eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1477
Ρ Α Υ Ω Ι Δ Ι Α Γ . σπονδῶν δέ , φ τὸν οἶνον , ὅτι δὲ οὐδὲ διὰ ταυτὸν τὸ λείψαν καὶ τὸ σπένδεν , πολλοῦθέν δήλον . διέχεται γὰρ λείπεται τις , οὐ μὴν καὶ σπένδεταί . λείπονται δὲ ποθὲν καὶ ὕδατα , ὅθεν καὶ τὰ λειψήθρα τόπος . καὶ τοπικόν , λαβήθροι . καὶ οὐδὲ τοῦτό ἐστι σπένδεσθαι . ἐπὶ σπένδεταί τις ἐπὶ χύλις , οὐ μὴν λείπεται . τοῦ δὲ κοινῶς λεγομένου λείψαν , παραχώρησον καὶ ἡ χελίδη , ὡς οἶον χελίδη , παρὰ τὸ χεῖν λοιπὴν εἰς * αὐτό . ἢ καὶ ἄλλως , παρὰ τὸ χεῖν καὶ λείψαν . καὶ ἔστι χρήσεις αὐτῆς , ἐν τῷ . στίχων τῶν χελίσαν . Ἀθήναιος δέ , παράγει καὶ Ἀνακρέοντος τὸ , ἔχει δὴ φέψ ἡμῖν ὁ παῖ χελίδηρ ὡς ἀμυστὴν προπίνω . τὰ μὲν διὰ ἐχέας ὑδᾶτος , τὰ πέντε δ’ οἴνου , χναίθους . τὶς δὲ ἡ ἀμυστὶς καὶ ὅτι παρὰ τὸ μὴ μίξιν γίνεται ὁ διὴ τῶν χαιδὸν καὶ ὁ φασὶν ἀμυστὶ πινόντων ἴδιον , ἐν ἄλλοις δηλώσεται . Ὡρα δὲ τὸ , ροὺν ἐπιχώρων , ἀντὶ τοῦ ἐπάνω τοῦ τραχήλου πλήξων . ὅθεν καὶ ἐπίσοπον παρὰ τοῖς παλαιοῖς τὸ ἐπίχρον . ὅπωρ ἰδιωτικῶς ἐπιχώριον λέγεται . Τὸ δὲ γε ἀπέχοιμε τένοντας , ἄλλο τι παρὰ τὸ ἐπιχώρει . δηλοὶ γὰρ τὸ ἀπέχειμεν . Ἀμύμων δὲ φασὶν ὡς πηρίων παροξύντως , τὸ τοῦ αἵματος ὁ ἐστι τοῦ ἀποσφάγματος δεξιζὸν ἀγγεῖον . ἀμύμων τι ὄν . τούτῳτι μόνους ἦσαν αἵματος σκευτικόν . Κοῖπτες δέ , ἀμύων φασίν , ἀγγεῖον εἰς ὃ τὸ αἷμα τῶν ἱερῶν εἰρύχον . αἰματόν τι ὄν παρὰ τὸ αἷμα . Πόρσιλος οὖν ὁ ἱεραπόλων , ἱστορεῖ φασὶ παρὰ τοῖς ἱεραπολώσις ἵτι σώζονται τὴν φωνήν . αἰμύων δεσέως μετὰ τοῦ κατ’ ἀρχὴν ἰῶτα προφερομένην , παρὰ τὸ αἷμα . φησὶ δὲ καὶ Ἀπολ - λόδορος , ὡς εἴκως ἦν καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ οὕτως αὐτὸ προφερόμεθαι , περαιωθεῖναι δὲ τὸ ἰῶτα ὑπὸ τινῶν . Νικάνδρος δέ , καὶ Θεοδώριδες , * δαμύων ἐναγινώσκουσιν ἀνυπόστατον , παρὰ τὸ δάμνασθαι τὸ θραζό - μενον ζῷον . Ἀττικοὶ δέ , σφάγυν τὸ τοιούτον ἀγγεῖον ἐκάλουν . εἰς ὁ πρώτων αἷμα δεχόμενον , τῷ ρομφ ἐπέρχον . ἀπας δὲ φασὶ παρὰ τῷ ποιητῇ εὑρίσκει τὸ αἰτε ἀμύων , εἰτε ἀμύων , εἰτε αἰμύων , εἰτε δαμύων . Τὸ δὲ χέουζα καὶ οὐλοχύτες κατήρχετο , οὐ συνήθῃ συντάξιν ἔχει . ὡς οὐδὲ παρὰ Ἀν - τώφρον ἐν τῷ , στρόμβω τῶν αἰματηρῶν καταρχῶν νόμων . γανιζὴ γὰρ οἱ μεθ’ Ὁμήρου συντάσσονται τὸ καταρχεσθαι . παρὰ δὲ αὐτὴ ἡ λέξις . ὡςπερ καὶ τὸ , οὐλοχύτες προχέλοντο . εἰς προθύματα οἱ οὐλοχύτες ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι δηλώσεται . οὕτω δὲ ἀπαρχὴ τις αἰτε καταρχὴ καὶ πρόθυμα καὶ προχολή , καὶ ὁ τὶλμός καὶ ἡ καύσις τῶν τριχῶν τῆς τοῦ ἱεροῦ κεφαλῆς , γινώσκον καὶ αὐτὸς ὡς καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι ἐφύσθη , πρὸς ἀναμνήσιν τῆς παλαιᾶς ἐκ τριχῶν καὶ δορῶν ἐνδόσεως . ὡς καὶ οἱ οὐλοχύτες , τῆς πα - λαιᾶς τροφῆς ἀκμῆμασχοι , τὶς ἐκ τῶν οὐλῶν ὑπὲρ ἐστι τῶν χαϊδῶν . διὸ καὶ τοὺς οὐλοχύτες τῶν τις παλαιῶν , χοιθὰς ἠμύησαν . εἰπόντος γὰρ τινος , τοὺς οὐλοχύτες φῶς δεῦρο , ἔρωτά τις . τοῦτο δ’ ἐστι τίς ἕτερος δὲ τις ἀποχρώνμενος , διασαφῆ ὅτι χοιθαί . δηλὸν καὶ ἐκεῖνος παρὰ τῷ διπυσσο - ριστῇ , ἐκ μέρους τὸ πᾶν . εἰ δὲ καὶ ὁ γε*ρων βασιλεὺς αὐτοδιαζοναὶ ἐν τούτοις , οὐ θεσμαστῶν . ἐν τῷ ἀφορᾶν καὶ εἰς Ἀντίγονον , ὡς πρὸς τὸν υἱὸν βλαίου ὄντα τοῖς ὑπρχούσις , οὐκ οἶσθα εἰπε τὴν βασι - λείαν ἡμῶν , ὦ παῖ , δουλίαν ἐνδοξὸν εἶναι ; Λύχενιος δὲ τένοντας εἰπε , πρὸς διαστολὴν ἐτίρουν τε , καὶ τῶν περὶ τοὺς πόδας . Τὸ δὲ λύσε ροὸς μένος , ἀντίκειται πρὸς τὸ δάμας , τὸ μὲν γὰρ ζῶν , συνδύεται . λέλυται δὲ τὸ γογκυθὲν . καὶ ἄλλως δέ , λύεται μένος τῷ ζῷῳ , ἐν τῷ ἀναχθᾶσαι τῇ νεκρό - σει τὰ ἄνεκα . ὧν ἐτυμολογία , τὸ ἀπτεσθαι . ὅπερ ἑτεροῖον ἐστὶ τοῦ κλῦσθαι . διὸ ἐν τοῖς ἔξης ἔοικ , λύθην δὲ οἱ ἄνεα . Τὸ δὲ ὁλολύξων ὅτι ἐπὶ γυναικίας εὐχῆς λέγεται , δηλώσεται ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα σαφῶς . οἱ μέντοι μεθ’ Ὁμήρου , ἐπὶ τοῦ κλαίειν τὴν λέξιν τιθῆσιν . Τὸ δὲ ἀνελόντες ἤτοι ἀναβεστώσαντες , ἐναντίον τῷ καθελόντες . Χλῶν δὲ ἐφυρόδια , ἢ μεγαλαυροδός κατὰ τοὺς παλαιούς . Τὸ δὲ σφάξα , ἄλλο τι ἔστι παρὰ τὸ θύσσαι καὶ σέλεχαι τοὺς τένοντας ἀποκο - ψαι . ταῦτα μὲν γὰρ παιδοῦσαν τὴν ροὺν καὶ παιδοῦσαν , ἀνελόντες ἀπὸ χθονός , ἔσχον . σφαγὰς δὲ αὐτὴν Παισιότρατος . ὁ δὲτιν , εἰς τὶλὸς ἐπέκειτο . καὶ τοὺς μὲν χάσμεν ἠροῖζεν . ὅθεν καὶ ἡ διασαφῆς τῆς διασφάγος . ὁ περ’ ἄλλως τε ζῆται , καὶ παρὰ τῷ Ὀππιανῷ . Τὸ δὲ διέχεται , * ἀντὶ τοῦ , εἰς μέλη ἀφρὰ τὴν ροὺν διέτμον . καὶ συνεχὴ ὀδύαν , οἷον’ ἔχουν τῇ εἰς πολλὰ τομή . τὸ μέντοι μυστίλλαν , λεπτότερον τοῦ διαχίων . * δηλοὶ γὰρ τὸ εἰς μείζονα ἦσαν ροαχύτερα μόρια τήνειν . καὶ ὡς αὐταῖν , εἰς μερίδας . καὶ τοιούτων μὴν τὸ μυστίλλαν ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐφύσθη . αἱ δὲ γε μυστίλαι ὧν ἡ μὲν ἀρχουσα , διὰ τοῦ ὐ ἢ δὲ περιελήγουσα . διὰ τοῦ ἰῶτα , νομοὶ τισὶ καλοῦ . οἷον μύστρα κατὰ Αἰλίου Ἀρρήσιον . τούτῳτι μυστρία , εἴπειν ἰδιωτικῶς . καὶ μυστικάασθαι φησὶ , τὸ οὕτως ἐσθίειν . κατὰ δὲ ἄλλους , τὸ κοιλαίνων ψωμοῖς . Τὸ δὲ μηρία τάμων πάντα , ἀντὶ τοῦ ὕλα . ὁ ἐστιν ὀλόκληρα . ἄλλως γάρ , * πριττόν τὸ πάντα , ἐπὶ δύο μόνον μηρῶν κείμενα . Τὸ δὲ δίπτυχα ποιῆσαι , λέγεται μὲν καὶ ἄλλως . ἀρέσκει δὲ τοῖς παλαιοῖς μέλιστα , νομὶν ἀντὶ τοῦ , τὰ χιτῶνα φασὶ διπλὰ ὄντες , ἐν ἄνω τῶν μηρῶν καὶ ἐν κάτω . ἐφ’ ὧν ὁμοθέτουν , τῶν λοιπῶν μερῶν ἀπαρχόμενοι . Τὰ δὲ πεπυρόθηκε , δήλων ὅτι κατὰ τι μῖγμα τριαινῶς ἢ καὶ χειρός ἦσαν . καὶ ἐφρέθη ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα καὶ περὶ αὐτῶν , ὅν ἡ μὲν αὐτῆσις , ἐν δεσὶν ὁ ὡς ἀπὸ τοῦ ὀβολοῦ . τὸ δὲ ἀπολοῦν , διὰ τοῦ ὁ καὶ ἰ , ὀκλῶς γὰρ φασιν ἐν χειροῖν ἔχοντες . Ὅτι καθὰ πρὸ ἐν Ἰλιάδῃ ἡ Ἥρη λοιμὰ τινὰ , οὕτως πάνταῦθα καλῇ Πολυκάστη , Νέστορος σπιλοτάτη θυγάτηρ , ἔλουσε τὸν Τηλέμαχον καὶ ἔχρισεν λίπ’ ἐλαίῳ . ἀμφὶ δὲ μὴν φάρος καλὸν βάλεν ἧδε χιτῶνα . ὁ δὲ , ἐκ τῆς ἀσαμίνθου ἐξη δέμας ἀθανά - τοισιν ὁμοῖος . ζητὶ δὲ τοῦτ’ ὡς κελεύσαντος τοῦ πατρὸς κατὰ τὸ σιωπώμενον , ἔλουσε τὸν νεανίαν ἡ βασί - λειχὶ παῖς . Παιδοστρατὸν δ’ ἐν τοῖς ἴσχει καὶ αὐτὸν δὲ Τηλέμαχον , αἱ δμοσαὶ τοῦ Μενέλιου ὁμοίως λούουσι , καὶ ἡν ἔχουν γυναικῶν τὸ τοιοῦτον ἐκπαρθόνως τότε γινόμενον . Ὀμηρος γάρ , ἐθὴ καταλέγει οὐ μόνων ὧσε πολιτείας * ἔστιν ἀστίας καὶ ἀπηγοιζομένης καὶ ἐμβριθοῦς , ἀλλὰ καὶ ὧσα ἐπεχωρίαζε τοῖς τότε . εἰ καὶ ἀπλουστερόως ἔχοντα , πρὸς ἐχλοσιμὸν τοῖς ὑστέρων ἐκκέναι . καὶ τὸν Ὀδυσεὶα δὲ , ἔλουσαν ἄν ἐν Φαιακία γυναικός , εἰ μὴ αὐτὸς αἰδεῖσθαι εἴπε ποῦρας ἐμπλοκάσιος μεταλλῶν . Πολυ - καστίη δὲ , ἀναλογίᾳ μὲν πρὸς τὸ Ἰοκάστη . δήλοι δὲ , τὴν πᾶνν ζωομίαν ἢ πολυζωομιτον . Ὅμα δὲ τὸ , ὁπλιστὴν θυγάτηρ . εἰ γὰρ καὶ προιολεχτεῖται ἡ λέξις ἐπὶ ἀνδρῶν , ἀλλ’ ὧδὸν καὶ ἐπὶ γυναι - κὸς χεῖται . Τὸ δὲ λίπα , ἐκ τοῦ λειποῦν ἀποχίζονται . Ἠλαίῳ δὲ ἔχριστο οἱ λουοάμενοι , ἀμπλάττοντες τοὺς ἀωματιχοὺς πόρους ὡς ἂν μετὰ λουτρῶν στέγουν τὴν ὑγρότητα . Τὸ δὲ φάρος καλὸν βάλεν ἧδε χιτῶνα , ὑστερολογίας τρόπον ἔχει . πρῶτον γὰρ τις χιτῶνα περιδύεται ἄτα φάρος , ὁμοίον δὲ τρόπον ἐστὶ καὶ τὸ , ἐπὶ φάρος καλὸν ἀμφεβάλεν αὐτὸν ἡ παῖς καὶ χιτῶνα , ἐκ ὧ ἀσαμίν - θου ἐξη . ἔχουν ἴσχει τὴς κατὰ τὸ λουτρὸν πύλον . πρῶτον γὰρ τις ἐξαισι τῆς ἀσαμίνθου ἄτα ἐνδύεται , διὸ ἐν τῇ ἴσχει βασιλίδι , φάριν ὁ ποιητὴς οὕτως . ἔς ὧ ἀσαμίνθους βάπτεις ἐξέστας , λοῦσατο . τοὺς δ’ ἐπὶ δμοσαὶ λοῦσαν καὶ ἔχρισαν ἐλαίῳ . ἀμφὶ δ’ ἄρα χλαῖνας οὐλας βάλεν , ἧδε χιτῶνας . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα , χλαῖνα ὑπώτερα λέγει * ὡς καὶ παρὰ μικροῦ . καὶ ὅτι ὡς καὶ παρ’ ὀλίγον δηλῶεται , οἶνον ἐνουνοχοῦν φασίν , οὐ πρὸς διαστολήν . οὐ γὰρ ἐστὶ καὶ ὕδωρ οἰνοχοεῖν . ἀλλ’ ἀπλουστερον ἀντὶ τοῦ ἐχύνειν . ὡς καὶ ὅτε εἴπῃ νέκταρ ἔροχοῦσι . καὶ μὴν , ἐκεῖνο κατὰ παραγόχουσαν ἐφρέθη ὡς καὶ τὸ , ἵπποι ἐβουκολοῦντο ἀντὶ τοῦ , ἀπλῶς ἐνίμοντο . καὶ ἕτερα ὅμοια καὶδὰ καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα συνη - μειωται . ἐστι δὲ ἡ περὶ τοῦ , οἶνον οἰνοχοεῖν φράσις , αὐτή . ἐπὶ δ’ ἀνέρες ἐθῆλοι ἦσαντο , οἶνον ἐνοι - χοχοῦντες ἐνὶ χονσοῖς δεπάσσει . δήλων δὲ ὅτι πειρατὴ ἐνταῦθα προθήσεις , ἢ τοῦ ἐνουνοχοεῖν ἢ τοῦ ἐνδεπάσσειν . Ἐσθλοὺς δὲ ἀνίας λέγει , τοὺς ἀλλαχοῦ χήοντας . Ὅτι ὡς ἐν Ἰλιάδῃ , οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὸ ἄμμα πληθύναι σαμνότερον καὶ ἡρωϊκώτερον , εἰπὼν . ἐζώξαν ὑφ’ ἄμμασιν ὀξέας ἵππους . τὸ δὲ ἀνετίσω τοῦ*τον ξύζαδ’ ὑφ’ ἄμμασ’ ἄγοντες , οὐ πᾶνν δήλων εἰτε ξυζάει ὑφ’ ἄματα , εἰτε καὶ ἐπικὸς ὑπὸ τῷ ἄματι . ὁ καὶ χωρίτον δοκεῖ . εὑρίσκεται γὰρ καὶ ἐπικὸς περὶ τὸ ποιητὴ τὸ ἄμμα , εἰ καὶ σπανίως . Κεῖται δ’ ἐνταῦθα καὶ τὸ πρήσσειν ὁδοῦ , ἐπὶ ξυγῆς . καὶ οὐ κατὰ τὸ , διατρησσομένα χέλευθον . Ὅτι πολιτείας ἐνδείχς τὸ , ἐν δὲ γυνὴ ταμὴν σίτον παρ’ οἶνον ἐθῆκεν , ἀντὶ τε οἶα ἴδουσα δυστοχίας βασιλῆς . ἡτοιχίας δὲ διασαχὶ τὸ , ἐς δίφρον ἀνέβησαν καὶ ἡνία λάξετο χαμαὶ . μάστιξ δ’ ἕλασε . τὸ δ’ οὐκ ἔχοντι πετάσθην ἐς * πιδίων . Ἰστορίαν δὲ ὅτι δυνα λέγονται τὰ τοῦ σίτου ἡδίσματα , παρὰ τὸ ὀνέ . καὶ τοῦτο , διχῶς . ἢ γὰρ ὅτι ὀνὴ ὧρας εἰς δωροπον προσεφύοντο αὐτὰ πανδαμάτω ἤδη τῶν ἔργων . ἢ ὅτι οὐκ ἡμῶν ἐξαισάθησαν μετὰ τὰς ἀναχθίας ἐξ ἀχωρόρων καὶ σπορίμων τροφάς . ὅτι δὲ κατὰ τινα ἐχοχὴν ἡ λέξις χληρωθῆσαι τοῖς ἴχνὶν παρήγαγεν τὸ ὀργάων , ὁ Ἀθῆναιος δήλω . Τὸ δὲ οἶα ἴδουσα βασιλῆς , ἡμῶν ἦγα , μὴ χουνὰ εἶναι ταῦτα καὶ συνήθη τοῖς πλείοσιν ὧρα , βασιλεύει δὲ πρῶτον . Ὅμα δὲ ὡς ἐπὶ Τηλεμάχων μὲν πλεοντέχου διασαχά - * ας τὰ μαρὶ τῶν δροσίων , ἐνταῦθα δὲ στενὸς εἶναι , διὰ τὸ δυοὶ μόνους αὐτῶς ἐπιστηφῆθαι τὰ εἰς ὁδόν . οὕτω καὶ δόρα βασιλῆς πονήων μὲν , ἐπονομάζει . ἐνταῦθα δὲ , κατ’ ὀλίγα ἐπὶ Ὀρτυλόχων , ἀρα - σθήσεται οἰκῶν ὡς τοῖς ἐνδημοῦσι νέος πᾶρ ξείνα θῆκε . Τὸ δὲ μάστιξ δ’ ἕλασε καὶ
Lemmas: Ρ Α Υ Ω Ι δ Ι Α Γ . σπονδή δέ , φ ὁ οἶνος , ὅτι δέ οὐδέ διά τατός ὁ λείπω καί ὁ σπένδω , πολλοῦθέν δῆλος . διέχω γάρ λείπω τις , οὖον μήv καί σπένδω . λείπω δέ ποθεν καί ὕδωρ , ὅθεν καί ὁ λειψήθρα τόπος . καί τοπικός , λαβήθροι . καί οὐδέ οὗτος εἰμί σπένδω . ἐπί σπένδω τις ἐπί χύλις , οὖον μήv λείπω . ὁ δέ κοινῶς λέγω λείπω , παραχωρέω καί ὁ χελιδέω , ὡς οἶος χελιδέω , παρά ὁ χέω λοιπός εἰς * αὐτός . ἢ καί ἄλλως , παρά ὁ χέω καί λείπω . καί εἰμί χρῆσις αὐτός , ἐν ὁ . στίχος ὁ χελισαω . Ἀθήναιος δέ , παράγω καί Ἀνακρέων ὁ , ἔχω δή φέψ ἐγώ ὁ παῖς χελίδηρ ὡς αμυιστημι προπίνω . ὁ μέν διά Ἐχέας ὕδωρ , ὁ πέντε δέ οἶνος , χναίθους . τις δέ ὁ ἄμυστις καί ὅτι παρά ὁ μή μίξις γίγνομαι ὁ δίω ὁ χαιδὸν καί ὁ φημί ἀμυστί πίνω ἴδιος , ἐν ἄλλος δηλόω . ὤρα δέ ὁ , ῥόος ἐπιχωρέω , ἀντί ὁ ἐπάνω ὁ τράχηλος πλήσσω . ὅθεν καί ἐφέπω παρά ὁ παλαιός ὁ ἐπίχροος . ὅς ἰδιωτικός ἐπιχώριος λέγω . ὁ δέ γε ἀπέχω τένων , ἄλλος τίς παρά ὁ ἐπιχωρέω . δηλόω γάρ ὁ ἀπέχω . Ἀμύμων δέ φημί ὡς πηρίον παροξύνω , ὁ ὁ αἷμα ὁ εἰμί ὁ ἀπόσφαγμα δεξιζὸν ἀγγεῖον . ἀμύμων τίς εἰμί . τοῦτος μόνος εἰμί αἷμα σκευτικόν . Κοῖπτες δέ , ἀμύω φημί , ἀγγεῖον εἰς ὅς ὁ αἷμα ὁ ἱερός εἰρύχον . αἴμα τίς εἰμί παρά ὁ αἷμα . Πορσίλος οὖν ὁ ἱεραπόλος , ἱστορέω φημί παρά ὁ ἱεραπολώσις ἄθεμ-ις σῴζω ὁ φωνή . αιμυς δέσις μετά ὁ κατά ἀρχή ἰῶτα προφέρω , παρά ὁ αἷμα . φημί δέ καί ἀπολ - λόδορος , ὡς ἵημι εἰμί καί παρά ὁ ποιητής οὕτως αὐτός προφέρω , περαιόω δέ ὁ ἰῶτα ὑπό τις . Νίκανδρος δέ , καί Θεοδώρις , * δαμύων εναγινωσκους ἀνυπόστατος , παρά ὁ δαμάζω ὁ θραζό - μένω ζῷον . ἀττικός δέ , σφάζω ὁ τοιοῦτος ἀγγεῖον καλέω . εἰς ὁ πρῶτος αἷμα δέχομαι , ὁ ρομ ἐπέρχομαι . ἅπας δέ φημί παρά ὁ ποιητής εὑρίσκω ὁ εἴτε ἀμύω , εἴτε ἀμύω , εἴτε αιμυς , εἴτε δαμύων . ὁ δέ χέζω καί οὐλοχύτης κατέρχομαι , οὖον συνήθης