eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1627
Ψ Ω Δ ἀλλὰ καὶ εἰς ἀμύλησιν . Περὶ δὲ τοῦ ἀμύλησιν , πολλαχοῦ δεδήλωται τὰ τε ἄλλα , καὶ ὅτι καὶ ἀμέργων λέγεται . ὡν ἐκ μὲν τοῦ ἀμύλησιν ὁ προσεχῶς ῥηθὲς ἀμολγέως , καὶ ἀμολγὸς δὲ ὁ πολλαχοῦ γραφεὶς . ἐκ δὲ τοῦ ἀμέργων , τὸ ὁμόργυνσθαι κατὰ τινα μεταφορὰν . Ὅτι εὐηρηται ἐνταῦθα οἱ ἱταῖ - ροι χρεῖτόν τι συμβουλευόμενοι τῷ Ὀδυσσεῖ οὕπερ ἐνὸρσε . καὶ Ὀδυσσεὺς φιλαλήθως ὁμολογῶν οὐκ αἰδεῖται αὐτό , ἠρωμένου οὕτω καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἄλλοις οὕς λέγει πίστιν παρὰ τοῖς Φαιάσι . οἱ μὲν γὰρ ἥρσιν ἐλίσσοντο τυφῶν αἰνημένους ἱρίους τε καὶ ἄρνας σιχῶν ἐξελάσαντας ἵναι πάλιν , ἥρουν ἐπανέναι πλείοντας . ἀλλ’ ἐγὼ ἥρσιν οὐ παιδόμεν . ἦτ’ ἂν πολὺ κέρδιον ἦν . διὰ τί δὲ οὐ παιδόμεν ; ὅφρα ἥρσιν αὐτὸν τε ἴδωμι , καὶ εἴ μοι ξείνια δόιν , ἥρουν εἴ πως με ξενίσει . ὁ ταυτὸν ἐστὶ τῷ ὅπως κατὰ μετάληψιν συνδέσμου εἰς σύνδεσμον ὡς καὶ ἱτέρωθι δεδήλωται . εἶτα ἐπάγει προεκδικτικῶς ὅτι οὐδ’ ἂρ ἐμελλεν ἐταίροισι φανείς ἐρατεινὸς ἑσθαι . Καὶ ὅρα οἷα τὰ τυφρὰ . πρῶνι τε γὰρ εἰσῆλθὲν εἰς τὸ ἄντρον , ὁψάμενος Ὀδυσσεὺς τὸ κακὸν * ὅμως οὐκ ἀπέστη . καὶ νῦν δὲ οὐ μόνον οὐ νοῇ αὐτὸς τὸ δέον , ἀλλὰ καὶ συμβουλευόντων τῶν φίλων δυστυχῶς μὴ πεισθῆς . καὶ οὕτως ἀνταποδοὺς τοῖς φίλοις τὸ μηδ’ αὐτὸς πεισθῆναι αὐτοῖς . οἱ οὐδ’ αὐτοὶ τῷ Ὀδυσσεῖ ἐν τῇ τῶν Κικόνων γῇ ἐπεισῆλσαν φεύγειν κελεύοντι . ὡν ἔχει τις ἐνταῦθα εἰπεῖν τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ αὐτῷ , ὡς ἐγὼ μὲν διφρῶ ποδὶ φεύγειν ἤρουν . ὁ δὲ νηπίος οὐκ ἐπείθετο . καὶ τοῦτο μὲν τοιούτον . Ὁ δὲ περὶ τῶν ξανίων λόγος παραλαλεῖ ἐθέλειν καὶ παρὰ τῶν Φαιάκων πλείω τῶν δοθέντων δῶρα λαβεῖν . ὁ καὶ ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἐκφαινὼν σαφέστερον βούλεσθαι λέγει πλειοτέρας σὺν χειρὶ ἐς πατρίδα ἰκέσθαι . ὅπου καὶ ὁ βασιλεὺς καὶνικεῖται πῶς αὐτοῦ ὡς ἐκεῖ φανείν . Τὸ δὲ τυφῶν αἰνημένους , Ἀττικῶς ἠρρέθη ἀντὶ τοῦ ἐκ τῶν τυφῶν ἄραντας , οὐ γὰρ πάντας ἠθελον ἄρασθαι τοὺς τυφούς . οὕτω καὶ λίων βόας βεβρωμέναι που λέγεται . καὶ μάντις ἀπορριφάσα φέλλων δάφνης φασών . Ἵσως δὲ παρὰ τὸ τεφ - σεν ἥρουν ἡραίνειν γίνεται καὶ ὁ τυφός . ὡς ἀπὸ ῥυτοῦ γάλατος αὐτὸς μὴ τοιούτος ὢν , ἀλλὰ πρῶτα μὲν χλωρὸς κατὰ τὸν ποιητήν , εἶτα καὶ ξηρὸς γεγυώς . ἀπὸ δὲ γε τοῦ τυφοῦ τυφενεὺν τε τὸ ἀνακινᾶν πρέγματα , καὶ τυφάζειν δὲ τὸ ὑπὲρ τοιούτων μεριμνᾶν . εἰ δὲ γε ὡς ἐν * ῥητορικῷ εὕρηται λέξις , ἡ κοινῶς λεγομένη σύνη θὴ τυφὴ λέγεται Ἀττικῶς , ζητητέον εἴτεραν τινὰ ἐτυμολογίαν ταύτης τε καὶ τοῦ τυφάζειν , ὥσπερ καὶ τοῦ τυφοῦ . ὡν καὶ παρὰ τὸ τρεῖν φασὶ τινες γίνεσθαι . ὡς γὰρ ἄλλη ἐλμυρός , οὕτω τυφὸ τυφός , ὁ εἰς τήρησιν συμπηγνύμενος . Ἵστέον δὲ καὶ ὅτι τοὺς λεπτοὺς τῶν τυφῶν καὶ πλε - ταὶς Κρήτης ἠλίας καλοῦσιν , οὕς καὶ ἐν θυσίαις τισὶν ἥσαν ἐναγίζοντες ὡς φασιν Ἀθηναῖοι . ἐνθα τῶν ἀντεγράφων διὰ μόνον τοῦ ἴστα ἐχόντων τὴν παραλήγουσαν τῆς ἠλίας δοκεῖ ἐνιὴ αὐτῶν αὐτία εἶναι ὁ ἠλίας . ὡς δὲ τιμοῦ συνθετον ὁ καταάντρος , δηλοῖ ὁ γράψας τὸ , χλοίων καταχύματα κατέ - τυρα παρὰ τῷ αὐτῷ ῥητορί . Τοῦ δὲ αἰνύμενοι ἡ σκενωρία , τοιαύτη τις εἶναι δοκεῖ . ἐστι ῥῆμα μονο - σύλλαδον διανυόμενον , ὡ τὸ πληρώ . ἐξ οὗ , ἐω καὶ ἐημι . ἀφ’ ὧν καὶ ὁ ὕλος , καὶ τὸ , ἐξ ἑρον ἐντο ὡς ἐν Ἱλιαδὶ εὑρέθη . τοῦτον τοῦ ὁ παραγόγου , αἰω . ὡς κλῶ κλαίω . κῶ καίω . καὶ προσηλῆκα τοῦ γ , αἰῶν . ὧθεν αἰνὼν αἰνμι . εἰ δὲ τοῦ πρωτοτύπου θέματος διανυομένου ψιλοῦται τὸ αἰνυσθαι , ὁ κοινὸς κανὼν τῆς αἰ διφθόγγου αἴτιος . ἥτις ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν οὕσα καὶ προκαθημένη λέξεως ψιλοῦται . Ἵστιον δὲ ὅτι τὸ τυφῶν αἰνημένους γράφεται καὶ ἀχθομένους , Ἵνα δηλοῖ τοὺς φρόνιμον τυφῶν αἰρούντας . εἰ δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ αἴρω γίνεται αἰρῶν αἴργμι ὧθεν κατὰ τροπὴν ἀμπεζόλον εἰς ἀμπεζόλον τὸ αἰνυσθαι , οὐκ ἂν εἴη ἔχον ἀντιλογίαν . ποιητικὴ δὲ πάντως λέξις καὶ τὸ αἰνυσθαι καὶ εἰς μέτρον χρήσιμον μόνον ἢ καὶ εἰς μετρικὴν τινα παραπλοκήν . διότι Ὀμηρος διὰ τὸ ἐν ποιήσει καιρίων δις φράσαι εἴθων . τυφῶν αἰνημένους . καὶ , τυφῶν αἰνημένον φέγμενον . λέγει δὲ καὶ προσιών . ὅφρα οἱ εἴη πάντων αἰνημένω . Ὅτι δαπανήσας Ὀδυσσεὺς οὐ πολλὰ τῶν τοῦ Κύκλωπος οὐ τὴν ἱσὴν ἐτίσεν . εἴθυσαν μὲν γὰρ οἱ αὐτοῦ πῆρ κείαντες καὶ τῶν τυφῶν ἥραγον . ἐξημώθησαν δὲ φίλοις ἐξ ὡς ἐν τοῖς ἐφεξῆς φανέ - ται . Τὸ δὲ κείαντες , διὰ διφθόγγον γράφουσι τὰ πολλὰ καὶ κοινότερον τῶν ἀντεγράφων , ὡς ἀπὸ τοῦ κέω κέω . Ἵστέον δὲ ὅτι ὥσπερ θίω θύ , οὕτω καὶ κέω κῶ . ἐξ αὐτοῦ δὲ παραγόγου καὶ ὡς λῶ λαώ . ὡς ὁμοῖο τὸ ῥηθεῖρον . καὶ ἀπὸ μὲν τοῦ κειοῦ κέω δοκεῖ καὶ ὁ θυσσόος γίνεσθαι . καὶ κέω , πῆρ κείαντες ἐθὺ - σαμεν . ἐκ δὲ τοῦ γραφομένου διὰ διφθόγγον τὸ καύσαι τε γίνεται καὶ τὸ καυν καὶ τὸ ἐκνε καὶ ὕσα τοιαῦτα . Ὅτι ὕστε μέρων ἐπῆλθεν ὁ Κύκλωψ ἐφερον ἀφρμον ἀχθος ὕλης ἀκαλέης ἵνα οἱ ποτιδόρ - πιον αἱ . ἐντοσθε δ' ἀντροιο βαλὼν τούτῃστι μίγας ὀρυμαγδὸν * ἐθῆγεν , ὅς καὶ ἐξε-δο - ρόησε τοὺς περὶ τὸν Ὀδυσσέα . φησὶ γοῦν . ἡμεῖς δὲ δεῖσαντες ἀπσοῦμεθ' ἐς μυχὸν ἀντροῦ . οὐ γὰρ δοῦπος ἢ ψόφος ἢ κτύπος , ἀλλ' ὀρυμαγδὸς ἦν . Ἀκαλὴς δὲ ὕλη , ἐπὶ περ ἢ τοιαύτη πρὸς ἄγκυκλαίαν ἐπιδύσεως χρήσιμος . Ποτιδόριον δὲ νῦν μὲν τὸ τῆς ὕλης ἄρθος ματ ὀλίγα δὲ καὶ μέλα ἔχει ποτιδόριον . Ὅτι τὴν τοῦ σπηλαίου εἴσοδον ἦτοι τὸ περὶ αὐτὴν διάστημα θύραν ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα λέγει , καθά που καὶ ἐν Ἰλιάδι , πύλας τὸν τόπον περὶ ὃν αἱ πύλαι . ὥστε καὶ τὸ ἔξω τοῦ σπηλαίου θύραζε λέγει . οἷον πέμπε θύραζε . ἐτι δὲ καὶ θύρημι . καὶ τὸν κλείοντα δὲ λίθον τὴν τοιαύτην ὁδὸν θυρῶν λέγει ἀσυνήθως τοῖς ὑστερον . οἱ ἀσπίδος εἴδος φασὶ τὸν θυρῶν , παρονομοῦμενον θύρα διὰ τὸ μέγεθος . καὶ λέγοιτο μὲν ἂν ὁ τοιούτος θυρὸς κλείων τὸ τοῦ Κικλώπος ἀντροῦ , λέγοιτο δὲ ἂν καὶ πορμάζειν , ἐπειδὴ οὕτω μᾶλλον ἀφελὼν ἐπετίθει αἰθὴς αὐτὸν καθά τις φραγέτη πῶι ἐπαθεῖν . φράζει δ' ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς οὕτως . αὐτὰρ ὁ εἰς οὐρὸν στέος ἤλασε πύονα μῆλα πάντα μᾶλ' ὅσ' ἠμέλη . τὰ δ' ἄρσενα λείπει θύρημι , ἀρνειοὺς τε τράγους τε , βαθείης ἐκτοσθεν αὐλῆς . αὐτὰρ ἔπειτ' ἐπέθηκε θυρεὸν μέγαν ὑψὸς αἰγίας , ὀξύμορον . οὐχ ἂν τὸν γε δύω καὶ ἄνδρες ἴσοςμα ἐσθλὰ τετρακνυλοὶ ἀπ' οὐδεὸς ὀχλίσειαν . τοσούην ἠλί-δο - ρατον πέτρον ἐπέθηκε θύρημι . Καὶ ἥρα τὴν ἔντακτον τοῦ λίθον παρήρρησιν . εἴητον γὰρ αὐτὸν μέγαν ἠμύηενς διὰ τοῦ , μὴ ἂν ὑπὸ δύο καὶ ἄνδροςι ξανγὼν μεταχλισθῆναι , τούτῃστι μοχλοῖς μετακινηθῆναι . ἢ καὶ ἄλλως , ἑμάζαις βασταχθῆναι . εἶτα καὶ πέτρε ἠλίστω αὐτὸν ἐξασ - σαν . αὐ δὲ τὴν τοιαύτην ἠλίσαν ὑψὸς αἰγίων ἔφερεν , οὐχ ἂν ἀπιστηθείη , χωρηγὴν ὄντος μεγάλου κατὰ Ὀδυσσέως βελείν ἀποπλέοντος καθὲ καὶ προγέγραπται . Ἰστέον δὲ ὅτι Ὀμήρου ἐνταῦθα συνωνυμίαις λόγῳ ταῦτά δηλοῦντος εἶναι θύραν καὶ θυρῶν , ὅμως ἐπιμεικτὲς * ταὶ τις αὐτῶν πρὸς ἀλλήλα διαφορὰ ὡς ἐστιν ἐκ τῶν μεθ' Ὀμήρου στοχάσασθαι . οὐ γὰρ ἐξανέγκης1627 ταντὸν θυρὸς καὶ θύρα , εἴπερ ἀσπίδος παρὰ τοῖς ὑστερον ὁ θυρεός , μεγάλης δηλαδή , εὐωνίας θύρα . ἐς ἥς καὶ γέγονεν ἐπενθέσι τοῦ ἰ . ὅτι δὲ θύρα ὥσπερ ἐνταῦθα καταχρηστικῶς τροπικώτερον , οὐτὸ καὶ ἐπὶ τινὸν ἄλλων , δήλον ἐκ τῶν χρήσεων . λέγονται γοῦν θύραι καὶ αἱ αἰσθήσεις δι' ὧν φαίνονται ἐς ψυ - χὴν τὰ αἰσθητά . ἐστι δὲ οὕτω καὶ θύρα γλώσσης , ἣν ὁ μὴ ἔχων οἷα στόμαργος ἀθύρόγλωσσος λέγεται παρὰ τὸ θύραν μὴ ἐπικεισθαι φασὶ γλώσση . ἢ παρὰ τὸ ἀθύρειν ἦχον ἀδιακρίτως ὀμιλεῖν . ὁ καὶ αὐτὸ ἦχον τὸ ἀθύρειν στίρσιν θύρας τῆς κατὰ τούν σημαίνει . καὶ ὁ ἀθύρας δὲ τὸ τῶν βυζάντων ὡς φασιν ἐπίων , θύρας ἰταρίας μέντοι , ἰστέρηται . Ἐπὶ ἰστέον καὶ ὡς Ὀμήρου ἄρσενα λέγον - τος καὶ χώρην οἱ Ἀττικοὶ ἄλλως ὑστερον φράζουσιν , ἄρσενα γὰρ ἐκεῖνοι καὶ χώρην φασί , καθά καὶ ταρμόν τὸν ταρσόν , καὶ τὴν μυοσίνην μυοήνην , καὶ θαρσέιν τὸ θαρσεῖν . τὸ γὰρ σ ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἠρόθη ὑποτεταγμένον τῷ ὁ οἱ Ἀττικοὶ * ρὼ ποιοῦσι . Σημεῖωσα δὲ καὶ ὅτι ὅσπερ ὁ τρά - γος ὀνομά ἐστιν ἄρρενος αἰγός , οὕτω καὶ ὁ ἀρνειὸς προβάτου ἄρρενος . τέλειος οὖν ὁ ἀρνειὸς καὶ οὐχ ἀτελὴς κατὰ ἄρνα καὶ τὸ ἀρνιών . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς ἀρνιῶ σώζεται . τρίτη δὲ ἠλικία εἶναι δοκεῖ ὁ ἀρνειός . τέταρτος δὲ μετ' αὐτὸν , ὁ λειογνώμων ὡς . φασὶ γοῦν οἱ παλαιοί , ὅτι οὐ μόνον τρεῖς ἠλι - κία , ἀρην . ἀμνός . ἀρνειός . καὶ ὅτι τοῦ ἀμνοῦ καὶ θηλεῶν ἡ ἀμὴ προβάτον αὐτὸ μέσον τῇ ἠλικίᾳ . καὶ ὅτι ἀμὴ ἐνιαύσιον ἄρνα δηλοῖ . καὶ ὅτι παροιμία ἐννεῖν τὸ θηρίζειν ἐπὶ τῶν ἐδιδάκμενος τιμω - ρουμένων , τὰ γὰρ ἄρνια ἐν τῷ ἄρῃ ἀκαρπα ἔασται , ἀλλὰ καὶ ὅτι Ἰστρος ἐν Ἀττικαῖς λέξεσιν ἄρνα φησίν . εἶτα ἀμνόν . εἶτα ἀρνειόν . εἶτα λειογνώμονα . εἶλετο δὲ καὶ μοσχίας ὁ ταύτης κριός . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι οὐ μόνον ἐπὶ προβάτου λειογνώμων , ἀλλὰ κυρίως ὑποὶ ἐλέγεται λειογνώμονες οἱ μοχέται διὰ τῶν ὀδόντων γνωσθῆναι δυνάμενοι . γνώμων γὰρ ὀδὼν ἀφ' οὗ ἠλικία γνωρίζεται πολλῶν τε καὶ μό - σχων . ἐν οἷς ἑκάλογ ὁ μοχέπω ἐκθεληκώς τοὺς ὀδόντας . τριάκοντα γὰρ φασὶ μοσχῶν γενόμενοι ἐκβάλ - λουσι τοὺς πρώτους ὀδόντας . εἶτα ἐνιαυτὸν παριλθόντος τοὺς ἑτέρους καὶ τὰ ἑξης . ἐν οἷς καὶ ὅτι λειπο - γνώμων ἴππος ὁ μὴπω ἔχων βόλον . καὶ * ὁ προχρών . καὶ ὁ μὴ ἔχων οὕτω γνωσθήσεται . Τὸ δὲ βαθείης ἐκτοσθεν αὐλῆς ἠμυρία ἐστὶ τοῦ θύρημι καὶ θύραζε . Τετρακνυλοὶ δὲ , οὐ πλάσια ἄμαξα ἀλλὰ κατὰ χώρας . Ὅτι ἀμιλλῶς καὶ τυροποιίας ἐκφρασις ταῦτα . ἴζομενος δ' ἠμιλ - γεν ὡς καὶ μηκάδας αἰγας , πάντα κατὰ μοῖραν , καὶ ἐπ' ἑμὴρον ἦνεν ἐκάστη . αὐτίκα δ' ἠμῖον μὲν
Lemmas: Ψ Ω δ ἀλλά καί εἰς ἄμυλος . περι δέ ὁ ἄμυλος , πολλαχοῦ δηλόω ὁ τε ἄλλος , καί ὅτι καί ἀμέργω λέγω . ὡς ἐκ μέν ὁ ἄμυλος ὁ προσεχῶς ῥέω ἀμολγεύς , καί ἀμολγός δέ ὁ πολλαχοῦ γράφω . ἐκ δέ ὁ ἀμέργω , ὁ ὁμόργυνσθαι κατά τις μεταφορά . ὅτι2 ευαιρεω ἐνταῦθα ὁ ἴτης - ῥόος χρίω τίς συμβουλεύω ὁ Ὀδυσσεύς ὑπέρ ἐνόρνυμι . καί Ὀδυσσεύς φιλαλήθως ὁμολογέω οὐ αἰδέομαι αὐτός , ἐράω οὗτος καί ὁ ἐπί ὁ ἄλλος ὅς λέγω πίστις παρά ὁ Φαιά . ὁ μέν γάρ ἔαρ λίσσομαι Τυφῶν αἰνέω ἱρίους τε καί ἀμνός Σίχων ἐξελαύνω εἶμι πάλιν , ἀρόω ἐπανίημι πλείω . ἀλλά ἐγώ ἔαρ οὖον παίω . εἰμί εἄν πολύς κερδίων εἰμί . διά τίς δέ οὖον παίω ; ὄφρα ἔαρ αὐτός τε ὁράω , καί εἰμί ἐγώ ξένιος δήω , ἀρόω εἰμί πως ἐγώ ξένισις . ὁ τατός εἰμί ὁ ὅπως κατά μετάληψις σύνδεσμος εἰς σύνδεσμος ὡς καί ἱτέρωθι δηλόω . εἶτα ἐπάγω προεκδικτικῶς ὅτι οὐδέ ἄρα μέλλω ἑταῖρος φαίνω ἐρατεινός ἵημι . καί ὁράω οἷος ὁ τυφρὰ . πρῶν τε γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἄντρον , ὁράω Ὀδυσσεύς ὁ κακός * ὅμως οὐ ἀφίστημι . καί νῦν δέ οὖον μόνος οὖον νοέω αὐτός ὁ δήω , ἀλλά καί συμβουλεύω ὁ Φίλων δυστυχής μή πεισ́ςζω . καί οὕτως ἀνταποδίδωμι ὁ φίλος ὁ μηδέ αὐτός πείθω αὐτός . ὁ οὐδέ αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ὁ Κίκονες γῆ ἐπεισέρχομαι φεύγω κελεύω . ὡς ἔχω τις ἐνταῦθα εἶπον ὁ Ὀδυσσεύς καί αὐτός , ὡς ἐγώ μέν δίφρος πούς φεύγω ἀρόω . ὁ δέ νήπιος οὐ πείθω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ περί ὁ ξάνιον λόγος παραλαλέω ἐθέλω καί παρά ὁ Φαίαξ πλείων ὁ δίδωμι Δῶρα λαμβάνω . ὁ καί ἐν ὁ ἐφεξῆς ἐκφαίνω σαφής βούλομαι λέγω πλεῖος σύν χείρ εἰς πατρίς ἱκνέομαι . ὅπου καί ὁ βασιλεύς κανίζω πῶς αὐτός ὡς ἐκεῖ φαίνω . ὁ δέ Τυφῶν αἰνέω , Ἀττικός εἴρω ἀντί ὁ ἐκ ὁ Τυφῶν ἀείρω , οὖον γάρ πᾶς ἐθέλω ἀείρω ὁ τῦφος . οὗτος καί λίος