eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1616
δηλαδη , οριματοσ εστιν εξαλλαγη περιγραφτικη . το γεω ποιουν ουτως . επισταμενοι αγ' ιππων μαχισθαι και πεζοι . 'Ημιοι δε 'Ιλιαν και το νυν μεν , οι πεζι δοθουν . εν δε εξ αιρος η λεξις δηλοι , ενθα εφασαν 'Ιπριαως επιτθεσθαι ηρμαι λεγονται . Το δε μαχοντο μαχην , αλλως τε 'Αττικον εστι , και ετυμολογικως δε προς εστι . Τε δε μετενειστο αντι του επουρεθη , μετιληδε , δια διαθηγουν γραφονσιν οι παλαιοι . ως απο του νεω νεω νευσω . ωσπερ καιο καισω και χειω χεισω το χωριον . εξ ου και χεια . ως το , ουδως δ' αμφισβησιν ουδε χειεται ο εστι χωρησαι . οι δε νεοτεροι εν τω ε - γραφονσιν ως απο του νεω νεω μετ' των δυο σσ . ως γαρ ηλθον αυτοι , ουχ επουρενοι τοις παλαιοις . Το δε μετενεισετο βουλετονδε , ουχ ως επι τοπον νοητον του βουλετου , αλλ' οτι μετεπορευετο μετα την της ημερας αυξισιν ο 'Ηλιος κατα ωραν βουλετου . ως η μεσημβρια εστιν , η ολιγον τι μετα μεσημβριας , οτε δος λεοντα του καμνειν ως και εν 'Ιλιαδι δεδηλωται . 'Εν δε τω προ*τιρω πλεομεν , σημειω-10 σαι οτι ο ποιητης επιχρωτων τους τοπους της κατα τον 'Οδυσεα πλεινης και εκ της ιστοριας εις μυθους αφαειως και ανελεγκτως εξοχλειν εθελον κατα ποιητικον επιτηδευμα και οντως αφανιζων τα της αληθους γεωγραφιας ηχη και ουδεν αρθηλον σημειον τοπογραφιας τη ποιησει εγκαταλιπεις αλλα τε τινα μεθοδυει ως αυτω αρεσκει , και τον 'Οδυσεα δε μεθιστον εκ τοπον εις τοπον επιλεγει . ενθην δε προτιρω πλεομεν . αντι του , επι τα εκειθεν και ποθωτερω , μη προστιθεις ετε επι δεξια ετε επ' αριστερα , η προς τοδε το κλιμα η εκεινο , αλλ' εν ασαφει εδν τουτο κεισθαι , ως αν μη αυθοθεν το πλεαμα ελεγχται . το γουν ενθην δε προτερω πλεομεν ακαρημενοι ητορ , ου μονον ενταυθα κειται , αλλα και οτε εκ της των 'Αυσραγων εις Κεχλωπας ο πλους . εκειθεν εις την 'Αιολον νησον , και τις 'Αυσ - σιργονδας εκειθεν . και εξ αυτων εις την Κικνην , περιηγουμενον του ποιητου αζημιαως και μετρου - τους τοπους επιτηδες ασαφως . Το δε δειλον εταφων , αντι του δειλαιων ο και αλλεχου προδηλωται . 'Ιστεον δε και οτι ο περι των ανακεζημενων λογος νεκρων προηλυστερος κειται παρα τη ποιητη ως ολον κατε επανεληψιν , δι' ης ανεπιφρονηται τα * των διηγησεων ελλειμματα . δηλον γαρ , οτι πρωτον εχαστο των καμμενον ανακελασθη , ετα αι νης απεπλευσαν . ο και ο ποιητης δηλων ηχη αποσα - τικω σχηματι , οτι ουδ' αρα προτιρω επλευσαν αι νης πριν τοδε γενεσθαι . 'Εστι δ' εν τούτοις και αντιθετικον ηθοποιον σχημα το , ακαρημενοι ητορ αμανοι εκ θανατου . ταντον τω , λυσυμαται και χαροντες . το μεν , δια τους ολωλοντας , το δε , οτι μη και αυτοι απολωλαμεν . 'Οτι θαλασσιαν ζαλην εκραζων και πλοιον κινδυνωδη οποιων οι εξωστα ανειοι ποιοισι , ημοι . νηναι δ' επ' ωρεαν εικων Βορηην θεος , λαιλαπι θεσπιδη , συν δε νεφεσαι καλυψε γαιαν ομοι και ποντον . οφωρει δ' ουρανοθεν νιξ . αι μεν επαν' εφροντ' επικαρθαι . ιστια δε σφιν τριχθη τε και τετραχθη διεχυσαν εις ανιμοιο . ετα θαλασσιαν κραζων του τοιουτον κακον ημοι . και τα μιν εις νηας καθημεν διδαντες ολεθρον . αυτας δ' εσαμηνως προσερισαμεν η κατα 'Αρι - σταρχον προσερισαμεν ηπειρωδε . ενθα δυο νεκτας δυο δ' ηματα συνεχεις αιει καμευ' ομοι και ατω τε και αλγεσι θυμων εδοντες . Και ορα εν τούτοις το συνεχεις ετειρον την καταχουσαν προθε - σιν ανανθως . δυ και επιλογισαν τινας ωσπερ επι του εννεω , ουτω και ενταυθα διαλυσαι το αμε - τα * δηλον δια δεκτυλον . Νιχτε δε συνηθος ενταυθα , την εκ των νεφον ηχη σχοτουσιν . δυ και επαν ουρανοθεν αυτην γενεσθαι ο εστιν εξ αιρος . η γαρ του κυριως νιξ της εστι σκια , ου μη σχοτος νεφον εν αιρι . 'Επικαρθαι δε , ου πλεγμα των ομοιως τω εχθαροισι , αλλ' επι κεφαλων . δια την εκ του σφοδρου πνευματος των ιστιων πολλην εντεασιν . και εστιν ομοιον τω , επι καρ . ως το , εξ ωκεαν επι καρ . Το δε τριχθη και τετραχθη , καθ' και εν 'Ιλιαδι ταραχροντων ηχον οθησως δηλοι . 'Οτι και ενταυθα εν τω , αλλ' οτε δη τριτον ημαρ ευπλοιαμος τειδεν 'Ηως , 'Ηω μεν , την ασμασιωδη λεγω την * γεωφωρον , δι' ης αποτελειται ημια . ημαρ δε , την κοινως λεγομενην ημιαν , την υπο της μεθιξης ευπλοιαμον αποτελομενην 'Ηως . 'Οτι ευπλοιαν κραζω το , ιστιοις αρησαμενοι ενα θ' ιστια λυζ' ερυσαντες ηχουν ανελυσαντες ημιδη , τας δ' ακμους τε κυδαρηται τ' εδυνον . 