eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1687
προσφέρει ἐν τῷ , φασὶ δὴ ποτε Ἀθῖδαν ὄϊον εὑρεῖν . καὶ ἀλλαχοῦ , ὄϊον πολὺ λευκότερον , καὶ οὕτω μὲν ἡ Σαπφώ . Ἐπίχαρμος δὲ φασὶ καὶ αὐτὸς διὰ τοῦ ἑ λέγει ὄεον ὁμοίως τῷ Ἰβύκῳ , ἐν τῷ , ὦσα χασιός , καὶ Σιμωνίδης ἐν τῷ , οἷον τε χρυσὸς ὄεον Μαιανδρίον . Ἀθήναιος δὲ ὁ ταῦτα παραδὼν καὶ ψάριον οἷδε διὰ τεσσάρων , ἡγοῦν τετρασυλλάβος . ὡς καὶ σταμνάριον τὸ σταμνιον , ἐξ οὗ καὶ Ζεύς παρὰ τῷ κομικῷ Στέφμιος , παίζειν τὰ συνήθη , ἐνθα σταμνίον Διὸς υἱὸν λέγει τὸν Διόνυσον . καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦτα . ἡ δὲ Ἀθῖδα ἴσως ἂν ἀπὸ τοῦ λήϊδιον γίνοιτο . ἐστι δὲ λήϊδιον Ἀπτικῶς , λειόν τι περιβόλαιον οἰκείον τοῖς τραφῶσιν . εἰ δὲ τοῦθ' οὕτως ἔχει , ἐστιν ἀπορῆσαι πῶς μὴ καὶ ἡ Ἀθῖδα προγεγραμμένου ἔχει τὸ ἑ ἐν τῇ παραληγουσῇ κατὰ τὸ λήϊδιον . ὁ διαλυθὲν ἐκ τοῦ λειόν , εἶτα τρέψαν τὸ προπαραλήγον ἑ εἰς ἡ καὶ γενόμενον ὑποκοριστικῶς ἐν τετρασυλλαβίᾳ λήϊδιον , συνήρεθη τῇ προεγραφῇ τοῦ ἑ εἰς λήϊδιον . περὶ οὗ φησιν Ἀθήναιος , ὅτι περιάζοντα ταὶ Κορίνθια λήϊδα . τὸ δὲ γε παρὰ Ἡροδότῳ λήδα - νον ἀποίχε τῶν τοιούτων βαρόμεν ὄν , ὡς αὐτὸς ἐκεῖνος ἐπισημαίνεται . Περὶ δὲ Λιοσ - κούρων διεληπται μὲν καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα , ῥητέον δὲ καὶ νῦν ὅτι κατ' ἐξαίρετον αὐτοὶ ἔχουσι τὸ ὑφὲν λέγεσθαι συγκαμένως . ἄλλως μέντοι ἐν παραθέσει πολλοὶ ἐλέγοντο τοῦ Διὸς κοῦροι , καθότι καὶ Ἑλένη κοῦρη Διός . ἐτι δὲ καὶ Ἀφροδίτη . ἱστορία δέ , ἡ λέγουσα ὅτι Ξενοφῶν ὁ γλυκὺς ἐκεῖ * νος Ἀτ - τικὸς μέλισσα ἐπωνομάζετο , παραδίδωσι καὶ ὅτι οἱ ἐξ ἐκείνου καὶ Φιλησίας υἱοὶ Γρύλος καὶ Διόδωρος Λιόσκουροι ἐπεκαλοῦντο . Ἱστέον δὲ ὅτι Τυνδαρίδας εἰπὼν τις τοὺς Λιοσκούρους ἀπο - ρήσοι ἂν εἰκῶτος διὰ τί μὴ διὰ διφθόγγου ἡ παραλήγουσα γράφεται , ὡς ἀπὸ τοῦ Τυνδάρεως , ἵνα συναγοῖτο ὡς ἐκ τοῦ Τυνδαρείδας . καὶ ἔχει μὲν λόγον ἡ ἀπορία . κρατεῖ δὲ ἡ διὰ τοῦ ἑ γραφὴ ὡς ἀπο - βληθέντος τοῦ ἑ πρὸς χρησιμότητα μέτρου δακτυλικοῦ . Ἐξαίρετα δὲ τοῖς Λιοσκούροις τῷ μὲν τὸ ἱππό - δαμον , τῷ δὲ τὸ πῦς ἀγαθόν . Ἱστέον δὲ ὅτι τὸ , οὐς ζωούς κατέχει φυσίζοος αἴα , ῥηθεὶς ἂν καλῶς ἐπὶ τῶν καὶ μετὰ θάνατον τιμωμένων . ὁμοίως κατὰ παροδίαν καὶ τὸ οἱ καὶ νέφθεν γῆς τιμὴν ἔχοντες ζῶσιν , τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἴσα θεοῖσι . Τὸ δὲ ἄλλοτε μὲν ζωοῦν' ἑτερήμεροι ἄλλοτε δ' αὐτς τεθνᾶσιν , οἰκείον ἐπὶ τῶν νῦν μὲν εὐτυχούντων , νῦν δὲ οὔ . Παρήχησεν δὲ τινα ἔχει τὸ , ζωοὺς κατέχει φυσίζοος αἴα . τίς δὲ ἡ φυσίζοος , ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Ἱστέον δὲ ὅτι τὸ ἄλλοτε μὲν ζῶσινεν ἄλλοτε δ' αὐ τεθνᾶσιν ἐπιδορθωσις ἐστι τοῦ , οὐς ἄμφω ζωὺς κατέχει ἡ γῆ . ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἀπλοϊκῶς ἐφρέθη . πῶς γὰρ ἐστιν ἄμφω ζῆν ἀπλῶς τοὺς καὶ θνήσκοντας ; τοῦτο δὲ διαφθορὶ τὸν μνθικὸν νοῦν , ὡς βούλεται καὶ ζῆν αὐτοὺς ἑτερήμερους , καὶ αὖ πάλιν θνήσκειν . Τὸ δὲ λελόγχασι , δηλοῖ μὲν τὸ ἔλαχον , μᾶλλον δὲ ἐξαίρετως ἔσχον , ἀπὸ τοῦ λέγω . ἐξ οὗ ὁ ἐπίλεκτος καὶ τὸ ἐπιλέγην ἐπίρρημα . καὶ οἱ λογάδες οὐ μόνον ἄνδρες , ἀλλὰ καὶ λίθοι . ἐστι δὲ χρόνον ἡ παρακειμένου καθ' ὁμοιότητα τοῦ κέκλωφα καὶ κέκοφα , ἵνα ἡ λέλογχα καὶ πλεονασμῷ τοῦ ν δι' εὐφωνίαν λέλογχα , ἡ μέσος παρακειμενος λέλογχα προσλαβὼν καὶ τὸ χ , ἡ καὶ ἀμφοτέρων μίγμα τοῦ τε λέλογχα καὶ τοῦ λέλογχα . οὕτω δὲ μικτὸν τι καὶ τὸ ἐνήνοχα καὶ τὰ ἐξ αὐτοῦ σύνθετα . τὸ μὲν γὰρ μικρὸν ὁ μέσος παρακειμένου ἴδιον , ἐνεργητικοῦ δὲ τὸ σύμφωνον τῆς παραληγουσῆς . καὶ οὕτω μὲν κοι - νότερον . Ἡρωδιανὸς δὲ ἐκ τοῦ λῖχων τὸ λαγχάνω παραγὼν τὸ λέλογχα τροπὴ τοῦ ἡ εἰς ὁ μικρὸν ὁμοίως τῷ πῖθω πέποθα λέγει καὶ πλεονάζειν ἐν αὐτοῖς τὸ ν , ὡς καὶ ἐν τῷ κέχανδα , οἷον , οἶχον κεχανδότα πολλά καὶ ἐσθλά . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι τὸ λελόγχασι συστέλλει τὴν παραλήγουσαν , παρὰ τὴν κοινὴν μὲν παρατήρησιν , ἡ μακροπαράληκτα οἷδε τὰ τῶν τοιούτων παρακειμένων τρίτα πρόσωπα , πλὴν ἄλλως , ἀναλόγως τῇ πρὸ αὐτοῦ ὀλῃ κλίσει τοῦ λέλογχα . εἰ δ' ἴσως εὑρεθεῖη πον κατ' ἐνθλιμιν τῆς ληγούσης γραφόμενον , τιμὴν δὲ λελόγχασ' ἴσα θεοῖσι , τοῦτε δή καὶ αὐτὸ ἐπιτιμαμένου ἐσται κατὰ τὸ τετιμάσι καὶ πεποιήκασι καὶ τὰ ὁμοια . Ἱστέον δὲ ὅτι τὸ Ἀθῖδι Ἀθῖδα λέγεται κατὰ Ἡρωδιανὸν Ἀωρικῶς . Ἀώρια δὲ φησι καὶ ἡ Φιλομήλα καὶ ἡ Ἀνδρομέδα , τροπὴ τοῦ ἡ εἰς α ἀποσημένη . καὶ λέγει ἐκεῖνος καὶ τινα αἰτίαν εἰς τοῦτο , προπερισπῶν τὸ Ἀθῖδα κατὰ τὸ Μοῦσα . ἴσως δὲ Ἀώριον καὶ ἡ τόλμα , ὁ ἀναλογώτερον τοῦ τόλμη φησιν Ἡρωδιανός . Ὅτι Ἰριμεδείας καὶ Ἀλωέως υἱοὶ Ὅτός τ' ἀντίθεος , τηλεκλειτὸς τ' Ἐριάλτης . οὐς δή μνησίτους θρέψαι ξεῖνῶρος ἄρουρα καὶ πο * λὺ καλλίστους μετὰ γε κλυτὸν Ὄρῖωνα . ἐννέωσι γὰρ τοῖ γε καὶ ἐννεαπῆχεις ἦσαν εὐρος , ἀτὰρ μήκὸς γε γενέσθην ἐννέοργυιοι , οἱ καὶ ἀθανάτοισιν ἀπαλειτήν ἐν Ὀλύμπῳ φυλόπιδα στήσεν πολυδαίχος πολέμοιο .
