eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1628
Θρέψας λευκοῦ γάλακτος πλεκτοῖς ἐν ταλαρίοισιν ἀμησάμενος κατέθηκεν . ἥμισυ δ’ αὐτὸ ἵστησεν ἐν ἄγγεσιν ὕδρα οἱ εἶη πίνειν . πάντα δὲ λέγει τὰς ὄϊς καὶ τὰς αἴγας , ἀπ’ αὐτῶν πρὸς τὸ μῆλα γενικῶς . μῆλα γὰρ αἱ τε αἴγες καὶ αἱ ὄϊς . προῖων γούν ἐρεῖ . ἠμέλες κλυτὰ μὴ πάντα κατα μοῖραν , καὶ ἐξῆς , τρὶς τὴν αὐτὴν φράσας ἔννοιαν ἐν τῇ ἁρμονίᾳ ταύτῃ ταῖς αὐταῖς λέξεσιν , οὐ μόνον διὰ τὸ σχεδιάζειν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν φράσεως κατευστοχήσαι , καὶ μὴδ’ ἐνταῦθα ἐθέλει φιλοτιμεῖ - σθαι εἰκῇ . Ἐμβρύων δὲ τὸ νεογνὸν τέκνον λέγει , ἀπεναντίας τῇ συνήθειᾳ . ἡ μὲν γὰρ φύσις λέγει τὸ ἐντὸς τῆς γαστροῦς βούτον , ὁ ἐστὶ ζῶν καὶ θάλλων , βρέφος δὲ τὸ ἐκκύψαν τῆς γαστροῦς . Ὅμηρος δὲ τὸ νεογνὸν ἐνταῦθα γαλαθῆρὸν ἐμβρύων εἰπὼν βρέφος ἐν Ἰλιάδι λέγει οὐ τὸ εἰς φῶς προαχθὲν ἀλλὰ τὸ κατὰ γαστροῦς ἐπι φερόμενον , ἐν τῷ , ἡμίονον βρέφος * κνέουσαν . Τὸ δὲ ὑπὸ βούτον ἦκεν ἐκάστης , ἀντὶ τοῦ ὑψῆκε καὶ ὑπέθηκε ταῖς ἀμελχθείσαις τὰ γαλαθῆρᾶ . ὕδων λαβὼν θεοῦ τος ἔφη τὸ , μοῦσχους βουτὸν ὑφάντες . Τὸ δὲ θρέψας , ἀντὶ τοῦ , ἔθρεψεν . ὕδεν καὶ τροφαλὲς τυφωδ . καὶ τρέφειν χύμα , καὶ τροφῆν ἢ τροφῆς , τὸ καὶ πιγών . ὁ ἄνθρωπος δηλαδὴ ἀναστώσας οἰωνὸν ἐπηξε . τριχοῖς φασιν τὸ θρέψαι . δηλοῖ γὰρ , τὸ τροφοῦν δῦναι , καὶ τὸ αὐξῆσαι . καὶ τρίτον , τὸ πιξᾶι ὕδεν καὶ ἡθρόμβος . Τὸ δὲ γάλακτος , πλεονασμὸν ἔχει τοῦ τ . οὐ γὰρ ἐστὶν εὐθέως εἰπεῖν αὐτὸ τὸ , γάλαξ . ἐπὶ μὲν ἐστὶ τὸ ξ τελικὸν οὐδετέρων ὀνομάτων , εἰ καὶ ἐμφασιν εὐθείας τοιαύτης ὁ κατ’ ἀνθρώπων γαλα - ξίας κύκλος δίδωσι , καὶ τὸ εὑρίσκεσθαι δοτικὴν πληθυντικὴν τοῖς γάλαξιν . ἐφ’ οἷς δηλοῖ τι τοῦ τ τ καμμένου ἐν τῷ γάλακτι ἢ δοτικὴ τῶν παλαιῶν τρέψασα μὲν συνήθως τὸ τ εἰς σ , καθίστα δὲ τὸ π σ εἰς