eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1578
ἔργον ἐδύνατό ἐμοί , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ ἔοικα οὔτε δέμας οὔτε φρόνη . ἀλλ’ οὐδὲ ἀνθρώπων τοῖς μακαριωτέ - ροις , ἀλλὰ τοῖς ἀνάπαισι . Τὸ δὲ φαίνονται ἐνεργεῖς , ἔοικε πῶς ἐτυμολογικῶ τρόπῳ . ἐνεργεῖς γὰρ , τὸ οἷόν ἐστι λευκὸν καὶ διαυγοῦν φαίνεσθαι ἢ φαίνον . ὅν πρωτότυπον τὸ φαίνειν ἐστι . δι - * λόν δὲ ὡς ἐξ’ Ὀμήρου κατέληξε τὸ , θείας λέγων ἐνεργείας , τὰς θείας ἐπιφανείας . ὡς ταυτὸν ὄν διὰρ-40 γμασι εἰπεῖν καὶ ἐμφανίζειν . συνέχει δὲ τι πρὸς ταῦτα καὶ τὸ , οὔτι κατακρύπτονται . τὸ γὰρ μὴ φευ - πτόμενον , καὶ ἐνεργὲς εἶναι δοκεῖ καὶ φαίνεσθαι λέγεται . Τὸ δὲ ἔρδειν ὅτι δασύνεται ὡς ἀπὸ τοῦ ῥέζω , διήλυν καὶ ἐκ τῆς ἐνταῦθα συναληφῆς . φησὶ γὰρ . ἐθθ’ ἔρδομεν ἀγαλλειτὰς ἑκατόμ - βας . Ὀχεῖν δὲ οἴζειν , τὸ ὀχεῖν . φρίνειν . βαστάζειν . τοιοῦτον καὶ τὸ , οὐδὲ τι σὲ χαλ - νηπίας ὀχεῖν . Ἰστίον δὲ ὅτι τε τὸ , ὀχέοντας οἴζειν , περίφρασσίς ἐστι τοῦ οἴζειν . καὶ ὅτι ἐκ μετα - φορᾶς ἀχθοφορικῆς ἔφρηται . καὶ ὅτι τὸ ὀχεῖν , ὀχεῖν παρὰ Πινδάρῳ ἐφρήται , λόγῳ τοιούτῳ . ἄδια τοῖς Αἰολίσιν ἤν ἦδη δὲ καὶ τοῖς Ἰωνί καὶ ὅλως εἰπεῖν ταῖς γλώσσαις , διπλάζειν σύμφορα , ὡς διήλυν ἐκ τοῦ ἔδδυσαν . ἐνταῦθ . ὅππως . ἠμπέλεσσα . Περίδικας τὸ κέριον καὶ ἄλλα μυρία , δίχα γε τῶν δε - σίων . αὐτὰ γὰρ οὐκ ἐξὴν διπλαζέσθαι . οἷα μὴ ἀφισχωμένης λέξεως Ἑλληνικῆς ληγούσης εἰς δασύ . διὸ ἐπὸν καὶ ἔχρην ἀναγκαίως τὰ δασῖα διπλοῦσθαι , μετέπεσεν εὐθὺς τὸ δασύ τῆς διπλώσεως εἰς τὸ ἀντίστοιχον ψιλόν . οἷον . βέζω βέζω βέζαχα βέζος καὶ βάχα αἱ τροχοὶ αὐτοῦ . διπλουμένου δὲ τοῦ χ’ καὶ οὕτως * ἀνδὴ ἐφυλὴν ἐκλείποντος τρέπειται τὸ διπλωθὲν δασὺν εἰς τὸ αὐτοῦ ἀντίστοιχον καὶ γίνεταί Βέζχος καὶ Βαχχα . τοιούτῳ δὲ καὶ ὁ’Ιαχχος . οὐκοῦν , ὁμοιον καὶ τὸ ὀρχὼ Πινδαρικῶς . τὸ δ’ αὐτὸ γίνεται καὶ ἐπὶ τοῦ καπ γάλακτα , ὡς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δηλοῦνται σαφῶς , ἐπὶ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ κάτθανεν , ὅθεν καὶ οἱ θεατῶντες τὸν πυρόχησιμόν τοῦ , Τρῶες δ’ ἐφύγησαν ὡς ἴδον αὐλὸν ὄριν . καὶ ἀναδεσάμενοι διπλάσαι τὸ δασὺ φ , οὐκ ἐτόλμησαν οὕτω προσάγειν τὴν Ἑλληνικὴν λέξιν , ἀλλὰ ὀψην ἐγραψαν . Τὸ δὲ ἐξισωσαίμην ταυτὸν τῷ ἐφίσαιμ ὅπερ ἐφρίφη ἐν τῷ , ἢ κέν τις μοι ἐφίσεται ἢ καὶ οὐκί . καίρια δὲ καὶ ἐπιφανὴς παίρισα ὡς ἐν τέλει στίχων κείμενα , τὸ ἐξισωσαίμην καὶ τὸ μεθησαίμην . Ὅτι πεινῶντος λόγος τὸ , ἀλλ’ ἐμὲ μὲν δорπήσαι ἐάσατε κηδόμενον πᾶρ . τοιούτῳ βλαπτόμενον . ὁ προελπιζὼν εὐθὺς γίνεται γνωμαζὼν λόγον τοιούτου . οὐ γὰρ τι στυγρὸν ἐπὶ γαστρί νῦντερον ἄλλο ἐπέλετο , ἢ ἐκλέυσιν ἐο τούτῳτιν ἑαυτῆς μηθασθαι ἀνόργη , καὶ μᾶλα ταρβύνων καὶ ἐν φροσὶ πένθος ἔχοντα . αἴτα ὡσπερ ὁ Μενέλαος εἰπὼν γνωμα - κῶς ἀρίστητον εἶναι τὸν ὀλβιον ἄνδρα , ἐπήγαγεν ὡς νῦν Νέστορι ἔδωκε θεὸς τὰ καὶ τὰ , οὕτω καὶ ἐν - ταῦθα Ὀδυσσεὺς ἐκ τοῦ καθόλου καταλὲς ἐπὶ τὸ * μυριζὸν φησίν . ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φροσίν . ἢ δὲ μάλ’ αὐτὶ ἑσθίμενα κέλεται καὶ πινέμεν . ἐκ δὲ με πάντων ληθάναι ὅσῳ ἐπαύον , καὶ ἐναλησασθαι ἀνόργα . Καὶ ὅρα πάνταῦθε τὸ κελύειν ὡς ἐπὶ διοποίησις τινὸς λεχθὲν τῆς γαστρός . ὅτι παντότερον πίπραστα τὸ , οὐ γὰρ τι στυγρὸν ἐπὶ γαστρί νῦντερον . ἥσων οὐδὲν γα - στρὸς νῦντερον τοιούτῳ κυνῶντερον . ἀναδίσταρον . χύρον . Ὅτι δὲ Λίκωνες μὲν τὰς χοργυλίδας Βουτοῦ δὲ τὰς κοάμβας , γαστέρας ἐκάλουν , ἐν τοῖς τοῦ διαγνοσμοῦ διηλοῦται . παρ’ ᾧ καὶ Τίμων γράφας περὶ ἰππύφων , οὐ στυγρὸν γαστέραν ἔρη Ὀμηρικῶς ἀλλὰ λαμπρόν . οἷον * γαστρί χαριζόμενος . τῆς,1578 λαμπρότερον οὐδέν . Τὸ δὲ ἐκλιθένα , πρωτότυπον μὲν ἐστι τοῦ ἐκλαθάναι ὡς καὶ ἄλλαχοῦ ἔφανε . ἐστι δὲ ὅμοιον πρὸς τὸ ψαῖδαν . ὡσπερ γὰρ ψαῖδαν τὸ ποιεῖν ψευδεσθαι , οὕτως ἐκλι - θάναν , τὸ ποιεῖν λανθάνεσθαι . Ὅτι μυριαχὸν παραφράζων Ὀμηρος ἑαυτόν , ποιεῖ τοῦτο πάντῃ . καὶ φθάνας εἰπεῖν τὸ , αὐτὰρ ἐμοὶ ποταπὴν ὀτρύνετε καὶ ἐξὴς τοῖς προσημιωθιέντες δύο στίχους , φησιν ἐνταῦθα . ἡμῖς δ’ ὀτρύνεσθε ἀμ’ ἡμῶν φανονύχητα , ὡς καὶ με τῶν δύστην ἰοῖς ἐπιλή - σετε πάτρης , καὶ παρ’ πολλὰ παθόντα . ἐπὶ δὲ ἤν εἴδω ἐπίτιν τινα , τὴ δή ποτε πολλὰ παθὼν αἴτα ἐθέλες ἐπιζῆναι πάτρης ; φησίν . ἰδόντα με καὶ λίποι αὐόν , πτῆσιν ἡμῖν δώσας τι καὶ ἐνὶ τῆς μίγα δόμα . ἐνδείκνυται δ’ ἐν τούτῳ ὁ ποιητής , ὡς τοιαῦτά τις ἔχων ἀγαθά , ἑραστήν ἄν πατρίδος . οὕτως γὰρ οὐχ’ οὕτω μίγα ἢ πατρίς . εἶγε κατὰ τὴν παροιμίαν , πατρίς ὅστι πᾶσα ἦν ἐν πρώ - ται τις αἰ . γνωμακῶς δὲ οὐ μέμνηται Ὀδυσσεὺς ἐνταῦθα , οὐ μόνον ἵνα μὴ ἀποκινδύνῃ αὐτὸν τὸν Ἀλκίνοον εἰς τὴν πομπὴν τὴν εἰς Ἰθάκην ὡς εἴκται γάμβρον αὐτοῦ τὸν Ὀδυσσέα * ζηλῶντα αὐτὴ μένοντα , ἀλλὰ καὶ διότι οὐ πᾶν μέγα τοῦτο εἰς εὐδαιμονίαν . καὶ οἱ τυχόντες γὰρ ἔχουσι γυναῖκας . Τὸ δὲ λίποι αὐόν
Lemmas: ἔργον δύναμαι ἐγώ , ἀλλά ὅτι οὐδέ ἔοικα οὔτε δέμας οὔτε Φρόνη . ἀλλά οὐδέ ἄνθρωπος ὁ μακάριος - ῥόος , ἀλλά ὁ ἀνάπαυσις . ὁ δέ φαίνω ἐνεργέω , ἔοικα πῶς ἐτυμολογικός τρόπος . ἐνεργέω γάρ , ὁ οἷος εἰμί λευκός καί διαυγέω φαίνω ἢ φαίνω . ὅς πρωτότυπος ὁ φαίνω εἰμί . Ζεύς - * λός δέ ὡς ἔξω Ὄμηρος καταλήγω ὁ , θεῖος λέγω ἐνέργεια , ὁ θεῖος ἐπιφάνεια . ὡς τατός εἰμί ὅς γμασι εἶπον καί ἐμφανίζω . συγχέω δέ τίς πρός οὗτος καί ὁ , οὔτις κατακρύπτω . ὁ γάρ μή φευ - πέτομαι , καί ἐνεργός εἰμί δοκέω καί φαίνω λέγω . ὁ δέ ἔρδω ὅτι δασύνω ὡς ἀπό ὁ ῥέζω , διαλύω καί ἐκ ὁ ἐνταῦθα συναλιφή . φημί γάρ . τίθημι ἔρδω αγαλλειος ἑκατόμ - βαίνω . ὀχέω δέ οἴζω , ὁ ὀχέω . φρῖνος . βαστάζω . τοιοῦτος καί ὁ , οὐδέ τίς σύ χαλ - νήπιος ὀχέω . ἱστίον δέ ὅτι τε ὁ , ὀχέω οἴζω , περίφρασις εἰμί ὁ οἴζω . καί ὅτι ἐκ μετά - φορός αχθοφορικός φρέω . καί ὅτι ὁ ὀχέω , ὀχέω παρά Πίνδαρος φρέω , λόγος τοιοῦτος . ἄδια ὁ Αἰολεύς ἐάν ἤδη δέ καί ὁ Ἴων καί ὅλως εἶπον ὁ γλῶσσα , διπλάζω σύμφορος , ὡς διαλύω ἐκ ὁ ἐσθίω . ἐνταῦθα . ὅπως . ἐμπίμπλημι . περιδικη ὁ κείρω καί ἄλλος μυρίος , δίχα γε ὁ δέ - σίον . αὐτός γάρ οὐ ἔξεστι διπλάζω . οἷος μή ἀφισχωμένης λέξις Ἑλληνικός λήγω εἰς δασύς . διό ἔπειμι καί χρή ἀναγκαῖος ὁ δασός διπλόω , μεταπίπτω εὐθύς ὁ δασύς ὁ δίπλωσις εἰς ὁ ἀντίστοιχος ψιλός . οἷος . βέζος βέζος βέζος Βέζος καί βάχη ὁ τροχός αὐτός . διπλόω δέ ὁ καί καί οὕτως * ἀνδὴ φυλή ἐκλείπω τρέπω ὁ διπλόω δασύς εἰς ὁ αὐτός ἀντίστοιχος καί γίγνομαι Βέζχος καί Βαχχα . τοιοῦτος δέ καί ὁ’Ιαχχος . οὐκοῦν , ὅμοιος καί ὁ ὄρχος Πινδαρικῶς . ὁ δέ αὐτός γίγνομαι καί ἐπί ὁ ΚΑΠ γάλα , ὡς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλέομαι σαφῶς , ἐπί δέ καί ἐπί ὁ καταθνῄσκω , ὅθεν καί ὁ θεατῶντες ὁ πυρόχησιμόν ὁ , Τρώς δέ φεύγω ὡς ὁράω αὐλός σύργαστρος . καί ἀναδέω διπλάζω ὁ δασύς φ , οὐ τολμάω οὗτος προσάγω ὁ Ἑλληνικός λέξις , ἀλλά ὀψην γράφω . ὁ δέ ἐξισόω τατός ὁ ἐφίημι ὅσπερ φρίζω ἐν ὁ , ἢ ἄν τις ἐγώ ἐφίστημι ἢ καί οὐ . καίριος δέ καί ἐπιφανής παιρισης ὡς ἐν τέλος στίχος κεῖμαι , ὁ ἐξισόω καί ὁ μεθίημι . ὅτι2 πεινάω λόγος ὁ , ἀλλά ἐγώ μέν δорπήσαι ἐάω κήδω παρά . τοιοῦτος βλάπτω . ὁ προελπίζω εὐθύς γίγνομαι γνωμαζὼν λόγος τοιοῦτος . οὖον γάρ τίς στυγρὸν ἐπί γαστήρ νῦντερον ἄλλος πέλω , ἢ ἐκλύω εἰμί τοῦτος ἑαυτοῦ μηθασθαι ἄνοργος , καί μῆλον ταρβυναω καί ἐν φροσὶ πένθος ἔχω . ἀΐτας ὡς ὁ Μενέλαος εἶπον γνῶμα - Κῶς ἀριστέω εἰμί ὁ ὄλβιος ἀνήρ , ἐπάγω ὡς νῦν Νέστωρ δίδωμι θεός ὁ καί ὁ , οὗτος καί ἐν - εῦθον Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ καθόλου καταλὲς ἐπί ὁ * μυρίζω φημί . ὡς καί ἐγώ πένθος μέν ἔχω φροσίν . ἢ δέ μάλα αὐτί ἕννυμι κέλομαι καί πίνω . ἐκ δέ ἐγώ πᾶς λανθάνω ὅσος παύω , καί ἐναλησασθαι ἄνοργος . καί ὁράω πάνταῦθε ὁ κέλλω ὡς ἐπί διοποιασις τις λέγω3 ὁ γαστήρ . ὅτι πάντος πιπραστης ὁ , οὖον γάρ τίς στυγρὸν ἐπί γαστήρ νῦντερον . ἵημι οὐδείς γῆ - Στρος νῦντερον τοιοῦτος κυνῶντερον . ἀναδίσταρον . χύρον . ὅτι2 δέ Λίκωνες μέν ὁ χοργυλιδαις βουτός δέ ὁ κοάμβας , γαστήρ καλέω , ἐν ὁ ὁ διαγνοσμοω διηλόω . παρά ὅς καί Τίμων Γράφας περί ιππυφαω , οὖον στυγρὸν γαστέρα ἔρομαι Ὀμηρικός ἀλλά λαμπρός . οἷος * γαστήρ χαρίζομαι . εἶμι λαμπρός οὐδείς . ὁ δέ ἐκλιθένα , πρωτότυπος μέν εἰμί ὁ ἐκλανθάνω ὡς καί αλλαχού φαίνω . εἰμί δέ ὅμοιος πρός ὁ ψαῖδαν . ὡς γάρ ψαῖδαν ὁ ποιέω ψεύδω , οὕτως ἐκλι - θνῄσκω , ὁ ποιέω λανθάνω . ὅτι2 μυριαχὸν παραφράζω Ὅμηρος ἑαυτοῦ , ποιέω οὗτος πάντῃ . καί φθάνω εἶπον ὁ , ἀτάρ ἐγώ ποταπός ὀτρύνω καί ἑξῆς ὁ προσημιωθιέντες δύο στίχος , φημί ἐνταῦθα . ἡμεῖς δέ ὀτρύνω ἅμα ἐγώ φανονύχητα , ὡς καί ἐγώ ὁ δύστηνος ἰός πιλέω - σέτω πάτρη , καί παρά πολύς πάθος . ἐπί δέ ἐάν εἴδω ἔπειμι τις , ὅς δή ποτός πολύς πάσχω ἀΐτας ἐθέλω ἐπιζῆναι πάτρη ; φημί . ὁράω ἐγώ καί λείπω ἰαύω , πτῆσις ἐγώ Δωσᾶς τίς καί ἐν ὁ μίγα δόμα . ἐνδείκνυμι δέ ἐν οὗτος ὁ ποιητής , ὡς τοιοῦτος τις ἔχω ἀγαθός , ἐραστής ἄν πατρίς . οὕτως γάρ οὐ οὗτος μίγα ἢ πατρίς . εἰμί κατά ὁ παροιμία , πατρίς ὅστις πᾶς εἰμί ἐν πρωΐ - ὁ τις ὁ . γνωμακῶς δέ οὖον μιμνήσκω Ὀδυσσεύς ἐνταῦθα , οὖον μόνος ἵνα μή ἀποκινδύνῃ αὐτός ὁ Ἀλκίνοος εἰς ὁ πομπή ὁ εἰς Ἰθάκη ὡς ἱκνέομαι γάμβρος αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς * ζηλόω αὐτός Μένων , ἀλλά καί διότι οὖον πᾶς μέγας οὗτος εἰς εὐδαιμονία . καί ὁ τυγχάνω γάρ ἔχω γυνή . ὁ δέ λείπω ἰαύω