eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1861
ἐβούλοντο πλέον πλεῖν , ἐξουσία ἐδίδουτο . ἐπὶ δὲ Κρῆτες ἀπὸ δείπνου ἐβουλεύοντο περὶ τῶν κοινῶν μεμνη - μένοι καὶ πολεμικῶν πράξεων καὶ τοὺς γενομένους ἄνδρας ἀγαθοὺς ἐπαινούντες καὶ οὕτω προτρεπόμε - νοι τοὺς νέους εἰς ἀνδραγαθίαν . ἐπὶ ἐν συσσιτίῳ Κρητικῷ γυνὴ προεστηκυῖα τῆς συσσιτίας φανερῶς ἀπὸ τῆς τραπέζης τὰ βέλτιστα , φασί , τῶν παρακειμένων ὀφαιρούσα παρέτιθε τοῖς * κατὰ πόλεμον ἢ σύνοισιν δεδοξασμένοις , ἀκολούθως τοῦτο γε Ὀμήρῳ , ὡς Λίαντα νότῳσι διηνεκέσσι χέροισιν , οὐ μὴν κατὰ τὸν Ὀδυσσέα , ὡς τοιούτοις ἐφιλοφρονεῖτο τὸν παρὰ τοῖς Φαιάξι μουσικὸν Διμύδοχον . ὡς δὲ καὶ δίης φίλακες οἱ Κρῆτες , δηλοῖ ὁ γράψας ὅτι εὐνομάτατοι οἱ Μαντινεῖς οὐδὲν ἧττον Λοκρῶν οὐδὲ Κρητῶν οὐδὲ Ἀκαδαιμονίων οὐδ’ Ἀθηναίων , ὧν Σόλων νομοθέτης , ὡς Νικοδώρος Μαντινέων . Τὸ δὲ περίφρυτος κοινὸν πάσης νήσου ἐπὶθετον , ἐπεὶ καὶ πᾶσαι ἀμείλαιοι . ὥσως δὲ καὶ τὸ πέριξ ἐντὸς πολὺ ὕδρον τῆς νήσου δηλοῖ , οὐ χάριν καλὴ ἐστι καὶ πίκρα . Τὸ δὲ ἀπαιρέσιοι διασάφεισις ἐστι καὶ ἐπίτασις τοῦ πολλοῦ . Ἐνενηκοντάπολις δὲ νῦν Κρήτη ἢ ἐν Ἰλιάδι ἕκα - τόμopolis κατὰ περιπέτειαν . ἀναστατωθήσων γὰρ φασὶ δέκα πόλις ὑπὸ Ἰδομενέως ἐπανελθόντος ἐξ Ἰλίου , ὅτε Λεύκος αὐτὸν ἀπήλαυνεν · ὃν θεοὺν παῖδα ὄντα φύλακα τῆς βασιλείας κατέλιπε , δράκοντα θρεπτόν , ὡς ὁ Λυκόφρων φησί . τὰς δὲ τοιαύτας δέκα πόλεις προσκτισθῆναι φασίν ὕστερον μετὰ τὰ Τρωϊκά . καὶ οὕτω μὲν τινες συνεβίβασαν τὴν ἐν Ἰλιάδι μὲν ἑκατόμopolin , ἐνταῦθα δὲ ἐνενηκοντάπολιν . ἕτεροι δὲ οὐχ’ ὡρισμένως ἐκεῖ νοοῦσι τὴν ἑκατόμopolin , ἀλλ’ ἀπλῶς τὴν πολὺ πόλιν . καὶ εἴωθεν * οὕτω ποτὲ λαμβάνεσθαι τὸ ἑκατὸν διὰ τὸ προκείμενον τοῦ ἐντελοῦς ἀριθμοῦ κατὰ τὸ , ἕκατον θύσανοι , καὶ ἑκα - τὸν πόλεων πρυλέσιον , ὡς τε ἑκατόμpolis Κρήτη ἢ πολὺ πόλις , ἢ καὶ ἀληθῶς ἑκατὸν ἔχουσα πόλεις ὡς πέρ ποτε καὶ ἡ Λακωνική . νῦν δὲ ἐστι πνθεῖσθαι τοῦ χρόνου ποῦ ποτὲ τὰς πλείους ἀπήγαγεν , Ἀσ - πινίας κελεύσας ἀνερεῖν σθαι . Ὅτι δὲ κατὰ τὴν ἐπὶ Λίνῳ ἱστορίαν ἐδυτύχησαν καὶ ἄλλαι βασιλείαι , δήλον ἐξ ὧν καὶ Αἰγισθος ἐν τοῖς Ἀγαμέμνονος δόμοις πεπλημμέληκε . καὶ Σθένελος δὲ ὁ Κορύτου ἐν τοῖς τοῦ Διομήδους . θρυλοῦνται δὲ καὶ δοῦλοι ὕστερον Σμυρναῖοι τοῖς δεσπόταις * στρατευσαμένοις που πράγματα παρασχόντες ἐν τῷ ἐπανελθεῖν . