eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1745
ἦσαν οἱ μνηστήρες μνῶμενοι τὴν Πηνελόπην καὶ ἑδνα διδόντες . ὁ δὴ ποιήσουσιν ἐν τοῖς ἐφεξῆς αὐτοὶ καὶ τοῦ Ὀδυ*σείου παρόντος καὶ βλέποντος καὶ χαίροντος τῇ συνέσει τῆς γυναικός . Ὅτι παράκλησις ἐπὶ συμμαχίᾳ τῷ , ἀλλ᾽ ἄγε μὴνιν ὑφηνον ὡπως ἀποτισομαι αὐτούς . παρὸ δὲ μοι αὐτὴ στήθι μένος πολυδακρὲς ἐνείσα . εἰ δὲ καὶ γυναικὸς ὁ δυσπούμενος , ἀρμόσει καὶ τὰ ἐφεξῆς · αὐτὲ μοι παρασταίης , καὶ κε τριχῳσοισιν ἐγὼ ἀνδρεσσι μαχοίμην σὺν σοί , ὅτε μοι πρόφρασσα ἐπαφή - γοις . εἰ δὲ ὁ παρακληθεὶς ὑπόσχηται οἰκείων ἐπαγαγεῖν καὶ τῷ , καὶ λίην τοῦ ἐγὼγε παρέσο - σθμαι οὐδὲ με λήσεις , ὁπότὲ κεν δὴ ταῦτα πενύμεθα , καὶ τιν᾽ οἴω αἰματὶ τ᾽ ἐγκεφάλῳ τε παλαξίμεν ἄσπετον οὐδας , ἐκ τῆς Ὀδυσεύς δὲ καὶ Ἀθηναὶς * ὁμιλίας ταῦτα εἰσί , προεκδεικτικῶς ῥηθέντα καὶ αὐτὰ περὶ τῶν εἰσέπειτα . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ , καὶ τριακοσίους ἂν μαχοίμην σὺν σοί , ὑπο - νοοῦσι τὸν στίχον οἱ παλαιοὶ ὡς μὴ ἔχοντα ὑπερβολήν , φάμενοι ὡς ἐν τῇ λαμβδα τῆς Ὀλιάδος καὶ Ἀθηναὶς δίχα πλείσιον ἢ τριακοσίους ἀντίστην Ὀδυσεύς , τέως μέντοι ὅπως ἂν καὶ ἔχοι ὁ λόγος ἀξιόμα - χος ὧν ὁ Ὀδυσεὺς πρὸς τριακοσίους θαρρῶν ἐν τοῖς μνηστήροις ἐπείθοιτο τοῖς μῖτε τοσούτοις μῖτε ἄγαν στρατιωτικοῖς . καὶ νῦν μὲν πρὸς τριακοσίους εἴπεν ὁ Ὀδυσεὺς ἀντιστήσεσθαι ἂν ἐπικευόμενος , ἐν δὲ τοῖς ἐξῆς πρὸς πεντήκοντα λόχους γυναικὸς ἂν ἔσεσθαι ἀκοῦν πρὸς Ἀθηναὶς , ὁ ἐστι πρὸς διαχλίους καὶ ἐπείκιννα . καὶ ἐστιν ἐκεῖνο ὑπερβολή , ὡς δέον ὧν , τὸν μὲν Ὀδυσεὰ μετριώτερον εἰπεῖν , τὴν δὲ Ἀθηναὶν ὑπερβολικώτερον διὰ τὸ σμηνόν . Ἐν τούτοις δὲ καὶ ἄλλως περιαντολογῶν Ὀδυσεὺς Τροίης ἐλθούμην , φησι , λιπαρὰ χρήδεμνα , λιπαρὰ μὲν λέγων κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὰ ἐκδηλα καὶ λαμπρά . εἰκὸς δὲ δηλοῦσθαι οὕτω