eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1568
βει , ἐπάγω γνώμωv . Θαρσαλίως γὰρ ἀνήρ , ἐν πᾶσιν ἀμείνων ἔργοισι τελείθαι , οὐ καὶ ποθὲν ἄλλοθεν ἔλθωι . τοιούτων εἰ καὶ ἄλλοδαπὸς εἴη , ξένος . τοῦτο δὲ ἀήρπια , πρὸς τὸ μὴ ζῆντα παρὰ τὸ δέον αἰδεῖσθαι . ἐπεὶ περ ὅστι ποτὲ αἰδοὺς μέν , πρὸς ἀνολβὴν θάρσος δέ , πρὸς ὀλβον . καὶ τοῦτο μέν , θαρρύντι-δοχὸν ὡτι τῷ Ὀδυσσεὶ ἐκ τῆς μηδὶνὸς Ἀθηνᾶς . ἐφάξης δέ , καὶ τὸ ποιητὸν ὑπολήπτεται αὐτῷ , καὶ τοὺς βασιλῆς αὐτὴ γενναλορήσει . καὶ τὴν Ἀρήτην ἐπανέσω ὡς ὁμοίαν τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ γε τὸ ἀνδρείας νόον ἐσθλοῦ . ἀπερ οὐκ ἦν ἄλλος γνῶμμα εἶναι τῷ Ὀδυσσεὶ περὶ Φαιάκων τῶν ἐκτετοπισμένων , εἰ μὴ Ἀθηνᾶ τὰ τοιαῦτα ὡς ἐν εὐνία ἰστόρησε . καὶ οὕτω γίνεται σαυτὸν τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἐπισώδων καὶ μεγαλοπρεπὲς καὶ ὠφέλιμον τῷ Λαερτιάδῃ , ὡς εἶχε διὰ μόνου τὸ γνωρίσαι τὰ βασιλικά δώματα περιεσώθησθαι , πᾶν ἂν ἦν τὸ Ὀμηρικὸν τοῦτο πλέοσμα , σμικροπρεπὲς καὶ ποιητικῆς μεγαλονοίας οὐκ ἀξιον.10 Ὅτι χειρᾶσθαι ἐταίθῃ , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἰκάσθαι , οὐ τὸ καταλαβεῖν ἀπλῶς ἀλλὰ τὸ ἐπὶ ἰκάσις . φησὶ γάρ , δέσποινα μὲν πρῶτα χειρᾶσαι ἐν μὲν ἀρούσι . περὶ Ἀρήτης δὲ ὁ λόγος . ἦν καὶ γενναλοχὸν εἰδὺς , ἐπάγει . Ἀρήτη δ' ὄνομ' ἐστὶν ἐπώνυμον . ἐκ δὲ τοχῶν τῶν αὐτῶν , οἷπερ τέκων Ἀλκίνοον βασιλέα . Ναυσίδοσον μὲν πρῶτα Ποσειδάων γείνατο καὶ Πειρίβοια , γυναικῶν εἴδος ἀρίστην , ὁλιωτάτῃ Θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος . ὡς ποθ' ὑπερθύμισαι γυναικῶν βασιλέων . ἀλλ' ὁ μέν , ὡλεσε λαὸν ἀπώσθαιον . ὤλετο δ' αὐτός . τῇ δέ , Ποσειδάων ἐμήν καὶ ἐγείνατο παῖδα Ναυσίδοσον μεγάλην , ὡς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε . Ναυσίθοος δ' ἐτεκε Πηξίνοφά τε Ἀλκινόου τε . τῶν μέν , ἀκοχρὸν ὄντα , βαλ' ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἡμῖρον ἐν μεγάθῳ , μίαν οὖν παῖδα λιπόντα , Ἀρήτην . ἦν Ἀλκίνοος ἐποίησατο ἄκοιτιν . Καὶ ὅρα τὸ ἐποίησατο . Ἀρχὴν ἀντὶ τοῦ , ἔσχεν ἢ εἶχε . Γοργότης δὲ πεποίηκεν Ὀμηρος καὶ τί τῆς γραφῆς ποιμὴν ἔστιν , γενναλοχὸν τῇντῃ ἐπαμάλων οὐκ ἀκομῶν ὡς τὲ κατὰ μέρος δηλῶσι . αὐτίκα γοῦν τὸ , Ἀρήτη δ' ὄνομ' ἐστὶν ἐπώνυμον , ἰστορίαν τε ὑπολαλεῖ , καὶ τρόπον ἐτυμολογικόν . ὡς τῆς Ἀρήτης παρὰ τὸ ἀμάσασθαι χειρᾶσι-σῆς . ἵνα ὡσπερ χειρός ἐπὶδετον ἐξ οὐ Φαίδρος χύριον καὶ γυνὴ Φαίδρα , οὕτω καὶ ἀρῆτος ἐπὶδετον , ὡς τὸ , πένθος ἀρητόν . ἐξ οὐ Ἀρητος χύριον . ὁδὴν ὁ παρὰ τοῖς ὑστεροῖν Ἀματος . καὶ ἡλικὸν Ἀρήτην , ὡς αἴτις εἶποι ἐκτεία τοῖς γονεύσιν . ὡσαὺ καὶ Δημαράτος ὁ Λάκων , ὡς πολὺν ἐκτος οὕτως ἐχλῆθη , ἐξῆμίνων γὰρ καὶ Ἡμόδοτον παιδὸν μὶ Σπαρτιατῶν , ἔφερετο ἐκείνος τῷ πατρὶ Ἀμίστουν . Ἐπώνυμον δὲ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις , τὸ παρὰ τοῖς ὑστεροῖς φερώνυμον , ἔχουν ἐνθα τὸ ὄνομα ἐμφερεῖς τοῖς πράγμασι . διττὸς δὲ ὡς ἐπὶ πολὺ τὸ ἡμῖν ἐπώνυμον . ἢ τὸ αὐτομάτως τεθὲν τὴν ἀρχὴν ὑστερὸν δὲ ἐπαληθεύσων ὡς εἴπερ ἐκ προνοίας ἱτέθη , οἷον . ὁ ἡμῖν Δημοσθένης ἐπωνύμως ἐχλῆθη , ἐπὶ αὐτὸν τοῦ τῶν Ἀθηναίων δήμου γίγνον ὑστερον . καὶ τῷ Λίαντι δὲ τὸ ὄνομα ἐπώνυμον ἐξηγώθη τοῖς αὐτοῦ κακῶς κατὰ τὴν τραγωδίαν , διὰ τὸ αἰ' , ὡς ἄξιον αἰσμάτων παθόντος αὐτοῦ . ἢ γοῦν οὕτως ἐπώνυμον τὸ ἀπὸ γενέσεως ἀπλῶς οὕτω τεθὲν , ἢ τὸ ἐκ μελέτης αὐτῶν προνοίας , ὡς τὸ Ὀδυσσεύς . περὶ οὗ ὁ πάππος φησι . τῷ δ' Ὀδυσσεὺς ἔστω ὄνομα οὕνεκέ μοι πολλοὶ ὀδύσαντο . τοιούτου ἐπώνυμον καὶ τὸ Ἀρήτη ὡς ἱρῆθη . καὶ τὸ Δημαράτος ὁ καὶ Δημαρῆτος . καὶ ἡ Δημαρέτη δὲ που . ἀφ' ἧς τὸ δημαρέτειον νόμισμα . Τὸ δὲ ἐκ τοχῶν τῶν αὐτῶν οἱ τέκων Ἀλκίνοον , ἐπαισ' φασὶ τῶν Ἡσίοδου , ἀδελφὴν Ἀλκινόου τὴν Ἀρήτην ὑπολαμβάνει . Ὀμηρος δὲ τὸ , τῶν αὐτῶν τοχῶν , ἀντὶ προγόνων ἔλαχε . Ὅρα δὲ τὸ γείνατο καὶ τὸ ἐτεκεν ἐν τῷ ἡμίδητι χωρίῳ , ἐπὶ πατέρων καὶ μητέρα . αὐ καὶ τῶν τινες μετ' Ὀμηρου διώρισαν τὸ μέν , ἐπὶ πατρὸς τὸ δ' ἐπὶ μητρός . ὡς πατρός μέν φασὶ γεννῶντος , μητρὸς δὲ τίκτουσης . ὅπερ οὐκ ἂν οὕτως ἔχον εἴη , συνήθως . γεννῶσι μὲν γὰρ ἄμφω ἐπὶ καὶ γεννητοῖς . καὶ τίκτουσι , ἐπὶ καὶ τοχῶν . χύνασι δὲ γε , οἱ . ἀλλὰ μητρὸς μόνης τοῦτο κυρίως , τῆς καὶ ἐγκυμοῦντος . καὶ ἡμῖν οὐ ἐπαίρεσε , ἐπαχυσμένη δέ , τέκνα τέκνει . ἐκ τοῦ κύνα γάρ , καὶ τὸ ἐγκυμοσύνην καὶ τὸ ἐπαχυσμένα . Ἐν δὲ τῷ , μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος , ἀποπτήσιον τὴν ἐν τοῖς παλαιαῖς ἀπλότητα . οὐδὲ γάρ , οἱ Φαίακες βασιλῆς οὐκ ὀνομάζει τὴν ὡς προδηλώσετα φασίν Ἀλκίνοον βασιλεύοντα . Εὐρυμέδοντα δνομάζει παρονομάζων τὸν αὐτῶν προγόνον βασιλέα Εὐρυμέδοντα . Ἐν δὲ γὰρ τῷ , ὑπερθύμισαι γυναικῶν , ὅρα τὸ τοῦ Ὀμήρου καὶ τῆς