eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1475
Ψ Ω Δ Γ . ἀλλὰ καὶ ὁ εὐκταῖος . τοιούτου δὲ τονικοῦ λόγου , καὶ ἡ Ἀρήτη . συνέθετον δὲ Ἀρήτου , ὁ παρὰ Ἥρο-50 δῶτῳ Ἀμώρητος . δήλον * δ' ὅτι ὁ παρ' Ὀμήρῳ Ἀρητος , Ἄματος , παρὰ τοῖς μετ' Ὀμήρον . Ὅτι τὸ , ἐναργῶς ἤλθεν ἀντὶ τοῦ , κατ' ὀψιν ἤκειν , ἀναμαρτῶς . καὶ ἀοργὸς ὁ ἔστι λευ-κὸς καὶ γανερὸς καὶ ὡς αἴτιν ἀναφανδὰ . διὸ καὶ ἥλιος καὶ σελήνη , ἐναργεῖς λέγονται τοῖς πάλαι θεοῖ . Ὅτι δαῖτα θάλειαν προσαγορευτὸντος φησὶ κατὰ ἐπίθετον . αὐτὴ μέντοι καταμόνας , παρασύνεται καὶ διὰ τοῦ ἰῶτα γράφεται . παραγόνσα τὴν ἀτασθαλίαν ὡς προδήλωται . ὅτι δὲ καὶ Μοῦσα θάλεια κατὰ60 κυριωνυμίαν , δήλον ἐστιν . Ὅτι διακόμης ὁ Νέστωρ εἰς θυσίαν τοῖς * νιοῖς χωᾶται , οὐ μόνον διὰ τὸ τιμῶν , ἀλλ' ὅτι καὶ ἄλλως αὐτοφρονοῦσιν οἱ ἥρωες ἐν πολλοῖς τῶν ἔργων , ὡς πολλαχοῦ φαίνεται . μακαριστὸς δὲ φασιν οἶκος οὗχ' οὕτως ὁ ἐξανδραπόδων , ὡς ὁ ὑπὸ παιδῶν τούτων ἐπηρτημέ-147 νενος . Ὅτι τὸ , βούν κατὰ σποδὴν ἄγειν , * ἑλάσσειν φησίν . εἴπον . ὥρα τάχιστα10 ἐλθὴν , ἑλάσει δὲ βούν ἐπιβουκόλος ἀνήρ . δηλοῖ δὲ καὶ τὸ κρούσαι ἡ λέξις . ἐφοῖ γοῦν μετ' ὀλίγα . ἤλασεν ἄγρι παραστάς . τουνεστί , πέλεια ἐπλήξε . κείται δὲ ποτε καὶ ἐπὶ τεκτονήσεως οἰκήρου . καὶ ἐπὶ ἐκτάσεως ταγισμοῦ καὶ ἀνοριζέως . ὡς τὸ , τεῖχος ἤλασε . καὶ τάφρον ἤλασε . καὶ ἐπὶ ζῴων συντόνου ἀντίσεως . ὅθεν καὶ τὸ ἐπιπλατεῖν καὶ βοληλατεῖν καὶ στρατηλατεῖν . τοιούτου δὲ τι καὶ ἐπὶ ἡρῶν τὸ ἐλαύνειν καὶ10 κωπηλατεῖν . τὸ δὲ κατήλασεν , * ἄλλο παρὰ τὰ εἰρημένα ἐστι . σημαίνει γὰρ τι οὐ σαφῶν . ὡς ἐν ἄλλοις δηλώθη . Ὅτι δὲ ἐν τῷ , βούν ἐπιβουκόλος ἀνὴρ ἐκ περισσοῦ κείται τὸ βούν ὡς καὶ ὁ οἶνος ἐν τῷ . οἶνον ἐνυχοκύντες ἐπὶ χρονοῖς δεπάσεσιν ὁ μετ' ὀλίγα φησὶν ὁ ποιητής . καὶ τὸ ποδῶν , ἐν τῷ , ποδαπότα ποδῶν ὡς ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα πον λέγεται . καὶ ὅτι ἐν τῷ ἐπιβουκόλος , παρέλκει ἡ πρόθεσις ὡς καὶ ἐν τῷ ἐπίουρος καὶ ἐν ἄλλοις , δεδήλωται ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἰκανῶς . Ὅτι Λαιώκας χρο-20 σοχόων ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα φησίν , ἢ ἐπιθετικῶς τῶν λαοῖς ἐ*παρχούτων , ὁ ἔστι τῷ δήμῳ . διὸ καὶ20 δημιοεργοὶ λέγονται οἱ χειροτέχναι . ἢ καὶ κατὰ κυριότητα ὄνόματος φρονοῦντι . Ἰστίον δὲ ὡς εἰ μὲν εἰς κῦριν , βαρυνθήσεται ὡς τὸ Λαέρτης . εἰ δὲ ἐπίθετον , ὀξυνθήσεται ὡς τὸ εὐνοχός . Ἐπὶ ἰστίον καὶ ὅτι δύναται ὥσπερ ὁ Λαέρτης , οὕτω καὶ ὁ Λαιώκας , παρὰ τὸν λαὸν εἶναι . ὡς τὸν ὑπ' αὐτῶν λαὸν ἀφροὺν ἤρουν ἡμῶν τῇ εὐημεσίᾳ . οἱ μέντοι παλλαοῖ , παρὰ τὸν λᾶαν ὁ ἔστι λίθον , τὸν Λαιώκην συντι-θέασιν . καὶ ἔστι κατ' αὐτοὺς Λαέρτης , ὁ λᾶας ἤρουν λίθους ἀερτάζων ὁ ἔστιν αἴρων . κοινῶν . ὅθεν30 * καὶ ἀεὐδὴν ἐπίρρημα τὸ , βαστακτικῶς . Ὅτι ἐτυμολογικοῦ τρόπου τὸ , χροσοχόων ἐλθεῖν ὄφρα βόας χροσὸν κέραςι περιχεύῃ . ἀπὸ τοῦ χεῦεν γὰρ χροσὸν ὁ χρυσοχόος λέγεται . καὶ μετ' ὀλίγα , χροὸν χρυσὸν ἔδωκεν ὁ δ' ἐπειτα χρυσὸν κέραςι περιχεύεν ἀσκήσας , ἡ' ἄγαλμα θεὰ κεχάριστο ἰδοῦσα . Ἐνθα καὶ ὅρα τὸ ἀσκήσας , ἀντὶ τοῦ , οὐχ' ἀπλῶς περιχεύας ἀλλ' ἐπιμελῶς , ὡς καὶ ἄλλοχοῦ εἶπε . καὶ τὸ ἄγαλμα , ἀντὶ τοῦ ἄγαλλίσμα , ὁ πρὸ μακροῦ ἤρη . διὸ καὶ ἐπήγαγεν ἐτυμολογικῶς30 τρόπῳ , τὸ κεχάριστο . τού*τέστιν ἄγαλλισθείη , ἐξ οὗ τὸ ἄγαλμα . δηλοῖ δὲ ἀστειῶς ὁ τόπος οὗτος , ὡς ἐπαγωγὸν ἐστι καὶ θεοστέρων προσώπων τὸ τιμᾶσθαι πολυτελῶς . Ἰστίον δὲ ὅτι τοῦ κέρας , παραγω-40 γον ἡ κεραία . ὁμοίως τῷ . πέρας περαία . εἰ καὶ ἄλλως ἡ περαία ἐκ τοῦ πέριγ δοκεῖ γίνεσθαι . οἷον πέριγ ἄλος . ἢ καὶ ἀπὸ τῆς πέρας ὁ πέρ ἐστι γῆς , ἥς ἡ αἰτιατικὴ πέριγ οὖσα , εἰς ἐπαρύσματα τὸ πέριγ καὶ πέριγ μετέπεσεν . Ὅτι παρασκευὴν