eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1703
καὶ ἐν οὐρανῷ , καὶ ὡς οὐδὲ πιθανὸν οὐδὲ τὸ τοιαύτην ἔχειν σκηνήν . καὶ τοιαῦτά τι*να ἐχειροῦσιν ἕτεροι λυτικῶς ὡς αὐτοὶ ἐθέλουσι . Σημειοῦνται δὲ οἱ παλαιοί , ὅτι τε διάφοροι Ἥρακλῆς , ὡς καὶ ἄλλα - χοῦ ἐφρέθη , ὧν εἰς καὶ ὁ Λιὸς καὶ Ἀστερίας , ὃς φασὶ πορευόμενος εἰς Λιβύην ἀνηρέθη μὲν ὑπὸ Τυ - φῶνος , Ἰολάου δ’ αὐτῷ προσενεχόντος ὀστῦγα δοφραθείς ἀνέβη . ἔχαιρε γὰρ φασὶ καὶ περὶ τῷ ζῷῳ τούτῳ , καὶ ὅτι ἐνταῦθα μόνον παρὰ τῷ ποιητῇ θεὸς Ἥρακλῆς πέπλασται . παρασημνύουσι δὲ τῷ εἰρημένῳ περὶ ὀστύγος λόγῳ , ὅτι καὶ ὀστύγιον λέγεται παρὰ τοῖς κομικοῖς ὑποκοριστικῶς , οὐ χρήσεις τῷ , πύσον ποιῆν δύνασαι ὀστύγιον ψυχὴν ἔχων . γράφει δὲ τὸν περὶ Ἥρακλέος τόπον ὁ ποιητὴς οὕτως , εἰσε - νύψα βίην Ἥρακλείην , εἴδωλον , αὐτὸς δὲ μετ’ ἀθανάτοισι θεοῖσι τέτραπετα ἐν θαλίῃς . καὶ ἔχει καλ - λισάφρονον Ἥβην παῖδα Λιὸς μεγάλου καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου . ἀμφὶ δὲ μὴν κλαγγὴ νεκῶν ἦν οἰωνῶν ὡς , πάντοσε ἀνυζομένων ἤτοι τερασσομένων , ὁ δ’ ἱερμὴ νυκτὶ ἑοικώς , γυμνὸν τόξον ἔχων καὶ ἐπὶ νευρήων ὀστών , δαινὸν παπταίνων , αἰεὶ βαλόντι ἑοικώς , σμερδαλέος δὲ οἱ ἀμφὶ περὶ στήθεσιν ἀορτή , χρύσεος ἦν τελαμών , ἵνα θέσκηλα ἔργα τέτυκτο . ἀρτοὶ τ’ ἀγρότεροί τε οὐὲς χαροποὶ τε λέοντες , ὑρῖναι τε μάχαί τε , φόνου τ’ ἀνδροκτασίαι τε . εἶτα ἐπι*σημαινόμενος καὶ - τόν τι καὶ ἐπιτυχὲς χρήμα τὸν ἀορτήρα εἶναι φησι μὴ τεχνήσασθαι μὴδ’ ἄλλο τι τεχνήσατο , ὃς κείνου τελαμῶνα ἐξ ἐγκάθετο τέχνη , τούτῃστιν , ὃς ἐκεῖνον τὸν τελαμῶνα ἐποίησε , τοῦτο γὰρ ἐστι περι - φραστικῶς τὸ , ἐξ ἐγκάθετο τέχνη , ἐκεῖνος τεχνήσατο ἤτοι ἐτεχνήσατο αὐτόν , μὴ τεχνήσας μὴδ’ ἄλλο τι , τούτῃστιν οὐδὲν ἄλλο διὰ βίου ποιήσας ἔργον ἄλλ’ ἢ μόνον ἐκεῖνον , ἢ καὶ ἄλλως , οὐδὲν ἕτερον τοιούτων ἔργον