eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1464
κατὰ τοὺς παλαιους τὸν λόγον ὁ ποιητὴς ἐπὶ Νέστορος , ἵνα τὰ λοιπὰ δι' ἄλλου χωρίου δηλώσῃ . τὸ γὰρ ἐπὶ ἀνθρώπων πάντων φασὶ τῶν περὶ τὸν νόστον τὴν ἐμπειρίαν περιδεῖναι , οὐ πιθανόν . ἐν μέρει δὲ δηλουμένων , ἀξιόπιστον γίνεται τὸ πᾶν . * οὐν ἄλογος οὐν φασιν οὐδὲ ἡ πρὸς Μενέλαον ἐκπομπή . ἵνα σὺν ἄλλοις , καὶ τὰ περὶ Ἑλένης ἐνταῦθα διατυπωθῇ . Ὅτι προσιστορῶν ὁ Νέστωρ καὶ ἕτερα τῶν μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς Τροίας , φησίν . εἰ μὲν Μυρμιδόνες φασιν ἐλθεῖν ἐχθισιμόφρους , οὓς ἀφ' Ἀχιλλῆος μεγισήμου γειδῖμος νιός . ὅν οἱ νεώτεροι φασιν ἐλθεῖν εἰς τὴν οὕτω καλουμένην ἡπειρον , ὡς καὶ κατοικῶν ἠθίστατο . εἰ δὲ Φιλοκτήτην Πουάν - τιον ἀρχαῖον νιόν . πάντας δ' Ἰδομενεὺς Κρήτην εἰσήγαγ' ἐταίρους , οἱ φύγον ἐκ πολέμου . Ἀτρείδην δέ , καὶ αὐτοὶ ἔχουσι . ὥστε ἦλθεν , ὡστ' Αἰγισθος ἐμήσατο κακὸν ὀλεθρον . Καὶ ὅρα τὴν ἐν τῷ χωρίῳ τοῦτο γοργότητα , καὶ τὸ τῆς ἱστορίας ἐπίτοχον . ἐπὶ δὲ καὶ τὸ πολυσήμων τὸ , ἐν μὲν φασιν ἐλθεῖν τοὺς δεῖνα πληθυντικῶς . εἰ δὲ τὸν δεῖνα . πάντας δὲ ὁ δεῖνα τοὺς μετ' αὐτοῦ περιεποιήσατο . τὸν δὲ δεῖνα , καὶ αὐτοὶ ἔχουσι . τί πέπονθε . συμβάλλεται δὲ τι πρὸς πολυσημοσύνην , καὶ τὸ τοὺς μὲν ἄλλους ὀνομάσαι , τὸν δὲ Νεοπτόλεμον καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα , παρόδευ διδάσκει διὰ τὸ ἄγαν ἄλλος ἐπισήμους εἶναι . ἀνα - φέρεται δὲ τὸ μὲν τῶν Μυρμιδόνων καὶ τὸ τοῦ Φιλοκτήτου , εἰς ἀόριστον ἱστορίαν , ὡς δηλοῖ τὸ φασί . τὸ δὲ τοῦ Ἰδομενεῦς , εἰς εἰδὸν ἀκριβῆ . ἀποφαίνεται γὰρ ὁ Νέστωρ , ἐπανελθεῖν οἱ*κοι αὐτῶν τε καὶ πάν - τας οὐ τοὺς ἐξ ἀρχῆς αὐτῷ συμπλεύσαντας , ἀλλ' ὅσοι οὐκ ἔπεσον ἐν μάχη . τὸ δὲ τοῦ Ἀτρείδου , εἰς ἀκούνην ὡρισμένην τε καὶ ἀόριστον ὡς δηλοῦται διὰ τοῦ καὶ αὐτοὶ ἔχουσι , ἤκουσιν καὶ ὑμεῖς καὶ ἕτεροι . Ἐχθισίμοροι δὲ ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι , οἱ αἰχμηταί . οἱ περὶ ἔγχη μαχομένοι οὐ ἐστι κακοπαθοῦντες , κατὰ ἔκτασιν τοῦ δ . ἢ ἐχθισίμοροι , ὡς ὅρων ἔχοντες τῶν ἐχθρῶν , πλεονασμῷ τοῦ μ Γιὸν δὲ Ἀχιλλέως , τὸν Νεοπτόλεμον λέγει ὡν καὶ Πύρρον φασὶ κληθῆναι . ὡς καὶ Σοφοκλῆς διὰ τοῦ Φιλοκτή - του αἰνίττεται ἐν τῷ , ὦ πῦρ σύ . περὶ οὐ φασὶ τινες , καὶ ὅτι Νεοπτόλεμος ἐπειδὰν τὸ μέγα Θεττα - λίας δαμίζησε πύλας , ἀπέγραψεν αἰχε σκάφη , συμβουλίῃ Θέτιδος . καὶ χρησθεὶς ὑπὸ Ἐλίνου , μίαν ἵππον ἐν οἴχῳ ἀπὺχῃ ὀμολόγησεν μὴ ἔχοντι σιδηροῦς τοίχους δὲ ξυλίους καὶ ὁροφον ἐροῦν , καὶ πᾶς ἐλθὼν εἰς τὴν παχύτατον λίμνην ἡπίρου , εὐρε τινὰς ἐκεῖ δόρατα πήξαντας καὶ χλαῖνας καταπετάσαν - τας ἄνω , καὶ οὕτω σκηνοῦντας καὶ συμβάλλει τὸν χρησμόν . καὶ οἶχὶ ἐκεῖ . καὶ ἔχει νιὸν τὸν Μολοσ - σὸν ἐξ Ἀνδρομάχης τῆς γυναικὸς Ἐκτορος , ἀφ' οὗ Μολοσσία ἡ χώρα . Τὸ δὲ Πουάντιον διὰ διεθόχον ὀρείχον γραφήν ὡς πτητικόν , ἀποβολὴν ἐπαθε τοῦ ε διὰ μέτρον . ὡς καὶ τὸ , * αἰπύ - τιον περὶ τὴν ἰχθὸν ἐν Ἰλιάδι . καὶ τὸ , Αἰολὴ νῆσος ἐν τοῖς ἐξῆς . καὶ ἄλλα δὲ διάφορα . Ὅρα δὲ καὶ νῦν τὴν Ὀμηρικὴν εὐλογίαν ἐν τοῖς ἐπιθέτοις . τοὺς τε γὰρ Μυρμιδόνας ἐπήνεσεν ὡς εὐβέδη , καὶ τὸν καλὸν τοξότην Φιλοκτήτην , καὶ τὸν Ἀχιλλέα . καὶ τὸν αὐτοῦ νιόν . τὸν δὲ γε Ἰδομενεῖα , οὕτως ἀπλῶς ἐξαφώ - νησε , διὰ ποιησίαν καὶ τοῦτο γραφῆς . ἐποίησε δὲ καὶ κάλλος κομματικὸν ἐν τῷ , ὡστ' ἦλθεν ὡστ' Αἰγισθος . Ὅτι ἀμῦνης δηλωτικὸν τὸ , ἀλλ' ἦτοι καὶνος μὲν ἐπισμυγρῶς ἀπέτισε . περὶ Αἰγισθὸν δὲ ὁ λόγος , πεσόντος οἷς ἐπαθεν ἐφ' οἷς τὸν Ἀτρείδην ἀνέλε . Ἔστι δὲ συμγρῶς , τὸ ἐπιπό - νος , ὀδυνηρῶς . καὶ ὡς εἰπεῖν , πανταχῶς . ἀπὸ τοῦ σμῖχω τὸ καὶν . ὅθεν τὸ , σμῖξαι πνοι νῆας . τοῦ δὲ σμῖχω , δεύτερος ἀόριστος , ἐσμυγον . ὅθεν τὸ συμγρόν . Τί δὲ ἀπέτισεν Αἰγισθος ; ἢ πάντως ὑπὲρ ὧμιλε . τοῦτ' ἦν , τὸ μὴ θαντὶν ἀλλ' ὡς ἀλλὰ συμγρῶς . Ὅτι γνωμιχὸν τὸ , ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμένοιο λιπόσθαι ἀνδρός . ἐν ᾧ ἀπὸ τοῦτο νοητὸν τὸ , ἀγαθὸν παῖδα . τί γὰρ ἄλλος ἀγαθὸν ἴσιν ἐξοῦν νιὸς πατέρα ἀγαθὸν διαδεχόμενον . οὕτω καὶ ἐν τῷ , ἀγαθὴ παραίμασις ἑταίρου , τὸ ἀγαθοῦ ἀπὸ κοινοῦ συνπινυσεται . ἵνα λέχῃ ἀγαθὴν παραίμασιν , τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἑταίρου . Ὅτι χρησίμων * εἰς προτροπὴν εὐχνοῦς τὸ , καὶ σὺ φίλος , μᾶλα γὰρ ὁ ὁρῶν καλὸν τι μέγα τε . καὶ ἐξῆς , ὡς ἐν τῇ ἀ ἱεραφδίᾳ ἡ Ἀθηνᾶ ἔφη . ταῦτα εἰποῦσα οἷς ἐνταῦθα ὁ γέρων Ἀθηνᾶς Νέστωρ , φησίν . ὡς καὶ ἄλλοχοῦ πεποίηται τι ὁμοιον . Ὅτι χρηστολογηθείς ὁ Τηλέμαχος ἐν οἷς πρὸ μικροῦ πατρῴων ἐν λόγοις ἤκουσε πρὸς τοῦ Νέστορος , καὶ θαυμάσας , καὶ ἐν φρεσὶν ἤδη νοῶν ὡς ἡ Ἀθηνᾶ εἶπε , κατὰ τινὰ δαιμονίαν ὑποδήχην λαλῆ πρὸς τὸν ῥήτορα Νέστορα , ὅσα ὁ ποιη - τὴς δηλοῖ . προθεὶς ἐπαυον τοῦ γιγνοῦντος τὸ , ὦ Νέστωρ Νηλιάδη μέγα χθὼς Ἀχαιῶν . εἶτα μακροῖζα τὸν Ἀγαμνονιδηρ Ὀρέστην , εἰπών . * καὶ λίην καὶνος μὲν ἐτίσατο , καὶ οἱ Ἀχαιοὶ οἴδονται κλεος εὐρύ . καὶ ἑωργησάων τί τὸ εἰρη , ἐπάγει . καὶ ἐσομένοινοι πυθῆσθαι . ἢ κατὰ ἑτεροίαν γραφήν , καὶ ἐσομένοινοι ἀοιδήν , ὡς εἶναι χλεὸς εἴρω , τὸ πλατινόμενον καὶ εἰς τὰς ἐπιτα γενεάς . 1464Τὸ δὲ κείνος , ἔοιχε κατ’ ἑξοχήν εἰρήσθαι . οὐ γὰρ ἑρθη μνησθῆναι πρὸς ὄνομα τοῦ Ὀμ*στοῦ . ὥσπερ οὐδὲ πρὸ ὀλίγων ἐν τῷ , ἐπὶ καὶ κείνος ἐτίσατο πατρογονήμα . τοιούτων καὶ περὶ τῷ χωμικῷ τὸ αὐτὸ ἐπὶ Σωκρατοῦς ἑρῆδεν . καὶ τὸ , αὐτὸς ἑφα τὸ ὑπὸ τῶν Πυθαγορικῶν ἐπὶ τῷ διδασκάλῳ λεγόμενον . Ὅτι εὐχή ἐπὶ ἀμύνη τῷ , αὐ γὰρ ἐμοὶ τοσούην δὲ θεὸς δύναμιν παρακεῖν , τίσασθαι τοὺς δεῖνα ὑπερβασίης ἀλγεινής . οὐ τὲ μοι ἑξοῖζοντες ἀτάσθαλα μηχανώννται . Ἡστυμίων δὲ μετὰ καὶ παραμυθίας φράζει τὸ , ἀλλ’ οὐ μοι τοιούτων ἐπιλέξων θεοὶ ὀλβον πατρὶ τ’ ἐμῷ καὶ ἐμοί , νῦν δὲ , χρή τετλάμεν ἐμπης . Ἡ δὲ ὑπερβασία , καὶ παραβασία καλεῖται . αἰηπται δὲ τὸ μὲν , ἀπὸ τῶν ὑπερβαινόντων ὁροθῆσια τυχὸν ἢ τοιαύτα τινα . τὸ δὲ , ἀπὸ τῶν παρὰ τὴν εὐθείαν βεαινόντων . Τὸ δὲ ὑπερβασίας ἀλγεινής , ἀντίπτωσις ἐστι . τὸ γὰρ ὁρθὸν ἂν , τίσασθαι μηστήρων ὑπερβασίαν . ἑχει οὖν τὸ ἐνεχεν προεγπακονούμενον , καὶ ἐστιν ὅμοιον τῷ , ὁ τὸ ὁδὸν θαυμάζων τοῦ κάλλους , καὶ τοῖς τοιούτοις . ** Ὅτι τοῦ ἀμύνησας , αἰτιατικῇ ἐνταύθα συντάσσαι , εἰπὼν , ὁ φίλ’ , ἐπειδὴ ταῦτα μ’ ἀνίησας . πρὸ μέντοι ἑραχέων , ἑλλως ἑρη ἐν τῷ , τῶν μηύσα καὶ μοι μημερ - τὲς ἑμοπε , γενικῇ συντάξας καινότερον τὸ μήσα . ἐν δὲ τῇ Ἰλιάδι , καὶ αὐτὸ μετὰ αἰτιατικῆς ἑταξεν . εἰπὼν . μέμνημα τόδε ἑργον , καὶ ἑξης . ἐνθα δοκεῖ μημουντος εἶναι ὁ Νέστορ , εἰ καὶ μὴ κατὰ Σιμω - νίδην ἑσως τῶν ἱστορούντων ἐν τοῖς ὑστερον , ἢ κατὰ τὸν δαιμόνιον Ἰαννά . ὡς οὕτω φασὶ διαμυμο - μυχὸς ἂν , ὡς ἐκατοντοῦτης γενόμενος , ἐβώσθαι τὸ μημουντὸν * ὑπὲρ τῶν Σιμωνιδῶν . Ὅτι θαυμαστὸν ἑρησάμενος ὁ Νέστορ εἴπερ οἱ τῆς Πηνελόπης μηστήρες ἀκοντος Τηλέμαχον ζακὰ μηχανώνται , ἐρωτᾷ οὕτως . εἴπ’ μοι ἢ ἑζὼν ὑποδάψασαι , ἢ σὲ γε λαοὶ ἑχθαιροὺς ἀνὰ δήμον ἐπισώμε - νοι θεοῦ ὀμῆ , τουτέστι χορημῶ . πολλὰς γὰρ φασὶ μεθίστασεν τοὺς βασιλεῖς , παντελῶς ἐπιγνοῦ - νης . διὸ καὶ ἐν τοῖς ἑξης πον εἰπὼν τις δεινὸν εἶναι γένος βασιλῆων κτεῖναι , ἐθέλει , πρῶτον θεὸν εἰρεσθαι βουλάς . Ὅτι θεοφύρων τὸν Τηλέμαχον ὁ Νέστορ ἐπὶ τῷ πατρὶ , καὶ συνιστὼν αὐτῷ ἐκείνου * ὡς ἀνθρώπων τε ἑμα καὶ ἀνθρώπων ἐπίστροφον αἴτουν πολυχλόν , φραῖ . τις δ’ οἶδεν εἰ καὶ ποτε τοῖς μηστήροσι βίας ἀποτίσεται ἐλθών , ἢ ὕγε μόνος ὤν , ἢ καὶ σύμπαντες Ἀχαιοί . Εἶτα κατασενάζων ὁ γέρων πῶς ἂν εἰς μόνος Ὀδυσεύς τῶν τοσούτων μηστήρων περι - γέναιτο , αἰτιάται τοῦ μεγάλου τοῦτον ἑργον , τὸ τοῦ ἑμωος ἑκομίζε . φραῖ γὰρ εὐχόμενος εἰ γὰρ σε ὡς ἐθέλοι φίλιων ἢ Ἀθηναὶ ὡς Ὀδυσεύς ἐχλίδτο ἐν τῇ Τροίᾳ . ὕπερ διασαφῶν , ἐπάγει . οὐ γὰρ πω ἰδον ὡδε θεοὺς ἀναφανδὰ φιλέοντας , ὡς κείνω ἀναφανδὰ παρ’*στατο Παλλὰς Ἀθήνη . εἰ δ’ οὕτως ἐθέλει φιλεῖν χήδοιτο τε θυμῷ , τῷ κέν τις κείνων γε καὶ ἐκλελάθοιτο γάμοιο . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , εἰ νάρ σε ὡς ἐθέλοι φιλεῖν Ἀθηνα , οὐκ εὐτυχῶς ἀλλ’ ἐνδιαστικῶς πρὸς τινος ληφθὲν καὶ ἐπιμολὴν παθὸν τοῦ , οὐ γὰρ πω ἰδον ὡδε θεοὺς καὶ ἑξης , εἶτα ἐπαναληφθὲν ἐν τῷ , εἰδ’ οὕτως ἐθέλει φιλεῖν , ἀποδέ - δοται ἐν τῷ , ἐκλελάθοιτο ἂν τις ἐκείνων τοῦ γάμου . Ὅμα δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , ἢ καὶ σύμ - παντες Ἀχαιοί , παραμυθαίνει ὁ ποιητὴς ὡς εἴπερ ἐπανελθὼν Ὀδυσεύς ἰκέτευσε , σύμπαντες ἂν Ἀχαιοὶ σὺν αὐτῷ τοὺς μηστήρας ἐτίσαντο . καὶ οὐ μόνον οἱ Πύλιοι καὶ οἱ Σπαρτιάται ὡς πρὸ τούτων οἱ μη - στήρες ὑποπέπνεσαν . καὶ ἂν μὲν εὐχερὲς Ὀμήρῳ ποιῆσαι τοῦτο πλασαμένῳ . ἐπιλέγεται μέντοι τὸ ἐναγω - νώτερον , τὸ , μόνων αὐτὸν θεάτερον περιγενέσθαι τῶν μηστήρων καὶ τεραστῶ*δέστικον . Τὸ δὲ ἀναφανδὰ , δηλοῖ μὲν τὸ ἐναργῶς , ἐλέγθη δὲ δις διὰ τὸ καιρίον . ἐρχημάτισται δὲ πληθυντικῶς ἐκ τοῦ ἀναφανδὸν ἐπιρρηματικοῦ ὀνόματος . Τὸ δὲ ἐκλελάθοιτο γάμοιο , τὸ πολὺ τοῦ φρόνδον δηλοῖ εἰ δ’ αὐτὸν τοῦ τοσούτου λάθοιτο τις ἑρωτος . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ τις , πολλakis οὐχ’ ἑνα δηλοῖ ἀλλὰς ἀλλὰ πάντας , ληφθὲν ἀπὶ τοῦ , ἑς ἑαστος . οὕτω παρὰ Σοφοκλεῖ λέγουσι τὸ χερός οἱ Σαλαμίνιοι , ὡς νῦν καιρὸς τινι ποδοῖν κλοπῶν ἀρέσθαι . ἑροὺν ἄρα καιρὸς ἡμῖν φνγεῖν λάθρα . οὕτω κενταῦθα ἐκλελάθοιτο τις γάμων . ὁ ἑστιν , ἑκαστος τῶν μηστήρων . ἑλλως γὰρ , οὐδὲν λυστε - λὲς τῷ Ὀδυσεῖ , εἴπερ τῶν τοσούτων ἑς τις διλανδροήσειν . Ὅτι ἀπογύνοντος ἀνθρώπου λόγος τὸ , οὐπω τοῦτο ἑπος τελέσθαι ὅτω . λίην γὰρ μέγα ἑπισ . ἑγμὴ ἑχει . οὐχ ἂν ἑμοιγε ἐλπομένῳ τά , γένοιτο . οὐ δ’ εἰ θεὸς ὡς ἐθέλοι . Ἐπεὶ δὲ ὁ λόγος οὕτος οὐ πύρῳ βλασφημίας διὰ
Lemmas: κατά ὁ παλαιός ὁ λόγος ὁ ποιητής ἐπί Νέστωρ , ἵνα ὁ λοιπάς διά ἄλλος χωρίον δηλόω . ὁ γάρ ἐπί ἄνθρωπος πᾶς φημί ὁ περί ὁ νόστος ὁ ἐμπειρία περιδένω , οὖον πιθανός . ἐν μέρος δέ δηλέομαι , ἀξιόπιστος γίγνομαι ὁ πᾶς . * ὀν ἄλογος ὀν φημί οὐδέ ὁ πρός Μενέλαος ἐκπομπή . ἵνα σύν ἄλλος , καί ὁ περί Ἑλένη ἐνταῦθα διατυπόω . ὅτι2 προσιστορέω ὁ Νέστωρ καί ἕτερος ὁ μετά ὁ ἅλωσις ὁ Τροία , φημί . εἰμί μέν Μυρμιδών φημί ἔρχομαι ἐχθισιμόφρους , ὅς ἀπό Ἀχιλλεύς μεγισήμου γειδῖμος νιος . ὅς ὁ νέος φημί ἔρχομαι εἰς ὁ οὗτος καλέω ἤπειρος , ὡς καί κατοικέω ἐθίζω . εἰμί δέ Φιλοκτήτης πουάν - Τῖον ἀρχαῖος νιον . πᾶς δέ Ἰδομενεύς Κρήτη εἰσάγω ἑταῖρος , ὁ φεύγω ἐκ πόλεμος . Ἀτρείδης δέ , καί αὐτός ἔχω . ὥστε ἔρχομαι , ὡστε Αἴγισθος μήδομαι κακός ὄλεθρος . καί ὁράω ὁ ἐν ὁ χωρίον οὗτος γοργότης , καί ὁ ὁ ἱστορία ἐπίτοκος . ἐπί δέ καί ὁ πολύσημος ὁ , ἐν μέν φημί ἔρχομαι ὁ Δεῖνα πληθυντικός . εἰμί δέ ὁ Δεῖνα . πᾶς δέ ὁ Δεῖνα ὁ μετά αὐτός περιποιέω . ὁ δέ Δεῖνα , καί αὐτός ἔχω . τίς πάσχω . συμβάλλω δέ τίς πρός πολύσημος , καί ὁ ὁ μέν ἄλλος ὀνομάζω , ὁ δέ Νεοπτόλεμος καί ὁ Ἀγαμέμνων , παροδεύω διδάσκω διά ὁ ἄγαν ἄλλος ἐπίσημος εἰμί . ἀνα - φέρω δέ ὁ μέν ὁ Μυρμιδών καί ὁ ὁ Φιλοκτήτης , εἰς ἀόριστος ἱστορία , ὡς δηλόω ὁ φημί . ὁ δέ ὁ Ἰδομενεύς , εἰς εἶδον ἀκριβής . ἀποφαίνω γάρ ὁ Νέστωρ , ἐπανέρχομαι οἰκέω αὐτός τε καί πᾶς - ὅς οὖον ὁ ἐκ ἀρχή αὐτός συμπλέω , ἀλλά ὅσος οὐ πίπτω ἐν μάχη . ὁ δέ ὁ Ἀτρείδης , εἰς ακουνη ὁρίζω τε καί ἀόριστος ὡς δηλόω διά ὁ καί αὐτός ἔχω , ἥκω καί σύ καί ἕτερος . εχθισιμορος δέ ὡς καί ἐν Ἰλιάς , ὁ αἰχμητής . ὁ περί ἔγχος μαχόμενος οὖον εἰμί κακοπαθέω , κατά ἔκτασις ὁ δ . ἢ εχθισιμορος , ὡς ὁράω ἔχω ὁ ἐχθρός , πλεονασμός ὁ μ Γιον δέ Ἀχιλλεύς , ὁ Νεοπτόλεμος λέγω ὡς καί Πύρρος φημί