eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1923
λείπεται διπλοῦ τοῦ κατὰ ἀναλογίαν , ὡς πολλαχοῦ δηλοῦται . Ὅτι τῷ Ὀδυσσῇ λίτο γούνατα καὶ φίλον ἥτορ , ὡς περιβαλλομένους ἰδε τεῖχεα , καθ’ ἣ ἐφθέη , τοὺς μνηστήρας , χειρὶ δὲ δοῦρα μακρὰ τινασσοντας , μέγα δ’ αὐτῷ φαίνετο ἥρως . καὶ ἦν ἀληθὲς τοιοῦτον . καὶ ὑποπτεύει μὲν , ὡς εἰκός , τὰς γυναῖκας ἐποτρύνειν αὐτοῖς πόλεμον κακόν · ὑποπτεύει δὲ καὶ τὸν Μελανθίαν , καὶ ἐπιτυχάνει ἐνταῦθα . καὶ ἐκκαλεῖ τὴν ὑποψίαν τῷ νῦν . ὁ δὲ , ὦ πάτερ , φησίν , αὐτὸς ἐγὼ τοῦδε γ’ ἡμ - βροτον , οὐδὲ τις ἄλλος αἴτιος . ὁ δὲ πεισματοῦς ἐστιν ἀνθωμολόγησις , ὡς , φησί , θαλάμιοι θύρην πυκινὴς ἀφασίαν καλλίποιν ἀγκλίνας , τούτ’ ἐστιν ἀνοίξας . τῶν δὲ σκοπὸς ἦν ἀμείνων · ὁ καὶ παροι - μιωδῶς ῥηθεὶς ἂν ἐπὶ τῶν ἔχοντων προσεκτικωτέρους ἑαυτοὺς . Ὅρα δὲ τὰ τυγχάνει φαῦλα ἤκοντα ὡς οὐκ ἂν τις προειδοῖτο . Τηλέμαχος γὰρ ὁ συνετὸς ἡμῖν οὐ μὴ προμηθευσάμενος . δειλιάσαι γὰρ ἤδη φθόσας ἐπὶ συγχρημένους ἦν ἴσως · διὸ καὶ ἐξελάθετο τοῦ δεόντος . ἴασται δὲ ὡμῶς ὁ ἐπιμηθεὺς τοῦ ἀμάρτημα . οὐ ψόφος δὲ τῷ νῦν λαθέσθαι , εἰ γε καὶ ὁ πατὴρ ἐν Ἰλιάδι τόξῳ πλείσιν τοὺς ἱπποὺς τοῦ Ῥήσου , ἐπεὶ οὐ μάστιγα φασίνην ἐκ δίφρου ἐνὸψεν ἐλέσθαι . Τὸ δὲ ἀνακλίνει ἐπὶ θυρῶν ἀνοίξεως καὶ ἐν Ἰλιάδι κείται · ὡς ἀντίθετον τὸ ἐπιθεῖναι . διὸ ἐπάγει · ἀλλ’ ἴθι , δι’ Εὐμαις , θύρας ἐπίθες θαλάμιοι , τούτ’ ἐστιν κλεῖσον , μὴ καὶ πάλιν ἐκφροηθῶσιν ὕπλα . Ὅτι πολεμουμένους τις ὑποβολὴ γυναι - κῶν ἔχει εἰπεῖν τὸ , ἡ μέλα δή τις ἐν μεγάροισι γυναικῶν ἡμῖν ἐποτρύνει πόλεμον * κακόν . προφητισπᾶται δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ ἡμῖν , ὡς καὶ πρὸ τούτων ἀλλαχοῦ . Ὅτι κελευσθεὶς Εὐμαιος ὑπὸ Τηλεμάχου ἀπελθεῖν καὶ κλεῖσαι μὲν τὸν θάλαμον , ἐνθα ἦν τὰ ὕπλα , φράσασθαι δὲ εἰτε γυνὴ τις τῆδε ῥέει · εἰτε