eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1652
μόνον οὐκ οἶδε τὰ κατὰ τοὺς Κίνθωπας , ἀλλὰ καὶ μόλις ἔγνωκεν ἐξ αὐτῶν . Τὸ δὲ βοῆν γενέσθαι καὶ ἄλλους ἄλλοθεν φοιτῶν ἀνῶτας καὶ τὰ ἴχθες αὐτῶν προσασπώμενοι ποτὲ ἀνδρῶν ἡρόδω ἡρωτριχῆ . Λίλοι δὲ ἀνδραγαθεῖς οἱ ἀνδροφάγοι , οἱ τοὺς * ἄλλους ἀνθρώπους ἐλαχὴ ἄν γένοιτο φρούματα . Τὸ δὲ πείροντες ἢ ἀντὶ τοῦ νηχόμενοι καὶ οὕτω περῶντες τὸν λιμένα ἐκ τοῦ πειρῶ τὸ περῶ ὡς τὸ , πανυχὴν πείρε κέλευθον , ἢ ἀντὶ τοῦ , διαπείροντες τραίνας ἢ τισὶν τέ - ροις ἀπωξυμμένοις ὀργάνοις , διό Λυχόφρων κιστριῶν δίχα αὐτοὺς ῥησιν ἀφρεωθῆναι . τινὲς δὲ γρά - φουσιν εἰρῶντες ὅ ἐστι συνειρῶντες κατὰ ἰχθύδια καὶ ὀρμαδὸν ποιούντες ὅ καὶ αὐτὸ ῥωμαλότητα τῶν Λαιστρυγόνων δηλοῖ . ἄλλοι δὲ γράφουσιν , ἰχθὺς δ' ἀσπαίροντες , ἵνα λέγῃ ὅτι ὡς ἰχθὺς ἀσπαίροντας αὐτοὺς ἐδαίνυντο . Ὅτι ὡς οἱ Λαιστρυγόνες τοὺς ἀμφὶ τὸν Ὀδυσσέα ὤλεσαν λιμένος πολυβενθῆς ἐντὸς τόφρα ξίφος οὐκ ἐφυσάμενος παρὰ μικροῦ ἀπὸ πείσματα ἔχωμε νηός . καὶ ἐποτρύνας ἐκίλισαν ἐμβαλεῖν κώπας , ὡς καὶ προεῖπέθη , ἵνα ῥησιν ὑπ' ἐκκακότης φύγωμεν . οἱ δ' ἄμα πάντες ἀνύψωσαν διισα - τες ὀλέθρον . Καὶ ὅρα τὸ ἐντεῦθεν ἑλλοῦς λεχθὲν ἀναλόγως τῇ προκειμένῃ σπουδῇ , ἀλλαχοῦ δὲ ἐντελῶς ἐγράφη · οἱ δ' ἀνεφίππων ἄλα πηδῶ . λέγει δ' ἀνταῦθα Ὀδυσσεὺς καὶ ὅτι ἀσπα - σίως ἐς πόντον ἐπηρεσίας φύγε πέτρας νῆος ἐμή . αὐτὰρ αἱ ἄλλαι ἀολλέες αὐτῶν' ὅλοντο , αἱ ἕνδεκα δηλαδή , μιᾶς μόνης περιλειφθείσης τῆς κατὰ τὸν Ὀδυσσέα ἤν καὶ πᾶν πε*ριπολιτο . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , αἱ ἄλλαι ἀολλέες . ἐν ᾧ παρήχησὶς τις ἐμφαίνεται . Ἀσπασίως δὲ εἰπεῖν καὶ ἀσμένως , ταυτὸν ἐστι . διὸ εἰπὼν ὡς ἀσπασίως ἐς πόντον ἐπηρεσίας ἔφυγε πέτρας ἡ ναὺς , ἐπάγει ὅτι ἐνθένδε προτίμω πλοῖομεν ἄομενοι ἐκ θανάτου . ἀκαχήμενοι μὲν ἄλλως ἐπὶ τῷ τῶν φίλων ὀλέθρῳ , χαίροντες δὲ οἱς ζοώθμεν . Τινὲς δὲ αἱ ἐπηρεσίας πέτραι , πρὸ ὀλίγου εἴρηται . νῦν δὲ ἐστιν εἰπεῖν καὶ ὅτι ἐπηρεσίας πέτραι νοηθεῖν ἄν καὶ αἱ παρὰ τῶν Λαιστρυγόνων ἀριέ - μεναι χειμάδες , οὕτω συγχαὶ οὕσαι ὡς καὶ ὅσον ἐρέψαν τοὺς βαλλομένους . Ὅτι κένταῦθα τὴν νῆσον τῆς Κίρκης Λιαῖνν καλεῖ παρὰ τὴν Λίαν , πόλιν ὡς προεγράφη Κολχίνην . ἀφ' ἧς καὶ Κίρκη Λιαία ὡς Θύβη Θυβαία , καὶ ἡ κατ' αὐτὴν νῆσος ὁμωνύμως Λιαία , καὶ ὁ ἀδελφὸς Λίβης . φησὶ * γουν Λιαίνην δ' ἐς νῆσον ἀρχιόμεθα , ἔνθα δ' ἔναιε Κίρκη ἐνπλόκαμος δεινὴ θεὸς εὐδήσσσα , αὐτοκαστηγνήτη ὁλοόφρονος Λίβηταο . ἄμφω δ' ἐχγεγάτην ἤτοι ἐξεγένοντο φασιμβρότου Ἡλίου , μητρός τ' ἐν Πέρσης . τὴν Ὀκεανὸς τέκε παίδα . λέγονται δὲ παῖδες Ἥλιον Κίρκη καὶ Λίβης ἢ ὡς βασιλεὺς καὶ διατοῦτο καὶ διογενεῖς , Ζεὺς γὰρ ὁ Ἥλιος , ἢ καὶ ὡς λαμπροὶ ἄλλως ἐν τοῖς τότε καὶ ἐκφανεῖς , ἢ καὶ διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς ἡλῶδες τοῦ κάλλους , εἰκὸς δὲ καὶ κατὰ κυφωνυμίαν Ἥλιον λέγεσθαι τὸν τοιούτον πατέρα . οὐ προσφυνὼς καὶ ἡ Πασι*φάη Θυγάτηρ λέγεται ἢ τοῦ Μίνως γυνή . ἐπεὶ καὶ Ἥλιῳ οἰκείον τὸ , πᾶσι φάειν , ἐξ οὗ τὸ φαέθων . εἰ δὲ καὶ ἡδυκὴς τινὸς ἢ Κίρκη ἀλληγορίας προσά - πειται , τὰ ἔξης δηλώσουσι . Λίβλον δὲ ὅτι τῆς τοιαύτης Κίρκης παρώνυμον τὸ ἐν τῇ Ἰτα - λία Κιρκαίων πεδίον , ὅ τινὲς καὶ τῶν τινὶ ἀνατολικῷ ἐπιλέγουσιν . Αὐδήσσσα δὲ καὶ νῦν , ἢ πορὶ ζότος , ἢ διαλείτω ἀνθρωπίνη χρωμένη . γράφεται δὲ καὶ οὐδήσσσα , τουνέστιν ἐπήμενος κατὰ τὴν Καλυνφὼ καὶ τὰς λοιπὰς νύμφας . Ὁλοόφρων δὲ ὁ Λίβης διὰ τὸ τοῦ ἡθοὺς οὐχ' ἰλαρὸν ὡς δηλοῖ τὰ * κατὰ τὸν Ἰάσονα καὶ τὴν Μήδειαν . κατὰ δὲ τινὰς , ὁ συνετὸς καὶ φρονῶν ὁλόκληρος . Τὸ δὲ ἐχγεγάτην πρωτότυπὸν ἐστι τοῦ ἐχγονος . Φασιμβρότος δὲ ὁ Φαέθων βροτοῖς . οὐ ἡ παραγωγή ὡς τὸ τεφωμβρότος . Τὴν δὲ Πέρσην οἰκείως ὁ μῦθος γενεῖσα πλάττει τῷ Ἥλιῳ διὰ τὴν ἀνακίντον αὐτοῦ περαιώσιν , ἥγουν ἐκ περάτης εἰς περάτην ποιητικῶς εἰπεῖν , κινῶν . διὸ καὶ Ὀκεανοῦ Θυγάτηρ αὐτὴ λέγεται , διὰ τὸ τὸν Ἥλιον οὕν ἀνὶν τὸν δρόμον ὄν περὶ φωσινὼς . εἰ δὲ καὶ τὴν Ἐκά - τνην Ἡσίοδος Περσῖδα καλεῖ , οὐ μακρὰν οὐδ' ἐκεῖνο τοιαύτης ἀλληγορίας ἐστὶ . καὶ ἄλλως δὲ Ὀκεανοῦ Θυγάτηρ ἢ Πέρση , διὰ τὴν τοῦ Ἡλίου ἀνατολὴν καὶ δύσιν ἐξ Ὀκεανοῦ καὶ εἰς Ὀκεανόν . Ὅτι κατάπλουν αὐτὴν γράφει τὸ . ἕνθα δ' ἐπ' ἀπὴς νηὶ κατηγαγόμεσθα σωπῆ , ναύλοχον ἐς λιμένα . Θεὸς δὴ ἡχωμέναν . ὅ δηλοῖ θεῖόν τι ζῷμα τὴν εὐτυχίαν εἶναι , καὶτὰ φασὶ καὶ οἱ μεθ' Ὁμηρον σοφοί . Ἔστι δὲ καὶ νῦν κατεγχεσθαι , τὸ καταπλέειν . * οὕτωρ ἀνάπλυν τὸ ἀνέγχεσθαι . Ναύλοχος δὲ καὶ νῦν λιμὴν ὁ ναὺς κοιμίζων ὡς ἐπὶ λέχους , ἢ κρύπτον παρὰ τὸν