eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1546
οἱ ἔχραε δαίμων , ἀσπασίον δ᾽ ἆρα τὸν γε θεὸς κακότητος ἔλυσεν , ὡς ᾽Οδυσοῦ᾽ ἀσπεστὸν ἐίσαστο γαῖα καὶ ὕλη . καὶ ἔστιν ἡ παραβολή , πρὸς μόνον τὸ πολὺ τῆς ἡδονῆς . ἄλλως γάρ , ἀνομοίως ἔχει τῷ πράγματι . ἐκεῖ μὲν γάρ , οἱ μηδὲν παθόντες παῖδες , χαίρουσιν ἐπὶ τῷ πεποιημένῳ πολλὰ . ἐν - παύθα δέ , ὁ πολυπαθὴς ᾽Οδυσεὺς χαίρει γῆν ἰδὼν τὴν ἐπ᾽ αὐτῷ ἀπατῆ . οὐκοῦν πρὸς μόνην τὴν πολ - λὴν χαρὰν ἡ παραβολή . Καίρια δὲ λέξεις ἐπὶ τοιούτου πράγματος τὸ ἀσπασίως . ἢ ἰσο - δὺναιμον τὸ ἀσπαστόν . διὸ καὶ ἐπείμωσιν αὐτῇ . ᾽Ἔχει * δὲ τι ἀστεῖον ἡ παραβολὴ καὶ ἐν τῷ , μὴ πατέρας ἐπὶ παισὶν ἀλλ᾽ αὐτοὺς ποιήσαι χαίροντας ἐπὶ πατρὶ ἀπαλλαγέντι τῇ ὀλεθρίᾳ νόσῳ . καὶ ᾽Οδυσεὺς γάρ τὴν πατρίδα γῆν ἀναπολῆσας ἦν ὡς ἐξ αὐτοῦ ἀπολωλιαν ἐλογίζετο , ἔχρη δι᾽ αὐτό , ἰδὼν τὴν γῆν . Τὸ δὲ φανείη , * τινὰ τῶν ἀντιγράφων ἐν δυσὶν ἦτα γράφουσιν . ἵνα ἢ φανή , καὶ κατὰ πλεονασμὸν φανήη . ἢ ἐκ τοῦ φανείη κατὰ τροπὴν τῆς παραληφούσης εἰς διφθόγγον εἰς τὴν ἢ διφθόγγον . ὁ γέγωνε καὶ ἐπὶ τοῦ καλλιπάρης ἐκ τοῦ παριμά . Τὸ δὲ συγχερδὸς ἔχραε δαίμων , ἀντὶ τοῦ φρικτῇ ἢ θανάσιμος ἐπεράγησε τύχη . Τὸ δὲ ᾽Οδυσοῦ᾽ ἀσπεστὸν , φίλον ἄν φανείη τοὺς νοημα - τίζουσι σχεδιακῶς . ἐξὼν γάρ ᾽Οδυσεὺς γράφαι διὰ διφθόγγου , συνελήφθαι ὅμως , ἐκ τῆς ᾽Οδυσοῦ᾽ δοτι - κῆς ᾽Ιωνικῆς . Τὸ δὲ * ἀσπαστὸν ἐφάνη γαῖα καὶ ὕλη , δυνάμενος εἰπεῖν ἀσπασταὶ ἢ ἀσπαστά , ὅμως ὡς ἐπὶ ἀπλῶς ἑνὸς πράγματος ἠρέσθη οὕτως εἰπεῖν . ᾽Οτι ποταμοῦ στόμα καλλιρόου φησὶ μεταφορικῶς . ἐνταῦθεν δέ , καὶ στόμα ποταμῶν λέγονται . οἷς ἀκόλουθον , καὶ τὸ λέγειν ἐρεύγεσθαι ποταμοὺς εἰς θάλασσαν . λέγονται δὲ καὶ ἐκβολαὶ ποταμῶν τὰ τοιαῦτα στόματα , διὰ τὴν ἐρηθεῖσαν ἐρυ - γήν . ἄλλως γάρ , εἰσβολὰς ἔδει λέγεσθαι διὰ τὸ εἰσβάλλειν εἰς θάλασσαν . Τὸ δὲ καλλιρόον , οὐ δι - πλάζει τὸ ρ . διὰ τε τὸ μέτρον , καὶ φωνικῶς δέ . οὕτω * καὶ μετ᾽ ὀλίγα ἐν τῷ , ἐγὼν δὲ προσέοντα ἤγων ἐπὶ τὰ ἐμπροσθεν ῥέοντα , οὐ διπλάζεσθαι μετὰ τὴν πρόσθεσιν συνήθως τὸ ῥῶ . ᾽Οτι λαμέ - νος δήλοῖ ἀγαθοῦ κατάστημα τό , ἔνθα χώρος ἄριστος , λείος πετράων . καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο . τοῦτο δὲ ἀλλαχοῦ ὠγὴν ἔφη , ὡς πρὸ ὀλίγων ἐδηλώθη . Τὸ δὲ λείος πετράων , πρὸς διαστολὴν κείται τῆς τριχίας