eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1581
Ψ Ω Δ ἂ γενέσθαι αὐτά . ἂν δὲ τι αἰτιάται τὸ μὴ μετ’ αὐτῆς τὸν ξένον εἰς τὴν πόλιν ἀγαγεῖν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , ἔς ἡμῖτερων , ἑλληνικῶς γραφθέν , λείπει γὰρ τὸ , δόμα ἢ δόμων ἢ μέγαρον . οὕτω καὶ ἐν τῇ ἑξῆς γραφ - δία ἐστί , ἡμῖτερων δ’ ἐλθόντες . ἐνθα κεῖται καὶ τὸ τέλειον ἐν τῷ , ἵνατ’ ἡμῶν δώ . Τὸ δὲ ἰκέτευσας , συ - στέλλει τὴν ἀρχοῦσαν Ἰωνικῶς . ἄλλως γάρ , * ἑταινίσθαι ὤφειλε πατὰ χωροῦν ἄξιῶν . καὶ οὕτω μὲν ὁ βασιλεὺς ἐπετίμησε τῇ θυγατρὶ . Ὀδυσσεὺς δὲ ὑπασπολογιζόμενος τῆς παιδός , φησὶ μὴ μοι τοῦνεκ’ ἐμὶμονα νῦν κε κοῦφη . ἡ μὲν γὰρ μ’ ἐκίλευε , οὐν ἀμφιπόλοιςιν ἐπε - πειθότα , ἀλλ’ ἐγὼ οὐκ ἐθέλον . Καὶ ὡς ὡς ψεύδεται φανερῶς ὁ Ὀδυσσεύς . ὅπερ ἐν καιρῷ ποιήσει ἂν ὁ σοφός . αἰτίαν δὲ τοῦ μὴ ἐθέλειν ἐπεῖθαι τῇ χώρῃ λέγει Ὀδυσσεύς , φόβον καὶ αἰσχύνην . καὶ τὸ μὲν τῆς αἰσχύνης , οὐν ἐπιξεοράζεται . τὸ δὲ περὶ τοῦ φόβου , ἡρέμα πλατίνει . φησὶ γάρ . δείσας αἰσχυνόμε - * νός τι μὴ πως καὶ σοὶ θυμὸς ἐπισχύσαιτο ἢ ἐπισκύζοιτο ἰδόντι . δύσζηλοι γάρ τ’ εἰ μὲν ἐπὶ χθονὶ φύλ’ ἀνθρώπων . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεύς . Ἀλκίνοος δὲ ἀπαρνούμενος δύσζηλος εἶναι , φησὶ . ξαίνε , οὐ μοι τοιούτον στίθεσσι φίλον ἦρ , μαρπίδιος κεχολώσθαι . ἀμαίνω * δ’ αἰσμά πάντα . ἤτοι τὰ παθόντοτα . Καὶ ὡρα τὸ , μαρπίδιος κεχολώσθαι . εἰχὶ μὲν γὰρ καὶ μάτην οὐ χολω - θήσεταὶ ὁ σπουδαῖος . αἰσίων μὲντοι χόλον ἀναλήφεται ποτε . γνωμικὸν δὲ πάντως τὸ , ἀμαίνω δ’ αἰσμά πάντα . Ὅρα δὲ τὸ , καὶ σοὶ θυμός . δῆλον γὰρ ἐντεῦθεν , ὡς καὶ ἑτέρους ἐδεδίει δι’ οὐς οὐν ἠθέλει ὑπεῖθαι τῇ χώρῃ . Τὸ δὲ ἐπισχύσαιτο , δηλοῖ μὲν τὸ ὀργισθήν , παράγει δὲ τὸ ἐπισκύνιον . οὐ ἰσμιχία παρὰ τοῖς παλαιοῖς , αὐτή . ἐπισκύνιον , τὸ ὑπὲρ τὴν ὀφρύϊν ἐπορρυθίον . ἢ περὶ τὰς ὀφρύς χάρις . εὑρίσκεται δὲ παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ σκυνδαίνειν ἐκ παραγωγῆς , τὸ σκνξεσθαι . Λήγ - ξηλοι δέ , οἱ ἀλλαχοῦ προλεχθέντες ζηλήμονες . εἴδος δὲ χόλου ἀμφο ταῦτα δηλοῖ . διὸ ἀποστερῶν ἑαν - τὸν ὡς ἐφρόθη ὁ βασιλεὺς τοῦ μὴ δύσζηλος ὁ ἐστι ζηλήμων εἶναι , ἔφη μὴ ἂν μαρπίδιος χολωσθότα . ὡς παντὸν ὡν δύσζηλον εἶναι καὶ μαρπίδιος χολούμε*νον . Τὸ δὲ δύσζηλοι ἐσμέν , διὰ τῆς πληθυντικῆς κοι-10 νότητος , παραφαίνεται τὸ τραγὺ τῆς ἐπιτιμήσεως . ὡς μὴ μόνον τοῦ Ἀλκινόου τοιούτου ὀνομασθέντος , ἀλλὰ γνωμικῶς ἐν κοινῷ τοῦ λόγου λεχθέντος . καὶ ἐστιν ὅμοιον τῷ , ἐν βουλῇ δ’ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἕκαστε . καὶ τοῖς τοιούτοις . Ἀξιὸν δὲ καὶ ὡς Ἀττικῶς ἔφη τὸ , δύσζηλοι ἐσμέν φύλ’ ἀνθρώπων , ἀντὶ τοῦ οἱ ἄνθρωποι . τὸ γὰρ κοινὸν ἦν , δύσζηλα φύλα . Ὅτι οὐ μόνον οὐν ἂν χολώσεσθαι τῷ Ὀδυσσῇ λέγει ὁ βασιλεὺς ἐλθόντι μετὰ τῆς θυγατρός , ἀλλὰ καὶ χαίρειν ἂν . φησὶ γοῦν εὐχόμενος - αἰ’ γὰρ Ζεὺ τε πάτερ τοῖς ἔων ὅσος ἐσσί , τά τε φρονίον ἀτ’ ἐγὼ περ , παῖδά τ’ ἐμὴν ἔχειν καὶ ἔμὸς γαμ - θὸς καλέσθαι αὐθι μένων . οἶχον δὲ ἐγὼ καὶ πτῆματα δοῖην , εἰ ἐθέλον γε μένοις , αἰχῶνα δὲ σε οὐ τις ἄρξξα Φαιήχων . μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο . ὁ παντὸν ἐστι τῷ , μὴ τοῦτο θεὸς τλήσει , καμίνω ἀλλαχοῦ . Σημειῶσαι δὲ τὴν κατὰ ἀπαρίγματον ῥήμα εὐχήν τὸ , αἰ’ γὰρ Ζεὺ παῖδα ἐμὴν ἔχειν καὶ γαμβρὸς καλέσθαι , Ἀττικῶς προσαχθείσαν , ὡς καὶ ἐπ’ ἄλλων φαίνεται . λείπει δὲ τὸ ἐθέλοις ἢ τι τοιούτον ἵνα λέγ’ ὅτι αὐθὲ ἐθέλοις ἔμὸς γενέσθαι γαμβρός . μὴ’ ὀλίγα δέ , κά - ται καὶ συνήθης εὐχή , τὸ Ζεὺ πάτερ αὐτ’ ὅσα εἶπε , τελευτήσαν * ἀπαντα . Καὶ σημειῶσαι ἐν τούτοις ὅτι τε παντὸν εὐχῆς λόγος αὐτὸν εἰ καὶ αἰ’ καὶ αὐθὲ ὡς μυθικοῦ φαίνεται . καὶ ὅτι οὐ μόνον ὀφρητικὸν ἐστιν ἐπίρρημα τὸ αἰ’ , ἀλλ’ ἰδὸν καὶ ἐντατίων . νοεῖται δὲ ποτε καὶ μεμιγμένον , ὡς παρὰ τῷ κομικῷ ἐν τῷ , αἰ’ τάλαρ . ἔτι δὲ καὶ δυσφημίζον κατὰ τοὺς παλαιοὺς . Τὸ δὲ τοῖς ἔων οἷος ἐσσί , ἀφίλει τὸν Πινδαραν ἐπαινῆς πρὸς ἀμαθὸν ἄνδρα τινὰ τὸ καλὸν νόημα ἐκείνου , τὸ γίνου οἷος ἐσσί . ὡς μὴ ἔχον δηλαδὴ χρείαν πρὸς ὃν ἂν ὁμοιως γένοιτο . Τὸ δὲ τὰ φρονίον ἀπὶρ ἐγώ , δηλοῖ δεῖν ὁμοφροσύνην εἶναι μὴ μόνον ἀνδρὶ καὶ γυναικί , ἀλλὰ καὶ τοῖς γηδεσταῖς πρὸς τοὺς νυμφίους . Τὸ δὲ αἰχῶντα δὲ σε οὐ τις ἄρξξα , φιλοξενικοῦ ἔθος ἐστίν . ἄπαρ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα ἔστι ὁ ποιητής , χόλωνα ξένον παρόντα φιλεῖν ἀδύλοντο δὲ πύμπαν . Φασὶ δὲ οἱ παλαιοὶ τὸν βα - σιλέα ἐπιτιδὲς τὸν περὶ γάμων λόγον ἀνακαίνισαι , παρόντων τοῦ Ὀδυσσέως αἱ ταῖς ἀληθείαις παρητή - σατο τὸν ἤδη Καλυψούς γάμον . εἰ γὰρ προσηκὸς φασὶ ὑπόχρητα γαμήσιον , παντελῶς ἑλεγχθήσεται αὐτὸν ψευδόμενος . ἔθος δὲ αὐλὸς ἦν τοῖς ἀρχαίοις , ἐπιλέχεσθαι τοῖς ἄριστοις τῶν ξένων καὶ γαμ - βρούς αὐτοὺς ποιεῖσθαι . ὡς καὶ ἐπὶ Βελλεροφόντου καὶ Τυδίδος καὶ Πολυνείκους ἐγένετο . ἐπιχείρων δὲ οὐκ εἰς * πλοῦτον ἀφορῶντες , ἀλλ’ ὅτι ὁ μὲν , τυχὸν βασιλῆ ἀνδρὶ ἔφαι . οἱ δέ , γενεὴ Διὸς μεγάλου ἐκ-30
Lemmas: Ψ Ω δ ὅς γίγνομαι αὐτός . εἄν δέ τίς αἰτιάομαι ὁ μή μετά αὐτός ὁ ξένος εἰς ὁ πόλις ἄγω . Ὅρας δέ καί ὁ , εἰς ημιτερας , Ἑλληνικός γράφω , λείπω γάρ ὁ , δόμα ἢ δόμος ἢ μέγαρον . οὗτος καί ἐν ὁ ἑξῆς γραφ - δῖος εἰμί , ημιτερας δέ ἔρχομαι . ἔνθα κεῖμαι καί ὁ τέλειος ἐν ὁ , ἰνέω ἐγώ δήω . ὁ δέ ἱκετεύω , σῦς - στέλλω ὁ ἄρχω ἰωνικός . ἄλλως γάρ , * εταινιεπομαι ὀφείλω πατά χωρέω ἄξιος . καί οὗτος μέν ὁ βασιλεύς ἐπιτιμάω ὁ θυγάτηρ . Ὀδυσσεύς δέ υπασπολογιζομαι ὁ παῖς , φημί μή ἐγώ ένεκα ἐμμονή νῦν κε κοῦφος . ὁ μέν γάρ εἷς εκιλευω , ὀν ἀμφίπολος ἔπω - πείθω , ἀλλά ἐγώ οὐ ἐθέλω . καί ὡς ὡς ψεύδω φανερῶς ὁ Ὀδυσσεύς . ὅσπερ ἐν καιρός ποιέω εἄν ὁ σοφός . αἴτιος δέ ὁ μή ἐθέλω πειθός ὁ χώρα λέγω Ὀδυσσεύς , φόβος καί αἰσχύνη . καί ὁ μέν ὁ αἰσχύνη , ὀν επιξεοραζω . ὁ δέ περί ὁ φόβος , ἡρέμα πλαταίνω . φημί γάρ . δείδω αἰσχύνω - * Μύκονος τίς μή πως καί σύ θυμός ἐπισχύω ἢ επισκυζω ὁράω . δύσζηλος γάρ τε εἰμί μέν ἐπί χθών φῦλον ἄνθρωπος . