eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1718
τρόπω ποιητικῶ . Τὸ δὲ μήλα φυλάσσειν σεμνῶς εἶπεν ἀντὶ τοῦ ποιμαίνειν . Τὸ δὲ εἰ μὲν ἀσινέας ἔας καὶ ἐξῆς , ἔστι κατὰ παροδίαν χρησιμεῦσαι ποτὲ ὅτε τις παραγγέλλεται μὴ ὑψασθαι τινος ἐπὶ βλάβῃ αὐτοῦ . Ὅτι ὡς πυρ ὁ ἐκ τῆς Καλυψούς , οὕτω καὶ ὁ ἐκ τῆς Κίρκης ἀπόπλους τοῦ Ὀδυσσέως ἀπολοῦνς ἔχει καὶ ἀφελῶς . οὐδὲν γὰρ τι αἱ νύμφαι πρὸς τὸν Ὀδυσ - σέα λαλοῦσιν ἀπιοῦτα , τυχὸν μὲν διὰ τὸ παθαίνεισθαι , ἴσως δὲ καὶ μὴ θέλοντος τοῦ ποιητοῦ καὶ τοιού - τοις ἐνασχολησθῆναι λόγοις , ὡς δέον ὄν κατὰ τὸ σιωπώμενον νοεῖσθαι ὅσα ἐν τοῖς τοιούτοις εἴκός γίνε - σθαι . ἐνταῦθα οὖν Κίρκη μὲν ἀνὰ νῆσον ἀπλῶς οὕτως ἀπέστιχεν , Ὀδυσσεὺς δὲ ἀπεισιν , οὐ συνταξά - μενοι οὐδὲ λαλήσαντες οὐδὲν , ἢ ἄλλως παθησάμενοι . Ὅτι καὶ νῦν τὸν πλεῖστόντον οὐρον ἐσθλὸν ἑταῖρον λέγει , ἀφελῶς καὶ γλυκίως θεὶς ἐπὶ ἀνέμου καὶ τὸ ἐσθλὸν καὶ τὸ ἑταῖρος , ὁ πέρ ἐστι βοηθός , συνεργός , ὡς φασιν οἱ παλαιοί . ἄλλως μέντοι πρὸς ἀλήθειαν φιλος λόγος γλυκύτητος . διὸ καὶ Σοφοκλῆς ἀφελῶς ἔφη τὸ , τίς δ’ ἀνέμων οἱ φίλτατος . Ὅτι ἐνθά κοινῶς ὁ κίνδυνος χρή δημοτικῶς εἰς μέσον παρατιθῆναι τὰ ἀπόρρητα , καὶ που λέγειν τὸ τοῦ Ὀδυσσέως · ὦ φίλοι , οὐ γὰρ χρή ἔνα ἴδειν οὐδὲ δυ’ οἷους * τάδε τινα , ἀλλὰ ἐρέω μὲν ἐγὼ ἵνα εἰδότες ἢ κε θάψωμεν ἢ κεν ἀλευσάμενοι δο θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν . Ὅρα δὲ ὡς πάνταῦθα συνήθως ἥρξατο μὲν ἀπὸ τοῦ γὰρ συνδέσμου , ἐπήγαγε δὲ ἀποδοτικῶς τὸν ἀλλὰ . εἶτα εὐθὺς Ὀδυσσεὺς ἄρχεται λέγειν τοῖς περὶ αὐτόν , ὁ παρήγγειλεν ἡ Κίρκη περὶ Σειρήνων . τὰ μέντοι ἐφεξῆς δεινῶ στρατηγικῶς ἐπιχρύπτει τοῖς ἑταίροις , ὡς ἂν μὴ μαθόντες ἀπο - δυσπετήσωσι πλέειν . ὅτι δὲ παρήγγειλεν ἡ Κίρκη Σειρήνων θεσπεσιώων φθόγγον ἀλεῦσάσθαι καὶ λειμῶν ἀνθεμόεντα , καὶ ὡς μόνον τὸν