eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1381
αὐτὸ τίθησιν ἐν τῷ ἑτῶν χρονίους ἐνιαυτούς . Ἰστίον δὲ ὅτι ἀπὸ μὲν τοῦ ἐνιαυτοῦ τὸ ἀπινναυτίαν γί - νεται , ἀπὸ δὲ τοῦ ἔτους , ἀμφισβητῆσαι τὸ κατ’ ἔτος π*αῖσχεσθαι , καὶ ἐπίσημα δὲ ἐντεῦθεν παρὰ τοῖς παλαιοῖς ἀμφιέται . “ Ὅτι τὸ ἐπεικώσαντο θεοῖ , τροπικῶς ἁμῆδεν ὡς ἀπὸ τῶν κλειδομένων εἰρμῶν τινα σημαίνει καὶ κέλευθον καὶ ἀλλῆσι τινα καὶ στοργὴν τῶν ἐν γενέσει πραγμάτων , οὐκ ἐχόντων μενῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ . λαμβάνεται δὲ ἡ λέξις ἐπὶ ἀποκλειν προγμάτων ἀγαθῶν καὶ μὴ τοιούτων . ἐπι - κλειδῆσθαι γὰρ τισι φασίν , τὰ τε χρηστὰ καὶ τὰ μὴ τοιαῦτα . αἱ μὲντοι κατακλειδίζε εἰώκασιν ἐπὶ κακοῦ λαμβάνεσθαι . διὸ καὶ βαρείας αὐτὰς ἐπωνόμαζα ὁ ποιητὴς ἐν τῷ , κλειδὴς τε βαρεία . καὶ ὁ τοῦ Ἡσίοδος δὲ τροχὸς ὁ ἑκεῖνος κατὰ τὸν μῦθον συνδιδακτὸς εἰλείνα , τοιούτων τι παραδηλοῖ . κλειδώματος γὰρ στοργὴ εἴκεν ἢ τοῦ τροχοῦ πειδυνησίας . “ Ὅτι δὲ καὶ μοῖρα ἡ Κλειδῶ , καὶ ὅτι ἐκεῖθεν ἡ λέξις εἴληπται , οἱ παλαιοὶ δηλοῦσιν . “ Ὅτι εὐφροσιν ἐν πολλοῖς τεχνώμενος ὁ ποιητής , καὶ ἄλλως μὲν πολλοχοῦ τοῦτο ποιεῖ , ἔστι δὲ ὅτε καὶ διὰ προσθήκης στοργῶν ἢ ἀγαρεύσεως . προσθήκης μὲν , ὡς ἐν τῷ πλάγχθη καὶ τοῖς ὁμοίοις παθῶν προγμάτων . ἀφαίρεσις δὲ , ὡς ἐν τῷ περηνημένῳ ἀέθλῳ . περηνημένος γὰρ ὁρείλων εἶπεῖν , ἐξώθησε * τὸ ἐ τῆς διφθόγγου διὰ τὸ εὐφωνότατον . οὕτω καὶ ἐκ τοῦ κειδῶ πεῖσω πίστεως ἢ δι’ ἀκούς μάθησις . καὶ ἐκ τοῦ κενδῶ ἡ κέστης . καὶ ἐκ τοῦ ἐρυθδῶ , τὸ ἐρυθρόν καὶ τὸ ἐρυθήμα καὶ ἡδὺς ὁ ἐρυθύος , καὶ ἐρυθρόδανον . οὕτω καὶ τὸ ἀρεκτον , ἀρεκτον λέγεται . καὶ τὸ πέτισμα πέτισμα . καὶ τὸ ψευδρόδι , ψευδῶν καὶ ψευδῶν . καὶ τὸ ἐλευστον ἀπυστον . καὶ ἐλευσις ἡλευσις , καὶ ἐτενεκτον ἐτενεκτον . καὶ τὸ πετεῖχθαι πετίζεσθαι . καὶ τὸ νευστάζειν νευστάζειν . οὕτω καὶ ἐκ τοῦ τεῖχος