eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1696
καὶ ἡ Ἑλλάς , ὡς γοῦν μεγάλων τιμημάτων ἐν Ἀχαίοις ἡ ποίησις μνημονεύει τῶν τε κατὰ Θηταλίαν , τῶν τε κατὰ Πειλοπόννησον . Τὸ δὲ γῆρας κατέχει χεῖρας καὶ πόδας , διδῶσιν ἀστειῶς τὸ γῆρας δεσμὸν φύσεως εἶπαί . Τὸ δὲ οἷος ποτὲ ἐν Τροίᾳ ἐπερ γων λαὸν ἄριστον τὸ τοῦ Ἀχιλ - λέως δηλοῖ φιλότιμον μειμηνμένον ὃν ἡρίστυνον , ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ἀνδρῶσι , ὡς μὴ λαὸν ἀπλῶς γονεύουσιος , ἀλλὰ καὶ ἄριστον . Ὅτι δ' ἐφ' οἷς ἠρωτήθη ἀληθευτικῶς ἐφ' τὸ πᾶσαν ἀληθεῖαν μυθῆ - σωμα ὡς με κλῄνεις . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐνθυμούμενος τις Ἀχιλλέα καὶ Αἴαντα καὶ Νεοπτο*λίμον , ἤδη δὲ καὶ Πάτροκλον , τοὺς ἀνέκαθεν Αἰγινήτας , εἴξαιτ' ἂν εἴπερ εὑροῖ τὰ κατὰ βίον καὶ ἄριστα τύχης ἔχει , μὴ ἀκούσαι παραμιωδῶς πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου τὸ ταφθῶτ' ἄριστους παίδας Αἴγιν' ἐκτρέφει . καὶ γὰρ τοι καὶ οἱ ἠγέντες ἥρωες ἀχμαῖοι μὲν ἐθᾶλλον , ὑστερον δὲ φασιν ἐπὶ τὸ χειρὸν μετεβάλλειν , ὡς αἱ κατ' αὐτοὺς ἱστορίαι δηλοῦσιν . Ὅτι τὸν Νεοπτόλεμον Ὀδυσσεὺς ἤγαγεν εἰς Τροίαν ἀπὸ Σκύρου , ἡ τῆς νήσου κατὰ τινας ὤν εἰς καὶ ὁ Σοφοκλῆς , ἡ κατ' ἕτερον ἀπὸ τινὸς πόλεως Δολόπων Σκύρου καλουμέ - νης . τὸν δὲ Νεοπτόλεμον τοῦ * τον ὡς καὶ Πύθιος ἐκάλειτο , καὐθὰ καὶ ἀλλαχοῦ ἐδηλώθη , ἐχαιμάζων ὁ Ὀμηρικὸς Ὀδυσσεὺς φησιν · ὅτε ἄμφι πόλιν Τρώων γρασόμεθ'α βουλὰς , αὐὶ πρῶτος ἐφράζε καὶ οὐχ' ἡμάρτανε μύθον . Νέστωρ ἀντίθεος καὶ ἐγὼ νιασόμεν σῶ , τουτέστι 1696μόνοι . αὐτὰρ ὅτ' ἐν πεδίῳ Τρώων * μαρνοίμεθ'α χαλκῶ , οὔτε ποτ' ἐς πληθὺν μένων ἀνδρῶν οὐδ' ἐν ὀμίλῳ , ἀλλὰ πολλ προδιέσκεν , ἰὸν μένος οὐδενὶ εἴκων . πολλοὺς δ' ἄνδρας ἐπεργεν ἐν αὐτῇ δηίστητι , τουτέστι , πολλοὺς ἀνεῖλε μαχόμενος . πάντας