eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1675
προσδηλώθη · καὶ τὸς φράζων τὸ καινόν , ὡς ἡ ποιητικὴ δηλοῖ φράσις , ἔχουσα οὕτως . ἦλθε δ᾽ ἐπὶ ψυχὴ Θηβαίου Τειρεσίαο , χρύσεον σκήπτρον ἔχων , ἐμὲ δ᾽ ἔγνω καὶ προσέειπεν . ἔδει μὲν γὰρ εἰπεῖν ψυχὴ Τειρεσίου * χρύσεον σκήπτρον ἔχουσα . καὶ οὐκ ἦν οὐδὲν τοῦτο κώλυμα τῷ μέτρῳ . ἀπεδόθη δὲ ὧμως πρὸς τὸ σημαινόμενον τὸ , ὁ Τειρεσίας . οὕτω δὲ πως καὶ ἀνωτέρω ἐπὶ τῆς τοῦ Ὀδυσσέως μητρὸς καινῶς ἔσχηματίσεν , εἰπών · ἦλθε ψυχὴ μητρὸς Ἀντικλίας , τουτέστιν ἡ μήτηρ Ἀντικλία . πρὸς δὲ ψυχὴ Τειρεσίου ἔχων σκήπτρον ὁμοίως καὶ τὸ , ἧτοι Ἀθηναίᾳ ἀξίων ἦν . δηλοῖ δὲ ὁ ποιητής , ὡς οὐκ ἔχρῃν εἰπεῖν ἐνταῦθα ψυχὴ Τειρεσίου , εἴπερ αὐταὶ μὲν εἴδωλα καὶ σμαὶ εἰσόναι , ὁ δὲ πλένεται , ἀλλὰ ἔδει Τειρεσίαο εἰπεῖν . διὸ * αὐτὸν ψυχὴ ἐπάγει τὸ οἰκεῖον , ἧρουν τὸ ἔχων , ὁ Τειρεσίας δηλαδὴ οὐχ᾽ ἡ ψυχὴ τοῦ Τειρεσίου . ἄ δὲ γε προσέειπεν ὁ Τειρεσίας τὸν Ὀδυσσέα , εἰδὶ ταῦτα · διογενὲς Λαερτιάδη , πολυ - μήχαν᾽ Ὀδυσεῦ , τί ποτε ὡ δύστηνε λιστὼν φάος Ἡλίου ἦλυθες ὄφρα ἴδῃς νέκυας καὶ ἀτερπέα χθόνα ; ἀλλ᾽ ἀποχάζω ρόθρου . ἀπίσχε φάσγανον ὀξύ , αἵματος ὄφρα πίω καὶ τοι νημερτέα εἴπω . Ἀφώτητα δὲ τὸ , τί ποτε λιστὼν Ἥλιον ἦλθες καὶ ἔξης ὁ στίχος ὅλος , ὡδήγηκα ὡτε τις ἀγαθοῦ τόπου φεύδον ἀλλάζεται . Ἰστέον δὲ ὅτι συγχᾶ ὁ ποιητὴς ἀπορεῖ περὶ τῆς εἰς Ἀδην καθόδου τοῦ Ὀδυσσέως διὰ τὸ ἀγαμ μνθῶδες . ἐνταῦθα μὲν γὰρ ὁ Τειρεσίας ἔφη · τί δή ποτε ὡ δύστηνε , καὶ τὰ ἔξης . Ὀδυσσεὺς δὲ πρὸ τοῦτον ἐπέστησεν ὅτι εἰς Ἀδην οὐπω τις ἀρίκτω νηὶ μελαίνη . ἢ δὲ μήτηρ Ἀντικλεία ἐν τοῖς ἔξης ἐρωτᾷ · τέκνον ἐμόν , πῶς ἦλθες ὑπὸ χθόνα ; καὶ Ἀχιλλεύς ὁμοίως · σχέλιος , πῶς ἐλθὼς Ἀίδος δὲ κατελθόν ; ἔνθα καὶ τὸ τοῦ πράγματος ἀναίδες ἐπισημαινόμενος ὁ ποιητὴς φησὶ · σχέλιε τίπτ᾽ ἐπὶ μά - ζον ἐνὶ φρεσὶ μέσαι ἔορον ; δηλῶν , ὡς καὶ ἄλλα μὲν ἐτόλμησε πε*ρὶ Ὀδυσσέως τιρατεύσασθαι , τοῦτο δὲ τῶν ἄλλων τὸ τερατωδέστατον . Χρύσεον δὲ σκήπτρον φανταστικῶς μὴ ὁ μῦθος τῷ Τειρεσία δίδωσι . τιμῇ δὲ ὧμως αὐτὸν διὰ τὸ εὐάργαν μαντιζόν . ἀμύμονα γοῦν μάντιν αὐτὸν μετ᾽ ὀλίγα ἐφεῖ . εἰκασθὴ - σται δὲ τοιούτῳ παραδείγματι ὁ πρὸς μόνην φαντασίαν κωδῆλως χουσοφορῶν , ὥσπερ καὶ ὁ ἀξίων μὴ φρόδον ἔχεν ποθέν , ἵνα μεγάλα βλάπτω , δοκοῖν ἄν καὶ αὐτὸς λέγειν τῷ νόμῳ , ἄπισχε