eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1728
Ἰθακησίων τούτων ποινῶν , οὐ μόνον ὡς ταυτιζόμενος ποτε τῷ Ἡλίῳ κατὰ τὸ , ὁ μὲν δὴ μέγας ἐν οὐρανῷ Ζεὺς πτηνὸν ἄρμα ἐλαύνων , ἐπεὶ δὲ καὶ ὡς χαριζόμενος τῷ ὁμοίῳ , εἰμαρμένη γὰρ τις θεωρεῖται καὶ κατὰ τὸν Ἥλιον καθὼς καὶ παρὰ τῷ Διί , ὡς πολλοχοῦ δηλοῖ ὁ ποιητής , ἀλλὰ καὶ διότι ὑπὸ ἔχει προσφυῆ τῷ μέλλοντι κακῷ , κατὰ τὸ , τὰ δ’ ἥλιὰ πυρσασκόμενος . χῆλα δὲ Λιὸς τὰ περὶ τὸν ἀέρα δεῖματα , ὧν καὶ ὁ κεραυνὸς ὁ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως ὀλέσας νῆα . περὶ ἧς σημειωτέον ὡς εἰ καὶ εἰς πλοῖον ἢ ναῦς ἐμηνύεται , ἀλλ’ Ὀμηρῷ ἢ τοῦ πλοίου λέξις οὐκ ἔγνωσται . καὶ ὥστε δὲ πλοῖον εὑρέθη λέγεσθαι , δια - φερὰ ἤν τῶν λέξεων . Ἐρένιος οὖν Φίλων διαφέρειν φησὶ νῆας πλοίων κατὰ Λι*θυμον , τὰ μὲν γὰρ στρογγύλα , αἱ δὲ στρατιώτιδες , εἰς ὃ φέρει καὶ χῆσιν Ἀριστοτέλους ταύτην . Ἀλέξανδρος ὁ Μολοττός αὐτὸν μεταπεμφαμένων Ταραντίνων ἐπὶ τὸν πρὸς τοὺς βαρβάρους πόλεμον ἐξέπλευσε ναυσὶ μὲν πεντε - καίδεκα , πλοίοις δὲ συγχοῖς ἱππαγογοῖς τε καὶ στρατιωτικοῖς . Ἱστέον δὲ ὅτι πολλοχοῦ μὲν ὁ μῦθος πλάττει τοὺς παρ’ αὐτῷ θεοὺς ποιοῦντας καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν πολλὰ δυναστικῶς καὶ αὐτονόμως , ἐστὶ δὲ οὐ κατὰ μίμησιν τῶν ἐν ἀνθρώποις ποιῶν ἐκείνους καὶ ἐν κοινῷ σκεπτομένους τὸ ποιητέον . καὶ τὰ μὲν τῆς Ἠλιά*δος ἐδηλοῦται . ἢ δὲ Ὀδύσσεια οὐ προοιμίων εὐθὺς τὴν Ἀθημῶν ἔχει μὴ δίχα τοῦ πατρὸς Λιὸς ποιοῦσαν τὰ ὑπὲρ Ὀδυσσέως . ἰδοὺ δὲ καὶ ὁ Ἥλιος ἐν κοινῷ κατηγορεῖ τῶν λυπηρόντων καὶ ἀκούει τὸ γενησόμενον . καὶ μετ’ ὀλίγα δὲ ὁ Ποσειδῶν καταφθρήσιν τῶν Φαιάκων ποιήσεται ὡς περισωσαμένων τὸν ἐχθρὸν Ὀδυσσέα , καὶ ἐπιτρέπεται τὰ κατ’ ἐκεῖνον . πᾶνν δὲ ἀμείλες ἐνταῦθα τὸ τοῦ μυθικοῦ Ἡλίου ἦθος καὶ ἀκκιστικόν , εἰ διὰ βόας ἑαυτὸν συστλεῖ τοῦ λαμπεν καὶ , ὡς εἰπεῖν , ταρτε - ρώσας γεγονὲς ὑπόγαιος . ὁ περὸ Κρόνου οἱ περὶ αὐτὸν οὐχ’ ἐκόντες ἐποίουν ἀλλὰ πρὸς βίαν ἐπάθον . καὶ ἔστιν εὐήθικόν τὸ μικρὰς λύπης ἀνδελκέσθαι μέγα κακόν . πιθανεύεται δὲ ὧμως ἢ ποίησις τὴν μεγίστην ταύτην λύπην , ὡς ἂν ἀκολούθως μέγα κακὸν τοῖς βουφηγοῖς γένηται καὶ ἀντιτίσωσι τῶν φιλάτων Ἥλιῳ βοῶν τὰς οἰκείας ψυχάς . Ἀστερόεις δὲ οὐρανὸς ὁ ἀστέρας ἔχων , τύπῳ δηλαδή τινὶ περιεκτικῷ . ὅτε δὲ πον θώρᾶς ῥητεῖ ἀστερόεις ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον , τὸν λαμπρὸν δηλοῖ τροπικῶς . τοιοῦτον δὲ λόγον καὶ τὸ παραβολικῶς ἀστὶρι ἐναλίγκιον εἰπεῖν τινὰ ἢ στεροπή ἐσ*κέναι , καὶ ὅσα τοιαῦτα . τὶ δὲ τὸ προτραπέσθαι τὸν Ἥλιον ἐπὶ γαίαν ἐξ οὐρανοῦ , προδηδήλω - λωται . Ἐπιεικία δὲ ἀμοιβὴν τὴν ἐοικυίαν φησὶ καὶ ἀναλόγως προέπονσαν . οὐδαμοῦ γὰρ οἶδεν ἐπὶ προάτητος τὸ ἐπικκός . Ἀμοιβὴν δὲ γὺν τὴν ποινὴν λέγει , εἰ καὶ ἄλλως οἱ περὶ Εὐρύλο - χον ὑπέσχοντο ἑτεροίαν ἀμοιβὴν ὑπὲρ τῶν βοῶν , ἤγουν ναοῦ τε κατασκευὴν καὶ ἀναθημάτων πολλῶν καὶ ἐσθλῶν , εἰ περισωθῶσιν οἴκαδε . Ἱστέον δὲ ὅτι ὁπηγὶκα λαμπρὸς τις ἀνὴρ καὶ πολύ - χρηστος λελυπημένος ἀπαγαγεῖν ἑαυτὸν ἐκ τοῦ μέσου μελετᾷ εἰς παρὰ*ρηστον , εἰκὸς ἐπ’ αὐτῷ προσαρ - μόσαι ἢ κατὰ παρωδίαν ἢ καθ’ ἑτερόν τινα τρόπον ῥητορικῶς τὴν τοῦ Ἡλίου τε ἀπειλὴν καὶ τὴν τοῦ Λιὸς παραμυθίαν , ἵνα τις δυσχεραίνων εἴπῃ περὶ τοῦ τοιούτου , μὴ χρήναι δύναι τοιούτον Ἥλιον καὶ ἀποκρύψαι τηλικούτον φῶς καὶ ἀλαμπὴ τὰ κατὰ τὸν τόπον ἐκείνον ἐάσαι , ἀλλὰ φαίνειν ἐπὶ ζειδώρων ἄρουραν , καὶ εἴ τι ἕτερον τοιούτον ὑποβαλεῖ ἢ κατὰ τέχνην μέθοδος . Ἱστέον δὲ καὶ ὅτι χαίρων μὲν τοῖς μύθοις ὁ ποιητής , ὑπενδόμενος δὲ ἀπορίαν ἐνταῦθα , ὡς ἐροῦντος τινὸς πότεν Ὀδυσ - σεύς εἰδώς , λέγει τὰ κατὰ * τὸν Ἥλιον καὶ τὸν Δία οἷς αὐτὸς οὐ περέτυχε , τὸν μὲν μῦθον οὐκ ἀνατρέ - πει , τὸ δὲ ἀπορούμενον ἀπίθανον θεραπένων λύει , εἰπόντος Ὀδυσσέως οὕτως · ταῦτα δ’ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῖς , ἢ δ’ ἐφ’ Ἑρμείῳ αὐτὴ ἀκούσαι . δῆλον δ’ ἐκ τούτου , ὅτι τε ἢ Καλυψὼ καὶ ὅσα κατ’ αὐ - * τὴν οὐδήσσεια οὐκ οἶδαι τὰ τῶν θεῶν εἰ μὴ τις ἐκεῖθεν ἐλθὼν αὐτὰ εἴπῃ , καὶ ὅτι καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα εἰκὸς μὴ αὐτόθεν εἰδέναι τὸν Ὀδυσσέα , ἐκ τῆς Καλυψοῦς καὶ τῆς Κίρκης ἔχει μαθών . οὕτω γὰρ καὶ τὴν Ἀτακίαν ἰδρῆσθι κρήνην εἰδέναι καὶ τὸν Ἀντιφάτην Λαιστρυγόνων καὶ ὡς θυγατέρα ἐκείνος εἶχε , καὶ ὅτι δὲ οἱ Κύκλωπες παίδων καὶ γυναικῶν ἐδεμιόστενον , καὶ εἴ τι δὲ ἄλλο τοιούτον . Περὶ δὲ τοῦ φαεῖνν καὶ τῶν κατ’ αὐτό , εἰ καὶ σποράδην πολλὰ δηλοῦνται , ὧμως οὐκ ἄχαρι συλλαβεῖν ἐνταῦθα τὰ πλεῖω εὐκρινῶς ὡς σὺν τε οὕτω . τοῦ φαεῖνν , ἐξ οὐ δύναται εἶναι καὶ τὸ φαεῖνν , πρωτό - τυπὸν ἐστι τὸ φάω . οὐ εἴρηται παραστατικὸς ἐν χρήσει . ἐκεῖθεν δὲ πλωνασμῷ τοῦ ὐ φαίνω Λιολικῶς , ὄθεν ἢ φάσις . τοῦ δὲ τοιούτου φάω παράγωγον ῥῆμα μὲν φαέθω , ἐξ οὐ καὶ Φαέθων τὸ κύριον , ὄνομα δὲ τὸ φάος καὶ τὰ παρ’ αὐτό , ὧν καὶ ἢ Πασιφάη . ἐν οἷς καὶ τὸ φαλίον , ὁ πέρ ἐστι λαμπρόν , καὶ ὅσα
Lemmas: Ἰθακήσιος οὗτος ποινή , οὖον μόνος ὡς ταὐτίζω ποτός ὁ Ἥλιος κατά ὁ , ὁ μέν δή μέγας ἐν οὐρανός Ζεύς πτηνός ἄρμα ἐλαύνω , ἐπεί δέ καί ὡς χαρίζομαι ὁ ὅμοιος , μείρομαι γάρ τις θεωρέω καί κατά ὁ Ἥλιος καθώς καί παρά ὁ Διί , ὡς πολλοχοω δηλόω ὁ ποιητής , ἀλλά καί διότι ὑπό ἔχω προσφυής ὁ μέλλω κακός , κατά ὁ , ὁ δέ Ἡλίας πυρσασκόμενος . Χήλα δέ λίς ὁ περί ὁ ἀήρ δεῖμα , ὅς καί ὁ κεραυνός ὁ ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὄλλυμι ναῦς . περί ὅς σημειωτέος ὡς εἰμί καί εἰς πλοῖον ἢ ναῦς μηνύω , ἀλλά Ὅμηρος ἢ ὁ πλοῖον λέξις οὐ γιγνώσκω . καί ὥστε δέ πλοῖον εὑρίσκω λέγω , διά - Φέρα ἐάν ὁ λέξις . Ἑρένιος οὖν Φίλων διαφέρω φημί ναῦς πλοῖον κατά Λι*θυμον , ὁ μέν γάρ στρογγύλος , ὁ δέ στρατιῶτις , εἰς ὅς φέρω καί χήν Ἀριστοτέλης οὗτος . Ἀλέξανδρος ὁ Μολοττός αὐτός μεταπεμφαμένων Ταράντινος ἐπί ὁ πρός ὁ βάρβαρος πόλεμος ἐκπλέω ναῦς μέν πέντε - καίδεκα , πλοῖον δέ συγχέω ἱππαγωγός τε καί στρατιωτικός . ἰστέον δέ ὅτι πολλοχοω μέν ὁ μῦθος πλάσσω ὁ παρά αὐτός θεός ποιέω καί ἀπό ἑαυτοῦ πολύς δυναστικως καί αὐτόνομος , εἰμί δέ οὖον κατά μίμησις ὁ ἐν ἄνθρωπος ποιέω ἐκεῖνος καί ἐν κοινός σκοπέω ὁ ποιητέος . καί ὁ μέν ὁ Ἠλιάς δηλόω . ἢ δέ Ὀδύσσεια οὖον προοίμιον εὐθύς ὁ Ἀθημῶν ἔχω μή δίχα ὁ πατήρ λίς ποιέω ὁ ὑπέρ Ὀδυσσεύς . ἰδού δέ καί ὁ Ἥλιος ἐν κοινός κατηγορέω ὁ λυπηρόντων καί ἀκούω ὁ γίγνομαι . καί μετά ὀλίγος δέ ὁ Ποσειδῶν καταφθείρω ὁ Φαίαξ ποιέω ὡς περισῴζω ὁ ἐχθρός Ὀδυσσεύς , καί ἐπιτρέπω ὁ κατά ἐκεῖνος . πᾶς δέ ἀμείλες ἐνταῦθα ὁ ὁ μυθικός Ἡλίας ἦθος καί ἀκκιστικός , εἰμί διά βοῦς ἑαυτοῦ συστέλλω ὁ λάμπω καί , ὡς εἶπον , ταρτε - ῥώννυμι γονή ὑπόγαιος . ὁ Περό Κρόνος ὁ περί αὐτός οὐ ἑκών ποιέω ἀλλά πρός βία πάσχω . καί εἰμί εὐηθικός ὁ μικρός λύπη ἀνδελκέσθαι μέγας κακός . πιθανεύομαι δέ ὠμός ἢ ποίησις ὁ μέγας οὗτος λύπη , ὡς εἄν ἀκόλουθος μέγας κακός ὁ βουφηγος γίγνομαι καί ἀντιτίνω ὁ φιλάω Ἥλιος βοῦς ὁ οἰκεῖος Ψυχή . ἀστερόεις δέ οὐρανός ὁ ἀστήρ ἔχω , τύπος δηλαδή τις περιεκτικός . ὅτε δέ πως θώρ ῥήγνυμι ἀστερόεις ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος , ὁ λαμπρός δηλόω τροπικός . τοιοῦτος δέ λόγος καί ὁ παραβολικός ἀστήρ ἐναλίγκιος εἶπον τις ἢ ἀστραπή ἐσ*κέναι , καί ὅσος τοιοῦτος . τίς δέ ὁ προτρέπω ὁ Ἥλιος ἐπί γαῖα ἐκ οὐρανός , προδηλόω - λωτός . Ἐπιεικία δέ ἀμοιβή ὁ ἔοικα φημί καί ἀνάλογος προπονέω . οὐδαμοῦ γάρ οἶδα ἐπί πρόατος ὁ ἐπικός . ἀμοιβή δέ γῦς ὁ ποινή λέγω , εἰμί καί ἄλλως ὁ περί Εὐρύλος - Χον ὑπισχνέομαι ἑτεροῖος ἀμοιβή ὑπέρ ὁ βοῦς , ἤγουν ναός τε κατασκευή καί ἀνάθημα