eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1743
τὸ πλήρες ἀνατλήναι , ὡς δεδήλωται ἀλλαχοῦ . Ὅτι πολυγνώμων καὶ δυσκατανοήτῳ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ ἐπιλεχθήσεται τὸ , ἀργαλέον σε γνῶναι βροτοῖς ἀντίσασιν , καὶ μᾶλ᾽ ἐπισταμένῳ , σὲ γὰρ αὐτὸν παντὶ ἔοικες . λῆθην δὲ φιίας δηλοῖ τὸ , τοῦτο δ᾽ ἐγὼν εὖ οἶδ᾽ ὅτι μοι πάρος ἥπιος ἦσθα ὡς τοῦ δείνος καροῦ . μετ᾽ αὐτὸν δέ , οὐ σὲ ἐπὶ ἐπαπα ἰδὼν οὐδ᾽ ἐνόησα ἐλθόντα ὡπως τί μοι ἄλγος ἀλλάζοις , ἀλλ᾽ αὐὶ φρεσὶν ἤσιν ἔχων δειδαγμένον ἤτορ ἠλώμην , εἷως με θεός κακότητος ἔλυσε . βούθεσαν δὲ τινα δηλοῖ τὸ , θάρσυνάς τ᾽ ἐ*πύεσσι καὶ ἐς πόλιν ἤγαγες . ἰκετευτικὸν δὲ τὸ , νῦν δὲ σὲ πρὸς πατρὸς γονυάζομαι . ἀπάτης δὲ ὑποψία τὸ , σὲ δὲ κερ - τομέοντα οὕτω ταῦτ᾽ ἀγορευόμεναι ἡμᾶς φρίνας ἠπεροπεύσης . Ὀδυσσεὺς δὲ ταῦτα φησὶν ὑποπτευὼν τοὺς τῆς Ἀθηναῆς λόγους μὴ καὶ αὐτὴ ψευδῆται παρ᾽ αὐτόν . αὕτη δὲ ἀποδεξαμένη τῆς σκηρότητος τὸν Ὀδυσσέα φησὶν ἐπανῶν σταθεροῦ ἀνδρὸς τοιούδε · αἰεὶ τοι τοιούτων ἐνὶ στήθεσσι νόημα , τῷ σε καὶ οὐ δύναμαι προλιπεῖν δύστηνον ὄντα , οὐνεκα ἐπητῆς ἔστι καὶ ἀγρίοος καὶ ἰχέρφρων . ἔστι δὲ ἐπητὴς ἢ ὁ λόγος παρὰ τὸ ἔπος ἢ , ὁ * χαίρων τῇ ἀληθείᾳ παρὰ τὴν ἐπὶ προύδειαν καὶ τὸ ἔτιον . ὀξύνεται δέ , φασιν , ἡ λέξις παρὰ τοῖς παλαιοτέροις . οἱ δὲ ὑστερον παροξύνουσι αὐτό , λέγοντες ἐπητήν τὸν φρόνιμον . ἀγρίονος δὲ διαφέρει ἰχέρφρονος , ὡς καὶ ἀγρινοῖα φρονήσεως . ἡ μὲν γὰρ σκέψις ἐστὶ τοῦ δέοντος ἐν βρα*χεῖ χρόνῳ ἀγρινοοῦσα , τούτεστιν ἰγνὲς καὶ ἐν ὀλιγίστῳ χρόνῳ , ἡ δέ φρόνησις οὐ τοιαύτη , ἀλλ᾽ ἔχει παράτασιν . ἐπὶ δὲ τούτοις δεινῦσα ἡ Ἀθηναὶς ὡς ὁ Ὀδυσσεὺς ἰχέρφρων ἐστίν , ἐπάγει · ἀσπασίως γὰρ κεν ἄλλοις ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν ἴεται ἐπὶ μεγά - ροις