eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1412
καὶ χόρηντες οἶνον ἐμύρον ἐν χρυσήροι καὶ ὕδωρ . ἐνταῦθα δὲ , φίλοι ἀλλήλους θεαμὰ μίσγεσθαι λέγου - ται . συναναμιγνύεται γὰρ πῶς ἡ φιλία τοῖς ἡδυσί . καὶ ἐστι σοφώτων μὲν , τὸ παρατιθέσθαι . ψυχῶν δὲ , τὸ μίσγεσθαι . συναναμιγνυμένων φιλικῶς . δήλον δὲ ὅτι καὶ ἐπὶ συνόντων τὸ μίσγεσθαι λέγεται . καὶ ὡς εἴκται ἡ λέξις ἐπὶ μύρης καὶ ὕδωρ . οὗτε καὶ τὸ ἐπαμὶς μύχασθαι . οἶδαι δὲ καὶ φιλόσοφοι τὴν αὐτὴν λέξιν ἐν τοῖς κατ’ αὐτοὺς συλλογιστικοῖς σχήμασι . Ὅτι ἀναβήναι εἰς Τροίαν ὡς καὶ προηγούμενη , τὸ ἀναπλεῦσαι . δήλον δὲ ὅτι καὶ βῆμα τὸ τοιοῦτον λέγεται , οὐχ’ ἀπλῶς μόνον ἀλλὰ μετὰ νηδός , ὡς δηλοῖ τὸ , ἐνθὰ περ ἄλλοι Ἀργείων οἱ ἀρίστοι ἐβαν κοίλας ἐπὶ νησῶ . καὶ ὅρα τὸ , Ἰλιχίων οἱ ἀριστοὶ οὐς ὡς ἀρίστους ἤφασεν ἐν Ἰλιέδι καλῶ ὁ ποιητής . Ὅτι τὸ πεπνευμένος ὁ φρόνιμος , ἀπὸ τοῦ πνεῦ ἐπιστώτος γίνεται , αὐτὸ δὲ , ἢ ἀπὸ τοῦ πονῶ πονῶν κατὰ συγχορὴν ὁ δηλοῖ τὸ ἐποχῶ . ἐνεργὴς γὰρ ὁ φρόνιμος , ἢ ἀπὸ τοῦ πινύωσι τὸ φρονῶ . ἐξ οὗ καὶ ἀπινύσασιν τὸ ἀφραίναν . καὶ πινεῦς ὁ φρόνιμος . Ὅτι λόγον μεμαχισμένος καὶ ἀγελούς τὰ τοῦ Τηλέμαχου δο μιμητικὸς ἐπὶ Ὀμήρου γραφέστα . ἐν οἷς ἐρωτῶντες αὐτοῦ Ὀδυσσέως ἐστὶν νῖος , λέγει ἀπλοῖως ὅτι ἡ μήτηρ μὲν φροῖν Ὀδυσσέως αὐτὸν εἶναι νῖον . αὐτὸς * ἐγὼ οὐκ οἶδα , οὐ γὰρ ποτὲ τις ἐπὶ γένος αὐτὸν ἐνεγνώ . ἤρουν ἡ μήτηρ μὲν αὐτὸν γινώσκουσα , τοῦ Ὀδυσσέως ἐκὼ νῖον εἶναι φροῖν , ἢ τινὶ πάντως καὶ παιδευσα . ἐγὼ μὲν τοῦ οὐκ οἶδα ἐξ ἐμαυτοῦ δηλοῦν . ὅτι μὴ δὲ ἄλλως τις ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐγὼ ποῖθεν γέγονα , αὐτὴ μάλιστα μὲν , ἐκ μητρὸς ἤδη δὲ καὶ ἀπ’ ἄλλων ἐν εἰδότων . διὸ καὶ φροῖ . τοῦ μ’ ἐκ φασὶ γενέσθαι , ἐπὶ οὖνε τοῦτο ἐκκίνει . Καὶ ὅρα ὅτι οὐκ εἴπερ ἡ μήτηρ μὲν με φροῖ τοῦτον εἶναι αὐτῶν ἐγὼ οὐ παιδευσα , ἀλλὰ οὐκ οἶδα οἴοιδη . παιδευσα δὲ δηλαδή τῇ μητρὶ . διὸ καὶ ἐπάγει , ὡς δὴ ἐγὼν ὀφελὸν μέγαρος δὴ τυρὸς εἶναι νῖος . Ὀδυσσέως γὰρ ἀπομύσετος ἐγένετο ἀν*θρωπῶν . Πιστεύειν ἄρα τῇ μητρὶ , ἀπὶ γὰρ Ὀδυσσέως ἔχων πατέρα . ὅσος δὲ , καὶ βαρυνόμενος ψυχῆς ἢ φαντα - σίαν αὐτὴ ἀφίκεται . καὶ οὐκ ἐξ ὀρθοῦ , ἀρξάμενος . ἀραῖα γὰρ αὐτὸν ἡ λέξη , εἰς τὸ μὴ ἄν ἔχων ὁμοίως πιστεύσαι ὡς Ὀδυσσέως ἐστὶν νῖος . τοῦ τιμησομένου . τοῦ οὕτω μεγάλου . Τὸ δὲ τοῦ μ’ ἐκ φασὶ γενέσθαι . ὁμοίων ἐστὶ τῷ ἐν Ἰλιάδι . τὸν με φασὶ γενέσθαι . ὅπερ ἔχει ὁ Ἀστεροπαῖος φροῖ . καὶ τῷ , τὸν δὲ , ἐμὸν πατέρα φασὶ ἐμεναι . ὁ περὶ τοῦ Προτέως ἡ Εὐδοκία φροῖν . ὅτι δὲ τῇ μητρὶ ἀνέκειται ἡ περὶ τῶν παίδων ἀκομβὴς εἰδῆσις , δηλοῖ καὶ Εὐριπίδης . λέγων . μήτηρ , φιλότατος μᾶλλον πατρὸς . ἡ μὲν , γὰρ αὐτὴς οἶδεν ὅντα , ὁ δ’ οὔκται . καὶ Μενανδρος . αὐτὸν γὰρ οὐδεὶς οἶδε τοῦ πατρὸς ἐγὼ - νωτο , ἀλλ’ ἐπινούμεν πάντες ἢ πιστεύομεν . ἡ γὰρ ἀκομβὴς εἰδῆσις ἐν τοῖς τοιούτοις , τῇ μητρὶ ἀνά - κεταται . διὸ καὶ ὁ Τηλέμαχος πρῶτον εἰπὼν μήτηρ μὲν με φροῖ τοῦτον εἶναι , ὑστερον ἐπάγει τὸ ἀπὸ τῆς κοινῆς φήμης τῆς μὴ πάνυ ἀκριβοῦς . λέγων . τοῦ μ’ ἐκ φασὶ γενέσθαι . δοκεῖ δὲ καὶ τῷ Ἀριστοτέλει τὰ ἀμφιβαίνοντα ὁρθῶς ἔχειν , ὡς φροῖν ὡς ἀρίστα περὶ τῶν τέκνων ζητούντων αἱ γυναῖκες . διὸ φροῖ Πλασση - θία τις γυνὴ μεστρυμώσα οἴκτιον τιμὰ εἶναι παῖδα . ἔνεστι τὴν περὶ ἐκείνου ἀμφιβολίαν . καὶ ἔτιρα δὲ τινες , ὡς ἐν τῇ ὀρθο*συκῇ αὐτοῦ λέγω . Ἰστορὶον δὲ καὶ ὅτι τὸ φασίν , εἰσῆλθεν ὁ ποιη-20 τὴς ποτὶ μὲν , λέγων ἐπὶ τῆς ἀπλῶς φήμης , ὡς ὅτε ὁ Λικίας λέγει πρὸς Ἀχιλλέα , ὅτι φασὶ σὲ μὲν , Πηλίου ἐξορον εἶναι . καὶ ἐνταῦθα δὲ ὁ Μέντης περὶ τοῦ Λαέρτου εἶπεν . ὅν οὐκὲτι φασὶ πόλινδε ἐγχε - σθαι . ἐστι δὲ ὅτε , καὶ ἐπὶ ὁμολογουμένων λέγει ὁ ποιητὴς τὸ φασίν , ὡς ὅτε εἴρη ὅτι τὸν ἄετον φασιν ἀξίωμα διωκτέον . οὗτω δὲ καὶ τὸ φροῖ , ἐπὶ ἀκομβὴς