eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1844
Ἀττικοί , λέγοντες κῶμον ἐκεῖνον τὸν ἐν συμποσίῳ χάρον , δι' οὗ καταφέρεται τις εἰς Ὁμηρικὸν κῶμα , ὁ πέρ ἐστιν ὕπνον · ὅθεν καὶ κωμάζειν καὶ εἰκω*μάζειν τὸ καθὰ μεθύντα ἐπιχρεῖσθαι αὐθα - δίστερον . Ὅτι τῶν μνηστήρων ἰδόντων τὴν Πηνελόπην αὐτοῦ λύτο γούνατα . διατί ; ἔρω δ' ἄρα θυμὸν ἐθελχθεν . πάντες δ' ἠρήσαντο καὶ νῦν , ὡς ἀλλαχοῦ , παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι , ὁ πέρ ἐστιν ἱρημνεία τοῦ ἐθελχθεν , οἷα οὕτως ἐκστάντων , ὡς εἰς εὐχὴν θέσθαι τὴν εὐνήν · ἢ καὶ ἄλλως οὕτω θελχθέντων , ὡς λυθῆναι αὐτοῖς τὰ γούνατα , οἷα λυσιμελοῦς τινὸς ὄντος καὶ τοῦ πολλοῦ ἔρωτος . Τὸ δὲ ἔρω δοκεῖ Αἰολικὸν εἶναι ἀπὲ εὐθειας τῆς ὁ ἔρος , οὐ * χρήσις ἀπαξ ἐν Ἰλιάδι καὶ ἀπαξ ἐν Θεογονίᾳ · ὅθεν καὶ αἰτιατικὴ τὸ , ἐξ ἔρον ἔντο . ἡδύνατο δὲ καὶ ἐκ τοῦ , ἔρωρ ἔρωτος ἔρωτι , ἀποκεκρῆθαι καθ' ὁμοιότητα τοῦ , γέλως ἐκθάνον . ἀλλ' οὐ δοκεῖ γνωστὸν Ὀμήρῳ εἶναι τὸ , ἔρωρ ἔρωτος . Τὸ δὲ , παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι , ἀμφιζό*λος νοεῖται · ἢ γὰρ ἐκεῖνῃ παρὰ τοῖς αὐτῶν , ἢ αὐτοῖς παρὰ τοῖς τῆς γυναικός . ὅτι δὲ ποτε τὸ κλιθῆναι καὶ μετὰ τοῦ ν γράφεται κλινθῆναι , οὐκ ἐστιν ἀμφιβαλεῖν . Ὅτι ψόγος πρὸς ἀκμάζοντα εὐγενῆ νεανίαν , εἰ περ ἀφραῖ - νει , τὸ , ὦ δείνα , οὐκέτι φρένες ἐμπεδον οὐδὲ νόημα , τὸ ἐκ τῶν σωματικῶν φρενῶν δηλαδή . παῖς ἐτ' ὤν , καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶ κίρδε' ἐνόμης , τουτέστι κεφαλᾶς ἡς . νῦν δ' ὅτε δὴ μέγας ἐσοὶ καὶ ἥδης μέτρον ἰκάσεις , καὶ χὲν τις φραὶ γρόνον ἐμμεναι ὀλβίου ἀνδρός , εἰς μέ*γεθος καὶ κάλλος ὁρώμενος ἀλλότριος φώς , οὐκέτι φρένες εἰσὶν ἐνασίμοι οὐδὲ νόημα . Πηνελόπη δὲ ταῦτα φησὶ πρὸς τὸν νιόν , ἀφορμὴν προβαλομένη τοῦ τε κατελθεῖν καὶ τοῦ ταῦτα εἰπεῖν