eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1634
ἐικόσορος , γράφουσιν οἱ παλαιοὶ ὅτι εἰκόσορος μὲν διὰ τοῦ ὀ . πεντηκόντερος δὲ διὰ τοῦ ε . ἐρμηνεία δὲ τοῦ ἐικόσορος τό , εἴκοσιν ἑταίρους ἔχων ἐφάσσοντας δηλαδὴ . Τὸ δὲ ἐκπεράα μέγα λαῖμα , πρὸς διαστολὴν ἄρηται τῶν σχεδιῶν , αἱ οὐκ ἂν τοιοῦτον κῦμα διαπεράσαιεν . Ὅρα δὲ τὸ πάχος κοινότερον λεχθὲν . οὕτω δὲ καὶ μάχος , προπερισπωμένος μέντοι , τὸ μήκος φασίν οἱ Λωριεῖς . Ὀργυιαν δὲ προσαφορεζυτόνως ἡ παλαιὰ λέγει Ἀθῆις , ὡσ*περ καὶ ἄγνιαι . οἱ δὲ ὑπόροιν τῶν τόνων καταγνῶσι . Τὸ δὲ ὁμαλὸν ἐποίησαν , ἀντὶ τοῦ ἀπαξύναι , κατὰ τό , ἀποξύναι δ' ἐκέλευσα . καὶ ἐστὶ μὲν καὶ τὸ ἐθώσσα ταυτὸν τῷ ἀποξύναι . διαφέρει δὲ καθ' οἱ μὲν ἑταῖ - ροὶ τὸ λοιπὸν τοῦ φοπαλοῦ παραξύναν . Ὀδυσσεὺς δὲ ἐπὶ πλίου αὐτὸ τὸ ἄκρον , ὅ καὶ ἐπυ - ράκτου ἦν τὸ ξύλον ἐξικασθείσης τῆς ὑγρότητος πυκνωθῆ καὶ οἷα τις σίδηρος βαρὴ καθ' ἣ καὶ οἱ ναυμαχι - κοὶ καὶ ἄλλως δὲ πολεμικοὶ σκόλοι . Ὁ δὲ τρόπος φασὶ τοῦ ἐθώσσα μεταληπτικὸς κατὰ συνωνυμίαν καὶ ὁμωνυμίαν . Θοὸν μὲν γὰρ καὶ οὕτω συνώνυμά ἐστι . Θοὸν δὲ τὸ μὴ ἀπλῶς ταχὺ ἀλλὰ τὸ τμη - τικὸν ἐν τῷ ἄκρῳ ὁμωνύμως ἔχει . Τὸ δὲ πυράκτον ἐν πυρί , ἐτυμολογικῶς πέρασται . Τὸ δὲ κατακρύψας ὑπὸ ζόφρον , ὑπὸ ζόφρον τινὲς γράφουσιν Ἀττικώτερον , οἷον καὶ τὸ φέρον τι ὑπὸ κόλπου ἢ ὑπὸ μάλλης . Ἐν δὲ τῷ , μεγάλ' ἡλῖθα πολλή , ἢ ἐκ παραλλή - λου ταυτὸν τῷ μεγάλα καὶ ἡλῖθα , ἢ κατὰ συναλισμὸν ἐστὶ νοῆσαι , κατὰ σπειούς κέχυντο μεγάλου . εὐρὺ γὰρ καὶ μέγα τὸ σπήλαιον καὶ πολλὴν κεχυσμένην ἔχον ζόφρον . Τὸ δὲ κλῆρω πεπαλάχθαι , ἀντὶ τοῦ , κλῆρω λαχὼν ἢ κληρώσασθαι . παλάσσων γὰρ οὐ μόνον τὸ μολύνειν , ἀλλὰ καὶ τὸ κληρού - σθαι , παρὰ τὸν πάλιν ὁ τὸν κλῆρον δηλοῖ . ἐξ * οὐ καὶ ὁ ἀντίπαλος . Τοῦ δὲ τρίγματος τῶν μοχλῶν ἐν ὀφθαλμῷ οὐκ ἐστὶ καιρωτέραν λέξιν εὑρεῖν , ὥσπερ οὐδὲ τοῦ ζῶπτεν ἐν τῷ , ὥστε σχύλακας ποτὶ γαῖη ζῶπτεν , ἤρουν ἐπληγτεν , ἔχρονε , προσηρροασεν . ἐκ τοῦ τρω δὲ τὸ τρίζω παράγεται . τὸ γὰρ ἐνταῦθα τρίμμα τοῦ ὀφθαλμοῦ τρυπάνιον ἔοικε τρήματι . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου τρω καὶ τὸ τρίβω γίνεται καὶ' ἐτείαν παραγωγὴν καθάπερ καὶ ἐκ τοῦ ψω τὸ ψίζω . ἐξ οὐτῶρ οὐ μόνον ἡ ψίς , ἀλλὰ καὶ τὸ ψῖσαι , ἤτοι ψωμῖσαι , σιτίσαι ὡς ἐν ἠτοριζωμῷ εὔρηται λεξιζω . Πλυνὸς δὲ ὕπνος καὶ ἄλλως μὲν ὁ ἐκ τοῦ μεγά - λην ἐμπλησασθαι γνῦν . μάλιστα δὲ ὁ ἐκ τοῦ ποιησομένου ἡδέος οἴνου . αὐτοῦ γὰρ μὴ ποθέντος οὔτε γλυκὺς οὔτως ἦν ἂν οὔτε βαθύς . καὶ ἄλλως δὲ γλυκὺς ὕπνος ἢ κατὰ τι κοινὸν παντὸς ὕπνου ἐπί - θετον , ἢ τῷ Ὀδυσσεῖ τοιούτος , τῷ δι' ὕπνον ἐκτυφλώσαντι τὸν ἐχθρόν . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ περὶ τῶν ὁπαλῶν διηγήματι χράται ὁ ποιητὴς ἐν κατασχεῖ τοῦ λόγου συνῴδως τὸ γὰρ συν - δέσμος εἰπών . Κῦκλωπος γὰρ ἐκεῖνο μὲς φώσται . κυκλωσὸς σε τοῦτο γίνεται . καὶ ἡ αἰτία δεδηλώται ἀλλεχοῦ . Ὅτι ὡσπερ ὁ ἐπὶ φίλους κλῆρος εὐτυχῶς ἐξέλη τῷ Ὀδυσσεῖ , οὕτω καὶ ἡ τῶν μίλων τοῦ Πολυφήμου συνέλασις . πάντα γὰρ εἰς εὐθὸ σπιος * ἤλασεν . οὐδὲ τι λείπε βαθείης ἐκτοσθεν αὐλῆς , ὁ χθὲς οὐκ ἐποίησε . πάντα γὰρ εἰσελάσας τὰ ἄρσενα λείπε θύραζε . διὸ καὶ θαυμάσας τὸ τῆς τύχης Ὀδυσσεὺς φησὶν ὡς ἐποίησεν ὁ Κῦκλωψ τοῦτο , ἢ τι ὁσσάμενος , ἢ καὶ θεὸς ὡς ἐκάλυσεν . εὐτύμως γοῦν θεσπίδιον οἷον ἐντεῦθεν ὁ Ὀδυσσεὺς , συνέρχων τοὺς ἄρσενας λίγους καὶ οὕτως σὺν τοῖς ἑταίροις περισωθὲν κατὰ τι θεῖον . Ὅτι πιασάμενον μετὰ χειρῶν ἔχων μέλανος οἴνοιο Ὀδυσσεὺς προσέπιπε τῶν Κῦκλωπα . Κῦκλωψ , τῇ , τουτέστι λαβέ , πᾶς οἴνου ἐπὶ φάγες ἀνδροφαγε χρά , ὅφρ' ἡδὺς οἷον τι ποτὸν τοῦδε νηὸς ἐκπεύθαι ἠμετρή . σοὶ δ' αὐ λοιχὴν φέρων εἰ μ' ἐλπίσας οὐκἀδε πέμψαις . σὺ δὲ μαιναινα οὐκὲτ' ἀνέκτως , σχέλιε . πῶς ἂν τις σε καὶ ὑστέρων ἄλλος ἴκοιτο ἀνθρώπων πολλῶν , ἐπεὶ οὐ κατὰ μοῖραν ἔφας . φασὼν δηλαδὴ τοὺς ξένους . Καὶ ὅρα καὶ τὸν λόγον τοῦτον τῷ Ὀδυσσεῖ δικαιολογίᾳ τε κεχραμένον καὶ οἴτῳ , ἔτι δὲ καὶ κολακευτικόν , εἴγε οὐχ ὡς ξένῳ δώρων ἀλλ' ὡς θεῷ λοιχὴν φραὶ τὸν οἶνον προσφέρειν . λαλὶ δὲ ἄρα ὁ ῥήτωρ πρὸς ἄνοντα , φραγὺν μόνον εἰδῶτα , ἤδη δὲ καὶ πινὺν , μᾶλλον δ' ἐκπινὺν κατὰ τό . Ἦκω καὶ ἔπειν ἤσατο δ' αὐτὸς . καὶ εἶν δ' ἔστι . τουτέστι τὸ πᾶν ἐξέπι , καθ' ὁμοιότητα τινὰ τοῦ φραγὺν ἀπλῶς καὶ τοῦ καταφραγὺν ὁ ἐστι * πᾶντα φραγὺν . Ἔστι δὲ πιασάμενον , ποιμαντικόν ποτήριον ἐκ πιασίνοῦ φραὶ ξύλου . οἷον καὶ τῷ συζώτῃ ἐν τοῖς ἴδης Λύμαιω ἐστίν , ὡς δηλοὶ φραὶ καὶ Τιμόθεος ἐν τῷ κατ' αὐτὸν Κῦκλωπι , παραγράφας οὕτως . Ἐν μὲν δίπας κίσανον μλαῖνας στεγόνος ἀμφοτέρας ἀφροβ βανίζον , εἴκοσι δ' ὕδατος μέτρ' ἔχων . Ἔνθα ὅρα τὸ βραχὺν