εἰδῆσιος ἐν πολλοῖς τιθῆσι . ὡς ὅτε Ἀχιλλεύς πρὸς πρὸς τὸν Λικίαν , ἤδη μὲν σε φροῖ καὶ ἄλλοι τε δονοὶ φροῖδσαι . καὶ ὅτε ὁ Νέστορ λέγει . φροῖ κατακύνται Ἰλια Κρονίωνα . ἐνταῦθα οὖν τὸ μὲν ἡ μήτηρ μὲν φροῖν , ἐπὶ ἀκομβιστάτης εἰδῆσιος νοηθη - σεται . ἐν γὰρ αὐδία ἡ Πηνελόπη , φροῖν ὅτι ὁ Τηλέμαχος νῖος τοῦ Ὀδυσσέως ἐστὶ . Τὸ δὲ ἐκ τοῦτο με φασὶ γενέσθαι , τὴν φήμην δηλοῖ τὴν ἐκ τῶν πολλῶν . Γόνος δὲ νῦν , ἡ γονή . ἀφ’ ἧς καὶ γίνεται ὡς πον ἐν τῷ τίλει τῆς ὁραφθίας ταύτης ἀμληθῆσται . τὸ δὲ αὐτὸν γένος τὸ γεννησάμενα , ὅσως οὐκ ὁρθόν . ὡραῖς γὰρ ἀξυνθήναι , ὡς δηλοῖ τὸ γονῶς , ὁ σημαίνει τὸν γόνιμον τόπον . Ἰστορὶον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ γόνος ἤτο γονή , οὐ μόνον ὁ λόγος , ἀλλὰ καὶ ὁ κατὰ τοὺς παλαιούς λέγρης , ὡς οἷον λέγρης , ἤρουν λίαν πολύγονος . καὶ μὲν τινες , παρὰ τὸ λὰ ἐ*πιταταγὸν καὶ τὸ γυνή , τὰ τοιαῦτα παροχῆς εἶναι . ἵνα τὴν ἀπλοῖον τοῦ λέγρου , ὁ γένος , ἀλλὰ τι ὡν αὐτὸς παρὰ τὸν παιδοποισίαν , καὶ τὸν ἀφροδίσιον ὡς ἐδῆλον τὸν ἀνθρώπων . καὶ παρὰ τὸν εἰδωμελίδην ἤρουν τὸν καλλωπίζοντα τὰ μῆλα τῆς
Lemmas: καί χόρης οἶνος μυρόω ἐν χρυσηροω καί ὕδωρ . ἐνταῦθα δέ , φίλος ἀλλήλων θέαμα μίσγω λέγω - ὁ . συναναμιγνύω γάρ πῶς ὁ φίλιος ὁ ἡδύς . καί εἰμί σοφόω μέν , ὁ παρατίθημι . Ψυχή δέ , ὁ μίσγω . συναναμείγνυμι φιλικῶς . δῆλος δέ ὅτι καί ἐπί σύνειμι ὁ μίσγω λέγω . καί ὡς ἱκνέομαι ὁ λέξις ἐπί Μύρης καί ὕδωρ . ὅστε καί ὁ ἐπαμὶς ἀμύσσω . οἶδα δέ καί φιλόσοφος ὁ αὐτός λέξις ἐν ὁ κατά αὐτός συλλογιστικός σχῆμα . ὅτι2 ἀναβαίνω εἰς Τροία ὡς καί προηγούμενος , ὁ ἀναπλέω . δῆλος δέ ὅτι καί βῆμα ὁ τοιοῦτος λέγω , οὐ ἀπλόος μόνος ἀλλά μετά νηδός , ὡς δηλόω ὁ , ἔνθα περ ἄλλος Ἀργεῖος ὁ ἀγαθός βαίνω κοῖλος ἐπί Νησώ . καί ὁράω ὁ , Ἰλιχίων ὁ ἀγαθός οὖς ὡς ἀγαθός ἀφάσσω ἐν Ἰλιεύς καλέω ὁ ποιητής . ὅτι2 ὁ πνέω ὁ φρόνιμος , ἀπό