λόχον . Οἱ τοῦ Ὀδυσσέως δὲ φίλοι νῦν σωπῆ καταγόνται , ὅια ἤδη περιορήμενοι διὰ τὸ τῶν Κυκλώπων καὶ τὸ τῶν Λαιστρυγόνων παραξέγον , οὓς ποτηδὴτες ὑποπτεύουσι καὶ τὴν τῆς Κίρκης νῆσον ὡς ἀνθρωποφάγον . ἡ δὲ καὶ αὐτὴ οὐκ ἀπὴλκ μέν ἀνθρώπους τοῦ βίου , μεταποιεῖ δὲ ἄλλως τὸν βίον αὐτοῖς ἐξ ἀνθρώπων εἰς θήρας μεταχούσα . Ὅτι πολλοῦ χαμάτων δηλοῦσιν τὸ , ἐνθα τότε δύο τ' ἡματα καὶ δύο νύκτας κίμαιθα ὁμοῦ καμάτων τε καὶ ἄλγεσι δημὸν ἐδοντες . ὁ πῆρ ἐστιν * ἐναντίον τῷ , δημὸν ἔδοντες κῆτα ἐγρεῖντες . ἐξ οὗ ἡ θημὸδία . ὅτι δὲ ἡ λύπη δημὸν ἔδει , καὶ ὁ Βελλεροφόντης δηλοῖ ἐν Ἰλιάδι ὅν δημὸν κατέδων . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα ἐν τῷ , τρίτον ἡμαρ ἐπλόχαμος τέλεσ' Ἥώς , Ἥώς μὲν ἡ σωμασούδης δαίμων . ἡμαρ δὲ ἡ κοινῶς λεγομένη ἡμέρα , ὁ πεφωτισμένος ὑπὸ Ἡλίου αἰῶν . Ὅτι εὐλαβηθεὶς Ὀδυσσεὺς μὴ πως ἀποστέλλων ἑταίρους ἐπὶ κατασκοπὴν τῆς Λαίης νήσου εὑρίσκῃ ἐκείνους μὴ πειθομένους διὰ τὰ φθίσαντα γενέσθαι κακὰ αὐτοῖς , αὐτὸς ἐνταῦθα γίνεται καὶ εὐθὺς ἡρωϊκόν , καὶ ἐχὼς ἰδὼν καὶ γνῶσιν οὐκ ἀνέλιπεν ἐς πε - ριστὴν αὐτὸς ὁρῶν ἔχων ἴδοιμι βροτῶν ἐνοπὴν τε πευθοίμην . ἐστὶ δὲ σκοπὴν ἐς παιπαλοίσαν ἀνελ - θὼν , καὶ ἰδὼν καπνὸν διὰ δρυμὰ πυρὰ καὶ ὕλην μεμηρίξεν ἐπατα κατὰ φρένα καὶ κατὰ δημὸν ἐλθεῖν ἵδε αὐτὸς ἄν , ἐπεὶ ἴδεν αὐθὸς καπνόν . ὧδε αὐτὸς φρονεῖν διδάσκατο κώδον εἶναι πρώτα ἐλθεῖν ἐπὶ νῆα καὶ δεῖπνον τοῖς περὶ αὐτὸν δοῦναι , προῖμα τε πυθίσθαι ἢγουν προξί - ναι , προπλάγμα . τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἀπλαστον οἰκονομεῖται καὶ παιδαριόν . περιφθόντων μὲν γὰρ φίλων * ἔχει χώρων ὁ κυκλῶν καὶ ἡ λοιπὴ μεσημανία τῆς Κίρκης καὶ τὸ τοῦ Γημοῦ πλάσμα καὶ τὸ κατ' ἐκεῖ - νον μῶν καὶ ἡ τοῦ Ὀδυσσέως ἀρτή . αὐτοῦ δὲ πρώτον ἀπελθόντος εἰς Κίρκην οὐκ ἦν ἀποβήμα τὰ τοιαῦτα , πλάσσοντα δεξίως καὶ παιδαριῶς . ὁ γοῦν Ὅμηρος περὶ Ὀδυσσέως λέγει , περὶ ἑαυτοῦ λέγει , αὐτὸς γὰρ σκοπίσας ἀμειβόδως ἐπιρρίνει προῖτον εἶναι περιφθόναι τινας καὶ μὴ αὐτὸν τὸν Ὀδυσσέα ἀπιλθεῖν . Ὅρα δὲ τὸ , περιοπὴν καὶ ἐνοπὴν , ἐν οἷς ἔχει τι περιηγήσεως ἢ ὁμοιοφωνία τῶν λέξεων . εἰ δὲ πῶν πλησίον παρακεῖνται καὶ ἡ ἀνωτέρω δηθεῖσα σωπὴ , ἐγίνετο ἂν καὶ δι' αὐτὴς τὸ ὁμοῖον . Περιοπὴν δὲ καὶ σκοπιὰν εἰπεῖν , τὸ αὐτὸν ἐστιν . Ὅ δὲ καπνὸς οὐ μόνον πυρός ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπων οἰκήσεως τεκμήριόν ἐστιν , ὡς τὰ πολλὰ καὶ ἡ τῶν Λαιστρυγόνων ἠδήλωσε γῆ . Ἀρμα δὲ καὶ νῆα ταῦτὰ ἐκ παραλλήλου . ἐστὶ δὲ δρυμὰ ἢ συνδεδυρία ὡς ἀπὸ δρυός . ὄψεν καὶ δρυκολάπτης , ὁ πᾶν ξύλον κολλέπτον . καὶ δρύκαρπα οὐ τὰ ἐκ δρυός μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἑτέρου δένδρου . εἴκως δὲ καὶ ἀρσενικὸν εἶναι μὴ μόνον ὁ δρυμών , ἀλλὰ καὶ ὁ δρυμός . οὔτω οὐδέτε - τερον τὸ δρυμὸν ὡς τὸ ἐρεμὸν . Αἰθὼρ δὲ καπνὸς ὁ ἐκ τοῦ αὐθίσθαι τινα ὕλην ἀναδι - δόμενος . Λοῦσατο δὲ καὶ νῦν κατὰ τοὺς παλαιούς * οὐ μόνον τὸ ἔδοξεν ὡς ἀπὸ τοῦ δοεῦ δοξάζω κατὰ Ἑλλήνων τοῦ ζάππα , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ ἡρόθη , προειροῦν . ἐστι δὲ ῥασι δοάσθαι τὸ , δύο τινῶν προκειμένων ἐλέσθαι ἑκάτερον , ὡς ἐκ τοῦ δοιὸ δοάσατο καὶ δοάσατο . Ὅτι κατῴντι τῷ Ὀδυσσεῖ ἐκ τῆς σκοπίας θοὸς τις , ὡς αὐτὸν ὀλοφύρατο μόνον ὄντα , ὑψικέρων ἐλαφον μέγαν εἰς ὁδὸν αὐτὴν ἦκεν , ὁ μὲν ποταμοῦδε κατῆγεν ἐκ νομοῦ νῆας πώμενος . δὴ γὰρ μὴν ἔχεν μένος Ἡλιόω . τὸν δ' ἐγὼ φησιν ἐχλαίνοντα ἐκ τῆς ὕλης δηλαδὴ , κατ' ἀκνησιν νῦτα πλιζα . τὸ δ' ἀντικρὺ δόρυ χάλκιον ἐξέπλησε . καὶ δ' ἐπεὶ' ἐν κοιλῃ μακόν . ἀπὸ δ' * ἔπατο θημός . τῷ δ' ἐγὼ ἐμβαίνων , δόρυ χάλκιον ἐξ ὠτειλῆς ἀφράμην . καὶ τὸ μὲν αὐθὶ κατακλίνας ἐπὶ γαίῃ ἔασα . αὐτὰρ ἐγὼ σπασάμην ῥοπάς τε λύγους τε . πῖσα δ' ὕσω τ' ὀρύων εὐτρημὴς ἀμφοτέρωθεν πλεξάμενος , συνῆρα πόδας δανοῖο πελώρου . βῆρ δὲ καταδομάδα γέρων ἐπὶ νῆα μέλαναν , ἔχει ἐρυθρόμανον , ἐπεὶ οὐ πως ἦν ἐπὶ ὧμον χαρὶ φέρων ἰτῆν , μᾶλα γὰρ μέγα θηρίον ἦν . καὶ δ' ἐβάλον ἤτοι κατάρρυμα προπάροιθε νιός . ἀνέγρα δ' ἑταίρους καὶ ζῴους ἐπὶεσθ παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον . καὶ * ἔξης . Καὶ ὅρα ὅτι πρὸ μὲν τῶν Κυκλώπων ζωντὰ ἦν τοῖς ἄμφι τὸν Ὀδυσσέα τὰ τῆς θήρας . νῦν δὲ τῶν ἄλλων ζωμίνων οἱ πολλὰ ἔκαμον , μόνος ὁ πολὺν ἥλας Ὀδυσσεὺς πορίζει τοῖς φίλοις τροφήν , ἀγρεύ - σας ἀπραγματεύτως καὶ ἀτυχῶς ὡς οἷα κατὰ τι θεῖον . ταῦτα γὰρ δηλοῦται ἐν τε τῷ , καὶ τότε τίς με θεῶν ὀλοφύρατο τουτὶστι κατελήσατο , καὶ ἐν τῷ , εἰς ὁδὸν αὐτὴν . μεγάλυνον δὲ τὸν ἐλαφὸν ἰνύκρων τε λέγει καὶ μέγαν . τὸν δ' αὐτὸν προσπεπάζων καὶ δανὸν πείραρον ἦρη , καὶ μᾶλα μέγα θηρίον . τοιοῦτος γὰρ ὧν ἀρούσα τε τοῖς ἐν τῇ νῆϊ τοῦ Ὀδυσσέως ὁ ἥλαρος καὶ αἴσιος θήρα ἐστὶν τοῦ ἥρωος καὶ θεοῦ δόσεως . Ὅρα δὲ καὶ ἐνταῦθα Ὅμηρικὴν πονηλίαν . ἐν μὲν γὰρ τῇ λεχθείσῃ νήσῳ ἄγρα πολλῶν ἀγρίων
