eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1630
θρόμας λευκοῖο γάλακτος πλεκτοῖς ἐν ταλάφοισιν ἀμφισάμενος κατέθηκεν . ἡμῖν δ’ αὐτ’ ἔστησιν ἐν ἄγρεσιν ὅρμα οἱ εἴη πίειν . πάντα δὲ λέγει τὰς ὦς καὶ τὰς αἰγας , ἀποδούς πρὸς τὸ μῆλα γενικῶς . μῆλα γὰρ αἱ τε αἰγες καὶ αἱ ὄες . προῖων γοῦν ἐρεῖ . ἡμῖν γε γλυκὰ μῆλα πάντα κατὰ μοῖραν , καὶ ἕξεις , τρίς τὴν αὐτὴν φράσας ἔννοιαν ἐν τῇ φραφωδίᾳ ταύτῃ ταῖς αὐταῖς λέξεσιν , οὐ μόνον διὰ τὸ σχεδιάζειν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν φράσεως κατανυστοχίαν , καὶ μὴδ’ ἐνταῦθα ἐθέλειν φιλοτιμεῖσθαι εἰκῇ . Ἐμβόρων δὲ τὸ κουριόν τέκνον λέγει , ἀπειναντίες τῇ συνήθειᾳ . ἡ μὲν γὰρ ἐμβόρων λέγει τὸ ἐντὸς τῆς γαστροῦς βρῶνον , ὅ ἐστι ζῶν καὶ θάλλον , βρῖφος δὲ τὸ ἐκκίνημα τῆς γαστροῦς . Ὅμηρος δὲ τὸ κουριλὸν ἐνταῦθα γαλαθηρόν ἐμβόρων εἰπόν βρῖφος ἐν Ἰλιάδι λέγει οὐ τὸ εἰς φῶς ἤδη προσαχθέν δο ἀλλὰ τὸ κατὰ γαστροῦς ἐτι φρομένον , ἐν τῷ , ἡμίονον βρῖφος * κένουν . Τὸ δὲ ἐπ’ ἐμβόρων ἦκεν ἐκάστη , ἀντὶ τοῦ ὑφῆγε καὶ ὑπέθηκε ταῖς ἀμειλχίσις τὰ γαλαθηρά . ὧν λαβὼν Θεόκριτος ἔφη , τὸ , μοῦσχους βοοσὶν ὑφέντες . Τὸ δὲ θρόμας , ἀντὶ τοῦ , πλέκας . ὧδεν καὶ τροχαλὶς τυροῦ . καὶ τρώμη κῦμα . καὶ τροφήν ἡ τροφήν , τὸ καὶ πυρῶν . ὁ ἀκμὼς δηλαδὴ ἀναστρεφίας οἰωνὸ ἐπῆξε . τριχὸς δὲ φασὶ τὸ θρόψαι . δηλοῖ γὰρ , τὸ τρωχὶν δοῦναι , καὶ τὸ ἀψῆσαι . καὶ τοῦτο , τὸ πῖξαι ὧδεν καὶ ὁ θρόμβος . Τὸ δὲ γάλακτος , πλεονασμὸν ἔχει τοῦ χ . οὐ γὰρ ἐστιν εὐθεῖαν εἰπεῖν αὐτοῦ τὸ , γάλαξ . ἐπεὶ μηδὲ ἐστι τὸ ξ τελιχὸν οὐδετέρου ὀνόματος , εἰ καὶ ἐμμεσιν εὐθείας τοιαύτης ὁ κατ’ ἀνρεῶν γαλαξίας κύκλος δίδωσι , καὶ τὸ εὐρίσκεσθαι δοτικὴν πληθυντικὴν τοῖς γάλαξι . ἐφ’ οἷς δήλον ὅτι τοῦ χ τ καμμένων ἐν τῷ γάλακτι ἡ δοτικὴ τῶν παλαιῶν τρέψασα μὲν συνήθως τὸ τ εἰς σ , κεράσασα δὲ τὸ χ σ εἰς ξ πεποίηκε τὸ γάλαξιν . ἐξ οὐ καὶ ὁ γαλαξίας γενέσθαι δοκεῖ . τῶς γε μὴν οἱ τὸ γάλαξ λέγοντες διὰ τοῦ χ κλίνοντες αὐτὸ πλεονάζειν δοκοῦσι τὸ ταῦ . ὡς γὰρ ἀναξ ἀναχος ὧδεν καὶ Λύοσχον ἀναχοῖ καὶ ἀναχὼς ἐπιρρήμα ὁ ἐστιν ἐπιμελῶς , καὶ πλεονασμῷ τοῦ τ ἀναχτος , οὕτω καὶ γάλαξ μονήρης το εὐθεῖα γάλακος γάλακτος . οὐ χρήσις καὶ ἐν τῷ , γά*λακτι δ’ ἔκελον ἄνθος . οἱ δὲ τοιούτοι φαίνονται λέγων ὡσπερ τὴν μὲν γύναιξ εὐθεῖαν σσῃγμένην εἶναι , κείσθαι δὲ τὰς πλεγαίας πτώσεις ἐν χρήσει οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ γάλακτος γίνεσθαι . σιγᾶσθαι μὲν γὰρ τὴν ὠφθὴν , λαλεῖσθαι δὲ τὰς μετ’ αὐτήν . γάλαξ μὲν γὰρ οὐκ ἐκφωνεῖται , τὰ δὲ ἐφεξῆς αὐτῇ χρηστὰ εἰσιν . Ὅτι δὲ καὶ ἰσοσυλλάβως ἐκλίθη τὸ γάλα τοῦ γάλα , ἐν τοῖς τοῦ γραμματικοῦ Ἀριστοφάνους κείμε , ὅπου φησιν ἐκεῖνος καὶ ὅτι τὴν δόχην καὶ ὑπόληψιν δοχὸν ὁ Καλλίμαχος εἴρη , χάνας , τῷ γ’ ἐμοὶ δοχῶ , ἤχουν τῇ ἐμῇ δοχῆσει . καὶ τὸς ἔρεος , βάδων τὴν βάδισιν . καὶ ὅτι εὔρηται καὶ ὁ πρόσωπος ἀντὶ τοῦ , πρόσωπον . καὶ οὐδὲν τι τούτων ἡγοῖ πεπεισμένον ἐστιν , ἀλλὰ πάντα ἰσπούδασται . ὅτι δὲ τὸ γάλα εἰς ξ δοκεῖ λήγειν , ἐπιστώσατο Ἡρωδιανὸς καὶ ἀπὸ συνθέτου τοῦ ἀρτιγάλαξ καὶ ἀπὸ πληθυντικῆς δοτικῆς τοῖς γάλαξι . Ταλάφους δὲ λέγει , οὐς φθάσας ἔφη ταφοῦς , ἄλλοιους δηλαδὴ ὄντας παρὰ τῶν τῆς Ἑλένης , περὶ οὗ προεδηλώθαι . ὡς καὶ κάλαθος ὡς ἂν ἠθέλη . οὐ ἐτυμολογία , παρὰ τὸ κάλον ὁ ἐστι ξύλον καὶ τὸ θέειν , ὁ ἐστι γυροῦσθαι . ἄρ’ οὐ καὶ ὁ ἐν τοῖς ἕξης πον , ὁλόος . κάλα γὰρ θέντα κυκλιοειδὲς ἀποτελεῖ κακάθους οἷοις καὶ οἱ τῆς Ἡμιτρος , οὐς ὀρχεῖσθαι μύ*θος ἐν τινὶ τελείῃ Ἡμιτροσεκῆ . Τὸ δὲ ἀμφισάμενος , ἀντὶ τοῦ συνέλιον χρυσὶ καὶ συναγαγών , ὡς καὶ Ὀδυσσεὺς φύλλα ἐπαμφισάμενος ἐκαλύψατο . καὶ Πρίαμος ἐπαμφισάμενος χώνην κατεπλάσατο . ἐνταῦθεν καὶ ὁ τῶν σπορίμων ἄμπος συναγωγὴ τις διὰ χειρῶν καὶ αὐτὸς ὤν . Κείται δ’ ἐν τούτοις καὶ τὸ εἴη κατὰ λόγον κάλλους ἐν τέλει στίχων , φησὶ γὰρ . ὅρμα οἱ εἴη πίειν καὶ οἱ ποτιδύρον εἴη . Ὅτι σπουδὴν φράζει τὸ , αὐτὰρ ἐπειδὴ σπύσε πονησάμενος τὰ ἄ ἔργα , καὶ τότε δή ἐποιήσε τὸδε τι . Ὅτι καὶ ἕπερ ὁ Νέστωρ ἠρώτησε τοὺς ξένους , οὕτω κάταυθὴν ὁ Κῦκλωψ τοὺς ἄμφι τὸν Ὀδυσσέα . καὶ κείνται φασίν οἱ παλαιοὶ κάλλιον ἐνταῦθα οἱ στίχοι ἐκείνοι . διὸ καὶ ἀστορίοις οὗδε πρόκεινται αὐτῶν , δι’ ὧν τὰ ἕπη ἐκφώνονται . δηλοῖ δο γὰρ τὸ σημεῖον ὁ ἀστορίοις , * ὡς ἄρσιτε ἐν τῷ τόπῳ κείται τὸ ἔπος καὶ οὐκ ἐλλάμπει . ἐστι δὲ τὸ σημεῖον τοῦ ἀστορίοις ὡς καὶ ἄλληγοῦ ἐφράθη διὰ τοῦ χ στοιχείου , τετραγὴ στήζομένου κατὰ τὴν τῶν γραμμα - ἐπίχαζι , οὕτω χ ἐστι δὲ ἡ τοῦ Κικλῶπος ἐρώτησις αὕτη . ὁ ξένου τίνες ἐστέ . πύθην στι*τε . καὶ ἕξης ὡς ἐν τῇ γ’ φωνωδίᾳ γέγραπται . βαρύφθογγος δὲ ὡς εἴδως ἤν ὁ Κικλῶψ . διὸ κἄν ἰλαρὰ προσάγωσι , ὅμως διανὸς ἤν ὡς δηλοῖ καὶ Ὀδυσσεὺς , εἰπών . ὡς ἔφατο , ἡμῖν αὐ τε κατεχλάσθη φίλον ἥτορ , δυσάντων φθόγγον τε βαρὺν αὐτὸν τε πέλωρον . ὁ πρωτότυπὸν ἐστι τοῦ πελώριος ὡς καὶ οἱ αὐτωλὸς καὶ ὁ κέπυρος , τοῦ αὐτωλίου καὶ κέπυρος . Ὅρα δὲ τὸ , ἡμῖν δὲ κατελέλειπτο ἥτορ δεομένον . ὅτι οὐ καὶ ἀολοχωρανὲς δοκεῖ , ἀλλ’ ὅμως πέρασται καὶ αὐτὸ κα*τελλή-10 λως τῷ καιρῷ καὶ τῇ δειλίᾳ , ἐπὰ μὴ δύνανται τῆς φρονήσεως κρατεῖν οἱ δεδιότες . καὶ νῦν μὲν ἡ ἀναλ - λαγὴ ἀπὸ δοτιχῆς γέγονεν εἰς γενιχὴν , ἀλλαχοῦ δὲ ἀνάπαλιν ἀπὸ γενιχῆς εἰς δοτιχὴν , ὡς ἐν τῷ , ὡς τῶν ὕπνος ἀπὸ βλεφαρίδων ὅλωλε νύκτα φιλεσσομένοισιν . καὶ , Ἀχιλλῆρος δλοῦν κῆρ γλυκεῖ γόων Ἀχαιῶν δρομοῦντων . ὥσπερ γὰρ δρομοῦντων εἰπεῖν . καὶ , τῆς δ’ αὐ τοῦ λύτο γυναικὸς καὶ φίλον ἥτορ , σῆματ’ ἀνε - γνοῦσα . τὸ τοίνυν δεομένον οὐχ ἐν εἶν , ὡς ἐφύθη οὐλοτον , οὐ μόνον διὰ τὸ καὶ μιμητικῶς φρα - σθῆναι καὶ * ἀντιπτωτικῶς , ἀλλὰ καὶ διότι ἀσφαλεῖς οἱ πλεγματικοὶ πρὸς σύνταξιν καὶ ἀσύντονοι.20 Σημειῶσαι δ’ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ Κῦκλωπος , ὅτι οὐδὲν ὁ θηριώδης , τίνες τε οἱ κατὰ πον - τὸν τινὲς ναυτιλλόμενοι καὶ οἱ ὡς ἥκται πλανώμενοι . καὶ ὅτι ἀληθῶς οὔτε δίκας οὐδὲν οὔτε θέμιστας , οὔτε ξένους προσειπὼν καὶ δηλοῦντι καὶ εἰδὼς τί ποτ’ ἐστιν ἡ ξενία , αἴτα τοὺς ξένους δεῖν διατάττεται . Ἐοικε δ’ ἐπαιδεῦσαι Ὀμηρος καὶ τὴς τραγικῆς ὑποκρίσεως καταφρονεῖν , παραγγέλλων κατὰ φωνὴν φθογ - γον ἀναγιγνώσκειν τὸ χωρίον τῆς τοῦ * Κύκλωπος πώσεως . ὁ δὴ καὶ ἐστι διαφορὰ τῶν παρὰ τῷ Νίστω τούτων στίχων καὶ τῶν παρὰ τῷ Κῦκλωπι , ἡ καθ’ ὑπόκρισιν δηλαδὴ ἀνάγνωσις . Νίστω μὲν γὰρ εἰπεῖν ἐν αὐτῷ , ὡς ἐκεῖνον φράσαι εἰδὼς . οὗ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐτῇ . Κῦκλωψ δὲ λέγων δυνήσεται , ὡ δὲ φθογγὸς τῇ φθογγῇ σύστοιχος . ὡς καὶ ὁνος τῇ ὀνῇ . καὶ χόλος τῇ χολῇ . ἐφύθη δὲ καὶ πρὸ οἴζων ἢ φθογγὴ ἐν τῷ , αἴτου τε φθογγὴν οἴζων τε καὶ αἴψον . Ὅτι Ὀδυσ - σεύς τὴν τε ἐκ Τροίας πλάνην αὐτοῦ ἐπιτίμων κεφαλαιωδῶς καὶ τὸν Κῦκλωπα δὲ περιφρόνως οὐ μόνον εἰς οἴκτον αἰτεῖν ἀλλὰ καὶ ἱκετεύειν φησίν . ἡμεῖς τοι Τροίηθεν ἀποπλεγχθέντες Ἀχαιοί , παντοίους ἀρέ - μους ὑπὸ μέγα κῆτος θαλάσσης οἶδα’ ἴκανοι , ἀλλ’ ἡν ὁδὸν ἄλλα χένθη ἡλθόμεν . οὕτω πον Ζεὺς ἤθελε μτιάσθαι , ἄνω δ’ Ἀρειδίου Ἀραμύνορος εὐρύμεδ’ εἶναι . τοῦ δὴ νῦν τε μέγιστον ὑπονάνιον κλῖος ἐστὶ . τόσσην γὰρ διέφυγε πόλιν καὶ ἀπόλισε ἄσους πολ*λούς . εἶτα ἱκτισχότερον λέγων φησίν . ἡμεῖς δὲ πεφανόμενοι τὰ σὰ γονὰ ἰδόμεθα τουτέστιν ἱκετεύομεν , αἰτὶ πόρους ξυνήσιν ἢ καὶ ἄλλως ὧν δωτήρ , ἵτε ξένων θέμις ἐστίν . ὁποίους δηλαδὴ καὶ σὺ ὁνομάσας ἡμᾶς . καὶ ἐπαύσων τὴν ἱκτείαν , ἐπαίρωσι , ἀλλ’ αἰδοῦ φρίσσω θεούς , ἱκέται δέ τοι εἰμὲν . Ζεὺς δ’ ἐπιτιμήτω ἱκτάων τε ξένων τε , ξένιος . ὡς ξένισιν ἂμ’ αἰδοῦσιν ὀπλδεῖ . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεὺς οἴστρω καὶ φρόνῳ παρέδωκε τοὺς λόγους , οἴστρω μὲν , οἷς τὴν πλάνην εἰπὼν ἱκέτευσε , φρόνῳ δὲ , δι’ ὧν πτοῖσαι τὸν Κύ - κλωπα διὰ βασιλικῆς μεγαλοπρέπειας ἐπεχείρησε . Κῦκλωψ δὲ εἰς οὐδὲν ἱστορημὲς ὧν ἤκουσεν , αὐτὶς’ ἀμείκτω μὴλὰ θυμῷ . νήπιος εἶς , ὦ ξένε , ἢ τηλὸθεν αἰχλουθίας , ὡς μοι θεούς ἐπι - σεις . εἶτα καὶ διασέλλων τοὺς ὁμοφύλους , ὡς καὶ προεδήλωται , καὶ αὐτὸς μάλιστα οὕτω τὸν Ὀδυσσέα ἱκετεύειν φησίν . οὗ γὰρ Κῦκλωπες ἄνδρες αἰνύζου ἀλέγονται οὐδὲ θεῶν μεμάρησι , ἐπεὶ πολὺ φέρτεροι ἡμεῖς . οὐδ’ ἐν ἡμῶν ἄνδρες ἔχθους ἀλυσάμενος περιδοίμην οὔτε σοὶ οὐδ’ ἄλλων εἰ μὴ θεμὸς με καλεῖται . τοῦτο δὲ πανούργως εἶπεν ὁ μωρός , φιλανθρωπίας ἐπενέγκεν ὑποδείλῳν ἱλῖδα , ὡς διδὸν εἰ θεμὸς καλεῖται φασάμενος . διὸ καὶ ζητᾷ αὐτὸς μαθεῖν τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα εἰπὼν . * ἀλλὰ μοι εἴπ’ ὅπη ἵσχεις ὧν εὐρύα νῆα , ἵπου ἐπισχαστὴς ἢ καὶ σχιδόν . καὶ ὁ μὲν οὕτως ἤρη παρῆξεν , ἡμῶ δ’ οὐ λάθε φροῖν εἰδότα πολλά . ἀλλὰ μὴν ἀνθρώπων προσήκων δολίως ἐπίσσαι . νῦν μὲν μοι κατινάξ’ Ἰπασιδὸν πρὸς πύργου βαλόν , ἵνως ἤκουν ἱστίσας ἐπὶ πύργου γαίης , ἀφροῖ προσπελάσας . ἄναμος δ’ ἐκ πόντου ἐναιεν . αὐτὰν ἤγω σὺν τοῖδε ἐπίχθονον ὀλολόχου . Καὶ ὅσα χάνταξεν τὴν τοῦ Πολυφήμου ἀφροσύνην . πρὸ βραχίων μὲν γὰρ Ὀδυσσεὺς τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν πλάσων ἐν στίχους τέσσαρας οὐκ ἐμνήσθη νανηγίου , ἐπενέγκει δὲ στίχους αὐτὴς τέτρασι νανηγὸς γενέσθαι εἰπὼν καὶ ἀγνοῶν προσφωνήσας τουτέστιν ἡμᾶς ὧν φθίσας ἐλέ - λησεν . οὐκ ἐλέγχεται . αἴτιον δὲ ἡ δειλὰ τοῦ Ὀδυσσέως φράσις . μᾶλως γὰρ ἐλαβὴν εἶναι . καὶ εἰ μὴ χύνδων φανερὸν ἤραζεν ἤδη πεντοῦν ἀνίους ἤρη πλανηθῆναι ἄλλων ὁδῶν , ὅμως ἐνέμειν πως καὶ ἐκὶ τὸ κακὸν ὡς δυναθὲν ἀνδρα λαθεῖν ἀνθρώπου . Ἰστίον δὲ ὅτι ἀνδρὶ κατὰ θάλασ - σαν πλάσσει εἰπεῖν ἀφίστη τὸ , ἡμεῖς τοι ἀποπλεγχθέντες παντοίους ἀνίμοισι καὶ ἴχης ἵος τοῦ , οὕτω πον θεὸς ἤθελε μτιάσθαι . Ἀριστῶς δὲ ἐπανος τὸ , τοῦ δὴ νῦν γε μέγιστον ὑπονέ - ὅτι ἔδει μὲν τὸν Ὅμηρον ἐνταῦθα ἐκγράψαι ὅπως ἡσθὴν ὁ Κῦκλωψ , οἷον , ἡ μὲν γάρυξ αὐτῷ ἐρόχθει , δο οἱ δὲ ὁδόντες τραγῶ ἐτρι*ζον , αἱ δὲ γνάθοι ἐγνυσῶντο εἰς ὀχον , οὕτωσε δὲ ἐκινούντο , ὁποία τις ἐπὶ Ἡρα - κλέους ἐγραφε . ὁ δὲ χαμικωτέρας διασκευὴς ταῦτα κριών νῦν μὲν ἐφῃ τὰ εἰρημένα . ἐφῆξὶς δὲ στίχον ἕνα λαβὼν ἐκ τῶν προηγουμένων τόν , αὐτῷ ἐπαιδὶ σπέσσε πορισάμενος τὰ ἄ ἔργα , προσθεὶς δὲ καὶ ἐπίρον τῶν προσαγῶς ὁπθὲντα τό , σὺν δὺν μάρμας ὀπλίσασθω δείπνον , καὶ τοὺς τοιού - τους δύο στίχους δευτερώσας ἐν τοῖς καθῆξις , οὐχ ἐθὲλα περιγράψασθαι εἰς πλεῖον καὶ τὸν τρόπον τῆς θηριώδους βρώσεως τοῦ Κῦκλωπος . παραδεισὶν * δὲ τῇ λοντωδὴ βρώσει καὶ ἱστορίαν Κελτικὴν ἀπεν-δο θυνομένην πρὸς Κυκλώπιον σχῆμα . λέγεται γὰρ ὅτι Κελτοὶ πρὸ πολλὰ ἐν ὕδασι σκενίασαντες καὶ ὑπὸ ἐπ’ ἀνθρώπων ἢ ὀψελίσκων προσμένονται αὐτὰ καθαρῶς μὲν , λοντωδῶς δὲ , ταῖς χερσὶν ἀμφοτέ - * ραις αἰρῶντες ὅλα μῆλη καὶ ἀποδάκνοντες , ἐὰν δὲ τι ἢ δυσἀπόσπαστον , μαχαίρῳ μικρῷ παρατέμνον-1630 τες ὁ τοῖς κολεοῖς ἐν ἰδίᾳ θίγῃ παρακάπται . τοῦτο δὲ δήλον ὡς οἱ μὲν παραξίφιδα καλοῦσιν , οἱ δὲ ἐγχειρίδιον . ἐπὶ μυηστίων καὶ ὡς οὐ μόνον Κῦκλωψ καὶ Λαιστρυγόνες ἀνθρωποφαγίης ἐμιλέτων , ἀλλὰ καὶ ἕτεροι πολλοί . ἐν γοῦν τοῖς ὑστερον κατ’ ἀνδρα τοιούτοι διαβέβληνται καὶ τις Λαρίβας κατὰ Λογί - λοχον καὶ χωμοῦδὶ Κλεόδημος καὶ Πεισανδρος . ἀλλ’ αὐτοὶ μὲν * ἴσως ἀστείουω χερὶν ἀνθρωποφαγίαν ἐκωφῆθησαν ὡς πολυγάμοι . καθὰ τις καὶ ἰχθύας . οἱ πολλοὶ ἐτιμῶντο , ἀνθρωποφαγίους ἐπε πρὸς τινα ὁμοιότητα τῶν τοῦ Θρακὸς Λυκόδους ἀνθρωποφαγῶν ἱππῶν , ὡς τὰς περιοσίας τῶν τριφόντων κατασπῶντας οἷα ἐκίνους αὐτούς . Καμύσης δὲ , βασιλεύς Λυδῶν , γέρως καὶ πολυπότης ὢν νυκτὸς ποτε τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα κατακρονογῆσας ἔφαγεν . ἐπειτα πρωὶ εὑρὼν τὴν χεῖρα τῆς γυναικὸς ἐνοῦ - σαν ἐν τῷ στόματι ἑαυτὸν ἀπέσφαξεν , ἀμυδότην τῆς πράξεως γινομένης . συντά*τοιο δ’ ἄν τοιούτοις καὶ ὁ φορῶπαστος Κρόνος εἴτε μυθικὸς εἴτε ἀνθρώπος . Τὸ δὲ ἱταρὸς ἐπὶ χείρας ἱλλαν , ἐφάρη μὲν καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , ἐπ’ ὀνείσα προκείμενα χείρας ἱλλαν . ἱταροῦν δὲ ἔχει σύνταξιν κατὰ δοτικὴν . δέδωκε δὲ ἀφομοιῶν τοῖς ὑστερον λέγουσιν ἐπὶ βίας τό , χείρας ἐπὶβαλε . Τὸ δὲ ὥστε σκίλακας , τὸ ῥωμαλέων δηλοῖ τοῦ Πολυφήμου , ὡς οὕτω ποιήσας ἐκ ποδῶν αἴρων τοὺς ἡρωϊκοὺς ἄνδρας τῇ γῇ προσήρασεν εἰς ὀλεθρον . Ὅτι ἀμυχανοῦντων ἰδίων τό , ἡμεῖς γλαϊοντες ἀνισχύομεν θεῷ χείρας , σχέ*τλια ἐγὼ δοῶντες . ἀμυχανὴ δ’ ἔχε θυμόν . Ὅτι τό , αὐτὰρ ἐπὶ Κῦκλωψ μεγάλην ἐμπλήσατο νηδὺν ἀνθρώμα χρείᾳ ἔδων καὶ ἐπ’ ἀχρητον γάλα πίνων , καὶ’ ἐπτοσθ’ ἀντροῦ ταυσαμένος διὰ μῆλων , ἐστι παρωδηθῆναι οὕτω πως εἰς μεθύντα . αὐτὰρ ἐπὶ μεγάλ’ μ’ ἐμπλήσατο νηδὺν ἔδων καὶ ἐπ’ ἀχρητον μέδυν πίνων καὶ’ ἐπτοσθ’ οἴσω ταυσαμέ - νος . δύνεται δὲ τό , ἀνθρώμα χρεία ἔδων , καὶ εἰς διαβολὰ ἢ συχοφάντην ληθῆναι , οἱ καὶ αὐτοὶ ἀν - θρωποφαγίαν ἄν λέγοιντο . Τοῦ δὲ μεγάλην ἐμπλήσατο νηδύν , ἔχει φράσαι καιρώτερον . εἴρηται δὲ ὡς ἐπὶ πολυχανδοὺς ἀγγείου τινὸς τό , μεγάλην νηδύν . Ἀχρητον δὲ γάλα λέγει , ἐν ᾧ ἐστιν ἐπὶ το τυρώδες καὶ * τὸ ἰλαϊώδες καὶ τὸ ὀρώδες . Τὸ δὲ ταυσαμένος διὰ μῆλων , ταν-40 τόν ἴστι κατὰ τὸν Ἀθηναίων τῷ διὰ πάντων τῶν μῆλων . ἵνα δηλοῖ ἱμαρτικοῖς εἶπον συλλογιστικῶς , τὸ τοῦ Κῦκλωπος μέγεθος . οὕτω δὲ φησι καὶ τὸ διὰ νυκτὸς ταυτὸν ἔστιν ἴψ , δι’ ὅλης νυκτός . πάντως δὲ τὸ ταυσαμένος διὰ μῆλων , ἄλλον τρόπον ταυάποδα εἶναι τὸν Κῦκλωπα βούλεται ἢ παρ τό , μῆλα ταυαύποδα . ἐνθα Ἀπολλόδωρος τετραμείνον τοῦ ὁ εἰς ὕ , σκοπητὴν εἰ καὶ ἱναίδη τροπήν ὁμοίως ἔχει ὡς ἐξ αἴρου βαινόσα . πάγην γὰρ τις ἐστὶ φρασι γινομένη ἐν δυσσερείᾳ , φθεῖρουσα κακοποιός . ὡς εἶναι κατὰ τὸ ἐντελὲς ἀπροσῆκον αὐτήν . Ὅτι ταυσαμίνον τοῦ Κῦκλωπος μετὰ πλησμονῆν ἱδοῦ - λευσαν ὡς τῶς Ὀδυσσεὺς ἀνελὼν αὐτόν . καὶ ἡν μὲν εὐχερέστερον τοῦτο τοῦ ἐπιηλώσσαι . ὅτι δὲ οὐκ ἡν ἐλπίς ἐτι σωθῆναι διὰ τὸν πομαζόντα ἱλίζανον λίθον τοῦ θύρω , δευτέρως γίνεται σωφροσίας φροντίδος