eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1544
σται τὸ τριμᾶκαρες , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ πολυμᾶκαρες λέγεται . * εἰ μὴ ἄρα κατὰ Πινδαρικὴν ἔννοιαν οἱ ἐξηνη - ταὶ δηλοῦναι ἔχει , τὸ τριμᾶκαρες καθ’ αὐτὸ καὶ τὸ τρισάθλιοι , τριδιζὸν αὐτὸ δή · τοῦτο μόνον δη - λοῦναι ἀριθμόν . εἰ δὲ καὶ τοῦτο , ἀκριβῶς πάλιν εἴρηται τὸ τετράκις καὶ οὐδὲν τι μεγαλείων ἔχει , οἷς ἐν κινδύνῳ ἀσφάλτως ἦλθεν . μεῖζον γὰρ ἦν , πεντάκις ἢ δεκάκις ἢ τοιοῦτόν τι εἰπεῖν . Σημεῖωσα δὲ καὶ ὅτι ἀπὸ συνθέτου τοῦ , τριμᾶκαρος , ἴδια λαβὼν ἔθετο τὸ , καὶ τετράκις , ὡς ἄνω καὶ ἔχει τὸ τρίς μὲν ἴδια ἐκείνῳ ἴδια δὲ αὐθὶς τὸ μᾶκαρος . ὁμοίως τι καὶ ἐν τοῖς ἔξης τὸ διούδακες ὅτε ἄπαξ ἠνίσχοντο ἀνθρώποι . Σημεῖωσα δ’ ἐν τῷ τριμᾶκαρες , οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ , νήσωι μακάριον , καὶ τῷ , μακάριοι θεοίσι , ὅτι τὸ μᾶκαρ , οὐκ ἔσχεν ἀποκοπὴν ἐκ τοῦ μακάριος . οὐ γὰρ ἐν ἀποκοπὴν ἐκλίνετο . τὰ γὰρ οὕτω παθόντα μένουσι τοῦ λοιποῦ ἀμετάβλητα εἰς χλίσις , ὡς οἱα ποδῶν ἐκοπὴντα τῶν ἐν αὐτοῖς τελευ - ταιῶν συλλαβῶν αἳ αἱ μεταβάσεις τῶν κλίσεων γίνονται . τὸ γοῦν ὧν καὶ τὸ ἄρι καὶ ὁ παρὰ τῷ γο - γραφῷ ἢλ δαιμόνιος ἀποκεκομμένα ἐκ τοῦ δῶμα καὶ χοίρων καὶ ἤλος , οὐκέτι κινούνται . οὕτω δὲ καὶ τὸ νῆμα καὶ σκίπα τὰ τοῦ Ἡσιόδου καὶ τᾶλλα . οὐκοῦν ὁ μᾶκαρ ἀπικοπὴ ἐκ τοῦ μακάριος , ἀλλὰ προ - τόνυτον αὐτὸ ἐκείνῳ ἐστίν . διὸ ὡς Καῖσαρ καὶ*σαρος καυσάριος , οὕτω μᾶκαρ μακάριος μακάριος . ἐξ οὐ κατὰ συγκοπὴν ὁ μᾶκαρ , πρὸς ὁμοιότητα τοῦ ἄλις ὁ ἐκ θαλαττίου ὕδατος συμπαραγὶς , οὐ προὑπάρ - χει ὁ ἄλιος . διὸ καὶ κλίνεται ὥσπερ ὁ ἄλις τοῦ ἄλτός , καὶ ἐξωθήσει τοῦ τ’ ἄλὸς διὰ παρόνα γραμματι - κῶν , οὕτω καὶ μακάριος μᾶκαρος . ἀρ’ οὖ μακαριώτατος μακαριώτατος . εἰ μὴ τι ἄρα καὶ αὐτὸ ἐκ τοῦ μακαριώτατος συγκέκοπται . Τὸ δὲ οὐ τοῦ ὅλοντο , πολὺν μὲν ἔχει νοῦν . γοργότατα δὲ εἴρηται . πότε γὰρ τότε ; ὅτε πάντως Ἑλένη μὲν ἤσπάρη . Ἀχαιοὶ δὲ ἐπλεονσαν . καὶ τὰ , καὶ τὰ ἐγένετο . ἐν οἷς καὶ τὸ τοῦ Ἀχιλλέως πτῶμα καὶ τὰ ἐπ’ αὐτῷ . αἴτιον δὲ καὶ τῆς γοργότητος ταύτης ὁ κινδυνώδης καιρός , οὐκ ἴσμις πολυλογεῖν . Σημεῖωσα δὲ ὅποιόν τι ὁ ἄνθρωπος ἐν τοῖς κατὰ τὸν βίον . καὶ ὡς πρὸς τὰς τύχας , τὰς φρονεῖ κίνηται . Ὀδυσσεὺς γὰρ ὁ ἐν Τροίᾳ ἐξ ἀπαντος