eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1517
δηλαδὴ μέμνην ἀποφραγνῦσα τοῖς ἐθέλουσι τὴν τῆς ὥρας ὁπόρων διέπεσθαι . Τὸ δὲ πολυδένδρεον , διαστέλλει λαμῶνος τὸν κήπον . ὁ γὰρ λαμὼν οὐκ ἐξ ἀνάγκης πολυδένδρος . Ὅτι θρομμένη τὸν Ὀδυσσέα ἡ γραὶς Εὐρύκλεια καὶ ὡς ἐπὶ νιῷ ἐκείνῳ διακειμένη , νύμφην προσφωνεῖ τὴν καὶ δεσποιναν καὶ βασιλείαν ἐν τῷ , νύμφα φίλη , ὡς εἴπερ εἴπε , νύμφη τοῦ νιῷ μου . καὶα δὲ καὶ ἐν Ἰλιά*δι τὸ , νύμφα φίλη . Ὅρα δὲ ὅτι φίλη κληθεῖσα πρὸ ὀλίγου καὶ ἡ Σο γραὶς ἐν τῷ , σὺντε φίλαι , αὐτὸ τὲ νῦν ἀνταποδίδωσι , καὶ πλεῖον δὲ τι προστίθησιν ἐν τῷ , νύμφα φίλη . Ὅτι ὁ ἐπιχρώσας ἀποδημίαν ἀνδρὸς ἐπαχθῶς τινι μεγάλῳ προσώπῳ ἵνα ἐξομολογούμενος , δύνα - ται ποτε εἰπεῖν τὸ , σὺ μὲν ἄρ με κατάκτανε νηλέι χαλκῷ , ἢ ἐὰν ἐν μεγάρῳ . μὴδὲν δὲ τι οὐκ ἐπιχεισῶ , ἵδε' ἐγὼ τάδε πάντα . πόρον δὲ οἱ ὕστ' ἐκείνως . σὺν καὶ μέθῳ ἡδύ . ἐμεῦ δ' ἐλετο μέγαν ὄχον , μὴ πρὶν σοι ἐρέων πρὶν τοσίδε ἡμέρα γένηται . * λέγει δὲ ταῦτα Εὐρύκλεια τῇ δεσποίνῃ , προστιθεῖσα καὶ ἄο τὸ αἴτιον οἷα ὑπὲρ αὐτῆς ὄν . ὡς ἂν μὴ κλαίουσα ὡς καὶ προσεφέθη , κατὰ χόδα καλὸν ἱάστη . Λίτα καὶ συμβουλεύεται τὸ ποιητῖον . εἰποῦσα τοιαῦτα . ἀλλ' ὑδρομμένη καθαρὰ χροῖ εἰμαθ' ἱλοῦσα εἰς ὑπερφ' ἀναβᾶσα , εὐχο τῇ Ἀθηνᾷ . Ἐφεξὴς δὲ θείαν παριστῶσα δύναμιν , ἐπάγει . ἡ γὰρ κεν ἐπειτα καὶ ἐκ θανάτου σώσει . ὁ παρωδηθεὶς ἂν , ἐπὶ θεοῦ . χρησίμων δὲ καὶ εἰς ἐπαίνον φρονήσεως ἡν' Ἀθηνᾷ αἰνίττεται . Τὸ δὲ ὑδρομμένη , ἀντὶ τοῦ λουσαμένη διὰ καθα - ρότητα . ὡς καὶ ἐν τῇ * α' ῥαψωδίᾳ ἔγραφε , ὅπου καὶ Τηλέμαχος εὐξασθαι μέλλων , ἐνύματο . Ὅρα δὲ τὰς συνδέτους ἀνταυθὰ μεταχᾶς καὶ τὰ γοργὰ κομματατικά . τὸ , ὑδρομμένη , δο καθαρὰ εἰματα ἱλοῦσα . εἰς ὑπερφ' ἀναβᾶσα . Παρακεῦ δέ , καὶ σὺν ταῖς ἀμφιπόλοις εὐχεσθαι αἴς καὶ συνέχλαιε . καὶ ποιεῖ οὕτως ἡ βασιλεία . Ὅτι παρομιώδές τι καὶ γνωμιχὸν τὸ , μὴ δὲ γέροντα κάκον κεκαμμένον . Εὐρύκλεια δὲ καὶ τοῦτο λέγει , κωλύουσα σκυλδήρησαι τὸν γέροντα Λαέρτην . οἷα κηδομένη τοῦ παλαιοῦ ὡς ἡ ἂ ῥαψωδία ἐδήλωσεν , ἐραστοῦ . Ὅτι ἐλπίδος ἀγαθῆς ἐπὶ διαδοχῇ γένους ὅτε ὁ πρόγονος δυστιχεῖ τὸ , οὐ γὰρ διὼ πέρχῃ θεῷ γονὴν τὴν τοῦ δέιως ἐχθεσθαι . ἀλλ' ἐπὶ ποῦ τις ἐπίσσεται ὡς κεν ἔχῃσι δώματα θ' οἰκίας καὶ ἀπόπροθι πίοντας * ἀγροὺς . Τὸ δὲ ἐπίσσεται , ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα ἔσται . καὶ ὡς εἰπεῖν , ἐπιγενήσεται . ὅθεν καὶ ἐπίγονος ὁ γένους διάδοχος . Ὅτι ἐκ τοῦ ἀρχέω ἀρχίσω τὸ ἐπαρχώ , ἀρχέσιος , καὶ πλεονασμῷ , Ἀρχεσίος χύριον ὁ τοῦ Λαέρτου πατήρ . διὸ Ἀρχεσιάδην αὐτὸν ἐνταῦθα φησίν . οὐ ὁ τύπος , ὁμοίως τῷ , Φημιάδης , ὁ τοῦ Φημίου . Ἠλιάδης ὁ τοῦ Ἠλίου . καὶ τοῖς τοιούτοις . Ὅτι εὐνῆσε γόον εἰπὼν ἀντὶ τοῦ ἐπανσε τὸν θρήνον , ἐπάγω πρὸς ὁμηρείαν τὸ , ἀγίδη δ' ὕσσε γόοιο . ἤτοι τοῦ μετὰ δακρύων θρήνον . ἄλλως γὰρ , οὐ γοῦται ὀρθαλμός . ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , κλαυθμοῖο γοοῖο τε δακρύοντος . ἀπὸ δὲ τοῦ εὐνῶ εὐνήσω , * παράγωγον τὸ εὐνάζω . ὡς ἐκ τοῦ1517 σκεδὼ τὸ σκεδάζω . καὶ τοῦ σκιᾷ τὸ σκιαζω . Ὅτι κατιύσασθαι μέλλουσα τῶν μη - στήρων ἡ Πηνελόπη , οἰλοχῦτας μόνους κασιῶ ἐνέθετο καὶ ἡμχτο τῇ Ἀτρυτώνῃ . καὶ ἀντὶ θυσιοῦ μὲν , τῷ κασιῷ καθυροῖ τὰς χριθᾶς . ἀντὶ δὲ γε θυσίας ζῳῶν , χρᾶται τῇ ἀναμνήσει τῶν ποτὲ θυσίων τοῦ ἀνδρὸς . εἰποῦσα . Εἴ ποτὲ τι πολυμητις ἐπὶ μεγάρῳσιν Ὀδυσσεὺς ἢ βοὸς ἢ ὕις κατὰ πίονα μηρί' ἔχε , τῶν , νῦν μοι μνήσα . καὶ μοι φίλον νία σῶσον . μησιτήρας δ' ἀπάλαχε κακὸς ὑπερηφρόντας . ἐκ τούτων δὲ δύναται παρωδία τις γενέσθαι χρησίμη ὅτε τις ὑπερήγετα νιοῦ κινδυ - κεύοντος ὑπὸ τινων ἐπιβούλων . Ἀτρυτώνη δὲ Ἀθηνᾷ , ἡ ἀτροπος ὁ ὅστιν ἀταρής . ὡς ἀπὸ τοῦ τρῶν τρω , ἐξ οὗ καὶ τὸ τρίψω καὶ τὸ τρῦον . ἀφ' οὗ καὶ τρυγάνη ἐπὶ ζυγοῦ , ἡ τρυμαίη , τῷ βάρεϊ τῶν ὀχῶν . ἀπ' αὐτοῦ δέ , καὶ τρυμὴ παρὰ τῷ κομικῷ , ὁ πανούργος καὶ ἰχνι - νον εἰπεῖν , ἵτης ὁ ὅστιν ἰταμὸς . ἐξ αὐτοῦ δέ , καὶ τρύπαλλον ὁ τοῖς παρομμένοις καὶ ἀχρήστοις ἵπποις ἐπιλέλλεται . ἢ κατὰ Ἀλίον Διονύσιον , τρυσάππιον τετρασυλλαβῶς , ἵχναινα ἵππου γενναζότος , ἐπὶ τῆς * γνάθου ὁμοιον τρωχῷ . φησι δὲ αὐτὸς καὶ χρήσων Εὐπόλιδος ταύτην , ἀλλ' ὅσαπε ἵστω μοι ἐπιλε-10 λὲς τρυσάππιον . ὅμοιον οὖν τὸ αἴτε τρυσάππιον αἴτε τρυσάππιον , θηραπία ἢ σμικρὸν εἶναι γραμαῦ ἵππου δὲ ἵχναιστος . ἐκ δὲ τοῦ τρῦον , καὶ ἀτροπος ἐν πόνοις λέγεται ὅν πόνοι οὐ τήρουσιν . ἐκείθεν δὲ καὶ ἡ τρυμαλία ἐκ τῆς τρύμης παρηγμένη . Τὸ δὲ ἐποτὲ τοῦ πολυμητις Ὀδυσσεὺς , καὶ'