Lemmas: μόνος οὐ οἶδα ὁ κατά ὁ Κίνθωπας , ἀλλά καί μόλις γιγνώσκω ἐκ αὐτός . ὁ δέ βοή γίγνομαι καί ἄλλος ἄλλοθεν φοιτάω Ανώτας καί ὁ ἴχθες αὐτός προσασπώμενοι ποτέ ἀνήρ ἡρόδω ἡρωτριχῆ . Λίλος δέ ανδραγαθώ ὁ ἀνδροφάγος , ὁ ὁ * ἄλλος ἄνθρωπος ἐλαχός ἄν γίγνομαι φρουματη . ὁ δέ πείρω ἢ ἀντί ὁ νήχω καί οὗτος περάω ὁ λιμήν ἐκ ὁ πειράω ὁ περάω ὡς ὁ , πανυχὴν πείρω κέλευθος , ἢ ἀντί ὁ , διαπείρω τραιναω ἢ τις τε - ῥόος ἀποξύνω ὄργανον , διό λυχοφρεω κιστριῶν δίχα αὐτός ῥῆσις ἀφρέω . τις δέ γρά - φους ἐράω ὅς εἰμί συλλέγω κατά ἰχθύς καί ὀρμαδὸν ποιέω ὅς καί αὐτός ρωμαλοτηταω ὁ Λαιστρύγων δηλόω . ἄλλος δέ γράφω , ἰχθύς δέ ἀσπαίρω , ἵνα λέγω ὅτι ὡς ἰχθύς ἀσπαίρω αὐτός δαίνυμι . ὅτι2 ὡς ὁ Λαιστρυγών ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς ὄλλυμι λιμήν πολυβενθής ἐντός τόφρα ξίφος οὐ φύω παρά μικρός ἀπό πεῖσμα ἔχω ναός . καί ἐποτρύνω εκιλισαω ἐμβάλλω κώπη , ὡς καί προλέγω , ἵνα ῥῆσις ὑπό κακότης φεύγω . ὁ δέ ἄμη πᾶς ἀνυψόω διισα - αἱρέω ὄλεθρος . καί ὁράω ὁ ἐντεῦθεν ἐλλός λέγω3 ἀνάλογος ὁ πρόκειμαι σπουδή , ἀλλαχοῦ δέ ἐντελής γράφω · ὁ δέ ἀνεφίππων Ἄλας πηδάω . λέγω δέ ἐνταῦθα Ὀδυσσεύς καί ὅτι Άσπα - Σίως εἰς πόντος ἐπηρεσίας φεύγω πέτρα ναός ἐμός . ἀτάρ ὁ ἄλλος ἀολλέες απαυτώνω ὄλλυμι , ὁ ἕνδεκα δηλαδή , εἷς μόνος περιλείπω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς ἐάν καί πᾶς περιπολίζω . Ὅρας δέ καί ὁ , ὁ ἄλλος ἀολλέες . ἐν ὅς παρήχησις τις ἐμφαίνω . ἀσπασίως δέ εἶπον καί ἄσμενος , τατός εἰμί . διό εἶπον ὡς ἀσπασίως εἰς πόντος ἐπηρεσίας φεύγω πέτρα ὁ ναῦς , ἐπάγω ὅτι ἐνθένδε προτιμάω πλέω αομενω ἐκ θάνατος . ἄχνυμαι μέν ἄλλως ἐπί ὁ ὁ Φίλων ὄλεθρος , χαίρω δέ οἱςστις ζώννυμι . Τινές δέ ὁ ἐπηρεσίας πέτρα , πρό ὀλίγος εἴρω . νῦν δέ εἰμί εἶπον καί ὅτι ἐπηρεσίας πέτρα νοέω ἄν καί ὁ παρά ὁ Λαιστρύγων Αριέ - Μεναί χειμάς , οὗτος συγχαὶ εἰμί ὡς καί ὅσος ἐρέφω ὁ βάλλω . ὅτι2 κένταῦθα ὁ νῆσος ὁ Κίρκη Λιαῖνν καλέω παρά