eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1746
πλῆν οὐδ’ αὐτὴ ἐκ τοῦ εἴδους ἀπλῶς ἀναγνωρίζω τὸν Ὀδυσσέα , ἐκ τῆς κατὰ τὸν μῆρον δὲ οὐλῆς , ὡς φα - νῆσεται . Κάρηαι δὲ ἔστι τὸ ξηράναι καὶ συσπόδσαι , ἐκ τοῦ κάραφω . ἀφ’ οὗ * καὶ τὸ κάρ - φος . κέφαζεται δὲ χροῦς ὁ τοῦ γέροντος , ὡς δηλοῖ τὸ , ἀμφὶ δὲ δέρμα πᾶσι μέλεσσι παλαιοῦ θῆκε γέροντος . ταυτὸν γὰρ εἴπειν κάρφει χροῖα , καὶ δέρμα γέροντος ἔθετο . ὀνοματοποιεῖται δὲ τὸ κάρφω , ἐξ οὗ καὶ καρφάλιον τὸ ξηρόν . ὡς τὸ , καρφάλιον δ’ ἄνδρα . ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ὑπέρωχον κατὰ τοὺς παλαιοὺς , ἐπειδὴ τῷ ὑπερώχῳ ξηρότης ἔπεται , ὡς εἶναι αὐτὸν οὕτω καὶ ἀλίξεντα καὶ ἄδον μετὰ δασείας Ἀττι - κῶς . οὕτω δὲ καὶ ὕφανον διὰ τὸ ἀποχρανᾶνθαι γῆρας , εἴποι ἂν ὁ κομικὸς . ὡς δὲ ἐδάσυνον οἱ Ἀττικοὶ τὸ αἴω , καθὲ καὶ τὸ εἴω , ἡ πα*ράδοσις δηλοῖ . τάχα γὰρ ἐκ τοῦ εἴω τροπὴ τοῦ εἰς α παρήχον τὸ αἴω . ἐξ οὗ ἴσως καὶ ἀφανρὸς ὁ ἀσθηνῆς καὶ μὴ διερὸς κατὰ τὸν ποιητὴν εἰπεῖν , ἤχουν ἤχὸς καὶ ἤχης , ἀλλ’ οἷον ξηρὸς . δοκεῖ δὲ τοῦ κάρφω μέσος παρακείμενος εἶναι κέκαρπα , καὶ ἐξ αὐτοῦ καρπὸς , ὡς οἱ παλαιοὶ φασὶ καὶ αὐτό . Περὶ δὲ τοῦ ξανθὰς εἶναι τῷ Ὀδυσσῆ κόμας ἤδη τὸ δέον προ - γέγραπται . ὡς δὲ καὶ παρὰ τὸ ξανθὸν τὸ ξανθὸς καὶ ἡ ξανθὴ παρήχθαι δοκεῖ , ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δεδήλωται , ὁμοίως δὲ καὶ ὡς ἀλλήλοις ἀντιμεταχωροῦσι τὰ φυλὰ καὶ τὰ δασέα , πλειστάκις . οὕτω γὰρ ἐκ τοῦ σκίτος μὲν ὁ Σκιθὴς , καὶ ἐκ τοῦ πικὶν ἄλις ἡ ριάλις , καὶ ἐκ τοῦ ξανθὸς ὁ ξανθός . αὐθὶς δὲ ἐκ τοῦ ἰστία καὶ * ἱρίστιος τὸ ἐπίστιον Ἰωνικῶς , καὶ ἐκ τοῦ κολαβρὸς ὁ κολπαβρὸς , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Λαῖφος δὲ πτωχικὸν τι ἱμάτιον κατὰ τὸ σπείρον . διὸ καὶ καθ’ σπεῖρον λέγεται νηδός , οὕτω καὶ λαῖφος τὸ ἰστίον διὰ τὸ καὶ τοῦ σπείρου καὶ τοῦ λαίφους ἄδρον καὶ ἐπατήδιον τοῖς πλέουσι . Τὸ δὲ κνυ - ζῶσω ἀντὶ τοῦ ῥυσῶσω , ἀφρεπὲς καὶ ῥυσεὺς ποιήσω , ὁποιοῖ , φασίν , οἱ τῶν καθινδύντων ὀφθαλμῶν . κατὰ δὲ τινὰς καὶ οἱ τῶν κνυτῶν * διὸ καὶ ἐντεῦθεν παρήχθαι δοκεῖ τὸ κνυζῶ . Ὦθεν καὶ κνυζημὸς ἐν τοῖς ἔξης ἐπὶ κνυτῶν εὑρεθήσεται κείμενος . Ἡρωδιανὸς δὲ τοῦτο μὲν ἐμφαίνει ἀπὸ τοῦ κνυζῶ γενέ - σθαι , τὸν κνυζημὸν * δηλαδή , τὸ δὲ ἀπὸ κνυτῶν εἰπεῖν τὸ κνυζῶσω ὀκνεῖ , ἀπίθανον εἰπὼν καὶ δυσκα - τάστατον περιστατῶν ἐκ τῆς κατὰ νῦν μεταφορᾶς τὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀπρεπές . ὁμοίως ἀπίθανον λέγω καὶ τὸ ἐκ τῆς κονύζης γενέσθαι αὐτὸ ἢς ἡ χρήσις ἐν τῷ , χαμαιζήλιοι κονύζης . ἐπιχειρεῖ δὲ , ἄμεινον εἶναι Φιλοξένῳ πειθεσθαι , εἰπόντι ὡς παρὰ τὸ κνῖω γίνεται , ὁ δηλοῖ τὸ ξυνὼ , Λορικὸν μὲν οὖν , προ - φερόμενον δὲ καὶ παρὰ Ἀττικοῖς καὶ Ἰωσιν . οὐ χρήσεις καὶ παρὰ τῷ κομικῷ ἐν Θεσμοφοριαζούσαις : οὕτως πόθῳ μόχθουν ἕκων τὴν θύραν , ἤχουν διὰ τὸν πόθον μου ἔχεν τὴν θύραν . καὶ ἀρέσκειν ὡς περ ἔρπιν ἔρπίζω καὶ μῶν μῶζω τριῶν τριζῶ , οὕτως εἶναι καὶ κνῖω κνίζω , ἐξ οὗ καὶ τὸ κνυζῶ , ὁμοίως τῷ , διζω διζῶ . καὶ ἄλλως δὲ παρὰ τὸ κνίζα κνίζω , ὡς κόρυζα κορυζῶ καὶ ρίζα ρίζω . ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντος κνῖω καὶ κνῖμα δεκτῶν προφέροι ἐκ τοῦ κομικοῦ , καὶ κνῦος δὲ τὴν φθορὰν κατὰ γένος οὐδέτερον ὁμοίως τῷ , θὼ θύος καὶ φλὼ φλύος παρὰ Ἀρχιλόχῳ ἐπὶ φλυαρίας , φέρων καὶ χρήσιν ἐκ τοῦ παρὰ Παιδῶν καταλόγου περὶ τῶν Προτιδῶν . καὶ γὰρ σφιν κεφαλῆσι κατὰ κνῦος αἰῶν ἔχευεν . * Κλῆρὸς γὰρ χρὼν πάντα κατέσχεν , ἐν δὲ νν χαῖται ἐφύκον ἐκ κεφαλέων , φίλωτο δὲ καλὰ κάρημα . παρέχει δὲ τὸ τοιοῦτον κνῖω ἐκ τοῦ κνῶ , ἐξ οὗ καὶ ἡ κόνις , ὡς ἀλλαχοῦ φράνεται , καὶ τὸ κναῖω ἀντὶ τοῦ διαφθείρω , οὐ χρήσεις καὶ παρὰ τῷ κομικῷ , καὶ τὸ κνίζω ἤχουν ἐξπιπολῆς καὶ ἰσχνὸς καταζῶ , ἀφ’ οὗ περ οὐ μόνον ἡ κνῖσα , ὡς καὶ αὐτὸ ἐν ἄλλοις κείται , ἀλλὰ καὶ ἡ κνίζα , ὡς σχίζω σχίζα . Ἀνακρέων : κνίζῃ τις ἤδη καὶ πέπαιρα γίνομαι σὺν διὰ μαρροσύνην . ὁμοίως δὲ ἐκ τοῦ κνῶ λέγω καὶ τὸ κνᾶπτεν γίνεσθαι . ὡς γὰρ ῥῶ ῥάπτω τὸ τὰ διαλελυμένα εἰς ῥόδων ἄγω , καὶ βὼ βάπτω τὸ ἐμβιβάζω ποι τὸ ἐνέμενον , καὶ θὼ θάπτω τὸ ἀποτίθημι εἰς ταφήν , οὕτω καὶ κνῶ κνᾶπτο . ἀφ’ οὗ κνᾶδος φυτὸν ἀκανθώδες , φ τὰ ἀθικτά , φρίσιν , ἱμάτια ἐπισώροντες κατεργάζονται . τὸ δ’ αὐτὸ καὶ γνᾶπτο . οὐδὲν καὶ ὁ κναφεὺς καὶ γναφεὺς ὁ αὐτός . λέγω δὲ καὶ ὅτι τὰ εἰς ζω ὀήματα παραληγόμενα τῷ ὐ φιλὲ πὼς βαρύνονται , οἷον τρύζω , γρύζω , σίζω , κλίζω , ἀνύζω , ὀλογίζω , ὀτοτύζω . εὑρέθη μέντοι τινὰ καὶ περισπώμενα , ὧν ἐσθ’ ὅτε καὶ προσαπτάχω ὄνομα , ὡς τὸ κορυζῶ καὶ τὸ φυζῶ , οὐ μέσος παρακείμενος ἐν τῷ , περιεζότες ἤυτε νιφροῖ καὶ τὸ μύζω , ἐξ οὗ τὸ , μυκνζότε μυδαλῶ τε παρὰ Ἀντιμάχῳ . ἐπὶ λέγει * καὶ ὅτι τὰ εἰς ζω περι - σπώμενα τῷ ὐ παραληγόμενα ὀφιλὰ τρίτης συζυγίας εἶναι . τοῦτο δὲ ἐλέγχοι’ ἂν ἐκ τοῦ κνυζηθμοῦ . ἐκεῖνο γὰρ οὐκ ἀπὸ τρίτης γίνεται συζυγίας . ἐπὶ ὁ αὐτὸς ἱσημύνων τὸ κνυζῶσαι ἀντὶ τοῦ διαφθείρει κει - σθαι λέγει . διὸ , φησιν , ἐπιφέρει Ὅμηρος τὸ , πάρος περικαλλε’ ὄντε . καὶ οὕτω μὲν Ἡρωδιανός .
Lemmas: Πλῆν οὐδέ αὐτός ἐκ ὁ εἶδος ἀπλόος ἀναγνωρίζω ὁ Ὀδυσσεύς , ἐκ ὁ κατά ὁ μηρός δέ οὐλή , ὡς φάω - νέος . Κάρης δέ εἰμί ὁ ξηραίνω καί συσπόδσαι , ἐκ ὁ κάραφω . ἀπό ὅς * καί ὁ Κάρ - ΦΟΣ . κέφαζεται δέ χρόος ὁ ὁ γέρων , ὡς δηλόω ὁ , ἀμφί δέ δέρμα πᾶς μέλος παλαιός τίθημι γέρων . τατός γάρ εἶπον κάρφος χροῖα , καί δέρμα γέρων τίθημι . ονοματοποιώ δέ ὁ κάρφω , ἐκ ὅς καί καρφάλιον ὁ ξηρός . ὡς ὁ , καρφάλιον δέ ἀνήρ . ἐπί δέ καί ὁ ὑπέροχος κατά ὁ παλαιός , ἐπεί ὁ ὑπερώχῳ ξηρότης ἔπω , ὡς εἰμί αὐτός οὗτος καί ἀλίξεντα καί ἀσθίω μετά δασύς Ἀττι - Κῶς . οὗτος δέ καί ὑφαίνω διά ὁ ἀποχραίνω γῆρας , εἶπον εἄν ὁ κομίζω . ὡς δέ δασύνω ὁ ἀττικός ὁ ἀΐω , κάθω καί ὁ ἐάω , ὁ παράδοσις δηλόω . τάχα γάρ ἐκ ὁ ἐάω τροπή