eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1896
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Τ . λειπος . Περί δὲ τοῦ ἐφράδαται , οὐ ῥάξω τὸ θέμα , καὶ τίνες αἱ μεσόδμαι , προεδηλώ - ται ἐν τῷ βάσατε . δῆλον δ’ ὅτι ὁ τὸ ἐφρέδαται γινούς , ὁ ἐν τοῖς φθάσασιν ἐδηλώθη , ἐκεῖθεν εἴσεται καὶ τὴν κίνωσιν τοῦ ἐφράδαται . ’Πρακλειδὴς δὲ ἀκριβέστερον τι τῶν ἐκεῖ γεγραμμένων παραδιδούς διὰ καθαρῶ ἐκφρεσθαι λέγει πληθυντικά ’Ιωνικὰ κατὰ τὴν παρατέλιντον , τὸ κεκλέαται , νενοίεσται , εἴεται διὰ διφθόγγον , καὶ ἥτατα διὰ τοῦ ἥτα , καὶ ὕσα τοιαῦτα , ὧν καὶ ἡ ’Ιλιάς μέμνηται . ὕσα δὲ τῇ δά συλλαβῇ παραλήγονται , σύμφωνον πρὸ τοῦ ἄλφα ἔχειν φησίν ἀρχιχόν τῆς τελευταίας τοῦ ἐνεστῶ - τος . τοῦτο δὲ ἐπὶ μὲν τοῦ ἐρείδω ἐφριδάται ὀρθῶς εἰσδοῦνται · ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομάζω ὀνομάδαται , καὶ ῥάξω ἐφράδαται οὐκ ἄλλως ἄν ἔχοι ἀληθεύων , εἰ μὴ διὰ τὴν τοῦ ζ πρὸς τὸ δ συγγένειαν τὴν μυρια - δοχὴν φαινομένην , ἵνα ἢ ὡς περ ἐξ ὀρθοῦ ἐρείδω ἐφριδάται , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ διδθεν ὀνομά*δω καὶ ῥάδω ὀνομάδαται καὶ ἐφράδαται . λέγει δ’ ἐκεῖνος καὶ ὡς οὐκ ἔστιν ἀπὸ τοῦ ῥαίνω γενέσθαι τὸ ἐφράδα - ται . ἦν γὰρ ἄν , φησιν , ἐφράνεται τοῖχον , ἵνα ἦν πρὸ τοῦ ται τὸ ν τὸ ἀρχιχὸν τῆς τελευταίας τοῦ ἐνεστῶτος , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ἐφριδάται . ’Οτι μαντενεσάμενοι , ὡς ἐφρέθη , τοῦ Θεοχλυ - μένου οἱ μνηστήρες πάντες ἐπ’ αὐτῷ ἡδὺ γέλασαν . Εὐρύμαχος δὲ καὶ λαλῆ σκοπιπλῶς τὰ εἴωτα εἰπών · ἀφραίνει ξεῖνος νέον ἄλλοθεν ἐλθών , ὡς εἰ περ δηλαδὴ παλαιὰ ἦν ἐλθών , ἐφρόνει ἄν ἡμῖν συναναστραφεῖς . ἀλλὰ μὴν αἴψα νέοι δόμου ἐκπέμψασθε θύραζε εἰς ἀγορὴν ἔχεσθαι , ἐπεὶ ταῦδε νυκτὶ ἔδοκι . καὶ ὁ Θεοκλύμενος , Εὐρύμαχέ , φησιν , οὐ τί σε ἄνωγα ἐμοὶ πομπήσας ὀπάξεν . εἰσὶ μοι ὀφθαλμοὶ τε καὶ οὖσα καὶ πόδες ἄμφω καὶ νόος ἐν στήθεσι τετυ - γμένος οὐδὲν ἀειχῆς , ὥστε δηλαδὴ καὶ ἀφραίνειν με . τοῖς ἐξεμι θύραζε , ἐπεὶ νοῦν κακὸν ὑμῖν ἐρχό - μενον , τὸ μὴν οὐ τις ὑπεκρήγη οὐδ’ ἀλείαιο ἀνδρῶν , οἱ ἀνέρες ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανεάσθε . καὶ ὁ μὲν οὕτως εἰπὼν ἐξῆλθε καὶ ἀφίκετο εἰς τὸν προύμηθ’ντα Πειραῖον · ἀποστειράσας μὲν συμμάχου τὸν ’Οδυσσία , δηλώσας δὲ ὧμως τῷ ’Οδυσσῆ , ὁ περ ἐκεῖνος ἠθέλε . καὶ εἶχε μὲν ὁ ποιητὴς μεθοδεῦσαι , παραμεῖναι τῇ μάχῃ καὶ τὸν Θεοκλῦ*μενον , οὐχ ἐθέλει δέ , μή καὶ δόξῃ ’Οδυσσεύς περιγε - νῆσθαι τῶν μνηστήρων πλήθει συμμάχων . εἰπὼν οὖν ὁ μάντις ὅσα φίλα τῷ ’Οδυσσῆ , ἀπεισι · καὶ οἱ μνηστήρες πάλιν γελῶσιν , ’Ομήρου καὶ τοῦτο παιδανῶς πρὸς τῇ τέλει τῶν κατ’ αὐτοὺς πλάσαντος , ἵνα ὀλιγρος αὐτοῖς ἐπιλθῇ μὴ ὅτι γς κακὸν τι παραδοκοῦσιν , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐπγγελῶσιν εἰ τι κακὸν ἀκούσουσι . διὸ καὶ παρασημειώσετα ἐν τῷ τέλει τῆς ῥαψωδίας , ὅτι τὸ μὲν δεῖπνον αὐτοῖς γέλως ἐχεν , ὁ δὲ δόρπος οὐκ ἦν εὐχαρίς . ’Ὦρα δὲ τὸ , ἐκπέμψασθε θύραζε , παθητικῶς νῦν 1896ιχθέν · ἐν ἄλλοις γὰρ καὶ ενεργητικῶς φράζεται . ’Εν δὲ * τῷ , εἰσὶ μοι ὀφθαλμοὶ καὶ οὖσα καὶ πόδες ἄμφω καὶ νόος , καὶ ἀστεῖος καὶ γοργὸς ὁ λόγος . λέγει γάρ , ὅτι εἰσὶ μοι ὀφθαλμοὶ ὥστε οὐκ ἐθέλω πομπήσας · εἰσὶ μοι οὖσα , διὸ ἀκούσας , ὡς ἐκπίπτωμαι , ἀπειμι · εἰσὶ μοι καὶ πόδες ἄμφω , οὐ μὴν εἰς , ὥστε καὶ οὕτω πομποῦ τε οὐ δέομαι καὶ ἐξεμι δὲ θύραζε βαδιστικῶς · ἔστι δὲ μοι καὶ νόος , οἷα μὴ ἀφραίνοντι , δι’ οὐ νοῦν κακόν , ἐξ οὐ πάντες οἴχθησθε . ’Ιστίον δὲ ὅτι τὸ οὖσα ’Ιωνικῶ ἐπένδεσιν ἔχει τοῦ ν · εὐθέα γὰρ αὐτοῦ ἐνικὴ ὡς καθ’ ’Πρωδιανόν , ὡς φράς . διὸ καὶ συναι - ρεθὲντα εἰς φῶς καὶ ὡς , ἢ δὴ μόνα ἐν οὐδετέροις εἰς ὡς λήγει , διὰ τοῦ ταῦ κλίνεται . Τὸ δέ , οὐδὲν ἀειχῆς , πρὸς τὸ τετυγμένον κολλᾶται , ἵνα εἴη νοῦς οὐ τετυγμένος ἀειχῆς . Καὶ σημειῶσαι , ὡς ἐνθα ζεῖται μόνον τὸ τετύχθαι ἢ τὸ τετυγμένον , τοιοῦτόν τι καὶ ἐκεῖ ἐξωθεν προσυπικοῦεται · οἷον τετίγθαι , οὐδὲν ἀειχῆς , καὶ τετυγμένα , οὐδὲν ἀειχῆ · ἵνα εἴη ταυτὸν τὸ εὐνυκτὸς καὶ τὸ τετυγμένον οὐδὲν ἀειχῆς . Τὸ δέ , οὐχ’ ὑπεκρήγη οὐδ’ ἀλείαιο , τὴν αὐτὴν δηλοῦσιν ἔννοιαν , διπλω - θείσαν πρὸς ἐνδύξιν τῆς τῶν μνηστήρων πανωλεθρίας . Τὸ δέ , ἀτε*σθάλαι μηχανεάσθε , διὰ σαφήνιαν ἐσχημάτισται · ἄλλως γὰρ ἦν εἰπεῖν καὶ ὅτι οὐ τις ὑπεκρήγη ἀνδρῶν , οἱ ἀτάσθαλα μηχανεόννται . ’Ιστίον δὲ ὅτι ἐν τῷ , ἐπεὶ τάδε νυκτὶ ἔδοκει , δοῖκασιν νομίζεσιν οἱ μνηστήρες οἷον σφάλλεσθαι τὰς ὤμεις τῷ Θεοκλυμένῳ . ἐπεὶ καὶ ἀληθῶς πλεῖσ’ ὁ πολὺς οἶνος τὰς τῶν μυθόντων ὤμεις , ὡς καὶ πρὸ τούτων χέ·ραπται . καὶ τοῦτο δηλῶν ’Ανάχαρσις ἠτολῆσεν ἐν συμποσίῳ τὸ περιφε - ρώμενον . ἀκούσας γὰρ ὑπὸ τῶν συμποσίων , ὡς αἰσχρὰν γυναῖκα γεγάμηκεν , ἔφη · πᾶν γε κάμοι δοκεῖ · ἀλλὰ μοι ἴχεσον , ὦ παῖ , ποτήριον ἀκρατέστερον , ὅπως αὐτὴν καλὴν ποιήσω · δεκανύς , φασιν , ὡς φευδεῖς δόξαι τοῖς μεθύουσι ἐπονται . ’Οτι ἡθοποιῶν ’Ομηρος , τί ἄν εἴπον οἱ γελια -
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Τ . λειπους . Περί δέ ὁ φραδάω , οὖον ῥάσσω ὁ θέμα , καί τίς ὁ μεσόδμη , προδηλόω - ὁ ἐν ὁ βαίνω . δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁ ἐφρέδαται γινός , ὁ ἐν ὁ φθάνω δηλόω , ἐκεῖθεν εἶμι καί ὁ κινέω ὁ φραδάω . ’πρακλειδηω δέ ἀκριβής τίς ὁ ἐκεῖ γράφω παραδίδωμι διά καθαίρω ἐκφέρω λέγω πληθυντικός Ἰωνικός κατά ὁ παρατέλιντον , ὁ καλέω , νοέω , εἷμαι διά δίφθογγος , καί ἥτατα διά ὁ ἦτα , καί ὕσα τοιοῦτος , ὅς καί ὁ Ἰλιάς μιμνήσκω . ὕσα δέ ὁ δᾶ συλλαβή παραλήγω , σύμφωνος πρό ὁ ἄλφα ἔχω φημί ἀρχικός ὁ τελευταῖος ὁ ἐνίστημι - ὅς . οὗτος δέ ἐπί μέν ὁ ἐρείδω εφριδαω ὀρθῶς εἰσοράω · ἐπί δέ ὁ ὀνομάζω ὀνομάζω , καί ῥάσσω φραδάω οὐ ἄλλως ἄν ἔχω ἀληθεύω , εἰμί μή διά ὁ ὁ ζ πρός ὁ δ συγγένεια ὁ μυρίος - δοχή φαίνω , ἵνα ἢ ὡς περ ἐκ ὀρθός ἐρείδω εφριδαω , οὗτος καί ἐκ ὁ δίδωμι ὀνομάζω καί Ῥαδώ ὀνομάζω καί φραδάω . λέγω δέ ἐκεῖνος καί ὡς οὐ εἰμί ἀπό ὁ ῥαίνω γίγνομαι ὁ φραδή - ὁ . εἰμί γάρ ἄν , φημί , ἐφράνεται τοῖχος , ἵνα εἰμί πρό ὁ ὁ ὁ Ν ὁ ἀρχικός ὁ τελευταῖος ὁ ἐνίστημι , ὡς καί ἐπί ὁ εφριδαω . ’Οτι μαντενεσάμενοι , ὡς φέρω , ὁ Θεοχλυ - μένω ὁ μνηστήρ πᾶς ἐπί αὐτός ἡδύς γελάω . Εὐρύμαχος δέ καί λαλέω σκοπιπλῶς ὁ εἴωθα εἶπον · ἀφραίνω ξένος νέος ἄλλοθεν ἔρχομαι , ὡς εἰμί περ δηλαδή παλαιός εἰμί ἔρχομαι , φρονέω ἄν ἐγώ συναναστρέφω . ἀλλά μήv αἶψα νέος δόμος ἐκπέμπω θύραζε εἰς ἀγορά ἔχω , ἐπεί ταῦ νύξ ἔδοκι . καί ὁ Θεοκλύμενος , Εὐρύμαχος , φημί , οὖον τίς σύ ἄνωγα ἐγώ πομπήσας ὀπάζω . εἰμί ἐγώ ὀφθαλμός τε καί εἰμί καί πούς ἄμφω καί νόος ἐν στῆθος τετυ - γμένος οὐδείς αειχεω , ὥστε δηλαδή καί ἀφραίνω ἐγώ . ὁ ἐξίημι θύραζε , ἐπεί νόος κακός σύ Έρχο - μένω , ὁ μήv οὖον τις ὑπεκρήγνυμι οὐδέ ἀλεία ἀνήρ , ὁ ἀνήρ ὑβρίζω ἀτάσθαλος μηχανάομαι . καί ὁ μέν οὕτως εἶπον ἐξέρχομαι καί ἀφικνέομαι εἰς ὁ προμηθέομαι Πείραιος · ἀποστερέω μέν σύμμαχος ὁ ’Οδυσσία , δηλόω δέ ὠμός ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ περ ἐκεῖνος ἐθέλω . καί ἔχω μέν ὁ ποιητής μεθοδεύω , παραμένω ὁ μάχομαι καί ὁ Θεοκλύμενος , οὐ ἐθέλω δέ , μή καί δόξα Ὀδυσσεύς περί - νήθω ὁ μνηστήρ πλῆθος σύμμαχος . εἶπον οὖν ὁ μάντις ὅσος φίλος ὁ Ὀδυσσεύς , ἄπειμι · καί ὁ μνηστήρ πάλιν γελάω , ’ομηρος καί οὗτος παιδανῶς πρός ὁ τέλος ὁ κατά αὐτός πλάσσω , ἵνα ὀλιγρος αὐτός ἐπιλήθω μή ὅτι γςʹ κακός τίς παραδοκέω , ἀλλά καί μᾶλλον ἐπαγγέλλω εἰμί τίς κακός ἀκούω . διό καί παρασημειώσετα ἐν ὁ τέλος ὁ ῥαψῳδία , ὅτι ὁ μέν