eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1964
αἱ κατὰ Ἰω*ριεῖς Μαλίδες νύμφαι , αἱ καὶ τετρασυλλάβως Μαλιαάδες κατὰ τὸ , φῖττα Μαλιαάδες , φῖττα Ῥοιαί , φῖττα Μελίαι . ἐν οἷς νυμφῶν μὲν εἰσὶν ὀνόματα τὰ θηλυκά , τὸ δὲ φῖττα ἐπίρρημα τάχους δηλω - τικόν , καθὰ καὶ παρὰ Θεοκρίτῳ τὸ σίττα . Τὸ δὲ συκίας πρωτότυπόν ἐστι τοῦ συκᾶς εἰπεῖν κατὰ συναίρεσιν . ἐστι δὲ ὡς περ ἀμυγδαλέα ἀμυ*δαλὴ κτητικῶς , φασί , παρὰ τὸν καρπὸν ὄντος τοῦ χαρακτήρος , οὕτω καὶ συκία συκὴ διὰ τὸν κατ’ αὐτὰς καρπὸν τὰ σῦκα . οὕτω δὲ φασί καὶ ῥοδή περιποιημένως παρ’ Ἀρχιλόχῳ · παρ’ ᾧ κείται καὶ τὸ , ῥοδὴς καλὸν * ἀνθος . ὡς δὲ συκία μηλέα , οὕτω φασί καὶ μορέα ἢ τὰ εἰρημένα ἐν ἄλλοις μόρα φέροντα · οὐ συναιρεῖται μέντοι κατὰ τὴν συχέαν ἢ μορέα , ὡς περ οὐδὲ ἡ μηλέα . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι τῶν ἰσχάδων κοινῶς καὶ συνήθως ἐπιλεγομένων τοῖς ξηροῖς τῶν σύκων , ὡς ἀπὸ τοῦ ἰσχάνθαι , οἱ παλαιοὶ τὴν λέξιν καὶ ἐπὶ ἐλαίων τιθέασιν , φάμενοι ὅτι τὰς , ὡς ἀλλεχοῦ ἑγράφη , δρυπεπεῖς καὶ γερωρίμους ἐλάας καὶ ἰσχάδας οἱ παλαιοὶ ἔλεγον , ὡς οἷα σμυνόντες αὐτὰς ὀνίματι γλυκερῷ . αἱ δὲ τοιαῦται καὶ τῶν βοτρύων παρέλκονσί τι · τριβεῖσαι γάρ , φασιν , ἐ*λαῖαι στέμφυλα παρ’ Ἀθηναίοις ἐκαλοῦντο , εἶπον βρύττα . γέγονε δέ , φασιν , ἡ φωνὴ αὕτη παρὰ τοὺς βότρυς τῶν σταφυλῶν , ὧν εἰσὶ τὰ τοιαῦτα ἐκπίσματα . εἰ δὲ ἡ συκεία , ὡς περ τὰ σῦκα οὕτω καὶ τὸ συκοφαντεῖν παρῆγε τὸ χειρίστατον καὶ φυτὸν καὶ κάριμον , ἐτὶ δὲ καὶ τὸ συκάζειν ἤγον ἐπριμιστικῶς πιέζειν ἢ τοὺς ὑπερθύνους κατὰ τὸν χαμικὸν ἢ ἐτεροίους τινας · καὶ παροιμίας δὲ γεννᾷ 1964τὴν , ὁμοιοσ*τος σύκω , ἐπὶ τῶν πάντη παροικούντων κατ’ ὀψιν . φῦσι δὲ καὶ τὸ , συκίνῃ ἐπαιχονίᾳ , ἐπὶ τῶν ἀχρείων βοηθειῶν . παιδεύει δὲ καὶ διὰ τοῦ ἐρνεασμοῦ , ὡς ἐστι καὶ ἐκ τῶν σμιχρωτάτων καλόν τι καρποῦσθαι · καθὰ καὶ τῇ συκῇ τὸν γόνον οἱ ἀνδρὸς ψῆρες περιποιούνται , παγιούντες τὸν καρπὸν ὡς μὴ καταρρέειν . καὶ ὅτι τῷ ζωϊκῷ ἥπται καὶ μάλιστα τῷ τῶν σιάλων ἐκείθεν ἐπῆλθε τὸ συχωτὸν κατὰ παλαιῶν καὶ τέχνην καὶ ἱστορίαν . καὶ ὅτι ἀγλενκὶ πιάθει τῷ κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς τὸ σύκωμα ἐπισκώπτεται διὰ τὸ κατὰ τοὺς τοιούτους ὑπέρθρον . καὶ ὅτι τῶν σύκων ὅσα τὸ πέπον φεύδονται , φιλμικες λέγεται , ὁ πῆρ εἰσὶν ἀπατιώνας καρποῦ , οὐκ ἂν ἴῃ καίρων εἰς πλεῖον περιλαλῆσαι . ὡς δὲ πολλὰ αἴδη σύκων , δηλοῦσιν οἱ παλαιοί · ἐν οἷς καὶ αἰμῶνια τὰ ἐν τῇ νήσῳ Πάρῳ , κληθέντα οὕτω διὰ τὸ ἐρυθρώδες . Φιλίμων δέ , φασί , βασιλεία οἷδε σῦκα , ἐξ ὧν αἱ βασιλίδες ἰσχάδες , προσιστορῶν καὶ ὅτι κόλυνθρα καλεῖται τὰ πέποντα σῦκα . ἦν δέ τις καὶ γλυνυσίδη , ὡς καὶ αὐτὸ Ἀθήναιος λέγει , σύκῳ τὴν μορφὴν μάλιστα ἐοικυία , ἣν ἐφυλάσσοντο γυναῖκες ἐσθίειν διὰ τὸ ποιεῖν ματαισμούς . ἧ*σαν δὲ καὶ χειμερινὰ κωδωναῖα ὑπὸ Ἀχαιῶν καλούμενα . ἡγεμὼν δέ , φησί , καὶθαρσίου βίου ἀνθρώποις ἡ συκὴ · διό’ Ἀθήνησιν ὁ τόπος , ἐν ᾧ πρῶτον εὑρέθη , ἱερὰ συκὴ ἐκλήθη , καὶ ὁ καρπὸς αὐτῆς ἡγητρία διὰ τὸ προευρεθῆναι τῆς ἡμέρου τροφῆς . φέρεται δέ , φησί , μῦθος Συκίαν τινα Τιτᾶνα διωκόμενον ὑπὸ Διὸς τὴν μητέρα Γῆν ὑποδέξασθαι καὶ ἀνεῖναι τὸ φυτὸν εἰς διατοιβὴν τῷ παιδί · ἀφ’ οὗ καὶ Συκία πόλις ἐν Κιλικίᾳ . ἕτερος δὲ μῦθος λέγει Ὀξυλὸν Ἀμαδρύαδι τῇ ἀδελφῇ μιγέντα γεννῆσαι Καρύαν , Βάλανον , Κράνιον , Αἴγειρον , Ἄμπελον , Συκὴν · ἐξ ὧν τὰ παρώνυμα δένδρα . οὐδεν Ἰππώναξ ἔφη τὸ , συκὴν μέλαιναν ἀμπέλον κασιγνήτην · εὔρημα δέ , φασί , Λιονύσου ἡ συκὴ · διὸ καὶ συκίτης Διό - νυσος ἐν Λάκωνιν . ἐν δὲ Νάξῳ τὸ μὲν τοῦ Βαχχέως Λιονύσου πρόσωπον ἀμπέλινον ἦν , τὸ δὲ τοῦ Με - λικίου σέκινον , καὶ τὰ σῦκα μελίχα ἐκαλοῦντο . πάντων δέ , φησί , τῶν ξυλίνων καρπῶν ὠφελιμώτερα ἀνθρώποις τέ σῦκα . Πρόδοτος δέ φησιν ὁ θαυμασιώτατος καὶ μελίχρης χώραν τινα ψέγων οὔτε οἶνον αὐτὴν ἔχειν ἔφη , οὐδὲ σῦκα , οὐκ ἄλλο οὐδὲν ἀγαθόν . παρομιμῶν δὲ ἡ μὲν λέγουσα , σύκων μετ’ ἰχθὺν , ὁσπιον μετὰ κρέα ταπεινὸν τὸ σύκων · ἢ δὲ εἰπούσα , σῦκα φιλ’ ὀρνίθεσαι φυτεύειν δ’ οὐκ ἐθέλου - * σιν , ἀγρίαν ἀδινητικὴν σκώπτει . λέγεται δὲ Φιλίππου ἄρχοντος περὶ Βισαλτίαν καὶ Ἀμφίπολιν ἔαρος μέσον ὄντος τὰς μὲν συκὰς σῦκα , τὰς δ’ ἀμπέλους βότρυς , τὰς δὲ ἐλαίας ἐν ᾧ χρόνῳ βρῦειν αὐτὰς εἴκός ἦν ἐλαίας ἐνεγκεῖν καὶ εὐτυῆσαι πάντη τὸν Φίλιππον . ὡς δὲ συκὴ ἐκ τοῦ σῦεν καὶ χεῖν γίνεται ὡς δομητική , δήλον ἐκ τῶν παλαιῶν · οἱ φασί καὶ ὡς παρώνυμόν ἐστι σύκων τὸ ὀρνίθιον ἢ συχαλίς , ἐν σῦκων ἐλισκομένη καιρῷ , ἣν Ἐπίχαρμος διὰ μέτρον ἐν δυοὶ λάμβδα ἔγραψεν . Ὀρχους δέ , οἱ τῶν ὀρχάτων πρωτότυποί εἰσιν ὡς προεγράφη , τοὺς τῶν ἀμπέλων ἄρτι λέγει . Τὸ δὲ δια - τρύγιος ὑπαξ μὲν καὶ αὐτὸ εἴρηται τῷ ποιητῇ , σημαίνει δὲ ἄμπελον ἥς οἱ καρποὶ ἐν διαφόροις καιροῖς πεπαίνονται . διὸ καὶ ἔφη · ἔνθα σταφυλαὶ παντοῖαι . ἕτεροι δὲ διατρυ - γιους , φασιν , ὄχους οὐ μόνον οἰνικούς , ἀλλὰ καὶ δειδριχούς τοὺς μὴ πάνυ πυκνοὺς , ἀλλὰ τοιού - τους ὡς μεταξὺ τῶν κατὰ τὰ φυτὰ στοίχων παρεσπάρθαι τι τῶν σπορίμων καὶ σῶν τρυγᾶσθαι . Λιὸς δὲ ὥραι αἱ τοῦ ἀέρος ἢ τοῦ αἰθέρος ἢ τοῦ οὐρανοῦ ἢ τοῦ ἡλίου . Τὸ δὲ ἐπιβρίσειαν ἀντὶ τοῦ ἐπιβαρίσειαν τοὺς καρποὺς ὡς ἤδη πεπληρωμένους καὶ οὕτω βάρος ἔχοντας . Ἀποψύχειν δὲ τὸ ἀπὸ ψυχῆς γινέσθαι ἢ καὶ ἄλλως εἰπεῖν , ἀποπνέειν · οὐ τὸ ἀνά - πα*λιν ἀμπνυσθαι καὶ ἀναπνέειν ἤγουν ἐπανέρχεσθαι εἰς πνοιήν . Ἡσίοδος μέντοι ἐπὶ τινος τὸ ἐκποψύχειν ομνῶς τίθησι , δήλον ἐστιν . Ἐν δὲ τῷ , ἐς φρένας θημὸς ἀγέρθη , ὡς οἷα τινὰ τόπον καὶ ἴστιαν ψυχῆς καὶ τὰς φρένας εἶναι δοξάζει . Ὅτι ἐξ αὐτῶν ὁ φασὶ βαλβίδων ὁ Λαέρτης δειχνὺς Ὀδυσσέως εἶναι πατὴρ τοῦ βαθυγνώμονος προαναφώνει φόβον ἀνδῦνον , εἰπὼν δεδοικέναι κατὰ φρένα μὴ τάχα πάντες ἐνθάδ᾽ ἐπέλθωσι · Ἰθακήσιοι , ἀγγελίας δὲ πάντη ἐποτρύνωσι Κεφαλλήνων πολίεσσι . καὶ ἐστι μὲν ὁ φόβος τοῦ γέροντος πάνυ εὐλογος , καὶ τι τοῦτον μέρος εὐθὺς γίνεται · ἀνασείσας γὰρ Εὐπείδης ὁ τοῦ Ἀντινόου πατὴρ τοὺς Ἰθακησίους ἐπεγερσὶ αὐτίκα τῷ Ὀδυσσέῃ . καὶ οὕτω μὲν ὁ γέρων δέδιεν . Ὀδυσσεὺς δὲ μὴ κακὸν ἐπὶ κακῷ τῷ τῆς λύπης θεῖναι τῷ πατρὶ ἐθέλων , θάρσει , φησὶ , μὴ τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῆσι μελόντων ἤγουν μελέτωσαν . καὶ ἀναλαβόμενος ἀπεισιν εἰς δόμους · ἐνθᾷ εἶχε τοὺς περὶ αὐτὸν ταμιωμένους · χρὲα πολλὰ κερῶντας τ᾽ αἰθόπα οἶνον , τοὔτεστιν ἐμβάλλοντας εἰς κρατήρας · οὐ πῶ γὰρ ἄλλως ἢν οὐδεὶς ὁ πίνων , ὡς νοηθήσει νῦν κερῶν τὸ διδόναι πίνειν . Πολυωνυμία δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ πρὸ τούτων οἶκον καὶ δόμον καὶ δώματος . Ὅτι καὶ Λαέρτη ἐνταῦθα λου*σαμένῳ καὶ χλαῖναν καλὴν ἀμφιβалоμένῳ Ἀθήνη ἀγγλ παρισταμένη μέλεα ἤλδανε , μεί - ζονὰ τε ἥς πᾶρος καὶ πᾶσσανα θῆκεν ἰδέσθαι · οἷα μὴ μόνον