eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1850
θρασύνεσθαι . Τὸ δὲ , φορῦξας αἵματι , ταυτὸν τῷ φρύσας , ὁ προγέγραπται . ἴσως δὲ καὶ πρωτότυπον τοῦτο ἐκεῖνον . φορῶ γὰρ φορῶν , ἐξ οὗ παραγώγων τὸ φορῦσσον . τὸ δὲ φοσῶν συνηκοτήν παθὸν καὶ μετατεθέν φῶον γίνεται . οὐ δὲ μέλλων γῆσσον Αἰολικῶς . ἔστι δὲ φορῦσσειν τὸ μεταφορεῖν καὶ μόριον ἐκ μορίου μεθελκάν , ὥσπερ καὶ ἦχος γίνεται , τούτεστι λύσις συνεχείας κατὰ τοὺς σοφοὺς . 673ὅθεν μεταλαχὼν Καλλίμαχος ἄπλεος τὸ ἦχος φησὶ παρὰ τὸ μὴ πελάζειν . εἰ γοῦν τὸ μὴ πελάζον ἀφέλ - κεται , τὸ δὲ τοιούτον μεταφορεῖται , εἰν ἂν σύστοιχα ἄπλεος καὶ ἦχος καὶ φορεῖν καὶ φορῶσεν , ἐξ οὐ τὸ φορῦσσειν . Ὅτι νῦν μὲν Ὀδυσσεὺς κύνα τὴν ἀναίδῃ Μελανθῷ λέγει , οὐ πάνυ τρανὲς ἴσως βούων , καὶ Τηλεμάχῳ ἐρεῖν ἀπειλεῖται τὰ κατ’ αὐτήν , κείσε ἐλθών , ἔνθα δηλαδὴ κἀθῆται , ἵνα σε , φησίν , αὐθὶ διαμλεῦστί τάμψιν . ὕστερον δὲ καὶ δικαιωθήσεται αὐτὴ κακῶς παθεῖν . τωτέως δὲ , διεποιήσε γυναῖκας οἷς ἐπευ . εἶτα ἐξηγνύων τί τὸ διαποιήσαι , φησί · λύθεν δ’ ὑπὸ γυναι ἐκάστης ταρβόσυνή · φέων γὰρ μὲν ἀληθέα μυθίσασθαι . * Καὶ ὅρα ἐνταῦθα καὶ τὴν ταρβόσυνην λυσμελῆ λεγομένην ἐν τῷ , λύθεν δ’ ὑπὸ γυνάι ἐκάστης . ἀννεῖ δὲ Ὀδυσσεὺς νῦν τὴν τε τῶν δοιλῶν πείραν , καὶ μάλιστα τὴν τῶν μηνηστῆρων . ἐπεὶ γὰρ αὐταὶ ἀπηλίδον , γνώσεται καὶ εἰσέτι τὴν ἐκείνων ὕβριν ἐπ’ αὐτῷ . ἐπὶ γε μὴν ὁ ποιητὴς εὐπλαστοτόραν οὕτω ποιήσει τῷ Ὀδυσσεῖ τὴν εὐθὺς ἐφεξῆς ὁμιλίαν , ὥστε κατὰ σχολὴν οὐ μόνον τῇ γυναικὶ ὁμιλήσει , ἀλλὰ καὶ τῇ Εὐρύκλειᾳ , τὸ ἀναγκαιό - τατον . χρύψει δὲ καὶ τὰ ὅπλα μετ’ αὐτῆς κατὰ πᾶσαν ἄδειαν . οὐδὲν γὰρ εἰκαιῶς ὁ ποιητὴς παραφύ - πτει , * ἀλλὰ πρὸς μέθοδον πειθανόητος καὶ οἰκονομίαν τῶν ἐφεξῆς . ἐπὶ δὲ εὐδοδοῦται Ὀδυσσεὺς ἐκ τῆς τῶν ἀμφιπόλων συστολῆς καὶ τῆς δι’ ἑαυτοῦ φωσφορίας , καὶ εἰς τὸ τῆς ἐκάστου παρὲ πτόν καταστοχάσασθαι φέσεως , ὡς ἑωθὲν αὐτοὺς μετελυσόμενος . διὸ ἥμιν , ὅτι παρὰ λαμπτήρσι φαινῶν εἰσῆλκεν ἐς πάντα δρώμενος , ἤρουν ὁρῶν . ἀλλὰ δὲ οἱ πρὸ ὥραινε φρεσίν , ἃ δὴ οὐκ ἀτέλεστα γέγοντο . τὸ δὲ εἰσῆλκεν εἴρηται καὶ εἰσῆλκεν κατὰ τὸ , ἤσκειν εἶοινα καλά . Ὅτι μηνηστήρας οὐ πᾶμπαν ἀνήρσας αἰα Ἀθήνη λώβης ἵσχεσθαι θυμαλγέος , ὅφρ’ ἐπὶ 674μᾶλλον δὴ , τούτεστιν ὑπεισέρχεται , ἄχος κραδίνην