eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1443
Ρ Α Ψ Ι Ω Ι Δ Ι Α Β . ἀγαθὸς , καὶ ἥπιος ἔστω Σμηροῦχος βασιλεύς , μὴ δὲ φρεσὶν αἴσμα εἴδῃς . ἀλλ᾽ αὐὶ χαλεπὸς τ᾽ ἦν , καὶ αἰσυλα ῥέζοι . Ὡς οὕτως μέμνηται Ὀδυσσῆος θεῖοιο λεών οἷον ἄνδρασε . πατὴρ δ᾽ ὡς ἥπιος ἦν . Εἰτα σφοδρότερον καταφρονοῦνος τῶν αὐτῶν , φησίν . ἀλλ᾽ ἦτοι μνηστήρας ἀγήνορας οὐτι μεγάροιο Ἐρ - δειν ἔγχα ἕατα , κακοθρασίμω νόῳ . Σφᾶς γὰρ παρθένου κεφαλὰς , πατὶδουσα βιαίως Οἶκον Ὀδυ - σῆος , τῶν δ᾽ οὐδ᾽ ἐπὶ φασὶ νέεσθαι . Νῦν δ᾽ ἄλλοι δήμω νεμεσίζομαι , οἷον ἄπαντες Ἡσὶν ἄνερ , ἀτὰρ * οὐτι καδπατόμενοι ἐπέεσσι , Παιῶνος μνηστήρας κατεῖνυκε πολλοὶ ὄντες . Καὶ ὅρα δημηγορίαν ταύτην , οὐδὲν τι δικαιολογικὸν ἔχουσαν , ἀλλ᾽ εἰς τὸ πᾶν καταφορικὴν καὶ ἀγαθῶ ἐπιψύφῳ πρέπουσαν . Τὸ δὲ ἐπίτροπον οἶκον , ἐπίτροπον τῶν κατὰ Τηλέμαχον εἶναι δηλοῖ τὸν Μέντορα . ὁ ἐστι προνοούμενον . οὕτω καὶ πόλεως ἐπίτροποι , οἱ αὐτῆς φροντισταί . καὶ ὁ βασιλεύς δέ , ἐπὶ μάλ - λον ἐπίτροπος , θεοῦθεν τοῦτο εἰληθώς . κατὰ τὸ , ὃ λαοὶ τ᾽ ἐπιτετράγμεται . Τὸ δὲ πεί - θεσθαι γέροντι ὁ ἐστι τῷ Ἰκάριῳ , φιλοπατορίαν διδάσκει . ὡς γὰρ οἱ πατ᾽ οἶκον τῷ Μέντωρι , οὕτως αὐτὸς τῷ τοῦ Ὀδυσσέως πατρὶ * πεισεται . Τὸ δὲ ἀσχήτοῦνος , κατὰ φθόνον ἐφρέθη παρὰ τὸ ἔχων σκήπτον , ὃ σκάπτον Πίνδαρος λέγει . ἐξ οὗ τὸ σκήπτρον προσλήψαι τοῦ φ . Τὸ δὲ μή τις ἐπὶ ἀγαθὸς καὶ ἥπιος ἔστω καὶ ἴσης , κατὰ τι ἐξεραντίου ἐπιχείρημα ὠφῆται . ἵνα λέγῃ ὡς ἐὰν τοῦ θείου καὶ ἠπίου βασιλέως οὐ μέμνηται , τοῦ ἀπεισαντίος αὐτῷ χαλεποῦ καὶ αἰσυλογοροῦ μεμνήσον - ται . Τὸ δὲ εἶη καὶ ῥέζοι , οὐ κυρίως ἐντυχά . θεάδως δὲ ἀντὶ προστακτικῶν ἐσχημάτι - σταί τοῦ ἔστω καὶ ῥέζετω . Αἰσυλα δέ , καὶ νῦν τὰ αἰδὶκα καὶ τῆς αἰσῆς ἦτοι τοῦ καδήχοντος σεσυνέμεινα , ὡς συγκεχόρθαι ἀπὸ τοῦ αἰσόδυνα . Τὸ δὲ Ὀδυσοῦος θεοῖο , ἐπιτασίς ἐστι τοῦ , πατὴρ ὡς ἥπιος ἦν . πλεῖον γὰρ τι τὸ θεῖον δηλοῖ τοῦ , ὡς πατὴρα εἶναι . πατέρες μὲν γὰρ πολλοί , δύσννοι παισὶν ἐφάνησαν . θεὸς δέ , οὐ . ὁ μέγας πατὴρ . εἰκὸς δ᾽ ἐνταῦθα καὶ ἐμφαντικῶς εἰρηθῆναι τὸ θεοῖο . ἵνα λέγῃ , ὅτι μέμνηται μὲν τινες Ὀδυσσέως κατὰ καὶ οἱ μνηστήρες , πλὴν οὐχ ὡς θεῖον βασι - λέως , ἀλλ᾽ ὡς γυναῖκα εἰσιδεα ἔχοντος . ὡς ἀφμιού . ὡς ἀπλῶς βασιλέως . καὶ σπαῦδουσι παριέναι τῶν ἐκείνων . οἱ δὲ τοιούτοι , οὐν ἂν μνήμην ἐκείνου ὡς χρη ἔχειν λέγοιντο , * ἀλλὰ τινα ἴσως μνείαν . ὡν πολλῇ δή που διαφορά . εἴπερ μνήμη μὲν κατὰ τοὺς παλαιοὺς , οὐ πάντως καὶ μνεία . μνεία δέ , εὐθέως καὶ μνήμη . καὶ μνήμη μὲν γενικώς , τύπωσις ψυχῆς . μνεία δέ , λόγος γασὶ κατὰ ἀνακώσων λεγόμενος . καὶ μνήμη μὲν , ἡ τῷ μνημονικῶ συνεινούσα . μνεία δέ , προφερομένου τινὸς ὑπόμνησις εἰς ἴσον ἤκουσα τῇ ἀναμνήσει . Μεγαίρω δέ , τὸ μέμφομαι . ἐπεὶ καὶ φθονεῖν , τὸ μέμψε - σθαι ὡς ἐν τῇ ἀ βαυοδίᾳ ἀφάνη . Κακοθρασία δὲ λογισμοῦ , ἡ κακοσυνθέσια καὶ ἀναρ - μοστία , πρὸς διαστολὴν το῁ φρενήρους ὡς ἀγαρνίας ἔχει τὰς φρένας . ἐπὶ δέ , καὶ ἡ κακοθουλία . ὅπερ ἀλλαχοῦ διαλύσας ὁ ποιητής , κακὰ ὁράπιν φρισὶν ἐπὶ ἑτέρας ἐνοίας . Τὸ δὲ παρθένου - νοι κεφαλὰς , ἀντὶ τοῦ προτεινάντις . ἢ ὡς ἐν ἐπιζήρω ἦτον ἐπιζόφω , ἦτοι ἐπικομμίῳ ἔνιτς ὥστε κοπῆναι . οἱ δὲ παλαιοί , οὕτω φασίν . ὡς μὴ ἐπιζέμενοι τὰς ἑαυτῶν γασὶ κεφαλὰς ἀλλὰ παρατιθεμέ - νοι . προοὶων δὲ που ὁ ποιητής , καὶ ἐπιθαλαττίων ἡρωτῶν τοῦτο ἐφει . Τὸ δὲ οἷον ἄπαν - τες , θαυμαστικῶς εἴρηται , ὡς καὶ πρὸ τοῦτου τὸ , οἷον ἀναξας ἄμαρ οὔχεται , καὶ , οἷον δή νυ θεοὶς βροτοὶ αἰτῶνται . Ἀφω δέ , οἱ ἀφωνοι , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ καῖται . ἀπὸ τοῦ ἄνω ἄνανος , ἄναος . καὶ Ἀττικῶς , ἄνωσ ὡς Μενέλεως . καὶ πλη*Θυτιζόν , ἄνωφ . εἴρηται δὲ που , καὶ ἀντὶ ἐπιμή - ματος . Τὸ δὲ καδπατόμενοι ἐπέεσσιν , αἰσχύνει τοὺς Ἰθακησίους εἰ μὴ δὲ λόγοις ἀποτοῖσι τῶν βιαίων μνηστήρων . τοῦτο δὲ διέσταλσαι τοῦ , χερόσιν ἄπτισθαι , ὡς δυσχεστέριον ὄντος . ὁμοίως ἐντρίπαι καὶ τὰ , πολλοὶ ὄντες . ἴζων γὰρ δοκεῖ τοὺς πλείους τῶν ἡττόνων προφυγεῖσθαι . Ὅτι ἀκμαζὼν ὁ ποιητὴς ἐν ταῖς τῶν μνηστήρων δημηγορίαις , τὸν μὲν Ἀντίνοον , ἀπλούστερον δημηγοροῦντα πεποίηκε καὶ ἀφελίστερον . τὸν δὲ Ἐρύμαχον , ἡμροδίστερον ἐκείνου καὶ ἀδοῦστερον . ἐνταῦθα δὲ Λιώςαιτον τινα μνηστήρα βραχύλογον μὲν πλάττει , θρασύτερον δὲ ἐκείνων . ὡς οὐ μόνον τὸν Ὀδυσσία ἐξευλι*σι , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγορὰν ταχὺ λύσαι ἦν οὐκ ἐκάθισεν αὐτός . ὥστε εἶναι εἰπεῖν , ὡς εἰ καὶ τὰς τῶν ἄλλων ἀνδρῶν ἀγορὰς κατὰ τὸν ποιητὴν Θέμις λύει καὶ καθεῖζει , ἀλλὰ τὴν σήμερον ἐν Ἰθάκῃ ταύτην , Θέμις μὲν ἐκάθισεν , ἀθμίσιτον δὲ ἀνδρὸς ἡβης ἔλυσε . δημηγορεῖ δὲ ὁ Λιώςαιτος , οὕτω . Μέντωρ ἀταρτηρέ . φρένας ἡλθέ . ποῖον ἐειπες , Ἥμέας ὀτρύνων καταπαύμεν ; ἀγακλίων δὲ ἀνδράσι καὶ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ι Ω Ι δ Ι Α Β . ἀγαθός , καί ἤπιος ἵστημι Σμηροῦχος βασιλεύς , μή δέ φρήν αἴσμα οἶδα . ἀλλά αὐὶ χαλεπός τε εἰμί , καί αἴσυλος ῥέζω . ὡς οὕτως μιμνήσκω Ὀδυσσεύς θεῖος λαός οἷος ἄνδρασε . πατήρ δέ ὡς ἤπιος εἰμί . εἶτα σφοδρός καταφρονέω ὁ αὐτός , φημί . ἀλλά ἦ μνηστήρ ἀγήνωρ οὔτις μέγαρον ἐρ - δήω ἐγχέω ἄτη , κακοθρασίμω νόος . σφεῖς γάρ παρθένος κεφαλή , πατιδηω βίαιος οἶκος Ὀδυ - σῆς , ὁ δέ οὐδέ ἐπί φημί νέομαι . νῦν δέ ἄλλος δῆμος νεμεσίζομαι , οἷος ἀπάντομαι ἀπτήν ἀνήρ , ἀτάρ * οὔτις καδπατομενω ἔπος , Παιάν μνηστήρ κατανύω πολύς εἰμί . καί ὁράω δημηγορία οὗτος , οὐδείς τίς δικαιολογικός ἔχω , ἀλλά εἰς ὁ πᾶς καταφορικός καί ἀγαθόω ἐπιψύφῳ πρέπω . ὁ δέ ἐπίτροπος οἶκος , ἐπίτροπος ὁ κατά Τηλέμαχος εἰμί δηλόω ὁ Μέντωρ . ὁ εἰμί προνοέω . οὗτος καί πόλις ἐπίτροπος , ὁ αὐτός φροντιστής . καί ὁ βασιλεύς δέ , ἐπί μάλα - λος ἐπίτροπος , θεόω οὗτος εἴλω . κατά ὁ , ὅς λαός τε ἐπιτρέχω . ὁ δέ πεῖ - τίθημι γέρων ὁ εἰμί ὁ Ἰκάριος , φιλοπατορία διδάσκω . ὡς γάρ ὁ πάτος οἶκος ὁ Μέντωρ , οὕτως αὐτός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πατήρ * πείθω . ὁ δέ ασχητομοσσυν , κατά φθόνος φέρω παρά ὁ ἔχω σκήπτω , ὅς σκῆπτρον Πίνδαρος λέγω . ἐκ ὅς ὁ σκῆπτρον προσλαμβάνω ὁ φ . ὁ δέ μή τις ἐπί ἀγαθός καί ἤπιος ἵστημι καί ἴσος , κατά τίς ἐξεραντίου ἐπιχείρημα ὠφῆται . ἵνα λέγω ὡς ἐάν ὁ θεῖον καί ἤπιος βασιλεύς οὖον μιμνήσκω , ὁ ἀπεισαντίος αὐτός χαλεπός καί αισυλογοροος μιμνήσκω - ὁ . ὁ δέ εἰμί καί ῥέζω , οὖον κύριος ἐντυγχάνω . θεάδως δέ ἀντί προστακτικός σχῆμα - εἰμί ὁ ἵστημι καί ῥέζω . αἴσυλος δέ , καί νῦν ὁ αιδικη καί ὁ αἶσα ἦ ὁ καδήχοντος συμμένω , ὡς συγχωρέω ἀπό ὁ αἰσόδυνα . ὁ δέ οδυσουιος θεός , ἐπίτασις εἰμί ὁ , πατήρ ὡς ἤπιος εἰμί . πλείων γάρ τίς ὁ θέω δηλόω ὁ , ὡς πατήρ εἰμί . πατήρ μέν γάρ πολύς , δύσνους παῖς φαίνω . θεός δέ , οὖον . ὁ μέγας πατήρ . εἰκός δέ ἐνταῦθα καί ἐμφαντικός λέγω ὁ θεός . ἵνα λέγω , ὅτι μιμνήσκω μέν τις Ὀδυσσεύς κατά καί ὁ μνηστήρ , πλήν οὐ ὡς θέω βάσις - Λέως , ἀλλά ὡς γυνή εἰσοράω