ἀκτῆς . ἐναντία γάρ λειότης καὶ τραχύτης . ᾽Οτι ἐκετευτίχον τὸ , κλῦθι ἄναξ ὡς τις ἴσθι . πολὺλλιστος δὲ σ᾽ ἰκάνω , φεύγων τὰς τοῦ δείνος ἐνιπὰς . δύναται δὲ καὶ τὰ ἐφεξῆς εἰς * τοιούτων παραωθηθῆναι νοῦν , οὕτως . αἰδοῖος μὲν τ᾽ ἐστὶ πᾶσιν ἀνδρῶν ὡς τις ἴχεται ἀλόμενος , ὡς καὶ ἐγὼ νῦν σὰ γούναθ᾽ ἰκάνω πολλὰ μογήσας . ἀλλ᾽ ἐλέαιρε ἄναξ . ἰκέτης δέ σοι εὔχομαι εἶναι . ᾽Οδυσεὺς δὲ ταῦτα λέγει πρὸς τὸν Φαιάκα ποταμόν . εὐχόμενος οὔτε βαρεῖσιν εὐχήν , ἀλλὰ καὶ δικαίαν . διὸ καὶ ἀκούσας διῆγεν ἐκείνος τὸ , σὺν τε ῥόδον σὰ τε γούναθ᾽ ἰκάνω , παύσεν ἰὸν ῥόον . ἔσχε δὲ κῦμα . πρὸς δὲ οἱ ποίησε γαλήνην . τρία ταῦτα πῶλα ἰσοδύναμα . τὸν δ᾽ ἐσάωσεν ἐς ποταμοῦ προχοάς . ταῦτα δὲ χρήσιμά ποτε καὶ εἰς * ναυηγὸν σωθέντα ἐκ κινδύνου . ᾽Ιστέον δὲ ὅτι τὸ πολὺλλιστος , γράφεται καὶ , πολὺλιστον δὲ σ᾽ ἰκάνω . οὗν μεταλαβὼν ὁ περιηγητής , τριλιστοὺς ᾽Ιρή - ρας φησί . Τὸ δὲ ἰκάνω καὶ τὸ ἴχεται , ἐπὶ ἰκεσίας ἐλήφθη ὡς ἐδήλωσεν ὁ ποιητὴς διὰ τοῦ , ἰκέτης δέ σοι εὔχομαι εἶναι . Τὴ δὲ ἐς ποταμοῦ προχοάς , ἢ ἀντὶ τοῦ εἰς τὰς ἐκ τοῦ προχοάς . ἢ εἰς τὸ σῶμα τοῦ ποταμοῦ . ὡς αὐτὸς ἄλλος ὡν ὁ ἐκπευόμενος καὶ μὴ τὸ ποταμίου ὕδωρ . οὕτω καὶ ᾽Ωκεανός , τὸ , τε ὕδωρ αὐτό , καὶ ὁ μυθεύμενος ὡς θεός . ὡν ὁ τραγικὸς Λισγύλιος ἐπὶ γρυ - πὸς καυθίζων , ἐξήγει * πρὸς θέατρον . ἐνταῦθα δέ , χρήσιμον καὶ τὸ , ἐπεὶ δὲ σιχῶν περιβολὰς ἠμείψα - μεν ὕδωρ τε ποταμοῦ σῶμα διεπεράσαμεν . ὁ δὴ Σασημόνος λέγεται εἶναι τοῦ τραγικοῦ . ᾽Οτι μετὰ τὴν μαχρὰν νῆξιν εἰς γῆν περυσωθεὶς ᾽Οδυσεὺς , ἔκαψε τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας , φιλοσόφῳ λόγῳ . ἵνα μὴ τῇ πολυμερίᾳ τέσσι τῶν νεύρων ἀπολέσωσι τὰ μέλη τὸ εἶναι γναμπτά καὶ οὕτως εἰς ἀχρηστίας ἐλά - σωσι . διὸ περιάγων αὐτὰ καὶ τῇ ἀνέσει καὶ αὐθὶς κάμψει εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἀποκαθιστὼν , γναμπτά ὡς ἐξ ὑπαρχῆς ποιεῖ , ὅπῃ ἐστιν ἀοτὴ * μελῶν . ἔστι δὲ ἡ ᾽Ομηρικὴ φράσις , αὐτή . ὁ δ᾽ ἄρ᾽ ἄρῃ ἄμφω γούνεσ᾽ ἔκαυρε . χθιρὸς τε σιγισαρός , ἀλλ᾽ γὰρ διδύμῳ φίλον χθῖρ . ᾽Οτι ἀλμυρήνται ὡς καὶ ἐν ᾽Ιλιάδι ποταμῶν λέγει , τὸν εἰς ἕλα μυρόμενον . ἤχουν κατὰ τινα ποῖον ἤχον ῥέοντα . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου μύρεσθαι , καὶ τὸ * μοριῦνεν γίνεται . ὡς καὶ ἐκ τοῦ μαίρειν , τὸ μαρμαίρειν παράγεται . δοκεῖ δ᾽ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γίνεσθαι καὶ τὸ λαμυρόν . εἶγε λαμυρὸν φασιν οἱ πελαῖοι , εὐέλκον . ἐντράπελον . καὶ ὑστερὸν δέ , μύρεσθαι τὸ κλαίειν ἐξέδθη παρὰ τὸ αὐτὸ αἴτιον , ἵνα ἢ μύρεσθαι , τὸ κατὰ ῥοῦν τινα προχέιν δι - χουα . ἡ καὶ ἄλλως , ὑπῆρχὲν κατὰ ἥχον τινὸς ὁμοίου ποιότητα . Ὅτι ἐκ ποταμοῦ λια - σθὲὶς Ὀδυσσεὺς , σχοίνω ὑπεκλινθη , τῇ αὐτοφῶς ἐν ὑδροῖς φρουμένη τόποις . χύος δὲ ξειδωρον ἔφροσαν . ὁ ἐστιν , * ἐφίλησε τὴν γῆν ὡς καὶ Ἀχαμέωνων πρὸ τοῦτον ποιήσαν δεδήλωται . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ χύειν καὶ χύσαι κατὰ καὶ τὸ φιλῆσαι , ταπολλὰ μὲν , συμβολὴν χειλῶν δηλοῖ ὡς καὶ ἐν - ταῦθα καὶ ἐπὶφωθε πολλοχοῦ . καὶ διάθεσιν δὲ ψυχῆν ὕθεν ὁ χύων τὸ ζῶον παρίσταται καὶ τὸ χυνεῖν καὶ προσκυνεῖν . λαμβάνεται δὲ ἀποτελέσματος τινος λόγῳ καταχρηστικῶς , καὶ ἐπὶ γεννήσεως , μετὰ μέντοι τῆς ἐν προθέσεως καὶ τῆς ὑπὸ , σύλληψιν βρέφους ἡ λέξις δηλοῖ . τοιοῦτον γὰρ ἡ ἐγκυος . καὶ τὸ ἐγκυμονεῖν . καὶ τὸ , ἧδ᾽ ὑποχυσασμένη τέκε . καὶ * ἄλλως δὲ ποτε δίχα προθέσεως , χύειν λέγεται τὸ κατὰ γαστροῦς ἔχειν . ὅτι δὲ καὶ χυθὼ χυθῶ περισπωμένως λέγεται τὸ γεννώ , οἱ χυήτορες δηλοῦσι καὶ τὸ ἐννέα ἥχουν ἐγέννησε , καὶ ἡ χύσις . Ὅτι καὶ σωθὲντι τῷ Ὀδυσσεῖ , ἀμυχανειν ἐπεισιν ὡς εἰ μὲν ἐν ποταμῷ δυσκηδία φροῖ νύκτα φυλάξω , μὴ μ᾽ ἀμυδὶς στίξη τε κακὴ καὶ θήλυν ἔφορη ἐς ὀλιγηπελίην δαμάση κεκαφηότα θανάτῳ . αὐτὴ δ᾽ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πέλεται ἡδὺ πρὸς . εἰ δὲ κεν ἐς χλιτὺν ἀναβὰς καὶ δάσιον ὕλην , θάμνοιςι πυκνοῖσι καταδραθῶ , εἰ με μεθίσ ὄτ᾽χος καὶ κάματος χλυνερος δέ μοι ἕπτος ἐπέλθη , δεῖδω μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ χύωμα γένωμαι . οὕτω δὲ αὐτῷ φρονοῦντι , δοξάσατο τούτεστιν ἐδόκησε κέριδιον εἶναι , βίμαι εἰς τὴν ὕλην , κάκεῖ καταδραθεῖν . τοῦτο γὰρ εὐπλαστότερον πιθανῶς ἐδοξε τῷ ποιητῇ . ἐπεὶ καὶ χρεῖττον τοῦ ὁμολογουμένου κακοῦ , τὸ ἄδηλον . τὸ ὄγος μὲν γὰρ καὶ ὁ ἐκείθεν κάματος , ἐκδηλότατα . τὸ δ᾽ ἐκ τῶν θηρίων κακόν , οὐχ οὕτως . εἶχε δὲ τὴν τοιαύτην ὕλην , σχεδὸν ὕδατος , ἐν περιφαινομένῳ ἥχουν ἐν περίσπῳ τόπῳ . οὔτε γὰρ ἔδει ἐκνεῦν πού ἄν εὐρὴ τοιοῦτον τόπον , οὔτε μακροῖν ἀπελθεῖν γυμνὸν τε ὄντα καὶ ὀλιγηπελίουτα ὡς ἐφθόθη καὶ ἐκπεπενυκότα