eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1935
ὡς οἴκιστα θένουσιν · ἢ σπαρῶν δὲ πόδεσσι μίνυνθ᾿ ἄπερ οὐ τι μᾶλα δήν . ἀ*περ ταυτὸν δηλοῦσι . ταυτὸν γὰρ τὸ μίνυνθἀ , ἐξ οὐ μινυνθᾶδιος , καὶ τὸ , οὐ μᾶλα δήν . ὡς περ καὶ τὸ , εἴλον ἐν στείνει , καὶ τὸ , ὕδεν οὐ πως ἤν ἀλιζᾶι . στεῖνος γὰρ , ὕδεν δυσχερὲς ἐστιν ἀλιζᾶι . δήλον δ᾿ ἐκ τῶν ῥηθέντων ὅτι ἄλλο μὲν ἐκλέυσεν ὁ πατήρ , ἄλλο δὲ πεποίηκεν ὁ υἱός . ἐπὶ γὰρ καὶ θαρσὸς μὲν ὁ διὰ ξίφους ἐδόκει θάνατος , μαρὸς δὲ ὁ ἀρχονιμαῖος , ὡς ἐν τῇ νεκίᾳ προεδέδηλωται , ἔχρην μὴ χρήναι καὶ θαρσῶ θανάτῳ τὰς ἀκατάφροτους πεσεῖν , αἱ οὔτε αἰταὶ καὶ θαρσαὶ ἦσαν οὔτε τοὺς δεσπότας καὶ θαρούς εἰον ὑβρεσθ . Ἰστίον δὲ ὡς ὑπᾶνατον καὶ θαρσὸν οὐ μὲν πλείους , ὡς ἐφρέθη , νοοῦσι · τινὲς δὲ καὶ τὸν ἀπλοῦν οὕτω λεχθῆναι φασί . Θόλος δέ , φασιν , οἴκημα κυκλωτερές , εἰς ὃ τὰ καὶ δεκάστην χρήσιμα τῶν σκευῶν ἐτίθετο , σῶν , πίνακες , κρατήρες , ἐκπώματα . γίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ θέαν ὅλον οἰονεὶ τὸ περιθεόμενον . Τοῦτον τοῦ ὅλου μεταξὺ καὶ τοῦ τῆς αὐλῆς ἔχους στεῖνος ὑπόκειται τις , ὡς ἐφρέθη , περὶ ὃ αἱ γαύ - λαι δουλίδες ἀναρτηθεῖσαι ὤλοντο . ἐν δὲ ῥητορικῷ λεξικῷ εὑρίσκεται καὶ οὕτω · θόλοι , στέγαι , ἐπαίξεις , καμαῖραι . θολιὰ δὲ θηλυκὸς πῖλος εἰς οὐὐ ἀπολήγουν · οἱ δὲ σκιάδιον . Τὴν δ᾿ Ἀρροδί - τῃ φυσικῶς κατὰ μετωνυμίαν εἰς μίξιν ἀλληγορῶν ἤρη , ἣν ὑπὸ μηνιῆσιν ἔχον , ὁ περ αὐτὴς δῖασα - φῶν ἐπάγει · μίσὀντὸ τε λάθηρ . Καὶ δρὰ τὸ λάθηρ συντελοῦν εἰς τὸ , ψιθύρος Ἀρρο - δίτη , περὶ οὐ προγέγραπται . Τὸ δέ , μητέρι θ᾿ ἡμετέρῃ , ἔχει τι ἀντιστροφῆς ὁμοίωμα ῥητορικοῦ σχήματος κατὰ τὸ ὁμόφρονον τοῦ τέλους τῶν λέξεων . Κιχλάς δὲ καὶ πλείαις εἰκάσαι τὰς ῥηθείσας ὁμοιὰς , τὸ μὲν ἴσως διὰ τὸν κιχλισμὸν τῶν γελώτων οὐς ἐγέλων εὐφροσύνην ἀλλήλαις παρέχουσαι ὡς καὶ ἡ τοῦ Ὀδυσεύς ὑλάκτι καρδία , τὸ δὲ διὰ τὸ κατωφερεῖς · τοιαῦτα γὰρ αἱ περισσότεραι , ὧν τὸ πάντηρον διὰ τὸ αἰ μίνυνθσαι . Ὅτι δὲ τὰς κιχλάς κιχλῆσι τρισυλλάβως ἔλεγον οἱ Ἰωρεῖς καὶ ὡς ἐκ τῆς αὐτῶν φωνῆς κιχλίζαν καὶ κιχλισμὸς ἐπὶ γυναικίου γέλους , οὐκ ἄδη - λόν ἐστι . χρήσις δὲ κιχλῶν οὐ μόνων παρὰ τῷ ζωμικῷ , ἀλλὰ καὶ παρ᾿ Ἐπιχάρμῳ ἐν τῷ , τὰς ἐλαιοτρι - λοργούς κιχλάς · ὁ καὶ ται παρὰ τῷ δειπνοσοφιστῇ . ὡς καὶ Συρακουσίων λέξιν τὰς κιχλάς