eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1624
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α χιον Μάρωνος εἰπὼν ὅτι Ἀλξίς σωόπτον τινὰ ὡς μέθυνσον καὶ ἐξώλην γησὶν Οἰνοπίων τις ἢ καὶ Μάρων ἢ Τιμοχλῆς , μεθύσι γάρ , οὐδὲν ἔκρον ἐμφαίνει ἢ ὡς ὁ Μάρων περὶ οἶνον ἠσχολεῖτο οὐ μόνον πτόμενος ἀλλὰ καὶ πίνων . ἐκώπτοντο δὲ εἰς οἰνοχλητᾶν καὶ οἱ τῆς αὐτῆς παροικίᾶς Μαρωνείας πολῖται . διὸ σοφὸς τις παρατυχὼν ἐκεῖ καὶ εἰπὼν ὡς αἱ κατακαληθῆ , γνῶσται κατὰ τίνα τόπον ἐστὶ τῆς πόλεως , ὡς ἦγετο κατεκεκαλυμμένος καὶ ἠρωτήθη , ποῦ ἐστὶ τῆς πόλεως , κατὰ τὸ καπλεῖον ἦρη . καπλεία γὰρ ἐδοκεῖ εἶναι ἡ Μαρωνεία . τὰχα πον καὶ τὸν ἐκεῖ ἐπὶ οἶνον ἀποδοχὴν λεγόντων τὸ περιαιδόμενον , ὡς οὐκ ἀπόβλητον Διονύσιον οὐδὲ γίγαντον . οὐ μὴν προσλογιζομένων καὶ τὰ ἐξ οἴνου κακά . οὐδ᾽ ἐπανθύμου - μένων παροικίαν τὴν λέγουσαν ὡς οἶνος οὐκ ἔχει πηδάλιον . ὁ δὲ τὸ εἰρημένον ὀνόμα εἰπὼν Στρατόν - πος εἴπεν λέγεται καὶ ὡς ἐν Μαρωνείᾳ οὐ γίνεται ἓαρ ἀλλὰ ἀλῆα . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Εὐάνθης δὲ νῦν βαρυτόνως τὸ κῦριον , πρὸς διαστολὴν τοῦ ἐπιθέτου . ὡς τὸ εὐανθὲς λαμὼν . οὕτω καὶ Εὐπεύθης ὁ τοῦ Ἀντιόνου πατήρ , εἰς διαφορὰν τοῦ , ἀνὴρ εὐπειθῆς . ὁμοίως δὲ * καὶ Εὐμάθης ὡς οἱ παλαιοὶ γαστ δυσταλμὲνος τῇ βαρυνήσει τοῦ ἐπιθετικοῦ εὐμαθοῦς . ὁμοίως καὶ Πολυπεῖθης περὶ οὗ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα ὀρθήσεται . Τὸ δὲ ἱφὺς , ψιλούται κατὰ τινας Ἰωνικῶς καλθὰ καὶ τὸ ἱφὴς ὁ ἱφραξ . Τὸ δὲ Ἰσμαφον ἀμφιβεβίζει , πρὸς ὁμοιότητα λαλεῖται τοῦ , ὡς Χρύσων ἀμφιβεβήκας . Ἐνθα ὅρα καὶ ὅτι καθάπερ ὁ Χρύσης περιουσίαν εἶχε διὰ τὸν Ἀπόλλωνα , οὕτω περ ἦν ἱερὺς , οὕτω καὶ ὁ ἱητὴς Μά - ρων , ὡς καὶ οὕτω καὶ μετὰ πολιορκίαν περιουσιάζετα , ὡς πολλὰ δῶρα εὐγνωμόνως δοῦναι πρὸς χεῖρα 1624τὸν Ὀδυσσῆ . ἄπερ ἐπίτηδες ἀμιδήμισε Ὀδυσσεὺς καὶ καταδιώσας