δὲ Μελανθύς · αὐτὸς γὰρ ὁ Τηλέμαχος ἀπελθεῖν ἐκεῖ ὀκνεῖ λελπὼν τὸν πατέρα , ἵνα μὴ καὶ δε - λίας γραφήν ἀποίσται · καὶ γνοὺς ὁ αὐτός , δηλαδή Εὐμαιος , ὡς ὁ Μελανθύς , ὅν καὶ αὐθὸς ἄνδρα λέγει , ἐρχεται εἰς θάλαμον οἴσων καὶ ἕτερα τεῖχεα καλὰ , ἐρωτᾷ τὸν Ὀδυσσέα ἢ ἀποκτεῖναι αὐτὸν εἰ γε προδίδωσι γένηται , ἢ * ἐνθάδε ἀγάγῃ , ἵνα ὑπερβασίας ἀποτίσῃ πολλάς , καὶ ἕξης . Ὀδυσσεὺς δὲ , ἀξιωμάχους ἑαυτὸν καὶ τὸν υἱὸν μόνους κατὰ τῶν μνηστήρων κούρας , ἐντέλλεται τοῖς δούλοις , ἀπελ - θόντας ποιήσαι οὕτω κατὰ τοῦ Μελανθίου , ἀποστρέψαντες πόδας καὶ χεῖρας ὑπερθέν , ἐς θάλαμον βαλόντων , σανίδας δ’ ἐκθήσαι ὀπίσθεν . σειρὴν δὲ πλεκτὴν ἐξ αὐτοῦ περιήραντες , κίον’ ἀνὰ ὑψηλὴν ἐρῦσαι , πλάσσαι τε δοσοῦτον , ὡς κεν δηθὰ ζωὸς ὧν χαλὲπ’ ἀλγεα πάσχοι . καὶ αὐτοὶ εὐθὺς ἐλθόντες εἰς θάλαμον ἐλαθὼν τὸν Μελάνθιον . καὶ ὁ μὲν θαλάμιοι μυχὸν * κατὰ τεῖχε’ ἐσεῦνα . τῷ δ’ ἔσταν λόχον δίχαρ’ ἐκάτερθι παρὰ σταθμοῖσι μένοντες . εἰσελθεῖν γὰρ οὐκ ἔχω , μὴ καὶ ἀντιστὰς ἐνοπλὸς διεκρήγῃ , ὡς δὲ ὑπὲρ οὐδὸν ἐκεῖνος ἔβαινε τῇ ἑτέρῃ μὲν χειρὶ φέρων καλὴν τραγάλειαν , τῇ δ’ ἑτέρῃ σάκος εὐρὺ χέρον πεπαλαγμένον ἀ*ξη , Λαέρτω ἥρωος , ὁ κουρίζων φορέσκε · δι’ τὸς ἤδη κέτο , ῥαφαὶ δ’ ἐλέυντο ἱμάντων . ὡς οὖν ταῦτα ὁ Μελανθὺς ἔφρε καὶ ἦσαν οὕτως αὐτῷ αἱ χεῖρες ἀρχεῖαι πρὸς μάχην , ἐπαίζαντες οἱ σύνδουλοι εἶλον ἔρυσαν τε εἴσω κουρίς · ἐν δαπέδῳ δὲ χαμαὶ βάλον ἀγνίμενον κήρ . οὖν δὲ πόδας χειρὰς τε δέον θυμαλζέι δαμῶ , ἐδ’ μάλ’ ἀποστρέψαντες διαμπερῆς , ὡς ἐκλέυσαν Ὀδυσσεύς · σειρὴν δὲ πλεκτὴν ἐξ αὐτοῦ περιήραντες ἔρυσαν ἄνω ὡς παρηγγέλθησαν . Καὶ ὅρα διαφορὰν δούλων , * εἰ γε Μελάνθιος μὲν οὕτω τοῖς δεσπόταις ἐχθιστος , ὁ συζώ - τις δὲ καὶ ὁ θοινολόγος λίαν ἀνάπαλιν , ὁ δὲ γε Εὐμαιος καὶ ἐπισκώπτων μετὰ τὴν ἀπαιώρησιν φησί · νῦν μὲν δή μέλα πάγχυ , Μελάνθιε , νύκτα φυλάξεις , εὐνὴ’ ἐνὶ μαλακῇ καταλέγμενος ὡς σε ἔοικαν · οὐδὲ σε ἡριγένεια λύσει ἐπαχομένη χουσόθρονος , ἥνιν’ ἀγνείας αἰχας μνηστήρεσσι . τοῦτο δὲ φησιν ὁ συζώτης , ὡς οἷα φιλοτιμουμένου τοῦ Μελανθίου ἐνθὲν ἄγειν τὰς αἰχας ὡς ἂν συνδιημερεύῃ τοῖς ἀτασθαλίοις . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τοῖς ῥηθεῖσιν εὑρίσκεται ὁ δοῦλος Εὐμαιος ἀπλοϊωτέρον κοινωνοῦντος ἐπανιον δεσποτίων ἐν τῷ εἰπεῖν , ὅτι κενὸς ἄνηρ , ὧν οἰομεθα αὐτόν , ἔρχετ’ ἐς θάλαμον . ὅτι γὰρ κενὸς ἄνηρ ἥκουν ὁ Μελανθὺς αἴτιος τῆς τῶν ὕπλων ἐκφορήσεως , μόνος Ὀδυσσεὺς ὤσατο . ὁ δ’ αὐτὸς Εὐμαιος , καθάπερ δοῦλός τις ἐν Ἰλιάδι ἀπλοϊκῶς ὀνομάζει τὸν δεσπότην ἐν τῷ , Ἔκτωρ , ἐπεὶ ἄνω , ἄς ἀληθὴ μνημόσθαι , οὕτω καὶ αὐτὸς τὸν δεσπότην πρὸς ὄνομα καλεῖ ἐν τῷ , Διογενὲς Λαερ - τιάδη , πολυμήχαν’ Ὀδυσσέυ , ὡς οἷα ἐνα*γώνιος ὧν καὶ τετραγμένος . ἄλλως γὰρ ἐν τοῖς πρὸ τούτου καὶ δεῖξαι αὐτὸν εἴπεν ὀνομάζειν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι τὴν ἀρχὴν μὲν λίτο γούνατα καὶ φίλον ἥτορ Ὀδυσσέως , ὡς ἰδε τοὺς μνηστήρας τετευγμένους · ἐπεὶ δὲ , ὡς εἰκός , εἶδεν ἀγεννῶς
Lemmas: λείπω διπλόος ὁ κατά ἀναλογία , ὡς πολλαχοῦ δηλόω . ὅτι2 ὁ ὀδύσσομαι Λίτο γόνυ καί φίλος ἦτορ , ὡς περιβάλλω μάργηλις τεῖχος , κατά ὅς φθίω , ὁ μνηστήρ , χείρ δέ δόρυ μακρός τινάσσω , μέγας δέ αὐτός φαίνω ἥρως . καί εἰμί ἀληθής τοιοῦτος . καί ὑποπτεύω μέν , ὡς εἰκός , ὁ γυνή ἐποτρύνω αὐτός πόλεμος κακός · ὑποπτεύω δέ καί ὁ Μελανθία , καί ἐπιτυγχάνω ἐνταῦθα . καί ἐκκαλέω ὁ ὑποψία ὁ νῦν . ὁ δέ , εἰμί πατήρ , φημί , αὐτός ἐγώ ὅδε γε ἡμεῖς - βρότος , οὐδέ τις ἄλλος αἴτιος . ὁ δέ πεισματοῦς εἰμί ἀνθομολόγησις , ὡς , φημί , θαλαμιός θύρα πυκνός ἀφασία καταλείπω ἀνακλίνω , οὗτος εἰμί ἀνοίγω . ὁ δέ σκοπός εἰμί ἀγαθός · ὁ καί πάρος - μιωδῶς ἐρῶ εἄν ἐπί ὁ ἔχω