eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1500
ἀγώνων φύσιν δηλοῖ . ἐν οἷς οἱ φυλῖται καὶ ἄλλως οἰκεῖον , χειροῦσι τὸ χεῖρον ἐξιδιοῦνται τοῦ νικησα - τος . Τὸ δὲ ὁμολοῦν ὅτι οὐ μόνον φιλικὴ λέξις ἀλλὰ καὶ πολεμικὴ ὡς ἐπταῖδα , πολλαχοῦ δεδήλωται . Ὅτι ἐν τῷ , οὐχ ἂν ἔγωγε · ἀλλὰ παρὲξ ἴσπου παρακλιδὸν οὐδ’ ἀπατήσω , παρακλιδὸν λέγει τὸ παραστρεφάμενος καὶ κατ’ ἐκκλίαν τοῦ ἀληθοῦς , ἐκ τοῦ παρακλίνω . καὶὰ ἐκ τοῦ διακρινὸν καὶ νοσφίζων , τὸ διακριδὸν γίνεται καὶ νοσφιδὸν . καὶ ἔστι ταῦτὰ τὸ παρὲξ ἐπίτη καὶ τὸ παρακλιδὸν εἰπὶν καὶ τὸ ἀπατήσαι . ἀλήθεια δὲ ἀλλοχοῦ ἰκανῶς περὶ τοῦ παρὲξ . νῦν δὲ ἐπίτη ἄρα , ὅτι ποτὲ μὲν τοπικῶς νοεῖται ὡς ἐν τῷ , παρὲξ ἄλλα . ποτὲ δὲ , κατὰ τινα ποιότητα , ὡς ἀπταῖδα καὶ ἐν τῷ , παρὶν νῦν ἥρα . δηλοῖ δὲ καὶ νῦν τὸ παρὲξ , ἐγγύτητα μὲν , διὰ τῆς παρὰ προθέσεως , διά - στασιν δὲ , διὰ τοῦ ἐξ . καὶ ἔστι παρὲξ μὲν εἰπὶν , τὸ ἐξω μὲν ἀληθείας , ἐγγὺς δὲ ὧσος αὐτὴς πιθανό - τητι , ὁτοῦν τι καὶ τὸ παρακλιδὸν . δι’ οὐ δηλοῖται τὸ ἐκκλίναν μὲν τινα τὸ ἀληθὲς , πα*ραλαλῶν δὲ ὧσος αὐτὸ πιθανολογικῶς . ὁμοιον δὲ τι καὶ τὸ ἀπατᾶν . ὅσιρ ἔστι κυρίως , τοῦ πᾶτον ἤτοι τῆς τριόδου παρατρέπειν τὸν ὀδεύοντα . μὴ παρὲξ δὲ μὴ δὲ παρακλιδὸν εἰπεῖν μηδ’ ἀπατήσαι , τὸ μὴ πιθανολογή - σει μὴ δὲ παρακλίναν τὸ ἀληθὲς , μὴ δὲ ἀπαγγεῖν τῆς ὁρθῆς . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι οἱ γράφοντες τὸ παρακλιδὸν διὰ τοῦ ἡ ὡς ἐπιόρημα ἐκ τοῦ ὁρῶντος κλῖζω ἢ ὡς ὄνομα ἤτε ἢ κατὰ ζωνφωρὸν ἤτοι ἐκθλιγὼν παρὰ τὴν κλιδόνα , οὐκ εὐδοῦντα οὔτε κατὰ μέτρον οὔτε κατὰ νοῦν . Ὅτι ἐν τῷ , οὐδὲν τοι ἐγὼ χρῶνω ἔπος οὐδ’ ἐπικεύσω , ἄδηλον εἴ τις ἐστὶ διαφορὰ τοῦ χρῶνμα καὶ τοῦ ἐπικεύσμα . Ὅτι ἀντεστραμμένος καὶ ἐπταῖδα ὁ ποιητὴς διαιρεῖται ἐν τοῖς κατὰ τὸν Μενέλαον . ἡ μὲν γὰρ φυσικὴ τάξις , ἦγα ὡς ἐκ τῆς Φάρου ὁ Μενέλαος ἀπὶλ*ὴς παλιμπious αἰς τὸν Αἰγυπτον ὁ ἔστιν αἰς τὸν Νεῖλον . ὁδ’ ἀπὸ τοῦ Νείλου ἀξάμενος καὶ αἰπὼν ὡς , Αἰγύπτω μ’ ἐπὶ δεῦρ’ ἦλθι ἠμαώτα νῦνθαι ἔοργ , ἤτοι πατάρων . καὶ θεὸς καὶ αἰτίαν κατὰ λόγον ἐγκατασχὼν διηγήσατο , τὸ , ἐπεὶ οὐ σφιν ἔοξὰ τελειώσας ἱστούς . καὶ ὅτι οἱ θεοὶ αὐτὶ βούλοντο μεμησθαι ἱερεύειν , ἐπαλλάττει ἀπλοῦν διήγημα , λέγων οὕτω περὶ τῆς Φάρου καὶ τῶν ἱξῆς . νῦνος ἐπατὰ τις ἐστὶ πολυζώτωρ ἀπὶ πόντῳ , Αἰγύπτου προπάροιδε . Φάρον δὲ ἐκκλίζουσι . τόσσον ἀνεῦθε , ὅσον τε πανημερίη * γλα - φυρὴ νῆς ἥνυσεν , ἢ λιγὺς οὐρος ἐπιπικύων ὀλισθῆν . ἐν δὲ λιμὴν εὐρῶμος , ὅθεν νῆες αἰς πόντον βέλ - λονται ἀφυσσάμεναι μέλαν ὕδωρ . ἐνθὰ μ’ ἐκίσαν ἠμασ’ ἔχον θεοὶ . οὐδὲ ποτ’ οὐροὶ πνείοντες φεινοῦσ’ ἀλμακός , οἱ νήων πομπῆς γίνονται . καὶ δὴ γρῶν ἦκε πάντα κατὰρθιτο καὶ μέν’ ἀνθρώπων , αἱ μὴ τις θεὸς ὀλοσφύρατο καὶ μ’ ἐσώσεν . Πρωτίος ἀφθίμη θυγάτηρ αἰσίου γέρωντος Ἐὐδοθίη , ἡ μοι ἐφώνη συνήντατο νόσφιν ἐτάρων . οἱ περὶ νήσον ἀλώμενοι , ἰχθύάσσον γυμπτως ἀγχιστόρων . ἐπεὶ δὲ γαστῆρα λιμὼς , ἡ δὲ μοι ἀγ*χι στάσα , νήπιος ὡς ἦρη ὡ ξένε λίην τόσον , ἢς χειρίφρον . ἢ ἔχων μνήθης , καὶ τέρπαι αἰγέα πᾶσχω . ὡς δὴ δηθὰ ἐν νήσῳ ἐφύζαι καὶ ἱξῆς . Καὶ ἡ μὲν , οὕτως ἦρη , ἐγὼ δ’ ἦρη ὡς οὐτι ἔχων καταρύζομαι , ἀλλὰ πον μέλλω θανάτῳ ἀλατιώθαι . ἀλλὰ σὺ πέρ μοι εἰπέ , θεοὶ δὲ τε πάντα ἴσασι , ὡς τις μ’ ἀθανάτων ποδίας καὶ ἔδρας κιλεύθον . καὶ ὅπως οἴζαδι νοστήσω . καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ τοῦ Μενέλαον πρὸς τὴν Ἐὐδοθίην ὅτι αὐτὸν ἐκίνη φετίσατο . ἡ δὲ αὐθὲς ἐκίνη καὶ ἱπὴ καὶ ὀφελήσα , ἐν τοῖς ἱξῆς ἀφήσατο . Ἰστέον δὲ ὅτι * τε τὸ ἀλλὰ σὺ πέρ μοι εἰπέ , ἐπεὶ γράφειθ’α’ Προκλιδὴς γρῶν ὡς καὶ προφητισα ἐν τῇ ἀρωφιδία . καὶ ὅτι τὸν τερμείρον Αἰγυπτον καὶ αὐτὴν τὸ Αἰγυπτον , παρὰ τὸ αἰγας πεινᾶν ἐτυμολογοῦσι τὸν τῶς παλαιῶν , καὶ ὅτι ὡς ἐξ ὁμοι - τηρίων τοῦ Νείλου πολλῶν ὁ Μενέλαος αἰς τὰ οἰκία παλιννοστήσει τὴν ἀρχὴν ἀπὸ ἱστούς . ἢς ὁ , καὶ πάλιν ἔστροφον ἐκ Φάρου πλεύσας αἰς τὸν Νεῖλον κατὰ τὴν ἐκ Πρωτίος μαντίαν , ἀζαῖθ’α οὐκ ἀνεπλέσας κατ’ ὀρθὴν κιλεύθον , αὐτὸς πρὸ τὸν διηγήματος μνησθὲς τοῦ Νείλου , αἰτε ἐπὶ τὴν ἀρχήσαν , καὶ μᾶντεν οὕτω τὸν τοῦ Αἰγύπτου λόγον προέθετο . ἀλλὰ μνήμη αὐτοῦ ὡς τόπον κα - γίων ἐγκατατιθὲς τῇ ψυχῇ , τὸν ἀχρωστοῦ διὰ πλεῖω σαφήνιον . οὐ δὴ Αἰγύπτου ἤτοι Νείλου , τὰ μὲν ἀλλὰ σμυνόματα ἐκθίσθαι , μικρὰ τις ἐστι λόγου τριβή . ἀρχομαι δὲ πρὸς τὸ παρον ἐν μετρίῳ φένας , ὅτι τε τὸ καλῶν ἴδωρ πολυχρον*τατον καὶ γλυκέτατον . αἱ καὶ μὴ πον γλυκὺ ὕδωρ πολυχρονὸν ἐστι ἀλλ’ ἔνια τῶν γλυκίων ὕδάτων , καὶ ἄγρια . καὶ ὅτι ἴδια τὰς κολίας τῶν πινόντων , μὲν ἴχον νιφωθῆ . καὶ ὅτι κατὰ τινας , τοῦ κατὰ τὸν Νείλον ὁ ἐν τοῖς ἐκὰ βεαλίκῃ μόνον εἰσιν ὕδατος . ὁ δὴ ἀλλοὶ καὶ περὶ τοῦ Σοσίου ἱστόρησαν . φάμενοι ὡς ὁραζα τιγάζανλὸν ἱμώματα χαμαζονται ἐν ἱγείας , ἄγν - μέσιον ὕδωρ ἀπευλαίνον ἀπὸ Νοάσπεω τοῦ παρὰ Σοῦσα ρέοντος , ἰζώμων τῷ βασιλεῖ , μόνῳ ἐκείνῳ πίνοντι . τοῦτο δὲ τὸ ἀμῦνόν , καὶ τις οὕτως ἔχων . ἱστόρηται γὰρ , ὅτι ὁ Πέρσων βασιλεὺς τῶν χαλ - βόλων μόνον οἶνον ἔπινεν , ἐν Λαμασῷ τῆς * Συρίας γεύμενον . Πέρσων αὐτὸν καταφυσιάζοντων ἀμπίλους . ἦν δὲ αὐτῷ βασιλεῖ ἐξαφρόν , καὶ τὸ ἀπ’ Αἰγύπτου ἄλως ἀμμοσαζόν αὐτῷ πέμπειν . καὶ μὴν καὶ τὸ ἐλαῖον ἐξανθίνον χρύσθαι μετὰ λουτρῶν . περιφέρεται δὲ καὶ ὁ ἐν τοῖς ἑαὶ πλοῦτος . τὸν γοῦν ἐν’ Ἀλεξανδρία βασιλέων πᾶν πολὺν πλοῦτον περιησάμενος τις , ἔφη . ποία γοῦν βασιλεία οὕτω πολὺχρυσος ; μόνος γὰρ ὡς ἀληθῶς ὁ χρυσόθδης καλούμενος Νεῖλος . μετὰ τρωγῶν ἀφθόνων , καὶ χρυσῶν ἐκλιζόνων καταμέτρα ἀκινδύνως γεωργούμενον , ὡς πᾶσιν ἐξαρκεῖν ἀνθρώποις , διὰν Τριπτο - λέμους περιπλέμενον πᾶσαν γῆν . διὸ καὶ ὁ Βυζάντιος ποιητὴς Παρμενὼν ἐπικαλούμενος αὐτόν , Αἰγύπτιε Ζεῦ φησι Νεῖλε εἰς ταυτόν ἄγων , Λία καὶ Νεῖλον , διὰ τὸ ζωογόνον τὸ ἐξ αὐτοῦ . ποτικὰ δὲ παρέχωμε Νείλου ὅτι οὐ μόνον Νεῖλος καὶ Νεῖλφος ἀλλὰ καὶ Νεῖλότης , διήλόν ἐκ τοῦ , οἱ δὲ Νεῖλδὸς ἰχθύες δηλαδὴ τινες , γλυκεῖς εἶναι . ὁ κῖπτα παρὰ τῷ διπτυσοριστῇ . Ὅσα δὲ καὶ νῦν τὸ ἔργε δεῖ ἰνὸς ὁ γραφεύς . Τὸ δὲ αὐὶ βούλεσθαι τὸ θεῖον μεμιμήσθαι ἀρετιῶν , γνομιζῶς ἐφύθη . ἐπεὶ καὶ θεοὶ τιμαὶ εἰ*νουσι . Πολύελυστον δὲ πόντον κατ’ ἐνάγειαν ἱστορίαν λέγει , τὸν Αἰ - γυπτιῶν ὅτι ἄντι τῶν προσαφόνων Αἰγύπτου τοῦτέστι τοῦ Νείλου , ὡς τοιούτων ἀληθῶς ὄντα κατὰ τὴν πείραν τῶν καὶ ἰδόντων καὶ παιδόντων . Περί δὲ Φάρον , ἱστορία φέρεται κατὰ τοὺς παλαιούς παρὰ Ἀντικλίδῃ , ὡς Ἑλένη πόθῳ Μενέλαον λάθρα ἐξελθοῦσα τῆς πόλεως ὡς κατέ - σχεν αὐτὴν ὁ Πρωτέας ὡς μετ’ ὀλίγα ὁρθήσεται καὶ Καριχὼν ἐφυόσα πλοῖον , ἐπασ τὸν ναύκληρον Φάρον ἀποκαταστήσαι αὐτὴν εἰς Λακεδαίμονα . χαμῶνως δὲ ἐπιγνοῦντος , ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Αἴγυπτον . ἐνθα , τὸν Φάρον ὑπὸ ὕδρεως θανεῖν . τὴν δὲ , διαφασαν αὐτόν , οὕτω τὴν νῆσον ἀπ’ ἐκείνου ὀνομάσαι . περάμηκες δὲ φησι νησίον ἡ Φάρος πρὸς ἑσχατον τῇ ἡλείῳ . στάδια δὲ εἰς αὐτὴν ἀπὸ τοῦ Καρωβικοῦ , ἰκατὸν καὶ πεντήκοντα . ὁ δὲ γεωγράφος φησὶ καὶ ταῦτα περὶ Φάρον . τὴν Φάρον πελαγίαν ὁ ποιητὴς λέγει . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , νῆσος πολυκλέστω ἐνὶ πόντῳ . καὶ ταῦτα , πρόσγειον νῆν οὐδὲν διὰ τὴν πρόσ - χουσαν . οἷα ἐξηπαιοθεῖσις τῆς μεταξὺ θαλάσσης . ὁ παιδοῦσα καὶ ἡ Αἴγυπτος , δώρων ἄντα τοῦ Νείλου λέγεται . διὸ καὶ τοῦ ὀνόματος τῆς χώρας οἱς ἐδοκρίσαστο , μετέδωκεν . ὁμοιῶνως πληθίσθη καὶ αὐτὴ , Αἰγύπτῳ . ἐπεὶ καὶ ὁ Νεῖλος , Αἴγυπτος ὀνομάζεται . φησὶ δὲ καὶ * πασημέριον πλοῦν τὴν Φάρον ἀπίζειν τῆς Αἰγυ - πτιακῆς ναυχράτου κατὰ τοὺς ἡρωϊκούς χρόνους . αἴτα ἀποχαιωθῆναι τῇ ἰλὺ τοῦ Νείλου , ποταμοχώ - στος γὰρ ἡ Αἴγυπτος κατὰ τε ἄλλους καὶ κατὰ Ἡρόδοτον . ἦν δὲ τὸ ἐμπόριον τῆς Αἰγύπτου , περὶ Φάρον ἢ περὶ Ναύκρατι . ἐνθα τὸν Μενέλαον ὑπονοοῦσι τὸν ἐκ Φάρον πλοῦν ἀνθεῖν . εὐλίμενον δὲ καὶ εὐ - δρον ὁ ποιητὴς τὴν Φάρον ἱστορεῖ . λέγων καὶ τὸ , ὅθεν νῆας ἐς πόντον βάλλουσι , περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ , ὅθεν ἀποπλοιοῦσι . Τὸ δὲ λιμὴν εὐορμος , ὅλον μὲν εἶναι τι διλοῖ τὸν λιμένα . μέρος δὲ αὐτοῦ , τὸν ὅμον ἐνθα μετὰ τὸ ἐλλυμενισθῆναι , ἡ ναὺς δομεῖ . Τὸ δὲ ἀφύσσασθαι , προωλισξία ἐστὶ τοῦ , ἀφινος καὶ πλοῦτον ἀφύξιν . ἐκεῖνο γὰρ , τέτραπται . Τὸ δὲ ἀλιώδες , ἐπιτομὴ ἐστι τοῦ . ἀνέμων μόνος ὑφ’ ὧν αἴντων . εἴρηται δὲ πρὸς διαστολὴν ἑτέρων τοπικῶν ἀνέμων . οἱ οὐ πνέουσι διὰ θαλασσίας . γίνεται δὲ παρὰ τὴν ἄλα καὶ τὸ ἄω τὸ πικρό . ἐξ οὐ οὐ μόνον ἄφτης ἐπὶ ἀνέμων , καὶ αἰσχύρων κατὰ τοὺς παλαιούς τὸ ζούργον , ὅθεν καὶ αἰσχύροι μύριμνες παρ’ Αἰσχύλῳ , ἀλλὰ καὶ αἴτης διὰ διχρό - νου , ἢ ἄρωμος ἦν τιν ὁ αἰπνίων τῷ ἔρωτι τὸν ἑραστήν , αἰπνίεται γὰρ φησι τῆς μορφῆς τι καὶ τῆς ῥόας . ὅθεν καὶ αἰπνίλα παρὰ Λάζωσι , οἱ ἑρωταί . καὶ ταῦτα μὲν , * ἐν τιν ἱστορικῷ λέξω . ἐν ἑτέρῳ δὲ , ὁ ὁμηδὴς αἴτης ἦγον ἐρωμένους , διὰ διφθόγγων φέρεται . Σημειῶσαι δ’ ἐνταῦθα καὶ ὅτι ἐν ἀπλότῃτι μέν , ἀτὶς ἀντός . διὰ τοῦ ὑ τ’ . ὡς δήλων ἐκ τοῦ , ὑφ’ ὧν αἴντων . ἐν συνθέσει δὲ , ἀλιᾶς ἀλιᾶς ὡς εὐγενέως εὐσκήδους . οὕτω καὶ δυσσεῖς δυσσεῖς . καὶ ζεῖς ζεῖος . καὶ παρὰ Σοφοκλῇ εὐαῖς ὑπαος . Τὸ οὐ νῶν πομπῆς , ἔοικεν ἑρμηνία εἶναι τοῦ , οὐροὶ πνέοντες . οὕτως γὰρ , παρὰ τὸ ὁροῦν ὅ ἐστι