eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1522
Ἀσωπίδα Ποσειδῶν ἄρα ὤν εἰς Σχρίαν καὶ μυχὸς , ἵσχι παῖδα Φαίακα , ἐξ οὗ οἱ Φαίακες . οὗς ἄρχα - θείουσ ἡ ποίησις λέγει , ἢ κατὰ γένος . ἐκ Ποσειδῶνος γὰρ ὡς ἐφύσθη ὁ πρόγονος αὐτῶν Φαίας , διὸ καὶ συνδάζουσιν αὐτοὺς θεοὶ ὡς ἐν τοῖς ἴσῃς μυθεύεται . ἢ διὰ τὴν εὐδαιμονίαν τὴν κατ’ αὐτοὺς γῆς , ἢ διὰ τὸ φιλόξενον καὶ τὴν λοιπὴν ἀρετὴν . ὁ καὶ ποσὶτον εἶναι δοκεῖ . ἔστι γὰρ ὁ Φαίας Ἀλκίνοος , ὡς ἔργος ἄντι τῶν θεῶν καθάπερ Κῦκλωπες τε καὶ ἄγρια φύλα Γίγαντων . ἦσαν οὕτως ἄντι φύλοι θεοῖς , ὡς * φράζονται ἀλλήλοις οἱ Κῦκλωπες καὶ οἱ Γίγαντες οἱ ληστρικοί . λαβὼν ἕκαστος τὴν ὁμοιό - τοιτα , ἐκ τῶν ἐναντίων μὲν , ὁμοίων δὲ ὅμως κατὰ σχέσιν ποιότητος . ὡς καὶ αἱ τις εἴποι , τόσον ἰθὺ τὸ μῆλα , ὅσον ἄνδρες τὸ ἀνθρώπων . τοιούτον σχῆμα καὶ παρὰ Σοφοκλέι , ἐν τῷ , ἵνὸι πικρὸς τέθνηκεν ἡ καίνως γλυκύς . Ἰστοῦν δὲ ὡς οἱ ὑστερον Φαίακες εἰ καὶ ναυτικοί , ἀλλ’ οὐ κατὰ τοὺς Ὀμηρικοὺς ἄρχα - θοὶ καὶ ὁρθοὶ τὴν φύλιν . οὐ γὰρ τοῖς Περισικοῖς ἴσης ἔχουσι πληρώσαντες , μόγης τε ἀνέχθησαν ὡς ἡ ἱστορία φησί , καὶ σκῆψιν δὲ ὑστερον ἐποιήσαντο ἐπὶ ἐτησίων ἀνέμων πολυνθεῖναι . καὶ οὕτω διεσχω - σαντο τοὺς Ἑλλήνας . μελετήσαντες , καὶ τὸν Πέρσην ἄλλως πως παρακρούσασθαι . Ἰστοῦν δὲ καὶ ὡς ἐν τοῖς ἴσῃς καὶ ἀνθρώπους διοτρεφῆς τοὺς Φαίακας ἔχει . καὶ ἔστι καὶ αὐτὸ ἐμμονία τις τοῦ ἀρχι - θεοῦ . Ὅρα δὲ κάλλος παρισωπίζον ἐν τῷ , γράφασθ . τιμῶσιν . πέμψουσι . Τὸ δὲ ἐσθῆτα , προσήκουσις ἐφύσθη , ἀντὶ τοῦ , ἐσθῆτας . ἄλλως γὰρ οὐκ ἦν ἡ λέξις εἰς δάκτυλον χρησίμος . Τὸ δὲ πολλά , ὡς ἐπὶ κτημάτων ἦλθε . κτήματα γὰρ ὁ χαλκὸς καὶ τὰ ἴσῃς ὅσα ἐκ τῆς λαίας ἔλαχον ἐν Ὀδυσσείᾳ . ἦσαν ἐκτίσαστο διὰ συνήθους λαχμοῦ . Τὸ δὲ ἐξήρατο , ἢ ἀντὶ τοῦ ἐξαίρετο ἐλαβεν . ἢ ἐξ Ἑμοῦ ἦτο πολέμου ἦλθε . κατὰ τὸ , ἐμὴν*σε καὶ ἥρατο . ἢ καὶ ἀπλῶς ἀντὶ τοῦ , ἥρα . Καὶ δο σημαίνει δύο τούτους ἥρωας ἐν πλῴῃ πλουτήσαντας ἄλλως μέντοι καὶ ἄλλως , τὸν Ὀδυσσεία διὰλεθὴ καὶ τὸν Μελέαγρον . Ὅτι καὶ τῷ Ἑμῇ καθὰ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ πρὸ τούτων , καλὰ πίδαλα ὁ μῦθος δίδωσι . ἀμβρόσια . χρύσεα . ἄπερ αὐτὸν ἤρεσεν ἐπὶ τε ὑγρῶν ἐπὶ τε ἀπειρονα γαίας , ὁμοίως ἀνίων πνοάς . οὐ μὴν ὁμοίως πτεροῖς ἐξ ὧν οἱ κατὰ τὸν Ἑμῆν λόγοι παρονομοῦνται . πτεροῦ γὰρ ταχύτερον ἄνθρωπος . προῦδον μέντοι , καὶ πέτεσθαι αὐτὸν ὁ ποιητὴς ἐκεῖ ῥάβδον μετὰ χειρῶν ἔχοντα . * ὅπερ οἰκιώτατον Ἑμῆ διὰ τοὺς πτερόντας λόγους . δήλον δὲ ὅτι ὡσπερ τοὺς κατὰ σπουδὴν τοῖχο - τας οἱ πόδες φέρειν λέγονται , οὕτω καὶ ὧδε τὸν Ἑμῆν τιμωδέστερον ὡς καὶ ἀλλοχοῦ τὴν Ἀθηνᾶν , τὰ χονσὰ φέρει πίδαλα . ὡς δὲ ἐκ τοῦ πρὸ πιδὸν εἰλεῖσθαι γίνεται τὸ πίδαλον καὶ ὡς διὰ τῆς α-1522 διερχόμενον τὴν αὐτοῦ παραλήγουσαν οἱ πελασοὶ ἔγραψον , δεδήλωται καὶ ἀλλοχοῦ . αἱ δὲ σύμβολοι τοῦ κατὰ τὸν Ἑμῆν τάχους , καὶ ὁ περὶ τὴν αὐτοῦ κεφαλὴν πλαττόμενος πέτασος εἰληπται . κατὰ τὸν εἰπόντα ὡς Ἑμῆς πίδαλα εἶχε καὶ χρύσειον ἐν χειρὶ , καὶ πέτασος αὐτῷ ἦν περὶ τὴν κεφαλήν . γυναικὶ δὲ λέξις τὰ πίδαλα , λεγόμενα καὶ ἐπὶ γυναικῶν . εἶδη δὲ αὐτῶν μυρία ἐπὶ τε ἀνδρῶν ἐπὶ τε γυναικῶν . οἷον διάλειρον . γυναικῶν δὲ αὐτὸ * φόρμα . ὡς τὸ , διάλειρον λεπτὸν φορεῖ . θανξι - δεζ . ὡς τὸ , φελλὸς ἐν τοῖς θανξίσι ἐγκεκάννυται . ἀμβλέαι αἱ καὶ ἀμβλίδες . ἀσπίραι . πρισσαί . ὧν χρήσις καὶ παρὰ τῷ κομιζῷ . Ὅτι ἴδια φορήματα παρὰ τῷ ποιητῇ , Ἀθηνᾶς μὲν , δόρυ . Ποσειδῶ - νος δὲ , τρῖαινα . ἥν φάσι καὶ αἱ Αἰθίοπες ἀπιοῦν . δι’ ἧς ποιεῖ τὰ εἰς τὸν Ὀδυσσέα κακά . Ἑμοῦ δὲ φόρμα , ἁλδός . φησὶ γοῦν Ὀμηρος . εἶλετο δὲ ῥάβδον τῇ τ’ ἀνδρῶν ὀμματα θάλγα ὧν ἐθῦμι . τοὺς δ’ αἰτὲ καὶ ὑπνώσας ἔγειρε . τὴν , μετὰ χειρῶν ἔχον , πέτετο κρατὺς ἀορισφόνης . * ὅ ἔστι κρα - τειός . Ἰστοῦν δὲ ὅτι τὴν τοῦ Ἑμοῦ ῥάβδον χρυσῷν ἐνταῦθα μὴ ἀπών , ὅμως ἐν τοῖς ἴσῃς χρυσόβρασιν αὐτὸν προσεπίων , διαιρεῖν τὸ τῆς ῥάβδον χρύσεον . ὅπως γὰρ φασιν , ἢ ἁλδός . ἐφ’ ἧς Ἑμοῦς χρυσόβρασιν . ὧν ἔχων ἔχοντα χρυσᾶ πίδαλα , καὶ χρυσόβρασιν εἶναι . ἀλληγορία δὲ τῆς τοιαύ - τῆς Ἑμαικῆς ῥάβδον ἐναργημάτων , τὸ τοὺς μὲν νήμοντας , κηλεῖν . τοὺς δὲ καθηρμημένους δι’ ἐλπίων , διαφθίνειν . ἢ καὶ ἄλλως ὡς θίμαι λόγῳ , τοὺς μὲν ὁρθίους πλίου ἢ δεῖ καὶ ἀγρήμας , προαίνει διὰ πειθούς . τοὺς δὲ καλιγροντας , μαμμων*τας ποιεῖν ὡς τοῦ λόγου τοιαύται δυναμοῖν ἐν οἷς πῃ μὲν ἐπιμιγνύται καὶ παραμιγνύται καὶ μισοῖ τὰ ἔργήματα ἢ καὶ τῶν ἐξαυτὸ αὐτά . πῃ δὲ , ἐκτραγίνει καὶ σφοδρύνει καὶ ἐρεθίζει καὶ αἴζει . ταῦτα δὴ τὰ τῆς Ἑμαικῆς ῥάβδον τῆς ῥητορικῆς δηλοῦσι παιδοῖς . εἴρηται δὲ περὶ τῆς τοιαύτης ῥάβδον , καὶ ἐν Ἰλιάδι . Τὸ δὲ θλίξαν νῦν ἀντὶ τοῦ νομίζαν λέγεται ὡς φασιν οἱ πελασοί . καὶ οὐδὲ νῦν ἡ λέξις ἐπ’ ἀγαθῷ κείται , ἀλλὰ στίγμασι δηλοῖ τοῦ νήμαν . οὐ ἀνάπαλιν , ἀνικάτοις θύον τ' ἀνὰ νῆσον ὁδῶδι δαιμονίων . ἥδ' ἐνθουθεν ἀοιδήσονται ὅλη καλῇ , ἱστὸν ἐποιχομένη , χρυσείῃ κεφαλῇ ὑφαίνου . εἶτα ἐχαραζον , ἠγοῦν . ὕλη δὲ σπῖος ἀμφιπεριέκα τηλεθῶσσα . καὶ ἐμυρίων τις ἡ ὕλη , ἐπάγει . κληθῆν τ' αἰγείως τε καὶ εὐώ*δης κυπάρισσος . ἔνθα δὲ τ' ὀρυκτὲς πανυώπτεροι εὐνάζοντο . σκοπεῖς τ' ὀρνίχες τε πανύψωσοί τε χορῶνα εὐάλασι . τῆσι τε θαλάσσια ἔργα μέμιλεν . ἥδ' αὐτοὺ τετέτυστο περὶ σκίους γλαφυροῖο , ἡμερὶς ἡδύσσσα . τεθῆλμα δὲ σταφυλῆσι . κρήνα δ' ἐξείης πίονες , ὕσον ὕδατι λευκῷ πληροῖαι ἀλλήλων . τετραμμένα ἀλλυδὶς ἀλλή . ἀμφὶ δὲ λαμῶνες μαλακοὶ ἦν ἥδ' αὐλῶν , θήκων . Τοῦτοισ δὲ ὁ ποιητὴς ἐπάγων ἐπιφωνηματικὴν αὐξήσιν , ἠγοῦν . ἔνθα καὶ ἀδιάντος περ ἐπελθὼν ὑψῆσατο ἰδὼν καὶ τελειοθεῖν ἠρεσίν . ὅπερ ἐπαθε καὶ ὁ Ἑρμῆς , οὐ μόνον θαυμάσας ἀλλὰ καὶ τεραθθεῖς . ὁ δὴ οὐκ ἀλλ συμβαίνει , ἔστι γὰρ ὑψησάσθαι , καὶ οὐ πρὸς τέρ - γιν ἀλλὰ πρὸς μόνον θαῦμος . Καὶ ὥρα ἐνταῦθα ἐπιμονὴν ῥήματος διὰ τὸ καῖριον . Σηλῆσατο γὰρ αὐτὸς , ἐπιφέρει . ἔνθα στάς , θηκεῖτο . καὶ , πάντα ὑψῆσατο θυμαῷ . Ἰστίον δὲ ὅτι οὐχ οἷον ἀληθῶς ἔστι τὸ τῆς Καλλιρρόης σπήλαιον , ἱστορεῖ ὁ ποιητὴς . ἀλλ' οἷον ἂν ὡς εἴκός εἴη τὸ καλῶς ἔχον εἰς ἐνδιαίτημα ἐνδόξων προσώπων . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι παρὰ μὲν τῷ ποιητῇ , ἐσχάρα , τόπος ἐστὶν ἐρεστίου πυρὸς ὡς καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς φαίνεται ὅπου Ὀδυσεὺς ἔστατο ἐπ' ἐσχάρῃ ἐν κοινῷ πᾶρ πυρί . οἱ δὲ πα - λαιοί , φασὶ καὶ ἐσχάριον , θυμιατήριον κοῖλον . δῆλον δ' ὅτι ἐσχάραν καὶ τὸ γν*νακίων ἐκάλουν μόριον . ὡς δὲ καὶ ἕκους ἐσχάρα λέγεται , δῆλόν ἐστι . Τὸ δὲ πῦρ καίετο , τὴν πυρκαϊὰν συντίθησιν . ἀρχαίων δὲ ἡ τοῦ πυρὸς χρήσις παρὰ τοῖς ἐνδόξοις , ἦν καὶ ὁ τῆς τραγωδίας Φιλοκτήτης ἐπανθῶν , ἠγοῦν ὅτι οἰκονομὴ στέγῃ πυρὸς μέτα , πάντ' ἐκπορίζει αὐτὸ ἢ ἐξεῖνός νοεῖ . Τὸ δὲ τὴν κέδρον καὶ τὸ θύον καὶ τὴν κυπάρισσον εὐώδη εἶναι , ἱστορία ἐστὶ περὶ φυτῶν . μάλιστα δὲ ἡ κυπάρισσος εὐώ - δης . διάρησις δὲ τοιαύτης καὶ αὐτῆς οὕσης , οὐκ ἠδύλησε μαυσθήναι . Ὀπλαιοὺς δὲ που , εὐώδη καὶ αὐτὴν καλεῖ . πρὸς δικαστολὴν δὲ τῶν προσοχῶν κληθῆρον τε καὶ αὐχέριον , εὐώδη κυπάρισσον εἶπε . Τὸ δὲ εὐκίων , ἐτυμολογία κέδρον . ὡς οὕτω λεγομένης , παρὰ τὸ κεῖσαι ὄζον . ὁ ἐστι κλάσαι . σχῖσαι . ὡς καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς ἠριθήσεται . ἵνα πλειονάζῃ καὶ ἐπὶ τῆς κέδρου τὸ δ' . Ὅρα δὲ τὸ θύον , κέδρον ὡν ἐνταῦθα ἀνατιμώμενος . εἰ δὲ ὁ καρπὸς αὐτοῦ εὐώδης ἐστὶ κατὰ τὸ θύον ἢ θύος ὕδεν σύνθετον μὲν ὁ θυοσκός , παράγωγον δὲ τὸ θυσὸν νέφος , ζητητέον ἐτέρωθεν . Τοῦ δὲ ὁδῶδι μέσου ὑπερσυντέλουν τὸ πανύψωμα , τοιοῦτον . ὁζῶ ὁζήσω παρὰ τῷ κοινῷ ἐν Σηρζίν . οὐ καὶ ἄλλως , ὁζέσω χρήσεις κοινῇ πρὸς ὁμοιότητα τοῦ , αὐτὸ αὐτῶν καὶ αὐξέω καὶ τῶν ὁμοίων . ὁζῶ οὐν ὁζήσω . ὁ παρακαίμενος ὁζη*κα , ἀναρχητικὸς καὶ μέσος , ὅσα δυσυλλάβως . ἐν γὰρ τοῖς περισπωμένοις ῥήμασι , μιᾷ συλλαβῇ ἐνδὶ τοῦ ἀναρχητικοῦ παρακαίμενον ὁ μέσος , οἷον . ὁλῷ ὁλέσω ὤλεκα , ὤλα . ὁδεν Ἀττικῶν ὁλολα . ὁζήκα τοίνυν , ὁ μέσος ὁζα . καὶ Ἀττικῶς , ὁζῶζα . καὶ τροπὴ Ἰωνικὴ τῶν δύο ζήτα εἰς δύο δέλτα ὡς καὶ ἐτέρωθι δηλοῦ - ται , ὁδῶδα . ὑπερσυντέλικος ὁζῶζα καὶ ὁδῶδα μετὰ δύο Ἀττικῶς αὐξήσεων . καὶ Ἰωνικῶς ὁδῶδι συστολὴ τῆς ἀρχούσης . τοιοῦτον δὲ καὶ μετ' ὀλίγα , τὸ ὁψῶσι . ὁρῶ γὰρ τὸ διεγείρω . μέλλων , ὁρήσω . ἐξ οὐ ὁρῆκα . μέσος , ὅρα καὶ Ἀττικῶς ὁρώρα . ὡς ὑπερθέσει χρονικῇ , γίνεται ὁρώρα , ὑπερσυντέλικος κοινός , ὁρώραν . καὶ Ἰωνικῶς ὁρώραν . οὐ τοίνυν , ὁρώσε δ' οὐρανόνθεν νύξ . δῆλον δ' ὅτι οὐ μόνον ταπεινοῦν - ται μοναχοῦ χρονικὰ αὐξήσεις Ἰωνικῶς , ἀλλὰ καὶ ἐν θραξίων μικύνονται Ἀττικῶς . ὡς ἐν τῷ , ἡδυ - λώμην . ἡδυλάμην . ἡμελλον . ἡδὴ δὲ καὶ ἐν τῷ διηγούνων , εἰ καὶ ἄλλως αὐτὸ ἐκ τοῦ διακόουν περα - σθαι δοκεῖ . Τὸ δὲ ἱστὸν ἐποιχέσθαι καὶ ἄδαν , οὐκ ἀγεννὲς ἐνδόξοις γυναιξίν . ὡς καὶ ἡ Κίρκη δηλώσει ἐν τοῖς ἑξῆς . Ὅρα δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ , ἱστὸν ἐποιχέσθαι . σύνθεσις ὡν οὕτω γράφειν τῷ ποιητῇ . καὶ ὅτι πολιτελὴς ἡ χαρὶς τῇ Καλλιρρόῃ . ἀπὸ χρυσοῦ γὰρ . καὶ ὅτι οὐκ αὐτὴς ὁ ἱ*στός . οὐ γὰρ ἂν ἐποιχομένη οὕτως ἐχόραζεν . ὀνοματοποιεῖται δὲ ἡ χαρὶς ὡσπερ καὶ τὸ χαίρειν . ἐξ οὐ καὶ αὐτὴ καὶ ὀρνῶν τι ἡ χαρὶς , παράγεται . Ἡ δὲ κληθῆν , φυλάσσω μέχρι καὶ νῦν τοῦνομα , ὑπολαμ - βανοζομένη διὰ προσθήκης τοῦ σ . Αἰγείως δέ , τεπολλὰ μὲν , ὀρμάζω . φυλάττονσα