ἰδέων παίδας τ᾽ ἀλόχον τε . σοὶ δ᾽ οὐ πῶ φίλον ἐστὶ δαίμναι οὐδὲ πυθέσθαι , πρὶν γέ τι σὺς ἀλόχον παρήξεται . τοῦτο δὲ Ὀδυσσεὺς ἐπαίνος , εἰ οὕτω στερέμνα φρονεῖ , ὡς μὴ ἐνδὺς ἀσπά - σαι τὴν τῶν οἰκείων ἐντιμίαν πρὶν πειράσασθαι ὡ*πως ἔχουσι περὶ αὐτόν . εἶτα καὶ πληροφορεῖ περὶ τῆς γυναικὸς ὡς ἀγαθὴ περὶ τὸν ἄνδρα ἐστίν , εἰποῦσα ἐπαινετικῶς , ὅτι αὐτῶς , τούτεστιν οὕτως ὡς καὶ ἐξ ἀρχῆς , ἥσται ἐπὶ μεγάροισιν , οὐνεκαὶ δὲ οἱ αὐὶ φθινύθουσι νύκτες τε καὶ ἡ*ματα δακρυχοοῦση . Ὅτι καινὸν τι σχῆμα καὶ τὸ , οὐ γὰρ ὅιω ἦκιν εἰς Ἰθάκην ἀλλὰ ἄλλην γῆν ἀναστρέφο - μαι . τὸ γὰρ ποιητέρον ἀναστρέφεσθαι ἦν . Ὅτι ὁ περ ἂν τις ἠπόρησε πρὸς τὸν ποιητήν , πῶς δηλαδὴ περιώρα τὸν Ὀδυσσέα ἢ φίλη Ἀθηναὶς κακῶς ἐν τῇ δεκατῇ πλῆνι πείσχοιντα , λύει ἐνταῦθα προποιήσας * τὸν Ὀδυσσέα πρὸς τὴν Ἀθηναὶν ἀπορίσαντα περὶ τούτου αὐτοῦ . καὶ αὐτὴν ἄρτι πλάσας λέγουσαν λυτικῶς , ὡς ἤδεα μὲν , ὁ ἔστιν ἠπιστάμην , ὅτι νοστήσεις ὀλέσας ἀπὸ πάντας ἐταίρους , καὶ οὐ ποτε ἀπίστεον ταῦτά γε . ἀλλὰ τοι οὐκ ἐθῆλσα Ποσειδῶνι μάχεσθαι πατροκασιγνήτῳ , ὅς τοι χόλον ἢ κότον ἐνθετο θυμῷ , χωόμενος περὶ τοῦ υἱοῦ Κύκλωπος . ἐντεῦθεν Εὐ - ριπίδης ὠφελιμένος ποιεῖ τὴν Ἄρτεμιν ἀπολογοῦμένην τῷ καλῷ Ἰππολύτῳ , αἰτιωμένῳ εἰ παρῆδεν ἐκείνην αὐτὸν ὀλλόμενον Ἀφροδίτης χόλῳ , καὶ λέγουσαν · οὐδεὶς ἀπαντῶν βούλεται προθυμίᾳ τῇ τοῦ θελοντος , ἀλλ᾽ ἀριστάμεθ᾽ ἀεί . Ὅσα δ᾽ ἐνταῦθα τὸ ἀπιστῶν ὡς ἐναντίον κείμενον τῷ εἰδέναι . φησὶ γὰρ · οὐποτ᾽ ἀπίστεον ἀλλ᾽ ἐπὶ θυμῷ ἤδεα . Ὅτι ἐπίτροχον εἶδος περιηγήσεως ὡς πρὸς εἰδότα τὸ , Φόρκυνος μὲν οὐδ᾽ ἐστι λιμὴν ἀλίοιο γέροντος , ἤδε * δ᾽ ἐπὶ κρατός λιμένος τανύγυλλος ἐλαῖη . ἀγχοῦ δ᾽ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠροειδές , ἰρὸν νυμφάων , αἱ Νυμᾶδες καλοῦνται . οὗτοι δὲ οἱ δύο στίχοι ἐν τισὶ τῶν ἀντιγράφων οὐ κείνται . τὸ μέντοι ἐφεξῆς ἐν ἅπασιν κείται · τοῦτο δέ σοι σπῖος ἐστὶ καταφρεγίς , ἐνθα οὐ πολλὰς ἐρόδεσκες Νύμφας τελήσοντας ἰκατόμβας . τοῦτο δὲ Νή - ριτὸν ἐστιν ὄρος καταείμενον ὕλη , τούτεστι κεκαλυμμένον δένδροις , ἤγουσι δασὺν , ἀπὸ τοῦ ὡ τοῦ ἐνδύω , ἐξ οὐ ἐνω , ἀφ᾽ οὐ ἐνὺν τὸ σκεπάζω , καὶ πλεονασμῷ τοῦ τ , ἐνὺν , ὡς τὸ , θριξὶ δὲ νέων καταείνον . περὶ Ἰθάκης δὲ ἡ ῥηθεῖσα ἐπελευστικὴ τοπογραφία , Ἀθηναῆς περιηγουμένης ταῦτα τῷ Ὀδυσσεῖ , ὁ ἐστι φρονήσεως . γνοὺς γὰρ ἐκ πολλῶν φθασσάντων ἀγαθούς τοὺς Φαιάκας καὶ μηδὲ τινος τῶν χρημάτων λειπόμενος , πιστεύει τοῦ λοιποῦ τῆς πατρίδος εἶναι , καὶ ἀνακινήσας τὴν μνήμην πε - ρίεισι τὰ ῥηθέντα , οἴονεὶ ὁμῶν ἐαυτῷ καὶ λέγων , ὡς οὕτος μὲν ὁ Φόρκυνος λιμήν , αὕτη δὲ ἐλαία ἱερή , ἐκεῖνο δὲ ἄντρον · οὐ καὶ μέμνηται συχνὰ ὁ ποιητὴς ὡς ἐπιτηδεῖον τῷ Ὀδυσσεῖ ἐναποκρύψαι τὰ χρήματα . καὶ οὕτω τῆς Ἀθηναῆς ἤρα σκεδασάσης τὸν τῆς λήθης καὶ τῆς πατρίδος χθονὸς τῷ Ὀδυσσεῖ γνωσθείσης δι᾽ ἀναμνήσεως εὐδοδοῦται καθ᾽ ὅμοιον τρόπον τὰ ἐφεξῆς . καὶ Ἀθηναῆς προη -
Lemmas: ὁ πλήρης ἀνατλήναι , ὡς δηλόω ἀλλαχοῦ . ὅτι2 πολυγνώμων καί δυσκατανόητος ἀνήρ καί γυνή ἐπιλέγω ὁ , ἀργαλέος σύ γιγνώσκω βροτός ἀνθίζω , καί μῆλον ἐφίστημι , σύ γάρ αὐτός πᾶς ἔοικα . λήθη δέ φία δηλόω ὁ , οὗτος δέ ἐγώ εὕω οἶδα ὅτι ἐγώ πάρος ἤπιος εἰμί ὡς ὁ Δεῖνος καρόω . μετά αὐτός δέ , οὖον σύ ἐπί πάππας εἶδον οὐδέ νοέω ἔρχομαι ὁράω τίς ἐγώ ἄλγος ἀλλάζω , ἀλλά αὐὶ φρήν εἰμί ἔχω διδάσκω ἦτορ ἀλάομαι , ἠώς ἐγώ θεός κακότης λύω . βουτιθημι δέ τις δηλόω ὁ , θαρσύνω τε ε*πυειμι καί εἰς πόλις ἄγω . ἰκετευτικός δέ ὁ , νῦν δέ σύ πρός πατήρ γονυαζομης . ἀπάτη δέ ὑποψία ὁ , σύ δέ Κερ - τομέω οὗτος αὐτός ἀγορεύω ἐγώ φριναω ἠπεροπεύω . Ὀδυσσεύς δέ οὗτος φημί ὑποπτεύω ὁ ὁ Ἀθηναῆς λόγος μή καί αὐτός ψεύδω παρά αὐτός . οὗτος δέ ἀποδείκνυμι ὁ σκηροτητη ὁ Ὀδυσσεύς φημί ἐπάνειμι σταθερός ἀνήρ τοιόσδε · ἀεί ὅς τοιοῦτος ἐν στῆθος νόημα , ὁ σύ καί οὖον δύναμαι προλείπω δύστηνος εἰμί , οὕνεκα ἐπητής εἰμί καί ἄγριος καί ἰχέρφρων . εἰμί δέ ἐπητής ἢ ὁ λόγος παρά ὁ ἔπος ἢ , ὁ * χαίρω ὁ ἀλήθεια παρά ὁ ἐπί προδείδω καί ὁ τίω . ὀξύνω δέ , φημί , ὁ λέξις παρά ὁ παλαιός . ὁ δέ ὕστερος παροξύνω αὐτός , λέγω ἐπητής ὁ Φρόνιμον . ἀγρίονος δέ διαφέρω ἰχέρφρονος , ὡς καί ἀγρινοῖα φρόνησις . ὁ μέν γάρ σκέψις εἰμί ὁ δήω ἐν βραχύς χρόνος αγρινοεω , τουτέστιν Ίγνες καί ἐν ὀλίγιστος χρόνος , ὁ δέ φρόνησις οὖον τοιοῦτος , ἀλλά ἔχω παράτασις . ἐπί δέ οὗτος δεινῦσα ὁ Ἀθηναίς ὡς ὁ Ὀδυσσεύς ἰχέρφρων εἰμί , ἐπάγω · ἀσπασίως γάρ ἄν ἄλλος ἀνήρ ἀλάομαι ἔρχομαι ἴω ἐπί μεγός - ῥόος ἶδος παῖς τε ἄλοχος τε . σύ δέ οὖον πῶ φίλος εἰμί δαιμνα οὐδέ πυνθάνομαι , πρίν γε τίς σῦς ἄλοχος παρήκω . οὗτος δέ Ὀδυσσεύς ἔπαινος , εἰμί οὗτος στερέμνα φρονέω , ὡς μή ἐνδύω Άσπα - σός ὁ ὁ οἰκέω ἐντίμιος πρίν πειράζω ὡ*πως ἔχω περί αὐτός . εἶτα καί πληροφορέω περί ὁ γυνή ὡς ἀγαθός περί ὁ ἀνήρ εἰμί , εἶπον ἐπαινετικός , ὅτι αὔτως , τουτέστιν οὕτως ὡς καί ἐκ ἀρχή , ἀείδω ἐπί μέγαρον , οὐνεκαὶ δέ ὁ αὐὶ φθίω νύξ τε καί ἡ*ματα δακρυχέω . ὅτι2 καινός τίς σχῆμα καί ὁ , οὖον γάρ οἶος Ἄκις εἰς Ἰθάκη ἀλλά ἄλλος γῆ ἀναστρέφω - μής . ὁ γάρ ποῖος ἀναστρέφω εἰμί . ὅτι2 ὁ περ εἄν τις ἀπορέω πρός ὁ ποιητής , πῶς δηλαδή περιοράω ὁ Ὀδυσσεύς ἢ φίλος Ἀθηναίς κακῶς ἐν ὁ δέκατος πλῆνις πείθω , λύω ἐνταῦθα προποιέω * ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ Ἀθῆναι ἀπεῖπον περί οὗτος αὐτός . καί αὐτός ἄρτι πλάσσω λέγω λυτικός , ὡς ἦδος μέν , ὁ εἰμί ἐπίσταμαι , ὅτι νοστέω