Ὀδυσηός . Λέγει δὲ λώβην θυμαλγέα τὰ σχήματα καὶ τὰς βολάς , ὑφ’ ὧν ὕσα καὶ λίαν ὑπὸ ἀλχίας τῆς ἑαυτοῦ ἢ καὶ πληγῆς τῆς ἐτέρωθεν ἐρεθιζόμενος Ὀδυσσεὺς ποιήσει κατὰ τῶν μηνηστῆρων τὰ ἱστορηθησόμενα . συντελεῖ δὲ τι αὐτῷ πρὸς τὸ σκώπτειν ἢ ἐν αὐτῷ Ἀθηνα , τούτεστι φρόνησις . οἷς γὰρ ποιεῖ εὐμεθόδως καὶ τεχνικῶς , σκώπτεται . οἷς δὲ σκώπτεται , μελετᾷ τίσιν δικαίαν κατὰ τῶν ὑβριστῶν . Εὐρύμαχος οὖν , ἐπεὶ παρὲ λαμπτήρσι φαινεῖν ὁ ξένος , ἰποκινθεις * κέροτομα λέγει τινά . οἷς ἀντιλαλήσας ὁ Ὀδυσσεὺς κινεῖ μὲν ἐκεῖνον εἰς βολήν , ἐκφεύγει δὲ , ὡς φανήσεται . φησὶ γοῦν ὁ ποιητὴς οὕτω · τοῖσι δ’ Εὐρύμαχος ἤρχ’ ἀφορεύειν κεροτομίων Ὀδυσηά , γέλων δ’ ἱτάγοισιν ἐτειχεν , οὐ μὴν δηλαδὴ καὶ τῷ Τηλεμάχῳ . αὐτὸς γὰρ οὐν * ἤν ἱταρος . οὐκ ἀθεεῖ ὁδ’ ἄνηρ Ὀδυσηῶν ἐς δόμον ἱκει . ἐμπης μοι δοκεῖν δαίδων σέλας ἐμμεναι αὐτοῦ καὶ κεφαλῆς , ἐπεὶ οὐ οἱ ἐνι τείχες οὐδ’ ἡδαιαί . πρὸς τὴν τοῦ Ὀδυ - σέως δὲ φαλάκρωσιν τὸ σχῆμα , ἵνα λέγῃ , ὅτι ἐπίσης μοι δοκεῖ τὸ φαινόμενον σέλας τῶν δαδῶν εἶναι καὶ αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς , ὡς ἐμιλωμένης . ἐπεὶ καὶ φαλάκρα λέγεται διὰ τὸ φάλιον ἢ φάλον , ὁ ἐστι λαμπρὸν τὸ περὶ τὴν κάραν . οὐκ ἀθεεῖ γοῦν , φησίν , ὁ ξένος ἤλθεν , ἀλλὰ κατὰ τι θεῖον , ὡς οἷον πε - ριποιησόμενος ἡμῖν * τὰς δάδας διὰ τὸ φαινεῖν αὐτὸς ἀντὶ δάδων . καὶ ὅσα ὡς εὐχρώς καὶ νῦν ὁ ποιη - τὴς εὐκαιρίαν κομιωδεῖ τεχνικῶς , οὐκ εἰς πλάτος λαλήσας , ἀλλὰ γοργῶς , διὰ τὸ εὐπερίληπτον τοῦ λόγου καὶ οἷον ὅχον μηνημονεύσθαι . καὶ οὕτω μὲν Εὐρύμαχος πρὸς τοὺς μηνηστήρας καταξέας ἐν τῷ συμποσίῳ μωχίας τῆς εἰς τὸν Ὀδυσσεά , ἵνα ἐπ’ αὐτοῦ ἀρμόττῃ παρωδικῶς τὸ , τοῖς δ’ ὁ κακὸς κάμπτρω - τος ὕρανεῖν ἤρχετο λήρον , ὁ δὴ τις ἐπὶ κόλαχος ἀστείας ἐποίησε παρωδίας Ὀμηρικὸν ἔπος τὸ , τοῖς δ’ ὁ ξέρων πάμπρωτος ὕφαινεῖν ἤρχετο μῦθων , καὶ γρά*φας οὕτω · τοῖς δ’ ὁ κόλαξ πάμπρωτος ὕφαι - νεν ἤρχετο μῶχον . ἐνταῦθα δὲ μηνηστίων λόγου πελαιοῦ , δηλοῦντος ὡς οἱ τοῖς δεῖπνοῦσι λύχνους καὶ θραλλίδας παρέχοντες ὀφθαλμοὶ πρὸς τινων ἐκαλοῦντο . καὶ ῥητόν , ὡς οὐδὲν καλὺει καὶ τὸν Ὀδυ - σέα , φαινόντα τοῖς μηνηστήροις , οὕτω κληθήναι . Ἐνταῦθα δὲ ἰστέον καὶ ὅτι τριῶν τοῦ - των ταυτοδυνάμων ὄντων , κεφαλῆς , κορυφῆς καὶ κρανίου , κεφαλῆς μὲν ῥῆμα τὸ κεφαλαιώσασθαι , κοινὸν αὐτὸ καὶ γνώριμον , κορυφῆς δὲ τὸ κορυφῶσαι , οὐ χρησίς καὶ παρ’ Ἡσιόδῳ , κρανίου δὲ ἀλλο*τι Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Σ . παρὰ ταῦτα , τὸ ἀποκρανίζειν ἥρουν ἀποκόπτειν τὴν κεφαλήν . ἀπεκράνιζε γὰρ φησιν ἐκεῖνος τοῦ , τῆς κάρας ἀπεχώρισε . Λογιστέον δὲ καὶ ὡς ἐκ τῆς Ὀδυσσειακῆς εὐμεθόδου συλλογραφίας , ὅπῃ παρήκοο παραμυθήσεως ἀστεία τοῖς σπουδαίοις , εἴκως ἐπινοήθημι τοῖς ὑστερον τὴν σατυρικὴν ποίησιν . ἥς τὴν μέθοδον παραδηλοῖ ὁ μέχρι νῦν εὐρισκόμενος Λυριπύειος Κύκλωψ . ἐστὶ γὰρ κατὰ τοὺς παλαιούς σατυ - ρικοῦ ἴδιον τὸ μέσον εἶναι τραγικοῦ καὶ κωμικοῦ . ὁ δὴ προκατάψας ὑπέδειξεν Ὀμηρος , ἡρωϊκὴ σεμνό - τητι καὶ ἐμπριθείᾳ πα*ραμυθὲς ἐντράπελον γαληρότητα . εἶτα Λυρύμαχος , πρὸς τὸν Ὀδυσσέα στρέψας τὸν λόγον , φησὶ · ξεῖνε , ἢ ἄρ κ' ἐθέλεις ζητεῦμεν , εἰ σε ἀνελοίμην , ἄγροῦ ἐπ' ἐσχα - τῆς , μισθὸς δὲ τοι ἀρχιός ἐσται ὁ ὑπηρεσόμενος , αἰμασιᾶς τε λέγων καὶ δένδρα μακρὰ φυτεύων , ἐνθὰ κ' ἐγώ σίτον μὲν ἐπητανὸν παρέχοιμι , εἰς μισθὸν δηλαδή · εἴματα δ' ἀμφίσαιμι , ποσὶν δ' ὑποδήματα δοίην . οἰκονομικὰ δὴ ταῦτα . εἶτα λέγει , ὁ δὴ πρὸ αὐτοῦ καὶ Μελάνθιος · ἀλλ' ἐπὶ κακὰ ἔργα ξυνάθες , οὐκ' ἐσθήσεσις ἔχον ἐποίησεσθαι καὶ ἕξης . πρὸς ἀ περ , θυμοδα*κὴς γὰρ ὁ μῦθος καὶ οἷος ἥρωα ἐποτρύνειν ἀκούοντα , λέγει Ὀδυσσεύς · Ἐρύμαχε , εἰ γὰρ νῦν ἔρις ἔργοιο τοῦ κατὰ γεωργίαν γένοιτο ὤρη ἐν εἰαρινῇ , ὅτε τ' ἡματα μακρὰ πέλονται , ἐν ποίῃ , δρέπανον μὲν ἐγὼν εὐκαμπὲς ἔχοιμι , καὶ δὲ σὺ τοῖον ἔχοις , ἵνα πυρροσά - μειτα ἔργον νήστιες ἄχρι μάλιστα πνέφαος , ποιή δὲ παριή . εἰ δ' αὖ καὶ βόες ἡν ἐλαντήμεν , οἱ περ ἀριστοι , αὐθόνες , μεγάλοι , ἄμφω κεχορήτε ποίης , ἡλικες , ἴσοφόροι , τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν , τετράγωνον δ' αἱ , εἴκοι δ' ὑπὸ βόλος ἀφότρω , τῷ κέ μ' ἴδοις , εἰ ὀλκα διπρεκὰ προτα*μοίμην . εἰ δ' αὖ καὶ πόλμων ποθέν ὀμώσαις Κρονίων σήμερον , αὐτὰρ ἐμοὶ σάκος εἴη καὶ δύο δοῦρες καὶ κυνὴ περὶ χαλ - κος ἐπὶ κροτάφοις ἀφαρσία , τῷ κέ μ' ἴδοις πρώτισον ἐπὶ προμάχοισι μιγέστα , οὐδ' ἄν μοι τὴν γαστέρα ὀνιδίζων ἀγορεύοις , κατὰ τὸν σὸν δηλαδή κη*δεστήν Μελάνθιον , ὃς καὶ αὐτὸς τοιαῦτά μοι τινα ὀνει - δισε . καὶ ταῦτα μὲν ὡς Ὀδυσσεὺς ἀκαίρως εἶπεν , ἐκ τοῦ ταπεινοῦ δρεπάνου μεταβὰς εἰς ἄροτρον καὶ ἀπ' αὐτοῦ εἰς ξίφη , καὶ ὑπολαβὼν ὑποθετικῷ σχήματι ἀνθρώπως καθάπερ αὐτά , οὕτω καὶ τὴν εἰσαύριον μέγην , τί γὰρ σήμερον , ὁ δὴ λέγεται , τί δὲ αὔριον ; ἐν οἷς καὶ τὸν υἱὸν εὐγνώς ἀναμυνήσκει , τίνων χρήζει , ὅτι δηλαδή σάκεος καὶ δοῦρον καὶ κυνῆς . ἐπεὶ καὶ φθά - σας παρή*γαλεν αὐτῷ , τὰ μὲν ἄλλα τῶν ὅπλων κατακρύψαι , δύο δὲ φάσγανα καὶ δύο δοῦρες καὶ δοιὰ βρά*ρια ἰλέσθαι αὐτῷ τε καὶ τῷ πατρὶ . ἐπὶ δὲ τούτοις αὐστηρότερον τῷ Λυρύμαχῳ προσφε - ρόμενος κατὰ τὴν , ὡς ἐφρόδη , ἐν αὐτῷ Ἀθηναὶν φησίν · ἀλλὰ μᾶλ' ὑβρίζαις , καὶ τοι νόος ἐστὶν ἀπηγής · καὶ ποῦ τις δοκεῖς μέγας ἐμμεναι ἤδε κραταιός οὕνεκα παρὰ παύροισι καὶ οὐκ ἀγαθοῖσιν ὁμιλεῖς . ὁ δὴ καλὸν ἐστιν εἰς σχῆμα ἀνδρός , ὃς ἐν μικροῖς τισὶ μέγας εἶναι δοκεῖ . εἰ δ' Ὀδυσσεύς , φησιν , ἐλθὼι καὶ ἴκοιτο ἐς πατρίδα γαῖαν , * αὐτὰ κέ τοι τὰ θύρετρα καὶ ὕβρις περ μᾶλ' ὄντα φεύγοντε ἀτείνωτο δι' ἐκ μεγάρου Θήραζε . αἴτιον δὲ ὁ φρόθος , ὃς παραγὼν τοὺς πόδας ὧδε καὶ ἐκεῖ οὐκ ἐξ κατευ - στοχῆσαι τῆς ἐξόδου εἰς ὀρθόν . εἴκως δὲ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐσκοτωμένους φρόνη τοιαύτην ἀστοχίαν ποιεῖν . ὅμοιον δὴ πλάθος τοῦτο , καθά εἰ καὶ τοξότης ἀνεργὸς ἀποπυκχάνει σκοποῦ , εἰ καὶ μέγας ἐστὶν ὁ σκοπός . πᾶν γοῦν καὶ ἀστεῖος ὁ τοῦ ξείου ῥήτορος λόγος καὶ πικρός , ἐφ' οἷς χολώ - σατο κηρόθι μᾶλλον Εὐρύμαχος , καὶ μιν ὑπόδρα ἰδών , ἃ δεῖλε , φησι , ἥ τάχα τοι τελῶ κακόν , οἷ' ἀγορεύεις θαρσαλίως πολλοῖσι μετ' ἀνδράσιν , οὐδὲ τι θυμῷ ταρβείς · ἢ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας καὶ ἐξής , ὡς ἡ Μίλανθὼ ἔρη , ἀφ' ἧς αὐτὸς τὴν ὑβριν ταύτης προειχοφορεῖται , καὶ ἄμα εἰπὼν σφέλας ἕλαζεν , ὡς καὶ πρὸ αὐτοῦ ὁ Ἀντινοός . Ὀδυσσεὺς δὲ δεῖσας Εὐρύμαχον . Ἀμρινομόν πρὸς ζοῦσα καθέζτο Λουλιχὴς , ὃς ἀγαθαῖς φρεσὶ κεχρήσθαι μιμαρτύρεται . ὁ δ' ἄρ οἴνο - χόον βάλε χεῖρα δεξιτερήν . ποικιλίας Ὀμηρικῆς καὶ τοῦτο μέθοδευμα , ἵνα μὴ ἀεὶ κατὰ τοῦ αὐτοῦ εὐτυχόντο αἱ βολαί . βληθέντος δὲ οὕτω τοῦ οἴνοχόου εὐτυχῶς τε τῷ Ὀδυσσῇ καὶ μὴν καὶ δκόντως , τί γὰρ εἰς μέθην ἐκίρνα ; πρὸχρος μὲν χαμαὶ βόμβησε πεσῶσα . αὐτὰρ ὁ γ' οἰμώξας πέσον Ὑ*πτιος ἐν κοίλῃ . Καὶ ὅρα , οἷαν βολὴν ἐπέφευγεν Ὀδυσσεύς . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . Ἐν δὲ τῷ , εἰ σ' ἀνελοίμην , περιττὴ συνήθως ἡ ἀνὰ πρόθεσις , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων ἐν τῷ , ἀναγον τόν' Ἵρον . κυρίως μὲντοι ἀνελίσθαι τὸ κάτωθὲν τι λαβεῖν , ὁ διάφορον ἐστι πρὸς τὸ καθελειν . Τοῦ δὲ μισθὸς οὐ μόνον ῥῆμα προήκται τὸ μισθό , μισθώσω , ἀλλὰ καὶ μισθάριον καθ' ὑποκορισμόν ,
Lemmas: θρασύνω . ὁ δέ , φορύσσω αἷμα , τατός ὁ φρύγω , ὁ προγράφω . ἴσως δέ καί πρωτότυπος οὗτος ἐκεῖνος . φορέω γάρ φορός , ἐκ ὅς παράγωγον ὁ φορύσσω . ὁ δέ φόσα συνίημι πάσχω καί μετατίθημι φῷον γίγνομαι . οὖον δέ μέλλω γῆσσον Αἰολικός . εἰμί δέ φορύσσω ὁ μεταφορέω καί μόριον ἐκ μόριον μεθέλκω , ὥσπερ καί ἦχος γίγνομαι , τουτέστι λύσις συνέχεια κατά ὁ σοφός . ὅθεν μεταλαγχάνω Καλλίμαχος ἄπλοος ὁ ἦχος φημί παρά ὁ μή πελάζω . εἰμί γοῦν ὁ μή πελάζω ἀφαιρέω - κεται , ὁ δέ τοιοῦτος μεταφορέω , ἐν εἄν σύστοιχος ἄπλοος καί ἦχος καί φορέω καί φοράω , ἐκ οὖον ὁ φορύσσω . ὅτι2 νῦν μέν Ὀδυσσεύς κύω ὁ ἀναιδής Μελανθώ λέγω , οὖον πάνυ τρανής ἴσως βοῦα , καί Τηλέμαχος εἴρω ἀπειλέω ὁ κατά αὐτός , ἐκεῖσε ἔρχομαι , ἔνθα δηλαδή κάθημαι , ἵνα σύ , φημί , αὐτόθι διαμλευειμι τάμψιν . ὕστερος δέ καί δικαιόω αὐτός κακῶς πάσχω . τωτέως δέ , διαποιέω γυνή ὅς ἕπω . εἶτα ἐξάγω τίς ὁ διαποιέω , φημί · λύω δέ ὑπό γυνή ἕκαστος ταρβοσύνη · φέος γάρ μέν ἀληθής μυθίζω . * καί ὁράω ἐνταῦθα καί ὁ ταρβοσύνη λυσμελῆ λέγω ἐν ὁ , λύω δέ ὑπό γυνή ἕκαστος . ἀνίημι δέ Ὀδυσσεύς νῦν ὁ τε ὁ δοιλη πείρω , καί μάλιστα ὁ ὁ μηνηστῆρων . ἐπεί γάρ αὐτός ἀπηλίδον , γιγνώσκω καί εἰσέτι ὁ ἐκεῖνος ὕβρις ἐπί αὐτός . ἐπί γε μήv ὁ ποιητής εὔπλαστος οὗτος ποιέω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ εὐθύς ἐφεξῆς ὁμιλία , ὥστε κατά σχολή οὖον μόνος ὁ γυνή ὁμιλέω , ἀλλά καί ὁ Εὐρύκλεια , ὁ αναγκαίος - ὅς . κρύπτω δέ καί ὁ ὅπλον μετά αὐτός κατά πᾶς ἄδεια . οὐδείς γάρ εἰκαιῶς ὁ ποιητής παραφύω - πτει , * ἀλλά πρός μέθοδος πειθανοαβλης καί οἰκονομία ὁ ἐφεξῆς . ἐπί δέ ευδοδουος Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ ὁ ἀμφίπολος συστολή καί ὁ διά ἑαυτοῦ φωσφορία , καί εἰς ὁ ὁ ἕκαστος πηρός πέτομαι καταστοχάζομαι φέσεως , ὡς ἕωθεν αὐτός μετέρχομαι . διό ἐγώ , ὅτι παρά λαμπτήρ φαίνων εἰσέρχομαι εἰς πᾶς δράω , ἀρόω ὁράω . ἀλλά δέ ὁ πρό ὁράω φρήν , ὁ δή οὐ ἀτέλεστος γίγνομαι . ὁ δέ εἰσέρχομαι εἴρω καί εἰσέρχομαι κατά ὁ , ἀσκέω εἶμι καλός . ὅτι2 μηνηστήρας οὖον πάμπαν ἀναιρέω Αἶα Ἀθήνη λώβη ἴσχω θυμαλγής , ὄφρα ἐπί 674μᾶλλον δή , τουτέστιν ὑπεισέρχομαι , ἄχος κράδινος Ὀδυσσεύς . Λέγος δέ λώβη θυμαλγής ὁ σχῆμα καί ὁ βολή , ὑπό ὅς ὕσα καί λίαν ὑπό Αλχίας ὁ ἑαυτοῦ ἢ καί πληγή ὁ ἑτέρωθεν ἐρεθίζω Ὀδυσσεύς ποιέω κατά ὁ μηνηστῆρων ὁ ἱστορέω . συντελής δέ τίς αὐτός πρός ὁ σκώπτω ἢ ἐν αὐτός Ἀθηνᾶ , τουτέστι φρόνησις . ὅς γάρ ποιέω εὐμέθοδος καί τεχνικός , σκώπτω . ὅς δέ σκώπτω , μελετάω τίσις Δίκαιος κατά ὁ ὑβριστής . Εὐρύμαχος οὖν , ἐπεί πηρός λαμπτήρ φαίνω ὁ ξένος , ἰποκινθεις * κεροτομη λέγω τις . ὅς ἀντιλαλέω ὁ Ὀδυσσεύς κινέω μέν ἐκεῖνος εἰς βολή , ἐκφεύγω δέ , ὡς φαίνω . φημί γοῦν ὁ ποιητής οὗτος · ὅς δέ Εὐρύμαχος ἄρχω ἀφορέω κεροτομιας Ὀδυσσεύς , Γέλων δέ ἰτάγος τειχέω , οὖον μήv δηλαδή καί ὁ Τηλέμαχος . αὐτός γάρ ὀν * ἐάν ἱταρος . οὐ ἠθέω οδός ἀνήρ Ὀδυσηῶν εἰς δόμος ἵκω . ἔμπας ἐγώ δοκέω δαίς σέλας εἰμί αὐτός καί κεφαλή , ἐπεί οὖον ὁ ἐνι τίκτω οὐδέ ἡδαιαί . πρός ὁ ὁ Ὀδυ - σέως δέ φαλάκρωσις ὁ σχῆμα , ἵνα λέγω , ὅτι ἐπίσης ἐγώ δοκέω ὁ φαίνω σέλας ὁ Δάδων εἰμί καί αὐτός ὁ κεφαλή , ὡς μιλάω . ἐπεί καί Φαλάκρα λέγω διά ὁ Φαλίος ἢ φάλος , ὁ εἰμί λαμπρός ὁ περί ὁ κάρα . οὐ ἠθέω γοῦν , φημί , ὁ ξένος ἔρχομαι , ἀλλά κατά τίς θέω , ὡς οἷος μετά - ριποιεω ἐγώ * ὁ Δάδας διά ὁ φαίνω αὐτός ἀντί Δάδων . καί ὅσος ὡς εὐχρώς καί νῦν ὁ ποιέω - σής εὐκαιρία κομιοιδεω τεχνικός , οὐ εἰς πλάτος λαλέω , ἀλλά γοργός , διά ὁ εὐπερίληπτος ὁ λόγος καί οἷος ὄχος μνημονεύω . καί οὗτος μέν Εὐρύμαχος πρός ὁ μηνηστήρας κατάγνυμι ἐν ὁ συμπόσιον μωκία ὁ εἰς ὁ Ὀδυσσεύς , ἵνα ἐπί αὐτός ἁρμόττω παρῳδικῶς ὁ , ὁ δέ ὁ κακός κάμπτρον - ὅς ὕρανεῖν ἄρχω λῆρος , ὁ δή τις ἐπί κόλαξ ἀστεῖος ποιέω παρῳδία Ὀμηρικός ἔπος ὁ , ὁ δέ ὁ ξερόν πάμπρωτος ὑφαίνω ἄρχω μῦθος , καί γρά*φας οὗτος · ὁ δέ ὁ κόλαξ πάμπρωτος ὑφή - νε ἄρχω μῶχος . ἐνταῦθα δέ μηνηστίων λόγος πελαιοῦ , δηλόω ὡς ὁ ὁ δειπνέω λύχνος καί θραλλιδαις παρέχω ὀφθαλμός πρός τίνω καλέω . καί ῥητός , ὡς οὐδείς καλεύς καί ὁ Ὀδυ - Σέα , φαίνων ὁ μηνηστήροις , οὗτος καλέω . ἐνταῦθα δέ ἰστέον καί ὅτι τρεῖς ὁ - ὁ ταὐτοδυναμέω εἰμί , κεφαλή , κορυφή καί κρανίον , κεφαλή μέν ῥῆμα