eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1701
ἵνα περὶ ὁ ἔσφαλτο , ἐκεῖθεν εἰῆ αὐτῷ ἡ ποινή , ἄνωθεν δηλαδὴ καὶ διὰ ἡλιώδους ὕλης καὶ διὰ λιθου , ὅς δὴ ὁμοειδὴς τις τῷ μύρῳ ἐστίν . ἐν δὲ τοῖς τοῦ Ἀθηναίου κείται ὅτι φιλήδονος καὶ ὁ ἄρχαιος γέγονε Τάνταλος · συνδιατρίβων γὰρ θεοῖς ξενισίας ἐτυχεν παρὰ τοῦ Διὸς αἰτήσασθαι ὅπου ἐπιθυμεῖ . ὁ δ᾽ ἀπλη - στως ὡν * ἀπολαστικῶς πρὸς τοῖς ἄλλοις μανίαν ἔθετο καὶ τοῦ ζῆν κατὰ θεούς . ἐφ᾽ οἷς ἀγανακτήσας ὁ Ζεὺς τὴν μὲν εἰχήν ἐπετέλεσε διὰ τῆς ὑποσχέσεως , ὅπως δὲ μηδὲν ἀπολαίῃ τῶν παρακειμένων , ἀλλὰ διατελῇ ταραττόμενος , ὑπὲρ κεφαλῆς ἐξήρτησεν αὐτῷ πέτρον , δι᾽ ὃν οὐ δύναται τυχεῖν οὐδενός . Ση - μείωσαι δὲ ὅτι ἐκ τοῦ ἠθέντος ἀορίου Ταντάλου καὶ τανταλίζεσθαι παρὰ τραγικοῖς τὸ σαλεύεσθαι καὶ σείεσθαι . ὅθεν τὸ , ταλάντοις ἐπτανταλωθεὶς παρὰ Σωπάτρῳ , σκώπτειν βούλεται τινα ὡς ἐκ πλοῦ - του κατασεισισμένου εἰς νοῦν διὰ τρυφήν . καὶ παροιμία δὲ γασὼν ἴσως ἐκεῖθεν τὸ , Ταντάλου τάλαντα . ἐπὶ πλουσίῳς ποτε ἦν , ὡς δηλοῖ γασὶ Φιλήμων , εἰπὼν · Κροίσῳ λελῶ σοι καὶ Μίδῃ καὶ Ταντάλῳ . ἢ καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ ὀνόματος γασὼν ὁμοιότητος , ὡς ἀγαθίδες ἀγαθίδων , ἢ ἀγαθίδες ἀγαθῶν . λέγουσι δὲ οἱ τοιούτοι ὀνόματος ὁμοιότητα τὴν ὡσαυτὶ παρίησιν τοῦ Ταντάλου καὶ τοῦ ταλάντου , ὥσπερ δὴ παρηχεῖται καὶ τὸ ἀγαθῶν ἀγαθίδες , περὶ οὗ εἴρηται ἄλλαχοῦ . ὁ δὲ τὸν Τάνταλον ὑποπεύσας πρὸς τῇ ἄλλῃ τρυφῇ καὶ ὀψοφαγίᾳ χαίρειν ἀστείως ἐφασίν ὅτι Τάνταλος οὐδὲ Δανὼν ἀπαλλάττεται τῆς τοῦτων ἐπιθυμίας , εἴπερ ὁ κολάζων αὐτὸν θεὸς προσεῖν , καθά περ οἱ τὰ ἴδύλα τῶν ζῴων θаллоῖς ἄγοντες , τοιούτοις καρποῖς ἀποκρούεται αὐτὸν τῆς ἀπολαύσεως ὥστε τῆς ἐλπίδος ἐγγὺς ἐλθῆ . ὅτι δὲ καὶ φιλικώτατος ἀνθρώπων ἦν Τάνταλος ὁ Φιλόστρατος ἱστορεῖ , ἐξ οὗ καὶ παροιμιωδῶς , φησίν , εἱρ - ται τὸ , ἢ Ταντάλου