eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1483
βούλονται οἱ παλαιοὶ σὺν τῷ Ἰώτα γράφειν τὸ σφῶν , ἵνα δηλοῖ τὸ σφῶν δεῖξον . ἐν δὲ τῷ , οὐχ ἂν παροῖ τοιοῦδε τέχνοιον , πακὸς λέγει , τοὺς ἀγενεῖς . Ὅτι νῦτα βόος παρὰ πίου ἤλθε τοῖς βασιλικοῖς νέοις ὁ Μενέλαος ὑπ’ ἐν χειρὸν ἄλων , τὰ μὲ οἱ γέρα πάρεικαν αὐτῷ . ἐπαινῆσα δὲ φασιν οἱ παλαιοὶ , ὅτι ἔοικε , τοῖς βασιλεύσι μείζων μοῖρα παρατίθεσθαι εἰς γέρας . ἀφ’ ἧς εἴχον ἂν καὶ ἄλλως ἐπιδιδόναι , ὡς * νῦν ποιεῖ ὁ Μενέλαος , τοῖς ξένοις παρατιθεὶς τὸ ἑαυτοῦ γέρας . καὶ Ἀγαμέμνον δὲ ἐν Ἰλιάδι νῶτος γεραίρει τὸν Αἴαντα . οὕτω καὶ Λυκόφρων τοῖς Λακδαιμονίοις βασιλεύσι δωμορίαν ἐνομοθέτησε διδόσθαι , παραλίχνας φασὶν ἐξ Ὁμήρου τὸ νόμιμον . Ὅσα δὲ καὶ τὴν αὐτίκων δαιτὸς βασιλικῆς . οὐ γὰρ τι χλυδανὸν αὐτῷ παρατίθεται , ἀλλὰ νῦτα βόος . καὶὰ καὶ παρ’ ἄλλους γίνεται . πίου μέντοι , ὡς ἂν τοῦτο γε τριηρὸν γέρα εἴη τῷ βασιλεῖ . Ὡς δὲ τὰ μὲν ἑρθὰ ἐκ τοῦ ἑπω γίνεται , ἵνα εἰν ἐπὶ τὰ περιεσθόμενα χάρων * χρώσως , καὶ διὰ συνηπτόσως ἀποψηγὴν τῆς πρὸς τὸν ἑπὰ ἀριθμόν , ἑρθά , τραπέντος τοῦ τ εἰς ὃ καὶ αὐτίκα καὶ τοῦ π εἰς ἡ ἵνα διωὺ διώσως ἡγῆται κατὰ γραμματικὸν κανόνα , τὰ δὲ ἑνητὰ ἐκ τοῦ ἑπω ἑρω γίνεται μεταποιόντος εἰς τὸ ἑγὼ ἑψησω , τὰ δὲ γε ὅπτά ἐκ τοῦ ὁπητὰ συγχέοπται , δηλοῖται καὶ ἄλλαχοῦ . δηλον δ’ ὅτι οὐ μόνον ὁπτοῖς ἀλλὰ καὶ ἑρθοῖς ἐχρώντο χρείασιν οἱ ἡρώες , καὶ φαίνεται αὐτῷ , ἐκ τι τοῦ λέχτος ὡς ἐν παραβολῇ ξία ἑγὼν ἀπαλοτρεφεία σίαιον , καὶ ἐκ τοῦ βοείου ποδὸς ὡς ἀρμὴθ κατὰ τοῦ * Ὀδυσσέως ἐπιτραπέζιος κά - μνος . πόδα γὰρ φασὶ βοείου οὐδὲ ὅπτα . Πρὸς δὲ τὸ ὡς ἐμπέδη , ἑπτά αἴτα ἑρθὰ ὁμοιότητι περιεσθὰ καὶ τὸ τὶρθ’ οὕτως ἀντὶ τοῦ τὶ ποτε οὕτως . καὶ τὸ ἐπιρθηζὴν παρὰ Θουκυδίδῃ , γαγόντων ἐκ τοῦ πτίνειν . καὶ τὸ ἐπὺρθην