eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1487
ἀλληγορίαν . δηλοῖ γάρ , ὡς ὁ τοῦ μύθου πλοῦτος ὑπόγειος πλάττεται εἶναι , οὐχ ὅτι κατὰ τινας , ψυχὰς πλουτεῖ , ἀλλ’ ὅτι πλουτεῖσιν οἱδε τοῖς ἐν γῆς μετάλλοις . τοῖς τε τιμιωτέροις , καὶ ὅσα δὲ , μὴ πολυ - λοῦ τιμῶνται . Ὅτι ἐπαναληπτικῶς μησθῆναι ὁ Μενέλαος ὡν προείπεν , ἐτι δὲ καὶ κατα - στατικῶς . ἠγοῦν . Ἔως ἐγὼ περὶ καὶρα πολὺν βίον συνειργὼν ἡλθον , τίνος μοι ἀδελχὼν ἄλλος ἐπεμὲν λάθην . ἀνωίστι . δόλῳ οὐκ*οἴμην ἀλόχου . Καὶ ὅσα ὅτι Σμὴρ καὶ λύπη ὁ ἥρως ἔχοντος καὶ μισῶν τὸν μοιχὸν Αἰγισθόν , οὐδὲ ὀνομάσαι αὐτὸν εἴλετο . ἀλλ’ εἶπεν ἀορίστως ὡς ἄλλος αὐτὸν ἐπεμὲν . Καὶ οὐχ ἀνόμασε μὲν οὐδὲ τὴν Κλυταιμνήστραν . ὅμως δὲ δύο γοῦν λέξας προσφιλῆς ἑδα - πάνησαν εἰς αὐτήν . τὸ , οἴλομένης . καὶ τὸ , ἀλόχου . Σημειῶσαι δὲ ὅτι Νέστωρ μὲν , πλεῖον τι περὶ Ἀγαμέμνονος ἀφηγήσατο πρὸ βασιλέων , ἐνθα καὶ περὶ ἄουδου τινος ἰστόρησε . Μενέλαος δ’ ἐνταῦθα μνήμην ἐκείνου ἐν στενῇ ἔθετο ἐν οὐδὲ ὕλοις δυσὶ στίχοις , οἷα * βαρυθόμους , καὶ οὕτω πολυλογίαν ὀκτῶν . διὸ οὐδὲ πρὸς ὄνομα ἐπῃσθῆν ὥσπερ οὐδὲ τοῦ Αἰγισθόν , οὕτως οὐδὲ τοῦ Ἀγαμέμνονος . ἀλλ’ ἠγισθόν , ἀδελχὼν αὐτὸν προσαγορεύων . Ἡ δὲ γε συνῆλθε περὶ τὸν Ἀγαμέμνονα , ταμιεύεται ὁ ποιητὴς αὐτῷ ἐκείνῳ τῷ βασιλεῖ ἐν ἄδου , ἐνθα ἡ ἐκείνου ψυχὴ καταλεῖψα πάντα τῷ Ὀδυσσέῃ . ἐφ’ ἧ δὲ τι πρὸ αὐτοῦ καὶ ὁ Πρωτίς ἐν τοῖς ἕξις , ὡς μάντις . Καὶ ὅρα ποικιλίαν γραφῆς . τέτρωσι γὰρ τόποις κατα - μερίσας ὁ ποιητὴς τὰ κατὰ τὸν Ἀγαμέμνονα , ἐκάστῳ τὸ οἰκεῖον ἀπέδωκε . Τὸ δὲ καὶνα , * τοὺς τόπους δηλοῖ οὐς ἀνωτέρω ἐποχράφησιν . Ἐν δὲ τῷ , πολὺν βίοντον ἀγείρων , δείχνασι τὸν παρὰ τῷ Νέστορι χρυσόν . ἐκεῖνος γὰρ ἐφη , βίον καὶ χρυσὸν ἀγείρων , ποιεῖ δὲ Ὀμηρος οὕτως , οἷα τοῦ χρυσοῦ πρὸ βασιλέων μησθῆναι . ὡς οἷα ἡλίον αἰγὴν τοῖς βασιλικοῖς ἐναπήρησπε δώμασιν . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι τὸ ὁμηρικὸν ἐκ πλήθους ἀγνοῦς ἐκ πάντων δηλοῖ κατὰ τοὺς παλαιούς , πεπλουτημένα τὸν Μενέλαον , μείζω κτησάμενον ὧν ἔσχεν ἐν προγόνων . Τὸ δὲ τεῖος , καθ’ ὁμοιότητά ἐστι τοῦ εἴως ἔως . δηλοῖ δὲ τὸ τοσοῦτον . Τὸ δὲ λάθην , ταυτόν ἐστι τῷ ἀνωίστι . * τοῦτέστιν ὡς οὐκ ἂν τις ὁῖσατο . ἀμφοτέρων δὲ διασαφητικόν τὸ , δόλῳ ἀλόχου . πᾶν γὰρ ὁ λάθρα καὶ ἀνωίστι γίνεται , δόλῳ γίνεται . Ὅτι ὁ μετὰ λύπης πλουτῶν , εἴη ἂν ὡς οὐτὶ χαίρων τοῖσδε κτεάτεσσιν ἀνάσσω . Μενέλαος δὲ τοῦτο λέγει λελυπημένος ἐπὶ τῷ ἀδελχῷ . Ὁ δὲ ἀναπέμπων εἰς ἀκοὴν γονίων ἄ λέγει πρὸς τινας , ἐφ’ ἧ ἂν τὸ , καὶ πατῖρων τάδε μέλλει’ ἀκονέμεν , οἱ τινες ὑμῶν εἰσί , δυστυχίσαντος δὲ ἀνδρὸς τὸ , ἐπὶ μᾶλα πολλ’ ἐπαθὼν καὶ ἀπώλεσα οἶκον ἐὼ μᾶλα ναυστάοντα μεγανότα πολλὰ καὶ ἑσθλέ . Ὁ δὲ προτιμώμενος ὀλίγα σχεῖν ἀπὸνως ἐκ πολλῶν ὧν ἔσχεν ἐπιεικύνως , δύναται γράψαι καὶ αὐτός , οὕτως . ὧν ὄφελον τριτάτην περ’ ἔχων ἐν δόμασι μοῖραν , ναίειν . καὶ μὴ παθεῖν τὸ δὲ τι . Μενέλαον δὲ λόγοι καὶ ταῦτα . ὧν τὶς γαστὶν οὐκ ἂν ἀγαπῶν τὰ τε ἄλλα , καὶ ὅτι περ ὑποκατιών , οὕτω φιλιῶς διέκειτο περὶ τοὺς κινδυνεύοντας ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ μάλιστα περὶ ἕνα τὸν Ὀδυσσέα ; ὧν ὑπέχει - ρεῖ τῶν ἄλλων , ἵνα μὴ δόξῃ κοινὸς ἐπίσης εἶναι πρὸς πάντας τοὺς ἀνθρώπους . Διὸ καὶ φιλοτιμεῖται μηδενὸς τῶν τοῦ Ὀδυσσέως παραμελεῖν , ἐν τῷ μνησθῆσαι πάντων αὐτῶν πρὸς ὄνομα . ἤγουν τοῦ πατρὸς Λαέρτου . τῆς γυναικὸς Πηνελόπης . καὶ τοῦ υἱοῦ Τηλέμαχον . Ἐν οἷς ὅρα τὸ , ἀπώ - λεσα οἶκον , ἀμφιζύλως λεχθέν . Δύναται γὰρ ὁ βασιλεὺς δηλοῦν καὶ τὸν ἑαυτοῦ καὶ τὸν τοῦ Πριάμου . καὶ συμβιβάζεται καὶ τὰ ἐφεξῆς πρὸς ταῦτα , διχῶς . ἵνα λέγῃ , ὅτι ἀπώλεσα οἶκον ἑμὸν , ἔχοντα πολλὰ ὧν ὄφελον τριτάτην μοῖραν ἔχον ἐξ ἀρχῆς καὶ μὴ μετασχὼν τῆς κακίας , εὐδαιμονίας μὴ τοσοῦτον ἰδίῳ ὀλιγώτατος ἐν Τροίῃ , μὴ δὲ στρατεύεσθαι ὅλως ἐκεῖ . ἢ καὶ ἄλλως , ἀπώλεσα οἶκον τὸν τοῦ Πριάμου , κειμηλίων πολλὰ ὧν ὄφελον τὰ τρίτα κτησάμενος κατὰ τινα θείαν συμβίβασιν ὡς εἴδος , μὴ προσκίνειν τῇ ἀλώσει τῆς Τροίας περὶ ἣν τοσοῦτοι ὤλοντο , ἐνταῦθα δὲ , προσεκτίσιν καὶ τῇ τοῦ παραφραστοῦ Δημοσθένους μεταβολή , ἐχούσης οὕτως . ἀντὶ γε τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀπολωλότων , οὐκ ἂν ἐδεξάμην τὰ πάντων χρήματα πάντως , αὶ καὶ τὴν τρίτην μοῖραν τῶν νῦν ὄντων μοι , ἔχων τις πρού - τινων ἂν ὁ τε σώζεσθαι τοὺς ἐν Τροίᾳ ἀπολωλότας . Ἐνθα δὲ τὸν τὶ σύνδεσμον Ἀττικῶς πλουτάζοντα τὸ παρὸν*χρον , ὡς ἐν καὶ τῷ , ἄλλως τε καὶ εἰ σὺν τε . Τὸ δὲ ναυστάοντα , συνήθως ἐφη ἀντὶ τοῦ οἰκούμενον . συνήθεστέρον δὲ τὸ , εὐ ναυστάοντα πόλιν . ἄπαρ ἐπανθὸς ἐστιν