ὁ εἰς ὅς παράγω ὁ ἀΐω . ἐκ ὅς ἴσως καί ἀφανρὸς ὁ ἀσθηνῆς καί μή διερός κατά ὁ ποιητής εἶπον , ἠχέω ἄγω καί ἄγω , ἀλλά οἷος ξηρός . δοκέω δέ ὁ κάρφω μέσος παράκειμαι εἰμί κέκαρπα , καί ἐκ αὐτός καρπός1 , ὡς ὁ παλαιός φημί καί αὐτός . περι δέ ὁ ξανθός εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς κόμη ἤδη ὁ δήω προ - γράφω . ὡς δέ καί παρά ὁ ξανθός ὁ ξανθός καί ὁ ξανθός παράγω δοκέω , ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλόω , ὁμοίως δέ καί ὡς ἀλλήλων ἀντιμεταχωρέω ὁ Φυλή καί ὁ δασύς , πλειστάκις . οὗτος γάρ ἐκ ὁ Σκῖτος μέν ὁ Σκιθὴς , καί ἐκ ὁ Πίκι ἅλις ὁ ριάλις , καί ἐκ ὁ ξανθός ὁ ξανθός . αὐθίς δέ ἐκ ὁ ἱστίον καί * ἱρίστιος ὁ ἐπίστιος ἰωνικός , καί ἐκ ὁ κόλαβρος ὁ κολπαβρός , καί ὅσος τοιοῦτος . λαῖφος δέ πτωχικός τίς ἱμάτιον κατά ὁ σπεῖρον . διό καί κατά σπείρω λέγω νηδός , οὗτος καί λαῖφος ὁ ἱστίον διά ὁ καί ὁ σπείρω καί ὁ λαῖφος ἁδρός καί ἐπατήδιον ὁ πλέω . ὁ δέ κνυ - ζώννυμι ἀντί ὁ ῥυσάω , ἀπρεπής καί ῥυσός ποιέω , ὁποῖος , φημί , ὁ ὁ καθίζω ὀφθαλμός . κατά δέ τις καί ὁ ὁ κνυος * διό καί ἐντεῦθεν παράγω δοκέω ὁ κνυζόω . ὤθω καί κνυζημὸς ἐν ὁ ἔξειμι ἐπί κνυος εὑρίσκω κεῖμαι . Ἡρωδιανός δέ οὗτος μέν ἐμφαίνω ἀπό ὁ κνυζόω γενή - ἕπομαι , ὁ κνυζημὸν * δηλαδή , ὁ δέ ἀπό κνυος εἶπον ὁ κνυζόω ὀκνέω , ἀπίθανος εἶπον καί δυσκα - τάσσω περιστατέω ἐκ ὁ κατά νῦν μεταφορά ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀπρεπής . ὁμοίως ἀπίθανος λέγω καί ὁ ἐκ ὁ κόνυζα γίγνομαι αὐτός εἶμαι ὁ χρῆσις ἐν ὁ , χαμαίζηλος κόνυζα . ἐπιχειρέω δέ , ἀγαθός εἰμί Φιλόξενος πείθω , εἶπον ὡς παρά ὁ κνάω γίγνομαι , ὁ δηλόω ὁ κοινός , Λορικὸν μέν οὖν , προ - φέρω δέ καί παρά Ἀττικός καί ἔρχομαι . οὖον χρῆσις καί παρά ὁ κωμικός ἐν θεσμοφοριάζω : οὕτως πόθος μοχθέω ἑκών ὁ θύρα , ἠχέω διά ὁ πόθος ἐγώ ἔχω ὁ θύρα . καί ἀρέσκω ὡς περ ἔρπω ἔρπω καί μῶν μῶζος τρεῖς τρίζω , οὕτως εἰμί καί κνάω κνίζω , ἐκ ὅς καί ὁ κνυζόω , ὁμοίως ὁ , δίζω δίζω . καί ἄλλως δέ παρά ὁ κνίζα κνίζω , ὡς κόρυζα κορυζάω καί ρίζα ορίζω . ἐκ δέ ὁ εἴρω κνάω καί κνῖμα δέκτης προφέρω ἐκ ὁ κομιπου , καί κνύος δέ ὁ φθορά κατά γένος οὐδέτερος ὁμοίως ὁ , τίθημι θύος καί φλέω φλύος παρά Ἀρχίλοχος ἐπί φλυαρία , φέρω καί χρῆσις ἐκ ὁ παρά Παῖς κατάλογος περί ὁ προτιδηω . καί γάρ σφεῖς κεφαλή κατά κνύος Αἰῶν χέω . * Κλῆρος γάρ χράω πᾶς κατέχω , ἐν δέ ν χαίτη φύω ἐκ κεφαλή , φιλάω δέ καλός κάρημα . παρέχω δέ ὁ τοιοῦτος κνάω ἐκ ὁ κνάω , ἐκ ὅς καί ὁ κόνις , ὡς ἀλλαχοῦ πρανώ , καί ὁ κνάω ἀντί ὁ διαφθείρω , οὖον χρῆσις καί παρά ὁ κωμικός , καί ὁ κνίζω ἠχέω εξπιπολεω καί ἰσχνός καταζῶ , ἀπό ὅς περ οὖον μόνος ὁ κνίζω , ὡς καί αὐτός ἐν ἄλλος κεῖμαι , ἀλλά καί ὁ κνίζα , ὡς σχίζω σχίζα . Ἀνακρέων : κνίζω τις ἤδη καί Πάϊρας γίγνομαι σύν διά μαρροσυνειμι . ὁμοίως δέ ἐκ ὁ κνάω λέγω καί ὁ κνάπτω γίγνομαι . ὡς γάρ ῥῶ ῥάπτω ὁ ὁ διαλύω εἰς ῥόδον ἄγω , καί βαίνω βάπτω ὁ ἐμβιβάζω ποῖ ὁ ἐμμένω , καί τίθημι θάπτω ὁ ἀποτίθημι εἰς ταφή , οὗτος καί κνάω κνάπτω . ἀπό ὅς κνᾶδος φυτόν ακανθώδης , φ ὁ Ἀθίκτα , πρίσις , ἱμάτιον ἐπισώροντες κατεργάζομαι . ὁ δέ αὐτός καί γνάφω . οὐδείς καί ὁ κναφεύς καί κναφεύς ὁ αὐτός . λέγω δέ καί ὅτι ὁ εἰς ζω ὀήματα παραλήγω ὁ υἱός φιλέ πως βαρύνω , οἷος τρύζω , γρύζω , σίζω , κλίζω , ἀνύω , ὀλογίζω , ὀτοτύζω . εὑρίσκω μέντοι τις καί περισπάω , ὅς ἐστώ ὅτε καί προσάπτω ὄνομα , ὡς ὁ κορυζάω καί ὁ φύζω , οὖον μέσος παράκειμαι ἐν ὁ , περιζέω ἠΰτε νιφρεω καί ὁ μυζάω , ἐκ ὅς ὁ , μυκνζότε μυδαλος τε παρά Ἀντίμαχος . ἐπί λέγω * καί ὅτι ὁ εἰς ζω περί - σπάω ὁ υἱός παραλήγω ὀφιλὰ τρίτος συζυγία εἰμί . οὗτος δέ ἐλέγχω εἄν ἐκ ὁ κνυζηθμός . ἐκεῖνος γάρ οὐ ἀπό τρίτος γίγνομαι συζυγία . ἐπί ὁ αὐτός ισημυναω ὁ κνυζόω ἀντί ὁ διαφθείρω κέω - ἕπομαι λέγω . διό , φημί , ἐπιφέρω Ὅμηρος ὁ , πάρος περικαλλής εἰμί . καί οὗτος μέν Ἡρωδιανός .