eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1927
ἐπέραψεν , ὅ καὶ αὐτὸ εἴρηται ἀντὶ τοῦ ἐπιπόλαιον ἐξυσε · τραγύτερον δὲ , ὡς περ τὸ ἐγραψε τοῦ ἐγλαψεν , οἷον εὐνὰς ἐν ψαμάθοισι διαγλάψασα , οὕτω καὶ τοῦ λίγδην τὸ ἐπιγράψδην διὰ τὴν τραχὺν τῆς ῥώ . δήλον δὲ ὡς ἐκ τοῦ τοιούτου γράφειν καὶ γράψδην ἐπίψημα καὶ γραπτὺς ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα αἱ τῶν μελῶν γραφαί , τουτέστιν ἀμφαί , ξημοί . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι δοῦσι ἂν ὕδεν γίνεται κατὰ ὀνοματοποιίαν τὸ λίγδην , ἐκεῖθεν γίνεται καὶ τὸ , λίγες ῥόες . καὶ ἐκεῖ γὰρ λεύτερον τὸ ἐμφώνημα ἢ περ ἐν τῷ ῥοίζος . ἐπεὶ καὶ τραχυφονότερον τὸ ῥῶ ἢ περ τὸ λ . ἴσως δὲ ἐκ τοιούτου τινὸς τρόπου καὶ λίγδος παρὰ Ἀλίῳ Λιονυσίῳ ὁ χῶνος , περὶ οὗ ἐν ἑτέρῳ ῥητορικῷ λεξικῷ γράφεται καὶ ὅτι λίγδος χωνεῖα , ἀλοιφή · καὶ λίγδοι χωνευτήρια , χόανα , νομισμάτων διατύπωσις · ἐν ἄλλῳ δὲ ὅτι λίγδος χῶνος τρήματα ἔχων συνεχῆ παραπλήσια τῷ δέλτα , δι’ ὧν χαλκὸς ῥθεῖται . Ὡσα δὲ ὅτι θηλυκῶς τε καὶ ἀρρενικῶς λέγεται ὁινὸς κατὰ τὰ ἀντίγραφα . ὅτι δὲ καὶ σὺν τῷ γάμμα προσπερισπωμένως λέγεται κατὰ τινὰ γλῶτταν γοῖρος , δηλοῖ ὁ τεχνικός , ἔνθα λέγει καὶ ὅτι γοίσων ὁ χοῖρος καὶ γοίντης ὁ γοιπεὺς καὶ γραφᾶσθαι τὸ γράφειν παρὰ Λέκωσι καὶ γοιπὺς ὁ ῥάπτης ἀλιευτικὰ δίχτυα καὶ γοῖρος δύσκολον ζήτημα ὃ ἐν συμποσίῳ ἐλεγε τις προκειμένης φιλης οἴνης γεμούσης καὶ ὁ ἐπιλυσιμῶνος τὸ ἀπορῆδὲν ἐξέπινεν , εἰ δὲ μή , ὁ ἀπορίσας ἐνεχοῦτο τῆς μίλλης . Ὅτι Φιλοίτιος βεληκῶς Κτήσιππον πρὸς στήθος , ὡς ἐφθασεν ἐπασεῖναι πόδα ῥοὸς ἐπαιοῦντι τῷ Ὀδυσοῖ , φιλοξέρτομόν τε αὐτὸν λέγει · τοιούτος * γάρ , ὡς εἰκός , τὸ ἡθος ἦν , καὶ παραίδον νιν ἀποτρεπτικὴν μεγαλόφρομοσύνην ἐκφονεῖ εἰπών · μὴ ποτε πᾶμπαν αἰῶν ἀφραδίαις μέγα εἴσιν , ἀλλὰ θεῷ μύθον ἐπιτρέψαι , τουνεστὶν ἀνάθεσ , ἐπὶ πολὺ φρότερόν ἐστιν . εἶτα ἐπαιωνιᾷ · τοιού τοι ἀντὶ ποδὸς ξεινήσιον , ὡν ποτ’ ἔδωκα ἀντιθέω Ὀδυσοῖ δόμον κατ’ ἀλιτεῖοντι . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , τοῦτί σοι ἀντὶ ποδὸς ξεινήσιον , εἰς παροιμίαν ὑστερον ἐπεσιν ἐπὶ τῶν ἀντὶ κακῶ ἀπολαβόντων κακῶν . ἦν δὲ σοφὸς πάμμεγας καὶ ἡρὸς ὁ καταξίας τῆσδε τῆς παροιμίας , ὡς καὶ Κῦκλωψιον δοκεῖν ἔχει ὡς ἐκ τῶν κατὰ Κύκλωψα τὴν καὶ ὀψιμον καὶ ὀλεθρίαν , ὡς ἐκ τοῦ , * Οὐτὶν ἐγὼ πίματον ἐδομαι . τοιαύτη μεθόδος καὶ τὸ , αὐτὰρ ὁ γυμνώθη ῥακῶν πολὺν , τις Ὀδυσοῖς , παροιμιώδης ἐσται , ὡς πρὸ βραχέων γέγραπται . οὕτω δὲ καὶ τὸ , Βελλεροφόντης καθ’ ἑαυτοῦ γράμματα ἐκ τῶν Ὀμήρου εἴληπται . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλαχόθεν ἐστιν ἐξευρίσκεσθαι , καὶ οὐ μόνον ἐκ τῶν λογίως διεσκευασμένων , ἀλλὰ καὶ τῶν δημοτικωτέρων . καὶ γέμαι τοιούτων παροιμιῶν ὁ βίος . ἔχει δὲ καὶ ἄλλως ὁ καθ’ ἕνα τῶν καθ’ ἄνθρωπον παροιμίας ποιεῖν ἐν τῷ τοιᾶσθαι ποθὲν δεξιώς , οἷον , ὁ μαθὼν πεῖσμα καὶ πεισμονὴν ἐπὶ τῶν ἐνστατικῶν εἰρήσθαι τροπικῶς · πὸ τὴν κατὰ νῆας πεισμάτων ἤρουν σχοινίων ἐφεὶ παροιμίαν ὑποκλέψαι ἐκεῖθεν , ὡς πάντες τοῦ αὐτοῦ λίνου ἢ τῆς αὐτῆς καννάβης ἐστὲ , τούτεστιν ὁμοίως πάντες πεισματικοί . ἐπὶ φρότον Αἰσώπιον εἴποι ἂν τις ἐπὶ τῶν μὴ ἀεὶ βαρυνόντων ὡσαύτως ἀλλ’ ὑφέντων ἡθὲμα κατὰ βραχὺ τοῦ εἴτε σωματικοῦ ἢ ἀλλοίου ἄχθους , δομηθεὶς ὁ τοιούτος ἐκ τῶν κατὰ λογοποιὸν Αἰσώπον , ὃς φροντὰς αἰῶν μάζας εἰς ὁδὸν καὶ φρότον ἐξοργῶσας οὔτε εὐάγκαλον , ἀλλὰ καὶ δυσχέστακτον διὰ τὸ περιβριθές , τὴν * μὲν ἀοχὴν ἐγείλατο οἷα τοσούτον ἄχθος τοῦ μετρίου προσελόμενος , τῇ δὲ ἐξὺς καὶ τῇ μετ’ αὐτὴν καὶ τῇ ἐχομένῃ ἐδυναμάζετο διὰ τὸ ἀπηλλάχθαι τοῦ κατὰ τοὺς συνδοῦλους βαρύνεσθαι διόλου τῷ ἐχθοφορήματι . Τὸ δὲ καὶ δυνάζειν τὰς παροιμίας ἄλλη τις αὐτὸ δεξιὰ μέθοδος δηλωθεῖσα καὶ ἐλλαχοῦ , καθ’ ἧν τὸ , νῦν Καθμεία , οἱ μὲν ἐπὶ τῆς ἀκερδοῦς καὶ ἀνωφελοῦς