εὐνομούμενης καὶ εὐδαί - μονος πόλεως . ὡσπερ εὐτυχίστων , τὸ . εὐτυχίστων πολίτημα . δοκεῖ δὲ τὸ ναυστάον , προύποκείμενον ἔχειν ἕνεκα . οὐ βαρύτονον τὸ καὶ , ἀλλὰ τὸ καὶ καὶ . ἐξ οὐ κατὰ αὐτὸ αὐτὸν αὐτὴς καὶ αὐτὸς , οὐτω καὶ ναυῷ ναύσω , ναύτης δ᾽ ἄλλος ναύτης . ἀφ᾽ οὐ ῥῆμα τὸ ναυστῶ . ὁ δὲ εἰρημένος ναύτης , ὑποβάλλει τοῖν , ὅτι ὡσπερ κλαίω κλάω καὶ κῶ , οὕτω δύναται καὶ ναῖω νέω εἶναι ἀφ᾽ οὐ ὁ ναύτης . ἴσως δέ , ἀχρηστίας * ἐξῆρσε τοῦ νέω τὸ οἴκω , ἢ κοινώσει τοῦ νέω τὸ νέω . εἴποι δ᾽ ἂν τις , τούτων μεταρχὸν θεματικῶν μοιοσύλλαδον ῥῆμα τὸ , νῷ νήσω τὸ σωρευόν . ἐξ οὐ ὅλα τὰ τοιαῦτα . καὶ γὰρ καὶ οἱ ναυόντες που , ἀσύρρημοί εἰσι . καὶ πηλὴς δὲ ὕδωρ ἀθροὺν σωρευθῆν , οὕτω νέει ἀπόθρονον . ἢ καὶ ἄλλως , στατὸν μὲν , ἀνναον δέ . ἐκ τούτων δέ , πολλὰ παρήκται καὶ διάφορα . ὁ ναὸς ἐν φ πολλοὶ συσσωρεύονται . ἢ ναὶς εἰς νῆας ἤν σωρὸς ἐχρεῖστος βαρύνει . τὸ νάμα , αἱ νήδες , καὶ ξερα . Τὸ δὲ πηγανότα , πλυνσαριῶν ἔχει τοῦ ν μεταγωγ . φύσει γάρ , δίχα τοῦ ν ἐστὶν ὡς δηλοῖ τὸ πέχασεν . οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ χαίνω ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ χάζω , γίνεται . χρήσις δὲ τοῦ πέχασεν , ἐν τῷ , " Ποὺ δ᾽ οὐ πέχασε χόλον Ὀτρῶς . αὐ γερ καὶ τινες βούλονται γράφειν ἔχασε λόγῳ δευτέρου ἀορίστου , ἀλλ᾽ ἡ πλείων χρήσις τῶν ἀντιγράφων , πέχασεν αὐτὸ οἶδεν . Ὅτι μνησθεὶς ὁ Μελέλαος τοῦ Ὀδυσσέως , λέγει ἄπερ ἂν τις παρορῶδας ἐν καιρῷ προσομοιώσῃ ἀνδρὶ φίλῳ χρησίμῳ ἤν ὑπε . τῷ τῶς δέ , ἐπὶ μακρὸν ἀποδημῶ , εἰσὶ δὲ ταῦτα . πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἄχοντα , πολλαχῶς ἐν μεγάροις καθημένος ἠμέρευσεν , ἄλλοτε μὲν * τε γῶν γοῦνα τέροπμα . ἄλλοτε δ᾽ αὐτὲ παύομαι . αὐρηρὸς δὲ χόρος χονερὸς γόου . τῶν πάντων , οὐ τόσων ὀδύρομαι ἀχνυμένος πω ὡς ἔνός , ὅς τέ μοι ὑπὸν ἀπεχθαιρε καὶ ἐδοθὴν μνοσμένος , ἐπὶ οὕτως Ἀχαιῶν τόσῳ ἐμόγησεν , ὅσ᾽ Ὀδυσσεὺς ἐμόγησε καὶ ἥρατο . τῷ δ᾽ ἂρ ἐμελλεν αὐτῷ μηδ᾽ ἐσοσθαι . ἄμοι δ᾽ ἄχος αὐτ᾽ ἄλαστον κέινου . ὅπως δή δηρὸν ἀποχέται . οὐδὲ τι ἴδμεν ζῶν ὁγ᾽ ἢ τέθνηκεν . ὁδύρονται γέ που αὐτὸν Λαιρτης ἢ ὁ γέρων καὶ ἐγύρων Πηνελόπεια . Τηλέμαχός τε . καὶ ἐξῆς . Καὶ ὅρα ὅπως ὁ ποιητὴς πολυζημιῶν ὡν , τὸν μὲν Νέστορα , ἐπλεσεν ἐρωτήσαντα καὶ οὕτω μαθόντα τινὰς οἱ παραβαλόντες ξένοι . τὸν δὲ Μελέλαον , ποιεῖ δίχα τοῦ ἐρωτῆσαι , γνῶντα τοὺς ξενοθέντας , ἄμα γὰρ μνήμῃ τῶν τοῦ πατρὸς περιήλθε τὸν Τηλέμαχον ἐξ ὧν ὁ Μελέλαος ἔφη , καὶ εὐθὺς διαγνῶσας , γνωρίζεται , ὡς φανήσεται κατωτέρω . ἐν τούτοις δὲ καὶ πίστις λαμπρὰ τῷ νεανία γυναικὶ τοῦ , πᾶν τὸν Ὀδυσοῦν ὑπὸ Μελέλαον φιλιᾶσθαι . οὐ γὰρ μαθὼν τινὰς οἱ ξένοι , εἶτα ἄλλασεν ἐπαυον τοῦ Ὀδυσοῦς . ἢ γὰρ ἂν ἴδοις πρὸς χάριν ἐπαυεῖν . ἀλλ᾽ ἀπλῶς οὕτω ἀνέπλευσαν καὶ Προδότου εἰπεῖν , τοιούτου λόγου τῷ Μελέλαῳ διὰ φιλιῶν ἄκραν καὶ μνήμην παλαιῶν χαρίτων . ἥς ὀφειλέται οἱ εὐε*νῆς ὅτε πρὸς τινὰς ἐν παθίσαν . Ὅρα δ᾽ ἐν τούτοις τὴν τῆς πολλῆς φιλιᾶς αἰτίαν . τὸ πολλὰ μογήσαι ὑπὲρ τοῦ φίλου . καὶ ὡς μετ᾽ ὀλίγα ῥητ᾽ , πολλοὺς μογήσαι ἀείδους . οὐ μὴν τὸ πολλὰ συμφρεγεῖν καὶ συμπαθεῖν , οἷς οἱ φροντιστοὶ φίλοι κρίνονται . κατὰ τὸ , οἷον μὴν ἐγὼ ἐνόησα οἶκον ἐν ἡμετέρῳ πίνοντά τε τετραμένον τε . Τὸ δὲ φαίνει τέροπμα , ἡδονὴν τινὰ προσκίνει καὶ τῷ δακρύειν δηλοῖ . Τὸ δὲ αὐτὴρ μὲν χόρος γόου , γνωμικῶς ἐχρέθη . δηλοῖ δὲ οὐ παντελῆ παύσιν θοήρου τοῦ ἐπὶ τοῖς φίλοις . ἀλλ᾽ ὅτι ταχὺ χορευνύεται τοῦ σφοδρῶς γοάσθαι , εἶτα διαλιπόντες , ἀναλαμβάνομεν αὐθίς γόον . ὡς ἐδήλωσε καὶ τὸ , ἄλλοτε μὲν γῶν τέροπμα ἄλλοτε δὲ παύομαι . οὕτω καὶ ἐδοθὴς αὐρηρὸς ποτε χόρος , ὡς ἄλλοτε μὲν διδυόντων ἄλλοτε δὲ παυομένων . τῷ γὰρ χόρῳ , ἀντιπίπτει ἔνδια , οὐ μὴν παύσις παντελής . ἐπὶ δέ , χαμάτων τις καὶ γόος . τοῦ δὲ χαμάτων , τέχνην ἢ φύσις χορεύννυται . Ὅρα δὲ ὅτι τὸ σνυθρωπὸν τοῦτο χωρίον ἐκαλλώπισε διὰ τε ἐπαναφορὰς τοῦ ἄλλοτε μὲν ἄλλοτε δέ . καὶ διὰ παρίσον τοῦ τέροπμα παύομαι . καὶ , αὐρηρὸς χόρος . καὶ , χονερὸς γόου . Τὸ δὲ οὐ τόσων ὀδύρομαι , καὶ τὸ ἀχνυμένος περ , δηλωτικὰ καὶ αὐτὰ τοῦ μὴ σκέψιν τελείαν γινέσθαι γόου . μή δὲ ταχὺν οὕτω χόρον , * ὡς εἰς τὸ πᾶν παύσεσθαι τὸ θοηρεῖν . ἰδοὺ γὰρ τοῦ μὲν Ὀδυσοῦς , ἐπαγγελί αὐτῷ ἐλάσται ὁ βασιλεύς . ἐπὶ δὲ τοῖς ἄλλοις εἰ καὶ μὴ τόσων ὀδύρεται , ἀλλ᾽ οὐν ἀχνυται . ὁ δὲ τόπος οὕτος , ἔχει τι καὶ ὑπερβολὴν ἐν τῷ , τῶν πάντων , οὐ τόσων ὀδύρομαι . οὐ γὰρ δήπου καὶ τοῦ ἀδελφοῦ Ἀχαμίνοντος πλείω ὁ Μελέλαος ὀδύρεται τὸν Ὀδυσοῦν . Τὸ δὲ ἐχθαιρόν , οὐ δηλοῖ ἄρτι τὸ μισεῖν , ἀλλὰ τὸ , μισητὸν ποιεῖ . ὅτι , ἐχθραίνειν φασίν οἱ μετ᾽ Ὅμηρον . Τὸ δὲ ἐμόγησε , δις ἔφη συνάπτους διὰ τῆς λέξεως καίρου . Τὸ δὲ ἥρατο , οὐ μόνον ἀντὶ τοῦ ἐπέραμεν καὶ ἐδέσασιν οἱ παλαιοὶ νοοῦσιν , ἀλλὰ καὶ ἀντὶ τοῦ ἐπολιμέσαι , παρὰ τῷ Ἀρρ . φασίν . αὐ δὲ εἶχε καὶ τὴν ἐν πρώτισιν , ἤν ἂν σαφέστερον . δοκοῦν τότε ἀπὸ τοῦ ἐναίρειν γινέσθαι ἀφ᾽ οὐ καὶ ἐναρε τὰ λάγρα . Ἐν δὲ τῷ , ζῶν ὁγ᾽ ἢ τέθνηχε , λείπει σύνδεσμος . ἵνα λέγῃ ἐνδοιαστικῶς ὅτι οὐκ ἴδμεν εἴτε ζῇ ἢ τέθνη -
Lemmas: ἀλληγορία . δηλόω γάρ , ὡς ὁ ὁ μῦθος πλοῦτος ὑπόγειος πλάσσω εἰμί , οὐ ὅτι κατά τις , ψυχή πλουτέω , ἀλλά ὅτι πλουτέω οἶδα ὁ ἐν γῆ μέταλλον . ὁ τε τίμιος , καί ὅσος δέ , μή πολύς - Λοῦ τιμάω . ὅτι2 ἐπαναληπτικῶς μήδομαι ὁ Μενέλαος ὡς προεῖπον , ἔτι δέ καί κατά - στατικός . ἠγέω . ἔως ἐγώ περί Κάιρα πολύς βίος συνείργω ἡλσχω , τίς ἐγώ ἀδελχὼν ἄλλος ἕπω λανθάνω . ανωιειμι . δόλος οἰκέω ἄλοχος . καί ὅσος ὅτι Σμὴρ καί λύπη ὁ ἥρως ἔχω καί μισέω ὁ μοιχός Αἴγισθος , οὐδέ ὀνομάζω αὐτός εἴλω . ἀλλά εἶπον ἀόριστος ὡς ἄλλος αὐτός ἕπω . καί οὐ ἀνόμασε μέν οὐδέ ὁ Κλυταιμνήστρα . ὅμως δέ δύο γοῦν λέγω προσφιλής εδά - φαίνω εἰς αὐτός . ὁ , οἶλος . καί ὁ , ἄλοχος . σημειόω δέ ὅτι Νέστωρ μέν , πλείων τίς περί Ἀγαμέμνων ἀφηγέομαι πρό βασιλεύς , ἔνθα καί περί αουδης τις ιστορώ . Μενέλαος δέ ἐνταῦθα μνήμη ἐκεῖνος ἐν στενός τίθημι ἐν οὐδέ ὕλος δύο στίχος , οἷος * βαρυθόμους , καί οὗτος πολυλογία ὀκτώ . διό οὐδέ πρός ὄνομα ἐπαισθάνομαι ὥσπερ οὐδέ ὁ Αἴγισθος , οὕτως οὐδέ ὁ Ἀγαμέμνων . ἀλλά ἁγίζω , ἀδελχὼν αὐτός προσαγορεύω . ὁ δέ γε συνέρχομαι περί ὁ Ἀγαμέμνων , ταμιεύω ὁ ποιητής αὐτός ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς ἐν ἀείδω , ἔνθα ὁ ἐκεῖνος ψυχή καταλείπω πᾶς ὁ Ὀδυσσέας . ἐπί ἧ δέ τίς πρό αὐτός καί ὁ Πρωτίς ἐν ὁ ἕξις , ὡς μάντις . καί ὁράω ποικιλίας γραφεύς . Τρώς γάρ τόπος κατά - μερίζω ὁ ποιητής ὁ κατά ὁ Ἀγαμέμνων , ἕκαστος ὁ οἰκέω ἀποδίδωμι . ὁ δέ καινός , * ὁ τόπος δηλόω οὖς ἀνωτέρω ἐποχράφησιν . ἐν δέ ὁ , πολύς βιόω ἀγείρω , δείκνυμι ὁ παρά ὁ Νέστωρ χρυσός . ἐκεῖνος γάρ φημί , βίος καί χρυσός ἀγείρω , ποιέω δέ Ὅμηρος οὕτως , οἷος ὁ χρυσός πρό βασιλεύς μήδομαι . ὡς οἷος ἥλιος αἰγή ὁ βασιλικός ἐναπήρησπε δῶμα . ἱστίον δέ καί ὅτι ὁ ὁμηρικός ἐκ πλῆθος Ἀγνοῦς ἐκ πᾶς δηλόω κατά ὁ παλαιός , πλουτέω ὁ Μενέλαος , μείζων κτάομαι ὅς