eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1921
ἐξόδῃ ἐξοχος , ποιεῖ τὸ ἐγχωροῦν , καὶ στρατηγικῶς θαρρύνων ἐκείνους ῥησίν · ὦ φίλοι , οὐ γὰρ σχήσει ἄνθρω ὁδε χείρας ἀάπαντος , ἀλλ᾽ ἐπὶ ἔλλαβε τοῦτον εὐξοῦν ἤδε φαρέτρην , οὐδὸν ἀπὸ ζεστοῦ τοξάσεται , εἰούσε πάντας ἄμμε κατακτεῖνθι . ἀλλὰ μνησώμεθἀ χάριμης · φράσἀνα τὲ σπάσασθε καὶ ἀντισχοῦδε τραπέ - ζας ἰὼν ἀκμώρων σχεδιαῦντες αὐτὰς ὡς εἰς ἀσπίδας . ἄλλως γὰρ ἀσπίδες αὐτοῖς οὐκ εἰσίν . ἐπὶ δ᾽ αὐτῷ πάντες ἔχωμεν ἀθρόοι , εἰ πως αὐτὸν οὐδὸν ἀπώσωμεν ἤδε θυράων , ἐλθωμεν δ᾽ ἀ*νὰ ἄστῦ , βοή δ᾽ ὅμοια γένοιτο . οὕτως ἄν τάχα νῦν ὕστατα τοξάσαιτο . καὶ οὕτω μὲν ὁ τῶν μνηστῆρων περιλευθὴς ἀρχὸς Εὐρύμαχος πρόμαχος παραθαφρύνων ἐλλόγως εἰς μάχην αὐτούς . καὶ ἄμα ἐρύσας φάσγανον δξὺ χάλκεον ἄλτο ἐπὶ τῷ Ὀδυσεῖ σμερδαλέα ἰάχων . ὁ δ᾽ ὁμαρτὴ διος Ὀδυσεὺς ἰὼν ἀποπροῦσις , ἤγουν ἀπὸ τοῦτον ἢ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ προσιέμιας , βάλει στήθος παρὰ μαζόν , ἐν δὲ οἱ ἦπατι πήξας θοόν βέλος · ἐκ δ᾽ ἄρα χειρὸς φάσγανον ἤκε χαμαζέ , περιφρήδης δὲ τραπέζῃ κέππισε δινηθεὶς ἢ ἰδνυθεὶς · ἀπὸ δ᾽ εἴδεται χεῦεν ἐραζέ , τὰ ἐπὶ * τῇ τραπέζῃ , ὁ καὶ Ἀντίνοος ἐποίησε , καὶ δέπας ἀμφικύπελλον · ὁ δὲ χθόνα τύπτε μετώπω , θυμὸν ἀνιάζων · ποσὶ δὲ θρόνον ἀμφετέροισι λακτίζων ἐτίναξε · κατ᾽ ὀφθαλμῶν δὲ ἐχὺν ἄχλις . Καὶ ὅρα ὡς πλείων ἢ διασκευὴ τοῦ κατὰ τὸν Εὐρύμαχον σφαδασμοῦ ἢ περ τοῦ * κατὰ τὸν Ἀντίνοον , φιλοτιμησαμένου τοῦ ποιητοῦ πλείων τι γράφαι εἰς τὸν καὶ πλείον ἀνδρισάμενον . κείται οὖν ἰδοὺ οἱ τῶν μνηστῆρων ἀρχοὶ οἱ τῇ κατ᾽ ἀνδρίαν ἀρετῇ ἐξοχοι . φροῦδον τοίνυν τοῦ ἐξ αὐτῶν ὄντος κακοῦ , μειῶν λόγος τῶν λοιπῶν . Ὅρα δὲ ὅτι καὶ ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς ἐκ τοῦ γὰρ συνδέσμου ἀρξά - μενος ἐν τῷ , οὐ γὰρ σχήσει ἄνθρω ὁδε χείρας , ἀποδίδωσι τὴν ἐννοιαν μετὰ τρεῖς στίχους , εἰπὼν συνήθως , ἀλλὰ μνησώμεθἀ χάριμης . πολλαχοῦ γὰρ ὁ ἀλλὰ σύνδεσμος ἀποδοτικὸς κείται , * ὅτε καὶ ἀντὶ τοῦ διὰ λαμβάνεται . Τὸ δὲ σχήσει ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἐρέξει , κολύσει . Εἰς φάγον δὲ ἄγαθὸν τοξότου παραθη - θήσεται τὸ , οὐ γὰρ σχήσει ἄνθρω ὁδε χείρας ἐπὶ ἔλλαβε τοῦτον καὶ ἐξής . Τὸ δέ , ἀντίσχουθε τραπέζας ἰών , ἀντὶ τοῦ προβάλλεσθε ἄντα ἢ ἄντην καὶ ξεναντίας τῶν