eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1813
χαιο , ἀλλ’ ἀφήκε παρὰ τῷ Πειραίῳ αὐτὰ εἶναι , τὸν δὲ ξείνον Θεοκλύμενον ἤγεν ἐς οἶκον χρησι - μόνοντά τι καὶ αὐτὸν ἐν τοῖς ἔξῃς . Ὅτι φθάσασα Πηνελόπη ἀξιώσαι τὸν υἱὸν καταλέ - ξαι αὐτῇ τὰ τῆς ὁδοῦ καὶ εἰροῦσα μὴ πυσθέντα ἐν τῷ εἴσειν μὴ θελὲν γοῦν αὐτῇ ἀνγεῖσθαι , καὶ ἐποθίσθαι δὲ αὐτῇ τὴν προφητῖδιαν εὐχήν , φανερῶς μὲν οὐ δυσχραίνει κατὰ τοῦ παιδός , ἄλλως δὲ ὀνειδίζει ὅτι ὤκνησε τὸν λόγον . καὶ ὁ Τηλέμαχος τὸ ἐπιθυμὸν δυσωπηθεὶς λαλεῖ τὰ δηλωθησόμενα . τίως γὰρ μὴν τὰ τῆς Πηνελόπης φράξει οὕτω πῶς ὁ ποιητής ; μήτηρ δ’ ἀντίον ἵζε παρὰ σταθμὸν μεγά - λου , κλισμῷ κεκλιμένη , λέπ’ ἡλάκατα στρωφῶσα . * καὶ οἱ μὲν περὶ τὸν παῖδα ἤσθιον · αὐτὴ δὲ περι - σπαθὼς λαλήσασα , ἤτοι ἐγὼν , ἔφη , ὑπερώιον εἰσαγαγὰσα λέξομαι εἰς εὐνήν , ἢ μοι στονδεσσα τέτνυται , αὐτὶ δάκρυσιν ἐμοὶς πεφρημένη , ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς ἤχθεο εἰς Ἴλιον . οὐ δέ μοι ἐτλης ποιν ἐλθεῖν μνηστή - ρας ἀγῆνορας ἐς τοῦδε δόμα , τούτου σοῦ πατρὸς σῶμα εἰπέμεν εἴ που ἀκούσας . καὶ ὁ Τηλέμαχος οὐκέτι ἔχων μὴ λαλεῖν ἐφεὶ τῇ μητρὶ περὶ ὧν ζητεῖται . ἐν τούτοις δέ τὸ , κλισμῷ κεκλιμένη , ἐτυ - μολογικοῦ τρόπου ἐστὶ . τοῦ δὲ αὐτὶ δάκρυσιν πεφρημένη ἐρμηνεία τὸ , ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς ἤχθεο . οὐ γὰρ διὰ βίου ἐκλαυσεν ἡ Πηνελόπη , ἀλλ’ ἐξ οὗ ἐστερήθη τοῦ ἀνδρός . Ὅτι κεφαλαιοῦμενος πρὸς τὴν μητέρα τὰ φθάσαντα τεχνικῶς ὁ Τηλέμαχος ἐκ τῶν πρώτων μέχρι καὶ τῶν ὑστάτων φησίν · φθόμθθα ἐς τε Πύλον καὶ Νέστορα . δεξάμενος δέ με κῖνος ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν ἐνδυκῶς ἐφίλει . ὥσαι τε πατὴρ ἐὼν νία ἐλθόντα χρόνιον νῖον ἄλλοθεν · ὡς ἐμὲ κείνος ἐνδυκῶς ἐκόμιζε . καὶ εἰκῶς . εἰ γὰρ ὁ φίλος ἄλλος αὐτός , φίλος δὲ τῷ Ὀδυσσέῳ ὁ Νέστωρ , ἄλλος ἄρα ἐκεῖνος ἐστί · διὸ καὶ ὡς οἰκείῳ νίῳ τῷ τοῦ φίλου Ὀδυσσέως παιδὶ προσφέρεται . φιλόφρονος δὲ ὑποδοχῆς φράσις ἐνταῦθα τό , δεξάμε - νος δέ με κῖνος καὶ τὰ ἔξης . εἶτα λέγει ὁ νεανίας καὶ ὡς ὁ Νέστωρ μὲν οὐ ποτε ἤρη Ὀδυσσέως ζωοῦ οὐδὲ θανόντος ποθὲν ἀκούσαι , ἀλλὰ με ἐς Μενέλαον ἱπ*ποισι προὔτυμψε καὶ ἄρμασι κολλητοῖσιν , ἐνθ’ ἰδον Ἀργείην Ἑλένην , ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀργεῖοι Τρῶές τε θανὼν ἰότητι μόγησαν . εἶρητο δέ με ὁ Μενέλαος ὁ του χορήσων ἱζόμην εἰς Λακδαιμόνα . αὐτὰρ ἐγὼ τῷ πάσαιν ἀληθείην κατέ - λέξα , καθὰ δηλαδὴ καὶ τῷ Νέστορι , πάνυ ἐπιλυ*στικῶς ἐνταῦθα συντιμῶν τὴν διήγησιν . καὶ τότε δή , φησιν , ἀμειβόμενος προσέειπεν ὁ Μενέλαος · ὦ πόποι , ἡ μᾶλα δή κρατερόφρονος ἀνδρὸς ἐν εὐτῇ ἡθελον εἰνηθῆναι , οἱ μνηστήρες δηλαδὴ , ἀνάλυδες αὐτοὶ ὄντες , καὶ ἐξῆς ἀπαραλλάκτως τὰ γραφέντα κατὰ τὴν δέλτα ὀνομασίαν ἐν στίχοις ὧπὼ καὶ δέκα συνάπτως καὶ τοῦ , τῶν οὐδὲν τι ἐγὼ κρύφρῳ ἔπος οὐδ’ ἐπικεύσω . ἐν οἷς καὶτα ἢ τε τοῦ λέοντος παραβολή , ὃς ὥκα διὰ τὸ φιλοτέχνον εἰς τὴν ἑαυτοῦ εὐνήν ἐλθὼν ἀνικία πότε*μον ἔφηκε τοῖς νεβροῖς καὶ τὰ κατὰ τὸν Ἀσθίον Φιλομηλίδην , ὃν καταπαλαίσας Ὀδυσσεὺς χαίρεν δέδωκε τοῖς Ἀχαιοῖς . καὶ ὡς ὠκῦμοροι ἄν πικρό*αμοι τε γένοιτο οἱ μνηστήρες ἐπανελθόντος τοῦ Ὀδυσσέως , καὶ ὡς ὑπέσχθεο εἴπειν ὁ Πρω - τεὺς αὐτῷ περὶ Ὀδυσσέως τάλανθές . εἶτα ὑπερπηδήσας , ὃσα ἐφεξῆς ὁ Μενέλαος ὡς ἐκ τοῦ Πρωτεὺς ἀφηγήσατο , συγκολλὰ τῇ ἀνακεφαλαίωσι μόνον ἐκ τῶν ἐξῆς τὸ τοῦ Ὀδυσσέως , εἴπον · φῆ μιν οὗ γε ἤκουν ἔρη αὐτὸν ὁ Πρωτεύς , ἐν τῇσῳ ἰδεῖν κραυω’ ἄλ*γα πάσχοντα ἢ θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέον*τα , νῆας ἐν μεγάροισι Καλυψούς , καὶ τὰ ἐφεξῆς τρία ἔπη · ὧν ἐννοία τὸ μὴ δύνασθαι τὸν Ὀδυσσία οἴκαδε ἰκέσθαι διὰ τὸ μὴ ἔχειν νῆας τε καὶ ἑταίρους . καὶνταῦθα στίσας τὴν ἀνακεφαλαίω - σιν , ὅτι μηδὲ ἔχων περαιτέρω προβῆναι , μὴ καὶ μαθοῦσά τι περὶ τοῦ Ὀδυσσέως ἀγαθὸν ἢ γυνὴ βλάψη τὰ ἐφεξῆς , ὡς καὶ προδηλῶται , ἐπάγει συμπληρωτικῶς · ταῦτα τελευτήσας νεόμην . ἔδωκε δέ μοι οὐρὸν θεὸς ἀθάνατος , ὃς με ὥκα φίλην ἐς πατρίδ’ ἐπαμψε . καὶ οὕτω μὲν αὐτῇ οὐδὲν εἶπε σαφῶς ἀγαθὸν περὶ τοῦ πατρός , ἀλλ’ ἢ μὲ*νον ὡτι ζῇ , ἐόνναντον ἔχων τὴν ἐπάνοδον . ὁ μὲντο Θεοκλύ - μένος ἀναπληρῶν τὸ τοῦ παιδὸς ἠλειψα ἀγαθὰ τῇ Πηνελόπῃ μαντεύεσθαι , ὡς ἐφεξῆς εἰρήσεται . Σημειῶσαι δέ , ὅτι πολλῶν παρὰ Μενέλαῳ λεληθέντων περὶ Ὀδυσσέως εἰς ἐπαίνον τὰ ἀνθη*ρότερα ὁ νεανίας ὡτήρ ἐν τῇ ἀνακεφαλαίωσι ἐκλεξάμενος εἶπε , τὴν τε ὠηθεῖσαν δηλαδὴ παραβο - λὴν καὶ τὸ κατὰ τὸν Φιλομηλίδην , περὶ ὧν ἤδη προγέγραπται ἰκανῶς . Ὅρα δὲ ὅτι τε καὶ πρὸς τὴν Ἑλένην φιλοφρόνως ἔσχε διὰ τὴν ξενίαν ὁ Τηλέμαχος · διὸ οὐδενὸς ἄλλου τῶν ἐν τῇ ἀποδημίᾳ γνωσθέντων προσώπων κατ’ ἐξαίρετον ἐμνήσθη , ἀλλὰ μόνης αὐτῆς ὡς μεγίστον τι ἰδὼν · καὶ οὐδὲ φορτικὸν τι περὶ αὐτῆς εἶπεν , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ὑπεραπελογήσατο ἐν τῷ εἰπεῖν ,
Lemmas: χαιός , ἀλλά ἀφίημι παρά ὁ Πείραιος αὐτός εἰμί , ὁ δέ ξένος Θεοκλύμενος ἄγω εἰς οἶκος χρῆσις - μόνος τίς καί αὐτός ἐν ὁ έξειμι . ὅτι2 φθάνω Πηνελόπη ἀξιόω ὁ υἱός καταλέ - ξάγι αὐτός ὁ ὁ ὁδός καί εἴρω μή πυνθάνομαι ἐν ὁ εἰσέω μή ἐθέλω γοῦν αὐτός ἀναγίγνομαι , καί ἐπιτίθημι δέ αὐτός ὁ προφητίς εὐχή , φανερῶς μέν οὖον δυσχραίνει κατά ὁ παῖς , ἄλλως δέ ὀνειδίζω ὅτι ὀκνέω ὁ λόγος . καί ὁ Τηλέμαχος ὁ ἐπίθυμον δυσωπέω λαλέω ὁ δηλόω . τίως γάρ μήv ὁ ὁ Πηνελόπη φράσσω οὗτος πῶς ὁ ποιητής ; μήτηρ δέ ἀντίος ἵζω παρά σταθμόν μεγός - Λοῦ , κλισμός κλίνω , λεπίς ἠλάκατα στρωφάω . * καί ὁ μέν περί ὁ παῖς ἐσθίω · αὐτός δέ περί - σπαθάω λαλέω , ἤτοι ἐγώ , φημί , ὑπερῷον εἰσάγω λέγω εἰς εὐνή , ἢ ἐγώ στονδεσσα τείνω , αὐτί δάκρυ ἐμέω φράζω , ἐκ ὅς Ὀδυσσεύς ἄγω εἰς Ἴλιον . οὖον δέ ἐγώ ἔτλην ποῖ ἔρχομαι μνηστός - Ἥρα ἀγήνωρ εἰς ὅδε δόμα , οὗτος σύ πατήρ σῶμα εἶπον εἰμί ποῦ ἀκούω . καί ὁ Τηλέμαχος οὐκέτι ἔχω μή λαλέω ἐφίημι ὁ μήτηρ περί ὅς ζητέω . ἐν οὗτος δέ ὁ , κλισμός κλίνω , Έτυ - μολογικος τρόπος εἰμί . ὁ δέ αὐτί δάκρυ φράζω ἑρμηνεία ὁ , ἐκ ὅς Ὀδυσσεύς ἄγω . οὖον γάρ διά βίος καλέω ὁ Πηνελόπη , ἀλλά ἐκ ὅς στερέω ὁ ἀνήρ . ὅτι2 κεφαλαιόω πρός ὁ μήτηρ ὁ φθάνω τεχνικός ὁ Τηλέμαχος ἐκ ὁ πρῶτος μέχρι καί ὁ ὕστερος φημί · φθάνω εἰς τε Πύλος καί Νέστωρ . δέχομαι δέ ἐγώ κῖνος ἐν ὑψηλός δόμος ἐνδυκής φιλέω . ὠθέω τε πατήρ εἰμί Νία ἔρχομαι χρόνιος νίον ἄλλοθεν · ὡς ἐγώ ἐκεῖνος ἐνδυκής κομίζω . καί ἵημι . εἰμί γάρ ὁ φίλος ἄλλος αὐτός , φίλος δέ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Νέστωρ , ἄλλος ἄρα ἐκεῖνος εἰμί · διό καί ὡς οἰκεῖος νίον ὁ ὁ φίλος Ὀδυσσεύς παῖς προσφέρω . φιλόφρονος δέ ὑποδοχή φράσις ἐνταῦθα ὁ , δέχομαι - Μύκονος δέ ἐγώ κῖνος καί ὁ ἔξειμι . εἶτα λέγω ὁ νεανίας καί ὡς ὁ Νέστωρ μέν οὖον ποτός Ἥρα Ὀδυσσεύς ζωός οὐδέ θνῄσκω ποθεν ἀκούω , ἀλλά ἐγώ εἰς Μενέλαος ιπ*ποις προὔτυμψε καί ἅρμα κολλητός , ἔνθα ὁράω Ἀργεῖος Ἑλένη , ὅς ἕνεκα πολύς Ἀργεῖος Τρώς τε θνήσκω ἰότης μογέω . λε͂γω δέ ἐγώ ὁ Μενέλαος ὁ ὁ χορώ ἵζω εἰς λακδαιμονος . ἀτάρ ἐγώ ὁ πᾶς ἀλάομαι κατέ - Λέξα , καθά δηλαδή καί ὁ Νέστωρ , πάνυ ἐπιλυ*στικῶς ἐνταῦθα συντιμάω ὁ διήγησις . καί τότε δή , φημί , ἀμείβω προσεῖπον ὁ Μενέλαος · εἰμί πόποι , ὁ μῆλον δή κρατερόφρων ἀνήρ ἐν εὐτῇ ἐθέλω ἐνίημι , ὁ μνηστήρ δηλαδή , ἀνάλυδες αὐτός εἰμί , καί ἑξῆς ἀπαραλλάκτως ὁ γράφω κατά ὁ δέλτα ὀνομασία ἐν στίχος ὦπον καί δέκα συναπτός καί ὁ , ὁ οὐδείς τίς ἐγώ κρυφρεω ἔπος οὐδέ ἐπικεύθω . ἐν ὅς Κάιτα ἢ τε ὁ λέων παραβολή , ὅς ὦκα διά ὁ φιλότεχνος εἰς ὁ ἑαυτοῦ εὐνή ἔρχομαι ἀνικία πότε*μον ἐφήκω ὁ νεβρός καί ὁ κατά ὁ Ἀσθίον Φιλομηλίδης , ὅς καταπαλαίω Ὀδυσσεύς χαίρω δίδωμι ὁ Ἀχαιός . καί ὡς ὠκύμορος ἄν πικρό*αμοι τε γίγνομαι ὁ μνηστήρ ἐπανέρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς , καί ὡς ὑπισχνέομαι εἶπον ὁ πρωΐ - τεῦς αὐτός περί Ὀδυσσεύς τάλανθές . εἶτα ὑπερπηδάω , ὅσος ἐφεξῆς ὁ Μενέλαος ὡς ἐκ ὁ Πρωτεύς ἀφηγέομαι , συγκολλώ ὁ ἀνακεφαλαίωσις μόνος ἐκ ὁ ἑξῆς ὁ ὁ Ὀδυσσεύς , εἶπον · φημί ὅς ὅς γε ἀκέω ἔρομαι αὐτός ὁ Πρωτεύς , ἐν τῇσῳ ὁράω κραυω’ ἄλ*γα πάσχω ἢ θαλερός κατά δάκρυ ἠχέω , ναῦς ἐν μέγαρον Καλυψώ , καί ὁ ἐφεξῆς τρεῖς ἔπος · ὅς ἔννοια ὁ μή δύναμαι ὁ Ὀδυσσία οἴκαδε ἱκνέομαι διά ὁ μή ἔχω ναῦς τε καί ἑταῖρος . καὶνταῦθα στίζω ὁ ἀνακεφαλαίω - βρόχος , ὅτι μηδέ ἔχω περαιτέρω προβαίνω , μή καί μανθάνω τίς περί ὁ Ὀδυσσεύς ἀγαθός ἢ γυνή βλάπτω ὁ ἐφεξῆς , ὡς καί προδηλόω , ἐπάγω συμπληρωτικός · οὗτος τελευτάω νέομαι . δίδωμι δέ ἐγώ οὐρός θεός ἀθάνατος , ὅς ἐγώ ὦκα φίλος εἰς πατρίς ἐπαμψε . καί οὗτος μέν αὐτός οὐδείς εἶπον σαφῶς ἀγαθός περί ὁ πατήρ , ἀλλά ἢ μὲ*νον οὖς ζῶ , φέρω ἔχω ὁ ἐπάνοδος . ὁ μέντος Θεοκλύ - μένος ἀναπληρόω ὁ ὁ παῖς ἀλείφω ἀγαθός ὁ Πηνελόπη μαντεύομαι , ὡς ἐφεξῆς εἴρω . σημειόω δέ , ὅτι πολύς παρά Μενέλαος λανθάνω περί Ὀδυσσεύς εἰς ἔπαινος ὁ ἀνθηρός ὁ νεανίας ὡτήρ ἐν ὁ ἀνακεφαλαίωσις ἐκλέγω εἶπον , ὁ τε ὠθέω δηλαδή παραβαίνω - λήν καί ὁ κατά ὁ Φιλομηλίδης , περί ὅς ἤδη προγράφω ἱκανῶς . Ὅρας δέ ὅτι τε καί πρός ὁ Ἑλένη φιλόφρων ἔχω διά ὁ ξένιος ὁ Τηλέμαχος · διό οὐδείς ἄλλος ὁ ἐν ὁ ἀποδημία γιγνώσκω πρόσωπον κατά ἐξαίρω μιμνήσκω , ἀλλά μόνος αὐτός ὡς μέγας τίς εἶδον · καί οὐδέ φορτικός τίς περί αὐτός εἶπον , ἀλλά καί μᾶλλον ὑπεραπολογέομαι ἐν ὁ εἶπον ,