Lemmas: προσφέρω ἐν ὁ , φημί δή ποτός Ἀθῖδαν οἶς εὑρίσκω . καί ἀλλαχοῦ , οἶς πολύς λευκός , καί οὗτος μέν ὁ Σαπφώ . Ἐπίχαρμος δέ φημί καί αὐτός διά ὁ ὅς λέγω ὄνομαι ὁμοίως ὁ Ἴβυκος , ἐν ὁ , ὠθέω χάσιος , καί Σιμωνίδης ἐν ὁ , οἷος τε χρυσός ὄνομαι μαιάνδριος . Ἀθήναιος δέ ὁ οὗτος παραδέω καί ψάριον οἶδα διά τέσσαρες , ἤγουν τετρασύλλαβος . ὡς καί σταμνάριον ὁ σταμνίον , ἐκ ὅς καί Ζεύς παρά ὁ κωμικός Στέφμιος , παίζω ὁ συνήθης , ἔνθα σταμνίον Ζεύς υἱός λέγω ὁ Διόνυσος . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ Ἀθῖδα ἴσως εἄν ἀπό ὁ ληιδιος γίγνομαι . εἰμί δέ ληιδιος Ἀπτικός , λεῖος τίς περιβόλαιον οἰκέω ὁ τρέφω . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , εἰμί ἀπορέω πῶς μή καί ὁ Ἀθῖδα προγράφω ἔχω ὁ ὅς ἐν ὁ παραλήγω κατά ὁ ληιδιος . ὁ διαλύω ἐκ ὁ λεῖος , εἶτα τρέπω ὁ προπαραλήγω ὅς εἰς ὁ καί γίγνομαι ὑποκοριστικός ἐν τετρασυλλαβία ληιδιος , συναιρέω ὁ προγράφω ὁ ὅς εἰς ληιδιος . περί ὅς φημί Ἀθήναιος , ὅτι περιαζοειντα ὁ Κορίνθιος ληΐς . ὁ δέ γε παρά Ἡρόδοτος Λήδα - νοῦς ἀποίχομαι ὁ τοιοῦτος βαρόμεν εἰμί , ὡς αὐτός ἐκεῖνος ἐπισημαίνω . περι δέ λίς - κόρος διαλαμβάνω μέν καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς , ῥητέος δέ καί νῦν ὅτι κατά ἐξαίρω αὐτός ἔχω ὁ ὑφίημι λέγω συγκαίω . ἄλλως μέντοι ἐν παράθεσις πολύς λέγω ὁ Ζεύς κόρος , καθότι καί Ἑλένη κόρη Ζεύς . ἔτι δέ καί Ἀφροδίτη . ἱστορία δέ , ὁ λέγω ὅτι Ξενοφῶν ὁ γλυκύς ἐκεῖ * Μύκονος ἀτ - τικός μέλισσα ἐπονομάζω , παραδίδωμι καί ὅτι ὁ ἐκ ἐκεῖνος καί Φιλησία υἱός Γρύλος καί Διόδωρος λιοσκουρος ἐπικαλέω . ἰστέον δέ ὅτι Τυνδαρίδης εἶπον τις ὁ λιοσκουρος ἀπος - ρήσος εἄν ἔοικα διά τίς μή διά δίφθογγος ὁ παραλήγω γράφω , ὡς ἀπό ὁ Τυνδάρεως , ἵνα συνάγω ὡς ἐκ ὁ τυνδαρειδαις . καί ἔχω μέν λόγος ὁ ἀπορία . κρατέω δέ ὁ διά ὁ ὅς γραφή ὡς ἀπος - βάλλω ὁ ὅς πρός χρησιμότητα μέτρον δακτυλικός . ἐξαίρετος δέ ὁ λιοσκουροος ὁ μέν ὁ ίππος - δῆμος , ὁ δέ ὁ πῦς ἀγαθός . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , οὖς ζωός κατέχω φυσίζοος γῆ , ἐρῶ εἄν καλῶς ἐπί ὁ καί μετά θάνατος τιμάω . ὁμοίως κατά παροδία καί ὁ ὁ καί νέφω γῆ τιμή ἔχω ζῶ , τιμή δέ λαγχάνω ἴσος θεός . ὁ δέ ἄλλοτε μέν ζῷον ἑτερήμερος ἄλλοτε δέ αὐτός θνῄσκω , οἰκέω ἐπί ὁ νῦν μέν εὐτυχέω , νῦν δέ οὖον . Παρήχησις δέ τις ἔχω ὁ , ζωός κατέχω φυσίζοος γῆ . τίς δέ ὁ φυσίζοος , ὁ Ἰλιάς δηλόω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ἄλλοτε μέν ζώννυμι ἄλλοτε δέ αὖος θνῄσκω ἐπιδορθωσις εἰμί ὁ , οὖς ἄμφω ζωός κατέχω ὁ γῆ . ἐκεῖνος μέν γάρ ἀπλοϊκός φέρω . πῶς γάρ εἰμί ἄμφω ζῶ ἀπλόος ὁ καί θνήσκω ; οὗτος δέ διαφθείρω ὁ μνθικὸν νόος , ὡς βούλομαι καί ζῶ αὐτός ἑτερήμερος , καί αὖος πάλιν θνῄσκω . ὁ δέ λαγχάνω , δηλόω μέν ὁ λαγχάνω , μᾶλλον δέ ἐξαίρετος ἔχω , ἀπό ὁ λέγω . ἐκ ὅς ὁ Ἐπίλεκτος καί ὁ ἐπιλέγω ἐπίρρημα . καί ὁ λογάς οὖον μόνος ἀνήρ , ἀλλά καί λίθος . εἰμί δέ χρόνος ὁ παράκειμαι κατά ὁμοιότης ὁ κλέπτω καί κόπτω , ἵνα ὁ λαγχάνω καί πλεονασμός ὁ Ν διά εὐφωνία λαγχάνω , ὁ μέσος παρακείμενος λαγχάνω προσλαμβάνω καί ὁ χ , ὁ καί ἀμφότερος μίγμα ὁ τε λαγχάνω καί ὁ λαγχάνω . οὗτος δέ μικτός τίς καί ὁ φέρω καί ὁ ἐκ αὐτός σύνθετος . ὁ μέν γάρ μικρός ὁ μέσος παράκειμαι ἴδιος , ἐνεργητικός δέ ὁ σύμφωνος ὁ παραλήγω . καί οὗτος μέν κέω - νοτερός . Ἡρωδιανός δέ ἐκ ὁ λίχω ὁ λαγχάνω παράγω ὁ λαγχάνω τροπή ὁ ὁ εἰς ὁ μικρός ὁμοίως ὁ πείθω ποθή λέγω καί πλεονάζω ἐν αὐτός ὁ Ν , ὡς καί ἐν ὁ χανδάνω , οἷος , οἴχω χανδάνω πολύς καί ἐσθλός . σημειόω δέ ὅτι ὁ λαγχάνω συστέλλω ὁ παραλήγω , παρά ὁ κοινός μέν παρατήρησις , ὁ μακροπαράληκτος οἶδα ὁ ὁ τοιοῦτος παράκειμαι τρίτος πρόσωπον , πλήν ἄλλως , ἀνάλογος ὁ πρό αὐτός ὅλος κλίσις ὁ λαγχάνω . εἰμί δέ ἴσως εὑρίσκω πως κατά ενθλιος ὁ λήγω γράφω , τιμή δέ λαγχάνω ἴσος θεός , Τούτος δή καί αὐτός ἐπιτιμάω εἰμαι κατά ὁ τιμάω καί ποιέω καί ὁ ὅμοιος . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Ἀθῖδι Ἀθῖδα λέγω κατά Ἡρωδιανός Ἀωρικῶς . ἀωρία δέ φημί καί ὁ Φιλομήλα καί ὁ Ἀνδρομέδα , τροπή ὁ ὁ εἰς ὅς ἀφίημι . καί λέγω ἐκεῖνος καί τις αἴτιος εἰς οὗτος , προπερισπάω ὁ Ἀθῖδα κατά ὁ Μοῦσα . ἴσως δέ Ἄωρος καί ὁ τόλμα , ὁ ἀνάλογος ὁ τόλμα φημί Ἡρωδιανός . ὅτι2 Ἰριμεδείας καί Ἀλωεύς υἱός εἰκός τε ἀντίθεος , τηλεκλειτός τε Ἐριάλτης . οὖς δή μνησιος τρέφω ξεῖνος ἄρουρα καί ἀπό * λύω καλός μετά γε κλυτός Ὄριος . ἐννέω γάρ τοῖ γε καί ἐννεαπῆχεις εἰμί εὖρος , ἀτάρ μῆκος γε γίγνομαι ἐννέοργυιοι , ὁ καί ἀθάνατος απαλειος ἐν Ὄλυμπος φύλοπις ἵστημι πολυδαίχος πόλεμος .