eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1455
πρὸ ἑαυτῶν ζῆγον ὥστε σφάξαι . ὁ γὰρ προῦδρχοντο λέγεται . χρήσεις δὲ τις καὶ περὶ τῷ νομικῷ ἐν Νεφέλαις κείται τῆς τοιαύτης λέξεως . Ὅρα δὲ ὡς πάνταῦθα συνήθως καθ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐν Ἰλιάδι , ἐπεὶ πο - ρὸς ἐστιν ὁ ποιητὴς εἰς τὸν ἐνθάδε ἀριθμὸν . οἱ δὲ πελασγοὶ γασὸν ἐνὶκα Πηλίῳς ἔδρας εἶναι διὰ τὸ καὶ πόλεις τοσαύτας ὑπὸ ἑαυτῶν κισθῆναι τῷ Νέστορι . Πύλον . Ἀμφρύνακον . Ἡλείων . Ἔλος . Ἀσάριον . καὶ λοιπὰς τὰς ἐν τῇ Βουητίᾳ . ὡς ἑκάστης πόλεως , ἔδραν εἶναι . Τὸ δὲ πεντηκόντι ἐν ἑκάστη , τὸν ἀριθ - μὸν ἐπιμηνᾶναι τῶν συστρατευσαμένων τῷ Νέστορι . ἡμῶν γὰρ οὐδὲν αὐτῷ ἐνεργόντα , ὅντων δὲ ἐν ἑκάστῃ , ἀνὰ πεντήκοντα , εἰς τετρακοσίους καὶ πεντακοσίους συνάγεται ὁ στόλος αὐτῷ ἐκεῖνος ὁ περὶ Τροίαν , ὅσον καὶ οἱ ἐν ταῖς ἄντις καθ᾿ ἑκάστης . ὅν εἴωθε τὸν ἀριθμὸν τιμᾶν ὁ Νέστωρ καὶ μετὰ τὸν νόστον . ὡς καὶ Ἀσχαμαμόνται τὸν ἀριθμὸν τῶν τριακοσίων μετὰ τὰ Περσικά . Ἰστέον δὲ ὡς ἡ προσμιῶν ἡνία τῶν ὀρδομένων βουῶν καὶ τοῦ ἵππου , οὐκ ἂν λέγοιτο ἑκατόμυλη προιολεκτικῶς . ἢν δὲ τῷ ὅτι καὶ οὐ μόνον ἡμῶν ἑκατόμυλη , σὺν ἄλλαις , καὶ ἢν Κόρων τῇ περὶ Κριδὸν ναυμαχίᾳ νική - σας Ἀσχαμαμόνους , εἴθυσεν . ἐξ ἑκατὸν οὖσαν βουῶν . οὕτω δὲ καὶ ὁ Λακεδαιμόνιος Ἐπιδαύλιος τὸν βουὸν ἐφύσατο , ἑκατόμυλην εἶπον . παῖσον * ὀνόμασεν . οὕτω δὲ καὶ ὁ Ἀρχεστένιος Ἐπιδαύλιος τὸν βουὸν ἐφύσατο , ἔνικα Ἐπὶ τὸν Ὀλυμπία νικήσας , βουὸν πλεονάκτα ἐς σιδηρὸν καὶ λαβόντος καὶ ἑτέρων γασὸν ἀρω - μάτων πολλῶν , δέκεται τοῖς ἐν τῇ πατρίδι . ποιήσας οὕτω , διὰ τὸ ἀμύχων αὐτὸς ἀπέρχεσθαι . ἢν δὲ τις αὐτὸ μίμησις δήθεν Ἀσχαμόνους . ὡς ἐν Ὀλυμπία θύσας ἐπὶ νίκῃ Ἀπὸ Ὀλυμπία , τὴν πανήγυριν πᾶσαν εἴσθασε . καθ᾿ ἡμᾶς καὶ ὁ Χίος Ἰων τραγῳδίαν νικήσας Ἐθέρμων , ἑκάστῳ τῶν Ἀθηναίων ἔδωκε Χίον κηράμιον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν , φιλοτιμίαις ἔργα . τὸ δὲ καὶ μνίας Ὀλυμπιάδος βουὸν ἐν τῇ πατρί - δι κατακόψασθαι , φιλοτιμίων μὲν οὐκ ἂν εἴη , ἀρχαιότητι δὲ τοῦ βουδίου δηλοῖ πολλήν . ἢς ἐνε - κεν ἐκμαλίσσασθαι αὐτὸ ἡδὺν διὰ τοὺς ἀρχαιολόγους . Ὅτι δὲ οὐ μόνον ἑκατόμυλα ἀλλὰ καὶ χιλιο - βου ἤσων περὶ τοῖς πελασγοῖς ὡς καὶ ἀλλοχρῶν ἐφύσθη , δηλοῖ ὁ γράφειν ὅτι