eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1408
Ὅτι κατελθεῖν , οὐ μόνον τὸ ἀπλῶς κάτω που ἐλθεῖν , ἀλλὰ καὶ τὸ εἰς λιμένα ἐλθεῖν . ὥσπερ καὶ κατα*βῆναι καὶ καταπλεῦσαι καὶ καταχθῆναι καὶ καταῤᾱαι , τὸ ἐλλμενίσαι λέγεται . τὸ μέντοι ἀπῤᾱαι τοῦ λιμένος ἀνελθεῖν καὶ ἀναβῆναι καὶ ἀνεπλεῦσαι καὶ ἀναχθῆναι λέγεται . καταπλουν μὲν γάρ , ἡ εἰς τὸν λιμένα ἐλθον . ἀνάπλουν δέ , τὸ ἀνάπλουν , ὡς τοῦ θαλαττίου ὕδατος ὑπερχυμένον γῆς . διὸ καὶ ὁ ποιητὴς μετ’ ὀλίγα φησί . πρὶν ἐς Τροίαν ἀναβήμεναι , ἥκουν διὰ θαλάσσης ἐκτὶ ἀνελθεῖν . ὅτι δὲ καὶ τὸ τὸν φυγάδα εἰς τὴν πατρίδα ἐλθεῖν , κατελθεῖν λέγεται , δῆλον παρὰ τοῖς μεθ’ Ὁμήρου ἐπτιμιζοῦσι . λέγεται δὲ καὶ αὐ*τό , κατὰ τινα χυριολογίαν . ἐπεὶ περ οἷς λιμὴν καὶ ἐκείνοις ἡ πατρίς ὑπόκειται χυδυνευθαι ριθᾶσασιν . ἔχει δὲ παρ’ Ὁμήρῳ ἡ λέξις οὕτω . νῦν δ’ ὧδε ξυν νηὶ κατήλυνθον ἥκουν κατέπλευσα . ἔστι δὲ τὸ ὧδε , ἀντὶ τοῦ οὕτως . ἀπλῶς δηλαδή . καὶ ὡς εἰπεῖν , αὕτως . οὐδέποτε γάρ φασιν ὁ ποιητὴς τοπιχῶν οὕδε τὸ ὧδε . καθὰ καὶ ἐν Ἰλιάδι συσμηύεται . Ἰστίον δὲ ὅτι κατὰ τὴν ὑστέρον παρατήρησιν , ἡ τοῦ Μέντου πλάστι νενς , πλοῖον οὐχ ἀν λέγοιτο καθὰ τις οἴησεται . λῖδημος γάρ φασι διαφορὰν οὐδε πλοίου καὶ νῆος . παραγωγὴν χοήσιν * ταύτην . Ἀλεξάνδρος ὁ Μολοττός μεταπεμφαμένων Τεφραντινῶν ἐπὶ τὸν πρὸς τοὺς βαρβάρους πόλεμον , ἐξέπλευσε ναυσὶ μέν , πεντεκαίδεκα . πλοίοις δὲ συγνοῖς ἱππαγωγοῖς καὶ στρατιωτικοῖς . γενικῶς δέ , νῆες αἱ μέν εἰσι στραγγύλες αἱ δὲ φησι στρατιώτιδες . Ὅτι ὁ εἰς ἀλλοδαπὴν πλέων , εἴποι ἂν πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον , ἐπ’ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους . λέγει δὲ οἴνοπα πόντον , τὸν μέλανα . ὡς ἔχοντα οἶνον ὀψιν μέλανα , περὶ οὗ ἀλλαχοῦ πλατύτερον εἴρηται . Ἀλλοθροοι δὲ ἀνθρώποι , οἱ ἀλλογλώσσοι . καὶ ἄλλο θροοῦν*τες ἥκουν λέγοντες παρὰ τὰ Ἑλληνικά . ἢ ἀγνώστοι καὶ ὑπὸ ἄλλων θροοῦμενοι ἤτοι λαλοῦμενοι . οἷτοι δὲ καὶ ἀλλόγλωτοι λεχθήσονται . Ὅτι ἐν οἷς ὁ μυθικὸς Μέντης λέγει ὡς πλέω ἐς Τημέσην μετὰ χαλκὸν ἥκουν εἰς χαλκὸν ἢ διὰ χαλκόν , ἄγω δ’ αἴθωνα σίδιρον , Τη*μέσην ὁ ποιητὴς λέγει , τὴν Ἰταλίαν . τὸ νῦν ὡς τινὲς φασὶ Βενετίων . ὁ γὰρ εἰς ταύτην ἐκ τῆς Τάρου πλέων , διέχοιτο ἂν ἐκ παρόδον καὶ τὴν Ἰθάκην . ἐπιστὼν δὲ ἐκαθεῖν , διὰ τῆς Ἰθάκης ἔχοιτο