eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1466
ἐκφοροῦντῆς τι τῆς λύπης ἐν τῷ προφέρειν τὰ θλιβόντα . Ὅτι τῷ ἐρωτῶντι συνιστὸν τινα , οἰκείων * τῷ , νῦν ἐθέλω ἔπος ἄλλο μεταλλάξαι καὶ ἐρεσθαι , ἐπὶ περιοίδε δικαίας ἤδη φρόνιν ἄλλων . ἤτοι περισσότερον τῶν ἄλλων δικαίως ἐστι καὶ φρόνιμος . φρόνιν γὰρ νῦν μὲν , ἐπὶ τῆς φρονήσεως τῆδησιν . ἐν δὲ τῷ , κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε , δοκεῖ καὶ τὴν καταφρόνησιν οὕτω καλεῖν ὡς ἐκεῖ ἡμῆθησετα . οὐ πάνυ δὲ δήλον εἰτε πρωτότυπον ἡ φρόνις , εἰτε συγχίζεται ἀπὸ τοῦ φρόνησις . Ὅτι παραφρά - ζων συντόμως ὁ ποιητὴς τὸ ἐν Ἰλιάδι περὶ Νέστορος πλατέτερον ἱστορηθέν , τῷ δ' ἤδη δύο μὲν γενεὰς μερόπων καὶ τὰ ἔξης , φησί . τοῖς γὰρ δή μιν φασίν ἀνάξαιθαι γένε' ἀνθρώπων . ὁ ἔστι βασιλεύσαι κατὰ τὰς ἀνθρώπων γενεάς . εἰτα σμινύων τὸ πολυχρόνιον , φησίν . ὡς τέ μοι ἀθανάτοις ἰνδάλ - λεται εἰσοράσασθαι . τουνέστι θεῷ ἔοικε διὰ τε τὸ ἄλλως μακρὸν τοῦ χρόνου , καὶ διὰ τὸ ἐν βασιλείᾳ πολυχρόνιον , ὡς θεῖον ὄν τὸ * τοιούτων πολυτελές . Καὶ ὅρα τὸ ἰνδάλλεται . οὐ γὰρ θεὸς ἀντιχρῆς ὁ ἐπὶ μακρῶν βιούς , ἀλλὰ θεοῦ ἰνδέλημα . καὶ λέγει ἄν τοιούτων τι ὁ Ἰηλιώργος , θεοῦ ἰδίων , τὸ μακρὸν τοῦ εἶναι . μακρόθιος δὲ ὁ Νέστωρ , ὥστε καὶ ἰνδέλημά τι ἔχει πρὸς θεόν . Τὸ δὲ τοῖς ἀνάξα - σθαι γένεα , πλατέτερον μὲν ἐν τῇ Ἰλιάδι ἐφράθη . τῶν δέ , ἀρχεῖα τοσούτων ἐπών . ὡς δὴν μὲν ἡμι - κία ἀνδρῶν ὑπρχόνων τῷ Νέστορι ἐν νέων ἀκμίσασαι καὶ παρακμάσασαι , ἐχρήντο , αὐτὸς δὲ τρίτης ἤδη γενεάς . Ὅτι σύντομος καὶ σαφὴς ἐρώτησις καὶ ποικιλὴ τῷ , πῶς ἔθικεν Ἀγαμέμνον . ποῦ Μετίλαος ἦν . τινα δ' αὐτὸ μὴσάτ' ὀλεθρον Αἰγισθος . ἡ οὐχ Ἄργος ἦν Ἀχαιζοῦ , ἀλλὰ πη ἄλλη πλάζτο . ἔοικε δὲ πῶς καὶ συνήθη προσεχθῆσαι ἡ τοιαύτη ἐρώτησις , ὑπάρχουμένη , διδαχθησισθαι πάντα