δεῖπνον αὐτός γέλως ἔχω , ὁ δέ δόρπος οὐ εἰμί Εὐχαρίς . Ὦρα δέ ὁ , ἐκπέμπω θύραζε , παθητικός νῦν εἶμι · ἐν ἄλλος γάρ καί ἐνεργητικός φράζω . ’Εν δέ * ὁ , εἰμί ἐγώ ὀφθαλμός καί εἰμί καί πούς ἄμφω καί νόος , καί ἀστεῖος καί γοργός ὁ λόγος . λέγω γάρ , ὅτι εἰμί ἐγώ ὀφθαλμός ὥστε οὐ ἐθέλω πομπήσας · εἰμί ἐγώ εἰμί , διό ἀκούω , ὡς ἐκπίπτω , ἄπειμι · εἰμί ἐγώ καί πούς ἄμφω , οὖον μήv εἰς , ὥστε καί οὗτος πομπός τε οὖον δήω καί ἐξίημι δέ θύραζε βαδιστικός · εἰμί δέ ἐγώ καί νόος , οἷος μή ἀφραίνω , διά οὖον νόος κακός , ἐκ οὖον πᾶς οἴχομαι . ’ιστια δέ ὅτι ὁ εἰμί Ἰωνικός ἐπένδεσιν ἔχω ὁ Ν · εὐθύς γάρ αὐτός ἑνικός ὡς κατά ’Πρωδιανόν , ὡς Φρας . διό καί συνίημι - ῥέω εἰς φάος καί ὡς , ἢ δή μόνος ἐν οὐδέτερος εἰς ὡς λήγω , διά ὁ ταῦ κλίνω . ὁ δέ , οὐδείς αειχεω , πρός ὁ τεύχω κολλάω , ἵνα εἰμί νόος οὖον τεύχω αειχεω . καί σημειόω , ὡς ἔνθα ζέω μόνος ὁ τεύχω ἢ ὁ τεύχω , τοιοῦτος τίς καί ἐκεῖ ἐξωθεν προσυπικουω · οἷος τίκτω , οὐδείς αειχεω , καί τεύχω , οὐδείς ἀειχῆ · ἵνα εἰμί τατός ὁ ευνυξ καί ὁ τεύχω οὐδείς αειχεω . ὁ δέ , οὐ ὑπεκρήγνυμι οὐδέ ἀλεία , ὁ αὐτός δηλόω ἔννοια , διπλόος - θέω πρός ἐνδύξιν ὁ ὁ μνηστήρ πανωλεθρία . ὁ δέ , ἀτε*σθάλαι μηχανάομαι , διά σαφήνεια σχηματίζω · ἄλλως γάρ εἰμί εἶπον καί ὅτι οὖον τις ὑπεκρήγνυμι ἀνήρ , ὁ ἀτάσθαλος μηχανάομαι . ’ιστια δέ ὅτι ἐν ὁ , ἐπεί ὅδε νύξ δοκέω , δοῖκασιν νομίζω ὁ μνηστήρ οἷος σφάλλω ὁ ὠμῶ ὁ Θεοκλύμενος . ἐπεί καί ἀληθής πλέω ὁ πολύς οἶνος ὁ ὁ μύω ὠμῶ , ὡς καί πρό οὗτος χέ·ραπται . καί οὗτος δηλόω Ἀνάχαρσις ἠτολῆσεν ἐν συμπόσιον ὁ περιοράω - ῥώομαι . ἀκούω γάρ ὑπό ὁ συμπόσιον , ὡς αἰσχρός γυνή γαμέω , φημί · πᾶς γε κάμνω δοκέω · ἀλλά ἐγώ ἔχω , εἰμί παῖς , ποτήριον ἀκρατής , ὅπως αὐτός καλός ποιέω · δεκανός , φημί , ὡς φευδηω δόξα ὁ μεθύω ἕπω . ’Οτι ηθοποιός ’Ομηρος , τίς ἄν εἶπον ὁ γέλιο -