eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1637
γέντο τοῖς μὴλοῖς διὰ τὸ ἀνήμελκτα μένειν αὐτά . Τὸν δὲ πέλεκυν καὶ πέλυνκα φασίν οἱ μεθ’ Ὁμήρου ἀπὸ εὐθείας τῆς , ὁ πέλυν τοῦ πέλεκος . Φαρμακῶσιν δὲ οὐχ’ ἀπλῶς ἐνταῦθα τὸ βάπτειν ὕδεν καὶ φαρμακῶσιν τὰ βαρεῖα ὡς καὶ προδηλώθη , ἀλλὰ τὸ στομοῦν καὶ στερόποιεῖν . φησὶ γοῦν . ὕδατι ψυχρῷ βάπτει φαρμακῶσον . στομοῦται γὰρ σῖδηρος τοιαύτῃ βαφῇ . καὶ κράτος ἔχει ὁ ἔστι καρτερός γίνεται πυρνοῦμενος εἰς πλεῖον . Τὸ δὲ σῖξεν , ὀνοματοποιεῖται πρὸς ἦχον στοιχείου τοῦ σίγμα , ὥσπερ τὸ ξῆν , κατὰ τὸ ξῖτα . καὶ τὸ ξέν , κατὰ τὸ ξ . καὶ ὁ ροῖχος , κατὰ τὸ ῥῶ στοιχεῖον . οἱ δὲ παλαιοὶ φασὶ καὶ ὅτι ὀνοματοποιεῖται τὸ σῖξεν ἀπὸ τοῦ κατὰ τὸ λίπος γινομένου σισιλισμοῦ . Τὸ δὲ περὶ μοχλῶ ἀντίπτωσιν ἐπαθεν . ἀντὶ γὰρ τοῦ , ἐπὶ μοχλῷ ἐμήθη . Τοῦ δὲ μέγ’ ὡμῆξεν ἐπίτασις τὸ σμερδαλέον . αὐτοῦ δὲ σαφήνεια τὸ , ἡμεῖς δὲ δεῖσαντες ἀπασσόμεθα . σμερδαλίου γὰρ τὸ ποιοῦν τινὰς κρύπτεσθαι διὰ τὸ δέος . οὐχ ἀπίθανον δέ , οὕτω σμερ - δαλέον καὶ μέγα οἰμώξα τὸν Κύκλωπα . οὐ * καὶ ἄλλως ὁ φθόγγος βαρύς προδηλώεται . Τὸ δὲ πεφρομένον , ἀντὶ τοῦ μεμασμένον . μεμυμένον . ἐν τοῦ φύρω καὶ φρωῦ ἐξ οὐ καὶ τὸ φράγμα . Ἄλιεν δὲ νῦν μὴν τὸ ἀδημονεῖν . ἐν δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα τὸ χαίρειν , ὡς τὸ , ἢ ἄλιεν ὅτι Ἰσον ἐνίκησας ; μέση γὰρ ἡ λέξις . ὡς καὶ ἡ συμφορά . καὶ ἡ τύχη . καὶ ὁ δαίμων . καὶ τὰ ὅμοια . προσ - γράφουσι δὲ τινες τῶν παλαιῶν τὸ ἴστα ἐν τῷ ἀλιένει καθὰ καὶ ἐν τῷ ὀλνίειν . οὐ μὴν ἀναντήρητόν ἐστιν . Ἰστέον δὲ ὡς παρὰ τοῖς παλαιοῖς γράφεται καὶ ταῦτα . ἄλιει , ἀντὶ τοῦ μαίνεται . ἀπορεῖ κατὰ διάνοιαν . φαῦλος διατίθεται . ἀμχανεῖ . ἐξ οὐ ἐν Ἰλιάδι τὸ ἀλίσσειν . καὶ ὅτι ἄλις , ἄλη , ἠμασμός . καὶ ἄλιεν , τὸ μηδὲν πράττειν . ἔνιοι δὲ φασὶν καὶ οὕτω . ἄλιεν τὸ μὲν ἐπαίρεσθαι , δασύνεται . οἷον . ἢ ἄλιεν ὅτι Ἰσον ἐνίκησας , τὸ δὲ λυσισθαι φιλοῦται . τὸ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀλεαίνεσθαι , τὸ δ’ ἀπὸ τῆς ἄλις . Ἀττικώτερον δὲ φασὶ τὸ καὶ ἄμφω δασύνειν , καὶ γὰρ καὶ τὸ ἀλεαίνειν δασύνουσιν Ἀττικοί . ὡς καὶ τὸ , ἄμις , καὶ ἄμαξα . καὶ ἄμυός . ἀπὸ δὲ τοῦ ἄλιεν καὶ ἄλυσκάζειν τὸ περιίστασθαι καὶ ἐκκλίνειν . καὶ ἄλυσθαινεῖν τὸ ἀδυνατεῖν καὶ ἀλυπεῖν τὸ δυσχορεῖν . Παυσανίας δὲ ἄλιεν λέγει τὸ ἐν ἄλῃ καὶ παρόδῳ τὴν ψυχήν ἔχειν . Ὅσα δὲ ὡς ὁ τοσοῦτος * Κύκλωψ μακρὸν μέγα μεθυσθείς ἐπαθε . καὶ πρόσθετες καὶ αὐτὸν τοῖς ἐκ μέθης πάσχουσιν . ὁ καὶ οἱ παλαιοὶ ποιούντες ἐν τῷ κατατρίχειν τῆς μέθης φασὶν ὅτι δι’ αὐτὴν καὶ ὁ τηλικοῦτος Κύκλωψ ἀπὸ μικροῦ σώματος ἀπόλλυμενος πεποίηται . καὶ Εὐριπίων ὁ κένταυρος . αὐτὴ τοῦς παρὰ Κίρκῃ λέοντας καὶ λύκους ποιεῖ ἐπακολουθοῦντας ἡδοναῖς , Ὀδυσσέα μέντοι σώζει ἀποβῆ Ἐουῆς λόγῳ πεπεισμένον . μέθη καὶ Ἑλλήνων σκώπτουν ὄντα καὶ τραγῳ - λὸν καταχορτοῖζει . Ἀντίνοος δὲ πρὸς Ὀδυσσέα εἰπών , οἷνός σε τρώει μελιηδής , αὐτὸς οὐκ ἀνέχεται τοῦ πύματος , ἀλλ’ ἀπόλλυται κρατῶν ἐπὶ τὸ ποτήριον . ποιεῖ δὲ καὶ τοὺς Ἕλληνας Ὅμηρος ἐν τῷ ἀπό - πλῳ μεθύοντας . διὸ καὶ στασιάζοντας . ὕθεν καὶ ἀπόλλυνται . μνηστέρων δ’ ἐν τοῖσι καὶ τοῦ Ἀτρείδου σκωπτιωμένου ὅτι ὡς οἰνοβαφὴς καὶ ἐμφροτος οἶνον σκώπτεται . οὕτω δὲ καὶ οἱ Ἀχαιοί , ὡς διὰ πλη - σμονὴν οἶνον κενευχέες ἐν Λήμνῳ φανέντες . Ὅτι ὁ Πολύφημος ὀδυνηθεὶς ἐν τῷ τυφλω - θῆναι Κύκλωπας μεγάλ’ ἦπεν , οἱ ἄμφ’ αὐτὸν ὤκουν ἐν σπήγσει δι’ ἀκρας ἠνεωίσας . οἱ δὲ βοῆς ἀίωντες ἐροῦτων ἄλλοθεν ἄλλος . ἰστάμενοι δ’ εἴροντο περὶ σπέος ὅ , τπὶ ἐ χθδοί . ἤρουν τί ἐν αὐτὸν βλέπτοι τούτῃ βιάζεται ὡς μετ’ ὀλίγα ἐρεῖ . εἶτα ἐπὶ*γυι . τίπτε τόσον Πολύφημ’ ἀρήμενος ὁ ἔστι βεβλαμμένος , ὡδ’ ἐξόσας νύκτα δι’ ἀμβροσίην καὶ ἀύντους ἄμμες τιθῆσθαι ; ἢ μή τις σέω μήλα βροτῶν ἀέκοντος ἐλαύνει ὁ ἔστιν ἀπειλαίνει κατὰ βίαν ὅπερ ὅσως ὑσάμενος κατὰ τὸν τοῦ Ὀδυσσῶος λόγον , συνέκλεισε τὰ ὀλα , ἢ μή τις σὲ αὐτὸν κτείνῃ δόλῳ , ἢε βίῃ ; Ὁ δὲ ἐξ ἀντροῦ προσεῖπεν . ὦ φίλοι . ( ὅτις με πτείνει δόλῳ οὐδὲ βίῃ , καλὰ πρὸ ὀλίγων ; ἐγρήσται . οἱ δὲ τὸ ὡρθὲν ἐπιπολαίως νοήσαντες ὡς προδηλώεται διὰ τὸ δεξιὸν τοῦ σοφίσματος εἶπον . εἰ μὲν δή μοι τίς σε βιάζεται οἶον ὄντα , νοῦσόν γ’ οὕτως ἐστὶ Λιὸς μεγάλων ἀλεί - σθαι , τούτῃ ληστεύοντος μὲν τινος , ἀμνυοῦμεθα . νοσοῦντι δὲ σοι ἐν Λιὸς οὐχ ἔστι τις ἀποφυγή , ἀλλ’ ἢ πάντως θάψεν . διὸ ἐπῆγον . ἀλλὰ σὺ γε εὔχεο πατρὶ Ποσειδάωνι ἄνακτι . ἐξ οὐ δήλον μὴ ἀσφεῖς εἶναι κατὰ τὸν Πολύφημον καὶ τοὺς λοιποὺς Κύκλωπας . οὐς φίλους ἑαυτῷ ἔφη , κολακεύων ἀμεθόδως ὁ ἀρίλος καὶ ἀργὸς καὶ παχύζωνος . Ἄζαμις δὲ κατὰ τοὺς παλαιοὺς ἄκρα ὀρύων . λύροι . ἄχαται . γωνίαι . καὶ ἀκρίζειν , τὸ τὰ ἄκρα ἐπιπορεῖσθαι . ὁ καὶ ἐξακρίζων Εὐριπίδης φησίν . ἕτερος δὲ τις ἐπῆρχισε φησὶν ἀντὶ τοῦ ἐπῆρχον ἤγαγε καὶ τέλος ἐπέθηκεν , οἱ δὲ παλαιοὶ φασὶ καὶ οὕτως . ἀκρας , δόμοι δρῶν οἱ καὶ * ἀμδονες , ὧν πολλὴ ἡ χρήσις . φησὶ γοῦν δο Αἴλιος Μονύσιος . ἀμδονες , δόμοι δρῶν , καὶ ἄντε πᾶσα καὶ οἶον ὀφρύς καὶ ὑπεροχή . καὶ χεῖλη δὲ λοπάδων . οἶον . πολλῶν ἤδη λοπάδων τοὺς ἀμδονας περιλαβῶν . ἐφθέτῃ δὲ καὶ ἐπὶ μορίων γυναικῶν ὁ ἀμδων . φέρεται δὲ καὶ ὅτι ἀμδων , λοπάς . καὶ ἡ τῆς λοπάδος ἐνδοτάτω ὀφρύς . καὶ τὰ χεῖλη . καὶ δρῶν δόμοι . προσαγαγίας . ὑπερχαί . καὶ αἱ τοὺς χοιλόμασι περιεχόμεναι ὀφρύς . * Πρόδοτος δὲ τὰς ἀκρας ἐκροια οὐδέτῳς φησὶν ἐν τῷ , οἱ μὲν εἴρω τὰ πρὸ τὴν πόλιν καὶ τὸ πᾶσιον . τὰ δ' ὑπεράκρια ἔδωσαν Καρσί . δοκεῖ δὲ ὡς περ κιθάρα κιθάρας , οὕτως εἶναι καὶ ἀκροῖ ἀκροῖς Ἰωνικός . Τὸ δὲ ἀντῶνς ἄμμε τιθῆσθαι , γενικῶς τὸ ἄμμε διζῶν ἀντὶ πολλοῦ πληθὸνς λαμβάνει κατὰ διαφο - ρίαν Ἰωνικήν . Ὅτι ἐπὶ πρὸ οἱ Κῦκλωπες ἀπαντηθέντες πρὸς τὸ Οὔτις ὄνομα , εἶπον . εἰ μὲν δή , μή τις σε βλάπτει , οὐκ * ἔστιν ἡμᾶς ἀμύνεσθαι , πένυ Ὀδυσσεὺς ἔχαρη . φησὶ γοῦν . ὡς ἄρ ἔφαν ἀπιοῦντες , ἐμὸν δ' ἐγείλασε φίλον κήρ , ὡς ὄνομ' ἐξηπάτησεν ἐμὸν καὶ μήτις ἀμῖνων . Ἔστι δὲ τὸ ἐγείλασε φίλον κήρ ἀνάπαλιν πρὸς τὸ , ἐκ δ' ἐγείλασεν . ἐκαῖνο μὲν γὰρ ἀντὶ τοῦ ἐξε καὶ κατὰ μόνα * χεῖλη · ἡ καὶ ἐμφασώς . τοῦτο δὲ ἀντὶ τοῦ , χαρῇ ἤνδον , κατὰ τὸ ἀνέχρησον . Τὸ δὲ ἀπιοῦντες , πρὸς1637 ἀσφάλειαν πλείω κείται , δήλον γὰρ ὡς εἴπαρ μὴ ἀπιοῦντες ἐλεγον ἀλλ' ἰστίανται , ἐπέστησεν ἄν ὁ Κύ - κλωψ , καὶ διαχρησάσας , ὅπερ εἶπαν , ἐξέλαφεν ἄν οὕτω τοὺς ἐχθρούς . δοξοῖ δ' ἄν τὸ , ἐμὸν δ' ἐγείλασε φίλον κήρ καὶ ἐξῆς , καὶ Ὀμηρικὸς ἐμφαίνων χαρὰν ἐπὶ τῇ δεξιᾷ πλάσει τοῦ τοιούτου σοφίσματος . Ὅτι τὸ , Κῦκλωψ δὲ στενάζων τε καὶ ὀδίνων ὀδύνησι , παρήρυσιν τινα παρα*λαλῆ καὶ - νοτίραν , οὐ σπουδασθεῖσαν ἴσως ἀλλὰ εἰδῆ καὶ οὐκ ἐκ προτίμου παραπεσοῦσαν , διὰ τὸ τῶν ὁμοιοφώ - νων λέξεων καίριον . ὡς πον καὶ παρὰ Ἱμερίῳ ἔχει τὸ , νομίζω μὲν δῆμον κυμαινοῦντα . ὅπερ ὁμοίως ἔχει τῷ , νομίζε δὲ ζύματα δαιμόν . καὶ , Φυλίας φίλον μακάρισσι θεοῖσι . καὶ , ἐκατο ἐν φρήλλοις φίλον πεντακόσιος ἥτορ . τὸ μέντοι , εἰ μὲν δὴ μή τις σε βλάπτει καὶ τὸ μήτις ἀμῖνων , οὐ κατὰ ταῦτα μέν , παρήγα δ' ὅμως καὶ αὐτὸ κατὰ τινα παρίχυσιν ἀλλόγυλον . ὁποῖόν τι καὶ τὸ , τῷ δ' ἄρα πέμψω πῖμα νιέ*σθαι . καὶ , ἐπὶ Ἰρῷ ἥρα φήρων . καὶ , νῆα παρέξ ἐλάαν ἐπὶ φρίστρων ἐς ἱπάρους ποθεῖν . ἄρ' οὖ πολλὰκις τῷ λόγῳ παραπίπτουσιν , οὐδὲνα χρη προστρίβσθαι ψόγον τοῖς ἡθικοῖσι . Τὸ δὲ ὀδί - νων κυρίως ἐπὶ γυναικῶν τῶν μόνων σφοδρῶν ἐνταῦθα ὀδύνην δηλοῖ . ἡ δὲ ἐπιφορά τοῦ ὀδύνησι πρὸς διαστολὴν τοῦ ἐπὶ τούχῳ ὀδίνων . Τοῦ δὲ ἀναισθῆσαι τῇ ὀδίνι τὰς ὀδύνας δηλοτικόν καὶ ἡ ἐν Ἠλιάδι πα - ραβολή , τὸ , ὡς δ' ὅτ' ἄν ὀδίνουσαν ἔχῃ βόλος καὶ ἐξῆς . Ὅτι ὁ Κῦκλωψ μετὰ τὴν τύφλω - σιν χροσί νηλασθὼν ἀπὸ μὲν λίθον εἶλε θυ*ράων . αὐτὸς δ' ἐνὶ θύραις καθίζετο χεῖρε πετάσας ὁ ἔστιν ἀπλώσας . ὁ καὶ ἐπὶ Ὀδυσσέως ἐλέχθη , ὁπρύκα ἐνῆμπο . ἐκάθετο δὲ οὕτως , εἰ τινὰ πον ματ' ὀσσοὶ λάδι στείχοντα θύραζε . οὕτω γὰρ ποὺ με ἡλπὶτο ἐνὶ φρεσὶ νήπιον εἶναι . αὐτὰρ ἐγὼ φησὶ βούλεσθον , ὅπως ὅχ' ἀριστα γίνοιτο . ἠγοῦν εἰ τινα ἱπάρουσι θανάτου λύσιν καὶ ἐμοὶ αὐτῷ εὐροίμην . Καὶ ὅρα τὸ εὐροίμην μέσον ἀορίστου δευτέρου τοῦ εὐρόμην . ὡς τὸ , τάδε σοῦ θανόντος εὐρόμην . ἐξ οὗ καὶ τὸ εὐρίσθαι ἀπαρίσματος . τοῦ γὰρ εὐράμην καὶ τοῦ εὐρασθαι οὐκ ἔστι * χρήσιν εὐρεῖν . Καὶ ὅτι τὸ τῶν θύρῶν ὄνομα ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου σπηλαίου πλεονάζει παρὰ τῷ ποιητῇ . καὶ ὅτι τὸ βούλεσθον ἀναρχητικῶς ἀνταυδία κείται . Καὶ ὅτι τὸ χροσὶ νηλασθὼν πρὸς δυστολίην ἐκρίνου νηλασθῶσιν . ἐπὶ δὲ τούτου φησὶν Ὀδυσσεὺς καὶ ὡς πάντας δόλους καὶ μήτιν ἠγαγὼν ὥστε παρὰ ψυχῆς . μέγα γὰρ χαλὸν ἐργύθην ἦν . ἐνθα τὸ μὲν πάντας δόλους ἀντὶ τοῦ πολλοὺς κείται . ἡ καὶ ἄλλως , πάντας τοὺς περὶ τοῦ προκειμένου πράγματος . Τὸ δὲ ὡς παρὰ ψυχῆς εἰς παροιμίαν ἐτὶδῃ . καίμνον καὶ * ἐν Ἠλιάδι ἐνθα τὸν περὶ ψυχῆς δρόμον θέλει ὁ Ἑκάτω λέγεται . ταῦτα δὲ ὠρθεῖν ἄν καὶ ἐπὶ παντὸς ἀνδρὸς κακῶν περιπεσόντος . Ἐν δὲ τῷ , ἐπὶ φρεσὶ νήπιον εἶναι , ἀναγκαῖε ἡ τῆς διαστολῆς θέσις , ἵνα τὸ ἐπαχθὲνον νοοῖτο , νήπιον εἶναι . καὶ μὴ ἄλλως ἤπιον . Ἐν τούτῳ δὲ Ὀδυσσεὺς νήπιον τὸν Κῦκλωπα τίναι εἴπων εἰ οὕτω νήπιον τοῦτον ἐκείνος οὔται , προῖδον καὶ ἄλλως νήπιον φανερῶς ἐκείνου σκόνητα , ἐν οἷς οὐκ ἐνόησε τὴν τοῦ Ὀδυσσέως μηχανήν . ὁ δὲ καὶ ἄλλως ἐκ πολλῶν ἔχων τοιούτου εἶναι καθ' αὐτὸ προείρηται . ὡς γε καὶ νῦν τοὺς Κῦκλωπας δυνάμενος συγκαλέσασθαι καὶ ὑπὸ φωτὶ λαμπρῷ
Lemmas: γίγνομαι ὁ μῆλον διά ὁ ἀνήμελκτος μένω αὐτός . ὁ δέ πέλεκυς καί πλύνω φημί ὁ μετά Ὅμηρος ἀπό εὐθύς ὁ , ὁ πέλω ὁ Πελέκος . φαρμακάω δέ οὐ ἀπλόος ἐνταῦθα ὁ βάπτω κάτ-ηλυς καί φαρμακάω ὁ βαρύς ὡς καί προδηλόω , ἀλλά ὁ στομόω καί στεροποιεω . φημί γοῦν . ὕδωρ ψυχρός βάπτω φαρμακόω . στομόω γάρ σίδηρος τοιοῦτος βαφή . καί κράτος ἔχω ὁ εἰμί καρτερός γίγνομαι πυρνουμην εἰς πλείων . ὁ δέ σίζω , ονοματοποιώ πρός ἦχος στοιχεῖον ὁ σίγμα , ὥσπερ ὁ ξάω , κατά ὁ ξῖτα . καί ὁ ξένος , κατά ὁ ξ . καί ὁ Ῥοῖχος , κατά ὁ ῥῶ στοιχεῖον . ὁ δέ παλαιός φημί καί ὅτι ονοματοποιώ ὁ σίζω ἀπό ὁ κατά ὁ λίπος γίγνομαι σισιλισμός . ὁ δέ περί μοχλός ἀντίπτωσις πάσχω . ἀντί γάρ ὁ , ἐπί μοχλός μήθω . ὁ δέ μέγας ὡμῆξεν ἐπίτασις ὁ σμερδαλέος . αὐτός δέ σαφήνεια ὁ , ἐγώ δέ δείδω ἀφίημι . σμερδαλίου γάρ ὁ ποιέω τις κρύπτω διά ὁ δέος . οὐ ἀπίθανος δέ , οὗτος σμερ - δαλέον καί μέγας οἰμώζω ὁ Κύκλωψ . οὖον * καί ἄλλως ὁ φθόγγος βαρύς προδηλόω . ὁ δέ φράζω , ἀντί ὁ μάσσω . μύω . ἐν ὁ φύρω καί φρωῦ ἐκ οὖον καί ὁ φράγμα . Άλιεν δέ νῦν μήv ὁ ἀδημονέω . ἐν δέ ὁ μετά οὗτος ὁ χαίρω , ὡς ὁ , ἢ Άλιεν ὅτι Ἴσος νικάω ; μέσος γάρ ὁ λέξις . ὡς καί ὁ συμφορά . καί ὁ τύχη . καί ὁ δαίμων . καί ὁ ὅμοιος . προς - γράφω δέ τις ὁ παλαιός ὁ ἵστημι ἐν ὁ αλινεος καθά καί ἐν ὁ ολνιεν . οὖον μήv ἀναντήρητόν εἰμί . ἰστέον δέ ὡς παρά ὁ παλαιός γράφω καί οὗτος . ἁλιεύς , ἀντί ὁ μαίνομαι . ἀπορέω κατά διάνοια . φαῦλος διατίθημι . ἀμχανεῖ . ἐκ οὖον ἐν Ἰλιάς ὁ ἀλίσσειν . καί ὅτι ἅλις , ἄλη , ἠμασμός . καί Άλιεν , ὁ μηδείς πράσσω . ἔνιοι δέ φημί καί οὗτος . Άλιεν ὁ μέν ἐπαίρω , δασύνω . οἷος . ἢ Άλιεν ὅτι Ἴσος νικάω , ὁ δέ λύω φιλόω . ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ ἀλεαίνω , ὁ δέ ἀπό ὁ ἅλις . ἀττικός δέ φημί ὁ καί ἄμφω δασύνω , καί γάρ καί ὁ ἀλεαίνω δασύνω Ἀττικός . ὡς καί ὁ , ἄμις , καί ἅμαξα . καί ἄμυος . ἀπό δέ ὁ Άλιεν καί ἀλυσκάζω ὁ περιίστημι καί ἐκκλίνω . καί ἀλυσθαίνω ὁ ἀδυνατέω καί ἀλυπέω ὁ δυσχορεω . Παυσανίας δέ Άλιεν λέγω ὁ ἐν ἄλη καί πάροδος ὁ Ψυχή ἔχω . ὅσα δέ ὡς ὁ τοσοῦτος * Κύκλωψ μακρός μέγας μεθύσκω πάσχω . καί πρόσθετος καί αὐτός ὁ ἐκ μέθη πάσχω . ὁ καί ὁ παλαιός ποιέω ἐν ὁ κατατρίζω ὁ μέθη φημί ὅτι διά αὐτός καί ὁ τηλικόσδε Κύκλωψ ἀπό μικρός σῶμα ἀπόλλυμι ποιέω . καί Εὐριπίων ὁ κένταυρος . αὐτός ὁ παρά Κίρκη λέων καί λύκος ποιέω ἐπακολουθέω ἡδονή , Ὀδυσσεύς μέντοι σῴζω ἀποβαίνω Ἐουῆς λόγος πείθω . μέθη καί Ἕλλην σκώπτω εἰμί καί τραγος - λός καταχορτοιζω . Ἀντίνοος δέ πρός Ὀδυσσεύς εἶπον , οἶνος σύ τρώω μελιηδής , αὐτός οὐ ἀνέχω ὁ πύματος , ἀλλά ἀπόλλυμι κράτος ἐπί ὁ ποτήριον . ποιέω δέ καί ὁ Ἕλλην Ὅμηρος ἐν ὁ ἀπό - πλόος μεθύω . διό καί στασιάζω . ὕθεν καί ἀπόλλυμι . μνηστέρων δέ ἐν ὅς καί ὁ Ἀτρείδης σκωπτιωμένου ὅτι ὡς οἰνοβαφής καί ἔμφρων οἶνος σκώπτω . οὗτος δέ καί ὁ Ἀχαιός , ὡς διά Πλῆ - σμονη οἶνος κενευχέες ἐν Λῆμνος φαίνω . ὅτι2 ὁ Πολύφημος ὀδυνάω ἐν ὁ τυφλός - θάω Κύκλωψ μέγας ἕπω , ὁ ἀμφί αὐτός οἰκέω ἐν σπήγω διά ἄκρος ηνεωισος . ὁ δέ βοή ἀίω ῥοῦτα ἄλλοθεν ἄλλος . ἵστημι δέ εἴρω περί σπέος ὅς , τίς εἰ χθδοί . ἀρόω τίς ἐν αὐτός βλέπτοι Τούτη βιάζομαι ὡς μετά ὀλίγος εἴρω . εἶτα ἐπείγω . τίπτε τόσος Πολύφημος ἀρημένος ὁ εἰμί βλάπτω , ὧδε ἔξειμι νύξ διά ἀμβρόσιος καί ἄνυτος ἡμεῖς τίθημι ; ἢ μή τις σέω μῆλον βροτός ἄκων ἐλαύνω ὁ εἰμί ἀπειλαίνει κατά βία ὅσπερ ὅσος ὕω κατά ὁ ὁ Ὀδυσσῶος λόγος , συγκλείω ὁ ὅλος , ἢ μή τις σύ αὐτός κτείνω δόλος , εἶμι βίαιος ; ὁ δέ ἐκ ἄντρον προσεῖπον . εἰμί φίλος . ( ὅστις ἐγώ πτείνει δόλος οὐδέ βίαιος , καλός πρό ὀλίγος ; ἐγείρω . ὁ δέ ὁ ὄρνυμι ἐπιπόλαιος νοέω ὡς προδηλόω διά ὁ δεξιός ὁ σόφισμα εἶπον . εἰμί μέν δή ἐγώ τίς σύ βιάζομαι οἶος εἰμί , νοῦσος γε οὕτως εἰμί λίς μέγας ἀλέω - ἕπομαι , Τούτη ληστεύω μέν τις , ἀμύνω . νοσέω δέ σύ ἐν λίς οὐ εἰμί τις ἀποφυγή , ἀλλά ἢ πάντως θάψος . διό ἐπάγω . ἀλλά σύ γε εὔχομαι πατήρ Ποσειδῶν ἄναξ . ἐκ οὖον δῆλος μή ἀσφεῖς εἰμί κατά ὁ Πολύφημος καί ὁ λοιπός Κύκλωψ . οὖς φίλος ἑαυτοῦ φημί , κολακεύω ἀμέθοδος ὁ ἀρίλος καί ἀργός καί παχύζωνος . Ἄζαμις δέ κατά ὁ παλαιός ἄκρος ὀρυά . λύρος . ἀχάτης . γωνία . καί ἀκρίζω , ὁ ὁ ἄκρος επιπορεω . ὁ καί ἐξακρίζω Εὐριπίδης φημί . ἕτερος δέ τις ἐπάρχω φημί ἀντί ὁ ἐπάρχω ἄγω καί τέλος ἐπιτίθημι , ὁ δέ παλαιός φημί καί οὕτως . ἄκρος , δόμος δράω ὁ καί * ἀμδονες , ὅς πολύς ὁ χρῆσις . φημί γοῦν δο Αἴλιος μονυθεος . ἀμδονες , δόμος δράω , καί ἄντομαι πᾶς καί οἶος ὀφρύς καί ὑπεροχή . καί χεῖλος δέ λοπάς . οἶος . πολύς ἤδη λοπάς ὁ αμδοναω περιλαμβάνω . φθίω δέ καί ἐπί μόριον γυνή ὁ ἀμδων . φέρω δέ καί ὅτι ἀμδων , λοπάς . καί ὁ ὁ λοπάς ἐνδοτάτω ὀφρύς . καί ὁ χεῖλος . καί δράω δόμος . προσαγαγίας . ὑπερχαί . καί ὁ ὁ χοιλοπημα περιέχω ὀφρύς . * πρόδοτος δέ ὁ ἄκρος ἔκροια ουδετος φημί ἐν ὁ , ὁ μέν εἴρω ὁ πρό ὁ πόλις καί ὁ Πάσιον . ὁ δέ ὑπεράκριος δίνω Κάρ . δοκέω δέ ὡς περ κιθάρα κιθάρα , οὕτως εἰμί καί ἄκρος ἀκρός Ἰωνικός . ὁ δέ ἀντάω ἡμεῖς τίθημι , γενικός ὁ ἡμεῖς Δίζων ἀντί πολύς πλήθω λαμβάνω κατά διαφορά - Ριάν Ἰωνικός . ὅτι2 ἐπί πρό ὁ Κύκλωψ ἀπαντάω πρός ὁ οὔτις ὄνομα , εἶπον . εἰμί μέν δή , μή τις σύ βλάπτω , οὐ * εἰμί ἐγώ ἀμύνω , Πένυ Ὀδυσσεύς χαίρω . φημί γοῦν . ὡς ἄρα φημί ἀπιοῦντες , ἐμός δέ γελάω φίλος κῆρ , ὡς ὄνομα ἐξαπατάω ἐμός καί μῆτις Ἀμίνων . εἰμί δέ ὁ γελάω φίλος κῆρ ἀνάπαλιν πρός ὁ , ἐκ δέ γελάω . καίνω μέν γάρ ἀντί ὁ ἔξω καί κατά μόνος * χεῖλος · ὁ καί ἐμφαίνω . οὗτος δέ ἀντί ὁ , χαίρω ἀναδέω , κατά ὁ ἀναχράομαι . ὁ δέ ἀπιοῦντες , πρᾷος ἀσφάλεια πλείων κεῖμαι , δῆλος γάρ ὡς εἶπον μή ἀπιοῦντες λέγω ἀλλά ιστιαντη , ἐφίστημι ἄν ὁ κύ - κλώψ , καί διαχράω , ὅσπερ εἶπον , ἐκλάπτω ἄν οὗτος ὁ ἐχθρός . δοκέω δέ ἄν ὁ , ἐμός δέ γελάω φίλος κῆρ καί ἑξῆς , καί Ὁμηρικός ἐμφαίνω χαρά ἐπί ὁ δεξιός πλάσσω ὁ τοιοῦτος σόφισμα . ὅτι2 ὁ , Κύκλωψ δέ στενάζω τε καί οδιναω ὀδύνη , παρήρυσιν τις παραλαλέω καί - νοτίραν , οὖον σπουδάζω ἴσως ἀλλά οἶδα καί οὐ ἐκ προτιμέω παραπίπτω , διά ὁ ὁ ὁμοιοφώ - νάω λέξις καίριος . ὡς πως καί παρά Ἱμέριος ἔχω ὁ , νομίζω μέν δῆμος κυμαίνω . ὅσπερ ὁμοίως ἔχω ὁ , νομίζω δέ ζυματη δαίμων . καί , φυλία φίλος μάκαρις θεός . καί , εκατό ἐν φρήλλοις φίλος πεντακοθεος ἦτορ . ὁ μέντοι , εἰμί μέν δή μή τις σύ βλάπτω καί ὁ μῆτις Ἀμίνων , οὖον κατά οὗτος μέν , παράγω δέ ὅμως καί αὐτός κατά τις παριχυσις ἀλλόγυλον . ὁποῖος τίς καί ὁ , ὁ δέ ἄρα πέμπω πῖμα ἰνέω . καί , ἐπί Ἱερός Ἥρα θήρ . καί , ναῦς παρέκ ἐλαία ἐπί φρίστρων εἰς ἱπάρους ποθέω . ἄρα οὖον πολλάκις ὁ λόγος παραπίπτω , οὐδείς χρή προστρίβω ψόγος ὁ ἡθικός . ὁ δέ ὁδί - νάω κύριος ἐπί γυνή ὁ μόνος σφοδρός ἐνταῦθα ὀδύνη δηλόω . ὁ δέ ἐπιφορά ὁ ὀδύνη πρός διαστολή ὁ ἐπί τούχῳ οδιναω . ὁ δέ ἀναισθάνομαι ὁ ὀδίνι ὁ ὀδύνη δηλωτικός καί ὁ ἐν Ἠλιάς πῃ - ραβολή , ὁ , ὡς δέ ὅτι ἄν οδινουω ἔχω βῶλος καί ἑξῆς . ὅτι2 ὁ Κύκλωψ μετά ὁ τυφλός - βρόχος χρώς νηλασθὼν ἀπό μέν λίθος εἴλω θυ*ράων . αὐτός δέ ἐν θύρα καθίζω χείρ πετάννυμι ὁ εἰμί ἁπλόω . ὁ καί ἐπί Ὀδυσσεύς λέγω , ὁπρύκα ἐμπίνω . κάθετος δέ οὕτως , εἰμί τις πως μά ὅσος λάδι στείχω θύραζε . οὗτος γάρ πού ἐγώ ἡλπὶτο ἐν φρήν νήπιος εἰμί . ἀτάρ ἐγώ φημί βούλομαι , ὅπως ὅτε ἀγαθός γίγνομαι . ἠγέω εἰμί τις ιπαρους θάνατος λύσις καί ἐγώ αὐτός εὑρίσκω . καί ὁράω ὁ εὑρίσκω μέσος ἀόριστος δύο ὁ εὑρίσκω . ὡς ὁ , ὅδε σύ θνῄσκω εὑρίσκω . ἐκ ὅς καί ὁ εὐρίζω ἀπαρίσματος . ὁ γάρ εὐράμην καί ὁ εὑρίσκω οὐ εἰμί * χρῆσις εὑρίσκω . καί ὅτι ὁ ὁ θύρα ὄνομα ἐπί ὁ ἄνθρωπος σπήλαιον πλεονάζω παρά ὁ ποιητής . καί ὅτι ὁ βούλομαι ἀναρχητικῶς ἀνταυδία κεῖμαι . καί ὅτι ὁ χρώς νηλασθὼν πρός δυστολιαν κρίνω νηλασθῶσιν . ἐπί δέ οὗτος φημί Ὀδυσσεύς καί ὡς πᾶς δόλος καί μῆτις ἄγω ὥστε παρά Ψυχή . μέγας γάρ χαλός ἔργω εἰμί . ἔνθα ὁ μέν πᾶς δόλος ἀντί ὁ πολύς κεῖμαι . ὁ καί ἄλλως , πᾶς ὁ περί ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα . ὁ δέ ὡς παρά Ψυχή εἰς παροιμία ἐσθίω . καίμνον καί * ἐν Ἠλιάς ἔνθα ὁ περί Ψυχή δρόμος ἐθέλω ὁ ἕκατος λέγω . οὗτος δέ ὀρθόω ἄν καί ἐπί πᾶς ἀνήρ κακός περιπίπτω . ἐν δέ ὁ , ἐπί φρήν νήπιος εἰμί , ἀναγκαῖος ὁ ὁ διαστολή θέσις , ἵνα ὁ ἐπάγω νοέω , νήπιος εἰμί . καί μή ἄλλως ἤπιος . ἐν οὗτος δέ Ὀδυσσεύς νήπιος ὁ Κύκλωψ τίνω εἶπον εἰμί οὗτος νήπιος οὗτος ἐκείνος οὐτάω , προοράω καί ἄλλως νήπιος φανερῶς ἐκεῖνος σκόνης , ἐν ὅς οὐ νοέω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς μηχανή . ὁ δέ καί ἄλλως ἐκ πολύς ἔχω τοιοῦτος εἰμί κατά αὐτός προερέω . ὡς γε καί νῦν ὁ Κύκλωψ δύναμαι συγκαλέω καί ὑπό φάος λαμπρός