eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1599
ἐπλεόνασε τῇ τοιαύτῃ λέξει διὰ τὸ καιρίον . Τὸ δὲ κῦκλῳ ἀπάντη , τοὺς ἀπείρονας ἱμην - κένει δαμῶνς , οἱ καὶ χρηστωτὶ διασαφοῦμενοι ὑπὸ τῶν παλαιῶν , εἰν ἄν καὶ κυκλωτερεύς . Τὸ δὲ λεπτά , ἢ πρὸς τὸ ἀμάχημα γησῶν , ἢ πρὸς τὸ δέματα . ἱμηνεῖα δὲ αὐτοῦ τό , ἄ οὐκ ἄν τις οὐδὲ ἴδοιτο , λεπτότατα γὰρ τὰ τοιαῦτ*τα , καὶ τό , οὐδὲ θεῶν μακάρων . ὅ καὶ πρὸς παιδανότητα ἐφέθη . οὐ γὰρ ἀνθρώποις μόνον , ἀλλὰ καὶ θεοῖς ἦσαν ἀόρατα . διὸ συνέσχον τὸν Ἄρη τεχνικῶς τετυγμένα . Τὸ δὲ εἶσατο ἡμερ , δύναται ὁμοίον εἶναι καὶ τῷ , ἢ δ' εἶναι . ἴνα ἢ καὶ ἀντὶ τοῦ ἐπορεύθη τὸ εἶσατο , καὶ μὴ μόνον ἀντὶ τοῦ ἔδοξε . Ὅτι δὲ φιλόστη γαιῶν ἢ Δήμος τῷ Ἡραίστῳ διὰ τοὺς ἐκεῖ κρατήρας τοῦ πυρός , καὶ ὅτι καὶ πόλεις δύο περὶ αὐτὴν ὧν μία καὶ ἡ Ἡραστία , εἰς ἣν καὶ αὐτὸς ἀπελθεῖν ἄρτι τὸν Ἡραστον , καὶ ὅτι Σῦντες οἱ Ἄρηνοι , καὶ διατὶ ταῦτα ἢ Παις δηλοῖ . Τὸ δὲ ἐντυμῶνον πολιέθρων , τρόπος ἔστι ποιητικὸς συνειργωνίσας χάρμ σαφηνείας τῇ ὅλῃ ἡγουν τῇ Δήμῳ , τὸ μέγος αὐτῆς , τὴν πόλιν . καὶ ἔστιν ὁμοίον τῷ , ἐς Κύπρον ἐς Πάφρον , ὅ μετ' ὀλίγα κεῖται . Τὸ δὲ γαιῶν , πληθυντικῶς καὶ νῦν καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα δὲ παρὰ τῷ ποιητῇ κεῖται , εἰ καὶ οἱ μεθ' Ὀμήρου σημειοῦνται μὴ εἶναι πληθυντικὸν ἀριθμὸν τῆς γῆς ὥσπερ οὐδὲ τοῦ ἡλίου διὰ τὸ μονὴρ αὐτὰ εἶναι , ἀλλ' ἡ κοινὴ συνήθεια ἐν τούτοις οὐχ ὑπα - κοῦει αὐτοῖς , γαίας τὰς νήσους νοοῦσα . οἱ μέντοι Λύσιοι καὶ ἄλλοι ἐθέλοντες εἰπεῖν τὰς ἄνω χώρας , τὰς ἄνω γὰς λέγουσι . Χρυσίμων δὲ τὸν Ἄρη λέγει , συνεχωραζὼν αὐτὸν αὐτῷ τῇ χρυσῇ Ἀφροδίτῃ . * Ἱχανόνων δέ , ὁ ἔχουενος καὶ ἐπιθυμῶν , ὡς καὶ ἄλλεχοι . Κυθήρια δὲ ὡς καὶ ἐν ἄλλοις , ἢ ἢ ἀναμανεῖσα περὶ νήσων τὰ Κύθηρα , ἢ ἢ κενθούσα ἐρωτας . Μεταδήμιος δὲ καὶ νῦν ὁ ἐνδῆμιος , ὡς μεταδόρπιος ὁ ἐν τῷ δόρπῳ . Ἀριοφῶνους δὲ τοὺς Ἀρηνίους καλεῖ , καθ' ὃν ἴσως λόγον καὶ τοὺς Κάρας βαρβαροφώνους , ἢ καὶ ὡς ἡρωικοὺς καὶ διατοῦτο ἄγρια λαλεῖν ἐπιτήδεις εἰδημένους . οἱ πρώτοι , καὶ βελουποῖας ἐρωταὶ εἶναι δοκοῦσι , διὸ καὶ Σῦντες λέγονται . κατὰ μὲν τινας , αὐτόχθονες ὄντες ἐν Δήμῳ . κατὰ δὲ ἕτερους , ἐκ τῆς ἀντιπέραν ἡκοντες . Τὸ δὲ τῇ δ' ἀσπαστὸν εἶσατο κομηθῆναι καὶ τό , ἐς δόμια βάπτει κατέδραθον , ὁμοίως τὰ τῆς μοιχίας φράζονται . Τὸ δὲ οὐδὲ τι κυνῆσα μελέων ἦν παραλύτων ὧν , ἔστι προσρηθῆναι καὶ τοῖς ἄγαν μεθύουσι , οὕς καὶ ἐξοίνους φασίν . καλῶς οὖν ἐγραφέ τις τό , οἶνος πόδας δεῖ γλῶσσαν τε νῶν τε δαμοῖσιν ἀφράστοισι τοῖς Ὀμήρου φρασθείσοι . πᾶσχει δὲ τις δεσμοὺς τοιούτους , ὅτε κατὰ τὸν εἰπόντα , πίνει οἶνον ὑπερβολάδην . ὀπηνίκα καὶ τι σπουδαῖον εἰ γίνοιτο , σκάπτεται . Λισχύλος οὖν ἐν τῷ μεθεῖν γράφων ἐπαινέτας τραγωδίας ἤκουσε παρὰ Σοφοκλέους τό , ὦ Λισχύλε , εἰ καὶ τὰ δέοντα ποιεῖς , ὅμως οὐκ εἰδὼς γε ποιεῖς . * Τὸ δὲ οἴζει γυνὰ πέλοντα , καὶ ὡς παροιμιώδης ἐστὶν ἐπὶ ἀγέντων κακῶν . Μιθανῶς δὲ ὁ Ἥλιος ἱταῖρος πλάττεται τῷ Ἡραίστῳ , διὰ τὸ ἐν ἀμφοῖν φωσφόρον . εἰ δὲ καὶ ὁ Ἄρης τὸν ἀλεκτρυόνα ἐν ἀνθρώποις ὄντα τότε κατάσχοπον εἶχε ταχθέντα μηνύσειν τὴν Ἡραίστον ἐγδον , ὁ δέ , ὑπνώσας , προῦδοκε τὰς τοῦ Ἄρεος ἐλπίδας , ὁ δ' ὕστερον εἰς πτηνὸν αὐτὸν ἀπεμόρφωσε , καὶ δηλοῦσιν ἐπὶ τὴν ἐκείνου στρατιωτικήν , ὁ λόγος ὁ ἥμιος τὰ κέντρα κατὰ τὸν γράψαντα βήτορα , ἀλλὰ τοῦτο τῆς ὕστερον μυθοποιήσεως οὐ σαμὼν ἐστι 1599λάλημα . ἥς πλάσμα , καὶ ὁ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα δηλωθησόμενος πον Γιγ*γρόν , δαίμων φησι διακο - νήσασιν τῇ τῆς Ἀφροδίτης μοιχίᾳ . Τὸ δὲ γέγωνε θοῦσον , ἀντὶ τοῦ ἐγνώσθη ἐφ' οἷς εἴη ἦχος . Τὸ δὲ ἔορα γελαστά , γράφεσται καὶ ἐφ' ἀγέλαστα , ἡγουσιν οὖν ἄξα γέλωτος . τοῦτο δὲ πρὸς γε τὸν χολούμενον Ἡραίστον , οἱ γὰρ ἄλλοι γελᾶσονται . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ γελαστά καθὰ καὶ τὸ ἀγέλαστα εἴκως γενέσθαι ἀπὸ τοῦ γελῶ γελῶς ἀμήτον θέματος ὁμοίως τῷ , ἀγὼ ἀγῶς ὅθεν τὸ ἀγα - στόν . καὶ ἀποβολὴ τοῦ σύμα καὶ τροπὴ τοῦ ψιλοῦ εἰς δασύ , ἀγαθόν . ἐπὶ δὲ καὶ ὡς ἀπὸ τοῦ ἴσθ διὰ τῶν ἑραστῶν καὶ ἐπέραστων , οὐ παιδιτικὸς ἀόριστος ἡμάσθη . κατὰ τό , πειρῶ πειράζω ἐπειράσθη . ἄλλως μέντοι , ἐκ τοῦ ἴσθ ἴσθ , τὰ ὀνόματα Ἐρατὼ Μοῦσης ὄνομα καὶ ἑρατὸν καὶ ἑρατεινὸν τὸ ἐπιθυ - μητόν . Οὐκ ἐπιμιτὰ δέ , οἷς οὐκ ἄν τις εἴη ἐπιμιδὴς διατεθεῖς . ἢ τὰ σκληρὰ καὶ μὴ εὔχοντα . καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν , γελαστά μὲν τοῖς ἄλλοις ἐμοὶ δὲ οὐκ ἐπιμιτὰ . Τὸ δὲ αὐὶν ἀμιαζα , ἐπίσκων ἀμιαζα δηλοῖ . οὐ γὰρ ποτὲ μὲν ποτὲ δ' οὔ , ἀεὶ δέ . Τὸ δὲ αἰδηλὸν Ἄρης , ἐντρέπει τὴν Ἀφροδίτην , εἰ γὰρ καὶ καλὸς καὶ ἀρτίπους ὁ Ἄρης , ἀλλ' ἀτιμαστέος αὐτὸς μᾶλλον ὡς ἴκων αἰδηλὸς * ἥπερ Ἡραίστος ὁ μὴ αἴτιος τοῦ χολῶς εἶναι . δῆλον δὲ ὡς ἀειδελος μὲν διὰ διφθόγγου , παρὰ ἐνεστῶτος τῷ εἰδῶ . ἀίδηλος δέ , διὰ τοῦ ἰ κατὰ στέργαιν τοῦ ἰδεῖν . Τὸ δὲ ἀρτίπος ὁ ἔστιν ἀρτίπους , διὰ μέτρον ἐξέπεσε τοῦ ὦ . κατὰ καὶ τὸ , Ἦμς ἀελιόπος . Ἡλειδαὸν δὲ ὁ Ἥραιστος ἑαυτὸν ὀνομάζει , καὶ ἄλλως μὲν ἠλιπώς , μάλιστα δὲ διὰ τὸ ὡς εἰδὸς αἰδεῖσθαι τὴν κατ’ αὐτὸν προφέρων χολότητα , δὲ ἧν κυλλοποδίων λέγεται ὡς παιδῶν ἐπιχῆλλωμα . ἢ κατακῆλλωμα . ὧν ἀμφοτέρων μνησθείς Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικός , οὐδέτερον αὐτῶν ἀνάπτικον εἶναι ἠφίει . Λίτιος δὲ καὶ νῦν , ὁ ὑπὸ αἰτίας - σιν καὶ μέμνην . Ἐν δὲ τῷ , οἱ μὴ χείρασθαι ὀφείλου , λῦπης πάντως ἄκρας τὸ τοὺς γονεῖς αἰτιάσθαι τοῦ τεκνίσθαι . Τὸ δὲ οὐ μέν ἄφρας ἑόλπα μὴνυνθα καίμεν οὕτως , ἀντὶ τοῦ οὐχ οἷμα ἐπι - θημεῖν αὐτοὺς κείσθαι οὕτως . ὅπερ ἐμμηνέων ἐπίγραφε . τὰς οὖν ἐδηλήσθον ἀμφω εὐδεν . ταυτὸν γὰρ τὸ , οὐδ’ ἐπολίγον ἑόλπα καίμεν , καὶ τὸ , ταχὺ οὐκ ἐδηλήσθουν εὐδαν . οὕτω καὶ ἐν τῷ , κακνειών - τις ἔδεν , ἐπιθυμίαν καὶ θέλησιν τοῦ κείσθαι δηλοῖ τὸ κείοντες . Ἔεδνα δὲ φανερῶς καὶ ἐνταῦθα , τὰ ἐκ τοῦ νυμφίων τῇ γαμετῇ διδόμενα . Τὸ δὲ κυνώπιδος , ψόχος ὀφθαλμοῦ . ὥσπερ αὐ πάλιν ἐπανος τὸ , κυανώπιδος . κατλῶς ἄφα καὶ ἡ Ἕλένη κυνώπιιν ἑαυτὴν καλεῖ πον ἄφ’ οἷς μοιχικῶς ἔδρασεν . Ἡμοῦνης δὲ Ἐμὴς ὡς ἐν ὀλιγίστῳ εἰπεῖν , ὁ ἄγαων ὧν ὁ ἔστιν ὀφρε - λῶν . Τὸ δὲ θηλύτεραι παρήλθον μὲν δοκεῖ . ἦρκει γὰρ μὲν καὶ μόνον τὸ θεαλ . εἰρήται δὲ ὡμῶς πρὸς ὁμοιότητα τοῦ , γυναίκων θηλυτεράων . ὁ ἐρρόθη πρὸς σύγκρισιν τῶν ἄλλων θηλέων ζῴων ἄ οὐχ’ οὕτω αἱ πρὸς ἄρωτα ἐνδηλύνονται . καὶ ἄλλως δὲ θηλύτεραι γυναῖκες κατὰ τοὺς παλαιούς , αἱ ἐύκαρποι καὶ πολύημοι . ὧθεν καὶ θήλυς ἕρση , ἢ τοῦ εὐκαρπεῖν καὶ πολυφορεῖν αἰτία . ὧθεν καὶ Καλ - λίμαχος θηλίσανον ποίαν λέγει , τὸ πολύγονον . Λωτήρες δὲ ἄων , ἀντὶ τοῦ ἀγαθῶν , περὶ οὐ σαφῶς ἀλλαχοῦ δεδηλώται ποιητικοῦ ὄντος καὶ οὐκ εὐχρήστου πεζογραφοῖς ῥήτορσιν . Ὅρα δὲ τὸ δοτήρες ἐκτείνον τὸ ὦ τῆς ἀρχούσης καὶ ἐνταῦθα καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , δῶτορ ἄων , οἱ δὲ γε μεῖθ’ Ὅμηρον συστέλλουσι μὴν τὸ δοτήρ . τὸ δὲ δῶτορ ἐκτείνουσι ἐν ταῖς παραληγούσας . Τὸ δὲ ἀσάπτος χέλος , ἔχει θεασαίαν διὰ τὴν ἐν τοῖς χελῶσι θεαμότητα . Τὸ δὲ οὐκ ἀρετὰ κακὰ ἔργα κατὰ τοὺς παλαιούς , ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀρετὴν καὶ εὐσθένειαν ἄγουσι . ἵνα γίγνηται τὸ ἀρετῶν ἐκ τῆς κατὰ ἀνδρίαν ἀρετῆς . οὐ πρὸς σαμηνειαν ἐπίχεται καὶ τὸ , πυχάνει τοι βραδὺς ὧν . ὡς τοῦ * ωδὸς Ἄρος ἀπολέσαντος τὸ κατ’ ἀρετὴν εὐσθένες διὰ παροργισάν . καὶ πρὸς ἐνδείξιν τοῦ τοιούτου καθολικοῦ γνωμικοῦ ἐπίγραφε μοιχὸν συνήθως τὸ , ὡς καὶ νῦν Ἥραιστος ἑὼν βραδὺς εἶλε τὸν ὠκύτατον Ἄρην . Τῷ δὲ ἀρετῇ , σύστοιχον καὶ τὸ ἀρετῶσι δὲ λαοὶ ὑπ’ αὐτοῦ . δῆλον δὲ καὶ ὡς τὸ ἀρεταίνειν ἐκ τοῦ τοιού - τον ἀρετῶν παράγεται . Ἰστέον δὲ ὡς τῶν τινες ὀμηρομαστίγων , ἠρσαν πρὸς τὸ , οὐκ ἀρετὰ κακὰ ἔργα , ὅτι καὶ τις οὐκ οἶδεν ὡς ἢ ἀρετὴ οὐχ ἔστι κακία . πρὸς οὕς δίχα τῶν ἀνωτέρω ῥηθέντων ἔστιν εἰπεῖν καὶ ὅτι τὸ λεχόμενον ἔστιν , ὡς οὐκ ἀρετὰ ὁ ἔστιν οὐκ εὐδαιμονίζει τινὰ τὰ κακὰ ἔργα . ὡς καὶ τὸ , ἀρετῶσι δὲ λαοί , ἀντὶ τοῦ εὐδαιμόνως ζῶσιν . οὐδὲν γὰρ ἢ εὐδαιμονία ἕτερον ἀλλ’ ἢ συγχρότησις ἀρετῶν . Πρὸς δὲ τὸ πυχάνει βραδὺς ὧν , ἐτέθη καὶ παροιμία τὸ , ἔστι καὶ χολῷ δρόμος , πρὸς ὁμοιό - τητα τοῦ , ἐνεστι καὶ μύωρμα χόλος . Ἐνταῦθα δὲ τηρητίων ὁποία τις ἢ κατὰ ἄρωτα θεία ἰσχύς . καθ’ ἧν ἄλλα τε μυρία γήρσι θεαμαζέσθαι ἄξια , καὶ δή καὶ τὸ κατὰ τὸν Κροτωνιάτην Μίλωνα . οὐ γασὶ ροῦν τὴν ἐν τῇ χειρὶ ἀντίπαλος μὲν οὐδὲς ἴλεῖν ἠδύνατο , ἢ δὲ ἐρωμένη βέστα αὐτὴν ἐξήρει κιλυνει - ζούσα πρὸς αὐτόν . ἧν γὰρ φασί τὸ μὲν σῶμα ἰσχυρόν , ἀνδρείος δὲ τὴν ψυχὴν οὐκ ἦν . φ * δὴ λόγος καὶ ἢ μέγλος Ἀφροδίτη , οὐ μόνον Ἥραιστον περιέχον κατ’ ἐρωτικὴν αὐτῆς ποιουμένη τὸν οὕτω πολλόν , ἀλλὰ καὶ Ἄρην τὸν ὀρθμοσυχὸν εἶλε καὶ ἠσχύν . Τὸ δὲ χολὸς ἑὼν , ἑρμηνεία ἔστι τοῦ , ἑὼν βραδὺς . Μοιχάρια δέ , τὰ ὑπὸ ἀγριότητος ὁ ἔστι συλλήψιος μοιχῶν ἐκτείνεσθαι . ἢ δὲ σύνθεσις αὐτοῦ ὁμοία τῷ , ζωάργια . θοάργια . ἀνδράργια . Ἐν δὲ τῷ , Ἐμμία Λιὸς νὶ διὰστορ δῶτορ ἄων ἦτοι δοτήρ τῶν ἀγαθῶν , ἐρωῦνης