ξ πεποίηκε τὸ γάλαξιν . ἐξ οὗ καὶ ὁ γαλαξίας γενέσθαι δοκεῖ . τέως γε μὴν οἱ τὸ γάλαξ γοντες διὰ τοῦ π κλίνοντες αὐτὸ πλεονάζειν δοκοῦσι τὸ ταῦ . ὡς γὰρ ἄναξ ἄνακος ὕδεν καὶ Λίσος καὶ ἄναχοι καὶ ἄνακως ἐπίρρημα ὁ ἐστιν ἐπιμελῶς , καὶ πλεονασμὸ τοῦ τ ἄναχος , οὕτω καὶ γα ξ μονήρης εὐθεία γάλακος γάλακτος . οὐ χρήσεις καὶ ἐν τῷ , γα*λακτι δ’ ἱκελον ἄνθος . οἱ δὲ τοιοῦτοι γαίνονται λέγειν ὡςπερ τὴν μὲν γυναῖκ’ εὐθείαν σεσημειμένην εἶναι , κείσθαι δὲ τὰς πλεγίας πτώσεις ἐν ἡφσει οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ γάλακτος γίνεσθαι . συγᾶσθαι μὲν γὰρ τὴν ὀρθήν , λαλεῖσθαι δὲ τὰς μετ’ αὐτὴν γάλαξ μὲν γὰρ οὐχ ἐκφωνεῖται , τὰ δὲ ἐφεξῆς αὐτῇ χρηστὰ εἰσιν . Ὅτι δὲ καὶ ἰσοσυλλάβως ἐκλίθη τὸ γα τοῦ γάλα , ἐν τοῖς τοῦ γραμματικοῦ Ἀριστοφάνους κείται , ὅπου φησιν ἐκεῖνος καὶ ὅτι τὴν δόκησιν τὴν ὑπόληψιν δοκὸν ὁ Καλλίμαχος ἔφη , γράφας , τῷ γ’ ἐμῷ δοκῷ , ἤσων τῇ ἐμῷ δοκήσει . καὶ τις ἕτερος λέδον τὴν βάδιον . καὶ ὅτι εὔρηται καὶ ὁ πρόσσωπος ἀντὶ τοῦ , πρόσσωπον . καὶ οὐδὲν τι τούτων φησὶ παγμένον ἐστιν , ἀλλὰ πάντα ἐσπουδάσται . ὅτι δὲ τὸ γάλα εἰς ξ δοκεῖ λήγειν , ἐπιστώσατο Πρωδίκος καὶ ἀπὸ συνθέτου τοῦ ἀρτιγάλαξ καὶ ἀπὸ πληθυντικῆς δοτικῆς τοῖς γάλαξι . Ταλάριον δὲ λέγει , οὐς φθάσας ἔφη ταρσούς , ἀλλοίους δηλαδὴ ὄντας παρὰ τὸν τῆς Ἑλένης , περὶ οὗ προδιελέχθαι . ὡς καὶ κάλαθος ἴσως ἂν ῥηθείη . οὐ ἐτυμολογία , παρὰ τὸ κάλον ὁ ἐστὶ ξύλον καὶ τὸ θέειν , ὅτι γυρωῦ - σθαι . ἀφ’ οὗ καὶ ὁ ἐν τοῖς ἐξῆς σου , θόλος . κάλα γὰρ θέοντα κυκλιοειδῶς ἀποτελεῖ καλά νες ὁποῖον καὶ οἱ τῆς Δήμητρος , οὓς ὀρχεῖσθαι μὲ*θος ἐν τινὶ τελετῇ Δημητρειακή . Τὸ δὲ ἀμησάμενος , ἀντὶ τοῦ συνελὼν χερσὶ καὶ συναγαγών , ὡς καὶ Ὀδυσσεύς φύλλα ἐπαμησάμενος ἐκαλύψατο . καὶ Πρίαμος ἐπαμη - σάμενος κόμην κατεπτάσατο . ἐντεῦθεν καὶ ὁ τῶν