eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1439
καὶ τὰς Ἑρινύς . καὶ τὴν ἐξ ἀνθρώπων ὑφορᾶσαι νέμεσιν . καὶ πῖθει ἑαυτόν , μὴ * μόνον οὐκ ἀποσασθαι τὴν μητέρα , ἀλλ’ οὐδὲ μῦθον τοιούτων εἰπὼν πρὸς αὐτὴν ἢν φθάσας καὶ ὁ ἔχθρὸς Ἀντίνοος ἐπαίνοις ἀείρωνεν . εἰπὼν αὐτῇ καὶ φίλην μητέρα τῷ Τηλέμαχῳ ὡς ἔφηται . ἔστι δὲ ἡ Ὀμηρικὴ γράφει , τοιαύτη . Ἀντίνο’ , οὕτως ἔστι δόμων ἀέκουσαν ἀπόσσαι , ἢ μ’ ἐπεχ’ ἢ μ’ ἐθραφε , πατὴρ δ’ ἐμὸς ἄλλοθι γαίης ζῶει , ὁ γ’ ἢ τέθνηκε , κακὸν δὲ με πόλλ’ ἀποτίνων Ἰκαρίῳ , αὐτ’ αὐτὸς ἔχων ἀπὸ μητέρα πέμψω . Ἐγὼ γὰρ τοῦ πατρὸς κακὰ πείσομαι . ἀλλὰ δὲ δαίμων . Ἰώσαι , ἐπὶ μήτηρ συγγενὲς ἀμήστ’ ἐρινύς . Οἶκον ἀπερ*χωμένη , τιμῆσις δὲ μοι ἐξ ἀνθρώπων Ἔσσεται . ὡς οὐ τοῦ - τον ἐγὼ ποτὲ μῦθον ἐνίψω . καὶ τὰ ἔξης ὡς προεγώρη ἐν τῷ ἐξῆντα μεγάρων ἄλλας δ’ ἀλλήνεντε διά - τας . ἀπαγαλλάκτως γὰρ τὰ ἐκεῖ ἠθθέντα , κείνται πάνταιθλα . ὀνοῦντος καὶ ἐν τούτοις τοῦ ποιητοῦ , τὰ ἐν πεποιημένα μεταποιεῖν . πλὴν ὕσον , εἰπὼν ἐκεῖ ἐξῆντα μεγάρων , ἐνταῦθα ἔκατ’ μοι μεγάρων φησί , ποιητοῦν καὶ σαφέστατον . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ ἢ μ’ ἐθραφε , ἐπίπεσον δηλοῖ γνη - σιότητος . εἰσὶ γὰρ μητέρες , αἱ τίκτουσι μὲν , οὐχ ἰσχοῦνσι δέ , ἄλλ’ ὡς εἰπεῖν , ἐπιθίκασι ταῖς τίσθη - νοῖς , οἷα μὴ δὲ φιλοῦσαι τίκτειν αἱ πολλαί . ἀλλὰ τὴν μὲν γαμήλιον στήρουνσαι , ἀποστερόμεναι δὲ πορνικῶς τὴν γενετυλίδι διὰ τὴν οὐκ ἄπορον Ἐλκεῖδιναν . Ἐπαναγορᾶς δὲ σχῆμα γοηγόν , τὸ , ἢ μ’ ἐτεκεν , ἢ μ’ ἐθραφε . Τὸ δὲ ἀέκουσαν ἀπόσσαι , πληρέστερον ἐν ἢν εἴπερ εἶχε προσκείμενον καὶ τὸ ἐχόντα . ἵνα ἔφη . ὡς οὕτως ἔστιν ἐχόντα με δόμων ἀέκουσαν ἀπόσσαι τὴν μητέρα . διὸ μὴ ὀλίγα φησίν . ἔχων ἀπὸ μητέρα πέμψω . οἴησας τὸ ἀέκουσαν ὡς ἤδη ἠθθέν . Καὶ ὅσα ὅτι , ταυτὸν ἔστιν ἀπόσσαι καὶ ἀπο - πέμψαι . ἄπειρ οἱ μεθ’ Ὀμήρου παιδευτικοὶ ἀποσασθαι φασὶ καὶ ἀποπέμψασθαι . Τὸ δὲ ὅλα*κτίσθαι πολλὰ ἀποτίνων Ἰκαρίῳ , συμπολογίας αἰτίαισι φασὶν οἱ παλαιοὶ τῷ Τηλέμαχῳ προσά - πτειν . διὸ καὶ θέλουν οἱ τοιούτοι στίξιν τελίαν ἐν τῷ πολλ’ ἀποτίνων καὶ νοοῦν αὐτό , οὐχ ἐπὶ χρημάτων ἀλλ’ ἐπὶ τῆς θεοῦν ποινῆς . κατὰ τὸ , σὺν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν σὺν σφᾶσι κεφαλαῖς καὶ ἔξης . ἵνα λέγῃ ὅτι κακὸν δὲ με πόλλ’ ἀποτίνων ὁ ἔστι θεοῦν ποινηλατισθῆναι ἄν αὐτὸς ἔχων τῷ Ἰκαρίῳ ἀποσάψω ἀέκουσαν τὴν μητέρα . Ποία δὲ πολλὰ ἀποτίσω ; ἐκ τοῦ πατρὸς κακὰ γὰρ πείσομαι , ὁ ἔστιν ἐκ τοῦ Ὀδυσσέως εἰ τυγχ’ ἐπανέλθῃ . οὕτω γὰρ τινες καὶ οὐχ ἐπὶ τοῦ Ἰκαρίου νοοῦσι τὸ πατρὸς . ἀλλὰ δὲ δαίμων καὶ ἐρινύες δώσουσι . περὶ ὧν ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα διαλέλεκται , διατὶ τὴ ἐρινύς καλοῦνται , καὶ διατὶ συγγενεῖ . Ἐνθά , σημείωσαι καὶ ὅτι τὸ ἐρινύς ἀφήκεται , ἢ ὅλως θεόν τινα , ἐπιδιαζεν ἤλεγεν οἱ παλαιοί , ἀντὶ τοῦ , καταφράσθαι . προσφέρουσις καὶ χυσιῶν Φοιβάτου ται - τήν . ὕστερον ἀράται καὶ ἐπιθεάξει τῷ πατρὶ . Ὅσα δὲ καὶ ὅτι ὡσπερ ἡ μήτηρ ἀνλαχίται τὴν ἐξ Ἀχαιδῶν νέμεσιν , οὕτω καὶ ὁ υἱὸς Τηλέμαχος τὴν ἀπλῶς ἐξ ἀνθρώπων , πλατυτέραν οὕτως ἔχον ἐνλάξαι . Τὸ δὲ ἐνίψω , οὐχ’ ἀπλῶς ἀντὶ τοῦ εἴπω , ἀλλὰ μετὰ σφοδρότητος καὶ ἀπειλῆς , ὡς καὶ ἡ ἐμπλῆ * δηλοῖ . Ὅσπερ δὲ ἀπὸ τοῦ ὕψω γίνεται τὸ ὕπτω , καὶ ἀπὸ τοῦ πέτω τὸ πίπτω , οὕτω καὶ ἐνίψω ἐπίπτω . Ὅτι μέλλοντι μὲν δημηγορήσαι τῷ Τηλέμαχῳ , φήμη ἀλαλῆθη ὡς προκρύδη θαρρήνουσα . παυσαμένου δὲ τῆς δημηγορίας , αὐτοὺς δύο Ζαὺς ὑφώθεν ἐκ χορηγίας ὕσος προέηκε πέτε - σθαι . δηλοῦντας καὶ αὐτοὺς τὸ μέλλον ὡς ἠθθήσεσται . Οἱ ὅς μὲν , ἀντὶ τοῦ τέως καὶ μέχρι τινός , ἐπέτουν μετὰ πνοιῆς ἀνέμου , Πλησίω ἀλλήλοισι τιτανωμένοι πτερύγασιν . Ἀλλ’ ὅτι δὴ μέσσην ἀγορὴν πολὺχρῶν ἐκώδην , Ἐνθ’ ἐπανηθέντε , τι*ναξάσθη πτερά πολλά . Ἐς δ’ ἰδέτην πάντων κεφαλὰς . ὅσοντο δ’ ὀλίχρον δονωμένω δ’ ὀνύχεσι πτεροῖσι ἀμφὶ τὲ διφράς , Ἀξίω λήξαν διὰ τ’ οἴζει καὶ πόλιν αὐτῶν . Θάμβησαν δ’ ὀονθες ἐπὶ ἴδον δηθελμοῦν . Ὅμηρον δ’ ἀνὰ θυμόν , ἄπερ τελείσθαι ἐμελλον . ὁ δὴ οἰκείων εἰπὼν τῶν ἐπὶ στοχαζομένων τοῦ μέλλοντος , καὶ ταῦτα μὲν τὰ τοῦ Ὀμήρου . εὐθότος καὶ τοιούτοις ἐνασχολεῖν ἐνιαχοῖ τοὺς λόγους διὰ ποικιλίας γράφειν καὶ πολυκαθίσαι . Εἰσὶ δὲ ἀτοί , Ὀδυσσέως καὶ Τηλέμαχος , διώδεν μὲν ἔχοντες , ἐπὶ ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἔφαιν , τῷ . Δι’ ἀνέκινται τὰ τοιαῦτα . ἐκ χορηγίας δὲ ὕσος πετόμενον , ἐπειδὴ ἀγώδην ἤσων τὰ κατὰ τῶν μηστήρων ἀργύσαντες . καὶ τέως μὲν . πρὸς ἀνεμον ἀπλῶς πέτονται , ὡς ἠσυχὴ τὰ ἔρωτα τὸ ἔργον διαγαριζόμενον . καὶ πλησίω ἀλλήλοισι , ἐπὶ οὐχ ἀποστα*τοῦσαν ἀλλήλων ταῖς