eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1513
καθ' ὁμοιότητα τοῦ , χρηῖζα τετυγμένον . ἢ τὸ μὴ φύσει τοιούτων , ἀλλὰ σκευασθὲν εἰς γυμνάσιον . οὐδὲ γὰρ οὐδ' οἱ σπάταιλοι μνηστῆρες ἀνέχονται μὴ γυμνάζεσθαι . Λείπιδον δὲ τί τέ ἐστι καὶ πούθεν γίνεται , ἡ 'Ιλιάς παριστᾶ . Τὸ δὲ ὑδρὸν ἔχοντες , παιδευτικῶς ἐφρέθη . ἐπειδὴ τῶν ἡρώων καὶ τὰ γυμνάσια , οὐ σπουδαία . ὑδρὸς δὲ ἀντίχρυσ . οὐχὸν σπουδαίοι αὐτόχρημα οἱ μνηστῆρες οὕτω γυμνάζο - μνοι , ἀλλὰ ἕμασιν μόνην ἐστιάζον τοῦ πρὸς ἀνδρίαν ἡρωϊκὴν γυμνάζεσθαι . 'Αρχοὶ δὲ μνηστήρων Εὐρύμαχος καὶ 'Αντίνοος , κατὰ ἀνδρίας πρόσηγμα . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , ἀρετὴ ἄριστοι . διὸ καὶ ἐξ αὐτῶν ὁ 'Αντίνοος , ναναρχήσει μετ' ὀλίγα κατὰ τοῦ Τηλεμάχου . φασὶ δ' ἐνταῦθα οἱ παλαιοί , ὡς οὐδὲ οἱ πᾶκιστοι θέλουν ἀναρχοι διάγειν . αἱρήσονται δὲ οἱ μὲν ἀγαθοί , ἀγαθόν . οἱ δὲ φαῦλοι , τὸν φαυλότερον . Περί δὲ'Πηλίου καὶ ἡ Βουωτία ἱστορεῖ . Τὸ δὲ παλαγόν , ἴδιως ἡμῖνους ἀποκεκληρώ - ται . 'Ὅρα δὲ τὸ ἀδμήτης . οὐ εὐθεῖα ἐστίν , οὐκ ἀδμήτη , ὡς πρὸ τούτων ἐλέχθη , βούτων ἀδμήτην . ἀλλὰ ἀδμὴς ἀδμήτος . οὐ συνήθως ἀναδραμόντος εἰς εὐθείαν , γίνεται ἀδμητος ἀρσενακόν . Σοῦθεν καὶ τὸ κύριον , ἐκεῖθεν δὲ ἀ*γαλόγως ἡ ἀδμήτη . Τὸ δὲ ἐλασσάμενος , λέγεται μὲν καὶ ἐλάσας . οὐ δηλοῖ δὲ ὁποῖόν τι τὸ , οὐ γὰρ ποτ' ἡμᾶς βοῦς ἡλάσσαν . ἀλλὰ τὸ ἀπελάσαι καὶ χωρίσαι τῶν μητέρων , ἢ ἀπλῶς τῶν συννόμων . τοιούτων τι καὶ τὸ , ἐλάσαι δὲ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ . Τὸ δὲ ἀδμήτης καὶ τὸ θαρσασίμην , ἐτυμολογικῶς ἐφρέθη . ἐκ τούτων δὲ τοῦ θαμάξαν , καὶ ὁ ψολοδάμης . 'Ὅτι ὁ ἀπορῶν ἐπὶ λευθραῖς τινὸς ὁδῷ , ἐρωτήσει ἄν τινα , οὕτω νημερτέως μοι ἔνσπε πότε ὤχετο . καὶ τίνες αὐτῷ κούροι ἔποντο ἐξαιρετοί . ἢ ἐοὶ αὐτοῦ , Θήτες τε δηφῖς τε . δύνατο γε καὶ τὸ , τελίσσαι . θαυμαστικὸν δὲ τοῦτο μετὰ βαρύτητος . οἰκείον ὃν λέγεσθαι ὅτε τις μέγα τι ἔργον παραδόξως ἀνύσι . 'Ιστέον δὲ ὅτι ἐν*ταῦθα κούρους Ἰθάκης ἐξαιρετοὺς ὁ Ὀμηρικὸς 'Αντίνοος λέγει , τοὺς ἐκ τῶν ἄλλων αἱρεθέντας , ὅ ἐστιν ἐπικριθέντας , οἱ καὶ ἐξαιτοὶ λέγονται κατὰ συγχωρίμ . οἷον , ἐξαιτοὺς ἐρέτας , οὓς καὶ ἐταίρους φθάσας εἶπεν ὁ ποιητής . καὶ σκοπητέον , μὴ ποτε ἐκ τοῦ αἱρετοῦ ὤθεν ὁ ἐξαι - ρετός , γίνεται ὁ ἐταῖρος κατὰ στοιχείων μεταθέσει ὁποία τις καὶ πρὸ τούτων ἐγένη . διόκαὶ δασύνεται ἡ ἀρχοῦσα κατὰ ἀναδρομὴν τῆς δασείας πολλαχῶν γινομένη . 