήσας . αὐτὰ γὰρ εἰσιν ὁρθὰ οὐ μὴν τὰ καταστρώματα . Ἀλλον δὲ ὅτι τοῖς ὁρθοῖς ἰχρίοις ὅσα καὶ τισὶ χρόναις , περιτιθέμεναι πεννὲι σταμύες ἔκτος ὄζην στημόνων , ἀρμόττουσι τὴν ναῦν . δοκοῦσι γὰρ αἱ σταμύες , παρὰ τὴν στάσιν καὶ σύστασιν γίνεσθαι ἂρ ἥς καὶ οἱ στήμονες . ἀπὸ δὲ τῶν Ὀμηρικῶν τούτων σταμύνων , καὶ τὰ τεκτονικὰ γαῖνται παρήκται στημονάρια . ὡς εἰ τις ἤτοι σταμινάρια . δηλοῦν δὲ ὅτι δικαστήριον ἢ σταμὶν . καὶ ὅτι οἱ παλαιὸι ἰσμηνοῦντες , ἐπιμιχὶ ξύλα τὰς σταμίας φασίν . ἡ στημόνος τρόπων ἔχοντα , παρατιθέμενα τοῖς ἰχρίοις ἐκατέρωθεν , ἵσταναι ποιοῦσιν αὐτά . τινὲς δὲ , καὶ ὁρθὰ ξύλα τὰς σταμύας εἶπον , οἷς φασὶ τὰ πηδάλια προσεμπίσσεσθαι . οἱ δὲ φασιν , ὅτι σταμύες , τὰ ἐν τῷ χείλει τοῦ πλοίου ἐξὸντα ὁρθὰ ξύλα τοῦ κατὰ τὸ περίτονον τόπον , καὶ φέρεται ἡ λέξις μέχρι καὶ νῦν ἐν Λυκίᾳ , ἔνθα σταμινάρια τὰ τοιαῦτα λέγονται . καὶ ταῦτα μὲν περὶ σταμύνων . οἱς προσθέτεον , ὅτι καὶ πεζό - λογικῶς ἄγνεται σταμὶν παρὰ τῷ Ἀθηναίῳ , ἐν τῷ , γόμφους τε ἠτοιμάσατο καὶ ἑγκοίλια καὶ σταμύ - νας . ὅτι δὲ τινες ὑπόπτευσαν ἰχρίον λέγεσθαι ποτὶ καὶ τὸν ἰστὸν , προὔδηλώθη καὶ αὐτό . συντελεῖ δὲ πῶς μὲν τοιούτων νοῦν , καὶ τὸ , ἰχρία πίξεν ἐπ' αὐτῆς ἠνοῦ . τὸ γὰρ τοιούτων ἠνοῦ , πρὸς διαστο - λὴν κεῖσθαι δοκεῖ τῶν μὴ ὑφ' ὧν ὄντων ἰχρίων . τῶν δὲ δηλωθέντων ἰχρίων καινότερόν τι κεῖται παρὰ τῷ δευπροσοριστή . ἔνθα φησὶν ὅτι Δημήτριος ὁ τοῦ Φαληρέως ἀπόγονος , τὴν Κορινθίαν ἐταίραν Ἀριστα - γόραν ἔχων καὶ πάνυ φιληδὸν αὐτῇ ὡς καλλίστῃ , ἐν Πανᾱθηναίοις ὑπαρχος ὢν , ἄχρον ἔστησε τῆς Ἀρισταγόρας πρὸς τοῖς ἱμασίς , μετεωρότερον τῶν ἱμῶν . ἐστὶ δὲ τὸ τοιοῦτον ἄχριν , σχηριζὸν ὕφῆμα καὶ πανηγυρικόν , χρησίμων ἐν θεάτρῳ , τοῖς ἀπ’ αὐτοῦ θεαμένοις , ὅποις ἴσως ὑστερον τὰ ἰδιωτικῶς λεγό - μενα σκαλισοῖσι . Χρῆσις δὲ τοιούτων ἰχρίων , καὶ παρ’ ἄλλοις ἤττοροσιν , ἐξ ὧν ἰχρίων , καὶ τὰ καλούμενα θεωρικὰ συνήγοντα χρήματα . Τοῦ δὲ θαμῆσι , δοκεῖ εὐθεῖα εἶναι ὁ θαμὴς διὰ τοῦ ἡ - ἡ διὰ διχρόνου , ἡ θαμὶς . Ἐπηγενίδες δὲ , σανίδες ἐν πρῶρας εἰς πρύμναν τεταμέναι καὶ ἐπηρηγμέναι . οὗν καὶ ἐτυμολογεῖται . παρὰ γὰρ τὸ ἐπανεγχεῖν , ἐπανεργῶς γίνεται . καὶ κατὰ μετάθεσιν , ἐπηγενίδες καὶ κατὰ ἐκτασιν , ἐπηγενίδες . ἐστὶ δὲ ἐπηγενίδες ἡ καθ’ ἣν οἱ σκαλμοὶ πήγνυνται , ἡ ὅπερ κοινῶς περί - τονον λέγεται παρὰ τὸ διόλου τινεσθαι . παρὰ δὲ τοῖς παλαιοῖς φέρεται , καὶ ὅτι ἐπηγενίδες , μακρὰ ξύλα τῆς σχεδίας , ἡ τὰ παραθήματα . Ἐπίχριν δὲ ἄρμενον τῇ ἰστῷ , τὸ χέρας λέγει καθ’αὐ καὶ προεῤῥέθη , ὡς ἐπὶ τῷ ἰχρίῳ ὄν . δηλαδὴ τῷ προδεδηλωμένῳ ἰστῷ . σκοπιτέων δὲ καὶ μὴ ποτε ἡ Ὀμηρικὴ αὐτὴ κλῆσις τοῦ ἄρμενον τῷ ἰστῷ ἐπίχριν , παρήγαγε τοὺς πολλούς , ἄρμενα ἰδιω - τικώτερον μὲν ὅμως δὲ οὐκ ἀλόγως , τὰ ἰστία καλεῖν . Τὸ δὲ πηδάλιον ὅτι καὶ ἐφόλιον λέγεται , δηλοῦσιν οἱ παλαιοί . τὸ αὐτὸ δὲ παρὰ τισὶ καὶ αὐχὴν , ὡς δηλοῖ τὸ καθωμηλημένον αὐχένιον . ἐπὶ δὲ καὶ οἷας . κείται γοῦν ἐν ἠτορικῷ λεξικῷ , ταῦτα . οἷας , πηδάλιον . αὐχὴν . Λογιστικῶς δὲ φη - σιν , οἷακας λέγει , οἷς τὰ πηδάλια ἐπιστρέφουσιν . ἠγουν κανόνας καὶ χρείους δὲ ὧν ἱμάντες διεῖρονται . καὶ φέρεται μέχρι καὶ νῦν ἡ τῶν οἷακων κλῆσις , οὐκ ἐπὶ ὅλου τοῦ πηδαλίου . λέγεται γὰρ τοῖς ναυτικοῖς οἷακα , ξυλήριά τινα δι’ ὧν στρέφουσι τεχνικῶς τὸ πηδάλιον . Τὸ δὲ φράξες , πάνυ προσ - φνὲς ἦπε . καταφρακτος γὰρ ἡ σχεδία τρόπον τινά , ὑπὸ τῶν ῥίπων γίνεται . ἡ καὶ οἷον τινα φραγ - μὸν αὐτὰς ἔχει . Πίπες δέ , πλέγμα γασὶ καλῶν πλετὸν ὡς ψιάθος . καὶ εἴκει ἐπιτεθεῖ τοῖς ναυτικοῖς καλῶσθαι λέγεσθαι ὁ ἐκαστὸν θεν περὶ τὰ χεῖλη τῶν πλοίων φραγμός . ἐτυμολογεῖται δὲ ὡςπερ παρὰ τὸ ῥίπτω ῥοπῆτον καὶ ῥώπες , οὕτω καὶ παρὰ τὸ ἄκρω ῥίπτω , ἡ ῥῖψ . εὐρίπιστος οὖσα καὶ εὐλύγιστος καὶ οἷα ῥέπειν τὲ καθ’αὐ καὶ αἱ ῥώπες , καὶ ῥίπτεσθαι δὲ ὅσον . καὶ ψιαθώδες δὲ τι καθ’ ὁμοιότητα πλέγμα , αἱ ῥώπες . ἐξ οὗ καὶ πειονθὶς μέρος ἀμαξῆς ὡς ἐν Ἰλιάδι εἴρηται . ἕλη δὲ τῶν ἐνταῦθα Ὀμηρικῶν ῥίπων ἐξ ὧν καὶ τὸ ῥιπίζειν , ἡ οἶσδα . οὗν κατὰ τοὺς πελαίους , καὶ χώρινος μίξας οἰσύντος , καλούμενος τάρπη . οὗν ἴσως καὶ τὸ περιφρόμενον ταρπίον παράγεται . μέμηται δὲ οἰώνας ἢς ἡ ἀναλογία κατὰ τὴν ὀξύν , καὶ Ἀθήναιος ἐν τῷ , ἐκ τῶν καλαίων τῶν τε οἰσύντων , ἐπεβάλλετο σχημάς χωροῦσας ἀπὶ τυραννοσίους ἄνθρας . Αἴλιος δὲ Λονῆσιος , οἷσον φαίνεται λέγειν τὸ τοιοῦτον φυτόν , γράφας ὅτι ἀπὸ οἴσου , χώρινοι ἀφρίζοι καλοῦμενοι , οὓς Ἰωνες μὲν , ἀρσενικῶς προφέρουσι . Ἀττικοὶ δέ , θηλυκῶς . Παυσανίας δὲ ἱστορεῖ καὶ ὡς τοῖσιν τοῖς ἀφρίζοις σταφυλαὶ συνεκομίζοντο ἐξ ὧν δοκεῖ γίνεσθαι καὶ τὸ ἀναφρίζεσθαι . ἐν δὲ ἠτορικῷ λεξικῷ φέρεται , καὶ ὅτι οἶσις , ἀκανθώδης βοτάνη ἐξ ἧς πλέκονται σχοινία . ἀφ’ ἧς ἐσπίζ οἰσύνῃ . εἰ δ’ ἐκ τοιαύτης οἰσίας καὶ οἰσύνων ὡς εἴδος δόρυ , οὐκ ἂν εἴη ἀπι - σχηρισάσθαι , ἐν δὲ τοῖς σχολιασταῖς γράφεται καὶ ὅτι μῆτες οἰσύντοι , οἱ ἀπὸ κλάδων ἰτέας , καὶ ὅτι φυτὸν ἱμαντώδες ἡ οἶσις . Τὸ δὲ κῦματος εἴλαρ , ἀντὶ τοῦ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς τὸ ἀπεῖργειν τὸ κῦμα λυόντων ἐκείσι εἰς ἀγρόν . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου εἴλαρ καὶ τοῦ κατ’ αὐτὸ ῥήματος , καὶ ἡ ἐξούλης δίχη παρ’ Ἀττικοῖς . γινωμένη δὲ τις ἐκκλείσεως καὶ ἀποῤῥησις ὧν νέμματα . ἡ δὲ πολλὴ ἕλη ἦν τῇ σχίδις Ὀδυσεὺς ἐνέχυστο , συφ*γετὸς ἦν ἐκ ψάμμου τυχὸν ἡ κεφαλίων καὶ τινων τοιούτων εἰς ἕμα τῇ νηῖ . ὡς ἂν βαρυμένη μὴ εἴη εὐρίπιστος καὶ ἀέριως εὐπερίτρεπτος . καὶ ἡ μὴ ἔχουσα τὰ τοιαῦτα νῆες , ἀνερμάτιστος λέγεται . Φάρεα δὲ καὶ νῦν ἀπλῶς τὰ ὑφάσματα ἐξ ὧν ἀπαρ - τισθῆν ἂν ἰστίον . τὰ δ’ αὐτὰ καὶ σπαῖμα ἐφ’ ἐν τῷ , τηλοῦ δὲ σπείρον τε καὶ ἐπίχριν ἕπτει πόντω . Ὕπερας δὲ λέγω , σχοινία οἷς τὸ κῆρας μετέχεται . ἡ μᾶλλον σαφίστιρον , τὰ ἄνω αἱ ἄκρων τοῦ κῆρατος ἐκατέρωθεν δύο σχοινία οἷς οἱ ναῦται τὸ κῆρας μετέχουσιν . οἱ δὲ παλαιοὶ τὴν ὑπίραν σχοινίων ἐρμηνεύοντες κέλευθον τοῦ κατὰ τῶν ἰστῶν θ’ ἀνίεται καὶ διατίεται , προφήσων καὶ παραμιῶν ἐπὶ τῶν ἄ μὲν δεῖ ἔχειν ἀριέντων , ἄ δὲ μὴ δεῖ κρατούντων , τὸ , ἀρίντες τὴν ὑπίραν , τὸν πόδα διώζουσι . ἠγουν ἀριῶσι μὲν τὰ ἀναγκαῖα , προτιμῶσι δὲ τὰ μὴ προῖγου . οἱ δ’ αὐτοὶ καὶ ἄλλως , ὑπίρας φασιν , ἡ τὰ
Lemmas: τίνω . ἐτυμολογία δέ τρόπος καί ὁ , αρμονησος ἀφαιρέω . ἔδαφος δέ ναός , ὁ καθίστημι περί αὐτός γῆ . ὥστε ἰδιωτικός πλείων λέγω καί γάστρα . περί ὅς καί ὁ ἄντλος σῦρ - ῥέω . ὅς δέ ἐντεῦθεν λαμβάνω ἀφορμή , ὁ ὁ ναῦς εἶπον μεταφορέω οἶκος . εἰμί γάρ καί μή ἔνθα εδά - ΦΟΣ ἔχω οἶς οἶκος , ἀλλά ἔνθα γοῦν οἶκος , ἔχω καί ἔδαφος ὑπόκειμαι . παράγω δέ ἀπό ὁ ἕδος , ὁ ἔδαφος , ὡς ἀπό ὁ χροσυς κατά τις ἢ ὁ χρότης , ὁ κρόταφος , καί εἰμί αὐτός ὑποχρωτισμὸν , ὁ ἕδάριον . κατά ὁμοιότης ὁ , ξυλάριον ξυλήριον καί χονσάριον καί ξυράριον . ὁ δέ ομηρικός εὐρύς ἐνταῦθα σχεδία προσεπινοητέον * καί βάθος . εἰμί γάρ καί μή πλοῖον αὐτός , ἀλλά ὀν πλοιουδεις εἰμί . εἰμί καί Ἴστρος αβαθής ἐπινοέω σχεδία μόνος πλατύτης διοικέω . γίγνομαι ἀμφότερος πάντως , ἐκ ὁ σχέδη . ἤγουν ἐκ ὁ σχεδόν καί ἐγγύς κατά χρόνος . καί ὡς εἶπον αὐθωρός . ὅτι δέ διαφορά εἰμί πλοῖον καί σχέδιος , δηλόω ὁ γράφω , ὡς λόγος Ἰανός διαφοσος γεύω . ὁ μέν , ὀπίσω ὁ δέ ἔμπροσθεν ἔχω πρόσωπον . οὗτος εἴρω πρῶτος , στέφανος καί σχέδιος καί πλοῖον . καί νομίζω χαλ - κέω πρώτος ἐξαράσσω . διό ὁ κατά Ἑλλάς καί Ἰταλία καί Συκλίων πολύς πόλις , ἐπί ὁ νωμι - σματι ἐνχάρακτον πρόσωπον δικέφαλος . καί ἐκ ἕτερος μέρος , ἢ σχέδιος ἢ στέφανος ἢ πλοῖον . πάνυ δέ δεξιός ὁ ποιητής , οὖον πλοῖον ἀλλά σχέδιος ποιέω ὁ λόγος ἐναπηχόλησε , πρός τε πιθανός - τητάω , καί ἵνα μή πολυλογέω ἄρα