eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1816
ἔστο , καθὰ καὶ αὐτὸς Ὀδυσσεὺς φθάσας ἔπεν , αἰνῶς γὰρ τάδε ἔμματα ἔχω κακά . Ὅρα * δὲ ὅτι ἐν τῷ , τὰ δὲ λυγρά ἔμματα , περιττῶς κείται τὸ ἄρθρον · ἤκοι γὰρ εἰπεῖν λυγρά δὲ ἔμματα ἔστο . ἐνθυμητέον δ’ ἐν τούτοις καὶ ὡς τοιαύτη τις εἰδύχθεια καὶ κακοημοσύνη καὶ ἐν Τροίᾳ τὸν Ὀδυσσέα ὤνησε δολιευ - σάμενον . Ὅτι κρήνη τις ἦν ἐν Ἰθάκῃ τυχή , τουτέστι χειροποίητος , καλλίροος , ὕθεν ὑδρεύοντο πολῖται . ἀξία δὲ λόγου αὐτὴ τρεῖς ἔχουσα ἐπισκεναστάς · φησὶ γὰρ · τὴν ποίησεν Ἰθάκας καὶ Νήριτος ἰδὲ Πολύκτωρ · ὧν ἐξ Ἰθάκων μὲν ἡ Ἰθάκη , ἀπὸ δὲ Νηρίτου Νήριτον ὕρος ἔχει , ἀπὸ δὲ Πολύκτορος τόπος αὐτὸθι Πολυκτόριον . Πετρελάου δὲ παῖδες οὗτοι . καὶ τοῦτο μὲν οὕτως . ἀμφὶ δὲ τὴνδε τὴν κρήνην αἰγείρων ὑδατοτρεφῶν ἦν ἄλσος πάντοσε κυκλωτέρες διὰ τὸ τίμιον τοῦ τοιούτου σχήματος , κατὰ δὲ ψυχρὸν ῥέεν ὕδωρ ὑφὸθεν ἐκ πέτρας . βωμὸς δ’ ἀνέστηθε τέτυκτο νυμφῶν , ὅθι πάντες ἐπιρῆξον οὔται . φανείτα δὲ μετ’ ὀλίγα καὶ Ὀδυσσεὺς καίων ἦν ὅτε καὶ αὐτὸς μηρίᾳ ἀρνῶν καὶ ἐρίφων ταῖς τοιαύταις νύμφαις . αἰθριος δέ , ὡς εἰκός , ὁ ὑπὲρ τῆς πέτρας οὗτος βωμός , ὁποῖοι καὶ ἕτεροι ἀλλαχοῦ . Ἰστέον δὲ ὅτι σύνηθες ἦν καὶ τοῖς μεθ’ Ὀμη*ρον βωμοὺς ἱδρύειν ταῖς νύμφαις καὶ μάλιστα , ὡς εἰκός , ταῖς Νηΐσι . λέγεται οὖν Ἀμφικτύων , βασιλεύς Ἀθηναίων , βωμὸν ἀναστῖφαι Λιο - νύσω καὶ ἕτερον βωμὸν δέμασθαι ταῖς νύμφαις ἐκτὸς αὐτοῦ , ὑπόμνημά , φασί , Θέμιενος τοῖς χρονέ - νοις κράσσωσ οἶνον πρὸς ὕδωρ . ἦν * κατὰ τινας μὲν Μελάμπους πρῶτος ἐξεῦρε , καθ’ ἕτερους δὲ ὁ ἠ-1816 θεὶς Ἀμφικτύων , ὃς καὶ ὀρθουμένων τῶν οὕτω πινόντων , πρότερον γάρ , φασίν , ὑπὸ ἀκράτου ἐκάμ - πτοντο , βωμὸν ὀρθοῦ Λιονύσου ἤγειρεν ἐν τῷ τῶν Ὀρῶν ἱερῷ , αἱ δὴ καὶ τὸν τῆς ἀμπέλου καρπὸν ἐκτρέφουσι . λέγονται δέ , φασί , καὶ Μοῦσαι Λιονύσου τροφοί , νύμφαι τινὲς οὖσαι καὶ αὗται , ὡς καὶ παρὰ Λυκόφρονι εὔρηται . τοῦτο δέ , φασίν , αἰνῆγμα ἦν εἰς τὸ ἔμμοσσον καὶ ἐναρμόδιον τῶν μὴ ἀκρα - τοποτούντων , ἀλλ’ ἀ μετριάζοντων τῷ κράσματι . δῆλον δὲ ὅτι ἄλλοι τινὲς ὕμβροι τυχάνω ἀνατιθέασθ τὸ τοῦ κράσματος αἴτιον , ὃς ἀμέτρως πινόντων τινῶν ἐπὶ ἀκτῆς καταφρόγχεις τὸ μὲν συμπόσιον διέλυσε , τὸν δὲ κρυτῆρα μίζας παρέσχε προσήνη μετὰ αἰθρίαν καὶ ἄλυπον . διό , φασίν , ἀκράτῳ μὲν τῷ ἐν δείπνοις ἀγαθὸς ἐπιφωνεῖται δαίμων ἐπὶ Διονύσῳ τῷ εὐηχότι , τῷ δὲ μετὰ δεῖπνον πρῶτῳ κράματι σωτὴρ Ζεὺς ἐπιλέγεται διὰ τὸν ὕμβριον Δία . τὸ δὲ κατὰ Λυκόφρον κράμα καὶ τὸν περιεσδόμενον τεθα - λαττωμένον οἶνον ζητητὸν ἀλλαχοῦ . Τὸ δὲ πάντοσε κυκλωτέρες πρὸς διαστολὴν ἡμῖν-20 κλίου εἴρηται . Τὸ δὲ ὑδατοτρεφεῖς τὰς αἰγείρους εἶναι , ἱστορία ἐστὶ φτιχή . Σημειοσα δ’ ἐνταῦθα εἰς τὸ , πάντοσε κυκλωτέρες , ὅπως τίμιον ἐδῶκε χοήμα τοῖς πελαίοις ὁ κύκλος διὰ τὸ κατὰ κόσμον σφαιροειδές . οὐ φαντασίαν ἐναργῆ , φασί , λαβόντες ὅτε τοῦ τῆς σελήνης καὶ τοῦ ἡλίου σχήματος θέατρα τε κυκλωτερίων ἐσέμνυνον σχήμασι , καὶ τὸν τῆς ἀγορᾶς δὲ τόπον κύκλῳ πε - ρίεγραφον κατὰ τὸ , κυκλόντ’ ἀγορᾶς θρόνον , καὶ βωμοὺς δὲ ἱεροὺς πάντοσε κυκλωτερεῖς ἀνίστων , καὶ κατὰ περιστροφὴν δέ , φασί , καθὰ καὶ ἄλλα τινὰ τῶν κάτω τοῖς ἄνω ἤθελον ἀρμοιοῦν . διὸ καὶ ἡ τράπεζα κυκλουμεῖς ἦν αὐτοῖς . κυκλωτερεῖς δὲ καὶ οἱ καθαγισόμενοι τρίποδες , ἔχοντες αὐτοὶ καὶ ἀστέρας , οἷς , φασί , καὶ ἐκάλουν σελήνας . προσθετέον δὲ τούτοις , φασί , καὶ τὴν ἄλω , διαγεγραμμέ - νην εἰς κύκλον . καὶ τὸν ἄρτον δέ , φασίν , οὕτως ἐκάλεσαν διὰ τὸ κατ’ αὐτὸν στρογγύλον · ἐπειδὴ τῶν σχημάτων ὁ κύκλος ἀπηρίσταται καὶ ἐστι τέλειος · οὐ περ ἴσως ἐμφαντικὸν τὸ , οὐλὸν ἄρτον ἴλυν , ὁ πέρ ἐστιν ὅλον , ἤγουν τέλειον . καὶ τὸ ποτήριον οὖν , φασί , τὸ δεχόμενον τὴν ὑγρὰν τροφὴν κυκλωτερεῖς ἐποίησαν κατὰ μίμησιν τοῦ κόσμου . ἐνταῦθα δὲ παραπηγνύει ὁ παλαιὸς καὶ τὸ Νεστόρεον ποτήριον καὶ τοὺς περὶ αὐτὸ ἀστέρας , οὓς ὁ ποιητὴς ἤλου , φησίν , ὀνομάζει διὰ τὸ καὶ περιφεροὺς ἔχειν κατὰ τοὺς ἤλους καὶ ἐμππηγνύει τῷ οὐρανῷ , αἰὲν κατὰ τὴν Ἀράτου σοφίαν ἀρηότας ἀγάλματα νυκτὸς ἰοῦ - σης . ὡς εἰκέναι οὐρανὸν μὲν ἀργύρῳ τῷ κατὰ τὴν κύλικα τοῦ γέροντος , ἀστέρας δὲ τούτους χρυσῷ , διὰ τὸ πυρώδεσ . ὅσοις δὲ καὶ ἄλλοις λόγοις τὸ κατὰ κύκλον σχῆμα πολλῷ δὲ πλεῖον τὸ κατὰ τὴν σφαι - ρὰν σεριγνύεται , λαλοῦσιν οἱ περὶ ταῦτα ποιησάμενοι , πολλὴν ὅτι μᾶλα εὐπορίαν ἐκείνοι ἐξευρηκότες ἐνταῦθα . Ὅτι Μελάνθιος αἰπόλος δοῦλος ὁ καὶ Μελανθέος Δουλίου υἱός , Εὐρυ - μάχῳ πεποιθώς , ὃς εἶχετο Μελανθῷ ἢ αὐτοῦ ἀδελ*φῇ , ἀναιδέστατος ἦν . καὶ νῦν Ὀδυσσέα σκώπτει καὶ Εὐμαῖον καθ’ ὅδον αὐτοῖς ἐντυχών . φησὶ γοῦν ὁ ποιητής , ὡς ἦγε μὲν αἰγας , αἱ πᾶσι μετέτροπον αἰπολίοισι , δείπνον μηρητήσεσι · δύο δ’ ἄμ’ ἔποντο νομῆες . τοὺς δὲ ἰδὼν νεῖκισσε . καὶ ἐρμηνεύων Ὀμη - όμος , κατὰ τὸ , παντὸς παντοῖος , ἄλλος ἄλλοῖος καὶ τὰ ὁμοια · τὸ μέντοι ὁμοῖος ὕστερον οἱ Ἀττικοὶ παρώξυναν . Μολοβρὸς δὲ ὁ ἀγύρτης καὶ μολῶν αὐτὸς εἰς βοράν · ὁποῖος καὶ ὁ γαστέρι μάρνη διαπρέων ἐν τοῖς ἐξῆς , οὐ περ οὐκ ἀπίοικε κείμενον παρὰ τῷ δεῖπνοσοφιστῇ τὸ , Ἠρακλῆς καὶ τὰ καλὰ καὶ τοὺς ἀνδραχματιπέπιν . Ἰστέον δὲ ὅτι μολοβρὸς καὶ παραγωγὸν αὐτῷ μολοβρίτης δοκεῖ καὶ ἐπὶ σὐδὸς λέγεσθαι . Ἀριστοφάνης γοῦν ὁ γραμματικός ἐν τῷ περὶ ὀνομασίας ἠλικιῶν εἴπων ὅτι τῶν ἀγρίων ὕων τὰ νέα * οὶ μὲν πολόβριοι , οἱ δὲ πολόβρια καλοῦσιν , ἐπάγει ὡς καὶ Ἰππώνας τὸν ἴδιον υἱὸν μολοβρίτην που λέγω ἐν τῷ , κρέας ἐκ μολοβρίτου σὐδὸς . τάχα δ᾿ ἄν , φησιν , ἐγγίξοι τούτῳ καὶ ὁ ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ εἴτε μολοβρὸς εἴτε μολαβρὸς , ὃν , φησι , Νεοπτόλεμος ἀναπτύσσω μολοβρὸν εἴπε τὸν ἐπὶ τὴν βορὰν ἐρχόμενον , ὅς εἴη ἂν πάντως καὶ ἀσυνθέτως βορὸς , ὁποίους πολλοὺς παραδιδύσκα ἡ παλαιαὶ ἱστορία συντάττει ἐκείνοις καὶ τοὺς κυνικοὺς , λέγουσα ὡς κακολόγοι εἰσὶ καὶ βοροὶ καὶ ἄνοικοι καὶ ἀνέ - στιοι . ἐνθα ὅρα τὸ ἄνοικοι ὁμηδὲν σὺν τῷ ν καθ᾿ ὁμοιότητα τοῦ ἀνέστιοι . εἰεν δ᾿ ἂν βοροὶ τινες καὶ οἱ ὀφραγγοι · ὃν προλάμπει Φιλάζενος ὁ κατἐὐχήν δουλιχοδέτιρος , οὐ γεράνων τραχύλον ἀπλῶς εὐξαμένος εὐτυχήσαι , ἀλλὰ τριῶν λάγχνηγα πήξων , ὅπως φησὶ καταπεπὶν πλεῖστον ὅτι χρόνον . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι μολοβρὸς παρὰ τισιν ὁ μονοβρὸς , ὁ πέρ ἐστι μονοφάγος , τροπὴ συνήθει τοῦ ν εἰς λ . ἡ βορὰ δὲ τοῦτον παρᾶγω , οὐ μὴν τὸ βρω βρώσω κατὰ τὸ , θηγάνη σιδηροβρώς . Ἀμέγαρος δὲ συβώτης ὁ εἴτε - λὴς καὶ ἀχλος , ὃ οὐκ ἂν τις , φασί , φθονήσει τοῦ συβώτειν · διὸ προῖων ἐοικ᾿ ὡ ἀρίγνωτε συβώτα , ἤγουν ὃν πάντες συβώτην οἴδασι , ἢ , οὐ τὸ σεμνὸν γνώρισμε , τὸ συβώτην εἶναι , ἢ καὶ ἄλλως , * ἀμέ - γαρος συβώτης ὁ ἀχρεῖος καὶ διὰ τὴν ἀτεχνίαν ἀφθόνητος . Τὸ δὲ ἀνιηρὸν ἐπίπτους κακίας , εἰ περ πτωχὸς ὤν μὴ ἐλεεῖται , ἀλλὰ καὶ ἀνία . Δαιτῶν δὲ ἀπολυμαντήρὸ τὰς δαίτας διὰ λα - μαργίαν λυμαίνόμενος , ἢ τὰ τῶν δαιτῶν λύματα , ὁ ἐστι καθάρματα , οἷον ψυχία καὶ εἰ τι τοιοῦτον , ἀποφερόμενος · ὁποῖος καὶ ὁ ἀκόλους αἰτιζῶν , ὡς