eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1571
μένον οἱς βλέπει καὶ τῇ αὐτῶν ἐντρυφῶντος ποικιλίᾳ . ἐν οἷς οἱ παλαιοὶ φασιν , ὁ μὲν φιλόπλουτος , τὴν ὕλην θαυμάσεται . ὁ δὲ φιλόκαλος , τὴν τέχνην . ὁ δὲ σπουδαιώτερος , τὴν χρείαν . διὸ καὶ Ὀδυσσεύς , οὐκ ἀπαύζωτος τὰ τοιαῦτα θαυμάζων ἱστήκεται . Κρωτών , δέ , οὐ μόνον ἐπὶ θύρας ὡς ἀνω - τέρω κείται , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τόξον ἐν ἄλλοις . καὶ ἐπὶ πλοίου πρύμνης . καὶ μέρος δέ ἐστι σώματος ἐπὶ τοῦ ἄγκονος , ὡς φασὶ Φιλόξενον εἰπεῖν ἐν τοῖς περὶ Ῥωμαίων διαλέκτοις . ἄλματα δὲ ταῦτα ἐκ τοῦ ζῴου τῆς ζωῆς ἡς ζῆν αἰσθησίας τὸν ταύροχλον . τὸ δὲ ἰδίῳ , εἰ μὲν συναληθῆ ῥηθεῖ , ἐπεὶς αὐτίκα προπίδοσιν , ἔχει ἄν διὰ διφθογγοῦ τὴν ἀρχουσαν . εἰ δὲ γράφεται ἐνεξὶν ἰδίῳ προ - πίδει , δήλον ὅτι διὰ * τοῦ ἰ γράφεται . οὐχ ὡς μετοχὴ μέντοι ἀλλ’ ὡς ὄνομα μετοχικόν . ἐξ οὗ καὶ ἰ - ἰδύως τοὺς ἰδύοντας μάρτυρας φασίν οἱ παλαιοὶ ὡς γέγραπται ἀλλαχοῦ . Τοὺς δὲ χρυ - σοὺς καὶ ἀργυροὺς ἄνδρας , ἐμψύχους καὶ ἀψύχους πλάττα , εἶχε φυλάσσουσι τὸ δόμα . Ἡ ἥρως δὲ καὶ ἀθάνατους , οὐ μόνον πρὸς ἐγώμιον χρυσοῦ καὶ ἀκαβδήλου ἀργύρου οἱ οὐκ οἴδεσιν ἵφ φθίνεσθαι , ἀλλ’ ἐστι καὶ τις μῦθος ὑπὲρ αὐτῶν , ἡμῶν ὁμοία τινα . ὡν περιττὸν ἐστιν ἐκθέσθαι . ὡς δὲ οὐ μακρὰ ἥρει , τοιοῦτός ἐστι . Κῦνες οὗτοι , οὓς Ἥρα δέδωκε Ποσειδῶνι , συλλαχεῖν αὐτῷ πρὸς τὴν ἐν Ἠλαδί δηλομένην ἐπιθεσίαν κατὰ τοῦ Λιός . οἱ περιηλθόν φησιν εἰς Ἠλείων . ἄλλως δέ , δοκεῖ τὸ τοιοῦτον ἐμψυχον τὸν πινὸν καὶ τὸ ἀθάνατον , τὸ μὲν , δηλοῦν τὸ ὡς ἐφύθη ἀνίστον . τὸ δέ , τὸ ἐντεχον καὶ ἐσχηματίστων ὡς εἰς φυλακὴν οἴκον . διὸ καὶ Ἥραιος αὐτοὺς τείζα λέγεται . ὁ δὴ τοὺς περὸς τεχνικοὺς ἄρχους εἴωθεν ἐπιλέγεσθαι ὡς ἐν πολλοῖς φαίνεται . τινὲς δὲ τοὺς ῥηθέντας ἄνδρας , οὐ ζῶα νοοῦσιν , ἀλλὰ ἥλους . ὅθεν φασὶ καὶ κυνέδας φασίν . ἢ καὶ ἄλλως φασί , τοὺς διπλοὺς ἥλους . τοῦτο δὲ ἴσως , διὰ τὸ ἐν τοῖς ἥλοις διπτικὸν καὶ οἷον κάρχαρον . Τοὺς δὲ θρόνους , οὐ λίγα μὲν ποίας ὕλης εἰσίν . οἷα χρυσούς μὲν ἢ ἀργυροὺς ὀκνῶν * εἰπεῖν , διὰ τὸ ἐν τῷ οὕτω πολλῷ τῆς τιμῆς ὅ - ὕλης ἀπίθανον . ἐκ λίθων δέ , οὐκ ἐθέλων λαξεύσαι αὐτούς , ἵνα μὴ ταῖς πολυτίμοις ὕλαις παραβῆσαι μὴ τοιαύτην ἥς δαμῖλως εἶχε καὶ ὁ ἀπίρριπτος