βουλαῖς . ὅτε μέντοι πρὸς τοὺς μηστήρας γένονται οὐς νῦν ἡ ἀγορὰ ἔχα , τότε δὴ ἐπανηθέντες . τιναζόμενται οἰκεία πτερά πολλά . ἢ διότι ἐπανελθόντες πολλοὺς ἀποβλεπόντα καὶ τῶν ὑπέρωον μηστήρας δηλαδή καὶ κήρυκας καὶ τινὰς τῶν τοῦ οἴκου , θανατώσαντες καὶ αὐτόν . ἢ καὶ διότι θανατώσουσι τοὺς ὅλους μνηστήρας , δι’ οὓς ἐπαγμένους περιφέρεται , εἰδότες δὲ πάντων κεφαλὰς καὶ δυνάμενοι ἐαυτοὺς ὀνῆσαι , ἀπελεύσονται . ἐπειδὴ οὐ μόνον μνηστήρων , ἀλλὰ καὶ πολλοῖς ἄλλοις τῶν Ἰθακησίων ἔσται κακόν . καὶ πολλοὶ τὰς παροίας ἐπ’ αὐτῷ δυνήσονται . τὰ γὰρ κεφαλικά τῶν Ἰθακησίων κακῶ , ἐν ᾧ τοῖς ἐνδείκνυνται οἱ ἄστοι . καὶ τοιαῦτα μὲν δηλοῦσιν οἱ οἰονοί . ποῦ δὲ γίνεται αὐτὸς καὶ ὅτι τῷ Ἰλ ἀνέχεται ἐκ γενεῆς , ἐν τῇ Ἰλιάδι δηλοῦται . Τὸ δὲ πλήσιον , ἀπὸ εὐθείας κέκλιται τῆς ὁ πλήσιος ὡς καὶ ἀλλοχοῦ πολλάχοῦ φαίνεται , οὐ καὶ θηλυκὸν εὑρίσκεται ἡ πλῆσις . ἡς χρήσεις καὶ παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν τῷ , παροῦσης τῆςδε πλήσιας ἡμοί . Τὸ δὲ τιταινόμενοι πταιοῦντες , γραμματικῶς ἐφρόθη , ὡς οὕτω τοῦ πέτεσθαι γινομένου . Ἐνθα καὶ ὅρα ὅτι πτέρυγες ἢ πτερόγες κατὰ Ἀρίσταρχον , μέρος ἐστὶ σώματος περὶ ὃ τὰ πτερά τὰ τινασσόμενα κατὰ τῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ . οὐ γὰρ πτέρυγες ἐκ τῶν ἄστρων ἀλλὰ πτερά μέλλοντα κάτω . Πολύχρονον δὲ ἀγροῖον λέγει , ἐν ᾧ πολλάκις ἐνίοτε φήμα λελοῦνται , ἢ γουν μαν - τικοὶ τινὲς λόγοι , ὁποία τις φήμη καὶ ἐν τῇ σήμερον δημογραφίᾳ παρὰ τε τοῦ Ἀντινόου προσχῶς ἐλα - λήθη , καὶ παρὰ τοῦ Λιμπίτου ὡς εἴρηται . φήμην δὲ εἰπεῖν τὸν ἀπλῶς λόγον , οὐκ ἔστιν Ὁμηρικόν . Τὸ δὲ ἐπιδευθῆντες , πιθανότης ἐστὶ τῆς ἐπαναζώσεως τῶν πεσόντων , ἀπλῶς γὰρ οὐκ ἂν γενέσθαι . Τὸ δὲ πάντων κεφαλὰς , κοινὴν βλάβην δηλοῖ ὡς καὶ ἀνωτέρω γέγραπται , διὰ τὸ μηδὲ ἀναίτιους εἶναι μηδὲ τοὺς Ἰθακησίους , ὡς δηλώσει καὶ Τηλέμαχος ἐν οἷς ἐρεῖ ὡς τάδε διατρίβουσιν Ἰθακοὶ μάλιστα δὲ μνηστήρες . οὐδὲ γὰρ μὲν οὐ πάντων Ἰθακησίων ὁσσοῦνται οἱ ἄστοι , ζημίων δὲ καὶ λύπην εἰ καὶ οὐ πάντων , τῶν γοῦν πλείονων . διὸ καὶ ἐν τοῖς ἔξης δηλωθήσεται ὅτι τοῖς μνηστήροι μέγα πῆμα κυλίσκεται πᾶσι . πολλοῖς δὲ καὶ ἄλλοις κακόν ἔσται . Ἐνθα καὶ ὅρα τὸ κυλί - δεται , συντελοῦν εἰς γένεσιν τοῦ , ἐκ ζωοφροῦς ὄρεος καταστήναι τοὺς ἄστους , ὅπερ ἔοικε δηλοῦν τὸ ἀνωτέρω πελυνόμενον πῆμα . δηλοῦ δὲ οὐθ’ ὀρθολογίας Μοῦσης διαφέρειν , τοὺς ἄστους ἀπευθίσαι τὸ ὀπτι - κὸν εἰς πάντων κεφαλὰς . ἀλλως γὰρ οὐκ ἔστιν εὐδιάκριτον . ἴσως δὲ καὶ τοῦ δήμου πανευχωμένου , μό - ναι κεφαλαὶ τοῖς ἄστοις ἐλείποντο . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι μνηστήρων μὲν κεφαλὰς εἶδον , ἐπ’ οὐδὲν . οἱ σὺν σφίσι κεφαλὰς ἀπέτισαν . ὡς παραλήμενοι κατὰ τὸν ποιητήν , ἐδαπάνων τὰ τοῦ Ὀδυσσέως . τὰς δὲ τῶν λοιπῶν Ἰθακησίων , ἐπὶ μὴν , ζημίας καὶ χρημάτων ἢ ζημιῶν ἐκτίσαι . Ἐφύτεσθαι δὲ ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐδηλώθη , τὸ ζῆσθαι . κατὰ μεταφορὰν τῶν ἐκδρομητῶν ζῴων . ὡς ἀπὸ τοῦ δόρυ δορύπτο καὶ δρύπτο . Τὸ δὲ παροίας , καταχρηστικῶς ἐφρόθη ἐπὶ ἄστρων . ὡς καὶ τὸ χαίλος ἐν τῷ , ἀγκυλοχαίλης . ὁμοίως γὰρ ἐπὶ δρυῶν τὸ χαῖλος ὡσπερ ἐπὶ ἀνδρῶν τὸ ὀνυχός . τινὲς μέντοι βιαζόμενοι τὴν κυριολογίαν ἐπιτήδως μὲν λέγουσι δ’ οὖν , ὅτι παροίας καὶ διὰ τὰς ἑαυτῶν , οἱ ἄστοι ἐδύναστον ἀλλὰ τὰς τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , ὡς βαδίζοντες τὴν πτῆσιν καὶ κατ’ αὐτῶν ὁμιλῶντες ὡς ἐνὶν . καὶ τοιούτῳ ἔργῳ θρασύτερον ἐπιτολμήσαντες . χρῆττον δὲ τὸ πρῶτον . ἐπὶ καὶ Ἰάμβλιχος οὕδε τοιούτους ὀνομάζει , οἱ ἀποδύσονται αὐτοὶ ἑαυτοὺς , καὶ πον ἀναφοροῦν ἐπὶ δηλώσει μέλλοντός τινος , ὅπερ οὐ κατὰ φύσιν ἀνα φήσιν , ἀλλ’ ὑποφύει . Ἀξιοὶ δὲ ἡξίαν , ἀντὶ τοῦ ἀνατολίζοι , ὡς αἰσίου . δηλοῦντες ὅτι Ὀδυσσεὺς μὲν καὶ Τηλέμαχος νικῶντες , ὑπὸ φωτὶ ἔσονται . μνηστήρες δὲ ὑπὸ ζῳοφ γενήσονται . ὅτι δὲ δεξιὰ τὰ ἀνατολικά , δηλοῖ ὁ ποιητὴς ἐν οἷς φησίν , αὐτ’ ἐπὶ δεξιὰ ἴσως πρὸς ἡμῖν τ’ ἡλίων τε , αὐτ’ ἐπ’ ἀριστοῖς ποτὶ ζῳοφ ἡμῶνται . Οὕτως δὲ καὶ πάλιν , καλῶν μὲν ἐπὶ τῶν Ἰθακησίων νοῦν ὡς διὰ νέους τῆς πόλεως ὑποχωρούντων τῶν οἰωνωτῶν ἄστρων . ἔτεροι δὲ , τὴν τῶν ἄστρων κατά - παυσιν , διὰ τιμὴν τοῦ βασιλικοῦ τοῦτον ζῴου , οἷα καὶ πάλιν ἐνόησαν . καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , ὁ κύνας τ’ οἴκων ὀρνις . καὶ τῶν ὁμοίων . ὡς τῶν ἄστρων ἐπαναστραφέντων ἐνθα ἦσαν ὁ καὶ ἐδήλω , ὡς καὶ Ὀδυσσεὺς καὶ Τηλέμαχος ἀνελόντες τοὺς μνηστήρας αὐθίς εἰς ἀγροὺς ἀπελεύσονται ὡς ἱστορήσω ὁ ποιητὴς ἐν τῷ τοῦ ἡλίου τέλει . καὶ ἔστι καὶ ὁ τοιούτος νοῦς