βελῶν ἔχετε δίχην ἀσπίδων , ὡς εἴρηται . Τὸ δὲ τραπέζας πιθανῶς ἔχει διὰ τὸ πολλαχοῦ δεδηλώσθαι ἑκάστῳ τῶν μνηστῆρων παρακεῖ - σθαι τράπεζαν . Τὸ δέ , ἐπὶ δ᾽ αὐτῷ πάντες ἔχωμεν , χρήσιμον εἰς τὸ , δαιμονίη , τί μοι ἐπέχεις ; δήλον γὰρ ὅτι καὶ ἐ*κείνο ταυτὸν ἐστι τῷ , τί δή ποτε κατ᾽ ἐμοῦ ἔχεις ; τούτέστιν ὁρμᾶς , ἐλαύν - νεις . ἦπατι δὲ τὸ βέλος ἐμπήγνυται , οἰκείως ἴσως διὰ τὸ τοῦ Εὐρυμάχου κατ᾽ ἔρωτα ἐπι - θυμητικόν · ἤδη γὰρ οἱ τῆς Πηνελόπης ἐκέλοντο αὐτὴν Εὐρυμάχῳ γήμασθαι . οὕτω καὶ Ἀντίνοος βάλλε - ται τὸν λαμὸν , εἴποι ἄν τις , διὰ τὸ φάγον καὶ λειμαργοῦν . Πολλοῖς δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι ὁ ποιητὴς μέρη βλάπτει σώματος ἀναλόγως οἷς ἐπλημείλουν , ὡς ἐκεῖ σεσημείωται . βλάσφημος γοῦν τις γλώσσαν βέλλε - ται , ἕτερόν δέ τινι διὰ δωροδοκίαν χεῖρας τέμνονται . Πε*ριφρήδης δὲ ὁ ἐφθαντισμένος αἵματι , ὡς ἀπὸ τοῦ ράξω , περὶ οὗ προειρήται · οὐ δεύτερος ἀόριστος ἐφράδον · ὅθεν ὁ περιφρήδης . εὑρίσκεται δὲ καὶ ἀμφιφρήδης ἐν ἡητορικῷ λεξικῷ καθ᾽ ὁμοιότητα τούτου λεχθὲν . Τὸ δέ , χθόνα τύπτε μετώπω , ἐπὶ Ἀμφινόμου ἐρεῖ , χθόνα δ᾽ ἤλασε παντὶ μετώπω , ὡν μετ᾽ ὀλίγα κατὰ Ὀδυσεὺς ὁμησάμετα μετὰ ξίφους , εἰπὼς οἱ εἴσε θυράων , ἐφθὴ Τηλέμαχος κατόπισθε βαλὼν χαλκῆοῦ δουρὶ ὤμων μισσηγύς , διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασεν . Ἔνθα καὶ ὅρα τὴν Ὀμηρικὴν δεξιότητα · πρωτό - παρος γὰρ ὤν πολέμου ὁ * παὶς οὔτε θαρρῆ μάχην ἀντιμέτωπον , ἀλλ᾽ ἐνδρευτικῶς βάλλει κατόπισθε . καὶ βαλὼν δὲ ἀπόρουσε λιπὼν δολιχόσκιον ἔγχος αὐτοῦ ἐν Ἀμφινόμῳ , οὐκ ἄν ἀπεικῶς πᾶν ἠμᾶσπι - δος , εἰ γε καὶ αὐτὸς λιπὼν ἔγχος ἀπόρουσεν , οἷα δεῖσας μὴ τις ἔγχος ἀνειλόμενον ἢ ἐλάσῃ , τούτεστι κεντήσῃ , φασγάνω δίζας , ἢ προσηνὲὶ τύψας , τούτεστι καταφερὴ πληγὴν ἐπενεγκών . δήλον δὲ ὅτι ἐν τῷ προσηνὲὶ λείπει τὸ χειρὶ · ἄλλως γὰρ οὐκ ἔστι καταστήσαι τὸ νόημα ὡς χρή . Ὅρα δὲ ὅτι τε τὸ ἀπόρουσε εὐσχημόνως εἴπεν ἀντὶ τοῦ ἐφυγε διὰ τὸ ἀφο*πλισθῆναι , καὶ ὅτι ξίφρ πάντες εἶχον οἱ μνηστῆρες , φοροῦντες αὐτὰ κατὰ ἕθος καὶ αὐτὸ ἀρχαῖον , ὡς μνημαχοῦ δέδεται . Ἀσφαλὲς δέ , οὐ μὴν πόρρω δαίλας καὶ τὸ μετὰ τὴν πληγὴν τοῦ Ἀμφινόμου τὸν Τηλέμαχον μᾶλα ὡκα φίλῳ πατρὶ ἀγχοῦ ἰστάμενον συμβουλεύσασθαι σάκος οἴσειν τῷ πατρὶ , ὡς προσαρρηγέληθη , καὶ δύο δοῦρε , καὶ κυνὴν κ᾿ἀγαλκον , καὶ αὐτὸν ἀμφιβαιρεῖσθαι , δοῦναι δὲ καὶ τῷ σωτῆρὶ καὶ τῷ βουκόλῳ ἄλλα . τετευχισο ... γ/ο . ῥησιν , ἄμεινον . οὕτως ἐρευρετικὸν ἢ ἀνάγκη , καθ᾽ ἣν ἐπινούει - ται σωτηρίαν ὁ * παὶς ἑαυτῷ τε καὶ τῷ πατρὶ καὶ τοῖς δούλοις . διὸ καὶ ὁ πατὴρ προτρέπων ἐθέλει ταχῖναι αὐτὸν τὸ ἔργον , ἕως μοί , φησίν , ἀμύνεσθαι πάρα , τουτέστι πάρεισιν ὁἴστοι · μή μ’ ἀποκνη - σήσῃσαι θηράων μοιχῶν ὄντα . Καὶ ὅρα ὡς ἡ δειλία τοῦ παιδὸς ἀσφάλεια γέγονεν αὐτῷ καὶ τῷ * πατρὶ καὶ τοῖς δούλοις . ἐντεῦθεν γὰρ ἀγροικῆς δοθείσης ὠπλισθῆσαν καὶ εἰς ἔργον ἡσύ - ναντο . Ἀσύνετος δὲ ῥῆμα γράσει πεζῇ , ποιητικὸν δὲ ὅμως , τὸ τετευχισθαι , διαφορὰν ἔχον πᾶνν πολλὴν πρὸς τὸ τεῦξαι · αὐτὸ μὲν γὰρ κατασκευὴν τινα δηλοῖ , τὸ δὲ τετευχισθαι ὀπλισιν . Ἰστίων δὲ καὶ ὅτι τὸ περιθέσθαι ὅπλα νῦν μὲν ἀμφιβαλεῖσθαι λέγει , μετ’ ὀλίγα δὲ καὶ περιβαλεῖσθαι . Ὅτι ὅφρα μὲν τῷ Ὀδυσσεῖ ἀμύνεσθαι ἔσαν ἱοί , τῶφρα μνηστήρων ἕνα αἰεὶ βάλλε τιτυ - εκόμενος , οἱ δ’ ἀγχιστοῦν ἐπίπτον . αὐτὰρ ἐπεὶ λίπον ἱοὶ ὀστεύοντ’ ἀνακτα , τόξον μὲν πρὸς σταθμὸν εὐσταθέος μεγάροιο ἔκλιπεν ἑστάναι πρὸς ἐνώπια παμφραδόντα . Ἐνθά σμειῶσαι ὅτι ἐνώπια λέγει τοὺς ἑκατέρωθεν τῆς εἰσόδου τοίχους . πάντως γὰρ ὁ πρὸς τῇ φιλῇ ἰστάμενος καὶ μὴ ἐθέ - λων αὐτῆς ἀποστῆναι ἐκεῖ πον ἐκ πλειόνων τὸ τόξον ἀνείκλιε καὶ οὐ πρὸς τῷ μυχῷ τοῦ ἀνδρῶνος τῷ ἀντικρὺ τῆς εἰσόδου . ἐκεῖνος γὰρ τοῖς μνηστήρισιν ἐξ ἀνάγκης ἦρχετο . καὶ οὕτω μὲν ἀνέ*κλινε τὸ τόξον ὁ Ὀδυσσεύς . αὐτὸς δὲ τοῦ λοιποῦ ὀπλίζεται . ὁ καὶ διασκαλάζει ὁ ποιητὴς γράσων , καθά καὶ ἐν Ἰλιάδι , ὅτι δηλαδὴ ἀμφ’ ὧμοισι σάκος θέτο τετραθελμινον , ὅ ἐστι τετράθετον , τετραπύχον · κρατὶ δ’ ἐπ’ ἱρδῖμω κυνέην εὐτρυχον ἔθηκεν , ὑπαυροῖν , δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνικεν . εἶλετο δ’ ἀκίμα δοῦρε δὺο χειροϋθμένα χαλκῷ · ἃ δὲ πάντα ἐκ τῶν τῆς Ἰλιάδος ἐνταῦθα παρατέθηνται . Ὅτι ὁρσοθῦρη ἐνταῦθα παρὰ τῷ ποιητῇ θύρα τις ἐπίσημος ἡψηλοτέρας πρὸς - βασιν ἔχουσα , εἰς ἣν οὐχ’ οἷόν τε ἦν ἀνελθῆναι τινὰ μὴ διὰ κλίμακος ἴσως ἢ ἀλλως πως ἀναρρώσαντα καὶ ἀναθορίντα εἰς αὐτήν . ἔθεν καὶ ὁρσοθῦρη ἐκαλεῖτο , ἦγον θύρα εἰς ἣν ὁρῶνται τις θέλων ἰδεῖν ἐκτίθεν . ἡ δὲ τοιαύτη σύνθεσις καὶ τὴν ὁρσὐθραν παρήγαγεν , ὅπην ἐκέννη , δι’ ἧς ὁρῶνται ὕδωρ ὑψοῦ . τινὲς δὲ τὴν ὁρσοθῦρην ἐκτομίδα θύραν ἡροῦνμενσαν , δι’ ἧς εἰς ὑπερῶν ἀνεβαίνουσιν ὁρῶντες ἐπ’ αὐτῆς . εἰς δὲ ἂν αὐτή , ὅποια ἡ καταφρόσασα κλιμάκων ἄν , καὶ δι’ αὐτὸ λεγόμενη κοινῶς καταφρά - πτης . τῶς μέντοι τὴν Ὠροίρην ταύτην στοχάζονται τινες ἐν γωνίᾳ ἐκ δεξιῶν εἶναι τοῦ Ὀδυσσέῖ ἰστα - μένῳ ἐπὶ τῆς φιλᾶς καὶ τοξεύοντι , οὕσαν ἐν τινὶ διαχώρῳ τοῦ τοίχου ἐνσωτάτῳ . ἔφερε δὲ ἡ τοιαύτη ὁρσοθῦρη τὸν ἀνελθόντα εἰς αὐτὴν ἐπὶ τὰς μετὰ τὸν πρόδομον θύρας τῆς αὐλῆς , ἧς τὰς πύλας δεσμῷ δηλίῳ Φιλοτίος ἐπέδησε , καὶ ἐπὶ λαύραν , τουτέστι δημοσίαν στενωπὸν , περὶ ἧς καὶ ἐφεξῆς ῥηθήσεται . ταύτην δὴ τὴν ὁρσοθῦρην τὴν , ὡς εἴκως , φωταγωγὸν , ἄλλως γὰρ οὐκ ἂν προκύπτειν χοί - σμιος ἡ ὁρσοθῦρη , ἣν ὡς θύραν σανίδες εἶχον εὖ ἀραρτίαι , ἐπεὶ καὶ πᾶσαι θύραι ὡσεπολὺ σανίδες εὖ ἀραρτίαι λέγονται , κελεῦει Ὀδυσσεὺς τὸν Εὐμαῖον φράξασθαι μίαν μόνην ἔχουσαν ἀφρομὴν , οἷαν ἐπὶ μόνῃ διμεδενθῆναι διὰ τὸ ἄραν στενωτάτον , καὶ διатоῦτο καὶ ὑπὸ ἑνὸς μόνου ἀλκίμον δυναμένην φυλάττεσθαι . δέδιδε γὰρ μεμηνέντος ὁ Ὀδυσσεὺς τῆς τοιαύτης ὁρσοθῦρης , μή τις ἀναδραμὼν ἐκεῖ καὶ ἐκθοῦς ἀγγελίαν τὴν πόλιν . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεὺς εὖ εἴδως , καθὲ καὶ πρὸ τῷ νιῷ ἐν τοῖς ἀγροῖς ἐγνωσισθῆ , ἀνεμνήσθη , πολλὰ ἔχων οἴκαδε ὅπλα καὶ προησφαλίσαι τὴν ἐκείνων ἐν θαλάμῳ ἀπόθεσιν . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἀπεικὸς τὸν αὐτὸν νῦν ἅμα εἰς διαφόρους ἐλθεῖν , ἔδει δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα φανῆναι οὐ μάρην εὐλαζόμενον , ἀναμιμνήσκεται ἅμα τῆς ὁρσοθῦρης καὶ μνηστήρ ὁ Ἀγέλαος , καὶ στρνὶνι ἀνε - βήναι τινὰ εἰς αὐτὴν καὶ βοήν θίσθαι κατὰ τοῦ Ὀδυσσέως δηλαδὴ . Μελάνθιος μέντοι οὐ δυνατὰ ταῦτα εἶναι φησὶ διὰ τε τὸ ἄρχης τῆς ὁρσοθῦρης τὰς τῆς αὐλῆς εἶναι θύρας καὶ διότι ἀργαλέον τὸ στόμα τῆς λαύρας ἦγον ὁ πρὸς τὴν ὁρσοθῦρην ἄγων στενωπός · ὡς ἅμα τινὰ ἐκεῖ στείβεντα δύνασθαι πάντας ὁρᾶν , καὶ οὕτως ἐναγώνιον τι ποίημα ὁ ποιητὴς ὑπολαβὼν καὶ αὐθὶς αὐτὸς παίσας δεξίως τὸ τωιστον , τὸ ἐντεῦθεν ὡς εἴκως μηχανώμενος ἀξιόλογον μάχην συστήσασθαι , ὡς μηδὲν μέγα ὄν , εἰ περ ἐνσποὶ οἱ περὶ Ὀδυσσέα ἀθλίως τοῖς μνηστήρισιν ἐπαθμένοι περιγένοιντο , ποιεῖ τὸν δοῦλον Μελάν - θιον ὑπσιγνοῦμενον ἡρωμᾶ , ὡς εἴκως , φωνὴ ἐνεγκὼν αὐτοῖς τείχεα ἐκ θαλάμου , ἃ πρὸ ὀσθῶν ἡφον ἐνδον καταθεῖναι τὸν τε Ὀδυσσέα καὶ τὸν υἱόν . καὶ ποιεῖ οὕτως . καὶ ἀναζὰς ἐς θαλάμους Ὀδυνης ἀνὰ ρώγας μεγάροιο δώδεκα μὲν σάκεα ἔειλεν , ἦγον ἔειλετο , ἐπελέξατο · τόσσα δὲ δοῦρα καὶ τόσσας κυνέας χαλκήρας ἱπποδασίας . καὶ οὕτως ὀπλίζονται καὶ οἱ μνηστήρες · ἄν γίνεταὶ ἰσχυρὸς πόλεμος . προέβη δ’ ἂν τὸ κακὸν καὶ εἰς πλεῖον , εἰ μὴ προεμηχέσατο Ὀδυσσεύς . ἐλθὼν γὰρ αὐθὶς εἰς τὸν θάλαμον
Lemmas: ἔξοδος ἔξοχος , ποιέω ὁ ἐγχωρέω , καί στρατηγικός Θαρρύνων ἐκεῖνος ῥῆσις · εἰμί φίλος , οὖον γάρ ἔχω ἄνθρω ὅδε χείρ ἀάπαντος , ἀλλά ἐπί λαμβάνω οὗτος ευξεω ἀδέω φαρέτρα , οὐδός1 ἀπό ζεστός τοξάζω , ειουσος πᾶς ἡμεῖς κατακτείνω . ἀλλά μνάομαι χαριμεις · ἀφράζω τε σπάω καί ἀντέχω τρέπω - Ζεύς εἶμι ἀκμώρων σχεδιάζω αὐτός ὡς εἰς ἀσπίς . ἄλλως γάρ ἀσπίς αὐτός οὐ εἰμί . ἐπί δέ αὐτός πᾶς ἔχω ἀθρόος , εἰμί πως αὐτός οὐδός1 ἀπωθέω ἀδέω θύρα , ἔρχομαι δέ ἀνά Ἄστυ , βοή δέ ὅμοιος γίγνομαι . οὕτως ἄν τάχα νῦν ὕστερος τοξάζω . καί οὗτος μέν ὁ ὁ μνηστήρ περιλύω ἀρχός Εὐρύμαχος πρόμαχος παραθαφρυναω ἐλλόγως εἰς μάχη αὐτός . καί ἄμη ἐρύω φάσγανον δξὺ χάλκεος ἄλτο ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς σμερδαλέος ἰάχω . ὁ δέ ὁμαρτή δῖος Ὀδυσσεύς εἶμι αποπρουτις , ἤγουν ἀπό οὗτος ἢ ἀπό ἑαυτοῦ προσίημι , βάλλω στήθος παρά μαστός , ἐν δέ ὁ ἧπαρ πήγνυμι θοός βέλος · ἐκ δέ ἄρα χείρ φάσγανον ἵημι χαμᾶζε , περιφρήδης δέ τράπεζα κέππισε δινεύω ἢ ιδνυθεω · ἀπό δέ εἴδομαι χέω ἔραζε , ὁ ἐπί * ὁ τράπεζα , ὁ καί Ἀντίνοος ποιέω , καί δέπας ἀμφικύπελλος · ὁ δέ Χθών τύπτω μέτωπον , θυμός ἀνιάζω · πούς δέ θρόνος αμφετεροις λακτίζω τινάσσω · κατά ὀφθαλμός δέ ἔχω ἄχλις . καί ὁράω ὡς πλείων ἢ διασκευή ὁ κατά ὁ Εὐρύμαχος σφαδασμός ἢ περ ὁ * κατά ὁ Ἀντίνοος , φιλοτιμέομαι ὁ ποιητής πλείων τίς γραφεύς εἰς ὁ καί πλείων ἀνδρίζω . κεῖμαι οὖν ἰδού ὁ ὁ μνηστήρ ἀρχός ὁ ὁ κατά ἀνδρεία ἀρετή ἔξοχος . φροῦδος τοίνυν ὁ ἐκ αὐτός εἰμί κακός , μειόω λόγος ὁ λοιπός . Ὅρας δέ ὅτι καί ἐνταῦθα ὁ ποιητής ἐκ ὁ γάρ σύνδεσμος ἄρχω - μένος ἐν ὁ , οὖον γάρ ἔχω ἄνθρω ὅδε χείρ , ἀποδίδωμι ὁ ἔννοια μετά τρεῖς στίχος , εἶπον συνήθης , ἀλλά μνάομαι χαριμεις . πολλαχοῦ γάρ ὁ ἀλλά σύνδεσμος ἀποδοτικός κεῖμαι , * ὅτε καί ἀντί ὁ διά λαμβάνω . ὁ δέ ἔχω ἐνταῦθα ἀντί ὁ ῥέζω , κολυω . εἰς ἐσθίω δέ ἀγαθός τοξότης