eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1606
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Θ . ἤδη μοίρας ἔνεμον , κερδωντὸ τε ὄνον . Καὶ ὅρα ὅτι μοίρας τῆς μείζονος φησί , ζωνώτερον γράψας , Ὅτι μέλλων Ὀδυσσεὺς * προκαλέσασθαι τὸν Λημῶδοχον εἰς ἀοιδὴν φίλην αὐτῷ δεξιοῦται πρῶτον , ὅπερ εἶχε δῶρον ἐκ τῆς δαιτός . καὶ ἐπαινεῖ δέ . εἶτα καὶ ἀξιοῖ ὁδεῖν . φησὶ γοῦν ὁ ποιητὴς οὕτω , δή τότε κήρυκα προσέφη πολυέμπερος Ὀδυσσεύς , νῦντον ἀποπροταμὼν ἐπὶ δὲ πλεῖον ἐλεῖπτο ἀργύδων - τος ὑός . Θαλερὴ δ᾽ ἤν ἀμῖς ἀλοῦργι , κήρυξ , τῇ δὴ τοῦτο πρὸς κρῆσις ὅρρα γάρχοι , Λημῶδοχ . καὶ μὴν προσπληξόμενος ἀργύμενος περ . πᾶσι γὰρ ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισιν ἀοιδῷ τιμὴς ἔμμο - ροί εἰσι καὶ αἰδοῦς , οὐνεκ᾽ ἄρα σφέας σήμας Μοῦσ᾽ ἐδίδα*ξε , φίλησε δὲ φίλον ἀοιδῶν . ἄ δὴ πάντως διαζαίνει καὶ εἰς Ὅμηρον , ὡς εἶναι καὶ αὐτὸν Μούσας τε φίλον καὶ μουσοδίδακτον καὶ αἰδοῦν , καὶ ἐπὶ τυχῇ τιμῆς ὁ ἐστι τίμιον . τοῦτο γὰρ ὁ τιμὴς ἔμμορος , καὶ νῦν μὲν ταῦτα ὁ Ὁμη-322 ρικὸς ὡςτωρ Ὀδυσσεὺς ἔφη πρὸς τὸν κήρυκα . μετ᾽ ὀλίγα δὲ καὶ ἄλλως οὐ κατὰ ζουνὸν ἀλλ᾽ ἰδικῶς ἐπαινῶν τὸν ἀοιδὸν Λημῶδοχον οὐ καὶ λειοῖσι τετιμημένον ὁ ποιητὴς ἔφη οὐ μόνον Μούσης ὑπορήτην ἀλλὰ καὶ Ἀπόλλωνος λέγει , εἰπὼν πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν ἀοιδὸν . Λημῶδ᾽ ἔχοι , ἔχοι δὴ σε ζοοτὸν αὐίζομ᾽ ἀπάντων . ἢ * σέ γε Μοῦσ᾽ ἐδίδαξε Λιὸς παῖς , ἢ σέ γ᾽ Ἀπόλλων . λίην γὰρ κατὰ κόσμον Ἀχαιῶν οἶτον ἀείδας . ὅσδ᾽ ἐχῶσεν ἐπαθόν τε , καὶ ὅσδ᾽ ἐμόγησαν Ἀχαιοί . ὥστε πον ἢ αὐτὸς παρῶν , ἢ ἄλλον ἀκούσας . ἀλλ᾽ ἄγε δὴ μεταβῆθι καὶ ἵππον κόσμον ἄισων δονρατίων . τὸν Ἐπειὸς 1606ποῖη*σε σὺν Ἀθήνη τουνέστι σὺν φρονήσει . ὃν ποτ᾽ εἰς ἀχρόπολιν δόλον ἤγαγε δῖος Ὀδυσσεύς , ἀνδρῶν ἐμπλήσας οἷ᾽Ἰλιον ἐξαλάπαξαν . αἱ κεν δή μοι ταῦτα κατὰ μοῖραν καταλέξῃς , αὐτίκα καὶ πᾶσι μυθήσο - μαι