eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1931
μισθούμενοι δηλαδή . Τὸ δὲ πωλεύμην ἀντὶ τοῦ συνανεστρεφόμην ἐκτείνει συνηθῶς τὸ ὦ , εἰ καὶ τὸ πολεῦν πρὸ ὀλίγων συνέστελλε τὴν ἄρχουσαν ἐν τῷ , Ἰθάκης κατὰ ἄστυ πολεῦν , ὡς περ καὶ τὸ ἀμφιπολεῦν . Τὸ δέ , μετὰ δαῖτα , ἢ ἀντὶ τοῦ κατὰ εὐοχίαν ἢ μᾶλλον διὰ δαῖτα , ἵνα λέγῃ ὅτι οὐκ ἤχόμην * ἐς σὸν δόμον ἀεισόμενος τοῖς μνηστήροις διὰ τὸ φαγεῖν , ἀλλ’ ὅτι με ἤγον ἀνάγκη · ὁ καὶ αὐτὸς ὁ ποιητὴς ἐν ἀρχῇ τοῦ βιβλίου γεθᾶσας ἐπισήμηντο . Κρέσσονες δὲ καὶ νῦν οἱ ἰσχυρότεροι καὶ κατὰ βίαν ἐπικρατέστεροι . δόξαν δὲ οὕτως Ὀμήρῳ κρείσσονας εἶν᾽ ἀπελεῦσε τοῦ ἰῶτα τοὺς χρείσ - σονας , ὡς πέρ τινες ἐτίμοι κάθορας φασὶ τοὺς αὐτούς . ἄλλοι δὲ πρωτότυπον εἰδότες τοῦ κρείσσονος τὸν κρέσσονα γράφουσιν οὕτω · κρατὶς τὸ πρῶτον · εἶτα τύπος δεύτερος κατὰ σύγκρισιν κρατίστος · τρίτος δὲ κρείσσων , καὶ παρενθέσει τοῦ ἰῶτα κρείσσων . οἱ δ’ αὐτοὶ καὶ περὶ τοῦ μείζων παραδιδάσκουσι οὕτω · μέγας , ἐξ οὗ πρῶτος τύπος συγκριτικὸς μεγίστος , δεύτερος μειζών , τρίτος μέσσων , καὶ Βου - τικὸς μέζων · Βουτοὶ γὰρ τὰ δύο σύγμα εἰς ζῆτα καὶ αὐτοὶ τρέπουσι · καὶ ἐπελθεῖ τοῦ ἰῶτα , μείζων . καὶ οὕτω μὲν αὐτοί . Ὅτι δὲ καὶ παρὰ τὸ μὴ ἴξαι δοκεῖ γίνεσθαι ὁ μείζων , ὡς καὶ παρὰ τὸ μὴ γῆ ἐγγίζειν ὁ μέγας , ἀλλαχοῦ δηλοῦται . Τὸ δέ , οὕτως χαλκῷ , τὸ ἐντελὲς ἐστὶ τοῦ προγραμ - μέντος οὕτα . διὸ βραχυκαταληπτικὸν ἐκεῖνο ἀλλ’ ὡς δακτύλου ἔχον παραλήγουσιν . Πεπτηγὸς δὲ ὁ κατεπηγὼς καὶ διὰ δελίνων συνεσταλμένος , ὡς καὶ πεπτεὺς κατὰ συστολὴν τῆς παραληγοῦσης πεί - ται με*τ’ ὀλίγα ἐν τῇ τῶν ἱχθύων παραβολῇ . Νεόδαρτον δὲ ὑπέδυ δέμας ὁ Μέδων , καθά πού καὶ οἱ τοῦ Μενελάου ἑταῖροι τὰ τῶν φωνῶν , ἵνα περιχυθὲν ὡς ὑγρὸν συσχηματίζοιτο τῷ κειμένῳ καὶ κρύπτοι ἀσφαλῶς πάντοθεν