eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1424
τὸν ὀρνιθῶν οἰκίσκον φέρας · καὶ οἴκεις παρὰ τοῖς παλαίοις Ἀθηναίοις , ὁ οἰκογενὴς οἴζυγης , καὶ οἴζεται , οἱ κατὰ τὴν οἰκίαν πάντες . καὶ οἰζοπορία , τὰ κατ’ οἰκίαν σκεύη , καὶ οἴζωτος , ὁ οἴζωθεν ἦτοι τὰ ἑαυτοῦ ἐσθίων . ἢ μισθωτὸς τρέφω ἑαυτόν . καὶ οἰζοτρίβλιον , οἴζωγενὲς παιδάριον . ταῦτα πάντα τῶν παλαιῶν . οἱ γαστρ . ὡς ἐκείνῃ καὶ οἴζωρὸς διὰκων φύλαξ τῆς Πολιάδος , ἦκον ἐν τῇ κερᾷ τῆς Πολιάδος διατρίβους , ὁ τινὲς προεπιρροῦσι καὶ ὁμοιότητα τοῦ μύρου , ὅπερ ἢ οἴζωρος ὡς μύρος . Ἡλιακὴ δὲ λέγεται , τὸ ἐριουργὸν ἐρακλίων πρὸς τὸ ἡλέκτω τὸ ἐν πλαγῇ στοῦ - μαί , περὶ ἣν τὸ ἐριον ἡλέκτω . ὁ ἐριμνεῖν * τὴν ταλασίαν καὶ τὸ ταλάσιον . κατὰ τὸν σίπουν Πανούσι - νίαν , ὅτι ταλασία τὰ ἐριουργικά . καὶ ταλασία ἢ ἐριουργία . ἡλάκατα μέντοι οὐδετέρως , τὰ τε περὶ τὴν ἡλακάτην ὅσα ὡς καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς δήλον ἔστι , καὶ τὸ τόξα . οὕτω Ἀρτεμὶς χρυσήλακατος . οἱ δὲ ἡλακάτην δὴν γίνονται , ζητητῶν . ἡδυὺς δὲ οὕτοι θαλασσίαι κοχλῶδες , ταφισκόμενοι ὡς φασὶ Πανούσιος . ὅτι δὲ ἡλακάτη καὶ ἰστοῦ μέρος ἐστὶν οὐχὶ ἱφαντικοῦ , ἀλλὰ τοῦ κατὰ πλοῖα , δήλον ἐνταῦθα . ἰστοῦ τὸ μὲν κατωτέρω , γασί , πτέρυγ καλεῖται . τὸ δὲ εἰς μίαν , τραχῆλος . τὸ δὲ πρὸς τῷ τῷ , παρχήσιον . ὁ ἐπιτάττει τὸ λεγόμενον θεοδώριον , τετραγώνων ὄν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ , ἀνέχουσα μὲ ὕψος ὀξεία , ἢ λεγόμενη ἡλακάτη . ὁ δὲ ταῦτα γράφας Ἀθηναῖος , λέγει ὅτι καὶ ποτήριον ἦν ἐπίμηκες παρχήσιον λεγόμενον . συνημμένον εἰς μέσον ἐπιεικῶς . ὥστε ἔχον μέχρι τοῦ πυθμένος καθήζονται . καὶ τάχα φροῦ διὰ τὸ ἀνατετάσθαι πρὸς ὁμοιότητα τοῦ κατὰ νῆας παρχησίου , ὀνόματα καὶ αὐτό . οὐ μέμνηται καὶ ὁ κατὰ τὴν Ἀλκιμήνην μῦθος . γάμενος , τοιούτων παρχησίων δώσων αὐτὴν λαβεῖν πρὸς ἡμῶς ὅτε πρῶτον εἰς αὐτὴν ἦλθεν . ἐτυμολογίᾳ δὲ αὐτὸς τὸ εἰς τοῦ πλοίου παρχήσιον εἰς τὸ ποτήριον , εἰ τὸν τραχήλωμα ἔχον σερχοειδῆ . καὶ * ἀφίται φησι κατ’ ἐναλλαγὴν τοῦ εἰς τὸ α , ἀντὶ τοῦ παρ - γήσιον . δοῦνται δὲ , οὐτὸ πως καὶ Ὅμηρον παρχαλέους λέγειν τοὺς ὑπὸ διψὸν κραταιομένους . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Τὸ δὲ ἀμαρπλόσαι κλεῖν τὴν γυναῖκα , οἴζωμικόν ἐστιν , ἀοἴζω καὶ Θεο - φράστου , παράγγελμα . ὡς δὲν ὄν διὰ τὸ τοῦ ζήλου ἐπιφόριον , τὸν μὲν ἄνδρα ὡς τὰ πολλὰ μὴ ἐπιστα - τῶν δουλίσι , τὴν δὲ γυναῖκα καὶ αὐτὴν , τῶν θεαμάτων μὴ ἐν ζωῇ προύστασθαι . Τὸ δὲ ἐργον ἐποι - χεῖν , δοκεῖ μὲν ὅμοιον εἶναι τῷ , μηστήρας ἐπέχετο . μᾶλλον δὲ ὁμοιοῦται πρὸς τὸ , ἰστὸν ἐποιχο - μένη . Μῦθον δὲ , οὐ τὸν ἀπλῶς λόγον ἐνταῦθα φησίν . οὐ γὰρ χωρὶς ἄλλων πάντη τὴν γυναῖκα μένειν , λογισμὸν καὶ ἄλλως δὲ σίπουν λαλητὸν ζῶν καὶ αὐτὴν οὖσαν , παρὰ δὲ τοῖς ὑστερον καὶ ἡτορεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐπιζηλομένην ὡς αἱ ἰστορὶαι δηλοῦσιν , ἀλλὰ τὸν ἐν μέσῳ ἄνδρων . ὁ γὰρ διαμερισμὸς λόγος , ἐνδοῦν μᾶλλον . γυναῖξί δὲ , οὐ προῖτον ἐστιν . ὅτι δὲ οὐ πολεῖ μῦθος καὶ Ὅμηρον γυναῖξί , δήλοι καὶ Σοφοκλῆς ἐν τῷ , γύναι γυναῖξί κόσμον ἢ σιγὴ φησι . χρήσιμον δ’ ἐνταῦθα καὶ Ξενοφῶντος τοῦ αὐτ’ εἰσὶν οἱ τέττιγες οὐκ εὐδαίμονες , ὧν ταῖς γυναῖξιν οὐδ’ ὁτιοῦν φωνῆς ἐστιν · ὡς δηλαδὴ τῶν ἀνδρῶν τεττίγων , ἀγόνων ὄντων , καθὰ πολ*λαχῶν δηλοῦται . ἀσπίων δ’ ἐνταῦθα τὸ , γυναῖκας ὁμήγυρι κομι - κώτερον , τοὺς θήμας τέττιγας . ἀφορμὴ δὲ τῆςδε τῆς ἀσπασίας , τὸ εἰς ἀντροπὴν παρελθεῖν τῶν γυναικῶν τὴν τοιαύτην ἔννοιαν . ὡς ἐπιστοῖσαι πρὸς ἐραυνήσιν , καὶ ὁ τὴν λαλὸν χαρακτήριον γυναῖκα ἐπὶ σκώμματος τῶν τοιούτων . ὅπως δὲ , καὶ τὸ τὸν ἄνδρα φῶτα λέγεσθαι ἀπὸ τοῦ φῶ τὸ λαλῶ , κατὰ τι ἐξαιρέτου . οἱ γυναῖξιν οὐ μέτιστα . Τὸ δὲ , τοῦ γὰρ κράτος ἐστ’ ἐν οἴκῳ , ἀντὶ τοῦ ἐγὼ γὰρ οἰκοδεσπότης . ὁ κατωτέρω σαφέστερον φράζει , λέγων . ἀπὸ ἐγὼ ἀναξ οἴκων ἡμῖν ἡμῖν . Ὅτι Πηνελόπη τοῦ παιδὸς ἐνοσίγουν εἶπεν , ἀκούσασα αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἀνεγώρηνσε θεμίζασσα . παιδὸς γὰρ αὐτὸν παππυρίων ἐνθετο θυμῷ . αἱ δὲ τοῦτο οὕτως ἢ μήτηρ ποιεῖ , σκεπτὸν οἷον εἶναι διὰ τοὺς παίδας τοὺς γονέων τὰ ἐκ παιδίων ἢ οἱ παραμένουσι τὰ δεόντα οἱ γονεῖς . Ἰστέον δὲ ὅτι οἱ μεγ Ὅμηρον , καὶ ἐπὶ τροφῆς τὸ ἐνθίσθαι φασίν Ἀττικοί . καὶ ἐνθίσιν , τὴν τροφήν . λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ δένδρων ἐνθίσιν , τὸ ιδιωτικῶς λεγόμενον ἐμφύλλιον . Ὅτι ἐς ὑπάρθι ἀνελάσε Πηνελόπη σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν ἐκλασε τὸν Ὀδυσσέα ὄφρ’ οἱ ὑπὸν ἦν ἐπὶ βλεφάροις ἐβάλον Ἀθηνα . Ὅρα δὲ ὅτι δυναμενος ὁ ποιητὴς σίπουν ὄφρ’ οἱ ὑπὸν νη*δημον ἐν βλεφάροις ἐβάλον , ὅμως οὐκ ἐποίησε τοῦτο . ὅπως μὴν , διότι ταυτὸν ἐστιν ἦν σίπουν καὶ νηδύσιον . μάλιστα δὲ , διότι νηδύσιον μὲν ἐστιν , ὁ βαλὶς , ἐν δὲ τούτου καυσός καὶ πάθησις . οὐ δύναται τις νηδύσιον ὑπώπτον ἦκουν βαλὶ καὶ ἀνέχον . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ἀμφιπόλοι χάνταιθα κλίνονται , Ὀδυσσεία πρόφασιν . ὡσπερ ἐν Ἰλιάδι Π Α Υ Ω Ι Δ Ι Α Α . ἐτερα , Πάτροκλον πρόσφασι . Ἀθηναὶ δὲ κομίζα τὴν Πηελόπη , ἐπειδὴ συνετὸς ἐκείνη βουλεύσαμένη , κλεῖιν μὲν ἀρξεν . ἀνεκλῆθη δὲ ὡς τε καταδραθεῖν . Ὅτι μετὰ τοὺς λόγους τοῦ Τηλέμαχου καὶ τὴν ἀναχώρησιν τῆς Πηελόπης , οἱ μνηστῆρες ὁμόδησαν ἀνὰ μέγαρα σκώπτοντα . πάντες δ᾽ ἡρίσαντο παρὰ λεχέεσσι κλιθῆναι . καὶ αὐτοὶ μὲν οὖτω , θαυμάζοντες τὸν κάλ*λως τὴν Πηελόπη . ὁ δὲ παῖς , οὐκ ἀνέχεται . ἀλλὰ μητρὸς αὐτῶν προσπιόν μνηστήρας , εἶτα ὑπῆρχον αὐτοὺς ὕδωρ ἔχων φροῖ . καὶ ἐξελύχθη τὰ ἑαυτῆς . Ἔστι δὲ ὑπέρβιος ὕβρις , ἡ ἐκ μεγαλοδυναμῶν ὀρθρόν , καὶ ἡ ὑπεροχὴν πάσης δυναμείας . Ἵστον δὲ ὅτι σμικρὸς μὲν ἐκείνη παρὰ τοῦ ποιητοῦ τὸ πάντες δ᾽ ἡρίσαντο παρὰ λεχέεσσι κλιθῆναι . οὔτε γὰρ αἰσχρὸν τι ἐνταῦθα κείται ὕμμε , καὶ τὸ ἡρίσαντο δὲ , πᾶν ἐνδοχὸν ὡς ἐπὶ θείου τινὸς πράγματος δι᾽ οὐκ εἶπεν ἡμεροὺν ἔσχον . ἢ ἠθέλησαν . ἢ τι τοιοῦτον , ἀλλὰ ἡρίσαντο . ἢ*γουν ἠξίωστο . ὅμως μέντοι , ὁ φιλομύθω Τηλέμαχος οὐκ ἀφίσταται τῇ ἐκείνων εὐχή , ἣν καὶ ὁμαδὸν ἔφη ὁ ποιητής . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι μικρὸν ἀνθ᾽ ὧν ὁ καθεφρόδης καὶ οἱ μνηστῆρες οὐ φέρονται ἀσφαλεῖν . διὸ καὶ ὁ Τηλέμαχος , δαινοῦνται αὐτοὺς καθ᾽ ἑνὸς ἑκάστου ἐλθεῖν . καὶ * τέρπασθαι τῇ ἀοιδῇ . καὶ μὴ εἰνα βοήν . ἀμαυρὸν ἠκού - μενος αὐτοὺς ταῦτα ποιεῖν , ἢ οὕτω σχολάζειν ἐπὶ ὕβρει καὶ ὁμάδῳ . Σκώπτοντα δὲ μέγαρα , ἢ τὰ μεγά - λην σκίαν ἀποτελοῦντα διὰ τὸ πολὺ τοῦ ὕψους καθ᾽ ὃ καὶ Αἰγύπτια πυραμίδες ἐσημειώθησαν , ἢ τὰ χάρων σκίας γεγονότα . οὐ γὰρ μόνον χαμῶνος ἀλωρή τὸ μέγαρον , ἀλλὰ καὶ καύσωρος . Ὅτι δ᾽ ἐντεῦ - θεν λαβὼν Ποίσιδος καὶ τὰ μέγαρα τὴν χώραν σκώπτοντα ἔφη , ὁ Πορφύριος δηλοῖ . Ὅτι κατευνεστικὸν ἐπὶ τραπεζῶν βοὴς τὸ , νῦν μὲν δαινύμενοι , τεσπώμεθα , μὴ δὲ βοητῆς ἔστω . ἐπὶ τὸ , γε καλόν . εἰς δὲ ἐγκώμιον αὐδῶν ἢ ἀπλῶς λογίων ἀνδρῶν , καλὸν εἴτῃν τὸ , ἐπεὶ τὸ γε καλὸν ἀκούειν ἐστὶν ἀοιδὸν τοιοῦτον , οἷος