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . Ἐν δὲ τῷ , ἄλλη δ’ ἄλλων γλῶσσα , τὴν διάλεκτον γλῶσσαν λέγει , ἐξ ὀργάνου αὐτῆς δηλῶν τὸ ἀποτελούμενον , τὴν φω - νήν . Ἐνθα φασίν οἱ παλαιοὶ πλάττειν τὸν Ὀδυσσέα τὴν τῶν γλωσσῶν ἀνάμειξιν , ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ ὡς μὴ τῇ τῶν Κρητῶν γλώσσῃ χρώμενος ἢ χαριζόμενος . Τὸ δὲ Ἀχαιοὶ καὶ οἱ ἕξης , ἑρμηνεία ἐστὶ τοῦ , ἄλλη δ’ ἄλλων γλῶσσα . εἰσὶ γὰρ ἄλλοι οἱ Ἀχαιοὶ καὶ οἱ μετ’ αὐτοὺς ῥηθέντες , ἐξ ὧν συγκροτεῖται τὸ πολὺ - γλώσσον . Μυκηναίους δὲ τινες ἐνταῦθα φασὶ τοὺς Ἀχαιούς , εἰπόντες ὡς μετὰ τὰ Ἰλιακὰ Ταλθύβιος ἐκ Μυκηνῶν ἤγαγεν ἐκεῖ ἀποικίαν . Ἐτεόχρητες δὲ οἱ ἀληθῶς ἢ ἀληθεῖς Κρῆτες , εἰ καὶ ἄλλως Κρῆτες ἀεὶ ψεύσται , ὡς καὶ προείρηται . αὐτόχθονες οὖν οἱ Ἐτεόχρητες , Ἰθαγενεῖς , γνήσιοι τῆς χώρας , λεχθέντες Ἐτεόχρητες ὡς πρὸς τοὺς ἐπήλυδας , καθὰ καὶ τῷ γεωγράφῳ δοκεῖ . δήλον δὲ ὡς πρὸς ὁμοιότητα τοῦ Ἐτεόχρητες καὶ οἱ Ἐτεοθουτάδαι συντέθεινται . Μεγαλήτορας δὲ τοὺς Ἐτεόχρη - τας λέγει διὰ τὸ ἀνδρείους εἶναι ὡς ἡ συνηθὴς τοῖς ἡμῖν σοφία . Κύδωνες δὲ ἀπὸ Κύδωνος , φασί , τοῦ Ἀπόλλωνος , περὶ ὃν καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῦται . εἰ δ’ οὕτος ἐστὶ καὶ ὁ παροικιαζόμενος κατὰ τὸ , ἀεὶ τις ἐν Κύδωνος διὰ τὴν κατ’ ἐκεῖνον φιλοξενίαν , οὐ πάνυ δήλον . Ὅτι δὲ κάλλους σχῆμα τὸ , ἐν μὲν Ἀχαιοὶ καὶ ἕξης , καθὰ καὶ τὸ , ἐν δ’ ἡμερὸς ἐν δ’ ὀαριστὺς , πάφρασις καὶ τὰ τοιαῦτα , οὐχ ἀδηλὸν ἐστι . Ἀω - ρεῖς δὲ οὗτοι ἀποῖκοι τῆς τῶν Ἀωριέων χώρας , ἥς μοῖραν ἔσχε καὶ ἡ τῶν Σικελῶν γῇ καὶ ἄλλαι δὲ πόλεις τῶν περὶ τὰς ἐκεῖ χέρσους . Τριχάϊκες Ἀωρεῖς , ἐπεὶ περ οἱ μὲν Εὐβοῖαι , οἱ δὲ Πελοπόννημοι , οἱ δὲ Κρήτην ὤκησαν . ἕτεροι δὲ τοὺς πολεμικοὺς φασὶ καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , κορυθαίολοι πολεμιστή . οὐ δηλαδὴ αἱ τῆς τριχεφαλαίας τρίχες αἴσσουσι , τουνεὶ σίονται , κατὰ πόλεμον , ὡς δοκεῖν οὕτω τὸ τριχάϊμι πολεμιστὴ ἀναγιγνώσκεσθαι καθ’ ὑφέν . ἄλλοι δὲ τοὺς τριλόφους φασίν , οἷς λόφοις τρίχες ἐνεσίν . εἰσὶ δὲ οἱ καὶ κουφούς ὀρχηστὰς εἶπον τοὺς τριχάϊκας . ἐπεὶ καὶ ἀρετὴ Κρητῶν ἢ κατὰ πόλεμον ὀρχηστική . ἔ δὲ γεωγράφος οὕτω καλεῖσθαι μόνους τοὺς κατὰ τὴν Κρήτην Ἀωρεῖς ἐμφαίνοιν δηλοῖ ὀνομασθῆναι οὕτω οὐ μόνον διὰ τριλοφίαν καὶ ὅτι τρίχιννοι αὐτοῖς οἱ λόγοι , ἀλλὰ καὶ διότι ἐκ Παφνα - σοῦ ἐλθόντες τρεῖς πόλεις ὤκησαν . Πελασγοὺς δὲ γέ φασὶ νῦν λέγεσθαι * τοὺς μετὰ Κερκάφου εἰς Κρή - τὴν ἀποικοθεῖντας ἐκ τῆς Φθιώτιδος . Περωνύμων δὲ τὸ τῶν ἀπλῶς Πελασγῶν φύλον καὶ πολυσπερὲς διὰ τὸ πλαγντικόν . καὶ δηλοῦται περὶ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ , ἔνθὰ τι ἐξέβηθι καὶ περὶ Κνωσσοῦ , ἣν μεγάλην πόλιν ὁ ποιητὴς ἐπιθετικῶς λέγει , οὐ μὴν κατὰ τὴν ἐν Πελοποννήσῳ , ἣν χωριω - νίμως οὕτω καλουμένην , ἣς ὁ πολίτης Μεγαλοπολίτης , ἣν αὐξηθεῖσαν τοσοῦτον ὁ χρόνος ὑστερον ἐτα - πείνωσεν , ὡς δικαιοσὶν ἐπ’ αὐτῇ λόγον τὸ , ἑρμια μεγάλη ἐστὶν ἡ μεγάλη πόλις . Ὁ δὲ Μῖνωσ οὕτως ζῆλωτὴς ἐστιν ἀρχαίων Ῥεδαμινύνθου κατὰ τινας , ὁμωνύμου τῷ οἴκῳ ἀδελφῷ · ὁν δὴ Ῥεδάμανθυν ἐκεῖνον μιμούμενος ὁ Μῖνωσ δι’ ἐννέα ἔτων ἀναβαίνων , ὡς ὁ γεωγράφος φησίν , ἐπὶ τὸ τοῦ Λιὸς ἄντρον καὶ διατριβὼν ἐκεῖ κατέβαινεν ἔχων συντεταγμένα παραγγέλματα , ἃ ἔλεγεν εἶναι τοῦ Λιὸς , ἵνα δηλαδὴ πείθῃν οὕτως ἔχῃ δεσιδαίμονοῦντας τοὺς ὑπηκόους , οἱ καὶ ἄλλως ὡς δικαίῳ αὐτῷ ἔχαιρον , ἐπειδὴ τὴν θάλασσαν ἐξκαθάρασε ληστῶν , ἐξ ὧν καὶ τὰ χρησιγύετα ὀνόμασται , ὅπου δηλαδὴ αὐτῷ τὸν τοιούτον Κρῆτα ἢ τοὺς περὶ αὐτὸν Κρῆτας ἔρευγον . καὶ τοῦτο μὲν τοιούτον . Ἔτεροι δὲ τὸ ἐννέωρος συντιθέντες μετὰ τοῦ ὀαριστὴν φασίν , ὅτι ἐπὶ ἐννέα ἔτη παρὰ * τῷ πατρὶ Διὶ ἐπαιδεύθη · ἄλλοι δέ , ὅτι ἐννέατὴς ὢν βασιλεύειν ἤρξατο · τινὲς δέ , ὅτι ἐπὶ ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσε . τοῦτο γὰρ ἐστὶ Λιὸς ὀαριστὴν εἶναι , τὸ βασιλεύειν δηλαδὴ · ἐπεὶ καὶ διοτρεφεῖς καὶ διογενεῖς οἱ βασιλεῖς . πόθεν δὲ παράγεται ὁ ὀαριστὴς , πολλοχοὶ δεδήλωται . πρωτότυπον δὲ αὐτοῦ ὅαρ ὅαρος , ἐξ οὗ ὡρες αἱ ἐν Ἰλιάδι γυναῖκες . δήλον δὲ ὡς οὐκ ἀναμφιβόλως κατὰ τὸ ὅαρ ὅαρος , οὕτω καὶ ἡ δάμαρ · αὐτὸ γὰρ δάμαρ εἶναι δοκεῖ , οὐ γενικὴ δάμαρτος . Ὄνομα δὲ κλυτὸν , ὁ περ ἀκούει τις ἐξ ἀπάντων . σύνθιστον δὲ ἐξ αὐτῶν κίφιον Ὀνομάκλυτος . Πρὸς δὲ τὸν Λιθῶνα τοῦτον ἢ τοῦ Λυκόφρονος ἀστείζομένη Κασάνδρα Λιθῶνος αὐτάδελφον ἐν πλαστοῖς γραφαῖς τὸν Ὀδυσσέα καλεῖ , πλαστὰς εἰποῦσα γραφὰς τὰ τοῦ Ὀδυσσέως παρ’ Ὀμήρῳ γνύσματα . Ἀμισσὸς δὲ Μίνως ἐπίνειον , ὡς ὁ γεω - γράφος φησί · ἕτεροι δὲ Κνωσσοῦ . ἐστι δέ , φασί , καὶ ποταμὸς Κρήτης Ἀμισσός . πᾶνυ δὲ ἐπιδεξίως ὁ μῦθος ἐπελέξατο τὸν Ἀμισσὸν τῇ Εἰλειθυίᾳ εἰς διατριβὴν , ἐπειδὴ τὸ βρέφος τρυχῶντα εἰς φῶς ἐλεύ - θει , ὁ περ Λιλανθίας ὄνομα ἐστίν , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδήλωσεν , ὅπηρὶκα οὐ δύναται μὲνεν κατὰ γαστροῦς . τοῦτο γὰρ ὁ Ἀμισσὸς ὡς οἷα τις ἀμεισσοὺς τῷ ἤχῳ τῆς λέξεως παραίνεινται . εἰ δὲ καὶ ἀγα*θὸς ὁ ἐκεῖ τόπος ὧν ταῖς λεχοῖς διατοῦτο τῇ Εἰλειθυίᾳ ἀνέκειτο , οὐκ ἐστὶν ἀπισχυριστικῶς εἰπεῖν . Ὅτι δὲ ταυτὸν Εἰλείθυιαν ἰνιχῶς λέγειν καὶ Εἰλειθυίας πληθυντικῶς , καὶ διὰτὶ θυγατῆρες Ἥρας αἱ Εἰλείθυιαι πλάττονται , ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . ἐκ δὲ τῆς κατὰ γέννησιν ἀλληγορουμένης Εἰλειθυίας Εὐριπίδης παραφείρε - ται τοῖς πελαιοῖς ἀνελείθυιαν εἰπὼν τὴν μὴ γεννήσασαν . Ὅτι δὲ δυσλίμενος ἡ Κρῆτη τὰ πρὸς βοήφῶν , δήλον ἐστὶ . καὶ ἰδοὺ παρὰ καὶ κελοῖς κακὸν κείται , τοῖς τῆς Κρήτης δηλαδὴ , τὸ κατ’ αὐτὴν κακολίμενον . Τὸ δέ , δημούθεν δοῦναι ἄλφαιτα καὶ οἶνον καὶ ἐξῆς , δηλοῖ ἕθος εἶναι ξενίζεσθαι δημοσίᾳ τοὺς ἀξίους . οὕτω καὶ Ἀλκίνοος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀριστοὶ ἀνδρακᾶς δόντες δῶρα τῷ Ὀδυσσῇ , ὑστερὸν ἀγειρόμενοι κατὰ δήμον ἐποίησαν τὰ ῥηθέντα ἐκεῖ . Βοὺς δὲ ἱρεύσασα καὶ νῦν τὸ σφαγιάσαι . Τὸ δέ , πλησώσατο θυμὸν , ἴσον ἐστὶ τῷ χορέσαιντο . ἐπῆκται δὲ πρὸς ἱρηνείαν τοῦ ἱρεύσασθαι , ἵνα μὴ ἐπὶ θυσίας ἡ λέξις νοηθῇ , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ σφαγιασάσθαι . Τὸ δέ , οὐδ’ ἐπὶ γαίῃ εἰα ἵστασθαι , βιαióτατον ἄνεμον δηλοῖ , ὃς ὠθήσει ἂν καὶ κατὰ κρημνοῦ , τόπον εὐρῶν ἐπιτήδειον . ἐπιταθεὶς δὲ καὶ εἰς Ἄρπυιαν αὐξηθήσεται . τοιοῦτος γὰρ τις ὁ μὴ ἐὼν ἐπὶ γῆς ἵστα - σθαι . Τὸ δέ , ἄφροε δαίμων , εἰ καὶ φρύσει * κατὰ τὸ ὀλὼλε γραφαιρεῖν καὶ τὸ ὤδωδε καὶ τὰ ὅμοια Ἀττικὰ , ἀλλὰ καὶ νῦν ὑπέρθασιν ἐπαθεν διὰ χρῆσιν μέτρου ὡς καὶ ἐν ἄλλοις . Τὸ δὲ ἵσχειν οἱ μὲν γλωσσογράφοι ἀντὶ τοῦ ἕλεγεν ἐκδίδονται , οἱ δὲ ἀκριβέστεροι ἀντὶ τοῦ ἡῖσχειν , ὁ ἐστιν εἴκαζεν ἀπεικονίζων πρὸς ἀλήθειαν . Κείται δ’ ἐν τούτοις καὶ τὸ , ἄνεμος πέσεν , ἀντὶ τοῦ ἐπαύσατο , κοινότερον φρασθὲν ἀφελῶς πρὸς ἀκολουθίαν τοῦ , ἱστόφεες δὲ θεὸς πόντον . ἔνθὰ γὰρ τὸ στορίσαι καὶ στρῶσαι , οἰκείων ἐκεῖ καὶ τὸ πιεσεῖν . Σημείωσαι δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , ἵσχε