eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1865
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Τ . Παυσανίας δὲ φησιν ἐν τῷ κατ’ αὐτὸν ῥητορικῷ λεξικῷ καὶ ὅτι φωνᾶι ἦσαν τὰ’ Εφέσια γράμματα , φυ - σηκὸν ἐμπεριέχοντα νουν ἀλεξίκακον , ὡς καὶ Κροῖσον ἐπὶ πυρᾶς φησι καὶ αὐτὸς εἰπεῖν , καὶ ὅτι ἀσα - φῶς καὶ αἰνigmaτωδῶς δοκεῖ ἐπὶ ποδῶν καὶ ζῶνης * καὶ στεφάνης ἐπιγεγράφθαι τῆς ’Αρτέμιδος τὰ τοιαῦτα γράμματα . ἄλλοι δὲ φάμενοι , ὅτι Εφέσιος ὁ ποιητὴς Εὐρύβατος ἢ τῶν Κερκώπων ὁ ἕτερος , φασὶ καὶ ὅτι Εὐρύβατος ὑστερον παροιμίαν ἐπὶ τῶν ποιητῶν , ἀπὸ τοῦ περιφθέντος εἰς Πιλοπόννησον ὑπὸ Κροῖσον μετὰ χρημάτων ἐπὶ ξενολογίαν , ὡς φησιν ’Εχόρος , εἶτα μεταβαλομένου πρὸς Κύρον τὸν τοῦ Κροῖσον ἐχθρὸν καὶ προδεδωκότος τὰ τε ἀπώρητα καὶ τὰς Σάρδεις . ὡς δὲ καὶ κλέπτης ἦν Εὐρύβατος ἢ ὁ ῥηθεὶς ἢ καὶ ἕτερός τις , ἢ ἱστορία δηλοῖ . καθιερχθείς γάρ , φασί , πολλάκις καὶ διαδράς , εἶτα πάλιν ἄλους , καὶ παρακαλούμενος ἐπιδείξθαι , ὅπως διεδύρασκε , τὰς ἐγκεντροίδας ὑποδησάμενος καὶ σπόγγους λαβὼν καὶ ἀναφύζαμενος διὰ τοῦ τείχους τῆς εἰρητῆς , οἷα δήθεν δεικνὺς οὕτω φεύγειν , ὡς τοῦ ἄκρου γέγονε καὶ τὸν ὀμοφον τῆς οἰκίας ἐξείλε , βλεπόμενος καὶ καταπλήττων κατεπῆδησεν ἔξω καὶ ῥῆτο ἐν ὧν οἱ φύλακες περιῆσαν ὅπως ἴδοιεν αὐτὸν κατιόντα . εἰ δὲ καὶ πλείους ἦσαν’ Εὐρύβατοι , περιεργάσασθαι μὲν τὸ κατ’ αὐτοὺς πλήθος οὐκ ἀνάγκη , ἀπλῶς δὲ εἰπεῖν , ὅτι πλείονες ἐγίνοντο , καθὰ δηλοῖ ὁ γράψας τὸ , ἧδ’ ὅσα προτιροῦσιν ἀειδεῖται Εὐρυβάτοισι , προσοσπευτὶν δὲ καὶ ὡς πάντες πανοῦρ - γοι ἀπέλησαν . διὸ καὶ καθὼς ὁ μῦθος * τὸν Λία ἐπᾶσα πολλάκις μορφούμενον ἄλλοτε ἄλλως ἐπὶ δόλῳ , οὕτω , φασί , καὶ ’Αριστοφάνης ἐν Λαυδῇλῳ ὑποθέμενος αὐτὸν εἰς πολλὰ μεταβαλλόμενον καὶ πανουργοῦντα φησίν · ἤδη τις ἡμῶν οἶδεν Εὐρύβατον Λία ; ὡς τοῦ Εὐρυβάτου δηλαδὴ ποικίλου ὄντος ποιηθείσθαι . προσδηλώθη δὲ καὶ τοὺς Κέρκωπας πανοῦργους εἶναι καὶ ἀπατηλοὺς , οἵ τινες ἄρα καὶ ἦσαν ἐκεῖνοι , εἴτε οἱ ἐξ ’Ωκεανοῦ καὶ Θέας εἶναι μυθούμενοι , εἴτε καὶ ἕτεροι . οὕς καὶ ἀπολιθωθῆναι φασὶ διὰ τὸ ἐπιχειρεῖν ἀπατῆσαι τὸν Δία . ἕτεροι δὲ φασὶ νήσων οἰκιστὰς ὄντας Κέρκωπας ἀλλοιωθῆναι θεοῦ διὰ κακοήθειαν εἰς πυθῆνον μορφὰς καὶ παρασχεῖν ὄνομα τῷ τόπῳ τὰς Πιθηκούσας . νήσων δὲ περιδομένων κλίσης αὐτῆ , ὡς δὲ καὶ οἱ Τελχίνες οἱ γριμακεῖς καὶ γόητες ἐπίορθρον κατὰ τούτων ἦσαν καὶ εἰς παροιμίαν ἐκείνου καὶ αὐτοῖ , ἐγράφη ἐν τοῖς εἰς τὴν ’Ιλιάδα . ἦν δὲ πολλὴς τῆν ποιητῶν καὶ τις Φρυνώνδας , καὶ Καλλικλῶν δέ , οἱ δεδηλωμένοι ἐν τοῖς περὶ ’Ελληνόρος . εἴζω δ’ ἄν τοῖς τοιούτοις καὶ ὁ περιφρόνητος Σίσυφος , καὶ μὴν καὶ ὁ Αὐτόλυκος , εἰ καὶ εἰς ἐλαττον . Τὸ δέ , σήματα ἀναγνούση , ἀντὶ τοῦ ἀναγνωρισάση . ἔμπιδα δὲ σήματα τὰ μὴ εἰκότα καὶ κατὰ τινα στοχασμόν , ἀλλὰ τεκμηριωδὴ καὶ ἀληθῆ . Τὸ δέ , οἷ’ * ἀγορεύεις , ἀλλαχοῦ μὲν ἀπολύτως ἐκείτο καὶ θαυμαστικῶς , ἐνταῦθα δὲ πρὸς ἀκολουθίαν κείται συντάξεως , ὁμοίον ὄν τῷ , ἂ περ ἀγορεύεις . ’Οτι παραμυθητικὸν γυναικὸς ἐπὶ ἀνδρὶ κλαίουσης τὸ , μηκέτι νῦν χρόα καλὸν ἐναίρεο , μηδὲ τι ὀμῶν τῆκε πόσιν γοόωσα . ’Οδυσσεὺς δὲ τοῦτο τῇ Πηνελόπῃ φησὶν ἐλεῶν φύσει αὐτήν . ἐπεὶ δὲ ἄλλως ἠθέλεν αὐτὴν οὕτως ἔχειν , ὡς οἱ μνηστῆρες πεισόνται , ἐπάγμ · νεισσῶ - μαι γε μὲν οὐδέν . ὁ κατασκευάζων φησί · καὶ γὰρ τις τ’ ἄλλοιων οδύρεται ἀνδρ’ ὀλέσασα κου*ρίδιον , τῷ τέκνα τέκμῃ φιλότητι μεγίστα , ἢ περ ’Οδυσησα , ὅν φασὶ θεοῖς ἐναλίγκιον εἶναι . ὁ δὴ ἀνέμιστος , ὡς ἐφρέθη , τοῦ ’Οδυσεύς περιαντολογία ἐστίν . ’Ὅσα δὲ τὸ ἐναίρεο τρίτον σημαίνοντον τοῦ ἐναίριν παθητικῶς τε λεχθέν , καὶ οὐδὲ τὸ φονεύειν ἢ τὸ σκυλεύειν δηλοῦν , ἀλλὰ τὸ ἀγαύειν ἢ αἰσχύνειν . οὕτω γὰρ ἐναίρεται χρόως καλὸς δάκρυσιν , αἰσχρὸς δηλαδὴ ἀντὶ καλοῦ ἤτοι ἐκωδοῦς γινόμενος . Τὸ δέ , ὦ τέκνα τέκμῃ , ἔστι μὲν ἐτυμολογικοῦ τρόπου . δηλοῖ δὲ εὐνοίας ἐπίτασιν εἶναι ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ τὸ τέκνα τεκίσθαι . Τὸ δέ , * ἢ περ ’Οδυσιά , οὐ συνήθως ἀντὶ τοῦ παρὰ τὸν ’Οδυσσία . δηλοῖ δὲ μᾶλλον ἐπίτασιν τινα , ὡς εἴ τις εἴποι , πολλῷ δὴ πλῆν τὸν ’Οδυσιά ζωή κλαίσθαι . Τὸ δέ , ὅν φασὶ θεοῖς ἐναλίγκιον εἶναι , ἠθικῶς ἐφρέθη κατ’ 1865επιείκειαν . ἤν δ’ ἄν σεμνότερον , εἰ περ εἴπει , ὡς θεοῖς * ἐναλίγκιος ἦν . ’Οτι παραμυθη - τικὸν καὶ προσοχῆς δὲ ἀπαιτητικὸν τὸ , ἀλλὰ γόον μὲν παῦσα , ἐμεῦ δὲ σύνθεο μύθον . ’Αληθείας δὲ ὑπόσχεσις τὸ , νηπιώτερος γὰρ τοι μυθήσομαι οὐδ’ ἐπακέψω . ’Οτι κῆται ἀνα - κηλαιώσις καὶ ἐνταῦθα , ἐπιμέρους ’Οδυσεύς πρὸς τὴν γυναῖκα τὰ τε κατὰ Θρινιχίαν