eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1855
διαστολὴν ἑτεροῖον , πυρὸς μὲν λεγομένου ἢ καὶ ὄντος , οὐκ αἰθουμένου δέ . ὅτι δὲ πολλὰ παραγωγά · εἰσι τοῦ αἰθεσθαι , δηλοῖ καὶ ὁ αἰθὴρ καὶ ὁ αἴθων καὶ ὁ αἰθίου · καὶ ὁ αἰθορ , ὅς σημαίνει κατὰ τοὺς παλαιούς θεομὸν , λαμπρὸν , πυρὸν καὶ μέλανα . Μεσόδμαι δὲ οὐ μόνον ἐπὶ νηῶν αἱ προδηλωθείσαι , ἀλλ᾽ ἰδοὺ καὶ οἶκον μεσόδμαι , τὰ μεσόστυλα κατ᾽ Ἀριστοχον . * καθ᾽ ἑτέρους δὲ τὰ μεταξὺ τῶν δοκῶν · ἐνιοὶ δέ , διαγράμματα ἢ καὶ διαστήματα μεταξὺ τῶν κιόνων , οἱ , φασί , περὶ τοὺς τοίχους ἦσαν . Ὧσα δὲ καὶ τὸ , ὡσαὶ πυρὸς αἰθουμένοιο , συντελοῦν εἰς τε τὴν ἀλληγορίαν καὶ εἰς τὴν εἰρημένην δευτέραν ἐρμηνείαν τοῦ χρυσέου λίχνου . οὐ γὰρ ἀπλῶς ἔφη πυρὸς , ἀλλὰ ὡσαὶ πυρὸς . Ἰστέον δ᾽ ἐν τούτοις καὶ ὅτι τε ἡ Εὐρύκλεια ἔξω περιλέλειπται φυλάσσουσα τὰς κλησιδεί - σας θύρας , καὶ ὅτι τῶν φαινοῦντα θεῶν οὐράνιον εἶναι στοχάζεται ὁ παῖς , ὡς μὴ ἂν τῶν ἑτεροίων οὕτω φωσφορησόντων . φησὶ γάρ · ἡ μᾶλα τις θεὸς ἐνδον , οἱ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν , ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ Ὀλυμπὸν ἔχουσιν , ὡς ἐνθὺς μετ᾽ ὀλίγα φησίν . Ὅτι σκοπὸς τῷ Ὀδυσσέῃ , ὡς αὐτὸς λέγει , τοῦ ὑπολείπεσθαι αὐτοῦθι μετὰ τὴν ἀπείλευσιν τῶν μνηστήρων τὸ τὰς δμώας καὶ τὴν Πηνελόπην ἐρεθίζειν , ἵνα γινῶ τὰ κατ᾽ αὐτὰς ἀχορίσιον , καὶ ἄμα , ἵνα , ὡς καὶ ποὺ ὀλίγον ἐρρέθη , μεριμνῇσθ᾽ τὰ κατὰ τῶν μνηστήρων . Ὅτι κάνταῦθα τὴν περίφρονα Πηνελόπην ἀναγκαίως ἐξάγει τοῦ θαλά - μου ὁ ποιητὴς Ἀρτέμιδι ἰκέλην , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἔγραψεν , ἥν χρυσὴ Ἀφροδίτη . τῇ παρὰ μὲν κλισίην , φησὶ , πυρὶ κάτεισαν , ἥγουν ἐγγὺς πυρὸς , ἵνα ὁ ξείνος θεομεινοῖτο , δινοτήν ἐλέφαντι καὶ ἀργύρῳ , ἣν