τῆς χαρᾶς ἀνορθούσης αὐτὸν ἐορῦζοντα πρῶην ἀνὰ γουνὸν ἀλοῖης καὶ τὰς σωματικὰς διαστάσεις ἀνευρυνούσης καὶ οἷον μεταπλαττούσης θαυμα - σιώτερον , ἀλλὰ τι καὶ τοῦ λουμάτος συμβαλομένου , καθ᾿ ἃ καὶ προδηδῆλωται . καὶ Ὀδυσσεὺς θαμβεῖται ὡς οἷα θεῶν τινὰ ἐναλήγιον ἄντην ἰδὼν καὶ , ὦ πάτερ , φησίν , ἥ μάλα σε θεὸς εἴδός τε μέγεθός τε ἀμείνονα θῆκεν ἰδέσθαι , ὁμολογῶν καὶ ἐκεῖνος οὕτω τὸ τοῦ πατρὸς ἐν ἑαυτῷ θαῦμα . ὁ δὲ γέρων κατὰ σῖγμα τοῦ ἐν Ἰλιάδι Νέστορος εὐχεται , τοιούτου ὡν χθίζος τεῦχας ἔχων ὁμοίουν ἐρεστάναι καὶ ἀμύνειν ἄνδρας μνηστήρας , οἷος ποτὲ Νήριχόν φησιν εἰλον ἐὐκτίμενον πολειδθρον , ἀκτὴν Ἡπείρου , Κεφαλλήνεσσιν ἀνάσσων · οὕτως ἄν γούνατ᾽ ἕλυσ πολλῶν ἐν μεγά - ροισι , σὺ δὲ φρένας ἔνδον ἱάνθης . ταῦτα δὲ προοικονομία τις ἐστιν ἀναγνωτικὴ τοῦ καὶ μετ᾽ ὀλίγα ἐν τοῖς ἐξῆς χρησιμεῦσαι τι τῷ υἱῷ τὸν γέροντα ὡς εἴκός . Νήριχον δέ , φασί , τινες λέγε - σθαι παρὰ τῷ ποιητῇ τὴν ὕστερον Λευκάδα , ἣν καὶ ὁ γεωγράφος ἀκτὴν Ἡπείρου λέγει , τῶν Καρνά - νων οὖσαν ὡς καὶ τὸ Ἀμφιλοχικὸν Ἄργος . καὶ χερόνησον φησὶ ποτε εἶναι , * ἥς μέρος ἦν καὶ ἡ Νήρι - κος . διοργέντος δὲ ὕστερον τοῦ κατὰ τὴν χερόνησον ταύτην ἰσθμοῦ Κορινθίων διαχωμάντων ἐγένετο , φησὶ , νῆσος ἡ Λευκάς , ἀπὸ Λευκαδίου κληθεῖσα υἱοῦ Ἰκαρίου πατρὸς Πηνελόπης . Ὅτι δὲ Ἡπειρος ἐλέγετο ἡ περαία τῆς Ἰθάκης καὶ τῆς ὑπὸ τῷ Ὀδυσσέῃ Κεφαλληνίας , ὁμολογήται . Κεῖται δ᾽ ἐν τοῖς ὠθεύσει καὶ εὐχὴ συνήθης Ὀμήρῳ κατὰ ἀπόδοσιν ἀπαρεμφάτου τοῦ , αἰ γὰρ θεὲ τοῖσδ᾽ ἔων ἐρεστέαι καὶ ἀμύνειν . λέπτει δὲ πάντως ὅμμα καὶ νῦν τὸ ἔχων ἢ τι τοιούτου , ἵνα λέγῃ , εἴθε εἰχον χθὲς ἀμύνειν , ἢ εἴθε ἐξχωρήθην ἀμύνειν . αἰτιατικὴ δὲ νῦν συν - τάσσεται τὸ ἀμύνειν οἷα ληφθέν ἀντὶ τοῦ ἀποσοβεῖν · ἀμύνειν γὰρ ἐχὴ ἄνδρας μνηστήρας . Ἰστέον δὲ ὅς , εἰ καὶ δοκεῖ ὁ Λαέρτης οὐδὲν , ὁ φασί , πὸς ἐπος λαλεῖν τῷ υἱῷ οἷα μὴ λέγων πρὸς ἄ περ ἤκουσεν , ἀλλ᾽ ὅμως ἐστιν αὐτῷ συμβιβάσαι οὕτω τὸν λόγον · ἐθαύμασεν Ὀδυσσεὺς πατέρα νῦν τοῦ αἰρήνης ἐπι - φανέντος εἴδους τε καὶ μεγέθους . ὁ δὲ μᾶλλον ἄν φρένας ἔνδον ἱανθῆναι φησὶν αὐτόν , εἰ περ ἤν δυνα - τὸν ἀνακάμψαι τὸν πατέρα εἰς ἡλικίαν καὶ ἰσχὺν καθ᾽ ἣν εἶλε τὸ Νήριχον . Ὅτι τὸ ἄρξασθαι δεῖπνεῖν , δεῖπνῳ ἐπιχειρεῖν