ἐν τῇ Μιλτιάδου νίκῃ χιλίας χυρίδας Ἀθηναίοι τῇ ἀφροδίτῃ Ἀρτέμιδι ἔθυσαν . ἢς καὶ ὁ νομικὸς ἡνίας μίμηται . καὶ ἔθυσαν δὲ θυσίαν κατὰ ἑστην Θησεὺς μὲν ἢν . καθ᾿ ἡμᾶς δὲ μὴν , πολλὰ τοῖς Ἀθηναίοις ἐγένοντο ἀγαθά . ὅτι δὲ τὸ χιλίας ζῶα ὑποσχόμεθα , κατὰ χιλίων εἴκασθαι ἀφράζοιτο , δηλοῦσι χρήσεις πελάσαι . οὕτω δὲ ὡς εἴκως καὶ κατὰ ἑκατὸν βουὸν καὶ λοιπῶν . Τὴν δὲ Πύλον , κτίσμα Νηλέως ἢ ἱστορία ἔχει . γασὶ βουὸν καὶ τῶν Ἑλλήνων ἱστορίαν , ὅτι Νηλεὺς Πηλίᾳ τῷ ἀδελφῷ μαχισάμενος , ἤλθεν ἐξ Ἰολκοῦ εἰς τὰ περὶ Μεσσήνην , καὶ ἔκτισε Πύλον , τῶν Μεσσηνίων μοίραν τινὰ τῆς χώρας χαρι - σαμένων αὐτῷ . Ὅτι ὁνησας ὁ ποιητὴς ἀνταῦθα διασκενάζειν ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι τὰ περὶ τὴν θυσίαν τοῦ Νέστορος , ἀρξάμενος στίχων παραλαβὼν ἐπὶ , πολυστίχον ἑκάστην διασκευὴν . Φησὶ γάρ . αὐθὀἱ σπλάγχνα πέσαντο , θεοῦ δ᾿ ἐπὶ μορίαι καίων , οἱ δ᾿ ἰθύς κατέφροντο . ἤτοι ἐκλαμπί - ζοντο . εἴτα εὐθὺς ἐλάγχυν διασκευὴν σύντομον ἐλλοιμωμοῦ , ἵν᾿ ἱστία νηὸς εἴησ στείλαν ἀφίσαντες , τὴν δ᾿ ὀρώσαν . ἐκ δ᾿ ἔβαν αὐτοί . Τί δὲ ἐστι τὸ σπλάγχνα πάσασθαι καὶ τὸ καίειν μορίαι . καὶ ὅτι τὸ ἰθύς , καὶ δίχα τοῦ δ λέγεται ἰθύ . καὶ ὅτι εἴση λέγεται Ἀττικῶς ἢ ἰσὴ καὶ ἰσόπλευρος . ἢ ἢ πορευτικὴ ἀπὸ τοῦ εἶν τὸ ὀρμῶ . καὶ τίς ὁ ὀρμος . καὶ ὅτι ὀρμεῖ μὲν ναῦς , ὀρμίζα δὲ ἄλλος νηὸς , δεδήλωται ἀλλοχρῶν . Τὸ δὲ ἐσταλὲν , ἀντὶ τοῦ συνέσταλεν . Καὶ ὅρα ὅτι ἄλλως μὲν στέλλει νῆα Θόρηρ ὁ Μέντωρ , ἀπὶ τοῦ , αὐτοπίζει γάρ . ἄλλως δὲ στέλλουσιν ἱστία οἱ ἐρίται , ἀνατέλλουσι γάρ . Τὸ δὲ αὐίσαντες , πρὸς διαστολὴν εἴρηται τοῦ καταφύγματος , συνίσταλυν γάρ τὰ ἱστία , οὐ κάτω*μῖραντες , ἀλλ᾿ ἀναδῖσαντες πρὸς τῷ ζώραι τῆς νηὸς . Ὅτι εὐφυὲς πλάττει Ὀμηρος Μέντην τινὰ καὶ Μέντορον , συγγενεῖς ἀνδρας , ἰσαίρους τῷ βασιλικῷ παιδὶ Τηλεμάχῳ . ἐπειδὴ αὐτοὶ μὲν , καὶ συγγενεῖ καὶ ἀπὸ τοῦ μῆκος δοκοῦσιν ἐτυμολογεῖσθαι , ἢ ἀπὸ τοῦ μῆκος . ἵνα ἢ ἐκ τοῦ μῆκος μὲν , ὁ Μέντης . ὡς ὁ ὀρέλλης ἐκ τοῦ ὀρέλλω . ἐκ δὲ τοῦ Μέντης , ὁ Μέντωρ . ὡς καὶ ἐκ τοῦ θηρητὴς καὶ ἡγητὴς , ὁ θηρητὴρ καὶ ὁ ἡγητὴρ . Τηλεμάχῳ δὲ καὶ αὐτῷ ἡλθὲν προσφώνησι μῆκος τε καὶ * θάρσος ἰδόντῃ , καὶ πατρικὸν ἐπίσταται μῆκος , καὶ ἀρχεῖ τοῦ μῆκος εἶναι δοκεῖ . καθάπερ δὲ τοιοῦτο φαίνεται , συμπεφύκασι ὁ Μέντωρ , του - τίστων ἢ ἐμφανιζομένη αὐτῷ Ἀθηνᾶ . καὶ συμπλέκει . καὶ τὰ πρᾶγμα ἐπιστήδεται . καὶ δὴ καὶ ἐν τῇ Πύλῳ παραγινὼ τῷ μαθητῇ Τηλεμάχῳ , μὴ αἰδεῖσθαι τὴν πρὸς τὸν γέροντα Νέστορα ὁμιλίαν . λέγουσα . Οὐ μὲν σε χαρὶ ἐτἀἰδοῦς οὐ δ᾿ ἡλθόν . ἵνα δηλαδὴ μὴ ἐν καινὸς ὁ πλοῦς γίγνεται . καὶ ἢν τῷ ὅντι συστο - λης αιτιων και αιδοῦς , εντυχια τηλικουτον γεροντος ατελει μηρακι , και ως ο Τηλέμαχος ερει , αιδοῦς νεον ανδρα ως μινω μυθοις πειπειται πυκινοις , ανδρα γεραιτερον εξερεσθαι . δυ και ερωτη ο νεανιας την διδασκαλον Αθηνην , πωσ αν ελθω και προσπιψθαι τον γεροντα ο εστιν ομιλησ . προσεχωρευσθ , και η διδασκαλος , το μεν πωσ αν ελθω , διδασκει . προσησκηνη αυτη της οδου . γενεσθαι δε και ευχης αυτω μετ ολιγω καθηρητης , εξεχωνεν καθα και η ’Αθην . εοι γαρ . ως δ’ αυτως ηματο και εξης . μεθοδους μεντου δημηγοριας , ου διδωσιν . ου γαρ προτιθεσται ο ποιητης τινας διδαξα ητορομ - ρικας . * ερει δε , ως αλλα μεν αυτος ενι φρωι σφαι νοησεις , αλλα δε και δαιμων υποθησεται . και το εξης . και τοινυν ερωτησαντος Νεστορος ο ξινοι τινας εστι και τα λοιπα , προεχεται αυτοθεν ο νεανιας αφορμην της προς τον Νεστορα ομιλιας ως ’Ομηρω συνηθης , και θαρσως θροδεν λαχων , και αρχαμενος της προς την ερωτησιν αποκρισεως , περαινει αυτω την ομιλιαν . ’Εν τούτοις δε το , ου μεν σε χαρη επι αιδοῦς , αντιπρωσ εστιν εοχαϊχη συνηθης . αντι του ου μηρ σοι χρεία αιδοῦς . ’Εστι γαρ καν - ταιδθσα , η μεν αιδοῦς , προς ανοληνη , το δε θαρσως , ολιγον . Το δε ουθ’ ηραιοῦ , αντι του , ουδδλωσ . καθ’ ομοιοτητα του ηττον αντι του ουδαμωσ . και του , τι ηαιον , ουτως περα Σοφοκλει . και του , ολι - γον οι παιδα εοικота γενεστο Τυδεύς . Του δε προσπιξασθαι χωρις κειτα και εν τοις φθεασαι . Το δε πειριφθαι , προ ολιγων ενεργητικον ειχε το πειρησω καθα προοδηλωται . Το δε , αιδοῦς δ’ αυ νεον ανδρα γεραιτερον εξερεσθαι , γνωμικωσ μεν εφηθη . σχημα δε αμφιβολιας εχα . οησται γαρ τις , αμφιβολον ειναι εἰτε αιδοῦς , νεον ανδρα ερωτησιν διδοῦναι ανδη γεροντι . εἰτε και ανδπα*λι . τοιαῦτα γαρ υποβαλλουσι νοεῖν αι συνεχεις δυο αιτιατικαι . ως και εν τω , ω Ζευ , δος καταβαλεῖν τον συν εμε . ’Οτι το , ποντον επελθωσ , αντι του επιπλευσας , η απο του πλωμι γίνεται ως