κατ' αὐτὸν Ἀθηνᾶς ἀξιάσματος . ὡς γὰρ τῶν ἐν αὐτοῖς βασιλῆς Εὐρυμέδοντα , μεγαλήτορα εἶπεν οὐδὲν ἀξίως , οὕτω καὶ αὐτοῖς ὑπερθύμισας , ὡς εἴπερ εἴπερ ἀρχηγός . ὅπερ οὐ πάνυ τραχύ . καὶ ἄλλως γὰρ εἴη ἐν τῷ ὑπερθύμωι ταυτὸν τῷ μεγάλῳ ἢ περὶ Ναυ - αὐθῶν ἐπεν . ἐπεὶ δὲ ἐδει καὶ σφοδρότερον τῶν τοιούτων καθάρασθαι οὐ καὶ * τῷ Αὐλᾶνταιῶν κατὰ τὸν μῦθον προηγήθησαν , λέγει καὶ ἀπασθάλους αὐτοὺς ἐν τῷ , ἀλλ᾽ ὁ μὲν , ὅλεσε λαὸν ἀπασθάλων . ὅλετο δ᾽ αὐτὸς . περὶ οὗ ὡς βασιλέως φαίνεται βαρὺ τι εἰπεῖν ὡς ἴσως καὶ φιλοφροσύνη , διὰ τὸν Ὀδυσεὶα τε καὶ διὰ τὸ κοινὸς τῶν Φαιάκων φιλόξενον . Ἐν τούτοις δὲ ἥρα καὶ ὡς οὐκ ἀδύνατον φρα - λῶν γονέων ἀγαθῶν ἀποτεχθῆναι γόνον . Ἀρίστη γὰρ ἐκ τοιούτων κατᾶγονσα θαυμαστὴ ἀπαξή , ὡς δηλοῦσι τὰ ἐφεξῆς . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι τὸ , ὁ μὲν , ὅλεσε λαὸν ἀπασθάλων , ὁμοῖον ἐστὶ τῷ , Κροῖ - σος μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει . ἐστὶν οὖν ἀστέως εἰπεῖν , ὡς εἶχε τὸ Ὀμηρικὸν τοῦτο ἀνηρέχθη ποθὲν τῷ Κροίσῳ , οὐκ ἂν ἐκεῖνος ἐδυστύησε νοήσας πρὸς ἑαυτοῦ τὸ , μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει τὴν τῶν Πέρ - σων . ἀλλ᾽ ἔγνω ἂν τὴν ἑαυτοῦ καταλυθησομένην . Τὸ δὲ Ῥηξίνορ , ἐξ Ἀνδρικοῦ ἐπιθέτου μετήννεκται νῦν εἰς κύριον . ἐστι δ᾽ εἰπεῖν ὅτι ἐκ τοῦ Ῥηξίνορ ἐπινενόηται καὶ ἡ τοῦ Λυσάνδρου σύνθεσις , ῥήξας γὰρ ἐν ἡγορή καὶ λύσαι ἐν ἀνδρὶ φάλαγγας , ταυτὸν ἐστι . Τὸ δὲ ἀξονωρ , ἀντὶ τοῦ ἀπαῖδα κοῦρον ὅ ἐστιν ἀρήνεος . θυγατέρα γὰρ ἔσχε τὴν Ἀρίστην . αὐρὴν δὲ δοκεῖ φαίνειν ὁ Ῥηξίνορ . τοῦτο γὰρ ἡ τοῦ Ἀπόλλωνος αἰνίττεται βολή , ὡς φαίνεται πολλοχού . Νυμφίον δὲ νῦν λέγει , τὸν οὐ * πολὺ ἐπιβόντα μετὰ τὸν γάμου . οὐ μὴν τὸν ἐπ᾽ αὐτῷ τῷ νυμφίῳ θανόντα , εἶχε παῖς ἐξ αὐτοῦ γένους . τρίτος δὲ κατὰ τὴν ἡμεῖσαν γενεολογίαν ἐκ Ποσειδῶνος ὁ Ἀλκίνοος , τετάρτη δὲ ἡ Ἀρίστη . Ὅτι ἀπο - σμυνόνων τὴν δέσποινα Ἀρίστην ὁ ποιητής , ἀρχεται οὕτως . τὴν δ᾽ Ἀλκίνοος ποιοσάμενος ἀκούειν , εἰπὼν ὡς οὕτως ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη , ὅσοις νῦν τε γυναῖκες ὑπ᾽ ἀνδράσιν οἴκων ἔχουσιν , ὡς καὶ περὶ Κῆρυ τετίμηται τε καὶ ἐστίν , ἐκ τε φίλων παίδων ἐκ τ᾽ αὐτοῦ Ἀλκινόου καὶ λαῶν , οἱ μὲν θεὸν ὡς εἰσορόωντες , δεῖδεται ὅ ἐστι δεξιόντων μύθους ὅτε στείχῃσιν ἀνὰ ἄστυ . εἶτα καὶ αἰτίαν λέγων τῆς τοιαύτης τιμῆς