eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1887
δμωαι δ' ἀνέκαμον ἐπ' ἑσχάρῃ ἀκάματον πῦρ , ἥγουν οὐκ ἀνυδρόν , ἀλλ' ἐχραταὶς τῆς ὑποκειμένης ὕλης δραττόμενον , ὡς ἐκείνην μὲν κάαινειν , αὐτὸ δὲ εἶναι ἀκάματον . 'Ὅτι χήδεσθαι προσποιού - μενος ὡς ξένου τοῦ πατρὸς ὁ Ἰλιέμαχος ἐρωτᾷ , πῶς αὐτὸν ἀπέπλευσαν , εἰπών · μαῖα φίλη , πῶς τὸν ξένον ἐτιμήσαο;' ἐπὶ οἴκῳ , εὐη καὶ σίτῳ ; ἢ αὐτῶς κεῖται ἀκηδής ; τοιαύτη γὰρ ἐμὴ μήτηρ πινυτὴ περ ἐδύσα ἐμπλήγδην ἑτέρων γε τιμ * μυρόπων ἀνθρώπων χειρόνα , τὸν δὲ τ' ἀφμον' ἀτιμήσας' ἀπολιμπι . καὶ οὐ διαβάλλει μὲν ὁ παῖς τὴν μητέρα , γλυνναπικρῶς δὲ τὸν λόγον κεράσας τὴν ἄγαν φιλανδρίαν αὐτῆς ἐνδεικνυται καὶ ἐν οἷς μέμηται , λέγων , ὡς τοὺς μὲν ἐδὴ μὲν εὐαγγελιζομένους περὶ Ὀδυσεύς τιμᾷ , τοὺς δ' αὐ μὴ τοιούτους οὐχ' ὁμοίως δέχεται . ἡ μέντοι Εὐρύκλεια τῆς δεσποίνης ὑπαραπολυνομένη πρὸς γε τὰ παρόντα φησίν · οὐκ ἄν μιν νῦν , τέκνον , ἀναίτιον αἰτιόσω · ὁ παρήλγται ἐκ τοῦ , καὶ κιν ἀναίτιον αἰτιόωτο , τοῦ ἐν' Ἰλιάδι κεκείμενον . οἶνον μὲν γὰρ πίνει κα*θήμε - νος ὄρμ' ἐντλ' αὐτὸς , σίτον δ' οὐχὶτ' ἔφη πενήμεναι · εἴρετο γὰρ μιν . ἀλλ' ὥτε διὴ κοιτοῖτο καὶ ὕπνον μιμηθῶοιτο . ἡ μὲν δέαι' ἀώσγεν ὑποστοσέσαι · ὁ δέ , ὡς τις παμπαν διζῶρός καὶ ἄποστιος , οὐκ ἔθελ' ἐν λέκτροισι καὶ ἐν ῥήεσσι καθεύδειν , ἀλλ' ἐν ἀδηρήτῳ βοίῃ καὶ κώσαιιν οἴδῳ , ὡς προειδλωθῆ , ἐδραθεν ἐν προδόμῳ , χλαῖναν δ' ἐπείσαμεν ἡμεῖς . οἴκαιοῦται γὰρ ἡ γραὶς αὐτὴ τὸ τῆς Εὐρύνόμης · ἐκείνη γὰρ χλαῖναν ἐπέβαλε τῷ ξένῳ πεσόντι . Ἐν οἷς ὅρα , ὡς ταυτὸν ἡγεῖται εἰπεῖν χλαῖναν ἐπιβαλεῖν καὶ χλαῖναν ἐπῖσαι . αὐ δὲ χλαῖ*ναν ἐπέβαλε κοιμηθέντι , τουνεστὶν ἐπέθετο , τὸ δ' αὐτὸ λέγει καὶ χλαῖναν ἐπῖσασθαι , οὐκ αὐ ἄρα τὸ ἐπῖσασθαι ἀντὶ τοῦ ἐνδύσασθαι λέγεται . Τὸ δέ , ξένον ἐτιμήσαοθε , 'Αττικῶς ἀντὶ τοῦ ἐτιμήσατε . παρὰ δὲ γε τοῖς μεθ' Ὁμήρου ἐμπορικῇ καὶ συναλ - λακτικῇ λέξις τὸ τιμᾶσθαι καὶ γενικῇ συντάσσεται , οἷον , τοῦ παντὸς τιμῶμαι τὴν ἀρετήν , καὶ τοσοῦδὸ τινὸς τιμῶμαι τήνδε τὴν ὕλην . Ἐμπλήγδην δὲ κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ ἀκριτῶς παρὰ τὸ ἐμπελάζων ἢ ἐμπλήσσιν ἤτοι ἐμπίπτειν ὅπως ἂν καὶ τύχοι τοῖς πράγμασι . Καὶ ἄλλως δὲ * ἐμπλήγδην τὸ δικην ἐμπλήκτου τινός . ἐμπληκτὸς δὲ ὁ ἀστατος καὶ οἷον ἐξω πεπληγμένος καὶ οὐ κατὰ φύσιν φρο - νῶν , ὡς περ ἐκπληκτὸς ὁ ἐξωθεν πεπληγμένος κατὰ τοὺς ἐμβρονητήρους καὶ ἐκπεπταγμένους καὶ ἐκθαμ - βος κατὰ τὴν κοινῶς λεγομένην ἐκπληξιν . ὁ μέντοι παραπληξ ποτὲ μὲν τὸν ἐμπληκτον δηλοῖ , ποτὲ δὲ τὸν παραμόυσον καὶ ἀπαίδευτον καὶ , ὡς εἰπεῖν , ἀπαγδόν · καθὰ καὶ παρὰ τῷ κομικῷ κείται . ὁ δὲ χαίρων καὶ ὁ ἀορίων , ὡς περ ἐν' Ἰλιάδι , οὕτω κάναυθῆ ἀντίκειται . Τὸ δὲ ἀτιμῶ ἀτιμῶσω σύννη*θες τῷ ποιητῇ , ὡς ἡ Ἰλιάς δηλοῖ , ἔνθα καὶ ἀτιμῶτος ὁ ἀτιμος . οἱ δὲ ὑστερον ἀτιμῶ ἀτιμῶσω φασίν . Ἐν δὲ τῷ , οἶνον ἐπινε , σίτου δὲ οὐκ ἔφη πενῆν , ἐν οἷς ἐοικε παρήχη - σίς τις εἶναι , ψευδίσθαι ἡ γραὶς δοκεῖ · οὐδὲν γὰρ τοιούτον ἐφάνη γενέσθαι εἰς τὸν Ὀδυσεὶα παρὰ τῇ Πηνελόπῃ , καὶ ἦν χαίρων ὑπὲρ τῆς δεσποίνης τὸ ψεῦδος τῇ δούλῃ . καὶ ἄλλως δὲ ἀπεικὸς οὐδὲν κατὰ τὸ σιωπόμενον οὕτω γενέσθαι , ὡς ἡ δοῦλη ἔφη . ἐστι δὲ καὶ μετ' ὀλίγα ὅμοιον σχῆμα σιωπηρῶν · διεχθῆλκε γὰρ εἰς ἀγορὰν ὁ Ἰλιέμαχος , ἔχων καὶ πάλιν γύνας πόδας ἀγροὺς ἐπομένους . καὶ τοῦτο μὲν ὁ ποιητὴς παρεσημήνατο , τὸ δὲ καὶ εἰσλθεῖν ἐκεῖνον μὴ ἐκλαληθὲν ἀφεῖδη νοεῖσθαι κατὰ τὸ σιωπώμενον , ὡς πῆρ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ , ὡς καὶ ἐντύγχε τισιν , ὡς εἰδὸς , ἐν τῇ ἀγο*ρᾷ καὶ ἐλάλησε τὰ δοκοῦντα . Ἔθος γὰρ ἦν τοῖς κρατοῦσιν ἐπ' ἀγορᾶς ἐωθεν προῖναι καὶ ἡ λαλεῖν ἢ ἐκμαν - θάνειν εἰ τί που νέον συνέπεσ . καὶ τοῦτο μὲν τοιούτον . Τὸ δέ , οἶνον μὲν γὰρ πίνει , σίτου δ' οὐκ ἔφη πενήμεναι , κατὰ ἄρσιν καὶθῆσιν δεξιῶς ἐσχηματίσται πρὸς κάλλος · θέσις μὲν γὰρ τὸ οἶνον πίνειν , ἄρσις δὲ τὸ σίτον δὲ οὐκ ἐπίνει . ἔνθα καὶ ὅρα , ὡς δυνάμενος εἰπεῖν , οἶνον μὲν γὰρ ἐπινεν , ὁμοίως τῷ , σίτου δ' οὐκ ἐπίνει , ὁμοῦ καὶ τῇ ἀλλαγῇ τῆς συντάξεως σχῆμα ἕτερον ἐποίησεν , εἰ μὴ ἄρα τὸ πεινᾶν μὲν οἷδε γενικῇ συντασσόμενον , οὐκέτι δὲ καὶ τὸ πίνειν . Τὸ δέ , ὄφρα θελὲν αὐτὸς , ὑρεσᾶν τινα ἔχει πρὸς * τὸ χωρέσασθαι . εἰθ δὲ ἄν πως ὅμοιον τῷ , πίνειν ὄφρα ἠθέλε , καὶ τὸ , οἴτον μηκέτι πεινᾶν . δηλοῦν γὰρ , ὅτι καὶ ὁ μη' πεινῶν ἠσθίεν ὄφρα ἠθέλε . Τοῦ δὲ πενήμεναι οὔτε ἡ προφορά ζηλωτή , οὔτε ἡ τοῦ θέματος εὐροῖς · τοῦ μὲν γὰρ πενήμεναι προύπάρχει τὸ πενῆναι , αὐτοῦ δὲ θέμα τὸ πένῃμι ἢ τὸ πενᾶινω ἐκ τοῦ πενω , ἀπόδετα καὶ αὐτὰ τῇ ποιήσει . καθὰ καὶ τὸ πένθῃμι ἢ πενθᾶινω , ἐξ οὐ τὸ , πενθήμεναι ἀχρότον , 'καὶ τὸ θανιᾶινω ἔγ' οὐ τὸ , ἀέθλιε θανιανόντες . εἰκὸς δὲ καὶ ἄλλως τὸ πενήμεναι ἀκολούθως ἔχειν τῷ φιλήμεναι , νόημεναι · περὶ ὧν ἐν τῇ ἄλφα ῥαφωδία προγέγραπται , ἔπου κεῖται ἡ τοῦ Ἡρακλείδου γνώμη περὶ τοῦ ἐμμεναι . Τὸ δὲ , εἴρετο γὰρ μιν , ἐξοδέτη πρὸς τὸ , οὐχὲτ' ἔργι · εἰ γὰρ μὴ ἠρωτήθη , οὐδ' ἂν ἔργι . Ἡ δέ , ὡς ἐξοδέτη , τοῦ Τηλεμάχου διέκθασιν εἰς ἀγορὰν εἰς μικρόν τι χρήσιμόν ἐστι τῷ ποιητῇ , διὸ οὐδὲ πολυλογεῖ αὐτήν . ἐξελθὼν γὰρ ὁ Τηλέμαχος ἐκκλίνει μόνον τὸ οἴκοι ἐντυχὼν τῷ πατρὶ καὶ ἀναχρὴν σχὼν ὁμιλήσαι καὶ οὕτως ὑπομιαν πυνθάνεσθαι τινά . Ὁ δὲ ἐν τοσούτῳ βλέπει τοὺς δούλους , ἠγοὺν τὸν συρδότην Λύμανον καὶ τὸν βουκόλον Φιλοίτιον , * καὶ λαμβάνει πείραν χρη-10 σιμύνσων αὐτῶ . Ἐκ δὲ τῶν ἀνωτέρω κειμένων τὸ μὲν ἐπαλῆψθην ἑτέρους μὲν τιμᾶν χείρονας , τοὺς δὲ ἀρίστους ἀτίμως ἀποπέμπιν , ἀδιακρίτου ἤθους ἐστί . Τὸ δὲ οἶνον μὲν πίνειν τινὰ ὥρα ἐθέλῃσι , τοῦ δὲ οὐκέτι πυνήν , αὐτάρχει δηλοῖ διαίταν . Τὸ δὲ , αὐτὰρ ὁ γε ὡς τις πᾶμπαν δύωρὸς καὶ τὰ ἕξης , ἐπὶ τινος ἠθῆσεται χαμαικοιτοῦντος ἑκοντί . Τὸ δὲ ἔδραθε σύνθετόν ἐστιν διὰθῶ γὰρ καὶ δραθὲν τὸ ἀποτιθέναι τὸ ὁρᾶν , ὁ ἐστι βλέπειν , περὶ οὐ ἀλλαχοῦ εἴρηται . τὸ μέντοι πλάθιν παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν τῷ , τὰ τοῖς δυνατοῖς οὐχ ἑκοῖσα πλάθιν , οὐχ' οὕτω σύνθετόν ἐστιν , ἀλλ' ἐκ τοῦ πλῶ , τὸ πέλᾶω , γίνεται πλάθω · ἐξ οὐ ἴσως καὶ Πλαθάμη ἢ παρὰ τῷ κωμικῷ . Ὅτι οἰκονομία εἰλαπίνης ἢ περ ἢ δοῦλη μαῖα ἐπιτάσσει ταῖς λοιπαῖς δμωαῖς , διὰ κληθῖσα γυναικῶν αὐτὴ νῦν , καθὰ καὶ διὸς Εὐμάος . φησὶ γάρ · ἀγρεῖδ' , αἱ μὲν δῶμα κορήσατε πο.πινύσσαι , ὁ ἐστι πονησάμεναι , ὡς . πολλοχοῦ δηλοῦται , ῥάσατέ τε ἐν τε θρόνοις εὐποιήτοισι τάπητας βάλλετε πορφύριονς , περὶ ὧν καὶ αὐτῶν ἰκανῶς δεδήλωται ἐν ἄλλοις · αἱ δὲ σπύγ·οισι τραπέζας πᾶσας ἀμφιμάσασθε , καθήρατε δὲ κορητήσας καὶ δέπα ἀμφιχύπελλα · ταὶ δὲ μεθ' ὧδωρ ἔρχεσθε κοήνηνδε . εἰκὸς δὲ τὴν τραπέζοδ*μον ταύτην σκηνωρίαν μὴ οὕτω γίνεσθαι ἀεί , ἀλλὰ σήμερον διὰ τὴν ἑορτήν · νουμηνία γὰρ ἐστιν . ἐπάγει δὲ ἢ γραὺς καὶ ὅτι οἶστέ θάσσον διατῆ ; οὐ γὰρ δὴν μνηστήρες ἀπέσονται μεγάρω , ἀλλὰ μαλα ἡοι νέονται , τούτέστιν ἄμα ὥρθω τῷ καὶ ἀλλαχοῦ κειμένῳ . ἐπεί , φησι , καὶ πᾶσιν ἑορτή , τούτέστι πάνδημος καὶ οὐ μόνοις τοῖς ὑπσφράλοις