eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1768
τῶν τοῦ ἱκρείου μελῶν , δηλοῖ τὸ , πάντοθεν ἀρχόμενος μελῶν , καὶ μετ’ ὀλίγα τὰ , ἄρματα θύσε θεοῖς . Δῆλον δὲ ὅτι διαχέεται μὲν ἱκρείον ἀδρομερῶς , μιστύλλεται δὲ εἰς βραχέα τινα , καὶ ὅτι ἐκ τοῦ τοιού - του διαχέειν καὶ τὸ διαχεῖσθαι εἴρηται παρὰ τοῖς ὑστεροῖς , ὡς τοῦ χαίροντος μὴ ἔχοντος ἑαυτὸν συνά - γειν , ἀλλ’ ἐκχεόντος εἰς πλατυσμοῦν . Τὸ δὲ ἐς πύονα δημῶν , ἔστι μὲν ἐρμηνεία τις ἡ παράφρασις τοῦ , κατὰ τε κνίσση ἐκάληψαν . λέγει δὲ δημῶν τὴν κνίσσιν , τὸν ἐπίπλουν , ὅς κατὰ ’Ηρω*διανὸν εὐανάδοτός ἐστι πρὸς τὴν ὀσφρησιν οὐν αὐτοτελῆς περιτεθεμμένος τοῖς μηρίοις , ἐνθα διαλαμβάνων ἐκεῖνος καὶ περὶ κνίσσης φησὶν ὅτι ὡς περ στῷ στίξῳ τοῦ τρίχῳ , οὕτω καὶ αὐὸ κνίζω τὸ ἐξεπιπολῆς καὶ ἰσχνὸς καταξῦω , οὐ μέλλων κνίσω , ἀφ’ οὐ ἡ κνῖσα , ἔκτασιν μὲν , φησι , λαβοῦσα τοῦ ἰῶτα , δηλοῦσα δὲ τὴν κατ’ ὀλίγον ἀπὸ τοῦ ὀπτομένου ἀναφορὰν τῇ ὀσφρήσει προσοίζουσαν . ὁ δ’ αὐτὸς ἐκαὶ διασκευάζων καὶ ὡς ταυτὸν ἐστι τὸ , τε ξύνειν καὶ τὸ κνικὶν ἤτοι κόπτιν , ἐξ οὐ καὶ τὸ κνίζειν λέγε - ται , παράγει χρήσεις τοιαύτας . ξύομαι δ’ οὐδὲν ἰσχύον , τοὔστι κνώσκω · καὶ Σώφρων , βαῖα δ’ ἐξυ - σμαι ἐκ ποδὸς εἰς κεφαλήν , ἤρουν κίνησμαι . καὶ ξυσίλον δέ , φησιν , ἀποφαίνεται τινα ἐκ τοῦ συνε - χοῦς ἐν τῇ γῆρα κνησμοῦ . φέρει δὲ καὶ Δημοκρίτου χρήσιν ταύτην · ξυόμενοι ἄνθρωποι ἵδονται , καὶ σμιν γίνεται ἄ περ τοῖς ἀφροδισιάζουσι . Ἰστέον δὲ ὅτι σαφέστερον ἄλλως τὸ ὡμοθετεῖτο πάντωνος ἀρχόμενος ἐς δημόν , ἔστι νοῦσα ὡς ἐρμηνείαν τοῦ ὡμοθετεῖν . δῆλον γὰρ ὡς τὰ ὡμὰ ἐπίθεντο ἐς δημόν , ἵνα ὧζον ἐκκαίουντο . Τὸ δὲ ἐν πυρὶ βάλλε παλύνας , τοὔστι λευκὰς καὶ καταπάσας , ἀλγίτου ἀκτῆ , τοὔστι δώρω ἢ κλάσματι , ὡς πολλαχοῦ δεδήλωται , δηλοῖ μὲν , ὡς τῶν ἀρτοποιουμένων