ἐπάγει . οὐ μὲν γὰρ τι νόου καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ , οἷσι τ᾽ εὖ φρονήσει καὶ ἀνδράσι νεῖκεα λύει . του - τέστιν οἷς ἂν ἀνδράσιν εὖ φρονοίη , λύει τὰ νεῖκεα . ἵνα ἢ τοῦτο , δεῖγμα τοῦ μὴ δεύεσθαι αὐτὴν νόου ἐσθλοῦ . τινὲς δὲ , χαριέστερον γράφουσι κατὰ γένος Θηλυκόν , ἥσι τ᾽ εὖ φρονέουσι καὶ ἀνδράσιν . ἥ , ὡν αἵς γυναῖξί φιληδεὶ καὶ οἷς ἀνδράσι προσέχῃ , λύει τὰ νεῖκεα . φέρεται δὲ καὶ τρίτη γραφή αὐτή , ἥσιν εἰφροσύνησι , ἥσων ἰδίως φρονήσκει , λύει δικαστικῶς τὰ νεῖκεα . ἐπανοιοὶ δὲ ταῦτα βασιλίδι πρέπον τες . ὡν τὸ ἐξαιρέτον , τὸ δικαστικὴν εἶναι τὰ νεῖκεα λύουσαν . Ὀμήρου καὶ ταῦτα πλάτ*τοντος , ἵνα σμυνὴ τὴν Ἀρίστην ὡς περισσοαμένην τὸν Ὀδυσεὶα , ὑπὲρ οὗ τὴν τοῦ βιβλίου τοῦτον πραγματείαν ἐνί - στησιν Ὀμηρος . Ἱστορὸν δὲ ὅτι τὸ , γυναῖκες ὑπ᾽ ἀνδράσιν οἴκων ἔχουσι , τὰς μεθ᾽ Ὀμηρον ὑπᾶνδρους συνέθετο . Τὸ δὲ δεῖδεται , τοῦ δέδεκται παιδαγωγικοῦ παρακειμένου ἐστὶ τρίτον Ἰωνικὸν πληθυντικὸν κατ᾽ ἐπίθεσιν τοῦ ἵστα ἀναγκαίαν τῇ μέτρῳ . δέχεσθαι δὲ μύθους , ταυτὸν πάντως , τῷ ἀφημὲν καὶ εὐλογεῖν . Τὸ δὲ οὐ μὲν νόου γε καὶ αὐτὴ ἐπιδεύεται ἐσθλοῦ , δηλοῖ μὲν τὸ , οὐδ᾽ αὐτὴ δέεται φρονήσεως . ἐστὶ δὲ περίφρασιν τοῦ περίφρων , ἵνα λέγῃ ὅτι περίφρων ἔστιν ἡ βασιλὶς καθ᾽ καὶ ὁ βασιλεύς , ὅ καὶ τὸ ὄνομα ἐκ τοῦ νόου σύγχειται . Ἀλκίνοος γὰρ καλεῖται , ὡς ἂν τις εἴποι δαίφρων , ἐπεὶ καὶ συγγενὲς ἄλλη καὶ δαίς . καὶ πάλιν , νόος καὶ φρόνησις . Ὅτι σύστασις προσώπου πρὸς ξένον ἰκέτην , τὸ , εἰ μέντοι κείνη γε φίλα φρονήσιν ἐνὶ θυμῷ , ἄλωρὴ τοῦ ἐπατα τὸ δὲ τι ποιήσω . οὖν , φίλους τ᾽ ἴδειν καὶ ἐς πατρίδα ἰκίσθαι . Ὅτι τὰς Ἀθήνας φίλην χώσαν Ὀμηρος ἄμφα*νον εἶναι τῇ Ἀθηνᾷ , γησίν . ἐλιπε μὲν γλαυκώπις Ἀθήνη Σχορίην ἐριβόλον ἢ ἑρατεινή , ὅ ἐστι τὴν Φαιακίαν ὡς καὶ προγε - γραπται . Ἐπεὶ δ᾽ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρύαγναν Ἀθήνην . δύνε δ᾽ Ἐρεχθῆσι πυκινὸν δόμον . ἐστι δὲ Μαραθῶν , δήμος ὑστερον τῆς Ἀκροπόλεως φυλῆς . διγενὴς δὲ ἡ λέξις , καὶ ἡ Μαραθῶν γὰρ λέγε - ται καὶ ὁ Μαραθῶν . ἐνθα καὶ τὸν λεγόμενον Μαραθῶνιον ταῦρον Θησεὺς κατεπάλαυσεν . Εὐναγνιαν δὲ Ἀθήνην ἔνικος τὰς Ἀθήνας λέγει , πρὸς διαστολὴν τῆς ὁμωνύμου Ἀθηνᾶς , ἐξ ἧς καὶ καλεῖται . ἐκεῖνη γὰρ γλαυκώπις Ἀ*θήνη . καὶ ἔχει τι γλυκὺ τὸ εἰπεῖν ὡς Ἀθήνη ἔμετο Ἀθήνην , διὰ τὸ ἐξ ὁμωνυ - μίας ἀστεῖον . Ἱστορὸν δὲ ὅτι οὐ τρώσων Ἀρεος τέμενος τὰ κατὰ Θησέων . καὶ Κέτρηος , Ἀφροδίτης ἱερά . καὶ Σήλος , ἐνίται Ἀπόλλων . οὗτο καὶ τῇ Ἀθηρᾷ ἡ πόλις Ἀθηρῶν , ἥς ἐδασίκευσέ ποτε Ἐρε - χθῆος . περὶ οὗ καὶ ἡ Ἠλίας δηλοῖ . ἐξ οὗ καὶ οἱ Ἀττικοὶ Ἐρεχθῆδα , καὶ δῶμος Ἐρεχθῆως ἢ Ἀττικῇ . ἐπεὶ κατὰ τὴν τραγωδίαν τοῦ χρηστούτου ἢ πόλις νομίζεται . Τὸ δὲ δὴν δόμων Ἐρεχθῆως , ὁμοῖον τῷ , πόλιν δύσεσθαι . Ὅτι τὸ τοῦ Μενελάου δόμα εἰπὼν ἐοικέναι Ἠλίου ἢ Σελήνης αὐγῇ ,
Lemmas: Βέι , ἐπάγω γνώμωv . Θαρσαλίως γάρ ἀνήρ , ἐν πᾶς ἀγαθός ἔργον τελέω , οὖον καί ποθεν ἄλλοθεν ἔρχομαι . τοιοῦτος εἰμί καί ἀλλοδαπός εἰμί , ξένος . οὗτος δέ ἀήρπια , πρός ὁ μή ζῆντα παρά ὁ δήω αἰδέομαι . ἐπεί περ ὅστις ποτέ αἰδώς μέν , πρός ἀνολβὴν θάρσος δέ , πρός ὄλβος . καί οὗτος μέν , θαρρύντι-δοχὸν οὖς ὁ Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ μηδὶνὸς Ἀθηνᾶ . ἐφάξης δέ , καί ὁ ποιητός υπολήπτομαι αὐτός , καί ὁ βασιλεύς αὐτός γενναλορησις . καί ὁ Ἀρήτη ἐπανίημι ὡς ὅμοιος ὁ Ἀθηνᾶ κατά γε ὁ ἀνδρεῖος νόος ἐσθλός . ὅσπερ οὐ εἰμί ἄλλος γνῶμα εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς περί Φαίαξ ὁ ἐκτοπίζω , εἰμί μή Ἀθηνᾶ ὁ τοιοῦτος ὡς ἐν εὔνια ιστορώ . καί οὗτος γίγνομαι σαυτοῦ ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἐπισώδων καί μεγαλοπρεπής καί ὠφέλιμος ὁ Λαερτιάδης , ὡς ἔχω διά μόνος ὁ γνωρίζω ὁ βασιλικός δῶμα περισῴζω , πᾶς εἄν εἰμί ὁ Ὀμηρικός οὗτος πλέω , σμικροπρεπὲς καί ποιητικός μεγαλόνοια οὐ ἀξιός ὅτι2 χειρόομαι τείνω , ὡς καί ἀλλαχοῦ ἱκάνω , οὖον ὁ καταλαμβάνω ἀπλόος ἀλλά ὁ ἐπί ἰκάσις . φημί γάρ , δέσποινα μέν πρῶτος χειρόομαι ἐν μέν ἀρόω . περί Ἀρήτη δέ ὁ λόγος . εἰμί καί γενναλοχὸν δύο , ἐπάγω . Ἀρήτη δέ ὄνομα εἰμί ἐπώνυμος . ἐκ δέ τοχῶν ὁ αὐτός , οἷπερ τίκτω Ἀλκίνοος βασιλεύς . Ναυσίς μέν πρῶτος Ποσειδῶν γείνομαι καί πειριβοιον , γυνή εἶδος ἀγαθός , ὁλιωτάτῃ θυγάτηρ μεγαλήτωρ Εὐρυμέδων . ὡς πρός ὑπέρθυμος γυνή βασιλεύς . ἀλλά ὁ μέν , ὄλλυμι λαός ἀπωθέω . ὄλλυμι δέ αὐτός . ὁ δέ , Ποσειδῶν ἐμός καί γείνομαι παῖς Ναυσίς μέγας , ὡς ἐν Φαίαξ ἀνάσσω . Ναυσίθοος δέ τίκτω Πηξίνοφά τε Ἀλκίνοος τε . ὁ μέν , ακοχρω εἰμί , βάλλω ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἡμῖρον ἐν μεγάθῳ , εἷς οὖν παῖς λίπος , Ἀρήτη . εἰμί Ἀλκίνοος ποιέω ἄκοιτις . καί ὁράω ὁ ποιέω . Ἀρχή ἀντί