ψεύδεα πολλὰ λέγων , ἐπιτηδεῖως ὁ ποιητὴς ἐπανσε τὴν ἐπὶ πλεῖον ψευδολογίαν , ὀκνήσας μὲν ἐμβραδύναι ψευδεῖν , ἐμαχῆνας δὲ μόνον ἐν σχήματι παρασιωπήσας , καὶ ἄλλα τὸν Ὀδυσσέα ὡς εἴκός φάναι πρὸς τὴν γυναῖκα ὡς αὐτῷ ἤρσε διὰ τὸ ἡδέος ἐκεῖνην ἀπροσάσθαι · ὁ περ οὐκ ἂν Ὀμηρικὸς ἀκροατὴς ἐπὶ πλεῖον γενέσθαι ἀνάγκουτο ἀληθεντικῆς αὐτὸς μαθήσεως ἐμμένενος . Ὅτι τῆς Πηνελόπης ἀκουούσης , ἃ ἔλεγεν Ὀδυ*σεύς , ῥέε δάκρυα , τήκετο δὲ χρώς . εἶτα λαβὼν ἀγορμὴν ἐκ
Lemmas: βούλομαι πλέω πλέω , ἐξουσία δίδωμι . ἐπί δέ Κρής ἀπό δεῖπνον βουλεύω περί ὁ κοινός μιμνήσκω - μένω καί πολεμικός πρᾶξις καί ὁ γίγνομαι ἀνήρ ἀγαθός ἐπαινέω καί οὗτος προτρέπω - νόος ὁ νέος εἰς ἀνδραγαθία . ἐπί ἐν συσσίτιον Κρητικός γυνή προΐστημι ὁ συσσιτία φανερῶς ἀπό ὁ τράπεζα ὁ ἀγαθός , φημί , ὁ παράκειμαι οφαιρεω παρατίθημι ὁ * κατά πόλεμος ἢ σύνοιδα δοξάζω , ἀκόλουθος οὗτος γε Ὅμηρος , ὡς Λιάντα νότος διανεκής χεροις , οὖον μήv κατά ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς τοιοῦτος φιλοφρονέομαι ὁ παρά ὁ Φαίαξ μουσικός διμυδοχος . ὡς δέ καί δῖος φίλαξ ὁ Κρής , δηλόω ὁ γράφω ὅτι εὐνομάτατοι ὁ Μαντινεύς οὐδείς κακός Λοκρός οὐδέ Κρής οὐδέ ακαδαιμονια οὐδέ Ἀθηναῖος , ὅς Σόλων νομοθέτης , ὡς Νικόδωρος Μαντινεύς . ὁ δέ περιφρυος κοινός πᾶς νῆσος ἐπίθετος , ἐπεί καί πᾶς αμειλαιος . ὅσος δέ καί ὁ πέριξ ἐντός πολύς ὕδρος ὁ νῆσος δηλόω , οὖον χάρις κάλως εἰμί καί πίκρα . ὁ δέ ἀπαιρέσιοι διασαφειτις εἰμί καί ἐπίτασις ὁ πολύς . ἐνενηκοντάπολις δέ νῦν Κρήτη ἢ ἐν Ἰλιάς ἕκατι - ὁρμάω κατά περιπέτεια . ἀνίστημι γάρ φημί δέκα πόλις ὑπό Ἰδομενεύς ἐπανέρχομαι ἐκ Ἴλιον , ὅτε Λεύκος αὐτός ἀπελαύνω · ὅς Θέουν παῖς εἰμί φύλαξ ὁ βασίλεια καταλείπω , δράκων θρεπτός , ὡς ὁ Λυκόφρων φημί . ὁ δέ τοιοῦτος δέκα πόλις προσκτίζω φημί ὕστερος μετά ὁ Τρωϊκός . καί οὗτος μέν τις συμβιβάζω ὁ ἐν Ἰλιάς μέν ἑκατόμopolin , ἐνταῦθα δέ ἐνενηκοντάπολις . ἕτερος δέ οὐ ὡρισμένως ἐκεῖ νοέω ὁ ἑκατόμopolin , ἀλλά ἀπλόος ὁ πολύς πόλις . καί εἴωθα * οὗτος ποτέ λαμβάνω ὁ ἑκατόν διά ὁ πρόκειμαι ὁ ἐντελής ἀριθμός κατά ὁ , ἕκατος θύσανος , καί ἐπίτεξ - ὁ πόλις πρυλέσιον , ὡς τε ἑκατόμpolis Κρήτη ἢ πολύς πόλις , ἢ καί ἀληθής ἑκατόν ἔχω πόλις ὡς περ ποτός καί ὁ Λακωνικός . νῦν δέ εἰμί πενθέω ὁ χρόνος ποῦ ποτέ ὁ πλείων ἀπάγω , ἀ - πίνιος κελεύω ἀνερῶ ἕπομαι . ὅτι2 δέ κατά ὁ ἐπί Λῖνος ἱστορία εδυτυγχανω καί ἄλλος βασίλειος , δῆλος ἐκ ὅς καί Αἴγισθος ἐν ὁ Ἀγαμέμνων δόμος πλημμελέω . καί Σθένελος δέ ὁ κορύτος ἐν ὁ ὁ Διομήδης . θρυλέω δέ καί δοῦλος ὕστερος Σμυρναῖος ὁ δεσπότης * στρατεύω ποῦ πρᾶγμα παρέχω ἐν ὁ ἐπανέρχομαι . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . ἐν δέ ὁ , ἄλλος δέ ἄλλος γλῶσσα , ὁ διάλεκτος γλῶσσα λέγω , ἐκ ὄργανον αὐτός δηλόω ὁ ἀποτελέω , ὁ φημί - νη . ἔνθα φημί ὁ παλαιός πλάσσω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ὁ γλῶσσα ἀνάμειξις , ἵνα μή ἐλέγχω ὡς μή ὁ ὁ Κρής γλῶσσα χράω ἢ χαρίζομαι . ὁ δέ Ἀχαιός καί ὁ έξειμι , ἑρμηνεία εἰμί ὁ , ἄλλος δέ ἄλλος γλῶσσα . εἰμί γάρ ἄλλος ὁ Ἀχαιός καί ὁ μετά αὐτός εἴρω , ἐκ ὅς συγκροτέω ὁ πολύς - γλωσσός . Μυκηναῖος δέ τις ἐνταῦθα φημί ὁ Ἀχαιός , εἶπον ὡς μετά ὁ Ἰλιακός Ταλθύβιος ἐκ Μυκῆναι ἄγω ἐκεῖ ἀποικία . Ἐτεόχρητες δέ ὁ ἀληθής ἢ ἀληθής Κρής , εἰμί καί ἄλλως Κρής ἀεί ψεύστης , ὡς καί προερέω . αὐτόχθων οὖν ὁ Ἐτεόχρητες , ἰθαγενής , γνήσιος ὁ χώρα , λέγω Ἐτεόχρητες ὡς πρός ὁ ἔπηλυς , καθά καί ὁ γεωγράφος δοκέω . δῆλος δέ ὡς πρός ὁμοιότης ὁ Ἐτεόχρητες καί ὁ Ἐτεοθουτάδαι συντίθημι . Μεγαλήτωρ δέ ὁ Ἐτεόχρη - ὅς λέγω διά ὁ ἀνδρεῖος εἰμί ὡς ὁ συνήθης ὁ ἐγώ σοφία . Κύδωνες δέ ἀπό Κύδων , φημί , ὁ Ἀπόλλων , περί ὅς καί ἀλλαχοῦ δηλόω . εἰμί δέ οὗτος εἰμί καί ὁ παροικίζω κατά ὁ , ἀεί τις ἐν Κύδων διά ὁ κατά ἐκεῖνος φιλοξενία , οὖον πάνυ δῆλος . ὅτι2 δέ κάλλος σχῆμα ὁ , ἐν μέν Ἀχαιός καί έξειμι , καθά καί ὁ , ἐν δέ ἥμερος ἐν δέ ὀαριστύς , πάφρασις καί ὁ τοιοῦτος , οὐ ἄδηλος εἰμί . ἀάω - ἀείρω δέ οὗτος ἄποικος ὁ ὁ αωριειμι χώρα , ἥς μοῖρα ἔχω καί ὁ ὁ Σικελός γῆ καί ἄλλος δέ πόλις ὁ περί ὁ ἐκεῖ χέρσος . τριχάικες ἀωρέω , ἐπεί περ ὁ μέν Εὔβοια , ὁ δέ Πελοπόννημοι , ὁ δέ Κρήτη ἀκέω . ἕτερος δέ ὁ πολεμικός φημί κατά ὁμοιότης ὁ , κορυθαίολος πολεμιστής . οὖον δηλαδή ὁ ὁ τριχεφαλαίας θρίξ ἀΐσσω , τουνεὶ σίμαι , κατά πόλεμος , ὡς δοκέω οὗτος ὁ τριχάϊμι πολεμιστής ἀναγιγνώσκω κατά ὑφέν . ἄλλος δέ ὁ τρίλοφος φημί , ὅς λόφος θρίξ ἔνεσις . εἰμί δέ ὁ καί κουφός ὀρχηστής εἶπον ὁ τριχάϊκες . ἐπεί καί ἀρετή Κρής ἢ κατά πόλεμος ὀρχηστικός . ἔ δέ γεωγράφος οὗτος καλέω μόνος ὁ κατά ὁ Κρήτη ἀωρέω ἐμφαίνω δηλόω ὀνομάζω οὗτος