τὰ ἐρωτηθέντα . Ἐν τούτοις δὲ καὶ δολομητὶν εἰπὼν τὸν Αἰγισθον , ἐπάρχει . ἐπὶ ἐκπανε πολλὸν ἀρείω . ὡς δήθεν τοῦ δόλου ὑπὸ τῶν ἀσθενεστέρων τεχνουμένων . Ἄργος δὲ Ἀχαιζῶν τὴν Πελοπνησσον λέγει , πρὸς διαστολὴν ἔχον μὴ Ἀχαιζῶν . οἷον τοῦ Ἀμφιλοχιοῦ , τοῦ Θετταλικοῦ , τοῦ Κιλίκιου . τοῦ κατὰ Νίσυρον . τοῦ Μακιδονικοῦ , τοῦ Τροιζηνίου . καὶ ἄλλων . τὸ δὲ τοιούτων Ἄργος , ἐκλήθη ποτὲ καὶ ἰππόζοτον ὡς καὶ μετ' ὀλίγα δηλοῦται , διὰ τὸ εἰς * τρομὴν ἵππων ἀνέθημα τῷ Ποσει - δῶνι . καὶ ἴασον δέ , ἀπὸ Ἰάσον τινὸς ἤρωος . ἐοὶ γοῦν ἐν τοῖς ἔξης ὁ ποιητὴς , εἰ πάντες σε ἰδόνεν ὅσοι ἀνέ ἴασον Ἄργος . Ὅτι δὲ Ἀχαιζῶν μὲν οἱ παλαιοὶ γράφουσι , Ἀχαιζῶν δὲ οἱ μεθ' Ὀμήρου , δεδήλωται καὶ ἄλλαχοῦ ἰκανῶς . Ἐν δὲ τῷ , ἡ οὐχ Ἄργος ἦν Ἀχαιζοῦ . ἡ πρόθεσις λείπει ἵνα λέγῃ ὅτι οὐχ ἦν ἐπὶ τοῦ Ἄργους ὁ Μετέλαος , ἡ ἀπὸ κοινοῦ νοητέον τὸ πῆ . οἷον οὐχ ἦν πη τοῦ Ἄργους , ἀλλὰ πη ἄλλη . * Ὅτι Ἰρήμιος ἰππὸτα Νέστωρ πάνταῦθα , ὥσπερ καὶ ἐν Ἰλιάδι . καὶ ζητητέον τὰ ἐκεῖ . πολλὰ γὰρ τῶν ἐνταῦθα σιγώντων ὡς ἐκεῖ γραφέντα . Ἰστίον δὲ ὅτι δύο τούτων ταυτοσήμων λέξεων τοῦ , ὁ ἰππότης καὶ ὁ ἰππὸτα , ὁ μὲν ἰππότης , ἀχρηστος εἰς μέτρον τῷ ποιητῇ διὰ τὸ ἀμφιμακρον . ὁ δὲ ἰππὸτα , χρηστὸς διὰ τὸ δακτυλικῶς ποδίζεσθαι . Ὅτι ὡσπερ ὁ τραγικὸς Κρέων , τοῦ Πολυνείκους , οὕτω καὶ ὁ Ὀμηρικὸς Νέστωρ , τοῦ Αἰγίσθου τῷ , καὶ ἄταφον καὶ ἄκλαυστον ἡμῆναι * καταψηφίζεται . ἐν οἷς φησίν ὅτι , εἰ ζώοντ' Αἰγισθον ἐπὶ μεγάροισ' ἐτεμεν ἐκ Τροίας ἰὼν ξανθὸς Μετέλαος , οὐδὲ θανόντι χυτὴν ἄν ἐπὶ γαίαν ἔχευαν . ἀλλ' ἄρα τὸν γε νῦν τε καὶ οἷνοι κατέδαψαν κεί - μενον ἐν πεδίῳ ἕκας ἄστεος . οὐδ' ἄν τις μιν ἔκλαυσεν Ἀχαιδῶν . διὰ τί ; μᾶλα γὰρ μέγα μύματο ἄργον . ποῖον γὰρ ἐκείνο ; ἡ τὸ ἀνελθεῖν τὸν βασιλέα . ἡ τὸ τῇ βασιλείᾳ ἐπιθέσθαι καὶ κρατήσαι . ἡ τὴν τῆς Κλυταιμνήστρας μοιχῆσαι . ἡ πάντα . ἵνα καὶ χορὸς οὕτως εἴη καὶ σμινὸς ὁ λόγος οὕτος τοῦ Νέστορος . καὶ νῦν μὲν , ἐμήσατό φησι μᾶλα μέ*γα ἄργον . μετ' ὀλίγα δὲ ἐοὶ , ἐκτελέσας μέγα ἄργον . προσθεὶς ἐκεῖ ἀντὶ τοῦ μᾶλα τῷ , ὁ οὐποτε ἐλπετο θυμῷ . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ μὲν ἐτεμεν , ἀπὸ τοῦ τέμω γίνεται ἀφ' οὐ καὶ ἡ συντομία . ἵνα ἡ ὡς καὶ ἐν ἄλλοις δηλοῦται , τέμω τμῶ , καὶ ἀναδι - πλεασσωμῶ , τέτμω . ὅθεν τὸ ἐτεμεν . ἤτοι κατέλαθεν . εἶρε κατ' ἐπιτομὴν δηλαδὴ οὕτω . ποιηταὶ δὲ μῶνως φιλεῖται ἡ λέξις . Λυτὴ δὲ πάνταῦθα γαῖα , χουδὴς . ἡ λυτὴ εἰς ξηρὸν χοῖν . ἀφ' ἧς τὰ τῶν τέμβων χόματα , ἤγουν ἀνεχοηματισμοὶ τάφων . Τὸ δὲ διάπτειν , πρωτότυπόν ἐστι τοῦ διαφάπταιν . ὡς καὶ τὸ μαίρειν , τοῦ μαρμαίρειν . ἀπ' αὐτοῦ δέ , καὶ * δεπταὶ αἱ μνία παρὰ Λυζό - φρονι . Αἱ δὲ Ἀχαιϊάδες , καὶ τετρασιλλάδως Ἀχαιϊδες λέγονται . ὡς δηλοὶ καὶ τῷ , Ἀχαιϊδα γαίαν ἰκάνω . Ὅτι ὑπὸ στρατηγῶν πολυτόπων ἡμῆθηται τῷ , ἡμεῖς μὲν κτίθη πολέας τελείον - τες ἀέθλους ἡμεῖς . ὅδ' ἐνκλὸς ἐποίη ταδε . Καὶ ὅρα ὡς ἀέθλους εἶρη τοὺς ἐν πολέμῳ πόνους διὰ τὸ
Lemmas: ἐκφορέω τίς ὁ λύπη ἐν ὁ προφέρω ὁ θλίβω . ὅτι2 ὁ ἐρωτάω σύνοιδα τις , οἰκέω * ὁ , νῦν ἐθέλω ἔπος ἄλλος μεταλλάσσω καί ἔρομαι , ἐπί περίειμι Δίκαιος ἤδη φρόνις ἄλλος . ἤτοι περισσός ὁ ἄλλος δικαίως εἰμί καί φρόνιμος . φρόνις γάρ νῦν μέν , ἐπί ὁ φρόνησις τῆδησιν . ἐν δέ ὁ , κατά δέ φρόνις ἄγω , δοκέω καί ὁ καταφρόνησις οὗτος καλέω ὡς ἐκεῖ ἡμῆθησετα . οὖον πάνυ δέ δῆλος εἴτε πρωτότυπος ὁ φρόνις , εἴτε συγχιζω ἀπό ὁ φρόνησις . ὅτι2 παραφρά - ζῶ σύντομος ὁ ποιητής ὁ ἐν Ἰλιάς περί Νέστωρ πλατής ἱστορέω , ὁ δέ ἤδη δύο μέν γενεά Μέροψ καί ὁ ἔξειμι , φημί . ὁ γάρ δή ὅς φημί ἀνάσσω γένος ἄνθρωπος . ὁ εἰμί βασιλεύω κατά ὁ ἄνθρωπος γενεά . εἶτα σμινύη ὁ πολυχρόνιος , φημί . ὡς τε ἐγώ ἀθάνατος ἰνδάλ - λεται εἰσοράω . τουνέστι θεός ἔοικα διά τε ὁ ἄλλως μακρός ὁ χρόνος , καί διά ὁ ἐν βασίλεια πολυχρόνιος , ὡς θέω εἰμί ὁ * τοιοῦτος πολυτελής . καί ὁράω ὁ ἰνδάλλομαι . οὖον γάρ θεός αντιχραω ὁ ἐπί μακρός βιός , ἀλλά θεός ἰνδέλημα . καί λέγω ἄν τοιοῦτος τίς ὁ Ἰηλιώργος , θεός ἴδιος , ὁ μακρός ὁ εἰμί . μακροθεος δέ ὁ Νέστωρ , ὥστε καί ἰνδέλημά τίς ἔχω πρός θεός . ὁ δέ ὁ ἀνάσσω - ἕπομαι γένος , πλατής μέν ἐν ὁ Ἰλιάς φράζω . ὁ δέ , ἀρχεῖον τοσοῦτος ἔπειμι . ὡς δήν μέν ἡμι - κία ἀνήρ υπρχοναω ὁ Νέστωρ ἐν νέος ἀκμίσασαι καί παρακμάζω , χράω , αὐτός δέ τρίτος ἤδη γενεά . ὅτι2 σύντομος καί σαφής ἐρώτησις καί ποικίλος ὁ , πῶς τίθημι Ἀγαμέμνων . ποῦ Μετίλαος εἰμί . τις δέ αὐτός μήδομαι ὄλεθρος Αἴγισθος . ὁ οὐ Ἄργος εἰμί αχαιζεω , ἀλλά πῇ ἄλλος πλάζω . ἔοικα δέ πῶς καί συνήθης προσέχω ὁ τοιοῦτος ἐρώτησις , ὑπαρχέω , διδάσκω πᾶς ὁ ἐρωτάω . ἐν οὗτος δέ καί δολομητις εἶπον ὁ Αἴγισθος , ἐπάρχω . ἐπί ἐκπανε πολύς ἄρειος . ὡς δήθεν ὁ δόλος ὑπό ὁ ἀσθενής τεχνόω . Ἄργος δέ αχαιζω ὁ Πελοπνησσον λέγω , πρός διαστολή ἔχω μή αχαιζω . οἷος ὁ Αμφιλοχίου , ὁ θεσσαλικός , ὁ Κιλίκιον . ὁ κατά Νίσυρος . ὁ μακιδονικος , ὁ Τροιζήνιος . καί ἄλλος . ὁ δέ τοιοῦτος Ἄργος , καλέω ποτέ καί ιπποζοος ὡς καί μετά ὀλίγος δηλόω , διά ὁ εἰς * τρομός ἵππος ἀνατίθημι ὁ Πόσις - δῶνι . καί Ἴασος δέ , ἀπό Ἰάσων τις ἥρως . ἑός γοῦν ἐν ὁ ἔξειμι ὁ ποιητής , εἰμί πᾶς σύ ὁράω ὅσος ἰδμάν Ἴασος Ἄργος . ὅτι2 δέ αχαιζω μέν ὁ παλαιός γράφω , αχαιζω δέ ὁ μετά Ὄμηρος , δηλόω καί αλλαχού ἱκανῶς . ἐν δέ ὁ , ὁ οὐ Ἄργος εἰμί αχαιζεω . ὁ πρόθεσις λείπω ἵνα λέγω ὅτι οὐ εἰμί ἐπί ὁ Ἄργος ὁ Μετέλαος , ὁ ἀπό κοινός νοητέον ὁ πῇ . οἷος οὐ εἰμί πῇ ὁ Ἄργος , ἀλλά πῇ ἄλλος . * ὅτι2 Ἰρήμιος ἱππότης Νέστωρ πάνταῦθα , ὥσπερ καί ἐν