μετ᾿ ὀλίγα ὠηθήσεται .. καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν , δαιτῶν ἀπολυμαντήρ ὁ τὰ λύματα τῶν δαιτῶν διὰ σπόγγον αἴρων , ἢ δίχην σπόγγου . εἰς δὲ τὸν τοιοῦτον Ὀμη - ρικὸν τόπον παρασημαντέον εἰς ἐνδιαξὶν ἀπαραιλλοῦ Ὀμηρικῆς δεξιότητος τῶν Ἀθηναίων ταῦτα , ὠηθέντα κατὰ τινων πρὸς ὁμοιότητα τῶν ἐκ Μελανθίου πρὸς Ὀδυσσεία , οἷον , χωλὸς στιγματίας πολυ - γήραος ἴσος ἀλίτη ἠλθε κυισσοχόλαξ ἀκλῆτος , ξαμοῦ κεχωρημένος . καὶ πάλιν · ἠδὼς ἂν χόιόδρον φάγῃ τῶν ὀστρακίδων καὶ τῶν κοκίλων ἅλις ἔχοντες . ταῦτα καλὰ ὅσα τοιαῦτα καλὰ μὲν κατὰ ὀνομαζῶν , οὐ καλλίω δὲ τῶν Ὀμήρου , ὡς περ οὐδὲ τὸ , ὀνοφαγος εἰ καὶ κλισσολοιχός · ὁ πρὸς ὁμοιότητα εἰρηταί τινα τοῦ παρὰ τῷ Ἀριστοφάνει ματιολοιχού . Ὀρα δ᾿ ἐν τοῖς ὠηδεῖσι καὶ τὸ κοκίλων , κοινὸν μὲν ὃν τῇ χρήσει , κείμενον δὲ ἰδοὺ καὶ παρὰ σοφοῖς παλαιοῖς . ζητεῖ δὲ πῶς ἡ τῆς λέξεως ταύτης ἀρχοῦσα οὐκ ἐκτείνεται κατὰ τὴν τοῦ Κρητὸς Κωκάλου , οὐ περ αἱ Θυατέρες τὸν περιοδόμενον Δαίδαλον ὠλυσαν . Τὸ δὲ φλιψὶ παραστὰς φλίψεται ὠμούς ἢ θλίψεται · διχῶς γὰρ ἡ γραφή , περίφρασίς ἐστι τοῦ θλίβησθαι , ἐπεὶ περ οἱ πτωχοὶ προστιζόμενοι φλίας καὶ προσκλινόμενοι ἢ καὶ ἐπἀὐτῶν βιαίως ἰλκόμενοι θλίβονται τοὺς ὠμούς · ὁποῖον τι δηλοῖ καὶ τὸ θύρας ἐκτρίβειν . ἴσως δὲ καὶ παρετυ - μολογεῖ τὴν φλίαν , εἴπων φλίας φλίψεται . ἡ δὲ λέξις Ἀιολική , ὡς τὸ φηροῖ , καὶ τὸ φλᾶν · αὐτὸ μέν - τοι καὶ Ἀττικὸν ἐστιν . Ἀκολοι δὲ οἱ σμιχρότατοι καὶ ψιχωδεῖς ψωμοί , εἴτουν πύρσνα · ταυτὸν γὰρ πύρσον εἰπεῖν καὶ ψωμὸν κατὰ τὸν παραφράσαντα · οὐς οὐκ ἂν τις ἔχοι κολοῦσιν ἤτοι κολο - βοῦν , σμιχρότατους ὄντας . παλαιὸς δὲ τις καὶ οὕτω φράζει · ἀκολος , μικρὸς ψωμός , μηκέτι κολοῦσθαι δυνάμενος καὶ εἰς μικρὰ τέμνεσθαι . τοιαῦτα δὲ τινα καὶ τὰ παρὰ τῷ Παυσανίᾳ ψώδια , ἃ περ ὑπερό - πτων ἄρτων εἰσὶ θραύσματα ἢ τὰ ὑπκάτω τοῦ ἄρτου . τὰ δὲ τοιαῦτα ψώδια καὶ ἀπταράχους ἐκάλουν τινές . τούτων δὲ ἀδρότερον ὁ βλωμός , ἴσως δὲ ἀκολέφ , ἔοικε καὶ ὁ ἐγκαφος , ὃν ψωμὸν ἤγουν ἄρτον κόμματα οἱ παλαιοὶ ἐφημεύονσαν ἀπὸ τοῦ ἐγκάφαι , ὡς Εὐπολῖς · οὐ γὰρ λέλειπται τῶν ἐμῶν οὐδ᾿ ἐγκαφος . * χρήσις δὲ τοῦ ἐγκάφαι , ὁ ἐστι φαγεῖν , καὶ ἰδιωτικῶς εἰσῖν , χῆφαι , καὶ παρὰ τῷ κομικῷ . ἡ δὲ λέξις , ἀφ᾿ ἧς οἱ ἀκολοὶ γίνονται , παρᾶγει καὶ τὸ κολόνυμα τὸ κωφὸν κῦμα , ὁ καὶ κόλον κῦμα διαλεκτικῶς λέγεται , ἐκεῖθεν δὲ καὶ κόλασρος παρ᾿ Ἐπιχάρμῳ . καὶ τὸ ἐκολάρισαν ἐντεῦθεν Παυσανίας φησίν . Ἀττικοὶ δὲ τὸν κόλαρον κόνδυλον φκαὶ διὰ τοῦ δ᾿ , κόντυλος μέντοι εἶδος ὀρνέου . εἰ δὲ καὶ κόλον τροφήν οἱ παλαιοὶ φασιν , οὐδὲν ὁ βονχόλος , καὶ κοιλίαν τὴν τῆς τροφῆς δεκτικήν , εἴη ἂν ἐντεῦθεν καὶ ἄκολος ψωμὸς ὁ ὀλιγοτρόφος . Ἰστέον δὲ πρὸς τοὺς εἰρημένους καὶ ὡς εἰ μὲν στερεητικὸν ἐστὶ τὸ ἄ ἐν τῷ ἀκόλους ἢ · οὐν μὴ κολουνομένους , ὡς προσεχῶς ἐγράφη , εἰῆ ἂν ἴσως μείζον τι ὁ κόλλαθος , βλωμίδιον τι κολούσθαι δυνάμενον αὐτὸς ὤν , καθὰ δήλον καὶ ἐκ τοῦ ἐνεκολάθισεν , ἤ · ουν διὰν κολλάζου κατέ - σπειν . εἰ δ᾽ ἴσως πλεονασμῷ τοῦ ἄ γίνεται ἄκολοι , ἔχει τις εἰπεῖν , ὡς ταυτὸν δύναται αὐτοῖς καὶ οἱ κόλ - λαθοι , περὶ ὧν ἐν τοῖς τοῦ διπτοσοφιστοῦ φέρεται , ὅτι δοκοῦσιν οἱ Κίλικες , ἴσως μὲν οἱ Ὀμηρικοι , ἴσως δὲ ἕτεροι , οὐκ ἀγαθοὺς ἄρτους χρῆσθαι . διὸ καὶ οἱ Κιλίκιοι ἄρτοι οὐν ἐπαίνον εἶχον , οἱ αὐτοὶ τοῖς κολλάζοις ὄντες . Πλάτων γοῦν ὁ κωμικὸς τοὺς μεγάλους ἄρτους καὶ ὕπταρούς καὶ , ὡς ** Μέλις λέγει , φαίους , Κιλικίους ὀνομάζει , λέγων · ἄρτους ἤκ · πριόμενος μὴ τῶν καθαρύλλων ἀλλὰ μεγάλους Κιλικίους . ἐν τούτοις δὲ ὅρα τὸ καθαρύλλων ὑποκορισθὲν καὶ ῥηθὲν ἀντὶ τοῦ καθαρών . ἐπὶ δὲ καὶ τὸ μεγάλους , ὅ κωλίνει ψωμίζοντας τοὺς κολλάζους νοεῖν . Ἐπὶ ἰστέον καὶ ὅτι ἐκ τοῦ , ὡς ἐφρέθη κόλον ἡ τροφή , βούλονται τινες καὶ τὸν κόλακα εἶναι · οὐ σύνηθτον ψωμοκολάζ , ὡς καὶ ψωμοκόλαφος δρα - πέτης . ἐκεῖθεν δέ , φασί , καὶ δύσκολος ὁ δυσάρεστος καὶ σιχός . εὔρηται δὲ καὶ ἡ ἀπλῶς τροφὴ ἄκο - λος λεγομένη , ὡς δηλοῖ Ἀθήναιος , ἐνθα λέγει , ὅτι σκώπτοντες οἱ παλαιοὶ τοὺς ἀλλαχόθι * δηλωθέν - τας δικηλιστάς ὡς τὰ πολλὰ ἴδιως ὀνομάζοντας , προσφέρουσι λέξεις ἐκείνων τοιαύτας · τὴν σπησίαν ὀπισθοτίλαν λέγουσι , τὸν ἀλεκτρύονα ὀρτάλιχον , τὸν ἱατρὸν σάκταιν , βλέφρων τὴν γέφραν , τῦκα τὰ σῦκα , κωτιλάδας δὲ τὰς χειλόνδας , τὴν ἕνθεσιν δὲ ἄκολον · ἐστὶ δ᾽ ἐν τούτοις ἕνθεσις μὲν ἡ τροφή · κωτιλὰς δὲ ἡ ὡς εἰπεῖν στωμὴλη , καὶ καθ᾽ Ὁσιόδον εἰπεῖν αἰμύλη κωτιλίαν , σάκτας δὲ ὅ ὡς οἶον φορτω - τῆς παρὰ τὸ σάπτω · καὶ ἐστὶ χρήσιος σάπτον καὶ παρὰ τῷ κωμικῷ · ὀπισθοτίλας δὲ ἡ ὀπίσω τιλῶσα τὸν παρ᾽ αὐτῇ ὅλον . ἄορας δὲ τὰς γυναῖκας λέγει παρὰ τὸ ἀεῖρω τὸ συζευγνύω , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ ἐν τῷ , ἀμνύμεν ὥρεσι , τούτῃστι ταῖς γυναιξίν . ἄορ γὰρ , ἐκ τοῦ ἀεῖρω τὸ συζευγνύω , γυνικὴ , ἄορος , καὶ πληθυντικὴ αἰτιατικὴ ἄορας , μετατεθεῖσα δὲ ἡ ἄορ ἐποίησε τὸ , ὃαρ ὃαρος , ὅθεν ὃαρίεων καὶ ὃαρι - στής . ἕτεροι δὲ ἄορα γράφουσι χωρὶς τοῦ σίγμα , ἤ · ουν ξίρη , ὡς ἂν λέγῃ κατὰ μὲν τὴν πρώτην γρα - φήν , ὅτι αὐτῶν οὐ μεγάλα τινά , οἷον γυναῖκας δημας ἢ λέβητας , ὁποῖα τοῖς μεγάλοις ἀξίοις δίδονται , ἀλλὰ ἀκόλους τοὺς ῥηθέντας . κατὰ δὲ τὴν δευτέραν γραφήν αὐτῶν οὐ * ξίρη καὶ τάδε τινὰ τιμῆς ἀξία , ψωμοὺς δὲ βραχέας τινάς . καὶ ἐστὶ κἀνταῦθα προσφὴς Ἐστροπίως Ἀχαιοῦ τὸ , πινῶντι δ᾽ ἀνδρὶ μάλα τιμιώτερα χρυσοῦ τε καὶ ἐλέφαντος . Συχοκόρος δέ , ὡς ψευκόρος . σιχὸς δὲ ἡ μάνδρα τὸ παλαιόν , παρὰ τὸ στήχω στηχὸς καὶ σιχός · ὅθεν καὶ σταθμοὶ αἱ τῶν ζῴων ἐπαύλεις . οἱ δὲ ὕστερον καὶ ἐπὶ ναοῦ ἕθεντο τὴν λέξιν , μὴ ἀπαξιώσαντες τοῦνόμα , διὰ τὸ ἐν βωμῷ τοιαῦτα ζῷα ἐπὶ θυσία ἵστασθαι . Θαλλὸς δὲ ἡ πᾶν , φασί , τὸ ἐκ γῆς φρόμενον , ἢ φυλλάς , ἢ κλάδος δένδρου . Ἀττικοὶ δέ , ὡς πον καὶ προεγράφη , ἐπὶ μόνης ἐλαίας τὴν λέξιν ἰδιάζουσιν . ἐρίφους δὲ μάλιστα δοκεῖ δρέπεσθαι ὁ Θαλλὸς , φίλος ὧν καὶ ταῖς τελείαις αἰξίν · ἐξ οὐ Θαλλοῦ ἡ παλαιὰ λογίότης ὡρημένη ἐσκωψε τοιοῦ - τόν τι . ἐταῖρα , φασίν , ἐπιφανὴς Νικώ ἐπεκαλεῖτο αἴξ , διότι τὸν μέγαν ἑραστὴν ποτε κατέφαγε Θαλ - λὸν τὸν κάπηλον . ἐκείνης δὲ καὶ λόγος ἀστεῖος φέρεται οὕτος . Πύθωνός τινος αὐτὴν μὲν ἀπολιπόντος , ἕτέραν δὲ παχεῖαν ἀναλαβόντος , αἰτα μεταπεμπομένου αὐτήν , ἔφη , ὡς ὁ Πύθων , ἐπεὶ ἤδη τῶν ὑῶν ἔγνετο διάμυστος , ἐπὶ τὴν αἴγ᾽ οὕς ἐστιν ἀνακάμπτειν πάλιν . Ὅτι δὲ ὁ Ἀττικὸς Θαλλὸς ἐξαιρετος ἦν , ἀφ᾽ οὐ στίρενος Ἀθήνησι τοῖς νικηταῖς ἦν , ἡ ἱστορία καὶ αὐτὸ δηλοῖ . ἐκ δὲ τοῦ θαλ*λοῦ καὶ θαλλοφό - ρος παροιμιακῶς ὁ μηδὲν χρησίμως ἀλλ᾽ ἢ βοσκήμασι θαλλὸν παραβάλλειν . Τοῦ δὲ φορῆναι , ὅ ἐστι φορεῖν ἤτοι φέρειν , φοραίνω τὴ ἕμα , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ἐφρέθη , ἡ φόρμη , ὁμοίως τῷ κίχηνι κίχνηαι , περὶ οὐ πρὸ ὀλίγων εἴρηται . Ὅρὸς δὲ καὶ νῦν τὸ ὑπολειπόμενον ὑδατώδες ἐν τῇ πήξει τοῦ γάλατος . καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν κατὰ τοὺς παλαιοὺς , ὑδατώδης καὶ ἐφθακμένη ὑποστάθη