εκ του διδωμι το εδιδωσ . η μαλλον κατα τους παλαιους , απο του επεπλωσας κατα αποκοπην . ’Οτι ασαφως ειπων το , οπου χυθε γαις τον ’Οδυσσεια ηγουν εχωνης , επεχα εμμερειαν το , και υν τινα ποτμον επεσπε . δηλον γαρ οτι υν η γη εχωνην , εκεινος και ποτμον επεσπε . ’Εστι δε το μεν χυθε , δευτερος αοριστος του χυθω . του δε επεσπε , συστοιχια , το επισπευ . και επισπευει . και εφρμη . και τα τοιαῦτα . ’Οτι θελησας του μαθεῖν βουλην το , ειδωσεν ην τινα μητιν ενι στηθесси κεκρυθε . Και ορα το ειδωσεν . ενστωσ γαρ εστι πανταῦθα ουκ ευχορος τοις μη γραφουσι ποιητικωσ . ’Οτι εν τω , λισσεσθαι δε μιν αυτον οπως ημεροτεια εφη , το μεν αυτον , ου κειτα ως αλλαχου , αντι συνηθε - του αντωνυμιας ηγουν αντι του εαντον , αλλα κατ εχορημ εἰρηται το αυτον . ως ει τις ειποι , αυτον εκει - νον και μη τινα των αυτου . εν μεντοι τω , αυτον μιν πληρησιν ακειλιψαι δεμασας . το αυτον μιν , φανερωσ αντι του εαντον κειτα . ’Οτι γνωμιχη παιδευσις εις αληθεσιν το , γνυθωσ δ’ ουχ ερυσ . μα*λα γαρ πεπυμμενος εστι . επει και ενταῦθα , ουδεν το πευθον τον Νεστορα , ψευδασθαι προς Τηλεμαχον . οτι δε αλλως ψευσεται κατα καιρον ο σοφος , δηλον . ειχε και ’Ηροδοτος φρσιν , ενθα τι δεῖ ψευδος λεγεσθαι , λεγεσθω . ο γουν ’Οδυσσεὺς εν τοις εξης πλασματων την ποιησιν επλησε . και επα - κειται διοτι πολλα λεγα ετυμοις ομοια . ως τους τε Φαιακας ως φιλοτιμους εφελκται , και τους κατ οἰκον εν καιρω απασα . και πωσ , ουτω συλλογιζεται ο ποιητης . ο Νεστωρ , πεπυμμενος εστιν . ο πεπυ - μενος , ου ψευσεται . ο Νεστωρ αρα ου ψευσεται . οτι δε ου παντη παντων μυστον το ψευδος , και ’Ισο - κρατης δηλοι εν τω Παναθηναϊχω γραφας ουτως . πολλης μεν εμπειριας γενοῦνται και φιλοσοφιας , παντοδαπης τε μεστων ποικιλιας και γνωδολογιας , ου της ειθισμενης μετα κακίας βλαπτεῖν , αλλα της δυναμενης μετα παιδεια ωφελειν η τεροπαι τους ακουοντας . ’Ενθα σημειωσαι γνωδολογιαν επαινετην οποιαν εναρμουντ’ εν και ο των μυθων καθα τις εφη ’Ομηρος η Πλατων η Δημοσθενης , Αισωπος . ει δε ασυνθης το ουτω νοῦσαι εμφορον γνωδολογιαν , ενθυμητον ως ο αυτος ημινω πολλην ανοιαν και μορφαν καταφρονησ των την αδικιαν πλεονεξιαν ειναι νομιζοντων , βουλεται , την πλεονεξιαν επι ευ*πο - ριας νοεῖν , ασυνθδωσ παντως . ’Ιστιον δε οτι τον ’Ομηρικωσ ειρημενον λογον ως τη ’Αθηνα ενταῦθα προσπλαττειται , και ο συντος Νεστωρ απαραποιτως εν τοις εξης εοει τω Τηλεμαχω , εις Μενελαου στελλων αυτον . δηλουντος του ποιητου , ως ουδεν διαφερα ’Αθηνην ειπιν και φροντισιν και ανδρα φρονιμον , ταυτον δ’ ειπιν , πεπυμμενον , και πυκινον . επι δε και δρμιν . Ευριπιδης γαρ , επι συντοῦ
Lemmas: πρό ἑαυτοῦ ζῆγον ὥστε σφάζω . ὁ γάρ προῦδρχοντο λέγω . χρῆσις δέ τις καί περί ὁ νομικός ἐν νεφέλη κεῖμαι ὁ τοιοῦτος λέξις . Ὅρας δέ ὡς πάνταῦθα συνήθης κατά ἐγώ καί ἐν Ἰλιάς , ἐπεί ἀπό - ἄρος εἰμί ὁ ποιητής εἰς ὁ ἐνθάδε ἀριθμός . ὁ δέ Πελασγός γάσος νικάω Πήλιος δράω εἰμί διά ὁ καί πόλις τοσοῦτος ὑπό ἑαυτοῦ κινέω ὁ Νέστωρ . Πύλος . αμφρυνακος . Ἠλεῖος . Ἔλος . Ἀσάριον . καί λοιπάς ὁ ἐν ὁ Βουητίᾳ . ὡς ἕκαστος πόλις , ἕδρα εἰμί . ὁ δέ πεντηκόντι ἐν ἕκαστος , ὁ ὁριθς - πορθμός ἐπιμηνάω ὁ συστρατεύομαι ὁ Νέστωρ . ἐγώ γάρ οὐδείς αὐτός ἐνεργέω , εἰμί δέ ἐν ἕκαστος , ἀνά πεντήκοντα , εἰς τετρακόσιοι καί πεντακόσιοι συνάγω ὁ στόλος αὐτός ἐκεῖνος ὁ περί Τροία , ὅσος καί ὁ ἐν ὁ Ἄντις κατά ἕκαστος . ὅς εἴωθα ὁ ἀριθμός τιμάω ὁ Νέστωρ καί μετά ὁ νόστος . ὡς καί ασχαμαμοντ ὁ ἀριθμός ὁ τριακόσιοι μετά ὁ Περσικός . ἰστέον δέ ὡς ὁ προσμιῶν ἡνία ὁ ὀρδομένων βοῦα καί ὁ ἵππος , οὐ εἄν λέγω ἑκατόμυλη προιολεκτικος . εἄν δέ ὁ ὅτι καί οὖον μόνος ἐγώ ἑκατόμυλη , σύν ἄλλος , καί εἄν Κόρων ὁ περί κριδὸν ναυμαχία νικάω - σός ασχαμαμονοος , ἰθύω . ἐκ ἑκατόν εἰμί βοῦα . οὗτος δέ καί ὁ Λακεδαιμόνιος επιδαυλις ὁ βουνός φύω , εκατομυλη εἶπον . παίω * ονομάζω . οὗτος δέ καί ὁ Ἀρχεστένιος επιδαυλις ὁ βουνός φύω , νικάω ἐπί ὁ Ὀλυμπία νικάω , βουνός πλεονάκτα εἰς σίδηρος καί λαμβάνω καί ἕτερος γάσος ἀρόω - Μάτων πολύς , δέχομαι ὁ ἐν ὁ πατρίς . ποιέω οὗτος , διά ὁ ἀμυχή αὐτός ἀπέρχομαι . εἄν δέ τις αὐτός μίμησις δήθεν ασχαμονοος . ὡς ἐν Ὀλυμπία θύω ἐπί Νίκη ἀπό Ὀλυμπία , ὁ πανήγυρις πᾶς εἰστίθημι . κατά ἐγώ καί ὁ Χίος Ἴων τραγῳδία νικάω Θέρμος , ἕκαστος ὁ Ἀθηναῖος δίδωμι Χίος κηράμιον . ἀλλά οὗτος μέν , φιλοτιμία ἔργον . ὁ δέ καί μνία Ὀλυμπιάς βουνός ἐν ὁ πατήρ - Ζεύς κατακόπτω , φιλοτιμία μέν οὐ εἄν εἰμί , ἀρχαιότης δέ ὁ βούδιον δηλόω πολύς . εἶμαι ἐνε - ἄν εκμαλιεννυω αὐτός ἡδύς διά