τὸν βρῦν , καθ' ὁμοιότητα τοῦ πετάζω Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α οὐ τι οἶνω σοι ἔχειν ὁμοιον γέρας ἀμβροσία δέ . τοῦ τοιούτου τόπου καὶ τύπου καὶ τὸ , κρατὴρ ἕστηκε μεστὸς ἑμπροσύνης . ἄλλος δὲ οἶνος ἐνυμος ὁς οὐποτὸς προδώσει , μέλιχρος , ἐν κεράμοις . ἄνθεος οὐδόμεινος , ἴχουν ἄνθοσμάς . ἐν δὲ μέσοις , ἄγην ὁσίην λιβανωτὸς ἦσαν . εἰ δὲ ὁ μαρωνεῖτης οἶνος καὶ εἰς ὕπνον βαθὺν κατήνεγκε τον Κῦκλωπα , εἰή ἂν ὁμοιος Θασίῳ . περὶ οὗ καὶ αὐτοῦ γράφωv ὁ Ἀθῆναιος ἱστορεῖ , ὅτι Θασίος μὲν τις ἐνπωτικὸς , ἕτερος δὲ τις ἀγρυπνίαν ποιεῖ τοὺς πίνοντας . Θασίου δὲ οἶνον ἐπαινος καὶ τὸ , τῷ δὴ μέλῳv ἐπιδέδρομεν ὀδμή . ὁ δὴ συμφύει τὸ μέλιv ἐπὶ εὐδομία . ὡσπερ ἐπὶ κάλλει τὸ , ὡρικωτάτη τὰ τιτθία ὡσπερ μέλιv ἢ μιμαίχυλον . ὅτε δηλαδὴ πορφυρέον ἐφεύθονται πρὸς ἀγλαϊαν ἢς παρώνυμοι αἱ ἀγλαόχαρποι μηλέαι . Ὅτι ἀκούσας Ὀδυσσεὺς ἐκ τοῦ Κῦκλωπος τὸ , καὶ μοι τῶν οὔνομα εἰπέ ἵνα τοι δῶ ξένιον ὡ σὺ χειροὺς ἂν , ὡς καὶ προεῖρέθη , δο ρησίν . Κῦκλωψ , εἰρώτας μ’ οὔνομα κλυ*τὸν , αὐτὰρ ἐγὼ τοι ἐξερεώ , σὺ δὲ μοι δὸς ξέ - μιον ὡσπερ ὑπέστις . ὁ ἐστιν ὑπέσχου . ὁ δὴ πολλαχοῦ τῆς ποιήσεως χεῖται . εἶτα ψευδό - μενος ἐν καιρῷ συμφερόντως ἑαυτὸ καὶ τοῖς ἐταίροις ἐπάγει . οὕτως ἔμοι γ’ οὔνομα , καὶ ἵνα μὴ ἐπιστήσας τιχὸν ὁ Πολύγμμος τῷ παραλογισμῷ γνῶ οὔτις τὸν σύνθετον ἐκ δύο λέξεων τοῦ οὗ καὶ τοῦ τῆς ὕπερ οὐ βούλεται Ὀδυσσεὺς , ἐπάγει αἰτιατικὴν ἐν ἀπλότητι ἴχουν ἀσύνθετον , λέγων . οὐτὶν δέ με κιχλή - σκονσι μήτηρ ἢδὲ πατὴρ ἢδ’ ἄλλοι πάντες ἐταῖροι . ὡς ἀπὸ εὐθείας τῆς , οὕτις οὐτιδος . οὐ αἰτιατικὴ 1634τὸν Οὐτὶν , ὁμοίως τῷ , ὁ Πάρις τὸν Πάριν . τῆς γὰρ ἄλλης εὐθείας τῆς * συνθέτου , ἡ αἰτιατικὴ πάντως οὐ τινὰ ἐστι . διὸ οὐδὲ ἐπάγει μετὰ τοῦ Οὐτὶν φωνήν , ἵνα μὴ ὑποπτευθῇ ἐκδηλῶς ἴχουν κουφισμὸς τοῦ α ἐν τῷ Οὐτὶν . ὅπερ ἐπὶ τοῦ λόγου τοῦ Κῦκλωπος γίνεται , ἀμεμφαμένου νηλέι θυμῷ , Οὐτὶν ἐγὼ πύματον ἔδομαι . ἐνθα ὁ ἀστείως ἀκροατὴς ὑποκινήσεις εἰς μειδίαμα , εἴπὼν δὲ μᾶλλον κατὰ τὸν Ὀμη - ρικὸν Ὀδυσσέα , γελᾶσας , συναλείψει τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου , καὶ κατ’ ἐκδηλὴν τοῦ α ἔρει ὅτι ἀληθῶς οὐ τινα φάγεις ἂν ἄλλον ἄνθρωπον . ἡ δὲ τοιαύτη Ὀμηρικὴ δεξιότης ὑποκινήσασά τινας τῶν νεωτέρων εἰς ὁμοιον ζῆλον ἀπήγαγεν εἰς ἀστεϊσμούς . Ἐπίχαρμος γοῦν εἰπὼν τὸ , ὁ Ζεὺς μ’ ἐκάλεσε Πέλοπι γ’ ἑρα - νον ἐστιῶν . ὁ δὴ ἀπαλλαγὴν τῆς συναλμῆς ἐφάνου ἐστίασιν δилоί . καὶ ἀκούσας διῆθεν ἐκ τινος τὸ , ἢ παμπόνηρον ὕφον ὡ ταν ὁ γέραςος διασαφῆ ἐπαγαγὼν τὸ , ἀλλ’ οὐτι γέραςον ἀλλ’ ἑρανὸν τοι λέγω . καὶ τοῦτο μὲν εἰληφθαι δοκεῖ ἐκ τοῦ , Οὐτὶν ἐγὼ πύματον ἔδομαι . ὡς καὶταῦθα τοῦ ἀστείου ἀκροατοῦ , νοοῦντος συναλλήγηθαι τὸ Ὀμηρικὸν ὁρτὸν ἐκ τοῦ , οὐ τινα ἐγὼ πύματον ἔδομαι . Ὀμήρου δέ , εἰπόντος ἐν Ἰλιάδι μὲν τὸ , σπ’ Ἀρροδίτη , ἐν Ὀδυσσειᾳ δὲ * τὸ , ἀλλ’ ἀγ’ δι’ Λύμαιε . πει · οὐ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτά σου ὠρθήσεται . παλαιὸς μὲν τις ἐπίγραμμα τωθαστικον εἰς τινα ἰατρὸν Ἀχρωναν ἐγραψεν οὕτως . Ἀχρων’ ἰατρὸν ἄκρον Ἀχραγαντίνων . ἐπίτηδες οὕτω γράψας ἐκείνος , καὶ οὐκ ἐκ τοῦ παρατηγόντος . οἱ δὲ νεώτεροι ταῦτα καὶ ὅσα τοιαῦτα ζηλώσαντες , πολλὰ δ’ ἐν τοῖς παλαιοῖς ἕψηται ὁμοια ὡς πολλαχοῦ δεδήλωται , γρίφους ἐμελέτησαν πλέκειν οὐς ὠνόμασαν σχέδη . τὴν ἀρχὴν μὲν λεπτοὺς τινας καὶ οἷους ὅσον ἐκδιαδράσεσθαι , τέλος δὲ ἀδροὺς καὶ δυσδιαφάντους . καὶ οἱ μὲν παλαιοὶ τὸ ὠρθὲν τοῦ Ἐπιχάρ - μου νόημα , ἐπὶ δὲ καὶ τὸ τοῦ ἐπιγράμματος , καὶ ὅσα δὲ ἀρχαία τοιαῦτα , θαυμασίως ἐκάλουν ὡς ἐνυμο - θέτησεν ὁ Ἐπίχαρμος , λόγον ἐν λόγῳ αὐτὰ εἰπὼν , διὰ τὸ , ὡς ἐν αἰνίγματι ἄλλον μὲν εἶναι τὸν λαλού - μενον λόγον , ἕτερον δὲ τὸν νοούμενον . οἱ δὲ τὰ σχεδικὰ λαλοῦντες ἀκολούθως καὶ αὐτοὶ νοήματα καλοῦσιν ἄπερ ζηφεύονται , διὰ τὸ καὶ τὸν γραμματέα παῖδα μὴ τοῦ λεγομένου ἀλλὰ τοῦ νοουμένου γίνεσθαι . παροισμαίνθη δὲ ἀναγκαίως περὶ τινων τοιούτων καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . ὡν ἐν καὶ τὸ , βῆ φ’ Ἰσὸν τε καὶ Ἀντιρον ἕξεναιρῶν . ἐνθα οὐ Ῥήσον λέγει τὸν πενθαμόρμον Θρᾷκα Ὀμηρος , ἀλλὰ τινα , Ἵσον καλοῦμε*νον . Ἐμμανὼς δὲ λόγος ἐπὶ λόγῳ καὶ λαχάνηθός ἐμμεῖκταιa ὡν οἱ ἕστερον σχε - δικοὶ ἐπετηδεύσαντο ἐν τῷ , Αἰγὶ συνοιχίζουσα τῷ Πανδίῳος . ὁ γραφὴν περὶ τοῦ ἡρώος Αἰγίως ἐν δυοῖ διφθόγγοις , ἡ σοφὴ ἱταῖρα Θοῖς . διὰ τῆς αἰ διφθόγγου καὶ τοῦ ἰστα ἐξέδοτο . ὡς ἀπὸ τοῦ αἰς αἰγὸς αἰγί . Γράσσους γὰρ τινος παρωνυμίσθαι δοκοῦντος ἀπὸ γρασσὸν ὡς δилоί τὴν τῶν αἰγῶν ὀδμήν , ἐπὶ πρὸς αὐτὸν πορευομένη ἤρετὸ τις ποῦ ἄπασιν , ἔφη . αὐτὴ συνοιχίζουσα τῷ Πανδίῳος . ἴχουν τῷ οἰονὶ αἰγιδίῳ Γράσσου διὰ τὸν γρασσὸν οὐ πέρ ἐστι παρώνυμος . καὶ τοῦτο μὲν προσηκώς νενοημάτιστα κατὰ ὁμοφωνίαν παροχητικὴν δύο πτώσεων δοτικῶν , ἤτοι τοῦ , Αἰγὶ ἡρωϊκῶς , καὶ τοῦ , αἰγὶ ζωϊκῶς . λέγε - ται δὲ καὶ Φρίνη τῷ αὐτῷ Γράσσου συνδειπνοῦσα φορίνην ἄρα . ἐστι δὲ κλαδωδὲς τι φασίν ἢ φορίνη .