ποτε τέκτων ποίησεν Ἰκμαλίος , καὶ ὑπὸ θρύμνον ποσὶν ἥκε προσαρνεὰ ἐξ αὐτῆς , ἥγουν προσπιγκνυίαν καὶ ἡνωμένην τῇ κλισίῃ . ὅθι ἐπὶ μέγα βάλλετο κῶας , ἤτοι ἐπετίθετο , ἐνθα καθέζετο , οὐ λίτα δαιδάλεον ὑπεστρωμένον ἔχουσα , οὐδὲ τάπητα μαλα*κοὺ ἐμίου κατὰ τὴν τρυφερὰν Ἑλένην . κῶας δὲ μέγα κατὰ ἡρωϊκὴν καὶ τοῦτο ἀφελίαν . πρὸς ἐρμηνείαν δὲ τῆς ῥηθείσης κλισίης κείται τὸ , ἐνθα καθέζετο , ἵνα νοηθῇ κλισίη νῦν τὸ ἀνάκλιντρον . ἡ γὰρ τοι κοινώτερον λεγομένη κλισία οὐ πρὸς καθίδραν , ἀλλὰ πρὸς ἐνοίκησιν ἐγίνετο , σκηνὴ οὖσα . Δινοτή δὲ ἴσως μὲν καὶ ἡ τορευτικὴ κατὰ τινα μέρη , μάλιστα δὲ ἡ κύκλῳ κκοσμημένη ἐλεφαντίνος ὁστοῦς καὶ ἀργύρου , καθά που καὶ κολεὸν ἐλέφαντος ἀμφιδεδνησθαι εἴπεν ὁ ποιητής . Τὸ δὲ Ἰκμαλίος ὄνομα οἰκείον τέκτονι ξυλῶν , ἃ χρή*σιμα γίνεται μετὰ τὸ ἐξικμασθῆναι . Ὅτι ὁ πρὸ ἀλλαχοῦ ἔφη ἀποκοσμεῦν ἔντεα δαιτὸς , τοῦτο ἐνταῦθα περιγράφων φησίν · αἱ δ᾽ ἀπὸ μὲν σίτον πολὺν ἤρεον , ἤτοι ἀρρηοῦντο , ἥδὲ τραπέζας καὶ δέπα , ἐνθεν ἄνδρες ὑπηρενέοντες ἐπινον . δῆλον δὲ ὡς ταυτὸν ὑπερμε - νέοντας εἰπεῖν καὶ ἀγύρορας , καὶ ὅτι περιγραφαστικὴ ἐρμηνεία τοῦ δέπα τὸ , ἐνθεν ἄνδρες ἐπινον . Ὅτι καὶ νῦν ἐπὶ τῶν λαμπτήρων αἱ δμωαὶ νήησαν , ὁ ἐστιν ἐσώρευσαν , ξύλα πολλά . διὰ τί πολλά ; φῶς ἔμεν᾽ ἥδὲ θέρεσθαι , ἥγουν οὐ πρὸς μόνον φῶς ἐπεσωρεύθη ξύλα , ἀλλὰ καὶ * ὡς τε θέρμην ποιῖν τῷ Ὀδυσσέῃ , θερμαίνεσθαι , ὡς προδηλώθη , ἐθέλουσι . ἐσονται δὴ τὰ τοιαῦτα ξύλα φῶς μὲν ἐπὶ λαμπτήρος , θέρεσθαι δὲ ἐπ᾽ ἐσχάρας , ἥς ἐγγὺς κείσεται ὁ δίφρος τῷ Ὀδυσσέῃ . Ὅτι ὀνειδίζει κάνταῦθα ἡ ἀγρία Μελανθῷ τῷ δεσπότῃ · ξεῖνε , ἐπὶ καὶ νῦν ἐνθ᾽ἀδ᾽ ἀνύσεις διὰ νύκτα δινεύων κατὰ οἶκον ; ὀπιπτεύσεις δὲ γυναῖκας ; ἀλλ᾽ ἐξελθε θύραζε , τάλαν , καὶ δαιτὸς ὤνησο · ἢ τάχα καὶ δαλῷ βεβλημένος