eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1742
χρημάτων εὑρηται . Καὶ ὥρα ὅτι καὶ νῦν καθ’ καὶ ἐν ταῖς ἐξῆς ψευδολογίας Κρῆτα ἑαυτὸν ὁ Ὀδυσσεὺς πλάττει , ἐπιλεξάμενός τε τὸν Κρητικὸν τόπον διὰ τὸ δυσξελέγχτον ὡς μαχρὰν τῆς Ἰθά - κης ὄντα , καὶ ἀφορμὴν προκαταβαλεῖντος παροιμίᾳ τῇ λεγομένῃ , Κρῆτες ἀεὶ ψεύσται . πιθανευόμενος δ’ ἐν τούτοις ὁ Ὀδυσσεὺς καὶ ἤν ἔχῃ ἀδικίαν εἰς αὐτὸν τοῦ ὑστερον φονευθέντος Ὀρσίλοχον λέγει ἐγχο - τίων αὐτῷ ἐκείνῳ , διότι αὐτὸν αὐτὸς ἀρχὼν ἑταίρων οὐκ ἐθράπευον , φησιν , ἐκείνῳ . Ἐνθά σημειώ - σαι ὡς ἐντεῦθεν θεράπων παρὰ τῷ ποιητῇ , ὃς χαριζόμενός τινι θεραπεύει . Ὅρα δ’ ἐν τούτοις καὶ τὸ συνθανόμην Ἰθάκης , γενικὴ συνταχθὲν καὶ ληφθὲν ἀντὶ τοῦ , ἤκουον περὶ Ἰθάκης . Τὸ δὲ στερέσαι , στερίσσαι κοινῶς λέγεται , ὁμοίως τῷ ποθέσω καὶ ποθήσω , περὶ οὗ προείρηται . Τὸ δὲ Πύλονδε καταστήσαι , * ἀντὶ τοῦ εἰς Πύλον ἀπαγαγεῖν , ὁ περ ἡμεῖς ἀποκαταστή - σαι φαμέν . Ὅτι δὲ Ἠλεῖοι οἱ Ἐπειοί , καὶ ἐν ἄλλοις δηλοῦται . Τὸ δὲ ἀπώσατο ἐπὶ ἀνέ - μου ἐνταῦθα ῥηθὲν τὸν παρὰ τοῖς ὑστερον ὥσπερ καὶ ἐξώστην παρήγαγεν , ὃς δύνα - ται ὡς εἴκός διὰ τὸ ἀπώσατο καὶ ἀπώστης λέγεσθαι . Τὸ δὲ ἀεκαζομένους ἀπὸ ἡματός ἐστι παράγωγον τοῦ ἀεκαζῶ πρὸς ὁμοιότητα τοῦ ἀκούω ἀκούαζω , ὁ πρὸ ὀλίγων κείται . Τὸ δὲ ἐς Σιδονὴν ἐφμηνεύει Σιδονίους εἶναι τοὺς ῥηθέντας Φοίνικας , ἵνα κἀνταῦθα συνήθως τῷ μέρει συνεκφωνοῖτο καὶ τὸ ὅλον . μέρος γὰρ Φοινίκων οἱ Σιδόνιοι , ὡς πολλοχῶ φράίνεται . Ὅτι δὲ καὶ συστέλ - λει παρ’ Ὁμήρῳ ἡ Σιδὼν τὴν ἐφεξῆς τῶν πλαγίων κλίσιν , ἐν ἄλλοις ἐδηλώθη καὶ αὐτό . καὶ ὡς οἱ μεθ’ Ὁμήρου οὐ συστέλλουσιν ἀλλὰ διόλυν φυλάττουσι τὸ ὦ τῆς εὐθείας πανταχοῦ , συστέλλοντες καὶ τὴν ὠχοῦσαν , καὶ ταῦτα τοῦ ποιητοῦ ἐκτεινόντος αὐτήν . Ἡρωδιανὸς δὲ λέγει ὅτι τὸ Σιδῶνος γραφόμενον , ὡς Ἀντῶνος Πλευρώνος , μετέπεισ παρ’ Ὁμήρῳ , συναπτικευθὲν τοῖς εἰς δὼν λήγουσι ῥηματικοῖς , ἤγουν τῷ ἀληθόδονς ἀηδόνος . Ἐν δὲ τῷ ῥηθέντι χωρίῳ , γράφουσιν οἱ παλαιοί , ὅτι πιθανῶς ὁ σοφὸς Ὀδυσσεὺς πρὸς τὸν φαινόμενον Ἰθακῆσιον παῖδα πλάττει ἀνηρχεῖναι υἱὸν Ἰδομενέως τοῦ φιλομετροῦ τῷ Ὀδυσσεί , ὡς ἂν αὐτὸν πρόσωνται , φασί , δι’ αὐτοῦ οἱ μνηστῆρες ἤτοι προσδέξονται ὡς ἐχθρὸν τοῦ Ἰδομενέως , ὃν