eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1775
μιλόν κατα᾽ Ἰωνας τεπικεῖν . Ὅτι ἀλητεύειν καὶ ἀγείρειν ἐκπεποιημένος ὁ Μενέλαος παι-δοτριβεῖν ἐθέλει ἐπὶ ὁμοίοις καὶ τὸν ἐξ᾽ Ἰθάκης νειανίαν . φησὶ γοῦν · εἰ δ᾽ ἐθέλεις τρησθῆναι ἀν᾽ Ἑλ-λαῖδα καὶ μέσον Ἀργοσ , ἐπὶ χρήμασιμό δηλαδή , ὕφρα τοι αὐτὸς ἐπωμαί . ὑποζεύξω δέ τοι ἵππους , ἄσσεα 1775δ᾽ ἀνθρώπων ἡγήσομαι · οὐδὲ τις ἡμέας αὐτὸς ἀποπέμψει , δώσει δέ τι ἐν γε σε*ρσθαι , ἢ τινα τρι-πόδων ἐχάλκων ἢ λεξίτων , ἢ δὲ ἡμιόνους , ἢ χρύσεον ἄλεισον καὶ αὐτὸς μὲν οὕτω παρατίνει τὸν καιρόν . ὁ δὲ Τηλέμαχος , ὡς καὶ προειρέθη , ταχὺ ἀπελθεῖν ἵσταί . Ὡρα δὲ τὸ τρησθῆναι προτιμηθὲν τοῦ ταφῆναι καὶ τοῦ τραπῆναι ἐπιτήδης διὰ τὸν τραχυγονίας ὄγκον . οὕτω δὲ καὶ τὸ στρεφθεῖς καὶ βλασθεῖς καὶ τὸ ἐδύσθη καὶ τὸ ἐβόησθη καὶ τὸ ἐθράσθη , ἀγαπητὰ τοῖς κατὰ τὸν ποιητὴν μᾶλλον ἢ περ τὰ σύστοιχα τούτοις λεῖα ῥήματα . Τὸ δὲ ὕφρα ἐπωμαί ἀπὸ κοινού ἔχει χρυσωτικῶς τὸ μένε , οἷον , ἀλλὰ μένε εἰσὸς δόρα σέρο καλὰ . εἰ δ᾽ ἐθέλεις μένε δηλαδή , ὕφρα τοι αὐτὸς ἐπωμαί . καὶ ἔστι ταυτὰ τὸ εἰσὸς καὶ τὸ ὕφρα . διαφορὰ δὲ κἀνταῦθα τριπόδων καὶ λεξίτων , καὶ δοκοῦσι καὶ τῶν κρείττονος οἱ τρίποδες , διὸ καὶ ἐχάλκους παρ᾽ ἐξαίρετον εἴρηται . ἐν δὲ τῷ , δὺ ἡμιό-νους , δύο μὲν λέγει διὰ τὴν ξυνορίδα . οὐ γὰρ ἐκελήτιζον οἱ ἥρωες τότε ἡμιόνους δέ , ἐπειδὴ φθιάσας ἀπεῖπαστο τοὺς ἵππους ὁ Τηλέμαχος διὰ τὸ μηδ᾽ ἱππῆλατον εἶναι τὴν Ἰθάκην . ἐτυμολογία δὲ ἀλείσου ἐφρέθη μὲν καὶ ἐν ἄλλοις . ἐνταῦθα δὲ ῥητὸν ὡς ἐν βρα*χὶ κατὰ τὴν τοῦ δεῖπνοσοφιστοῦ γνώμην , ὅτι ἀλείσον ἀπὸ τοῦ ἄγειν λείον εἶναι , εἰ μὴ ἄρα τὸ ποικίλον τῇ κατασκευῇ ἀλείσον ἀκούει τις ὡς ἐξω λειό-τερον ὄν , πλεονάζοντος δηλαδὴ τοῦ α . δίνεται δὲ καὶ κατὰ στέρησιν τοῦ λείου εἶναι ὡς ζωστοῖς δαι-δάλμασιν ἐμπέπασται . ὡς δὲ τὸ αὐτὸ καὶ ἀλείσον καὶ δέπας λέγεται , δήλον ἐκ τῶν Ὁμήρου , εἰπόντος · ἐν δ᾽ οἶνον ἔχεν χρυσέω δέπαί · ἄπα περὶ τοῦ αὐτοῦ , τούνεκά σοι δώσω χρύσεον ἀλείσον , καὶ ἥξης , δώκε δὲ Τηλεμάχω χαλόν δέπας . εἰεν δὲ ἄν ἴσως καὶ τὸ ἀμφικύπελλον καὶ τὸ σκῦφος εἰς ἐν τοῖς τοιού-τοις ἴκοντα πολυωνυμίας λόγῳ . καὶ περὶ μὲν ἀμφικυπέλλου τοῦ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἱρημευθέντος μετ᾽ ὀλίγα εἰρήσεται . νῦν δὲ περὶ σκῦφους ἄτουν σκῦφον τοῦ , καὶ αὐτοῦ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Κύκλωπα ἐπ᾽ ὀλίγον μνίας ἡξωμένου γραπτῶν ὅτι τε διγενὲς τὸ σκῦφος ὡς προγέγραπται , καὶ ὅτι Ἰσίοδος ἐν μελαμποδίᾳ , ποιημάτων δὲ αὐτὴ ἐκίνου , μετὰ τοῦ πὶ σκίφγον ηροῖν , οἷον , πλήσας δ᾽ ἀργύρεον σκίφγον φέος , δώκε δ᾽ ἄνακτι . προείρη δὲ ὁ δεῖπνοσοφιστὴς καὶ ἄλλας χρήσεις τοῦ διγενεὺς τούτου σκῦφους . Ἰδρυτιδης · σκῦφος τε μαζοδς . Σημωνίδης · οὐσάδεστα σκῦφον . Ἰων · οἶνος οὐκ ἐν ἐν τῷ σκῦφμα . Ἐπίχαρμος · σφ᾽ ἐγχείας * εἰς τὸ σκῦφος . Φαίδιμος · σκῦφος εὐφὺ μελιζώροιο ποτοῖο᾽ ὁ σημεω-τέον καὶ εἰς τὸ , ζωφύτορόν τε κέραμε . τὸ δὲ παρ᾽ Ὁμήρῳ , φησὶ , καὶμενον Ἀριστοφάνης μὲν γράφει · πλησάμενος δ᾽ ἄρα οἱ δώκε σκῦφος ὅπερ ἐπινεν᾽ Ἀρίσταρχος δέ , σκῦφον ὅπερ ἐπινε . λέγει δὲ καὶ ὡς Ἀισχύλος μὲν σημαίνει τὸ σκῦφος ἐν τῷ , ποῦ χρυσέντευκτα κάμψυχὰ σκνηώματα . οἱ δὲ κατ᾽ Ἀσκληπιᾶδην λέγουσιν ὡς ποιμενικώτερον ἀγγείων ὁ σκῦφος . εἰ δὲ προσεκτίουν τοῖς γραμένοις ὡς ἐκ τοῦ κύφους γίνεται κύπελλον καὶ ἀμφικύπελλον κατὰ ἀντιστοιχίαν τὴν πολλαχοῦ φανείσαν , δοκεῖ καὶ τὸ σκῦφος πλεονα-σμὸν σχᾶν τοῦ κατ᾽ ἀρχὴν σίγμα . ὁ δὴ καὶ ἐπὶ ἄλλων γέγονε λέξεων . οἱ δὲ παλαιοὶ λέγουσι καὶ ὅτι σκῦ-φος ἀπὸ τοῦ σκαφίδος ἢ τίς ἐστι ξύλινον ἀγγείων στοργνύλον , γάλα καὶ ὄφον δεχόμενον . Ὀμηρος · γαν-λοὶ τε σκαφίδες τε τοῖς ἐνέμελχεν , εἰ μὴ πού , φασί , τὸ σκῦφος ἐστιν ὡς οἶον