φάσγανον ὀξύ αἵματος ὄφρα πίω , ἧρουν μὴ με ἐκρόθες ἵνα ἐδώως βλάπτωμι . Ὅτι νόστον δυσχρήσιαν δηλοῖ τὸ , νόστον δίζομαι μελιηδέα , τὸν δὲ τοι ἀογαλίον θήσει θεός . οὐ * γὰρ διὸν λήσων αὐτόν , ὅ , τοι εὐ κότον ἐνθετο θυμῷ , ζωόμενος . Ὀδυσσεὺς δὲ ταῦτα διηγεῖται περὶ ἑαυτοῦ , μαθὼν ἐκ τοῦ Τειρεσίου ὡς ἐγνωτοῦντα ἔχει τὸν Ποσειδῶνα τὸν τοῦ Ἀλκινόου καὶ τῆς Ἀρήτης πρόγονον . ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἐμποδὼν αὐτῷ ἐδόκει γενέσθαι πρὸς τὸν οἴκαδε πλοῦν , οὐ γὰρ ἄν οἱ τοῦ Ποσειδῶνος τὸν ἐκείνου ἐγνωτοῦμενον ὁμόως ἀπέλειψαν , ἐπαίρει καὶ ὅτι ἄλλα καὶ οὕτω κακὰ πάσχοντες ἴκοισθε ἄν εἰς πατρίδα εἰ τῶν Ἡλίου βοῶν ἀπόσχησθε · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , οὐκέτι ἄν πάντες ἀλλὰ σὺ μόνος εἴπερ ἀλίξης ὀγὲ κακῶς νοστήσεις ὀλίσας ἄπο πάντας ἑταίρους νηὸς ἐπ᾽ ἀλλοτρίης . ὁ δή καὶ γίνεται . οὕτω * τε γοῦν τῷ πεπρωμένῳ πείθεται τοὺς Φαιάκας πρὸς ἑαυτοῦ εἶναι ὡς ἤδη τελουμένων ὧν ὁ Τειρεσίας ἔφη , καὶ οἷς δὲ εἶπεν ὅτι ἀογαλὼν θήσει θεὸς τὸν νόστον οὐ μὴν καὶ ἀδύνατον . Εἰ δὲ μελιηδὴς ὡς ἁρρέθη ὁ νόστος , εἰκότως καὶ τὸ κατὰ τρυφὴν ἰθὺ νόστιμον λέγεται . Τὸ δὲ θήσει θεός , ἐτυμολογικῶν ἐστιν , ἐκ τοῦ θῶ γὰρ ὁ θεός . ὥσπερ καὶ τὸ , κότον ἐνθετο θυμῷ . χότος γὰρ ἐκ τοῦ χισθαι . ὁ ταντὸν ἐστὶ τῷ τίθεσθαι . Ὅτι ἐν ἄλλοις εἰπὼν ὧν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν , ἐνταῦθα φησίν · ὅτι οἱ υἱὸν φίλον ἐξαλώ - σαν , ἄλλως μὲν συντάξεις ἐκεῖ , ἄλλως δὲ ἐνταῦθα . Ὅτι θυμακία νήσος ἡ Σικελία , οἰο - νεὶ Τρνακρία , ἐπὶ τρία ἔχει ἄκρα ὁ ἐστιν ἀκρωτήρια , Πέλωρον , Πάχνον , Λιλύβαιον , ἢ καὶ ἄλλως , Πελωρίδα , Πάχνον , καὶ Λιλύβην . καὶ ἔδα μὲν Τρνακρίαν γραφέσθαι , διὰ δὲ τὸ ἐνφρονώτερον οὕτως ὀνόμασται . γέγραπται δὲ ποτ᾽ αὐτὴς καὶ ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ . Ὅτι δὲ περὶ αὐτὴν αἱ τοῦ Ἡλίου βόες , δηλὼν ἴσται μάλιστα ἐν τοῖς ἔξης . νῦν δὲ εἰς τοσοῦτον διδηλώσθω , ὅτι αὐτοῖσι ἐφύσκοντο βόες καὶ ἵρια μῆλα Ἡλίου , ὡς πάντ᾽ ἀοροῦ καὶ πάντ᾽ ἐπικοῦνται . ὡς εἰ μὲν ἀσύνως ἔασιν ἐν τοῖς ἔξης * Ὀδυσσεὺς κατὰ τὴν παραγγελίαν τοῦ Τειρεσίου νόστον μεδόμενος , ἴκοιτο ἄν εἰς Ἰθάκην μετὰ καὶ τῶν ἑταίρων κακὰ πρὸ πάσχον . εἰ δὲ γε εἶνται τουτέστι βλάψῃ τὰ βο - σκήματα , τότε τοι τεκμαίρομαι φησὶ ἧτοι