ὁ , ἔχω ἢ ἔχω . γοργότης δέ ποιέω Ὅμηρος καί τίς ὁ γραφεύς ποιμήν εἰμί , γενναλοχὸν τείνω ἐπαμάλων οὐ ἀκομῶν ὡς τε κατά μέρος δηλόω . αὐτίκα γοῦν ὁ , Ἀρήτη δέ ὄνομα εἰμί ἐπώνυμος , ἱστορία τε ὑπολαλέω , καί τρόπος ἐτυμολογικός . ὡς ὁ Ἀρήτη παρά ὁ ἀμάω χειρᾶσι-σῆς . ἵνα ὡς χείρ ἐπιδετόν ἐκ οὖον Φαίδρος χύρις καί γυνή Φαίδρα , οὗτος καί ἀρατός ἐπιδετόν , ὡς ὁ , πένθος ἀρατός . ἐκ οὖον ἀρατός χύρις . ὁδή ὁ παρά ὁ ὕστερος Ἀματος . καί ἡλίκος Ἀρήτη , ὡς αἴτις εἶπος ἐκτεία ὁ γονεύς . ὡσαὺ καί Δημαράτος ὁ Λάκων , ὡς πολύς ἕκτος οὕτως καλέω , εξημιναω γάρ καί ημοδιδωμι παιδνός μή Σπαρτιάτης , φέρω ἐκείνος ὁ πατήρ Ἀμίστουν . Ἐπώνυμος δέ παρά ὁ ἀρχαῖος , ὁ παρά ὁ ὑστερέω φερώνυμος , χόω ἔνθα ὁ ὄνομα ἐμφερής ὁ πρᾶγμα . δισσός δέ ὡς ἐπί πολύς ὁ ἐγώ ἐπώνυμος . ἢ ὁ αὐτόματος τίθημι ὁ ἀρχή ὕστερος δέ ἐπαληθεύω ὡς εἴπερ ἐκ πρόνοια ἵημι , οἷος . ὁ ἐγώ Δημοσθένης ἐπώνυμος καλέω , ἐπί αὐτός ὁ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος γίγνομαι ὕστερος . καί ὁ Λία δέ ὁ ὄνομα ἐπώνυμος ἐξηγέομαι ὁ αὐτός κακῶς κατά ὁ τραγῳδία , διά ὁ ἀεί , ὡς ἄξιος αισμαω πάθος αὐτός . ἢ γοῦν οὕτως ἐπώνυμος ὁ ἀπό γένεσις ἀπλόος οὗτος τίθημι , ἢ ὁ ἐκ μελέτη αὐτός πρόνοια , ὡς ὁ Ὀδυσσεύς . περί ὅς ὁ πάππος φημί . ὁ δέ Ὀδυσσεύς ἵστημι ὄνομα ὀνίνημι ἐγώ πολύς ὀδύσσομαι . τοιοῦτος ἐπώνυμος καί ὁ Ἀρήτη ὡς ἱερεύω . καί ὁ Δημαράτος ὁ καί Δημάρατος . καί ὁ Δημαρέτη δέ ποῦ . ἀπό ὅς ὁ Δημαρέτειον νόμισμα . ὁ δέ ἐκ τοχῶν ὁ αὐτός ὁ τίκτω Ἀλκίνοος , παίω φημί ὁ Ἡσίοδος , ἀδελφή Ἀλκίνοος ὁ Ἀρήτη ὑπολαμβάνω . Ὅμηρος δέ ὁ , ὁ αὐτός τοχῶν , ἀντί πρόγονος λαγχάνω . Ὅρας δέ ὁ γείνομαι καί ὁ τίκτω ἐν ὁ ἡμίδητι χωρίον , ἐπί πατήρ καί μήτηρ . αὖος καί ὁ τις μετά Ὅμηρος διόριζω ὁ μέν , ἐπί πατήρ ὁ δέ ἐπί μήτηρ . ὡς πατήρ μέν φημί γεννάω , μήτηρ δέ τικτουω . ὅσπερ οὐ εἄν οὕτως ἔχω εἰμί , συνήθης . γεννάω μέν γάρ ἄμφω ἐπί καί γεννητός . καί τίκτω , ἐπί καί τοχῶν . χύνω δέ γε , ὁ . ἀλλά μήτηρ μόνος οὗτος κύριος , ὁ καί ἐγκυμοῦντος . καί ἐγώ οὖον ἐπαίρω , παχύνω δέ , τέκνον τεκνέω . ἐκ ὁ κύω γάρ , καί ὁ ἐγκυμοσύνη καί ὁ παχύνω . ἐν δέ ὁ , μεγαλήτωρ Εὐρυμέδων , ἀποπτάω ὁ ἐν ὁ παλαιός απλότητα . οὐδέ γάρ , ὁ Φαίαξ βασιλεύς οὐ ὀνομάζω ὁ ὡς προδηλόω φημί Ἀλκίνοος βασιλεύω . Εὐρυμέδων δνομάζει παρονομάζω ὁ αὐτός πρόγονος βασιλεύς Εὐρυμέδων . ἐν δέ γάρ ὁ , ὑπέρθυμος γυνή , ὁράω ὁ ὁ Ὄμηρος καί ὁ κατά αὐτός Ἀθηνᾶ αξιασμα . ὡς γάρ ὁ ἐν αὐτός βασιλεύς Εὐρυμέδων , μεγαλήτωρ εἶπον οὐδείς ἀξίως , οὗτος καί αὐτός υπερθυμισος , ὡς εἴπερ εἴπερ ἀρχηγός . ὅσπερ οὖον πάνυ τραχύς . καί ἄλλως γάρ εἰμί ἐν ὁ ὑπέρθυμος τατός ὁ μέγας ἢ περί ναῦς - αὐθῶν ἕπω . ἐπεί δέ ἐσθίω καί σφοδρός ὁ τοιοῦτος καθαίρω οὖον καί * ὁ Αὐλᾶνταιῶν κατά ὁ μῦθος προηγέομαι , λέγω καί ἀπασθάλους αὐτός ἐν ὁ , ἀλλά ὁ μέν , ὅλος λαός ἀπασθάλων . ὄλλυμι δέ αὐτός . περί ὅς ὡς βασιλεύς φαίνω βαρύς τίς εἶπον ὡς ἴσως καί φιλοφροσύνη , διά ὁ Ὀδυσεὶα τε καί διά ὁ κοινός ὁ Φαίαξ φιλόξενος . ἐν οὗτος δέ Ἥρα καί ὡς οὐ ἀδύνατος φρά - λάω γονεύς ἀγαθός ἀποτίκτω γόνος . Ἀρίστη γάρ ἐκ τοιοῦτος κατάγω θαυμαστός ἀπάγω , ὡς δηλόω ὁ ἐφεξῆς . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ , ὁ μέν , ὅλος λαός ἀπασθάλων , ὅμοιος εἰμί ὁ , κρεω - σος μέγας ἀρχή καταλύω . εἰμί οὖν Ἄστυ εἶπον , ὡς ἔχω ὁ Ὀμηρικός οὗτος ἀνέρχομαι ποθεν ὁ Κροῖσος , οὐ εἄν ἐκεῖνος εδυστυαειδω νοέω πρός ἑαυτοῦ ὁ , μέγας ἀρχή καταλύω ὁ ὁ Περ - σός . ἀλλά γιγνώσκω εἄν ὁ ἑαυτοῦ καταλύω . ὁ δέ Ῥηξίνορ , ἐκ ἀνδρικός ἐπίθετος μεταφέρω νῦν εἰς κύριος . εἰμί δέ εἶπον ὅτι ἐκ ὁ Ῥηξίνορ ἐπινοέω καί ὁ ὁ Λύσανδρος σύνθεσις , ῥήγνυμι γάρ ἐν ἀγορά καί λύω ἐν ἀνήρ φάλαγξ , τατός εἰμί . ὁ δέ ἀξονωρ , ἀντί ὁ ἀπαῖδα κόρος ὅς εἰμί ἄρηνος . θυγάτηρ γάρ ἔχω ὁ Ἀγαθός . αὐρὴν δέ δοκέω φαίνω ὁ Ῥηξίνορ . οὗτος γάρ ὁ ὁ Ἀπόλλων αἰνίσσομαι βολή , ὡς φαίνω πολλοχοω . Νυμφίος δέ νῦν λέγω , ὁ οὖον * πολύς ἐπιβαίνω μετά ὁ γάμος . οὖον μήv ὁ ἐπί αὐτός ὁ νυμφίος θνῄσκω , ἔχω παῖς ἐκ αὐτός γένος . τρίτος δέ κατά ὁ ἡμεῖς γενεολογία ἐκ Ποσειδῶν ὁ Ἀλκίνοος , τέταρτος δέ ὁ Ἀρίστη . ὅτι2 ἀπος - σμυνονα ὁ δέσποινα Ἀγαθός ὁ ποιητής , ἀρχω οὕτως . ὁ δέ Ἀλκίνοος ποιέω ἀκούω , εἶπον ὡς οὕτως ἐπί χθών τίω ἄλλος , ὅσος νῦν τε γυνή ὑπό ἀνήρ οἶκος ἔχω , ὡς καί περί Κῆρυ τιμάω τε καί εἰμί , ἐκ τε Φίλων παῖς ἐκ τε αὐτός Ἀλκίνοος καί λαός , ὁ μέν θεός ὡς εἰσοράω , δείδω ὅς εἰμί δεξιειμι μῦθος ὅτε στείχω ἀνά Ἄστυ . εἶτα καί αἴτιος λέγω ὁ τοιοῦτος τιμή ἐπάγω . οὖον μέν γάρ τίς νόος καί αὐτός δήω ἐσθλός , ὅς τε εὕω φρόνησις καί ἀνήρ νεῖκος λύω . ὁ - τέστον ὅς εἄν ἀνήρ εὕω φρονέω , λύω ὁ νεῖκος . ἵνα ἢ οὗτος , δεῖγμα ὁ μή δήω αὐτός νόος ἐσθλός . τις δέ , χαρίεις γράφω κατά