οὕτω * τοὺς Φαίακας ἐφελήσετα δίχα τῶν φθασάντων δοθῆναι καὶ τρίποδας ἐν τοῖς ἱξὴς ἐκ τῶν Φαίανκων καὶ λέχητας δοθῆντας , ὡς ἠθηήσετα , ἀνδρακᾶς . Τὸ δὲ σύν παισὶ περιεχώμει . Ἀριστοφῶν σύν παισὶ γράφει ἐν - κώς . Περιεχέσθαι δὲ , τὸ βοηθῆσαι καὶ περιποιήσασθαι . καριώτατον δὲ εἰσίν , τὸ οἷοι περὶλαβεῖν . καὶ ἄλλως δὲ τὸ περιεχεῖν ἐνταῦθα ὁμοίον ἐστὶ τῷ ὑπερχεῖν . ἐξ οὗ καὶ τὸ , ὑπερίσχε τοῦ δείνος χεῖρα θεός . ὅπερ Ὅμηρος φησίν , ὑπερέσχεθε . δήλον γὰρ ὅτι ἐν πολλοῖς , καθάπερ ἡ πρὸ , οὕτω καὶ ἡ περὶ πρόθεσις λαμβάνεται ἀντὶ τῆς ὑπὲρ κατὰ λόγον ὑπερθέσεως καὶ περιττότητος ὡς καὶ ἡ περίφρων δηλοῖ , καὶ τὸ , περίοιχο παιδὸς ἔχος . Τὸ δὲ ἀξόμενοι , ἐπιειδέστερον ἢ Ἰλιάς φράζει ἐν τῷ , ἀξό - μενοι Λιὸς νίον . Ἄλσος δὲ δενδρήν , ὁποῖος ὁ ἐν ἄλλοις πολυδενδρος κῆπος . Ἡκὸν μέντοι τὸ ἄλσος . παράγεται δὲ Ἀιολικῶς ἀπὸ τοῦ ἄλλος ἄλω , ἐν φ ἄλλοντα φυτά . διὸ καὶ ψιλούται ὡς Ἀιολικόν . Ἡτι δὲ οὐ ταῦτὰ εἰσιν ἄλσος καὶ ἔλος ἀλλὰ διάφορα , δηλοῖ καὶ ὁ γράψας τὸ , ἔπινε καὶ εὐπαίδει οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀνεῖς . καὶ εἰς τὰ ἔλεα δὲ καὶ τὰ ἄλ*ση νεμόμενος . ὑγρὸς δὲ πάντως τόπος τὸ ἔλος καὶ πολυζότανος καὶ οἷος φὺν καὶ τρέφειν καὶ σῖλεα τὰ καὶ ἐτυμολογούμενα ἐξ αὐτοῦ , καὶ δι᾽ αὐτὸ ἐπι - καλούμενα ἐλεύθερπτα . Εὐεργὴς δὲ δίδεται χρυσός , ἐπὶ οὐκ ἦν τιμιον τοῖς τότε ἀρχὸν χρυσίον . Τὸ δὲ πανάργυρον , πρὸς διαστολὴν ἑτέρου ἴσως κείται φ καὶ χρυσὸς συνεκέ - κρατο , ὁποῖος καὶ φ τὰ χεῖλη ἐπὶ χρυσῷ κεχράνται . Ἀκηράσιος δέ , ὁ ἀκέραος καὶ μὴ διαρθορῶς , ἀλλὰ θεῖος καὶ θεσπέσιος . οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι ἀκήρατον ὕδωρ φησὶ τὸ καθαρὸν . παρα - γωγὴ δὲ ἀμφοῖν εἶναι δοκεῖ , τοῦ μὲν ἡ κῆρ καὶ ἡ ἄση , τοῦ δὲ ἡ αὐτὴ κῆρ καὶ ἡ ἄτη . ὧν δηλαδὴ οὐκ ἐστι τις κῆρ ἢ ἄση καὶ ἄτη διὰ τὸ θεῖον . τὸ μέντοι ἀκήριον ἄλλο τι δηλοῖ . τὸ ἀνευχον