eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1680
νεκροὶ λέγονται , ἠθελῆ ἂν οὐκ ἀπροσφῶς ἀλίβας , καὶ ὁ τρυφερῶς μιροῦ*μένος καὶ οὕτω ξηρανό - μενος , οἷκείος ὢν αὐτῷ καὶ ἄλλως τῇ τοῦ ἀλίβαντος κλίσει , καὶ διὰ τὰ πολιοῦσθαι χειρόνων δίχην καὶ ἀπονέναι ὅπου καὶ ἐκεῖνοι νεκρικώτερον . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα καὶ ὅσα τοιαῦτα οὐκ ἂν εἰρημένα εἴη ἀχρήστως . ὅτι δὲ ἀλίβας καὶ ποταμὸς ἐν Ἀἰδον πλάττεται , καὶ ὅτι καὶ ὁ ὀξὺς οἶνος ἀλίβας καὶ αὐτὸς ἐκαλεῖτο λόγῳ ὁμοιότητος , οὐ παρὰ στέργον λιβάδος τοσοῦτον οἷα γενειομένου , ἀλλὰ παρὰ τὸ μὴ λείπεσθαι ἐν σπονδαῖς , οἱ παλαιοὶ παραδιδόασιν . τῆς δὲ Αἰολιχῆς τροπῆς τοῦ ὁ εἰς ὐ ἐν τῷ μῶρον μύρον , ὡς πρὸ βραχέων κεῖται , πολλὰ παραδείγματα , οἷον τὸ , μῆλα ταναύποδα . δυναιμῶ τὸ ὀνομάζω ἐκ τοῦ ὄνυμα . οἷς σύστοιχα τὸ ὁμώνυμος , συνώνυμος , καὶ ὅσα τοιαῦτα ἐξ Αἰολίδος γλώσσης ἐκωνώ - θησαν . δοκεῖ δὲ καὶ ἐκ τοῦ ὕπτιν οὕτω γενέσθαι ὁ ὕπτιος . ὅρᾷ γὰρ ὁ τοιοῦτος τὴν ὀψὴν ἔχον ἄνω , οὐ μὴν κάτω , ὡς οἱ πρανεῖς κείμενοι . τοιοῦτον δὲ καὶ παρὰ τῷ χωμικῷ τὸ , ἀπεπνδάρισσα . λέξις δὲ αὕτη οὐ σμινῆ , δηλοῦσα , ἧ τὸ λάς ποδὶ καθ᾿ Ὀμηρον Ὀμηρον ἰσχνὴν ἀφραδίσαν , ἢ τὸ ἀποπνευματίσασα ἄραντα τὸν πόδα . παρὰ δὲ μύρῳ γέγραπται τινα λόγου ἄξιον καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἠλιάδα . * Ὅτι ὁ πολλάκις μὲν ἐγχειρήσας τινὶ θελήτῳ , τοσαυτάκις δὲ ἀποτυχὼν , ἔρει τὸ , αὐτὰρ ἐγὼγ᾽ ἐθέλον φροσὶ μεριμνήσας ἐλέειν , τρίς μὲν ἐφωρμήθην , ἐλέειν τέ με θυμὸς ἄνωγεν . τρίς δὲ μοι ἐκ χειρῶν σκιῆ σῖκελον καὶ ὄνειρον ἐπατο . ἐμοὶ δ᾽ ἄχος οὕτω γενέσκετο κηρόθη μᾶλλον , εἰς ὁμοίαν δὲ ἔννοιαν ἀφώττει καὶ τὸ , τί νῦ με οὐ μίμνεις ἐλέειν μεμαώτα ; καιρίᾳ δὲ λέξις τὸ ἐλεῖν , διὸ καὶ τρίς ἐνταῦθα κείται . Ὅρα δὲ τὸ γενέσκετο , ἀσυνήθως παραχθὲν ἐκ τοῦ γενέσθω ἀχρήστου μέλλοντος , ἐξ οὗ καὶ ἡ γένεσις . Τὸ δὲ ἐπατο καὶ ἐπτάμην * πρώτως μέσος ἀοριστὸς ἐστὶ τοῦ ἐπτάμην ὡς τὸ περιχαρὶς δ᾽ ἀνεπάθμην , ἐξ οὗ καὶ πεπόθαι τὸ πετάσθαι . ἐκ δὲ τοῦ ἐπτάμην καὶ μετοχὴ ὁ ἀποπτά - μενος , ὡς δηλοῖ μετ᾽ ὀλίγα τὸ , ψυχὴ ἀποπταμένη . Ὅτι πόθον πολὺν δηλοῖ ἐπὶ τινι τεθνεώτι τὸ , ὅφρα καὶ εἰν Ἀἰδοιο φίλας περὶ χεῖρε βεβόλντε , ἀμφοτέρω κουροῖο τεταρπόμεσθα γόοιο . ἐστι γὰρ τις τέφνις καὶ τοῦ κλαίειν , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ δηλοῦται . Τὸ δὲ φίλας χεῖρε σύνηθες τῷ ποιητῇ σῆμα . οἷα μυριαχοῦ συζευγνύνει τὰ πληθυντικὰ * καὶ τὰ δυϊκὰ ὡς ἰσοδύναμα . Ὅτι τὸ εἴδωλον καὶ σκιὰς δοξάζει ἀμηνυτότερον ὁ ποιητής , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ψυχῆς , ἣν σκιὰ φθάσας εἴκασεν ἐν τῷ , τοὶ δὲ σκιαὶ αἴσσουσι . διὸ μὴ δυνάμενος Ὀδυσσεὺς λαβέσθαι τῆς μητρικῆς ψυχῆς φησίν᾽ ἢ τί μοι εἴδωλον τόδε Περσεφόνη * ὑτρυνεν ὤφρ᾽ ἐτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναγίζω . ἄλλως δὲ γε εἰπεῖν ἀκριβέστε - ρον , ταυτὸν εἴδωλον καὶ σκιάν καὶ ὄνειρον , κατὰ γε τὸ ἀμειψόν . ἄλλο δὲ γε τὴν ψυχὴν παρὰ τὰ τρία ταῦτα . ὅθεν ὡσπερ μὴ δυνάμενος δράξασθαι ψυχῆς , ἀπορεῖ μὴ ποτε οὐ ψυχὴ τὸ φαινόμενον τοῦτο ἀλλὰ εἴδωλον . οὕτω καὶ πρὸ βραχέων εἴρη ὡς ἢ τῆς μητρὸς ψυχὴ ἐξήφνυ με σκιῇ ἴκελον καὶ ὄνειρον . καὶ μετ᾽ ὀλίγα δὲ ὅτι ψυχὴ ἡὐτ᾽ ὄνειρον ἀποπταμένη πεπόθηται . οὐ γὰρ σκιάν φησι καὶ ὄνει*ρον αὐτὴν εἶναι , ἀλλ᾽ ἀποπτέεσθαι δίχην ὄνειρου καὶ σκιᾶς . οὕτω δὲ καὶ τὸ , σκιαὶ αἴσσουσι , ἀντὶ τοῦ , ὡς σκιαί . Ὅτι δὲ οὐ σῶμα ἢ σῶματοειδὴς ἢ ψυχὴ καὶ διατοῦτο καὶ ἀναρῆς , δηλοῖ εἰπὼν᾽ αὐτὴ δίχην ἔστι βροτῶν , τουτέστι θείας καὶ ἀνάγκης , ὅτε τις θάνῃσι , τὸ μὴ δύνασθαι δηλαδὴ ἐλεῖν τὴν ψυ - χήν . διατί ; οὐ γὰρ ἐπὶ σάρκας τε καὶ ὀστέα ἦνες ἔχουσιν , ἣνουν οὐ νεῦροις ἐπὶ κατὰ φύσιν ζωτικῶς διοικούμενοις συνέχονται αἱ σάρκες καὶ τὰ ὀστέα , ἀλλ᾽ αὐτὰ μὲν αὐτὶ δάμανται , ἐπειδὰν