eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1641
Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Ι . οὐν ἰστυνομορμένης ἀλλὰ δυναμένης ἀκούσαι αἱ καὶ τριπλασίων τις κιχράζεται τὴν φωνὴν ἐκτεῖνας , καὶ κανόν οὐδὲν εἴπερ καὶ ἐν τῇ λαχείᾳ ὄντες οἱ περὶ τὸν Ὀδυσσέα ἤκουον τὴν τῶν Κυκλώπων φθογγὴν . εὐφώνος δὲ ὡς εἴκως ὁ Ὀδυσσεύς , ὃς καὶ ἐν Ἰλιάδι ὅπα λέγεται μεγάλην ἀπὸ στήθους ἰέναι . Ἱστίον δὲ ὅτι τὸ θέμισιν οὐ μόνον ἀντὶ τοῦ ἡράγματον , ὡς ἐφρότι , ἀλλὰ καὶ ἀντὶ τοῦ ἐποίησε κατὰ τοὺς παλαιούς , παρὰ τὸ θεῖναι τουνεστὶ ποιῆσαι . Οἴκων δὲ ποιητικώτερον , τὸ οἴκιον , ὃ ἐστὶ πιδάλιον , περὶ ὃν προγέγραπται . Τὸ δὲ ἐκλύθη , ἀρίστη λέξις , ἀφ᾽ ἧς καὶ ὁ κλύδων . Παλιμώθιον δὲ , τὸ παλιόρουν . καὶ προσιόντων τὶ δηλοῖ Ὀμηρικῶς τὸ ρόθιον . ἐμηνεῖ δὲ τὸ παλιμώθιον ὁ ποιητὴς μετ᾽ ὀλίγα ἐν τῷ , πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα αὐτὶς ἐς ἡπειρον . ἐστι γὰρ τὸ αὐτὶς ἐς ἡπειρον ἤγαγε ταυτὸν τῷ , παλιμώθιον φέρεν . Ἔστι δ᾽ ἐνταῦθα ἰδεῖν καὶ ὡς βέλος ἔφη τὴν τοῦ ὕφους κορυφήν , ὅπερ ὁ Κύκλωψ κουφίσας ἀφῆκε . δήλον δὲ ὡς βέλος λέγεται ἅπαν τὸ μήκισθεν ἀρίμενον . Τὸ δὲ πλημυρίς τινὲς τῶν παλαιῶν προσαφούνουσι καὶ δι᾽ ἑνὸς δὲ μ᾽ γράφουσι ὡς ἀπὸ τῆς πλήμης . πλήμα δὲ εἶσι πάνθ᾽ ὁθαλάσσης κυρίως ἐναντία ταῖς ἀμπώσι , γινόμενα μάλιστα περὶ τὸν Ὀκτανόν . ἀφ᾽ οὗ ἡ πλήμυρα παρωνόμαστα . ἢ δὲ χρήσις τῆς πλήμης καὶ παρὰ Στράβωνι . κύμα δὲ ὃ ἐστι θαλάσσης κύμματα καὶ πλημυρίς . διό κυμα ἐνταῦθα εἴπων ἐπῆγαγε τὸ , πλημυρίς , δηλῶν καὶ ὅτι οὐκ ἐξ ἀέρος τὸ τοιοῦτον ἦν κύμα , ἀλλ᾽ ἐκ πλημυρίδος ἦν ὁ λίθος ἐκίνησεν . Ὅτι δὲ ταυτὸν πλημυρίδα εἰπεῖν καὶ ρόθιον καὶ κύμα παλιμώθιον , δήλον ἐκ τῶν παλαιῶν . παρ᾽ οἷς εὑρίσκει ποὺ κύμα καὶ τὸ κύημα . ὡς δηλοῖ καὶ Εὐριπίδης ἐν Κερκυόνι , οὐ τὴν θυγατέρα γέμιν ἔφη κύματος θεοσπόρου , τοῦ ἐκ Ποσειδῶνος δηλαδή . Ἐν δὲ τοῖς ῥηθεῖσι , ὅρα καὶ τὸ ἀποφύξας κορυφὴν ὕρεος , οὐ γὰρ κεκμένην ἀπλῶς ἀνέλετο , ἀλλὰ συνεχῆ οὖσαν διασείας ἀπεώρξεν . ὁ δὲ πλέσας καὶ μὴλα συναφεδήμια οἷα ἐπὶ τῆς τοιαύτης τυχόντα νέμεσθαι κορυφῆς , τὴν Ὀμηρικὴν τερατίαν ψυχῶν ὑπερίλασεν . Ὅτι κοντόν ὅπλον οἷδε ναυτικὸν ὁ ποιητὴς , οὐ μὴν πολεμικόν , καὶ τοῦ τῆς λέξεως ἐτυμολογουμένης ἀπὸ τοῦ κοντεῖν . ἀλλὰ τὸ μὲν τοῦ πολέμου δόρυ λέγει . καὶ ξυστόν . καὶ μελίνη . καὶ ἐρχεῖνη . καὶ ἐγχος . κοντὸν δὲ , τὸ τοῖς ναύταις χρηστόν . φροῖ γοῦν ὁ Ὀμηρικὸς Ὀδυσσεὺς οὕτως . αὐτὰρ ἐγὼ χειρὸσσι λαβὼν περιμήχια κοντόν ὅτε δηλαδή ἡ ναὺς ἠναγκάσθη πρὸς τὴν γῆ γενέσθαι , ὅσα παρὲξ . τουνεστὶ παρεκτὸς τῆς χέρσου . ἐταίροισι δ᾽ ἐποτρύνων ἐκλέυσαι ἐμβαλεῖν κώπας ἵν᾽ ὑπ᾽ ἐκ κακότητα φύγωσιν , ἡματί κατανεύων . λαλεῖν γὰρ οὐκ ἦν διὰ φόβον . οἱ δὲ προπεσόντες ἦτο κατὰ σπουδὴν ἐπικύπτουντες , ὡς καὶ προσεφόθη , ἔοισον . Ὅτι δὲ προπεσὶν ἐντεῦθεν τὸ προνεῦειν εὑρίσκει , δηλοῖ Ξενοφῶν ἐν τῷ , διατὶ ἄλλοις ἀλλήλοις εἰσὶν οἱ ἐρέται , ἢ , ὅτι ἐν τάξει μὲν κάθηται ἐν τάξει δὲ προνεύουσι ἐν τάξει δὲ ἀναπίπτουσι . Ἐνθα ὅρα τὸ ἀναπίπτουσι , οὐ ληφθὲν ἐπὶ ψυχῆς ἀδυναμίας ὡς παρὰ Θουκυδίδῃ ἐν τῷ , νικώμενοι ἀναπίπτουσι , ἀλλ᾽ ἀντὶ τοῦ ἀνακλόνται καθὰ ποὺ καὶ Κοστίος εἴπων , ροθιάζει καὶ ἀναπίπτει . Δῆλον δὲ ὅτι τὸν ῥηθέντα Ὀμηρικὸν κοντόν τὸ παρ᾽ ἡμῖν κοντάριον ὑπεχόρισε . καὶ ὅτι τὸ ἐμβαλεῖν κώπας περιφρασὶς ἐστὶ τοῦ ἐρέσσειν , ἡφθὲν ἀντὶ τοῦ χειρᾶς ἐπιθεῖναι ἢ ἐπιρρίψαι σπουδαίως ταῖς κώπαις . Ὅτι πανστικὸν ὑφριστικοῦ ἐρεθισμοῦ τοῦ πρὸς κακόν τινα , τὸ , ἄμφι δ᾽ ἐταίροι μελιχίοισι ἐπέεσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος . σχετλίε . τίπτ᾽ ἐθέλεις ἐρεθίζειν ἄγριον ἄνδρα ὡς καὶ νῦν ἐποίησε τὸ δε τι ; ἵσως δὲ χρησιμεύσει ἐκ τῶν ἐφεξῆς καὶ τὸ , καὶ δὴ φάμιν αὐτοῦ ὀλέσθαι . σὶ δὲ φθιζαμένου τεῦ ἢ αὐδήσαντος ἀκουσε , σὺν κεν ἄφας ἡμῶν κεφαλὰς . ὁ δὲ γε μὴ πειθόμενος τοῖς οὕτω παρανοοῦσιν εἴποι ἂν , ὡς φάσαν . ἀλλ᾽ οὐ πειθὼν εἶον μεγαλύτερα θυμόν . ἀλλὰ μὴν ἀνωρθὼν προσέφην κιχτοτόμι θυμῷ . Ὅρα δ᾽ ἐν τούτοις διαφορὰν ἐπιμανομένης φθογγῆς καὶ αὐδῆς . οὐ γὰρ ἔφη φθιζαμένου ἢδ᾽ αὐδήσαντος , ἀλλὰ φθιζαμένου ἢ αὐδήσαντος . καὶ ἵσως μὲν τις καὶ ταῦθ᾽ ἄλληλα ἀντὶ τοῦ καὶ τὸν ἢ αὐδήσαντος ἦν ἐκ παραλλήλου ταυτ᾽ εἰ , τὸ φθιζαμένου καὶ τὸ αὐδήσαντος . μάλιστα δὲ αὐδὴν μὲν νοήσαι τὴν ἀνθρωπίνην , φθογγὴν δὲ τὴν καὶ ἄλλως ἀπλῶς φωνὴν . κατὰ τὸ , αὐτῶν τε φθογγὴν οἴων τε καὶ αἴων . Τὸ δὲ μεγαλύτερα θυμόν , οὐ πάνυ ἀπέοικε τοῦ , θοὰς βουκολίει . καὶ οἴνον οἰνοχοεῖν . καὶ τῶν ὁμοίων . δοκεῖ γὰρ ποιητικὴν τινα ἔχειν ἀδολεσχίαν καὶ τὸ λέγειν , μεγαλύτερα θυμόν . ὅμοιον δὲ τῷ , ψυχὴν μεγαλόψυχον .