ἀπῆρχοντο ἐν τῷ * Θύειν . ἀναμνηῖσκει δὲ καὶ ὡς πρὸ τῆς τοῦ λιβανωτοῦ εὐρώσεως εἰς μνήμην τῆς πάλαι διαίτης ἐθώμιον τότε ἀλγίτοις , ἢ καθ’ αὐτὰ ἢ μετὰ τῶν ἄλλων ἀπαρχῶν , ὡς ἀπάρ - γματα ἐρεῖ ὁ ποιητής . ἔπειρο δὲ τὸ παλύνας ἀλγίτοις εἴπον ἀντὶ τοῦ μαζοποιήσας καὶ συναναδένσας τὰ ἄλγυρα . * Ἠλοῖς δὲ ταῖς μαγερικαῖς λέγει τραπέζας κατὰ γενὸς ἢ ἀρσενικὸν ἢ καὶ οὐδε - τέρου , ὡς δηλοῖ παρὰ τῷ κομικῷ τῷ , καθεῖδε τοὐλεόν . ἐκ τούτου δέ , ἐλέατρος παρὰ τοῖς ὑστεροῖς ὁ δαι - τρός . ἐδέατρος μέντοι διὰ τοῦ δέλτα ὁ προγευστής . δῆλον δ’ ὅτι ὁ ἐλεὸς καὶ εἰλεὸς λέγεται ἐπενθέσει τοῦ ἰῶτα . Ἐν δὲ τῷ , ἔπταχα , ὁ γίνεται ἀπὸ τοῦ ἑπταχῆ ὁμοίως τῷ , διχῆ δίχα καὶ τοῖς ἐξῆς τέτραχα πένταχα ἐξαχα , δηλοῖ τὴν πολλὴν διαφορὰν τοῦ πενταετήρου μᾶλα πύονος ὑδὸς πρὸς τοὺς πρὸ βυαχῶν σφαγέντας δύο χοίρους . οἱ μὲν γὰρ ὀπηθήντες παρετέθησαν τῷ Ὀδυσεῖ , ἀρξέντες τ’ μόνῳ αὐτῷ ἢ ἀλλὰ καὶ τῷ Εὐμαίῳ . οὗτος δὲ ὁ πενταετήρος ἔπταχα μεμοιραμένος ἀρξέσαι τῇ μὲν μιᾷ μοίρᾳ πρὸς θυσίαν , ταῖς δὲ λοιπαῖς Ὀδυσεῖ τε καὶ Εὐμαίῳ καὶ λοιποῖς τέσσαρσιν . Ὅτι δὲ προὑπάρχει ὡς περ τῆς κοινότητος λεγομένης μοίρας , ἀφ’ ἧς τὸ μοιράσθαι , οὕτω καὶ τῆς κατὰ τὴν πεπρωμένην ῥῆμα τὸ μεῖρω , οὐκ ἔστιν * ἀμφιβαλεῖν . ὁμοίως δὲ καὶ τῆς ὁμοσήμου αὐτῆς προὑπό-50 καιται τὸ δαίω , ἐπὶ δὲ καὶ τοῦ αἰσίμου . διὸ μετὰ τὸ συθώτης δαιτρεύσων , ὁ περ ἀπὸ τοῦ δαίω γίνεται , ἐπῆχται τὸ , περὶ γὰρ φρεσὶν αἴσμα ἤδη , ταυτὸν δὲ εἰπεῖν , αἴσια καὶ ἐναίσια , ἤρουν κατ’ αἴσαν , ἥς θέμα τὸ δαίω ἤτοι μερίζω , ὁ δὴ μερίζω ἐκ τοῦ μεῖρω μεροῦ γέγονε κατὰ παραγωγήν . Ὅτι δὲ τὸ μεῖρω καὶ ἀμείρω λέγεται πλεονασμῷ ἐθίμῳ τοῦ ἄλφα , Ἡσίοδος ἐδείξεν ἐν τῷ , τρίτην ἀπαμείρε - ται αἴσαν . ἐνθα φαίνεται καὶ ὅτι συγγενές , ὡς περ τὸ ἀπαμείρειν καὶ ἡ αἴσα , οὕτω καὶ τὸ δαεῖν καὶ ἡ μοῖρα . χρήσεις δὲ κατὰ τὴν τοῦ Ἡσιόδου καὶ παρ’ Ὁμήρῳ ἐν τῷ , ἤμισυ γὰρ τ’ ἀρτέρις ἀπαμείρεται εὐρύοπα Ζεὺς ἀνδρῶν , οὐς ἂν δὴ καὶ ἐξῆς , ὁ περ σημαίνει ὅτι παρὰ τινοιν ἄλλοις εὐήται κατ’ ἑτεροῖαν γραφήν , ἤμισυ γὰρ τε νόου ἀπαμείρεται , ἤρουν τὸ ἤμισυ τῆς φρονήσεως . ὅτι δὲ καθὰ ἐν τῷ ἀμείρεται , οὕτω καὶ ἐν τῷ ἀσταχὺς καὶ ἀσταφὶς πλεονασμός ἐστι τοῦ ἄλφα , πολλαχοῦ δεδήλωται . Ὅτι εὐχὴ τις τιωμένου πρὸς τὸν τιμῶντα τὸ , αὐθ’ οὕτως φίλος θεῷ πατρὶ γένειο ὡς ἐμοί , ὅτι με τοῖον ἐόντ’ ἀγαθοῖσι γεραίρεις . Ὀδυσεύς δὲ τοῦτο ὑπὲρ Εὐμαίου εὐχή , ὡς τὸν δεσπότην νύτοις ὑδὸς διη - νεκάσω γέροις . Σημειῶσαι δὲ ὅτι καὶ ἐν * Ἠλιάδι ποιεῖ τὸ , αὐθε οὕτως φίλος Διὶ πατρὶ γένειο ὡς ἐμοί · ἀπὸ ἐναντίας μέντοι διαστάσεως . ἄχθεται γὰρ ἐκαὶ κατὰ τοῦ Ἀχιλλέως ὁ τοῦτο λέγων καὶ οὐχ’ ὡς ἐνταῦθα εἰς ἀγαθὸν ἐπείχεται . Ὅτι εὐνοοῦντος ξενδόχου λόγος τὸ , ἐσθὶε δαιμόνιε ξεί - νων καὶ τέτρεο τοῖσδε , ὅσα πάρεστιν . εἶτα ἐπιπλέκει γνωμικὸν ὁ τοῦτο παρὰ τῷ ποιητῇ εἰπὼν Εὐ*μαός · θεὸς δὲ τὰ μὲν δώσει τὰ δ’ . ἐάσει , ὅτι κεὶν ὁ θυμὸς ἐθέλει , δύνανται γὰρ ἀπαντα.1767
Lemmas: ὁ ὁ ἱκρείου μέλος , δηλόω ὁ , πάντοθεν ἄρχω μέλος , καί μετά ὀλίγος ὁ , ἅρμα θύω θεός . Δῆλος δέ ὅτι διαχέω μέν ἱκρείον αδρομερώς , μιστύλλω δέ εἰς βραχύς τις , καί ὅτι ἐκ ὁ οιὁ - ὁ διαχέω καί ὁ διαχέω εἴρω παρά ὁ ὑστερέω , ὡς ὁ χαίρω μή ἔχω ἑαυτοῦ Σύνα - γειν , ἀλλά ἐκχέω εἰς πλατυσμοω . ὁ δέ εἰς πύονα δημός , εἰμί μέν ἑρμηνεία τις ὁ παράφρασις ὁ , κατά τε κνίζω ἐκάληψαν . λέγω δέ δημός ὁ κνῖσις , ὁ ἐπιπλέω , ὅς κατά Ἡρωδιανός εὐανάδοτος εἰμί πρός ὁ ὄσφρησις ὀν αὐτοτελής περιτίθημι ὁ μηρία , ἔνθα διαλαμβάνω ἐκεῖνος καί περί κνῖσα φημί ὅτι ὡς περ ἵστημι στίζω ὁ τριχόω , οὗτος καί αὐὸ κνίζω ὁ ἐξεπιπολῆς καί ἰσχνός καταξύω , οὖον μέλλω κνίζω , ἀπό οὖον