Ὀδυσσεὺς ἐφίλει . φιλοῖτο γὰρ ἂν πάντως ὑπὸ τῶν μνηστήρων ὁ τῷ φίλῳ τοῦ Ὀδυσσέως ἐχθρός . Γιούς δέ , φασίν , ἐν Κρῆτῃ ἔχων λέγει , ἐκφοβῶν ὡς εἴ τι καὶ πλάθῃ ἐν Ἰθάκῃ κακόν , ἕξει τοὺς τιμωρήσαντας . καὶ τὸν Ὀρσίλοχον δὲ ἀνελκὶν λέγει διὰ στέρεον τῆς λείας , δεικνὺς ὡς ἀμυνητικὸς ὢν οὐδὲ νῦν παραχωρήσει τοῖς ἐν Ἰθάκῃ ἀναμωτὶ στερή - σαι αὐτὸν ἂν ἔχαι χρημάτων . τοὺς Φοίνικας δὲ ἐπαινεῖ , διδάσκων μὴ δεῖν ἀδικηθῆναι μηδὲ ὑπὸ τῶν κατὰ τὴν Ἰθάκην , εἰ γε καὶ εἰ φιλοχρεδεῖς Φοίνικες αὐτοῦ ἐρείσαντο . Ἔτι ἰστέον καὶ ὅτι ἐν τῇ ῥηθείσῃ ψευδοδηγήσει κείνται τινὰ χρήσιμα εἰς πεζολογίας παραπλοκήν , οἷον τὸ μὲν πόδας ὡκὺν ὡς ἀνέρας ἀληθιστὰς νῖκα ταχέεσσι πόδεσσιν , ἐπαινος ἀνδρὸς ποδώκεος . Τὸ δὲ στερέσαι με ληΐδος ἤθελε πάσης , τῆς εἰνεκα ἐγὼ πᾶθον ἄλγεα θυμῷ , ἀνδρῶν τε πολέμους ἀλε - γεινὰ τε κύματα πείρων , οὕνεκα οὐ χαριζόμενος θεράπευνον , ἄνδρα καὶ τυχοῦντα ἀδικοῦμενον διὰ τὸ μὴ ἐθέλειν ζῆν χολακιχῶς . Τὸ δὲ νιξ δὲ μᾶλα δυοφερὴ κάτεχεν οὐρανόν , οὐδὲ τις ἡμέας ἀνθρώπων ἐνόησε , λάθον δὲ ἔ θυμὸν ἀποῖρας , νύκτερον λαθραῖον φόνον δη*λοῖ . Τὸ δὲ κειθεν δὲ πλαγχθέντες ἰκάνομεν ἐνθάδε νυκτὸς , σπουδὴ δ’ ἐς λιμένα προεσώσαμεν ἢ μάλιστα προεῖσ - σαμεν , οὐδὲ τις ἡμῖν δόρπου μνήστις ἦν μᾶλα περ χατέουσιν ἑλέσθαι , ὅ ἐστι πεινῶσι περιφραστικῶς , ἀλλ’ αὐτὸς ἀποβάντες ἐκμίμθα , νυκτερινὸν κατάπλουν γράζει πᾶνν καματηρόν . Τὸ δέ , ἐνθ’ ἐμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπῆλθεν κεῖμητα , ὑπνοῦντι ἀφοβοῦε τινὶ μετὰ κάματος . Ἀρχαϊκὸν δὲ τό , ἐμὲ γλυκὺς ὕπνος ἐπῆλθεν . οἱ γὰρ μεθ’ Ὁμήρου ἐπίληθέ μοι φασίν . Ἐν τούτοις δὲ σημείωσαι τὸ μνήστις πλεονασμὸν ἔχον τοῦ σίγμα , οὐ γὰρ ὡς ἐκ τοῦ λήλησται ἡ λήστις , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ μέμνησται μνήστις , ἀλλ’ ἐκ τοῦ μέμνηται . Ὅτι Ὀδυσσέως ψευσαμένου , ὡς ἐξορέθη πιθανῶς πρὸς τὸν φαινόμενον νεανίαν ἐν Ἰθάκῃ ὡς ἤν ἡ Ἀθηνᾶ , πρῶτα μὲν μειδῆσον ἀφελῶς καὶ αὐτὴ καθ’αὐτῆς Ὀδυσσεύς . εἶτα δέμας εἰκασθεῖσα γυναικὶ καλῇ * τε μεγάλῃ τε καὶ ἀγλαᾷ ἔργα εἰδυίῃ , ὁποίαν κατὰ τὸ εἶδος ἐδει φαντασθῆναι τὴν θήλειαν θεὰν Ἀθηνᾶν , χειρὶ τέ μιν κατέφξε καὶ προσέφη · κεφαλῆς ἂν εἴη καὶ , ἐπίκλοπος ὡς σε παρέλθη ἐν πάντεσσι δόλοισι , καὶ εἰ θεὸς ἀντιδάσει , σχέτλιε , ποικιλομήτα , δόλων αἰτε , ὅ ἐστιν ἄατε , ἀκάρεστε , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ κείται , οὐκ ἂρ ἐμελλες οὐδ’ ἐν σῇ περ ἕν γαίῃ λῆξιν ἀπατάων , μύθων τε πλοκίων , οἷ τοι πεδόθην φίλον εἶσιν ; ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα , εἰδότες ἄμφω κέρδεα ὡς σὰ κερ-δο δαλέοι . ἐπὶ σὺ μὲν ἕσοι βροτῶν ὧς ἄριστος ἀπάντων * βουλὴ καὶ μύθοισιν , ἐγὼ δ’ ἐν πᾶσι θεοῖσι μήτε τε κλίωμαι καὶ κέρδεσιν . οὐδὲ σὺ γ’ ἔγνως Παλλάδ’ Ἀθηναίην κοῦφην Λιός , ἢ τέ τοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίσταμαι ἵδὲ φυλάξσω . ὁ δὲ χρήσιμον ἐπὶ προσωπιπῆς βοηθείας λέγεσθαι . ὡς περ τὰ πρὸ αὐτοῦ ἐπὶ ἐπαίνῳ κερ*δαλέων καὶ λογίων προσώπων . εἴτα φησιν ἡ Ἀθηνᾶ καὶ ὅτι αὐτῇ Φαιήκισσι φίλον πάντεσσιν ἔθηκε τὸν Ὀδυσσέα , δηλαδὴ ὡς ἀθηναι-ζοντα κατὰ τὴν φρόνησιν . καὶ νῦν δὲ ἰκέσθαι φησιν ἐνταῦθα , ἵνα μήτιν συννῆφῃ χρήματα κρύψαι ὕσα , φησί , Φαιάκας σοὶ ὡπασαν ἐμὴ βουλὴ τε νῦν τε , τοῦτέστι διὰ σύνεσιν ἡς Ἀθηνᾶ πρού-σταται . ἐπὶ δὲ φησι , καὶ ἵνα εἴπω ὅσα τοι αἰσα ἐν δόμοις κήδεα ἀναπλήσσαι , σὲ δὲ τλήναι ἀνάγκη , μηδὲ τῷ ἐκφασθαι μήτ’ ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν πάντων οὐνεκα * ἡλὼς ἀλώμενος , ἀλλὰ σιωπὴ πάσχειν ἤσων , πάσχει ἄλγεα πολλά , βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν , ὁ περ ἐπὶ φερσποινὴ ἐστὶ παραί-τισις , προεπιθέμενον ἠπιονικῶς καὶ ὡς χω τὸν Ὀδυσσέα οἰκονομῆσαι τὰ καθ’ ἑαυτὸν . αὐτὸ δὲ μεταταῖτα ὁ Ὀδυσσεὺς ἔχων μὲν ἑαυτὸν ἀνακαλύψει τῇ μαίᾳ Εὐρύκλειᾳ , ἔχων δὲ τῷ Τηλεμάχῳ καὶ τῷ Εὐμάῳ καὶ ἑτέρους τισίν , ἐδήλωσεν ὅτι πλείον τι τῆς Ἀθηναῖας αὐτὸς ἐκεῖ νοεῖ , τοῦτέστι τῆς κατὰ φρόνησιν ἐπιβολῆς περ’ αὐτῷ συνείδως . ἐπεὶ κατὰ παρομοίαν , αὐ δεύτεραί πως φροντίδες σοφώτρωσι . Ἰστέον δὲ ὡς ἢ ἠθιείσα μεθομοιοῖς τῆς Ἀθηναῖας ἢ ἐκ παναίλου νιασίου εἰς καλὴν τε μεγάλην τε γυναῖκα ἠθιείν ἀν ἀσποτικώτερον μὴ πάνυ ἀπεοινέσαι τῶν κατὰ Πρωτία ἢ τῶν κατὰ Τει-ρεσίαν μεταβολῶν . συντελεῖ δὲ εἰς τοιοῦτον νοῦν καὶ τὸ , σὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ εἰσακεις , ὁ μετ’ ὀλίγα εἰρήσεται . οὐ λόγον παράδειγμα καὶ ἢ ἐν τῇ Φαιακίᾳ παραθεσις νεάνιος , ἢ ὁμοιοῦθη