eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1391
Ἰωνικήν . ἔστι δὲ τοῦτο καὶ τῶν Ἀττικῶν . μυρία δὲ τοιαῦτά ἐστι παρὰ τοῖς ποιηταῖς , οἱ τὰς βοῦς λέγουσι , καὶ τὰς ἵππους καὶ * τάς * ἡμιῶνας , καὶ τὰς ἄλλους , καὶ τὰς κύνες , καὶ τὰς ὄνς , καὶ ἕτερα . Ἄλλως δὲ Διο-50 νύσιος παρασημαινόμενος τινὰ ὅπως κατὰ γένῃ προσφέρεται , φησίν οὕτω , κακκάδη δηληνώς · ὁ κάκκα - ρος , ὁ καὶ παρὰ τῷ Ἰππίαῳ ζεῖτα ἐν τῷ , κακκάδε ζῶνσα . οὕτω καὶ ἡ ἀρσάχη δι᾽ ἧς ἐκ φρεάτων κἄδους ἀνέχουσιν , ἐπὶ καὶ ἡ βόλος , καὶ ἡ θολος , καὶ ἡ φάργς , καὶ ἡ στρύχος , καὶ ἡ χάραξ τὸ τῆς ἀμπέλου ὑπόστημα , ὁ μέντοι χεράξ ἀρσενικός , τὸ χεράκιον τοῦ στρατοπέδου , ἐπὶ θηλυκός , καὶ ἡ τέλη , τὸ φέμα τὸ ἐπὶ τοῦ αἰχέρος , καὶ ἡ θυραξ , καὶ ἡ ἀσβολος , καὶ ἡ φύλλα , καὶ ἡ μεῖραξ , καὶ ἡ θύλος , καὶ ἡ μύων . Θουκυδίδης οὖν μήκονα μειλιχιώτην φησί . ταῦτα κατὰ γένος θηλυκόν . ἀρσενικὸς δέ , ὁ χοὺς , ὁ ὄροφος , ὁ θίς , ὁ λιμός , ὁ ἀζότος , ὁ τάρας , ὁ ἀκράγας , οὐδέτερα δέ , τὸ ζῶτον , τὸ ζυγόν , τὰ ἐπίδουκα , τὸ στρωματοδόσιον , τὸ θύμον , τὸ σωλόν , τὸ κέδρον , τὰ θαμέλια , τὸ τέμενος , ἀρσενικά δὲ καὶ ουδέτερα , ὁ τάμιος καὶ τὸ τάμιον . τὰ στάδια καὶ οἱ στάδιοι . δήλον δὲ ὅτι Ἀττικῶς ταῦτα πάντα , ἐπὶ καὶ Ἀττικαὶ λέξιν ὁ Ἡρμίδης Λυσίσιος ἐπιζῆχεται . ἄλλως γὰρ καὶ ἡ θίς λέγεται , ὅτι καὶ ἡ λιμός , καὶ τὸ ἀζότος , καὶ ἡ τάρας , καὶ ἡ ἀκράγας καὶ ἕτερα τῶν τοῦ Λιονῦ*σίου , ἕτερος , ὁ χοὺς μέντοι τὸ δο μέτρον , ἀλλ᾽ ἀρσενικός , ὁ δὲ γε τῆς γῆς , καὶ θηλυκὸς εἴρηται παρὰ τῷ γεωγράφῳ . Ὅτι ἐν τῷ γαῖαν καὶ οὐρανὸν ἔχουσιν , ἐλλείπεται ἡ ἀνὰ πρόθεσις . ἔστι γὰρ ἀντὶ τοῦ , ἀνέχουσιν καὶ ἀναζαστάζουσιν . πολλοχοῦ δὲ τοιαῦτα ποιεῖ Ὅμηρος , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι φαίνεται . Μαλακοῖς καὶ αἰμύλιοις λόγοις ἡ Καλυψὼ τὸν Ὀδυσσέα ἐθέλγει ὡς Ἰθάκης ἐπιλήσεται . εἰν δ᾽ ἂν τῆς μὲν ἰστορημένης Καλυψῶς αἰμύλιος λόγος , οἱ κατὰ ἕρωτα πολυειδοντες , καὶ οὐς ἂν ἄπῃ γυνὴ ἐρώσῃ , καὶ διαποιοῦ κατὰ τὸν Ἡσίοδον αἰμύλια ζοτίζουσα . τῆς δὲ ἀναγομένης εἰς φι*λοζοίαν σοφιστικὴν Καλυψῶν1391 αἰμύλια ῥήματα νοοῦντο ἂν , τὸ ἑαυτὸν τινὰ κήδισθαι , τὸ μὴ τὸν θάνατον ἔδειν μερίμναις , τὸ τὴν φύσιν , τοῦ ἰδίου μᾶλλον στοχάζεσθαι ἢ παρὰ τοῦ λυπηροῦ , τὸ τὴν ἡδονὴν ἀσχήμασιν εἶναι σαφῶς , τὸ μὴ ποιεῖν ἄγαν ὡς ἂν εἴη μεσαρόδης καὶ μακροῦ καὶ ἀθάνατος , καὶ ὅσα τοιαῦτα . ἄλλως δέ , μαλακοὶ καὶ αἰμύλιοι λόγοι , οἱ πολυεντικοὶ καὶ προσωπαῖς , μαλακοὶ μὲν , πρὸς διαστολὴν τῶν ἀπαλητῶν , αἰμύλιοι γερ ἐκεῖνοι , αἰμύλιοι δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς , δόλιοι , πύθωνοι , πλέων , ποικίλοι , καὶ ἄλλως δὲ αἰμύλιοι , οἱ ὡς εἰσὶν γνήσιοι , καὶ οἷον ἂν εἴποι τις τῶν πρὸς αἰματος , ἢ καὶ ἄλλως αἰμύλιοι , οἱ μὴ ψοφίσαν - τες αὐτὴ περὶ τὰ τῆς ἀκροῆς πρόθυρα , ἀλλ᾽ ὡς παρασύνδεντες καὶ οἷον ἀνάμενοι αἰματος , ἢ θερμοὶ καὶ ἐκφοροί , οὐ μὴν νυχθροὶ καὶ ἀπρακτοι , ὡς ἐκ μεταφοράς τῶν ἐναίμων ζῴων ἢ θερμοτέρα τῶν ἐναίμων εἰσί . παράγωγον δὲ τοῦ αἰμύλος , ὁ αἰμύλια ὡς δὴλοῖ τὸ , αἰμύλια ζοτίζουσα . Τὸ δὲ θέλγειν περὶ οὐ ἀγαθὸς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἀφώδη , οὐδ᾽ ἐνταῦθα ἡδονὴν ἀπλῶς δηλοῖ , ἀλλὰ τὴν οὐκ ἐπ᾽ ἀγαθῷ καὶ ἀπατῆν , ὡς * δηλοῖ τὸ , ἵνα Ἰθάκης ἐπιλήσεται . οὐ γὰρ ἐθέλγει τὸν Ὀδυσσέα ἡ Καλυψὼ ἰδίως , ἀλλὰ παρῆγεν οὐ ἐκεῖνος ἐπιθύμα , τοῦ τὴν πατρίδα ἰδεῖν , αὐ καὶ μὴ ἐπαίνεν , ὅτι δὲ ἐκ τοῦ τοιούτου ἐθέλγειν οἱ Τελχίνες , δηλοῦσιν οἱ παλαιοί , παρ᾽ οἷς καὶ θελγίνες οἱ αὐτοὶ λέγονται . ἐν γοῦν ἱστορικῷ λέξις κατὰ στοιχεῖον προδίδωσι , γράφεται , Θελγίνες , γόητες , φαρμακοί , ἐπιφύτον ἄρα τὸ θέλγειν ἐξ οὐ παρ᾽ οὐτοῦ παρήγοιτο . Ὅτι Ὀδυσσέως οὕτω φιλόπετρος ἦν , ὡς καὶ ζαπνὸν μόνον ἐμίσθη ἀπολιποῦσαντα νοῦσαι ἢς γαῖης , ἢγουν τῆς ἑαυτοῦ γῆς . τοιούτων αὐ μὴ αὐτῆς Ἰθάκης ἐπιλή - ναι μᾶλλον , χὼν γοῦν πύρρωθὲν πολὺν αὐτὴν τιμηρεσθαι οἷς τὰ τοιαῦτα τιμωροῦνται ἀνθρώποι . τιμωροῦνται δὲ ὡς τὰ πολλὰ μακρόθεν , περὶ εἰς καὶ τῷ τοῦ πυρός σημείῳ , ζαπνῷ , ὃν ὁ μὲν ζαπνὸς ἐν ἡμέρᾳ μάλιστα χρήσιμος , ὁ δὲ πυρσός , τῇ νυκτί . τείχισι μὲν τοι καὶ οἰκημάτων ἐπάρσι , οὐκ ἔστιν ἐκεῖθεν ἀλλ᾽ ἐκ τῶν ἐγγυτίων τιμωρεσθαι . ὅσως δὲ ὡς , οὐκ αὐτὴν τὴν πατρίδα πόλιν σημαίνει μὴ ἄνω αὐτὸν πεπολιευμένῃ , ἀλλὰ τινὰ τῶν πέριξ . Καπνοῦ δὲ παραγώγον τὸ καταπνῦσαι ὁ ἔστι θέναν ὡς ἐκ παρακολονθήματος . Ὅμηρος δὴλοῖ ἐν τῷ , ζαπνῶν τε κατὰ χιλίας , ἐκ τοῦ ζαπνῦσαι δέ , ζαπνωτά χρώς περὶ τὸ διπνοσσοστήρι . * Ὅσα δὲ οἷς τὰ ἐς δυστριχῶν Ὀδυσσέως ὁ πρύτανις ἐκ τῆς Ἀύλου νήσου ἐπανίων καὶ ἐγγίσας τῇ πατρίδι καὶ ἡδὴ πύρ ἀνακαπνίσαντα βλέπων , ἐπλάγχθη οὕτως . Ἰστίον δὲ ὅτι ἀχῆμε ἐστιν ἐνταῦθα , δηλοῦν ἐκ μίμους τὸ πᾶν . τῷ γὰρ ἱματιῷ σημείῳ τῷ ζαπνῷ , διὰ συνεπινοῦν καὶ τὸ ἐκ τοῦ πυρός νύκτιρον σύμβολον . τὶ γὰρ διαφέρει εἰτε ζαπνὸν ὁ Ὀδυσσεὺς ἴδει τὸν ἐν ἡμέρᾳ τὴν Ἰθά - χην σημαίνοντα , εἰτε πυρσὸν τὸν ἐν νυκτί ; εἰ μὴ ἄρα τοῦ χρειοτοῦς μέμνηται . κάλλιον γὰρ ἐνταῦθα ὁ εὐθὺς καταρχα ἔχον . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι σχῆμα καὶ ἀπειθὴ προειδότως ἢ προαναφονήτως , ὅν οἱς ἡ Ἀθηνᾶ λέγει ὅτι ἀπελεύσομαι εἰς Ἰθάκην καὶ ποιήσω τὰ καὶ τά . ἐπὶ γὰρ μῶρα ἐπισώθιον μῆ - λα ποιήσων ὁ ποιητὴς διὰ τῆς ἐσθμίας τοῦ Τηλεμάχου καὶ παραχρήμα εἰς λόγους πολλούς , φθάνει προαναφωντὸν καὶ τοῦτο , ἵνα καὶ ὁ ἀκροατὴς ἀπαγῇ , καὶ αὐτὸς μὴ δόξῃ ἀκαιρῶς καὶ ἀτίκτως ἀλλ' ἀνεγκαιῶς ποιήσασθαι τὴν προοίμησιν . ἐπὶ δὲ προεκτίθετα τεχνικῶς , καὶ τὴν μὲν ὀλίγα τοῦ Τηλε - μάχου δημηγορίαν , καὶ ὡς ἀπεῖπε τοῖς μνηστήροις . καὶ οὕτως εὐανύπτως διὰ σαφήνειαν κεφαλαιοῦ - ται τὰ ἑξῆς . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι νῦν μὲν , ἀλλ' ὅς ἐκθέμενος ἀπηγόρησατο , εἰπόν . πῆμωρ ἐς Σπάρτην καὶ εἰς Πύλον . προῦδον δέ , καὶ τὴν τάξιν τῶν πραγμάτων ἐκτίθεταί . λέγων . πρῶτα μὲν , εἰς Πύλον εἶδ' . ἐκείθεν δ' ἐς Σπάρτην , ὡς πρὸ τὸ πρῶτον εἰς Σπάρτην καὶ εἰς Πύλον , σχῆμα ὑποτυπώσεως ἐστίν , ἣτοι προθύστερον . πρῶτον γὰρ εἰς Πύλον ἦλθε Τηλέμαχος αὐτὰ εἰς Σπάρτην . ὁμοίως προθύστερον ἦν . καὶ τό , Ἐρμίων ἀσπίδων , αὐτὸν ἔχον Ἰθάκην δ' ἐλευθέρων . πρῶτον * γὰρ Ἀθηναῖ εἰς Ἰθάκην πέμψων , αὐτὰ Ἐρμὼν εἰς τὴν Καλυψώ . Ἰστίον δὲ ὅτι Ὀδυσσεὺς Τηλέμαχον ὡς εἰδὸς τὸν παῖδα ἀνύσασεν , ἐκθύνμενος σῶν τὸ δυστυχές , ἵνα δηλαδὴ ἐπειδὴ πόλεμος ἦδη μέγας ὁ κατὰ Τροίαν ἠλαίετο εἰς ὃν ἔχρην ἀπελθεῖν καὶ τὸν Ὀδυσσέα , μὴ διαβῆν χρόνον ποτὶ τὰ τῆς τύχης ταύτης καὶ ἐπὶ τὸν υἱόν , ἀλλ' ἐπὶ τῆλε μάρης , καθ' ἡσυχίαν ζῶν . τάχα δὲ καὶ ἐκ μανίας γυνὸς ὡς τῆλε χρόνον παρατεθῆσθαι ὁ Ἰλιεὺς πόλεμος , Τηλέμαχον ἀνομασι τὸν υἱόν . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι παροιμία ἡ λέγουσα Τηλεμάχου γένος ἐπὶ τῶν διὰ παντὸς ἐν ὀσίοις ἢ βίως ἀνθρώπων δεσποτῶς πολυπραγμόντων , οὐκ ἐκ τοῦ Ὀμηρικοῦ ἤλθασα ἡμῶς , ἀλλὰ τινὸς Ἀττικοῦ Τηλεμάχου , Ἀχαρνεὺς τὸν δῆμον , ὃς γασ - τριμύρην ζήτησεν καὶ σιτοῦμενος ἦν . Ὅτι τὸ πολλὰ καὶ λόγους ἀποτρίψαι , ἀπαλιν λέγεται περὶ τὸ ποιητῆ . οὖν . πᾶσα μνηστήρων ἀπαλίν . λέγεται