παραφύων καὶ προσπίμπων τὴν νῆα . τοῦ δ’ αὐτοῦ ἑρμηνευτίζον καὶ τὸ ἀλιώδες . ὁμοῖον γὰρ τι τὸ , οὐροὶ πνέοντες , καὶ τὸ ἀλιώδες . Πλε δὲ καὶ νῦν ὡς καὶ προοδηλώ - ται , τὰ ἄρόδια . Περί δὲ Πρωτέως , ἱστόρηται ὅτι ἀνὴρ ἦν τις Μυρίτης , ὁ κατὰ Ἑλ - λήνων γλώσσαν , ὄνομα Πρωτέας . οὗ καὶ τέκνος ἐν Μύρῃ , κατὰ Ἡρόδοτον , χάρτα καλὸν καὶ εὖ
Lemmas: ἀγών φύσις δηλόω . ἐν ὅς ὁ φυλῖται καί ἄλλως οἰκέω , χειρόω ὁ χείρων ἐξιδιόω ὁ νικάω - ὅς . ὁ δέ ὁμολοῦν ὅτι οὖον μόνος φιλικός λέξις ἀλλά καί πολεμικός ὡς πταίς , πολλαχοῦ δηλόω . ὅτι2 ἐν ὁ , οὐ εἄν ἔγωγε · ἀλλά παρέξ ἴσπου παρακλιδόν οὐδέ ἀπατάω , παρακλιδόν λέγω ὁ παραστρέφω καί κατά ἐκκλίαν ὁ ἀληθής , ἐκ ὁ παρακλίνω . Καία ἐκ ὁ διακρίνω καί νοσφίζω , ὁ διακριδόν γίγνομαι καί νοσφιδόν . καί εἰμί οὗτος ὁ παρέξ πίπτω καί ὁ παρακλιδόν εἶπον καί ὁ ἀπατάω . ἀλήθεια δέ αλλοχοω ἱκανῶς περί ὁ παρέξ . νῦν δέ πίπτω ἄρα , ὅτι ποτέ μέν τοπικός νοέω ὡς ἐν ὁ , παρέξ ἄλλος . ποτέ δέ , κατά τις ποιότης , ὡς ἀπταῖδα καί ἐν ὁ , Πάρις νῦν Ἥρα . δηλόω δέ καί νῦν ὁ παρέξ , ἐγγύτης μέν , διά ὁ παρά πρόθεσις , διά - στάσις δέ , διά ὁ ἐκ . καί εἰμί παρέξ μέν εἶπον , ὁ ἐξω μέν ἀλήθεια , ἐγγύς δέ ὅσος αὐτός πιθανός - ἀλλότης , ὁτοῦν τίς καί ὁ παρακλιδόν . διά οὖον δηλόω ὁ ἐκκλίνω μέν τις ὁ ἀληθής , παραλαλέω δέ ὅσος αὐτός πιθανολογικῶς . ὅμοιος δέ τίς καί ὁ ἀπατάω . ὅς εἰμί κύριος , ὁ πάτος ἤτοι ὁ τρίοδος παρατρέπω ὁ ὀδεύω . μή παρέξ δέ μή δέ παρακλιδόν εἶπον μηδέ ἀπατάω , ὁ μή πιθανολογέω - σέω μή δέ παρακλίνω ὁ ἀληθής , μή δέ ἀπάγω ὁ ὀρθός . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ γράφω ὁ παρακλιδόν διά ὁ ὁ ὡς ἐπιόρημα ἐκ ὁ ὁράω κλῖζω ἢ ὡς ὄνομα ἤτε ἢ κατά ζωνφωρὸν ἤτοι εκθλιγη παρά ὁ κληδών , οὐ ευδουειντα οὔτε κατά μέτρον οὔτε κατά νόος . ὅτι2 ἐν ὁ , οὐδείς ὅς ἐγώ χράω ἔπος οὐδέ ἐπικεύθω , ἄδηλος εἰμί τις εἰμί διαφορά ὁ χρῶνμα καί ὁ επικευσμαω . ὅτι2 ἀντιστρέφω καί πταίς ὁ ποιητής διαιρέω ἐν ὁ κατά ὁ Μενέλαος . ὁ μέν γάρ φυσικός τάξις , ἀντίπηξ ὡς ἐκ ὁ Φάρος ὁ Μενέλαος ἀπὶλ*ὴς παλιμπious ὅς ὁ Αἴγυπτος ὁ εἰμί ὅς ὁ Νεῖλος . οδός ἀπό ὁ Νεῖλος ἄγω καί αἰπός ὡς , Αἴγυπτος εἷς ἐπί δεῦρο ἔρχομαι ἠμαώτα νῦνθαι ἔργω , ἤτοι Πάταρα . καί θεός καί αἴτιος κατά λόγος ἐγκατέχω διηγέομαι , ὁ , ἐπεί οὖον σφεῖς