γάλατος · δι᾽ ἐνὸς δὲ ὁ καὶ νῦν γράφεται . ὁροῦ δὲ ἀξιοὶ τὸν Ὀδυσσία ὁ Μελάνθιος , ὡς μὴ δικαίων αὐτὸν πίνειν γάλατος . καὶ ἄλλως δὲ ἀγροτικὸν τὸ πόμα , ὡς καὶ ὁ Κύκλωψ ἐδήλωσεν . Ἐπιγουνὶς δὲ ὁ ἄνωτέρω τοῦ γόνατος τόπος , ὧν καὶ μύλην φασί τινες . χρήσις δὲ ταύτης καὶ ἐν τῷ , οἶν ἐκ ρακίων ὁ γέρων ἐπι - γουνίδα φαινει , τούτῃστιν εὐσαρκίαν , εὐέξίαν , ὡς ἐκ μέρους τὸ πᾶν δηλοῦσθαι . Τὸ δὲ ἔργα κάκ᾽ ἐμαθε , διπλάζει τὸ μὴ ἐν τῷ ἐμαθε κατὰ τοὺς παλαιοὺς . δηλοῖ δὲ ἡ ἐνταῦθα ἔννοια , ὡς καθὰ ὁ ἀγαθὸς οὐ ῥῶον ἀλλοιοῦται , ἐπεὶ μάθεν ἐμμεναι ἰσθλός , οὕτως οὐδὲ ὁ φαῦλος , ἐπεὶ ἔργα κάκ᾽ ,
Lemmas: ἔστω , καθά καί αὐτός Ὀδυσσεύς φθάνω ἕπω , αἰνῶς γάρ ὅδε ἔμματα ἔχω κακός . Ὅρας * δέ ὅτι ἐν ὁ , ὁ δέ λυγρός ἔμματα , περισσός κεῖμαι ὁ ἄρθρον · ἥκω γάρ εἶπον λυγρός δέ ἔμματα ἔστω . ἐνθυμέομαι δέ ἐν οὗτος καί ὡς τοιοῦτος τις εἰδύχθεια καί κακοημοσύνη καί ἐν Τροία ὁ Ὀδυσσεύς ὀνίνημι δολιεύω - σάω . ὅτι2 κρήνη τις εἰμί ἐν Ἰθάκη Τύχη , τουτέστι χειροποίητος , Καλλίροος , ὕθεν ὑδρεύω πολίτης . ἄξιος δέ λόγος αὐτός τρεῖς ἔχω ἐπισκεναστάς · φημί γάρ · ὁ ποιέω Ἰθάκη καί Νήριτος ἰδέ Πολύκτωρ · ὅς ἐκ Ἴθακος μέν ὁ Ἰθάκη , ἀπό δέ Νήριτος Νήριτος σύμμαρτυς ἔχω , ἀπό δέ Πολύκτωρ τόπος αὐτόθι Πολυκτόριον . Πετρελάου δέ παῖς οὗτος . καί οὗτος μέν οὕτως . ἀμφί δέ ὅδε ὁ κρήνη αἴγειρος ὑδατοτρεφής εἰμί ἄλσος πάντοσε κυκλοτερής διά ὁ τίμιος ὁ τοιοῦτος σχῆμα , κατά δέ ψυχρός ῥέω ὕδωρ ὑποτίθημι ἐκ πέτρα . βωμός δέ ἀνίστημι τεύχω νύμφη , ὅθι πᾶς ἐπιρρήγνυμι οὐτάω . φαίνω δέ μετά ὀλίγος καί Ὀδυσσεύς καίω εἰμί ὅτε καί αὐτός μηρία ἀμνός καί ἔριφος ὁ τοιοῦτος νύμφη . αἴθριος δέ , ὡς εἰκός , ὁ ὑπέρ ὁ πέτρα οὗτος βωμός , ὁποῖος καί ἕτερος ἀλλαχοῦ . ἰστέον δέ ὅτι συνήθης εἰμί καί ὁ μετά Ὀμη*ρον βωμός ἱδρύω ὁ νύμφη καί μάλιστα , ὡς εἰκός , ὁ ναιάς . λέγω οὖν Ἀμφικτύων , βασιλεύς Ἀθηναῖος , βωμός ἀναστῖφαι Λίο - νύσσω καί ἕτερος βωμός δέμω ὁ νύμφη ἐκτός αὐτός , ὑπόμνημα , φημί , θεμιεις ὁ χρόνος - νόος κράσσος οἶνος πρός ὕδωρ . εἰμί * κατά τις μέν Μελάμπους πρῶτος ἐξευρίσκω , κατά έτερος δέ ὁ ἐά τίθημι Ἀμφικτύων , ὅς καί ὀρθόω ὁ οὗτος πίνω , πρότερος γάρ , φημί , ὑπό ἄκρατος ΕΚΑΜ - πέτομαι , βωμός ὀρθός λιονυσυς ἐγείρω ἐν ὁ ὁ Ὄρα ἱερός , ὁ δή καί ὁ ὁ ἄμπελος καρπός ἐκτρέφω . λέγω δέ , φημί , καί Μοῦσα λιονυσυς τροφός , νύμφη τις εἰμί καί οὗτος , ὡς καί παρά Λυκόφρων εὑρίσκω . οὗτος δέ , φημί , αἰνῆγμα εἰμί εἰς ὁ εμμοεννυω καί ἐναρμόδιος ὁ μή ἄκρος - τοποτεω , ἀλλά ὅς μετριάζω ὁ κράσματι . δῆλος δέ ὅτι ἄλλος τις ὕμβροι τυχάνω ἀνατίθημι ὁ ὁ κράσματος αἴτιος , ὅς ἄμετρος πίνω τις ἐπί ἀκτή καταφρόγχεις ὁ μέν συμπόσιον διαλύω , ὁ δέ κριτήρ μίζας παρέχω προσηνής μετά αἰθρία καί ἄλυπος . διό , φημί , ἄκρατος μέν ὁ ἐν δεῖπνον ἀγαθός ἐπιφωνέω δαίμων ἐπί Διόνυσος ὁ εὔηχος , ὁ δέ μετά δεῖπνον πρῶτος κρᾶμα σωτήρ Ζεύς ἐπιλέγω διά ὁ ὕμβριον Ζεύς . ὁ δέ κατά Λυκόφρων κράμα καί ὁ περιεσδομενω τίθημι - λαττωμένον οἶνος ζητητός ἀλλαχοῦ . ὁ δέ πάντοσε κυκλοτερής πρός διαστολή ὅς Κλίου εἴρω . ὁ δέ ὑδατοτρεφής ὁ αἴγειρος εἰμί , ἱστορία εἰμί φτιχή . σημειοσος δέ ἐνταῦθα εἰς ὁ , πάντοσε κυκλοτερής , ὅπως τίμιος δίδωμι χοήμα ὁ πελαίοις ὁ κύκλος διά ὁ κατά κόσμος σφαιροειδής . οὖον φαντασία ἐναργής , φημί , λαμβάνω ὅτε ὁ ὁ σελήνη καί ὁ ἥλιος σχῆμα θέατρον τε κυκλωτερίων σεμνύνω σχῆμα , καί ὁ ὁ ἀγορά δέ τόπος κύκλος μετά - ριγραφω κατά ὁ , κυκλόω ἀγορά θρόνος , καί βωμός δέ ἱερός πάντοσε