λέγει , ὡς δηλαδὴ καὶ αὐτῶν δωριζόντων . ἐκεῖνος δὲ ἱστορεῖ καὶ ὅτι τὸ εἰς Ὀμηρον ἀναφερόμενον ἐπύλλιον αἱ ἐπι - κιχλίδες προσηγορίαις τοιαύτης ἐτυχεν , ἐπεὶ Ὀμηρος ἴδων αὐτὸ τοῖς παιδαρίοις κιχλάς εἰς δω*ρον ἐλάμ - βανεν . κανονίζει δὲ ὁ αὐτὸς ῥήτωρ καὶ ὅτι Ἀττικοὶ κιχλὴν διὰ τοῦ ἡ λέγουσι , καὶ ὁ λόγος οὕτως ἔχει . τὰ γὰρ εἰς λα λήγοντα θηλυκὰ ἀπὸ τοῦ λάμβδα ἑτερον λάμβδα ἔχει , σκύλλα , κύλλα , κόλλα , βδέλλα , ἀμύλλα , ἀμαλία , Τηλέσυλλα . τὰ δὲ εἰς λη οὐκέτι , ὁμίχλη , χύτλη , γενεθλή · οὕτω καὶ κιχλή , ἡ τε ὕμης καὶ ὁ ἰχθύς ποικιλόστικτος αὐτὸς ὡς περ ὁ ζόσουργος μελανόστικτος . ἀρέσκεται δὲ τῷ τοιούτῳ κανόνι καὶ Ἠρωδιανός . ἐν τούτῳ δὲ τῷ τόπῳ λέγει ὁ Ἀθήναιος καὶ τὸ , κιχλα τε καὶ λαγοὶ θαλάσσιοι , ὅ καὶ σηκώσωσι διὰ τὴν κλίσιν τοῦ , λαγὸς λαγοῦ λαγοί . λέγει δ᾿ ὁ αὐτὸς καὶ ὅτι , ὡς κιχλὴ διὰ τοῦ ἡ , οὕτω καὶ τρίγλη . τὰ γὰρ εἰς λά θηλυκὰ ἐπιπλοχὴν ἔχοντα τοῦ γάμμα εἰς ἡ λήγει , τρώγλη αἰγλή ξεύγλη . διδάσκει δὲ ἀκολούθως τῷ Ὀπικανῷ καὶ ὅτι ἡ τρίγλη τριγόνους γοναῖς ἐπώνυμος οὖσα οἰονεὶ τρίγνη ἐστὶ , τρίς τιχτοῦσα τοῦ ἔτους , τρίτον δέ , φασί , τεκοῦσα ἀγροὸς ἐστι . γίνεται γὰρ αὐτή , σκολήκα τινὰ κατὰ τὴν ὑστέραν , ἃ τὸν γόνον κατεσθίει . ὅτι δὲ ἐκ τοῦ τρίγνη γέγονε τριγλὴ τροπὴ συνήθει τοῦ ν εἰς λάμβδα , πιστὸν γίνεται καὶ ἐκ τοῦ νεογνὸς νεογλός , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφρέθη , καὶ τοῦ νίτρον καὶ λίτρον , καὶ τοῦ Φίντης κήρου Ἰωριχὸν παρὰ Πινδάρῳ , οἰονεὶ Φίλτης , οὐ ἐπιπλέστερον τοῦ * Φιλτάς παρημμένου κατὰ τὸ Νικίτας . ὁμοιον δὲ καὶ τὸ φίντατος , ὁ πέρ ἐστι φιλτάτος . ἡ δ᾿ Ἠλίας οὕτω καὶ τὸ γέντο εἶπον ἀντὶ τοῦ ἐλετο κατὰ συγχωρίην καὶ προσθήκην τοῦ γάμμα . τοῦ δὲ φίντατος χρήσις παρ᾿ Ἐπιχάρμῳ ἐν τῷ , φίνταται ταυνια · ἰχθύες δὲ αἱ τοιαῦται ταυνίαι , οὐ μὴν ὁποία παρωνυμοῦσι τήν , ὡς ὁ Ἀθήναιος λέγει , θρέπταν ταυπόλων · αἱ γὰρ ταύτης ταυνίαι οὐκ ἰχθύς δηλοῦσιν · ἀλλ᾿ ἐπὶ ὑγρασιμάτων λέγονται καὶ ξυνῶν , αἱς γυναῖκες περιδέονται . Ἐρμος δὲ διανυδδὲς τι κυρίως μηχανημα . νῦν δὲ φαίνεται σχοῖνος εἶναι μακρὰ τὸ ἔρμος , ἣς βρόχοι ἀπρώρηπται πρὸς ἰσότητα σύμ - μετρων . δήλον δὲ ὡς εὐνόημος λέξις καὶ τὸ ἔρμος . Ἀύλις δὲ ἀπὸ τῆς αὐλῆς Ἀιολικὸς ἡ ζοῖτη καὶ ἡ κατασκήνωσις , ὕδεν καὶ ἡ ἐπαυλις . ἐκ δὲ τοῦ , σιγυρὸς δ᾿ ὑπεδίζετο κοῖτος , λαβὼν τις τῶν μεθ᾿ Ὀμηρον ἔφη τὸ , ἀτριπία δἀὐλὶν ἐκώφισαν . Τὸ δὲ ἐξαιὸς ἔχειν τὰς κεφαλὰς ἐπι - τηδευθῆκα δηλοῖ τὴν τῶν βρώχων διὰ πασῶν ἰσότητα . Ἐνταῦθα δέ , ὁ πέρ τις ἐπὶ συκῆς ἔφη , περὶ Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Χ . ἦν ἀπῆρξετο φραύλη γυνή , ὡς εἶδε πάντα τὰ δένδρα τοιούτους καρποὺς φέρειν , ἔστι καὶ ἐπὶ τῶν τοιού - των βρόχων εἰπεῖν , ὡς αὐτὲ πάντες βρόχοι τοιαῦτα πτηνὰ συλλαμβάνοιεν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι βρόχων ἡ παραβολὴ μόνη μέ*ρηται · ἐν δὲ γε τοῖς ρθάσασιν οὐ κείται λόγῳ συντομίας σκαιγμένον . Ὅτι μετὰ τὰς ὁμιλὰς οἱ περὶ τὸν Τηλέμαχον ἀνὰ πρόθυρον τε καὶ αὐλὴν τῶν Μελάν - θιον ἤγοι . τοῦ δ' ἀπὸ μὲν ρίνδας τε καὶ οὐάτα νηλέι χαλκῷ τάμνον , μήδεά τ' ἐξῆρυσαν χνοῦν ὡμὰ δάσα - σθαι , χειρὰς τ' ἥδε πόδας κώπτον πικοτηρί θυμῷ · ἀπότομος αὐτὴ καὶ δεινοτάτη ποινή , ἐξ ἧς εἰκὸς καὶ θανεῖν τὸν Μελάνθιον , εἰ καὶ ὁ ποιητὴς καὶ αὐτὸ σιγᾷ . ἐπὶ δὲ τούτοις οἱ ταῦτα δράσαντες ἀπου - ψάμενοι χειρὰς τε πόδας τε εἰς Ὀδυσηὰ δόμονδε χιον · τετέλειστο δὲ ἔργον . Καὶ ὅρα καὶ τοῦτο ἐπισηνη - ματικῶς λεχθέν , ὡς καὶ πρὸ βραχίων εἴρηται . Ὅτι πεφοινιγμένον ἤδη τῶν ἀξίων θανάτου θεῖον καὶ πῦρ ζητεῖ Ὀδυσεὺς ἐπὶ καθάρσει τοῦ δώματος . ἐδόκουν γὰρ οἱ Ἕλληνες οὕτω τὰ τοιαῦτα μύση καθαίρε*σθαι διοπομοίειν . καὶ ἕτεροι μὲν διλοῦσαι τρόπους καθαρισῶν ἕτερος . ἀ καὶ ἐχῶντες τῶν οἴκων μετὰ τὰς ἐθίμους ἐπωιδὰς προσερόπιτον ἀμφρόδους , ἐμπαιλὲν τὰ πρόσωπα στρέ - φοντες καὶ ἐπανιόντες ἀμεταστρεπτί . ὁ δὲ γε ποιητικὸς Ὀδυσεὺς οὐχ' οὕτω ποιεῖ , ἀλλ' ἕτερος ἀπλού - στερων . φησὶ γοῦν · οἶσε θεῖον γρηὺ κακῶν ἄκος , οἶσε δὲ μοι πῦρ , ὅρα θεειώσω μέγαρον . καὶ ἡ γραὺς ποιεῖ οὕτω καὶ ἤνεγκε πῦρ καὶ θήιον . καὶ Ὀδυσεὺς ἐν διεθείωσε μέγαρον καὶ δῶμα καὶ αὐλὴν πλέον ποιήσας οὐδέν . Καὶ ὅρα τὸ οἶσε δις λεχθέν , τοῖς * μετρικοῖς μόνοις ὧν χρήσασιν . οὐ περ ἡ γραφὴ διὰ γυλοῦ λόγῳ παρατατικοῦ , ὡς προδεδηλώται , ἀπὸ ἐνεστῶτος τοῦ οἶσω . Θείων δὲ θυμιάματος εἶδος καθαίρειν δοκοῦντος τοὺς μιασμούς . διὸ καὶ διαστεῖλας κακῶν ἄκος αὐτὸ φησιν ὁ ποιητής . οὐτε δὲ τινες ἐνταῦθα * ἐφθδα συνήθεις τοῖς παλαιοῖς , οὔτε στενωπὸς ἐν ᾧ οἱ ἀνθρακες ἀπαγόμενοι αὐτῶ1935 ἄγγειοι ἐροπίπτον ὁπισθοφανῶς . Ἰστέον δὲ ὅτι οὐ μόνον διὰ θεῖον ἐγίνοντο καθαρμοὶ καθά , προσε - χῶς ἐγράφη , ἀλλὰ καὶ φυτὰ τινα εἰς τοῦτο χρήσιμα ἦν . ἀριστερεῶν γοῦν , φυτὸν κατὰ Παυσανίαν , ἐπιτήδειον εἰς καθαρισμόν . καὶ σὺς δὲ εἰς τοιαῦτα ἐστιν , οὐ παρελαμβανέτω , ὡς ἐν Ἰλιάδι φαίνεται . καὶ οἱ τὸ διοπομεῖν δὲ ἐρμηνεύοντες φασιν ὅτι διὸν ἐκάλουν , κάδιον ἱερείου τιθέντος Διὶ μειλίχιῳ ἐν τοῖς * καθαρμοῖς ρθίνοντος μαμακτηριωδὸς μηνὲς ὅτε ἤγοντο τὰ πομπαια . καὶ καθαρισμῶν ἐκβολαὶ εἰς τὰς τριόδους ἐγίνοντο . εἶχον δὲ μετὰ χειρὰς πομπόν · ὁ περ ἦν , φασί , κηρύκιον , σέβας Ἑρμῶ . καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πομποῦ καὶ τοῦ ὁμηδέντος διον τὸ διοπομεῖν . καὶ τοῦτο μὲν οὕτως ἐξ ἱστορίας . ἄλλως δὲ κοι - νότερον διοπομεῖν καὶ ἀποδιοπομεῖν ἐγαινέτω τὸ , Διὸς ἀλεξιπάλου ἐπικλησίᾳ ἐκπέμπειν τὰ φαῦλα . ὅτι δὲ καὶ δι' αἵματος ἦν κάθαρσις , αἱ ἱστορίαι δηλοῦσιν , ὅποία καὶ ἡ τῶν φονέων , οἱ αἵματι νυπτό - μενοι καθαρίσιον εἶχον αὐτό . λέγονται δὲ ὡς οἱ περὶ τὴν τοιαύτην τέχνην καὶ μάλιστα οἱ τὰς πόλεις καθαίροντες φαρμακοὶ Ἀττικῶς ἐλέγοντο , καθὰ δηλοὶ καὶ ὁ Δημοσθένης , Ἰωνες δέ , φασί , προ - παροξυτόνως . τοῦ δὲ τοιούτου καθαίρειν παράγωγα τὸ καθάρσιον καὶ τὸ κάθαρμα , ἐκεῖνο μὲν οὐ μομητόν , τοῦτο δὲ ψεκτόν , ἀφ' οὐ καθαράματα τοὺς ῥυπαρούς καὶ ἀποβλήτους φασιν · καὶ ἔστιν αὐτὸ σχῆμα δριμύτερον τοῦ ἐν Ἰλιάδι λῦματος ἤγουν ἀπονίμματος , ἐξ οὗ καὶ ἡ λύμη καὶ ὁ λυμεών · ὡς περ αὐ πάλιν τοῦ λῦματος ἀφελέστερον τὸ περίρημα σπόγγισμά τι ὧν αὐτὸ καὶ κατὰ τοῦτο ἑοικὸς τῷ λῦματι . Τὸ δὲ θεῖον γίνεται ἀπὸ τοῦ θοός θεῖον κατὰ παραγωγὴν ἀπλήν , καὶ ἐν συναίρεσι θεῖον * δισυλλάβως · ἐξ οὗ καὶ θειῶσαι τὸ θυμιάσαι , ὡς τὸ , ἐν διεθείωσε . προσλαβὼν δὲ τὸ τ πρὸ τῆς διφθόγγου γίνεται θεῖον τρισυλλάβως , ἐξ οὗ τὸ , ὅρα θεειώσω . ἄλλως δὲ διαλυθέν τὸ δισύλλαβον θεῖον γίνεται θήιον . καὶ ἔστι δυνατὸν καὶ ἀπ' αὐτοῦ γενέσθαι ὅημα τὸ θηῶσαι . Ὅτι δὲ θεῖον ἐστιν ἐνταῦθα νοῆσαι καὶ τὸν θέαρον τὸ λεγόμενον δηλαδὴ θεῖον ἄπυρον , δηλοῦσιν οἱ παλαιοί . καὶ θεῖον μὲν ἴσως διὰ τὸ καινὸν τῆς αὐτοῦ ἐνεργείας καὶ τεράστιον , ἢ διὰ τὸ ἀνάγεσθαι ἐνθα τὰ θεῖα , ἢ καὶ διὰ τὸ θεοδὲν εἶναι · μετὰ προσθήκης δὲ θεῖπν ἄπυρον τὸ ὀλιγόπυρον · βραχύ γὰρ ψαύσων πυρὸς ἀνάπτεται · ἢ ὅτι οὐ χοῖ ἀπλῶς πυροῦσθαι αὐτὸ διὰ τὸ δύσοδμον . Ἐν δὲ τῷ , μέγαρον καὶ δῶμα καὶ αὐλήν , διαφορὰ τις φαίνεται μεγάρου καὶ δώματος . καὶ ἴσως μέγαρον τὴν γυναι - κονίτην φησί . καὶ κείται χρήσεις εἰς τοῦτο πρὸ ὀλίγων τινές . φαίνεται δὲ αὐτὸ καὶ ἐνθα ἡ Ἥμε - λόπη ἐγκελεύεται τῇ Εὐρυκλείᾳ μεγάρωνδε ἔρχεσθαι , καὶ Τηλέμαχος δὲ αὐτὴν ἀπὸ μεγάρου καλεῖ . Τὸ δέ , οἶσε πῦρ , περιγραφῶν ἄμα καὶ παραφράζων , πῦρ νῦν μοι , φησί , πρώτιστον
Lemmas: ὡς οἰκιστής θείνω · ἢ σπάρος δέ πούς μίνυνθα Ἄπερ οὖον τίς μῆλον δήν . ἀ*περ τατός δηλόω . τατός γάρ ὁ μίνυνθα , ἐκ οὖον μινυνθάδιος , καί ὁ , οὖον μῆλον δήν . ὡς περ καί ὁ , αἱρέω ἐν στείνω , καί ὁ , κάτ-ηλυς οὖον πως ἐάν ἀλιζᾶι . στεῖνος γάρ , κάτ-ηλυς δυσχερής εἰμί ἀλιζᾶι . δῆλος δέ ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ἄλλος μέν κλέω ὁ πατήρ , ἄλλος δέ ποιέω ὁ υἱός . ἐπί γάρ καί θάρσος μέν ὁ διά ξίφος δοκέω θάνατος , Μᾶρος δέ ὁ ἀρχονιμαῖος , ὡς ἐν ὁ νεκίᾳ προδηλόω , χρή μή χρή καί θαρσέω θάνατος ὁ ακαταφροος πίπτω , ὁ οὔτε ἀΐτας καί θαρσαὶ εἰμί οὔτε ὁ δεσπότης καί ταρός Ἀγαμεμνόνειος ὑβρεσθ . ἱστίον δέ ὡς ὑφαίνω καί θαρσέω οὖον μέν πλείων , ὡς φέρω , νοέω · τις δέ καί ὁ ἀπολόω οὗτος λέγω φημί . Θόλος δέ , φημί , οἴκημα κυκλοτερής , εἰς ὅς ὁ καί δεκάζω χρήσιμος ὁ σκεῦος τίθημι , σός , πίναξ , κρατήρ , ἔκπωμα . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ θέα ὅλος οἱονεί ὁ περιθέω . οὗτος ὁ ὅλος μεταξύ καί ὁ ὁ αὐλή χόω στεῖνος ὑπόκειμαι τις , ὡς φέρω , περί ὅς ὁ γαβ - λᾶας δουλίς ἀναρτάω ὄλλυμι . ἐν δέ ῥητορικός λεξικός εὑρίσκω καί οὗτος · θόλος , στέγη , ἐπαΐσσω , καμαιρω . θολία δέ θηλυκός πῖλος εἰς οὐ ἀπολήγω · ὁ δέ σκιάδειον . ὁ δέ Ἀρροδί - πῃ φυσικός κατά μετωνυμία εἰς μίξις ἀλληγορέω Ἥρα , ὅς ὑπό μηνιάω ἔχω , ὁ περ αὐτός δαίω - φάω ἐπάγω · ὄμνυμι τε λάθηρ . καί δράω ὁ λάθηρ συντελέω εἰς ὁ , ψίθυρος Ἀρρο - Δίτη , περί οὖον προγράφω . ὁ δέ , μήτηρ ὁ ἡμέτερος , ἔχω τίς ἀντιστροφή ὁμοίωμα ῥητορικός σχῆμα κατά ὁ ὁμόφρων ὁ τέλος ὁ λέξις . Κιχλᾶς δέ καί πλεῖος εἰκάζω ὁ εἴρω ὅμοιος , ὁ μέν ἴσως διά ὁ κιχλισμός ὁ γέλως οὖς γελάω Εὐφρόσυνος ἀλλήλων παρέχω ὡς καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὑλάκτης καρδία , ὁ δέ διά ὁ κατωφερής · τοιοῦτος γάρ ὁ περισσός , ὅς ὁ παντήρ διά ὁ ὁ μίνυνθσαι . ὅτι2 δέ ὁ Κιχλᾶς κιχλῆσι τρισύλλαβος λέγω ὁ Ἰωρεῖς καί ὡς ἐκ ὁ αὐτός φωνή κιχλίζω καί κιχλισμός ἐπί γυναικίας γέλως , οὐ ἀείδω - λός εἰμί . χρῆσις δέ κίχλη οὖον μόνος παρά ὁ ζωμικῷ , ἀλλά καί παρά Ἐπίχαρμος ἐν ὁ , ὁ ἐλαιός - λοργούς Κιχλᾶς · ὁ καί ὁ παρά ὁ δειπνοσοφιστής . ὡς καί Συρακούσιος λέξις ὁ Κιχλᾶς λέγω , ὡς δηλαδή καί αὐτός δωρίζω . ἐκεῖνος δέ ἱστορέω καί ὅτι ὁ εἰς Ὅμηρος ἀναφέρω ἐπύλλιον ὁ ἐπι - κιχλίδες προσηγορία τοιοῦτος τυγχάνω , ἐπεί Ὅμηρος ἄπατρις αὐτός ὁ παιδάριον Κιχλᾶς εἰς δω*ρον Ελάμ - βασνω . κανονίζω δέ ὁ αὐτός ῥήτωρ καί ὅτι ἀττικός κίχλη διά ὁ ὁ λέγω , καί ὁ λόγος οὕτως ἔχω . ὁ γάρ εἰς λάω λήγω θηλυκός ἀπό ὁ Λάβδα ἕτερος Λάβδα ἔχω , Σκύλλα , κύλλας , κόλλα , βδέλλα , ἄμυλος , Αμαλία , Τηλέσυλλα . ὁ δέ εἰς λα οὐκέτι , ὀμίχλη , χύτλη , γενέθλη · οὗτος καί κίχλη , ὁ τε ὑμέτερος καί ὁ ἰχθύς ποικιλόστικτος αὐτός ὡς περ ὁ ζόσουργος μελανόστικτος . ἀρέσκω δέ ὁ τοιοῦτος κανών καί Ἡρωδιανός . ἐν οὗτος δέ ὁ τόπος λέγω ὁ Ἀθήναιος καί ὁ , κίχλη τε καί λαγώς θαλάσσιος , ὅς καί σηκόω διά ὁ κλίσις ὁ , λαγώς λαγός λαγός . λέγω δέ ὁ αὐτός καί ὅτι , ὡς κίχλη διά ὁ ὁ , οὗτος καί τρίγλη . ὁ γάρ εἰς λάω θηλυκός ἐπιπλοκή ἔχω ὁ γάμμα εἰς ὁ λήγω , τρώγλη αἴγλη ξεύγλη . διδάσκω δέ ἀκόλουθος ὁ οπικαινω καί ὅτι ὁ τρίγλη τρίγονος γονεύς ἐπώνυμος εἰμί οἱονεί τρίγνη εἰμί , τρίς τίκτω ὁ ἔτος , τρίτος δέ , φημί , τίκτω ἀγρός εἰμί . γίγνομαι γάρ αὐτός , σκοληκαω τις κατά ὁ ὕστερος , ὁ ὁ γόνος κατεσθίω . ὅτι δέ ἐκ ὁ τρίγνη γίγνομαι τρίγλη τροπή συνήθης ὁ Ν εἰς Λάβδα , πιστόν γίγνομαι καί ἐκ ὁ νεογνός νεογλός , ὡς καί ἀλλαχοῦ φέρω , καί ὁ νίτρον καί νίτρον , καί ὁ Φίντας κῆρ Ἰωριχὸν παρά Πίνδαρος , οἱονεί Φιλτῆς , οὖον ἐπιπλέστερον ὁ * Φιλτάς παράπτω κατά ὁ Νικίτας . ὅμοιος δέ καί ὁ φίντατος , ὁ περ εἰμί φίλος . ὁ δέ Ἠλίας οὗτος καί ὁ γίγνομαι εἶπον ἀντί ὁ αἱρέω κατά συγχωρία καί προσθήκη ὁ γάμμα . ὁ δέ φίντατος χρῆσις παρά Ἐπίχαρμος ἐν ὁ , φίντατος ταυνια · ἰχθύς δέ ὁ τοιοῦτος ταινία , οὖον μήv ὁποῖος παρωνυμέω ὁ , ὡς ὁ Ἀθήναιος λέγω , θρέπτα ταυπολος · ὁ γάρ οὗτος ταινία οὐ ἰχθύς δηλόω · ἀλλά ἐπί υγρασιματη λέγω καί κοινός , ὁς γυνή περιδέω . Ἕρμος δέ διανυδδὲς τίς κύριος μηχάνημα . νῦν δέ φαίνω σχοῖνος εἰμί μακρός ὁ Ἕρμος , ἥς βρόχος ἀπρώρηπται πρός ἰσότης σύν - μέτρον . δῆλος δέ ὡς εὔνομος λέξις καί ὁ Ἕρμος . Αὖλις δέ ἀπό ὁ αὐλή αιολικός ὁ ζέω καί ὁ κατασκήνωσις , κάτ-ηλυς καί ὁ ἔπαυλις . ἐκ δέ ὁ , σιγυρὸς δέ υπεδιζετος κοῖτος , λαμβάνω τις ὁ μετά Ὅμηρος φημί ὁ , ἀτριπία Δαυλίς εκωφισαω . ὁ δέ ἐξαιὸς ἔχω ὁ κεφαλή ἐπι - τηδευθηκη δηλόω ὁ ὁ βρώχων διά πᾶς ἰσότης . ἐνταῦθα δέ , ὁ περ τις ἐπί συκέα φημί , περί Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Χ . εἰμί ἀπάρχω φραύλη γυνή , ὡς ὁράω πᾶς ὁ δένδρον τοιοῦτος καρπός1 φέρω , εἰμί καί ἐπί ὁ οιὁ - ὁ βρόχος εἶπον , ὡς αὐτός πᾶς βρόχος τοιοῦτος πτηνός συλλαμβάνω . Ὅρας δέ καί ὅτι βρόχος ὁ παραβολή μόνος μερέω · ἐν δέ γε ὁ θράσσω οὖον κεῖμαι λόγος συντομία σκαιγμένον . ὅτι2 μετά ὁ Ὅμιλαι ὁ περί ὁ Τηλέμαχος ἀνά πρόθυρον τε καί αὐλή ὁ Μέλας - θεός ἡγός . ὁ δέ ἀπό μέν ρίνδας τε καί οὖς νηλής χαλκός τέμνω , μῆδος τε ἐξαρύω χνόος ὠμός δασός - ἕπομαι , χειράς τε ὅδε πούς κώπτον πικοτηρί θυμός · ἀπότομος αὐτός καί δεινός ποινή , ἐκ ὅς εἰκός καί θνῄσκω ὁ Μελάνθιος , εἰμί καί ὁ ποιητής καί αὐτός σιγάω . ἐπί δέ οὗτος ὁ οὗτος δράω ἀπου - ψάω χειράς τε πούς τε εἰς Ὀδυσσεύς δόμονδε Χῖος · τελέω δέ ἔργον . καί ὁράω καί οὗτος επισαινω - ματικῶς λέγω , ὡς καί πρό βραχύς εἴρω . ὅτι2 φοινίσσω ἤδη ὁ ἄξιος θάνατος θέω καί πῦρ ζητέω Ὀδυσσεύς ἐπί κάθαρσις ὁ δῶμα . δοκέω γάρ ὁ Ἕλλην οὗτος ὁ τοιοῦτος μύω καθαίρω διοπομοιημι . καί ἕτερος μέν διαιρέω τρόπος καθαρίζω ἕτερος . ὅς καί ἔχω ὁ οἶκος μετά ὁ ἔθιμος ἐπῳδή προσρέπω αμφροδιδωμι , ἐμπαιλὲν ὁ πρόσωπον στρέ - φοντά καί ἐπανέρχομαι ἀμεταστρεπτί . ὁ δέ γε ποιητικός Ὀδυσσεύς οὐ οὗτος ποιέω , ἀλλά ἕτερος ἁπλόος - στερέω . φημί γοῦν · οἶσος θέω γραῦς κακός ἄκος , οἶσος δέ ἐγώ πῦρ , ὁράω θεειόω μέγαρον . καί ὁ γραῦς ποιέω οὗτος καί φέρω πῦρ καί θήιον . καί Ὀδυσσεύς ἐν διαθειόω μέγαρον καί δῶμα καί αὐλή πλέω ποιέω οὐδείς . καί ὁράω ὁ οἶσος δις λέγω , ὁ * μετρικός μόνος ὅς χράω . οὖον περ ὁ γραφή διά Γυλού λόγος παρατατικός , ὡς προδηλόω , ἀπό ἐνίστημι ὁ φέρω . Θείων δέ θυμίαμα εἶδος καθαίρω δοκέω ὁ μιασμός . διό καί διαστέλλω κακός ἄκος αὐτός φημί ὁ ποιητής . οὐ δέ τις ἐνταῦθα * φθίω συνήθης ὁ παλαιός , οὔτε στενωπός ἐν ὅς ὁ ἄνθραξ ἀπάγω αὐτός ἀγγεῖον εροπιπτω οπισθοφανος . ἰστέον δέ ὅτι οὖον μόνος διά θέω γίγνομαι καθαρμός καθά , πρόσω - χῶς γράφω , ἀλλά καί φυτόν τις εἰς οὗτος χρήσιμος εἰμί . ἀριστερός γοῦν , φυτόν κατά Παυσανίας , ἐπιτήδειος εἰς καθαρισμός . καί σῦς δέ εἰς τοιοῦτος εἰμί , οὖον παραλαμβάνω , ὡς ἐν Ἰλιάς φαίνω . καί ὁ ὁ διοπομεῖν δέ ἐρμηνεύω φημί ὅτι δείδω καλέω , κάδιον ἱερεῖον τίθημι Ζεύς Μειλίχιος ἐν ὁ * καθαρμός ρθίνοντος μαμακτηριαοιδος μείς ὅτε ἄγω ὁ πομπεύς . καί καθαρισμός ἐκβολή εἰς ὁ τριόδους γίγνομαι . ἔχω δέ μετά χειράς πομπός · ὁ περ εἰμί , φημί , κηρύκιον , σέβας Ἕρμος . καί ἐκ ὁ τοιοῦτος πομπός καί ὁ ὁμηδέντος δῖος ὁ διοπομεῖν . καί οὗτος μέν οὕτως ἐκ ἱστορία . ἄλλως δέ κέω - νοτερός διοπομεῖν καί ἀποδιοπομεῖν ἐγαινέτω ὁ , Ζεύς ἀλεξιπάλου ἐπίκλησις ἐκπέμπω ὁ φαῦλος . ὅτι δέ καί διά αἷμα εἰμί κάθαρσις , ὁ ἱστορία δηλόω , ὁποῖος καί ὁ ὁ φονεύς , ὁ αἷμα νυπτό - μένω καθαρίζω ἔχω αὐτός . λέγω δέ ὡς ὁ περί ὁ τοιοῦτος τέχνη καί μάλιστα ὁ ὁ πόλις καθαίρω φαρμακός Ἀττικός λέγω , καθά δηλόω καί ὁ Δημοσθένης , Ἴων δέ , φημί , προ - παροξύτονος . ὁ δέ τοιοῦτος καθαίρω παράγωγο ὁ καθάρσιος καί ὁ κάθαρμα , ἐκεῖνος μέν οὖον μωμέω , οὗτος δέ ψεκτός , ἀπό οὖον κάθαρμα ὁ ῥυπαρός καί ἀπόβλητος φημί · καί εἰμί αὐτός σχῆμα δριμύς ὁ ἐν Ἰλιάς λῦμα ἤγουν απόνιμμα , ἐκ ὅς καί ὁ λύμη καί ὁ λυμεών · ὡς περ αὖος πάλιν ὁ λῦμα ἀφελής ὁ περίρημα σπόγγισμα τίς ὅς αὐτός καί κατά οὗτος ἔοικα ὁ λῦμα . ὁ δέ θέω γίγνομαι ἀπό ὁ θοός θέω κατά παραγωγή ἁπλόος , καί ἐν συναίρεσις θέω * δισυλλάβως · ἐκ ὅς καί θειόω ὁ θυμιάω , ὡς ὁ , ἐν διαθειόω . προσλαμβάνω δέ ὁ τ πρό ὁ δίφθογγος γίγνομαι θέω τρισύλλαβος , ἐκ ὅς ὁ , ὁράω θεειόω . ἄλλως δέ διαλύω ὁ δισύλλαβος θέω γίγνομαι θήιον . καί εἰμί δυνατός καί ἀπό αὐτός γίγνομαι ὅημα ὁ θεάομαι . ὅτι2 δέ θέω εἰμί ἐνταῦθα νοέω καί ὁ θεαρός ὁ λέγω δηλαδή θέω ἄπυρος , δηλόω ὁ παλαιός . καί θέω μέν ἴσως διά ὁ καινός ὁ αὐτός ἐνέργεια καί τεράστιος , ἢ διά ὁ ἀνάγω ἔνθα ὁ θεῖον , ἢ καί διά ὁ θεοδὲν εἰμί · μετά προσθήκη δέ θεῖπν ἄπυρος ὁ ὀλιγόπυρος · βραχύς γάρ ψαύω πυρός ἀνάπτω · ἢ ὅτι οὖον χόω ἀπλόος πυρόω αὐτός διά ὁ δύσοσμος . ἐν δέ ὁ , μέγαρον καί δῶμα καί αὐλή , διαφορά τις φαίνω μέγαρον καί δῶμα . καί ἴσως μέγαρον ὁ γυνή - κονιος φημί . καί κεῖμαι χρῆσις εἰς οὗτος πρό ὀλίγος τις . φαίνω δέ αὐτός καί ἔνθα ὁ ἧμμαι - Λόπη ἐγκελεύω ὁ Εὐρύκλεια μέγαρον ἔρχομαι , καί Τηλέμαχος δέ αὐτός ἀπό μέγαρον καλέω . ὁ δέ , οἶσος πῦρ , περιγραφή ἄμη καί παραφράζω , πῦρ νῦν ἐγώ , φημί , πρῶτος