ὁ δ᾽ ἐστὶ θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδὴν . ἢ μάλιστα κατὰ παρῳδίας , μοῦσας ἀνα - λήγειος . Καὶ ὅρα ὅπως εἰς ταυτὸν ἤγαγε τὴν ἀοιδὴν καὶ τὴν αὐδήν . ἐστι * γὰρ καὶ ἡ ἀοιδή , τῷ γένει αὐδή . Τὸ δὲ βοητῆς , ὁμοῖόν ἐστι τῷ ἰδητῆς . ταυτὸν δὲ ὁμαδὸς καὶ βοητῆς . ὅσπερ αὐ πάλιν ὁμαδὸς καὶ ἀλαλητός . Ὅτι καινὸς τις ἄναι δοκεῖ σχηματισμὸς τὸ , δῶρα ὑμῖν μὲν ὧν ἀπληκτῶς ἀποιπὼ ἐξάιναι μεγάρων , ἄλλας δ᾽ ἀλεγύνε τε δαίτας . ἔχω μὲν γὰρ αὐτῶν , ἄλλας δ᾽ ἀλεγύνετε δαί - τας . Θυμοῦμενος δὲ ὁ ταῦτα λέγων Τηλέμαχος , οὐκ ἔχει κρατεῖν τῆς συντάξεως . ἵνα δὲ καὶ τὸ ἐξεναι , οὐτὸν νοητὸν , ἀντὶ τοῦ ἐξελθετε . ἴνα λέγ . ἐξελθετε καὶ ἀλεγύνετε . ὁ καὶ χαρίττον . ἐν γὰρ τῇ β ὁμοιω - δία , ἐοῖ . ἐξάτε μοι μεγάρων . καὶ ἐξῆς . σύνθησις δὲ πολλοχοῦ τοῖς ποιηταῖς ὅσπερ καὶ τοῖς ἀπλοῖστοι - σιν Ἀττικοῖς , χρήσθαι τοῖς ἀπαρηγορίστοις ἀντὶ προστακτικῶν . Τὸ δὲ ἀλεγύνω , παράγω - γόν ἐστιν ἐκ τοῦ ἀλέγω . ὡς πλήθω , πληθυνῶ . καὶ δηλοῖ τὸ ἀρτίσαι . σκευάσαι . ἐκ δὲ τούτου κατὰ συγχο - πήν , τὸ ἀλεγύνω . ἤκουεν αἴτιος τινὶ γίνομαι τοῦ ἀλεγύναι . δηλοῦν δὲ , ὅτι ἔχει τι παρηγορίσως τὸ ἀπληκ - τῶς καὶ τὸ ἀλεγύνετε . καὶ ὅτι ὅσπερ τὸ ἐπὶ*βολος καὶ τὰ κατ᾽ αὐτό , οὕτω καὶ τὸ ἀπληκτῶς πλεονασμὸν ἔχει τοῦ ἢ . οἷον τὸ ἀπὸ τοῦ λέγειν . ἢ μάλιστα , τέτραπται ἀπὸ τοῦ ἀλέγειν . ἵνα ἢ ἀπη - λεκτῶς , τὸ ἀφροσύτως καὶ ἄπο τοῦ ἀλέγειν . Ὅτι παρὰ τοῖς παλαιοῖς * ἦσαν κατὰ οἴκους συμποσία τινα ἐκ τῶν παρ᾽ ἑκάστοις καμηλίων ὡς δηλοῖ ὁ ποιητὴς ἐν τῷ , ἄλλας ἀλεγύνετε δαί - τας ἡμᾶς κτῆματ᾽ ἔδοντες , ἀμαθόμενοι κατὰ οἴκους . καὶ ἦν καὶ τοῦτο ἔρανος , εἰς ὃν ὁ Τηλέμαχος προ - τρέπεται τοὺς μνηστῆρας . οἷον λέγων , ὡς ἂν διὰ φιλικῶν ὁνοματικῶν καὶ φιλαληλιῶν ποιήσῃ τὰς συνελίσεις , ἐστὶν ὑμῖν ἄλλως τοῦτο ποιεῖν ἐκ τῶν ὑμετέρων . αἱ δὲ τοιαῦται δαίτες . κοινωνίαν ἐποίουν τὴν τῶν καλουμένων δατελῶν . οἱ πέρ εἰσι , δατυνῶνες . θιασώται . συμπόται . Τὸ δ᾽ ἡμᾶς , ἐστι μὲν ἀντωνυμία κτητική , ἀντὶ τοῦ ἡμέτερα . ἔχει δὲ καὶ θλιβόντων παρασχηματισμὸν ἐν τῷ , ἐδ ναιομένην πόλιν ὑμῖν . Ὅτι ὁ ἀδιοῦμενος καὶ ἐκτείνων καὶ μὴ πειθὼν τοὺς ἑλαττοντας ἡσχύσασι , καταιδῶν ἂν ἐκείνους , εἰπὼν τὸ , εἰ δ᾽ ὑμῖν ἢ ὑμῶν δοκεῖ τοῦτο λοιτὸρον καὶ ἀμείνων εἶναι ἀνδρὸς ἐνὸς βίον νηπίουν ὀλίσθαι , κείρετε . ἐγὼ δὲ θεὸν ἐπιθώσωμαι αὐτὸν ζῶντα . αὐτὸ δώσω παλιντίτα ἔργα γενέσθαι . νηπίουν μὲν ἐπὶ τα δόμων ἐντοσθεν ὀλισθῆ . Τὸ δὲ λοιτὸρον , ἐξαιρῶν , ἐν ἐκ τοῦ λῶον τὸ προσγεγραμμένον ἴστα . ὡς τὸ ἡλίκιον καὶ τὰ τοιαῦτα . ποιητικὸς δὲ ὁ τοιοῦτος σχηματισμός . ὡς καὶ τὸ χειρότερον . τὸ γὰρ κοινόν , λῶον . καὶ ὅσον . καὶ χείρον . Τὸ δὲ κείρε*τε , τὸν λόγον ποιεῖ καὶ τὸ κῆρ , ὁ δηλοῖ θανατηφόρον μοῖραν . Τὸ δὲ ἐπιθώσωμαι , κατὰ κράσιν γέγονεν ἐκ τοῦ βοήσωμαι . ὡς καὶ Ὅρδοτος τὸ νοῦσαι νῶσαι λέγει . καὶ ἐπὸς τις τὰ ὀρθοῦντα ὀρθοῦντα .
Lemmas: ὁ ὀρνιθᾶς οἰκίσκος Φεραί · καί οἰκέω παρά ὁ παλαιός Ἀθηναῖος , ὁ οἰκογενής οιζυγη , καί οἴζω , ὁ κατά ὁ οἰκίον πᾶς . καί οιζοποριον , ὁ κατά οἰκίον σκεῦος , καί οἴζω , ὁ οἴζω ἦ ὁ ἑαυτοῦ ἐσθίω . ἢ μισθωτός τρέφω ἑαυτοῦ . καί οιζοτρυβλιον , οἴζωγενὲς παιδάριον . οὗτος πᾶς ὁ παλαιός . ὁ γαστρ . ὡς ἐκεῖνος καί οἴζωρὸς διάκονος φύλαξ ὁ Πολιάς , ἔκω ἐν ὁ κυρά ὁ Πολιάς διατρίβω , ὁ τις προεπιρρέω καί ὁμοιότης ὁ μύρον , ὅσπερ ἢ οἴζωρος ὡς Μύρος . ἡλιακός δέ λέγω , ὁ ἐριουργός ἐρακλίων πρός ὁ ἁλίσκομαι ὁ ἐν πλήσσω ἕκαστος - μαί , περί ὅς ὁ ἔριον ἁλίσκομαι . ὁ ἐρίζω * ὁ ταλασία καί ὁ ταλάσιον . κατά ὁ σίπος Πανοῦς - νία , ὅτι ταλασία ὁ ἐριουργικός . καί ταλασία ἢ ἐριουργία . ἠλάκατα μέντοι οὐδέτερος , ὁ τε περί ὁ ἠλακάτη ὅσος ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς δῆλος εἰμί , καί ὁ τόξον . οὗτος Ἄρτεμις χρυσηλάκατος . ὁ δέ ἠλακάτη δήν γίγνομαι , ζητητής . ἡδύς δέ οὕτος θαλάσσιος κοχλώδης , ταφισκομενω ὡς φημί Πανούσιος . ὅτι δέ ἠλακάτη καί ἱστός μέρος εἰμί οὐ φαντικός , ἀλλά ὁ κατά πλοῖον , δῆλος ἐνταῦθα . ἱστός ὁ μέν κατωτέρω , γασί , πτέρυξ καλέω . ὁ δέ εἰς εἷς , τράχηλος . ὁ δέ πρός ὁ ὁ , παρέχω . ὁ ἐπιτάσσω ὁ λέγω θεοδώριον , τετράγωνος εἰμί καί ἐπί αὐτός , ἀνέχω ἐγώ ὕψος ὀξύς , ἢ λέω ἠλακάτη . ὁ δέ οὗτος Γράφας Ἀθηναῖος , λέγω ὅτι καί ποτήριον εἰμί ἐπιμήκης παρέχω λέγω . συνάπτω εἰς μέσος ἐπιεικής . ὥστε ἔχω μέχρι ὁ πυθμήν καθίζω . καί τάχα φρέω διά ὁ ἀνατείνω πρός ὁμοιότης ὁ κατά ναῦς παρχησίου , ὄνομα καί αὐτός . οὖον μιμνήσκω καί ὁ κατά ὁ αλκιμηνη μῦθος . γάμενος , τοιοῦτος παρχησίων δίδωμι αὐτός λαμβάνω πρός μου ὅτε πρῶτος εἰς αὐτός ἔρχομαι . ἐτυμολογία δέ αὐτός ὁ εἰς ὁ πλοῖον παρέχω εἰς ὁ ποτήριον , εἰμί ὁ τραχήλωμα ἔχω σερχοειδος . καί * αφιος φημί κατά ἐναλλαγή ὁ εἰς ὁ ὅς , ἀντί ὁ παρά - γήσιον . δήω δέ , Ούτο πως καί Ὅμηρος παρχαλέους λέγω ὁ ὑπό διψών κραταιόω . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ αμαρπλοσος κλείς ὁ γυνή , οἴζωμικόν εἰμί , οἴζω καί Θεο - φράστης , παράγγελμα . ὡς δέν εἰμί διά ὁ ὁ ζηλόω ἐπίφορος , ὁ μέν ἀνήρ ὡς ὁ πολύς μή ἐπίσταμαι - ὁ δουλίς , ὁ δέ γυνή καί αὐτός , ὁ θέαμα μή ἐν ζωή προΐστημι . ὁ δέ ἔργον ἔπω - χέω , δοκέω μέν ὅμοιος εἰμί ὁ , μηστήρας ἐπέχω . μᾶλλον δέ ὁμοιόω πρός ὁ , ἱστός ἐποίχομαι - μένω . Μῦθος δέ , οὖον ὁ ἀπλόος λόγος ἐνταῦθα φημί . οὖον γάρ Χωρὶς ἄλλος πάντῃ ὁ γυνή μένω , λογισμός καί ἄλλως δέ σίπος λαλητός ζῶ καί αὐτός εἰμί , παρά δέ ὁ ὕστερος καί ἀτορέω καί φιλοσοφέω ἐπιζηλόω ὡς ὁ ἱστορία δηλόω , ἀλλά ὁ ἐν μέσος Ἄνδρων . ὁ γάρ διαμερισμός λόγος , ἐνδέω μᾶλλον . γυνή δέ , οὖον Προῖτος εἰμί . ὅτι δέ οὖον πολύς μῦθος καί Ὅμηρος γυνή , δῆλος καί Σοφοκλῆς ἐν ὁ , γυνή γυνή κόσμος ἢ σιγή φημί . χρήσιμος δέ ἐνταῦθα καί Ξενοφῶν ὁ αὐτω εἰμί ὁ τέττιξ οὐ εὐδαίμων , ὅς ὁ γυνή οὐδέ ὁστισοῦν φωνή εἰμί · ὡς δηλαδή ὁ ἀνήρ τέττιξ , ἄγονος εἰμί , καθά πολ*λαχῶν δηλόω . ἀσπίων δέ ἐνταῦθα ὁ , γυνή ὁμήγυρις κόμι - κῶος , ὁ Θημᾶς τέττιξ . ἀφορμή δέ ὅς ὁ ἀσπάσιος , ὁ εἰς ἀντροπὴν παρέρχομαι ὁ γυνή ὁ τοιοῦτος ἔννοια . ὡς ἐφίστημι πρός ἐραυνήσιν , καί ὁ ὁ λάλος χαρακτήριον γυνή ἐπί σκῶμμα ὁ τοιοῦτος . ὅπως δέ , καί ὁ ὁ ἀνήρ φάος λέγω ἀπό ὁ φημί ὁ λαλέω , κατά τίς ἐξαίρετος . ὁ γυνή οὖον μεθίστημι . ὁ δέ , ὁ γάρ κράτος ἐστώ ἐν οἶκος , ἀντί ὁ ἐγώ γάρ οἰκοδεσπότης . ὁ κατωτέρω σαφής φράζω , λέγω . ἀπό ἐγώ ἄναξ οἶκος ἐγώ ἐγώ . ὅτι2 Πηνελόπη ὁ παῖς ἐνοσίγουν εἶπον , ἀκούω αὐτός ἐκ ὁ ἀνεγώρηνσε θεμίζω . παῖς γάρ αὐτός παπύριον ἐντίθημι θυμός . ὁ δέ οὗτος οὕτως ἢ μήτηρ ποιέω , σκέπτον οἷος εἰμί διά ὁ παῖς ὁ γονεύς ὁ ἐκ παιδίον ἢ ὁ παραμένω ὁ δήω ὁ γονεύς . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μεγ Ὅμηρος , καί ἐπί τροφή ὁ ἐντίθημι φημί Ἀττικός . καί ἐνθίσιν , ὁ τροφή . λέγω δέ καί ἐπί δένδρον ἐνθίσιν , ὁ ἰδιωτικός λέγω ἐμφύλλιον . ὅτι2 εἰς ὑπάρχω ἀνελαύνω Πηνελόπη σύν ἀμφίπολος γυνή κλάω ὁ Ὀδυσσεύς ὄφρα ὁ ὕπειμι εἰμί ἐπί βλέφαρον βάλλω Ἀθηνᾶ . Ὅρας δέ ὅτι δύναμαι ὁ ποιητής σίπος ὄφρα ὁ ὕπειμι ἐναδημονέω ἐν βλέφαρον βάλλω , ὅμως