eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1915
διὰ τὸ ἡδύ , ἀλλ’ ἀνέλογον πρὸς τὸ ἀνῆχον καλὸν τῇ ἀπαθεῖ νευρῇ καὶ μὴ γραφουμένῃ πρὸς τὸ ξηρό - φωνον καὶ πᾶντῃ ὀλδές . εἰ δὲ τι χορὴ παρεκδήρηται καὶ εἰς τὴν παρὰ τοῖς παλαιοῖς ἀστικζομένην χελιδόνι παρώνημον παιδίαν , χελιδονίζειν παρὰ Ρωμαίοις ἤν ἀγρομὸς γινόμενος Βοηδρομίων μιμη , παλαιοῖς οὖτοι διὰ τὸ εἰωθὸς τριχαιταῖτα ἐπιφωνεῖσθαι · ἡλθ’ , ἡλθε χελιδών , καλὰς ὥρας ἄγουσα καὶ παλὰς ἐνιαυτούς , ἐπὶ γαστέρα λευκά , ἤχουν λευκή , ἐπὶ πώτα μέλαινα . εἴτα , ὡς ἐν συνόρῳ φάνα , οὐ παλά - θαν ζητοῦμεν οἴκον τε δεπαστρον , ἄ χελιδόν , καὶ λειπίταν οὐκ ἀπωθεῖται . ποτὲρ’ ἀπώμεν ἢ λαβώ - μεθα ; εἰ μὲν τι δώσεις , εἰ δὲ μή , οὐκ ἄσωμεν · ἢ τὰν θύραν φέρουσι ἢ τὸ νπέρθυρον ἢ τὰν γυναῖκα κὰν ἑσω καθημένην ; μετὰ δὲ ὀλίγα τελιοῦται ἢ φθὴ εἰς τὸ , ‘ἄνοιγ’ ἄνοιγς τὴν θύραν χελιδόν · οὐ γὰρ γέροντες ἐσμέν , ἀλλὰ παιδιά . καὶ οὕτοι μὲν πάντως χελιδονισται . ἄλλοι δὲ τινες ἐκαλοῦντο χορωνισταί , οἷα τῇ κορώνῃ τῇ ζωφ ἀγείροντες καὶ τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐδόμενα χορωνίσματα ἐλίζοντο · ὧν καὶ * ἐπιθεταί τινὰ οἱ δειπνοσοφιστής . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τοῖς εἰρημένοις παλαιάῃ μὲν συνών ἐπίσυνθεσις · δέπαστρον δὲ καὶ παρὰ Λυκόφρονι τὸ δέπας , οὐ δεπαστρέον παραφώνον τὸ ἐκ ποτηρίου πομα · λειπίτης δὲ πλα - κοῖς , ὃ παραμείχεται καὶ ὧν λέκιθος . τὸ δὲ , εἰ μὲν τι δώσεις , εἰ δὲ μή , οὐκ ἄσωμεν , ἑλλιπτικῶς ἔχει · ἐστι δὲ καὶ παρ’ ὑπόνοιαν . εἰ δὲ καὶ τοιαῦται παίδαι γραφῆς ἠξιοῦντο τοῖς παλαιοῖς , οὐ μμπτέον τῆς ἀφελίας , ἀλλὰ θαυμαστέον τῆς εἰς πολυμαθείαν παραδόσεως , δι’ ἧς ἡ γραφικὴ τέχνη τρέφεται . εἰ δὲ τις οἴεται , καὶ τὸ χέλει χελώνῃ τοῦ χελιδονισμοῦ ἐχεσθαι , ἴστω ὡς ἄλλο τι ἐστι τοῦτο . καθημένης γὰρ τινὸς ἐν μέσῳ , ἤν , φασί , χελώνην ἐκάλουν , περιτρέχονσαι παρθέναι ἐπινθάνοντο καὶ ἀντήκονον δι’ ἀμοιβαίων ἰάμβων οὕτω · χέλει , χελώνη , τί ποιεῖς ἐν τῷ μέσῳ ; ἔοικα μαρόνθαι , ἤχουν αὐθώσ , καὶ χρόχην Μιλῆσιαν . ὁ δ’ ἐγὼνὸς σὺν τῷ ποιῶν ἀπώλεξ ; λευκὴν ἀφ’ ἱππὸν εἰς Θάλασσον ἄλατο . ἐστι δ’ ἐν τούτοις τὸ χέλει προστακτικὸν διήθεν , παραχρώμενον τῇ χελώνῃ . ἐπὶ δὲ τούτοις φησίν ὁ ποιητὴς καὶ ὅτι μνηστήριοι δ’ ἄρ ἄχος γέμετο μέγα . πᾶσι δ’ ἄρα χρωσ ἐπράτετο εἰς ὠχρίαν δηλαδή . Ζεύς δὲ μεγάλ’ ἐκτυπε σήματα φραίνων . γῆθησε δὲ Ὀδυσεύς , οἷα καὶ τερασόπος , ὅτι ῥά οἱ τύρας * ἐπῆμη ἐκ Διός . καὶ ἤν καὶ τοῦτο οἷον τις τεραστία προσάλληξις τῆς ἐσομένης μάχης , καθ’ ἣν καὶ ἐν’ Ἰλιάδι ἐσάλπιγξε μέγας οὐρατός . Καὶ ὅρα ὅτι τὸ αὐτὸ πτύπημα τῆς βροντῆς καὶ σῆμα εἶπε καὶ τύρας , τοῦτο μὲν ἐνικῶς , ἐκεῖνο δὲ πληθυντικῶς · σήματα γάρ , φησι , φραίνων · ἢ καὶ ὑποχλατῶς , μεγάλα σήματα φραίνων . καὶ ἐστι σῆμα μὲν ὡς σημείον ἀπλῶς τοῦ μέλλοντος · τύρας δὲ ἢ διὰ τὸ ὡς εἴδος καὶ τὸν ἀνέχλον τοῦ ἄχρος ἢ καὶ ὡς ἐκ τῶν ἀνωτάτω τόπων , ἐνθα καὶ τὰ τεῖρε , οἷς τὸ τέρας παφωνηκεῖται . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ , ἐπὶ μέγα τόξον ἐβάστασε καὶ ἰδε πάντη , * ἀκόλουθον μὲν ἤν εἰπεῖν εὐθὺς , ὡς ἄτερ σπουδῆς ἐτάνυσεν . ὁ δὲ ποιητὴς καινότερον ἐπῆγαγεν εὐθὺς ἐπεμβλητικῶς παραβολήν , ὡς ὅτ’ ἄνηρ καὶ ἐξῆς . εἴτα ἀπέδωκε κοινῶς πρὸς τε τὸ , ἐπεὶ μέγα τόξον ἐβάστασε , καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν παραβολὴν μίαν ἀπόδοσιν τὸ , ὡς ἄρ ἄτερ σπουδῆς τάνυσε μέγα τόξον . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , ἐβάστασε τόξον , κοινώτερον λεχθέν · καὶ τὸ , ἐπιστάμενος φρόμυγος καὶ ἀοιδῆς , κατὰ γενικὴν συνταχθὲν ὁμοίως τῷ εἰδέναι καὶ τῷ γινώσκει · ἢ καὶ αὐτὸ οἷδασι παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ τὴν μετὰ γενικῆς σύνταξιν . Τὸ δὲ ἀοιδῆς ἀκριβῶς πρόσκειται · ἐπί - σταται μὲν γὰρ φρόμυγος καὶ ὁ τέκτων αὐτῆς , τὸ δὲ καὶ ἀοιδῆς μόνον