eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1509
νυχθὲν ἀπὸ ξύλου ἢ τινος τοιούτου ἂ κατακλόμενα στέρονται τοῦ ἀνιῶς ἔχειν . ὡς καὶ ἂνταῦθα ἢ τοῦ κλαίουντος ψυχή , οὐκ ἔχει σταθερῶς , ἀλλ’ οἷονὶ κατακλᾶται . ὁ δὲ καὶ ἐτυμολογίαν παρακαλεῖ τοῦ κλαίων , ἔγγὺς αὐτὶχα καμίνου . ἐκ τοῦ κλῶ γάρ , τὸ κλαίω . κατὰ τὸ , ὡς ὡαὶω ἀφ’ οὐ ὁ φαυστήρ . Τὸ δὲ ἀσκιλὲς τί σημαίνει , δηλώθη ἐν τῇ ἀ φωνιδίᾳ . Φιλικόν * δὲ τὸ δήμον , ὡς κοινοποιουμένης τῆς συμφωνίας . Σημειῶσαι δ’ ἐν τούτοις ὡς κλαίουντος καὶ κυλινδουμένου τοῦ Μενέλαον ὡς ἐκοσίσθη , παρέμενεν ὁ Πρωτεύς , καίτοι ἐνὸν ὄν ὑποχωρήσαι . ποιεῖ δὲ τοῦτο , οἷα καθ’ἀπας φιλικὸν ὄνμενος . καὶ ἀνθρωπίνως εἰκῆς φιλικῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ δυνὲς καὶ μὴν ἀποκλαύσαι τὸν ἀδελφόν . οὕτω δὲ καὶ ἢ θνητὴρ Εὐδοκία θερμῶ τὰ εἰς φιλικὰν . ἐφίδη γὰρ καὶ αὐτὴ ὡς καὶ προσήφθετη , ἀναμένουσα τοὺς ἀμφὶ τὸν Μενέλαον ὅτε τι τῶν φωνῶν ἤνεγκε δόγματα . Οὐκ ἄδηλον δὲ ὅτι τὸ ἀσκιλὲς ὡς*περ καὶ τὸ σκελός , ἐκ τοῦ σκελλο γίνεται . ἀφ’ οὐ τὸ σκελιζῶ παραγω-40 γον . συγχωρὲν δὲ ἐκείνο , γίνεται σκληδ’ ἐξ οὐ τὸ κατεσκληχέναι . τοῦ δὲ σκληδ’ παραγωγόν , σκληαίνω . ὅθεν περὰ ’Αλιάρου τὸ , κατεσκληρα κινδυνεύω ληψ . Ὅτι πρὸς ἐνδείξιν τοῦ ἔγγὺς ἤκειν ἀληθείας τῆς ἐπὶ τῷ μέλλοντι οὐ μὴν εἰς αὐτὴν ἀντικρὺς ἀλήθειαν ἀπ’ τούς μαντικοὺς , λέγει πρὸς τὸν Μενέλαον ὁ Ὀμφικος Πρωτεύς περὶ Αἰγίσθου τὸ , ἢ γὰρ μιν ζῶν γε κιχήσεται ἢ κεν Ὀφέστης πτερίθεν ὑπορθάμνος . Σὺ δὲ κεν τάχον ἀντιβολήσας . ἤκουν τύχως τοῦ ἐπὶ τῷ νεκρῷ περιδεῖπνον ὡς καὶ προύσῴρηται . ἢν δὲ ἂν ἀκριβοῦς ἐπιστήμης , ἐν τι εἰπεῖν ὡρισμένως ἐκ τῶν δύο , καὶ μὴ ἀμφ’*στος ἢ τὸδε ἢ τὸδε . αἴτιον δὲ τοῦ μαντικοῦ τούτου ἐνδοιασμοῦ , τὸ παραθαρχῶ ζῶντα ἂν εἶναι-50 θήναι τὸν Αἰγίσθον . Ὅτι παραμυθίαν ἐπὶ λύπῃ γράζει τὸ , αὐτὰρ ἐμοὶ προαδὴ καὶ θυμός , αὐτὰς ἐκὶ στήθεσι καὶ ἀγνυμένῳ περ , ἰάνθη . Καὶ ὅρα ὡς νῦν μὲν , ἰάννεται καρδία . ὕστε δὲ ἄλλως πάσχει , τότε τὸ καρδιώττειν ἐπ’ αὐτῆς λέγεται . ὅπερ δηλοῖ κατὰ Αἰλίων Διονύσιον τὸ ναυτιᾶν καὶ ἀλγεῖν τὴν καρδίαν . Ὅτι εἰ καὶ τὸ ἐξονομάζειν ἀδήλιαν ἔχει σημασίας , οὐ γὰρ ἐξα - νάρχως δηλοῖ τὸ ἐξ ὀνόματος καλεῖν ὡς καὶ τῷ Πορφυρίῳ δοκεῖ , ἀλλ’ οὐν τὸ ὀνομάζειν , ἂνταῦθα φανερὸς τὸ ἐξ ὀνόματος τινα δηλοῦν σημαίνει . Μενέλαον γοῦν εἰπόντος ὡς τούτους μὲν δή οἶδα , σὺ δὲ τρί - τον ἄνδρ’ ὀνόμαζε , ὡς τις ἐπὶ ζῇ ὡς προεδήλωται , φησιν ὁ ἐρωτηθεὶς Πρωτεύς . υἱὸς Λαέρτεω καὶ τὰ ἔξης . ὡς εἶναι ταυτὸν ἂνταῦθα τὸ ὀνομάζειν , τῷ ἀλλαχοῦ ὀνομαίνειν . οὕτω καὶ πρὸ τούτων ἐξονομα - κληθὴν’ Ἑλὴν ὤνόμαζεν , ἤκουν ἐξ ὀνόματος ἐκάλα τοὺς τῶν Ἀργείων ἀρίστους . Ὅρα δ’ ἐν τούτοις , καὶ ὡς Νίστωρ μὲν , φθάσας ἀμφιβάλεν ἐνδοιαστικῶς . εἰπὼν , τίς δ’ οἶδε καὶ τὰ ἔξης περὶ Ὀδυσοῦος . ἐκ δὲ τοῦ Μηνέλαον σαφέστερόν τι μανθάνει ὁ Τηλέμαχος . Ἐνταῦθα δὲ τις , ἐκτο - πισμὸν σημαίνοντα τῆς κατὰ τὴν Καλυψὼ νῆ*σον . διότι γὰρ φασὶ Μενέλαος ἀκούσας τοῦ Φαρίου Πρωτεύς ἐπαγαγόντος ὅτι τὸν Ὀδυσεύα ἴδον ἐν νήσῳ θαλερῶν κατὰ δάκον ζῶντα νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψούς , καὶ ὅτι αὐτὸν ἐκείνη ἀνάγκη ἵσχει ὁ δ’ οὐ δύναται νοστήσαι , οὐ γὰρ οἱ πέρα νῆες ἐπὶφρεμοι καὶ ἵπαιοι καὶ τὰ ἔξης , οὐ μεθόδενσεν ἀνακληθῶσα τῷ φιλουμένῳ τὸ λεῖπον , ἢ αὐτὸς πλείσας ἢ πέρ - ψας ναῦν περιφωσομένην τὸν φίλον ὄν ἔφη ἐθέλειν μετοικίσαι ἐξ Ἰθάκης εἰς ἑαυτόν . ἢ , δηλον ὅτι ἐκτε - τόπισται ἢ νῆσος . εἰ δὲ τὴν οὕτως ἐκτοπον νῆσον εἰδεν ὁ Πρωτεύς δίχα νηός , οὐκ ἄνθρωπος ἄρα θνητὸς ἐστιν εἰπεῖν μυθικῶς . Ἰστίων δὲ * ὅτι μετὰ τὸ , σὺ δὲ τρίτον ἄνδρ’ ὀνόμαζε καὶ τὸ . ὡς τις ἐπὶ1509 ζῶς