eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1589
μὲν ἐπαρίξαντο πόδεσσι . τελευταῖος δὲ πρῶτος ὁ τῶν δρομῶν ἀθλός , ἐπεὶ ὡς ἐφύδῃ οὐκ ἔχουσιν ἱππίας οἱ Φαιάκες . τέτακται δὲ καὶ τοῦτο ἐπὶ νύσσης ὁ δῆμος , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι τοῖς ἐκεὶ δραμοῦσι , καὶ ζῆται τὰ εἰς τὸν τοιούτων τόπον γεγραμμένα ἐκεῖ . Ὅτι δρομῶν συντομίαν φράζων , φασίν . οὐδ’ ἅμα πάντες καρπαλίμως ἐπέπτοντο κονίοντες πεδίον . αἱτα ἐπιτίθεται ὡς καὶ παρ’ ὀλίγων ἐφράγη , τίνες οἱ ἐν τοῖς Φαιακικοῖς ἀθλοῖς νικήσαντες . ὅτι δηλαδή , δρομῶν μὲν , * Κλε-40 τόνῃος . πάλιν δέ , Εὐμάλος . ἅλμα δέ , Ἀμφίμαχος . δίσκον δέ , Ἐλατρεύς . πύξ δέ , Λαοδάμας ὁ τοῦ θεστίως παῖς . ἐν οἷς μετὰ ἐπιθέτων μόνους προφέρει τοὺς τοῦ βασιλέως νιούς . αἰνῶσινα μὲν αὐτῶν τὸν Κλετόνηον , ἀγαθὸν δὲ τὸν Λαοδάμαντα , χρησάμενος καὶ ῥήμασι διαφόροις . οἷον ἐπὶ μὲν Κλετόνηον , τῷ , θεῶν ὁξ’ ἀριστος ἦν . ἐπὶ δὲ Εὐμάλων , τῷ , ἀπεκαινῦτο πάντας ὁ ἔστιν ἐνίκα ὡς καὶ προεδέδηλωται . ἐπὶ δὲ Ἀμφίμαχον τῷ , πάντων προφερώτατος ἦν , ὅπερ ἐναλλάξας ἐπὶ Ἐλατρεύς , ἦν . πολὺ φέρτατος . ταυτὸν ὃν τῷ προφερώτατος . ὁ ἔστιν ὑπερφερώτατος . ἦγον ὑπὸ τῆς τῆς ἀρετῆς ὕνα φερόμενος . ἢ ὑπὸ τῶν ἄλλων φερόμενος . μόνον τὸν Λαοδάμαντα δίχα ῥήματος προσαγαγών . καὶ ἅρις ἐπ’ αὐτοῦ νοεῖσθαι τὰ ἐπὶ τοῖς ἄλλοις ῥήματα . γνοὶ γάρ . πύξ δ’ αὖ Λαοδάμας ἀγαθός . παῖς Ἀλκινόου . δύναται γὰρ αὐτῷ ἀρμόσαι τὰ ῥηθέντα πάντα . οἷον . πύξ Λαοδάμας ὁξ’ ἀριστος ἦν . ἢ πύξ ἀπεκαινῦτο πάντα . ἢ πύξ πάντων προφερώτατος ἦν . ἢ πύξ πάντων πολὺ φέρτατος ἦν . ἐν οἷς καὶ αὐτὸ τὸ ἦν , ὑπήλλαξεν ἐν τῷ , ὁξ’ ἀριστος ἦν . οἷα ποικίλως καὶ πολυτρόπως ὧν . ἐν τούτοις δὲ καὶ τὸ τεχνητὸν τοῦ Κλετόνηον παρα-βολικῶς διδόν , ἐπάγει παραβολὴν ταύτην . ὅσον τ’ ἐν * καὶ οὐρανὸν πύζει ἡμιόνων . τοῦτέστιν ὅσον ἀφροῦζονται τῶν βουν ἀφροῦνδσαι ἡμίονοι , ὡς προφερώτερα βουν οὐσα ἀρωτον ἐλαύνειν καθε καὶ ἐν Ἰλιάδι λέλεκται . χρῆται γὰρ καὶ ἐκεῖ ὁ ποιητὴς τοιαύτῃ παραβολῇ , τόσον ὑπεκπροθόνων , λαοὺς ἰκτο . εἰτα σαφώτερον λέγων , ἐπιφέρει . οὐδ’ ἐλίποντο . τοῦτέστιν οἱ δὲ συνθέοντες , ὀπίσω ἔμειναν . ὅθεν μέχρι καὶ νῦν ἐπιτέθην τρέποντες , λευθῆναι τὸ ἑτηθῆναι φαμέν . γεωργικῆς δὲ παρατηρήσεως τὸ , ἐν καὶ προφεροτέρας βουν τὰς ἡμιόνους εἶναι . Τὸ δὲ οὐραν , οὐδέ - τερόν ἐστιν ἐκ μεταπλασμοῦ . ὡς γὰρ ἡ χιλιεὺς τὸ χιλίων τὸ ζυγὸς τὸ ζυγόν , οὕτως ὁ οὐραν τὸ οὐραν . ὁμοιῶν δὲ καὶ ἡ ἐνθρα τὸ ἐνθρον . καὶ ἄλλαι μορίαι . Ἀκινάτην δὲ κένταυθα ὡς καὶ ἀλλοχοῦ τὴν πελασμοσύνην φησί , διὰ τὸ κατ’ αὐτὴν βίαιον καὶ σάυν κοπρόν . Ὅτι δὲ καὶ τέλος τῶν ἀγώνων ἢ ἡδονὴ τῶν ἄλλος εἶν ἀθλοι τινὲς εἴχοντο , δηλοῖ ὁ ποιητὴς ἐπαγαγὼν συμπληρωτικῶς τὸ , αὐτὰρ ἐπαθὴ πάντες , ἐτίμηθησαν φων’ ἀθλοῖς . καὶ ἔστιν οἰκείον πρὸς τὸν ἐπιπόνως ἀθλοῦντα εἰπεῖν τῶν τοῦ Ὁμήρου , ἐκεῖνο . τὸ , τέρεπαι ἄλγεα πάσχων . * Ὅτι ἀπόπαιρα ἡμερούς ἀνδρὸς ἐν καιρῷ ἀθλῶν τὸ , διὲτε φίλοι τὸν ξένον ἐφώμεθα εἰ τιν’ ἀθλῶν οἷδε τε καὶ διδάσκει . φωνὴν γὰρ μὴν οὐ κακὸς ἐστι . καὶ ἔχεις ἄ μετ’ ὀλίγα ῥηθήσεσθαι . ὁμοίως δὲ πρὸς τοιούτον ἄνδρα ῥηθήσεσθαι καὶ τὸ , δεῦρ’ ἄγε καὶ σὺ ξένε πύτω * πείρησαι ἀθλῶν , εἴ τινα πον διδάσκεις . ἔοικε δὲ σ’ Ἰδμε-1589 ναι ἀθλῶν , διὰ τὴν ῥηθεῖσαν δηλαδή , φωνὴν καὶ τὰ ἡμῖς . ὁ δὲ τοιούτος ἀνὴρ εἴπερ ἐν πόνων πολλῶν ἦκεν , ἐοὶ ἄν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα . τί με ταῦτα κελύεις παροινῶντες ; γιδήσά μοι καὶ μέλλον ἐπὶ φρονὶν ἥκω ἀθλοῖ . ὡς μάλ’ πολλ’ ἐπαθὼν καὶ πολλ’ ἠμόγησα . καὶ ἔχομαι κακότητι καὶ ἄλγεσι . πολλὰ γὰρ ἐτλην . ἴσως δὲ ποτε προσαρμόσει καὶ τὸ ἡμῖς , τὸ , ἀνδρῶν τε πολίων ἀλγεσιὰ τε χύματα πείρων . * Τὸ δὲ οἶδε καὶ διδάσκει , προθυνητικῶς ἔγραψε . χωὶ γὰρ πρῶτον διδύσαι εἶτα εἰδέναι . ἴσως δέ , καὶ ἐκ πειρατοῦ κείται τὸ οἶδε . διὸ καὶ αὐτῶν εἴ τινα πον διδάσκεις , οὐ προσέθετο καὶ τὸ οἶδας , ὡς ἄρξων ὧν οὕτως εἴπειν . Ὅτι ὁ Ὀδυσσεὺς τοῖς Φαιάξι ἀνδρὸς εἶναι ἀπὸ τῆς θλίψ ἠχαρακτηρίζετο . Λαοδάμας οὖν ὁ θεστί - λικὸς παῖς οὕτω φησί . φωνὴν γὰρ μὴν οὐ κακὸς ἐστι , μηροὺς τε καὶ χεῖρας τε καὶ ὦμοι χεῖρας ὑπὸ θεν . αὐχένα τε στιβαρὸν αὐχένα τε στίβος , οὐδὲ τι ἥμῖς δεῖται . εἰτα ὡς εἰκὸς καὶ ἐπιπλεκὼν τοῦ ξένου , φασίν εἰ δὲ κα*ζοῦν συνήρματα πολέμου , τοῖς ἐν τῷ ναυσίῳ δηλαδή . διὸ ἐπάγει γνωμικῶς . οὐ γὰρ ἔχωσι τι φωνὴ κακώτερον ἄλλο θαλάσσης , ἄνδρα ἀγχόνα , εἰ καὶ μάλ’ καρ - τερὸς εἴη . Καὶ σημειώσει τὸ , κακώτερον ἀγχόνα . οὐ γὰρ ἐπὶ τὸν κακὸν ἢ θάλασσα ἢ πολὺ χρηστο καὶ ἄλλως ἐκίνουσα , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ Ἰάκωρα Νηριδὸς ὄνομα παρὰ τὸ ἰάκιν , ἀλλὰ κακὸν ἢ θάλασσα , εἰς τὸ συγγείαι ναυαγῶν ἄνδρα . τοὔτεστιν εἰς τὸ παραλεῦσαι τοὺς κατὰ φύσιν ἁρμονίας καὶ συνθήκης , ὡς πον καὶ οἴκος καταπιπσὼν συγγέεται . Ὅρα δὲ ὅτι * τὴν γυνὴν ἰσμηρεύων , εἶπε τὸ , οὐ κακὸς ἐστι μιροὺς τε κνήμας τε καὶ χέρας καὶ αἰχένα , οὐδὲ ἡ,δὴς δέεται . ταῦτα γὰρ ἐστιν ἡ γυνή . Ἐν δὲ τῷ , ἀμφο χέρας ὑπέρθεν , περιττεύειν δοκεῖ καὶ τὸ ἀμφο καὶ τὸ ὑπερ - θεν . Αἰχένα δὲ στιβαρὸν λέγει , ὡς καὶ χέρας ἀλλαχοῦ στιβαράς . Τὸ δὲ μέγα σθένος , ὡς ἐκ τῶν φαινομένων ὁ ποιητικὸς Ἀσδάμας συνάγει , ἵνα ἡ ταυτὸν κατὰ τοὺς παλαιούς σθένος καὶ δύναμις . ἔοικε γὰρ ἐκ τοῦ εἴδους ὁ ξένος μεγάλη δύνασθαι κατὰ τὸ ἀνθρώσις παρὰ τοῖς φιλοσόφοις σημαίνόμενον τῆς δυνάμεως . καὶ τὴν ἡ,δὴν δὲ κατὰ τὸ φαινομένον λέγει . ἄλλως γὰρ οὐκ ἂν ὁ ὁμοιόφων Ὀδυσσεὺς ἡ,δὴν λέγοιτο , εἰ μὴ ἄρα ἴσως κατὰ τὸν παρὰ τῷ Ἡσιόδῳ τεσσαρακονταετὴ αἰῶνα . αἰ δὲ καὶ Ὀδυσσεὺς μετ’ ὀλίγα τῇ ἡ,δὴ πεποιθέναι λέγει , ἐκ τοῦ Ἀσδάμαντος τοῦτο λα,δὸν λέγει , συντρέχων οἴκο - νομικῶς οἷς δοκοῦσιν οἱ Φαίακες . μάλιστα μὲν * οὐν οὐδὲ λέγει νῦν ἔχων ἡ,δὴν , ἀλλὰ ποτε χρόνον . ἐφ’ γάρ . ὅφ’ ἡ,δὴ πεποίθικα χειροὶ τ’ ἄμψιν , ἥ,χουν ἐδάψοιουν . Ἰσυχὸς γὰρ ὑπὸφοντεύεινος τὸ πεποίθικα , ὡς τὸ ἡδσα καὶ ὕσα τοιαῦτα . Τὸ δὲ συνέφρηκται , ῥῆμά ἐστιν ἐξ οὐ ὁ ῥημῶν . ὡς γὰρ ὁ ῥημῶν κίμασιν , οὕτω κακῶς ὁ Ὀδυσσεὺς συνέφρηκται . καὶ ἄλλως δὲ , ἐκ μεταφορᾶς τῶν ῥηγνύμενων σωμάτων καὶ μὴ τὸ ἀκέραιον φυλασσόντων , δοκεῖ ῥη,δὴναι τὸ συνέφρηκται . ὁ λόγος καὶ δόμα συνέφρήχθαι λέγεται . ἐφ’ οὐ προσφνεὺς καὶ τὸ συγκεχυσθαι εἰπεῖν . Τὸ δὲ , οὐ γὰρ ἐχοιεν φημί , σεμινὸς εἴηται διὰ τὸ ἐποισαντιχόν . οὐ τὸ ἀνάπαλιν , οὐ γὰρ ἐχοιεν οἴμα , ἐνδιασατιχόν . δήλον δὲ ὡς τὸ συγγείαι , ἐναντίον ἐστιν οὐ μόνον πρὸς τὸ εὐχοινεῖν καὶ διευχοινεῖν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ κοσμεῖν καὶ τάσσειν . διὸ καὶ ἐν Ἱλιάδι κτίσμα τι παιδῶν χαλασθὲν , συγγέεται ἄνω κάτω γεγυός . Ὅτι ὡσπερ Ἀκάμας Ἀκάμαντος καὶ ἡ κλητική ὡ Ἀκάμα δίχα τοῦ ν , οὕτω καὶ Ἀσδάμας Ἀσδάμαντος ὡ Ἀσδάμα . οἶον . Ἀσδάμα μῆλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοίραν ἔσπας . Ὅτι ἐπαντῶν ὁ ποιητὴς τοὺς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας φησίν . ὡς οὐ μείζων κλέος ἀνέρος ὕφρα κεν ἦσι , τοὔτεστιν ἔως ἂν ζῇ , ἢ ὁ,τε ποσσί τε βέξει καὶ χειροὶ ἥ,σιν . ἤτοι τασὶς ἐαντοῦ . πρὸς ὅπερ εἴποι ἂν τις . * σοὶ δὲ ἀλλ’ ὁ ποιητὰ ἐπὶ τίσιν τὸ κλέος μέγα τὴν προῶ μέν καὶ ἀγροῖς τὴν τε κατὰ χείρας ἀλκὴν καὶ τὴν κατὰ πόδας ἀρετὴν , ἐν λόγους δὲ ἄλλως ἐνkleessatw . οὔπω εἴδος μέν , ἀκιδνότηρον , εἴπως ἂν αὐτὸς . μορφὴν δὲ θεὸς ἔπει στέφει . ἄρα γε ἀληθῶς ἐνταῦθα γνωμα - τεύεις ; οἴκουν φησίν , ἀλλὰ πρὸς τοὺς φιλάθλους ὁ λόγος , οἷοις καὶ οἱ Φαίακες . καὶ κείται νόμμά τι τοιούτον καὶ παρὰ τῷ Πινδάρῳ . Ὅρα δὲ τὴν τελικὴν τῶν στίχων παρίσασιν τὸ , ὕφρα κεν ἦσι . καὶ τὸ , χειροὶν ἥ,σιν . Ὅτι προπεμπτικοῦ λόγου τὸ , σοὶ δ’ ὧδε οὐκέτι δηρὸν ἀπέσσεσαι . ἀλλὰ τοι ἡδὴ νηὺς κατεῖργυσται . καὶ ἐπαρτέες εἰσὶν ἐταῖροι , ὁ ἐστιν ἐτοιμοι . ὅπερ ὁμοιό - τητα ἔχει πρὸς τὸ , ἡσθγαντο ἐρετμά . ἱκέτου δὲ ξένον λόγος τὸ , νῦν δὲ μεθ’ ἡμῖσῃ ἀγορῇ νόστοιο χατίζων’ ἥμαι , λισσόμενος βασιλῆ τε , πάντα τε δήμον . Ἐνθα ὅσα ὡς καὶ ἐξασιλέντο καὶ ἐδημοκρατεῖτο ἡ τῶν Φαιάκων καδιὰ καὶ προσιρηται . Ὅτι ἐρεδίζων Εὐριπλος φιλο - κίκως τὸν Ὀδυσσία ὀχνούτα τοὺς ἀθλους , φησίν . Οὐ γὰρ σ’ οὐδὲ ξεῖνε δαίμονι φροτὶ εἴσω ἀθλων οἷά τε πολλὰ μετ’ ἀνθρώποισι πείρονται . ἀλλὰ τῷ , ὅσθ’ ἄμα νηὶ πολυκλῃδὶ θραμίζων ἀγὼς ναυτάων οὐ πολεμιστῶν ἀλλὰ οἱ τε πρηκτηρὲς ἔασιν , φρότου τε μνήμων καὶ ἐπίσκο*πος ἦσαν οὐ δαίων κριδίων θ’ ἀπαλίων , οὐδ’ ἀθλητήρι εἴκας . Καὶ ὅρα τὸ Ὀμηρικὸν διήλωσσον . εἴγε Ἀσδάμας μέν ἔφη , εἰκέναι εἴδεσαι ἀθλους τῶν Ὀδυσσία . Εὐριπλος δὲ ἀνάπαλιν σκώπτων , οὐκ ἀθλητήρι εἰκέναι φησίν οὐδὲ δαίμονι ἀθλων . ὁ δὲ οὐ δαίμων , ἀδαίμων ἐφρέθη ἀλλαχοῦ . δήλον δὲ ὅτι τὸ , δαίμων ἀθλων , περί - φρασις ἐστι τοῦ , ἀθλητήρ . Τὸ δὲ οἷα πολλά , ὡς πρὸς πρᾶγμα ἐσχημάτισται κατὰ γένος οὐδέτερον . ἄλλως γὰρ ἀσσετιχὸν οἱ ἀθλοι . ὡς δηλοὶ πρὸ ὀλίγων ῥη,δὲν καὶ τὸ , ἴδμεναι ἀθλους , καὶ μετ’ ὀλίγα , σὺ δὲ θαῦσαι τοὺςδε τ’ ἀθλῶν . καὶ , ὅσσοι ἀεθλοῖ . τοιούτων δὲ σχῆμα καὶ * μετ’ ὀλίγα ἐν τῷ , πάντα οὐ κακῶς εἰμὶ ὅσσοι ἀεθλοῖ . ὁμοιον δὲ ἦν πρὸ τούτων καὶ τὸ , πάντα μὲν οὖν . ἂν μανή - σαικα ὅσσοι Ὀδυσσέως ἀεθλοῖ . Τὸ δὲ νηὶ θραμίζαν , ἀρχὴ τοῦ μεθ’ Ὀμηρον τοῦ , παρὰ διμιακλῆφ θραμίζαν καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ἀρχὸς δὲ ναυτάων , ὁ ναυκλήρος . ἐκ τοῦτου δὲ καὶ ἡ τοῦ ναυάρχου ἐπινενόηται σύνθεσις . Πρηκτηρὲς δὲ , οἱ περὶ τοὺς ὑστερον πραγματευταί . σεμνότερον
Lemmas: μέν παρίζω πούς . τελευταῖος δέ πρῶτος ὁ ὁ δρόμος ἆθλος , ἐπεί ὡς ἐφύδῃ οὐ ἔχω Ἱππίας ὁ Φαίαξ . τάσσω δέ καί οὗτος ἐπί νύσσω ὁ δῆμος , ὡς καί ἐν Ἰλιάς ὁ ἐπεί δραμους , καί ζέω ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος τόπος γράφω ἐκεῖ . ὅτι2 δρόμος συντομία φράζω , φημί . οὐδέ ἅμα πᾶς καρπαλίμως πέσσω κονίω πεδίον . ἀΐτας ἐπιτίθημι ὡς καί παρά ὀλίγος φράσσω , τίς ὁ ἐν ὁ Φαιακικός ἀθλέω νικάω . ὅτι δηλαδή , δρόμος μέν , * Ἔλεος τόνος . πάλιν δέ , ευμηλος . ἅλμα δέ , Ἀμφίμαχος . δίσκος δέ , Ἐλατρεύς . πύξ δέ , Λαοδάμας ὁ ὁ θέστιος παῖς . ἐν ὅς μετά ἐπιτίθημι μόνος προφέρω ὁ ὁ βασιλεύς νιούς . αἰνών μέν αὐτός ὁ κλετοναος , ἀγαθός δέ ὁ Λαοδάμας , χράω καί ῥῆμα διάφορος . οἷος ἐπί μέν κλετοναος , ὁ , θεός ὀξός ἀριστος εἰμί . ἐπί δέ Εὔμαλος , ὁ , ἀποκαίνυμαι πᾶς ὁ εἰμί νικάω ὡς καί προδηλόω . ἐπί δέ Ἀμφίμαχος ὁ , πᾶς προφερώτατος εἰμί , ὅσπερ ἐναλλάσσω ἐπί Ἐλατρεύς , εἰμί . πολύς ἀγαθός . τατός ὅς ὁ προφερώτατος . ὁ εἰμί ὑπερφερώτατος . ἄγω ὑπό ὁ ὁ ἀρετή ὕνα φέρω . ἢ ὑπό ὁ ἄλλος φέρω . μόνος ὁ Λαοδάμας δίχα ῥῆμα προσάγω . καί Ἄρις ἐπί αὐτός νοέω ὁ ἐπί ὁ ἄλλος ῥῆμα . γιγνώσκω γάρ . πύξ δέ αὖος Λαοδάμας ἀγαθός . παῖς Ἀλκίνοος . δύναμαι γάρ αὐτός ἁρμόζω ὁ εἴρω πᾶς . οἷος . πύξ Λαοδάμας ὀξός ἀριστος εἰμί . ἢ πύξ ἀποκαίνυμαι πᾶς . ἢ πύξ πᾶς προφερώτατος εἰμί . ἢ πύξ πᾶς πολύς ἀγαθός εἰμί . ἐν ὅς καί αὐτός ὁ εἰμί , ὑπαλλάσσω ἐν ὁ , ὀξός ἀριστος εἰμί . οἷος ποικίλως καί πολύτροπος ὅς . ἐν οὗτος δέ καί ὁ τεχνητός ὁ κλετοναος παραβολικός δίδωμι , ἐπάγω παραβολή οὗτος . ὅσος τε ἐν * καί οὐρανός πύζει ἡμίονος . τουτέστιν ὅσος αφρουζω ὁ βοῦς ἀφροῦνδσαι ἡμίονος , ὡς προφερώτερα βοῦς εἰμί ἀρόω ἐλαύνω κάθω καί ἐν Ἰλιάς λέγω . χράω γάρ καί ἐκεῖ ὁ ποιητής τοιοῦτος παραβολή , τόσος υπεκπροθοναω , λαός ἰκτός . εἶτα σαφός λέγω , ἐπιφέρω . οὐδέ λείπω . τουτέστιν ὁ δέ συνθέω , ὀπίσω μένω . ὅθεν μέχρι καί νῦν ἐπιτίθημι τρέπω , λεύω ὁ ἑτηθῆναι φημί . γεωργικός δέ παρατήρησις ὁ , ἐν καί προφέρω βοῦς ὁ ἡμίονος εἰμί . ὁ δέ οὐρά , οὐδέ - τέρος εἰμί ἐκ μεταπλασμός . ὡς γάρ ὁ χίλιος ὁ χίλιοι ὁ ζυγός ὁ ζυγόν , οὕτως ὁ οὐρά ὁ οὐρά . ὁμοιόω δέ καί ὁ ἐνθρα ὁ ἐνθρῴσκω . καί ἄλλος μορία . Ἀκινάτης δέ κένταυθα ὡς καί αλλοχοω ὁ πελασμοσυνειμι φημί , διά ὁ κατά αὐτός βίαιος καί σάυν κόπρος . ὅτι2 δέ καί τέλος ὁ ἀγών ἢ ἡδονή ὁ ἄλλος εἶμαι ἆθλος τις ἔχω , δηλόω ὁ ποιητής ἐπάγω συμπληρωτικός ὁ , ἀτάρ πάθος πᾶς , τιμάω φωνή ἀθλέω . καί εἰμί οἰκέω πρός ὁ ἐπιπόνως ἀθλέω εἶπον ὁ ὁ Ὅμηρος , ἐκεῖνος . ὁ , τέρπω ἄλγος πάσχω . * ὅτι2 αποπαιρας ἥμερος ἀνήρ ἐν καιρός ἀθλέω ὁ , δείδω φίλος ὁ ξένος φημί εἰμί τις ἀθλέω οἶδα τε καί διδάσκω . φωνή γάρ μήv οὖον κακός εἰμί . καί ἔχω ὅς μετά ὀλίγος εἴρω . ὁμοίως δέ πρός τοιοῦτος ἀνήρ εἴρω καί ὁ , δεῦρο ἄγω καί σύ ξένος πύτω * πειράω ἀθλέω , εἰμί τις πως διδάσκω . ἔοικα δέ σός Ἰδμε-1589 ναι ἀθλέω , διά ὁ εἴρω δηλαδή , φωνή καί ὁ ἡμεῖς . ὁ δέ τοιούτος ἀνήρ εἴπερ ἐν πόνος πολύς ἵημι , ἑός ἄν πρός ὁ ἐρωτάω . τίς ἐγώ οὗτος κέλλω παροινέω ; γιδηω ἐγώ καί μέλλω ἐπί φρόνις ἥκω ἀθλέω . ὡς μάλα πολύς πάσχω καί πολύς μογέω . καί ἔχω κακότης καί ἄλγος . πολύς γάρ ἔτλην . ἴσως δέ ποτός προσαρμόζω καί ὁ ἡμεῖς , ὁ , ἀνήρ τε πόλις ἀλγεσιὰ τε χύμα πείρω . * ὁ δέ οἶδα καί διδάσκω , προθυνητικῶς γράφω . χωὶ γάρ πρῶτος δίδωμι εἶτα οἶδα . ἴσως δέ , καί ἐκ πειρατής κεῖμαι ὁ οἶδα . διό καί αὐτός εἰμί τις πως διδάσκω , οὖον προστίθημι καί ὁ οἶδα , ὡς ἄρχω ὅς οὕτως εἶπον . ὅτι2 ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Φαίαξ ἀνήρ εἰμί ἀπό ὁ θλίψ χαρακτηρίζω . Λαοδάμας οὖν ὁ θεστί - καθῆλιξ παῖς οὗτος φημί . φωνή γάρ μήv οὖον κακός εἰμί , μηρός τε καί χείρ τε καί ὦμος χείρ ὑπό τίθημι . αὐχήν τε στιβαρός αὐχήν τε στίβος , οὐδέ τίς ἧμαι δήω . εἶτα ὡς εἰκός καί ἐπιπλέκω ὁ ξένος , φημί εἰμί δέ κα*ζοῦν συνήρματα πόλεμος , ὁ ἐν ὁ ναυσιάω δηλαδή . διό ἐπάγω γνωμικός . οὖον γάρ ἔχω τίς φωνή κακός ἄλλος θάλασσα , ἀνήρ ἀγχόνη , εἰμί καί μάλα Κάρ - τέρος εἰμί . καί σημείωσις ὁ , κακός