eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1747
Ἐκροὶ δὲ κινεῖσθαι , φασί , τὸ διὰ ψώρας αἰσχύνει . κνίζα γάρ , φασίν , ἡ ψώρα . Ὅσοι δὲ ὡς μὲν ἀπὸ τοῦ ὕσσω τὸ βλεπὼ γίνεται , καὶ ὡς κατὰ τινὰς μεταπέπλωσται ἀπὸ εὐθείας δνίχων τῆς , τὸ ὕσσω , γίγνεται ἀλλαχοῦ . ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς λέγει ὅτι καθάπερ ὁ σκότος καὶ τὸ σκότος ἐν ὁμοίᾳ κατα - λήξει καὶ ὁ ἕλεγχος καὶ τὸ ἕλεγχος , οὕτω καὶ τὸ ὕσσω . οὐ ὠφελε τὶ δνίχον γενεῖσθαι τῷ ὕσσε , παθὸν δὲ ἀποκοπὴν ἢ συγχοπὴν , ἀδύλον γάρ φησι τὸ πάθος , ἐποίησε τὸ ὕσσε . βαρύνεται δέ , φασίν , οὐ μόνον καθότι Αἰολικὸν δοκεῖ εἶναι , ἀλλὰ καὶ ὅτι τὰ εἰς ὃς μονογενῆ δισύλλαβα τῷ ὁ παραληγόμενα ἢ ἐξ αὐτοῦ ἀρχόμενα καὶ ἔχοντα δις τὸ αὐτὸ σύμφωνον βαρύνεται , χόννος , ὄφρος , κόκχος , κόττος . οὕτως ἄρα καὶ ὕσος εἴρηται μονογενὴ διὰ τὸ πολλός . μάχεται τῷ κανόνι τῷ , χομμός . θαυμαστὸν δέ , φησίν , οὐδὲν εἰ περ τὰ εἰς ὃς λήγοντα τῷ ὁ παραληγόμενα φιλεῖ ἄν ἔχων * σ εἰ μὴ κατὰ πάθος διπλοῦ - ται ὡς τὸ , τόσσω . τοῦτο δὲ μόνον ἔσχε δισσὸν αὐτό . τοιαῦτα δὲ κατὰ τὸν κανόνα τὸ , νόσος καὶ θρό - σος . τὸ γὰρ χροσσὸς οὐκ οἶδα , φησί , σύνθητες Ἕλληνιν . Ῥωγαλὰ δὲ ἰμάτια δηλαδὴ τὰ διερήγμένα , τροπὴ τοῦ μακροῦ εἰς μακρόν . οὕτω δὲ καὶ πήρα πυκνὰ ῥωγαλέα ἢ πολυσχιστος . γελοία δὲ αὐτή , εἰ περ πεποιημένη τιρεῖν τὰ ἔντος , ὅθεν καὶ πήρα λέγεται , ἢ δὲ εἰς πυκνὰ διερήγνεται . μεμορυ - χμένα δὲ ἢ μεμορυχμένα , διχῶς γὰρ φέρεται καθ᾽ αὐτὸ τὸ , βρεχμὸς καὶ βρέγμα , τὰ μεσιωσμένα καὶ πεσχημένα κατὰ τοὺς παλαιούς . προῖτον δὲ ἡρτασμένα εἰπεῖν , παρὰ τὸν μόρον , ἐξ οὗ τὸ μορόσσω . Μέγα δὲ δέομα ἐλάφρων καὶ φιλὸν τὸ μὲν ἀναλόγως τῷ ἡρωϊκῷ σώματι , τὸ δὲ πρὸς γελωτοποιὸν πλείονα , εἰ μὴ λεοντὴν , εἰ μὴ παρδαλὴν , εἰ μὴ λυκὴν φορεῖ , ἀλλὰ ἐλάφρον δίφρα καὶ αὐτὸ τριχῶν πενόμενον . Ἐν δὲ τῷ , σκήπτρον καὶ ἀεικέα πήραν τὸ ἀεικὲς καὶ ἐπὶ τοῦ σκήπτρου νοητέον . οὐ γὰρ βασιλικὸν διὴ που ἦν ἐκεῖνο , ἀλλὰ πτωχικὴ τις ῥάβδος . Ἀεικὴς δὲ πήρα ἢ μὴ κατὰ τὸ εἰκὸς ἐσκευασμένη διὰ τὸ πυκνὰ ῥωγαλέον . ὁ κωλῖει πάντως τὴν πήραν τιρεῖν τὰ βαλλόμενα . τοῦτο διὴ τὸ ἐτυμολογοῦν αὐτήν . παρὰ τὸ τηρεῖν γὰρ ἡ πήρα λέγεται γίνεσθαι . καὶ ἄλλως δὲ διὰ * τὴν αὐτήν αἰτίαν ἀεικὴς πήρα , ἦν οὐκ ἂν εἴκασο τις πήρα , καθὰ καὶ ἀεικείως Ὀδυσσεὺς ἐφρόθη γανήναι τοῖς μνηστήροις , ἀντὶ τοῦ μὴ ἂν πρὸς Ὀδυσσεία εἰκασθησόμενος . διχῶς δέ , φασίν , ἡ πήρα . λέγεται γὰρ οὕτω καὶ ὁ φέρονσιν οἱ ποιμένες ἐπ’ ὠμῶν καὶ ἰατρικὸν δέ τι ἐγχειρίδιον . Στρόφος δέ , σχοινίον ἐστραμμένον ἢτοι κλωστὸν , ἢ καὶ ἱμὰς τοιούτος , ὑφ’ οὗ αἱροῦται ἢτοι βαστάζεται καὶ κοινίζεται πήρα . διὸ καὶ ἀορτὴρ λέγεται . οὕτω δὲ καὶ τελαιμὼν τις λέγεται ἀσπίδος ἀορτήρ . ὅτι δὲ στρόφος οὐ μόνον ὁ ποιητικὸς , ἀλλὰ καὶ τι νόημα ζωϊκὸν , δηλοῖ καὶ ὁ κομικὸς ἐν τῷ , στρόφος μ’ ἔχει , ὦ ἄνερ , καὶ ὀδύνει τὴν γαστέρα . δηλοῦν δὲ καὶ ὡς ἐκ τοῦ στρόφος ἢ στροφή , κατὰ τὸ , χόλος χολὴ καὶ τὰ ὁμοια . Ὅτι τὸν συζώτην καὶ ἰῶν ἐπίουρον λέγω καὶ σύεσσι παρήμενον περιφραστικώτερον , προϊῶν δὲ καὶ ὑφορζόν . δηλοῦν δέ , ὡς πλεονασμὸν προθέσεως ἔχει , καθὰ πρὸ ὀλίγων ὁ ἐπιβώτωρ , οὕτω καὶ νῦν ὁ ἐπίουρος . περὶ Ἐυμαίου δὲ ὁ λόγος , ὃν συνιστῶν ὁ ποιητὴς ὡς ἀγαθὸν οἰκέτην φησίν αὐτὸν ἥπια τοῖς δεσπόταις εἰδέναι , Θηλέμαχόν τε φιλεῖν καὶ ἐχέφρονα Πηνελόπειαν , καθὰ καὶ Ὀδυσσεὺς ἂν αὐτοὺς φιλοῖ . φησὶ γάρ ὁμῶς δέ τοι ἥπια οἶδεν , ἥκουν ὁμοίως σοὶ τῷ Ὀδυσ - σέι ἥπιός ἐστι πρὸς τοὺς σοὺς . πολ*λὰ δὲ καὶ ἐν τοῖς ἐφεξῆς δείγματα τῆς αὐτοῦ πρὸς τοὺς δεσπότας εὐνοίας . διὸ περ εἴχους καὶ ἐκτλεῖτο καὶ φιληθήσοται . Ὅτι τόπος περὶ τὴν Ἰθάκην ἰστορεῖ , Κόρακος πέτραν καὶ κρήμνην Ἀρεθούσαν , ἐνθα τὰ βασιλικὰ συθόσια . φησὶ γάρ ὅτι αἱ δὲ σῦες νέμονται πὰρ Κόρακος πέτρῃ ἐπὶ τε κρήμνῃ Ἀρεθούσῃ , ἐσθούσαι βάλανον μονοεικέα καὶ μέλαν ὕδωρ πίνουσαι , τὰ δ’ ὕεσι τρέφει τεθάλιαν ἀλοιγὴν . ὕδὲν δὲ τίθεται ἐν τῷ , Κόρακος πέτρα , ὡς κύριον γάρ που εἴρηται , καθὰ καὶ τὸ , μεγάλη πόλις ἢ ἐν Ἀρκαδία . Κόραξ δὲ οὗτος ἦν ἐγχώριος ἄνθρω , υἱὸς Ἀρεθούσης γυναικὸς ἐκ τῶν ἐκεῖ ὃς διώκων λαγῶν ἐν Ἰθάκῃ κατὰ κρημνοῦ ἠνέχθη καὶ τέθνηκεν . ἢ δὲ μήτηρ διὰ λύπην ἐλθοῦσα ἐπὶ τινα κρήμνην ἀπήγξατο . ἐντεῦθεν ἀπὸ μὲν τῆς μητρὸς Ἀρεθοῦσα κρήμνη ἐκεῖ , ἀπὸ δὲ τοῦ υἱοῦ Κόρακος πέτρα , ἥς ὁ ἐντόπιος Κόρακοπετρίτης , ὡς τῆς ὠνηθείσης μεγάλης πόλεως Μεγαλοπολίτης . ἐστι δέ , φασίν , Ἀρεθούσα καὶ ἐν Σμύρῃ καὶ ἐν Χαλκίδι τῇ κατὰ Εὐβοίαν καὶ ἐν Συρακούσαις , ἢ καὶ μάλιστα ἐν ἱστορίαις τεθρύληται , ἥς λέγεται καὶ τὸν Ἀλκμίδον ἐφών καὶ τὸ ἐν Πελο - ποννήσῳ τέμνοντα ὡς καὶ εἰς Σικελίαν πλέατος παρ’ ἐκείνην φοιτῶν , γλυκὺν ἐφαστὴν ἀλμυρῷ θαλάσ - σης ὕδατι ἀμιγὲς τὸ ῥεῖθρον φυλάσσοντα . * ἱστορεῖ δὲ μιᾶς τούτων ἀποτυγχανθῆναι σιμα * τῆς πήρας Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α ὁ γεωγράφος , αἱ συχναῖς , φησίν , ἡμέραις ὑστερον κατ’ ἄλλο στόμιον ἀνέβηλυσαν . Ἱστέον δὲ ὡς Ὀμη - ρος μὲν τοιαύτην οὐδε Κορακοσπέραν . ἴσως δὲ ἐκ τοιούτου τινὸς καὶ τὸ ἐν Κιλικίᾳ ὠνόμασται Κορακή - σιον . ἐξ αὐτοῦ δὲ τὸ , εἰς χώρακας , καθά φασιν οἱ παλαιοί , ὡς ἀπὸ τῶν οἰκοῦντων τὸ τοιούτον Κιλ - κιον Κορακῖσιον ποιηρῶν ὡς εἰκὸς ὄντων . τινὲς μέντοι τὸ ἐς χώρακας , ἀντὶ τοῦ , εἰς κακὰ ὄννεα , ὁμοιόν φασιν τῷ , εἰς αἰγὰς ἀγρίας . Παυσανίας δὲ φησιν ὅτι Βοιωτοῖς ἐχρησεν ὁ θεός , ἐνθα λευκοὶ κόρα - κες αὐτοῖς ὀρθώσων , ἐκεῖ κατοικεῖν . ἰδόντες οὖν , φησί , * χώρακας πτομέρους περὶ τὸν Παγασιτικὸν κόλπον , οὕς ἀκακοὶ παῖδες ἐγύψωσαν , ῥῆψαν ἐκεῖ , καλέσαντες τὸ χωρίον Κόρακας . ὑστερον δὲ Λιο - λεῖς ἐκκαλόντες αὐτοὺς ἐπιπον ἐκεῖ τοὺς γηγενευομένους . ὁ δ’ αὐτὸς λέγει καὶ ὅτι Ἀριστοτέλης ἱστορεῖ λοιμοῦ κατασχόντος καὶ νεκρῶν πολλῶν γενομένων τοὺς ἀνθρώπους θηρεύοντας αὐτοὺς καὶ περι - καθαιρόντας ἐπαιδαῖς ἀμείνα ζῶντας , καὶ ἐπιλέγειν τῷ λοιμῷ , φεῦγ’ ἐς κόρακας . ὁ δὲ Λίωπος πλάτ - ται μυθικῶς κολιόν μέγαν , νομίσαντα τοὺς χώραξιν ἐξιούσθαι , προσομίζα αὐτοῖς , ἠτηθέντα δὲ ὑποστρέψαι πάλιν εἰς τοὺς κολιοῦνς . τοὺς δὲ ἀγανακτήσαντας παῖιν αὐτὸν καὶ βοῶν , φεῦγ’ ἐς κόρα - κας . Ἀριστιδῆς δὲ ἀποδίδωσι διὰ τὸ ἐν τρισὶν τόποις καὶ κρημνώδει τοὺς κόρακας νεοσποποιεῖσθαι λέγειν ἡμᾶς φεῦγ’ ἐς χώρακας , ὁ ἐστιν εἰς ἀποκρήμνους τόπους καὶ εἰς φθοράν . δήλον δὲ ὅτι πολλοὶ τόποι ἀπὸ ζῴων ἐκαλοῦντο , ὡς καὶ ἡ Λιοντάφη , καὶ ἡ Λεοντόπολις , καὶ ἡ Βουκεφάλα καὶ τὸ Κυνό - σαργος γυνάσιον ἐξω τοῦ ἄστεος Ἀθήνησιν . ὁ τινὲς Κυνσαργὲς ὀξυτῶνως προέφερον ὁμοίως τῷ περι - καλλεῖς · κρατεῖ δὲ ὁμως ἡ * τοῦ προπαροξυτῶνου ἀνάγνωσις , ὡς δηλοῖ τὸ , ἐν Κυνσαργει . οὕτω δὲ καὶ ἐν Ἀργεὶ Κυνάδρα κρήνη , ἐξ ἧς ἐπινον οἱ ἐλευθερούμενοι . ὅθεν τὸ ἐν Κυνάδρῃ ἐλευθέριον ὕδωρ παροι - μιακῶς ἐπὶ τῆς κατ’ ἐλευθερίαν ζωῆς . ἐκλήθη δὲ οὕτως ἡ ῥηθεῖσα κρήνη διὰ τὸ κύνα , φασί , ταύτην , τουνέστιν ἐκεῖ , διαδράναι , ὡς περ καὶ Κυνόσαργες ἀπὸ κυνὸς ἀργοῦ , ὁ ἐστι λευκοῦ , κρείας ἐκ θυσίας ἀρπάσαντος καὶ ἀπαγόντος ἐκεῖ . Ἱστέον δὲ καὶ ὅτι ὡς περ τόποι τῆς , οὕτω καὶ νῆες ἐκληρώσαντὸ τινα μέρη παρώνυμα ζῴων . οὕτω σὺνδς τόπος παροιμιώδης , ἐπὶ περ τὰ Σάμια πλοῖα σὺνδς εἶχε τύπον ἐν ταῖς πρύραις . ἐντεῦθεν ὁ Λουκιανὸς καὶ ἕτεροὶ γηγίσκον λέγουσι νηὸς τύπωμά τι κηνοὺς παράσημον ἐν ναυ - σίν . ἐντεῦθεν δὲ καὶ τὸ περὶ Λυκόφρονι ταυρόμορφον πλοίου τύπωμα . καὶ τοιαῦτα μέν ταῦτα . Περὶ δὲ βαλάνου καὶ ὡς πικαίνει σῦκας αὐτή , προδηλώσεται . Ὅτι προεκτι - θέμενος ὁ ποιητὴς τὴν διάθεσιν τῆς ἐφεξῆς ἱστορίας πλάττει τὴν Ἀθηνᾶν παραγγέλλουσαν τῷ Ὀδυσσέῖ τοὺς ἀγροὺς παραμένειν καὶ πάντα ἐξερεῖσθαι ὅφ’ ἂν αὐτὴ ἐπανακαλέσται ἐκ Σπάρτης τὸν Τηλέμα - χον καὶ συμμίξῃ τῷ πατρὶ . ὁ πᾶν ἀναγκαῖον τῇ ποιήσει ἐστιν , ὡς ἐν τοῖς ἐξῆς φανείται . Ὅτι καλλιγύναικα τὴν Σπάρτην καὶ*ταῦθα λέγει διὰ τὴν Ἑλένην , καὶ Λακεδαίμονα δὲ εὐρύχορον . ὁρμνεῖν δὲ καὶ τὸ ἐν τοῖς φθάσασί που γραφὲν περὶ Τηλέμαχον ἧδ’ ἵνα μὴν κλῆος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχρσιν , ὁ διττὴν ἔχον ἐκεῖ ἔνοιαν συγχροτεῖται ἐκ τῶν ἐνταῦθα . ἡ γὰρ λέγει ἐκεῖ ὅτι ἄπιον ὁ Τηλέμαχος πνεύσων πρὸ τοῦ πατρὸς ὅπου κλῆος ἠγοῦν φήμη ἔχει αὐτὸν εἶναι καὶ διατρίβειν , καὶ φησι κἀνταῦθα ὁμοίως ἡ τοῦ μύθου Ἀθηνᾶ , ὅτι ψχετο Τηλέμαχος πνεύσων μετὰ σὸν κλῆος εἴ που ἐτι εἰς * ἡ δηλοῖ ἄλλως ἐκεῖνο , ὅτι ψχετο γνωσόμενος περὶ τοῦ πατρὸς ὁ Τηλέ - μαχος , ἵνα κλῆος αὐτὸν ἠγοῦν τὸν Τηλέμαχον ἔχη , τουνέστι τιμή , ὡς φιλοπάτορα ὄντα . καὶ λέγει καὶ ἐνταῦθα πάλιν μετ’ ὀλίγα ἡ αὐτὴ Ἀθηνᾶ , ὅτι αὐτὴ μὴν πόμπευον , ἵνα κλῆος ἐσθλὸν ἄροιο κᾶς ἐλθών . Ἐνθα ὅρα τὸ πόμπευον , ἐξ οὗ ὁ πομπεὺς , ὡς ἠγεμονεὺς ἐκ τοῦ ἠγεμονεύω , καὶ ἠμοχὺς ἐκ τοῦ ἠμοχέω . ἐν τούτοις δὲ καὶ τὴν τῶν πολλῶν ἀπορίαν λύει τὴν ὡς εἰκὸς λέγουσαν · τί δὴ ποτε Τηλέμαχος ἀποδημεῖ ἐξω καιροῦ ; ἡ ἵνα που κάκινος ἀλώμενος ἄλγεα πάσχη πόντον ἐπ’ ἀργύρεον , βίον δὲ οἱ ἄλλοι ἔδωσι ; λύουσα γὰρ τῷ Ὀδυσσέῖ τοῦτο ἡ Ἀθηνᾶ φησίν , ὡς οὐ τινα ἔχει πόνον , ἀλλὰ ἔκλος ἡσται ἐν Μενελάου δόμοις , περὶ δ’ ἄσπετα κείτα , ἠγοῦν πα*ρατέθεται αὐτῷ πολλὰ εἰς τρυφήν , καὶ θεοῦ πέμποντος κλῆος ἐσθλὸν αἱρεται εἶτα καὶ προαναφω - νουμένη τὸ μέλλον φησίν ὡς λοχῶσι μὲν αὐτὸν οἱ μνηστῆρες ἥμενοι πτεῖναι , ἀλλὰ τὰ γ’ οὐκ ὅτω , πρὶν καὶ τινα γαία καθεξεί . βαρέως δὲ καὶ νῦν εἴρηται τὸ οὐκ ὅτω , ἦτοι οὐ νομίζω . ἄλλως γὰρ οὐκ ἂν ἀγνοεῖν λέγοιτο ἡ Ἀθηνᾶ . Τὸ δὲ , πρὶν καὶ τινα γαία καθεξεί , περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ , πρὶν τεθνηξεται τῳ . παραπέρασται δὲ αὐτὸ ἐκ τοῦ πρὸ ὀλίγων ῥηθέντος , καὶ τινα ὅτω αἵματι τε
Lemmas: ἐκρέω δέ κινέω , φημί , ὁ διά ψώρα αἰσχύνω . κνίζα γάρ , φημί , ὁ ψώρα . ὅσος δέ ὡς μέν ἀπό ὁ Ὕσσος ὁ βλέπω γίγνομαι , καί ὡς κατά τις μεταπλέω ἀπό εὐθύς δνιχοω ὁ , ὁ Ὕσσος , γίγνομαι ἀλλαχοῦ . ὁ δέ Ἡρωδιανός λέγω ὅτι καθάπερ ὁ σκότος καί ὁ σκότος ἐν ὅμοιος κατά - λήγω καί ὁ ἔλεγχος καί ὁ ἔλεγχος , οὗτος καί ὁ Ὕσσος . οὖον ὀφείλω τίς δνίχον γίγνομαι ὁ Ὕσσος , πάσχω δέ ἀποκοπή ἢ συγκοπή , ἀδύλον γάρ φημί ὁ πάθος , ποιέω ὁ Ὕσσος . βαρύνω δέ , φημί , οὖον μόνος καθότι Αἰολικός δοκέω εἰμί , ἀλλά καί ὅτι ὁ εἰς ὅς μονογενής δισύλλαβος ὁ ὁ παραλήγω ἢ ἐκ αὐτός ἄρχω καί ἔχω δις ὁ αὐτός σύμφωνος βαρύνω , χόννος , ὄφρος , κόκχος , κόττος . οὕτως ἄρα καί ὕω εἴρω μονογενής διά ὁ πολύς . μάχομαι ὁ κανών ὁ , κομμός . θαυμαστός δέ , φημί , οὐδείς εἰμί περ ὁ εἰς ὅς λήγω ὁ ὁ παραλήγω φιλέω ἄν ἔχω * Σ εἰμί μή κατά πάθος διπλόος - ὁ ὡς ὁ , τόσος . οὗτος δέ μόνος ἔχω δισσός αὐτός . τοιοῦτος δέ κατά ὁ κανών ὁ , νόσος καί θρόος - σος . ὁ γάρ χροσσὸς οὐ οἶδα , φημί , συντίθημι Ἕλλην . Ῥωγαλὰ δέ ἱμάτιον δηλαδή ὁ διαράσσω , τροπή ὁ μακρός εἰς μακρός . οὗτος δέ καί πήρα πυκνός ῥωγαλέος ἢ πολύσχιστος . γελοῖος δέ αὐτός , εἰμί περ ποιέω τιρεω ὁ ἔντεα , ὅθεν καί πήρα λέγω , ἢ δέ εἰς πυκνός διερήγνεται . Μόρυς - χμένα δέ ἢ μεμορυχμένα , διχῶς γάρ φέρω κατά αὐτός ὁ , βρέγμα καί βρέγμα , ὁ μεσιωσμένα καί πεσχημένα κατά ὁ παλαιός . Προῖτος δέ ἀρτάω εἶπον , παρά ὁ μόρον , ἐκ ὅς ὁ μοροεννυω . Μέγης δέ δέομα ἐλαφρός καί φίλος ὁ μέν ἀνάλογος ὁ ἡρωϊκός σῶμα , ὁ δέ πρός γελωτοποιός πλείων , εἰμί μή λεοντέη , εἰμί μή παρδαλός , εἰμί μή Λυκήν φορέω , ἀλλά ἐλαφρός δίφρος καί αὐτός θρίξ πένομαι . ἐν δέ ὁ , σκῆπτρον καί ἀεικής πήρα ὁ ἀεικής καί ἐπί ὁ σκῆπτρον νοητέον . οὖον γάρ βασιλικός δίω ποῦ εἰμί ἐκεῖνος , ἀλλά φτωχικός τις ῥάβδος . ἀεικής δέ πήρα ἢ μή κατά ὁ εἰκός σκευάζω διά ὁ πυκνός ῥωγαλέος . ὁ κωλύω πάντως ὁ πήρα τιρεω ὁ βάλλω . οὗτος δίω ὁ ἐτυμολογέω αὐτός . παρά ὁ τηρέω γάρ ὁ πήρα λέγω γίγνομαι . καί ἄλλως δέ διά * ὁ αὐτός αἴτιος ἀεικής πήρα , εἰμί οὐ εἄν εἰκάζω τις πήρα , καθά καί ἀεικείως Ὀδυσσεύς φέρω γανάω ὁ μνηστήρ , ἀντί ὁ μή εἄν πρός Ὀδυσσεία εἰκάζω . διχῶς δέ , φημί , ὁ πήρα . λέγω γάρ οὗτος καί ὁ φέρων ὁ ποιμήν ἐπί ὠμός καί ἰατρικός δέ τίς ἐγχειρίδιον . Στρόφος δέ , σχοινίον στρέφω ἤτοι κλωστός , ἢ καί ἱμάς τοιούτος , ὑπό ὅς αἱρέω ἤτοι βαστάζω καί κοινάζω πήρα . διό καί ἀορτήρ λέγω . οὗτος δέ καί τελαιμὼν τις λέγω ἀσπίς ἀορτήρ . ὅτι δέ στρόφος οὖον μόνος ὁ ποιητικός , ἀλλά καί τίς νόημα ζωϊκός , δηλόω καί ὁ κομίζω ἐν ὁ , στρόφος εἷς ἔχω , εἰμί ἀνήρ , καί ὄζω ὁ γαστήρ . δηλόω δέ καί ὡς ἐκ ὁ στρόφος ἢ στροφή , κατά ὁ , χόλος χολή καί ὁ ὅμοιος . ὅτι2 ὁ συζάω καί ἰά ἐπίουρος λέγω καί σῦς παρήμενος περιφραστικός , πρόειμι δέ καί ὑφορζόν . δηλόω δέ , ὡς πλεονασμός πρόθεσις ἔχω , καθά πρό ὀλίγος ὁ ἐπιβώτωρ , οὗτος καί νῦν ὁ Ἐπίουρος . περί Εὔμαιος δέ ὁ λόγος , ὅς συνιστάω ὁ ποιητής ὡς ἀγαθός οἰκέτης φημί αὐτός ἤπιος ὁ δεσπότης οἶδα , Τηλέμαχος τε φιλέω καί ἐχέφρων Πηνελόπη , καθά καί Ὀδυσσεύς εἄν αὐτός φιλέω . φημί γάρ ὁμῶς δέ ὅς ἤπιος οἶδα , ἀκέω ὁμοίως σύ ὁ Ὀδυς - Σέι ἤπιος εἰμί πρός ὁ σός . πολά δέ καί ἐν ὁ ἐφεξῆς δεῖγμα ὁ αὐτός πρός ὁ δεσπότης εὔνοια . διό περ χόω καί ἐκτελέω καί φιλέω . ὅτι2 τόπος περί ὁ Ἰθάκη ἱστορέω , Κόρακος πέτρα καί κραίνω Ἀρέθουσα , ἔνθα ὁ βασιλικός συθοθεος . φημί γάρ ὅτι ὁ δέ σῦς νέμω παρά Κόρακος πέτρα ἐπί τε κρήμνημι Ἀρέθουσα , εἰσθέω βάλανος μονοεικέα καί μέλας ὕδωρ πίνω , ὁ δέ ὕεσι τρέφω θάλλω αλοιγη . ἀνδρό-θηλυς δέ τίθημι ἐν ὁ , Κόρακος πέτρα , ὡς κύριος γάρ ποῦ εἴρω , καθά καί ὁ , μέγας πόλις ἢ ἐν Ἀρκαδία . Κόραξ δέ οὗτος εἰμί ἐγχώριος ἄνθρω , υἱός Ἀρέθουσα γυνή ἐκ ὁ ἐκεῖ ὅς διώκω λαγός ἐν Ἰθάκη κατά κρημνός φέρω καί θνῄσκω . ἢ δέ μήτηρ διά λύπη ἔρχομαι ἐπί τις κραίνω ἀπήγξατο . ἐντεῦθεν ἀπό μέν ὁ μήτηρ Ἀρέθουσα κρήμνημι ἐκεῖ , ἀπό δέ ὁ υἱός Κόρακος πέτρα , ἥς ὁ ἐντόπιος Κορακοπετρίτης , ὡς ὁ ὠνέομαι μέγας πόλις Μεγαλοπολίτης . εἰμί δέ , φημί , Ἀρέθουσα καί ἐν Σμύρη καί ἐν Χαλκίς ὁ κατά Εὔβοια καί ἐν Συράκουσαι , ἢ καί μάλιστα ἐν ἱστορία θρυλέω , ἥς λέγω καί ὁ Ἀλκμίδον φάω καί ὁ ἐν πελός - πονέω τέμνω ὡς καί εἰς Σικελία