eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1929
ὅτι θύννος καὶ ξιφίας , ὅτε τὸ ὀστρακὸν ὁ χίων ἐπιτέλλει , τρυχάῦτα περὶ τὰ πτερύγια ἔχουσιν οἰονὲ σκωλήκιον τὸν καλούμενον οἴστρον , ὅμοιον μὲν σκorpίῳ , μέγεθος δ’ ἡλίκον δραχμῆς · ὁ καὶ ποιεῖ αὐτοὺς ἐξάλλεσθαι οὐκ ἐλαττον δελφῖνος ὡς καὶ πλοίοις πολλάκις ἐμπίπτειν . ἔχουσι δὲ κατὰ τινα ὥραν οἴστρον καὶ ἐπὶ κεφαλῆς . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς τὸ ῥηθὲν ἐν πρώτῃ συγγυίᾳ τῶν περισπωμένων οἴστρων λέγεται καὶ οἴστρων ἐν δευτέρᾳ . χρήσις δὲ τούτου ἐν τῷ , οἱ θύννοι καὶ οἱ ξιφία οἴστρῳσι περὶ κυνὸς ἐπιτολῆν , ὡς δὲ καὶ ἄλλα ῥήματα διαφοροῦνται τὰ μὲν οὕτω , τὰ δ’ ἄλλως , δεδήλωται καὶ ἀλλοχοῦ . ἐν δὲ τῶν πολ - λῶν ἐκείνων καὶ τὸ σοφῶ σοφώσω , ἐξ οὗ καὶ τὸ σοφῶ , ὁ πέρ ἐστι κοινώτερον εἰπεῖν σοφίζει · ἐπὶ δὲ καὶ τὸ μηριάν ὡς βοάν , κοινῶς μέντοι μηριάν · ἐπὶ καὶ τὸ συνειῶν , οὐ μᾶλλον τέτριπται τὸ συνένναι . Τὸ δὲ φθισίμβροτον πλεονασμὸν ἔχει τοῦ ν’ ἐν τῇ προπαροληγοῦσῃ ὁμοίως τῷ φασίμ - βροτος ἡμίος . Τὸ δὲ , ὑφ’ὧθεν ἐκ κορυφῆς , ἄδηλον εἴτε ἐκ τῆς ἑσὼ κατὰ τὸ μέλαθρον , εἴτε ἐκ τῆς ἔξω κατὰ τὸν Ὀλυμπον . Τὸ δὲ ἐποίησεν ἐξ ἀνάγκης τῇ οἱ διφθόγγῳ διὰ μέτρων προσαρμα - λήγεται γινόμενον ἐκ τοῦ πτωῦ · ὡς περ γὰρ οὐδὲ τὸ ἡγνόησιν , οὕτως * οὐδὲ τὸ ἐποίησε χρήσιμοι εἰς μέτρον Ὀμηρικών . Τὸ δὲ γαμψώνυχες ἐκ τοῦ γνάμπω γινόμενον ἑλληνικὸν ἔχει τοῦ κατ’ ἀρχὰς ν’ διὰ τὸ εὐηνωύστερον . Τὸ δὲ ἐπ’ ὀρνιθῶσιν ἀντὶ τοῦ κατὰ ὀρνίθων . Νέφα δὲ ἢ τῶν νερῶν τόπον καὶ νῦν λέγει , οὐ περ ἀπογούντες αἱ ὀρνιθες κάτω ἔνται καὶ ἀγρευόμεναι ἀγάλ - λουσι τοὺς θιατὰς , ἢ μάλιστα κατὰ τοὺς παλαιοὺς δικτύων εἴδους , ἃ καὶ ὁ κομιχὸς νεφέλας φησὶν ἐν τῷ , μὰ νεφέλας μὰ δίχτυα , ἵνα εἰκάξῃ τοὺς μνηστήρας ὀρνίσιν ἢ παραβολή , αἱ λίνων αὐταῖς ἰσταμέ - νων , ὁ ἐστι δικτύων , εἴτα αἰγυπῶν ἐπιόντων , πτήξασαι , ἐπὶ νέφεσι ἔνται , ὁ ἐστι δικτύοις ἐμπλέ - ζουσι , ὅτε καὶ ἀγρευομένων χαίρουσι τῇ ἄγρᾳ οἱ παρατυγόντες . οὕτω γὰρ καὶ οἱ μνηστήρες τῇ ἀνωθεν ἐξ Ἀθηνᾶς ὤπῃ ἐντὸς ἀρχίων πεσόντες πᾶσχοιεν τὰ εἰκότα . Ἰστέον δὲ ὡς ἐς · τωσαὶ μέχρι καὶ νῦν ἢ τῶν θηρατικῶν νεφελῶν χρήσις πολλοίς . παρ’ οἷς καὶ νεφελοστάσια ὁ τόπος τῆς τοιαύτης διὰ δικτύων θήρας λέγεται . Τὸ δὲ κράτων τυπτομένων , ὁ ἐστι κεφαλῶν ἀσσηκείσεται . καθὰ καὶ τὸ πάν - των καὶ δάδων καὶ τὰ τοιαῦτα , ὡς βαρυνόμενον . φασὶ δὲ οἱ παλαιοὶ ὅτι ἐκ τῆς κράας κράατος γεν - κῆς ἐκλίθη , ὅθεν καὶ τὸ , σῷ κράατι τίσεις , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων δεδήλωται · ἀφ’ οὐ γενικὴ πληθυντικὴ κραάτων καὶ * κράτων κατὰ συναίρεσιν . Ὅτι πολυειδὴς ὡν τὴν πλάσιν ὁ ποιητὴς ποιεῖ μνηστήρα Θυσσοόρον τὸν Λειώδη , οὐ μνεία καὶ ποὺ τούτων γέγονεν , ἐπισύμικων τῷ Ὀδυσσέι , ὁποία τινὰ καὶ ἡ’ Ἰλιάς πλάττει , καὶ λισσόμενον ἐν τῷ εἰπεῖν οὕτω · γουνοῦμαί σ’ , Ὦδυσσεῦ , οὐ δέ μ’ αἰδο καὶ μ’ ἐλέησον . οὐ γὰρ πῶ τινὰ φημὶ γυναίκων ἐν μεγάροισιν εἰπεῖν οὐδὲ τι ῥέξαι ἀτάσθαλον , ἀλλὰ καὶ ἄλλους παύσυχον μνηστήρας , ὁ τις τοιαῦτά γε ῥέζοι . ἀλλὰ μοι οὐ πεύθοντο κακῶν ἀπὸ χειρᾶς ἐχεσθαι . τῷ καὶ ἀτασθαλίῃσιν ἀεικία πότιμον ἐπέσπον . αὐτὰρ ἐγὼ μετὰ τούσιν Θυσσοόρος οὐδὲν ἑοργῶς κείσομαι · ὡς οὐκ ἐστι χάρις μετόπισθεν εὐεργέων , ὡς καὶ ἀλλοχοῦ κείται . ὁ δὴ ἀγαθὸς μὲν τις ἄνηρ εἰπὼν ἐπεισεν ἄν τὸν ἀκούοντα . Λειώδης δὲ πῶς ἂν εἰσακουσθείη , ὃς τὴν γυναῖκα μνώ - μενος γελoiως ἀξιοῦ ἐλεηθῆναι , ὅτι τῶν δουλίδων ἀπείχετο , καὶ ὁ τοῖς μνηστήροισιν ὁμοιοπαθῶν ἐθέλει μὴ τὰ ἐκείνων παθεῖν . ἴσως οὖν καὶ ὁ Λειώδης ταῦτ’ εἰδὼς οὐδὲ ἐτόλμησεν εἰπεῖν μηδὲν ἑοργέναι κακόν , ἀλλ’ ἀξυμφανῶς εἶπεν οὐδὲν ἑοργῶς κείσομαι . ὁ δ’ αὐτὸς καὶ ἄλλως οἷα Θυσσοόρος οἶδεν ὡς κείσεται . ὅτι δὲ γε ὁ Λειώδης ἤρεσκε τῇ Πηνελόπῃ μάλιστα τῶν ἄλλων μνηστήρων διὰ ἡθους χρηστότητος , προοδη - λωται , οὐχ’ ἁπλῶς εὐσεστῶν , * ἀλλὰ ὑπὲρ τῶν ἄλλων μνηστήρας . πόθεν δὲ καὶ τίς ὁ Θυσσοόρος , προοίρηται καὶ αὐτό . ἀλλ’ οὕτω μὲν ὁ Λειώδης ἐφη ὑπεραλῶν ὡς Θυσσοόρου ἑαυτοῦ · Ὀδυσσέας μέντοι ῥητορικώτατα λαβὼν αὐτόθεν καταδίκης ἀφορμήν , ἐξ ἄν ἐκεῖνος εἶπεν , ἵνα τοῖς οἰκείοις , ὁ φασί , πτεροῖς ἀλίσοιτο , καὶ ἀναστρέψας πιθανολογικῶς , ὁ περ ἐκεῖνος εἶπε κατὰ εἰσβολὴν ἐλέου καὶ εἰς ἐκβολὴν αὐτὸ μεταποιήσας φησίν · εἰ μὲν δὴ μετὰ τοῖσι Θυσσοόρος εὔχεται εἶναι , πολλάκι που μύλλως ἀρήμεναι , τουνεστὶν εὐξασθαι , ἐν μεγάροισι , τηλοῦ ἐμοὶ νόστοιο τέλος γλυκεροῖο γενέ - σθαι , σοὶ δ’ ἀλοχῶν τε φιλὴν σπέσθαι καὶ τέκνα τεκέσθαι . οὐκ ἂν οὖν εἴης εὐεργέτης , οὐδ’ ἂν ἀλη - θείοις λέγων ὡς οὐδὲν εὐγμὸς κείσαι . τῷ οὐκ ἂν θάνατον γε δυσηλεγεία φήγιοισθαι , τουνεστὶ δυσκοιμητον , ἵνα ἢ ἀπὸ τοῦ λέγω τὸ κοινώταμα θάνατος δυσληγὴς καὶ πλεονασμῷ τοῦ ἡ δυσληγὴς , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ἐγύεθη , ἢ καὶ ἄλλως δυσσκληγὴς , ὡς καὶ αὐτὸ που δεδήλωται . Ἰστέον δὲ ὅτι τὴν ἰκετείαν γράφει διαφόρως ἐν τούτοις Ὀμηρος φιλοτιμησάμενος , λαβὲ γοῦν , ἔφη , τουνεστὶν ἐλά - βετο , ἤγατο καὶ λιδομένος προσήνδα · καὶ , γουνοῦμαί σε . Ἐν δὲ τῷ , παύσοχον μνηστήρας , ὡς τοιαῦτά γε λέγει , ἐκ πληθυντικοῦ ὑπέβη συνήθως εἰς ἐνικόν . Τὸ δὲ κακῶν * ἀπὸ χειρᾶς ἔχεσθαι οἱ μετ’ Ὀμηρον ἑλλατικῶς γράφουσιν · ἀρκεῖ γὰρ παρ’ αὐτοῖς εἰπεῖν κακῶν ἀπέ - χεσθαι παρ’ ἑλλήνων τοῦ χειρᾶς . Τοῦ δὲ ἀφήμεναι ἀφαινοῦ τὸ πρωτότυπον ἢ ἀφήμι ἐκ τοῦ ἀφώ , ὅποία καὶ ἑλλα δόγματα παρασημαινύθησαν . Ἱστοῦν δὲ ὅτι ἐκ τοῦ ἀφήμεναι οἱ παλαιοὶ ὠφρημέ - νοι φασίν , εἰ καὶ μὴ πάντη ἀκριβῶς , οἱ μάντιν ἑλλα ἰστέα εἶναι τὸν Λειώδη , ἐτυμολογουμένου ἀπὸ τοῦ τὰ θνὴ κέιν , ὡς καὶ προσημειώθη , ὁ δὴ κέιν τοῦ διαθογγιζομένου καὶνὶν θεματικῶς προὑπό - κειται . διό , φασίν , οὐδὲ ἐμαντεύετο , ἀλλὰ ἤματο . ἐστι δὲ ἄλλως ἀσφάλτως νοήσαι ἀμφότερα εἶναι τὸν Λειώδη , * ἱερίᾳ τε ἀρώμενον καὶ καταφώμενον , καὶ μάντιν δὲ , ὡς εἴκός , ἐφ’ οἷς ἔχοιη . Τὸ δὲ σπῖσθαι δευτέρον ἐστὶν ὅμοιον τῷ πτῖσθαι παρὰ Σοφοκλῇ καὶ τῷ σχέσθαι καὶ τοῖς τοιούτοις . Τὸ δὲ , ἑλοχον σπῖσθαι καὶ τέκνα τεκέσθαι , παρίσιν Ὀδυσσεὺς καλλωπίζων τὸν λόγον ὡς οἷα μηκέτι ἑγουνῶν , ἀλλὰ ἑλαρυνόμενος ἐκ τῆς ἑρτι διὰ τὸ ἀνθσαι τὸ ἑφετόν . ὅθεν καὶ ὁ ποιητὴς λείως ἐκ τῶν ἑρτι καταστρέφει τὰ τῆς μησθηροφονίας . Λειώδης μὲν γὰρ οὐ μαχόμενος ἀλλὰ γουνού - μενος πύματος πίπτει . οὐ παρ ἐπι φθεγγομένου κάρη κονίησαν ἐμίχθη , ἢ καὶ ἑλλως , φθεγγομένη κάρη κονίησαν ἐμίχθη , περὶ ὧν ἢ Ἑλλὰς δηλοῖ . Ψήμιος δὲ γούνων ἑφάμενος σῴζεται . Μέδων δὲ χρυπτόμε - νος ὑπεται , Τηλέμαχον μησθέντος καὶ ὑπερλαλήσαντος . Ὅτι φερονύμως Τρο - πιάδης , τουνεστὶ Τροπίου νιός , * ὁ τεφνύδημος ἀοιδὸς Ψήμιος , ἐπεὶ , καθὰ καὶ προὑστόρηται , ἤμελὲ παρὰ μηστίησιν ἀνάγκη , ἐκφύγει νῦν τὸ συμπεσεῖν τοῖς κακοῖς . ἐστὶ γὰρ , φησίν , ἐν χείρεσσιν ἑχον φόρμιγγα λίγισαν , ἑχει παρ’ ὁρσυνόφυλην τὴν ἤδη ἤθεύσαν · ἤς ἐν στενωπῷ συσταλεῖς ἐλάνθανε . δίχα δὲ φρεσὶ μαρμύριζεν , ἢ ἐκδύς μεγάρου Λιὸς ποτὶ βωμὸν ἱρκεῖον ἴζοιτο , ἐνθα πολλὰ ποτε Ὀδυσσεὺς