eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1804
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Π . ἀγαθοῦ . Οἱ δὲ ἀνωτέρω ἕτεροὶ δύο στίχοι , ἥρουν τὸ , ὃ πάτερ ἦτοι ἐμὸν θυμὸν καὶ ἕξης , προσώπου εἰσὶ συστατικοὶ ἐπὶ φρονήσω . Βιαίαν δὲ δαπάνην γράζει τὸ , οἱ δ' ἐν μεγάροισιν ἔκῃλοι χρή - ματα διαδάπτονται καὶ ἕξης . Κώλυσις δὲ ἀκαίρου πίρωας τὸ , ἀνδρῶν δ' οὐκ ἂν ἔγνωε καὶ ἕξης οἱ δύο στίχοι . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι ὀκνεῖ Ὀδυσσεὺς ἀκουσθῆναι τοῖς οἰκείοις ὡς ἐνδον ἐστιν , ἵνα μὴ περιχαρεῖς γενόμενοι ἐπίσμον τὴν αὐτοῦ ποιήσωσιν ἐλευσιν καὶ οὕτω κωλυθῇ μὲν ἡ τῶν μηστήρων πανωλεθρία , γίνεται δὲ καὶ ὁ ἀναγνωρισμὸς ἦτον παράδοξος , ἄλλως δὲ γε πάνυ θαυμασίον τῷ τε Λαέρτῃ καὶ τῇ Πηνελόπῃ , αἰρήν τὸν Ὀδυσσέα ἰδεῖν καὶ ἅμα τοὺς μηστῆρας τεθνεῶ - τας μαθεῖν . ποιεῖ δὲ τοῦτο καὶ τοῖς Ἰθακησίοις πᾶνν πολλὴν κατάπληξιν . Ὅτι καταύγεται καὶς ἐνταῦθα εὐεργής , τούτῃσιν ἐλλομενίζεται , ἡ ἔφερε Τηλέμαχον Πυλόθεν . Καὶ ὅρα τὸ φέρων ἐπὶ ἐμνήχου καὶ νῦν λεχθέν . καλῶς μέντοι ἐπὶ νιός , ἥς τὰ ἐντὸς φόρτος λέγεται . Ὅτι δύο τούτους Ὀμηρος πλάσας τὸν κήρυκα Μέδοντα καὶ τὸν συζῶτην Εὐμαιον τῆς αὐτῆς ἔνεκ' ἀγγελίας ἴκοντας εἰς Πηνελόπην ποιεῖ αὐτοὺς διαφόρως ἀπαγγέλλοντας , ποικίλλων καὶ οὕτω τὴν γραφήν . κήρυξ μὲν γὰρ μέθροι μετὰ δωρήσιν ἔειπε , γοργῶς ἀγγείλας . ἡ δὲ τοῦ βασιλέως , φίλος παῖς εἰλήλουθε . συζώτης δὲ τῇ δεσποίνῃ ἄγχι παραστάς εἶπε πάνθ' ὅ*σα οἱ φίλος υἱὸς ἀνέφει μηθήσασθαι , ὁ περ οὐκ ἀξιοῖ ἄρτι Ὀμηρος εἰπεῖν ὡς ἤδη ῥηθέν . ἐστι δὲ ἐκεῖνο , ὅτι οἱ σῶς εἰμὶ καὶ ἐκ Πύλου ἐληλούθα , ὁ περ οὐδὲ ἀκέραιον ἐν ἔπος πληθύνει σινὴθως ὁ ποιητὴς εἰπών , πάνθ' ὕσα , ὡς εἰ περ ἦσαν πολλά . καὶ εἰδὴν ἀληθῶς εἰ καὶ μὴ * πολλά , πλεῖω δ' οὐν ὧν εἶπεν ὁ κήρυξ . οὐ γὰρ μόνον φησὶν ὁ συζώτης κατὰ τὸν κήρυκα ὅτι ἦλθεν ὁ παῖς , ἀλλὰ καὶ ὅτι σῶς ἐστιν . ἐνταῦθα δὲ συνοιοῖ - ται καὶ ἡ τῶν ἱταίρων σωτηρία καὶ ἡ τῆς νεώς . πολύνους ἄρα ἡ διὰ τοῦ συζώτου ἀγγελία πρὸς τὴν δέσποιναν . διὸ καὶ τὸ πάντα οἰκείων ἐπ' αὐτῆς , δι' οὐ ποσὸν διλοῦται διωρισμένον , ὡς καὶ ἐν τῷ , πᾶ - σα κρήνην καὶ πάντες ποταμοί . οὐ μὴν συνεχὲς ὡς ἐν τῷ , πᾶν δ' ὑπερθιμάνθη ξίφος αἵματι . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι ὡς περ ἐνταῦθα δοκεῖ * τὸ πάντα ἐπὶ δύο εἶπιν , ἥρουν ἐπὶ τοῦ σῶς ἐστι καὶ τοῦ ἐληλυθεν , οὕτω καὶ πρὸ τούτων ἐν τῷ , ἐμοὶ δ' ἐπὶ πάντ' ἕταλτο , ἥρουν τὸ ἀνακλῖναι λόγον καὶ τὸ ἐπιθύναι , Κεῖται δ' ἐνταῦθα καὶ ἀπειπεῖν τὸ ἀπαρτίσαι λόγον ἐν τῷ , ἔπει δὲ πᾶσαν ἱερμούννην ἀπέειπε . λέγει δὲ πᾶσαν ἐρημοσύνην τὴν ῥηθεῖσαν τοῦ Τηλεμάχου ἐντολὴν ἐπὶ τῇ βαρυτάτῃ ἀγγελίᾳ . Καὶ ὅρα καὶ τὸ πᾶσαν , ὡς ἐπὶ πολλοῦ τινὸς ῥηθέν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἄλλως κοινότερον τὸ ἀπειπεῖν παρὰ τοῖς μεθ' Ὀμήρων ταυτὸν γὰρ ἐστι τῷ ἀπαγορεύσαι , οἷον τάλαιν' ἀπεῖπον ἄλγει . * τὸ δ' αὐτὸ καὶ ἀπαν - δᾶν καὶ ἀπειρημένα λέγεται . Ὅτι τὸ , λίπε δ' ἔρκεά τε μέγαρόν τε , ἀντὶ τοῦ μακρῶν γέγονε τοῦ οἴκου . ἀφελῶς δὲ τοῦτο ἐφύδθη κατὰ περιφρασιν ἀντὶ τοῦ , ἀνεχώρησε . Τὰ δὲ ἔρκεα ὑποκατιών τιμχίων λέγει αὐλῆς . Ὅτι σιγῆλῆς λύπης δήλωσις τὸ , οἱ δεῖνα ἀκίχοντο καθῆρησαν δ' ἐνὶ θυμῷ . πάσχουσι δὲ τοῦτο οἱ μηστήρες μαθόντες ἐπανελθεῖν ἀβλαβῆ τὸν Τηλέμαχον . Ὅρα δὲ τὸ καθῆρη - σαν ἐκ τοῦ κατηρῶ κατηρήσω τοῦ καὶ ἐν ἄλλοις κειμένου , τὸ μέντοι κατηριῶν κοινόν . ὅμοιον δὲ καὶ τὸ μειδῶ μειδίσω καὶ * μειδιά . Δῆλον δὲ ὅτι ταυτὸν τὸ ἀκάχοντο καὶ τὸ καθῆρησαν . Ὅτι αὐτο - σχεδὸν ἔφορῶν γράζει τὸ , ἐκ δ' ἦλθον μεγάροιο παρέξ μέγα τεῖχιον αὐλῆς , αὐτοῦ δὲ προπάροιθε θυ - ράων ἐδιδύωντο . μηστήρες δὲ τοῦτο ποιοῦσιν , οἱ καὶ νῦν , καθά που καὶ ἄλλαχοῦ , μέγα ἔργον τελεσθῆναι φασὶ Τηλεμάχῳ τήνδε ὁδὸν , ἣν ἔλεγον μὴ ἂν τελεσθήσεσθαι . καὶ τοῦτο μὲν λόγος Λιθιμάχου . Ἀντίνοος δὲ μετ' ὀλίγα ὑψηλότερον τὸν λόγον μεταχειριζόμενος ἐν τῷ ἐπαν - ελθεῖν ἐκ τοῦ λόγου φησὶν ἐν θαλάμῃ · ὅ πόποι , ὡς τόνδ' ἄνδρα θεοὶ κα*κότητος ἐλυσαν , οἷα θο - ρμῆ . καὶ κατασκευάζων ἐπάγει · ἥματα μὲν σκοποὶ ἦσαν ἐπ' ἄκρας ἡμεροῖσας αἰὲν ἐπασσύτεροι , τούτῃσιν πυκνότεροι , ὡς πολλοχὸν φαίνεται . ἅμα δ' ἡλίου καταδύντι οὐ ποτ' ἐπ' ἡπείρου νύκτ' ἄσαμεν , ὅ ἐστιν ἀνεπανασάμεθα , ἀνεπενύσαμεν , ὡς ἀπὸ τοῦ ἄω ἄσω , ἀλλ' ἐνὶ πόντῳ νηὶ θοῇ πλειόντες ἐμίμωμεν Ἡὼ διὰν Τηλέμαχον λοχῶντες , ἵνα φθίσωμεν ἰόντες αὐτόν . καλῶς ἄρα περιώδευε τὸν πλοῦν , ἵνα ἐκφύγῃ τοὺς οὕτω τεχνικῶς λοχῶντας . καὶ ἦν οὐκ ἄνευ ἀγαθῆς τύχης τὸ διεκφυγεῖν αὐτόν . διὸ καὶ * Θανιζόντων , ὡς εἰκός , οἱ ἐνεδρεύσαντες . Τὸ δὲ νύκτα ἄσαμεν ἥρουν , ὡς ἐφρύθη , ἀνεπανασάμεθα , κῖσθαι ἀφετέον παρ' Ὀμήρῳ οἷα οὐκ ἐχρήστον ὧν εἰς γρα - φὴν ὡς περ οὐδὲ τὸ φθίσωμεν , οὐ περ ἐδυορεῖτο ἡ γραφή . Ὅτι ἐρέτας αὐλῆς ἐνταῦθα
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Π . ἀγαθός . ὁ δέ ἀνωτέρω ἕτερος δύο στίχος , ἀρόω ὁ , ὅς πατήρ ἦ ἐμός θυμός καί έξειμι , πρόσωπον εἰμί συστατικός ἐπί φρονέω . βίαιος δέ δαπάνη γράζει ὁ , ὁ δέ ἐν μέγαρον ἕκηλος χρή - μάτη διαδάπτω καί έξειμι . κώλυσις δέ ἄκαιρος πίρωας ὁ , ἀνήρ δέ οὐ εἄν γιγνώσκω καί έξειμι ὁ δύο στίχος . ἰστέον δέ καί ὅτι ὀκνέω Ὀδυσσεύς ἀκούω ὁ οἰκέω ὡς ἔνδον εἰμί , ἵνα μή περιχαρής γίγνομαι ἐπισμάω ὁ αὐτός ποιέω ἔλευσις καί οὗτος κωλύω μέν ὁ ὁ μηστήρων πανωλεθρία , γίγνομαι δέ καί ὁ ἀναγνωρισμός εἰμί παράδοξος , ἄλλως δέ γε πάνυ θαυμάσιος ὁ τε Λαέρτης καί ὁ Πηνελόπη , αἰρήν ὁ Ὀδυσσεύς ὁράω καί ἅμα ὁ μηστῆρας θνῄσκω - ὅς μανθάνω . ποιέω δέ οὗτος καί ὁ Ἰθακήσιος πᾶς πολύς κατάπληξις . ὅτι2 καταυγέω Καΐς ἐνταῦθα εὐεργής , τοῦτος ελλομενιζω , ὁ φέρω Τηλέμαχος Πυλόθεν . καί ὁράω ὁ φέρω ἐπί μιμνήσκω καί νῦν λέγω . καλῶς μέντοι ἐπί νιος , ἥς ὁ ἐντός φόρτος λέγω . ὅτι2 δύο οὗτος Ὅμηρος πλάσσω ὁ κῆρυξ Μέδων καί ὁ συζάω Εὔμαιος ὁ αὐτός ἕνεκα ἀγγελία Ίκοντας εἰς Πηνελόπη ποιέω αὐτός διάφορος ἀπαγγέλλω , ποικίλλω καί οὗτος ὁ γραφεύς . κῆρυξ μέν γάρ μετρέω μετά δωρέω εἶπον , γοργός ἀγγέλλω . ὁ δέ ὁ βασιλεύς , φίλος παῖς ἔρχομαι . συζώτης δέ ὁ δέσποινα ἄγχι παρίστημι εἶπον πᾶς ὅσος ὁ φίλος υἱός ἀναφέρω μήθω , ὁ περ οὐ ἀξιόω ἄρτι Ὅμηρος εἶπον ὡς ἤδη εἴρω . εἰμί δέ ἐκεῖνος , ὅτι ὁ σῶς εἰμί καί ἐκ Πύλος ἔρχομαι , ὁ περ οὐδέ ἀκέραιος ἐν ἔπος πληθύνω συνήθης ὁ ποιητής εἶπον , πᾶς ὕσα , ὡς εἰμί περ εἰμί πολύς . καί ἴδη ἀληθής εἰμί καί μή * πολύς , πλείων δέ ὀν ὅς εἶπον ὁ κῆρυξ . οὖον γάρ μόνος φημί ὁ συζώτης κατά ὁ κῆρυξ ὅτι ἔρχομαι ὁ παῖς , ἀλλά καί ὅτι σῶς εἰμί . ἐνταῦθα δέ συνοικέω - ὁ καί ὁ ὁ ιταιροος σωτηρία καί ὁ ὁ ναῦς . Πολύνους ἄρα ὁ διά ὁ συζώτου ἀγγελία πρός ὁ δέσποινα . διό καί ὁ πᾶς οἰκέω ἐπί αὐτός , διά οὖον ποσός διαιρέω διορίζω , ὡς καί ἐν ὁ , πᾶ - σός κρήνη καί πᾶς ποταμός . οὖον μήv συνεχής ὡς ἐν ὁ , πᾶς δέ ὑπερθιμάνθη ξίφος αἷμα . ἰστέον δέ καί ὅτι ὡς περ ἐνταῦθα δοκέω * ὁ πᾶς ἐπί δύο εἶπον , ἀρόω ἐπί ὁ σῶς εἰμί καί ὁ ἔρχομαι , οὗτος καί πρό οὗτος ἐν ὁ , ἐγώ δέ ἐπί πᾶς ἕταλτο , ἀρόω ὁ ἀνακλίνω λόγος καί ὁ ἐπιθύνω , κέω δέ ἐνταῦθα καί ἀπολέγω ὁ ἀπαρτίζω λόγος ἐν ὁ , ἔπος δέ πᾶς ἱερμούννην ἀπεῖπον . λέγω δέ πᾶς ἐρημοσύνη ὁ εἴρω ὁ Τηλέμαχος ἐντολή ἐπί ὁ βαρύς ἀγγελία . καί ὁράω καί ὁ πᾶς , ὡς ἐπί πολύς τις εἴρω . ἰστέον δέ ὅτι ἄλλως κοινός ὁ ἀπολέγω