eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1717
καὶ Κύκλωπες καὶ Λαιστρυγόνες , λέγει ὡς καὶ ἡ Χάρυβδις καὶ τὸ Σκύλλαιον ὑπὸ ἡρωτῶν κατεῖχετο . ἔοικε δὲ ἡ Χάρυβδις ἢ κατὰ ὀνοματοποιΐαν τινὰ λεχθῆναι καὶ μίμησιν ἔχου , ἢ παρουσιασθαι τῷ Χάρυβδι διὰ τὸ κατ’ αὐτὴν ὀλέθριον , ἢ καὶ ἐκ τοῦ συμβαίνοντος ἐτυμολογεῖσθαι , παρὰ τὸ εἰς χῶς ὄρον ὑποδύνειν , τοῦ π’ στοιχείου ἐν τῇ συγχωρῇ τραπέντος εἰς β , ὡς ἐπὶ τοῦ ὑποβάλλειν ὑβάλλειν . ὑποπτεῖται δὲ καὶ ὡς δαιμόνιον πλαττεσθαι . διὸ καὶ διὰν αὐτὴν Χάρυβδιν ὁ ποιητὴς λέγει , ὡς καὶ διὰν θάλασσαν , καίτοι τινὲς τὸ διὰν ἀντὶ τοῦ φοβεράν εἰπον , ὡς ἀπὸ τοῦ διὼ τὸ φοβοῦμαι . ὧθεν καὶ τὸ δεδιέναι , ἄλλοι δὲ φασιν , ὡς οὐκ ἐδήλωσεν ὁ ποιητὴς πότερον θηρίον ἐστὶν ἢ ἀμωτος ἡ Χάρυβδις . φέρεται δὲ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καὶ ὅτι Χάρυβδις θαλάσσης βάθος ἀναπτωτικὸν μεταξὺ τοῦ Ἀδρίου καὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους . φ συλλαλεῖ καὶ ὁ μεταβολὴς Δημοσθένης , εἰπὼν ὅτι τῷ φυτῷ ὑπέκειτο ἡ ὀνομαζομένη μὲν Χάρυβδις , αὐτὸ δὲ τοῦτο ἀμωτος τοῦ πελάγους βιαωτάτη καὶ αὐθὶς πλημύρα . Ἰστέον δὲ ὅτι οὐ κλίνεται ὡς Θέτις Θέτιδος , Ἰσις Ἰσιδος , οὕτω καὶ Χάρυβδις Χαρυβδιδος , ἵνα μὴ ἐπαλλήλων δὺ γέννηται τὸ δ’ καὶ’ Ἡρωδιανόν . τοιούτῳ δὲ λόγῳ καὶ τὸ ἐκ τοῦ δεῖδω δέδοιδα , δέδοικα γέγονε . πολλαὶ δὲ τινες καὶ ἄλλα ἀλλεπαλληλία μισοῦνται . Τὸ δὲ Χάρυβδις ἀναρριβδεῖ ὕδωρ , οὐ μακρὰν οὐδ’ αὐτὸ ἐστι τοῦ παρηχητ . ὡς περ παρηχησις ἐστι τις καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ , Σκύλλη κοίλης ἐκ νηὸς ἐπὶ ῥους ἐξ ἤκτο , ταυτὸν δὲ ἀναρριβδεῖν εἰπεῖν καὶ ῥοιβδεῖν , ὡς δηλοῖ τὸ , ὕτε ῥοιβδήσεις . δηλοῦται δὲ καὶ ἐν ἀμφοτέροις τὸ ῥοφεῖν εἰτοὺν ἀναρροφεῖν κατὰ ὀνοματοποιΐαν ὁποῖαν τινὰ ἔχει καὶ τὸ ῥοχθεῖν , τραχύτερον μέντοι ἐκεῖνο τοῦ ῥοιβδεῖν , καθὰ καὶ τὸ ἐρρωϊδῆσε τραχυωνότερον τοῦ ἐρρωϊδῆσε . ἄ περ εἰν ἐν ὀμοίᾳ τινα , εἰ περ καὶ ὁ ῥοίζος εὑρίσκεται ῥοίζδος λεγόμενος κατὰ τὸ , περσῶν γὰρ ῥοιζδος οὐκ ἀσωνος ἦν . Ὅρα δὲ ὅτι τε ἐν μὲν τῷ ἀνίψαι τὴν ἄνω σχέσιν ἡ πρόθεσις δηλοῖ , ἐν δὲ τῷ ἀναρριβδεῖ πλεονάζει , ὡς καὶ πρὸ τούτων ἐπὶ Ταντάλου ἐν τῷ , ὕδωρ ἀναρροχὲν , ὅ ἐστιν ἀναποθὲν , ἀναρροφηθὲν . καὶ ὅτι ἐν μὲν τῷ , διὰ Χάρυβδις ἀναρριβδεῖ ἐκτείνεται τὸ προσαρρήγον α καὶ ἔχει διπλάζειν τὸ ῥ , ἐν δὲ τῷ , τρις δ’ ἀναρριβδεῖ συστρέπεται κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν προθέσεων . Τὸ δὲ ἐπ’ ἡματι ἀντὶ τοῦ , ἐφ’ ἑκάστῃ νυκθημέρῳ , ὡς γίνεσθαι ἑκάστην ἀναρροϊδῆσιν δι’ ὥρῶν ὀκτὼ περιοδικῶς , ὡς τεκμαίρονται οἱ παλαιοὶ ἐν τοῖς ἐξῆς περὶ πον τὸ τέλος τῆς ἁρωφδίας . Τὸ δὲ ἀναρριβδεῖ δεινόν , καὶ τὸ , δεινὸν λέλακνία , * καὶ τὸ , σμερδαλὴ κεφαλὴ , καὶ τὸ δυδινοῖο βρεμέθρου , καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ , δεινὸν τ’ ἀργαλὸν τε , καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ μάλιστα ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα τὸ , δεινὸν ἐξεζοῦχεν , φοβερὰ εἶναι τὰ τοιαῦτα ποιητικὰ χωρία δηλοῖ τὰ τε ἄλλα καὶ τῇ κατὰ τὴν φράσιν τραχύτητι . Τὸ δὲ μὴ σύ γε καὶ δι τύχοις ὅτε ῥοιβδήσεις , πᾶν ἐνδιαθέτως ἐφέθη πρὸς ὑνδείξιν τοῦ , μέγα εἶναι τὸ δεινόν . δύναται δὲ ἡθῆμα αὐτὸ καὶ ὅτε τις εὔξεται μὴ παρατυχεῖν τινὶ τῶν πᾶν ἀδίκων , παρ’ οἷς ἀναρριβδεῖται τὰ ἀλλότρια , ὅτε προσεπιπλέξει τις ἀγελώς , καὶ τὸ ἐφεξῆς . ὡς οὐ γὰρ πεν ὁυσαιτο σε ὑπ’ ἐκ κακοῦ οὐδ’ Ἐνοσίχθων . * εἰ δ’ ἐστιν ἐλπίς τὸν ἀδι - κούμενον βοηθηθῆναι ὑπὸ γυναικὸς ἀδίκου μὲν καὶ αὐτῆς οὐ πᾶν δὲ Χαρυβδεως , οἰκείον παραινέσαι καὶ τὸ , ἀλλὰ μᾶλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος καὶ τὰ ἐξῆς , ὡς χρήσιμον χρηθεῖν ἐν τῷ τεχνικῶς γράφοντι . τὸ δὲ φέρερον ἐκ τοῦ φέρειν γινόμενον συστοιχεῖ οὐ μόνον πρὸς τὸ προφερέστερον , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ συμφέρον καὶ ὑπερφερέες . Τὸ δὲ ποδήμενα δῆλον ὡς ἀπὸ τοῦ ποδαῖνο ἀχρίστον παράγεται ὀήματος , ὡς καὶ τὸ φορῆναι ἀπὸ τοῦ φοραίνω . ὅπως δὲ καὶ ἄλλως αὐτὰ τὸ μὲν ἐκ τοῦ ποδῶ πόδημι , τὸ δὲ ἐκ τοῦ φορῶ φόρῆμι γίνεται . Ὅτι ὁ ζητῶν πῶς ἂν καὶ φρήγ’ ὀδικοῦν τινα μεγάλα βλάπτειν δυνάμενον καὶ αὐ πάλιν ἑτέρῳ τινα ὁμοιον ἀμύναιτο , αἴτοι ἂν τὸ , εἰ δ’ ἄγε δή μοι τοῦτο νημερτὲς ἐνισπε , εἰ πῶς ἀντὶ τοῦ ὅπως , καθὰ καὶ προδεδηλώσται , τὴν ὀλοῖρμ μὲν ὑπεκπροσέγοιτο Χάρυβδιν . τὴν δ’ αὐ ἀνναίμην ὅτε μοι εἰνοῖτο γ’ ἐταίρους . ὁ δὲ τοιοῦτος ἀκούσοι ἂν τὸ , σχέλιε , καὶ δ’ αὐ τοι πολυμήτα ἔοιχε μῆνιλε καὶ φόνος , οὐδὲ τοῖς κρείττοσιν ὑπέξεαι ; δεινὸν τὸ κακόν , ἀργαλὸν τε καὶ ἀγρύιον οὐδὲ μακρῶν , οὐδὲ τίς