eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1625
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α σδήνα ἡ ἑφέξης τῆς ποιήσεως περιπέτεια . οὐκοῦν ἡγοῦν αὐτὸν ἔνδον εἰρόμεν , ἀλλ’ ἐνόμενε νομὸν κατὰ πῖονα μῆλα . ἐλθόντες δ’ εἰς ἄντρον ἐθλίεμεθα ἕκαστα . ταρσοὶ μὲν τυρῶν βριθὸν στείνοιντο δὲ σιχοὶ ἀρῶν ἡδ’ ἱπ*φῶν διακεχωμένα δ’ ἕκαστα ἔχαστο , χωρὶς μὲν , πρό*ονοι . χωρὶς δὲ , μέτασσαι . χωρὶς δ’ αὐθ’ ἵπσαι . νῦν δ’ ὁρῶ ἄγρια πάντα . γανλοὶ τε σκαιῖδες τε τετιγμένα . τοῖς , ἐνἀ - μίλγεν . ὁ δὴ ἰσμιλεία ἐστὶ τοῦ καὶ τὰς σκαιῖδας χρησίμους εἰς τὸ ἀμιλγεῖν εἶναι καθὰ καὶ τοὺς γαν - λοὺς . οἱ καὶ παρὰ τὸ γάλα γένοντα πλεονασμῷ τοῦ ὑ , ὀξύτονως προσφερόμενοι . γανλὸς γὰρ βαρυτόνως εἶδος φασὶ πλοίου στρογγύλου , οὐ χρήσις καὶ παρὰ τῷ χωμικῷ . ἐπὶ δὲ καὶ ἡ ἀντλία . δῆλον δὲ ὅτι σκά - φης εἶδος καὶ ὁ ποιμενικὸς γανλὸς ἢ κρατήρως ἢ κάδδον , ὁποῖος ἴσως καὶ ὁ παρὰ τῷ Θεοκρίτῳ ἀμολ - γεύς , ὡς τὸ , ὑπὲρ κεφαλῆς τὸν ἀμολγέα πληροῖ , ἤγουν ἐπιστήρει . κατὰ τὸ , χρητῆρας ἐπιστήματο ποτοῖο . τεῦχα δὲ καὶ ὁ γανλὸς καὶ ἡ σκαιὶς γενικῶς , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ τετιγμένα , οὐ θέμα τὸ τεῦχω ὁθεν τὰ τεῦχα . Τὸ δὲ ἐνόμενε κατὰ νομὸν ἐτυμολογικῶς ἐφύθη . πρωτότυπον δὲ τοῦ νομαίνειν τὸ νέμειν . ἡγοῦν μετ’ ὀλίγα . ἕως ἐπῆλθε νέμων . Νομὸς δὲ παρ’ Ὀμηρῳ καὶ τοῖς μετ’ αὐτὸν ὁ τῆς νομῆς κυρίως τόπος . λέγεται δὲ καὶ τροπικῶς ἐπὶ πληθους . ὡς τὸ , πολὺς δ’ ἐπέων νομός . οὐ*τω δὲ ἴσως καὶ παρὰ τοῖς Λιβύσιον αἱ ἐνορίαι , νομοὶ ἐλέγοντο . οἷον ὁ Θηβαϊκὸς νομός . ὁ Λιοσπολίτης νομός . καὶ τοιούτοι τινές . Τὸ δὲ ἐθλίεμεθα , θήρητὰ εἶναι δηλοῖ καὶ τὰ νῦν ἐκφραζόμενα . Ταρσοὶ δὲ καλαθίσκοι , ἐν οἷς τυροκομοῦσι , παρὰ τὸ τέρσσαι τὸ ξηράναι ἐν οἷς τυραίνονται οἱ τυροί . οὕς καὶ πλεκτοὺς ταλάφους ἔρει . οἱ δὲ παλαιὸι τὸν τοιούτων ταρσὸν καὶ ταφρὸν λέγουσι , οἱ μὴδ’ Ὀμηρον δηλαδή . ἐν οἷς καὶ ὁ κωμικὸς . οἱ καὶ φασὶν ὅτι ταφρὸς , τὸ τυροκομεῖον . καὶ ὅτι ἀφρίζοι μὲν , πόρνοι σταφυλοφόροι , ταφρὸς δὲ , ἀγγεῖον πλεκτὸν ὡς ψιάδος ἐκ καλαμῶν , ἐν ᾧ τυρεύουσι . καὶ χρε - μαστὴρ δὲ φασὶν ἐλέγετο ταφρὸς , ἄρ’ οὐ τυροῖς ἐτέρων . ὁθεν καὶ τρασιά , οὐ σῦκα ψύ*εται . ἐλέγετο δὲ φασὶ ταρσὸς καὶ τὸ ἄνω τοῦ ποδὸς ἢ καὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρός . Ἀλλος δὲ Λιοντίσιος ἡγοῦν ὅτι ταφ - ροὶ καὶ ταρσοί , τάλαφοι , καὶ τὰ πλατύνματα τῶν κωπῶν . ἐπερὶ δὲ ὅτι ταφρὸι χρημάττορα καλαμίων , καὶ τὰ τῶν τυρῶν ἀγγεῖα , καὶ τὰ τῶν λαχάνων . καὶ τάφωμα , ἢ κοπτηλασία . ταφρὸς γὰρ φασὶν ὁ στοί - χος τῶν κωπῶν , ἐπὶ πτεροῖς ἐοίκασι . Καὶ σημειῶσαι ὅτι κατὰ τοιαύτην τινὰ ὁμοιότητα καὶ ἐπὶ ὀρνέων πτήγυος ὁ ταρσὸς λέγεται . Τὸ δὲ τυρῶν βριθὸν , ἀντὶ τοῦ ἐχμον ἢ βάρος εἶχον ὑπὸ τῶν τυρῶν . * ἡ δὲ κοινὴ διάλεκτος τυροῖς βριθίν λέγει , ὁμοίως τῷ , ἀνθεσι βουέιν . ὅτι δὲ οὐ μόνος ὁ Κίχλωρ πολέ - τυρος ἦν ἀλλὰ καὶ ἡ ὅλη Σικελία , δηλοῖ ὁ ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου τῶν Σικελιῶν παρασημειωσάμενος τυρόν . σιχοὶ δὲ , περὶ οὓς ἡ τῶν ἀρῶν καὶ τῶν ἐρίφων στάσις , ἀπὸ τοῦ ἵστασθαι , ἵνα τὴν οἰονὴ σιχοὶ τινές . ὁθεν καὶ σιχίται ἄρνες . καὶ οὕτω μὲν παρὰ τῷ ποιητῇ . οἱ δὲ μεθ’ Ὀμηρον καὶ ἐπὶ νεοῦ τὴν λέξιν ἔθεντο . σιχὸς γοῦν φασὶν ἵρῶν , οἷον . ὡς τόνδ’ ἔχας τὸν σιχόν , ἴλιος γυνό . ἐλέγοντο δὲ φασὶ καὶ σιχαῖδες οἰχογενῆ παιδισκάρια . κατὰ δὲ Ἀλλιον Διονύσιον σιχίλη καὶ σιχὶς κυρίως ἢ ἐν ἀγρῷ ταμείων φυλάττουσα . οἷον ἡγοῦν ἡ τοῦ Λαέρτου γραῦς . δοκεῖ δὲ σταθμὸν τινα δηλοῦν ὁ σιχὸς , ὡς ἡ ἀντισίχωσις δηλοῖ , ἀντιστάθμισις τις οὖσα . ἐπεὶ καὶ τὸ στῶ στήσω , ἐπὶ σταθμίσεως λέγεται . καθ’ ὃν λόγον ὁ Μενέλαος μεταστήσειν ἔφη τὰ τοῦ Τηλεμάχου δῶρα . Ὡσαρὸ δὲ οἱ ταρσοὶ τυρῶν βριθὸν κατὰ γενικὴν σύνταξιν , οὕτω καὶ οἱ σιχοὶ στείνοιντο ἀρῶν καὶ ἐρίφων . αἱ θηλυκὸς ἐνταῦθα λέγονται ὡς δηλοῖ τὰ ἑφέξης . Τὸ δὲ διακεχωμένα ἰσμηκένων ἐπί*αγες τὸ , χωρὶς μὲν , αἱ πρό*ονοι . τοῦτέστι τὰ πρωτογεννήματα · χωρὶς δὲ , αἱ μέτασσαι . ὁ ἐστιν αἱ μέσαι κατὰ πλεονασμὸν τῆς μέσης συλλαβῆς . ἤγουν αἱ * μεταγεννημένα . αἱ μεσήλικες . χωρὶς δ’ αὐ αἱ ἵπσαι , ὡς ἴσως ἐστὶ καὶ ψακάλα εἰπὶν τὰ μετ’ ὀλίγον δηλωθησόμενα , ὡς παρὰ τὴν ψακάδα ὑπὲρ ἐστὶ δρόσος καθὰ καὶ ἡ ψυκάς . ἵνα σημαίνωντο δ’ ἀμφοῖν αἱ νεώταται καὶ οἷον δοσεραὶ διὰ τὸ ἀπαλόν . Ἴστιον δὲ ὅτι ἐν τῷ περὶ ὀνομασίας ἡλικιῶν γράφει ὁ γραμματικὸς Ἀριστοφάνης , τοιαῦτα χρήσιμα εἰς τὰ προκείμενα . τῶν αἰγῶν οἱ μὲν τέλειοι , τράγοι καὶ ἵζαλοι . ἢ δὲ ἰχμὴν ἡλικία , χίμαροι . τὰ δὲ νεώτερα , ἵρμοι . ὁ δὲ ποιητὴς ἐν Ὀδυσσείᾳ τὰ τέλεια μὲν προγόνους καλεῖ , τὰ δὲ μετὰ ταῦτα μετάσας . τὰ δὲ ἐπὶ νεώτερα , ἵρσας καὶ ἐσσύνας δὲ καλοῦνται , ἡλικία τις . καὶ προγόνους . καὶ ἐπιπορτ * · . οἶδεν καὶ παροι - μία αἰγὸς ἐπιπορτήρος ἐρυθροῦ πήγῃ ἀρίστη . Ἰωνικοὶ δὲ τινες καὶ ἀν*ήγους καλοῦσιν ἡλικίαν τινα τῶν ἀρρένων . εἴτα εἴπων περὶ ἰονθάδος Ὀμηρικοῦ τοῦ ἐν τοῖς ἱστοῖς ὅτι ἐφ’ ἡλικίας τινὸς καὶ μεγέθους
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α σδήνα ὁ ἐφεξής ὁ ποίησις περιπέτεια . οὐκοῦν ἤγουν αὐτός ἔνδον εἴρω , ἀλλά ενομενω νομός κατά πίων μῆλον . ἔρχομαι δέ εἰς ἄντρον ἐθέλω ἕκαστος . ταρσός μέν τυρός βρίθω στείνω δέ σιχοὶ ἀρόω ἤδη ἱπ*φῶν διαχόω δέ ἕκαστος χάζομαι , Χωρὶς μέν , προ*ονοος . Χωρὶς δέ , μέτασσα . Χωρὶς δέ αὐτω ἵημι . νῦν δέ ὁράω ἄγριος πᾶς . γανλοὶ τε σκαιοραω τε τίζω . ὁ , νάω - μίλγεν . ὁ δή ισμιλειος εἰμί ὁ καί ὁ σκαιιδαις χρήσιμος εἰς ὁ ἀμιλγεῖν εἰμί καθά καί ὁ γῆ - Λοῦς . ὁ καί παρά ὁ γάλα γίγνομαι πλεονασμός ὁ ὑ , ὀξύτονος προσφέρω . γαναλός γάρ βαρύτονος εἶδος φημί πλοῖον στρογγύλος , οὖον χρῆσις καί παρά ὁ κωμικός . ἐπί δέ καί ὁ ἀντλία . δῆλος δέ ὅτι σκάω - φημί εἶδος καί ὁ ποιμενικός γαναλός ἢ κράτηρος ἢ κάδδον , ὁποῖος ἴσως καί ὁ παρά ὁ Θεόκριτος ἀμολ - γεύς , ὡς ὁ , ὑπέρ κεφαλή ὁ ἀμολγεύς πληρόω , ἤγουν ἐπιστήρει . κατά ὁ , χρητήρ ἐπίστημα ποτός . τεῦχος δέ καί ὁ γαναλός καί ὁ σκαιός γενικός , ὡς δηλόω καί ὁ τίζω , οὖον θέμα ὁ τεύχω ὅθεν ὁ τεῦχος . ὁ δέ ενομενω κατά νομός ἐτυμολογικός φύω . πρωτότυπος δέ ὁ νομαινεος ὁ νέμω . ἤγουν μετά ὀλίγος . ἠώς ἐπέρχομαι νέμω . νομός δέ παρά Ὅμηρος καί ὁ μετά αὐτός ὁ ὁ νομή κύριος τόπος . λέγω δέ καί τροπικός ἐπί πλῆθος . ὡς ὁ , πολύς δέ ἔπος νομός . οὐ*τω δέ ἴσως καί παρά ὁ λιβυσιος ὁ ἐνορία , νομός λέγω . οἷος ὁ θηβαικός νομός . ὁ λιοσπολιτος νομός . καί τοιοῦτος τις . ὁ δέ ἐθέλω , θηρητής εἰμί δηλόω καί ὁ νῦν ἐκφράζω . Ταρσός δέ καλαθίσκος , ἐν ὅς τυροκομέω , παρά ὁ τέρσομαι ὁ ξηραίνω ἐν ὅς τυραινω ὁ τυρός . ὅς καί πλεκτός ταλάφους ἔρομαι . ὁ δέ παλαιός ὁ τοιοῦτος ταρσός καί τάφρος λέγω , ὁ μηδέ Ὅμηρος δηλαδή . ἐν ὅς καί ὁ κωμικός . ὁ καί φημί ὅτι τάφρος , ὁ τυροκομεῖον . καί ὅτι ἀφρίζω μέν , πόρνος σταφυλοφόρος , τάφρος δέ , ἀγγεῖον πλεκτός ὡς ψιάς ἐκ καλάμη , ἐν ὅς τυρεύω . καί ΧΡΕ - μαστήρ δέ φημί λέγω τάφρος , ἄρα οὖον τυρός ἕτερος . ὅθεν καί τρασιά , οὖον σῦκον ψύ*εται . λέγω δέ φημί ταρσός καί ὁ ἄνω ὁ πούς ἢ καί ὁ ἄκρος ὁ χείρ . ἄλλος δέ λιοντιθεος ἤγουν ὅτι τα - ῥόος καί Ταρσός , τάλαφοι , καί ὁ πλάτυμα ὁ κώπη . ἐπερὶ δέ ὅτι τάφρος χρημάττορα καλάμιον , καί ὁ ὁ τυρός ἀγγεῖον , καί ὁ ὁ λάχανον . καί τάφωμα , ἢ κοπτηλασία . τάφρος γάρ φημί ὁ στοί - χος ὁ κώπη , ἐπί πτερόν ἔοικα . καί σημειόω ὅτι κατά τοιοῦτος τις ὁμοιότης καί ἐπί ὄρνις πτήγυος ὁ ταρσός λέγω . ὁ δέ τυρός βρίθω , ἀντί ὁ ἐχμον ἢ βάρος ἔχω ὑπό ὁ τυρός . * ὁ δέ κοινός διάλεκτος τυρός βριθίν λέγω , ὁμοίως ὁ , ἄνθος βοῦς . ὅτι δέ οὖον μόνος ὁ Κίχλωρ πολός - τυρός εἰμί ἀλλά καί ὁ ὅλος