σηματοῦμα καὶ μεντινόμαι ὀλεθρον νηὶ τε καὶ ἑταίροις . αὐτὸς δ᾽ εἴπερ ἀλίξης , ὀγὲ κακῶς νοστήσας ὀλίσας ἄπο πάντας ἑταίρους , νηὸς ἐπ᾽ ἀλλοτρίης . δήτις δ᾽ ἄν πῆματα οἴσω . ποία ἐκεῖνα ; ἄνδρας ὑπερμάλους οἱ τοι βίοτον κατέδουσι , μόνοναι ἀντίσιν ἀλοχον καὶ ἔδνα διδόντες , εἶτα λέγει καὶ ὡς ἐκείνων βίας ὁ Ὀδυσσεὺς ἀποτίσταται ἐλθὼν , τούτεστι πτενὶ ἢ δόλῳ ἢ ἀμφαδὸν ὀξέι χαλκῷ . εἶτα χρή ποιῆσαι αὐτὸν τὰ ἀρεζῆς ἀφροδίμεια . προεκ - θέσεις δὲ ταῦτα τῶν ἀρεζῆς , τοῦ εἰς Θηριακῶν δηλαδὴ πλοῦν , τοῦ μετὰ ταῦτα κινδύνου , τῆς ἐκ Φαιά - κων εἰς Ἰθάκην πομπῆς , καὶ τῆς μνηστηροκτονίας , ἣν δυνατὸν ὄν καὶ δόλῳ καταπραξάσθαι , Ὀδυσ - σεὺς ὅμως ἀμφαδὸν ποιεῖται , τὸ ἀνδρικωτέρων ἐπιλεξάμενος . Ἰστίον δὲ ὅτι ἄρμα μὲν μίλη ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφθέθη τὰ ἱχνηροποιᾶ , ἢ καὶ ἄλλως , τὰ ἄντραμη . Τὸ δὲ δῆμα , πρωτότυπὸν ἐστὶ τῆς μυθιᾶκης Ἀμοῦς ἤτοι Δήμητρος ἢ φασιν ἀπαγγελίης αὐτῆ τῆς Δηγαρὸς Περσεφό - νης περιώδενιν ἐρευνῶσα , καὶ ὡς ἤκουε συγνὰ ἐκ τῶν παραμιθουμένων τὸ , * δῆμας τούτεστιν εὐήσεις , ἐκλήθη ἐντεῦθεν Ἀμοῦ . Τὸ δὲ τῶν μνηστήρων δοκεῖ ἀστεῖον εἶναι , εἰ ἐκ μέρους μὲν βιά - ζονται κατέδοντες τὰ τοῦ Ὀδυσοῦος , ἐκ μέρους δὲ καταβάλλονται ἔδνα , ὡς οἷον ἀντιζηλοῦντες τὸ ἀδί - κημα , καὶ τῇ βίᾳ καὶ ἀδικίᾳ παραμιγνύντες δικαιοπράγμα . ἐστὶ δὲ καὶ ἄλλως εἰπεῖν , ὅτι τὸν μὲν Ὀδυσοέα περιφρονούντων ὡς μηκέτι ὄντα κατέδουσι τὰ ἐκείνου , βίου τούτων ἀλλοτριον , τὴν δὲ Πηνε - λόπην ἑκαστος ὡς γυναῖκα ἔχων θεασθεῖαι δώροισ . Ἀντιδιᾶν δὲ αὐτὴν Ὀδυσοεὺς λέγει κληθῆναι παρὰ τοῦ Τειρεσίου , ὑποδεικνὺς τῷ Ἀλκινόῳ ἀγαθῆς ἀντιποιεῖσθαι γυναῖκος , δι᾿ ἣν οὐκ ἂν ἐθέλοι μένειν παρὰ τοῖς Φαιάξιν , ἀλλὰ ταχὺ ἀπελθεῖν ἵνα νικήσας τοὺς μνηστήρας ὁποῖά τι μέγα ἐπα - θλὸν νίκης αὐτὴν λήψεται . Σημεῖωσαι δὲ καὶ ὅτι τὸ , ἢ δόλῳ ἢ ἀμφαδὸν , ἀντὶ τοῦ καὶ δόλῳ καὶ ἀμφαδὸν νοοῦσιν οἱ παλαιοί , δόλῳ μὲν τὰ πρῶτα , διὀὐ ἐπικούμεν ἑαυτὸν , ὑστερὸν δὲ ἀμφα - δὸν ὀξέι χαλκῷ . ἄλλως γὰρ οὐκ ἔχοιμ λοξὰ τὸν Τειρεσίαν μαντεύσασθαι . Ὀτι συμφου - λεύει Τειρεσίας τῷ Ὀδυσοεῖ , ἐπειδὰν περιγίνεται τῶν μνηστήρων , τότε δὴ ἑχεσθαια λαβόντα εὐήρες ἑρτημόν , εἴοσκε τοὺς ἀρίστους οἱ οὐκ ἴσασι θάλασσαν ἀνέρες , οὐδέτ᾿ ἐλεσσι μεμιγμένον εἰδὰρ ἐδουσαν . οὐδ᾿ ἄρα τοῖ * γ᾿ ἴσασι νίας