eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1661
αὐτὸν δ' ἐνθὰ δ' ἔχουσα δολοφρονέουσα κέλευεῖς ἐς * Θαλαμὸν τε ἰέναι καὶ σῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς , ὅφρα με γυμνοθέντα κακὸν καὶ ἀνήγορα θείης , ὡς καὶ προγέγραπται . οὐδ' ἂν ἔχοις θέ - λειν καὶ τὰ ἕξης , ἐν οἷς Κίρκη μὲν ἀπόμνηται μὴ τι κακὸν βουλεύσειν ἄλλο τῷ Ὀδυσσῇ , αὐτὸς δ' ἐπι - βαίνει τῆς κατ' αὐτὴν εὐνῆς , οὐ πάντη ἀπαξιώσας , ὡς καὶ προσδηλώθη , τὴν ἡδονὴν , ἀλλ' ἀσφαλίσά - μενος ἑαυτὸν φιλοσόφως εἰς τὸ σωφρόνως καὶ ἀβλαβῶς μετ' αὐτῆς γενέσθαι . Ὅρα δὲ ὡς καὶ ἐνταῦθα παυτέρον ἀπὸ τοῦ γὰρ συνδίομου ἤρξατο , οὐ μετὰ τέσσαρας στίχους ἢ ἀπόδοσις ἐν τῷ , οὐ * δ' ἂν ἔχοις θέλειν . Γίγνοιτο δὲ καὶ τὴν περιφρόνησιν ἐνταῦθα ἔστι νοῆσαι τὴν ἐκ τοῦ ἀποθεῖναι τὸ ἴσον . ὅπερ ἀφολισμὸν ἔοικε γιγνομένην . διὸ καὶ ἐπίχεται τὸ , κακὸν καὶ ἀνήγορα θείης , ὅπερ ἐκ παραλλήλου τὸν δεῖλον δηλοῦσιν , ὁποῖον δηλαδὴ καὶ οἱ ἐν δαινοῖς ἄπολοι . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ τόπῳ τέθασεν Ὅμηρος καὶ τὰ ἐκ τοῦ ὁμοῦ ὁμοῦς πρωτοτύπου καὶ τὸ ἐκείθεν παρά - γωγον ὁμνῦν . δῆλον γὰρ ὡς καὶτὰ σὺν πολλοῖς ἄχω ἄχνω ἄχνυω ἄχνυμι , ὡς καὶ ἡ Ἑλιάς ἐδήλωσεν , οὕτω καὶ ὁμῶ ὁμωῦ ὁμνῦω ὁμνυμι . τοῦ δὲ ὁμοῦ ὁμοῦς πολλῶν ὄντων συνθέτων , ἐνθυμητὸν ἐνταῦθα τὸν συγγραφέτην . περὶ οὗ φασίν οἱ παλαιοὶ ὅτι συναιότης μὲν ὁ κατὰ τοῦ δήμου ἀποστάμενος , ξυναγω - γεῖς δὲ ὁ τοὺς τοιούτους ὑποδεχόμενος . ἔτι δὲ καὶ τὴν ἀντιωμοσίαν καὶ τὴν ὑπωμοσίαν καὶ τὴν ἐξω - μοσίαν , ὧν κατὰ τοὺς αὐτοὺς ἀντιωμοσία μὲν ἦν δίκη ἀντιωμοσμένη . προώμνυμεν μὲν γὰρ ὁ διώκων δικαίως κατηγορεῖν , καὶ ἦν φασὶ τὸ αὐτὸ καὶ κατωμοσία , ἀντώμνυε δὲ ὁ φεύγων ἀδίκως ἐγκαλε - σθαι καὶ ἐλέγετο οὖν ἀντιωμοσία μόνον ἀλλὰ καὶ διωμοσία ὁ ἀμφοῖν ὑφ*κος , τὴν δὲ ὡς ἐφύη διωμοσίαν κατωμοσίαν Προδοτος εἶπεν