δὲ ποτὶ ἀπαλιν . καὶ τὸ ἐν ἔχον ἡ μάρη , ἀπαγριόθαι καὶ ἀπομανθῖν . ὁ πῶ ἐστιν ἴσον τῷ ἀπειδῆσαι καὶ ἀπομηνῆσαι καὶ ἀπεροκῦσαι . ἐν δὲ τῇ Ἰλιάδι , τὸ ἀπαλιν ἀπομνησθῆναι ὁ Νέστορ φησίν . Ὅτι ἐν τῷ , μὴ ἐδὺν ἀφέντων , ἐκ μάρης καὶ ἄλλα τοιούτων ζῆς . αἰγὺς τε ὡς δηλώσει πον ὁ Μελανθίος . καὶ αὐτὸς ὡς ἐκ τοῦ * Κύκλωπος φανήσεται . ἵνα λέγ' καὶ νῦν , μὴ τὰ θράμματα . ἢς ὧν καὶ τὸ μὴ λαμβάνει . παρὶ οὐ φασίν οἱ παλαιοί , ὅτι μὴ λαμβάνει , τὸ μὴ λαμβάνει . μὴ ποτὲ δὲ ἐπὶ βουλημάτων . οὖν μὴ λαμβάνει ἢ ἐπὶ τοῦ μὴ ἐπισθῆναι ἢ γων βουλεύ . ὅθεν φασὶ καὶ μὴ λαμβάνει , τὰ βλεμμένα ἔχει . Ἰδὼν δὲ , τὰ πάντα καὶ δευτὴ καὶ εἰς χθῶν , ἀπὸ τοῦ ἔδην . ἢ ἀπὸ τοῦ ἔδως ἦτον χθῶς . ὡς τὸ , ἔδως τὰ μὴν ἔχον θεῶν . ὅτι δὲ οἱ μὴ διπλῶσαι τὸ δ τοῦ ἔδην οἱ δὲ δὲ ἔνός αὐτὸ γράφονται , καὶ οἱ μὴ γιγνώσκον οἱ δὲ διπλῶσαι . ἢ Ἰλιάς ὁμοί . καὶ ἄλλοι τὸ ἔδην γίνεταί . ἐν δὲ ἱστορίαις λέγεται , φάσκει καὶ ταῦτα , ἔδην . Ἀττικοὶ τὸ δευτεῖος . ἄλλοι καὶ ἄδημοι ἐπὶ οἱ τέλειοι . καὶ ἀδημοῦν ἔχουσι , διὰ τοῦς κατ' αὐτὸ τελείους ἔχοντες . καὶ ἔδως , χθῶς . πληροῦσι . καὶ εἰς . ἀφ' οὗ ἀδελφὸς δὲ ἔνός δ' ὁ καὶ ἀδελφὸς , καὶ ἄδειον παρὰ Σιμμίαν . τὸ εἰς χθῶν ἔχον . ὅτι δέ , καὶ ὅτι ἀδημοῦν ἐπὶ . οἱ τέλειοι . τοῖς γὰρ πόλεμος ἡμῖν οὐκ ἔστιν τῆς ἡμῖν ἡλίου . Ἀττικὴ δέ , καὶ ταῦτ' ἀδημοῦν φασί . τὴν τῶν παιδῶν λευθερίαν - δὲν ἀττικῇ , καὶ λέγουσι ἀδημοῦν , τοὺς πόνους . ὁποῖος ὁ ἐν Νερίλαις παρὰ τῷ Ἰσοτορήν . Ὅτι ὡς παρ' Ἐπίχαρμῳ φάσι , ὁ στρατηλάτης παρὰ τοῖς παλαιοῖς , αὐτὸ καὶ βουλεύσασθαι . οἱ τοὺς πόλεμος κατὰ τὴν πόλιν ἐλαύνοντες . Πανόμην δὲ λέγει , καὶ γυναικὸς κλαυθμὸν διὰ τὴν ἐκδυσιν τῶν μυχῶν . Ἐλκεῖ δὲ ὅτι οὐ μόνον βουβὶ ἐπίθετον δηλοῦν τοὺς μέλλοντας ἀλλὰ καὶ μέλλειν σημαίνει ὅτιν ὅτε καὶ ἐνόντα , δηλοῖντες ἄλλοχοι . Ὅτι ἐν τῷ , πρῶτον δ' εἰς Σπάρτην τὴ καὶ εἰς Πύλον ἤμεθοντες , τῆς γράφουσι . πρῶτον δ' εἰς Κρήτην τὴ καὶ εἰς Πύλον . οὐκ ἐκείνη δὲ ἡ τοιαύτη γραφή . δόξαι διὸ καὶ δίχα τοῦ , παῖν εἰς . Πύλος δέ , παῖν , ποτὶ τὸ ἰσάριον τῆς Ἠλιοπολιτῶν πλινθίν . Ὅτι δὲ τοῖς ἦσαν Πύλοι . καὶ ὅτι οὐ μόνον δηλῶντες ἀλλὰ καὶ ἀπομανθῶν λέγεται ὁ Πύλος . ἐν ἄλλοις πλατύντων γράφεται . στενῶνται αὐτὸν ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν ἰστίων ὅτι τοῖς αὐτὸν ἐν Ἠλιοπολιτῶν Πύλοι . ὅθεν καὶ τό , ἐστὶ Πύλος παρὰ Πύλοι . Πύλος γὰρ μὴ ἰστί καὶ ἄλλοι . αὐτὸ δέ , ὁ Τριπτόλεμος , καὶ ὁ Μαστιγώτης , καὶ ἄδη - λον ἐκ παντὸς ὁ Νέστορ . σπανίως δὲ ἰσως ἰστέρος εἰς παροῖδα ἐγγραφεῖν τῷ Νέστορι . καὶ δὲ εἰδέναι καὶ ὅτι αὐτὸ καὶ ἐκ τὰ γένος ἀφαιρέσει χρόνῳ τῷ Πύλῳ . ἀλλ' Ὀμηρος οὐ δοκεῖ αὐτὸν φράζειν . εἰ γὰρ Πύλον φασίδια φράζει , ἀλλὰ τὸ ἰσάριον δηλῶν γένους δοκεῖ . ὁμοίως τῷ , ἐλθόντι
Lemmas: Ἰωνικός . εἰμί δέ οὗτος καί ὁ Ἀττικός . μυρίος δέ τοιοῦτος εἰμί παρά ὁ ποιητής , ὁ ὁ βοῦς λέγω , καί ὁ ἵππος καί * ὁ * ημιαβρων , καί ὁ ἄλλος , καί ὁ κύω , καί ὁ ὄνος , καί ἕτερος . ἄλλος δέ Διο-50 Νύσιος παρασημαίνω τις ὅπως κατά γίγνομαι προσφέρω , φημί οὗτος , κακκάδη δηληνώς · ὁ κακκάω - ρος , ὁ καί παρά ὁ Ἴππιος ζέω ἐν ὁ , κακκάω ζώννυμι . οὗτος καί ὁ ἀρέσκω διά ὅς ἐκ φρέαρ κάδος ἀνέχω , ἐπί καί ὁ βῶλος , καί ὁ θολός , καί ὁ φάργς , καί ὁ στρύχος , καί ὁ χάραξ ὁ ὁ ἄμπελος ὑπόστημα , ὁ μέντοι χεράξ ἀρσενικός , ὁ χεράκιον ὁ στρατόπεδον , ἐπί θηλυκός , καί ὁ τέλος , ὁ φέμα ὁ ἐπί ὁ αιχειρ , καί ὁ θυράζω , καί ὁ ἄσβολος , καί ὁ φύλλον , καί ὁ μεῖραξ , καί ὁ θύλος , καί ὁ μύω . Θουκυδίδης οὖν μήκων μειλίχιος φημί . οὗτος κατά γένος θηλυκός . ἀρσενικός δέ , ὁ χοῦς , ὁ ὄροφος , ὁ θίς , ὁ λιμός , ὁ ἄζω , ὁ Τάρας , ὁ Ἀκράγας , οὐδέτερος δέ , ὁ ζῶ , ὁ ζυγόν , ὁ ἐπίδω , ὁ στρωματοδόσιον , ὁ θύμος , ὁ σῶλος , ὁ κέδρος , ὁ θαμέλια , ὁ τέμενος , ἀρσενικός δέ καί οὐδέτερος , ὁ Τάμιος καί ὁ τάμιος . ὁ στάδιος καί ὁ στάδιον . δῆλος δέ ὅτι Ἀττικός οὗτος πᾶς , ἐπί καί Ἀττικός λέξις ὁ ηρμιδηω λυσιθεος ἐπιζῆχεται . ἄλλως γάρ καί ὁ θίς λέγω , ὅτι καί ὁ λιμός , καί ὁ ἄζω , καί ὁ Τάρας , καί ὁ Ἀκράγας καί ἕτερος ὁ ὁ Λιονῦ*σίου , ἕτερος , ὁ χοῦς μέντοι ὁ δο μέτρον , ἀλλά ἀρσενικός , ὁ δέ γε ὁ γῆ , καί θηλυκός εἴρω παρά ὁ γεωγράφος . ὅτι2 ἐν ὁ γαῖα καί οὐρανός ἔχω , ἐλλείπω ὁ ἀνά πρόθεσις . εἰμί γάρ ἀντί ὁ , ἀνέχω καί αναζασταζους . πολλοχοω δέ τοιοῦτος ποιέω Ὅμηρος , ὡς καί ἐν Ἰλιάς φαίνω . μαλακός καί αιμυλιον λόγος ὁ Καλυψώ ὁ Ὀδυσσεύς θέλγω ὡς Ἰθάκη ἐπιλήθω . ἐν δέ εἄν ὁ μέν ιστορώ Καλυψώ Αἰμίλιος λόγος , ὁ κατά Ἔρως πολυειδιδωμι , καί οὖς εἄν ἄπειμι γυνή ἐράω , καί διαποιέω κατά ὁ Ἡσίοδος Αἰμιλία ζοτιζω . ὁ δέ ἀνάγω εἰς φι*λοζοεις σοφιστικός Καλυψῶν1391 Αἰμιλία ῥῆμα νοέω εἄν , ὁ ἑαυτοῦ τις κήδω , ὁ μή ὁ θάνατος δήω μέριμνα , ὁ ὁ φύσις , ὁ ἴδιος μᾶλλον στοχάζομαι ἢ παρά ὁ λυπηρός , ὁ ὁ ἡδονά ἄσκημα εἰμί σαφῶς , ὁ μή ποιέω ἄγαν ὡς εἄν εἰμί μεσαροδηω καί μακρός καί ἀθάνατος , καί ὅσος τοιοῦτος . ἄλλως δέ , μαλακός καί αἰμύλιοι λόγος , ὁ πολυεντικεω καί προσωπαῖς , μαλακός μέν , πρός διαστολή ὁ ἀπαλήθω , αἰμύλιοι γερ ἐκεῖνος , αἰμύλιοι δέ κατά ὁ παλαιός , δόλιος , πύθων , πλέω , ποικίλος , καί ἄλλως δέ αἰμύλιοι , ὁ ὡς εἰμί γνήσιος , καί οἷος εἄν εἶπον τις ὁ πρός αἷμα , ἢ καί ἄλλως αἰμύλιοι , ὁ μή ψοφίζομαι - αἱρέω αὐτός περί ὁ ὁ ἀκρόω πρόθυρον , ἀλλά ὡς παρασύνδεντες καί οἷος ἀναμένω αἷμα , ἢ θερμός καί ἐκφορέω , οὖον μήv νυχθροὶ καί ἄπρακτος , ὡς ἐκ μεταφορά ὁ ἔναιμος ζῷον ἢ θερμός ὁ ἔναιμος εἰμί . παράγωγος δέ ὁ αἱμύλος , ὁ Αἰμιλία ὡς δῆλος ὁ , Αἰμιλία ζοτιζω . ὁ δέ θέλγω περί οὖον ἀγαθός ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ἀφοράω , οὐδέ ἐνταῦθα ἡδονά ἀπλόος δηλόω , ἀλλά ὁ οὐ ἐπί ἀγαθός καί ἀπάτη , ὡς * δηλόω ὁ , ἵνα Ἰθάκη ἐπιλήθω . οὖον γάρ θέλγω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Καλυψώ ἰδίως , ἀλλά παράγω οὖον ἐκεῖνος ἐπίθυμον , ὁ ὁ πατρίς ὁράω , αὖος καί μή ἔπαινος , ὅτι δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος θέλγω ὁ Τελχίνες , δηλόω ὁ παλαιός , παρά ὅς καί θελγίνες ὁ αὐτός λέγω . ἐν γοῦν ἱστορικός λέξις κατά στοιχεῖον προδίδωμι , γράφω , Θελγῖνες , γόης , φαρμακός , ἐπιφύω ἄρα ὁ θέλγω ἐκ οὖον παρά Ούτου παράγω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς οὗτος φιλόπετρος εἰμί , ὡς καί ζαπνὸν μόνος μισέω ἀπολείπω νοέω εἶμαι γαῖα , ἤγουν ὁ ἑαυτοῦ γῆ . τοιοῦτος αὖος μή αὐτός Ἰθάκη πιλέω - ναι μᾶλλον , χόω γοῦν πυρρόω πολύς αὐτός τιμωρέω ὅς ὁ τοιοῦτος τιμωρέω ἄνθρωπος . τιμωρέω δέ ὡς ὁ πολύς μακρόθεν , περί εἰς καί ὁ ὁ πῦρ σημεῖον , ζαπνῷ , ὅς ὁ μέν ζαπνὸς ἐν ἡμέρα μάλιστα χρήσιμος , ὁ δέ πυρρός , ὁ νύξ . τείχισις μέν ὅς καί οἴκημα ἔπαρσις , οὐ εἰμί ἐκεῖθεν ἀλλά ἐκ ὁ εγγυτιω τιμωρέω . ὅσος δέ ὡς , οὐ αὐτός ὁ πατρίς πόλις σημαίνω μή ἄνω αὐτός πεπολιευμενης , ἀλλά τις ὁ πέριξ . Καπνός δέ παράγωγος ὁ καταπνέω ὁ εἰμί θένα ὡς ἐκ παρακολονθήματος . Ὅμηρος δῆλος ἐν ὁ , ζαπνῶν τε κατά χίλιοι , ἐκ ὁ ζαπνυσος δέ , ζαπνωτά χρώς περί ὁ διπνοσσοστήρι . * ὅσα δέ ὅς ὁ εἰς δυστριχοω Ὀδυσσεύς ὁ πρύτανις ἐκ ὁ ἄυλος νῆσος ἐπανέρχομαι καί ἐγγίζω ὁ πατρίς καί ἤδη πῦρ ανακαπνιοδοω βλέπω , πλάζω οὕτως . ἱστίον δέ ὅτι ἄχω εἰμί ἐνταῦθα , δηλόω ἐκ μῖμος ὁ πᾶς . ὁ γάρ ἱμάτιον σημεῖον ὁ ζαπνῷ , διά συνεπινοος καί ὁ ἐκ ὁ πῦρ νύκτιρον σύμβολον . τίς γάρ διαφέρω εἴτε ζαπνὸν ὁ Ὀδυσσεύς ἶδος ὁ ἐν ἡμέρα ὁ ἰθή - χήν σημαίνω , εἴτε πυρσός ὁ ἐν νύξ ; εἰμί μή ἄρα ὁ χρειοος μιμνήσκω . καλός γάρ ἐνταῦθα ὁ εὐθύς καταρχή ἔχω . σημειόω δέ καί ὅτι σχῆμα καί ἀπειθέω πρόοιδα ἢ προαναφονήτως , ὅς οἱςστις ὁ Ἀθηνᾶ λέγω ὅτι ἀπέρχομαι εἰς Ἰθάκη καί ποιέω ὁ καί ὁ . ἐπί γάρ μωρός ἐπισῴζω μής - λάω ποιέω ὁ ποιητής διά ὁ ἐσθμίας ὁ Τηλέμαχος καί παραχρήμα εἰς λόγος πολύς , φθάνω προαναφωντὸν καί οὗτος , ἵνα καί ὁ ἀκροατής ἀπάγνυμι , καί αὐτός μή δόξα ακαίρως καί ἄτικτος ἀλλά ἀνεγκαιῶς ποιέω ὁ προοιμεις . ἐπί δέ προεκτίθημι τεχνικός , καί ὁ μέν ὀλίγος ὁ τῆλε - μάχομαι δημηγορία , καί ὡς ἀπολέγω ὁ μνηστήρ . καί οὕτως εὐανύπτως διά σαφήνεια κεφάλαιος - ὁ ὁ ἑξῆς . σημειόω δέ καί ὅτι νῦν μέν , ἀλλά ὅς ἐκτίθημι ἀπηγόρησατο , εἶπον . πῆμος εἰς Σπάρτη καί εἰς Πύλος . προδίδωμι δέ , καί ὁ τάξις ὁ πρᾶγμα ἐκτίθημι . λέγω . πρῶτος μέν , εἰς Πύλος εἶδος . ἐκεῖθεν δέ εἰς Σπάρτη , ὡς πρό ὁ πρῶτος εἰς Σπάρτη καί εἰς Πύλος , σχῆμα ὑποτύπωσις εἰμί , ἤτοι προθύστερον . πρῶτος γάρ εἰς Πύλος ἔρχομαι Τηλέμαχος αὐτός εἰς Σπάρτη . ὁμοίως προθύστερον εἰμί . καί ὁ , Ἑρμίων ἀσπίς , αὐτός ἔχω Ἰθάκη δέ ἐλεύθερος . πρῶτος * γάρ Ἀθῆναι εἰς Ἰθάκη πέμπω , αὐτός Ἐρμών εἰς ὁ Καλυψώ . ἱστίον δέ ὅτι Ὀδυσσεύς Τηλέμαχος ὡς οἶδα ὁ παῖς ἀνύω , ἐκτίθημι σός ὁ δυστυχής , ἵνα δηλαδή ἐπεί πόλεμος ἤδη μέγας ὁ κατά Τροία ἐλαύνω εἰς ὅς χρή ἀπέρχομαι καί ὁ Ὀδυσσεύς , μή διαβαίνω χρόνος πρός ὁ ὁ τυγχάνω οὗτος καί ἐπί ὁ υἱός , ἀλλά ἐπί τῆλε μάρη , κατά ἡσυχία ζῶ . τάχα δέ καί ἐκ μανία Γύνος ὡς τῆλε χρόνος παρατίθημι ὁ Ἰλιεύς πόλεμος , Τηλέμαχος ανοπημα ὁ υἱός . σημειόω δέ καί ὅτι παροιμία ὁ λέγω Τηλέμαχος γένος ἐπί ὁ διά πᾶς ἐν ὅσιος ἢ βιόω ἄνθρωπος δεσποος πολυπράγμων , οὐ ἐκ ὁ ομηρικός ἀλθαίνω μου , ἀλλά τις Ἀττικός Τηλέμαχος , Ἀχαρνεύς ὁ δῆμος , ὅς γῆ - τρίμυρος ζητῶ καί σιτέω εἰμί . ὅτι2 ὁ πολύς καί λόγος ἀποτρίβω , ἁπαλός λέγω περί ὁ ποιητής . οὖν . πᾶς μνηστήρ ἀπαλίν . λέγω δέ πρός ἁπαλός . καί ὁ ἐν ἔχω ὁ μάρη , ἀπαγριόομαι καί ἀπομανθῖν . ὁ πῶ εἰμί ἴσος ὁ ἀποδέω καί ἀπομιμνῄσκω καί απεροκυω . ἐν δέ ὁ Ἰλιάς , ὁ ἁπαλός ἀπομιμνήσκομαι