ὁ πιῦω ἐφίστημι γίγνομαι , αὐτός δέ , ἢ ἀπό ὁ πονέω πονέω κατά συγχορὴν ὁ δηλόω ὁ ἔποχον . ἐνεργός γάρ ὁ φρόνιμος , ἢ ἀπό ὁ πίνω ὁ φρονέω . ἐκ ὅς καί ἀπινύσασιν ὁ ἀφραίνω . καί Πινεῦς ὁ φρόνιμος . ὅτι2 λόγος μαχίζομαι καί ἄγελος ὁ ὁ Τηλέμαχου δο μιμητικός ἐπί Ὄμηρος γραφής . ἐν ὅς ἐρωτάω αὐτός Ὀδυσσεύς εἰμί νιος , λέγω απλοιος ὅτι ὁ μήτηρ μέν φρέω Ὀδυσσεύς αὐτός εἰμί νίον . αὐτός * ἐγώ οὐ οἶδα , οὖον γάρ ποτέ τις ἐπί γένος αὐτός φέρω . ἀρόω ὁ μήτηρ μέν αὐτός γιγνώσκω , ὁ Ὀδυσσεύς ἔκω νίον εἰμί φρέω , ἢ τις πάντως καί παιδεύω . ἐγώ μέν ὁ οὐ οἶδα ἐκ ἐμαυτοῦ δηλόω . ὅτι μή δέ ἄλλως τις ἀπό ἑαυτοῦ ἐγώ ποιέω γίγνομαι , αὐτός μάλιστα μέν , ἐκ μήτηρ ἤδη δέ καί ἀπό ἄλλος ἐν οἶδα . διό καί φρέω . ὁ εἷς ἐκ φημί γίγνομαι , ἐπί σαλπάρω οὗτος ἐκκινέω . καί ὁράω ὅτι οὐ εἴπερ ὁ μήτηρ μέν ἐγώ φρέω οὗτος εἰμί αὐτός ἐγώ οὖον παιδεύω , ἀλλά οὐ οἶδα οἶος . παιδεύω δέ δηλαδή ὁ μήτηρ . διό καί ἐπάγω , ὡς δή ἐγώ ὀφείλω Μέγαρος δή τυρός εἰμί νιος . Ὀδυσσεύς γάρ ἀπόμυσις γίγνομαι ἀνθρωπέω . πιστεύω ἄρα ὁ μήτηρ , ἀπύ γάρ Ὀδυσσεύς ἔχω πατήρ . ὅσος δέ , καί βαρύνω Ψυχή ἢ φημί - Σιάν αὐτός ἀφικάνω . καί οὐ ἐκ ὀρθός , ἄρχω . ἀραία γάρ αὐτός ὁ λέγω , εἰς ὁ μή ἄν ἔχω ὁμοίως πιστεύω ὡς Ὀδυσσεύς εἰμί νιος . ὁ τιμάω . ὁ οὗτος μέγας . ὁ δέ ὁ εἷς ἐκ φημί γίγνομαι . ὅμοιος εἰμί ὁ ἐν Ἰλιάς . ὁ ἐγώ φημί γίγνομαι . ὅσπερ ἔχω ὁ Ἀστεροπαῖος φρέω . καί ὁ , ὁ δέ , ἐμός πατήρ φημί εἰμί . ὁ περί ὁ Προτεύς ὁ Εὐδοκία φρέω . ὅτι δέ ὁ μήτηρ ἀνακείρω ὁ περί ὁ παῖς ἀκομβὴς εἴδησις , δηλόω καί Εὐριπίδης . λέγω . μήτηρ , φιλότης μᾶλλον πατήρ . ὁ μέν , γάρ αὐτός οἶδα ὅντα , ὁ δέ οὔκται . καί Μένανδρος . αὐτός γάρ οὐδείς οἶδα ὁ πατήρ ἐγώ - νάω , ἀλλά ἐπινέω πᾶς ἢ πιστεύω . ὁ γάρ ἀκομβὴς εἴδησις ἐν ὁ τοιοῦτος , ὁ μήτηρ ἀνά - κεταται . διό καί ὁ Τηλέμαχος πρῶτος εἶπον μήτηρ μέν ἐγώ φρέω οὗτος εἰμί , ὕστερος ἐπάγω ὁ ἀπό ὁ κοινός φήμη ὁ μή πάνυ ἀκριβής . λέγω . ὁ εἷς ἐκ φημί γίγνομαι . δοκέω δέ καί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἀμφιβαίνω ὀρθῶς ἔχω , ὡς φρέω ὡς ἀγαθός περί ὁ τέκνον ζητέω ὁ γυνή . διό φρέω πλάσσω - θεός τις γυνή μεστρυμουσα οἰκτίζω τιμή εἰμί παῖς . ἔνειμι ὁ περί ἐκεῖνος ἀμφιβολία . καί ἔτιρα δέ τις , ὡς ἐν ὁ ὀρθο*συκῇ αὐτός λέγω . ἱστόριον δέ καί ὅτι ὁ φημί , εἰσέρχομαι ὁ ποιη-20 σής πρός μέν , λέγω ἐπί ὁ ἀπλόος φήμη , ὡς ὅτε ὁ Λεχ λέγω πρός Ἀχιλλεύς , ὅτι φημί σύ μέν , Πήλιον ἐξοράω εἰμί . καί ἐνταῦθα δέ ὁ Μέντης περί ὁ Λαέρτης εἶπον . ὅς οὐκέτι φημί πόλινδε ἐγχέω - ἕπομαι . εἰμί δέ ὅτε , καί ἐπί ὁμολογέω λέγω ὁ ποιητής ὁ φημί , ὡς ὅτε εἴρη ὅτι ὁ ἀάω φημί ἀξίωμα διωκτέος . οὗτος δέ καί ὁ φρέω , ἐπί ἀκομβὴς εἰδῆσιος ἐν πολύς τίθημι . ὡς ὅτε Ἀχιλλεύς πρός πρός ὁ Λύκιος , ἤδη μέν σύ φρέω καί ἄλλος τε δονέω φροῖδσαι . καί ὅτε ὁ Νέστωρ λέγω . φρέω κατακυντ Ίλια Κρονίων . ἐνταῦθα οὖν ὁ μέν ὁ μήτηρ μέν φρέω , ἐπί ακομβιστατος εἰδῆσιος νοέω - σέτα . ἐν γάρ αὐδίον ὁ Πηνελόπη , φρέω ὅτι ὁ Τηλέμαχος νιος ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί . ὁ δέ ἐκ οὗτος ἐγώ φημί γίγνομαι , ὁ φήμη δηλόω ὁ ἐκ ὁ πολύς . Γόνος δέ νῦν , ὁ γονεύς . ἀπό ὅς καί γίγνομαι ὡς πως ἐν ὁ τίλλω ὁ ὁραφθίας οὗτος ἀμληθῆσται . ὁ δέ αὐτός γένος ὁ γεννάω , ὅσος οὐ ὀρθός . ὥρα γάρ ἀξυνθήναι , ὡς δηλόω ὁ γονάω , ὁ σημαίνω ὁ γόνιμος τόπος . ἱστόριον δέ ὅτι ἐκ ὁ γόνος ἦτο γονεύς , οὖον μόνος ὁ λόγος , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ παλαιός λέγρης , ὡς οἷος λέγρης , ἀρόω λίαν πολύγονος . καί μέν τις , παρά ὁ λαός ἐ*πιταταγὸν καί ὁ γυνή , ὁ τοιοῦτος παροχεύς εἰμί . ἵνα ὁ ἀπόλλυμι ὁ λέγρου , ὁ γένος , ἀλλά τίς ὡς αὐτός παρά ὁ παιδοποισίαν , καί ὁ Ἀφροδίσιος ὡς δῆλος ὁ ἄνθρωπος . καί παρά ὁ εἰδωμελίδην ἀρόω ὁ καλλωπίζω ὁ μῆλον ὁ