eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1502
σφιλείται . ποιότης δὲ προσωπίζει , τὸ Ἀγέλητος , ἀπὸ χώρος , τὸ ἄλιος , ἀπὸ τοῦ προσιγιστίρου τόπου , τὸ γέρων , ἐκ τῆς ἡλικίας , τὸ νημερτής , ἐξ ἀρετῆς ἢ ἐκ μαντικῆς τέχνης , τὸ ἀθάνατος , ἐκ τοῦ τῆς ζωῆς εἴδους , καὶ ὁμοίως πᾶς πρὸς τὴν τοιαύτην γράφην , καὶ τὸ προσωποῦν τῆς τοῦ Θουκυδίδου συγγραφῆς · τὸ , Θουκυδίδης , ὁ Ἀθηναῖος συγγραφεὺς καὶ τὰ ἕξης . Τοῦτο τῷ Πρωτεύ ὅτι παίδες μὲν ἦσαν παρόντες , καὶ τῷ πατρὶ δυσπαθεῖς διὰ καὶ ἀπόλωλοι , ἢ δὲ θυγάτηρ Λιδοθέα καὶ εἴσει παρίμε - μεν ὡς ἀγαθή , καὶ ἐξ Εὐρώπης ἐπαλινύστησεν εἰς * Ἀγύπτον ὁ Πρωτεύς , ἱστορεῖ ὁ Λυκόφρων . Ἰστορεῖ δὲ ὅτι τε τὸ , σφιλείται τις δεῦρο γέρων ἄλιος , τῶν τις ὑστερογενῶν , παρώδησε κατὰ τινος γαίλου γηραλίου σκοπτικῶς εἰς τὸ , γέρων ἄθλιος . καὶ ὅτι διὰ παραδοίας , ἠδύνατο ἐκεῖνος χρήσα - σθαι τῷ ἄλιος , ἀντὶ τοῦ μάταιος . ὁ καὶ αὐτὸ , ἐκ τοῦ ἄλις ἄλις παρίσταται ὡς ἀλλαχοῦ δεδηλώται . καὶ ὅτι πολλῶν ὄντων ἄτερ παρὰ τὴν ἄλι γίνονται , ἐκεῖθεν γίνεται καὶ ἡ παραβολὴ παῖς Ἀττικῇ , καὶ τὸ ἐκ τοιαύτης λέξεως παρίγνυον , παραλίον , ὅπερ ὁμώνυμος ἰσότη παλαιά , τὰ παράλια , ἢ ὑστέρων Ῥωμαία ὡς ἱστορεῖ Ἀθήναιος . Τὸ δὲ θαλάσσης πάσης βένθια οἶδε , καὶ τῷ Ἀτλαντὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἡ Ὀμηρικὴ Μοῦσα ἐπικατετήρησεν . εἰ δὲ ἂν ἴσως θαλάσσης βένθια , περιγραφτικῶς ἢ θαλάσσω . ὅτι δὲ οἶδε τὴν θαλάσσων ἅπασαν ὁ Πρωτεύς , ἐστὶ πῶς δήλον ἐν τοῖς ἕξης . τὴν γοῦν γῆσον τῆς Καλινούης οὐ μόνον οἶδεν ἀλλὰ καὶ εἶδεν ὡς αὐτὸς ἔχει . Ἐν δὲ τῷ , ὑποδύως , περιπτὴ ἢ πρόθεσις , ὡς καὶ ἐπ’ ἄλλων πολλῶν γίνεται . Τὸ δὲ ἐμὸν γασὶ πατέρα εἶναι , ὁμοίον τῷ , τοῦ μ’ ἐ γασὶ γενέσθαι . καὶ προσορρέθη , περὶ τούτου τὸ ἀκοινῶν . Τὸ δὲ πατέρα εἶναι ἤδη τεκείναι , ἀκοι - δὸς ἐφρέθη , ἐπειδὴ πολλοὶ καὶ μὴ τεκόντες , ὅμως πατέρες λέγονται . ὡς ὁ Ζεύς , πατὴρ ἀνδρῶν . * καὶ Ἰώμαος δὲ ξενὸς πατὴρ τῶν Ὀδυσσέα προσήγγεγκεται . ὁμοίως δὲ καὶ Φιλοτίος , καὶ τις ἐν Φαιακίᾳ , δεῦρ’ ἄγε καὶ σὺ ξενὸς πάτερ . Τὸ δὲ εἴπῃς σὺ δύνατο λοχράμενος κλαφθῆναι , οἰκείου εἰπεῖν ποτε περὶ τινος δυσκαταγράστου ἀνδρὸς ἢ καὶ ζῶν ἀπλῶς . Τὸ δὲ εἴπῃ ὁδὸν καὶ μέτρα κλεινῶν καὶ ὁ , τὴν ἐν μαρφόρῳ παχὸν καὶ τὰ ἕξης , μάντεως ἀρίστου ἐνδείξεις . Τὸ δὲ μέτρα κλεινῶν , χαλὸν ὅστι πρὸς σαφήνειαν τοῦ . τὴν δλοὴν ἐπιστηρίσασιν χάρυβδιν . καὶ τῶν ὁμοίων . οὐ μόνον δὲ μέτρα ὕδατος καὶ οἴνου καὶ μυλημάτων ἐστιν , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ θαλάσσης . Τὸ δὲ αὐτ’ ἐδηλώθαι , δεινότης καὶ αὐτὸ τοῦ ποιητοῦ προεκθετικῶς οἰκονομοῦσα τὴν τοῦ Μενελάου ἐρώτησιν οὐ μόνον περὶ τοῦ οἰκείου νόστου , ἀλλὰ καὶ περὶ ἐτέρων . Τὸ δὲ δολιχὴν ὁδὸν ἀγαλαίην τε , γῆν μὲν , ἅπασαν δηλοῖ τὴν ἐν τῇ Μενελάου πλάνῃ , ματ’ ὀλίγα δὲ ἴδιως οὕτω καλέσαι τὸν ἐκ Φάρον πλοῦν εἰς Ἀγύπτον . Τὸ δὲ φράζειν σὺ λόγον θείου γέροντος καὶ τὸ ἕξης , ἀκούσειν ἂν πρὸς τινος , ὁ πίπτων μῖσος καὶ παριστὼν αὐτὸν αὐδῶ γεωσφὶ πρὸς οἰκείωσιν . ἔστι δὲ τὸ μὲν προῦδον , αἰσθήσεως τῆς κατὰ θάλασ . τὸ δὲ προδαίς , εἰδήσεως προγνωστικῆς . * Ὅτι μοχλευομένη , ὡς ἐφρέθη τὰ πρὸς κλεῖος τοῦ πατρὸς ἢ Λιδοθέα ἦν καὶ Ἰωνικῶς οἴδαμεν Λιδοθέαν καλου - μένην , ὑποτίθεται προεκθετικῶς τὸν διὰ φωνῶν λόγον τοῦ γέροντος . εὐκλῶς προδιδούσα τὸν τεκόντα τῷ βασιλεῖ Μενελάῳ , ἀρξασμένη οὕτως . ἦμος δ’ ἥλιος μέσον οὐρανὸν ἐμπεδήσει , ὅτε μεσημβρίας καιρὸς δηλοῦται , τῆμος ἂρ ἐξ ἄλις εἰσι γέρων ἄλιος νημερτής , πρὸν ὑπὸ ζεφύροιο , μελαίνῃ φοιτὶ καλυφθεὶς ἐκ δ’ ἐλθόν , κοινάται ὑπὸ στέγῃ γλα*γνροῖσιν . ἀμφὶ δὲ μὴν φάσαι νίποδες καλὴς Ἀσσυδνης , ἀθρόαι εὐδουσι . πολὺς ἄλις ἐξανασθαι . πικρὸν ἀποπνείουσα ἄλις πολυβριθὺς ὕδατι . ἐνθὲ δ’ ἐγὼν ἀγα - ὕσα ἀμ’ ὑστ’ ὀστ’ ὀστ’ ὀστ’ ὀστ’ ὀστ’ ὀστ’ ὀστ’ ὀστ’
Lemmas: σφιλειος . ποιότης δέ προσωπιζεω , ὁ Ἀγέλης , ἀπό χώρος , ὁ Ἄλιος , ἀπό ὁ προσιγιστιροος τόπος , ὁ γέρων , ἐκ ὁ ἡλικία , ὁ νημερτής , ἐκ ἀρετή ἢ ἐκ μαντικός τέχνη , ὁ ἀθάνατος , ἐκ ὁ ὁ ζωή εἶδος , καί ὁμοίως πᾶς πρός ὁ τοιοῦτος γράφω , καί ὁ προσωποῦν ὁ ὁ Θουκυδίδης συγγραφεύς · ὁ , Θουκυδίδης , ὁ Ἀθηναῖος συγγραφεύς καί ὁ έξειμι . οὗτος ὁ Πρωτεύς ὅτι παῖς μέν εἰμί πάρειμι , καί ὁ πατήρ δυσπαθής διά καί ἀπόλλυμι , ἢ δέ θυγάτηρ λιδοθεος καί οἶδα πάρειμι - μέν ὡς Ἀγαθή , καί ἐκ Εὐρώπη επαλινυιστημι εἰς * Ἀγύπτον ὁ Πρωτεύς , ἱστορέω ὁ Λυκόφρων . ἱστορέω δέ ὅτι τε ὁ , σφιλειος τις δεῦρο γέρων Ἄλιος , ὁ τις ὑστερογενής , παρωδώ κατά τις γαίλου γηραλίου σκωπτικός εἰς ὁ , γέρων ἄθλιος . καί ὅτι διά παραδοια , δύναμαι ἐκεῖνος χράω - ἕπομαι ὁ Ἄλιος , ἀντί ὁ μάταιος . ὁ καί αὐτός , ἐκ ὁ ἅλις ἅλις παρίστημι ὡς ἀλλαχοῦ δηλόω . καί ὅτι πολύς εἰμί ἄτερ παρά ὁ Ἆλι γίγνομαι , ἐκεῖθεν γίγνομαι καί ὁ παραβολή παῖς Ἀττικός , καί ὁ ἐκ τοιοῦτος λέξις παρίγνυον , παράλιος , ὅσπερ ὁμώνυμος ἰσότης παλαιός , ὁ παράλιος , ἢ ὕστερος Ῥωμαῖος ὡς ἱστορέω Ἀθήναιος . ὁ δέ θάλασσα πᾶς βένθια οἶδα , καί ὁ Ἀτλαντίς ἐν ὁ πρό οὗτος ὁ ομηρικός Μοῦσα ἐπικατετήρησεν . εἰμί δέ εἄν ἴσως θάλασσα βένθια , περιγραφτικῶς ἢ Θαλάσσω . ὅτι δέ οἶδα ὁ θάλασσα ἅπας ὁ Πρωτεύς , εἰμί πῶς δῆλος ἐν ὁ έξειμι . ὁ γοῦν γῆσον ὁ καλινουω οὖον μόνος οἶδα ἀλλά καί ὁράω ὡς αὐτός ἔχω . ἐν δέ ὁ , ὑποδύω , περιπτὴ ἢ πρόθεσις , ὡς καί ἐπί ἄλλος πολύς γίγνομαι . ὁ δέ ἐμός γασὶ πατήρ εἰμί , ὅμοιος ὁ , ὁ εἷς εἰ γασὶ γίγνομαι . καί προσφέρω , περί οὗτος ὁ ακοις . ὁ δέ πατήρ εἰμί ἤδη τίκτω , ἀκέω - δίδωμι φέρω , ἐπεί πολύς καί μή τίκτω , ὅμως πατήρ λέγω . ὡς ὁ Ζεύς , πατήρ ἀνήρ . * καί Ἰώμαος δέ ξένος πατήρ ὁ Ὀδυσσεύς προσάγω . ὁμοίως δέ καί φιλοσος , καί τις ἐν Φαιάκιος , δεῦρο ἄγω καί σύ ξένος πατήρ . ὁ δέ εἶπον σύ δύναμαι λοχράμενος κλέπτω , οἰκεῖος εἶπον ποτός περί τις δυσκαταγράστου ἀνήρ ἢ καί ζῶ ἀπλόος . ὁ δέ εἶπον ὁδός καί μέτρον κλεινός καί ὁ , ὁ ἐν μαρφόρῳ πάχω καί ὁ έξειμι , μάντις ἀγαθός ἐνδείκνυμι . ὁ δέ μέτρον κλεινός , χαλός ὅστις πρός σαφήνεια ὁ . ὁ δλοὴν ἐπιστηρίζω Χάρυβδις . καί ὁ ὅμοιος . οὖον μόνος δέ μέτρον ὕδωρ καί οἶνος καί μυλημαω εἰμί , ἀλλά ἰδού καί θάλασσα . ὁ δέ αὐτω δηλόω , δεινότης καί αὐτός ὁ ποιητής προεκθετικῶς οἰκονομέω ὁ ὁ Μενέλαος ἐρώτησις οὖον μόνος περί ὁ οἰκεῖος νόστος , ἀλλά καί περί ἕτερος . ὁ δέ δολιχός ὁδός ἀγαλαίην τε , γῆ μέν , ἅπας δηλόω ὁ ἐν ὁ Μενέλαος πλάνη , μά ὀλίγος δέ ἰδίως οὗτος καλέω ὁ ἐκ Φάρος πλόος εἰς Ἀγύπτον . ὁ δέ φράζω σύ λόγος θεῖον γέρων καί ὁ έξειμι , ἀκούω εἄν πρός τις , ὁ πίπτω μῖσος καί παριστέω αὐτός αὐδάω γεωσφὶ πρός οἰκέω . εἰμί δέ ὁ μέν προδίδωμι , αἴσθησις ὁ κατά Θαλῆς . ὁ δέ προδαίς , εἴδησις προγνωστικός . * ὅτι2 μοχλεύω , ὡς φέρω ὁ πρός Κλειώ ὁ πατήρ ἢ λιδοθεος εἰμί καί ἰωνικός οἶδα λιδοθεος καλός - μένω , ὑποτίθημι προεκθετικῶς ὁ διά φωνή λόγος ὁ γέρων . ευκλαω προδίδωμι ὁ τίκτω ὁ βασιλεύς Μενέλαος , ἄρχω οὕτως . ἦμος δέ ἥλιος μέσος οὐρανός ἐμπεδάω , ὅτε μεσημβρία καιρός δηλόω , τῆμος ἄρα ἐκ ἅλις εἰμί γέρων Ἄλιος νημερτής , πρόειμι ὑπό Ζέφυρος , μέλας φοιτός καλύπτω ἐκ δέ ἔρχομαι , κοινεω ὑπό στέγω γλα*γνροις . ἀμφί δέ μήv φημί νιπους καλός Ἀσσυδνης , ἀθρόος εὕδω . πολύς ἅλις ξανάω . πικρός ἀποπνέω ἅλις πολυβριθὺς ὕδωρ . ἔρχομαι δέ ἐγώ ἀγα - ὕσα ἅμα ὑστὲ ὀστέον ὀστέον ὀστέον ὀστέον ὀστέον ὀστέον ὀστέον ὀστέον