eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1782
σαι δ' ἐνταῦθα καὶ ὡς εἰ καὶ χρησιμεύσει τῷ Τηλέμαχῳ Θεοκλύμενος ὡς μάντις , ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὑστε - ρον . νῦν δὲ ὡς ξένος καὶ ὁμοιοπαθὴς προσλαμβάνεται . αὐτὸς τε γὰρ , ὡς ἐφρέθη , φηγὰς ἦκει , καὶ Τη - λέμαχος δὲ ἄκων τῆς πατρίδος ἀποδημεῖ . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι εἶχε μὲν ὁ ποιητὴς τὴν Θεοκλύμενον γενεαλογίαν αὐτῷ περιθῆναι τῷ Θεοκλύμην , ἵνα , καθάπερ αὐτὸς ἐρωτήσας ὡς ἠθλήσε - ται τὸν Τηλέμαχον τίς καὶ πόθεν ἐστίν , ἐμαθε τὰ ἐκείνου , οὕτω καὶ ὁ Τηλέμαχος ἐξ ἐρωτήσεως γνοίη τὰ τούτου . οὐ ποιεῖ δὲ οὕτω διὰ τὴν κατέπειξιν τοῦ καιροῦ . διὸ καὶ τὴν τοῦ Τηλεμάχου ἀπόκρισιν βραχυτάτῃ πλάττει γενέσθαι . καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν , Θεοκλύμενος μὲν ἠρώτησε τὸν Τηλέμαχον τίς ἂν καὶ πόθεν εἴη ἀναγκαίως , ὅσα δεδιὼς μὴ τῶν διωκόντων προσγενῆς εἴη . Τηλέμαχος δὲ σπεύδων οὐκ ἂν ὁμοίως ἐκεῖνον ἔροιτο . διὸ φθάνων ὁ ποιητὴς αὐτὸς ἡμῖν γενεαλογεῖ τὸν Θεοκλύμενον , ἵνα μὴ καὶ ἄλλως πλάσας λελοῖη ἀπίθανα . Ἱστορῶν δὲ καὶ ὅτι τὸ ἄνδρα ἐμφυλον πωτο - τυπὸν ἐστι τοῦ ἐμφύλιον , ὡς καὶ τοῦ οὐλὶος προὔπόζεται ὁ οὐλὸς καὶ τοῦ ἐλευθρίου ὁ ἐλευθέρος . οὕτω δὲ καὶ τοῦ δοῦλιον ἥμαρ τὸ δοῦλον προὔβ*κεται . Ὅτι καὶ ὁ Θεοκλύμενος ἐνταῦθα ἐκ τοῦ καιροῦ λαβὼν προοίμιον , εἶπε γὰρ τὸν Τηλέμαχον σπένδοντα εὐχόμενον τε περὶ εὐπλοίας , φησίν · ὦ φίλε , ἐπεὶ σε θύοντα κιχάνω τοῦθ' ἐνὶ χώρῃ , λίσσομαι ὑπὲρ θυσίαν , ἥκων τῶν ἄφρι τοῦ - των θυσίων καὶ θεοῦ , ὃ ἐγὼ , ἥδε τοκήων κατὰ τινὰ τῶν ἀντιρρήσεων , κατὰ δὲ ἕτερα , αὐτὰρ ἐπαισα σῆς τ' αὐτοῦ κεφαλῆς καὶ ἐταίρων οἱ τοι ἔπονται , εἴπέ μοι εἰρομένῳ ἡμερτίᾳ μηδὲ ἐπικεύσης , τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν καὶ τὰ ἔθῆ . δέδοικε γὰρ , ὡς εἴκως , καθὰ καὶ προείρηται , μὴ ποτε προσίδη τῷ γένει τοῦ φονευθέντος , ὁ δὲ χαλεπαίνωμενος τὰ καὶ' ἑαυτὸν ἐν στίχοις τέτρασι γιγν · ἐξ' Ἰθάκης γένος εἰμί , πατὴρ δέ μοι ἔστιν Ὀδυσεύς , αἱ ποτ' ἔην , νῦν δ' ἤδη ἀπέφθιτο λυγρῷ ὀλέθρῳ . τοῦνεκα νῦν ἐτάρους τε λαβὼν καὶ νῆα μέλαιναν ἥλθον πευσόμενος πατρὸς δήν οἰχομένου . καὶ ἦν μὲν ἀκόλουθον μαντευσασθαι τι ἐνταῦθα τὸν Θεοκλύμενον περὶ Ὀδυσσέως , ἐπεὶ δὲ οὐκ ἦν οὐδὲ τοῦτο γενέσθαι νῦν διὰ τὴν σπουδήν , μαντεύεται καιρίως μετ' ὀλίγα καὶ φιληθήσεται ὑπὸ τοῦ Τηλεμάχου εἰς πλεόν . καὶ ὅρα τὸ , αἱ ποτ' ἔην , περιπαθῶς τε λεχθὲν καὶ ἐπὶ διορθώσει τοῦ , πατὴρ δέ μοι ἔστιν Ὀδυσεύς : οὐ γὰρ ἔστιν ὁ ἤδη φθαρεὶς ὀλέθρῳ λυγρῷ , ἀλλὰ ἦν ποτέ . Καὶ * ὅτι τὸ σπένδειν καὶ εὐχεσθαι θύειν εἶπεν , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων , εὔχετο , θύε δ' Ἀθήνη . ἄλλως γὰρ οὐχ ὑπόκειται τι ἐνταῦθα θυσίαν . Ὅτι φιλοξένου ἀνδρὸς λόγος τὸ , οὐ μὲν δή σ' ἐθελοντὰ γε ἀνώσω , Ἀττικῶς δὲ εἰπεῖν , ἀπαύσομαι . ἀλλ' ἐπεὶ . αὐτὰρ κειθι φιλήσεται οἷα κ' ἔχωμεν . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα ἴχνια τὰ τῆς νηὸς λέγει καταστροφώματα . τὸ γοῦν ἐγχος τοῦ ξένου Θεοκλύμενον δεξά - μενος ὁ Τηλέμαχος οὐκ ἔστησεν ὀρθόν , ἀλλὰ νηὸς ἐπ' ἰκρίοις ἐτάρυσεν . εἴτε καὶ τιμῶν αὐτὸν ἄγχι αὐτοῦ ἐκάθισεν ἐν τῇ προμυγῇ τῆς νηὸς , περὶ ἣν οἱ ἐνδοξοὶ καθήμ*ται . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα διασκευάζων πλοῦν ἰστόν τε εἰλάτινον κοίλης ἐντοσθε μεσόδμης φησὶ σταθῆναι καὶ προ - τόνοις αὐτὸν δεθῆναι . ἰστία τε λευκὰ ἐλυσσῆναι οὐ σχοινοῖς ἀλλὰ εὐστρέπτοις βοσίνι , ὡς καὶ πρὸ τούτων ἀλλαχοῦ . λέγει δὲ καὶ ἰκμενον αὐτοῖς οἴρου λιμηθῆναι θεόθεν λάβρον ἐπαγγίζοντα δι' αἰθέρος , ὅφρα τάχιστα ναὺς ἀνύσει θέουσα θαλάσσης ἄλμυρον ὕδωρ . ἀνύεται δὲ τοῦτο οὕρῳ , τουτέστι φορῷ ἀέμῳ καὶ ὀρμητίᾳ οὐχ' ἀπλῶς ἀλλὰ καὶ ἐπαγγίζοντι , τουτέστιν ἔχοντι καὶ αἰγίδος τι , ἀφ' ἧς παρουσιάζεται καὶ ἡ καται*γίς . Τὸ δὲ λάβρον οὐ ἀγαλερόν μεν , εἰ καὶ τῇ αὐ διφθόγγῳ παραλίγεται παρὰ τὴν εὐραν . ἀρέσκει δὲ τοῖς ἀκοιβεστέροις διὰ τοῦ βήτα γράφεσθαι διὰ τὸ λίαν βαρύ . ἐπεὶ καὶ ζαχηλὶς ἀέμιοι κατὰ τοιοῦτον σημαίνουσιον λέγονται . ἔδηλον δὲ εἰτε στιμιόν εἰς τὸ λάβρον , εἰτε καὶ συναπτόν αὐτὸ πρὸς τὸ ἐπαγγίζοντα . ἵνα ἀνέκως μὲν κερὶ κατὰ γένος ἀρσεν - κὸν λάβρον ἀνέμοι , οὕτω δὲ λάβρον ἐπαγγίζοντα κατὰ γένος ουδέτερον . Ὑν δὲ τῷ δι' αἰθέρος αἰθὴρ φανερός ὁ αἴρ λέγεται . ἄλλως γὰρ ὁ πυρίως αἰθὴρ νήμερός ἐστιν . Ὅτι ἐν τῷ , ἢ δέ , τουτ - ἐστιν ἡ ναὺς , Φερὰς ἐπέβαλλεν ἐπεγυμένη Λιὸς οὐρῷ , Φερὰς , τὰς Φηρὰς λέγει , συστέλλας τὸ ἦ διὰ τὸ μέτρον , ὁμοίως * τῷ , ξηρὸν ξερὸν , οἶον , ποτὶ ξερόν ἠπείροιο , καὶ νοσηρὸν νοσερόν , καὶ ἀσκητὴς ἀσκηδὴς , οἶον , ἀσκεθὲς καὶ ἀνουσοι . Λιὸι δὲ Φεραὶ μὲν περὶ Θετταλίαν , ὡς ἡ Ἑλιάς δηλοῖ , Φηραὶ δὲ αὐται περὶ τὴν ἐν Πελοποννήσῳ Μεσσημίαν γῆν καὶ περὶ πον τὴν Ἥλιδα καὶ τοὺς Ἐπειούς , ὡς δηλοῖ τὸ , ἥδε παρ' Ἥλιδα διὰν , ὅθι κρατίουν Ἐπειοί . δήλον δὲ ὅτι οἱ ἐκ Πύλου πρὸς Ἰθάκην πλεόντες διὰ τῶν Ν
Lemmas: σός δέ ἐνταῦθα καί ὡς εἰμί καί χρησιμεύω ὁ Τηλέμαχος Θεοκλύμενος ὡς μάντις , ἀλλά οὗτος μέν ὕω - ἀντίμοιρος . νῦν δέ ὡς ξένος καί ὁμοιοπαθής προσλαμβάνω . αὐτός τε γάρ , ὡς φέρω , φηγός ἥκω , καί ὅς - λέμαχος δέ ἄκων ὁ πατρίς ἀποδημέω . σημειόω δέ καί ὅτι ἔχω μέν ὁ ποιητής ὁ Θεοκλύμενος γενεαλογία αὐτός περιτίθημι ὁ θεοκλυμεις , ἵνα , καθάπερ αὐτός ἐρωτάω ὡς ἀθλέω - ὁ ὁ Τηλέμαχος τίς καί πόθεν εἰμί , μανθάνω ὁ ἐκεῖνος , οὗτος καί ὁ Τηλέμαχος ἐκ ἐρώτησις γιγνώσκω ὁ οὗτος . οὖον ποιέω δέ οὗτος διά ὁ κατέπειξις ὁ καιρός . διό καί ὁ ὁ Τηλέμαχος ἀπόκρισις βραχύς πλάσσω γίγνομαι . καί ἄλλως δέ εἶπον , Θεοκλύμενος μέν ἐρωτάω ὁ Τηλέμαχος τίς εἄν καί