ἐστὶ τοῦ ἀοιδοῦ . δοκεῖ δὲ τὸ ἐπιστάμενος ἀρχὴ τις ἄναι τοῖς ὑστερον τοῦ καὶ τὰς τέχνας ἐπιστήμας λέγεσθαι . Κόλλοψ δὲ ὁ παρὰ τοῖς ὑστερον κόλλαφος , δι’ οὐ τείνονται αἱ τοιαῦται χορδαί . καὶ οὕτω , φασί , λεγόμενος διότι τὸ παλαιὸν ἐκ δερμάτων σχληρῶν ἤν τῶν πρὸς τῷ τραχήλῳ τῶν βοῶν , ἐστι δ’ ὅτε καὶ τῶν οἴων , ἃ καὶ αὐτὰ κόλλοπες ἐκαλοῦντο διὰ τὸ ἐκ τῶν ἀναθραπτομένων κόλλαν γίνεσθαι , ὡς δηλοῖ καὶ Παυσανίας γράφας , ὅτι ἐχολλόπω*σε τὸ κέλλῃ συνήρμοσεν . ἀπὸ γὰρ τοῦ νοτιᾶσαι , φησί , κόλλοπος τῶν βοῶν ἤμο - μένου ἐγίνετο κόλλα . οὗν καὶ κόλλοψ , ὃ ἐπιτίθεται τὰς χορδὰς · ἤν γάρ , φησι , δερμάτινος . νοητέον οὖν ἐκ τούτων ὡς μᾶλλον σαφέστερον τοῦ κόλλοψ ὁ κόλλαφος εἰς τὸ νοηθῆναι ὡς ἐκ βοῶν κόλλοπος ἤν . ἐν ἑτέρῳ δὲ λεξιχῷ γράφεται καὶ ὅτι ἐχολλόπωσε τὸ ἐχόλλησε . κόλλοπες γὰρ βοῶν νεῦρα , οὗν κόλλα γίνεται . ἀλλαχοῦ δὲ οὕτω · κόλλοψ τὸ τραχηλαῖον τοῦ ταύρου σὺν τῇ ὑπὸ τὴν φορίνην , ἤχουν ὑπὸ τὸ δέρμα , πικελή · ἐξ οὗ οἱ κόλλαφοι τοῖς παλαιοῖς . ἄλλοι δὲ γράφουσιν οὕτως · κόλλοψ , ταύρου ἐπανφέ - νιον δέρμα · ἐξ οὗ καὶ οἱ τῶν ὀργάνων πάλαι ποτὲ κόλλαφοι . ἐξ αὐτοῦ δέ , φασί , κόλλοψ , ὁ σχληρός
Lemmas: διά ὁ ἡδύς , ἀλλά ἀναλογέω πρός ὁ ἀνάγω καλός ὁ ἀπαθής νευρά καί μή γράφω πρός ὁ ξηρός - φωνέω καί πάντῃ ὀλδές . εἰμί δέ τίς Χόρη παρεκδήρηται καί εἰς ὁ παρά ὁ παλαιός ἀστικζομένην χελιδών παρώνημον παιδεία , χελιδονίζω παρά Ῥωμαῖος ἐάν ἀγρομὸς γίγνομαι Βοηδρομιών μιμέομαι , παλαιός οὗτος διά ὁ εἴωθα τριχαιταιτης ἐπιφωνέω · ἔρχομαι , ἔρχομαι χελιδών , κάλως ὥρα ἄγω καί παλή ἐνιαυτός , ἐπί γαστήρ λευκός , ἠχέω λευκός , ἐπί πώτης μέλας . εἴτα̅ , ὡς ἐν σύνορος Φάνα , οὖον Παλά - θάω ζητέω οἴκος τε δέπαστρον , ὅς χελιδών , καί λείπω οὐ ἀπωθέω . πότερος ἄπειμι ἢ λαμβάνω - μέθη ; εἰμί μέν τίς δίδωμι , εἰμί δέ μή , οὐ ἀάω · ἢ ὁ θύρα φέρω ἢ ὁ νπέρθυρον ἢ ὁ γυνή κάν ἕννυμι κάθημαι ; μετά δέ ὀλίγος τέλλω ἢ φθάνω εἰς ὁ , ἄνω ἀνοίγω ὁ θύρα χελιδών · οὖον γάρ γέρων εἰμί , ἀλλά παιδιά . καί οὕτος μέν πάντως χελιδονίζω . ἄλλος δέ τις καλέω χορωνιειμι , οἷος ὁ κορώνη ὁ ζω ἀγείρω καί ὁ ὑπό αὐτός δίδωμι χόρων λίζω · ὅς καί * ἐπιθέτης τις ὁ δειπνοσοφιστής . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ εἴρω παλαιόω μέν σύνειμι ἐπισύνθεσις · δέπαστρον δέ καί παρά Λυκόφρων ὁ δέπας , οὖον δεπαστρέον παραφωνέω ὁ ἐκ ποτήριον πόμα · λειπιος δέ πλάω - κέω , ὅς παραμείγνυμι καί ὅς λέκιθος . ὁ δέ , εἰμί μέν τίς δίδωμι , εἰμί δέ μή , οὐ ἀάω , ἐλλειπτικός ἔχω · εἰμί δέ καί παρά ὑπόνοια . εἰμί δέ καί τοιοῦτος παίδας γραφεύς ἀξιόω ὁ παλαιός , οὖον μπέτος ὁ ἀφαιρέω , ἀλλά θαυμαστέος ὁ εἰς πολυμάθεια παράδοσις , διά ὅς ὁ γραφικός τέχνη τρέφω . εἰμί δέ τις οἴομαι , καί ὁ χελεύς χελώνη ὁ χελιδονισμός ἔχω , οἶδα ὡς ἄλλος τίς εἰμί οὗτος . κάθημαι γάρ τις ἐν μέσος , ἐάν , φημί , χελώνη καλέω , περιτρέχω παρθένη πυνθάνομαι καί ἀντήκονον διά ἀμοιβαῖος ἴαμβος οὗτος · χελεύς , χελώνη , τίς ποιέω ἐν ὁ μέσος ; ἔοικα μαρόνθαι , ἠχέω αὐθώς , καί χρόχην Μιλήσιος . ὁ δέ γουνός σύν ὁ ποιέω ἀπολέγω ; λευκός ἀπό ἵππος εἰς Θάλασσος ἀλάομαι . εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ χελεύς προστακτικός διηθέω , παραχράομαι ὁ χελώνη . ἐπί δέ οὗτος φημί ὁ ποιητής καί ὅτι μνηστήριος δέ ἄρα ἄχος γέμω μέγας . πᾶς δέ ἄρα χρως πράσσω εἰς ὠχρίας δηλαδή . Ζεύς δέ μέγας κτυπέω σῆμα φραιναω . γηθέω δέ Ὀδυσσεύς , οἷος καί τερασοπους , ὅτι ἄρα ὁ Τύρας * ἐπῆμη ἐκ Ζεύς . καί ἐάν καί οὗτος οἷος τις τεραστία προσάλληξις ὁ εἰμί μάχη , κατά ὅς καί ἐν Ἰλιάς σαλπίζω μέγας ὀρατός . καί ὁράω ὅτι ὁ αὐτός πτύπημα ὁ βροντή καί σῆμα εἶπον καί Τύρας , οὗτος μέν ἑνικός , ἐκεῖνος δέ πληθυντικός · σῆμα γάρ , φημί , φραιναω · ἢ καί ὑποχλατῶς , μέγας σῆμα φραιναω . καί εἰμί σῆμα μέν ὡς σημεῖον ἀπλόος ὁ μέλλω · Τύρας δέ ἢ διά ὁ ὡς εἶδος καί ὁ ἀνέχλον ὁ ἄχροος ἢ καί ὡς ἐκ ὁ ἄνω2 τόπος , ἔνθα καί ὁ τείρω , ὅς ὁ τέρας παφωνηκειος . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ , ἐπί μέγας τόξον βαστάζω καί μάργηλις πάντῃ , * ἀκόλουθος μέν ἐάν εἶπον εὐθύς , ὡς ἄτερ σπουδή τανύω . ὁ δέ ποιητής καινός ἐπάγω εὐθύς ἐπεμβλητικῶς παραβολή , ὡς ὅτι ἀνήρ καί ἑξῆς . εἴτα̅ ἀποδίδωμι κοινῶς πρός τε ὁ , ἐπεί μέγας τόξον βαστάζω , καί πρός αὐτός ὁ παραβολή εἷς ἀπόδοσις ὁ , ὡς ἄρα ἄτερ σπουδή τανύω μέγας τόξον . Ὅρας δέ καί ὁ , βαστάζω τόξον , κοινός λέγω · καί ὁ , ἐπίσταμαι φρόμυγος καί ᾠδή , κατά γενικός συντάσσω ὁμοίως ὁ οἶδα καί ὁ γιγνώσκω · ἢ καί αὐτός οἷδα παρά ὁ ποιητής καί ὁ μετά γενικός σύνταξις . ὁ δέ ᾠδή ἀκριβῶς πρόσκειμαι · ἐπί - στατός μέν γάρ φρόμυγος καί ὁ τέκτων αὐτός , ὁ δέ καί ᾠδή μόνος εἰμί ὁ ἀοιδός . δοκέω δέ ὁ ἐπίσταμαι ἀρχή τις ἄμι ὁ ὕστερος ὁ καί ὁ τέχνη ἐπιστήμη λέγω . κόλλαβος δέ ὁ παρά ὁ ὕστερος κόλλαφος , διά οὖον τείνω ὁ τοιοῦτος χορδή . καί οὗτος , φημί , λέγω διότι ὁ παλαιός ἐκ δέρμα σκληρός ἐάν ὁ πρός ὁ τράχηλος ὁ βοῦς , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ οἶος , ὁ καί αὐτός κόλλαβος καλέω διά ὁ ἐκ ὁ ἀνατρέπω κόλλα γίγνομαι , ὡς δηλόω καί Παυσανίας Γράφας , ὅτι ἐχολλόπω*σε ὁ κέλλω συναρμόζω . ἀπό γάρ ὁ νοτιάω , φημί , κόλλαβος ὁ βοῦς ἦμος - μένω γίγνομαι κόλλα . ἐν καί κόλλαβος , ὅς ἐπιτίθημι ὁ χορδή · ἐάν γάρ , φημί , δερμάτινος . νοητέον οὖν ἐκ οὗτος ὡς μᾶλλον σαφής ὁ κόλλαβος ὁ κόλλαφος εἰς ὁ νοέω ὡς ἐκ βοῦς κόλλαβος ἐάν . ἐν ἕτερος δέ λεξικός γράφω καί ὅτι ἐχολλόπωσε ὁ κολλάω . κόλλαβος γάρ βοῦς νεῦρον , ἐν κόλλα γίγνομαι . ἀλλαχοῦ δέ οὗτος · κόλλαβος ὁ τραχηλαία ὁ ταῦρος σύν ὁ ὑπό ὁ φορίνη , ἠχέω ὑπό ὁ δέρμα , πικελή · ἐκ ὅς ὁ κόλαφος ὁ παλαιός . ἄλλος δέ γράφω οὕτως · κόλλαβος , ταῦρος ἐπανφέ - νιον δέρμα · ἐκ ὅς καί ὁ ὁ ὄργανον πάλαι ποτέ κόλαφος . ἐκ αὐτός δέ , φημί , κόλλαβος , ὁ σκληρός