πλέας παρά ἐκεῖνος φοιτάω , γλυκύς ἐφίστημι ἁλμυρός Θαλῆς - σός ὕδωρ ἀμιγής ὁ ῥεῖθρον φυλάσσω . * ἱστορέω δέ εἷς οὗτος ἀποτυγχάνω σιμός * ὁ πήρα Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α ὁ γεωγράφος , ὁ συχνός , φημί , ἡμέρα ὕστερος κατά ἄλλος στόμιον ἀναβάλλω . ἰστέον δέ ὡς ὁμός - ρος μέν τοιοῦτος οὐ Κορακοσπέραν . ἴσως δέ ἐκ τοιοῦτος τις καί ὁ ἐν Κιλικία ὀνομάζω Κορακή - σίον . ἐκ αὐτός δέ ὁ , εἰς χωράζω , καθά φημί ὁ παλαιός , ὡς ἀπό ὁ οἰκέω ὁ τοιοῦτος Κιλ - κίων Κορακῖσιον ποιηρός ὡς εἰκός εἰμί . τις μέντοι ὁ εἰς χωράζω , ἀντί ὁ , εἰς κακός ὄννος , ὅμοιος φημί ὁ , εἰς Αἰγαί ἄγριος . Παυσανίας δέ φημί ὅτι Βοιωτός χράω ὁ θεός , ἔνθα λευκός κόρη - ΚΕΣ αὐτός ὀρθόω , ἐκεῖ κατοικέω . ὁράω οὖν , φημί , * χωράζω πτομερος περί ὁ Παγασιτικός κόλπος , ὅς άκακος παῖς γυψώνω , ῥάπτω ἐκεῖ , καλέω ὁ χωρίον Κόραξ . ὕστερος δέ Λίο - λίς ἐκκαλέω αὐτός πῖπος ἐκεῖ ὁ γηγενευομενος . ὁ δέ αὐτός λέγω καί ὅτι Ἀριστοτέλης ἱστορέω λοιμός κατέχω καί νεκρός πολύς γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος θηρεύω αὐτός καί περί - καθαιρέω παίδας ἀμείνα ζῶ , καί ἐπιλέγω ὁ λοιμός , φεύγω εἰς κόραξ . ὁ δέ λιωψ πλάτος - ὁ μυθικός κολιός μέγας , νομίζω ὁ χωράω ἐξιόω , προσομίζα αὐτός , ἀτάω δέ ὑποστρέφω πάλιν εἰς ὁ κολιός . ὁ δέ ἀγανακτέω παῖς αὐτός καί βοῦς , φεύγω εἰς κόρη - καί . Ἀριστίδης δέ ἀποδίδωμι διά ὁ ἐν τρεῖς τόπος καί κρημνώδης ὁ κόραξ νεοσποποιεω λέγω ἐγώ φεύγω εἰς χωράζω , ὁ εἰμί εἰς ἀπόκρημνος τόπος καί εἰς φθορά . δῆλος δέ ὅτι πολύς τόπος ἀπό ζῷον καλέω , ὡς καί ὁ Λιοντάφη , καί ὁ Λεοντόπολις , καί ὁ Βουκεφάλας καί ὁ Κύνος - σαργός γυνάσιον ἐξω ὁ Ἄστυ Ἀθήνησιν . ὁ τις Κυνσαργὲς ὀξυτῶνως προφέρω ὁμοίως ὁ περί - Κάλλεις · κρατέω δέ ὁμῶς ὁ * ὁ προπαροξυτονέω ἀνάγνωσις , ὡς δηλόω ὁ , ἐν Κυνσαργει . οὗτος δέ καί ἐν ἀργέω Κυνάς κρήνη , ἐκ ὅς πίνω ὁ ἐλευθερόω . ὅθεν ὁ ἐν Κυνάδρῃ Ἐλευθέριον ὕδωρ πάρος - μιακῶς ἐπί ὁ κατά ἐλευθερία ζωή . καλέω δέ οὕτως ὁ εἴρω κρήνη διά ὁ κύω , φημί , οὗτος , τουνέστιν ἐκεῖ , διαδρημί , ὡς περ καί Κυνόσαργες ἀπό κύων ἀργός , ὁ εἰμί λευκός , κρεῖας ἐκ θυσία ἀρπάζω καί ἀπάγω ἐκεῖ . ἰστέον δέ καί ὅτι ὡς περ τόπος ὁ , οὗτος καί ναῦς κληρόω τις μέρος παρώνυμος ζῷον . οὗτος σὺνδς τόπος παροιμιώδης , ἐπί περ ὁ Σάμιος πλοῖον σὺνδς ἔχω τύπος ἐν ὁ πρύραις . ἐντεῦθεν ὁ Λουκιάν καί ἕτερος γηγισκω λέγω ναός τύπωμα τίς ἐκεῖνος παράσημον ἐν ναῦς - βρόχος . ἐντεῦθεν δέ καί ὁ περί Λυκόφρων ταυρόμορφος πλοῖον τύπωμα . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . περι δέ βάλανος καί ὡς πικαινω σύ αὐτός , προδηλόω . ὅτι2 προεκτι - τίθημι ὁ ποιητής ὁ διάθεσις ὁ ἐφεξῆς ἱστορία πλάσσω ὁ Ἀθηνᾶ παραγγέλλω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ἀγρός παραμένω καί πᾶς ἐξεῖπον ὑπό εἄν αὐτός ἐπανακαλέω ἐκ Σπάρτη ὁ Τηλέμη - Χον καί συμμείγνυμι ὁ πατήρ . ὁ πᾶς ἀναγκαῖος ὁ ποιέω εἰμί , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὅτι2 καλλιγύναιξ ὁ Σπάρτη καὶ*ταῦθα λέγω διά ὁ Ἑλένη , καί Λακεδαίμων δέ εὐρύχορος . ὁρμέω δέ καί ὁ ἐν ὁ φθάνω ποῦ γράφω περί Τηλέμαχος ἤδη ἵνα μήv κλῆς ἐσθλός ἐν ἄνθρωπος ἔχρσιν , ὁ δισσός ἔχω ἐκεῖ νοια συγχροτεω ἐκ ὁ ἐνταῦθα . ὁ γάρ λέγω ἐκεῖ ὅτι ἄπιος ὁ Τηλέμαχος πνέω πρό ὁ πατήρ ὅπου κλῆς ἠγέω φήμη ἔχω αὐτός εἰμί καί διατρίβω , καί φημί ἐνταῦθα ὁμοίως ὁ ὁ μῦθος Ἀθηνᾶ , ὅτι ψχετο Τηλέμαχος πνέω μετά σός κλῆς εἰμί ποῦ ἔτι εἰς * ὁ δηλόω ἄλλως ἐκεῖνος , ὅτι ψχετο γιγνώσκω περί ὁ πατήρ ὁ τῆλε - μῆχος , ἵνα κλῆς αὐτός ἠγέω ὁ Τηλέμαχος χάω , τουνέστι τιμή , ὡς φιλοπάτωρ εἰμί . καί λέγω καί ἐνταῦθα πάλιν μετά ὀλίγος ὁ αὐτός Ἀθηνᾶ , ὅτι αὐτός μήv πομπεύω , ἵνα κλῆς ἐσθλός ἄρνυμαι καί ἔρχομαι . ἔνθα ὁράω ὁ πομπεύω , ἐκ ὅς ὁ πομπεύς , ὡς ἡγεμονεύς ἐκ ὁ ἡγεμονεύω , καί ἠμοχὺς ἐκ ὁ ἠμοχέω . ἐν οὗτος δέ καί ὁ ὁ πολύς ἀπορία λύω ὁ ὡς εἰκός λέγω · τίς δή ποτός Τηλέμαχος ἀποδημέω ἐξω καιρός ; ὁ ἵνα ποῦ κάκινος ἀλάομαι ἄλγος πάσχω πόντος ἐπί ἀργύρεος , βίος δέ ὁ ἄλλος ἐσθίω ; λύω γάρ ὁ Ὀδυσσεύς οὗτος ὁ Ἀθηνᾶ φημί , ὡς οὖον τις ἔχω πόνος , ἀλλά κλέω ἀείδω ἐν Μενέλαος δόμος , περί δέ ἄσπετος Κεϊτά , ἠγέω παρατίθημι αὐτός πολύς εἰς τρυφή , καί θεός πέμπω κλῆς ἐσθλός ἀείρω εἶτα καί προαναφω - νέομαι ὁ μέλλω φημί ὡς λοχάω μέν αὐτός ὁ μνηστήρ ἧμαι πτεῖναι , ἀλλά ὁ γε οὐ ὅστις , πρίν καί τις γαία κατέχω . βαρύς δέ καί νῦν εἴρω ὁ οὐ ὅστις , ἦ οὖον νομίζω . ἄλλως γάρ οὐ εἄν ἀγνοέω λέγω ὁ Ἀθηνᾶ . ὁ δέ , πρίν καί τις γαία κατέχω , περιφραστικός ἀντί ὁ , πρίν θνῄσκω ὁ . παραπέρασται δέ αὐτός ἐκ ὁ πρό ὀλίγος εἴρω , καί τις ὅστις αἷμα τε