eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1562
εἰ συνεστραμμένοι , παρὰ τὸ εἰλῶν ἢ καὶ εἰλεῖν βαρυτόνως . ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται . Ἱστοῦν δὲ ὅτι ὡς ἀπὸ τῶν τοιούτων τριχῶν , στρεψιχάλλος ἄνθρωπος κατὰ τοὺς παλαιούς , ὁ μὴ ἀπλοῦς ἀλλ᾽ ὡς εἰπεῖν στρίψις , ὡς ἀπὸ ἐρίων δηλαδὴ ἔχοντες συνεστραμμένους τοὺς μαλλοὺς . οἱ δὲ παλαιοί , φασὶ καὶ ὅτι οὐ μόνον οὕτω ἀλλὰ καὶ ἐπιστροφάς , αἱ συστραμμέναι τρίχες . Τὸ δὲ καὶθὶς κόμας , ποιεῖ παρὰ τοὺς μεθ᾽ Ὁμήρου ῥήτοροι . καὶ γένειον καθιμάνον , τὸ βαθύ . Τὸ δὲ χονδόν περιχύνεται , τὸν χονσοχόον συντίθησι . * Ἰδεα δὲ , ἀντὶ τοῦ ἐδίδαξε . διὸ οἱ μεθ᾽ Ὁμήρου σοφισταὶ λαβόντες οἶμαι ἐπιτέθει , τὸ ἐκ τοῦ μανθάνειν γράμματα σόφισμα ἐπλέξαν . ὥσπερ γὰρ δίδαξιν οὐ μόνον τὸ ἐδιδάχθη ἀλλὰ καὶ τὸ ἐδίδαξεν , οὕτω καὶ τὸ μανθάνειν , ἄμφω ταῦτα δηλοῖ . Ἱστοῦν δὲ καὶ ὅτι σεμνὸν μέν τὸ εἰπεῖν ἀνδρὸς ἔγχα ὡν Ἥφαιστος καὶ Ἀθηνᾶ ἐδίδαξε τέχνην παντοίην χειλευτικὴν δηλαδὴ καὶ χουσοχοϊκήν . Ἥφαιστος μὲν , διὰ τὴν ἐν πυρὶ τῶν τοιούτων ἁρμονίαν . Ἀθηνᾶ δὲ , διὰ τὸ ἐπιστη - τεῖν τοῖς χειοφώνεσι . τὸ δὲ γε εἰπεῖν τι ἔχων Ἥφαιστονον ἢ Ἀθηνᾶς , πρὸς τὴν σεμνότητα , καὶ ὑπερβολὴν ἔχει ὡς οἱ παλαιοὶ φασιν . οὕτω γοῦν καὶ᾽ ὑπερβολὴν πέπλασται καὶ ἡ τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων παρὰ τοῦ Ἥφαιστοῦ ἐν Ἰλιάδι ποίησις . Τὸ δὲ ἔχετ᾽ ἐπατ᾽ ἀπάνευθε κιόν , ἐκ τοῦ ἐν Ἰλιάδῃ ἔχετ᾽ ἐπατ᾽ ἀπάνευθε κούν , παραθήκται . Τὸ δὲ τοιοῦδε πόσις ἐνθάδε νεατάων , οὐ περὶ Φαίακος τινὸς ἡ χόρη εἵσατο , ἀλλὰ περὶ τοῦ Ὀδυσοῦος . ἵνα τοιοῦδε μείων καὶ μὴ μεταβληθεὶς καὶ προσμείνας τῇ νύφῃ , εἴη αὐτῇ πόσις . διὸ καὶ ἱομηθεὺν Ὅμηρος τὸ ἐνθάδε νεατάων ἵνα μὴ περὶ τινὸς τῶν Φαιάκων νοοῖτο , ἐπίγραφε τὸ , καὶ οἱ ἄδοι αὐτῷδι μίμνει . οἷον λέγων , ἐνθάδε νεατάων καὶ ἄρε - σο ἀξιόεντος αὐτῷδι μένειν . ἐν τούτοις δὲ καὶ πρὸς θεοὺ πεμ*φθῆναι τὸν Ὀδυσοέα ἡ χόρη λέγει , ἐν οἷς φησιν ὡς οὐ πάντων ἀέχητι θεῶν Φαίαξιν ἐπιμέγεται . εἰ γὰρ καὶ Ποσειδῶνι τυχὸν ἀπέ - χθεται ἡ Νηρησίς , ἀλλ᾽ εἰσὶν ἕτεροι πρὸς αὐτοῦ . Τὸ δὲ ἄδοι , ἀντὶ τοῦ ἀρέσχοι , ἔοικεν Ἰωνικὸς δεύτερος ἀόριστος εἶναι τοῦ ἥδω . διὸ συστέλλαι μὲν ὡς δεύτερος ἀόριστος τὴν παραλήγουσαν , φιλοῦται δὲ Ἰωνικῶς . κείται δ᾽ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ τὸ δέστω , ἀντὶ τοῦ ἐδόκει . λέξις ἀχρηστοτάτη τοῖς πεζολόγοις παθὰ καὶ τὸ ῥηθὲν ἄδοι , ὡ ποιητὸν σύστοιχον τὸ ἐδόν . Ὅτι χαρῶν εἴδ᾽ ἐνθούμια ξένου δηλοῖ παραθελθὲν τὸ , οὐχ ἀέχητι θεοῦ ὡς Ὀλυμπον ἔχει , ἡμῖν ὁδ᾽ ἄνηρ ἐπιμέγεται . Ὅτι καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ ἐπιτραπέζιος λέξις πολλαχοῦ τὸ παραθεῖναι . οἷον . πᾶρ δ᾽ ἐφ᾽ Ὀδυσοῖ Θέσσαν βροδὸν τε πόσιν τε . Ὅτι ἔπαινε καὶ ἥσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσεύς , ἀρπαλίως . δηρὸν γὰρ ἐδητύος ἦν ἄπαστος . τοῦτο δὲ , παντὶ οὕτω πειναλέφ ἀνδρὶ προσφαρμόζει . Ἱστοῦν δὲ ὅτι Σικελῶν κατὰ τὴν Ἥρακλειδου παραδόσιν τὸ ἐφ᾽ ἐπεται τὸ σῖγμα , μετατιθέντων εἰς ἵστα οἷον ἵστια ἵστιη ὡς καὶ μετ᾽ ὀλίγα εὑρήσεται , δοκεῖ τὸ ἔσθω ἡμαρτη - μένον εἶναι . γεγόμενον μὲν ἀπὸ τοῦ ἔσθω προσλήψαι τοῦ σήγμα . μὴ τρέψαν δὲ τὸ ἔ εἰς ἔ κα*τὰ τὸ ἔχω ἔσχω καὶ τὰ ὁμοια . αὐτὸ δὲ τὸ ἔσθω οὐ χρήσις ἐν τῷ , ἔσθων Οἰνὺς ἄλωιη , ἀπὸ τοῦ ἔδω λέγαι ὁ Ἥρακλεί - δης παρήκται Ἰωρίων ἔσθαι . οἱ φησὶ καὶ τὸν μαθόν , μασθὸν λέγουσι . καὶ τὸ ψεύδος ψῦθος , ἀφαντες τὸ ἔ . Τὸ δὲ ἀρπαλίως πάνυ ἀστειῶς ἔχον , τὸ πολὺ δηλοῖ τῆς εἰς τὸ ἐσθίαν σπουδῆς . Ὅτι οὐ μόνον ἵπποι κρατερόωνυχες οἱ καὶ χαλκόποδες ἐν Ἰλιάδι , ἀλλὰ καὶ ἵμιοι ἐνταῦθα . φησὶ γοῦν . ξυνέων δ᾽ ἵμίοὺς