καλέω . ὡς καί Σοφοκλῆς διά ὁ Φιλοκτή - ὁ αἰνίσσομαι ἐν ὁ , εἰμί πῦρ σῦς . περί οὖον φημί τις , καί ὅτι Νεοπτόλεμος ἐπειδάν ὁ μέγας Θεττα - Λία δαμιζω πύλη , ἀπογράφω αἰχε σκάφη , συμβουλία Θέτις . καί χράω ὑπό ἕλινος , εἷς ἵππος ἐν οἴχω ἀπεύχομαι ομολογώ μή ἔχω Σιδηροῦς τοῖχος δέ ξύλιον καί ὄροφος εἴρω , καί πᾶς ἔρχομαι εἰς ὁ παχύς λίμνη ηπιροος , εὑρίσκω τις ἐκεῖ δόρυ πήγνυμι καί χλαῖνα καταπετάννυμι - ὅς ἄνω , καί οὗτος σκηνόω καί συμβάλλω ὁ χρησμός . καί οἴγω ἐκεῖ . καί ἔχω νιον ὁ Μόλος - σός ἐκ Ἀνδρομάχη ὁ γυνή Ἕκτωρ , ἀπό ὅς Μολοσσία ὁ χώρα . ὁ δέ πουαντιος διά διατίθημι ὀρέγω γραφεύς ὡς πτητικός , ἀποβολή πάσχω ὁ ε διά μέτρον . ὡς καί ὁ , * Αἰπύ - Τῖον περί ὁ ἰχθός ἐν Ἰλιάς . καί ὁ , Αἰολεύς νῆσος ἐν ὁ ἑξῆς . καί ἄλλος δέ διάφορος . Ὅρας δέ καί νῦν ὁ Ὀμηρικός εὐλογία ἐν ὁ ἐπίθετος . ὁ τε γάρ Μυρμιδών ἐπαινέω ὡς εὐβέδη , καί ὁ καλός τοξότης Φιλοκτήτης , καί ὁ Ἀχιλλεύς . καί ὁ αὐτός νιον . ὁ δέ γε Ιδομένεια , οὕτως ἀπλόος ἐξαφίημι - νῆσος , διά ποιός καί οὗτος γραφεύς . ποιέω δέ καί κάλλος κομματικός ἐν ὁ , ὡστε ἔρχομαι ὡστε Αἴγισθος . ὅτι2 ἀμύνω δηλωτικός ὁ , ἀλλά ἦ Καῖνος μέν επισμυγραω ἀποτίνω . περί Αἴγισθος δέ ὁ λόγος , πίπτω ὅς πάσχω ἐπί ὅς ὁ Ἀτρείδης ἀναιρέω . εἰμί δέ συμγρῶς , ὁ ἐφέπω - Μύκονος , ὀδυνηρός . καί ὡς εἶπον , πανταχῶς . ἀπό ὁ σμῖχω ὁ καινίς . ὅθεν ὁ , σμίγω πνέω ναῦς . ὁ δέ σμῖχω , δύο ἀόριστος , εσμυγος . ὅθεν ὁ συμγρόν . τις δέ ἀποτίνω Αἴγισθος ; ἢ πάντως ὑπέρ ὅμιλος . οὗτος εἰμί , ὁ μή θαντὶν ἀλλά ὡς ἀλλά συμγρῶς . ὅτι2 γνωμικός ὁ , ὡς ἀγαθός καί παῖς καταφθίω λείπω ἀνήρ . ἐν ὅς ἀπό οὗτος νοητός ὁ , ἀγαθός παῖς . τίς γάρ ἄλλος ἀγαθός ἄπατρις ξέω νιος πατήρ ἀγαθός διαδέχομαι . οὗτος καί ἐν ὁ , ἀγαθός παραίμασις ἑταῖρος , ὁ ἀγαθός ἀπό κοινός συνπινυσετα . ἵνα λέχομαι ἀγαθός παραίμασιν , ὁ ὁ ἀγαθός ἑταῖρος . ὅτι2 χρήσιμος * εἰς προτροπή ευχνοος ὁ , καί σύ φίλος , μῆλον γάρ ὁ ὁράω καλός τίς μέγας τε . καί ἑξῆς , ὡς ἐν ὁ ὅς ἱεραφδίᾳ ὁ Ἀθηνᾶ φημί . οὗτος εἶπον ὅς ἐνταῦθα ὁ γέρων Ἀθηνᾶ Νέστωρ , φημί . ὡς καί αλλοχοω ποιέω τίς ὅμοιος . ὅτι2 χρηστολογέω ὁ Τηλέμαχος ἐν ὅς πρό μικρός πατρῷος ἐν λόγος ἀκούω πρός ὁ Νέστωρ , καί θαυμάζω , καί ἐν φρήν ἤδη νοέω ὡς ὁ Ἀθηνᾶ εἶπον , κατά τις δαιμόνιος