γάρ . Τὸ δὲ θεῖον ποτὸν καθά καὶ τὸ ἀκηράσιον ἐπαινοῦσι μὲν τὸ ἡδυ τοῦ οἴνου , εὐδοξοὶ δὲ καὶ τὸ , νέκταρος ἀπορρόγα τὸν αὐτὸν εἶναι θεῖον καὶ ἐκείνου πώματος . καὶ ταῦτα μὲν σμινὰ εἰς οἶνον ἐπανον . ὁ δὲ Ἀργο - δίτης γάλα τὸν οἶνον εἰπὼν ἐκωμίζειστο . καὶ οὐδὲ ἐσέμυνε τὸ ποτόν , ὅτι μηδὲ θεῖον τὸ ἀφροδίσιον . Τὸ δὲ ἡδεὶ γραφόμενον ἐξ ἀρχῆς διὰ τοῦ ἦ ἔπα ἐφέςης διὰ δύο διαρθόγων ἐν τοῖς πα - λαιοῖς ἀντιγράφοις , δηλοῖ μὲν τὸ ἡπίστατο . γίνετα δὲ ἢ ἐκ τοῦ εἴδω εἰδῆσω . οὐ πτεροσυντέλαος εἰδῆσαν * εἰδῆκας εἰδῆκας καὶ συγχωρὴ τοῦ ἦτα καὶ καὶπετα εἶδει ὁμοίως τῷ εἰδῆκας εἰδώς , καὶ προσκλεῦσαι τοῦ ἦτα κατ᾽ ἀρχήν , ὡς καὶ ἐπὶ ἄλλων γίνεται , ἡδεῖ . ἢ ἀπὸ τοῦ ἡδεῖ Ἰπτικοῦ ὑπεροσυντελικοῦ ἐπανιδίαν τῆς διαρθόγων , πολλαχοῦ τοῦτο ποιούσης . οὐκ ἂν δὲ φιλοῖν τὴν τοιαύτην λέξιν ἐνὴρ μὴ ἡρωϊζῶν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ἐν τούτοις διαφορὰ φανερὰ κείται διώων καὶ ἀμφιπόλων . ὁμοῖς μὲν γὰρ οἱ ἑώρνες δοῦλοι , θαντέρου δὲ γένους αἱ ἀμφίπολοι . καὶ ὅτι τοῦ , Σαμία μία ναῦς , προεῤῥέθη τὸ Ὀμηρικόν , τὸ , ταμια μία . Ἐνθα καὶ σημειῶσαι τὴν τοῦ οἴνου ἐπίκρυσιν , ὡς δέον ὧν τοὺς σπουδαίους τὰ παρ᾽ αὐτοῖς τίμα μὴ πᾶσιν ἐκλυσα τίθεσθαι . Τὸ δὲ ὅτε πίνουσι , ἑλλειψιν ἐπαθε τοῦ , τίνες οἱ πίνοντες , ἢν δὲ ὀρθότροπον εἰπεῖν , τόνδ' ὅτε πίνει τις . οὕτω γὰρ εὐδοκεῖται καὶ τὸ , ἂν δέπας ἐμπλήσας ὕδωρ πόσον χέεν . ὅσος δὲ καὶ οὕτω φησὶ ὁ Ὁμηρος τὸ πίνουσι διὰ τὴν φρόνη τοῦ τις . ὅπερ τῇ ἀοριστίᾳ πλείστος δηλοῖ , τὸ γὰρ ὅτε πίνει τις , τακτὸν τῷ , ὅτε οὕτος ἢ ἐκεῖνος ἢ ἄλλος πίνει . διὸ καὶ ταυτὸν ποὺ εἶναι δοκεῖ τὸ , ὅτε πίνει τις , καὶ τὸ , ὅτε πινούσιν τινες , ἢδη δὲ καὶ τὸ , ὅτε πίνουσι . Τὸ δὲ δέπας , οἱ μὲν οὕτω ὀρθῶς φασίν , ὅτι δίδεται πᾶσι σπίνδυν εἰς καὶ πίνειν , οἱ δὲ , ὅτι δύο ὀπασ ἢ δπάς ἔχει ὡς * ἀμφωτον . οὐ δὴ ἀμφωτον πεφώνησεν , ἢ ἀμφωτις . ξυλινὸν