πόθεν εἰμί ἀναγκαῖος , ὅσος δείδω μή ὁ διώκω προσγενής εἰμί . Τηλέμαχος δέ σπεύδω οὐ εἄν ὁμοίως ἐκεῖνος ἔρομαι . διό φθάνω ὁ ποιητής αὐτός ἐγώ γενεαλογέω ὁ Θεοκλύμενος , ἵνα μή καί ἄλλως πλάσσω λανθάνω ἀπίθανος . ἱστορέω δέ καί ὅτι ὁ ἀνήρ έμφυλος πάω - τύπτω εἰμί ὁ ἐμφύλιος , ὡς καί ὁ Οὐλίος προυποζω ὁ οὐλός καί ὁ ελευθριον ὁ ἐλεύθερος . οὗτος δέ καί ὁ δούλιος ἦμαρ ὁ δοῦλος προβαίνω . ὅτι2 καί ὁ Θεοκλύμενος ἐνταῦθα ἐκ ὁ καιρός λαμβάνω προοίμιον , εἶπον γάρ ὁ Τηλέμαχος σπένδω εὔχομαι τε περί εὔπλοια , φημί · εἰμί φίλος , ἐπεί σύ θύω κιχάνω οὗτος ἐν χώρα , λίσσομαι ὑπέρ θυσία , ἥκω ὁ ἄφρος ὁ - ὁ θυσία καί θεός , ὅς ἐγώ , ὅδε τοκεύς κατά τις ὁ ἀντίρρησις , κατά δέ ἕτερος , ἀτάρ παίω σός τε αὐτός κεφαλή καί ἑταῖρος ὁ ὅς ἔπω , εἶπον ἐγώ ἔρομαι ἡμερτίᾳ μηδέ ἐπικεύθω , τίς πόθεν εἰς ἀνήρ καί ὁ ἔθος . δείδω γάρ , ὡς ἵημι , καθά καί προερέω , μή ποτός προσοράω ὁ γένος ὁ φονεύω , ὁ δέ χαλεπαίνω ὁ καὶι ἑαυτοῦ ἐν στίχος τέσσαρες γιγν · ἔξω Ἰθάκη γένος εἰμί , πατήρ δέ ἐγώ εἰμί Ὀδυσσεύς , ὁ πρός εἰμί , νῦν δέ ἤδη ἀποφθίνω λυγρός ὄλεθρος . τοὔνεκα νῦν ἑταῖρος τε λαμβάνω καί ναῦς μέλας ἔρχομαι πυνθάνομαι πατήρ δήν οἴχομαι . καί εἰμί μέν ἀκόλουθος μαντεύομαι τίς ἐνταῦθα ὁ Θεοκλύμενος περί Ὀδυσσεύς , ἐπεί δέ οὐ εἰμί οὐδέ οὗτος γίγνομαι νῦν διά ὁ σπουδή , μαντεύομαι καίριος μετά ὀλίγος καί φιλέω ὑπό ὁ Τηλέμαχος εἰς πλέω . καί ὁράω ὁ , ὁ πρός εἰμί , περιπαθῶς τε λέγω3 καί ἐπί διόρθωσις ὁ , πατήρ δέ ἐγώ εἰμί Ὀδυσσεύς : οὖον γάρ εἰμί ὁ ἤδη φθείρω ὄλεθρος λυγρός , ἀλλά εἰμί ποτός . καί * ὅτι ὁ σπένδω καί εὔχομαι θύω εἶπον , ὡς καί πρό ὀλίγος , εὔχομαι , θύω δέ Ἀθήνη . ἄλλως γάρ οὐ ὑπόκειμαι τίς ἐνταῦθα θυσία . ὅτι2 φιλόξενος ἀνήρ λόγος ὁ , οὖον μέν δή σός ἐθελοντής γε Ἄνωσος , Ἀττικός δέ εἶπον , ἀφαύω . ἀλλά ἐπεί . ἀτάρ ἐκεῖθι φιλέω οἷος καί ἔχω . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ἴχνιον ὁ ὁ ναός λέγω καταστροφώματα . ὁ γοῦν ἔγχος ὁ ξένος Θεοκλύμενος δεξά - μένος ὁ Τηλέμαχος οὐ ἵστημι ὀρθός , ἀλλά ναός ἐπί ἴκρια ἐτάρυσεν . εἴτε καί τιμή αὐτός ἄγχι αὐτός καθίζω ἐν ὁ προμύσσω ὁ ναός , περί ὅς ὁ ἔνδοξος καθήμ*ται . ὅτι2 καί ἐνταῦθα διασκευάζω πλόος ἱστός τε ἐλάτινος κοῖλος ἔντοσθεν μεσόδμη φημί ἵστημι καί προ - τόνος αὐτός δήω . ἱστίον τε λευκόν ἐλύω οὖον σχοῖνος ἀλλά εὔστρεπτος βόσις , ὡς καί πρό οὗτος ἀλλαχοῦ . λέγω δέ καί ἴκμενος αὐτός ὁράω λιμαίνω θεόθεν λάβρος επαγγιθεριζω διά αἰθήρ , ὄφρα ταχύς ναῦς ἀνύω θέω θάλασσα ἁλμυρός ὕδωρ . ἀνύω δέ οὗτος ὅρος , τουτέστι φορός ἀέμῳ καί ὁρμητίας οὐ ἀπλόος ἀλλά καί ἐπαγγίζοντι , τουτέστιν ἔχω καί αἰγίς τίς , ἀπό ὅς παρουσιάζω καί ὁ καταιγίς . ὁ δέ λάβρος οὖον ἀγαλερόν μέν , εἰμί καί ὁ αὖος δίφθογγος παραλιγετης παρά ὁ εὑρίσκω . ἀρέσκω δέ ὁ ἀκοιβεστέροις διά ὁ βήτα γράφω διά ὁ λίαν βαρύς . ἐπεί καί ζαχηλὶς ἀέμιοι κατά τοιοῦτος σημαίνω λέγω . δῆλος δέ εἴτε στιμιόν εἰς ὁ λάβρος , εἴτε καί συναπτός αὐτός πρός ὁ επαγγιθεριζω . ἵνα ἀνίημι μέν κερί κατά γένος ἄρσην - κόος λάβρος ἄνεμος , οὗτος δέ λάβρος επαγγιθεριζω κατά γένος οὐδέτερος . ἀνά δέ ὁ διά αἰθήρ αἰθήρ φανερός ὁ Αίρ λέγω . ἄλλως γάρ ὁ πυρίως αἰθήρ νήμερός εἰμί . ὅτι2 ἐν ὁ , ἢ δέ , οὗτος - εἰμί ὁ ναῦς , Φεραί ἐπιβάλλω επεγυμενω λίς οὐρός , Φεραί , ὁ Φηραί λέγω , συστέλλω ὁ εἰμί διά ὁ μέτρον , ὁμοίως * ὁ , ξηρός ξερόν , οἶος , πρός ξερόν ἤπειρος , καί νοσηρός νοσερός , καί ἀσκητής ἀσκηδὴς , οἶος , ἀσκεθής καί ανουω . Λιοί δέ Φεραί μέν περί Θεσσαλία , ὡς ὁ Ελιάς δηλόω , Φηρή δέ αὐτός περί ὁ ἐν Πελοπόννησος Μεσσημίαν γῆ καί περί πως ὁ Ἦλις καί ὁ Ἐπειοί , ὡς δηλόω ὁ , ὅδε παρά Ἦλις δῖος , ὅθι κρατίζω Ἐπειοί . δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐκ Πύλος πρός Ἰθάκη πλέω διά ὁ Ν