eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1969
Ψ Ω Ω . διὸ οὐδὲ πόσιος ἐν αὐτῷ μυσίαν ποιεῖται , καὶ ταῦτα οἴνου κηραμένου ὡς δεδήλωται . αἴτιον δέ , ὅτι πόλεμος ἐνταῦθα παραδοχεῖται , ἐν ᾧ ἀσυντελῆς ὁ πολὺς οἶνος · ὁ γὰρ τοι σύμμετρος , ὃς ἐνταῦθα συνῆξατοῦτο ἐν τοῖς αὐτίοις , χρήσιμος ὡς μάλιστα . Ὅτι παραδοχίων ἐπιδύσεως ἐχθρῶν φράζει τὸ , ἐξεῖλθον τις ἴδει μὴ δή σχεδὸν ὡσι κλίντες . ὁ δὲ κελευδείς κατασκευὸς εἴποι ἂν ποτε τὸ , οἷδε δή ἐγὼς ἐασιν , ἀλλ’ ὁπλίζωμεθα θάσσον . Ἐνθα ὅρα ὅτι ἐπὶ πολεμικῆς εἰκὲ σκευῆς τὸ ὁπλίζεσθαι . Παρασκευὴν δὲ πολέμου δηλοῖ τὸ , οἱ δ’ ὡρῶντο καὶ ἐν τεύχεσι ὄντο . Ἐνθα καὶ ἕνδεκα τοὺς περὶ τὸν Ὀδυσσέα μετροῖ , σὺν δὲ αὐτῷ δώδεκα , εἰπών · τέσσαρες ἄμφ’ Ὀδυση , ἕξ δ’ νιοὶ Λολίου καὶ Λαέρτης καὶ Λολίος , οἱ ἐς τεῦχεα ἔδυνον , ὁ παντὸν ἴστι τῷ , ἐν τεύχεσιν ἔδυντο καὶ πολλοὶ περ ὄντες ἀναγκαῖοι πολεμισταί , τοῦτέστιν , ὡς καὶ προειρη - κώθη , κατ’ ἀναγκὴν μαχῆται . οἱ ἐφημρευτιζόν τὸ , καὶ πολλοὶ περ ὄντες · οἱ τοιοῦτοι γὰρ πάντως πολεμισταί εἰσιν ἂν ποτε ἀναγκαῖοι , τοῦτέστιν θάσσοι . ἐνταῦθα δὲ ἰστίον ὅτι τε παρὰ τοῖς παλαιοῖς ὁ πολλὸς ἄφυται ἀλωπόχρους καλούμενος , καὶ ὅτι ἀναγκαῖον * δήγα τῶν ἄλλων αὐτοῦ σημαινομένων εὑρίσκεται καὶ τὸ αἰδοῖον καλούμενον ὡς τινος ἀνάγκης σύμβολον . ἀλλαχοῦ δὲ καὶ οὐδὲ τὸ αὐτὸ ἱφάνη λέγεσθαι · δηλοῖ δ’ αὐτὸ καὶ ὁ εἰπών , ὡς τῶν γηρόντων οὐραὶ μὲν ἀπηλλύνται , θυμὸς δὲ μανοντά . ὡς δὲ καὶ ἀνδρία τὸ τοιοῦτον λέγεται , οἶδεν ἀρχαία χρήσις · ἥς καὶ ὅτι ἀνδραιοτέων ὁ μεγάλα ἔχων αἰδοῖα · ἐξ οὐ ὑπερφραίνεται καὶ τί δή ποτὲ ἐστι τὸ κατὰ τὸν σάθωνα σχῆμμα , οὐ πάνυ ὡν ἄλλως ἀριδύλον . δοκεῖ δὲ ἀλωπόχρους ὁ ῥηθεὶς εἶναι ὁ καὶ ὠμογύρων · ὁ γὰρ πάλλευκον ἔχων κάνα πῶς ἂν ἀλωπόχρους εἴη , κύανω ἄλλως εἰνῶς ἢ τιν τοιοῦτον , εἰ τι ἐπιστήσαι χωὶ τῷ ἱστορικῷ Κικῶνι τῷ ἐκ γατεῖς λεγομένω παπολιώσθαι · εἰ μὴ ἄρα ὑποθητικὸν καθε λαγῶνους τινὰς καὶ μύας , οὕτω καὶ ἀλώπεκας ὁλολεύκους , ὁποία πολλαὶ φαίνονται · ἀφ’ ὧν εἴδὸς ῥηθῆναι ἀλωπόχρουν τὸν ἀκριδὸς πολιοῦ . Ὅτι κατοικιδίου ὁπλίσσεως φράσις τὸ , ἔσωαντο περὶ χροὶ νόωπα , τοῦτέστι λαμπρόν , χαλκόν , ὁ πολλοχοῦ κεῖται , ψίζαν δὲ θύρας , ἐκ δ’ ἡῶν , ἡγοῦν ἐξώρμων , ἡχος δὲ δεῖναι . Τὸ δέ , περὶ χροῖ , δηλοῦν ὅτι ἄντὶ τοῦ ἐπὶ χροῖ εἴληπται καὶ νῦν . Ὅτι παραίνεσις ἐπὶ ἀνδραγαθίης πρὸς νῖον εὐγενῆ τὸ , ἥ δή τόδε γε εἶσαι αὐτὸς , τοῦτέστιν αὐτὸς γνώση καὶ νοῖσαι , ἀνδρῶν μαρμαμένων ἵνα τε κριθένται ἄριστοι , τοῦτέστιν ἕνθα διακρίνονται οἱ ἄριστοις , μὴ τι κατασχύνειν πατρῴων γένος , οἱ τὸ πάρος περ ἀλιξ τε ἡρορῆ τε κεκώμενθα πᾶσαν ἐπ’ αἰῶν . Ὅ περ ἐφημρευτιζόν ἐστιν εὐρυτάτων κλέους · ταυτὸν γὰρ τὸ ἀλιξ καὶ ἡρορῆ κεκοσμηθῆναι πᾶσων ἐπὶ γῆν καὶ τὸ εὐρὺ κλέος ἔχειν . μάλιστα μὲν οὖν ἐνδοξότερον αὐτὸ τοῦ εὐρύος * κλέους , καὶ τι ἐπὶ πλῆν τοῦ εὐρυμεδόντος καὶ εὐρυχορίοντος διὰ τὸ παγχόσιον , οὐ τὸ , πᾶσαν ἐπ’ αἰῶν , ἔστι δηλω - τικόν . καὶ οὕτω μὲν ἔναι ὁ ὑπαλείφων εἰς ἔργον εὐγενῆ καινίαν , ὡς εἴρηται . αὐτὸς , εἰ περ ἀποχρίνεται 1969τι γηραιῶ οἴσειφ , εἴποι ἂν τὸ , δύναμαι εἰ περ ἐθέλη*σθαι , πάτερ φίλε , τῷδ’ ἐνὶ θυμῷ οὐ τι κατασχύν - νοντε τεῶν γένος ἤτοι τὸ σόν , οἷ ἀγορεύεις , ἡγοῦν εἰς ἀ λέγεις , ἢ μᾶλλον λυπηρῶς κατὲ θυμικὸν ἀποστετικὸν σχῆμα , οἷα δή λαλεῖς , τοῦτέστι , πῶς ποτὲ τοιαῦτα λέγεις ; ὁ καὶ μᾶλλον χρῆιτον ὅς Ὀμηρικόν . διὸ καὶ ὁ γέρων Λαέρτης τοιαῦτα λαλοῦντων πρὸς ἑμὶ ἀγαθὴν ἀκούσας εὐδ τε νιοῦ Ὀδυσεύος καὶ τοῦ ἐγγόνου Τηλεμάχου ἐχάρη καὶ μύθον εἶπεν , ὁποῖον ἂν ἐφεσ τις χαίρων μᾶλα ἐπὶ τοιαύτῃ ἱρίδι · τίς νύ μοι