eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1757
περιστωμένων εἰἧ ἂν εὐντικὸν τὸ οὗἧ , καὶ Αἰολικὸς εἷἧ · ἐπεὶ καὶ ἡ μετοχὴ εἰς . οὕτω δὲ πρῶτον εἰπὼν ὑποκαταζάξ γραφει οὕτως · ἀπὸ τοῦ θεὶς καὶ βλεὶς γίνεται θεῖο εὐντικὸν καὶ βλεῖο , οὐ χρήσεις ἐν Ἰλιάδι . πᾶν δὲ τοιούτων εὐντικὸν ἤρουν εἰς ὁ λῆρον παρὰ Σικελοῖς ἀπὸ τῶν παρ’ ἡμῖν εἰς εἰς ληγουσῶν μετοχῶν μεταβάλλον τὸ ὁ εἰς ἑ πληθυντικὸν ποιεῖ προσθέσει τοῦ ταυ · θεῖο θεῖτε , σφαγέο σφαγεῖτε , βληθεῖο βληθεῖτε . εἰτα εἰπὼν ὅτι οὕτω καὶ Ὀμηρος ἀπὸ τοῦ διακρινθεὶς καὶ τοῦ ἐκεῖθεν Σικελικοῦ διακρινθεῖο ἔργη τὸ , δικαιονθεῖτε τάχιστα , καὶ ἀπὸ τῆς κατὰ Σικελους εἰς μετοχῆς καὶ τοῦ εἰο εὐντικοῦ τὸ εἰτε , οἷον , ποίοι κ’ αἰτ’ Ὀδυσσῆ ἀμυνάμεν , ὁ περ ἐν τοῖς ἐξῆς κείται , καταδέχεται καὶ τοὺς λέγοντας τὰ τοιαῦτα συγκεχῶσθαι , οἷον , τὸ διακρινθεῖτε ἐκ τοῦ διακρινθεῖτε , καὶ τὸ εἰτε ἀπὸ τοῦ εἶητε , εἰπὼν ὡς οὐ διαφερόμεθα αὐτοῖς · οὐ γὰρ ἄτοπον , αὐτὰ κατὰ συγχοπὴν ἐξενεχθῆναι . καὶ * τοιαῦτα μὲν καὶ ταῦτα . Ἰστία δὲ Ὀδυσσέως νῦν ἡ τοῦ Λυκαίου οἴκησις διὰ τὸ κτῆμα ἐκεῖνον εἶναι , εἰ καὶ ἄλλως ἢ . Μὸς ἐστιν ἱερὰ ἢ κατ’ οἶκον ἰστία , ὡς πολλοχοῦ εἴρηται , ἢ τῇ μυθικῇ Ἑστία ἰσῶται . περὶ δὲ ἰστίας καὶ ἰστίας γέγραπται καὶ πρὸ τούτων ὅπου καὶ περὶ ἑσχάρας . δήλον δὲ ὡς , καθάπερ ὄρμος καὶ βωμὸς μέρη ὁ μὲν λιμένος ὁ δὲ ναοῦ καὶ ὁμως ἐς αὐτῶν καὶ ὁ ὅλος λιμὴν καὶ ὁ ναὸς καλοῦνται ὁμωνύμως τοῖς μέρεσιν , οὕτω καὶ ἰστία καὶ ἰστία κυρίως μὲν ἑσχάρα οἴκων , καθ’ ἣν Ἑδουν δοσήμεναι Διὶ τε ἑστιοῦνχω καὶ θεοῖς τινὶ , ἣν ἐκάλων Ἑστίαν , διὰ τὸ συνεστάναι τὸν οἶκον δι’ αὐτῆς . ἐκεῖθεν δὲ καὶ ὁμοωνυμίαν ἑστία τε καὶ ἰστία καὶ ὁ ὅλος οἶκος ἐλέγετο . ὡς δὲ ἐκ τούτων καὶ Ζεὺς ἑφέστιος καὶ ἐπίστιος καὶ ἑστία ἢ ἐκεῖθεν τροφή , καὶ παρομοία τὸ , ἀφ’ ἑστίας , καὶ ὁσα τοιαῦτα , οὐδ’ αὐτὰ σεσῆγμαι ἀλλ’ ἐν διαφόροις τόποις κατέσπαρται . παρηγοῦσι δὲ πως τὸ , ἵστω νῦν Ζεὺς καὶ ἰστία Ὀδυσσέως . Ἀκάθας δὲ καὶ νῦν ὁ ἐνιαυτὸς , οὐ μόνον διὰ τὸ λυγαίως , ὁ ἔστι λεληθότως καὶ οἷον σκοτεινῶς , παρέρχεσθαι , ἀλλὰ καὶ διότι αἱ κατ’ αὐτὸν ἡμέραι καθ’ ὁμοιότητα διαζέσεως λύκων ἀλλήλων ἔχονται . πιστεύεται γὰρ , γεωῖ , τοὺς λύκους διαφαίνοντας βίαιον ποταμὸν , ἐνδαχόντας τὴν κύρσων τῶν ἀεὶ προηγούμενον τοὺς ἑπομε*νους σιγῆδὺν διαπερῆσθαι καὶ οὕτω μὴ παρασύρεσθαι τῷ ποταμῷ ἄλλων ἀλλοχοῦ , ὡς καὶ Λι - λαιὸς ἱστορεῖ . Ὅτι δὴ μὴ θέλων ἀκούειν ἐκ τινος ἀγγελλόμενα λυπηρὰ ἔρει ἂν τὸ , ἀλλὰ ἐκπλως πίνε , καὶ ἄλλα παριξ μεμνώμεθα , μηδὲ με τούτων μίμνησκε · ἢ γὰρ θυμὸς ἐπὶ στήθεσιν ἐμοῖ - σιν ἔχενται , ὁπότε τις μνήσῃ τοῦ δεῖνος , οἷον κεδνοῦ ἀνακτος ἢ ἑτέρου τινός . Καὶ ὅσα ὡς ἐν τῷ , ἐκπλως πίνε , συννοεῖται καὶ τὸ ἐσθίειν . καὶ ὅτι τὸ παριξ , περὶ οὐ πολλοχοῦ ἐρρέθη , αὐτὸ καθ’ αὐτὸ κείται δίχα συντάξεως τῆς πρὸς πτῶσιν τινά . δηλοῖ δὲ καὶ νῦν διὰ μὲν τῆς ἐξ τὸ ἐξω εἶναι τούτους τοῦ τοιαῦτα λέγαν . διὰ δὲ τῆς παρὰ τὸ ἐγγὺς ὁμως εἶναι ἤχουν πρὸς αὐτῷ τῷ ἄλλως λαλεῖν περὶ τῶν καθ’ ἑαυτούς . καὶ ὅτι ἀδιαφόρως συντάξας τὸ αὐτὸ ῥῆμα κατὰ τε αἰτιατικὴν καὶ γενικὴν εἰπὼν ἄλλὰ μεμνώμεθα , καὶ μηδὲ με τούτων μίμνησκε , καὶ , ὅτε τις μνήσει κεδνοῦ ἀνακτος . Ἐν τούτοις δὲ σεμνολογῶν ἑαυτὸν ὁ δοῦλος προτάσσει ἀφελῶς τὸ οἰκείου ὄνομα τῶν δεσποτικῶν , εἰπὼν ἴλθοι Ὀδυσσεὺς ὡς ἐγὼ θελῶ καὶ Πηνελόπη Λαέρτης τε καὶ Τηλέμαχος . καὶ εἰδὸς ἐπὶ τούτοις χαίρειν τὸν δεσπότην Ὀδυσσέα καὶ εἰς ἑχέγγυον αὐτὰ πίστιν τῷ δούλῳ καταλογίζεσθαι . Ὅτι ὀνει - δος νιοῦ ἀγαθοῦ διαστρε*φέντος τὸ , ὅν ἐπὶ θοῦγε θεὸς ἔφνει ἴσον , καὶ μὴν ἐγὴν ἑσεσθαι ἐν ἀνδράσιν οὐτι χρεῖον πατρὸς ἑοῦ φιλοῖο δέμας καὶ εἴδος ἀγνὸν , τοῦ δὲ θεοὺς βλάψει φρένας ἐνδον ἑσας , ἥδ τις ἀνθρώπων . Σῆμαίος δὲ τοῦτο ῥησὶ περὶ Τηλεμάχον ἐφ’ οἷς ἀπέπλευσε διὰ πατρὸς ἀζοῦν , εἰπὼν · καὶ ὅτι νῦν αὐ παιδὸς ἑλαστον ὀδύρομαι , ὅν τέκ’ Ὀδυσσεύς . καὶ θηράται καὶ οὕτω τὴν δεσποτικὴν φιλίαν διὰ τὸ πρὸς τοὺς δεσπότας φιλοίκιον . εὐμεθόδως δὲ παρεξῆλθεν ὁ ποιητὴς τοῦτο τε καὶ τὰ ἐξῆς , ὅσα μέλλων μετ’ ὀλίγα ἐπανελθεῖν εἰς τοὺς περὶ Τηλεμάχου λόγους καὶ ἐπαναγα - γαὶν ἐκεῖνον ἀναγκαίως εἰς Ἰθάκην ἐκ Λακεδαίμονος . ὡς δὲ οὐ βέβληπται τὰς φρένας ὁ νεανίας , καθὰ τῷ Εὐμαίρῳ δοκεῖ , λέλυκε μὲν καὶ πρὸ βραχέων ἢ μυθικὴ Ἀθηνᾶ . προκατεσκευάσται δὲ καὶ ἐν αὐτῇ τῇ τοῦ βιβλίου τοῦδε καταγωγῇ . δήλον γὰρ ὡς ὁ διὰ τε χρήσιμον πλοῦς οὐ κατηγορεῖ τοῦ παιδὸς βλάψιν φρενῶν . Ὁ δὲ πρὸς ἑρνος εἰκασμὸς καὶ πρὸ τούτων τῇ τοῦ Ἀλκινόου συν - γατρὶ προσήρμοσται . Τὸ δὲ ἥδ τις ἀνθρώπων , οὐκ ἀμάρτυρον · πολλοὶ γὰρ καὶ ἐξ ἀν - θρώπων βλάπτονται φρένας , καὶ οὐ μόνον φαρμάκοις , ἀλλὰ καὶ λόγοις τὰ πλεῖον αἰνυλοῖς καὶ ἀπα - ττικοῖς . κείται δ’ ἐν τούτοις καὶ φῦλον Ἀρκεισίου τὸ προφήνδεν , δηλοῦν * τὴν κατὰ σειρῶν πρὸς βάθος διαδοχὴν . καὶ τὸ , ὑπὲρ σὴν χεῖρα θεός , ἀντὶ τοῦ ὑπεράνω ἔχει καὶ σκεπάσει . φησὶ γάρ · ἀλλ’ ἤτοι κείνων μὲν ἄσομεν ἢ κεν ἀλφὴ ἢ κε φύγη , καὶ κεν οἱ ὑπὲρ σὴν χεῖρα θεός . ὁ περ οἰκείων ὠρθήναι , ὅτε τις καταπαύει λόγον τὸν περὶ τινος κινδυνεύοντος . ‘Ὅτι δὲ ὁ Ἀρκεσίος πάππος Ὀδυσσέως καὶ ὡς ἡ ἀπὸ ἄρχου ἡ ἀπὸ τοῦ ἀρχέω ἀρχέω παρίχεται , δηλοῦσιν οἱ παλαιοὶ καὶ κεί - ται ἀλλαχοῦ . ‘Ὅτι ἀνῃκροῖς ξένου τὸ , ἀλλ’ ἄγε μοι σὺ γεραιὲ τὰ σαυτοῦ κήδε’ εἴπης , καὶ μοι τοῦτ’ ἀγόρευσον καὶ ἐξὴς περὶ τοῦ , ποίας πόλεως ὁ ἀνὴρ καὶ γονέων , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ τὰ τοιαῦτα κείνται . ‘Ὅτι ὁ ἐν Φαιάκων εἰπὼν Ὀδυσσεὺς ὡς εἴ με καὶ εἰς ἐνιαυτὸν θέλοιτε μένειν καὶ δῶρα διδοῖτε , βουλοίμην ἂν τοῦτο αὐτὸς καὶ νῦν τῷ Εὐμαίῳ φιλοπευστοῦντι , φησίν · εἰ μὲν νῦν ἡμῖν ἐπὶ χρόνον ἡμῖν ἐδώδη , ἧδε μέ*θὺ γλυκερὸν κλισίης ἔντοσθεν ἐοῦσι δαίνυσθαι ἀξιῶντ’ , ἄλλοι δ’ ἐπὶ δο ἔργα τράποιντο , ὡς ἐπίτα καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἅπαντα οὐτι διαφρήσαιμι λέγων ἐμὰ κήδεα θυμοῦ , ὅσσα γε δή ξύμπαντα μόγησα . καὶ εἴδως τὸν πολύτλαν καὶ πολλὰ ἔχων λέγειν μογήματα . * χρόνον δὲ ἀνταυθὰ τὸν πολὺν ἔφη καὶ ἔγνῦς ἂν ἐνιαυτοῦ , ὡς ἐμφαίνει ὁ ποιητὴς διὰ τοῦ , καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἅπαντα . Τὸ δὲ κλισίης ἔντοσθεν ἐοῦσιν , ἀσπαίως ἔφη , ὡς οἷα δήθεν ἐθέλων καθῆσθαι ἀργὸς καὶ ἐσθίειν . διὸ καὶ ἐπίγινε πρὸς σαγήναι τὸ , ἀξίωτε , καὶ τὸ , ἄλλοι δ’ ἐπὶ ἔργα τράποιντο ἢ ἐπὶ ἔργα ἔποιεν ἀντὶ τοῦ ἐνεργεῖν , ἐφέπουσιν . ‘Ὅτι θελήσας ὁ ποιητὴς ἐμφή - ναι , πῶς οἱ εἰς τὴν ἄτην ἐχόμειν ἐπαίταν ἡπάτων ἂν τοὺς τοῦ Ὀδυσσέως ψευδῆ ἀγγέλλοντες , ποιή - σι μὲν τὸν * Ὀδυσσέα ψευδόμενον καὶ ἐν τοῖς ἐξὴς πρὸς γε τοὺς μνηστῆρας καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα , καθ’ ἡ καὶ πρὸ τούτων ἐπὶ τῆς Ἀθηλᾶς ἐπειράσατο . ποιεῖ δὲ καὶ νῦν τὸ ὅμοιον ἐπὶ τοῦ Εὐμαιίου . καὶ δαπανῶς μὲν στίχους ὑπὲρ τοὺς ἐξήκοντα καὶ ἑκατὸν , ἀπατηλία βάζων . εἰδὼς δὲ ὡς οὐκ ἂν τῶν τις ἐσώτερον ἀνθρώπων ἐπιστραφεὶν λόγων οὕτω ψευδῶν , ἀρτύνει αὐτοὺς ἐν τῷ μέσῳ ἱστορίας τε