βοῦς βιβρώσκω ποῦ λέγω . καί μάντις ἀπορρίπτω φελλός δάφνη φημί . ἴσως δέ παρά ὁ τεʹ - Σεν ἀρόω ηραινεος γίγνομαι καί ὁ τῦφος . ὡς ἀπό ῥυτόν γάλα αὐτός μή τοιούτος εἰμί , ἀλλά πρῶτος μέν χλωρός κατά ὁ ποιητής , εἶτα καί ξηρός γίγνομαι . ἀπό δέ γε ὁ τύφω τυφενεὺν τε ὁ ἀνακινέω πρέγματα , καί τύφω δέ ὁ ὑπέρ τοιοῦτος μεριμνάω . εἰμί δέ γε ὡς ἐν * ῥητορικός εὑρίσκω λέξις , ὁ κοινῶς λέγω σύνειμι τίθημι τύφω λέγω Ἀττικός , ζητητέος ἕτερος τις ἐτυμολογία οὗτος τε καί ὁ τύφω , ὥσπερ καί ὁ τύφω . ὡς καί παρά ὁ τρέω φημί τις γίγνομαι . ὡς γάρ ἄλλος ἐλμυρός , οὗτος τύφος τῦφος , ὁ εἰς τήρησις συμπήγνυμι . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ λεπτός ὁ Τυφῶν καί πλε - ὅς Κρήτη Ἠλίας καλέω , ὅς καί ἐν θυσία τις ἀείδω ἐναγίζω ὡς φημί Ἀθηναῖος . ἔνθα ὁ ἀντιγράφω διά μόνος ὁ ἵστημι ἔχω ὁ παραλήγω ὁ Ἠλίας δοκέω ἐνίημι αὐτός Αυτιά εἰμί ὁ Ἠλίας . ὡς δέ τῖμος συντίθημι ὁ καταάντρος , δηλόω ὁ γράφω ὁ , κλοιός κατάχυμα κατέ - Τύρας παρά ὁ αὐτός ῥήτωρ . ὁ δέ αἴνυμαι ὁ σκενωρία , τοιοῦτος τις εἰμί δοκέω . εἰμί ῥῆμα μόνος - σύλλαδον διανύω , εἰμί ὁ πληρόω . ἐκ ὅς , εἰμί καί ἐημι . ἀπό ὅς καί ὁ ὕλος , καί ὁ , ἐκ Ἔρως ἵημι ὡς ἐν Ἰλιάς εὑρίσκω . οὗτος ὁ ὁ παραγόγου , ἀΐω . ὡς κλάω καλέω . Κῶς καίω . καί προσηλῆκα ὁ γ , Αἰῶν . ὤθω αἰνέω αἰνέω . εἰμί δέ ὁ πρωτότυπος θέμα διανύω ψιλόω ὁ αἴνυμαι , ὁ κοινός κανών ὁ ὁ δίφθογγος αἴτιος . ὅστις ὑπέρ εἷς συλλαβή εἰμί καί προκάθημαι λέξις ψιλόω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ Τυφῶν αἰνέω γράφω καί ἄχθομαι , ἵνα δηλόω ὁ Φρόνιμον Τυφῶν αἱρέω . εἰμί δέ καί ἀπό ὁ ἀείρω γίγνομαι αἶρα αἴργμι ὤθω κατά τροπή ἀμπεζόλον εἰς ἀμπεζόλον ὁ αἴνυμαι , οὐ εἄν εἰμί ἔχω ἀντιλογία . ποιητικός δέ πάντως λέξις καί ὁ αἴνυμαι καί εἰς μέτρον χρήσιμος μόνος ἢ καί εἰς μετρικός τις παραπλοκή . διότι Ὅμηρος διά ὁ ἐν ποιέω καίριος δις φράζω ἔθος . Τυφῶν αἰνέω . καί , Τυφῶν αἰνέω φέγγω . λέγω δέ καί πρόσειμι . ὄφρα ὁ εἰμί πᾶς αἰνέω . ὅτι2 δαπανάω Ὀδυσσεύς οὖον πολύς ὁ ὁ Κύκλωψ οὖον ὁ ἴσος τίνω . ἰθύω μέν γάρ ὁ αὐτός ΠΗΡ καίω καί ὁ Τυφῶν ἀράσσω . ἐξαμόω δέ φίλος ἐκ ὡς ἐν ὁ ἐφεξῆς φανός - ὁ . ὁ δέ καίω , διά δίφθογγος γράφω ὁ πολύς καί κοινός ὁ ἀντιγράφω , ὡς ἀπό ὁ Κέως Κέως . ἰστέον δέ ὅτι ὥσπερ θεός θύ , οὗτος καί Κέως Κῶς . ἐκ αὐτός δέ παραγόγου καί ὡς λῶ λαός . ὡς ὄμνυμι ὁ ῥηθεῖρον . καί ἀπό μέν ὁ κεῖμαι Κέως δοκέω καί ὁ θύσσος γίγνομαι . καί Κέως , ΠΗΡ καίω ἐθὺ - σω . ἐκ δέ ὁ γράφω διά δίφθογγος ὁ καίω τε γίγνομαι καί ὁ καίω καί ὁ ἐκνέω καί ὕσα τοιοῦτος . ὅτι2 ὕω Μέρων ἐπέρχομαι ὁ Κύκλωψ φέρω ἀφρμον ἄχθος ὕλη ἀκαλέης ἵνα ὁ ποτιδόρ - πίνω ὁ . ἔντοσθεν δέ ανδρείος βάλλω τοῦτος Μίγας ὀρυμαγδός * θήγω , ὅς καί ἐκδίδωμι - ρόησε ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς . φημί γοῦν . ἐγώ δέ δείδω ἀπσοῦμεθ' εἰς μυχός ἄντρον . οὖον γάρ δοῦπος ἢ ψόφος ἢ κτύπος , ἀλλά ὀρυμαγδός εἰμί . Ἀκαλὴς δέ ὕλη , ἐπί περ ἢ τοιοῦτος πρός ἄγκυκλαίαν επιδυσις χρήσιμος . Ποτιδόριον δέ νῦν μέν ὁ ὁ ὕλη Ἅρθος ΜΑΤ ὀλίγος δέ καί Μέλα ἔχω ποτιδόριον . ὅτι2 ὁ ὁ σπήλαιον εἴσοδος ἦ ὁ περί αὐτός διάστημα θύρα ὁ ποιητής ἐνταῦθα λέγω , καθά ποῦ καί ἐν Ἰλιάς , πύλη ὁ τόπος περί ὅς ὁ Πύλαι . ὥστε καί ὁ ἔξω ὁ σπήλαιον θύραζε λέγω . οἷος πέντε θύραζε . ἔτι δέ καί θύρημι . καί ὁ κλείω δέ λίθος ὁ τοιοῦτος ὁδός θύρα λέγω ἀσυνήθως ὁ ὕστερος . ὁ ἀσπίς εἶδος φημί ὁ θύρα , παρονομουμενω θύρα διά ὁ μέγεθος . καί λέγω μέν εἄν ὁ τοιούτος θύρα καλέω ὁ ὁ κικλωψ ἄντρον , λέγω δέ εἄν καί πορμάζειν , ἐπεί οὗτος μᾶλλον ἀφαιρέω ἐπιτίθημι αἰθής αὐτός καθά τις φράσσω παίω πάσχω . φράζω δέ ἐνταῦθα ὁ ποιητής οὕτως . ἀτάρ ὁ εἰς οὐρός στέος ἐλαύνω πύονα μῆλον πᾶς μῆλον ὅσος ἀμελής . ὁ δέ ἄρσην λείπω θύρημι , ἀρνειός τε τράγος τε , βαθύς ἔκτοσθεν αὐλή . ἀτάρ ἔπειτα ἐπιτίθημι θυρεός μέγας ὑψός Αἰγίας , ὀξύμωρος . οὐ εἄν ὁ γε δύο καί ἀνήρ ἴσοςμα ἐσθλός τετρακνυλοὶ ἀπό οὖδας ὀχλίζω . τοσούνη ἠλί-δο - ρατον πέτρος ἐπιτίθημι θύρημι . καί Ἥρα ὁ ἔντακτος ὁ λίθος παρήρρησιν . εἰμί γάρ αὐτός μέγας ἀμύω διά ὁ , μή εἄν ὑπό δύο καί ἄνδρος ξανγὼν μεταχλισθῆναι , τοῦτος μοχλός μετακινέω . ἢ καί ἄλλως , μᾶζα βαστάζω . εἶτα καί πέτρος ἁλίζομαι αὐτός ἑξᾶς - σάω . αὖος δέ ὁ τοιοῦτος ἁλίζω ὑψός Αἰγίων φέρω , οὐ εἄν ἀπιστέω , χωρηγὴν εἰμί μέγας κατά Ὀδυσσεύς βέλος ἀποπλέω κάθω καί προγράφω . ἰστέον δέ ὅτι Ὄμηρος ἐνταῦθα συνωνυμία λόγος οὗτος δηλόω εἰμί θύρα καί θύρα , ὅμως ἐπιμεικτὲς * ὁ τις αὐτός πρός ἀλλήλων διαφορά ὡς εἰμί ἐκ ὁ μετά Ὄμηρος στοχάζομαι . οὖον γάρ ἐξανέγκης1627 ταντός θύρα καί θύρα , εἴπερ ἀσπίς παρά ὁ ὕστερος