eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1739
ἀπεύτα . Τὸ δὲ ἕκαστα μυθήσαιο , περὶ τῆς γυναικὸς λέγει καὶ τῶν μυηστέρων καὶ τοῦ * συμβόλου καὶ τοῦ Τηλεμάχου καὶ ὅσα ἄλλα ἐν τοῖς ἑξῆς προεικονιζόμενα καὶ οἰκονομιζόμενα ἐρεῖ τε καὶ ποιήσει ἡ μυθολογία . Ἐν τοῖς δὲ ὕμνοις καὶ ὅτι παρασημαιοῦται ὁ ποιητὴς ὡς οὐκ ἂν οἱ μυηστέρες διὰ τὴν ἐπίστασιν τῆς ὑπομνήσεως , εἰ τὸν Ὀδυσσέα ἔγνω ἢ γυνὴ τε καὶ οἱ λοιποί . Ἐν δὲ τῷ , ἀστοῖ τε φίλῳ τε , φίλους μὲν τοὺς συγγενεῖς λέγει καὶ ὅσοι δὲ ἄλλως οἰκείοι , ἀστοὺς δὲ οὓς ἀλλαγὸν ἔπαρ δρυ . Ἀλλοιὸς δὲ , ὡν τὸ εἶδος ἡλλοῖσται . Ἀτραπιτοὶ δὲ ὁδοί , αἱ μὴ ἔχουσαι , φασίν , ἐκτροπὴν ἢτοι κάμψιν , αἱ σιναὶ δηλαδὴ καὶ εὐθεῖαι . * Ὅθεν καὶ διηρεκεῖς λέγονται περὶ τὸ διόλου ἐντρέχεσθαι καὶ μὴ παρεκκλίνειν . οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς αὐλακα διηρεκεῖα ἐρεῖ τὴν ἐπιμήκη . λέγεται δὲ καὶ ἀτραπιτὸς κατὰ μετάθεσιν ἢ τωιαύτη ὁδός , ἐπὶ δὲ καὶ ἀτραπός . ἡς διαφορὰ τις εἶναι δοκεῖ πρὸς τὴν ἀπλῶς λεγομένην ὁδόν , ὡς δηλοῖ καὶ παροιμία λέγουσα · ὁδοῦ παρούσης τὴν ἀτραπόν ἔχεις · ἔοικε δὲ καὶ ἑτέρῳ τι τῆς ἀτραπιτοῦ εἶναι ἢ ἀμαξιτὸς καὶ ἢ λεωφόρος , καὶ αὐτὴ μᾶλλον λέγεσθαι ὁδός . Πάνορμοι δὲ λιμένες , οἱ ἀρχιθαλεῖς , εἰς οὓς διατοῦτο πᾶσα ναῦς καὶ ἐν παντὶ ἀνέμῳ δροῖζεται . δήλον δὲ ὅτι εἰκὸς καὶ μὴ πανόρμους λιμένας εἶναι τινὰς . φαίνεται δὲ καὶ ἐνταῦθα διαφορὰ λιμένος τε καὶ ὁρμοῦ . Πληθύνων δὲ τὸν ῥηθέντα ἕνα λιμένα τὸν τοῦ Φόρκυνος λιμένας αὐτὸν ἐνταῦθα πανόρμους φησίν . οὕτω δὲ καὶ πέτρας ἡλιζάτους λέγει ἄν , ἐμφαίνων τὸ Νήριτον ἢ Νήριν Ἰθακήσιον ὄρος , ὡς περ καὶ δένδρα τηλεθύνοντα διὰ τὴν προῆφθισιν ἴσως ἐλαία . Ὅτι ἠθοποιεῖ τὸν λόγον ἀνταίδια ὁ ποιητής , μῖμηνενος ἄ περ * ἄν εἴποι Ὀδυσσεὺς ἀγνοῶν πῶν ἐξετέθη , πρὸς τῶν Φαιάκων . καὶ πρῶτα μὲν πλάττει ὅπως διετέθη · ὡδὸς εὐθὺς ἐρεπαιοθεῖς , εἰπών · στή δ’ ἄρ ἀναξας καὶ εἴσθε πατρίδα γαῖαν , ὡμωξέν τ’ ἄρ ἐπειτα καὶ ὡ πεπλήγετο μηρὸν χειρὶ καταπρησάσιν · ἐλογυρόμενος δ’ ἔπος ἤδα . ἔπειτα εὐθὺς ἐπιπλέξας ἠθοποιεῖν , φησίν · ὦ μοι ἐγώ , τίνα αὐτὴ βροτῶν ἐς γαῖαν ἴκάνω ; ἢ ὁ οἱ γ’ ἠθμοῦσι τε καὶ ἀγριοί , οὐδὲ δίκαιοι , ὡς καὶ ἀλλαγὸν ἐρύφη , ἢ φίλοξένοι , καὶ σφίν νοῦς ἔστι θεοειδής ; πῆ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τῇδε , πῆ δὲ καὶ αὐτὸς πλάζομαι ; αὐτ’ ὀφείλω , τὰ χρήματα δηλαδή , μεῖναι παρὰ Φαιήκων αὐτοῖς , * ἐγὼ δὲ πᾶν ἄλλον ὑπομνησίων θεσπιλῶν ἐξελθών , ὡς πᾶν με φίλει καὶ ἐπεμπε νέεσθαι . πῶν δ’ οὖτ’ ἄρ πη θέσθαι ἐπίσταμαι , οὐδὲ μὴν αὐτοῦ καλλειψῶ , μὴ πῶς μοι ἕλωρ ἄλλοισι γένηται . ὁ πόποι , οὐκ ἄρα πάντα νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι ἦσαν Φαίηκων ἱρήτορες , οἱ μ’ εἰς ἄλλην γαῖαν ἀπήγαγον . ἢ τέ μ’ ἐφαντο ἄξων εἰς Ἰθάκην εὐδαίμονα οὐδ’ ἐτέλεσαν . Ζεὺς σφεας τίσατο ἰκτησίους , ὡς τε καὶ ἄλλους ἀνθρώπους ἐφορᾷ καὶ τίνυται ὡς πᾶν ἄμαρτη . ἀλλ’ ἄγε δή τὰ χρήματ’ ἀριθμήσω καὶ ἴδωμαι , μὴ τί μοι σίχωνται κοίλης ἐπὶ νηὸς ἄγοντες . ἐθέλει Ὀδυσσεὺς ποιῆσαι τοῦτο , οὐ συγχρολογοῦμενος , ἀλλὰ τιμωρούμενος , τουτέστι σημαίνων ἐντεῦθεν ποριζόμενος . αἱ γὰρ μηδὲν τῶν χρημάτων ἐνέλιπεν , οὐδ’ ἄρα εἰς ἀλλοτρίαν γῆν αὐτὸν κατήγαγον · καὶ ἄλλως δὲ εἴπειν , εἰ περὶ τὰ χρήματα ἐπταισαν , οὐδ’ ἄρα εἰς Ἰθάκην αὐτὸν ἤγαγον . οὐ πιστεύει δὲ , φασίν , οὐδὲ τῷ τῆς Κίρκης δεσμῷ ἀνεπιβουλευτῶ ὅντι , ὡς ἢ διὰ τὴν αἰχμὴν ἐκπληξάμενος οὐδὲ τοῦ σκέψασθαι αὐτόν , ἢ καὶ , ὡς εἰκός , οἰηθείς τοὺς Φαίακας μεμαθηκέναι καὶ αὐτοὺς τὸν τοιούτων δεσμόν . Ὅρα δὲ τὴν ῥηθεῖσαν ἠθοποιίαν ἀπολύτως τε κατὰ * τὸ κομματικὸν προηγμένην , καὶ ἀνθρωπῶς ἔχουσαν . καὶ ὅλως ἐκτιθεμένην κατὰ τὸν ὑστερὸν παραστηρηθέντα ἐν ταῖς ἠθοποιίαις κανόνα . Τὸ δὲ τῶν βροτῶν ἀντὶ τοῦ τίνων , Ἰωνικὸν πλεονασμὸν ἔχει τοῦ ε , ὡς καὶ τὸ ὁπίσω καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι τὸ ἕλωρ οὐκ ἐπὶ σπαραγμοῦ θηρώδους ἐνταῦθα λέται , ἀλλ’ ἐπὶ μοίρας ἀπλῶς , φαιάκας μέντοι . Τὸ δὲ εἰς ἄλλην γαῖαν ἀπήγαγον , ἀνθρωπῶς θυμιωμένων ἤθους δηλοῖ , ὡς καὶ τοὺς ἀνατίους αἰτιάσθαι οἷδε . τὸν γὰρ Ὀδυσσέα οὐχ’ οἱ τῶν Φαιάκων ἱρήτορες καὶ μίδοντες ἀπήγαγον , ἀλλὰ δημόται Φαίακες . ἴσως δὲ οὕτω παρηγγεῖλθαι τοῦτους ἐκαίειν . Ἰνδείκλος δὲ οὐχ’ ἡ Ἰθάκη μόνη , ἀλλὰ καὶ πᾶσα νῆσος , ὡς πολλοχὸν φαίνεται . διὸ καὶ μετ’ ὀλίγα ἐρεῖ · ἢ πού τις νῆσων εὐδείκλος . Ἰκτησίους δὲ Ζεὺς δοκεῖ πρωτότυπον εἶναι τοῦ ἰκτίος . Τὸ δὲ ἐπὶ νηὸς ἄγοντες , ἐπὶ ἀμύχου καὶ νῦν τὸ ἄγειν τῆσαν . εὐθίστα δὲ ἢ λέξις ἐπὶ νηὸν λέγεσθαι . ὅθεν καὶ ἀγώγαι τὰ ἐν αὐταῖς φρούρια , καὶ αὐταὶ φροτηγοί . Ὅτι ἀριθμήσας Ὀδυσσεὺς τρίποδας περικαλλίας * ἡδὲ λήθτας , περὶ ὧν καὶ προειδύλωται , καὶ χρυσῶν ὑφαντά τε ἕματα καλὰ ἄ περ ἐσθῆτα ὑφαντὴν πρὸ ὀλίγων ἐπε ,
Lemmas: ἀπεύτα . ὁ δέ ἕκαστος μυθέομαι , περί ὁ γυνή λέγω καί ὁ μυηστέρων καί ὁ * σύμβολον καί ὁ Τηλέμαχος καί ὅσος ἄλλος ἐν ὁ ἑξῆς προεικονίζω καί οικονομιζω εἴρω τε καί ποιέω ὁ μυθολογία . ἐν ὁ δέ ὕμνος καί ὅτι παρασημαίνω ὁ ποιητής ὡς οὐ εἄν ὁ μυηστέρες διά ὁ ἐπίστασις ὁ ὑπόμνησις , εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς γιγνώσκω ἢ γυνή τε καί ὁ λοιπός . ἐν δέ ὁ , ἀστός τε φίλος τε , φίλος μέν ὁ συγγενής λέγω καί ὅσος δέ ἄλλως οἰκέω , ἀστός δέ ὅς ἀλλάσσω παρά δρῦς . ἀλλοῖος δέ , ὡς ὁ εἶδος ηλλοιειμι . ἀτραπός δέ ὁδός , ὁ μή ἔχω , φημί , ἐκτροπή ἤτοι κάμψις , ὁ σίνομαι δηλαδή καί