ἔχω ἐν πρόγονος . ὁ δέ τέως , κατά ὁμοιότης εἰμί ὁ ἠώς ἔως . δηλόω δέ ὁ τοσοῦτος . ὁ δέ λανθάνω , αὐτός εἰμί ὁ ανωιειμι . * τουτέστιν ὡς οὐ εἄν τις οἴομαι . ἀμφότερος δέ διασαφητικός ὁ , δόλος ἄλοχος . πᾶς γάρ ὁ λάθρῃ καί ανωιειμι γίγνομαι , δόλος γίγνομαι . ὅτι2 ὁ μετά λύπη πλοῦτος , εἰμί εἄν ὡς οὔτις χαίρω ὅδε κτέανον ἀνάσσω . Μενέλαος δέ οὗτος λέγω λυπέω ἐπί ὁ ἀδελχῷ . ὁ δέ ἀναπέμπω εἰς ἀκοή γονέας ὅς λέγω πρός τις , ἐπί ἧ εἄν ὁ , καί πατιροος ὅδε μέλλω ἀκονέω , ὁ τις σύ εἰμί , δυστυχίσαντος δέ ἀνήρ ὁ , ἐπί μῆλον πολύς πάσχω καί ἀπόλλυμι οἶκος ἐάω μῆλον ναυσταοειντα μέγας πολύς καί ἐσθλός . ὁ δέ προτιμάω ὀλίγος ἔχω ἄπονος ἐκ πολύς ὅς ἔχω επιεικυναω , δύναμαι γράφω καί αὐτός , οὕτως . ὅς ὀφείλω τρίτατος περί ἔχω ἐν δόμα μοῖρα , νάω . καί μή πάσχω ὁ δέ τίς . Μενέλαος δέ λόγος καί οὗτος . ὅς τις γαστὶν οὐ εἄν ἀγάπη ὁ τε ἄλλος , καί ὅτι περ ὑποκάτειμι , οὗτος Φιλιώ διάκειμαι περί ὁ κινδυνεύω ὑπέρ αὐτός , καί μάλιστα περί εἷς ὁ Ὀδυσσεύς ; ὅς ὑπέχω - ρέω ὁ ἄλλος , ἵνα μή δόξα κοινός ἐπίσης εἰμί πρός πᾶς ὁ ἄνθρωπος . Διὸ καί φιλοτιμέομαι μηδείς ὁ ὁ Ὀδυσσεύς παραμελέω , ἐν ὁ μιμνῄσκω πᾶς αὐτός πρός ὄνομα . ἤγουν ὁ πατήρ Λαέρτης . ὁ γυνή Πηνελόπη . καί ὁ υἱός Τηλέμαχος . ἐν ὅς ὁράω ὁ , Ἀπώ - Λέσα οἶκος , ἀμφιζύλως λέγω . δύναμαι γάρ ὁ βασιλεύς δηλόω καί ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ Πρίαμος . καί συμβιβάζω καί ὁ ἐφεξῆς πρός οὗτος , διχῶς . ἵνα λέγω , ὅτι ἀπόλλυμι οἶκος ἐμός , ἔχω πολύς ὅς ὀφείλω τρίτατος μοῖρα ἔχω ἐκ ἀρχή καί μή μετέχω ὁ κακία , εὐδαιμονία μή τοσοῦτος ἴδιος ὀλίγος ἐν Τροία , μή δέ στρατεύω ὅλως ἐκεῖ . ἢ καί ἄλλως , ἀπόλλυμι οἶκος ὁ ὁ Πρίαμος , κειμήλιον πολύς ὅς ὀφείλω ὁ τρίτος κτάομαι κατά τις θεῖος συμβίβασις ὡς εἶδος , μή προσκινέω ὁ ἁλίσκομαι ὁ Τροία περί ὅς τοσοῦτος ὄλλυμι , ἐνταῦθα δέ , προσεκτίνω καί ὁ ὁ παραφραστής Δημοσθένης μεταβολή , ἔχω οὕτως . ἀντί γε ὁ ἀνήρ ὁ ἀπόλλυμι , οὐ εἄν δέχομαι ὁ πᾶς χρῆμα πάντως , ὅς καί ὁ τρίτος μοῖρα ὁ νῦν εἰμί ἐγώ , ἔχω τις πρώ - τίνω εἄν ὁ τε σῴζω ὁ ἐν Τροία ἀπόλλυμι . ἔνθα δέ ὁ τίς σύνδεσμος Ἀττικός πλουταζοειντα ὁ παρὸν*χρον , ὡς ἐν καί ὁ , ἄλλως τε καί εἰμί σύν τε . ὁ δέ ναυσταοειντα , συνήθης φημί ἀντί ὁ οἰκέω . συνήθης δέ ὁ , εὕω ναυσταοειντα πόλις . ἄπαρος