ὑποδήχην λαλέω πρός ὁ ῥήτωρ Νέστωρ , ὅσος ὁ ποιέω - σής δηλόω . προτίθημι παύω ὁ γίγνομαι ὁ , εἰμί Νέστωρ νηλιαειδω μέγας τίκτω Ἀχαιός . εἶτα μακροῖζα ὁ Ἀγαμνονιδηρ Ὀρέστης , εἶπον . * καί λίαν Καῖνος μέν τίνω , καί ὁ Ἀχαιός οἶδα κλέος εὐρύς . καί ἑωργησάων τίς ὁ εἴρω , ἐπάγω . καί εἰμί πυνθάνομαι . ἢ κατά ἑτεροῖος γραφεύς , καί εἰμί ᾠδή , ὡς εἰμί χλέος εἴρω , ὁ πλατινομενω καί εἰς ὁ πίσσα γενεά . ὅς δέ ἐκεῖνος , οἴχω κατά ἐξοχή εἴρω . οὖον γάρ ἑρθη μιμνήσκω πρός ὄνομα ὁ Ὀμ*στοῦ . ὥσπερ οὐδέ πρό ὀλίγος ἐν ὁ , ἐπί καί ἐκεῖνος τίνω πατρογονήμα . τοιοῦτος καί περί ὁ κωμικός ὁ αὐτός ἐπί Σωκράτης ἑρῆδεν . καί ὁ , αὐτός ΕΦΑ ὁ ὑπό ὁ Πυθαγορικός ἐπί ὁ διδάσκαλος λέγω . ὅτι2 εὐχή ἐπί ἀμύνη ὁ , αὖος γάρ ἐγώ τοσούνη δέ θεός δύναμις παρακεί , τίνω ὁ Δεῖνα ὑπερβασία ἀλγεινός . οὖον τε ἐγώ εξοιζω ἀτάσθαλος μηχανάομαι . Ἡστυμίων δέ μετά καί παραμυθία φράζω ὁ , ἀλλά οὖον ἐγώ τοιοῦτος ἐπιλέγω θεός ὄλβος πατήρ τε ἐμός καί ἐγώ , νῦν δέ , χρή ἔτλην ἔμπας . ὁ δέ ὑπερβασία , καί παραβασία καλέω . αιαπτω δέ ὁ μέν , ἀπό ὁ ὑπερβαίνω ὁράω τυγχάνω ἢ τοιοῦτος τις . ὁ δέ , ἀπό ὁ παρά ὁ εὐθεία βαίνω . ὁ δέ ὑπερβασία ἀλγεινός , ἀντίπτωσις εἰμί . ὁ γάρ ὀρθός εἄν , τίνω μηστήρων ὑπερβασία . ἔχω οὖν ὁ ἐνέχω προεγπακονεομαι , καί εἰμί ὅμοιος ὁ , ὁ ὁ ὁδός θαυμάζω ὁ κάλλος , καί ὁ τοιοῦτος . ** ὅτι2 ὁ ἀμύνω , αἰτιατικός ἐνταῦθα συντάσσω , εἶπον , ὁ φίλος , ἐπεί οὗτος εἷς ἀνίημι . πρό μέντοι ῥάχις , Ἑλλῶς εἴρω ἐν ὁ , ὁ μυέω καί ἐγώ μημερ - τέ ἑμοπε , γενικός συντάσσω καινός ὁ μῆσον . ἐν δέ ὁ Ἰλιάς , καί αὐτός μετά αἰτιατικός τάσσω . εἶπον . μνήμη ὅδε ἔργον , καί ἑξῆς . ἔνθα δοκέω μημουντος εἰμί ὁ Νέστωρ , εἰμί καί μή κατά Σιμός - νίδην ἑσως ὁ ἱστορέω ἐν ὁ ὕστερος , ἢ κατά ὁ δαιμόνιον Ἰαννά . ὡς οὗτος φημί διαμυμο - μυχός εἄν , ὡς εκατοντούτης γίγνομαι , βοάω ὁ μημουντὸν * ὑπέρ ὁ Σιμωνίδης . ὅτι2 θαυμαστός ἐράω ὁ Νέστωρ εἴπερ ὁ ὁ Πηνελόπη μηστήρες ἄκων Τηλέμαχος Ζάκα μηχανάομαι , ἐρωτάω οὕτως . εἶπον ἐγώ ἢ ζῶ ὑποδάψασαι , ἢ σύ γε λαός εχθαιροος ἀνά δῆμος ἐπισῴζω - νόος θεός ὁμός , τουτέστι χορημῶ . πολύς γάρ φημί μεθίστημι ὁ βασιλεύς , παντελῶς ἐπιγιγνώσκω - νέος . διό καί ἐν ὁ ἑξῆς πως εἶπον τις δεινός εἰμί γένος βασιλεύς κτείνω , ἐθέλω , πρῶτος θεός