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς . Ἀλκίνοος δέ ἀπαρνέομαι δύσζηλος εἰμί , φημί . ξαίνω , οὖον ἐγώ τοιοῦτος στίθεσσι φίλος ἔαρ , μαρπίδιος χολόω . ἀμάνιος * δέ αἰσμά πᾶς . ἤτοι ὁ παθόντοτα . καί ὤρα ὁ , μαρπίδιος χολόω . ὁμό-στιξ μέν γάρ καί μάτην οὖον χόλος - τίθημι ὁ σπουδαῖος . Αἰσίων μέντοι χόλος ἀναλαμβάνω ποτός . γνωμικός δέ πάντως ὁ , ἀμάνιος δέ αἰσμά πᾶς . Ὅρας δέ ὁ , καί σύ θυμός . δῆλος γάρ ἐντεῦθεν , ὡς καί ἕτερος δείδω διά οὖς ὀν ἐθέλω ὑπεῖπον ὁ χώρα . ὁ δέ ἐπισχύω , δηλόω μέν ὁ ὀργίζω , παράγω δέ ὁ ἐπισκύνιον . οὖον ισμιχιος παρά ὁ παλαιός , αὐτός . ἐπισκύνιον , ὁ ὑπέρ ὁ ὀφρύς επορρυθεος . ἢ περί ὁ ὀφρύς χάρις . εὑρίσκω δέ παρά ὁ ποιητής καί σκυνδαινεος ἐκ παραγωγή , ὁ σκνξεσθαι . Λήγ - ξηλοι δέ , ὁ ἀλλαχοῦ προλέγω ζηλήμων . εἶδος δέ χόλος ἀμφο οὗτος δηλόω . διό ἀποστερέω ἐάν - ὁ ὡς φέρω ὁ βασιλεύς ὁ μή δύσζηλος ὁ εἰμί ζηλήμων εἰμί , φημί μή εἄν μαρπίδιος χολόω . ὡς λήγω ὡς δύσζηλος εἰμί καί μαρπίδιος χολόω . ὁ δέ δύσζηλος εἰμί , διά ὁ πληθυντικός κοι-10 νότητος , παραφαίνω ὁ τραγὺ ὁ ἐπιτίμησις . ὡς μή μόνος ὁ Ἀλκίνοος τοιοῦτος ὀνομάζω , ἀλλά γνωμικός ἐν κοινός ὁ λόγος λέγω . καί εἰμί ὅμοιος ὁ , ἐν βουλή δέ οὖον πᾶς ἀκούω οἷος ἕκαστος . καί ὁ τοιοῦτος . Ἀξιός δέ καί ὡς Ἀττικός φημί ὁ , δύσζηλος εἰμί φῦλον ἄνθρωπος , ἀντί ὁ ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ κοινός εἰμί , δύσζηλος φῦλον . ὅτι2 οὖον μόνος ὀν εἄν χολόω ὁ ὀδύσσομαι λέγω ὁ βασιλεύς ἔρχομαι μετά ὁ θυγάτηρ , ἀλλά καί χαίρω εἄν . φημί γοῦν εὔχομαι - ἀεί γάρ Ζεύς τε πατήρ ὁ ἐάω ὅσος εἰμί , ὁ τε