eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1449
ἐπιδηλὸν γεγονότα ὡστε τυγχάν τῆς καλλίστης παιδείας . Σπουδὴν δὲ ταύτην Παιδείας , γίνονται κατὰ νόμον ἐπιδηλοῖ . Ὑπερίδης κατὰ Δημάδου , μὴ τε πόλεμος μήτε πολιτείας ἐπιδηλοὺς γενέσθαι . Ἀρχιππος , ἐνεόνην χρημάτων ἐπιδηλός . καὶ οὕτω μὲν οἱ παλαιοί . περὶ δὲ τοὺς ὑστερον , ἡ λέξις ἠμέληται . γίνε - ται δὲ παρὰ τὸ βάλλειν τὸ τυγχάνειν σκοποῦ , βόλος , ἡδολός . καὶ ἐπιδηλός * ὁ ἐπιτυχής , ὡς καὶ ἄλλα-10 χοῦ ἐδηλώθη , οὐ πρό πολλόν . ἔκρου δὲ φασιν οὕτως . ἐπιδηλός , ἐπιτυχής , ἐχρατής , ἀπὸ τῆς βουλῆς ἢ βολῆς καὶ τοῦ βάλλειν . Πορφύριος δὲ μάλιστα τὴν ἐτυμότητα παρεδίδω τοῦ τοιούτου ὀνόματος . δοκεῖ δὲ ἀπὸ τοῦ ἐπιτυχῶς βάλλειν , οὐ μόνον ὁ ἐπιδηλός παρίσταται , ἀλλὰ καὶ ὁ βελτίων , ἐπὶ δὲ καὶ ἀξίωμα τὸ ἀνὴρ τὸς φασὶ καὶ αὐθὴς μετὰ χαυνότητος . Ὅτι σχῆμα ἀμφιβολίας τό , ἐκ χει - ρὸς χεῖρας σπάσαν' Ἀντινόου ῥέα . ἀδηλον γὰρ εἰτε τὴν ἑαυτοῦ ὁ Τηλέμαχος χεῖρα τῆς Ἀντινόου ἐξέ - σπασεν , εἰτε ἀνέπαλιν . διὰ τί δὲ ἐξέσπασεν ; ἢ διότι γελῶν ὁ Ἀντίνοος ἐδείκνυστο ἐμὰς τῇ τοῦ Τηλε - μάχου χειρὶ ὡς προειρηται , ἢ καὶ ὡς δεδιὼς μὴ ἐπιδηλῶς ἀπηται τῆς χειρός . Τὸ δὲ ῥέα , τὴν τοῦ πεισίου ἐμφαίνει ῥωμαιοσύνη . Σημειῶσα δὲ ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι , ἐκ χειρῶν , ἀμφιβολίας γίνεται σχῆμα . ἐν τῷ , χεῖρας ἐπ' ἀνδροφόρους θύρεας στήθασιν ἑταίρου . ἐνθα οὐ σαφῶς εἰτε τὰς ἑαυτοῦ χεῖρας ὁ Ἀχιλλεύς τοῖς τοῦ Πατρόκλου ἐπέθετο στήθασιν , εἰτε καὶ ἀνέπαλιν τὰς ἑκείνου τοῖς ἑαυτοῦ . Ὅτι δηλοῦντορ ὑζοῦτο τό , οὐ δ' ἐπιώδενον καὶ χαρτόμενον ἐπύσσον . ἔστι δὲ λόγῃ , ἢ ἐν ποιητῇ ὑφῆς , οἷον λάβθη , ἢ μέσον λαοῦ ἐπεμπαίνοντά τινα . ἢ περὶ τὸ λάβειν , ἢ μετὰ ἐκδοθεν ἐπα - γο*μένης γυναικός τινα . Ὅτι μαρίζω ὡς ἐν ἡθοποιΐα κατὰ προσωπώπων ἀφοσιαν ὁ ποιητὴς τοὺς ἀναστίρας . καὶ τοὺς μὲν τινὰς