ὄξον τελειόω ἱστός . καί ὅτι ὁ θεός αὐτί βούλομαι μάομαι ἱερεύω , ἐπαλλάσσω ἀπολόω διήγημα , λέγω οὗτος περί ὁ Φάρος καί ὁ ἵκω . νοῦς ἐπατὰ τις εἰμί πολυζώτωρ ἀπύ πόντος , Αἴγυπτος προπαροοραω . Φάρος δέ ἐκκλίνω . τόσος ἄνευθεν , ὅσος τε πανημέριος * γλα - φύρω νῆς ἀνύω , ἢ λιγύς ὅρος επιπικυω ὀλισθάνω . ἐν δέ λιμήν Εὔρωμος , ὅθεν ναῦς ὅς πόντος Βέλ - λοντ ἀφύσσω μέλας ὕδωρ . ἔνθα εἷς κινέω ἦμαρ ἔχω θεός . οὐδέ πρός οὐρός πνέω φέρω ἀλμακός , ὁ ναός πομπή γίγνομαι . καί δή γράω ἥκω πᾶς καταίρω καί μένω ἄνθρωπος , ὁ μή τις θεός ὀλοσφύρατο καί εἷς σῴζω . Πρωτίος ἀφθίμη θυγάτηρ αἴσιος γέρων ευδοθιημι , ὁ ἐγώ φωνέω συναντάω νόσφι ἑταῖρος . ὁ περί νῆσος ἀλάομαι , ἰχθυάζομαι γυμπτως αγχιστορνυμι . ἐπεί δέ γαστήρ λιμός , ὁ δέ ἐγώ ἀγ*χι ἵστημι , νήπιος ὡς Ἥρα εἰμί ξένος λίαν τόσος , εἶμαι χειρίφρον . ἢ ἔχω μιμνήσκω , καί τέρπω Αἰγεύς πάσχω . ὡς δή δηθά ἐν νῆσος φύζα καί ἵκω . καί ὁ μέν , οὕτως Ἥρα , ἐγώ δέ Ἥρα ὡς οὔτις ἔχω καταρυζομης , ἀλλά πως μέλλω θάνατος ἀλατιώθαι . ἀλλά σύ περ ἐγώ εἶπον , θεός δέ τε πᾶς οἶδα , ὡς τις εἷς ἀθάνατος ποδία καί δράω κιλεύθον . καί ὅπως οἴζαδι νοστέω . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ Μενέλαος πρός ὁ Ἐὐδοθίην ὅτι αὐτός κινέω φετίσατο . ὁ δέ αὐθὲς κινέω καί ἱπὴ καί ὀφείλω , ἐν ὁ ἵκω ἀφίημι . ἰστέον δέ ὅτι * τε ὁ ἀλλά σύ περ ἐγώ εἶπον , ἐπεί γράφω προκλιδηω γράω ὡς καί προφητισα ἐν ὁ ἀρωφιδία . καί ὅτι ὁ τερμέριον Αἴγυπτος καί αὐτός ὁ Αἴγυπτος , παρά ὁ αἴξ πεινάω ἐτυμολογέω ὁ Τῶς παλαιός , καί ὅτι ὡς ἐκ ὁμός - Τηρίων ὁ Νεῖλος πολύς ὁ Μενέλαος ὅς ὁ οἰκίον παλιννοστώ ὁ ἀρχή ἀπό ἱστός . εἶμαι ὁ , καί πάλιν στρόφος ἐκ Φάρος πλέω ὅς ὁ Νεῖλος κατά ὁ ἐκ Πρωτίος μαντία , ἀζαῖος οὐ ἀναπλέω κατά ὀρθός κιλεύθον , αὐτός πρό ὁ διήγημα μιμνήσκω ὁ Νεῖλος , εἴτε ἐπί ὁ ἄρχω , καί Μάντεν οὗτος ὁ ὁ Αἴγυπτος λόγος προτίθημι . ἀλλά μνήμη αὐτός ὡς τόπος ἄν - γίων ἐγκατατίθημι ὁ Ψυχή , ὁ ἀχρωστοῦ διά πλείων σαφήνιον . οὖον δή Αἴγυπτος ἤτοι Νεῖλος , ὁ μέν ἀλλά σμυνοματη ἐκτίθημι , μικρός τις εἰμί λόγος τριβή . ἄρχω δέ πρός ὁ πάρειμι ἐν μέτριος φένη , ὅτι τε ὁ καλός ἶδρος πολυχρον*τατον καί γλυκής . ὁ καί μή πως γλυκύς ὕδωρ πολυχρός εἰμί ἀλλά ἔνιοι ὁ γλυκύς ὕδωρ , καί ἄγριος . καί ὅτι ἴδιος ὁ κολίας ὁ πίνω , μέν ἴχον νίζω . καί ὅτι κατά τις , ὁ κατά ὁ Νεῖλος ὁ ἐν ὁ ἐπίτεξ βάλλω μόνος εἰμί ὕδωρ . ὁ δή ἄλλος καί περί ὁ Σόσιος ἱστορέω . φημί ὡς ὁραζα τιγάζανλὸν ἱμώματα χαμαζοντ ἐν ἱγείας , ἄγω - μέσιος ὕδωρ απευλαινος ἀπό Νοάσπεω ὁ παρά Σοῦσα ῥέω , ἰζώμων ὁ βασιλεύς , μόνος ἐκεῖνος πίνω . οὗτος δέ ὁ ἀμύνω , καί τις οὕτως ἔχω . ἱστορέω γάρ , ὅτι ὁ πέρθω βασιλεύς ὁ χαλ - βῶλος μόνος οἶνος πίνω , ἐν Λαμασῷ ὁ * Συρία γεύω . πέρθω αὐτός καταφυσιαζω ἀμπίλους . εἰμί δέ αὐτός βασιλεύς ἐξαφρόν , καί ὁ ἀπό Αἴγυπτος ἀλόω ἀμμοσαζόν αὐτός πέμπω . καί μήv καί ὁ ἔλαιον ἐξανθίζω χρύσω μετά λουτρόν . περιφέρω δέ καί ὁ ἐν ὁ ἑός πλοῦτος . ὁ γοῦν ἐν Ἀλεξανδρία βασιλεύς πᾶς πολύς πλοῦτος περίειμι τις , φημί . ποῖος γοῦν βασίλειος οὗτος πολύχρυσος ; μόνος γάρ ὡς ἀληθής ὁ χρυσόθδης καλέω Νεῖλος . μετά τρώγω ἄφθονος , καί χρυσός εκλιζοναω καταμετρώ ἀκίνδυνος γεωργέω , ὡς πᾶς ἐξαρκέω ἄνθρωπος , δῖος Τριπτός - λέμον περιπλέω πᾶς γῆ . διό καί ὁ Βυζάντιος ποιητής Παρμένων ἐπικαλέω αὐτός , Αἰγύπτιος Ζεύς φημί Νεῖλος εἰς αὐτός ἄγω , Λία καί Νεῖλος , διά ὁ ζωογόνος ὁ ἐκ αὐτός . Ποτίκα δέ παρέχω Νεῖλος ὅτι οὖον μόνος Νεῖλος καί Νεῖλφος ἀλλά καί Νεῖλος , διαιρέω ἐκ ὁ , ὁ δέ Νεῖλδὸς ἰχθύς δηλαδή τις , γλυκύς εἰμί . ὁ κῖπτα παρά ὁ διπτυσοριστῇ . ὅσα δέ καί νῦν ὁ ἔργω δεῖ ἴς ὁ γραφεύς . ὁ δέ αὐὶ βούλομαι ὁ θέω μιμέομαι Ἀρετίων , γνομιζω φύω . ἐπεί καί θεός τιμή ει*νους . Πολύελυστον δέ πόντος κατά ἐνάγεια ἱστορία λέγω , ὁ ὁ - γυφτιά ὅτι Αἴας ὁ προσαφοναω Αἴγυπτος τουτέστι ὁ Νεῖλος , ὡς τοιοῦτος ἀληθής εἰμί κατά ὁ πείρω ὁ καί ὁράω καί παίω . Περί δέ Φάρος , ἱστορία φέρω κατά ὁ παλαιός παρά Ἀντικλίδῃ , ὡς Ἑλένη πόθος Μενέλαος λάθρῃ ἐξέρχομαι ὁ πόλις ὡς κατέ - σχῶ αὐτός ὁ Πρωτέας ὡς μετά ὀλίγος ὁράω καί καριχοω φύω πλοῖον , ΕΠΑΣ ὁ ναύκληρος Φάρος ἀποκαθίστημι αὐτός εἰς Λακεδαίμων . χαμῶνως δέ ἐπιγιγνώσκω , ἔρχομαι αὐτός εἰς Αἴγυπτος . ἔνθα , ὁ Φάρος ὑπό ὑδρεύς θνῄσκω . ὁ δέ , διαφαίνω αὐτός , οὗτος ὁ νῆσος ἀπό ἐκεῖνος ὀνομάζω . περάμηκες δέ φημί νησίον ὁ Φάρος πρός ἔσχατος ὁ Ἠλεῖος . στάδιος δέ εἰς αὐτός ἀπό ὁ καρωβιπου , ἰκατὸν καί πεντήκοντα . ὁ δέ γεωγράφος φημί καί οὗτος περί Φάρος . ὁ Φάρος πελάγιος ὁ ποιητής λέγω . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , νῆσος πολυκλέστω ἐν πόντος . καί οὗτος , πρόσγειος νάω οὐδείς διά ὁ πρός - χουω . οἷος εξηπαιοθειτις ὁ μεταξύ θάλασσα . ὁ παιδοῦσα καί ὁ Αἴγυπτος , δῶρον ἄντα ὁ Νεῖλος λέγω . διό καί ὁ ὄνομα ὁ χώρα οἱςστις ἐδοκρίσαστο , μεταδίδωμι . ὁμοιῶνως πίμπλημι καί αὐτός , Αἴγυπτος . ἐπεί καί ὁ Νεῖλος , Αἴγυπτος ὀνομάζω . φημί δέ καί * πασημέριον πλόος ὁ Φάρος ἀποζέω ὁ Αἰγυ - πτιακη ναυκράτης κατά ὁ ἡρωϊκός χρόνος . ἀΐτας ἀποχαιωθῆναι ὁ ἰλύς ὁ Νεῖλος , ποταμοχώ - Στος γάρ ὁ Αἴγυπτος κατά τε ἄλλος καί κατά Ἡρόδοτος . εἰμί δέ ὁ ἐμπόριον ὁ Αἴγυπτος , περί Φάρος ἢ περί Ναύκρατις . ἔνθα ὁ Μενέλαος ὑπονοέω ὁ ἐκ Φάρος πλόος ἀνθέω . εὐλίμενος δέ καί εὕω - δρον ὁ ποιητής ὁ Φάρος ἱστορέω . λέγω καί ὁ , ὅθεν ναῦς εἰς πόντος βάλλω , περιφραστικός ἀντί ὁ , ὅθεν ἀποπλέω . ὁ δέ λιμήν Εὔὁρμος , ὅλος μέν εἰμί τίς διαιρέω ὁ λιμήν . μέρος δέ αὐτός , ὁ ὁμός ἔνθα μετά ὁ ἐλλυμενισθῆναι , ὁ ναῦς δομέω . ὁ δέ ἀφύσσω , προωλισξία εἰμί ὁ , ἀφινος καί πλοῦτος ἄφυξις . ἐκεῖνος γάρ , τρέπω . ὁ δέ ἄλιος , ἐπιτομή εἰμί ὁ . ἄνεμος μόνος ὑπό ὅς αἴντων . εἴρω δέ πρός διαστολή ἕτερος τοπικός ἄνεμος . ὁ οὖον πνέω διά θαλάσσιος . γίγνομαι δέ παρά ὁ Ἄλας καί ὁ ἀάω ὁ πικρός . ἐκ οὖον οὖον μόνος ἅφτω ἐπί ἄνεμος , καί αἴσχυρος κατά ὁ παλαιός ὁ ζουργός , ὅθεν καί αἴσχυρος μυρίζω παρά Αἰσχύλος , ἀλλά καί αἴτης διά διχρό - νόος , ἢ ἄρωμος εἰμί ὅς ὁ αἰπνίων ὁ Ἔρως ὁ ἐραστής , αιπνιετης γάρ φημί ὁ μορφή τίς καί ὁ ῥόος . ὅθεν καί αἰπνίλα παρά λάζω , ὁ ἐροτή . καί οὗτος μέν , * ἐν ὅς ἱστορικός λέγω . ἐν ἕτερος δέ , ὁ ὁμηδὴς αἴτης ἄγω ἐράω , διά δίφθογγος φέρω . σημειόω δέ ἐνταῦθα καί ὅτι ἐν ἀπλότῃτι μέν , Ἄτις Ἄντος . διά ὁ ὑ τε . ὡς δῆλος ἐκ ὁ , ὑπό ὅς αἴντων . ἐν σύνθεσις δέ , ἁλιεύς ἁλιεύς ὡς εὐγενής εὐσκήδους . οὗτος καί δύσις δύσις . καί ζέω ζέω . καί παρά Σοφοκλή Ὕη ὑπαος . ὁ οὖον νάω πομπή , ἔοικα Ερμηνία εἰμί ὁ , οὐρός πνέω . οὕτως γάρ , παρά ὁ ὁράω ὅς εἰμί παραφύω καί προσπίμπων ὁ ναῦς . ὁ δέ αὐτός ἑρμηνεύω καί ὁ ἄλιος . ὅμοιος γάρ τίς ὁ , οὐρός πνέω , καί ὁ ἄλιος . Πλε δέ καί νῦν ὡς καί προδηλόω - ὁ , ὁ ἄροδος . Περί δέ Πρωτεύς , ἱστορέω ὅτι ἀνήρ εἰμί τις Μυρίτης , ὁ κατά ἑλ - λῆνος γλῶσσα , ὄνομα Πρωτέας . ὅς καί Τέκνος ἐν Μύρης , κατά Ἡρόδοτος , χάρτης καλός καί εὕω