eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1396
ἔστι τῷ , ὅσα οὐκ ἔστιν , οὐ θηλυκόν , ἡ ξυονία παρὰ τῷ Ἀθηναίῳ , οἷον , οἱ περὶ Πλάτωνα καὶ Σπιν - σιππον , οὐ χάριν ξυονίας τὰς συνόδους ἐποιούντο . ἀλλ’ ἵνα φαίνωνται καὶ τὸ θεῖον τιμῶντες , καὶ φιλικῶς εἰληφότες συμπορευομένους . εἰ δὲ ξυονὸς λέγεται ὡς τὰ πολλὰ ὁ ἀπηλλοτριμένος * μῆτις , ἔχει καὶ αὐτὸ εὐλογίαν διὰ τὴν ἐκ πρόθεσιν . δηλοῦσιν ποτὲ μὲν , τὸ ξῶ . οὐδὲν ὁ ψηφελὸς ξῶνος . ποτὲ δὲ , ἐπίτασιν . ἡν πάσχει ὁ οἶνον ἐμφορτος ξῶνος . Τὸ δὲ ἐμισχὸν ἐν κρατήσιν οἶνον καὶ ὕδωρ , ἀρκοῦν , ὅτι τὴς τοῦ κρατήρος ἐτυμολογίας , ὡς οὕτω καλουμένων , διὰ τὸ ἐν αὐτῷ τὰ τοιαῦτα συγκεράσθαι ἤτοι μίσγεσθαι . ὀνοματοποιήται δὲ τὸ μίσγεσθαι . ἐξ οὗ καὶ ἡ ἐν Ἰλιάδῃ μογύγχασι . Πουργὸν δὲ σχῆμα τὸ , χήρυκες καὶ θεράποντες οἱ μὲν , ἐποίουν τοῦδε , οἱ δὲ , τοῦδε . Ὅρα δὲ τὸ πολυτρη - τον οἰκωτάτον ὅν σπόγγος ὡσπερ δικτύως τὸ πολυωπόν . ὅτι δὲ τράπεζα κυρίως , οὐχὶ ἡ ἐπὶ τριῶν ἴσταται , ἀλλ’ ὡς γράφει Ἀθήναιος ἢ κατὰ τεσσάρων , δηλοῖ καὶ τὴς λέξεως ἐτυμον . τετραπίζα γάρ , καὶ συγχωρὶ δι’ εὐφωνίας , τράπεζα . ὡσαύ καὶ τετράδραχμον τέτραχμον κατὰ τοὺς παλαιούς . καὶ φύσεσις , φύσις διὰ τὸ ζωτικὸν πνεῦμα διαφυσσόμενον τὰ ζῶντα . εἰς δὲ τὴν τρίποδα , πέπαικται τὸ τοῖς πάλαι . Ἀριστοφάνους γοῦν φασίν τράπεζαν ἡμῖν γὰρ τοῖς πόδας ἔχουσαν τέτταρας δὲ μὴ ἔχου , λέγει ὁ ἐπισχεδίας , καὶ πούτῃ ἐγὼ τριπόταν τράπεζαν ἤγοῦμαι , λέγει δὲ φασὶ καὶ Ἐπίχαρμος , οὕτως . τί δὲ ταύτ’ ἔστι ; δηλαδή τριποῦς . τί μὲν ἔχει πόδας τέτταρας ; οὐκ ἔστι τριποῦς ἀλλ’ ὅμως τετράπονος , ἔστι δ’ ὅμως αὐτὴ , τριποῦς . Κρατῖνος δὲ φασί , τρισκέλη λέγει τὴν τρίποδιν . εἰπὼν , τράπεζαν τρισκέλες σφεν - δάμναι . Ἐν τούτοις δὲ ὅρα τὸ τέττορας Ἀριστοῦς λεχθὲν , οὐ αὐτὴ καὶ παρ’ Ἠσιόδῳ , καὶ τὸ σφενδάμναι . οὐ ἀφεσιχόν , παρὰ τῷ χωμικῷ ἐν τῷ , ἄνδρες μακαθωσιμάγω σφενδάμναι . τουνέστι , σφενδοὶ κατὰ τὸ ἐκ τῆς σφενδάμων ξύλον . Ὅτι τὸ τετιμημένος ἤτορ ἤχουν τετιμημένους , λέξις ἔστι ποιητική , ἀπὸ ἀρρήτου ἐκστότου τοῦ πρὸ τιμῶν . τουνέστιν δὲ καὶ τὸ βεβλημένος , καὶ τὸ κλη - μένος ἀντὶ τοῦ ἐπιδημῶν . Τετιμημένος δὲ ἤτορ , ὁ κατὰ ψυχὴν πάσχων . πρὸς διαστολὴν τοῦ κατὰ σῶμα . Ὅτι ἀπλῶς μὲν ὁσώμενος , ὁ βλέπων , ὁσώμενος δὲ φασίν ὁ φανταζόμενος τὸ μὴ παρόν , καὶ κατὰ τοῦν αὐτὸ βλέπων καὶ ἀντιβολισούμενος , ὡς ὁ Τηλέμαχος καὶ ἥτις ὁσώμενος φασὶ πατέρα ἰσθλόν , ἤχουν ὁνυροπολῶν ὡς ὁ παρρησιαστής . Ἡμοσθένης ἠρωτήσας , καὶ τοῦτο ἤν ἡ εἰς αὐτὸν σῆμα - γούσης ἱλασίας τῆς Ἀθηνᾶς . ἐνθουσιάζει γὰρ οἷον , καὶ εἰς προθυμίαν ἔχουν ἀναλαχενθῆς , ποιήσα τὰ ἠρξὴς δηλωθησόμενα . Ἰστίον δὲ ὅτι καὶ ναυτικὴ λέξις ἐστιν ὅτι τὸ ὁσσεῖσθαι , ὡς ἐν τῷ καλ’ ὁσσο - ὡς μὲν ἐπὶ τινὸς , μάλιστα δὲ τοιαύτη λέξις , τὸ ὁττιώσθαι , ἐπὶ καὶ * ὅσα καὶ ὅτα , οἰωνοσκοπία φασίν ἢ χληδών . Αἰολικῶς δὲ κατὰ Ἡροδείδην ἔχει τὸ ὁσσεῖσθαι . τὰ γὰρ εἰς πτὼ φησὶ βαρύτοναι , οἱ Αἰολεῖς εἰς δύο σῆμα μετατιθέασιν . οἷον , πέπτω πέσσω , ὡς καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἐξῆλθεν . ὕπτω ὕσσω . ἐνταῦθα δὲ σημειῶσαι ὡς εἰ καὶ ἐκ τοῦ ὕπτω γίνεται τὸ ὕσσω , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ ἐκ τοῦ κατοπτέω κατοσσεῦ φασίν οἱ Αἰολεῖς , ὁμοίον δὲ τοῖς ὁρθεῖσι , καὶ τὸ ἐπίπτω ἐνίσσω . καὶ τὸ βλέπω ἐξ οὗ φασὶ τὸ ἀβλεπτῶ , βλέσσω . ὡ παρευρισκόντες φησιν ἴδιον ἔχει τὸ ὕ , παρέσει τοῦ βήτα , λεῖνον φασίν . ἴσως δὲ , καὶ τὸ λίσσω , ἐκ τοῦ λίπω ἤχουν ἐπιδημῶ γέγονεν . ἐπιδημεῖ γὰρ πως καὶ ὁ λισσόμενος περὶ τινος . Ὅτι Τηλέμαχος μὲν σμικρολογεῖται περὶ τὰς ἐπὶ τῷ πατρὶ ἐλπίδας οἷα μὴ πεπισφα - μένος τῶν κατ’ ἐκεῖνον . σκίδασις γὰρ ἀμητήρων δι’ ἐκείνου φαντάζεται , ὡς μέγα καὶ τοῦτο τυγ - χάνον εἰ ἀνασθεῖν . ὁ δὲ , ἐπανελθὼν , οὐ σκεδάσει ἀλλὰ πάντας ἀνελεῖ . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι νῦν μὲν , φαίνεται σκιδῶ καὶ σκιδάζω εἶναι ἀφ’ οὗ ἡ σκίδαισις . ἐτέωθη δὲ , κειδὸ δίχα τοῦ σῆμα . οὐδὲν παρά - γωγον τὸ κειδαῖω . οὕτω δὲ καὶ σκιδάται καὶ κίδνεται . Ὅτι ἐρίστασθαι θύρας , τὸ ἀπλῶς ἐπὶ ταῖς θύραις ἵσταται . λέγεται δὲ πολλάκις καὶ ἐπὶ τῶν ἐπατοῦντων ἢ λέξις . οὐδὲν καὶ ἐπι - * στάτης ὁ ἰκέτης , ἢ προσαιτής , ὡς τὸ , οὐ σὺν’ ἄν ἐξ οἴχων σὺ ἐπιστάτην οὐδ’ ἄλλας δούς . λέγεται δὲ τὸ ἐριστάσθαι καὶ ἐπὶ τοῦ προθέσεως . ἐξ οὗ καὶ τὸ , ἵχους ἐπιστάταιν . καὶ παρὰ Σοφοκλεῖ , ποιμένας ὁρῶμεν ἐπιστάτων . Ὅτι τὸ τὴς δεξιᾶς χείρος ἀπτεῖσθαι ὅσον καὶ νῦν πολλοῖς τῶν εὐθύν ἐπιχωρεῖ , δεῖμα φιλοφρονίας ἢ ἀσφαλισμα . ἄλλοι καὶ δεξιῶ λέγονται οἱ ὁραθόι . καὶ δεξιω - σθαι νῦν , τὸ φιλοφρονεῖσθαι λέγεται . ἀνὶλα ἐν τοῖς ἐξὴς τοῦ Ἀντιγόνου παρηγορῶς ἀγαμάνου τὴς τοῦ Τηλέμαχου δεξιᾶς , ἐξέσπασ τὴν χεῖρα ὁ Τηλέμαχος μετὰ θυμοῦ , μὴ ἐνασχόμενος τὸ τιμῶν παιδεῖσθαι . καὶ Ἀχιλλεὺς δὲ λαβὼν ἐπὶ παρὰ χεῖρα Ἡρακλῆν δεξιῶν , οὐδὲν τι παρὰ τῶν πολέμων
Lemmas: εἰμί ὁ , ὅσος οὐ εἰμί , οὖον θηλυκός , ὁ ξυανια παρά ὁ Ἀθηναῖος , οἷος , ὁ περί Πλάτων καί σπιν - σιππᾶς , οὖον χάρις ξυανια ὁ σύνοδος ποιέω . ἀλλά ἵνα φαίνω καί ὁ θέω τιμή , καί φιλικῶς λαμβάνω συμπορεύομαι . εἰμί δέ ξυονὸς λέγω ὡς ὁ πολύς ὁ ἀπηλλοτριμένος * μῆτις , ἔχω καί αὐτός εὐλογία διά ὁ ἐκ πρόθεσις . δηλόω ποτέ μέν , ὁ ξέω . οὐδείς ὁ ψηφελὸς ξῶνος . ποτέ δέ , ἐπίτασις . ἐάν πάσχω ὁ οἶνος έμφορτος ξῶνος . ὁ δέ μίσχος ἐν κράτησις οἶνος καί ὕδωρ , ἀρκέω , ὅτι σής ὁ κρατήρ ἐτυμολογία , ὡς οὗτος καλέω , διά ὁ ἐν αὐτός ὁ τοιοῦτος συγκεράω ἤτοι μίσγω . ὀνοματοποιέω δέ ὁ μίσγω . ἐκ ὅς καί ὁ ἐν Ἰλιάδη μογύγχασι . Πουργός δέ σχῆμα ὁ , χαίρω καί θεράπων ὁ μέν , ποιέω ὅδε , ὁ δέ , ὅδε . Ὅρας δέ ὁ πολυτρω - ὁ οἴκος ὅς σπόγγος ὡς δικτυεύς ὁ πολυωπός . ὅτι δέ τράπεζα κύριος , οὐ ὁ ἐπί τρεῖς ἴστημι , ἀλλά ὡς γράφω Ἀθήναιος ἢ κατά τέσσαρες , δηλόω καί σής λέξις ἔτυμος . τετραπίζα γάρ , καί συγχωρὶ διά εὐφωνία , τράπεζα . ὡσαὺ καί τετράδραχμος τετραχμοῦς κατά ὁ παλαιός . καί φύσις , φύσις διά ὁ ζωτικός πνεῦμα διαφύσσω ὁ ζῶ . εἰς δέ ὁ τρίπους , παίζω ὁ ὁ πάλαι . Ἀριστοφάνης γοῦν φημί τράπεζα ἐγώ γάρ ὁ πούς ἔχω τέσσαρες δέ μή ἔχω , λέγω ὁ ἐπισχεδία , καί Πούτη ἐγώ τρίβω τράπεζα ἡγέομαι , λέγω δέ φημί καί Ἐπίχαρμος , οὕτως . τίς δέ αὐτός εἰμί ; δηλαδή τρίπους . τίς μέν ἔχω πούς τέσσαρες ; οὐ εἰμί τρίπους ἀλλά ὅμως τετράπονος , εἰμί δέ ὅμως αὐτός , τρίπους . Κρατῖνος δέ φημί , τρισκελής λέγω ὁ τρίπους . εἶπον , τράπεζα τρισκελής σφεῖς - δαμάζω . ἐν οὗτος δέ ὁράω ὁ τεττοηρα Ἀριστοῦς λέγω3 , οὖον αὐτός καί παρά Ἡσίοδος , καί ὁ σφένδαμνος . οὖον ἀφεσιχόν , παρά ὁ κωμικός ἐν ὁ , ἀνήρ μακαθωσιμαγος σφένδαμνος . τουνέστι , σπένδω κατά ὁ ἐκ ὁ σφένδαμος ξύλον . ὅτι2 ὁ τιμάω ἦτορ ἠχέω τιμάω , λέξις εἰμί ποιητικός , ἀπό ἄρρητος ἐξίστημι ὁ πρό τιμή . τουνέστιν δέ καί ὁ βάλλω , καί ὁ καλέω - μένος ἀντί ὁ ἐπιδημέω . τιμάω δέ ἦτορ , ὁ κατά ψυχή πάσχω . πρός διαστολή ὁ κατά σῶμα . ὅτι2 ἀπλόος μέν ὁράω , ὁ βλέπω , ὁράω δέ φημί ὁ φαντάζω ὁ μή πάρειμι , καί κατά τοῦν αὐτός βλέπω καί αντιβολισεω , ὡς ὁ Τηλέμαχος καί ὅστις ὁράω φημί πατήρ ἰσθλόν , ἠχέω ονυροπολος ὡς ὁ παρρησιαστής . Ἡμοσθένης ἐρωτάω , καί οὗτος ἐάν ὁ εἰς αὐτός σῆμα - Γούσης ἱλασία ὁ Ἀθηνᾶ . ἐνθουσιάζω γάρ οἷος , καί εἰς προθυμία χόω ἀναλαγχάνω , ποιέω ὁ ἔρδω δηλόω . ἱστίον δέ ὅτι καί ναυτικός λέξις εἰμί ὅτι ὁ οσσειεπομαι , ὡς ἐν ὁ καλός ὅσος - ὡς μέν ἐπί τις , μάλιστα δέ τοιοῦτος λέξις , ὁ ὁττιώσθαι , ἐπί καί * ὅσος