ἀγαθός . ἐπὶ καὶ ἐν Ἰλιάδι οἰκία καὶ δόμος ἐπὶ ἀρχῶν καὶ μελισσῶν λέγεται . καὶ γὰρ οἰκία , ἐπὶ ἄστρων . Ὁρμήσας δὲ καὶ νῦν λέγει , οὐχ’ ἀπλῶς τὰ πτερὰ κατὰ κοινὴν γλώσσαν ἀλλὰ τοῖς μηνύσιν τινὰ μέλλον . οὕς καὶ ἀνα - σίμους ἔχει ὁ ποιητής , ἢ γουν αἰσίαν τινὰ δηλοῦντας . ἀφ’ ἧς , τινὲς μὲν , αἰσίου . ἔτεροι δὲ , ἀπαισίαι λέγονται . ἐξ ὧν ὀρνίθων , καὶ νιορνητία κατὰ τοὺς παλαιούς παρὰ Σοφοκλεῖ , τὸ ἀγαθὸν οἰώνημα . καθὰ καὶ εὐνομία , τὸ διὰ τῶν Ἑρμῶν ἀγαθὸν ἔμμενον ὁ ἔστιν εὐήμα . οὐ καὶ ἡμᾶ ἐστι τὸ εὐημεῖν .
Lemmas: καί ὁ Ἐρινύς . καί ὁ ἐκ ἄνθρωπος ὑφοράω νέμος . καί πείθω ἑαυτοῦ , μή * μόνος οὐ ἀποσῴζω ὁ μήτηρ , ἀλλά οὐδέ μῦθος τοιοῦτος εἶπον πρός αὐτός εἄν φθάνω καί ὁ ἐχθρός Ἀντίνοος ἔπαινος ἀείρω . εἶπον αὐτός καί φίλος μήτηρ ὁ Τηλέμαχος ὡς φημί . εἰμί δέ ὁ ομηρικός γράφω , τοιοῦτος . Ἀντίνοος , οὕτως εἰμί δόμος ἄκων αποεννυω , ἢ εἷς ἐπέχω ἢ εἷς τρέφω , πατήρ δέ ἐμός ἄλλοθι γαῖα ζῷον , ὁ γε ἢ θνῄσκω , κακός δέ ἐγώ πολύς ἀποτίνω Ἰκάριος , αὐτω αὐτός ἔχω ἀπό μήτηρ πέμπω . ἐγώ γάρ ὁ πατήρ κακός πείθω . ἀλλά δέ δαίμων . Ἰώσαι , ἐπί μήτηρ συγγενής ἀμάω Ἐρινύς . οἶκος ἀπερ*χωμένη , τίμησις δέ ἐγώ ἐκ ἄνθρωπος εἰμί . ὡς οὖον ὁ - ὁ ἐγώ ποτέ μῦθος νίφω . καί ὁ ἔξειμι ὡς προεγώρη ἐν ὁ εξήντα μέγαρον ἄλλος δέ ἀλλήνεντε διά - ὅς . ἀπαγαλλάκτως γάρ ὁ ἐκεῖ ἠθέω , κεῖμαι πανταιθλαω . ὀνίνημι καί ἐν οὗτος ὁ ποιητής , ὁ ἐν ποιέω μεταποιέω . πλήν ὕω , εἶπον ἐκεῖ εξήντα μέγαρον , ἐνταῦθα εκατό ἐγώ μέγαρον φημί , ποιητός καί σαφής . ἱστίον δέ ὅτι ὁ ἢ εἷς τρέφω , ἐπιπίπτω δηλόω γνη - σιοτητη . εἰμί γάρ μήτηρ , ὁ τίκτω μέν , οὐ ἰσχοῦνσι δέ , ἄλλος ὡς εἶπον , ἐπιτίθημι ὁ τίνω - νόος , οἷος μή δέ φιλέω τίκτω ὁ πολύς . ἀλλά ὁ μέν γαμήλιος στήρουνσαι , ἀποστερέω δέ πορνικός ὁ γενετυλίδι διά ὁ οὐ ἄπορος ελκειδινω . επαναγορά δέ σχῆμα γοαγω , ὁ , ἢ εἷς τίκτω , ἢ εἷς τρέφω . ὁ δέ ἄκων αποεννυω , πλήρης ἐν εἄν εἴπερ ἔχω πρόσκειμαι καί ὁ ἔχω . ἵνα φημί . ὡς οὕτως εἰμί ἔχω ἐγώ δόμος ἄκων αποεννυω ὁ μήτηρ . διό μή ὀλίγος φημί . ἔχω ἀπό μήτηρ πέμπω . οἴομαι ὁ ἄκων ὡς ἤδη ἠθέω . καί ὅσος ὅτι , τατός εἰμί αποεννυω καί ἀπος - πέμπω . ἄπειρος ὁ μετά Ὄμηρος παιδευτικός ἀποσῴζω φημί καί ἀποπέμπω . ὁ δέ ολα*κτιεπομαι πολύς ἀποτίνω Ἰκάριος , συμπολογιος αἴτιος φημί ὁ παλαιός ὁ Τηλέμαχος προσάγω - πτειν . διό καί Θέλουν ὁ τοιοῦτος στίξις Τελιάν ἐν ὁ πολύς ἀποτίνω καί νοέω αὐτός , οὐ ἐπί χρῆμα ἀλλά ἐπί ὁ Θέουν ποινή . κατά ὁ , σύν τε μέγας ἀποτίνω σύν σφάζω κεφαλή καί ἔξειμι . ἵνα λέγω ὅτι κακός δέ ἐγώ πολύς ἀποτίνω ὁ εἰμί Θέουν ποινηλατισθῆναι ἄν αὐτός ἔχω ὁ Ἰκάριος ἀποσάψω ἄκων ὁ μήτηρ . Ποία δέ πολύς ἀποτίνω ; ἐκ ὁ πατήρ κακός γάρ πείθω , ὁ εἰμί ἐκ ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί τυγχάνω ἐπανέρχομαι . οὗτος γάρ τις καί οὐ ἐπί ὁ Ἰκάριος νοέω ὁ πατήρ . ἀλλά δέ δαίμων καί Ἐρινύς δίδωμι . περί ὅς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς διαλέγω , διατί ὅς Ἐρινύς καλέω , καί διατί συγγενής . ἔνθα , σημειόω καί ὅτι ὁ Ἐρινύς ἀφήκω , ἢ ὅλως θεός τις , ἐπιδιαζεν λέγω ὁ παλαιός , ἀντί ὁ , καταφράζω . προσφέρω καί χύσι φοιβατος ὁ - ὁ . ὕστερος ἀράομαι καί ἐπιτίθημι ὁ πατήρ . ὅσα δέ καί ὅτι ὡς ὁ μήτηρ ανλαχιος ὁ ἐκ αχαιδηω νέμος , οὗτος καί ὁ υἱός Τηλέμαχος ὁ ἀπλόος ἐκ ἄνθρωπος , πλατύς οὕτως ἔχω ἐνλαγχάνω . ὁ δέ νίφω , οὐ ἀπλόος ἀντί ὁ εἶπον , ἀλλά μετά σφοδρότης καί ἀπειλή , ὡς καί ὁ ἐμπλέω * δηλόω . ὅσπερ δέ ἀπό ὁ ὑψόω γίγνομαι ὁ ὕπτω , καί ἀπό ὁ πίπτω ὁ πίπτω , οὗτος καί νίφω πίπτω . ὅτι2 μέλλω μέν δημηγορέω ὁ Τηλέμαχος , φήμη ἀλάομαι ὡς προκρύδη θαρσέω . παύω δέ ὁ δημηγορία , αὐτός δύο Ζαὺς ὑφίημι ἐκ χορηγία ὕω προΐημι πίπτω - ἕπομαι . δηλόω καί αὐτός ὁ μέλλω ὡς ἠθέω . ὁ ὅς μέν , ἀντί ὁ τέως καί μέχρι τις , πετάννυμι μετά πνοή ἄνεμος , πλησίος ἀλλήλων τιτανόω πτερύγασιν . ἀλλά ὅτι δή μέσος ἀγορά πολύχρος κώδη , ἔνθα ἐπανατίθημι , τινάζω πτερόν πολύς . ἐς δέ ὁράω πᾶς κεφαλή . ὅσος δέ ολιχρω δονωμένω δέ ὄνυξ πτερόν ἀμφί τε διφράς , Ἄξιος λήγω διά τε οἴζω καί πόλις αὐτός . θαμβέω δέ ὀονθες ἐπί ὁράω δηθελμοῦν . Ὅμηρος δέ ἀνά θυμός , Ἄπερ τελέω μέλλω . ὁ δή οἰκέω εἶπον ὁ ἐπί στοχάζομαι ὁ μέλλω , καί οὗτος μέν ὁ ὁ Ὄμηρος . ευθοος καί τοιοῦτος ἐνασχολέω ἐνιάχω ὁ λόγος διά ποικιλίας γράφω καί πολυκαθιζω . εἰσί δέ απατός , Ὀδυσσεύς καί Τηλέμαχος , διώδης μέν ἔχω , ἐπί ὡς καί ἐν Ἰλιάς φημί , ὁ . διά ἀνακινέω ὁ τοιοῦτος . ἐκ χορηγία δέ ὕω πέτομαι , ἐπεί ἀγώδην ἀσάω ὁ κατά ὁ μηστήρων αργυατιμοω . καί τέως μέν . πρός ἀνεμον ἀπλόος πέτομαι , ὡς ἡσυχῇ ὁ Ἔρως ὁ ἔργον διαγαριζω . καί