eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1936
ἐν μεγέροισι γενέσθω . Ὅτι ποοτοπὴ κακοσίμους εἰς λαμπροτροφίαν τὸ , ἀλλ᾽ ἄγε δή χλαίναν τε χιτῶνά τε εἴματ᾽ ἐνέκω , μηδ᾽ οὕτω ῥάμαι * πεπυκασμένους εὐρίας ὤμους ἔσταθ᾽ ἐπὶ μεγά - ροισι νεμεσσίτοιν δὲ πεν εἴη . Ἀπὸ τοῦ ἔστακα δέ , οὐ προστακτικὸν τὸ ἔστακε , γίνεται τὸ ἔσταθι κατὰ πλεονασμὸν ὁμοίως τῷ , κλῦε , κλῦθι , καὶ τοῖς τοιούτοις . Ὅτι πάλιν τῆς Εὐρύκλειας μετακλεσαμένης ἀμφεχόντο καὶ χλοῖζοντο Ὀδυσῆα καὶ κύνων ἀγαπαζόμενα κεφαλὴν τε καὶ ὤμους αἱ ἀδῆσαι δῶσαι , χιτῶνας τ᾽ αἰνύμεναι · τὸν δὲ γλυκὺς ἡμερος ἤρει χλανθμοῦ καὶ στοναγῆς · γήγνοσκε δ᾽ ἄρα φρεσὶ πάσας . λαλεῖ δὲ πρὸς οὐδεμίαν οὐδέν . τί γὰρ καὶ ἤν λέγειν τὸν οὕτω σεμνὸν Ὀδυσσέα πρὸς γε τὰς τοιαύτας ; ἀρχεῖ δὲ ἀντὶ προσφηθήματος ὁ ἐνδιάθετος χλανθμὸς καὶ ἡ στοναγή , ἃ περ ἡδὶτο ἐν τῇ τῶν Φαιάκων γῇ πάσων Ὀδυσσεύς . Ἰστέον δὲ ὡς ἐκ τοῦ , κύνων ἀγαπαζόμενα , εἰληφθαι δοκεῖ παρὰ τοῖς ὑστερον ἀγαπᾶν λέγειν τὸ φιλεῖν καὶ ἀγάπην τὸ φίλημα . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Ψ . Ο Μ Η Ρ Ο Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . Ἀναγνωρισμὸς Ὀδυσσέως πρὸς τὴν γυναῖκα καὶ τῶν τῆς πλάνης διηγημάτων ἀνάκεφαλαιῶσις καὶ Ὀδυσσέως καὶ Τηλεμάχου μετὰ τῶν οἰκείων ἐξοδος . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ψ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι ἐν τῇ παρούσῃ ῥαψωδίᾳ Ὀδυσσεὺς ἀναγνωρίζεται τῇ γυναικί . διὸ καὶ Ὀδυσσέως ὑπὸ Πηλελό - πης ἀναγνωρισμὸς ἐπιγράφεται . καταρχε δὲ ταύτης ἡ γραὺς Εὐρύκλεια τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα τῇ γυναικὶ ἀγγέλλουσα . φησὶ γάρ · γρηὺς δ᾽ εἰς ὑπερθ᾽ ἀνέβησατο καγχάλουσα , ὡς εἴκως , δεσποίνῃ ἐκόνσα τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα · γοῦνται δ᾽ ἐφώσαντο , τούτῃστιν ἐφώμενος ἐκινήθησαν , πόδες δ᾽ ὑπεριχαινοῦντο . τοιούτων γὰρ ἡ παρ᾽ ἑλ*πίδα τέρψις , ἀνανεῦσα τὸ γῆρας καὶ τὰς φυσικὰς δυνάμεις ἰστορηκίας ῥωννύουσα ὡς τὰ πολλά , εἰ καὶ ἔστιν ὅτε πολλοὶ τῇ ὑπερβολῇ τῆς χαρᾶς ἀπέβησαν . διὸ καὶ Λαῆτης ἐν τοῖς ἑξῆς τὸ γῆρας οἷον ἀποδημένος διὰ τὴν ἐπὶ τῷ Ὀδυσσῇ χαρᾷν νιστήσιον μένος ἐπισπελαλῆ*γκται . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ γοηὺς ταυτὸν μέν ἐστι τῷ νηὺς κατὰ τὴν προφορὰν καὶ τὴν κλίσιν , οὐ πάντα δὲ ἔχει ὡς ἐκεῖνο . τοῦτο μὲν γὰρ διαλύεται , ὡς καὶ ἐνταῦθα , γοηὺς δ᾽ εἰς ὑπερθ᾽ ἀνέβησατο · ἡ δὲ νηὺς οὐ διαλύεται . καὶ ἡ ναὺς μέν ἔχει καὶ Ἀττικῶν , τῆς νιὸς γάρ · ἡ δὲ γοηὺς οὔ . τὰ δὲ λοιπὰ ὁμοίονται . ναὺς γὰρ ναὸς καὶ νηός , ὡς γραὺς γραὸς καὶ γρηός . Τὸ δέ , ἐπερθώ - σαντο πόδες , ἀγαθὴν ἔχει τροπήν , οὐ μὴν ὁποίαν ἐν Ἰλιάδι τὸ , χαῖται ἐπεφώσαντο . Τὸ δὲ ὑ*περι - χταινοῦντο ἀντὶ τοῦ ἀνεπάλυντο κατὰ Ἀρίσταρχον , ἢ ὑπερεξετίουντο , ἄραν ἱχνούντο · παρὰ τὸ ἱκταρ , ὃ ἐστιν ἱχνύς · ὡς ἡ παρομμία · οὐδ᾽ ἱκταρ βάλλει , ἀντὶ τοῦ οὐδ᾽ ἱχνύς τοῦ σκοποῦ γίνεται . καὶ τὸ μέν τοιοῦτον ἱκταρ εὐλόγως τε δασύνεται καὶ ἐπιφῆμμά ἐστι ὡς τὸ νῆαρ . τὸ δὲ παρὰ Καλλιμάχῳ ἐν ἐθν-799 καὶς ὀνομασίαις , ὡς φησιν Ἀθήναιος , οἷον , ἐχρασίχολοι τοιχίδα χαλκὲς ἱκταρ ἀθεσίνη , ὄνομα μέν ἱχνύνος ἐξ ὀρθοῦ δηλοῖ · ζητητὸν δὲ τὸ γένος αὐτοῦ εἴτε ἀρσέν ἐστι κατὰ τὸ μῖκαρα εἴτε θῆλυ κατὰ τὸ δάμαρ εἴτε οὐ*δέτερον κατὰ τὸ νῆκταρ , ἐπὶ δὲ καὶ εἰ δασύνεται , ὃ καὶ εἴκως ἐστὶν ὡς ἀπὸ τοῦ ἱκται , ἀρ᾽ οὐ κατ᾽ ἐναλλαγὴν τῶν ψιλῶν εἰς δασέα καὶ ὁ ἱχνύς , ὡς προεδιδήλωται . ἐντελέστατον δὲ ἐστιν ἱχνύδιον , οὐ περ ἡ κλίσις ἱκταρ . ἡμαρτίνει δὲ τοῦτο ἡ Βυζάντιος παραφθορὰ πέρας τὰ τοιαῦτα λέγουσα . Ὅτι σάσσα ὑπὸ κεφαλῆς ἡ γραὺς μαῖα , ἔγρεο Πηνελόπεια φίλον τέκος , φησίν , ὄφρα ἴδηαι ὄρθαλμοῖσι τισοῖν ἃ ἐλδεαι ἡματα πάντα , ἤγουν ἀεί . ἤλθεν Ὀδυσσεὺς καὶ οἶκον ἰκάνεται ὄψε περ ἐλθόν · νησατήρας δ᾽ ἐκπινεν ἀγήνορας , οἱ τέ οἱ οἶκον κήδεσκον , ἤγουν ἔβλαπτον καὶ πτῆματ᾽ ἔδον , βιούντῳ τε παῖδα . καὶ οὕτω μέν ἡ γραὺς , ἢ δὲ Πηνελόπη τῷ καινῷ τοῦ ἀκούσματος ἀπιστοῦσα · τίς γὰρ ἂν καὶ ἄλλος ὁράδιως οἷοιτο τοιούτον μέγα ἔργον ἐν ἀκρεῖ καιροῦ καταπρηχθῆναι ; καὶ παῖζε - σθαι νομίσασα , μαῖα φίλη , φησί , μάργην σε θεὸς ἔθετο , ὡς τε δύναται ἄφρονα ποιῆσαι τινὰ καὶ ἐπίφρονά
Lemmas: ἐν μεγεροις γίγνομαι . ὅτι2 ποοτοπεω κακόσιμος εἰς λαμπροτροφια ὁ , ἀλλά ἄγω δή χλαῖνα τε χιτών τε εἷμα Νεκῶς , μηδέ οὗτος Ραμάι * πυκάζω Εὐρίας ὦμος ἵστημι ἐπί μεγός - ὀξύπρωρος νεμεσσιος δέ Πεν εἰμί . ἀπό ὁ ἵστημι δέ , οὖον προστακτικός ὁ ἵστημι , γίγνομαι ὁ ἵστημι κατά πλεονασμός ὁμοίως ὁ , κλύω , κλύω , καί ὁ τοιοῦτος . ὅτι2 πάλιν ὁ Ευρύκλεια μετακλείω ἀμφιχέω καί χλοιζω Ὀδυσσεύς καί Κύνων ἀγαπάω κεφαλή τε καί ὦμος ὁ ἄδησα δίδωμι , χιτών τε αἴνυμαι · ὁ δέ γλυκύς ἥμερος αἱρέω χλανθμοῦ καί στοναγευς · γίγνομαι δέ ἄρα φρήν πᾶς . λαλέω δέ πρός οὐδείς οὐδείς . τίς γάρ καί ἐάν λέγω ὁ οὗτος σεμνός Ὀδυσσεύς πρός γε ὁ τοιοῦτος ; ἄρχω δέ ἀντί προσφηθήματος ὁ ἐνδιάθετος χλανθμὸς καί ὁ στοναγευς , ὁ περ ἡδύς ἐν ὁ ὁ Φαίαξ γῆ πάσσω Ὀδυσσεύς . ἰστέον δέ ὡς ἐκ ὁ , Κύνων ἀγαπάω , λαμβάνω δοκέω παρά ὁ ὕστερος ἀγαπάω λέγω ὁ φιλέω καί ἀγάπη ὁ φίλημα . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Ψ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . ἀναγνωρισμός Ὀδυσσεύς πρός ὁ γυνή καί ὁ ὁ πλάνης διήγημα ἀνακεφαλαίωσις καί Ὀδυσσεύς καί Τηλέμαχος μετά ὁ οἰκέω ἔξοδος . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ψ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 ἐν ὁ πάρειμι ῥαψῳδία Ὀδυσσεύς ἀναγνωρίζω ὁ γυνή . διό καί Ὀδυσσεύς ὑπό Πηλελό - Πης ἀναγνωρισμός ἐπιγράφω . κατάρχω δέ οὗτος ὁ γραῦς Εὐρύκλεια ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς ὁ γυνή ἀγγέλλω . φημί γάρ · γραῦς δέ εἰς ὕπερθεν ἀναβαίνω καγχαλάω , ὡς ἵημι , δέσποινα κονέω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς · γουντ δέ φώγω , τοῦτος φάω κινέω , πούς δέ υπεριχαινεομαι . τοιοῦτος γάρ ὁ παρά ἑλπίς τέρψις , ἀνανεύω ὁ γῆρας καί ὁ φυσικός δύναμις ἰστορηκίας ῥώννυμι ὡς ὁ πολύς , εἰμί καί εἰμί ὅτε