ὡς σῶν ἐνδὺν ἐκεῖνον ἱματίου δίκην . διὸ καὶ ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα τὸ μὲν περιθῆσθαι ἀμφιάσασθαι λέγει , εἴπω · ἀμφὶ δὲ δέμας ἔστο ῥοὸς νεόδαρτον . τὸ δὲ ἀποθῆσθαι ἀντὶ τοῦ ἐκδύσασθαι · φησὶ γάρ · ῥοὸς δ’ ἀπέδυ νε βροῖην . ταυτὸν δὲ πάντως ἀποδύσασθαι καὶ ἐκδύσασθαι . Τὸ δὲ ῥοὸς περιπτῶς κείται ἐν τῷ βροῖην · ἤρκει γὰρ βροῖην , ἢ συνεπι - νοεῖται πάντως καὶ ὁ ῥοὸς . τοιοῦτον καὶ τὸ , ῥοῶν ἐπιβροχόλος ἄνηρ , καὶ ποδάνιπτρα ποδῶν , καὶ τέτρα ὕμσια , περὶ ὧν καὶ ἀλλαχοῦ ἱκανῶς εἴρηται . Τὸ δέ , οὕτως ἐρύσατο καὶ ἐκάθισε , ταυτά εἰσι κατὰ ἔνοιαν . Ἀδίπλαστον δὲ τὸ ῥῶ ἐν τῷ ἐρύσατο κοινότερον ἢ μᾶλλον ἀπὸ τοῦ εἵρυστο ἐκβλη - θέντος τοῦ ἰῶτα . Ἐνεργεσίαν δὲ τὴν ἀγαθοεργίαν ἐνταῦθα λέγει , ἀντικαμένην τῇ κακοεργίας . δύναται δὲ νοηθῆναι ἢ λέξις καὶ ἐπὶ τοῦ παρὰ τοῖς ὑστερον λεγομένου εὐεργετιῶν · κάλλιον δὲ τὸ πρῶτον . Ἐν δὲ τῷ , ἐκσεῖθε θύραζε ἐκ φόνου εἰς αὐλὴν , δύναται φόνος καὶ τὸ χεὶν αἷμα λέγεσθαι καὶ ὁ τόπος ἐνθα οἱ φόνου τῶν μνηστήρων . Πολυ*φημος δὲ ἀοιδὸς ὁ Φήμιος ἢ ὡς σοφὸς καὶ πολυστόρ καὶ οὕτω πολλάς φήμας εἰδώς , ἢ ὡς πολλοὺς φημίζων , ἢ ὡς ὑπὸ πολλῶν τοῦτο πάσχων , ἢ καὶ ἄλλως ὡς μαντικίας φήμας εἰδώς , περὶ ὧν πολλάχου εἴρηται · ὑπόκειται γὰρ καὶ μαν - τικὸν εἶναι οἱ ἀοιδοί · ἢ καὶ ἄλλως πολὺς φημος , ἐπεὶ θεὸς αὐτῷ ἐν φρεσὶν οἴμας παντοίας ἐνέφυσεν . συμ - βάλλεται δὲ τι ἐνταῦθα καὶ ἡ προδηλωθεῖσα πού πολὺς φημος ἀγορά . Ὅτι ἐνα - χθεῖς , ὡς ἐφράθη , ὁ Ὀδυσσεὺς εἰς ὑποψίαν ὑπὸ Μέδοντος καὶ Φημίου , μὴ ποτὲ τινες τῶν μνηστήρων σῴζοντο , ἐπάπτηνέ , φησι , καθ’ ὧν δόμον , εἰ τις ἐτι ἀνδρῶν ζῶς ὑποκλεπτοῖτο ἤγουν ὑποκλέπτοι τὸ ξὴν ἢ κρύπτοιο , ἀλύσων Κῆρα μέλαιναν , ὁ καὶ ὁ Μέδων ἐποίησεν . καὶ ὅρα τὸ ὑποκλεπτοῖτο καιρω - τάτην λέξιν εἰς δήλωσιν ἐπιχρύψεως . πρωτότυπον δὲ τοῦτο τοῦ κλοπῶν , ὁ κείται παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν τῷ , μὴ κὲ δ’ ὁ θυμὸς πρὸσθύν κρύψθαι κλοπῆς · καθά καὶ ἐκ τοῦ ἠνο*ξεύω γίνεται ἠνοχεῖ καὶ ἠγμονεύω ἠγμονεύς . καὶ οὕτω μὲν ἐπάπτηνεν Ὀδυσσεύς . τοὺς δὲ ἰδε μάλ᾽ πάντας ἐν αἵματι καὶ κοινῇ πεπτηγώ - τας πολλοὺς ὡς τ’ ἱχθύας , οὓς ἢ ἰλιμὶς πολλὸν ἐς αἰγιαλὸν πολὺς ἐκτοσθε θαλάσσης διχρῶ ἐξέρυσαν πολυωπῶ , οἱ δὲ τε πάντες κύμαθ’ ἄλις ποθίοντες ἐν τῷ ἐτι ζῆν ἐπὶ ψαμάθοισι κέχυνται · τῶν μὲν τ’ ἡλίος φαιδρὸν ἐξεῖλετο θυμόν · ὡς τότ’ ἄρα μνηστῆρες ἐπ’ ἀλλήλοισι κέχυντο . χρήσιμος δὲ ἡ παραβολὴ ἐπὶ τοιαύταις νεκρῶν πτώσεσι καὶ μᾶλλον ἀγεννῶς πεσόντων . Ὅρα δὲ ὅτι μεγαλεῖον * μυράγματος , εἰ καὶ μὴ πολὺ εὐρὸν ὁ ποιητὴς ἐπλεόνασε παραβολαῖς , πρὸ ὀλίγου μὲν χρησάμενος τῇ ἄλι · ῥοῶν , ἐτι δὲ καὶ αἰγυπίων , ἐνταῦθα δὲ τῇ ἀπὸ ἱχθύων , προτὸν δὲ λέοντι τὸν Ὀδυσσέα · λεωραβεῖ . ἐπεὶ δὲ ἐφεξῆς καὶ ἀπὸ κιχλῶν καὶ πελειῶν παραβολὴν ἐν τῷ τῶν ἀμαρτόλων · Σανντῶν . καὶ νῦν μὲν οὕτως . ἄλλως μέν - τω τὸ τῆς Ὀδυσσείας βιβλίον σπανίζει παραβολῶν , ὧν ἢ Ἰλιάς εἰς πλήθος μεριέστωται διὰ τὸ τῶν ἐκεῖ
Lemmas: μισθόω δηλαδή . ὁ δέ πωλέομαι ἀντί ὁ συναναστρέφω ἐκτείνω συνήθης ὁ εἰμί , εἰμί καί ὁ πολύς πρό ὀλίγος συστέλλω ὁ ἄρχω ἐν ὁ , Ἰθάκη κατά Ἄστυ πολύς , ὡς περ καί ὁ ἀμφιπολεύω . ὁ δέ , μετά δαίς , ἢ ἀντί ὁ κατά εὐωχία ἢ μᾶλλον διά δαίς , ἵνα λέγω ὅτι οὐ ἔχω * εἰς σός δόμος ἀείδω ὁ μνηστήρ διά ὁ ἐσθίω , ἀλλά ὅτι ἐγώ ἄγω ἀνάγκη · ὁ καί αὐτός ὁ ποιητής ἐν ἀρχή ὁ βιβλίον γίγνομαι ἐπισημαίνω . κρείσσων δέ καί νῦν ὁ ἰσχυρός καί κατά βία ἐπικρατής . δόξα δέ οὕτως Ὅμηρος κρατύς ἐν ἀπελεῦσε ὁ ἰῶτα ὁ χρῷ - Σόνας , ὡς περ τις ετιεγω καθοράω φημί ὁ αὐτός . ἄλλος δέ πρωτότυπος οἶδα ὁ κρατύς ὁ κρατύς