καί ὄτα , οἰωνοσκοπία φημί ἢ χλήδης . Αἰολικός δέ κατά Ἡροδείδην ἔχω ὁ οσσειεπομαι . ὁ γάρ εἰς πέτομαι φημί βαρύτονος , ὁ Αἰολεύς εἰς δύο σῆμα μετατίθημι . οἷος , πέσσω πέσσω , ὡς καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ἐξέρχομαι . ὕπτω Ὕσσος . ἐνταῦθα δέ σημειόω ὡς εἰμί καί ἐκ ὁ ὕπτω γίγνομαι ὁ Ὕσσος , ἀλλά οὐ καί ἐκ ὁ κατοπτέω κατοσσεῦ φημί ὁ Αἰολεύς , ὅμοιος δέ ὁ ὁράω , καί ὁ πίπτω ἐνίπτω . καί ὁ βλέπω ἐκ ὅς φημί ὁ ἀβλεπτῶ , βλέπω . εἰμί παρευρίσκω φημί ἴδιος ἔχω ὁ ὗ , πάρειμι ὁ βήτα , λένος φημί . ἴσως δέ , καί ὁ Λίσσος , ἐκ ὁ λείπω ἠχέω ἐπιδημῶ γίγνομαι . ἐπιδημέω γάρ πως καί ὁ λίσσομαι περί τις . ὅτι2 Τηλέμαχος μέν σμικρολογεω περί ὁ ἐπί ὁ πατήρ ἐλπίς οἷος μή πεπισφος - μένος ὁ κατά ἐκεῖνος . σκίδασις γάρ ἀμητήρ διά ἐκεῖνος φαντάζω , ὡς μέγας καί οὗτος τυγ - χάσκω εἰμί ἀνίημι . ὁ δέ , ἐπανέρχομαι , οὖον σκεδάννυμι ἀλλά πᾶς ἀναιρέω . σημειόω δέ ὅτι νῦν μέν , φαίνω σκιδῶ καί σκίζω εἰμί ἀπό ὅς ὁ σκιδαιτις . τωθάζω δέ , κειδὸ δίχα ὁ σῆμα . οὐδείς παρά - γωγον ὁ κειδαῖω . οὗτος δέ καί σκιδαω καί κίδνεται . ὅτι2 ἐρίζω θύρα , ὁ ἀπλόος ἐπί ὁ θύρα ἵστημι . λέγω δέ πολλάκις καί ἐπί ὁ πατέω ἢ λέξις . οὐδείς καί ἐπι - * στάτης ὁ ἱκέτης , ἢ προσαίτης , ὡς ὁ , οὖον συνίημι ἄν ἐκ οἴχω σύ ἐπιστάτης οὐδέ ἄλλος δίδωμι . λέγω δέ ὁ ἐρίζω καί ἐπί ὁ πρόθεσις . ἐκ ὅς καί ὁ , ἵκω ἐπιστάτης . καί παρά Σοφοκλῆς , ποιμήν ὁράω ἐπιστάτης . ὅτι2 ὁ σής δεξιός Χείρος ἀποτίνω ὅσος καί νῦν πολύς ὁ εὐθύς ἐπιχωρέω , δεῖμα φιλοφρονίας ἢ ἀσφάλισμα . ἄλλος καί δεξιός λέγω ὁ ὁράω . καί δεξιός - ἕπομαι νῦν , ὁ φιλοφρονέομαι λέγω . Ανίλα ἐν ὁ ἑξῆς ὁ Ἀντίγονος παρηγορέω ἀγαμάνου σής ὁ Τηλέμαχου δεξιός , ξεσπάω ὁ χείρ ὁ Τηλέμαχος μετά θυμός , μή ἐνέχω ὁ τιμή παιδεύω . καί Ἀχιλλεύς δέ λαμβάνω ἐπί παρά χείρ Ἡρακλῆς δεξιός , οὐδείς τίς παρά ὁ Πολέμων