σκῦθος τις διὰ τοὺς Σκύθας οἱ πρακτῶν τοῦ δέοντος μεθύσκονται , ὥσπερ , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ δεδήλωται καὶ τὸ μεθύσσαι σκυ-θίσαι καὶ ἐπισκυνθίσαι ἐλέγετο . καὶ δηλοῖ τὸ τοῦ θῆτα καὶ φ συγγενὲς ἢ τοιαύτη ἐτυμολογία . λέγει δ᾽ ὁ αὐτὸς σοφιστὴς καὶ ὅτι κατὰ μίμησιν τῶν ξυλίνων ὑστερον εἰργάσαντο παρακεοὺς καὶ ἀργυροὺς σκῦ-50 φους * ἡ σκῦθους . ὧν πρῶτον καὶ κλίος ἔχοντες οἱ Βουθίοι , χρησαμένοις τῷ γένει πρῶτον Ἰπράκλεις , διὸ καὶ Ἰπράκλειστικοὶ ἐλέγοντο , ἔχοντες διαφορὰν πρὸς ἄλλους τὸν ἐπικείμενον αὐτοῖς εἰς τὰ ὄσα δεσιών , ὡς ἐλέγετο Ἰπράκλειος . χρήσεις δέ , φασί , τοῦ αἰρημένου σκῦθου , τοῦ κατὰ τὸ σκῦθος δηλαδή , παρὰ Μηθυμναίοις , ὡς ἐκαλεῖτο λυγτὸς ὑπὸ Παιωνῶν . ἐσκώπτετο δὲ καὶ τις Λακιδαιμόνιος Λεοκλ-λίδης ἐν τῷ καλεῖσθαι σκῦθος , ἴσως ἀπὸ τῶν σκνθῶν . ἄνθρωπος ἐκεῖνος οὐδέν , φασίν , ἐν τῷ τρόπῳ Λακωνικῶν οὐδ᾽ ἀπλοῦν ἔχον , ἀλλὰ πολὺ τὸ πανούργον καὶ τὸ θηριώδες . τῇ δὲ γραφῇ τοῦ ἀνωτέρω ση-μειωθέντος σκῦφγον μετὰ τοῦ π συνθετόν εἰς μνίαν καὶ τὸν γράφοντα αἰόλον ὑπὲρ διὰ τοῦ π καὶ φ ἐν τῇ Ἰλιάδι , ὅτι θεοῖς ἀσάκιμον ποτήριον ἦν διπύθμενον , ἕνα μὲν πυθμένα ἔχον τὸν συγκεκλιμένον ,
Lemmas: μῖλος καταί Ἴων τεπικεω . ὅτι2 ἀλητεύω καί ἀγείρω ἐκποιέω ὁ Μενέλαος παιδοτριβέω ἐθέλω ἐπί ὅμοιος καί ὁ ἔξω Ἰθάκη νειανια . φημί γοῦν · εἰμί δέ ἐθέλω τετραίνω ἄνω Ελλαΐδα καί μέσος ἀργός , ἐπί χρήμασιμό δηλαδή , ὕφρα ὅς αὐτός ἕπω . ὑποζεύγνυμι δέ ὅς ἵππος , Ασσέα 1775δ᾽ ἄνθρωπος ἡγέομαι · οὐδέ τις ἡμεῖς αὐτός ἀπόπεμψις , δίδωμι δέ τίς ἐν γε σε*ρσθαι , ἢ τις τρίπους ἐχάλκων ἢ λέγω , ἢ δέ ἡμίονος , ἢ χρύσεος ἄλεισον καί αὐτός μέν οὗτος παρατείνω ὁ καιρός . ὁ δέ Τηλέμαχος , ὡς καί προλέγω , ταχύς ἀπέρχομαι ἵστημι . ὤρα δέ ὁ τετραίνω προτιμάω ὁ θάπτω καί ὁ τρέπω ἐπιτήδης διά ὁ τραχυγονίας ὄγκος . οὗτος δέ καί ὁ στρέφω καί βλάζω καί ὁ ἐδύσθη καί ὁ βοάω καί ὁ θράσσω , ἀγαπητός ὁ κατά ὁ ποιητής μᾶλλον ἢ περ ὁ σύστοιχος οὗτος λεῖος ῥῆμα . ὁ δέ ὕφρα ἕπω ἀπό κοινός ἔχω χρυσωτικός ὁ μένω , οἷος , ἀλλά μένω εἰμί δορά Σέρο καλός . εἰμί δέ ἐθέλω μένω δηλαδή , ὕφρα ὅς αὐτός ἕπω . καί εἰμί ευτός ὁ εἰμί καί ὁ ὕφρα . διαφορά δέ ἐνταῦθα τρίπους καί λέγω , καί δοκέω καί ὁ ἀγαθός ὁ τρίπους , διό καί χαλκός παρά ἐξαίρω εἴρω . ἐν δέ ὁ , δύο ἡμίονος , δύο μέν λέγω διά ὁ συνωρίς . οὖον γάρ κελητίζω ὁ ἥρως τότε ἡμίονος δέ , ἐπεί φθίω ἀπεῖπον ὁ ἵππος ὁ Τηλέμαχος διά ὁ μηδέ ἱππήλατος εἰμί ὁ Ἰθάκη . ἐτυμολογία δέ ἄλεισον φέρω μέν καί ἐν ἄλλος . ἐνταῦθα δέ ῥητός ὡς ἐν βρα*χὶ κατά ὁ ὁ δειπνοσοφιστής γνώμη , ὅτι ἄλεισον ἀπό ὁ ἄγω λεῖος εἰμί , εἰμί μή ἄρα ὁ ποικίλος ὁ κατασκευή ἄλεισον ἀκούω τις ὡς ἐξω λεῖος εἰμί , πλεονάζω δηλαδή ὁ ὅς . δίνω δέ καί κατά στέρησις ὁ λεῖος εἰμί ὡς ζωστός δαίδαλμα ἐμπάσσω . ὡς δέ ὁ αὐτός καί ἄλεισον καί δέπας λέγω , δῆλος ἐκ ὁ Ὅμηρος , εἶπον · ἐν δέ οἶνος ἔχω χρύσεος δέπας · Ἄπα περί ὁ αὐτός , ένεκα σύ δίδωμι χρύσεος ἄλεισον , καί ἥκω , δίδωμι δέ Τηλέμαχος χαλός δέπας . ἄγω δέ ἄν ἴσως καί ὁ ἀμφικύπελλος καί ὁ σκύφος εἰς ἐν ὁ τοιοῦτος Ίκοντα πολυωνυμία λόγος . καί περί μέν ἀμφικύπελλος ὁ καί ἐν Ἰλιάς ιρημευθεω μετά ὀλίγος εἴρω . νῦν δέ περί σκύφος ἀτέω σκύφος ὁ , καί αὐτός ἐν ὁ κατά ὁ Κύκλωψ ἐπί ὀλίγος μνία ἥκω γραπτός ὅτι τε διγενής ὁ σκύφος ὡς προγράφω , καί ὅτι Ἰσίοδος ἐν μελαμπόδιον , ποίημα δέ αὐτός κινέω , μετά ὁ ἐπί σκίφγον Ἡρώ , οἷος , πίμπλημι δέ ἀργύρεος σκίφγον Φέος , δίδωμι δέ ἄναξ . προλέγω δέ ὁ δειπνοσοφιστής καί ἄλλος χρῆσις ὁ διγενής οὗτος σκύφος . ιδρυτιδηω · σκύφος τε μαζοδς . Σημωνίδης · οὐσάδεστα σκύφος . Ἴων · οἶνος οὐ ἐν ἐν ὁ σκῦφμα . Ἐπίχαρμος · σφέ ἐγχείη * εἰς ὁ σκύφος . Φαίδιμος · σκύφος εὐφὺ μελίζωρος