eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1695
οἱ ἄγραστοι καὶ ἀθεώρητοι , ἢ οἱ ἀσώματοι , τουτέστι φρένας μὴ ἔχοντες , αἱ εἰσὶ κρεμαστήρες τοῦ ἵππου , κατὰ τὸ , οὔτε τε φρένες ἵππῳ ἔχονται . καὶ ἄλλως δὲ ἀγραδεῖες νεκροὶ ὡς πρὸς σύγκρισιν τοῦ Ταρσείου ὅς μόνος ἐπέπνευτο . πῶς δὲ εἴδωλα καμώτων οἱ ἐν " Ἄιδου νεκροί , προεγέγραπται . Ὅτι χροὺς οὐ μόνον ἐπὶ ὀφρύσι , ὅ καὶ ἐξέτεινον οὐκ ὀλίγοι τῶν παλαιῶν , ὡς προεφύθη , ἀλλὰ καὶ τὸ χρυσῶδες πρᾶγμα καὶ αὐτὴ ἡ χρυσία . οἷον · ἥλθον Ταρσείω κατὰ χροῖς . τινὲς δὲ τὸ Ταρσείω κατὰ χροῖς ἀντὶ τοῦ χρησιμώδημα φασίν . Ὅτι ὁ πατρίδος ἐπὶ πολὺ ἀποδημῶν ἐφ' ἧν · οὐ γάρ πω σχεδὸν ἥλθον τῆς δεῖνος χώρας , οὐδὲ πω ἔμψ γῆς ἐπέστην , ἀλλ' αὐτὴν ἔχω κακά . Ὅτι φιλώσως ἐπαυθὰ πλάττεται Ἀχιλλεύς , ὡς ἐξ * Ὀδυσσέως ἀκούσας , μὴ χρήναι ἀναχῆσθαι αὐτὸν ἐπὶ μέγα κρατεῖν νεκύεσσι , προχρίνει τοῦ ἐνὶλεῶς οὕτω ζῆν τὴν τυχούσαν βιοτὴν . καὶ ταῦτα ἐν Τροίῃ , τὸν ὀλιγοχρόνιον ἐντίμον βίον τοῦ μὴ τοιούτου ἀνθαιρούμενος . φησὶ γάρ · μὴ δή μοι θανάτῳ μοι παραῖδε φαιδὶν Ὀδυσσέῦ . βουλοίμην γ' ἐπάρουρος εὖν θητεῦσαι ἄλλῳ ἀνδρὶ παρ' ἀκλήρω ὡς μὴ βίος πολὺς εἴη ἢ πᾶσι νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων . τοῦτο δὲ πᾶς ἂν εἴποι ὁ μὴ θέλων οἰδαμικῶν καὶ ἀχρείων τινῶν ἀρχεῖν , ἀλλὰ τῆς τοιαύτης τιμῆς ἐλαττόν τε προστιθέμενος , ὡς φιλοπρεπὲς δὲ φασίν Ἀχιλλεὺς ταῦτα αἰσθεται , φιλότιμος καὶ νῦν ὢν καὶ διὰ τὴν τοῦ πατρὸς τιμὴν τοιαῦτα αἰρούμενος , οἷα στοχαζόμενος , ἀτιμάζεσθαι ὡς εἰκὸς τὸν πατέρα , ἐπὴ μὴ ἔχει ἀφοργὸν κατ' αὐτόν . διὸ καὶ ἐρωτῶν τὸν Ὀδυσσέα περὶ τοῦ πατρὸς εἰ ἔχει τὴν βασιλικὴν τιμὴν ἐν τοῖς Μυρμιδόσι , ἢ μὴ ἀτιμάζονται αὐτὴν Ἑλλάδες τε Φθίην τε οὐνεκὰ μὴν κατὰ γῆρας ἔχει χεῖρας τε πόδας τε , ἐπάγει · οὐ γάρ ἐγὼν ἐπαρωγὸς ὑπ' αὐτῆς ἠλείο τοῦς ἐὼν οἷος ποτε ἐν Τροίῃ πέφνον λαῶν ἄριστον , ἀμύνων Ἀργείους . εἰ τοιὸς δ' ἤλθοιμι , μίνυνθ' ἂν παρ' ἐς πατέρος δό , τῷ γὰρ τεφ στύξαμι μένος καὶ χέρας ἀάπτους , οἱ κείνου βιώντα ξέρονται τ' ἀπὸ τιμῆς , * τουτέστιν , εἴπω ἀνθρώπων ἔχων τὴν πάλαι ἀν - δοίαν , στυγντὸν ἂν καὶ φρικτὸν ἐποίησα τὸ ἐμὸν μένος καὶ τὰς ἀπροσπελάστους χεῖρας τινὶ τῶν βιαζομένων τὸν Ἥλῃα . Καὶ ὅρα τὸ τεῦ ἀντὶ τοῦ τινὶ πλεονασμὸν ἔχον τοῦ ε , ὁμοίως τῷ ὀτοῖοι καὶ τοῖς τοιούτοις ἔ προεγέγραπται . καὶ ὅτι τὸ στύξαμι οὐ μόνον αὐτοπαθὲς ἀντὶ τοῦ φοβῶμαι καὶ μισῶσαι , ἀλλ' ἰδοὺ νῦν καὶ ὀλλοπαθὲς ἀντὶ τοῦ , εἰς μῖσος καὶ ἐκπληξιν ἀγάγωμι . σημειωτὸν δ' ἐπαυθὰ τὸ στύξαμι διπλῶν ἐμαρείων καὶ ἡσως καὶ ὀνιζῆς . ἢ γὰρ ἀπὸ ἀσυνήθους βαρυτόνου καὶ ὀνιζεται θέματος τοῦ στύγω στύξω , ἢ ἴσως ἀπὸ τοῦ στυγῶ στυγῶσω γίνεται κατὰ ἀπείλασιν τοῦ ἢ τῆς παραληγουσῆς στυγῶσω , καὶ τροπὴ τοῦ γ' εἰς χ διὰ τὸ εὐφωνώτερον στύχσω . ἔτα τροπὴ τοῦ χ καὶ σ' εἰς ξ , ὁ γίνεται καὶ ἐπὶ τοῦ δοχίσω δόξω δόξω , ἀποτελεῖται τὸ στύξω . ἐξ οὗ τὸ ἐστύξα καὶ τὸ στύξαμι . ὡς δὲ φιλίως ἔχει τὸ γ καὶ τὸ χ , δηλοῖ καὶ ἢ τοῦ χ εἰς τὸ γ μεταχώρησις ἐν τῷ ἐοίχεν ἀντὶ τοῦ ἐοίκαμεν , ὁ κείται παρὰ Σοφοκλέῖ . ὅτι δὲ αὐ καὶ τὸ στυγῶ στυγῶ περισπώμενον τέτριπται , οἷον , στυγέει δὲ καὶ ἄλλος , οὐδὲν καὶ τὸ στυγερὸν καὶ ὁ στυγητός , ὅμως ἔχει χώραν εἶναι καὶ βαρύτονον στύγω στύξω , δήλον καὶ ἐκ τοῦ στύξ , ὁ πάντως ἐκ τοῦ στύξω παρήκται . τοιούτου δὲ ἔ*σως θέματος καὶ τὸ , κατὰ δ' ἐστύχον αὐτήν . δοκεῖ γὰρ εἶναι ἀπὸ τοῦ στύγω στύξω ἐστύχα ἐστύχον , εἰ μὴ πού ἄρα , ὡσπερ ἐκ τοῦ ἐδούπησα καὶ ἐκτύπησα γίνεται τὸ ἐδύπτον καὶ ἐκτύπον , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ ἐστύχησα τὸ ἐστύχον . καὶ οὕτω μέν ταῦτα . Παραυδᾶν δέ , τὸ παραμυθίσθαι . ὡς γὰρ ἐκ τοῦ μυθίσθαι καὶ φάσαιν καὶ ἀγορεύειν καὶ αἰνῶν γίνεται τὸ παραμυθίσθαι καὶ τὸ παραμύσακιν καὶ τὸ παραγορεύθαι καὶ τὸ παρααινῶν , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ εἰδέναι ἰσθύναιμον ἐκείνοις ὁήματος τὸ παραυδᾶν . οὐ μὴν οὕτως καὶ ἐκ τοῦ λέγειν καὶ τοῦ ἐκείδεν λόγον παραμυθίαν δηλοῖ καὶ τὸ παρακοιζέσθαι ἀλλ' αὐτὸ ἐπὶ κατασχορισμῷ καὶ ἀπάτης τινὸς τίθεται . Τὸ δὲ βουλήμην χ' ἐπάρουρος διπλὴν ἔχει γραφήν . ἢ γὰρ ἐπάρουρος ὁ γῆν ἀργαζόμενος αὐτὴ καὶ ἐπὶλὸς ἐπίχαιος , ἢ τρισυλλάβως πέρουρος ὁ εἰς φυλακὴν τινα τιταγμένος μισθωτικῶς . οὕτως γὰρ καὶ ὁ φυλαξ , ὁ καὶ ἐπίουρος . Ἄχληρος δὲ ἀνὴρ ὁ ὀλιγοχληρος . διὸ ἰσμομένων ἐπήγαγεν , ὡς μὴ βίος πολὺς εἴη ἢ πᾶσι νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι πόλις καὶ ἐπαυθ' ἡ Ἑλλὰς ὑπὸ τῷ Ἡλῇ οὕσα καλὰ καὶ ἡ Φθία . λαιπράει δὲ ἄμφω καὶ περιώρημα . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς αὐτὸν χλῖος ἔχων ἱφθίη σον καὶ Ἑλλάδες καὶ μίσων Ἄργος . καὶ Εὐρυπίδης δὲ ἐν τῷ ἀποστίβ περὶ πον τὰ * τῆς Ἑκάβης αἱ Λοιδοῖς γῆν ἀρίξεσται ἢ Φθίαν ὁ ἐκκίσε χώρας , τὴν αὐτὴν δηλοῖ ἔννοιαν τὸ καὶ Ἑλλάδες καὶ μίσων Ἄργος ἐν διαφόροις λέξαι . Λοιδοῖς τε γὰρ οἱ περὶ τὸ Ἄργος ἦστον τὴν Πελοπόννησον . καὶ ἡ Φθία δὲ Θεσσαλικὴ καὶ
Lemmas: ὁ ἄγραστοι καί ἀθεώρητος , ἢ ὁ ἀσώματος , τουτέστι φρήν μή ἔχω , ὁ εἰμί κρεμαστήρ ὁ ἵππος , κατά ὁ , οὔτε τε φρήν ἵππος ἔχω . καί ἄλλως δέ ἀγραδεῖες νεκρός ὡς πρός σύγκρισις ὁ Ταρσείου ὅς μόνος ἐπιπνέω . πῶς δέ εἴδωλον καμωτός ὁ ἐν " Ἅιδου νεκρός , προεγγράφω . ὅτι2 χρόος οὖον μόνος ἐπί ὀφρύς , ὅς καί ἐκτείνω οὐ ὀλίγος ὁ παλαιός , ὡς προφύω , ἀλλά καί ὁ χρυσώδης πρᾶγμα καί αὐτός ὁ χρυσίον . οἷος · ἔρχομαι Ταρσείω κατά χράω . τις δέ ὁ Ταρσείω κατά χράω ἀντί ὁ χρησιμώδημα φημί . ὅτι2 ὁ πατρίς ἐπί πολύς ἀποδημέω ἐπί ἧμαι · οὖον γάρ πω σχεδόν ἔρχομαι ὁ Δεῖνος χώρα , οὐδέ πω ἔμψ γῆ ἐφίστημι , ἀλλά αὐτός