Lemmas: δηλαδή μένω ἀποφράγνυμι ὁ ἐθέλω ὁ ὁ ὥρα οποροος διέπω . ὁ δέ πολύδενδρος , διαστέλλω λαμῶνος ὁ κῆπος . ὁ γάρ λάμα οὐ ἐκ ἀνάγκη πολυδενδρον . ὅτι2 τρέφω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ γραῦς Εὐρύκλεια καί ὡς ἐπί νίον ἐκεῖνος διάκειμαι , νύμφη προσφωνέω ὁ καί δέσποινα καί βασίλειος ἐν ὁ , νύμφη φίλος , ὡς εἴπερ εἶπον , νύμφη ὁ νίον ἐγώ . Καία δέ καί ἐν Ἰλιάς ὁ , νύμφη φίλος . Ὅρας δέ ὅτι φίλος καλέω πρό ὀλίγος καί ὁ Σο γραῦς ἐν ὁ , σὺντε Φίλαι , αὐτός τε νῦν ἀνταποδίδωμι , καί πλείων δέ τίς προστίθημι ἐν ὁ , νύμφη φίλος . ὅτι2 ὁ ἐπιχρώννυμι ἀποδημία ἀνήρ ἐπαχθῶς τις μέγας πρόσωπον ἵνα ἐξομολογέομαι , δύναμαι - ὁ ποτός εἶπον ὁ , σύ μέν ἄρα ἐγώ κατακτείνω νηλής χαλκός , ἢ ἐάν ἐν μέγαρον . μηδείς δέ τίς οὐ ἐπιχέω , ἰδέα ἐγώ ὅδε πᾶς . πόρος δέ ὁ ὕς ἐκείνως . σύν καί μεθώ ἡδύς . μου δέ αἱρέω μέγας ὄχος , μή πρίν σύ εἴρω πρίν Τόσι ἡμέρα γίγνομαι . * λέγω δέ οὗτος Εὐρύκλεια ὁ δέσποινα , προστίθημι καί ΑΟ ὁ αἴτιος οἷος ὑπέρ αὐτός εἰμί . ὡς εἄν μή καλέω ὡς καί προσφέρω , κατά χόδα καλός ἵημι . Λίτα καί συμβουλεύω ὁ ποιητός . εἶπον τοιοῦτος . ἀλλά ὑδρομμένη καθαρός χρώς εἷμα ἱλέομαι εἰς ὑπερφ' ἀναβαίνω , εὐχο ὁ Ἀθηνᾶ . ἐφεξής δέ θεῖος παρίστημι δύναμις , ἐπάγω . ὁ γάρ ἄν ἔπειτα καί ἐκ θάνατος σῴζω . ὁ παρωδούμαι εἄν , ἐπί θεός . χρήσιμος δέ καί εἰς ἔπαινος φρόνησις εἶμαι Ἀθηνᾶ αἰνίσσομαι . ὁ δέ ὑδρομμένη , ἀντί ὁ λούω διά καθά - ρότης . ὡς καί ἐν ὁ * ὅς ῥαψῳδία γράφω , ὅπου καί Τηλέμαχος εὔχομαι μέλλω , ἐνύματο . Ὅρας δέ ὁ σύνδετος ἀνταυθὰ μεταχᾶς καί ὁ γοργός κομματατικά . ὁ , ὑδρομμένη , δο καθαρός εἷμα ἱλέομαι . εἰς ὑπερφ' ἀναβαίνω . Παρακεῦ δέ , καί σύν ὁ ἀμφίπολος εὔχομαι ὅς καί συνέχλαιε . καί ποιέω οὕτως ὁ βασίλειος . ὅτι2 παρομιωδη τίς καί γνωμικός ὁ , μή δέ γέρων Κάκον κάμπτω . Εὐρύκλεια δέ καί οὗτος λέγω , κωλύω σκυλδήρησαι ὁ γέρων Λαέρτης . οἷος κήδω ὁ παλαιός ὡς ὁ ὅς ῥαψῳδία δηλόω , ἐραστής . ὅτι2 ἐλπίς ἀγαθός ἐπί διαδοχή γένος