'Οτι και τον 'Οδυσεα εδυσαν η Μελαια καθε και ετριψεν τινας . ημοι γουν ως εσαληθης αν εζοιην εις πετροδα γαιαν , ει μη αμια ημος τε περι γυπτοντα Μελαιαν και Βορης απισαι , περιπλαχης δε Κυθηρων . αι νησοι , ως και αλλεχου ηφανη , περι την 'Ασωνικην νουν . Ορα δὲ ὡς Βορρᾶς μὲν ἀπωθεῖ ἐκ Μαλείας , Νότος δὲ οὐχ ἂν , ἀλλὰ μᾶλλον προσεφάσσει τοὺς ἔκχι τοὺς δὲ αὐτοῦ πλείοντας . Τὸ δὲ ὕδωρ , ἐνδιάκνυται ὁσῶδη τὴν ἔκχι θάλασσαν εἶναι . Τὸ δὲ ἀπύωσα , λέξις μὲν ἐστιν Ἀττική . καὶ τὸ ἐξῶσε καὶ συνῶσεν . Ἔστι δὲ ταυτὸν τῷ ἐξῶσεν . ἐξ οὗ καὶ ἀνεμοὶ ἐξώσται καὶ ὥσται λέγονται . * Ὅτι ἐννήμαρ ἐκ Μαλείας φερόμενος ὁλοοὺς ἀνέμοις Ὀδυσεὺς τῇ δικαίῃ ἐπέβη γαίης Λωτοφάγων , οἱ φησιν ἄνθινον εἴδαρ ἐδούσιν . ἐνθα ἐπὶ Παίρουν βάντες ἀγρασάμεθα ὕδωρ . αἱρα δὲ δείπνον εἴλοντο ἑταῖροι . ἐπεὶ δὲ σιτοῦ τ’ ἐπασσάμεθ’ ἤδε ποτῆτος , διὴ τοῦ ἔχον ἱπάρους προύρη πεύθεσθαι ἰόντας ἄνδρα δύο χαρίνας , τρίτατον χήρυκα ἀπάσας ἤτοι δοὺς ἐπισθαι , οἱ τινὲς ἀνέρες εἰεν οἱ ἐκχι . οἱ δὲ , μεγέντες ἀνδράσι Λωτοφάγοισιν , οὐχ ἐπὶ ἐπανήσσαν . οὐ βία κατασχεθέντες ἀλλ’ ἡδονῆς διέλασι . φησι γάρ . οὐδ’ ἄρα Λωτοφάγοι μὴ*δονθ’ ἱπάρ-337 ροῖσιν ὀλεθρον ἠμετέροισ ὁποῖά τινα ἐν τοῖς ἴξις γενήσεται , ἀλλὰ σφιν δόσαν λωτοῖο πᾶσασθαι . τῶν δ’ ὡς τις λωτοῖο φάγοι μελιηδέα καρπόν , οὐχ ἐτ’ ἀπαγγεῖλαι πάλιν ἠθέλην οὐδὲ νέεσθαι . ἀλλ’ αὐτοῦ βούλοντο μετ’ ἀνδράσι Λωτοφάγοισι λωτὸν ἐρεπτόμενοι μεῖναι , νόστον τε λαθέσθαι . τοὺς μὲν ἔχον ἐπὶ νῆας ἄγον χλαίοντας ἀνίερχη , νηοὶ δ’ ἐπὶ γλαφυρῆσιν ὑπὸ ζυγὰ δήσα ἐρύσας . τοὺς δ’ ἄλλους κελύων σπερχομένους νηῶν ἐπιβαίνειν , μὴ πῶς τις λωτοῖο φάγων νόστοιο λάθῃται . Τίς δὲ ὁ λωτὸς καὶ οἷος καὶ ὅτι καρπὸς δένδρου ἐστιν εἰκότως μεσπύλῳ καὶ ὡς οἷνος αὐ - τοῦ ἐκθλίβεται καθὰ καὶ τῶν φοινίκων , ἱστοροῦσιν εἰς πλῆθος οἱ παλαιοί , φυτολογούντες ἐπιμελῶς , καὶ τοῦ τῆς ἱστορίας λωτοῦ καταγραφῶν τοῖς φιλολόγοις διδόντες . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς οἱ μὲν τῇ Μήνυγγι νήσῳ τοὺς Λωτοφάγους ἐπεγραψάμουν , λωτοφαγίτην εἶναι λέγοντες τὴν νῆσον ταύτην . οἱ δὲ φασίν , ὅτι λωτὸς , πόα καὶ ῥίζα ἀφ’ ἧς σιτοῦμενοι οἱ τὴν ἀνθρώπων γεωμέννοι οὐ δέονται ποτοῦ . ὅσαρ οὐδὲ ἔχουσι διὰ τὴν ἀνυδρίαν . καὶ δοκεῖ καὶ ὁ ποιητὴς οὐχ ἀπὸ δένδρου εἶδειν εἶναι τὸν λωτόν , οἷς ἀν-20 θινον αὐτὸν εἴδαρ φησί , καὶ ἐρέπεσθαι αὐτὸν λέγει . ἀλόγως γὰρ ζῴοις οἴζειον τὸ ἐρέπεσθαι , ἂ ἐκ τῆς ἔχας * ἐσθίοισι . τινὲς δὲ ἱστοροῦσι καὶ ὅτι παρήχουνσιν οἱ Λωτοφάγοι μέγα τῶν ὑπὲρ Κυρήνη τόπων , ἀρχόμενοι ἀπὸ τῶν ὑπὲρ τῆς μαρυσσίας ἱσέρων Αἰθιόπων . τὰ δὲ γε τῆς Ὀδυσείας ὑπομνη - ματα βοτάνην φασί τὸν λωτόν . ἦν Αἰγύπτιοι ξηραίνοντες ἐλοῦσι , καὶ πέπτοντες ἐσθίουσιν ἄλλην δηλοῦσι οὖσαν παρὰ τὴν ἐν τῇ Ἰταλίᾳ τε λεμονίαν βοτάνην , ὁποῖος καὶ ὁ ἔσθιες λωτὸς , καὶ παρὰ τὴν ἐν τοῖς Τηλεμάχων λόγοις , ὡς λωτὸν φησι καὶ θρόνῳ καὶ κῦπτιρον . Ἡρόδοτος δὲ φησιν ὅτι ἐν Αἰγύπτῳ ἐπὰν ὁ ποταμὸς πλήρης γένηται καὶ τὰ πεδία πελαγίση , φύεται ἐν τῷ ὕδατι κρίνα πολλά , ἂ Αἰγύπτιοι καλοῦσι λωτόν . ταῦτα δοξήσαντες Αἰγύπτιοι αὐθίνοισι πρὸς ἥλιον . αἴτα τὸ ἐκ μέσου τοῦ λωτοῦ πτίσαντες ἐμφερεῖς ὄν τῇ μήκωνι ποιοῦνται ἐξ αὐτοῦ ἄρτους ὁποῖος πυροῖ . ἐστι δὲ φησι καὶ ἡ ῥίζα τοῦ λωτοῦ τοῦτον ἐδοδύμη . ὁ δ’ αὐτὸς λέγει καὶ ὅτι ὁ καρπὸς τοῦ λωτοῦ μέγεθος ὅσον σχίνον , γλυκύτατος , τῷ καρπῷ τοῦ φοίνικος ὁμοίως . ποιοῦνται δ’ ἐκ τοῦ καρποῦ τούτου καὶ οἶνον . ἐν δὲ τοῖς τοῦ Ἀθη - ναίου φέρεται περὶ λωτοῦ καὶ ταῦτα . ὁ τοῦ Αἰγυπτίου ἀνέμου , περὶ οὗ ἄλλοχοῦ ἐγράφη , πανίως , μήκος μὲν ὁ μακρότατος εἰς τέσσαρας πήχεις , πᾶχος δὲ δεκτυλῆσιος , ὁμοῖος καλαμῷ μακρῷ ἀρο*γάρῳ . ἐπὶ τούτῳ δ’ ἡ κωδύα . καὶ τὸ ἄνθος διπλάσιον ἢ μήκωνος . τὸ δὲ τοιούτων ἄνθος στεφανωσιζόν ὄν Αἰ - γύπτιοι μὲν καλοῦσι λωτόν , Ναυκρατίται δὲ μελιλωτόν . ἀφ’ οὗ καὶ στῖφαροι μελιλωτίνοι , πάνυ εὐώδεις , καὶ καύσωρος ὥρα φυντιχότατοι . Ὅρα δ’ ἐν τούτοις τὸ κωδύα διὰ τοῦ ὑ φυλοῦ γραφόμενον ἐν τοῖς ἀν - τιγράφους . ἄλλως περὰ τὴν Ὀμηριχὴν κωδύαν . Πολύβιος δὲ αὐτόπτης φησι τοῦ λωτοῦ γενέσθαι . καὶ εἶναι δένδρον οὐ μέγα , τραχύ , ἀκανθώδες , φύλλα ἔχον χλωρὰ ὁμοια ῥάμνῳ , καρπὸς δὲ αὐτοῦ τὴν μὲν ἀρχὴν ὁμοῖος λευκαῖς μυρίοις , αὐξόμενος δὲ γίνεται τῷ μὲν χρώματι φοινικοῦς , τῷ δὲ μεγέθει ζογ - γύλιαις ἐλαίας ὁμοῖος . πυρήνα δὲ ἔχει τελίως μικρόν . γίνεται δὲ φησι καὶ οἶνος ἐξ αὐτοῦ ἡδὺς καὶ ἀπο-40 λυστικός , ὃ χρωται χωρὶς ὕδατος . οὐ μένει δὲ πλῆν δέκα ἡμερῶν . διὸ καὶ ποιοῦσιν αὐτὸν κατὰ βραχύ πρὸς τὴν χρῆσιν . ποιοῦσι δὲ καὶ ἄξος ἐξ αὐτοῦ . Ὅς δὲ καὶ ἡ τοῦ φοίνικος ὁπώρα συντελεῖ εἰς οἶνον , καθωμῆλῃται . ὡς δὲ καὶ ῥοδίχων ἦν τις λωτὸς , ὁ Ἀθηναῖος δηλοῖ ἐν οἷς