eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1684
ἡ τῆς Χλωρίδος νοεῖται ψυχή , καθὰ ὁ παραφραστής Δημοσθένης δηλοῖ ἐν τῷ , ἴδον ἐνταῦθα Χλωρὸν λέγω δὲ τὴν ψυχὴν τῆς Χλωρίδος . καὶ τοῦτο φησιν ἔστω μοι ἐπὶ πάσης . Ὅτι Μεγάρα Κρέοντος θυγάτηρ βασιλέως Θηβῶν Ἥρακλῆ γαμαμένη ἔχει παῖδας τρεῖς . Ἥρακλῆς δὲ σταλὼν τὴν εἰς Κόρινθον ἕκατον τοὺς Ἥρακλίδας τούτους Λύκον * βασιλέα τρικαιαὶ Θηβῶν . Ἥρακλῆς δὲ ἄνω γενόμενος ἀνείλεν ἐκεῖνον αὐτὴ γυναικὶ καὶ τέκνοις . Ἥρας δὲ χόλῳ εἰς μανίαν συνελθὲς διεχωρί - σατο καὶ τοὺς παῖδας , ὧν χάριν ἀνείλε τὸν Λύκον . διὸ καὶ τεχνωμάτης καὶ παρὰ Λυκόφρονι . ὡς δὲ τινὲς φασί , καὶ τὴν Μεγάραν διεχωρίσατο . μέλλων δὲ φασί καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἥρακλῆς διαλύσαι τὰ ὄνοια , ἐκωλύθη φθάσαςτος ἐκείνου κατὰ φρόνιν θανεῖν . ἐπεφύθη δὲ τὰ τῆς ἱστορίας ταύτης . Ὅμηρος γὰρ οὔτῳ ἐν περιέγραφε τὴν Μεγάραν οὐδὲν τι προσπεπαιδὼν , ὁ καὶ ἐφ’ ἑτέρων τινῶν ποιήσω * ἐν τοῖς ἐξῆς , ποικιλίαν καὶ οὕτω τεχνώμενος τῷ λόγῳ ἐκ τοῦ , τῶν μὲν πλατυτέρων μεμνήσθαι , τῶν δὲ πρὸς μόνα ὀνόματα διὰ τὸ διήλα εἶναι τὰ περὶ τῶν τοιούτων ἱστορούμενα . Τὸν δὲ Κρέοντα Κριόντα ἐφη ὁ ποιητὴς ὡς ταυτὸν ὄν οὕτως ἢ οὕτως εἰπεῖν . Ὅτι τὴν τοῦ Οἰδίποδος φύσι μὲν μητέρα , δυσποτίως δὲ γυναῖκα Ἰοκάστην Ἐπικάστην ὁ ποιητὴς οἶδεν . ἢν καὶ καλῶν ὀνομάζει . καὶ ἱστορῶν ἐν βραχεῖ τὰ κατ’ αὐτὴν οἷα ὡς αὐτὸς φειδόμενος ἐμπλατίνειν τοῖς περὶ τούτων λόγους φησίν · ἢ μέγα ἄγρον ἔσχεν ἀδύρῳσι νόοισι , ἤσων κα*τὰ ἄγνοιας , γαμαμένη φ’ νύμφ , ἤσων τῷ ἐαντὸς νιῷ . ὁ δ’ οὖ πατὴρ ἐξανωξας γήμας . ἀμαρ δ’ ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν . ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυφράτῳ ἄλγεα πάσχων Καδμείων ἥμασε θεῶν ὁλοὰς διὰ βουλὰς . ἢ δ’ ἐξῆ εἰς Ἄιδου ἀνίάρτου κρατεροῖο , ἤσων * τέθνηκεν , ἀναμίνη βρόχον αἰπύν ἄφ’ εὐηλοῖο μελάθρου,1684 ὃ ἄγχι σχομίνης , ἤσων οἰκίαν σχοῦσα λύπην . τῷ δ’ ἄλγεα κάλλιπον ὁπίσσω πολλὰ μᾶλα , ὅσσα τε μη - τρὸς Ἐριννύες ἐπελέυσαν . εἰν δ’ ἄν ταῦτα οὐ τὰ ὑπ’ ἄλλων ἱστορηθέντα , ἢ λεγομένη φυγὴ τῆς πατρίδος καὶ ἡ πλάνη καὶ ἡ τύφλωσις , ἀλλ’ ἡ κατεξόχως τῶν εἰδότων , ἢ ἐκ τῶν πολιτῶν περιφρόνησις , ἢ τῶν προγόνων ἀποστροφὴ , τμηδόντες τόσων , φόβοι