ἀνθρώποισιν , ὡς ἄρα τοι πρύρρων Θεὸς ὤπασε θεόπιν ἀοιδήν . Ἰλίων δ᾽ ὡς ἐαντὸν ἐνοπτοῖζει ὁ ποιητὴς καὶ ἐν τούτοις , ὡς θεῖος ἀοιδὸς εἶναι δοκεῖ . ὡς καὶ αὐτὸς ἐκ Μούσων καὶ Ἀπόλλω - νος ἄδων ἐκεῖνα οἷς οὔτε αὐτὸς παρῆν , οὔτε ἄλλον ἀνθρώπου παρατιχόντος ἤκουσεν εἰς τὸ πᾶν , ἀλλὰ μικραῖς τισὶν ἱστορίαις παρακολουθήσας ἢ καὶ τὸ πᾶν ἐκ Μούσης μαθὼν μεγάλα ἔγραψε . διασκευά - * σας τὰ πολλὰ πλάσμασι πιθανοῖς . Καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα τῷ Ὀδυσσεῖ , μερίσαντι νόημα ἄν πρὸς τε τὸν κήρυκα καὶ πρὸς τὸν Λημῶδοχον , ταμιευσαμένῳ δὲ τὰ καιριώτερα εἰς τὸν Λημῶδοχον τεχνικῶς . Νῦντον δὲ Ὀδυσσεὺς ἀποπροτέμνει , τοῦ αὐτῷ δηλαδὴ παρατεθειμένου βασιλικώτερον , ὁποία πολλαχοῦ φαίνεται , καθ᾽ ἣν καὶ ἢ Ἰλιάς ἐδηλώσεν . ἐν ᾗ καὶ ὁ μέγας Λίας νῦντοσί πον διηνεκέσσι γράφεται . Ὅτι δὲ οὐ νῦντα μόνον ἀλλὰ καὶ μικρὰ ἤν περισπουδέσται δηλοῖ φασὶ Ποσειδώνιος , γρά - φας ὅτι ἐν τισὶ μυσμοῖσι τὸ μικρὸν ὁ χρηστίστος ἐλάμβανεν . εἰ δὲ τις ὑστερον ἀντιποιήσατο , συνίσταντο μονομαχήσοντες ἄχρι θανάτου . Τὸ δὲ πλεῖον αὐτῷ λείπεται καθ᾽ καὶ ἔδει , βιωτικώτερον . ἤν δὲ φασὶ παλαιὸν ἔθος , ἕκαστον ἀπὸ τῆς αὐτοῦ μοίρας δωρεῖσθαι οἷς ἐβούλετο . δοκεῖ δὲ τὸ τοιούτων Ὁμηρικὸν χωρίον ἀφορμὴ γενέσθαι τοῦ εἰπεῖν ὡς χρη καὶ τι δῶρον λαμβάνειν τοὺς μουσικοὺς καὶ καλῶς δὲ ἀκούειν ἐφ᾽ οἷς ἄδουσι . διὸ κιθαρωδὸς τις ἐν Ῥόδῳ ἐπιδεικνύμενος , ἐπεὶ οὐδεὶς ἐπεσημήνατο , ἀπήλθε τοῦ θεάτρου , εἰπὼν . ὅπον τὸ ἀδάπανον οὐ ποιεῖτε , πῶς ἐλπίζω παρ᾽ ὑμῖν ἔρανον λήψεσθαι ; Ἀλουγὴ δὴ ἡ τιμολῆ , ἐκ τοῦ μετὰ σφαγὴν τέλους λέγεται . τότε γὰρ αὐτὴ χρῶμεθαι εἰς ἀλοι - * φήν . Θαλερὴ δὴ ἡ τοιαύτη , ὡς τῶν ἔχοντων αὐτὴν ζῶων τοιούτων ὄντων . τὰ γὰρ ἀλιπέστερα φθίνεω ἔοικε . Θαλερὴ τοίνυν . ἢ ἐνδεικτικὴ τοῦ θεάλλειν τὸ ζῶον . ἢ καὶ ἢ μονιμωτέρα τῶν κρεάτων . Τὸ δὲ τῇ ἀντὶ τοῦ λάχε , ἀπὸ θέματος γίνεται τοῦ τῷ , ἀμῶτον ὄντος . ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ δρῶ , τὸ δρά ἀντὶ τοῦ πράττε . καὶ ἀπὸ τοῦ ζῶ , τὸ , ζῆ . προστακτικῶς καὶ αὐτὸ παρὰ Σοφοκλέι , ἐν τῷ . πλύνετω τι γὰρ κατ᾽ οἶκον εἰ βούλα μέγα , καὶ ζῆ . ἐξ οὐ δηλαδὴ τὸ ζήθι γίνεται . Ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου προστακτικοῦ καὶ ἡ τιθῆ γίνεται κατὰ τοὺς παλαιούς , ὡς λέγουσι τῷ βραχεῖ τῇ , θῆ . τουνετίοι λάχε θήλασον . Τὸ δὲ ὄρρα φάγῃσι , οὐκ ἀναγκαῖος κείται , ἀλλ᾽ ἀρχλῶς οὕτω ῥηθὲν τὸ ἔπος ἀναπληροῖ . Τὸ δὲ προσπληξόμεω ἀντὶ τοῦ , ἀπλῶς φιλοπρονήσομαι εἴρηται . ἢ ἀντὶ τοῦ , φιλοτιμήσομαι . πολλα - χοῦ δὲ ἢ λέξις αὐτὴ κείται καὶ ἐπὶ τοιούτου σημανομένου . Τὸ δὲ τοὺς ἀοιδοὺς τιμίστας καὶ αἰδοῦνς εἶναι ὧν ἐν τοῖς μάλιστα καὶ Ὁμηρος ἐδήλωσε μὲν καὶ ὁ τῆς Κλεταμνήστρας φίλαξ ἔοικ᾽ . δηλοποῦσα δὲ πον ἐν τοῖς ἔξης καὶ ὁ Φίμιος . Τὸ δὲ ἔμμοροι ἀντίκειται τῷ ἄμμοροι . ἐτεροιοῦνται δὲ πρὸς αὐτὰ οἱ κείμεροι . Τὴν δὲ αἰδῶ ἐνφυῶς τις ἐτυμολογήσας ἔφη ὅτι αἰδῶς ἢ μὲν καλή , παρὰ τὸ αἰ τὸ δέον ἐ*χειν , ἢ δὲ κακή , * παρὰ τὸ ἀεὶ ἐνδείας αἰτία εἶναι . καθ᾽ ὁ καὶ εἴρηται τὸ , αἰδῶς τοι πρὸς ἀνολήρη .
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Θ . ἤδη μοῖρα νέμω , κερδάω τε ὄνος . καί ὁράω ὅτι μοῖρα ὁ μείζων φημί , ζωνός γράφω , ὅτι2 μέλλω Ὀδυσσεύς * προκαλέω ὁ Λημώδης εἰς ἀοιδή φίλος αὐτός δεξιόομαι πρῶτος , ὅσπερ ἔχω δῶρον ἐκ ὁ δαίς . καί ἐπαινέω δέ . εἶτα καί ἀξιόω ὁδάω . φημί γοῦν ὁ ποιητής οὗτος , δή τότε κῆρυξ πρόσφημι πολυέμπερος Ὀδυσσεύς , νύσσω ἀποπροτέμνω ἐπί δέ πλείων λείπω αργυδηω - ὅς υἱός . Θαλερός δέ ἐάν Ἀμῖς ἁλουργίς , κῆρυξ , ὁ δή οὗτος πρός κρᾶσις ὅρος γάρχοι , Λημῶδοχ . καί μήv προσπλήσσω ἄρχω περ . πᾶς γάρ ἄνθρωπος ἐπιχθόνιος ἀοιδός τιμή ἔμμο - ῥόος εἰμί καί αἰδώς , οὕνεκα ἄρα σφεῖς Σήμ Μοῦσα διδάσκω , φιλέω δέ φίλος ᾠδή . ὅς δή πάντως διαζαινω καί εἰς Ὅμηρος , ὡς εἰμί καί αὐτός Μοῦσα τε φίλος καί μουσοδίδακτος καί αἰδέω , καί ἐπί Τύχη τιμή ὁ εἰμί τίμιος . οὗτος γάρ ὁ τιμή ἔμμορος , καί νῦν μέν οὗτος ὁ Ὁμη-322 Ρίκος ὡςτωρ Ὀδυσσεύς φημί πρός ὁ κῆρυξ . μετά ὀλίγος δέ καί ἄλλως οὖον κατά ζούνος ἀλλά ἰδικός ἐπαινέω ὁ ἀοιδός Λημώδης οὖον καί λεῖος τιμάω ὁ ποιητής φημί οὖον μόνος Μοῦσα ὑπόρνυμι ἀλλά καί Ἀπόλλων λέγω , εἶπον πρός αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀοιδός . Λημώδης ἔχω , ἔχω δή σύ ζοοτω αὐίζομ᾽ ἀπαντάω . ἢ * σός γε Μοῦσα διδάσκω λίς παῖς , ἢ σός γε Ἀπόλλων . λίαν γάρ κατά κόσμος Ἀχαιός οἶτος ἀείδω . ὄζω χόω πάσχω τε , καί ὄζω μογέω Ἀχαιός . ὥστε πως ἢ αὐτός πηρός , ἢ ἄλλος ἀκούω . ἀλλά ἄγω δή μεταβαίνω καί ἵππος κόσμος Αἰσών δονρατίων . ὁ Ἐπειός ἐμποιέω σύν Ἀθήνη τουνέστι σύν φρόνησις . ὅς πρός εἰς αχροπολις δόλος ἄγω δῖος Ὀδυσσεύς , ἀνήρ ἐμπίμπλημι οἷ᾽Ἰλιον ἐξαλαπάζω . ὁ ἄν δή ἐγώ οὗτος κατά μοῖρα καταλέγω , αὐτίκα καί πᾶς μυθέομαι - μής ἄνθρωπος , ὡς ἄρα ὅς πρύρρων Θεός ὀπάζω θεός ᾠδή . Ἴλιος δέ ὡς εἰμί ενοπτοιζω ὁ ποιητής καί ἐν οὗτος , ὡς θεῖος ἀοιδός1 εἰμί δοκέω . ὡς καί αὐτός ἐκ Μούσων καί Ἀπόλλων - Μύκονος Ἄδων ἐκεῖνος ὅς οὔτε αὐτός πάρειμι , οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος παρατυγχάνω ἀκούω εἰς ὁ πᾶς , ἀλλά μικρός τις ἱστορία παρακολουθέω ἢ καί ὁ πᾶς ἐκ Μοῦσα μανθάνω μέγας γράφω . διασκευή - * σός ὁ πολύς πλάσμα πιθανός . καί τοιοῦτος μέν οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς , μερίζω νόημα ἄν πρός τε ὁ κῆρυξ καί πρός ὁ Λημώδης , ταμιεύω δέ ὁ καίριος εἰς ὁ Λημώδης τεχνικός . Νῦντον δέ Ὀδυσσεύς ἀποπροτέμνω , ὁ αὐτός δηλαδή παρατίθημι βασιλικός , ὁποῖος πολλαχοῦ φαίνω , κατά ὅς καί ἢ Ἰλιάς δηλόω . ἐν ὅς καί ὁ μέγας Λία νύσσω πως διανεκής γράφω . ὅτι2 δέ οὖον νῦντα μόνος ἀλλά καί μικρός ἐάν περισπουδάζω δηλόω φημί Ποσειδώνιος , γρά - φημί ὅτι ἐν τις μυσμός