κυκλοτερής ἀνίστημι , καί κατά περιστροφή δέ , φημί , καθά καί ἄλλος τις ὁ κάτω ὁ ἄνω ἐθέλω ἀρμοιοῦν . διό καί ὁ τράπεζα κυκλόω εἰμί αὐτός . κυκλοτερής δέ καί ὁ καθαγίζω τρίπους , ἔχω αὐτός καί ἀστήρ , ὅς , φημί , καί καλέω σελήνη . προσθετέον δέ οὗτος , φημί , καί ὁ ἀλόω , διαγεγραμμέ - νη εἰς κύκλος . καί ὁ ἄρτος δέ , φημί , οὕτως καλέω διά ὁ κατά αὐτός στρογγύλος · ἐπεί ὁ σχῆμα ὁ κύκλος ἀπαριστάω καί εἰμί τέλειος · οὖον περ ἴσως ἐμφαντικός ὁ , ὅλος ἄρτος ἰλύς , ὁ περ εἰμί ὅλος , ἤγουν τέλειος . καί ὁ ποτήριον οὖν , φημί , ὁ δέχομαι ὁ ὑγρός τροφή κυκλοτερής ποιέω κατά μίμησις ὁ κόσμος . ἐνταῦθα δέ παραπήγνυμι ὁ παλαιός καί ὁ Νεστόρεος ποτήριον καί ὁ περί αὐτός ἀστήρ , ὅς ὁ ποιητής ἦλον , φημί , ὀνομάζω διά ὁ καί περιφερής ἔχω κατά ὁ ἧλος καί ἐμπήγνυμι ὁ οὐρανός , ἀεί κατά ὁ Ἄρατος σοφία ἀρόω ἄγαλμα νύξ ἰός - σός . ὡς εἰκέναι οὐρανός μέν ἄργυρος ὁ κατά ὁ κύλιξ ὁ γέρων , ἀστήρ δέ οὗτος χρυσός , διά ὁ πυρώδης . ὅσος δέ καί ἄλλος λόγος ὁ κατά κύκλος σχῆμα πολύς δέ πλείων ὁ κατά ὁ σφός - ρά σεριγνυετης , λαλέω ὁ περί οὗτος ποιέω , πολύς ὅτι μῆλον εὐπορία ἐκεῖνος ἐξευρίσκω ἐνταῦθα . ὅτι2 Μελάνθιος αἰπόλος δοῦλος ὁ καί Μελανθεύς Δούλιος υἱός , εὐρύς - μῆχος πείθω , ὅς ἔχω Μελανθώ ἢ αὐτός ἀδελφός , ἀναιδής εἰμί . καί νῦν Ὀδυσσεύς σκώπτω καί Εὔμαιος κατά ὀδούς αὐτός ἐντυγχάνω . φημί γοῦν ὁ ποιητής , ὡς ἄγω μέν αἴξ , ὁ πᾶς μετατρέπω αἰπόλιον , δεῖπνον μηρητήσεσι · δύο δέ ἅμα ἕπω νομεύς . ὁ δέ εἶδον νεικισσος . καί ἑρμηνεύω ὁμός - ὁμός , κατά ὁ , πᾶς παντοῖος , ἄλλος ἀλλοῖος καί ὁ ὅμοιος · ὁ μέντοι ὅμοιος ὕστερος ὁ ἀττικός παροξύνω . μολοβρός δέ ὁ ἀγύρτης καί βλώσκω αὐτός εἰς βορά · ὁποῖος καί ὁ γαστήρ μάρναμαι διαφρέω ἐν ὁ ἑξῆς , οὖον περ οὐ ἀπέοικα κεῖμαι παρά ὁ δειπνοσοφιστής ὁ , Ἡρακλῆς καί ὁ καλός καί ὁ ἀνδραχματιπέπιν . ἰστέον δέ ὅτι μολοβρός καί παραγωγός αὐτός μολοβρίτης δοκέω καί ἐπί οὐδός λέγω . Ἀριστοφάνης γοῦν ὁ γραμματικός ἐν ὁ περί ὀνομασία ἡλικία εἶπον ὅτι ὁ ἄγριος ὕω ὁ νέος * οἷ μέν πολόβριοι , ὁ δέ πολόβρια καλέω , ἐπάγω ὡς καί Ἰππώνας ὁ ἴδιος υἱός μολοβρίτης ποῦ λέγω ἐν ὁ , κρέας ἐκ μολοβρίτης οὐδός . τάχα δέ ἄν , φημί , ἐγγίζω οὗτος καί ὁ ἐν ὁ Ὀδυσσεία εἴτε μολοβρός εἴτε μολαβρὸς , ὅς , φημί , Νεοπτόλεμος ἀναπτύσσω μολοβρός εἶπον ὁ ἐπί ὁ βορά ἔρχομαι , ὅς εἰμί εἄν πάντως καί ἀσύνθετος βορός , ὁποῖος πολύς παραδιδύσκα ὁ παλαιός ἱστορία συντάσσω ἐκεῖνος καί ὁ κυνικός , λέγω ὡς κακολόγος εἰμί καί βορός καί ἄνοικος καί ἰδμάν - στιοι . ἔνθα ὁράω ὁ ἄνοικος ὁμηδὲν σύν ὁ Ν κατά ὁμοιότης ὁ ἀνέστιος . ἄγω δέ εἄν βορός τις καί ὁ ὀφραγγοι · ὅς προλάμπω Φιλάζενος ὁ κατευχή δουλιχοδέτιρος , οὖον γέρανος τραχύλον ἀπλόος εὔχομαι εὐτυχέω , ἀλλά τρεῖς λάγχνηγα πήγνυμι , ὅπως φημί καταπίνω πλεῖστος ὅτι χρόνος . ἰστέον δέ καί ὅτι μολοβρός παρά τις ὁ μονοβρὸς , ὁ περ εἰμί μονοφάγος , τροπή συνήθης ὁ Ν εἰς λ . ὁ βορά δέ οὗτος παράγω , οὖον μήv ὁ βιβρώσκω βιβρώσκω κατά ὁ , θηγάνη σιδηροβρώς . Ἀμέγαρος δέ συβώτης ὁ εἴτε - Λῆς καί ἀχλος , ὅς οὐ εἄν τις , φημί , φθονέω ὁ συβωτέω · διό πρόειμι ἔοικα εἰμί ἀρίγνωτος συβώτης , ἤγουν ὅς πᾶς συβώτης οἶδα , ἢ , οὖον ὁ σεμνός γνωρισμός , ὁ συβώτης εἰμί , ἢ καί ἄλλως , * ἡμεῖς - γάρος συβώτης ὁ ἀχρεῖος καί διά ὁ ἀτεχνία Ἀφθόνητος . ὁ δέ ἀνιαρός πίπτω κακία , εἰμί περ πτωχός εἰμί μή ἐλεέω , ἀλλά καί ἀνία . Δαίς δέ ἀπολυμαντήρ ὁ δαίς διά λάω - Μαργιάν λυμαίνω , ἢ ὁ ὁ δαίς λῦμα , ὁ εἰμί κάθαρμα , οἷος