eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1569
λέγει καὶ νῦν ἐπὶ Ἀλικύου ἀπαφαλλάκτως τὸ αὐτό . ὑπαλλάξας μόνον τὸ χῶρον ὄνομα καὶ τὸ αὐτοῦ ἐπάθετον . ἀντὶ γὰρ τοῦ , Μανιλᾶον νυδαλίμου , λέγει ἐνταῦθα μεγαλήτορος Ἀλικύου . διδάσκων ὅπως χρή παραφθεῖν . πλὴν ἐκεῖ μὲν , * οὐκ ἐπῆμηνάσατο ἐπὶ πλείον τὸ νόημα . ἐνταῦθα1569 δὲ καὶ ἐκφρασιν ἐπέψων , ἥφει . χαλκοῖ μὲν γὰρ τοῖχοι ἐηρίδατ’ ἐνθα καὶ ἐνθα , ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ . πορὶ δὲ θριγκὸς κυανόιο . χρύσεια δὲ θύραι πυκινῶν δόμων ἤτοξ ἔσχον , ὅ ἐστι συντέλειαν . καὶαὶ καὶ ὁ δόμος ἐντὸς καλύπται τινα . κατὰ τὸ , ὅθ’ ἵος δόμος ἀμφεκάλυψε . καὶ , οὕδὸς ἀρήτορος ἐντὸς ἔσχε . ἀργύρεοι δὲ σταθμοὶ ἐν χαλκῷ ἐστασαν οὐδῷ . ἀργύρεον δ’ ἐμπερ - θήμον . χρυσῆ δὲ κορώνη . χρύσειοι δ’ ἐκάτερθε καὶ ἀργύριοι * κῖνες ἦσαν , οὓς Ἥραιος ἐτευ - ξεν ὀνύσαι πραπίδεσσι , δόμα φυλασσόμενα μεγαλήτορος Ἀλικύου , ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγή - ρους ἡματε πάντα . ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχοι ἐηρίδατ’ ἐνθα καὶ ἐνθα ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ διαπικρέζ . ἐνθ’ ἐν πέπλοι λεπτοὶ ἐύνητοι βεβλήατο ἔορα γυναικῶν . ἐνθα δὲ Φαίηκων ἡγήτορες ἐδιώωντο , πίνοντες καὶ ἰόντες . ἐπειτάνον γὰρ ἔχεσθον . χρύσειοι δ’ ἄρα ποθροὶ εὐδμήτων ἐπὶ δομῶν ἐστασαν αἰ - θόμεναι δαίδαλματὰ χειρῶν ἔχοντες , φαίνοντες νύκτας κατὰ δόμια δαιτυμόνυσιν . πεντήκοντα δ’ ἔσαν * δουσαὶ κατὰ δόμα γυναικῶν . αἱ μὲν , ἀλκτεύνουσαι μύλης ἐπὶ , μύλοπα καρπόν . αἱδ’ ἰστους ὑφύσσαι καὶ ἡλάκατα στρωφῶσιν , ἡμενα οἷα τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείριοι . καιροσίων δ’ ὁδονίων ἀπολείζεται ἰχθὸν ἕλαιον . τόσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἰδριες ἀνδρῶν νῆα θοήν ἐνὶ πόντῳ ἐλανύμεν . ὡς δὲ , γυ - ναῖκες ἰστοὺν τεχνῆσαι . περὶ γὰρ σμιοι δόκων Ἀθήνη ἔοχα τ’ ἐπίστασθαι περιαιλλέα , καὶ φρένας ἐσθλάς . ἐκτοσθεν δ’ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυσάων τετράγνος . περὶ δ’ ὄρχος ἡλάκατα ἀροτίωθιεν . ἐνθα δὲ δένδρεα μα*κρά περγεναι τηλιδώοντα , ὄχγα καὶ ῥοιαὶ καὶ μῆλα ἀγλαόσαρποι . συνεχὲ τε γλυκεραὶ καὶ ἡλαία τηλιδώσσα . τῶν , οὐ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται , οὐδ’ ἀπολείπει χειμῶνος οὐδὲ θέρους ἐπιτήσιος . ἀλλὰ μᾶλ’ αἰὶ Ζαφυρὴ πνείουσα , τὰ μὲν , φνει . ἄλλα δέ , πέσσει . ὄχλην δ’ ὄχρηγὴ χρυά - σκαι . μῆλον δ’ ἐπὶ μῆλω . αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή . σῦκον δ’ ἐπὶ σῦκῳ . Ἐνθα ὅρα τὸ ὁπωροφόρον τοῦ τόπου περὶ ὃ ἡ τοῦ Ἀλικύου νῆσος εὐδοκιμεῖν ἄδετα . ὁ δὲ καὶ μέχρι νῦν καθιστο - ρεῖται μάλιστα ἐπὶ τὰ ἔξω αὐτῆς . καὶ ἔστι καὶ τοῦτο μέθοδος ἐξ * Ὁμήρου ἐνδιδομένη τοῖς μετ’ αὐτὸν ἰστο - ρητοῖς . οἱ μυρία παραδιδάσκει χωρικὰ ἰδιώματα πρὸς ἐξοχὴν τινα , ἢ φρόμενα γῆθεν , ἢ ἄλλως γινόμενα . ὁποῖον τὸ , πολλὴ κυπάριστος ἐν τῇ Κρήτῃ . καὶ τὸ , Ῥόδος , ἀσταγίδας . παρέχει δηλαδή . καὶ ἰσχάδας ἰδυσκίρους . καὶ τὸ , αὐτὰρ ἀπ’ Ἐρύθρας , ἀπίους καὶ ἱρια μῆλα . περὶ ὧν Ἀλλαχὼν ἐγύεθη . καὶ τὸ , Ἄρ - χαδία , ἐπικοῦρος . Φοινίκη δ’ αὖ , καρπὸν φοίνικος καὶ σμίδαλιν . Καρχηδόν , δάπιδας καὶ πο - κιλα προζυρελαῖαι . οὕτω δὲ καὶ Σικύων ἐς ἀμελζὼν γλάγους αἴγας ἐξοχώταται λέγεται εἶναι . ὅπλα δ’ ἀπ’ Ἄργος . ἄρμα Θηβαίων . τίως μὲντοι , Ὅμηρος προσιστορεῖ καὶ τάδε , ἐνθα δὲ οἱ πολυκαρπος ἄλωὴ ἰρρίζετα . τῆς , ἕτερον μὲν , Θαλόπιδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ τίεταται ἡλίῳ . ἡγου ἐτιοον μὲν τι μέρος τῶν κατ’ αὐτὴν σταφυλῶν , ἐν Θαλοπίδῳ εὐηθεύκεται . ἕτερα δ’ ἄρα τε , τραγώσιν . ἄλλας δὲ τραπιόυσιν . πάρειθε δὲ τ’ ὀμφακὶς εἰσὶν ἄνθρος ἀρμίσαι . ἕτερα δ’ ὑποπικρίζουσιν . ἐνθα δὲ πορφυραὶ ἦτοι εὐτακτοὶ πρασιαὶ παρὰ νεῖστον ὄρχον παντοῖαι πηγύασιν , ἰπτασιν γανθώ - σαι . ἐν δὲ δέω χαρήν . ἡ μὲν τ’ ἀνὰ * χῖπον ἀπαντα σκίδναται . ἥδ’ ἐπιρωθὴν ἐπ’ αὐλῆς οὐδὸν ἦσαι πρὸς δόμων ἐννῆν , ὅθεν ὑδωρίεντα ποῖεται . εἶτα συμπραίνων τὴν ἐκφρασιν , ἥφει . τοῖ’ ἄρ’ ἐν Ἀλικύου θοῶν ἔσαν ὀχλαὰ δόμα . ἐνθα σάες , θηρίο πολυτέλες διος Ὀδυσεύς . προσέχων αὐτὸς ὧν τῷ θαυμαζῶν , μᾶλλον , ἢπερ ὅτε τὸ τῆς Καλυψούς σπήλαιον ἐθαύμαζεν ὁ Ἰημῆς . Ὅρα δὲ ὅσα καὶε τῇ τῶν Φαιάκων πόλι ἐπμαρτύρηται ἢ ὠνηθὶσα ἐκφρασις . πλοῦτόν τε γὰρ πολὺν ἰστορεῖ τῶν ἐν χώρῳ καὶ ἀργύρῳ καὶ χαλκῷ . καὶ τέχνην τὴν περὶ τὰς τοιαύτας ἰδίας . καὶ ἐπιστήμην τελειοποιητι - κήν . καὶ καρπὸν εὐθρίσιον . καὶ γυμνακὴν ἐπιφύσιον . καὶ γῆς εὐδαμονίαν . καὶ αἰῶνα εὐχρεστον . καὶ τοιαῦτα τῖνα ἕτερα ὁποῖοις οὐκ ἄχεν ἀγλαΐσαι τὴν ἡρωϊκήν Ἰλιάδα , διὰ τὸ ἔχει ἐμβριθὲς καὶ ἀπανηγύ - ριστον . εἴπιν δὲ καὶ αἰσχοινούς . ὅτι δὲ ἀνεργολαίξει πάνταθὰ τὴν γράφειν τοῖς πράγμασι καὶ γλυκέως γράψει τὰ καλὰ , διόλον ἔστιν . ἢ δὲ τις ἴδωσι , τὰ κατὰ μέρος τῆς ἐκφράσεως περιῶνται ποιεῖν δέτι . Χαλκοῖ μὲν οἱ τοῖχοι , πρὸς ἀσφάλειαν . ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ ἡμοσμένοι . τούτεστιν οὐκ ἐπι - πολῆς ἔχοντες πέταλα περιθετὰ τινα ἐν χαλκῷ , ἀλλὰ ὕδρ τῷ πάχει κεχαλκωμένοι . Τὸ δὲ ἐηρίδαται ,
Lemmas: λέγω καί νῦν ἐπί αλικυω ἀπαφαλλάκτως ὁ αὐτός . ὑπαλλάσσω μόνος ὁ χῶρος ὄνομα καί ὁ αὐτός πάσχω . ἀντί γάρ ὁ , μανιλαος νυδαλίμου , λέγω ἐνταῦθα μεγαλήτωρ αλικυω . διδάσκω ὅπως χρή παράπτω . πλήν ἐκεῖ μέν , * οὐ ἐπῆμηνάσατο ἐπί πλείων ὁ νόημα . ἐνταῦθα δέ καί ἔκφρασις πέσσω , ἀφέω . χάλκεος μέν γάρ τοῖχος ἐρείδω ἔνθα καί ἔνθα , εἰς μυχός ἐκ οὐδός . πόρις δέ θριγκός κυανέω . χρύσεος δέ θύρα πυκνός δόμος ἀτοκέω ἔχω , ὅς εἰμί συντέλεια . κάια καί ὁ δόμος ἐντός καλύπτης τις . κατά ὁ , ὅτι Ἴος δόμος ἀμφικαλύπτω . καί , οὐδός ἀρήτορος ἐντός ἔχω . ἀργύρεος δέ σταθμός ἐν χαλκός ἵστημι οὐδός . ἀργύρεος δέ Έμπερ - θῆμος . χρύσεος δέ κορώνη . χρύσεος δέ ἑκάτερθεν καί ἀργύριος * κίνα εἰμί , ὅς Ἥραιος τις - ξεʹ ὀνίνημι πραπίς , δόμα φυλάσσω μεγαλήτωρ αλικυω , ἀθάνατος εἰμί καί ἀγή - ῥόος ἦμαρ πᾶς . ἐν δέ Θρόνοι περί τοῖχος ἐρείδω ἔνθα καί ἔνθα εἰς μυχός ἐκ οὐδός διαπικρέζ . ἔνθα ἐν πέπλος λεπτός εὔνητος βάλλω ἔορ γυνή . ἔνθα δέ Φαίαξ ἡγεμών διωνέομαι , πίνω καί εἶμι . επειτανος γάρ ἔχω . χρύσεος δέ ἄρα ποθροὶ εὔδμητος ἐπί δομέω ἵστημι ὁ - τίθημι δαίδαλμα χείρ ἔχω , φαίνων νύξ κατά δόμια δαιτυμών . πεντήκοντα δέ εἰμί * δίδωμι κατά δόμα γυνή . ὁ μέν , αλκτευνουω μύλη ἐπί , μυλοπαω καρπός . ὅδε ἱστός υφυεννυω καί ἠλάκατα στρωφάω , ἧμαι οἷος τε φύλλον μακεδνός αἴγειρος . καιροθεος δέ ὀδόνιον ἀπόλλυμι ἰχθός ἔλαιον . τόσος Φαίαξ περί πᾶς ἴδριος ἀνήρ ναῦς θοός ἐν πόντος ἐλαύνω . ὡς δέ , γυ - ναῖκες ἱστόω τεχνάομαι . περί γάρ σμιοι Δόκων Ἀθήνη ἔχω τε ἐφίστημι περιαιλλέα , καί φρήν ἐσθλός . ἔκτοσθεν δέ αὐλή μέγας ὄρχατος ἄγχι θύω τετράγνος . περί δέ ὄρχος ἠλάκατα ἀροτίωθιεν . ἔνθα δέ δένδρον μακρά περγεναι τηλιδωοειντα , ὄχγα καί ῥοιά καί μῆλον αγλαοσαρπος . συνέχω τε γλυκύς καί ἀλαΐη τηλιδώσσα . ὁ , οὖον ποτός καρπός1 ἀπόλλυμι , οὐδέ ἀπολείπω χειμών οὐδέ θέρος ἐπιτήσιος . ἀλλά μῆλον ἀεί Ζαφύρης πνέω , ὁ μέν , φνεί . ἄλλος δέ , πέσσω . ὀχλή δέ ὄχρηγὴ χρυά - Σκάι . μῆλον δέ ἐπί μῆλον . ἀτάρ ἐπί σταφυλή σταφυλή . σῦκον δέ ἐπί σῦκον . ἔνθα ὁράω ὁ ὁπωροφόρος ὁ τόπος περί ὅς ὁ ὁ αλικυω νῆσος εὐδοκιμέω ἄδετος . ὁ δέ καί μέχρι νῦν καθιστός - ῥέω μάλιστα ἐπί ὁ ἔξω αὐτός . καί εἰμί καί οὗτος μέθοδος ἐκ * Ὅμηρος ἐνδίδομαι ὁ μετά αὐτός ιστός - ῥητός . ὁ μυρίος παραδιδάσκω χωρικός ἰδίωμα πρός ἐξοχή τις , ἢ φρόμενα γῆθεν , ἢ ἄλλως γίγνομαι . ὁποῖος ὁ , πολύς κύπαρος ἐν ὁ Κρήτη . καί ὁ , Ῥόδος , ασταγιδαις . παρέχω δηλαδή . καί ἰσχάς ιδυσκιρος . καί ὁ , ἀτάρ ἀπό Ἐρύθρας , ἄπιος καί ἱερός μῆλον . περί ὅς Ἀλλαχὼν γεύω . καί ὁ , ἄρα - Χαδιά , ἐπίκουρος . Φοινίκη δέ αὖος , καρπός Φοῖνιξ καί σμίδαλιν . Καρχηδών , δάπις καί ἀπό - Κίλα προζυρελαῖαι . οὗτος δέ καί σίκυος εἰς ἀμελζὼν γλάγος αἴξ ἔξοχος λέγω εἰμί . ὅπλον δέ ἀπό Ἄργος . ἄρμα Θηβαῖος . τίως μέντοι , Ὅμηρος προσιστορέω καί ὅδε , ἔνθα δέ ὁ πολύκαρπος ἀλωή ἰρίζω . ὁ , ἕτερος μέν , Θαλόπιδον λευρός ἐν χῶρος τίω ἥλιος . ἄγω ἐτιοον μέν τίς μέρος ὁ κατά αὐτός σταφυλή , ἐν θαλοπιδαω εὐηθεύκεται . ἕτερος δέ ἄρα τε , τρώγω . ἄλλος δέ τρέπω . πάρειμι δέ τε ὀμφακίς εἰμί Άντρας αρμισος . ἕτερος δέ ὑποπικρίζω . ἔνθα δέ πορφύρα ἦ εὔτακτος πρασιά παρά νέομαι ὄρχος παντοῖος πήγνυμι , ἴπτω γανθώ - σός . ἐν δέ δήω χαίρω . ὁ μέν τε ἀνά * χῖπον ἅπας σκίδνημι . ἤδη πυρόω ἐπί αὐλή οὐδός1 ἀείδω πρός δόμος ἔνειμι , ὅθεν ὑδωρίεντα ποιέω . εἶτα συμπραιναω ὁ ἔκφρασις , ἀφέω . ὁ ἄρα ἐν αλικυω θοός εἰμί ὀχλαὰ δόμα . ἔνθα Σάες , θηρίο πολυτελής δῖος Ὀδυσσεύς . προσέχω αὐτός ὅς ὁ θαυμάζω , μᾶλλον , ἤ ὅτε ὁ ὁ Καλυψώ σπήλαιον θαυμάζω ὁ Ἰημῆς . Ὅρας δέ ὅσος καίω ὁ ὁ Φαίαξ πόλις επμαρτυρητος ἢ ὠνέομαι ἔκφρασις . πλοῦτος τε γάρ πολύς ἱστορέω ὁ ἐν χῶρος καί ἄργυρος καί χαλκός . καί τέχνη ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἴδιος . καί ἐπιστήμη τελειοποιέω - κάν . καί καρπός εὐθρίσιον . καί γυμνακὴν ἐπίφυσις . καί γῆ εὐδάμων . καί αἰών εὐχρεστον . καί τοιοῦτος τίς ἕτερος ὁποῖος οὐ ἄχος ἀγλαΐζω ὁ ἡρωϊκός Ἰλιάς , διά ὁ ἔχω ἐμβριθής καί ἀπανηγύ - ριστον . εἶπον δέ καί αισχοινος . ὅτι δέ ανεργολαιξεω πάνταθὰ ὁ γράφω ὁ πρᾶγμα καί γλυκύς γράφω ὁ καλός , διολος εἰμί . ἢ δέ τις ὁράω , ὁ κατά μέρος ὁ ἔκφρασις περινάω ποιέω δέτις . χάλκεος μέν ὁ τοῖχος , πρός ἀσφάλεια . εἰς μυχός ἐκ οὐδός ἡμοσμένοι . τουτέστιν οὐ ἐπι - Πολής ἔχω πέταλος περίθετος τις ἐν χαλκός , ἀλλά ὕδρος ὁ πάχος χαλκόω . ὁ δέ ἐρίζω ,