eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1773
ἐκ τῆς κατ’ αὐτὸν Ἀθηνᾶς , καιρὸν εἶναι ἤδη τοῦ ἐπανελθεῖν αὐτόν , μὴ καὶ γένηται τι τῶν μὴ θελητῶν αὐτῷ . διὸ καὶ εἰς εὐρύχορον Λακεδαίμονα ἡ Ἀθηνᾶ πλάττεται ἥκειν νόστου ὑπομνήσουσα ὡς οἷον ἐκλαθόμενον καὶ ὀτρυνθούσα νέεσθαι , οὐχ’ ὡς ἐν ὀνειρῷ , ἀλλ’ ἐναργῶς . ὁ Νεστορίδης μὲν γὰρ μαλακῷ δέδηπτο ὕπνῳ . Τηλέμαχον δ’ οὐχ’ ὕπνος ἔχε γλυκὺς , ἀλλ’ ἐπὶ θυμῷ νύκτα δι’ ἀμβρο - σίνην μελεδήματα πατρὸς ἔχεισεν . ἀζυγνιπῶν οὖν συννοεῖται Ἀ*θηνᾶς ὑπομνησκούσης , ὡς οὐκέτι καλὰ δόμων ἔπο τῇλ’ ἀλαίηται , κτήματα τε προλιπὼν ἄνδρας τε οὕτως ὑπερημάλους , μὴ τι κατὰ πάντα φά - γωσι κτήματα διασώμενοι . εὐλαζέται δὲ καὶ μὴ ποτε οὐχ’ ἕωρ οἴκοι ἀμίμονα μητέρα , οἷα εἰδὼς ὡς ἤδη , καθὰ καὶ προεδόλησται , ὁ πατὴρ τε Ἰκάριος κασίγνητοί τε κέλονται Εὐρυμάχῳ αὐτὴν γήμασθαι . ὁ γὰρ περιβάλλει ἅπαντας μνηστήρας δώροις καὶ ἐξωθελὲν ἕδνα . διὸ καὶ δέδει μὴ ποτε ἀέκητι αὐτοῦ δόμων ἐκ κτήματα φέρηται . εἶτα καὶ γνωμικῶς ἐπιλογίζεται καθ’ ἑαυ - * τὸν τοιαῦτα · οἶδα γὰρ οἷος θυμὸς ἐπὶ στήθεσσι γυναικός . καὶνὸν βούλεται οἶκον ὀφείλεν , ὅς κεν ὀπλίων , παίδων δὲ προτέρων καὶ κορυδίων φίλιον οὐκέτι μέμνηται τεθνηῶτος , οὐδὲ μεταλλεῖ . εἶτα νοεῖ δέον εἶναι αὐτὸν ἐλθόντα εἰς Ἰθάκην ἐπιτρέψαιν ἑαστὸ διωάων , ἢ τις αὐτῷ ἀρίστη φαίνεται εἶναι , εἴσοι δὴ σοι θεὸς κυδοῖην παρακάμτιν , θεόφδοτον δηλαδή οὕσαν καλόν . εἰ δὲ μὴ ἐποίησε τοῦτο , ἀλλ’ ὡμὼς ἐστιν ὅτε καὶ τὸ οὕτω γενέσθαι . εἰκὸς δὲ καὶ ποιήσαιν ἂν οὕτω τὸν παῖδα , εἰ μὴ τοῦ πατρὸς ἐλθόντος καὶ καταστήσαντος τὲ τοῦ οἴκου * ἀπείργη τῆς βουλῆς ὁ παῖς . ἐπὶ τοῦ - τοῖς ὑπονοεῖ καὶ λόγον οἷς εἰκὸς τῶν μνηστέρων καὶ προσβαλλόμενος τὴν ἀγαθὴν ἐλπίδα κατὰ τῶν ἀδί - κων ἐχθρῶν , οἱ τὸν αὐτοῦ βίον κατέδουσι , βούλεται ἑαὸς νήσων ἀπείχειν εὐεργέα νῆα , νυκτὶ δὲ πλέειν , θαυφῶν καὶ ὡς πέμψει οὐρὸν ὀπισθεν θεὸς ὃς αὐτὸν φυλάσσει τε ῥύεσθαι τε , εἰ καὶ μνηστέρων ἐπιτηδὲς ἀριστίης λοχόσαιν ἐν τῷ κατὰ Ἰθάκην καὶ Σάμην πορθμῷ . καὶ ἐπὶ πᾶσι προώσασα ἢ ἐν τῷ βασιλικῷ νεανία σύνεσις , ἔτι δὲ μάλιστα ἡ Ὀμηρικὴ δευνότης , ὡς ἐπειδὰν πρώτην ἀκτήν Ἰθάκης ἀφίκτηαι , χοὴ νῆα * μὲν ἐς πόλιν ὀτρύναι καὶ πάντας ἑταίρους , αὐτὸν δὲ πρώτιστα συζώτην εἰσαμικέσθαι καὶ ἀναπαύ - σασθαι τὴν νύκτα , τὸν δὲ Εὐμαῖον ὀτρύναι εἰς τὴν πόλιν ἀγγελὸν ἑρόντα τῇ Πηνελόπῃ , οὕνεκά οἱ σῶς ἐστὶ καὶ ἐκ Πύλου ἦλθε , παθεῖ τὴν σύννοιαν . καὶ οὕτω τοῦ λοιποῦ * ἔργων ἔχεται , καταστήσασα προεκθετικῶς τὴν τῶν ἐφεξῆς μεταχειρίσιν , ἐν οἷς ἐπανελθὼν Τηλέμαχος , ὁ μέχρι νῦν οἰκονομικῶς παρὰ τῷ Μενέλαῳ διάγων , τοὺς τε ἑλλοχῶντας διαφύγει καὶ τὸν πατέρα εὑρήσει καὶ στείλας ἐς πόλιν εὐτυχῆσι τὸ ἐν ἀδείᾳ τῶν πατρῴα γνωρίσαι καὶ βουλεύσασθαι σὺν αὐτῷ πῃθανῶς περὶ τῶν εἰσέπειτα πρακ - τείων . ὁ περ οὖν ἂν ἐπλάσθη γενέσθαι πῃθανῶς , εἰ φθάσας ὁ Τηλέμαχος ἦλθεν ἀφ’ Ἰανοῦ πρὸς τὴν Ἰθάκην , καὶ μὴ εὐτυχῶς ἀναμείνας τὸν ὥς ἄρτι καιρὸν ἐφρόνησεν , ὡς εἰκὸς , νῦν τὴν ἐπ’ ἀγαθῷ ταύτην ἐπάνοδον , καθ’ ἣν εἶρον οἴκοι τὸν ψιλαρμένον . Ὅρα δὲ τὸ ὑπομνήσασα γενικῇ συνταχθὲν μετὰ καὶ αἰτιατικῆς · καὶ ἐστιν οὕτω σύνηθες . τοιούτων δὲ καὶ τὸ , τὸν δεῖνα ἀναμνησκέιν τοῦδε τινός . Καὶ ὅτι Πεισίστρατος μὲν μαλακὸν ὕπνον εὔδει οἷα ἔχων ἀφροντίστως , Τηλέ - μαχος δὲ ἐγρήγορε μοιμνῶν ἐπὶ τῷ πατρὶ . μαλακὸς δὲ ὕ*πνος ὁ καὶ γλυκὺς καὶ ἀμβρόσιος διὰ τὴν ἀμβροσίαν νύκτα · μετ’ ὀλίγα δὲ καὶ ἥδης , ὡς δηλοῖ τὸ , Νεστορίδην δὲ ἥδεος ὕπνον ἔμειρε λαξ ποδὶ κινήσας , ὁ καὶ ὁ πατὴρ τοῦ Πεισιστράτου Νέστωρ ἐν Ἰλιάδι ἐπὶ τῷ Λιομήδει παποιχὲν ὑπνούντι . δήλον δὲ ὅτι καὶ τραχύς