ἀγχόνη . οὖον γάρ ἐπί ὁ κακός ἢ θάλασσα ἢ πολύς Χρήστο καί ἄλλως κινέω , ὡς δηλόω καί ὁ Ἰάκωρα Νηρῇς ὄνομα παρά ὁ ἰάκιν , ἀλλά κακός ἢ θάλασσα , εἰς ὁ συγγείαι ναυαγέω ἀνήρ . τουτέστιν εἰς ὁ παραλύω ὁ κατά φύσις ἁρμονία καί συνθήκη , ὡς πως καί οἶκος καταπίπτω συγγίγνομαι . Ὅρας δέ ὅτι * ὁ γυνή ἰσμηρεύων , εἶπον ὁ , οὖον κακός εἰμί μιροος τε κνήμη τε καί χείρ καί αἰχένα , οὐδέ ᾍδης δήω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ γυνή . ἐν δέ ὁ , ἀμφο χείρ ὕπερθεν , περισσεύω δοκέω καί ὁ ἀμφο καί ὁ ὑπερ - τίθημι . Αἰχένα δέ στιβαρός λέγω , ὡς καί χείρ ἀλλαχοῦ στιβαρός . ὁ δέ μέγας σθένος , ὡς ἐκ ὁ φαίνω ὁ ποιητικός Ἀσδάμας συνάγω , ἵνα ὁ τατός κατά ὁ παλαιός σθένος καί δύναμις . ἔοικα γάρ ἐκ ὁ εἶδος ὁ ξένος μέγας δύναμαι κατά ὁ ἀνθρώσις παρά ὁ φιλόσοφος σημαίνω ὁ δύναμις . καί ὁ ᾍδης δέ κατά ὁ φαίνω λέγω . ἄλλως γάρ οὐ εἄν ὁ ομοιοφαω Ὀδυσσεύς ᾍδης λέγω , εἰμί μή ἄρα ἴσως κατά ὁ παρά ὁ Ἡσίοδος τεσσαρακονταετής αἰών . ὁ δέ καί Ὀδυσσεύς μετά ὀλίγος ὁ ᾍδης πείθω λέγω , ἐκ ὁ Ἀσδάμαντος οὗτος λα,δὸν λέγω , συντρέχω οίκος - νομικός ὅς δοκέω ὁ Φαίαξ . μάλιστα μέν * ὀν οὐδέ λέγω νῦν ἔχω ᾍδης , ἀλλά ποτός χρόνος . ἐπί γάρ . ὑπό ᾍδης πεποίθικα χειρόομαι τε ἄμψιν , ἥ,χουν δάπτω . Ἰσυχὸς γάρ ὑπὸφοντεύεινος ὁ πεποίθικα , ὡς ὁ ἡδύς καί ὕσα τοιοῦτος . ὁ δέ συμφέρω , ῥῆμα εἰμί ἐκ οὖον ὁ ῥήμων . ὡς γάρ ὁ ῥήμων κίμασιν , οὗτος κακῶς ὁ Ὀδυσσεύς συμφέρω . καί ἄλλως δέ , ἐκ μεταφορά ὁ ῥήγνυμι σῶμα καί μή ὁ ἀκέραιος φυλάσσω , δοκέω ῥη,δὴναι ὁ συμφέρω . ὁ λόγος καί δόμα συμφράσσω λέγω . ἐπί οὖον προσφύω καί ὁ συγχέω εἶπον . ὁ δέ , οὖον γάρ ἔχω φημί , σεμινὸς εἴεω διά ὁ ἐποισαντιχόν . οὖον ὁ ἀνάπαλιν , οὖον γάρ ἔχω οἶμα , ἐνδιασατιχόν . δῆλος δέ ὡς ὁ συγγείαι , ἐναντίος εἰμί οὖον μόνος πρός ὁ ευχοινεω καί διευχοινεω , ἀλλά καί πρός ὁ κοσμέω καί τάσσω . διό καί ἐν Ἰλιάς κτίσμα τίς παῖς χαλάω , συγγίγνομαι ἄνω κάτω γίγνομαι . ὅτι2 ὡς Ἀκάμας Ἀκάμας καί ὁ κλητικός εἰμί Ακάμα δίχα ὁ Ν , οὗτος καί Ἀσδάμας Ἀσδάμαντος εἰμί Ἀσδάμα . οἶος . Ἀσδάμα μῆλον οὗτος ἔπος κατά μοῖρα σπάω . ὅτι2 ἐπάντης ὁ ποιητής ὁ ἀθλητικός ἀγών φημί . ὡς οὖον μείζων κλέος ἀνήρ ὕφρα ἄν ἠμί , τουτέστιν ἔως εἄν ζῶ , ἢ ὁράω