ἐπανθής εἰμί ευνομούμαι καί ὕδης - μόνος πόλις . ὡς εὐτυχίζω , ὁ . εὐτυχίζω πόλιτος . δοκέω δέ ὁ ναυστάον , προποιέω ἔχω ἕνεκα . οὖον βαρύτονος ὁ καί , ἀλλά ὁ καί καί . ἐκ οὖον κατά αὐτός αὐτός αὐτός καί αὐτός , οὗτος καί νάω ναῦσος , ναύτης δέ ἄλλος ναύτης . ἀπό οὖον ῥῆμα ὁ ναυστόν . ὁ δέ εἴρω ναύτης , ὑποβάλλω ὁ , ὅτι ὡς καλέω κλάω καί Κῶς , οὗτος δύναμαι καί νάω νέος εἰμί ἀπό οὖον ὁ ναύτης . ἴσως δέ , ἀχρηστία * ἐξαιρέω ὁ νέος ὁ οἶκος , ἢ κοινόω ὁ νέος ὁ νέος . εἶπον δέ εἄν τις , οὗτος μεταρχὸν θεματικός μοιοσύλλαδον ῥῆμα ὁ , νάω νῆσος ὁ σωρεύω . ἐκ οὖον ὅλος ὁ τοιοῦτος . καί γάρ καί ὁ ναῦς ποῦ , ἀσύρρημοί εἰμί . καί πάλλω δέ ὕδωρ ἀθρέω σωρεύω , οὗτος νέω ἀπόθρονος . ἢ καί ἄλλως , στατός μέν , ἀνανοέω δέ . ἐκ οὗτος δέ , πολύς παρήκτης καί διάφορος . ὁ ναός ἐν φ πολύς συσσωρεύω . ἢ Ναίς εἰς ναῦς ἐάν σωρός ἐχρεῖστος βαρύνω . ὁ νάμα , ὁ νήδες , καί ξερόν . ὁ δέ πηγαίνω , πλυνσαριῶν ἔχω ὁ Ν μεταγωγός . φύσις γάρ , δίχα ὁ Ν εἰμί ὡς δηλόω ὁ πέκω . οὖον γάρ ἀπό ὁ χαίνω ἀλλά ἐκ ὁ χάζω , γίγνομαι . χρῆσις δέ ὁ πέκω , ἐν ὁ , " πού δέ οὖον πέχασε χόλος Ὀτρῶς . αὖος γερ καί τις βούλομαι γράφω χάνω λόγος δύο ἀόριστος , ἀλλά ὁ πλείων χρῆσις ὁ ἀντίγραφος , πέκω αὐτός οἶδα . ὅτι2 μιμνήσκω ὁ Μελέλαος ὁ Ὀδυσσεύς , λέγω Ἄπερ εἄν τις παροράω ἐν καιρός προσομοίωση ἀνήρ φίλος χρήσιμος ἐάν ΥΠΕ . ὁ Τῶς δέ , ἐπί μακρός ἀποδημῶ , εἰμί δέ οὗτος . πᾶς μέν ὀδύρομαι καί ἄχω , πολλαχῶς ἐν μέγαρον κάθημαι ἠμέρευσεν , ἄλλοτε μέν * τε γῆ γόνυ τέροπμα . ἄλλοτε δέ αὐτός παύω . αὐρηρὸς δέ Χόρος χονερὸς γόος . ὁ πᾶς , οὖον τόσος ὀδύρομαι ἄχνυμαι πω ὡς εἷς , ὅς τε ἐγώ ὕπειμι ἀπεχθαίρω καί δίδωμι μνοσμένος , ἐπί οὕτως Ἀχαιός τόσος μογέω , ὅσος Ὀδυσσεύς μογέω καί ἔραμαι . ὁ δέ ἄρα μέλλω αὐτός μηδέ εἰμί . Ἁμόι δέ ἄχος αὐτω ἄλαστος ἐκεῖνος . ὅπως δή δηρός ἀποχέω . οὐδέ τίς οἶδα ζῶ ἔμφλοξ ἢ θνῄσκω . ὀδύρομαι γε ποῦ αὐτός Λαιρτης ἢ ὁ γέρων καί ἐγυρα Πηνελόπη . Τηλέμαχος τε . καί ἑξῆς . καί ὁράω ὅπως ὁ ποιητής πολυζημια ὡς , ὁ μέν Νέστωρ , πλέω ἐρωτάω καί οὗτος μανθάνω τις ὁ παραβάλλω ξένος . ὁ δέ Μελέλαον , ποιέω δίχα ὁ ἐρωτάω , γιγνώσκω ὁ ξενόω , ἄμη γάρ μνήμη ὁ ὁ πατήρ περιέρχομαι ὁ Τηλέμαχος ἐκ ὅς ὁ Μελέλαος φημί , καί εὐθύς διαγιγνώσκω , γνωρίζω , ὡς φαίνω κατωτέρω . ἐν