eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1733
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ν . βασιλῆ . Καὶ ὥρα ὡς φανερῶς ἐνταῦθα βασιλεία καὶ ὑπεροχὴν ἔφη τὸν Ἀλκίνοον . τὰ δὲ ῥηθέντα γὰρ παρὰ Ὀδυσσέως χρήσιμα πολλῶ , καὶ μᾶλλον , ὅτε τις μεγάλοις προσώποις ἀπιῶν συντάσσει τὰ συνήθη . Ἀρτεμὶς δὲ καὶ νῦν ὁ ὕγις καὶ , ὡς εἰπεῖν , ἀκέραιος καὶ ὅλος , ὡς οἰκὶ ἀτεμὶς , ἢ καὶ ἄρτιος . ἐξ οὐ δοκεῖ κατὰ τοὺς παλαιοὺς παρωνομάσθαι καὶ ἡ παρθένος Ἀρτεμις . Ἀρετὴν δὲ παντοίαν τὴν εὐδαιμονίαν λέγει . ἐντεῦθεν δὲ λαβόντες οἱ μεθ’ Ὁμήρου συγκεχωρησθαι τὴν εὐδαιμονίαν φασίν ἐξ ἀπάσης ἀρετῆς . ἐπὶ δὲ τῆς ῥηθείσης ἀρετῆς ἐφύμνια τὸ , μὴ τι κακὸν μεταδήμιον εἶν , ὡς περ καὶ τοῦ , χαῖρε διαμαρῆς , τὸ , εἴσοκε γῆρας ἐλθε καὶ θάνατος . Ὅτι οἱ μὲν τῶν Φαιάκων ἄριστοι αὐτόθεν ἐξ ἑδέρων ἢ ἐξ ἑδέρων ἔσπασαν πέμποντες τὸν Ὀδυσσέα . ἰδρύσεως γὰρ καὶ μοιρῆς τῆς κατὰ χώραν ἔδει αὐτοῖς . Ὀδυσσεὺς δὲ ἀναστὰς ἔσπασεν , ἀπιέ - κει γὰρ αὐτὸν ἔδει . ὁ δ’ αὐτὸς καὶ τῇ Ἀρήτῃ ἐν χειρὶ θείς τὸ δέπας ἐπεύχεται τὰ προσεχῶς ἄνω ῥηθέντα . Καὶ σημειῶσαι ὅτι πρόσοδος ἐστὶ τις καὶ ὁ περ ἐνταῦθα ποιεῖ Ὀδυσσεύς . προτείνει γὰρ τῇ ἑστίατορι δέπας ὥστε πιεῖν , καθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι ὁ αὐτὸς τῷ Ἀχιλλεῖ καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς δὲ τῷ δοῦλῳ Εὐμαιῷ . καὶ γὰρ καὶ τὸ , πλησάμενος δ’ οἴνοιο δέπας δεῖπεν Ἀχιλλῆς , προσοδεῖν ἦν . καὶ ἡν πληροῦντες δέπας ἐδίδουν πρὸς τινα , ὡς καὶ νῦν Ὀδυσσεὺς τῇ Ἀρήτῃ . καὶ ἡν , φασί , κυρίως προπί - νειν τὸ πρὸ ἑαυτοῦ διδόναι τινὶ πίνειν . ἐστὶ δὲ ὅτε καὶ τὸ ποτήριον ἀποχερσίζεσθαι . Ὅτι τὸ ἐξήλθε περιφράζων φησίν · ὡς εἰπὼν , ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο . ἀλλαχοῦ δὲ ἐπὶ εἴσοδον ὑπερβῆ λαλόν οὐδὸν φησιν . ἐνταῦθα δὲ βιωτικῶς ἄμα καὶ φιλοφρονῶς κήρυκά τε στέλλει ὁ βασιλεὺς ἡγιασθαι τῷ Ὀδυσσεῖ ἐπὶ νῆα , καὶ διωὰς δὲ γυναῖκας ἡ δέσποινα πέμπει , τὴν μὲν φάρος ἔχουσαν ἐύπλυν ἤδὲ μυχῶνα , κατ’ ἐπιβολὴν τινα δηλαδὴ τῆς πρὸ ὀλίγον φιλόφρονος εὐχῆς , τὴν δ’ ἱτίον χιλὸν πικνὴν ἣν ἐπεμετ κομίζεσιν . ἡ δ’ ἄλλη σιτὸν τ’ ἔφερε καὶ οἶνον ἱρυθρόν , δηλουστί διὰ τοὺς ἑρέτας , ἴσως δὲ καὶ διὰ τὸν Ὀδυσσέα . Καὶ ὥρα ὅτι τε ἡλλάξε τὸ σχῆμα εἰπὼν · τὴν μὲν * φάρος ἔχουσαν , τὴν δ’ ἱτίον χιλόν , ἡ δ’ ἄλλη σιτὸν ἔφερε . καὶ ὅτι κατὰ χρυσό-504 ξίαν ἔφασε τὸ , τὴν μὲν , καὶ τ’ , τὴν ἑτέραν , καὶ τὸ , ἡ δ’ ἄλλη . τὸ μὲν γὰρ ἑτερόν ἐπὶ δύο εἴωθε λέγεσθαι , τὸ δὲ ἄλλος ἐπὶ πλειόνων . καὶ ὅτι τὸ ἐπεμετ διζ εἶπε διὰ τὸ τῆς λέξεως καιρίον . Τὸ δὲ σιτὸν καὶ οἶνον ὑποκαταχὰς παραφράζει τε καὶ μετατίθησιν , εἰπὼν · κατέθεντο πῶσιν καὶ βρώ - σιν . Ὅτι ἐπιμελοῦμενοι τοῦ Ὀδυσσέως οἱ Φαίακες καὶ ἐν τῇ νυὶ κατεσκότισαν ῥήγος τε λίνον τε νηὸς ἐπ’ ἱκρίοις χλαυρῆς , ἵνα νήρετον εὐδὴ πρύμνης . καὶ νῦν * μὲν ἀπλῶς ἔφη νήρετον . ὑποκαίων δὲ φησιν ὅτι νήδυμος ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐπιπε τῷ Ὀδυσσεῖ , νήρετος , ἡδίστος , θανάτῳ ἀγχιστα ὁικώς . καὶ οὐν ἐστιν οὕτω χοργῶς κάλλιον φρασθῆναι ὕπνον λαθύντατον . οὐ γάρων καὶ ὅτε ἐκ νηὸς αὐτὸν ἔειραν ἐν τοῖς ἐξῆς οἱ * Φαίακες αὐτῷ σὺν τε λίνῳ καὶ ῥίμῃ σιγαλόντι , καὶ δ’ ἄρ ἐπὶ ψαμάδῳ ἔθεσαν , οὕτω οὐδὲ τότε ἀφνύσιοθῆ δεδιμμένος ἐπὶ τῷ εἰρημένῳ ὕπῳ . πλάττει δὲ ὁ ποιητὴς τοῦτο , οὐ μόνον ὅτι συντελεῖ τὸ πρᾶγμα τῷ παραδόξῳ οἷα φρό - νων ἀπαραδόκητον φέρου τοῖς μυστηρίοις , καὶ ἀφορμὰς οὕτω πολλὰς πλατυσμοῦ εἰς γραφὴν χορηγοῦν τῷ ποιητῇ , καὶ καινοτέραν ἐργαζόμενον τὴν τῆς ποιήσεως περιπέτειαν , ὡς ἀγνοήσαντος τοῦ Ὀδυσσέως τὴν πατρίδα μετὰ τὸ ἀφνύσιοθῆναι , καὶ ἀπορήσαντος , καὶ * δεινοπαθήσαντος , καὶ τοιαῦτα τινὰ ἕτερα παθόντος τε καὶ ποιήσαντος , ἀλλὰ καὶ ἄλλως πιθανὸς πρὸς γε τὸ φαινόμενον . ἐπειδὴ εἴκασαν αἰδεῖ - σθαι οἱ Φαίακες μὴ καὶ δόξωσιν ἀφνύσιαν τὸν ἥρωα μισθὸν τοῦ πλοῦ ἀπαιτεῖν · τυχὸν δὲ καὶ δεδιᾶσι μὴ συγγενέστες καταμηνύσωσι τὴν τέως κινδύνεται δοκοῦσαν Φαιακίαν καὶ οὕτω ῥῶν ἐπιβου - λευθῶσιν , ἄνθρωποι , φιληδονίαν συνειδότες ἑαυτοῖς καὶ βίον ἀπολαυστικὸν καὶ ἀπόλεμον , οἷς οὐ βιὸς μέλει οὐδὲ φαρῆτη , ἀλλὰ δαῖτες καὶ χοροὶ καὶ λοτρὰ καὶ τὰ τοῦτοισ σύστοιχε . ὅθεν καὶ νυκτὸς αὐτοῖς ὁ ἀνάπλους γέγονεν , ἵνα μὴ ἐχὼ Ὀδυσσεὺς ἡμέρας οὕσης παρασημιοῦσθαι τόπους τινάς . ὅτι δὲ καὶ εἰκὸς ἦν , τοὺς Φαίακας εἰ περ ἀφνύσιασιν τὸν Ὀδυσσέα ἐθέλησαι συνέφεσθαι αὐτῷ οἴκαδε , καὶ ὡς ἐκεῖνος μὴ πιστεύς μὲν ἔδοξεν ἄν ἀγνώμων καὶ ἀφιλόξενος , πιστεύς δὲ καὶ συναυλεῦθὼν οἴκοι ἐγνω - ρίζετο καὶ ἡχρειοῦτο ἐντεῦθεν τὸ τῆς μνηστηροκτονίας ἐμὶθοδον , δήλον ἐστὶ . διατεῦλα γοῦν ἐπίκρινεν ὁ ποιητὴς οὕτω καὶ μὴ ἄλλως πέμψαι τὸν Ὀδυσσέα οἴκαδε διὰ τὸ εὐπλαιοτέρον καὶ πιθανώτερον . καὶ ἄρα ὕπνον τοῦτον , πᾶνν χρηστὸν τῷ Ὀδυσσεῖ , εἰ καὶ πρὸ τούτων ὑπνώσας ἐδυστύησεν . Ὅτι δὲ ταῖς