φρονιποσφόρους , οὐδἐὐήρ᾿ ἐρτημὰ , τὰ τε πτερὰ νηοὶ πέλονται . βούλε - ται δὲ ἢ τοῦ Τειρεσίου παραίνεσις λαβεῖν τὸν Ὀδυσοέα κῶπην ἐπὶ τοῖς ὤμοις καὶ ὀδεῖν ἕως ἂν εἰς ἄνδρας ἐλθὼι μὴ εἰδότας θάλασσαν ἢ ἐμβρωματιζομένους μετὰ ἄλων ἢ ἐπιστήμονας νηῶν , ἵνα δηλαδὴ τιμηθῇ Ποσειδῶν ἡπειρώτης ἐν τόποις οἷς οὐ φέρεται αὐτοῦ ὄνομα . φιλοτιμία γὰρ τις καὶ τὸ τιμᾶσθαι τινὰς παρὀἷς οὐ γνωρίζονται . διὸπερ ὁ πρὸς εἰδότας λέγων ἐπαίνους τινῶν ἀκούσει ἂν τὸ , εἰδὸσιν Ἀχαιοῖς ταύτ᾿ ἀγορεύεις . τινὲς δ᾿ ἂν εἰν αἰ μὴ εἰδότες Ποσειδῶνα ; ὅσοι οὐκ ἴσασι τὰ ἀνωτέρω ῥηθέντα . οἱ δὲ παλαιοὶ καὶ τινων τοπικῶν ὀνομάτων βαρβαρωρούντων δούπους ἱστοροῦσι , Βου - νίμαν λέγοντες τινα ἢ Κελχέαν , ἐν οἷς Ὀδυσοεὺς τὸν Ποσειδῶνα ἐτίμησε . καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦτα . Ὀ δὲ Ὀμηρικὸς Τειρεσίας μὴ ὀνομάζων μὲν , ἄλλως δὲ σημαίνων σαφῶς ποῖος ἂν εἴη τοιοῦτος τόπος προσήκων εἰς τιμὴν τῷ Ποσειδῶνι , φησιν οὕτως · Σῆμα δὲ τοῦ ἐρέω μάλ᾿ ἀμφιραδές , ἥγουν εὐγνοστον . διὸ οὐδ᾿ ἂν σιλήσει . ὁπόποτε κεν δή τοι συμβλήμενος ἥγουν συναντήσας ἄλλος ὁδίτης , φρή ἀθρηολογοῦν ἔχειν ἄνὰ φραδίμῳ ὤμῳ , καὶ τότε δή γαίη πλέξας εὐήρες ἐρσημόν , ἑξας ἢ μάλιστα ῥέξας ἱερὰ καλὰ Ποσειδῶνι * ἄνακτι , ἀφνειὸν ταύρῳ τε , σῶν τ᾿ ἐπιζήτορα κάπρον , οἴκαδ᾿ ἀποστείχαι . Ὑδεν ἢ᾿ ἱερὰς ἐκατόμβας ἐκτίσε κοινῇ τοῖς υἱοαίοις . εἶτα καὶ οἷος ἔσται θάνατος τῷ Ὀδυσοεῖ λέγων ἐκ περιττοῦ διὰ τὸ τῆς ἱστορίας ἐντελές . φησὶ θάνατος δὲ τοῦ ἐξ ἄλος ἢ ἐξἄλος αὐτῷ ἀζηλῆχὸς μᾶλα τοῖος ἐλεύσεται , ὡς κέ σε πέπνη γῆμα ὑπὸ λυπαρῷ ἀσμίῶν . ἀμφὶ δ᾿ ἐπαίρω ἢ μᾶλλον ἀμφὶ δὲ λεοὶ ὀλβιοι ἔσονται . ἐφὀἷς τὸν λόγον παραίνων κομ - ματικῶς φησὶ · τοῦδε τοι νημορτία εἴρω . καὶ ἔστιν ὁ λόγος οἰκείως μιστεὶ ὡς θαρσῆι μηδὲν ψευδεσθαι . Ἰστίον δὲ ὅτι σήματος ὁ πέρ ἐστι σημειοῦν᾿ἱποκοριστικὸν κοινότερον εἴρηται σήμασιον , κατὰ τὸ γράμμα γραμματος γραμματίων . σημάδιον δὲ εἰπεῖν ἀκολουθεῖ μὲν ἀναλογία τῇ , χεῖμα χειμά - διον , κατὰ τὸ βασιλεὺν χειμάδιον . δοκεῖ δὲ διωὡς ἰδιωτικώτερον εἶναι . Τὸ δὲ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Τειρεσίου σῆμα τοιούτων ἐστιν . ὡς ἐπὶ ἀπορεῖν σε εἰδὸς ὁ Ὀδυσοεὺ ποῖ δή ποτε τοιούτους ἄνδρας εὐρήσεις , μὴ εἰδὸτες δηλαδὴ θάλασσαν καὶ νῆας , ἔστω σοι τῶν τοιούτων σημείων καὶ γνώρισμα , τοῦδε , ἐτις ὁδίτης ἀντώμενος καὶ ἰδὼν φέροντά σε ἐπὶ ὤμων τὸ ἑρτημόν ἤτοι τὴν κῶπην εἴποι φέρειν σε ἀθρη - λοιοῦν , ὁ ἔστι πτύον , λιμωτήριον , τὸ τῶν ἀθέρων ὀλοθριαντικόν . ἐξ ὧν καὶ τὸ ἀθριζαν ἐν Ἰλιάδι . ἐν γὰρ τῷ λιμῶ*σθαι αὐτοὶ μὲν ἀποτίθεται καὶ ἄχυρον δὲ τμηλεῖται , αὐτὲρες δὲ οὐδαμοῦ εἰσιν , ἄτι