ἔχω κακός . ὅτι2 φίλωσις ἐπαυθὰ πλάσσω Ἀχιλλεύς , ὡς ἐκ * Ὀδυσσεύς ἀκούω , μή χρή ἀνάγω αὐτός ἐπί μέγας κρατέω νέκυς , προκρίνω ὁ ενιλαος οὗτος ζῶ ὁ τυγχάνω βιοτή . καί οὗτος ἐν Τροία , ὁ ὀλιγοχρόνιος ἔντιμος βίος ὁ μή τοιοῦτος ἀνθαιρέομαι . φημί γάρ · μή δή ἐγώ θάνατος ἐγώ παρά Φαϊδίν Ὀδυσσεύς . βούλομαι γε ἐπάρουρος ἐΰς θητεύω ἄλλος ἀνήρ παρά ἀκληρῶ ὡς μή βίος πολύς εἰμί ἢ πᾶς νέκυς καταφθίω ἀνάσσω . οὗτος δέ πᾶς εἄν εἶπον ὁ μή ἐθέλω οιδαμικως καί ἀχρεῖος τις ἄρχω , ἀλλά ὁ τοιοῦτος τιμή μικρός τε προστίθημι , ὡς φιλοπρεπής δέ φημί Ἀχιλλεύς οὗτος ἀΐσθω , φιλότιμος καί νῦν εἰμί καί διά ὁ ὁ πατήρ τιμή τοιοῦτος αἱρέω , οἷος στοχάζομαι , ἀτιμάζω ὡς εἰκός ὁ πατήρ , ἔπειμι μή ἔχω ἀφοργὸν κατά αὐτός . διό καί ἐρωτάω ὁ Ὀδυσσεύς περί ὁ πατήρ εἰμί ἔχω ὁ βασιλικός τιμή ἐν ὁ Μυρμιδών , ἢ μή ἀτιμάζω αὐτός Ἑλλάς τε Φθία τε οὕνεκα μήv κατά γῆρας ἔχω χείρ τε πούς τε , ἐπάγω · οὖον γάρ ἐγώ ἐπαρωγός ὑπό αὐτός ἠλεῖος ὁ εἰμί οἷος ποτός ἐν Τροία ἔπεφνον λαός ἀγαθός , ἀμύνω Ἀργεῖος . εἰμί τοῖος δέ ἔρχομαι , μίνυνθα εἄν παρά εἰς πατήρ δίδωμι , ὁ γάρ τεʹ στυγέω μένος καί χείρ ἄαπτος , ὁ ἐκεῖνος βιάω ξέρω τε ἀπό τιμή , * τουτέστιν , εἶπον ἄνθρωπος ἔχω ὁ πάλαι εἰς - δοιός , στυγνός εἄν καί φρικτός ποιέω ὁ ἐμός μένος καί ὁ ἀπροσπέλαστος χείρ τις ὁ βιάζομαι ὁ Ἥλη . καί ὁράω ὁ τίς ἀντί ὁ τις πλεονασμός ἔχω ὁ ε , ὁμοίως ὁ ὀτοῖοι καί ὁ τοιοῦτος ἔ προεγγράφω . καί ὅτι ὁ στυγέω οὖον μόνος αὐτοπαθής ἀντί ὁ φοβέω καί μισέω , ἀλλά ἰδού νῦν καί ολλοπασχω ἀντί ὁ , εἰς μῖσος καί ἔκπληξις ἄγω . σημειωτός δέ ἐπαυθὰ ὁ στυγέω διπλόος Μάρεια καί ἀσάω καί ὀνίζω . ἢ γάρ ἀπό ἀσυνήθης βαρύτονος καί ὀνίζω θέμα ὁ στυγέω στυγέω , ἢ ἴσως ἀπό ὁ στυγέω στυγέω γίγνομαι κατά ἀπειλέω ὁ ἢ ὁ παραλήγω στυγέω , καί τροπή ὁ γε εἰς χ διά ὁ εὔφωνος στύχσω . ἔτης τροπή ὁ χ καί σός