eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1677
* δ' ἰὼν νιὸν ἐτὴν ἰσάντα ἰδεῖν οὐδὲ προτιμνθῆσασθαι . σαφῶς δὲ καὶ συντόμου λόγου ἐνδεικτικὸν τὸ ἠθῶν τοῦ ἔπος ἄνω καὶ ἐνὶ φασὶ θεῖω . Πρὸς δὲ ἀνομίλητον εἰπεῖν ἀφώτα τὸ , ὅν τινὰ μὲν ἄν ἐξ ἄσσον ἦμεν , ὁ δὲ τοῦ νημερτὲς ἐνίγει . φ' δ' ἄν ἐπιγνόνους , ὁ δὲ τοῦ πάλιν εἶσιν ὁπίσσω . τὸ δὲ τοιούτων καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μυσθῷ βαρεῖ διδασκόντων παραδηλοῦται ποτε . 'Ὅρα δὲ τὸ , νημερτὲς ἐνίγει , ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς εἴη , οὐ μὴν μετὰ τινὸς παρολογίας , ὡς ἀλλαχοῦ λέγεται . 'Εν τοῦ * τοῦ δὲ καὶ τὸ ἀναγνωρίσαι ἀναγνῶναι κεῖται , οἷον · πῶς κέν με ἀναγνοίη . μετ' ὀλίγα δὲ τὸ αὐτὸ καὶ δίχα προθέσεως . ἵνα γάρ · αὐτίκα δ' ἔγνω , ἤγουν ἀνεγνώρισεν , ἡ μήτηρ δηλαδὴ Ἀντίκλεια μετὰ τὸ πνεῖν ἀμα . ὁ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κοινῶς ψυχῶν γίνεται . κατὰ γὰρ τὸν Τυρσέαν , ὅν μὲν ἐξ νεκρῶν ὁ Ὀδυσσεὺς αἵματος ἐγγὺς ἐλθεῖν , ἐκεῖνος νημερτὲς τι ἔρει . ὁ δὲ φθονη - θεις πάλιν εἶσιν ὁπίσσω . τοῦτο δὲ γραφήναι χρήσιμον ἐπὶ τινὸς οὐκ ἄν ἄλλως ὠφελούντος , εἰ μὴ μετὰ βαρὺ κέρδος , καὶ οἷον πᾶσιν αἵματος τοῦ ἐκ τῶν ὠφελουμένων . * 'Ὅτι δὲ τὸ οὕτω πνεῖν καὶ ἀναγνωρι-20 σμοῦ ἦν αἴτιον κατὰ τὸν ποιητικὸν ἤθουν καὶ τοῦ μαντεύεσθαι , δηλοῖ καὶ Ἀντίκλεια πιούσα καὶ εὐθὺς γνωρίσασα , καὶ ὑπονοήσασα ὡς Τροίην ἐν ἀλώμενος ὁ υἱὸς ἐνθάδ' ἰκάνει οὐδὲν ἐλθὼν εἰς Ἰθάκην οὐδὲ τὴν γυναῖκα ἰδών . 'Ὅτι πρὸς τὸν παραβαλόντα δυσδαίμονι καὶ σκυθρωπῷ τινὶ τόφω λελειψὴ ἄν τὸ , τέκνον ἐμόν , πῶς ἤλθες ὑπὸ ζόφον ἠσθόντα ζῶς εἶν ; χαλεπὸν δὲ ταῦτα ζωοῖσιν δράσθαι . 