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ν . βασιλεύς . καί ὥρα ὡς φανερῶς ἐνταῦθα βασίλειος καί ὑπεροχή φημί ὁ Ἀλκίνοος . ὁ δέ εἴρω γάρ παρά Ὀδυσσεύς χρήσιμος πολύς , καί μᾶλλον , ὅτε τις μέγας πρόσωπον ἄπειμι συντάσσω ὁ συνήθης . Ἄρτεμις δέ καί νῦν ὁ ὕγιος καί , ὡς εἶπον , Ἀκέραιος καί ὅλος , ὡς οἰκίον ἀτεμὶς , ἢ καί ἄρτιος . ἐκ οὖον δοκέω κατά ὁ παλαιός παρονομάζω καί ὁ παρθένος Ἄρτεμις . Ἀρετή δέ παντοῖος ὁ εὐδαιμονία λέγω . ἐντεῦθεν δέ λαμβάνω ὁ μετά Ὅμηρος συγχωρέω ὁ εὐδαιμονία φημί ἐκ ἀπασάω ἀρετή . ἐπί δέ ὁ εἴρω ἀρετή ἐφύμνιον ὁ , μή τίς κακός μεταδήμιος εἶμαι , ὡς περ καί ὁ , χαίρω διαμαρῆς , ὁ , ἴσοξ γῆρας ἔρχομαι καί θάνατος . ὅτι2 ὁ μέν ὁ Φαίαξ ἀγαθός αὐτόθεν ἐκ δέρω ἢ ἐκ δέρω σπάω πέμπω ὁ Ὀδυσσεύς . ἵδρυσις γάρ καί μοῖρα ὁ κατά χώρα ἐσθίω αὐτός . Ὀδυσσεύς δέ ἀνίστημι σπάω , ἄπιος - κέω γάρ αὐτός ἐσθίω . ὁ δέ αὐτός καί ὁ Ἀρήτη ἐν χείρ θέω ὁ δέπας ἐπεύχομαι ὁ προσεχῶς ἄνω εἴρω . καί σημειόω ὅτι πρόσοδος εἰμί τις καί ὁ περ ἐνταῦθα ποιέω Ὀδυσσεύς . προτείνω γάρ ὁ ἐσθιάτωρ δέπας ὥστε πίνω , καθά καί ἐν Ἰλιάς ὁ αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς καί ἐν ὁ ἑξῆς δέ ὁ δοῦλος Εὔμαιος . καί γάρ καί ὁ , πίμπλημι δέ οἶνος δέπας δεῖπεν Ἀχιλλῆς , προσοράω εἰμί . καί ἐάν πληρόω δέπας δίδωμι πρός τις , ὡς καί νῦν Ὀδυσσεύς ὁ Ἀρήτη . καί ἐάν , φημί , κύριος προπί - νέος ὁ πρό ἑαυτοῦ δίδωμι τις πίνω . εἰμί δέ ὅτε καί ὁ ποτήριον αποχερσιζω . ὅτι2 ὁ ἐξέρχομαι περιφράζομαι φημί · ὡς εἶπον , ὑπέρ οὐδός1 βαίνω . ἀλλαχοῦ δέ ἐπί εἴσοδος ὑπερβαίνω λάλος οὐδός1 φημί . ἐνταῦθα δέ βιωτικός ἄμη καί φιλοφρόνως κῆρυξ τε στέλλω ὁ βασιλεύς ἁγίζω ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί ναῦς , καί διωὰς δέ γυνή ὁ δέσποινα πέμπω , ὁ μέν φάρος ἔχω ὑπολύω ἠδέ μυχωνη , κατά ἐπιβολή τις δηλαδή ὁ πρό ὀλίγος φιλόφρονος εὐχή , ὁ δέ ἱτίον χιλός πυκνός ὅς ἐπεμετ κομίζω . ὁ δέ ἄλλος σῖτος τε φέρω καί οἶνος ἱρυθρόν , δηλουειμι διά ὁ ἐρέτης , ἴσως δέ καί διά ὁ Ὀδυσσεύς . καί ὥρα ὅτι τε ἀλλάσσω ὁ σχῆμα εἶπον · ὁ μέν * φάρος ἔχω , ὁ δέ ἱτίον χιλός , ὁ δέ ἄλλος σῖτος φέρω . καί ὅτι κατά χρυσό-504 ξία