ἐστιν ἀλκή . φυγέαν κρατιστον ἀπ’ * αὐτοῦ . ἦν γὰρ διθύνησθα ζορευσόμενος , δεῖδω μὴ σ’ ἐξάντις ἠγορμηθίσσα κίχῃσι τόσ - σφσι κεφαλῆσι , τόσους δ’ ἐκ φύτας ἔληται . ἀλλὰ μεῖλα σφοδρῶς ἐλαύν . εἰ δὲ καὶ φιλῆ μητρὶ ὁμοία τῷ πολυκακῶ ἀδίκῳ πρόσοστιν , εἰκὸς προσσαρμόσαι καὶ τὸ , βωστρεῖν δὲ Κράταιν τὴν καὶ προγραφεῖσαν , μητέρα τῆς Σκύλλης , ἢ μὲν τέκε πῆμα βροτοῖσιν , ἢ μὲν ἐπατ’ ἀποπαύσω ἐσὶ στέρεον ὑρηθῆναι . Καὶ ὥρα τὸ ἢ μὲν δις ἐν παραθέσει λεχθέν . ἔστι δὲ βωστρεῖν τὸ ἀναβαθῆναι ἢ γον ἐπικαλεῖσθαι , καὶ λαμβάνεται συνήθως ἀντὶ προστακτικοῦ . γίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ βοῶ βοῶσον βοητῶ καὶ κατὰ κράσιν ὡτοῦ , ὅθεν τὸ ἐπιβοτῆ παρὰ Ἡροδότῳ . πλεονασμῷ δὲ τοῦ σύμμα καὶ ῥῶ βωστρῶ , καθ' ὁμοιότητα τοῦ ἐλαστρῶ , ὡς καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα γέγραπται , καὶ τοῦ , χωστρὶς χωστρίδος καὶ τῶν ὁμοίων . παρὰ δὲ Θεοκρίτῳ κῖται ἡ λέξις καὶ ἐπὶ τοῦ ψηλαφητικῶς ἐν ἀγυαῖς ἀναβαθῆναι τινά . Ἐν τούτοις δὲ δοκεῖ πῶς ὑφημεῖνθαι καὶ ὁ σχέτλιος · ὡς τοιοῦτος ὢν ὁ πολεμητὰ ἔργα ἐν μᾶλῃσα ἔχων , καὶ γύφῳ καὶ δεινοῖς ἐχθρῶν καὶ μὴ ἐνδεόντι φεύγειν ἐθέλων ἀλλ' ἐπὶ χων πλη - μόνως ἑαυτόν . Ὧσα δὲ καὶ ὅτι τὸ δυνατωτέρον νόημα καὶ πειθῆν ἔχον τὸν Ὀδυσσέα ὡς διπλὸν ἡ Σκίλλα καὶ ἀμαχὸν ἐστι κακὸν τε*λευταῖον ἐπηρῆθη τῇ Κίρκῃ κατὰ λόγον ἀκριβῆ . ὁ πέρ ἐστι τοιοῦτον · ἡ δὲ τοῦ οὐ θνητή , ἀλλ' ἀθάνατον κακὸν ἐστιν , ἢ γον δαίμων κακοποιὸς καὶ μὴ πεφανώς θανεῖν , δεινὸν τε καὶ τὰ ἔξης , ὡς προσεχῶς ἐγράφη κείμενα συχνὰ κομματικῶς πρὸς ψόγον τῆς Σκίλ - λης , αἱ καὶ μὴ ἐπίστευσεν Ὀδυσσεύς , ὡς τὰ ἔξης δηλώσει , ἀλλὰ πειρασάμενος ἀντιστῆναι , εἶτα παθὼν ἔγνω . Σημεῖωσα δὲ ἐν τῷ , οὐ θνητή , ἀλλ' ἀθάνατον κακὸν ἐστιν , ὅτι καὶ παρ' Ὁμήρῳ διαφέρει ἀθά - νατος καὶ θεός , καὶ γὰρ οἱ Ἀχιλλέως ἵπποι ἀθάνατοι μὲν πλέγονται , οὐ μὲν καὶ θεοί · οὕτω δὲ καὶ ἡ Σκίλλα . καὶ ἡ ψυχὴ δὲ θείον οὖσα καὶ ἀθάνατον , ὅμως οὐ θεὸς ἐστιν . Ὅτι ἐν τῇ προφητεία Θρυανίᾳ νήσῳ , ἐστι δὲ ἡ Σικελία , ἔδοκοντο πολλοῖ Ἡλίου βόες καὶ ἱρία μῆλα . καὶ ἑρμηνέων τὸ πολλοῖ ἐπέφην , ἐπὰ βοῶν ἀγέλα , τόσσα δ' οἴων πόα καλά . πεντήκοντα δ' ἑκαστα καθ' ἑκάστην δηλαδὴ ἀγέλην . γόνος δ' οὐ γίνεται αὐτῶν , οὐδὲ ποτε φθινύθουσι . ἕοι δ' ἐπι - ποιμένες εἰσὶ Φαίδουσα