προσεκτικός ἑαυτοῦ . Ὅρας δέ ὁ τυγχάνω φαῦλος ἥκω ὡς οὐ εἄν τις προειδώ . Τηλέμαχος γάρ ὁ συνετός ἐγώ οὖον μή προμηθεύω . δειλιάζω γάρ ἤδη φθοσος ἐπί συγχράομαι εἰμί ἴσως · διό καί ἐκλανθάνω ὁ δείδωμι . ἰάομαι δέ ὠμός ὁ Ἐπιμηθεύς ὁ ἁμάρτημα . οὖον ψόφος δέ ὁ νῦν λανθάνω , εἰμί γε καί ὁ πατήρ ἐν Ἰλιάς τόξον πλείσιν ὁ ἵππος ὁ Ῥῆσος , ἐπεί οὖον μάστιξ φασινη ἐκ δίφρος ενοψε αἱρέω . ὁ δέ ἀνακλίνω ἐπί θύρα ἄνοιξις καί ἐν Ἰλιάς κεῖμαι · ὡς ἀντίθετος ὁ ἐπιτίθημι . διό ἐπάγω · ἀλλά ἔρχομαι , διά Ὑμέης , θύρα ἐπιτίθημι θαλαμιός , οὗτος εἰμί καλέω , μή καί πάλιν εκφροηθεω ὕπλα . ὅτι2 πολεμέω τις ὑποβολή γυνή - Κῶς ἔχω εἶπον ὁ , ὁ Μέλα δή τις ἐν μέγαρον γυνή ἐγώ ἐποτρύνω πόλεμος * κακός . προφητισπαω δέ καί ἐνταῦθα ὁ ἐγώ , ὡς καί πρό οὗτος ἀλλαχοῦ . ὅτι2 κελεύω Εὔμαιος ὑπό Τηλέμαχος ἀπέρχομαι καί καλέω μέν ὁ θάλαμος , ἔνθα εἰμί ὁ ὕπλα , φράζω δέ εἴτε γυνή τις τῆδε ῥέω · εἴτε δέ Μελανθύς · αὐτός γάρ ὁ Τηλέμαχος ἀπέρχομαι ἐκεῖ ὀκνέω λέπω ὁ πατήρ , ἵνα μή καί δέ - Λία γραφεύς ἀφίστημι · καί γιγνώσκω ὁ αὐτός , δηλαδή Εὔμαιος , ὡς ὁ Μελανθύς , ὅς καί αὐθὸς ἀνήρ λέγω , ἔρχομαι εἰς θάλαμος φέρω καί ἕτερος τεῖχος καλός , ἐρωτάω ὁ Ὀδυσσεύς ἢ ἀποκτείνω αὐτός εἰμί γε προδίδωμι γίγνομαι , ἢ * ἐνθάδε ἄγω , ἵνα ὑπερβασία ἀποτίνω πολύς , καί έξειμι . Ὀδυσσεύς δέ , ἀξιόμαχος ἑαυτοῦ καί ὁ υἱός μόνος κατά ὁ μνηστήρ κόρη , ἐντέλλω ὁ δοῦλος , Άπελ - θνῄσκω ποιέω οὗτος κατά ὁ Μελάνθιος , ἀποστρέφω πούς καί χείρ ὕπερθεν , εἰς θάλαμος βάλλω , σανίς δέ ἐκτίθημι ὄπισθεν . σειρά δέ πλεκτός ἐκ αὐτός περιαίρω , κίων ἀνά ὑψηλός ἐρύω , πλάσσω τε δίδωμι , ὡς ἄν δηθά ζωός ὅς χαλέπα ἄλγος πάσχω . καί αὐτός εὐθύς ἔρχομαι εἰς θάλαμος λανθάνω ὁ Μελάνθιος . καί ὁ μέν θαλαμιός μυχός * κατά τεῖχος εἰσέρχομαι . ὁ δέ ἵστημι λόχος δίχαρ’ κατείρω παρά σταθμός Μένων . εἰσέρχομαι