καὶ τὰ εὐδαίμονα ποτε . Κρήδεμνα δὲ μεταφορικῶς καὶ νῦν τὰς τῶν πύργων σιγάννας καὶ λοιπὰς ἐξοχάς . Τὸ δὲ πενύμεσθα ἤδη τὴν Ἀθηναὶν συνεργούσαν τῷ Ὀδυσεῖ παριστᾶ . Τὸ δὲ οἴω ἐπικεικῶς ἡ Ἀθηναὶ λέγει . οὐ γὰρ ὁίεται , ὁ λέγει , ἀλλ᾽ ἀκριβῶς οἴ*δε . μάλιστα δὲ οὐκ ἐπιμ - κεύεται ἀλλὰ βαρίως λαλεῖ , ὡς καὶ μετ᾽ ὀλίγα ἔρει . Παλαξίαν δὲ τὸ ἀναδιένειν , ὡς φασιν οἱ παλαιοί , καὶ φῦσαι καὶ μολύναι . δηλοὶ δὲ περὶ τῆς τοιαύτης λέξεως καὶ ἡ Ἰλιάς . Ἀσπίτον δὲ οὐδας περιγραφτικῶς τὴν ἡπαίρον λέγει , ὁ ἐστι τὴν ἀπλῶς γῆν . ἄλλως γὰρ πῶς ἄσπετος ἡ βραχεῖα καὶ εὐπερί - γραπτος καθ᾽ ἣν οἱ μνηστήρες πεισύνται ; οἱ δὲ παλαιοὶ λέγουσι περὶ τῆς ἐνταῦθα τοῦ Ὀδυσεύς βου - λῆς δι᾽ ἧς χειρῶν ὀλίγαις ἐπιθήσεσθαι τοῖς μνηστήροις μελετᾶς , ὅτι οὐκ ἡθελήσε ποθὲν συμμαχίαν λαβεῖν , ἐπειδὴ τοῖς μὲν πολίταις οὐ προέθετο πολεμήσειν , ὡς μηδὲν αἰτίοις , * οἷα καὶ μαθὼν ἐν Ἰλιδὸν φυλάτ - τεσθαι τὰς βασιλικὰς τιμὰς τῷ νιῷ . οἱ δὲ μνηστήρες καὶ δίχα συμμαχίας ἐνεπείχρητοι εἰσιν , εἰ περ Ὀδυσεὺς καὶ μόνος πρὸς τριακοσίους ἢ καὶ πρὸς λόχους ὅλους πολλοὺς ἀντιμαχὸς ἐστιν ἀξιόμαχος σὺν Ἀθηναί , τουνεστί μετὰ καὶ φρονήσεως , καθ᾽ ἣν καὶ μάλιστα τῶν μνηστήρων περιεγένετο . Ὅτι ἐπεὶ ἔδει τὸν Ὀδυσεὰ μὴ λαμπρὰ φοροῦντα μηδὲ φαιδρῷ προσώπῳ ἐμφανισθῆναι τοῖς ἑαυτοῦ , εἰκὸς μὲν καὶ ἄλλως τοῦτο ποιηθῆναι πρὸς γε αὐτοῦ Ὀδυσεύς . ὁ δὲ ποιητὴς ἅπανταῦθα τερατωδῶς τι ἐθελήσας πλάσασθαι παράγει τὴν μνθιλήν Ἀθηναὶν λέ*γουσαν οὕτως · ἀλλ᾽ ἄγε σε ἀγνωστον τινῶ παν - τεσσὶ βροτοῖσι . κάρψω μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι . ξανθὰς δ᾽ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας . ἀμφὶ δὲ λαΐφος ἔσσω , ὁ κεν στυγέησιν ἰδὼν ἄνθρωπος ἔχοντα , ἢ στυγέει τις ἰδὼν ἄνθρωπον ἔχοντα . κνυσῶσω δὲ τοῦ ὕσσε πᾶρος περικαλλε᾽ ὄντε ὡς ἂν ἀμικελος , καὶ διατοῦτο δηλαδὴ ἀγνω - στος , πᾶσι μνηστήροις φανείης σὺ τ᾽ ἀλόχῳ καὶ παιδί , τὸν ἐν μεγάροισιν ἐλπίς . καὶ μετ᾽ ὀλίγα δέ , ὅτε ἡ Ἀθηναὶ τοῦτο ποιεῖ , ὁμῶς γράζει ὁ ποιητής , πλὴν ὅσον καὶ προστίθησιν ἐκτὶ καὶ παραποιεῖ δὲ τινα πρὸς σιγμή*νιαν . φησὶ γάρ · κάρψε μὲν οἱ χρόα καὶ ἐξῆς τὸν ὅλον στίχον , ξαν - θὰς δ᾽ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσε τριχας . ἀμφὶ δὲ δίμμα πάντεσσι μιλέσσοι παλαιοῦ Θήκε γέροντος . κνυσῶσε δὲ οἱ ὕσσε καὶ ἐφεξῆς τὸ πᾶν τοῦ στίχου . ἀμφὶ δὲ μὴν ὁκακος κακὸν βαλένν ἤδὲ χιτῶνα βωγαλέα , ῥυπόεντα , κακῶ μεμορυσμένα καπνῷ . ἀμφὶ δὲ μὴν μέγα δέρμα ταχείης ἔσσ᾽ ἐλάφοιο , ψιλόν . δῶκε δὲ οἱ σκήπτρον καὶ ἀμυκία πήνην , πυκνὰ βωγαλέην , ἐν δὲ στρόφος ἦν ἀορτήρ . Ἐν οἷς ὅρα τὴν σκινὴν ἀρχοιδήν τινὰ οὖσαν ὡσεὶ παράδειγμα τῇ ὑστερον κομιζῆ μεθ᾽ ὧν , ἢ πρὸς εὐτέλειαν τὰ σχημικὰ δυσχεαίξειν , ὡς καὶ ὁ Ἀριστοφάνης δηλοῖ . πολλὴ δὲ ἡ τῆς ἀλλοιώσεως ταύτης τῷ Ὀδυσεῖ συμβολὴ πρὸς ἃ μέλλει ποιεῖν . οὐ γάρ ἔχει τι καλὸν ὡς καὶ περιεργασθῆναι , ἀλλὰ κατὰ τὸν ποιητήν , καὶ στυγεται βλέπόμενος . διὸ περ οὐδ᾽ ἂν πολυπραγμονηθεὶς γνωρισθείη τινί . Ἄγνωστος δὲ γίνεται πᾶσι , δίχα γε τῆς μαίας Εὐρύκλείας .
Lemmas: εἰμί ὁ μνηστήρ μνάομαι ὁ Πηνελόπη καί ἕδνον δίδωμι . ὁ δή ποιέω ἐν ὁ ἐφεξῆς αὐτός καί ὁ Ὀδυ*σείου πάρειμι καί βλέπω καί χαίρω ὁ σύνεσις ὁ γυνή . ὅτι2 παράκλησις ἐπί συμμαχία ὁ , ἀλλά ἄγω μῆνις ὑφαίνω ὁράω ἀποτίνω αὐτός . παρὸ δέ ἐγώ αὐτός ἵστημι μένος πολυδακρὲς ἐνίημι . εἰμί δέ καί γυνή ὁ δυσπουμην , ἁρμόζω καί ὁ ἐφεξῆς · αὐτός ἐγώ παρίστημι , καί κε τριχωσοις ἐγώ ἀνήρ μάχομαι σύν σύ , ὅτε ἐγώ πρόφρων ἐπαφή - γος . εἰμί δέ ὁ παρακλάομαι ὑπισχνέομαι οἰκέω ἐπάγω καί ὁ , καί λίαν ὁ ἐγώ παρίημι - σθμαι οὐδέ ἐγώ λανθάνω , ὁπότε ἄν δή οὗτος πνέω , καί τις οἶος αἷμα τε ἐγκέφαλος τε παλάσσω ἄσπετος οὖδας , ἐκ ὁ Ὀδυσσεύς δέ καί Ἀθηναίς * ὁμιλία οὗτος εἰμί , προεκδεικτικῶς εἴρω καί αὐτός περί ὁ εἰσέπειτα . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ , καί τριακόσιοι εἄν μάχομαι σύν σύ , ὑπο - νοέω ὁ στίχος ὁ παλαιός ὡς μή ἔχω ὑπερβολή , φημί ὡς ἐν ὁ Λάβδα ὁ Ὀλιάδος καί Ἀθηναίς δίχα πλείσιον ἢ τριακόσιοι ἀνθίστημι Ὀδυσσεύς , τέως μέντοι ὅπως εἄν καί ἔχω ὁ λόγος αξιομος - χος ὅς ὁ Ὀδυσσεύς πρός τριακόσιοι θαρσέω ἐν ὁ μνηστήρ πείθω ὁ μίτος τοσοῦτος μίτος ἄγαν στρατιωτικός . καί νῦν μέν πρός τριακόσιοι εἶπον ὁ Ὀδυσσεύς ἀνθίστημι εἄν ἐπικεύθω , ἐν δέ ὁ ἑξῆς πρός πεντήκοντα λόχος γυνή εἄν εἰμί ακούω πρός Ἀθηναίς , ὁ εἰμί πρός διαχλίους καί ἐπικινέω . καί εἰμί ἐκεῖνος ὑπερβολή , ὡς δήω ὅς , ὁ μέν Οδυσέα μέτριος εἶπον , ὁ δέ Ἀθῆναι ὑπερβολικός διά ὁ σμηνόν . ἐν οὗτος δέ καί ἄλλως περιαντολογος Ὀδυσσεύς Τροία ἔρχομαι , φημί , λιπαρός κρήδεμνον , λιπαρός μέν λέγω κατά ὁ παλαιός ὁ έκδηλα καί λαμπρός . εἰκός δέ δηλόω οὗτος καί ὁ εὐδαίμων ποτός . κρήδεμνον δέ μεταφορικός καί νῦν ὁ ὁ πύργος σιγάννας καί λοιπάς ἐξοχή . ὁ δέ πνέω ἤδη ὁ Ἀθῆναι συνεργώ ὁ Ὀδυσσεύς παρίστημι . ὁ δέ οἶος ἐπικεικῶς ὁ Ἀθῆναι λέγω . οὖον γάρ οἴομαι , ὁ λέγω , ἀλλά ἀκριβῶς οἶδος . μάλιστα δέ οὐ ἐπιμ - κεύθω ἀλλά βάριος λαλέω , ὡς καί μετά ὀλίγος ἔρομαι . Παλάξιος δέ ὁ ἀναδινέω , ὡς φημί ὁ παλαιός , καί φύω καί μολύνω . δηλόω δέ περί ὁ τοιοῦτος λέξις καί ὁ Ἰλιάς . ασπιος δέ οὖδας περιγραφτικῶς ὁ ἐπαίρω λέγω , ὁ εἰμί ὁ ἀπλόος γῆ . ἄλλως γάρ πῶς ἄσπετος ὁ βραχύς καί εὐπερί - γραπτός κατά ὅς ὁ μνηστήρ πείθω ; ὁ δέ παλαιός λέγω περί ὁ ἐνταῦθα ὁ Ὀδυσσεύς βοῦς - Λῆς διά ὅς χείρ ὀλίγος ἐπιτίθημι ὁ μνηστήρ μελετάω , ὅτι οὐ ἐθέλω ποθεν συμμαχία λαμβάνω , ἐπεί ὁ μέν πολίτης οὖον προτίθημι πολεμέω , ὡς μηδείς αἴτιος , * οἷος καί μανθάνω ἐν Ἰλιδὸν φυλάτος - τίνω ὁ βασιλικός τιμή ὁ νίον . ὁ δέ μνηστήρ καί δίχα συμμαχία