eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1955
τὸ κριθδὰ καὶ κλῆδα παρὰ τῷ κομιχῷ . Ἰε*ρὸν δὲ στρατὸν λέγει τὸν Ἑλληνικόν , ὡς ὑπὲρ ἀρετῆς τολυπεύσαντα τὸν δεκαετῆ ἐκεῖνον πόλεμον . Ἀκτὴ δὲ προὔχουσα ἡ αὐτὴ ἐν εἴῃ τῇ προβλήτῃ ἀκτῇ , πρὸ ἧς εἴρηται ἀλλαχοῦ . Τὸ δὲ ζῶννυται ὡς ἀπὸ μέρους τοῦ πλείονος εἴληπται · ἡνίοχοι μὲν γὰρ καὶ τοξόται καὶ ἀκοντισταὶ καὶ διακοβολοὶ ζῶννυται , δρομεῖς δὲ καὶ παλαισταὶ γυμνοὶ ἀθλοῦσι . Τὸ δὲ , ἐτεθῆπια ἤκουον ἐθαύμασα θυμῷ , δηλοῖ μὲν τὸ κατὰ ψυχὴν θάμβος , οὐ μὴν τὸ κατὰ λόγον προφορικόν . γράφεται δὲ καὶ ἐτεθῆπιας ἐν δευτέρῳ προσώπῳ , ὡς περ καὶ ἀνωτέρω αὐτοῦ τὸ ἀντεβόλησας , ἵνα λέγῃ ὁ βασιλεὺς τῷ Ἀχιλλεῖ , ὅτι πολλοῖς μὲν τάφους περιέτυχες καὶ ἀγῶσιν , ἰδὼν δ’ ἂν ἐκεῖνα τὰ κατὰ σὲ μάλιστα ἐθαύμασας ἂν . ἐτὶ γράφεται τὸ αὐτὸ καὶ ἐτεθῆπτο καὶ σημαίνει τὸ αὐτὸ ἤκουον τὸ ἐθαύμασας . καὶ ἔστιν ἡ τοιαύτη γραφὴ Δωρικὴ Συρακουσία , ἔνθα σύνηθες τὸν παρακείμενον μεταξὺ αἰῶν εἰσεστώτα · ἐκ τοῦ πέπληγα γοῦν καὶ πέφνχα , πεπλήγῃ καὶ πεφνῶ γοῦν οἱ ἐκεῖ , ὥστε οὕτω καὶ ἐκ τοῦ τέθῆπα τεθῆπα γίνεται Δωρικῶς , οὐ παθητικῶς ἐτεθῆ - πόμην ἐτεθῆπου καὶ Ἰωνικῇ διαλύσει ἐτεθῆπετο . τὸ μέντοι ἐτεθῆπια καὶ ἐτεθῆπιας κοινοῦ ὑπερσυντε - λικοῦ μεταποιήσεως ἐστὶν Ἰωνική · ὡς γὰρ τὸ ἐτετύχαμ ἐτε*τύχμς , ἐτετύχσα καὶ ἐτετύχσας οἱ Ἰωνες λέγουσιν , οὕτω καὶ τὸ ἐτεθῆπμιν ἐτεθῆπμς , ἐτεθῆπσα ἐτεθῆπσας . Τὸ δὲ , ὡς σὺ μὲν οὐδὲ θανὼν ὄνομα ὠλέσας καὶ ἐξῆς , γράφει ἐστὶν εὐκλείας τῆς μετὰ θάνατον . Ὅτι παρεισοδιάζων εὐμεθόδως ὁ ποιητὴς τῇ ἐνταῦθα μικρᾷ δευτέρᾳ νεκνίᾳ ἱστορίαν παλαιοτέραν τῶν Τρωϊ - κῶν , πῶς δηλαδὴ Ὀδυσσεὺς εἰς Τροίαν ἐπλεύσε , καὶ ἅμα καὶ μνήμην ἐπιτηδίου καὶ ἀνακεφαλαιώσιν τῶν κατὰ τοὺς μυθιστορίας ποιούμενος , ἤκουον ὧν ἐποίησαν καὶ ὧν ἔπαθον , πλάττει ὡς Ἀμφιμῆδον Ἰθα - κήσιος μυθιστὴρ ξένος ἦν Ἀγαμέμνονι , γνωρισθεὶς ὅτε εἰς * Ἰθάκην κατῆλθε καὶ ἐπεξεφώνη τοῖς τοῦ Ἀμφιμέδοντος ὀτρυνέων Ὀδυσηά σὺν Μενελάῳ εἰς Ἴλιον ἐπεσθαι , ὅτε ἠροῖ μηρὶ οὐλῷ τουντέστιν ὀλῷ καὶ ἀκεραίνῃ σπουδῇ παραπείσαντες Ὀδυσσέα , τουντέστι μόλις ὡς καὶ ἀλλοχοῦ ἐδηλώθη . ὅννει γὰρ τὸν πόλεμον διὰ τὸ μέγεθός φασιν τοῦ κινδύνου καὶ τὴς μάχης δυσκατορθώτον · καθά καὶ ὁ λαμπρὸς Ἀμφιάραος μόλις ἐπείσθη ταῖς Θήβαις ἐπιστρατεύσαι , καὶ Ἀχιλλεύς δὲ ὁμοίως τῇ Τροίῃ ὁ καὶ ἀνδρείος καὶ καλός . οὕτω τοίνυν μηρὶ οὐλῷ τὸν Ὀδυσσέα πείσαντες , ἠρῶν , ἐπεφήσαμεν πόν*τον . τοῦτον οὖν τὸν Ἀμφιμέδοντα ἰδὼν ἐν Ἀίδου καταχθέντα νῦν ὁ Ἀγαμέμνων ἐρωτᾷ πλα - σματικῶς ὡς ἐν ἠθιστοίᾳ καὶ τοῦτο · τί παθόντες ἐξέμην γαίαν ὥστε πάντες κεκριμένοι καὶ ὀμηλικες ; οὐδ’ ἂν ἄλλος κρινάμενος λέξαιτο κατὰ πόλιν ἄνδρας ἀρίστους . ἐπαινὸς δὲ ταῦτα ἐκκριτῶν καὶ ἐπι - λέκτων νέων . εἶτα ἐρωτήσας πέντε στίχους καθέξῆς ἀπασαποινήτως οὕς ἐν τῇ πρώτῃ νεκνίᾳ τὸν Ὀδυσσέα ἠρώτησε περὶ τοῦ ἢ κατὰ τὴν θάλασσαν ἔπαθεν ἢ περὶ χέρσον ληξόμενος . καὶ εἶπών , ἢ οὐ μέμνη ὅτε ἐκεῖσε , ἤκουον εἰς Ἰθάκην , κατ*ῆλθον , ὡς ἐφρέθη , καὶ ἀπαι-δο τήσας ἀπόκρισιν ἀκούει ἐκ τοῦ Ἀμφιμέδοντος ἱστορικῶς , ὅτι τε μέμνημαι τίδε πάντα , συνταχθέντος νῦν ἀρχαϊκῶς τοῦ μέμνημα μετὰ αἰτιατικῆς , καὶ μετὰ τοῦτο ἀρίγῃσιν μανθάνει δηλοῦ - σαν τί παθόντες οἱ τηλικούτοι ἤλθον πρὸ ὥρας * ὕπὸ γῆν . καὶ πρῶτος ἀρῃγεῖ - ται τὰ κατὰ τὸν ἱστόν , καὶ ὡς τριέτες μὲν ἤλθε δόλῳ ἡ Πηνελόπη καὶ ἐπειθε τοὺς Ἀχαιοὺς · εἰς δὲ τὸ ἐξῆς ἐφευρέθη τεχνωμένη δόλον . καὶ ὡς τὸ μὲν ἐξετέλεσεν ὑπ’ ἀνάγκης . ἐπὶ δὲ φάρος ἐδύξεν ὑφή - νασα μέγαν ἱστὸν πλύνασα , ἡλίῳ ἐναλίγκιον ἢ σελήνη , καὶ τότε Ὀδυσηά κακὸς ποθεν ἤγαγε δαίμων ἀγροῦ ἐπ’ ἐσχατίην , ὅθι δώματα ναὶ συβώτης . ἐνθα ἤλθε φίλος νιὸς Ὀδυσοῦς θεῖοιο ἐκ Πύλου διενχνγὼν μυθιστήρας θάνατον κακὸν ἀρτύοντας , * τουντέστιν ἀρτύον - τας , ἐθνεπίζοντας . καὶ Τηλέμαχος μὲν πρόσθεν ἠγεμόνευε , σωθῆναι δὲ ὑστερον ἤγε κακὰ χροῖ ἐμματα ἔχοντα , καὶ ἐξῆς ὡς πον προσεγράφη . καὶ ἡμῶν μέν , ἠψον , οὐδεὶς ἐδύνατο γνῶναι αὐτὸν ἐξαπίνης προφανέντα , οὐδ’ οἱ προγενέστεροι ἦσαν , ἀλλ’ ἐπεὶ τε κακοῖσιν ἐνίσσομεν , τουντέστιν ἐκακολογοῦμεν , ἤδὲ βολήσιν , τουντέστι βολαῖς ταῖς διὰ ὀστῶν καὶ ξύλων . ὁ δὲ τέως μὲν ἐτόλμα βαλλό - μενος καὶ ἐνισσόμενος τετληότι θυμῷ · ἀλλ’ ὅτε δή μιν ἔγαιρε θεοῦ νόος , σὺν μὲν Τηλεμάχῳ περιπαλλέα τεύχ’ ἀείρας ἐς θύλαμον κατέθη*κε καὶ ἐκλή*σσον ὀχίας , τουντέστι μοχλοὺς τοὺς τε τῆς γυναικωνιτίδος ; καὶ τοὺς περὶ εἰν’ αὐλήν . ὁ δὲ πολυκρδείησι , τουντέστι κερδαλεότητι καὶ δόλοις , ἄνωγε τὴν γυναῖκα τόξον μυθιστῆσι θεῖναι πολυὸν τε σίδηρον , τὸν προφήνθιντα τοὺς δώδεκα Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Ω . δηλαδη πλεκκας . ημιν ανωρθορισιν αεθλια και φονον αρχην . ενθα ο ταλλα προς αλη - θειαν ειπων Αμφιμεδων υπομειδεσται ου γαρ καθα το ειδωλον την του τοξου θεσιν οϊεται πολυκερ - δειας Οδυσσεως γενεσθαι , ουτω και ταληθες εις το παν εχει , αλλ εθουλεσατο μεν αυτο η Πηνελόπη * προστη , επιχουν δε Οδυσσεως . ο δ Αμφιμεδων ανακεφαλαιοιμενος και τα εξης φησιν ουδε τις ημων δυνατο κρατερωιο βιοιο νευρην εντανυσαι , πολλων δ επιδενες ημιν , ηγουν υστερωι απο του δευ , εξ ου ο δευτερος και ο δευτατος . εν αλλοις δε και τον επιδη , ο εστι χοιζοντα , η λεξις δηλοι , ως και εν τη , τα τ ελδεσαι ως κεν επιδενης . αλλ οτε , φησι , χειρας εκεινον ικανε τοξον , ημεις μεν παντες δυσκολομεν επεσσι κωλυντες την δι Λυκαϊου δόσιν του τοξου . Τηλεμαχος δε μόνος επο - τρυνων εκελυσεν . ο δε δεξαμενος ηηδως ετανυσεν βιον . στη δ αρ επ ουδον ιων , ταχειας δ εχενυσαν υστοις δεινον παπταινον , βελε δ Αρτινοον βασιλεια . αυταρ επειτ αλλοις εμει βλεσα στοινοντα , του δ αρχιστνοι επιπτον . γνωστων δ ην οτι θεος αυτοις επιταξοφος ην , ο δη θειαν επι - κουριαν δηλοι . αυτικα γαρ , φησι , κατα δωματα οι αμφι τον Οδυσσεα επισποθμενοι , ηγουν επακολου - θουντες , μενει σφη , ηγουν ιδις δυναμει , πτεινον επιστροφадην και εξης ως προ τουνων δυσκευασται . και ουτω μεν ο της ηθοποιϊας Αμφιμεδων , προσθεις και οτι ως ημεις απωλομεθα , ων επι και νυν σωμαστ αμδηα κειται εκει ου γαρ πω ισασι φιλοι , οι απονηραντες μελανα βροτον εξ οτειλιων κατα - θεμενοι γοαονεν το γαρ γερας εστι θανοντων , το απονηρηναι δηλαδη και κλανθηναι , ακολουθως δε παντως και ταφησται . χειρει δη επι τουντοις η του Ατρεϊδου ψυχη και φησιν ηθοποιη - τικως υλπε Λαιρτον παι πολυμηχαν Οδυσσευ , η αρα συν μεγαλη αρετη , τουτεστιν ευτυχια , ευδαι - μονια , εκτισσω ακοιτιν . ο σαφεστρων εμηνευων επαρχει ως αγαθαι φρενες ησαν εχεφρονι Πηνελο - πη ως ευ μεμηπται ανθρως κουριδιον . τω οι κλιος ου ποστ ολεϊται ης αρετης , της φρονησεως και σωφροσυνης δηλονοτι . τευξει δ επιχθονιοισιν αοιδημ αυτη