eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1906
ἢ τὸ θυμίαμα · ποιεῖν δὲ τὸ νοεῖν , ὅθεν καὶ μακχοῦν τὸ μὴ νοεῖν , ἀλλ’ ἀνοηταίνειν . Ὁνομαζὸς οὖν ὁ διὰ θυνὸν ζοῶν ἤτοι νοοῦν τὰ μέλλοντα . καὶ ἄλλως δὲ ὀνομαζὸς ὁ ὕπτης , ὁ τὰ θύη κίων ἀπὸ τοῦ κίων τοῦ γραφομένου διὰ τοῦ ἔ ψιλoῦ , ἐξ οὗ μετ’ ὀλίγα καὶ τὸ , ἄγε δή πῦρ κείων ἐνὶ μεγάροισιν , ὁ ἐστι καύσον , ἀπὸ τοῦ κίων πλειονασμῷ τοῦ ἰῶτα . καὶ ἄλλαι δὲ χρήσεις , ὡς καὶ προδειδήλωται , εἰσίν , ἐξ ὧν εὐλογεῖται καὶ ἡ διὰ τοῦ ἔ ψιλoῦ γραφὴ τοῦ κέω . ἐστι γάρ , ὡς καὶ αὐτὸ προεφράθην , κέω πρωτότυπον , ἐξ οὗ κατὰ συναίρεσιν κῶ , ἐκ δὲ τούτου τὸ καῖω , ὡς γῶ γαῖω , μῶ μαῖω , καὶ ὕσα τοιαῦτα , ἵνα εἰεν δύο ῥήματα , κέω διὰ ψιλoῦ καὶ καῖω διὰ διφθόγγου , ἐκεῖνο μὲν πρωτόθιτον , τοῦτο δὲ ὑστέρον ἐκ παραγωγῆς . ἐξ ἐκείνου δὲ τοῦ πρωτοτύπου κέω καὶ τὸ καίμενοι πυρὰ πολλά . Παρὰ χρητῆρι δὲ ὁ ὀνο - μαζὸς ἴζει , ὡς τῶν μυηστέρων , οἷα εἰκὸς δεδιότων , καθὰ που καὶ * ἐλάλησαν , μὴ τις λαθὼν χρητῆρι φάρμακον ἐμβαλῇ καὶ αὐτοῖς πάντας ὕλησῃ . Τὸ δὲ μυχοῖτατος , ὃν μυχαϊτατὸν φησιν ἡ μεθ’ Ὀμηρον Ἀτιθίς , ἔχει τι ῥητορικῆς ἀντιθέσεως πρὸς τὸ , Λευώδης δὲ πρῶτος ἀνίστατο . ἀντιθετι - κὸν γὰρ τὸ , πρῶτος ἀνίστατο ὁ ἴζων μυχοῖτατος , ἤγουν ἐνδύτατος . γίνεται δὲ τὸ μυχαϊτατος ἐκ τοῦ μυχὸς προσθήκῃ τοῦ ἰῶτα , ὡς ἀναίρεσον ὃν εἴτε μυχοῖτατος εἴπῃ τις εἴτε μυχοῖτατος . καὶ ἐστιν ὁμοιον τῷ , πάρος παροῖτατος , οὗ καὶ συγχωτίζον ἐν’ Ἰλιάδι ἐστὶ , παροῖτεροι ἵπποι , ὁ πέρ ἐστιν ἐμπροσθεν ὄντες , προτρέχοντες . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι , καθὰ τὸ μυχοῖτατοι τροπὴ τοῦ ὁ εἰς ἄλφα μυχαϊτατος γίνεται Ἀττικῶς , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ πρωὶ πρῶϊος , οἷον , τὴν ἐνέδρoν πρωΐον , παράγεται τὸ πρωϊαίτερος . οὕτω δὲ καὶ ἐκ τοῦ ἐρχοῦν ὁ προῤῥημῖτερος , πλειονάσαντος αὐτοῦθι τοῦ ἰῶτα , ὡς ἐν τῷ , κάμινος καμινᾶϊος καμι - νιαῖος , καὶ μνὰ μνασᾶϊος λιθὸς καὶ κατὰ πλειονασμὸν μναϊαῖος παρὰ’ Ἀριστοτέλει . ἐστὶ δὲ καὶ φιλαίτερος καθ’ ὁμοίαν ἀναλογίαν . πρὸς ἧν , ὡς ἐφάνη καὶ ἐν ἄλλοις , παρήχθαι καὶ ὁ μεσαιπόλιος καὶ ὁ Πυλαϊμίνη καὶ τὸ τιθαμβόσσιον καὶ ὕσα τοιαῦτα . ὡς δὲ κατὰ τὰ ἄνω κείμενα λέγεται καὶ ὁ μεσαιτέρος , καὶ ὅτι καὶ αὐτὸ καὶ τὰ κατ’ αὐτὸ πρὸς ὁμοιότητα ἐστὶ τοῦ , πέρας πε*ραίτερος , γήρας γηραϊτερος , καὶ τῶν ὁμοίων , οὐκ ἄδηλον ἐστίν . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς οὐδὲν τι καινὸν εὐτάκτως πρῶτον ἀναστήσαι τὸν μυχαϊ - τατον διὰ τὸ ἐκεῖθεν εἶναι τὸ ἀκόλουθον τῆς ἀρχῆς . οὕτω γὰρ καὶ πρὸ τούτων’ Ἀντιχλία εἶπε τῷ Ὀδυ - σσεί , ὡς πολλοὶ ποταμοὶ ἐν μέσῳ τοῖς ἐνταῦθα ἤκουσιν , Ὀκεανὸς μὲν πρῶτα · πρῶτον γὰρ λέγει τὸν Ὀκεανὸν ὡς πρὸς τὰ ἐκεῖθεν εἰς ἀνατολὴν · τοῖς γὰρ τοι ἐκ τῶν ἑφῶν πρὸς τὰ ἰσπέρια ἤκουσι μυχοῖτα - τός ἐστιν ὁ Ὀκεανός · οὐκοῦν τὸ μυχοῖτατον δύναται πως κατ’ ἄλλον λόγον εἶναι καὶ πρῶτον ποτὲ τοῖς ἐκείθεν ἀξιομένοις . Τὸ δὲ , ἔκαμε χείρας , ἀτρίπτοιν ἀπαλάς , ἀγυμνάστων ἀνδρὸς δήλωσις . διασαφριτικὸν δὲ τοῦ , ἀτρίπτοιν , τὸ ἀπαλάς . τὸ γὰρ οὕτως ἀτρίπτον καὶ ἀπαλόν , εἴτε λόφος τραχύλου εἴτε ποδὸς πέλμα εἴτε χειρὸς θέναρ . Τὸ δὲ , οὐ μήν ἐγὼ τανύω , λαχέτω δὲ καὶ ἄλλος , ἀπέχρησέ ποτε εἰς χρείαν χαριντιστικὴν ἢ καὶ ἄλλως εἰς παρωδίαν , ὡς προπαρισμάνθη , ἀνδρὶ παλαιῷ , πάνυ γέροντι , ὡς ἱταῖρας παρακομισθείσης μὴ ἔχον χρήσασθαι διὰ τὴν τοῦ φυσικοῦ τόνου παραλυσιν ἐντεῦθεν λαβὼν εἶπεν · οὐ δύναμαι τανύσαι , λαχέτω δὲ καὶ ἄλλος . Τὸ δὲ , κεκαδήσει ψυχῆς , ὁ ἐστι στερήσει , ἐστι μὲν ἀπρόσοιτον ῥήτορι μὴ μετρικῷ . γίνεται δὲ οὕτως · ἐστι ῥή*μα χὼ πρωτότυπον ἀόριτον , ἐξ οὗ ἠητὸν παραγώγων χάζω , ὡς γοῦ φιλάζω , ὧν ὁάζω . ἐξ οὗ ἐφάνη γενέσθαι τὸ τε ὁάσατε καὶ τὸ ἐφώδαται . τούτου τοῦ χάζω δεύτερος