γὰρ ὡς πρὸ βραχίου ἐρρόθη , ἐπὶ δὲ καὶ ἐν τῷ , ἄναξ ἐκαινῆλε Ἀπόλλων , ὅρα τὴν τῶν ἐπαίνων ἀνταπόδοσιν γραφουμένην λωτιζώτερον . χρηστοὺς γὰρ χρηστοῖς λόγους ἀμείβμεθα . ὡς τοὺς ἐναντίους , ἀνὰπαλιν . Τὸ δὲ πᾶσαι τε θεία - ναι , πρὸς ἐπίσεσιν διήθεν αἰσχύνης ἐλίχθη , ἐπεὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Ἄρην ἱερύπτοντο αἰδοῖ αἱ θεία , ὧθεν οὐδὲ ἧν ἢ αἰσχύνῃ ἐκ πολλῶν . Καινότερον δὲ ἐχρημάτισται τὸ θείανα . ἀπὸ γὰρ τοῦ θύς ,
Lemmas: πλεονάζω ὁ τοιοῦτος λέγω διά ὁ καίριος . ὁ δέ κύκλος ἀπαντάω , ὁ ἤπειρος ἱμάω - κένος δαμάζω , ὁ καί χρηστωτὶ διασαφουμενοω ὑπό ὁ παλαιός , ἐν ἄν καί κυκλωτερεύς . ὁ δέ λεπτός , ἢ πρός ὁ ἀμάχημα γήση , ἢ πρός ὁ δέμα . ἱμηνεῖα δέ αὐτός ὁ , ὅς οὐ ἄν τις οὐδέ ὁράω , λεπτός γάρ ὁ τοιαῦτ*τα , καί ὁ , οὐδέ θεός μάκαρ . ὅς καί πρός παιδανοτηταω ἐφίημι . οὖον γάρ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί θεός εἰμί ἀόρατος . διό συνέχω ὁ Ἄρης τεχνικός τεύχω . ὁ δέ εἶμι ἡμερ , δύναμαι ὅμοιος εἰμί καί ὁ , ἢ δέ εἰμί . ἵνα ἢ καί ἀντί ὁ πορεύω ὁ εἶμι , καί μή μόνος ἀντί ὁ δοκέω . ὅτι2 δέ φιλόστη γαῖα ἢ Δήμος ὁ Ἡραίστῳ διά ὁ ἐκεῖ κρατήρ ὁ πῦρ , καί ὅτι καί πόλις δύο περί αὐτός ὅς εἷς καί ὁ Ἡραστία , εἰς ὅς καί αὐτός ἀπέρχομαι ἄρτι ὁ ἔραμαι , καί ὅτι Σῦς ὁ Ἄρηνος , καί διατί οὗτος ἢ παις δηλόω . ὁ δέ ἐντυμῶνον πτολίεθρον , τρόπος εἰμί ποιητικός συνειργωνισος χάρμα σαφήνεια ὁ ὅλος ἤγουν ὁ Δῆμος , ὁ μέγας αὐτός , ὁ πόλις . καί εἰμί ὅμοιος ὁ , εἰς Κύπρος εἰς Πάφρα , ὅς μετά ὀλίγος κεῖμαι . ὁ δέ γαῖα , πληθυντικός καί νῦν καί ἐν ὁ μετά οὗτος δέ παρά ὁ ποιητής κεῖμαι , εἰμί καί ὁ μετά Ὄμηρος σημειόω μή εἰμί πληθυντικός ἀριθμός ὁ γῆ ὥσπερ οὐδέ ὁ ἥλιος διά ὁ μονὴρ αὐτός εἰμί , ἀλλά ὁ κοινός συνήθεια ἐν οὗτος οὐ ὑπα - Κούει αὐτός , γαῖα ὁ νῆσος νοέω . ὁ μέντοι λύσιος καί ἄλλος ἐθέλω εἶπον ὁ ἄνω χώρα , ὁ ἄνω γῆ λέγω . χρυσιμος δέ ὁ Ἄρης λέγω , συνεχωραζὼν αὐτός αὐτός ὁ χρύσεος Ἀφροδίτη . * ιχανοναω δέ , ὁ ἔχω καί ἐπιθυμέω , ὡς καί ἄλλεχοι . Κυθηρία δέ ὡς καί ἐν ἄλλος , ἢ ἢ ἀναμανεῖσα περί νῆσος ὁ Κύθηρα , ἢ ἢ κενθουω Ἔρως . μεταδήμιος δέ καί νῦν ὁ ἐνδήμιος , ὡς μεταδόρπιος ὁ ἐν ὁ δόρπον . Ἀριοφῶνους δέ ὁ Ἀρηνίους καλέω , κατά ὅς ἴσως λόγος