πολύς καί ἐσθλός , εἰμί περισῴζω οἴκαδε . ἰστέον δέ ὅτι ὁπηγὶκα λαμπρός τις ἀνήρ καί πολύς - χρηστός λυπέω ἀπάγω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ μέσος μελετάω εἰς παρὰ*ρηστον , εἰκός ἐπί αὐτός προσαρ - μόσα ἢ κατά παρῳδία ἢ κατά ἕτερος τις τρόπος ῥητορικός ὁ ὁ Ἡλίας τε ἀπειλή καί ὁ ὁ λίς παραμυθία , ἵνα τις δυσχεραίνω εἶπον περί ὁ τοιοῦτος , μή χρή δύο τοιοῦτος Ἥλιος καί ἀποκρύπτω τηλικόσδε φάος καί αλαμπής ὁ κατά ὁ τόπος ἐκεῖνος ἐάω , ἀλλά φαίνω ἐπί ζείδωρος ἄρουρα , καί εἰμί τίς ἕτερος τοιοῦτος υποβάλλω ἢ κατά τέχνη μέθοδος . ἰστέον δέ καί ὅτι χαίρω μέν ὁ μῦθος ὁ ποιητής , ὑπενδόμενος δέ ἀπορία ἐνταῦθα , ὡς ἐρέω τις πότε Ὀδυς - Σεύς οἶδα , λέγω ὁ κατά * ὁ Ἥλιος καί ὁ Ζεύς ὅς αὐτός οὖον περιτυγχάνω , ὁ μέν μῦθος οὐ ἀνατρέ - πεῖ , ὁ δέ ἀπορέω ἀπίθανος θεραπένων λύω , εἶπον Ὀδυσσεύς οὕτως · οὗτος δέ ἐγώ ἀκούω καλύπτω , ἢ δέ ἐπί Ἑρμῆς αὐτός ἀκούω . δῆλος δέ ἐκ οὗτος , ὅτι τε ἢ Καλυψώ καί ὅσος κατά αὖος - * ὁ οὐδήσσεια οὐ οἶδα ὁ ὁ θεός εἰμί μή τις ἐκεῖθεν ἔρχομαι αὐτός εἶπον , καί ὅτι καί ὁ ἄλλος , ὅσος εἰκός μή αὐτόθεν οἶδα ὁ Ὀδυσσεύς , ἐκ ὁ Καλυψώ καί ὁ Κίρκη ἔχω μανθάνω . οὗτος γάρ καί ὁ Ἀτακίαν ἰδρῆσθι κρήνη οἶδα καί ὁ Ἀντιφάτης Λαιστρύγων καί ὡς θυγάτηρ ἐκείνος ἔχω , καί ὅτι δέ ὁ Κύκλωψ παῖς καί γυνή εδεμιοστενος , καί εἰμί τίς δέ ἄλλος τοιοῦτος . περι δέ ὁ φημί καί ὁ κατά αὐτός , εἰμί καί σποράδην πολύς δηλέομαι , ὠμός οὐ ἄχαρις συλλαμβάνω ἐνταῦθα ὁ πλείων εὐκρινῶς ὡς σύν τε οὗτος . ὁ φημί , ἐκ οὖον δύναμαι εἰμί καί ὁ φημί , πρώτος - τύπτω εἰμί ὁ φάω . οὖον εἴρω παραστατικός ἐν χρῆσις . ἐκεῖθεν δέ πλωνασμῷ ὁ υἱός φαίνω Λιολικῶς , ὅθεν ἢ φάσις . ὁ δέ τοιοῦτος φάω παράγωγος ῥῆμα μέν φαέθω , ἐκ οὖον καί Φαέθων ὁ κύριος , ὄνομα δέ ὁ φάος καί ὁ παρά αὐτός , ὅς καί ἢ Πασιφάη . ἐν ὅς καί ὁ Φαλίος , ὁ περ εἰμί λαμπρός , καί ὅσος