Lemmas: προσδηλόω · καί τός φράζω ὁ καινός , ὡς ὁ ποιητικός δηλόω φράσις , ἔχω οὕτως . ἔρχομαι δέ ἐπί ψυχή Θηβαῖος Τειρεσίας , χρύσεος σκῆπτρον ἔχω , ἐγώ δέ γιγνώσκω καί προσεῖπον . ἐσθίω μέν γάρ εἶπον ψυχή Τειρεσίας * χρύσεος σκῆπτρον ἔχω . καί οὐ εἰμί οὐδείς οὗτος κώλυμα ὁ μέτρον . ἀποδίδωμι δέ ὠμός πρός ὁ σημαίνω ὁ , ὁ Τειρεσίας . οὗτος δέ πως καί ἀνωτέρω ἐπί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς μήτηρ καινός σχηματίζω , εἶπον · ἔρχομαι ψυχή μήτηρ Ἀντικλίας , τουτέστιν ὁ μήτηρ Ἀντικλία . πρός δέ ψυχή Τειρεσίας ἔχω σκῆπτρον ὁμοίως καί ὁ , ἤτοι Ἀθηναῖος ἄξιος εἰμί . δηλόω δέ ὁ ποιητής , ὡς οὐ χρή εἶπον ἐνταῦθα ψυχή Τειρεσίας , εἴπερ αὐτός μέν εἴδωλον καί σμαὶ εἰσοράω , ὁ δέ πλένω , ἀλλά ἐσθίω Τειρεσίας εἶπον . διό * αὐτός ψυχή ἐπάγω ὁ οἰκέω , ἀρόω ὁ ἔχω , ὁ Τειρεσίας δηλαδή οὐ ὁ ψυχή ὁ Τειρεσίας . ὅς δέ γε προσεῖπον ὁ Τειρεσίας ὁ Ὀδυσσεύς , ἀνάκλεις οὗτος · διογενής Λαερτιάδης , πολύς - μηχανή Ὀδυσσεύς , τίς ποτός εἰμί δύστηνος λίστα φάος Ἡλίας ἔρχομαι ὄφρα ὁράω νέκυς καί ἀτερπής Χθών ; ἀλλά ἀποχάζομαι ροθρης . ἀπίσχω φάσγανον ὀξύς , αἷμα ὄφρα πίνω καί ὅς νημερτής εἶπον . Ἀφώτητα δέ ὁ , τίς ποτός λίστα Ἥλιος ἔρχομαι καί ἔξειμι ὁ στίχος ὅλος , ὁδηγέω οὖς τις ἀγαθός τόπος φεύδον αλλάζω . ἰστέον δέ ὅτι συγχᾶ ὁ ποιητής ἀπορέω περί ὁ εἰς ἀδήν κάθοδος ὁ Ὀδυσσεύς διά ὁ ἀγαμός μνθῶδες . ἐνταῦθα μέν γάρ ὁ Τειρεσίας φημί · τίς δή ποτός εἰμί δύστηνος , καί ὁ ἔξειμι . Ὀδυσσεύς δέ πρό οὗτος ἐφίστημι ὅτι εἰς ἀδήν οὔπω τις ἀρίκτω ναῦς μέλας . ἢ δέ μήτηρ Ἀντίκλεια ἐν ὁ ἔξειμι ἐρωτάω · τέκνον ἐμός , πῶς ἔρχομαι ὑπό Χθών ; καί Ἀχιλλεύς ὁμοίως · σχέλιος , πῶς ἔρχομαι Αἰδώς δέ κατέρχομαι ; ἔνθα καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἀναιδής ἐπισημαίνω ὁ ποιητής φημί · σχέλιε τίπτε ἐπί μή - ζος ἐν φρήν μέσος ὄρνυμι ; δηλόω , ὡς καί ἄλλος μέν τολμάω περί Ὀδυσσεύς τιρατευσαω , οὗτος δέ ὁ ἄλλος ὁ τερατώδης . χρύσεος δέ σκῆπτρον φανταστικός