τέγχη . καὶ ἐκ γλῶχ ἐκ τοῦ γλένχος . οὕτω καὶ γλαῦξες κατὰ Πανασανίου , οὕτω πολὺ ὕψμα ἔχον , ὁ νῦν φησι σίρνος . ὁ δ’ αὐτὸς , καὶ σίσαον οὐδὲτέφως . Αἰθίοψ δὲ . σαφνὸς ὁ ποιητὴς ἀπὸ τοῦ τοῦ Ὀδυσο - σίως πόρους καὶ σῶν ἀγῶνας . “ Ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ ἀγωναμάτων οὐδε τὴν λέξιν καμύνην , πολλοχοῦ φαίνε - ται . πρὸς τινα δὲ ἀντίπαλον ἢν ἀσθλίων ὁ Ὀδυσεύς . ἢ πάντως , πρὸς τὴν ἀντικαμένην αὐτῷ τύχην . ἐνοῆθη δὲ πρὸς τινῶν τὸ αἰθλῶν , καὶ ἀντὶ τοῦ μόχθων καὶ πόνων , παρὰ τὸ ἀστερητικὸν καὶ τὸ ἐθελ - λαν , οὐς οὐκ ἂν τις ἐθελού . “ Ὅτι ἡ τοῦ Ποσιδῶνος ὀργὴ ἢν κατὰ Ὀδυσοῦς τοῖσι ἵνα πέλαιος μύθον πλεῖν , ἀλληγορίας πειθὼ μετρίσωμεν , δυστυχίαν παραδηλοῖ τοῦ ἥρωος κατὰ θάλασ - σαν . τὰ γὰρ περὶ γῆν τὸ * ἔχων τύχης , δυστυχὸς εἶχε τὸν κατὰ θάλασσαν . καὶ διατοῦτο δοκεῖ ἐπαρχὴς μενεαίναν αὐτῷ ὁ τῆς θαλάσσης ἐπιστατὸν Ποσιδῶν . Νέστορ μὲντοι ἐπιτυχὴς τοῦ πλοῦ γενόμενος , οὐ μόνον φίλος Ποσιδῶνος λέγεται , ἀλλὰ καὶ αἱ συγγέναι αὐτῷ ἀσπιοῦται παρὰ τοῖς ποιταῖς διὰ σχὸν εὐτυχὸς ὡς εἴρηται τὰ αἱ πλοῦν , ὡς ἐν τῇ γάμῃ βασιλῆς ἱστορεῖται . Ἀσσυχὶς δὲ , κατ’ ἐπίτασιν τὸ πολυσποχὲς καὶ ἐντυχὲς καὶ πολυσποῦδαστον . Σοφοκλὴς δὲ αὐτὸ περισποχὲς λέγει . οὐ ἀσσεκόν ὁ περισποχὲς . καὶ θηλυκὸν ἢ περισπώχαι . ἐντεῦθεν δὲ καὶ ὁ Πολυσπύχων ζῆμιον στρατηγοῦ ὄνομα . “ Ὅτι παρασημοῦνται οἱ παλαιοὶ τὸν ποιητὴν ἐν μὲν Ἰλιάδι πολλαῖς ἐπαναλήψεσι χρήσα - σθαι . ἐνταῦθα δὲ , μᾶς τῇ κατὰ τοὺς Αἰθίοπας , ἐν ἢ φασίν ὅτι Αἰθίοπας μεταξὺ τῆς Ἰλιάδος ὄντας . Αἰθίοπας . τὸ διχθὰ διδάσκεται ἔχαστοι ἀνθρώπων ἡμῶν ἀνθρώπων ὡς προδιδύλωται . ὁ φαίνεται καὶ ἐν τῷ , πατὴρ ἄνδρῶν τε θεῶν τε . ζητῆται δὲ τῇ ἐπαναλήψει ἐνταῦθα , εἰς σύστασιν τοῦ ἐθνοῦς . διενίων πᾶν πολὺν ὡς ἁβήστατα γῆν ἐπίζαν αὐτοῖς . “ Ἔστι δὲ τὸ μὲν διχθὰ καθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ τριχθὰ καὶ τετραχθὰ , Ἀργιζῶν . Ἀργιζῶν γὰρ , ἢ τοῦ θήτα ἐν τούτοις ἐπέτθησε , ὡς καὶ ἐν τῷ ποτῷ ποτῖσω πιπὸ * γακα πίπονα καὶ πλιονασμὸ πίποινθα , πρὸς τινα ὁμοιότητα τοῦ πίποινθα . οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ καλακὸς καλλιακός . καὶ χαμαλὴ , χθαμαλὴ . τινῶν δὲ εἰπόντων τὸ αὐτὸ γίνεσθαι καὶ ἐν τῷ ἡδοῦ , ὁ Ἡρακλείδης οὐκ ἀκούει . δοκεῖ δὲ καὶ ἐκ τοῦ ἔχον τὸ πέρ ἄντην ἐξῆν . καὶνὸν μὲν , γενιάσθαι ἢ καυστία ὀχη . πρὸς διαστολὴν δὲ Ἀργιζῶς , ἢ τοῦ ποταμοῦ ὀχὴ καὶ ἐξ αὐτῆς ὀχθος . ἴσως δὲ , καὶ ὁ μόχθος , ὡς ἐκ τοῦ ὀχλίν ὁ μοχλός . ὁμοίως καὶ ἐκ τοῦ ἄχος . τὸ ἄχθος καὶ τὰ ἐξ αὐτοῦ . καὶ ἐκ τῆς ὀχὴς δὲ ὁ ἐστι τροφὴς , ὁ παρὰ Ἡσιόδῳ εὐχθίων . αὐτὸ δὲ , καὶ ἐκ τοῦ ὀρθὸν γίνοιο ἂν . καὶ τοιαῦτα μὲν καὶ ταῦτα . Τὸ δὲ ἔχαστοι ἀνδρῶν , ἑτερομαντευτὸν ἔστι τοῦ , τηλὸθι ὄντας . ὥσπερ πάλιν καὶ τὸ , οἱ μὲν δυσμενέων ἡλίου , οἱ δὲ ἀνιόντος . διασαφνιζοῦν ἔστι τὸ διχθὰ μιμεῖσθαι αὐτοῖς . Τὸ δὲ νήσω ἐν ἀμ - φριότη , νήσος διωδύσσα , οὐκ ἐπαναλήψεως εἶναι δοκεῖ , διότι οὐχ ὁμοιοπώτως ἔχει . τὰ γὰρ διὰ μᾶς λέξεως ἐπαναλαμ , λαμμένα ταυτότητα δοκεῖ πρῶτως φυλάττειν . καὶ τοι ἐν τῇ Ἰλιάδι πολλαὶ ἦσαν
Lemmas: αὐτός τίθημι ἐν ὁ ἔτος χρόνιος ἐνιαυτός . ἱστίον δέ ὅτι ἀπό μέν ὁ ἐνιαυτός ὁ ἀπινναυτίαν γία - νω , ἀπό δέ ὁ ἔτος , ἀμφισβητέω ὁ κατά ἔτος παίζω , καί ἐπίσημος δέ ἐντεῦθεν παρά ὁ παλαιός ἀμφιέννυμι . “ ὅτι2 ὁ ἐπεικώσαντο θεάομαι , τροπικός ἁμῆδεν ὡς ἀπό ὁ κλειδόω ειρμός τις σημαίνω καί κέλευθος καί ἄλλος τις καί στοργή ὁ ἐν γένεσις πρᾶγμα , οὐ ἔχω μένω ἐπί ὁ αὐτός . λαμβάνω δέ ὁ λέξις ἐπί ἀποκλείω προγμάτων ἀγαθός καί μή τοιοῦτος . ἐπι - κλειδόω γάρ τις φημί , ὁ τε χρηστός καί ὁ μή τοιοῦτος . ὁ μέντοι κατακλειδιζω ἵημι ἐπί κακός λαμβάνω . διό καί βαρύς αὐτός ἐπονομάζω ὁ ποιητής ἐν ὁ , Κλειδής τε βαρύς . καί ὁ ὁ Ἡσίοδος