eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1458
νῦν ἐρωτητῶν αὐτοὺς ἐπὶ ἔραγον . Καὶ ὥρα ὡς διὰ σαφήνιαν τοῦ νῦν , ἐπῆγεν τὸ , ἐπὶ τάρπησαν , ἵνα μὴ τὸ νῦν , πλατίζον νοηθῇ . Τὸ δὲ τάρπησαν , ἀντὶ τοῦ ἐχορίσθησαν . ἢ μᾶλλον ἐτέρωθησαν δι' ἰδωδῆς . ἢν γὰρ οὐχὶ διὰ τὴν αὐτὴν κατὰ πολυνημίαν . ἔστι γὰρ αὐτὴν καὶ ἐδὴν εἶναι , καὶ δαῖτα , καὶ βρώμην , καὶ βρώσιν , ὡς τὸ , δι' ἀμείπολοι βρώσιν τε πόσιν τε . Ἡοὶ δὲ τοῦ Ἑρμίου , ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δηλόταται . Καὶ περὶ τοῦ ἱππότα δὲ , ποιητικῆς ταύτης εὐθείας τῶν ὀνομάτων , ἢν καὶ ὅσα δὲ κατ' αὐτὴν , ὁ τοῦτο , ὁ ἱππλάτα , καὶ τὰς ὁμοίας , Εὐδαίμων ὁ Ἡλιουσιότης , Μεσσήνιος γλώσσης ἀνα λέγει . οἱ τοῦ * ποιοῦν εὐθὺς κλινομένων διὰ τῆς οὐ , τὸ ἡς εἰς ἄλγα , ἵνα μὴ ἀπαμυνθῆ , τοῦ ἀμφιμαχοῦ πάλιν ἐπὶ πολλῶν . οὕς συνέχολούθησε καὶ τὸ , Θύετ' Ἀγαμέμνονι λεί - πεν . ὁπόσα δὲ τοῦτο κατὰ τὴν ἐκείνου παρατήρησιν , οὐ μόνον ἐπὶ εὐθείων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἄλλων πτώ - σεων . Ἀματὸς γοῦν φησίν , πρώτεροι πόδες ἱππότα γηθός . ἤγουν ἱππότου . παράγει δὲ ἐκείνος καὶ' Ἰλιρι - ζόν ὄνομα ἐν ἐπιγράμματα τὸ , πατὴρ δὲ μ' ἔγνυε Κόπανα . ἤτοι ὁ Κόπανης . καὶ Συρακοσίων τὸ ὁ Μύμιλλα . οὐ μανθάνει λέγει τῶν Σωφρόνα . ἱστορῶν καὶ ὅτι τοῦ Συρακοσίου τοῦτον χώρου , Ἀμύκους ἤν ἀρχαίεσιν . ἐπεὶ δὲ τελειοποιησάμενος τὸ θέατρον , μέρον τοῖς ἑαυτοῦ πολιτῶν διένειμε , Μύ - μιλλα ἐπεκλήθη . πάντως δὲ τοῖς εὐημέροις ὀνόμασι τοῖς ὡς ἄλλοι γασίν Ἀθλητικοῖς , συνέτακται καὶ τὸ , ὁ ναρθηρεῖται . Ἀθλητικὰ δὲ καὶ τὸ , ὁ μαρτεία καὶ ὁ ἀκάμπα . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι τὸ μεταλλίζω καὶ ἐρεθίζω , διαφέρει ὡς οὐ γνωσιλεχθεῖν ἐν τούτοις τὸ ἐρεθίζω , ἀλλὰ πολυπραγμοσύ - νην δηλοῖ προσήκουσαν τῷ συνθάνεσθαι . ὅν τὴν διαφορὰν τὴν παρὰ πολλοῖς καθιστῶντες ὡς τι ὁρω - σμένοι οἱ παλαιοί , πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα γασίν , ἐν δὲ ἐκείνοις καὶ ταῦτα . ἐρωτῶν ἐστὶ , τὸ ἐθέλειν χαμαιωθῆ λεξὴν ἀπόρρητον περὶ ἐποχαιοῦν * πράγματος . οἷον , ἀρετα δαλλῶν ἡμῶν , ἐγὼ δὲ πρὸ τοῦ καταλέξω . καὶ , ἀλλ' ἤδη νῦν Πάτροκλὲ Λιὺ φίλε Νέστορ' ἐρεω . συνθάνεσθαι δὲ , τὸ διεξοδικῶς ἀκούειν ἐρωτήσεως δίχα , τὰ ὑπὸ τινὸν λεγόμενα , οἷον , νῦν δ' ὅτε δή μέγας εἰμὶ καὶ ἄλλων μῦθον ἀκούειν συν - θάνομαι . καὶ , συνθάνομαι Ἰθάκης . καὶ οὕτω μὲν τινες . φιλοσόφως μέντοι , ἐρωτήσεις ἐστι , φράσεις συμβολικῶν ἀποχρίσεων ζητοῦσαι . οἷον . ἀρὰ γε οὕτως ἔχει ; πρὸς ὃ ἐπαχθὲν τὸ ναὶ ἢ οὐ ἢ τὸ ἀναμφιβο - λως , ἢ τωιούτων τι , συμβολικῶν ἀποχρίσεων ἐποίησε . τοιούτων δὲ καὶ τὸ , σαφές . ἢ ἀδηλον . καὶ τὰ τοιαῦτα . ἐστὶ δ' ὅτε φρασί καὶ ἕτερος ἀποχρινόμενος πρὸς ἐρώτησιν . οἷον . ἡμέρα ἐστίν ; ἐστιν , ἢ οὐχ ἔστι . καὶ τοιούτων μὲν ἢ ἐρώτησις . πῶς δὲ ἐστι , φράσεις πρὸς ἣν οὐχ ἔστι συμβολικῶς ἀποχρινεσθαι . οἷον . ποῦ κατοικεῖς ; δεικνύς ἔχει γὰρ ὁ ἐρωτητής , ὅτι ἐν τῷδε τῷ τόπῳ . καὶ πῇ ἤδη Ἀνδρομάχη ; ἐπὶ πύργων μέγαν Ἰλίου . καὶ οὐχ ἔστιν ἐν τούτοις αὐτὴν συμβολικῶς , ναὶ ἢ οὐ . καὶ ἄλλως δὲ γασίν , ἐρώτησις μὲν ἐστιν , ἢ σύντομον ἀπόκρισιν ἀπαιτοῦσα . πῶς δὲ , μακροτέρας πράξεως ἀπαιροῦσα . Ὅτι τὸ , ὅ ξείνοι , τίνες ἐστέ ; ποθέν ; πικύ' ἡγρὰ κέλευθα ; ἢ τί κατὰ πρήξιν ἢ μανθάνειν ἀληθεῖς , οἷα τι ληϊ - στῆρες ὑπὸ ἄλα , τοῦ τ' ἀδύναται ἡγρὰς περιθήμενοι , παρόν * ἀλλοδαποῖσι φέροντες . τὰ τοίνυν τοι - αῦτα ἐπὶ κείνται καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Κέκλωπα . λέγει δὲ κέλευθα ἡγρὰ , διαστέλλων τῶν κατὰ ξηρῶν . κέλευθος γὰρ , καὶ ἐπὶ γῆς . ὥσπερ αὐ πάλιν καὶ ἐπὶ θαλάσσης ὁδός . δηλόταται δὲ καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ὁ τοῦ κατὰ πᾶσα πλιννασμός , ἐν τῷ κέλευθος , καὶ ἐν τῷ πανιονία . περὶ τὸν αὐθώνα γὰρ ἐκεῖνο λέγεται . καὶ ἐν τῷ ἀνθῆμα πανθῆμα ὡς γασίν οἱ παλαιοί . Τοῦ δὲ ἔστέ , πρωτό - τυπος , τινῶν , ἢ τοῦ αὐτὸ , ἐν , ἐτέ . καὶ ἄλλως μὲν προσθέσει τοῦ ἵστα , αὐτὴν . ἐτέ . Ἀομικῶς μὲν - τού , ἄμην ἔστέ . ἡμῖν ἐστιν δὲ καὶ' Ἡρακλειδῶν τὸ ἔστέ . ὡς γὰρ οὐ λέγουσι διάνυσσε ἢ ἐματὸν . οὕτω οὐδὲ ἐτὶ ἔστέ . ἐτι δὲ καὶ καθότι ὀξύνεται , οὐδὲν γὰρ τῶν εἰς τὸ ληγόντων ὀξύνεται , ἡμερηίου τοῦ φερέ . καὶ Ἀρίσταρχος ἡμερηίου φησίν ἐγγίνας ἐν Ἰλιάδι τὸ , ἔματὸν ἀφρηγοῖ ἔσσε . οὐ γὰρ ἀνή - φηται τι μὴ πρώτων ὀξυτονουμένων . εἰ δὲ ἀνήρεται τὸ ὀξυτονουμένων , ἀποφὸς φησι καὶ ἢ ἐγγίνας . οὕτω δὲ καὶ περὶ τούτων γράφει , ἵνα ὅτι λέγει ὅτι τὸ ἔσμεν ἐστὶ αὐτὸν εἰ καὶ ἡμέρηται ὀξυτονουμένα , ὅμως ἐπαθὸν τοῦτο , διὰ τὰ ἔννέα οἷς ὡραῖον ὁμοτονία . αἱτα ἐπαθὸν καὶ χαίρειν τῷ ἐμὲν ὄθεν γίνετα τὸ ἔσμεν , λέγει ὅτι' Ὀμηρος μὲν . οὐν τῷ ἵστα ἤρη ἀπήμους αὐτὴν . τὸ δὲ ἀναίγουν , παρὰ Καλ - λίμαχον ἐν τῷ , γράφει ἡμῖν . ἤγουν γραφεία ἔσμεν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι τοῖς παρηγορίοις ἢ ἄλλως οὐχ ἐπὶ κακῶν πλίου , κατὰ πρήξιν πλίου φησίν . τοῖς δὲ ληϊστίοις δ' ἔστι πιαστάς , μανθ - δῶς . ὁ καὶ ἐπὶ τῶν βασιλέων μαθητῶν ἐφύθη . λέγει δὲ καὶ ἀλάσθαι τοὺς ληϊστίους , τὸ ἀσφαλὲς καὶ Ψ Ω Γ . ώριστον τοῦ σμῶν πλοῦ ἀπαιτῶν πλῶν . Τὸ δὲ ψυχὰς παραθέμενοι , κεφαλὰς ἐπὶ τῶν μαχστήρων εἶπε , ὡς ταυτὸν ὄν οὕτως ἢ οὕτως εἰπεῖν . καθὰ καὶ αὐτὸ προείρηται . Ἐν δὲ τῷ ἀλλοδα - πὸς καθεὶς καὶ ἀλλοχοῦ ἐφρέθη , ἔχεται τὸ ἕδαφος . ἵνα ἢ ἀλλοδαπός , ὁ ἀπὸ ἄλλων ἰδίων . τραπεζι - τος Ἰωνικῶς τοῦ ψυλοῦ εἰς δασύ . τοῦτο δὲ οἱ παλαιοὶ περιέχονται καὶ εἰς τὸ ἡμεδαπὸς καὶ ἄνδραπός καὶ εἰ τὶ πον ὁμοίον . τῶν τινὲς δὲ παλαιῶν εἶπον ὡς ἀλλοδαπός , ὁ ἀπὸ ἄλλων διατῶν . καὶ τὰ ἀνίστοχα δὲ τοῦτον , ὁμοίως . Τὸ δὲ ἐπὶρ ἄλα ἀλόντα ὁ δὴ καὶ περιχέεται , εἰς ἰσμηρίαν ἐπίχεται τοῦ ληστήρος . ἵνα οὕτω μὴ χωροῖ νοηθῶσι λῃσταὶ ἀλλὰ κατὰ θάλασσαν . Ἰστίων δὲ ὅτι τέχνη τοῖς παλαιοῖς καὶ τὸ παρατείνειν , καὶ οὐ πάνυ ἐπίγνωτον οὐδ' αἰσχρὸν ὡς καὶ Θουκυδίδῃ δοκεῖ , οὐδὲ ἀδο - ξον , τὸ ληξέσθαι . Τηλέμαχος οὖν φησίν . οὐς μοι ἐλήθυσαν Ὀδυσσεύς . καὶ Νέστωρ δὲ νῦν ἐρωτᾷ τοῖς * ξένοις , εἰ κατὰ προξίν ἢ μάτηρ ἀλόντα οἷα λησταί , ὡς ἐκείνων ἀποχρονυμένων ἄν ἐξ ἐκατέ - ρων . πῶς δ' ἄν ἀπεχρίσαντο λῃσταὶ εἶναι εἴπερ γαύλων ἐδίδου τὸ ἐπιτήδευμα ; καὶ τοιούτοι φωνοῦν - τες , ἐμελλον ἀλόντες δοῦναι διχρ . ἱστορεῖ δὲ καὶ Πρωδοτος τῶν τισὶ παλαιῶν καὶ μάλιστα τοῖς περὶ Θράξων , γῆν μὲν ἀγαξέσθαι , ἀπὸν εἶναι . Σὺν δὲ ἀπὸ πολέμου καὶ λῃστείας , κάλλιον . συμφωνεῖ δὲ τοῖς ταῦτα λέγουσι καὶ ὁ ἱστορήσας ὅτι βίος τῶν Ἑλλήνων τοῖς πρώτοις ἀπὸ λῃστείας τὸ πολὺ ἐπο - ρίζετο . καὶ ὅτι τὸ ἀπὸ λῃστείας βιοτείνειν τοσοῦτον ἀπεῖχε τοῦ αἰσχύνου φέρειν , ὡς καὶ ἐν καλῷ μᾶλ - 1458λὸν τι καθε*στηχένα . καὶ ἔδνα τὰς νύμφας οἱ νυμφιοὶ τὰ ληξθέντα οὐν χλεῖ ἔφερον . καὶ οὕτω μὲν τινες . Ἀρίσταρχος δὲ μοχθηρὸν τὸ λῃστεύειν ἡγεῖται , διὰ τὰ συμφραζόμενα . ἐν οἷς ὁ ποιητὴς μαρμύδιος πλανᾶσθαι φησί , ψυχὰς παραθέμενοι . κακὸν ἀλλοδαποῖς φθονότες . ἀλλ' οὐδ' Ἀχιλλεύς φησιν ἢ ἄλλος τῶν ἱσίων . ληστεύειν ἐκεχρήθη . εἰ δὲ τῆς ληΐδος ὁ Πηλειδὴς ἄρχα ὡς ἐφεὶ ὁ ποιητὴς μετ' ὀλίγα , ἀλλ' οὐκ ἤδη τοῦτο λῃστεύειν ἐστίν . εἰ δὲ καὶ Ἀθηναῖ ληΐτης ἐκ τῆς ληΐδος λέγεται , ἀλλ' οὐ ταυτὸν λῃστεία καὶ ληΐς ὁ ἐστι λαφυραγωγία . Ὅτι τὴν Ἰθάκην ὑπονήσων ἐπταῖδα φησίν . εἰπών . ἡμεῖς ἐξ Ἰθάκης ὑπονήσων ἤλθομεν . καὶ ἐγράφη περὶ τούτων ἐν τῇ ἀ ραψωδία . Ὅτι ἀντιδέκταλ*ται τὸ ἴδιον τῷ δήμῳ παρέχεται , καθὰ δηλοῖ τὸ προξὺς δ' ἧδ' ὀδὴ οὐ δήμιος . ἐξ ὧν οἱ μεθ' Ὀμήρου τὸ ἰδιωτικὸν φασὶ καὶ δημόσιον . Ὅρα δὲ ὡς λέξεις χρηστικὴ ἐπ' ἀγαθῷ παρὰ τοῖς παλαιοῖς ; ὑστέρων εἰς ἑτεροίας σημασίας μετέπεσε , γλωσστὴς γὰρ ὁ δήμιος παρὰ τοῖς μεθ' Ὀμήρου . Ὅτι τὸ μετελθεῖν καὶ τὸ μεταξέσθαι , οἱ μὲν ὑστερον ἐπὶ τινὸς φασίν ἐκδιζησθω , ἐπὶ δὲ καὶ μεταχα - ρίσω . Ὅμηρος δὲ εἰπὼν διὰ τοῦ Τηλεμάχου ὅτι πατρὸς ἐμοῦ χλεὸς εἴρω μετέχομαι , οὐχ' οὕτω νοεῖ . ἀλλ' ἀπλῶς φησὶν ὡς δι' ἀξοῦν ἔχομαι τοῦ πατρὸς . οὐ * καὶ ἐπανον ἐπιπλέκει τὸ , διὸν καὶ ταλασί - φρονος . Καὶ σημειῶσαι ὅτι κάλλιον εἶπεν ἄρα ὁ Τηλέμαχος ἢπερ προφήν ἢ Πηλειδότη . αὐτὴ μὲν γὰρ ἐστενοχώρησε τὸ τοῦ ἀνδρὸς χλεὸς κατὰ Ἑλλάδα καὶ Λογος . ὁ δὲ , διὰ μιᾶς λέξεως τοῦ αὐτοῦ , ἐπλά - τυν τὸν τοῦ πατρὸς ἐπανον . ἀδιορίστως εἰπὼν καὶ μὴ ἐπιστηγώσας αὐτὸν τόπω ὧρη . Ἰστίων δὲ ὅτι τὸ , χλεὸς εἴρω , ἐσθλὸν ἐλέχθη ἐν τῷ , ἧδ' ἵνα μὴν χλεὸς ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποις ἔχαι . Ὅτι ἀπενθὴς ἀλλοχοῦ μέν , ὁ μοχθὲν τι μαθὼν . ἐνταῦθα δὲ , ὁ μὴ ἐχονσθείς . φησὶ γοῦν τὸν τοῦ Ὀδυ - * σέως ὀλεθρον , ἀπενθὴς , ἡγὼν ἀνήκουστον . ὅπερ καὶ αὐτὸς Ὅμηρος ἠμύνησε διὰ τε τῶν εὐθὺς πρὸ αὐτοῦ καὶ τῶν αὐτίκα λεμίνων μετ' αὐτό . φησὶ γὰρ . ἄλλους μὲν γὰρ πάντας πειθόμεθα ὅποι ἕκα - στος ἀπόλλυται . ἐκείνου δὲ ὁ ὀλεθρος , ἀπενθὴς . οὐ γὰρ τις δύναται σάφα εἰπεῖν . ἐξ οὐ δηλαδὴ πεν - θόμεθα . Ἰστίων δὲ ὅτι ἐκ τοῦ τοιούτου πενθῶ , γίνεται καὶ πειθὴν πειθήνως ὡς σωλὴν σωλήρος , ὁ σπιλλόμενος ἐφ' ὃ τὰ τῶν πολειῶν πενθίσεται . καὶ πολλὴ τῆς λέξεως ταύτης χρήσις παρὰ τοῖς παλαιοῖς . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα ἢ μετά προθήσει , * δοτικὴ συντάσσεται . φησὶ γὰρ . ἐν πλά - γει μετὰ χύμασιν Ἀμφιτρίτης . περὶ ἧς μῦθος ὅτι ἐν Νάξῳ τὴν Ἀμφιτρίτην χορεύουσαν ἰδὼν Ποσειδὼν ἠγάπασεν . Ὅτι τὸ γοννάζεσθαι περιφράζων ἄμα καὶ παραφράζων , φησὶ . τοῦνεκα νῦν τὰ σὰ γόνυαδ' ἰκάνομαι . ὁ ἐστιν , ἴσω . ἐκεῖνο δηλαδή . Τὸ δὲ ἄν