eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1651
εἶναι λοιπὸν μείωσιν τὸ ἀνάπαλιν . Τὸ δὲ ὀλίγον , καὶ νῦν ὡς καὶ πρὸ τούτων , ἀντὶ τοῦ μικροῦ κεῖται . Τὸ δὲ λευκὴ γαλήνη , ἄριστα ἐρρέθη , ἐπὶ παρὰ τὸ γάλα ἢ γαλήνη . λευ - κὸν δὲ τὸ γάλα φησὶ κατεξαιρέτων Ὀμηρος , εἴη δὲ ἂν καὶ μαρμαρέη θάλασσα ἢ τοιαύτην γαλήνην ἔχουσα . Ὅτι ἐλλυπομενῶν γράφει τὸ , ἔνθα ἔχον νῖας ἀμφελίσσας , αἱ μὲν ἀφ’ ἑντοσθεν λυμένες κοῦ*λοιο διέδυτο πλησίαι . διὰ τὸ ὡς ἐρρέθη ἀκίμωτον τοῦ λυμένος . Τοῦ δὲ πλη - σία , δῆλον ὡς εὐθεῖα ἐστὶν ἡ πλησία , ἥς ἡ γενικὴ παρὰ Σοφοκλέι ἐν τῷ , παρουσίας τῆςδε πλησίας ἐμοί . Ὅτι εὐτυχῶς ὁ Ὀδυσσεὺς ἐξω τοῦ ῥηθέντος λυμένος ἔσχε τὴν ἑαυτοῦ νῆα , ἐπ’ ἐσχα - τίας δηλαδή , μὴ κατασχὼν αἴς τι κοῖλον ἀλλὰ πέτρης ἐκ πείσματα δήσας , ὡς εἰ μὴ τοῦτο ἐποίησεν , οὐκ ἂν οὐδ’ αὐτὸς διεδρα τὸν κίνδυνον . Ὅσα δὲ καὶ νῦν ὡς οὐ μόνον ἐπ’ ἀγροῦ ἢ ἐσχατιὰ ἢ ἐπ’ ἐρημίας . ἰδοὺ γὰρ νῦν ἐσχατιὰ τὸ τοῦ λυμένος ἐσχατον . Ὅτι ἀνελθόντι τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ σιώτι σκο - πὴν ἐς παιπαλόεσσαν οὔτε βοῶν οὐτ’ ἀνδρῶν φραίνετο ἔργα , καπνὸς δὲ μόνος ὥρατο ἀπὸ χθονὸς αἰοῦσων , δηλῶν εἶναι τὸν τόπον οἰκουμένον . Ἔργα δὲ βοῶν , τὰ κατὰ γεωργίαν λέγει , καθὰ καὶ Ἥσιόδος , ἔργα βοῶν δ’ ἀπόλοιτο . εἰ καὶ ἄλλως ὑποῤῥοῦν βόες τοῖς ἐκεῖ . ἅμαξα γὰρ ἄστν δ’ ἀφ’ ὑψηλῶν ὀρέων καταγίνων ὕλην . Ἔστι δὲ ἀγνεῖν κυρίως μὲν τὸ ἄγειν , ἐκ τῆς τοῦ ἄγω παραγωγῆς . νῦν δὲ τὸ καταφέρειν . οὐ μακρὰν δὲ τῆς περὶ τὴν γῆν τῶν Κυκλώπων διαγωγῆς καὶ τὰ τῶν Λαιστρυγόνων , εἴγε καὶ τούτοις ἀπραγμά*τευτος ἡ ζωή , πλὴν ὅσον οὐ προσμαρτύρεται καὶ αὐτοῖς τὸ καὶ ἀρότου δίχα καὶ σπορᾶς εὐφορον εἶναι τὴν κατ’ αὐτοὺς γῆν . Ὅτι δὲ καὶ ἀγνώστοροι Κυκλώπων οἱ Λαιστρυγόνες , ἔστι ἐνταῦθα ἐκ τῶν τοῦ ποιητοῦ συναγαγεῖν . βασιλεύοντα μὲν γὰρ , ἀλλ’ οὐ θεμιστεύοντα , οὔτε κοινῶς κατὰ τοὺς ἡμετέρους ἀνθρώπους , ἀνθρωποφαγοῦσι γὰρ οὔτε μὴν ἰδίᾳ κατὰ τοὺς Κύκλωπας , οὐ γὰρ ἰστόρησεν ὡς ἐκεῖ , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων ὁ ποιητής , ὡς ἕκαστος θεμι - στεύει παίδων ἤδε γυναικῶν . ἐτι Λαιστρυγόνες μὲν ἐνταῦθα τοὺς περὶ τὸν Ὀδυσσέα ὀλλύντες δαῖτα πένοντο . περὶ δὲ Κυκλώπων ὡς ἀνθρωποφαγούντων οὐδὲν ἐξήρμεν ὁ ποιητής , μόνον δὲ τὸν Πολύφη - μον τοιούτον ἱστόρησεν . πολὺν ἥρως δὲ καὶ ἄλλως πολὺζῶος καὶ ἡ τῶν Λαιστρυγόνων , εἴγε μὴ γνωσφόυντες ἐκ τοιούτων ἐξων ὡς εἴδος καὶ αὐτοὶ σκυθρωτέρων . καὶ μᾶλλον ἢπερ οἱ Κύκλωπες . ἐκείνοις γὰρ αὐτο - γνῆ τὰ ἐκ γῆς ἡμερα κάρπιμα . Ἡ δὲ θηριώδης ἀγριότης τῶν Λαιστρυγόνων ἐπισο τοὺς ἀλληγοροῦν - τας , αἱς ἤδη μεταλαβεῖν αὐτοὺς θηριώδη μικρὸν τι ἀπεικότα τοῦ θημοῦ Κύκλωπος , ὑφ’ ὃν Λαιστρυ - γόνων ἄλλοι μὲν ἂν παραπόλοιτο ἐν αὐτῷ τῷ λυμένι παιδόντες ναυάγιον οἴκιστον , ὥσπερ καὶ ὑπὸ Κύκλωπος τοῦ θημοῦ οἱ αὐτῷ περιπεπτω*κότες . Ὀδυσσεὺς μέντοι ἀπαθὴς ἂν διεκρύγη καὶ τὰ τοιαῦτα κακά . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα ὡς καὶ ἐπὶ τῶν Λοτοφάγων προήψαν Ὀδυσσεὺς τοὺς πεν - σωμένους ποὺ γῆς εἰσὶν ἄνδρες δύο χρόνια , τρίτατον χήρυκα ἅμα ὁπῶσας ἤτοι δοὺς ἐπισθαι , ἵνα δηλαδή μὴ ὧσιν ἐνεπείχοντο διὰ τὸν χρόνκα , ὡς προγέγραπται . οἱ δὲ , ἥσσαν λείην ὁδὸν ἢπερ ἅμαξα εἰς ἄστν ἀφ’ ὑψηλῶν ὀρέων καταγίνων ἤγουν κατήγον τὴν ὕλην . κοῦρη δὲ ξυμληπτο τουντέστι συνήνησαν πρὸς ἄστεος ὑδρευοῖση , Θυγατρὶ ἱρθίμῃ Λαιστρυγόνος Ἀντιφάτῳ . ἡ μὲν ἀρ ἐς κρήνην κατεβήσετο καλλιρρέθρον , Ἀτακίην . ἐνθὲν γὰρ ὕδωρ προσι ἄστιν φέρασον . καὶ οἱ μὲν προσφωνοῦντες ἡρώτων ὅστις τόνδ’ εἴη βασιλεύς καὶ τοῖσιν ἀνάσσει . ἡ δὲ μαλ’ αὐτίκα πετρὸς ἐπέ - γραδεν ἐννορήσας δὲ . οἱ δὲ εἰσελθόντες τὴν γυναῖκα εἶχον ὕσπρ’ ὅρος κορυφήν , κατὰ δ’ ἔστηγον αὐτήν . ἡ δὲ ἐξ ἀγροῆς ἐκάλε κλυτὸν Ἀντιφάτην , ὃν πόσιν . ὅς δὴ αὐτοῖς βουλσαάμινος ὀλεθρον αὐτίκα ἕνα μάρνας ἑτάρων ὠτλίσσετο δόρπον . οἱ δὲ δύο αἴξαντες ἔφυγον . Ἀντιφάτης δὲ βόην ἔθετο δι’ ἄστεος . οἱ δ’ ἀϊοντες φοίτων ἱρθιμοὶ Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος , μυρίοι , οὐκ ἀνδρισαν ἰοῦντες , ἀλλὰ Πῆσαι τοῖς τοῦ μύθου . οἱ δ’ ἀπὸ πετράων τῶν ἐν τῷ λυμένι δι*λαδή , ἀνδραγέται χει - μαδίοισι βάλλου . ἄγαρ δὲ κακὸς κόνεχος κατὰ νῆας ὀρώρει , ἀνδρῶν τ’ ὀλλυμένων νηῶν δ’ ἅμα σφυ - μαίνων’ ἱχνὺς δ’ ὡς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα πένοντο . νεαπὴν μέντοι ἄλλως σφίσιν αὐτοῖς . Καὶ ὅρα ὅπως τὰ σκυθρωπὰ καὶ οὐ γλυκεῖα πρὸς ἀκοὴν συντομώτατα ἔγραψε , τὴν τῶν νηῶν τε θραύσαν . καὶ ὡς οἱ ἄνδρες ἐφθώθησαν . ἔστι δ’ ἐν τούτοις εἰπεῖν καὶ ὅτι οὐ λίαν πᾶν ἀπίοινε τῆς κατὰ τὸν Κύκλωπα βριαρόχειρος ὁμολοότητος , ἢ τῶν Λαιστρυγόνων . οἱς ἀνδραχθὶ τὰ χρημάδια , ὡς καὶ τῷ Πολυφήμῳ ἐλαφρὸν ἢ τοῦ ὄρους κορυφή . καὶ ὅτι ὑπεργιαλοὶ καὶ οὗτοι κατὰ τοὺς Κύκλωπας εἶχε καὶ Γῆσσιν εἰκάζει . καὶ ὅτι ἐγγὺς πον Κυκλωπίας γήσσης ἡ τοῦ Ἀντιμάτου ὑπογράφεται γονή , σὰ σὰσα ὕση , ὅρος χωρηγή , καθὰ καὶ ὁ Πολύβιος ὁρίζει ὅρι ἰλήεντι . καὶ ὁ Ἀντιμάτης ὡς οἶον ἡμῶν Κῦκλωπός ἐστι τὴν δωρότητα . ἔνα γὰρ ἕταρων μάρνας ἐδιάπηνσε , τοῦ Κῦκλωπος σὺν δύο αὐτοῖς θυμομένοις . εἰ δὲ τὸν κήρυκα ὁ Ἀντιμάτης ἐμαρμην , οὐκ ἔστι σαφῶς εἰπεῖν . Ὅσα δὲ ὅτι ἐν τῷ , ἄνδρε δύο κήρας , τρίτον δὲ κήρενα δοῦς , ἀπλούστερον ὁ ποιητὴς γράφει . τοὺς μὲν γὰρ δύο τῇ γναίῃ καλῶσας ὀνόματα , ἄνδρε γὰρ . τὸν δὲ τρίτον , τῷ ἐκ τοῦ ἀξιωτάτου . ἄλλος γὰρ , ἄνθρω πάντως ἦν * καὶ ὁ κήρεξ . καὶ οὐκ ἔστιν ἐπταῖθα διαστολή ὁποία μετ’ αὐτὸ ἐν τῷ , οὐκ ἀνθρώπων εἰκό-40 τες ἀλλὰ Γῆσσα . Λίαν δὲ ὁδόν , τὴν ἀμαξιτὸν λέγει . διὸ καὶ ἐπάγει ἐρωτημάτων περιφραστικῶς , ἢ τῷ ἀμαξίζει καὶ τὰ ἕξης . Ἰστω δὲ ὅτι πάλαι μὲν ἦσαν πόλιστα , ὕστερον δὲ ἴδιως τὸ Ἀττικόν , καθὰ καὶ πόλις ἰδιαζόντως ἦν ὅτε ἡ Ἀλεξάνδρεια κατ’ ἐξοχήν , δεδηλώται ἐν ἄλλοις , ὁμοίως καὶ ὅτι τῷ ἀστῷ παρονομάσεται ὁ κατὰ παιδευσιν ἀστῖος πρὸς διαστολὴν ἀγροίκου τοῦ καὶ ἀγρότου καὶ ἀγροιώτου καὶ ἀγρίου διὰ διὰ παραληψὸς διεφθόγγου . Τὸ δὲ ἀγνείν παράγωγον ὡν τοῦ ἀγνὸν σαμμιώται τοῖς πελαίοις ὡς ἀλλ’ ἐκτίνει τὴν γ’ συλλαβήν . οἷον . ἕκαστος μῆλον ἀγνεί . καὶ , πά - ρωθὸν ἀγνέσκον . καὶ , ἡγίνον ἀνὰ ἄστν . ἔνθα ἡ γ’ συλλαβὴ μετὰ τῆς ὕψιστον αὐτῆς ἀπαρτίζουσα σπουδεῖον , τὰς ἑφεξῆς τέσσαρας προκοιλίων στίχων λόγου , δακτυλικῶς ποδίζει . Τὸ δὲ πρὸ ἀστεος ἀρχὴ ἐστι τοῦ παρὰ τοῖς ὕστερον προσαστίου . Τὸ δὲ ὁδρευούση παθητικῶς οἱ μετ’ Ὁμήρου φασίν Ἀττικῶ . παραφράσεις δὲ ἡ περιφράσεις τοῦ ὑδρεύειν εἰτοῦν ὑδρεύεσθαι τὸ , ὕδωρ προτὶ ἕστιν φέρουσον . Ὁ δὲ Ἀντιμάτης καὶ Ἀντιματεύς ἐπταῖθα κείται ὁμοίως τῷ Γηρώνης καὶ Γηρωνεύς , οὕτω δὲ καὶ Τυρῶν καὶ Τυρῶς καὶ Τυρῶνές . τοῦτο δὲ * καὶ πλείους ἔχει κλίσεις . ἐστι γὰρ καὶ Τυρῶν Τυρῶνος , ἐτι δὲ καὶ Τυρῶων Τυρῶωνος , ὡς δηλοῖ καὶ παρὰ Ὀλπιανῷ τὸ Τυρσενίων ἀλαλητόν . Τὸ δὲ κατεβήσατο γράφεται μὲν παρὰ τισὶ καὶ κατεβήσατο . κλίνεται δὲ ὡς παθητικὸς παρατατικός . ὅσα τοῦ καταβήσω μᾶλλοντος ἀναδραμόντος εἰς ἐνεστῶτα . Ἀρταξία δὲ παρ’ Ὁμηρῷ μὲν πηγὴ παρ’ Ἀαστρογόναις , ὡς μὲν ἱστορικῶς περιφραζομένη , τυγχάνει καὶ πεπλα - σμένη διὰ τὸ ἀντίκρον , παρὰ τὸ ἔστι κταν ὁ ἐστιν ἀνεδίδυσθαι καὶ προῦναι ἢ ἀνασχηλίων , πρὸς ὁμοιό - τητα τοῦ , αἰεὶ νέον ἐχομινάων . Ἡρόδοτος δὲ καὶ πόλιν οἶδεν Ἀσιατὴν Ἀρταξίαν , ὡς δηλοῖ ἐν τῷ , ἄνδρε Κυζικηνὸν ἐξ’ Ἀρταχὶς πόλεως . Τὸ δὲ ὅστις τῶνδε βασιλεύς καὶ τοῖσιν ἀνάσσει , ἐκ παραλλήλου κατὰ μίαν ἐννοιαν κείται . εἰ , δὲ ἂν ὁ ἐπταῖθα βασιλεύς τυραννικῶς διὰ τὸ ἀγριον , εἰ καὶ μὴ οἶδε τὴν τοῦ τυράννου λέξιν ὁ ποιητής . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ἐπρεσβὲς ἐπταῖθα ὡς καὶ ἀλλεχοῦ συντέλλων τὴν προσπεραληψόμεν . Τὸ δὲ γυναῖκα ὅτι οὐ τὴν κατὰ φύσιν λέγει ἀλλὰ τὴν ἐπανδρον , δηλοῖ τὸ , ἢ δὲ ἐκάλει ὡν πόσων . Τὸ δὲ ἐστιγον αὐτὴν ἀντὶ τοῦ , ἐφρίξεν , κατὰ τὸ , στυγίει δὲ καὶ ἄλλος , ἡγοῦν φρίξει . ὁθεν καὶ στίξ φρικτὴ πηγὴ ἢ ἐν Ἀιδου . ἀφ’ ἧς οἷα φρικτῆς οὐ μόνον ὁ στυγλητὸς παρίχεται καὶ ὁ στυγερὸς τὰ κοινά , ἀλλὰ καὶ ὁ στίγας . Γενράτης 7οῦν γασὶ στρατηγὸς Ἀθηναίων στίγας ἐπεκαλεῖτο διὰ τὸ στυγεῖσθαι ὡς δωροδόκος καὶ προδότης , διὸ καὶ κακῶς ὅλκτο ἢ ἀναριθεῖς ἢ πίων κόνιον . Ἰστοῦν δὲ ὅτι πάλαι μὲν φρίξην ἠγύδαγην ἐδήλου τὸ στυγίειν , οἱ δὲ ὕστερον καὶ ἀντὶ τοῦ μισεῖν αὐτὸ λαμβάνουσι διὰ τὸ ἐπακολουθοῦν μῖσος τοῖς στυγου - μένοις . αὐτὸ δὲ γε τὸ μισεῖν κοινοτέρον ἐπὶ τοῦ ἐχθραίνειν τεθὴν ἢ κοινῇ σμώθης ἐπὶ μῖξων ἕτερο ἀσίωνων . Ἀριστοφάνης 7οῦν μισήσιον ἐπὶ κατωφριάδος ἔργη ἡγοῦν ὁσπὴς ἀσγίτου τῆς παρὰ μῖξας , ἄλλοι δὲ μισήτην βαρβ*τοῦς πρὸς διαστολὴν τῆς ὀξυτονομένης τὴν κοινὴν καὶ φράδιαν , λέγοντες καὶ1651 7οῦσιν αὐτὴς εἶναι παρὰ Κρατίνῳ καὶ Σώφρονι . χρώται δ’ αὐτὴ καὶ παροιμία ἐν τῷ , παρὶ σφραγὸν πα - χὶα μισήτη γονή . καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦτα . Ἐν δὲ τῷ , ἐξ ἀγροῦς ἐκάλει , σημαίνωσα ψευτὴν ἀγροῦν τὴν τῶν ἀνθρωποφάγων Λαστρογόνων , οὐ μὴν ἐπανειτὴν κατὰ τὴν παρὰ τοῖς Φαίσιων . Ὅτι δὲ Ἀρταχὶ ἐκαλεῖτο ἢ ἠγύδασα πηγή καὶ ὅτι Ἀντιματεύς εἴτε καὶ Ἀντιμάτης ὁ ἐπταῖθα βασιλεύς , ἐκ τῆς Κίρκης εἴτε καὶ ὕστερον ἐκ τῆς Καλυψώς , ἔννε μαθὼν εἰδέναι ὁ Ὀδυ - σσεύς . οἴδασι γὰρ ἐκτίνει τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα . διὸ Καλυψῶ μὲν ἔφη τῷ Ὀδυσσῆ τὰ κατὰ τὸν Πλιων ὅτε διὰ τὰς βούς ἐχολοῦτο καθὰ ἐν τοῖς ἕξης ἠγύθησται . ἢ δὲ Κίρκη ἔρει τῷ Ὀδυσσῆ ὅτι οἶδε καὶ αὐτὴ ὅσα ἐν πόντῳ ἐκαὶνος ἐπαθεν ἄλγεα . ἄλλως μέντοι οὐκ εἰκὸς γνωστά εἶναι ταῦτα τῷ Ὀδυσσῆ . ὡς οὐ
Lemmas: εἰμί λοιπός μείωσις ὁ ἀνάπαλιν . ὁ δέ ὀλίγος , καί νῦν ὡς καί πρό οὗτος , ἀντί ὁ μικρός κεῖμαι . ὁ δέ λευκός γαλήνη , ἀγαθός εἴρω , ἐπί παρά ὁ γάλα ἢ γαλήνη . Λευ - κόος δέ ὁ γάλα φημί κατεξαιρέτων Ὅμηρος , εἰμί δέ εἄν καί μαρμάρεος θάλασσα ἢ τοιοῦτος γαλήνη ἔχω . ὅτι2 ἐλλυπομενῶν γράφω ὁ , ἔνθα ἔχω νία αμφελιεννυω , ὁ μέν ἀπό ἔντοσθεν λύνω κοῦ*λοιο διαδύω πλησίος . διά ὁ ὡς εἴρω ακιμαω ὁ λύνω . ὁ δέ Πλῆ - σίον , δῆλος ὡς εὐθύς εἰμί ὁ πλησίος , ἥς ὁ γενικός παρά Σοφοκλῆς ἐν ὁ , παρουσία ὅς πλησίος ἐγώ . ὅτι2 εὐτυχής ὁ Ὀδυσσεύς ἐξω ὁ εἴρω λύνω ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ναῦς , ἐπί σχάζω - Τίας δηλαδή , μή κατέχω ὅς τίς κοῖλος ἀλλά πέτρα ἐκ πεῖσμα δήω , ὡς εἰμί μή οὗτος ποιέω , οὐ εἄν οὐδέ αὐτός δίεδρος ὁ κίνδυνος . ὅσα δέ καί νῦν ὡς οὖον μόνος ἐπί ἀγρός ἢ ἐσχατιά ἢ ἐπί ἐρημία . ἰδού γάρ νῦν ἐσχατιά ὁ ὁ λύνω ἔσχατος . ὅτι2 ἀνέρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς καί σιώτης σκο - πῆν εἰς παιπαλόεις οὔτε βοῦς οὐ ἀνήρ φράζω ἔργον , καπνός δέ μόνος ὁράω ἀπό χθών ἀΐω , δηλόω εἰμί ὁ τόπος οἰκέω . ἔργον δέ βοῦς , ὁ κατά γεωργία λέγω , καθά καί Ἡσίοδος , ἔργον βοῦς δέ ἀπόλλυμι . εἰμί καί ἄλλως ὑπορρέω βοῦς ὁ ἐκεῖ . ἅμαξα γάρ ἄστος δέ ἀπό ὑψηλός ὄρος καταγινέω ὕλη . εἰμί δέ ἀγνέω κύριος μέν ὁ ἄγω , ἐκ ὁ ὁ ἄγω παραγωγή . νῦν δέ ὁ καταφέρω . οὖον μακράν δέ ὁ περί ὁ γῆ ὁ Κύκλωψ διαγωγεύς καί ὁ ὁ Λαιστρύγων , εἰ καί οὗτος ἀπραγμάτευτος ὁ ζωή , πλήν ὅσος οὖον προσμαρτύρομαι καί αὐτός ὁ καί ἀρότης δίχα καί σπορά εὔφορος εἰμί ὁ κατά αὐτός γῆ . ὅτι2 δέ καί αγνωστοροος Κύκλωψ ὁ Λαιστρυγών , εἰμί ἐνταῦθα ἐκ ὁ ὁ ποιητής συνάγω . βασιλεύω μέν γάρ , ἀλλά οὖον θεμιστεύω , οὔτε κοινῶς κατά ὁ ἡμέτερος ἄνθρωπος , ἀνθρωποφαγέω γάρ οὔτε μήv ἴδιος κατά ὁ Κύκλωψ , οὖον γάρ ιστορώ ὡς ἐκεῖ , οὗτος καί ἐπί οὗτος ὁ ποιητής , ὡς ἕκαστος θέμις - στεῦμαι παῖς ἀδέω γυνή . ἔτι Λαιστρυγών μέν ἐνταῦθα ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς ὄλλυμι δαίς πένομαι . περί δέ Κύκλωψ ὡς ἀνθρωποφαγέω οὐδείς ἐξαίρω ὁ ποιητής , μόνος δέ ὁ Πολύφη - νυμφότιμον τοιοῦτος ἱστορέω . πολύς ἥρως δέ καί ἄλλως πολὺζῶος καί ὁ ὁ Λαιστρύγων , εἰ μή γνωσφόυντες ἐκ τοιοῦτος ἔχω ὡς εἶδος καί αὐτός σκύθρος . καί μᾶλλον ἤ ὁ Κύκλωψ . ἐκεῖνος γάρ αὐτός - γιγνώσκω ὁ ἐκ γῆ ἡμέρα κάρπιμος . ὁ δέ θηριώδης ἀγριότης ὁ Λαιστρύγων ἐπέρχομαι ὁ ἀλληγορέω - ὅς , ὁς ἤδη μεταλαμβάνω αὐτός θηριώδης μικρός τίς ἀφίημι ὁ θῆμος Κύκλωψ , ὑπό ὅς Λαιστρυ - γόνος ἄλλος μέν εἄν παραπόλλυμι ἐν αὐτός ὁ λύω παίω ναυάγιον οἰκίζω , ὥσπερ καί ὑπό Κύκλωψ ὁ θῆμος ὁ αὐτός περιπίπτω . Ὀδυσσεύς μέντοι ἀπαθής εἄν διεκρύγη καί ὁ τοιοῦτος κακός . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ὡς καί ἐπί ὁ λοτοεσθιω προάπτω Ὀδυσσεύς ὁ Πεν - σωμένος πού γῆ εἰμί ἀνήρ δύο χρόνιος , τρίτατος χαίρω ἅμα ὁράω ἤτοι δίδωμι επιεπομαι , ἵνα δηλαδή μή ἵημι ἐμφέρω διά ὁ χρόνκα , ὡς προγράφω . ὁ δέ , ἧσσα λεῖος ὁδός ἤ ἅμαξα εἰς ἄστος ἀπό ὑψηλός ὄρος καταγινέω ἤγουν κατάγω ὁ ὕλη . κόρη δέ ξυμληπτο τουντέστι συναινέω πρός Ἄστυ ὑδρεύω , θυγάτηρ ἱρθίμῃ Λαιστρυγών Ἀντίφατος . ὁ μέν ἀρ εἰς κρήνη καταβαίνω καλλιρρέθρον , Ἀτακίην . ἐντίθημι γάρ ὕδωρ πρών Άστιν φέρω . καί ὁ μέν προσφωνέω ἐρωτάω ὅστις ὅδε εἰμί βασιλεύς καί ὅς ἀνάσσω . ὁ δέ μάλα αὐτίκα Πετρός ἐπές - γραδεν ἐνοράω δέ . ὁ δέ εἰσέρχομαι ὁ γυνή ἔχω ὕσπρ’ ὅρος κορυφή , κατά δέ στήγω αὐτός . ὁ δέ ἐκ ἀγρός καλός κλυτός Ἀντιφάτης , ὅς πόσις . ὅς δή αὐτός βουλσαάμινος ὄλεθρος αὐτίκα εἷς Μάρνας ἑταῖρος ὠτλίσσετο δόρπον . ὁ δέ δύο ἀΐσσω φεύγω . Ἀντιφάτης δέ βοή τίθημι διά Ἄστυ . ὁ δέ ἀΐω φοιτάω ιρθιεγω Λαιστρυγών ἄλλοθεν ἄλλος , μυρίος , οὐ ἀνδρίζω ἰάομαι , ἀλλά πῆσα ὁ ὁ μῦθος . ὁ δέ ἀπό πέτρα ὁ ἐν ὁ λύω δι*λαδή , ἀνδραγέται χέω - μαδιος βάλλω . Ἄγαρ δέ κακός κόνεχος κατά ναῦς ὄρνυμι , ἀνήρ τε ὄλλυμι ναός δέ ἅμα σφεῦς - μαίνω ἱχνὺς δέ ὡς πείρω ἀτερπής δαίς πένομαι . νεαπὴν μέντοι ἄλλως σφεῖς αὐτός . καί ὁράω ὅπως ὁ σκυθρωπός καί οὖον γλυκύς πρός ἀκοή σύντομος γράφω , ὁ ὁ ναός τε θραύω . καί ὡς ὁ ἀνήρ φθάνω . εἰμί δέ ἐν οὗτος εἶπον καί ὅτι οὖον λίαν πᾶς ἀπεῖπον ὁ κατά ὁ Κύκλωψ βριαροχειρ ομολοοτητη , ἢ ὁ Λαιστρύγων . οἱςστις ἀνδραχθής ὁ χρημάδια , ὡς καί ὁ Πολύφημος ἐλαφρός ἢ ὁ ὄρος κορυφή . καί ὅτι υπεργιαλεω καί οὗτος κατά ὁ Κύκλωψ ἔχω καί Γῆσσιν εἰκάζω . καί ὅτι ἐγγύς πως Κυκλώπιος γήσσης ὁ ὁ Ἀντιμάτου ὑπογράφω γονεύς , σός Σάσα ὕω , ὅρος χωρηγέω , καθά καί ὁ Πολύβιος ὁρίζω μνήστωρ ἰλήεντι . καί ὁ αντιματη ὡς οἶος ἐγώ Κύκλωψ εἰμί ὁ δωροτηταω . νάω γάρ ἑταῖρος Μάρνας ἐδιάπηνσε , ὁ Κύκλωψ σύν δύο αὐτός θύω . εἰμί δέ ὁ κῆρυξ ὁ αντιματη μάρπτω , οὐ εἰμί σαφῶς εἶπον . ὅσα δέ ὅτι ἐν ὁ , ἀνήρ δύο κῆρ , τρίτος δέ κῆρις δέω , απλουστερος ὁ ποιητής γράφω . ὁ μέν γάρ δύο ὁ γναῖος καλέω ὄνομα , ἀνήρ γάρ . ὁ δέ τρίτος , ὁ ἐκ ὁ ἄξιος . ἄλλος γάρ , ἄνθρω πάντως εἰμί * καί ὁ κήρ . καί οὐ εἰμί πταίω διαστολή ὁποῖος μετά αὐτός ἐν ὁ , οὐ ἄνθρωπος εἰκός αἱρέω ἀλλά Γῆσσα . Λίαν δέ ὁδός , ὁ ἁμαξιτός λέγω . διό καί ἐπάγω ἐρώτημα περιφραστικός , ἢ ὁ αμαξιζεω καί ὁ έξειμι . ἵστημι δέ ὅτι πάλαι μέν εἰμί πολιστής , ὕστερος δέ ἰδίως ὁ Ἀττικός , καθά καί πόλις ἰδιαζόντως εἰμί ὅτε ὁ Ἀλεξάνδρεια κατά ἐξοχή , δηλόω ἐν ἄλλος , ὁμοίως καί ὅτι ὁ ἀστός παρονομάζω ὁ κατά παίδευσις ἀστός πρός διαστολή ἄγροικος ὁ καί ἀγρότης καί ἀγρότης καί ἄγριος διά διά παραλαμβάνω διεφθόγγου . ὁ δέ ἀγνέω παράγωγος ὡς ὁ ἁγνός σαμμιώται ὁ πελαίοις ὡς ἀλλά ἐκτίνω ὁ γε συλλαβή . οἷος . ἕκαστος μῆλον ἀγνέω . καί , πᾷ - ρωθὸν ἄγω . καί , ἡγῖνος ἀνά ἄστος . ἔνθα ὁ γε συλλαβή μετά ὁ ὕψιστος αὐτός ἀπαρτίζω σπουδειω , ὁ ἐφεξῆς τέσσαρες προκοίλι στίχος λόγος , δακτυλικός ποδίζω . ὁ δέ πρό Ἄστυ ἀρχή εἰμί ὁ παρά ὁ ὕστερος προσαστίου . ὁ δέ οδρευειμι παθητικός ὁ μετά Ὅμηρος φημί Ἀττικός . παράφρασις δέ ὁ περίφρασις ὁ ὑδρεύω εἰσέρχομαι ὑδρεύω ὁ , ὕδωρ πρός ἕστiν φέρω . ὁ δέ αντιματη καί Ἀντιματεύς πταίω κεῖμαι ὁμοίως ὁ Γηρώνης καί Γηρωνεύς , οὗτος δέ καί τυρός καί τυρῶς καί Τυρός . οὗτος δέ * καί πλείων ἔχω κλίσις . εἰμί γάρ καί τυρός Τίρων , ἔτι δέ καί Τύρων Τυρῶωνος , ὡς δηλόω καί παρά Ὀλπιανῷ ὁ Τυρσενίων ἀλαλητός . ὁ δέ καταβαίνω γράφω μέν παρά τις καί καταβαίνω . κλίνω δέ ὡς παθητικός παρατατικός . ὅσος ὁ καταβαίνω μᾶλλος ἀνατρέχω εἰς ἐνίστημι . Ἀρταξίας δέ παρά Ὅμηρος μέν πηγή παρά ααστρογονευς , ὡς μέν ἱστορικός περιφράζω , τυγχάνω καί πέπλο - Σμένη διά ὁ ἀντίκρον , παρά ὁ εἰμί κτείνω ὁ εἰμί ἀναδίδωμι καί προέρχομαι ἢ ἀνασχηλίων , πρός ὄμνυμι - τητάω ὁ , ἀεί νέος εχομιναος . Ἡρόδοτος δέ καί πόλις οἶδα ασιατη Ἀρταξίας , ὡς δηλόω ἐν ὁ , ἀνήρ κυζικηνός ἔξω Ἀρταχὶς πόλις . ὁ δέ ὅστις ὅδε βασιλεύς καί ὅς ἀνάσσω , ἐκ παράλληλος κατά εἷς ἔννοια κεῖμαι . εἰμί , δέ εἄν ὁ πταίω βασιλεύς τυραννικός διά ὁ ἄγριος , εἰμί καί μή οἶδα ὁ ὁ τύραννος λέξις ὁ ποιητής . Ὅρας δέ καί ὁ ἐπρεσβὲς πταίω ὡς καί ἀλλεχοῦ συντέλλω ὁ προσπεραληψόμεν . ὁ δέ γυνή ὅτι οὖον ὁ κατά φύσις λέγω ἀλλά ὁ ἐπανδρόω , δηλόω ὁ , ἢ δέ καλέω ὡς πόσος . ὁ δέ στίγος αὐτός ἀντί ὁ , φρίσσω , κατά ὁ , στυγίει δέ καί ἄλλος , ἤγουν φρίσσω . ὅθεν καί στίξ φρικτός πηγή ἢ ἐν αἰδέομαι . ἀπό ὅς οἷος φρικτός οὖον μόνος ὁ στυγητός παρέχω καί ὁ στυγερός ὁ κοινός , ἀλλά καί ὁ στιγη . Γενράτης ὅς γασὶ στρατηγός Ἀθηναῖος στιγη ἐπικαλέω διά ὁ στυγέω ὡς δωροδόκος καί προδότης , διό καί κακῶς ὅλκτο ἢ αναριθεω ἢ πίων κόνιον . ἱστόω δέ ὅτι πάλαι μέν φρίσσω ἠγύδαγην δηλόω ὁ στυγέω , ὁ δέ ὕστερος καί ἀντί ὁ μισέω αὐτός λαμβάνω διά ὁ ἐπακολουθέω μῖσος ὁ στυγέω - μένω . αὐτός δέ γε ὁ μισέω κοινός ἐπί ὁ ἐχθραίνω τίθημι ἢ κοινός σμάω ἐπί μίγνυμι έτερος ἀσίων . Ἀριστοφάνης ὅς μισέω ἐπί κατωφριάδος ἔργω ἤγουν ὁπή ασγιος ὁ παρά μίγνυμι , ἄλλος δέ μισητός βαρβ*τοῦς πρός διαστολή ὁ ὀξύνω ὁ κοινός καί φραδία , λέγω ἐκεί 7ους αὐτός εἰμί παρά Κρατῖνος καί Σώφρων . χράω δέ αὐτός καί παροιμία ἐν ὁ , Παρί σφραγὸν πῃ - Χῖος μισήτη γονεύς . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ , ἐκ ἀγρός καλέω , σημαιναω ψεύτης ἀγρέω ὁ ὁ ἀνθρωποφάγος λαστρογονος , οὖον μήv ἐπανίημι κατά ὁ παρά ὁ φαιθεος . ὅτι2 δέ Ἀρταχὶ καλέω ἢ ηγυδασος πηγή καί ὅτι Ἀντιματεύς εἴτε καί αντιματη ὁ πταίω βασιλεύς , ἐκ ὁ Κίρκη εἴτε καί ὕστερος ἐκ ὁ Καλυψώ , Έννε μανθάνω οἶδα ὁ Ὀδυ - σεύς . οἶδα γάρ ἐκτίνω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς . διό Καλυψώ μέν φημί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ κατά ὁ Πλίων ὅτε διά ὁ βοῦς χολόω καθά ἐν ὁ έξειμι ἠγύθησται . ἢ δέ Κίρκη ἔρομαι ὁ Ὀδυσσεύς ὅτι οἶδα καί αὐτός ὅσος ἐν πόντος ἐκαὶνος πάσχω ἄλγος . ἄλλως μέντοι οὐ εἰκός γνωστός εἰμί οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς . ὡς οὖον