μνηστήροισι . νομηνία γὰρ ἢ ἡμέρα , ὡς ἐξοδέτη , Ἀπόλλωνος ἱερὰ , τούτέστιν ἡλίου , ὃς αἴτιος νομηνίας συνοδίων τῃμικαῖτα τῇ σιλήνη . διὸ εὐτυχῶς καὶ εὐκαιρῶς ὁ Θεοφιλὴς Ὀδυσσεὺς τῶν ἐξω πάντων περὶ τὴν ἑορτήν πονουμένων αὐτὸς μετὰ τοξὸν τοῖς ἐχθροῖς ἐπιθήσεται περὶ ἑορτὴν τοξότου Ἀπόλλωνος , ἐφ' ἧς τοὺς σιάλους ὁ Εὐμάιος κομίζει , οἱ ἦσαν ἐν πᾶσιν ἄριστοι , ἕνα καθεκάστην κομίζειν εἰωθώς · καὶ Μελάνθιος δὲ αἴγας ἄγει , αἱ πᾶσι μετέπρεπον αἰπολίοισι · καὶ Φιλοίτιος ἐκ τῆς ἀντιπέραν ἡλείρου φέρει βοσχήματα · καὶ οὕτω πολυτελὴς μὲν ἢ εἰλαπίνη , πολὺς δὲ ὁ γλυστήσιος οἶνος , οἷς ὁ τῶν μνηστήρων χόρος σύντροχος . καὶ ῥῶον οὕτω λοιπὸν πᾶπτοναι βεβαρημένοι , οἷς ἐπλήσθησαν εἰς τρυφήν . τούτου γὰρ ἕνεκεν ὁ ποιητὴς τὰ τοιαῦτα πλάττεται , ἵνα πολυτρόπως ὁ τῶν μνηστήρων φόνος πιθανο - λογηθῇ . Ὅρα δὲ πάλιν τὸ ἄριστον τεθὲν ἐπὶ σινὼν καθὰ καὶ * πρὸ τούτων . Τὸ δὲ ἀγοῖτε γίνεται μὲν ἐκ τοῦ ἀγρέω ἀγρῶ , τὸ ἀγρεύω . ἐστι δὲ ταυτόν τῷ σπουδαίως ἄγετε , καὶ , ὡς εἰπεῖν , ἄγετε ῥῶον . διὸ καθάπερ ἄγε καὶ ἄγετε παρακελευματικῶς , οὕτω νῦν μὲν ἀγοῖτε . ἐν δὲ Ἰλιάδι ἐνικῶς · ἄγει μάν οἱ ἔπορον Ἀθηναίην . Τὸ δὲ κορήσατε δῶμα ἀντὶ τοῦ σαφώσατε , καλλύνετε · ὧθεν καὶ κόρημα τὸ σάρον , δι' οὐ φιλοκαλεῖται γή · καὶ κόρη ἢ ἀπ' ἀνδρὸς καθαρὰ καὶ τὸ τῆς ὕψεως διειδές · καὶ νεοχόρος καὶ τὰ κατ' αὐτόν · καὶ ἐκχορηθεῖν ἀντὶ τοῦ ὡς καθάρμα ἐξβληθείης . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ ῥηθὲν σάρον , ἤτοι σάρωτρον , καὶ ὀφελμα ἐκαλεῖτο κατὰ τοὺς παλαιούς ἐν ἀντιφράσει · οὐ γὰρ ὀφείλλονται ἤτοι αὐξονται τὰ σαρώμενα · διὸ καὶ τὸ σάρον παραμορφεῖ καὶ μειοῖ . τοιούτων δὲ τι καὶ τὸ σαροῦν διὰ τὸ πρωτότυπον σαίρω · ἐξ οὐ καὶ σήρανες γης , καὶ σσησθῆναι ῥήμα , καὶ χειλὴ σσησθότα · ἐφ' ὧν πάντων σχίσμα τι φαίνεται καὶ μείωσις ὁλότητος . ἐπεὶ οὐδὲν τι τῶν σσησθότων ἐστι συνεχές , ἀλλὰ τῇ διεχείᾳ πᾶσχει ἀπατέ - λευσίν τινα τῆς ὁλότητος . Τὸ δὲ ῥάσατε ἀντὶ τοῦ ῥάνατε , ὡς μὴ λιθοστρωτῶν ἴσως ὄντος τοῦ τῆς εἰλαπίνης δαπέδου εἰς τὸ πᾶν . ὅτι δὲ ἦν τι καὶ λίθοις ἐστρωμένον , δηλοῖ τὸ ἐν τοῖς ἕξης κραται - πεδον , περὶ οὐ φασιν οἱ παλαιοί , ὅτι κρα*ταῖπεδον τὸ λιθόστρωτον καὶ οὕτω στείχων . ἐπεὶ καὶ κραται - ποδες οἱ στερρόοι καὶ ἰσχυροὶ καθ' ὁμοιότητα τοῦ χαλκόποδες . Θέμα δὲ τοῦ ῥάσατε ῥάξω , ἐξ οὐ ἐν τοῖς ἕξης τοῖχοι ἐρύάδαται ὁμοίως τὸ ὀνομάδαται καὶ τοῖς τοιούτοις . ὡς γὰρ βῶ βάζω , οὕτω καὶ ῥῶ ῥάξω . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου ῥῶ καὶ τὸ ῥαίνειν γίνεται . Ἄν δὲ τὸ ῥάσατε , ἠγοὺν ῥάατε , ἐκείθεν καὶ τὸ παρὰ τῷ δειπνοσοφιστῇ ῥάσμα , οἷον , Δημήτριος ὁ Φαληρεύς τάδε καὶ τάδε φαῦλα πράσσω ῥάσματα μύρων
Lemmas: δμῳή δέ ἀνακαίω ἐπί ἐσχάρα ἀκάματος πῦρ , ἤγουν οὐ Ἄνυδρον , ἀλλά ἐχραταὶς ὁ ὑπόκειμαι ὕλη δράσσομαι , ὡς ἐκεῖνος μέν καίνω , αὐτός δέ εἰμί ἀκάματος . Ὅτι χανδάνω προσποιέω - μένος ὡς ξένος ὁ πατήρ ὁ Ἰλιέμαχος ἐρωτάω , πῶς αὐτός ἀποπλέω , εἶπον · μαῖα φίλος , πῶς ὁ ξένος τιμάω ἐπί οἶκος , εὕω καί σῖτος ; ἢ αὔτως κεῖμαι ἀκηδής ; τοιοῦτος γάρ ἐμός μήτηρ πινυτή περ δύο ἐμπλήγδην ἕτερος γε Τιμ * μυροπη ἄνθρωπος χείρων , ὁ δέ τε ἀφμον' ἀτιμάω ἀπολιμπι . καί οὖον διαβάλλω μέν ὁ παῖς ὁ μήτηρ , γλυνναπικρῶς δέ ὁ λόγος κεράννυμι ὁ ἄγαν φιλανδρία αὐτός ἐνδείκνυμι καί ἐν ὅς μαίνομαι , λέγω , ὡς ὁ μέν ἐσθίω μέν ευαγγελίζομαι περί Ὀδυσσεύς τιμάω , ὁ δέ αὖος μή τοιοῦτος οὐ ὁμοίως δέχομαι . ὁ μέντοι Εὐρύκλεια ὁ δέσποινα υπαραπολυνομενω πρός γε ὁ πάρειμι φημί · οὐ ἄν ὅς νῦν , τέκνον , ἀναίτιος αἰτιάομαι · ὁ παραλήγω ἐκ ὁ , καί κίς ἀναίτιος αἰτιάομαι , ὁ ἐν Ἰλιάς κεῖμαι . οἶνος μέν γάρ πίνω κα*θήμε - Μύκονος ὁρμή ἐντλ' αὐτός , σῖτος δέ οὐχὶτ' φημί πενήμεναι · εἴρω γάρ ὅς . ἀλλά ὥτε δίω κοιτω καί ὕπνος μιμηθῶοιτο . ὁ μέν δέα ἀώσγεν ὑφίστημι · ὁ δέ , ὡς τις πάμπαν διζῶρός καί ἄποστιος , οὐ ἐθέλω ἐν λέκτρον καί ἐν ῥῆσις καθεύδω , ἀλλά ἐν ἀδηρήτῳ βοῖος καί κώση οἰδέω , ὡς προειδλωθῆ , δαρθάνω ἐν πρόδομος , χλαῖνα δέ πείθω ἐγώ . οικαιουος γάρ ὁ γραῦς αὐτός ὁ ὁ Εὐρυνόμη · ἐκεῖνος γάρ χλαῖνα ἐπιβάλλω ὁ ξένος πίπτω . ἐν ὅς ὁράω , ὡς τατός ἡγέομαι εἶπον χλαῖνα ἐπιβάλλω καί χλαῖνα ἐφίημι . αὖος δέ χλαῖνα ἐπιβάλλω κοιμάω , τουνεστὶν ἐπιτίθημι , ὁ δέ αὐτός λέγω καί χλαῖνα ἐφίημι , οὐ αὖος ἄρα ὁ ἐφίημι ἀντί ὁ ἐνδύω λέγω . ὁ δέ , ξένος τιμάω , Ἀττικός ἀντί ὁ τιμάω . παρά δέ γε ὁ μετά Ὅμηρος ἐμπορικός καί συναλ - λακτική λέξις ὁ τιμάω καί γενικός συντάσσω , οἷος , ὁ πᾶς τιμάω ὁ ἀρετή , καί τοσοῦδὸ τις τιμάω ὅδε ὁ ὕλη . ἐμπλήγδην δέ κατά ὁ παλαιός ὁ ἄκριτος παρά ὁ ἐμπελάζω ἢ ἔμπλησις ἤτοι ἐμπίπτω ὅπως εἄν καί τυγχάνω ὁ πρᾶγμα . καί