φασιν αὐτὴ ποτήριον , ὃ φ' χρησθαι τοῖς ἀμύζουσι εἰς αὐτὸ καὶ οὕτω πίνουσι . ἀνάπαλιν δὲ τῷ ἀμφωτῷ ἔχει τὸ ἄωτον ποτήριον , ὁποῖον καὶ τὸ ἀμφιζύκλιον κατὰ τὸν Σιληνὸν ὡς ἱστορεῖ Λίβηναιος ἐν οἷς περὶ τῶν τοιούτων γράφει . Κράσας δὲ οἴνου πολλαὶ παραδίδονται . ὁ μὲν γὰρ κωμικὸς ἴσον ἴσφ κεχράσθαι λέγει ἐπὶ Ἐρμῆς ,
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Χῖος Μάρων εἶπον ὅτι Ἀλξίς σῴζω τις ὡς μέθυνσον καί ἐξόλλυμι γησὶν Οἰνοπίων τις ἢ καί Μάρων ἢ τιμοχλεω , μεθύσι γάρ , οὐδείς ἔκρον ἐμφαίνω ἢ ὡς ὁ Μάρων περί οἶνος ἀσχολέω οὖον μόνος πέτομαι ἀλλά καί πίνω . ἐκπίπτω δέ εἰς οἰνοχλητᾶν καί ὁ ὁ αὐτός παροικία Μαρώνεια πολίτης . διό σοφός τις παρατυγχάνω ἐκεῖ καί εἶπον ὡς ὁ κατακαλέω , γνώστης κατά τίς τόπος εἰμί ὁ πόλις , ὡς ἄγω κατακαλύπτω καί ἐρωτάω , ποῦ εἰμί ὁ πόλις , κατά ὁ καπλεῖον Ἥρα . καπλεία γάρ ἐδοκέω εἰμί ὁ Μαρώνεια . τάχα πως καί ὁ ἐκεῖ ἐπί οἶνος ἀποδοχή λέγω ὁ περιαιδεομαι , ὡς οὐ ἀπόβλητος Διονύσιος οὐδέ γίγνομαι . οὖον μήv προσλογίζομαι καί ὁ ἐκ οἶνος κακός . οὐδέ ἐπανθύμου - Μένων παροικία ὁ λέγω ὡς οἶνος οὐ ἔχω πηδάλιον . ὁ δέ ὁ εἴρω ὄνομα εἶπον Στρατός - πούς εἶπον λέγω καί ὡς ἐν Μαρώνεια οὖον γίγνομαι ἔαρ ἀλλά ἀλεής . καί οὗτος μέν οὗτος . Εὐάνθης δέ νῦν βαρύτονος ὁ κύριος , πρός διαστολή ὁ ἐπίθετος . ὡς ὁ εὐανθής λάμα . οὗτος καί Εὐπεύθης ὁ ὁ αντιονος πατήρ , εἰς διαφορά ὁ , ἀνήρ ευπειθής . ὁμοίως δέ * καί Εὐμάθης ὡς ὁ παλαιός γαστ δυσταλμὲνος ὁ βαρύνω ὁ ἐπιθετικός εὐμαθής . ὁμοίως καί Πολυπείθης περί ὅς ἐν ὁ μετά οὗτος ὀρθόω . ὁ δέ ἰφύς , ψιλόω κατά τις ἰωνικός καλθὰ καί ὁ Ίφης ὁ ἱφραξ . ὁ δέ Ἰσμαφον ἀμφιβαίνω , πρός ὁμοιότης λαλέω ὁ , ὡς Χρύσων ἀμφιβαίνω . ἔνθα ὁράω καί ὅτι καθάπερ ὁ Χρύσης περιουσία ἔχω διά ὁ Ἀπόλλων , οὗτος περ εἰμί Ἱέρυς , οὗτος καί ὁ ἵημι Μᾶ - ῥόος , ὡς καί οὗτος καί μετά πολιορκία περιουσιάζω , ὡς πολύς Δῶρα