τε Λαμπεσίη τε . ὡς τίκεν Ἥλιῳ διά Νέαιρα . τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πόντια μήτηρ ἐκεῖ ἀφήμισε μῆλα φυλασσόμενα πατρώια καὶ ἱλιακὰς βοῦς . περὶ τούτων συμβουλεύει Κίρκη τῷ Ὀδυσσῇ , ὡς εἰ μὲν ἀσινεῖς ταύτας ἕας νόστον μεδόμενος , ἢ τ' ἄν εἰς Ἰθάκην κακὰ περ πά - σχοντες ἴκοισθε . αἱ δὲ κε σίγῃ , τότε τοι τευμαίρομαι ὀλεθρον . ὁ δὲ καὶ πρὸ τούτων ἐποίη τὸ , τε κακὸν προλέγονσα καὶ τὴν θεραπείαν αὐτοῦ . Ἰστίον δὲ ὅτι τὰς ἀγέλας ταύτας καὶ μάλιστα τὰς τῶν βοῶν φασὶ τὸν Ἀριστοτέλην ἀλληγορεῖν εἰς τὰς κατὰ δωδεκάδα τῶν σελήνιακῶν μηνῶν ἡμέρας , γινωμέ - νας πεντήκοντα πρὸς τὰς τριακοσίας . ὅσος καὶ ὁ ἀριθμὸς ταῖς ἐπτά ἀγέλαις , ἔχουσας ἀνὰ πεντή - κοντα ζῷα . διὸ οὔτε γόνον αὐτῶν γίνεσθαι Ὁμηρος λέγει οὔτε φθόραν . τὸ γὰρ αὐτὸ ποσὸν αἱ ταῖς τοιαύταις ἡμέραις μένει . Φαίδουσα δὲ καὶ Λαμπεσία , αἱ κατὰ τὸν Ἥλιον δυνάμεις ἢ ἡμέραι αἱ τὸν καθ' ἡμᾶς βίον ὑπὸ χρόνον ὑπὲρ οἶον ποιμαίνουσαι . ὡς ἔτεκον Ἥλιῳ Νέαιρα , ἡ αἱ νεάζουσα ἐν αὐτῷ καὶ ἀκμαία κίνησις . τὰς δὲ τοιαύτας ἀγέλας οἱ μὲν Ὀδυσσίου ἐταῖροι εἰ καὶ μὴ ἔφαγον , ἀναδὲς γὰρ τοῦτό γε εἰς ἀλληγορίαν , ἀλλ' εἰς οὐδὲν ὧν κατεδαπάνησαν . καὶ τὸ κατὰ τὸν Ἐνοσφῶντα πολυτελέστατον ἀνάλωμα τὸν καιρόν , ἐν κενοῖς παρανάλωσαν . Ὀδυσσεὺς δὲ αἱ σπουδαίως ὡν παρενυλάξατο αὐτὰς ὡς φιλοσόφῳ ἔπρεπεν . οἱ δὲ φασιν ἑργάτας εἶναι τοὺς βόας οὕς καὶ ἱροὺς Ἥλιον οἱ παλαιοὶ ἐνόμιζον , διὸ καὶ Ἀθηναίοις ἀπόμυστον ἦν θύειν βόας ἑργάτας . ὅθεν τὸν * Ἥλιον ἀγιάσθαι , διότι τοιαύτας βόας ἐλάσαντες ἐθυσαν . ὁ , φασιν , οὐκ ἂν ἐπαθὲν ὁ Ἥλιος εἰ προβάτων ἠγαντο . ὅπως δὲ καὶ λευκοὶ οἱ βόες καθ' ὁμοιότητα χρώματος πρὸς τὸν Ἥλιον . τοῦτο δὲ οὐ πάνυ ἀληθὲς διὰ τὸ ἱλιακὰς αὐτὰς ῥηθῆναι , ὁ ἔστι μελαίνας κατὰ τινας . ὅτι δὲ καὶ καθ' ἱστορίαν , ἀγέλας ὕλας ἡμῖρων ζῴων Ἕλληνες ἀφίεσαν δαίμουςιν ὧν οὐκ ἦν δεμιτὸν ἀπτεσθαι τινὰς , ἐν οἷς καὶ πτηνὰ ὡσιώντο ἱροὺς ἐναιμένα , οἷον ταύτης καὶ χήρας καὶ τοιαῦτα τινά , καθωφιλῆνται ἐν ταῖς ἱστο - ρίαις . Ἡρόδοτος δὲ ἱστορεῖ ἐν τῷ Ἰονίῳ πόλῳ ἱερὰ εἶναι Ἥλιῳ πρόβατα παρὰ πολλοὺ δὲντα τοῖς ἐκεῖ Ἀπολλωνιάταις οἷς ἀπὸ τόπου τὸ ὄνομα . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι ὁ μῦθος τὰ ῥηθέντα ζῷα τοῦ Ἥλιου ἐν ταυτότητι ποσῷ φυλάττων αἱ ἀθάνατε εἶναι βούλεται εἶναι . Τί δὲ δηλοῖ τὸ ἱρια μῆλα , προδηλώσται . καὶ ὡς ἀγέλη μὲν ἐπὶ βοῶν , πόα δὲ ἐπὶ οἴων κατὰ περιολξίαν . Τὸ δὲ , γόνος δ' οὐ γίνεται αὐτῶν οὐδὲ ποτε φθινύσουσιν , εἰκὸς ἐπιλεχθῆ - ναι καὶ θησαυροῖς οὕς καταχωρύνουσιν οἱ πολλοί . Τὸ δὲ ἐπιποιμένες ταυτὸν τῷ ἐπιβου - κλῶς καὶ τοῖς τοιούτοις . Ἡ δὲ Νέαιρα καὶ κύριον ὑστέρων ὄνομα γυναικὸς Ἀτθίδος παρὰ τοῖς ἄλλοις , καὶ Ἀμυσθίνει . Τὸ δὲ θρέψασά τε τεκοῦσά τε , προθυ*στερεῖται συνήθως
Lemmas: καί Κύκλωψ καί Λαιστρυγών , λέγω ὡς καί ὁ Χάρυβδις καί ὁ Σκύλλαιον ὑπό ἐρωτάω κατέχω . ἔοικα δέ ὁ Χάρυβδις ἢ κατά ὀνοματοποιία τις λέγω καί μίμησις ἔχω , ἢ παρουσιάζω ὁ Χάρυβδις διά ὁ κατά αὐτός ὀλέθριος , ἢ καί ἐκ ὁ συμβαίνω ἐτυμολογέω , παρά ὁ εἰς χῶς ὄρον ὑποδύομαι , ὁ ἀπό στοιχεῖον ἐν ὁ συγχωρέω τρέπω εἰς Β , ὡς ἐπί ὁ ὑποβάλλω ὑβάλλειν . ὑποπτάω δέ καί ὡς δαιμόνιον πλάσσω . διό καί δῖος αὐτός Χάρυβδις ὁ ποιητής λέγω , ὡς καί δῖος θάλασσα , καίτοι τις ὁ δῖος ἀντί ὁ φοβερός εἶπον , ὡς ἀπό ὁ Διώ ὁ φοβέω . ὤθω καί ὁ δείδω , ἄλλος δέ φημί , ὡς οὐ δηλόω ὁ ποιητής πότερος θηρίον εἰμί ἢ ἀμωτος ὁ Χάρυβδις . φέρω δέ παρά ὁ ἀρχαῖος καί ὅτι Χάρυβδις θάλασσα βάθος ἀναπτωτικὸν μεταξύ ὁ Ἀδρίας καί ὁ Τυρρηνικός πέλαγος . φ συλλαλέω καί ὁ μεταβολεύς Δημοσθένης , εἶπον ὅτι ὁ φυτός ὑπόκειμαι ὁ ὀνομάζω μέν Χάρυβδις , αὐτός δέ οὗτος ἀμωτος ὁ πέλαγος βιαωτάτη καί αὐθίς πλημμύρα . ἰστέον δέ ὅτι οὖον κλίνω ὡς Θέτις Θέτις , Ἶσις Ἶσις , οὗτος καί Χάρυβδις Χαρυβδιδος , ἵνα μή ἐπάλληλος δύο γεννητής ὁ δέ καὶι Ἡρωδιανός . τοιοῦτος δέ λόγος καί ὁ ἐκ ὁ δείδω δίδωμι , δείδω γίγνομαι . πολύς δέ τις καί ἄλλος ἀλλεπαλληλία μισέω . ὁ δέ Χάρυβδις αναρριβδεω ὕδωρ , οὖον μακράν οὐδέ αὐτός εἰμί ὁ παρηχητ . ὡς περ παρήχησις εἰμί τις καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ , Σκύλλα κοῖλος ἐκ ναός ἐπί ῥόος ἐκ ἄγω , τατός δέ αναρριβδεω εἶπον καί ῥοιβδέω , ὡς δηλόω ὁ , ὕτες ῥοίβδησις . δηλόω δέ καί ἐν ἀμφότερος ὁ ῥοφέω ειος ἀναρροφέω κατά ὀνοματοποιία ὁποῖος τις ἔχω καί ὁ ῥοχθέω , τραχύς μέντοι ἐκεῖνος ὁ ῥοιβδέω , καθά καί ὁ ερρωιδηω τραχύνω ὁ ερρωιδηω . ὅς περ ἐν ἐν ὅμοιος τις , εἰμί περ καί ὁ ῥοῖζος εὑρίσκω ῥοῖζος λέγω κατά ὁ , Πέρσης γάρ ῥοιζδος οὐ ἀσωνος εἰμί . Ὅρας δέ ὅτι τε ἐν μέν ὁ ἀνίψαι ὁ ἄνω σχέσις ὁ πρόθεσις