ποιεῖ δεδιότας , καὶ λέγοντας , ἢ μάλ' Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μεριμνᾷ . ἢ ἐν Πύλον ἄγαν ἀνύτορας , ἢ καὶ Σπάρτην , ἐπειδὴ περ ὑστα αὐτῶς . ἢ καὶ αὐτ' Ἐρί - φην ἐθέλει πικρῶν ἀφώνων ἰλθεῖν , ὅρ' ἐνθεν θυμαρθόρα φάμακ' ἐνέχῃ , ὁ ἐστιν ἐνέχῃ . ἐν δὲ βάλῃ χρητῆρι , καὶ ἡμᾶς πάντας ὀλέσση . Ἐτέρους δὲ , θαρσαλιώτερον διακειμένους πλάττει , ἐν τῷ λέγαν . τίς δ' οἶδεν εἰ καὶ αὐτὸς πλεύσας , τῆς φήμης ἀπόληται ἀλλομενος ὡσπερ Ὀδυ - σσεύς . Ἔπει ποιεῖ αὐτοὺς προστιθέντας καὶ τι ἀστίον . ὡς οὕτω γὰρ καὶ μᾶλλον ἀρέ - λαν πόνον ἄμιν . τίς δὲ ὁ πόνος ; στήματα γὰρ καὶ πέντε δασαίνεθ'α . οἷα δ' αὐτὲ , τοῦτον μητέρι δοῖμεν ἔχειν , ἢ' ὡς τις ὀπνία . Καὶ ὅρα ὅπως δωμάτων μόνον παραχωρήσαι θέλουν μηστήρες τῇ Ἡριόλῃ , ὅτι μὴ καὶ αὐτὰ ἐλαπινάσα δύναται . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι δεξιότατα ὁ ποιητὴς ἐποῦλλει τῷ ἀφροσῇ ἐπινοεῖν ὑλην γραφῆς . καὶ λογίζεσθαι , ὡς ἐνὶ τῷ ποιητῇ πλάσσεθαι , τὸν Τηλέμαχον ἐκ Πύλου λαβὼν τὰ πρὸς ἄμιναν . ἢ ἀπὸ Σπάρτης . ἢ καὶ ἀπὸ Ἐρήνης τῆς προύστορη - θείσης , τῆς διὰ Μήδειαν πολυφραμάκων ὡς ἱστο*ρεῖ Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος . ἀρξὴ δὲ τὰ τοιαῦτα , τὸ δυσαντιγραστότατον ἐπιλέξαντος . ἐπεὶ μὴ δὲ ἔχεν ἀπὸ τῆς ἱστορίας ἐνδεδομένων τοιούτων τι συμπλά - σαι . Ὅρα δὲ καὶ οἷον οἱ κακοί . ἐν φρόντις αἱ ὄντες , καὶ ἀνειδωλοποιούμενοι τὰ δεινά . Τὸ δὲ ὑστα αὐτῶς , σαφνότερον αἱρεται . ὡς ἴδον τῷ , ὁρμαῖνα . δέον ὅν εἰπεῖν , χολοῦνται ἢ μαίνετ'α ἢ τι τοιούτον . Ἐρίφην δὲ φασί , τὴν ἐν Θεσπρωτίᾳ λέγω . οὐχ ὡς ἐνιοὶ τὴν Κόρινθον . ἐκαίνῃ γὰρ καὶ μετονομασθῆ φασὶ Κίρνηρος . Εἰς δὲ τὸ πῖρα , ἐστιν αὐτὴν ὡς καὶ ἡ ὁμηθὶσα Ἐρήνη πολλὰ μὲν φάρμακ'α , τὰ θυμαρθόρα δηλαδὴ φάρμακα , πολλὰ δὲ καὶ ἄθιλά , ἐξ ὧν δηλαδὴ ἐχον οἱ ἴχ'ι . Θυμαρθόρα δὲ , τὰ φαρμακὰ λογισμοῦ κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ ἀναρρετικά . Τὸ δὲ ὀφύλλειν ἀόριστος πρό - τος ἐστὶν ἐντεῦθεν τοῦ ὀφύλλει . καὶ' ὁμοιότροπος τοῦ τύνησι ποιήσας καὶ τῶν ὁμοίων . Πόρον δὲ , εἰρωνι - κῶς τὴν ἐνέργειαν λέγει , ἵτοι τὸ κατὰ τὴν μηχάνειαν ἔχρον . ὡς εἴ τις ἐν τραγῇ ἀπαιζόμενος , μογῶν ἐπὶ τὸ τραγῶν , φ' χαίρειν μάλιστα οἶδεν ἀπόνως αὐτῶς . καὶ ἄλλως δὲ , ὁ πόνος οὕτος , τὸν πολὺν βίο - τον ἐμφαίνει τοῦ Ὀδυσσέως . ἐν δάσασθαι , δυσέχρον ἄν τοῖς ἀριστίοις μηστήρη γένοιτο καὶ ὡς αὐ - τοὶ φασί , πόνος ἡμῖν ἔστω . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ τὸ ἀλεγχύνεται δάπτας , * τοιούτον πόνον ἐστὶν ἐνδεικ-40 τόν , εἴπερ ἐκ τοῦ ἀλεγχύνων τὸ ἄλγος γίνεται , ὅπερ ἐστὶ πόνος . Τὸ δὲ δοῖμεν , ἀποβολὴ τοῦ μὲ τοῦ δοῖν γεννή . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα τοιαῦτα . Ὅτι θαλάμω ἤν ὑπόφορος τῷ Ὀδυσσῇ εἰρής , ὅθι ῥητὸς χονδὸς καὶ χαλκὸς ἔκειτο . ἐσθλὸς τ' ἐν χλοῖσιν , ἄλις τ' ἐνδὸς ἔλασον . ἐν δὲ πύθου οἴνου παλαιοῦ ἡδυπότου ἵστασεν , ἀκρητον οἴνου ποτὸν ἵππός ἔχοντες . Καὶ ὅρα ἐπαι - νον ἀγαθοῦ οἴνου , ἵστατο δὲ ἐξείης ποτὶ τοῖχον ἀμφότες , ἵνα τὸ μίσον τοῦ θαλάμου εἴη ἄλλος χρησίμων .
Lemmas: ἐπιδηλόω γίγνομαι ὡστε τυγχάνω ὁ καλός παιδεία . Σπουδή δέ οὗτος Παιδείας , γίγνομαι κατά νόμος ἐπιδηλόω . Ὑπερίδης κατά Δημάδης , μή τε πόλεμος μήτε πολιτεία ἐπιδηλόω γίγνομαι . Ἄρχιππος , ἐννοέω χρῆμα ἐπιδηλόω . καί οὗτος μέν ὁ παλαιός . περί δέ ὁ ὕστερος , ὁ λέξις ἀμελέω . γΐνω - ὁ δέ παρά ὁ βάλλω ὁ τυγχάνω σκοπός , βῶλος , ἡδολός . καί ἐπιδηλόω * ὁ ἐπιτυχής , ὡς καί ἄλλα-10 χόω δηλόω , οὖον πρό πολύς . ἔκροος δέ φημί οὕτως . ἐπιδηλόω , ἐπιτυχής , ἐχρατής , ἀπό ὁ βουλή ἢ βολή καί ὁ βάλλω . Πορφύριος δέ μάλιστα ὁ ἐτυμότης παραδίδωμι ὁ τοιοῦτος ὄνομα . δοκέω δέ ἀπό ὁ ἐπιτυχής βάλλω , οὖον μόνος ὁ ἐπιδηλόω παρίστημι , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός , ἐπί δέ καί ἀξίωμα ὁ ἀνήρ τός φημί καί αὐθὴς μετά χαυνότης . ὅτι2 σχῆμα ἀμφιβολία ὁ , ἐκ χέω - ἄρος χείρ σπάζω Ἀντίνοος Ῥέα . ἄδηλος γάρ εἴτε ὁ ἑαυτοῦ ὁ Τηλέμαχος χείρ ὁ Ἀντίνοος ἔξω - Σπάσε , εἴτε ἀναπάλλω . διά τίς δέ ἐκσπάω ; ἢ διότι γελάω ὁ Ἀντίνοος δείκνυμι ἐμός ὁ ὁ τῆλε - μάχομαι χείρ ὡς προλέγω , ἢ καί ὡς δείδω μή ἐπιδηλόω ἀπαιτέω ὁ χείρ . ὁ δέ Ῥέα , ὁ ὁ πείθω ἐμφαίνω ῥωμαιοσύνη . σημειώνω δέ ὅτι καί ἐν Ἰλιάς , ἐκ χείρ , ἀμφιβολία γίγνομαι σχῆμα . ἐν ὁ , χείρ ἐπί ἀνδροφόρος Θυρέα ἵστημι ἑταῖρος . ἔνθα οὖον σαφῶς εἴτε ὁ ἑαυτοῦ χείρ ὁ Ἀχιλλεύς ὁ ὁ Πάτροκλος ἐπιτίθημι ἵστημι , εἴτε καί ἀναπάλλω ὁ ἑκεῖνος ὁ ἑαυτοῦ . ὅτι2 δηλόω ὕζω ὁ , οὖον δέ ἐπιδίδωμι καί χαίρω πυνθάνομαι . εἰμί δέ Λόγη , ἢ ἐν ποιητής ὑφή , οἷος λαμβάνω , ἢ μέσος λαός επεμπαιμιαινω τις . ἢ περί ὁ λαμβάνω , ἢ μετά ἐκδίδωμι επά - γο*μένης γυνή τις . ὅτι2 μαρίζω ὡς ἐν ἠθοποιία κατά προσωπώπων ἀφίημι ὁ ποιητής ὁ αναστιηρα . καί ὁ μέν τις ποιέω δείδω , καί λέγω , ἢ μάλα Τηλέμαχος φόνος ἐγώ μεριμνάω . ἢ ἐν Πύλος ἄγαν ανυτορος , ἢ καί Σπάρτη , ἐπεί περ ὑστα αὔτως . ἢ καί αὐτω ἀθήρ - φημί ἐθέλω πικρός ἄφωνος ἰλθεῖν , ὅρος ἐν θυμαρθόρα φάμακ' ἐνέχω , ὁ εἰμί ἐνέχω . ἐν δέ βάλλω χρητήρ , καί ἐγώ πᾶς ὄλλυμι . ἕτερος δέ , θαρσαλιώτερον διάκειμαι πλάσσω , ἐν ὁ λέω . τίς δέ οἶδα εἰμί καί αὐτός πλέω , ὁ φήμη ἀπόλλυμι ἅλλομαι ὡς Ὀδυ - σεύς . ἔπος ποιέω αὐτός προστίθημι καί τίς ἄστιος . ὡς οὗτος γάρ καί μᾶλλον Αρός - λάω πόνος Ἄμιν . τίς δέ ὁ πόνος ; στῆμα γάρ καί πέντε δατέομαι . οἷος δέ αὐτός , οὗτος μήτηρ δήω ἔχω , ἀεί ὡς τις ὀπνία . καί ὁράω ὅπως δῶμα μόνος παραχωρέω Θέλουν μηστήρες ὁ ηριολος , ὅτι μή καί αὐτός ἐλαπινάσα δύναμαι . σημειόω δέ καί ὅτι δεξιός ὁ ποιητής ἐπουλέω ὁ ἀφαιρέω ἐπινοέω ὕλη γραφεύς . καί λογίζομαι , ὡς ἐν ὁ ποιητής