φιλοτησία πιτέσθω . ἦν δὲ αὐτὴ παρ᾽ Ἰνδοῖς πόσις ἐν ποτηρίοις μεγάλοις , ἐξ ὧν ἐκίνοι καθύδων μᾶλλοντες ἐπινον , κύπτοντες ἐπὶ τὰς φιάλας ὡς λέγεται . γασὶ δὲ καὶ ὑπὲρ φιλότητος τὸ ποτὸν τοῦτο εὑρήσθαι τοῖς Ἰνδοῖς . καὶ ποιοῦνται αὐτοῦ οἰνοχόον Τάνταλον , ὡς δηλαδὴ καὶ ἐκείνου οὕτως ὁσιομένου τὸ φιλοτήσιον , ἢ ἐν τῷ παρὰ θεοῖς εἶναι ἢ ἐν τῷ κατ᾽ ἀνθρώπους βίῳ . Καὶ ὅρα τὸ παρώνυμον τοῦ Ταντάλου εἶ καὶ Ἰνδοῖς ἐγνῶσται . εἰ δὲ καὶ τὸ Φρύγιον ὄρος ἢ Σίπυλος ἢ τὸ Σίπυλον ἐπάπτει αὐτῷ κατὰ Διὸς μήνιν , ἔχει πάντως ἐντεῦθεν συγχρότησιν ἱρμνείας τὸ τανταλοθῆναι , κείμενον παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν τῷ , ἀντίτυπα δ᾽ ἐπὶ γῆ πέσε τανταλωθεὶς , ἡγοῦν τὸ τοῦ Ταντάλου παθῶν . τὸ δὲ ἦν , γασί , κατασεισθῆναι . μάλιστα μὲν οὖν τὸ ἄνωθεν κάτω πεσεῖν κατὰ γῆς ἀντιτύπον , ἢ τινι πτώσει παρηκολούθησε καὶ ἐπικρυφὴς * ἐπικαταστραφεῖντος αὐτῷ τοῦ Σιπύλου , ὅπερ οὐκ ἐξανέγκης καὶ ὁ τοῦ Σοφοκλέους ἐπαθε Καπανεύς . ἐπανταλῶθη γὰρ ἐκεῖνος μόνῳ τῷ τῆς πτώσεως ἀντιτύπῳ , οὐ μὴν καὶ τῷ λόγῳ τῆς ἐπικρύψεως . ὅτι δὲ φαντασία ἦν καὶ τὰ ἐπὶ Σισύφῳ ἠθησόμενα πλάσματα , δηλοῖ ὁ Ἀλκιμᾶν ἐν τῷ , ὁρίοντι μὲν οὐδὲν , δοκεῖοντι δέ . ἐνθα ὅρα τὸ ὁρίοντι , ἐξ οὗ φαίνεται ὅτι τρισὶν ὑποπέ - πτωχε συγγυίας τὸ ὁρῶ . καὶ τὸ μὲν ὁράω ὡς βιαίῳ τέτρυπται κοινότερον . ἔστι δὲ καὶ ὁρῶ πολλῶν . ἰδοὺ δὲ καὶ ὁρίω παρὰ Ἀλκιμᾶν , οὐ μετοχὴ ὁρίων . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Τὸ δὲ προσέ - πλαξεν ἐκ τοῦ προσπελάζων συγχέεται . ὁμώνυμον οὖν ἐντεῦθεν τὸ πλάξεν , τὸ μὲν ἀντὶ τοῦ πελά - ξεν , τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ πλανᾶν . Τὸ δὲ στέῦτο ἀντὶ τοῦ ἵστατο , χρησαμένου γασὶ τοῦ διασκευαστοῦ τῇ λέξει παρὰ τὴν συνήθειαν τοῦ ποιητοῦ . ἐν Ἰλιάδι γὰρ στίῦται τι ἔπος ἄρειν Ἐκτωρ , ἀντὶ τοῦ ὑπσχεῖται , διαβεβαιοῦται , ἢ φαίνεται . ἔστι δὲ ὅμως καὶ τούτου θεραπεία ἐκ τοῦ ποιητοῦ , παρ᾽ ᾧ ἐν Ἰλιάδι κείται τὸ στέωμεν ἀντὶ τοῦ σταθμῶμεν . ὅθεν ὡς εἰκὸς στέῦτο καὶ πλεονασμῷ στένετο , καὶ συγχοπῆ στέῦτο . Τὸ δὲ διφράων ἐνταῦθα μὴν κυριολεκτεῖται , παρ᾽ ἄλλοις δὲ καὶ αὐτὸ καὶ τὰ κατ᾽ αὐτὸ ἰσχυρῶν ἐπιθυμιῶν μεταφορα*κῶς δηλοῦσιν , οἷον ἐν τῷ , ἰσχυρὴν κελυδὸν χείρα διφράσων φόβου . καὶ ἐν τῷ , διφρὸ ὑμῖν χαρισασθῶν , καὶ ἐν τῷ , ὅταν οἴμαι δημοκρατουμένη πόλις , ὁ δὴ Πλάτων φησίν , ἤλευ - θερίας διφρήσασα κακῶν οἰνοχόων προστατούντων τύχοι καὶ πορρώτερόν τοῦ δέοντος ἀκράτου μεθυσθῆ . ἐκ τοῦ τοιούτου διφρᾶν καὶ πολυδύμον κατὰ τινὰς Ἀἴγος , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ ἐφθέγην , τὸ πολυπόθητον . Ἐν δὲ τῷ , κύψαι ὁ γέρων καὶ ἰθῖσαι ὁ γέρων , ἠδικῶς τὸ γέρων παραλίπται ὡς ἐν οἴκῳ . Τὸ δὲ ἀναβροχὴν ἀντὶ τοῦ ἐρδορήθη , κατὰ ὀνοματοποιίαν καὶ μίμησιν ἔχον . τραχύτε - ρον δὲ αὐτοῦ τὸ ἀναβροχθέν , ἐξ οὗ καὶ ὁ βρόχος καὶ τὸ βροχίζειν , ὡς καὶ τὸ βροχέιν τραγικωρότερον τοῦ βροθῖν . τινὲς δὲ καὶ διὰ τοῦ ὐ γράφουσιν ἀναβρυχὴν καὶ ὁμοιότητα τοῦ βίβρυχεν . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι ἐπικέρ ἢ ἀνὰ πρόθεσις κωλύειν δοκεῖ νοεῖν τὸ ἀναβροχὴν ἀντὶ τοῦ καταποθῆν , ἐπάγει πρὸς
Lemmas: ἵνα περί ὁ σφάλλω , ἐκεῖθεν εἰμί αὐτός ὁ ποινή , ἄνωθεν δηλαδή καί διά ἡλιώδης ὕλη καί διά λίθος , ὅς δή ὁμοειδής τις ὁ μύρον εἰμί . ἐν δέ ὁ ὁ Ἀθηναῖος κεῖμαι ὅτι φιλήδονος καί ὁ ἀρχαῖος γίγνομαι Τάνταλος · συνδιατρίβω γάρ θεός ξενισίας τυγχάνω παρά ὁ Ζεύς αἰτέω ὅπου ἐπιθυμέω . ὁ δέ ἁπλόος - Στῶς ὡς * ἀπολαστικῶς πρός ὁ ἄλλος μανία τίθημι καί ὁ ζῶ κατά θεός . ἐπί ὅς ἀγανακτέω ὁ Ζεύς ὁ μέν ἔχω ἐπιτελέω διά ὁ ὑπόσχεσις , ὅπως δέ μηδείς απολαιω ὁ παράκειμαι , ἀλλά διατελέω ταράσσω , ὑπέρ κεφαλή ἐξαρτάω αὐτός πέτρος , διά ὅς οὖον δύναμαι τυγχάνω οὐδείς . σός - μειόω δέ ὅτι ἐκ ὁ ἠθέω αοριον Τάνταλος καί τανταλίζω παρά τραγικός ὁ σαλεύω καί σείω . ὅθεν ὁ , τάλαντον ἐπτανταλωθεὶς παρά Σωπάτρῳ , σκώπτω βούλομαι τις ὡς ἐκ πλόος - ὁ κατασείω εἰς νόος διά τρυφή . καί παροιμία δέ γάσος ἴσως ἐκεῖθεν ὁ , Τάνταλος τάλαντον . ἐπί πλούσιος ποτός εἰμί , ὡς δηλόω γασὶ Φιλήμων , εἶπον · Κροῖσος λανθάνω σύ καί Μίδης καί Τάνταλος . ἢ καί ἀπό ὁ ὁ ὄνομα γάσος ὁμοιότης , ὡς ἀγαθίς ἀγαθίς , ἢ ἀγαθίς ἀγαθός . λέγω δέ ὁ τοιοῦτος ὄνομα ὁμοιότης ὁ ὡσαυτὶ παρίημι ὁ Τάνταλος καί ὁ τάλαντον , ὥσπερ δή παρηχέω καί ὁ ἀγαθός ἀγαθίς , περί ὅς εἴρω αλλαχού . ὁ δέ ὁ Τάνταλος υποπευσος πρός ὁ ἄλλος τρυφή καί ὀψοφαγία χαίρω ἀστεῖος φημί ὅτι Τάνταλος οὐδέ Δανή ἀπαλλάσσω ὁ τοῦτις ἐπιθυμία , εἴπερ ὁ κολάζω αὐτός θεός πρόσω , καθά περ ὁ ὁ ἴδύλα ὁ ζῷον θῖς ἄγω , τοιοῦτος καρπός ἀποκρούω αὐτός ὁ ἀπόλαυσις ὥστε ὁ ἐλπίς ἐγγύς ἔρχομαι . ὅτι δέ καί φιλικός ἄνθρωπος εἰμί Τάνταλος ὁ Φιλόστρατος ἱστορέω , ἐκ ὅς καί παροιμιωδῶς , φημί , ΕΙΡ - ὁ ὁ , ἢ Τάνταλος φιλοτήσιος πίπτω . εἰμί δέ αὐτός παρά Ἰνδός πόσις ἐν ποτήριον μέγας , ἐκ ὅς κινέω καθυδηω μᾶλλος πίνω , κύπτω ἐπί ὁ φιάλη ὡς λέγω . γασὶ δέ καί ὑπέρ φιλότης ὁ ποτόν οὗτος εὑρίσκω ὁ Ἰνδός . καί ποιέω αὐτός οἰνοχόος Τάνταλος , ὡς δηλαδή καί ἐκεῖνος οὕτως ὁσιόω ὁ φιλοτήσιος , ἢ ἐν ὁ παρά θεός εἰμί ἢ ἐν ὁ κατά ἄνθρωπος βίος . καί ὁράω ὁ παρώνυμος ὁ Τάνταλος εἰμί καί Ἰνδός γιγνώσκω . εἰμί δέ καί ὁ Φρύγιος ὄρος ἢ Σίπυλος ἢ ὁ Σίπυλος ἐπάπτω αὐτός κατά Ζεύς μῆνις , ἔχω πάντως ἐντεῦθεν συγχροος ἱρμνείας ὁ τανταλοθῆναι , κεῖμαι παρά Σοφοκλῆς ἐν ὁ , ἀντίτυπος δέ ἐπί γῆ πίπτω τανταλόομαι , ἤγουν ὁ ὁ Τάνταλος πάθος . ὁ δέ εἰμί , γασί , κατασείω . μάλιστα μέν οὖν ὁ ἄνωθεν κάτω πίπτω κατά γῆ ἀντίτυπος , ἢ τις πτῶσις παρακολουθέω καί ἐπικρύπτω * ἐπικαταστρέφω αὐτός ὁ Σίπυλος , ὅσπερ οὐ ἐξαναγκάζω καί ὁ ὁ Σοφοκλῆς πάσχω