Πύλιος Νέστωρ . μὴ ποτε δὲ καὶ αὐτοὺς χαλκοὺς δίδωσι νοεῖν , συνχρωμίζων αὐτοῖς τοὺς τύρσους . διὸ καὶ ὕστερ’ ἐκεῖ ἥρη χαλκεύει τοὺς ἥμωθὲν ἄνδρα καὶ ἐνθε αἱς μυχὸν ἐξ οὐδὸς , οὗτο καὶ ἐπὶ τῶν θρόνων φησὶν ὡς θρόνοι ποιοὶ τοῖχον ἐφραδατο καὶ ἐξῆς . ὅθεν οὐδὲ ἠθέλησεν αἱς πλεῖον ἀποσφαινῖναι αὐτούς . ὡς εἶχε ἐκ μαρμάρου λίθον ἥσαν ὤκνησε εἰ πῶν καὶ περὶ αὐτῶν αἰτεῖν τι σερμῶν , ὡς ἐπὶ τῶν ἐν Πύλῃ λιθίνων τοῖχων ἐποίησε . Πέπλους δὲ αἰσθῶς γυναικεῖα λέγων περιβλήματα , ἐνταῦθα τὸ ἀπλῶς ὕφασμα οὕτω καλεῖ . οὐ γὰρ αἴδιος γυναικείους πέπλους ὑποστροφῶσαι τοὺς καθημένους . ἀλλ’ ἀπλῶς ὕφασμά τι λαμπρὸν μὲν καὶ ἐπιπρόσω , ὅθεν ἐτυ - μολογεῖται ὁ πέπλος , πρέπάλος τις ὡν κατὰ τοὺς παλαιοὺς . χρησιμεύων δὲ εἰς τίσπτε θρόνον . οὕτω καὶ τὸ φάρος καὶ τὸ σπείρον εἰωθότα ἐπὶ ἱματίων λέγεσθαι , ὅμως ἐστιν οὐ ὁ ποιητὴς ἐπὶ ἀπλῶς ὕφα - σμάτων τίθησι . Εὐήρτοι δέ , οἱ εὐ νησιμόνοι κατὰ τοὺς παλαιοὺς , ὅ ἐστιν εὐκλωστοι . διαλυθέντες δέ , εὐήρτοι γίνονται διπλωθέντος τοῦ ν’ . οὕτω * δὲ καὶ οἱ εὐδήμτοι βωμοί , εὐδήμτοι κατὰ διάλυσιν . Τὸ δὲ ἔργα γυναικῶν , προσαγορευτικῶς οἷον ἐτέθη ἵνα εὐαγόρως ἐπάργῃ τῷ , πεντήκοντα δ’ ἥσαν δμωαὶ γυναῖκες . Τὸ δὲ ἰδρώοντο πίνοντες καὶ ἴδοντες , ἐπηρεστικῶ γὰρ ἔχασον , ἐπὶ πλουσίαν τρυφώτων ζωὴν λέγεσθαι . Τὸ δὲ ἴδοντες , σημειῶσαι καὶ αὐτὸ εἰς παράδειγμα τῆς τοῦ διλτα καὶ τοῦ ἴφ γιλίας . ὡς γὰρ οὐδὶτρον οὐδὶτρον , καὶ χάρδος χάρτος , καὶ ἄλλα ὅσα ἴδη - λώθη , οὕτω καὶ ἴδω ἴδω . ὡς τῷ , ἴδων Οἰνὴς ἄωσεν . καὶ πλεονασμῷ τοῦ σίγμα , ἴσθω καὶ ἰσθίω . Βωμοὶ δὲ ἀπλῶς , ἀνάθεσιμον ἐνταῦθα , ἵφ’ ὧν λυγνοφόροι χοῖροι * ἱσταντο χοῖροι καὶ αὐτοί . γάρου δὲ τις μνήμη καὶ ἀλλαχοῦ τῶν τοιούτων βωμῶν . Τὸ δὲ αἰθουμένας δαΐδας ἔχοντες καὶ τὸ φαίνοντες , παρακαίμενα ἀλλήλοις συννεπτώς , παρήγαγε τὸν φανόν ὡς καὶ πενθὸς ἐλέγθη παρὰ τοῖς ὕστερον ὡς καὶ αὐτὸ ἐν ἄλλοις ἐγράφη . καὶ τὸ φανίον δὲ τὸ ἐκ φανοῦ παρά - γογον , οὐ ἢ χρήσις παρὰ Μενάνδρῳ . οὐ φανίον τὸ ἐπακόρισμα , παρήγει καὶ τὸ ἰδιωτικῶς λεγόμενον φανάριον . Φιλόδημος δὲ κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ διατυποδημοῦ , τὰς λαμπάδας δίδας καλοῦντος ἀκολούθως δηλαδή τῷ ποιητῇ . Ἀθηναῖον δὲ κατὰ τὸν γλωσσογράφον Σιληνόν , φασιν ὀνομαζόντων