θεος χαρισσον . ουχ ως Τυνδαριδου κουρη κακα μησατο εογα κουριδιον πτεινασα ποσιν συγερη δε αοιδη εσσετ επ ανθρω - 195πουσ , χαλκηνη δε τε σφμιν υπασσος θηλυτεροισι γυναιξ και η περ αν ευσεργος ησων , ηγουν εις παρα - δειγμα κειται ψφου , ως και αλλαχου εφθεθη , ου μονον τοις ψιγουσι τας επ αληθεια φαιλας γυναι - κας , αλλα και ει τις φιλαπεχθμωως αγαθην γυναικα ψεσαι βουλοιτο . Ομηρου δε και ταυτα δεξιότης , τοπως τινας πολλωχου παραδιδοντος τεχνικως ψφγων τε και επαινων τοις ουληταις . και ουτω μεν εις επαινων Πηνελόπης ενταυθη τα της νεανιας ταυτης περαινεσαι δια μεσου του βασιλεως , ως και εν τη πρωτη και μεγαλη νεανια τον Οδυσσεια εθαμβουνεν ως μηδεν πεισόμενον κακων εκ της Πηνελόπης ως αγαθης γυναικος . Ιστέον δε οτι Ομηρος μεν ουκ ανεγκαστον την Οδυσσει γενεσθαι ιστο - ρι τον εις Ιλιον πλον , εις ην αμρω οι βασιλεις ηχουν οι θεοδμενοι , αλλ οτρυνοντες και σπουδη παραπαισοντες συμπλευσαι εις Ιλιον μημι γαρ ουλω καταγραφσαντο δια πειθους εκεινον , οια κατα σινκασιν η και εκ μαντεϊας ειδοτα το της Τρωϊκης μαχης δυσασποτλεστον . ει δε και οι μεταγενεστεροι διλιαν καταγραφουσι του ηρωος και προσποιητον μανιαν θρυλουν και την ανωμοιδη συζυγιαν των ζωων προσιστορουσιν , ην ξιζας μεταμοιδη το αροτρον , και τον υπο Παλαμηδους προσεφρουσιν ελεγχον δια του βραχυλιου παιδος Τηλεμαχου και ακοντα φασιν εις Τροϊαν στρατευσαθαι , λεγέτω - σαν α βουλονται οι πιρ ου μονον του Οδυσσεως τοιαυτα καταγραφουσι , αλλα και τον Αχιλλεα τη γυναικωπιδι παραχουνσι , και κυριδα χειρισαντες προς ιστορηγαν τας χειρας γυμναζουσι , και δια Παλαμηδους εφημηντες και αυτον αγουσι εις Τροϊαν ελιγιστον . ων ουδεν Ομηρος ιστορει , ως και η Ιλις δηλοι , ενθα ου φαινεσαι ουδε τω Αχιλλει κατ αναγκην γενεσθαι ο εις την Ιλιον πλους . και Σοφοκλης δε δια του Τειρσου τον Αϊαντα ιαντου φησιν αρχειν και ουχ υπο την αναγκην του σκη - πτρου κιθαι των βασιλεων . Ιστέον δε και οτι ταντων μελαιναν την ειπειν και εφημαγε γαιαν , * ως εν τοις ηθησι κειται . Κεκραμενοι δε οι επιλελεγμενοι δυο και επιηγαγε παραθεϊς ουδ αν αλλως ζωνεμενος λεζαιτο , ηγουν διακρινας επιλεζαιτο . λειπει δε εν τω διαζοινας ευθεκα , ινα λεγη οτι ουδ αν αλλως τις διακρινας λεζαιτο , η και τεροω ειπεν , ουδ αν αλλως λεζαιτο ει τις κηνοι , ει μη αρα το αλλος εη αντνημις . τοτε γαρ ανελλιπος εχει ο λογος , δηλον δε ως ταντον κριναται και λεζασθαι . αφ αν του μεν ο εκκριτος , του δε οι περ Ευριπιδη λικτοι