ἑθνε , ἢ γούνων λίσσοιο προσαιζας Ὀδυσεα , ὁ καὶ ἐδοξεν αὐτῷ κέρδιον εἶναι . καὶ δὴ φόρμιγγα μὲν γλαφυρὴν κατέθηκε χαμίζες , αὐτὸς δὲ ποιήσας τὸ βουλευθὲν γουνού*μαί σε , φησίν , Ὀδυσσεῦ , καὶ ἑξής , ὡς ὁ Λειώδης εἶπεν , εἰ καὶ τὸ τραγικὸν παραδήσαι , λόγος ὁ αὐτὸς ἐκ τε δοκούντος εὐεργέος τούτου καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ μὴ ἀληθῶς εὐεργέος ἠθεῖς οὐ ταυτὸν σθένει . εἶτα ἐπιφέρει ὁ ἀοιδὸς καὶ ὅτι αὐτῷ τοι , ἤ , οὐν αὐτῷ σοι τῷ Ὀδυσσεῖ , μετοπισθεν ἑχὸς ἑσσετα , εἰ κεν ἀοιδὸν πέγνης , ὡς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώ - ποισιν ἀείδω . αὐτοδίδακτος δ’ εἰμὶ θεὸς δέ μοι ἐν φρεσὶν οἴμας παντοίας ἐνέφυσεν . ἐοῖσα δέ τοι παρακεῖ - δειν ὡς τε θεῷ , τῷ μὴ με λιλαιο διφροτομήσεν . ἐφ’ οἷς καὶ τὸν Τηλέμαχον προσφέρουν μάρτυρα φησίν , ὡς καὶ * ἐκείνος τάδε γ’ ἑπὶ σὸς φίλος νιός , ὡς ἑγὼ οὐτὶ ἐκὼν ἐς σὸν δόμον οὐδὲ χατίζων πολειτήμην μηνη - στήροσιν ἀεισόμενος μετὰ δαῖτα , ἀλλὰ πολλὸ πλέοντες καὶ κρείσσοτες ἤρον ἀνίγνη . οὕτως εἶπεν ὁ ἀοιδός . καὶ ὁ Τηλέμαχος αἴψα ἔφη τῷ πατρὶ · ἵσχεο μηδὲ τι τοῦτον ἀναιτίον οὐτασε χαλκῷ , τεχίνας ὁ νεανίας τὸν λόγον , ὡς δηλοῖ τὸ αἶνα , μὴ φθάσῃ καταθώρμας τὸν ἀοιδὸν ὁ πατήρ . εἶτα μνήμην καὶ τοῦ Μέ - δοντος ἀναλαβὼν , ἵνα ἐκεῖνος ἄλλως σωθῇ , καὶ κήρυκα , φησὶ , Μέδοντα σάωσομεν . ὡς τέ μεν αὐὶ ζηδεσκετο παιδὸς ὄντος , εἰ μὴ ἑρα φθάσας * πεφρόνενται . ὡς φάτο Τηλέμαχος · τοῦ δ’ ἤκουσε Μέδων πεπνυμένα εἰδώς . πεπτηὸς γὰρ ἑκατο ὑπὸ θρόνον , ἀμφὶ δὲ δέρμα ἑστο βόος νεόδαρτον , ἑλλύων Κῆρα μέλαναν . ὑποπληξας δὲ ἐκ τοῦ θρόνου βόος ἀπέδυσε βοήμην καὶ , ὡ φηλε , φησίν , ἐγὼ μὲν οὐ’ εἰμὶ · σὺ δ’ ἵσχο , εἴπε δὲ πατρί , μὴ με περιφθενίων δηλήσεται δέξι χαλκῷ , μνηστήρων κιχολομένων οἱ οἱ ἐκεῖρον κτίματα , σὲ δὲ νήπιοι οὐδὲν ἐτιον . καὶ Ὀδυσσεὺς ἐπαιμείδησας , χαίρω γὰρ τοὺς ἐπισβόλους βίφας καὶ μαίχιους ἀκούων λόγους , θάμσει , φησίν , ἐπειδὴ σε οὕτως ἐνύσατο καὶ ἐ*σάωσεν , ὅφρα γνῶς κατὰ θνιόν , ἀτὰρ ὑπρησία καὶ ἄλλο γυναικός , ὡς καζοεργὴς εὐεργεσίη μέγ’ ἀμείνων , ἤν εἰ παρ’ εἶχε καὶ ὁ ἠθεὶς θεοσχοός , ὡς ἑλεγε , περισώθη ἄν . ἀλλ’ ἐξελόντες μεγάρων ἑξασθε θύραζε ἐκ φόνου εἰς αὐλὴν σὺ τε καὶ πολίφημος ἀοιδός , ὅφρ’ ἄν ἐγὼ κατὰ δόμα ποιήσομαι ὑπὲρ με χοή , ἤ , οὐν σὺ ἐμοὶ χοῖα , κατὰ ἀντίψοσιν , ἢ καὶ ἑλλως , οὐ παρ’ εἰς ἡμὲ χοεῖα , τουνεστίν ἢ με χοή . ἐν οἷς καὶ τὸ νηλαφή - σαι μὴ ποτὲ τις καὶ εἰσὶν χαύτιστον · εἰς δὲ παρ’ εἰσάρα τὸν Ὀδυσεα ἢ τοῦ Μέδοντος ὑπὸ τῇ βύρσῃ συστολή καὶ ἢ * τοῦ Φημίου ἐν τῇ ὁρσυνύση . Σημειωσαὶ δὲ ἐν οἷς ὁ Ψήμιος περὶ ἑαυ - τοῦ λέγει , οἷνς ὁ ποιητὴς εἶναι οἶδε τοὺς ἀοιδοὺς ὧν εἰς ἐστὶ καὶ αὐτός · ὅτι δηλαδὴ φιλοσόφους , θεῖων
Lemmas: ὅτι θύννος καί ξιφίας , ὅτε ὁ ὄστρακον ὁ Χῖος ἐπιτέλλω , τρυχάῦτα περί ὁ πτερύγιον ἔχω οἰονὲ σκώληξ ὁ καλέω οἶστρος , ὅμοιος μέν σκorpίῳ , μέγεθος δέ ἡλίκος δραχμή · ὁ καί ποιέω αὐτός ἐξάλλομαι οὐ μικρός δελφίς ὡς καί πλοῖον πολλάκις ἐμπίπτω . ἔχω δέ κατά τις ὥρα οἶστρος καί ἐπί κεφαλή . ἰστέον δέ καί ὡς ὁ ἐρώ ἐν πρῶτος συγγυίᾳ ὁ περισπάω οἶστρος λέγω καί οἶστρος ἐν δύο . χρῆσις δέ οὗτος ἐν ὁ , ὁ θύννος καί ὁ ξιφίας οἰστρόω περί κύων ἐπιτολή , ὡς δέ καί ἄλλος ῥῆμα διαφορέω ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἄλλως , δηλόω καί αλλοχοω . ἐν δέ ὁ πολ - λάω ἐκεῖνος καί ὁ σοφός σοφόω , ἐκ ὅς καί ὁ σοφός , ὁ περ εἰμί κοινός εἶπον σοφίζω · ἐπί δέ καί ὁ μηρία ὡς βοάω , κοινῶς μέντοι μηρία · ἐπί καί ὁ σύνειμι , οὖον μᾶλλον τρίβω ὁ σύνειμι . ὁ δέ φθισίμβροτος πλεονασμός ἔχω ὁ ν ἐν ὁ προπαροληγω ὁμοίως ὁ φάσιμος - βρότος ἡμίος . ὁ δέ , ὑφίημι ἐκ κορυφή , ἄδηλος εἴτε ἐκ ὁ ἕννυμι κατά ὁ μέλαθρον , εἴτε ἐκ ὁ ἔξω κατά ὁ Ὄλυμπος . ὁ δέ ποιέω ἐκ ἀνάγκη ὁ ὁ δίφθογγος διά μέτρον πρόσαρμα - λήγω γίγνομαι ἐκ ὁ πτύω · ὡς περ γάρ οὐδέ ὁ ηγνοειμι , οὕτως * οὐδέ ὁ ποιέω χρήσιμος εἰς μέτρον ομηρικός . ὁ δέ γαμψῶνυξ ἐκ ὁ γνάμπος γίγνομαι ἑλληνικός ἔχω ὁ κατά ἀρχή ν διά ὁ εὐηνός . ὁ δέ ἐπί ὀρνιθόω ἀντί ὁ κατά ὄρνις . νέφον δέ ἢ ὁ νερό τόπος καί νῦν λέγω , οὖον περ ἀπογίγνομαι ὁ ὄρνις κάτω ἠμί καί ἀγρεύω ἀγάλ - λοῦσις ὁ θεατός , ἢ μάλιστα κατά ὁ παλαιός δίκτυον εἶδος , ὁ καί ὁ κομιχὸς νεφέλη φημί ἐν ὁ , μά νεφέλη μά δίχτυ , ἵνα εἰκάζω ὁ μνηστήρ ὄρνις ἢ παραβολή , ὁ λίνον αὐτός ἰσταμέ - νάω , ὁ εἰμί δίκτυον , εἴτα̅ αιγυψ ἔπειμι , πτήσσω , ἐπί νέφος ἠμί , ὁ εἰμί δίκτυον ἐμπλέω - ζέω , ὅτε καί ἀγρεύω χαίρω ὁ ἄγρα ὁ παρατυγχάνω . οὗτος γάρ καί ὁ μνηστήρ ὁ ἄνωθεν ἐκ Ἀθηνᾶ Ώπη ἐντός Ἀρχίων πίπτω πάσχω ὁ εἰκός . ἰστέον δέ ὡς εἰς · τωσαὶ μέχρι καί νῦν ἢ ὁ θηρατικός νεφέλη χρῆσις πολύς . παρά