εὐθύς . * ὅθεν καί διαιρέω λέγω περί ὁ διόλου ἐντρέχω καί μή παρεκκλίνω . οὗτος καί ἐν ὁ ἑξῆς αὖλαξ διαιρέω εἴρω ὁ ἐπιμήκης . λέγω δέ καί ἀτραπιτός κατά μετάθεσις ἢ τοιοῦτος ὁδός , ἐπί δέ καί ἀτραπός . εἰμί διαφορά τις εἰμί δοκέω πρός ὁ ἀπλόος λέγω ὁδός , ὡς δηλόω καί παροιμία λέγω · ὁδός πάρειμι ὁ ἀτραπός ἔχω · ἔοικα δέ καί ἕτερος τίς ὁ ἀτραπός εἰμί ἢ αμαξιτός καί ἢ λεωφόρος , καί αὐτός μᾶλλον λέγω ὁδός . Πάνορμος δέ λιμήν , ὁ ἀρχιθαλεῖς , εἰς ὅς διατοῦτο πᾶς ναῦς καί ἐν πᾶς ἄνεμος δροιζω . δῆλος δέ ὅτι εἰκός καί μή πάνορμος λιμήν εἰμί τις . φαίνω δέ καί ἐνταῦθα διαφορά λιμήν τε καί ὁρμέω . πληθύνω δέ ὁ εἴρω εἷς λιμήν ὁ ὁ Φόρκυς λιμήν αὐτός ἐνταῦθα πάνορμος φημί . οὗτος δέ καί πέτρα ἁλίζω λέγω ἄν , ἐμφαίνω ὁ Νήριτος ἢ νῆρις Ἰθακήσιος ὄρος , ὡς περ καί δένδρον τηλεθυμιαινω διά ὁ προῆφθισιν ἴσως ἐλαία . ὅτι2 ἠθοποιέω ὁ λόγος ἀνταίδια ὁ ποιητής , μιμνῄσκω ὅς περ * ἄν εἶπον Ὀδυσσεύς ἀγνοέω ποῦ ἐκτίθημι , πρός ὁ Φαίαξ . καί πρῶτος μέν πλάσσω ὅπως διατίθημι · ἀοιδός εὐθύς ερεπαιοθεω , εἶπον · ἵστημι δέ ἄρα ἀνάσσω καί ἵημι πατρίς γαῖα , οἰμώζω τε ἄρα ἔπειτα καί εἰμί πλήσσω μηρός χείρ καταπίμπρημι · ἐλογυρόμενος δέ ἔπος κέρχνη . ἔπειτα εὐθύς ἐπιπλέκω ἠθοποιέω , φημί · εἰμί ἐγώ ἐγώ , τίς αὐτός βροτός εἰς γαῖα ἱκάνω ; ἢ ὁ ὁ γε ἠθμέω τε καί ἄγριος , οὐδέ Δίκαιος , ὡς καί ἀλλάσσω ῥύφω , ἢ φιλόξενος , καί σφεῖς νόος εἰμί θεοειδής ; πῇ δή χρῆμα πολύς φέρω ὅδε , πῇ δέ καί αὐτός πλάζω ; αὐτω ὀφείλω , ὁ χρῆμα δηλαδή , μένω παρά Φαίαξ αὐτός , * ἐγώ δέ πᾶς ἄλλος ὑπομνησίων θεσπιλαω ἐξέρχομαι , ὡς πᾶς ἐγώ φιλέω καί πέμπω νέομαι . ποῦ δέ οὔτε ἄρα πῇ τίθημι ἐπίσταμαι , οὐδέ μήv αὐτός καταλείπω , μή πῶς ἐγώ ἕλωρ ἄλλος γίγνομαι . ὁ πόποι , οὐ ἄρα πᾶς νοήμων οὐδέ Δίκαιος εἰμί Φαίαξ ἱερός , ὁ εἷς