δηλόω , ἐν δέ ὁ αναρριβδεω πλεονάζω , ὡς καί πρό οὗτος ἐπί Τάνταλος ἐν ὁ , ὕδωρ αναρροχω , ὅς εἰμί ἀναπίνω , ἀναρροφέω . καί ὅτι ἐν μέν ὁ , διά Χάρυβδις αναρριβδεω ἐκτείνω ὁ προσαρήγω ὅς καί ἔχω διπλάζω ὁ Ῥ , ἐν δέ ὁ , τρις δέ αναρριβδεω συστρέφω κατά ὁ ἀναλογία ὁ πρόθεσις . ὁ δέ ἐπί ἦμαρ ἀντί ὁ , ἐπί ἕκαστος νυκτήμερον , ὡς γίγνομαι ἕκαστος αναρροοραω διά ὥρα ὀκτώ περιοδικός , ὡς τεκμαίρομαι ὁ παλαιός ἐν ὁ ἑξῆς περί πως ὁ τέλος ὁ ἁρωφδίας . ὁ δέ αναρριβδεω δεινός , καί ὁ , δεινός λάσκω , * καί ὁ , σμερδαλὴ κεφαλή , καί ὁ δυδινεω βρεμέθρου , καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ , δεινός τε ἀργάλος τε , καί ὁ τοιοῦτος , καί μάλιστα ἐν ὁ μετά οὗτος ὁ , δεινός εξεζουχω , φοβερός εἰμί ὁ τοιοῦτος ποιητικός χωρίον δηλόω ὁ τε ἄλλος καί ὁ κατά ὁ φράσις τραχύτης . ὁ δέ μή σῦς γε καί Ζεύς τυγχάνω ὅτε ῥοίβδησις , πᾶς ἐνδιάθετος ἐφίημι πρός ὑνδείξιν ὁ , μέγας εἰμί ὁ δεινός . δύναμαι δέ ἤθημα αὐτός καί ὅτε τις εὔχομαι μή παρατυγχάνω τις ὁ πᾶς ἄδικος , παρά ὅς αναρριβδεω ὁ ἀλλότριος , ὅτε προσεπιπλέκω τις ἀγελώς , καί ὁ ἐφεξῆς . ὡς οὖον γάρ Πεν ουσλαμαι σύ ὑπό ἐκ κακός οὐδέ Ἐνοσίχθων . * εἰμί δέ εἰμί ἐλπίς ὁ ἀς - κέω βοηθέω ὑπό γυνή ἄδικος μέν καί αὐτός οὖον πᾶς δέ Χάρυβδις , οἰκέω παραινέω καί ὁ , ἀλλά μῆλον Σκύλλα σκόπελος πελάζω καί ὁ ἑξῆς , ὡς χρήσιμος χράω ἐν ὁ τεχνικός γράφω . ὁ δέ φέρω ἐκ ὁ φέρω γίγνομαι συστοιχώ οὖον μόνος πρός ὁ προφερής , ἀλλά καί πρός ὁ συμφέρω καί ὑπερφερής . ὁ δέ ποδήμενα δῆλος ὡς ἀπό ὁ ποδαῖνο ἀχρίστον παράγω ὀήματος , ὡς καί ὁ φορέω ἀπό ὁ φοραίνω . ὅπως δέ καί ἄλλως αὐτός ὁ μέν ἐκ ὁ ποδόω πόδημι , ὁ δέ ἐκ ὁ φορέω φορέω γίγνομαι . ὅτι2 ὁ ζητέω πῶς εἄν καί φράσσω ὀδικός τις μέγας βλάπτω δύναμαι καί αὖος πάλιν ἕτερος τις ὅμοιος ἀμύνω , αἰτέω εἄν ὁ , εἰμί δέ ἄγω δή ἐγώ οὗτος νημερτής ἐνέπω , εἰμί πῶς ἀντί ὁ ὅπως , καθά καί προδηλόω , ὁ ὀλοῖρμ μέν ὑπεκπροσέγοιτο Χάρυβδις . ὁ δέ αὖος ἀναίνομαι ὅτε ἐγώ εἵνω γε ἑταῖρος . ὁ δέ τοιοῦτος ἀκούω εἄν ὁ , σχέλιε , καί δέ αὖος ὅς πολυμήτης οἴχω μῆνιλε καί φόνος , οὐδέ ὁ ἀγαθός ὑπέχω ; δεινός ὁ κακός , ἀργάλος τε καί ἀγρύιον οὐδέ μακρός , οὐδέ τίς εἰμί ἀλκή . φεύγω ἀγαθός ἀπό * αὐτός . εἰμί γάρ δηθύνω ζορεω , δείδω μή σός ἐξάντης ἠγορμηθίσσα κιχάνω ὅς - σφσι κεφαλή , τόσος