εἴσθαι θύραζε . οὕτως ἡ φαυλότης προκαλεῖται θάνατον καθ᾽ ἑαυτῆς . Ὀδυσσεὺς δὲ περιτρέπων αὐτῇ , αἱ εἴπεν , εἰς * μαχλοσύνην ὀνειδίζει , ὡς αὐτοῦ μὲν μὴ ἔργον ἔχοντος ὀπιπτεύειν γυναῖκας , αὐτῆς δὲ μάλλον ὀπιπτευούσης τοὺς ἄνδρας , ὅθεν καὶ ἐχτοεῖν τούτῳ διὰ τὸ δυσμόρφως ἔχειν . φησίν οὖν · δαμνονίη , τί μοι ὧδ᾽ ἐπέχεις κεκοτισηθὶ θυμῷ ; ἢ ὅτι οὐ λαπὸς , μακὰ δὲ χοοὶ εἰματα εἰμαι ; πτωχεύω δ᾽ ἀνὰ δήϊον ; ἀναγκαίη γὰρ ἐπαίγει . τοιούτοι πωχοὶ καὶ ἀλήμο - νες ἄνδρες ἔσιν . Ἐν οἷς ὅρα τὸ θυμικῶς ἐνδιάθετον τοῦ Ὀδυσσέως ἐν τῷ καὶ κομματικῶς καὶ ἀσυν - δέτως λαλῆσαι . εἶτα εἰπών , ὡς που πρὸ τούτων ἔφη πρὸς τὸν Ἀντίνοον , τὸ , καὶ γὰρ ἐγὼ ποτε οἶκον ἐναῖον ὕλησι ἀρνιῶν καὶ ἴξις ἀπαραλλάκτως στίχους ἐξ ἐκ τῶν ἐκεῖ , ἐκθροεῖ τὴν δοῦ - λην , ἐπαγωγόν · τῷ νῦν μὴ ποτε καὶ σὺ , καθὰ δηλαδή καὶ ἐγώ , ἀπὸ πᾶσαν ὀλέσης ἀγλαΐην , τῇ νῦν γε μετὰ δμωῆσι κέασσαι , ἥγουν ἥν ἔχεις ἐν ταῖς ἀμφιπόλοις ὑπερήφουσα ἐκείνων . ὁ καὶ σαφέστερον λέγων , ἵνα εὐνόητον εἴη τῇ δούλῃ , φησίν · μὴ πῶς τοι δέσποινα ποτεσσα - μίνη χαλεπήνη , ἢ Ὀδυσσεὺς ἐλθοι , ἐπὶ γὰρ * καὶ ἐλπίδος αἴσα , τοιούτων ἐλπίς περίφρα -
Lemmas: διαστολή ἑτεροῖος , πυρός μέν λέγω ἢ καί εἰμί , οὐ αἴθω δέ . ὅτι δέ πολύς παραγωγή · εἰμί ὁ αἴθω , δηλόω καί ὁ αἰθήρ καί ὁ αἴθω καί ὁ αἴτιος · καί ὁ αἰθορ , ὅς σημαίνω κατά ὁ παλαιός θεομὸν , λαμπρός , πυρός καί μέλας . μεσόδμη δέ οὖον μόνος ἐπί ναός ὁ προδηλόω , ἀλλά ἰδού καί οἶκος μεσόδμη , ὁ μεσόστυλο κατά αριστοχος . * κατά ἕτερος δέ ὁ μεταξύ ὁ δοκέω · ἔνιοι δέ , διάγραμμα ἢ καί διάστημα μεταξύ ὁ κίων , ὁ , φημί , περί ὁ τοῖχος εἰμί . ὠθέω δέ καί ὁ , ὠθέω πυρός αἴθω , συντελέω εἰς τε ὁ ἀλληγορία καί εἰς ὁ εἴρω δύο ἑρμηνεία ὁ χρύσεος λίχνος . οὖον γάρ ἀπλόος φημί πυρός , ἀλλά ὠθέω