τῆς κατὰ τὴν τύχασιν καὶ οὕτω προσιώζεται . φησὶ γοῦν . τὸν μὲν ἐγὼ βούλευσα κατὰ μεγα - λήτορα θυμόν , ἄσσον ἱὼν ξίφος οὐκ ἱνασάμενος παρὰ μικροῦ , οὐτάμενα πρὸς στήθος , ὅθι φρίνες ἱπαρ ἔχουσι . χειρ’ ἐπιμασσάμενος . ἕτερος δὲ με θυμὸς ἔρραν . αὐτοῦ γὰρ ἄν φησι καὶ ἄμμες ἀπολώ - μεθ’ αὐτὸν ὀλεθροῦ . οἱ γὰρ * κιν δυνάμεθα Θυράων ὑψηλάων χειρὸν ἀπόσασθαι λίθον ὁ θύρωι ὧν προσέθηκε . Καὶ ὅνα ὡς ἐπαντὶ καὶ νῦν ἀγθυνότως παρὰ τοῖς ξίνοις ἱαντὸν Ὀδυσσεὺς ἐπὶ οἰκία συστάσει μεγαλήτορα θυμὸν εἴσω ἔχειν . Τὸ δὲ βούλευσα , ἐνεργητικῶς καὶ νῦν ἱφέθη , ὅτιρ οὐκ
Lemmas: θρομαω λευκός γάλα πλεκτός ἐν ταλαφοις ἀμφιέννυμι κατατίθημι . ἐγώ δέ αὐτω ἵστημι ἐν ἄγρις ὁρμάω ὁ εἰμί πίομαι . πᾶς δέ λέγω ὁ οὖς καί ὁ αἴξ , ἀποδίδωμι πρός ὁ μῆλον γενικός . μῆλον γάρ ὁ τε αἴξ καί ὁ ὄες . πρόειμι γοῦν εἴρω . ἐγώ γε γλυκός μῆλον πᾶς κατά μοῖρα , καί ἔχω , τρίς ὁ αὐτός φράζω ἔννοια ἐν ὁ φραφωδίᾳ οὗτος ὁ αὐτός λέξις , οὖον μόνος διά ὁ σχεδιάζω ἀλλά καί διά ὁ φράσις κατανυστοχίαν , καί μηδέ ἐνταῦθα ἐθέλω φιλοτιμέομαι εἰκῇ . εμβοροος δέ ὁ Κούριον τέκνον λέγω , ἀπειναντίες ὁ συνήθεια . ὁ μέν γάρ εμβοροος λέγω ὁ ἐντός ὁ γαστροῦς βρῶνον , ὅς εἰμί ζῶ καί θάλλω , βρῖφος δέ ὁ ἐκκίνημα ὁ γαστροῦς . Ὅμηρος δέ ὁ κουρύλος ἐνταῦθα γαλαθηρόν εμβοροος εἶπον βρῖφος ἐν Ἰλιάς λέγω οὖον ὁ εἰς φάος ἤδη προσάγω δο ἀλλά ὁ κατά γαστροῦς ἔτι φρομενω , ἐν ὁ , ἡμίονος βρῖφος * κενόω . ὁ δέ ἐπί εμβοροος ἵημι ἐκάδιος , ἀντί ὁ ὑφή καί ὑποτίθημι ὁ αμειλχιτις ὁ γαλαθηρά . ὅς λαμβάνω Θεόκριτος φημί , ὁ , μοῦσχος βοών ὑφίημι . ὁ δέ θρομαω , ἀντί ὁ , πλέκα . ὧδε καί τροχαλὶς τυρός . καί τρώμη κῦμα . καί τροφή ὁ τροφή , ὁ καί πυρά . ὁ ἀκμὼς δηλαδή ἀναστρέφω οιωνός πήγνυμι . θρίξ δέ φημί ὁ θρόψαι . δηλόω γάρ , ὁ τρόχις δίδωμι , καί ὁ ἕψω . καί οὗτος , ὁ πίνω ὧδε καί ὁ θρόμβος . ὁ δέ γάλα , πλεονασμός ἔχω ὁ χ . οὖον γάρ εἰμί εὐθύς εἶπον αὐτός ὁ , γάλαξ . ἐπεί μηδέ εἰμί ὁ ξ τελικός οὐδέτερος ὄνομα , εἰμί καί ἐμμεσιν εὐθύς τοιοῦτος ὁ κατά ἀναιρέω γαλαξίας κύκλος δίδωμι , καί ὁ εὑρίσκω δοτικός πληθυντικός ὁ γάλα . ἐπί ὅς δῆλος ὅτι ὁ χ τ κάπτω ἐν ὁ γάλα ὁ δοτικός ὁ παλαιός τρέπω μέν συνήθης ὁ τ εἰς Σ , κεράννυμι δέ ὁ χ Σ εἰς ξ ποιέω ὁ γάλα . ἐκ οὖον καί ὁ γαλαξίας γίγνομαι δοκέω . Τῶς γε μήv ὁ ὁ γάλαξ λέγω διά ὁ χ κλίνω αὐτός πλεονάζω δοκέω ὁ ταῦ . ὡς γάρ ἄναξ ἄναξ ὧδε καί λυοσχος ἀναχέω καί ἀνάγω ἐπίρρημα ὁ εἰμί ἐπιμελής , καί πλεονασμός ὁ τ ἄναξ , οὗτος καί γάλαξ μονήρης ὁ εὐθύς γάλα γάλα . οὖον χρῆσις καί ἐν ὁ , γά*λακτι δέ κέλομαι ἄνθος . ὁ δέ τοιοῦτος φαίνω λέγω ὡς ὁ μέν γυνή εὐθύς σάττω εἰμί , κεῖμαι δέ ὁ πλεγαίας πτῶσις ἐν χρῆσις οὗτος καί ἐπί ὁ γάλα γίγνομαι . σιγάω μέν γάρ ὁ ὁράω , λαλέω δέ ὁ μετά αὐτός . γάλαξ μέν γάρ οὐ ἐκφωνέω , ὁ δέ ἐφεξῆς αὐτός χρηστός εἰμί . ὅτι2 δέ καί ἰσοσύλλαβος κλίνω ὁ γάλα ὁ γάλα , ἐν ὁ ὁ γραμματικός Ἀριστοφάνης κεῖμαι , ὅπου φημί ἐκεῖνος καί ὅτι ὁ δοχή καί ὑπόληψις δοχός ὁ Καλλίμαχος εἴρη , χάσκω , ὁ γε ἐγώ δοχός , ἠχέω ὁ ἐμέω δοκέω . καί τός ἔρος , βάδος ὁ βάδισις . καί ὅτι εὑρίσκω καί ὁ πρόσωπον ἀντί ὁ , πρόσωπον . καί οὐδείς τίς οὗτος ἡγός πείθω εἰμί , ἀλλά πᾶς ἰσπούδασται . ὅτι δέ ὁ γάλα εἰς ξ δοκέω λήγω , πιστόω Ἡρωδιανός καί ἀπό σύνθετος ὁ ἀρτιγάλαξ καί ἀπό πληθυντικός δοτικός ὁ γάλα . Ταλάφους δέ λέγω , οὖς φθάνω φημί Ταφοῦς , ἀλλοῖος δηλαδή εἰμί παρά ὁ ὁ Ἑλένη , περί ὅς προδηλόω . ὡς καί