εἴρω βουλή . ὅτι2 θεοφυρω ὁ Τηλέμαχος ὁ Νέστωρ ἐπί ὁ πατήρ , καί σύνοιδα αὐτός ἐκεῖνος * ὡς ἄνθρωπος τε ἐμός καί ἄνθρωπος ἐπίστροφος αἰτέω πολυχλόν , Φράι . τις δέ οἶδα εἰμί καί ποτός ὁ μηστήροσι Βίας ἀποτίνω ἔρχομαι , ἢ ἄζυξ μόνος εἰμί , ἢ καί σύμπας Ἀχαιός . εἶτα κατασενάζων ὁ γέρων πῶς εἄν εἰς μόνος Ὀδυσσεύς ὁ τοσοῦτος μηστήρων περί - γίγνομαι , αἰτιάομαι ὁ μέγας οὗτος ἔργον , ὁ ὁ ἑμωος κομίζω . Φράι γάρ εὔχομαι εἰμί γάρ σύ ὡς ἐθέλω φίλιος ἢ Ἀθῆναι ὡς Ὀδυσσεύς χλίζω ἐν ὁ Τροία . ὑπέρ διασαφέω , ἐπάγω . οὖον γάρ πω ὁράω ὧδε θεός ἀναφανδά φίλος , ὡς ἐκεῖνος ἀναφανδά παρίστημι Παλλάς Ἀθήνη . εἰμί δέ οὕτως ἐθέλω φιλέω χανδάνω τε θυμός , ὁ ἄν τις ἐκεῖνος γε καί ἐκλανθάνω γάμος . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , εἰμί νηρ σύ ὡς ἐθέλω φιλέω Ἀθηνᾶ , οὐ εὐτυχής ἀλλά ἐνδιαστικῶς πρός τις λαμβάνω καί ἐπιμολὴν πάσχω ὁ , οὖον γάρ πω ὁράω ὧδε θεός καί ἑξῆς , εἶτα ἐπαναλαμβάνω ἐν ὁ , εἶδος οὕτως ἐθέλω φιλέω , ἄπους - δοτός ἐν ὁ , ἐκλανθάνω εἄν τις ἐκεῖνος ὁ γάμος . Όμα δέ καί ὅτι ἐν ὁ , ἢ καί σύν - πᾶς Ἀχαιός , παραμυθαίνει ὁ ποιητής ὡς εἴπερ ἐπανέρχομαι Ὀδυσσεύς ἱκετεύω , σύμπας εἄν Ἀχαιός σύν αὐτός ὁ μηστήρας τίνω . καί οὖον μόνος ὁ Πύλιος καί ὁ Σπαρτιάτης ὡς πρό οὗτος ὁ μη - στήρες ὑποπνέω . καί εἄν μέν εὐχερής Ὅμηρος ποιέω οὗτος πλάσσω . ἐπιλέγω μέντοι ὁ ἐνάγω - νώτερον , ὁ , μόνος αὐτός θεάτερον περιγίγνομαι ὁ μηστήρων καί τεραστῶ*δέστικον . ὁ δέ ἀναφανδά , δηλόω μέν ὁ ἐναργής , λέγω δέ δις διά ὁ καίριος . χρηματίζω δέ πληθυντικός ἐκ ὁ ἀναφανδά επιρρηματικός ὄνομα . ὁ δέ ἐκλανθάνω γάμος , ὁ πολύς ὁ φροενδον δηλόω εἰμί δέ αὐτός ὁ τοσοῦτος λανθάνω τις Ἔρως . ἰστέον δέ ὅτι ὁ τις , πολ οὐ ἑνοι δηλόω ἀλλᾶς ἀλλά πᾶς , λαμβάνω ἀπύ ὁ , ἑες͂ς ἵημι . οὗτος παρά Σοφοκλῆς λέγω ὁ χείρ ὁ Σαλαμίνιος , ὡς νῦν καιρός τις πούς κλοπή ἄρνυμαι . εἴρω ἄρα καιρός ἐγώ φέρω λάθρῃ . οὗτος κενταῦθα ἐκλανθάνω τις γάμος . ὁ εἱμί , ἕκαστος ὁ μηστήρων . Ἑλλῶς γάρ , οὐδείς λύνω - Λες ὁ Ὀδυσσεύς , εἴπερ ὁ τοσοῦτος ἑες͂ς τις διλανδροιημι . ὅτι2 ἀπογίγνομαι ἄνθρωπος λόγος ὁ , οὔπω οὗτος ἔπος τελῶ ὅστις . λίαν γάρ μέγας επ . ἑγμὴ ἔχω . οὐ εἄν ἐγώ ἔλπω ὁ , γίγνομαι . οὖον δέ εἰμί θεός ὡς ἐθέλω . ἐπεί δέ ὁ λόγος οὗτος οὖον πῦρ βλασφημία διά