κρατερόωνυχας . Ὅτι δὲ καὶ λέοντι λέγονται κρα*τερόωνυχες , ἀλλοχοῦ δηλοῦται . ἐν τούτοις δὲ , κέντρα καὶ στένα προσαναφωνήσεις τῶν ἐργέζης . Ὅτι ἔοργα κατ᾽ ἐχορὴν ἐνταῦθα . τὰ γεωργικά ἐν τῷ , ἀγροὺς ἵομεν καὶ ἐργ᾽ ἀνθρώπων . Καὶ ὅσα καὶ νῦν τὸ ἴομεν συστέλλων τὴν παραλήγουσαν καὶ᾽ ὁμοιότητα τοῦ τιμίων καὶ χυλίων καὶ τῶν ὁμοίων . Ὅτι τὸ ἡγεμονεύειν ὁ ἐστι προηγιάσθαι ὁδοῦ , αἰτιατικὴ συντάξας κένταῦθα Ὅμηρος , φησίν . ἔχρεσθον . ἐγὼ δ᾽ ὁδὸν ἡγεμονεύσω . ἢ , οὐν προηγρήσωμα εἰς ὁδόν . Ὅτι ἐπιχάλων ὁ ποιητὴς ἐνέγραψαι διὰ τῆς χόρης τὴν τῶν Φαιε*κῶν πόλιν , περὶ μὲν αὐτῆς ἐκείνης , οὐδὲν τι πλέον φησίν , ἢ ὅτι περὶ αὐ - τὴν πύργος ὑψηλός . περιηγείται δὲ τὰ τοῦ λιμένος μάλιστα , λέγων . καλὸς δὲ λιμὴν ἐκά - τεροθε πόληος . λεπτή δ᾽ εἰσίδηρ . νῆες δ᾽ ὁδὸν ἀμφιέλισσαι εἰσίνται . πᾶσι γὰρ , ἐπιστῖδε ἴσιν ἐκάστῳ . ἐνθα δ᾽ αὐτοὺς ἀγροὶ καλὸν ποσιδήιον ἔμερῖς . ἄντοισι λάσσαι κατασσυγέσαι ἀφανῖς . ἐνθα δὲ νηῶν ὅπλα μελανάνων ἀλέγουνται , σπείσματα καὶ στείχα , καὶ ἀποξύνουσι ἐστια . οὐ γὰρ Φαιήκισοι μέλει βιὸς οὐδὲ φαρέτρι . ἀλλ᾽ ἴστοι καὶ ἐρετμὰ νηῶν καὶ νῆες εἰσαι . ἢσιν ἀγαλλόμενοι , πολην
Lemmas: εἰμί συστρέφω , παρά ὁ εἴλω ἢ καί εἴλω βαρύτονος . ἀμφοτέρως γάρ λέγω . ἱστόω δέ ὅτι ὡς ἀπό ὁ τοιοῦτος θρίξ , στρεψιχάλλος ἄνθρωπος κατά ὁ παλαιός , ὁ μή Ἀπλοῦς ἀλλά ὡς εἶπον στρίβω , ὡς ἀπό ἔριον δηλαδή ἔχω συστρέφω ὁ μαλλός . ὁ δέ παλαιός , φημί καί ὅτι οὖον μόνος οὗτος ἀλλά καί ἐπιστροφή , ὁ συστρέφω θρίξ . ὁ δέ καθίζω κόμη , ποιέω παρά ὁ μετά Ὅμηρος ῥήτωρ . καί γένειον καθιμανος , ὁ βαθύς . ὁ δέ χοενδον περιχύνω , ὁ χονσοχοω συντίθημι . * ἰδέα δέ , ἀντί ὁ διδάσκω . διό ὁ μετά Ὅμηρος σοφιστής λαμβάνω οἴομαι επιτίθεμαι , ὁ ἐκ ὁ μανθάνω γράμμα σόφισμα πλέκω . ὥσπερ γάρ δίδαξις οὖον μόνος ὁ διδάσκω ἀλλά