πλησίος ἀλλήλων , ἐπί οὐ ἀποστατέω ἀλλήλων ὁ βουλή . ὅτε μέντοι πρός ὁ μηστήρας γίγνομαι οὖς νῦν ὁ ἀγορά χάσκω , τότε δή ἐπανίημι . τινάζω οἰκεῖος πτερόν πολύς . ἢ διότι ἐπανέρχομαι πολύς ἀποβλέπω καί ὁ ὑπερῷος μηστήρας δηλαδή καί κῆρυξ καί τις ὁ ὁ οἶκος , θανατόω καί αὐτός . ἢ καί διότι θανατόω ὁ ὅλος μνηστήρ , διά ὅς ἐπάγω περιφέρω , οἶδα δέ πᾶς κεφαλή καί δύναμαι ἑαυτοῦ ὀνίνημι , ἀπέρχομαι . ἐπεί οὖον μόνος μνηστήρ , ἀλλά καί πολύς ἄλλος ὁ Ἰθακήσιος εἰμί κακός . καί πολύς ὁ παροια ἐπί αὐτός δύναμαι . ὁ γάρ κεφαλικός ὁ Ἰθακήσιος κακόω , ἐν ὅς ὁ ἐνδείκνυμι ὁ ἀστός . καί τοιοῦτος μέν δηλόω ὁ οιονος . ποῦ δέ γίγνομαι αὐτός καί ὅτι ὁ Ιλ ἀνέχω ἐκ γενεά , ἐν ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὁ δέ πλησίος , ἀπό εὐθύς κλίνω ὁ ὁ πλήσιος ὡς καί αλλοχοω πολλαχού φαίνω , οὖον καί θηλυκός εὑρίσκω ὁ πλῆσις . εἰμί χρῆσις καί παρά Σοφοκλῆς ἐν ὁ , πάρειμι ὅς πλησίος ἡμέτερος . ὁ δέ τιταίνω πταίω , γραμματικός φέρω , ὡς οὗτος ὁ πέτομαι γίγνομαι . ἔνθα καί ὁράω ὅτι πτέρυξ ἢ πτερόγες κατά Ἀρίσταρχος , μέρος εἰμί σῶμα περί ὅς ὁ πτερόν ὁ τινάσσω κατά ὁ ἐν ὁ ἀγορά . οὖον γάρ πτέρυξ ἐκ ὁ ἄστρον ἀλλά πτερόν μέλλω κάτω . Πολύχρονος δέ ἀγρός λέγω , ἐν ὅς πολλάκις ἐνίοτε φῆμα λούω , ἢ γοῦν μείς - τίκος τις λόγος , ὁποῖος τις φήμη καί ἐν ὁ σήμερον δημογραφία παρά τε ὁ Ἀντίνοος προσχαζω λα - λήθη , καί παρά ὁ λιμπιος ὡς εἴρω . φήμη δέ εἶπον ὁ ἀπλόος λόγος , οὐ εἰμί Ὁμηρικός . ὁ δέ ἐπιδεύω , πιθανότης εἰμί ὁ ἐπαναζώσεως ὁ πίπτω , ἀπλόος γάρ οὐ εἄν γίγνομαι . ὁ δέ πᾶς κεφαλή , κοινός βλάβη δηλόω ὡς καί ἀνωτέρω γράφω , διά ὁ μηδέ αναίτιος εἰμί μηδέ ὁ Ἰθακήσιος , ὡς δήλωσις καί Τηλέμαχος ἐν ὅς εἴρω ὡς ὅδε διατρίβω Ἴθακος μάλιστα δέ μνηστήρ . οὐδέ γάρ μέν οὖον πᾶς Ἰθακήσιος οσσουντ ὁ ἀστός , ζημία δέ καί λύπη εἰμί καί οὖον πᾶς , ὁ γοῦν π́λυος . διό καί ἐν ὁ ἔξειμι δηλόω ὅτι ὁ μνηστήρ μέγας πῆμα κυλίνδω πᾶς . πολύς δέ καί ἄλλος κακός εἰμί . ἔνθα καί ὁράω ὁ κυλίς - δετός , συντελέω εἰς γένεσις ὁ , ἐκ ζωοφροῦς ὄρος καθίστημι ὁ ἀστός , ὅσπερ ἔοικα δηλόω ὁ ἀνωτέρω πλύνω πῆμα . δηλέομαι δέ οὐ ὀρθολογία Μοῦσα διαφέρω , ὁ ἀστός απευθισος ὁ Όπτι - κόος εἰς πᾶς κεφαλή . ἀλλως γάρ οὐ εἰμί εὐδιάκριτος . ἴσως δέ καί ὁ δῆμος πανευχωμενος , μός - ναι κεφαλή