ἱστορεῖ καὶ ὅτι Παγ - κράτης ποιητὴς Ἀλεξανδρεύς Ἰδυσανῷ τῷ αὐτοχράτορι ἐπιδημῶντι ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , μετὰ τετρασίας μυριάδος αὐτὸν ἐπέδειξε . φασκων ἀναπρηφῆναι γῆθεν τὸν τοιουτόχρονον * λωτόν , ὥστε τὸ εἶμα ἢ γῆ ἐδέ - ξατο τοῦ μαρροσίου λέοντος ὄν ἐκχι πον ἐν νυνησίῳ καταχθλῆκε ὁ Ἀρμανδός , μέγα χρίμα ὄντα , καὶ
Lemmas: δηλαδή , οριμα εἰμί ἐξαλλαγή περιγραφτικη . ὁ γεόω ποιέω οὕτως . ἐφίστημι ἄγω ἵππος μαχίζομαι και πεζός . 'Ημιοι δέ 'Ιλιαν και ὁ νυν μέν , ὁ πέζις δίνω . εν δέ ἕξ ἄιρος ὁ λέξις δῆλος , ἔνθα φημί 'ιπριηως ἐπιτίθημι ἀείρω λέγω . ὁ δέ μάχομαι μάχη , ἄλλως τε 'Αττικον εἰμί , και ἐτυμολογικός δέ προς εἰμί . τε δέ μετανίστημι ἀντί ὁ επουειρω , μετιληδε , διά διαθηγουν γράφω ὁ παλαιός . ως ἀπό ὁ νέος νέος νέος . ὥσπερ καίω καίω και χέω χέω ὁ χωρίον . ἕξ ου και χειά . ως ὁ , ουδως δέ αμφισβησιν οὐδέ χέω ὁ εἰμί χωρέω . ὁ δέ νέος εν ὁ ε - γράφω ως ἀπό ὁ νέος νέος μετά ὁ δύο ἐκπλήσσω . ως γαρ ἔρχομαι αὐτός , οὐ επουρενοι ὁ παλαιός . ὁ δέ μετενεισετος βούλω , οὐ ως ἐπί τόπος νοέω ὁ βουλετου , ἀλλά ὅτι μεταπορεύομαι μετά ὁ ὁ ἡμέρα αὐξίς ὁ 'Ηλιος κατά ὥρα βουλετου . ως ὁ μεσημβρία εἰμί , ὁ ὀλίγος τίς μετά μεσημβρία , ὅτε δίδωμι λέων ὁ κάμνω ως και εν 'Ιλιαδι δηλόω . Εν δέ ὁ προ*τιρω πλέω , σημειω-10 σός ὅτι ὁ ποιητής επιχρως ὁ τόπος ὁ κατά ὁ 'Οδυσεα πλεινεος και ἐκ ὁ ἱστορία εἰς μῦθος αφαειως και ανελεγκτως ἐξοχλέω ἐθέλω κατά ποιητικός ἐπιτήδευμα και εἰμί ἀφανίζω ὁ ὁ ἀληθής γεωγραφία ἠχή και οὐδείς αρθηλον σημεῖον τοπογραφία ὅς ποιέω εγκαταλείπω ἀλλά τε τις μεθοδυο ως αὐτός ἀρέσκω , και ὁ 'Οδυσεα δέ μεθίστημι ἐκ τόπος εἰς τόπος ἐπιλέγω . ἐντίθημι δέ προτηρέω πλέω . ἀντί ὁ , ἐπί ὁ ἐκεῖθεν και ποθωτερω , μη προστίθημι ἵημι ἐπί δεξιός ἵημι ἐπί ἀριστερός , ὁ προς ὅδε ὁ κλίμα ὁ ἐκεῖνος , ἀλλά εν ἀσαφής εδν οὗτος κεῖμαι , ως αν μη αυθοθεν ὁ πλεαμα ἐλέγχω . ὁ γοῦν ἐντίθημι δέ πρότερος πλέω ακαρημενοι ἦτορ , ου μόνος ἐνταῦθα κεῖμαι , ἀλλά και ὅτε ἐκ ὁ ὁ 'Αυσραγων εἰς Κεχλωπας ὁ πλόος . ἐκεῖθεν εἰς ὁ 'αιολος νῆσος , και τις 'Αυς - σιργονδας ἐκεῖθεν . και ἕξ αὐτός εἰς ὁ Κικνην , περιηγέομαι ὁ ποιητής αζημιηως και μέτρον - ὁ τόπος ἐπιτηδές ἀσαφής . ὁ δέ δειλός τάφος , ἀντί ὁ δειλαιος ὁ και αλλεχου προδηλόω . 