εἰς ἄλλος γαῖα ἀπάγω . ἢ τε εἷς φημί ἄγω εἰς Ἰθάκη εὐδαίμων οὐδέ τελέω . Ζεύς σφεῖς τίνω ἰκτησίους , ὡς τε καί ἄλλος ἄνθρωπος ἐφοράω καί τίνυμαι ὡς πᾶς ἁμαρτή . ἀλλά ἄγω δή ὁ χρῆμα ἀριθμέω καί ὁράω , μή τίς ἐγώ σιχοω κοῖλος ἐπί ναός ἄγω . ἐθέλω Ὀδυσσεύς ποιέω οὗτος , οὖον συγχρολογεω , ἀλλά τιμωρέω , τουτέστι σημαίνω ἐντεῦθεν πορίζω . ὁ γάρ μηδείς ὁ χρῆμα ἐλλείπω , οὐδέ ἄρα εἰς ἀλλότριος γῆ αὐτός κατάγω · καί ἄλλως δέ εἶπον , εἰμί περί ὁ χρῆμα πταίω , οὐδέ ἄρα εἰς Ἰθάκη αὐτός ἄγω . οὖον πιστεύω δέ , φημί , οὐδέ ὁ ὁ Κίρκη δεσμός ανεπιβουλευτος εἰμί , ὡς ἢ διά ὁ αἰχμή ἐκπλήσσω οὐδέ ὁ σκέπτομαι αὐτός , ἢ καί , ὡς εἰκός , οἴομαι ὁ Φαίαξ μανθάνω καί αὐτός ὁ τοιοῦτος δεσμός . Ὅρας δέ ὁ εἴρω ἠθοποιία ἀπόλυτος τε κατά * ὁ κομματικός προάγω , καί ἀνθρωπῶς ἔχω . καί ὅλως ἐκτίθημι κατά ὁ ὕστερος παρίστημι ἐν ὁ ἠθοποιία κανών . ὁ δέ ὁ βροτός ἀντί ὁ τίνω , Ἰωνικός πλεονασμός ἔχω ὁ ε , ὡς καί ὁ ὀπίσω καί ὅσος τοιοῦτος . Ὅρας δέ καί ὅτι ὁ ἕλωρ οὐ ἐπί σπαραγμός θηρώδους ἐνταῦθα λέτης , ἀλλά ἐπί μοῖρα ἀπλόος , Φαίαξ μέντοι . ὁ δέ εἰς ἄλλος γαῖα ἀπάγω , ἀνθρωπῶς θυμιάω ἦθος δηλόω , ὡς καί ὁ ἀνατίος αἰτιάομαι οἶδα . ὁ γάρ Ὀδυσσεύς οὐ ὁ ὁ Φαίαξ ἱερός καί μίδων ἀπάγω , ἀλλά δημότης Φαίαξ . ἴσως δέ οὗτος παραγγέλλω οὗτος καίω . Ἰνδείκλος δέ οὐ ὁ Ἰθάκη μόνος , ἀλλά καί πᾶς νῆσος , ὡς πολλοχὸν φαίνω . διό καί μετά ὀλίγος εἴρω · ἢ πού τις νῆσος εὐδείκλος . Ἰκτησίους δέ Ζεύς δοκέω πρωτότυπος εἰμί ὁ ἴκτις . ὁ δέ ἐπί ναός ἄγω , ἐπί ἄμυχος καί νῦν ὁ ἄγω τημι . εὐθύς δέ ἢ λέξις ἐπί ναός λέγω . ὅθεν καί ἀγωγή ὁ ἐν αὐτός φρούριον , καί αὐτός φροτηγοί . ὅτι2 ἀριθμέω Ὀδυσσεύς τρίπους περικαλλίας * ἡδύς λήθτας , περί ὅς καί προειδύλωται , καί χρυσός ὑφαντός τε μάτη καλός ὅς περ ἐσθής ὑφαντός πρό ὀλίγος ἔπω ,