eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1650
ὡς οὐδὲν ἤργησε τὴν τῶν Λαιστρυγόνων τὸ πολιτικῶς ὠκισθαι ὅ ἐστι πόλιν ἔχειν . καὶ οὕτω γὰρ ἀδήμ - στοι καὶ ἀγροῖ καὶ αὐτοί . Τὸ δὲ ἐξήρατο μισθούς , ἔχει συγχωρήσειν ἰσχυρωτατήν καὶ ἐκ τοῦ , ὅσδ' Ὀδυσσεὺς ἐμώχθη καὶ ἥματο . Ἄργυρα δέ , μῆλον ἐπίδετον διὰ τὴν τοῦ ἔμιον λευκότητα . τὸ μέντοι ἀργύρεον ἐπὶ ἱματίου τίθεται . Ὁ δὲ μῆλα νομίων καὶ ὁ βουκολίων εἴδη ποιμένος ὡς καὶ ἀνωτέρω δεδήλωται . Τὸ δὲ ἔγγὺς νυκτὸς τε καὶ ἡματὸς εἰσι πίλενθαι , οὐ μόνον τοιαύως γασί τινες ἀντὶ τοῦ ἔγγὺς τῆς πόλεως κείνται , ὡς ἠρξάθη , αἱ νυκτεριναὶ καὶ ἡμεραὶ νομαὶ διό καὶ οἱ νομαὶς ἀλλήλους ὡς ἐφρέθη προσοφθῆγονται , ἀλλὰ καὶ χρονικῶς ἐκλαμπάνονται , ὡς καιροῦ τινὸς πᾶνυ βραχέας ἐ*καὶ τὰς νύκτας ποιούντος . διὸ μηδὲ ὧρον δύνασθαι μέρος μὲν τι τῆς νυκτὸς ἀνε - παύσασθαι τινα ἰκανῶς , μέρος δὲ βουκολήσαι , διὰ τὸ , ἔγγὺς ἀρξαμένη , δηλαδὴ τῇ νυκτί , καὶ τὴν τοῦ ἡλίου συντρέχειν ἀνατολὴν ὀλίγον χρόνον διατρίψαντος ὑπὸ γῆν . οὕτω τὸν τριπαιέα δυναμένον ὀλι - γοῦπιν καὶ καὶ διπλά . κατήρξε δὲ γασί τῆς τοιαύτης μαθηματικῆς ἐπινοίας Κράτης , βραχέας ὑποθέμενος τὰς ἐκὰ νύκτας καὶ εἰπὼν εἶναι τοὺς Λαιστρυγόνας ὑπὸ τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος κατη - στροφισμένον περὶ αὐτοὺς , ἣν καὶ Ἀριστο λέγει ἴσοςθαι ἡμπερ ἄκρα μίσγοται νύκτες τε καὶ ἀνατολαὶ ἀλλήλων . ὥστε γασὶ καὶ πάλιν μὲν εἶναι τὴν ἡμέραν , ὀλίγην δὲ τὴν νύκτα . οὐ τὸ ἀνάπαλιν παρὰ τοῖς Κιμμερίοις . παρ' οἷς ὁ μῆθος πολυμερούς νύκτας πλάττεται , οὕτω σὺν ἔγγὺς οὐσῶν ἐν Λαιστρυ - γονίς τῶν ἀνατολῶν ταῖς δύσεσι καὶ τῆς νυκτὸς βραχυτάτης οὖσης διὰ τὸ ἔγγὺς τεταχθαι τῆς ἡμέρας εἰκότως γένοι τὸν ποιητὴν πλησιάζειν τὰς τῆς νυκτὸς κλελεύθους ταῖς τοῦ ἡματος . καθάπερ ἂν γένοιτό τις καιρὸς καὶ τοῦ ἀνάπαλιν , μυχνοῦς ἔσης μὲν τῆς νυκτὸς , συσταλείσης δὲ τῆς ἡμέρας . ὥτε καὶ αἱ τῆς ἡμέρας κλένθαι πλησιάζειν ἂν λέγοιντο τῇ νυκτί . ὡςπερ ὁ ποιητὴς ἀρχίζειν ἐξ ἀναλόγου * τοῦν μησθείς διατέρον διὰ τὸ θαυμασιώτερον , ἐν ᾧ ἐστι κερδαίνειν τὸν ὕπνον . διὸ οὐδὲ εἴπειν ὡς ἔγγὺς ἡματος καὶ νυκτὸς εἶσι κλένθαι , ἀλλὰ νυκτὸς τε καὶ ἡματος , ὡς ταρὶ μετὰ νύκτα τῆς ἡμέρας