ἡμίση ἡδε , θεέ φίλε ; * ἡ μᾶλα χαίρω · νιὸς θ’ νινὸς τ’ ἀρετῆς περὶ δήρων ἔχουσι . πατρικῆς δὲ θεομῆς διαθεσίως ὁ λόγος ἐνδεικτικὸς , χαίροντός τινος τῇ τῶν ἐπιγόνων ἀρετῇ καὶ τῇ κατ’ αὐτὸν ἐπαννετῇ ἱρίδι . τοῖς δ’ ἐνταῦθα ἐννοίαι ἀσύνδετοι χοργαὶ ἐνδιάδετοι · τὸ , τίς δή μοι αὐτὴ ἡμέρα καὶ ἡξῆς , δηλοῦν δ’ ἐν τοῖς ῥηθεῖσι καὶ ὅτι κατασχύνει τις γένος , ὅτε κατ’ ἀρετὴν ὁμόσιος τοῖς προγόνους ἐκδύαιναι . ἐπεὶδὴν τὸ τραγικὸν ἐφρόθη ἀντιστρόφως κατὰ τι σκόμμα τὸ , εἰ γὰρ πέφυκα τοῦδε τῶν πακῶν ἴδιος , σχεδὸν τι τὴν σὴν οὐ κατασχύνω γένον . ὡς γὰρ παῖς ἐφβας ἄγα*θὸς οὐ κατασχύνει ἀγαθοὺς γονεῖς , οὕτως οὐδὲ τοὺς φαύλους παῖς κακῶν ἴδρις κατ’ ἐκείνους γενέμενος . Ὅτι παραδοξὸν ἰσχύος δηλωτικὸν τὸ , ἐμπενυσε μένος μέγα θύος , παραδηθὴν ἐκ τοῦ , ἐμπενυσε μένος μέγα Παλλάς Ἀθήνη . Ὅτι ἐνεργεστάτην ἀνταυθῆ δεικνύς ὁ ποιητὴς τὴν δικαίαν εἴχ’ ἡν φησίν , ὡς εὐξάμενος Λαίονης , αἰψα μέλ’ ἀμπεσαλὼν προῖει δολιχόσκιον ἔγχος , τὸ πολλοχοῦ τῆς Ἰλιάδος κείμενον , καὶ βάλεν Λυπεῖδα χόρυθος διὰ χαλκοπαρήου ·
Lemmas: Ψ Ω Ω . διό οὐδέ πόσις ἐν αὐτός Μυσία ποιέω , καί οὗτος οἶνος κηραίνω ὡς δηλόω . αἴτιος δέ , ὅτι πόλεμος ἐνταῦθα παραδοχεω , ἐν ὅς ἀσυντελής ὁ πολύς οἶνος · ὁ γάρ ὅς σύμμετρος , ὅς ἐνταῦθα συνάγω ἐν ὁ αυτιω , χρήσιμος ὡς μάλιστα . ὅτι2 παραδοκία επιδυσις ἐχθρός φράζω ὁ , ἐξέρχομαι τις ἶδος μή δή σχεδόν ὡσι κλίνω . ὁ δέ κελευδηω κατασκευάζω εἶπον εἄν ποτός ὁ , οἶδα δή ἐγώ εἰμί , ἀλλά ὁπλίζω ταχύς . ἔνθα ὁράω ὅτι ἐπί πολεμικός ἵημι σκευή ὁ ὁπλίζω . παρασκευή δέ πόλεμος δηλόω ὁ , ὁ δέ ὁράω καί ἐν τεῦχος ἀρτύω . ἔνθα καί ἕνδεκα ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς μετρέω , σύν δέ αὐτός δώδεκα , εἶπον · τέσσαρες ἀμφί ὀδύσσομαι , ἕξ δέ νιοὶ Λόλλιος καί Λαέρτης