ποτός ὁ σημεω-τέον καί εἰς ὁ , ζωφυτορος τε κέραμος . ὁ δέ παρά Ὅμηρος , φημί , καταμένω Ἀριστοφάνης μέν γράφω · πίμπλημι δέ ἄρα ὁ δίδωμι σκύφος ὅσπερ ἐπινεν᾽ Ἀρίσταρχος δέ , σκύφος ὅσπερ πίνω . λέγω δέ καί ὡς Αἰσχύλος μέν σημαίνω ὁ σκύφος ἐν ὁ , ποῦ χρυσέντευκτα κάμψυχὰ σκνηώματα . ὁ δέ κατά Ἀσκληπιάδης λέγω ὡς ποιμενικός ἀγγεῖον ὁ σκύφος . εἰμί δέ προσεκτίζω ὁ γράφω ὡς ἐκ ὁ κυφός γίγνομαι κύπελλον καί ἀμφικύπελλος κατά ἀντιστοιχία ὁ πολλαχοῦ φαίνω , δοκέω καί ὁ σκύφος πλεονασμός σχάζω ὁ κατά ἀρχή σίγμα . ὁ δή καί ἐπί ἄλλος γίγνομαι λέξις . ὁ δέ παλαιός λέγω καί ὅτι σκῦφος ἀπό ὁ σκαφίς ἢ τίς εἰμί ξύλινος ἀγγεῖον στοργνύλον , γάλα καί ὄφον δέχομαι . Ὅμηρος · γαναλός τε σκαφίς τε ὁ ἐνέμελχεν , εἰμί μή πού , φημί , ὁ σκύφος εἰμί ὡς οἶος Σκύθος τις διά ὁ Σκύθης ὁ πράκτης ὁ δήω μεθύσκω , ὥσπερ , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω καί ὁ μεθύσκω σκυθίζω καί επισκυνθισος λέγω . καί δηλόω ὁ ὁ τίθημι καί φ συγγενής ἢ τοιοῦτος ἐτυμολογία . λέγω δέ ὁ αὐτός Σοφιστὴς καί ὅτι κατά μίμησις ὁ ξύλινος ὕστερος ἐργάζομαι παρακεοὺς καί ἀργύρεος σκῦ-50 Φους * ὁ σκύθος . ὅς πρῶτος καί κλίος ἔχω ὁ Βούθιος , χράω ὁ γένος πρῶτος Ἰπράκλεις , διό καί ιπρακλειστικεω λέγω , ἔχω διαφορά πρός ἄλλος ὁ ἐπίκειμαι αὐτός εἰς ὁ ὅσος δεσιά , ὡς λέγω Ἰπράκλειος . χρῆσις δέ , φημί , ὁ αἱρέω Σκύθης , ὁ κατά ὁ Σκύθος δηλαδή , παρά Μηθυμναῖος , ὡς καλέω λυγτὸς ὑπό παιών . σκώπτω δέ καί τις Λακιδαιμόνιος λεοκλ-λιδηω ἐν ὁ καλέω Σκύθος , ἴσως ἀπό ὁ σκνθῶν . ἄνθρωπος ἐκεῖνος οὐδείς , φημί , ἐν ὁ τρόπος Λακωνικός οὐδέ ἀπολόω ἔχω , ἀλλά πολύς ὁ πανοῦργος καί ὁ θηριώδης . ὁ δέ γράφω ὁ ἀνωτέρω σημειόω σκῦφγον μετά ὁ π σύνθετος εἰς μνία καί ὁ γράφω αἰόλος ὑπέρ διά ὁ π καί φ ἐν ὁ Ἰλιάς , ὅτι θεός ἀσάκιμον ποτήριον εἰμί διπύθμενον , εἷς μέν πυθμήν ἔχω ὁ συγκλίνω ,