φάσω ὁ , ὁ μέν , καί τε , ὁ ἕτερος , καί ὁ , ὁ δέ ἄλλος . ὁ μέν γάρ ἕτερος ἐπί δύο εἴωθα λέγω , ὁ δέ ἄλλος ἐπί πλείων . καί ὅτι ὁ ἐπεμετ διζ εἶπον διά ὁ ὁ λέξις καίριος . ὁ δέ σῖτος καί οἶνος ὑποκαταχὰς παραφράζω τε καί μετατίθημι , εἶπον · κατατίθημι πῶσις καί βιβρώσκω - βρόχος . ὅτι2 επιμελούμαι ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Φαίαξ καί ἐν ὁ νυὶ κατασκοτίζω ῥῆγος τε λίνον τε ναός ἐπί ἴκρια χλαυρεω , ἵνα ἐναίρω εὕδω πρύμνα . καί νῦν * μέν ἀπλόος φημί ἐναίρω . ὑποκαίω δέ φημί ὅτι νήδυμος ὕπνος ἐπί βλέφαρον πῖπος ὁ Ὀδυσσεύς , νήρετος , ἡδύς , θάνατος ἄγχι ἔοικα . καί ὀν εἰμί οὗτος χοργῶς καλός φράζω ὕπνος λαθύντατον . οὖον γάρος καί ὅτε ἐκ ναός αὐτός εἴρω ἐν ὁ ἑξῆς ὁ * Φαίαξ αὐτός σύν τε λίνον καί Ρίμη σιγαλός , καί δέ ἄρα ἐπί ψαμάδῳ τίθημι , οὗτος οὐδέ τότε ἀφνύω δίδωμι ἐπί ὁ εἴρω ὕπειμι . πλάσσω δέ ὁ ποιητής οὗτος , οὖον μόνος ὅτι συντελής ὁ πρᾶγμα ὁ παράδοξος οἷος φρό - νάω απαραδοκεω φέρω ὁ μυστήριον , καί ἀφορμή οὗτος πολύς πλατυσμός εἰς γραφή χορηγέω ὁ ποιητής , καί καινός ἐργάζομαι ὁ ὁ ποίησις περιπέτεια , ὡς ἀγνοέω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ πατρίς μετά ὁ ἀφνύω , καί ἀπορέω , καί * δεινοπαθέω , καί τοιοῦτος τις ἕτερος πάθος τε καί ποιέω , ἀλλά καί ἄλλως πιθανός πρός γε ὁ φαίνω . ἐπεί εἰκάζω αἰδέομαι - ἕπομαι ὁ Φαίαξ μή καί δοκέω ἀφνύω ὁ ἥρως μισθός ὁ πλόος ἀπαιτέω · τυγχάνω δέ καί δείδω μή συγγενής καταμηνύω ὁ τέως κινδυνεύω δοκέω Φαιάκιος καί οὗτος ῥόος επιβους - λεύω , ἄνθρωπος , φιληδονία σύνοιδα ἑαυτοῦ καί βίος ἀπολαυστικός καί ἀπόλεμος , ὅς οὖον βιός μέλος οὐδέ φαρῆτη , ἀλλά δαίς καί χορός καί λοτρὰ καί ὁ οὗτος σύστοιχος . ὅθεν καί νύξ αὐτός ὁ ἀνάπλοος γίγνομαι , ἵνα μή ἔχω Ὀδυσσεύς ἡμέρα ὗσις παρασημιουω τόπος τις . ὅτι δέ καί εἰκός εἰμί , ὁ Φαίαξ εἰμί περ ἀφνύω ὁ Ὀδυσσεύς ἐθέλω συμφέρω αὐτός οἴκαδε , καί ὡς ἐκεῖνος μή Πιστεύς μέν δοκέω ἄν ἀγνώμων καί ἀφιλόξενος , Πιστεύς δέ καί συναυλέω οἴκοι ἐγνω - ριζετος καί ἀχρειόω ἐντεῦθεν ὁ ὁ μνηστηροκτονία ἐμὶθοδον , δῆλος εἰμί . διατελέω γοῦν ἐπικρίνω ὁ ποιητής οὗτος καί μή ἄλλως πέμπω ὁ Ὀδυσσεύς οἴκαδε διά ὁ ευπλαιοτερος καί πιθανός . καί ἄρα ὕπνος οὗτος , πᾶς χρηστός ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί καί πρό οὗτος ὑπνόω εδυστυαειδω . ὅτι2 δέ ὁ