eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1795
καὶ ἑταίρους . κείσε δ’ ἂν οὐ μὴ ἔγνωμε μετὰ μνηστήρας ἔωμι , τούτ’ ἐστι συγχωροῦν ἔχεσθαι , διὰ τὴν γὰρ ἀτάσθαλον ὕβριν ἔχουσι , μὴ μὴν κερτομέωσι , ἐμοὶ δ’ ἄχος ἔσεται αὐτῶν . πρῆξαι δ’ ἀργαλέων τι μετὰ πλεόνεσσιν ὄντα ἄνδρα καὶ ἰσθμίων , ἐπεὶ πολὺ φέρτεροί εἰσι , οἱ πλείους δηλαδή . τοῦτο δὲ καὶ γνημιωδῶς δοκεῖ λέγεσθαι . Καὶ σημειῶσαι ὅτι τὸ τῆς μνηστηροποίας δυσχερὲς καὶ ἄπορον τοῦτο ἐστίν , ὅ νυν διὰ τοῦ Τηλεμάχου λαλεῖται , τὸ μὴ αὐτὸν ἔνα ’Οδυσεὶ δυνατὸν εἶναι τῶν τοσούτων περιγενήσεσθαι . ’Ομῆρου δὲ εἰς τοῦτο λύσεις πολλαι , ὧν μία καὶ τὸ τῶν ’Οδυσεὶα καὶ τριχοσίοις ἂν ἔχειν ἀντιστῆναι . τίως μέντοι ’Οδυσεὺς γνοὺς ἐνταῦθα μὴ ἂν παραδεχθῆναι τοῦτον εἰπόντα τῷ νιῷ περιγενήσεσθαι τῶν τῆς γυναικὸς μνηστήρων , εὐθὺς ἔρει τι πρὸς τὸν τοιούτον λόγον τοῦ παιδός . ἐν τοῖς ἐφεξῆς δὲ καὶ πᾶν πείσει αὐτὸν ὡς ἐχέγγυος ὁ πατὴρ εἰς ὧν τίσεσθαι τοὺς μνηστήρας . ’Ιστέον δὲ καὶ ὅτι αἰδὼς καὶ νέμεσις κωλύει τὴν Πηνελόπην λαβεῖν ἄνδρα , ὧν τὸ μὲν δηλοῦται διὰ τοῦ , εὐνὴν τ’ αἰδομένη πόσους , τὸ δὲ ἐν τῷ , δήμοιο τε φήμιν . ὑποσπεῖν γὰρ τὴν ἐκ τοῦ δήμου νέμεσιν . ὡς δὲ τὸ αἰδομένη διφορεῖται , ἔστι γὰρ καὶ αἰδουμένη , καὶ ὅτι ἐκ τοῦ φημίζω φημίζω ἢ κατ’ ἀνθρῶν φήμιν , πολλῶν δηλοῦται . ’Εν δὲ τῷ , καὶ σίτον ἄπαντα , δυσχερὲς ἀρσενηκοῦ γένους νοῦσαι τὴν λέξιν . οὕτως μὲν γὰρ ὁ ἀκατέργαστος , ἐπὶ δὲ βρώματος οὐδετέρως τὸ σίτον λέγεται . ἐστὶν οὖν ἴσως θεραπεία ἢ τὸ εἰπεῖν , ἕματα ἄπαντα πέμψω καὶ τὸ σίτον , ἢ καὶ τὸ στίξαι εἰς τὸ σίτον , εἶτα ἐπαγαγεῖν τὸ ἄπαντα οὐδετέρως ὡς ἐπὶ ὕμων . Τὸ δὲ , ἐμοὶ δ’ ἄχος ἔσεται , καὶ τὸ , πρῆξαι δ’ ἀργαλέων τι , ὡς πρὸς τὸ , ἄνδρ’ ἀπαμύναι , ὅτι τις πρῶτος χαλεπήνη , * εἰρηται . ἄχος μὲν γὰρ παθεῖν τὸ χαλεπαίνθημι πρὸς τινος , πρῆξαι δὲ τὸ ἀπαμύναι . ’Εν δὲ τῷ , μετὰ πλεόνεσσιν , ἢ μετὰ συνήθως ἀντὶ τῆς ἐν προκώσεως κείται . ’Οτι εὐλογον τολμᾶν λόγον δηλοῖ τὸ , ὅ φίλ’ , ἐπεὶ μοι καὶ ἀμὴρυσθαι θέμις ἐστίν . ’Οτι ὁ μαθητὴς ἐκ τινος κακῶ πάσχον ἐκείνου καὶ ἀνέχεσθαι δύνα*ται εἰπεῖν τοιαῦτα · ἢ μᾶλα μεν καταδάπτεται ἀκούοντος φίλον πῆρ , σὲα φατὲ τοὺς δεῖνα ἀτά-1795 σθ’ ἄλα μηχανάσθαι ἐν μεγάροις ἀέκητι σέθεν τοιούτου ὄντος . εἴπέ μοι ἥτ’ ἔχων ὑποδάμνασαι , ἢ σὲ γε λαοὶ ἐχθαίρουσ’ ἀνὰ δήμον ἐπισπόμενοι θεοῦ ὀμφῆ , ἢ καὶ ἄλλαχοῦ κίνεται . ἢ τι κασιγνήτοις ἐπιμέμφεαι , οἷς περ ἄνθρω μαρναμένωσι πέποιθε καὶ εἰ μέγα νεῖκος ὀρῆται , ἤγουν καὶ εἰ μεγάλη μάχη ἐξίρεται . σέμνυμα δὲ τοῦτο ἀδελφότητος ἀγαθὴς καὶ ἔπαινος ἀληθῆς . πολυχειρία γὰρ ἐπικου*ρίας τοῖς ἀνθρώ-10 ποις ἐξ ἀγαθῶν ἀδελφῶν γίνεται . ’Οδυσεὺς δὲ ταῦτα πρὸς Τηλέμαχον λέγει , μαθὼν αὐτὸν δεδιότα τοὺς μνηστήρας . ’Οσα δὲ τὸ καταδάπτεται , πρωτότυπον ὧν τοῦ δαρδάπτειν , ὡς καὶ τὸ μαίρευν τοῦ μαρμαίρευν . ἐκ δὲ τοῦ δάπτευν καὶ ἡ δαπάνη . καὶ δαπτὰ παρὰ Ἀννόφρονι αἱ δακνηραὶ μύια . γίνεται δὲ τὸ δάπτευν ἐκ τοῦ δῶ δάπτω , ὡς ῥῶ ῥάπτω , βῶ βάπτω καὶ τὰ ὅμοια . Τὸ δὲ ἐπι - μέμφεαι κασιγνήτοις , ἀντιπρωτικῶς κείται ἀντὶ τοῦ κασιγνήτων . ὡς γὰρ τὸ , εὐχολῆς ἐπιμέμφεται ἐν ’Ιλιάδι , οὕτω καὶ ἐνταῦθα * τὸ , κασιγνήτοις ἐπιμέμφεαι , ἤγουν χρήσεις ἀδελφῶν , ὡς μὴ ὄντων σοι δηλαδή , ἵνα λέγῃ ὅτι ἢ οὐκ εἰσὶ σοι ἀδελφοί . καὶ ἄλλως δὲ , δύναται καὶ ἐπὶ ἀδελφῶν ὄντων ἐρωτηθῆ - ναι τὸ , ἢ κασιγνήτοις ἐπιμέμφεαι , ἵνα λέγῃ ὅτι ἢ ἀδελφοὺς ἔχω ἐπιμέμφη αὐτοῖς ὡς μὴ ἐπικουροῦσί σοι , ὅ καὶ αὐτὸ ἀπαγορεύει σὺν τοῖς ἄλλοις ὁ Τηλέμαχος , εἰπὼν ὅτι οὐδὲ κασιγνήτοις ἐπιμέμφο - μαι , ὡς ἀστοργοὺς δηλαδή , καὶ ἔστι τοῦτο κρείττον τοῦ πρώτου , ὡς δηλώσει εὐθὺς τὰ ἐφεξῆς . ’Οτι σχηματίζων ’Οδυσεὺς ἐν ἐπηκόφ Τηλεμάχου καὶ Εὐμαίου