πούς τε βέχω καί χειρόομαι ἥ,σιν . ἤτοι τάσις ἐάω . πρός ὅσπερ εἶπον εἄν τις . * σύ δέ ἀλλά ὁ ποιητός ἐπί τίσις ὁ κλέος μέγας ὁ προΐημι μέν καί ἀγρός ὁ τε κατά χείρ ἀλκή καί ὁ κατά πούς ἀρετή , ἐν λόγος δέ ἄλλως ἐνkleessatw . οὔπω εἶδος μέν , ακιδνοτηρος , εἴπως εἄν αὐτός . μορφή δέ θεός ἔπος στέφω . ἄρα γε ἀληθής ἐνταῦθα γνῶμα - Τευεῖς ; οἰκέω φημί , ἀλλά πρός ὁ φίλαθλος ὁ λόγος , οἶος καί ὁ Φαίαξ . καί κεῖμαι νόμμά τίς τοιοῦτος καί παρά ὁ Πίνδαρος . Ὅρας δέ ὁ τελικός ὁ στίχος παρίζω ὁ , ὕφρα ἄν ἠμί . καί ὁ , χείρ ἥ,σιν . ὅτι2 προπεμπτικός λόγος ὁ , σύ δέ ὧδε οὐκέτι δηρός ἀπέσσεσαι . ἀλλά ὅς ἤδη ναῦς κατειργυειμι . καί ἐπαρτής εἰμί ἑταῖρος , ὁ εἰμί ἑτοιμάζω . ὅσπερ ὄμνυμι - τητάω ἔχω πρός ὁ , ἡσθγαντο ἐρετμόν . ἱκέτης δέ ξένος λόγος ὁ , νῦν δέ μετά ἥμισυς ἀγορά νόστος χατίζω ἧμαι , λίσσομαι βασιλεύς τε , πᾶς τε δῆμος . ἔνθα ὅσος ὡς καί ἐξασιλέντο καί δημοκρατέομαι ὁ ὁ Φαίαξ καδί καί προσλέγω . ὅτι2 ἐρείδω Εὐριπλος φιλο - κῖκος ὁ Ὀδυσσία ὀχνούτα ὁ ἆθλος , φημί . οὖον γάρ σός οὐδέ ξένος δαίμων φροτὶ εἴδομαι ἆθλος οἷος τε πολύς μετά ἄνθρωπος πείρω . ἀλλά ὁ , ὀστέον ἄμη ναῦς πολυκλής θραμιζω ἀγάω ναύτης οὖον πολεμιστής ἀλλά ὁ τε πρηκτήρ εἰμί , φροος τε μνήμων καί ἐπίσκοπος εἰμί οὖον δαίω κρίδιον ὁ ἁπαλία , οὐδέ ἀθλητήριον ἵημι . καί ὁράω ὁ Ὀμηρικός διήλωσσον . εἰ Ἀσδάμας μέν φημί , εἰκέναι οἶδα ἆθλος ὁ Ὀδυσσία . Εὐριπλος δέ ἀνάπαλιν σκώπτω , οὐ ἀθλητήριον εἰκέναι φημί οὐδέ δαίμων ἆθλος . ὁ δέ οὖον δαίμων , ἀδαίμων φέρω ἀλλαχοῦ . δῆλος δέ ὅτι ὁ , δαίμων ἆθλος , περί - φράσις εἰμί ὁ , ἀθλητής . ὁ δέ οἷος πολύς , ὡς πρός πρᾶγμα σχηματίζω κατά γένος οὐδέτερος . ἄλλως γάρ ἀσσετιχὸν ὁ ἆθλος . ὡς δηλόω πρό ὀλίγος ῥη,δὲν καί ὁ , οἶδα ἆθλος , καί μετά ὀλίγος , σύ δέ θαυσος ὅς τε ἀθλέω . καί , ὅσος ἆθλος . τοιοῦτος δέ σχῆμα καί * μετά ὀλίγος ἐν ὁ , πᾶς οὖον κακῶς εἰμί ὅσος ἆθλος . ὅμοιος δέ εἰμί πρό οὗτος καί ὁ , πᾶς μέν οὖν . εἄν μαίνομαι - Σάικα ὅσος Ὀδυσσεύς ἆθλος . ὁ δέ ναῦς θραμιζευς , ἀρχή ὁ μετά Ὅμηρος ὁ , παρά διμιακλῆφ θραμιζευς καί ὅσος τοιοῦτος . ἀρχός δέ ναύτης , ὁ ναύκληρος . ἐκ οὗτος δέ καί ὁ ὁ ναύαρχος ἐπινοέω σύνθεσις . Πρηκτηρὲς δέ , ὁ περί ὁ ὕστερος πραγματευτής . σεμνός