σπορίμων ἀμητος συναγωγὴ τις διὰ χειρῶν αὐτὸς ὤν . Κείται δ’ ἐν τούτοις καὶ τὸ εἶη κατὰ λόγον κάλλιον ἐν τέλει στίχων , φησίν ἄρ . ὕδρα οἱ εἶη πίνειν καὶ οἱ ποτιδόριον εἶη . Ὅτι σπουδὴν φράζει τὸ , αὐτὰρ ἐπειδὴ σπουδὴ ποιη - σάμενος τὰ ἀ ἔργα , καὶ τότε δή ἐποίησε τόδε τι . Ὅτι καθάπερ ὁ Νέστωρ ἠγέρησε τοὺς ξένους , οὕτω κἀνταῦθα ὁ Κύκλωψ τοὺς ἀμφὶ τὸν Ὀδυσέα . καὶ κείνται φασίν οἱ παλαιὸς κάλλιον ἐνταῦθα οἱ στίχοι ἐκεῖνοι . διὸ καὶ ἀστερίσκοι ὧδε πρόκεινται αὐτῶν , δι’ ὧν τὰ ἔπη ἐκκρίνονται . δηλοῖ γὰρ τὸ σημεῖον ὁ ἀστερίσκος , * ὡς ἀριστα ἐν τῷ τόπῳ κείται τὸ ἔπος καὶ οἶον ἐκλάμπει . ἐστι δὲ σημεῖον τοῦ ἀστερίσκου ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφρόθη διὰ τοῦ χ στοιχείου , τετρεγμὲν στιξομένου κατὰ τὴν τετραμμά - των ἐπιζεύξιν , οὕτω ἐστι δὲ ἢ τοῦ Κύκλωπος ἐρώτησις αὕτη . ὦ ξεῖνοι τίνες ἐστέ . πόθεν τε . καὶ ἐξῆς ὡς ἐν τῇ γ’ ἁρμονίᾳ γέγραπται . βαρύφθογγος δὲ ὡς εἴδος ἦν ὁ Κύκλωψ , διὸ καὶ ἰλαρὰ προσεφώνει , ὅμως δεινὸς ἦν ὡς δηλοῖ καὶ Ὀδυσσεύς , εἰπών , ὡς ἔφατο , ἡμῖν αὐ τε κατ’ ἀλάσθη φιλὸν ἤτορ , δεισαντῶν φθόγγον τε βαρὺν αὐτὸν τε πέλωνον . ὁ πρωτότυπός ἐστι τοῦ
Lemmas: τρέφω λευκός γάλα πλεκτός ἐν ταλάριον ἀμάω κατατίθημι . ἥμισυς δέ αὐτός ἵστημι ἐν ἄγγος ὕδρα ὁ εἰμί πίνω . πᾶς δέ λέγω ὁ οἶς καί ὁ αἴξ , ἀπό αὐτός πρός ὁ μῆλον γενικός . μῆλον γάρ ὁ τε Αἴγες καί ὁ οἶς . πρόειμι γοῦν εἴρω . μέλω κλυτός μή πᾶς κατά μοῖρα , καί ἑξῆς , τρίς ὁ αὐτός φράζω ἔννοια ἐν ὁ ἁρμονία οὗτος ὁ αὐτός λέξις , οὖον μόνος διά ὁ σχεδιάζω ἀλλά καί διά ὁ φράσις κατευστοχέω , καί μηδέ ἐνταῦθα ἐθέλω φιλοτιμέω - ἕπομαι εἰκῇ . ἔμβρυον δέ ὁ νεογνός τέκνον λέγω , απεναντίας ὁ συνήθεια . ὁ μέν γάρ φύσις λέγω ὁ ἐντός ὁ γαστροῦς Βοῦτος , ὁ εἰμί ζῶ καί θάλλω , βρέφος δέ ὁ ἐκκύπτω ὁ γαστροῦς . Ὅμηρος δέ ὁ νεογνός ἐνταῦθα γαλαθῆρὸν ἔμβρυον εἶπον βρέφος ἐν Ἰλιάς λέγω οὖον ὁ εἰς φάος προάγω ἀλλά ὁ κατά γαστροῦς ἐπι φέρω , ἐν ὁ , ἡμίονος βρέφος * κνεουω . ὁ δέ ὑπό Βοῦτος ἵημι ἕκαστος , ἀντί ὁ ὑψίζω καί ὑποτίθημι ὁ ἀμέλγω ὁ γαλαθῆρᾶ . κάτ-ηλυς λαμβάνω θεός ὅς φημί ὁ , μοῦσχος βουτός υφαντής . ὁ δέ τρέφω , ἀντί ὁ , τρέφω . κάτ-ηλυς καί τροφαλὲς τυφωδ . καί τρέφω χύμα , καί τρέφω ἢ τροφή , ὁ καί πιγή . ὁ ἄνθρωπος δηλαδή ἀνίστημι οἰωνός πήγνυμι . τριχόω φημί ὁ τρέφω . δηλόω γάρ , ὁ τροφέω δύο , καί ὁ αὐξάνω . καί τρίτος , ὁ πιάζω κάτ-ηλυς καί ἡθρόμβος . ὁ δέ γάλα , πλεονασμός ἔχω ὁ τ . οὖον γάρ εἰμί εὐθύς εἶπον αὐτός ὁ , γάλαξ . ἐπί μέν εἰμί ὁ ξ τελικός οὐδέτερος ὄνομα , εἰμί καί ἔμφασις εὐθύς τοιοῦτος ὁ κατά ἄνθρωπος γάλα - ἵκω κύκλος δίδωμι , καί ὁ εὑρίσκω δοτικός πληθυντικός ὁ γάλα . ἐπί ὅς δηλόω τίς ὁ τ τ Καμμένου ἐν ὁ γάλα ἢ δοτικός ὁ παλαιός τρέπω μέν συνήθης ὁ τ εἰς Σ , καθίστημι δέ ὁ π Σ εἰς ξ ποιέω ὁ γάλα . ἐκ ὅς καί ὁ γαλαξίας γίγνομαι δοκέω . τέως γε μήv ὁ ὁ γάλαξ γοντες διά ὁ π κλίνω αὐτός πλεονάζω δοκέω ὁ ταῦ . ὡς γάρ ἄναξ Ἄνακος κάτ-ηλυς καί Λίσος καί ἀναχέω καί ἄνακος ἐπίρρημα ὁ εἰμί ἐπιμελής , καί πλεονασμός ὁ τ ἄναξ , οὗτος καί γῆ ξ μονήρης εὐθύς γάλα γάλα . οὖον χρῆσις καί ἐν ὁ , γα*λακτι δέ Ἴκελος ἄνθος . ὁ δέ τοιοῦτος γαινοντ λέγω ὡς ὁ μέν γυνή εὐθεία σεσημειμένην εἰμί , κεῖμαι δέ ὁ φλεγιάω πτῶσις ἐν ἡφσει οὗτος καί ἐπί ὁ γάλα γίγνομαι . σιγάω μέν γάρ ὁ ὀρθός , λαλέω δέ ὁ μετά αὐτός γάλαξ μέν γάρ οὐ ἐκφωνέω , ὁ δέ ἐφεξῆς αὐτός χρηστός εἰμί . ὅτι2 δέ καί ἰσοσύλλαβος κλίνω ὁ γῆ ὁ γάλα , ἐν ὁ ὁ γραμματικός Ἀριστοφάνης κεῖμαι , ὅπου φημί ἐκεῖνος καί ὅτι ὁ δόκησις ὁ ὑπόληψις δοκός ὁ Καλλίμαχος φημί , Γράφας , ὁ γε ἐμός δοκός , ἀσάω ὁ ἐμός δοκέω . καί τις ἕτερος λέδων ὁ βάδιον . καί ὅτι εὑρίσκω καί ὁ πρόσωπον ἀντί