eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1508
ὅτι τῶν Τρωϊκῶν τὰ μὲν τῆς μάχης , φθάσας εἶπον ἤδη , τὰ δὲ μετὰ τὸν πόλεμον ἐν τῷ νόστῳ , οὐ δέον κρίνω πάντα εἰπεῖν . Ὧρα δὲ ὅτι τὲ κοσμεῖ παρίσους τὸ διήγημα , τῷ , ἐπέλασεν , ἐξεώσασιν . ἐπὶ δὲ τῷ , γνῶσι πέτρῳι μεγάλασι . καὶ ὅτι τὰς γυνὰς ταύτας , καὶ γυνῆν πέτρην ἔρη ἔνικας . ὁμοίως τῷ , Μάλειαν καὶ Μαλείας . καὶ τῷ Κρήτῃ τις νῆσος ἐστὶ . καὶ Κρητῶν γένος ἔχομαι εἶναι . καὶ ἴπρους τοιούτους . ἐν οἷς καὶ τὸ , ἀφ᾽ Ἀθηναίων . καὶ , Ἀθήνην εὐφροσύνην . δῆλον δὲ ὡς ἐκ τοῦ γυνή , παράγωγον ἡ γυναικία . ὡς ἀρχὴ ἀρχαία . ἀνῆρη ἀναρχαία . σέληνη σελήναια . πέτραι δὲ φασὶ περὶ Μίνωρον εἶναι αἱ γυναῖ . Νῆσος δὲ κυκλάς ἡ Μέκονος . εἰδὼς δὲ καὶ στρογγύλην εἶναι τὴν πέτραν καὶ οὕτω κεκλῆσθαι γυνή . Τὸ * δὲ καὶ ἔχθόμενος περ᾽ Ἀθήνην , ἀμματούργως ἔχει . οὔτε γὰρ Ἀθηνᾶ ἔσσα ἀπολωλέναι τὸν Ὀδυσσέα εἰ καὶ Ποσειδῶν αὐτῷ κιχόλωτα , οὐδ᾽ ἂν ὁ Πο - σειδῶν ἄρξαι ζανδυνεῦσαι τὸν Λοχρὸν εἰ καὶ ὀργὴν εἶχεν αὐτῷ ἡ Ἀθηνᾶ . νῦν δὲ εἰπόν , αἴτητι θεῶν φγεῖν , καὶ λελήσας οὕτως ἐν τῷ κοινῷ καὶ τὸν περισωσάμενον Ποσειδῶνα , ἐξόλωλεν . Ἔστι δὲ τὸ , ἐξεώσας Θαλάσσης τὸν Λοχρὸν ὁ Ποσειδῶν , οὐδὲν ἄλλο ἢ ὅτι νῆμασιν ἡρμαίοις ἡρώμε - νος καὶ προπελάσας ἐκείνος τὰς πέτρας καὶ ἀναβὰς , περιεποιήθη . ἀπόλωλα δὲ αὐτὸς αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνος , τὸ προσεχῆναι βαρὺ κῆμα τῇ πέτρᾳ καὶ θρύψαι τι μέρος αὐτῆς δυστυχῶς τῷ Λίαντι . οὐ ἠμπετόντος τῷ πόντῳ , συγκατέδυ καὶ ὁ Λοχρός . Τὸ δὲ ἐχθάλει , πάντ᾽ ἀστείως ἐφρόθη . οὐ γὰρ εἶπεν ἀλλ᾽ ἐξέβαλεν ἔπος ὑπερβολίας , ὁ ὅστιν ἐξεφύγε . καὶ δοκεῖ ὁμοίον εἶναι τοῦτο πρὸς τὸ ἐχαρέγουν ἔπος ἔρος ὀδόντων . Τὸ δὲ μέγ᾽ ἀασθη , σκληρὸν μὲν λόγῳ πεζῷ , χρηστὸν δὲ εἰς ποίησιν . διὸ καὶ δις ἐνταῦθα ἐφρόθη . δύναται δὲ καὶ ἀσθη δυσειλάδως εἶναι διὰ τὸ , ἀσὶ με δαίμονος αἴσα . καὶ ἀασθη τρισυλλάδως διὰ τὸ , ἀσὴ ἡ πάντα ἀστα . Τὸ δὲ μεγάλα αὐδῆσαι τούτῃστιν ὑπερηφανεύσασθαι , πεποιήκε μὲν τὴν παρὰ τοῖς ὕστερον μεγαλοφροσύνην . ταυτὸν δὲ ἐστὶ τῷ , ὑπερ - φιάλων ἔπος ἐχθάλειν . πλὴν ὅσον , σφοδρὸν μὲν * τὸ ὑπερφιάλον , λῖον δὲ καὶ σαμὸν τὸ μέγα . Τὸ δὲ τρύγος , ἐπὶ ἄρστου μὲν λέγεται , δύναται δὲ καὶ ἐπὶ ἄλλων , ὡς δηλοῖ τὸ , τρυχθ᾽ καὶ τετραγythά διετρυγών , ἐκπας χειρός . τὸ γὰρ διετρυγών , τρύγος ἔην ἐή . Ὅτι ἐκ παραλλήλου ταυτο - δύναμοι καὶ ἐνταῦθα κίνυα λέξεις τὸ ἐκρυγών καὶ τὸ ὑπάλιζαι . γην γὰρ . σὺς δὲ πον ἐκρυγε ζήρας ἀδελφεός ἡδ᾽ ὑπάλιζεν . Ὅτι ἐπισυνείρων τῷ τοῦ Λοχροῦ διηγήματι τὸ κατὰ τὸν Ἀγα - μῆμονα , φησὶν ὡς ἐν νησὶ μὲν , οὐδὲν ἐπαθε κακόν , σάως δὲ πόντα Πρη . τούτῃστιν ἀλληγορι - κῶς , ὁ εἴρ᾽ ἐξωστον πνέων . ἀλλ᾽ ὅτε δή ἐμελλε Μαλειῶν ὅρος αἰπὺ ἴξεσθαι , τότε δή μιν ἀναπάζασα Θέλλια , πόντον ἐπ᾽ ἰχθύεντα γέρον βαρέα στενάζοντα , ἄγροῦ ἐπ᾽ ἔχασιν . οὔδε δόματα καὶ Θυσίης τοπρίν . τότε δὲ , Αἰγισθος . ἀλλ᾽ ὅτε δή καὶ πύθεν ἔγαιντο νόστος ἀπίχων , ὡς δὲ θεοὶ οἱρον τρύμαν καὶ οἶκαδ᾽ ἔχοντο . αὐτὸς μὲν , χαίρων ἐπεδήσετο πατρίδος αἴης . καὶ νῦνι ἀπτόμενος ἤν πατρίδα . πολλὰ δ᾽ ἀπ᾽ αὐτοῦ δάκρυα θερμὰ χέοντο , ἐπεὶ ἀσπασίως ἴδε γαῖαν . οὔτοι δὲ οἱ τρεῖς στίχοι , ἐπὶ παντὸς ἀρμόττουσιν ὡς χρόνος παλιννοστήσαι ποθὲν μετὰ πανδύνας συχνοῖς . Λίτα διασαφῶν ὁ ποιητὴς καὶ ὅπως * δολόμυτις ἦν ὁ Αἰγισθος , ἱστορεῖ ὅτι τὸν βασιλέα ἀπὸ σκοπῆς εἶδε σκοπός , ὃν καθεῖσεν Αἰγισθος δολόμυτις ἔχων . ὑπὸ δ᾽ ἔχαιο μαθόν , χρυσοῦ δοιὰ τέλακτα . φύλασσε δὲ εἰς ἑαυτὸν , μὴ ἔ λιάθαι παροίν , μνήσατο δὲ θοοῦδος ἀλκῆς . ἤρουν ἐντιχαστασίη ἀνδριῶς τῷ σὺν γυναικὶ ποιημένῳ κατὰ τὴν τραγωδίαν τὰς μάχας , Αἰγισθῷ . ἰδὼν δὲ τὸν βασιλέα ὡς ἐφρόθη ὁ σκοπός , ἔβη ἀρχέλιον πρὸς δόματα ποιμὴν λαῶν . ἀντίχα δ᾽ Αἰγ - σθὼς δόλιην ἐφράσσατο τέχνην . χρυσάμνος κατὰ δῆμον εἰκοσα φόντα ἀρίστους , ἅς λόχον . τρίτον δ᾽ ἀνδρῶν δαῖτα πέμψαι , αὐτῷ δ᾽ , βίᾳ καλέσιν Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν , ἵππουσι καὶ ὀχέων . ἀνίκαι μεριμνήσων . τὸν δ᾽ οὐκ εἰδὼτ᾽ ὀλιθρον , ἀνέχασα . καὶ κατέπαρνε διπνίσσας , ὡς τις τι κατέ - παρνε βουὼν ἐπὶ γάστηρ . Λίτα ἠμείνων ὡς αἴφρ᾽ ἀμνήσθη θοοῦδος ἀλκῆς ὁ βασιλεὺς οὐχ ἂν ἀπόλωτο , ἐπάρα . οὐδὲ τις Ἀτρείδω ἕταίρων λίπτο οἱ οἱ ἕποντο , οὐδὲ τις Αἰγισθόν , ἀλλ᾽ ἐπα - θεν ἐν μεγάρῳσιν . εἰ δὲ τοιούτωι καὶ μετὰ δόλον οἱ περὶ τὸν βασιλέα , τίνες ἂν ἐγίνοντο εἰ καὶ προή - σθοντο ; Καὶ ὅρα ὅτι σαφίστατον τῶν φθασάντων ἔγραψ διὰ τοῦ Πρωτίου , τὰ κατὰ τὸν Ἀγαμέ - μνονα ὁ ποιητής . ὁ μὲντοι τοῖς ἴσις , ἄλλως τὴν τοιαύτην ἱστορίαν μεταχειρίσται κατὰ τε οἴτον * παίδος καὶ ποικιλίαν οὕς αὐτὸς καὶ τὰ τοιαῦτα δεῖνός . Ὧρα δὲ τὸ , ἀναπάζασα ω Θύελλα . ὁμοίον τὸ ὦν τῷ , Ἄρπυια ἀνηρίφμαντο . Τὸ δὲ ἔφερον ἐπὶ πόντον , νῦν μὲν , ἐπὶ Θύελλης εἶπε . πρὸ βραχέων δὲ , ἐπὶ Ποσειδῶνος , ἐν τῷ , τὸν δ᾽ ἄγωμεν κατὰ πόντον . τῶνδὲ γὰρ ἐν τοῖσι τὸ φέρειν καὶ τὸ φερεῖν . ὁ δὲ ἠθελὲς ἄγρως , φασίν οἱ παλαιοὶ ὅτι κατὰ τὸν ἱστορικὸν Ἀνδρόνα , ὑφίσταται περὶ Κύθηρα εἶναι , ὅπου φασὶν ἡ τοῦ Θυσίου οἴκησις . Τὸ δὲ ἀφαίνετο νόστος ἀπήμων , ἠμηνεῖν ὁ ποιητὴς διὰ στίχον ἀκεραῖον , τὸ μὲν νόστος , διὰ τοῦ καὶ οἶκαδ᾽ ἴζοντο . Τὸ δὲ ἀπήμων , διὰ τοῦ , ἄγ δὲ θεοὶ οἴρων τρύφραν ἢ στρύφραν , ἀντὶ τοῦ μετήλλαξαν ἀπὸ Θύελλης εἰς πνίγμα ἀνδινόν . ἄλλως γὰρ , ὁ τοῦ Ἀγαμέμνονος νόστος οὐκ ἦν ἀπί - μων . Τὸ δὲ πατρίδος αἰῆς διελύσας ὁ ποιητὴς εὐθὺς ἴδιε καὶ ἴδια εἰς ὀνόματα δύο , ἐπάγει . ἡν πατρίς . Καὶ ἀσπασίως ἴδε γαῖαν . Ἐνδὰ καὶ ὅσα ὅτι πατρίδα , τὴν χώραν ἔφη , τῆς γὰρ πατρίδος Μυκήνης πόλεως οὐκ ἔσθ᾽ ἐπιβῆναι ὁ βασιλεύς . διὸ καὶ ἐν τῷ νόστῳ λέγεται ἀπολέσθαι , ὡς μὴ τῆς κυρίως πατρίδος ἐπιβᾶς . Τὸ δὲ γαῖα , ἀντὶ τοῦ ἐγείλει , ἢ προσεκίνησι . κατὰ ἥθος ἀρχέες . ὡς εἰ καὶ τις ἐξ ἀποδημίας ἐλθὼν , γυνὰ τοὺς τεκόντας . δήλον δὲ ὡς ἐκ τοῦ γαῖ τὸ γαῖ - οῦ * χοῆσις παρ᾽ Ὀμήρῳ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα ὕστερ καὶ ὁ χθών , γίνεται τὸ γυνὼ . ἐστι δὲ σημαίνδης . διὸν γὰρ ὡν βαρύνεσθαι κατὰ τὸ ὕνω ὕνω , ὅνω θίνω τὰ βραχυπαραλήγματα , τὸ δὲ περιεστάσθη κατὰ τὸ ἴζω ἴχνῳ , οἴχω οἴγῳ , τὰ μακροπαραλήγματα . ἥδη δέ , καὶ κατὰ τὸ χιὼ χινῶ . Τὸ δὲ ἀπὸ σκοπίας εἶδε σκοπός , ἐτυμολογικῶς ἐφρέθη , πλεονάζει δὲ τὸ ἵ ἐν τῷ σκοπιᾷ , καθὰ καὶ ἐν τῷ ὀμμαὶ καὶ ἄγρωμα . Τὸ δὲ καθέισεν , ὡς ἐκ τροχαίου ῥήματος προπερισπάται . ὡς γὰρ εὐθὲ καθέσδεν , οὕτω τὸ καθέισεν ἐκ τοῦ ἕσεν . ὡς τὸ , εἶδε λόγον . αὐτὸ δέ , ἐκ τοῦ ἔω τὸ κάθημαι . ὁ κα - ρωτάτα σύγκειται τῷ λόχῳ , γινόμενῳ ἐκ τοῦ λέγεσθαι ὁ δηλοὶ τὸ καθήσθαι καὶ κεῖσθαι . διὸ καὶ ὁ λόχος , ἐνέδρα ἐμηνεύεται διὰ τὴν τοῦ λόχου πρὸς τὰ τοιαῦτα συγγένειαν . Τὸ δὲ Ἀγί - σδος ἄγων , ἀντὶ τοῦ , ὑπάγων καὶ ὑποκλίνων οἷς ἐζέλυνε . καὶ ἐστιν ἱστορίων τού , τὸν ἀοιδὸν ἄγων ἐς νῆσον ἐφήμην . ἐκεῖνος γὰρ , βιαῖος ἄγεται . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ποιμένα λαῶν ἐν τοῖς ἠθελ - σιν , οὐ μόνον τὸν Ἀγαμέμνονα εἶπεν , ἀλλὰ καὶ τὸν Ἀγίσθον . εὐήμως τοῦτον οὕτω προσαγορεύ . τὸν ἐπιβόητον , καὶ οὐ ποιμένα λαῶν . ἢ δὲ * λίχων ἢ τύφανον . εἰ μὴ ἄρα φονεύσας τὸν Ἀγαμέμνονα , εἶτα ἐσχηματίζετο πρῶος εἶναι . Εἰς δὲ τὴν δαῖτα ἦν ὁ Ἀγίσθος πέμπεται ὁ ἐστιν ἐνεργεῖ ἐλλοχῶν τῷ Ἀγα - μένονι , ἐστιν εἰπεῖν ὡς καὶ τοῦτο λεχθείη ἄν Ἀγαμενόννιος δαὶς ἢ τράπεζα παραομακῶς , ἐπὶ τῶν ἐπ᾽ ὀλέθρῳ εὐοχομένων . ἄλλον τρόπον τοῦτο ἥπερ ὁ Σοφοκλῆς ἱστορεῖ . ἐκεῖνος γὰρ , Ἀγαμενόννιον δαῖτα λέγει , τὴν κατ᾽ ἔτος γινωμένην ὅτε τὸν Ἀγαμέμνονα ἐφήμην οἱ ἀναλόντες αὐτόν . Τὸ δὲ ἀνήγαγε , πειροσὴν ἔχει τὴν πρόθεσιν . ἀρκεῖ γὰρ εἰπεῖν , εἰς ὀλεθρον ἥγαγε . τὸ δὲ εἰπεῖν ὡς ὑφ᾽ ὑψηλὸν τινα τόπον ἀναγαγὼν ἐφόνευσεν , ἀμάρτυρον * ἐστι . Τὸ δὲ δειπνίας , ὅσως γενικῶς ἐφρέθη ἀντὶ τοῦ , δαίσας . ὡς καὶ δειπνολόγη γυνὴ λέγεται , ἢ ἀπλῶς ἐνδεχοῦνσα τοῖς βρώμασι . Τὸ δὲ κατέφαγεν ὡς βουὺν ἐπὶ φάτνη , οὐκ ἐπὶ σώματι ἀλλὰ πᾶν σιμῶς ἐφρέθη , καὶ οὐκ ἦν σαμωτέρᾳ χοήσεσθαι παραβολὴ ἐπὶ βασιλέως οὕτως ἀνδρείου ἀναμφιβήτου ἐν τῷ διαπτεῖν . ὅτε μὲν οὖν ἐν Ἠλιάδι ἐξήλθεν εἰς μάχην ἐμπρόσων τοῖς ἥρως , ταύτῳ αὐτὸν εἰκασον ἀγέλης ἐξάγοντι . νῦν δέ , βοὶ αὐτὸν ὁμοίωσεν , ὡ μὴ θαρρῶν τις συμμάζα , δεῖπνῳ δολώσας ἐπιχειρήσα τῇ φάτνῃ ἀνέλη . Τὸ δὲ οἱ οἱ ἐποντο , ἀσφαλῶς πρόσκειται . οὐ γὰρ πάντες ἕπεσον οἱ τῷ βασιλεῖ συμπλέοντες . ἀλλ᾽ οἱ συνησπόμενοι αὐτῷ εἰς τὴν δαῖτα . ἀνδρισὼς μέντοι ἕπεσον πᾶ μίλυσια . ἀσπλῶ γὰρ ὄντες ὡς εἰκὼς καὶ οὐδὲ νήγοντες , ὅμως συγκατέφραγαν πάντας τοὺς τοῦ Ἀγίσθον ὑφ᾽ ὧν ἐπίπτον . Ὅτι πένθους παραστασιζὼν τὸ , αὐτὰρ ἔμοιγε κα*τεκλάσθη φίλον ἥτορ . κλαίον δὲ καθή - μενος . οὐδὲ γν μοι κῆρ ἠτέλ᾽ ἐπὶ ζώων καὶ δρᾶν φάος ἡλίου . αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίων τε κλυθόμην τε χωρίσθην , ἐγένετο τὸ δέ τι . Παραμυθητικὸν δὲ τὸ , μηκέτι πολὺν χρόνον ἀσκήεις οὕτω κλαίει , ἐπεὶ οὐκ ἄνυσιν τινα δόμοεν , ἀλλὰ τέχιστα πείρα ποιτὶν τάδε . Καὶ ὅρα τὸ πείρα ἐνεργητικῶς λεχθὲν πονώτερον . Ἀττικῶς γὰρ ἄνθ᾽ , πειρῶ ἐν εἶπη . οὕτω κοινοὺν καὶ τὸ πειρῶν ἀντὶ τοῦ Ἀττικῶ τοῦ πειράσθαι . οἷον . πειρῶν δ᾽ ὡς καὶ Τρῶες Ἀχαιοὺς βλάψωσι . ἄλλως μέντοι Ἀττικῶς εὔρηται πειρῶν ἐ*νεργητικῶς , τὸ πειράζων ἐρωτικῶς γυναικά , ὡς δηλοὶ καὶ ὁ κομιζὼς ἐν τῷ , πειρῶ μὲν οὐν ἴσως σε καὶ τῶν τιθησίων ἀράπτεται . Ὅρα δὲ τὸ , κατεκλάσθη φίλον ἥτορ , μετέ -
Lemmas: ὅτι ὁ Τρωϊκός ὁ μέν ὁ μάχη , φθάνω εἶπον ἤδη , ὁ δέ μετά ὁ πόλεμος ἐν ὁ νόστος , οὖον δήω κρίνω πᾶς εἶπον . ὤρα δέ ὅτι τε κοσμέω παρίσος ὁ διήγημα , ὁ , πελάζω , ἐξίημι . ἐπί δέ ὁ , γνῶσις πέτριον μέγαλος . καί ὅτι ὁ γυνή οὗτος , καί γυνή πέτρα ἔρομαι φέρω . ὁμοίως ὁ , Μάλεια καί Μαλείας . καί ὁ Κρήτη τις νῆσος εἰμί . καί Κρής γένος ἔχω εἰμί . καί ἴπρους τοιοῦτος . ἐν ὅς καί ὁ , ἀπό Ἀθηναῖος . καί , Ἀθήνη Εὐφρόσυνος . δῆλος δέ ὡς ἐκ ὁ γυνή , παράγωγος ὁ γυναικίας . ὡς ἀρχή ἀρχαῖος . ἀναιρέω ἀναρχαία . σελήνη σελήνη . πέτρα δέ φημί περί Μίνωρ εἰμί ὁ γυνή . Νῆσος δέ Κυκλάς ὁ Μέκος . εἰδοί δέ καί στρογγύλος εἰμί ὁ πέτρα καί οὗτος καλέω γυνή . ὁ * δέ καί ἔχθω περί Ἀθήνη , ἀμματούργως ἔχω . οὔτε γάρ Ἀθηνᾶ ἔσσα ἀπόλλυμι ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί καί Ποσειδῶν αὐτός κιχολωτος , οὐδέ εἄν ὁ Πο - σειδηω ἄρχω ζανδυνεος ὁ λοχρω εἰμί καί ὀργή ἔχω αὐτός ὁ Ἀθηνᾶ . νῦν δέ εἶπον , αἰτέω θεός φεύγω , καί λανθάνω οὕτως ἐν ὁ κοινός καί ὁ περισῴζω Ποσειδῶν , ἐξόλλυμι . εἰμί δέ ὁ , ἐξεόω Θάλασσα ὁ λοχρω ὁ Ποσειδῶν , οὐδείς ἄλλος ἢ ὅτι νῆμα ἕρμαιον ἡρώμε - Μύκονος καί προπελαζω ἐκείνος ὁ πέτρα καί ἀναβαίνω , περιποιέω . ἀπόλλυμι δέ αὐτός αὐτός ὑπό ὁ Ποσειδῶν , ὁ προσέχω βαρύς κῆμος ὁ πέτρα καί θρύπτω τίς μέρος αὐτός δυστυχής ὁ Λία . οὖον ἐμπίπτω ὁ πόντος , συγκατέδυ καί ὁ λοχρως . ὁ δέ ἐχθάλει , πᾶς ἀστεῖος φέρω . οὖον γάρ εἶπον ἀλλά ἐκβάλλω ἔπος ὑπερβολία , ὁ Όστιν ἐκφεύγω . καί δοκέω ὅμοιος εἰμί οὗτος πρός ὁ ἐχαρέγουν ἔπος Ἔρως ὀδούς . ὁ δέ μέγας ἀάω , σκληρός μέν λόγος πεζός , χρηστός δέ εἰς ποίησις . διό καί δις ἐνταῦθα φέρω . δύναμαι δέ καί ἀείδω δυσειλάδως εἰμί διά ὁ , ἁλί-ευμα ἐγώ δαίμων αἶσα . καί ἀάω τρισυλλάδως διά ὁ , ἄση ὁ πᾶς ἀστή . ὁ δέ μέγας αὐδάω τοῦτος ὑπερηφανεύω , ποιέω μέν ὁ παρά ὁ ὕστερος μεγαλοφροσύνη . τατός δέ εἰμί ὁ , ὑπερ - φιάλη ἔπος ἐχθάλειν . πλήν ὅσος , σφοδρός μέν * ὁ ὑπερφίαλος , Λιόν δέ καί Σάμος ὁ μέγας . ὁ δέ τρύγος , ἐπί ἄρστου μέν λέγω , δύναμαι δέ καί ἐπί ἄλλος , ὡς δηλόω ὁ , τρυχθ᾽ καί τετραγythά διτρυγαω , ἐκπαίω χείρ . ὁ γάρ διτρυγαω , τρύγος εἰμί ἐή . ὅτι2 ἐκ παράλληλος αὐτός - δυναμόω καί ἐνταῦθα κίνυα λέγω ὁ εκρυγη καί ὁ ὑπάλιζαι . γῆ γάρ . σῦς δέ πως ἐκρυγε Ζήρας ἀδελφός ἤδη ὑπάλιζεν . ὅτι2 ἐπισυνείρω ὁ ὁ λοχρω διήγημα ὁ κατά ὁ ἀγα - μῆμονα , φημί ὡς ἐν νησί μέν , οὐδείς πάσχω κακός , σῶς δέ Πόντα Πρη . τοῦτος ἀλληγορία - Κῶς , ὁ εἴρη ἐξωθέω πνέω . ἀλλά ὅτε δή μέλλω Μάλεια ὅρος αἰπύς ἱκνέομαι , τότε δή ὅς ἀναπάζασα Θέλλια , πόντος ἐπί ἰχθύς γέρων βαρύς στενάζω , ἀγρός ἐπί ἔχω . οὐδέ δόμα καί Θυσία τοπρίν . τότε δέ , Αἴγισθος . ἀλλά ὅτε δή καί πύθω γαίω νόστος ἀπέχω , ὡς δέ θεός ὁράω τρύμη καί οἴκαδε ἔχω . αὐτός μέν , χαίρω ἐπιδέω πατρίς Αἶα . καί νυνί ἅπτω ἐάν πατρίς . πολύς δέ ἀπό αὐτός δάκρυ θερμός χέω , ἐπεί ἀσπασίως ὁράω γαῖα . οὔτοι δέ ὁ τρεῖς στίχος , ἐπί πᾶς ἀρμόζω ὡς χρόνος παλιννοστέω ποθεν μετά πανδυναω συχνός . Λίτα διασαφέω ὁ ποιητής καί ὅπως * δολόμυτις εἰμί ὁ Αἴγισθος , ἱστορέω ὅτι ὁ βασιλεύς ἀπό σκοπή ὁράω σκοπός , ὅς καθίζω Αἴγισθος δολόμυτις ἔχω . ὑπό δέ χαίνω μανθάνω , χρυσός δοιοί τέλακτα . φυλάσσω δέ εἰς ἑαυτοῦ , μή ἔ λιάθαι πάρος , μνάομαι δέ θοῦς ἀλκή . ἀρόω ἐντιχαστασίη ἀνδριῶς ὁ σύν γυνή ποιέω κατά ὁ τραγῳδία ὁ μάχη , Αἴγισθος . εἶδον δέ ὁ βασιλεύς ὡς φέρω ὁ σκοπός , βαίνω ἀρχέλιον πρός δόμα ποιμήν λαός . ἀντίχα δέ Αἰγ - σθὼς δόλιος φράζω τέχνη . χρυσάμνος κατά δῆμος εἰκών φόντο ἀγαθός , ὅς λόχος . τρίτος δέ ἀνήρ δαίς πέμπω , αὐτός δέ , βία κάλεσις Ἀγαμέμνων ποιμήν λαός , ιππους καί ὄχεα . ἄνικος μεριμνάω . ὁ δέ οὐ οἶδα ὀλιθρον , ἀνέχω . καί καταπείρω διπνιεννυω , ὡς τις τίς κατέ - παρνε βοῦα ἐπί γαστήρ . Λίτα ἀγαθός ὡς αἴφρ᾽ ἀμνηστέω θοῦς ἀλκή ὁ βασιλεύς οὐ εἄν ἀπόλλυμι , ἐπαρά . οὐδέ τις Ἀτρείδης ἑταῖρος λίπτω ὁ ὁ ἕπω , οὐδέ τις Αἴγισθος , ἀλλά επά - τίθημι ἐν μέγαρος . εἰμί δέ τοιοῦτος καί μετά δόλος ὁ περί ὁ βασιλεύς , τίς εἄν γίγνομαι εἰμί καί προΐημι - σθοντο ; καί ὁράω ὅτι σαφιστατος ὁ φθάνω γράφω διά ὁ Πρωτίος , ὁ κατά ὁ ἄγαμος - μνονα ὁ ποιητής . ὁ μέντοι ὁ Ἴσις , ἄλλως ὁ τοιοῦτος ἱστορία μεταχειρίζω κατά τε οἶτος * παῖς καί ποικιλίας ὅς αὐτός καί ὁ τοιοῦτος δεῖνα . ὤρα δέ ὁ , ἀναπάζασα εἰμί Θύελλα . ὅμοιος ὁ οὖν ὁ , Ἅρπυια ἀνηρίφμαντο . ὁ δέ φέρω ἐπί πόντος , νῦν μέν , ἐπί θύελλα εἶπον . πρό βραχύς δέ , ἐπί Ποσειδῶν , ἐν ὁ , ὁ δέ ἄγω κατά πόντος . ὅδε γάρ ἐν ὅς ὁ φέρω καί ὁ φέρω . ὁ δέ ἐθέλω ἄγρα , φημί ὁ παλαιός ὅτι κατά ὁ ἱστορικός Ανδρονά , ὑφίστημι περί Κύθηρα εἰμί , ὅπου φημί ὁ ὁ θυσιον οἴκησις . ὁ δέ ἀφανίζω νόστος ἀπήμων , ἠμηνεῖν ὁ ποιητής διά στίχος ἀκέραιος , ὁ μέν νόστος , διά ὁ καί οἴκαδε ἵζω . ὁ δέ ἀπήμων , διά ὁ , ἄγε δέ θεός οἰρών τρυφρην ἢ στρυφρην , ἀντί ὁ μεταλλάσσω ἀπό θύελλα εἰς πνῖγμα ἀνδινόν . ἄλλως γάρ , ὁ ὁ Ἀγαμέμνων νόστος οὐ εἰμί ἀπύ - μῶν . ὁ δέ πατρίς Ἀιῆς διαλύω ὁ ποιητής εὐθύς ἴδιος καί ἴδιος εἰς ὄνομα δύο , ἐπάγω . ἐάν πατρίς . καί ἀσπασίως ὁράω γαῖα . Ἐνδὰ καί ὅσος ὅτι πατρίς , ὁ χώρα φημί , ὁ γάρ πατρίς Μυκῆναι πόλις οὐ ἔστω ἐπιβαίνω ὁ βασιλεύς . διό καί ἐν ὁ νόστος λέγω ἀπόλλυμι , ὡς μή ὁ κύριος πατρίς ἐπιβαίνω . ὁ δέ γαῖα , ἀντί ὁ ἐγείλει , ἢ προσκινέω . κατά ἦθος ἀρχέας . ὡς εἰμί καί τις ἐκ ἀποδημία ἔρχομαι , γυνή ὁ τίκτω . δῆλος δέ ὡς ἐκ ὁ γῆ ὁ γῆ - ἀρτύω * χοῆσις παρά Ὅμηρος ἐν ὁ μετά οὗτος ὕστερον καί ὁ Χθών , γίγνομαι ὁ γυνὼ . εἰμί δέ σημαίνδης . δείδω γάρ ὡς βαρύνω κατά ὁ ὕω ὕω , ὄνος θῖνος ὁ βραχυπαραλήγματα , ὁ δέ περιίστημι κατά ὁ ἵζω ἴχνος , οἴχω οἴγω , ὁ μακροπαραλήγματα . ἥδη δέ , καί κατά ὁ Χιώ χιάζω . ὁ δέ ἀπό σκοπιά ὁράω σκοπός , ἐτυμολογικός φέρω , πλεονάζω δέ ὁ ἵ ἐν ὁ σκοπιά , καθά καί ἐν ὁ ὀμμαὶ καί ἄγρωμα . ὁ δέ καθίζω , ὡς ἐκ τροχαῖος ῥῆμα προπερισπάω . ὡς γάρ εὐθύ καθοράω , οὗτος ὁ καθίζω ἐκ ὁ Εσέν . ὡς ὁ , ὁράω λόγος . αὐτός δέ , ἐκ ὁ εἰμί ὁ κάθημαι . ὁ ἄν - ρωτάτα σύγκειμαι ὁ λόχος , γίγνομαι ἐκ ὁ λέγω ὁ δηλόω ὁ κάθημαι καί κεῖμαι . διό καί ὁ λόχος , ἐνέδρα εμηνευετης διά ὁ ὁ λόχος πρός ὁ τοιοῦτος συγγένεια . ὁ δέ θυάρπαξ - σδος ἄγω , ἀντί ὁ , ὑπάγω καί ὑποκλίνομαι ὅς ἐζέλυνε . καί εἰμί ἱστορία ὅς , ὁ ἀοιδός ἄγω εἰς νῆσος φήμη . ἐκεῖνος γάρ , Βιαῖος ἄγω . Ὅρας δέ καί ὅτι ποιμήν λαός ἐν ὁ ἠθελ - βρόχος , οὖον μόνος ὁ Ἀγαμέμνων εἶπον , ἀλλά καί ὁ Ἀγίσθον . εὐήμως οὗτος οὗτος προσαγορεύω . ὁ ἐπιβόητος , καί οὖον ποιμήν λαός . ἢ δέ * λίχω ἢ τυφαινω . εἰμί μή ἄρα φονεύω ὁ Ἀγαμέμνων , εἶτα σχηματίζω Πρώος εἰμί . εἰς δέ ὁ δαίς εἰμί ὁ Ἀγίσθος πέμπω ὁ εἰμί ἐνεργέω ἐλλοχῶ ὁ ἀγα - μένος , εἰμί εἶπον ὡς καί οὗτος λέγω ἄν Ἀγαμενόννιος δαίς ἢ τράπεζα παραομακαω , ἐπί ὁ ἐπί ὄλεθρος εὐοχέω . ἄλλος τρόπος οὗτος ὅσπερ ὁ Σοφοκλῆς ἱστορέω . ἐκεῖνος γάρ , Ἀγαμενόννιον δαίς λέγω , ὁ κατά ἔτος γίγνομαι ὅτε ὁ Ἀγαμέμνων φήμη ὁ ἀναλίσκω αὐτός . ὁ δέ ἀνάγω , πειροσος ἔχω ὁ πρόθεσις . ἀρκέω γάρ εἶπον , εἰς ὄλεθρος ἄγω . ὁ δέ εἶπον ὡς ὑπό ὑψηλός τις τόπος ἀνάγω φονεύω , ἀμάρτυρος * εἰμί . ὁ δέ δειπνίας , ὅσος γενικός φέρω ἀντί ὁ , δαίνυμι . ὡς καί δειπνολόγος γυνή λέγω , ἢ ἀπλόος ἐνδέχομαι ὁ βρῶμα . ὁ δέ κατεσθίω ὡς βουνός ἐπί φάτνη , οὐ ἐπί σῶμα ἀλλά πᾶς σιμός φέρω , καί οὐ εἰμί σάμος χόω παραβολή ἐπί βασιλεύς οὕτως ἀνδρεῖος ἀναμφιβήτου ἐν ὁ διάπτω . ὅτε μέν οὖν ἐν Ἠλιάς ἐξέρχομαι εἰς μάχη εμπροσος ὁ ἥρως , ταύτος αὐτός εἰκάζω ἀγέλη ἐξάγω . νῦν δέ , βοῦς αὐτός ομοιώνω , εἰμί μή θαρσέω τις συμμάζα , δεῖπνον δολόω επιχειρώ ὁ φάτνη ἀναιρέω . ὁ δέ ὁ ὁ ἕπω , ἀσφαλῶς πρόσκειμαι . οὖον γάρ πᾶς πίπτω ὁ ὁ βασιλεύς συμπλέω . ἀλλά ὁ συνάπτω αὐτός εἰς ὁ δαίς . ἀνδρίζω μέντοι πίπτω πᾶ μιλυσιας . ἀσπλῶ γάρ εἰμί ὡς ἔοικα καί οὐδέ νήγοντες , ὅμως συγκατέφραγαν πᾶς ὁ ὁ Ἀγίσθον ὑπό ὅς πίπτω . ὅτι2 πένθος παραστασιζω ὁ , ἀτάρ ἐγώ κατακλάω φίλος ἦτορ . καλέω δέ κάθημαι - μένος . οὐδέ ΓΝ ἐγώ κῆρ ἠτέλ᾽ ἐπί ζῷον καί δράω φάος ἥλιος . ἀτάρ ἐπεί καλέω τε κλύω τε χωρίζω , γίγνομαι ὁ δέ τίς . παραμυθητικός δέ ὁ , μηκέτι πολύς χρόνος ἀσκέω οὗτος καλέω , ἐπεί οὐ ἄνυσις τις δομόω , ἀλλά τέχιστα πείρω ποιος ὅδε . καί ὁράω ὁ πείρω ἐνεργητικός λέγω3 πόνος . Ἀττικός γάρ ἀντί , πειράω ἐν εἶπον . οὗτος κοινόω καί ὁ πείρω ἀντί ὁ Ἀττικός ὁ πειράω . οἷος . πείρω δέ ὡς καί Τρώς Ἀχαιός βλάπτω . ἄλλως μέντοι Ἀττικός εὑρίσκω πείρω ἐνεργητικός , ὁ πειράζω ἐρωτικός γυναικάς , ὡς δηλόω καί ὁ κομίζω ἐν ὁ , πειράω μέν ὀν ἴσως σύ καί ὁ τιθησίων ἀράπτεται . Ὅρας δέ ὁ , κατακλάω φίλος ἦτορ , Μετέ -