Ἰλιάς . καί ζητητέος ὁ ἐκεῖ . πολύς γάρ ὁ ἐνταῦθα σιγάω ὡς ἐκεῖ γράφω . ἱστίον δέ ὅτι δύο οὗτος ταυτόσημος λέξις ὁ , ὁ ἱππότης καί ὁ ἱππότης , ὁ μέν ἱππότης , ἄχρηστος εἰς μέτρον ὁ ποιητής διά ὁ αμφιμακρος . ὁ δέ ἱππότης , χρηστός διά ὁ δακτυλικός ποδίζω . ὅτι2 ὡς ὁ τραγικός Κρέων , ὁ Πολυνείκης , οὗτος καί ὁ Ὁμηρικός Νέστωρ , ὁ Αἴγισθος ὁ , καί ἄταφος καί ἄκλαυστος ἡμῆναι * καταψηφίζομαι . ἐν ὅς φημί ὅτι , εἰμί ζῷον Αἴγισθος ἐπί μέγαρον τέμνω ἐκ Τροία εἶμι ξανθός Μετέλαος , οὐδέ θνῄσκω χυτός ἄν ἐπί γαῖα χέω . ἀλλά ἄρα ὁ γε νῦν τε καί οἶνος καταδάπτω κύ - μένω ἐν πεδίον Ἕκας Ἄστυ . οὐδέ ἄν τις ὅς καλέω αχαιδηω . διά τίς ; μῆλον γάρ μέγας μύματο Ἄργος . ποῖος γάρ ἐκεῖνος ; ὁ ὁ ἀνέρχομαι ὁ βασιλεύς . ὁ ὁ ὁ βασίλεια ἐπιτίθημι καί κρατέω . ὁ ὁ ὁ Κλυταιμνήστρα μοιχάω . ὁ πᾶς . ἵνα καί χορός οὕτως εἰμί καί σμινὸς ὁ λόγος οὗτος ὁ Νέστωρ . καί νῦν μέν , μήδομαι φημί μῆλον μέ*γα Ἄργος . μετά ὀλίγος δέ ἑός , ἐκτελέω μέγας Ἄργος . προστίθημι ἐκεῖ ἀντί ὁ μῆλον ὁ , ὁ οὔποτε ἔλπω θυμός . ἱστίον δέ ὅτι ὁ μέν τέμνω , ἀπό ὁ τέμνω γίγνομαι ἀπό οὖον καί ὁ συντομία . ἵνα ὁ ὡς καί ἐν ἄλλος δηλόω , τέμνω τμάω , καί ἀναδίδωμι - πλεασσωμῶ , τμάω . ὅθεν ὁ τέμνω . ἤτοι κατέρχομαι . εἴρω κατά ἐπιτομή δηλαδή οὗτος . ποιητής δέ μῶν φιλέω ὁ λέξις . Λυτός δέ πάνταῦθα γαῖα , χουδη . ὁ λυτός εἰς ξηρός χόω . ἀπό ὅς ὁ ὁ τέμβων χοματη , ἤγουν ανεχοηματισμοω τάφος . ὁ δέ διάπτω , πρωτότυπος εἰμί ὁ διαφάπταιν . ὡς καί ὁ μαιρεω , ὁ μαρμαίρω . ἀπό αὐτός δέ , καί * δεπταὶ ὁ μνίον παρά Λυζό - φρόνις . ὁ δέ Ἀχαιιάς , καί τετρασιλλάδως Ἀχαιίς λέγω . ὡς δηλόω καί ὁ , Ἀχαιίς γαῖα ἱκάνω . ὅτι2 ὑπό στρατηγός πολύτοπος ἀμάω ὁ , ἐγώ μέν κτείνω πολύς τελέω - αἱρέω ἆθλος ἐγώ . οδός ἐνκλὸς ποῖος ὅδε . καί ὁράω ὡς ἆθλος εἴρω ὁ ἐν πόλεμος πόνος διά ὁ