καί ὁ διδάσκω , οὗτος καί ὁ μανθάνω , ἄμφω οὗτος δηλόω . ἱστόω δέ καί ὅτι σεμνός μέν ὁ εἶπον ἀνήρ ἐγχέω ὡς Ἥφαιστος καί Ἀθηνᾶ διδάσκω τέχνη παντοῖος χειλευτικὴν δηλαδή καί χουσοχοικος . Ἥφαιστος μέν , διά ὁ ἐν πῦρ ὁ τοιοῦτος ἁρμονία . Ἀθηνᾶ δέ , διά ὁ ἐφίστημι - ἐγώ ὁ χειοφώνεσι . ὁ δέ γε εἶπον τίς ἔχω Ἥφαιστος ἢ Ἀθηνᾶ , πρός ὁ σεμνότης , καί ὑπερβολή ἔχω ὡς ὁ παλαιός φημί . οὗτος γοῦν καὶι ὑπερβολή πλάσσω καί ὁ ὁ Ἀχίλλειος ὅπλον παρά ὁ Ἥφαιστος ἐν Ἰλιάς ποίησις . ὁ δέ ἔχω ἐπατ᾽ ἀπάνευθε κίω , ἐκ ὁ ἐν Ἰλιάδη ἔχω ἐπατ᾽ ἀπάνευθε κέω , παρατίθημι . ὁ δέ τοιόσδε πόσις ἐνθάδε νεατάων , οὖον περί Φαίαξ τις ὁ Χόρη ἵζω , ἀλλά περί ὁ οδυσουιος . ἵνα τοιόσδε μείων καί μή μεταβάλλω καί προσμένω ὁ Νύφη , εἰμί αὐτός πόσις . διό καί ἵημι Ὅμηρος ὁ ἐνθάδε νεατάων ἵνα μή περί τις ὁ Φαίαξ νοέω , ἐπιγράφω ὁ , καί ὁ ἀείδω αὐτός μίμνω . οἷος λέγω , ἐνθάδε νεατάων καί ἄμβαρ - σο ἀξιόω αὐτός μένω . ἐν οὗτος δέ καί πρός θεός πέμπω ὁ Ὀδυσοέα ὁ Χόρη λέγω , ἐν ὅς φημί ὡς οὖον πᾶς ἄγω θεός Φαίαξ ἐπιμείγνυμι . εἰμί γάρ καί Ποσειδῶν τυγχάνω ἀπό - χθεται ὁ Νηρησίς , ἀλλά εἰμί ἕτερος πρός αὐτός . ὁ δέ ἀείδω , ἀντί ὁ ἀρέσκω , ἔοικα Ἰωνικός δύο ἀόριστος εἰμί ὁ ἥδω . διό συστέλλω μέν ὡς δύο ἀόριστος ὁ παραλήγω , φιλόω δέ ἰωνικός . κεῖμαι δέ ἐν ὁ τόπος οὗτος καί ὁ δίειμι , ἀντί ὁ δοκέω . λέξις ἄχρηστος ὁ πεζολόγος πάθος καί ὁ ἐρώ ἀείδω , εἰμί ποιητός σύστοιχος ὁ ἐσθίω . ὅτι2 χαρά εἶδος ενθουεις ξένος δηλόω παρατίθημι ὁ , οὐ ἄγω θεός ὡς Ὄλυμπος ἔχω , ἐγώ οδός ἀνήρ ἐπιμείγνυμι . ὅτι2 καί παρά ὁ ποιητής ἐπιτραπέζιος λέξις πολλαχοῦ ὁ παρατίθημι . οἷος . παρά δέ ἐπί οδυσος τίθημι ῥόδον τε πόσις τε . ὅτι2 ἔπαινος καί ἥδομαι πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , ἀρπαλίως . δηρός γάρ ἐδητύς εἰμί ἄπαστος . οὗτος δέ , πᾶς