οὐ ποιέω οὗτος . ὅπως μήv , διότι τατός εἰμί εἰμί σίπος καί νηδύσιον . μάλιστα δέ , διότι νηδύσιον μέν εἰμί , ὁ βαλίς , ἐν δέ οὗτος καῦσος καί πάθησις . οὖον δύναμαι τις νηδύσιον ὑπάπτω ἀκέω Βάλι καί ἀνέχω . Ὅρας δέ καί ὅτι ἀμφίπολος χάνταιθα κλίνω , Ὀδυσσεία πρόφασις . ὡς ἐν Ἰλιάς Π Α Υ Ω Ι δ Ι Α Α . ἕτερος , Πάτροκλος πρόσφασις . Ἀθῆναι δέ κομίζω ὁ Πηελόπη , ἐπεί συνετός ἐκεῖνος βουλεύω , κλέω μέν ἄρχω . ἀνακαλέω δέ ὡς τε καταδράθω . ὅτι2 μετά ὁ λόγος ὁ Τηλέμαχου καί ὁ ἀναχώρησις ὁ Πηελόπης , ὁ μνηστήρ ομοδηω ἀνά Μέγαρα σκώπτω . πᾶς δέ ἐρίζω παρά λέχος κλίνω . καί αὐτός μέν οὗτος , θαυμάζω ὁ κάλ*λως ὁ Πηελόπη . ὁ δέ παῖς , οὐ ἀνέχω . ἀλλά μήτηρ αὐτός προσπίνω μνηστήρ , εἶτα ὑπάρχω αὐτός ὕδωρ ἔχω φρέω . καί ἐκλύω ὁ ἑαυτοῦ . εἰμί δέ ὑπέρβιος ὕβρις , ὁ ἐκ μεγαλοδύναμος ὄρθρος , καί ὁ ὑπεροχή πᾶς δυναμείας . ἱστός δέ ὅτι μικρός μέν ἐκεῖνος παρά ὁ ποιητής ὁ πᾶς δέ ἐρίζω παρά λέχος κλίνω . οὔτε γάρ αἰσχρός τίς ἐνταῦθα κεῖμαι ἐγώ , καί ὁ ἐρίζω δέ , πᾶς ἐνδοχή ὡς ἐπί θεῖον τις πρᾶγμα διά οὐ εἶπον ἡμερόω ἔχω . ἢ ἐθέλω . ἢ τίς τοιοῦτος , ἀλλά ἐρίζω . Ἥγουν ἀξιόω . ὅμως μέντοι , ὁ φιλόμυθος Τηλέμαχος οὐ ἀφίστημι ὁ ἐκεῖνος εὐχή , ὅς καί ὅμαδος φημί ὁ ποιητής . Ὅρας δέ καί ὅτι μικρός ἀντί ὅς ὁ καθεφροδηω καί ὁ μνηστήρ οὖον φέρω ἀσφαλέω . διό καί ὁ Τηλέμαχος , δαίνυμι αὐτός κατά εἷς ἕκαστος ἔρχομαι . καί * τέρπω ὁ ᾠδή . καί μή εἰμί βοή . ἀμαυρός ἠκούω - μένος αὐτός οὗτος ποιέω , ἢ οὗτος σχολάζω ἐπί ὕβρις καί ὅμαδος . σκώπτω δέ Μέγαρα , ἢ ὁ μεγός - Λην σκιάω ἀποτελέω διά ὁ πολύς ὁ ὕψος κατά ὅς καί Αἰγύπτιος πυραμίς σημειόω , ἢ ὁ Χάρων σκιάω γίγνομαι . οὖον γάρ μόνος χαμῶνος ἀλωρή ὁ μέγαρον , ἀλλά καί καύσωρος . ὅτι2 δέ ἐντεῦ - τίθημι λαμβάνω ποισις καί ὁ Μέγαρα ὁ χώρα σκώπτω φημί , ὁ Πορφύριος δηλόω . ὅτι2 κατευνεστικὸν ἐπί τράπεζα βοή ὁ , νῦν μέν δαίνυμι , σπάω , μή δέ βοητής ἵστημι . ἐπί ὁ , γε καλός . εἰς δέ ἐγκώμιον αὐδάω ἢ ἀπλόος λόγιος ἀνήρ , καλός ἄγω ὁ , ἐπεί ὁ γε καλός ἀκούω εἰμί ἀοιδός τοιοῦτος , οἷος ὁ δέ εἰμί θεός ἐναλίγκιος αὐδή . ἢ μάλιστα κατά παρῳδία , Μοῦσα ἀνα - λήγειος . καί ὁράω ὅπως εἰς τατός ἄγω ὁ ἀοιδή καί ὁ αὐδή . εἰμί * γάρ καί ὁ ᾠδή , ὁ γένος αὐδή . ὁ δέ βοητής , ὅμοιος εἰμί ὁ ἰδητῆς . τατός δέ ὅμαδος καί βοητής . ὅσπερ αὖος πάλιν ὅμαδος καί ἀλαλητός . ὅτι2 καινός τις ἄμι δοκέω σχηματισμός ὁ , Δῶρα σύ μέν ὅς ἀπληκτῶς ἀπολέγω ξαίνω μέγαρον , ἄλλος δέ ἀλεγύνω τε δαίς . ἔχω μέν γάρ αὐτός , ἄλλος δέ ἀλεγύνω δή - ὅς . θυμόω δέ ὁ οὗτος λέγω Τηλέμαχος , οὐ ἔχω κρατέω ὁ σύνταξις . ἵνα δέ καί ὁ ξένος , οὐτός νοητός , ἀντί ὁ ἐξέρχομαι . ἵνα λέγω3 . ἐξέρχομαι καί ἀλεγύνω . ὁ καί χαρίτης . ἐν γάρ ὁ Β ὁμοιόω - δῖος , ἑός . ἐξάγω ἐγώ μέγαρον . καί ἑξῆς . σύνθησις δέ πολλοχοω ὁ ποιητής ὅσπερ καί ὁ ἀπόλλυμι - βρόχος Ἀττικός , χράω ὁ ἀπαρηγορίστοις ἀντί προστακτικός . ὁ δέ ἀλέγω , παράγω - γος εἰμί ἐκ ὁ ἀλέγω . ὡς πλήθω , πληθύνω . καί δηλόω ὁ ἀρτίζω . σκευάζω . ἐκ δέ οὗτος κατά συγχο - πῆν , ὁ ἀλέγω . ἀκούω αἴτιος τις γίγνομαι ὁ ἀλεγύνω . δηλόω δέ , ὅτι ἔχω τίς παρηγορίσως ὁ ἀπληκ - Τῶς καί ὁ ἀλεγύνω . καί ὅτι ὅσπερ ὁ ἐπιβολή καί ὁ κατά αὐτός , οὗτος καί ὁ ἀπληκτῶς πλεονασμός ἔχω ὁ ἢ . οἷος ὁ ἀπό ὁ λέγω . ἢ μάλιστα , τρέπω ἀπό ὁ ἀλέγω . ἵνα ἢ ἄπειμι - λεκτῶς , ὁ αφροσυος καί ἀπό ὁ ἀλέγω . ὅτι2 παρά ὁ παλαιός * εἰμί κατά οἶκος συμποσία τις ἐκ ὁ παρά ἕκαστος καμήλιον ὡς δηλόω ὁ ποιητής ἐν ὁ , ἄλλος ἀλεγύνω δή - ὅς ἐγώ κτῆμα ὀδούς , ἀμάω κατά οἶκος . καί εἰμί καί οὗτος ἔρανος , εἰς ὅς ὁ Τηλέμαχος προ - τρέπω ὁ μνηστήρ . οἷος λέγω , ὡς εἄν διά φιλικός ονοματικός καί φιλαλληλία ποιέω ὁ συνέρχομαι , εἰμί σύ ἄλλως οὗτος ποιέω ἐκ ὁ ὑμέτερος . ὁ δέ τοιοῦτος δαίς . κοινωνία ποιέω ὁ ὁ καλέω δατελῶν . ὁ περ εἰμί , δατυνῶνες . θιασώτης . συμπότης . ὁ δέ ἐγώ , εἰμί μέν ἀντωνυμία κτητικός , ἀντί ὁ ἡμέτερος . ἔχω δέ καί θλίβω παρασχηματισμός ἐν ὁ , ΕΔ νάω πόλις σύ . ὅτι2 ὁ αδιουμην καί ἐκτείνω καί μή πειθώ ὁ ἑλαττοντας ἡσυχάζω , καταιδέω εἄν ἐκεῖνος , εἶπον ὁ , εἰμί δέ σύ ἢ σύ δοκέω οὗτος λοιτορος καί ἀγαθός εἰμί ἀνήρ εἷς βίος νήπιος ὄλλυμι , κείρω . ἐγώ δέ θεός ἐπιτίθημι αὐτός ζῶ . αὐτός δίδωμι παλίντιτος ἔργον γίγνομαι . νήπιος μέν ἐπί ὁ δόμος ἔντοσθεν ὀλισθάνω . ὁ δέ λοιτορος , ἐξαιρέω , ἐν ἐκ ὁ Λῷος ὁ προσγράφω ἵστημι . ὡς ὁ ηλικιων καί ὁ τοιοῦτος . ποιητικός δέ ὁ τοιοῦτος σχηματισμός . ὡς καί ὁ χειρότερον . ὁ γάρ κοινός , Λῷος . καί ὅσος . καί χείρων . ὁ δέ κείρω , ὁ λόγος ποιέω καί ὁ κῆρ , ὁ δηλόω θανατηφόρος μοῖρα . ὁ δέ ἐπιτίθημι , κατά κρᾶσις γίγνομαι ἐκ ὁ βοάω . ὡς καί ορδοος ὁ νοέω νοέω λέγω . καί ἐπόζω τις ὁ ὀρθόω ὀρθόω .