'Ιστεον δέ και ὅτι ὁ περί ὁ ανακεζημενων λόγος νεκρός προηλυστερος κεῖμαι παρά ὅς ποιητής ως ὅλος κάτω ἐπαναλαμβάνω , διά εἰμί ἀναφρονέω ὁ * ὁ διήγησις έλλειμμα . δῆλος γαρ , ὅτι πρῶτος χάζομαι ὁ κάμνω ἀνακαλέω , ἔτης ὁ νέος ἀποπλέω . ὁ και ὁ ποιητής δῆλος ἠχή ἀπωθέω - τικ σχῆμα , ὅτι οὐδέ ἄρα προτηρέω πλέω ὁ νέος πριν ὅδε γίγνομαι . 'Εστι δέ εν οὗτος και ἀντιθετικός ἠθοποιέω σχῆμα ὁ , ακαρημενοι ἦτορ ἀμανός ἐκ θάνατος . τείνω ὁ , λυσυματη και χαροντες . ὁ μέν , διά ὁ ὄλλυμι , ὁ δέ , ὅτι μη και αὐτός ἀπόλλυμι . 'Οτι θαλάσσιος ζάλη κράζω και πλοῖον κινδυνώδης ὁποῖος ὁ ἐξώστης ἀνέρχομαι ποῖος , ἡμέτερος . νηναι δέ ἐπί ωρεαν εἰκών Βορηην θεός , λαῖλαψ θεσπιδη , σῦς δέ νέφω καλύπτω γαῖα ὁμός και πόντος . ὀπωρεύς δέ οὐρανόθεν ν . ὁ μέν ἐπάνω εφροντ' επικαρθαι . ἱστίον δέ σφεῖς τρίζω τε και τρέχω διαχέω εἰς ανιμοιο . ἔτης θαλάσσιος κράζω ὁ τοιοῦτος κακός ἡμέτερος . και ὁ ὅς εἰς ναῦς καθίημι διδαντες ὄλεθρος . αὐτός δέ εσαμηνως προσερίζω ὁ κατά Ἀρι - σταρχον προσερίζω ἤπειρος . ἔνθα δύο νεκτας δύο δέ ἦμαρ συνεχής ἀεί καμευ' ὁμός και οἰδάνω τε και ἄλγος θυμός ὀδούς . και ὁράω εν οὗτος ὁ συνεχής τείρω ὁ καταχέω προτίθημι - βρόχος ανανθως . δύο και ἐπιλογίζομαι τις ὥσπερ ἐπί ὁ ἐννεόω , οὗτος και ἐνταῦθα διαλύω ὁ ἡμεῖς - ὁ * δῆλος διά δεκτυλον . Νιχτε δέ συνήθης ἐνταῦθα , ὁ ἐκ ὁ νέφω ἠχή σχοτους . δύο και ἐπήν οὐρανόθεν αὐτός γίγνομαι ὁ εἰμί ἕξ ἄιρος . ὁ γαρ ὁ κύριος ν ὁ εἰμί σκιά , ου μη σχοος νέφω εν αιρι . 'Επικαρθαι δέ , ου πλέγμα ὁ ὁμοίως ὁ εχθαροις , ἀλλά ἐπί κεφαλή . διά ὁ ἐκ ὁ σφοδρός πνεῦμα ὁ ἱστίον πολύς ἐντείνω . και εἰμί ὅμοιος ὁ , ἐπί Κάρ . ως ὁ , ἕξ ωκεανός ἐπί Κάρ . ὁ δέ τρίζω και τρέχω , κατά και εν 'Ιλιαδι ταραχροντων ἦχος οθησως δῆλος . 'Οτι και ἐνταῦθα εν ὁ , ἀλλά ὅτε δη τρίτος ἦμαρ ευπλοιαμος τειδεν 'Ηως , Ηωʹ μέν , ὁ ασμασιωδη λέγω ὁ * γεωφωρον , διά εἰμί ἀποτελέω ἥμιον . ἦμαρ δέ , ὁ κοινῶς λέγω μιαίνω , ὁ ὑπό ὁ μεθιξεω ευπλοιαμος ἀποτελέω 'Ηως . 'Οτι εὔπλοια κράζω ὁ , ἱστίον ἀράομαι εἷς ὁ ἱστίον λύζω ἐρύω ἠχέω ανελυατιμοω ημιδη , ὅς δέ ακμους τε κυδαρηται τε δύο . 