Σικελία , δηλόω ὁ ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος ὁ Σικελιών παρασημειόομαι τυρός . σιχοὶ δέ , περί ὅς ὁ ὁ ἀρόω καί ὁ ἔριφος στάσις , ἀπό ὁ ἵστημι , ἵνα ὁ οἰνός σιχοὶ τις . ὅθεν καί σιχιος ἀμνός . καί οὗτος μέν παρά ὁ ποιητής . ὁ δέ μετά Ὅμηρος καί ἐπί νεόω ὁ λέξις τίθημι . σιχὸς γοῦν φημί ἰρών , οἷος . ὡς ὅδε χάω ὁ σιχόν , Ἴλιος γύνος . λέγω δέ φημί καί σιχαῖδες οιχογενος παιδισκάριον . κατά δέ ἀλλοῖος Διονύσιος σιχίλη καί σιχὶς κύριος ἢ ἐν ἀγρός ταμεῖον φυλάσσω . οἷος ἤγουν ὁ ὁ Λαέρτης γραῦς . δοκέω δέ σταθμόν τις δηλόω ὁ σιχὸς , ὡς ὁ ἀντισίχωσις δηλόω , ἀντίσταθμος τις εἰμί . ἐπεί καί ὁ ἵστημι ἵστημι , ἐπί στάθμιση λέγω . κατά ὅς λόγος ὁ Μενέλαος μεθίστημι φημί ὁ ὁ Τηλέμαχος Δῶρα . Ὡσαρὸ δέ ὁ ταρσός τυρός βρίθω κατά γενικός σύνταξις , οὗτος καί ὁ σιχοὶ στείνω ἀρόω καί ἔριφος . ὁ θηλυκός ἐνταῦθα λέγω ὡς δηλόω ὁ ἐφεξής . ὁ δέ διαχόω ἰσμηκένων ἐπείγω ὁ , Χωρὶς μέν , ὁ προ*ονοος . τουτέστι ὁ πρωτογέννημα · Χωρὶς δέ , ὁ μέτασσα . ὁ εἰμί ὁ μέσος κατά πλεονασμός ὁ μέσος συλλαβή . ἤγουν ὁ * μεταγεννάω . ὁ μεσήλικας . Χωρὶς δέ αὖος ὁ ἵημι , ὡς ἴσως εἰμί καί ψάκαλον εἶπον ὁ μετά ὀλίγος δηλόω , ὡς παρά ὁ ψακάς ὑπέρ εἰμί δρόσος καθά καί ὁ ψύξ . ἵνα σημαίνω δέ ἄμφω ὁ νέος καί οἷος δοσεραὶ διά ὁ ἁπαλός . ἱστίον δέ ὅτι ἐν ὁ περί ὀνομασία ἡλικία γράφω ὁ γραμματικός Ἀριστοφάνης , τοιοῦτος χρήσιμος εἰς ὁ πρόκειμαι . ὁ αἴξ ὁ μέν τέλειος , τράγος καί ἵζαλοι . ἢ δέ ἰχμὴν ἡλικία , χίμαρος . ὁ δέ νέος , ἱερός . ὁ δέ ποιητής ἐν Ὀδυσσεία ὁ τέλειος μέν πρόγονος καλέω , ὁ δέ μετά οὗτος μεθίημι . ὁ δέ ἐπί νέος , ἱδρόω καί σύνειμι δέ καλέω , ἡλικία τις . καί πρόγονος . καί ἐπιπορτ * · . οἶδα καί πάρος - εἷς αἴξ ἐπιπορτήρος ἐρυθρός Πήγη ἀγαθός . ἰωνικός δέ τις καί ἀν*ήγους καλέω ἡλικία τις ὁ ἄρσην . εἴτα̅ εἶπον περί ἰονθάς ομηρικός ὁ ἐν ὁ ἱστός ὅτι ἐπί ἡλικία τις καί μέγεθος