ἄλλως δέ * ἐμπλήγδην ὁ δίκη ἔμπληκτος τις . ἐμπίμπλημι δέ ὁ ἀστατος καί οἷος ἐξω πλήσσω καί οὖον κατά φύσις φρο - νάω , ὡς περ έκπληκτος ὁ ἐξωθεν πλήσσω κατά ὁ ἐμβρονητήρους καί ἐκπτάσσω καί ἐκθαμ - Βος κατά ὁ κοινῶς λέγω ἔκπληξις . ὁ μέντοι παραπλήξ ποτέ μέν ὁ ἐμπληκτον δηλόω , ποτέ δέ ὁ παραμουω καί ἀπαίδευτος καί , ὡς εἶπον , ἀπαγδόν · καθά καί παρά ὁ κωμικός κεῖμαι . ὁ δέ χαίρω καί ὁ αοριον , ὡς περ ἐν Ἰλιάς , οὗτος κάναυθῆ ἀντίκειμαι . ὁ δέ ἀτιμῶ ἀτιμάζω σύννη*θες ὁ ποιητής , ὡς ὁ Ἰλιάς δηλόω , ἔνθα καί ἀτιμάω ὁ ἄτιμος . ὁ δέ ὕστερος ἀτιμῶ ἀτιμάζω φημί . ἐν δέ ὁ , οἶνος πίνω , σῖτος δέ οὐ φημί πενῆν , ἐν ὅς ἔοικα παρηχέω - τίς τις εἰμί , ψευδίζω ὁ γραῦς δοκέω · οὐδείς γάρ τοιοῦτος φαίνω γίγνομαι εἰς ὁ Ὀδυσεὶα παρά ὁ Πηνελόπη , καί εἰμί χαίρω ὑπέρ ὁ δέσποινα ὁ ψεῦδος ὁ δοῦλος . καί ἄλλως δέ ἀπεοικώς οὐδείς κατά ὁ σιωπῶ οὗτος γίγνομαι , ὡς ὁ δοῦλος φημί . εἰμί δέ καί μετά ὀλίγος ὅμοιος σχῆμα σιωπηρός · διεχθῆλκε γάρ εἰς ἀγορά ὁ Ἰλιέμαχος , ἔχω καί πάλιν γυνή πούς ἀγρός επόμενος . καί οὗτος μέν ὁ ποιητής παρασημαίνομαι , ὁ δέ καί εἰσέρχομαι ἐκεῖνος μή ἐκλαλέω Αφείδης νοέω κατά ὁ σιωπάω , ὡς ΠΗΡ καί αὐτός οὗτος ὁ , ὡς καί ἐντυγχάνω τις , ὡς οἶδα , ἐν ὁ ἀγορά καί λαλέω ὁ δοκέω . ἔθος γάρ εἰμί ὁ κρατέω ἐπί ἀγορά ἕωθεν προειμι καί ὁ λαλέω ἢ Εκμάν - θνῄσκω εἰμί τίς ποῦ νέος συνεπής . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ , οἶνος μέν γάρ πίνω , σῖτος δέ οὐ φημί πενήμεναι , κατά ἄρσις καθίημι δεξιός σχηματίζω πρός κάλλος · θέσις μέν γάρ ὁ οἶνος πίνω , ἄρσις δέ ὁ σῖτος δέ οὐ ἐπινέω . ἔνθα καί ὁράω , ὡς δύναμαι εἶπον , οἶνος μέν γάρ πίνω , ὁμοίως ὁ , σῖτος δέ οὐ ἐπινέω , ὁμοῦ καί ὁ ἀλλαγή ὁ σύνταξις σχῆμα ἕτερος ποιέω , εἰμί μή ἄρα ὁ πεινάω μέν οἶδα γενικός συντάσσω , οὐκέτι δέ καί ὁ πίνω . ὁ δέ , ὄφρα ἐθέλω αὐτός , ὑρεσᾶν τις ἔχω πρός * ὁ χωρέω . ἔρχομαι δέ ἄν πως ὅμοιος ὁ , πίνω ὄφρα ἐθέλω , καί ὁ , οἶτος μηκέτι πεινάω . δηλόω γάρ , ὅτι καί ὁ μῆον πεινάω ἐσθίω ὄφρα ἐθέλω . ὁ δέ πενήμεναι οὔτε ὁ προφορά ζηλωτής , οὔτε ὁ ὁ θέμα εὑρίσκω · ὁ μέν γάρ πενήμεναι προϋπάρχω ὁ πενῆναι , αὐτός δέ θέμα ὁ πένομαι ἢ ὁ πενᾶινω ἐκ ὁ πενέω , αποδετος καί αὐτός ὁ ποιέω . καθά καί ὁ πενθέω ἢ πενθᾶινω , ἐκ οὖον ὁ , πενθέω αχροος , καί ὁ θανιαινος ἐγώ οὖον ὁ , ἀέθλιος