ὁ κεφαλαιόω , κοινός αὐτός καί γνώριμος , κορυφή δέ ὁ κορυφόω , οὖον χρῆσις καί παρά Ἡσίοδος , κρανίον δέ ἀλλο*τι Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Σ . παρά οὗτος , ὁ ἀποκρανίζω ἀρόω ἀποκόπτω ὁ κεφαλή . ἀποκρανίζω γάρ φημί ἐκεῖνος ὁ , ὁ Κάρ ἀποχωρίζω . λογίζομαι δέ καί ὡς ἐκ ὁ οδυσσειακός εὐμέθοδος συλλογραφια , ὅπῃ παράκουος παραμύθησις ἀστεῖος ὁ σπουδαῖος , ἵημι ἐπινοέω ὁ ὕστερος ὁ σατυρικός ποίησις . ἥς ὁ μέθοδος παραδηλόω ὁ μέχρι νῦν εὑρίσκω λυριπυηως Κύκλωψ . εἰμί γάρ κατά ὁ παλαιός σατυ - Ρίκου ἴδιος ὁ μέσος εἰμί τραγικός καί κωμικός . ὁ δή προκαταψάω ὑποδείκνυμι Ὅμηρος , ἡρωϊκός σεμνός - ἀλλότης καί εμπριθειος πα*ραμυθὲς ἐντράπελος γαληροτηταω . εἶτα λυρυμηχος , πρός ὁ Ὀδυσσεύς στρέφω ὁ λόγος , φημί · ξένος , ἢ ἄρα καί ἐθέλω ζητέω , εἰμί σύ ἀναιρέω , ἀγρός ἐπί σχάζω - ὁ , μισθός δέ ὅς ἄρχιος εἰμαι ὁ ὑπεῖπον , αἱμασιά τε λέγω καί δένδρον μακρός φυτεύω , ἔνθα καί ἐγώ σῖτος μέν ἐπητανός παρέχω , εἰς μισθός δηλαδή · εἷμα δέ ἀμφιέννυμι , πούς δέ ὑπόδημα δήω . οἰκονομικός δή οὗτος . εἶτα λέγω , ὁ δή πρό αὐτός καί Μελάνθιος · ἀλλά ἐπί κακός ἔργον συνάθης , οὐ ἔσθησις ἔχω ποιέω καί έξειμι . πρός ὅς περ , θυμοδακής γάρ ὁ μῦθος καί οἷος ἥρως ἐποτρύνω ἀκούω , λέγω Ὀδυσσεύς · ερυμαχος , εἰμί γάρ νῦν Ἔρις ἔργον ὁ κατά γεωργία γίγνομαι ὤρα ἐν ἐαρινός , ὅτε τε ἦμαρ μακρός πέλω , ἐν ποῖος , δρεπάνη μέν ἐγώ εὐκαμπής ἔχω , καί δέ σύ τοῖος ἔχω , ἵνα πυρροσά - μειτα ἔργον νῆστις ἄχρι μάλιστα πνέφαος , ποιέω δέ πάρειμι . εἰμί δέ αὖος καί βοῦς ἐάν ἐλαντήμεν , ὁ περ ἀγαθός , αὐθόνες , μέγας , ἄμφω χωρέω ποῖος , ἧλιξ , ἰσοφόρος , ὁ τε σθένος οὐ ἀλαπαδνός , τετράγωνος δέ ὁ , εἴκω δέ ὑπό βῶλος αφοτρως , ὁ κε εἷς ὁράω , εἰμί ὁλκός διπρεκὰ προτέμνω . εἰμί δέ αὖος καί πόλμων πίνω ὄμνυμι Κρονίων σήμερον , ἀτάρ ἐγώ σάκος εἰμί καί δύο Δοῦρος καί κοινός περί χαλ - κος ἐπί κρόταφος ἀφαρσία , ὁ κε εἷς ὁράω πρῶτις ἐπί πρόμαχος μιγέστα , οὐδέ ἄν ἐγώ ὁ γαστήρ ονιδιζω ἀγορεύω , κατά ὁ σός δηλαδή κη*δεστήν Μελάνθιος , ὅς καί αὐτός τοιοῦτος ἐγώ τις ὀνέω - δισε . καί οὗτος μέν ὡς Ὀδυσσεύς ἄκαιρος εἶπον , ἐκ ὁ ταπεινός δρεπάνη μεταβαίνω εἰς ἄροτρον καί ἀπό αὐτός εἰς ξίφος , καί ὑπολαμβάνω ὑποθετικός σχῆμα ἄνθρωπος καθάπερ αὐτός , οὗτος καί ὁ εἰσαύριον