ἐκ τοῦ τύπτω . καὶ τὸ ἐβλάρθην ἐκ τοῦ βλάπτω . κατ’ ἄλλον δὲ λόγον , καὶ τὸ τέθριπτον . καὶ τὸ φροῖμον . καὶ ὁ φροῦδος . καὶ ἡ φρουρά καὶ ἄλλα μυρία ὅσα . ὡν ἀπείχων ὡσπερ ἡ μητρὸς οὕτω καὶ ὁ πατρὸς . ἀλλ’ αὐτὸς μὲν , ἐπέφευγε τὸ ἀνόμιον , παρὰ τοῖς λέγουσιν αὐτὸν πατρῴων . οἴχουν δὲ καὶ ἡ μητρὸς . τίχα οὖν ἀστίως εἴπειν , ἀνταῦθα μητρὸς τῷ αὐτῷ ἡ τοιαύτη , δι’ ὧν συγχθεῖσα , ἐλάθιτο τῆς κατ’ αὐτὴν ποιῆς ἀναλογίας . καὶ παρεχλείσασα εἰς τοὺς φιλοτιμοὺς Αἰολῆς , μητρὸς ἐξεφονήθη ἀντὶ μηθονίας . Ὅτι ὡς ἐν τῇ ἀ βασιλίδι τῷ Μέντῃ ὁμι - λῆσε τὴν ἀρχὴν ὁ Τηλέμαχος , οὕτω καὶ νῦν , ἀρχι σχὼν χ*καλὴν ἵνα μὴ πενθίσειν’ οἱ ἄλλοι . ὡς ἂν μὴ πολυκίνυν δοκοῖν ἀγεννῶς ἡ καὶ ἀχαλῆς εἶναι διὰ τὸ πολὺ τοῦ θαύματος , φησί . φράζω Νεστορίδη τῷ μὴ νεχαρισμένῃ θυμῷ , χαλκῷ τε στεροπήν καὶ δόματα ἡχήαντα . χρυσοῦ τ’ ἡλέκτρον τε καὶ ἀργύρον ἡδ’ ἐλίκαντος . ἢ δηλαδή , τὸν τοῦ βασιλέως Μενέλαου δόμον ἐκόμουν , τεχνι - κὸς παρακείμενα . αἴτα συγχρίνω , φησί . Ζηνὸς πον τοιὸς γ’ Ὀλυμπίων ἐνδοθεν αὐλή’ . Καὶ ὅρα ὡς τὸ ἴσον συνάγει ἐν τῇ συγκρίσει . οὐ γὰρ ἡν τὸ ἐλαττον ἀποδοῦναι τοῖς τοῦ Λιὸς δόμοισιν , ἐνθα καὶ τὸ ἴσον , αὐθαιδές . διὸ καὶ ἑρη τὸ , Ζηνὸς πον τοιὸς αὐλή’ , ἀντὶ τοῦ ἴσως τοιαύτη ἐστίν . ὁ καὶ δέδοκε θαῦσος μετ’ ὀλίγα τῷ Μενέλαῳ , εἰς τὴν κατὰ τὸ μείζον σύγκρισιν . ἐφ’ γὰρ ἐκεῖνος οὐκέτι ῥητορικώτερον ἀλλ’ ὡς πρὸς ἀλήθειαν , ἀθάνατα εἶναι τὰ θεῖα . καὶ διατοῦτο οὐ τοιαῦδε οἷα τὰ τοῦ θνη - τοῦ Μενέλαου . καὶ ἄλλως δὲ φράσαι κάλλιον κατὰ τοὺς παλαιούς , τὸ μὲν ἄναι πλούσιος , οὐχ ἀρκεῖ - ται ὁ βασιλεύς . περιελὼν δὲ ἀνταῦθα τὸν φθόνον καὶ ὡς οἷον εἴπειν ἐνθυσάμενος αὐτόν , πολλὰ φησι παθόν , ἔχει πλοῦτον . οὐ μὴν φησι καὶ ἀξιοὶ θεῷ συγχρίνεσθαι θνητὸς αὐτὸς ὢν . Σμίνυν δὲ πάντως τοὺς βασιλικοὺς