eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1722
Ὀδυσσεὶς ἐδησάμενος , ἡμέρας ὡς αὐτὸς ἔχουσα καὶ διατοῦντο καὶ ῥῶον κατασχεθεῖσαι καὶ ἀδορήτως ὡς μοῦν τι γνῶναι τὸν Ὀδυσσέα . Ὅτι τὸ ἐνθυμηθῆναι ἐμπλεῖν δημῷ λέγει ἐν τῷ , καὶ μοι ἔπος ἐμπλεῖ δημῷ μέντοις ἀλαοῦ . Ὅτι δὲς ἐνταῦθα τεχνήμβροτον λέγει τὸν Ἥλιον ὁ Ὀδυσσεύς , οἰνητομυρος ὡς οὐκ ἔχων αὐτὸν λύπην πρὸς βροτῶν πάσχων οὕς αὐτὸς τίπτει . ὅθεν οἱ τοῦ*Ὀδυσσέως ἑταῖροι λυπῆσαντες αὐτὸν εἰκότως ὤλουντο . Ὅτι προθύησιν κακοῦ ἔχει τὸ , ἐνθα γὰρ αὐτό - τατον κακῶν ἐμμεναι ἄμμιν ἐφασκεν . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα τὸ κατακλάσθη φίλον ἦτορ ἀντὶ τοῦ κατέπεσε διὰ φρόνημα , ὡς ἐκ μεταφορᾶς τῶν κλωμένων σωμάτων . Ὅτι σχέλιος καὶ ὧδε ὁ ναρτεριζὼς καὶ ἀνέυδοτος ἐν τῷ , σχέλιος εἰς Ὀδυσσέω . διό ἐμοιχύνων ἐπάγω · περὶ τοῦ μένος , ἀντὶ τοῦ , περὶ τὸν σοὶ ἔστι μένος , καὶ πάλιν · οὐδὲ τι γνῶσε κάμνει , καὶ πάλιν · ἢ φά νυ σοὶ γε σιδήρεα πάντα τέτυκται . καὶ ὧρα ὡς τερπνῶς ἐνταῦθα εἶπε * ζωματικῶς τὸ αὐτὸ νόημα κατὰ χοροτότητα . τῶν - τὸν γὰρ τῷ , σχέλιος ἄς , καὶ περὶ τοῦ μένος , καὶ οὐ τι γνῶσε κάμνει , καὶ σιδήρεα σοι πάντα . Ἐπανοὶ δὲ ταῦτα ναρτεριζοῦ καὶ φρεσπόνοιν ἀνδρός , σεμνότερον δὲ πέπρακται τὸ τέταρ - τον ζῶμα καὶ ποιητικώτερον , ὁποῖον τι καὶ τὸ , σιδηρῶν νῦ τοι ἦτορ . πλὴν ἐκεῖ μὲν ἦτορ μόνον σιδη - ρεῶν , ἐνταῦθα δὲ πάντα σιδήρεα . Ὅτι ἐν τῷ , ἐτάρους κακῶτερ ἀδηκότες ἤδὲ ὑπὸν , κέματον μὲν λέγει τὸν ἤδη γενομένον , ὑπὸν δὲ τὸν μὴ γενομένον , ἤγουν οὐ ἐστέγνωται οἱ τοῦ Ὀδυ - σσέως φίλοι . διὸ καὶ ἀδηκότες εἰσὶν ἤγουν ἄνδρες ἔχοντες διὰ τε τὸν κάματον καὶ διὰ τὸ ἐστερηθῆναι ὑπὸν . εἰπεῖν γὰρ ὑπὸν κατὰ τινὰς τῶν ἀρχαίων ἀντιφραστικῶς ὀκνησῇ ἂν τις . Ἰστέον δὲ ὅτι τε πολλὴ ζωῆς παρὰ ποιηταῖς τοῦ ἀδηκῶς ἀδηκότης , καὶ ὅτι ἐκ τοῦ κατὰ τὸν τοιοῦτον παρακειμένου ἰκαστοῦς ἤγουν τοῦ ἀδὼ ἀδήσω καὶ τοῦ ἐκεῖθεν παιθητικοῦ παρακειμένου ἀρρήτων γίνεται ὄνομα ἀδήμων ἀδήμωτος . ὧδεν τὸ ἀδημονεῖν , καὶ ὅτι καὶ ἄδος ὁ χόρος τῷ εἰρημένῳ ὀήματι γειτνία*ζει , καὶ ὅτι ἀδεῖν λέγεται ἄλλως τὸ ἀφίσχαι ὡς ἀπὸ δευτέρου μέλλοντος οὐ ἐκεστὼς θεματικῶς τὸ ἤδω ἤτοι εὐφραίνω , δεσυνωμένου αὐτοῦ αὐ καὶ τὸ ἀδεῖν ψιλῶται Αἰολικῶς , οὐ ζωῆς ἐν*Πιαδί . ὅτι δὲ τὸ ἀδὼ ἀδήσω καὶ αὐτόχορμα τὸ ἤδασθαι δηλοῖ ποτὲ , δήλον ἀπὸ χορήσεως Ἰππώνακτος ἤν*Πρακλείδης προφέρει , εἰπόν - τος , ἀδημα βουλή , ἤγουν ἤρεσκε τὸ βούλημα , καὶ εἰν ἄν τοῦ τοιούτου παρακειμένου μετοχῇ , ἀδηκώς ἤδυνθεις ἀπεραντίας τῷ Ὀμηρικῷ . εἰ δὲ ἐκ τοῦ τοιού*δε ἀδήμα καὶ τοῦ ἀδηκῶς γίνεται Ἀττικῶς μὲν καὶ Αἰολικῶς τὸ εὐαδεν ἀντὶ τοῦ , ἤδὺς ἔδοξε , ποιητότερον δὲ τὸ , ἐαοδύτα μύθον ἐειπε , ζητητέον ἐς ἀκριβῆς . Ὅτι κεῖται τὸ ἐμφιγύνη καὶ ἐνταῦθα μετὰ ἐνὸς ἀμπεδύλου . καὶ λαφὸς δόσπος ὁ χλυνὺς μετὰ ἐκτάσεως τοῦ διχρόνου , καὶ νῦς θοῆ ἢ ταχεῖα , ἢ καταθετική , ἢ ὀξεῖα , ὡς δεδηλώται ἄλλαχόθι . Ὅτι ὁ τοῦ Ὀδυσσέως φιλεστής Εὐρύλοχος ἐπιτηδύως προσεσπανίσας τὸν Ὀδυσσέα ὡς τλησίπονον , εἶτα καὶ μαρμαίμενος εἰ μὴ τοὺς φίλους ἐξ γῆς ἐπιβῆναι κατὰ τὴν Ἥλιου νήσον διόσπον χάριν , ἀλλ’ αὐτὸς διὰ νῦντα ἐθέλει αὐτοὺς πλενασθαι νήσου ἀποπληγχθέντας ἐν ἡροσι - διὶ πόντῳ , εἶπεν · ἐκ νυκτῶν δ’ ἄνεμοι χαλεποὶ δηλήματα νιῶν γίνονται , ὅ ἐστι βλάβαι , ἐλαθῶσι . πῆ γὰρ τις ἐπιχρήγῃ εἰπὶν ὀλεθρον ἤν πῶς ἐξαπίνης ἐλθὼν ἀνέμοιο θύελλα , ἢ Νότον ὡς καὶ πνευσίται μετὰ μακρῶν , ἢ Ζεφυρίοιο δυσσεύς , οἱ τε μάλιστα νῆα διαφ - θείνουσι θάλατ’ ἀέλιπ’ ἀνέκτων , ἐν τῷ ἐκὶ δηλαδὴ κλίματι . ἐν ἑτέροις γὰρ τόποις ἕτεροι ἄνεμοι χειρί - στου καὶ ὀλέθριοι . Τὸ δὲ ἐκ νυκτῶν ἀντὶ τοῦ ἐν αὐταῖς νυξί . μετ’ ὀλίγα οὖν ὅτε τρίχα νυκτὸς ἤν*ἀγείρεται ξαίρς ἀήμος , ἢ καὶ μετὰ νῦντας , ὁμοίως τῷ , πρόβατα πύματα ἐκ βοτάνης , ἤγουν μετὰ τὸ βοσκηθῆναι . Ἀλήματα δὲ ἀπὸ τοῦ δηλοῦ δηλήσω , ἐξ οὗ καὶ τὸ δηλητήριον . τὸ δὲ θεοῦ ἀέλιπ’ ἐπερβολικῶς εἰώθει , καθὼς καὶ προδεδήλωται . Ὅτι τὸ ἐκ γῆς ἀποπληγέντων ἐνῆσαν πόντῳ λέγει ἐν τῷ , ἤδεν δ’ ἀνεχάντες ἐνῆσαν εὐοῖ πόντῳ τοιούτῳ ἐν ἐκλαύοιμεν , τὴν νῆα δηλαδὴ . ἀνε - χῆναι δὲ καὶ νῦν τὸ ἀναπλέειν . Ὅτι πεῖθους παραστατικῶν τὸ , ὡς ἔφατο ὁ δαίνα , ἐπὶ δ’ ἤγουν ἄλλοι ἑταῖροι . Ὅτι ἐν τῷ , καὶ τότε δὴ γίνωσκον ὅ δὴ κακὰ μῆδετο δαίμων , ὁ περ οἴκτον ἔχων ἐν προφρόσω κακοῦ , ἐστιν ἐνθυμηθῆναι καὶ τὸ Σοφοκλείου γνωματισμα , τὸ λέγον - δαυὸν τὸ φρονεῖν ἐν*θε μὴ τὴν δύνα φρονεῖν , τουτέστι , δαυὸν ἐστι προσεῖναι τὸ μέλλειν , ἐνθα μὴ λυσίτλι τῷ προσιόντι . τοῦτο γὰρ πραγματικῶς ἐνταῦθα διδάσκων ὁ ποιητὴς προσιδάναι μὲν φησι τὸν Ὀδυσσέα ὡς κακὰ ἔσται τοῖς περὶ αὐτὸν προσορμισθεῖσι τῇ τοῦ*Ἥλιου νήσῳ , ἀνθῆσαι δὲ ὅμως αὐτὸν
Lemmas: ὀδύσσω δήω , ἡμέρα ὡς αὐτός ἔχω καί διατονέω καί ῥῷον κατέχω καί ἄδορος ὡς Μουν τίς γιγνώσκω ὁ Ὀδυσσεύς . ὅτι2 ὁ ἐνθυμέομαι ἐμπλέω δημός λέγω ἐν ὁ , καί ἐγώ ἔπος ἐμπλέω δημός μέντος ἀλαός . ὅτι2 δες ἐνταῦθα τεχνημβροος λέγω ὁ Ἥλιος ὁ Ὀδυσσεύς , οἰνητομυρος ὡς οὐ ἔχω αὐτός λύπη πρός βροτός πάσχω ὅς αὐτός τίπτει . ὅθεν ὁ τοῦ*Ὀδυσσέως ἑταῖρος λυπέω αὐτός εἰκότως ὄλλυμι . ὅτι2 προτίθημι κακός ἔχω ὁ , ἔνθα γάρ αὐτός - ὅς κακός εἰμί ἡμεῖς φάσκω . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ὁ κατακλάω φίλος ἦτορ ἀντί ὁ καταπίπτω διά φρόνημα , ὡς ἐκ μεταφορά ὁ κλάω σῶμα . ὅτι2 σχέλιος καί ὧδε ὁ ναρτεριζω καί ανευδοος ἐν ὁ , σχέλιος εἰς Ὀδυσσεύς . διό εμοιχυνω ἐπάγω · περί ὁ μένος , ἀντί ὁ , περί ὁ σύ εἰμί μένος , καί πάλιν · οὐδέ τίς γιγνώσκω κάμνω , καί πάλιν · ἢ φάω νῦ σύ γε σιδήρεος πᾶς τεύχω . καί ὤρα ὡς τερπνός ἐνταῦθα εἶπον * ζωματικῶς ὁ αὐτός νόημα κατά χοροτοτηταω . ὁ - ὁ γάρ ὁ , σχέλιος ἄς , καί περί ὁ μένος , καί οὖον τίς γιγνώσκω κάμνω , καί σιδήρεος σύ πᾶς . ἐπάνω δέ οὗτος ναρτεριζεω καί φρεσπονοος ἀνήρ , σεμνός δέ πράσσω ὁ τέταρ - ὁ ζῶμα καί ποιητικός , ὁποῖος τίς καί ὁ , σιδήρεος νῦ ὅς ἦτορ . πλήν ἐκεῖ μέν ἦτορ μόνος σίδη - Ρεών , ἐνταῦθα δέ πᾶς σιδήρεος . ὅτι2 ἐν ὁ , ἑταῖρος κακός ἄδησα ἠδέ ὕπειμι , κέμα μέν λέγω ὁ ἤδη γίγνομαι , ὕπειμι δέ ὁ μή γίγνομαι , ἤγουν οὖον στεγνόω ὁ ὁ Ὀδυ - σῶς φίλος . διό καί ἄδησα εἰμί ἤγουν ἀνήρ ἔχω διά τε ὁ κάματος καί διά ὁ στερέω ὕπειμι . εἶπον γάρ ὕπειμι κατά τις ὁ ἀρχαῖος ἀντιφραστικῶς ὀκνέω εἄν τις . ἰστέον δέ ὅτι τε πολύς ζωή παρά ποιητής ὁ ἁνδάνω αδηκοος , καί ὅτι ἐκ ὁ κατά ὁ τοιοῦτος παράκειμαι ἰκαστοῦς ἤγουν ὁ Ἁδώ ἄδησα καί ὁ ἐκεῖθεν παιθητικον παράκειμαι ἄρρητος γίγνομαι ὄνομα ἀδήμων ἄδημος . ὧδε ὁ ἀδημονέω , καί ὅτι καί ἄδος ὁ Χόρος ὁ εἴρω ὀήματι γειτνιάζω , καί ὅτι ἀδέω λέγω ἄλλως ὁ ἀφίσχαι ὡς ἀπό δύο μέλλω οὖον κεστός θεματικός ὁ Ἡδώ ἤτοι εὐφραίνω , δεσυνωμένου αὐτός αὖος καί ὁ ἀδέω ψιλόω Αἰολικός , οὖον ζωή ἐν*Πιαδί . ὅτι δέ ὁ Ἁδώ ἄδησα καί αυτοχορμαʹ ὁ ἀείδω δηλόω ποτέ , δῆλος ἀπό χορησις Ἱππῶναξ ην*πρακλειδηω προφέρω , εἶπον - ὅς , ἅδημα βουλή , ἤγουν ἀρέσκω ὁ βούλημα , καί ἐν ἄν ὁ τοιοῦτος παράκειμαι μετοχή , ἄδησα ἡδύνω ἀπεραντία ὁ Ὀμηρικός . εἰμί δέ ἐκ ὁ τοιού*δε ἅδημα καί ὁ ἁνδάνω γίγνομαι Ἀττικός μέν καί Αἰολικός ὁ ἁνδάνω ἀντί ὁ , ἡδύς δοκέω , ποῖος δέ ὁ , ἐάω μῦθος εἶπον , ζητητέος εἰς ἀκριβής . ὅτι2 κεῖμαι ὁ ἐμφιγύνη καί ἐνταῦθα μετά εἷς ἀμπεδύλου . καί λαφός δόσπος ὁ χλυνὺς μετά ἔκτασις ὁ δίχρονος , καί ὗς θοός ἢ ταχύς , ἢ καταθετικός , ἢ ὀξύς , ὡς δηλόω ἀλλαχόθι . ὅτι2 ὁ ὁ Ὀδυσσεύς φιλεστής Εὐρύλοχος ἐπιτηδύως προσεσπανισος ὁ Ὀδυσσεύς ὡς τλησίπονος , εἶτα καί μαρμαίμενος εἰμί μή ὁ φίλος ἐκ γῆ ἐπιβαίνω κατά ὁ Ήλιος νῆσος διόσπον χάρις , ἀλλά αὐτός διά νῦντα ἐθέλω αὐτός πλένω νῆσος ἀποπλήσσω ἐν ἄροσις - Διί πόντος , εἶπον · ἐκ νύξ δέ ἄνεμος χαλεπός δήλημα Νίων γίγνομαι , ὅς εἰμί βλάβη , ἐλαύνω . πῇ γάρ τις ἐπιχράω εἶπον ὄλεθρος ἐάν πῶς ἐξαπίνης ἔρχομαι ἄνεμος θύελλα , ἢ Νότος ὡς καί πνέω μετά μακρός , ἢ Ζεφυρίος δυσσεύς , ὁ τε μάλιστα ναῦς διαφ - θείνω θάλλω ἀλείφω ανεκτός , ἐν ὁ ἐπίτεξ δηλαδή κλίμα . ἐν ἕτερος γάρ τόπος ἕτερος ἄνεμος χείρ - ἕκαστος καί ὀλέθριος . ὁ δέ ἐκ νύξ ἀντί ὁ ἐν αὐτός νύξ . μετά ὀλίγος οὖν ὅτε θρίξ νύξ ἀναγείρω ξαίρς ἀήμος , ἢ καί μετά νύσσω , ὁμοίως ὁ , πρόβατον πύματος ἐκ βοτάνη , ἤγουν μετά ὁ βόσκω . Ἀλήματα δέ ἀπό ὁ δηλέομαι δηλέομαι , ἐκ ὅς καί ὁ δηλητήριος . ὁ δέ θεός ἀλείφω ἐπερβολικῶς εἴωθα , καθώς καί προδηλόω . ὅτι2 ὁ ἐκ γῆ ἀποπλήσσω ἐν-εἰμί πόντος λέγω ἐν ὁ , ἀείδω δέ ἀνέχω ἐν-εἰμί εὐοῖ πόντος τοιοῦτος ἐν κλαύω , ὁ ναῦς δηλαδή . ἀνε - χῆνα δέ καί νῦν ὁ ἀναπλέω . ὅτι2 πειθώ παραστατικός ὁ , ὡς φημί ὁ Δάινα , ἐπί δέ ἤγουν ἄλλος ἑταῖρος . ὅτι2 ἐν ὁ , καί τότε δή γιγνώσκω ὅς δή κακός μήδομαι δαίμων , ὁ περ οἶκτος ἔχω ἐν προφρόσω κακός , εἰμί ἐνθυμέομαι καί ὁ Σοφόκλειος γνωματισμαω , ὁ λέγω - δαύω ὁ φρονέω ἐν*θε μή ὁ δύναμαι φρονέω , τουτέστι , δαύω εἰμί πρόσειμι ὁ μέλλω , ἔνθα μή λυσίτλι ὁ πρόσειμι . οὗτος γάρ πραγματικός ἐνταῦθα διδάσκω ὁ ποιητής προσιδαναις μέν φημί ὁ Ὀδυσσεύς ὡς κακός εἰμί ὁ περί αὐτός προσορμίζω ὁ τοῦ*Ἥλιου νῆσος , ἀνθέω δέ ὅμως αὐτός