ἴδης ἢ ἡχονσας περιφρα - στικῶς προάγων , λέγει , εἰπὼν ὅπως δὲ δηλαδὸσι τεοῖσιν ἤγουν σοί , ἢ ἄλλων μύθον ἀκούσας . Καὶ ὅρα τὸ τεοῖσι , ὁρθὸν πρὸς ἀκοήσιαν , ἐπὶ ἐστι βλέπειν καὶ ἰτέρον δηλαδὸσι . ὁποῖοι καὶ οἱ κατὰ τοὺς ἱστορικοὺς δηλαδὸσι τῶν βασιλέων . Ἐκ δὲ τοῦ ὅποια , καὶ μετ' ὀλίγα ὄνομα ὁρμεταλῶν ἢ ὁποπὴ μετὰ τῆς τοῦ οἴκείου παρακαμένου αὐξήσεως , ἣν ἔχει καὶ ἢ ἀντεπεπόνθης . καὶ ἢ ἐρήμορσις . καὶ
Lemmas: νῦν ἐρωτητῶν αὐτός ἐπί ἔργω . καί ὥρα ὡς διά σαφήνεια ὁ νῦν , ἐπάγω ὁ , ἐπί τέρπω , ἵνα μή ὁ νῦν , πλατίζον νοέω . ὁ δέ τέρπω , ἀντί ὁ χωρίζω . ἢ μᾶλλον τιτρώσκω διά ἰδωδῆς . εἄν γάρ οὐ διά ὁ αὐτός κατά πολυνημίαν . εἰμί γάρ αὐτός καί δή εἰμί , καί δαίς , καί βρώμη , καί βρῶσις , ὡς ὁ , διά αμειπολος βρῶσις τε πόσις τε . Ἠώς δέ ὁ Ἑρμίας , ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δῆλος . καί περί ὁ ἱππότης δέ , ποιητικός οὗτος εὐθύς ὁ ὄνομα , εἄν καί ὅσος δέ κατά αὐτός , ὁ οὗτος , ὁ ἱππλάτα , καί ὁ ὅμοιος , Εὐδαίμων ὁ ηλιουσιοτω , Μεσσήνιος γλῶσσα ἀνα λέγω . ὁ ὁ * ποιέω εὐθύς κλίνω διά ὁ οὖον , ὁ εἰμί εἰς ἄλγος , ἵνα μή ἀπαμύνω , ὁ ἀμφιμάχομαι πάλιν ἐπί πολύς . ὅς συνέχολούθησε καί ὁ , θύω Ἀγαμέμνων λείν - Πεν . ὁπόσος δέ οὗτος κατά ὁ ἐκεῖνος παρατήρησις , οὖον μόνος ἐπί εὐθύς , ἀλλά καί ἐπί ἄλλος πέτομαι - σός . Ἀματὸς γοῦν φημί , πρός πούς ἱππότης γῆθος . ἤγουν ἱππότης . παράγω δέ ἐκείνος καὶι Ἰλιρι - ζῶ ὄνομα ἐν ἐπίγραμμα ὁ , πατήρ δέ εἷς γίγνομαι κόπανον . ἤτοι ὁ Κόπανης . καί Συρακόσιος ὁ ὁ Μύμιλλα . οὖον μανθάνω λέγω ὁ Σωφρόνα . ἱστορέω καί ὅτι ὁ Συρακόσιος οὗτος χῶρος , Ἄμυκος ἐάν ἀρχαῖος . ἐπεί δέ τελειοποιέω ὁ θέατρον , μέρω ὁ ἑαυτοῦ πολίτης διανέμω , Μῦς - Μίλλα ἐπικαλέω . πάντως δέ ὁ εὐημερέω ὄνομα ὁ ὡς ἄλλος γασίν ἀθλητικός , συντάσσω καί ὁ , ὁ ναρθηρειος . ἀθλητικός δέ καί ὁ , ὁ μαρτεία καί ὁ Άκαμπα . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ μεταλλίζω καί ἐρεθίζω , διαφέρω ὡς οὖον γνωσιλεχθεῖν ἐν οὗτος ὁ ἐρεθίζω , ἀλλά πολυπραγμοσύ - νη δηλόω προσήκω ὁ συνθνῄσκω . ὅς ὁ διαφορά ὁ παρά πολύς καθιστάω ὡς τίς ὁράω - σμένος ὁ παλαιός , πολύς μέν καί ἄλλος γασίν , ἐν δέ ἐκεῖνος καί οὗτος . ἐρωτάω εἰμί , ὁ ἐθέλω χαμαιωθεω λέξη ἀπόρρητος περί ἐποχαιοῦν * πρᾶγμα . οἷος , ἀρετή δαλλώ ἐγώ , ἐγώ δέ πρό ὁ καταλέγω . καί , ἀλλά ἤδη νῦν Πάτροκλος Λιὺ φίλος Νέστωρ εἴρω . συνθνῄσκω δέ , ὁ διεξοδικός ἀκούω ἐρώτησις δίχα , ὁ ὑπό τίνω λέγω , οἷος , νῦν δέ ὅτε δή μέγας εἰμί καί ἄλλος μῦθος ἀκούω σῦς - θνῄσκω . καί , συνθνῄσκω Ἰθάκη . καί οὗτος μέν τις . φιλόσοφος μέντοι , ἐρωτάω εἰμί , φράζω συμβολικός αποχρισις ζητέω . οἷος . ἀρά γε οὕτως ἔχω ; πρός ὅς ἐπάγω ὁ ναί ἢ οὖον ἢ ὁ ἀναμφιβο - Λῶς , ἢ τωιουταω τίς , συμβολικός αποχρισις ποιέω . τοιοῦτος δέ καί ὁ , σαφής . ἢ ἄδηλος . καί ὁ τοιοῦτος . εἰμί δέ ὅτε φρήν καί ἕτερος ἀποχρίω πρός ἐρώτησις . οἷος . ἡμέρα εἰμί ; εἰμί , ἢ οὐ εἰμί . καί τοιοῦτος μέν ἢ ἐρώτησις . πῶς δέ εἰμί , φράζω πρός ὅς οὐ εἰμί συμβολικός ἀποχρίω . οἷος . ποῦ κατοικέω ; δείκνυμι ἔχω γάρ ὁ ἐρωτάω , ὅτι ἐν ὅδε ὁ τόπος . καί πῇ ἤδη Ἀνδρομάχη ; ἐπί πύργος μέγας Ἴλιον . καί οὐ εἰμί ἐν οὗτος αὐτός συμβολικός , ναί ἢ οὖον . καί ἄλλως δέ γασίν , ἐρώτησις μέν εἰμί , ἢ σύντομος ἀπόκρισις ἀπαιτέω . πῶς δέ , μακρός πρᾶξις ἀπαίρω . ὅτι2 ὁ , ὅς ξένος , τίς εἰμί ; πίνω ; πικύ' ἡγρὰ κέλευθος ; ἢ τίς κατά πρᾶξις ἢ μανθάνω ἀληθής , οἷος τίς ληΐς - στῆρες ὑπό Ἄλας , ὁ τε ἀδύναμαι ἄγρα περιτίθημι , πάρειμι * ἀλλοδαπός φέρω . ὁ τοίνυν ὅς - αὐτός ἐπί κεῖμαι καί ἐν ὁ κατά ὁ κλώψ . λέγω δέ κέλευθος ἡγρὰ , διαστέλλω ὁ κατά ξηρός . κέλευθος γάρ , καί ἐπί γῆ . ὥσπερ αὖος πάλιν καί ἐπί θάλασσα ὁδός . δῆλος δέ καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ὁ ὁ κατά πᾶς πλιννασμός , ἐν ὁ κέλευθος , καί ἐν ὁ πανιανια . περί ὁ απαυτώνω γάρ ἐκεῖνος λέγω . καί ἐν ὁ ἄνθημα πανθῆμα ὡς γασίν ὁ παλαιός . ὁ δέ εἰμί , πρώτος - τύπος , τις , ἢ ὁ αὐτός , ἐν , ἐτός . καί ἄλλως μέν πρόσθεσις ὁ ἵστημι , αὐτός . ἐτός . Ἀομικῶς μέν - ὅς , ἄμη εἰμί . ἐγώ εἰμί δέ καὶι Ἡρακλείδης ὁ εἰμί . ὡς γάρ οὖον λέγω διανύω ἢ ματός . οὗτος οὐδέ τίμι εἰμί . ἔτι δέ καί καθότι ὀξύνω , οὐδείς γάρ ὁ εἰς ὁ λήγω ὀξύνω , ἡμερηίου ὁ Φερέ . καί Ἀρίσταρχος ἡμερηίου φημί ἐγγίγνομαι ἐν Ἰλιάς ὁ , ματός ἀφρηγοῖ ἕννυμι . οὖον γάρ ἀνίημι - φημί τίς μή πρῶτος ὀξυτονέω . εἰμί δέ ἀναιρέω ὁ ὀξυτονέω , ἀποφὸς φημί καί ἢ ἐγγίγνομαι . οὗτος δέ καί περί οὗτος γράφω , ἵνα ὅτι λέγω ὅτι ὁ εἰμί εἰμί αὐτός εἰμί καί ἡμέρηται ὀξυτονέω , ὅμως πάσχω οὗτος , διά ὁ ἐννέα ὅς ὡραῖος ὁμοτονία . ἀΐτας πάσχω καί χαίρω ὁ εἰμί ὅθεν γίνος ὁ εἰμί , λέγω ὅστις Ὅμηρος μέν . ὀν ὁ ἵστημι Ἥρα ἀπήμων αὐτός . ὁ δέ ἀναίγουν , παρά Καλ - λιμαχος ἐν ὁ , γράφω ἐγώ . ἤγουν γραφεῖον εἰμί . Ὅρας δέ καί ὅτι ὁ παρηγόριος ἢ ἄλλως οὐ ἐπί κακός Πλιού , κατά πρᾶξις Πλιού φημί . ὁ δέ ληϊστίοις δέ εἰμί πιαστη , Μάνθ - δίδωμι . ὁ καί ἐπί ὁ βασιλεύς μαθητής φύω . λέγω δέ καί ἀλάομαι ὁ ληϊστίους , ὁ ἀσφαλής καί Ψ Ω Γ . ὁριστός ὁ σμάω πλόος ἀπαιτέω πλόος . ὁ δέ ψυχή παρατίθημι , κεφαλή ἐπί ὁ μαχστήρων εἶπον , ὡς τατός εἰμί οὕτως ἢ οὕτως εἶπον . καθά καί αὐτός προερέω . ἐν δέ ὁ ἀλλοδα - ἀναπομπός καθίημι καί αλλοχοω φέρω , ἔχω ὁ ἔδαφος . ἵνα ἢ ἀλλοδαπός , ὁ ἀπό ἄλλος ἴδιος . τραπέζι - ὅς ἰωνικός ὁ Ψύλου εἰς δασύς . οὗτος δέ ὁ παλαιός περιέχω καί εἰς ὁ ἡμεδαπός καί ἄνδραπός καί εἰμί τίς πως ὅμοιος . ὁ τις δέ παλαιός εἶπον ὡς ἀλλοδαπός , ὁ ἀπό ἄλλος διάω . καί ὁ ἀνίστοχα δέ οὗτος , ὁμοίως . ὁ δέ ἐπί Ἄλας ἀλέω ὁ δή καί περιχέω , εἰς ἰσμηρίαν ἐπιχέω ὁ ληστήρος . ἵνα οὗτος μή χωρέω νοέω λῃστής ἀλλά κατά θάλασσα . ἱστίον δέ ὅτι τέχνη ὁ παλαιός καί ὁ παρατείνω , καί οὖον πάνυ ἐπιγιγνώσκω οὐδέ αἰσχρός ὡς καί Θουκυδίδης δοκέω , οὐδέ ἀδο - ξον , ὁ λήγω . Τηλέμαχος οὖν φημί . οὖς ἐγώ ἐλαύνω Ὀδυσσεύς . καί Νέστωρ δέ νῦν ἐρωτάω ὁ * ξένος , εἰμί κατά πρόξ ἢ μήτηρ ἀλέω οἷος λῃστής , ὡς ἐκεῖνος ἀποχρονυμένων ἄν ἐκ ἕκατος - ῥόος . πῶς δέ ἄν ἀποχρίω λῃστής εἰμί εἴπερ γαῦλος δίδωμι ὁ ἐπιτήδευμα ; καί τοιοῦτος φωνέω - αἱρέω , μέλλω ἀλέω δίδωμι διχρ . ἱστορέω δέ καί πρωδοος ὁ τις παλαιός καί μάλιστα ὁ περί θράσσω , γῆ μέν ἄγω , ἄπειμι εἰμί . σύν δέ ἀπό πόλεμος καί λῃστεία , καλός . συμφωνέω δέ ὁ οὗτος λέγω καί ὁ ἱστορέω ὅτι βίος ὁ Ἕλλην ὁ πρῶτος ἀπό λῃστεία ὁ πολύς ΕΠΟ - ριζετος . καί ὅτι ὁ ἀπό λῃστεία βιοτεινω τοσοῦτος ἀπέχω ὁ αἰσχύνω φέρω , ὡς καί ἐν καλός μᾶλ - ὁράω τίς καθίστημι . καί γιδ́σνω ὁ νύμφη ὁ νυμφίος ὁ λήγω ὀν χλέω φέρω . καί οὗτος μέν τις . Ἀρίσταρχος δέ μοχθηρός ὁ λῃστεύω ἡγέομαι , διά ὁ συμφράζομαι . ἐν ὅς ὁ ποιητής μαρμύδιος πλανάω φημί , ψυχή παρατίθημι . κακός ἀλλοδαπός φθονοτα . ἀλλά οὐδέ Ἀχιλλεύς φημί ἢ ἄλλος ὁ ἴσιον . λῃστεύω χράω . εἰμί δέ ὁ ληΐς ὁ Πηλείδης ἄρχα ὡς ἐφίημι ὁ ποιητής μετά ὀλίγος , ἀλλά οὐ ἤδη οὗτος λῃστεύω εἰμί . εἰμί δέ καί Ἀθῆναι ληΐτης ἐκ ὁ ληΐς λέγω , ἀλλά οὖον τατός λῃστεία καί ληΐς ὁ εἰμί λαφυραγωγία . ὅτι2 ὁ Ἰθάκη ὑπονέω πταίς φημί . εἶπον . ἐγώ ἐκ Ἰθάκη ὑπονέω ἔρχομαι . καί γράφω