ἐν τῷ , μετὰ δὲ τὴν κατωμοσίην ἐδίωξε . καὶ τοιούτων μὲν ἡ ἀντω - μοσία . ὑπωμοσία δὲ φασιν ἔστιν ἀπόδοσις αἰτίας δι' ἣν οὐκ ἀπήνησε τις πρὸς τὴν δίκην . ἐξωμοσία δὲ , ὅταν φασίν ὁμνὴν τις ἀδύνατος εἴη ποιεῖν τὸ προσταττόμενον . Ὅτι ἀμφίπολοι τέσσα - ρες πλάττονται εἶναι τῇ Κίρκῃ τῇ μυθικῇ , πρότευσαι αὐτῇ , νύμφαι δηλαδή . ἄς πολλάχου ἡ ποίησις ἱστορεῖ ἐκ πηγῶν καὶ ἀλσέων καὶ ποταμῶν καὶ τοιούτων τινῶν γινομένας , ἀντιπομένη δι' αὐτῶν φυσικὰς τινὰς δυνάμεις , τὰς τε ἄλλας , καὶ ὅσα ὑπουγοῦσι τοῖς τρυφῶσι κατὰ τὴν Κίρκην , διὰ τε γενέσεως ζῴων καὶ καρπῶν ὥραιων φορᾶς , * καὶ ὅσων ἄλλων αἰτία τὰ στοιχεῖα . ὧν καὶ αἱ τοιαῦται νύμφαι γεγε - νήσθαι λέγονται , ὡς ἐκείθεν προξέλημμένα . τινὲς δὲ γε τῶν παλαιῶν ἀσυμβέβαστος μὲν πρὸς πλάτος ἀλληγορίας , ὅμως δὲ ὑπεύθυναν , ἐνεκατὸν μὲν τὴν Κίρκην . τὰς δ' ἐνταῦθα τέσσαρας αὐτῆς * διακόνους τὰς τέσσαρας ὥρας , οὐδὲν τι γενναῖον ὑπαιπόντες οὕτως . ἄλλως μέντοι ἔστιν εἰπεῖν ὡς ἡ Κίρκη διακόνους τέσσαρας χρεῖται πρὸς ἀνάλογον ἡμέρας τῆς τῶν ὡρῶν τετρακτύος , αἳ τὰ εἰς τρυ - φὴν πορίζουσι τοῖς ἐθελούσι . Ἔστι δὲ ὁ περὶ αὐτῶν Ὁμηρικὸς λόγος τοιούτος . ἀμφίπολοι δ' ἄρα τῶς μὲν ἐν μεγάροισι πένοντο τέσσαρες . αἳ οἱ δόμα κατὰ δοῦστεῖραι ἔασιν . γίνονται δ' ἀραταὶ γε , ἐκ τε κορμῶν , ἀπὸ τ' ἀλσέων , ἐκ θ' ἱερῶν ποταμῶν , οἱ τ' εἰς ἄλαδε προρέουσι . * τάων ἡ μὲν ἐβάλει θρόνοισι ἐν ῥίγκα καλά πορφύρεα καθύπερθεν , ὑπένεσθεν δὲ λίθ' ὑπέβαλλεν , ὁ ἐστι λίτα ὑπετί - θει . ἢ δ' ἱτίην προπάροισιν θρόνων ἐτίτανε τραπέζας ἀργυρέας , ἐπὶ δὲ σφισι τίθη χρύσεα κύπελλα ἢ κένια . ἡ δὲ τρίτη κρητῆρι μελίφρονα οἶνον ἐκίνα ἥδὺν ἐν ἀργυρέῳ , νῦμε δὲ χρύσεια κύπελλα . ἡ δὲ τετάρτη ὕδωρ ἔροιο καὶ πῦρ ἀνέκαιε πολλὸν ὑπὸ τρίποδι μεγάλῳ . ἱάνειτο δ' ὕδωρ . Καὶ ὅσα πολυακινή παρασκευὴν τραπέζης τὰ γε περὶ σκεύη καὶ λοιπὴν