πολύς ὁ ὑπερβολή ὁ χαρά ἀποβαίνω . διό καί Λαῆτης ἐν ὁ ἑξῆς ὁ γῆρας οἷος ἀποδέω διά ὁ ἐπί ὁ ὀδύσσομαι χαρά νιστησιος μένος ἐπισπελαλῆ*γκται . ἰστέον δέ ὅτι ὁ γοηὺς τατός μέν εἰμί ὁ ναῦς κατά ὁ προφορά καί ὁ κλίσις , οὖον πᾶς δέ ἔχω ὡς ἐκεῖνος . οὗτος μέν γάρ διαλύω , ὡς καί ἐνταῦθα , γοηὺς δέ εἰς ὕπερθεν ἀναβαίνω · ὁ δέ ναῦς οὖον διαλύω . καί ὁ ναῦς μέν ἔχω καί Ἀττικός , ὁ νιος γάρ · ὁ δέ γοηὺς οὖον . ὁ δέ λοιπάς ὁμοιόω . ναῦς γάρ ναός καί ναός , ὡς γραῦς γραῦς καί γραῦς . ὁ δέ , ἐπέρομαι - Σάντο πούς , ἀγαθός ἔχω τροπή , οὖον μήv ὁποῖος ἐν Ἰλιάς ὁ , χαίτη φωνέω . ὁ δέ ὑπερίημι - χταινεομαι ἀντί ὁ ἀναπάλλω κατά Ἀρίσταρχος , ἢ ὑπερεκτίνω , ἀείρω ἱκνέομαι · παρά ὁ ἴκταρ , ὅς εἰμί ἱχνύς · ὡς ὁ παρομμία · οὐδέ ἴκταρ βάλλω , ἀντί ὁ οὐδέ ἱχνύς ὁ σκοπός γίγνομαι . καί ὁ μέν τοιοῦτος ἴκταρ εὔλογος τε δασύνω καί ἐπιφῆμμά εἰμί ὡς ὁ ναρός . ὁ δέ παρά Καλλίμαχος ἐν ἐθν-799 Καΐς ὀνομασία , ὡς φημί Ἀθήναιος , οἷος , εχρασιχολοω τοιχίδα χαλκός ἴκταρ ἀθής , ὄνομα μέν ἱχνύνος ἐκ ὀρθός δηλόω · ζητητός δέ ὁ γένος αὐτός εἴτε Αρσέν εἰμί κατά ὁ μίκαρος εἴτε θῆλυς κατά ὁ δάμαρ εἴτε οὐδέτερος κατά ὁ νῆκταρ , ἐπί δέ καί εἰμί δασύνω , ὅς καί ἵημι εἰμί ὡς ἀπό ὁ ἱκνέομαι , ἀρά οὖον κατά ἐναλλαγή ὁ ψιλός εἰς δασύς καί ὁ ἱχνύς , ὡς προδιαλύω . ἐντελής δέ εἰμί ιχνυδιος , οὖον περ ὁ κλίσις ἴκταρ . ἡμαρτίνει δέ οὗτος ὁ Βυζάντιος παραφθορά πέρας ὁ τοιοῦτος λέγω . ὅτι2 Σάσσα ὑπό κεφαλή ὁ γραῦς μαῖα , ἐγείρω Πηνελόπη φίλος τέκος , φημί , ὄφρα ὁράω ορθαλμοις τίνω ὁ ἔλδομαι ἦμαρ πᾶς , ἤγουν ἀεί . ἔρχομαι Ὀδυσσεύς καί οἶκος ἱκάνω ὄπτω περ ἔρχομαι · νησατήρας δέ ἐκπίνω ἀγήνωρ , ὁ τε ὁ οἶκος κήδω , ἤγουν βλάπτω καί πτῆμα ἐσθίω , βιόω τε παῖς . καί οὗτος μέν ὁ γραῦς , ἢ δέ Πηνελόπη ὁ καινός ὁ ἄκουσμα ἀπιστέω · τίς γάρ εἄν καί ἄλλος ὁράδιως οἴομαι τοιοῦτος μέγας ἔργον ἐν ἄκρις καιρός καταπράσσω ; καί παίζω - ἕπομαι νομίζω , μαῖα φίλος , φημί , μάργος σύ θεός τίθημι , ὡς τε δύναμαι ἄφρων ποιέω τις καί ἐπίφρων