μέχρι καὶ νῦν πολυχορύτοῦ ὀνόμα . ἡ δὲ ἱστορία , ἔχει καὶ ἐν Ἀθήναις αἰγυρὸν ἐπιμεληθῆσαν . ὁ πάσης παρὰ τοῖς ἠ - λοκάλοις καὶ ἡ κυπάρισσος . ἦν γοῦν φασιν αἰγυρος Ἀθηνᾶσι ἐπάνω τοῦ θεάτρου ἄφ' ἧς ἐδωροῦν οἱ μὴ ἔχοντες τόπον . ὁδεν καὶ ἡ ἀπ' αἰγύρου θία ἤλεγτο . καὶ παρ' αἰγυρὸν θία , ἡ ἀπὸ τῶν ἰσχετῶν . καὶ ἦν φασιν εὐωνοτὶρα ἡ παρ' αἰγυρὸν θία . Τὸ δὲ πανυώπτεροι κοινὸν ἐπίθετον πτηνῶν ἢ
Lemmas: Ἀσωπίς Ποσειδῶν ἄρα εἰμί εἰς Σχρίαν καί μυχός , ἴσχις παῖς Φαίαξ , ἐκ ὅς ὁ Φαίαξ . ὗς ἄρχα - θεῖος ὁ ποίησις λέγω , ἢ κατά γένος . ἐκ Ποσειδῶν γάρ ὡς φύω ὁ πρόγονος αὐτός Φαία , διό καί συνδέω αὐτός θεός ὡς ἐν ὁ ἴσος μυθεύω . ἢ διά ὁ εὐδαιμονία ὁ κατά αὐτός γῆ , ἢ διά ὁ φιλόξενος καί ὁ λοιπός ἀρετή . ὁ καί ποστός εἰμί δοκέω . εἰμί γάρ ὁ Φαία Ἀλκίνοος , ὡς ἔργος Αἴας ὁ θεός καθάπερ Κύκλωψ τε καί ἄγριος φῦλον Γίγας . εἰμί οὕτως Αἴας φύλος θεός , ὡς * φράζω ἀλλήλων ὁ Κύκλωψ καί ὁ Γίγας ὁ ληστρικός . λαμβάνω ἕκαστος ὁ ὄμνυμι - τοιτα , ἐκ ὁ ἐναντίος μέν , ὅμοιος δέ ὅμως κατά σχέσις ποιότης . ὡς καί ὁ τις εἶπον , τόσος ἰθύς1 ὁ μῆλον , ὅσος ἀνήρ ὁ ἄνθρωπος . τοιοῦτος σχῆμα καί παρά Σοφοκλῆς , ἐν ὁ , ἰνέω πικρός θνῄσκω ὁ καινός γλυκύς . ἱστόω δέ ὡς ὁ ὕστερος Φαίαξ εἰμί καί ναυτικός , ἀλλά οὖον κατά ὁ ομηρικός ἄρχα - θέω καί ὀρθός ὁ φύλις . οὖον γάρ ὁ περισικοιξ ἴσος ἔχω πληρόω , μογέω τε ἀνέχω ὡς ὁ ἱστορία φημί , καί σκῆψις δέ ὕστερος ποιέω ἐπί ἐτήσιος ἄνεμος πολυνθεῖναι . καί οὗτος διέχω - Σάντο ὁ Ἕλλην . μελετάω , καί ὁ Πέρσης ἄλλως πως παρακρούω . ἱστόω δέ καί ὡς ἐν ὁ ἴσος καί ἄνθρωπος διοτρεφής ὁ Φαίαξ ἔχω . καί εἰμί καί αὐτός ἐμμόνιος τις ὁ ἀρχι - θεός . Ὅρας δέ κάλλος παρισωπίζον ἐν ὁ , γράφω . τιμάω . πέμπω . ὁ δέ ἐσθής , προσήκω φύω , ἀντί ὁ , ἐσθής . ἄλλως γάρ οὐ εἰμί ὁ λέξις εἰς δάκτυλος Χρησίμος . ὁ δέ πολύς , ὡς ἐπί κτῆμα ἔρχομαι . κτῆμα γάρ ὁ χαλκός καί ὁ ἴσος ὅσος ἐκ ὁ Λαίας λαγχάνω ἐν Ὀδυσσεία . εἰμί κτίζω διά συνήθης λαχμός . ὁ δέ ἐξαίρω , ἢ ἀντί ὁ εξαίρετος ἐλαβω . ἢ ἐκ Μου ἦτο πόλεμος ἔρχομαι . κατά ὁ , μιμνῄσκω καί ἔραμαι . ἢ καί ἀπλόος ἀντί ὁ , Ἥρα . καί δο σημαίνω δύο οὗτος ἥρως ἐν πλάω πλουτέω ἄλλως μέντοι καί ἄλλως , ὁ Ὀδυσσεία διέρχομαι καί ὁ Μελέαγρος . ὅτι2 καί ὁ ἐμέω καθά καί ὁ Ἀθηνᾶ πρό οὗτος , καλός πίδαλα ὁ μῦθος δίδωμι . ἀμβρόσιος . χρύσεος . Ἄπερ αὐτός ἀρέσκω ἐπί τε ὑγρός ἐπί τε ἤπειρος γαῖα , ὁμοίως Ἀνίων πνοή . οὖον μήv ὁμοίως πτερόν ἐκ ὅς ὁ κατά ὁ ἐμός λόγος παρονομουντ . πτερόν γάρ ταχύς ἄνθρωπος . προδίδωμι μέντοι , καί πέτομαι αὐτός ὁ ποιητής ἐκεῖ ῥάβδος μετά χείρ ἔχω . * ὅσπερ οἴκιος ἐμέω διά ὁ πτερόω λόγος . δῆλος δέ ὅτι ὡς ὁ κατά σπουδή τοίχος - ὅς ὁ πούς φέρω λέγω , οὗτος καί ὧδε ὁ ἐμός τιμωδέστερον ὡς καί αλλοχοω ὁ Ἀθηνᾶ , ὁ χονσά φέρω πίδαλα . ὡς δέ ἐκ ὁ πρό πιδὸν εἴλω γίγνομαι ὁ πιδαλος καί ὡς διά ὁ α-1522 διέρχομαι ὁ αὐτός παραλήγω ὁ πελάζω γράφω , δηλόω καί αλλοχοω . ὁ δέ σύμβολος ὁ κατά ὁ ἐμός τάχος , καί ὁ περί ὁ αὐτός κεφαλή πλάσσω πέτασος λαμβάνω . κατά ὁ εἶπον ὡς ἐμέω πίδαλα ἔχω καί χρύσεος ἐν χείρ , καί πέτασος αὐτός εἰμί περί ὁ κεφαλή . γυνή δέ λέξις ὁ πίδαλα , λέγω καί ἐπί γυνή . εἶδος δέ αὐτός μυρίος ἐπί τε ἀνήρ ἐπί τε γυνή . οἷος διάλειρον . γυνή δέ αὐτός * φόρμα . ὡς ὁ , διάλειρον λεπτόν φορέω . θανξι - δεʹ . ὡς ὁ , φελλός ἐν ὁ θανξίσι εγκεκαννυος . ἀμβλέω ὁ καί ἀμβλίδες . ασπιρω . πριεννυω . ὅς χρῆσις καί παρά ὁ κομίζω . ὅτι2 ἴδιος φόρημα παρά ὁ ποιητής , Ἀθηνᾶ μέν , δόρυ . Ποσειδῶν - Μύκονος δέ , τρίαινα . ὅς φάσις καί ὁ Αἰθίοψ ἀπιόω . διά ὅς ποιέω ὁ εἰς ὁ Ὀδυσσεύς κακός . Μου δέ φόρμα , Άλδος . φημί γοῦν Ὅμηρος . αἱρέω δέ ῥάβδος ὁ τε ἀνήρ ὄμμα θάλγα ὅς ἐθῦμι . ὁ δέ εἴτε καί ὑπνόω ἐγείρω . ὁ , μετά χείρ ἔχω , πέτομαι κρατύς αορισφονεος . * ὅς εἰμί Κρής - τείνω . ἱστόω δέ ὅτι ὁ ὁ Μου ῥάβδος χρυσός ἐνταῦθα μή ἄπειμι , ὅμως ἐν ὁ ἴσος χρυσοβρασις αὐτός προσεπίων , διαιρέω ὁ ὁ ῥάβδος χρύσεος . ὅπως γάρ φημί , ἢ Άλδος . ἐπί ὅς Μου χρυσοβρασις . ὅς ἔχω ἔχω χρύσεος πίδαλα , καί χρυσοβρασις εἰμί . ἀλληγορία δέ ὁ τοιαύς - ὁ εμαικεω ῥάβδος ἐνάργημα , ὁ ὁ μέν νήμοντας , κήλεος . ὁ δέ καθηρμημένους διά ἐλπίζω , διαφθίνω . ἢ καί ἄλλως ὡς θίημι λόγος , ὁ μέν ὄρθιος Πλιού ἢ δεῖ καί ἀγρήμας , προαινέω διά πειθώ . ὁ δέ καλιγροντας , μαμμων*τας ποιέω ὡς ὁ λόγος τοιοῦτος δυναμόω ἐν ὅς πῃ μέν ἐπιμίγνυμι καί παραμίγνυμι καί μισέω ὁ ἔργημα ἢ καί ὁ ἐξαυτὸ αὐτός . πῃ δέ , ἐκτραγίνει καί σφοδρύνω καί ἐρεθίζω καί αἴζει . οὗτος δή ὁ ὁ εμαικεω ῥάβδος ὁ ῥητορικός δηλόω παιδηω . εἴρω δέ περί ὁ τοιοῦτος ῥάβδος , καί ἐν Ἰλιάς . ὁ δέ θλίβω νῦν ἀντί ὁ νομίζω λέγω ὡς φημί ὁ πελάζω . καί οὐδέ νῦν ὁ λέξις ἐπί ἀγαθός κεῖμαι , ἀλλά στίγμα δηλόω ὁ νῆμα . οὖον ἀνάπαλιν , ἀνίκατος θύω τε ἀνά νῆσος ὁδῶδι δαιμόνιος . ἤδη ἐνθουθεν αοειδον ὅλος καλός , ἱστός ἐποίχομαι , χρύσεος κεφαλή ὑφαίνω . εἶτα χαράζω , ἠγέω . ὕλη δέ σπῖος ἀμφιπεριέκα τελέω . καί μυρίος τις ὁ ὕλη , ἐπάγω . καλέω τε αἴγειος τε καί εὐώδης κυπάρισσος . ἔνθα δέ τε ορυκτός πανυώπτεροι εὐνάζω . σκοπέω τε ὄρνιχος τε πανύψωσοί τε κορώνη εὐάλας . τῆσι τε θαλάσσιος ἔργον μέλω . ἤδη αὐτου τετέτυστο περί σκιός γλαφυρός , ἡμερίς ἡδύς . θάλλω δέ σταφυλή . κρήνη δέ ἐξίημι πίων , ὕω ὕδωρ λευκός πληρόω ἀλλήλων . τρέπω ἄλλυδις ἀλλά . ἀμφί δέ λαμῶνες μαλακός εἰμί ἤδη αὐλή , θήκη . οὗτος δέ ὁ ποιητής ἐπάγω ἐπιφωνηματικός αὔξησις , ἠγέω . ἔνθα καί ἀδίαντος περ ἐπέρχομαι ὑψέω εἶδον καί τελειόω ἄρεσις . ὅσπερ πάσχω καί ὁ Ἑρμῆς , οὖον μόνος θαυμάζω ἀλλά καί τεραθθεῖς . ὁ δή οὐ ἀλλ' συμβαίνω , εἰμί γάρ ὑψέω , καί οὖον πρός τρέ - γιν ἀλλά πρός μόνος θαῦμος . καί ὥρα ἐνταῦθα ἐπιμονή ῥῆμα διά ὁ καίριος . Σηλῆσατο γάρ αὐτός , ἐπιφέρω . ἔνθα ἵστημι , τίθημι . καί , πᾶς ὑψέω θυμαῷ . ἱστίον δέ ὅτι οὐ οἷος ἀληθής εἰμί ὁ ὁ Καλλιρρόη σπήλαιον , ἱστορέω ὁ ποιητής . ἀλλά οἷος εἄν ὡς εἰκός εἰμί ὁ καλῶς ἔχω εἰς ἐνδιαίτημα ἔνδοξος πρόσωπον . ἰστέον δέ καί ὅτι παρά μέν ὁ ποιητής , ἐσχάρα , τόπος εἰμί ἐρεστίου πυρός ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω ὅπου Ὀδυσσεύς ἵστημι ἐπί ἐσχάρα ἐν κοινός παρά πῦρ . ὁ δέ πῃ - λαιός , φημί καί ἐσχάριον , θυμιατήριον κοῖλος . δῆλος δέ ὅτι ἐσχάρα καί ὁ γν*νακίων καλέω μόριον . ὡς δέ καί κα ἐσχάρα λέγω , δῆλος εἰμί . ὁ δέ πῦρ καίω , ὁ πυρκαιά συντίθημι . ἀρχαῖος δέ ὁ ὁ πυρός χρῆσις παρά ὁ ἔνδοξος , εἰμί καί ὁ ὁ τραγῳδία Φιλοκτήτης ἐπανθέω , ἠγέω ὅτι οἰκονομή στέγω πυρός μετά , πᾶς ἐκπορίζω αὐτός ἢ ξένος νοέω . ὁ δέ ὁ κέδρος καί ὁ θύω καί ὁ κυπάρισσος εὐώδης εἰμί , ἱστορία εἰμί περί φυτός . μάλιστα δέ ὁ κυπάρισσος εὕω - δήω . διαίρω δέ τοιοῦτος καί αὐτός ὗσις , οὐ ἠδύλησε μαυσθήναι . Ὀπλαιοὺς δέ ποῦ , εὐώδης καί αὐτός καλέω . πρός δικαστολὴν δέ ὁ προσοχή κληθῆρον τε καί αὐχέριον , εὐώδης κυπάρισσος εἶπον . ὁ δέ εὐκίων , ἐτυμολογία κέδρος . ὡς οὗτος λέγω , παρά ὁ κεῖμαι ὄζω . ὁ εἰμί κλάω . σχίζω . ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς ἐρίζω . ἵνα πλειονάζω καί ἐπί ὁ κέδρος ὁ δέ . Ὅρας δέ ὁ θύω , κέδρος ὡς ἐνταῦθα ανατιμώ . εἰμί δέ ὁ καρπός1 αὐτός εὐώδης εἰμί κατά ὁ θύω ἢ θύος κάτ-ηλυς συντίθημι μέν ὁ θυοσκός , παράγωγος δέ ὁ θύω νέφος , ζητητέος ἑτέρωθεν . ὁ δέ ὁδῶδι μέσος ὑπερσυντελέω ὁ πανύψωμα , τοιοῦτος . ὄζω ὄζω παρά ὁ κοινός ἐν Σηρζίν . οὖον καί ἄλλως , ὄζω χρῆσις κοινός πρός ὁμοιότης ὁ , αὐτός αὐτός καί αὐξέω καί ὁ ὅμοιος . ὄζω ὀν ὄζω . ὁ παρακαίω ὁζη*κα , ἀναρχητικὸς καί μέσος , ὅσος δυσυλλάβως . ἐν γάρ ὁ περισπάω ῥῆμα , εἷς συλλαβή ἐνδίδωμι ὁ αναρχητιπου παρακαίω ὁ μέσος , οἷος . ὁλάω ὄλλυμι ὄλλυμι , ὄλλυμι . ὅδε Ἀττικός ὁλολα . ὁζήκα τοίνυν , ὁ μέσος ὄζη . καί Ἀττικός , ὁζῶζα . καί τροπή ἰωνικός ὁ δύο ζῆτα εἰς δύο δέλτα ὡς καί ἑτέρωθι δηλέομαι - ὁ , ὄζω . ὑπερσυντέλικος ὁζῶζα καί ὄζω μετά δύο Ἀττικός αὔξησις . καί ἰωνικός ὁδῶδι συστολή ὁ ἄρχω . τοιοῦτος δέ καί μετά ὀλίγος , ὁ ὀψέω . ὁράω γάρ ὁ διεγείρω . μέλλω , ὁράω . ἐκ οὖον ὁράω . μέσος , ὁράω καί Ἀττικός ὄρνυμι . ὡς ὑπέρθεσις χρονικός , γίγνομαι ὄρνυμι , ὑπερσυντέλικος κοινός , ὁράω . καί ἰωνικός ὁράω . οὖον τοίνυν , ὁράω δέ οὐρανόθεν νύξ . δῆλος δέ ὅτι οὖον μόνος ταπεινόω - ὁ μοναχός χρονικός αὐξάνω ἰωνικός , ἀλλά καί ἐν θραξίων μικρύνω Ἀττικός . ὡς ἐν ὁ , ἡδύς - λάω . ἡδυλάμην . μέλλω . ἤδη δέ καί ἐν ὁ διηγομοσσυν , εἰμί καί ἄλλως αὐτός ἐκ ὁ διακούω πέρα - ἕπομαι δοκέω . ὁ δέ ἱστός ἐποίχομαι καί ἄδαν , οὐ ἀγεννής ἔνδοξος γυνή . ὡς καί ὁ Κίρκη δήλωσις ἐν ὁ ἑξῆς . Ὅρας δέ καί ἐνταῦθα ὁ , ἱστός ἐποίχομαι . σύνθεσις ὡς οὗτος γράφω ὁ ποιητής . καί ὅτι πολιτελεω ὁ χάρις ὁ Καλλιρρόη . ἀπό χρυσός γάρ . καί ὅτι οὐ αὐτός ὁ ἱστός . οὖον γάρ εἄν ἐποίχομαι οὕτως χωράζω . ονοματοποιώ δέ ὁ χάρις ὡς καί ὁ χαίρω . ἐκ οὖον καί αὐτός καί ορνιός τίς ὁ χάρις , παράγω . ὁ δέ καλέω , φυλάσσω μέχρι καί νῦν τοὔνομα , ὑπολαμ - βάζω διά προσθήκη ὁ Σ . Αἴγειος δέ , τεπολλὰ μέν , ὁρμάζω . φυλάσσω μέχρι καί νῦν πολυχορυτον ὄνομα . ὁ δέ ἱστορία , ἔχω καί ἐν Ἀθῆναι αἴγυρος ἐπιμελέομαι . ὁ πᾶς παρά ὁ ὁ - λόκαλος καί ὁ κυπάρισσος . εἰμί γοῦν φημί Αἴγυρος Ἀθηνᾶσι ἐπάνω ὁ θέατρον ἀπό ὅς δωρέω ὁ μή ἔχω τόπος . ὅδε καί ὁ ἀπό αἴγυρος θεός ἀλέγω . καί παρά αἴγυρος θεός , ὁ ἀπό ὁ ἴσχω . καί εἰμί φημί εὐωνοτὶρα ὁ παρά αἴγυρος θεός . ὁ δέ πανυώπτεροι κοινός ἐπίθετος πτηνός ἢ