eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1515
πρὸς διαστολὴν ἴσως κῖται τῆς τῶν στεναγμῶν βολῆς . Τοῦ δὲ * ἔμφασίς ἐπίου λάβε , σαφῆς παραποίη-σις τῷ , θαλμῇ δὲ οἱ ἔχοντο φωνή . Τὸ δὲ τῆς φωνῆς θαλάσσην , οἰκείων ἐπὶ γυναικός , καὶ μάλιστα τοιαύτης . Ὅτι ἀπορήσασα Πηνελόπη τίς χρείς τῷ νῷν νηὸν ἐπιδείκνυ αὐτ’ ἀλὸς ἵπποι ἀνδράσι γίνονται , περιώσι δὲ πονλὲν ἐ*φ’ ὑφὴν , λύει ἀπόδσα . ἢ ἵνα μὴ δ’ ὄνομ’ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώ-ποισι λήπται . οὕτω δὲ καὶ πρὸ ὀλίγου ἐρωτήσασα , κλῦντς τί ποτε ἤλθε , λύει οὕτως . ἢ αὐτὴν δῖωσαί ἔχουν παύσασθαι . Καὶ σημαίνειν ὡς καὶ τοῦ τοιούτου τῶν λύσεων σχήματος , Ὀμηρος κατέλιπε τοὺς ἀνύ-στίχους . καὶ ἐστὶν ὅμοιον ὡς εἴ τις εἴποι , τί δή ποτε ὤμητὸς ὁ ἄνθρωπος . ἢ ὅτι καὶ γενητός . Σωπητῶν δὲ εἰ κατὰ καιρὸν εἴρηται τῇ Πηνελόπῃ ἢ ἀπὸ τῶν ὀνειρόδων ἵππων ἐπὶ τὰς ὀνειρόους νῆας μεταφορά . καλῶς * μὲν γὰρ μετηρύθη . οὐκ ἄν δὲ ἴσως εἴη τις , τῇ οὕτω πειθοῦση ἄδειαν εἶναι τοιαύτη τροπὴ ἐνικαιρὸν καὶ ἀστέλλεσθαι . Ὧρα δ’ ἐνταῦθα καὶ τὸ τῆς φράσεως ἀσφα-λείς . οὐ γὰρ εἶπεν , αὐτ’ ἀλὸς ἵπποι εἰσίν , ἵνα μὴ ψυχρωθῆνται . εἰ γὰρ που καὶ θαλάσσης ἵπποι κατὰ τοὺς ποταμούς , ἴσως εἶν ἄν καὶ αὐτοί , ἀλλὰ ἵπποι ἡμοὶ θαλάσσης γίνονται τοὺς ἀνθρώποις . ὡς ἄν δὴ λέγων ἐλλειπτικῶς , ὅτι αἱ νῆες ὡς ἵπποι ἀλὸς γίνονται τοὺς ἀνθρώποις . διούσι τῷ , δῖμας πυρός ἀντὶ τοῦ ὡς πῦρ . ἢ καὶ ἄλλως , ὡς ἵπποι ἐπὶ ἀλός . Οὕτω ὡσπερ * ἀναβάται κατὰ τοὺς ἐπὶ γῆς ἵππους , οὕτως ἐπιβάται ἐπὶ τῶν νηῶν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐντεῦθεν λαχὼν , Λυκίπιδης , ναῦν ἀπήνην τὸ πλοῖον ἔφη , ο δὲ ἄρμα εἶπὼν αὐτό , ἐξ Ὀμήρου καὶ αὐτὸς τὴν λέξιν ἐκώδασεν . ὡς ἐν τοῖς ἔξης , νῆα Φαιακικήν τιτρώφει εἰκάζω ἀσφαλῶς θάοντι . πόδας δὲ αὐτῶν ἀνδρῶν τὰ πλοῖα , Ὀμηρικὴν τινα καὶ αὐτὸ ἔχει μέ-θοδον δηλωθεῖσμένην ἐν τοῖς ἔξης . ἐξ οὐ ναυσίποδες οἱ νησιώται περὶ τοὺς παλαιούς , ὡς ναυσὶ χρώ-μενοι πρὸς τὸ διὰ θαλάσσης ὁδεύειν , ὥσα καὶ ποσὶ . φανερὸν δέ , ὅτι καὶ πόδες νηὸς λέγονται οὐ μόνον οἱ τῆς τάσεως τοῦ ἰστίου συντελοῦντες τι ὡς τῷ , ἐν δ’ ὑπὲρας τε πόδας τέ , ἀλλὰ καὶ αἱ κώραι . οὕτω καὶ πονήρης ναὺς κατὰ ἰδίαν δυνάμιντος , ἢ ἐρεσσομένη ποσὶν ὁ ἐστι κώπες . Τὸ δὲ πονλὲν * ἐφ’ ὑφὴν , Ἰω-νικῶς πέπρακται . Ἰώνων γὰρ , ἢ πολύς . ὡς καὶ τῷ , θῆλυς ἔφρη . Ἰστίον δὲ ὅτι τῷ , περιώσι πονλὲν ἐφ’ ὑφὴν , ἔοικε πρὸς τὴν τροπὴν εἰρῆσθαι τοῦ , αὐτ’ ἀλὸς ἵπποι ἀνδράσι γίνον-ται . ὀκτάτον γὰρ καὶ ἵππος ἐν ζῴοις , καὶ πολλὴν ἔχων περιτέκνα γῆν ὀνειροδὴν , διὸ καὶ Ἰλιὼ ἀνάχεται . ὡς ταχυτάτῳ φασί , ταχύτατος . Ὅτι ἀμφιβάλλων πῶς ἐπεχείρησέ τις πα-ραδόλω ὑφὴν , αὐτοῦ ἄν τῷ , οὐκ οἶδ’ εἰ μὲν θεὸς ὤφροεν τὲ καὶ αὐτοῦ θυμὸς ἐφωμήθη ποιήσαι τόδε . ὁ Ὀμηρικὸς δὲ Μῖδων τοῦτο ποὺ Τηλεμάχῳ ἡμοὶ πᾶν καλῶς , εἰς ἀλληγορίας αἴνημα , μυθικῶς μὲν γὰρ , Ἀθηναί μόνων αὐτόν . ἀληθῶς δέ , οἰκονομὴν ἐφωμήθη ἀπολιεύσαι . Ὧρα δὲ ὡς καὶ ἐνταῦθα τὸ ὤφροεν , μετάθεσιν αὐξησὼς ἐπαθε διὰ μέτρου ἀνάγκην . Ὅτι ἐν τῷ , ἢ νόστον ἢ ὕν τινε πότμον ἐλάσπι , περιφραστικῶς ὁ λόγος ἀντὶ τοῦ , ἢ νόστον ἢ θάνατον . Ὅτι πολ-λὴν γυναικὸς ἀδημονίαν δηλοῖ ἐπὶ λύπῃ μεγάλῃ τῷ , τὴν δ’ ἄχος ἀμφεχύθη θυμοφόρον . οὐδ’ ἄρ ἐτι ἐτὶν δίφρον ἐφίζεσθαι , πολλῶν κατὰ οἶκον ὄντων . ἀλλ’ ἄρ ἐπ’ οὐδὸν ἐς πολυμητοῦ θαλάμιοι οἴστρ’ ὀλοφυρομένη . Περὶ δὲ δῖωσαὶ μανύζων πᾶσαι ὅσαι κατὰ δόματ’ ἔσαν νία ἤδε παλαιαί . Καὶ ὅρα καὶ νῦν τὸ τῶν γυναικῶν φιλόκτον . συγγλαίσουσι * γὰρ τῇ δεσποίνῃ αἱ δῖωσαί . καὶ τὴν αὐτίαν συγχέας ὁ ποιητής , ἀφῆσαι νοεῖν , ὡς φιλοῦσαι τὴν δεσποιναν κοινοῦνται τὸν θρήνον . διὸ καὶ αὐτὴ οὕτως αὐτάς προσφωνεῖ . γλῦτε φίλα καὶ τὰ ἔξης . ἀπὸδον δὲ οὐδὲν , φίλας ἐληρήναι τὰς εὐνὰς θραπαινίδας , εἶχε διὰ τὴν δεσποτικὴν εὐνοιαν καὶ ὁ δοῦλος Εὐμάος , διὸς ἐν τοῖς ἔξης ῥηθήσεται . Ἐαντὸς δὲ ὁ πρὸς τὰς δουλίδας οὕτος λόγος . οἱ γὰρ διὰ δυστυχίαν καταλείποντες ἐκ τοῦ ἀξιοματικοῦ εἰς τὸ ταπεινόν , πολλὴν ἐκ τῶν ἀνωματῶν ἄρχουσιν ἴλυν . καὶ νῦν μὲν , φίλας ἔφη τὰς δῖωσας ἢ δεσποῖνα . ὅτε δὲ καὶ προῦνθαι κατ’ αὐτῶν ἀφαναστεί , ἀρχαῖτα εἰποῦσα , σχέλιται οὐδ’ ἡμῖς ἐν φρεσὶν ἔθεσθε , καὶ τὰς ἔξης . Ἐνθα καὶ συμμίσθιον ὅτι τὸ οὕτω διατιθέσθαι ὡς σχέλιον τινὰ λέγων , τοῦτο ἵστε τὸ σχελιάζειν . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἀ ταπεινοῦ καὶ τοῦ χῶ τὸ χῶ γίνεται ἄχος ἢ ἄφαν δηλαδή σύγχυσις τῆς ψυχῆς , ἔχοι ἄν τι ἐτυμολογίας καὶ περιηγήσεως , τῷ , ἄχος ἀμφεχύθη . Λίγμος δέ , οὐ μόνον ὁ τοῦ ἔρματος . ἀλλ’ ἴδου καὶ θρῆνον κατ’ οἶκον εἰδὼς ἔοικὼς ἴσως τῷ τοῦ ἔρματος δίφρῳ . ἔχει δὲ ποτε καὶ εὐτίμιαν ὁ τοιοῦτος . Εὐμάος οὖν ἐν τοῖς ἔξης , δίφρον εἰδὲν ἐνθὰ δεαρὸς ἔριξε κρῖα πολλά διαύμονος . καὶ τῷ Ὀδυσσῇ δέ , ἢ Λευρηνούμ
Lemmas: πρός διαστολή ἴσως κίτης ὁ ὁ στεναγμός βολή . ὁ δέ * ἔμφασις πίνω λαμβάνω , σαφής παραποίησις ὁ , θάλλω δέ ὁ ἔχω φωνή . ὁ δέ ὁ φωνή θάλασσα , οἰκέω ἐπί γυνή , καί μάλιστα τοιοῦτος . ὅτι2 ἀπορέω Πηνελόπη τίς χρῷ ὁ νάω ναός ἐπιδείκνυμι αὐτω Ἀλός ἵππος ἀνήρ γίγνομαι , περίειμι δέ πονλὲν ἐφίημι ὑφή , λύω ἀποδίδωμι . ἢ ἵνα μή δέ ὄνομα αὐτός ἐν ἄνθρωπος ληπτός . οὗτος δέ καί πρό ὀλίγος ἐρωτάω , κλύς τίς ποτός ἔρχομαι , λύω οὕτως . ἢ αὐτός διωθέω χόω παύω . καί σημαίνω ὡς καί ὁ τοιοῦτος ὁ λύσις σχῆμα , Ὅμηρος καταλείπω ὁ ἀνύ-στίχους . καί εἰμί ὅμοιος ὡς εἰμί τις εἶπον , τίς δή ποτός ὄμνυμι ὁ ἄνθρωπος . ἢ ὅτι καί γενητός . Σωπητῶν δέ εἰμί κατά καιρός εἴρω ὁ Πηνελόπη ἢ ἀπό ὁ ονειροδον ἵππος ἐπί ὁ ὄνειρος ναῦς μεταφορά . καλῶς * μέν γάρ μεταίρω . οὐ ἄν δέ ἴσως εἰμί τις , ὁ οὗτος πείθω ἄδεια εἰμί τοιοῦτος τροπή ενικαιρος καί ἀστέλλεσθαι . ὤρα δέ ἐνταῦθα καί ὁ ὁ φράσις ἀσφαλής . οὖον γάρ εἶπον , αὐτω Ἀλός ἵππος εἰμί , ἵνα μή ψυχρόω . εἰμί γάρ ποῦ καί θάλασσα ἵππος κατά ὁ ποταμός , ἴσως εἶμαι ἄν καί αὐτός , ἀλλά ἵππος ἡμέτερος θάλασσα γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος . ὡς ἄν δή λέγω ἐλλειπτικός , ὅτι ὁ ναῦς ὡς ἵππος Ἀλός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος . δῖος ὁ , δῖμας πῦρ ἀντί ὁ ὡς πῦρ . ἢ καί ἄλλως , ὡς ἵππος ἐπί Ἀλός . οὕτως ὡς * ἀναβάτης κατά ὁ ἐπί γῆ ἵππος , οὕτως ἐπιβάτης ἐπί ὁ ναός . ἰστέον δέ ὅτι ἐντεῦθεν λαγχάνω , λυκιπιδηω , ναῦς ἀπήνη ὁ πλοῖον φημί , ὁ δέ ἄρμα εἶπον αὐτός , ἐκ Ὄμηρος καί αὐτός ὁ λέξις ἐκδίδωμι . ὡς ἐν ὁ ἔξειμι , ναῦς Φαιακικός τιτρώφει εἰκάζω ἀσφαλῶς θάω . πούς δέ αὐτός ἀνήρ ὁ πλοῖον , Ὀμηρικός τις καί αὐτός ἔχω μέθοδος δηλόω ἐν ὁ ἔξειμι . ἐκ οὖον ναυσίποδες ὁ νησιώτης περί ὁ παλαιός , ὡς ναῦς χράομαι πρός ὁ διά θάλασσα ὁδεύω , ὠθέω καί πούς . φανερός δέ , ὅτι καί πούς ναός λέγω οὖον μόνος ὁ ὁ τάσις ὁ ἱστίον συντελέω τίς ὡς ὁ , ἐν δέ ὑπέρα τε πούς τε , ἀλλά καί ὁ κώρα . οὗτος καί Πονήρης ναῦς κατά ἴδιος δύναμις , ἢ ἐρέσσω πούς ὁ εἰμί κώπη . ὁ δέ πονλὲν * ἐπί ὑφή , Ἰωνικός πράσσω . Ἴων γάρ , ἢ πολύς . ὡς καί ὁ , θῆλυς φρέω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ , περίειμι πονλὲν ἐπί ὑφή , ἔοικα πρός ὁ τροπή εἴρω ὁ , αὐτω Ἀλός ἵππος ἀνήρ γίγνομαι . ὀκτάτον γάρ καί ἵππος ἐν ζῷον , καί πολύς ἔχω περιτεκνον γῆ ονειροδεα , διό καί Ἴλιον ἀνάγω . ὡς ταχύς φημί , ταχύς . ὅτι2 ἀμφιβάλλω πῶς ἐπιχειρέω τις πα-ραδόλω ὑφή , αὐτός ἄν ὁ , οὐ οἶδα εἰμί μέν θεός ὤφροεν τε καί αὐτός θυμός ἐφωμήθη ποιέω ὅδε . ὁ Ὁμηρικός δέ Μίδων οὗτος πού Τηλέμαχος ἡμέτερος πᾶς καλῶς , εἰς ἀλληγορία αἴνημα , μυθικός μέν γάρ , Ἀθῆναι μόνος αὐτός . ἀληθής δέ , οἰκονομή ἐφωμήθη ἀπόλλυμι . ὤρα δέ ὡς καί ἐνταῦθα ὁ ὤφροεν , μετάθεσις αὐξάνω πάσχω διά μέτρον ἀνάγκη . ὅτι2 ἐν ὁ , ἢ νόστος ἢ ὗς τίνω πότμος ἐλάσπι , περιφραστικός ὁ λόγος ἀντί ὁ , ἢ νόστος ἢ θάνατος . ὅτι2 πολύς γυνή ἀδημονία δηλόω ἐπί λύπη μέγας ὁ , ὁ δέ ἄχος ἀμφιχέω θυμοφόρος . οὐδέ ἄρα ἔτι σύ δίφρος ἐφίζω , πολύς κατά οἶκος εἰμί . ἀλλά ἄρα ἐπί οὐδός1 εἰς πολυμήτης θαλαμιός οἶστρος ὀλοφύρομαι . περι δέ διωθέω μάνυζα πᾶς ὅσος κατά δόμα εἰμί Νία ἀδέω παλαιός . καί ὁράω καί νῦν ὁ ὁ γυνή φιλοκτω . συγγλαισους * γάρ ὁ δέσποινα ὁ διωθέω . καί ὁ αὐτίας συγχέω ὁ ποιητής , ἀφίημι νοέω , ὡς φιλέω ὁ δέσποινα κοινόω ὁ θρῆνος . διό καί αὐτός οὕτως αὐτός προσφωνέω . γλῦτε φίλος καί ὁ ἔξειμι . ἀποδίδωμι δέ οὐδείς , φίλος ἐλεαίρω ὁ εὐνή θραπαινιδαις , ἔχω διά ὁ δεσποτικός εὔνοια καί ὁ δοῦλος Εὔμαος , δίω ἐν ὁ ἔξειμι εἴρω . Ἐαντὸς δέ ὁ πρός ὁ δουλίδα οὗτος λόγος . ὁ γάρ διά δυστυχία καταλείπω ἐκ ὁ αξιοματιπου εἰς ὁ ταπεινός , πολύς ἐκ ὁ ἀνωματῶν ἄρχω ἰλύς . καί νῦν μέν , φίλος φημί ὁ διωθέω ἢ δέσποινα . ὅτε δέ καί προέρχομαι κατά αὐτός ἀφαναστεί , ἀρχαῖτα εἶπον , σχελιος οὐδέ ἡμεῖς ἐν φρήν τίθημι , καί ὁ ἔξειμι . ἔνθα καί συμμίσθιον ὅτι ὁ οὗτος διατίθημι ὡς σχέλιον τις λέγω , οὗτος οἶδα ὁ σχελιαζω . ἰστέον δέ καί ὡς αὐτός ἐκ ὁ ὅς ταπεινός καί ὁ χόω ὁ χόω γίγνομαι ἄχος ἢ ἁφάω δηλαδή σύγχυσις ὁ Ψυχή , ἔχω ἄν τίς ἐτυμολογία καί περιήγησις , ὁ , ἄχος ἀμφιχέω . Λίγμος δέ , οὖον μόνος ὁ ὁ ἕρμα . ἀλλά ὁράω καί θρῆνος κατά οἶκος εἰδοί ἔοικα ἴσως ὁ ὁ ἕρμα δίφρος . ἔχω δέ ποτός καί εὔτιμος ὁ τοιοῦτος . Εὔμαος οὖν ἐν ὁ ἔξειμι , δίφρος ὁράω ἔνθα δέρω ρίχνω Κρία πολύς διαύμονος . καί ὁ ὀδύσσομαι δέ , ἢ Λευρηνούμ