ὅς οὐ ἔχω . πλοῖον δέ αὐθίς καί ναός διαφορά , καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὁ δέ τορνόομαι , ἀντί ὁ , περιγράφω , μᾶλλον μέν οὖν , κατασκευάζω τορνόω - δες ἤτοι στρογγύλος καί οὖον κατά ὁ ἴδιος λέγω μακρός ναῦς . ἱστίον δέ ὡς ὁ πλείων μέν , ὅς - * ὁ οἶδα τάρες καί τόρος . εἴρω δέ παρά ὁ παλαιός ὁ τόρος , καί ἑφαλείων φρεσουργιζόν . ἢ λιθοποιικος φημί σκεῦος . καί προάγω καί χρῆσις Φιλύλλιος τις οὗτος . προωθέω αὐτός ὁ τόρος , εἰμί γάρ ἀσθενής . ἐκ ὀνοματοποιία δέ καί ὁ τόρος καθά καί προλέγω . καί ὁ τόρος δέ . ἐκ ὁ τόρος ὅς πλεονασμός ὁ Ν , ὁμοίως ὁ , Πόρρος καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ φροτίδος , ἱλήκω - Κῶς καί αὐτός ἔχω . λείπω γάρ ὁ ναός . λέγω δέ φροτίς , ἢ πρός ἐμπορικός φροος ναυπηγέω . ὁ δέ εὐρύς καί ὁ εὕω εἶδος τεκτουναος , πρός διαστολή καΐτης φροτιδηω , ὁ μικρός μέν εἰμί , ὀν εἄν εὐρύς καλέω . παρά δέ ἄτεχνος τέκτων συμπήγνυμι , ὀν εἄν οὐδέ ταχύς κατά ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ναυπηγέω εὐρύς σχέδιος . ὅσα δέ καί ὅτι ὁ ναυπηγικός , γενικός τίκτω ἔρομαι , ἐπεί καί τέκτων ὁ ναυπηγός ὄνομα γενικός . δύναμαι δέ ποτός ὁ εὕω εἶδος τεκτουναος , καί ὁδιουργῶ τις ἐπιχράω ἀνήρ κακός τέκτων . ὁ δέ σχέδη ποιέω καί πηδάλιον ποιέω καί ἱστίον ποιέω , δύναμαι καί ἐνφητικῶς ἀράομαι ὡς δηλόω ὁ , ἄφαρος σταμυειμι , ποιέω . καί ὁ , ἐν δέ ἱστός ποιέω . οὗτος καί δόρυ ἀμοῦζο χάλκεος καί ἀμόω ἀλλήλων , παιθητικῶς καί ἐνεργητικός . * Ἰχρίον δέ ὡς καί προλέγω , ὁ , τε ἐπί σφυνεος κατάστρωμα ἄρα οὖον ὁ κυβερνήτης ἰκνέ - ὁ ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω , καί ὁ ἄρεξης δέ κατάστρωμα ὁ ναός . περί ἵημι ὁ ναύτης καί ἱκνέομαι καί κοιμάω κατά καιρός . δοκέω γάρ οὖον μόνος ἀπό ὁ ἄχροος ἀλλά καί παρά ὁ ἱκνέομαι γίγνομαι ὁ ἰχρίον . ἐνταῦθα δέ , ἰχρία δοκέω ὁ ἐγκοίλια λέγω . ὡς δηλόω ὁ , ἰχρία σήθω . αὐτός γάρ εἰμί ὀρθός οὖον μήv ὁ κατάστρωμα . ἀλλον δέ ὅτι ὁ ὀρθός ἴκρια ὅσος καί τις χρόνη , περιτίθημι πένομαι σταμύες ἕκτος ὄζη στήμων , αρμοττους ὁ ναῦς . δοκέω γάρ ὁ σταμύες , παρά ὁ στάσις καί σύστασις γίγνομαι ἄρα ἥς καί ὁ στήμων . ἀπό δέ ὁ ομηρικός οὗτος σταμυναω , καί ὁ τεκτονικός γαιντ παρήκτης στημονάριον . ὡς εἰμί τις ἤτοι σταμινάριον . δηλόω δέ ὅτι δικαστήριον ἢ σταμίς . καί ὅτι ὁ παλαιός ἰσμηνοῦντες , ἐπιμιχὶ ξύλον ὁ σταμίας φημί . ὁ στήμων τρόπος ἔχω , παρατίθημι ὁ ἴκρια ἑκατέρωθεν , ἵστημι ποιέω αὐτός . τις δέ , καί ὀρθός ξύλον ὁ σταμύας εἶπον , ὅς φημί ὁ πηδάλιον προσεμπίσσεσθαι . ὁ δέ φημί , ὅτι σταμύες , ὁ ἐν ὁ χεῖλος ὁ πλοῖον ἔχω ὀρθός ξύλον ὁ κατά ὁ περίτονος τόπος , καί φέρω ὁ λέξις μέχρι καί νῦν ἐν Λύκιος , ἔνθα σταμινάριον ὁ τοιοῦτος λέγω . καί οὗτος μέν περί σταμυναω . οἱςστις προσθετέω , ὅτι καί πεζός - λογικός ἄγνυμι σταμίς παρά ὁ Ἀθηναῖος , ἐν ὁ , γόμφος τε ἑτοιμάζω καί ἐγκοίλια καί σταμύ - νάω . ὅτι δέ τις ὑποπτεύω ἰχρίον λέγω πρός καί ὁ ἱστός , προδηλόω καί αὐτός . συντελής δέ πῶς μέν τοιοῦτος νόος , καί ὁ , ἰχρία πίξεν ἐπί αὐτός ἄνω . ὁ γάρ τοιοῦτος ἄνω , πρός διΐστημι - λήν κεῖμαι δοκέω ὁ μή ὑπό ὅς εἰμί ἴκρια . ὁ δέ δηλόω ἴκρια καινός τίς κεῖμαι παρά ὁ δευπροσοριστή . ἔνθα φημί ὅτι Δημήτριος ὁ ὁ Φαληρεύς Ἀπόγονος , ὁ Κορίνθιος ἑταίρα Ἀγαθός - Γοράν ἔχω καί πάνυ φιληδὸν αὐτός ὡς καλός , ἐν Παναθήναια ὕπαρχος εἰμί , ἄχροος ἵστημι ὁ Ἀρισταγόρας πρός ὁ ἱμάς , μετέωρος ὁ ἱμάς . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ἄχρι , σχηριζὸν ὕφῆμα καί πανηγυρικός , χρήσιμος ἐν θέατρον , ὁ ἀπό αὐτός θεάομαι , ὄψ ἴσως ὕστερος ὁ ἰδιωτικός λεγό - Μένα σκαλίζω . χρῆσις δέ τοιοῦτος ἴκρια , καί παρά ἄλλος ἄτωρ , ἐκ ὅς ἴκρια , καί ὁ καλέω θεωρικός συνάγω χρῆμα . ὁ δέ τέμνω , δοκέω εὐθύς εἰμί ὁ θαμός διά ὁ ὁ - ὁ διά δίχρονος , ὁ Θαμίς . Ἐπηγενίδες δέ , σανίς ἐν πρῷρα εἰς πρύμνα τείνω καί ἐπάρχω . ἐν καί ἐτυμολογέω . παρά γάρ ὁ ἐπανέχω , ἐπανεργῶς γίγνομαι . καί κατά μετάθεσις , ἐπηγενίδες καί κατά ἔκτασις , ἐπηγενίδες . εἰμί δέ ἐπηγενίδες ὁ κατά ὅς ὁ σκαλμός πήγνυμι , ὁ ὅσπερ κοινῶς περί - τόνος λέγω παρά ὁ διόλου τίνω . παρά δέ ὁ παλαιός φέρω , καί ὅτι ἐπηγενίδες , μακρός ξύλον ὁ σχέδιος , ὁ ὁ παραθήματα . Ἐπίχριν δέ ἄρμενον ὁ ἵστημι , ὁ χείρ λέγω καθ’αὐ καί προελλέγω , ὡς ἐπί ὁ ἰχρίῳ εἰμί . δηλαδή ὁ προδηλόω ἵστημι . σκοπιος δέ καί μή ποτός ὁ ομηρικός αὐτός κλῆσις ὁ ἄρμενον ὁ ἵστημι ἐπίχριν , παράγω ὁ πολύς , ἄρμενον ἴδιος - τίκος μέν ὅμως δέ οὐ ἄλογος , ὁ ἱστίον καλέω . ὁ δέ πηδάλιον ὅτι καί ἐπόλιος λέγω , δηλόω ὁ παλαιός . ὁ αὐτός δέ παρά τις καί αὐχήν , ὡς δηλόω ὁ καθομιλέω αὐχένιον . ἐπί δέ καί οἶς . κεῖμαι γοῦν ἐν ἠτορικῷ λεξικός , οὗτος . οἶς , πηδάλιον . αὐχήν . λογιστικός δέ φημί - βρόχος , Οἴαξ λέγω , ὅς ὁ πηδάλιον ἐπιστρέφω . ἤγουν κανών καί χρεώ δέ ὅς ἱμάς διαλέγω . καί φέρω μέχρι καί νῦν ὁ ὁ Οἴαξ κλῆσις , οὐ ἐπί ὅλος ὁ πηδάλιον . λέγω γάρ ὁ ναυτικός Οἴαξ , ξυλήριον τις διά ὅς στρέφω τεχνικός ὁ πηδάλιον . ὁ δέ φράζω , πάνυ προς - φνὲς κώληψ . κατάφρακτος γάρ ὁ σχεδία τρόπος τις , ὑπό ὁ ρίπος γίγνομαι . ὁ καί οἷος τις φραγ - πορθμός αὐτός ἔχω . πίπα δέ , πλέγμα γασὶ καλός φλώ ὡς ψίαθος . καί εἴκω επιτίθεμαι ὁ ναυτικός καλέω λέγω ὁ ἕκαστος τίθημι περί ὁ χεῖλος ὁ πλοῖον φραγμός . ἐτυμολογέω δέ ὡς παρά ὁ ῥίπτω ῥοπή καί ῥώψ , οὗτος καί παρά ὁ ἄκρος ῥίπτω , ὁ ῥίπτω . εὐρίπιστος εἰμί καί εὐλύγιστος καί οἷος ῥέπω τε καθ’αὐ καί ὁ ῥώψ , καί ῥίπτω δέ ὅσος . καί ψιαθώδης δέ τίς κατά ὁμοιότης πλέγμα , ὁ ῥώψ . ἐκ ὅς καί πείθω μέρος ἅμαξα ὡς ἐν Ἰλιάς εἴρω . ἕλος δέ ὁ ἐνταῦθα ομηρικός ρίπος ἐκ ὅς καί ὁ ῥιπίζω , ὁ οἶδα . ἐν κατά ὁ πελαίους , καί Χωρινός μίγνυμι οἴομαι , καλέω τέρπω . ἐν ἴσως καί ὁ περιφέρω ταρπίον παράγω . μαίνομαι δέ οιαβρων εἶμαι ὁ ἀναλογία κατά ὁ ὀξύς , καί Ἀθήναιος ἐν ὁ , ἐκ ὁ κάλλαιον ὁ τε οἴομαι , ἐπιβάλλω σχημάς χωρέω ἀπύ τυραννοσίους ἄνδρας . Αἴλιος δέ Λονῆσιος , οἷος φαίνω λέγω ὁ τοιοῦτος φυτός , Γράφας ὅτι ἀπό οἶσος , χωρινοος ἀφρίζω καλέω , ὅς Ἴων μέν , ἀρσενικός προφέρω . ἀττικός δέ , θηλυκός . Παυσανίας δέ ἱστορέω καί ὡς ὅς ὁ ἀφρίζω σταφυλή συγκομίζω ἐκ ὅς δοκέω γίγνομαι καί ὁ ἀναφρίζω . ἐν δέ ἠτορικῷ λεξικός φέρω , καί ὅτι οἶσις , ἀκανθώδης βοτάνη ἐκ ὅς πλέκω σχοινίον . ἀπό ὅς σπίζω οἴομαι . εἰμί δέ ἐκ τοιοῦτος οἶσις καί οισυνειμι ὡς εἶδος δόρυ , οὐ εἄν εἰμί ἀπος - σχηρισαω , ἐν δέ ὁ σχολιαστής γράφω καί ὅτι μῆτος οἴομαι , ὁ ἀπό κλάδος ἰτέα , καί ὅτι φυτόν ἱμαντώδης ὁ οἶσις . ὁ δέ κῦμα εἶλαρ , ἀντί ὁ πρός ἀσφάλεια καί πρός ὁ ἀπείργω ὁ κῦμα λύω ἐκείσι εἰς ἀγρός . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος εἶλαρ καί ὁ κατά αὐτός ῥῆμα , καί ὁ ἐξούλης διχή παρά Ἀττικός . γινωμένος δέ τις ἐκκλείσεως καί ἀπόρρησις ὅς νέμματα . ὁ δέ πολύς ἕλος εἰμί ὁ σχίδις Ὀδυσσεύς ἐγχέω , συφ*γετὸς εἰμί ἐκ ψάμμος τυγχάνω ὁ κεφάλιον καί τίνω τοιοῦτος εἰς Έμα ὁ νῆ . ὡς εἄν βαρύνω μή εἰμί εὐρίπιστος καί ἀέριος εὐπερίτρεπτος . καί ὁ μή ἔχω ὁ τοιοῦτος ναῦς , ἀνερμάτιστος λέγω . φᾶρος δέ καί νῦν ἀπλόος ὁ ὕφασμα ἐκ ὅς ἀπαίρω - τίνω εἄν ἱστίον . ὁ δέ αὐτός καί σπαῖμα ἐπί ἐν ὁ , τηλοῦ δέ σπεῖρον τε καί ἐπίχριν ἕπω πόντος . ὑπέρα δέ λέγω , σχοινίον ὅς ὁ κῆρ μετέχω . ὁ μᾶλλον σαφίστιρον , ὁ ἄνω ὁ ἄκρος ὁ κήρ ἑκατέρωθεν δύο σχοινίον ὅς ὁ ναύτης ὁ κῆρ μετέχω . ὁ δέ παλαιός ὁ ὑπίραν σχοινίον ἐρμηνεύω κέλευθος ὁ κατά ὁ ἱστός ὁ ἀνίημι καί διατίθημι , προφαίνω καί παραμιῶν ἐπί ὁ ὅς μέν δεῖ ἔχω αριιημι , ὅς δέ μή δεῖ κρατέω , ὁ , ἀρίς ὁ ὑπίραν , ὁ πούς δίζω . ἤγουν αριους μέν ὁ ἀναγκαῖος , προτιμάω δέ ὁ μή προιγμαι . ὁ δέ αὐτός καί ἄλλως , υπιηρα φημί , ὁ ὁ