ἀληθεῖσι καὶ τοπο - γραφίαις καὶ ἑτέροις οὐκ ὀλίγοις χρησίμοις καὶ λόγου ἀξίοις . ὥφελει δὲ καὶ ῥητορικῶς καλλιγραφίᾳ τὴν διήγησιν , καὶ ὅλως πολὺ τὸ ἐπαγαγὸν * ἐντίθησι καὶ τῷ τοιούτῳ λόγῳ , ἵνα μὴ διὰ τὴν ψευδῆ πλάσιν ἐξαθεριζοῖτο . καὶ τέως Κρήτα καὶ νῦν ἑαυτὸν πλάττει Ὀδυσσεύς , ἐν Κρήτῃ τὴν σαγήνῃ τῆς ψευδο - λογίας πηξάμενος , εἰπὼν ὅτι ἐκ μὲν Κρητῶν γένος εὔχομαι εὑριεῖν , ἐλλειπτικῶς γράσας . τὸ γὰρ ἐντελὲς οὕτως πῶς · ἐκ μὲν Κρητῶν εὑριεῖν τὸ γένος μοι εὔχομαι εἶναι , ὡς δηλοῖ μετ’ ὀλίγα τὸ , τοῦ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι , καὶ οὐδὲ ἐνικῶς , ὡς πρὸ μικροῦ , Κρῆτιν εἰπὼν , ἀλλὰ πληθυνάς τὸ ὄνομα πρὸς ἐμφασιν τοῦ μεγέθους τῆς νήσου . εἶτα καὶ ἀνέρος ἀρνεῖσθαι πῶς * εἶναι λέγει . πολλοὶ δέ , φησι , καὶ ἄλλοι νίες ἐνὶ μεγάρῳ ἡμῖν τράφεν ἧδ’ ἐγένοντο γνήσιοι . ὁ περ εἴποι ἂν ὁ συνιστὼν τινὰ ἐπὶ γένει λαμπρῷ . ἐνθα δήλον , ὡς καὶ νῦν πρῶνύτερον τὸ ἡμῖν τράφεν ἧδ’ ἐγένοντο , οὐ μὴν ὀρθὸν φύσει κατὰ τὸ , ὅτι πρῶτον γενόμεν καὶ μ’ ἐτρεφον αὐτοῖ , ὁ πρὸ ὀλίγων ἔφη ὁ Εὐμαιιος . εἶτα λέγει καὶ ὅτι ὤνητή με μήτηρ ἔτεκε παλλακίς , ἐπαγόμενος οὕτω τὸν Εὐμαιον , οἷς ὁμοιαστιγίας ὡν κατὰ τὸν κωμικόν . καὶ λέγειν ἔχων παροιμιακῶς τὸ , τὴν ἐμὴν κάμνει νόσον , καὶ τὸ , τὸν αὐτὸν ἔχομεν ζυγόν , κατὰ τοὺς παλαιοὺς , * ἵνα ἐλατῶν τὸ γένος καὶ ὅμοιος εἶναι λέγων τῷ ξενί - ζοντι συδοτὴ δουλῷ πιστευθῇ ὡς φιλαλήθης καὶ ἐπὶ τοῖς λοιποῖς . διὸ καὶ Φοίνιχι περι - πσεῖν λέγει ναυκληρῶ , ἐπεὶ καὶ τὸν Εὐμαιον ὑπὸ Φοινίκων οἶδε πραθέντα , ὡς ῥηθήσεται ἐν τοῖς ἐξὴς - καὶ φθάσας πρὸ μικροῦ εὐλογήσαι τοὺς Φοίνικας ὡς μὴ ἀπατῶν ἐθέλοντας , ὅμως νῦν οἷα τις ἀμφο - τερόλυσσος τούτων τὸν Φοίνιχα ναυκληρὸν ἀπατηλίᾳ φησιν εἰδέναι καὶ πολλὰ κεκλᾶ ἀνθρώπους ἐοργέ - ναι , προληπτικῶς τοῦτο λέγων , οἷα γνοὺς ἤδη ἐξ ὧν ἐπαθεν . ἄλλως γὰρ οὐκ ἂν εἰδὼς * ἡκολούθησε . τὸν δ’ αὐτὸν Φοίνιχα καὶ ὁμωνύμως ἰχθύι τῷ παρὰ Αἰλιανῷ τρώκτην καλεῖ , ὁ ἐστι γά - γον , φιλοκηδὴ , φιλαργυρον , ἐκ παντὸς ἐθέλοντα τρώγειν , ὁ ἐστι κερδαίνειν κατὰ τοὺς παλαιοὺς δὲ καὶ ἀπατεῶνα , παραλογιστήν . δι’ ὧν Εὐμαιος ἀκούων ὑ.