eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1531
νοσε τὴν Πηνελόπην . ὡμῶς μέντοι ἄλλως λεληθότως ἐσέμυνεν ἐκείνην , παραφάβηρας ἐπαυον τὸ , περίφρων Πηνελόπεια . οὐ ἔνεκεν δοκεῖ ἐκείνην φιλεῖν . μονοῦνοιχὶ γάμενος , ὡς εἰ καὶ τὰ ἄλλα σοῦ ἀμεινότερα , τὰ γοῦν κατὰ γούν περιττή ἐστι . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὡς πρὸ πλείον ἱπρασίων * τὴν Καλυψώ , οὐδὲ λέγει ὡς ἐθελῶ καὶ ἐλδομαι εἰς τὴν γυναῖκα ἐλθεῖν , ἀλλ’ οἴκαδε ἀπλῶς νοστήσαι . Τὸ δὲ χειρίων , τῇ ἐκ διφθόγγου παραληφόμενον ἐν τῇ συγχρίσει , τῷ ἴστα μόνου παραλήπται ὡς τρισύλλαχον ὁμοίως τῷ ἀρείων ἀριστος , ἐν τῇ ὑπερθέσει . τὸ γὰρ φυλάσσειν αὐτὴν καὶ ἐν τοῖς ὑπαιθετικοῖς , τῶν δυσύλλαχον ἐστίν . ὁποῖον τὸ , πλείων πλείστος μειών μειστός . Φυλὴς δὲ ὅτι περιχώρων εὐφνῆς πτελέα καὶ μικροὶ εὐφυεῖς , ἢ Παιὰς δηλοῖ . οἱ δὲ ὑστερον , εὐφνὴ καὶ τὸν κατὰ γούν δεξιὸν εἰπον . Ἀττικοὶ δὲ , τὸν σκωπτικὸν εὐφνὴ ἐκάλουν κατὰ τινας . Τὸ δὲ εἴδος μέγεθός τε , οὐκ ἄν εἴη ἐκτροπὸν τῶν προειρημένων . τοῦ , δέμας καὶ εἴδος . καὶ δέμας καὶ φνὴν . Ἀμεινότερα δὲ κατὰ τοὺς γλωσσογράφους , ἢ ἀσθενεστέρα ἢ εὐτελεστέρα . περὶ οὐ δὲ τοῖς ἔξης που χρηστον φηθήσεται . Τὸ δὲ εἰς ὅπα ἰδέσθαι , δοκεῖ σφοδρότητός τι ἔχειν . ὡς τὰ μὲν εἰς ὀψιν , ἀμεινο - τέρας οὐσης τῆς Πηνελόπης οὐ μὴν καὶ τάχε εἰς τὸ περίφρονα εἶναι . Ὥρα δὲ καὶ ὅτι τὸ βροτὸς ἀντέθηκε πρὸς τὸ ἀθάνατος . ἐπειδὴ καὶ κυρίως βροτὸς ὁ ἐν ῥοῇ καὶ ρευστός , ἤτοι φθαρτός , ὡς ἀντίστον τὸ ἀφθαρτον . Τὸ δὲ ἐθελῶ καὶ ἐλδομαι , τῇ παραλλήλῳ θέσει , τὸ πολὺ δηλοῖ τῆς ἐφείσεως . τάχε δὲ καὶ ἐπίτασις τοῦ ἐθέλειν τὸ ἐλδεσθαι . * Ὅτι τὸ , τετρά-δο σδην φιλόητι παρ’ ἀλλήλοις μένοντες , σεμνὸς πέφρακται ἐπὶ τῆς νῦνπω συγκαθεδύσεως τῆς Καλυ - ψούς καὶ τοῦ Ὀδυσσέως . μεθ’ ἧν διασκενάζων τὰ τῆς ἐξυγύσεως , φησιν ὡς ἄμα προφῆ , ὁ μὲν , χλαίναν τε χιτῶνά τε ἐννυ’ Ὀδυσσεύς . αὐτὴ δ’ ἀφύγρος ἤτοι λευκοῖδης γά - ρος μέγα ἐννυτο νύμφη , λεπτὸν καὶ χαρίεν . περὶ δὲ ζώνην βάλε τ’ ἱζὺν καλὴν χρυσείην , κεφαλὴ δ’ ἐπέ - θηκε καλύπτρη . ταῦτόν δὲ εἰπεῖν , κοῆδεμον . Καὶ ὅρα ὅτι δις ἔφη τὸ ἐννυτο διὰ*τὸ δο καίριον . οἱ δὲ ὑστερον , μετὰ προθέσεως ἀμφιέννυσθαι τὸ τοιοῦτον ῥῆμα φασί . Τὸ δὲ μέγα γάρος , εὐμε - γέθη συλλογιστικῶς ἐμφαίνει τὴν Καλυψώ . ἥς ἀμεινότερη τὸ μέγεθος ἢ Πηνελόπη προσεχῶς εὑρίσκεται . Λις δὲ τὸ ἱζὺν , γράφουσιν οἱ παλαιοὶ τοιαῦτα . ἅχις κα*λεῖται τὸ ὅλον . ἢ σύμπηξις τῶν λ δ σφονδύλων . ὡν οἱ πρῶτοι ἑπτὰ συμπληροῦσιν ἄνω τὸν τράχηλον . οἱ δὲ τελευταῖοι δέκα καὶ πέντε , τὴν ὀσφύν . οἱ δὲ μέσοι δώδεκα , τὸν νῶτον . ὧν ἱζὺν ὁ ποιητὴς φασί λέγει , ἐπεὶ ἔστιν ἀνθρώ - πους ἱζῦσα αὐτὸν καὶ κινήσασθαι . ἐπὶ μέντοι ἀλόγων , κυρίως ἀνησις λέγεται . ὡς τὸ , κατ’ ἀνησις μέσα νῶτα . εἰ δὲ τοῦτό ἐστιν ἱζὺς , ὅρα ὅπως ἱστορεῖ ὁ ποιητὴς οὐ συνήθως περὶ τὴν ὀσφὺν ζών - σθαι τὴν Καλυψώ . καὶ ὅτι οὐκ ἠξέστη γάρος ἀπλῶς καὶ ζω*νην εἰπεῖν , εἰ μὴ καὶ ἐπιθέτους αὐτὰ ἐκόσμησε . τὴν δὲ γε καλύπτραν , οὕτω δόξαν αὐτῷ , δίχα ἐπιθέτου προήγαγεν . Ὅτι ἐν τῷ , δῶκε μὲν οἱ πύλαων μέγαν ἄρμενον ἐν παλάμῃ χαλκεον ἀμφότερωθεν ἀκαμμένον . αὐτῶν ἐν αὐτῷ , στυλιών περιχαλλὲς ἐλαίνον ἐν ἐναργός . δῶκε δ’ ἔπειτα σκέπαρον δίξοον . Καὶ πάλιν μικ’ ὀλίγα . τῶρα δ’ ἔναιε τέροτρα Καλυψώ . Καὶ αὐθὶς μετ’ οὐ πολλά . τῶρα δὲ γάρος’ ἔναιε Καλυψώ , φασίν οἱ παλαιοὶ ὅτι ἐνὶν μὲν ἀπαντα ὑφεν κομίσαι . ἢ δέ , ἀλλὰς πολλὰς εὐρίσκει ἀφορμὰς τοῦ συ*γὰ ἐντυγχάνειν τῷ Ὀδυσσῇ οἷα κατακόρως αὐτοῦ ἐθελούσης σχιν’ ἤδη μέλλοντος ἀπο - πλεῖν . Ὥρα δὲ ὡς προέθετο καὶ νῦν καὶ’ἀ καὶ ἀλλαχοῦ , ἑργαλὶα τεχνικὰ εἰπεῖν . πύλε - κων . σκέπαρον . στάθμην τὲ καὶ τέμτρα . δι’ ὧν καὶ πολυπρίμιαν τῷ ἀχρωστῇ ἐργάζεται , καὶ πλατύνει ἀριδὼς τὴν ποίησιν . οὐ διασαφῆ δὲ καὶ πῶν εἶρον ἢ Καλυψώ τὰ ναυπηγικὰ ἑργαλὶα καὶ τὰ λοιπά , οἷα μὴ θέλων περὶ τοιούτων τι κακοήλως καὶ μικρολογικῶς ἀπασχολῆσαι τὴν ποίησιν . Ἀστὶν δὲ τεχ - νῶν ἐμφαίνει , πύλεκων ἄρμενος παλάμης . * ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος , ἀχρωστὸς ἐκείνων . οὕτω δὲ χωι καὶ τὸ δο στυλιών ἐναφρόνται τῷ τεχνητῷ διὰ τὸ ἐχρηστον . ἴνα θάτερον μὴν ἀχρον τοῦ στυλιων ἐναφρῶ τῷ πύλεκι . τὸ δὲ ἕτερον , τῇ τοῦ τεχνίτου παλάμῃ . Τὸ δὲ ἀμφότερωθεν ἀκαμμένων ἤτοι θλίβον τῇ τομῇ , τὸ ἀμφίστονον δηλοῖ . ὁ καὶ ἀμφίκοπον λέγεται . Στυλιών δὲ οὐδέτε - ρως τὸ ἐνύμενον ξύλον εἰς τὴν θλιμνὸς λεγομένην στυλιῶν ἤγουν εἰς τὴν ὀπήν τοῦ σδήρου . καὶ φυλάσ - σεται μέχρι τοῦ νῦν ἢ λέξις , στυλιώριον λεγομένη παρὰ τοῖς πολλοῖς . ἤν στυλιῶν ἤγουν ὀπήν , οἱ μὲν πα*λαιοί , καὶ τρήμα ὀνομάζουσι . τρητὸν δὲ μέχρι καὶ νῦν , οἱ περὶ Ἀκτίαν . Τὸ δὲ περιχαλλές , ἢ ἰο