ἐνεπείχρητοι εἰμί , εἰμί περ Ὀδυσσεύς καί μόνος πρός τριακόσιοι ἢ καί πρός λόχος ὅλος πολύς Ἀντίμαχος εἰμί ἀξιόμαχος σύν Ἀθῆναι , τουνεστί μετά καί φρόνησις , κατά ὅς καί μάλιστα ὁ μνηστήρ περιγίγνομαι . ὅτι2 ἐπεί ἐσθίω ὁ Οδυσέα μή λαμπρός φορός μηδέ φαιδρός πρόσωπον ἐμφανίζω ὁ ἑαυτοῦ , εἰκός μέν καί ἄλλως οὗτος ποιέω πρός γε αὐτός Ὀδυσσεύς . ὁ δέ ποιητής ἅπας τερατωδῶς τίς ἐθέλω πλάσσω παράγω ὁ μνθιλήν Ἀθῆναι λέγω οὕτως · ἀλλά ἄγω σύ ἄγνωστος τίνω πᾶς - τε βροτός . κάρφω μέν χρώς καλός ἐν γναμπτός μέλος . ξανθός δέ ἐκ κεφαλή ὄλλυμι θρίξ . ἀμφί δέ λαῖφος ἕννυμι , ὁ ἄν στυγέω εἶδον ἄνθρωπος ἔχω , ἢ στυγέω τις εἶδον ἄνθρωπος ἔχω . κνύω δέ ὁ Ὕσσος πᾶρος περικαλλής εἰμί ὡς εἄν ἀμικελος , καί διατοῦτο δηλαδή ἁγνός - Στος , πᾶς μνηστήρ φαίνω σύ τε ἄλοχος καί παῖς , ὁ ἐν μέγαρον ἐλπίς . καί μετά ὀλίγος δέ , ὅτε ὁ Ἀθῆναι οὗτος ποιέω , ὁμῶς γράζει ὁ ποιητής , πλήν ὅσος καί προστίθημι ἐκτὶ καί παραποιέω δέ τις πρός σιγμή*νιαν . φημί γάρ · κάρφω μέν ὁ χρώς καί ἑξῆς ὁ ὅλος στίχος , ξαν - Θᾶς δέ ἐκ κεφαλή ὄλλυμι τριχάς . ἀμφί δέ δίμμα πᾶς μιλέω παλαιός τίθημι γέρων . κνύω δέ ὁ Ὕσσος καί ἐφεξῆς ὁ πᾶς ὁ στίχος . ἀμφί δέ μήv ὁκακος κακός βάλλω ἠδέ χιτών βωγαλέα , ῥυπόεις , κακόω μορύσσω καπνός . ἀμφί δέ μήv μέγας δέρμα ταχύς εἰμί ἔλαφος , ψιλός . δίδωμι δέ ὁ σκῆπτρον καί ἀμυκία πήνη , πυκνός βωγαλέην , ἐν δέ στρόφος εἰμί ἀορτήρ . ἐν ὅς ὁράω ὁ σκίνη αρχοιδη τις εἰμί ὡσεί παράδειγμα ὁ ὕστερος κομίζω μετά ὅς , ἢ πρός εὐτέλεια ὁ σχημικὰ δυσχεαιξεω , ὡς καί ὁ Ἀριστοφάνης δηλόω . πολύς δέ ὁ ὁ ἀλλοίωσις οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς συμβολή πρός ὁ μέλλω ποιέω . οὖον γάρ ἔχω τίς καλός ὡς καί περιεργάζομαι , ἀλλά κατά ὁ ποιητής , καί στυγέω βλέπω . διό περ οὐδέ εἄν πολυπραγμονέω γνωρίζω τις . Ἄγνωστος δέ γίγνομαι πᾶς , δίχα γε ὁ μαῖα Εὐρύκλεια .