eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1700
τουτέστι νομοθετεῖτω , δικαζέτω , καὶ ἡ θέμις . ἥς γενιχὴ Ἀσριχὴ θέμιστος , ὡς * καὶ ἐν ἄλλοις ἐρρήθη . καὶ ἀπ’ αὐτῆς τὸ θεμιστεύειν . ὅτι δὲ θέμιστες οὐ μόνον δίκαι ἀλλὰ καὶ μαντεῖα καὶ βουλαί , δῆλον ἐκ τῶν παλαιῶν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἡ μὲν πλεῖον ἱστορία δικαίων οἱδε τῶν Μίνωα . εἰσὶ δὲ οἱ ἀνευαντίας τυραννιζόν φασιν αὐτὸν καὶ βίαιον καὶ δασμολόγον , τραγωδοῦντες καὶ τὰ περὶ μινώταυρον καὶ λαβύ - ρινθον , ὡς ὁ γεωγράφος φησίν . Ὅτι Τινὸς γῆς νιὸς βιασάμενος ὑπὲρ γῆς τὴν Ἀπτὼ κακῶς ἐπασχεν ἐν Ἀἴδου τὸ ἥπαρ κειρόμενος ὑπὸ γυπῶν . λέγει δὲ τὰ κατὰ τοῦτον ὁ ποιητὴς οὕτω καὶ Τινὸν ἰδον Ἀἰδης ἐρικυδὲς νιόν , κείμενον ἐν δαπέδῳ . ὁ δ’ ἐπ’ ἄντιάς κατὸ πτελέθρα , ὡς δήδει τοιούτος τις ὢν καὶ ὅτε ζῶν ἦν . γύπες δὲ μιν ἐκάτερθε παρημίω ἥπαρ ἔκαρον δίτροον ἔσω δίροντες . ὁ δ’ οὐκ ἀπαμύνετο χερσίν . Ἀπτὼ γὰρ ἥλησε Λιὸς κυδρὴν παράκοιτιν . Καὶ ὥρα ὡς ἐνδοξότρον ἐπὶ τῆς γῆς τὸ ὡς ἐρρήθη ἐρικυδὲς ἥπαρ ἐπὶ τῆς Ἀπτούς τὸ ἀπλῶς κυδρὸν . ὕρασὺς δὲ ὁ Τινὸς καὶ ἱστρικός καὶ ὡς οἷον τιτανώδης , ὅθεν καὶ δοκεῖ λαχεῖν τοῦνομα . δηλοῖ δὲ τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ γράφας ὅτι Τινὸς κατεῖχε τὸν Βουωτοῖχον Πανοπία , βίαιος ἄνηρ καὶ παρὰν*ομος , ὃν ἐνίκησεν Ἀπόλλων , ὥσπερ καὶ Πυθωνα , ἐπιχλήσιν δράκοντα . ὁ δὲ καθ’ Ὅμηρον πᾶσχει ὁ Τινὸς , δικαιοθήναι φαίνεται πρὸς τοῦ Μίνωος . οὕτω δὲ καὶ ἡ τοῦ Ταντάλου καὶ τοῦ Σισύφου δίχην ἐκαὶθεν καταφήμισται . δοκεῖ δὲ καὶ μεριμνητικὸς τις ἐν ζωαῖν εἶναι ὁ Τινὸς , καὶ ὑπὸ φροντίδων σιὰ τινων γυπῶν συνεχῶς ἀκὶ κείρεσθαι τὰ ἐντὸς , κάτω κείμενος , τουτέστι περὶ γῆν κεκνηφὼς ταπολλὰ διὰ τὸ γεωρ - γικόν , ὅθεν ταύτην τὴν φαντασίαν παρέπεσθαι αὐτῷ καὶ ἐν Ἀἴδου . διὸ καὶ γῆς νιός , διὰ τὸ ἄγαν αὐτῆς ἐπιμελεῖσθαι . τοῦτο δὲ καὶ διὰ τὸ μεγαλοσώματον , ὡς ἐν τοῖς περὶ Ἀλωειδῶν προ*γράφεται.1700 ὅσος δὲ οὕτω καὶ ὁ Ἀνταῖος νιὸς ἐμπεδύθη γῆς . ἐκεῖνος μέντοι καὶ ὡς κατακλινὼν εὐμεθόδως τοὺς ἀν - τιπλεμιστάς τῇ δοχαὶν καταπίπτειν εἰς γῆν τῇ γῇ τε βοηθεῖσθαι κατὰ τὴν πάλιν ἐλέγετο καὶ γῆς νιὸς εἶναι . Ἰστέον δὲ ὅτι τῶν τις πάλαι ἀστειῶν παρφώθηκε ἐν τοῖς ἠθείοις οὕτως ἐπὶ συκῶν μεγάλων · καὶ συκῶν ἰδὸν γαῖας ἐρικυδὲς νιόν , ὁ δ’ ἐπ’ ἄντιάς κατὸ τραπέζας . Μάτρον δὲ φασιν ἐκεῖνος ἦν ὁ παρθρ - δός . Τὸ δὲ ἐπὶ ἄντιάς πτελέθρα κείσθαι τὸν Τινὸν ὑπερθολικόν ἐστι καὶ οὐδὲ σιδατῶν , εἴπερ ἐν Ἰλιάδι ὁ Ἀρης πεσὼν ἐπὶ ἐπύσε πτελέθρα . Πτελέθρον δὲ καὶ πλεῖθρον μέτρον τι γῆς περιφερό - μενον μέχρι καὶ νῦν πολλοχοῦ . οἱ δὲ φασὶ καὶ ὅτι μέρος ἔκτον σταδίου ἐστίν , ὥστε κατέχειν τὸν Τινὸν τόπον σταδίου ἐνὸς καὶ ἡμίσιος . εἴρηται δὲ περὶ πλεῖθρου καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . Καλῶς δὲ φασιν εἰς ἥπαρ κολάζεσθαι ὁ φανλῶς ἐπιθυμήσας Τινὸς . ὡς γὰρ καρδία θυμοῦ τις ἐστία καὶ λογιστικοῦ κεφαλή , οὕτω καὶ ἥπαρ ἐπιθυμίας , ὁ δ’ αὐτὸς οἷειώς οὐδ’ ἀπαμύνεσθαι χειροὶν ἔχει αἷς ἐβιάσατο . Λέγτρον δὲ οἱ μὲν τῶν ἐν τοῖς ἐγκάτοις ἐπιπλουν , ὡς Ἀντι*μετρος ὁ Κολοφω - νιος δηλοῖ ἐν τῷ , χολάδας δέστρουσι καλύψας , Ἀπολλόδωρος δὲ τὸν περὶ ζοιλίαν ἐπιπλουν , ὃν καὶ ἀρχάτην ἡμῶν ἐκεῖνος καλεῖ · Ἀσωεὺς δὲ τὴν ὑπὸ τὴν δοριὰν σάρχα τὴν περικαλύπτουσαν τὴν ζοιλίαν δέτρου φασί , καὶ ἄλλως δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς γεωγύτασον αἰπᾶν , δέτρου ἢ ὑπὸ τὴν σάρχα,πμιελής ἢ ὁ ὑποκαίμενος ὑμὴν τῷ ἥπατι , ἢ ὁ ἐπιπλουνς , ἢ ἡ δορά , ἢ τὸ ἥτρον , ἄλλοι δὲ τὸ ἐφῆλαιον δέτρου εἶπον . Ἱπποκράτης δὲ ἐν τῷ περὶ τραυμάτων φησίν · οὐ σαρωσρήσει ἐντάρου τὸ λεπτὸν δέτρου . Τὸ δὲ ἥλασιν ἀντὶ τοῦ ἐλααστο . Καὶ ὥρα ὡς ἄλλο μὲν τὸ εἴλαυσε κοιτῶς , ἕτερον δὲ νῦν τὸ ἥλασσε . τὸ παρῶν γὰρ δηλοῖ , ἐπὶ βίας τεῦν γυναϊκός . τὸ δὲ γε εἴλασσα ὑστερὸν ὅτι παρὰ τοῖς μεθ’ Ὅμηρον ἐπὶ τραυματισμοῦ λεγομένων . Ἡ δὲ Ἀπτὼ Λιὸς παράκοιτις λεγομένη ἄλλως πάντως λέγεται ἥπαρ ἢ Ἠμε , καὶ καθὰ μυστήρων ἀπόρρητα ὁ ποιητὴς φησὶ πον τὰς τοῦ Ὀδυσσέως δωρίδας , οὕτω δὲ καὶ τῷ Πριάμῳ ἔταχε μὴ παῖδας καὶ ἢ κατ’ ἐξαίσιτον γυνὴ Ἐκάβη , ἐτίχον δὲ αὐτῷ καὶ γυναῖ - κες ἄλλαι . Τὸ δὲ Πυθώδε ἀντὶ τοῦ εἰς Πυθώ , ἢ διαφορεῖται Πυθῶν τε λεγομένη καὶ χλινομένη Πυθῶνος καὶ Πυθώ , ὡς ἡ Σαπρώ , ἥς δοτεχὴ Πυθοὶ ὡς Σαπροί . Λῆλον δὲ ὅτι τόποι Φω - * γιδος καὶ ἡ Πυθὼ καὶ ὁ Πανοπύς , περὶ οὓς ἦν ἄρχων ὁ Τινὸς . δοκεῖ δὲ καὶ καλὸς εἶναι τόπος ὁ Πανοπύς , διὸ εὐφραίνεται τῷ ποιητῇ μὴ εὐήχουον αὐτὸν αἰπὶν ἀλλὰ καλλίζουον . Ὅτι τὸν Ταντάλον Ἐρμπαίδης μὲν ἀφμα βωρημένον τινὰν δίχην φησὶν ὑπὸ λίθου ἡστημένου ὑπὸ κεφαλῆς καὶ ἐκθροσύντος αὐτόν . ἕτεροι δὲ τὸ Σίσυλον ὅρος αὐτῷ ἐπικαταστράφθαι φασὶ ὑπὸ Λιὸς , ἐπειδὴ αὐτα χρυσόὺν ἡμὴρχον ἔχον αὐτὸς , ὃν ἐκ Κρήτης χλέρας Πανδάριος ἀπὸ τριμύνος Λιὸς αὐτῷ παρακατέθετο , εἶτα ὑπὸ Ἑρμοῦ ἀπαιτούμενος καὶ διώσας μὴ ἔχειν ἐφωράθη αὐτὸς ἔχων διὰ τοῦ Ἑρμοῦ . Ὀμηρος δὲ ἄλλως πλάττων διψῶν φησιν ἐν Ἀιδου ἀεὶ καὶ πεινῶν αὐτόν , καὶ ἄλις μὲν ἔχειν τῶν εἰς χρῆσιν , μὴ ἔχειν δὲ ἀπολαύειν αὐτῶν . φησι γὰρ ὁ παρ’ αὐτῷ Ὀδυσεὺς οὕτω · καὶ μὴν Τάνταλον εἰσιδὼν κρατερὸν ἄλγε’ ἔχοντα , ἵστατό’ ἐν λίμνῃ . ἡ δὲ προσέπελαξε γενειήν . στεῦχε δὲ διψᾶν , πίειν δ’ οὐκ ἔχεν ἐλθόνθαι . ὁσάκι γὰρ κύνει’ ὁ γέρων πίειν μενεαίνων , τοσσάχ’ ὕδωρ ἀπόλεσθεν ἀναδροχέν . ἄμφι δὲ ποσὶ γαῖα μέλαινα φάνεσκε . καταζήνασκε δὲ δαίμων , δένδρεα δ’ ὑψητέηλα κατακροθὲν χέες καρπῶν , ὄχρα καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι , συναὶ τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαία τηλεθόωσαι , τῶν , ὅπότ’ ἐθύσει’ ὁ * γέρων ἐπὶ χροοὶ μάσσασθαι , ἤτοι ἐξαργασθαι , τάσδ’ ἄνεμος φέρεσκε ποτὶ νέφεα σιόιντα , ἄρπνιά τις ὧν αὐτὸς οἷς ἐμελλε φαγεῖν Τάνταλος . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι τε τὸ ἵστατο εὐρί - σκεται γραφόμενον καὶ ἵστατο , καὶ ὅτι περὶ αὐτοῦ καὶ τῶν κατ’ αὐτὸ Ἡρακλείδης γράφει ὡς αἱ ὁμο - φωνίαι τῶν ῥημάτων διαλανθάνειν ποιοῦσι τὰ ἔμματα καὶ κλίσεις . οἷον πολλαχῶς ἐνὸς παρακειμένου πολλοὶ ἐνεστῶτες εὑρίσκονται . ἐνὸς δὲ φημι ἐν φωνῇ μόνῃ νοουμένου καὶ μὴ ἐν γραφῇ , καὶ μᾶλλον εἰ καὶ πνεῦμα διάφορον εἴη αὐτῷ . τοῦ γοῦν ἦκα παρακειμένου δυσὶ πνεύμασι χρωμένου εἰσὶν ἐνεστῶτες εἰ μὲν ψιλούται , ἔδω , οἷον ἔδων Οἰνὸς ἀλωήν , αἴδω , οἷον αἰδομένων δ’ ἀνδρῶν , αἴδω τὸ καίω , αἴσθω , ἴδω , ἴδω τὸ ἴσθιω . διανουμένου δὲ ἐνεστῶς ἂν γένοιτο ἦδο , καὶ ἔξω , καὶ ἴω , οὐ σύνθετον τὸ ἄγ ἦκα , καὶ ἦχω , ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ἦμι . καὶ οὕτω μὲν παρακειμένου ἐνὸς πολλοὶ ἐνεστῶτες εὑρίσκονται . ἐνὸς δὲ αὐτὸς ἐνεστῶτος παρακειμένου πολλοί , ὡς οἷον ἐπὶ τοῦ φιλῶ καὶ γηθῶ . ἐφ’ ὧν εἰς μὲν παρακειμενος ὁλόκλη - ρος περιλήψα γεγήθηκα , δεύτερος δὲ γέγηθα πέφιλα , τρίτος παρ’ Ἰωσι δίχα τοῦ κάππα , περιλήψα . γεγήθηκα . οἷς φησὶ καὶ Ὀμηρος χρῆσθαι εἰωθεν ἐφ’ ἑτέρων ῥημάτων , ὡς ὅτε ἐκ τοῦ τετύγχα τετύγχα * λέγω , διαπρύσιον τετυγώς . τέταρτος δὲ φησι παρακειμενος τοῦ φιλῶ , πεφίληκα , πρὸς ὃν Ὀμηρος ἔγραψε τὸ , νεκρῶν κατατεθνηώτων ἐκ τοῦ τέθνηκα παρακειμένου . πέμπτος παρακειμενος ἐκ τοῦ περι - λειψ ὁ περίλειψ δίχα τοῦ ἰῶτα , οὐ πρὸς ἀκολουθίαν τὸ ἵστατό’ εἰν’ Ἀϊδεω , ἀπὸ τῆς ἵστατός φασὶ μετο - χῆς τοῦ στῶ ῥήματος . πολλαχῶς δὲ φησι ὑπαλλάττονσι καὶ ἐκτὴν διαφορὰν παρακειμένων ἐκ τοῦ εἰς τὸ ἄ . τὸ γοῦν ἵστατο ἵστατο λέγουσιν , ἀφ’ οὐ μετοχὴ ἵσταώς . τοῦτο δὲ φησιν ἡ μεκάπτωσις ἔστι τοῦ ἔ εἰς ἄ Ἰωνικῶς , ἢ τοῦ ἡ εἰς ἄ . Κατὰ δὲ τὸ ἵστατο ἵσταώς , γίνεται καὶ δεδαώς ἐκ παρακειμένου τοῦ δέδασ . οὕτω δὲ καὶ βεβασὼς μεμαώς γεγαώς καὶ ἄλλα . ἐν τούτοις δὲ ὁ αὐτὸς Ἡρακλείδης καὶ τὸ πεπασύνια δια - σαφῶν ὅπερ ἐν τοῖς ἐξῆς που κείται παρ’ Ὀμήρῳ λέγει ὅτι τὰ ὑποτακτικά , ὧν αἱ μετοχαὶ εἰς ὧν ὀξύτο - νοι , οἷον τύχω τυχῶν εἴρω εἰρῶν , ὁμοίως τοῖς περισπωμένοις ὁριστικοῖς κατὰ τὸν παρακειμενον κλί - νονται , οἷον τετύγχα εὕρηκα , ἐξ ὧν μετοχαὶ τετυγώς εὕρηκώς . οὕκουν καὶ τοῦ πάθω παθῶν κίνησις ὁμοία , πεπάθηκα πεπαθηκώς , θηλυκὸν πεπαθηκυῖα , ὥσπερ δὲ λεληκώς λεληκώς , γεγηθκώς , γεγηθώς Ἰωνικῇ συγκοπή , οὕτω καὶ πεπαθηκώς πεπαθώς , οὐ θηλυκὸν πεπαθυῖα . Σημεῖωσαι δ’ ἐν τοῖς προσι*ρημένοις τὸ ἐν φωνῇ μόνῃ καὶ μὴ ἐν γραφῇ , ὁ δηλοῖ παρακειμενον φωνούμενον μὲν ἀκο - λουνθίᾳ κλίσεως καὶ νοῆσει μόνῃ , μὴ γραφόμενον δέ , ὡς ἄχρηστον δηλαδὴ καὶ ἀνέξιστον , ὡς Ἡρα - κλείδης φησίν . Ἔτι ἴστέον καὶ ὅτι λέγεται τὰ εἰρημένα πάσχειν ὁ Τάνταλος , ἐπειδὴ συνῶν θεοῖς τῶν ἀπορρήτων μετέδωκε τοῖς ἡμιλίσι , καὶ οὐ μόνον μυστηρίων τῶν ἐν λόγοις , ἀλλὰ καὶ ἀμβροσίας καὶ νέκταρος . τοιαῦτα δ’ ἂν λέγοιτο πάσχειν καὶ ἄπας ἢ φαντασιοκόπος ὧν καὶ ἐλπίσι κεναῖς ἐφ’ οἷς οὐ χρὴ βεβόημενος , ἢ μοχθῶν μὲν ἐπὶ χρησταῖς ἐλπίσι καὶ παραδοχίαι κέρδους τινὸς καὶ μᾶλλον ἀργωτικώτερον , εἶτα ἐκπίπτον αὐτῶν ὅτε πρὸς τοῖς ἐλπιζομένοις γένηται καὶ πρὸ χειρῶν ἔχει τὸ ἀγα - θόν . καὶ ὁ Τάνταλος δὲ τοιούτός τις ἂν δοξῇμεν εἶναι , πρὸς οὐδὲν τι τέλος χρηστοῦ ἀεὶ ἐλπιδοποιοῦμενος . τῶν δὲ γε πλασμένων ἡρωθῆσθαι αὐτῶν οὐρανοῦ μέσον καὶ γῆς οἱ μὲν αἰτίαν τῆς κολάσεως εἴπον καὶ αὐτοὶ τὴν προσεχῶς ῥηθεῖσαν , καὶ μάλιστα τὴν ἀκόλαστον γλώσσαν , διὸ καὶ μέσος κρέματα τῶν τε ἄνω ἀποστάς περὶ οὓς ἡδίσθη , καὶ μηδὲ τοῖς κάτω συνῶν οὓς φιλεῖν ἐδύξεν , ὡς ἂν ἐπίσης καὶ ἀμ - φότερων στέροιτο . καὶ εἰσὶ τοιούτω , ὅσοι κακῆς ὑπολήψεως ἄλοντες ὧν τε ἔχον πρῶην ἐξέπεσον , καὶ ὧν δὲ ἔχον ἐρωπὶ*κώς , ἄλλοι δὲ φιλόσοφον γεγονότα τὸν Τάνταλον δοξάσαι εἴπον μύδρον εἶναι τὸν Ἠλιον καὶ μὴ σῶμά τι θεῖον καὶ γένος ἀθρήτων δυνάμεων . ὅθεν Ἠλιον χόλον τιμωρισθαι λίθον διηνεκῶ καταφυγῇ , ὑστημένον χονυῆς καὶ ὡς εἰπεῖν ἡλιώδους ἀλῦσως · Ἠλίῳ γὰρ ἡ τοῦ χρυσοῦ ὕλη ἀνάκειται ,
Lemmas: τουτέστι νομοθετέω , δικάζω , καί ὁ θέμις . ἥς γενικός Ἀσριχὴ θέμις , ὡς * καί ἐν ἄλλος εἴρω . καί ἀπό αὐτός ὁ θεμιστεύω . ὅτι δέ θέμις οὖον μόνος δίκη ἀλλά καί μαντεῖος καί βουλή , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν πλείων ἱστορία Δίκαιος οἶδα ὁ Μίνως . εἰμί δέ ὁ ανευαντιαω τυραννίζω φημί αὐτός καί βίαιος καί δασμολόγος , τραγῳδέω καί ὁ περί Μινώταυρος καί λαβύ - ρινθον , ὡς ὁ γεωγράφος φημί . ὅτι2 τις γῆ νιος βιάζομαι ὑπέρ γῆ ὁ ἅπτω κακῶς πάσχω ἐν αἰδέομαι ὁ ἧπαρ κείρω ὑπό γύψ . λέγω δέ ὁ κατά οὗτος ὁ ποιητής οὗτος καί τίνω ὁράω ἀϊδής ἐρικυδής νιον , κεῖμαι ἐν δάπεδον . ὁ δέ ἐπί ἀντιάω Κάτο πτελέθρα , ὡς δήω τοιούτος τις εἰμί καί ὅτε ζῶ εἰμί . γύψ δέ ὅς ἑκάτερθεν παρημίω ἧπαρ κάρος δίθροος εἴδομαι δέρω . ὁ δέ οὐ ἀπαμύνω χείρ . ἅπτω γάρ ἀλέω λίς κυδρός παράκοιτις . καί ὥρα ὡς ἔνδοξος ἐπί ὁ γῆ ὁ ὡς εἴρω ἐρικυδής ἧπαρ ἐπί ὁ Απτός ὁ ἀπλόος κυδρός . ὕρασὺς δέ ὁ τις καί ἱστρικός καί ὡς οἷος τιτανώδης , ὅθεν καί δοκέω λαγχάνω τοὔνομα . δηλόω δέ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Γράφας ὅτι τις κατέχω ὁ Βουωτοῖχον Πανόπιος , βίαιος ἀνήρ καί παράνομος , ὅς νικάω Ἀπόλλων , ὥσπερ καί Πύθων , ἐπίκλησις δράκων . ὁ δέ κατά Ὅμηρος πάσχω ὁ τις , δικαιόω φαίνω πρός ὁ Μίνως . οὗτος δέ καί ὁ ὁ Τάνταλος καί ὁ Σίσυφος διχάω ἐκαὶθεν καταφημίζω . δοκέω δέ καί μεριμνητικός τις ἐν ζωή εἰμί ὁ τις , καί ὑπό φροντίς σιά τίνω γύψ συνεχῶς ἀκίς κείρω ὁ ἐντός , κάτω κεῖμαι , τουτέστι περί γῆ κνάπτω ταπολλͅόν διά ὁ γεωρ - γικόν , ὅθεν οὗτος ὁ φαντασία παρέπομαι αὐτός καί ἐν αἰδέομαι . διό καί γῆ νιος , διά ὁ ἄγαν αὐτός ἐπιμελέομαι . οὗτος δέ καί διά ὁ μεγαλοσώματος , ὡς ἐν ὁ περί Ἀλωείδαι προγράφω ὅσος δέ οὗτος καί ὁ Ἀνταῖος νιος ἐμπεδύθη γῆ . ἐκεῖνος μέντοι καί ὡς κατακλίνω εὐμέθοδος ὁ εἰς - τιπλεμιιστημι ὁ δοχή καταπίπτω εἰς γῆ ὁ γῆ τε βοηθέω κατά ὁ πάλιν λέγω καί γῆ νιος εἰμί . ἰστέον δέ ὅτι ὁ τις πάλαι ἀστεῖος παροράω ἐν ὁ ἠθεῖος οὕτως ἐπί συκέα μέγας · καί συκέα ὁράω γαῖα ἐρικυδής νιον , ὁ δέ ἐπί ἀντιάω Κάτο τράπεζα . Μάτρος δέ φημί ἐκεῖνος εἰμί ὁ παρθρ - δίδωμι . ὁ δέ ἐπί ἀντιάω πτελέθρα κεῖμαι ὁ τίνω ὑπερθολικόν εἰμί καί οὐδέ σιδατῶν , εἴπερ ἐν Ἰλιάς ὁ Ἄρης πίπτω ἐπί πύθω πτελέθρα . Πτελέθρον δέ καί πλέθρον μέτρον τίς γῆ περιφέρω - μένω μέχρι καί νῦν πολλοχοω . ὁ δέ φημί καί ὅτι μέρος ἕκτος στάδιος εἰμί , ὥστε καταχέω ὁ τίνω τόπος στάδιος εἷς καί ἡμίσιος . εἴρω δέ περί πλειθρης καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . καλῶς δέ φημί εἰς ἧπαρ κολάζω ὁ φανλῶς ἐπιθυμέω τις . ὡς γάρ καρδία θυμός τις ἐστία καί λογιστικός κεφαλή , οὗτος καί ἧπαρ ἐπιθυμία , ὁ δέ αὐτός οἷος οὐδέ ἀπαμύνω χείρ ἔχω ὅς βιάζομαι . Λέγτρον δέ ὁ μέν ὁ ἐν ὁ ἔγκατα ἐπιπλέω , ὡς Ἀντι*μετρος ὁ κολοφος - νιος δηλόω ἐν ὁ , χολάς δέστρον καλύπτω , Ἀπολλόδωρος δέ ὁ περί ζοιλίαν ἐπιπλέω , ὅς καί ἄρχω ἐγώ ἐκεῖνος καλέω · Ἀσωεὺς δέ ὁ ὑπό ὁ δοριὰν σάρχα ὁ περικαλύπτω ὁ ζοιλίαν δέτρον φημί , καί ἄλλως δέ κατά ὁ παλαιός γεωγύτασον αἰπός , δέτρον ἢ ὑπό ὁ σαρχα,πμιαιρεω ἢ ὁ ὑποκαίω ὑμήν ὁ ἧπαρ , ἢ ὁ ἐπιπλουνς , ἢ ὁ δορά , ἢ ὁ ἦτρον , ἄλλος δέ ὁ ἐφάλλομαι δέτρον εἶπον . Ἱπποκράτης δέ ἐν ὁ περί τραῦμα φημί · οὖον σαρώνω ἐνταρέω ὁ λεπτόν δέτρον . ὁ δέ ἅλς ἀντί ὁ ἐλαύνω . καί ὥρα ὡς ἄλλος μέν ὁ λαίω κοιος , ἕτερος δέ νῦν ὁ ἐλαύνω . ὁ πηρός γάρ δηλόω , ἐπί Βίας τεῦς γυνή . ὁ δέ γε ἐλαύνω ὕστερος ὅτι παρά ὁ μετά Ὅμηρος ἐπί τραυματισμός λέγω . ὁ δέ ἅπτω λίς παράκοιτις λέγω ἄλλως πάντως λέγω ἧπαρ ἢ ἧμμαι , καί καθά μυστήρ ἀπόρρητος ὁ ποιητής φημί πως ὁ ὁ Ὀδυσσεύς Δωρίς , οὗτος δέ καί ὁ Πρίαμος Τάχος μή παῖς καί ἢ κατά ἐξαίσιος γυνή Ἑκάβη , ἐτίχον δέ αὐτός καί γυνή - ΚΕΣ ἄλλος . ὁ δέ Πυθώδε ἀντί ὁ εἰς Πυθώ , ἢ διαφορέω Πυθών τε λέγω καί χλίω Πυθών καί Πυθώ , ὡς ὁ σαπρός , ἥς δοτεχὴ Πυθώ ὡς σαπρός . Λῆλος δέ ὅτι τόπος Φω - * Γίδος καί ὁ Πυθώ καί ὁ Πανοπύς , περί ὅς εἰμί ἄρχω ὁ τις . δοκέω δέ καί καλός εἰμί τόπος ὁ Πανοπύς , διό εὐφραίνω ὁ ποιητής μή εὔηχος αὐτός αἰπὶν ἀλλά καλλιζουιος . ὅτι2 ὁ Τάνταλος ερμπαιδηω μέν ἀφμα βοράω τινὰν διχάω φημί ὑπό λίθος ἵστημι