παρατίθημι - τίθημι ὁ , οὖον γάρ ἔχω ἄνθρω ὅδε χείρ ἐπί λαμβάνω οὗτος καί ἑξῆς . ὁ δέ , ἀντέχω τράπεζα εἶμι , ἀντί ὁ προβάλλω ἄντα ἢ ἄντην καί ξεναντίας ὁ βέλος ἔχω διχάω ἀσπίς , ὡς εἴρω . ὁ δέ τράπεζα πιθανός ἔχω διά ὁ πολλαχοῦ δηλόω ἕκαστος ὁ μνηστήρ παρακεί - ἕπομαι τράπεζα . ὁ δέ , ἐπί δέ αὐτός πᾶς ἔχω , χρήσιμος εἰς ὁ , δαιμόνιος , τίς ἐγώ ἐπέχω ; δῆλος γάρ ὅτι καί ἐκεῖνος τατός εἰμί ὁ , τίς δή ποτός κατά ἐγώ ἔχω ; τουτέστιν ὁρμή , ἐλαύνω - νέος . ἧπαρ δέ ὁ βέλος ἐμπήγνυμι , οἰκεῖος ἴσως διά ὁ ὁ Εὐρύμαχος κατά Ἔρως ἐπι - θυμητικός · ἤδη γάρ ὁ ὁ Πηνελόπη κέλομαι αὐτός Εὐρύμαχος γαμέω . οὗτος καί Ἀντίνοος βάλλω - ὁ ὁ Λάμος , εἶπον ἄν τις , διά ὁ ἐσθίω καί λειμαργεω . Πολύς δέ καί ἐν Ἰλιάς ὁ ποιητής μέρος βλάπτω σῶμα ἀνάλογος ὅς ἐπλημείλουν , ὡς ἐκεῖ σημειόω . βλάσφημος γοῦν τις γλῶσσα Βέλλε - ὁ , ἕτερος δέ τις διά δωροδοκία χείρ τέμνω . Πε*ριφρήδης δέ ὁ ἐφθαντισμένος αἷμα , ὡς ἀπό ὁ ῥάσσω , περί ὅς προλέγω · οὖον δύο ἀόριστος φράζω · ὅθεν ὁ περιφρήδης . εὑρίσκω δέ καί ἀμφιφρήδης ἐν ἡητορικῷ λεξικός κατά ὁμοιότης οὗτος λέγω3 . ὁ δέ , Χθών τύπτω μέτωπον , ἐπί Ἀμφίνομος εἴρω , Χθών δέ ἐλαύνω πᾶς μέτωπον , ὡς μετά ὀλίγος κατά Ὀδυσσεύς ὁμησάμετα μετά ξίφος , εἶπον ὁ ἵζω θύρα , ἐφθή Τηλέμαχος κατόπισθεν βάλλω χαλκός δόρυ ὦμος μισσηγύς , διά δέ στῆθος ἐλαύνω . ἔνθα καί ὁράω ὁ Ὀμηρικός δεξιότης · πρώτος - πάρος γάρ εἰμί πόλεμος ὁ * παῖς οὔτε θαρσέω μάχη ἀντιμέτωπος , ἀλλά ἐνδρευτικῶς βάλλω κατόπισθεν . καί βάλλω δέ ἀπορούω λείπω δολιχόσκιος ἔγχος αὐτός ἐν Ἀμφίνομος , οὐ ἄν ἄποικος πᾶς ἀμάω - δίδωμι , εἰμί γε καί αὐτός λείπω ἔγχος ἀπορούω , οἷος δείδω μή τις ἔγχος ἀναιρέω ἢ ἐλαύνω , τουτέστι κεντέω , φάσγανον Δίζας , ἢ προσηνός τύπτω , τουτέστι καταφέρω πληγή ἐπιφέρω . δῆλος δέ ὅτι ἐν ὁ προσηνός λείπω ὁ χείρ · ἄλλως γάρ οὐ εἰμί καθίστημι ὁ νόημα ὡς χρή . Ὅρας δέ ὅτι τε ὁ ἀπορούω εὐσχήμων εἶπον ἀντί ὁ φεύγω διά ὁ ἀφοπλίζω , καί ὅτι ξίφρ πᾶς ἔχω ὁ μνηστήρ , φορός αὐτός κατά ἔθος καί αὐτός ἀρχαῖος , ὡς μνημαχοῦ δήω . ἀσφαλής δέ , οὖον μήv πόρρω Δαϊλάς καί ὁ μετά ὁ πληγή ὁ Ἀμφίνομος ὁ Τηλέμαχος μῆλον ὦκα φίλος πατήρ ἀγχοῦ ἵστημι συμβουλεύω σάκος φέρω ὁ πατήρ , ὡς προσαρρηγέληθη , καί δύο δόρυ , καί κυνέω κ᾿ἀγαλκον , καί αὐτός αμφιβαιρεω , δίδωμι δέ καί ὁ σωτήρ καί ὁ βουκόλος ἄλλος . τυγχάνω ... γιγνώσκω . ῥῆσις , ἀγαθός . οὕτως ἐρευρετικὸν ἢ ἀνάγκη , κατά ὅς ἐπινοέω - ὁ σωτηρία ὁ * παῖς ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ καί ὁ δοῦλος . διό καί ὁ πατήρ προτρέπω ἐθέλω ταχίνας αὐτός ὁ ἔργον , ἠώς ἐγώ , φημί , ἀμύνω πάρα , τουτέστι πάρειμι ὀϊστός · μή εἷς ἀποκνέω - σήθω θηράω μοιχός εἰμί . καί ὁράω ὡς ὁ δειλία ὁ παῖς ἀσφάλεια γίγνομαι αὐτός καί ὁ * πατήρ καί ὁ δοῦλος . ἐντεῦθεν γάρ αγροίκος δίδωμι ὁπλίζω καί εἰς ἔργον ἡσύ - νάω . ἀσύνετος δέ ῥῆμα γράω πεζός , ποιητικός δέ ὅμως , ὁ τυγχάνω , διαφορά ἔχω πᾶς πολύς πρός ὁ τεύχω · αὐτός μέν γάρ κατασκευή τις δηλόω , ὁ δέ τυγχάνω ὅπλισις . ἱστίον δέ καί ὅτι ὁ περιτίθημι ὅπλον νῦν μέν ἀμφιβάλλω λέγω , μετά ὀλίγος δέ καί περιβάλλω . ὅτι2 ὄφρα μέν ὁ Ὀδυσσεύς ἀμύνω εἰμί ἰός , τῶφρα μνηστήρ εἷς ἀεί βάλλω τιτυ - ἔκω , ὁ δέ ἀγχιστοῦν πίπτω . ἀτάρ ἐπεί λείπω ἰός ὀστεύοντ’ ἄναξ , τόξον μέν πρός σταθμόν εὐσταθής μέγαρον ἐκλείπω ἵστημι πρός ἐνώπιος παμφραδοειντα . ἔνθα σημειόω ὅτι ἐνώπιος λέγω ὁ ἑκατέρωθεν ὁ εἴσοδος τοῖχος . πάντως γάρ ὁ πρός ὁ φιλέω ἰστάμενος καί μή ἐθέειμι - λάω αὐτός ἀφίστημι ἐκεῖ πως ἐκ πλείων ὁ τόξον ἀνείκλιε καί οὖον πρός ὁ μυχός ὁ ἀνδρών ὁ ἀντικρύ ὁ εἴσοδος . ἐκεῖνος γάρ ὁ μνηστήρ ἐκ ἀνάγκη ἄρχω . καί οὗτος μέν ἀνακλίνω ὁ τόξον ὁ Ὀδυσσεύς . αὐτός δέ ὁ λοιπός ὁπλίζω . ὁ καί διασκαλάζει ὁ ποιητής γράσων , καθά καί ἐν Ἰλιάς , ὅτι δηλαδή ἀμφι ὦμος σάκος τίθημι τετραθελμινον , ὅς εἰμί τετραίνω , τετραπύχον · κράς δέ ἐπί ἱρδῖμω κυνέη ευτρυχω τίθημι , υπαυροος , δεινός δέ λόφος καθύπερθεν ἑνικός . αἱρέω δέ ἀκίμα δόρυ δύο χειρόομαι χαλκός · ὁ δέ πᾶς ἐκ ὁ ὁ Ἰλιάς ἐνταῦθα παρατίθημι . ὅτι2 ὀρσοθύρη ἐνταῦθα παρά ὁ ποιητής θύρα τις ἐπίσημος ἡψηλοτέρας πρός - βάσις ἔχω , εἰς ὅς οὐ οἷος τε εἰμί ἀνέρχομαι τις μή διά κλῖμαξ ἴσως ἢ ἀλλως πως ἀναρρώννυμι καί αναθοριειντα εἰς αὐτός . εἴωθα καί ὀρσοθύρη καλέω , ἄγω θύρα εἰς ὅς ὁράω τις ἐθέλω ὁράω ἐκτίθημι . ὁ δέ τοιοῦτος σύνθεσις καί ὁ ὁρσὐθραν παράγω , ὀπή ἐκέννη , διά ὅς ὁράω ὕδωρ ὑψόω . τις δέ ὁ ὀρσοθύρη ἐκτομίς θύρα ἡροῦνμενσαν , διά ὅς εἰς ὑπεῖπον ἀνεβαίνω ὁράω ἐπί αὐτός . εἰς δέ εἄν αὐτός , όποιος ὁ καταφροακουω κλῖμαξ ἄν , καί διά αὐτός λέω κοινῶς καταφρά - πέτομαι . Τῶς μέντοι ὁ ωροιερος οὗτος στοχάζομαι τις ἐν