οὗτος πειναλέφ ἀνήρ προσφαρμοζεω . ἱστόω δέ ὅτι Σικελός κατά ὁ Ἡρακλείδης παράδοσις ὁ ἐπί ἕπω ὁ σῖγμα , μετατίθημι εἰς ἵστημι οἷος ἱστίον ἑστία ὡς καί μετά ὀλίγος εὑρίσκω , δοκέω ὁ ἐσθίω ἁμαρτάνω - μένω εἰμί . γίγνομαι μέν ἀπό ὁ ἐσθίω προσλαμβάνω ὁ σήγμα . μή τρέπω δέ ὁ ἔ εἰς ἔ κατά ὁ ἔχω σχάζω καί ὁ ὅμοιος . αὐτός δέ ὁ ἐσθίω οὖον χρῆσις ἐν ὁ , ἐσθίω Οἰνός ἄλως , ἀπό ὁ ἐσθίω λέγα ὁ Ἡρακλῆς - δήω παρήκτης Ἰωρίων ἵημι . ὁ φημί καί ὁ μανθάνω , μασθός λέγω . καί ὁ ψεύδος ψύθος , άφαντος ὁ ἔ . ὁ δέ ἀρπαλίως πάνυ ἀστεῖος ἔχω , ὁ πολύς δηλόω ὁ εἰς ὁ ἐσθία σπουδή . ὅτι2 οὖον μόνος ἵππος κρατερόωνυχες ὁ καί χαλκόπους ἐν Ἰλιάς , ἀλλά καί ἵμιοι ἐνταῦθα . φημί γοῦν . κοινός δέ ἵμίοὺς κρατεροωνυχαω . ὅτι2 δέ καί λέων λέγω κρα*τερόωνυχες , αλλοχοω δηλόω . ἐν οὗτος δέ , κέντρον καί στενός προσαναφωνήσεις ὁ ῥέζω . ὅτι2 ἔρδω κατά ἐχορὴν ἐνταῦθα . ὁ γεωργικός ἐν ὁ , ἀγρός εἶμι καί ἔργω ἄνθρωπος . καί ὅσος καί νῦν ὁ εἶμι συστέλλω ὁ παραλήγω καὶι ὁμοιότης ὁ τίμιος καί χίλιοι καί ὁ ὅμοιος . ὅτι2 ὁ ἡγεμονεύω ὁ εἰμί προαγιζω ὁδός , αἰτιατικός συντάσσω κένταῦθα Ὅμηρος , φημί . χρῷ . ἐγώ δέ ὁδός ἡγεμονεύω . ἢ , ὀν προηγρήσωμα εἰς ὁδός . ὅτι2 ἐπιχαλάω ὁ ποιητής ἐγγράφω διά ὁ Χόρης ὁ ὁ Φαιε*κῶν πόλις , περί μέν αὐτός ἐκεῖνος , οὐδείς τίς πλέω φημί , ἢ ὅτι περί αὖος - ὁ πύργος ὑψηλός . περιηγούμαι δέ ὁ ὁ λιμήν μάλιστα , λέγω . καλός δέ λιμήν ἐπίτεξ - τεροθε πόλις . λεπτός δέ εἰσοράω . ναῦς δέ ὁδός ἀμφιέλισσα εἰσέρχομαι . πᾶς γάρ , ἐφίστημι ἄπατρις ἕκαστος . ἔνθα δέ αὐτός ἀγρός καλός ποσιδαις μέρδω . ἄντος λανθάνω κατασσυγέσαι ἀφανής . ἔνθα δέ ναός ὅπλον μελαίνω ἀλέγω , σπείσματα καί στείχω , καί ἀποξύνω ἑστία . οὖον γάρ φαιηκισος μέλος βιός οὐδέ φαρέτρα . ἀλλά ἱστός καί ἐρετμόν ναός καί ναῦς ἵημι . εἰμί ἀγάλλω , Πολήν