οὖον μόνος διά τριλοφία καί ὅτι τρίχινος αὐτός ὁ λόγος , ἀλλά καί διότι ἐκ Παφνα - σύ ἔρχομαι τρεῖς πόλις ἀκέω . Πελασγός δέ γε φημί νῦν λέγω * ὁ μετά Κέρκαφος εἰς Κρής - ὁ ἀποικοθεῖντας ἐκ ὁ Φθιῶτις . φερώνυμος δέ ὁ ὁ ἀπλόος Πελασγός φῦλον καί πολυσπερής διά ὁ πλαγντικόν . καί δηλόω περί αὐτός καί ἐν ὁ ὁ περιηγητής , ἔνθα τίς ἐκβαίνω καί περί Κνωσσός , ὅς μέγας πόλις ὁ ποιητής ἐπιθετικός λέγω , οὖον μήv κατά ὁ ἐν Πελοπόννησος , ὅς χωρίζω - νίμος οὗτος καλέω , ἥς ὁ πολίτης Μεγαλοπολίτης , ὅς αὐξάνω τοσοῦτος ὁ χρόνος ὕστερος ἔτης - πεινεος , ὡς δικαιαδων ἐπί αὐτός λόγος ὁ , Ἑρμία μέγας εἰμί ὁ μέγας πόλις . ὁ δέ Μίνως οὕτως ζηλωτής εἰμί ἀρχαῖος Ῥεδαμινύνθου κατά τις , ὁμώνυμος ὁ οἶκος ἀδελφός · εἰμί δή Ῥεδάμανθυν ἐκεῖνος μιμέομαι ὁ Μίνως διά ἐννέα ἵημι ἀναβαίνω , ὡς ὁ γεωγράφος φημί , ἐπί ὁ ὁ λίς ἄντρον καί διατριβή ἐκεῖ καταβαίνω ἔχω συντάσσω παράγγελμα , ὁ λέγω εἰμί ὁ λίς , ἵνα δηλαδή πειθός οὕτως ἔχω δεσιδαίμονοῦντας ὁ ὑπήκοος , ὁ καί ἄλλως ὡς Δίκαιος αὐτός χαίρω , ἐπεί ὁ θάλασσα ἐξκαθάρασε λῃστής , ἐκ ὅς καί ὁ χρησιγυετης ὀνομάζω , ὅπου δηλαδή αὐτός ὁ τοιοῦτος Κρής ἢ ὁ περί αὐτός Κρής ἐρεύγομαι . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ἔτερος δέ ὁ ἐννέωρος συντίθημι μετά ὁ ὀαριστής φημί , ὅτι ἐπί ἐννέα ἔτος παρά * ὁ πατήρ Ζεύς παιδεύω · ἄλλος δέ , ὅτι ἐννέατὴς εἰμί βασιλεύω ἄρχω · τις δέ , ὅτι ἐπί ἐννέα ἔτος βασιλεύω . οὗτος γάρ εἰμί λίς ὀαριστής εἰμί , ὁ βασιλεύω δηλαδή · ἐπεί καί διοτρεφής καί διογενής ὁ βασιλεύς . πόθεν δέ παράγω ὁ ὀαριστής , πολλοχοω δηλόω . πρωτότυπος δέ αὐτός ὄαρ Ὄαρος , ἐκ ὅς ὄρνυμι ὁ ἐν Ἰλιάς γυνή . δῆλος δέ ὡς οὐ ἀναμφιβόλως κατά ὁ ὄαρ Ὄαρος , οὗτος καί ὁ δάμαρ · αὐτός γάρ δάμαρ εἰμί δοκέω , οὖον γενικός δάμαρ . ὄνομα δέ κλυτός , ὁ περ ἀκούω τις ἐκ ἀπαντάω . σύνθιστον δέ ἐκ αὐτός κῖφος ὀνομάκλυτος . πρός δέ ὁ λιθώνας οὗτος ἢ ὁ Λυκόφρων αστειεύομαι Κασσάνδρα Λιθῶνος αὐτάδελφος ἐν πλαστός γραφεύς ὁ Ὀδυσσεύς καλέω , πλαστός εἶπον γραφή ὁ ὁ Ὀδυσσεύς παρά Ὅμηρος γνύσματα . Ἀμισσός δέ Μίνως ἐπίνειον , ὡς ὁ γεόω - γράφος φημί · ἕτερος δέ Κνωσσός . εἰμί δέ , φημί , καί ποταμός Κρήτη Ἀμισσός . πάνυ δέ ἐπιδέξιος ὁ μῦθος ἐπιλέγω ὁ Ἀμισσός ὁ Εἰλείθυια εἰς διατριβή , ἐπεί ὁ βρέφος τρύχω εἰς φάος Έλεϋ - θέω , ὁ περ Λιλανθίας