eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1567
τῶν Φαιάκων πομπῆς . εἰ γὰρ καὶ πᾶν ἐπεπότισται ἡ τῶν Φαιάκων γῆ , ὅμως οὐδὲν τι τέρας οὐδ᾽ ἀπίθανον , ἐν μιᾷ νυκτὶ καταῶμα τὸν Ὀδυσσέα εἰς Ἰθάκην νὺϊ ταχίᾳ κατὰ πτερόν ἢ νόημα . Καὶ ὅσα ὅτι οὐχ ὡς ἐν τῷ , ἡλίον ἀῤῥῆ πλέων ἢ ἀσέλγης , ἐκ τοῦ μείζονος ἐπὶ τὸ ἧττον κατέβη , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ . ἀλλὰ προσθεὶς τὸ ἧττον ἢτοι τὸ πτερόν , ἐπῆρξε τὸ κατὰ πολὺ μείζον εἰς τάχος , δηλαδὴ τὸ νόημα . ὁ δὲ ἄσις ἐστὶ ταχυτήτος ἔνδειξις . διὰ δὲ τοῦ πτεροῦ , ὅρων πάντως ἄνλοι . καὶ αὐτὸν , ταχύτατον τινα ὡς εἰδὼς , καὶ ὡς εἰπεῖν , ἀκυνέτην . Ταλαπείρω δὲ τις λέγεται , προσγρῆρη . τὸ δὲ ταλαπίριος καὶ τὸ τηλόθεν ἐξ ἀπὴς γῆς , ἐτυμολογικῶς εἰρῆσθαι δοκεῖ . ἐκ τοῦ τῆλε γὰρ ὡς προσεφέβη , καὶ ὁ ταλαπείριος . ἡ δὲ Ἰλιάς ἐδήλωσε τὴν ἀπίαν γῆν , ἐν τῇ ἀβασιδίᾳ . Τὸ δὲ οἱ τήνδε πόλιν νέμονται , σημειῶσαι ὡς χρησίμων εἰς τὰς ἀγρονομοὺς νήμας . οὐδὲν γὰρ ἀπικὼς ἀπὲρ ἐκεῖ ἀγρόνομοι προσαρξοῦντος νήματα λέγονται , ὡς οὕτω καὶ αὐ*ταὶ νέμονται ἀγροὺς . Τὸ δὲ οὐκ ἀνέχονται ξείνους οὐδ᾽ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσι , περὶ τοῦ κατὰ Φαιάκας ναυτιλοῦ ὄχλου λέγεται , ἤγουν τοῦ δήμου , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγου ἐφρέβη . εἰ γὰρ καὶ ἀρχίδου γεγάσιν οἱ Φαιάκες , ἀλλ᾽ οὐ πάντων τοῦτο ἐστὶ τὸ σμερόν . μόνον δὲ τοῦ βασιλικοῦ γένους . διὸ καὶ ἡ μυθικὴ κἀνὴς ἢ τοῦ Λιὸς Ἀθηνα , ἐνταῦθα τῷ Ὀδυσσεῖ ἱστορεῖ λέγει ὅτι Ἀλκινόου πατὴρ μοι ἀμὴνως ἐγγύθι ναεῖ , οὐ μόνον διὰ τὸ εὐγενὲς καὶ βασιλικόν , ἐπὶ καὶ διοτρεφὲς καὶ διογενεῖς οἱ βασιλεῖς , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ κατὰ φιλοξενίαν ἀρχίδου . πρὸς γὰρ Λιὸς εἰσι καὶ οἱ ξένοι . καὶ ἐστιν οἷον ἀνδρείχλον Λιὸς Ἀλκινόου καὶ οἱ κατ᾽ αὐτὸν ἀγαθοὶ ἐκσεὶς ἄνδρες . ἵσως