καί λολις , ὁ εἰς τεῦχος δύο , ὁ λήγω ἴσις ὁ , ἐν τεῦχος δύω καί πολύς περ εἰμί ἀναγκαῖος πολεμιστής , τουτέστιν , ὡς καί προλέγω - κώθη , κατά ἀνάγκη μάχομαι . ὁ εφημρευτιζω ὁ , καί πολύς περ εἰμί · ὁ τοιοῦτος γάρ πάντως πολεμιστής εἰμί εἄν ποτός ἀναγκαῖος , τουτέστιν ταχύς . ἐνταῦθα δέ ἱστίον ὅτι τε παρά ὁ παλαιός ὁ πολύς ἀφύω ἀλωπόχρους καλέω , καί ὅτι ἀναγκαῖος * δήγα ὁ ἄλλος αὐτός σημαίνω εὑρίσκω καί ὁ αἰδοῖος καλέω ὡς τις ἀνάγκη σύμβολον . ἀλλαχοῦ δέ καί οὐδέ ὁ αὐτός ἱφάνη λέγω · δηλόω δέ αὐτός καί ὁ εἶπον , ὡς ὁ γηράσκω οὐρά μέν απηλλυντ , θυμός δέ μανοειντα . ὡς δέ καί Ἀνδρία ὁ τοιοῦτος λέγω , οἶδα ἀρχαῖος χρῆσις · ἥς καί ὅτι ανδραιοστις ὁ μέγας ἔχω αἰδοῖος · ἐκ οὖον υπερφραινω καί τίς δή ποτέ εἰμί ὁ κατά ὁ σάθων σχῆμα , οὖον πάνυ ὡς ἄλλως ἀριδύλον . δοκέω δέ ἀλωπόχρους ὁ ἐρῶ εἰμί ὁ καί ωμογυρος · ὁ γάρ πάλλευκος ἔχω Κανένας πῶς εἄν ἀλωπόχρους εἰμί , κύανος ἄλλως Εἰνῶς ἢ ὅς τοιοῦτος , εἰμί τίς ἐφίστημι χωὶ ὁ ἱστορικός Κικῶνι ὁ ἐκ γηθέω λέγω παπολιώσθαι · εἰμί μή ἄρα ὑποθητικὸν κάθω λαγών τις καί μῦς , οὗτος καί ἀλώπηξ κατάλευκος , ὁποῖος πολύς φαίνω · ἀπό ὅς εἶδος εἴρω ἀλωπόχρουν ὁ ἀκρίς πολιός . ὅτι2 κατοικίδιος ὅπλισις φράσις ὁ , σῴζω περί χρώς νόωπα , τουτέστι λαμπρός , χαλκός , ὁ πολλοχοω κεῖμαι , ψίζω δέ θύρα , ἐκ δέ ἠϊών , ἤγουν ἐξορμάω , ἄγω δέ δεινός . ὁ δέ , περί χρώς , δηλόω ὅτι ἀντί ὁ ἐπί χρώς λαμβάνω καί νῦν . ὅτι2 παραίνεσις ἐπί ἀνδραγαθία πρός νίον εὐγενής ὁ , ὅς δή ὅδε γε εἶμι αὐτός , τουτέστιν αὐτός γιγνώσκω καί νοέω , ἀνήρ μάρπτω ἵνα τε κρίνω ἀγαθός , τουτέστιν ἔνθα διακρίνω ὁ ἀγαθός , μή τίς κατέχω πατρῷος γένος , ὁ ὁ πάρος περ ἧλιξ τε ἡρορῆ τε καίω πᾶς ἐπί Αἰῶν . ὅς περ εφημρευτιζω εἰμί εὐρύς κλέος · τατός γάρ ὁ ἧλιξ καί ἡρορῆ κοσμέω πάσσω ἐπί γῆ καί ὁ εὐρύς κλέος ἔχω . μάλιστα μέν οὖν ἔνδοξος αὐτός ὁ εὐρύς * κλέος , καί τίς ἐπί Πλῆν ὁ Εὐρυμέδων καί ευρυχοριειμι διά ὁ παγχόσιον , οὖον ὁ , πᾶς ἐπί Αἰῶν , εἰμί δῆλος - τίκος . καί οὗτος μέν ἔναι ὁ ὑπαλείφω εἰς ἔργον εὐγενής καινία , ὡς εἴρω . αὐτός , εἰμί περ ἀποχρίω ἐάω γηραιός οἴσειφ , εἶπον εἄν ὁ , δύναμαι εἰμί περ ἐθέλω , πατήρ φίλος , ὅδε ἐν θυμός οὖον τίς κατέχω - Νοντέ τεός γένος ἤτοι ὁ σός , οἷ ἀγορεύω , ἤγουν εἰς ὅς λέγω , ἢ μᾶλλον λυπηρός κατέ θυμικός ἀποστετικὸν σχῆμα , οἷος δή λαλέω , τουτέστι , πῶς ποτέ τοιοῦτος λέγω ; ὁ καί μᾶλλον χράω ὅς Ὀμηρικός . διό καί ὁ γέρων Λαέρτης τοιοῦτος λαλέω πρός ἑ ἀγαθός ἀκούω εὐδ τε Νιου Ὀδυσεύος καί ὁ ἔγγονος Τηλέμαχος χαίρω καί μῦθος εἶπον , ὁποῖος εἄν ἐφίημι τις χαίρω μῆλον ἐπί τοιοῦτος ἶρις · τίς νῦ ἐγώ ἥμισυς ἠδέ , θεός φίλος ; * ὁ μῆλον χαίρω · νιος ὁ νίνον τε ἀρετή περί δηρός ἔχω . πατρικός δέ θεομεις διάθεσις ὁ λόγος ἐνδεικτικός , χαίρω τις ὁ ὁ ἐπίγονος ἀρετή καί ὁ κατά αὐτός ἐπανίημι ἶρις . ὁ δέ ἐνταῦθα ἔννοια ἀσύνδετος χοργαὶ ενδιαδετος · ὁ , τίς δή ἐγώ αὐτός ἡμέρα καί ἥκω , δηλόω δέ ἐν ὁ εἴρω καί ὅτι κατέχω τις γένος , ὅτε κατά ἀρετή ομοθεος ὁ πρόγονος ἐκδύω . ἐπεὶδὴν ὁ τραγικός φέρω ἀντιστρόφως κατά τίς σκόμμα ὁ , εἰμί γάρ φύω ὅδε ὁ πάκο ἴδιος , σχεδόν τίς ὁ σός οὖον κατέχω γένος . ὡς γάρ παῖς ἐφβας ἄγαθος οὖον κατέχω ἀγαθός γονεύς , οὕτως οὐδέ ὁ φαῦλος παῖς κακός ἴδρις κατά ἐκεῖνος γίγνομαι . ὅτι2 παράδοξος ἰσχύς δηλωτικός ὁ , ἐμπνέω μένος μέγας θύος , παραδέω ἐκ ὁ , ἐμπνέω μένος μέγας Παλλάς Ἀθήνη . ὅτι2 ἐνεργός ἀνταύω δείκνυμι ὁ ποιητής ὁ Δίκαιος ἔχω ἐάν φημί , ὡς εὔχομαι λαιονεος , αἶψα μέλι ἀμπεσαλὼν προίημι δολιχόσκιος ἔγχος , ὁ πολλοχοω ὁ Ἰλιάς κεῖμαι , καί βάλλω Λυπεῖδα χορυανθος διά χαλκοπάρῃος ·