'Ιστέον δὲ καὶ ὅτι ἱρημνῶν ὁ ποιητὴς το , κούροι ἐξαιρετοί , γησὶν ὑποκατιών . κούροι οἱ κα*τὰ δήμον ἀριστεύονσι . καὶ , κρῖνας ἂνὰ δήμον ἀρίστους . 'Ὅτι σχῆμα καινὸν τὸ , ἢ σε βίῃ ἄξοντος ἀπίμρα ἤτοι ἀγείλετο νῆα μέλαιναν , ἀντὶ τοῦ ἄξοντα . αἴτιον δὲ τῆς καινότητος , ὅτι πλαγιασμός οὐκ οἶδε σολοικίζειν . δύναται δὲ ὁ τοιούτος λόγος ἐντελῶς ἠθῆναι μετὰ τῶν ἐφεξῆς αὐτοῦ κατ' ἐρώτησιν , πρὸς τὸν ἐπιβαρῶς χαρισάμενον τινα . οἷον . ἢ σε βίῃ ἄξοντες ἀπίμρα τὸ δέ τι , ἢ ἔχων οἱ δόξας ἐπεὶ προσπτιζάτο μύθῳ ; ὁ δὲ δοὺς τι μέγα πρὸς χάριν ἀνδρὶ μεγάλῳ , εἴποι ἂν τὸ , αὐτὸς ἔχων οἱ δόξας . τί γὰν βέζεις καὶ ἄλλος ὁπότ' ἀνὴρ * τοιούτος ἔχων μελδήματα θυμῷ , αἰτίζα . χαλεπὸν γὰν ἀνήγεσθαι δόσιν εἰν . ὥσπερ δυσχερὲς ἦν καὶ τῷ 'Ιθακισίῳ Νοήμωι μὴ ὑπακούσαι τῷ τοῦ βασιλέως νιῷ Τηλεμάχῳ αἰτοῦντι νῆα . καὶ ἐστιν ἐντροπα - 15132ὡς ὁ λόγος πρὸς τοὺς βιαίους μνηστῆρας . 'Ὅρα δὲ τὸ , προσ*πτιζάτο μύθῳ . ἀντὶ τοῦ , ὠμίλησε τὰ πρὸς παιδῶ . τὸ μέντοι πρὸ τούτων ἠθῆν πον ὑπὸ τοῦ Τηλεμάχου , ποτιπνευσσοῦνδε μύθῳ , ἐριστικὴν καὶ οὐ φιλικὴν ὁδὴλον προσπτιξίν . Τὸ δὲ ἀνὴρ τοιούτος , ἐν μιᾷ λέξει μέγαν ἐπαίνον ὑπεμαίνα . δηλοῖ γὰρ , ὅτι βασιλέως νίος . καὶ βασιλέως , ἀγαθοῦ . ἀγαθὸς καὶ αὐτός . καὶ ἀδικοῦνος . καὶ οὐδὲ ζητήσας τι βαρὺ οὐδὲ ἄδικον . Μεληδήματα δέ , αἱ φροντίδες καὶ αἱ λύπαι , παρὰ τὸ τα μῆλη ἔχειν . ἵδεν καὶ αἱ μελεδόνες . Τὸ δὲ χαλε*πὸν , ἀχορδὸς κείται . λυτι - κὸν ὃν τῆς ἀπορίας . οὐ γὰρ ἀδύνατον ἦν ἀπειθῆσαι τῷ Τηλεμάχῳ , ἀλλὰ μόνον χαλεπόν . 'Ὅτι ἐπαλίγχει ὥσπερ τοὺς ἄλλους , οὕτω καὶ τὸν 'Αντίνοον , τὸ , ἐκ τόσσων αἰχμὴ νέον ὄντα παῖδα τὸν Τηλεμάχον , οἴχεσθαι νῆα ἐνυσάντων κρηναντὰ τε ἂνὰ δήμον ἀρίστους . διὸ καὶ ἀχνυται , καὶ μένως αὐτῷ φρόνες ἀμφιμάλαινα πίμπλανται . καὶ οἱ ὀρθαλμοὶ πυρὶ λάμπονται . Καὶ σχηλιά - ζων φησὶν ἄλλα τε καὶ , ὦ πόποι . ἡ μέγα ἔργον ὑπερβαλῶς ἐπιλέσθη Τηλεμάχῳ ὁδὸς ἥδε . Φάμαν δὲ οἱ οὐ τελέεσθαι , ὅτε δηλαδὴ ἐλέγομεν μυστηρίζοντες , τούτῳ δ' ἄρτυνεῖ Μέντωρ οδὸν * ἥδ' 'Αθηρόσσης . Λέγει δὲ ὁ 'Αντίνοος καὶ ὅτι , ἄγξαι καὶ προστέρω καλῶν ἕμμεναι . Λίτα καὶ ἱπαρέται , εἴπων . ἀλλὰ οἱ αὐτῷ Ζεὺς ὀλέσσει βίην πρὶν ἡμῖν πῆμα φυτεύσαι