τοῦ ξένου κακίαν . ἐπαίγει οὖν θαυμαστικῶς καὶ θυμικῶς , οἷον δὴ τόδε ἔργον ἐνὶ μεγάροισιν ἐτυχθη , ὅς τὸν ξένον ἔσας ἀμικσθήμενα οὕτως . πῶς νῦν ; εἰ τι ξείνος ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν ἡμνος ὧδε πάθοι ὕστατιος ἐξ ἀλεγινῆς , σοὶ ἂν αἰχχὸς λώβη τε μετ' ἀνθρώποισι πειλοῖτο , ὡς ἀχεσίω δηλαδή ξανυδόκῳ ἢ καὶ ἀδίκῳ . καὶ οὕτω μὲν ἡ * μήτηρ . ὁ δὲ παῖς ἐμφρόνως ἀντιλέγων καὶ ἐπικικῶς λέγει , ὥσα δὴ συνετὸς νέος εἴη ὁμολογῶν οἴκεῖον ἐλάττωμα , ὁ παταὶ ἐξ αἰτίας ἐχθρῶν τινῶν . φησὶ γάρ · μήτερ ἐμή , τὸ μὲν οὐ σὲ νημερδῶμαι κεχολῶσθαι · αὐτὰρ ἐγὼ θυμῷ νοέω καὶ οἶδα ἔκαστα , ἐσθλά τε καὶ τὰ χέρηα · πάρος δ' ἐπὶ νήπιος ἦα . ἀλλὰ τοι οὐ δύνῃμαι πεπνυμένα πάντα νοή - σαι · ἐκ γὰρ με πλήσονται παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος οἶδε , κακὰ φρονέοντες , ἐμοὶ δ' οὐκ εἰσὶν ἀρωγοί . Καὶ ὡρα ὡς δεξιῶς ἀναστρέφει τὸ τῆς μητρὸς νόημα ὁ παῖς . ἡ μὲν γὰρ παῖδα ἐτι ὄντα κέρ*δεα νομῆν αὐτὸν ἐν φρεσὶν ἔφη , νῦν δὲ μέγαν ὄντα μὴ τοιούτον εἶναι . ὁ δὲ νῦν μᾶλλον ἐπιστήμων ἔφη τῶν δεόν - των εἶναι , πάρος δὲ νηπιάζειν . αἰτιάται δὲ τοὺς μνηστήρας ὡς αἰτίους τοῦ δοκεῖν τοῦτον μὴ φρονεῖν , ἵνα τῶν τοῦ Τηλεμάχου τὸ μὲν πρῶτον εἴη ἐυστατικόν , τὸ νῦν μᾶλλον εἴμὶ φρεσινήσας , τὸ δὲ ἐξῆς ἀντι - παραστατικόν , τὸ ἐπὶ τῶν μνηστήρων ἐκκροῦσθαι ποτε τοῦ δεόντος . οἷονεὶ γάρ , φησιν , ὡς εἰ καὶ ποτε δοκῶ μὴ φρονεῖν , ἐξ αἰτίας τοῦτο τῶν μνηστήρων ἐστί . Τὸ δὲ , μέγας ἐσοί , ἔχεται λόγου τοῦ παιδός , ἐν φ φράσας ἐκεῖνος ἔφη . νῦν δ' ὅτε δὴ μέγας εἰμί , πειράσομαι τόδε ποιῆσαι . Ὅτι δὲ ποτε ἀλλοτριῶς τις φὼς εἰς μέγεθὸς τινος καὶ κάλλος ὁρώμενος , ἤτοι ὁρῶν , ὀλβίσοι * ἂν τὸν βλεπόμενον , ἰδήσωσέ που καὶ Μενέλαος , οὕτω χαρακτηρίσας καὶ αὐτὸς ἔκτι Πεισιστίματον καὶ Τηλέμα - χον , γένος