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Ι . ὀν ἰστυνομορμένης ἀλλά δύναμαι ἀκούω ὁ καί τριπλασίων τις κιχράω ὁ φωνή ἐκτείνω , καί καίνω οὐδείς εἴπερ καί ἐν ὁ λαχείο εἰμί ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς ἀκούω ὁ ὁ Κύκλωψ φθογγή . εὔφωνος δέ ὡς ἵημι ὁ Ὀδυσσεύς , ὅς καί ἐν Ἰλιάς δρύοψ λέγω μέγας ἀπό στῆθος εἶμι . ἱστίον δέ ὅτι ὁ θέμις οὖον μόνος ἀντί ὁ ἡράγματον , ὡς ἔφρων , ἀλλά καί ἀντί ὁ ποιέω κατά ὁ παλαιός , παρά ὁ τίθημι τουνεστὶ ποιέω . Οἴκων δέ ποιητικός , ὁ οἰκίον , ὅς εἰμί πιδάλιον , περί ὅς προγράφω . ὁ δέ ἐκλύω , ἀγαθός λέξις , ἀπό ὅς καί ὁ κλύδων . Παλιμώθιον δέ , ὁ παλιοραω . καί πρόσειμι τίς δηλόω Ὀμηρικός ὁ ῥόθιον . μηνίω δέ ὁ παλιμώθιον ὁ ποιητής μετά ὀλίγος ἐν ὁ , πόντονδε βάλλω βέλος ἄγω ναῦς αὖτις εἰς ἤπειρος . εἰμί γάρ ὁ αὖτις εἰς ἤπειρος ἄγω τατός ὁ , παλιμώθιον φέρω . εἰμί δέ ἐνταῦθα ὁράω καί ὡς βέλος φημί ὁ ὁ ὕφος κορυφή , ὅσπερ ὁ Κύκλωψ κουφίζω ἀφίημι . δῆλος δέ ὡς βέλος λέγω ἅπας ὁ μηκάομαι Ἀρίμενον . ὁ δέ πλημυρίς τις ὁ παλαιός προσαφέω καί διά εἷς δέ εἷς γράφω ὡς ἀπό ὁ πλήμη . πλήμη δέ εἶμι πᾶς ὁθαλάσσης κύριος ἐναντίος ὁ ἀναπίνω , γίγνομαι μάλιστα περί ὁ Ὀκτανόν . ἀπό ὅς ὁ πλήμυρα παρωνόμαστα . ἢ δέ χρῆσις ὁ πλήμη καί παρά Στράβων . κύμα δέ ὅς εἰμί θάλασσα κῦμα καί πλημυρίς . διό κῦμα ἐνταῦθα εἶπον ἐπάγω ὁ , πλημυρίς , δηλόω καί ὅτι οὐ ἐκ ἀήρ ὁ τοιοῦτος εἰμί κύμα , ἀλλά ἐκ πλημυρίς εἰμί ὁ λίθος κινέω . ὅτι2 δέ τατός πλημυρίς εἶπον καί ῥόθιον καί κύμα παλιμώθιον , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός . παρά ὅς εὑρίσκω πού κύμα καί ὁ κύημα . ὡς δηλόω καί Εὐριπίδης ἐν Κερκυών , οὖον ὁ θυγάτηρ γέμη φημί κῦμα θεόσπορος , ὁ ἐκ Ποσειδῶν δηλαδή . ἐν δέ ὁ εἴρω , ὁράω καί ὁ ἀποφεύγω κορυφή ὕρεος , οὖον γάρ κάπτω ἀπλόος ἀναιρέω , ἀλλά συνεχής εἰμί διαειδω ἀπορράσσω . ὁ δέ Πλέσας καί μῆλον συναφεδήμια οἷος ἐπί ὁ τοιοῦτος τυγχάνω νέμω κορυφή , ὁ Ὀμηρικός τερατίας Ψυχή ὑπερίλασεν . ὅτι2 κοντός ὅπλον οἶδα ναυτικόν ὁ ποιητής , οὖον μήv πολεμικός , καί ὁ ὁ λέξις ἐτυμολογέω ἀπό ὁ κοντέω . ἀλλά ὁ μέν ὁ πόλεμος δόρυ λέγω . καί ξυστόν . καί μελίνη . καί ἔρχομαι . καί ἔγχος . κοντός δέ , ὁ ὁ ναύτης χρηστός . φρέω γοῦν ὁ Ὁμηρικός Ὀδυσσεύς οὕτως . ἀτάρ ἐγώ χείρων λαμβάνω περιμήχια κοντός ὅτε δηλαδή ὁ ναῦς ἀναγκάζω πρός ὁ γῆ γίγνομαι , ὅσος παρέξ . τουνεστὶ παρεκτός ὁ χέρσος . ἑταῖρος δέ ἐποτρύνω ἐκλύω ἐμβάλλω κώπη ἵνα ὑπό ἐκ κακότης φεύγω , ἦμαρ κατανεύω . λαλέω γάρ οὐ εἰμί διά φόβος . ὁ δέ προπίτνω ἦτο κατά σπουδή ἐπικύπτω , ὡς καί προσφωνέω , φέρω . ὅτι2 δέ προπίπτω ἐντεῦθεν ὁ προνεύω εὑρίσκω , δηλόω Ξενοφῶν ἐν ὁ , διατί ἄλλος ἀλλήλων εἰμί ὁ ἐρέτης , ἢ , ὅτι ἐν τάξις μέν κάθημαι ἐν τάξις δέ προνεύω ἐν τάξις δέ ἀναπίπτω . ἔνθα ὁράω ὁ ἀναπίπτω , οὖον λαμβάνω ἐπί Ψυχή ἀδυναμία ὡς παρά Θουκυδίδης ἐν ὁ , νικάω ἀναπίπτω , ἀλλά ἀντί ὁ ἀνακλώ καθά πού καί Κοστίος εἶπον , ῥοθιάζω καί ἀναπίπτω . Δῆλος δέ ὅτι ὁ εἴρω Ὀμηρικός κοντός ὁ παρά ἐγώ κοντάριον ὑποχρίω . καί ὅτι ὁ ἐμβάλλω κώπη περίφρασις εἰμί ὁ ἐρέσσω , ἅπτω ἀντί ὁ Χειρᾶς ἐπιτίθημι ἢ ἐπιρρίπτω σπουδαῖος ὁ κώπη . ὅτι2 πανστικὸν υφριστιπου ἐρεθισμός ὁ πρός κακός τις , ὁ , ἀμφί δέ ἑταῖρος μελιχιος πέος ἐρητύω ἄλλοθεν ἄλλος . σχέτλιος . τίπτε ἐθέλω ἐρεθίζω ἄγριος ἀνήρ ὡς καί νῦν ποιέω ὁ δέ τίς ; ἴσως δέ χρησιμεύω ἐκ ὁ ἐφεξῆς καί ὁ , καί δή φημί αὐτός ὄλλυμι . βρόχος δέ φθιζαμενεω τίς ἢ αὐδάω ἀκούω , σύν ἄν ἁφή ἐγώ κεφαλή . ὁ δέ γε μή πείθω ὁ οὗτος παρανοέω εἶπον εἄν , ὡς φημί . ἀλλά οὖον πειθώ Ἀγαμεμνόνειος μεγάλος θυμός . ἀλλά μήv ἀνορθόω πρόσφημι κιχτοτόμι θυμός . Ὅρας δέ ἐν οὗτος διαφορά ἐπιμαίνω φθογγή καί αὐδή . οὖον γάρ φημί φθιζαμενεω ἤδη αὐδάω , ἀλλά φθιζαμενεω ἢ αὐδάω . καί ἴσως μέν τις καί αὐτός ἀλλήλων ἀντί ὁ καί ὁ ἢ αὐδάω εἰμί ἐκ παράλληλος αὐτός εἰμί , ὁ φθιζαμενεω καί ὁ αὐδάω . μάλιστα δέ αὐδή μέν νοέω ὁ ἀνθρώπινος , φθογγή δέ ὁ καί ἄλλως ἀπλόος φωνή . κατά ὁ , αὐτός τε φθογγή οἶος τε καί Αἴων . ὁ δέ μεγάλος θυμός , οὖον πάνυ ἀπέοικα ὁ , θοός βουκολία . καί ὄνος οἰνοχοέω . καί ὁ ὅμοιος . δοκέω γάρ ποιητικός τις ἔχω ἀδολεσχία καί ὁ λέγω , μεγάλος θυμός . ὅμοιος δέ ὁ , ψυχή μεγαλόψυχος .