ψυχίον καί εἰμί τίς τοιοῦτος , ἀποφέρω · ὁποῖος καί ὁ ἄκολος αἰτίζω , ὡς μετά ὀλίγος ὠθέω .. καί ἄλλως δέ εἶπον , δαίς ἀπολυμαντήρ ὁ ὁ λῦμα ὁ δαίς διά σπόγγος ἀείρω , ἢ διχάω σπόγγος . εἰς δέ ὁ τοιοῦτος ὁμός - ρικὸν τόπος παρασημαντέον εἰς ενδιαβαξ ἀπαραιλλοῦ ομηρικός δεξιότης ὁ Ἀθηναῖος οὗτος , ὠθέω κατά τίνω πρός ὁμοιότης ὁ ἐκ Μελάνθιος πρός Ὀδυσσεία , οἷος , χωλός στιγματίης πολύς - γῆρας ἴσος ἀλίτης ἔρχομαι κυισσοχόλαξ άκλητος , ξαμοῦ χωρέω . καί πάλιν · ἀείδω εἄν χόιόδρον ἐσθίω ὁ ὀστρακίς καί ὁ κοκιλαω ἅλις ἔχω . οὗτος καλός ὅσος τοιοῦτος καλός μέν κατά ὀνομάζω , οὖον καλός δέ ὁ Ὄμηρος , ὡς περ οὐδέ ὁ , ὀνοφαγος εἰμί καί κλισσολοαδδιξ · ὁ πρός ὁμοιότης εἴρω τις ὁ παρά ὁ Ἀριστοφάνης ματιολοιχός . ὁράω δέ ἐν ὁ ὠηδεῖσι καί ὁ κοκιλαω , κοινός μέν ὅς ὁ χρῆσις , κεῖμαι δέ ἰδού καί παρά σοφός παλαιός . ζητέω δέ πῶς ὁ ὁ λέξις οὗτος ἄρχω οὐ ἐκτείνω κατά ὁ ὁ Κρής Κώκαλος , οὖον περ ὁ Θυατέρες ὁ περιοράω Δαίδαλος ωλυσαω . ὁ δέ φλιψὶ παραστὰς φλίβω ὠμός ἢ θλίβω · διχῶς γάρ ὁ γραφεύς , περίφρασις εἰμί ὁ θλίβω , ἐπεί περ ὁ πτωχός προστίζω φλίας καί προσκλίνω ἢ καί ἐπαϋτέω βίαιος ιλκομενω θλίβω ὁ ὠμός · ὁποῖος τίς δηλόω καί ὁ θύρα ἐκτρίβω . ἴσως δέ καί παρετυ - μολογευς ὁ φλιά , εἶπον φλίας φλίβω . ὁ δέ λέξις αιολικός , ὡς ὁ φηροῖ , καί ὁ φλάω · αὐτός μέν - ὅς καί Ἀττικός εἰμί . ἄκολος δέ ὁ μικρός καί ψιχωδεῖς ψωμός , εἴτουν πύρσνα · τατός γάρ πυρρός εἶπον καί ψωμός κατά ὁ παραφράζω · οὖς οὐ εἄν τις ἔχω κολουσις ἤτοι κόλο - βοῦς , σμιχρότατους εἰμί . παλαιός δέ τις καί οὗτος φράζω · ἄκολος , μικρός ψωμός , μηκέτι κολούω δύναμαι καί εἰς μικρός τέμνω . τοιοῦτος δέ τις καί ὁ παρά ὁ Παυσανίας ψώδια , ὁ περ ύπερος - πτων ἄρτος εἰμί θραῦσμα ἢ ὁ ὑπκάτω ὁ ἄρτος . ὁ δέ τοιοῦτος ψώδια καί ἀπταράχους καλέω τις . οὗτος δέ ἀδρός ὁ βλωμός , ἴσως δέ ἀκολέφ , ἔοικα καί ὁ ἔγκαφος , ὅς ψωμός ἤγουν ἄρτος κόμμα ὁ παλαιός ἐφημεύονσαν ἀπό ὁ ἐγκάφαι , ὡς Εὔπολις · οὖον γάρ λείπω ὁ ἐμέω οὐδέ ἔγκαφος . * χρῆσις δέ ὁ ἐγκάφαι , ὁ εἰμί ἐσθίω , καί ἰδιωτικός εἰμί , χάπτω , καί παρά ὁ κωμικός . ὁ δέ λέξις , ἀπό ὅς ὁ ἄκολος γίγνομαι , παράγω καί ὁ κολόνυμα ὁ κωφός κῦμα , ὁ καί κόλος κῦμα διαλεκτικός λέγω , ἐκεῖθεν δέ καί κόλασρος παρά Ἐπίχαρμος . καί ὁ εκολαρισα ἐντεῦθεν Παυσανίας φημί . ἀττικός δέ ὁ κολαρος κόνδυλος φκαὶ διά ὁ δέ , Κοντύλω μέντοι εἶδος ὄρνεον . εἰμί δέ καί κόλος τροφή ὁ παλαιός φημί , οὐδείς ὁ βονχόλος , καί κοιλία ὁ ὁ τροφή δεκτικός , εἰμί εἄν ἐντεῦθεν καί ἄκολος ψωμός ὁ ὀλιγοτρόφος . ἰστέον δέ πρός ὁ εἴρω καί ὡς εἰμί μέν στερεητικὸν εἰμί ὁ ὅς ἐν ὁ ἄκολος ἢ · ὀν μή κολουνομενος , ὡς προσεχῶς γράφω , εἰμί εἄν ἴσως μείζων τίς ὁ κόλλαθος , βλωμίδιον τίς κολούω δύναμαι αὐτός εἰμί , καθά δῆλος καί ἐκ ὁ ἐνεκολάθισεν , ἤ · οὖν δῖος κολάζω κατέ - σπένδω . εἰμί δέ ἴσως πλεονασμός ὁ ὅς γίγνομαι ἄκολος , ἔχω τις εἶπον , ὡς τατός δύναμαι αὐτός καί ὁ κόλ - λανθάνω , περί ὅς ἐν ὁ ὁ διπτοσοφιστης φέρω , ὅτι δοκέω ὁ Κίλιξ , ἴσως μέν ὁ ομηρικός , ἴσως δέ ἕτερος , οὐ ἀγαθός ἄρτος χράω . διό καί ὁ Κίλιξ ἄρτος ὀν ἔπαινος ἔχω , ὁ αὐτός ὁ κολάζω εἰμί . Πλάτων γοῦν ὁ κωμικός ὁ μέγας ἄρτος καί ὕπταρούς καί , ὡς ** Μέλις λέγω , φαιός , Κίλιξ ὀνομάζω , λέγω · ἄρτος ἀκέω · ὠνέομαι μή ὁ καθάρυλλος ἀλλά μέγας Κίλιξ . ἐν οὗτος δέ ὁράω ὁ καθάρυλλος ὑποκορίζομαι καί ἐρώ ἀντί ὁ καθαρός . ἐπί δέ καί ὁ μέγας , ὅς κωλίνει ψωμίζω ὁ κολλάζους νοέω . ἐπί ἰστέον καί ὅτι ἐκ ὁ , ὡς φέρω