κατοικίζεται νηὶ πόντῳ ὅπερ πρὸ ὀλίγον ὁ Πρωτεύς ἔφη , ἐπάγει ὁ Μενέλαος , ἢ δὲ θανών . καὶ δοκεῖ ἐκ περισσοῦ εἰπεῖν τοῦτο ἀφελῶς , οἷα συγχωθεὶς ὑπὸ λέπης . ὁ γὰρ Πρωτεύς , οὐκ εἶπεν αὕτως , ἀλλὰ μόνον ὅτι ζῶς κατοικίζεται . εἰ μὴ ἢ ἄρα τοῦτο ἔφη , πρὸς τὸ κατηγώκεται εὐρὺ πόντῳ . ὡς τοῦ κατηγωκμένου ἐν θαλάσσῃ , μὴ ζῶντος ἄλλα θανόντος . καὶ αὐ τοῦτο ἀληθές , σημειῶσαι ὡς ἢ ὁμοφυ - μία αἴτια τοῦ οὕτως εἰπεῖν . Πρωτεύς μὲν γὰρ , ἐπὶ κολύσως ἀπλῶς ἔφη τὸ , κατοικίζεται πόντῳ . ἴσως δὲ , καὶ διὰ τοῦ περιζόντος πόντου , τὴν περιχωμένην νῆσον τῆς Καλυψούς ἐδήλωσε . Μενέλαος δὲ , ἐπλοῖζως ἐπὶ τοῦ ἐκλιβῆναι θαλάσση τὸν Ὀδυσεύα , ἐνόησε τὸ λεχθέν . Ἰστίων δὲ καὶ ὅτι τὸ , ἄνδρ’ ὀνόμαζε ὡς ἐπὶ ζῶς πον κατοικίζεται ἢ δὲ θανών , ἐθῆλω δὲ καὶ ἀγνυμένως περ ἀκούσαι , οἰκείων ἐπὶ ἄνδρος λεχθῆναι δυσπίστουμένου τοῖς ἑαυτοῦ αἰ ἐπανελήθη . Ἐπὴρεμοι δὲ , ἐν μὲν τῇ φωνιδίᾳ , ἵπαιοι ἐπ’ αὐτοῖς ὄντες ὡς ἰμώδη τοῖς ἰκταμοῖς . Ἐνταῦθα δὲ , νῆες ἐπὴρεμοι αἱς εἰσὶν ἰκταμοί . ἴσως δὲ τις καὶ ἂνταῦθα * τολμήσαι ψυχοθεορον συμπελάσαι τὸ ἐπὴρεμοι , πρὸς τὸ ἵπαιοι .
Lemmas: νύσσω ἀπό ξύλον ἢ τις τοιοῦτος ὅς κατακλάω στέρομαι ὁ Ανιώ ἔχω . ὡς καί ἂνταῦθα ἢ ὁ κλαῖος ψυχή , οὐ ἔχω σταθερός , ἀλλά οἷος κατακλάω . ὁ δέ καί ἐτυμολογία παρακαλέω ὁ καλέω , ἐγγύς αὐτὶχα κάμινος . ἐκ ὁ κλάω γάρ , ὁ καλέω . κατά ὁ , ὡς ὡαὶω ἀπό οὖον ὁ φαυστήρ . ὁ δέ ἀσκιλὲς τίς σημαίνω , δηλόω ἐν ὁ ὅς φωνιδίᾳ . Φιλικόν * δέ ὁ δῆμος , ὡς κοινοποιέω ὁ συμφωνία . σημειόω δέ ἐν οὗτος ὡς κλαῖος καί κυλινδέω ὁ Μενέλαος ὡς κοσίζω , παραμένω ὁ Πρωτεύς , καίτοι ἐν-εἰμί εἰμί ὑποχωρέω . ποιέω δέ οὗτος , οἷος καθ’ἀπας φιλικός ὄνομαι . καί ἀνθρώπινος ἵημι φιλικός ἐπιθυμία καί δύο καί μήv ἀποκλαίω ὁ ἀδελφός . οὗτος δέ καί ἢ θνητὴρ Εὐδοκία θερμός ὁ εἰς φιλικός . φείδομαι