λέγει , περιφραστικῶς εἰπών · ἐνθᾷ οἱ μὲν δεῖπνῳ ἐπιχειροῦν , καὶ μετ᾽ ὀλίγα , οὕτω ἐπιχειρήσιν * μικαώδες . καὶ ἐστιν ἐνταῦθα ἐπιχειρεῖν τὸ χεῖρας ἐπιβάλ - λειν κατὰ τὸ , ἐπὶ χεῖρας ἤλκαν . Ὅτι τὸ , κομέσασκεν ἐπεὶ κατὰ γῆρας ἐμαρπτεν , ἤγουν ἐπιμελείας ἡξίου τὸν Λοίιον ἢ τὸν Λαέρτην ἢ Σικελὴ γραὶς ἐπὶ ἐγήρασε , τὴν ὕστερον γηρωκομίαν
Lemmas: ὁ κατά Ἰω*ριεῖς Μηλίς νύμφη , ὁ καί τετρασύλλαβος Μαλιαάδες κατά ὁ , φίττα Μαλιαάδες , φίττα ῥοιά , φίττα Μελίαι . ἐν ὅς νύμφη μέν εἰμί ὄνομα ὁ θηλυκός , ὁ δέ φίττα ἐπίρρημα τάχος δῆλος - τίκος , καθά καί παρά Θεόκριτος ὁ σίττη . ὁ δέ συκία πρωτότυπος εἰμί ὁ συκέα εἶπον κατά συναίρεσις . εἰμί δέ ὡς περ ἀμυγδαλέα ἀμυ*δαλὴ κτητικός , φημί , παρά ὁ καρπός εἰμί ὁ χαρακτήρ , οὗτος καί συκέα συκέα διά ὁ κατά αὐτός καρπός ὁ σῦκον . οὗτος δέ φημί καί ῥοδέα περιποιημένος παρά Ἀρχίλοχος · παρά ὅς κεῖμαι καί ὁ , ῥοδέα καλός * ἄνθος . ὡς δέ συκέα μηλέα , οὗτος φημί καί μορέα ἢ ὁ εἴρω ἐν ἄλλος μόρον φέρω · οὖον συναιρέω μέντοι κατά ὁ συχεω ἢ μορέα , ὡς περ οὐδέ ὁ μηλέα . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ ἰσχάς κοινῶς καί συνήθης ἐπιλέγω ὁ ξηρός ὁ σῦκον , ὡς ἀπό ὁ ἰσχάνω , ὁ παλαιός ὁ λέξις καί ἐπί ἔλαιον τίθημι , φημί ὅτι ὁ , ὡς ἀλλεχοῦ γράφω , δρυπεπής καί γερωρίμους ἐλαία καί ἰσχάς ὁ παλαιός λέγω , ὡς οἷος σμυνόντες αὐτός ὀνίματι γλυκερός . ὁ δέ τοιοῦτος καί ὁ Βότρυς παρέλκω τίς · τρίβω γάρ , φημί , ἐλαῖος στέμφυλον παρά Ἀθηναῖος καλέω , εἶπον βρύσσα . γίγνομαι δέ , φημί , ὁ φωνή οὗτος παρά ὁ βότρυς ὁ σταφυλή , ὅς εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐκπίσματα . εἰμί δέ ὁ συκεία , ὡς περ ὁ σῦκον οὗτος καί ὁ συκοφαντέω παράγω ὁ χειρίζω καί φυτόν καί κάριμον , τίμι δέ καί ὁ συκάζω ἄγω ἐπριμιστικῶς πιέζω ἢ ὁ υπερθυνοος κατά ὁ καμικός ἢ ἑτεροῖος τις · καί παροιμία δέ γεννάω ἐή , ὁμοιοσ*τος σῦκον , ἐπί ὁ πάντῃ παροικέω κατά ὄψις . φύς δέ καί ὁ , σύκινος ἐπαιχονίᾳ , ἐπί ὁ ἀχρεῖος βοήθεια . παιδεύω δέ καί διά ὁ ἐρνεασμοῦ , ὡς εἰμί καί ἐκ ὁ σμιχρωτάτων καλός τίς καρπόω · καθά καί ὁ συκέα ὁ γόνος ὁ ἀνήρ ψάρ περιποιέω , παγιόω ὁ καρπός ὡς μή καταρρέω . καί ὅτι ὁ ζωϊκός ἅπτω καί μάλιστα ὁ ὁ σίαλος ἐκεῖθεν ἐπέρχομαι ὁ συχοω κατά