Ὀδυσέα ἐκέλευσεν ἀκούειν μὲν , δεσμῷ δὲ ἀργαλέῳ δεσθῆναι , ὅφρα ἄμ - * πεδον αὐτοῦ μίμνη καὶ τὰ ἕξης , προλαβήλωται ἰκανῶς . Εἰ δὲ μετὰ τὰς Σειρήνας μεγάλους κακοὺς πε - ριψεν Ὀδυσσεὺς , ἔστιν ἠθικῶς ἐκλαβεῖν αὐτὸ εἰς δεῖγμα τοῦ ἐπεσθαι ὡς ταπολλὰ τῇ ὁδονῇ τέλος οὐκ εὐχαρι . Ὅτι ἐπὶ τὴν τῶν Σειρήνων ἐλίπον νῆσον οἱ περὶ Ὀδυσσέα , αὐτίκα καπνὸν τὸν προφήθῆντα καὶ μέγα κῦμα ἰδε καὶ δοῦπον ἀκούσεν ὁ Ὀδυσσεὺς πρῶτος , ὡς εἴκός , οἷα κατὰ νοῦν ἔχων τὰ τῆς Κίρκης , τῶν δὲ λοιπῶν μετ’ αὐτὸν μαθόντων καὶ δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατ’ ἐρετμά . βόμ - ρησε δ’ ἄρα πάντα κατὰ ῥοον . ἔσχετο δ’ αὐτοῦ νῆς , φαίνεται δέ , φασιν , ἄρτι καπνὸς , ἐπεὶ ἐν ἡμέρᾳ οὐ φαίνεται πῦρ . Τὸ δὲ ἔπτατο ἔχει τι ἀστείας εὐτραπελίας , εἰ γε τὰ ἐν ἄλλοις πτερά νηῶν ἐρετμὰ νῦν ἐκπτεασθῆναι λέγεται καθὲα τινα πτηνά . καὶ εἶχε μὲν εἰπεῖν χειρῶν ἐκαρυν’ ἐρετμά . ἐκοιν δὲ κάλλιον οὕτω φοῖσαι . Ὅρα δὲ καὶ νῦν τὸ βομβεῖν ἐπὶ οἴου κτυποῦν ἐλήφθη . δήλον δέ , ὡς καὶ λίθος βομβεῖ ὁποῖος καὶ ὁ Φαιακικὸς δίσκος , καὶ μέλισσα δὲ καὶ βροντή . ἐκ τοῦ - τουν δὲ καὶ ἔντομόν τι ζῶον ὁ βομβυλιος , καὶ παρὰ τῷ κωμικῷ δὲ βομβάζς παικτικὸν ἐπί*ῶγμα καθ’ ὁμοιότητα τοῦ βαθαί . ὡσαύτως καὶ βομβалоβομβάζς . Ὅτι δεδιότων τῶν Ὀδυσσέως ἑταίρων τὴν διὰ τοῦ πορθμοῦ πέραδον αὐτὸς μειλιχίως ἐπέσσει παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον ὑτρυνεν · ὦ φίλοι , οὐ γὰρ πῶ τι κακῶν ἀδαίμονες εἰμὲν , οὐ μὲν δή τοδε μειζὸν ἐπὶ κακὸν ἢ ὅτε Κύκλωψ εἶλει ἐνὶ σπῆ - γλαφυρῷ κρατερῆρι βίῃ , ἀλλὰ καὶ ἔνθεν ἐμὴ ἀρετῇ βουλῇ τε νῶφ τε ἐκφύγομεν . καὶ πον τῶνδε μη - σεσθαι ὅω . νῦν δ’ ἄγε·θ’ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθόμεθα πάντες . ἔστι ἡ τοῦ Ὀδυσσέως βουλή , * τὸ , καὶπαις αὐθὶς ἀλὸς ἁγμὶνα βαυθίειν τύπτειν , αἱ κέ ποθι θεὸς δώη τόνδε γ’ ὀλεθρον ὑπεκφυγέιν καὶ ἀλύσαι , τὸν ἐκ τοῦ τόπου δηλαδή περὶ ὃν ὁ καπνὸς καὶ ὁ δοῦπος . εἶτα καὶ μέθοδον διδούς , πῶς ἂν ὑπεκφύγωσιν , ἐπάγει · σοὶ δὲ κυβερνηθ’ ὧδ’ ἐπιτέλλο - μα , ἀλλ’ ἐνὶ θυμῷ βάλλεν , ἐπεὶ νηὸς γλαφυρῆς οἴηα νομῆς . τοῦτον μὲν καπνοῦ καὶ κῦματος , τοῦ κατὰ τὰς Πλαγίας δηλαδή , ἐκτὸς ἔφερε νῆα , σὺ δὲ σκοπέλου ἐπικαίε , τούτ’ ἐστι ζητητικῶς ἐπιθύμι , ἑράπτον , μὴ σε λάθῃσι κείσ’ ἐξορμήσασα καὶ ἐς κακὸν ἄμμε βάλῃσθα , τούτ’ ἐστι πρὸς τῷ ἑτέρωθεν ἔσω σκοπέλου , μὴ ποτε ἐξορμήσας , ἤγουν ἐξω αὐτοῦ πλεῖ - Σο σας , ἀπολέσης ἡμᾶς , ὡς τοῦ σκοπέλου δηλαδή ἀκινδύνου ὄντος περὶ ὃν ἤν ἡ Σκύλλα . Καὶ σημειῶσαι ὡς πάνταῦθα ἐπιχρύπτει τὸ ἀλήθες ὁ Ὀδυσσεὺς , ἐμφαίνων μὲν ἀγαθὸν εἶναι τὸ διὰ τοῦ ῥηθέντος σκοπέλου πλεῦσαι , οὐχ’ οὕτω δὲ εἰδὼς ἔχειν τὸ πρᾶγμα . οὐ γὰρ ἀκίνδυνος οὗτος ὁ σκοπέλος , ἀλλὰ ὀλγο - κίνδυνος καὶ διατοῦτο αἰρετὸς μᾶλλον καὶ τῶν Πλαγίων καὶ τῆς Χαρύβδως . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς ἐπισιμαίνεται , εἰπών · Σκύλλην δ’ οὐκέτ’ ἐμυθεόμην , ἄτ*πρηκτον ἄνθρω , τούτ’ ἐστι καθ’ ἥς
Lemmas: τρόπος ποιητικός . ὁ δέ μῆλον φυλάσσω σεμνός εἶπον ἀντί ὁ ποιμαίνω . ὁ δέ εἰμί μέν ἀσινέας ἐάω καί ἑξῆς , εἰμί κατά παροδία χρησιμεύω ποτέ ὅτε τις παραγγέλλω μή ὑψασθαι τις ἐπί βλάβη αὐτός . ὅτι2 ὡς πυρ ὁ ἐκ ὁ Καλυψώ , οὗτος καί ὁ ἐκ ὁ Κίρκη ἀπόπλοος ὁ Ὀδυσσεύς ἀπόλλυμι ἔχω καί ἀφελής . οὐδείς γάρ τίς ὁ νύμφη πρός ὁ Ὀδυς - Σέα λαλέω ἀπεῖπον , τυγχάνω μέν διά ὁ παθαίνω , ἴσως δέ καί μή ἐθέλω ὁ ποιητής καί οιὁ - ὁ ἐνασχολέω λόγος , ὡς δήω εἰμί κατά ὁ σιωπάω νοέω ὅσος ἐν ὁ τοιοῦτος εἰκός γΐνω - ἕπομαι . ἐνταῦθα οὖν Κίρκη μέν ἀνά νῆσος ἀπλόος οὕτως ἀποστείχω , Ὀδυσσεύς δέ ἄπειμι , οὖον συντάσσω - μένω οὐδέ λαλέω οὐδείς , ἢ ἄλλως παθέω . ὅτι2 καί νῦν ὁ πλέω ὅρος ἐσθλός ἑταῖρος