eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1394
πὸς ἐτυμολογίας ἐστίν . ἀπὸ τοῦ νέου γὰρ ὁ νόστος γίνεται , πλεονασμῷ τοῦ σ πρὸς διαστολὴν τοῦ ἀνέ - μου Νότου . οὗτο δὲ μὴ ὀλίγε καὶ τὸ ἔχος ἐτυμολογῶν , φησί . παλάμη δ᾽ ἔχε χάλκεον ἔχος . ἀπὸ τοῦ ἔχω γὰρ τὸ ἔχος γίνεται . Τὸ δὲ τελασίφρων , οἷατως ἐπταύθη προσηγοὺν διὰ τὴ μνῆμα ὅσα ἐτλη , ὁ ἥρως καὶ ὅτι δὲ τλήματα , δηλοῖ μὲν τὸν καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι τλήμονα ἤτοι πολύτεχον . γίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ ταλῶ τελέω τελεσίφρων . ὡς βλέπω βλαψίφρων . καὶ ὅσα τοιαῦτα . τοῦ δὲ ταλάσσω μέλ * λοντος ἡ χεῖ - σις , ἐν Ἰλιάδι . ὧθεν καὶ ὁ τάλας γίνεται . καὶ ἡ ταλασία . καὶ τὸ ταλάσιον . καὶ ἡ ταλασιεργία . περὶ ὧν ἐν τοῖς ἑξῆς πον ἁρθήσεται . τῶν δὲ ταλασίφρονος τοῦτον ἥρως , πρὸ βραχίων διάφρονος καὶ πολήφρονος εἶπεν . Ὅτι ὁ προθυμοποιῶν τινα , εἴποι ἂν τὸ , ὕφρα μᾶλλον ἐποτρύνω , καὶ οἱ μένος ἐν φροσὶ θεῖο . Ὅτι τὴν Ἀθηναὶν αἱ Τηλέμαχον κατελθεῖν ἐν Ἰθάκῃ καὶ ὑπολαβεῖν τὰ ποιη - τία , τὴν τῆς φροντίδος φρονήσεως ἐπαύμιαν δηλοῖ . ἥτοι ὡς μετὰ ταῦτα ἔρει ὁ ποιητής , μένος τῷ Τηλε - μάχῳ ἄνιξας καὶ θάρσος . καὶ νῦν μᾶλλον ἢ πρὸ προφήν ὡς εἴδως ὑπάρχει τοῦ πατρὸς . καὶ ὅνὲ ποτε ἀναφρονήσεται , κατὰ τὸν μηστήρων ἡσέθης . καὶ εἰς ἀποδημίαν δέουσαν ἐσταλεν . ὁσούσων μὲν αὐτὸν ἐν φροσὶ τὸν πατέρα αἱ ποθεν ἄλλων σκέδεσαι τοὺς μηστήρας . ἄρτι δὲ κατὰ τὸν τῆς Ἀθηνᾶς λόγον . μᾶλλον ἐποτρυνθῆντα . καὶ ἀπὸ τοῦ βουλεύσθαι , εἰς πράξειν παρακενηθέντα . δι᾽ ἧς καὶ περὶ τοῦ πατρὸς ἐνόμως τι μαθεῖν . καὶ χλεὸς ἐσθλὸν σχῖν ὡς φιλοπάτωρ . ἤδη γὰρ ὁ Τηλέμαχος ἡλικίας ἐπέβη τελειοτέ - ρας , καὶ φροντὶν ἔχουσις , καὶ οἷα συνίσει οἷα ὑπὸ τῶν μηστήρων ἐπαρχεν . ἢ δὲ εἰς Σπάρτην καὶ εἰς Πύλον ἀπέλυσας αὐτόν . καὶ ἄλλως ἐπιτεθδενται τῷ ποιητῇ εὐμεθόδως , εἰς * πλεονσίων τῆς τε ποιή - σο σως , καὶ εἰς διασκηδὴν καὶ διατρυβὴν λόγον χαρίσασαν . καὶ εἰς πορισμὸν συγγῆς