eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1926
μῆλανες , τὰ δὲ κάτω ὑπόλευκοι , ὁποῖαι καὶ αἱ χελιδόνες κατὰ τὸν εἰπόντα τὸ , χελιδὸν ἐπὶ γαστέρα λευκά , ἐπὶ νῶτα μέλαινα . Αἰθαλόντος δὲ μεγάρου μέλαθρον λέγει τὴν ὀροφήν . διὸ ἐρεῖ ἐν τοῖς ἐξῆς · ὅη τότε ἀνέσχεν Ἀθηρᾶ αἰγίδα ὑψόθεν ἐξ ὀροφῆς , ὡς ταυτὸν εἶναι ὀροφήν καὶ μέλαθρον . καὶ νῦν μὲν ἐντελῶς ἐφρόδη μέλαθρον οἶκον · ὕστε δὲ μέλαθρον ὁ οἶκος ἕπας λέγεται , ἀπὸ μέρους λαλεῖται , ὡς περ καὶ στέγῃ , καὶ τῆρος ὁ αὐτὸς ἀπὸ τοῦ σκέπτοντος ὀνομάματος , μέρος καὶ αὐτοῦ ὄντος . αἰθαλὸν δὲ ἡ παρὰ τὸ αἴθω , ἐξ οὗ καὶ τὸ μέλαθρον διὰ τὸ αἰθόμενον δηλαδὴ πῦρ ἐν ταῖς κατὰ τὴν ἰστίαν θυσίαις , ἢ τὸ καταλαμπομένον καὶ πολύφωτον παρὰ τὸ αἴθων ἤκουν λάμπειν , ἄφ’ οὗ καὶ αἴθηρ . Τὸ δὲ , χελιδόκμ ἰκέλη ἄντην ἤκουν ἄντιχος , καὶ πρὸ ὀλίγων ἐν τῇ τοῦ τόξου κείτᾳ δοκιμασία . ἐκεῖ μέντοι πρὸς τὴν τῆς γεννᾶς ὠδὴν παρελήπται ἡ χελιδών . Ὅτι ἀρετὴ καὶ ἐνταῦθα ἡ ἀνδρία ἐν τῷ , ὁ δεῖνα καὶ δεῖνα ἀρετή , ἕσαν ἐξοχ’ ἀριστοί , τῶν ὅσοι ἐτ’ ἐζων περὶ τε ψυχῶν ἑμάχοντο . τοῦτο δὲ καὶ παροι - μιῶδες ἐστίν . οἱ γὰρ ἐπιαινῶντως ἀγωνιζόμενοι τὸν περὶ ψυχῆς θεῖν λέγονται , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ , ἢ τὸν περὶ ψυχῆς μάχεσθαι ἢ ἀγωνίζεσθαι . μετρεῖ δὲ ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα ἐξ εἶναι τοὺς ἐν τοῖς περιλει - πομένοις μνηστίοις ἀρίστους , ἐνδιαγνῶνος ὡς αὐτῶν πισότων ἑτεραλῆς αὐτίκα νίκη προσέσται τῷ Ὀδυσσέῖ . Ὅτι σχῆμα εἰς τινα στερηθέντα βοηθοῦ φ’ ἐπεποίθει τὸ , ὦ φίλοι , ἤδη σχήσω , τούτεστιν ἐγχει , ἄνηρ ὁδε χείρας ἀάπτους , καὶ δή οἱ ὁ δεῖνα ἐβη κενὰ εὐήματα εἰπών , ἤκουν κενανυχλῆς , κενὰ πανησάμενος ὡς εἰς βοηθεῖν . Ἀγέλαος δὲ τοῦτο λέγει ὡς τοῦ μυνθικοῦ Μέντορος ἀφανισθέντος . Τὸ δὲ , ὦ φίλοι , ἤδη σχήσω ἄνηρ ὁδε χείρας , ὁ Λύκωμαχος πρὸ τούτων . οὐ γὰρ σχήσω , ἔφη . ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐδεδίει τὸν Ὀδυσσέα , οὗτος δὲ ἀλογίστως καταθαρρεῖ . Ὅτι ὁ μετὰ τινα ἕνα καταφρονῶν τῶν ἐπιλοίπων ἀνταγωνιστῶν ἐρεῖ · τῶν δ’ ἄλλων οὐ κῆδος ἤτοι φρον - τὶς , ἐπὴν οὗτος γε πέσῃ . Καὶ ὅ*ρα τὸ πέσῃ κοινῶς καὶ ἀπλοϊκῶς λεχθὲν ἀντὶ τοῦ ἀποθάνῃ καὶ οὐχ’ ὡς τὸ , δεδονῦπτος Οἰδίπόδω · ἐκεῖνο γὰρ ποιητικώτερον . Ὅτι τὰς μὲν βολὰς τῶν περὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐπιτυχεῖς ποιεῖ , τῶν δὲ μνηστῆρων βαλλόντων ἄλλος μὲν σταθμὸν εὐσταθὲς μεγάρου 1926βεβλήκα , ἄλλος δὲ θυ*οὴν πενινῶς ἀφαρῦναι , ἄλλος δ’ ἐν τοίχῳ μελὴν πέσε χαλκοφάρεα · ὁ περ διατὶ ἀποσαροξύνεται , ἀλλαχοῦ δηλήλωται . ἀχρηστὶαν δὲ στρατιωτικὴν οὐ ῥηθέντες στίχοι φράζουσι . Τὸ δὲ , ἐν τοίχῳ πέσων , ἀντὶ τοῦ ἐνέπεσε τῷ τοίχῳ . Μελιαν δὲ τὸ ἕγχος λέγει ὡν τρόπον καὶ δόρυ , πλὴν ἐκεῖνο μὲν γενικῶς , τοῦτο δὲ ἀπὸ αἴδους δένδρου τῆς μελίας . διὸ καὶ μελιανον τὸ τοιοῦ - τον μετουσιαστικῶς . καὶ ἄλλως δὲ τὰ μελία ὁμωνύμως νῦν ἐφύεθη τῷ ὕλῳ . ὡς γὰρ πον ἐλέφας τὸ ἐξ ἐλέφαντος * όστούν , οὕτω καὶ μιλία τὸ ἐκ μελίας δόρυ , καθὰ καὶ Ἡπειρος ἢ ἀντικρὺ τῆς Ἰθάκης περαία γῆ ὁμωνύμως τῇ ὕλῃ . καθ’ ὁμοιον δὲ λόγον καὶ ἄσπετον οὐδας μετ’ ὀλίγα κείται τὸ πάντη ὀλίγον ὁμωνύμως τῇ ἀσπέτῳ γῇ καὶ ἀπειρον . ἐρεῖ γὰρ · οἱ μὲν ἐπειθ’ ἅμα πάντες ὀδύς , τούτεστι δακτικῶς , ἕλον ἄσπετον οὐδας , τούτεστι τὸ ὑποκείμενον ὀλίγον ἕδαφος . Ἰστέον δὲ ὅτι τοὺς ῥηθέντας τρεῖς στίχους καὶ μετ’ ὀλίγα οὕτω τίθησι ὁ ποιητὴς δίχα παραποιήσεως . διὸ τινες ἀβέλιον ἐκείνους ὡς ταντολογούντας . Ὅτι ἀδίκων ἀνδρῶν παραστατ*κὸν τὸ , οἱ μεμᾶσιν ἡμέας ἐξεναρίξα ἐπὶ προτείροισι κακοῖσι , ἤκουν καὶ τοι αὐτοὶ προκαταρξάντες τοῦ κακοῦ , ὁ καὶ θλίψει τὸν Ὀδυσσέα , εἰ πῶ κακῶν καταρξάντες οἱ μνηστήρες εἶτα καὶ κατὰ τῶν κακωθέντων