πρώτα λίπῃ λευκ᾽ ὀστέα θυμός , ὁ πολλαχοῦ κείται . ψυχὴ δέ , ὡς ἀνωτέρω ἐρρέθη , ἀπο - πταμένη πεπόθηται . Ὅτι δὲ ἦνες οὐ μόνον ἐπὶ νευρῶν , ὅθεν καὶ τὸ ἄνιον παρίγεται , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ δυνά - μως τῆς κατὰ τὰ νεῦρα , δηλωθήσεται ἐν τοῖς ἐξῆς . ἔνθα φανήσεται τὶς μὲν ἢ ἦς , τὶς δὲ ἢ κίνυς . Ἐν τοῦτοις δὲ κείται καὶ τὸ , φῶ μοι τέκνον ἐ*μόν περὶ πάντων κάμμορε φωτῶν , οἷκείων ὢν ἐπιλεχθήναι τινὶ δυστυχίᾳ , ὡσπερ τὸ , ἀλλὰ φῶσις δὲ τάχιστα λιλαιο , ἀρμόττει ῥηθῆναι ἐπὶ μεταβολῆς τινὸς ἀπὸ κακοῦ εἰς ἀγαθόν . λέπει δὲ ἀπαρίσματα αὐτὸν ἐνταῦθα τὸ εἴσθαι ἢ ἐλθεῖν ἢ τι τοιοῦτον , ἵνα λέγῃ , ὅτι τάχιστα λιλαιο εἰς φῶς ἐλθεῖν . Ἰστέον δὲ ὅτι Ἀντικλείας εἴπου - σης τῷ νιῷ Ὀδυσσεὶ τὸ , ταῦτα δὲ πάντα ἴσθ᾽ ἵνα καὶ μετόπισθε τῇ ἀπγαθᾷ γυναικί , πρὸς ἐνδίκην δηλαδὴ φίλιας , φέρεται ἐν τοῖς τοῦ γραμματικοῦ Ἀριστοφάνους , ὅτι τὸ ἴσθι ἀντὶ τοῦ γίνωσκε εἴδεν Ὀμηρος . ἀντὶ δὲ τοῦ ὑπαρχε τὸ ἔστω τίθησιν , οἷον᾽ καὶ σὺ φίλος , μέλα γὰρ σ᾽ ὁρῶν καλόν τε μέγαν τε , ἄκμινος ἔσσο . καὶ οὕτω μὲν φησι παρ᾿ Ὀμήρῳ ἔχει καὶ οὐκ ἄλλως . Ἀττικοὶ δὲ ἀπαντες τὸ ἴσθι καὶ ἐπὶ
Lemmas: νεκρός λέγω , ἐθέλω εἄν οὐ ἀπροσφῶς ἀλίβας , καί ὁ τρυφερός μιροῦ*μένος καί οὗτος ξηραίνω - μένος , οἰκεῖος εἰμί αὐτός καί ἄλλως ὁ ὁ ἀλίβας κλίσις , καί διά ὁ πολιόω χείρων διχάω καί ἀπονέομαι ὅπου καί ἐκεῖνος νεκρικός . καί οὗτος μέν οὗτος καί ὅσος τοιοῦτος οὐ εἄν εἴρω εἰμί ἄχρηστος . ὅτι δέ ἀλίβας καί ποταμός ἐν Ἀἰδον πλάσσω , καί ὅτι καί ὁ ὀξύς2 οἶνος ἀλίβας καί αὐτός καλέω λόγος ὁμοιότης , οὖον παρά στέργω λιβάς τοσοῦτος οἷος γενειομενω , ἀλλά παρά ὁ μή λείπω ἐν σπονδή , ὁ παλαιός παραδίδωμι . ὁ δέ αιολιχεω τροπή ὁ ὁ εἰς υἱός ἐν ὁ μωρός μύρον , ὡς πρό βραχύς κεῖμαι , πολύς παράδειγμα , οἷος ὁ , μῆλον ταναύπους . δυναιμῶ ὁ ὀνομάζω ἐκ ὁ ὄνομα . ὅς σύστοιχος ὁ ὁμώνυμος , συνώνυμος , καί