τρόπου ζωὴν ἔαντῷ περιποιούμενος , μακα - ρίους ἐνταῦθα ἡγεῖται τοὺς ἔκει θανόντας οὕτεν αὐτὸς ἐφράσθη . μυρία δὲ καὶ ἄλλα ὁσημέρα τοιαῦτα παλίντροπα ἤδη παραφαίνονται κατὰ τὸ πᾶντ’ ἀνεχαιῶν . οὕτω καὶ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως περιά - δεπται τὸ , ὦ τάλαις ἐγὼ τὸ μὴ δὲ τούτων ἕνα γενέσθαι με . εἶπε δὲ τοῦτο ἐκείνως , ὅτε ποδαγρῶν καὶ ἰδὸν λίμνατιὸνς π*οὶ τὸν ποταμὸν ἐπὶ τῆς ἄμμον ἐφύμηνους ἀριστοποιουμένων ὡς ἄρσιν Ἀθήναιος καὶ τὰ τεχόντα προσφρομίνους , ἐπελήφρετο . Καὶ σημεῖωσα τὸ σχῆμα τοῦ βασιλικοῦ λόγου . ὅπερ ἐστι , τὸ μὴ δὲ τούτων ἕνα γενέσθαι . ἤρουν ὅτι μὴ δὲ τούτων εἰς ἐγενόμην . ἤρηθεν ἐκ τοῦ χωμικοῦ εἰπόντος ἐν νεφέλαις . τὸ δὲ μὴ κυνὴν ἐλθεῖν ἐμὲ τῶν ταπεινῶν ἔχοντα . ἤρουν ὅτι μὴ ἤλθον ἔχον οἰκονὴν σχῆ - μασμα κεφαλῆς . καὶ ἐστιν ἐλλειπτικόν . οἷον λέγῃ ὁ μὲν βασιλεύς , ὡς δυστυχὲς γέγονί μοι τὸ μὴ δὲ τούτων ἕνα γενέσθαι . ὁ δὲ τῆς χωμωδίας ἄνθρωπος , ὅτι ἀφορμήδευτόν μοι συνέβη τὸ μὴ φῖσιν κατα - κάλυμμα κεφαλῆς ἐπὶ ὑπῷ . Ἰστίον δὲ ὅτι αἱ συνθέσεις τοῦ τρίς ἐπιθήματος , ποτὲ μὲν ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐδηλώθη , αὐτόχρημα τοιαῦτα δηλοῦσι , ὡς ἐν τῷ τριμᾶκαρες καὶ τετράκις καθ’ αὐτὸ εἴρηται . ποτὲ δὲ , πλήθος σημαίνουσι . ὡς ἐν τῷ , τριγχαμύριοι εἰσι παρ’ Ἡσιόδῳ . καὶ ἐν τῷ , ἀλλ’ ὁ τρισσκε - κορμημένος Σωσρίη παρὰ Ἀνακρέοντι . ἤρουν πολλάκις ἐνασσαρωμένε . καὶ Θεσὸν δὲ τὴν τρισσιζωρὴν πόλιν παρὰ Ἀρχιλόχῳ . ἤτοι τὴν λίαν διζωρᾶν . οὕτω δὲ καὶ ὁ γράφρας ὅτι στίχον καὶ πέντον δοῦλος ὁ στιγματικός . καὶ πιδύτης παρὰ Ἀριστοφάνει . μὴ ὀλίγα λέγω ὅτι τριπαίδων , ὁ τριδούλος . καὶ ὡς πον ποσυχραφῶν , τριπρακτος . Ἱπποκλῆς δὲ ὑπεραναθεὶς τοῦτο , φησὶν ἀφῆς τούτων τὸν ἐπτάδουλον . τοῖς δὲ ἀνωτέρω ῥηθεῖσι , ὁμοίον καὶ τὸ τρισάθλιος . ὅτι δὲ τὸ αὐτὸ τρίς , οὐκ ἀλλ’ φιλιάσει τὸ σῆμα συν - τεθὲν ἀλλ’ ἀποδελεῖν αὐτὸ , δήλον ἐκ τοῦ τριπάλακα . καὶ τρίπους . καὶ τριδούλος . καὶ ἄλλων μυρίων . Τὸ δὲ χάνων φήσοντας εἶπαν ἐν τῇ γ’ ὁμοφθίᾳ . Τοῦ δὲ δοῦμα ἐπιφύρεται , οὐκ ἐστι καιρωτώτερον ἢσιν αὐτῷ . καὶττον γὰρ ἐστι καὶ τοῦ ἀρῆκαν . ἐπὶ μέντοι ὁσίων , οὐκ ἂν τῇ καιρίων . ἀλλὰ μᾶλλον οἰκίων ἐκτὶ τὸ ἀρῆκαν . ἐπὶ καὶ ἀπὸ τοῦ ἡμὶ γίνεται ὁ τοιοῦτος ἴδς . τὸ δὲ γα βάλλιων , ἐτιμὸν ἐστι τοῦ ἐπιφύρεται καὶ ἀφνίον . αὐτὸ γὰρ , ἀντὶ τοῦ , ἐπαγγύει λέγεται . Τὸ δὲ παρὶ Ἡλιώνων , ὁμοίον τῷ , ἀμφ’ Ὀδυσσῆι ὅπερ ἐνωτέρω χέται . Τὸ δὲ ἐλαχον πτερίων , ἀντὶ τοῦ , ἐντυχον ὡς καὶ ἐν ἄλλοις πολλάχῳ χέται . οἱ δὲ μαθ’ Ὀμηρον , αἰτιατικὴ συντάσσουσι τὸ λαχόν . * Ὅτι ἐπτάς ὡν ὁ ποιητὴς τοῦ ἐν μεγάλους καὶ μέγιστα ἐπικινδύνους πολεμίας θεῖα εἰσέ - Οδυσεῦ ὡς ἂν * ὑπὸ στίρνοιο πανύσας αὐτὸ ὁ καὶ ἀξροτον λέγει , μηκέτι παιδεῖν δέος ἔχει μὴ δ’ ἀπολέ-1544 σθαι . ἔοικε δὲ τὸ τοιοῦτον χρήδεμον , περιπλοτὸν τι ποιῆν περιγενέσθαι τῷ Ὀδυσεῖ , φυλακτήριον θαλακτίνου κακῶ καθὰ πον καὶ τὸ μόλιον πρὸς ἀποτροπὴν φέρει πακοπιού ἀλογίας . ἔοικε γὰρ εἰδέναι καὶ τὴν γνώμην τῶν ποιητῶν ὁ ποιητὴς ὡς δηλοῖ καὶ τὸ φρόνημα τοῦ κειστοῦ . καὶ ἄλλως δὲ τὸ φηδεῖν , αἰνῶναι τι ἐστὶ τοῦ εἶναι τὸν Ὀδυσεῖα τλημονέστατον , διὰ τε τὸ φύσει ἀρχόνων , καὶ τὸ τλησικάρ - διον . διὸ χρήδεμον μὲν , τὸ φυλακτήριον . καὶ διατοῦτο φρονήσεως σύμβολον . περὶ τὰ στίρνα δὲ τίθεται , κατὰ τὸ , τέτλαθι κραδίη . ὁ καὶ ἄλλαχοῦ λέγει αὐτός . καὶ ἄλλως δὲ τὸ αὐτὸ εἰπεῖν , τὸ οὐδὲ τι σοι παιδεῖν δέος , τοῦτό ἐστι τὸ περὶ τὰ στίρνα θεῖν χρήδεμον , ἔχουν τὸ μὴ τὴν καρδίαν δέος παιδεῖν διὰ τὸ ἄγανὲς τοῦ πελάγους . ἀλλὰ θαρραλέως ἔχειν διὰ τὸ φύσει καὶ ἐξ ἀρετῆς δὲ τλησί - πονον . Ἐν τούτοις δὲ καθὰ καὶ ἄλλαχοῦ ἐν πολλοῖς , ἡ δευτέρα φροντίς , κρείττων τῆς προτέρας ἀπεκ - βαίνει . πρῶτα μὲν γὰρ ὡς εἰκὸς , δουλεύεται Ὀδυσεὺς ἀρεῖς τὴν σχεδίαν , χειρὶ νῆχεσθαι . εἶτα μετα - βου*λεύεται , παρακεῖναι τῇ νηῖ , ὡς ἂν αὐτὴν τὸ κύμα διατινάξη . σιμύνει δ’ ἐν τοῖσι τὸν Ὀδυ-10 σέα ἐπὶ πλέον ὁ μῦθος , εἴπερ ἡ μὲν Λευκοθόια ὑποτίθησιν αὐτῷ ἀμελίσαι μὲν τὴς σχεδίας , ἐπιτρῖψαι δὲ τὴν σωτηρίαν τῷ νῆχεσθαι . ὁ δὲ , ἄλλως ἐπιχρίνει φρονῶν κρείττον αὐτῆς . συμβουλεῖν δ’ ἐνταῦθα ἡ μυθικὴ Λευκοθόια τῷ Ὀδυσεῖ , καὶ ἐπειδὰν αὐτὸς χειρὶν ἐξαφήται ἡπείρου ἀποδύσασθαι τὸ χρή - δεμον καὶ βαλεῖν εἰς πόντον πολλὸν ἀπ’ ἡπείρου . αὐτὸν ἀπὸ νύσρι τραπέντα . ὁ ἐστιν , ἐμπάλιν βλέποντα . ὁ καὶ ποιήσει ἐκεῖνος κατὰ τι παραστήρημα ἐν τοῖς ἴξῃς . τί γὰρ καὶ ἔχοιην πλάσα - σθαι φροεῖν αὐτὸν τὸ μηκέτι ἐσσόμενον χρήσιμον ; ἐστι δὲ τὸ ἡπείρου χειρῶσιν ἐξάμασθαι , ταυτὸν τῷ , ἐπὶ χέρσων γενέσθαι , πολυμύδοντα δηλαδή . τοῦ γὰρ νηχομένου , αἱ χεῖρες