eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1809
μὲν ἐρωτᾶ τὸν δοῦλον βωτικῶς ἠλθες δι’ Εὐμαιε , τί δή κλεός ἔστ’ ἀνὰ ἄστυ ; ἠγοῦν τί φημίζε - ται ἀνὰ τὴν πόλιν . προσπερωτᾶ δὲ καὶ περὶ τῶν μνηστήρων , εἰ περ ἔνδον εἰσὶν ἐκ λόχου . δὲ καὶ αὐτὸς ἀπλοῖκ*ως ἀπολογησάμενος , ὡς οὐκ ἐμελὲ μοι ταῦτα μεταλλῆσαι καὶ ἐρεσθαι ἄστυ κατα - βλώσονται τάχιστα με θυμὸς ἄνωγεν ἀγγελῶν εἰπόντα , πάλιν δεῖρ’ ἀπονέεσθαι , ὕστερον λέγει ἰδεῖν νῆα θοὴν κατιούσαν ἐς λιμένα ἡμέτερον . πολλοὶ δ’ ἦσαν ἄνδρες ἐν αὐτῇ . βεβόηδε δὲ σάκεσσι καὶ ἔχεσιν ἀμαρτίνοισι . καὶ σφεας ὡπίσθην , τούτ’ ἐστιν ἐνόμισα , τούτους εἶναι , οὐδὲ τοῦ οἶδα . ἔνθα καὶ ὅσα διαφορὰν τοῦ ὡπίσθην καὶ τοῦ οἶδα . τὸ μὲν γὰρ οἶδα πρὸς ἀκριβείαν , τὸ δὲ ὡπίσθην πρὸς νόμ - σιν . εἰ δὲ ἀνωτέρω εἰδέναι φησὶν ὁ σωζῶτης ἐν τῷ , ἀλλ’ οὐ δὲ τοῦ τόδε οἶδα , ὅμως οὐκ ἔστι τοῦτο ἀντί - φασις . ἐκὰ μὲν γὰρ εἰδέναι εἶπεν , ὁ εἶδε , νῆα δηλαδὴ πολλοὺς ἄνδρας ἔχουσαν καὶ ὑπλά · νῦν δὲ μὴ εἰδέναι φησίν , εἰ καὶ μνηστήρας ἦσαν ἐκεῖνοι , ἀλλ’ οἶσθαι τοῦτο . λέγει δὲ ὁ Εὐμᾶιος καὶ ὅτι ὠμώρησε δὲ μοι ἀγγελος , πη*οὐς , ὁ Μέδων δηλαδὴ , σταλεὶς ὑπὸ τῶν ἐταίρων τοῦ Τηλεμάχου , ὅς πρῶτος ἠγγείλε τῇ μητρὶ · οὐκ ἐθελει γὰρ ἐπικρύψαι τι ὧν οἶδε . μέμνηται δὲ καὶ λόγου τινὸς Ἐρμαίου ἐγχωρίου , εἰπὼν ὅτι ὅτε ἤν ἤγον ἡμην ὅθι Ἐρμαῖος λόφος ἐστι , εἶδον τὴν εἰρημένην νῆα . ἐπὶ δὲ τούτοις μειδίασε , φησίν , ἰερὴ ἡς Τηλεμάχου ἐς πατέρα ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν λάθρα τοῦ ὑφορβοῦ , ἀγαλλιασάμενος δηλαδὴ ἐφ’ οἷς ὑπέστρεψαν οἱ μνηστήρες κακοί · ἴσως δὲ καὶ ὑποδήλων τῷ πατρὶ ὅτι πρὸς πλείους ἐκ γε τῆς ἄρτι ἔσται τοῦτοῖς ὁ ἀγών . Ὅρα δὲ τὸ ἠλθες δι’ Εὐμαιε , ὀρθῶς μὲν νοοῦμενον , ἀσα - φῶς δὲ πεφρασμένον διὰ τὴν ἐκθλίψιν τῆς ληρουσίας τοῦ , διέ . καλεῖται γὰρ καὶ ἄλλαχόθι διὸς ἑ τούτω - τος Εὐμᾶιος . τοιοῦτον δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , ἐπεμύνατο δι’ Ἀντεῖ · διὰ γὰρ ἐκεῖ τὸ ἐντελὲς . καὶ ἔστιν εἰπὼν καὶ τοῦτο βραχείαν τινὰ φλέρα σχεδὴς μεταλλείας τῆς ἐξευρημένης ὕστερον , εἰτε καὶ ξέομα τι λατομίας σχεδουργικῆς , ἣν μετὰ τὸν ποιητὴν τεχνώμενοι πόνους τοῖς γραμματι*κευομένοις ἐξευρήσασιν . καὶ εἰσὶ καὶ ἕτερα πολλὰ τοῦ εἴδους τούτου γραφέντα ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα , τὰ μὲν συναληθεμένα , τὰ δὲ καὶ κατὰ ἰδεοίαν συνθήκην · ἐξ ὧν ἡ τῶν σχεδουποιῶν εἰληφθαι δοκεῖ μέθοδος . ὁποῖον καὶ παρὰ Σοφοκλεῖ τὸ , θεοῖσιν ἔμμην’ ἱερὰ τοῖς σωτηρίοις . ὡς περ γὰρ τὸ , ἠλθες δι’ Εὐμαιε , συναρπάζου ἄν τινα ὡς ἐπιώρηματος ἐνταῦθα ἐκπεφωγμένου τοῦ δι’ , ὁποῖον τι καὶ παρ’ Ἡσιόδῳ τὸ , δεῦτε Λι’ ἐννέ - πτε , τὸν Λία γὰρ ἐκτῖνος ἐνταῦθα συνήλειψεν , οὕτω καὶ ἐν τῷ , θεοῖσιν ἔμμην’ ἱερὰ , δοκεῖσιν ἄν ἠγδή - ναι κέμιν ἱερὰ τοῖς θεοῖς . τοιοῦτον παρὰ τῷ αὐτῷ καὶ τὸ , ὡς πέρ μ’ ἀραίων εἶλες , ἠγοῦν ὡς περ ἐμὲ εἶλες διὰ τῆς ἀρᾶς . καὶ ἐν τούτῳ γὰρ παραγᾶγοι ἄν ἡ προσφορὰ τὸν ἀπραγμόνως ἀκούσαντα , ὡς ἐγχει - ται ὅσον σπέρμα τῇ γραφεί . καὶ ἄλλα δὲ τοιαῦτα μυρία Ὁμηρικὰ τε καὶ ἄλλως ποιητικά , οὔτε ζηλωτὰ εἰς τὸ καταλογάδην γράφειν , καὶ οὐδὲ οἷα λόγου νῦν ἠξιώσθαι πλείονος . Τὸ δὲ βλώσκοντα δύναται γραφεῖναι καὶ βλώσκοντι κατὰ πτῶσιν δοτικὴν , καὶ ἔστιν ἀμφοτέρος ἀσφαλτον . γίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ μολῶ μολήσω μολήσω , ὡς ἠνίσω ἠνίσκω καὶ τὰ ὅμοια , καὶ τροπὴ συνήθι μακροῦ εἰς μακρὸν ἠγοῦν τοῦ ἤτα εἰς ὦ , μολώσω , καὶ συγκοπὴ τοῦ ὦ τῆς ἀρ*χούσης καὶ ἀπλεῦσι μὲν τοῦ μ , ἀντενθόσι δὲ τοῦ βήτα , βλώσω . Ἱστίον δὲ ὅτι ἐν μέσῳ μὲν λέξεως τὴν ἀπὸ συγχοπῆς παροφονίαν τοῦ μ καὶ λ . θεαπεῖνουςιν οἱ παλαιοί , ἐπιβάλλοντες τὸ βήτα καὶ φυλάσσοντες καὶ τὸ μ , ὡς ἐν τῷ , παρ - μέμ*λοχε , πρὸ οὐ μετ’ ὀλίγα ἠγδήσεται . ἐνταῦθα δὲ μὴ δυναμένων ὁμοῦ κείσθαι τοῦ μ καὶ τοῦ βήτα καὶ τοῦ λ , μήτε μὴν τοῦ μ καὶ τοῦ λ , ἐξεβλήθη μὲν ἐξανάγκης τὸ μ , προετέθη δὲ τὸ βήτα , καὶ οὕτως ἡ λέξις ἐξεφωνήθη κάλλιον . Ὀμήρησε δὲ ἀντὶ τοῦ συνήτησεν , ὁμοῦ γέγονεν . ὡς γὰρ οἶνος οἰνηρός , οἶσπος οἰσπηρός , ἐξ οὐ ἔρια οἰσπηρὰ τὰ ὀντωθῶ , οὕτω , φασίν , ἐκ τοῦ ὁμὸς Ὁμηρος , οὗτον ὁμηρὸν ὅμμα τὸ συναντῶ . δοκεῖ δὲ καὶ ἄλλως ἡ λέξις μετιχθαι ἐκ τῶν ὁμοῦ ἐρεσθόντων ἠ συναρ - ρότων . Ὁμηρον δὲ ἔγραψεν , ἐξ οὐ καὶ τὰ ἐπὶ εἰρήνη λεγόμενα ὅμηρα εἰσιν οἱ ὅμηροι . Ἀδ - γος δὲ Ἐρμαῖος προπρισωμένος , ἢ μᾶλλον κατὰ τὸν φιλόστονον προσαρξυτῶνως Ἐρμαῖος κατὰ τι κέριον ὄνομα , τόπος ὑπὲρ τῆς κατ’ Ἰθάκην πόλεως , ὅθεν ἀρ’ ὑψηλὸν εἶδεν Εὐμᾶιος τὴν τῶν μνηστή - ρων νῆα κατιούσαν , ὁ ἔστι καταγομένην εἰς γῆν , καταβαίνουσαν , ἐλλιμευζομένην . ὁ δὲ τὸν Ὁμηρον παραγράφας Θραξ Δημοσθένης τὸν Ὁμηρικὸν τοῦτον λόγον Ἐρμαῖον ἔφη ἐν * οὐδετέρῳ γένει , γράσας οὕτω · ἐτυχον μὲν τῆς ὁδοῦ τῆς ἐνταῦθα προεχωρηκὼς κατὰ τὸ Ἐρμαῖον ἤδη γεγονέναι . ἤν δὲ ἡ κλῆσις τῷ τόπῳ παρὰ τὸν Ἐρμὴν διὰ τὸ δοκεῖν ἐκεῖνο ἀνεῖσθαι εἰς διατρυβὴν . οἱ δὲ φασιν ὅτι Ἐρμαῖος
Lemmas: μέν ἐρωτάω ὁ δοῦλος βωτικῶς ἔρχομαι διά Εὔμαιος , τίς δή κλέος ἔστω ἀνά Ἄστυ ; ἠγέω τίς φημίζω - ὁ ἀνά ὁ πόλις . προσπεράω δέ καί περί ὁ μνηστήρ , εἰμί περ ἔνδον εἰμί ἐκ λόχος . δέ καί αὐτός ἀπλοῖκ*ως ἀπολογέομαι , ὡς οὐ μέλω ἐγώ οὗτος μεταλλάω καί ἔρομαι Ἄστυ κατά - βλώσκω ταχύς ἐγώ θυμός ἄνωγα ἀγγέλλω εἶπον , πάλιν δέρη ἀπονέομαι , ὕστερος λέγω ὁράω ναῦς θοός κατέρχομαι εἰς λιμήν ἡμέτερος . πολύς δέ εἰμί ἀνήρ ἐν αὐτός . βοάω δέ σάκος καί ἔχις αμαρτινοις . καί σφεῖς ὁρίζω , οὗτος εἰμί νομίζω , οὗτος εἰμί , οὐδέ ὁ οἶδα . ἔνθα καί ὅσος διαφορά ὁ ὁρίζω καί ὁ οἶδα . ὁ μέν γάρ οἶδα πρός ἀκρίβεια , ὁ δέ ὁρίζω πρός νόμος - βρόχος . εἰμί δέ ἀνωτέρω οἶδα φημί ὁ σωζῶτης