περί οὗτος ἐν ὁ ὅς ραψωδία . ὅτι2 ἀντιδέκταλ*ται ὁ ἴδιος ὁ δῆμος παρέχω , καθά δηλόω ὁ προξὺς δέ ἤδη ὁδή οὖον δήμιος . ἐκ ὅς ὁ μετά Ὄμηρος ὁ ἰδιωτικός φημί καί δημόσιος . Ὅρας δέ ὡς λέγω χρηστικός ἐπί ἀγαθός παρά ὁ παλαιός ; ὕστερος εἰς ἑτεροῖος σημασία μεταπίπτω , γλωσστὴς γάρ ὁ δήμιος παρά ὁ μετά Ὄμηρος . ὅτι2 ὁ μετέρχομαι καί ὁ μετάγω , ὁ μέν ὕστερος ἐπί τις φημί ἐκδίζω , ἐπί δέ καί μεταχέω - ρίσω . Ὅμηρος δέ εἶπον διά ὁ Τηλέμαχος ὅτι πατήρ ἐγώ χλέος εἴρω μετέχω , οὐ οὗτος νοέω . ἀλλά ἀπλόος φημί ὡς διά ἀξοῦν ἔχω ὁ πατήρ . οὖον * καί ἐπάνειμι ἐπιπλέκω ὁ , δείδω καί τάλας - φρονος . καί σημειόω ὅτι καλός εἶπον ἄρα ὁ Τηλέμαχος ἤ προφαίνω ἢ πηλειδοτος . αὐτός μέν γάρ στενοχωρέω ὁ ὁ ἀνήρ χλέος κατά Ἑλλάς καί Λόγος . ὁ δέ , διά εἷς λέξις ὁ αὐτός , πλάν - τύν ὁ ὁ πατήρ ἐπάνειμι . ἀδιορίστως εἶπον καί μή ἐφίστημι αὐτός τόπος ὥρα . ἱστίον δέ ὅτι ὁ , χλέος εἴρω , ἐσθλός λέγω ἐν ὁ , ἤδη ἵνα μήv χλέος ἐσθλός ἐν ἄνθρωπος ἔχω . ὅτι2 ἀπενθής αλλοχοω μέν , ὁ μόχθος τίς μανθάνω . ἐνταῦθα δέ , ὁ μή ἔχω . φημί γοῦν ὁ ὁ Ὀδυ - * σέως ὄλεθρος , ἀπενθής , ἀντίπηξ ἀνήκουστος . ὅσπερ καί αὐτός Ὅμηρος ἀμύνω διά τε ὁ εὐθύς πρό αὐτός καί ὁ αὐτίκα λεμιναω μετά αὐτός . φημί γάρ . ἄλλος μέν γάρ πᾶς πείθω ὅποι ἕκατι - Στος ἀπόλλυμι . ἐκεῖνος δέ ὁ ὄλεθρος , ἀπενθής . οὖον γάρ τις δύναμαι σάφα εἶπον . ἐκ οὖον δηλαδή Πεν - θομεθη . ἱστίον δέ ὅτι ἐκ ὁ τοιοῦτος πενθέω , γίγνομαι καί πειθός πειθήνως ὡς σωλήν σωλήρος , ὁ σπιλλόμενος ἐπί ὅς ὁ ὁ Πολείων πενθίζομαι . καί πολύς ὁ λέξις οὗτος χρῆσις παρά ὁ παλαιός . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ἢ μετά προτίθημι , * δοτικός συντάσσω . φημί γάρ . ἐν πλάν - γει μετά χύμα Ἀμφιτρίτη . περί ὅς μῦθος ὅτι ἐν Νάξος ὁ Ἀμφιτρίτη χορεύω εἶδον Ποσειδῶν ἀγαπάω . ὅτι2 ὁ γονάζω περιφράζομαι ἄμη καί παραφράζω , φημί . τοὔνεκα νῦν ὁ σός γόνυαδ' ἱκάνω . ὁ εἰμί , ἴσος . ἐκεῖνος δηλαδή . ὁ δέ ἄν ἴδη ἢ ἡχονσας περιφρα - στιχάω προάγω , λέγω , εἶπον ὅπως δέ δηλαδὸσι τις ἤγουν σύ , ἢ ἄλλος μῦθος ἀκούω . καί ὁράω ὁ τις , ὀρθός πρός ἀκούω , ἐπί εἰμί βλέπω καί ἰτέρον δηλαδὸσι . ὁποῖος καί ὁ κατά ὁ ἱστορικός δηλαδὸσι ὁ βασιλεύς . ἐκ δέ ὁ όποιος , καί μετά ὀλίγος ὄνομα ὁρμεταλῶν ἢ ὁποπὴ μετά ὁ ὁ οἰκεῖος παρακαμένου αὔξησις , ὅς ἔχω καί ἢ ἀντιπάσχω . καί ἢ ἐρήμορσις . καί