ὁ κνίζω , ἔκτασις μέν , φημί , λαμβάνω ὁ ἰῶτα , δηλόω δέ ὁ κατά ὀλίγος ἀπό ὁ ὀπτάω ἀναφορά ὁ ὀσφραίνομαι προσφέρω . ὁ δέ αὐτός καίμι διασκευάζω καί ὡς τατός εἰμί ὁ , τε συνέρχομαι καί ὁ κνικις ἤτοι κόπτι , ἐκ οὖον καί ὁ κνίζω λέγω - ὁ , παράγω χρῆσις τοιοῦτος . ξύω δέ οὐδείς ἰσχύω , ἔτος κνάω · καί Σώφρων , Βαία δέ ἐξυ - σμάω ἐκ πούς εἰς κεφαλή , ἀρόω κινέω . καί ξυσίλον δέ , φημί , ἀποφαίνω τις ἐκ ὁ συνίημι - χοῦς ἐν ὁ γῆρας κνησμός . φέρω δέ καί Δημόκριτος χρῆσις οὗτος · ξύω ἄνθρωπος ιδοντ , καί Σμῖν γίγνομαι ὅς περ ὁ ἀφροδισιάζω . ἰστέον δέ ὅτι σαφής ἄλλως ὁ ὠμοθετέω πάντων ἄρχω εἰς δημός , εἰμί Νούσα ὡς ἑρμηνεία ὁ ὠμοθετέω . δῆλος γάρ ὡς ὁ ὠμός ἐπιτίθημι εἰς δημός , ἵνα ὄζω καίω . ὁ δέ ἐν πῦρ βάλλω παλύνω , ἔτος λευκός καί καταπάσσω , αλγιος ἀκτέα , ἔτος δῶρον ἢ κλάσμα , ὡς πολλαχοῦ δηλόω , δηλόω μέν , ὡς ὁ ἀρτοποιέω ἀπάρχω ἐν ὁ * θύω . ἀναμιμνήσκω δέ καί ὡς πρό ὁ ὁ λιβανωτός ευρωσις εἰς μνήμη ὁ πάλαι δίαιτα θωμίζω τότε ἄλγις , ἢ κατά αὐτός ἢ μετά ὁ ἄλλος ἀπαρχή , ὡς ἀπαίρω - γματα εἴρω ὁ ποιητής . πίρος δέ ὁ παλύνω ἄλγις εἶπον ἀντί ὁ μαζοποιέω καί συναναδένσας ὁ ἄλγυρα . * ἡλόω δέ ὁ μαγερικαῖς λέγω τράπεζα κατά γένος ἢ ἀρσενικός ἢ καί οὐ - τέρας , ὡς δηλόω παρά ὁ κωμικός ὁ , κάθημι ἐλεός . ἐκ οὗτος δέ , ἐλέατρος παρά ὁ ὑστερέω ὁ δή - τρος . ἐδέατρος μέντοι διά ὁ δέλτα ὁ προγεύστης . δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐλεός καί εἰλεός λέγω ἐπένθεσις ὁ ἰῶτα . ἐν δέ ὁ , πτήσσω , ὁ γίγνομαι ἀπό ὁ ἑπταχόος ὁμοίως ὁ , διχῆ δίχα καί ὁ ἑξῆς τέτραχα πένταχα ἐξάγω , δηλόω ὁ πολύς διαφορά ὁ πενταέτηρος μῆλον πύονος ἀνδρό-θηλυς πρός ὁ πρό βυηχω σφάζω δύο χοῖρος . ὁ μέν γάρ ὀπηθήντες παρατίθημι ὁ Ὀδυσσεύς , ἄρχω τε μόνος αὐτός ἢ ἀλλά καί ὁ Εὔμαιος . οὗτος δέ ὁ πενταέτηρος πτήσσω μοιράω