πλάσσω , ὁ Τηλέμαχος ἐκ Πύλος λαμβάνω ὁ πρός ἄμινος . ἢ ἀπό Σπάρτη . ἢ καί ἀπό ῥαίνω ὁ προυστορευς - θέω , ὁ διά Μήδεια πολυφραμάκων ὡς ἱστορέω Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος . ἄρχω δέ ὁ τοιοῦτος , ὁ δυσαντιγραστότατον ἐπιλέγω . ἐπεί μή δέ ἔχω ἀπό ὁ ἱστορία ἐνδίδωμι τοιοῦτος τίς συμπλή - σός . Ὅρας δέ καί οἷος ὁ κακός . ἐν Φρόντις ὁ εἰμί , καί ἀνειδωλοποιέω ὁ δεινός . ὁ δέ ὑστα αὔτως , σαφνοτερος ἀείρω . ὡς ὁράω ὁ , ὁρμαίνω . δήω ὅς εἶπον , χολόω ἢ μαίνω ἢ τίς τοιοῦτος . ῥιφή δέ φημί , ὁ ἐν Θεσπρωτίς λέγω . οὐ ὡς ἔνιοι ὁ Κόρινθος . καίνω γάρ καί μετονομάζω φημί Κίρνηρος . εἰς δέ ὁ πῖρος , εἰμί αὐτός ὡς καί ὁ ὁμηθὶσα Ερήνη πολύς μέν φάρμαξ , ὁ θυμαρθόρα δηλαδή φάρμακον , πολύς δέ καί ἄθιλά , ἐκ ὅς δηλαδή ἔχω ὁ ἴχ'ι . Θυμαρθόρα δέ , ὁ Φαρμακά λογισμός κατά ὁ παλαιός καί ἀναρρετικά . ὁ δέ ὀφύλλειν ἀόριστος πρό - ὅς εἰμί ἐντεῦθεν ὁ ὀφύλλει . καὶι ὁμοιότροπος ὁ τυνη ποιέω καί ὁ ὅμοιος . Πόρος δέ , εἴρων - Κῶς ὁ ἐνέργεια λέγω , ἴτω ὁ κατά ὁ μηχανία χρῷ . ὡς εἰμί τις ἐν τρώγω ἀπαιζόμενος , μογέω ἐπί ὁ τρώγω , ἀπό χαίρω μάλιστα οἶδα ἄπονος αὔτως . καί ἄλλως δέ , ὁ πόνος οὗτος , ὁ πολύς βίος - ὁ ἐμφαίνω ὁ Ὀδυσσεύς . ἐν δατέομαι , δυσέχρον ἄν ὁ ἀριστίον μηστήρη γίγνομαι καί ὡς αὖος - σύ φημί , πόνος ἐγώ ἵστημι . ἰστέον δέ ὅτι καί ὁ αλεγχυνω δάπτης , * τοιοῦτος πόνος εἰμί ἐνδείκνυμι ὁ , εἴπερ ἐκ ὁ αλεγχυναω ὁ ἄλγος γίγνομαι , ὅσπερ εἰμί πόνος . ὁ δέ δήω , ἀποβολή ὁ ἐγώ ὁ δήω γέννα . πολύς δέ καί ἄλλος τοιοῦτος . ὅτι2 θάλαμος ἐάν ὑπόφορος ὁ ὀδύσσομαι εἴρω , ὅθι ῥητός κοντός καί χαλκός κεῖμαι . ἐσθλός τε ἐν χλοις , ἅλις τε ἔνδον ἐλαύνω . ἐν δέ πυνθάνομαι οἶνος παλαιός ἡδύποτος ἵστημι , ἀκρατέω οἶνος ποτόν ἵππος ἔχω . καί ὁράω παῖς - νοῦς ἀγαθός οἶνος , ἵστημι δέ ἐξίημι πρός τοῖχος αμφοαιρεω , ἵνα ὁ μίσον ὁ θάλαμος εἰμί ἄλλος χρήσιμος .