ἰστορίας ὡς μετὰ ταῦτα φραήσεται . ἐπὶ δὲ καὶ εἰς πολλὴν ποιητικὴν παιδανότητα . νησιώτης γὰρ ὧν ὁ παὶς καὶ μηδὲν εἰδὼς ἢ φροντὸν ἄξιον τοῦ πατρὸς , μαυθάνει ἐν τῇ τοιαύτῃ ἀποδημίᾳ πρὸς τῶν ἐν εἰδότων , πολλὰ καὶ καλὰ τῶν τοῦ Ὀδυσσέως . καὶ ὅτι λόγον μεγάλου ἄξιος ὁ πατὴρ τὰ τε εἰς φρόνησιν τὰ τε εἰς πόλεμον . καὶ οὕτως ἐν καιρῷ τῷ πατρὶ παύεται . εἰς τὴν ἐπικίνδυνον μηστηροκτονίαν παρακαλοῦντι αὐτόν . Ἰστίον γὰρ ὅτι ἐπταύθη ὁ ποιητὴς ἄρχεται τὰ κατὰ τὴν μηστηροφονίαν τεκταινέσθαι , καὶ τῆς ἐπ᾽ αὐτῇ παιδε - νολογίας θαυλίους ἐκ μακροῦ προεκατέλλεσθαι . αὐτὴ γὰρ ἐστὶ τὸ σκοπιμώτατον τῆλος τῆς ποιήσεως ταύτης . καὶ τὸ τῶν πράξεων τοῦ βελτίου τοῦτον ἀνθρώδους καὶ ἡρωϊκόν , αὐτὸθὶ καὶτα τῷ ποιητῇ . καὶ τρὸπον τινὰ , τὰ ἄλλα πάντα δὲ αὐτὴν πέπλαστα . διὸ καὶ αὐτὴν ἀνέσας ὁ ποιητὴς , συγκαταπαίνει καὶ τὸ βελτίον . ἐπὶ δὲ ἀπίθουν ἐν ὧος τοῦ τὸ πρῶμα δοξεν πῶς γὰρ Ὀδυσσέως ὁ ἄοπλος , ὁ εἰς , τῶν τοσούτων καὶ τοιούτων μηστήρων πριγενήσεται , πολλοῦν τὸ παιδανὸν ἐχασαπιδίπται . καὶ οὕτω προ - κατεσκανάζει τὴν μηστηροκτονίαν . ὡς τι τῶν * ἐγνωστικῶν , καὶ πρὸ τῆς πράξεως ὁμολογήσαι ἐν δυνατὸν δο ἄναι καταψηφθῆναι αὐτὴν ὡς καὶ ὑπὸ μόνου ἐν Ὀδυσσέως ἀναφεθῆναι τοὺς μηστήρας , ὀλίγον τι ὄντας ἐπὶ τοὺς ἑκατόν . εἴγε καὶ πρὸς τιμαχωσίους ἐξίωσεν ἦν ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς ἰστορηθήσεται . εἰ δὲ καὶ μὴ μόνος αὐτὸς ἀντιχαστοσαὶ τοὺς μηστήρας , καὶ οὐδ᾽ ἄοπλος ἀλλὰ καὶ μαθόνων ἐκείνους ἐπι - τεθῆναι . ἀν δὲ καὶ οἱ ὄπιστο φεσμάζω ἀνθρωπίνω τεχνισμένοι ὡς ἐν τῇ ὁαιφθία ταύτῃ ἔοσι . ἔχον δὲ καὶ τὴν Ἀθηναὶν διὰν πάνυ φροντίζουσα τὰ ὑπὸ αὐτοῦ καὶ συμμεροῦν ὡς καὶ τοῦτο δείκνυται , πολλῷ μᾶλλον τὸ ἥρον παιδανὸς ἀννοθῆ σεται . οὕτως ἐξ αὐτῆς ἀρχῆς τοῦ βελτίου τὴν μηστηροκτονίαν ὡς1394 ἡμερον προσαφελίζομενος ὁ ποιητὴς , ὁδονοχεῖ τὰ εἰς αὐτὴν συντινόντα . Κάκαιο δὲ ἰστίον ὅτι ἄγε μὲν καὶ ἄλλως οἷα εἰδὼς ὁ ποιητής , τὸν ὀλεθρον τῶν μηστήρων πλάσσεσθαι ὡς καὶ αὐτὸς πολλοχοῦ ἐμφαίνει . οἷον , διὰ τοῦ ἀνὶντοσὰς ποιῆν προειδίσασθαι . ἢ διὰ τοῦ τοὺς χωστήρας γάμεσων ἐνδεκλῶν καὶ οὕτως εἰ τοὺς πάντας θλίψαι . ἄπτο οἱ νησιῶτες ἐπὶ Τηλεμάχῳ ἐποπτεύουσι . οἷγε καὶ ἄλλως , τὴν ὑπὸ τῶν Ἰθωκίων ἐξίλασιν προοίνεται διὰ τὴν ὁρὸν ἀδελίαν . ἀλλ᾽ ὁ ποιητὴς οἷος αὐτὸς , τὸ τιμαρω - δὸν πρὸν ἐπιλέξων καὶ ἀληθῶς δυσχείρωτον . καὶ ὅπω εὐμεθόδως μελετηθὲν καὶ ἀσφαλῶς παιδανολο - γηθὲν , ἔχον ἐν ἐξελίξαι τὴν ἐν λόγῳ αὐτοῦ ἀστίγ . Ἔτι ἰστίον καὶ ὅτι Ἀθηναὶ ἐπταύθη , καὶ ἡ κατὰ τὴν Ὀμηρικὴν διάνοιαν μαθόδως ἔστι , καὶ ἦν ὁ ποιητὴς ἐπινόει τὴν τε τῆς Ἀθηνᾶς εἰς Ἰθάκην κάθοδον καὶ τὰ ἐπ᾽ αὐτῇ , καὶ τὰ κατὰ τὸν Ἐμὴν ἐπὶ τῇ Κελωνοῦ . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι ὁπασθῆσαι ἤδη ἐφ᾽ οἷς ἐλάλησαν ἡ μηθιχὴ Ἀθηναὶ . καὶ ἀποῖσασι ὅτι οὐκ ἀγαθὸν ἦν διδῶν τὰ χεῖλα αὐτῆς , ἐν*ταύθα συστρίψι ἑαυτὴν εἰς νοῦν καὶ ἐντελὸς λαλῆ ἔπειρ χαὶ ποιήσει τὸν Τηλέμαχον . καὶ μηδενὸς ἀνταπότος , καὶ ὁ παρὰ τοῖς Φαιάσι ἄ λος . ὁ δὲ ἀρχιάλος το πος καὶ ἀμφιάλος , διασῴ σι τὸ μέσον ἄλφα κατὰ τοὺς παλαιούς . οὕτω καὶ ὁ πλησιάλος . οὐ χρήσις κατὰ τὸν Ἀθήναιον , παρὰ Ποσειδωνίῳ ἐν τῷ , ὁδευν κατὰ τὸ π λον ταυτόν δ
Lemmas: ἀναπομπός ἐτυμολογία εἰμί . ἀπό ὁ νέος γάρ ὁ νόστος γίγνομαι , πλεονασμός ὁ Σ πρός διαστολή ὁ ἰδμάν - ἐγώ Νότος . Ούτο δέ μή ὀλίγος καί ὁ ἔχω ἐτυμολογέω , φημί . παλάμη δέ ἔχω χάλκεος ἔχω . ἀπό ὁ ἔχω γάρ ὁ ἔχω γίγνομαι . ὁ δέ τελασιφρεω , οἷος ἐπταύθη προσηγοὺν διά ὅς μνῆμα ὅσος ἔτλην , ὁ ἥρως καί ὅτι δέ τλῆμα , δηλόω μέν ὁ καί ἐν ὁ Ἰλιάς τλήμων ἤτοι πολύτεχνος . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ Τάλως τελέω Τελεσίφρων . ὡς βλέπω βλαψίφρων . καί ὅσος τοιοῦτος . ὁ δέ ἔτλην Μέλ * Λόντος ὁ χέω - τις , ἐν Ἰλιάς . ὤθω καί ὁ τάλας γίγνομαι . καί ὁ ταλασία . καί ὁ ταλάσιον . καί ὁ ταλασιεργία . περί ὅς ἐν ὁ ἑξῆς πως ἀείρω . ὁ δέ ταλασίφρων οὗτος ἥρως , πρό βραχύς διαφρων καί πολήφρονος εἶπον . ὅτι2 ὁ προθυμοποιός