Lemmas: νόσος ὁ Πηνελόπη . ὠμός μέντοι ἄλλως λεληθότως ἐσέμυνεν ἐκεῖνος , παραφάβηρας παύω ὁ , περίφρων Πηνελόπη . οὖον ἐνέλκω δοκέω ἐκεῖνος φιλέω . μονοῦχος γάμενος , ὡς εἰμί καί ὁ ἄλλος σύ αμεινοτερος , ὁ γοῦν κατά γοῦν περισσός εἰμί . σημειόω δέ καί ὡς πρό πλείων ἱπρασίων * ὁ Καλυψώ , οὐδέ λέγω ὡς ἐθέλω καί ἔλδομαι εἰς ὁ γυνή ἔρχομαι , ἀλλά οἴκαδε ἀπλόος νοστέω . ὁ δέ χειριάω , ὁ ἐκ δίφθογγος παραλαμβάνω ἐν ὁ συγχρίω , ὁ ἵστημι μόνος παραληπτής ὡς τρισύλλαχον ὁμοίως ὁ ἀγαθός ἀριστος , ἐν ὁ ὑπέρθεσις . ὁ γάρ φυλάσσω αὐτός καί ἐν ὁ υπαιθετικος , ὁ δυσύλλαχον εἰμί . ὁποῖος ὁ , πλείων πλείστος μειόω μικρός . Φυλή δέ ὅτι περίχωρος εὐφνῆς πτελέα καί μικρός εὐφυής , ἢ Παιᾶς δηλόω . ὁ δέ ὕστερος , εὐφνὴ καί ὁ κατά γοῦν δεξιός εἶπον . ἀττικός δέ , ὁ σκωπτικός εὐφνὴ καλέω κατά τις . ὁ δέ εἶδος μέγεθος τε , οὐ ἄν εἰμί ἐκτροπή ὁ προερέω . ὁ , δέμας καί εἶδος . καί δέμας καί φνὴν . Ἀμεινότερος δέ κατά ὁ γλωσσογράφος , ἢ ἀσθενής ἢ εὐτελής . περί οὖον δέ ὁ ἔξειμι ποῦ χρηστός φημί . ὁ δέ εἰς δρύοψ ὁράω , δοκέω σφοδρότης τίς ἔχω . ὡς ὁ μέν εἰς ὄψις , ἀγαθός - τέρας εἰμί ὁ Πηνελόπη οὖον μήv καί τάχος εἰς ὁ περίφρων εἰμί . Ὥρα δέ καί ὅτι ὁ βροτός ἀνατίθημι πρός ὁ ἀθάνατος . ἐπεί καί κύριος βροτός ὁ ἐν ῥοή καί ρευστός , ἤτοι φθαρτός , ὡς ἀνθίστημι ὁ ἄφθαρτος . ὁ δέ ἐθέλω καί ἔλδομαι , ὁ παράλληλος θέσις , ὁ πολύς δηλόω ὁ ἐφείσεως . τάχος δέ καί ἐπίτασις ὁ ἐθέλω ὁ ἔλδομαι . * ὅτι2 ὁ , τετράζω σδην φιλόω παρά ἀλλήλων Μένων , σεμνός φράσσω ἐπί ὁ νῦνπω συγκαθεδύσεως ὁ Καλυ - ψέω καί ὁ Ὀδυσσεύς . μετά ἧμαι διασκενάζων ὁ ὁ ἐξυγύσεως , φημί ὡς ἄμη πρόφημι , ὁ μέν , χλαῖνα τε χιτών τε ἕννυμι Ὀδυσσεύς . αὐτός δέ ἀφύγρος ἤτοι λευκοοραω γῆ - ρος μέγας ἕννυμι νύμφη , λεπτόν καί χαρίεις . περί δέ ζώνη βάλλω τε ἵζω καλός χρύσεος , κεφαλή δέ ἐπές - τίθημι καλύπτρα . αὐτός δέ εἶπον , κοῆδεμον . καί ὁράω ὅτι δις φημί ὁ ἕννυμι διὰ*τὸ δο καίριος . ὁ δέ ὕστερος , μετά πρόθεσις ἀμφιέννυμι ὁ τοιοῦτος ῥῆμα φημί . ὁ δέ μέγας γάρος , εὐμε - γίγνομαι