τις ἂν ἢ σκληρὸς ὕπνος λεχθείη πρὸς διαστολὴν τοῦ μαλακοῦ , ὅτε τὸν ἀνακλι - θέντα μέριμναι κεντρίζουσι . Τὸ δὲ μελεδήματα ἔχει τι ἀστείον εἴπερ τὸν μὲν Νεστορίδην λυσμιελὴς ὕπνος ἔχει · τοιοῦτος γὰρ τις ὁ μαλακός · τὸν δὲ Τηλέμαχον μελεδήματα . Ἐγγὺς δὲ σπου - δαίου καὶ ἀστείου ἀντιθέτου καὶ τὸ ἔχεισεν · ὁ μὲν γὰρ Τηλέμαχος κείται , τὰ δὲ ἐπὶ τῷ πατρὶ μελεδή - ματα ἐγείρεται αὐτῷ ἐν ψυχῇ . Τὸ δὲ ἐγείρειν θέμα ἐστὶ τοῦ ἐγρηγορεῖν . ἀπ’ αὐτοῦ γὰρ ὁ ἐγρήγορα μέσος παρακείμενος . οὐ ἢ ἄγχοι οἰκεία ἐνταῦθα . δήλω γὰρ ὡς ἐγρήγορεν ὁ ἐν θυμῷ μελεδήματα ἐγεί - ρων νυκτός . Τὸ δὲ ἄγχοι ἰσταμένην , πρόσφατα εἶναι δηλοῖ τῷ Τηλέμαχῳ τὰ εἰς νόστον ἐρεθίζοντα νοήματα , οὐ πάλαι ἀλλὰ νῦν ἄγχοῦ παραστάντα κατὰ τινα ἀρχίνοιαν . Τὸ δὲ οὐκέτι καλὰ , ἐπιόρηματικῶς ἐφρέθη ἀντὶ τοῦ οὐ καλῶς , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ . Τὸ δὲ οὕτω ὑπερημάλους ἐμφανέων ἐπήγαγε τὸ , μὴ κατὰ πάντα φάγωσιν , ὁ πάντη ὑπερημάλων ἐστὶ . δήλων δὲ ὅτι τὶ , * πάντα καταφαγεῖν , παντελῆ διαπᾶνην δηλοῖ καὶ οὐ κατὰ τὴν τοῦ ἀλλως φραγῶν · ὁ περ ὅμοιον καὶ
Lemmas: ἐκ ὁ κατά αὐτός Ἀθηνᾶ , καιρός εἰμί ἤδη ὁ ἐπανέρχομαι αὐτός , μή καί γίγνομαι τίς ὁ μή θελητής αὐτός . διό καί εἰς εὐρύχορος Λακεδαίμων ὁ Ἀθηνᾶ πλάσσω ἥκω νόστος ὑπομιμνήσκω ὡς οἷος ἐκλανθάνω καί ὀτρύνω νέομαι , οὐ ὡς ἐν ὄνειρος , ἀλλά ἐναργής . ὁ Νεστορίδης μέν γάρ μαλακός δάπτω ὕπνος . Τηλέμαχος δέ οὐ ὕπνος ἔχω γλυκύς , ἀλλά ἐπί θυμός νύξ διά ἀμβρο - σίνη μελέδημα πατήρ χέω . αζυγνιπαω οὖν συννοέω Ἀθηνῆς ὑπομνήσκω , ὡς οὐκέτι καλός δόμος ΕΠΟ τῆλε ἀλάομαι , κτῆμα τε προλείπω ἀνήρ τε οὕτως ὑπερημάλους , μή τίς κατά πᾶς φάω - γωσι κτῆμα διασῴζω . εὐλάζω δέ καί μή ποτός οὐ ἕωρ οἴκοι αμιμονος μήτηρ , οἷος εἰδοί ὡς ἤδη , καθά καί προεδοληστης , ὁ πατήρ τε