'Οτι και ὁ 'Οδυσεα δύο ὁ μέλος κάθω και τρίβω τις . ἡμέτερος γοῦν ως εσαληθης αν ζέω εἰς πετροδα γαῖα , ει μη ἀμία ἦμος τε περί γυπτοειντα μέλεος και Βορέας ἀπισόω , περιπλέκω δέ Κύθηρα . ὁ νῆσος , ως και αλλεχου φαίνω , περί ὁ 'Ασωνικην νόος . ὁράω δέ ὡς Βορέας μέν ἀπωθέω ἐκ Μαλείας , Νότος δέ οὐ εἄν , ἀλλά μᾶλλον προσεφάσσει ὁ ἔκχι ὁ δέ αὐτός πλείω . ὁ δέ ὕδωρ , ενδιακνυος ὁσῶδη ὁ ἔκχι θάλασσα εἰμί . ὁ δέ ἀπωθέω , λέξις μέν εἰμί Ἀττικός . καί ὁ ἐξωθέω καί συνίημι . εἰμί δέ τατός ὁ ἐξωθέω . ἐκ ὅς καί ἄνεμος ἐξώστης καί ὤστης λέγω . * ὅτι2 ἐννῆμαρ ἐκ Μαλείας φέρω ὀλοός ἄνεμος Ὀδυσσεύς ὁ Δικαίη ἐπιβαίνω γαῖα Λωτοφάγος , ὁ φημί ἄνθινος εἶδαρ ἐσθίω . ἔνθα ἐπί παιροος βαίνω ἀγρασάμεθα ὕδωρ . αἶρα δέ δεῖπνον εἴλω ἑταῖρος . ἐπεί δέ σιτέω τε πατέω ἀδέω ποτής , δίω ὁ ἔχω ἱπάρους φρουρά πυνθάνομαι εἶμι ἀνήρ δύο Χαρίνας , τρίτατος χαίρω ἅπας ἤτοι δίδωμι επιεπομαι , ὁ τις ἀνήρ ἄγω ὁ ἐκχι . ὁ δέ , μέγεις ἀνήρ Λωτοφάγοι , οὐ ἐπί ἐπανίημι . οὖον βία κατέχω ἀλλά ἡδονή διέλασις . φημί γάρ . οὐδέ ἄρα Λωτοφάγος μὴ*δονθ’ Ἤπαρ ὀξύπρωρος ὄλεθρος ἡμέτερος ὁποῖος τις ἐν ὁ Ἴξις γίγνομαι , ἀλλά σφεῖς δίδωμι λωτός πάσσω . ὁ δέ ὡς τις λωτός ἐσθίω μελιηδής καρπός , οὐ ἔτι ἀπαγγέλλω πάλιν ἐθέλω οὐδέ νέομαι . ἀλλά αὐτός βούλομαι μετά ἀνήρ Λωτοφάγοι λωτός ἐρέπτομαι μένω , νόστος τε λανθάνω . ὁ μέν ἔχω ἐπί ναῦς ἄγω χλαιειμι ἀνέρχομαι , ναός δέ ἐπί γλαφυρός ὑπό ζυγόν δήω ἐρύω . ὁ δέ ἄλλος χέλυς σπέρχω ναός ἐπιβαίνω , μή πῶς τις λωτός φάγος νόστος λανθάνω . Τῖς δέ ὁ λωτός καί οἷος καί ὅτι καρπός1 δένδρον εἰμί εἰκότως μεσπύλῳ καί ὡς ὅνος αὖος - ὁ ἐκθλίβω καθά καί ὁ Φοῖνιξ , ἱστορέω εἰς πλῆθος ὁ παλαιός , φυτολογούντες ἐπιμελής , καί ὁ ὁ ἱστορία λωτός καταγραφή ὁ φιλόλογος δίδωμι . ἰστέον δέ καί ὡς ὁ μέν ὁ Μῆνιγξ νῆσος ὁ Λωτοφάγος ἐπιγράφω , λωτοφαγέω εἰμί λέγω ὁ νῆσος οὗτος . ὁ δέ φημί , ὅτι λωτός , πόα καί ῥίζα ἀπό ὅς σιτέομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι οὖον δήω ποτός . Οσάρ οὐδέ ἔχω διά ὁ ἀνυδρία . καί δοκέω καί ὁ ποιητής οὐ ἀπό δένδρον εἰδώ εἰμί ὁ λωτός , ὅς ἀνίημι θινον αὐτός εἶδαρ φημί , καί ῥέπω αὐτός λέγω . ἄλογος γάρ ζῷον οἴζω ὁ ῥέπω , ὅς ἐκ ὁ χάω * ἐσθίω . τις δέ ἱστορέω καί ὅτι παρέχω ὁ Λωτοφάγος μέγας ὁ ὑπέρ Κυρήνη τόπος , ἄρχω ἀπό ὁ ὑπέρ ὁ μαρυσσίας ἱσέρων Αἰθίοψ . ὁ δέ γε ὁ Ὀδυσσεία ὑπομνη - μάτη βοτάνη φημί ὁ λωτός . εἰμί Αἰγύπτιος ξηραίνω αἱρέω , καί πτω ἐσθίω ἄλλος δηλόω εἰμί παρά ὁ ἐν ὁ Ἰταλία τε λεμονία βοτάνη , ὁποῖος καί ὁ ἐσθίω λωτός , καί παρά ὁ ἐν ὁ Τηλέμαχος λόγος , ὡς λωτός φημί καί θρόνος καί κῦπτιρον . Ἡρόδοτος δέ φημί ὅτι ἐν Αἴγυπτος ἐπάν ὁ ποταμός πλήρης γίγνομαι καί ὁ πεδίον πελαγίζω , φύω ἐν ὁ ὕδωρ κρίνον πολύς , ὅς Αἰγύπτιος καλέω λωτός . οὗτος δοξάζω Αἰγύπτιος αυθινοις πρός ἥλιος . ἀΐτας ὁ ἐκ μέσος ὁ λωτός πτίσσω ἐμφερής εἰμί ὁ μήκων ποιέω ἐκ αὐτός ἄρτος ὁποῖος πυρόω . εἰμί δέ φημί καί ὁ ῥίζα ὁ λωτός οὗτος δίδωμι . ὁ δέ αὐτός λέγω καί ὅτι ὁ καρπός1 ὁ λωτός μέγεθος ὅσος σχῖνος , γλυκύς , ὁ καρπός ὁ Φοῖνιξ ὁμοίως . ποιέω δέ ἐκ ὁ καρπός οὗτος καί οἶνος . ἐν δέ ὁ ὁ Άθης - νάω φέρω περί λωτός καί οὗτος . ὁ ὁ Αἰγύπτιος ἄνεμος , περί ὅς αλλοχοω γράφω , Πανίως , μήκος μέν ὁ μακρός εἰς τέσσαρες πῆχυς , πάχος δέ δεκτυλῆσιος , ὅμοιος κάλαμος μακρός ἀρο*γάρῳ . ἐπί οὗτος δέ ὁ κώδεια . καί ὁ ἄνθος διπλάσιος ἢ μήκων . ὁ δέ τοιοῦτος ἄνθος στεφανωσιζόν εἰμί ὁ - γύπτιοι μέν καλέω λωτός , Ναυκρατίτης δέ μελίλωτον . ἀπό ὅς καί στιφαρος μελιλώτινος , πάνυ εὐώδης , καί καύσωρος ὥρα φυντιχότατοι . Ὅρας δέ ἐν οὗτος ὁ κώδεια διά ὁ ὑ φῦλον γράφω ἐν ὁ εἰς - τιγραφος . ἄλλως περάω ὁ Ὀμηριχὴν κωδύα . Πολύβιος δέ αὐτόπτης φημί ὁ λωτός γίγνομαι . καί εἰμί δένδρον οὖον μέγας , τραχύς , ακανθώδης , φύλλον ἔχω χλωρός ὅμοιος ῥάμνος , καρπός1 δέ αὐτός ὁ μέν ἀρχή ὅμοιος λευκός μυρίος , αὐξάνω δέ γίγνομαι ὁ μέν χρῶμα Φοινικοῦς , ὁ δέ μέγεθος ζογ - γυλιος ἐλαία ὅμοιος . πυρήν δέ ἔχω τέλιος μικρός . γίγνομαι δέ φημί καί οἶνος ἐκ αὐτός ἡδύς καί ὁράω λυστικός , ὅς χράω Χωρὶς ὕδωρ . οὖον μένω δέ Πλῆν δέκα ἡμέρα . διό καί ποιέω αὐτός κατά βραχύς πρός ὁ χρῆσις . ποιέω δέ καί ἄξος ἐκ αὐτός . ὅς δέ καί ὁ ὁ Φοῖνιξ ὀπώρα συντελής εἰς οἶνος , καθωμῆλῃται . ὡς δέ καί ροδιχοω εἰμί τις λωτός , ὁ Ἀθηναῖος δηλόω ἐν ὅς ἱστορέω καί ὅτι Παγ - Κράτης ποιητής Ἀλεξανδρεύς Ἰδυσανῷ ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιδημέω ἐν Ἀλεξάνδρεια , μετά τρασιά μυριάς αὐτός ἐπιδείκνυμι . φάσκω ἀναπράσσω γῆθεν ὁ τοιουτοχρονος * λωτός , ὥστε ὁ εἷμα ἢ γῆ ἐδέ - ξατο ὁ μαρροσιον λέων εἰμί ἐκχι πως ἐν νυνησιον καταχθλῆκε ὁ Αρμάνδος , μέγας χρῖμα εἰμί , καί