eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1587
κατὰ τοὺς παλαιούς . αἱ δὲ καὶ τὸ ὁμόργω ἀπὸ τοῦ ἀμέργω δόξειε γενέσθαι διὰ τὸ καὶ τὴν θλαϊχὴν ἀμόρ - γην σπογγισμοῦ δέεσθαι , οὐκ ἂν εἴη πάντῃ ἀλλόκοτον . Ὅτι ὥσπερ Μετίλαος ἔγνω τοὺς βασιλικούς παῖδας χρήμα κοινολογουμένους , προσέσεχε γὰρ ὡς ἔχοιεν , οὕτω κάνταῦθα τοῦ Ὀδυσοῦος πρῶ - τος ὁ βασιλεὺς ἡθελτο κλαίωντος , φησὶ γάρ . ἐνθ’ ἄλλους μὲν πάντας ἐλεεινὰν δάκρυα εἴχων ἢ λαίθων . Ἀλκίνους δὲ μὴν οὐδ’ ἐπεφράσαστ’ ἤδὲ νοῆσαι , ἤμενος ἀρχ’ αὐτοῦ . βαρὺ δὲ στενάζοντος ἤκουσεν . ὥστε , οὐ τὸ δάκρυον μόνον καταμίνυσαι τὴν Ὀδυσοῦος λύπην , ἀλλὰ καὶ ὁ βαρὺς στεναγμός , οὕτω δὲ ἀπαρριλάκτως κείται καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς ἐνθ’ ἄλλων ὑπ’ ἀφρύσι δάκρυον εἴχων , τοὺς μὲν ἄλλους ἐκλαίοντας , οὐ μὴν καὶ τὸν βασιλέα . ἐκεῖ δὲ τὸ εἴχων καὶ λαίθων φησίν , εἴπων . δάκρυον εἶχε , καὶ ἐπαφεσὼν ἐνθὺς τῷ , δάκρυα λαίθων . Τὸ δὲ ἐφράσατο καὶ τὸ ἐνόησεν , ἐκ παραλλή - λου τὸν αὐτὸν ἔχουσι νοῦν . δύναται δὲ καὶ ἄλλως τὸ γράψασθαι μέν , βουλήν καὶ σκέψιν ἀπλῶς δηλοῦν . τὸ δὲ νοῆσαι , κατάστασιν βουλῆς καὶ ὡς αὐτῶν , ἀποτελευτῆσαι . ἵνα τὴν φράσιν ἐπισφραγίσῃ ἢ ἐντελῆς νοῆσις . Ὅτι εὔρηται βρόδως ἀνταῦθα μέχρι χώρου παρὰ τοῖς τραγικοῖς Φαιάζιν . ὥσπερ ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ , σπάνιον παρὰ τῷ ποιητῇ . φησὶ γάρ . ἤδη μὲν δαιτὸς κεχωρισμένα θεμὸν εἶδος , φρόμυγγός τε . ἢ δαιτὶ συνήφός ἄστι Θαλίκη . τουνεστὶν ἥτις συνήκουστα καὶ συνέφευκται προσαρτισμοῦν τῇ εὐλαπίῃ . διὸ τινὰ τῶν ἀντιγράφων ἀντὶ τοῦ Θαλίκη , ἑταίρῃ γράφουσιν . παρακαμ - θείσαι δὲ πῶς νῦν ὁ τῆς φρόμυγγος χόρος , τὸν τῆς δαιτός . ὡς διὰ τούτων , μὴ δὲ ἐκείνων δοκεῖν ἡμετόν . θεῖον γάρ ἢ ἀοιδή . ὥστε τοιούτων τι καὶ ὁ αὐτῆς χόρος . Τὸ δὲ εἶδος , νηὸς τε ἐπίθετον καὶ εὐοχίας ὡς μυριάζου δηλοῦται . Συνήκουος δέ , γίνεται παρὰ τὸ αἴρω τὸ συζευγνύω . ἐξ οὗ καὶ ὁ παρήκουος . ὁ μέντοι ἐν Ἰλιάδι μετήκουος , ἀπὸ τοῦ αἴρω τὸ κουρίζω καὶ ἐπαίρω γίνεται . οἱ δὲ ἀπήκο - ροὶ κλαδοὶ ἐν τοῖς ἑξῆς , τουνεστὶν ἀποσχο*μεῖς καὶ πόρρω τῆς ὠχῆς ὄντες . κατὰ δὲ ἕτερους εἰπὼν , ἀφεστῶτες , παρακεκταιμένοι , ἀπηρτημένοι , ἐκτείνουσι τὴν παραλήγουσαν , ὡς μὴ γενόμενοι ἀπὸ τοῦ αἴρω ἀλλ’ ἐκ τοῦ αἴρω . Ὅτι