μή ὁ μῦθος ὁ Τειρεσίας δίδωμι . τιμή δέ ὠμός αὐτός διά ὁ ευαργηεις μαντιζόν . ἀμύμων γοῦν μάντις αὐτός μετά ὀλίγος ἐφίημι . εἰκάζω - εἰμί δέ τοιοῦτος παράδειγμα ὁ πρός μόνος φαντασία κωδῆλως χουσοφορα , ὥσπερ καί ὁ ἄξιος μή προδίδωμι ἔχω πίνω , ἵνα μέγας βλάπτω , δοκός ἄν καί αὐτός λέγω ὁ νόμος , ἀπίσχω φάσγανον ὀξύς αἷμα ὄφρα πίνω , ἀρόω μή ἐγώ κείρω ἵνα δίδωμι βλάπτω . ὅτι2 νόστος δυσχρήσιαν δηλόω ὁ , νόστος δίζομαι μελιηδής , ὁ δέ ὅς ἀογαλίον τίθημι θεός . οὖον * γάρ δείδω λανθάνω αὐτός , ὅς , ὅς εὕω κότος ἐντίθημι θυμός , ζώω . Ὀδυσσεύς δέ οὗτος διηγέομαι περί ἑαυτοῦ , μανθάνω ἐκ ὁ Τειρεσίας ὡς γιγνώσκω ἔχω ὁ Ποσειδῶν ὁ ὁ Ἀλκίνοος καί ὁ Ἀρήτη πρόγονος . ἐπεί δέ οὗτος ἐμποδών αὐτός δοκέω γίγνομαι πρός ὁ οἴκαδε πλόος , οὖον γάρ ἄν ὁ ὁ Ποσειδῶν ὁ ἐκεῖνος εγνωτουμενω ὁμόως ἀπολείπω , ἐπαίρω καί ὅτι ἄλλος καί οὗτος κακός πάσχω ἱκνέομαι ἄν εἰς πατρίς εἰμί ὁ Ἡλίας βοῦς ἀπέχω · εἰμί δέ μή οὗτος , οὐκέτι ἄν πᾶς ἀλλά σύ μόνος εἴπερ αλιξεω ἔμφλοξ κακῶς νοστέω ὄλλυμι ἀπό πᾶς ἑταῖρος ναός ἐπί ἀλλότριος . ὁ δή καί γίγνομαι . οὗτος * τε γοῦν ὁ ἔπορον πείθω ὁ Φαίαξ πρός ἑαυτοῦ εἰμί ὡς ἤδη τελέω ὅς ὁ Τειρεσίας φημί , καί ὅς δέ εἶπον ὅτι αογαλως τίθημι θεός ὁ νόστος οὖον μήv καί ἀδύνατος . εἰμί δέ μελιηδής ὡς ἀείρω ὁ νόστος , εἰκότως καί ὁ κατά τρυφή ἰθύς1 νόστιμος λέγω . ὁ δέ τίθημι θεός , ἐτυμολογικός εἰμί , ἐκ ὁ τίθημι γάρ ὁ θεός . ὥσπερ καί ὁ , κότος ἐντίθημι θυμός . χιόω γάρ ἐκ ὁ χιεπομαι . ὁ ταντός εἰμί ὁ τίθημι . ὅτι2 ἐν ἄλλος εἶπον ὅς ὀφθαλμός ἀλαόω , ἐνταῦθα φημί · ὅτι ὁ υἱός φίλος ἐξαλώ - σάω , ἄλλως μέν συντάσσω ἐκεῖ , ἄλλως δέ ἐνταῦθα . ὅτι2 θυμακία νῆσος ὁ Σικελία , ὅς - νή Τρνακρία , ἐπί τρεῖς ἔχω ἄκρος ὁ εἰμί ἀκρωτήριον , Πέλωρος , πάχνη , Λιλύβαιον , ἢ καί ἄλλως , Πελωρίς , πάχνη , καί λιλυβαινω . καί εδά μέν Τρνακρίαν γράφω , διά δέ ὁ ἐνφρονώτερον οὕτως ὀνομάζω . γράφω δέ πρός αὐτός καί ἐν ὁ ὁ περιηγητής . ὅτι2 δέ περί αὐτός ὁ ὁ Ἡλίας βοῦς , δηλόω ἵστημι μάλιστα ἐν ὁ ἔξειμι . νῦν δέ εἰς τοσοῦτος διαδηλόω , ὅτι αὐτός φύω βοῦς καί ἱερός μῆλον Ἡλίας , ὡς πᾶς ἀοροῦ καί πᾶς επικεω . ὡς εἰμί μέν ασυναω εἰμί ἐν ὁ ἔξειμι * Ὀδυσσεύς κατά ὁ παραγγελία ὁ Τειρεσίας νόστος μέδομαι , ἱκνέομαι ἄν εἰς Ἰθάκη μετά καί ὁ ἑταῖρος κακός πρό πάσχω . εἰμί δέ γε ἵημι