ὅσος τοιοῦτος ἐκ Αἰολίς γλῶσσα κῶνος - θημι . δοκέω δέ καί ἐκ ὁ ὕπτιν οὗτος γίγνομαι ὁ ὕπτιος . ὁράω γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ ὀψὴν ἔχω ἄνω , οὖον μήv κάτω , ὡς ὁ πρανής κεῖμαι . τοιοῦτος δέ καί παρά ὁ κωμικός ὁ , ἀπεπνδάρισσα . λέξις δέ οὗτος οὖον σμινῆ , δηλόω , ἧ ὁ λᾶας πούς κατά Ὅμηρος Ὅμηρος ἰσχνός αφραδισαω , ἢ ὁ ἀποπνευματίζω ἀείρω ὁ πούς . παρά δέ μύρον γράφω τις λόγος ἄξιος καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ηλιάδα . * ὅτι2 ὁ πολλάκις μέν ἐγχειρέω τις θελήτῳ , τοσαυτάκις δέ ἀποτυγχάνω , ἔρομαι ὁ , ἀτάρ ἐγώ ἐθέλω φροσὶ μεριμνάω αἱρέω , τρίς μέν ἐφορμέω , αἱρέω τε ἐγώ θυμός ἄνωγα . τρίς δέ ἐγώ ἐκ χείρ σκιά Σικελός καί ὄνειρος πατέω . ἐγώ δέ ἄχος οὗτος γίγνομαι κηρόω μᾶλλον , εἰς ὅμοιος δέ ἔννοια ἄφωτος καί ὁ , τίς νῦ ἐγώ οὖον μίμνω αἱρέω μέμονα ; καίριος δέ λέξις ὁ αἱρέω , διό καί τρίς ἐνταῦθα κεῖμαι . Ὅρας δέ ὁ γίγνομαι , ἀσυνήθως παράγω ἐκ ὁ γίγνομαι ἄχρηστος μέλλω , ἐκ ὅς καί ὁ γένεσις . ὁ δέ πατέω καί πέτομαι * πρῶτος μέσος ἀόριστος εἰμί ὁ πέτομαι ὡς ὁ περιχαρίς δέ ἀναπάσσω , ἐκ ὅς καί ποθή ὁ πετάω . ἐκ δέ ὁ πέτομαι καί μετοχή ὁ ἀποπτάω - μένος , ὡς δηλόω μετά ὀλίγος ὁ , ψυχή ἀποπέτομαι . ὅτι2 πόθος πολύς δηλόω ἐπί τις θνῄσκω ὁ , ὄφρα καί ἐν αἰδέομαι φίλος περί χείρ βάλλω , ἀμφότερος κόρος τέρπω γόος . εἰμί γάρ τις τέφνις καί ὁ καλέω , ὡς καί αλλαχού δηλόω . ὁ δέ φίλος χείρ συνήθης ὁ ποιητής σῆμα . οἷος μυριαχοῦ συζευγνύω ὁ πληθυντικός * καί ὁ δυικός ὡς ἰσοδύναμος . ὅτι2 ὁ εἴδωλον καί σκιά δοξάζω ἀμήνυτος ὁ ποιητής , καί διά οὗτος καί Ψυχή , ὅς σκιά φθάνω εἰκάζω ἐν ὁ , σύ δέ σκιά ἀΐσσω . διό μή δύναμαι Ὀδυσσεύς λαμβάνω ὁ μητρικός Ψυχή φησίν᾽ ἢ τίς ἐγώ εἴδωλον ὅδε Περσεφόνη * ὑτρυνεν ὠφρός ἔτι μᾶλλον ὀδύρομαι στεναγίζω . ἄλλως δέ γε εἶπον ἀκριβής - ἀντίμοιρος , τατός εἴδωλον καί σκιά καί ὄνειρος , κατά γε ὁ ἀμείβω . ἄλλος δέ γε ὁ ψυχή παρά ὁ τρεῖς οὗτος . ὅθεν ὡς μή δύναμαι δράσσομαι Ψυχή , ἀπορέω μή ποτός οὖον ψυχή ὁ φαίνω οὗτος ἀλλά εἴδωλον . οὗτος καί πρό βραχύς εἴρη ὡς ἢ ὁ μήτηρ ψυχή ἐκφαίνω ἐγώ σκιά Ἴκελος καί ὄνειρος . καί μετά ὀλίγος δέ ὅτι ψυχή ἠΰτε ὄνειρος ἀποπέτομαι ποθέω . οὖον γάρ σκιά φημί καί ὄνειρος αὐτός εἰμί , ἀλλά ἀποπέτομαι διχάω όνειρο καί σκιά . οὗτος δέ καί ὁ , σκιά ἀΐσσω , ἀντί ὁ , ὡς σκιά . ὅτι2 δέ οὖον σῶμα ἢ σωματοοιδα ἢ ψυχή καί διατοῦτο καί αναρή , δηλόω εἶπον αὐτός διχάω εἰμί βροτός , τουτέστι θεῖος καί ἀνάγκη , ὅτε τις θνῄσκω , ὁ μή δύναμαι δηλαδή αἱρέω ὁ ψυ - χήν . διατί ; οὖον γάρ ἐπί σάρξ τε καί ὀστέον ἀπτήν ἔχω , νέος οὖον νεῦρον ἐπί κατά φύσις ζωτικός διοικέω συνόχωκα ὁ σάρξ καί ὁ ὀστέον , ἀλλά αὐτός μέν αὐτί δαμάζω , ἐπειδάν πρῶτος λείπω λευκός ὀστέον θυμός , ὁ πολλαχοῦ κεῖμαι . ψυχή δέ , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , ἀπος - πέτομαι ποθέω . ὅτι2 δέ ἀπτήν οὖον μόνος ἐπί νευρά , ὅθεν καί ὁ ἀνέρχομαι πάρειμι , ἀλλά καί ἐπί δυάς - μάω ὁ κατά ὁ νεῦρον , δηλόω ἐν ὁ ἑξῆς . ἔνθα φαίνω τις μέν ἢ εἰμί , τις δέ ἢ κίνυς . ἐν οὗτος δέ κεῖμαι καί ὁ , φημί ἐγώ τέκνον ἐ*μόν περί πᾶς κάμμορος φάος , οἰκέω εἰμί ἐπιλέγω τις δυστυχία , ὡς ὁ , ἀλλά φῶσις δέ ταχύς λιλαίος , ἁρμόττω εἴρω ἐπί μεταβολεύς τις ἀπό κακός εἰς ἀγαθός . λέπω δέ ἀπαρίσματα αὐτός ἐνταῦθα ὁ ἵημι ἢ ἔρχομαι ἢ τίς τοιοῦτος , ἵνα λέγω , ὅτι ταχύς λιλαίος εἰς φάος ἔρχομαι . ἰστέον δέ ὅτι Ἀντίκλεια εἶπον - σός ὁ νίον Ὀδυσσεύς ὁ , οὗτος δέ πᾶς εἰμί ἵνα καί μετόπισθεν ὁ ἀπάγω γυνή , πρός ἔνδικος δηλαδή Φίλιας , φέρω ἐν ὁ ὁ γραμματικός Ἀριστοφάνης , ὅτι ὁ εἰμί ἀντί ὁ γιγνώσκω ὁράω Ὅμηρος . ἀντί δέ ὁ ὑπάρχω ὁ ἵστημι τίθημι , οἷος καί σύ φίλος , Μέλα γάρ σός ὁράω καλός τε μέγας τε , ἄκμινος εἰμί . καί οὗτος μέν φημί παρά Ὅμηρος ἔχω καί οὐ ἄλλως . ἀττικός δέ ἅπας ὁ εἰμί καί ἐπί