μέγας , τίς γάρ σήμερον , ὁ δή λέγω , τίς δέ αὔριον ; ἐν ὅς καί ὁ υἱός εὐγνώς ἀναμυνήσκει , τίνω χρῄζω , ὅτι δηλαδή σάκος καί δοῦρον καί κυνέη . ἐπεί καί Φθα - σός παρή*γαλεν αὐτός , ὁ μέν ἄλλος ὁ ὅπλον κατακρύπτω , δύο δέ φάσγανον καί δύο Δοῦρος καί δοιοί βρά*ρια ἵλημι αὐτός τε καί ὁ πατήρ . ἐπί δέ οὗτος αὐστηρός ὁ λυρυμαχαω προσφεις - ῥέω κατά ὁ , ὡς ἐφρόδη , ἐν αὐτός Ἀθῆναι φημί · ἀλλά μῆλον ὑβρίζω , καί ὅς νόος εἰμί ἀπάγω · καί ποῦ τις δοκέω μέγας εἰμί ἀδέω κραταιός οὕνεκα παρά παῦρος καί οὐ ἀγαθός ὁμιλέω . ὁ δή καλός εἰμί εἰς σχῆμα ἀνήρ , ὅς ἐν μικρός τις μέγας εἰμί δοκέω . εἰμί δέ Ὀδυσσεύς , φημί , ἔρχομαι καί ἱκνέομαι εἰς πατρίς γαῖα , * αὐτός κε ὅς ὁ θύρετρα καί ὕβρις περ μῆλον εἰμί φεύγω ἀτενίζω διά ἐκ μέγαρον Θήραζε . αἴτιος δέ ὁ φροανθος , ὅς παράγω ὁ πούς ὧδε καί ἐκεῖ οὐ ἐκ κατευ - στοχάζομαι ὁ ἔξοδος εἰς ὀρθός . ἵημι δέ καί ὁ ὀφθαλμός σκοτόω Φρόνη τοιοῦτος ἀστοχία ποιέω . ὅμοιος δή πλῆθος οὗτος , καθά εἰμί καί τοξότης ἄνεργος ἀποπυκχάνει σκοπός , εἰμί καί μέγας εἰμί ὁ σκοπός . πᾶς γοῦν καί ἀστεῖος ὁ ὁ ξέω ῥήτωρ λόγος καί πικρός , ἐπί ὅς χολόω - Σάτο κηρόθι μᾶλλον Εὐρύμαχος , καί ὅς ὑπόδρα ὁράω , ὁ δειλός , φημί , ὅς τάχα ὅς τελέω κακός , οἶς ἀγορεύω θαρσαλίως πολύς μετά ἀνήρ , οὐδέ τίς θυμός ταρβέω · ἢ ἄρα σύ οἶνος ἔχω φρήν καί ἑξῆς , ὡς ὁ Μίλας ἔρομαι , ἀπό ὅς αὐτός ὁ ὕβρις οὗτος προειχοφορεω , καί ἄμη εἶπον σφέλας λάζομαι , ὡς καί πρό αὐτός ὁ Ἀντίνοος . Ὀδυσσεύς δέ δείδω Εὐρύμαχος . αμρινομος πρός ζέω καθέζομαι λουλιχεω , ὅς ἀγαθός φρήν χράομαι μιμαρτύρεται . ὁ δέ ἄρα οίνος - χόω βάλλω χείρ δεξιτερός . ποικιλίας ομηρικός καί οὗτος μεθόδευμα , ἵνα μή ἀεί κατά ὁ αὐτός εὐτυχέω ὁ βολή . βάλλω δέ οὗτος ὁ οἰνοχόος εὐτυχής τε ὁ ὀδύσσομαι καί μήv καί δίδωμι , τίς γάρ εἰς μέθη κιρνάω ; προχρως μέν χαμαί βομβέω πίπτω . ἀτάρ ὁ γε οἰμώζω πίπτω Ὕπτιος ἐν κοῖλος . καί ὁράω , οἷος βολή φεύγω Ὀδυσσεύς . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . ἐν δέ ὁ , εἰμί σός ἀναιρέω , περισσός συνήθης ὁ ἀνά πρόθεσις , ὡς καί πρό ὀλίγος ἐν ὁ , ἀνάγω τόνος Ἶρος . κύριος μέντοι ἀναιρέω ὁ κάτωθεν τίς λαμβάνω , ὁ διάφορος εἰμί πρός ὁ καθαιρέω . ὁ δέ μισθός οὖον μόνος ῥῆμα προάγω ὁ μισθός , μισθώνω , ἀλλά καί μισθάριον κατά ὑποκορισμός ,