Lemmas: ὁ κριθδὰ καί κλείς παρά ὁ κομιχεω . Ἰερός δέ στρατός λέγω ὁ Ἑλληνικός , ὡς ὑπέρ ἀρετή τολυπεύω ὁ δεκαετής ἐκεῖνος πόλεμος . Ἀκτή δέ προέχω ὁ αὐτός ἐν εἰμί ὁ προβλήτης ἀκτή , πρό ὅς εἴρω ἀλλαχοῦ . ὁ δέ ζώννυμι ὡς ἀπό μέρος ὁ πλείων λαμβάνω · Ἡνίοχοι μέν γάρ καί τοξότης καί ἀκοντιστής καί διακοβωλος ζώννυμι , δρομεύς δέ καί παλαιστής γυμνός ἀθλέω . ὁ δέ , τίθημι ἀκούω θαυμάζω θυμός , δηλόω μέν ὁ κατά ψυχή θάμβος , οὖον μήv ὁ κατά λόγος προφορικός . γράφω δέ καί ἐτεθῆπιας ἐν δύο πρόσωπον , ὡς περ καί ἀνωτέρω αὐτός ὁ ἀντιβολέω , ἵνα λέγω ὁ βασιλεύς ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτι πολύς μέν τάφος περιτυγχάνω καί ἀγών , εἶδον δέ εἄν ἐκεῖνος ὁ κατά σύ μάλιστα θαυμάζω εἄν . τίμι γράφω ὁ αὐτός καί θάπτω καί σημαίνω ὁ αὐτός ἀκούω ὁ θαυμάζω . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος γραφή δωρικός Συρακούσιος , ἔνθα συνήθης ὁ παράκειμαι μεταξύ Αἰῶν εἰσεστώτα · ἐκ ὁ πλήσσω γοῦν καί πέφνχα , πλήσσω καί ἔπεφνον γοῦν ὁ ἐκεῖ , ὥστε οὗτος καί ἐκ ὁ τέθηπα τέθηπα γίγνομαι Δωρικός , οὖον παθητικός τίθημι - πόμην θήπω καί ἰωνικός διαλύω θάπτω . ὁ μέντοι τίθημι καί ἐτεθῆπιας κοινός ὑπερσυντε - λικοῦ μεταποίησις εἰμί Ἰωνική · ὡς γάρ ὁ ἐτετύχαμ τυγχάνω , τυγχάνω καί τυγχάνω ὁ Ἴων λέγω , οὗτος καί ὁ ἐτεθῆπμιν ἐτεθῆπμς , θήπω ἐτεθῆπσας . ὁ δέ , ὡς σύ μέν οὐδέ θνήσκω ὄνομα ὄλλυμι καί ἑξῆς , γράφω εἰμί εὔκλεια ὁ μετά θάνατος . ὅτι2 παρεισοδιάζω εὐμέθοδος ὁ ποιητής ὁ ἐνταῦθα μικρός δύο νεκνίᾳ ἱστορία παλαιός ὁ Τρώς - Κῶς , πῶς δηλαδή Ὀδυσσεύς εἰς Τροία πλέω , καί ἅμα καί μνήμη ἐπιτηδίου καί ἀνακεφαλαίωσις ὁ κατά ὁ μυθιστορία ποιέω , ἀκούω ὅς ποιέω καί ὅς πάσχω , πλάσσω ὡς Ἀμφιμήδης ἰθή - κήσιος μυθιστεαρ ξένος εἰμί Ἀγαμέμνων , γνωρίζω ὅτε εἰς * Ἰθάκη κατέρχομαι καί ἐπεξεφώνη ὁ ὁ Ἀμφιμέδων ὀτρύνω Ὀδυσσεύς σύν Μενέλαος εἰς Ἴλιον ἕπω , ὅτε Ἡρώ μηρία οὐύς τουντέστιν ὀλός καί ἀκεραίνῃ σπουδή παραπείθω