Ἀθηνᾶ . Τὸ δὲ κερδαλέος ἄν εἴη καὶ ἐπιχλοπος ὡς σε παρελθὴ ἐν πάντεσσι δόλοισι , πανούργῳ ἀνθρώπῳ ἐπιλεχθήσεται . Ἐνθα τὸ , ὡς σε παρελθὴ , ὁμοίον ἐστὶ τῷ , ἐπεὶ οὐ παρελεύσεται . * ὁ περ ἐν Ἰλιάδι κείται . ἐπιλέκτιστον δὲ τοῦτο ἐκείνου καὶ σαφέστατον . Τὸ δὲ καὶ εἰ θεὸς ἀντιάσεις , ποιητικὸν ἐστὶ συνήθης ὑπερβολῆς . Σχέλιος δὲ οὐδ’ ἐνταῦθα κατὰ ψήφιν ὅλως εἰρήσθαι , ἀλλὰ δηλοῖ καὶ νῦν τὸν ἐπισχετικὸν καὶ τλήμονα . Τὸ δὲ οὐδ’ ἐν σῇ περ ἕν γαίῃ , καλῶς καὶ αὐτὸ ἐφράθη . ξένος μὲν γὰρ τις διὰ τὸ ἀνεπληρίαστον παραλογιστέται πον καὶ ψευδέσται , ὡς καὶ ὁ ψευδοπλα-νήτης Ὀδυσσεὺς ἐν τοῖς κατ’ οἶκον ποιεῖ . αὐτόχθων δὲ , τί ἂν ψευδοῖτο ; Μῦθοι δὲ πλό-κιοι , οἱ πεπλεγμένοι καὶ σχολιοί . δήλον γὰρ ὅτι σχολιοῦται πᾶν τὸ πλεχόμενον καὶ οὐκ ἔχει τὴν προτέ-ραν εὐθύτητα . τινὲς δὲ κλοπίων γράφουσιν ἀντὶ τοῦ , δολίων . Τὸ δὲ πεδόθην , ἀντὶ τοῦ ἐκ γενετῆς , καὶ ὡς οἷον ἐκ πέδου , τοῦτέστι γῆς , καὶ ὡς εἰπεῖν , ἐκ ρίζης αὐτῆς . ἢ δὲ μεταφορά , φασιν , ἐκ τῶν φυτῶν ἢ ἀντὶ τοῦ , βεβιόθην , καὶ ἐξ αὐτοῦ πέδου , εἰς ὁ καὶ πίπτουσι καὶ ἑποῦσιν οἱ ἀοτιγενεῖς , ὅσα λέγεται ὅτι συναντραφῆς τοῖς ψευδέσι . Τὸ δὲ ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα εἰδότες ἄμφω κέρδεα καὶ ἐξῆς , παραφθιθείη ἂν ἐπὶ τε ἀυστάσει φρονήσεως καὶ εἰς δήλωσιν τοῦ μὴ ἂν ἐξαπατη-θῆναι . Ἐνθα ὅρα καὶ τὸ εἰδότες ἀπὸ ἀοσινιχοῦ τοῦ Ὀδυσσέως διαβεβηκὸς καὶ εἰς τὴν Ἀθηναῖαν . ἐννικᾶ γὰρ πανταχοῦ ἢ ἀοσινιχὴ σύνταξις . ἐνταῦθα δὲ καὶ ἐπίκρισις ἐστὶ ποιητική , ὡς Ἀθηνᾶ μὲν ἐν θεοῖς κερδίστη ἐστίν , ἐν ἀνθρώποισι δὲ Ὀδυσσεύς . ἐν τούτοις δὲ σημειῶσαι ὡς εἰ καὶ κέρδεα ὡς μάλιστα ἡ Ἀθηνᾶ οἶδεν , ἀλλ’ οὐκ ἤδη καὶ κερδῆ λέγεται κατὰ τὸν κερδῶν Ἑρμῆν , ἐκεῖνο γὰρ ἰτεροῦσι λόγον ἐστὶ δεδηλωμένον ἐν ἄλλοις . σημείων δὲ τοῦ χείδουσι μὴ πραξίαν αὐτῇν καὶ τὸ , οὐδὲ σὺ γ’ ἔγνως Παλλάδα , ἐν γὰρ τι καὶ τοῦτο τῶν κερδίων αὐτῆς . Τὸ δὲ μήτι κλέομαι , ἀντὶ τοῦ , τῇ βουλῇ εὐελκὴς εἰμι , παραχώρως δὲ εἰπεῖν , κλεῖζομαι . καὶ ἐκτίνεται τὸ μήτι , καθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐν τῷ , μήτι δ’ ἠπίοχος παριγίνεται ἠμόχοιο . Ἐν δὲ τῷ , Παλλάδ’ Ἀθηναίην ἐπαγέλλεται αὐτῇ , τῷ τῆς Παλλάδος ἐπιθέτῳ , γινωμένῳ , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ δεδήλωται , ἢ παρὰ τὸ πάλλω , ἢ παρὰ τινα Πάλλαντα , ἢ καὶ διὰ τὸ νεάζον καὶ ἐναδές . λέγουσι γὰρ οἱ παλαιοί , τὰς εὐνιδστάτας καὶ ἐδυ-νεῖς παρθένους ἱρῶσθαι καὶ καλεῖσθαι παρ’ Ἕλλησι Παλλάδας , οἱ καὶ τὸν νέον οὐ μόνον πάλλαντα καλοῦσιν , ἀλλὰ καὶ πάλλακας . καὶ τὴν πάλλακιν δὲ , ὡς προεφράθη , ἐντεῦθεν παραγόνων . ὅσως δὲ καὶ οἱ νῦν Ἀττικοὶ πάλλακες ἐντεῦθεν καλεῖσθαι διεξέξαντο . Ἀναπλήσαι δὲ κήδεα , τὸ ἐντελῶς καὶ κατὰ
Lemmas: χρῆμα εὑρίσκω . καί ὥρα ὅτι καί νῦν κατά καί ἐν ὁ ἑξῆς ψευδολογία Κρής ἑαυτοῦ ὁ Ὀδυσσεύς πλάσσω , ἐπιλέγω τε ὁ Κρητικός τόπος διά ὁ δυσξελέγχτον ὡς Μαχράν ὁ ἰθή - κέω εἰμί , καί ἀφορμή προκαταβάλλω παροιμία ὁ λέγω , Κρής ἀεί ψεύστης . πιθανεύομαι δέ ἐν οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς καί ἐάν ἔχω ἀδικία εἰς αὐτός ὁ ὕστερος φονεύω Ὀρσίλοχος λέγω ἐγχο - τίω αὐτός ἐκεῖνος , διότι αὐτός αὐτός ἀρχή ἑταῖρος οὐ θεραπεύω , φημί , ἐκεῖνος . ἔνθα σημειόω - σός ὡς ἐντεῦθεν θεράπων παρά ὁ ποιητής , ὅς χαρίζω τις θεραπεύω . Ὅρας δέ ἐν οὗτος καί ὁ συντίθημι Ἰθάκη , γενικός συντάσσω καί λαμβάνω ἀντί ὁ , ἀκούω περί Ἰθάκη . ὁ δέ στερέω , στερίζω κοινῶς λέγω , ὁμοίως ὁ ποθέω καί ποθέω , περί ὅς προερέω . ὁ δέ Πύλονδε καθίστημι , * ἀντί ὁ εἰς Πύλος ἀπάγω , ὁ περ ἐγώ ἀποκαθίστημι - σός φημί . ὅτι2 δέ Ἠλεῖος ὁ Ἐπειοί , καί ἐν ἄλλος δηλόω . ὁ δέ ἀπωθέω ἐπί ἰδμάν - ἐγώ ἐνταῦθα ἐρώ ὁ παρά ὁ ὕστερος ὥσπερ καί ἐξώστης παράγω , ὅς δύναμαι - ὁ ὡς εἰκός διά ὁ ἀπωθέω καί ἀπώστης λέγω . ὁ δέ ἀεκαζόμενος ἀπό ἦμαρ εἰμί παράγωγος ὁ ἀεκάζω πρός ὁμοιότης ὁ ἀκούω ἀκούω , ὁ πρό ὀλίγος κεῖμαι . ὁ δέ εἰς σιδονη ἐφμηνεύει Σιδόνιος εἰμί ὁ εἴρω Φοῖνιξ , ἵνα ἐνταῦθα συνήθης ὁ μέρος συνεκφωνέω καί ὁ ὅλος . μέρος γάρ Φοῖνιξ ὁ Σιδόνιος , ὡς πολλοχῶ φραινω . ὅτι2 δέ καί συστέλλω - λέι παρά Ὅμηρος ὁ Σιδών ὁ ἐφεξῆς ὁ πλάγιος κλίσις , ἐν ἄλλος δηλόω καί αὐτός . καί ὡς ὁ μετά Ὅμηρος οὖον συστέλλω ἀλλά διόλυν φυλάσσω ὁ εἰμί ὁ εὐθύς πανταχοῦ , συστέλλω καί ὁ ὀχέω , καί οὗτος ὁ ποιητής ἐκτείνω αὐτός . Ἡρωδιανός δέ λέγω ὅτι ὁ Σιδών γράφω , ὡς Αντώνος Πλευρών , μεταπείθω παρά Ὅμηρος , συναπτικευθω ὁ εἰς δήω λήγω ῥηματικός , ἤγουν ὁ ἀληθόδονς ἀηδών . ἐν δέ ὁ εἴρω χωρίον , γράφω ὁ παλαιός , ὅτι πιθανός ὁ σοφός Ὀδυσσεύς πρός ὁ φαίνω Ἰθακήσιος παῖς πλάσσω ἀνηρχεῖναι υἱός Ἰδομενεύς ὁ φιλομετρον ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς εἄν αὐτός πρόσω , φημί , διά αὐτός ὁ μνηστήρ ἤτοι προσδέχομαι ὡς ἐχθρός ὁ Ἰδομενεύς , ὅς Ὀδυσσεύς φιλέω . φιλέω γάρ εἄν πάντως ὑπό ὁ μνηστήρ ὁ ὁ φίλος ὁ Ὀδυσσεύς ἐχθρός . Γιους δέ , φημί , ἐν Κρήτη ἔχω λέγω , ἐκφοβέω ὡς εἰμί τίς καί πελάζω ἐν Ἰθάκη κακός , ἔχω ὁ τιμωρέω . καί ὁ Ὀρσίλοχος δέ ἀνελκής λέγω διά στερεός ὁ λεῖος , δείκνυμι ὡς ἀμυνητικὸς εἰμί οὐδέ νῦν παραχώρησις ὁ ἐν Ἰθάκη ἀναμωτὶ στερέω - σός αὐτός εἄν ἔχω χρῆμα . ὁ Φοῖνιξ δέ ἐπαινέω , διδάσκω μή δήω ἀδικέω μηδέ ὑπό ὁ κατά ὁ Ἰθάκη , εἰμί γε καί εἰμί φιλοχρεδεῖς Φοῖνιξ αὐτός ἐρείδω . ἔτι ἰστέον καί ὅτι ἐν ὁ εἴρω ψευδοδηγήσει κεῖμαι τις χρήσιμος εἰς πεζολογία παραπλοκή , οἷος ὁ μέν πούς ὠκύς ὡς ἀνήρ αληθιιστημι Νίκη ταχύς πούς , ἔπαινος ἀνήρ ποδώκης . ὁ δέ στερέω ἐγώ ληΐς ἐθέλω πᾶς , ὁ ἕνεκα ἐγώ πάσχω ἄλγος θυμός , ἀνήρ τε πόλεμος ἅλς - γεινὰ τε κῦμα πείρω , οὕνεκα οὖον χαρίζομαι θεραπεύω , ἀνήρ καί τυγχάνω ἀδικέω διά ὁ μή ἐθέλω ζῶ χολακιχῶς . ὁ δέ ν δέ μῆλον δυοφερω κατέχω οὐρανός , οὐδέ τις ἡμεῖς ἄνθρωπος νοέω , λανθάνω δέ ἔ θυμός αποιερος , νύκτερος λαθραῖος φόνος δη*λοῖ . ὁ δέ ἐκεῖθεν δέ πλάζω ἱκάνω ἐνθάδε νύξ , σπουδή δέ εἰς λιμήν προσῴζω ἢ μάλιστα προΐημι - σω , οὐδέ τις ἐγώ δόρπον μνῆστις εἰμί μῆλον περ χατέω αἱρέω , ὅς εἰμί πεινάω περιφραστικός , ἀλλά αὐτός ἀποβαίνω ἐκμίμθα , νυκτερινός κατάπλοος γράζει πᾶς καματηρός . ὁ δέ , ἔνθα ἐγώ μέν γλυκύς ὕπνος ἐπέρχομαι κεῖμητα , ὑπνόω ἀφοβέω τις μετά κάματος . ἀρχαικός δέ ὁ , ἐγώ γλυκύς ὕπνος ἐπέρχομαι . ὁ γάρ μετά Ὅμηρος ἐπιλήθω ἐγώ φημί . ἐν οὗτος δέ σημειόω ὁ μνῆστις πλεονασμός ἔχω ὁ σίγμα , οὖον γάρ ὡς ἐκ ὁ λανθάνω ὁ λῆστις , οὗτος καί ἐκ ὁ μνηστός μνῆστις , ἀλλά ἐκ ὁ μιμνήσκω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς ψεύδω , ὡς ἐξοράω πιθανός πρός ὁ φαίνω νεανίας ἐν Ἰθάκη ὡς ἐάν ὁ Ἀθηνᾶ , πρῶτος μέν μειδάω ἀφελής καί αὐτός καθ’αυος Ὀδυσσεύς . εἶτα δέμας εἰκάζω γυνή καλός * τε μέγας τε καί ἀγλαός ἔργον οἶδα , ὁποῖος κατά ὁ εἶδος ἐσθίω φαντάζω ὁ θάλλω θεά Ἀθηνᾶ , χείρ τε ὅς καταφέγγω καί πρόσφημι · κεφαλή εἄν εἰμί καί , ἐπίκλοπος ὡς σύ παρέρχομαι ἐν πᾶς δόλος , καί εἰμί θεός αντιδασος , σχέτλιος , ποικιλομήτης , δόλων εἴτε , ὅς εἰμί ἀάω , ἀκάρεστε , ὡς καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι , οὐ ἄρα μέλλω οὐδέ ἐν σός περ εἷς γαῖα λῆξις ἀπατάω , μῦθος τε πλόκιον , οἷ ὅς πεδάω φίλος εἶμι ; ἀλλά ἄγω μηκέτι οὗτος λέγω , οἶδα ἄμφω κέρδος ὡς σός κερδίζω δαλέομαι . ἐπί σύ μέν ἕννυμι βροτός ὅς ἀγαθός ἀπαντάω * βουλή καί μῦθος , ἐγώ δέ ἐν πᾶς θεός μήτε τε κλίνω καί κέρδος . οὐδέ σύ γε γιγνώσκω Παλλάς Ἀθηναῖος κοῦφος Λιός , ἢ τε ὅς ἀεί ἐν πᾶς πόνος παρίστημι ὁράω φυλάσσω . ὁ δέ χρήσιμος ἐπί προσωπιπῆς βοήθεια λέγω . ὡς περ ὁ πρό αὐτός ἐπί ἔπαινος κερδαλέος καί λόγιος πρόσωπον . εἴτα̅ φημί ὁ Ἀθηνᾶ καί ὅτι αὐτός Φαιήκισσι φίλος πᾶς τίθημι ὁ Ὀδυσσεύς , δηλαδή ὡς αθηναι-ζοειντα κατά ὁ φρόνησις . καί νῦν δέ ἱκνέομαι φημί ἐνταῦθα , ἵνα μῆτις συμφαίνω χρῆμα κρύπτω ὕσα , φημί , Φαίαξ σύ ὀπάζω ἐμός βουλή τε νῦν τε , τουτέστι διά σύνεσις εἰμί Ἀθηνᾶ προΐστημι . ἐπί δέ φημί , καί ἵνα εἶπον ὅσος ὅς αἶσα ἐν δόμος κῆδος ἀναπίμπλημι , σύ δέ ἔτλην ἀνάγκη , μηδέ ὁ ἐκφαίνω μήτε ἀνήρ μήτε γυνή πᾶς οὕνεκα * ἁλίσκομαι ἀλάομαι , ἀλλά σιωπή πάσχω ἀσάω , πάσχω ἄλγος πολύς , Βίας ὑποδέχομαι ἀνήρ , ὁ περ ἐπί φερσποινεω εἰμί παραι-τιτις , προπείθω ηπιονικαω καί ὡς χόω ὁ Ὀδυσσεύς οἰκονομέω ὁ κατά ἑαυτοῦ . αὐτός δέ μεταταῖτα ὁ Ὀδυσσεύς ἔχω μέν ἑαυτοῦ ἀνακαλύπτω ὁ μαῖα Εὐρύκλεια , ἔχω δέ ὁ Τηλέμαχος καί ὁ Εὔμαος καί ἕτερος τις , δηλόω ὅτι πλείων τίς ὁ Ἀθηναῖος αὐτός ἐκεῖ νοέω , τουτέστι ὁ κατά φρόνησις ἐπιβολεύς περί αὐτός σύνοιδα . ἐπεί κατά παρόμοιος , αὖος δεύτερος πως φροντίς σοφός . ἰστέον δέ ὡς ἢ ἠθίζω μεθομοιόω ὁ Ἀθηναῖος ἢ ἐκ παναίλου νιασιον εἰς καλός τε μέγας τε γυνή ἐθίζω εἰς ἀσποτικώτερον μή πάνυ ἀπεοινέσαι ὁ κατά πρωτιά ἢ ὁ κατά Τειρεσίας μεταβολή . συντελής δέ εἰς τοιοῦτος νόος καί ὁ , σύ γάρ αὐτός πᾶς εἰσακούω , ὁ μετά ὀλίγος εἴρω . οὖον λόγος παράδειγμα καί ἢ ἐν ὁ Φαιάκιος παράθεσις νεάνιος , ἢ ὁμοιόω Ἀθηνᾶ . ὁ δέ κερδαλέος ἄν εἰμί καί επιχλοπους ὡς σύ παρέρχομαι ἐν πᾶς δόλος , πανοῦργος ἄνθρωπος ἐπιλέγω . ἔνθα ὁ , ὡς σύ παρέρχομαι , ὅμοιος εἰμί ὁ , ἐπεί