ἀόριστος’ Ἰωνικὸς χάδω , ὅθεν δεύτερος μέλλων χαδώ . ἐξ οὗ ἀναγωγῆς γενομένης εἰς ἐνεστῶτα καὶ τροπῆς Ἰωνικῆς τοῦ ψιλoῦ εἰς δασὺ γίνεται τὸ καθὼ καδήσω , καὶ κατὰ ἀναδπλασιασμὸν κεκαδήσω , ἵνα ἢ κεκαδήσιν τὸ ἀναχάσαι τινὰ χάσασθαι , τουτέστιν ὑποχωρήσαι . οὕτως οὖν καὶ τόδε τὸ τόξον πολλοῖς ἀριστήσας κεκαδήσει , τουτέστι ποιήσει χάσασθαι τῆς ψυχῆς . Ἐν δὲ τῷ , περιήρηται καὶ ἴδηται , τὸ ἴδηται οὐ θέαν δηλοῖ ἀλλὰ νόησιν · ἐπειδὴ καὶ νοῦς ὁρᾷ καὶ νοῦς ἀκούει κατὰ τὸν εἰπόντα σοφόν . Ὅτι σκώμμα εἰς ἀκαιρολογίαν τὸ , ὦ δέινα , οἷον σε ἔπος φήγεν ἔρος ὁδόντων , διανὸν τ’ ἀργαλέον τε · νημεσώμασι δὲ τ’ ἀκούων εἰ δή τοῦτό γε λέγοις . ἀνδρὸς * δὲ φωνομένου τὸν στρατιώτην φόβος τὸ , ὁ οὐ τί σὲ γε τοῖον ἐγείνατο πόντια μήτηρ , οἷον τε ὀντήρα βιοῦ ἐμμεναι καὶ δύστων , ἀλλ’ ἄλλοι τανύουσι , δήλον δὲ ὅτι πρωτότυπον τοῦ ὀντήρος τὸ ὄνω . ἐξ οὗ καὶ ὁ γωνιτὸς καὶ ὁ Λύοντος , ὡς πρὸ ὀλίγων ἐμδέθη . εἰ δὲ τὸ ῥύειν καὶ βίαν * ποτὲ δι,λοῖ , ὅθεν καὶ ῥυστάζειν τροπικῶς τὸ κατὰ βίαν ἕλκειν , καὶ φύστακτις ὁ βίαιος ἐλκυσμὸς καλῶς ἂν καὶ βιὸς τὸ τόξον λέγοιτο διὰ τὸ βίας ῥύεσθαι . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου
Lemmas: ἢ ὁ θυμίαμα · ποιέω δέ ὁ νοέω , ὅθεν καί μακχοῦν ὁ μή νοέω , ἀλλά ἀνοηταίνω . ονομαστος οὖν ὁ διά Θυνός ἕζομαι ἤτοι νοέω ὁ μέλλω . καί ἄλλως δέ ὀνομάζω ὁ ὕπτης , ὁ ὁ θύω κίων ἀπό ὁ κίων ὁ γράφω διά ὁ ἔ ψιλός , ἐκ ὅς μετά ὀλίγος καί ὁ , ἄγω δή πῦρ κείω ἐν μέγαρον , ὁ εἰμί καίω , ἀπό ὁ κίων πλειονασμός ὁ ἰῶτα . καί ἄλλος δέ χρῆσις , ὡς καί προδιαλύω , εἰμί , ἐκ ὅς εὐλογέω καί ὁ διά ὁ ἔ ψιλός γραφή ὁ Κέως . εἰμί γάρ , ὡς καί αὐτός προφέρω , Κέως πρωτότυπος , ἐκ ὅς κατά συναίρεσις Κῶς , ἐκ δέ οὗτος ὁ καίω , ὡς γῶ γαίω , μῶ μαίω , καί ὕσα τοιοῦτος , ἵνα ἄγω δύο ῥῆμα , Κέως διά ψιλός καί καίω διά δίφθογγος , ἐκεῖνος μέν πρωτοθιος , οὗτος δέ ὕστερος ἐκ παραγωγή . ἐκ ἐκεῖνος δέ ὁ πρωτότυπος Κέως καί ὁ καίω πυρά πολύς . παρά χρητήρ δέ ὁ ὀνο - μαστός ἵζω , ὡς ὁ μυηστέρων , οἷος εἰκός δείδω , καθά ποῦ καί * λαλέω , μή τις λανθάνω χρητήρ φάρμακον ἐμβάλλω καί αὐτός πᾶς ὕλησῃ . ὁ δέ μυχοίτατος , ὅς μυχαϊτατὸν φημί ὁ μετά Ὅμηρος Ἀτιθίς , ἔχω τίς ῥητορικός ἀντίθεσις πρός ὁ , λευωδη δέ πρῶτος ἀνίστημι . ἀντιτίθημι - κόος γάρ ὁ , πρῶτος ἀνίστημι ὁ ἵζω μυχοίτατος , ἤγουν ἐνδύτατος . γίγνομαι δέ ὁ μυχαϊτατος ἐκ ὁ μυχός προσθήκη ὁ ἰῶτα , ὡς ἀναιρέω ὅς εἴτε μυχοίτατος εἶπον τις εἴτε μυχοίτατος . καί εἰμί ὅμοιος ὁ , πάρος παροίτατος , ὅς καί συγχωτίζον ἐν Ἰλιάς εἰμί , παροίτερος ἵππος , ὁ περ εἰμί ἔμπροσθεν εἰμί , προτρέχω . σημειόω δέ ὅτι , καθά ὁ μυχοῖτατος τροπή ὁ ὁ εἰς ἄλφα μυχαϊτατος γίγνομαι Ἀττικός , οὗτος καί ἐκ ὁ πρωί πρώϊος , οἷος , ὁ ἔνεδρος πρώϊος , παράγω ὁ πρώϊος . οὗτος δέ καί ἐκ ὁ Ερχούν ὁ προῤῥημῖτερος , πλειονάζω αυτοκορυς ὁ ἰῶτα , ὡς ἐν ὁ , κάμινος καμινᾶς καμι - νιαῖος , καί μνάομαι μνασᾶϊος κογχ-ίτης καί κατά πλειονασμός μναϊαῖος παρά Ἀριστοτέλης . εἰμί δέ καί φίλος κατά ὅμοιος ἀναλογία . πρός ἧμαι , ὡς φαίνω καί ἐν ἄλλος , παράγω καί ὁ μεσαιπόλιος καί ὁ πυλαιμινω καί ὁ τιθαμβόσσιον καί ὕσα τοιοῦτος . ὡς δέ κατά ὁ ἄνω κεῖμαι λέγω καί ὁ μέσος , καί ὅτι καί αὐτός καί ὁ κατά αὐτός πρός ὁμοιότης εἰμί ὁ , πέρας περαίτερος , γήρας γηραϊτερος , καί ὁ ὅμοιος , οὐ ἄδηλος εἰμί . ἰστέον δέ καί ὡς οὐδείς τίς καινός εὔτακτος πρῶτος ἀνίστημι ὁ μυχή - ὅς διά ὁ ἐκεῖθεν εἰμί ὁ ἀκόλουθος ὁ ἀρχή . οὗτος γάρ καί πρό τοῦτος Ἀντιχλία εἶπον ὁ Ὀδυ - σεύς , ὡς πολύς ποταμός ἐν μέσος ὁ ἐνταῦθα ἥκω , Ὀκεανός μέν πρῶτος · πρῶτος γάρ λέγω ὁ Ὀκεανός ὡς πρός ὁ ἐκεῖθεν εἰς ἀνατολή · ὁ γάρ ὅς ἐκ ὁ φάω πρός ὁ ἰσπέρια ἥκω μυχός - ὅς εἰμί ὁ Ὀκεανός · οὐκοῦν ὁ μυχός δύναμαι πως κατά ἄλλος λόγος εἰμί καί πρῶτος ποτέ ὁ ἐκεῖθεν ἀξιόω . ὁ δέ , κάμνω χείρ , ἄτριπτος ἁπαλός , ἀγύμναστος ἀνήρ δήλωσις . διασαφριτικὸν δέ ὁ , ἄτριπτος , ὁ ἁπαλός . ὁ γάρ οὕτως ἄτριπτος καί ἁπαλός , εἴτε λόφος τραχύλου εἴτε πούς πέλμα εἴτε χείρ θέναρ . ὁ δέ , οὖον μείς ἐγώ τανύω , λαγχάνω δέ καί ἄλλος , ἀποχράω ποτός εἰς χρεία χαριντιστικὴν ἢ καί ἄλλως εἰς παρῳδία , ὡς προπαρισμάνθη , ἀνήρ παλαιός , πάνυ γέρων , ὡς ιταιηρα παρακομίζω μή ἔχω χράω διά ὁ ὁ φυσικός τόνος παράλυσις ἐντεῦθεν λαμβάνω εἶπον · οὖον δύναμαι τανύω , λαγχάνω δέ καί ἄλλος . ὁ δέ , κήδω Ψυχή , ὁ εἰμί στερέω , εἰμί μέν απροσεω ῥήτωρ μή μετρικός . γίγνομαι δέ οὕτως · εἰμί ῥῆμα χοῦς πρωτότυπος ἄωρ , ἐκ ὅς ἄγω παράγωγον χάζω , ὡς γου φιλάζω , ὅς ὅσος . ἐκ ὅς φαίνω γίγνομαι ὁ τε ὁράω καί ὁ ἐφοράω . οὗτος ὁ χάζω δύο ἀόριστος Ἰωνικός χανδάνω , ὅθεν δύο μέλλω χανδάνω . ἐκ ὅς ἀναγωγή γίγνομαι εἰς ἐνίστημι καί τροπή ἰωνικός ὁ ψιλός εἰς δασύς γίγνομαι ὁ καθίημι καταδέω , καί κατά αναδπλασιασμος κέκαδον , ἵνα ἢ χάζω ὁ ἀναχάζομαι τις χάζομαι , τουτέστιν ὑποχωρέω . οὕτως οὖν καί ὅδε ὁ τόξον πολύς ἀριστάω κήδω , τουτέστι ποιέω χάζομαι ὁ Ψυχή . ἐν δέ ὁ , περιλέγω καί ὁράω , ὁ ὁράω οὖον θέα δηλόω ἀλλά νόησις · ἐπεί καί νόος ὁράω καί νόος ἀκούω κατά ὁ εἶπον σοφός . ὅτι2 σκώμμα εἰς ἀκαιρολογία ὁ , εἰμί Δείνα , οἷος σύ ἔπος φηγός Ἔρως ὀδούς , διανὸν τε ἀργαλέος τε · νημεσώμασι δέ τε ἀκούω εἰμί δή οὗτος γε λέγω . ἀνήρ * δέ φωνέω ὁ στρατιώτης φόβος ὁ , ὁ οὖον τίς σύ γε τοῖος γείνομαι πόντιος μήτηρ , οἷος τε ὀντήρα βιός εἰμί καί δύστος , ἀλλά ἄλλος τανύω , δῆλος δέ ὅτι πρωτότυπος ὁ ὀντήρος ὁ ὄνος . ἐκ ὅς καί ὁ γωνιος καί ὁ λύω , ὡς πρό ὀλίγος μέδομαι . εἰμί δέ ὁ ῥύομαι καί βία * ποτέ δι,λοῖ , ὅθεν καί ῥυστάζω τροπικός ὁ κατά βία ἕλκω , καί φύστακτις ὁ βίαιος ἑλκυσμός καλῶς εἄν καί βιός ὁ τόξον λέγω διά ὁ Βίας ῥύομαι . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος