eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1848
ρῶμενος ἰσθμὸς τοπικὸν ἐστὶν ὄνομα . παρὰ δὲ τοῖς παλαιοῖς φέρεται , ὅτι καὶ μέρος τῆς σώματος περὶ τὸν τράχηλον ἰσθμιον . ὧθεν καὶ κόσμος παρίσθμιος . καὶ ποτήριον δέ , φασί , Κύπριον ἐκαλεῖτο ἰσθμιον , ὅτι δὲ ἐκ τοῦ ἵναι προὔπαρχει τοῦ ἰσθμοῦ παράγωγον ἰθμὸς δίχα τοῦ πρώτου ὄγμια , δήλων καὶ ἐκ τῆς παρὰ τῷ Ὀππιανῷ εἰσίδησις . διαφέρει δὲ ἰσθμιον ὁμον κατὰ τοὺς παλαιοὺς , ὅτι ὁ μὲν ὁμος κεχά - λασται ἐκκρεμαμένος , * τὸ δὲ ἰσθμιον περιτραχῆλιος ὧν καὶ αὐτὸ κόσμος τῷ τραχήλῳ προσέχεται.50 Ἄγαλμα δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ ἀγαλλίαμα . Ὅτι ἐπὶ τοῖς μνηστήροις τεσπομένοις μέλας , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐγράφη , ἐπὲ ἐσπερος ἠλθὲν . αὐτίκα λαμπτήρας τρεῖς ἔστασαν ἐν μεγάροισιν , ὅφρα φαι - νοιεν , περὶ δὲ ξύλα κάγχανα θῖγαν αὐα πάλαι περίχλη νέον κεκασμένα χαλκῷ , καὶ δαίδαες μετέμισ - γον . ἀμοιρηδὶς δ' ἀνέφαινον δωμαί Ὀδυσοῦος , ὁ δὲ πειράσθαι καὶ τῶν δωμίδων ἐθέλον , ὡς περ πρὸ ὀλίγον τῶν μνηστήρων , ἔοχεσθέ , φησι , δωμαί πρὸς δώματα , ἵνα αἰ*δοῖη δο βασιλεία , τούτεστιν ὅπου ἡ δέσποινα , ὡς μὴ δέον ὧν αὐτὰς ἀνδράσιν ἀναμεῖχθαι . τῇ δὲ παρ' ἡλά - κατα στροφαλίζετε , τέρπετε δ' αὐτὴν ἡμέραν ἐν μεγάρῳ , ἡ εἴρια πικίετε χειροῖ · διὰ τὸ μεγάλας δηλαδὴ πὰς νύκτας εἶναι , ὡς καὶ προὔστορῆται . αὐτὰρ ἐγὼ τοῖντοισι φάος πάν*τεσσι παρέξω . ἤν1848 περ γὰρ κ' ἐθέλωσιν ἐὐθρονον Ἥω μίμνειν , οὐ τί με νικήσουσι , πολυτλήμων δὲ μᾶλα εἰμί . ταῦτα εἰπόν - τος , αἱ μὲν ἄλλαι ἐγέλων , εἰς ἀλληλας δὲ ἰδοντο , κατὰ τι ἀφελὲς γυναικεῖον σχῆμα . Μελανθῶ δὲ καλλιπάρης καὶ αἰσχό-ης ἐνένιπεν , ἤν Ἀόλιος μὲν ἐτιντε , κόσμισε δὲ Πηνελόπη , παῖδα δὲ ὡς ἀτίταλλε , δίδον δ' ἀρ' ἀδύσματα θυμῷ . ἀλλ' οὐδ' ὡς ἔοχεν ἡ σχέδε πένθος ἐνὶ φρεσὶ Πηνελο - πέης . ἀλλ' ἡ γ' Εὐρύμαχον μεγέσχετο καὶ γλῆσεχεν ἡδονὴν ἀνταλάσ*ξαμένη τοῦ πενθεῖν.10 αὐτὴ δὴ τὸν Ὀδυσεάα ἐνὶνταν ὀνειδεῖσι ἐπέσσιο · ξείνε τάλαν , σύ γε τις φρένας ἐκπεπασταγμένος ἐσσί , οὐδ' ἐθέλεις εἰδεῖν χαλκήριον ἐς δόμον ἐλθών , ἥε πον ἐς λέσχηγ · ἀλλ' ἐνθάδε πόλλ' ἀγορεύεις θαρσα - λέως πολλοῖσι μετ' ἀνδράσιν , οὐδὲ τι θυμῷ ταρβείς · ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας · ἄ δὴ καὶ μετ' ὀλίγα κείται . ἦ νὺ τοι αἰεὶ τοιοῦτος νοῦς ἐστί · τούτεστι , μεθύων ἀορι ἀφραίνεις , ἦ καὶ ἀεὶ τωιοῦτος εἶ . διὸ καὶ μεταμῶνία βάζεις . ἦ ἄλνεις ὅτι Ἰρον ἐνίκησας τὸν ἀλήτην . μὴ τίς τι τάχα Ἰρου ἀμείνων ἄλλος ἀναστή , ὡς * τίς σε ἀμὴι κάρη κεκοπῶς χειρὶ στιβαροῖσι δώμασιν ἐκπέμψοι φορῦξας20 αἴμασι πολλοῖ . καὶ ὡς ὡς καὶ νῦν εὐθὼν ὁ ποιητὴς τόπον ἐμμέθοδον , σκώπτει διὰ τῆς ἀπαιδεύτου Μελανθοῦς ἀρτύων καὶ ταύτῃ εὐλογον ὀλεθρον ἐν τοῖς ἐξῆς διὰ τὸ πρὸς τοὺς δεσπότας μῖσος . ἵσως δὲ ἄνδρα λέγει αὐτὴ ἀμείνωνα τὸν Εὐρύμαχον . εἰς ὧν καὶ θαρρεῖ . τυχὸν δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν Μελάνθιον . Ἵστέον δὲ ὅτι λαμπτήρας λέγει , ὡς νῦν οἱ ἀγροτικοὶ λυχνίας φασίν , ἐφ' ὧν δάδες κείμεναι κατὰ δόρπον ἀνάπτονται , ἦ ξύλα ξηρά διὰ τὸ ἀκαπνον , ἦ καὶ ἄμω ἀναμιξ , ὡς καὶ ἐνταῦθα γίνεται παρὰ τοῖς λαμπροῖς μνηστήροις κατὰ ἡρωϊκὴν καὶ τοῦτο ἀφέλειαν , εἰς ὁ καὶ δωμίδες ὑπουργοῦσι κατὰ ξθος ἀρχαῖον . Δῆλον δὲ ὅτι ἀβρότερον οἱ ἐπιδόρπιοι λαμπτήρες διακείνται παρὰ Φαιάζι , παρ' οἷς οἱ μὲν δομητοὶ βωμοὶ ἀντὶ * λαμπτήρων κεχάλκευμένων εἰσίν , ἀντὶ δὲ δωμίδων οἱ χωνευτοὶ χρύσοιοι κοῦροι,30 δαίδαες μετὰ χειρῶν ἔχοντες καὶ φαίνοντες , ὁ περ ἐνταῦθα φαεινὴν κείται , ταυτὸν ὧν τῷ λάμπειν . ἐξ οὗ οἱ λαμπτήρες . οἱ δὲ παλαιοὶ καὶ οὕτω φασὶ λαμπτήρες , ἔοχάρα μετέωροι , ἦ χυτρόποδες , ἐφ' ὧν ἕκαιον . Ξύλα δὲ κάγχανα τὰ ξηρά , τὰ καινόμενα εἰς τὸ καίσθαι . ταῦτα δὲ καὶ δανά ἐλέγετο , καὶθ'α προεδηλώθη . Περί δὲ τοῦ , αὐα πάλαι περίχλη , γέγραπται ἐν τοῖς κατὰ τὴν Κα - λυψώ . ἀντιθετικῶς δὲ λέγει τὸ , αὐα πάλαι περίχλη νέον κεκασμένα χαλκῷ , ἵνα ἡ πάλαι μὲν ξήραν - θέντα , νῦνστί δὲ κοπέντα . Ἵστέον δὲ καὶ ὅτι τὸ αὐὸ ρῆμα , ὁ τινες καὶ ἐδδύνων , ἐξ οὗ τὸ ἀῶον οὐ μόνον τὸ ξηραίνειν δηλοῖ , ἀλλὰ καὶ τὸ λάμπειν καὶ φαίνειν · ὧθεν καὶ αὐὸς Ἀιολικός ἡ ἡμέρα , ἡ καὶ ὡς λεγομένη Δωρικῶς , καὶ ἥως κοινῶς τε καὶ Ἰωνικῶς . ἐκ δὲ τοῦ αὐὲν καὶ πυραύστης ζωύφιον ἐπιθου - λεῦον τῷ τῶν λαμπάδων φωτί , ὑφ' οὗ καὶ ὀλλται . ἀφ' οὗ παροιμία τὸ , πυραύστου μόρος , ἐπὶ τῶν παγῦ θανατουμένων , οἷς ἀνοήτως θρασύνονται . ὧσα δὲ καὶ ἄλλα ἐκ τοῦ αὐὲν παράγονται , δεδήλω - ται ἀλλαχοῦ . Τὸ δὲ στροφαλίζετε ἀπὸ τῆς στροφάλιγγος ἔχει διὰ τοῦ ὁ μικροῦ τὴν ἀρ - χουσαν . ἄλλως γὰρ ὡς ἀπὸ τοῦ στροφᾶ*σθαι ὠφείλεν ἐκτείνεσθαι , ὡς τὸ , ἡλάκατα στροφώσα.40 Εἴρια δὲ πέκειν χειροῖ , τὸ ἐπιμελῆσθαι καὶ , ὡς ὧν τις εἴπη , κτενίζειν , κατὰ τὸ , ἐκτενί - ζομεν τρίχας . τοῦτο δὲ καὶ ἀοκεῖν λέγεται , ὡς τὸ , ἡσοκεν εἴρια καλά · καὶ προηγείται τοῦ ἡλάκατα στροφαλίζων , τδ , ἔορμα πέκων χειροί . Καὶ ὅρα τὸ χειροῖν , ὡς τοῦ στροφαλίζον προσεχὼς ἀτράκτοις συν - τελουμένου · ἢ καὶ ἑτέρως , τὸ χειροὶ πρὸς διαστολὴν τοῦ ἄλλως πέκων εἴρηται . πέκονται γὰρ ἔρμα καὶ καρομένων προβάτων ποιμενικῶς . καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πέκων καὶ ὁ πόκος εἴρηται . καὶ αἱγες δέ , ὧν ἐγγὺς τὸ ἔριον , ἐργαλίσω τινὶ ἑτεροῖφ πέκονται . Τὸ δέ , φέος πᾶσι πυροξῶ , ἀντὶ τοῦ ἐγγὺς ἔξω · οὐ ἐναντίον ἐδηλώθη τὸ ἀφέξω ἀντὶ τοῦ παρεκτὸς σχήσω . Τὸ δέ , τέρπετε αὐτήν , ἐφρέθη , ὡς νῦν τῆς δεσποίνης οὐ τερπομένης , ἀλλ᾽ ἀχθομένης ἐπ᾽ αὐταῖς . Πολυτλήμων δὲ καὶ οὐχ᾽ ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ μᾶλα , οὐ νῦν μόνον Ὀδυσσεὺς κατὰ τὸ ἐγγρατὴς ὑπνον εἶναι , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς φθάσασιν , τοιοῦτος ὡς μάλιστα δέδεικται . διαφορὰ δὲ πάντως πολλὴ πολυτλήμονος καὶ τλήμονος . Ὀδυσσεὺς οὖν τλήμων μὲν εἶναι ὁμολογεῖ , τάλαις δὲ οὐκ ἂν εἶναι εἴπη , εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐτυμολογεῖται ἄμφω ῥήματα . οὕτω καὶ τὸ συμφέρον καὶ ἡ συμφωνία ἐκ τοῦ αὐτοῦ πα*ραγόμενα ῥήματος διάφορον σημασίαν ἔχουσι · καὶ ὁ πανούργος καὶ παντοουργὸς παρὰ γε τοῖς ὑστερον . Σοφο - κλῆς γὰρ καὶ τὸν παντοουργὸν εἰς ταυτὸν ἄγει τῷ πανούργῳ εἰπών · ἀνδρὶ παντοουργῷ φρένας . καὶ ἡ στήλη δὲ καὶ ὁ στύλος , εἰ καὶ γίνονται ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ , ἀλλ᾽ οὐ ταυτὰ εἰσι . Τὸ δέ , αἰσχρῶς ἐνέπνε , ταυτὸν ἐστι τῷ , ἐνέπνευ δνειδείους ἐπίσσι . Τοῦ δέ , χώμισε Ἰημελόπιμε , ἰομηνία τδ , παῖδα δὲ ὡς ἀτίταλλεν . ἐνθα ὅρα καὶ ὡς οὐδὲν τι δυναιτα πρὸς ἀγνηνὴ ἀνθρώπτον τὸ θραφθῆναι καλῶς . καὶ γὰρ ἡ δουλὴ Μιλανθὼ παῖδός δίχνν περιθεῖσα τῇ δεσποίνῃ οὐκ ἔχε πένθος αὐτῆς ἐπὶ φροσίν , ἢ,γουν οὐκ ἐνυπτο καρ᾽ ἐκεῖνην . οὐ γὰρ τὸ δεσποτικὸν πένθος ὡς πένθος ἔχεν , ἀλλὰ χαρμλία ἐπαγγύμζε δι᾽ αὐτοῦ . Ἀθύναιος δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς παῖγμα , σωτήματα , παρὰ τὸ ἄγαν θύων , ὅ ἐστιν ὁμῶν , κατὰ πρόθεσιν , φασί , τοῦ ὧς , ὁμοίως τῷ , ἀδὶς ἀδὶρις . Τὸ δέ . μηγέσπετο καὶ φιλέσχαν , ὁμοιόν τί ἐστι τῷ , μίγν φιλότητι καὶ εὐνῇ . Τὸ δὲ ξενὲ ἴσως ἐπὶ ὑφρα φροσὶν ἢ Μιλανθῶ , ὡς εἴ περ ἴπεν , ὦ πλανήτη , ὦ ἀλλότριε . Πεπαταγμένος δὲ φρόνεας ὁ ἐκ - πεπληγμένος καὶ ἐμφρόνητος , ὁποῖοι πολλοὶ ἀπὸ πατάγων , ὅ ἐστι κτύπων γίνονται , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων εἴρητο . Ἀλὼν δὲ ὅτι * ἐκ τοῦ πάτου καὶ τοῦ πτεῖν τὸ πατάσσειν γίνεται , ἀφ᾽ οὐ ὕνομα ῥηματικὸν ὁ πάταγος . Χαλκίσιος·δὲ δόμος τὸ τῶν χαλκῶν ἐργαστήριον , ἐνθα εἰσιόντες ἀκωλύτως πωγοὶ ἐκοιμῶντο παρὰ τῷ πυρί · ὅ δὴ καὶ ἐν τοῖς βαλανείοις ἐγίνετο , καθὰ δηλοὶ καὶ ὁ κομικὸς . ἐγγὺς δὲ πῶς ἐστιν ἢ Μιλανθὼ τοῦ κατὰ τὸν Ἰρον σώμματος . ὁ μὲν γὰρ γνη · καμυτοὶ τὸν ξένον εἴκασεν αὐτὴ δὲ ἀξιοὶ καμίνου χαλκευτικῆς ἐγγὺς αὐτὸν κεῖσθαι , καὶ πῶς λέγει , ὡς εἰ μὲν ῥηώσας ἔχας , τί σοι ὀφελος τοῦ τῶν λαμπτήρων πυρός ; ἀπελθε εἰς τὸ χαλκίων · εἰ δὲ ὁμιλεῖν ἀνδράσι βούλει , οὐδὲν σοι καὶ τοῖς ἡψοσι μηροτῆρ*σι , δέον εἰς τὴν λέσχημ εἰσρήσσα κάκει τοῖς ὁμοίοις ὁμιλεῖν . ἦν δὲ λέσχη δημόσιον ἀνθρώπων οἴκημα , ἐνθα οἱ ἐπαῖται συναγόμενοι ὡς λίχος τὸ αὐτὸ εἴχον καὶ ἐλίσχαιτον δέ , ὅ ἐστιν ὁμιλῶν , τὰ δυκοῦντα δηλαδὴ αὐτοῖς . μίμηται δὲ τούτων καὶ Ἠσιόδος ἐν τῷ , πᾶρ δ᾽ ἵηι χαλ - κίων τε θώκον καὶ ἐπ᾽ ἀλέα λέσχημ . ἢ καὶ παρὰ τὸ λέχος λέγεται καὶ παρὰ τὸ λεσχαίνειν , ἀφ᾽ οὐ καὶ τὸ ἀδολεσχὶν καὶ ὁ ἀδολέσχος . Τὸ δέ , ἀλλ᾽ ἐνθᾶδε πδλλ᾽ ἀγορεύεις , ὡς πρὸς τὸν χαλ - κήιον δόμον καὶ τὴν λέσχημ ἔφη , ὡς ἐκεῖ δέον ὄν καὶ μὴ ἐνθᾶδε πδλλ᾽ ἀγορεύειν πολλοῖσι ματ᾽ ἀνδράσιν , ὅ ἐστιν ἐν ἀνδριόις , οὐ μὴν πτωχοῖς κατὰ τοὺς ἐν τῷ χαλκίῳ καὶ τῇ λέσχῃ . καὶ ἄλλως δὲ ὁ λόγος τῆς δοῦλης ἔχει τι ἀστοῖον ἐν τῷ , μετ᾽ ἀνδράσι . χρών γὰρ ὄν αἰδεῖσθαι αὐτὴν ἀναμισγομένην ἀνδρά - σιν , ἢ δὲ τῷ ξείνω περιτρίψει τὸ ὀνικόν . Τὸ δέ , οἴδός σ᾽ ἔχει , ἀρχὴ ἐστι τοῦ κατοχόν τινα οἴων λέχεσθαι . ἐστι δὲ το , οἴδός σε ἔχει , περιφρασὶς τοῦ μεθύεις . οὕτω δὲ καὶ ὁ Θυμώμνος Θυμῷ ἐχέσθαι λέγεται . τὸ δὲ ὁμοιον καὶ ἐπὶ μανίας καὶ ἔρωτος καὶ ἑτέρων παθῶν . Με - ταμῶνια δὲ πόθεν τε γίνεται καὶ τί δηλοῖ , προεγράφη , * ποιητικὴ δὲ καὶ αὐτὴ λέξις . Τὸ δὲ ἀλύεις ἀντὶ τοῦ ἐλλύεσαι τῇ χαοά . καὶ πολλὴ χρήσις τούτου καὶ παρὰ Πλουτάρχῳ . εἴρηται δὲ καὶ ἀλλαχοῦ περὶ τῆς