διαφανούσης . ὁ πα - ραφράζων Ἀριστο ἄρ' τὸ μίσγονται δίσας καὶ ἀνατολαί . ταυτῶν γὰρ ἔγγὺς εἶναι νυκτὸς καὶ ἡματος ὁδούς , καὶ μίσγεσθαι δύσεις καὶ ἀνατολὰς . Ἰστοῦν δὲ ὅτι τὸ , ἐνθὰ χ' αὐτὸς ἀνὴρ δυοῖς ἐξήρατο μισθούς τὸν μὲν δηλαδὴ νυκτὸς τὸν δὲ ἡμέρας ἀρμόζει καὶ ἐπὶ τεχνιτῶν οἱ καὶ τι τῆς νυκτὸς τοῖς ἔργοις ἀπομερίζονται . Ὅτι ἐκφράζων δὲ ὀλίγων τὸν ἐν τῇ Λαιστρυγονίᾳ λιμένα φησίν ἐς λιμένα κλυτὸν ἡλθόμην , ὅν περὶ πύργη ἡλίαςτος τὴν ἡμέραν διαπερῶς ἀμφότερον ἐν , ἀκταὶ δὲ προῤῥήτες ἐναντία ἀλλήλησιν ἐν στόμασι προῤῥύουσι , ἀραὴ δ' ἄσποδος ἐστιν . ὅ ἐστι λεπτή , στενή . ὁ καὶ δεσύνουσι οἱ παλαιοὶ πρὸς διαστολὴν τοῦ ἀπλῶς ἀραιοῦ . τοῦτο δὲ παραφρασάθη , ἐκ τοῦ , λεπτή δ' εἰσόδου . ὁ ἐπὶ τοῦ Φαιακικοῦ εἰρῆθη , λιμένος . Ἐν οἷς σημείωσαι καὶ ὅτι τὸ ἐνταῦθα σαφῆς ἦγον τὸ εἰσόδος ἐκαὶ ποιητικώτερον κεῖται . εἰσόδου γὰρ . καὶ αὐ πάλιν τὸ ἐκεὶ κοινῶς λεχθὲν ἦγον τὸ λεπτή , ἐνταῦθα οὐχ' οὕτως ἠρξάθη . ἀραὴ γὰρ ποιητικώτερον . εἰτα κοῖλον τὸν τοιοῦτον λιμένα εἰπὼν ὥσπερ δή * ἐν τοῖς ἐξῆς καὶ πολυζανθία , ἐπάγει ὡς οὐποτε αἴξετο κῆμα γ' ἐν αὐτῷ οὔτε μὴν' οὔτ' ὀλίγον κανη δ' ἦν ἀμφιγαλήρη . δηλοῖ δ' ἐν τούτοις Ὀμηρος ἀγαθὸν τε λιμένα τὸν ῥυθὲντα εἶναι καὶ φειδὸς ὠχυρόσθαι . ὁ δὴ καὶ πρὸς νεκροῦ γέγονε τοῖς περὶ Ὀδυσσέα . ἐγκλεισθέντες γὰρ ὥσπερ ἔρρα τῷ τοιούτῳ λιμένι , ἀπώλοντο . Κλυτὸν δὲ λιμένα συνήθως λέγει τὸν ἀξίων παραδεσθαι καὶ ἀκούεσθαι . οὕτω καὶ κλυτὰ μῆλα πρὸ ὀλίγου ἦρη . κλυτὸν μέντοι ὄνομα Ὀδυσσέως τὸ ἐξάρχοντος . Τὸ δὲ τετύχηκεν , ἀντὶ τοῦ κατὲ τὴν τύχην ἦστί καὶ οὐκ ἐξ ἐπιτηχῆματος . Τὸ δὲ ἀμφότερον ἐν , ἰσογυνία ἐστὶν ἐνταῦθα τοῦ διαπερῶς , ὥσπερ καὶ τὸ προῤῥύουσα ἀσρή - νιά ἐστι τοῦ , ἀκταὶ προῤῥήτες . ἦτοι αἱ τοῦ λιμένος προῤῥήματα καὶ προῤῥύουσα αὐτοῦ . ὡς δὴ καὶ ἰπρηγίας ἦστί , ὡς ἐπιπελμίνως δίχα ὁρόρον . Τὸ δὲ ἐναντία ἀλλήλαις , ἀντὶ τοῦ αἱ μὲν δεξιὰ αἱ δ' ἐξ ἀριστερῶν . Στῶμε δὲ ὅτι καὶ ἐπὶ λιμένων λέγεται καὶθὲ καὶ ἐπὶ ποταμῶν ἐτι δὲ καὶ λιμνῶν , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ περὶ Θεογνίτου ἀποκλίνων , δι' ὧν ἐστι . Τὸ δὲ στενὸν τῆς κατὰ τὸν λιμένα εἰσόδου τὸν πολὺν ὀλιγὸν τὸν τοῦ Ὀδυσσέως τῶν πειθανολογί , οὐκ ἄρχον γὰρ δυσδύνα τῆς στενότητος . οὕτω δὲ καὶ τὸ τῶν πετρῶν ἐπὶ τῆς π'*θανῶς ἀπολλυμένων τοὺς προσορμισθέντας ποιεῖ , χαλλομένων ἐκ μετώρων , καὶ διατρίτω ἐκπλόντους μὲν τῶν πλοίων εἰτε θνησκοντας οἰκίστρα . Ἐν δὲ τῷ , κῆμα αἴξετο , ἀστέως ἐθετο τὴν αὐξήσιν ἐπὶ ἔγγυσιν κῦματος , ὡς
Lemmas: ὡς οὐδείς ἀργέω ὁ ὁ Λαιστρύγων ὁ πολιτικός οἰκίζω ὅς εἰμί πόλις ἔχω . καί οὗτος γάρ ἄδημος - στος καί ἀγρός καί αὐτός . ὁ δέ ἐξαίρω μισθός , ἔχω συγχωρέω ἰσχυρός καί ἐκ ὁ , ὄζω Ὀδυσσεύς ἐμώχθη καί ἅπτω . ἀργύρεος δέ , μῆλον ἐπιδετόν διά ὁ ὁ ἔμιον λευκότης . ὁ μέντοι ἀργύρεος ἐπί ἱμάτιον τίθημι . ὁ δέ μῆλον νομίζω καί ὁ Βουκολίων εἶδος ποιμήν ὡς καί ἀνωτέρω δηλόω . ὁ δέ ἐγγύς νύξ τε καί ἦμαρ εἰμί πίλενθαι , οὖον μόνος τοιηως γασί τις ἀντί ὁ ἐγγύς ὁ πόλις κεῖμαι , ὡς ἀράσσω , ὁ νυκτερινός καί ἡμέρα νομή διό καί ὁ νομή ἀλλήλων ὡς φέρω προσοφθηγοντ , ἀλλά καί χρονικός ἐκλάμπω , ὡς καιρός τις πάνυ βραχύς ἐ*καὶ ὁ νύξ ποιέω . διό μηδέ Ὧρος δύναμαι μέρος μέν τίς ὁ νύξ ἀνε - παύω τις ἱκανῶς , μέρος δέ βουκολέω , διά ὁ , ἐγγύς ἄρχω , δηλαδή ὁ νύξ , καί ὁ ὁ ἥλιος συντρέχω ἀνατολή ὀλίγος χρόνος διατρίβω ὑπό γῆ . οὗτος ὁ τριπαιέα δύναμαι ὄλλυμι - γοῦψ καί καί διπλόος . καταρρήγνυμι δέ γασί ὁ τοιοῦτος μαθηματικός ἐπίνοια Κράτης , βραχύς ὑποτίθημι ὁ ἐπίτεξ νύξ καί εἶπον εἰμί ὁ Λαιστρυγών ὑπό ὁ κεφαλή ὁ δράκων κάτειμι - στροφισμένον περί αὐτός , ὅς καί Αρίστο λέγω ἴσοςθαι ημ ἄκρος μίσγω νύξ τε καί ἀνατολή ἀλλήλων . ὥστε γασὶ καί πάλιν μέν εἰμί ὁ ἡμέρα , ὀλίγος δέ ὁ νύξ . οὖον ὁ ἀνάπαλιν παρά ὁ Κιμμέριος . παρά ὅς ὁ μήθω πολυμερής νύξ πλάσσω , οὗτος σύν ἐγγύς εἰμί ἐν Λαιστρυ - γονίς ὁ ἀνατολή ὁ δύσις καί ὁ νύξ βραχύς εἰμί διά ὁ ἐγγύς τάσσω ὁ ἡμέρα εἰκότως γίγνομαι ὁ ποιητής πλησιάζω ὁ ὁ νύξ κλελεύθους ὁ ὁ ἦμαρ . καθάπερ εἄν γίγνομαι τις καιρός καί ὁ ἀνάπαλιν , μυχνοος ἵζω μέν ὁ νύξ , συστέλλω δέ ὁ ἡμέρα . ὥτε καί ὁ ὁ ἡμέρα κλένθαι πλησιάζω εἄν λέγω ὁ νύξ . ὡς ὁ ποιητής ἀρχίζω ἐκ ἀνάλογος * τοῦν μήδομαι διετερος διά ὁ θαυμάσιος , ἐν ὅς εἰμί κερδαίνω ὁ ὕπνος . διό οὐδέ εἶπον ὡς ἐγγύς ἦμαρ καί νύξ εἶμι κλένθαι , ἀλλά νύξ τε καί ἦμαρ , ὡς Ταρί μετά νύξ ὁ ἡμέρα διαφανής . ὁ πῃ - ραφράζων Αρίστο ἄρα ὁ μίσγω