ἐτοιμασίαν . τινὰ δὲ καὶ τὰ εἰς δαῖτα παρατεθέντα , * οὐ παροσιμήσατο ἡ Ὁμηρικὴ Μοῦσα , τὸ μὲν τι καὶ ἀρμῖσα νοεῖν τὸν ἀκροατὴν ἄπερ εἴκός ἐστιν ἐνταῦθα νοεῖσθαι , τὸ δὲ καὶ ὀκνοῦσα καὶ τοῖς τοιούτοις ἐνασχολῆσαι ἄρα τοὺς λόγους , ὅσως δὲ καὶ αἰνιξαμένη τὴν δαῖτα ἀπὸ ἀλσέων καὶ ποταμῶν καὶ τούτων δὲ τινῶν παρατεθεῖσθαι , ὁποῖα τὰ τε καὶ' ὕλην ξύλα καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς γνόμενα τε καὶ θάλλοντα , χρῆσι δηλαδή καὶ μέθυ ἥδὺ ὡς ἐν τοῖς ἕξης ὁ ποιητὴς λέγει , καὶ ἄλλα δὲ τινὰ κατὰ τὸ εἴδος , ὥραια γεννήματα τῆς . ἐν τούτοις δὲ καὶ τὸ ἐχρατὸς τοῦ φιλοσοφούντος Ὀδυσσέως ἐμφαίνει*ται . οὐ γὰρ εἴρηται ἐμμεγόνων οὔτε πρὸ τῆς τῶν φίλων λύσεως οὔτε εὐθὺς μετὰ τὸ ἐκείνους λύσασθαι , ἀρκεσθείς ὡς ἔοικε τρυμαῦτα καιροῦ ἀντὶ βρωσίους τῇ χαρᾷ . ὅσως δὲ καὶ κατὰ τὸ σωπώμενον συμφαγόν καὶ αὐτὸς ἐκείνοις μετὰ τὴν λύσιν . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . Ὅρα δὲ ὅτι ὁ ποιητὴς καὶ τὰ ἕξης ἱπείρων τοῖς προοδημησίοι φησίν' αὐτῶ ἐπειδὴ ζέσεν ὕδωρ ἐνὶ ἠροπι χαλκῷ , ἐς ρ' ἀσάμινθον ἔσασα , ὅν' ἐκ τρίποδος μεγάλου . ἤκουεν ἴλουε ,
Lemmas: αὐτός δέ ἔνθα δέ ἔχω δολοφρονέων κελεύω εἰς * Θάλαμος τε εἶμι καί σός ἐπιβαίνω εὐνή , ὄφρα ἐγώ γυμνόω κακός καί ἀνήγορα τίθημι , ὡς καί προγράφω . οὐδέ εἄν ἔχω ΘΕ - Λέιν καί ὁ έξειμι , ἐν ὅς Κίρκη μέν ἀπομιμνῄσκω μή τίς κακός βουλεύω ἄλλος ὁ ὀδύσσομαι , αὐτός δέ ἐπι - βαίνω ὁ κατά αὐτός εὐνή , οὖον πάντῃ ἀπαξιόω , ὡς καί προσδηλόω , ὁ ἡδονά , ἀλλά ασφαλίζω - μένος ἑαυτοῦ φιλόσοφος εἰς ὁ σωφρόνως καί ἀβλαβής μετά αὐτός γίγνομαι . Ὅρας δέ ὡς καί ἐνταῦθα παυτερος ἀπό ὁ γάρ συνδίομου ἄρχω , οὖον μετά τέσσαρες στίχος ἢ ἀπόδοσις ἐν ὁ , οὖον * δέ εἄν ἔχω ἐθέλω . γίγνομαι δέ καί ὁ περιφρόνησις ἐνταῦθα εἰμί νοέω ὁ ἐκ ὁ ἀποτίθημι ὁ ἴσος . ὅσπερ ἀφολισμὸν ἔοικα γίγνομαι . διό καί ἐπιχέω ὁ , κακός καί ἀνήγορα τίθημι , ὅσπερ ἐκ παράλληλος ὁ δεῖλος δηλόω , ὁποῖος δηλαδή καί ὁ ἐν δαινοος ἀπόλλυμι . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ τόπος θνῄσκω Ὅμηρος καί ὁ ἐκ ὁ ὁμοῦ ὁμός πρωτότυπος καί ὁ ἐκεῖθεν παρά - γωγον ὄμνυμι . δῆλος γάρ ὡς Κάιτα σύν πολύς ἄχω ἄχνω ἄχνυμαι ἄχνυμαι , ὡς καί ὁ Ελιάς δηλόω , οὗτος καί ὁμός ὁμός ὄμνυμι ὄμνυμι . ὁ δέ ὁμοῦ ὁμός πολύς εἰμί συντίθημι , ἐνθυμητός ἐνταῦθα ὁ συγγράφω . περί ὅς φημί ὁ παλαιός ὅτι συναιοτω μέν ὁ κατά ὁ δῆμος ἀφίστημι , συνάγω - μεταλγέω δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ὑποδέχομαι . ἔτι δέ καί ὁ ἀντιωμοσίαν καί ὁ ὑπωμοσία καί ὁ ἐξω - μόσιος , ὅς κατά ὁ αὐτός αντιωμοσιον μέν εἰμί δίκη ἀντιόομαι . προμηνύω μέν γάρ ὁ διώκω δικαίως κατηγορέω , καί εἰμί φημί ὁ αὐτός καί κατωμοσία , ἀντάω δέ ὁ φεύγω ἄδικος ἐγκαλέω - ἕπομαι καί λέγω οὖν αντιωμοσιον μόνος ἀλλά καί διωμοσία ὁ ἄμφω ὑφ*κος , ὁ δέ ὡς φύω διωμοσία κατωμοσία προδοος εἶπον ἐν ὁ , μετά δέ ὁ κατωμοσία διώκω . καί τοιοῦτος μέν ὁ ἀντάω - Μόσια . ὑπωμοσία δέ φημί εἰμί ἀπόδοσις αἴτιος διά ὅς οὐ ἀπήνησε τις πρός ὁ δίκη . ἐξωμοσία δέ , ὅταν φημί ὁμνὴν τις ἀδύνατος εἰμί ποιέω ὁ προστάσσω . ὅτι2 ἀμφίπολος Τέσσα - Ρες πλάσσω εἰμί ὁ Κίρκη ὁ μυθικός , προτευσος αὐτός , νύμφη δηλαδή . ἄς πολλαχού ὁ ποίησις ἱστορέω ἐκ πηγή καί ἄλσος καί ποταμός καί τοιοῦτος τις γίγνομαι , ἀντιπάσχω διά αὐτός φυσικός τις δύναμις , ὁ τε ἄλλος , καί ὅσος ὑπογίγνομαι ὁ τρυφάω κατά ὁ Κίρκη , διά τε γένεσις ζῷον καί καρπός ὡραῖος φορός , * καί ὅσος ἄλλος αἰτία ὁ στοιχεῖον . ὅς καί ὁ τοιοῦτος νύμφη Γεγές - νήθω λέγω , ὡς ἐκεῖθεν προξέλημμένα . τις δέ γε ὁ παλαιός ἀσυμβέβαστος μέν πρός πλάτος ἀλληγορία , ὅμως δέ υπευθυνα , ἐνεκατὸν μέν ὁ Κίρκη . ὁ δέ ἐνταῦθα τέσσαρες αὐτός * διάκονος ὁ τέσσαρες ὥρα , οὐδείς τίς γενναῖος ὑπαιπόντες