γένος θηλυκός , εἰμί τε εὕω φρονέω καί ἀνήρ . ὅς , ὡς ὅς γυνή φιληδέω καί ὅς ἀνήρ προσέχω , λύω ὁ νεῖκος . φέρω δέ καί τρίτος γραφεύς αὐτός , εἰμί ειφροσυνη , ἵημι ἰδίως φρονέω , λύω δικαστικός ὁ νεῖκος . ἐπάνειμι δέ οὗτος βασιλίδι πρέπω αἱρέω . ὡς ὁ ἐξαίρω , ὁ δικαστικός εἰμί ὁ νεῖκος λύω . Ὄμηρος καί οὗτος πλάσσω , ἵνα σμυνὴ ὁ Ἀγαθός ὡς περισσοαμένην ὁ Ὀδυσεὶα , ὑπέρ ὅς ὁ ὁ βιβλίον οὗτος πραγματεία ἐν - ἵστημι Ὅμηρος . Ἱστορὸν δέ ὅτι ὁ , γυνή ὑπό ἀνήρ οἶκος ἔχω , ὁ μετά Ὅμηρος ὕπανδρος συντίθημι . ὁ δέ δείδω , ὁ δέχομαι παιδαγωγικός παράκειμαι εἰμί τρίτος Ἰωνικός πληθυντικός κατά ἐπίθεσις ὁ ἵστημι ἀναγκαῖος ὁ μέτρον . δέχομαι δέ μῦθος , τατός πάντως , ὁ ἀφίημι καί εὐλογέω . ὁ δέ οὖον μέν νόος γε καί αὐτός ἐπιδεύω ἐσθλός , δηλόω μέν ὁ , οὐδέ αὐτός δήω φρόνησις . εἰμί δέ περίφρασις ὁ περίφρων , ἵνα λέγω ὅτι περίφρων εἰμί ὁ βασιλίς κατά καί ὁ βασιλεύς , ὅς καί ὁ ὄνομα ἐκ ὁ νόος συγχέω . Ἀλκίνοος γάρ καλέω , ὡς εἄν τις εἶπον δαΐφρων , ἐπεί καί συγγενής ἄλλος καί δαίς . καί πάλιν , νόος καί φρόνησις . ὅτι2 σύστασις πρόσωπον πρός ξένος ἱκέτης , ὁ , εἰμί μέντοι ἐκεῖνος γε φίλος φρόνησις ἐν θυμός , ἄλωρος ὁ ἐπατα ὁ δέ τίς ποιέω . οὖν , φίλος τε ὁράω καί εἰς πατρίς ἱκνέομαι . ὅτι2 ὁ Ἀθῆναι φίλος χόω Ὅμηρος ἀμφαίνω εἰμί ὁ Ἀθηνᾶ , γησίν . λείπω μέν γλαυκῶπις Ἀθήνη Σχορίην εριβωλος ἢ ἐρατεινός , ὅς εἰμί ὁ Φαιάκιος ὡς καί προ - γραπτός . ἐπεί δέ εἰς Μαραθών καί εὐρύαγναν Ἀθήνη . δύο δέ Ἐρεχθῆσι πυκνός δόμος . εἰμί δέ Μάραθα , δήμος ὕστερος ὁ Ἀκρόπολις Φυλή . διγενής δέ ὁ λέξις , καί ὁ Μάραθα γάρ λέγω - ὁ καί ὁ Μάραθα . ἔνθα καί ὁ λέγω Μαραθώνιος ταῦρος Θησεύς καταπαλαίω . Εὐναγνιαν δέ Ἀθήνη ἑνικός ὁ Ἀθῆναι λέγω , πρός διαστολή ὁ ὁμώνυμος Ἀθηνᾶ , ἐκ ὅς καί καλέω . ἐκεῖνος γάρ γλαυκῶπις Ἀθήνη . καί ἔχω τίς γλυκύς ὁ εἶπον ὡς Ἀθήνη εμετός Ἀθήνη , διά ὁ ἐκ ὁμώνυμος - μίας ἀστεῖος . Ἱστορὸν δέ ὅτι οὖον τιτρώσκω Ἄρης τέμενος ὁ κατά Θησεύς . καί Κέτρηος , Ἀφροδίτη ἱερός . καί Σήλος , ενιος Ἀπόλλων . Ούτο καί ὁ ἀθήρα ὁ πόλις ἀθήρη , ἥς ἐδασίκευσέ ποτός Ἔρως - χθῆος . περί ὅς καί ὁ Ἠλίας δηλόω . ἐκ ὅς καί ὁ ἀττικός Ἐρεχθηίς , καί δῶμος Ἐρεχθεύς ἢ Ἀττικός . ἐπεί κατά ὁ τραγῳδία ὁ χρηστός ἢ πόλις νομίζω . ὁ δέ δήν δόμος Ἐρεχθεύς , ὅμοιος ὁ , πόλις δύο . ὅτι2 ὁ ὁ Μενέλαος δόμα εἶπον ἔοικα Ἠλίας ἢ Σελήνη αὐγή ,