ὁ Λίαν , πόλις ὡς προγράφω κολχινη . ἀπό ὅς καί Κίρκη Λιαία ὡς Θύβη θυβαιος , καί ὁ κατά αὐτός νῆσος ὁμώνυμος Λιαία , καί ὁ ἀδελφός λίβα . φημί * γοῦν λιαινος δέ εἰς νῆσος ἄρχω , ἔνθα δέ νάω Κίρκη ενπλοκημος δεινός θεός εὐδήσσσα , αὐτοκαστηγνήτη ὀλοόφρων Λίβηταο . ἄμφω δέ ἐγχέω ἤτοι ἐκγίγνομαι φασιμβροος Ἡλίας , μήτηρ τε ἐν Πέρσης . ὁ Ὀκεανός τίκτω παῖς . λέγω δέ παῖς Ἥλιος Κίρκη καί λίβα ἢ ὡς βασιλεύς καί διατοῦτο καί διογενής , Ζεύς γάρ ὁ Ἥλιος , ἢ καί ὡς λαμπρός ἄλλως ἐν ὁ τότε καί ἐκφαίνω , ἢ καί διά ὁ ἐν αὐτός ελώδης ὁ κάλλος , εἰκός δέ καί κατά κυφωνυεις Ἥλιος λέγω ὁ τοιοῦτος πατήρ . οὖον προσφύω καί ὁ Πασιφάη θυγάτηρ λέγω ἢ ὁ Μίνως γυνή . ἐπεί καί Ἥλιος οἰκέω ὁ , πᾶς φάω , ἐκ ὅς ὁ φαέθων . εἰμί δέ καί ηδυκεω τις ἢ Κίρκη ἀλληγορία προσάγω - πείθω , ὁ ἔξειμι δηλόω . Λίβλον δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος Κίρκη παρώνυμος ὁ ἐν ὁ ἔρχομαι - Λία Κιρκαῖος πεδίον , ὅς τις καί ὁ τις ἀνατολικός ἐπιλέγω . Αὐδήσσσα δέ καί νῦν , ἢ πόρις Ζότος , ἢ διαλέω ἀνθρώπινος χράω . γράφω δέ καί οὐδήσσσα , τουνέστιν ἐφίημι κατά ὁ Καλυνφὼ καί ὁ λοιπάς νύμφη . ὀλοόφρων δέ ὁ λίβα διά ὁ ὁ ἦθος οὐ ἱλαρός ὡς δηλόω ὁ * κατά ὁ Ἰάσων καί ὁ Μήδεια . κατά δέ τις , ὁ συνετός καί φρονέω ὁλόκληρος . ὁ δέ ἐγχέω πρωτότυπος εἰμί ὁ ἐχγονος . φασιμβροος δέ ὁ Φαέθων βροτός . οὖον ὁ παραγωγή ὡς ὁ τεφωμβροος . ὁ δέ Πέρσης οἰκεῖος ὁ μῦθος γίγνομαι πλάσσω ὁ Ἥλιος διά ὁ ἀνακίντον αὐτός περαιόω , ἤγουν ἐκ περάτης εἰς περάτης ποιητικός εἶπον , κινέω . διό καί Ὀκεανός θυγάτηρ αὐτός λέγω , διά ὁ ὁ Ἥλιος οὖν ἰδμάν ὁ δρόμος εἰμί περί φωσιναω . εἰμί δέ καί ὁ ἐπίτεξ - τείνω Ἡσίοδος Περσίς καλέω , οὖον μακράν οὐδέ ἐκεῖνος τοιοῦτος ἀλληγορία εἰμί . καί ἄλλως δέ Ὀκεανός θυγάτηρ ἢ Πέρσης , διά ὁ ὁ Ἡλίας ἀνατολή καί δύσις ἐκ Ὀκεανός καί εἰς Ὀκεανός . ὅτι2 κατάπλοος αὐτός γράφω ὁ . ἔνθα δέ ἐπί ἄπειμι ναῦς κατάγω Σώπη , ναύλοχος εἰς λιμήν . θεός δή ἡχωμέναν . ὅς δηλόω θεῖος1 τίς ζῶμα ὁ εὐτυχία εἰμί , Κάιτα φημί καί ὁ μετά Ὅμηρος σοφός . εἰμί δέ καί νῦν κατάγχω , ὁ καταπλέω . * οὕτωρ ἀνάπλυν ὁ ἀνέχω . Ναύλοχος δέ καί νῦν λιμήν ὁ ναῦς κοιμίζω ὡς ἐπί λέχος , ἢ κρύπτω παρά ὁ λόχος . ὁ ὁ Ὀδυσσεύς δέ φίλος νῦν Σώπη κατάγω , οἶος ἤδη