δέ τροχός ὁ ἐκεῖνος κατά ὁ μῦθος συνδιδακτὸς εἰλείνα , τοιοῦτος τίς παραδηλόω . κλείδωμα γάρ στοργή ἵημι ἢ ὁ τροχός πειδυνησίας . “ ὅτι2 δέ καί μοῖρα ὁ κλειδόω , καί ὅτι ἐκεῖθεν ὁ λέξις λαμβάνω , ὁ παλαιός δηλόω . “ ὅτι2 εὔφρων ἐν πολύς τεχνάομαι ὁ ποιητής , καί ἄλλως μέν πολλοχοω οὗτος ποιέω , εἰμί δέ ὅτε καί διά προσθήκη στοργή ἢ ἀγαρεύσεως . προσθήκη μέν , ὡς ἐν ὁ πλάζω καί ὁ ὅμοιος πάθος προγμάτων . ἀφαίρεσις δέ , ὡς ἐν ὁ περαίνω ἆθλος . περαίνω γάρ ορειλαω εἶίπω , εξωθώ * ὁ εἰ ὁ δίφθογγος διά ὁ εὔφωνος . οὗτος καί ἐκ ὁ κειδῶ πείθω πίστις ἢ διά Ἀκοῦς μάθησις . καί ἐκ ὁ κενδῶ ὁ Κέστης . καί ἐκ ὁ ἐρύθω , ὁ ἐρυθρός καί ὁ ἐρύθημα καί ἡδύς ὁ ἐρυθύος , καί ἐρυθρόδανον . οὗτος καί ὁ ἀρεκτον , ἀρεκτον λέγω . καί ὁ πετισμαω πετισμαω . καί ὁ ψευδρόδι , ψευδής καί ψευδής . καί ὁ ἐλεύθω ἄπιστος . καί ἔλευσις ηλευτις , καί τείνω τείνω . καί ὁ πετεῖχθαι πέτομαι . καί ὁ νευστάζω νευστάζω . οὗτος καί ἐκ ὁ τεῖχος τέγγω . καί ἐκ γλῶχ ἐκ ὁ γλένχος . οὗτος καί γλαῦξες κατά Πανασανίου , οὗτος πολύς ὕψμα ἔχω , ὁ νῦν φημί σίρνος . ὁ δέ αὐτός , καί σίζω οὐδὲτέφως . Αἰθίοψ δέ . σαφνὸς ὁ ποιητής ἀπό ὁ ὁ Ὀδυσο - Σίως πόρος καί σός ἀγών . “ ὅτι2 δέ καί ἐπί ἀγωναμάτων οὐ ὁ λέξις καμυνη , πολλοχοω φαίνω - ὁ . πρός τις δέ ἀντίπαλος εἄν ἀσθλίων ὁ Ὀδυσσεύς . ἢ πάντως , πρός ὁ ἀντικαίω αὐτός Τύχη . νοέω δέ πρός τις ὁ αιθλαω , καί ἀντί ὁ μόχθος καί πόνος , παρά ὁ ἀστερητικὸν καί ὁ ΕΘΕΛ - λάω , οὖς οὐ εἄν τις ἐθέλω . “ ὅτι2 ὁ ὁ Ποσιδῶνος ὀργή εἄν κατά οδυσος ὅς ἵνα πέλαιος μῦθος πλέω , ἀλληγορία πειθώ μετρισαω , δυστυχία παραδηλόω ὁ ἥρως κατά Θαλῆς - σάω . ὁ γάρ περί γῆ ὁ * ἔχω τυγχάνω , δύστυχος ἔχω ὁ κατά θάλασσα . καί διατοῦτο δοκέω ἐπάρχω μενεαίνω αὐτός ὁ ὁ θάλασσα ἐπίστατον ποσιδηω . Νέστωρ μέντοι ἐπιτυχής ὁ πλόος γίγνομαι , οὖον μόνος φίλος Ποσιδῶνος λέγω , ἀλλά καί ὁ συγγενᾶς αὐτός ἀσπίζω παρά ὁ ποιτης διά ἔχω Εὔτυχος ὡς εἴρω ὁ ὁ πλόος , ὡς ἐν ὁ γαμέω βασιλεύς ἱστορέω . Ἀσσυχὶς δέ , κατά ἐπίτασις ὁ πολυσποχὲς καί ἐντυγχάνω καί πολυσποῦδαστον . Σοφοκλῆς δέ αὐτός περισποχὲς λέγω . οὖον ἀσσεκόν ὁ περισποχὲς . καί θηλυκός ἢ περισπάω . ἐντεῦθεν δέ καί ὁ πολυσπυχοω ζημία στρατηγός ὄνομα . “ ὅτι2 παρασημουντ ὁ παλαιός ὁ ποιητής ἐν μέν Ἰλιάς πολύς ἐπανάληψις χράω - ἕπομαι . ἐνταῦθα δέ , μᾶς ὁ κατά ὁ Αἰθίοψ , ἐν ἢ φημί ὅτι Αἰθίοψ μεταξύ ὁ Ἰλιάς εἰμί . Αἰθίοψ . ὁ διχθά διδάσκω χάζω ἄνθρωπος ἐγώ ἄνθρωπος ὡς προδιαλύω . ὁ φαίνω καί ἐν ὁ , πατήρ ἀναδράω τε θεός τε . ζητέω δέ ὁ ἐπαναλαμβάνω ἐνταῦθα , εἰς σύστασις ὁ ἔθνος . διένιο πᾶς πολύς ὡς ἁβήστατα γῆ ἐπιζάω αὐτός . “ εἰμί δέ ὁ μέν διχθά καθά καί ἐν Ἰλιάς ὁ τριχθά καί τετραχθά , αργιζω . αργιζω γάρ , ἢ ὁ τίθημι ἐν οὗτος ἐπιτίθημι , ὡς καί ἐν ὁ ποτός ποτίζω πίπος * γάκα Πίπονα καί πλιονασμὸ πῖπος , πρός τις ὁμοιότης ὁ πῖπος . οὗτος δέ καί ἐν ὁ Καλάκος Καλλιάκος . καί χαμαλή , χθαμαλός . τις δέ εἶπον ὁ αὐτός γίγνομαι καί ἐν ὁ αἰδέομαι , ὁ Ἡρακλείδης οὐ ἀκούω . δοκέω δέ καί ἐκ ὁ ἔχω ὁ περ ἄντην ἔξεστι . καινός μέν , γενιοιδανω ἢ καυστία ὀχέω . πρός διαστολή δέ αργιζω , ἢ ὁ ποταμός ὀχή καί ἐκ αὐτός ὄχθος . ἴσως δέ , καί ὁ μόχθος , ὡς ἐκ ὁ ὀχλίν ὁ μοχλός . ὁμοίως καί ἐκ ὁ ἄχος . ὁ ἄχθος καί ὁ ἐκ αὐτός . καί ἐκ ὁ ὀχέω δέ ὁ εἰμί τροφή , ὁ παρά Ἡσίοδος εὐχθίων . αὐτός δέ , καί ἐκ ὁ ὀρθός γίγνομαι εἄν . καί τοιοῦτος μέν καί οὗτος . ὁ δέ χάζω ἀνήρ , ετερομαντευος εἰμί ὁ , τηλόθι εἰμί . ὥσπερ πάλιν καί ὁ , ὁ μέν δυσμενής ἥλιος , ὁ δέ ἀνέρχομαι . διασαφνιζεω εἰμί ὁ διχθά μιμέομαι αὐτός . ὁ δέ νῆσος ἐν ἀνά - φριοτω , νῆσος διωδύσσα , οὐ ἐπανάληψις εἰμί δοκέω , διότι οὐ ὁμοιοπώτως ἔχω . ὁ γάρ διά μᾶς λέξις ἐπαναλαμ , λάπτω ταυτότης δοκέω πρῶτος φυλάσσω . καί ὅς ἐν ὁ Ἰλιάς πολύς εἰμί