ὑπό κεφαλή καί ἐκθρῴσκω αὐτός . ἕτερος δέ ὁ σισυλη ὅρος αὐτός ἐπικαταστρέφω φημί ὑπό λίς , ἐπεί αὐτός χρύσεος ἡμὴρχον ἔχω αὐτός , ὅς ἐκ Κρήτη χλέρας Πανδάριος ἀπό τριμύνος λίς αὐτός παρακατατίθεμαι , εἶτα ὑπό Ἑρμῆς ἀπαιτέω καί διωθέω μή ἔχω φωράω αὐτός ἔχω διά ὁ Ἑρμῆς . Ὅμηρος δέ ἄλλως πλάσσω διψάω φημί ἐν αἰδέομαι ἀεί καί πεινάω αὐτός , καί ἅλις μέν ἔχω ὁ εἰς χρῆσις , μή ἔχω δέ ἀπολαύω αὐτός . φημί γάρ ὁ παρά αὐτός Ὀδυσσεύς οὗτος · καί μήv Τάνταλος εἰσοράω κρατερός ἄλγος ἔχω , ἵστημι ἐν λίμνη . ὁ δέ προσπελάζω γενειήν . στεῦχε δέ δίψα , πίομαι δέ οὐ ἔχω ἔρχομαι . ὁσάκις γάρ κύνειος ὁ γέρων πίομαι μενεαίνω , τοσάκις ὕδωρ απολλύω ἀνατρέχω . ἀμφί δέ πούς γαῖα μέλας φαίνω . καταζαίνω δέ δαίμων , δένδρον δέ ὑψητέηλα κατακροθὲν χέω καρπός , ὄχρα καί ῥοιά καί μηλέα ἀγλαόκαρπος , σύνειμι τε γλυκύς καί ἐλαία τηλεθάω , ὁ , ὁπότε θύω ὁ * γέρων ἐπί χροοὶ μαίομαι , ἤτοι ἐξάρχω , ὅδε ἄνεμος φέρω πρός νέφος σιόις , ἄρπνιά τις ὅς αὐτός ὅς μέλλω ἐσθίω Τάνταλος . σημειόω δέ ὅτι τε ὁ ἵστημι σύμμαρτυς - σκῶ γράφω καί ἵστημι , καί ὅτι περί αὐτός καί ὁ κατά αὐτός Ἡρακλείδης γράφω ὡς ὁ ὁμος - φωνίαι ὁ ῥῆμα διαλανθάνω ποιέω ὁ ἔμματα καί κλίσις . οἷος πολλαχῶς εἷς παράκειμαι πολύς ἐνίστημι εὑρίσκω . εἷς δέ φημί ἐν φωνή μόνος νοέω καί μή ἐν γράφω , καί μᾶλλον εἰμί καί πνεῦμα διάφορος εἰμί αὐτός . ὁ γοῦν ἦκα παράκειμαι δύο πνεῦμα χράω εἰμί ἐνίστημι εἰμί μέν ψιλόω , ἐσθίω , οἷος ἐσθίω οἰνός ἀλωή , αἰδώς , οἷος αἰδέομαι δέ ἀνήρ , αἰδώς ὁ καίω , ἀΐσθω , ὁράω , ὁράω ὁ ἴσθιω . διανοέομαι δέ ἐνίστημι εἄν γίγνομαι ἥδομαι , καί ἔξω , καί ἔρχομαι , οὖον συντίθημι ὁ ἄγε ἦκα , καί ἄγω , ἐπί δέ καί ὁ ἠμί . καί οὗτος μέν παράκειμαι εἷς πολύς ἐνίστημι εὑρίσκω . εἷς δέ αὐτός ἐνίστημι παράκειμαι πολύς , ὡς οἷος ἐπί ὁ φιλέω καί γηθέω . ἐπί ὅς εἰς μέν παρακείμενος ολοκαλεω - ρος περιλαμβάνω γηθέω , δύο δέ γηθέω πέφιλα , τρίτος παρά ἔρχομαι δίχα ὁ κάππα , περιλαμβάνω . γηθέω . ὅς φημί καί Ὅμηρος χράω εἴωθα ἐπί ἕτερος ῥῆμα , ὡς ὅτε ἐκ ὁ τυγχάνω τυγχάνω * λέγω , διαπρύσιον τεύχω . τέταρτος δέ φημί παρακείμενος ὁ φιλέω , φιλέω , πρός ὅς Ὅμηρος γράφω ὁ , νεκρός καταθνῄσκω ἐκ ὁ θνῄσκω παράκειμαι . πέμπτος παρακείμενος ἐκ ὁ περί - λειψ ὁ περίλειψ δίχα ὁ ἰῶτα , οὖον πρός ἀκολουθία ὁ ἵστημι ἐν ᾍδης , ἀπό ὁ ἵστημι φημί Μέτο - χάω ὁ ἵστημι ῥῆμα . πολλαχῶς δέ φημί ὑπαλλάσσω καί κτείνω διαφορά παράκειμαι ἐκ ὁ εἰς ὁ ὅς . ὁ γοῦν ἵστημι ἵστημι λέγω , ἀπό οὖον μετοχή ἵστημι . οὗτος δέ φημί ὁ μεκάπτωσις εἰμί ὁ ἔ εἰς ὅς ἰωνικός , ἢ ὁ ὁ εἰς ὅς . κατά δέ ὁ ἵστημι ἵστημι , γίγνομαι καί ἐδάην ἐκ παράκειμαι ὁ Δέδας . οὗτος δέ καί Βάσω μέμονα γίγνομαι καί ἄλλος . ἐν οὗτος δέ ὁ αὐτός Ἡρακλείδης καί ὁ πεπασύνια διά - σαφής ὅσπερ ἐν ὁ ἑξῆς ποῦ κεῖμαι παρά Ὅμηρος λέγω ὅτι ὁ ὑποτακτικός , ὅς ὁ μετοχή εἰς ὅς ὀξύνω - νόος , οἷος τυγχάνω Τύχη εἴρω εἴρων , ὁμοίως ὁ περισπάω ὁριστικός κατά ὁ παρακείμενος κλί - νοντ , οἷος τυγχάνω εὑρίσκω , ἐκ ὅς μετοχή τεύχω εὑρίσκω . κέω καί ὁ πάσχω πάθος κίνησις ὅμοιος , παθέω παθέω , θηλυκός παθέω , ὥσπερ δέ λάσκω λάσκω , γηθέω , γηθέω ἰωνικός συγκοπή , οὗτος καί παθέω παθέω , οὖον θηλυκός πάσχω . σημειόω δέ ἐν ὁ προσλέγω ὁ ἐν φωνή μόνος καί μή ἐν γράφω , ὁ δηλόω παρακείμενος φωνέω μέν ΑΚΟ - λουνθίᾳ κλίσις καί νοέω μόνος , μή γράφω δέ , ὡς ἄχρηστος δηλαδή καί ἀνέξοιστος , ὡς ἆρα - Κλείδης φημί . ἔτι ἰστέον καί ὅτι λέγω ὁ εἴρω πάσχω ὁ Τάνταλος , ἐπεί σύνειμι θεός ὁ ἀπόρρητος μεταδίδωμι ὁ ἡμιλίσι , καί οὖον μόνος μυστήριον ὁ ἐν λόγος , ἀλλά καί ἀμβρόσιος καί νέκταρ . τοιοῦτος δέ εἄν λέγω πάσχω καί ἅπας ἢ φαντασιοκόπος ὅς καί ἐλπίς κενός ἐπί ὅς οὖον χρή βοάω , ἢ μοχθέω μέν ἐπί χρηστός ἐλπίς καί παραδοχιος κέρδος τις καί μᾶλλον ἀργωτικώτερον , εἶτα ἐκπίπτω αὐτός ὅτε πρός ὁ ἐλπίζω γίγνομαι καί πρό χείρ ἔχω ὁ ἀγα - θον . καί ὁ Τάνταλος δέ τοιοῦτος τις εἄν δοξάζω εἰμί , πρός οὐδείς τίς τέλος χρηστός ἀεί ἐλπιδοποιέω . ὁ δέ γε πλασμένος ἁρόω αὐτός οὐρανός μέσος καί γῆ ὁ μέν αἴτιος ὁ κόλασις εἶπον καί αὐτός ὁ προσεχῶς εἴρω , καί μάλιστα ὁ ἀκόλαστος γλῶσσα , διό καί μέσος κρέματα ὁ τε ἄνω ἀφίστημι περί ὅς ἡδύς , καί μηδέ ὁ κάτω σύνειμι ὅς φιλέω ἐδύξεν , ὡς εἄν ἐπίσης καί ἀνά - φοτερας στέρομαι . καί εἰμί τοιοῦτος , ὅσος κακός ὑπόληψις ἄλων ὅς τε ἔχω πρώην ἐκπίπτω , καί ὅς δέ ἔχω ἐρωπὶ*κώς , ἄλλος δέ φιλόσοφος γίγνομαι ὁ Τάνταλος δοξάζω εἶπον μύδρος εἰμί ὁ ἥλιος καί μή σῶμα τίς θέω καί γένος ἀθρέω δύναμις . ὅθεν Ἥλιος χόλος τιμωρίζω λίθος διανίημι καταφυγή , ὑστημένον χώννυμι καί ὡς εἶπον ἡλιώδης ἀλύω · Ἥλιος γάρ ὁ ὁ χρυσός ὕλη ἀνάκειμαι ,