δέ ἐκ Φύτας αἱρέω . ἀλλά μέλα σφοδρός ἐλαύνω . εἰμί δέ καί φιλέω μήτηρ ὅμοιος ὁ πολυκακος ἄδικος πρόσος , εἰκός προσαρμόζω καί ὁ , βωστρέω δέ Κράτης ὁ καί προγράφω , μήτηρ ὁ Σκύλλα , ἢ μέν τίκτω πῆμα βροτός , ἢ μέν πατέω ἀποπαύω ἀδήν στερεός εὑρίσκω . καί ὥρα ὁ ἢ μέν δις ἐν παράθεσις λέγω . εἰμί δέ βωστρέω ὁ ἀναβαίνω ἢ γος ἐπικαλέω , καί λαμβάνω συνήθης ἀντί προστακτικός . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ βοάω βοάω βοητός καί κατά κρᾶσις ὦτος , ὅθεν ὁ επιβοτης παρά Ἡρόδοτος . πλεονασμός δέ ὁ σύμμα καί ῥῶ βωστρέω , κατά ὁμοιότης ὁ ἔλαστρον , ὡς καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς γράφω , καί ὁ , χωστρίς χωστρίς καί ὁ ὅμοιος . παρά δέ Θεόκριτος κίτης ὁ λέξις καί ἐπί ὁ ψηλαφητικῶς ἐν ἀγυαῖος ἀναβαίνω τις . ἐν οὗτος δέ δοκέω πῶς ὑφημεῖνθαι καί ὁ σχέτλιος · ὡς τοιοῦτος εἰμί ὁ πολεμητής ἔργον ἐν μᾶλῃσα ἔχω , καί γύφῳ καί δεινός ἐχθρός καί μή ἐνδέω φεύγω ἐθέλω ἀλλά ἐπί χόω Πλῆ - μόνος ἑαυτοῦ . ὠθέω δέ καί ὅτι ὁ δυνατός νόημα καί πειθός ἔχω ὁ Ὀδυσσεύς ὡς διπλόν ὁ σκίλλα καί ἄμαχος εἰμί κακός τελευταῖος ἐπαίρω ὁ Κίρκη κατά λόγος ἀκριβής . ὁ περ εἰμί τοιοῦτος · ὁ δέ ὁ οὖον θνητός , ἀλλά ἀθάνατος κακός εἰμί , ἢ γος δαίμων κακοποιός καί μή φαίνω θνῄσκω , δεινός τε καί ὁ ἔξειμι , ὡς προσεχῶς γράφω κεῖμαι συχνός κομματικός πρός ψόγος ὁ Σκίλ - Λῆς , ὁ καί μή πιστεύω Ὀδυσσεύς , ὡς ὁ ἔξειμι δήλωσις , ἀλλά πειράζω ἀνθίστημι , εἶτα πάσχω γιγνώσκω . σημειώνω δέ ἐν ὁ , οὖον θνητός , ἀλλά ἀθάνατος κακός εἰμί , ὅτι καί παρά Ὅμηρος διαφέρω ἀθά - Νάτος καί θεός , καί γάρ ὁ Ἀχιλλεύς ἵππος ἀθάνατος μέν πλέκω , οὖον μέν καί θεός · οὗτος δέ καί ὁ σκίλλα . καί ὁ ψυχή δέ θεῖον εἰμί καί ἀθάνατος , ὅμως οὖον θεός εἰμί . ὅτι2 ἐν ὁ προφητεία Θρυανίᾳ νῆσος , εἰμί δέ ὁ Σικελία , δοκέω πολύς Ἡλίας βοῦς καί ἱερία μῆλον . καί ἑρμηνεύς ὁ πολύς ἐπιφαίνω , ἐπάν βοῦς ἀγέλη , τόσος δέ οἶος πόα καλός . πεντήκοντα δέ ἕκαστος κατά ἕκαστος δηλαδή ἀγέλη . γόνος δέ οὖον γίγνομαι αὐτός , οὐδέ ποτός φθίω . εἰμί δέ ἐπι - ποιμήν εἰμί Φαίδων τε Λαμπεσίη τε . ὡς τίκτω Ἥλιος διά Νέαιρα . ὁ μέν ἄρα τρέφω τίκτω τε πόντιος μήτηρ ἐκεῖ ἀφήμισε μῆλον φυλάσσω πατρώιος καί ιλιακη βοῦς . περί οὗτος συμβουλεύω Κίρκη ὁ ὀδύσσομαι , ὡς εἰμί μέν ἀσινής οὗτος ἐάω νόστος