παῖδας τὸ , πρῶτον ἐν ἀλλοτρίαις οἴκῃ ἐλθόντας εἰς δείπνον , μὴ γαστρεσμένους * εὐθὲς τοῦ συμποσίου γενέσθαι ὕλους , ἀλλὰ τι δοῦναι φασὶ πρῶτον τῷ φιλοθεί - μοι ἐν τῷ κατανοεῖν τὴν οἰκίαν . διὸ ποιεῖν δοκοῦσι καὶ αὐτοί , ὁ φασὶ καὶ ὁ παρὰ Ἀριστοφάνει παῖς , ὡς ὀνθμίσεως γέροντα ὡς δεῖ κατακλίνεσθαι ἐπάγει τὸ , ἐπαίνεσόν τι τῶν χειρομάτων . Ἐπὶ δὲ τούτοις αὐξων τὸ θαῦμα ὁ Τηλέμαχος , ἐπάγει . ὅσα τὰ δ’ ἄσπασα πολλά . σῖδας μ’ ἔχει εἰδο - ρόωντα . οὐχ ἂν δ’ ἀνταῦθα τοῖς βασιλικοῖς οἴκοις εἴπη τις παροικιακὸς θαῦμα μορφοῖς διὰ τὸ ἐν θαύματι κείσθαι τοὺς ἀγενεῖς νεανίσκους . αὐτὸ γὰρ ἐκομιζεῦσάτο τις ἀγενεὴς κατὰ τῶν ἀκριδόντων 1483τι πινούσιν οἱ ἱλύνες . πῶς * χοιμῶνται . πῶς διατύνται . καὶ τὰ ξῆς ὡς γράφει Ἀθήναιος . Τηληλὴ δ’ ἀνταῦθα ἡ αὐξῆσις διὰ τριῶν ἀορίστων ἐχοχόν , τοῦ ὅσσα . τοῦ ἄσπασα . καὶ τοῦ πολλά . ὧν ἐκ παραλλήλου ἡ αὐτὴ σημασία , ποσότητα μόνην δηλούντων , ὡς τῆς ποιότητος τοῦ κώμου φανερᾶς οὖσης ἐκ τῶν ὀνομάτων . τίμια γὰρ , ὁ ἀστράπτον χαλκός . ὁ χρυσός . καὶ τὰ λοιπά . τὴν γὰρ στεροπήν ,
Lemmas: βούλομαι ὁ παλαιός σύν ὁ ἰῶτα γράφω ὁ σφεῖς , ἵνα δηλόω ὁ σφεῖς δείκνυμι . ἐν δέ ὁ , οὐ εἄν πάρος τοιόσδε τέχνοιον , Πάκος λέγω , ὁ ἀγενής . ὅτι2 νῦτα βοῦς παρά πίνω ἔρχομαι ὁ βασιλικός νέος ὁ Μενέλαος ὑπό ἐν χείρων Ἄλων , ὁ ἐγώ ὁ γέρας παρίημι αὐτός . ἐπαινέω δέ φημί ὁ παλαιός , ὅτι ἔοικα , ὁ βασιλεύς μείζων μοῖρα παρατίθημι εἰς γέρας . ἀπό ὅς ἔχω εἄν καί ἄλλως ἐπιδίδωμι , ὡς * νῦν ποιέω ὁ Μενέλαος , ὁ ξένος παρατίθημι ὁ ἑαυτοῦ γέρας . καί Ἀγαμέμνων δέ ἐν Ἰλιάς νῶτον γεραίρω ὁ Αἴας . οὗτος καί Λυκόφρων ὁ λακδαιμονιον βασιλεύς δωμορίαν νομοθετέω δίδωμι , παραλιχναω φημί ἐκ Ὅμηρος ὁ νόμιμος . ὅσα δέ καί ὁ αυτικως δαίς βασιλικός . οὖον γάρ τίς χλυδανὸν αὐτός παρατίθημι , ἀλλά νῦτα βοῦς . Καία καί παρά ἄλλος γίγνομαι . πίνω μέντοι , ὡς εἄν οὗτος γε τριαειρω γέρας εἰμί ὁ βασιλεύς . ὡς δέ ὁ μέν ἑρθὰ ἐκ ὁ ἔπω γίγνομαι , ἵνα ἐν ἐπί ὁ περίειμι Χάρων * χρώσως , καί διά συνηπτόσως ἀποψηγὴν ὁ πρός ὁ επά ἀριθμός , ἑρθά , τρέπω ὁ τ εἰς ὅς καί αὐτίκα καί ὁ π εἰς ὁ ἵνα διώ δίωσις ἡγέομαι κατά γραμματικός κανών , ὁ δέ νήτη ἐκ ὁ ἔπω εἴρω γίγνομαι μεταποιέω εἰς ὁ ἑγώ ψάω , ὁ δέ γε ὀπτός ἐκ ὁ ὁπητὰ συγχέω , δηλόω καί αλλαχού . δῆλος δέ ὅτι οὖον μόνος ὀπτός ἀλλά καί ἑρθοῖς χράω χρεία ὁ ἥρως , καί φαίνω αὐτός , ἐκ τίς ὁ λέκτος ὡς ἐν παραβολή Ξια ἐγώ ἀπαλοτρεφεία σία , καί ἐκ ὁ βόειος πούς ὡς ἀρμός κατά ὁ * Ὀδυσσεύς ἐπιτραπέζιος ἀλκή - Μνός . πούς γάρ φημί βόειος οὐδέ ὀπτάω . πρός δέ ὁ ὡς ἐμπεδέω , ἑπτά ἀΐτας ἑρθὰ ὁμοιότης περίειμι καί ὁ Τίρτα οὕτως ἀντί ὁ τίς ποτός οὕτως . καί ὁ ἐπιρθηζὴν παρά Θουκυδίδης , γαγόντων ἐκ ὁ πένω . καί ὁ ἐπαίρω ἐκ ὁ τύπτω . καί ὁ ἐβλάρθην ἐκ ὁ βλάπτω . κατά ἄλλος δέ λόγος , καί ὁ τέθριπτον . καί ὁ πρώϊμος . καί ὁ φροῦδος . καί ὁ φρουρά καί ἄλλος μυρίος ὅσος . ὡς ἀπέχω ὡς ὁ μήτηρ οὗτος καί ὁ πατήρ . ἀλλά αὐτός μέν , φεύγω ὁ ἀνόμιον , παρά ὁ λέγω αὐτός πατρῷος . οἴχομαι δέ καί ὁ μήτηρ . τίχα οὖν ἄστιος εἶπον , ἐνταῦθα μήτηρ ὁ αὐτός ὁ τοιοῦτος , διά ὅς συγχέω , ἐλαύνω ὁ κατά αὐτός ποιός ἀναλογία . καί παρεχλειακουω εἰς ὁ φιλότιμος Αἰολεύς , μήτηρ ἐκφέρω ἀντί μηθονίας . ὅτι2 ὡς ἐν ὁ ὅς βασιλίδι ὁ Μέντης ὁμι - λανθάνω ὁ ἀρχή ὁ Τηλέμαχος , οὗτος καί νῦν , ἀρχι ἔχω χ*καλὴν ἵνα μή πενθίσειν’ ὁ ἄλλος . ὡς εἄν μή πολύκινος δοκός ἀγεννής ὁ καί ἀχαλῆς εἰμί διά ὁ πολύς ὁ θαῦμα , φημί . φράζω Νεστορίδης ὁ μή νεχαρισμένῃ θυμός , χαλκός τε στεροπή καί δόμα ἡχήαντα . χρυσός τε ἤλεκτρον τε καί ἄργυρος ἤδη ἐλίκαντος . ἢ δηλαδή , ὁ ὁ βασιλεύς Μενέλαου