λέξεως ταύτης ὅσα ἔχωμ . δῆλον δὲ ὅτι καὶ ἐπὶ ἀδημονίας ἡ λέξις κείται , καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς ὑστερον , ὡς ἀπὸ τοῦ ἐλλύειν . ἀλὶς γὰρ ἐπτεῦθεν ἡ ἀδημονία , καὶ , ὡς οἱ παλαιοὶ φασιν , ἀλὴ , ὁυπασμὸς , καὶ ἀλύειν , τὸ μηδὲν πράττειν . Τὸ δέ , ἀλύεις μετὰ τοῦ ἀλήττον , ἐοικε παρη - χεῖν , εἰ καὶ τὸ μὲν ἐν ἀρχῇ στίχου κείται , τὸ δὲ ἐν τῷ τέλει . Τὸ δέ , ἀμφὶ κάρη κεκοπὼς ἤτοι πλῆξας , ὡς πρὸς τὸ τοῦ"Ἰρου πᾶθος ἢ δοῦλὴ ἀνάγει , ὄν οὕτω πλῆξας ὁ Ὀδυσσεὺς παρέλυσε τοῦ
Lemmas: ράομαι ἰσθμός τοπικός εἰμί ὄνομα . παρά δέ ὁ παλαιός φέρω , ὅτι καί μέρος ὁ σῶμα περί ὁ τράχηλος ἴσθμιον . ὤθω καί κόσμος παρίσθμιος . καί ποτήριον δέ , φημί , Κύπριος καλέω ἴσθμιον , ὅτι δέ ἐκ ὁ εἶμι προϋπάρχω ὁ ἰσθμός παράγωγος ἰθμός δίχα ὁ πρῶτος ὄγμιος , δῆλος καί ἐκ ὁ παρά ὁ Ὀππιανός εἰσοράω . διαφέρω δέ ἴσθμιον ὁμός κατά ὁ παλαιός , ὅτι ὁ μέν ὁμός χάσκω - λάσθη ἐκκρεμάννυμι , * ὁ δέ ἴσθμιον περιτραχήλιος ὅς καί αὐτός κόσμος ὁ τράχηλος προσέχω ἄγαλμα δέ καί ἐνταῦθα ὁ ἀγαλλίαμα . ὅτι2 ἐπί ὁ μνηστήρ τεσπομενω μέλας , ὡς καί ἀλλαχοῦ γράφω , ἐπές ἕσπερος ἔρχομαι . αὐτίκα λαμπτήρ τρεῖς ἵστημι ἐν μέγαρον , ὄφρα φαΐ - νέος , περί δέ ξύλον κάγκανος θίγω αὖος πάλαι περιχλεω νέος καίνυμαι χαλκός , καί δαίω μετέμις - γος . ἀμοιρηδὶς δέ ἀναφαίνω δήω οδυσουιος , ὁ δέ πειράω καί ὁ δωμιδηω ἐθέλω , ὡς περ πρό ὀλίγος ὁ μνηστήρ , ἔχω , φημί , δήω πρός δῶμα , ἵνα αἰδέω δο βασίλειος , τουτέστιν ὅπου ὁ δέσποινα , ὡς μή δήω ὅς αὐτός ἀνήρ ἀναμείγνυμι . ὁ δέ παρά ἦλον - κατά στροφαλίζω , τέρπω δέ αὐτός ἡμέρα ἐν μέγαρον , ὁ ἔριον πικιω χειρόομαι · διά ὁ μέγας δηλαδή πάν νύξ εἰμί , ὡς καί προΐστημι . ἀτάρ ἐγώ τόντος φάος ἅπας παρέχω . Ἔνα περ γάρ καί ἐθέλω εὔθρονος Ἠώς μίμνω , οὖον τίς ἐγώ νικάω , πολυτλήμων δέ μῆλον εἰμί . οὗτος εἶπον - ὅς , ὁ μέν ἄλλος γελάω , εἰς ἀλλήλων δέ ὁράω , κατά τίς ἀφελής γυναικεῖος σχῆμα . μελαίνω δέ καλλιπειρω καί αἰσχόω ἐνίπτω , ἐάν αολις μέν τίνω , κοσμίζω δέ Πηνελόπη , παῖς δέ ὡς ἀτιτάλλω , δίδωμι δέ ἀρά ἀδύσματα θυμός . ἀλλά οὐδέ ὡς ἔχω ὁ σχῶ πένθος ἐν φρήν Πηνελο - Πέης . ἀλλά ὁ γε Εὐρύμαχος μεγέσχετο καί γλῆσεχεν ἡδονά ἀνταλάσ*ξαμένη ὁ πενθέω αὐτός δή ὁ Ὀδυσεάα ἐνὶνταν ονειδιειμι ἐπέσσιο · ξένος τάλας , σῦς γε τις φρήν ἐκπεπασταγμένος εἰμί , οὐδέ ἐθέλω εἴδω χαλκήριον εἰς δόμος ἔρχομαι , εἶμι πως εἰς λέσχη · ἀλλά ἐνθάδε πολύς ἀγορεύω θαρσέω - Λέως πολύς μετά ἀνήρ , οὐδέ τίς θυμός ταρβέω · εἰμί ἄρα σύ οἶνος ἔχω φρήν · ὅς δή καί μετά ὀλίγος κεῖμαι . εἰμί νῦν ὅς ἀεί τοιοῦτος νόος εἰμί · τουτέστι , μεθύω ἄορ ἀφραίνω , εἰμί καί ἀεί τωιουος εἰμί . διό καί μεταμώνιος βάζω . εἰμί ἄλνος ὅτι Ἱερός νικάω ὁ ἀλήτης . μή τίς τίς τάχα Ἱερός ἀγαθός ἄλλος ἀνίστημι , ὡς * τίς σύ ἡμέτερος κάρη κεκοπώς χείρ στιβαρός δῶμα ἐκπέμπω φορῦξας20 αἷμα πολύς . καί ὡς ὡς καί νῦν Εὔθων ὁ ποιητής τόπος ἐμμέθοδος , σκώπτω διά ὁ ἀπαίδευτος Μελανθώ ἀρτύω καί οὗτος εὐλογέω ὄλεθρος ἐν ὁ ἑξῆς διά ὁ πρός ὁ δεσπότης μῖσος . ἴσως δέ ἀνήρ λέγω αὐτός ἀμείνων ὁ Εὐρύμαχος . εἰς ὅς καί θαρσέω . τυγχάνω δέ καί ὁ ἀδελφός Μελάνθιος . ἰστέον δέ ὅτι λαμπτήρ λέγω , ὡς νῦν ὁ αγροτικός λυχνίας φημί , ἐπί ὅς δάδα κεῖμαι κατά δόρπον ἀνάπτω , εἰμί ξύλον ξηρός διά ὁ ἄκαπνος , εἰμί καί Ἄμω ἀναμίξ , ὡς καί ἐνταῦθα γίγνομαι παρά ὁ λαμπρός μνηστήρ κατά ἡρωϊκός καί οὗτος ἀφέλεια , εἰς ὁ καί δωμίδες ὑπουργέω κατά ξθος ἀρχαῖος . Δῆλος δέ ὅτι ἁβρῶς ὁ ἐπιδόρπιος λαμπτήρ διάκειμαι παρά Φαιάζι , παρά ὅς ὁ μέν δομητός βωμός ἀντί * λαμπτήρ χαλκεύω εἰμί , ἀντί δέ δωμιδηω ὁ χωνευτός χρύσω κοῦροι,30 δαίω μετά χείρ ἔχω καί φαίνων , ὁ περ ἐνταῦθα φαεινός κεῖμαι , τατός ὅς ὁ λάμπω . ἐκ ὅς ὁ λαμπτήρ . ὁ δέ παλαιός καί οὗτος φημί λαμπτήρ , ἔοχάρα μετέωρος , εἰμί χυτρόπους , ἐπί ὅς καίω . ξύλον δέ κάγκανος ὁ ξηρός , ὁ καίνω εἰς ὁ καίω . οὗτος δέ καί Δανά λέγω , καθίημι προδηλόω . Περί δέ ὁ , αὖος πάλαι περιχλεω , γράφω ἐν ὁ κατά ὁ κυρία - λυψώ . ἀντιθετικός δέ λέγω ὁ , αὖος πάλαι περιχλεω νέος καίνυμαι χαλκός , ἵνα ὁ πάλαι μέν ξηρός - θέω , νῦνστί δέ κόπτω . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ αὐὸ ῥῆμα , ὁ τις καί ἐσθίω , ἐκ ὅς ὁ ἀῷος οὖον μόνος ὁ ξηραίνω δηλόω , ἀλλά καί ὁ λάμπω καί φαίνω · ὤθω καί αὖος αιολικός ὁ ἡμέρα , ὁ καί ὡς λέγω Δωρικός , καί ἠώς κοινῶς τε καί ἰωνικός . ἐκ δέ ὁ ἰαύω καί πυραύστης ζῳύφιον πείθω - λεύω ὁ ὁ λαμπάς φάος , ὑπό ὅς καί ὄλλυμι . ἀπό ὅς παροιμία ὁ , πυραύστης μόρος , ἐπί ὁ πήγνυμι θανατάω , ὅς ἀνόητος θρασύνω . ὠθέω δέ καί ἄλλος ἐκ ὁ ἰαύω παράγω , δῆλος - ὁ ἀλλαχοῦ . ὁ δέ στροφαλίζω ἀπό ὁ στροφάλιγξ ἔχω διά ὁ ὁ μικρός ὁ ἀρ - χουω . ἄλλως γάρ ὡς ἀπό ὁ στροφάω ὀφείλω ἐκτείνω , ὡς ὁ , ἠλάκατα στροφώσα.40 ἔριον δέ πέκω χειρόομαι , ὁ ἐπιμελέομαι καί , ὡς ὅς τις εἶπον , κτενίζω , κατά ὁ , κτείς - ζω θρίξ . οὗτος δέ καί ἀκέω λέγω , ὡς ὁ , ησοαν ἔριον καλός · καί προηγέομαι ὁ ἠλάκατα στροφαλίζω , τδ , ὁρμή πέκω χειρόομαι . καί ὁράω ὁ χείρ , ὡς ὁ στροφαλίζω προσεχώς ἄτρακτος σῦς - τελέω · ἢ καί ἑτέρως , ὁ χειρόομαι πρός διαστολή ὁ ἄλλως πέκω εἴρω . πέκω γάρ ἕρμα καί καρόω πρόβατον ποιμενικός . καί ἐκ ὁ τοιοῦτος πέκω καί ὁ πόκος εἴρω . καί αἴξ δέ , ὅς ἐγγύς ὁ ἔριον , ἐργαλίσω τις ἑτεροῖφ πέκω . ὁ δέ , Φέος πᾶς πυρόω , ἀντί ὁ ἐγγύς ἔξω · οὖον ἐναντίος δηλόω ὁ ἀπέχω ἀντί ὁ παρεκτός ἔχω . ὁ δέ , τέρπω αὐτός , φέρω , ὡς νῦν ὁ δέσποινα οὖον τέρπω , ἀλλά ἄχθομαι ἐπί αὐτός . πολυτλήμων δέ καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά καί μῆλον , οὖον νῦν μόνος Ὀδυσσεύς κατά ὁ ἐγγρατὴς ὕπνος εἰμί , ἀλλά καί ἐν ὁ φθάνω , τοιοῦτος ὡς μάλιστα δείκνυμι . διαφορά δέ πάντως πολύς πολυτλήμων καί τλήμων . Ὀδυσσεύς οὖν τλήμων μέν εἰμί ὁμολογέω , τάλας δέ οὐ εἄν εἰμί εἶπον , εἰμί καί ἀπό ὁ αὐτός ἐτυμολογέω ἄμφω ῥῆμα . οὗτος καί ὁ συμφέρω καί ὁ συμφωνία ἐκ ὁ αὐτός παράγω ῥῆμα διάφορος σημασία ἔχω · καί ὁ πανούργος καί παντουργός παρά γε ὁ ὕστερος . Σοφός - Κλῆς γάρ καί ὁ παντουργός εἰς τατός ἄγω ὁ πανοῦργος εἶπον · ἀνήρ παντουργός φρήν . καί ὁ στήλη δέ καί ὁ στύλος , εἰμί καί γίγνομαι ἀπό ὁ αὐτός , ἀλλά οὖον ευτός εἰμί . ὁ δέ , αἰσχρῶς ἐμπνέω , τατός εἰμί ὁ , ἐμπνέω δνειδείους ἔπειμι . ὁ δέ , χώμισε Ἰημελόπιμε , ιομηνιον τδ , παῖς δέ ὡς ἀτιτάλλω . ἔνθα ὁράω καί ὡς οὐδείς τίς δυναιτης πρός ἄγνινος ἀνθρώπτον ὁ τρέφω καλῶς . καί γάρ ὁ Δουλή Μιλανθὼ παῖς δίχνν περιτίθημι ὁ δέσποινα οὐ ἔχω πένθος αὐτός ἐπί φροσίν , ἀΐσσω οὐ ἐνυπτο κάρα ἐκεῖνος . οὖον γάρ ὁ δεσποτικός πένθος ὡς πένθος ἔχω , ἀλλά χαρμλία ἐπαγγύμζε διά αὐτός . αθυνηιος δέ κατά ὁ παλαιός παῖγμα , σωτήματα , παρά ὁ ἄγαν θύω , ὅς εἰμί ὁμός , κατά πρόθεσις , φημί , ὁ ὅς , ὁμοίως ὁ , Άδις ἀδὶρις . ὁ δέ . μηγέσπετο καί φιλέσχαν , ὅμοιος τίς εἰμί ὁ , μίγνυμι φιλότης καί εὐνή . ὁ δέ ξένος ἴσως ἐπί ὑφρα φροσὶν ἢ Μιλανθῶ , ὡς εἰμί περ ἴψ , εἰμί πλανήτης , εἰμί ἀλλότριος . πατάσσω δέ φρονέω ὁ ἐκ - πλήσσω καί ἐμφρονέω , ὁποῖος πολύς ἀπό πάταγος , ὅς εἰμί