τουτέστι βλάπτω ὁ βος - σκῆμα , τότε ὅς τεκμαίρομαι φημί ἤτοι σηματοῦμα καί μεντινομη ὄλεθρος ναῦς τε καί ἑταῖρος . αὐτός δέ εἴπερ αλιξεω , ἔμφλοξ κακῶς νοστέω ὄλλυμι ἀπό πᾶς ἑταῖρος , ναός ἐπί ἀλλότριος . δήτις δέ ἄν πῆμα φέρω . ποῖος ἐκεῖνος ; ἀνήρ ὑπερμάλους ὁ ὅς βίοτος κατέδω , μόνος ἀντίς ἄλοχος καί γιδ́σνω δίδωμι , εἶτα λέγω καί ὡς ἐκεῖνος Βίας ὁ Ὀδυσσεύς ἀποτίνω ἔρχομαι , τουτέστι πτενός ἢ δόλος ἢ ἀμφαδόν ὀξύς χαλκός . εἶτα χρή ποιέω αὐτός ὁ ἀρεζῆς αφροδιμειης . προεκ - θέσις δέ οὗτος ὁ ἀρεζῆς , ὁ εἰς θηριακός δηλαδή πλόος , ὁ μετά οὗτος κίνδυνος , ὁ ἐκ Φαιά - Κῶς εἰς Ἰθάκη πομπή , καί ὁ μνηστηροκτονία , ὅς δυνατός εἰμί καί δόλος καταπράσσω , Ὀδυς - Σεύς ὅμως ἀμφαδόν ποιέω , ὁ ἀνδρικός ἐπιλέγω . ἱστίον δέ ὅτι ἄρμα μέν Μίλη ὡς καί ἀλλαχοῦ φθίω ὁ ιχνηροποιος , ἢ καί ἄλλως , ὁ ἄντραμη . ὁ δέ δῆμα , πρωτότυπος εἰμί ὁ μυθικός Ἀμοῦς ἤτοι Δημήτηρ ἢ φημί ἀπαγγέλλω αὐτῆ ὁ Δηγαρὸς Περσεφό - Νέος περιοράω ἐρευνάω , καί ὡς ἀκούω συγνὰ ἐκ ὁ παραμιθουμενον ὁ , * Δήμας τουτέστιν ευιημι , καλέω ἐντεῦθεν Ἡμέτερος . ὁ δέ ὁ μνηστήρ δοκέω ἀστεῖος εἰμί , εἰμί ἐκ μέρος μέν βία - ζοντ κατέδω ὁ ὁ οδυσουιος , ἐκ μέρος δέ καταβάλλω γιδ́σνω , ὡς οἷος ἀντιζηλόω ὁ ἀμνάς - κημα , καί ὁ βία καί ἀδικία παραμείγνυμι δικαιοπράγμα . εἰμί δέ καί ἄλλως εἶπον , ὅτι ὁ μέν Ὀδυσοέα περιφρονέω ὡς μηκέτι εἰμί κατέδω ὁ ἐκεῖνος , βίος οὗτος ἀλλότριος , ὁ δέ πῆνος - λόπη ἕκαστος ὡς γυνή ἔχω θεάομαι δῶρον . αντιδιος δέ αὐτός Ὀδυσοεὺς λέγω καλέω παρά ὁ Τειρεσίας , ὑποδείκνυμι ὁ Ἀλκίνοος ἀγαθός ἀντιποιέω γυνή , διά ὅς οὐ εἄν ἐθέλω μένω παρά ὁ Φαίαξ , ἀλλά ταχύς ἀπέρχομαι ἵνα νικάω ὁ μνηστήρ ὁποῖος τίς μέγας επά - θλάω Νίκη αὐτός λαμβάνω . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ , ἢ δόλος ἢ ἀμφαδόν , ἀντί ὁ καί δόλος καί ἀμφαδόν νοέω ὁ παλαιός , δόλος μέν ὁ πρῶτος , δύο επικεω ἑαυτοῦ , ὕστερος δέ ἀμφα - δίδωμι ὀξύς χαλκός . ἄλλως γάρ οὐ ἔχω λοξός ὁ Τειρεσίας μαντεύομαι . ὅτι συμφω - λεύω Τειρεσίας ὁ οδυσοεω , ἐπειδάν περιγίγνομαι ὁ μνηστήρ , τότε δή ἑχεσθαια λαμβάνω εὐήρης ἑρτημόν , εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ οὐ οἶδα θάλασσα ἀνήρ , οὐδέτ᾿ ἕλος μίγνυμι εἶδαρ ἐσθίω . οὐδέ ἄρα τοῖ * γε οἶδα νία φρονιποσφοροος , οὐδἐὐήρ᾿ ἐρτημὰ , ὁ τε πτερόν ναός πέλω . βούλω - ὁ δέ ἢ ὁ Τειρεσίας παραίνεσις λαμβάνω ὁ Ὀδυσοέα κώπη ἐπί ὁ ὦμος καί ὄζω ἠώς εἄν εἰς ἀνήρ ἔρχομαι μή οἶδα θάλασσα ἢ ἐμβρωματίζω μετά Ἄλων ἢ ἐπιστήμων ναός , ἵνα δηλαδή τιμάω Ποσειδῶν ἠπειρώτης ἐν τόπος ὅς οὖον φέρω αὐτός ὄνομα . φιλοτιμία γάρ τις καί ὁ τιμάω τις πάρος οὖον γνωρίζω . διόπερ ὁ πρός οἶδα λέγω ἔπαινος τις ἀκούω εἄν ὁ , οἶδα Ἀχαιός αὐτός ἀγορεύω . τις δέ εἄν ἐν ὁ μή οἶδα Ποσειδῶν ; ὅσος οὐ οἶδα ὁ ἀνωτέρω εἴρω . ὁ δέ παλαιός καί τίνω τοπικός ὄνομα βαρβαρωρούντων δοῦπος ἱστορέω , Βου - Νίμαν λέγω τις ἢ Κελχέαν , ἐν ὅς Ὀδυσοεὺς ὁ Ποσειδῶν τιμάω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ Ὁμηρικός Τειρεσίας μή ὀνομάζω μέν , ἄλλως δέ σημαίνω σαφῶς ποῖος εἄν εἰμί τοιοῦτος τόπος προσήκω εἰς τιμή ὁ Ποσειδῶν , φημί οὕτως · σῆμα δέ ὁ εἴρω μάλα ἀμφιραδές , ἤγουν εὐγνοστον . διό οὐδέ εἄν σιλανθανω . ὁράω ἄν δή ὅς συμβάλλω ἤγουν συναντάω ἄλλος ὁδίτης , φρέω αθρηολογεω ἔχω ἀνά φραδίμῳ ὦμος , καί τότε δή γῆ πλέκω εὐήρης ἐρσημόν , ἑξᾶς ἢ μάλιστα ῥέζω ἱερόv καλός Ποσειδῶν * ἄναξ , ἀφνειός ταῦρος τε , σός τε ἐπιζήτορα κάπρος , οἴκαδε ἀποστείχω . ἀνδρό-θηλυς ἀεί ἱερή ἑκατόμβη κτίζω κοινός ὁ υιοαιω . εἶτα καί οἷος εἰμί θάνατος ὁ οδυσοεω λέγω ἐκ περισσός διά ὁ ὁ ἱστορία ἐντελής . φημί θάνατος δέ ὁ ἐκ Ἄλος ἢ ἔξαλος αὐτός ἀζηλῆχὸς μῆλον τοῖος ἔρχομαι , ὡς κε σύ πνέω γῆμα ὑπό λυπειρω ἄσμις . ἀμφί δέ ἐπαίρω ἢ μᾶλλον ἀμφί δέ λεός ὄλβιος εἰμί . ἐφίημι ὁ λόγος παραινέω κο - ματικῶς φημί · ὅδε ὅς νημορτία εἴρω . καί εἰμί ὁ λόγος οἰκεῖος μιστός ὡς θαρσέω μηδείς ψεύδω . ἱστίον δέ ὅτι σῆμα ὁ περ εἰμί σημειοῦν᾿ἱποκοριστικὸν κοινός εἴρω σημαίνω , κατά ὁ γράμμα γράμμα Γραμματίων . σημάδιον δέ εἶπον ἀκολουθέω μέν ἀναλογία ὁ , χεῖμα χεῖμα - δῖος , κατά ὁ βασιλεύς χειμάδιον . δοκέω δέ ὁράω ἰδιωτικός εἰμί . ὁ δέ ἐρώ ὑπό ὁ Τειρεσίας σῆμα τοιοῦτος εἰμί . ὡς ἐπί ἀπορέω σύ οἶδα ὁ Ὀδυσοεὺ ποῖ δή ποτός τοιοῦτος ἀνήρ εὑρίσκω , μή οἶδα δηλαδή θάλασσα καί ναῦς , ἵστημι σύ ὁ τοιοῦτος σημεῖον καί γνώρισμα , ὅδε , τις ὁδίτης ἀντάω καί εἶδον φέρω σύ ἐπί ὦμος ὁ ἑρτημόν ἤτοι ὁ κώπη εἶπον φέρω σύ ἀθρέω - λειόω , ὁ εἰμί πτύον , λιμωτήριον , ὁ ὁ ἀθήρ ὀλοθριαντικόν . ἐκ ὅς καί ὁ αθριζευς ἐν Ἰλιάς . ἐν γάρ ὁ λιμόω αὐτός μέν ἀποτίθημι καί ἄχυρον δέ τμηλειος , αὐτὲρες δέ οὐδαμοῦ εἰμί , αὔγ-ασμα