σύνταξις ἔχω . ὡς οὐδέ παρά εἰς - τώφρον ἐν ὁ , στρόμβος ὁ αιματηρός καταρχή νόμος . γανιζὴ γάρ ὁ μετά Ὅμηρος συντάσσω ὁ κατάρχω . παρά δέ αὐτός ὁ λέξις . ὡς καί ὁ , οὐλοχύτης προχέλοντο . εἰς πρόθυμα ὁ οὐλοχύτης ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω . οὗτος δέ ἀπαρχή τις εἴτε καταρχή καί πρόθυμος καί προχολή , καί ὁ τιλμός καί ὁ καῦσις ὁ θρίξ ὁ ὁ ἱερός κεφαλή , γιγνώσκω καί αὐτός ὡς καί ἐν ὁ Ἰλιάς φύω , πρός ἀνάμνησις ὁ παλαιός ἐκ θρίξ καί δόρυ ἔνδοσις . ὡς καί ὁ οὐλοχύτης , ὁ πῃ - λαιός τροφή ἀκμῆμασχοι , τις ἐκ ὁ ὅλος ὑπέρ εἰμί ὁ χαΐδης . διό καί ὁ οὐλοχύτης ὁ τις παλαιός , χοδελλις μυέω . εἶπον γάρ τις , ὁ οὐλοχύτης φάος δεῦρο , ἔρως τις . οὗτος δέ εἰμί τίς ἕτερος δέ τις ἀποχράω , διασαφέω ὅτι χοιθη . δῆλος καί ἐκεῖνος παρά ὁ διπυσσο - ριστῇ , ἐκ μέρος ὁ πᾶς . εἰμί δέ καί ὁ γε*ρων βασιλεύς αὐτοδιαζοναὶ ἐν οὗτος , οὖον θεσμαστῶν . ἐν ὁ ἀφοράω καί εἰς Ἀντίγονος , ὡς πρός ὁ υἱός βλαίου εἰμί ὁ υπρχουτις , οὐ οἶδα εἶπον ὁ βάσις - λεῖος ἐγώ , εἰμί παῖς , δούλιος ἔνδοξος εἰμί ; Λύχενιος δέ τένων εἶπον , πρός διαστολή ετιροος τε , καί ὁ περί ὁ πούς . ὁ δέ λύω ῥόος μένος , ἀντίκειμαι πρός ὁ Δάμας , ὁ μέν γάρ ζῶ , συνδύω . λύω δέ ὁ γογκυθὲν . καί ἄλλως δέ , λύω μένος ὁ ζῷον , ἐν ὁ ἀνάγω ὁ νεκρός - σέω ὁ ἀνίημι . ὅς ἐτυμολογία , ὁ ἅπτω . ὅσπερ ἑτεροῖος εἰμί ὁ κλύζω . διό ἐν ὁ ἔξειμι ἔοικα , λύω δέ ὁ ἄνος . ὁ δέ ὀλολύζω ὅτι ἐπί γυναικίας εὐχή λέγω , δηλόω ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς σαφῶς . ὁ μέντοι μετά Ὅμηρος , ἐπί ὁ καλέω ὁ λέξις τίθημι . ὁ δέ ἀναιρέω ἤτοι ἀναβεστώσαντες , ἐναντίος ὁ καθαιρέω . χλέω δέ εφυροδιος , ἢ μεγαλαυροδός κατά ὁ παλαιός . ὁ δέ σφάζω , ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ θύω καί σέλεχαι ὁ τένων ἀποκο - ψα . οὗτος μέν γάρ παιδοῦσα ὁ ῥόος καί παιδοῦσα , ἀναιρέω ἀπό Χθών , ἔχω . σφαγή δέ αὐτός Παίσιος . ὁ δέτις , εἰς τῖλος ἐπίκειμαι . καί ὁ μέν χασμός ἀρόω . ὅθεν καί ὁ διασαφέω ὁ διασφάξ . ὁ περί ἄλλως τε ζέω , καί παρά ὁ Ὀππιανός . ὁ δέ διέχω , * ἀντί ὁ , εἰς μέλος ἄφρα ὁ ῥόος διατέμνω . καί συνεχής ὀδύαν , οἷος χόω ὁ εἰς πολύς τομή . ὁ μέντοι μυστίλλη , λεπτός ὁ διαχίων . * δηλόω γάρ ὁ εἰς μείζων εἰμί ροαχυτερας μόριον τηνῶ . καί ὡς αὐτός , εἰς μερίς . καί τοιοῦτος μήv ὁ μυστίλλη ὡς καί