ὁ αρχαιολόγος . ὅτι2 δέ οὖον μόνος εκατομυλη ἀλλά καί χιλιο - βοῦς ἀσάω περί ὁ Πελασγός ὡς καί αλλοχραω φύω , δηλόω ὁ γράφω ὅτι ἐν ὁ Μιλτιάδης Νίκη χίλιοι χύρις Ἀθηναῖος ὁ Ἀφροδίτη Ἀρτέμιδι θύω . εἶμαι καί ὁ νομικός ἡνία μιμέομαι . καί θύω δέ θυσία κατά ἵστημι Θησεύς μέν εἄν . κατά ἐγώ δέ μήv , πολύς ὁ Ἀθηναῖος γίγνομαι ἀγαθός . ὅτι δέ ὁ χίλιοι ζῷον ὑπισχνέομαι , κατά χίλιοι εἰκάζω ἀφράζω , δηλόω χρῆσις πελάζω . οὗτος δέ ὡς ἵημι καί κατά ἑκατόν βουνός καί λοιπός . ὁ δέ Πύλος , κτίσμα Νηλεύς ἢ ἱστορία ἔχω . γασὶ βουνός καί ὁ Ἕλλην ἱστορία , ὅτι Νηλεύς Πήλιον ὁ ἀδελφός μάχομαι , ἔρχομαι ἐκ Ἰωλκός εἰς ὁ περί Μεσσήνη , καί κτίζω Πύλος , ὁ Μεσσήνιος μοῖρα τις ὁ χώρα χάρις - σαμένος αὐτός . ὅτι2 ὀνίνημι ὁ ποιητής ἐνταῦθα διασκενάζειν ὡς καί ἐν Ἰλιάς ὁ περί ὁ θυσία ὁ Νέστωρ , ἄρχω στίχος παραλαμβάνω ἐπί , πολύστιχος ἕκαστος διασκευή . φημί γάρ . αὐθὀἱ σπλάγχνον πίπτω , θεός δέ ἐπί μορία καίω , ὁ δέ εὐθύς καταφέρω . ἤτοι ἐκλαμπί - ζοντο . εἴτα̅ εὐθύς λαγχάνω διασκευή σύντομος ελλοιμωμος , ἵνα ἱστίον ναός εἰμί στέλλω ἀφίημι , ὁ δέ ὁράω . ἐκ δέ βαίνω αὐτός . τις δέ εἰμί ὁ σπλάγχνον πάσσω καί ὁ καίω μορία . καί ὅτι ὁ εὐθύς , καί δίχα ὁ δ λέγω εὐθύς . καί ὅτι εἴσειμι λέγω Ἀττικός ἢ ἴσος καί ἰσόπλευρος . ἢ ἢ πορευτικός ἀπό ὁ εἶμαι ὁ ὁρμάω . καί τίς ὁ ὅρμος . καί ὅτι ὁρμέω μέν ναῦς , ὀρμίζω δέ ἄλλος ναός , δηλόω αλλοχραω . ὁ δέ στέλλω , ἀντί ὁ συστέλλω . καί ὁράω ὅτι ἄλλως μέν στέλλω ναῦς Θόρηρ ὁ Μέντωρ , ἀπύ ὁ , αυτοπιζω γάρ . ἄλλως δέ στέλλω ἱστίον ὁ εριος , ἀνατέλλω γάρ . ὁ δέ αυιατιμοω , πρός διαστολή εἴρω ὁ καταφύγματος , συνίσταλυν γάρ ὁ ἱστίον , οὖον κατω*μιραντα , ἀλλά ἀναδίδωμι πρός ὁ ζώρα ὁ ναός . ὅτι2 εὐφυής πλάσσω Ὅμηρος Μέντης τις καί Μέντωρ , συγγενής ἀνήρ , ισαιροος ὁ βασιλικός παῖς Τηλέμαχος . ἐπεί αὐτός μέν , καί συγγενής καί ἀπό ὁ μῆκος δοκέω ἐτυμολογέω , ἢ ἀπό ὁ μῆκος . ἵνα ἢ ἐκ ὁ μῆκος μέν , ὁ Μέντης . ὡς ὁ ὀρέλλης ἐκ ὁ ὀρέλλω . ἐκ δέ ὁ Μέντης , ὁ Μέντωρ . ὡς καί ἐκ ὁ θηρητής καί ἡγητής , ὁ θηρατήρ καί ὁ ἡγεμών . Τηλέμαχος δέ καί αὐτός ἔρχομαι προσφώνησις μῆκος τε καί * θάρσος ὁράω , καί πατρικός ἐπίσταμαι μῆκος , καί ἄρχω ὁ μῆκος εἰμί δοκέω . καθάπερ δέ τοιοῦτος φαίνω , συμφύω ὁ Μέντωρ , ὁ - τίστων ἢ ἐμφανίζω αὐτός