ἐν ὁ , ἀλλά οὖον δέ ὁ ὅδε οἶδα , ὅμως οὐ εἰμί οὗτος ἀντί - φάσις . ἐπίτεξ μέν γάρ οἶδα εἶπον , ὁ ὁράω , ναῦς δηλαδή πολύς ἀνήρ ἔχω καί ὑπλά · νῦν δέ μή οἶδα φημί , εἰμί καί μνηστήρ εἰμί ἐκεῖνος , ἀλλά οἶδα οὗτος . λέγω δέ ὁ Εὔμαιος καί ὅτι ὠμώρησε δέ ἐγώ ἄγγελος , πη*οὐς , ὁ Μέδων δηλαδή , στέλλω ὑπό ὁ ἑταῖρος ὁ Τηλέμαχος , ὅς πρῶτος ἀγγέλλω ὁ μήτηρ · οὐ ἐθέλω γάρ ἐπικρύπτω τίς ὅς οἶδα . μιμνήσκω δέ καί λόγος τις ἕρμαιον ἐγχώριος , εἶπον ὅτι ὅτε ἐάν ἄγω ἀείδω ὅθι Ἑρμαῖος λόφος εἰμί , εἶδον ὁ εἴρω ναῦς . ἐπί δέ οὗτος μειδιώ , φημί , ἱερός εἰμί Τηλέμαχος εἰς πατήρ ὀφθαλμός εἶδον λάθρῃ ὁ ὑφορβός , ἀγαλλιάω δηλαδή ἐπί ὅς ὑποστρέφω ὁ μνηστήρ κακός · ἴσως δέ καί ὑποδηλόω ὁ πατήρ ὅτι πρός πλείων ἐκ γε ὁ ἄρτι εἰμί οὗτος ὁ ἀγών . Ὅρας δέ ὁ ἔρχομαι διά Εὔμαιος , ὀρθῶς μέν νοέω , Ἀσά - φάος δέ φράζω διά ὁ ἔκθλιψις ὁ ληρουσιαι ὁ , διέ . καλέω γάρ καί ἀλλαχόθι δίω ὅς οὗτος - ὅς Εὔμαιος . τοιοῦτος δέ καί ἐν Ἰλιάς ὁ , ἐπεμύνατο διά Ἀντεύς · διά γάρ ἐκεῖ ὁ ἐντελής . καί εἰμί εἶπον καί οὗτος βραχύς τις φλέρα σχέδη μεταλλεία ὁ ἐξευρίσκω ὕστερος , εἴτε καί ξέομα τίς λατομία σχεδουργικός , ὅς μετά ὁ ποιητής τεχνάομαι πόνος ὁ γραμματικεύω ἐξευρίσκω . καί εἰμί καί ἕτερος πολύς ὁ εἶδος οὗτος γράφω ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς , ὁ μέν συναλέω , ὁ δέ καί κατά ιδεοεις συνθήκη · ἐκ ὅς ὁ ὁ σχεδουποιω λαμβάνω δοκέω μέθοδος . ὁποῖος καί παρά Σοφοκλῆς ὁ , θεός έμμηνος ἱερόv ὁ σωτήριος . ὡς περ γάρ ὁ , ἔρχομαι διά Εὔμαιος , συναρπάζω ἄν τις ὡς ἐπιώρηματος ἐνταῦθα ἐκπεφωγμένου ὁ διά , ὁποῖος τίς καί παρά Ἡσίοδος ὁ , δεῦρο Λία ἐννέα - πτε , ὁ Λία γάρ ἐκτίνω ἐνταῦθα συναλείφω , οὗτος καί ἐν ὁ , θεός έμμηνος ἱερόv , δοκέω ἄν ἠγδή - ναι κέμιν ἱερόv ὁ θεός . τοιοῦτος παρά ὁ αὐτός καί ὁ , ὡς περ εἷς ἀραῖος αἱρέω , ἠγέω ὡς περ ἐγώ αἱρέω διά ὁ ἀρά . καί ἐν οὗτος γάρ παράγω ἄν ὁ προσφορά ὁ ἀπράγμων ἀκούω , ὡς ἔγχος - ὁ ὅσος σπέρμα ὁ γραφεύς . καί ἄλλος δέ τοιοῦτος μυρίος ὁμηρικός τε καί ἄλλως ποιητικός , οὔτε ζηλωτός εἰς ὁ καταλογάδην γράφω , καί οὐδέ οἷος λόγος νῦν ἀξιόω πλείων . ὁ δέ βλώσκω δύναμαι γράφω καί βλώσκω κατά πτῶσις δοτικός , καί εἰμί ἀμφότερος ἄσφαλτος . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ βλώσκω βλώσκω βλώσκω , ὡς νίσσομαι ἡνίσκος καί ὁ ὅμοιος , καί τροπή συνηθίζω μακρός εἰς μακρός ἠγέω ὁ ἦτα εἰς εἰμί , μολώσω , καί συγκοπή ὁ εἰμί ὁ αρ*χουω καί ἀπολύω μέν ὁ μ , ἀνατίθημι δέ ὁ βήτα , βλώσκω . ἱστίον δέ ὅτι ἐν μέσος μέν λέξις ὁ ἀπό συγκοπή παροφονίαν ὁ μ καί λ . θεαπεῖνουςιν ὁ παλαιός , ἐπιβάλλω ὁ βήτα καί φυλάσσω καί ὁ μ , ὡς ἐν ὁ , παρά - μέμ*λοχε , πρό οὖον μετά ὀλίγος ἠγδήσεται . ἐνταῦθα δέ μή δύναμαι ὁμοῦ κεῖμαι ὁ μ καί ὁ βήτα καί ὁ λ , μήτε μήv ὁ μ καί ὁ λ , ἐκβάλλω μέν ἐξανανακέω ὁ μ , προτίθημι δέ ὁ βήτα , καί οὕτως ὁ λέξις ἐκφωνέω καλός . Ὀμήρησε δέ ἀντί ὁ συνετέω , ὁμοῦ γίγνομαι . ὡς γάρ οἶνος οἰνηρός , ὁράω ὁράω , ἐκ οὖον ἔριον οἰσπηρὰ ὁ ὀντόω , οὗτος , φημί , ἐκ ὁ ὁμός Ὅμηρος , οὗτος ὅμηρος ὄμμα ὁ συναντάω . δοκέω δέ καί ἄλλως ὁ λέξις μετέχω ἐκ ὁ ὁμοῦ ἐρέσσω ὁ συναρ - ῥότος . Ὅμηρος δέ γράφω , ἐκ οὖον καί ὁ ἐπί εἰρήνη λέγω ὅμηρος εἰμί ὁ ὅμηρος . αδʹ - γος δέ Ἑρμαῖος προπρισωμένος , ἢ μᾶλλον κατά ὁ φιλόστονος προσαρξυτῶνως Ἑρμαῖος κατά τίς κείρω ὄνομα , τόπος ὑπέρ ὁ κατά Ἰθάκη πόλις , ὅθεν ἀρά ὑψηλός ὁράω Εὔμαιος ὁ ὁ μνηστός - ῥόος ναῦς κατέρχομαι , ὁ εἰμί κατάγω εἰς γῆ , καταβαίνω , ἐλλιμευζομένην . ὁ δέ ὁ Ὅμηρος παραγραφή Θραξ Δημοσθένης ὁ ὁμηρικός οὗτος λόγος ἕρμαιον φημί ἐν * οὐδέτερος γένος , γράω οὗτος · τυγχάνω μέν ὁ ὁδός ὁ ἐνταῦθα προχωρέω κατά ὁ ἕρμαιον ἤδη γίγνομαι . ἐάν δέ ὁ κλῆσις ὁ τόπος παρά ὁ Ἑρμῆς διά ὁ δοκέω ἐκεῖνος ἀνίημι εἰς διατρυβαινω . ὁ δέ φημί ὅτι Ἑρμαῖος