Lemmas: εἰκόσορος , γράφω ὁ παλαιός ὅτι εἰκόσορος μέν διά ὁ ὁ . πεντηκόντορος δέ διά ὁ ε . ἑρμηνεία δέ ὁ εἰκόσορος ὁ , εἴκοσι ἑταῖρος ἔχω ἐφίημι δηλαδή . ὁ δέ ἐκπεράω μέγας λαῖμα , πρός διαστολή ἀείρω ὁ σχεδία , ὁ οὐ εἄν τοιοῦτος κῦμα διαπεράω . Ὅρας δέ ὁ πάχος κοινός λέγω3 . οὗτος δέ καί μῆχος , προπερισπάω μέντοι , ὁ μήκος φημί ὁ Λωρίζω . ὄργυια δέ προσαφορεζυτοναω ὁ παλαιός λέγω Ἀθής , ὥσπερ καί ἄγνυμι . ὁ δέ υποροος ὁ τόνος καταγιγνώσκω . ὁ δέ ὁμαλός ποιέω , ἀντί ὁ ἀπαξύναι , κατά ὁ , ἀποξύνω δέ κελεύω . καί εἰμί μέν καί ὁ θωάζω τατός ὁ ἀποξύνω . διαφέρω δέ κατά ὁ μέν ἔτης - ῥόος ὁ λοιπός ὁ φοπαλοῦ παραξυναω . Ὀδυσσεύς δέ ἐπί Πλιού αὐτός ὁ ἄκρος , ὅς καί ἐπι - ράκτου εἰμί ὁ ξύλον ἐξικνέομαι ὁ ὑγρότης πυκνόω καί οἷος τις σίδηρος Βαρή κατά ὅς καί ὁ ναυμαχέω - κοί καί ἄλλως δέ πολεμικός σκόλιον . ὁ δέ τρόπος φημί ὁ θωάζω μεταληπτικός κατά συνωνυμία καί ὁμωνυμία . θοός μέν γάρ καί οὗτος συνώνυμος εἰμί . θοός δέ ὁ μή ἀπλόος ταχύς ἀλλά ὁ τμη - τικὸν ἐν ὁ ἄκρος ὁμώνυμος ἔχω . ὁ δέ πυρακτέω ἐν πῦρ , ἐτυμολογικός πέρνημι . ὁ δέ κατακρύπτω ὑπό ζόφρον , ὑπό ζόφρον τις γράφω ἀττικός , οἷος καί ὁ φέρω τίς ὑπό κόλπος ἢ ὑπό Μάλλης . ἐν δέ ὁ , μέγας ἤλιθα πολύς , ἢ ἐκ Παραλλή - Λοῦ τατός ὁ μέγας καί ἤλιθα , ἢ κατά συναλισμός εἰμί νοέω , κατά σπέος χέω μέγας . εὐρύς γάρ καί μέγας ὁ σπήλαιον καί πολύς χέω ἔχω ζόφρον . ὁ δέ κλῆρος παλάσσω , ἀντί ὁ , κλῆρος λαγχάνω ἢ κληρόω . παλάσσω γάρ οὖον μόνος ὁ μολύνω , ἀλλά καί ὁ κλῆρος - ἕπομαι , παρά ὁ πάλιν ὁ ὁ κλῆρος δηλόω . ἐκ * οὖον καί ὁ ἀντίπαλος . ὁ δέ τρίγματος ὁ μοχλός ἐν ὀφθαλμός οὐ εἰμί καιρός λέξις εὑρίσκω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ζῶπτεν ἐν ὁ , ὥστε σχυλακαω πρός γαῖα ζῶπτεν , ἀρόω πλήσσω , χρόνος , προσηρροααω . ἐκ ὁ Τρώς δέ ὁ τρίζω παράγω . ὁ γάρ ἐνταῦθα τρίμμα ὁ ὀφθαλμός τρυπάνιον ἔοικα τρῆμα . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος Τρώς καί ὁ τρίβω γίγνομαι καὶι τείνω παραγωγή καθάπερ καί ἐκ ὁ ψάω ὁ ψίζω . ἐκ οὐτῶρ οὖον μόνος ὁ Ψίς , ἀλλά καί ὁ ψίζω , ἤτοι ψωμίζω , σιτίζω ὡς ἐν ητοριζωμος εὑρίσκω λεξιζω . Πλυνός δέ ὕπνος καί ἄλλως μέν ὁ ἐκ ὁ μεγός - Λην ἐμπίμπλημι γιγνώσκω . μάλιστα δέ ὁ ἐκ ὁ ποιέω ἡδύς οἶνος . αὐτός γάρ μή πίνω οὔτε γλυκύς οὔτως εἰμί εἄν οὔτε βαθύς . καί ἄλλως δέ γλυκύς ὕπνος ἢ κατά τίς κοινός πᾶς ὕπνος ἐπί - τίθημι , ἢ ὁ Ὀδυσσεύς τοιούτος , ὁ διά ὕπνος ἐκτυφλόω ὁ ἐχθρός . σημειόω δέ καί ὅτι ἐν ὁ περί ὁ ὀφαλός διήγημα χράω ὁ ποιητής ἐν κατάσχω ὁ λόγος συνώδης ὁ γάρ σῦς - δεσμός εἶπον . Κύκλωψ γάρ ἐκεῖνος μές φώγω . κυκλόω σύ οὗτος γίγνομαι . καί ὁ αἰτία δηλόω ἀλλεχοῦ . ὅτι2 ὡς ὁ ἐπί φίλος κλῆρος εὐτυχής ἐξαιρέω ὁ Ὀδυσσεύς , οὗτος καί ὁ ὁ Μίλων ὁ Πολύφημος συνέλασις . πᾶς γάρ εἰς εὐθὸ σπι * ἐλαύνω . οὐδέ τίς λείπω βαθύς ἔκτοσθεν αὐλή , ὁ χθές οὐ ποιέω . πᾶς γάρ εἰσελαύνω ὁ ἄρσην λείπω θύραζε . διό καί θαυμάζω ὁ ὁ τυγχάνω Ὀδυσσεύς φημί ὡς ποιέω ὁ Κύκλωψ οὗτος , ἢ τίς ὁράω , ἢ καί θεός ὡς ἐκάλυσεν . εὔτυμος γοῦν θεσπιδιος οἷος ἐντεῦθεν ὁ Ὀδυσσεύς , συνέρχομαι ὁ ἄρσην λίγος καί οὕτως σύν ὁ ἑταῖρος περισῴζω κατά τίς θέω . ὅτι2 πιάζω μετά χείρ ἔχω μέλας οἶνος Ὀδυσσεύς προσπίνω ὁ Κύκλωψ . Κύκλωψ , ὁ , τουτέστι ἐπιλαμβάνω , πᾶς οἶνος ἐπί ἐσθίω ἀνδροφάγος Χρά , ὄφρα ἡδύς οἷος τίς ποτόν ὅδε ναός ἐκπυνθάνομαι άμετρος . σύ δέ αὖος λειχήν φέρω εἰμί εἷς ἐλπίζω Ούκα πέμπω . σύ δέ μαιναινα οὐκέτι ἄνεκτος , σχέλιε . πῶς εἄν τις σύ καί ὕστερος ἄλλος ἱκνέομαι ἄνθρωπος πολύς , ἐπεί οὖον κατά μοῖρα φημί . φημί δηλαδή ὁ ξένος . καί ὁράω καί ὁ λόγος οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς δικαιολογία τε χράω καί οἶτος , ἔτι δέ καί κολακευτικός , εἰ οὐ ὡς ξένος δῶρον ἀλλά ὡς θεός λειχήν Φράι ὁ οἶνος προσφέρω . λαλίς δέ ἄρα ὁ ῥήτωρ πρός ἄνειμι , φράζω μόνος οἶδα , ἤδη δέ καί πίνυμι , μᾶλλον δέ ἐκπίνω κατά ὁ . ἥκω καί ἔπω ἠθέω δέ αὐτός . καί εἶμαι δέ εἰμί . τουτέστι ὁ πᾶς ἐκπίνω , κατά ὁμοιότης τις ὁ φράζω ἀπλόος καί ὁ καταφράσσω ὁ εἰμί * λήγω φράζω . εἰμί δέ πιάζω , ποιμαντικός ποτήριον ἐκ πιάζω Φράι ξύλον . οἷος καί ὁ συζώτῃ ἐν ὁ ἴδη λυμαιος εἰμί , ὡς δηλόω Φράι καί Τιμόθεος ἐν ὁ κατά αὐτός Κύκλωψ , παραγραφή οὕτως . ἐν μέν Διπᾶς κίω μλαιναω στεγόνος ἀμφότερος ἀφροβ βανίζον , εἴκοσι