Ἀθηνᾶ . καί συμπλέκω . καί ὁ πρᾶγμα ἐφίστημι . καί δή καί ἐν ὁ Πύλος παραγίνομαι ὁ μαθητής Τηλέμαχος , μή αἰδέομαι ὁ πρός ὁ γέρων Νέστωρ ὁμιλία . λέγω . οὖον μέν σύ χάρις ἀείδω οὖον δέ ἔρχομαι . ἵνα δηλαδή μή ἐν καινός ὁ πλόος γίγνομαι . καί εἄν ὁ εἰμί συνίστημι - Λῆς αἴτιος και αἰδώς , ἐντυχία τηλικόσδε γέρων ἀτελής μηρακι , και ως ὁ Τηλέμαχος εἴρω , αἰδώς νέος ἀνήρ ως μένω μῦθος πείθω πυκνός , ἀνήρ γεραιός ἐξέρομαι . δύο και ερωτη ὁ νεανίας ὁ διδάσκαλος Ἀθήνη , πως αν ἔρχομαι και προσπίπτω ὁ γέρων ὁ εἰμί ὁμιλέω . προσχωρέω , και ὁ διδάσκαλος , ὁ μέν πως αν ἔρχομαι , διδάσκω . προσασκέω ἀϋτή ὁ ὁδός . γίγνομαι δέ και εὐχή αὐτός μετά ὀλίγος καθηρητης , ἐκχώννυμι καθά και ὁ ’Αθην . εἰμί γαρ . ως δέ αὔτως ἀμάω και ἑξῆς . μέθοδος Μεντού δημηγορία , ου δίδωμι . ου γαρ προτίθημι ὁ ποιητής τις διδάσκω ητορομ - Ρίκας . * εἴρω δέ , ως ἀλλά μέν αὐτός ἐν φρέω σφός νοέω , ἀλλά δέ και δαίμων ὑποτίθημι . και ὁ ἑξῆς . και τοίνυν ἐρωτάω Νέστωρ ὁ ξινός τις εἰμί και ὁ λοιπός , προέχω αὐτόθεν ὁ νεανίας ἀφορμή ὁ προς ὁ Νέστωρ ὁμιλία ως ’ομηρος συνήθης , και θαρσως θροδεν λαγχάνω , και ἄρχω ὁ προς ὁ ἐρώτησις ἀπόκρισις , περαίνω αὐτός ὁ ὁμιλία . ’Εν οὗτος δέ ὁ , ου μέν σύ χαίρω ἐπί αἰδώς , αντιπρως εἰμί οἴχομαι συνήθης . ἀντί ὁ ου ΜΗΡ σύ χρεία αἰδώς . ’Εστι γαρ καν - ταιδθσα , ὁ μέν αἰδώς , προς ανοληνος , ὁ δέ θαρσως , ὀλίγος . ὁ δέ οὔτε Ἡραῖος , ἀντί ὁ , ουδδλως . κατά ομοιότητα ὁ κακός ἀντί ὁ οὐδαμῶς . και ὁ , τίς ηαιον , οὕτως πέρα Σοφοκλῆς . και ὁ , ολι - γος ὁ παῖς εοικота γενεστο Τυδεύς . ὁ δέ προσπιξομαι χωρίς Κεϊτά και εν ὁ φθάνω . ὁ δέ περιφθάνω , προ ὀλίγος ἐνεργητικός ἔχω ὁ πειράω καθά προδηλόω . ὁ δέ , αἰδώς δέ αὖ νέος ἀνήρ γεραιός ἐξέρομαι , γνωμικός μέν φημί . σχῆμα δέ ἀμφιβολία χάσκω . οἴομαι γαρ τις , ἀμφίβολος εἰμί εἴτε αἰδώς , νέος ἀνήρ ἐρώτησις δίδωμι ανδη γέρων . εἴτε και ανδπα*λι . τοιοῦτος γαρ ὑποβάλλω νοέω ὁ συνεχής δύο αἰτιατικός . ως και εν ὁ , εἰμί Ζευς , δίδωμι καταβάλλω ὁ σῦς ἐγώ . ’Οτι ὁ , πόντος ἐπέρχομαι , ἀντί ὁ ἐπιπλέω , ὁ ἀπό ὁ πλάω γίγνομαι ως ἐκ ὁ δίδωμι ὁ δίδωμι . ὁ μᾶλλον κατά ὁ παλαιός , ἀπό ὁ επεπλωσας κατά ἀποκοπή . ’Οτι ἀσαφής εἶπον ὁ , ὅπου χέω γῆ ὁ ’Οδυσσεια ἤγουν χώνη , ἐπιχέω μερέω ὁ , και ἀνά τις πότμος