φράζει διατὸς τὸ , εἴπασε δ' εἴσω δωμαίς , δαῖτα πένεσθαι ἕδρας τε ξύλατ' ἄμφι καὶ ἄγλαοὺν οἴσμεν ὕδωρ . Καὶ ὅρα ὅσα τὰ τῶν δοκλίδων ἐν τοῖς τοιούτοις ἔργα . Σπουδῆς δὲ ὑπορρητικῆς δηλωτικὸν τὸ , ὡς ἥραδ' , οἱ δ' ἄρα πάντες ἐποι-πνον , ὁ ἔστιν ἐπόουν . περὶ οὗ εἴρηται ἄλλοχοῦ ὡς ἐκ τοῦ ποιν ποινὸν γίνεται κατὰ ἀναδίπλασιασμὸν , καὶ ἐπέντεσιν τοῦ ἰῶτα . ὁμοίως τῷ ποιημόσων καὶ τοῖς τοιούτοις . Ἀγλαὸν δὲ ὕδωρ , ἢ τὸ χρημαῖον καὶ ἀπόρυντον , ἢ τὸ φύσει αἰλῆν ὡς διαφανές . ἐκτείνει δὲ τὸ ὕδωρ ἐνταῦθα τὴν παρα-40 λέγουσαν ὡς καὶ ἐν ἄλλοις . ἐν πολλοῖς δὲ , καὶ συνεσταλμὲν ἐννίσταται . Ὅτι σχῆμα γοργόν τὸ , ἤλθε μὲν βοὸς ἐκ ποδίων . ἤλθον δὲ Ἠλειοχόου ἐπαροι . ἤλθε δὲ χαλκείς . ἤλθε δ' Ἀθήνη.50 ἔχα δὲ ταῦτα , καὶ κάλλος διὰ τὰς ἐπαναφορὰς τοῦ ἐλθεῖν . καλὸν δὲ καὶ ἡ ἐπ*μονὴ τῆς αὐτῆς λέξεως . Χαλκεὺς δὲ , ὁ πρὸ βραχέων χρυσοχόος , κατὰ ὄνομα γενικόν . ἀπὸ τοῦ πώστου φανέντος μεταξὺ . διὸ καὶ ὁ Ἥφαιστος , χαλκεὺς ἐλέγετο . καὶ χαλκεύειν τὸ σιανόν ἑλατὴν ὑλὴν σφῶς παῖιν . καὶ τὰ εἰς αὐτὸ δὲ ὕπλα , χαλκῆσι λέγει . καὶ πείρατα τήγνης . ὁ ἔστι περατωτικά . δι' ὧν ἡ χαλκευτικὴ
Lemmas: Ψ Ω δ Γ . ἀλλά καί ὁ εὐκταῖος . τοιοῦτος δέ τονικός λόγος , καί ὁ Ἀρήτη . συντίθημι δέ ἄρητος , ὁ παρά Ἥρος Δωτώ Ἀμώρητος . δῆλος * δέ ὅτι ὁ παρά Ὅμηρος ἀρατός , ἦμαρ , παρά ὁ μετά Ὅμηρος . ὅτι2 ὁ , ἐναργής ἔρχομαι ἀντί ὁ , κατά ὄψις ἥκω , ἀναμαρτής . καί ἀοργὸς ὁ εἰμί λευκός καί γανερὸς καί ὡς Αϊτίν ἀναφανδά . διό καί ἥλιος καί σελήνη , ἐναργής λέγω ὁ πάλαι θεάομαι . ὅτι2 δαίς Θάλεια προσαγορεύω φημί κατά ἐπίθετος . αὐτός μέντοι καταμόνας , παρέχω καί διά ὁ ἰῶτα γράφω . παράγω ὁ ἀτασθαλία ὡς προδηλόω . ὅτι δέ καί Μοῦσα Θάλεια κατά κυριωνυμία , δῆλος εἰμί . ὅτι2 Διακόμης ὁ Νέστωρ εἰς θυσία ὁ * νίον χωᾶται , οὖον μόνος διά ὁ τιμή , ἀλλά ὅτι καί ἄλλως αυτοφρονεω