παλαιός καί τέχνη καί ἱστορία . καί ὅτι ἀγλενκὶ πιάθει ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός ὁ σύκωμα ἐπισκώπτω διά ὁ κατά ὁ τοιοῦτος ὑπέρθρον . καί ὅτι ὁ σῦκον ὅσος ὁ πέπων ἐφεύδω , φιλμικός λέγω , ὁ ΠΗΡ εἰμί απατιαβρων καρπός , οὐ εἄν ἔρχομαι καῖρος εἰς πλείων περιλαλέω . ὡς δέ πολύς αἰδέομαι σῦκον , δηλόω ὁ παλαιός · ἐν ὅς καί αἰμῶνια ὁ ἐν ὁ νῆσος Πάρος , καλέω οὗτος διά ὁ ἐρυθρώδης . φιλιμος δέ , φημί , βασίλειος οἶδα σῦκον , ἐκ ὅς ὁ βασιλίς ἰσχάς , προσιστορέω καί ὅτι κόλυνθρα καλέω ὁ πω σῦκον . εἰμί δέ τις καί γλυνυσίδη , ὡς καί αὐτός Ἀθήναιος λέγω , σῦκον ὁ μορφή μάλιστα ἔοικα , ὅς φυλάσσω γυνή ἐσθίω διά ὁ ποιέω ματᾳσμός . ἥδομαι δέ καί χειμερινός κωδωνής ὑπό Ἀχαιός καλέω . ἡγεμών δέ , φημί , καὶθαρσίου βίος ἄνθρωπος ὁ συκέα · δῖος Ἀθήνησιν ὁ τόπος , ἐν ὅς πρῶτος εὑρίσκω , ἱερόv συκέα καλέω , καί ὁ καρπός1 αὐτός ἡγητρία διά ὁ προευρίσκω ὁ ἥμερος τροφή . φέρω δέ , φημί , μῦθος συκία τις Τιτάν διώκω ὑπό Ζεύς ὁ μήτηρ Γῆ ὑποδείκνυμι καί ἀνίημι ὁ φυτόν εἰς διατοιβη ὁ παῖς · ἀπό ὅς καί συκέα πόλις ἐν Κιλικία . ἕτερος δέ μῦθος λέγω Ὄξυλος Ἁμαδρυάς ὁ ἀδελφός μίγνυμι γεννάω Καρύα , Βάλανος , κράνιον , Αἴγειρος , Ἄμπελος , Συκή · ἐκ ὅς ὁ παρώνυμος δένδρον . οὐδείς Ἱππῶναξ φημί ὁ , συκή μέλας ἄμπελος κασιγνήτη · εὕρημα δέ , φημί , λιονυσυς ὁ συκέα · διό καί συκίτης διό - Νῦσος ἐν Λάκων . ἐν δέ Νάξος ὁ μέν ὁ Βακχεύς λιονυσυς πρόσωπον ἀμπέλινος εἰμί , ὁ δέ ὁ ἐγώ - λικιος σέκινον , καί ὁ σῦκον μελίχα καλέω . πᾶς δέ , φημί , ὁ ξύλινος καρπός ὠφέλιμος ἄνθρωπος τε σῦκον . πρόδοτος δέ φημί ὁ θαυμάσιος καί μελιχρός χώρα τις ψέγω οὔτε οἶνος αὐτός ἔχω φημί , οὐδέ σῦκον , οὐ ἄλλος οὐδείς ἀγαθός . παρομιμος δέ ὁ μέν λέγω , σῦκον μετά ἰχθύς , ὁσπιον μετά κρέας ταπεινός ὁ σῦκον · ἢ δέ εἶπον , σῦκον φίλος ὀρνίζω φυτεύω δέ οὐ ἐθέλω - * βρόχος , ἄγριος αδινητικη σκώπτω . λέγω δέ Φίλιππος ἄρχω περί Βισαλτία καί Ἀμφίπολις ἔαρ μέσος εἰμί ὁ μέν συκάς σῦκον , ὁ δέ ἄμπελος βότρυς , ὁ δέ ἐλαία ἐν ὅς χρόνος βρύω αὐτός εἰκός εἰμί ἐλαία φέρω καί ευτυαειδω πάντῃ ὁ Φίλιππος . ὡς δέ συκέα ἐκ ὁ σεύω καί χέω γίγνομαι ὡς δομητική , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός · ὁ φημί καί