καὶ τὰ κατὰ Φαιάκας ἐν στίχοις οὐδὲ ὅλοις ὀκτῶ . λέγει δ’ ἐν τούτοις πάλιν καὶ πίοινα δήμων Θεσπρωτῶν , οἱ ὅτι ὁμοροῦσιν ’Αμρακτιώτας καὶ Λευκαδίους , ’Ηρόδοτος ἱστορεῖ . ὑ*πολαλεῖ δὲ καὶ περὶ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Τ . Παυσανίας δέ φημί ἐν ὁ κατά αὐτός ῥητορικός λεξικός καί ὅτι φωνή εἰμί ὅς Ἐφέσιος γράμμα , φύω - σηκός ἐμπεριέχω νόος ἀλεξίκακος , ὡς καί Κροῖσος ἐπί πυρά φημί καί αὐτός εἶπον , καί ὅτι Ἀσά - φάος καί αἰνigmaτωδῶς δοκέω ἐπί πούς καί ζώνη * καί στεφάνη ἐπιγράφω ὁ Ἀρτέμις ὁ τοιοῦτος γράμμα . ἄλλος δέ φημί , ὅτι Εφέσιος ὁ ποιητής Εὐρύβατος ἢ ὁ Κέρκωψ ὁ ἕτερος , φημί καί ὅτι Εὐρύβατος ὕστερος παροιμία ἐπί ὁ ποιητής , ἀπό ὁ περιφθάνω εἰς Πιλοπόννησον ὑπό Κροῖσος μετά χρῆμα ἐπί ξενολογία , ὡς φημί Εὔχορος , εἶτα μεταβάλλω πρός Κῦρος ὁ ὁ Κροῖσος ἐχθρός καί προδίδωμι ὁ τε ἀπώρητα καί ὁ Σάρδεις . ὡς δέ καί κλέπτης εἰμί Εὐρύβατος ἢ ὁ ἐρῶ ἢ καί ἕτερος τις , ἢ ἱστορία δηλόω . καθιερδω γάρ , φημί , πολλάκις καί διαδράς , εἶτα πάλιν Άλους , καί παρακαλέω ἐπιδείκνυμι , ὅπως διεδυρασκος , ὁ εγκεντροιδαις ὑποδέω καί σπόγγος λαμβάνω καί ἀναφύζαμενος διά ὁ τεῖχος ὁ ειρητος , οἷος δήθεν δείκνυμι οὗτος φεύγω , ὡς ὁ ἄκρος γίγνομαι καί ὁ ὀμοφον ὁ οἰκίον ἐξαιρέω , βλέπω καί καταπλήσσω καταπηδάω ἔξω καί ρητός ἐν ὅς ὁ φύλαξ περίειμι ὅπως ὁράω αὐτός κατέρχομαι . εἰμί δέ καί πλείων εἶμαι Εὐρύβατος , περιεργάζομαι μέν ὁ κατά αὐτός πλήθος οὐ ἀνάγκη , ἀπλόος δέ εἶπον , ὅτι πλείων γίγνομαι , καθά δηλόω ὁ γράφω ὁ , ἤδη ὅσος προτερέω ἀείδω Εὐρύβατος , προσοσπευος δέ καί ὡς πᾶς Πανοῦρ - γος ἀπόλλυμι . διό καί καθώς ὁ μῦθος * ὁ Λία πάσσω πολλάκις μορφόω ἄλλοτε ἄλλως ἐπί δόλος , οὗτος , φημί , καί Αριστοφάνης ἐν λαυδηλος ὑποτίθημι αὐτός εἰς πολύς μεταβάλλω καί πανουργέω φημί · ἤδη τις ἐγώ οἶδα Εὐρύβατος Λία ; ὡς ὁ Εὐρύβατος δηλαδή ποικίλος εἰμί ποιέω . προσδηλόω δέ καί ὁ Κέρκωψ πανοῦργος εἰμί καί ἀπατηλός , ὁ τις ἄρα καί εἰμί ἐκεῖνος , εἴτε ὁ ἐκ Ὠκεανός καί Θέας εἰμί μυθέομαι , εἴτε καί ἕτερος . ὅς καί ἀπολιθόω φημί διά ὁ ἐπιχειρέω ἀπατάω ὁ Ζεύς . ἕτερος δέ φημί νῆσος οἰκιστής εἰμί Κέρκωψ ἀλλοιόω θεός διά κακοήθεια εἰς πυνθάνομαι μορφή καί παρέχω ὄνομα ὁ τόπος ὁ Πιθηκοῦσαι . νῆσος δέ περιδίδωμι κλίση αὐτῆ , ὡς δέ καί ὁ Τελχίνες ὁ γριμακεῖς καί γόης επιορθρος κατά οὗτος εἰμί καί εἰς παροιμία ἐκεῖνος καί αὐτός , γράφω ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . εἰμί δέ πολύς ὁ ποιητής καί τις Φρυνώνδας , καί Καλλικλῆς δέ , ὁ δεδηλωμένος ἐν ὁ περί ’Ελληνόρος . ἵζω δέ ἄν ὁ τοιοῦτος καί ὁ περιφρονητός Σίσυφος , καί μήv καί ὁ Αὐτόλυκος , εἰμί καί εἰς μικρός . ὁ δέ , σῆμα ἀναγιγνώσκω , ἀντί ὁ ἀναγνωρίζω . ἐμπίς δέ σῆμα ὁ μή εἰκός καί κατά τις στοχασμός , ἀλλά τεκμηριώδης καί ἀληθής . ὁ δέ , οἶς * ἀγορεύω , ἀλλαχοῦ μέν ἀπόλυτος κεῖμαι καί θαυμαστικός , ἐνταῦθα δέ πρός ἀκολουθία κεῖμαι σύνταξις , ὅμοιος εἰμί ὁ , ὅς περ ἀγορεύω . ’Οτι παραμυθητικός γυνή ἐπί ἀνήρ καλέω ὁ , μηκέτι νῦν χρώς καλός ἐναίρω , μηδέ τίς ὄμνυμι τήκω πόσις γοάω . ’Οδυσσεὺς δέ οὗτος ὁ Πηνελόπη φημί ἐλεέω φύσις αὐτός . ἐπεί δέ ἄλλως ἐθέλω αὐτός οὕτως ἔχω , ὡς ὁ μνηστήρ πείθω , ἐπάγμ · νέομαι - μής γε μέν οὐδείς . ὁ κατασκευάζω φημί · καί γάρ τις τε ἀλλοῖος ὀδύρομαι ἀνήρ ὄλλυμι κου*ριδιος , ὁ τέκνον τίκτω φιλότης μέγας , ἢ περ ’Οδυσησα , ὅς φημί θεός ἐναλίγκιος εἰμί . ὁ δή ἀνέμιστος , ὡς φέρω , ὁ ’Οδυσεύς περιαντολογιος εἰμί . Ὅσσα δέ ὁ ἐναίρω τρίτος σημαίνω ὁ εναιρις παθητικός τε λέγω , καί οὐδέ ὁ φονεύω ἢ ὁ σκυλεύω δηλόω , ἀλλά ὁ αγαυεν ἢ αἰσχύνω . οὗτος γάρ ἐναίρω χρόος καλός δάκρυ , αἰσχρός δηλαδή ἀντί καλός ἤτοι ἐκωδοῦς γίγνομαι . ὁ δέ , εἰμί τέκνον τίκτω , εἰμί μέν ἐτυμολογικός τρόπος . δηλόω δέ εὔνοια ἐπίτασις εἰμί ἀνήρ καί γυνή ὁ τέκνον τίκτω . ὁ δέ , * ἢ περ ’οδυθεος , οὖον συνήθης ἀντί ὁ παρά ὁ ’Οδυσσία . δηλόω δέ μᾶλλον ἐπίτασις τις , ὡς εἰμί τις εἶπον , πολύς δή Πλῆν ὁ ’οδυθεος ζωή κλάω . ὁ δέ , ὅς φημί θεός ἐναλίγκιος εἰμί , ἠθικός φέρω κατά 1865επιεικαιω . ἐάν δέ ἄν σεμνός , εἰμί περ εἶπον , ὡς θεός * ἐναλίγκιος εἰμί . ’Οτι Παραμύθη - τικὸν καί προσοχή δέ ἀπαιτητικός ὁ , ἀλλά γόος μέν παύω , μου δέ συντίθημι μῦθος . Ἀλήθεια δέ ὑπόσχεσις ὁ , νήπιος γάρ ὅς μύω οὐδέ ἐπακέψω . ’Οτι κήτα ἀνα - κηλαιωσμος καί ἐνταῦθα , ἐπίμερος ’Οδυσεύς πρός ὁ γυνή ὁ τε κατά Θρινιχίαν καί ὁ κατά Φαίαξ ἐν στίχος οὐδέ ὅλος ὀκτώ . λέγω δέ ἐν οὗτος πάλιν καί πίων δῆμος Θεσπρωτός , ὁ ὅτι ὁμορέω ’Αμρακτιώτας καί Λευκάδιος , Ἡρόδοτος ἱστορέω . ὑπολαλέω δέ καί περί