τὰς λαμπάδας , ἔστι συνεχαγῶν , ταῦτά τινα πολυωνυμίας λόγῳ εἶναι , δίδας φανούς καὶ λαμπάδας . Τιμαχίδες δὲ φησι , διάτρον καλεῖ τὸν φανὸν ὅν οἱ νεανιοκόμοι τῶν κῶν ἔχουσι . Λιάνης δὲ φασιν , ἑλῶν τὰς λαμπάδας ἔφη παρὰ τὴν ἑλὴν ἥτις ἐστὶν αἴλη , ἀφ’ ἧς πολλὰ γίνονται . ὧν καὶ τὸ εἰληθεσθί . καὶ θηλόπεδον ὡς μετ’ ὀλίγα φανείτα . παρὰ δὲ Νικάνδρῳ φησὶν ἑλάνη , ὁ ἐκ καλαμῶν δεσμός . εὔητα δὲ καὶ λυγνούχος καλούμενος ὁ φανός . Ἀλεξίς γοῦν φησιν , ὁ πρῶτος εἰρών μετὰ λυγνούχου περιπατεῖν τῆς νυκτός , ἧν τις κηδεμῶν τῶν δεκτιλίων . ὁ δ’ αὐτὸς ἐν ἄλλοις ἔφη , ποῖός ἐστι φανὸς τοιοῦτος , οἷος ὁ γλυκύτατος ἡλιος ; ἐστι δὲ φασὶ φανός , ἡ ἐκ ξύλων τετμημένην δέσμη . καὶ δηλοῖ αὐτὸ Φιλαππίδης ἐν τῷ , ὁ φανὸς ἡμῖν οὐκ ἔφαινε νυδέν . πρὸς ὃ λέγει ὁ ἀκουσάς . ἐπειτα φασὶν δυστυ - χῆς οὐκ ἠδύνω . Καὶ ὦρα τὸ , ὁ φανὸς οὐκ ἔφαινε ν ἐτυμολογικῶς ἠδύν . Ὀμήρου καταθέμενος τοιαύ - της μεθόδου ὡς εἴρηται . δοκεῖ δὲ τῶν εἰς φανὸν τεμνομένων ξύλων ἐν εἶναι καὶ τὸ καλούμενον γρά - φιον , πρῖνον αὐτὸ φασιν ἢ δοῦνον ξύλον . ὁ ἐθλασμένος ἢ κατεσχησμένος , ἐξάπτεται καὶ φαίνει τοῖς ὁδοιποροῦσι . μὴ ποτε δὲ ἄρα διδῶν εἴδως τι καὶ τὸ τοιοῦτον γράφιον εἶχε πίσσαν καταστάζων ἔχει ὡς δηλοῖ Θεοδώριδος ὁ Συρακούσιος ἐν τῷ , πίσσα δ’ ὑπὸ γραφίων ἐσταζεν . ὅτι δὲ καὶ πυρσὸς ὁ φανὸς ἐκαλεῖτο , οὐκ ἔστιν ἀμφιβαλεῖν . τῇν δὲ ἐκ ξύλων τετμημένων σύνθεσιν τοῦ , εἰτε φανὸν εἰτε λύχνον , δηλοῖ φασὶ καὶ Ἀριστοφάνης ἐν τῷ , τῶν ἀκοντῶν συνδύντες ὀρθὰ τοια , λυχνὶ γνοῦμενθα ἤγουν λυχνία . τὴν γὰρ νῦν φασὶ λυχνίαν , λυχρίον ἐκάλουν ὡς Φερεκράτης . πανοῦ δὲ φασὶ χρήσι τοῦ βραχέων εἰρη - μένου , καὶ παρὰ Λιμῆρ . οἷον . ἀλλ’ ὁ πανὸς ὕ*δἀτός ἐστι μεστός . ἦτοι ὁ φανὸς ξύλα ἔχει χλωρώτατα καὶ διατοῦτο ὑδατηρό . ὁ δὲ παρὰ Ἀλεξίδι ξυλόλυγνούχος , τάχα φασὶν ὁμοῖός ἐστι , τῷ παρὰ Θησ - πίομψ ὀξελισκολύχνῳ . οὐ παλαιὸν δὲ εὔημα ὁ λύχνος . λέγει δὲ ὁ ῥηθεὶς Ναυκρατίτης ῥήτωρ , καὶ ὅτε λυχνιακτὶαν ἔφη Κηφισόδωρος . ἦν οἱ πολλοί , λυχναρίαν . καὶτα δὲ παρ’ αὐτῷ καὶ κανδήλας χρή - σις . οἷον . ἀσσαρίου κανδήλας πρῶν . ἦγουν ἐξόνθεται . λέγει δὲ καὶ τὰ λύχνα οὐδέτερόν κατα Πρὸδοτον . δηλοῦν δὲ καὶ ὅτι αἰθόμενας δαΐδας ὁ ποιητὴς ἔφη , τὰς σὺν τῷ καύσῳ , καὶ ἀναλαμ - πούσας . ἐξ οὗ περ αἰθεῖν καὶ αἰθὴρ καὶ ἄστρων καὶ ἄστηρ . πολλῶν δὲ παραγομένων ἐκ τοῦ αἰθεῖν , παραδόδοται ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ ἡ παρὰ τῷ Σουΐδα αἰθρακος . ἡ καὶ ἀνδράγλη ὡς ἐκεῖνος λέγει . δηλοῖ δὲ , τὸ ἰδιωτικῶς γυναικεῖον ποδαρούλιον . ἐνθυμητέον δ’ ἐνταῦθα καὶ τὰς παρὰ τῷ Σουΐδα πυρσοφρίδας , φανούς δηλαδή , βαρβάρων ἐλεσιν προσημαινούτας , ὧν ἴσως ἡ παραγωγή , κατὰ λαμπυρίδας . ἐτε - ροῖας μέντοι παρὰ τῇν ἐν τῷ Λυκόφρονι . Ἰστέον δὲ ὅτι τῶν εἰρημένων δαΐδων ἡ εὐθὴς , διαλεῖνται πρὸς διαστολὴν τοῦ δαΐς ἢ εὐθὴς . καὶ ὅμως ὅτε ἡ τοιαύτη δαΐς δὰς λεχθεῖν ἐν προγραφῇ τοῦ ἰῶτα , ὅ διρθοργίζεσθαι λογίζεται . Πρωδιανὸς οὖν παραδοὺς τὰ * εἰς ἄς ὀξύτονα διὰ τοῦ δ κλίνεσθαι , οἷον στιβάδος ἰσχάδος πελινδος , ἐν μόνων ἐκ τούτων εἰς αἰς φησὶ λέγειν , τὸ , δέξ . Πεντήκοντα δὲ δωσαὶ τῷ Ἀλκιμῷ , καθὰ καὶ τῷ Ὀδυσσέι ἐν Ἰθάκῃ ποτέ . Τὸ δὲ ἀλετρεύουσι ἐπὶ μίλης μή - λωπα καρπὸν , ἔχει μὲν ἀσυνήθη παρήχησιν ὁποῖαι τινες καὶ ἄλλαι προεγράφησαν , κατὰ τὸ μίλης καὶ τὸ μήλωπα . τοὺς δὲ αὐτῷ διττούς . οἱ μὲν γὰρ φασιν , ὅτι στρέφουσι καὶ τρίβουσι ἐπὶ τῆς μίλης ἢ ἐστιν ἄκρον μηροῦ τοῦ κατὰ τὴν ἐπιγουνίδα , καρπὸν μήλωπα . ὁ ἐστιν ἐκ προβάτων ἕριον . οἱ δὲ τοιοῦτοι ἀντιλέγονται . οὔτε γὰρ φασὶ ποιεῖ Ὀμηρος γνυνομένης ὡς μηρῶν γυναῖκας αἱ τῇ χειρὶ τὴν χρόαν ἐνῆθον , ὡς Λύπολις . τῇ χειρὶ νῶσα μαλθακωτάτην χρόαν . οὐδὲ μίλην οἷδε τὸ γονὺ ὁ ποιη - τῆς . ψυχρὸν δὲ καὶ τὸ , καρπὸν προβάτου εἰπεῖν τὸ ἕριον . καὶ τὸ μήλωπα δὲ , παροσίνδετον . μήλον γὰρ ἐστι δῶρον τὸ ἕριον οὐ μὴν ὧνιν ἔχον μήλον . ἕτεροι δὲ χρηστώως ἐξηγούμενοι , φασὶ τὰς ῥηθείσας γυ - ναῖκας , ἀληθεῖν ἐν μύλων σίτον . καὶ ἀλετρεύειν μὲν , τὸ ἀληθεῖν καὶ ἄλετον ποιεῖν . ὕλην καὶ γυναι - κας ἀλετρίδες ὡς ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα φανήσεται . αἱ καὶ μυλωθροὶ καὶ μυλωθρίδες , παρὰ τὸ μύλον ὅ δῆσιν ἐν συναρδσί . ἡ περὶ μύλωνα Θορεύ ἐν συγκοπῇ . μύλην δὲ , ἐν ἡ τρίβονται * οἱ πυροί . ὡς τὸ μύλην στήσασα . μήλωπα δὲ καρπὸν , τὸν σίτον ὡς μυλωθὴ τὴν χρόαν . ὁ ἐστι μύρων καὶ ξανθόχλον . ὅθεν καὶ Λημῖτη ξανθὴ λέγεται . καὶ Ὀμηρος μὲν , οὕτω σεμνῶς ἔγραφε παρὰ τὸ μήλον καὶ τὴν ὀπω - πὴν ὁ ἐστι θείαν . οὐ μήλον ἀγλαὸν τῇ ἐρυθρότητι