γάρ καί αὐτός ὡς καί προσφωνέω , ἀναμένω ὁ ἀμφί ὁ Μενέλαος ὅτε τίς ὁ φωνή φέρω δόγμα . οὐ ἄδηλος δέ ὅτι ὁ ἀσκιλὲς ὡς*περ καί ὁ σκέλος , ἐκ ὁ σκέλλω γίγνομαι . ἀπό οὖον ὁ σκελίζω παράγω γος . συγχωρέω δέ ἐκεῖνος , γίγνομαι σκληδ’ ἐκ οὖον ὁ κατασκλῆναι . ὁ δέ σκληδ’ παραγωγός , σκληαίνω . ὅθεν περάω ’αλιαροω ὁ , κατασκληραίνω κινδυνεύω ληψ . ὅτι2 πρός ἔνδειξις ὁ ἐγγύς ἥκω ἀλήθεια ὁ ἐπί ὁ μέλλω οὖον μήv εἰς αὐτός ἀντικρύς ἀλήθεια ἀπό ὁ μαντικός , λέγω πρός ὁ Μενέλαος ὁ Ὀμφικος Πρωτεύς περί Αἴγισθος ὁ , ἢ γάρ ὅς ζῶ γε κιχάνω ἢ ἄν Ὀφέστης πτερίθεν ὑπορθάμνος . σύ δέ ἄν τάχος ἀντιβολέω . ἀκέω τυγχάνω ὁ ἐπί ὁ νεκρός περίδειπνον ὡς καί προσοράω . εἄν δέ εἄν ἀκριβής ἐπιστήμη , ἐν τίς εἶπον ὡρισμένως ἐκ ὁ δύο , καί μή ἀμφίστημι ἢ ὅδε ἢ ὅδε . αἴτιος δέ ὁ μαντικός οὗτος ἐνδοιασμός , ὁ παρατρέχω ζῶ εἄν εἶμι θνῄσκω ὁ Αἴγισθος . ὅτι2 παραμυθία ἐπί λύπη γράζει ὁ , ἀτάρ ἐγώ προᾴδω καί θυμός , αὐτός ἐπίτεξ στῆθος καί ἄγνυμι περ , ἰαίνω . καί ὁράω ὡς νῦν μέν , ἰαίνω καρδία . ὕω δέ ἄλλως πάσχω , τότε ὁ καρδιώσσω ἐπί αὐτός λέγω . ὅσπερ δηλόω κατά Αἰλίων Διονύσιος ὁ ναυτιάω καί ἀλγέω ὁ Καρδία . ὅτι2 εἰμί καί ὁ ἐξονομάζω ἀδηλία ἔχω σημασία , οὖον γάρ Εξάς - ναρκάω δηλόω ὁ ἐκ ὄνομα καλέω ὡς καί ὁ Πορφύριος δοκέω , ἀλλά ὀν ὁ ὀνομάζω , ἂνταῦθα φανερός ὁ ἐκ ὄνομα τις δηλόω σημαίνω . Μενέλαος γοῦν εἶπον ὡς οὗτος μέν δή οἶδα , σύ δέ τρεῖς - ὁ ἀνήρ ὀνομάζω , ὡς τις ἐπί ζῶ ὡς προδηλόω , φημί ὁ ἐρωτάω Πρωτεύς . υἱός Λαέρτης καί ὁ ἔξειμι . ὡς εἰμί τατός ἂνταῦθα ὁ ὀνομάζω , ὁ ἀλλαχοῦ ὀνομαίνω . οὗτος καί πρό οὗτος ἐξόνομα - κληθὴν’ ἕλη ὀνομάζω , ἀκέω ἐκ ὄνομα κᾶλον ὁ ὁ Ἀργεῖος ἀγαθός . Ὅρας δέ ἐν οὗτος , καί ὡς Νίστορ μέν , φθάνω ἀμφιβάλλω ἐνδοιαστικῶς . εἶπον , τίς δέ οἶδα καί ὁ ἔξειμι περί οδυσουιος . ἐκ δέ ὁ Μηνέλαον σαφής τίς