πυρός . ἰστέον δέ ἐν οὗτος καί ὅτι τε ὁ Εὐρύκλεια ἔξω περιλείπομαι φυλάσσω ὁ κλησιδεί - σός θύρα , καί ὅτι ὁ φαίνω θεός οὐράνιος εἰμί στοχάζομαι ὁ παῖς , ὡς μή εἄν ὁ ἑτεροῖος οὗτος φωσφορέω . φημί γάρ · ὁ μῆλον τις θεός ἔνδον , ὁ οὐρανός εὐρύς ἔχω , ὁ τατός εἰμί ὁ Ὄλυμπος ἔχω , ὡς ἐντίθημι μετά ὀλίγος φημί . ὅτι2 σκοπός ὁ Ὀδυσσέας , ὡς αὐτός λέγω , ὁ ὑπολείπω αυτοκορυς μετά ὁ ἀπειλέω ὁ μνηστήρ ὁ ὁ δμώς καί ὁ Πηνελόπη ἐρεθίζω , ἵνα γινώ ὁ κατά αὐτός ἀχορίσιον , καί ἄμη , ἵνα , ὡς καί πού ὀλίγος εἴρω , μεριμνώ ὁ κατά ὁ μνηστήρ . ὅτι2 κάνταῦθα ὁ περίφρων Πηνελόπη ἀναγκαῖος ἐξάγω ὁ Θάλα - ἐγώ ὁ ποιητής Ἀρτέμιδι Ἴκελος , ὡς καί ἀλλαχοῦ γράφω , ὅς χρύσεος Ἀφροδίτη . ὁ παρά μέν κλισία , φημί , πῦρ κατέρχομαι , ἤγουν ἐγγύς πυρός , ἵνα ὁ ξένος θεομεινεομαι , δινοος ἐλέφας καί ἄργυρος , ὅς ποτός τέκτων ποιέω Ικμάλιος , καί ὑπό θρύμνον πούς ἥκω προσαρνεὰ ἐκ αὐτός , ἤγουν προσπιγκνυεις καί ἑνόω ὁ κλισία . ὅθι ἐπί μέγας βάλλω κῶας , ἤτοι ἐπιτίθημι , ἔνθα καθέζομαι , οὖον Λίτα δαιδάλεος ὑποστόρεννυμι ἔχω , οὐδέ τάπης μαλακός ἐμίας κατά ὁ τρυφερός Ἑλένη . κῶας δέ μέγας κατά ἡρωϊκός καί οὗτος ἀφαιρέω . πρός ἑρμηνεία δέ ὁ εἴρω κλισία κεῖμαι ὁ , ἔνθα καθέζομαι , ἵνα νοέω κλισία νῦν ὁ ἀνάκλιντρον . ὁ γάρ ὅς κοινός λέγω κλισία οὖον πρός καθιδραω , ἀλλά πρός ἐνοίκησις γίγνομαι , σκηνή εἰμί . δινοτεω δέ ἴσως μέν καί ὁ τορευτικός κατά τις μέρος , μάλιστα δέ ὁ κύκλος κοσμημένος ἐλεφάντινος ὁστοῦς καί ἄργυρος , καθά ποῦ καί κολεόν ἐλέφας ἀμφιδέω εἶπον ὁ ποιητής . ὁ δέ Ικμάλιος ὄνομα οἰκέω τέκτων ξυλών , ὁ χρή*σιμα γίγνομαι μετά ὁ ἐξικμάζω . ὅτι2 ὁ πρό ἀλλαχοῦ φημί ἀποκοσμέω ἔντεα δαίς , οὗτος ἐνταῦθα περιγράφω φημί · ὁ δέ ἀπό μέν σῖτος πολύς ἐρέω , ἤτοι ἀρρηοῦντο , ὅδε τράπεζα καί δέπας , ἐν ἀνήρ ὑπηρενέοντες πίνω . δῆλος δέ ὡς τατός ὑπερμε - νέος εἶπον καί αγυροηρα , καί ὅτι περιγραφαστικὴ ἑρμηνεία ὁ δέπας ὁ , ἐν ἀνήρ πίνω . ὅτι2 καί νῦν ἐπί ὁ λαμπτήρ ὁ δμωή νηέω , ὁ εἰμί σωρεύω , ξύλον πολύς . διά τίς πολύς ; φάος μένω ὅδε θέρω , ἤγουν οὖον πρός μόνος φάος ἐπισωρεύω ξύλον , ἀλλά καί * ὡς τε θέρμη ποιός ὁ Ὀδυσσέας , θερμαίνω , ὡς προδηλόω , ἐθέλω . ἐω δή ὁ τοιοῦτος ξύλον φάος μέν ἐπί λαμπτήρ , θέρω δέ ἐπί ἐσχάρα , ἥς ἐγγύς κεῖμαι ὁ δίφρος ὁ Ὀδυσσέας . ὅτι2 ὀνειδίζω κάνταῦθα ὁ ἄγριος Μελανθώ ὁ δεσπότης · ξένος , ἐπί καί νῦν ἀνθώδης ἀνύω διά νύξ δινεύω κατά οἶκος ; ὀπιπτεύω δέ γυνή ; ἀλλά ἐξέρχομαι θύραζε , τάλας , καί δαίς ὀνίνημι · ἢ τάχα καί δαλός βάλλω ἵημι θύραζε . οὕτως ὁ φαυλότης προκαλέω θάνατος κατά ἑαυτοῦ . Ὀδυσσεύς δέ περιτρέπω αὐτός , ὁ εἶπον , εἰς * μαχλοσύνη ὀνειδίζω , ὡς αὐτός μέν μή ἔργον ἔχω ὀπιπτεύω γυνή , αὐτός δέ μάλλον ὀπιπτεύω ὁ ἀνήρ , ὅθεν καί εχτοεν οὗτος διά ὁ δυσμόρφως ἔχω . φημί οὖν · δαμάζω , τίς ἐγώ ὧδε ἐπέχω κοτίζω θυμός ; ἢ ὅτι οὖον λάπος , μακοῦ δέ χόω εἷμα εἶμαι ; πτωχεύω δέ ἀνά δάϊς ; ἀνάγκη γάρ παίζω . τοιοῦτος πωχοὶ καί ἀλήμων - Νες ἀνήρ εἰσέρχομαι . ἐν ὅς ὁράω ὁ θυμικός ἐνδιάθετος ὁ Ὀδυσσεύς ἐν ὁ καί κομματικός καί ἀσυν - δετός λαλέω . εἶτα εἶπον , ὡς ποῦ πρό οὗτος φημί πρός ὁ Ἀντίνοος , ὁ , καί γάρ ἐγώ ποτός οἶκος νάω ὕλη αρνί καί Ἴξις ἀπαραλλάκτως στίχος ἐκ ἐκ ὁ ἐκεῖ , ἐκθροέω ὁ δήω - Λην , ἐπαγωγός · ὁ νῦν μή ποτός καί σύ , καθά δηλαδή καί ἐγώ , ἀπό πᾶς ὄλλυμι ἀγλαία , ὁ νῦν γε μετά δμῳή κεάζω , ἤγουν ὅς ἔχω ἐν ὁ ἀμφίπολος ὑπεράπτω ἐκεῖνος . ὁ καί σαφής λέγω , ἵνα εὐνόητος εἰμί ὁ δοῦλος , φημί · μή πῶς ὅς δέσποινα ποτέω - Μίνη χαλεπαίνω , ἢ Ὀδυσσεύς ἔρχομαι , ἐπί γάρ * καί ἐλπίς αἶσα , τοιοῦτος ἐλπίς περίφρα -