ὁ , πρόσσωπον . καί οὐδείς τίς οὗτος φημί πήγνυμι εἰμί , ἀλλά πᾶς σπουδάζω . ὅτι δέ ὁ γάλα εἰς ξ δοκέω λήγω , πιστόω Πρωδίκος καί ἀπό σύνθετος ὁ ἀρτιγάλαξ καί ἀπό πληθυντικός δοτικός ὁ γάλα . ταλάριον δέ λέγω , οὖς φθάνω φημί Ταρσός , ἀλλοῖος δηλαδή εἰμί παρά ὁ ὁ Ἑλένη , περί ὅς προδιαλέγω . ὡς καί κάλαθος ἴσως εἄν εἴρω . οὖον ἐτυμολογία , παρά ὁ κᾶλον ὁ εἰμί ξύλον καί ὁ θέω , ὅτι γυρόω - ἕπομαι . ἀπό ὅς καί ὁ ἐν ὁ ἑξῆς σύ , θόλος . κᾶλον γάρ θέω κυκλιοοιδα ἀποτελέω καλός Νες ὁποῖος καί ὁ ὁ Δημήτηρ , ὅς ὀρχέομαι μὲ*θος ἐν τις τελετή Δημητρειακή . ὁ δέ ἀμάω , ἀντί ὁ συναιρέω χείρ καί συνάγω , ὡς καί Ὀδυσσεύς φύλλον ἐπαμάομαι καλύπτω . καί Πρίαμος ἐπαμη - σάω κόμη καταπτήσσω . ἐντεῦθεν καί ὁ ὁ σπόριμος ἄμητος συναγωγή τις διά χείρ αὐτός εἰμί . Κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί ὁ εἰμί κατά λόγος καλός ἐν τέλος στίχος , φημί ἄρα . ὕδρα ὁ εἰμί πίνω καί ὁ ποτιδόριον εἰμί . ὅτι2 σπουδή φράζω ὁ , ἀτάρ ἐπεί σπουδή ποιέω - σάω ὁ ὅς ἔργον , καί τότε δή ποιέω ὅδε τίς . ὅτι2 καθάπερ ὁ Νέστωρ ἀγείρω ὁ ξένος , οὗτος ἐνταῦθα ὁ Κύκλωψ ὁ ἀμφί ὁ Οδυσέα . καί κεῖμαι φημί ὁ παλαιός καλός ἐνταῦθα ὁ στίχος ἐκεῖνος . διό καί ἀστερίσκος ὧδε πρόκειμαι αὐτός , διά ὅς ὁ ἔπος ἐκκρίνω . δηλόω γάρ ὁ σημεῖον ὁ ἀστερίσκος , * ὡς ἀγαθός ἐν ὁ τόπος κεῖμαι ὁ ἔπος καί οἶος ἐκλάμπω . εἰμί δέ σημεῖον ὁ ἀστερίσκος ὡς καί ἀλλαχοῦ φέρω διά ὁ χ στοιχεῖον , τρέχω στίζω κατά ὁ τετραμμά - ὁ ἐπίζευξις , οὗτος εἰμί δέ ἢ ὁ Κύκλωψ ἐρώτησις οὗτος . εἰμί ξένος τίς εἰμί . πόθεν τε . καί ἑξῆς ὡς ἐν ὁ γε ἁρμονία γράφω . βαρύφθογγος δέ ὡς εἶδος εἰμί ὁ Κύκλωψ , διό καί ἱλαρός προσφωνέω , ὅμως δεινός εἰμί ὡς δηλόω καί Ὀδυσσεύς , εἶπον , ὡς φημί , ἐγώ αὖος τε κατά ἀλάομαι φίλος ἦτορ , δείδω φθόγγος τε βαρύς αὐτός τε πέλωνον . ὁ πρωτότυπος εἰμί ὁ