φιλεδαιτῶν ἐπὶ τοῖς ἐγχορίοις ἄθλοισ ὁ βασιλεὺς Ἀλκι - νους . φησὶ . νῦν δ’ ἐξέλθοιμι καὶ ἀέθλων περιηθῶμι πάντων . τῶν συνήθων δηλαδὴ τοῖς Φαιάζιν . ὡς ἂν ὁ ξένος ἀπὴ τοῖς ἑαυτοῦ οἴκαδε νοστήσας , ὕσσω περιγνώμεθ’ ἄλλων . πῦς τε , παλαιμοσύνη τε , καὶ ὀλμασιν , ἤδὲ πόδασσιν . ἐν στίχῳ περιλαβὼν τέσσαρας ἄθλους . ἐνθα σκοπιτῶν , πῶς εἶδεν ὁ Φαίας ἐπερ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων περιγίνονται ἐν ἄθλοισ οἱ ὑπ’ αὐτόν , ὁ ἐκτολίζων τὴν κατ’ αὐτὸν γῆν καὶ μήτε εἰδὼς τινὰς μήτε γνωσκόμενος . ἢ τοίνυν τοῦτο ἀλαζο - κένεια , τὸ πάντων δηλαδὴ περιγενέσθαι . ἢ ἐκεῖνο , ἤτοι τὸ ἀποχθίσθαι τὴν κατ’ αὐτὸν γῆσον . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ἅμα δαὶς ἅμα ἄθλοι . καὶ οὐκ ἦν ἔθος τοῖς ἡρώσιν ἀναπαύεσθαι μετὰ βρόδων κατὰ τοὺς ἑστίους , ἐπὶ σιτίων πέμψαι . Ἰστίων δὲ καὶ ὅτι νῦν μὲν τέσσαρας ἡμῖν μοιρὴν ἄθλους ὁ βασιλεὺς , προῶν δὲ ὁ ποιητὴς πέντε νικτὰς ἐδήλησται , οἱ πέντε ἄθλους ἐνίκη - σαν . ἐφ’ ἑκάστου . τῶν δέ , ἦλαν ὁχ’ ἀριστος ἦν Κλυτόνους ἀμύμων . ἐν δὲ πάλῃ , Λεῦγλος ἀπελαίνετο πάντας ἀρίστους . ἀλλ’ ματι δ’ Ἀμφιάλος πάντων προφερίστατος ἦν . δίσκῳ δ’ αὖ , πάντων πολὺ φέρτα - τος ἦν Ἐλεφραύς . πῦς δ’ αὖ , Λαοδάμας ἀγαθὸς παὶς Ἀλκινόου . καὶ ἰδοὺ ἀνταῦθα πέντε ἄθλοι προ - τιθέντος τοῦ δίσκου . καὶ ὅμως πένταθλον ἦν τοῦτο παρ’ αὐτοῖς . Παρὰ μέντοι τοῖς ἑστίοις , τὰ τοιαῦτα , οὕτω μακρῶς ἀριθμεῖται . ὀλμα . δρόμος . δίσκευμα . κοντός . καὶ πάλῃ . καὶ ἄλλως δὲ ἐν ἡρώῳ μέτρῳ , οὕτω ὀλμα ποδός , δίσκον τι βολή , καὶ ἄκοντος ἄρση , καὶ δρόμος ἤδὲ πάλῃ . μία δ’ ἐπλετο πᾶσα τελεντή . Σημαῖνσαι δὲ καὶ ὅτι ἐν Ἰλιάδι ἀγωνοθετήσας ὁ ποιητής , ὡνήσεν ἀνταῦθα τοιούτους ἐναγούλλεσιν τὴν ἑαυτοῦ Μοῦσαν ἴσω καὶρῳ , διὸ καὶ ἐπιπρόχει αὐτά . οἱα μὴ δὲ ἦγον τοῖς ἄνδρας καὶ νῦν τοὺς ὁλοὺς ἐμπλα - τύνεσθαι ὥσπερ ἐκεῖ . ἵπποι γάρ , οὐ πόδασσιν , ὥστε οὐδ’ ἱππεῖς ἀγωνίζονται . οἱς δὲ οὐ μέλα βίος οὐδὲ φαρῖτη , οἷτοι οὐδ’ ἂν ἵπποι καὶ δύσταίμεσιν ἐναθλήσωσι . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Ὁ δὲ γ’ εἶπὼν ἀνταῦθα βασιλεὺς ὅσον περιγνώμεθ’ ἄλλων ἐν ἄθλοισ , ὅτε περιέσταται τοῦ Ὀδυσοῦος καὶ ἀκούσαι καὶ ἐραμίνου καὶ μόνον παραστασάμενον τῶν δρόμων , τότε δὴ τὴν ἀλαζονικὴν μεθεῖς , ἀφ’ μήτε πυγμάχους ἀγαθούς εἶναι τοὺς Φαιάκας μήτε παλαιστάς . Τὸ δὲ περιγνώμεθα , μαχρῶν ἀκὶ ἔχει τὴν ἀρχοῦσαν * τοῦ γινώμεθα ὥσπερ καὶ τὸ γινώσκειν . Τὴν δὲ παλαιμοσύνην ὥσπερ ἐν Ἰλιάδι , οὕτω κάνταῦθα δίχα τοῦ σ παλαιμοσύνην γράφει φασὶ τῶν Ἀρίσταρχον . Ὅτι