γάρ οὐ ἔχω , μή καί ἀνθίστημι ἔνοπλος διακράζω , ὡς δέ ὑπέρ οὐδός1 ἐκεῖνος βαίνω ὁ ἕτερος μέν χείρ φέρω καλός τραγάλειαν , ὁ δέ ἕτερος σάκος εὐρύς χράω παλάσσω ἀ*ξη , Λαέρτης ἥρως , ὁ κουρίζω φορέσκω · διά τός ἤδη κτάομαι , ῥαφή δέ λύω ἱμάς . ὡς οὖν οὗτος ὁ Μελανθίς φέρω καί εἰμί οὕτως αὐτός ὁ χείρ ἀρχεία πρός μάχη , παίζω ὁ σύνδουλος εἴλω ἐρύω τε εἴδομαι κουρίς · ἐν δάπεδον δέ χαμαί βάλλω αγνιμενω κῆρ . οὖν δέ πούς χειράς τε δήω θυμαλζέι δαμάζω , δύο μάλα ἀποστρέφω διαμπερής , ὡς κλέω Ὀδυσσεύς · σειρά δέ πλεκτός ἐκ αὐτός περιαίρω ἐρύω ἄνω ὡς παραγγέλλω . καί ὁράω διαφορά δοῦλος , * εἰμί γε Μελάνθιος μέν οὗτος ὁ δεσπότης ἐχθρός , ὁ συζώ - τις δέ καί ὁ θοινολόγος λίαν ἀνάπαλιν , ὁ δέ γε Εὔμαιος καί ἐπισκώπτω μετά ὁ ἀπαιώρησις φημί · νῦν μέν δή Μέλα πάνυ , Μελάνθιος , νύξ φυλάσσω , εὐνάω ἐν μαλακός καταλέγω ὡς σύ ἔοικα · οὐδέ σύ ἠριγένεια λύω πάχω χουσόθρονος , ἡνία ἁγνεία αἰχας μνηστήρ . οὗτος δέ φημί ὁ συζώτης , ὡς οἷος φιλοτιμέομαι ὁ Μελάνθιος ἐντίθημι ἄγω ὁ αἰχας ὡς εἄν συνδιημερεύω ὁ ἀτασθαλίοις . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ εἴρω εὑρίσκω ὁ δοῦλος Εὔμαιος ἀπλοϊωτέρον κοινωνέω ἐπανέρχομαι δεσποτιω ἐν ὁ εἶπον , ὅτι κενός ἀνήρ , ὅς οἴομαι αὐτός , ἔρχομαι εἰς θάλαμος . ὅτι γάρ κενός ἀνήρ ἀκέω ὁ Μελανθίς αἴτιος ὁ ὁ ὕπλων ἐκφόρησις , μόνος Ὀδυσσεύς ὠθέω . ὁ δέ αὐτός Εὔμαιος , καθάπερ δοῦλος τις ἐν Ἰλιάς ἀπλοϊκός ὀνομάζω ὁ δεσπότης ἐν ὁ , Ἕκτωρ , ἐπεί ἄνω , ἄς ἀληθής μιμνῄσκω , οὗτος καί αὐτός ὁ δεσπότης πρός ὄνομα καλέω ἐν ὁ , διογενής Λαερ - τιάδη , πολυμήχανος Ὀδυσσεύς , ὡς οἷος ἐναγώνιος ὅς καί τρώγω . ἄλλως γάρ ἐν ὁ πρό οὗτος καί δείκνυμι αὐτός εἶπον ὀνομάζω . Ὅρας δέ καί ὅτι ὁ ἀρχή μέν Λίτο γόνυ καί φίλος ἦτορ Ὀδυσσεύς , ὡς μάργηλις ὁ μνηστήρ τυγχάνω · ἐπεί δέ , ὡς εἰκός , ὁράω ἀγεννής