ἂν . καθάπαρ ὁ Μέντης ἐπισχνεται ἐν τοῖς ἑξῆς . Ἐν δὲ τῇ τοιαύτῃ Τημέσῃ , καὶ μέταλλα ἦσαν χαλκά . ὡς δηλοῖ τὸ , ἐς Τημέσην μετὰ χαλκόν . ἄγω δ’ αἴθωνα σίδιρον . ὡς τῶν ἐκεῖ , σπανιζόντων ἴσως σιδήρων . ἔστι δὲ καὶ Κύπρου πόλις Τημέση , κατὰ τινας . χαλκοφόρος καὶ αὐτή . ὁ μέντοι γεωγράφος , οὐ συνάγει εἰς ταυτὸν τὴν Ὁμηρικὴν Τημέσην καὶ τὸ Βενετίων , ἀλλ’ ἰδία μέν περὶ Τημέσης γράφει . ἰδία δὲ περὶ Βενετίων . καὶ τὸ μὲν Βενετίων , ἀλλίμενον εἶναι λέγει . καὶ χέρσων * ἐλάφρον ἐπιζέναι φησὶ κατὰ τὸ σχῆμα , διὰ τὸ εἰς πολλοὺς κόλπους ἐκεῖνον πολυγυδῆς . καθ’ ὁμοιότητά τινα ὡς εἴδός , τοῦ λιμαντίου χέρσος . γλῶσσα γάρ φησι Μεσαπίων . Βενετίων τὴν τῆς ἐλάφρου καλὴν κεφαλὴν . περὶ δὲ τῆς Τημέσης , ἐκεῖνος γράφει . ὅτι πόλις πρώτη Βενετίας ἡ Τημέση . ἡ ὑστέρων Τάμγα χληθείσα . Λιμένος ἐπίσμα . ὕστερον δέ , καὶ Αἰτωλῶν , ἐν ἡ καὶ ἡρόδον Πολίτον Ὀδυσσεύς ἐταῖρον , ἀγριλείας συνημμένης . ὡς δοξασομηθείς καὶ βαρύμητις γενόμενος . ἐθαυμάζοι τοὺς περιοίκους . ὅθεν ἐπὶ τὸν ἀγριαυνόντων ἐξω καιροῦ παρομία χεῖται . ὁ ἐν Τημέσῃ ἥκως . ἥκουν ὁ ἐν οἷς οὐ δεῖ ἀγριώτατος . τὴν μέντοι ἐν Κύπρῳ Τημέσην , Τάμασον ἀξιοῦσι διὰ τοῦ α οἱ παλαιοὶ λέγεσθαι , ἀφ’ ἧς καὶ παρὰ Ἀντιφρονὶ ὁ Τεαμάσιος κρατήρ . ἔνθα κατὰ τὸν γεωγράφον , καὶ ὁ ἴσος τοῦ χαλκοῦ πρὸς ἱστορίαν δύναμιν χρησίμος , καὶ τὸ χαλκανθὲς δὲ οὐ τὸ χραφικὸν μίλιν σναύζεται . Ἰστίον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ χαλκοῦ , νεκτικὴ τις παιδιά , ἐλέγτο χαλκισμός . ἡν δὲ φασιν αὐτή , ὁμοῖον τοιούσιατος περιιστορητὴ σύντονος . μεθ’ ἧν , ἔδη τὸν παίζοντα ἐπέχων τὸ δακτύλιον τὸ νόμισμα ἁθλῶν . καὶ ἐνκα ὁ τοῦτο κατορθώσας . Αἴθωνα δὲ σίδιρον λέγει , τὸν ἀκα - τεργεστον καὶ ἐπιτήδειον εἰς καυσὸν * καὶ ὀργασίαν , ἐκ τοῦ αἴθω τὸ καῖω . ἢ τὸν καταφραγμένον καὶ λαμπρόν , ἐκ τοῦ αἴθω τὸ λάμπω . ἢ καὶ τὸν ἀπλῶς μέλανα , ὅθεν καὶ χροῖα αἴθωι ἡ μέλαινα . πάντα δὲ τὰ εἰς θύον , φυλάττουσι τὸ ὠ ἐπὶ γενικῆς . οἷον . αἴθονος . γρόνθονος . κώθονος . μύθονος . ρόθονος . Ὅτι τὸ ἥδε ἀντὶ τοῦ αὐτή , δεικτικὸν μὲν ὂν . παροξύνεται . ἀναφορικὸν δέ . προπρισπάται ὡς φασιν οἱ παλαιοί . ὥσπερ ἐνταῦθα . ναῦς δὲ μοι ἡ δ’ ἔστηχεν ἐπ’ ἀγροῦ . ἀναφορικὸν γάρ τὸ ἥδε , οὐ μέν δεικτικόν . οὐ γὰρ δείκνυται νῦν ἡ ναῦς ἀλλὰ ἡ διάνοια τοῦ Τηλεμάχου εἰς ἐκείνην