λέγω , ἀφελής καί γλύκιος τίθημι ἐπί ἄνεμος καί ὁ ἐσθλός καί ὁ ἑταῖρος , ὁ περ εἰμί βοηθός , συνεργός , ὡς φημί ὁ παλαιός . ἄλλως μέντοι πρός ἀλήθεια φίλος λόγος γλυκύτης . διό καί Σοφοκλῆς ἀφελής φημί ὁ , τίς δέ ἄνεμος ὁ φίλος . ὅτι2 ἔνθα κοινῶς ὁ κίνδυνος χρή δημοτικός εἰς μέσος παρατίθημι ὁ ἀπόρρητος , καί ποῦ λέγω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς · εἰμί φίλος , οὖον γάρ χρή νάω ὁράω οὐδέ δύο οἶος * ὅδε τις , ἀλλά εἴρω μέν ἐγώ ἵνα οἶδα ἢ κε θάπτω ἢ ἄν ἀλεύω δο θάνατος καί κῆρ φεύγω . Ὅρας δέ ὡς πάνταῦθα συνήθης ἄρχω μέν ἀπό ὁ γάρ σύνδεσμος , ἐπάγω δέ αποδοτικώς ὁ ἀλλά . εἶτα εὐθύς Ὀδυσσεύς ἄρχω λέγω ὁ περί αὐτός , ὁ παραγγέλλω ὁ Κίρκη περί Σειρήν . ὁ μέντοι ἐφεξῆς δεινός στρατηγικός ἐπικρύπτω ὁ ἑταῖρος , ὡς εἄν μή μανθάνω ἀπος - δυσπετέω πλέω . ὅτι δέ παραγγέλλω ὁ Κίρκη Σειρήν θεσπέσιος φθόγγος ἀλέω καί λειμών ἀνθεμόεις , καί ὡς μόνος ὁ Οδυσέα κελεύω ἀκούω μέν , δεσμός δέ ἀργαλέος δείδω , ὄφρα ἀνά - * πέδον αὐτός μίμνω καί ὁ έξειμι , προλαμβάνω ἱκανῶς . εἰμί δέ μετά ὁ Σειρήν μέγας κακός μετά - ῥίπτω Ὀδυσσεύς , εἰμί ἠθικός ἐκλαμβάνω αὐτός εἰς δεῖγμα ὁ ἕπω ὡς ταπολλͅόν ὁ ὁδονῇ τέλος οὐ εὔχαρις . ὅτι2 ἐπί ὁ ὁ Σειρήν λείπω νῆσος ὁ περί Ὀδυσσεύς , αὐτίκα καπνός ὁ προφαίνω καί μέγας κῦμα μάργηλις καί δοῦπος ἀκούω ὁ Ὀδυσσεύς πρῶτος , ὡς εἰκός , οἷος κατά νόος ἔχω ὁ ὁ Κίρκη , ὁ δέ λοιπός μετά αὐτός μανθάνω καί δείδω ἐκ χείρ πέτομαι ἐρετμόν . βόμ - Ῥῆσος δέ ἄρα πᾶς κατά ῥόος . ἔχω δέ αὐτός νῆς , φαίνω δέ , φημί , ἄρτι καπνός , ἐπεί ἐν ἡμέρα οὖον φαίνω πῦρ . ὁ δέ πέτομαι ἔχω τίς ἀστεῖος εὐτραπελία , εἰμί γε ὁ ἐν ἄλλος πτερόν ναός ἐρετμόν νῦν ἐκπέτομαι λέγω καθὲα τις πτηνός . καί ἔχω μέν εἶπον χείρ ἐκαρυν’ ἐρετμόν . ἐπίτεξ δέ καλός οὗτος φοισος . Ὅρας δέ καί νῦν ὁ βομβέω ἐπί οἶος κτυπέω λαμβάνω . δῆλος δέ , ὡς καί λίθος βομβέω ὁποῖος καί ὁ Φαιακικός δίσκος , καί μέλισσα δέ καί βροντή . ἐκ ὁ - ὅς δέ καί ἔντομος τίς ζῷον ὁ βομβυλιός , καί παρά ὁ κωμικός δέ βομβάζω παικτικός ἐπί*ῶγμα κατά ὁμοιότης ὁ βαθή . ὡσαύτως καί βομβалоβομβάζς . ὅτι2 δείδω ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ὁ διά ὁ πορθμός περάω αὐτός Μειλίχιος πέσσω παρασταδόν ἀνήρ ἕκαστος ὑτρυνεν · εἰμί φίλος , οὖον γάρ πῶ τίς κακός αδαιμονος εἰμί , οὖον μέν δή ὅδε μείζων ἐπί κακός ἢ ὅτε Κύκλωψ εἴλω ἐν ἕπω - γλαφυρός κρατερός βίαιος , ἀλλά καί ἔνθεν ἐμός ἀρετή βουλή τε νάω τε ἐκφεύγω . καί πως ὅδε μη - ἕπομαι ὄον . νῦν δέ ἄγω ὡς εἄν ἐγώ εἶπον πείθω πᾶς . εἰμί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς βουλή , * ὁ , καπή αὐθίς Ἀλός ἁγμὶνα βαυθιεν τύπτω , ὁ κε πόθι θεός δίδωμι ὅδε γε ὄλεθρος ὑπεκφεύγω καί ἁλύση , ὁ ἐκ ὁ τόπος δηλαδή περί ὅς ὁ καπνός καί ὁ δοῦπος . εἶτα καί μέθοδος δίδωμι , πῶς εἄν ὑπεκφεύγω , ἐπάγω · σύ δέ κυβερνήτης ὧδε ἐπιτέλλω - μή , ἀλλά ἐν θυμός βάλλω , ἐπεί ναός γλαφυρός οἴομαι νομή . οὗτος μέν καπνός καί κῦμα , ὁ κατά ὁ πλάγιος δηλαδή , ἐκτός φέρω ναῦς , σύ δέ σκόπελος ἐπικαίω , οὗτος εἰμί ζητητικός ἐπιθυμέω , ῥάπτω , μή σύ λανθάνω ἐκεῖσε ἐξορμάω καί εἰς κακός ἡμεῖς βάλλω , οὗτος εἰμί πρός ὁ ἑτέρωθεν εἴδομαι σκόπελος , μή ποτός ἐξορμάω , ἤγουν ἐξω αὐτός πλέω - Σο σός , ἀπόλλυμι ἐγώ , ὡς ὁ σκόπελος δηλαδή ἀκίνδυνος εἰμί περί ὅς ἐάν ὁ Σκύλλα . καί σημειόω ὡς πάνταῦθα ἐπικρύπτω ὁ ἀληθής ὁ Ὀδυσσεύς , ἐμφαίνω μέν ἀγαθός εἰμί ὁ διά ὁ εἴρω σκόπελος πλέω , οὐ οὗτος δέ εἰδοί ἔχω ὁ πρᾶγμα . οὖον γάρ ἀκίνδυνος οὗτος ὁ σκόπελος , ἀλλά ὀλγο - κίνδυνος καί διατοῦτο αιρετός μᾶλλον καί ὁ πλάγιος καί ὁ Χαρύβδως . διό καί Ὀδυσσεύς επισιμαινω , εἶπον · Σκύλλα δέ οὐκέτι μυθέομαι , ἄτ*πρηκτον ἄνθρω , οὗτος εἰμί κατά ἥς