eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1454
Τῆλεμαχον ἐλθόντα σύν Ἀθηναῖ ξενίζει Νέστωρ , καὶ διηγείται αὐτῷ τὰ συμβεβηκότα τοῖς Ἕλλησι , καὶ τῶν ἐκ Τροίας ἀπόλουν . ἀνθόμενος δὲ τὰ περὶ τοὺς μηστήρας , καὶ γνωρίσας τὴν Ἀθηναὶν ἀπιοῦ - σαν , θυσίαν αὐτῇ ποιεῖται . λαβὼν δὲ ὁ Τηλέμαχος ἄρμα σύν Παισιστράτῳ Νέστορος υἱῷ , εἰς Σπάρτην ἀπαίρει . νυκτὸς δὲ ἐπιγενομένης ξενίζονται παρὰ Διοκλέι ἐν Φήραις . ΟΛΥΣΣΕΙΑΣ Γ . ΟΜΗΡΟΥ ΡΑΨΩΔΙΑ . Ὅτι τῆς γάμια ὁσφωδίας ἐπιγραφῇ , ἀρξὲς Τηλέμαχον εἰς Πύλον . Ὅτι τὸ , Πύλος δ’ ἀνέφηνσε λιπὸν περιχάλκεα λίμνην , Οὐρανὸν ἔς πολυχάλκον , οὗ ἀθανάτοισι φαίνη . Καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ξεῖνῳ ἀφύνην , περιφρασὶς ἐστιν , ἀντὶ τοῦ , ἐγένετο * ἡμέρα . ὥσπερ δὲ τὸ ὕδωρ ἀχλαῖον που γησίν , οὕτω καὶ περιχάλκεα λίμνην τῶν Ὠκεανῶν , ἀφ’ οὗ δοκεῖ ἀνατέλλειν ὁ ἥλιος . προέτιν δὲ , λίμνην λέγειν τῶν Ὠκεανῶν ἥπερ ποταμῶν . ποταμοῦ γὰρ ἀνάγκη τὰς τε πηγὰς δοῦναι καὶ τὸ τῆς ἐκβολῆς κατέντημα . Ὠκεανὸς δὲ οὐκ ἂν ἔχῃ ταῦτα . διὸ οἱ σοφοὶ Ὠκεανοὺς θεοὺς εἶπεν , τὴν ἡσὼ θέλεσσον φασίν . ὅτι δὲ μέγας τιν τοιοῦτον Ὠκεανοῦ ἦτοι τῆς ὡς ἐφ’ ἡλίου περιελθὼς λίμνης , Ὠκεανὸς ἐλέγετο ποταμὸς ἐκεῖνος ὧν , ἐν τοῖς ἔξης που ὁφθήσεται . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ἀνέφηνσεν ἐπὶ Ἡλίου * λεχθὲν , ὡς οἷον ἀναπεδόντος εἰς ἀνατολῆν . μετ’ ὀλίγα δὲ κυριολογούν , ἵνα οἱ δ’ ἀνέφην - σαν ἀνζημίδες Ἄχαιοι . Οὐρανὸς δὲ πολυχάλκος , μυθικὸς μὲν , διὰ τοὺς ἐκτὶ τοιούτους οἴκους οὓς Ἥφαιστος χαλκεύει . διὸ καὶ χαλκοβρετὲς Ἀὐδ λέγεται δόμα . κατὰ δὲ λόγον ἄλλον , πολυχάλ - κος , ὁ στερεός . καὶ μὴ λυτὸς . μὴ δὲ χυτὸς ὡς ὕδωρ . ἢ κατὰ τὸν ἄωρα ἡττός . δῆλον γὰρ ὅτι τὸ χάλ - κων , καὶ ἐπὶ στερεότητος ἐν πολλοῖς λαμβάνεται . διὸ καὶ σιδηρίων που λέγει τὸν οὐρανόν . Τὸ δὲ ἐν ἀθανάτοισι φαίνη , μοριζόντων ἀλλήλων , γησίν