eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1575
πρὸς αὐλὸν ἁδοντες μέλος ἐπῆλθον . ἐπὶ δὲ καὶ ἐν σχολῇ . Ἱβρίας γοῦν ὁ Κῆφς κατὰ τὴν τοῦ δια - πανοσμοῦ τοῦ ἱστορίας , γράφει οὕτως . ἐστι μοι πλοῦτος , μέγα δῶρον καὶ ξίφος . καὶ τὸ καλὸν λασίμιον προέθηκα ζωστῆρος . τούτῳ γὰρ ἀφῶ . τούτῳ θριψῶ . τούτῳ πατίσω τὸν ἁδὸν οἶνον ἀπ' ἀμπέλων . καὶ ἰδοὺ χρήσεις αὐτῇ τῷ πατεῖν ἁρνοκατινῶς . τὸ δὲ σχόλιον , ἔχει καὶ ταῦτα . τούτῳ δεσπότας νεύλημα . τοιδὲ μὴ τολμῶντες ἔχων δῶρον καὶ τὸ καλὸν λασίμιον , πάντες γοῦν πεπληρώτες * ἡμῶν , κυνῶντι δεσπόταν . καὶ το μέγαν βασιλέα φρονέοντι . ἤρουν προσκυνεῖν με ὡς δεσπότην καὶ προσηγοῦντο μέγαν βασιλέα . σχολία δὲ τοῦτο τὸ καὶ τὰ κατ' αὐτὸ λέγεται , τῷ μὲν τόνῳ , πρὸς διαστολὴν τοῦ κοινῶς σχολιοῦ ἢ πράγματος ἢ λόγου . τῇ δὲ ἐννοίᾳ , οὐχ' ὅτι σχολιά εἰσὶ λόγῳ ψυχῶν , ἀλλὰ κατὰ τινα μιλιοποιίας νόμον . ὡς οὖν αὐτὸς , οὐ πρὸς εὐθὺ ἐμιλετο ἀπλοϊκώτερον , ἀλλὰ ποικίλως ἐσχολιοῦτο . μυρία δὲ τοιαῦτα περιφέρονται . τὰ μὲν , ἀκωπτικά . τὰ δὲ , πρὸς ἔρωτα . πολλά δὲ , καὶ σπουδαία . ἐν οἷς καὶ τὸ παιδεύον ὀρθότητα γι - λικὴν , ἔχον οὕτως . ὁ δὲ ναρκίνος ὡδ' ἔφη χαλὰς τὸν ὕφεν λασόν . εὐθέα χρή τὸν ἐταῖρον ἔμην καὶ μὴ σχολία φρονεῖν . ἤρουν ναρκίνος χρής τὸν ὕφεν συσχόν , εἴπερ ὡς ὀρθὸν χρή τὸν φίλον εἶναι καὶ μὴ σχολιώρησον . παιδεύσων δὲ κακεῖνο τὸ σχόλιον ἔχει . αὐτ' ἐξὴν ὁποῖος τις ἦν ἕκαστος τὸ στήθος δι - δόντα ἐπατα τὸν τοῦν ἁδόντα , κλισάντα πάλιν , ἄνδρα φίλον νομίζαν ἀδελφῶ φρεσίν . αὐτὸ δὲ χρηστὸν μὲν ὅστις εἰς τὴν Ἀχιλλέως γνώμην ὡς ὁμῶς αὐτὸν πένθουν ἄνδρα ἐχθαίρειν ἕτερα μὲν κεύδοντα ἐν φρε - σὶν ἄλλα δὲ βάζοντα . ὁρμητα δὲ ἀπὸ Λισιοπίαν μύθον . ἐν ᾧ μέμψεται ὁ Μῦμος τὸν Προμηθεῖα , ὅτι πλάσας ἄνθρωπον , μὴ προσέπλησε τῷ στή*θει καὶ πύλας , ὥστε ἀνομοιούμεν αὐτῶν , βλέπεσθαι τὰς φρένας αὐτοῦ . ἀλλ' ἀρξὴς χρησιμώτερα εἶναι . ἐπὶ παιδεῖν κακεῖνο εἰς φίλιαν τὸ , σὺν μοι πῦν . συνήκε . συνάρα . συγκατηφόρα . σὺν μοι μανωμένῳ μαινῶ . συσσωφρόνει σῶφρονι . οὐ περ ἁρχή , ἐξ Ὁμήρου . εἰπόντες ἐν ταῖς λιταῖς , ὡς καλὸν τοι σὺν ἐμοὶ τόν , χρήσαι . καὶ ἐξῆς . Τὸ δὲ πάρουθεν ὁμ - φαιας , ἀντὶ τοῦ , πρὸ ὀφθαλμῶν . οἷα βλεπόμενα καὶ μὴ εἰς τὸ ἐπὶν ἔτος ἐλπίζεσθαι . Τὸ δὲ ἄνθος ἀμώσα , ἐφευρημενικόν ἐστι τοῦ ὀμφακός . ὀμφακες γὰρ εἰσι κατὰ τοὺς παλαιούς , αἱ τὸ ἄνθος καὶ τὴν κέφυρον μεταβάλλουσαι εἰς σταφυλάς . ἐπετήσων δὲ πῶς καὶ τὴν σταφυλὴν ἔχει βου - λετα εἶναι ὁ ποιητής . εἴπερ τομὲν αὐτῆς , εἰληθεύεται . τοδὲ , τρυγάται . τοδὲ , πατεῖται . ἄλλο δὲ , ἄνθος ἁρίσαι . τοδὲ , περιάζα ὅ ἵστι μελαίνεται . δηλοῖ δὲ τὴν τοῦ περιάζειν σημασίαν , καὶ ὁ περιχνὸς εἴτε αὐτὸς εἴτε ἄλλο τι . Προσαύει δὲ , τόποι λαχανηφόροι , ἀπὸ μέρους τῶν πράσων χλη - θέντες . ἀφ' ὧν καὶ χοῦμα τὸ πράσινον , περιεκτικὴ δὲ ἡ λέξις ὡς καὶ ἡ ἀρχαιότης . Τὸ δὲ γενόσσαι , ἀντὶ τοῦ , γένος ἐμπιοῦσαι . ὡσπέρ που καὶ χθὼν γελᾶν ἐλέχθη παρὰ τῷ ποιητῇ . καὶ ἐπὶ θαλάσσης δὲ χαίρα χαλζούσης τὴν χῶσον , χῆλος παρὰ τισὶ λέγεται . οὐχ' ὅτι * χῶμα χελᾷ , ἀλλ' ὅτι διαχύνται οἱ αὐτὰ ὁρώντες . μεταχωμένου τοῦ πάθους , ἀπὸ τῶν πασχόντων ἐπὶ τὰ ποιούντα . οὕτω δὲ καὶ θώρηκες ἐν Ἰλιάδι γενώντες λέγονται . Αἱ δὲ χρήσαι , χρήσιμοι τῇ τε πόλει , καὶ τοῖς περὶ τὸν χῆρον . διὸ καὶ αὐτὰς προσεστόρησεν ὁ ποιητὴς διὰ τὸ ἀναγκαῖον τῆς χρήσεως . Ὅρα δὲ ὅτι τὸν ὁρῶντα τετράγωνον χῆρον , εἰς τρία διέλεν . εἰς δενδροφόρον . καὶ εἰς ἀμπλόφυρον ἤν ἀλωὴν ἵπας κατ' ἐσχῆν . καὶ εἰς λαχανηφόρον . Τὸ δὲ ἐν Ἀλκινοῦ , Ἀττικῶς συντίθεται ὡς καὶ τὸ ἐν Ἕδου καὶ τὸ ἐν Κίρκης καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ὅτι καὶ οἱ Φαιάκες ὑπνώσαι μίλλοντες , Ἐρμῆ ἵσπονδον . φραῖ γοῦν περὶ Ὀδυσσίου , ὡς εἶπε τοὺς τῶν Φαιάκων ἡγήτορας , σπίνδοντας δεπάσων ἐπασώφρ' ἀρ - χαμόντη . ὁ πυμάτω σπίνδασαν ὅτι μησαίσατο κοι*τον . καὶ ὡς ὀκνηρομισθῶ δὲ καὶ ὑπνο - δότη ἐκείνῳ ἵσπονδον τρυχάται καυροῦ . πλάστι δὲ ὁ ποιητὴς ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ τὸν Ὀδυσσέα ἵστην ἐλθεῖν ἐς Ἀλκινόου , καθεῖ καὶ τὸν Προίανον ἐν Ἰλιάδι μετὰ δόρπου ἤρχεν ἵστην ὄντα εἰς Ἀχιλλέα . ἰθαρώ - τεροι γὰρ ἐν τούτῳ καιρῷ μάλιστα οἱ ἱκετεύοντες . οἱ μὴ ἄρα κατὰ τὸν Πολύμνον ἐξηγούμενον . οὕτω δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι Θέτις αὐτὴν αὐτῷ ἐν Τηλέμαχῳ , καὶ γάμον ἐν Λαοδάμῳ . Τὸ δὲ ἡγήτορας . καὶ μίδοντας ἀπὶ κατὰ παυλλίχου νόμῳ . ἔφη γὰρ . Φαιάκων ἡγήτορες ἡδὲ με*δοντας . Τὸ δὲ ὅτι μησαίσατο κοιτον , ἱμωρία ἵστι τοῦ , ὁ πυμάτω σπίνδασαν . ἵσπονδον δὲ τῷ Ἐρμῆ πυμάτω , ἀπλῶς . οὐ μὴ τι παραπλεῖστοι κοιλητιζόν . Ὡσπερ ἐνταῦθα μετ' ὀλίγα καὶ Αἰ ξανίρ σπαί - σουν διὰ τὸν ἐλθόντα ξένον οἱ Φαιάκες . Ὅτι ἐστυθὴς τοῖς μετ' Ὁμήρου τὸ , ἐλθὲ διὰ δόμα ἤτοι κατὰ δόμα . ἐκεῖνοι γὰρ διὰ δόματος φαδὶν ὡς καὶ ἐλθὲ δι' ἀγορᾶς ἢ διὰ μύσης τῆς
Lemmas: πρός αὐλός ἁσθιͅω μέλος ἐπέρχομαι . ἐπί δέ καί ἐν σχολή . Ἱβρίας γοῦν ὁ Κῆφις κατά ὁ ὁ διά - πανοσμοω ὁ ἱστορία , γράφω οὕτως . εἰμί ἐγώ πλοῦτος , μέγας δῶρον καί ξίφος . καί ὁ καλός λάσιμος προτίθημι ζωστήρ . οὗτος γάρ ἀφίημι . οὗτος θρίζω . οὗτος πατίσω ὁ ἁνδάνω οἶνος ἀπό ἄμπελος . καί ἰδού χρῆσις αὐτός ὁ πατέω αρνοκατιναω . ὁ δέ σχόλιον , ἔχω καί οὗτος . οὗτος δεσπότης νευλημη . οιδἑ μή τολμάω ἔχω δῶρον καί ὁ καλός λάσιμος , πᾶς γοῦν πληρωτής * ἐγώ , κυνέω δεσπότης . καί ὁ μέγας βασιλεύς φρονέω . ἀρόω προσκυνέω ἐγώ ὡς δεσπότης καί προσάγω μέγας βασιλεύς . σχόλιον δέ οὗτος ὁ καί ὁ κατά αὐτός λέγω , ὁ μέν τόνος , πρός διαστολή ὁ κοινῶς σχόλιον ἢ πρᾶγμα ἢ λόγος . ὁ δέ ἔννοια , οὐ ὅτι σχολιά εἰμί λόγος Ψυχή , ἀλλά κατά τις μιλιοποιια νόμος . ὡς οὖν αὐτός , οὖον πρός εὐθύς2 μιλέω ἀπλοϊκός , ἀλλά ποικίλως ἐσχολιοῦτο . μυρίος δέ τοιοῦτος περιφέρω . ὁ μέν , ἀκωπτικά . ὁ δέ , πρός Ἔρως . πολύς δέ , καί σπουδαῖος . ἐν ὅς καί ὁ παιδεύω ὀρθότης γι - λικὴν , ἔχω οὕτως . ὁ δέ ναρκίνος ὧδε φημί χαλάω ὁ ὑφέν λανθάνω . εὐθύς χρή ὁ ἑταῖρος ἐμός καί μή σχόλιον φρονέω . ἀρόω ναρκίνος χράω ὁ ὑφέν συεχω , εἴπερ ὡς ὀρθός χρή ὁ φίλος εἰμί καί μή σχολιώρησον . παιδεύω δέ ἐκεῖνος ὁ σχόλιον ἔχω . αὐτω ἔξεστι ὁποῖος τις εἰμί ἕκαστος ὁ στήθος Ζεύς - δίδωμι ἐπατα ὁ τοῦν ἁνδάνω , κλίνω πάλιν , ἀνήρ φίλος νομίζω ἀδελφός φρήν . αὐτός δέ χρηστός μέν ὅστις εἰς ὁ Ἀχιλλεύς γνώμη ὡς ὁμῶς αὐτός πενθέω ἀνήρ ἐχθαίρω ἕτερος μέν κευδιδωμι ἐν Φρε - ἵν ἄλλος δέ βάζω . ὁρμητής δέ ἀπό λισιοπιας μῦθος . ἐν ὅς μέμφομαι ὁ Μῦμος ὁ προμήθεια , ὅτι πλάσσω ἄνθρωπος , μή προσπλήσσω ὁ ἵστημι καί πύλη , ὥστε ἀνομοιόω αὐτός , βλέπω ὁ φρήν αὐτός . ἀλλά ἄρχω χρήσιμος εἰμί . ἐπί παιδεύω ἐκεῖνος εἰς φιλία ὁ , σύν ἐγώ πῦς . συνίημι . συναίρω . συγκατηφόρα . σύν ἐγώ μανόω μαιν(ι)άω . συσσωφρονέω σώφρων . οὖον περ ἀρχή , ἐκ Ὅμηρος . εἶπον ἐν ὁ λιτός , ὡς καλός ὅς σύν ἐγώ ὁ , χράω . καί ἑξῆς . ὁ δέ πάρουθεν ωμ - φαιός , ἀντί ὁ , πρό ὀφθαλμός . οἷος βλέπω καί μή εἰς ὁ ἐπί ἔτος ἐλπίζω . ὁ δέ ἄνθος ἀμάω , ἐφευρίσκω εἰμί ὁ ὀμφακός . ὄμφαξ γάρ εἰμί κατά ὁ παλαιός , ὁ ὁ ἄνθος καί ὁ κέφυρον μεταβάλλω εἰς σταφυλή . ἐφίστημι δέ πῶς καί ὁ σταφυλή ἔχω βοῦς - Λέτα εἰμί ὁ ποιητής . εἴπερ τομός αὐτός , εἴλω . ὅδε , τρυγάω . ὅδε , πατέω . ἄλλος δέ , ἄνθος αρισος . ὅδε , περιάζα ὅς ἵστημι μελαίνω . δηλόω δέ ὁ ὁ περιαζω σημασία , καί ὁ περιχνὸς εἴτε αὐτός εἴτε ἄλλος τίς . προσαύω δέ , τόπος λαχανηφόρος , ἀπό μέρος ὁ πράσον χλέω - θέω . ἀπό ὅς καί χοῦμα ὁ πράσινος , περιεκτικός δέ ὁ λέξις ὡς καί ὁ ἀρχαιότης . ὁ δέ γίγνομαι , ἀντί ὁ , γένος ἐμπίνω . ὥσπερ ποῦ καί χθών γελάω λέγω παρά ὁ ποιητής . καί ἐπί θάλασσα δέ χαίρω χαλζουω ὁ χόω , χεῖλος παρά τις λέγω . οὐ ὅτι * χῶμα Χελά , ἀλλά ὅτι διαχέω ὁ αὐτός ὁράω . μεταχωμένου ὁ πάθος , ἀπό ὁ πάσχω ἐπί ὁ ποιέω . οὗτος δέ καί θώραξ ἐν Ἰλιάς γεννάω λέγω . ὁ δέ χράω , χρήσιμος ὁ τε πόλις , καί ὁ περί ὁ χῆρος . διό καί αὐτός προσεστόρησεν ὁ ποιητής διά ὁ ἀναγκαῖος ὁ χρῆσις . Ὅρας δέ ὅτι ὁ ὁράω τετράγωνος χῆρος , εἰς τρεῖς διαιρέω . εἰς δενδροφόρος . καί εἰς αμπλοφυρω ἐάν ἀλωή ἴψ κατά ἔχω . καί εἰς λαχανηφόρος . ὁ δέ ἐν Ἀλκίνος , Ἀττικός συντίθημι ὡς καί ὁ ἐν δίδωμι καί ὁ ἐν Κίρκη καί ὅσος τοιοῦτος . ὅτι2 καί ὁ Φαίαξ ὑπνόω μίλλοντες , Ἑρμῆς ισποενδον . Φράι γοῦν περί Ὀδυσσίου , ὡς εἶπον ὁ ὁ Φαίαξ ἡγεμών , σπίνδοντας δεπάζω ἐπασώφρ' ἀρ - χαμόντη . ὁ πύματος σπίνδασαν ὅτι μησαίσατο κοι*τον . καί ὡς οκνηρομισθος δέ καί ύπνος - Δότη ἐκεῖνος ισποενδον τρυχαω καῦρος . πλάστις δέ ὁ ποιητής ἐν τοιοῦτος ὥρα ὁ Ὀδυσσεύς ἵστημι ἔρχομαι εἰς Ἀλκίνοος , κάθημι καί ὁ προιανος ἐν Ἰλιάς μετά δόρπον ἄρχω ἵστημι εἰμί εἰς Ἀχιλλεύς . ἰθαρός - τερέω γάρ ἐν οὗτος καιρός μάλιστα ὁ ἱκετεύω . ὁ μή ἄρα κατά ὁ Πολύμνος ἐξηγέομαι . οὗτος δέ καί ἐν Ἰλιάς Θέτις αὐτός αὐτός ἐν Τηλέμαχος , καί γάμος ἐν λαοδαμαζω . ὁ δέ ἡγεμών . καί μιδιδωμι ἀπύ κατά παυλλιχοω νόμος . φημί γάρ . Φαίαξ ἡγεμών ἡδύς με*δοντας . ὁ δέ ὅτι μησαίσατο κοῖτος , ἱμωρία ἵστημι ὁ , ὁ πύματος σπίνδασαν . ισποενδον δέ ὁ Ἑρμῆς πύματος , ἀπλόος . οὖον μή τίς παραπλέω κοιλητιζόν . ὡς ἐνταῦθα μετά ὀλίγος καί ὁ ξανίρ σπάω - σῦς διά ὁ ἔρχομαι ξένος ὁ Φαίαξ . ὅτι2 στύω ὁ μετά Ὅμηρος ὁ , ἔρχομαι διά δόμα ἤτοι κατά δόμα . ἐκεῖνος γάρ διά δόμα φάδι ὡς καί ἔρχομαι διά ἀγορά ἢ διά μύω ὁ