κάλαθος ὡς εἄν ἐθέλω . οὖον ἐτυμολογία , παρά ὁ κᾶλον ὁ εἰμί ξύλον καί ὁ θέω , ὁ εἰμί γυρόω . ἄρα οὖον καί ὁ ἐν ὁ έξειμι πως , ὀλοός . κᾶλον γάρ θέω κυκλιοοραω ἀποτελέω κακάθους οἶος καί ὁ ὁ Ἡμιτρος , οὖς ὀρχέομαι μύ*θος ἐν τις τελέω Ἡμιτροσεκῆ . ὁ δέ ἀμφιέννυμι , ἀντί ὁ συναιρέω Χρυσίς καί συνάγω , ὡς καί Ὀδυσσεύς φύλλον ἐπαμφισάμενος καλύπτω . καί Πρίαμος ἐπαμφισάμενος χώνη καταπλάσσω . ἐνταῦθεν καί ὁ ὁ σπόριμος Άμπος συναγωγή τις διά χείρ καί αὐτός εἰμί . κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί ὁ εἰμί κατά λόγος κάλλος ἐν τέλος στίχος , φημί γάρ . ὁρμάω ὁ εἰμί πίομαι καί ὁ ποτιδύρον εἰμί . ὅτι2 σπουδή φράζω ὁ , ἀτάρ ἐπεί σπύσε πονέω ὁ ὅς ἔργον , καί τότε δή ποιέω ὅδε τίς . ὅτι2 καί ἕπερ ὁ Νέστωρ ἐρωτάω ὁ ξένος , οὗτος κάταυθὴν ὁ Κύκλωψ ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς . καί κεῖμαι φημί ὁ παλαιός καλός ἐνταῦθα ὁ στίχος ἐκεῖνος . διό καί ἀστόριον οὐδέ πρόκειμαι αὐτός , διά ὅς ὁ ἕπω ἐκφωνέω . δηλόω δο γάρ ὁ σημεῖον ὁ ἀστόριον , * ὡς ἄρδω ἐν ὁ τόπος κεῖμαι ὁ ἔπος καί οὐ ἐλλάμπω . εἰμί δέ ὁ σημεῖον ὁ ἀστόριον ὡς καί ἄλληγοῦ φράζω διά ὁ χ στοιχεῖον , τρώγω στάζω κατά ὁ ὁ γράμμα - ἐπίχαζι , οὗτος χ εἰμί δέ ὁ ὁ κικλωψ ἐρώτησις οὗτος . ὁ ξένος τίς εἰμί . Πυθήν στι*τε . καί έξειμι ὡς ἐν ὁ γε φωνωδία γράφω . βαρύφθογγος δέ ὡς οἶδα ἐάν ὁ Κικλῶψ . διό ἄν ἱλαρός προσάγω , ὅμως διάνος ἐάν ὡς δηλόω καί Ὀδυσσεύς , εἶπον . ὡς φημί , ἐγώ αὖος τε κατακλάω φίλος ἦτορ , δύο φθόγγος τε βαρύς αὐτός τε Πέλωρος . ὁ πρωτότυπος εἰμί ὁ πελώριος ὡς καί ὁ αὐτώλης καί ὁ ἔκπυρος , ὁ αὐτωλίου καί ἔκπυρος . Ὅρας δέ ὁ , ἐγώ δέ καταλιμπάνω ἦτορ δήω . ὅτι οὖον καί ἀολοχωρανὲς δοκέω , ἀλλά ὅμως πέρνημι καί αὐτός κα*τελλή-10 Λῶς ὁ καιρός καί ὁ δειλία , ἐπάν μή δύναμαι ὁ φρόνησις κρατέω ὁ δείδω . καί νῦν μέν ὁ ἀναλ - Λάγη ἀπό δοτιχεω γίγνομαι εἰς γενικός , ἀλλαχοῦ δέ ἀνάπαλιν ἀπό γενιχεω εἰς δοτικός , ὡς ἐν ὁ , ὡς ὁ ὕπνος ἀπό βλεφαρίς ὄλλυμι νύξ φιλέω . καί , Ἀχιλλῆρος δλοῦν κῆρ γλυκύς γόος Ἀχαιός δρομόω . ὥσπερ γάρ δρομόω εἶπον . καί , ὁ δέ αὖος ὁ λύω γυνή καί φίλος ἦτορ , σῆμα ἀνε - γιγνώσκω . ὁ τοίνυν δήω οὐ ἐν εἶμαι , ὡς φύω οὐλόω , οὖον μόνος διά ὁ καί μιμητικός φρά - ἵημι καί * ἀντιπτωτικῶς , ἀλλά καί διότι ἀσφαλής ὁ πλεγματικεω πρός σύνταξις καί ἀσύντονος σημειόω δέ ἐν ὁ ἐρωτάω ὁ Κύκλωψ , ὅτι οὐδείς ὁ θηριώδης , τίς τε ὁ κατά πως - ὁ τις ναυτίλλομαι καί ὁ ὡς ἄγω πλανάω . καί ὅτι ἀληθής οὔτε δίκη οὐδείς οὔτε θέμις , οὔτε ξένος προσεῖπον καί δηλόω καί εἰδοί τίς πρός εἰμί ὁ ξένιος , ἀΐτας ὁ ξένος δήω διατάσσω . ἔοικα δέ παιδεύω Ὅμηρος καί σής τραγικός ὑπόκρισις καταφρονέω , παραγγέλλω κατά φωνή φθογ - γος ἀναγιγνώσκω ὁ χωρίον ὁ ὁ * Κύκλωψ πῶσις . ὁ δή καί εἰμί διαφορά ὁ παρά ὁ Νίστω οὗτος στίχος καί ὁ παρά ὁ Κύκλωψ , ὁ κατά ὑπόκρισις δηλαδή ἀνάγνωσις . Νίστω μέν γάρ εἶπον ἐν αὐτός , ὡς ἐκεῖνος φράζω εἰδοί . ὅς καί ἀπό γλῶσσα μέλι γλυκύς ῥέω αὐτός . Κύκλωψ δέ λέγω δύναμαι , εἰμί δέ φθόγγος ὁ φθογγή σύστοιχος . ὡς καί ὄνος ὁ ὀνίνημι . καί χόλος ὁ χολή . φύω δέ καί πρό οἴζω ἢ φθογγή ἐν ὁ , αἰτέω τε φθογγή οἴζω τε καί αἴψον . ὅτι2 Ὀδυς - Σεύς ὁ τε ἐκ Τροία πλάνη αὐτός ἐπίτιμος κεφαλαιώδης καί ὁ Κύκλωψ δέ περίφρων οὖον μόνος εἰς οἶκτος αἰτέω ἀλλά καί ἱκετεύω φημί . ἐγώ ὅς Τροίηθεν ἀποπλέκω Ἀχαιός , παντοῖος Αρός - ξενότιμος ὑπό μέγας κῆτος θάλασσα οἰδέω ἱκανός , ἀλλά ἐάν ὁδός ἄλλος χένθη ἔρχομαι . οὗτος πως Ζεύς ἐθέλω μέτειμι , ἄνω δέ αρειδιος Ἀραμύνορος Ευρυμέδα εἰμί . ὁ δή νῦν τε μέγας ὑπονάνιον κλύς εἰμί . τόσος γάρ διαφεύγω πόλις καί ἀπόλλυμι άσος πολλοῦς . εἶτα ικτισχοτερος λέγω φημί . ἐγώ δέ φαίνω ὁ σός γονεύς ὁράω τουτέστιν ἱκετεύω , αἰτὶ πόρος κοινός ἢ καί ἄλλως ὅς δωτήρ , ἄθεμ-ις ξένος θέμις εἰμί . ὁποῖος δηλαδή καί σύ ὀνομάζω ἐγώ . καί παύω ὁ ἱκτείαν , ἐπαίρω , ἀλλά αἰδέομαι φρίσσω θεός , ἱκέτης δέ ὅς εἰμί . Ζεύς δέ ἐπιτιμάω ἱκτάων τε ξένος τε , ξένιος . ὡς ξένισις ἅμα αἰδέω ὀπλδεῖ . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς οἶστρος καί φρονέω παραδίδωμι ὁ λόγος , οἶστρος μέν , ὅς ὁ πλάνη εἶπον ἱκετεύω , φρονέω δέ , διά ὅς πτοέω ὁ κύ - κλώψ διά βασιλικός μεγαλοπρέπεια ἐπιχειρέω . Κύκλωψ δέ εἰς οὐδείς ἱστορημὲς ὅς ἀκούω , αὐτός ἄμικτος μῆλον θυμός . νήπιος εἰμί , εἰμί ξένος , ἢ τηλόθεν αἰχλουθίας , ὡς ἐγώ θεός ἐπι - Σέις . εἶτα καί διάσελο ὁ ὁμόφυλος , ὡς καί προδηλόω , καί αὐτός μάλιστα οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς ἱκετεύω φημί . ὅς γάρ Κύκλωψ ἀνήρ αινυζεω ἀλέγω οὐδέ θεός μαραίνω , ἐπεί πολύς ἀγαθός ἐγώ . οὐδέ ἐν ἐγώ ἀνήρ ἔχθος ἀλύω περιδέω οὔτε σύ οὐδέ ἄλλος εἰμί μή Θέμος ἐγώ καλέω . οὗτος δέ πανοῦργος εἶπον ὁ μωρός , φιλανθρωπία ἐπιφέρω ὑποδειλόω ἱλῖδα , ὡς δίδωμι εἰμί Θέμος καλέω φημί . διό καί ζητάω αὐτός μανθάνω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς εἶπον . * ἀλλά ἐγώ εἶπον ὅπῃ ἴσχω ὅς εὐρύς ναῦς , ἶπος ἐπισχαστὴς ἢ καί σχιδόν . καί ὁ μέν οὕτως Ἥρα παράγω , ἀμάω δέ οὖον λανθάνω φρέω οἶδα πολύς . ἀλλά μήv ἄνθρωπος προσήκω δόλιος πίσσα . νῦν μέν ἐγώ κατινάξ’ Ἰπασιδὸν πρός πύργος βάλλω , ἰνέω ἀκέω ἵστημι ἐπί πύργος γαῖα , ἀφρός προσπελάζω . ἄναμος δέ ἐκ πόντος νάω . αὐτός ἡγός σύν ὅδε ἐπίχθονος ολολοχος . καί ὅσος χάνταξεν ὁ ὁ Πολύφημος ἀφροσύνη . πρό βραχύς μέν γάρ Ὀδυσσεύς ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία πλάσσω ἐν στίχος τέσσαρες οὐ μιμνήσκω νανηγίου , ἐπιφέρω δέ στίχος αὐτός τέσσαρες νάσσω γίγνομαι εἶπον καί ἀγνοέω προσφωνέω τουτέστιν ἐγώ ὅς φθίω ἐλὲ - λανθάνω . οὐ ἐλέγχω . αἴτιος δέ ὁ δειλός ὁ Ὀδυσσεύς φράσις . μῆλον γάρ λαβή εἰμί . καί εἰμί μή χύνδων φανερός ἐράω ἤδη πενθέω ἄνιος Ἥρα πλανάω ἄλλος ὁδός , ὅμως ἐνεμέω πως καί ἐπίτεξ ὁ κακός ὡς δύναμαι ἀνήρ λανθάνω ἄνθρωπος . ἱστίον δέ ὅτι ἀνήρ κατά Θαλῆς - σάω πλάσσω εἶπον ἀφίστημι ὁ , ἐγώ ὅς ἀποπλέκω παντοῖος ανιμοις καί ἴχης Ἴος ὁ , οὗτος πως θεός ἐθέλω μέτειμι . Ἀριστῶς δέ Ἐπάνος ὁ , ὁ δή νῦν γε μέγας ὑπονέω - ὅτι ἐσθίω μέν ὁ Ὅμηρος ἐνταῦθα ἐκγράφω ὅπως ἀείδω ὁ Κύκλωψ , οἷος , ὁ μέν γάρυξ αὐτός ῥοχθέω , δο ὁ δέ ὁδόω τρώγω ἐτρι*ζον , ὁ δέ γνάθος εγνυσαω εἰς ὄχος , οὐτάω δέ κινέω , ὁποῖος τις ἐπί ἆρα - κλέος γράφω . ὁ δέ χαμικωτέρας διασκευή οὗτος κριός νῦν μέν φημί ὁ εἴρω . ἔφεξις δέ στίχος εἷς λαμβάνω ἐκ ὁ προηγούμενος ὁ , αὐτός παῖς σπένδω πορίζω ὁ ὅς ἔργον , προστίθημι δέ καί ἐπίρον ὁ προσάγω ὁράω ὁ , σύν δύω μάρμας ὁπλίζω δεῖπνον , καί ὁ οιὁ - ὁ δύο στίχος δευτερόω ἐν ὁ καθήκω , οὐ ἐθέλω περιγράφω εἰς πλείων καί ὁ τρόπος ὁ θηριώδης βρῶσις ὁ Κύκλωψ . Παραδείσι * δέ ὁ λοντωδὴ βρῶσις καί ἱστορία Κελτικός ἀπεν-δο θύνω πρός Κυκλώπιον σχῆμα . λέγω γάρ ὅτι Κελτοί πρό πολύς ἐν ὕδωρ σκενίασαντες καί ὑπό ἐπί ἄνθρωπος ἢ οψελισκω προσμένω αὐτός καθαρός μέν , λοντωδῶς δέ , ὁ χείρ ἀμφοτέ - * Ραΐς αἱρέω ὅλος μήλη καί ἀποδάκνω , ἐάν δέ τίς ἢ δυσαπόσπαστος , μαχαιρόω μικρός παρατέμνω αἱρέω ὁ ὁ κολεός ἐν ἴδιος θιγγάνω παρακάμπτω . οὗτος δέ δῆλος ὡς ὁ μέν παραξίφιδα καλέω , ὁ δέ ἐγχειρίδιον . ἐπί μυηστίων καί ὡς οὖον μόνος Κύκλωψ καί Λαιστρυγών ἀνθρωποφαγία μιλέω , ἀλλά καί ἕτερος πολύς . ἐν γοῦν ὁ ὕστερος κατά ἀνήρ τοιοῦτος διαβάλλω καί τις λαριβαινω κατά Λογίς - λόχος καί χωμοῦδὶ Κλεόδημος καί Πείσανδρος . ἀλλά αὐτός μέν * ἴσως ἀστεῖος Χέριν ἀνθρωποφαγία κωφάω ὡς πολύγαμος . καθά τις καί ἰχθύς . ὁ πολύς τιμάω , ἀνθρωποφαγίους ἔπω πρός τις ὁμοιότης ὁ ὁ Θρᾷξ λυκοδιδωμι ἀνθρωποφάγος ἵππος , ὡς ὁ περιοσιος ὁ τρίβω κατασπάω οἷος εκινοος αὐτός . καμυσος δέ , βασιλεύς Λυδός , γέρας καί πολυπότης εἰμί νύξ ποτός ὁ ἑαυτοῦ γυνή κατακρονογῆσας ἐσθίω . ἔπειτα πρωί εὑρίσκω ὁ χείρ ὁ γυνή ἕνος - σάω ἐν ὁ στόμα ἑαυτοῦ ἀποσφάζω , αμυδιδωμι ὁ πρᾶξις γίγνομαι . συντά*τοιο δέ ἄν τοιοῦτος καί ὁ φορῶπαστος Κρόνος εἴτε μυθικός εἴτε ἄνθρωπος . ὁ δέ ἱταρὸς ἐπί χείρ ἱλλαν , φᾶρος μέν κατά ὁμοιότης ὁ , ἐπί ὀνίνημι πρόκειμαι χείρ ἱλλαν . ἱταροῦν δέ ἔχω σύνταξις κατά δοτικός . δίδωμι δέ ἀφομοιόω ὁ ὕστερος λέγω ἐπί Βίας ὁ , χείρ ἐπιβάλλω . ὁ δέ ὥστε σκιλακαω , ὁ ρωμαλέος δηλόω ὁ Πολύφημος , ὡς οὗτος ποιέω ἐκ πούς ἀείρω ὁ ἡρωϊκός ἀνήρ ὁ γῆ προσαίρω εἰς ὄλεθρος . ὅτι2 αμυχανοω ἴδιος ὁ , ἐγώ γλαιειμι ἀνισχύω θεός χείρ , σχέ*τλια ἐγώ δοῶντες . ἀμυχή δέ ἔχω θυμός . ὅτι2 ὁ , ἀτάρ ἐπί Κύκλωψ μέγας ἐμπίπλημι νηδύς ἀνθρώμα χρεία ἐσθίω καί ἐπί ἀχρητον γάλα πίνω , καὶι πέτομαι ἄντρον ταυσαμένος διά μῆλον , εἰμί παροράω οὗτος πως εἰς μεθύω . ἀτάρ ἐπί μέγας εἷς ἐμπίπλημι νηδύς ἐσθίω καί ἐπί ἀχρητον μέδυν πίνω καὶι πέτομαι φέρω ταυσαμος - Μύκονος . δύο δέ ὁ , ἀνθρώμα χρεία ἐσθίω , καί εἰς διαβολή ἢ συχοφαντος λανθάνω , ὁ καί αὐτός εἰς - θρωποφαγια ἄν λέγω . ὁ δέ μέγας ἐμπίπλημι νηδύς , ἔχω φράζω καιρός . εἴρω δέ ὡς ἐπί πολυχανδής ἀγγεῖον τις ὁ , μέγας νηδύς . Ἀχρητον δέ γάλα λέγω , ἐν ὅς εἰμί ἐπί ὁ τυρώδης καί * ὁ ιλαιωδη καί ὁ ορώδης . ὁ δέ ταυσαμένος διά μῆλον , ὅς ὁ ἴσις κατά ὁ Ἀθηναῖος ὁ διά πᾶς ὁ μῆλον . ἵνα δηλόω ιμαρτικοιξ εἶπον συλλογιστικός , ὁ ὁ Κύκλωψ μέγεθος . οὗτος δέ φημί καί ὁ διά νύξ τατός εἰμί ἴψ , διά ὅλος νύξ . πάντως δέ ὁ ταυσαμένος διά μῆλον , ἄλλος τρόπος ταυαπους εἰμί ὁ Κύκλωψ βούλομαι ἢ παρά ὁ , μῆλον ταυαυπους . ἔνθα Ἀπολλόδωρος τετραμείνον ὁ ὁ εἰς ὗ , σκοπητὴν εἰμί καί ἱναίδη τροπή ὁμοίως ἔχω ὡς ἐκ ἀείρω βαίνω . πήγνυμι γάρ τις εἰμί φράσις γίγνομαι ἐν δυσσερείᾳ , φθείρω κακοποιός . ὡς εἰμί κατά ὁ ἐντελής απροσηκος αὐτός . ὅτι2 ταυσαμίνον ὁ Κύκλωψ μετά πλησμονή ἰδού - λεύσσω ὡς Τῶς Ὀδυσσεύς ἀναιρέω αὐτός . καί ἐάν μέν εὐχερής οὗτος ὁ ἐπιηλώσσαι . ὅτι δέ οὐ ἐάν ἐλπίς ἔτι σῴζω διά ὁ πομαζοειντα ἱλίζανον λίθος ὁ Θυρώ , δύο γίγνομαι σωφροσίας φροντίς ὁ κατά ὁ τύχασις καί οὗτος προσιωζω . φημί γοῦν . ὁ μέν ἐγώ βουλεύω κατά μέγας - λήτορα θυμός , Ἄσσος ἐγώ ξίφος οὐ ἱνασάμενος παρά μικρός , οὐτάω πρός στήθος , ὅθι φρίνες ἱπαρ ἔχω . χείρων ἐπιμαίομαι . ἕτερος δέ ἐγώ θυμός ῥαίνω . αὐτός γάρ ἄν φημί καί ἡμεῖς ἀπόλλυμι - μετά αὐτός ὄλεθρος . ὁ γάρ * κίς δύναμαι θύρα ὑψηλός χείρων ἀφίημι λίθος ὁ θυρόω ὅς προστίθημι . καί αἵμων ὡς πᾶς καί νῦν αγθυνοος παρά ὁ ἵκω ἱαντὸν Ὀδυσσεύς ἐπί οἰκίον σύστασις μεγαλήτωρ θυμός εἴδομαι ἔχω . ὁ δέ βουλεύω , ἐνεργητικός καί νῦν ἵημι , ὅτιρ οὐ