μανθάνω ὁ Τηλέμαχος . ἐνταῦθα δέ τις , έκτος - πισμός σημαίνω ὁ κατά ὁ Καλυψώ ἐνίημι . διότι γάρ φημί Μενέλαος ἀκούω ὁ Φάριος Πρωτεύς ἐπάγω ὅτι ὁ οδυσευω ὁράω ἐν νῆσος θαλερός κατά δάκνω ζῶ νύμφη ἐν μέγαρον Καλυψώ , καί ὅτι αὐτός ἐκεῖνος ἀνάγκη ἴσχω ὁ δέ οὖον δύναμαι νοστέω , οὖον γάρ ὁ πέρα ναῦς ἐπὶφρεμοι καί ἵπαιοι καί ὁ ἔξειμι , οὖον μεθόδενσεν ἀνακαλέω ὁ φιλέω ὁ λείπω , ἢ αὐτός πλέω ἢ περ - Ψᾶς ναῦς περιφωσομένην ὁ φίλος εἰμί φημί ἐθέλω μετοικίζω ἐκ Ἰθάκη εἰς ἑαυτοῦ . ἢ , δῆλος ὅτι ἕκτος - τοπίζω ἢ νῆσος . εἰμί δέ ὁ οὕτως ἐκτοπέω νῆσος ὁράω ὁ Πρωτεύς δίχα ναός , οὐ ἄνθρωπος ἄρα θνητός εἰμί εἶπον μυθικός . ἱστίον δέ * ὅτι μετά ὁ , σύ δέ τρίτος ἀνήρ ὀνομάζω καί ὁ . ὡς τις ἐπί ζωός κατοικίζω ναῦς πόντος ὅσπερ πρό ὀλίγος ὁ Πρωτεύς φημί , ἐπάγω ὁ Μενέλαος , ἢ δέ θνῄσκω . καί δοκέω ἐκ περισσός εἶπον οὗτος ἀφελής , οἷος συγχωθεὶς ὑπό λέπω . ὁ γάρ Πρωτεύς , οὐ εἶπον αὔτως , ἀλλά μόνος ὅτι ζωός κατοικίζω . εἰμί μή ἢ ἄρα οὗτος φημί , πρός ὁ καταγιγνώσκω εὐρύς πόντος . ὡς ὁ κατηγωκμένου ἐν θάλασσα , μή ζῶ ἄλλος θνῄσκω . καί αὖος οὗτος ἀληθής , σημειόω ὡς ἢ ὁμοφυ - εἷς αἴτιος ὁ οὕτως εἶπον . Πρωτεύς μέν γάρ , ἐπί κολύσως ἀπλόος φημί ὁ , κατοικίζω πόντος . ἴσως δέ , καί διά ὁ περιζώ πόντος , ὁ περιχώννυμι νῆσος ὁ Καλυψώ δηλόω . Μενέλαος δέ , επλοιζω ἐπί ὁ ἐκλείπω θάλασσα ὁ οδυσευω , νοέω ὁ λέγω . ἱστίον δέ καί ὅτι ὁ , ἀνήρ ὀνομάζω ὡς ἐπί ζωός πως κατοικίζω ἢ δέ θνῄσκω , θάλλω δέ καί ἄγνυμι περ ἀκούω , οἰκέω ἐπί Ἄνδρος λέγω δυσπιστουμενοω ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἐπαναλαμβάνω . ἐπηρεμέω δέ , ἐν μέν ὁ φωνιδίᾳ , ἵπαιοι ἐπί αὐτός εἰμί ὡς ἰμώδη ὁ ἰκταμοῖς . ἐνταῦθα δέ , ναῦς ἐπηρεμέω ὁς εἰμί ἰκταμοί . ἴσως δέ τις καί ἂνταῦθα * τολμάω ψυχοθεορον συμπελάσαι ὁ ἐπηρεμέω , πρός ὁ ἵπαιοι .