eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1767
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ζ . χάριν προθύματος καὶ ὡς εἰς ἀπαρχὴν θυσίας , ἐπὶ δὲ ἀναμνήσει τῆς παλαιᾶς ἐκ τριῶν * ἑνδύσεως . καὶ εἶχετο περὶ τοῦ δεσπότου Ὀδυσσέως , χόψε δὲ ἀνασχόμενος σχίζῃ δρυὸς , ἣν λίπε κείων . τὸν δ’ ἔλατε ψυχῇ , τοὔτεστι τὸν ὕπν . εἶτα διασκευάζων φησι · τοῦ δ’ ἐσφραξάν τε καὶ εὐσαν . αἰῆμα δὲ μὴν διέχεναν . ὁ δ’ ὡμοθετεῖτο συζώτης πάντοθεν ἀρχόμενος μελέων ἐς πίσινα δημόν . καὶ τὰ μὲν ἐν πυρὶ βάλλε , πρὸς ὀλοκαύτωσιν δηλαδή , παλύνας ἀκτῇ , ὁ πολλάχου κείται , καθὰ καὶ ἕξης τὸ , μιστυλλόν τ’ ἄφα τ’ ἄλλα , καὶ ἀμφ’ ὀζειούσιν ἐπειραν , ὡπησάν τε περιγραδῶες , ἐρύσαντό τε πάντα . εἶτα ἐπώει · βέλλον δ’ εἰν ἐλυσίν δολλία , * ὁ περ ἔχει τι παρηγήσεως . ἄν δὲ συζώτης ἴστατο δαιτρεύσων , περὶ γὰρ φρεσὶν αἴσμα ἥδη , τοὔτεστι τὰ καδήχοντα ἡπίστατο . εἶτα ἐμμενύων τὸ δαιτρεύσων ἐπάγα · καὶ τὰ μὲν ἐπαχα πάντα διειροῦτο δαίζων , ἵνα ἢ δαιτρεύειν τὸ δια - μοιράσθαι καὶ δαίζειν , ἐξ οὗ ὁ δαιτρος · μεθ’ ὁ σαφηνίζων τὸ ἐπαχα λέγει τὴν μὲν ἰαν , τοὔτεστι τὴν μίαν μοῖραν , ἣν κατὰ κοινὸν ἐκ τοῦ διαμοιράσθαι νοεῖ , Νύμφαι καὶ ’Ερμῇ Μαϊάδος νίῃ θίχεν ἐπευ - ξάμενος . τὰς δ’ ἄλλας νεῖμεν ἑκάστοις . νώτοισι δ’ Ὀδυσηῆ διηνεκέεσσι γέραφεν ἀογύδοντος νός . πύδαμε δὲ θμιλὸν ἄνακτος . * βασίλιδον γὰρ ἦν ἢ τῶν νώτων παράθεσις , ὡς πολλὰχου φαίνεται . λίλον δὲ ὅτι τὸ , νώτοισι δ’ Ὀδυσηῆ γέραφεν , ἐς * Λιαίδος παρελίχυσται ἀπὸ τοῦ , νώτοισι δ’ Λίαντα διηνεκέεσι γέραφεν ὁ ἐκεῖ βασιλεύς . Δοφεῖται δὲ μοῖραν ὁ Λύμαιος Νύμφαις μὲν , ἵνα γῆθεν ἀναδιδόιεν τροφὰς τοῖς ζῴοις , ὡς ἐπιστατοῦσαι χρήναις καὶ ἄλσεσι καὶ ἱεροῖς 1760*ποταμοῖς , ὡς προοδδήλωται , ’Ερμῇ δέ , ὡς καὶ αὐτῷ νομῷ καὶ αὐξητικῷ τῶν θηριμάτων , ὁ δὴ καὶ ὁ Ἀπόλλων Ἥλιος ἔχει καὶ αἱ ἀλληγορούμεναι Νύμφαι · ἐπὶ δὲ καὶ ὡς κερδῶν . φέρεται δ’ ἐνταῦθα καὶ Σιμωνίδου χρήσις αὐτῇ · θένεν Νύμφαις καὶ Μαϊάδος τόκῳ , οὗτοι γὰρ ἀνδρῶν αἴμα ἔχουσι ποιμαί - κων , ἤχουν οἷτοι φιλάγνησι τὸ ποιμενικὸν γένος , καὶ οἷον ζωοῦσιν αὐτούς . εἴκός δὲ καὶ ὡς δολίῳ τῷ ’Ερμῇ μοῖραν πρὸς Λιμαίων διδόσθαι διὰ τὸν αὐτὸν φιλάγνην δεσπόταν Ὀδυσσέα , ὡς αὐτῇ πᾶσιν ἀν - θρώποις μέλειν ἐν δόλοις . ὕθεν ἴσως καὶ τις αὐτοῦ δοῦλος Λολιος παροξύντως ὀνόμαστο , παρονομασθεὶς ἐκ τοῦ φιλοῦ δόλου . ὅτι δὲ ’Ερμου ἐπίθετον ὁ δόλιος , δηλοῖ καὶ ὁ ἱστορησάς , ὅτι μαντευομένῳ τιμὴ περὶ σωτηρίας χορηγὸς ἐδόθη θένεν ’Ερμῇ δολίῳ , δηλῶν , ὡς δόλῳ χρη̃ σωτηρίαν περιποιήσασθαι . λίλον δὲ ὡς ἡ ἐνταῦθα νοουμένη μοῖρα κοινοτέρον λαλεῖται , οὐ μὴν κατὰ τὴν δαιμονίαν μοῖραν τὴν συστοιχοῦσαν τῇ πεπρωμένῃ καὶ τῇ ἀνάγκῃ , οὐδὲ μὴν κατὰ τὴν ἄλλην , ἣν εἰς ταυτὸν τῇ τύχῃ τιθέντες , εἶτα ὡς μέσην λέξιν ὁμοίως τῇ τύχῃ ) ἐκ τῶν ἐπαγομένων διευκρινοῦσιν εἰτε ἀγα*θὴ ἐστιν εἰτε φαύλη · ὡς γὰρ τὸν τῆς τύχης δυσσαμὸν διασαφεῖ ὁ εἰπὼν εὐτυχίαν ἢ δυστυχίαν , τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ δαίμονος τοῦ κατὰ τύχην , οὕτω ποιεῖ καὶ ἐπὶ μοῖρας . οὐκοῦν μοιργενὴς παρ’ Ὀμήρῳ νοοῦτο ἄν , ὁ μέτοχος μοῖρας ἀγαθῆς , διὰ τὴν ἐπαγωγὴν τοῦ ὀλβιόδαμον · οὐ γὰρ δαίμων ὀλβιος , ἐκείνου τοιαύτη καὶ ἡ μοῖρα καὶ τὸ ἀνάπαλιν . ἐφ’ οὗ γὰρ ἐφθέδην τὸ , δαίμων ὡς ἐστι σοι βαρύς , ἐκεῖνο βαρεῖα καὶ ἡ μοῖρα ὡς καὶ ἡ τύχη . ταυτοδύναμα γὰρ παρ’ Ἑλλησι μοῖρα δαίμων καὶ τύχη . Μαΐας δὲ υἱὸς ὁ ’Ερμῆς διὰ τε τὸ ἐν ζῴοις θηριτικὸν καὶ ἐπιμελὲς ὁποία τις καὶ ἡ ἐν ἀνθρώποις μαΐα . καὶ ἀλληγορικῶς δὲ διὰ τὸ τοῦ ’Ερ - μοῦ λόγου ζητητικὸν καὶ ἐρευνητικόν . οὐχ’ ὑποχοριστικὸν δὲ ἡ μαΐς , ἀλλὰ πρὸς διαστολὴν τῆς ἀπλῶς μαΐας , ἵνα μὴ ἐχρωνοῦτο καὶ αὐτῇ κατ’ ἐκεῖνον . ἴσως δὲ ἀπὸ τῆς τοιαύτης μαΐας ἡ μαϊάδος καὶ ὁ Λύ - μαιος κέκληται , ὡς ἄν τοῦ ’Ερμῇ φιλοῦτο οἷα παρουμοούμενος τῇ μητρί · οὐ ξηπὶ καὶ εὐτύχει τὸ λόγον αὐτῷ . ’Ιστέον δὲ ὅτι τὸ , φρεσὶ γὰρ κίχηπ’ ἀγαθῆσιν , ἐπαίνος εὐσεβείας ἐστίν . ἐξ οὗ ἀνάπαλιν ἐστιν εἰπεῖν , ὡς ὁ μὴ τοιούτος οὐ κίχηται φρεσὶν ἀγαθαῖς . Τὸ δὲ χόψε σχίζῃ ἀντὶ τοῦ ἐπλήξεν , ἐκροῦσεν , ὡς ἐπὶ συγχύσει τοῦ ἐγκεφάλου . ἄλλος γὰρ καὶ σφάζεται ὁ τοιούτος ὕς . Τὸ δὲ * ἀνασχόμενος εὑρίσκεται ἀλλαχοῦ καὶ ἀνασχὼν ἤτοι ἀνατείνας ἢ τὴν σχίζαν ἢ τὴν χεῖρα . Τὸ δὲ ἦν λίπε κείων , ἢ ἀντὶ τοῦ κίων πῦρ κατὰ τοὺς παλαιούς , ἐδηλώθη γὰρ ἤδη ὡς καὶ διὰ τοῦ ἐ γραφέται πωτότυπον ἄν τοῦ ἐτέρου καὶν ὁ διὰ διαφόγγον γράφεται , ἢ μᾶλλον ἀντὶ τοῦ σχζων · κέω γὰρ πρω - τότυπον , ἀφ’ οὗ τὸ καέζων καὶ τὸ κέασα καὶ τὸ κέδασα καὶ ὅσα τοιαῦτα . ἐξ αὐτοῦ δὲ τὸ κέω ἐπενέσται τοῦ ἴστα καὶ’ ὁμοιότητα τοῦ , τελῶ τελείω καὶ κέω κέω τὸ κέωμα καὶ τῶν ὁμοίων . Τί δὲ τὸ εἴσαν καὶ τὸ διέχεναν καὶ τὸ ὡμοθετεῖν , ἐν πολλοῖς ἐδηλώθη . δηλοῦν δὲ ὡς διχῶς καὶ ὡμοθετεῖν καὶ ὡμοθετεῖσθαι λέγεται , ὡς δηλοῖ νῦν τὸ , ὁ δ’ ὡμοθετεῖτο συζώτης , ὁ περ ὅτι καὶ ἀπαρχὴ πῶ ἐστι
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ζ . χάρις προθυμα καί ὡς εἰς ἀπαρχή θυσία , ἐπί δέ ἀναμιμνήσκω ὁ παλαιός ἐκ τρεῖς * ένδυση . καί ἔχω περί ὁ δεσπότης Ὀδυσσεύς , χόψε δέ ἀνέχω σχίζω δρῦς , ὅς λείπω κείω . ὁ δέ Έλατος Ψυχή , τουτέστι ὁ ὕπνος . εἶτα διασκευάζω φημί · ὁ δέ εἰσφράσσω τε καί εὕω . αἰῆμα δέ μήv διαχέω . ὁ δέ ὠμοθετέω συζώτης πάντοθεν ἄρχω μέλος εἰς πίσινος δημός . καί ὁ μέν ἐν πῦρ βάλλω , πρός ὁλοκαύτωσις δηλαδή , παλύνω ἀκτή , ὁ πολλαχού κεῖμαι , καθά καί έξειμι ὁ , μιστύλλω τε ἁφή τε ἄλλος , καί ἀμφι ὄζω πείρω , ὁράω τε περιγραδῶες , ἐρύω τε πᾶς . εἶτα πῶϋ · βάλλω δέ ἐν λύσις δόλιος , * ὁ περ ἔχω τίς παρηγήσεως . ἄν δέ συζώτης ἵστημι δαιτρεύω , περί γάρ φρήν αἴσμα ἥδη , τουτέστι ὁ καδηχοειντα ἐπίσταμαι . εἶτα ἐμμένω ὁ δαιτρεύω πάγη · καί ὁ μέν ἐπαχα πᾶς διαιρέω δαΐζω , ἵνα ἢ δαιτρεύω ὁ διά - μοιράω καί δαΐζω , ἐκ ὅς ὁ δαιτρός · μετά ὁ σαφηνίζω ὁ ἐπαχα λέγω ὁ μέν εἷς , τουτέστι ὁ εἷς μοῖρα , ὅς κατά κοινός ἐκ ὁ διαμοιράω νοέω , Νύμφη καί Ἑρμῆς Μαῖα νία θιγγάνω ἕπω - ξαίνω . ὁ δέ ἄλλος νέμω ἕκαστος . νῶτον δέ Ὀδυσηῆ διηνεκής γράφω αογυδιδωμι Μύκονος . πυδημος δέ θμιλὸν ἄναξ . * βασίλις γάρ εἰμί ἢ ὁ νῶτον παράθεσις , ὡς πολλαχού φαίνω . λίλος δέ ὅτι ὁ , νῶτον δέ Ὀδυσηῆ γράφω , εἰς * λιαιδως παρελιχυειμι ἀπό ὁ , νῶτον δέ Λιάντα διανεκής γράφω ὁ ἐκεῖ βασιλεύς . δοφειος δέ μοῖρα ὁ Λύμαιος Νύμφη μέν , ἵνα γῆθεν ἀναδίδωμι τροφή ὁ ζῷον , ὡς ἐπιστατέω χραίνω καί ἄλσος καί ἱερός 1760*ποτεμνω , ὡς προδηλόω , Ἑρμῆς δέ , ὡς καί αὐτός νομός καί αὐξητικός ὁ θηριματη , ὁ δή καί ὁ Ἀπόλλων Ἥλιος ἔχω καί ὁ ἀλληγορέω Νύμφη · ἐπί δέ καί ὡς κέρδος . φέρω δέ ἐνταῦθα καί Σιμωνίδης χρῆσις αὐτός · θείνω Νύμφη καί Μαῖα τόκος , οὗτος γάρ ἀνήρ αἷμα ἔχω ποιμας - Κῶς , ἠχέω οἶτος φίλαγνος ὁ ποιμενικός γένος , καί οἷος ζῷον αὐτός . εἰκός δέ καί ὡς δόλιος ὁ Ἑρμῆς μοῖρα πρός Λιμαίων δίδωμι διά ὁ αὐτός φίλαγνος δεσπότης Ὀδυσσεύς , ὡς αὐτός πᾶς εἰς - θρώποις μέλω ἐν δόλος . ὕθεν ἴσως καί τις αὐτός δοῦλος λολις παροξύνω ονομαστός , παρονομάζω ἐκ ὁ φιλέω δόλος . ὅτι δέ ’Ερμου ἐπίθετος ὁ δόλιος , δηλόω καί ὁ ἱστορέω , ὅτι μαντεύομαι τιμή περί σωτηρία χορηγός δίδωμι θείνω Ἑρμῆς δόλιος , δηλόω , ὡς δόλος χρή σωτηρία περιποιέω . λίλος δέ ὡς ὁ ἐνταῦθα νοέω μοῖρα κοινός λαλέω , οὖον μήv κατά ὁ δαιμόνιος μοῖρα ὁ συστοιχώ ὁ ἔπορον καί ὁ ἀνάγκη , οὐδέ μήv κατά ὁ ἄλλος , ὅς εἰς τατός ὁ τυγχάνω τίθημι , εἶτα ὡς μέσος λέξις ὁμοίως ὁ τυγχάνω ) ἐκ ὁ ἐπάγω διευκρίνω εἴτε