παραλαβὼν , ἀλλὰ ἑοικὸς ὕφαι πέπνοος ἀστάχνοος τῶν τις δὲ μεθ’ Ὀμήρων , τὸ μὲν μήλον δωρίσας εἰς μῆλον τὴν δὲ ὕφιν εἰς εἶδος μεταλαβὼν καὶ μεταθεὶς τὰς λέξεις , Ἀλκαῖος δὲ ἦν ἐκεῖνος ὁ κομικὸς , εἰδωμάλιδην ἔφη σαωπτικῶς τινα διὰ τὸ καλλοπιζέσθαι τὰ μῆλα τῆς ὕψεως . ἐρευθόντων δηλαδή κομιζότερον . οὐ περ ἀνάπαλιν ἔχει ἐν ὁ παρὰ τῷ Κρατίνῳ ἀφρενωπας . τὰ μὲν ἄλλα . γύνες ὧν . ἔχων δὲ τι ἀνδρόμορφον , οἱ δὲ τοιοῦτοι , καὶ ἀνδρόμορφοι λέγονται .
Lemmas: μένω οἱςστις βλέπω καί ὁ αὐτός ἐντρυφάω ποικιλίας . ἐν ὅς ὁ παλαιός φημί , ὁ μέν φιλόπλουτος , ὁ ὕλη θαυμάζω . ὁ δέ φιλόκαλος , ὁ τέχνη . ὁ δέ σπουδαῖος , ὁ χρεία . διό καί Ὀδυσσεύς , οὐ ἀπαύζωτος ὁ τοιοῦτος θαυμάζω ἵστημι . χρώς , δέ , οὖον μόνος ἐπί θύρα ὡς ἄνω - τέρας κεῖμαι , ἀλλά καί ἐπί τόξον ἐν ἄλλος . καί ἐπί πλοῖον πρύμνα . καί μέρος δέ εἰμί σῶμα ἐπί ὁ ἄγκων , ὡς φημί Φιλόξενος εἶπον ἐν ὁ περί Ῥωμαῖος διάλεκτος . ἅλμα δέ οὗτος ἐκ ὁ ζῷον ὁ ζωή εἰμί ζῶ αἰσθησίη ὁ ταύροχλον . ὁ δέ ἴδιος , εἰμί μέν συναλήθω ῥέω , Ἐπεῖς αὐτίκα πρόπις , ἔχω ἄν διά δίφθογγος ὁ ἄρχω . εἰμί δέ γράφω ἐνείς ἴδιος προ - πίδος , δῆλος ὅτι διά * ὁ εἷς γράφω . οὐ ὡς μετοχή μέντοι ἀλλά ὡς ὄνομα μετοχικός . ἐκ ὅς καί εἷς - ἰδύως ὁ ὁράω μάρτυς φημί ὁ παλαιός ὡς γράφω ἀλλαχοῦ . ὁ δέ ΧΡΥ - σός καί ἀργύρεος ἀνήρ , ἔμψυχος καί ἄψυχος πλάσσω , ἔχω φυλάσσω ὁ δόμα . ὁ ἥρως δέ καί αθάνατος , οὖον μόνος πρός ἐγώμιον χρυσός καί ἀκαβδήλου ἄργυρος ὁ οὐ οἶδος ὅς φθίω , ἀλλά εἰμί καί τις μῦθος ὑπέρ αὐτός , ἐγώ ὅμοιος τις . ὡς περισσός εἰμί ἐκτίθημι . ὡς δέ οὖον μακρός αἱρέω , τοιοῦτος εἰμί . κύω οὗτος , ὅς Ἥρα δίδωμι Ποσειδῶν , συλλαγχάνω αὐτός πρός ὁ ἐν λάδι δηλόω ἐπιθεσία κατά ὁ Λιός . ὁ περιέρχομαι φημί εἰς Ἠλεῖος . ἄλλως δέ , δοκέω ὁ τοιοῦτος ἐμψύχω ὁ πίνω καί ὁ ἀθάνατος , ὁ μέν , δηλόω ὁ ὡς φύω Άνιστον . ὁ δέ , ὁ ἐντεχον καί σχηματίζω ὡς εἰς φυλακή οἴκος . διό καί Ἥραιος αὐτός τίζω λέγω . ὁ δή ὁ Περός τεχνικός ἀρχός εἴωθα ἐπιλέγω ὡς ἐν πολύς φαίνω . τις δέ ὁ εἴρω ἀνήρ , οὖον ζῷον νοέω , ἀλλά ἧλος . ὅθεν φημί καί κυνέδας φημί . ἢ καί ἄλλως φημί , ὁ διπλόος ἧλος . οὗτος δέ ἴσως , διά ὁ ἐν ὁ ἧλος διπτικὸν καί οἷος κάρχαρος . ὁ δέ θρόνος , οὖον λίγα μέν Ποίας ὕλη εἰμί . οἷος χρυσός μέν ἢ ἀργύρεος ὀκνέω * εἶπον , διά ὁ ἐν ὁ οὗτος πολύς ὁ τιμή ὅς - ὕλη ἀπίθανος . ἐκ λίθος δέ , οὐ ἐθέλω λαξεύω αὐτός , ἵνα μή ὁ πολύτιμος ὕλη παραβαίνω μή τοιοῦτος ἥς δαμῖλως ἔχω καί ὁ ἀπίρριπτος Πύλιος Νέστωρ . μή ποτός δέ καί αὐτός χαλκός δίδωμι νοέω , συνχρωμιζω αὐτός ὁ τύρσος . διό καί ὕστερος ἐκεῖ Ἥρα χαλκεύω ὁ ἥμωθὲν ἀνήρ καί ἔρχομαι ὁς μυχός ἐκ οὐδός , Ούτο καί ἐπί ὁ θρόνος φημί ὡς Θρόνοι ποιός τοῖχος φράζω καί ἑξῆς . ὅθεν οὐδέ ἐθέλω ὁς πλείων ἀποσφαινῖναι αὐτός . ὡς ἔχω ἐκ μάρμαρος λίθος ἀείδω ὀκνέω εἰμί ποῦ καί περί αὐτός αἰτέω τίς σερμῶν , ὡς ἐπί ὁ ἐν Πύλης λίθινος τοῖχος ποιέω . Πέπλος δέ αἰσθάνομαι γυναικεῖος λέγω περίβλημα , ἐνταῦθα ὁ ἀπλόος ὕφασμα οὗτος καλέω . οὖον γάρ ἀΐδιος γυναικεῖος πέπλος υποστροφωγω ὁ κάθημαι . ἀλλά ἀπλόος ὕφασμα τίς λαμπρός μέν καί ἐπιπρόσειμι , ὅθεν Έτυ - μολογεω ὁ πέπλος , πρέπάλος τις ὡς κατά ὁ παλαιός . χρησιμεύω δέ εἰς τίζω θρόνος . οὗτος καί ὁ φάρος καί ὁ σπεῖρον εἴωθα ἐπί ἱμάτιον λέγω , ὅμως εἰμί οὖον ὁ ποιητής ἐπί ἀπλόος ὕφα - σμάω τίθημι . Εὐήρτοι δέ , ὁ εὕω νησιμονος κατά ὁ παλαιός , ὅς εἰμί εὔκλωστος . διαλύω δέ , εὐήρτοι γίγνομαι διπλόω ὁ ν . οὗτος * δέ καί ὁ εὔδημος βωμός , εὔδημος κατά διάλυσις . ὁ δέ ἔργον γυνή , προσαγορευτικῶς οἷος τίθημι ἵνα εὐάγορος ἐπάρχω ὁ , πεντήκοντα δέ ἀείδω δμωή γυνή . ὁ δέ ὁράω πίνω καί ὁράω , ἐπηρεστικῶ γάρ χάζω , ἐπί πλούσιος τρύφω ζωή λέγω . ὁ δέ ὁράω , σημειόω καί αὐτός εἰς παράδειγμα ὁ ὁ διλτα καί ὁ ἴφ Γιλιάς . ὡς γάρ ουδιτρος ουδιτρος , καί χάρδος Χάρτος , καί ἄλλος ὅσος ἴδη - λανθάνω , οὗτος καί ὁράω ὁράω . ὡς ὁ , ἄπατρις οἴνη ἄωσεν . καί πλεονασμός ὁ σίγμα , ἵημι καί ἰσθίω . Βωμός δέ ἀπλόος , ἀναθέσιμος ἐνταῦθα , ἶφι ὅς λυγνοφορος χοῖρος * ἵστημι χοῖρος καί αὐτός . γάρος δέ τις μνήμη καί ἀλλαχοῦ ὁ τοιοῦτος βωμός . ὁ δέ αἴθω δαΐς ἔχω καί ὁ φαίνων , παρακαίω ἀλλήλων συννεπτώς , παράγω ὁ φανός ὡς καί πένθος λέγω παρά ὁ ὕστερος ὡς καί αὐτός ἐν ἄλλος γράφω . καί ὁ φανίον δέ ὁ ἐκ φανός παρά - γος , οὖον ἢ χρῆσις παρά Μένανδρος . οὖον φανίον ὁ επακορισμαω , παράγω καί ὁ ἰδιωτικός λέγω φανός . Φιλόδημος δέ κατά ὁ παράδοσις ὁ διατυποδημος , ὁ λαμπάς Δίδας καλέω ἀκόλουθος δηλαδή ὁ ποιητής . Ἀθηναῖος δέ κατά ὁ γλωσσογράφος Σιληνός , φημί ὀνομάζω ὁ λαμπάς , εἰμί