ὡς παρώνυμος εἰμί σῦκον ὁ Ὀρνίθιον ἢ συχαλίς , ἐν σῦκον ελισκω καιρός , ὅς Ἐπίχαρμος διά μέτρον ἐν δύο Λάβδα γράφω . ὄρχος δέ , ὁ ὁ ὄρχατος πρωτότυπος εἰμί ὡς προγράφω , ὁ ὁ ἄμπελος ἄρτι λέγω . ὁ δέ διά - τρύγιος ὑπάγω μέν καί αὐτός εἴρω ὁ ποιητής , σημαίνω δέ ἄμπελος ἥς ὁ καρπός ἐν διάφορος καιρός πεπαίνω . διό καί φημί · ἔνθα σταφυλή παντοῖος . ἕτερος δέ διατρέω - Γιους , φημί , ὄχος οὖον μόνος οινικός , ἀλλά καί δειδριχούς ὁ μή πάνυ πυκνός , ἀλλά οιὁ - ὁ ὡς μεταξύ ὁ κατά ὁ φυτόν στοῖχος παρασπείρω τίς ὁ σπόριμος καί σός τρυγάω . λίς δέ ὥρα ὁ ὁ ἀήρ ἢ ὁ αἰθήρ ἢ ὁ οὐρανός ἢ ὁ ἥλιος . ὁ δέ ἐπιβρίθω ἀντί ὁ ἐπιβαρίσειαν ὁ καρπός1 ὡς ἤδη πληρόω καί οὗτος βάρος ἔχω . ἀποψύχω δέ ὁ ἀπό Ψυχή γίνομαι ἢ καί ἄλλως εἶπον , ἀποπνέω · οὖον ὁ ἀνά - πα*λιν ἀναπνέω καί ἀναπνέω ἤγουν ἐπανέρχομαι εἰς πνοή . Ἡσίοδος μέντοι ἐπί τις ὁ εκποψυχω ομνῶς τίθημι , δῆλος εἰμί . ἐν δέ ὁ , εἰς φρήν Θῆμος ἀγείρω , ὡς οἷος τις τόπος καί ἱστιάω Ψυχή καί ὁ φρήν εἰμί δοξάζω . ὅτι2 ἐκ αὐτός ὁ φημί βαλβίς ὁ Λαέρτης δείκνυμι Ὀδυσσεύς εἰμί πατήρ ὁ βαθυγνώμων προαναφωνέω φόβος ἀναδύνω , εἶπον δείδω κατά φρήν μή τάχα πᾶς ἐνθάδε ἐπέρχομαι · Ἰθακήσιος , ἀγγελία δέ πάντῃ ἐποτρύνω Κεφαλλήν πόλις . καί εἰμί μέν ὁ φόβος ὁ γέρων πάνυ Εὔλογος , καί τίς οὗτος μέρος εὐθύς γίγνομαι · ἀνασείω γάρ ὑφοράω ὁ ὁ Ἀντίνοος πατήρ ὁ Ἰθακήσιος ἐπέγερσις αὐτίκα ὁ Ὀδυσσέας . καί οὗτος μέν ὁ γέρων δείδω . Ὀδυσσεύς δέ μή κακός ἐπί κακός ὁ ὁ λύπη τίθημι ὁ πατήρ ἐθέλω , θάρσος , φημί , μή ὅς οὗτος μετά φρήν σῆσις μέλω ἤγουν μέλω . καί ἀναλαμβάνω ἄπειμι εἰς δόμος · ἔνθα ἔχω ὁ περί αὐτός ταμιωμένους · χρεία πολύς κεράννυμι τε αἶθοψ οἶνος , τουτέστιν ἐμβάλλω εἰς κρατήρ · οὖον πῶ γάρ ἄλλως εἄν οὐδείς ὁ πίνω , ὡς νοέω νῦν κείρω ὁ δίδωμι πίνω . πολυωνυμία δέ καί ἐνταῦθα καί πρό οὗτος οἶκος καί δόμος καί δῶμα . ὅτι2 καί Λαέρτης ἐνταῦθα λου*σαμένῳ καί χλαῖνα καλός ἀμφιβαίνω Ἀθήνη ἀγγλ παρίστημι μέλος ἀλδαίνω , μείς - ζονὰ τε ἥς πᾶρος καί πάσσω τίθημι ὁράω · οἷος μή μόνος ὁ χαρά ἀνορθόω αὐτός ἔρδω πρώην ἀνά γουνός ἀλέω καί ὁ σωματικός διάστασις ἀνευρύνω καί οἷος μεταπλάσσω θαῦμα - σίως , ἀλλά τίς καί ὁ λοῦμα συμβάλλω , κατά ὁ καί προδηλόω . καί Ὀδυσσεύς θαμβέω