ἀναιδεύονται . Ὅτι τέσσαρσιν ἐνταῦθα ἐριζῆς ὄνόμασιν ἐν ῥήμα ἐπηγχαί , εἰπὼν πᾶν συντόμως οὕτως · Ὀδυσσεὺς μὲν τὸν δεῖνα , Τηλέμαχος δὲ τόνδε , συβώτης δὲ ἐκεῖνον , Φιλοίτιος δὲ ἄλλον ἐσφαγε , σπουδὴ πράξας καὶ τὴν φράσιν συνεπιτεμὼν . Ὅτι Ἀμφιμέδων εἰς τῶν μνηστῆρων βάλε Τηλε - μέχον χεῖρ’ ἐπὶ * ασφῶ λῖγδην , ὁ ἑμηνευὼν ἐπηγχοῖ · ἄκρην δὲ μὴν δηλήσατο χαλκός . ἐστι γὰρ λῖγδην βαλεῖν τὸ , ἄκρον τὸ δέμμα δηλήσασθαι , ἵνα ἡ λῖγδην τὸ ξεστικῶς , ἐπιπολῆς , κατὰ δὲ τοὺς παλαιούς καὶ ἐπιφειδὴν , Ὀμηρικῶς δὲ εἰπὼν ἐπιγραβδὴν . καὶ συνίσταται τοῦτο ἐκ τοῦ , Κτήσιππος ὑπὲρ σάκος ἔγχει μακρῷ ὤμων ἐπέρραφεν . ἐξ οὐ δήλον ὡς καὶ ὁ ἐπιλῖγδην πληγὲς ἐπιγραβδὴν ἐπλήγη . γίνεται δὲ τὸ λῖγδην ὡς ἀπὸ τοῦ λίζων , λέζως ὀνοματοποιημένης . ὅθεν καὶ λίστρον ὁ ξυστὴρ μετ’ ὀλίγα ἐν τῷ , λίστροις δάπεδον δόρπον ἐξων . * εῖρηται δὲ ἅπαξ καὶ τοῦτο ἐνταῦθα . καὶ ἐν Ἰλιάδι δὲ ὁμοίως τὸ ἐπιλῖγδην . δήλη δὲ ἡ τοιαύτη ὀνοματοποιία ἐπὶ μαρμάρων λῖθων καὶ τινων τοιούτων , ὅτε ὑλῷ εἴτε σιδηρῷ ξύονται . οὕτω δὲ εὐθὺς καὶ τὸν Ἑύμαων Κτήσιππος ὑπὲρ σάκος ἔγχει μακρῷ ὤμων
Lemmas: μῆλανες , ὁ δέ κάτω ὑπόλευκος , ὁποῖος καί ὁ χελιδών κατά ὁ εἶπον ὁ , χελιδών ἐπί γαστήρ λευκός , ἐπί νῶτον μέλας . Αἰθαλόντος δέ μέγαρον μέλαθρον λέγω ὁ ὀροφή . διό εἴρω ἐν ὁ ἑξῆς · Όη τότε ἀνέχω ἀθήρα αἰγίς ὑψόθεν ἐκ ὀροφή , ὡς τατός εἰμί ὀροφή καί μέλαθρον . καί νῦν μέν ἐντελής ἐφρόδη μέλαθρον οἶκος · ὕω δέ μέλαθρον ὁ οἶκος ΕΠΑΣ λέγω , ἀπό μέρος λαλέω , ὡς περ καί στέγω , καί Τήρος ὁ αὐτός ἀπό ὁ σκέπτομαι ὄνομα , μέρος καί αὐτός εἰμί . αἴθαλος δέ ὁ παρά ὁ αἴθω , ἐκ ὅς καί ὁ μέλαθρον διά ὁ αἴθω δηλαδή πῦρ ἐν ὁ κατά ὁ ἱστιάω θυσία , ἢ ὁ καταλάμπω καί πολύφωτον παρά ὁ αἴθω ἀκέω λάμπω , ἀπό ὅς καί αἰθήρ . ὁ δέ , χελιδόκμ Ἴκελος ἄντην ἀκέω Ἄντιχος , καί πρό ὀλίγος ἐν ὁ ὁ τόξον Κεϊτά δοκιμασία . ἐκεῖ μέντοι πρός ὁ ὁ γεννάω ᾠδή παραλαμβάνω ὁ χελιδών . ὅτι2 ἀρετή καί ἐνταῦθα ὁ Ἀνδρία ἐν ὁ , ὁ Δεῖνα καί Δεῖνα ἀρετή , ἵζω ἔξοχος ἀγαθός , ὁ ὅσος ἔτι ζῶ περί τε Ψυχή μάχομαι . οὗτος δέ καί πάρος - μιωδη εἰμί . ὁ γάρ ἐπιαινῶντως ἀγωνίζομαι ὁ περί Ψυχή θέω λέγω , ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω , ἢ ὁ περί Ψυχή μάχομαι ἢ ἀγωνίζομαι . μετρέω δέ ὁ ποιητής ἐνταῦθα ἐκ εἰμί ὁ ἐν ὁ περιλύω - πίνω μνηστίοις ἀγαθός , ενδιαγνων ὡς αὐτός πίπτω ἑτεραλῆς αὐτίκα νίκη πρόσειμι ὁ Ὀδυσσεύς . ὅτι2 σχῆμα εἰς τις στερέω βοηθός ἀπό πείθω ὁ , εἰμί φίλος , ἤδη ἔχω , τουτέστιν ἔγχος , ἀνήρ ὅδε χείρ ἄαπτος , καί δή ὁ ὁ Δεῖνα βαίνω κενός ευημαρ εἶπον , ἀκέω κενανυχλεω , κενός πανησάμενος ὡς εἰς βοηθέω . Ἀγέλαος δέ οὗτος λέγω ὡς ὁ μυθικός Μέντωρ ἀφανίζω . ὁ δέ , εἰμί φίλος , ἤδη ἔχω ἀνήρ ὅδε χείρ , ὁ Λύκωμαχος πρό οὗτος . οὖον γάρ ἔχω , φημί . ἐκεῖνος μέν γάρ δείδω ὁ Ὀδυσσεύς , οὗτος δέ ἀλογίστως καταθαρσέω . ὅτι2 ὁ μετά τις εἷς καταφρονέω ὁ ἐπίλοιπος ἀνταγωνιστής εἴρω · ὁ δέ ἄλλος οὖον κῆδος ἤτοι φρον - τις , ἐπήν οὗτος γε πίπτω . καί ὥρα ὁ πίπτω κοινῶς καί ἀπλοϊκός λέγω3 ἀντί ὁ ἀποθνῄσκω καί οὐ ὡς ὁ , δεδονῦπτος Οἰδίπους · ἐκεῖνος γάρ ποιητικός . ὅτι2 ὁ μέν βολή ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιτυχής ποιέω , ὁ δέ μνηστήρ βάλλω ἄλλος μέν σταθμόν εὐσταθής μέγαρον εἶμι , ἄλλος δέ θυ*οὴν πενιναω ἀφαιρέω , ἄλλος δέ ἐν τοῖχος μέλη πίπτω χαλκοφαρος · ὁ περ διατί αποσαροσυνετος , ἀλλαχοῦ δηλόω . ἀχρηστία δέ στρατιωτικός οὖον εἴρω στίχος φράζω . ὁ δέ , ἐν τοῖχος πίπτω , ἀντί ὁ ἐμπίπτω ὁ τοῖχος . Μελία δέ ὁ ἔγχος λέγω ὡς τρόπος καί δόρυ , πλήν ἐκεῖνος μέν γενικός , οὗτος δέ ἀπό αἰδώς δένδρον ὁ μελία . διό καί μελιανον ὁ οιὁ - ὁ μετουσιαστικῶς . καί ἄλλως δέ ὁ μελία ὁμώνυμος νῦν φύω ὁ ἰάλλω . ὡς γάρ πως ἐλέφας ὁ ἐκ ἐλέφας * ὀστέον , οὗτος καί μίλιον ὁ ἐκ μελία δόρυ , καθά καί Ἤπειρος ἢ ἀντικρύ ὁ Ἰθάκη περαίας γῆ ὁμώνυμος ὁ ὕλη . κατά ὅμοιος δέ λόγος καί ἄσπετος οὖδας μετά ὀλίγος κεῖμαι ὁ πάντῃ ὀλίγος ὁμώνυμος ὁ ἄσπετος γῆ καί ἤπειρος . εἴρω γάρ · ὁ μέν ἔπειτα ἅμα πᾶς ὄζω , τουτέστι δακτικῶς , αἱρέω ἄσπετος οὖδας , τουτέστι ὁ ὑπόκειμαι ὀλίγος ἔδαφος . ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἴρω τρεῖς στίχος καί μετά ὀλίγος οὗτος τίθημι ὁ ποιητής δίχα παραποίησις . διό τις ἀβέλιον ἐκεῖνος ὡς ταντολογούντας . ὅτι2 ἄδικος ἀνήρ παραστατικός ὁ , ὁ μέμονα ἡμεῖς ἐξεναρίζω ἐπί προτειροις κακός , ἀκέω καί ὅς αὐτός προκατάρχω ὁ κακός , ὁ καί θλῖψις ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί πῶ κακός καταρράσσω ὁ μνηστήρ εἶτα καί κατά ὁ κακόω ἀναιδεύομαι . ὅτι2 τέσσαρες ἐνταῦθα ἐρίζω ὄνομα ἐν ῥῆμα ἐπηγχαί , εἶπον πᾶς σύντομος οὕτως · Ὀδυσσεύς μέν ὁ Δεῖνα , Τηλέμαχος δέ ὅδε , συβώτης δέ ἐκεῖνος , Φιλοίτιος δέ ἄλλος ΕΣΦΑ , σπουδή πράσσω καί ὁ φράσις συνεπιτέμνω . ὅτι2 Ἀμφιμέδων εἰς ὁ μνηστήρ βάλλω τῆλε - μέχον χείρων ἐπί * ασφῶ λίγδην , ὁ ἑμηνευὼν ἐπεγχέω · ἄκρος δέ μήv δηλέομαι χαλκός . εἰμί γάρ λίγδην βάλλω ὁ , ἄκρος ὁ δέμα δηλέομαι , ἵνα ὁ λίγδην ὁ ξεστικῶς , ἐπιπολή , κατά δέ ὁ παλαιός καί επιφειδος , Ὀμηρικός δέ εἶπον ἐπιγραβδὴν . καί συνίστημι οὗτος ἐκ ὁ , Κτήσιππος ὑπέρ σάκος ἔγχος μακρός ὦμος ἐπιρράπτω . ἐκ οὖον δῆλος ὡς καί ὁ ἐπιλῖγδην πληγή ἐπιγραβδὴν πλήσσω . γίγνομαι δέ ὁ λίγδην ὡς ἀπό ὁ λίζω , λέζος ονοματοποιημένος . ὅθεν καί λίστρον ὁ ξυστήρ μετά ὀλίγος ἐν ὁ , λίστρον δάπεδον δόρπον ἔχω . * εἴρω δέ ἅπαξ καί οὗτος ἐνταῦθα . καί ἐν Ἰλιάς δέ ὁμοίως ὁ ἐπιλῖγδην . δῆλος δέ ὁ τοιοῦτος ὀνοματοποιία ἐπί μάρμαρος λίθος καί τίνω τοιοῦτος , ὅτε ἰάλλω εἴτε σιδήρεος ξύω . οὗτος δέ εὐθύς καί ὁ Ἑύμαων Κτήσιππος ὑπέρ σάκος ἔγχος μακρός ὦμος