δ' οὐχ' ἄν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ' ὀνομήσω ὅσον λαὸν ἐπεργεν ἀνδρῶν Ἀργειοίων , ἀλλ' οἷον τὸν Τηλεφίδην κατενήφατο χαλκῷ ἥρω' Ἐνυπύλιν . πολλοὶ δ' ἄμφ' αὐτὸν ἑταῖροι Κίττιοι πτείνοντο γυναιῶν ἕνεκα δώρων . κείνων δὲ κέλλιστον ἰδὸν μετὰ Μέμνονα διον . αὐτὰρ ὅτ' εἰς * ἵππον κατεβαίνομεν ὃν κάμ' Ἐπειὸς Ἀργείων οἱ ἄριστοι , ἐμοὶ δ' ἐπὶ πάντ' ἐτέταλτο , ἡμὲν ἀναλλίνα πεινῶν λόγον ἢδ' ἐπιθεῖναι . ἐνθ' ἄλλοι Λαιαῶν ἠγῆτορες ἤδε μέδοντες δάκρυά τ' ὠμορύγνυντο , οἷα δηλαδὴ δακρύοντες , τοῖμεν δ' ὑπὸ γαῖα ἑκάστου , κείνον δ' οὐ ποτε πάμπαν ἐγὼν ἰδὼν ὀφθαλμοῖσιν οὐτ' ὠχόσαντα χρῶς κάλλιμον , οὔτε παρειῶν δάκρυ' ὠμορξάμενον , ὁ πέρ ἐστι περιφρασις τοῦ δακρύσαντα . ὁ δὲ με μᾶλα πόλλ' ἱκέτευεν ἱππόθεν ἐξίμεναι , ὁ ἔστιν ἐξελθεῖν . ξίφος δ' ἐπεμαίτο κόπτην , καὶ δόρυ χαλκάζοις , οὐ κατ' ἐμοῦ * δηλαδὴ τοῦ λοχαγοῦ ὡς κολύντος αὐτόν , ἀλλὰ κατὰ τῶν Τρώων , ὡς ἕτοιμος ὢν συμμίξαι αὐτοῖς . διὸ ἐρωμηνίων ἐπάγυ · κακὰ δὲ Τρωέσσι μενοίνα , ἥγουν προεδημεῖτο . ἀλλ' ὅτε δή φησι Πριάμιο πόλιν διεπέρσαιμεν αὐτήν , μοίραν καὶ γέρας ἐσθλὸν ἔχων ἐπὶ νηὸς ἐξαινει , ἀσκηθῆς , ὁ ἔστιν ἀβλαβὴς ὡς πολλοχοῦ δηλοῦται . ὁ καὶ ἐρωμηνίων ἐπάγυ · οὐτ' ἄρ βεβλημένος ὀξέι χαλκῷ οὐτ' αὐτοσχεδὺν οὐτασμένος , οἷα τε πολλὰ γίνεται ἐν πολέμῳ . ἐπιαμὴ δὲ μαίνεται Ἀρης . ταῦτα δὲ τοῦ Ὀδυσσέως εἰπόντος γηθόσυνος ἐπὶ τοῖς τοῦ * παιδὸς ἀγαθοῖς ὁ καλὸς Ἀχιλλεὺς γενόμενος ἤχστο . φησὶ γάρ · ὡς ἄραμην . ἡ δὲ τοῦ Ἀχιλλέως ψυχὴ φαῖτα μακρὰ βεβώσα κατ' ἀσμοδελὸν λαμῶνα , γηθόσυνη , ὁ οἱ νιὸν ἔχρην ἀοιδοίκετον εἶναι . τοιούτων οἱ ἀγαθοὶ πατέρες ἐπὶ ἀξιε - παίνοις παισὶ . Καὶ ὅρα ὅπως δεξιῶς ὁ ποιητὴς πανταῦθα ἱστορίας παρανέθετο πολλὰς τε καὶ εὐχρήστους μετὰ γοργότητος , ἵνα μὴ τῷ μονοειδεῖ τῶν σφασίων ὑπτιάζῃ ἀποκναιόμενος ὁ ἀκροατής , μάλιστα δὲ τὸ καινὸν ἡ φράσις ἔχει ἐν τῷ καὶ ἀνηκούστους ἱστορίας ἐνταῦθα τεθῆναι , αἳς οὐχ' εὑρίσται ἄνδια - τρι*φας ὁ ποιητὴς ἀλλοχοῦ . Ἰστέον δὲ ὅτι Ὀμήρου καὶ τῶν πλειόνων ἕνα παῖδα λεγόντων Ἀθηδαμίας καὶ Ἀχιλλέως τὸν Νεοπτόλεμον , Ἰημήτωρος ο' Πλείς δύο ἱστορεῖ , Ὀνύριον τε καὶ Νεοπτόλεμον . ὃν ἀν - λῶν φησιν ἐν Φωκίδι Ὁρίστης ἀγνοῖς , ὕστερον δὲ γνοὺς , τάφον αὐτῷ ποιήσας περὶ Λειλῖδα , καὶ ἀνα - θείς τὸ ξίφος ὃ ἀντεῖλεν αὐτὸν ἀπέλιθεν εἰς τὴν λευκὴν νῆσον ἣν ὁ Λευκόφρων φαληρίσσαν σπῖλον καλεῖ καὶ τὸν Ἀχιλλέα ἐξιλάσαστο . Ἀχιλλέα δὲ ὅτι Πάρις ἀνεῖλε τοξεύσας καθωμῖληται . Σώστρατος δὲ ἱστορεῖ Ἀλέξανδρον Ἀπόλ*λωνος ἱρώμενον καὶ μαθητὴν τοξείας , ὃφ' οὐ τοξὸν ἐλεφαντίνον σχόντα τοξεύσαι Ἀχιλλέα κατὰ γαστροῦς . Τίλλης δὲ ἱστορεῖ Πανθεσίλειαν ἀνελθεῖν τὸν Ἀχιλλέα , αἰτησάμενης δὲ Θέτιδος τὸν Λία , ἀναστήναι αὐτὸν καὶ ἀνταελκὺν ἐκείνην . Ἄρεια δὲ πατέρα Πανθεσείλιας δίκην λαχὼν Θέτιδι , χρητὴν δὲ γενόμενον Ποσειδῶνα καταχρίναι Ἄρην . καὶ τοιαῦδε μὲν ταῦτα . Ἐν δὲ τοῖς προσέχως ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ ἠρξέσαιν ἔστιν ἰδεῖν ὡς πολὺ τὸ τοῦ Νεοπτόλεμον ἐν τε τοῖς πρὸ
Lemmas: καί ὁ Ἑλλάς , ὡς γοῦν μέγας τίμημα ἐν Ἀχαιός ὁ ποίησις μνημονεύω ὁ τε κατά Θηταλίαν , ὁ τε κατά Πειλοπόννησον . ὁ δέ γῆρας κατέχω χείρ καί πούς , δίδωμι ἀστεῖος ὁ γῆρας δεσμός φύσις λέγω . ὁ δέ οἷος ποτέ ἐν Τροία ἐπιρρέω γῆ λαός ἀγαθός ὁ ὁ Ἀχιλ - Λέως δηλόω φιλότιμος μιμνῄσκω ὅς ἡρίστυνον , ἐπί δέ καί ὁ ἀνδρών , ὡς μή λαός ἀπλόος γονεύω , ἀλλά καί ἀγαθός . ὅτι2 δέ ἐπί ὅς ἐρωτάω ἀληθευτικός ἐπί ὁ πᾶς ἀλήθεια μύω - σῶμα ὡς ἐγώ κλείνω . ἰστέον δέ ὅτι ἐνθυμέομαι τις Ἀχιλλεύς καί Αἴας καί Νεοπτο*λίμον , ἤδη δέ καί Πάτροκλος , ὁ ἀνέκαθεν Αἰγινήτης , ἔοικα εἄν εἴπερ εὑρίσκω ὁ κατά βίος καί ἀγαθός τυγχάνω ἔχω , μή ἀκούω παραμιωδῶς πρός ὁ τέλος ὁ βίος ὁ θάπτω Ἄριστους παῖς αἴγινος ἐκτρέφω . καί γάρ ὅς καί ὁ ἄγω ἥρως ἀκμαῖος μέν θάλλω , ὕστερος δέ φημί ἐπί ὁ χείρων μεταβάλλω , ὡς ὁ κατά αὐτός ἱστορία δηλόω . ὅτι2 ὁ Νεοπτόλεμος Ὀδυσσεύς ἄγω εἰς Τροία ἀπό Σκῦρος , ὁ ὁ νῆσος κατά τις εἰμί εἰς καί ὁ Σοφοκλῆς , ὁ κατά ἕτερος ἀπό τις πόλις Δόλοψ Σκῦρος καλώ - νέος . ὁ δέ Νεοπτόλεμος ὁ * ὁ ὡς καί Πύθιος καλέω , καὐθὰ καί ἀλλαχοῦ δηλόω , εχαιμαστος ὁ Ὁμηρικός Ὀδυσσεύς φημί · ὅτε ἀμφί πόλις Τρώς γράω βουλή , αὐὶ πρῶτος φράζω καί οὐ ἁμαρτάνω μῦθος . Νέστωρ ἀντίθεος καί ἐγώ νιαειδω σῶ , τουτέστι ἔρχομαι . ἀτάρ ὅτι ἐν πεδίον Τρώς * μαρνοίμεθ'α χάλκεος , οὔτε πρός εἰς πληθύς Μένων ἀνήρ οὐδέ ἐν ὅμιλος , ἀλλά πολύς προδίδωμι , ἰός μένος οὐδείς εἴκω . πολύς δέ ἀνήρ ἔπεργος ἐν αὐτός δηίστητι , τουτέστι , πολύς ἀναιρέω μάχομαι . πᾶς δέ οὐ ἄν ἐγώ μύω οὐδέ ὀνομάζω ὅσος λαός ἔπεργος ἀνήρ Ἀργεῖος , ἀλλά οἷος ὁ Τηλεφίδης καταφαίνω χαλκός ἥρως ενυπυλις . πολύς δέ ἀμφί αὐτός ἑταῖρος Κίτιος πτείνοντο γύναιο ἕνεκα δῶρον . ἐκεῖνος δέ κέλλω ὁράω μετά Μέμνων δῖος . ἀτάρ ὅτι εἰς * ἵππος καταβαίνω ὅς κάμνω Ἐπειός Ἀργεῖος ὁ ἀγαθός , ἐγώ δέ ἐπί πᾶς τέλλω , ἠμέν ἀναλλίνα πεινάω λόγος ἤδη ἐπιτίθημι . ἔνθα ἄλλος λαιος ἡγεμών ἀδέω μέδων δάκρυον τε ὀμόργνυμι , οἷος δηλαδή δάκρυ , τέῳ δέ ὑπό γαῖα ἕκαστος , ἐκεῖνος δέ οὖον ποτός πάμπαν ἐγώ εἶδον ὀφθαλμός οὐ ὀχέω χρώς κάλλιμος , οὔτε παρειά δάκρυον ὀμόργνυμι , ὁ περ εἰμί περίφρασις ὁ δάκρυ . ὁ δέ ἐγώ μῆλον πολύς ἱκετεύω ἱππόθεν ἐξίμεναι , ὁ εἰμί ἐξέρχομαι . ξίφος δέ ἐπιμαίνω κοπτή , καί δόρυ χαλκάζοις , οὖον κατά ἐγώ * δηλαδή ὁ λοχαγός ὡς κολύντος αὐτός , ἀλλά κατά ὁ Τρώς , ὡς ἑτοῖμος εἰμί συμμείγνυμι αὐτός . διό ἐρωμηνίων ἐπάγω · κακός δέ Τρώς μενοινάω , ἤγουν