οὕτως . ἄλλως μέντοι εἰμί εἶπον ὡς ὁ Κίρκη διάκονος τέσσαρες χρίω πρός ἀνάλογος ἡμέρα ὁ ὁ ὥρα τετρακτύς , ὅς ὁ εἰς τρυς - φή πορίζω ὁ ἐθέλω . εἰμί δέ ὁ περί αὐτός ὁμηρικός λόγος τοιούτος . ἀμφίπολος δέ ἄρα Τῶς μέν ἐν μέγαρον πένομαι τέσσαρες . ὅς ὁ δόμα κατά δουστειρα εἰμί . γίγνομαι δέ ἀρατός γε , ἐκ τε κορμός , ἀπό τε ἄλσος , ἐκ ὁ ἱερός ποταμός , ὁ τε εἰς ἅλαδε προρέω . * ὅς ὁ μέν βάλλω θρόνος ἐν Ρίγκα καλός πορφύρεος καθύπερθεν , ὑπονέω δέ λίθος ὑποβάλλω , ὁ εἰμί Λίτα ὑπετί - θέω . ἢ δέ ἱτίην προπαροις θρόνος τίτανος τράπεζα ἀργύρεος , ἐπί δέ ὅς Τίθη χρύσεος κύπελλον ἢ κένιον . ὁ δέ τρίτος κρατήρ μελίφρων οἶνος ἐκίνα ἡδύς ἐν ἀργύρεος , νέμω δέ χρύσεος κύπελλον . ὁ δέ τέταρτος ὕδωρ ἔρομαι καί πῦρ ἀνακαίω πολύς ὑπό τρίπους μέγας . ἰαίνω δέ ὕδωρ . καί ὅσος πολυακινή παρασκευή τράπεζα ὁ γε περί σκεῦος καί λοιπός ἑτοιμασία . τις δέ καί ὁ εἰς δαίς παρατίθημι , * οὖον παροσιμηδομαι ὁ ὁμηρικός Μοῦσα , ὁ μέν τίς καί ἀρμῖσα νοέω ὁ ἀκροατής Ἄπερ εἰκός εἰμί ἐνταῦθα νοέω , ὁ δέ καί ὀκνέω καί ὁ τοιοῦτος ἐνασχολέω ἄρα ὁ λόγος , ὅσος δέ καί αἰνίζω ὁ δαίς ἀπό ἄλσος καί ποταμός καί οὗτος δέ τις παρατίθημι , ὁποῖος ὁ τε καὶι ὕλη ξύλον καί ὁ ἐκ αὐτός γιγνώσκω τε καί θάλλω , χρῆσις δηλαδή καί μέθυ ἡδύς ὡς ἐν ὁ έξειμι ὁ ποιητής λέγω , καί ἄλλος δέ τις κατά ὁ εἶδος , ὡραῖος γέννημα ὁ . ἐν οὗτος δέ καί ὁ ἐχρατὸς ὁ φιλοσοφέω Ὀδυσσεύς ἐμφαίνω . οὖον γάρ εἴρω εμμεγοναω οὔτε πρό ὁ ὁ Φίλων λύσις οὔτε εὐθύς μετά ὁ ἐκεῖνος λύω , ἀρκέω ὡς ἔοικα τρυμαῦτα καιρός ἀντί βρωσίους ὁ χαρά . ὅσος δέ καί κατά ὁ σωπάω συμφάγω καί αὐτός ἐκεῖνος μετά ὁ λύσις . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . Ὅρας δέ ὅτι ὁ ποιητής καί ὁ έξειμι ιπειροος ὁ προοδημησίοι φημί αὐτός ἐπεί ζέω ὕδωρ ἐν ἠροπι χαλκός , εἰς ῥεῖα ἀσάμινθος ἵζω , ὄνος ἐκ τρίπους μέγας . ἀκούω ἴλος ,