ὅς καί νεφελοστάσια ὁ τόπος ὁ τοιοῦτος διά δίκτυον θήρ λέγω . ὁ δέ κάρη τύπτω , ὁ εἰμί κεφαλή ασσηκεισετα . καθά καί ὁ πᾶς - ὁ καί Δάδων καί ὁ τοιοῦτος , ὡς βαρύνω . φημί δέ ὁ παλαιός ὅτι ἐκ ὁ κράος κράς γε - κέω κλίνω , ὅθεν καί ὁ , σός κράς τίνω , ὡς καί πρό ὀλίγος δηλόω · ἀπό οὖον γενικός πληθυντικός κραίνω καί * κάρη κατά συναίρεσις . ὅτι2 πολυειδής ὡς ὁ πλάσις ὁ ποιητής ποιέω μνηστήρ θυσσοορνυμι ὁ Λειώδης , οὖον μνεία καί πού οὗτος γίγνομαι , επισυμικως ὁ Ὀδυσσεύς , ὁποῖος τις καί ἤ Ἰλιάς πλάσσω , καί λίσσομαι ἐν ὁ εἶπον οὗτος · γουνόομαι σός , Ὀδυσσεύς , οὖον δέ εἷς αἰδέομαι καί εἷς ἐλεέω . οὖον γάρ πῶ τις φημί γυνή ἐν μέγαρον εἶπον οὐδέ τίς ῥέζω ἀτάσθαλος , ἀλλά καί ἄλλος παύσυχον μνηστήρ , ὁ τις τοιοῦτος γε ῥέζω . ἀλλά ἐγώ οὖον πυνθάνομαι κακός ἀπό Χειρᾶς ἔχω . ὁ καί ἀτασθαλία ἀεικία πότιμος ἐφέπω . ἀτάρ ἐγώ μετά Τούσιν Θυσσοόρος οὐδείς ἔρδω κεῖμαι · ὡς οὐ εἰμί χάρις μετόπισθεν εὐεργής , ὡς καί αλλοχοω κεῖμαι . ὁ δή ἀγαθός μέν τις ἀνήρ εἶπον πείθω ἄν ὁ ἀκούω . Λειώδης δέ πῶς εἄν εἰσακούω , ὅς ὁ γυνή μνάομαι - μένος ἄγελος ἀξιόω ἐλεέω , ὅτι ὁ δουλίδα ἀπέχω , καί ὁ ὁ μνηστήρ ὁμοιοπαθής ἐθέλω μή ὁ ἐκεῖνος πάσχω . ἴσως οὖν καί ὁ Λειώδης αὐτός εἰδοί οὐδέ τολμάω εἶπον μηδείς ἔρδω κακός , ἀλλά ἀσυμφανής εἶπον οὐδείς ἔρδω κεῖμαι . ὁ δέ αὐτός καί ἄλλως οἷος Θυσσοόρος οἶδα ὡς κεῖμαι . ὅτι δέ γε ὁ Λειώδης ἀρέσκω ὁ Πηνελόπη μάλιστα ὁ ἄλλος μνηστήρ διά ἦθος χρηστότης , προοδη - λωτός , οὐ ἁπλόος ευσεστα , * ἀλλά ὑπέρ ὁ ἄλλος μνηστήρ . πόθεν δέ καί τίς ὁ Θυσσοόρος , προοιρητος καί αὐτός . ἀλλά οὗτος μέν ὁ Λειώδης φημί ὑπεραλῶν ὡς θυσσοοραω ἑαυτοῦ · Ὀδυσσεύς μέντοι ῥητορικός λαμβάνω αὐτόθεν καταδίκη ἀφορμή , ἐκ ἄν ἐκεῖνος εἶπον , ἵνα ὁ οἰκέω , ὁ φημί , πτερόν αλισεω , καί ἀναστρέφω πιθανολογικῶς , ὁ περ ἐκεῖνος εἶπον κατά εἰσβολή ἔλεος καί εἰς ἐκβολή αὐτός μεταποιέω φημί · εἰμί μέν δή μετά ὅς Θυσσοόρος εὔχομαι εἰμί , πολλάκις ποῦ μυλλάω ἀράομαι , τουνεστὶν εὔχομαι , ἐν μέγαρον , τηλοῦ ἐγώ νόστος τέλος γλυκερός γενή - ἕπομαι , σύ δέ ἄλοχος τε φίλος ἕπω καί τέκνον τίκτω . οὐ εἄν οὖν εἰμί εὐεργέτης , οὐδέ εἄν ἀλη - θεῖον λέγω ὡς οὐδείς εὐγμὸς κεῖμαι . ὁ οὐ εἄν θάνατος γε δυσηλεγεία φηγιοιεπομαι , τουνεστὶ δυσκοιμητον , ἵνα ἢ ἀπό ὁ λέγω ὁ κοινώταμα θάνατος δυσληγὴς καί πλεονασμός ὁ ὁ δυσληγὴς , ὡς καί ἐν ἄλλος γεύω , ἢ καί ἄλλως δυσσκληγὴς , ὡς καί αὐτός ποῦ δηλόω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Ἱκεσία γράφω διάφορος ἐν οὗτος Ὅμηρος φιλοτιμέομαι , λαμβάνω γοῦν , φημί , τουνεστὶν ἐλαία - βέτο , ἄγαμαι καί λιδιδωμι προσήνδα · καί , γουνόομαι σύ . ἐν δέ ὁ , παύσοχον μνηστήρ , ὡς τοιοῦτος γε λέγω , ἐκ πληθυντικός ὑποβαίνω συνήθης εἰς ἐνικνέομαι . ὁ δέ κακός * ἀπό Χειρᾶς ἔχω ὁ μετά Ὅμηρος ἑλλατικῶς γράφω · ἀρκέω γάρ παρά αὐτός εἶπον κακός ἀπό - χω παρά Ἕλλην ὁ Χειρᾶς . ὁ δέ ἀφίημι αφαινοος ὁ πρωτότυπος ἢ ἀφίημι ἐκ ὁ ἀφίημι , ὁποῖος καί ἕλλα δόγμα παρασημαίνω . ἱστόω δέ ὅτι ἐκ ὁ ἀφίημι ὁ παλαιός ὠφρημέ - νόος φημί , εἰμί καί μή πάντῃ ἀκριβῶς , ὁ μάντις ἕλλα ἰστέα εἰμί ὁ Λειώδης , ἐτυμολογέω ἀπό ὁ ὁ θνῄσκω Κέιν , ὡς καί προσημειόω , ὁ δή Κέιν ὁ διαθογγιζομενω καίνω θεματικός προπίνω - κεῖμαι . διό , φημί , οὐδέ μαντεύομαι , ἀλλά ἅπτω . εἰμί δέ ἄλλως ἀσφάλτως νοέω ἀμφότερος εἰμί ὁ Λειώδης , * ἱερία τε ἀράομαι καί καταφάω , καί μάντις δέ , ὡς εἰκός , ἐπί ὅς χόω . ὁ δέ σπίζω δεύτερος εἰμί ὅμοιος ὁ πτίσσω παρά Σοφοκλή καί ὁ ἔχω καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ , λόχος σπίζω καί τέκνον τίκτω , Παρίσι Ὀδυσσεύς καλλωπίζω ὁ λόγος ὡς οἷος μηκέτι γουνός , ἀλλά λαρύνω ἐκ ὁ ἑρτι διά ὁ ἀνθέω ὁ φημί . ὅθεν καί ὁ ποιητής λεῖος ἐκ ὁ ἑρτι καταστρέφω ὁ ὁ μησθηροφονίας . Λειώδης μέν γάρ οὖον μάχομαι ἀλλά γουνός - μένος πύματος πίπτω . οὖον παρά ἐπι φθέγγομαι κάρη κονίω μίγνυμι , ἢ καί Ἑλλῶς , φθέγγομαι κάρη κονίω μίγνυμι , περί ὅς ἢ Ἑλλάς δηλόω . Ψημίος δέ γόνυ φημί σῴζω . Μέδων δέ χρυπτόμε - Μύκονος ὑφέτης , Τηλέμαχος μήδομαι καί ὑπερλαλέω . ὅτι2 φερονυμαω Τρος - πιάδης , τουνεστὶ Τρόπιου νιος , * ὁ τεφνύδημος ἀοιδός1 Ψημίος , ἐπεί , καθά καί προυστορεω , μέλω παρά μηστιειμι ἀνάγκη , εκφεύγω νῦν ὁ συμπίπτω ὁ κακός . εἰμί γάρ , φημί , ἐν χείρ ἔχω φόρμιγξ λίγω , ἔχω παρά ορσυνοφυλη ὁ ἤδη θέω · εἶμαι ἐν στενωπός συστέλλω λανθάνω . δίχα δέ φρήν μαρμύριζεν , ἢ ἐκδύω μέγαρον λίς πρός βωμός ἱρκεῖον ἵζω , ἔνθα πολύς ποτός Ὀδυσσεύς ἕθνος , ἢ γόνυ λίσσομαι προσαιζευς Οδυσέα , ὁ καί δοκέω αὐτός κερδίων εἰμί . καί δή φόρμιγξ μέν γλαφυρός κατατίθημι χαμίζες , αὐτός δέ ποιέω ὁ βουλεύω γουνού*μαί σύ , φημί , Ὀδυσσεύς , καί ἑξῆς , ὡς ὁ Λειώδης εἶπον , εἰμί καί ὁ τραγικός παραδέω , λόγος ὁ αὐτός ἐκ τε δοκέω εὐεργής οὗτος καί ἐκ ἐκεῖνος ὁ μή ἀληθής εὐεργής ἠθέω οὖον τατός σθένος . εἶτα ἐπιφέρω ὁ ἀοιδός1 καί ὅτι αὐτός ὅς , ἤ , ὀν αὐτός σύ ὁ Ὀδυσσεύς , μετόπισθεν ἔχω ἕννυμι , εἰμί ἄν ἀοιδός πέγνης , ὡς τε θεός καί ἀνθρώ - ποις ἀείδω . αὐτοδίδακτος δέ εἰμί θεός δέ ἐγώ ἐν φρήν οἴμη παντοῖος ἐμφύω . ἐοῖσα δέ ὅς παρακεί - δήω ὡς τε θεός , ὁ μή ἐγώ λιλαίος διφροτοπαραμαω . ἐπί ὅς καί ὁ Τηλέμαχος προσφέρω μάρτυς φημί , ὡς καί * ἐκείνος ὅδε γε ἐπί σός φίλος νιος , ὡς ἑγώ οὔτις ἔκω εἰς σός δόμος οὐδέ χατίζω πολειτήμην μήνη - στῆρον ἀείδω μετά δαίς , ἀλλά πολύς πλέω καί κρεισσοαιρεω ἀείρω ἀνίγνη . οὕτως εἶπον ὁ ἀοιδός . καί ὁ Τηλέμαχος αἶψα φημί ὁ πατήρ · ἴσχω μηδέ τίς οὗτος ἀναίτιος οὐτάω χαλκός , τεχιναω ὁ νεανίας ὁ λόγος , ὡς δηλόω ὁ Αἴνα , μή φθάνω καταθώρμας ὁ ἀοιδός ὁ πατήρ . εἶτα μνήμη καί ὁ ἐγώ - δίδωμι ἀναλαμβάνω , ἵνα ἐκεῖνος ἄλλως σῴζω , καί κῆρυξ , φημί , Μέδων σῴζω . ὡς τε μέν αὐὶ ζηδεσκετο παῖς εἰμί , εἰμί μή ἄρα φθάνω * φρονέω . ὡς φημί Τηλέμαχος · ὁ δέ ἀκούω Μέδων πνέω οἶδα . πίπτω γάρ εκατό ὑπό θρόνος , ἀμφί δέ δέρμα ἕννυμι βοῦς νεόδαρτος , ἐλύω Κήρ μελαίνω . ὑποπλήσσω δέ ἐκ ὁ θρόνος βοῦς ἀποδύω βοάω καί , εἰμί φῆλος , φημί , ἐγώ μέν οὐά εἰμί · σύ δέ Ίσχο , εἶπον δέ πατήρ , μή ἐγώ περιφθενίων δηλέομαι δέξις χαλκός , μνηστήρ κιχολομένων ὁ ὁ κείρω κτιματη , σύ δέ νήπιος οὐδείς τίω . καί Ὀδυσσεύς επαιμειδαω , χαίρω γάρ ὁ επισβολος βίφας καί μαιχιος ἀκούω λόγος , θάμσει , φημί , ἐπεί σύ οὕτως νύσσω καί εἰσάω , ὄφρα γιγνώσκω κατά θνιόν , ἀτάρ ὑπρησία καί ἄλλος γυνή , ὡς καζοεργω εὐεργεσία μέγας ἀγαθός , ἐάν εἰμί παρά ἔχω καί ὁ ἠθέω θεοσχοός , ὡς λέγω , περισῴζω ἄν . ἀλλά ἐξαιρέω μέγαρον ξαίνω θύραζε ἐκ φόνος εἰς αὐλή σύ τε καί πολίφημος ἀοιδός , ὄφρα ἄν ἐγώ κατά δόμα ποιέω ὑπέρ ἐγώ χοή , ἤ , ὀν σύ ἐγώ χοῖος , κατά ἀντιλέγω , ἢ καί Ἑλλῶς , οὖον παρά εἰς ἡμός χοεῖον , τουνεστίν ἢ ἐγώ χοή . ἐν ὅς καί ὁ νηλαφή - σός μή ποτέ τις καί εἰμί χαύτιστον · εἰς δέ παρά εἰσαίρω ὁ Οδυσέα ἢ ὁ Μέδων ὑπό ὁ βύρσα συστολή καί ἢ * ὁ Φήμιος ἐν ὁ ορσυνυσα . σημειόω δέ ἐν ὅς ὁ Ψημίος περί ἑ - ὁ λέγω , ὅς ὁ ποιητής εἰμί οἶδα ὁ ἀοιδός ὅς εἰς εἰμί καί αὐτός · ὅτι δηλαδή φιλόσοφος , θεῖον