Ἰκάριος κασίγνητος τε κέλομαι Εὐρύμαχος αὐτός γαμέω . ὁ γάρ περιβάλλω ἅπας μνηστήρ δῶρον καί ἐξωθελὲν ἕδνον . διό καί ἐσθίω μή ποτός ἀέκητι αὐτός δόμος ἐκ κτῆμα φέρω . εἶτα καί γνωμικός ἐπιλογίζομαι κατά ἑ - * ὁ τοιοῦτος · οἶδα γάρ οἷος θυμός ἐπί στῆθος γυνή . καινός βούλομαι οἶκος ὀφείλω , ὅς ἄν ὀπλίων , παῖς δέ πρότερος καί κορύδιον φίλιος οὐκέτι μιμνήσκω θνῄσκω , οὐδέ μεταλλεύς . εἶτα νοέω δήω εἰμί αὐτός ἔρχομαι εἰς Ἰθάκη ἐπιτρέπω αστός διωάων , ἢ τις αὐτός ἀγαθός φαίνω εἰμί , εἰσέω δή σύ θεός κυδηω παρακάμτω , θεοφδοος δηλαδή εἰμί καλός . εἰμί δέ μή ποιέω οὗτος , ἀλλά ὠμός εἰμί ὅτε καί ὁ οὗτος γίγνομαι . εἰκός δέ καί ποιέω εἄν οὗτος ὁ παῖς , εἰμί μή ὁ πατήρ ἔρχομαι καί καθίστημι τε ὁ οἶκος * ἀπείργω ὁ βουλή ὁ παῖς . ἐπί ὁ - ὁ ὑπονοέω καί λόγος ὅς εἰκός ὁ μνηστέρων καί προσβάλλω ὁ ἀγαθός ἐλπίς κατά ὁ ἀμνάς - Κῶς ἐχθρός , ὁ ὁ αὐτός βίος κατέδω , βούλομαι ἑός νῆσος ἀπέχω εὐεργής ναῦς , νύξ δέ πλέω , θαυφαω καί ὡς πέμπω οὐρός ὄπισθεν θεός ὅς αὐτός φυλάσσω τε ῥύομαι τε , εἰμί καί μνηστέρων ἐπιτηδές ἀρίστιος λοχοσος ἐν ὁ κατά Ἰθάκη καί Σάμη πορθμός . καί ἐπί πᾶς προωθέω ἢ ἐν ὁ βασιλικός νεανίας σύνεσις , ἔτι δέ μάλιστα ὁ ομηρικός δευνοτεω , ὡς ἐπειδάν πρῶτος ἀκτή Ἰθάκη ἀφικνέομαι , χοή ναῦς * μέν εἰς πόλις ὀτρύνω καί πᾶς ἑταῖρος , αὐτός δέ πρῶτος συζάω εἰσαμικέσθαι καί ἀναπαύω - σάω ὁ νύξ , ὁ δέ Εὔμαιος ὀτρύνω εἰς ὁ πόλις ἀγγέλλω εροειντα ὁ Πηνελόπη , οὕνεκα ὁ σῶς εἰμί καί ἐκ Πύλος ἔρχομαι , πάθος ὁ σύννοια . καί οὗτος ὁ λοιπός * ἔργον ἔχω , καθίστημι προεκθετικῶς ὁ ὁ ἐφεξῆς μεταχείρισις , ἐν ὅς ἐπανέρχομαι Τηλέμαχος , ὁ μέχρι νῦν οἰκονομικός παρά ὁ Μενέλαος Διάγων , ὁ τε ἑλλοχῶντας διαφεύγω καί ὁ πατήρ εὑρίσκω καί στέλλω εἰς πόλις εὐτύχησις ὁ ἐν ἄδεια ὁ πατρῷος γνωρίζω καί βουλεύω σύν