ὁ Νέστωρ φημί . ὅτι2 ἐν ὁ , μή δύο ἀφίημι , ἐκ μάρη καί ἄλλος τοιοῦτος Ζῆς . αἰγὺς τε ὡς δήλωσις πως ὁ Μελάνθιος . καί αὐτός ὡς ἐκ ὁ * Κύκλωψ φαίνω . ἵνα λέγω καί νῦν , μή ὁ θράμματα . εἶμαι ὅς καί ὁ μή λαμβάνω . Παρί οὖον φημί ὁ παλαιός , ὅτι μή λαμβάνω , ὁ μή λαμβάνω . μή ποτέ δέ ἐπί βούλημα . οὖν μή λαμβάνω ἢ ἐπί ὁ μή ἐφίημι ἢ γῆ βούλομαι . ὅθεν φημί καί μή λαμβάνω , ὁ βλέπω ἔχω . εἶδον δέ , ὁ πᾶς καί δευτὴ καί εἰς Χθών , ἀπό ὁ ἐσθίω . ἢ ἀπό ὁ δίδωμι εἰμί χθῶς . ὡς ὁ , δίδωμι ὁ μήv ἔχω θεός . ὅτι δέ ὁ μή διπλόω ὁ δ ὁ ἐσθίω ὁ δέ δέ εἷς αὐτός γράφω , καί ὁ μή γιγνώσκω ὁ δέ διπλόω . ἢ Ἰλιάς ὁμός . καί ἄλλος ὁ ἐσθίω γίγνομαι . ἐν δέ ἱστορία λέγω , φάσκω καί οὗτος , ἐσθίω . ἀττικός ὁ δευτεῖος . ἄλλος καί ἄδημος ἐπί ὁ τέλειος . καί ἀδημοῦν ἔχω , διά ὁ κατά αὐτός τέλειος ἔχω . καί δίδωμι , χθῶς . πληρόω . καί εἰς . ἀπό ὅς ἀδελφός δέ εἷς δέ ὁ καί ἀδελφός , καί ἄδειος παρά Σιμμίας . ὁ εἰς Χθών ἔχω . ὅτι δέ , καί ὅτι ἀδημοῦν ἐπί . ὁ τέλειος . ὁ γάρ πόλεμος ἐγώ οὐ εἰμί ὁ ἐγώ ἥλιος . Ἀττική δέ , καί αὐτός ἀδημοῦν φημί . ὁ ὁ παῖς λευθερία - δέν Ἀττικός , καί λέγω ἀδημοῦν , ὁ πόνος . ὁποῖος ὁ ἐν Νερίλαις παρά ὁ Ἰσοτορήν . ὅτι2 ὡς παρά Ἐπίχαρμος φάσις , ὁ στρατηλάτης παρά ὁ παλαιός , αὐτός καί βουλεύω . ὁ ὁ πόλεμος κατά ὁ πόλις ἐλαύνω . πανομεις δέ λέγω , καί γυνή κλαυθμός διά ὁ ἔκδυσις ὁ μυχός . ἕλκω δέ ὅτι οὖον μόνος βουβὶ ἐπίθετος δηλόω ὁ μέλλω ἀλλά καί μέλλω σημαίνω ὅστις ὅτε καί ἔνειμι , δηλόω αλλοχοω . ὅτι2 ἐν ὁ , πρῶτος δέ εἰς Σπάρτη ὅς καί εἰς Πύλος ἤμεθοντες , ὁ γράφω . πρῶτος δέ εἰς Κρήτη ὅς καί εἰς Πύλος . οὐ ἐκεῖνος δέ ὁ τοιοῦτος γραφεύς . δόξα διό καί δίχα ὁ , παῖς εἰς . Πύλος δέ , παῖς , πρός ὁ Ἰσάριον ὁ ηλιοπολιτης πλινθίς . ὅτι2 δέ ὁ εἰμί Πύλος . καί ὅτι οὖον μόνος δηλόω ἀλλά καί ἀπομανθάνω λέγω ὁ Πύλος . ἐν ἄλλος πλάσσω γράφω . στενόω αὐτός ἐπιτροπή ἐκ ὁ ἱστίον ὅτι ὁ αὐτός ἐν ηλιοπολιτης Πύλος . ὅθεν καί ὁ , εἰμί Πύλος παρά Πύλος . Πύλος γάρ μή ἰστί καί ἄλλος . αὐτός δέ , ὁ Τριπτόλεμος , καί ὁ Μαστιγώτης , καί ἀείδω - λος ἐκ πᾶς ὁ Νέστωρ . σπανίως δέ ἴσως ἰστέρος εἰς παροράω ἐγγράφω ὁ Νέστωρ . καί δέ οἶδα καί ὅτι αὐτός καί ἐκ ὁ γένος ἀφαίρεσις χρόνος ὁ Πύλος . ἀλλά Ὅμηρος οὖον δοκέω αὐτός φράζω . εἰμί γάρ Πύλος φασίδια φράζω , ἀλλά ὁ Ἰσάριον δηλόω γένος δοκέω . ὁμοίως ὁ , ἔρχομαι