Ὀδυσσεύς , τουντέστι μόλις ὡς καί αλλοχοω δηλόω . ὅνος γάρ ὁ πόλεμος διά ὁ μέγεθος φημί ὁ κίνδυνος καί σής μάχη δυσκατόρθωτος · καθά καί ὁ λαμπρός Ἀμφιάραος μόλις πείθω ὁ Θῆβαι ἐπιστρατεύω , καί Ἀχιλλεύς δέ ὁμοίως ὁ Τροία ὁ καί ἀνδρεῖος καί καλός . οὗτος τοίνυν μηρία οὐύς ὁ Ὀδυσσεύς πείθω , ἥρως , φημί πόντος . οὗτος οὖν ὁ Ἀμφιμέδων εἶδον ἐν ᾍδης κατάγω νῦν ὁ Ἀγαμέμνων ἐρωτάω πλάω - σματικῶς ὡς ἐν ηθιστοα καί οὗτος · τίς πάθος ξέω γαῖα ὥστε πᾶς κρίνω καί ὁμῆλιξ ; οὐδέ εἄν ἄλλος κρίνω λέγω κατά πόλις ἀνήρ ἀγαθός . ἐπαινός δέ οὗτος εκκριος καί ἐπι - λέκτης νέος . εἶτα ἐρωτάω πέντε στίχος καθέξω ἀπασαποινήτως ὅς ἐν ὁ πρῶτος νεκνίᾳ ὁ Ὀδυσσεύς ἐρωτάω περί ὁ ἢ κατά ὁ θάλασσα πάσχω ἢ περί χέρσος λήγω . καί εἶπον , ἢ οὖον μιμνήσκω ὅτε ἐκεῖσε , ἀκούω εἰς Ἰθάκη , κατέρχομαι , ὡς φέρω , καί ἀπαι-δο τήσας ἀπόκρισις ἀκούω ἐκ ὁ Ἀμφιμέδων ἱστορικός , ὅτι τε μιμνήσκω τίς πᾶς , συντάσσω νῦν ἀρχαϊκῶς ὁ μνήμη μετά αἰτιατικός , καί μετά οὗτος ἄριγος μανθάνω δηλέομαι - σάω τίς πάθος ὁ τηλικόσδε ἔρχομαι πρό ὥρα * ὑπό γῆ . καί πρῶτος ἀρήγω - ὁ ὁ κατά ὁ ἱστός , καί ὡς τριέτης μέν ἔρχομαι δόλος ὁ Πηνελόπη καί πείθω ὁ Ἀχαιός · εἰς δέ ὁ ἑξῆς ἐφευρίσκω τεχνάομαι δόλος . καί ὡς ὁ μέν ἐκτελέω ὑπό ἀνάγκη . ἐπί δέ φάρος ἐδύξεν ὑφή - ΝΑΣΑ μέγας ἱστός πλύνω , ἥλιος ἐναλίγκιος ἢ σελήνη , καί τότε Ὀδυσσεύς κακός πόθεν ἄγω δαίμων ἀγρός ἐπί ἐσχατιά , ὅθι δῶμα ναί συβώτης . ἔνθα ἔρχομαι φίλος νιος οδυσος θεῖος ἐκ Πύλος διαφέρω μυθιστήρας θάνατος κακός αρτύω , * τουντέστιν ἀρτύω - ὅς , ἐθνεπίζοντας . καί Τηλέμαχος μέν πρόσθεν ἡγεμονεύω , σῴζω δέ ὕστερος ἄγω κακός χρώς ἐμματα ἔχω , καί ἑξῆς ὡς πως προσγράφω . καί ἐγώ μέν , ἕψω , οὐδείς δύναμαι γιγνώσκω αὐτός ἐξαπίνης προφαίνω , οὐδέ ὁ προγενής εἰμί , ἀλλά ἐπεί τε κακός ἐνίσσω , τουντέστιν κακολογέω , ἠδέ βολή , τουντέστι βολή ὁ διά ὀστέον καί ξύλον . ὁ δέ τέως μέν τολμάω βάλλος - μένος καί ἐνίσσω ἔτλην θυμός · ἀλλά ὅτε δή ὅς ἔγαιρε θεός νόος , σύν μέν Τηλέμαχος περιπαλλέα τεῦχος ἀείρω εἰς θυλαμος κατατίθημι καί ἐκλή*σσον οχιά , τουντέστι μοχλός ὁ τε ὁ γυναικωνῖτις ; καί ὁ περί ἐν αὐλή . ὁ δέ πολυκρδειειμι , τουντέστι κερδαλεότης καί δόλος , ἄνωγα ὁ γυνή