ὡς εἴδος νύκτιροι , τὸ δὲ μείζων , ἢ σύνεσις , ὅτι σίνουθεν εἰργασμένος δεινὰ . τῇ δὲ τῶν ἄλλων ποιοιχόντων ἀποστροφῇ συνιστάται καὶ ἢ τῶν ἀμύμων παίδων , οἱ καὶ ἀπώλοντο ἀλληλοκτονήσαντες διὰ τὰς ἐκ τοῦ πατρὸς ἁμᾶς . ὧν αἴτιον κατὰ τινὰς , ὅτι παρέθεντο ἐκείνοι τῷ πατρὶ ἐκπώματα ἄπερ ἐκείνος ἀπηγορεύει . ἤσαν δὲ ἐκεῖνα κατὰ τὸν πιποιοῦντα τὴν κωμῳδίαν Θηβείδα πατρὸς ἰοῦ τιμῆντα γάμα , τοὔστι τοῦ Λαίου . ἐλύπησε γὰρ ὡς δοκε τὸν γῆροντα οὐ μόνον ἢ τῶν τέκνων παρανομί , ἀλλὰ καὶ ἢ ἀνάμνησις τοῦ πατρισκοῦ φόνου . ἄλλοι δὲ με βρωμάτων τινῶν χάριν τὸν Οἰδίποδα καταφάσασθαι τοῖς τέκνοις ἱστόρησαν , λυπᾶ γὰρ ποτε καὶ τράπεζα μὴ γέρας ἔχον*σα , ὁποία τις καὶ ἢ κατὰ τὸν εἰπόντα , γέραρη τυροῦ καὶ μέλιτος πίονος ἀχθομένη . Ἀοκὶ δὲ ἀπορίαν ἔχειν , πῶς αἱ μὲν τῆς μητρὸς Ἐριννύες ἄλγεα τῷ Οἰδίποδι ἐπελέυσαν , αἱ δὲ τοῦ φονευθέντος πατρὸς , οὔ . καὶ ἔστιν αἰτὶν , ὡς τυχὸν ὁ Οἰδίπους ἐλύπησέ τι πλῆον ἢπερ ἔδει τὴν μητέρα γνωσθέντος τοῦ κακοῦ , διὸ καὶ μετέλθον αὐτὸν αἱ μητρικαὶ Ἐριννύες . αἱ γὰρ διὰ μόνον τὸν ἐκδίκησον γάμον μετῆρχοντο αὐτόν , οὐκ ἄν ἀρχᾶσαν αὐτὸν ἐξω ποιητὴς οὐδὲ διὰ τὸν πατέρα οὐχ’ , ὁσίως πεφρονευμένον . Σημεῖωσαι δ’ ἐν τούτοις καὶ ὡς ὑπὲρ ἄλγεα πάσχον ἥμασε Καδμείων ὁ Οἰδίπους μέχρι τέλους , ὡς φαίνεται δοκεῖν Ὅμηρον , οὐκ ἄρα ἤσυχον ἢ ἐπλανᾶτο κατὰ τοὺς τραγικούς . αἱ δὲ καὶ ἐνυηλώσαν αὐτόν . οὐκ ἄν αὐτὸ ἐσῆργον ὁ ποιητής , ὡς οὐδὲ τὴν ἀρχὴν τῆς Ἐπικάστης . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι ἀνίστησι τὴν τοῦ διχῆματος ἀρχὴν Ὅμηρος μνησθεὶς πρῶτον τοῦ γάμου τῆς μητρὸς , εἶτα τοῦ φόνου τοῦ πατρὸς . καὶ τοῦτο οὐχ’ ἁλθὸς κοινώτερον , ἀλλὰ σιργνωτότερον . οὐ γὰρ ἤδη γαμαμένη τῷ νιῷ ἐξενα - ρίξευσιν τὸν πατέρα , ἀλλὰ γαμαμένη τῷ νιῷ . ὁ δὲ , τὸν πατέρα ἐξανωξας , ἠμίμα , τὴν μητέρα δηλαδή , συνητύσαν διὰ τὸ μὴ καλὸν εἶναι διασαφεῖσθαι τὰ αἰσχρά . Ὁ δὲ Οἰδί - πους καὶ Οἰδιπόδης λέγεται ποιητικώς , * κληθεὶς οὕτω διὰ τὸ οἴδημα , ὃ ἐπαθε τριπθὲς τοὺς ἀστροφάλους τῶν ποδῶν , ὅτε βρέφος ὢν ἐξετίθη ὡς ἱστοροῦσιν οἱ τραγικοί . ὅτι δὲ ἄλλως καὶ ἄλλως τὰ κατὰ τὸν Οἰδίποδα καὶ τὸν Λάιον λέγεται , δήλον μὲν ἐξ ἄλλων , οὐχὶ μᾶτα δὲ καὶ ἐκ τοῦ ἱστορήσαντος ὅτι Σφίγος γυνὴ τις ἦν ἀδελφὴ περὶ σον Βοιωτίαν , λυστρικὴ καὶ φονία , ὡς Παλαμάτω δοκεῖ . Οἰδίπους δὲ ἀνείλεν αὐτήν , προσποιησάμενος φιλίαν καὶ συμμαχίαν . ὅθεν ἐτιμήθη ἄρχον ὑπὸ Θηβαίων . ἐφ’ οἷς φθονήσας Λάιος ἐπέζυσι καὶ ὀνήσκει ἐν τῇ μάχῃ , καὶ τότε ἢ μήτηρ λαμβάνει αὐτόν , ὡς δὲ ἔγιν ἀπο - ράντα τὸν πάλαι τῷ Λαΐῳ δεδομένον χρησμόν , ἐξετύγχανεν ἑαυτόν . Ὅτι δὲ κατὰ τὴν αἰρημένην Σφίγγα κακὴ τὸ εἴδος ἦν καὶ ἡ Μέδουσα μία τῶν Γοργόνων , καὶ ἐν τοῖς τοῦ Πινδάρου δηλοῦται . δοκεῖ δὲ τοιαύτη καὶ ἡ Ἐκάτη εἶναι , καθὰ καὶ ἡ Ἑμπουσα , διὸ καὶ οἱ μῦθοι φοβερὰς αὐτὰς τοῖς βλέπουσι πλαττόνται . Ἐπὶ ἰστίων καὶ ὑπὸ καθ’ ὁμοιότητα τοῦ Οἰδίποδός εὑρήται παρὰ τοῖς παλαιοῖς καὶ ἰχνοῖδης ὁ μεγάλα ἰσχία ἔχων , οὕτω δὲ καὶ γαστροοῖδης τις καλεῖται ὑπὸ Ἀττικῶν , καὶ ὠμοῖδης δὲ οἱ τοὺς ὠμοὺς ἐξωθῆδεις , καὶ πειοῖδης ὁ τὸ πέος ὡ ἔστι τὸ αἰδοῖον . ἐξ οὗ καὶ ὁ πειώλης ἐπὶ παιδῶν . οὕτω δὲ καὶ χειλνοῖδης ὁ μεγάλα φασὶ χεῖλη ἔ*χων . χειλὴν γὰρ τὸ χείλος . Ἀριστοφάνης Ἀχαρνεύσιν · ὑπ’ ὀργῆς τὴν χειλὴν ἐσθίω . Τὸν δὲ Οἰδίποδην σχηματίζων Ἡρωδιανὸς ἔνθα λέγει περὶ τοῦ φαινοῦλης φαινοῦλου γυναιολῆς γυναιόλου , παραδίδωσιν ὡς ἡ γενικὴ τοῦ Οἰδίποδος μεταθέσει τῆς ὡς εἰς ἥς ποιεῖ τὸ Οἰδιπόδης Οἰδίποδον , ὅπερ ὁμοίων τῷ , τριπόδος τριπόδης καὶ ἐπτάποδος ἐπταπόδης παρ’ Ἡσιόδῳ . Τὸ δὲ μέγα ἔργον ἔρεξες , σμικρὸς ἡρθὲν , τὴν ἐξάριστον δηλοῖ μῖζιν . οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ Λιβύσθου ἔφη μᾶλα μέγα ἔργον ἐκεῖνον μῖσασθαι , τὴν τολμηθεῖσαν δηλαδὴ παρ’ αὐτοῦ μοιχεῖαι . Τὸ δὲ γημαιμένη καὶ τὸ ἔγημα φανερῶν διαφορὰν δηλοῖ τῷ γήματι καὶ τῷ γήμασθαι , ὡς καὶ οὗ πρὸ πολλῶν δεδοῖλωται . Ἀνάπυστα δὲ τὰ ἀκουστὰ ἢ φανερὰ , καὶ κατὰ τοὺς παλαιοὺς εἰπεῖν , ἀνὰ στόμα πᾶσι κείμενα πυθάνε - σθαι . γίνεται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ τοῦ πυνθῶ πένσω , ἐξ οὗ πύστις ἢ δι’ ἐρωτήσεως μάθησις , ὡς ἐκ τοῦ καύσω ἡ κῦστις . ἐκ δὲ τοῦ πύστις ἀπυστον καὶ ἀνάπυστον , καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν , ἐκ τοῦ πέπυσμαι , πέπυσται , πυ - στὸν τὸ ἀκουστὸν καὶ ἀπυστον τὸ ἀνήκουστον . καὶ μετὰ δευτέρας στερήσεως ἀάπυστον τὸ μὴ ἀνήκουστον , ἀλλὰ δηλαδὴ ἀκουστὸν , καὶ πλεονασμῷ τοῦ ν δι’ εὐφωνίαν ἀνάπυστον . οὕτω καὶ γνωστὸν ἀγνώστον ἀάγνωστον καὶ ἀνάγνωστον , κατὰ τὸν εἰπόντα μηδὲν ἐπέλυσιν κα*λὸν ἔχειν ἀνάγνωστον ἀλλὰ δηλοῦσι πᾶσι γνωστὸν . Πολυράστον δὲ φασὶ Θήβην ἄστι λέγει τὴν πολλὰς ἄρας ὡ ἔστι βλεφὰ θεοῦθεν ὑπομείνασαν , οὐ γὰρ δή που φασὶ τὴν ἐράσμιον , οὐ γὰρ ἀκόλουθον τοῦτο ἐνταῦθα τοῖς ἐπαγομένοις . Τὸ δὲ θεῶν ὁλοὰς διὰ βουλὰς πρὸς τὶ ἄλγεα πᾶσχω συντακτῶν . Πειλάρ - της δὲ ὡς καὶ ἄλλαχοῦ ἐφθέδην Ἀίδης ὁ τὰς πύλας ἀμαρτίας ἔχων διὰ τὸ ἐκεῖθεν δυσῃτήρον . Τὸ δὲ ἀρμαμένη βρόχον αἰπὺν ἀντὶ τοῦ κρεμάσασα , ἢ μᾶλλον ἐδήησατο ὑψόθεν . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ αἰπύν , ὡς δηλοῖ ἐπαχθὲν καὶ τὸ , ἀφ’ ὑψηλοῦ μελάδρον . Ἰστέον δὲ ὅτι πολλῶν προσώ - πων ἀρμαμένων βρόχους ἐπὶ λίπας ἐπαθὼν οὕτω κατὰ τὴν παλαιὰν ἱστορίαν καὶ οἱ Λυκῶνιδα ἐπὶ τοῖς Ἀρχιλόχου ποιήμασι , μὴ φέροντες τὴν ἐπιφορὰν τῶν ἐκείνου σιωμάτων . ἢν γὰρ ὁ ἀνὴρ δεινὸς ὑβρίζων . ὅθεν καὶ παροιμία ἐπὶ τῶν οὕτω σκώπτειν εὐφυῶν τὸ , Ἀρχιλόχου πεπτάγκας , ὡς εἴ τις εἴπῃ , σκορπίον ἢ ὄφιν ἢ κακὴν ἄκανθαν . καὶ χόρη δὲ τις φασὶν Ἰάμβη αἰσχρῶς ὑβρισθεῖσα κατέλυσε τὸν βίον ἀζῶνη . διὸ καὶ ὁ παρωνομασμένος αὐτὴ ἰαμβὸς ἐν βραχείας ὧν καὶ μακρὰς αἰνίττεται , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ ἐφθέδην , τὸ καὶ τὴν ὑβριν ἥς εἴδος καὶ τὸ σκώπτειν ἀπὸ τινὸς βραχέος αἰτίου ἀγο*μένην εἰς κακὸν μέγα καταλήγειν ζῆλον τῆς Ὀμηρικῆς ἐριδος . ἡ ὁλιγὴ ταπρώτα κορυφωμένη τέλος ὑψοῦται ὁ που φησὶν ὁ ποιητής . ὅτι δὲ σκωπτολῆς ταπρώτα ὁ ἰαμβὸς , δηλοῖ καὶ ὁ πικρὸς Ἰππώναξ , χωλιαμφοποίων ἀμφάχολα . ὅτι δὲ καὶ ἱλαροὶ τινες ἦσαντο ἰαμβοί , δηλοῖ ὁ ἱστορήσας ὡς Ἰμώτηρ λυσουμένη ἐπὶ ἱοπαγ - μίῃ τῇ κόρῃ παροξενωθῇ Κλεοῦ καὶ τῇ γυναικὶ Μετανειρᾷ ἐν τῇ Ἀττικῇ . ἀπελάτυνα δὲ αὐτῶν Ἰάμβη παρωμνθεῖτο αὐτὴν ὀχογμένη τοιούτῳ μέτρῳ . Μητρὸς δὲ Ἱρηννῆς αἱ ὑπὲρ τῆς μητρός , ἢ καὶ ἄλλως κατὰ ἄλλων , αἱ τῆς μητρὸς τιμωροὶ οἱ ἔστιν ἐπίουροι . Ὅτι Νηλεύς ὁ Ποσειδώ - νος καὶ Τυρόος , ὡς πρὸ βραχέων ἐφθέδην , ἐν Ἰολκῷ πόλει Θετταλικῇ γεννηθείς τῇ πρὸ ὀλίγων αἰρημένῃ , ἦν ὑπηρετοῦνται φασὶ τῆς κατὰ Ἀμητριάδα θαλάσσης ἐπὶ σταδίους . ὁ τοίνυν τοιούτος Ἰώλκιος Νη - λεὺς μετὰ θάνατον τοῦ κατὰ τὸν μῦθον θεοῦ πατρὸς Κρηθέως ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ Πελίου ἐξέλαθε ἀφίκετο εἰς τὴν Πελοποννησίαν