ἐπὶ τῆς ἡδὺς , Ζηνὶ φῶς ἐφίονσα ἡγου ἀνατολῆν σημαίνουσα . ἐπιφαιζόν δ’ ἐν τούτοις τὸν ἥλιον τοῖς θεοῖς ὑποτίθεται καθάπερ καὶ τὴν ἡδὺ . Ὅτι εἰπὼν ὡς οἱ περὶ Τηλέμαχον Πύλον ἴσον , ἐπάγει . τοῖ δ’ ἐπὶ θυὶ θαλάσσης ἱερὰ βέζον , τούτέστιν οἱ Πύλιοι , οἱ νοοῦνται διὰ τῆς Πύλου . πόλις γὰρ , οἱ πολῖται . εἶγε κατὰ τὸν τραγικόν , οὐδὲν οὔτε πό*λις οὔτε ναὺς ἔρημος ἀνδρῶν τῶν ἔσω . Τὸ δὲ ἴσον , οὐκ εὐχρήστον τοῖς πεζογραφοῦσι . προπερισπάται δὲ , ὡς διὰ τὴν αἴξην φάσει μηχανεύσεως τῆς παραληφούσης . Θύνα δὲ θαλάσσης λέγω , πρὸς διαστολὴν ἄτρωον θινῶν . ἐστι γὰρ θὺς κατὰ τοὺς παλαιούς , ὄχθος . βουνός . ἄμμος . δῆλον δ’ ἐκ τῶν παλαιῶν , ὅτι θὺς ἐπὶ αἰγιαλοῦ μὲν , θυνλινὸν γένους ἐστίν . ἀρσενικοῦ δὲ , ἐπὶ χρημάτων καὶ λίθων . οἱ δ’ αὐτοί , λέγουσιν ὅτι ἐν τῷ , θὺν καὶ θὺς , ἀκτὶν ἀκτίζ . δελφὶν δελφίζ . καὶ τοῖς ὁμοίοις δικαιολόγητοις εἰκαιοτέρο καὶ ἀνάλογος ἢ εἰς ν’ κατέληξας . καὶ δῆλον αὐτὸ ἐκ τῶν πλειόνων ἐν αἷς φιλιάσεται * τὸ νῦ . λέγουσι δὲ καὶ ὡς μετάθεσις Λογικὴ γέγονε τοῦ ν’ εἰς σ’ ἐν αὐτοῖς , ὡς καὶ ἐν τῷ λέγομεν καὶ τοῖς ὁμοίοις . Ἄχαιοι δὲ τῷ Τηλεμάχῳ οἰοῦν , εὐμενὲ τοῖς Πυλίοις ἦν ὄντες ὡς φασίσται . ἡ δὲ θυσία , ταύρου παμμέλανος τῷ Ποσειδῶνι . τὰ τε ἄλλα ὡς ἐν ἀλλῃ ἐφρέθη , καὶ διὰ τὸ τοῦ ὕδατος μέλαν . ὁ δηλοῦται ἐν τῷ , πορφυρῶν κῦμα . καὶ πάντων μέλανα . καὶ ἡρωσίδας . καὶ ἰωσίδας . ὁ καὶ αὐτὸ , ταυτὸν ἐστὶ τῷ , πορφυροῦν , μέλανα . διὸ εὐητῶς ἐσῆχται τὸ , ἐνοσίζοιτο πνανοχαίτη . οἷζιον γὰρ τὸ μέλαν τῷ πνανοχαίτη . Καὶ ὅσα τὸ παμμέλανας . οὐ γὰρ ἐπὶ τι μέλανας , ἀλλὰ παμμέλανας , οἱ δὲ ταύροι ἀφάντες ὅ ὅτι λευκοὶ ἐν Πυδάφρῳ θύνονται τῷ Ποσειδῶνι . δύναται μὲν καὶ τοῦτο εἶναι διὰ τὴν πολὴν ἄλα . οἱ δὲ παλαιοί , ἀργύοντας ἐπὶ τοῖς διὰ λίπος ἦτοι πικιλὴ λευκοῖς , νοοῦσι . καθότι καὶ χρυσόμυα λειποῦ , τὰ λευκὰ καὶ ἴδια . ὅτι δὲ οἰκίων θύμα τῇ θαλάσσῃ ὁ ταῦρος , δηλοῖ καὶ Πυθό - δοτος ἐν τῷ , ἀγαμασάμενοι τῇ θαλάσσῃ ταύρων . Ὅτι ἑννέα τοῖς Πυλίοις ἦσαν ἕδραι . πεντηκόσιοι δ’ ἐν ἑκάστῃ ἦστο . καὶ προύχοντο ἑκάστοιθι ἑννέα ταύρους . ἡ*γου παρείχον . προεβάλλοντο .
