eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1437
νεσε μίγων ἱστὸν . νῦντα δ' ἄλλυσεσκον ἐπὶν δαίδαε παραδείην . ὡς τριέτες μὲν ἐληθε δόλῳ καὶ ἐπὶν - θεν Ἀχαιοὺς . ἀλλ' ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος καὶ ἐπήλυνθον ὥραι , καὶ τότε δὴ τις ἐειπε γυναικῶν ἡ σάφα ἦδη . καὶ τὴν γ' ἄλλυσαν ἱερώμεν ἱελαὸν ἱστόν . Ὦς τὸ * μὲν , ἐξετέλεσε καὶ οὐκ ἐθέλουσ' ὑπ' ἀνάγκης . Σοὶ δ' ὅδε μνηστήρες ὑποχρώνται ἵν' εἴδης . Αὐτὸς σὲ θυμῷ , εἰδῶσι δὲ πάντες Ἀχαιοί . Μητέρα σὺν ἐπόπευσον , ἀνοχὴ δὲ μὴ γαμέσθαι Τῷ , ὅτεφ τε πατὴρ κέλεται καὶ ἀνδάνει αὐτῇ . Εἰ δ' ἴτ' ἀνύσαι γε πολὺν χρόνον νίας Ἀχαιῶν . Τὰ , φρονέουσ' ἀνὰ θυμόν , ἃ οἱ περιδύσεν Ἀθήνη . Ἔργα τ' ἐπίστασθαι περιχαλλέα καὶ φρένας ἑσθλὰς . Κῖρδά θ' οἷα οὕτω τιν' ἀκούομεν οὐδὲ παλαιῶν Τάων , αἱ πάρος ἦσαν ἐπὶλοχαμίδες Ἀταίαι . Τυφὼ τ' Ἀχαμὴ τε ἐπὶλόχαμός τε Μυκήνη . Τάων οὐτις ὁμοία νοήματα Πηνελόπείη . Πιδὴ ἀτὰρ μὲν τοῦτο γ' ἐναίσκιμον οὐκ ἐνόησεν . Τῶρρα γὰρ οὐν βιοτόν τε τῶν καὶ κτίμαθ' ἔδονται , Ὦρρά κε καὶν , τοῦτον ἔχω νῦν ὅτινὰ οἱ νῦν Ἐν στήθεσσιν τιθεῖσι θεοί . μέγα μὲν κλέος αὐτῇ Ποσιῖ . αὐτῷ σοὶ γε , ποθὴν πολέος βίοτοιο . Ἡμεῖς δ' οὐτ' ἐπὶ ἔργα πάρος γ' ἦμεν , οὔτε πη ἄλλη . Πρὶν γ' αὐτὴν γήμασθαι Ἀχαιῶν ὃ χ' ἐθέλησι . Καὶ ὥρα ἐν τούτοις ὅπως Τηλέμα - χος μὲν , ἐν πᾶνι στείφ' ἴδηλωσε τὰ κατὰ τὴν Πηνελόπην . εἰπὼν τοῦτο καὶ μόνον . μητέρι μοι μνηστή - ρες ἐπέγραον οὐκ ἐθελούσης . ἀπιοὺν γὰρ ἡ ἀλήθεια . καὶ οὐ δεῖται ποικίλον ὁμοιωματόν το διχασον ὡς ἡ παραδοσία δηλοῖ . Ἀντίον δὲ πλατὶ διηγοῦμενος , δείκνυσιν * μὲν διήδεν καὶ ὁ προθεῖστο , ὅτι δηλαδή αἰτία ἐστὶν ἡ Πηνελόπη . ὁπολογεῖ δὲ καὶ τὴν βίαν ἀφιδηλότητα , ὡς ἐν τοῖς κατὰ μέρος φαίνεται . καὶ οὐ μόνον ἐν τῇ πολιτικῇ ὑπερθέσει , ἀλλὰ καὶ μάλιστα ἐν τῷ ἐκτελεῖσαι τὸν ἱστὸν ὑπ' ἀνάγκης . ἐπὶ δὲ καὶ ἐν τῷ ποιεῖν τῷ Τηλεμάχῳ ποθὴν πολλοῦ βίοτον . καὶ ἐν τῷ ἐπίστασθαι , μὴ ἂν ἀποτραπέσθαι τοῦ οἴκου , πρὶν γήμασθαι τινὶ τὴν Πηνελόπην . ὃ δὴ καὶ πρὸς κακοῦ πάντως ἔσται τοῖς μνηστήροισιν , οἷς ἔχον ὡν σωθῆναι ἄλλη τραπομένοις . ὅμως πάντες ὁμοῦ εὐρεθέντες , πανωλεθρίαι ἐπαδον . καὶ εἰς ἂν ὁ τελευταῖος τοῦ Ἀντίον λόγος , ὡς οἷα τις κατὰ τῶν μνηστήρων προσεχθεται ἀναφώνησις . Ἰστον δὲ ὅτι τὸ ἔλπει , ταυτὸν ἐστι τῷ . καὶ ὅτι ὥσπερ ὄχθ' ἄλλων ὁρῶμαι δὲ αὐτὸς , καὶ πορεύω ἔτερον πορεύομαι δὲ ὧν , οὕτω καὶ ἔλπω τὸ εἰς ἐλπίδας ἄγω καὶ ποιοῦ ἐνέλπιδα . ἐλπομαι δὲ δὲ αὐτὸς ἦτοι ἔχω ἐλπίδας . τοιοῦτον καὶ τὸ ψεύδω . οἷον . ἐφενσάς με τῆς ἐλπίδος . καὶ δηλοῦσι τὰ τοι - αῦτα ῥήματα , δύο ἐνέργειες προσώπων ἔχον . τὴν μὲν , αὐτοῦ καθ' ἑαυτὸ ἐν φωνῇ παθητικῇ . οἷον . ὁχοῦ - μα . πορεύομαι . ἐλπομαι . ψεύδομαι . τὴν δὲ , ἀπ' αὐτοῦ εἰς ἄλλο κατὰ φωνὴν ἐνεργητικὴν . οἷον . ὧν καὶ πορεύω καὶ ἔλπω καὶ ψεύδω ἄλλον . Τὸ δὲ ἐπίσχεται , πρωτότυπον ἐστὶ τοῦ ἐπισχρεῖται . ὡς γὰρ ἴχω ἰχνῷ , οἶχω οἰχῷ , οὕτως ἐπίσχω ἐπισχῶ . Τὸ δὲ στησαμένη μέγαν ἱστόν , τρόπος ἐτυμολογίας ἐστι . τὸ δὲ μέγαν ἱστὸν ἐν μεγάρῳ , ἔχει τι παρηγορίας κατὰ τὸ μέγα . Μέγαν δὲ ἱστὸν εἰπὼν , προσέ - θτο καὶ λεπτόν καὶ περίμετρον , ἵνα εἴη πιθανὸν τὸ πολυχρόνιον τῆς αὐτοῦ κατασκευῆς , διὰ τὸ δυστή - ρητον τῆς προσοπῆς τοῦ λεπτοῦργος καὶ περιμέτρου ἔργου . ἐπίτασις δὲ πέντος τοῦ μεγάλου ἱστοῦ , τὸ περίμετρον , ἐπαύξα δὲ τὸν χρόνον , καὶ τὸ ἄγλαὸν εἶναι τὸν ἱστόν . ὃ ταυτὸν ἐστι τῷ , περιχαλλὲς ἔργον . Τοῦ δὲ ὑφαίνων ἐξ οὗ τὰ ὑφαντά , πρωτότυπον οὐ χρηστὸν τὸ ὑφῶ . αὐτὸ δὲ , προϋπάρχει καὶ τοῦ ὑφάω , ἀόριστον καὶ αὐτοῦ θέματος . ἀφ' οὗ τὸ ὑφασμα . ἐκ τοῦ ὑφῶ δὲ , καὶ τὸ ὑφος . ἐπὶ δὲ καὶ ἡ παρηγή . ἐστι καὶ αὐτὴ κατὰ τὸν Ἀθήναιον , κόσμον εἶδος ἐν ἱματίῳ , οὐκ ἐνδιά - θρωτος πέρυ σαφῶς . ὅποια ἴσως τὰ λεγόμενα ἐξυπλωτὰ καὶ πλουμιστά . ἔοιχε δὲ μὴ δὲ εἶναι ὅσα πρό - δητο διὰ τοῦτο ἡ παρηγή . ἀλλὰ τι κάλλος συννεφασμένον ποσὶ τινα μέρη , οὐ μὴν κατὰ διφενεῖς ποί - κιλμα ὅποια ἡ τῆς Ἑλίνης διπλάς . χάσις δὲ τῆς λέξεως , ἐν τι ἄλλοις καὶ ἐν τῷ , ἄφρονον παρηγήν δια - φανὴ πάντες οἱ νῦν ὁ τῶν γυναικῶν ἀμδυ*νται βίος . φανερὸν δ' ὅτι ἐκ τῆς παρηγῆς , ἐπάρηρος στολὴ ἐν διαχίᾳ τῇ παραληγοῦση . ὥσπερ ἐκ τοῦ ὑφους ἢ τῆς ὑφῆς , μακροπαραλλητος ὁ καὶ ἡ εὐνός . καὶ ὅτι τοῦ ὑφάω καινὸς Ἀττικὸς παρακείμενος , ὑφρασμένος . ὑπὸ οὐ λαλοῦσιν οἱ τεχνικοὶ τὰ πε - θοντα . ὅτι ὥσπερ τὸ ὑφασμα διὰ τοῦ αἴγμα οὕτω καὶ μισχὴ ἐστιν ὑφασμένος , Ἡρωδιανὸς δηλοῖ . ὡς καὶ Ἀττικὸν αὐτὸ φησιν εἶναι . οἱ καὶ μεμολυσμένος φασὶ καὶ μμαρασμένος . οἱ καὶ ἄλλως ὥσπερ αἰσχίνης λαχμίνος , οὕτως ὀφραμίν εἶναι καὶ μολίνος μεμολυσμένος καὶ μαρασμένος μμαρασμένος . Φάρος δὲ νῦν , ἢ τὸ ἀπλῶς ὑφασμα παρὰ τὴ ὑφὴ ἀφρίναι . διὸ καὶ προσαρπάζεται διὰ τὴν συναίρεσιν ἀνάπαλιν πρὸς τὸ τοπικόν , ἢ τὸ ἀπλῶς ὑφαινόμενον ὡς γενέσθαι ὑστερον δι' αὐτοῦ Ψ Ω Δ φάρος εἶπον ἱμάτιον . τοῦτο δέ , καὶ σπείρον παρακατιῶν φησίν , ἢ ὡς ὑφασμα δυναμένον σπικροῦν ὁ ἐστι σπαργανοῦν καὶ περιέχειν τὸν αὐτὸ περιτιθέμενον , ἢ καὶ ὡς λευκαίουν ὡς ἱμάτιον . σπείρον γὰρ πον καὶ τὸ ἱμάτιον , ὡς τὸ , σπέρα κάκ’ ἀμφ’ ὁμοῖσι . Μεταβολὰ δὲ ἡ μεταμῶνις , ποιητὴς μὲν , χαῖρα γράφωσιν . πᾶς γράφωσιν δὲ ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀτιμῆσαι ἄνυμον . δοῦν ἡγοῦν ὡς ἀπὸ ἐμμεδίας . σπερίσαι . γίνεται δὲ τὸ μεταμῶνις , παρὰ τὸ μὴ ὄντι , μόνις . καὶ κατὰ κράσιν καὶ σύνθεσιν μεταμῶνις , ὁμοίως τῷ ἐπιδοῖσθαι ἐπιδοῖσθαι ὡς προεγράφη . καὶ Ἀττικοῖς , μεταμολὴ , ὡς καὶ νῦν λίτρον , καὶ πνεύμων πλεῦμων , οὕτω καὶ πλεμμονία . καὶ παρ’ Ὁμήρῳ , πᾶς δ’ ἐπιπλέμων χαλκὸς καθὰ τις γράφει τῶν παλαιῶν . Τὰ δὲ ἀπόλυτα ῥήματα , συντελεῖ πρὸς τὴν προδηλωθεῖσαν ἐτυμολογίαν τῆς Ἡριλέτης . γίνεται δὲ τὸ ῥῆμα , παρὰ τὸ νῆθω . ἢ μᾶλλον παρὰ τὸ νῶ ἐξ οὗ καὶ τὸ νῆθω παρίσταται , ὡς ἐκ τοῦ νῶ , τὸ νηθῶ . καὶ ἐκ τοῦ μὴ ἦτοι ζητῶ , τὸ μηθῶ . οὕτω Προμηθεύς . χρήσις δὲ τοῦ νῶ , παρ’ Ἡσιόδῳ . Τὸ δὲ ταφήν , * καθ’ ὁμοιότητα παρίσταται τοῦ πολεμίζω . ἡγοῦν κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ἦ , οὐ κατὰ διάλυσιν ὡς τὸ προεφήν . Τὸ δὲ μοῦθ’ ὁλοῦ , πρὸς διαστολὴν εἴρηται τῆς ἀνωμίας . ὡς πον καὶ μοῖραν λέγω δυσώ - νυμον , κατὰ διαφορὰν τῆς μὴ τοιαύτης . Τὸ δὲ καθελεῖν καὶ ἡ καθεῖσις , ὡς ἐπὶ ταπεινώσεως λέγε - ται τινας καὶ καταφρόνησιν , ἀπώδηλῶτατόν ἐστι . Γυναικῶν δὲ νέμειν ὑφιστάται ἡ Ἡριλέτη , καθά πον καὶ ἄνδρας ἀνδρῶν . ὅσος δὲ καὶ διὰ τὸ μεινωμοιότερας αὐτὰς τῶν ἀνδρῶν εἶναι ὡς καὶ ἀλλοχοῦ δηλοῖται . Σπείρον δὲ νῦν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης εἰπεῖν ὑφασμά τι , ἀλλὰ οἷον ἐπιπρίσιν τῷ ἡρωὶ Λαϊῶν . γασὶ γοῦν τριχῶς τὸ σπείρον . πολυτελὲς ἱμάτιον . ἥθος . καὶ ἰστίον . οὕτω δὲ ἡ τοῦ δρῶς σπείρα καὶ τὸ σπιωσθαι ἦτοι σπαργανοῦσθαι , συσφίγγεσθαι , ἐκτεῖναι καὶ τὸ σπείρον . Τὸ δὲ ὑφαινεσθαι καὶ ἀλλύσασιν ἀντὶ τοῦ ἀνέλεν , ποιητικά εἰσι πάμια πρέποντα τῷ περὶ Ἡριλέτης ἐνταῦθα λόγῳ , τῆς καλῆς καὶ περιφρονοῦς . Ἐντελίας δὲ καὶ ἐνταῦθα ἡρωϊκῆς δηλοῖται ἡ τῶν δαιδῶν τῇ Ἡριλέτῃ παρά - θεσις . Τὸ δὲ τρίτες ὡσπερ καὶ τὸ τετράτες καὶ τὰ ὁμοια * προσαρξόμενα . χρόνοι εἰσὶ δηλοῦντα οἷα χρονικὰ ἐπιρρήματα . τὸ μέντοι τριτὰς ἢ τετρατὰς οἷον παιδίων ἢ ἄλλο τι , ὀξύνεται πρὸς διαφο - ρὰν . ἀκριβέστερον δὲ ὡς τοιούτων τὰ παρὰ τὸ ἔτος , ἐν τῇ τῆς Παιδὸς Βουσίᾳ δηλοῦνται . Τὸ δὲ καὶ ἐπὶ λείδω ὥραι , συνελιφθῆναι τὸ τέταρτον ἔτος δηλοῖ . οὐ γὰρ μία ἐπὶ λείδω ὥρα . ἀλλ’ ὡς ἔοικεν , ἢ ὕλα ἢ αἱ πλείους . πρὸς δ’ οὐμφορὴν καὶ τὸ , τάχα δ’ εἰσι τέταρτον , ἡγοῦν δίσιν ὡς καὶ πρὸ ὀλίγου εἴρηται . Ἐν δὲ τῷ , ἐμπὲ τις γυναικῶν , ἡ δουλικὴ ἀπιστία δηλοῦται . οἷς ἢ ἐπὶ τῷ ἰστῷ ἀνάγκη τῇ Ἡριλέτῃ , διὰ τὴν καταποδὸν δουλίαν ἐπὶ γενετα . καλῶς ἄρα αἱ τοιαῦται ὑστερον μετὰ τὴν μησιροστορίαν χρημασθήσονται . Τὸ δὲ ἐφεύρομεν , ὡς εἰς ἐφ’ ἡμῶν , ὡς οἷον ἐν ἀνυχνύσαι εὐρεθέντος τοῦ δόλου τῆς Ἡριλέτης . Τὸ δὲ ἀρχαῖον εἶναι τὴν ἰστόν , συμβάλλεται τι ὡς ἐφ’ ἡμῶν καὶ αὐτό , πρὸς τὴν διατομήν τοῦ ἔργου καὶ τὸ λεπτὸν καὶ περίμετρον . Τὸ δὲ οὐκ ἐθελούσα καὶ τὸ ὑπ’ ἀνάγκης , τὴν τῶν μησιτήρων ὡς καὶ προειρήτα βίαν ἐνδείκνυται . καὶ τοι - αῦτα μὴ ἔχεις ὅδε τὰ κατὰ τὸν ἰστὸν τῆς Ἡριλέτης . τὸν αὐτὸς ὡς ἐν ὑποθέσει , αὐτὸ καὶ καθ’ ἰστορίαν ἀληθῆ . ἢ μέντοι ἀλληγορία κατὰ ἀσπιτορίαν ἀναγωγὴν , φιλοσοφίαν μὲν καὶ πάλιν τὴν Ἡριλέτην τοῦ . ἰστὸν δὲ ὑπ’ αὐτῆς ὑφανόμενον , τὴν φιλόσοφον τῶν προτάσεων ἐπισύνθεσιν . ἐξ ὧν αἱ συλλο - γιστικαὶ ὑφανόμεναι γίνονται συμπλοκαί . ἀνάλυσιν δὲ ὑπ’ ἀνάγκης γυναικῶν τοῦ τοιούτου ἰστοῦ ὑπονοεῖ . τὴν οὕτω περὶ τοὺς φιλοσόφους λεγομένην τῶν ἐξ ἀνάγκης πλεονέκτων συλλογισμῶν ἀνάλυσιν . ἥς οὐκ ἐπαύουν οἱ σπάταχοι καὶ παχεῖς μησιτήρες τῆς Ἡριλέτης , οἷς μὴ δὲ ἐξευρεῖν οἴονται τι λεπτὸν ἐσχυρόν . οἷον γὰρ ἀληθὲς τὸ τοιούτου ἔργου . διὸ καὶ ἡ Ἡριλέτη , λέγει πον ἐν τοῖς ἐξῆς , θεὸν ἐπιστέψαι αὐτῇ τὰ κατὰ τὸν τοιούτον ἰστόν . καὶ οὕτω μὴν οἱ τυχὸντα μησιτήρες οὐδὲν οἴδασι . θεάπαινα δὲ τις τῶν θεῶν . ἐχρεῖν τὸ ἔργον . αὐτὴ δ’ ἄν αὐτῇ , ἢ τῇ φιλοσόφῳ ταύτῃ ὑφαντικῇ , προσ - τιμικὰ καὶ ταύτην φιλοπονοῦσα , ἀναλυτικὴ συλλογιστικὴ μέθοδος . αἱ καὶ οἱ ἀμέθοδοι καὶ οὐ πονοῦντες τὴν τοιαύτην ὑφαντικὴν , ταχὺ παύονται τὸ φιλόσοφον ἔργον , χῶδις αὐτὴς ἑαυτοὺς ἐπιφύπτοντες καὶ αἱ αὐτὰς παραβάλλοντες . καὶ νῦν μὲν ὁ οὗτος , οὐκ οἶδας ἄπω καλῶς ἡμῖν ἀνίχται ὁ λόγος ὁ περὶ τοῦ ἰστοῦ . ἐπὶ γὰρ τῶν ὑπογραφομένων αὐτῶν . ὅτε δὲ σὲ μησιτήρα τῆς φιλοσόφου Ἡριλέτης ὑφανόμενος καὶ αὐτός , τὸν ἰστὸν περιεργάσῃ τούτων , καὶ σοὶ τὰς τῆς γνώσεως δαίδα
Lemmas: Νέσε Μίγων ἱστός . νῦντα δέ ἄλλυσεσκον ἐπί δαίω παραδέω . ὡς τριέτης μέν λανθάνω δόλος καί ἐπί - τίθημι Ἀχαιός . ἀλλά ὅτε τέταρτος ἔρχομαι ἔτος καί ἐπέρχομαι ὥρα , καί τότε δή τις εἶπον γυνή ὁ σάφα ἤδη . καί ὁ γε ἀλύω ἱερόω ἱελαὸν ἱστός . οὖς ὁ * μέν , ἐκτελέω καί οὐ ἐθέλω ὑπό ἀνάγκη . σοί δέ ὅδε μνηστήρ υποχραω ἵνα οἶδα . αὐτός σύ θυμός , οἶδα δέ πᾶς Ἀχαιός . μήτηρ σύν εποπευσος , ἀνοχή δέ μή γαμέω ὁ , ὅτε τε πατήρ κέλομαι καί ἁνδάνω αὐτός . εἰμί δέ ἔρχομαι ἀνύω γε πολύς χρόνος νία Ἀχαιός . ὁ , φρονέω ἀνά θυμός , ὁ ὁ περιδύω Ἀθήνη . ἔργον τε ἐφίστημι περικαλλής καί φρήν ἐσθλός . Κῖρδά ὁ οἷος οὗτος τις ἀκούω οὐδέ παλαιός ὅς , ὁ πάρος εἰμί ἐπὶλοχαμίδες Ἀταῖος . Τυφώς τε Ἀχαμὴ τε ἐπὶλόχαμός τε Μυκῆναι . ὅς οὔτις ὅμοιος νόημα Πηνελόπη . Πιδὴ ἀτάρ μέν οὗτος γε ἐναίσκιμον οὐ νοέω . Τῶρρα γάρ ὀν βίοτος τε ὁ καί κτίμαθ' ἐσθίω , Ὦρ κε καινίς , οὗτος ἔχω νῦν ὅστις ὁ νῦν ἐν στῆθος τίθημι θεός . μέγας μέν κλέος αὐτός πόσις . αὐτός σύ γε , ποθή πολύς βίοτος . ἐγώ δέ οὐ ἐπί ἔργον πάρος γε εἰμί , οὔτε πῇ ἄλλος . πρίν γε αὐτός γαμέω Ἀχαιός ὅς καί ἐθέλω . καί ὥρα ἐν οὗτος ὅπως Τηλέμη - χος μέν , ἐν Πάν στείφ' ἴδηλωσε ὁ κατά ὁ Πηνελόπη . εἶπον οὗτος καί μόνος . μήτηρ ἐγώ μνηστός - Ρες ἐπιγράφω οὐ ἐθέλω . ἀπιόω γάρ ὁ ἀλήθεια . καί οὖον δήω ποικίλος ὁμοίωμα ὁ διχάζω ὡς ὁ παραδίδωμι δηλόω . ἀντίος δέ πλατός διηγέομαι , δείκνυμι * μέν διαδέω καί ὁ προτίθημι , ὅτι δηλαδή αἰτία εἰμί ὁ Πηνελόπη . οπολογευς δέ καί ὁ βία αφιδηλοτηταω , ὡς ἐν ὁ κατά μέρος φαίνω . καί οὖον μόνος ἐν ὁ πολιτικός ὑπέρθεσις , ἀλλά καί μάλιστα ἐν ὁ εκτελώ ὁ ἱστός ὑπό ἀνάγκη . ἐπί δέ καί ἐν ὁ ποιέω ὁ Τηλέμαχος ποθή πολύς βίοτος . καί ἐν ὁ ἐφίστημι , μή εἄν ἀποτρέπω ὁ οἶκος , πρίν γαμέω τις ὁ Πηνελόπη . ὅς δή καί πρός κακός πάντως εἰμί ὁ μνηστήρ , ὅς ἔχω ὡς σῴζω