τεχνήσας . ὡς εἴ τις φασὶν εἴποι ὅτι Φειδίας ποιήσας τὸν Λία τοιούτων οὐδὲν ἄλλο τῇ ἑαυτοῦ τέχνη ἐγκάθετο . Ἕτεροι δὲ τὸν λόγον εἰς ἀρὰς δεξάμενοι σχῆμα φασὶν ὡς * μὴ γένοιτο τῷ τεχνή - σαμένῳ τὸν τελαμῶνα ἐκεῖνον ἄλλο τι τεχνήσασθαι , ὡς οὕτω σμερδαλέον καὶ φοβοποιὸν πρᾶγμα ἐσκέψασεν , ἢ μᾶλλον , μὴ ὁ τεχνήσας ποιήσει τι ἕτερον ἔργον , ὃς περὶ ἄνε μόνον ἐκεῖνον τὴν τέχνην ἀνέλωσε καὶ οὐ πολλοὺς τοιούτους ἀσοληθείς ἐτεχνήσατο . καὶ ἐστι τὸ μὴ τεχνήσας μὴδ’ ἄλλο τι τεχνήσατο περιττότητα ἔχον τοῦ ἕνος ἀπαγορευτικοῦ ἐπιρρήματος . ἥκει γὰρ εἰπεῖν , μὴ τεχνήσας μὴδ’ ἄλλο τι , ἢ τεχνήσας μὴδ’ ἄλλο τι . ὁ δὲ , τὴν ἀκραν ἐμφαίνων ἀπαγόρευσιν , ἐδίπλασε τὸ μὴ καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Δρύαντος υἱός , καὶ τῶν τοιούτων . τινὲς δὲ τὸν τοιούτον στίχον δυσσὶ κόμμασι μερίζαντες τὸ μὲν πρῶτον ἐλλειπτικῶς νοοῦσι , τὸ δὲ δεύτερον ἐντελῶς , ἵνα ἢ , μὴ τεχνήσα - νος εἴη , μὴδ’ ἄλλο τι τεχνήσατο . καὶ ἐστιν ὅμοιον τῷ , μὴ μνηστεύσαντες μὴδ’ ἄλλοθ’ ὁμιλήσαντες . καὶ ἐκεῖνο γὰρ τινες τοιῶδε εἴπου , μὴ μνηστεύσαντες εἰὲν καὶ ἐξῆς . Σημεῖψαι δὲ ὅτι ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἡρωϊοῖς προσώποις τοῖς ἀπὸ τοῦ ἰδεῖν ἐγράτο ὁήμασιν ὁ ποιητής , οἷον · τὰς δεῖνα ἰδον , ἢ εἰσεῖδον , ὁμοίως καὶ τοὺς δεῖνα , ἐπὶ δὲ γε Ἥρακλέος καὶ Ὀρῶνος τὸ * εἰδενόησα εἶπε . καὶ ὅτι καθὰ περὶ τὸν Ἀγαμέμωνα ψυχαὶ ἄλλαι ἀγενέγατο ὅσαι ἄμα αὐτῷ ἐθανον , καὶ τῷ πελωρίῳ δὲ Ὀρῶνι θῆρες οὐς αὐτὸς κατέπεμνε , οὕτω καὶ περὶ τὸν Ἥρακλέα , τρόπον μέντοι ἄλλον , θῆρες φαίνον - ται , οὐ παρ’ αὐτοῦ πεσόντες , ἀλλὰ τῷ παρ’ αὐτῷ τελαμῶνι σκιαστικῶς ἐμφανούμενοι . Καὶ ὅτι τὸ , ἱερμὴ νυκτὶ ἑοικώς καὶ ἐξῆς ὡς τοῦ , βαλόντι ἑοικώς , χρήσασιν εἰς τὸν ἀπυλούμενον ἀτλέστα , καθὰ καὶ τὸ τοῦ Ἥρακλέος ἐν Ἀιδου εἴδωλον οὐκ εἶχε βλάπτειν εἰ καὶ βαλόντι