ἐφέπω . δῆλος γαρ ὅτι ἀνά ὁ γη χώνη , ἐκεῖνος και πότμος ἐφέπω . ’Εστι δέ ὁ μέν χέω , δύο ἀόριστος ὁ χέω . ὁ δέ ἐφέπω , συστοιχία , ὁ ἐπισπεύδω . και ἐπισπεύδω . και εφρμη . και ὁ τοιοῦτος . ’Οτι ἐθέλω ὁ μανθάνω βουλή ὁ , ειδωσεν ἐάν τις μῆτις ἐν ἵστημι κρύπτω . και ὁράω ὁ ειδωσεν . ἐνίστημι γαρ εἰμί πανταῦθα οὐ Εὔχορος ὁ μη γράφω ποιητικός . ’Οτι εν ὁ , λίσσομαι δέ ὅς αὐτός ὅπως ημεροτειο φημί , ὁ μέν αὐτός , ου Κεϊτά ως αλλαχού , ἀντί συνηθέω - ὁ ἀντωνυμία ἤγουν ἀντί ὁ ἐάω , ἀλλά κατά εχορημ ἐρω ὁ αὐτός . ως ει τις εἶπον , αὐτός ἐκεῖ - νοῦς και μη τις ὁ αὐτός . εν μέντοι ὁ , αὐτός ὅς πληρησιν ακειλιψαι δέμω . ὁ αὐτός ὅς , φανερῶς ἀντί ὁ ἐάω Κεϊτά . ’Οτι γνωμικός παίδευσις εἰς ἀληθής ὁ , γνύθος δέ οὐ ἐρύω . μα*λα γαρ πεπυμμενος εἰμί . ἐπεί και ἐνταῦθα , οὐδείς ὁ πεύθω ὁ Νέστωρ , ψεύδω προς Τηλέμαχος . ὅτι δέ ἄλλως ψεύδω κατά καιρός ὁ σοφός , δῆλος . ἔχω και ’ηροδοος φρσιν , ἔνθα τίς δεῖ ψεῦδος λέγω , λέγω . ὁ γοῦν ’Οδυσσεὺς εν ὁ ἑξῆς πλάσμα ὁ ποίησις πίμπλημι . και επά - κεῖμαι διότι πολύς Λέγα ἔτυμος ὅμοιος . ως ὁ τε Φαίαξ ως φιλότιμος ἐφέλκω , και ὁ κατά οἶκος εν καιρός ἅπας . και πως , οὗτος συλλογίζομαι ὁ ποιητής . ὁ Νέστωρ , πεπυμμενος εἰμί . ὁ πεπμαι - μένος , ου ψεύδω . ὁ Νέστωρ ἄρα ου ψεύδω . ὅτι δέ ου πάντῃ πᾶς μύστης ὁ ψεῦδος , και Ἰόσος - Κράτης δῆλος εν ὁ Παναθηναϊχω γραφεύς οὕτως . πολύς μέν ἐμπειρία γίγνομαι και φιλοσοφία , παντοδαπός τε μεστός ποικιλία και γνωδολογιος , ου ὁ ἐθίζω μετά κακία βλάπτω , ἀλλά ὁ δύναμαι μετά παιδεία ὠφελέω ὁ τεροπαις ὁ ἀκούω . ’Ενθα σημειόω γνωδολογιος ἐπαινετός ὁποῖος εναρμουντ’ εν και ὁ ὁ μῦθος καθά τις φημί ’Ομηρος ὁ Πλάτων ὁ Δημοσθένης , Αἴσωπος . ει δέ ασυνθης ὁ οὗτος νοέω ἐμφορέω γνωδολογιος , ἐνθυμέομαι ως ὁ αὐτός ημινω πολύς ἄνοια και μορφαν καταφρονέω ὁ ὁ ἀδικία πλεονεξία εἰμί νομίζω , βούλομαι , ὁ πλεονεξία ἐπί ευ*πο - ριας νοέω , ασυνθδως πᾶς . ’ιστια δέ ὅτι ὁ Ὀμηρικός εἴρω λόγος ως ὅς Ἀθηναῖος ἐνταῦθα προσπλήσσω , και ὁ συντος Νέστωρ απαραποιος εν ὁ ἑξῆς εἰμί ὁ Τηλέμαχος , εἰς Μενέλαος στέλλω αὐτός . δηλόω ὁ ποιητής , ως οὐδείς διαφέρω ’Αθηνην εἶπον και φροντίς και ἀνήρ Φρόνιμον , αὐτός δέ εἶπον , πεπυμμενον , και πυκνός . ἐπί δέ και δρμιν . Εὐριπίδης γαρ , ἐπί Σιντός