ἔχω . ὡς ἀφμιού . ὡς ἀπλόος βασιλεύς . καί σπαυδηω πάρειμι ὁ ἐκεῖνος . ὁ δέ τοιοῦτος , ὀν εἄν μνήμη ἐκεῖνος ὡς χρή ἔχω λέγω , * ἀλλά τις ἴσως μνεία . ὡς πολύς δή ποῦ διαφορά . εἴπερ μνήμη μέν κατά ὁ παλαιός , οὖον πάντως καί μνεία . μνεία δέ , εὐθύς καί μνήμη . καί μνήμη μέν γενικός , τύπωσις Ψυχή . μνεία δέ , λόγος γασὶ κατά ἀνακούω λέγω . καί μνήμη μέν , ὁ ὁ μνημονικός συνέρχομαι . μνεία δέ , προφέρω τις ὑπόμνησις εἰς ἴσος ἀκούω ὁ ἀναμιμνήσκω . μεγαίρω δέ , ὁ μέμφομαι . ἐπεί καί φθονέω , ὁ μέμφομαι - ἕπομαι ὡς ἐν ὁ ὅς βαυοδιος ἀφανής . Κακοθρασία δέ λογισμός , ὁ κακοσυνθεσία καί ἀναρ - μώστιον , πρός διαστολή του φρενήρης ὡς ἀγαρνίας ἔχω ὁ φρήν . ἐπί δέ , καί ὁ κακοθουλιο . ὅσπερ ἀλλαχοῦ διαλύω ὁ ποιητής , κακός ὁράπιν πρῖσις ἐπί ἕτερος ενοια . ὁ δέ παρθένος - νόος κεφαλή , ἀντί ὁ προτείνω . ἢ ὡς ἐν ἐπιζήρω εἰμί επιζοφος , ἦ ἐπικομμίῳ ἔνειμι ὥστε κόπτω . ὁ δέ παλαιός , οὗτος φημί . ὡς μή ἐπιζέω ὁ ἑαυτοῦ γασὶ κεφαλή ἀλλά παρατιθελω - νόος . προοις δέ ποῦ ὁ ποιητής , καί ἐπιθαλάσσιος ἐρωτάω οὗτος ἐφίημι . ὁ δέ οἷος ἅπας - αἱρέω , θαυμαστικός εἴρω , ὡς καί πρό οὗτος ὁ , οἷος ἀνάσσω ἦμαρ ουχω , καί , οἷος δή νῦ θεός βροτός αἰτέω . ἀφίημι δέ , ὁ ἄφωνος , ὡς καί ἀλλαχοῦ καίω . ἀπό ὁ ἄνω Ἄνανος , ἄναυς . καί Ἀττικός , Ἁνῶς ὡς Μενέλαος . καί πλη*θυτιζω , ἄνωφ . εἴρω δέ ποῦ , καί ἀντί ἔπειμι - μα . ὁ δέ καδπατομενω ἔπος , αἰσχύνω ὁ Ἰθακήσιος εἰμί μή δέ λόγος αποος ὁ βίαιος μνηστήρ . οὗτος δέ διαστέλλω ὁ , χερόσιν απτιεπομαι , ὡς δυσχεστέριον εἰμί . ὁμοίως ἐντρίβω καί ὁ , πολύς εἰμί . ἵζω γάρ δοκέω ὁ πλείων ὁ κακός προφεύγω . ὅτι2 ἀκμάζω ὁ ποιητής ἐν ὁ ὁ μνηστήρ δημηγορία , ὁ μέν Ἀντίνοος , απλουστερος δημηγορέω ποιέω καί ἀφελίστερον . ὁ δέ ερυμαχος , ἡμροδίστερον ἐκεῖνος καί αδουστερος . ἐνταῦθα δέ λιωςαιος τις μνηστήρ βραχύλογος μέν πλάσσω , θρασύς δέ ἐκεῖνος . ὡς οὖον μόνος ὁ Ὀδυσσία ἐξευλι*σι , ἀλλά καί ὁ ἀγορά ταχύς λύω εἰμί οὐ καθίζω αὐτός . ὥστε εἰμί εἶπον , ὡς εἰμί καί ὁ ὁ ἄλλος ἀνήρ ἀγορά κατά ὁ ποιητής Θέμις λύω καί καθέζομαι , ἀλλά ὁ σήμερον ἐν Ἰθάκη οὗτος , Θέμις μέν καθίζω , αθμισιτος δέ ἀνήρ ἥβη λύω . δημηγορέω δέ ὁ λιωςαιος , οὗτος . Μέντωρ ἀταρτηρός . φρήν ἔρχομαι . ποῖος εἶπον , ἡμεῖς ὀτρύνω καταπαύω ; ἀγακλίων δέ ἀνήρ καί