Lemmas: κατά ὁ παλαιός . ὁ δέ καί ὁ ὁμόργω ἀπό ὁ ἀμέργω δοκέω γίγνομαι διά ὁ καί ὁ θλαϊχὴν ἀμόρ - γῆ σπογγισμός δήω , οὐ εἄν εἰμί πάντῃ ἀλλόκοτος . ὅτι2 ὥσπερ Μετίλαος γιγνώσκω ὁ βασιλικός παῖς χρήμα κοινολογέομαι , προσέχω γάρ ὡς ἔχω , οὗτος κάνταῦθα ὁ οδυσουιος πρός - ὅς ὁ βασιλεύς ἡθελτο καλέω , φημί γάρ . ἔνθα ἄλλος μέν πᾶς ἐλεεινός δάκρυ ἄδδιξ ἢ λαίθων . Ἀλκίνοος δέ μήv οὐδέ φράζω ἠδέ νοέω , ἧμαι ἀρχή αὐτός . βαρύς δέ στενάζω ἀκούω . ὥστε , οὖον ὁ δάκρυ μόνος καταμινυσος ὁ οδυσουιος λύπη , ἀλλά καί ὁ βαρύς στεναγμός , οὗτος δέ ἀπαρριλάκτως κεῖμαι καί ἐν ὁ ἑξῆς ἔνθα ἄλλος ὑπό ἀφρύσι δάκρυ ἄδδιξ , ὁ μέν ἄλλος καλέω , οὖον μήv καί ὁ βασιλεύς . ἐκεῖ δέ ὁ ἄδδιξ καί λαίθων φημί , εἶπον . δάκρυ ἔχω , καί ἐπαφίημι ἐντίθημι ὁ , δάκρυ λαίθων . ὁ δέ φράζω καί ὁ νοέω , ἐκ Παραλλή - Λοῦ ὁ αὐτός ἔχω νόος . δύναμαι δέ καί ἄλλως ὁ γράφω μέν , βουλή καί σκέψις ἀπλόος δηλόω . ὁ δέ νοέω , κατάστασις βουλή καί ὡς αὐτός , ἀποτελευτάω . ἵνα ὁ φράσις επισφράγιση ἢ ἐντελής νόησις . ὅτι2 εὑρίσκω βρόδως ἐνταῦθα μέχρι χῶρος παρά ὁ τραγικός Φαιάζιν . ὥσπερ ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω , σπάνις παρά ὁ ποιητής . φημί γάρ . ἤδη μέν δαίς χωρίζω τέμνω εἶδος , φρόμυγγός τε . ἢ δαίς συνάπτω Άστι Θαλίκη . τουνεστὶν ὅστις συνήκουστα καί συμφύω προσαρτισμοω ὁ εὐλαπίῃ . διό τις ὁ ἀντίγραφος ἀντί ὁ Θαλίκη , ἑταίρα γράφω . παρακαμ - θέω δέ πῶς νῦν ὁ ὁ φρόμυγγος Χόρος , ὁ ὁ δαίς . ὡς διά οὗτος , μή δέ ἐκεῖνος δοκέω ἧμμαι . θέω γάρ ἢ ᾠδή . ὥστε τοιοῦτος τίς καί ὁ αὐτός Χόρος . ὁ δέ εἶδος , ναός τε ἐπίθετος καί ευοχια ὡς μυριάζω δηλόω . συνηκουιος δέ , γίγνομαι παρά ὁ ἀείρω ὁ συζευγνύω . ἐκ ὅς καί ὁ παρηκουιος . ὁ μέντοι ἐν Ἰλιάς μετηκουιος , ἀπό ὁ ἀείρω ὁ κουρίζω καί ἐπαίρω γίγνομαι . ὁ δέ ἀφίημι - ῥόος κλάδος ἐν ὁ ἑξῆς , τουνεστὶν ἀπέχω καί πόρρω ὁ ὀχέω εἰμί . κατά δέ έτερος εἶπον , ἀφίστημι , παρακεκταιμενω , ἀπαρτάω , ἐκτείνω ὁ παραλήγω , ὡς μή γίγνομαι ἀπό ὁ ἀείρω ἀλλά ἐκ ὁ ἀείρω . ὅτι2 φιλεδαιος ἐπί ὁ εγχοριον ἆθλος ὁ βασιλεύς