καί ὁ Κάρ βαρβαρόφωνος , ἢ καί ὡς ἡρωϊκός καί διατοῦτο ἄγριος λαλέω ἐπιτήδειος εἴδω . ὁ πρῶτος , καί βελουποια ἐροτή εἰμί δοκέω , διό καί Σῦς λέγω . κατά μέν τις , αὐτόχθων εἰμί ἐν Δῆμος . κατά δέ έτερος , ἐκ ὁ ἀντιπέραν ἥκω . ὁ δέ ὁ δέ ἀσπαστός εἶμι κομάω καί ὁ , εἰς δόμια βάπτω καταδαρθάνω , ὁμοίως ὁ ὁ μοιχία φράζω . ὁ δέ οὐδέ τίς κυνέω μέλος εἰμί παράλυτος ὅς , εἰμί προσλέγω καί ὁ ἄγαν μεθύω , ὅς καί ἔξοινος φημί . καλῶς οὖν γράφω τις ὁ , οἶνος πούς δεῖ γλῶσσα τε νάω τε δάμος ἄφραστος ὁ Ὄμηρος φράζω . πάσχω δέ τις δεσμός τοιοῦτος , ὅτε κατά ὁ εἶπον , πίνω οἶνος ὑπερβολάδην . ὁπηνίκα καί τίς σπουδαῖος εἰμί γίγνομαι , σκάπτω . Λισχύλος οὖν ἐν ὁ μεθέω γράφω ἐπαινέτης τραγῳδία ἀκούω παρά Σοφοκλῆς ὁ , εἰμί Λισχύλε , εἰμί καί ὁ δήω ποιέω , ὅμως οὐ εἰδοί γε ποιέω . * ὁ δέ οἴζω γυνή πέλω , καί ὡς παροιμιώδης εἰμί ἐπί ἄγνυμι κακός . Μιθανῶς δέ ὁ Ἥλιος ἱταῖρος πλάσσω ὁ Ἡραίστῳ , διά ὁ ἐν ἄμφω φωσφόρος . εἰμί δέ καί ὁ Ἄρης ὁ ἀλεκτρυών ἐν ἄνθρωπος εἰμί τότε κατέχω ἔχω τάσσω μηνύω ὁ Ἡραίστον ἐγδον , ὁ δέ , ὑπνόω , προδίδωμι ὁ ὁ Ἄρης ἐλπίς , ὁ δέ ὕστερος εἰς πτηνός αὐτός ἀπομορφόω , καί δηλόω ἐπί ὁ ἐκεῖνος στρατιωτικός , ὁ λόγος ὁ ἥμιον ὁ κέντρον κατά ὁ γράφω βήτορα , ἀλλά οὗτος ὁ ὕστερος μυθοποίησις οὖον Σάμων εἰμί 1599λάλημα . ἥς πλάσμα , καί ὁ ἐν ὁ μετά οὗτος δηλόω πως Γίγγρος , δαίμων φημί διάκος - νήσα ὁ ὁ Ἀφροδίτη μοιχία . ὁ δέ γέγωνα θουω , ἀντί ὁ γιγνώσκω ἐπί ὅς εἰμί ἦχος . ὁ δέ ἔορ γελαστός , γράφω καί ἐπί ἀγέλαστος , ἄγω οὖν Αξά γέλως . οὗτος δέ πρός γε ὁ χολόω Ἡραίστον , ὁ γάρ ἄλλος γελάω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ γελαστός καθά καί ὁ ἀγέλαστος ἵημι γίγνομαι ἀπό ὁ γελάω γελάω ἄμητος θέμα ὁμοίως ὁ , ἐγώ ἀγάω ὅθεν ὁ ἀγα - ἀστός . καί ἀποβολή ὁ Σύμα καί τροπή ὁ ψιλός εἰς δασύς , ἀγαθός . ἐπί δέ καί ὡς ἀπό ὁ οἶδα διά ὁ ἐραστής καί περαστός , οὖον παιδιτικὸς ἀόριστος ἡμάσθη . κατά ὁ , πειράω πειράζω πειράζω . ἄλλως μέντοι , ἐκ ὁ οἶδα οἶδα , ὁ ὄνομα Ἐρατώ Μοῦσα ὄνομα καί ἐρατός καί ἐρατεινός ὁ ἐπιθύω - μητός . οὐ ἐπιμιτὰ δέ , ὅς οὐ ἄν τις εἰμί επιμιδηω διατίθημι . ἢ ὁ σκληρός καί μή εὔχομαι . καί ἄλλως δέ εἶπον , γελαστός μέν ὁ ἄλλος ἐγώ δέ οὐ ἐπιμιτὰ . ὁ δέ αὐὶν ἀμιαζα , επισκω ἀμιαζα δηλόω . οὖον γάρ ποτέ μέν ποτέ δέ οὖον , ἀεί δέ . ὁ δέ ἀΐδηλος Ἄρης , ἐντρέπω ὁ Ἀφροδίτη , εἰμί γάρ καί καλός καί Ἀρτίπους ὁ Ἄρης , ἀλλά ἀτιμαστέος αὐτός μᾶλλον ὡς ἵκω ἀΐδηλος * ὅσπερ Ἡραίστος ὁ μή αἴτιος ὁ Χολῶς εἰμί . δῆλος δέ ὡς ἀείδελος μέν διά δίφθογγος , παρά ἐνίστημι ὁ οἶδα . ἀίδηλος δέ , διά ὁ εἷς κατά στέργα ὁ ὁράω . ὁ δέ ἀρτίπος ὁ εἰμί Ἀρτίπους , διά μέτρον ἐκπίπτω ὁ εἰμί . κατά καί ὁ , Ἦμς αελιοψ . ηλειδαος δέ ὁ Ἥραιστος ἑαυτοῦ ὀνομάζω , καί ἄλλως μέν ἠλιπώς , μάλιστα δέ διά ὁ ὡς οἶδα αἰδέομαι ὁ κατά αὐτός προφέρω χολοτηταω , δέ ἧμαι Κυλλοποδίων λέγω ὡς παῖς ἐπιχῆλλωμα . ἢ κατακῆλλωμα . ὅς ἀμφότερος μιμνήσκω Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικός , οὐδέτερος αὐτός ἀνάπτικον εἰμί ἀφίημι . Λῖτις δέ καί νῦν , ὁ ὑπό αἴτιος - βρόχος καί μένω . ἐν δέ ὁ , ὁ μή χειρόομαι ὀφείλω , λύπη πάντως ἄκρος ὁ ὁ γονεύς αἰτιάομαι ὁ τεκνιεπομαι . ὁ δέ οὖον μέν ἄφρα ἔλπω μὴνυνθα καίω οὕτως , ἀντί ὁ οὐ οἷμα ἐπι - τέμνω αὐτός κεῖμαι οὕτως . ὅσπερ ἐμμηνέων ἐπιγράφω . ὁ οὖν δηλέομαι ἄμφω εὕδω . τατός γάρ ὁ , οὐδέ επολιγω ἔλπω καίω , καί ὁ , ταχύς οὐ δηλέομαι εὐδαν . οὗτος καί ἐν ὁ , κακνειών - τις ἐσθίω , ἐπιθυμία καί θέλησις ὁ κεῖμαι δηλόω ὁ κείω . ἕδνον δέ φανερῶς καί ἐνταῦθα , ὁ ἐκ ὁ νυμφίος ὁ γαμετή δίδωμι . ὁ δέ κυνώπης , ψόχος ὀφθαλμός . ὥσπερ αὖος πάλιν Ἐπάνος ὁ , κυανῶπις . κατλῶς ἁφή καί ὁ Ἑλένη κύνωψ ἑαυτοῦ καλέω πως ἀπό ὅς μοιχικός δράω . ημουνη δέ ἐμέω ὡς ἐν ὀλίγιστος εἶπον , ὁ Ἀγαῶν ὅς ὁ εἰμί ὀφρεύς - λάω . ὁ δέ θῆλυς παρέρχομαι μέν δοκέω . ἀρκέω γάρ μέν καί μόνος ὁ θεαλ . εἴρω δέ ὠμός πρός ὁμοιότης ὁ , γυνή θῆλυς . ὁ ῥοθέω πρός σύγκρισις ὁ ἄλλος θῆλυς ζῷον ὅς οὐ οὗτος ὁ πρός ἄρως ενδηλυνοντ . καί ἄλλως δέ θῆλυς γυνή κατά ὁ παλαιός , ὁ εὐκαρπέω καί πολύημοι . ὤθω καί θήλυς ἕρση , ἢ ὁ εὐκαρπέω καί πολυφορέω αἰτία . ὤθω καί Καλ - λιμηχος θηλιάζω ποῖος λέγω , ὁ πολύγονον . Λωτήρες δέ ἀάω , ἀντί ὁ ἀγαθός , περί οὖον σαφῶς ἀλλαχοῦ δηλόω ποιητικός εἰμί καί οὐ εὔχρηστος πεζογράφος ῥήτωρ . Ὅρας δέ ὁ δοτήρ ἐκτείνω ὁ εἰμί ὁ ἄρχω καί ἐνταῦθα κατά ὁμοιότης ὁ , δώτωρ ἀάω , ὁ δέ γε Μεϊτέ Ὅμηρος συστέλλω μήv ὁ δοτήρ . ὁ δέ δώτωρ ἐκτείνω ἐν ὁ παραλήγω . ὁ δέ ἀσάπτος χέλος , ἔχω θεασαίαν διά ὁ ἐν ὁ χέλω θεαμοτηταω . ὁ δέ οὐ ἀρετή κακός ἔργον κατά ὁ παλαιός , ἀντί ὁ οὐ ἀρετή καί εὐσθένεια ἄγω . ἵνα γίγνομαι ὁ ἀρετή ἐκ ὁ κατά ἀνδρεία ἀρετή . οὖον πρός σημαίνω ἐπιχέω καί ὁ , πυχασκω ὅς βραδύς ὅς . ὡς ὁ * ἀοιδός ἄρος ἀπόλλυμι ὁ κατά ἀρετή εὐσθενής διά παροργίζω . καί πρός ἔνδειξις ὁ τοιοῦτος καθολικός γνωμικός ἐπιγράφω μοιχός συνήθης ὁ , ὡς καί νῦν Ἥραιστος εἰμί βραδύς εἴλω ὁ ὠκύς Ἄρης . ὁ δέ ἀρετή , σύστοιχος καί ὁ ἀρετάω δέ λαός ὑπό αὐτός . δῆλος δέ καί ὡς ὁ ἀρεταίνω ἐκ ὁ οιὁ - ὁ ἀρετή παράγω . ἰστέον δέ ὡς ὁ τις ὁμηρομάστιγες , ἀραρίσκω πρός ὁ , οὐ ἀρετή κακός ἔργον , ὅτι καί τις οὐ οἶδα ὡς ἢ ἀρετή οὐ εἰμί κακία . πρός ὅς δίχα ὁ ἀνωτέρω εἴρω εἰμί εἶπον καί ὅτι ὁ λέχομαι εἰμί , ὡς οὐ ἀρετή ὁ εἰμί οὐ εὐδαιμονίζω τις ὁ κακός ἔργον . ὡς καί ὁ , ἀρετάω δέ λαός , ἀντί ὁ εὐδαίμων ζῶ . οὐδείς γάρ ἢ εὐδαιμονία ἕτερος ἀλλά ἢ συγχρότησις ἀρετή . πρός δέ ὁ πυχασκω βραδύς ὅς , τίθημι καί παροιμία ὁ , εἰμί καί χολόω δρόμος , πρός ὄμνυμι - τητάω ὁ , ἔνειμι καί μύρωμα χόλος . ἐνταῦθα δέ τηρητίων ὁποῖος τις ἢ κατά ἄρως θεῖος ἰσχύς . κατά ἧμαι ἄλλος τε μυρίος γήρσι θεάζω ἄξιος , καί δή καί ὁ κατά ὁ Κροτωνιάτης Μίλων . οὖον γασὶ ροῦς ὁ ἐν ὁ χείρ ἀντίπαλος μέν οὐδή ἵλημι δύναμαι , ἢ δέ ἐράω Βέστα αὐτός ἐξαιρέω κιλυνω - ζέω πρός αὐτός . ἧμαι γάρ φημί ὁ μέν σῶμα ἰσχυρός , ἀνδρεῖος δέ ὁ ψυχή οὐ εἰμί . φ * δή λόγος καί ἢ μέγλος Ἀφροδίτη , οὖον μόνος Ἡραρός περιέχω κατά ἐρωτικός αὐτός ποιέω ὁ οὗτος πολύς , ἀλλά καί Ἄρης ὁ ὀρθμοσυχὸν εἴλω καί ἠσχύν . ὁ δέ χολός εἰμί , ἑρμηνεία εἰμί ὁ , εἰμί βραδύς . Μοιχάρια δέ , ὁ ὑπό ἀγριότης ὁ εἰμί συλλαμβάνω μοιχός ἐκτείνω . ἢ δέ σύνθεσις αὐτός ὅμοιος ὁ , ζωάργια . θοάργια . ἀνδράργια . ἐν δέ ὁ , Ἐμμία λίς ν́ς διὰστορ δώτωρ ἀάω ἦ δοτήρ ὁ ἀγαθός , ερωυνεος γάρ ὡς πρό βραχύς ῥοθέω , ἐπί δέ καί ἐν ὁ , ἄναξ καινέω Ἀπόλλων , ὁράω ὁ ὁ ἔπαινος ἀνταπόδοσις γράφω λωτιζώτερον . χρηστός γάρ χρηστός λόγος ἀμείβω . ὡς ὁ ἐναντίος , ἀνάπαλιν . ὁ δέ πᾶς τε θεῖος - ναι , πρός πῖσος διηθέω αἰσχύνη λίσσομαι , ἐπεί ἐν ὁ κατά ὁ Ἄρης ἱερύπτοντο αἰδώς ὁ θεῖος , ὤθω οὐδέ ἧμαι ἢ αἰσχύνη ἐκ πολύς . Καινός δέ χρηματιστής ὁ θεία . ἀπό γάρ ὁ Θῦς ,