γωνία ἐκ δεξιός εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς ἵστημι - μένος ἐπί ὁ Φιλᾶς καί τοξεύω , εἰμί ἐν τις διαχωρέω ὁ τοῖχος ἐνσωτάτῳ . φέρω δέ ὁ τοιοῦτος ὀρσοθύρη ὁ ἀνέρχομαι εἰς αὐτός ἐπί ὁ μετά ὁ πρόδομος θύρα ὁ αὐλή , ὅς ὁ πύλη δεσμός δήλιος φιλοσος πεδάω , καί ἐπί λαύρα , τουτέστι δημόσιος στενωπός , περί ὅς καί ἐφεξῆς εἴρω . οὗτος δή ὁ ὀρσοθύρη ὁ , ὡς ἵημι , φωταγωγός , ἄλλως γάρ οὐ εἄν προκύπτω χόω - σμι ὁ ὀρσοθύρη , ὅς ὡς θύρα σανίς ἔχω εὕω ἀραρτίαι , ἐπεί καί πᾶς θύρα ὡσεπολὺ σανίς εὕω ἀραρτίαι λέγω , κελεύω Ὀδυσσεύς ὁ Εὔμαιος φράσσω εἷς μόνος ἔχω αφρομεις , οἷος ἐπί μόνος διαμένω διά ὁ ἀείρω στενός , καί διαδύω καί ὑπό εἷς μόνος ἄλκιμος δύναμαι φυλάσσω . δείδω γάρ μηνίω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ τοιοῦτος ὀρσοθύρη , μή τις ἀνατρέχω ἐκεῖ καί ἐκθέω ἀγγελία ὁ πόλις . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς εὕω οἶδα , κάθω καί πρό ὁ νίον ἐν ὁ ἀγρός γιγνώσκω , ἀναμιμνήσκω , πολύς ἔχω οἴκαδε ὅπλον καί προασφαλίζω ὁ ἐκεῖνος ἐν θάλαμος ἀπόθεσις . ἐπεί δέ οὐ ἀπεοικώς ὁ αὐτός νῦν ἅμα εἰς διάφορος ἔρχομαι , ἐσθίω δέ καί ὁ Ὀδυσσεύς φαίνω οὖον μάρη εὐλάζω , ἀναμιμνήσκω ἅμα ὁ ὀρσοθύρη καί μνηστήρ ὁ Ἀγέλαος , καί στρνὶνι ἀνε - βαίνω τις εἰς αὐτός καί βοή τίθημι κατά ὁ Ὀδυσσεύς δηλαδή . Μελάνθιος μέντοι οὖον δυνατός οὗτος εἰμί φημί διά τε ὁ Ἄρχης ὁ ὀρσοθύρη ὁ ὁ αὐλή εἰμί θύρα καί διότι ἀργαλέος ὁ στόμα ὁ λαύρα ἄγω ὁ πρός ὁ ὀρσοθύρη ἄγω στενωπός · ὡς ἅμα τις ἐκεῖ στείβω δύναμαι πᾶς ὁράω , καί οὕτως ἐναγώνιος τίς ποίημα ὁ ποιητής ὑπολαμβάνω καί αὐθίς αὐτός παίω δεξιός ὁ τωιστον , ὁ ἐντεῦθεν ὡς ἵημι μηχανάομαι ἀξιόλογος μάχη συνίστημι , ὡς μηδείς μέγας εἰμί , εἰμί περ ἐνσποὶ ὁ περί Ὀδυσσεύς ἄθλιος ὁ μνηστήρ ἐπαθμένοι περιγίγνομαι , ποιέω ὁ δοῦλος Μέλας - θεός υπσιγνουμενω ἡρωμᾶ , ὡς ἵημι , φωνή φέρω αὐτός τεῖχος ἐκ θάλαμος , ὁ πρό ὀσθῶν ἡφον ἔνδον κατατίθημι ὁ τε Ὀδυσσεύς καί ὁ υἱός . καί ποιέω οὕτως . καί ἀναζάω εἰς θάλαμος ὀδυνη ἀνά ῥάξ μέγαρον δώδεκα μέν σάκος αἱρέω , ἄγω αἱρέω , ἐπιλέγω · τόσος δέ δόρυ καί τόσος κυνέη χαλκήρης ἱπποδασίας . καί οὕτως ὁπλίζω καί ὁ μνηστήρ · ἄν γίγνομαι ἰσχυρός πόλεμος . προβαίνω δέ εἄν ὁ κακός καί εἰς πλείων , εἰμί μή προμηχανάομαι Ὀδυσσεύς . ἔρχομαι γάρ αὐθίς εἰς ὁ θάλαμος