ραπενύεται . Ἰστέον δὲ ὅτι περίκλυτον γένος οἱ Φοίνικες , ἐξ ὧν καὶ Φοινίκια γράμματα . ἐπεὶ , σι , δοκεῖ Κάδμος ἀπὸ Φοινίκης αὐτὰ κομίσαι . δηλοῖ δ’ αὐτὸ καὶ ὁ γράφας ὅτι Φοίνικες ἄφρον γ . ματ’ ἀλεξίλογα , περὶ ὧν ἐν τοῖς ἐξὴς ῥηθήσεται . καὶ ψευδὸς δὲ Φοινικικὸν ἀπὸ τῶν κατὰ * τὸν κίμων τὸν Φοίνιχα καὶ τὸν δαίμοντα καὶ τοὺς Σπαρτοὺς μνηθικῶς λεγομένων , ὡς φησι Πανσαῖος κα ἢ Φοινικικὸν ψευδὸς τὸ τραπώδες . Ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς καὶ τὸ ῥῆκος τὸ κακόν , ὁ φορεῖ , καὶ χιτῶνα τὰ φρυαλέα , τοὺς Φοίνικας αὐτῷ βαλεῖν φησὶ , διαλ -
Lemmas: περιίστημι εἰμί εἄν εὐντικὸν ὁ οὔη , καί Αἰολικός εἰμί · ἐπεί καί ὁ μετοχή εἰς . οὗτος δέ πρῶτος εἶπον ὑποκαταζάξ γράφω οὕτως · ἀπό ὁ τίθημι καί βλείς γίγνομαι τίθημι εὐντικὸν καί βάλλω , οὖον χρῆσις ἐν Ἰλιάς . πᾶς δέ τοιοῦτος εὐντικὸν ἀρόω εἰς ὁ λῆρος παρά Σικελός ἀπό ὁ παρά ἐγώ εἰς εἰς λήγω μετοχή μεταβάλλω ὁ ὁ εἰς ὅς πληθυντικός ποιέω πρόσθεσις ὁ ταυ · τίθημι θέω , σφάζω σφάζω , βάλλω βάλλω . εἶτα εἶπον ὅτι οὗτος καί Ὅμηρος ἀπό ὁ διακρίνω καί ὁ ἐκεῖθεν Σικελικός διακρίνω ἔργω ὁ , δικαιονθεῖτε ταχύς , καί ἀπό ὁ κατά Σικελός εἰς μετοχή καί ὁ ἵημι ευντιπου ὁ εἴτε , οἷος , ποῖος καί εἴτε Ὀδυσσεύς ἀμύνω , ὁ περ ἐν ὁ ἑξῆς κεῖμαι , καταδέχομαι καί ὁ λέγω ὁ τοιοῦτος συγχώννυμι , οἷος , ὁ διακρίνω ἐκ ὁ διακρίνω , καί ὁ εἴτε ἀπό ὁ εἰμί , εἶπον ὡς οὖον διαφέρω αὐτός · οὖον γάρ ἄτοπος , αὐτός κατά συγκοπή ἐκφέρω . καί * τοιοῦτος μέν καί οὗτος . ἱστίον δέ Ὀδυσσεύς νῦν ὁ ὁ Λύκαιον οἴκησις διά ὁ κτῆμα ἐκεῖνος εἰμί , εἰμί καί ἄλλως ἢ . ἐμός εἰμί ἱερόv ἢ κατά οἶκος ἱστίον , ὡς πολλοχοω εἴρω , ἢ ὁ μυθικός Ἑστία ἰσόω . περί δέ ἑστία καί ἑστία γράφω καί πρό οὗτος ὅπου καί περί ἐσχάρα . δῆλος δέ ὡς , καθάπερ ὅρμος καί βωμός μέρος ὁ μέν λιμήν ὁ δέ ναός καί ὁμῶς εἰς αὐτός καί ὁ ὅλος λιμήν καί ὁ ναός καλέω ὁμώνυμος ὁ μέρος , οὗτος καί ἱστίον καί ἱστίον κύριος μέν ἐσχάρα οἶκος , κατά ὅς δήω δίδωμι Ζεύς τε ἑστιοῦνχω καί θεός τις , ὅς καλός Ἑστία , διά ὁ συνίστημι ὁ οἶκος διά αὐτός . ἐκεῖθεν δέ καί ομοωνυεις ἑστία τε καί ἱστίον καί ὁ ὅλος οἶκος λέγω . ὡς δέ ἐκ οὗτος καί Ζεύς Ἐφέστιος καί ἐπίστιος καί ἑστία ἢ ἐκεῖθεν τροφή , καί παρόμοιος ὁ , ἀπό ἑστία , καί ὅσος τοιοῦτος , οὐδέ αὐτός σάττω ἀλλά ἐν διάφορος τόπος κατασπείρω . παρηγέομαι δέ πως ὁ , ἵστημι νῦν Ζεύς καί ἱστίον Ὀδυσσεύς . Ἀκάθης δέ καί νῦν ὁ ἐνιαυτός , οὖον μόνος διά ὁ λυγαῖος , ὁ εἰμί λεληθότως