ἐξελάζοντο ψοφερώς , οἱ δὲ ἐπὶ τῆς ἀκρας καὶ καθ’ ὑπερβολήν . καὶ τὸ ἄλιμν δὲ ἔχειν , ὡς προεδεδήλωται , πῇ μὲν πυρὸν ἄνθρωπον σκώπτει , πῇ δὲ ἡδὺν παραδηλοῖ καὶ , ὁ φαίν , εὐνόστον . ὁμοίως δὲ λόγῳ καὶ τὸ ἀπὸ δονὸς ἢ πέτοης εἶναι τινὰ οὐ μόνον ἀρχαιογνίαν παλαιτάτην σημαίνει Ὀμηρικώτερον , ἀλλὰ καὶ ἡθος ἀτέραμον κατὰ καιρίαν ἐστιν ὡς παρύχρησιν . καὶ ταῦτα μὲν οὕτως . Ἀστέίζεται δὲ Φιλοίτιος λογισάμενος τὸ τοῦ δόρατος ἄστι ξύλον ἀντὶ τοῦ ἐπαφεθέντος τῷ δεσπότῃ ὁστοῦ . Ἀστίως δὲ τὸν ἐπαφεθέντα κατὰ τοῦ Ὀδυσοῦς πόδα ῥοὸς βουὼν ἐπιβουκόλος ἄνηρ βάλλει ὁ Φιλοίτιος . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα τὸ οὕτω κῖται προσπερισπωμένον διὰ ἀποκοπὴν τὴν ἐκ τοῦ οὕτασεν , ὃ σημαίνει τὴν ἐγγύθεν πληγήν , φησὶ γοῦν · οὕτω Λαμιασπορίδην αὐτὸς ἐγυστα . ἔνθα εἰ καὶ προσέκειτο αὐτοσχεδὸν καὶ ἄλλως τὸ οὕτω , * τὴν αὐτὴν σημασίαν εἶχεν ἂν . ἤδηλον δὲ καὶ ὅτι τὰ πολλὰ μὲν μακρόθεν ἐβαλλον ἐγχεσιν οἱ παλαιοί , ἔστι δὲ ὡς καὶ αὐτοσχεδὸν ἐπλήττον . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου αὐτοσχεδὸν καὶ αὐτοσχέδιον λέγεται , οὐ ἡ κατεργασία οὐκ ἐκ μακροῦ , ἀλλὰ προσεχὴς καὶ ἐγγύστα . Ὅτι
Lemmas: ἐπιρράπτω , ὅς καί αὐτός εἴρω ἀντί ὁ ἐπίπλοον ξύω · τραγυτερος δέ , ὡς περ ὁ γράφω ὁ γλάφω , οἷος εὐνή ἐν ψάμαθος διαγλάφω , οὗτος καί ὁ λίγδην ὁ ἐπιγράφω διά ὁ τραχύς ὁ ῥόος . δῆλος δέ ὡς ἐκ ὁ τοιοῦτος γράφω καί γράψδην ἐπίψημα καί γραπτύς ἐν ὁ μετά οὗτος ὁ ὁ μέλος γραφεύς , τουτέστιν ἀμφία , ξημοί . ἰστέον δέ καί ὅτι δήω εἄν κάτ-ηλυς γίγνομαι κατά ὀνοματοποιία ὁ λίγδην , ἐκεῖθεν γίγνομαι καί ὁ , λίγος ῥόος . καί ἐκεῖ γάρ λευτερος ὁ ἐμφωνέω ἢ περ ἐν ὁ ῥοῖζος . ἐπεί καί τραχυφονοτερος ὁ ῥῶ ἢ περ ὁ λ . ἴσως δέ ἐκ τοιοῦτος τις τρόπος καί λίγδος παρά Ἥλιος λιονυσειω ὁ γουνός , περί ὅς ἐν ἕτερος ῥητορικός λεξικός γράφω καί ὅτι λίγδος χωνεία , ἀλοιφή · καί λίγδος χωνευτήριο , χοάνη , νόμισμα διατύπωσις · ἐν ἄλλος δέ ὅτι λίγδος γουνός τρῆμα ἔχω συνεχής παραπλήσιος ὁ δέλτα , διά ὅς χαλκός εἴρω . ὠθέω δέ ὅτι θηλυκός τε καί ἀρρενικός λέγω οἶνος κατά ὁ ἀντίγραφον . ὅτι δέ καί σύν ὁ γάμμα προσπερισπωμένως λέγω κατά τις γλῶσσα γοιερος , δηλόω ὁ τεχνικός , ἔνθα λέγω καί ὅτι γοῖσος ὁ χοῖρος καί γοίντης ὁ γοιπεὺς καί γράφω ὁ γράφω παρά Λέκωσι καί γοιπὺς ὁ ῥάπτης αλιευτικός δίχτυ καί γοιερος δύσκολος ζήτημα ὅς ἐν συμπόσιον λέγω τις πρόκειμαι φίλος οἴνη γέμω καί ὁ επιλυσιμων ὁ ἀπορῆδὲν ἐκπίνω , εἰμί δέ μή , ὁ απορισης ἐνέχω ὁ Μίλλης . ὅτι2 Φιλοίτιος Βελικώ Κτήσιππος πρός στήθος , ὡς φθάνω ἐπασεῖναι πούς ῥοῦς ἐπαιοῦντι ὁ οδυσος , φιλοξέρτομόν τε αὐτός λέγω · τοιούτος * γάρ , ὡς εἰκός , ὁ ἦθος εἰμί , καί παραδίδωμι ὅς ἀποτρεπτικός μεγαλόφρων ἐκφωνέω εἶπον · μή ποτός πάμπαν Αἰῶν ἀφραδίη μέγας εἰμί , ἀλλά θεός μῦθος ἐπιτρέπω , τουνεστὶν ἀνατίθημι , ἐπί πολύς φροτερος εἰμί . εἶτα επαιωνιος · οιὁ ὅς ἀντί πούς ξενίζω , ὡς πρός δίδωμι ἀντίθεος οδυσος δόμος κατά αλιτειειμι . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , τοῦτις σύ ἀντί πούς ξενίζω , εἰς παροιμία ὕστερος ἔπος ἐπί ὁ ἀντί κακόω ἀπολαμβάνω κακός . εἰμί δέ σοφός πάμμεγας καί γναμπ-τήρ ὁ κάταξις ὅδε ὁ παροιμία , ὡς καί Κῦκλωψιον δοκέω ἔχω ὡς ἐκ ὁ κατά Κύκλωψ ὁ καί ὄψιμος καί ὀλέθριος , ὡς ἐκ ὁ , * οὔτις ἐγώ πιμαω ἐσθίω . τοιοῦτος μεθόδος καί ὁ , ἀτάρ ὁ γυμνόω ῥάκος πολύς , τις οδυσος , παροιμιώδης εἰμαι , ὡς πρό βραχύς γράφω . οὗτος δέ καί ὁ , Βελλεροφόντης κατά ἑαυτοῦ γράμμα ἐκ ὁ Ὄμηρος λαμβάνω . πολύς δέ καί ἄλλος τοιοῦτος πολλαχόθεν εἰμί ἐξευρίσκω , καί οὖον μόνος ἐκ ὁ λόγιος διασκευάζω , ἀλλά καί ὁ δημοτικός . καί γέμη τοιοῦτος παροιμία ὁ βίος . ἔχω δέ καί ἄλλως ὁ κατά εἷς ὁ κατά ἄνθρωπος παροιμία ποιέω ἐν ὁ τοιαομαι ποθεν δεξιός , οἷος , ὁ μανθάνω πεῖσμα καί πεισμονή ἐπί ὁ ἐνστατικός εἴρω τροπικός · πόα ὁ κατά ναῦς πεῖσμα ἀρόω σχοινίον ἐφίημι παροιμία ὑποκλέπτω ἐκεῖθεν , ὡς πᾶς ὁ αὐτός λίνον ἢ ὁ αὐτός κάνναβη εἰμί , τουτέστιν ὁμοίως πᾶς πεισματικός . ἐπί φροος Αἰσώπειος εἶπον εἄν τις ἐπί ὁ μή ἀεί βαρύνω ὡσαύτως ἀλλά ὑφίημι ἡθὲμα κατά βραχύς ὁ εἴτε σωματικός ἢ ἀλλοῖος ἄχθος , δομέω ὁ τοιούτος ἐκ ὁ κατά λογοποιός Αἴσωπος , ὅς φροντὰς Αἰῶν μᾶζα εἰς ὁδός καί φροος ἐξοργάω οὔτε εὐάγκαλος , ἀλλά καί δυσχέστακτον διά ὁ περιβριθής , ὁ * μέν ἀοχὴν ἐγείλατο οἷος τοσοῦτος ἄχθος ὁ μέτριος προσαιρέομαι , ὁ δέ ἐξίημι καί ὁ μετά αὐτός καί ὁ ἔχω δύναμαι διά ὁ ἀπαλλάσσω ὁ κατά ὁ σύνδουλος βαρύνω διόλου ὁ εχθοφορημα . ὁ δέ καί δυνάζω ὁ παροιμία ἄλλος τις αὐτός δεξιός μέθοδος δηλόω καί λαγχάνω , κατά ἧμαι ὁ , νῦν Καθμεία , ὁ μέν ἐπί ὁ ἀκερδής καί ἀνωφελής ἐξελαύνω ψοφερώς , ὁ δέ ἐπί ὁ ἄκρος καί κατά ὑπερβολή . καί ὁ ἄλιμος δέ ἔχω , ὡς προδηλόω , πῇ μέν πυρός ἄνθρωπος σκώπτω , πῇ δέ ἡδύς παραδηλόω καί , ὁ Φάιν , εὔνοστος . ὁμοίως δέ λόγος καί ὁ ἀπό Δόνος ἢ πέτομαι εἰμί τις οὖον μόνος ἀρχαιογνίαν παλαιός σημαίνω Ὀμηρικός , ἀλλά καί ἦθος ἀτεράμων κατά καίριος εἰμί ὡς παρυχρησις . καί οὗτος μέν οὕτως . αστειεύομαι δέ Φιλοίτιος λογίζομαι ὁ ὁ δόρυ Άστι ξύλον ἀντί ὁ ἐπαφίημι ὁ δεσπότης ὀστέον . Ἄστιος δέ ὁ ἐπαφίημι κατά ὁ οδυσος πούς ῥοῦς βοῦα ἐπιβουκόλος ἀνήρ βάλλω ὁ Φιλοίτιος . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ὁ οὗτος κίτης προσπερισπαω διά ἀποκοπή ὁ ἐκ ὁ οὐτάω , ὅς σημαίνω ὁ ἐγγύθεν πληγή , φημί γοῦν · οὗτος Λαμιασπορίδην αὐτός ἐγυστα . ἔνθα εἰμί καί πρόσκειμαι αὐτοσχεδόν καί ἄλλως ὁ οὗτος , * ὁ αὐτός σημασία ἔχω εἄν . ἄδηλος δέ καί ὅτι ὁ πολύς μέν μακρόθεν βάλλω ἔγχος ὁ παλαιός , εἰμί δέ ὡς καί αὐτοσχεδόν πλήσσω . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος αὐτοσχεδόν καί αὐτοσχέδιος λέγω , οὖον ὁ κατεργασία οὐ ἐκ μακρός , ἀλλά προσεχής καί ἐγγύστα . ὅτι2