Lemmas: κατά ὁμοιότης ὁ , χρηΐζω τεύχω . ἢ ὁ μή φύσις τοιοῦτος , ἀλλά σκευάζω εἰς γυμνάσιον . οὐδέ γάρ οὐδέ ὁ σπάταιλοι μνηστήρ ἀνέχω μή γυμνάζω . Λείπιδον δέ τίς τε εἰμί καί πούθε γίγνομαι , ὁ Ιλιάς παρίστημι . ὁ δέ ὕδρος ἔχω , παιδευτικός φέρω . ἐπεί ὁ ἥρως καί ὁ γυμνάσιον , οὖον σπουδαῖος . ὕδρος δέ αντίκρυ . οὐχὸν σπουδαῖος αὐτόχρημα ὁ μνηστήρ οὗτος γυμνάζω - μνοι , ἀλλά ἕμασιν μόνος στιάζω ὁ πρός ἀνδρεία ἡρωϊκός γυμνάζω . Ἀρχός δέ μνηστήρ Εὐρύμαχος καί Ἀντίνοος , κατά Ἀνδρίας πρόσηγμα . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , ἀρετή ἀγαθός . διό καί ἐκ αὐτός ὁ Ἀντίνοος , ναναρχήσει μετά ὀλίγος κατά ὁ Τηλέμαχος . φημί δέ ἐνταῦθα ὁ παλαιός , ὡς οὐδέ ὁ πᾶκιστοι Θέλουν ἄναρχος διάγω . αἱρέω δέ ὁ μέν ἀγαθός , ἀγαθός . ὁ δέ φαῦλος , ὁ φαῦλος . Περί δὲ'Πηλίου καί ὁ βουους ἱστορέω . ὁ δέ πάλάγω , ἰδίως ημινοος ἀποκληρόω - ὁ . Ὅρα δέ ὁ ἄδμητος . οὖον εὐθύς εἰμί , οὐ ἄδμητος , ὡς πρό οὗτος λέγω , βουτός ἄδμητος . ἀλλά ἀδμής ἄδμητος . οὖον συνήθης ἀνατρέχω εἰς εὐθεία , γίγνομαι ἄδμητος ἀρσενακόν . Σοῦθεν καί ὁ κύριος , ἐκεῖθεν δέ ἀ*γαλόγως ὁ ἄδμητος . ὁ δέ ἐλαύνω , λέγω μέν καί ἐλαύνω . οὖον δηλόω δέ ὁποῖος τίς ὁ , οὖον γάρ πρός ἐγώ βοῦς ἐλαύνω . ἀλλά ὁ ἀπελαύνω καί χωρίζω ὁ μήτηρ , ἢ ἀπλόος ὁ σύννομος . τοιοῦτος τίς καί ὁ , ἐλαύνω δέ βοῦς ἐπιβουκόλος ἀνήρ . ὁ δέ ἄδμητος καί ὁ θαρσέω , ἐτυμολογικός φέρω . ἐκ οὗτος δέ ὁ θαμάζω , καί ὁ ψολοδαμαζω . Ὅτι ὁ ἀπορέω ἐπί λευθρης τις ὁδός , ἐρωτάω ἄν τις , οὗτος νημερτέως ἐγώ ἐνέπω πότε ἀχεύω . καί τίς αὐτός κόρος ἕπω ἐξαίρετος . ἢ ἑός αὐτός , τίθημι τε δηφῖς τε . δύναμαι γε καί ὁ , τέλλω . θαυμαστικός δέ οὗτος μετά βαρύτης . οἰκέω ὅς λέγω ὅτε τις μέγας τίς ἔργον παράδοξος ἄνυσις . Ἰστέον δέ ὅτι ἐνταῦθα κόρος Ἰθάκη ἐξαίρετος ὁ Ὁμηρικός Ἀντίνοος λέγω , ὁ ἐκ ὁ ἄλλος αἱρέω , ὅς εἰμί ἐπικρίνω , ὁ καί ἐξαιτέω λέγω κατά συγχωρίμ . οἷος , ἐξαίτης ἐρέτης , ὅς καί ἑταῖρος φθάνω εἶπον ὁ ποιητής . καί σκοπητέον , μή ποτός ἐκ ὁ αἱρετός ὤθω ὁ ξάγι - Ρέτος , γίγνομαι ὁ ἑταῖρος κατά στοιχεῖον μετάθεσις ὁποῖος τις καί πρό οὗτος Εγένη . διοχή δασύνω ὁ ἄρχω κατά ἀναδρομή ὁ δασύς πολλαχῶν γίγνομαι . Ἰστέον δέ καί ὅτι ἱρημνῶν ὁ ποιητής ὁ , κόρος ἐξαίρετος , γησὶν ὑποκάτειμι . κόρος ὁ κατά δῆμος ἀριστεύω . καί , κρίνω ἀνά δῆμος ἀγαθός . Ὅτι σχῆμα καινός ὁ , ἢ σύ βίαιος ἄγω ἀπίμρα ἤτοι ἀγγέλλω ναῦς μέλας , ἀντί ὁ ἄγω . αἴτιος δέ ὁ καινότης , ὅτι πλαγιασμός οὐ οἶδα σολοικίζω . δύναμαι δέ ὁ τοιούτος λόγος ἐντελής ἠθέω μετά ὁ ἐφεξῆς αὐτός κατά ἐρώτησις , πρός ὁ ἐπιβαρῶς χαρίζομαι τις . οἷος . ἢ σύ βίαιος ἄγω ἀπίμρα ὁ δέ τίς , ἢ ἔχω ὁ δόξα ἐπεί προσπτιζάτο μῦθος ; ὁ δέ δίδωμι τίς μέγας πρός χάρις ἀνήρ μέγας , εἶπον εἄν ὁ , αὐτός ἔχω ὁ δόξα . τίς γαίνω βέζος καί ἄλλος ὁπότε ἀνήρ * τοιούτος ἔχω μελδήματα θυμός , αἰτίζω . χαλεπός γαίνω ἀνάγω δόσις ἐν . ὥσπερ δυσχερής εἰμί καί ὁ 'ιθακισειω Νοήμων μή ὑπακούω ὁ ὁ βασιλεύς νίον Τηλέμαχος αἰτέω ναῦς . καί εἰμί ἐντροπή - ὡς ὁ λόγος πρός ὁ βίαιος μνηστήρ . Ὅρα δέ ὁ , προσ*πτιζάτο μῦθος . ἀντί ὁ , ὁμιλέω ὁ πρός παιδῶ . ὁ μέντοι πρό οὗτος ἠθέω πως ὑπό ὁ Τηλέμαχος , ποτιπνευσσοῦνδε μῦθος , ἐριστικός καί οὖον φιλικός ὁδὴλον προσπτιξίν . ὁ δέ ἀνήρ τοιούτος , ἐν εἷς λέγω μέγας ἔπαινος ὑπεμαίνα . δηλόω γάρ , ὅτι βασιλεύς νιος . καί βασιλεύς , ἀγαθός . ἀγαθός καί αὐτός . καί ἀδικέω . καί οὐδέ ζητέω τίς βαρύς οὐδέ ἄδικος . Μεληδήματα δέ , ὁ φροντίς καί ὁ λύπη , παρά ὁ ὁ μήλη ἔχω . ὁράω καί ὁ μελεδών . ὁ δέ χαλεπός , άχορδος κεῖμαι . λυτ - κόος ὅς ὁ ἀπορία . οὖον γάρ ἀδύνατος εἰμί ἀπειθέω ὁ Τηλέμαχος , ἀλλά μόνος χαλεπός . Ὅτι ἐπαλίγχει ὥσπερ ὁ ἄλλος , οὗτος καί ὁ Ἀντίνοος , ὁ , ἐκ τόσος αἰχμή νέος εἰμί παῖς ὁ Τηλέμαχος , οἴχομαι ναῦς νύσσω κρίνω τε ἀνά δῆμος ἀγαθός . διό καί ἄχνυμαι , καί μένος αὐτός φρόνα ἀμφιμάλαινα πίμπλημι . καί ὁ ὀρθαλμοὶ πῦρ λάμπω . καί σχηλιά - ζῶ φημί ἄλλος τε καί , εἰμί πόποι . ὁ μέγας ἔργον ὑπερβάλλω πιλέω Τηλέμαχος ὁδός ὅδε . φήμη δέ ὁ οὖον τελέω , ὅτε δηλαδή λέγω μυστηρίζοντες , οὗτος δέ ἀρτύω Μέντωρ ὀδούς * ἤδη 'αθηροεννυω . Λέγος δέ ὁ Ἀντίνοος καί ὅτι , ἄγχω καί προστερεω καλός εἰμί . Λίτα καί ἱπαρέται , εἶπον . ἀλλά ὁ αὐτός Ζεύς ὄλλυμι βίαιος πρίν ἐγώ πῆμα φυτεύω