ἔοικε . σπα - ταλῶντα δὲ τινα δηλοῖ τὸ , αὐτὸς δὲ τέτραπετα ἐν θαλίαις καὶ ἔχει καλλισάφρονον Ἥβην . Τὸ δὲ βίην Ἥρακλείην , εἴδωλον , ἦν μὲν ἂν κοινὸν εἴπερ ἔγραφε βίης Ἥρακλέος εἴδωλον . ὡς δὲ νῦν κεῖται , Ὀμηρικὸν ἐστι καὶ Ἀττικόν , τελείας μὲν στίζομένης ἐν τῷ βίην Ἥρακλείην , εἶτα πρὸς σαφή - νειαν ἐπαγομένου τοῦ εἴδωλον , ἵνα μὴ νοοῖτο ἄρτι Ἥρακλῆς αὐτὸς ἐκεῖνος , ἀλλὰ τὸ αὐτοῦ εἴδωλον , ὡς τοῦ μὲν σώματος καυθέντος κατὰ τὴν Τραγικὴν Οἴστην , τῆς δὲ ψυχῆς ἄνω οὖσης , τοῦ δὲ εἰδώλου περὶ τὸν Ἀιδην , οὐ καταπαίζει εὐηνῶς ὁ Λουκιανός . Ἡ δ’ Ἥβη ἀλληγορικῶς Λιὸς καὶ Ἥρας λέγεται διὰ τὸ ἀκάματον καὶ ἀει νεάζον τῶν στοιχείων εἰς ὅπερ ἀλληγορεῖται Ἥρα καὶ Ζεύς . ἀπὸ Ἥβης δὲ οὐ ταυ*της τῆς μυθικῆς οὐδὲ μὴν τῆς καθ’ ἡλικίαν , ἀλλὰ τῆς κατὰ μέρος σωματικῶν , οὐδὲν καὶ τὸ ἐφήβασον , ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ἡβυλλίαν παρὰ τῷ κομικῷ , ἐπαῖξε τις τῶν παλαιῶν ἐξ ἀφορ - μῆς τῆς κατὰ τὸν μῦθον Ἥβης οὕτως · ἐκαυχήσατό τις φιλεῖν τράγυλον γυναικὸς καὶ τυθούς καὶ ὀμ - φαλόν . καὶ αὐτὸς μὲν οὕτως ἔφη , ὁ δὲ ἀκούσας εἶπεν ὡς ποιηρὸν τοῦτ’ ἦδη . καὶ γὰρ ὁ Ἥρακλῆς ἀπὸ
Lemmas: καί ἐν οὐρανός , καί ὡς οὐδέ πιθανός οὐδέ ὁ τοιοῦτος ἔχω σκηνή . καί τοιοῦτος τι*να χειρόω ἕτερος λυτικός ὡς αὐτός ἐθέλω . σημειόω δέ ὁ παλαιός , ὅτι τε διάφορος Ἡρακλῆς , ὡς καί ἄλλος - χόω φέρω , ὅς εἰς καί ὁ λίς καί Ἀστερίη , ὅς φημί πορεύω εἰς Λιβύη ἀναιρέω μέν ὑπό ὅς - φῶνος , Ἰόλαος δέ αὐτός προσφέρω ὀστῦγα δοφραθείς ἀναβαίνω . χαίρω γάρ φημί καί περί ὁ ζῷον οὗτος , καί ὅτι ἐνταῦθα μόνος παρά ὁ ποιητής θεός Ἡρακλῆς πλάσσω . παρασημνυειμι δέ ὁ εἴρω περί ὀστύγος λόγος , ὅτι καί ὀστύγιον λέγω παρά ὁ κομίζω ὑποκοριστικός , οὖον χρῆσις ὁ , πύθω ποιός δύναμαι ὀστύγιον ψυχή ἔχω . γράφω δέ ὁ περί Ἡρακλῆς τόπος ὁ ποιητής οὕτως , ἵζω - νύψα βίαιος Ἥρακλείην , εἴδωλον , αὐτός δέ μετά ἀθάνατος θεός τέτραπος ἐν θαλία . καί ἔχω καλστις - λισάφρονον Ἥβη παῖς λίς μέγας καί Ἥρα χρυσοπέδιλος . ἀμφί δέ μήv κλαγγή Νεκῶς εἰμί οἰωνός ὡς , πάντοσε ἀνύω ἤτοι τεράζω , ὁ δέ ἱερμὴ νύξ ἔοικα , γυμνός τόξον ἔχω καί ἐπί νευρηον ὀστέον , δαίνυμι παπταίνω , ἀεί βάλλω ἔοικα , σμερδαλέος δέ ὁ ἀμφί περί στῆθος ἀορτή , χρύσεος εἰμί τελαμών , ἵνα θέσκηλα ἔργον τεύχω . ἄρτος τε ἀγρότερος τε Ουές χαροπός τε λέων , ὑρίς τε μάχη τε , φόνος τε ἀνδροκτασία τε . εἶτα ἐπισημαίνω καί - ὁ τίς καί ἐπιτυχής χρήμα ὁ ἀορτήρ εἰμί φημί μή τεχνάομαι μηδέ ἄλλος τίς τεχνάομαι , ὅς ἐκεῖνος τελαμών ἐκ εγκάθετος τέχνη , τοῦτος , ὅς ἐκεῖνος ὁ τελαμών ποιέω , οὗτος γάρ εἰμί περί - φραστικός ὁ , ἐκ εγκάθετος τέχνη , ἐκεῖνος τεχνάομαι ἤτοι τεχνάομαι αὐτός , μή τεχνάομαι μηδέ ἄλλος τίς , τοῦτος οὐδείς ἄλλος διά βίος ποιέω ἔργον ἄλλος ἢ μόνος ἐκεῖνος , ἢ καί ἄλλως , οὐδείς ἕτερος τοιοῦτος ἔργον τεχνάομαι . ὡς εἰμί τις φημί εἶπον ὅτι Φειδίας ποιέω ὁ Λία τοιοῦτος οὐδείς ἄλλος ὁ ἑαυτοῦ τέχνη εγκάθετος . ἕτερος δέ ὁ λόγος εἰς ἀρά δέχομαι σχῆμα φημί ὡς * μή γίγνομαι ὁ τέχνη - σαμένος ὁ τελαμών ἐκεῖνος ἄλλος τίς τεχνάομαι , ὡς οὗτος σμερδαλέος καί φοβοποιός πρᾶγμα σκέπτομαι , ἢ μᾶλλον , μή ὁ τεχνάομαι ποιέω τίς ἕτερος ἔργον , ὅς περί εἶμαι μόνος ἐκεῖνος ὁ τέχνη ἀναλίσκω καί οὖον πολύς τοιοῦτος ασολανθανω τεχνάομαι . καί εἰμί ὁ μή τεχνάομαι μηδέ ἄλλος τίς τεχνάομαι περισσότης ἔχω ὁ ἕνος απαγορευτικός ἐπίρρημα . ἥκω γάρ εἶπον , μή τεχνάομαι μηδέ ἄλλος τίς , ἢ τεχνάομαι μηδέ ἄλλος τίς . ὁ δέ , ὁ ἄκρος ἐμφαίνω ἀπαγόρευσις , ἐδίπλασε ὁ μή κατά ὁμοιότης ὁ , οὐδέ γάρ οὐδέ Δρύας υἱός , καί ὁ τοιοῦτος . τις δέ ὁ τοιοῦτος στίχος δυσσὶ κόμμα μερίζω ὁ μέν πρῶτος ἐλλειπτικός νοέω , ὁ δέ δύο ἐντελής , ἵνα ἢ , μή τεχνάομαι - Μύκονος εἰμί , μηδέ ἄλλος τίς