πρῶται ἄπτον - ται γῆς . Ὅτι παραμυθιζόν τὸ , οὐδὲ τι σοι παιδεῖν δέος οὐδ’ ἀπολέσθαι . Ὅτι δύσελπιν ἐπάνοδον δηλοῖ τὸ , ἐπεὶ ἐκάς γαία οὐλ μοι φάτο φήζμων εἶναι . Βουλη - τικὸν δὲ ἀνδρὸς τὸ , ἀλλὰ μᾶλ’ ὡδ’ ἐξῶ , δοκεῖ δὲ μοι εἶναι ἄριστον . Ὅτι ὁ τέως μὲν μεταχωριζόμενος τι λυστελὲς μελετῶν δὲ κατ’ ἀνάγκην καὶ τι ἕτερον δυσχερὲς ποιήσειν εἰ ἐλθὼ καιρός , ἔχει πρὸς παράδειγμα τὸν Ὀμηρικὸν Ὀδυσεῖα λέγοντα . Ὦφρ’ ἂν * μὲν κεν δούρατ’ ἐν ἀμονιγίσιν ἀρήρη , τὸφρ’ αὐτοῦ μενὼν καὶ τλήσομαι ἄλγεα πᾶσχω . αὐτὰρ ἐπὴν δὴ μοι σχεδίην διὰ κύμα τιναξή , νήξομαι . ἐπεὶ οὐ μὲν τι πάρα προνοήσαι ἄμεινον . δῆλον γὰρ ὡς ὁτὲ καιρός , ἐχρηστέον καὶ τοῖς μὴ καλοῖς . καὶ ἄλλως δὲ ἐπεῖν , παράδειγμά ἐστι τὸ τοιοῦτον , τῷ μετὰ ἀπορίαν μεγάλης βοηθείας πεποιθότι ἐπὶ μικροῖς . Τὸ δὲ ἀρήρη , διὰ τοῦ ἡ ἔχει τὴν λήγουσαν ὡς ὑποτακτικὸς πα - ρακεῖμενος τοῦ ἀρῆσαι . ὁποίων καὶ τὸ ὀλώλη ἐκ τοῦ ὀλολα ἐν τῷ , ὅτ’ ἂν ποτ’ ὀλώλη Ἠιός . Τὸ δὲ σχεδίαν διατινάξη , παραβολὴς ἑστὶ τῆς εἰπούσης , ἥμων θημῶνα τιναξα . Ὅτι ὁ χαίρων ἂν’ οἷς προήγαγέ τινα εἰς κάκωσιν πολλήν , ἐφ’ ἂν τὸ , κακίας δὲ κάρη , ἔφη . οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παιδὸν ἄλῶν εἰσόνεν γίνεται τὸ δὲ τι . ἀλλ’ οὐδ’ ὡς σε ἑλπα ὁνόσσοισθαι κακότητος . ἐστι δὲ ὁνόσσοισθαι κακότητος , τὸ ἐξυτελίσαι τὴν κάκωσιν ὡς καὶ προση - ται , ὅπερ εἰώθασι πολλοὶ ποιεῖν , βαρυνόμενοι ἐπὶ τοῖς βραχέα κακονοῦσι . οἷονὰ μιμομένοι ὅτι ἐτεργὸς καὶ οὐ βαρὺς ἑκακοποίησαν καὶ οὐχ’ ὡς ἐπεδίωκον . * Ὅτι τὰς Λίγας περὶ ὧν προεφήρη , τόπον ἱερὸν τῷ Ποσειδῶνι εἶναι λέγει ὁ ποιητής . εἰσὼν . ἔκπο δ’ εἰς Λίγας ὅθι οἱ χλινὰ δόματ’ ἔασιν . Ὅτι δ’ ἐκ τῶν τοιούτων ὡς ἐπισήμων καὶ τὸ Λιγαίων ἐκλήθη πέλᾶγος , διείληπτα ἄλλε - χού . Καὶ ὅτι διὰ τὸ ἐκείσε πολὺ βάθος , ἱερῶσθαι τῷ Ποσειδῶνι ὁ τόπος δοκεῖ ὡς οἷον τι ἀδύτον . Ὅτι εὐδίας φράσας τὸ , ἤτοι τῶν ἄλλων ἀνίμων κατῖδης κελυθούς , παύσασθαι δ’ ἐκέ - λευσε καὶ εὐνηθῆναι ἐπαντας . ὅσσε δ’ ἐπὶ κρασινὸν βροίην , πρὸ δὲ χύματ’ ἔαζε . Καὶ ὅρα τὸ , κατέ - δρυσ*κελυθούς . ὅθεν ἡ ζωνή , γλώσσα , ὁδοὶ δόματα λέγει , ἔνθα ἕλη τεθάσια , χολίαι τοῖς ὀδύνοτας . Τοῦ δὲ εὐνηθῆναι ὁ ἐνεστώς , εἰνὼ . ἐξ οὐ τὸ εὐνάζων παράγεται . Τὸ δὲ δὲ χύματ’ ἔαζε τὰ τῶν ἄλλων δηλοῖ ἀνίμων . ἐνί τού καὶ ὁ βυθὸς ἐταῖρον κύματα . Ὅτι ἐθελόν ὁ ποιητὴς δηλώσων ὅπως Ὀδυσεὺς διπλῆ ὁπηνία μεγάλων ἐπὶ κύματος ἀφθές εἶδε τὴν τῶν Φαιάκων , φησίν . ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀσπάζιος βίος παιδεῖσαι γρακὴν πετρῶς , ὡς ἐν νοῦσῳ κείται κρα - τὴρ’ ἄλγεα πᾶσχω δηρὸν τηχόμενος . τηχιδόνος γὰρ αἰτία ἡ νόσος . * συγυρὸς δὲ
Lemmas: εἰμί ὁ τριμακαρ , ἀλλά ἀντί ὁ πολυμακαρ λέγω . * εἰμί μή ἄρα κατά Πινδαρικός ἔννοια ὁ ξαίνω - ὁ δηλόω ἔχω , ὁ τριμακαρ κατά αὐτός καί ὁ τρισάθλιος , τριδιζω αὐτός δή · οὗτος μόνος δη - λούω ἀριθμός . εἰμί δέ καί οὗτος , ἀκριβῶς πάλιν εἴρω ὁ τετράκις καί οὐδείς τίς μεγαλεῖος ἔχω , ὅς ἐν κίνδυνος ἀσφάλτως ἔρχομαι . μείζων γάρ εἰμί , πεντάκις ἢ δέκα ἢ τοιοῦτος τίς εἶπον . σημειώνω δέ καί ὅτι ἀπό σύνθετος ὁ , τριμακαρ , ἴδιος λαμβάνω τίθημι ὁ , καί τετράκις , ὡς ἄνω καί ἔχω ὁ τρίς μέν ἴδιος ἐκεῖνος ἴδιος δέ αὐθίς ὁ μάκαρ . ὁμοίως τίς καί ἐν ὁ ἔξειμι ὁ διουδαξ ὅτε ἅπαξ ἀνέχω ἄνθρωπος . σημειώνω δέ ἐν ὁ τριμακαρ , οὗτος δέ καί ἐν ὁ , νῆσος μακάριος , καί ὁ , μακάριος θεός , ὅτι ὁ μάκαρ , οὐ ἔχω ἀποκοπή ἐκ ὁ μακάριος . οὖον γάρ ἐν ἀποκοπή κλίνω . ὁ γάρ οὗτος πάθος μένω ὁ λοιπός ἀμετάβλητος εἰς χλιτις , ὡς οἶος πούς ἐκοπὴντα ὁ ἐν αὐτός τελεύω - Ταΐων συλλαβή ὅς ὁ μετάβασις ὁ κλίσις γίγνομαι . ὁ γοῦν ὅς καί ὁ ἄμβαρ καί ὁ παρά ὁ γος - γράφω ἤλ δαιμόνιος ἀποκόπτω ἐκ ὁ δῶμα καί χοῖρος καί ἧλος , οὐκέτι κινέω . οὗτος δέ καί ὁ νῆμα καί Σκίπα ὁ ὁ Ἡσίοδος καί ὅς . οὐκοῦν ὁ μάκαρ ἀπικοπὴ ἐκ ὁ μακάριος , ἀλλά προ - τονυος αὐτός ἐκεῖνος εἰμί . διό ὡς Καῖσαρ καὶ*σαρος καυσάριος , οὗτος μάκαρ μακάριος μακάριος . ἐκ οὖον κατά συγκοπή ὁ μάκαρ , πρός ὁμοιότης ὁ ἅλις ὁ ἐκ θαλάσσιος ὕδωρ συμπαραγὶς , οὖον προυπαρα - χέω ὁ Ἄλιος . διό καί κλίνω ὥσπερ ὁ ἅλις ὁ ἄλος , καί ἐξώθησις ὁ τε Ἄλος διά παρόνα γράμμα - Κῶς , οὗτος καί μακάριος μάκαρ . ἀρά οὖον μακάριος μακάριος . εἰμί μή τίς ἄρα καί αὐτός ἐκ ὁ μακάριος συγκόπτω . ὁ δέ οὖον ὁ ὄλλυμι , πολύς μέν ἔχω νόος . γοργός δέ εἴρω . πότε γάρ τότε ; ὅτε πάντως Ἑλένη μέν σπείρω . Ἀχαιός δέ πλεονάζω . καί ὁ , καί ὁ γίγνομαι . ἐν ὅς καί ὁ ὁ Ἀχιλλεύς πτῶμα καί ὁ ἐπί αὐτός . αἴτιος δέ καί ὁ γοργότης οὗτος ὁ κινδυνώδης καιρός , οὐ ἴσμις πολυλογέω . σημειώνω δέ ὁποῖος τίς ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ κατά ὁ βίος . καί ὡς πρός ὁ Τύχη , ὁ φρονέω κινέω . Ὀδυσσεύς γάρ ὁ ἐν Τροία ἐκ ἅπας τρόπος ζωή ἀντάω περιποιέω , Μακά - Ρίους ἐνταῦθα ἡγέομαι ὁ ἐκεῖ θνῄσκω ἵημι αὐτός φράζω . μυρίος δέ καί ἄλλος ὁσημέρα τοιοῦτος παλίντροπος ἤδη παραφαίνω κατά ὁ πᾶς ἀνέχω . οὗτος καί Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς περιά - δεπται ὁ , εἰμί τάλας ἐγώ ὁ μή δέ οὗτος εἷς γίγνομαι ἐγώ . εἶπον δέ οὗτος ἐκείνως , ὅτε ποδάγρα καί ὁράω λίμνατιὸνς ποῖ ὁ ποταμός ἐπί ὁ ἄμμος ἐφύμηνους ἀριστοποιέω ὡς ἄρσις Ἀθήναιος καί ὁ τίκτω προσφρομινοος , ἐπιλαμβάνω . καί σημειώνω ὁ σχῆμα ὁ βασιλικός λόγος . ὅσπερ εἰμί , ὁ μή δέ οὗτος εἷς γίγνομαι . ἀρόω ὅτι μή δέ οὗτος εἰς γίγνομαι . ἀραρίσκω ἐκ ὁ χωμιπου εἶπον ἐν νεφέλη . ὁ δέ μή κυνέω ἔρχομαι ἐγώ ὁ ταπεινός ἔχω . ἀρόω ὅτι μή ἔρχομαι ἔχω οικονη ἔχω - μάσμα κεφαλή . καί εἰμί ἐλλειπτικός . οἷος λέγω ὁ μέν βασιλεύς , ὡς δυστυχής γίγνομαι ἐγώ ὁ μή δέ οὗτος εἷς γίγνομαι . ὁ δέ ὁ κωμῳδία ἄνθρωπος , ὅτι αφορμηδευος ἐγώ συμβαίνω ὁ μή φῖσις κατά - κάλυμμα κεφαλή ἐπί ὕπειμι . ἱστίον δέ ὅτι ὁ σύνθεσις ὁ τρίς ἐπίθημα , ποτέ μέν ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω , αὐτόχρημα τοιοῦτος δηλόω , ὡς ἐν ὁ τριμακαρ καί τετράκις κατά αὐτός εἴρω . ποτέ δέ , πλήθος σημαίνω . ὡς ἐν ὁ , τριγχαμύριοι εἰμί παρά Ἡσίοδος . καί ἐν ὁ , ἀλλά ὁ τρισσκε - κορμημένος Σωσρίη παρά Ἀνακρέων . ἀρόω πολλάκις ἐνασσαρωμένε . καί Θεσὸν δέ ὁ τρισσιζωρὴν πόλις παρά Ἀρχίλοχος . ἤτοι ὁ λίαν διζωρᾶν . οὗτος δέ καί ὁ γράφρας ὅτι στίχος καί πέντος δοῦλος ὁ στιγματικός . καί Πιδύτης παρά Ἀριστοφάνης . μή ὀλίγος λέγω ὅτι τριπαις , ὁ τριδούλος . καί ὡς πως ποσυχραφῶν , τρίπρακτος . Ἱπποκλῆς δέ ὑπερανατίθημι οὗτος , φημί ἀφῆς οὗτος ὁ ἑπτάδουλος . ὁ δέ ἀνωτέρω εἴρω , ὅμοιος καί ὁ τρισάθλιος . ὅτι δέ ὁ αὐτός τρίς , οὐ ἀλλά φιλιάζω ὁ σῆμα σῦς - τίθημι ἀλλά ἀποδελεῖν αὐτός , δῆλος ἐκ ὁ τριπάλακα . καί τρίπους . καί τριδούλος . καί ἄλλος μυρίος . ὁ δέ ΧΑΝ φημί εἶπον ἐν ὁ γε ὁμοφθίᾳ . ὁ δέ δούμα ἐπιφύρομαι , οὐ εἰμί καῖρος εἰμί αὐτός . καὶττον γάρ εἰμί καί ὁ ἀρκέω . ἐπί μέντοι ὅσιος , οὐ εἄν ὁ καίριος . ἀλλά μᾶλλον οἰκίον ἐκτὶ ὁ ἀρκέω . ἐπί καί ἀπό ὁ ὁμίς γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ὁράω . ὁ δέ γῆ βαλλίζω , τῖμος εἰμί ὁ ἐπιφύρομαι καί ἀφνία . αὐτός γάρ , ἀντί ὁ , ἐπάγω λέγω . ὁ δέ Παρί Ἡλιών , ὅμοιος ὁ , ἀμφι Ὀδυσσεύς ὅσπερ ἐνωτέρω χω . ὁ δέ λαγχάνω πτέριον , ἀντί ὁ , ἐντυγχάνω ὡς καί ἐν ἄλλος πολλάχῳ χω . ὁ δέ μά Ὅμηρος , αἰτιατικός συντάσσω ὁ λαγχάνω . * ὅτι2 ἑπτάς ὡς ὁ ποιητής ὁ ἐν μέγας καί μέγας ἐπικίνδυνος πολέμιος θεῖον ἵζω - Ὀδυσσεύς ὡς εἄν * ὑπό στίρνοιο πανυσος αὐτός ὁ καί αξροος λέγω , μηκέτι παιδεύω δέος ἔχω μή δέ ἀπολέ-1544 ἕπομαι . ἔοικα δέ ὁ τοιοῦτος χράω , περιπλοος τίς ποιός περιγίγνομαι ὁ Ὀδυσσεύς , φυλακτήριον θαλακτινοος κακόω καθά πως καί ὁ Μολίων πρός ἀποτροπή φέρω πακοπινω ἀλογία . ἔοικα γάρ οἶδα καί ὁ γνώμη ὁ ποιητής ὁ ποιητής ὡς δηλόω καί ὁ φρόνημα ὁ κίστος . καί ἄλλως δέ ὁ φειδώ , αἰνών τίς εἰμί ὁ εἰμί ὁ Ὀδυσεῖα τλήμων , διά τε ὁ φύσις ἄρχων , καί ὁ τλησικάρ - δῖος . διό χράω μέν , ὁ φυλακτήριον . καί διατοῦτο φρόνησις σύμβολον . περί ὁ στίρνα δέ τίθημι , κατά ὁ , ἔτλην Καρδία . ὁ καί αλλαχού λέγω αὐτός . καί ἄλλως δέ ὁ αὐτός εἶπον , ὁ οὐδέ τίς σύ παιδεύω δέος , οὗτος εἰμί ὁ περί ὁ στίρνα θέω χράω , χόω ὁ μή ὁ Καρδία δέος παιδεύω διά ὁ αγανός ὁ πέλαγος . ἀλλά θαρραλέος ἔχω διά ὁ φύσις καί ἐκ ἀρετή δέ ἔτλην - πόνος . ἐν οὗτος δέ καθά καί αλλαχού ἐν πολύς , ὁ δύο φροντίς , ἀγαθός ὁ πρότερος ἀπεκ - βαίνω . πρῶτος μέν γάρ ὡς εἰκός , δουλεύω Ὀδυσσεύς ἀείρω ὁ σχέδιος , χείρ νήχω . εἶτα μετά - βουλεύω , παράκειμαι ὁ νῆ , ὡς εἄν αὐτός ὁ κύμα διατινάσσω . σιμαίνω δέ ἐν ὅς ὁ Ὀδυ-10 Σέα ἐπί πλέω ὁ μῦθος , εἴπερ ὁ μέν Λευκοθόια ὑποτίθημι αὐτός αμελισος μέν σής σχέδιος , ἐπιτρίβω δέ ὁ σωτηρία ὁ νήχω . ὁ δέ , ἄλλως ἐπιχρίω φρονέω ἀγαθός αὐτός . συμβουλεύω δέ ἐνταῦθα ὁ μυθικός Λευκοθόια ὁ Ὀδυσσεύς , καί ἐπειδάν αὐτός χείρ ἐξάπτω ἤπειρος ἀποδύω ὁ χρή - δέμω καί βάλλω εἰς πόντος πολύς ἀπό ἤπειρος . αὐτός ἀπό νύσρι τέρπω . ὁ εἰμί , ἐμπαλῶ βλέπω . ὁ καί ποιέω ἐκεῖνος κατά τίς παραστήρημα ἐν ὁ ἵκω . τίς γάρ καί χόω πλάσσω - ἕπομαι φρέω αὐτός ὁ μηκέτι εἰμί χρήσιμος ; εἰμί δέ ὁ ἤπειρος χείρωσις ἐξαμάω , τατός ὁ , ἐπί χέρσος γίγνομαι , πολυμυδιδωμι δηλαδή . ὁ γάρ νήχω , ὁ χείρ πρῶτος ἅπτω - ὁ γῆ . ὅτι2 παραμυθίζομαι ὁ , οὐδέ τίς σύ παιδεύω δέος οὐδέ ἀπόλλυμι . ὅτι2 δύσελπις ἐπάνοδος δηλόω ὁ , ἐπεί ἐκάς γαία οὐλός ἐγώ φημί φήζμων εἰμί . Βουλεύς - τικὸν δέ ἀνήρ ὁ , ἀλλά μῆλον ὧδε ἐξίημι , δοκέω δέ ἐγώ εἰμί ἀγαθός . ὅτι2 ὁ τέως μέν μεταχωρίζω τίς λυστελὲς μελέτη δέ κατά ἀνάγκη καί τίς ἕτερος δυσχερής ποιέω εἰμί ἔρχομαι καιρός , ἔχω πρός παράδειγμα ὁ Ὀμηρικός Ὀδυσεῖα λέγω . Ὦφρ’ εἄν * μέν ἄν δόρυ ἐν ἀμονιγίσιν ἀραρίσκω , τόφρα αὐτός μένω καί ἔτλην ἄλγος πάσχω . ἀτάρ ἐπήν δή ἐγώ σχεδία διά κύμα τινάσσω , νήχω . ἐπεί οὖον μέν τίς πάρα προνοέω ἀγαθός . δῆλος γάρ ὡς ὁτὲ καιρός , χρηστέον καί ὁ μή καλός . καί ἄλλως δέ ἔπω , παράδειγμα εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὁ μετά ἀπορία μέγας βοήθεια πείθω ἐπί μικρός . ὁ δέ ἀραρίσκω , διά ὁ ὁ ἔχω ὁ λήγω ὡς ὑποτακτικός πῃ - ῥακίζω ὁ αἱρέω . ὁποῖος καί ὁ ὄλλυμι ἐκ ὁ ὄλλυμι ἐν ὁ , ὅτι εἄν πρός ὄλλυμι ἤϊος . ὁ δέ σχέδιος διατινάσσω , παραβολή εἰμί ὁ εἶπον , ἥμων θημών τινάζω . ὅτι2 ὁ χαίρω ἄνω ὅς προάγω τις εἰς κάκωσις πολύς , ἐπί εἄν ὁ , κακία δέ κάρη , φημί . οὗτος νῦν κακός πολύς παιδνός ἅλς εἰσόνεν γίγνομαι ὁ δέ τίς . ἀλλά οὐδέ ὡς σύ ΕΛΠΑ ονοσσοιεπομαι κακότης . εἰμί δέ ονοσσοιεπομαι κακότης , ὁ εξυτελισος ὁ κάκωσις ὡς καί πρόσειμι - ὁ , ὅσπερ εἴωθα πολύς ποιέω , βαρύνω ἐπί ὁ βραχύς κονέω . οἷος μιμέομαι ὅτι ἐτεργὸς καί οὖον βαρύς κακοποιέω καί οὐ ὡς ἐπιδιώκω . * ὅτι2 ὁ Λίγας περί ὅς προφαίνω , τόπος ἱερόν ὁ Ποσειδῶν εἰμί λέγω ὁ ποιητής . ἴσος . ἐκπίνω δέ εἰς Λίγας ὅθι ὁ χλινός δόμα εἰμί . ὅτι2 δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος ὡς ἐπίσημος καί ὁ λιγαια καλέω πέλαγος , διαλείπω ἄλλος - χόω . καί ὅτι διά ὁ ἐκεῖσε πολύς βάθος , ἱερόω ὁ Ποσειδῶν ὁ τόπος δοκέω ὡς οἷος τίς ἄδυτος . ὅτι2 εὐδία φράζω ὁ , ἤτοι ὁ ἄλλος ἀνιμάω καθοράω κελυθούς , παύω δέ ἐπίτεξ - λεύσω καί εὐνάω πᾶς . ὅσος δέ ἐπί κρασινὸν βιβρώσκω , πρό δέ χύμα ἄζω . καί ὁράω ὁ , κατέ - δρυσ*κελυθούς . ὅθεν ὁ Ζωνή , γλῶσσα , ὁδός δόμα λέγω , ἔνθα ἕλος θάσιος , χόλιος ὁ ὄζω . ὁ δέ εὐνάω ὁ ἐνίστημι , εἵνω . ἐκ οὖον ὁ εὐνάζω παράγω . ὁ δέ δέ χύμα ἄζω ὁ ὁ ἄλλος δηλόω ἀνιμάω . ἐν ὅς καί ὁ βυθός ἑταῖρος κῦμα . ὅτι2 ἐθέλω ὁ ποιητής δηλόω ὅπως Ὀδυσσεύς διπλόος ὁπηνία μέγας ἐπί κῦμα άφθα ὁράω ὁ ὁ Φαίαξ , φημί . ὡς δέ ὅτι εἄν ἀσπάζιος βίος παιδεύω γρακὴν πετρός , ὡς ἐν νοῦσος κεῖμαι Κρής - τηρέω ἄλγος πάσχω δηρός τήκω . τηχιδόνος γάρ αἰτία ὁ νόσος . * συγυρὸς δέ