eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1877
Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Τ . περὶ τοῦ Ὀδυσσέως ἐδήλωσε . Τὸ δὲ , αὐχένας ἥξει , διαλυθὲν σαφέστερον φράζεται , οἷον , αὐχένας ἕαξεν . ἄλλως μέντοι συνῆμπτωσιν ἔχει πρὸς ἀόριστον τὸν δηλοῦντα τὸ ἥγαγε . Φυσικῶς δὲ κατὰ ἰδιότητα , καθὰ λέοντες , οὕτω καὶ ἄετοί τῶν ἀλισκομένων τοὺς αὐχένας ἀγνύουσι , ἐκκλίνοντες τὴν ὡς εἰκὸς ἐκ τῆς κεφαλῆς ἐπιβολήν . Τὸ δὲ , οἱ δ’ ἐκέχυτο , πάνυ καιρίως ἔχει . κεχύσθαι γὰρ κατὰ γῆς δοκεῖ τὰ παρειμένα σώματα . Ὡσα δὲ καὶ τὸ αἰθέρα ἢ ἡμέρα θηλυκῶς λεχθὲν , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις γίνεται . ἐς αἰθέρα γάρ , φησι , διὰν ἀέρθη . Μέλαθρον δὲ κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ ἔξοχον τῆς δοκοῦ μέρος , οὕτω λεγόμενον διὰ τὸ μελαίνεσθαι καὶ σκέπεσθαι ὑπὸ ἡλίου . Τὸ δὲ , οὐκ ὕναρ ἀλλ’ ὕπαρ ἐσθλόν , καὶ παροιμιώδης ἐστὶν ἐπὶ τῶν ἐμφανῶν ἀγαθῶν . ἀντίκειται δὲ τὸ ὕναρ καὶ τὸ ὕπαρ . * καὶ γίνεται ὕναρ μὲν παρὰ τὸ ὄν καὶ τὸ αἴρειν , ὕπαρ δὲ παρὰ τὸν ὕπνον καὶ τὸ αἴρειν , ἵνα εἴεν ὕπαρ μὲν ὕπνον ἄρσις διὰ τὴν ἐγρήγορσιν , ὡς οἴονεἰ ὕπναρ , ὕναρ δὲ παρὰ τὴν τοῦ ὄντος ἄρσιν · φαντασίαι γὰρ τὰ καθ’ ὕπνους καὶ οὐκ ἐν ὀντότητι . Τὸ δὲ , πότμον ἐφήσω , ἢ ἀντὶ τοῦ ἐπιπέψω , διὰ τινων δηλαδὴ βολῶν , ὡς ἀπὸ τοῦ ἥμη ἥσω , ἀφ’ οὗ καὶ ἡμῶν ὁ ἀκωντιστής · ἢ ἀσπειότερον ἀντὶ τοῦ ἐντελοῦμαι , ἀπὸ τοῦ ἐφήμι , ὅθεν καὶ ἐφεστη ἢ ἐντολή , ἵνα λέγῃ , ὅτι ὕλεθρον ἐντελοῦμαι αὐτοῖς , ὁποίων ἐπετείλατό τισι Παλλάς Ἀθῆνη ἐν τοῖς πρὸ τούτων . Πύλος δὲ συνήθως ἢ λεχανίς . οὐκ ἂν δὲ ἴσως αὕτη παρὰ * τὸ πτύειν γίνοιτο , ἀλλὰ παρὰ τὸν πῦον , ὃς ἐστιν ἄπανθισμα γάλακτος , καθὰ δηλοῦνται ἄλλαχόθι , ὡς τοιούτων ἴσως ἀγγείων χρησιμογυνόντων εἰς ὑποδοχὴν πνοῦ τοῖς νομεῦσι κατὰ τοὺς προορθηθέντας γεωλούς . Τὸ δὲ , ὑποχρίνεσθαι ὕνειρον , τὸν ὕνειροχρίτην συντίθησι . Τὸ δὲ , ἄλλη ἀποκλίναντα , πρῶτόντουν τί ἐστι τοῦ παρακλιδὸν ἐπιώρηματος , οὐ χρήσεις ἐν τῷ , οὐκ ἂν ἄλλα εἴποιμι παρακλιδόν , ἢγουν ἀποκλίνας τῆς ἀληθείας . Ὅτι δόξαν τῷ ποιητῇ φιλοσοφησαί τι περὶ ὕνειρων ὡς πῆ μὲν ψευδομένων , πῆ δὲ καὶ ἀληθῆ τινὰ δηλούντων , πλάττει τὴν Μηνελόπην μετὰ τὴν , ὡς ἐφρέθη , λύσιν τοῦ κατὰ τοὺς χήρας ὕνειρου λέγουσαν τῷ ὕνειροχρίτῃ Ὀδυσσῆ οὕτω · ξεῖνε , ἤτοι μὲν ὕνειροι ἀμήχανοι ἀκριτωθῆναι γίνονται . οὐδὲ τι πάντα , τὰ τῶν ὕνειρων δηλαδή , τελείετα ἀνθρώποισι . καὶ τοῦτο τε γνῶμαικῶς ἐφρέθη . τὸ δὲ ἐφεξῆς τῆρας ἔχει τι συμβολικόν . ἐπάγει γάρ · δοιαὶ γὰρ τε πύλαι ἀμυερῶν εἰσὶν ὕνειρων · αἱ μὲν γὰρ κεράεσσι ττενίχονται , αἱ δ’ ἐλέφαντι · τῶν οἱ μὲν ἂν ἐλθῶσι διὰ τριστοῦ ἐλέφαντος , οἱ δ’ ἐλεφαίρονται , ἐπὶ ἀκράαντα φέροντες . οἱ δὲ διὰ ξεστῶν κεράων ἐλθῶσι θύραζε , οἱ ὅ’ ἔνυμα κραίνοισι , θροτῶν ὅτε κέν τις ἴδηται . ἀλλ’ ἐμοὶ οὐκ ἐντεύθεν οἴομαι αἰῶν ὕνειθρον ἐλθόμεν · ἢ γὰρ ἂν ἀσπαστὸν ἐμοὶ καὶ παιδὶ γίνοιτο , ἀλλὰ δηλονότι ἐκ τῆς ἐλεφαντίνου πύλης ὁ κατὰ τοὺς χήρας ἤλθέ μοι ὕνειρος . ὅνειε γὰρ πισθήναι ἢ Μηνελόπη ὡς τῶν τοσούτων μνηστήρων περιγενήσεταί μόνος ὁ Ὀδυσσεύς . Ἰστέον δὲ ὅτι τὰς τῶν ὕνειρων ταύτας θύρας ἐξέτρωσαν πολλοὶ τῶν σοφῶν , οἱ μὲν οὕτως , οἱ δὲ ἄλλως δι’ αὐτῶν οἰόμεντες . καὶ οἱ μὲν ἀκολουθοῦντες τῷ ποιητῇ καὶ ἐξ αὐτοῦ ἔχοντες ἀφορμὰς οὕτως πως τὰς τοιαύτας ὑπανοίγουσι θύρας τοῖς ἐθελούσι θεωρῶν τὰ κατ’ αὐτάς , λέγοντες αἴνημα τὸν λόγον εἶναι , βουλομένων εἰπεῖν , ὡς οὐ πάντες οἱ ὕνειροι ἀληθεῖς , ἀλλ’ οἱ μὲν αὐτῶν τοιούτοι , οἱ δὲ ψευδεῖς . διὸ λέγαν τὸν ποιητὴν κερατίνην μὲν πύλην , ὅθεν οἱ ἀληθεῖς καὶ ἔνυμα κραίνοντες , παρηγοιμένου πως τοῦ κραίνειν τοῖς κέρασιν , ὡς