περιοράω διά ὁ ὁ Κύκλωψ καί ὁ ὁ Λαιστρύγων παράγω , ὅς ποτηδὴτες ὑποπτεύω καί ὁ ὁ Κίρκη νῆσος ὡς ἀνθρωποφάγος . ὁ δέ καί αὐτός οὐ ἀπλήξ μέν ἄνθρωπος ὁ βίος , μεταποιέω δέ ἄλλως ὁ βίος αὐτός ἐκ ἄνθρωπος εἰς θήρ μεταχέω . ὅτι2 πολύς χάμα δηλόω ὁ , ἔνθα τότε δύο τε ἦμαρ καί δύο νύξ κίμαιθα ὁμοῦ κάματος τε καί ἄλγος δημός ὀδούς . ὁ ΠΗΡ εἰμί * ἐναντίος ὁ , δημός ὀδούς κήτα ἐγείρω . ἐκ ὅς ὁ θημὸδία . ὅτι δέ ὁ λύπη δημός ἐσθίω , καί ὁ Βελλεροφόντης δηλόω ἐν Ἰλιάς ὅς δημός κατέδω . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ἐν ὁ , τρίτος ἦμαρ ἐπλόχαμος τέλος Ἠώς , Ἠώς μέν ὁ σωμασουδη δαίμων . ἦμαρ δέ ὁ κοινῶς λέγω ἡμέρα , ὁ πεφωτισμένος ὑπό Ἡλίας Αἰῶν . ὅτι2 εὐλαβέομαι Ὀδυσσεύς μή πως ἀποστέλλω ἑταῖρος ἐπί κατασκοπή ὁ λαίω νῆσος εὑρίσκω ἐκεῖνος μή πείθω διά ὁ φθίω γίγνομαι κακός αὐτός , αὐτός ἐνταῦθα γίγνομαι καί εὐθύς ἡρωϊκός , καί ἔχω εἶδον καί γνῶσις οὐ ἀναλείφω εἰς μετά - ριιστημι αὐτός ὁράω ἔχω ὁράω βροτός ἐνοπή τε πυνθάνομαι . εἰμί δέ σκοπή εἰς παιπαλοειμι ΑΝΕΛ - Θῶν , καί εἶδον καπνός διά δρυμός πυρά καί ὕλη μηρίζω ἐπατα κατά φρήν καί κατά δημός ἔρχομαι κύπειρις αὐτός ἄν , ἐπεί ὁράω αὐθὸς καπνός . ὧδε αὐτός φρονέω διδάσκω κώδης εἰμί πρῶτος ἔρχομαι ἐπί ναῦς καί δεῖπνον ὁ περί αὐτός δίδωμι , πρώϊμος τε πυνθάνομαι ἤγουν πρόξ - ναι , προπλάγμα . οὗτος δέ διά ὁ άπλαστος οἰκονομέω καί παιδάριον . περιφθάνω μέν γάρ Φίλων * ἔχω χῶρος ὁ κυκλόω καί ὁ λοιπός μεσημανία ὁ Κίρκη καί ὁ ὁ Γημοῦ πλάσμα καί ὁ κατά ἐκεῖ - νοῦς μῶν καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς Ἀρτή . αὐτός δέ πρῶτος ἀπέρχομαι εἰς Κίρκη οὐ εἰμί ἀπόβημα ὁ τοιοῦτος , πλάσσω δεξιός καί παιδαριῶς . ὁ γοῦν Ὅμηρος περί Ὀδυσσεύς λέγω , περί ἑαυτοῦ λέγω , αὐτός γάρ σκοπίζω ἀμειβόδως επίρρινος Προῖτος εἰμί περιφθονέω τις καί μή αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς ἀπέρχομαι . Ὅρας δέ ὁ , περιοπή καί ἐνοπή , ἐν ὅς ἔχω τίς περιήγησις ἢ ὁμοιοφωνία ὁ λέξις . εἰμί δέ ποῦ πλησίος παράκειμαι καί ὁ ἀνωτέρω δατέομαι Σώπη , γίγνομαι εἄν καί διά αὐτός ὁ ὅμοιος . περιοπή δέ καί σκοπιά εἶπον , ὁ αὐτός εἰμί . ὅς δέ καπνός οὖον μόνος πῦρ ἀλλά καί ἄνθρωπος οἴκησις τεκμήριον εἰμί , ὡς ὁ πολύς καί ὁ ὁ Λαιστρύγων δηλόω γῆ . ἀρμα