ὅτε ὁ πρόγονος δυστιχεω ὁ , οὖον γάρ Διώ πέρχῃ θεός γονή ὁ ὁ δέιως ἔχθω . ἀλλά ἐπί ποῦ τις ἐφέπω ὡς ἄν ἔχω δῶμα ὁ οἰκίον καί ἀπόπροθι πίων * ἀγρός . ὁ δέ ἐφέπω , ἀντί ὁ μετά οὗτος εἰμί . καί ὡς εἶπον , ἐπιγίγνομαι . ὅθεν καί ἐπίγονος ὁ γένος διάδοχος . ὅτι2 ἐκ ὁ ἄρχω αρχίζω ὁ ἐπάρχω , ἀρχέσιος , καί πλεονασμός , Ἀρχεσίος χύρις ὁ ὁ Λαέρτης πατήρ . διό Ἀρχεσιάδην αὐτός ἐνταῦθα φημί . οὖον ὁ τύπος , ὁμοίως ὁ , Φημιάδης , ὁ ὁ Φήμιος . Ἡλιάδης ὁ ὁ Ἠλίας . καί ὁ τοιοῦτος . ὅτι2 εὐνάω γόος εἶπον ἀντί ὁ ἐπανίημι ὁ θρῆνος , ἐπάγω πρός ὁμηρεία ὁ , ἀγίς δέ Ὕσσος γόος . ἤτοι ὁ μετά δάκρυ θρῆνος . ἄλλως γάρ , οὖον γοῦτος ὀρθαλμός . ὡς δηλόω καί ὁ , κλαυθμός γόος τε δάκρυ . ἀπό δέ ὁ εὐνάω εὐνάω , * παράγωγος ὁ εὐνάζω . ὡς ἐκ ἔρχομαι σκεδάννυμι ὁ σκεδάζω . καί ὁ σκιά ὁ σκιάζω . ὅτι2 κατιυω μέλλω ὁ μη - στῆρον ὁ Πηνελόπη , οιλοχυτος μόνος κασιῶ ἐντίθημι καί ἡμχτο ὁ Ἀτρυτώνη . καί ἀντί θυσιον μέν , ὁ κασιά καθυροος ὁ χρίω . ἀντί δέ γε θυσία ζωή , χράομαι ὁ ἀναμιμνήσκω ὁ ποτέ θυσία ὁ ἀνήρ . εἶπον . εἰμί ποτέ τίς πολύμητις ἐπί μέγαρος Ὀδυσσεύς ἢ βοῦς ἢ ὕω κατά πίων μηρία ἔχω , ὁ , νῦν ἐγώ μιμνήσκω . καί ἐγώ φίλος Νία σῴζω . μησιτήρας δέ ἀπάλαχε κακός ὑπερηφρόντας . ἐκ οὗτος δέ δύναμαι παρωδία τις γίγνομαι χρήσιμος ὅτε τις ὑπερήγετα Νιου κινδυ - κεύθω ὑπό τίνω ἐπίβουλος . Ἀτρυτώνη δέ Ἀθηνᾶ , ὁ ἄτροπος ὁ Όστιν ἀταρής . ὡς ἀπό ὁ τρέω Τρώς , ἐκ ὅς καί ὁ τρίβω καί ὁ τρύω . ἀπό ὅς καί τρυγάνη ἐπί ζυγόν , ὁ τρυμαίη , ὁ βάρος ὁ ὀχέω . ἀπό αὐτός δέ , καί τρύμη παρά ὁ κωμικός , ὁ πανούργος καί ἰχνι - νοῦς εἶπον , ἰταμός ὁ Όστιν ἰταμός . ἐκ αὐτός δέ , καί τρυπαλλω ὁ ὁ πάρειμι καί ἄχρηστος ἵππος ἐπιλύω . ἢ κατά Ἥλιος Διονύσιος , τρυσάππιον τετρασύλλαβος , ἰχναίνω ἵππος γενναζοος , ἐπί ὁ * γνάθος ὅμοιος τρωχάω . φημί δέ αὐτός καί χράω Εὔπολις οὗτος , ἀλλά ὅσος ἵστημι ἐγώ ἐπιλε-10 Λες τρυσάππιον . ὅμοιος οὖν ὁ εἴτε τρυσάππιον εἴτε τρυσάππιον , θηράφιον ἢ μικρός εἰμί γραμαῦ ἵππος δέ ἵχναιστος . ἐκ δέ ὁ τρύω , καί ἄτροπος ἐν πόνος λέγω ὅς πόνος οὖον τηρέω . ἐκεῖθεν δέ καί ὁ τρυμαλία ἐκ ὁ τρύμη παράγω . ὁ δέ ἐποτὲ ὁ πολύμητις Ὀδυσσεύς , καὶι