ὁ ἀστός λείπω . ἰστέον δέ καί ὅτι μνηστήρ μέν κεφαλή εἶδον , ἐπί οὐδείς . ὁ σύν ὅς κεφαλή ἀποτίνω . ὡς παραλήμενοι κατά ὁ ποιητής , δαπανάω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ ὁ λοιπός Ἰθακήσιος , ἐπί μήv , ζημία καί χρῆμα ἢ ζημία ἐκτίνω . Ἐφύτεσθαι δέ ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω , ὁ ζῶ . κατά μεταφορά ὁ ἐκδρομέω ζῷον . ὡς ἀπό ὁ δόρυ δορύπτο καί δρύπτω . ὁ δέ παροια , καταχρηστικός φέρω ἐπί ἄστρον . ὡς καί ὁ Χαΐλος ἐν ὁ , ἀγκυλοχαίλης . ὁμοίως γάρ ἐπί δρῦς ὁ Χαΐλος ὡς ἐπί ἀνήρ ὁ ὄνυξ . τις μέντοι βιάζομαι ὁ κυριολογία ἐπιτήδως μέν λέγω δέ οὖν , ὅτι παροια καί διά ὁ ἑαυτοῦ , ὁ ἀστός εδυναστος ἀλλά ὁ ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία , ὡς βαδίζω ὁ πτῆσις καί κατά αὐτός ὁμιλέω ὡς ὅς . καί τοιοῦτος ἔργον θρασύς ἐπιτολμάω . χράω δέ ὁ πρῶτος . ἐπί καί Ἰάμβλιχος οὐδέ τοιοῦτος ὀνομάζω , ὁ ἀποδύω αὐτός ἑαυτοῦ , καί πως ἀναφορέω ἐπί δήλωσις μέλλω τις , ὅσπερ οὖον κατά φύσις ἀνα φημί , ἀλλά ὑποφύω . ἀξιόω δέ ἄξιος , ἀντί ὁ ἀνατολίζω , ὡς αἴσιος . δηλόω ὅτι Ὀδυσσεύς μέν καί Τηλέμαχος Νίκη , ὑπό φάος εἰμί . μνηστήρ δέ ὑπό ζῳοφ γίγνομαι . ὅτι δέ δεξιός ὁ ἀνατολικός , δηλόω ὁ ποιητής ἐν ὅς φημί , αὐτω ἐπί δεξιός ἴσως πρός ἐγώ τε ἥλιος τε , αὐτω ἐπί ἀγαθός πρός ζῳοφ ἧμμαι . οὕτως δέ καί πάλιν , καλός μέν ἐπί ὁ Ἰθακήσιος νόος ὡς διά νέος ὁ πόλις ὑποχωρέω ὁ οἰωνός ἄστρον . ἔτερος δέ , ὁ ὁ ἄστρον κατά - παῦσις , διά τιμή ὁ βασιλικός οὗτος ζῷον , οἷος καί πάλιν νοέω . κατά ὁμοιότης ὁ , ὁ κύω τε οἶκος ὄρνις . καί ὁ ὅμοιος . ὡς ὁ ἄστρον ἐπαναστρέφω ἔνθα εἰμί ὁ καί δῆλος , ὡς καί Ὀδυσσεύς καί Τηλέμαχος ἀναιρέω ὁ μνηστήρ αὖθις εἰς ἀγρός ἀπέρχομαι ὡς ἱστορέω ὁ ποιητής ἐν ὁ ὁ ἥλιος τέλος . καί εἰμί καί ὁ τοιούτος νόος ἀγαθός . ἐπί καί ἐν Ἰλιάς οἰκίον καί δόμος ἐπί ἀρχή καί μέλισσα λέγω . καί γάρ οἰκίον , ἐπί ἄστρον . ὁρμάω δέ καί νῦν λέγω , οὐ ἀπλόος ὁ πτερόν κατά κοινός γλῶσσα ἀλλά ὁ μήνυσις τις μέλλω . ὅς καί ἀνα - σῖμος ἔχω ὁ ποιητής , ἢ γοῦν αἴσιος τις δηλόω . ἀπό ὅς , τις μέν , αἴσιος . ἔτερος δέ , ἀπαίσιος λέγω . ἐκ ὅς ὄρνις , καί νιορνητία κατά ὁ παλαιός παρά Σοφοκλῆς , ὁ ἀγαθός οἰώνημα . καθά καί Εὐνομία , ὁ διά ὁ Ἑρμῆς ἀγαθός ἐμμένω ὁ εἰμί εὐήμα . οὖον καί ἡμέτερος εἰμί ὁ ευημμαι .