Μεσσήνην . καὶ ἔχρει Χλῶριν μετὰ πολλὰς τούνευθεν διὰ κάλλος , ἐπὶ πύρε μνηία ὄνα , ὁπλοτάτην κοῦφον Ἀμφιόνος Ἰασίδικο . ὡς ποτ’ ἐν Ὀρχομενῷ Μινυῶν ἤμι ἀνασσε ν ἤδε Πίλου βασιλῆς . τίς δὲ οἱ ἀγλαὰ τίνα , Νέστορά τε Χρύμιόν τε Πολυκλήμανόν τ’ ἀγ*ρωχον . τοῖσι δ’ ἐπ’ ἱρδάμην Πηρὼ τίσε , θαῦμα βροτοῖσιν , ὅπερ ἱρεωμηνύων φησὶ · τὴν πάντες μνήμοντο περιχίται . ὡς δηλαδὴ ὡς ἐν εἴδοσι , θαῦμα ἦν ἡ Πηρὼ . Νηλεὺς δὲ οὐκ ἤθελὲ τινὶ δοῦναι αὐτήν , ὡς μὴ ἔλικας βόας εὐρυμετώπους ἐκ φυλάκης ἐλάσειν βίᾳ Ἱρμλητήρ .
Lemmas: ὁ ὁ Χλωρίς νοέω ψυχή , καθά ὁ παραφραστής Δημοσθένης δηλόω ἐν ὁ , ὁράω ἐνταῦθα Χλωρός λέγω δέ ὁ ψυχή ὁ Χλωρίς . καί οὗτος φημί ἵστημι ἐγώ ἐπί πᾶς . ὅτι2 Μεγάρα Κρέων θυγάτηρ βασιλεύς Θῆβαι Ἡρακλῆς γαμάω ἔχω παῖς τρεῖς . Ἡρακλῆς δέ σταλάω ὁ εἰς Κόρινθος ἕκατος ὁ Ἡρακλίδας οὗτος Λύκος * βασιλεύς τρικαια Θῆβαι . Ἡρακλῆς δέ ἄνω γίγνομαι ἀναιρέω ἐκεῖνος αὐτός γυνή καί τέκνον . Ἥρα δέ χόλος εἰς μανία συνέρχομαι διεχωρί - Σάτο καί ὁ παῖς , ὅς χάρις ἀναιρέω ὁ Λύκος . διό καί τεχνωμάτης καί παρά Λυκόφρων . ὡς δέ τις φημί , καί ὁ Μεγάρα διαχωρίζω . μέλλω δέ φημί καί ὁ ἀδελφός Ἡρακλῆς διαλύω ὁ ὄνος , κωλύω φθάνω ἐκεῖνος κατά φρόνις θνῄσκω . φύω δέ ὁ ὁ ἱστορία οὗτος . Ὅμηρος γάρ οὗτος ἐν περιγράφω ὁ Μεγάρα οὐδείς τίς προσπεπαιδηω , ὁ καί ἐπί ἕτερος τις ποιέω * ἐν ὁ ἑξῆς , ποικιλίας καί οὗτος τεχνάομαι ὁ λόγος ἐκ ὁ , ὁ μέν πλατύς μιμνήσκω , ὁ δέ πρός μόνος ὄνομα διά ὁ διήλα εἰμί ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἱστορέω . ὁ δέ Κρέων Κριός φημί ὁ ποιητής ὡς τατός εἰμί οὕτως ἢ οὕτως εἶπον . ὅτι2 ὁ ὁ Οἰδίπους φύσις μέν μήτηρ , δυσποτίως δέ γυνή Ἰοκάστη Ἐπικάστη ὁ ποιητής οἶδα . εἄν καί καλός ὀνομάζω . καί ἱστορέω ἐν βραχύς ὁ κατά αὐτός οἷος ὡς αὐτός φείδομαι ἐμπλάσσω ὁ περί οὗτος λόγος φημί · ἢ μέγας ἀγρός ἔχω αδυρωσις νόος , ἀσάω κατά άγνοια , γαμάω ἀπό νύμφος , ἀσάω ὁ ἐάω νίον . ὁ δέ οὖον πατήρ ἐξανοίγω γαμέω . ἦμαρ δέ ἀνάπυστος θεός τίθημι ἄνθρωπος . ἀλλά ὁ μέν ἐν Θῆβαι πολυφράτῳ ἄλγος πάσχω Καδμεῖος ἥμασε θεός ὀλοός διά βουλή . ἢ δέ ἔξεστι εἰς Ἅιδου ανιαρτος καρτερός , ἀσάω * θνῄσκω , ἀναμίνη βρόχος αἰπύς ἀπό ευηλοω μελάθρου,1684 ὅς ἄγχι ἔχω , ἀσάω οἰκίον ἔχω λύπη . ὁ δέ ἄλγος καταλείπω ὀπίσω πολύς μῆλον , ὅσος τε μη - τρος Ἐριννύς ἐπιλύω . ἐν δέ ἄν οὗτος οὖον ὁ ὑπό ἄλλος ἱστορέω , ἢ λέγω φυγή ὁ πατρίς καί ὁ πλάνη καί ὁ τύφλωσις , ἀλλά ὁ κατέχω ὁ οἶδα , ἢ ἐκ ὁ πολίτης περιφρόνησις , ἢ ὁ πρόγονος ἀποστροφή , τμηδόντες τόσος , φόβος ὡς εἶδος νυκτιροος , ὁ δέ μείζων , ἢ σύνεσις , ὅτι σίνομαι ἐργάζομαι δεινός . ὁ δέ ὁ ἄλλος ποιέω ἀποστροφή συνιστώμαι καί ἢ ὁ ἀμύμων παῖς , ὁ καί ἀπόλλυμι ἀλληλοκτονέω διά ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἀμάω . ὅς αἴτιος κατά τις , ὅτι παρατίθημι ἐκεῖνος ὁ πατήρ ἔκπωμα Ἄπερ ἐκείνος ἀπαγορεύω . ἀσάω δέ ἐκεῖνος κατά ὁ πίνω ὁ κωμῳδία Θηβείδα πατήρ ἰός τιμήεις γαμάω , ἔτος ὁ Λαίου . λυπέω γάρ ὡς δοκός ὁ γῆρος οὖον μόνος ἢ ὁ τέκνον παρωνύμιο , ἀλλά καί ἢ ἀνάμνησις ὁ πατρισκω φόνος . ἄλλος δέ ἐγώ βρῶμα τις χάρις ὁ Οἰδίπους καταφαίνω ὁ τέκνον ἱστορέω , λύπη γάρ ποτός καί τράπεζα μή γέρας ἔχω , ὁποῖος τις καί ἢ κατά ὁ εἶπον , γεραίρω τυρός καί μέλι πίων ἄχθομαι . Αόκι δέ ἀπορία ἔχω , πῶς ὁ μέν ὁ μήτηρ Ἐριννύς ἄλγος ὁ Οἰδίπους ἐπιλύω , ὁ δέ ὁ φονεύω πατήρ , οὖον . καί εἰμί Αϊτίν , ὡς τυγχάνω ὁ Οἰδίπους λυπέω τίς πίμπλημι ἤ ἐσθίω ὁ μήτηρ γιγνώσκω ὁ κακός , διό καί μετέρχομαι αὐτός ὁ μητρικός Ἐριννύς . ὁ γάρ διά μόνος ὁ ἐκδικέω γάμος μετέρχομαι αὐτός , οὐ ἄν ἄρχω αὐτός ἐξω ποιητής οὐδέ διά ὁ πατήρ οὐ , ὅσιος πεφρονεομαι . σημειόω δέ ἐν οὗτος καί ὡς ὑπέρ ἄλγος πάσχω ἥμασε Καδμεῖος ὁ Οἰδίπους μέχρι τέλος , ὡς φαίνω δοκέω Ὅμηρος , οὐ ἄρα ἥσυχος ἢ πλανάω κατά ὁ τραγικός . ὁ δέ καί ἐνυηλώσαν αὐτός . οὐ ἄν αὐτός ἐσῆργον ὁ ποιητής , ὡς οὐδέ ὁ ἀρχή ὁ Ἰοκάστη . ἱστίον δέ καί ὅτι ἀνίστημι ὁ ὁ διχημα ἀρχή Ὅμηρος μιμνήσκω πρῶτος ὁ γάμος ὁ μήτηρ , εἶτα ὁ φόνος ὁ πατήρ . καί οὗτος οὐ ἄλθος κοινός , ἀλλά σιργνωτοτερος . οὖον γάρ ἤδη γαμάω ὁ νίον ξένος - ρίξευσιν ὁ πατήρ , ἀλλά γαμάω ὁ νίον . ὁ δέ , ὁ πατήρ ἐξανοίγω , ἠμίμα , ὁ μήτηρ δηλαδή , συνητυσαω διά ὁ μή καλός εἰμί διασαφέω ὁ αἰσχρός . ὁ δέ Οἰδί - πούς καί Οἰδίπους λέγω ποιητικός , * καλέω οὗτος διά ὁ οἴδημα , ὅς πάσχω τριπτός ὁ αστροφαλος ὁ πούς , ὅτε βρέφος εἰμί ἐκτίθημι ὡς ἱστορέω ὁ τραγικός . ὅτι δέ ἄλλως καί ἄλλως ὁ κατά ὁ Οἰδίπους καί ὁ Λαΐος λέγω , δῆλος μέν ἐκ ἄλλος , οὐ μάτη δέ καί ἐκ ὁ ἱστορέω ὅτι Σφίγγος γυνή τις εἰμί ἀδελφή περί