φρόνιος ἅτε ἐγώ περ , παῖς τε ἐμός ἔχω καί ἐμός γαμ - ἄνθος κάλημι αὐτόθι Μένων . οἴχω δέ ἐγώ καί πτῆμα δήω , εἰμί ἐθέλω γε μένω , αιχωνη δέ σύ οὖον τις ἄρχω φαιηχος . μή οὗτος φίλος Ζεύς πατήρ γίγνομαι . ὁ λήγω εἰμί ὁ , μή οὗτος θεός ἔτλην , κάμινος ἀλλαχοῦ . σημειόω δέ ὁ κατά ἀπαρίγματον ῥῆμα εὐχή ὁ , ἀεί γάρ Ζεύς παῖς ἐμός ἔχω καί γαμβρός κάλημι , Ἀττικός προσάγω , ὡς καί ἐπί ἄλλος φαίνω . λείπω δέ ὁ ἐθέλω ἢ τίς τοιοῦτος ἵνα λέγω ὅτι αὐθὲ ἐθέλω ἐμός γίγνομαι γαμβρός . μής ὀλίγος δέ , ἀλκή - ὁ καί συνήθης εὐχή , ὁ Ζεύς πατήρ αὐτω ὅσος εἶπον , τελευτάω * ἅπας . καί σημειόω ἐν οὗτος ὅτι τε λήγω εὐχή λόγος αὐτός εἰμί καί ἀεί καί αὐθὲ ὡς μυθικός φαίνω . καί ὅτι οὖον μόνος ὀφρητικὸν εἰμί ἐπίρρημα ὁ ἀεί , ἀλλά ὁράω καί ἐντατίων . νοέω δέ ποτός καί μίγνυμι , ὡς παρά ὁ κωμικός ἐν ὁ , ἀεί Ταλάρ . ἔτι δέ καί δυσφημίζω κατά ὁ παλαιός . ὁ δέ ὁ ἐάω οἷος εἰμί , ἀφαιρέω ὁ Πινδαραν ἐπαινός πρός ἄμαθος ἀνήρ τις ὁ καλός νόημα ἐκεῖνος , ὁ γίγνομαι οἷος εἰμί . ὡς μή ἔχω δηλαδή χρεία πρός ὅς εἄν ὁμοίως γίγνομαι . ὁ δέ ὁ φρόνιος ἀπίς ἐγώ , δηλόω δήω ὁμοφροσύνη εἰμί μή μόνος ἀνήρ καί γυνή , ἀλλά καί ὁ γηδεσταῖς πρός ὁ νυμφίος . ὁ δέ αἰχῶντα δέ σύ οὖον τις ἄρχω , φιλοξενικός ἔθος εἰμί . ἄπαρος ἐν ὁ μετά οὗτος εἰμί ὁ ποιητής , χολώνω ξένος πάρειμι φιλέω ἀδύλοντο δέ πύμπαν . φημί δέ ὁ παλαιός ὁ βάω - σιλέας ἐπιτιδὲς ὁ περί γάμος λόγος ἀνακαινίζω , πάρειμι ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ὁ ἀλήθεια παραιτέομαι - Σάτο ὁ ἤδη Καλυψώ γάμος . εἰμί γάρ προσήκω φημί ὑπόχρητα γαμέω , παντελῶς ἐλέγχω αὐτός ψεύδω . ἔθος δέ αὐλός εἰμί ὁ ἀρχαῖος , ἐπιλέγω ὁ ἀγαθός ὁ ξένος καί γαμ - βιβρώσκω αὐτός ποιέω . ὡς καί ἐπί Βελλεροφόντης καί Τυδίδης καί Πολυνείκης γίγνομαι . ἐπίχειρον δέ οὐ εἰς * πλοῦτος ἀφοράω , ἀλλά ὅτι ὁ μέν , τυγχάνω βασιλεύς ἀνήρ φαίνω . ὁ δέ , γενεά Ζεύς μέγας εἰμί