ἀναφέρεται . Ἰστίον δὲ ὅτι τὲ τὸ ναῦς κοινὸν ὂν , Ὁμηρος διελύσας καὶ τὴν παραιλή , οὐσαὶ ἐκτινάς , νηὺς ἔφη κατὰ τὸ . γραὺς γονὺς . καὶ ὅτι παρὰ τοῖς ὑστερον ὥσπερ ἐκ τοῦ ναυτὴς χυνώτερον τὸ ναυτιῶν , οὕτω καὶ - νότερον ἀπὸ τοῦ καὶς τὸ ναυσία . ἐπὶ δὲ ξαμίζον εἰς πλεῖον κατὰ τὴν τῶν παλαιῶν παραδόσιν , ἡ ἀναυ - σία . ὅπερ ἐστὶ στέργαις τοῦ μὴ ναυσίαν ἔχοντ ναστίαν . καὶ ὅτι ὥσπερ τὸ ἡδε , πῆ μὲν δεξιτικόν ἐστιν ὡς εἴρηται , πῆ δὲ ἀναφορικόν , οὕτω καὶ τὸ αὐτὸς , ἀναφορῶν μὲν διλοῦ παρ’ Ἡσιόδῳ ἐν τῷ , αὐτὸς μὲν πανάριστος καὶ ἑξῆς . δεῖξιν δέ , παρ’ Ὀμήρῳ ἐν τῷ , οὕτως τοὶ Λιόμηδες ἀπὸ στράτου . τὸ μὲν τοι οὕτωσι , παραδεδοται ὑπὸ τῶν ὑστερον , δεκτικόν εἶναι οὐ μὴν καὶ ἀναφορικόν . Τὸ δὲ ἐπ’ ἀγροῦ δο νόσμι πόλλος , ὁμοίον ἐστὶ τῷ , ἐν ἐσχαιῇ τιν τῆς νήσου . Ὅτι Ὀμήρου εἰπόντος ἵστα - σθαι νῆα ἐν λιμένι Ρεῖθρῳ ὑπὸ Νηῶν ὑλήντι , φασίν οἱ παλαιοὶ φεῖδρον κατὰ κῦρων τι ὄνομα , καλεῖ - σθαι τὸν ἐν’ Ἰθάκῃ λιμένα , διὰ τὸν εἰς αὐτὸν ἐκ τοῦ νηίου καταφύεοντα χειμάρρων . Τὸ δὲ νηῖον , ὅρος ’Ιθάκης νηῶν δεκτικόν . ὅθεν καὶ τὴν ’Ιθάκην ὑπονήιον ἐοῖ ἐν τοῖς ἑξῆς . τῷ δὲ Νηῶν τούτῳ , ὑποκεί - σθαι τὸν λιμένα λέγουσιν . ἔχει γὰρ ἡ ἱστορία οὕτως , Νηῖον , ὅρος ’Ιθάκης κέδνυγον . ὅπερ εἰς τὸν ὑποκείμενον ἀποφύειον λιμένα , ἐκ τοῦ συμζαίνοντος τῷ λιμένι , φεῖδρον προσεγορεύεται . Καὶ σημειώ - σαι ὅτι κατὰ ταύτην τὴν ἱστορίαν , καὶ τὸ ὑποκείμενον τοῦ λιμένος , φεῖδρον λέγεται καὶ οὐ μόνος αὐτὸς λιμήν . ἄλλως δέ , οὕτω φασί . Νηριτον , ὅρος ’Ιθάκης ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς φανήσεται . ὡς τινὶ παρα - κειται Νηῖον ὅρος , οὐ τὰ τῶν νηῶν ἐξέδον πεύματα . ὡς εἶναι κατὰ τοῦτον τὸν λόγον , μέρος τοῦ Νηρί - του τὸ Νηῖον . Ἰστίον δὲ ὅτι εἰς τὸ , λιμένι Ρεῖθρῳ , εἴπερ οὐδετέρου γένους ἐστὶ τὸ , Ρεῖθρῳ , συμβάλλ - λεται τι οὐ μικρὸν καὶ Σοφοκλέους τὸ , ὅρας παρὰ φεῖδρουσι χειμάρρους , καὶ τὰ ἑξῆς . Τὸ δὲ ὑπὸ νηῶ , οἱ μὲν , ὑφ’ ἐν ἀναγινώσκουσι , λέγοντες ὑπονήιον τὸν λιμένα . οἱ δέ , ἐν δυσὶ μέ*ασιν . ὑπὸ τῷ Νηῶν ὅρα τῷ ὑλήντι , ἔχοντ τῷ δασῶ . ὅπω καὶ κριπτων . εἰ μὲν γὰρ ἐν μέρει λόγου τὸ ὑπονήιον ὡς ἐπίθε - τον τοῦ λιμένος , εἴη ἐν καὶ τὸ ὑλήντι , ἐπίθετον τοῦ λιμένος . ὅπερ ἐστὶ φροτισόν , οὐδὲς γὰρ ἂν ὑλήνται εἴη λιμένα . ἐὰν δὲ δύο μὲν λόγου εἰη τὸ , ὑπὸ νηῶ , πολλῷ ἀκριβέστερα ἡ γραφή . ἵνα λέγῃ τὸν λιμένα κείσθαι ὑπὸ τῷ Νηῶν , ὅρα ὑλήντι . τινὲς μέντοι , ἐν λιμένι Ρεῖθρῳ ὑπὸ Νηρίτῳ ἐγραψον . διὰ τὸ καὶ τὸ Νηῖον , τοῦ Νηρίτου μέρος εἶναι ὡς γέγραπται . ὁ δὲ γεωγράφος λέγει καὶ ὅτι Νηῖον , ἄδη - λον εἰτε τὸ αὐτὸ ἐστὶ τῷ Νηρίτῳ , εἰτε καὶ ἕτερον ὅρος ἢ χωρίον . Ὅτι φιλιαν ἀρχαίαν φράζει τὸ , ξύναι δ’ ἀλλήλων πατροῖσι εὐχόμεθ’ ἀνα ἐξ ἀρχῆς ἀπὸ τὸν δεῖνα εἴρησι τούτῳ ἐρω - τήσας ἐκπλῶν . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ πατρῷος , κτητικόν μὲν ἐστι . γίνεται δὲ ἐκ τῆς πατρὸς γενικῆς , πατροῖος ὁ τοῦ πατρὸς . ὡς παντὸς παντοῖος . καὶ ἐκτάσει τοῦ οὗς ὡ , πατρῷος , μένοντος τοῦ ἰῶτα ἐν προσγραφῇ . οὕτω δὲ καὶ τὸ μητρῷος γίνεται . καὶ τὸ παππῷος . σιγμέντος δὲ τοῦ προσγεγραμμένου ἰῶτα καὶ εὐθὺς ἐκφωνηθέντος . γίνεται πατρῷος . μητρῷος . παππῷος . οὕτω καὶ ὁ μινῷος , μινῷος ἐκφωνεῖται . καὶ τὸ λῶον , λῶον . καὶ τὸ ὑπέρωον ὑπέρωον . ὅθεν τὸ ὑπερωϊδὴν παρὰ τῷ ποιητῇ . Ὅτι ἀρμαζοντος δηλωτικόν τὸ , ὅν οὐχὶτι φασὶ πόλινδε ἐρχοθαι ὅπῃ ἐστιν ἀστυπολίς , ἀλλ’ ἀπά - νευθεν ἐπ’ ἀγροῦ πῆματα πάσχον . οἱ δὲ τοιοῦτοι ὁποῖος καὶ ὁ γέρων Λαιρτης καὶ οἱ ἄλλος δὲ κατὰ τοὺς ἀμφὶ τὸν Εὐμαῖον ἐν ἐσχαιαῖς οἰκοῦντες , ἀγροικοι προσπαροξύντως λέγονται , καὶ ἡ αὐτὸν οἴκησις , ἀγροικία κατὰ ἰδίαν δημώτερος ἔχοντ γλενότητος ὡς διλοῦ Ἀθηναῖος ἐν τῷ , εἰς τὸ ὅρος ὁριώμενοι , τὰς ἀγροικίας κακοποιθοῦ πολλοὶ συναθροισθέντες . ἄλλως δὲ γε , ἀγροικοὺς μὲν προσπερισπωμένους , ὁ ἐπαίδευτος . ἀγροικία δὲ ζωνύτρον σζωπτικῶς , ἢ τοῦ τοιοῦτον ἀγροικοῦ γαύλη ἑξῆς . ἴσως δέ , ὁ ἐν παροξύνῃσα ἀγροῖτης , ὁ αὐτὸς ἐστὶ τῷ ἀγροῖος . ὁ διὰ διφθόγγου γράφετα κατὰ τὸ ἀγροῖος . Ὅτι ὁ γέρων Λαιρτης εἰς τὴν πόλιν οὐχὶτι ἤχθτο , ἀλλ’ ἀπάνευθεν ἐπ’ ἀγροῦ πῆματα ἐπασχε γοῦν σὺν ἀμπελώπῳ . ἥτις αὐτῷ βούσων τε πόσων τε παρατίθεται ὅτι ἂν αὐτὸν κάματος κατὰ γυῖα λάβῃ , ἱσπίζοντα ἀπὸ ζωνῶν ἀλοῖς οἰνοπίδου . οὐ ἡ σύνθεσις , κατὰ τὸ στρατόπιδον . πλήν , οὐχ’ ὥσπερ στρατὸς στρατόπιδον , οὕτω καὶ οἶνος οἰνόπιδον , ἀλλὰ ὥσπερ τιμὴ Τιμόθεος , οὕτως ἂν εἴη καὶ οἶνος οἰνόπιδος . Σημαίνει δὲ ὅσως οὐχ’ ἄλλως οὐδὲ τῷ γίγνεσθαι τροφή διδοται εἰ μὴ κάματος αὐτὸν λάβῃ . Ὅρα δὲ καὶ οἶον ἡ λύπη . τὸν γὰρ παιδία Λαιρτην , τὸ ἐπὶ τοῦ παιδὶ πέρθον εἰς τοὺς ἀγροὺς μάθου . καὶ ξὺν οἰστρῷς