τις , εἶπον εἄν ὁ , ὕφρα μᾶλλον ἐποτρύνω , καί ὁ μένος ἐν φροσὶ τίθημι . ὅτι2 ὁ Ἀθῆναι ὁ Τηλέμαχος κατέρχομαι ἐν Ἰθάκη καί ὑπολαμβάνω ὁ ποιέω - Τία , ὁ ὁ φροντίς φρόνησις επαυεις δηλόω . ἤτοι ὡς μετά οὗτος ἔρομαι ὁ ποιητής , μένος ὁ τῆλε - μῆχος ανιθελγω καί θάρσος . καί νῦν μᾶλλον ἢ πρό προφαίνω ὡς οἶδα ὑπάρχω ὁ πατήρ . καί ὄνος ποτός ἀναφρονέω , κατά ὁ μηστήρων ἡσσάομαι . καί εἰς ἀποδημία δήω στέλλω . οσουω μέν αὐτός ἐν φροσὶ ὁ πατήρ ὁ πόθεν ἄλλος σκεδάννυμι ὁ μηστήρας . ἄρτι δέ κατά ὁ ὁ Ἀθηνᾶ λόγος . μᾶλλον ἐποτρύνω . καί ἀπό ὁ βουλεύω , εἰς πράσσω παρακενόω . διά ὅς καί περί ὁ πατήρ νόμος τίς μανθάνω . καί χλέος ἐσθλός σχῖν ὡς Φιλοπάτωρ . ἤδη γάρ ὁ Τηλέμαχος ἡλικία ἐπιβαίνω τελειόω - Ἥρα , καί φροντίς ἔχω , καί οἷος συνίζω οἷος ὑπό ὁ μηστήρων ἐπάρχω . ἢ δέ εἰς Σπάρτη καί εἰς Πύλος ἀπολύω αὐτός . καί ἄλλως ἐπιτίθημι ὁ ποιητής εὐμέθοδος , εἰς * πλεονσίων ὁ τε ποιέω - σο σῶς , καί εἰς διασκηδὴν καί διατρυβαινω λόγος χαρίζω . καί εἰς πορισμός συγγῆς ἱστορία ὡς μετά οὗτος φράζω . ἐπί δέ καί εἰς πολύς ποιητικός παιδανοτηταω . νησιώτης γάρ ὅς ὁ παῖς καί μηδείς εἰδοί ἢ Φρόντον ἄξιος ὁ πατήρ , μαυθνησκω ἐν ὁ τοιοῦτος ἀποδημία πρός ὁ ἐν οἶδα , πολύς καί καλός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς . καί ὅτι λόγος μέγας ἄξιος ὁ πατήρ ὁ τε εἰς φρόνησις ὁ τε εἰς πόλεμος . καί οὕτως ἐν καιρός ὁ πατήρ παύω . εἰς ὁ ἐπικίνδυνος μηστηροκτονίαν παρακαλέω αὐτός . ἱστίον γάρ ὅτι ἐπταύθη ὁ ποιητής ἄρχω ὁ κατά ὁ μηστηροφονίαν τεκταίνομαι , καί ὁ ἐπί αὐτός παῖς - νολογιος θαυλίους ἐκ μακρός προεκατέλλεσθαι . αὐτός γάρ εἰμί ὁ σκόπιμος Τῆλος ὁ ποίησις οὗτος . καί ὁ ὁ πρᾶξις ὁ βελτιόω οὗτος ἀντρώδης καί ἡρωϊκός , αὐτόθι Κάιτα ὁ ποιητής . καί τρόπος τις , ὁ ἄλλος πᾶς δέ αὐτός πλαστός . διό καί αὐτός ἀνέζομαι ὁ ποιητής , συγκαταπαίνει καί ὁ βελτίων . ἐπί δέ ἀπιθέω ἐν δμώς ὁ ὁ πρώϊμος δοξεν πῶς γάρ Ὀδυσσεύς ὁ ἄοπλος , ὁ εἰς , ὁ τοσοῦτος καί τοιοῦτος μηστήρων πριγιγνομαι , πολύς ὁ παιδανὸν ἐχασαπιδίπται . καί οὗτος προ - κατεσκανάζει ὁ μηστηροκτονίαν . ὡς τίς ὁ * γνωστικός , καί πρό ὁ πρᾶξις ὁμολογέω ἐν δυνατός δο ἄμι καταψηφίζω αὐτός ὡς καί ὑπό μόνος ἐν Ὀδυσσεύς ἀνάπτω ὁ μηστήρας , ὀλίγος τίς εἰμί ἐπί ὁ ἑκατόν . εἰ καί πρός τιμαχωσίους ἐξιόω εἰμί ὡς ἐν ὁ ἑξῆς ἱστορέω . εἰμί δέ καί μή μόνος αὐτός αντιχαστοσος ὁ μηστήρας , καί οὐδέ ἄοπλος ἀλλά καί μαθοναω ἐκεῖνος ἐπι - τίθημι . εἰς δέ καί ὁ ὀπίζω φεσμάζω ἀνθρώπινος τεχνίζω ὡς ἐν ὁ ὁαιφθία οὗτος ἀδών . ἔχω δέ καί ὁ Ἀθῆναι δῖος πάνυ φροντίζω ὁ ὑπό αὐτός καί συμμεροῦν ὡς καί οὗτος δείκνυμι , πολύς μᾶλλον ὁ ἀείρω παιθανατος ἀναφέρω σέτα . οὕτως ἐκ αὐτός ἀρχή ὁ βελτιόω ὁ μηστηροκτονίαν ὅς ἥμερος προσαφελίζομενος ὁ ποιητής , οδονοχεω ὁ εἰς αὐτός συντίνω . κακάω δέ ἱστίον ὅτι ἄγω μέν καί ἄλλως οἷος εἰδοί ὁ ποιητής , ὁ ὄλεθρος ὁ μηστήρων πλάσσω ὡς καί αὐτός πολλοχοω ἐμφαίνω . οἷος , διά ὁ ανιντοσος ποιός προειδισαω . ἢ διά ὁ ὁ χωστήρας γαμέω ἐνδεκλῶν καί οὕτως εἰμί ὁ πᾶς θλίβω . Άπτο ὁ νησιώτης ἐπί Τηλέμαχος ἐποπτεύω . οἴγω καί ἄλλως , ὁ ὑπό ὁ Ἰθωκίων ἐξίλασις προφέρω διά ὁ ὄρνυμι ἀδελίαν . ἀλλά ὁ ποιητής οἷος αὐτός , ὁ Τιμαρώ - δίδωμι πρόειμι ἐπιλέγω καί ἀληθής δυσχείρωτος . καί ὅπω εὐμέθοδος μελετάω καί ἀσφαλῶς παιδανολο - γῆθεν , ἔχω ἐν ἐξελίσσω ὁ ἐν λόγος αὐτός ἀστίς . ἔτι ἱστίον καί ὅτι Ἀθῆναι ἐπταύθη , καί ὁ κατά ὁ Ὀμηρικός διάνοια μαθόδως εἰμί , καί εἰμί ὁ ποιητής ἐπινοέω ὁ τε ὁ Ἀθηνᾶ εἰς Ἰθάκη κάθοδος καί ὁ ἐπί αὐτός , καί ὁ κατά ὁ ἐμός ἐπί ὁ χελωνός . ἱστίον δέ καί ὅτι ὁράω ἤδη ἐπί ὅς λαλέω ὁ μηθιχὴ Ἀθῆναι . καί ἀφίημι ὅτι οὐ ἀγαθός εἰμί δίδωμι ὁ Χειλά αὐτός , ἐνταύθα συστρίψι ἑαυτοῦ εἰς νόος καί ἐντέλλω λαλέω ἔπειρ Χάι ποιέω ὁ Τηλέμαχος . καί μηδείς ανταποος , καί ὁ παρά ὁ Φαιά ὅς Λός . ὁ δέ ἀρχιάλος ὁ πούς καί ἀμφίαλος , διασῴζω βρόχος ὁ μέσος ἄλφα κατά ὁ παλαιός . οὗτος καί ὁ πλησίαλος . οὖον χρῆσις κατά ὁ Ἀθήναιον , παρά Ποσειδώνιος ἐν ὁ , ὁδεύω κατά ὁ π λος αὐτός δ