κόλος ὁ τροφή , βούλομαι τις καί ὁ κόλαξ εἰμί · οὖον σύνειμι ψωμοκολάζ , ὡς καί ψωμοκόλαφος δράω - πίπτω . ἐκεῖθεν δέ , φημί , καί δύσκολος ὁ δυσάρεστος καί σιχός . εὑρίσκω δέ καί ὁ ἀπλόος τροφή ΑΚΟ - Λός λέγω , ὡς δηλόω Ἀθήναιος , ἔνθα λέγω , ὅτι σκώπτω ὁ παλαιός ὁ ἀλλαχόθι * δηλόω - ὅς δικηλιιστημι ὡς ὁ πολύς ἰδίως ὀνομάζω , προσφέρω λέγω ἐκεῖνος τοιοῦτος · ὁ σπησίαν ὀπισθοτίλη λέγω , ὁ ἀλεκτρύων ὀρτάλιχος , ὁ ἰατρός σάκτας , βλέφρων ὁ γέφραν , τῦκον ὁ σῦκον , κωτιλάς δέ ὁ χειλόνδας , ὁ ἔνθεσις δέ ἄκολος · εἰμί δέ ἐν οὗτος ἔνθεσις μέν ὁ τροφή · κωτιλάς δέ ὁ ὡς εἶπον στωμὴλη , καί κατά οσιοδους εἶπον αἰμύλη κωτιλία , σάκτας δέ ὅς ὡς οἶος φόρτος - ὁ παρά ὁ σήπτω · καί εἰμί χρῆσις σήπτω καί παρά ὁ κωμικός · ὀπισθοτίλη δέ ὁ ὀπίσω τιλάω ὁ παρά αὐτός ὅλος . ἄορ δέ ὁ γυνή λέγω παρά ὁ ἀείρω ὁ συζευγνύω , ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω ἐν ὁ , ἀμύνω ὄρος , τοῦτος ὁ γυνή . ἄορ γάρ , ἐκ ὁ ἀείρω ὁ συζευγνύω , γυνικὴ , ἄορ , καί πληθυντικός αἰτιατικός ἄορ , μετατίθημι δέ ὁ ἄορ ποιέω ὁ , ὄαρ Ὄαρος , ὅθεν ὅριος καί ὄαρ - ἵστημι . ἕτερος δέ ἄορ γράφω Χωρὶς ὁ σίγμα , ἤ · οὖν ξίρη , ὡς εἄν λέγω κατά μέν ὁ πρῶτος γράω - φημί , ὅτι αὐτός οὖον μέγας τις , οἷος γυνή Δημᾶς ἢ λέβης , ὁποῖος ὁ μέγας ἄξιος δίδωμι , ἀλλά ἄκολος ὁ εἴρω . κατά δέ ὁ δύο γραφεύς αὐτός οὖον * ξίρη καί ὅδε τις τιμή ἄξιος , ψωμός δέ βραχύς τις . καί εἰμί ἐνταῦθα πρόσφημι Ἐστροπίως Ἀχαιός ὁ , πινόω δέ ἀνήρ μάλα τίμιος χρυσός τε καί ἐλέφας . Συχοκόρος δέ , ὡς ψευκόρος . σιχὸς δέ ὁ μάνδρα ὁ παλαιός , παρά ὁ στήχω στήκω καί σιχός · ὅθεν καί σταθμός ὁ ὁ ζῷον ἔπαυλις . ὁ δέ ὕστερος καί ἐπί ναός τίθημι ὁ λέξις , μή ἀπαξιόω τοὔνομα , διά ὁ ἐν βωμός τοιοῦτος ζῷον ἐπί θυσία ἵστημι . Θαλλός δέ ὁ πᾶς , φημί , ὁ ἐκ γῆ φέρω , ἢ Φυλλάς , ἢ κλάδος δένδρον . ἀττικός δέ , ὡς πως καί προγράφω , ἐπί μόνος ἐλαία ὁ λέξις ἰδιάζω . ἔριφος δέ μάλιστα δοκέω δρέπω ὁ Θαλλός , φίλος ὅς καί ὁ τέλειος αἴξ · ἐκ οὖον Θαλλός ὁ παλαιός λόγιος ὁράω σκώπτω οιὁ - ὁ τίς . ἑταίρα , φημί , ἐπιφανής Νικώ ἐπικαλέω αἴξ , διότι ὁ μέγας ἐραστής ποτός κατεσθίω Θαλ - λός ὁ κάπηλος . ἐκεῖνος δέ καί λόγος ἀστεῖος φέρω οὗτος . Πύθων τις αὐτός μέν ἀπολείπω , ἕτερος δέ παχύς ἀναλαμβάνω , ἀΐτας μεταπέμπω αὐτός , φημί , ὡς ὁ Πύθων , ἐπεί ἤδη ὁ ὗς γίγνομαι διάμυστος , ἐπί ὁ αἴξ ὅς εἰμί ἀνακάμπτω πάλιν . ὅτι2 δέ ὁ Ἀττικός Θαλλός ἐξαίρετος εἰμί , ἀπό οὖον στίρενος Ἀθήνησι ὁ νικητής εἰμί , ὁ ἱστορία καί αὐτός δηλόω . ἐκ δέ ὁ θαλλός καί θαλλοφό - ρος παροιμιακός ὁ μηδείς χρήσιμος ἀλλά ἢ βόσκημα θαλλός παραβάλλω . ὁ δέ φορέω , ὅς εἰμί φορέω ἤτοι φέρω , φοραίνω ὅς Έμα , ὡς καί ἐν ἄλλος φέρω , ὁ Φόρμη , ὁμοίως ὁ κιχάνω κίχνηαι , περί οὖον πρό ὀλίγος εἴρω . Ὄρος δέ καί νῦν ὁ ὑπολείπω υδατώδης ἐν ὁ πήγνυμι ὁ γάλα . καί ἄλλως δέ εἶπον κατά ὁ παλαιός , ὑδατώδης καί φθάνω ὑφίστημι γάλα · διά εἷς δέ ὁ καί νῦν γράφω . ὁράω δέ ἀξιόω ὁ Ὀδυσσία ὁ Μελάνθιος , ὡς μή Δίκαιος αὐτός πίνω γάλα . καί ἄλλως δέ ἀγροτικός ὁ πόμα , ὡς καί ὁ Κύκλωψ δηλόω . ἐπιγουνίς δέ ὁ ανωτέρω ὁ γόνυ τόπος , ὅς καί μύλη φημί τις . χρῆσις δέ οὗτος καί ἐν ὁ , οἶς ἐκ ῥάκιον ὁ γέρων ἐπι - γουνίδα φαίνω , τοῦτος εὐσαρκία , εὐεξία , ὡς ἐκ μέρος ὁ πᾶς δηλόω . ὁ δέ ἔργον κακός μανθάνω , διπλάζω ὁ μή ἐν ὁ μανθάνω κατά ὁ παλαιός . δηλόω δέ ὁ ἐνταῦθα ἔννοια , ὡς καθά ὁ ἀγαθός οὖον ῥῷον ἀλλοιόω , ἐπεί μανθάνω εἰμί ἰσθλός , οὕτως οὐδέ ὁ φαῦλος , ἐπεί ἔργον κακός ,