ὄλλυμι ἀπό πᾶς ἑταῖρος , καί οὖον ποτός ἀπιστέω οὗτος γε . ἀλλά ὅς οὐ ἐθέλω Ποσειδῶν μάχομαι πατροκασίγνητος , ὅς ὅς χόλος ἢ κότος ἐντίθημι θυμός , χώομαι περί ὁ υἱός Κύκλωψ . ἐντεῦθεν εὕω - ῥιπίς ὀφείλω ποιέω ὁ Ἄρτεμις ἀπολογέομαι ὁ καλός Ἱππόλυτος , αἰτιάομαι εἰμί παραδέω ἐκεῖνος αὐτός ὄλλω Ἀφροδίτη χόλος , καί λέγω · οὐδείς ἀπαντάω βούλομαι προθυμία ὁ ὁ ἐθέλω , ἀλλά ἀριστάω ἀεί . ὅσα δέ ἐνταῦθα ὁ ἀπιστέω ὡς ἐναντίος κεῖμαι ὁ οἶδα . φημί γάρ · οὔποτε ἀπιστέω ἀλλά ἐπί θυμός ἦδος . ὅτι2 ἐπίτροχος εἶδος περιήγησις ὡς πρός οἶδα ὁ , Φόρκυς μέν οὐδέ εἰμί λιμήν ἥλιος γέρων , ἀδέω * δέ ἐπί κάρη λιμήν τανύγυλλος ἐλαία . ἀγχοῦ δέ αὐτός ἄντρον ἐπαίρω ηροοραω , ἱερός νύμφη , ὁ Νυμᾶδες καλέω . οὗτος δέ ὁ δύο στίχος ἐν τις ὁ ἀντίγραφος οὖον κεῖμαι . ὁ μέντοι ἐφεξῆς ἐν ἅπας κεῖμαι · οὗτος δέ σύ σπῖος εἰμί καταφράζω , ἔνθα οὖον πολύς ἔρδω Νύμφη τελέω ἰκατόμβας . οὗτος δέ νή - ριτὸν εἰμί ὄρος καθάειμαν ὕλη , τουτέστι καλύπτω δένδρον , ἄγω δασύς , ἀπό ὁ εἰμί ὁ ἐνδύω , ἐκ οὖον νάω , ἀπό οὖον ἕννυμι ὁ σκεπάζω , καί πλεονασμός ὁ τ , ἕννυμι , ὡς ὁ , θρίξ δέ νέος καταφέρω . περί Ἰθάκη δέ ὁ εἴρω ἐπελευστικός τοπογραφία , Ἀθηναῆς περιηγέομαι οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ εἰμί φρόνησις . γιγνώσκω γάρ ἐκ πολύς φθάνω ἀγαθός ὁ Φαίαξ καί μηδέ τις ὁ χρῆμα λείπω , πιστεύω ὁ λοιπός ὁ πατρίς εἰμί , καί ἀνακινέω ὁ μνήμη μετά - ῥίος ὁ εἴρω , οἱονεί ὁμός αὐτός καί λέγω , ὡς οὗτος μέν ὁ Φόρκυς λιμήν , οὗτος δέ ἐλαία ἱερός , ἐκεῖνος δέ ἄντρον · οὖον καί μιμνήσκω συχνός ὁ ποιητής ὡς ἐπιτήδειος ὁ Ὀδυσσεύς ἐναποκρύπτω ὁ χρῆμα . καί οὗτος ὁ Ἀθηναῆς ἐράω σκεδάννυμι ὁ ὁ λήθη καί ὁ πατρίς χθών ὁ Ὀδυσσεύς γιγνώσκω διά ἀνάμνησις ευδοδουος κατά ὅμοιος τρόπος ὁ ἐφεξῆς . καί Ἀθηναῆς προΐημι -