ἄλλος τρέπω . ὅμως πᾶς ὁμοῦ εὐρεθέντες , πανωλεθρία πάδος . καί εἰς εἄν ὁ τελευταῖος ὁ ἀντίος λόγος , ὡς οἷος τις κατά ὁ μνηστήρ προσέχω ἀναφώνησις . οἶδα δέ ὅτι ὁ ἔλπω , τατός εἰμί ὁ . καί ὅτι ὥσπερ οκτώ ἄλλος ὁράω δέ αὐτός , καί πορεύω ἕτερος πορεύω δέ ὅς , οὗτος καί ἔλπω ὁ εἰς ἐλπίς ἄγω καί ποιέω ἐλπίς . ἔλπω δέ δέ αὐτός ἦ ἔχω ἐλπίς . τοιοῦτος καί ὁ ψεύδω . οἷος . ἐφενσάς ἐγώ ὁ ἐλπίς . καί δηλόω ὁ ὅς - αὐτός ῥῆμα , δύο ενέργεια πρόσωπον ἔχω . ὁ μέν , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐν φωνή παθητικός . οἷος . ὀχέω - μή . πορεύω . ἔλπω . ψεύδω . ὁ δέ , ἀπό αὐτός εἰς ἄλλος κατά φωνή ἐνεργητικός . οἷος . ὅς καί πορεύω καί ἔλπω καί ψεύδω ἄλλος . ὁ δέ ἐπίσχω , πρωτότυπος εἰμί ὁ επισχρειος . ὡς γάρ ἰχώρ ἴχνος , οἴχω οἴχω , οὕτως ἐπέχω ἐπέχω . ὁ δέ ἵστημι μέγας ἱστός , τρόπος ἐτυμολογία εἰμί . ὁ δέ μέγας ἱστός ἐν μέγαρον , ἔχω τίς Παρηγορίας κατά ὁ μέγας . Μέγας δέ ἱστός εἶπον , πρόσω - θʹ καί λεπτός καί περίμετρον , ἵνα εἰμί πιθανός ὁ πολυχρόνιος ὁ αὐτός κατασκευή , διά ὁ δυστή - ῥητός ὁ προσοπῆς ὁ λεπτουργός καί περίμετρον ἔργον . ἐπίτασις δέ Πέντος ὁ μέγας ἱστός , ὁ περίμετρον , ἐπαύξη δέ ὁ χρόνος , καί ὁ ἀγλαός εἰμί ὁ ἱστός . ὅς τατός εἰμί ὁ , περικαλλής ἔργον . ὁ δέ ὑφαίνω ἐκ ὅς ὁ ὑφαντός , πρωτότυπος οὖον χρηστός ὁ ὑφῶ . αὐτός δέ , προυπάρχω καί ὁ ὑφάω , ἀόριστος καί αὐτός θέμα . ἀπό ὅς ὁ ὕφασμα . ἐκ ὁ ὑφῶ δέ , καί ὁ ὕφος . ἐπί δέ καί ὁ παρηγέομαι . εἰμί καί αὐτός κατά ὁ Ἀθήναιον , κόσμος εἶδος ἐν ἱμάτιον , οὐ ἔνδιον - θρωτος πέρυ σαφῶς . όποιος ἴσως ὁ λέγω εξυπλωτος καί πλουμιστός . οἴχω δέ μή δέ εἰμί ὅσος πρό - δητός διά οὗτος ὁ παρηγέομαι . ἀλλά τίς κάλλος συμφαίνω πούς τις μέρος , οὖον μήv κατά διφενω ποῖ - κιλμα όποιος ὁ ὁ λίνεος διπλόος . Χᾶσις δέ ὁ λέξις , ἐν τίς ἄλλος καί ἐν ὁ , άφρων παρηγήν διά - φανός πᾶς ὁ νῦν ὁ ὁ γυνή ἀμδυ*νται βίος . φανερός δέ ὅτι ἐκ ὁ παρηγῆς , ἐπαίρω στολή ἐν διαχίᾳ ὁ παραλήγω . ὥσπερ ἐκ ὁ ύφος ἢ ὁ ὑφή , μακροπαραλλητος ὁ καί ὁ Εῦ̓νος . καί ὅτι ὁ ὑφάω καινός Ἀττικός παράκειμαι , ὑφρασμένος . ὑπό οὖον λαλέω ὁ τεχνικός ὁ μετά - θοντα . ὅτι ὥσπερ ὁ ὕφασμα διά ὁ αἴγμα οὗτος καί Μίσχη εἰμί ὑφαίνω , Ἡρωδιανός δηλόω . ὡς καί Ἀττικός αὐτός φημί εἰμί . ὁ καί μολύνω