ἐν Ἰλιάς φύω . ὁ δέ γε μυστίλη ὅς ὁ μέν ἄρχω , διά ὁ υἱός ἢ δέ περιέρχομαι . διά ὁ ἰῶτα , νομός τις καλός . οἷος μύστρον κατά Αἴλιος ἀρρησία . τοῦτος μυστρίον , εἶπον ἰδιωτικός . καί μυστικάασθαι φημί , ὁ οὕτως ἐσθίω . κατά δέ ἄλλος , ὁ κοιλαίνω ψωμός . ὁ δέ μηρία τέμνω πᾶς , ἀντί ὁ ὕλη . ὁ εἰμί ολόκληρος . ἄλλως γάρ , * πρόειμι ὁ πᾶς , ἐπί δύο μόνος μηρός κεῖμαι . ὁ δέ δίπτυχος ποιέω , λέγω μέν καί ἄλλως . ἀρέσκω δέ ὁ παλαιός μέλις , νωμι ἀντί ὁ , ὁ χιτών φημί διπλός εἰμί , ἐν ἄνω ὁ μηρός καί ἐν κάτω . ἐπί ὅς ομοθετω , ὁ λοιπός μέρος ἀπάρχομαι . ὁ δέ πυρόω , δῆλος ὅτι κατά τίς μίγμα τριανός ἢ καί χείρ εἰμί . καί φέρω ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς καί περί αὐτός , ὅς ὁ μέν αὐτῆσις , ἐν δέσις ὁ ὡς ἀπό ὁ ὀβολός . ὁ δέ ἀπόλλυμι , διά ὁ ὁ καί εἷς , ὀκλάω γάρ φημί ἐν χείρ ἔχω . ὅτι2 καθά πρό ἐν Ἰλιάδη ὁ Ἥρα λοιμός τις , οὕτως πάνταῦθα καλός Πολυκάστη , Νέστωρ σπίλος θυγάτηρ , λούω ὁ Τηλέμαχος καί χρίω λίπος ἔλαιον . ἀμφί δέ μήv φάρος καλός βάλλω ἥδω χιτών . ὁ δέ , ἐκ ὁ ἀσάμινθος ἐξη δέμας Ἀθάνα - ὅς ὅμοιος . ζητός δέ οὗτος ὡς κελεύω ὁ πατήρ κατά ὁ σιωπάω , λούω ὁ νεανίας ὁ βάσις - Λέιχι παῖς . παιδοστρατος δέ ἐν ὁ ἴσχω καί αὐτός δέ Τηλέμαχος , ὁ δμοσος ὁ Μενέλαος ὁμοίως λούω , καί ἐάν χόω γυνή ὁ τοιοῦτος εκπαρθοναω τότε γίγνομαι . Ὅμηρος γάρ , ἔθος καταλέγω οὖον μόνος ὠθέω πολιτεία * εἰμί Ἀστίας καί απηγοιζομενω καί ἐμβριθής , ἀλλά καί ὠθέω ἐπιχωριάζω ὁ τότε . εἰμί καί ἀπλουστερόως ἔχω , πρός εχλοσιμος ὁ ὕστερος ἐκκενόω . καί ὁ Ὀδυσεὶα δέ , λούω ἄν ἐν Φαιάκιος γυνή , εἰμί μή αὐτός αἰδέομαι εἶπον Πούρας ἐμπλοκάσιος μεταλλάω . Πολύς - καθίστημι δέ , ἀναλογία μέν πρός ὁ Ἰοκάστη . δῆλος δέ , ὁ πᾶς ζωοεις ἢ πολυζωομιτος . Όμα δέ ὁ , ὁπλιστὴς θυγάτηρ . εἰμί γάρ καί προιολεχτειος ὁ λέξις ἐπί ἀνήρ , ἀλλά ὀδούς καί ἐπί γυνή - γυνή χέω . ὁ δέ λίπα , ἐκ ὁ λείπω αποχιζοντ . ἥλαιος δέ χρίω ὁ λούω , ἀναπλάσσω ὁ ἀωματιχοὺς πόρος ὡς εἄν μετά λουτρόν στέγω ὁ ὑγρότης . ὁ δέ φάρος καλός βάλλω ἥδω χιτών , υστερολογία τρόπος ἔχω . πρῶτος γάρ τις χιτών περιδύω ἄτη φάρος , ὅμοιος δέ τρόπος εἰμί καί ὁ , ἐπί φάρος καλός ἀμφιβάλλω αὐτός ὁ παῖς καί χιτών , ἐκ ἵημι ἀσαμίν - τίθημι ἐξη . χόω ἴσχω σής κατά ὁ λουτρόν Πύλος . πρῶτος γάρ τις ἕξις ὁ ἀσάμινθος ἄτη ἐνδύω , διό ἐν ὁ ἴσχω βασιλίδι , Φᾶρις ὁ ποιητής οὕτως . εἰς ἵημι ἀσάμινθος βάπτω ξέστης , λούω . ὁ δέ ἐπί δμοσος λούω καί χρίω ἔλαιον . ἀμφί δέ ἄρα χλαῖνα ὅλος βάλλω , ἥδω χιτών . ὅτι2 καί ἐνταῦθα , χλαῖνα ὕπος λέγω * ὡς καί παρά μικρός . καί ὅτι ὡς καί παρά ὀλίγος δηλόω , οἶνος ενουνοχοω φημί , οὖον πρός διαστολή . οὖον γάρ εἰμί καί ὕδωρ οἰνοχοέω . ἀλλά απλουστερος ἀντί ὁ χύνω . ὡς καί ὅτε εἶπον νέκταρ ἔρχομαι . καί μήv , ἐκεῖνος κατά παράγω φέρω ὡς καί ὁ , ἵππος βουκολέω ἀντί ὁ , ἀπλόος μιμνῄσκω . καί ἕτερος ὅμοιος Καϊδά καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς συνίημι - μειόω . εἰμί δέ ὁ περί ὁ , οἶνος οἰνοχοέω φράσις , αὐτός . ἐπί δέ ἀνήρ θηλέω ἀείδω , οἶνος ἕνος - χόω ἐν χονίζω δεπάζω . δῆλος δέ ὅτι πειρατής ἐνταῦθα προτίθημι , ἢ ὁ ενουνοχοω ἢ ὁ ἐνδεπάσσειν . ἐσθλός δέ ἀνία λέγω , ὁ ἀλλαχοῦ χάω . ὅτι2 ὡς ἐν Ἰλιάδη , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ Ἄμμα πληθύνω σαμνοτερος καί ἡρωϊκός , εἶπον . ζώννυμι ὑπό ἅμμα ὀξύς ἵππος . ὁ δέ ἀνετίσω τοῦ*τον ξύζαδ’ ὑπό ἅμμα ἄγω , οὖον πᾶς δῆλος εἴτε συζάω ὑπό ἦμαρ , εἴτε καί ἐπικός ὑπό ὁ ἦμαρ . ὁ καί χωρίτος δοκέω . εὑρίσκω γάρ καί ἐπικός περί ὁ ποιητής ὁ Ἄμμα , εἰμί καί σπανίως . κέω δέ ἐνταῦθα καί ὁ πράσσω ὁδός , ἐπί ξυγῆς . καί οὖον κατά ὁ , διατρέω κέλευθος . ὅτι2 πολιτεία ἐνδείκνυμι ὁ , ἐν δέ γυνή ταμὴν σῖτος παρά οἶνος τίθημι , ἀντί τε οἶος ἴ̈δω δυστοχιος βασιλεύς . ητοιχιος δέ διασαχὶ ὁ , εἰς δίφρος ἀναβαίνω καί ἡνία λαγχάνω χαμαί . μάστιξ δέ ἐλαύνω . ὁ δέ οὐ ἔχω πετάννυμι εἰς * φίδι . Ἱστορία δέ ὅτι δυνα λέγω ὁ ὁ σῖτος ἡδίσματα , παρά ὁ κληδών . καί οὗτος , διχῶς . ἢ γάρ ὅτι ὀνή ἀείρω εἰς δωροπως προσφύω αὐτός πανδαμάτω ἤδη ὁ ἔργον . ἢ ὅτι οὐ ἐγώ ἐξαισάθησαν μετά ὁ ἀνάγω ἐκ ἄχωρος καί σπόριμος τροφή . ὅτι δέ κατά τις ἐχοχὴν ὁ λέξις χληρωθῆσαι ὁ ἴχνος παράγω ὁ ὀργάω , ὁ Ἀθήναιος δῆλος . ὁ δέ οἶος ἴ̈δω βασιλεύς , ἐγώ ἀντίπηξ , μή Χούνα εἰμί οὗτος καί συνήθης ὁ πλείων ὤρα , βασιλεύω δέ πρῶτος . Όμα δέ ὡς ἐπί Τηλέμαχος μέν πλεοντέχου διασαχά - * ὅς ὁ μαρί ὁ δροσία , ἐνταῦθα δέ στενός εἰμί , διά ὁ δύο μόνος αὔτως ἐπιστέφω ὁ εἰς ὁδός . οὗτος καί δορά βασιλεύς πονέω μέν , ἐπονομάζω . ἐνταῦθα δέ , κατά ὀλίγος ἐπί ορτυλοχος , ἀρά - ἵστημι οἰκέω ὡς ὁ ἐνδημέω νέος παρά ξένος τίθημι . ὁ δέ μάστιξ δέ ἐλαύνω καί