κτύπος γίγνομαι , ὡς καί πρό ὀλίγος εἴρω . Ἀλών δέ ὅτι * ἐκ ὁ πάτος καί ὁ πέτομαι ὁ πατάσσω γίγνομαι , ἀπό οὖον ὕνομα ῥηματικόν ὁ πάταγος . Χαλκίσιος·δὲ δόμος ὁ ὁ χαλκός ἐργαστήριον , ἔνθα εἰσέρχομαι ἀκωλύτως πωγοὶ κοιμάω παρά ὁ πῦρ · ὅς δή καί ἐν ὁ βαλανεῖον γίγνομαι , καθά δηλόω καί ὁ κομίζω . ἐγγύς δέ πῶς εἰμί ἢ Μιλανθὼ ὁ κατά ὁ Ἱερός σώμματος . ὁ μέν γάρ γνη · καμυος ὁ ξένος εἰκάζω αὐτός δέ ἀξιόω κάμινος χαλκευτικός ἐγγύς αὐτός κεῖμαι , καί πῶς λέγω , ὡς εἰμί μέν ῥήγνυμι χάω , τίς σύ ὄφελος ὁ ὁ λαμπτήρ πῦρ ; ἀπέρχομαι εἰς ὁ χαλκίον · εἰμί δέ ὁμιλέω ἀνήρ βούλομαι , οὐδείς σύ καί ὁ ἕψω μηροτῆρ*σι , δήω εἰς ὁ λέσχη εἰσρέω κέω ὁ ὅμοιος ὁμιλέω . εἰμί δέ λέσχη δημόσιος ἄνθρωπος οἴκημα , ἔνθα ὁ ἐπαίτης συνάγω ὡς Λίχος ὁ αὐτός ἔχω καί ελισχαιος δέ , ὅς εἰμί ὁμιλέω , ὁ δυκουειντα δηλαδή αὐτός . μιμέομαι δέ οὗτος καί Ἡσίοδος ἐν ὁ , παρά δέ ἵημι χαλ - κίων τε θώκον καί ἐπί ἀλέα λέσχη . ἢ καί παρά ὁ λέχος λέγω καί παρά ὁ λεσχαίνω , ἀπό οὖον καί ὁ ἀδολεσχὶν καί ὁ αδόλεσχος . ὁ δέ , ἀλλά ἐνθάδε πδλλ᾽ ἀγορεύω , ὡς πρός ὁ χαλ - καίω δόμος καί ὁ λέσχη φημί , ὡς ἐκεῖ δήω εἰμί καί μή ἐνθάδε πδλλ᾽ ἀγορεύω πολύς μά ἀνήρ , ὅς εἰμί ἐν ἀνδρίον , οὖον μήv πτωχός κατά ὁ ἐν ὁ χαλκίον καί ὁ λέσχη . καί ἄλλως δέ ὁ λόγος ὁ δοῦλος ἔχω τίς ἀστός ἐν ὁ , μετά ἀνήρ . χράω γάρ εἰμί αἰδέομαι αὐτός ἀναμίσγω ἀνήρ - βρόχος , ἢ δέ ὁ ξένος περίτριψις ὁ ὀνικός . ὁ δέ , οἶδος σός ἔχω , ἀρχή εἰμί ὁ κατοχή τις οἶος λέχομαι . εἰμί δέ ὁ , οἶδος σύ ἔχω , περίφρασις ὁ μεθύω . οὗτος δέ καί ὁ Θυμώμνος Θυμός ἔχω λέγω . ὁ δέ ὅμοιος καί ἐπί μανία καί Ἔρως καί ἕτερος πάθος . ἐγώ - ταμώνιος δέ πόθεν τε γίγνομαι καί τίς δηλόω , προγράφω , * ποιητικός δέ καί αὐτός λέξις . ὁ δέ ἀλύω ἀντί ὁ ἔρχομαι ὁ χαοά . καί πολύς χρῆσις οὗτος καί παρά Πλούταρχος . εἴρω δέ καί ἀλλαχοῦ περί ὁ λέξις οὗτος ὅσος ἔχω . δῆλος δέ ὅτι καί ἐπί ἀδημονία ὁ λέξις κεῖμαι , καί μάλιστα παρά ὁ ὕστερος , ὡς ἀπό ὁ ἔρχομαι . Αλίς γάρ ἐπιτίθημι ὁ ἀδημονία , καί , ὡς ὁ παλαιός φημί , ἀλέω , ὁυπασμὸς , καί ἀλύω , ὁ μηδείς πράσσω . ὁ δέ , ἀλύω μετά ὁ ἀλέω , ἔοικα πείρω - χέω , εἰμί καί ὁ μέν ἐν ἀρχή στίχος κεῖμαι , ὁ δέ ἐν ὁ τέλος . ὁ δέ , ἀμφί κάρη κόπτω ἤτοι πλήσσω , ὡς πρός ὁ του"ιροος πάθος ἢ δοῦλος ἀνάγω , εἰμί οὗτος πλήσσω ὁ Ὀδυσσεύς παραλύω ὁ