ὁ μικρός ὁ χρηστίστος λαμβάνω . εἰμί δέ τις ὕστερος ἀντιποιέω , συνίστημι μονομαχέω ἄχρι θάνατος . ὁ δέ πλείων αὐτός λείπω κατά καί ἐσθίω , βιωτικός . ἐάν δέ φημί παλαιός ἔθος , ἕκαστος ἀπό ὁ αὐτός μοῖρα δωρέω ὅς βούλομαι . δοκέω δέ ὁ τοιοῦτος ὁμηρικός χωρίον ἀφορμή γίγνομαι ὁ εἶπον ὡς χρή καί τίς δῶρον λαμβάνω ὁ μουσικός καί καλῶς δέ ἀκούω ἐπί ὅς ἀείδω . διό κιθαρῳδός τις ἐν Ῥόδος ἐπιδείκνυμι , ἐπεί οὐδείς ἐπισημαίνω , ἀπέρχομαι ὁ θέατρον , εἶπον . ὄψ ὁ ἀδάπανος οὖον ποιέω , πῶς ἐλπίζω παρά σύ ἔρανος λαμβάνω ; Ἀλουγὴ δή ὁ Τιμολή , ἐκ ὁ μετά σφαγή τέλος λέγω . τότε γάρ αὐτός χράω εἰς ἀλέω - * φημί . Θαλερός δή ὁ τοιοῦτος , ὡς ὁ ἔχω αὐτός ζῶ τοιοῦτος εἰμί . ὁ γάρ ἀλιπής φθίω ἔοικα . Θαλερός τοίνυν . ἢ ἐνδεικτικός ὁ θάλλω ὁ ζῷον . ἢ καί ἢ μόνιμος ὁ κρέας . ὁ δέ ὁ ἀντί ὁ λαγχάνω , ἀπό θέμα γίγνομαι ὁ ὁ , ἀμάω εἰμί . ὡς καί ἀπό ὁ δράω , ὁ δράω ἀντί ὁ πράσσω . καί ἀπό ὁ ζῶ , ὁ , ζῶ . προστακτικός καί αὐτός παρά Σοφοκλῆς , ἐν ὁ . πλύνω τίς γάρ κατά οἶκος εἰμί βούλα μέγας , καί ζῶ . ἐκ οὖον δηλαδή ὁ ζῶ γίγνομαι . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος προστακτικός καί ὁ τίθημι γίγνομαι κατά ὁ παλαιός , ὡς λέγω ὁ βραχύς ὁ , θέω . τουνετίοι λαγχάνω θάλλω . ὁ δέ ὄρρος ἐσθίω , οὐ ἀναγκαῖος κεῖμαι , ἀλλά ἀρχλῶς οὗτος ἐρώ ὁ ἔπος ἀναπληρόω . ὁ δέ προσπλήσσω ἀντί ὁ , ἀπλόος φιλοπρονεος εἴρω . ἢ ἀντί ὁ , φιλοτιμέω . πολύς - χόω δέ ἢ λέξις αὐτός κεῖμαι καί ἐπί τοιοῦτος σημαίνω . ὁ δέ ὁ ἀοιδός τιμιιστημι καί αἰδέω εἰμί ὅς ἐν ὁ μάλιστα καί Ὅμηρος δηλόω μέν καί ὁ ὁ Κλεταμνήστρας φίλαξ ἔοικα . δηλοπουω δέ πως ἐν ὁ ἔξειμι καί ὁ Φιμίος . ὁ δέ ἔμμορος ἀντίκειμαι ὁ ἄμμορος . ἑτεροιόω δέ πρός αὐτός ὁ κειμερεω . ὁ δέ αἰδώς ἐνφυῶς τις ἐτυμολογέω φημί ὅτι αἰδώς ἢ μέν καλός , παρά ὁ ὁ ὁ δήω ἐ*χειν , ἢ δέ κακός , * παρά ὁ ἀεί ἔνδεια αἰτία εἰμί . κατά ὁ καί εἴρω ὁ , αἰδώς ὅς πρός ανοληρεω .