θανιανειμι . εἰκός δέ καί ἄλλως ὁ πενήμεναι ἀκόλουθος ἔχω ὁ φιλέω , νοέω · περί ὅς ἐν ὁ ἄλφα ῥαφωδία προγράφω , ἔπω κεῖμαι ὁ ὁ Ἡρακλείδης γνώμη περί ὁ εἰμί . ὁ δέ , εἴρω γάρ ὅς , ἐκδίδωμι πρός ὁ , οὐχὲτ' ἔργις · εἰμί γάρ μή ἐρωτάω , οὐδέ εἄν ἔργις . ὁ δέ , ὡς ἐκδίδωμι , ὁ Τηλέμαχος διακαθίζω εἰς ἀγορά εἰς μικρός τίς χρήσιμος εἰμί ὁ ποιητής , διό οὐδέ πολυλογέω αὐτός . ἐξέρχομαι γάρ ὁ Τηλέμαχος ἐκκλίνω μόνος ὁ οἴκοι ἐντυγχάνω ὁ πατήρ καί ἀναχρὴν ἔχω ὁμιλέω καί οὕτως υποεις πυνθάνομαι τις . ὁ δέ ἐν τοσοῦτος βλέπω ὁ δοῦλος , ἤγουν ὁ συρδοος λυμανος καί ὁ βουκόλος Φιλοίτιος , * καί λαμβάνω πείρω χρη-10 σιμύνσων αὐτός . ἐκ δέ ὁ ἀνωτέρω κεῖμαι ὁ μέν ἐπαλείφω ἕτερος μέν τιμάω χείρων , ὁ δέ ἀγαθός ἄτιμος ἀποπέμπω , ἀδιάκριτος ἦθος εἰμί . ὁ δέ οἶνος μέν πίνω τις ὥρα ἐθέλω , ὁ δέ οὐκέτι πυνήν , αὐταρχέω δηλόω διαιτάω . ὁ δέ , ἀτάρ ὁ γε ὡς τις πάμπαν δύωρὸς καί ὁ έξειμι , ἐπί τις ἵημι χαμαικοιτέω ἑκοντί . ὁ δέ δαρθάνω σύνθετος εἰμί διαθέω γάρ καί δαρθάνω ὁ ἀποτίθημι ὁ ὁράω , ὁ εἰμί βλέπω , περί οὖον ἀλλαχοῦ εἴρω . ὁ μέντοι πλάθω παρά Σοφοκλῆς ἐν ὁ , ὁ ὁ δυνατός οὐ ἵημι πλάθω , οὐ οὗτος σύνθετος εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ πλόος , ὁ πελάω , γίγνομαι πλάθω · ἐκ οὖον ἴσως καί Πλαθάμη ἢ παρά ὁ κωμικός . ὅτι2 οἰκονομία εἰλαπίνη ἢ περ ἢ δοῦλος μαῖα ἐπιτάσσω ὁ λοιπός δμωή , διά καλέω γυνή αὐτός νῦν , καθά καί δίω Εὔμαος . φημί γάρ · ἀγρεύς , ὁ μέν δῶμα κορέω πο.πινυσσα , ὁ εἰμί πονέω , ὡς . πολλοχοω δηλόω , ῥαίνω τε ἐν τε θρόνος εὐποίητος τάπης βάλλω πορφύριον , περί ὅς καί αὐτός ἱκανῶς δηλόω ἐν ἄλλος · ὁ δέ σπυγ·οις τράπεζα πᾶος ἀμφιμαίομαι , καθαίρω δέ κορέω καί δέπας ἀμφικύπελλος · ὁ δέ μετά ὅδωρ ἔρχομαι κοήνηνδε . εἰκός δέ ὁ τραπέζοδ*μον οὗτος σκηνωρίαν μή οὗτος γίγνομαι ἀεί , ἀλλά σήμερον διά ὁ ἑορτή · νουμηνία γάρ εἰμί . ἐπάγω δέ ἢ γραῦς καί ὅτι ὀϊστός ταχύς διαιτός ; οὖον γάρ δήν μνηστήρ ἄπειμι1 μέγαρον , ἀλλά μάλα ἠώς νέομαι , τουτέστιν ἄμη ὀρθός ὁ καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι . ἐπεί , φημί , καί πᾶς ἑορτή , τουτέστι πάνδημος καί οὖον μόνος ὁ ὑπσφράλοις μνηστήρ . νομήνιος γάρ ἢ ἡμέρα , ὡς ἐκδίδωμι , Ἀπόλλων ἱερόv , τουτέστιν ἥλιος , ὅς αἴτιος νομήνιος συνοδία τῃμικαῖτα ὁ Σιλήνη . διό εὐτυχής καί ευκαίρως ὁ Θεοφιλής Ὀδυσσεύς ὁ ἐξω πᾶς περί ὁ ἑορτή πονέω αὐτός μετά τόξον ὁ ἐχθρός ἐπιτίθημι περί ἑορτή τοξότης Ἀπόλλων , ἐπί ὅς ὁ σίαλος ὁ Εὔμαιος κομίζω , ὁ εἰμί ἐν πᾶς ἀγαθός , εἷς καθεκάστην κομίζω εἴωθα · καί Μελάνθιος δέ αἴξ ἄγω , ὁ πᾶς μεταπρέπω αἰπόλιον · καί Φιλοίτιος ἐκ ὁ ἀντιπέραν ηλειροος φέρω βοσχημα · καί οὗτος πολυτελής μέν ἢ εἰλαπίνη , πολύς δέ ὁ γλυστήσιος οἶνος , ὅς ὁ ὁ μνηστήρ Χόρος σύντροχος . καί ῥῷον οὗτος λοιπός πάσσω βαρέω , ὅς πίμπλημι εἰς τρυφή . οὗτος γάρ ἕνεκα ὁ ποιητής ὁ τοιοῦτος πλάσσω , ἵνα πολύτροπος ὁ ὁ μνηστήρ φόνος πιθανός - λογάω . Ὅρας δέ πάλιν ὁ ἀγαθός τίθημι ἐπί Σῖναι καθά καί * πρό οὗτος . ὁ δέ ἄγω γίγνομαι μέν ἐκ ὁ ἀγρέω ἀγρός , ὁ ἀγρεύω . εἰμί δέ αὐτός ὁ σπουδαῖος ἄγετε , καί , ὡς εἶπον , ἄγετε ῥῷον . διό καθάπερ ἄγω καί ἄγετε παρακελευματικῶς , οὗτος νῦν μέν ἄγω . ἐν δέ Ἰλιάς ἑνικός · ἄγω μείς ὁ ἔπορον Ἀθηναῖος . ὁ δέ κορέω δῶμα ἀντί ὁ σαφώσατε , καλλύνω · ὤθω καί κόρημα ὁ σάρον , διά οὖον φιλοκαλέω γῆ · καί κόρη ἢ ἀπό ἀνήρ καθαρός καί ὁ ὁ ὕψος διαβλέπω · καί νεοχόρος καί ὁ κατά αὐτός · καί ἐκχορηθεῖν ἀντί ὁ ὡς κάθαρμα ἐκβάλλω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ ἐρώ σάρον , ἤτοι σάρωτρον , καί ὄφελμα καλέω κατά ὁ παλαιός ἐν ἀντίφρασις · οὖον γάρ ὀφείλω ἤτοι αὐξάνω ὁ σαρωμένος · διό καί ὁ σάρον παραμορφεῖ καί μειόω . τοιοῦτος δέ τίς καί ὁ σαρόω διά ὁ πρωτότυπος σαίρω · ἐκ οὖον καί σαίρω γῆ , καί σήθω ῥῆμα , καί χεῖλος σήθω · ἐπί ὅς πᾶς σχίσμα τίς φαίνω καί μείωσις ὁλότης . ἐπεί οὐδείς τίς ὁ σήθω εἰμί συνεχής , ἀλλά ὁ διέχεια πάσχω απατός - λευσίν τις ὁ ὁλότης . ὁ δέ ῥαίνω ἀντί ὁ ῥαίνω , ὡς μή λιθόστρωτος ἴσως εἰμί ὁ ὁ εἰλαπίνη δάπεδον εἰς ὁ πᾶς . ὅτι δέ εἰμί τίς καί λίθος στόρνυμι , δηλόω ὁ ἐν ὁ έξειμι κράτης - πέδον , περί οὖον φημί ὁ παλαιός , ὅτι κραταῖπεδος ὁ λιθόστρωτος καί οὗτος στείχω . ἐπεί καί κράτης - πούς ὁ στερρόω καί ἰσχυρός κατά ὁμοιότης ὁ χαλκόπους . Θέμα δέ ὁ ῥαίνω ῥάσσω , ἐκ οὖον ἐν ὁ έξειμι τοῖχος ἐρύω ὁμοίως ὁ ὀνομάζω καί ὁ τοιοῦτος . ὡς γάρ βαίνω βάζω , οὗτος καί ῥῶ ῥάσσω . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος ῥῶ καί ὁ ῥαίνω γίγνομαι . ἄν δέ ὁ ῥαίνω , ἤγουν ῥαίνω , ἐκεῖθεν καί ὁ παρά ὁ δειπνοσοφιστής ῥάσμα , οἷος , Δημήτριος ὁ Φαληρεύς ὅδε καί ὅδε φαῦλος πράσσω ῥάσμα Μύρων