ἐκ τοῦ κέρας κραεῖν καὶ κραίνω · ἐλεφαντίνην δὲ , ὅθεν οἱ ψευδεῖς καὶ ἐλεφαίρονται , ὅ ἐστι παραλογιζόμενοι , ἀπατῶντες , καὶ ἄλεσθαι μόνον ποιοῦντες . ἐντεύθεν γὰρ τὸ ἐλεφαίρω , ὡς οἶον εἰπεῖν , ἀπαίρω , οὐ χρήσεις καὶ ἐν Ἰλιάδι . οὐδ’ Ἀθηναῖον ἐλεφρημένους λάθ’ Ἀπόλλων · ὅ ἐστιν ἀπατήσας , θλίψας . ἐντεύθεν δὲ ἐστι προσάσσασθαι , ὡς εἴ γε τὸ ἐλεφαίρον ἐκ τοῦ ἐλέφαντος γίγνεται , εἰν ἂν προσάσεις ἀλλήλοις καὶ ὁ Ἑλλήνωρ καὶ ὁ Ἑλε*φήνωρ , οὐ πρὸς ἐμφρασιν μέντοι φόγου , εἴ γε μὴ ὅτε ὁ δόλων ἄτος Ὀδυσσεὺς μήτε ὁ ἀλεπτοσύνη τε ὄρρω τε κεκασμένος βασιλεὺς ψογεφῶς περιέλκονται . καὶ οὕτω μὲν τινες ὕναγρουστούσι τὰς τῶν ὕνειρων πύλας . ἕτεροι δὲ ὁμοίως μὲν , κατὰ δὲ ἀλλοίαν ἐπιβολὴν κερατίνην μὲν φασὶ τὴν ἀληθῆ καὶ διαφανῆ , ἐλεφαντίνην δὲ τὴν ἀσαφῆ καὶ συγκεχυμένην . ἐπεὶ διὰ κέρατος μὲν ἐστιν ἰδεῖν ἐνοπτησάμενον , δι’ ἐλέφαντος δὲ οὔ , ὡς οὐδὲ διὰ γάλακτος . Τινὲς δὲ συμβολικώτερον ἄλλως ἐκδιέξαιμι τὸν λόγον κερατίνην μὲν πύλην τοὺς ὀρθάλμοις ἀπέδοσαν κατὰ τὴν ἐκ μέρους συνειδοχὴν , ὅ ἐστι σύλληψιν · ἐπεὶ κερατοειδὴς ὁ πρῶτος χιτὼν τοῦ ὀρθάλμου · ἐλεφαντίνην δὲ τὸ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Τ . περί ὁ Ὀδυσσεύς δηλόω . ὁ δέ , αὐχήν ἥκω , διαλύω σαφής φράζω , οἷος , αὐχήν ἄγνυμι . ἄλλως μέντοι συνῆμπτωσιν ἔχω πρός ἀόριστος ὁ δηλόω ὁ ἄγω . φυσικός δέ κατά ἰδιότης , καθά λέων , οὗτος καί ἀετός ὁ ἁλίσκομαι ὁ αὐχήν ἄγνυμι , ἐκκλίνω ὁ ὡς εἰκός ἐκ ὁ κεφαλή ἐπιβολή . ὁ δέ , ὁ δέ χέω , πάνυ καίριος ἔχω . χέω γάρ κατά γῆ δοκέω ὁ παρίημι σῶμα . ὠθέω δέ καί ὁ αἰθήρ ἢ ἡμέρα θηλυκός λέγω3 , ὡς καί ἐν ἄλλος γίγνομαι . εἰς αἰθήρ γάρ , φημί , δῖος ἀείρω . μέλαθρον δέ κατά ὁ παλαιός ὁ ἔξοχος ὁ δοκέω μέρος , οὗτος λέγω διά ὁ μελαίνω καί σκέπω ὑπό ἥλιος . ὁ δέ , οὐ ὕναρ ἀλλά ὕπαρ ἐσθλός , καί