Ἀλκή - νόος . φημί . νῦν δέ ἐξέρχομαι καί ἆθλος περιτίθημι πᾶς . ὁ συνήθης δηλαδή ὁ Φαιάζιν . ὡς εἄν ὁ ξένος ἄπειμι ὁ ἑαυτοῦ οἴκαδε νοστέω , Ὕσσος περιγίγνομαι ἄλλος . πῦς τε , παλαιμοσύνη τε , καί ὀλμασιν , ἠδέ πόδα . ἐν στίχος περιλαμβάνω τέσσαρες ἆθλος . ἔνθα σκοπιος , πῶς ὁράω ὁ Φαία ἐπιρρέω ὁ ἄλλος ἄνθρωπος περιγίγνομαι ἐν ἆθλος ὁ ὑπό αὐτός , ὁ εκτολιζω ὁ κατά αὐτός γῆ καί μήτε εἰδοί τις μήτε γιγνώσκω . ἢ τοίνυν οὗτος ἀλαζο - κένεια , ὁ πᾶς δηλαδή περιγίγνομαι . ἢ ἐκεῖνος , ἤτοι ὁ ἀποχθίζω ὁ κατά αὐτός γῆσον . Ὅρας δέ καί ὅτι ἅμα δαίς ἅμα ἆθλος . καί οὐ εἰμί ἔθος ὁ ἥρως ἀναπαύω μετά βροδηω κατά ὁ ἕστιος , ἐπί σιτίον πέμπω . ἱστίον δέ καί ὅτι νῦν μέν τέσσαρες ἐγώ μοιερος ἆθλος ὁ βασιλεύς , πρόειμι δέ ὁ ποιητής πέντε νικτεινω δηλέομαι , ὁ πέντε ἆθλος φέρω - σάω . ἐπί ἕκαστος . ὁ δέ , ἐλαύνω ὅτε ἀριστος εἰμί κλυτονος ἀμύμων . ἐν δέ πάλη , Λεῦγλος ἀπελαίνετο πᾶς ἀγαθός . ἀλλά μάτι δέ Ἀμφίαλος πᾶς προφέριστος εἰμί . δίσκος δέ αὖος , πᾶς πολύς φερτός - ὅς εἰμί Ἐλεφραύς . πῦς δέ αὖος , Λαοδάμας ἀγαθός παῖς Ἀλκίνοος . καί ἰδού ἐνταῦθα πέντε ἆθλος προ - τίθημι ὁ δίσκος . καί ὅμως πένταθλον εἰμί οὗτος παρά αὐτός . παρά μέντοι ὁ ἕστιος , ὁ τοιοῦτος , οὗτος μακρός ἀριθμέω . Όλμα . δρόμος . δίσκευμα . κοντός . καί πάλη . καί ἄλλως δέ ἐν ἡρῷον μέτρον , οὗτος Όλμα πούς , δίσκος τίς βολή , καί ἄκων ἀραρίσκω , καί δρόμος ἠδέ πάλη . εἷς δέ πέλω πᾶς τελεντή . Σημαίνω δέ καί ὅτι ἐν Ἰλιάς ἀγωνοθετέω ὁ ποιητής , ὀνίνημι ἐνταῦθα τοιοῦτος ἐναγούλλεσιν ὁ ἑαυτοῦ Μοῦσα ἴσος καῖρος , διό καί ἐπιπροχέω αὐτός . οἶος μή δέ ἄγω ὁ ἀνήρ καί νῦν ὁ ὀλός ἐμπλος - τείνω ὥσπερ ἐκεῖ . ἵππος γάρ , οὖον πόδα , ὥστε οὐδέ ἱππεύς ἀγωνίζομαι . οἱςστις δέ οὖον Μέλα βίος οὐδέ φαρίτης , οἶτος οὐδέ εἄν ἵππος καί δυσταιμεις ἐναθλέω . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ γε εἶπον ἐνταῦθα βασιλεύς ὅσος περιγίγνομαι ἄλλος ἐν ἆθλος , ὅτε περιίστημι ὁ οδυσουιος καί ἀκούω καί εραμινοος καί μόνος παρίστημι ὁ δρόμος , τότε δή ὁ ἀλαζονικός μεθίημι , ἀπό μήτε πύγμαχος ἀγαθός εἰμί ὁ Φαίαξ μήτε παλαιστής . ὁ δέ περιγίγνομαι , μακρός ἀκίς ἔχω ὁ ἄρχω * ὁ γίγνομαι ὥσπερ καί ὁ γιγνώσκω . ὁ δέ παλαιμοσύνη ὥσπερ ἐν Ἰλιάς , οὗτος κάνταῦθα δίχα ὁ Σ παλαιμοσύνη γράφω φημί ὁ Ἀρίσταρχος . ὅτι2