τόξον μυθιιστημι τίθημι πολύς τε σίδηρος , ὁ προφαίνω ὁ δώδεκα Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Ω . δηλαδή πλεκκας . ἡμεῖς ανωρθορις ἀέθλιος και φόνος ἀρχή . ἔνθα ὁ ὅς προς ἄλη - θεῖος εἶπον Ἀμφιμέδων υπομειδιειμι ου γαρ καθά ὁ εἴδωλον ὁ ὁ τόξον θέσις οἴομαι πολυκερ - Δείας Ὀδυσσεύς γίγνομαι , οὗτος και ταληθες εἰς ὁ πᾶς ἔχω , ἀλλ' εθουλεσατο μέν αὐτός ὁ Πηνελόπη * προΐστημι , ἐπιχέω δέ Ὀδυσσεύς . ὁ δ Ἀμφιμέδων ἀνακεφαλαιόω και ὁ ἑξῆς φημί οὐδέ τις ἥμων δύναμαι καρτερός βιός νευρά ἐντανύω , πολύς δ ἐπιδένω ἡμεῖς , ἤγουν ὑστερέω ἀπό ὁ δήω , ἕξ ου ὁ δύο και ὁ δεύτατος . εν ἄλλος δέ και ὁ ἐφοράω , ὁ εἰμί χοιζω , ὁ λέξις δῆλος , ως και εν ὅς , ὁ τ ἔλδομαι ως ἄν ἐπιδέν(ν)ω . ἀλλ' ὅτε , φημί , χείρ ἐκεῖνος ἱκανός τόξον , ἡμεῖς μέν πᾶς δυσκολέω ἔπος κωλυντες ὁ Ζεύς λυκαιω δόσις ὁ τόξον . Τηλέμαχος δέ μόνος ΕΠΟ - τρυναω κελεύω . ὁ δέ δέχομαι ἀηδής τανύω βίος . ἵστημι δ ἄρα ἔπος οὐδός Ἴων , ταχύς δ χέω ὕω δεινός παπταίνω , βελε δ αρτινοος βασίλεια . αὐτάρ επειτ ἄλλος ἐμέω βλεσα στοιμιαινω , ὁ δ αρχιστνοι πίπτω . γνωστός δ ἐάν ὅτι θεός αὐτός επιταξοφος ἐάν , ὁ δη θεῖος ἐπί - κουρίας δῆλος . αὐτίκα γαρ , φημί , κατά δῶμα ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς επισποθμενοι , ἤγουν επακολου - θουντες , μένω σφός , ἤγουν Ἴδις δύναμις , πτηνός ἐπιστροφή και ἑξῆς ως προ τομοσσυν δυσκευαστης . και οὗτος μέν ὁ ὁ ἠθοποιία Ἀμφιμέδων , προστίθημι και ὅτι ως ἡμεῖς ἀπόλλυμι , εἰμί ἐπί και νυν σωμαστ αμδηα κεῖμαι ἐκεῖ ου γαρ πω οἶδα φίλος , ὁ απονηραντες μέλας βρότος ἕξ οτειλιων κατά - τίθημι γοάω ὁ γαρ γέρας εἰμί θνῄσκω , ὁ απονηρηναι δηλαδή και κλάνω , ἀκόλουθος δέ πᾶς και θάπτω . χειρεω δη ἐπί τούντος ὁ ὁ Ἀτρείδης Ψυχή και φημί ἠθοποιέω - Τικῶς υλπε Λαιρτον παῖς πολυμηχαν Ὀδυσσεύς , ὁ ἄρα σῦς μέγας ἀρετή , τουτέστιν εὐτυχία , ὕδης - μονία , κτίζω ἄκοιτις . ὁ σαφής εμηνευων ἐπάρχω ως ἀγαθός φρήν ἀείδω ἐχέφρων Πηνελο - πῇ ως ευ μεμηπται ανθρως κουρίδιος . ὁ ὁ κλιος ου Ποστ ὄλλυμι εἰμί ἀρετή , ὁ φρόνησις και σωφροσύνη δηλονότι . τυγχάνω δ ἐπιχθόνιος αοιδημ ἀϋτή θεός χαρίζω . οὐ ως Τυνδαρίδης κόρη κακός μήδομαι ἔμφλοξ κουρίδιος πτεινασα πούς συγερας δέ ᾠδή εἰμί