δέ καί ναῦς οὗτος ἐκ παράλληλος . εἰμί δέ δρυμός ἢ συνδεδυριον ὡς ἀπό δρῦς . ὄπτω καί δρυοκολάπτης , ὁ πᾶς ξύλον κολλέπτον . καί δρύκαρπον οὖον ὁ ἐκ δρῦς μόνος , ἀλλά καί ἐκ ἕτερος δένδρον . ἵημι δέ καί ἀρσενικός εἰμί μή μόνος ὁ δρυμός , ἀλλά καί ὁ δρυμός . οὐτάω ουδετος - τέρος ὁ δρυμός ὡς ὁ ἐρεμνός . Αἰθὼρ δέ καπνός ὁ ἐκ ὁ αυθιεπομαι τις ὕλη ἀναδίδωμι - δίδωμι . λούω δέ καί νῦν κατά ὁ παλαιός * οὖον μόνος ὁ δοκέω ὡς ἀπό ὁ δοεῦ δοξάζω κατά Ἕλλην ὁ Ζάππα , ἀλλά καί ἀπό ὁ ἀρόω , προλέγω . εἰμί δέ Ράσι δίδωμι ὁ , δύο τις πρόκειμαι αἱρέω ἑκάτερος , ὡς ἐκ ὁ δήω δίδωμι καί δίδωμι . ὅτι2 καταντάω ὁ Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ σκοπιά θοός τις , ὡς αὐτός ὀλοφύρομαι μόνος εἰμί , υψικειρω ἔλαφος μέγας εἰς ὁδός αὐτός ἵημι , ὁ μέν ποταμός κατάγω ἐκ νομός ναῦς πάω . δή γάρ μήv ἔχω μένος ἡλιόω . ὁ δέ ἐγώ φημί λαχαίνω ἐκ ὁ ὕλη δηλαδή , κατά ἀκνησιν νῦτα πλιζα . ὁ δέ ἀντικρύ δόρυ χαλκίον ἐκπίμπλημι . καί δέ ἔπειμι ἐν κοῖλος μηκάομαι . ἀπό δέ * πάσσω Θῆμος . ὁ δέ ἐγώ ἐμβαίνω , δόρυ χαλκίον ἐκ ὠτειλή ἀφράμην . καί ὁ μέν αὐτόθι κατακλίνω ἐπί γαῖα ἐάω . ἀτάρ ἐγώ σπάω ῥοπή τε λύγος τε . Πῖσα δέ ὕω τε ὀρυά ευτρημη ἀμφοτέρωθεν πλέκω , συνεράω πούς δανοῖο Πέλωρος . Βήρ δέ καταδίδωμι γέρων ἐπί ναῦς μελαίνω , ἔχω ερυθρομανος , ἐπεί οὖον πως εἰμί ἐπί ὧμος χάρις φέρω εἶμι , μῆλον γάρ μέγας θηρίον εἰμί . καί δέ βάλλω ἤτοι κατάρρυμα προπάροιθε νιος . ἀνέγρα δέ ἑταῖρος καί ζωόω πίνω παρασταδόν ἀνήρ ἕκαστος . καί * ἔξειμι . καί ὁράω ὅτι πρό μέν ὁ Κύκλωψ ζῶ εἰμί ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ὁ θήρ . νῦν δέ ὁ ἄλλος ζωμιναω ὁ πολύς κάμνω , μόνος ὁ πολύς Ήλας Ὀδυσσεύς πορίζω ὁ φίλος τροφή , ἀγρεύς - σός ἀπραγμάτευτος καί ἀτυχής ὡς οἷος κατά τίς θέω . οὗτος γάρ δηλόω ἐν τε ὁ , καί τότε τίς ἐγώ θεός ὀλοφύρομαι τουτιειμι καταλέω , καί ἐν ὁ , εἰς ὁδός αὐτός . μεγαλύνω δέ ὁ ἔλαφος ινυκρης τε λέγω καί μέγας . ὁ δέ αὐτός προσπεπάζων καί Δάνον πείρω Ἥρα , καί μῆλον μέγας θηρίον . τοιοῦτος γάρ ὅς ἀρόω τε ὁ ἐν ὁ ναῦς ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ἡλάρος καί αἴσιος θήρ εἰμί ὁ ἥρως καί θεός δόσις . Ὅρας δέ καί ἐνταῦθα Ὁμηρικός πονηλίαν . ἐν μέν γάρ ὁ λέγω νῆσος ἄγρα πολύς ἄγριος