μέδομαι , ἢ τε ἄν εἰς Ἰθάκη κακός περ πᾷ - ἔχω ἱκνέομαι . ὁ δέ κε Σίγη , τότε ὅς τευμαιρομης ὄλεθρος . ὁ δέ καί πρό οὗτος ποῖος ὁ , τε κακός προλέγω καί ὁ θεραπεία αὐτός . ἱστίον δέ ὅτι ὁ ἀγέλη οὗτος καί μάλιστα ὁ ὁ βοῦς φημί ὁ Ἀριστοτέλης ἀλληγορέω εἰς ὁ κατά δωδεκάς ὁ σεληνιακός μείς ἡμέρα , γινωμέ - νάω πεντήκοντα πρός ὁ τριακόσιοι . ὅσος καί ὁ ἀριθμός ὁ ἑπτά ἀγέλη , Έχων ἀνά Πέντη - κοντός ζῷον . διό οὔτε γόνος αὐτός γίγνομαι Ὅμηρος λέγω οὔτε φθορά . ὁ γάρ αὐτός ποσός ὁ ὁ τοιοῦτος ἡμέρα μένω . Φαίδων δέ καί Λαμπεσία , ὁ κατά ὁ Ἥλιος δύναμις ἢ ἡμέρα ὁ ὁ κατά ἐγώ βίος ὑπό χρόνος ὑπέρ οἶος ποιμαίνω . ὡς τίκτω Ἥλιος Νέαιρα , ὁ ὁ νεάζω ἐν αὐτός καί ἀκμαῖος κίνησις . ὁ δέ τοιοῦτος ἀγέλη ὁ μέν Ὀδυσσίου ἑταῖρος εἰμί καί μή ἔφαγον , ἀναδέω γάρ οὗτος γε εἰς ἀλληγορία , ἀλλά εἰς οὐδείς ὅς καταδαπανάω . καί ὁ κατά ὁ Ἐνοσφῶντα πολυτελής ἀνάλωμα ὁ καιρός , ἐν κενός παραναλίσκω . Ὀδυσσεύς δέ ὁ σπουδαῖος ὡς παρενυλάξατο αὐτός ὡς φιλόσοφος πρέπω . ὁ δέ φημί ἐργάτης εἰμί ὁ βοῦς ὅς καί ἱερός Ἥλιος ὁ παλαιός νομίζω , διό καί Ἀθηναῖος ἀπόμυστον εἰμί θύω βοῦς ἐργάτης . ὅθεν ὁ * Ἥλιος ἄγω , διότι τοιοῦτος βοῦς ἐλαύνω θύω . ὁ , φημί , οὐ εἄν πάσχω ὁ Ἥλιος εἰμί πρόβατον ἄγαμαι . ὅπως δέ καί λευκός ὁ βοῦς κατά ὁμοιότης χρῶμα πρός ὁ Ἥλιος . οὗτος δέ οὖον πάνυ ἀληθής διά ὁ ιλιακη αὐτός εἴρω , ὁ εἰμί μέλας κατά τις . ὅτι δέ καί κατά ἱστορία , ἀγέλη Ὕλας ημιροος ζῷον Ἕλλην ἀφίημι δαίμων ὅς οὐ εἰμί δεμιος ἅπτω τις , ἐν ὅς καί πτηνός ὁσιόω ἱερός ἐναιμένα , οἷος οὗτος καί χήρα καί τοιοῦτος τις , καθωφιλῆνται ἐν ὁ ιστός - ρία . Ἡρόδοτος δέ ἱστορέω ἐν ὁ Ἰόνιος πόλος ἱερόv εἰμί Ἥλιος πρόβατον παρά πολύς δὲντα ὁ ἐκεῖ Ἀπολλωνιάτης ὅς ἀπό τόπος ὁ ὄνομα . ἱστίον δέ καί ὅτι ὁ μῦθος ὁ εἴρω ζῷον ὁ Ήλιος ἐν ταυτότης ποσός φυλάσσω ὁ ἀθάνατος εἰμί βούλομαι εἰμί . τις δέ δηλόω ὁ ἱερός μῆλον , προδηλόω . καί ὡς ἀγέλη μέν ἐπί βοῦς , πόα δέ ἐπί οἶος κατά περιολξίαν . ὁ δέ , γόνος δέ οὖον γίγνομαι αὐτός οὐδέ ποτός φθίω , εἰκός ἐπιλέγω - ναι καί θησαυρός ὅς καταχωρέω ὁ πολύς . ὁ δέ ἐπιποιμήν τατός ὁ επιβους - κλάω καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ Νέαιρα καί κύριος ὕστερος ὄνομα γυνή Ἀτθίς παρά ὁ ἄλλος , καί Ἀμυσθίνει . ὁ δέ τρέφω τε τίκτω τε , προθυ*στερειος συνήθης