ὁ θυρεός , μέγας δηλαδή , Εὐωνίας θύρα . εἰς ἥς καί γίγνομαι ἐπένθεσις ὁ εἷς . ὅτι δέ θύρα ὥσπερ ἐνταῦθα καταχρηστικός τροπικός , Ούτο καί ἐπί τίνω ἄλλος , δῆλος ἐκ ὁ χρῆσις . λέγω γοῦν θύρα καί ὁ αἴσθησις διά ὅς φαίνω εἰς ψυ - χήν ὁ αἰσθητής . εἰμί δέ οὗτος καί θύρα γλῶσσα , ὅς ὁ μή ἔχω οἷος στόμαργος ἀθυρόγλωσσος λέγω παρά ὁ θύρα μή επικειμαι φημί γλῶσσα . ἢ παρά ὁ ἀθύρω ἦχος ἀδιάκριτος ὁμιλέω . ὁ καί αὐτός ἦχος ὁ ἀθύρω στίρσιν θύρα ὁ κατά ὅς σημαίνω . καί ὁ αθυηρα δέ ὁ ὁ Βύζαντες ὡς φημί Ἐπίων , θύρα ἰταρίας μέντοι , ἰστέρηται . ἐπί ἰστέον καί ὡς Ὄμηρος ἄρσην λέγω - ὅς καί χώρα ὁ ἀττικός ἄλλως ὕστερος φράζω , ἄρσην γάρ ἐκεῖνος καί χώρα φημί , καθά καί ταρμόν ὁ Ταρσός , καί ὁ μύω μυέω , καί θαρσέω ὁ θαρσέω . ὁ γάρ Σ ὡς καί ἐν Ἰλιάς ἀρόω ὑποτάσσω ὁ ὁ ὁ ἀττικός * ῥῶ ποιέω . σημειώνω δέ καί ὅτι ὅσπερ ὁ τρα - γος ὀνομά εἰμί ἄρσην αἴξ , οὗτος καί ὁ ἀρνειός πρόβατον ἄρσην . τέλειος οὖν ὁ ἀρνειός καί οὐ ἀτελής κατά ἀμνός καί ὁ αρνί . διό καί Ὀδυσσεύς ἀρνίον σῴζω . τρίτος δέ ἡλικία εἰμί δοκέω ὁ ἀρνειός . τέταρτος δέ μετά αὐτός , ὁ λειογνώμων ὡς . φημί γοῦν ὁ παλαιός , ὅτι οὖον μόνος τρεῖς Ἡλί - κία , ἀμνός . ἀμνός . ἀρνειός . καί ὅτι ὁ ἀμνός καί θῆλυς ὁ ἁμός πρόβατον αὐτός μέσος ὁ ἡλικία . καί ὅτι ἁμός ἐνιαύσιος ἀμνός δηλόω . καί ὅτι παροιμία ἐννέω ὁ τηρίζω ἐπί ὁ διδάσκω τιμάω - ῥέω , ὁ γάρ ἀρνίον ἐν ὁ ἀείρω ἄκαρπος ἀστή , ἀλλά καί ὅτι Ἴστρος ἐν Ἀττικός λέξις ἀμνός φημί . εἶτα ἀμνός . εἶτα ἀρνειός . εἶτα λειογνωμων . αἱρέω δέ καί μοσχίας ὁ οὗτος κριός . ἰστέον δέ καί ὅτι οὖον μόνος ἐπί πρόβατον λειογνώμων , ἀλλά κύριος ὑπό λέγω λειογνωμων ὁ μοχω διά ὁ ὀδούς γιγνώσκω δύναμαι . γνώμων γάρ ὀδούς ἀπό ὅς ἡλικία γνωρίζω πολύς τε καί μός - ἔχω . ἐν ὅς ἑκάλογ ὁ μοχέπω ἐκθεληκώς ὁ ὀδούς . τριάκοντα γάρ φημί μοσχών γίγνομαι ἐκβάλλω - λοῦσις ὁ πρῶτος ὀδούς . εἶτα ἐνιαυτός παρέρχομαι ὁ ἕτερος καί ὁ ἑξῆς . ἐν ὅς καί ὅτι λείπω - γνώμων ἵππος ὁ μήπω ἔχω βῶλος . καί * ὁ προχράω . καί ὁ μή ἔχω οὗτος γιγνώσκω . ὁ δέ βαθύς ἔκτοσθεν αὐλή ἀμύριος εἰμί ὁ θύρημι καί θύραζε . Τετρακνυλοὶ δέ , οὖον πλάσια ἅμαξα ἀλλά κατά χώρα . ὅτι2 ἁμιλλάω καί τυροποιία ἔκφρασις οὗτος . ἵζω δέ ἠμιλ - γε ὡς καί μηκάς αἴξ , πᾶς κατά μοῖρα , καί ἐπί μηρός ἄνω ἐκάδιος . αὐτίκα δέ ἥμιον μέν