εὐγνωμόνως δίδωμι πρός χείρ ὁράω Ὀδυσσεύς . Ἄπερ ἐπίτηδες ἀμιδήμισε Ὀδυσσεύς καί καταδιώκω οὗτος * ὁ Φαίαξ ἐφελήσετα δίχα ὁ φθάνω δίδωμι καί τρίπους ἐν ὁ ἵκω ἐκ ὁ Φαίανκων καί λέχης δίδωμι , ὡς ἠθέω , ἀνδρακᾶς . ὁ δέ σῦς παῖς περιέχω . Ἀριστοφῶν σῦς παῖς γράφω ἐν - Κῶς . περιέχω δέ , ὁ βοηθέω καί περιποιέω . κάριος δέ εἰμί , ὁ οἷος περιλαμβάνω . καί ἄλλως δέ ὁ περιέχω ἐνταῦθα ὅμοιος εἰμί ὁ ὑπερχέω . ἐκ ὅς καί ὁ , ὑπερίσχω ὁ Δεῖνος χείρ θεός . ὅσπερ Ὅμηρος φημί , ὑπερέχω . δῆλος γάρ ὅτι ἐν πολύς , καθάπερ ὁ πρό , οὗτος καί ὁ περί πρόθεσις λαμβάνω ἀντί ὁ ὑπέρ κατά λόγος ὑπέρθεσις καί περισσότης ὡς καί ὁ περίφρων δηλόω , καί ὁ , περίοικος παῖς ἔχω . ὁ δέ ἄγω , ἐπιειδέστερον ἢ Ἰλιάς φράζω ἐν ὁ , ἀξός - μένω λίς νίον . ἄλσος δέ δενδρή , ὁποῖος ὁ ἐν ἄλλος πολυδενδρον κῆπος . ἥκω μέντοι ὁ ἄλσος . παράγω δέ Ἀιολικός ἀπό ὁ ἄλλος ἀλόω , ἐν φ ἄλλος φυτός . διό καί ψιλόω ὡς Ἀιολικός . ἠμί δέ οὖον οὗτος εἰμί ἄλσος καί Ἔλος ἀλλά διάφορος , δηλόω καί ὁ γράφω ὁ , πίνω καί εὐπαίδει οὔτε ἡμέρα οὔτε νύξ ἀνίημι . καί εἰς ὁ ἕλος δέ καί ὁ ἁλίσκομαι νέμω . ὑγρός δέ πάντως τόπος ὁ Ἔλος καί πολύζος καί οἷος φύω καί τρέφω καί σῖλεα ὁ καί ἐτυμολογέω ἐκ αὐτός , καί διά αὐτός ἐπι - καλέω ἐλεύθερπτα . εὐεργής δέ δίδωμι χρυσός , ἐπί οὐ εἰμί τίμιος ὁ τότε ἀρχός χρυσίον . ὁ δέ πανάργυρος , πρός διαστολή ἕτερος ἴσως κεῖμαι φ καί χρυσός συνίημι - κρατέω , ὁποῖος καί φ ὁ χεῖλος ἐπί χρυσός χράω . ἀκηράσιος δέ , ὁ ἄκερος καί μή διαρθορῶς , ἀλλά θεῖος καί θεσπέσιος . οὗτος καί ἐν Ἰλιάς ἀκήρατος ὕδωρ φημί ὁ καθαρός . παρά - Γωγή δέ ἄμφω εἰμί δοκέω , ὁ μέν ὁ κῆρ καί ὁ ἄση , ὁ δέ ὁ αὐτός κῆρ καί ὁ ἄτη . ὅς δηλαδή οὐ εἰμί τις κῆρ ἢ ἄση καί ἄτη διά ὁ θέω . ὁ μέντοι ἀκήριος ἄλλος τίς δηλόω . ὁ ἀνεύχομαι γάρ . ὁ δέ θέω ποτόν καθά καί ὁ ἀκηράσιος ἐπαινέω μέν ὁ ἡδύς ὁ οἶνος , εὔδοξος δέ καί ὁ , νέκταρ ἀπορρόγα