προεδημεῖτο . ἀλλά ὅτε δή φημί Πρίαμος πόλις διαπέρθω αὐτός , μοῖρα καί γέρας ἐσθλός ἔχω ἐπί ναός ξαίνω , ἀσκηθής , ὁ εἰμί ἀβλαβής ὡς πολλοχοω δηλόω . ὁ καί ἐρωμηνίων ἐπάγω · οὐ ἄρα βάλλω ὀξύς χαλκός οὐ αὐτοσχεδής οὐτάω , οἷος τε πολύς γίγνομαι ἐν πόλεμος . ἐπιαμὴ δέ μαίνομαι Ἄρης . οὗτος δέ ὁ Ὀδυσσεύς εἶπον γηθόσυνος ἐπί ὁ ὁ * παῖς ἀγαθός ὁ καλός Ἀχιλλεύς γίγνομαι ἄχνυμαι . φημί γάρ · ὡς ἄραμος . ὁ δέ ὁ Ἀχιλλεύς ψυχή Φαϊτά μακρός βαίνω κατά ἀσμοδελὸν λαμῶνα , γηθόσυνος , ὁ ὁ νιον χρή αοιδοικω εἰμί . τοιοῦτος ὁ ἀγαθός πατήρ ἐπί ἄξιος - παινοος παῖς . καί ὁράω ὅπως δεξιός ὁ ποιητής πανταῦθα ἱστορία παρανέθετο πολύς τε καί εὔχρηστος μετά γοργότης , ἵνα μή ὁ μονοειδής ὁ σφασίων ὑπτιάζω ἀποκναίω ὁ ἀκροατής , μάλιστα δέ ὁ καινός ὁ φράσις ἔχω ἐν ὁ καί ανήκουστος ἱστορία ἐνταῦθα τίθημι , ὅς οὐ ευριειμι ἄνδια - τρι*φας ὁ ποιητής αλλοχοω . ἰστέον δέ ὅτι Ὄμηρος καί ὁ πλείων εἷς παῖς λέγω Ἀθηδαμίας καί Ἀχιλλεύς ὁ Νεοπτόλεμος , Ἰημήτωρος οὐ πλέω δύο ἱστορέω , Ὀνύριον τε καί Νεοπτόλεμος . ὅς εἰς - λάω φημί ἐν Φωκίς ὁριστός ἁγνός , ὕστερος δέ γιγνώσκω , τάφος αὐτός ποιέω περί Λειλῖδα , καί ἀνα - θέω ὁ ξίφος ὅς ἀνατέλλω αὐτός ἀπέρχομαι εἰς ὁ λευκός νῆσος ὅς ὁ λευκοφρεω φαληριεννυω σπῖλος καλέω καί ὁ Ἀχιλλεύς ἐξιλάσκομαι . Ἀχιλλεύς δέ ὅτι Πάρις ἀναιρέω τοξεύω καθομιλέω . Σώστρατος δέ ἱστορέω Ἀλέξανδρος Ἀπόλλων ἱερόω καί μαθητής τοξεία , ὑπό οὖον τόξον ἐλεφάντινος ἔχω τοξεύω Ἀχιλλεύς κατά γαστροῦς . Τίλλης δέ ἱστορέω πανθεσιλειος ἀνέρχομαι ὁ Ἀχιλλεύς , αἰτέω δέ Θέτις ὁ Λία , ἀνίστημι αὐτός καί ἀνταελκὺν ἐκεῖνος . Ἄρειος δέ πατήρ Πανθεσείλιας δίκη λαγχάνω Θέτις , Κρήτη δέ γίγνομαι Ποσειδῶν κατακρίνω Ἄρης . καί τοιαύς μέν οὗτος . ἐν δέ ὁ προσεχώς ὑπό ὁ ποιητής ἄρχω εἰμί ὁράω ὡς πολύς ὁ ὁ Νεοπτόλεμος ἐν τε ὁ πρό