ἀγαθή εἰμί εἴτε φαῦλος · ὡς γάρ ὁ ὁ τυγχάνω δυσσαμὸν διασαφέω ὁ εἶπον εὐτυχία ἢ δυστυχία , ὁ δέ αὐτός καί ἐπί δαίμων ὁ κατά Τύχη , οὗτος ποιέω καί ἐπί μοῖρα . οὐκοῦν μοιργενὴς παρά Ὅμηρος νοέω ἄν , ὁ μέτοχος μοῖρα ἀγαθός , διά ὁ ἐπαγωγή ὁ ολβιοδημος · οὖον γάρ δαίμων ὄλβιος , ἐκεῖνος τοιοῦτος καί ὁ μοῖρα καί ὁ ἀνάπαλιν . ἐπί ὅς γάρ ἐφθέδην ὁ , δαίμων ὡς εἰμί σύ βαρύς , ἐκεῖνος βαρύς καί ὁ μοῖρα ὡς καί ὁ τύχη . ταυτοδύναμος γάρ παρά Ἕλλην μοῖρα δαίμων καί τύχη . Μαῖα δέ υἱός ὁ Ἑρμῆς διά τε ὁ ἐν ζῷον θηριτικὸν καί ἐπιμελής ὁποῖος τις καί ὁ ἐν ἄνθρωπος μαῖα . καί ἀλληγορικός δέ διά ὁ ὁ ’Ερ - ἐγώ λόγος ζητητικός καί ἐρευνητικός . οὐ ὑποχοριστικὸν δέ ὁ Μαΐς , ἀλλά πρός διαστολή ὁ ἀπλόος μαῖα , ἵνα μή χωρέω καί αὐτός κατά ἐκεῖνος . ἴσως δέ ἀπό ὁ τοιοῦτος μαῖα ὁ μαῖα καί ὁ λύω - Μάϊος καλέω , ὡς ἄν ὁ Ἑρμῆς φιλόω οἷος παρουμοουμην ὁ μήτηρ · οὖον ξηπὶ καί εὐτυχέω ὁ λόγος αὐτός . Ἰστέον δέ ὅτι ὁ , φρήν γάρ κιχάνω ἀγαθός , ἔπαινος εὐσέβεια εἰμί . ἐκ ὅς ἀνάπαλιν εἰμί εἶπον , ὡς ὁ μή τοιούτος οὖον κιχάνω φρήν ἀγαθός . ὁ δέ χόψε σχίζω ἀντί ὁ πλήσσω , κρούω , ὡς ἐπί σύγχυσις ὁ ἐγκέφαλος . ἄλλος γάρ καί σφάζω ὁ τοιούτος ὕς . ὁ δέ * ἀνέχω εὑρίσκω ἀλλαχοῦ καί ἀνέχω ἤτοι ἀνατείνω ἢ ὁ σχίζα ἢ ὁ χείρ . ὁ δέ εἰμί λείπω κείω , ἢ ἀντί ὁ κίων πῦρ κατά ὁ παλαιός , δηλόω γάρ ἤδη ὡς καί διά ὁ εἰ γράφω πωτοτυπος ἄν ὁ ἔτερον καινίς ὁ διά διαφόγγον γράφω , ἢ μᾶλλον ἀντί ὁ σχζων · Κέως γάρ πρωΐ - τοτυπος , ἀπό ὅς ὁ κάζω καί ὁ κεάζω καί ὁ κεδάννυμι καί ὅσος τοιοῦτος . ἐκ αὐτός δέ ὁ Κέως πενέστης ὁ ἵστημι καὶι ὁμοιότης ὁ , τελέω τελέω καί Κέως Κέως ὁ κέωμα καί ὁ ὅμοιος . τις δέ ὁ ἵημι καί ὁ διαχέω καί ὁ ὠμοθετέω , ἐν πολύς δηλόω . δηλόω δέ ὡς διχῶς καί ὠμοθετέω καί ὠμοθετέω λέγω , ὡς δηλόω νῦν ὁ , ὁ δέ ὠμοθετέω συζώτης , ὁ περ ὅτι καί ἀπαρχή πῶ εἰμί