μικροῦ τὴν ψυχὴν . τοῦτο γὰρ δήλοῦ ὡς καὶ ἄλλαχον ἐλέχθη , τὸ , κεκαφηότα θανάτῳ . καφῶ γὰρ καφήσω , τὸ ἐκπνεῶ . ἐκ τοῦ κάμπτω καφῶ νέχαφα . ὕθεν καὶ κάψη ὡς * προσφύθη , ἡ φάτνη . καὶ κάφος , τὸ πνεῦμα . ἐξ οὐ καὶ κήπος , ὁ ὑπὸ ἀνέμων φασὶ καταπνέομε - μενος . Ἀσχηδέα δὲ νύκτα λέγει , τὴν δυσφύλακτον καὶ δυσφρόντιδα . πρὸς διαστολὴν τῆς ἐναπασίμου . Τὸ δὲ μὴ μ᾽ ἀμυδὶς στίξη καὶ ἔφορη δαμάση , ἐλλειπτικῶς εἴρηται . λείπει γὰρ τὸ δεῖδω ἢ τι τοιοῦτον . διὸ ἐντελῶς ἔχει τὸ , εἰ δὲ ἐς χλιτὺν ἀναβὰς καταδράθω , δεῖδω μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ χύωμα γένωμαι . ἄπερ κεῖται καὶ ἐν τῇ 7᾽ ἀσμφιδία . ἔνθα ὁ σώφρων ἀοιδὸς ἐν νήσῳ ἐρήμῃ κατελείφθη οἰωνοῖσιν ἕλωρ καὶ χύωμα γενέσθαι . Στίξη δὲ ὡς πον καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς , ἡ ἑωθινὴ πᾶχη . παρὰ τὸ στεῖβω τὸ καταπατῶ καὶ πυκνοποιῶ . ὕθεν καὶ στίβος ἢ ἐν τῷ καταπατεῖσθαι πυκνου - μένη ὁδός . πυκνοῦται γὰρ ἡ δρόσος παχνομένη . Ἔφορη δὲ μετὰ δασίου πνεύματος Ἀττικῶς , ἢ δρόσος . ὡς ἐν τῇ Ἐλιάδι δεδήλωται ἰκανῶς . ἡ λεγομένη καὶ δυσυλλάβως ἔφορη , ὡς δηλοῖ τὸ , φωτὸν θ᾽ ἰσάμεντα . Θήλυν δὲ , ἢ θρεπτικὴ τῶν φυτῶν . ἐκ μεταφορᾶς τῶν ζῴων ἐν οἷς τὰ θήλεια θρεπτικὰ εἰσι τῶν νεογνῶν , μᾶλλον ἢπερ τὰ ἄρσενα . ποιητικῶς δὲ εἶπε τὸ θήλυν ὁμοίως τῷ , πονλὺν ἐφ᾽ ὑγρήν . τοιοῦτον καὶ τὸ , θήλυν τε μέλαναν . καὶ τὸ , θήλυν αὐτμή . Τὸ δὲ ἡδὺ πρὸς , ἀντὶ τοῦ πρὸς ἡδὺς ὁ ἐστι πσοῦς . Τὸ δὲ ἐς χλι*τὺν ἀναβὰς , ὑψηλὴν πρόσβασιν ὁνοὺς δηλοῖ τὴν χλιτὺν εἶναι , διὰ τοῦ ἀναβᾶς . χονῶς δὲ , τὰ παρὰ τὸ χλιῶν , ὑψὸς τι δηλοῖ . οἷον . ἢ ἐπὶ θρόνου χλισία . καὶ ὁ χλισμός . καὶ ἡ κλίνη . καὶ τὸ ἀνάχλιτρον . καὶ ἡ χλιαξ . ἴσως δὲ καὶ τὸ χλίτος . Ἡ δὲ δάσιος ὕλη , ἐπιηδὲς ἐξερωσθη . τοιαύτη γὰρ περισώσετα τὸν Ὀδυσσέα . Τὸ δὲ ὄγος , πρωτότυπὸν ἔστι τοῦ ὄήματος . ὡς καὶ τὸ κάλλος καὶ τὸ κράτος , τοῦ κάλλιστος καὶ τοῦ κρατίστος . Ὅτι δὲ ἡ δάσιος ὕλη ἐχοσίμινεν τῷ Ὀδυσσεῖ , δηλοῖ ὁ ποιητὴς γράφας οὕτω δοῖους δ᾽ ἄρ᾽ ὑπῆλθε θεάμενος ἐξομόθεν πεφυότας , ὁ μὲν , φυλῆς . ὁ δ᾽ ἑλαίας . ἀγρίας δηλαδή . τοὺς μὲν ἄρ , οὐτ᾽ ὀμβρος περιέασε διαπτιρίς . ὡς ἄρα πυκνοὶ ἀλλήλοιςιν ἦσαν ἐπαμοιβαδὺς . καὶ οὐχ ὑμωδοντο οὔτε τὸ δάσιον εἶχε ἀνῆλιο ἦσαν , οὔτε τὸ θαμνοῖ εἶναι διὰ τὸ θαμὰ περιεῖναι . οὐχ ὑπ᾽ Ὀδυ - σσεὺς