ἔπος ανθρω - ἔπειμι , χάλκινος δέ τε σφμιν υπασσος θηλυτεροις γυνή και ὁ περ αν ευσεργος ἵημι , ἤγουν εἰς παρά - δεῖγμα κεῖμαι ψ , ως και αλλαχού φθίω , ου μόνος ὁ ψιγους ὅς ἔπος ἀλήθεια Φαίλας γυνή - καί , ἀλλά και ει τις φιλαπεχθμωως ἀγαθός γυνή ψέω βούλομαι . ὅμηρος δέ και Ούτος δεξιότης , τοπως τις πολλωχου παραδίδωμι τεχνικός ψ τε και ἐπαινέω ὁ ουλητη . και οὗτος μέν εἰς ἐπαινέω Πηνελόπη ενταυθη ὁ ὁ νεανίας οὗτος περαίνω διά μέσος ὁ βασιλεύς , ως και εν ὅς πρῶτος και μέγας νεανίας ὁ Ὀδυσσεία θαμβέω ως μηδείς πείθω κακός ἐκ ὁ Πηνελόπη ως ἀγαθός γυνή . ἰστέον δέ ὅτι Ὅμηρος μέν οὐ ἀναγκάζω ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι ιστός - ριʹ ὁ εἰς Ἴλιος πλός , εἰς ἐάν αμρω ὁ βασιλεύς ἠχέω ὁ θεοδμενοι , ἀλλ' ὀτρύνω και σπουδή παραπαίω συμπλέω εἰς Ἴλιος μημι γαρ ὅλος καταγράφω διά πειθώ ἐκεῖνος , οἶος κατά σινκασιν ὁ και ἐκ μαντεῖος οἶδα ὁ ὁ τρωικός μάχη δυσασποτλεστον . ει δέ και ὁ μεταγενέστερος δειλία καταγράφω ὁ ἥρως και προσποιέω μανία θρυλέω και ὁ ανωμοιδη συζυγία ὁ ζωή προσιστορέω , ἐάν ξιζας μεταμοιδη ὁ ἄροτρον , και ὁ ὑπό Παλαμήδης προσφέρω ἐλέγχω διά ὁ βραχυλιου παῖς Τηλέμαχος και ἄκων φημί εἰς Τροία στρατεύω , λέγω - σάω ὅς βούλομαι ὁ πιρ ου μόνος ὁ Ὀδυσσεύς τοιοῦτος καταγράφω , ἀλλά και ὁ Ἀχιλλεύς ὅς γυναικωπιδι παραχέω , και κυριδα χειρίζω προς ιστορηγας ὅς χείρ γυμνάζω , και διά Παλαμήδης εφημηντες και αὐτός ἄγω εἰς Τροία ελιγιστον . εἰμί οὐδείς Ὅμηρος ἱστορέω , ως και ὁ Ἷλις δῆλος , ἔνθα ου φαίνομαι οὐδέ ὁ Ἀχιλλεύς κατά ἀνάγκη γίγνομαι ὁ εἰς ὁ Ἴλιος πλόος . και Σοφοκλῆς δέ διά ὁ Τειρσου ὁ Αἴας ίανθος φημί ἄρχω και οὐ ὑπό ὁ ἀνάγκη ὁ σκῶ - πτρου κίθη ὁ βασιλεύς . ἰστέον δέ και ὅτι τάντος μέλας ὁ εἶπον και εφημαγε γαῖα , * ως εν ὁ ἤθησις κεῖμαι . Κεκραμενοι δέ ὁ επιλέγω δύο και επιαγω παρατίθημι Ουδ αν ἄλλως ζώννυμι λεζαιτο , ἤγουν διακρίνω επιλεζαιτο . λείπω δέ εν ὁ διαζοις ευθεκα , ἵνα λέγω ὅτι Ουδ αν ἄλλως τις διακρίνω λεζαιτο , ὁ και τεροω εἶπον , Ουδ αν ἄλλως λεζαιτο ει τις κηνοι , ει μη ἄρα ὁ ἄλλος εἰμί αντνημις . τότε γαρ ἀνελλιπής ἔχω ὁ λόγος , δῆλος δέ ως τείνω κρίνω και λεζασθαι . ἀπό αν ὁ μέν ὁ Ἔκκριτος , ὁ δέ ὁ περ Εὐριπίδης λικτεω