αὐτός πῃθανῶς περί ὁ εἰσέπειτα πρα - τέιο . ὁ περ οὖν εἄν πλάσσω γίγνομαι πῃθανῶς , εἰμί φθάνω ὁ Τηλέμαχος ἔρχομαι ἀπό Ἰανός πρός ὁ Ἰθάκη , καί μή εὐτυχής ἀναμένω ὁ ὅς ἄρτι καιρός φρονέω , ὡς εἰκός , νῦν ὁ ἐπί ἀγαθός οὗτος ἐπάνοδος , κατά ὅς εἴρω οἴκοι ὁ ψιλαρμένον . Ὅρας δέ ὁ ὑπομιμνῄσκω γενικός συντάσσω μετά καί αἰτιατικός · καί εἰμί οὗτος συνήθης . τοιοῦτος δέ καί ὁ , ὁ Δεῖνα ἀναμιμνήσκω ὅδε τις . καί ὅτι Πεισίστρατος μέν μαλακός ὕπνος εὕδω οἷος ἔχω ἀφρόντιστος , τῆλε - μῆχος δέ ἐγρήγορος μοιμνα ἐπί ὁ πατήρ . μαλακός δέ ὕπνος ὁ καί γλυκύς καί ἀμβρόσιος διά ὁ ἀμβρόσιος νύξ · μετά ὀλίγος δέ καί οἶδα , ὡς δηλόω ὁ , Νεστορίδης δέ ἦδος ὕπνος μείρομαι λαξ πούς κινέω , ὁ καί ὁ πατήρ ὁ Πεισίστρατος Νέστωρ ἐν Ἰλιάς ἐπί ὁ λιομηδομαι παποιχω ὑπνόω . δῆλος δέ ὅτι καί τραχύς τις εἄν ἢ σκληρός ὕπνος λέγω πρός διαστολή ὁ μαλακός , ὅτε ὁ ἀνακλι - θέω μέριμνα κεντρίζω . ὁ δέ μελέδημα ἔχω τίς ἀστεῖος εἴπερ ὁ μέν Νεστορίδης λυσμιαιρεω ὕπνος ἔχω · τοιοῦτος γάρ τις ὁ μαλακός · ὁ δέ Τηλέμαχος μελέδημα . ἐγγύς δέ ἕπω - δαίω καί ἀστεῖος ἀντίθετος καί ὁ χέω · ὁ μέν γάρ Τηλέμαχος κεῖμαι , ὁ δέ ἐπί ὁ πατήρ μελεδή - μάτη ἐγείρω αὐτός ἐν Ψυχή . ὁ δέ ἐγείρω θέμα εἰμί ὁ γρηγορέω . ἀπό αὐτός γάρ ὁ ἐγρήγορος μέσος παράκειμαι . οὖον ἢ ἄγχω οἰκεῖος ἐνταῦθα . δῆλος γάρ ὡς ἐγείρω ὁ ἐν θυμός μελέδημα ἐγώ - ῥόος νύξ . ὁ δέ ἄγχω ἵστημι , πρόσφατος εἰμί δηλόω ὁ Τηλέμαχος ὁ εἰς νόστος ἐρεθίζω νόημα , οὖον πάλαι ἀλλά νῦν ἀγχοῦ παρίστημι κατά τις ἀρχῖνος . ὁ δέ οὐκέτι καλός , ἐπιόρηματικῶς φέρω ἀντί ὁ οὖον καλῶς , ὡς καί αλλαχού . ὁ δέ οὗτος ὑπερημάλους ἐμφαίνω ἐπάγω ὁ , μή κατά πᾶς ἐσθίω , ὁ πάντῃ ὑπερημάλων εἰμί . δῆλος δέ ὅτι τίς , * πᾶς κατεσθίω , παντελής διαφαίνω δηλόω καί οὖον κατά ὁ ὁ ἀλλως φραγή · ὁ περ ὅμοιος καί