ὄνομα εἰμί , ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω , ὅπηρὶκα οὖον δύναμαι μένω κατά γαστροῦς . οὗτος γάρ ὁ Ἀμισσός ὡς οἷος τις ἀμεισσοὺς ὁ ἦχος ὁ λέξις παραινέω . εἰμί δέ καί ἀγαθός ὁ ἐκεῖ τόπος ὅς ὁ λεχώ διατοῦτο ὁ Εἰλείθυια ἀνάκειμαι , οὐ εἰμί ἀπισχυριστικῶς εἶπον . ὅτι2 δέ τατός Εἰλείθυια ἰνιχῶς λέγω καί Εἰλείθυια πληθυντικός , καί διατί θυγατῆρες Ἥρα ὁ Εἰλείθυια πλάσσω , ὁ Ἰλιάς δηλόω . ἐκ δέ ὁ κατά γέννησις ἀλληγορέω Εἰλείθυια Εὐριπίδης παραφέρω - ὁ ὁ πελάζω ἀνέρχομαι εἶπον ὁ μή γεννάω . ὅτι2 δέ δυσλίμενος ὁ Κρήτη ὁ πρός βοή , δῆλος εἰμί . καί ἰδού παρά καί κελέω κακός κεῖμαι , ὁ ὁ Κρήτη δηλαδή , ὁ κατά αὐτός κακολίμενος . ὁ δέ , δημώ δίδωμι ἄλφαιτα καί οἶνος καί ἑξῆς , δηλόω ἔθος εἰμί ξενίζω δημόσιος ὁ ἄξιος . οὗτος καί Ἀλκίνοος καί ὁ σύν αὐτός ἀγαθός ἀνδρακᾶς δίδωμι Δῶρα ὁ ὀδύσσομαι , ὕστερος ἀγείρω κατά δῆμος ποιέω ὁ εἴρω ἐκεῖ . Βοῦς δέ ἱερεύω καί νῦν ὁ σφαγιάζομαι . ὁ δέ , πίμπλημι θυμός , ἴσος εἰμί ὁ κορέννυμι . ἐπάγω δέ πρός ἱρηνείαν ὁ ἱερεύω , ἵνα μή ἐπί θυσία ὁ λέξις νοέω , ἀλλά ἀντί ὁ σφαγιάζω . ὁ δέ , οὐδέ ἐπί γαῖα εἶα ἵστημι , βιαióτατον ἄνεμος δηλόω , ὅς ὠθέω εἄν καί κατά κρημνός , τόπος εὖρος ἐπιτήδειος . ἐπιτείνω δέ καί εἰς Ἅρπυια αὐξάνω . τοιοῦτος γάρ τις ὁ μή εἰμί ἐπί γῆ ἵστημι - ἕπομαι . ὁ δέ , ἄφρων δαίμων , εἰμί καί φρυσεω * κατά ὁ ὄλλυμι γράφω καί ὁ ὄζω καί ὁ ὅμοιος ἀττικός , ἀλλά καί νῦν ὑπέρτασις πάσχω διά χρῆσις μέτρον ὡς καί ἐν ἄλλος . ὁ δέ ἴσχω ὁ μέν γλωσσογράφος ἀντί ὁ λέγω ἐκδίδωμι , ὁ δέ ἀκριβής ἀντί ὁ εἰσχέω , ὁ εἰμί εἰκάζω ἀπεικονίζω πρός ἀλήθεια . Κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί ὁ , ἄνεμος πίπτω , ἀντί ὁ παύω , κοινός φράζω ἀφελής πρός ἀκολουθία ὁ , ἱστόφεες δέ θεός πόντος . ἔνθα γάρ ὁ στόρνυμι καί στόρνυμι , οἰκέω ἐκεῖ καί ὁ πιέζω . σημειόω δέ καί ὅτι ἐν ὁ , ἴσχω ψεῦδος πολύς λέγω , ἐπιτηδείως ὁ ποιητής ἐπανίημι ὁ ἐπί πλείων ψευδολογία , ὀκνέω μέν ἐμβραδύνω ψεύδω , ἐμαχῆνας δέ μόνος ἐν σχῆμα παρασιωπάω , καί ἄλλος ὁ Ὀδυσσεύς ὡς εἰκός φαίνω πρός ὁ γυνή ὡς αὐτός ἀραρίσκω διά ὁ ἡδύς ἐκεῖνος απροσαω · ὁ περ οὐ εἄν Ὁμηρικός ἀκροατής ἐπί πλείων γίγνομαι ἀνάγκουτο αληθεντικεω αὐτός μάθησις ἐμμένω . ὅτι2 ὁ Πηνελόπη ἀκούω , ὁ λέγω Ὀδυ*σεύς , ῥέω δάκρυ , τήκω δέ χρώς . εἶτα λαμβάνω ἀγορμὴν ἐκ