γράφω οὗτος · Κρατίς ὁ πρῶτος · εἶτα τύπος δύο κατά σύγκρισις ἀγαθός · τρίτος δέ κρατύς , καί παρένθεσις ὁ ἰῶτα κρατύς . ὁ δέ αὐτός καί περί ὁ μείζων παραδιδάσκω οὗτος · μέγας , ἐκ ὅς πρῶτος τύπος συγκριτικός μέγας , δύο μείζων , τρίτος μέσος , καί Βου - τικός μέγας · Βουτώ γάρ ὁ δύο σύγμα εἰς ζῆτα καί αὐτός τρέπω · καί επέρχομαι ὁ ἰῶτα , μείζων . καί οὗτος μέν αὐτός . ὅτι2 δέ καί παρά ὁ μή ἱκνέομαι δοκέω γίγνομαι ὁ μείζων , ὡς καί παρά ὁ μή γῆ ἐγγίζω ὁ μέγας , ἀλλαχοῦ δηλόω . ὁ δέ , οὕτως χαλκός , ὁ ἐντελής εἰμί ὁ προγραμμός - Μέντος ὅτε . διό βραχυκαταληπτικὸν ἐκεῖνος ἀλλά ὡς δάκτυλος ἔχω παραλήγω . Πεπτηγὸς δέ ὁ καταπήγνυμι καί διά δελιναω συστέλλω , ὡς καί πεπτός κατά συστολή ὁ παραλήγω πεῖ - ὁ μετέρχομαι ὀλίγος ἐν ὁ ὁ ἰχθύς παραβολή . νεόδαρτος δέ ὑποδύομαι δέμας ὁ Μέδων , καθά πού καί ὁ ὁ Μενέλαος ἑταῖρος ὁ ὁ φωνή , ἵνα περιχέω ὡς ὑγρός συσχηματίζω ὁ κεῖμαι καί κρύπτω ἀσφαλῶς πάντοθεν ὡς σός ἐνδύω ἐκεῖνος ἱμάτιον δίκη . διό καί ὁ ποιητής ἐνταῦθα ὁ μέν περιτίθημι ἀμφιάζω λέγω , εἶπον · ἀμφί δέ δέμας ἔστω ῥοῦς νεόδαρτος . ὁ δέ ἀποτίθημι ἀντί ὁ ἐκδύω · φημί γάρ · ῥοῦς δέ ἀποδύω νε βιβρώσκω . τατός δέ πάντως ἀποδύω καί ἐκδύω . ὁ δέ ῥοῦς περιπτῶς κεῖμαι ἐν ὁ βιβρώσκω · ἀρκέω γάρ βιβρώσκω , ἢ συμπίνω - νοέω πάντως καί ὁ ῥοῦς . τοιοῦτος καί ὁ , ῥοή ἐπίβροχος ἀνήρ , καί ποδάνιπτρον πούς , καί τέτρα ὕμσια , περί ὅς καί ἀλλαχοῦ ἱκανῶς εἴρω . ὁ δέ , οὕτως ῥύομαι καί καθίζω , Ούτος εἰμί κατά νοια . Ἀδίπλαστος δέ ὁ ῥῶ ἐν ὁ ῥύομαι κοινός ἢ μᾶλλον ἀπό ὁ ἐρύω ἐκβλη - θέω ὁ ἰῶτα . Ἐνεργεσίαν δέ ὁ ἀγαθοεργία ἐνταῦθα λέγω , ἀντικαίω ὁ κακοεργία . δύναμαι δέ νοέω ἢ λέξις καί ἐπί ὁ παρά ὁ ὕστερος λέγω εὐεργετία · καλός δέ ὁ πρῶτος . ἐν δέ ὁ , ἐξίημι θύραζε ἐκ φόνος εἰς αὐλή , δύναμαι φόνος καί ὁ χέω αἷμα λέγω καί ὁ τόπος ἔνθα ὁ φόνος ὁ μνηστήρ . Πολυ*φημος δέ ἀοιδός1 ὁ Φήμιος ἢ ὡς σοφός καί πολυστορι καί οὗτος πολύς φήμη οἶδα , ἢ ὡς πολύς φημίζω , ἢ ὡς ὑπό πολύς οὗτος πάσχω , ἢ καί ἄλλως ὡς μαντικις φήμη οἶδα , περί ὅς πολλαχού εἴρω · ὑπόκειμαι γάρ καί μείς - τικὸν εἰμί ὁ ἀοιδός · ἢ καί ἄλλως πολύς φημος , ἐπεί θεός αὐτός ἐν φρήν οἴμη παντοῖος ἐμφύω . συμ - βάλλω δέ τίς ἐνταῦθα καί ὁ προδηλόω πού πολύς φημος ἀγορά . ὅτι2 εἷς - χθεῖς , ὡς φράζω , ὁ Ὀδυσσεύς εἰς ὑποψία ὑπό Μέδων καί Φήμιος , μή ποτέ τις ὁ μνηστήρ σῴζω , παπταίνω , φημί , κατά ὅς δόμος , εἰμί τις ἔτι ἀνήρ ζωός ὑποκλέπτω ἤγουν ὑποκλέπτω ὁ ξὴν ἢ κρύπτω , αλυσίδα Κήρ μέλας , ὁ καί ὁ Μέδων ποιέω . καί ὁράω ὁ ὑποκλέπτω καιρός - τητάω λέξις εἰς δήλωσις ἐπίκρυψις . πρωτότυπος δέ οὗτος ὁ κλοπή , ὁ κεῖμαι παρά Σοφοκλῆς ἐν ὁ , μή ἄν δέ ὁ θυμός πρόσειμι κρύπτω κλοπή · καθά καί ἐκ ὁ ἠνο*ξεύω γίγνομαι ἐνοχέω καί ἠγμονεύω ἠγμονεύς . καί οὗτος μέν παπταίνω Ὀδυσσεύς . ὁ δέ μάργηλις μάλα πᾶς ἐν αἷμα καί κοινός πτήσσω - ὅς πολύς ὡς τε ἰχθύς , ὅς ἢ ἰλιμὶς πολύς εἰς αἰγιαλός πολύς ἔκτοσθεν θάλασσα διχρῶ ἐξερύω πολυωπός , ὁ δέ τε πᾶς κῦμα ἅλις ποθίζω ἐν ὁ ἔτι ζῶ ἐπί ψάμαθος χέω · ὁ μέν τε Ηλίος φαιδρός ἐξαιρέω θυμός · ὡς τότε ἄρα μνηστήρ ἐπί ἀλλήλων χέω . χρήσιμος δέ ὁ παραβολή ἐπί τοιοῦτος νεκρός πτῶσις καί μᾶλλον ἀγεννής πίπτω . Ὅρας δέ ὅτι μεγαλεῖον * μυραγμα , εἰμί καί μή πολύς εὑρίσκω ὁ ποιητής πλεονάζω παραβολή , πρό ὀλίγος μέν χράω ὁ Ἆλι · ῥοή , ἔτι δέ καί αἰγυπιός , ἐνταῦθα δέ ὁ ἀπό ἰχθύς , προτείνω δέ λέων ὁ Ὀδυσσεύς · λεωραβεῖ . ἐπεί δέ ἐφεξῆς καί ἀπό κίχλη καί πέλεια παραβολή ἐν ὁ ὁ αμαρτολαω · Σανντῶν . καί νῦν μέν οὕτως . ἄλλως μέν - ὁ ὁ ὁ Ὀδυσσεία βιβλίον σπανίζω παραβολή , ὅς ἢ Ἰλιάς εἰς πλήθος μερίζω διά ὁ ὁ ἐκεῖ