δέ ὕδωρ μέτρον ἔχω . ἔνθα ὁράω ὁ βραχύς ὁ βρῦν , κατά ὁμοιότης ὁ πετάζω Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α οὖον τίς οἶνος σύ ἔχω ὅμοιος γέρας ἀμβρόσιος δέ . ὁ τοιοῦτος τόπος καί τύπος καί ὁ , κρατήρ ἵστημι μεστός εμπροσυνιημι . ἄλλος δέ οἶνος ἐνυμος ὅς ουποος προδίδωμι , μελιχρός , ἐν κέραμος . ἄνθος οὐδόμεινος , ἴχουν ανθοσμαω . ἐν δέ μέσος , ἄγνυμι ὅσιος λιβανωτός εἰμί . εἰμί δέ ὁ μαρωνειος οἶνος καί εἰς ὕπνος βαθύς καταφέρω ὁ Κύκλωψ , εἰμί εἄν ὅμοιος Θάσιος . περί ὅς καί αὐτός γράφω ὁ Ἀθήναιος ἱστορέω , ὅτι Θάσιος μέν τις ἐνπωτικὸς , ἕτερος δέ τις ἀγρυπνία ποιέω ὁ πίνω . θάσιος δέ οἶνος ἔπαινος καί ὁ , ὁ δή μέλος ἐπιτρέχω ὀδμή . ὁ δή συμφύω ὁ μέλι ἐπί εὐδόμιος . ὡς ἐπί κάλλος ὁ , ὁρικός ὁ τιτθίον ὡς μέλι ἢ μιμαιχυλος . ὅτε δηλαδή πορφύρεος ἐφεύω πρός Ἀγλαΐα εἶμαι παρώνυμος ὁ ἀγλαόκαρπος μηλέα . ὅτι2 ἀκούω Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ Κύκλωψ ὁ , καί ἐγώ ὁ ὄνομα εἶπον ἵνα ὅς δήω ξένιος εἰμί σύ χείρων εἄν , ὡς καί προλέγω , δο ῥῆσις . Κύκλωψ , ἐρωτάω εἷς ὄνομα κλυτός , ἀτάρ ἐγώ ὅς ἐξεῖπον , σύ δέ ἐγώ δίδωμι ξεʹ - μιαίνω ὡς ὑφίστημι . ὁ εἰμί ὑπισχνέομαι . ὁ δή πολλαχοῦ ὁ ποίησις χέω . εἶτα ψευδός - μένος ἐν καιρός συμφέρω ἑαυτοῦ καί ὁ ἑταῖρος ἐπάγω . οὕτως ἐγώ γε ὄνομα , καί ἵνα μή ἐφίστημι τιχὸν ὁ Πολύγμμος ὁ παραλογισμός γιγνώσκω οὔτις ὁ συντίθημι ἐκ δύο λέξις ὁ ὅς καί ὁ ὁ ὑπέρ οὖον βούλομαι Ὀδυσσεύς , ἐπάγω αἰτιατικός ἐν ἀπόλλυμι ἴχουν ἀσύνθετος , λέγω . οὔτις δέ ἐγώ κίχλη - σκονσι μήτηρ ἠδέ πατήρ ἤδη ἄλλος πᾶς ἑταῖρος . ὡς ἀπό εὐθύς ὁ , οὔτις οὐτίς . οὖον αἰτιατικός ὁράω οὔτις , ὁμοίως ὁ , ὁ Πάρις ὁ Πάρις . ὁ γάρ ἄλλος εὐθύς ὁ * σύνθετος , ὁ αἰτιατικός πάντως οὖον τις εἰμί . διό οὐδέ ἐπάγω μετά ὁ οὔτις φωνή , ἵνα μή ὑποπτεύω εκδήλως ἴχουν κουφισμός ὁ ὅς ἐν ὁ οὔτις . ὅσπερ ἐπί ὁ λόγος ὁ Κύκλωψ γίγνομαι , ἀμεμφαμένου νηλής θυμός , οὔτις ἐγώ πύματος ἐσθίω . ἔνθα ὁ ἀστεῖος ἀκροατής υποκίνηση εἰς μειδίαμα , εἶπον δέ μᾶλλον κατά ὁ ὁμός - ρικὸν Ὀδυσσεύς , γελάω , συναλείφω ὁ ἀρχή ὁ λόγος , καί κατά Ἔκδηλος ὁ ὅς ἔρομαι ὅτι ἀληθής οὖον τις φάγος εἄν ἄλλος ἄνθρωπος . ὁ δέ τοιοῦτος ομηρικός δεξιότης ὑποκινέω τις ὁ νέος εἰς ὅμοιος ζῆλος ἀπάγω εἰς αστεϊσμός . Ἐπίχαρμος γοῦν εἶπον ὁ , ὁ Ζεύς εἷς καλέω Πέλοψ γε ἄρα - νοῦς ἑστία . ὁ δή ἀπαλλαγή ὁ συναλμῆς φαίνω ἑστίασις δίς . καί ἀκούω διατίθημι ἐκ τις ὁ , ἢ παμπόνηρος ὕφος εἰμί ὅς ὁ γέρας διασαφέω ἐπάγω ὁ , ἀλλά οὔτις γέρανος ἀλλά ἔρανος ὅς λέγω . καί οὗτος μέν λαμβάνω δοκέω ἐκ ὁ , οὔτις ἐγώ πύματος ἐσθίω . ὡς καὶταῦθα ὁ ἀστεῖος ἀκροατής , νοέω συναλλάσσω ὁ Ὀμηρικός Όρτον ἐκ ὁ , οὖον τις ἐγώ πύματος ἐσθίω . Ὄμηρος δέ , εἶπον ἐν Ἰλιάς μέν ὁ , ἕπω Ἀροδίτης , ἐν Ὀδυσσεία δέ * ὁ , ἀλλά ἄγω διά λυμαιος . πεῖ · οὖον ἐν ὁ μετά οὗτος σύ ὀρθόω . παλαιός μέν τις ἐπίγραμμα τωθαστικός εἰς τις ἰατρός Ἀχρωναν γράφω οὕτως . Ἀχρων’ ἰατρός ἄκρος αχραγαντιναω . ἐπίτηδες οὗτος γράφω ἐκείνος , καί οὐ ἐκ ὁ παρατηγόντος . ὁ δέ νέος οὗτος καί ὅσος τοιοῦτος ζηλόω , πολύς δέ ἐν ὁ παλαιός ἕψω ὅμοιος ὡς πολλαχοῦ δηλόω , γρῖφος μελετάω πλέκω οὖς ὀνομάζω σχέδη . ὁ ἀρχή μέν λεπτός τις καί οἶος ὅσος ἐκδιαδράσκομαι , τέλος δέ ἁδρός καί δυσδιαφαντος . καί ὁ μέν παλαιός ὁ ὄρνυμι ὁ Ἐπιχάρ - ἐγώ νόημα , ἐπί δέ καί ὁ ὁ ἐπίγραμμα , καί ὅσος δέ ἀρχαῖος τοιοῦτος , θαυμάσιος καλέω ὡς ἐνυμο - τίθημι ὁ Ἐπίχαρμος , λόγος ἐν λόγος αὐτός εἶπον , διά ὁ , ὡς ἐν αἴνιγμα ἄλλος μέν εἰμί ὁ λαλέω - μένω λόγος , ἕτερος δέ ὁ νοέω . ὁ δέ ὁ σχεδικός λαλέω ἀκόλουθος καί αὐτός νόημα καλέω Ἄπερ ζηφευμαι , διά ὁ καί ὁ γραμματεύς παῖς μή ὁ λέγω ἀλλά ὁ νοέω γίγνομαι . παροισμαίνθη δέ ἀναγκαῖος περί τίνω τοιοῦτος καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . ὡς ἐν καί ὁ , βαίνω ἀπό Ἴσος τε καί ἀνταίρω ἐξεναίρω . ἔνθα οὖον Ῥῆσος λέγω ὁ πενθαμόρμον Θρᾷξ Ὅμηρος , ἀλλά τις , ἵζω καλέω . ἐμμανῶς δέ λόγος ἐπί λόγος καί λαχαίνω ἐμμίγνυμι ὡς ὁ εστέρας σχῶ - δικός ἐπιτηδεύω ἐν ὁ , Αἴξ συνοιχιζεω ὁ Πανδίος . ὁ γραφή περί ὁ Ἡρώος Αἴγιος ἐν δύο δίφθογγος , ὁ σοφός ἱταῖρα θέω . διά ὁ ὁ δίφθογγος καί ὁ ἵστημι ἐκδίδωμι . ὡς ἀπό ὁ ὅς αἴξ αἴξ . Γράσσος γάρ τις παρωνυμίζομαι δοκέω ἀπό γράσος ὡς δίς ὁ ὁ αἴξ ὀδμή , ἐπί πρός αὐτός πορεύω ἔρομαι τις ποῦ ἅπας , φημί . αὐτός συνοιχιζεω ὁ Πανδίος . ἴχουν ὁ οἴος αἴξ Γράσσου διά ὁ γράσος οὖον περ εἰμί παρώνυμος . καί οὗτος μέν προσήκω νενοημάτιστα κατά ὁμοφωνία παροχητικὴν δύο πτῶσις δοτικός , ἤτοι ὁ , Αἴξ ἡρωϊκός , καί ὁ , αἴξ ζωϊκός . λέγω - ὁ δέ καί Φρίνη ὁ αὐτός Γράσσου συνδειπνέω φορίνη ἄρα . εἰμί δέ κλαδωδὲς τίς φημί ἢ φορίνη .