τεχνάομαι . καί εἰμί ὅμοιος ὁ , μή μνηστεύω μηδέ ἄλλοτε ὁμιλέω . καί ἐκεῖνος γάρ τις τοιόσδε εἶπον , μή μνηστεύω ἄγω καί ἑξῆς . Σημεῖψαι δέ ὅτι ἐν μέν ὁ ἄλλος ἅπας ἡρωϊκός πρόσωπον ὁ ἀπό ὁ ὁράω γράω ὁήμασιν ὁ ποιητής , οἷος · ὁ Δεῖνα ὁράω , ἢ εἰσοράω , ὁμοίως καί ὁ Δεῖνα , ἐπί δέ γε Ἡρακλῆς καί Ὀρῶνος ὁ * ειδενοαειδω εἶπον . καί ὅτι καθά περί ὁ Ἀγαμέμωνα ψυχή ἄλλος ἄγω ὅσος ἄμη αὐτός θνῄσκω , καί ὁ πελώριος δέ Ὀρῶνι θήρ οὖς αὐτός καταπέμπω , οὗτος καί περί ὁ Ἡρακλῆς , τρόπος μέντοι ἄλλος , θήρ φαίνω - ὁ , οὖον παρά αὐτός πίπτω , ἀλλά ὁ παρά αὐτός τελαμών σκιαστικός ἐμφαίνω . καί ὅτι ὁ , ἱερμὴ νύξ ἔοικα καί ἑξῆς ὡς ὁ , βάλλω ἔοικα , χράω εἰς ὁ ἀπολύω ἀτλέστα , καθά καί ὁ ὁ Ἡρακλῆς ἐν αἰδέομαι εἴδωλον οὐ ἔχω βλάπτω εἰμί καί βάλλω ἔοικα . σπάω - τάλλω δέ τις δηλόω ὁ , αὐτός δέ τέτραπος ἐν θαλία καί ἔχω καλλισάφρονον Ἥβη . ὁ δέ βίαιος Ἥρακλείην , εἴδωλον , εἰμί μέν εἄν κοινός εἴπερ γράφω βίαιος Ἡρακλῆς εἴδωλον . ὡς δέ νῦν κεῖμαι , Ὀμηρικός εἰμί καί Ἀττικός , τέλειος μέν στίζω ἐν ὁ βίαιος Ἥρακλείην , εἶτα πρός σαφής - νεια ἐπάγω ὁ εἴδωλον , ἵνα μή νοέω ἄρτι Ἡρακλῆς αὐτός ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ αὐτός εἴδωλον , ὡς ὁ μέν σῶμα καίω κατά ὁ τραγικός οιιστημι , ὁ δέ Ψυχή ἄνω εἰμί , ὁ δέ εἴδωλον περί ὁ ᾍδης , οὖον καταπαίζω εὐηνός ὁ Λουκιανός . ὁ δέ Ἥβη ἀλληγορικός λίς καί Ἥρα λέγω διά ὁ ἀκάματος καί ἀει νεάζω ὁ στοιχεῖον εἰς ὅσπερ ἀλληγορέω Ἥρα καί Ζεύς . ἀπό Ἥβη δέ οὖον ταυ*της ὁ μυθικός οὐδέ μήv ὁ κατά ἡλικία , ἀλλά ὁ κατά μέρος σωματικός , οὐδείς καί ὁ ἐφηβάω , ἐπί δέ καί ὁ ἡβυλλιάω παρά ὁ κωμικός , παίζω τις ὁ παλαιός ἐκ ἀφορ - μείς ὁ κατά ὁ μῦθος Ἥβη οὕτως · καυχάομαι τις φιλέω τράγυλον γυνή καί τυτώ καί ὀμ - φαλός . καί αὐτός μέν οὕτως φημί , ὁ δέ ἀκούω εἶπον ὡς ποιηρός οὗτος ἤδη . καί γάρ ὁ Ἡρακλῆς ἀπό