ὡς οἷος θεός τις ἐναλήγιον ἄντην εἶδον καί , εἰμί πατήρ , φημί , ὅς μάλα σύ θεός εἶδος τε μέγεθος τε ἀγαθός τίθημι ὁράω , ὁμολογέω καί ἐκεῖνος οὗτος ὁ ὁ πατήρ ἐν ἑαυτοῦ θαῦμα . ὁ δέ γέρων κατά σῖγμα ὁ ἐν Ἰλιάς Νέστωρ εὔχομαι , τοιοῦτος ὡς χθιζός τεῦχος ἔχω ὁμοιόω ἐρεστάναι καί ἀμύνω ἀνήρ μνηστήρ , οἷος ποτέ Νήρικος φημί αἱρέω ἐϋκτίμενος πολειδθρον , ἀκτή Ἤπειρος , Κεφαλλήν ἀνάσσω · οὕτως ἄν γόνυ ἕλις πολύς ἐν μεγός - ὀξύπρωρος , σύ δέ φρήν ἔνδον ἰαίνω . οὗτος δέ προοικονομία τις εἰμί ἀναγνωτικὴ ὁ καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ ἑξῆς χρησιμεύω τίς ὁ υἱός ὁ γέρων ὡς εἰκός . Νήρικος δέ , φημί , τις λέγω - ἕπομαι παρά ὁ ποιητής ὁ ὕστερος Λευκάς , ὅς καί ὁ γεωγράφος ἀκτή Ἤπειρος λέγω , ὁ Καρνά - νάω εἰμί ὡς καί ὁ Ἀμφιλοχικός Ἄργος . καί χερόνησος φημί ποτός εἰμί , * ἥς μέρος εἰμί καί ὁ νῆρις - κος . διοργέντος δέ ὕστερος ὁ κατά ὁ χερόνησος οὗτος ἰσθμός Κορίνθιος διάχωμα γίγνομαι , φημί , νῆσος ὁ Λευκάς , ἀπό Λευκάδιος καλέω υἱός Ἰκάριος πατήρ Πηνελόπη . ὅτι2 δέ Ἤπειρος λέγω ὁ περαίας ὁ Ἰθάκη καί ὁ ὑπό ὁ Ὀδυσσέας Κεφαλληνία , ὁμολογέω . κέω δέ ἐν ὁ ὠθέω καί εὐχή συνήθης Ὅμηρος κατά ἀπόδοσις ἀπαρέμφατος ὁ , ὁ γάρ θεός ὅδε ἐάω ἐρεστέαι καί ἀμύνω . Λέπτις δέ πάντως ὄμμα καί νῦν ὁ ἔχω ἢ τίς τοιοῦτος , ἵνα λέγω , εἴθε εἰχω χθές ἀμύνω , ἢ εἴθε ἐκχωρέω ἀμύνω . αἰτιατικός δέ νῦν σῦς - τάσσω ὁ ἀμύνω οἷος λαμβάνω ἀντί ὁ ἀποσοβέω · ἀμύνω γάρ ἔχω ἀνήρ μνηστήρ . ἰστέον δέ ὅς , εἰμί καί δοκέω ὁ Λαέρτης οὐδείς , ὁ φημί , ἀναπομπός ἔπος λαλέω ὁ υἱός οἷος μή λέγω πρός ὅς περ ἀκούω , ἀλλά ὅμως εἰμί αὐτός συμβιβάζω οὗτος ὁ λόγος · θαυμάζω Ὀδυσσεύς πατήρ νῦν ὁ αιραινω ἐπι - φαίνω εἶδος τε καί μέγεθος . ὁ δέ μᾶλλον ἄν φρήν ἔνδον ἰαίνω φημί αὐτός , εἰμί περ ἐάν δυνα - ὁ ἀνακάμπτω ὁ πατήρ εἰς ἡλικία καί ἰσχύς κατά ὅς εἴλω ὁ Νήρικος . ὅτι2 ὁ ἄρχω δειπνέω , δεῖπνον ἐπιχειρέω λέγω , περιφραστικός εἶπον · ἔνθα ὁ μέν δεῖπνον ἐπιχειρέω , καί μετά ὀλίγος , οὗτος ἐπιχείρησις * μικαώδες . καί εἰμί ἐνταῦθα ἐπιχειρέω ὁ χείρ ἐπιβάλλω - Λέιν κατά ὁ , ἐπί χείρ έλκω . ὅτι2 ὁ , κομέω ἐπεί κατά γῆρας μάρπτω , ἤγουν ἐπιμέλεια ἀξιόω ὁ Λοίιον ἢ ὁ Λαέρτης ἢ Σικελός γραῦς ἐπί γηράσκω , ὁ ὕστερος γηρωκοεις