δύσατο . ὁ ταυτὸν ἔστι τῷ , ὑπῆλθεν . ἄφασ δέ , ὕλην ἢ μάλιστα εὐνὴν ἐπαμύσατο χωοὶ φίλησιν . εὐφεῖσαν . φυλλῶν γὰρ ἦν χύσις ἠλῦθα πολλή . ἵνα ἰσηγνεύων τὸ πολλή , φησίν . ὁσαοντ᾽ ἦλ᾽ δὴν ἢ τρις ἄνδρας ἐφυθαι ὤρη χαμαρὴ αἱ καὶ μάλισπερ χαλεπαίνει . τὴν μὲν ἴδων γῆθῃσε πολὺ - τιος διὸς Ὀδυσσεὺς , ἐν * δ᾽ ἄρα μέσση λέκτο . χύσιν δ᾽ ἐνεχόσσο φυλλῶν . στριβίδα ταύτην ἀπαλὴν ὑπὸ -
Lemmas: ὁ χράω δαίμων , ἀσπάσιος δέ ἆρα ὁ γε θεός κακότης λύω , ὡς ᾽Οδυσοῦ᾽ ἀσπεστὸν ἰσάζω γαῖα καί ὕλη . καί εἰμί ὁ παραβολή , πρός μόνος ὁ πολύς ὁ ἡδονή . ἄλλως γάρ , ἀνομοίως ἔχω ὁ πρᾶγμα . ἐκεῖ μέν γάρ , ὁ μηδείς πάθος παῖς , χαίρω ἐπί ὁ ποιέω πολύς . ἐν - παύθα δέ , ὁ πολυπαθής ᾽Οδυσεὺς χαίρω γῆ εἶδον ὁ ἐπί αὐτός απατός . οὐκοῦν πρός μόνος ὁ πολ - λήν χαρά ὁ παραβολή . Καίριος δέ λέγω ἐπί τοιοῦτος πρᾶγμα ὁ ἀσπασίως . ἢ ἰος - δὺναιμον ὁ ἀσπαστός . διό καί επειμωσις αὐτός . Ἔχω * δέ τίς ἀστεῖος ὁ παραβολή καί ἐν ὁ , μή πατήρ ἐπί παῖς ἀλλά αὐτός ποιέω χαίρω ἐπί πατήρ ἀπαλλάσσω ὁ ὀλεθριάω νόσος . καί ᾽Οδυσεὺς γάρ ὁ πατρίς γῆ ἀναπολάω εἰμί ὡς ἐκ αὐτός ἀπόλλυμι λογίζομαι , χράω διά αὐτός , εἶδον ὁ γῆ . ὁ δέ φαίνω , * τις ὁ ἀντίγραφος ἐν δύο ἦτα γράφω . ἵνα ἢ φανός , καί κατά πλεονασμός φαίνω . ἢ ἐκ ὁ φαίνω κατά τροπή ὁ παραλαμβάνω εἰς δίφθογγος εἰς ὁ ἢ δίφθογγος . ὁ γέγωνα καί ἐπί ὁ καλλιπειρω ἐκ ὁ παριμά . ὁ δέ συγχερδὸς χράω δαίμων , ἀντί ὁ φρικτός ἢ θανάσιμος ἐπεράγησε τύχη . ὁ δέ ᾽Οδυσοῦ᾽ ἀσπεστὸν , φίλος ἄν φαίνω ὁ νόημα - τίζω σχεδιακῶς . ἔχω γάρ ᾽Οδυσεὺς γραφεύς διά δίφθογγος , συλλαμβάνω ὅμως , ἐκ ὁ ᾽Οδυσοῦ᾽ δοτι - κέω Ιωνικός . ὁ δέ * ἀσπαστός φαίνω γαῖα καί ὕλη , δύναμαι εἶπον ἀσπαστός ἢ ἀσπαστός , ὅμως ὡς ἐπί ἀπλόος εἷς πρᾶγμα ἀρέσκω οὕτως εἶπον . ᾽Οτι ποταμός στόμα καλλίροος φημί μεταφορικός . ἐνταῦθεν δέ , καί στόμα ποταμός λέγω . ὅς ἀκόλουθος , καί ὁ λέγω ἐρεύγομαι ποταμός εἰς θάλασσα . λέγω δέ καί ἐκβολή ποταμός ὁ τοιοῦτος στόμα , διά ὁ εἴρω ἐρς - γῆ . ἄλλως γάρ , εἰσβολή ἐσθίω λέγω διά ὁ εἰσβάλλω εἰς θάλασσα . ὁ δέ καλλιροος , οὖον Ζεύς - πλάζω ὁ ρ . διά τε ὁ μέτρον , καί φωνικός δέ . οὗτος * καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ , ἐγώ δέ πρόσειμι ἀντίπηξ ἐπί ὁ ἔμπροσθεν ῥέω , οὖον διπλάζω μετά ὁ πρόσθεσις συνήθης ὁ ῥῶ . ᾽Οτι λαμέ - Μύκονος δῆλος ἀγαθός κατάστημα ὁ , ἔνθα χώρος ἀγαθός , λείος πέτρα . καί ἐπί σκέπας εἰμί ἄνεμος . οὗτος δέ ἀλλαχοῦ ὠγή φημί , ὡς πρό ὀλίγος δηλόω . ὁ δέ λείος πέτρα , πρός διαστολή κεῖμαι ὁ τριχίας ἀκτή . ἐναντίος γάρ λειότης καί τραχύτης . ᾽Οτι ἐκετευτίχον ὁ , κλύω ἄναξ ὡς τις εἰμί . πολύλλιστος δέ σός ἱκάνω , φεύγω ὁ ὁ Δεῖνος ἐνιπή . δύναμαι δέ καί ὁ ἐφεξῆς εἰς * τοιοῦτος παρασῴζω νόος , οὕτως . αἰδοῖος μέν τε εἰμί πᾶς ἀνήρ ὡς τις ἔχω ἅλλομαι , ὡς καί ἐγώ νῦν σός γόνυ ἱκάνω πολύς μογέω . ἀλλά ἐλεαίρω ἄναξ . ἱκέτης δέ σύ εὔχομαι εἰμί . ᾽Οδυσεὺς δέ οὗτος λέγω πρός ὁ Φαίαξ ποταμός . εὔχομαι οὔτε βαρύς εὐχή , ἀλλά καί Δίκαιος . διό καί ἀκούω διάγω ἐκείνος ὁ , σύν τε ῥόδον σός τε γόνυ ἱκάνω , παύω ἰός ῥόος . ἔχω δέ κῦμα . πρός δέ ὁ ποιέω γαλήνη . τρεῖς οὗτος πώλης ἰσοδύναμος . ὁ δέ σῴζω εἰς ποταμός προχοή . οὗτος δέ χρήσιμος ποτός καί εἰς * ναυαγός σῴζω ἐκ κίνδυνος . Ἰστέον δέ ὅτι ὁ πολύλλιστος , γράφω καί , πολυλύς δέ σός ἱκάνω . ἐν μεταλαμβάνω ὁ περιηγητής , τρίλιστος ᾽Ιρή - Ἥρα φημί . ὁ δέ ἱκάνω καί ὁ ἔχω , ἐπί Ἱκεσία λαμβάνω ὡς δηλόω ὁ ποιητής διά ὁ , ἱκέτης δέ σύ εὔχομαι εἰμί . ὅς δέ εἰς ποταμός προχοή , ἢ ἀντί ὁ εἰς ὁ ἐκ ὁ προχοή . ἢ εἰς ὁ σῶμα ὁ ποταμός . ὡς αὐτός ἄλλος ὡς ὁ ἐκπυέω καί μή ὁ ποτάμιος ὕδωρ . οὗτος καί Ωκεανός , ὁ , τε ὕδωρ αὐτός , καί ὁ μυθέομαι ὡς θεός . ὡς ὁ τραγικός λισγυλις ἐπί γρυ - ἀναπομπός καυθιζω , ἐξηγέομαι * πρός θέατρον . ἐνταῦθα δέ , χρήσιμος καί ὁ , ἐπεί δέ Σίχων περιβολή ἀμείβω - μέν ὕδωρ τε ποταμός σῶμα διαπεράω . ὁ δή σημών λέγω εἰμί ὁ τραγικός . ᾽Οτι μετά ὁ Μαχράν νῆξις εἰς γῆ περυσωζω ᾽Οδυσεὺς , καίω ὁ χείρ καί ὁ πούς , φιλόσοφος λόγος . ἵνα μή ὁ πολυμερία τέσσι ὁ νεῦρον ἀπόλλυμι ὁ μέλος ὁ εἰμί γναμπτός καί οὕτως εἰς ἀχρηστία ἐλαία - Σῶσις . διό περιάγω αὐτός καί ὁ ἄνεσις καί αὐθίς κάμπτω εἰς ὁ κατά φύσις ἀποκαθίστημι , γναμπτός ὡς ἐκ ὑπαρχή ποιέω , ὅπῃ εἰμί ἀοτὴ * μέλος . εἰμί δέ ὁ Ομηρικός φράσις , αὐτός . ὁ δέ ἄρα ἀείρω ἄμφω γούνος καῦρος . χθιρὸς τε σιγισαρός , ἀλλά γάρ δίδυμος φίλος χθῖρ . ᾽Οτι ἀλμυρήνται ὡς καί ἐν Ἰλιάς ποταμός λέγω , ὁ εἰς εἵλη μύρω . ἠχέω κατά τις ποῖος ἦχος ῥέω . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος μύρω , καί ὁ * μοριῦνεν γίγνομαι . ὡς καί ἐκ ὁ μαιρεω , ὁ μαρμαίρω παράγω . δοκέω δέ ἐκ ὁ αὐτός γίγνομαι καί ὁ λαμυρός . εἰμί λαμυρός φημί ὁ πελαῖοι , ευελκω . ἐντράπελος . καί ὕστερος δέ , μύρω ὁ καλέω ἐκδέω παρά ὁ αὐτός αἴτιος , ἵνα ἢ μύρω , ὁ κατά ῥόος τις προχέω Ζεύς - Χουά . ὁ καί ἄλλως , ὑπάρχω κατά ἦχος τις ὁμοιόω ποιότης . ὅτι2 ἐκ ποταμός Λία - σθὲὶς Ὀδυσσεύς , σχοῖνος ὑποκλίνομαι , ὁ αὐτόφως ἐν ὕδρος φρέω τόπος . χύος δέ ξειδωρον φέρω . ὁ εἰμί , * φιλέω ὁ γῆ ὡς καί Ἀχαμέωνων πρό οὗτος ποιέω δηλόω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ χύω καί Χυσαΐ κατά καί ὁ φιλέω , ταπολλͅόν μέν , συμβολή χεῖλος δηλόω ὡς καί ἐν - εῦθον καί ἐπὶφωθε πολλοχοω . καί διάθεσις δέ Ψυχή ὕθεν ὁ χύω ὁ ζῷον παρίστημι καί ὁ χύνω καί προσκυνέω . λαμβάνω δέ ἀποτέλεσμα τις λόγος καταχρηστικός , καί ἐπί γέννησις , μετά μέντοι ὁ ἐν πρόθεσις καί ὁ ὑπό , σύλληψις βρέφος ὁ λέξις δηλόω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἔγκυος . καί ὁ ἐγκυμονέω . καί ὁ , ἤδη ὑποχύνω τίκτω . καί * ἄλλως δέ ποτός δίχα πρόθεσις , χύω λέγω ὁ κατά γαστροῦς ἔχω . ὅτι δέ καί χέω χέω περισπάω λέγω ὁ γεννάω , ὁ χυήτορες δηλόω καί ὁ ἐννέα ἠχέω γεννάω , καί ὁ χύσις . ὅτι2 καί σῴζω ὁ Ὀδυσσεύς , αμυχασκω ἔπειμι ὡς εἰμί μέν ἐν ποταμός δυσκηδία φρέω νύξ φυλάσσω , μή εἷς ἄμυδις στίζω τε κακός καί θῆλυς φορός εἰς ὀλιγηπελία δαμάζω κεκαφηώς θάνατος . αὐτός δέ ἐκ ποταμός ψυχρός πέλω ἡδύς πρός . εἰμί δέ ἄν εἰς κλιτύς ἀναβαίνω καί δάσιος ὕλη , θάμνος πυκνός καταδράθω , εἰμί ἐγώ μεθίημι ὄτ᾽χος καί κάματος χλυνερος δέ ἐγώ ἕπτος ἐπέρχομαι , δείδω μή θήρ ἕλωρ καί χύωμα γίγνομαι . οὗτος δέ αὐτός φρονέω , δοξάζω τουτέστιν δοκέω κεριδιος εἰμί , βίμαι εἰς ὁ ὕλη , κάκής καταδράθω . οὗτος γάρ εὔπλαστος πιθανός δοκέω ὁ ποιητής . ἐπεί καί χρίω ὁ ὁμολογέω κακός , ὁ ἄδηλος . ὁ ἔμφλοξ μέν γάρ καί ὁ ἐκεῖθεν κάματος , ἔκδηλος . ὁ δέ ἐκ ὁ θηρίον κακός , οὐ οὕτως . ἔχω δέ ὁ τοιοῦτος ὕλη , σχεδόν ὕδωρ , ἐν περιφαίνομαι ἠχέω ἐν περισπάω τόπος . οὔτε γάρ ἐσθίω ἐκνέω πού ἄν εὑρίσκω τοιοῦτος τόπος , οὔτε μακρός ἀπέρχομαι γυμνός τε εἰμί καί ολιγηπελιουταω ὡς φθονέω καί ἐκπνέω μικρός ὁ ψυχή . οὗτος γάρ δῆλος ὡς καί ἀλλάσσω λέγω , ὁ , κεκαφηώς θάνατος . Καφώ γάρ κάπτω , ὁ ἐκπνέω . ἐκ ὁ κάμπτω Καφώ νέχαφα . ὕθεν καί κάψα ὡς * προσφύω , ὁ φάτνη . καί κάφος , ὁ πνεῦμα . ἐκ οὖον καί κήπος , ὁ ὑπό ἄνεμος φημί καταπνέω - μένος . Ἀσχηδέα δέ νύξ λέγω , ὁ δυσφύλακτος καί δυσφρόντιδα . πρός διαστολή ὁ ἐναπασίμου . ὁ δέ μή εἷς ἄμυδις στίζω καί φορός δαμάζω , ἐλλειπτικός εἴρω . λείπω γάρ ὁ δείδω ἢ τίς τοιοῦτος . διό ἐντελής ἔχω ὁ , εἰμί δέ εἰς κλιτύς ἀναβαίνω καταδαρθάνω , δείδω μή θήρ ἕλωρ καί χύωμα γίγνομαι . Ἄπερ κεῖμαι καί ἐν ὁ 7ος ἀσμφιδία . ἔνθα ὁ σώφρων ἀοιδός1 ἐν νῆσος ἐρῆμος καταλείπω οἰωνός ἕλωρ καί χύωμα γίγνομαι . στίζω δέ ὡς πως καί ἐν ὁ ἑξῆς , ὁ ἑωθινός πάχος . παρά ὁ στείβω ὁ καταπατέω καί πυκνοποιέω . ὕθεν καί στίβος ἢ ἐν ὁ καταπατέω πυκνός - μένω ὁδός . πυκνόω γάρ ὁ δρόσος πάσχω . φορός δέ μετά Δάσιου πνεῦμα Ἀττικός , ἢ δρόσος . ὡς ἐν ὁ Ἐλιάς δηλόω ἱκανῶς . ὁ λέγω καί δυσυλλάβως φορός , ὡς δηλόω ὁ , φάω ὁ ἰσάμεντα . Θῆλυς δέ , ἢ θρεπτικός ὁ φυτός . ἐκ μεταφορά ὁ ζῷον ἐν ὅς ὁ θῆλυς θρεπτικός εἰμί ὁ νεογνός , μᾶλλον ἤ ὁ ἄρσην . ποιητικός δέ εἶπον ὁ θῆλυς ὁμοίως ὁ , πολύς ἐπί ὑγρός . τοιοῦτος καί ὁ , θῆλυς τε μελαίνω . καί ὁ , θῆλυς ἀϋτμή . ὁ δέ ἡδύς πρός , ἀντί ὁ πρός ἡδύς ὁ εἰμί ποῦς . ὁ δέ εἰς χλι*τὺν ἀναβαίνω , ὑψηλός πρόσβασις ὄνος δηλόω ὁ κλιτύς εἰμί , διά ὁ ἀναβαίνω . χονῶς δέ , ὁ παρά ὁ χλιά , ὑψός τίς δηλόω . οἷος . ἢ ἐπί θρόνος χλιθεος . καί ὁ κλισμός . καί ὁ κλίνη . καί ὁ αναχλιτρος . καί ὁ χλιαξ . ἴσως δέ καί ὁ χλιος . ὁ δέ Δάσιος ὕλη , επιαειδω ἐξεράω . τοιοῦτος γάρ περισῴζω ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ ἔμφλοξ , πρωτότυπος εἰμί ὁ ὄήματος . ὡς καί ὁ κάλλος καί ὁ κράτος , ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός . ὅτι2 δέ ὁ Δάσιος ὕλη ἐχοσίμινεν ὁ Ὀδυσσεύς , δηλόω ὁ ποιητής Γράφας οὗτος δοιός δέ ἄρα ὑπέρχομαι θεάομαι ἐξομόθεν φύω , ὁ μέν , Φυλή . ὁ δέ ἐλαία . ἄγριος δηλαδή . ὁ μέν ἄρα , οὐ ὄμβρος περιεαω διαπτιρίς . ὡς ἄρα πυκνός ἀλλήλων εἰμί ἐπαμοιβαδὺς . καί οὐ ὑμωδοντο οὔτε ὁ δάσιος ἔχω ανήλιο εἰμί , οὔτε ὁ θάμνος εἰμί διά ὁ θαμά περίειμι . οὐ ὑπό Ὀδυ - σεύς δύω . ὁ τατός εἰμί ὁ , ὑπέρχομαι . ἁφή δέ , ὕλη ἢ μάλιστα εὐνή ἐπαμύσατο οἴχομαι φίλος . ευφεισαω . φυλλόω γάρ εἰμί χύσις ἀλύω πολύς . ἵνα ἰσηγνεύων ὁ πολύς , φημί . ὁσαοντ᾽ ἥλω δήν ἢ τρις ἀνήρ φύω ὤρα χαμαρὴ ὁ καί Μάλις χαλεπαίνω . ὁ μέν ἄπατρις γηθέω πολύς - σός δίω Ὀδυσσεύς , ἐν * δέ ἄρα Μέσση λέγω . χύσις δέ φέρω φυλλόω . στριβίδα οὗτος ἁπαλός ὑπό -