Lemmas: Τηλέμαχος ἔρχομαι σῦς Ἀθῆναι ξενίζω Νέστωρ , καί διηγέομαι αὐτός ὁ συμβεβηκός ὁ Ἕλλην , καί ὁ ἐκ Τροία ἀπόλλυμι . ἀνθέω δέ ὁ περί ὁ μηστήρας , καί γνωρίζω ὁ Ἀθῆναι ἄπιος - σάω , θυσία αὐτός ποιέω . λαμβάνω δέ ὁ Τηλέμαχος ἄρμα σῦς παισιστρατος Νέστωρ υἱός , εἰς Σπάρτη ἀπαίρω . νύξ δέ ἐπιγίγνομαι ξενίζω παρά Διοκλῆς ἐν θήρ . ΣΕ Γ . Ὅμηρος ῥαψῳδία . ὅτι2 ὁ γαμιάς ὁσφωδίας ἐπιγραφή , ἄρχω Τηλέμαχος εἰς Πύλος . ὅτι2 ὁ , Πύλος δέ ἀναφαίνω λείπω περιχαλκεος λίμνη , Οὐρανός εἰς πολύχαλκος , ὅς ἀθάνατος φαίνω . καί θνητός βροτός ἐπί ξένος αφυνη , περίφρασις εἰμί , ἀντί ὁ , γίγνομαι * ἡμέρα . ὥσπερ δέ ὁ ὕδωρ ἀχλαῖον ποῦ γησίν , οὗτος καί περιχαλκεος λίμνη ὁ Ὠκεανός , ἀπό ὅς δοκέω ἀνατέλλω ὁ ἥλιος . πρόειμι δέ , λίμνη λέγω ὁ Ὠκεανός ὅσπερ ποταμός . ποταμός γάρ ἀνάγκη ὁ τε πηγή δίδωμι καί ὁ ὁ ἐκβολεύς κατέντημα . Ὠκεανός δέ οὐ εἄν ἔχω οὗτος . διό ὁ σοφός Ὠκεανός θεός εἶπον , ὁ ἀσάω θελέω φημί . ὅτι δέ μέγας ὅς τοιοῦτος Ὠκεανός ἦ ὁ ὡς ἐπί ἥλιος περιέρχομαι λίμνη , Ὠκεανός λέγω ποταμός ἐκεῖνος ὅς , ἐν ὁ ἔξειμι ποῦ ὁράω . Ὅρας δέ καί ὁ ἀναφαίνω ἐπί Ἡλίας * λέγω3 , ὡς οἷος ἀναπεδόντος εἰς ἀνατολή . μετά ὀλίγος δέ κυριολογέω , ἵνα ὁ δέ ἀναφαίνω - σάω ἀνζημίδες Ἀχαιός . Οὐρανός δέ Πολύχαλκος , μυθικός μέν , διά ὁ ἐκτὶ τοιοῦτος οἶκος ὅς Ἥφαιστος χαλκεύω . διό καί χαλκοβρετὲς Αὐδή λέγω δόμα . κατά δέ λόγος ἄλλος , πολυχάλ - κος , ὁ στερεός . καί μή λυτός . μή δέ χυτός ὡς ὕδωρ . ἢ κατά ὁ ἄωρος Ήττος . δῆλος γάρ ὅτι ὁ χαλ - Κῶς , καί ἐπί στερεότης ἐν πολύς λαμβάνω . διό καί Σιδηρίων ποῦ λέγω ὁ οὐρανός . ὁ δέ ἐν ἀθάνατος φαίνω , μωρίζω ἀλλήλων , γησίν ἐπί ὁ ἡδύς , Ζεύς φάος φέρω