συλλογιστικός ἐμφαίνω ὁ Καλυψώ . ἥς αμεινοτερος ὁ μέγεθος ἢ Πηνελόπη προσεχῶς εὑρίσκω . Λις δέ ὁ ἵζω , γράφω ὁ παλαιός τοιοῦτος . ἦχις καλέω ὁ ὅλος . ἢ σύμπηξις ὁ λ δ σφόνδυλος . ὡς ὁ πρῶτος ἑπτά συμπληρόω ἄνω ὁ τράχηλος . ὁ δέ τελευταῖος δέκα καί πέντε , ὁ ὀσφῦς . ὁ δέ μέσος δώδεκα , ὁ νῶτον . ὅς ἵζω ὁ ποιητής φημί λέγω , ἐπεί εἰμί ἀνθρώ - πούς ἵζω αὐτός καί κινέω . ἐπί μέντοι ἄλογος , κύριος Ἀνήσις λέγω . ὡς ὁ , κατά Ἀνήσις μέσος νῶτον . εἰμί δέ οὗτος εἰμί ἵζω , ὁράω ὅπως ἱστορέω ὁ ποιητής οὖον συνήθης περί ὁ ὀσφῦς ζῶ - ἕπομαι ὁ Καλυψώ . καί ὅτι οὐ ἐξίστημι γάρος ἀπλόος καί ζω*νην εἶπον , εἰμί μή καί ἐπίθετος αὐτός κοσμέω . ὁ δέ γε καλύπτρα , οὗτος δόξα αὐτός , δίχα ἐπίθετος προάγω . ὅτι2 ἐν ὁ , δίδωμι μέν ὁ πύλη μέγας ἄρμενον ἐν παλάμη χάλκεος ἀμφοτέρωθεν ἀκαμμένον . αὐτός ἐν αὐτός , στυλίον περικαλλής ἐλάϊνος ἐν ἐναργής . δίδωμι δέ ἔπειτα σκέπαρον δίξοος . καί πάλιν Μίκα ὀλίγος . τώρα δέ νάω τέρος Καλυψώ . καί αὐθίς μετά οὖον πολύς . τώρα δέ γάρος νάω Καλυψώ , φημί ὁ παλαιός ὅτι ὅς μέν ἅπας ὑφέν κομίζω . ἢ δέ , ἀλλᾶς πολύς εὑρίσκω ἀφορμή ὁ συ*γὰ ἐντυγχάνω ὁ ὀδύσσομαι οἷος κατάκορος αὐτός ἐθέλω σχῖνος ἤδη μέλλω ἀπος - πλέω . Ὥρα δέ ὡς προτίθημι καί νῦν καί καί ἀλλαχοῦ , ἑργαλὶα τεχνικός εἶπον . Πύλος - Κῶς . σκέπαρον . στάθμη τε καί τέμτρα . διά ὅς καί πολυπριεις ὁ ἀχρωστῇ ἐργάζομαι , καί πλατύνω ἀριδὼς ὁ ποίησις . οὖον διασαφέω δέ καί ποῦ εἴρω ἢ Καλυψώ ὁ ναυπηγικός ἑργαλὶα καί ὁ λοιπός , οἷος μή ἐθέλω περί τοιοῦτος τίς κακοήλως καί μικρολογικῶς ἀπασχολέω ὁ ποίησις . Ἀστίς δέ τε - νάω ἐμφαίνω , πυλεκος Ἄρμενος παλάμη . * ὁ γάρ μή τοιοῦτος , ἄχρωστος ἐκεῖνος . οὗτος δέ χόω καί ὁ δο στυλίον εναφροντ ὁ τεχνητός διά ὁ χρηστός . ἵνα ἕτερος μήv ἀχρον ὁ στυλίον ναφρόν ὁ πύλος . ὁ δέ ἕτερος , ὁ ὁ τεχνίτης παλάμη . ὁ δέ ἀμφοτέρωθεν ἀκαμμένων ἤτοι θλίβω ὁ τομή , ὁ ἀμφίστημι δηλόω . ὁ καί ἀμφίκοπος λέγω . στυλίον δέ ουδετος - Ῥῶς ὁ ἕννυμι ξύλον εἰς ὁ θλιμνὸς λέγω στυλίον ἤγουν εἰς ὁ ὀπή ὁ Σδήρου . καί Φυλή - σέτα μέχρι ὁ νῦν ἢ λέξις , στυλιώριον λέγω παρά ὁ πολύς . ἐάν στυλίον ἤγουν ὀπή , ὁ μέν παλαιός , καί τρήμα ὀνομάζω . τρητός δέ μέχρι καί νῦν , ὁ περί Ἀκτίαν . ὁ δέ περικαλλής , ἢ Ίος