eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1949
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ψ . ἐν δὲ τοῦ τοιούτου ὁήματος καὶ τὸ , κχαριότα νίκη , καὶ ὅσα τοιαῦτα . ἐπε ὅρα ὅτι τε φιλομαθὴς κἀνταῦθα ἡ Πηνελόπη φαίνεται καθότι καὶ φιλοπενθής , καὶ ὅτι οὐκ ἂν ὤχλησε τὸν ἄνδρα πολυλογεῖν λυπῶν , εἰ μὴ ἐκείνος σφάσας ἐμανίσην ἀέθλον μέλλοντος . διὸ καὶ παρασημειοῦται ὅτι , ἐπεὶ * ἑφράσθη , τούτοις ἐνθυμήθη καὶ τοῦ θεοῦ ἐμβαλε θυμῷ , ζητῶ μαθεῖν τὸν ἀεθλον ὡς οἷα ἱπεραδοῦσά σου . λέγει δὲ ἀεθλον ἐνταῦθα τὴν ἐπὶ τιμῇ τοῦ Ποσειδῶνος περιπλάνησιν κατὰ τὴν τοῦ Τυφεσίου παραγγελίαν , ὡς εὐθὺς δηλωθήσεται . Ὅτι Ὀδυσεὺς αὐτὰ δὴ ἐκεῖνα εἰπόντος τῇ γυναικὶ ξφρά καὶ ἀμεταποίητα , ὅσα ἐκ τοῦ Τυφεσίου ἐμαθὲν , ἠκουεν τὴν ἀνὰ φαιδίμω ὧμω θεσίν τοῦ ἐρετμοῦ καὶ τὴν ἐς ἀνθρώπους πλάνην , οἱ οὐκ ἴασιν θάλασσαν , καὶ τὴν τοῦ ἐρετμοῦ εἰς ἀθηρηλογοῦν εἰκασίαν καὶ τὴν θυσίαν τριττίαν καὶ τὸν ἀβλιχρὸν * ἔχalon ἢ ἐξ ἀλὸς θάνατον ὑπὸ γήρας λιπαρῶ , ἐντεῦθεν ἔρχην λαλιὰς τινὸς ἢ σοφὴ λαδοῦσα γυνὴ ἀσχεῖν ἐθέλει τὸν ἄνδρα εἰς φρεσπονίαν , εἰποῦσα ὡ δὴ παντὶ ἀφομοῦζει παραμυθιομένη ἑαυτὴν εἰς τὰ μετέπειτα . φησὶ γάρ · εἰ μὲν δὴ γήρας γε θεὸς τελήσειν ἄρειον , ἐλπορὴ τοι ἔπειτα κακῶν ὑπάλιψιν ἐσεσθαι . καὶ οὕτω περιγίνεται πῶς ἡ γυνὴ τῆς τοῦ Ὀδυσεὺς συννοίας . ὁ μὲν γὰρ φιλοπεντοῦσαν πολυμαθείας χάριν καὶ ἀναβαλλομένην μὲν τέως τὴν εὐνήν καὶ ταῦτα τοῦ Ὀδυσεὺς εἰς λέκτρον ἐλθεῖν προχολουμένου αὐτήν , ἐθελούσαν δὲ * μαθεῖν ὅν ἐκεῖνος ἐφη ὁπισθε τελέσαι ἀμέτρητον πόνον μὴ ἂν κχαρήσεσθαι αὐτὴν ἐφη · ἢ δὲ χαρίσται μὲν οὐκ ἂν δύναιτο ἐπὶ τῇ ἐσαύθις ἀποδημίᾳ τοῦ ἀνδρὸς , οὐ μὴν οὐδὲ κλανθμὸν πάσχει , παραμυθεῖται δὲ τὸν ἄνδρα ἐπὶ ὑπαλῦξαι κακῶν ἐξ αὐτοῦ ἐκείνου λαθοῦσα , ὡς ἐφρέθη , τὴν τῆς ἐννοίας ταύτης ἀρχήν , φιλοσόφως μεταχειρισαμένη τὸ νόημον · εἰ γὰρ λιπαρόν , φησιν , ἔσται γήρας , οὐκ ἄρα προηγήσεται καὶ εἴσεται χρονία κάκως · πῶ γὰρ λιπαρὸν γήρας , οὐ προηγεῖται ἢ ἐκθλίψις πολλῇ τιμῶν ; σημείωσα δὲ ὡς ἱρμήνευσεν ὁ ποιητὴς ἐν τούτοις ταυτὸν εἶναι γήρας εἰπεῖν λιπαρὸν καὶ ἄρειον , καὶ ὅτι κατα - μόνως καὶ τὰ τοιαῦτα ἡ γυνὴ αὐτὴ καὶ ὁ ἀνὴρ δομιλοῦνται ἀλλήλοις τῶν σπουδαιοτέρων αὐτοῖς γινόμενοι . Τηλέμαχος μέντοι καὶ οἱ λοιποὶ περὶ μολπὴν ἐπὶ καὶ ὀρχησιν ἔχουσιν · ὅτε δὲ ἀσπάσιοι λέκτροιο παλαιοῦ θεσμοῦν ἴκωνται οἱ δεσπόται , τότε δὴ παύσαντες ὀρχηθμοῦ πόδας ἐυνάζοντο καὶ αὐτοί . Ἰστίον δὲ ὅτι κατὰ τὴν τῶν παλαιῶν ἱστορίαν Ἀρίσταρχος καὶ Ἀριστοφάνης , οἱ χορηγαῖοι τῶν τότε γραμματικῶν , εἰς τὸ , ὡς ἐφρέθη , ἀσπάσιοι λέκτροιο πα*λαιοῦ θεσμοῦν ἴκοντο , περιστοῦσι τὴν Ὀδυσσείαν , τὰ ἐφεξῆς ὡς τέλους τοῦ βιβλίου νοθεύοντες . οἱ δὲ τοιούτοι πολλὰ τῶν καιρωτάτων περικόπτουσι , ὡς φασιν οἱ αὐτοῖς ἀντιπλέοντες , οἷον τὴν εὐθὺς ἐφεξῆς τῶν φθασσάντων ῥητορικὴν ἀναμνηλασίαν καὶ τὴν τῆς ὕλης ὡς εἰπεῖν Ὀδυσείας ἐπιτομήν , εἶτα καὶ τὸν ὑστερον ἀναγνωρισμὸν Ὀδυσεὺς τὸν πρὸς τὸν Λαέρτην καὶ τὰ ἐκεῖ θαυμασίως πλαττόμενα καὶ ἄλλα οὐκ ὀλίγα . εἰ δὲ διότι πολλὰ ἐνανασκένεστα ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ἐφεξῆς ῥαψωδίας πεποίηται , διὰ τοῦτο ἐνταῦθα τὴν Ὀδύσσειαν ἀποτεματίζουσιν , ἔστιν αὐτοῖς στενῶσαι καὶ συσφίξαι καὶ οἷον σηκῶσαι τὴν ὅλην ποίησιν ταύτην ἐφιλομένους ἐκ μέσου τοῦ βιβλίου καὶ ὅσα ὁμοίως μυθικὰ καὶ οὐ πιθανὰ ἐν Φαιακίᾳ ἐλα - λήθησαν . εἴποι ἂν οὖν τις , ὅτι Ἀρίσταρχος καὶ Ἀριστοφάνης οἱ ἡ,θίντες * οὐ τὸ βιβλίον τῆς Ὀδυσείας , ἀλλὰ ἴσως τὰ καιρία ταύτης ἐνταῦθα συντιτελεσθαι φασίν . Ὅτι ἀνεκχα - λειώσως ἐν τῇ εὐνῇ γινομένης τῶν τε κατὰ τὸν Ὀδυσσέα καὶ τῶν κατὰ τὴν γυναῖκα , εἰς αὐτὴν μὲν τρεῖς μόνους δαπανᾷ στίχους ὁ ποιητὴς εἰπών , ὡς εἴπερ ἡ γυνὴ ὅσα ἐν μεγάροις ἀνέχετο ἀνδρῶν μνηστήρων ἔσορψα αἰδηλον ὁμῖλον , οἱ αὐτὴς εἶνεκα πολλὰ βόας καὶ ἤμα μῖλα ἐσφαζον , πολλὸς δὲ πύθων ἠγύ - σετο οἴος . ἄ περ φραστικὰ δαπάνης ἀκαιρον εἰσίν . εἰς μὲν*τοι τὸν πολυπαθῆ Ὀδυσσέα πλείους προ - ἥφει στίχους · ὁ μὲν γὰρ ἔλεγεν ὅσα κηδία ἐθῆγεν ἀνθρώπους , ὅσα τε αὐτὸς ἐμύρησε μετὰ τὸν ἐκ Τροίας ἀπόπλουν · τῶν γὰρ περὶ Τροίαν οὐδεὶς οὐδόθως αὐτῷ λόγος . ἡ γυνὴ δὲ ἄρα τέπστ’ ἀκούσασα , οὐδὲ οἱ ὕπνος πίπτειν ἐπὶ βλεφάροισι πάρος καταλέξαι ἄπαντα . ἐξεκοῦσε γὰρ ἢ ἐν λόγοις μελιχρότης τοῦ ὕπνου γλυκύ . ἀρξάμενος οὖν ἐκ τῶν Κικόνων , ἀφ’ ὧν καὶ ἡ κατὰ φύσιν τῆς Ὀδυσείας ἀρχή , ἀνα - μιμνᾶσθαι τὴν ὅλην πλάνην ἐν ἐπεσιν ἐνὶ πρὸς τοὺς τριάκοντα κατὰ φύσιν διη - γησάμενος καὶ ἐκ τῶν πρώτων ἐντάκτως ἐλθὼν πρὸς τὰ ἐσχατα καὶ δεῖξας κἀνταῦθα , ὡς ἤρα καὶ μετατάσ - σειν οἷδε πράγματα καὶ περιβλητικῶς τῷ προωδυστέρῳ τῶν διηγημάτων ἐγκολλεῖν , ὡς πολλαχοῦ ἐποίη , καὶ αὖ πάλιν κατὰ τάξιν αὐτὰ τιθέναι μεθόδῳ σαφηνείας ἤτε καυρῶς , καὶτὰ καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ · πάντα
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ψ . ἐν δέ ὁ τοιοῦτος ὁήματος καί ὁ , κχαριοτε νίκη , καί ὅσος τοιοῦτος . ἔπω ὁράω ὅτι τε φιλομαθής ἐνταῦθα ὁ Πηνελόπη φαίνω καθότι καί φιλοπενθής , καί ὅτι οὐ εἄν ὀχλέω ὁ ἀνήρ πολυλογέω λύπη , εἰμί μή ἐκείνος σφάζω μανίζω ἆθλος μέλλω . διό καί παρασημειόομαι ὅτι , ἐπεί * φράζω , οὗτος ἐνθυμέομαι καί ὁ θεός ἐμβάλλω θυμός , ζητέω μανθάνω ὁ ἆθλος ὡς οἷος ιπεραδουω σύ . λέγω δέ ἆθλος ἐνταῦθα ὁ ἐπί τιμή ὁ Ποσειδῶν περιπλάνησις κατά ὁ ὁ τυφεσι παραγγελία , ὡς εὐθύς δηλόω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς αὐτός δή ἐκεῖνος εἶπον ὁ γυνή φράξ καί αμεταποίητος , ὅσος ἐκ ὁ τυφεσι μανθάνω , ἀκούω ὁ ἀνά φαίδιμος ὦμος θέσις ὁ ἐρετμόν καί ὁ εἰς ἄνθρωπος πλάνη , ὁ οὐ ἴασις θάλασσα , καί ὁ ὁ ἐρετμόν εἰς ἀθηρηλογοῦν εἰκασία καί ὁ θυσία τριττίαν καί ὁ αβλιχρω * ἔχω ἢ ἐκ Ἀλός θάνατος ὑπό γήρας λιπαρῶ , ἐντεῦθεν ἔρχομαι λαλιά τις ἢ σοφός λαδουω γυνή άσχω ἐθέλω ὁ ἀνήρ εἰς φρεσπονίαν , εἶπον εἰμί δή πᾶς αφομουζω παραμυθίζομαι ἑαυτοῦ εἰς ὁ μετέπειτα . φημί γάρ · εἰμί μέν δή γήρας γε θεός τελέω ἄρειος , ἐλπορὴ ὅς ἔπειτα κακός ὑπάλειψις εἰμί . καί οὗτος περιγίγνομαι πῶς ὁ γυνή ὁ ὁ Ὀδυσσεύς σύννοια . ὁ μέν γάρ φιλοπεντουω πολυμάθεια χάρις καί ἀναβάλλω μέν τέως ὁ εὐνή καί οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς εἰς λέκτρον ἔρχομαι προχολουμενοω αὐτός , ἐθέλω δέ * μανθάνω ὅς ἐκεῖνος φημί ὄπισθεν τελέω ἀμέτρητος πόνος μή εἄν χαίρω αὐτός φημί · ἢ δέ χαρίζω μέν οὐ εἄν δύναμαι ἐπί ὁ εἰσαῦθις ἀποδημία ὁ ἀνήρ , οὖον μήv οὐδέ κλανθμὸν πάσχω , παραμυθέομαι δέ ὁ ἀνήρ ἐπί ὑπαλύσκω κακός ἐκ αὐτός ἐκεῖνος λανθάνω , ὡς φέρω , ὁ ὁ ἔννοια οὗτος ἀρχή , φιλόσοφος μεταχειρίζω ὁ νοήμων · εἰμί γάρ λιπαρός , φημί , εἰμί γήρας , οὐ ἄρα προηγέομαι καί εἶμι χρόνιος κακῶς · πῶ γάρ λιπαρός γήρας , οὖον προηγέομαι ἢ ἔκθλιψις πολύς τιμή ; σημειώνω δέ ὡς ἱρμήνευσεν ὁ ποιητής ἐν οὗτος τατός εἰμί γήρας εἶπον λιπαρός καί ἄρειος , καί ὅτι κατά - μόνος καί ὁ τοιοῦτος ὁ γυνή αὐτός καί ὁ ἀνήρ δομιλεω ἀλλήλων ὁ σπουδαῖος αὐτός γίγνομαι . Τηλέμαχος μέντοι καί ὁ λοιπός περί μολπή ἐπί καί ὄρχησις ἔχω · ὅτε δέ ἀσπάσιος λέκτρον παλαιός θεσμός ἱκνέομαι ὁ δεσπότης , τότε δή παύω ὀρχηθμός πούς εὐνάζω καί αὐτός . ἱστίον δέ ὅτι κατά ὁ ὁ παλαιός ἱστορία Ἀρίσταρχος καί Ἀριστοφάνης , ὁ χορηγαῖοι ὁ τότε γραμματικός , εἰς ὁ , ὡς φέρω , ἀσπάσιος λέκτρον παλαιός θεσμός ἱκνέομαι , περιίστημι ὁ Ὀδυσσεία , ὁ ἐφεξῆς ὡς τέλος ὁ βιβλίον νοθεύω . ὁ δέ τοιοῦτος πολύς ὁ καιρός περικόπτω , ὡς φημί ὁ αὐτός