ἄρχω ὁ μέν εἷς μοῖρα πρός θυσία , ὁ δέ λοιπός Ὀδυσσεύς τε καί Εὔμαιος καί λοιπός τέσσαρες . ὅτι2 δέ προυπάρχω ὡς περ ὁ κοινότης λέγω μοῖρα , ἀπό ὅς ὁ μοιράω , οὗτος καί ὁ κατά ὁ ἔπορον ῥῆμα ὁ μέρω , οὐ εἰμί * ἀμφιβάλλω . ὁμοίως δέ καί ὁ ομόσημος αὐτός προὑπό-50 καΐτης ὁ δαίω , ἐπί δέ καί ὁ αἴσιμος . διό μετά ὁ συθώτης δαιτρεύω , ὁ περ ἀπό ὁ δαίω γίγνομαι , ἐπάγω ὁ , περί γάρ φρήν αἴσμα ἤδη , τατός δέ εἶπον , αἴσιος καί ἐναίσιος , ἀρόω κατά αἶσα , ἥς θέμα ὁ δαίω ἤτοι μερίζω , ὁ δή μερίζω ἐκ ὁ μέρω Μέρου γίγνομαι κατά παραγωγή . ὅτι2 δέ ὁ μέρω καί ἀμείρω λέγω πλεονασμός ἐθιμον ὁ ἄλφα , Ἡσίοδος δείκνυμι ἐν ὁ , τρίτος ἀπαμείρω - ὁ αἶσα . ἔνθα φαίνω καί ὅτι συγγενής , ὡς περ ὁ ἀπαμείρω καί ὁ αἶσα , οὗτος καί ὁ δάω καί ὁ μοῖρα . χρῆσις δέ κατά ὁ ὁ Ἡσίοδος καί παρά Ὅμηρος ἐν ὁ , ἥμισυς γάρ τε ἀρτήρ ἀπαμείρω εὐρύοπα Ζεύς ἀνήρ , οὖς εἄν δή καί ἑξῆς , ὁ περ σημαίνω ὅτι παρά τις ἄλλος εὕω κατά ἑτεροῖος γραφεύς , ἥμισυς γάρ τε νόος ἀπαμείρω , ἀρόω ὁ ἥμισυς ὁ φρόνησις . ὅτι δέ καθά ἐν ὁ ἀμείρω , οὗτος καί ἐν ὁ ἄσταχυς καί ἀσταφίς πλεονασμός εἰμί ὁ ἄλφα , πολλαχοῦ δηλόω . ὅτι2 εὐχή τις τιωμένου πρός ὁ τιμή ὁ , αὐτω οὕτως φίλος θεός πατήρ γίγνομαι ὡς ἐγώ , ὅτι ἐγώ τοῖος εἰμί ἀγαθός γεραίρω . Ὀδυσσεύς δέ οὗτος ὑπέρ Εὔμαιος εὐχή , ὡς ὁ δεσπότης νύσσω ἀνδρό-θηλυς δῖος - νεκάσω γέρος . σημειόω δέ ὅτι καί ἐν * Ἠλιάς ποιέω ὁ , αὐθε οὕτως φίλος Ζεύς πατήρ γίγνομαι ὡς ἐγώ · ἀπό ἐναντίος μέντοι διάστασις . ἄχθομαι γάρ καίμι κατά ὁ Ἀχιλλεύς ὁ οὗτος λέγω καί οὐ ὡς ἐνταῦθα εἰς ἀγαθός ἐπέχω . ὅτι2 εὐνοέω ξενδοχοω λόγος ὁ , ἐσθίω δαιμόνιος ξέω - νάω καί τέτρεο ὅδε , ὅσος πάρειμι . εἶτα ἐπιπλέκω γνωμικός ὁ οὗτος παρά ὁ ποιητής εἶπον Εὔμαος · θεός δέ ὁ μέν δίδωμι ὁ δέ . ἐάω , ὅτι ἐκεῖνος ὁ θυμός ἐθέλω , δύναμαι γάρ ἀπαντάω