εἶναι διοτρεφῶν βασιλήων · ἐπεὶ , φησιν , οὐκ ἂν κακοὶ τοιοῦδε τέκοιν . καὶ ἄλλως δὲ φρά - σαι , τὸ ἀλλότριος φὼς ἀκριβῶς πρόσκειται , ὡς τοῦ ἀλλοτρίων φωτὸς ἀπὸ μεγέθους καὶ κάλλους ὡς ταπολλὰ ὀλβίζοντος τὸν ὁρῶμενον , ὅς εἰ πρὸ ἄστοχῆσοι , ἀκούσοι ἂν , ὡς οὐχ εἰδότως ὀλβιον λέγει , ὅ μὴ ἐπ' εἰδεὶ καὶ φρένεσιν εἴσιν · ὁ μέντοι ἐγὼ εἰδὼς τινα ἐτέρωθεν χαρακτηρίσει τὸν ὀλβιον ἐξ ὧν δηλαδή περὶ ἐκείνου οἴδεν ἀγαθῶν . Τὸ δὲ , πῶς νῦν ; πᾶνν ἐλλίπῶς καὶ οὕτω γοργῶς ἡρώθηται . οὐ γὰρ ἀφήκην ὁ θυμὸς ἐντελῆ γενέσθαι τὴν πᾶυσιν . λέγει δέ , πῶς νῦν τὸ πρᾶγμα γέγονεν ; ἢ πῶς οὐκ ἐπεξηλθες καὶ ἐκώλυσας ; ἢ ἄλλο τι ὅμοιον . Τὸ δὲ εἰ τι ξείνος ἢ εἰ τις ξείνος , ἀμφότερος γὰρ γράφεται , καὶ τὰ ἐξῆς , διδάσκει , τὰ εἰς τοὺς ξείνους κακὰ τοῖς ξεινοδόκοις ἐπιγράφεσθαι . Ὑστα - τικὸς δὲ ἡ αἰτία , ὁ βίαιος ἑλυσυρός · οὐ τὸ ῥῆμα ὕσταξιὼν ἐλέχθη πρὸ τούτων . Τὸ δὲ , θυμῷ νοέω , ἐνφυνὶ καὶ θυμόσοφον εἶναι δηλοῖ τὸν Τηλέμαχον . οἴχοθεν γὰρ καὶ οἶκ ἀπὸ διδασκάλου φρονεῖ . διὸ καὶ ἐρόδηθη που πρὸς αὐτόν · Τηλέμαχ , ἢ μᾶλα σε διδάσκοναι θεοὶ αὐτοί . Τὸ δέ , οἶδα ἐσθλά τε * καὶ τὰ χέρηα , σοφὸν τὸν παῖδα καὶνυποδείνυσιν , εἰδότα μὲν αὐτόθεν καὶ τὰ
Lemmas: Ἀττικός , λέγω κῶμος ἐκεῖνος ὁ ἐν συμπόσιον Χάρων , διά ὅς καταφέρω τις εἰς ὁμηρικός κῶμα , ὁ περ εἰμί ὕπνος · ὅθεν καί κωμάζω καί ἐκκωμάζω ὁ καθά μεθύω ἐπιχράομαι αὐθα - δίστερον . ὅτι2 ὁ μνηστήρ ὁράω ὁ Πηνελόπη αὐτός λύω γόνυ . διατί ; Ἔρως δέ ἄρα θυμός θέλγω . πᾶς δέ ἀράομαι καί νῦν , ὡς ἀλλαχοῦ , παρά λέχος κλίνω , ὁ περ εἰμί ἱρημνεία ὁ θέλγω , οἷος οὕτως ἐξίστημι , ὡς εἰς εὐχή τίθημι ὁ εὐνή · ἢ καί ἄλλως οὗτος θέλγω , ὡς λύω αὐτός ὁ γόνυ , οἷος λυσιμελής τις εἰμί καί ὁ πολύς Ἔρως . ὁ δέ Ἔρως δοκέω Αἰολικός εἰμί ἀπό εὐθεια ὁ ὁ Ἔρως , οὖον * χρῆσις ἅπαξ ἐν Ἰλιάς καί ἅπαξ ἐν Θεογονία · ὅθεν καί αἰτιατικός ὁ , ἐκ Ἔρως ἵημι . ἡδύνω δέ καί ἐκ ὁ , ἔρρω Ἔρως Ἔρως , ἀποκείρω κατά ὁμοιότης ὁ , γέλως ἐκθνῄσκω . ἀλλά οὖον δοκέω γνωστός Ὅμηρος εἰμί ὁ , ἔρρω Ἔρως . ὁ δέ , παρά λέχος κλίνω , ἀμφιζό*λος νοέω · ἢ γάρ ἐκεῖνος παρά ὁ αὐτός , ἢ αὐτός παρά ὁ ὁ γυνή . ὅτι δέ ποτός ὁ κλίνω καί μετά ὁ Ν γράφω κλίνω , οὐ εἰμί ἀμφιβάλλω . ὅτι2 ψόγος πρός ἀκμάζω εὐγενής νεανίας , εἰμί περ ἄφρα - νέομαι , ὁ , εἰμί Δείνα , οὐκέτι φρήν ἔμπεδος οὐδέ νόημα , ὁ ἐκ ὁ σωματικός φρήν δηλαδή . παῖς ἔτι εἰμί , καί μᾶλλον ἐν φρήν κίρδε' νομή , τουτέστι Κεφαλᾶς εἰμί . νῦν δέ ὅτε δή μέγας ἕννυμι καί οἶδα μέτρον ἰκάσεις , καί χω τις Φράι γρόνον εἰμί ὄλβιος ἀνήρ , εἰς μέγεθος καί κάλλος ὁράω ἀλλότριος φάος , οὐκέτι φρήν εἰμί ενασιεγω οὐδέ νόημα . Πηνελόπη δέ οὗτος φημί πρός ὁ νιον , ἀφορμή προβάλλω ὁ τε κατέρχομαι καί ὁ οὗτος εἶπον ὁ ξένος κακία . παίζω οὖν θαυμαστικός καί θυμικός , οἷος δή ὅδε ἔργον ἐν μέγαρον τεύχω , ὅς ὁ ξένος ἵζω ἀμικσθήμενα οὕτως . πῶς νῦν ; εἰμί τίς ξένος ἐν ἡμέτερος δόμος ἡμνος ὧδε πάσχω ὕστερος ἐκ αλεγινεος , σύ εἄν αἰχχὸς λώβη τε μετά ἄνθρωπος πιλέω , ὡς ἀχεσίω δηλαδή ξανυδοκεω ἢ καί ἄδικος . καί οὗτος μέν ὁ * μήτηρ . ὁ δέ παῖς ἔμφρων ἀντιλέγω καί ἐπικικῶς λέγω , ὠθέω δή συνετός νέος εἰμί ὁμολογέω οἰκέω ἐλάττωμα , ὁ πάω ἐκ αἴτιος ἐχθρός τις . φημί γάρ · μήτηρ ἐμός , ὁ μέν οὖον σύ νημερδῶμαι χολόω · ἀτάρ ἐγώ θυμός νοέω καί οἶδα ἔκαστος , ἐσθλός τε καί ὁ χέρηα · πάρος δέ ἐπί νήπιος εἰμί . ἀλλά ὅς οὖον δύναμαι πνέω πᾶς νοέω - σός · ἐκ γάρ ἐγώ πίμπλημι παρήμενος ἄλλοθεν ἄλλος οἶδα , κακός φρονέω , ἐγώ δέ οὐ εἰμί ἀρωγός . καί ὤρα ὡς δεξιός ἀναστρέφω ὁ ὁ μήτηρ νόημα ὁ παῖς . ὁ μέν γάρ παῖς ἔτι εἰμί κέρ*δεα νομή αὐτός ἐν φρήν φημί , νῦν δέ μέγας εἰμί μή τοιοῦτος εἰμί . ὁ δέ νῦν μᾶλλον