εἰς ξ , ὁ γίγνομαι καί ἐπί ὁ δοχίσω δοκέω δοκέω , ἀποτελέω ὁ στυγέω . ἐκ ὅς ὁ στυγέω καί ὁ στυγέω . ὡς δέ φίλιος ἔχω ὁ γ καί ὁ χ , δηλόω καί ἢ ὁ χ εἰς ὁ γ μεταχώρησις ἐν ὁ οἴχομαι ἀντί ὁ ἔοικα , ὁ κεῖμαι παρά Σοφοκλῆς . ὅτι δέ αὖος καί ὁ στυγέω στυγέω περισπάω τρίβω , οἷος , στυγέω δέ καί ἄλλος , οὐδείς καί ὁ στυγερός καί ὁ στυγητός , ὅμως ἔχω χώρα εἰμί καί βαρύτονος στυγέω στυγέω , δῆλος καί ἐκ ὁ Στύξ , ὁ πάντως ἐκ ὁ στυγέω παρήκτης . τοιοῦτος δέ εἰμί θέμα καί ὁ , κατά δέ ἐστύχον αὐτός . δοκέω γάρ εἰμί ἀπό ὁ στυγέω στυγέω στύω ἐστύχον , εἰμί μή πού ἄρα , ὡς ἐκ ὁ δουπέω καί κτυπέω γίγνομαι ὁ δύπτω καί κτυπέω , οὗτος καί ἐκ ὁ στυγέω ὁ ἐστύχον . καί οὗτος μέν οὗτος . παραυδάω δέ , ὁ παραμυθίζομαι . ὡς γάρ ἐκ ὁ μυθίζω καί φημί καί ἀγορεύω καί αἰνέω γίγνομαι ὁ παραμυθίζομαι καί ὁ παραμύσακιν καί ὁ παράγω καί ὁ παραινέω , οὗτος καί ἐκ ὁ οἶδα ἰσθύναιμον ἐκεῖνος ὁήματος ὁ παραυδάω . οὖον μήv οὕτως καί ἐκ ὁ λέγω καί ὁ ἐκείδεν λόγος παραμυθία δηλόω καί ὁ παρακοιζω ἀλλά αὐτός ἐπί κατασχορισμαω καί ἀπάτη τις τίθημι . ὁ δέ βούλομαι καί ἐπάρουρος διπλός ἔχω γραφεύς . ἢ γάρ ἐπάρουρος ὁ γῆ ἀργάζω αὐτός καί ἐπὶλὸς ἐπίχαιος , ἢ τρισύλλαβος πέρος ὁ εἰς φυλακή τις τιταγμένος μισθωτικῶς . οὕτως γάρ καί ὁ φύλαξ , ὁ καί Ἐπίουρος . Ἄχληρος δέ ἀνήρ ὁ ὀλιγοχληρος . διό ἰσμομένων ἐπάγω , ὡς μή βίος πολύς εἰμί ἢ πᾶς νέκυς καταφθίω ἀνάσσω . Ὅρας δέ καί ὅτι πόλις καί παύω ὁ Ἑλλάς ὑπό ὁ ἥλω εἰμί καλός καί ὁ Φθία . λαιπραος δέ ἄμφω καί περιώρημα . διό καί Ὀδυσσεύς αὐτός χλίος ἔχω ἱφθίη σός καί Ἑλλάς καί μισέω Ἄργος . καί Ευρυπίδης δέ ἐν ὁ ἀποστίβ περί πως ὁ * ὁ Ἑκάβη ὁ λοοραω γῆ αριξεστος ἢ Φθία ὁ κινέω χώρα , ὁ αὐτός δηλόω ἔννοια ὁ καί Ἑλλάς καί μισέω Ἄργος ἐν διάφορος λέγω . λοοραω τε γάρ ὁ περί ὁ Ἄργος εἰμί ὁ Πελοπόννησος . καί ὁ Φθία δέ θεσσαλικός καί