οὖον παρέρχομαι . * ὁ περ ἐν Ἰλιάς κεῖμαι . ἐπιλέκτης δέ οὗτος ἐκεῖνος καί σαφής . ὁ δέ καί εἰμί θεός ἀντιάω , ποιητικός εἰμί συνήθης ὑπερβολή . Σχέλιος δέ οὐδέ ἐνταῦθα κατά ψηφί ὅλως εἴρω , ἀλλά δηλόω καί νῦν ὁ ἐπισχετικός καί τλήμων . ὁ δέ οὐδέ ἐν σός περ εἷς γαῖα , καλῶς καί αὐτός φράζω . ξένος μέν γάρ τις διά ὁ ανεπληριαστος παραλογίζομαι πως καί ψευδής , ὡς καί ὁ ψευδοπλανήτης Ὀδυσσεύς ἐν ὁ κατά οἶκος ποιέω . αὐτόχθων δέ , τίς εἄν ψεύδω ; Μῦθος δέ πλόκιος , ὁ πλέκω καί σκολιός . δῆλος γάρ ὅτι σχολιουος πᾶς ὁ πλέκω καί οὐ ἔχω ὁ πρότερος εὐθύτης . τις δέ κλόπιος γράφω ἀντί ὁ , δόλιος . ὁ δέ πεδάω , ἀντί ὁ ἐκ γενετή , καί ὡς οἷος ἐκ πέδον , τουτέστι γῆ , καί ὡς εἶπον , ἐκ ῥίζα αὐτός . ἢ δέ μεταφορά , φημί , ἐκ ὁ φυτός ἢ ἀντί ὁ , βιόω , καί ἐκ αὐτός πέδον , εἰς ὁ καί πίπτω καί ἔπειμι ὁ αοτιγινομαι , ὅσος λέγω ὅτι συναντραφῆς ὁ ψευδής . ὁ δέ ἀλλά ἄγω μηκέτι οὗτος λέγω οἶδα ἄμφω κέρδος καί ἑξῆς , παράπτω εἄν ἐπί τε αυστασις φρόνησις καί εἰς δήλωσις ὁ μή εἄν ἐξαπατάω . ἔνθα ὁράω καί ὁ οἶδα ἀπό αοσινιχοω ὁ Ὀδυσσεύς διαβαίνω καί εἰς ὁ Ἀθηναῖος . ἑνικός γάρ πανταχοῦ ἢ ἀοσινιχὴ σύνταξις . ἐνταῦθα δέ καί ἐπίκρισις εἰμί ποιητικός , ὡς Ἀθηνᾶ μέν ἐν θεός κερδίζω εἰμί , ἐν ἄνθρωπος δέ Ὀδυσσεύς . ἐν οὗτος δέ σημειόω ὡς εἰμί καί κέρδος ὡς μάλιστα ὁ Ἀθηνᾶ οἶδα , ἀλλά οὐ ἤδη καί κέρδος λέγω κατά ὁ κέρδος Ἑρμῆς , ἐκεῖνος γάρ ιτερους λόγος εἰμί δηλόω ἐν ἄλλος . σημεῖον δέ ὁ χέω μή πραξία αὐτός καί ὁ , οὐδέ σύ γε γιγνώσκω Παλλάς , ἐν γάρ τίς καί οὗτος ὁ κερδίων αὐτός . ὁ δέ μῆτις καλέω , ἀντί ὁ , ὁ βουλή εὐελκής εἰμί , παραχώρως δέ εἶπον , κλεΐζω . καί ἐκτίνω ὁ μῆτις , καθά καί ἐν Ἰλιάς ἐν ὁ , μῆτις δέ ἠπίοχος παριγιγνομαι ημοχοω . ἐν δέ ὁ , Παλλάς Ἀθηναῖος ἐπαγγέλλω αὐτός , ὁ ὁ Παλλάς ἐπίθετος , γιγνώσκω , καθά καί ἀλλαχοῦ δηλόω , ἢ παρά ὁ πάλλω , ἢ παρά τις Πάλλας , ἢ καί διά ὁ νεάζω καί ἐναδές . λέγω γάρ ὁ παλαιός , ὁ εὐνιδστάτας καί ἐδυ-νεῖς παρθένος ἱερόω καί καλέω παρά Ἕλλην Παλλάδας , ὁ καί ὁ νέος οὖον μόνος Πάλλας καλέω , ἀλλά καί παλλακή . καί ὁ πάλλαξ δέ , ὡς προφέρω , ἐντεῦθεν παράγονος . ὅσος δέ καί ὁ νῦν ἀττικός πάλλαξ ἐντεῦθεν καλέω διεξέρχομαι . ἀναπίμπλημι δέ κῆδος , ὁ ἐντελής καί κατά