οὗτος δέ καί πίστις λαμπρός ὁ νεανίας γυνή ὁ , πᾶς ὁ οδυσυς ὑπό Μελέλαον φιλιάζω . οὖον γάρ μανθάνω τις ὁ ξένος , εἶτα ἀλλάσσω παύω ὁ οδυσος . ἢ γάρ εἄν ὁράω πρός χάρις ἐπαύω . ἀλλά ἀπλόος οὗτος ἀναπλέω καί προδότης εἶπον , τοιοῦτος λόγος ὁ Μελέλαῳ διά φίλιος ἄκρος καί μνήμη παλαιός Χαρίτων . ἥς ὀφειλέτης ὁ εὐε*νῆς ὅτε πρός τις ἐν παθισαω . Ὅρας δέ ἐν οὗτος ὁ ὁ πολύς Φιλιάς αἴτιος . ὁ πολύς μογέω ὑπέρ ὁ φίλος . καί ὡς μετά ὀλίγος ῥητός , πολύς μογέω ἀείδω . οὖον μήv ὁ πολύς συμφρεγεῖν καί συμπαθέω , ὅς ὁ φροντιστής φίλος κρίνω . κατά ὁ , οἷος μήv ἐγώ νοέω οἶκος ἐν ἡμέτερος πίνω τε τρέπω τε . ὁ δέ φαίνω τέροπμα , ἡδονά τις προσκινέω καί ὁ δάκρυ δηλόω . ὁ δέ αὐτὴρ μέν Χόρος γόος , γνωμικός χρέω . δηλόω δέ οὖον παντελής παῦσις θοαροω ὁ ἐπί ὁ φίλος . ἀλλά ὅτι ταχύς χορεύω ὁ σφοδρός γοάω , εἶτα διαλείπω , ἀναλαμβάνω αὖθις γόος . ὡς δηλόω καί ὁ , ἄλλοτε μέν γῆ τέροπμα ἄλλοτε δέ παύω . οὗτος καί δίδωμι αὐρηρὸς ποτός Χόρος , ὡς ἄλλοτε μέν δίδωμι ἄλλοτε δέ παύω . ὁ γάρ χορός , ἀντιπίπτω ἔνδια , οὖον μήv παῦσις παντελής . ἐπί δέ , χάμα τις καί γόος . ὁ δέ χάμα , τέχνη ἢ φύσις χορευννυος . Ὅρας δέ ὅτι ὁ σνυθρωπὸν οὗτος χωρίον καλλωπίζω διά τε ἐπαναφορά ὁ ἄλλοτε μέν ἄλλοτε δέ . καί διά παρίζω ὁ τέροπμα παύω . καί , αὐρηρὸς Χόρος . καί , χονερὸς γόος . ὁ δέ οὖον τόσος ὀδύρομαι , καί ὁ ἄχνυμαι περ , δηλωτικός καί αὐτός ὁ μή σκέψις τέλειος γίνομαι γόος . μή δέ ταχύς οὗτος χόρος , * ὡς εἰς ὁ πᾶς παύω ὁ θοηρω . ἰδού γάρ ὁ μέν οδυσος , ἐπαγγέλλω αὐτός ἐλατός ὁ βασιλεύς . ἐπί δέ ὁ ἄλλος εἰμί καί μή τόσος ὀδύρομαι , ἀλλά ὀν ἄχνυμαι . ὁ δέ τόπος οὗτος , ἔχω τίς καί ὑπερβολή ἐν ὁ , ὁ πᾶς , οὖον τόσος ὀδύρομαι . οὖον γάρ δήπου καί ὁ ἀδελφός Ἀχαμίνοντος πλείων ὁ Μελέλαος ὀδύρομαι ὁ οδυσυς . ὁ δέ ἐχθαίρω , οὖον δηλόω ἄρτι ὁ μισέω , ἀλλά ὁ , μισητός ποιέω . ὅτι , ἐχθραίνω φημί ὁ μετά Ὅμηρος . ὁ δέ μογέω , δις φημί συνάπτω διά ὁ λέξις καῖρος . ὁ δέ ἔραμαι , οὖον μόνος ἀντί ὁ πέρνημι καί ἐσθίω ὁ παλαιός νοέω , ἀλλά καί ἀντί ὁ επολιμεσος , παρά ὁ ἀρρ . φημί . αὖος δέ ἔχω καί ὁ ἐν πρῶτις , ἐάν εἄν σαφής . δοκέω τότε ἀπό ὁ ἐναίρω γίνομαι ἀπό οὖον καί ἐναίρω ὁ λάγρα . ἐν δέ ὁ , ζῶ ἔμφλοξ ἢ θνῄσκω , λείπω σύνδεσμος . ἵνα λέγω ἐνδοιαστικῶς ὅτι οὐ οἶδα εἴτε ζῶ ἢ θνῄσκω -