δὲ καὶ ἐπίτηδες κατ᾽ ἐκφράζιν ἢ Ἀθηνα τῷ Ὀδυσσεῖ λαλοῦσα , καταφειδέται τῶν Φαιάκων . Τὸ δὲ ὡσαὶ πτερόν ἢ νόημα περὶ οὐ γέγραπται προσοχῶς , ὑπερβολῆς χωρὶς ἔχει παράδειγμα . ὅτε δὲ καὶ σὺν ἐμφύχους καὶ λογικὰς τὰς αὐτῶν πλάσονται νήας οἱ Φαιάκες , οὐκ ἐφ᾽ ὑπερβολικὸς ὁ τοιοῦτος λόγος , ἀλλ᾽ ἤδη τερατωδὴς ἀντίχους . ὅδεν οὐδὲ πρεπὲς Ὀδυσσεῖς , ἀντιμιλοῦμενος παρὰ τοιούτου ἀνδρὸς τερατολογῆν ἐν οἷς διηγείται πρὸς τὸν Ἀλκινόου . στοχασάμενος γὰρ ὅσα εἰδὼς καὶ ἀφ᾽ ὧν ἤλεγεν ἐγνωκὼς τοιούτους χαί*ροντας , ἀντιφειδέται καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς καθ᾽ ἑαυτόν . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι παραβήμας ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς διὰ τῆς Ἀθηναὶ τὸ , ὡσαὶ πτερόν ἢ νόημα , καὶ δελεάσας τῷ ἀστεῖῳ τοῦ νοήματος τὸν ἀπλούστερον ἀκροατήν , ἤδη δὲ καὶ διὰ τὴν συντομίαν λαθόν , οὕτω τερατειοῦσθαι τολμᾷ ἐν τοῖς ἐξῆς διὰ τοῦ Ἀλκινόου , καὶ ἐξήφρονας εἶναι τὰς ἐκεῖ νήας ὡς φανήσεται . καὶ δοκεῖ σχεῖν τὸ ἀσφαλὲς ἐκεῖνος ὁ λόγος , διὰ τοῦ καὶ ἐνταῦθα εἰπεῖν αὐτὰς ὡκίας εἶναι ὡσαὶ νόημα . ἐπεὶδὴν δὲ τινες ὁμολόγητες , καὶ τὴν παρὰ τῷ Ἡσιόδῳ Ἀυτοσύν , εἰς νήα μετέλαβον ἀλληγορικῶς , ἀκολούθως τῇ Φαιακικῇ ταύτῃ τερατείᾳ . Τὸ δὲ νημοὶ θοῦσοι τοῖγε πεποιθότες λαῖμα ἐκπερώσωσι , ἀσυνδέτως ἐφη , ἐξιστῶν ὡσπερ τῷ νοήματι , οὕτω καὶ τῷ σχήματι τὸν ἀκροατήν . Ὅτι λαθραίου εἰσόδου δηλοῖ τὸ , τὸν δ᾽ ἄμα οἱ δεῖνα οὐχ ἐνόησεν ἐυχό - μενον κατὰ ἄστῦ ἢ τυχὸν κατὰ δό*μα , διὰ σφέας . οὐ γὰρ θεὸς εἰασεν ὡς μὰ οἱ ἀχλὺν θεοποισίαν κατέχεν φιλε φρονέων αὐτῷ . ἢν δὴ ἀχλὺν ἤρεμα πρὸ ὀλίγου ἐκάλεσεν . Ὅτι ἐν τῷ , Φαιάκες ναυσικλυτοί , ὀξύνεται τὸ ναυσικλυτοί , κατὰ τοὺς πελαίους . καὶ οὐδὲν ἀπόνωστο τῆς συνθέσεως εἰς τὸ παροξύνεσθαι . δήλον δὲ κατὰ καὶ προσγρῆρη , ὅτι τὸ ναυσὶν ἴδιε καίμων , διὰ τοῦ ἢ προσφέρεται οἷον . οἱ μὲν , παρὰ νημοὶ θοῦσοι πεποιθότες , ὅτε δὲ συντελῆ , διὰ τοῦ ἀ λέγεται . Τὸ δὲ ἀχλὺν θεοποισίαν κατέχεν , παροφθιδὲν πον , ἐποίησε τὸ , τῷ δ᾽ ἄμα θεοποισίαν χάρων κατέχεν . Ὅτι διδάσκαλος ὁ ποιητὴς καὶ τοῦ ἐκφράζειν γενομένος τοῖς μετ᾽ αὐτόν , περιηγήσεται μὲν προοῖον ἐκφρα - στικῶς , τὰ κατὰ τὸν βασιλικὸν οἶκον . τῶς δὲ , ἀξέδμως ἐκ τοῦ περιζύτου κατὰ τὸν ἐκ*φραστικὸν κανόνα , ποιῶ τὸν Ὀδυσσέα θαυμάζοντα τὰ πρὸ τῆς πόλεως πρῆν εἰσλθεῖν ἐκεῖ . γηρὶ γοῦν . θαυμάζεν δ᾽ Ὀδυσσεὺς λιμένας καὶ νήας εἰδίας . αὐτῶν δ᾽ ἁρώων ἀγροὺς καὶ τείχεα μακρά , ἐνυηλά . σχολό - πεσιν ἀφηρότα . ὁ ἐστι , κατηφελισμένα . θεάμα ἰδίοθα . Καὶ ἦμα τὸ ἁρώων , ἀδιαφόρως κένταυθα ῥηθὲν ἐπὶ τοῦ κοινοῦ λαοῦ , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδῃ πολλοχόῳ γίνεται . Σχόλιος δὲ καὶ νῦν , ξύλα ὀρθά . οἱ καὶ στεφροί . εἰ δὲ ἐνυηλά οὕτω τὰ τείχη καὶ ἀκολούτιστα δὲ ἡμο - σταί , σκοπητέον εἰ ἀπάνευθεν ἀνδρῶν οἰκοῦσιν οἱ * Φαιάκες , καὶ εἰ μεγάλα εἰς Φαιάκας ἴζοται δησιότης φρόνων . εἰ γὰρ ταύθ᾽ οὕτως , τῆς χωρίας τοιούτων τυγχόν τούς Φαιάκας . τερατεῖονται ἄννα τὰ περὶ τῶν κατ᾽ αὐτούς . Ὅτι εἰπὸσα ἡ μυθικὴ Ἀθηναὶ πρὸς Ὀδυσσέα , σὺ δ᾽ ἵσω κίε μὴ δέ τι δημῷ τάφ -
Lemmas: ὁ Φαίαξ πομπή . εἰμί γάρ καί πᾶς ποτίζω ὁ ὁ Φαίαξ γῆ , ὅμως οὐδείς τίς τέρας οὐδέ ἀπίθανος , ἐν εἷς νύξ καταῶμα ὁ Ὀδυσσεύς εἰς Ἰθάκη νὺϊ ταχιά κατά πτερόν ἢ νόημα . καί ὅσος ὅτι οὐ ὡς ἐν ὁ , ἥλιος ἀείρω πλέω ἢ ἀσελγής , ἐκ ὁ μείζων ἐπί ὁ κακός καταβαίνω , οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω . ἀλλά προστίθημι ὁ κακός ἤτοι ὁ πτερόν , ἐπάρχω ὁ κατά πολύς μείζων εἰς τάχος , δηλαδή ὁ νόημα . ὁ δέ ἄσις εἰμί ταχυτής ἔνδειξις . διά δέ ὁ πτερόν , ὁράω πάντως ἀναλίσκω . καί αὐτός , ταχύς τις ὡς εἰδοί , καί ὡς εἶπον , ἀκυνέτην . Ταλαπείρω δέ τις λέγω , προσγρῆρη . ὁ δέ ταλαπίριος καί ὁ τηλόθεν ἐκ ἄπειμι γῆ , ἐτυμολογικός εἴρω δοκέω . ἐκ ὁ τῆλε γάρ ὡς προσεφέβη , καί ὁ ταλαπείριος . ὁ δέ Ἰλιάς δηλόω ὁ ἄπιος γῆ , ἐν ὁ ἀβασιδίᾳ . ὁ δέ ὁ ὅδε πόλις νέμω , σημειόω ὡς χρήσιμος εἰς ὁ ἀγρονόμος Νήμας . οὐδείς γάρ ἄποικος Απέρ ἐκεῖ ἀγρόνομος προσαρξοῦντος νῆμα λέγω , ὡς οὗτος καί αὐτή νέμω ἀγρός . ὁ δέ οὐ ἀνέχω ξένος οὐδέ ἀγαπάζω φιλέω , περί ὁ κατά Φαίαξ ναυτίλος ὄχλος λέγω , ἤγουν ὁ δῆμος , ὡς καί πρό ὀλίγος ἐφρέβη . εἰμί γάρ καί ἀρχίδης γίγνομαι ὁ Φαίαξ , ἀλλά οὖον πᾶς οὗτος εἰμί ὁ σμερόν . μόνος δέ ὁ βασιλικός γένος . διό καί ὁ μυθικός καίνω ἢ ὁ λίς Ἀθηνᾶ , ἐνταῦθα ὁ Ὀδυσσεύς ἱστορέω λέγω ὅτι Ἀλκίνοος πατήρ ἐγώ ἀμὴνως ἐγγύθι νάω , οὖον μόνος διά ὁ εὐγενής καί βασιλικός , ἐπί καί διοτρεφής καί διογενής ὁ βασιλεύς , ἀλλά καί διά ὁ κατά φιλοξενία ἀρχίδης . πρός γάρ λίς εἰμί καί ὁ ξένος . καί εἰμί οἷος ἀνδρείχλον λίς Ἀλκίνοος καί ὁ κατά αὐτός ἀγαθός ἐξίημι ἀνήρ . ἴσως δέ καί ἐπίτηδες κατά ἐκφράζω ἢ Ἀθηνᾶ ὁ Ὀδυσσεύς λαλέω , καταφειδετος ὁ Φαίαξ . ὁ δέ ὠθέω πτερόν ἢ νόημα περί οὖον γράφω προσοχή , ὑπερβολή Χωρὶς ἔχω παράδειγμα . ὅτε δέ καί σύν ἐμφύχους καί λογικός ὁ αὐτός πλάσσω ναῦς ὁ Φαίαξ , οὐ ἐπί ὑπερβολικός ὁ τοιοῦτος λόγος , ἀλλά ἤδη τερατώδης ἄντιχος . ὅδε οὐδέ πρέφα ὀδύσσω , αντιμιλεω παρά τοιοῦτος ἀνήρ τερατολογέω ἐν ὅς διηγέομαι πρός ὁ Ἀλκίνοος . στοχάζομαι γάρ ὅσος εἰδοί καί ἀπό ὅς λέγω γιγνώσκω τοιοῦτος χαί*ροντας , αντιφειδομαι καί αὐτός ἐν ὁ κατά ἑαυτοῦ . σημειόω δέ καί ὅτι παράβημα ἐνταῦθα ὁ ποιητής διά ὁ Ἀθῆναι ὁ , ὠθέω πτερόν ἢ νόημα , καί δελεάζω ὁ ἀστεῖος ὁ νόημα ὁ απλουστερος ἀκροατής , ἤδη δέ καί διά ὁ συντομία λανθάνω , οὗτος τερατειουω τολμάω ἐν ὁ ἑξῆς διά ὁ Ἀλκίνοος , καί εξηφροναω εἰμί ὁ ἐκεῖ ναῦς ὡς φαίνω . καί δοκέω ἔχω ὁ ἀσφαλής ἐκεῖνος ὁ λόγος , διά ὁ καί ἐνταῦθα εἶπον αὐτός ὡκίας εἰμί ὠθέω νόημα . ἐπεὶδὴν δέ τις ομολογητής , καί ὁ παρά ὁ Ἡσίοδος αυτοσυς , εἰς ναῦς μεταλαμβάνω ἀλληγορικός , ἀκόλουθος ὁ Φαιακικός οὗτος τερατεία . ὁ δέ νημοὶ θουω σύγε πείθω λαῖμα ἐκπέρθω , ἀσύνδετος φημί , ἐξίστημι ὡς ὁ νόημα , οὗτος καί ὁ σχῆμα ὁ ἀκροατής . ὅτι2 λαθραῖος εἴσοδος δηλόω ὁ , ὁ δέ ἄμη ὁ Δεῖνα οὐ νοέω εὔχομαι - μένω κατά Ἄστυ ἢ τυγχάνω κατά δό*μα , διά σφεῖς . οὖον γάρ θεός ἐάω ὡς μά ὁ ἀχλύς θεοποισίαν κατέχω φίλος φρονέω αὐτός . εἄν δή ἀχλύς ἤρεμος πρό ὀλίγος καλέω . ὅτι2 ἐν ὁ , Φαίαξ ναυσικλειτός , ὀξύνω ὁ ναυσικλειτός , κατά ὁ πελαίους . καί οὐδείς ἀπόνωστο ὁ σύνθεσις εἰς ὁ παροξύνω . δῆλος δέ κατά καί προσγρῆρη , ὅτι ὁ ναῦς ἴδιος καῖμος , διά ὁ ἢ προσφέρω οἷος . ὁ μέν , παρά νημοὶ θουω πείθω , ὅτε δέ συντελής , διά ὁ ὅς λέγω . ὁ δέ ἀχλύς θεοποισίαν κατέχω , παροράω πως , ποιέω ὁ , ὁ δέ ἄμη θεοποισίαν Χάρων κατέχω . ὅτι2 διδάσκαλος ὁ ποιητής καί ὁ ἐκφράζω γίγνομαι ὁ μετά αὐτός , περιηγέομαι μέν προΐημι ἐκφράσσω - στιχάω , ὁ κατά ὁ βασιλικός οἶκος . Τῶς δέ , ἀξέδμως ἐκ ὁ περιζυθος κατά ὁ ἐκφραστικός κανών , ποιέω ὁ Ὀδυσσεύς θαυμάζω ὁ πρό ὁ πόλις πρόειμι εἰσέρχομαι ἐκεῖ . γηρὶ γοῦν . θαυμάζω δέ Ὀδυσσεύς λιμήν καί ναῦς ἴδιος . αὐτός δέ ἁρόω ἀγρός καί τεῖχος μακρός , ενυηλον . σχολό - Πέσι ἀφαιρέω . ὁ εἰμί , κατηφελισμένα . θέαμα ἴδιος . καί ἀμάω ὁ ἁρόω , ἀδιάφορος κένταυθα ἐρώ ἐπί ὁ κοινός λαός , ὡς καί ἐν Ἰλιάδη πολλοχόῳ γίγνομαι . σχολις δέ καί νῦν , ξύλον ὀρθός . ὁ καί στεφροί . εἰμί δέ ενυηλον οὗτος ὁ τεῖχος καί ἀκολούτιστα δέ ἡμο - εἰμί , σκοπητέον εἰμί ἀπάνευθε ἀνήρ οἰκέω ὁ * Φαίαξ , καί εἰμί μέγας εἰς Φαίαξ ἵζω δησιοτω φρονέω . εἰμί γάρ αὐτός οὕτως , ὁ χωρία τοιοῦτος τυγχάνω ὁ Φαίαξ . τερατειμαι Ἄννα ὁ περί ὁ κατά αὐτός . ὅτι2 εἶπον ὁ μυθικός Ἀθῆναι πρός Ὀδυσσεύς , σύ δέ ἵζω κίω μή δέ τίς δημός τάφ -