Καπανεύς . ἐπαντέλλω γάρ ἐκεῖνος μόνος ὁ ὁ πτῶσις ἀντίτυπος , οὖον μήv καί ὁ λόγος ὁ ἐπίκρυψις . ὅτι δέ φαντασία εἰμί καί ὁ ἐπί Σίσυφος ἠθέω πλάσμα , δηλόω ὁ Ἄλκιμος ἐν ὁ , ὁρίζω μέν οὐδείς , δοκέω δέ . ἔνθα ὁράω ὁ ὁρίζω , ἐκ ὅς φαίνω ὅτι τρεῖς ὑποπέ - πτωχός συγγυια ὁ ὁράω . καί ὁ μέν ὁράω ὡς βίαιος τρέπω κοινός . εἰμί δέ καί ὁράω πολύς . ἰδού δέ καί ὁρίζω παρά Ἄλκιμος , οὖον μετοχή Ὁρίων . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ πρόσω - πλήσσω ἐκ ὁ προσπελάζω συγχέω . ὁμώνυμος οὖν ἐντεῦθεν ὁ πλήσσω , ὁ μέν ἀντί ὁ πελός - ξεʹ , ὁ δέ ἀντί ὁ πλανάω . ὁ δέ στεῦμαι ἀντί ὁ ἵστημι , χράω γασὶ ὁ διασκευαστής ὁ λέγω παρά ὁ συνήθεια ὁ ποιητής . ἐν Ἰλιάς γάρ στύω τίς ἔπος ἀείρω Ἕκτωρ , ἀντί ὁ ὑπισχνέομαι , διαβεβαιόω , ἢ φαίνω . εἰμί δέ ὅμως καί οὗτος θεραπεία ἐκ ὁ ποιητής , παρά ὅς ἐν Ἰλιάς κεῖμαι ὁ ἵστημι ἀντί ὁ σταθμάω . ὅθεν ὡς εἰκός στεῦμαι καί πλεονασμός στένω , καί συγχοπῆ στεῦμαι . ὁ δέ διφράων ἐνταῦθα μήv κυριολεκτέω , παρά ἄλλος δέ καί αὐτός καί ὁ κατά αὐτός ἰσχυρός ἐπιθυμία μεταφορα*κῶς δηλόω , οἷος ἐν ὁ , ἰσχυρός κελυδὸν χείρ διφραζω φόβος . καί ἐν ὁ , δίφρος σύ χαρίζομαι , καί ἐν ὁ , ὅταν οἴμη δημοκρατέομαι πόλις , ὁ δή Πλάτων φημί , ἀλέω - Θερίας διαφράζω κακός οἰνοχόος προστατέω τυγχάνω καί πρόσω ὁ δήω ἄκρατος μεθύσκω . ἐκ ὁ τοιοῦτος διφρᾶς καί πολύδυμος κατά τις Αἴξ , ὡς καί αλλαχού φθέγγομαι , ὁ πολυπόθητος . ἐν δέ ὁ , κύπτω ὁ γέρων καί ιθισος ὁ γέρων , ἀδικέω ὁ γέρων παραλείπω ὡς ἐν οἶκος . ὁ δέ ανάβροχος ἀντί ὁ ἔρδω , κατά ὀνοματοποιία καί μίμησις ἔχω . τραχύτης - ἀντίμοιρος δέ αὐτός ὁ ἀναβρέχω , ἐκ ὅς καί ὁ βρόχος καί ὁ βροχίζω , ὡς καί ὁ βρόχω τραγικός ὁ βροθῖν . τις δέ καί διά ὁ υἱός γράφω ἀναβρύχω καί ὁμοιότης ὁ βιβρυχω . ἰστέον δέ καί ὅτι ἐπικέρ ἢ ἀνά πρόθεσις κωλύω δοκέω νοέω ὁ ανάβροχος ἀντί ὁ καταπίνω , ἐπάγω πρός