καὶ οἶον δουλικὸς ἀνέπασε . καὶ βίον τρί - βων μονίαν καὶ κατηρὶ ὡς ὁ τῶν Ὀδυσσέων παρασφράζας ὑπὸ γράφει . ἴσως δέ , καὶ μὴ γέροντ τὴν ὑβριν τῶν μικροτήρων ὁ σῶφρων γέρων , ἱστοπίζει . καὶ ἀντὶ αὐτοῦ , ἀγροῖος γίνεται . ταυτὸν δ’ αὐτῶν ἀγροῖκος . χοῦσις οἱ ἀγροῖου τοιοῦτον , παρὰ τῷ εἰπόντι ὡς οἱ ἀγροικοι , καὶ τραδοσφύροι λέγονται καὶ
Lemmas: ὅτι2 κατέρχομαι , οὖον μόνος ὁ ἀπλόος κάτω ποῦ ἔρχομαι , ἀλλά καί ὁ εἰς λιμήν ἔρχομαι . ὥσπερ καί καταβαίνω καί καταπλέω καί κατάγω καί καταῤᾱαι , ὁ ελλμενισος λέγω . ὁ μέντοι ἀπῤᾱαι ὁ λιμήν ἀνέρχομαι καί ἀναβαίνω καί ἀναπλέω καί ἀνάγω λέγω . καταπλέω μέν γάρ , ὁ εἰς ὁ λιμήν ἔρχομαι . ἀνάπλοος δέ , ὁ ἀνάπλοος , ὡς ὁ θαλάσσιος ὕδωρ ὑπερχύνω γῆ . διό καί ὁ ποιητής μετά ὀλίγος φημί . πρίν εἰς Τροία ἀναβαίνω , ἀκέω διά θάλασσα ἐκτὶ ἀνέρχομαι . ὅτι δέ καί ὁ ὁ φυγάς εἰς ὁ πατρίς ἔρχομαι , κατέρχομαι λέγω , δῆλος παρά ὁ μετά Ὅμηρος επτιμιζεω . λέγω δέ καί αὐτός , κατά τις χυριολογιος . ἐπεί περ ὅς λιμήν καί ἐκεῖνος ὁ πατρίς ὑπόκειμαι χυδυνευθαις ριθᾶσασιν . ἔχω δέ παρά Ὅμηρος ὁ λέξις οὗτος . νῦν δέ ὧδε σῦς ναῦς κατέρχομαι ἀκέω καταπλέω . εἰμί δέ ὁ ὧδε , ἀντί ὁ οὕτως . ἀπλόος δηλαδή . καί ὡς εἶπον , αὔτως . οὐδέποτε γάρ φημί ὁ ποιητής τοπιχοω οὐδέ ὁ ὧδε . καθά καί ἐν Ἰλιάς συσμηυετης . ἱστίον δέ ὅτι κατά ὁ ὕστερος παρατήρησις , ὁ ὁ Μεντού πλάστις νες , πλοῖον οὐ εἰς λέγω καθά τις οἴομαι . λῖδημος γάρ φημί διαφορά οὐ πλοῖον καί ναός . παραγωγή χόω * οὗτος . Ἀλέξανδρος ὁ Μολοττός μεταπεμφαμένων τεφραντιναω ἐπί ὁ πρός ὁ βάρβαρος πόλεμος , ἐκπλέω ναῦς μέν , πεντεκαίδεκα . πλοῖον δέ σίγνον ἱππαγωγός καί στρατιωτικός . γενικός δέ , ναῦς ὁ μέν εἰμί στραγγύλες ὁ δέ φημί στρατιῶτις . ὅτι2 ὁ εἰς ἀλλοδαπός πλέω , εἶπον εἄν πλέω ἐπί οἶνοψ πόντος , ἐπί ἀλλόθροος ἄνθρωπος . λέγω δέ οἶνοψ πόντος , ὁ μέλας . ὡς ἔχω οἶνος ὄψις μέλας , περί ὅς ἀλλαχοῦ πλατύς εἴρω . Ἀλλόθροος δέ ἄνθρωπος , ὁ αλλογλώσσος . καί ἄλλος θροέω ἀκέω λέγω παρά ὁ Ἑλληνικός . ἢ ἄγνωστος καί ὑπό ἄλλος θροέω ἤτοι λαλέω . οἶτος δέ καί ἀλλόγλωτοι λέγω . ὅτι2 ἐν ὅς ὁ μυθικός Μέντης λέγω ὡς πλέω εἰς Τημέσην μετά χαλκός ἀκέω εἰς χαλκός ἢ διά χαλκός , ἄγω δέ Αἴθων σίδηρος , Τη*μέσην ὁ ποιητής λέγω , ὁ Ἰταλία . ὁ νῦν ὡς τις φημί Βενέτιος . ὁ γάρ εἰς οὗτος ἐκ ὁ Ταρού πλέω , διέχω εἄν ἐκ πάροδος