συνεχαγῶν , οὗτος τις πολυωνυμία λόγος εἰμί , Δίδας φανός καί λαμπάς . Τιμαχίδας δέ φημί , διατρέω καλέω ὁ ὅτι ὅς ὁ νεανιοκομεω ὁ Κῶς ἔχω . Λιάνης δέ φημί , ἕλος ὁ λαμπάς φημί παρά ὁ ἕλη ὅστις εἰμί αἴλη , ἀπό ὅς πολύς γίγνομαι . ὅς καί ὁ εἴλω . καί θηλόπεδον ὡς μετά ὀλίγος φαίνω . παρά δέ Νίκανδρος φημί ἑλάνη , ὁ ἐκ καλάμη δεσμός . εὔητα δέ καί λυγνούχος καλέω ὁ φανός . Ἀλεξίς γοῦν φημί , ὁ πρῶτος εἴρων μετά λυγνουχοω περιπατέω ὁ νύξ , ἧμαι τις κηδεμών ὁ δεκτιλίων . ὁ δέ αὐτός ἐν ἄλλος φημί , ποῖος εἰμί φανός τοιοῦτος , οἷος ὁ γλυκύς ἡλιος ; εἰμί δέ φημί φανός , ὁ ἐκ ξύλον τέμνω δέσμη . καί δηλόω αὐτός φιλαππιδηω ἐν ὁ , ὁ φανός ἐγώ οὐ φαίνω νυδέν . πρός ὅς λέγω ὁ ἀκούω . ἔπειτα φημί δυστυ - χάω οὐ δύναμαι . καί ὤρα ὁ , ὁ φανός οὐ φαίνω Ν ἐτυμολογικός ἡδύς . Ὄμηρος κατατίθημι τοιαύς - ὁ μέθοδος ὡς εἴρω . δοκέω δέ ὁ εἰς ὅτι τέμνω ξύλον ἐν εἰμί καί ὁ καλέω γρά - φίον , πρῖνος αὐτός φημί ἢ δοῦνος ξύλον . ὁ θλάω ἢ κατέχω , ἐξάπτω καί φαίνω ὁ ὁδοιπορέω . μή ποτός δέ ἄρα δίδωμι οἶδα τίς καί ὁ τοιοῦτος γραφεῖον ἔχω πίσσα καταστάζω ἔχω ὡς δηλόω Θεοδώρις ὁ Συρακούσιος ἐν ὁ , πίσσα δέ ὑπό γραφία στάζω . ὅτι δέ καί πυρσός ὁ φανός καλέω , οὐ εἰμί ἀμφιβάλλω . ὁ δέ ἐκ ξύλον τέμνω σύνθεσις ὁ , εἴτε ὅτι εἴτε λύχνος , δηλόω φημί καί Ἀριστοφάνης ἐν ὁ , ὁ ἄκων συνδύω ὀρθός τοῖος , λυχνίς γιγνώσκω ἤγουν λυχνία . ὁ γάρ νῦν φημί λυχνία , λυχριω καλέω ὡς Φερεκράτης . πανός δέ φημί χρῆσις ὁ βραχύς εἴρω - μένω , καί παρά Λιμάρ . οἷος . ἀλλά ὁ πάν ὕδω εἰμί μεστός . ἦ ὁ φανός ξύλον ἔχω χλωρός καί διατοῦτο ὑδατηρός . ὁ δέ παρά Ἄλεξις ξυλόλυγνούχος , τάχα φημί ὅμοιος εἰμί , ὁ παρά τίθημι - πίομψ οξελισκολυχνος . οὖον παλαιός δέ εὔημα ὁ λύχνος . λέγω δέ ὁ ἐρῶ Ναυκρατίτης ῥήτωρ , καί ὅτε λυχνιακτὶαν φημί Κηφισόδωρος . εἰμί ὁ πολύς , λυχνάριον . Κάιτα δέ παρά αὐτός καί κανδήλη χρή - τις . οἷος . ἀσσάριον κανδήλη πρῶν . ἤγουν ἔχω . λέγω δέ καί ὁ λύχνος οὐδέτερος κατά προδίδωμι . δηλόω δέ καί ὅτι αἴθω δαΐς ὁ ποιητής φημί , ὁ σύν ὁ καῦσος , καί ἀναλαμ - ποῦσα . ἐκ ὅς περ αἴθω καί αἰθήρ καί ἄστρον καί ἀστήρ . πολύς δέ παράγω ἐκ ὁ αἴθω , παραδίδωμι ἀπό αὐτός , καί ὁ παρά ὁ Σούιδα αιθραξ . ὁ καί ἀνδράγλη ὡς ἐκεῖνος λέγω . δηλόω δέ , ὁ ἰδιωτικός γυναικεῖος ποδαρούλιον . ἐνθυμέομαι δέ ἐνταῦθα καί ὁ παρά ὁ Σούιδα πυρσοφριδαις , φανός δηλαδή , βάρβαρος ἕλος προσημαίνω , ὅς ἴσως ὁ παραγωγή , κατά λαμπυρίς . ἵημι - ῥοία μέντοι παρά ὁ ἐν ὁ Λυκόφρων . ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἴρω δαΐς ὁ εὐθύς , διαλέω πρός διαστολή ὁ δαΐς ἢ εὐθύς . καί ὅμως ὅτε ὁ τοιοῦτος δαΐς δαΐς λέω ἐν προγραφή ὁ ἰῶτα , ὅς διρθοργιζω λογίζομαι . Πρωδιανὸς οὖν παραδίδωμι ὁ * εἰς ἄς ὀξύτονος διά ὁ δ κλίνω , οἷος στιβάς ἰσχάς πελινδος , ἐν μόνος ἐκ οὗτος εἰς ὅς φημί λέγω , ὁ , δέχομαι . πεντήκοντα δέ δωσαὶ ὁ Ἄλκιμος , καθά καί ὁ Ὀδυσσεύς ἐν Ἰθάκη ποτός . ὁ δέ ἀλετρεύω ἐπί μίλη μή - λώπη καρπός , ἔχω μέν ἀσυνήθης παρήχησις ὁποῖος τις καί ἄλλος προγράφω , κατά ὁ μίλη καί ὁ μήλωψ . ὁ δέ αὐτός διττός . ὁ μέν γάρ φημί , ὅτι στρέφω καί τρίβω ἐπί ὁ μίλη ἢ εἰμί ἄκρος μηρός ὁ κατά ὁ ἐπιγουνίς , καρπός μήλωψ . ὁ εἰμί ἐκ πρόβατον ἔριον . ὁ δέ τοιοῦτος ἀντιλέγω . οὔτε γάρ φημί ποιέω Ὅμηρος γιγνώσκω ὡς μηρός γυνή ὁ ὁ χείρ ὁ χροιά νήθω , ὡς Λύπολις . ὁ χείρ νάω μαλθακός χροιά . οὐδέ μίλη οἶδα ὁ γόνυ ὁ ποιέω - ὁ . ψυχρός δέ καί ὁ , καρπός πρόβατον εἶπον ὁ ἔριον . καί ὁ μήλωψ δέ , παροσίνδετον . μῆλον γάρ εἰμί δῶρον ὁ ἔριον οὖον μήv Ἄβρων ἔχω μῆλον . ἕτερος δέ χρηστώως ἐξηγέομαι , φημί ὁ εἴρω γυ - ναικαι , ἀλήθω ἐν Μύλων σῖτος . καί ἀλετρεύω μέν , ὁ ἀλήθω καί ἄλετος ποιέω . ὕλη καί γυνή - καί ἀλετρίς ὡς ἐν ὁ μετά οὗτος φαίνω . ὁ καί μυλωθρός καί μυλωθρίς , παρά ὁ μύλος ὅς δή ἐν συναρδσί . ὁ περί μυλών Θορεύς ἐν συγκοπή . μύλη δέ , ἐν ὁ τρίβω * ὁ πῦρ . ὡς ὁ μύλη ἵστημι . μήλωψ δέ καρπός , ὁ σῖτος ὡς μυλωθὴ ὁ χροιά . ὁ εἰμί Μύρων καί ξανθόχλον . ὅθεν καί Λημῖτη ξανθός λέγω . καί Ὅμηρος μέν , οὗτος σεμνός γράφω παρά ὁ μῆλον καί ὁ ὄψ - πῆν ὁ εἰμί θεῖος . οὖον μῆλον ἀγλαός ὁ ἐρυθρότης παραλαμβάνω , ἀλλά ἔοικα ὑφή πέπνοος ἀστάχνοος ὁ τις δέ μετά Ὅμηρος , ὁ μέν μῆλον δωρίζω εἰς μῆλον ὁ δέ ὕφιν εἰς εἶδος μεταλαμβάνω καί μετατίθημι ὁ λέγω , Ἀλκαῖος δέ εἰμί ἐκεῖνος ὁ κομίζω , εἰδωμάλιδην φημί σαωπτικῶς τις διά ὁ καλλοπιζω ὁ μῆλον ὁ ὕψος . ἐρεύθω δηλαδή κομίζω . οὖον περ ἀνάπαλιν ἔχω ἐν ὁ παρά ὁ Κρατῖνος ἀφρενωπας . ὁ μέν ἄλλος . γύνος ὅς . ἔχω δέ τίς ἀνδρόμορφος , ὁ δέ τοιοῦτος , καί ἀνδρόμορφος λέγω .