'Ὅτι φανερῶς ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς δηλοῖ τὴν Ὀδυσσέως μυθιχὴν εἰς Ἀἰδου κατά - λυσιν ἐπὶ τὰ * πέραν ἐκεῖθεν τέμματα γενέσθαι τοῦ Ὠκεανοῦ , ἐνθα καὶ τοὺς ἀστέρας δηλαδὴ φασιν δύειν . λέγω γάρ · πῶς ἤλθες ὑπὸ ζόφον , καὶ ἔξης , ὡς προσεγράφη . μέσσω γάρ , ἤγουν διὰ μέσου , μεγάλοι ποταμοὶ καὶ δεινὰ ῥέεθρα . Ὠκεανὸς μὲν πρῶτα , τὸν οὐ πῶς ἔστι πειρῆσαι πεζὸν ἰόντα , ἢν μὴ τις ἔχῃ εὐχρήτα νῆα . διὰ μέσον ἄρα τοῦ Ὠκεανοῦ μυθεύεται εἰς Ἀἰδην Ὀδυσσεὺς ἐλθεῖν πλεύσας νηὶ πανη - μέριος , ὡς προδηλώσεται , οἷα τῆς κατὰ τὴν Κίρκην νήσου ἢ ἐν Ὠκεανῷ πεπλασμένης εἶναι ἢ πρὸς τῷ Ὠκεανῷ κατὰ τὴν ποιητικὴν τραγείαν . Τὰ δὲ δεινὰ ῥέεθρα αἰπὰ ἐν ἄλλοις φησι . Τὸ δὲ Ὠκεανὸς μὲν πρῶτον ἄν * τι τοῦ , πρὸ ἄλλων , ἤγουν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ποταμοὺς . καὶ ἄλλως δὲ , πρῶτος τοῖς ἐκεῖθεν ἐπὶ τὴν οἰκουμένην πλεύσουσιν , ἵνα ὁ αὐτὸς Ὠκεανὸς ὑστατος μὲν εἴη τοῖς ἐρχομέ - νοις ἐκεῖ , πρῶτος δὲ τοῖς ἐκεῖθεν ἀπαίρουσιν . 'Ὅτι πλάγντος ἀνδρὸς λόγος τὸ , οὐ γάρ πω σχεδὸν ἤλθον πατρίδος , οὐδὲ πω ἀμὴς γῆς ἐπέβην , ἀλλ' αἰὲν ἔχων ἀλάλημαι οἴζυρ . Τὸ δὲ ἀμὴς γῆς καὶ' ὁμοιότητα τοῦ ἡμῖς , ὁ πέρ ἐστιν ἡμετέρας κατὰ δεύτερον ἀντωνυμικὸν πρόσωπον . 'Ὅτι εὐρὼν Ὀδυσσεὺς μέθοδον τοῦ πρὸς τὸν Φαιάκων βασιλέα τὰ οἷκοι ἀφηγήσασθαι , μάλιστα μὲν οὖν μεθοδεύσας δεξιῶς ὁ ποιητὴς ἱστορήσαι αὐτὰ ποιεῖται τοιαύτην ἐρώτησιν πρὸς Ἀντίκλειαν · τίς νῦ σε κήρ ἐδάμασε ταπηλεγίος θανάτοιο , ἢ δολιχὴ νόσος , ἢ Ἀρτέμις ἰοχέαιρα σὲς ἀγανοῖς βέλεσιν ἐποι-δο χούσῃ κατέπερσεν . εἴπε δέ μοι πατρός τε καὶ υἱοῦ ἤγουν περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ , ἢ παρ' ἐκείνοις ἐστὶν ἡμῶν γέρας , τὸ τῆς βασιλείας δηλαδὴ , ἢ τις ἤδη ἀνδρῶν ἄλλος ἔχει . εἴπε δέ μοι μνηστῆς ἀλόχου βουλήν τε νόου τε , ἢ μένει παρὰ τῷ παιδὶ καὶ ἐμπεδα πάντα φυλάσσει , ἢ ἤδη αὐτὴν ἔχμεν Ἀχαιῶν , ὡς τις ἀριστος , ὡς ἐπαξίαν οὐσαν τοιούτου ἀνδρός . καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ τοῦ Ὀδυσσέως ὡς ἐν εἴδῃ προειδῆσως . ἢ δὲ ἐρωτηθεῖσα μήτηρ ἀμείβεται ὅτι καὶ λίην καὶν γε μένει τετληρίε θυμῷ πενθοῦσα , καὶ * ὅτι σὺν οὕτω τις ἔχει καλὸν γέρας , τὸ τοῦ βασιλεύειν δηλονότι , ἀλλὰ ἔκλως Τηλέμαχος τεμένη νίμεται , ὁ ἐστιν ἀγροὺς , καὶ δάτας ἄσας δαίνυται , ἄς ἐπίοιχε διχασπόλον ἄνδρ' ἀλεγύνυν . πάντες γὰρ καλοῦσιν . ἆτα διηγεῖται ἡ τεθνηκυῖα μήτηρ καὶ τὰ κατὰ τὸν Λαϊ*την , οὕτω · πατὴρ δέ σός αὐθόρι μένει ἀγρῷ οὐδ' πολύν κατάρχεται οὐδ' οἱ εἴναι δάμνα καὶ χλαῖναν καὶ ῥίγος σιγαλόντα , ἀλλ' ὕγε χῆμα μὲν εὐδα ὕθη δημὸς ἐνὶ οἴκῳ ἐν ζόνι ἄγχι πυρός , κακὰ δὲ χροῖ ἐίσματα εἶται . αὐτῶρ ἐπὴν ἐλθῃσι θίρος τε θαλυσά τ . ὁπωρὴ , ἢ μετὰ τὸ θέρους δηλαδὴ ὥρα , πάντη οἱ κατὰ γοννὸν ἄλαος οἰνοπίδιοι φύλλων κεκλιμένων χδαμαλαὶ βεβλήσται εἶναι , ὁ πέρ ἐστιν ὑπογραφή στιβάδος . ἔστι γὰρ στιβάς βολὴ ὁ ἴστι ὥπως ἢ θέσις φύλλων κεκλιμένων * χμαι . ταῦτα δὲ πτωχικοῦ βίου εἰσὶ φραστακά . τὸ δὲ ἄγξῃς ἔπος λύπην φράζει γεροντιχὴν ἐπὶ συγγενεῖ ἀποδήμῳ , τὸ , ἐνθ' ὅγε καὶ' ἀχέων . μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἀέξει τὸν πότμον γούων ἢ σὺν νύστον ποθίων , χαλεπὸν δ' ἐπὶ γῆρας ἰκάνει καὶ
Lemmas: * δέ εἶμι νιον ἔτης ἴσος ὁράω οὐδέ προτιμνθῆσασθαι . σαφῶς δέ καί σύντομος λόγος ἐνδεικτικός ὁ ἠθέω ὁ ἔπος ἄνω καί ἐν φημί θεῖον . πρός δέ ἀνομίλητος εἶπον άφωτα ὁ , ὅς τις μέν ἄν ἐκ Ἄσσος εἰμί , ὁ δέ ὁ νημερτής φέρω . ἀπό δέ ἄν επιγνονοος , ὁ δέ ὁ πάλιν εἶμι ὀπίσω . ὁ δέ τοιοῦτος καί ἐπί ὁ ἐπί μυσθῷ βαρύς διδάσκω παραδηλόω ποτός . Ὅρα δέ ὁ , νημερτής φέρω , ἀντί ὁ ἀπλόος εἰμί , οὖον μήv μετά τις παρολογιος , ὡς ἀλλαχοῦ λέγω . Εν ὁ * ὁ δέ καί ὁ ἀναγνωρίζω ἀναγιγνώσκω κεῖμαι , οἷος · πῶς ἄν ἐγώ ἀναγιγνώσκω . μετά ὀλίγος δέ ὁ αὐτός καί δίχα πρόθεσις . ἵνα γάρ · αὐτίκα δέ γιγνώσκω , ἤγουν ἀναγνωρίζω , ὁ μήτηρ δηλαδή Ἀντίκλεια μετά ὁ πνέω ἅμα . ὁ δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος κοινῶς Ψυχή γίγνομαι . κατά γάρ ὁ Τυρσέαν , ὅς μέν ἐκ νεκρός ὁ Ὀδυσσεύς αἷμα ἐγγύς ἔρχομαι , ἐκεῖνος νημερτής τίς ἔρομαι . ὁ δέ φθονέω - θέω πάλιν εἶμι ὀπίσω . οὗτος δέ γράφω χρήσιμος ἐπί τις οὐ ἄν ἄλλως ὠφελέω , εἰμί μή μετά βαρύς κέρδος , καί οἷος πᾶς αἷμα ὁ ἐκ ὁ ὠφελέω . * Ὅτι δέ ὁ οὗτος πνέω καί ἀναγνωρι-20 σμόω εἰμί αἴτιος κατά ὁ ποιητικός ἠθέω καί ὁ μαντεύομαι , δηλόω καί Ἀντίκλεια πίνω καί εὐθύς γνωρίζω , καί ὑπονοέω ὡς Τροία ἐν ἀλάομαι ὁ υἱός ἐνθάδε ἱκάνω οὐδείς ἔρχομαι εἰς Ἰθάκη οὐδέ ὁ γυνή ὁράω . Ὅτι πρός ὁ παραβάλλω δυσδαίμων καί σκυθρωπός τις τόφος λείπω ἄν ὁ , τέκνον ἐμός , πῶς ἔρχομαι ὑπό ζόφος ἐσθίω ζωός εἶμαι ; χαλεπός δέ οὗτος ζωός δράω . Ὅτι φανερῶς ἐνταῦθα ὁ ποιητής δηλόω ὁ Ὀδυσσεύς μυθικός εἰς αἰδέομαι κατά - λύσις ἐπί ὁ * πέραν ἐκεῖθεν τέμματα γίγνομαι ὁ Ὠκεανός , ἔνθα καί ὁ ἀστήρ δηλαδή φημί δύο . λέγω γάρ · πῶς ἔρχομαι ὑπό ζόφος , καί ἔξειμι , ὡς προσγράφω . μέσος γάρ , ἤγουν διά μέσος , μέγας ποταμός καί δεινός ῥεῖθρον . Ὠκεανός μέν πρῶτος , ὁ οὖον πῶς εἰμί πειράω πεζός εἶμι , εἄν μή τις ἔχω εὐχρήτα ναῦς . διά μέσος ἄρα ὁ Ὠκεανός μυθεύω εἰς ᾍδης Ὀδυσσεύς ἔρχομαι πλέω ναῦς Πάνη - μέρι , ὡς προδηλόω , οἷος ὁ κατά ὁ Κίρκη νῆσος ἢ ἐν Ὠκεανός πλάσσω εἰμί ἢ πρός ὁ Ὠκεανός κατά ὁ ποιητικός τράγειος . ὁ δέ δεινός ῥεῖθρον αἰπός ἐν ἄλλος φημί . ὁ δέ Ὠκεανός μέν πρῶτος ἄν * τίς ὁ , πρό ἄλλος , ἤγουν ὑπέρ ὁ ἄλλος ποταμός . καί ἄλλως δέ , πρῶτος ὁ ἐκεῖθεν ἐπί ὁ οἰκέω πλέω , ἵνα ὁ αὐτός Ὠκεανός ὕστερος μέν εἰμί ὁ ερχομός - νόος ἐκεῖ , πρῶτος δέ ὁ ἐκεῖθεν ἀπαίρω . Ὅτι πλάζω ἀνήρ λόγος ὁ , οὖον γάρ πω σχεδόν ἔρχομαι πατρίς , οὐδέ πω Ἀμῆς γῆ ἐπιβαίνω , ἀλλά ἀεί ἔχω ἀλάομαι οἴζυρ . ὁ δέ Ἀμῆς γῆ καὶι ὁμοιότης ὁ ἡμεῖς , ὁ περ εἰμί ἡμέτερος κατά δύο ἀντωνυμικός πρόσωπον . Ὅτι εὑρίσκω Ὀδυσσεύς μέθοδος ὁ πρός ὁ Φαίαξ βασιλεύς ὁ οἴκοι ἀφηγέομαι , μάλιστα μέν οὖν μεθοδεύω δεξιός ὁ ποιητής ἱστορέω αὐτός ποιέω τοιοῦτος ἐρώτησις πρός Ἀντίκλεια · τίς νῦ σύ κῆρ δαμάζω ταπηλεγίος θάνατος , ἢ δολιχός νόσος , ἢ Αρτέμις ἰοχέαιρα σεύς ἀγανός βέλος ἐποιδέω Χούση κατέπερσεν . εἶπον δέ ἐγώ πατήρ τε καί υἱός ἤγουν περί πατήρ καί υἱός , ἢ παρά ἐκεῖνος εἰμί ἐγώ γέρας , ὁ ὁ βασίλεια δηλαδή , ἢ τις ἤδη ἀνήρ ἄλλος ἔχω . εἶπον δέ ἐγώ μνηστός ἄλοχος βουλή τε νόος τε , ἢ μένω παρά ὁ παῖς καί ἔμπεδος πᾶς φυλάσσω , ἢ ἤδη αὐτός ἔχω Ἀχαιός , ὡς τις ἀριστος , ὡς ἐπάξιος εἰμί τοιοῦτος ἀνήρ . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὡς ἐν οἶδα προειδῆσως . ἢ δέ ἐρωτάω μήτηρ ἀμείβω ὅτι καί λίαν καινίς γε μένω τετληρίε θυμός πενθέω , καί * ὅτι σύν οὗτος τις ἔχω καλός γέρας , ὁ ὁ βασιλεύω δηλονότι , ἀλλά κλάω Τηλέμαχος τέμενος νέμω , ὁ εἰμί ἀγρός , καί Δατᾶς ἀάω δαίνυμι , ἄς επιοιχω δικασπόλος ἀνήρ ἀλέγω . πᾶς γάρ καλέω . ἄατος διηγέομαι ὁ θνῄσκω μήτηρ καί ὁ κατά ὁ Λαϊ*την , οὗτος · πατήρ δέ σός αὐθόρι μένω ἀγρός οὐδέ πολύς κατάρχω οὐδέ ὁ εἶμι δαμάζω καί χλαῖνα καί ῥῖγος σιγαλός , ἀλλά ἄζυξ Χῆμα μέν ἀνδρό-θηλυς ὕω δημός ἐν οἶκος ἐν ζόνι ἄγχι πῦρ , κακός δέ χρώς ἴσμα εἶτῃ . αὐτῶρ ἐπήν ἔρχομαι θίρος τε θαλυσά τ . ὀπώρα , ἢ μετά ὁ θέρος δηλαδή ὥρα , πάντῃ ὁ κατά Γόννος ἀλαός οινοπιδιος φύλλον κλίνω χδαμαλαὶ βάλλω εἰμί , ὁ περ εἰμί ὑπογραφή στιβάς . εἰμί γάρ Στιβάς βολή ὁ ἴσις ὁράω ἢ θέσις φύλλον κλίνω * χ . οὗτος δέ πτωχικός βίος εἰμί φραστακά . ὁ δέ ἄγχω ἔπος λύπη φράζω γεροντικός ἐπί συγγενής ἀποδημῶ , ὁ , ἔνθα ὅσγε καὶι ἄχος . μέγας δέ φρήν πένθος αὐξάνω ὁ πότμος γούνα ἢ σύν νύστον Ποθίων , χαλεπός δέ ἐπί γῆρας ἱκάνω καί