καί οἷος σκοτεινός , παρέρχομαι , ἀλλά καί διότι ὁ κατά αὐτός ἡμέρα κατά ὁμοιότης διαζέσεως λύκος ἀλλήλων ἔχω . πιστεύω γάρ , γεών , ὁ λύκος διαφαίνω βίαιος ποταμός , ἐνδάκνω ὁ κύρω ὁ ἀεί προηγούμενος ὁ ἑπομε*νους σιγῆδὺν διαπεράω καί οὗτος μή παρασύρω ὁ ποταμός ἄλλος αλλοχοω , ὡς καί Λι - λαιός ἱστορέω . ὅτι2 δή μή ἐθέλω ἀκούω ἐκ τις ἀγγέλλω λυπηρός ἔρομαι εἄν ὁ , ἀλλά ἐκπλως πίνω , καί ἄλλος παριξ μιμνήσκω , μηδέ ἐγώ οὗτος μιμνήσκω · ἢ γάρ θυμός ἐπί στῆθος ἐμέω - βρόχος ἔχω , ὁπότε τις μιμνήσκω ὁ Δεῖνος , οἷος κεδνός ἄναξ ἢ ἕτερος τις . καί ὅσος ὡς ἐν ὁ , ἐκπλως πίνω , συννοέω καί ὁ ἐσθίω . καί ὅτι ὁ παριξ , περί οὖον πολλοχοω εἴρω , αὐτός κατά αὐτός κεῖμαι δίχα σύνταξις ὁ πρός πτῶσις τις . δηλόω δέ καί νῦν διά μέν ὁ ἐκ ὁ ἐξω εἰμί οὗτος ὁ τοιοῦτος λέω . διά δέ ὁ παρά ὁ ἐγγύς ὁμῶς εἰμί ἠχέω πρός αὐτός ὁ ἄλλως λαλέω περί ὁ κατά ἑαυτοῦ . καί ὅτι ἀδιάφορος συντάσσω ὁ αὐτός ῥῆμα κατά τε αἰτιατικός καί γενικός εἶπον ἀλλά μιμνήσκω , καί μηδέ ἐγώ οὗτος μιμνήσκω , καί , ὅτε τις μιμνήσκω κεδνός ἄναξ . ἐν οὗτος δέ σεμνολογέω ἑαυτοῦ ὁ δοῦλος προτάσσω ἀφελής ὁ οἰκεῖος ὄνομα ὁ δεσποτικός , εἶπον ἔρχομαι Ὀδυσσεύς ὡς ἐγώ ἐθέλω καί Πηνελόπη Λαέρτης τε καί Τηλέμαχος . καί οἶδα ἐπί οὗτος χαίρω ὁ δεσπότης Ὀδυσσεύς καί εἰς ἑχέγγυος αὐτός πίστις ὁ δοῦλος καταλογίζομαι . ὅτι2 ὀνέω - δίδωμι Νιου ἀγαθός διαστρέφω ὁ , ὅς ἐπί τίθημι θεός φέρω ἴσος , καί μήv γή εἰμί ἐν ἀνήρ οὔτις χρεῖος πατήρ ἑός φιλέω δέμας καί εἶδος ἁγνός , ὁ δέ θεός βλάπτω φρήν ἔνδον ἵζω , ὅδε τις ἄνθρωπος . Σῆμα δέ οὗτος ῥῆσις περί Τηλέμαχος ἐπί ὅς ἀποπλέω διά πατήρ ἀζώ , εἶπον · καί ὅτι νῦν αὖος παῖς ἐλατός ὀδύρομαι , ὅς τίκτω Ὀδυσσεύς . καί θηράω καί οὗτος ὁ δεσποτικός φίλιος διά ὁ πρός ὁ δεσπότης φίλοικος . εὐμέθοδος δέ παρεξέρχομαι ὁ ποιητής οὗτος τε καί ὁ ἑξῆς , ὅσος μέλλω μετά ὀλίγος ἐπανέρχομαι εἰς ὁ περί Τηλέμαχος λόγος καί ἐπανάγω - γῆ ἐκεῖνος ἀναγκαῖος εἰς Ἰθάκη ἐκ Λακεδαίμων . ὡς δέ οὖον βλάπτω ὁ φρήν ὁ νεανίας , καθά ὁ Εὐμαίρῳ δοκέω , λύω μέν καί πρό βραχύς ἢ μυθικός Ἀθηνᾶ . προκατασκευάζω δέ καί ἐν αὐτός ὁ ὁ βιβλίον ὅδε καταγωγή . δῆλος γάρ ὡς ὁ διά τε χρήσιμος πλόος οὖον κατηγορέω ὁ παῖς βλάψις φρήν . ὁ δέ πρός ἔρνος εἰκασμός καί πρό οὗτος ὁ ὁ Ἀλκίνοος σῦς - γατρὶ προσαρμόζω . ὁ δέ ὅδε τις ἄνθρωπος , οὐ ἀμάρτυρος · πολύς γάρ καί ἐκ εἰς - τρωπάω βλάπτω φρήν , καί οὖον μόνος φάρμακον , ἀλλά καί λόγος ὁ πλείων αινυλεω καί ἀπος - ττικοιξ . κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί φῦλον Ἀρκείσιος ὁ προφήνδεν , δηλόω * ὁ κατά σειρά πρός βάθος διαδοχή . καί ὁ , ὑπέρ σός χείρ θεός , ἀντί ὁ ὑπεράνω ἔχω καί σκεπάζω . φημί γάρ · ἀλλά ἤτοι ἐκεῖνος μέν ἀάω ἢ ἄν ἀλφή ἢ κε φεύγω , καί ἄν ὁ ὑπέρ σός χείρ θεός . ὁ περ οἰκέω ὄρνυμι , ὅτε τις καταπαύω λόγος ὁ περί τις κινδυνεύω . Ὅτι δέ ὁ Αρκέσιος πάππος Ὀδυσσεύς καί ὡς ὁ ἀπό ἄρχω ὁ ἀπό ὁ ἄρχω ἄρχω παρέχω , δηλόω ὁ παλαιός καί κύ - ὁ ἀλλαχοῦ . Ὅτι ἀνακρούω ξένος ὁ , ἀλλά ἄγω ἐγώ σύ γεραιός ὁ σεαυτοῦ κῆδος εἶπον , καί ἐγώ οὗτος ἀγορεύω καί ἑξῆς περί ὁ , Ποίας πόλις ὁ ἀνήρ καί γονεύς , ὡς καί ἀλλαχοῦ ὁ τοιοῦτος κεῖμαι . Ὅτι ὁ ἐν Φαίαξ εἶπον Ὀδυσσεύς ὡς εἰμί ἐγώ καί εἰς ἐνιαυτός ἐθέλω μένω καί Δῶρα δίδωμι , βούλομαι εἄν οὗτος αὐτός καί νῦν ὁ Εὔμαιος φιλοπευστέω , φημί · εἰμί μέν νῦν ἐγώ ἐπί χρόνος ἐγώ ἐδωδή , ἥδω μέθυ γλυκύς κλισία ἔντοσθεν εἰμί δαίνυμι ἀξιάω , ἄλλος δέ ἐπί δο ἔργον τρέπω , ὡς πίσσα καί εἰς ἐνιαυτός ἅπας οὔτις διαφρέω λέγω ἐμός κῆδος θυμός , ὅσος γε δή σύμπας μογέω . καί οἶδα ὁ πολύτλας καί πολύς ἔχω λέγω μόγημα . * χρόνος δέ ἀνταυθὰ ὁ πολύς φημί καί γιγνώσκω εἄν ἐνιαυτός , ὡς ἐμφαίνω ὁ ποιητής διά ὁ , καί εἰς ἐνιαυτός ἅπας . ὁ δέ κλισία ἔντοσθεν εἰμί , ἀσπαίως φημί , ὡς οἷος δήθεν ἐθέλω κάθημαι ἀργός καί ἐσθίω . διό καί ἐπιγίγνομαι πρός σαγήνη ὁ , ἀξιόω , καί ὁ , ἄλλος δέ ἐπί ἔργον τρέπω ἢ ἐπί ἔργον ἔπω ἀντί ὁ ἐνεργέω , ἐφέπω . Ὅτι ἐθέλω ὁ ποιητής ἐμφή - ναι , πῶς ὁ εἰς ὁ ἄτη ἔχω ἐπαίτης ἧπαρ εἄν ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ψευδής ἀγγέλλω , ποιέω - βρόχος μέν ὁ * Ὀδυσσεύς ψεύδω καί ἐν ὁ ἑξῆς πρός γε ὁ μνηστήρ καί πρός ὁ γυνή , κατά ὁ καί πρό οὗτος ἐπί ὁ ἀνθηλᾶς πειράζω . ποιέω δέ καί νῦν ὁ ὅμοιος ἐπί ὁ ευμαιιος . καί δαπανάω μέν στίχος ὑπέρ ὁ ἐξήκω καί ἑκατόν , ἀπατήλιος βάζω . εἰδοί δέ ὡς οὐ εἄν ὁ τις ἐσώτερος ἄνθρωπος επιστρέφω λόγος οὗτος ψευδής , ἀρτύω αὐτός ἐν ὁ μέσος ἱστορία τε ἀλάομαι καί τόπος - γραφία καί ἕτερος οὐ ὀλίγος χρήσιμος καί λόγος ἄξιος . ὀνίνημι δέ καί ῥητορικός καλλιγραφία ὁ διήγησις , καί ὅλως πολύς ὁ ἐπάγω * ἐντίθημι καί ὁ τοιοῦτος λόγος , ἵνα μή διά ὁ ψευδής πλάσις ἐξαθερίζω . καί τέως Κρής καί νῦν ἑαυτοῦ πλάσσω Ὀδυσσεύς , ἐν Κρήτη ὁ σαγήνη ὁ ψευδός - λόγιος πήγνυμι , εἶπον ὅτι ἐκ μέν Κρής γένος εὔχομαι εὑρίσκω , ἐλλειπτικός γράω . ὁ γάρ ἐντελής οὕτως πῶς · ἐκ μέν Κρής εὑρίσκω ὁ γένος ἐγώ εὔχομαι εἰμί , ὡς δηλόω μετά ὀλίγος ὁ , ὁ ἐγώ γένος εὔχομαι εἰμί , καί οὐδέ ἑνικός , ὡς πρό μικρός , Κρής εἶπον , ἀλλά πληθύνω ὁ ὄνομα πρός ἔμφασις ὁ μέγεθος ὁ νῆσος . εἶτα καί ἀνήρ ἀρνέομαι πῶς * εἰμί λέγω . πολύς δέ , φημί , καί ἄλλος νια ἐν μέγαρον ἐγώ τρέφω ἤδη γίγνομαι γνήσιος . ὁ περ εἶπον εἄν ὁ σύνοιδα τις ἐπί γένος λαμπρός . ἔνθα δῆλος , ὡς καί νῦν πρωνυτερος ὁ ἐγώ τρέφω ἤδη γίγνομαι , οὖον μήv ὀρθός φύσις κατά ὁ , ὅτι πρῶτος γίγνομαι καί εἷς τρέφω αὐτός , ὁ πρό ὀλίγος φημί ὁ Εὐμαιιος . εἶτα λέγω καί ὅτι ὠνητής ἐγώ μήτηρ τίκτω παλλακή , ἐπάγω οὗτος ὁ Εὔμαιος , ὅς ὁμοιαστιγίας ὡς κατά ὁ Κωμικόν . καί λέγω ἔχω παροιμιακός ὁ , ὁ ἐμός κάμνω νόσος , καί ὁ , ὁ αὐτός ἔχω ζυγόν , κατά ὁ παλαιός , * ἵνα ἐλάτη ὁ γένος καί ὅμοιος εἰμί λέγω ὁ Ξένι - ζων συδοτος δουλόω πιστεύω ὡς φιλαλήθης καί ἐπί ὁ λοιπός . διό καί Φοῖνιξ περί - πίπτω λέγω ναυκληρέω , ἐπεί καί ὁ Εὔμαιος ὑπό Φοῖνιξ οἶδα πιπράσκω , ὡς εἴρω ἐν ὁ ἑξῆς - καί φθάνω πρό μικρός εὐλογέω ὁ Φοῖνιξ ὡς μή ἀπάτη ἐθέλω , ὅμως νῦν οἷος τις ἀμφο - τερόλυσσος οὗτος ὁ φοῖνιξ ναύκληρος ἀπατήλιος φημί οἶδα καί πολύς Κέκλα ἄνθρωπος ἔρδω - ναι , προληπτικός οὗτος λέγω , οἷος γιγνώσκω ἤδη ἐκ ὅς πάσχω . ἄλλως γάρ οὐ εἄν εἰδοί * ἀκολουθέω . ὁ δέ αὐτός φοῖνιξ καί ὁμώνυμος ἰχθῦς ὁ παρά Αἰλιανός τρώκτης καλέω , ὁ εἰμί γῆ - γος , φιλοκηδής , φιλάργυρος , ἐκ πᾶς ἐθέλω τρώγω , ὁ εἰμί κερδαίνω κατά ὁ παλαιός δέ καί ἀπατεών , παραλογιστής . διά ὅς Εὔμαιος ἀκούω υ.ραπενυετης . ἰστέον δέ ὅτι περικλυτός γένος ὁ Φοῖνιξ , ἐκ ὅς καί φοινίκι γράμμα . ἐπεί , βρόχος , δοκέω Κάδμος ἀπό Φοινίκη αὐτός κομίζω . δηλόω δέ αὐτός καί ὁ Γράφας ὅτι Φοῖνιξ ἄφρων γ . μά ἀλεξίλογος , περί ὅς ἐν ὁ ἑξῆς εἴρω . καί ψευδός δέ φοινικικός ἀπό ὁ κατά * ὁ Κίμων ὁ φοῖνιξ καί ὁ δαίμων καί ὁ σπαρτός μνηθικῶς λέγω , ὡς φημί Πανσαῖος ἄν ἢ φοινικικός ψευδός ὁ τραπώδες . ὁ δέ Ὀδυσσεύς καί ὁ ῥῆξ ὁ κακός , ὁ φορέω , καί χιτών ὁ φρυαλέα , ὁ Φοῖνιξ αὐτός βάλλω φημί , διαλ -