παρά ὁ μετά Ὅμηρος τατός γάρ εἰμί ὁ ἀπαγορεύω , οἷος τάλας ἀπεῖπον ἄλγος . * ὁ δέ αὐτός καί ἅπας - Ποσειδῶν καί ἀπολέγω λέγω . ὅτι2 ὁ , λείπω δέ ἕρκος τε μέγαρον τε , ἀντί ὁ μακρός γίγνομαι ὁ οἶκος . ἀφελής δέ οὗτος ἐφύδθη κατά περίφρασις ἀντί ὁ , ἀναχωρέω . ὁ δέ ἕρκος ὑποκάτειμι τίμιχος λέγω αὐλή . ὅτι2 σιγηλός λύπη δήλωσις ὁ , ὁ Δεῖνα ἀχεύω καθαίρω δέ ἐν θυμός . πάσχω δέ οὗτος ὁ μηστήρες μανθάνω ἐπανέρχομαι ἀβλαβής ὁ Τηλέμαχος . Ὅρας δέ ὁ καθαίρω - σάω ἐκ ὁ καταράομαι καταίρω ὁ καί ἐν ἄλλος κεῖμαι , ὁ μέντοι κατηριῶν κοινός . ὅμοιος δέ καί ὁ μειδάω μηδίζω καί * μειδάω . Δῆλος δέ ὅτι τατός ὁ ἄχνυμαι καί ὁ καθαίρω . ὅτι2 αὐτός - σχεδόν ἔφορος γράζει ὁ , ἐκ δέ ἔρχομαι μέγαρον παρέκ μέγας Τείχιον αὐλή , αὐτός δέ προπάροιθε ΘΥ - ῥᾴδιος εδιδυαω . μηστήρες δέ οὗτος ποιέω , ὁ καί νῦν , καθά ποῦ καί αλλαχού , μέγας ἔργον τελέω φημί Τηλέμαχος ὅδε ὁδός , ὅς λέγω μή εἄν τελέω . καί οὗτος μέν λόγος λιθιμαχομαι . Ἀντίνοος δέ μετά ὀλίγος ὑψηλός ὁ λόγος μεταχειρίζω ἐν ὁ ἐπήν - ἔρχομαι ἐκ ὁ λόγος φημί ἐν θαλάμη · ὅς πόποι , ὡς ὅδε ἀνήρ θεός κακότης λύω , οἷος ὁ - ρμηʹ . καί κατασκευάζω ἐπάγω · ἧμα μέν σκοπός εἰμί ἐπί ἄκρος ἡμερόω ἀεί ἐπασσύτερος , τοῦτος πυκνός , ὡς πολλοχὸν φαίνω . ἅμα δέ ἥλιος καταδύω οὖον πρός ἐπί ἤπειρος νύξ ἀάω , ὅς εἰμί ἀναπαίω , ἀναπνέω , ὡς ἀπό ὁ ἀάω ἀάω , ἀλλά ἐν πόντος ναῦς θοός πλείω μιμέω Ἠώς δῖος Τηλέμαχος λοχάω , ἵνα φθίω εἶμι αὐτός . καλῶς ἄρα περιοδεύω ὁ πλόος , ἵνα ἐκφεύγω ὁ οὗτος τεχνικός λοχάω . καί εἰμί οὐ ἄνευ ἀγαθός τυγχάνω ὁ διεκφεύγω αὐτός . διό καί * Θανιζόντων , ὡς εἰκός , ὁ ἐνεδρεύω . ὁ δέ νύξ ἀάω ἀρόω , ὡς φρύγω , ἀναπαίω , κίω ἀφετέον παρά Ὅμηρος οἷος οὐ χρηστός ὅς εἰς γράω - φή ὡς περ οὐδέ ὁ φθίω , οὖον περ εδυορημι ὁ γραφεύς . ὅτι2 ἐρέτης αὐλή ἐνταῦθα