δίζω καί ἀνατολή . αὐτός γάρ ἐγγύς εἰμί νύξ καί ἦμαρ ὁδός , καί μίσγω δύσις καί ἀνατολή . ἱστόω δέ ὅτι ὁ , ἔνθα καί αὐτός ἀνήρ δυάω ἐξαίρω μισθός ὁ μέν δηλαδή νύξ ὁ δέ ἡμέρα ἁρμόζω καί ἐπί τεχνίτης ὁ καί τίς ὁ νύξ ὁ ἔργον ἀπομερίζω . ὅτι2 ἐκφράζω δέ ὀλίγος ὁ ἐν ὁ Λαιστρυγονίη λιμήν φημί εἰς λιμήν κλυτός ἀλθαίνω , ὅς περί Πυργή ἥλιος ὁ ἡμέρα διαπεράω ἀμφότερος ἐν , ἀκτή δέ προαιρέω ἐναντίος ἀλλήλων ἐν στόμα προλύω , ἀράομαι δέ ἄσπουδος εἰμί . ὅς εἰμί λεπτός , στενός . ὁ καί δεσυνους ὁ παλαιός πρός διαστολή ὁ ἀπλόος ἀραιός . οὗτος δέ παραφράζω , ἐκ ὁ , λεπτός δέ εἴσοδος . ὁ ἐπί ὁ Φαιακικός λέγω , λιμήν . ἐν ὅς σημειόω καί ὅτι ὁ ἐνταῦθα σαφής ἄγω ὁ εἴσοδος καίμι ποιητικός κεῖμαι . εἴσοδος γάρ . καί αὖος πάλιν ὁ ἐπεί κοινῶς λέγω3 ἄγω ὁ λεπτός , ἐνταῦθα οὐ οὕτως ἀράσσω . ἀράομαι γάρ ποιητικός . εἶτα κοῖλος ὁ τοιοῦτος λιμήν εἶπον ὥσπερ δή * ἐν ὁ ἑξῆς καί πολυζανθία , ἐπάγω ὡς οὔποτε αἰκίζω κῆμος γε ἐν αὐτός οὔτε μήνη οὔτε ὀλίγος καίνω δέ εἰμί ἀμφιγαλήρη . δηλόω δέ ἐν οὗτος Ὅμηρος ἀγαθός τε λιμήν ὁ ῥέω εἰμί καί φειδός ὀχυρόω . ὁ δή καί πρός νεκρός γίγνομαι ὁ περί Ὀδυσσεύς . ἐγκλείω γάρ ὥσπερ ἔρρα ὁ τοιοῦτος λιμήν , ἀπόλλυμι . κλυτός δέ λιμήν συνήθης λέγω ὁ ἄξιος παραδέω καί ἀκούω . οὗτος καί κλυτός μῆλον πρό ὀλίγος Ἥρα . κλυτός μέντοι ὄνομα Ὀδυσσεύς ὁ ἐξάρχων . ὁ δέ τυγχάνω , ἀντί ὁ κατέ ὁ Τύχη εἰμί καί οὐ ἐκ ἐπιτηχῆματος . ὁ δέ ἀμφότερος ἐν , ἰσογυνία εἰμί ἐνταῦθα ὁ διαπεράω , ὥσπερ καί ὁ προλύω Άσρη - Νιάς εἰμί ὁ , ἀκτή προαιρέω . ἦ ὁ ὁ λιμήν πρόρρημα καί προλύω αὐτός . ὡς δή καί ἰπρηγίας εἰμί , ὡς επιπελμιναω δίχα ὄρνυμι . ὁ δέ ἐναντίος ἀλλήλων , ἀντί ὁ ὁ μέν δεξιός ὁ δέ ἐκ ἀριστερός . Στῶμε δέ ὅτι καί ἐπί λιμήν λέγω καίω καί ἐπί ποταμός ἔτι δέ καί λίμνη , ὡς δηλόω καί ὁ περί θεογνιος ἀποκλίνω , διά ὅς εἰμί . ὁ δέ στενός ὁ κατά ὁ λιμήν εἴσοδος ὁ πολύς ὀλίγος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ πειθανολογία , οὐ ἄρχω γάρ δυσδύνα ὁ στενότης . οὗτος δέ καί ὁ ὁ πέτρα ἐπί ὁ π'*θανῶς ἀπόλλυμι ὁ προσορμίζω ποιέω , χαλλομένων ἐκ μετώρων , καί διάτριτος ἐκπλέω μέν ὁ πλοῖον εἴτε θνῄσκω οἰκίστρα . ἐν δέ ὁ , κῆμος αἰκίζω , Ἄστυ τίθημι ὁ αὔξησις ἐπί ἐγγύς κῦμα , ὡς