ἀντιπλέω , οἷος ὁ εὐθύς ἐφεξῆς ὁ φθάνω ῥητορική ἀναμνηλασίαν καί ὁ ὁ ὕλη ὡς εἶπον Ὀδυσσεία ἐπιτομή , εἶτα καί ὁ ὕστερος ἀναγνωρισμός Ὀδυσσεύς ὁ πρός ὁ Λαέρτης καί ὁ ἐκεῖ θαυμάσιος πλήσσω καί ἄλλος οὐ ὀλίγος . εἰμί δέ διότι πολύς ἐνανασκένεστα ἐν ὁ ἀρχή ὁ ἐφεξῆς ῥαψῳδία ποιέω , διά οὗτος ἐνταῦθα ὁ Ὀδύσσεια ἀποτέμνω , εἰμί αὐτός στενόω καί συσφίγγω καί οἷος σηκόω ὁ ὅλος ποίησις οὗτος ἐφάλλομαι ἐκ μέσος ὁ βιβλίον καί ὅσος ὁμοίως μυθικός καί οὖον πιθανός ἐν Φαιάκιος λα - λανθάνω . εἶπον εἄν οὖν τις , ὅτι Ἀρίσταρχος καί Ἀριστοφάνης ὁ εἶμι * οὖον ὁ βιβλίον ὁ Ὀδυσσεία , ἀλλά ἴσως ὁ καίριος οὗτος ἐνταῦθα συντέλλω φημί . ὅτι2 ἀνέχω - λείωσις ἐν ὁ εὐνή γίγνομαι ὁ τε κατά ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ κατά ὁ γυνή , εἰς αὐτός μέν τρεῖς μόνος δαπανάω στίχος ὁ ποιητής εἶπον , ὡς εἴπερ ὁ γυνή ὅσος ἐν μέγαρον ἀνέχω ἀνήρ μνηστήρ ἔσορψα ἀΐδηλος ὅμιλος , ὁ αὐτός ἕνεκα πολύς βοῦς καί ἀμάω μιλάω σφάζω , πολύς δέ πύθω ἠγύ - Σέτος οἶος . ὅς περ φραστικός δαπάνη ἀκαιρέω εἰμί . εἰς μὲν*τοι ὁ πολυπαθής Ὀδυσσεύς πλείων προ - ἀφέω στίχος · ὁ μέν γάρ λέγω ὅσος Κηδία θήγω ἄνθρωπος , ὅσος τε αὐτός μυρόω μετά ὁ ἐκ Τροία ἀπόπλοος · ὁ γάρ περί Τροία οὐδείς οὐδόθως αὐτός λόγος . ὁ γυνή δέ ἄρα τέπστ’ ἀκούω , οὐδέ ὁ ὕπνος πίπτω ἐπί βλέφαρον πάρος καταλέγω ἅπας . εξεκουω γάρ ἢ ἐν λόγος μελιχρότης ὁ ὕπνος γλυκύς . ἄρχω οὖν ἐκ ὁ Κίκονες , ἀπό ὅς καί ὁ κατά φύσις ὁ Ὀδυσσεία ἀρχή , ἀνα - μιμνῄσκω ὁ ὅλος πλάνη ἐν ἔπος ἐν πρός ὁ τριάκοντα κατά φύσις δῖος - γηθέω καί ἐκ ὁ πρῶτος ἔντακτος ἔρχομαι πρός ὁ ἔσχατος καί δείκνυμι ἐνταῦθα , ὡς ἐράω καί μετατάς - σέω οἶδα πρᾶγμα καί περιβλητικός ὁ προωδυστερεω ὁ διήγημα ἐγκολλάω , ὡς πολλαχοῦ ποῖος , καί αὖος πάλιν κατά τάξις αὐτός τίθημι μέθοδος σαφήνεια ἤτε καῦρος , Κάιτα καί ἐνταῦθα ποιέω · πᾶς