σός Βοιωτία , λυστρικὴ καί φόνιος , ὡς παλαμάω δοκέω . Οἰδίπους δέ ἀναιρέω αὐτός , προσποιέω φίλιος καί συμμαχία . ὅθεν τιμάω ἄρχω ὑπό Θηβαῖος . ἐπί ὅς φθονέω Λάιος ἐπιζέω καί ὀνίνημι ἐν ὁ μάχομαι , καί τότε ἢ μήτηρ λαμβάνω αὐτός , ὡς δέ γίγνομαι ἀπος - ράντα ὁ πάλαι ὁ Λάϊος δίδωμι χρησμός , ἐκτεύχω ἑαυτοῦ . ὅτι2 δέ κατά ὁ αἱρέω Σφίγξ κακός ὁ εἶδος εἰμί καί ὁ Μέδουσα εἷς ὁ Γοργώ , καί ἐν ὁ ὁ Πίνδαρος δηλόω . δοκέω δέ τοιοῦτος καί ὁ Ἑκάτη εἰμί , καθά καί ὁ Ἔμπουσα , διό καί ὁ μῦθος φοβερός αὐτός ὁ βλέπω πλάσσω . ἐπί ἱστίον καί ὑπό κατά ὁμοιότης ὁ Οἰδίπους εὑρίσκω παρά ὁ παλαιός καί ιχνοοραω ὁ μέγας ἰσχίον ἔχω , οὗτος δέ καί γαστροοίδης τις καλέω ὑπό Ἀττικός , καί ὠμοίδης δέ ὁ ὁ ὠμός ἐξωθῆδεις , καί πειοιδεω ὁ ὁ πέος εἰμί εἰμί ὁ αἰδοῖος . ἐκ ὅς καί ὁ πειώλης ἐπί παῖς . οὗτος δέ καί χειλνοοραω ὁ μέγας φημί χεῖλος ἔχω . χιλή γάρ ὁ χείλος . Ἀριστοφάνης Ἀχαρνεύς · ὑπό ὀργή ὁ χιλή ἐσθίω . ὁ δέ Οἰδίπους σχηματίζω Ἡρωδιανός ἔνθα λέγω περί ὁ φαινουλη φαινουλας γυναιολος γυναιολος , παραδίδωμι ὡς ὁ γενικός ὁ Οἰδίπους μετάθεσις ὁ ὡς εἰς ἥς ποιέω ὁ Οἰδίπους Οἰδίπους , ὅσπερ ὅμοιος ὁ , τρίπους τριπόδης καί ἐπτάποδος ἑπταπόδης παρά Ἡσίοδος . ὁ δέ μέγας ἔργον ἔργω , μικρός ἀραρίσκω , ὁ ἐξάριστον δηλόω μῖζιν . οὗτος δέ καί ἐπί Λιβύσθου φημί μῆλον μέγας ἔργον ἐκεῖνος μίσασθαι , ὁ τολμάω δηλαδή παρά αὐτός μοιχεία . ὁ δέ γημαιμενω καί ὁ γαμέω φανερός διαφορά δηλόω ὁ γῆμα καί ὁ γαμέω , ὡς καί ὅς πρό πολύς δολόω . ἀνάπυστος δέ ὁ ἀκουστός ἢ φανερός , καί κατά ὁ παλαιός εἶπον , ἀνά στόμα πᾶς κεῖμαι πυθώ - ἕπομαι . γίγνομαι δέ ὁ λέξις ἀπό ὁ πυνθάνομαι Πενσώ , ἐκ ὅς πύστις ἢ διά ἐρώτησις μάθησις , ὡς ἐκ ὁ καίω ὁ κύστις . ἐκ δέ ὁ πύστις ἄπιστος καί ἀνάπυστος , καί ἄλλως δέ εἶπον , ἐκ ὁ πυνθάνομαι , πυνθάνομαι , ΠΥ - ἀστός ὁ ἀκουστός καί ἄπιστος ὁ ἀνήκουστος . καί μετά δύο στέρησις ἄπυστος ὁ μή ἀνήκουστος , ἀλλά δηλαδή ἀκουστός , καί πλεονασμός ὁ Ν διά εὐφωνία ἀνάπυστος . οὗτος καί γνωστός ἄγνωστος ἄγνωστος καί ἀνάγνωστος , κατά ὁ εἶπον μηδείς ἐπιλύω καλός ἔχω ἀνάγνωστος ἀλλά δηλόω πᾶς γνωστός . πολυραδιος δέ φημί Θῆβαι Άστι λέγω ὁ πολύς ἀείρω εἰμί εἰμί βλεφὰ θεόω ὑπομένω , οὖον γάρ δή ποῦ φημί ὁ ἐράσμιος , οὖον γάρ ἀκόλουθος οὗτος ἐνταῦθα ὁ ἐπάγω . ὁ δέ θεός ὀλοός διά βουλή πρός τίς ἄλγος πάσχω συντάκτης . Πειλάρ - ὁ δέ ὡς καί αλλαχού ἐφθέδην Ἀίδης ὁ ὁ πύλη ἁμαρτία ἔχω διά ὁ ἐκεῖθεν δυσῃτήρον . ὁ δέ ἀρμαμένη βρόχος αἰπύς ἀντί ὁ κρεμάννυμι , ἢ μᾶλλον ἐσθίω ὑψόθεν . οὗτος γάρ δηλόω ὁ αἰπύς , ὡς δηλόω ἐπάγω καί ὁ , ἀπό ὑψηλός μελάς . ἰστέον δέ ὅτι πολύς πρόσειμι - πάω ἀρμαμένων βρόχος ἐπί λίπος πάσχω οὗτος κατά ὁ παλαιός ἱστορία καί ὁ Λυκῶνιδα ἐπί ὁ Ἀρχίλοχος ποίημα , μή φέρω ὁ ἐπιφορά ὁ ἐκεῖνος σιώμα . εἄν γάρ ὁ ἀνήρ δεινός ὑβρίζω . ὅθεν καί παροιμία ἐπί ὁ οὗτος σκώπτω εὐφυής ὁ , Ἀρχίλοχος πίπτω , ὡς εἰμί τις εἶπον , σκορπίον ἢ ὄφις ἢ κακός ἄκανθα . καί Χόρη δέ τις φημί Ἰάμβη αἰσχρῶς ὑβρίζω καταλύω ὁ βίος ἄζων . διό καί ὁ παρονομάζω αὐτός ἴαμβος ἐν βραχύς ὅς καί μακρός αἰνίσσομαι , ὡς καί αλλαχού ἐφθέδην , ὁ καί ὁ ὕβρις ἥς εἶδος καί ὁ σκώπτω ἀπό τις βραχύς αἴτιος ἄγω εἰς κακός μέγας καταλήγω ζῆλος ὁ ομηρικός Ἔρις . ὁ ὀλίγος ταπρώτα κορυφωμένος τέλος ὑψόω ὁ ποῦ φημί ὁ ποιητής . ὅτι δέ σκωπτόλης ταπρώτα ὁ ἴαμβος , δηλόω καί ὁ πικρός Ἱππῶναξ , χωλιαμφοποιεω ἀμφάχολα . ὅτι δέ καί ἱλαρός τις ἀείδω ἴαμβος , δηλόω ὁ ἱστορέω ὡς Ἰμώτηρ λύω ἐπί ἱοπαγ - μίῃ ὁ κόρη παροξενωθῇ καλέω καί ὁ γυνή Μετάνειρα ἐν ὁ Ἀττικός . ἀπελαύνω δέ αὐτός Ἰάμβη παρωμνθεῖτο αὐτός ὀχέω τοιοῦτος μέτρον . Μήτηρ δέ Ἱρηννῆς ὁ ὑπέρ ὁ μήτηρ , ἢ καί ἄλλως κατά ἄλλος , ὁ ὁ μήτηρ τιμωρός ὁ εἰμί ἐπίουρος . ὅτι2 Νηλεύς ὁ Ποσειδῶν - Μύκονος καί Τυρόος , ὡς πρό βραχύς ἐφθέδην , ἐν Ἰολκῷ πόλις θεσσαλικός γεννάω ὁ πρό ὀλίγος αἱρέω , εἰμί ὑπηρετέω φημί ὁ κατά Ἀμητριάδα θάλασσα ἐπί στάδιον . ὁ τοίνυν τοιούτος Ἰώλκιος νη - Λᾶας μετά θάνατος ὁ κατά ὁ μῦθος θεός πατήρ Κρηθεύς ὑπό ὁ ἀδελφός Πελίας ἐξέρχομαι ἀφικνέομαι εἰς ὁ Πελοποννήσιος Μεσσήνη . καί χρῷ Χλῶρις μετά πολύς τουνευω διά κάλλος , ἐπί πῦρ μνηία ἄκμων , ὁπλότατος κοῦφος Ἀμφίων ιασιδικος . ὡς πρός ἐν Ὀρχομενός Μινύης ἠμί ἀνάσσω Ν ἀδέω Πῖλος βασιλεύς . τίς δέ ὁ ἀγλαός τίς , Νέστωρ τε Χρύμιόν τε Πολυκλήμανόν τε ἀγ*ρωχον . ὅς δέ ἐπί ἱρδάμην Πηρώ τίσω , θαῦμα βροτός , ὅσπερ ἱρεωμηνύων φημί · ὁ πᾶς μιμνήσκω περιχιος . ὡς δηλαδή ὡς ἐν οἶδα , θαῦμα εἰμί ὁ Πηρώ . Νηλεύς δέ οὐ ἐθέλω τις δίδωμι αὐτός , ὡς μή ἕλιξ βοῦς εὐρυμέτωπος ἐκ Φυλάκη ἐλαύνω βία Ἱρμλητήρ .