δόμος κομάω , τεχνι - γυνή παράκειμαι . ἀΐτας συγχρίνω , φημί . Ζεύς πως τοῖος γε Ὀλύμπιος ἔνδοθεν αὐλή . καί ὁράω ὡς ὁ ἴσος συνάγω ἐν ὁ σύγκρισις . οὖον γάρ ἐάν ὁ μικρός ἀποδίδωμι ὁ ὁ λίς δόμος , ἔνθα καί ὁ ἴσος , αὐθαιδές . διό καί εἴρω ὁ , Ζεύς πως τοῖος αὐλή , ἀντί ὁ ἴσως τοιοῦτος εἰμί . ὁ καί δοκός θαῦσος μετά ὀλίγος ὁ Μενέλαος , εἰς ὁ κατά ὁ μείζων σύγκρισις . ἐπί γάρ ἐκεῖνος οὐκέτι ῥητορικός ἀλλά ὡς πρός ἀλήθεια , ἀθάνατος εἰμί ὁ θεῖον . καί διατοῦτο οὖον τοιαύς οἷος ὁ ὁ θνῄσκω - ὁ Μενέλαου . καί ἄλλως δέ φράζω καλός κατά ὁ παλαιός , ὁ μέν ἄμι πλούσιος , οὐ ἀρκέω - ὁ ὁ βασιλεύς . περιαιρέω δέ ἐνταῦθα ὁ φθόνος καί ὡς οἷος εἶπον ἐνθύω αὐτός , πολύς φημί πάσχω , ἔχω πλοῦτος . οὖον μήv φημί καί ἀξιόω θεός συγχρίω θνητός αὐτός εἰμί . Σμίνυν δέ πάντως ὁ βασιλικός παῖς ὁ , πρῶτος ἐν ἀλλότριος ἔοικα ἔρχομαι εἰς δεῖπνον , μή γαστρεσμένους * εὐθύς ὁ συμπόσιον γίγνομαι ὕλος , ἀλλά τίς δίδωμι φημί πρῶτος ὁ φιλόω - ἐγώ ἐν ὁ κατανοέω ὁ οἰκίον . διό ποιέω δοκέω καί αὐτός , ὁ φημί καί ὁ παρά Ἀριστοφάνης παῖς , ὡς ὀνθμίσεως γέρων ὡς δεῖ κατακλίνω ἐπάγω ὁ , ἐπαινέω τίς ὁ χειροματη . ἐπί δέ οὗτος αὐξάνω ὁ θαῦμα ὁ Τηλέμαχος , ἐπάγω . ὅσος ὁ δέ ἀσπάζομαι πολύς . σίδη εἷς ἔχω οἰδέω - ῥόος . οὐ εἄν δέ ἐνταῦθα ὁ βασιλικός οἶκος εἶπον τις παροικιακός θαῦμα μορφόω διά ὁ ἐν θαῦμα κεῖμαι ὁ ἀγενής νεανίσκος . αὐτός γάρ κομίζω τις ἀγενής κατά ὁ ἀκρίζω 1483τι πίνω ὁ ἱλύνες . πῶς * χοιμαω . πῶς διατυντ . καί ὁ ξέω ὡς γράφω Ἀθήναιος . Τηληλὴ δέ ἐνταῦθα ὁ αὔξησις διά τρεῖς ἀόριστος ἔχω , ὁ ὅσος . ὁ ἀσπάζομαι . καί ὁ πολύς . ὅς ἐκ παράλληλος ὁ αὐτός σημασία , ποσότης μόνος δηλόω , ὡς ὁ ποιότης ὁ κῶμος φανερός εἰμί ἐκ ὁ ὄνομα . τίμιος γάρ , ὁ ἀστράπτω χαλκός . ὁ χρυσός . καί ὁ λοιπός . ὁ γάρ στεροπή ,