ἄγω ἀνατολή σημαίνω . ἐπιπαίζω δέ ἐν οὗτος ὁ ἥλιος ὁ θεός ὑποτίθημι καθάπερ καί ὁ ἡδύς . ὅτι2 εἶπον ὡς ὁ περί Τηλέμαχος Πύλος ἴσος , ἐπάγω . τοῖ δέ ἐπί θυὶ θάλασσα ἱερόv βέζος , τουτέστιν ὁ Πύλιος , ὁ νοέω διά ὁ Πύλος . πόλις γάρ , ὁ πολίτης . εἰμί κατά ὁ τραγικός , οὐδείς οὔτε πό*λις οὔτε ναῦς ἐρῆμος ἀνήρ ὁ εἴδομαι . ὁ δέ ἴσος , οὐ εὐχρηστέω ὁ πεζογραφέω . προπερισπάω δέ , ὡς διά ὁ αἴξην φάσις μηχάνευσις ὁ παραλαμβάνω . θῦνα δέ θάλασσα λέγω , πρός διαστολή ἄτρωον θίς . εἰμί γάρ Θῦς κατά ὁ παλαιός , ὄχθος . βουνός . ἄμμος . δῆλος δέ ἐκ ὁ παλαιός , ὅτι Θῦς ἐπί αἰγιαλός μέν , θυνλινὸν γένος εἰμί . ἀρσενικός δέ , ἐπί χρῆμα καί λίθος . ὁ δέ αὐτός , λέγω ὅτι ἐν ὁ , θῦς καί Θῦς , ἀκτίς ἀκτίς . δελφίς δελφίς . καί ὁ ὅμοιος δικαιολόγητοις εἰκαῖος καί ἀνάλογος ἢ εἰς ν καταλήγω . καί δῆλος αὐτός ἐκ ὁ πλείων ἐν ὅς φιλιάζω * ὁ νῦ . λέγω δέ καί ὡς μετάθεσις λογικός γίγνομαι ὁ ν εἰς σός ἐν αὐτός , ὡς καί ἐν ὁ λέγω καί ὁ ὅμοιος . Ἀχαιός δέ ὁ Τηλέμαχος οἰόω , ὑμήν ὁ Πύλιος εἰμί εἰμί ὡς φασίζω . ὁ δέ θυσία , ταῦρος παμμέλανος ὁ Ποσειδῶν . ὁ τε ἄλλος ὡς ἐν ἄλλος φέρω , καί διά ὁ ὁ ὕδωρ μέλας . ὁ δηλόω ἐν ὁ , πορφύρα κῦμα . καί πᾶς μέλας . καί ηρωσιδαις . καί ἴωσις . ὁ καί αὐτός , τατός εἰμί ὁ , πορφύρεος , μέλας . διό εὐητῶς ἔχω ὁ , νοσίζω πνανοχαίτη . οιζιω γάρ ὁ μέλας ὁ πνανοχαίτη . καί ὅσος ὁ παμμέλας . οὖον γάρ ἐπί τίς μέλας , ἀλλά παμμέλας , ὁ δέ ταῦρος άφαντος ὅς ὅτι λευκός ἐν Πυδάφρῳ θύνω ὁ Ποσειδῶν . δύναμαι μέν καί οὗτος εἰμί διά ὁ Πολήν Ἄλας . ὁ δέ παλαιός , ἀργέω ἐπί ὁ διά λίπος ἦ ποικίλος λευκός , νοέω . καθότι καί χρυσομυια λείπω , ὁ λευκόν καί ἴδιος . ὅτι δέ οἰκίον θύμα ὁ θάλασσα ὁ ταῦρος , δηλόω καί Πύθος - δοτός ἐν ὁ , ἀγαμέω ὁ θάλασσα ταῦρος . ὅτι2 ἐννέα ὁ Πύλιος εἰμί ἕδρα . πεντηκόσιοι δέ ἐν ἕκαστος ἦστο . καί προέχω ἑκάστοιθι ἐννέα ταῦρος . ἡ*γου παρέχω . προβάλλω .