τὸν λόγον φησίν · αὐτὰρ ἐγὼν οὕτω νέος εἱρ’ τῷδ’ ἐνὶ θυμῷ , ἤγουν νεάζοιμ κατὰ σὲ ἔχων ὧν ἔχω θυμόν , ἢ παῖς ἐξ’ ’Οδυσοῦς ἀμύμονος ἥ καὶ αὐτός . καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐστιν ὁ λαλῶν ’Οδυσεὺς , λανθάνων καὶ τὸν υἱὸν καὶ τὸν Εὐμαῖον . καὶ λαλῶν μὲν τἀληθὲς μὴ , νοοῦμε*νος δὲ . τέραπι δὲ ὅμως οὕτως ὁ ποιητὴς τὸν ἄχρωστην τῷ σχηματισμῷ . εἶτα ἐπάγει κατὰ θυμὸν ἐνδιάθετον · αὐτὶκ’ ἐπεὶτα ἀπ’ ἐμεῦ κάρη τάμωι ἀλλότριος φῶς ἤγουν πολέμιος , εἰ μὴ ἐγὼ κείνοισι καζὼν πάντεσσιν γενοίμην ἐλθὼν ἐς μέγαρον ’Οδυσοῦς . ἐπεὶ δὲ ἀνεξέλεγκτον τὸ τοῦ ξένου αὐχῆμα καὶ ὑποδύσκολον , ἐπιφέρω ἀντιπαραστατικῶς τὸ , εἰ δ’ αὐ μέ πληθύι δαμασαίετο μὴν ὄντα , βουλοίμην χ’ ἐν ἐμοῖσι κατακτάμενος μεγάροισι τεθνάμεν , ἢ ταῦτα γ’ αἰὲν ἀεικέα ἔχω’ δοκάσθαι . ἢ καὶ διασκενάζων φησίν · ξείνους τε συνηλιζομένους , δημεῖς τε γυναῖκας ὀυστά - ζοντας ἀμελεῖως κατὰ δώματα καλά , καὶ οἶνον διαρροσόμενον , καὶ σίτον ἐδόντας μάρ’ αὐτὸς ἀτέλε - στον ἀνηνύστω ἐπὶ ἔργω , ὅ ταυτὸν ἐστι τῷ ἀτέλεστον . ἐρεθισμοὶ δὲ ταῦτα τοῦ Τηλεμάχου ὡς ἂν ἐπὶ
Lemmas: καί ἑταῖρος . ἐκεῖσε δέ εἄν οὖον μή γιγνώσκω μετά μνηστήρ ἐάω , οὗτος εἰμί συγχωρέω ἔχω , διά ὁ γάρ ἀτάσθαλος ὕβρις ἔχω , μή μήv κερτομέω , ἐγώ δέ ἄχος εἰμί αὐτός . πράσσω δέ ἀργαλέος τίς μετά πλέω εἰμί ἀνήρ καί ἴσθμιον , ἐπεί πολύς φέρτατος εἰμί , ὁ πλείων δηλαδή . οὗτος δέ καί γνημιωδῶς δοκέω λέγω . καί σημειόω ὅτι ὁ ὁ μνηστηροποια δυσχερής καί ἄπορος οὗτος εἰμί , ὅς νυν διά ὁ Τηλέμαχος λαλέω , ὁ μή αὐτός νάω ’οδυο δυνατός εἰμί ὁ τοσοῦτος περιγίγνομαι . ’ομηρος δέ εἰς οὗτος λύω πολύς , ὅς εἷς καί ὁ ὁ ’Οδυσεὶα καί τριχοθεος εἄν ἔχω ἀνθίστημι . τίως μέντοι ’Οδυσεὺς γιγνώσκω ἐνταῦθα μή εἄν παραδείκνυμι οὗτος εἶπον ὁ νίον περιγίγνομαι ὁ ὁ γυνή μνηστήρ , εὐθύς ἔρομαι τίς πρός ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ παῖς . ἐν ὁ ἐφεξῆς δέ καί πᾶς πείθω αὐτός ὡς ἐχέγγυος ὁ πατήρ εἰς ὅς τίνω ὁ μνηστήρ . Ἰστέον δέ καί ὅτι αἰδώς καί νέμεσις κωλύω ὁ Πηνελόπη λαμβάνω ἀνήρ , ὅς ὁ μέν δηλόω διά ὁ , εὐνή τε αἰδέομαι πόσος , ὁ δέ ἐν ὁ , δῆμος τε φῆμις . ὑποσπεῖν γάρ ὁ ἐκ ὁ δῆμος νέμος . ὡς δέ ὁ αἰδέομαι διφορέω , εἰμί γάρ καί αἰδέομαι , καί ὅτι ἐκ ὁ φημίζω φημίζω ἢ κατά ἄνδρας φῆμις , πολύς δηλόω . ’Εν δέ ὁ , καί σῖτος ἅπας , δυσχερής ἀρσενικός γένος νοέω ὁ λέξις . οὕτως μέν γάρ ὁ ἀκατέργαστος , ἐπί δέ βρῶμα οὐδέτερος ὁ σῖτος λέγω . εἰμί οὖν ἴσως θεραπεία ἢ ὁ εἶπον , μάτη ἅπας πέμπω καί ὁ σῖτος , ἢ καί ὁ στίζω εἰς ὁ σῖτος , εἶτα ἐπάγω ὁ ἅπας οὐδέτερος ὡς ἐπί ὕμων . ὁ δέ , ἐγώ δέ ἄχος εἰμί , καί ὁ , πράσσω δέ ἀργαλέος τίς , ὡς πρός ὁ , ἀνήρ ἀπαμύνω , ὅτι τις πρῶτος χαλεπαίνω , * ἐρω . ἄχος μέν γάρ πάσχω ὁ χαλεπαίνω πρός τις , πράσσω δέ ὁ ἀπαμύνω . ’Εν δέ ὁ , μετά πλέω , ἢ μετά συνήθης ἀντί ὁ ἐν πρόχωσις κεῖμαι . ’Οτι εὐλογέω τολμάω λόγος δηλόω ὁ , ὅς φίλος , ἐπεί ἐγώ καί αμηρυεπομαι θέμις εἰμί . ’Οτι ὁ μαθητής ἐκ τις κακόω πάσχω ἐκεῖνος καί ἀνέχω δύναμαι εἶπον τοιοῦτος · ἢ μῆλον μέν καταδάπτω ἀκούω φίλος ΠΗΡ , Σέα φημί ὁ Δεῖνα ἀτάω εἰμί Ἄλας μηχανάομαι ἐν μέγαρον ἀέκητι σῦς τοιοῦτος εἰμί . εἶπον ἐγώ εἰμί ἔχω ὑποδάμναμαι , ἢ σύ γε λαός ἐχθαίρω ἀνά δῆμος ἐφέπω θεός ὀμφή , ἢ καί αλλαχού κινέω . ἢ τίς κασίγνητος ἐπιμέμφομαι , ὅς περ ἄνθρω μαρναμένωσι πείθω καί εἰμί μέγας νεῖκος ὁράω , ἤγουν καί εἰμί μέγας μάχη ἐξέρομαι . σέμνυμα δέ οὗτος ἀδελφότης ἀγαθός καί ἔπαινος ἀληθής . πολυχειρία γάρ ἐπικουρία ὁ ἀνθρώ-10 Πόις ἐκ ἀγαθός ἀδελφός γίγνομαι . ’Οδυσεὺς δέ οὗτος πρός Τηλέμαχος λέγω , μανθάνω αὐτός δείδω ὁ μνηστήρ . ’Οσα δέ ὁ καταδάπτω , πρωτότυπος ὅς ὁ δαρδάπτω , ὡς καί ὁ μαίρευν ὁ μαρμαίρω . ἐκ δέ ὁ δάπτω καί ὁ δαπάνη . καί δάπτης παρά αννοφρονις ὁ δακνηρός μυῖα . γίγνομαι δέ ὁ δάπτω ἐκ ὁ δήω δάπτω , ὡς ῥῶ ῥάπτω , βαίνω βάπτω καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ ἐπι - μέμφομαι κασίγνητος , ἀντιπρωτικῶς κεῖμαι ἀντί ὁ κασίγνητος . ὡς γάρ ὁ , ευχολη ἐπιμέμφομαι ἐν Ἰλιάς , οὗτος καί ἐνταῦθα * ὁ , κασίγνητος ἐπιμέμφομαι , ἤγουν χρῆσις ἀδελφός , ὡς μή εἰμί σύ δηλαδή , ἵνα λέγω ὅτι ἢ οὐ εἰμί σύ ἀδελφός . καί ἄλλως δέ , δύναμαι καί ἐπί ἀδελφός εἰμί ἐρωτάω - ναι ὁ , ἢ κασίγνητος ἐπιμέμφομαι , ἵνα λέγω ὅτι ἢ ἀδελφός ἔχω ἐπιμέμφομαι αὐτός ὡς μή ἐπικουρέω σύ , ὅς καί αὐτός ἀπαγορεύω σύν ὁ ἄλλος ὁ Τηλέμαχος , εἶπον ὅτι οὐδέ κασίγνητος ἐπιμέμφομαι - μής , ὡς άστοργος δηλαδή , καί εἰμί οὗτος ἀγαθός ὁ πρῶτος , ὡς δήλωσις εὐθύς ὁ ἐφεξῆς . ’Οτι σχηματίζω ’Οδυσεὺς ἐν ἐπικόπτω Τηλέμαχος καί Εὔμαιος ὁ λόγος φημί · ἀτάρ ἐγώ οὗτος νέος εἴρω ὅδε ἐν θυμός , ἤγουν νεάζω κατά σύ ἔχω ὅς ἔχω θυμός , ἢ παῖς ἔξω ’οδυσος ἀμύμων ὅς καί αὐτός . καί ἰδού αὐτός εἰμί ὁ λαλέω ’Οδυσεὺς , λανθάνω καί ὁ υἱός καί ὁ Εὔμαιος . καί λαλέω μέν ἀληθής μή , νοοῦμε*νος δέ . τέραπι δέ ὅμως οὕτως ὁ ποιητής ὁ ἄχρωστος ὁ σχηματισμός . εἶτα ἐπάγω κατά θυμός ἐνδιάθετος · αὐτίκα ἔπειτα ἀπό μου κάρη τέμνω ἀλλότριος φάος ἤγουν πολέμιος , εἰμί μή ἐγώ ἐκεῖνος κάζο πᾶς γίγνομαι ἔρχομαι εἰς μέγαρον ’οδυσος . ἐπεί δέ ἀνεξέλεγκτος ὁ ὁ ξένος αὔχημα καί ὑποδύσκολος , ἐπιφέρω ἀντιπαραστατικός ὁ , εἰμί δέ αὖος ἐγώ πληθύς δαμάζω μήv εἰμί , βούλομαι καί ἐν ἐμός κατακτείνω μέγαρον θνῄσκω , ἢ οὗτος γε ἀεί ἀεικής ἔχωϊ δοκάω . ἢ καί διασκενάζων φημί · ξένος τε συναλίζω , δημώ τε γυνή Ουστάς - ζῶ ἀμελέω κατά δῶμα καλός , καί οἶνος διαρρέω , καί σῖτος ἐσθίω μάρις αὐτός ἀτέλε - στον ἀνήνυστος ἐπί ἔργον , ὅς τατός εἰμί ὁ ἀτέλεστος . ἐρεθισμός δέ οὗτος ὁ Τηλέμαχος ὡς εἄν ἐπί