ὁ ἥρως ἐν πολύς ὁ ἔργον , ὡς πολλαχοῦ φαίνω . μακαριστός δέ φημί οἶκος οὐ οὕτως ὁ εξανδραποδηω , ὡς ὁ ὑπό παῖς οὗτος ἐπηρτημέ-147 Νένος . ὅτι2 ὁ , βοῦς κατά σποδή ἄγω , * ἐλαύνω φημί . εἶπον . ὥρα τάχιστος ἔρχομαι , ἐλαύνω δέ βοῦς ἐπιβουκόλος ἀνήρ . δηλόω δέ καί ὁ κρούω ὁ λέξις . ἐφίημι γοῦν μετά ὀλίγος . ἐλαύνω ἄγρις παρίστημι . τουνεστί , πέλεια πλήσσω . κεῖμαι δέ ποτός καί ἐπί τεκτόνησις οικηρ . καί ἐπί ἔκτασις ταγισμοω καί ανοριζευς . ὡς ὁ , τεῖχος ἐλαύνω . καί τάφρος ἐλαύνω . καί ἐπί ζῷον σύντονος άνθηση . ὅθεν καί ὁ ἐπιπλήσσω καί βοληλατεῖν καί στρατηλατέω . τοιοῦτος δέ τίς καί ἐπί ἥρως ὁ ἐλαύνω καί κωπηλατέω . ὁ δέ καταλέω , * ἄλλος παρά ὁ εἴρω εἰμί . σημαίνω γάρ τίς οὖον σαφής . ὡς ἐν ἄλλος δηλόω . ὅτι2 δέ ἐν ὁ , βοῦς ἐπιβουκόλος ἀνήρ ἐκ περισσός κεῖμαι ὁ βοῦς ὡς καί ὁ οἶνος ἐν ὁ . οἶνος ἐνυχοκύντες ἐπί χρόνος δεπάζω ὁ μετά ὀλίγος φημί ὁ ποιητής . καί ὁ πούς , ἐν ὁ , ποδαπότα πούς ὡς ἐν ὁ μετά οὗτος πως λέγω . καί ὅτι ἐν ὁ ἐπιβουκόλος , παρέλκω ὁ πρόθεσις ὡς καί ἐν ὁ Ἐπίουρος καί ἐν ἄλλος , δηλόω ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ἱκανῶς . ὅτι2 Λαιώκας Ἥρος σόχος ὁ ποιητής ἐνταῦθα φημί , ἢ ἐπιθετικός ὁ λαός ἐπαρχέω , ὁ εἰμί ὁ δῆμος . διό καί δημιουργός λέγω ὁ χειροτέχνης . ἢ καί κατά κυριότης ὄνομα φρονέω . ἱστίον δέ ὡς εἰμί μέν εἰς κύρις , βαρύνω ὡς ὁ Λαέρτης . εἰμί δέ ἐπίθετος , ὀξύνω ὡς ὁ εὐνοχός . ἐπί ἱστίον καί ὅτι δύναμαι ὥσπερ ὁ Λαέρτης , οὗτος καί ὁ Λαιώκας , παρά ὁ λαός εἰμί . ὡς ὁ ὑπό αὐτός λαός ἀφρέω ἀρόω ἐγώ ὁ εὐημεσίᾳ . ὁ μέντοι πάλλω , παρά ὁ λᾶας ὁ εἰμί λίθος , ὁ Λαιώκην συντίθημι . καί εἰμί κατά αὐτός Λαέρτης , ὁ λᾶας ἀρόω λίθος ἀερτάζω ὁ εἰμί ἀείρω . κοινός . ὅθε * καί ἀείδω ἐπίρρημα ὁ , βαστακτικῶς . ὅτι2 ἐτυμολογικός τρόπος ὁ , χροσοχοω ἔρχομαι ὄφρα βοῦς χροσος κείρω περιχέω . ἀπό ὁ χέω γάρ χροσος ὁ χρυσοχόος λέγω . καί μετά ὀλίγος , χροὸν χρυσός δίδωμι ὁ δέ ἔπειτα χρυσός κείρω περιχέω ἀσκέω , ἤ ἄγαλμα θεά χαρίζομαι ὁράω . ἔνθα καί ὁράω ὁ ἀσκέω , ἀντί ὁ , οὐ ἀπλόος περιχέω ἀλλά ἐπιμελής , ὡς καί αλλοχοω εἶπον . καί ὁ ἄγαλμα , ἀντί ὁ αγαλλισμαω , ὁ πρό μακρός Ἥρα . διό καί ἐπάγω ἑτυμολογικός τρόπος , ὁ χαρίζομαι . τού*τέστιν ἀγάλλω , ἐκ ὅς ὁ ἄγαλμα . δηλόω δέ ἀστεῖος ὁ τόπος οὗτος , ὡς ἐπαγωγός εἰμί καί θεοστερεω πρόσωπον ὁ τιμάω πολυτελής . ἱστίον δέ ὅτι ὁ κέρας , παράγω γος ὁ κεραία . ὁμοίως ὁ . πέρας περαίας . εἰμί καί ἄλλως ὁ περαίας ἐκ ὁ πέριξ δοκέω γίγνομαι . οἷος πέριξ Ἄλος . ἢ καί ἀπό ὁ πέρας ὁ περ εἰμί γῆ , ἥς ὁ αἰτιατικός πέριξ εἰμί , εἰς ἐπαρύσματα ὁ πέριξ καί πέριξ μεταπίπτω . ὅτι2 παρασκευή φράζω διαιτός ὁ , πάσσω δέ εἴδομαι δομή , δαίς πένομαι ἕδρα τε ξύλας ἀμφί καί ἄγλαος οἰσμός ὕδωρ . καί ὁράω ὅσος ὁ ὁ δοκλιδηω ἐν ὁ τοιοῦτος ἔργον . Σπουδή δέ υπορρητικεω δηλωτικός ὁ , ὡς ἥραδ' , ὁ δέ ἄρα πᾶς ἐποι-πνον , ὁ εἰμί ποιέω . περί ὅς εἴρω αλλοχοω ὡς ἐκ ὁ ποῖ ποῖνος γίγνομαι κατά ἀναδιπλασιασμός , καί ἐπένθεσις ὁ ἰῶτα . ὁμοίως ὁ ποιημοσος καί ὁ τοιοῦτος . Ἀγλαός δέ ὕδωρ , ἢ ὁ χρημαῖον καί ἀπόρυντον , ἢ ὁ φύσις Αϊλήν ὡς διαφανής . ἐκτείνω δέ ὁ ὕδωρ ἐνταῦθα ὁ ὁράω λέγω ὡς καί ἐν ἄλλος . ἐν πολύς δέ , καί συστέλλω ἐνίστημι . ὅτι2 σχῆμα γοργός ὁ , ἔρχομαι μέν βοῦς ἐκ πόδιον . ἔρχομαι δέ ηλειοχοω ἐπαίρω . ἔρχομαι δέ χαλκεύς . ἔρχομαι δέ Ἀθήνη χάσκω δέ οὗτος , καί κάλλος διά ὁ ἐπαναφορά ὁ ἔρχομαι . καλός δέ καί ὁ ἐπ*μονὴ ὁ αὐτός λέξις . Χαλκεύς δέ , ὁ πρό βραχύς χρυσοχόος , κατά ὄνομα γενικός . ἀπό ὁ πώστου φαίνω μεταξύ . διό καί ὁ Ἥφαιστος , χαλκεύς λέγω . καί χαλκεύω ὁ σιανός ἐλατός ὕλη σφός παῖς . καί ὁ εἰς αὐτός δέ ὕπλα , χαλκή λέγω . καί πέρας τήγνης . ὁ εἰμί περατωτικός . διά ὅς ὁ χαλκευτικός