φημί καί μαραίνω . ὁ καί ἄλλως ὥσπερ Αἰσχίνης λαχμίνος , οὕτως ὀφραμίν εἰμί καί Μολίνος μολύνω καί μαραίνω μαραίνω . Φάρος δέ νῦν , ἢ ὁ ἀπλόος ὕφασμα παρά ὅς ὑφή ἀφρίναι . διό καί προσαρπάζω διά ὁ συναίρεσις ἀνάπαλιν πρός ὁ τοπικός , ἢ ὁ ἀπλόος ὑφαίνω ὡς γίγνομαι ὕστερος διά αὐτός Ψ Ω δ φάρος εἶπον ἱμάτιον . οὗτος δέ , καί σπεῖρον παρακατιών φημί , ἢ ὡς ὕφασμα δύναμαι σπικρεω ὁ εἰμί σπαργανόω καί περιέχω ὁ αὐτός περιτίθημι , ἢ καί ὡς λευκαίνω ὡς ἱμάτιον . σπεῖρον γάρ πως καί ὁ ἱμάτιον , ὡς ὁ , Σπέρα κακός ἀμφι ὁμός . μεταβολή δέ ὁ μεταμώνιος , ποιητής μέν , χαίρω γράφω . πᾶς γράφω δέ ὑπό ὁ ἐκκλησία καί αὐτός καί ὁ ἀτιμάω ἄνυμον . δήω ἤγουν ὡς ἀπό μεδία . σπείρω . γίγνομαι δέ ὁ μεταμώνιος , παρά ὁ μή εἰμί , Μόνις . καί κατά κρᾶσις καί σύνθεσις μεταμώνιος , ὁμοίως ὁ ἐπιδίδωμι ἐπιδίδωμι ὡς προγράφω . καί Ἀττικός , μεταμολὴ , ὡς καί νῦν νίτρον , καί πνεύμων πλεύμων , οὗτος καί πλεμμονία . καί παρά Ὅμηρος , πᾶς δέ ἐπιπλέμων χαλκός καθά τις γράφω ὁ παλαιός . ὁ δέ ἀπόλυτος ῥῆμα , συντελής πρός ὁ προδηλόω ἐτυμολογία ὁ Ἡριλέτης . γίγνομαι δέ ὁ ῥῆμα , παρά ὁ νήθω . ἢ μᾶλλον παρά ὁ νάω ἐκ ὅς καί ὁ νήθω παρίστημι , ὡς ἐκ ὁ νάω , ὁ νέος . καί ἐκ ὁ μή ἦ ζητέω , ὁ μήθω . οὗτος Προμηθεύς . χρῆσις δέ ὁ νάω , παρά Ἡσίοδος . ὁ δέ ταφή , * κατά ὁμοιότης παρίστημι ὁ πολεμέω . ἤγουν κατά πλεονασμός ὁ εἰμί , οὖον κατά διάλυσις ὡς ὁ προφαίνω . ὁ δέ μούτος ὄλλυμι , πρός διαστολή εἴρω ὁ ἀνομία . ὡς πως καί μοῖρα λέγω δύο - νυμον , κατά διαφορά ὁ μή τοιοῦτος . ὁ δέ καθαιρέω καί ὁ καθίημι , ὡς ἐπί ταπείνωσις λέγω - ὁ τις καί καταφρόνησις , ἀποδηλόω εἰμί . γυνή δέ νέμω ὑφίστημι ὁ Ἡριλέτη , καθά πως καί ἀνήρ ἀνήρ . ὅσος δέ καί διά ὁ μεινωμοιότερας αὐτός ὁ ἀνήρ εἰμί ὡς καί αλλοχοω δηλόω . σπεῖρον δέ νῦν , οὐ ἐκ ἀνάγκη εἶπον ὕφασμα τίς , ἀλλά οἷος επιπρισις ὁ ἥρως λαιός . γασὶ γοῦν τριχῶς ὁ σπεῖρον . πολυτελής ἱμάτιον . ἦθος . καί ἱστίον . οὗτος δέ ὁ ὁ δράω σπεῖρα καί ὁ σπίζω ἦ σπαργανόω , συσφίγγω , ἐκτείνω καί ὁ σπεῖρον . ὁ δέ ὑφαίνω καί ἀλύω ἀντί ὁ ἀναιρέω , ποιητικός εἰμί Παμιάς πρέπω ὁ περί Ἡριλέτης ἐνταῦθα λόγος , ὁ καλός καί περιφρονέω . Ἐντελίας δέ καί ἐνταῦθα ἡρωϊκός δηλόω ὁ ὁ δαΐς ὁ Ἡριλέτῃ παρά - θέσις . ὁ δέ τρίτος ὡς καί ὁ τράτα καί ὁ ὅμοιος * προσαρξόμενα . χρόνος εἰμί δηλόω οἷος χρονικός ἐπίρρημα . ὁ μέντοι τρίτος ἢ τέταρτος οἷος παιδίον ἢ ἄλλος τίς , ὀξύνω πρός διαφορά - ρά . ἀκριβής δέ ὡς τοιοῦτος ὁ παρά ὁ ἔτος , ἐν ὁ ὁ Παῖς βουσία δηλέομαι . ὁ δέ καί ἐπί λείδω ὥρα , συλλαμβάνω ὁ τέταρτος ἔτος δηλόω . οὖον γάρ εἷς ἐπί λείδω ὥρα . ἀλλά ὡς ἔοικα , ἢ ὕλη ἢ ὁ πλείων . πρός δέ οὐμφορὴν καί ὁ , τάχα δέ εἰμί τέταρτος , ἤγουν δίσιν ὡς καί πρό ὀλίγος εἴρω . ἐν δέ ὁ , Εμπέ τις γυνή , ὁ δουλικός ἀπιστία δηλόω . ὅς ἢ ἐπί ὁ ἵστημι ἀνάγκη ὁ Ἡριλέτῃ , διά ὁ καταποδίδωμι δούλιος ἐπί γενέτης . καλῶς ἄρα ὁ τοιοῦτος ὕστερος μετά ὁ μησιροστορια χρημασθησοντ . ὁ δέ ἐφευρίσκω , ὡς εἰς ἐπί ἐγώ , ὡς οἷος ἐν ανυχνυσος εὐρεθέντος ὁ δόλος ὁ Ἡριλέτης . ὁ δέ ἀρχαῖος εἰμί ὁ ἱστός , συμβάλλω τίς ὡς ἐπί ἐγώ καί αὐτός , πρός ὁ διατομή ὁ ἔργον καί ὁ λεπτόν καί περίμετρον . ὁ δέ οὐ ἐθέλω καί ὁ ὑπό ἀνάγκη , ὁ ὁ μησιτηρεω ὡς καί προλέγω βία ἐνδείκνυμι . καί ὅς - αὐτός μή ἔχω ὅδε ὁ κατά ὁ ἱστός ὁ Ἡριλέτης . ὁ αὐτός ὡς ἐν ὑπόθεσις , αὐτός καί κατά ἱστορία ἀληθής . ἢ μέντοι ἀλληγορία κατά ἀσπιτορίαν ἀναγωγή , φιλοσοφία μέν καί πάλιν ὁ Ἡριλέτην ὁ . ἱστός δέ ὑπό αὐτός ὑφαίνω , ὁ φιλόσοφος ὁ πρότασις ἐπισύνθεσις . ἐκ ὅς ὁ Συλλός - γιστικαὶ ὑφαίνω γίγνομαι συμπλοκή . ἀνάλυσις δέ ὑπό ἀνάγκη γυνή ὁ τοιοῦτος ἱστός ὑπονοέω . ὁ οὗτος περί ὁ φιλόσοφος λέγω ὁ ἐκ ἀνάγκη πλεονέκτης συλλογισμός ἀνάλυσις . ἥς οὐ παύω ὁ σπάταχοι καί παχύς μησιτήρες ὁ Ἡριλέτης , ὅς μή δέ ἐξευρίσκω οἴομαι τίς λεπτόν ἐσχυρόν . οἷος γάρ ἀληθής ὁ τοιοῦτος ἔργον . διό καί ὁ Ἡριλέτη , λέγω πως ἐν ὁ ἑξῆς , θεός ἐπιστέφω αὐτός ὁ κατά ὁ τοιοῦτος ἱστός . καί οὗτος μήv ὁ τυγχάνω μησιτήρες οὐδείς οἶδα . θεάπαινα δέ τις ὁ θεός . χρῷ ὁ ἔργον . αὐτός δέ ἄν αὐτός , ἢ ὁ φιλόσοφος οὗτος ὑφαντικός , προς - τιμικόν καί οὗτος φιλοπονέω , ἀναλυτικός συλλογιστικός μέθοδος . ὁ καί ὁ ἀμέθοδος καί οὖον πονέω ὁ τοιοῦτος ὑφαντικός , ταχύς παύω ὁ φιλόσοφος ἔργον , χῶδις αὐτός ἑαυτοῦ επιφυπτω καί ὁ αὐτός παραβάλλω . καί νῦν μέν ὁ οὗτος , οὐ οἶδα ἄπειμι καλῶς ἐγώ ἀνέχω ὁ λόγος ὁ περί ὁ ἱστός . ἐπί γάρ ὁ υπογράφω αὐτός . ὅτε δέ σύ μησιτήρα ὁ φιλόσοφος Ἡριλέτης ὑφαίνω καί αὐτός , ὁ ἱστός περιεργάζομαι οὗτος , καί σύ ὁ ὁ γνῶσις δαΐς