Ἐπιστήμων φημί ὁ δήω - ὁ εἰμί , πάρος δέ νηπιάζω . αἰτιάομαι δέ ὁ μνηστήρ ὡς αἴτιος ὁ δοκέω οὗτος μή φρονέω , ἵνα ὁ ὁ Τηλέμαχος ὁ μέν πρῶτος εἰμί ευστατικος , ὁ νῦν μᾶλλον εἰμί φρεσινεος , ὁ δέ ἑξῆς ἀντι - παραστατικός , ὁ ἐπί ὁ μνηστήρ ἐκκρούω ποτός ὁ δείδωμι . οἱονεί γάρ , φημί , ὡς εἰμί καί ποτός δοκέω μή φρονέω , ἐκ αἴτιος οὗτος ὁ μνηστήρ εἰμί . ὁ δέ , μέγας ἕννυμι , ἔχω λόγος ὁ παῖς , ἐν φ φράζω ἐκεῖνος φημί . νῦν δέ ὅτε δή μέγας εἰμί , πειράζω ὅδε ποιέω . ὅτι2 δέ ποτός ἀλλότριος τις φώς εἰς μέγεθος τις καί κάλλος ὁράω , ἤτοι ὁράω , ὀλβίζω * εἄν ὁ βλέπω , οἰδέω ποῦ καί Μενέλαος , οὗτος χαρακτηρίζω καί αὐτός ἔκτι πεισιστιμαω καί Τηλέμη - Χον , γένος εἰμί διοτρεφής βασιλεύς · ἐπεί , φημί , οὐ εἄν κακός τοιόσδε τίκτω . καί ἄλλως δέ φρά - σός , ὁ ἀλλότριος φώς ἀκριβῶς πρόσκειμαι , ὡς ὁ ἀλλότριος φάος ἀπό μέγεθος καί κάλλος ὡς ταπολλͅόν ὀλβίζω ὁ ὁράω , ὅς εἰμί πρό ἄστοχος , ἀκούω εἄν , ὡς οὐ οἶδα ὄλβιος λέγω , ὅς μή ἐπί εἶδος καί φρήν εἰμί · ὁ μέντοι ἐγώ εἰδοί τις ἑτέρωθεν χαρακτηρίζω ὁ ὄλβιος ἐκ ὅς δηλαδή περί ἐκεῖνος οἶδα ἀγαθός . ὁ δέ , πῶς νῦν ; πᾶς ελλιπώς καί οὗτος γοργός ἁρόω . οὖον γάρ ἀφίημι ὁ θυμός ἐντελής γίγνομαι ὁ παῦσις . λέγω δέ , πῶς νῦν ὁ πρᾶγμα γίγνομαι ; ἢ πῶς οὐ ἐπεξέρχομαι καί κωλύω ; ἢ ἄλλος τίς ὅμοιος . ὁ δέ εἰμί τίς ξένος ἢ εἰμί τις ξένος , ἀμφότερος γάρ γράφω , καί ὁ ἑξῆς , διδάσκω , ὁ εἰς ὁ ξένος κακός ὁ ξεινοδοκέω ἐπιγράφω . Ὑστα - τικός δέ ὁ αἰτία , ὁ βίαιος ἑλυσυρός · οὖον ὁ ῥῆμα ὕω λέγω πρό οὗτος . ὁ δέ , θυμός νοέω , ἐνφυνὶ καί θυμόσοφος εἰμί δηλόω ὁ Τηλέμαχος . οἴχομαι γάρ καί οἶκος ἀπό διδάσκαλος φρονέω . διό καί ῥοδίζω ποῦ πρός αὐτός · Τηλέμαχος , ἢ μῆλον σύ διδάσκω θεός αὐτός . ὁ δέ , οἶδα ἐσθλός τε * καί ὁ χέρηα , σοφός ὁ παῖς καὶνυποδείνυσιν , οἶδα μέν αὐτόθεν καί ὁ