καί ὁ Ἰθάκη . ἐπιστάω δέ κάθω , διά ὁ Ἰθάκη ἔχω εἄν . καθάπαρ ὁ Μέντης ἐπέχω ἐν ὁ ἑξῆς . ἐν δέ ὁ τοιοῦτος Τημέσῃ , καί μέταλλον εἰμί χάλκεος . ὡς δηλόω ὁ , εἰς Τημέσην μετά χαλκός . ἄγω δέ Αἴθων σίδηρος . ὡς ὁ ἐκεῖ , σπανίζω ἴσως σίδηρος . εἰμί δέ καί Κύπρος πόλις Τημέση , κατά τις . χαλκοφόρος καί αὐτός . ὁ μέντοι γεωγράφος , οὖον συνάγω εἰς τατός ὁ ὁμηρικός Τημέσην καί ὁ Βενέτιος , ἀλλά ἴδιος μέν περί Τημέσης γράφω . ἴδιος δέ περί Βενέτιος . καί ὁ μέν Βενέτιος , ἀλίμενος εἰμί λέγω . καί χέρσος * ἐλαφρός ἐπιζέναι φημί κατά ὁ σχῆμα , διά ὁ εἰς πολύς κόλπος ἐκεῖνος πολυγυδηω . κατά ὁμοιότης τις ὡς εἶδος , ὁ λιμαντίου χέρσος . γλῶσσα γάρ φημί Μεσάπιος . Βενέτιος ὁ ὁ ἐλαφρός καλός κεφαλή . περί δέ ὁ Τημέσης , ἐκεῖνος γράφω . ὅτι πόλις πρῶτος Βενετία ὁ Τημέση . ὁ ὕστερος Τάμγα καλέω . Λιμήν ἐπισμάω . ὕστερος δέ , καί Αἰτωλός , ἐν ὁ καί ἡρόδον Πολίτων Ὀδυσσεύς ἑταῖρος , αγριλειος συνάπτω . ὡς δοξάζω καί βάρυμα γίγνομαι . θαυμάζω ὁ περίοικος . ὅθεν ἐπί ὁ ἀγριάω ἐξω καιρός παροιμία χέω . ὁ ἐν Τημέσῃ ἥκω . ἀκέω ὁ ἐν ὅς οὖον δεῖ ἄγριος . ὁ μέντοι ἐν Κύπρος Τημέσην , Τάμασον ἀξιόω διά ὁ ὅς ὁ παλαιός λέγω , ἀπό ὅς καί παρά αντιφρονις ὁ Τεαμάσιος κρατήρ . ἔνθα κατά ὁ γεωγράφος , καί ὁ ἴσος ὁ χαλκός πρός ἱστορία δύναμις Χρησίμος , καί ὁ χαλκανθές δέ οὖον ὁ χραφικὸν μίλιν σναυζω . ἱστίον δέ ὅτι ἐκ ὁ χαλκός , νεκτικὴ τις παιδιά , λέγω χαλκισμός . ἐάν δέ φημί αὐτός , ὅμοιος τοιουσιαατος περιιστορητης σύντονος . μετά ἧμαι , ἐσθίω ὁ παίζω ἐπέχω ὁ δακτύλιος ὁ νόμισμα ἀθλέω . καί ἐγκαίω ὁ οὗτος κατορθόω . Αἴθων δέ σίδηρος λέγω , ὁ ἀκή - τεργεστον καί ἐπιτήδειος εἰς καίω * καί ὀργασίαν , ἐκ ὁ αἴθω ὁ καίω . ἢ ὁ καταφράσσω καί λαμπρός , ἐκ ὁ αἴθω ὁ λάμπω . ἢ καί ὁ ἀπλόος μέλας , ὅθεν καί χροῖα αἴθω ὁ μέλας . πᾶς δέ ὁ εἰς θύω , φυλάσσω ὁ ᾠόν ἐπί γενικός . οἷος . αἴθων . γρόνθος . κώθων . μῦθος . ῥόθος . ὅτι2 ὁ ὅδε ἀντί ὁ αὐτός , δεικτικός μέν εἰμί . παροξύνω . ἀναφορικός δέ . προπρισπαω ὡς φημί ὁ παλαιός . ὥσπερ ἐνταῦθα . ναῦς δέ ἐγώ ὁ δέ στάζω ἐπί ἀγρός . ἀναφορικός γάρ ὁ ὅδε , οὖον μέν δεικτικός . οὖον γάρ δείκνυμι νῦν ὁ ναῦς ἀλλά ὁ διάνοια ὁ Τηλέμαχος εἰς ἐκεῖνος ἀναφέρω . ἱστίον δέ ὅτι τε ὁ ναῦς κοινός εἰμί , Ὅμηρος διαλύω καί ὁ παραυλέω , εἰμί εκτιναω , ναῦς φημί κατά ὁ . γραῦς γονὺς . καί ὅτι παρά ὁ ὕστερος ὥσπερ ἐκ ὁ ναύτης χυνώτερον ὁ ναυτία , οὗτος καί - νοτερός ἀπό ὁ Καΐς ὁ ναυσία . ἐπί δέ ξαμίζον εἰς πλείων κατά ὁ ὁ παλαιός παράδοσις , ὁ ἀναύω - σίον . ὅσπερ εἰμί στέργα ὁ μή ναυσία ἔχω ναστίαν . καί ὅτι ὥσπερ ὁ ἠδέ , πῇ μέν δεξιτικόν εἰμί ὡς εἴρω , πῇ δέ ἀναφορικός , οὗτος καί ὁ αὐτός , ἀναφορά μέν διλοῦ παρά Ἡσίοδος ἐν ὁ , αὐτός μέν Πανάριστος καί ἑξῆς . δεῖξις δέ , παρά Ὅμηρος ἐν ὁ , οὕτως σύ Λιόμηδες ἀπό Στράτος . ὁ μέν ὅς οὕτως , παραδίδωμι ὑπό ὁ ὕστερος , δεκτικός εἰμί οὖον μήv καί ἀναφορικός . ὁ δέ ἐπί ἀγρός δο νόσμι Πόλλος , ὅμοιος εἰμί ὁ , ἐν ἔχω ὅς ὁ νῆσος . ὅτι2 Ὄμηρος εἶπον ἵστημι - ἕπομαι ναῦς ἐν λιμήν Ῥεῖθρον ὑπό Ναός ὑλήντι , φημί ὁ παλαιός φεῖδρον κατά κύρω τίς ὄνομα , καλέω - ἕπομαι ὁ ἐν Ἰθάκη λιμήν , διά ὁ εἰς αὐτός ἐκ ὁ νηϊος καταφύω χειμάρρους . ὁ δέ νήϊος , ὅρος Ἰθάκη ναός δεκτικός . ὅθεν καί ὁ Ἰθάκη ὑπονήϊος ἑός ἐν ὁ ἑξῆς . ὁ δέ Ναός οὗτος , ὑπόκειμαι - ἕπομαι ὁ λιμήν λέγω . ἔχω γάρ ὁ ἱστορία οὕτως , νήϊος , ὅρος Ἰθάκη κεδνυγος . ὅσπερ εἰς ὁ ὑπόκειμαι ἀποφύω λιμήν , ἐκ ὁ συμμαίνω ὁ λιμήν , φεῖδρον προσεγορευομαι . καί σημειόω - σός ὅτι κατά οὗτος ὁ ἱστορία , καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ λιμήν , φεῖδρον λέγω καί οὖον μόνος αὐτός λιμήν . ἄλλως δέ , οὗτος φημί . νηριος , ὅρος Ἰθάκη ὡς ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὡς τις παρά - κεῖμαι νήϊος ὅρος , οὖον ὁ ὁ ναός ἐκδίδωμι πευματη . ὡς εἰμί κατά οὗτος ὁ λόγος , μέρος ὁ νῆρις - ὁ ὁ νήϊος . ἱστίον δέ ὅτι εἰς ὁ , λιμήν Ῥεῖθρον , εἴπερ οὐδέτερος γένος εἰμί ὁ , Ῥεῖθρον , συμβάλλω - λεται τίς οὖον μικρός καί Σοφοκλῆς ὁ , ὁράω παρά φειδρους χειμάρρους , καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ ὑπό ναός , ὁ μέν , ὑπό ἐν ἀναγιγνώσκω , λέγω ὑπονήϊος ὁ λιμήν . ὁ δέ , ἐν δύο μέ*ασιν . ὑπό ὁ Ναός ὁράω ὁ ὑλήντι , ἔχω ὁ δάσος . ὅπω καί κρυπτός . εἰμί μέν γάρ ἐν μέρος λόγος ὁ ὑπονήϊος ὡς πείθω - ὁ ὁ λιμήν , εἰμί ἐν καί ὁ ὑλήντι , ἐπίθετος ὁ λιμήν . ὅσπερ εἰμί φροτινω , οὐδή γάρ εἄν ὑλήνται εἰμί λιμήν . ἐάν δέ δύο μέν λόγος ἐω ὁ , ὑπό ναός , πολύς ἀκριβής ὁ γραφεύς . ἵνα λέγω ὁ λιμήν κεῖμαι ὑπό ὁ Ναός , ὁράω ὑλήντι . τις μέντοι , ἐν λιμήν Ῥεῖθρον ὑπό Νήριτος γράφω . διά ὁ καί ὁ νήϊος , ὁ Νήριτος μέρος εἰμί ὡς γράφω . ὁ δέ γεωγράφος