ὁ αὐτός εἰμί θέω καί ἐκεῖνος πῶμα . καί οὗτος μέν Σμίνα εἰς οἶνος ἐπάνειμι . ὁ δέ αργόν - δίτη γάλα ὁ οἶνος εἶπον ἐκωμίζειστο . καί οὐδέ ἐσέμυνε ὁ ποτός , ὅτι μηδέ θέω ὁ Ἀφροδίσιος . ὁ δέ ἡδύς γράφω ἐκ ἀρχή διά ὁ εἰμί επά ἐφίημι διά δύο διαρθογη ἐν ὁ πῃ - λαιός ἀντίγραφος , δηλόω μέν ὁ ἐπίσταμαι . γίνος δέ ἢ ἐκ ὁ εἴδω εἶδον . οὖον πτεροσυντέλαος δήω * οἰδέω οἰδέω καί συγχωρέω ὁ ἦτα καί καιπεταω εἶδος ὁμοίως ὁ οἰδέω οἶδα , καί προσκλείω ὁ ἦτα κατά ἀρχή , ὡς καί ἐπί ἄλλος γίγνομαι , ἡδύς . ἢ ἀπό ὁ ἡδύς ιπτιπου υπεροσυντελικος επανιδιος ὁ διαρθογη , πολλαχοῦ οὗτος ποιέω . οὐ εἄν δέ φίλος ὁ τοιοῦτος λέξις ἐνὴρ μή ἡρωίζω . Ὅρας δέ καί ὅτι ἐν οὗτος διαφορά φανερός κεῖμαι διώων καί ἀμφίπολος . ὁμός μέν γάρ ὁ ὁράω δοῦλος , θαντέρου δέ γένος ὁ ἀμφίπολος . καί ὅτι ὁ , Σάμιος εἷς ναῦς , προελλέγω ὁ Ὀμηρικός , ὁ , ταμία εἷς . ἔνθα καί σημειόω ὁ ὁ οἶνος ἐπίκρισις , ὡς δήω ὅς ὁ σπουδαῖος ὁ παρά αὐτός τιμάω μή πᾶς κλύζω τίθημι . ὁ δέ ὅτε πίνω , ἔλλειψις πάσχω ὁ , τίς ὁ πίνω , εἄν δέ ορθοτροπος εἶπον , ὅδε ὅτε πίνω τις . οὗτος γάρ εὐδοκέω καί ὁ , εἄν δέπας ἐμπίμπλημι ὕδωρ πόσος χέω . ὅσος δέ καί οὗτος φημί ὁ Ὅμηρος ὁ πίνω διά ὁ Φρόνη ὁ τις . ὅσπερ ὁ ἀοριστία πλείστος δηλόω , ὁ γάρ ὅτε πίνω τις , τακτός ὁ , ὅτε οὗτος ἢ ἐκεῖνος ἢ ἄλλος πίνω . διό καί τατός πού εἰμί δοκέω ὁ , ὅτε πίνω τις , καί ὁ , ὅτε πίνω τις , ἤδη δέ καί ὁ , ὅτε πίνω . ὁ δέ δέπας , ὁ μέν οὗτος ὀρθῶς φημί , ὅτι δίδωμι πᾶς σπίνδυν εἰς καί πίνω , ὁ δέ , ὅτι δύο ὄψ ἢ δπάς ἔχω ὡς * ἀμφωτον . οὖον δή ἀμφωτον φωνέω , ἢ ἄμφωτις . ξύλινος φημί αὐτός ποτήριον , ὅς ἀπό χράω ὁ αμυζεω εἰς αὐτός καί οὗτος πίνω . ἀνάπαλιν δέ ὁ ἀμφωτῷ ἔχω ὁ ἄωτον ποτήριον , ὁποῖος καί ὁ ἀμφιζύκλιον κατά ὁ Σειληνός ὡς ἱστορέω Λίβηναιος ἐν ὅς περί ὁ τοιοῦτος γράφω . κράζω δέ οἶνος πολύς παραδίδωμι . ὁ μέν γάρ κωμικός ἴσος ἴσφ χράω λέγω ἐπί Ἑρμῆς ,