παροιμιώδης εἰμί ἐπί ὁ ἐμφαίνω ἀγαθός . ἀντίκειμαι δέ ὁ ὕναρ καί ὁ ὕπαρ . * καί γίγνομαι ὕναρ μέν παρά ὁ εἰμί καί ὁ ἀείρω , ὕπαρ δέ παρά ὁ ὕπνος καί ὁ ἀείρω , ἵνα ἄγω ὕπαρ μέν ὕπνος ἄρσις διά ὁ ἐγρήγορσις , ὡς οἱονεί ὕπναρ , ὕναρ δέ παρά ὁ ὁ εἰμί ἄρσις · φαντασία γάρ ὁ κατά ὕπνος καί οὐ ἐν ὀντότης . ὁ δέ , πότμος ἐφίημι , ἢ ἀντί ὁ ἐπιπέσσω , διά τίνω δηλαδή βολή , ὡς ἀπό ὁ ἡμέτερος ἵημι , ἀπό ὅς καί ἐγώ ὁ ακωντιιστημι · ἢ ασπειοτερος ἀντί ὁ ἐντελέω , ἀπό ὁ φῆμις , ὅθεν καί ἐφίστημι ἢ ἐντολή , ἵνα λέγω , ὅτι ὕλεθρον ἐντελέω αὐτός , ὁποῖος ἐπιτέλλω τις Παλλάς Ἀθήνη ἐν ὁ πρό οὗτος . Πύλος δέ συνήθης ἢ λεχανίς . οὐ εἄν δέ ἴσως οὗτος παρά * ὁ πτύω γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ πυός , ὅς εἰμί ἀπάνθισμα γάλα , καθά δηλέομαι ἀλλαχόθι , ὡς τοιοῦτος ἴσως ἀγγεῖον χρησιμογυνόντων εἰς ὑποδοχή πνέω ὁ νομεύς κατά ὁ προλέγω γεωλούς . ὁ δέ , ὑποχρίω ὕνειρον , ὁ υνειροχριος συντίθημι . ὁ δέ , ἄλλος ἀποκλίνω , πρῶτος τίς εἰμί ὁ παρακλιδόν ἐπιώρηματος , οὖον χρῆσις ἐν ὁ , οὐ εἄν ἄλλος εἶπον παρακλιδόν , ἤγουν ἀποκλίνω ὁ ἀλήθεια . ὅτι2 δόξα ὁ ποιητής φιλοσοφέω τίς περί υνειροος ὡς πῇ μέν ψεύδω , πῇ δέ καί ἀληθής τις δηλόω , πλάσσω ὁ Μηνελόπην μετά ὁ , ὡς φέρω , λύσις ὁ κατά ὁ χήρα υνειροος λέγω ὁ ὕνειροχρίτῃ Ὀδυσσεύς οὗτος · ξένος , ἤτοι μέν υνειροος ἀμήχανος ἀκριτωθῆναι γίγνομαι . οὐδέ τίς πᾶς , ὁ ὁ υνειροος δηλαδή , τελέω ἄνθρωπος . καί οὗτος τε γνῶμαικῶς φέρω . ὁ δέ ἐφεξῆς τῆρ ἔχω τίς συμβολικός . ἐπάγω γάρ · δοιοί γάρ τε Πύλαι αμυεραω εἰμί υνειροος · ὁ μέν γάρ κέρας τεχνίζω , ὁ δέ ἐλέφας · ὁ ὁ μέν εἄν ἔρχομαι διά τριστοῦ ἐλέφας , ὁ δέ ἐλεφαίρομαι , ἐπί ἀκράαντος φέρω . ὁ δέ διά ξεστός κέρας ἔρχομαι θύραζε , ὁ οὐ ἔνυμα κραίνω , θροος ὅτε ἄν τις ὁράω . ἀλλά ἐγώ οὐ ἐντεῦθεν οἴομαι Αἰῶν ὕνειθρον έρχομαι · ἢ γάρ εἄν ἀσπαστός ἐγώ καί παῖς γίγνομαι , ἀλλά δηλονότι ἐκ ὁ ἐλεφάντινος πύλη ὁ κατά ὁ χήρα ἔρχομαι ἐγώ ὕνειρος . όνειος γάρ πείθω ἢ Μηνελόπη ὡς ὁ τοσοῦτος μνηστήρ περιγίγνομαι μόνος ὁ Ὀδυσσεύς . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὁ υνειροος οὗτος θύρα ἐκτιτρώσκω πολύς ὁ σοφός , ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ ἄλλως διά αὐτός οἴομαι . καί ὁ μέν ἀκολουθέω ὁ ποιητής καί ἐκ αὐτός ἔχω ἀφορμή οὕτως πως ὁ τοιοῦτος ὑπανοίγω θύρα ὁ ἐθέλω θεωρός ὁ κατά αὐτός , λέγω αἴνημα ὁ λόγος εἰμί , βούλομαι εἶπον , ὡς οὖον πᾶς ὁ υνειροος ἀληθής , ἀλλά ὁ μέν αὐτός τοιοῦτος , ὁ δέ ψευδής . διό λέω ὁ ποιητής κεράτινος μέν πύλη , ὅθεν ὁ ἀληθής καί ἔνυμα κραίνω , παρηγοιμενω πως ὁ κραίνω ὁ κέρας , ὡς ἐκ ὁ κέρας κραίνω καί κραίνω · ἐλεφάντινος δέ , ὅθεν ὁ ψευδής καί ἐλεφαίρομαι , ὅς εἰμί παραλογίζομαι , ἀπατάω , καί ἅλλομαι μόνος ποιέω . ἐντεῦθεν γάρ ὁ ἐλεφαίρω , ὡς οἶος εἶπον , ἀπαίρω , οὖον χρῆσις καί ἐν Ἰλιάς . οὐδέ Ἀθηναῖος ἐλεφρημένους λήθη Ἀπόλλων · ὅς εἰμί ἀπατάω , θλίβω . ἐντεῦθεν δέ εἰμί προσάγω , ὡς εἰμί γε ὁ ἐλεφαίρον ἐκ ὁ ἐλέφας γίγνομαι , ἐν εἄν προσάσσω ἀλλήλων καί ὁ Ἕλλην καί ὁ Ἑλεφήνωρ , οὖον πρός ἐμφρασιν μέντοι φόγου , εἰμί γε μή ὅτε ὁ δόλων Ἄτος Ὀδυσσεύς μήτε ὁ ἀλεπτοσύνη τε ὄρρος τε καίνυμαι βασιλεύς ψογεφῶς περιέλκω . καί οὗτος μέν τις υναγρουστους ὁ ὁ υνειροος πύλη . ἕτερος δέ ὁμοίως μέν , κατά δέ ἀλλοῖος ἐπιβολή κεράτινος μέν φημί ὁ ἀληθής καί διαφανής , ἐλεφάντινος δέ ὁ ἀσαφής καί συγχέω . ἐπεί διά κέρας μέν εἰμί ὁράω ἐνοπτάω , διά ἐλέφας δέ οὖον , ὡς οὐδέ διά γάλα . Τινές δέ συμβολικός ἄλλως ἐκδείκνυμι ὁ λόγος κεράτινος μέν πύλη ὁ ὀρθάλμοις ἀποδίδωμι κατά ὁ ἐκ μέρος συνειδοχη , ὅς εἰμί σύλληψις · ἐπεί κερατοειδής ὁ πρῶτος χιτών ὁ ὀρθάλμου · ἐλεφάντινος δέ ὁ