λέγω καί ὅτι νήϊος , ἀείδω - λος εἴτε ὁ αὐτός εἰμί ὁ Νήριτος , εἴτε καί ἕτερος ὅρος ἢ χωρίον . ὅτι2 φίλιος ἀρχαῖος φράζω ὁ , κοινός δέ ἀλλήλων πάτρος εὔχομαι ἀνα ἐκ ἀρχή ἀπό ὁ Δεῖνα ἱερός οὗτος εἴρω - τήσας ἔκπλοος . ἱστίον δέ ὅτι ὁ πατρῷος , κτητικός μέν εἰμί . γίγνομαι δέ ἐκ ὁ πατήρ γενικός , πατρῷος ὁ ὁ πατήρ . ὡς πᾶς παντοῖος . καί ἔκτασις ὁ ὗς εἰμί , πατρῷος , Μένων ὁ ἰῶτα ἐν προσγράφω . οὗτος δέ καί ὁ μητρῷος γίγνομαι . καί ὁ παππῷος . σιγμέντος δέ ὁ προσγράφω ἰῶτα καί εὐθύς ἐκφωνέω . γίγνομαι πατρῷος . μητρῷος . παππῷος . οὗτος καί ὁ Μίνως , Μίνως ἐκφωνέω . καί ὁ Λῷος , Λῷος . καί ὁ ὑπερῷος ὑπερῷος . ὅθεν ὁ ὑπερωϊδὴν παρά ὁ ποιητής . ὅτι2 ἀρμαζοντος δηλωτικός ὁ , ὅς οὐχὶτι φημί πόλινδε ἔργω ὅπῃ εἰμί ἀστυπολίς , ἀλλά ἄπα - νεύω ἐπί ἀγρός πῆμα πάσχω . ὁ δέ τοιοῦτος ὁποῖος καί ὁ γέρων Λαιρτης καί ὁ ἄλλος δέ κατά ὁ ἀμφί ὁ Εὔμαιος ἐν εσχαιος οἰκέω , ἄγροικος προσπαροξύνω λέγω , καί ὁ αὐτός οἴκησις , ἀγροικία κατά ἴδιος δημώτερος ἔχω γλενοτητη ὡς διλοῦ Ἀθηναῖος ἐν ὁ , εἰς ὁ ὅρος ὁρίζω , ὁ ἀγροικία κακοποιέω πολύς συναθροίζω . ἄλλως δέ γε , ἄγροικος μέν προσπερισπωμένους , ὁ επαιδευος . ἀγροικία δέ ζωνυτρος σζωπτικῶς , ἢ ὁ τοιοῦτος ἄγροικος γαῦλος ἑξῆς . ἴσως δέ , ὁ ἐν παροξύνω Ἀγροίτης , ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἀγρός . ὁ διά δίφθογγος γράφω κατά ὁ ἀγρός . ὅτι2 ὁ γέρων Λαιρτης εἰς ὁ πόλις οὐχὶτι ἄγω , ἀλλά ἀπάνευθε ἐπί ἀγρός πῆμα πάσχω γοῦν σύν ἀμπελώπῳ . ὅστις αὐτός βουσός τε πόσος τε παρατίθημι ὅτι εἄν αὐτός κάματος κατά γυῖον λαμβάνω , ισπιθεριζω ἀπό ζώνη ἀλέω οἰνοπίδης . οὖον ὁ σύνθεσις , κατά ὁ στρατόπιδον . πλήν , οὐ ὥσπερ στρατός στρατόπιδον , οὗτος καί οἶνος οἰνόπιδον , ἀλλά ὥσπερ τιμή Τιμόθεος , οὕτως εἄν εἰμί καί οἶνος οινοπιθος . σημαίνω δέ ὅσος οὐ ἄλλως οὐδέ ὁ γίγνομαι τροφή δίδωμι εἰμί μή κάματος αὐτός λαμβάνω . Ὅρας δέ καί οἶος ὁ λύπη . ὁ γάρ παιδίον Λαιρτην , ὁ ἐπί ὁ παῖς πέρθω εἰς ὁ ἀγρός Μάθου . καί ξὺν οἰστράω καί οἶος δουλικός ἀναπάσσω . καί βίος τρεῖς - βοῦς μονίας καί κατήρ ὡς ὁ ὁ Ὀδυσσεύς παρασφράζας ὑπό γράφω . ἴσως δέ , καί μή γέρων ὁ ὕβρις ὁ μικροτηρεω ὁ σώφρων γέρων , ιστοπιζεω . καί ἀντί αὐτός , ἀγρός γίγνομαι . τατός δέ αὐτός ἄγροικος . χόω ὁ ἀγρός τοιοῦτος , παρά ὁ εἶπον ὡς ὁ ἄγροικος , καί τραδοσφυρος λέγω καί