eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1542
τρηται μὲν τοὺς πόδας ὑπὲρ διπλάσιους καλεῖται κοινώτερον , δόξαν δὲ οὕτω τοῖς ὀνοματοθέταις , πολύ - πους λέγεται . καθὰ καὶ ἡ τριώινα , πολυγλώχιν . ἐν ἄλλοις δὲ , τὸ ἀνάπαλιν γίνεται . ἤγουν ἀντὶ τῆς κατὰ τὸ πολὺ ἀν*ριότητος , ὡρισμένος τις ἐκφώνεται ἀριθμός . Κρῆτη γοῦν ἑκατόμπολις ἐν τοῖς ἔθῃς ῥηθήσεται , ἀντὶ τοῦ πολύπολις καθὰ τινὲς φασιν . οὕτω δὲ καὶ τῇ τῆς Ἀθηνᾶς αἰγίδι , ἑκατὸν θύσανοι προσνηφαίνονται , ἤγουν πολλοί . ὁμοίως καὶ ἑκατὸν δοῦρας ἀμάξης Ποίσιδος ἔφη . καὶ ἑκατὸν ἔτα παῖδα παρὰ μητρὶ ἀπαλλάσθαι . οὖν ἄλλως δὲ , καὶ ὁ Ὀμηρικὸς ἑκατόγχαιρ τοιαύτην ἔνοιαν ὑποβάλλει . ἵνα ἢ ἑκατόχαιρ , ὁ πολύχαιρ . Ἡ δὲ κατὰ τὸν πολύποδα παραβολή , ἐναντιώτερα δοκεῖ ἔχειν πρὸς τὸ προκείμενον πρᾶγμα . ὁ μὲν γὰρ πολύπους τῆς θαλάσσης ἐξελχόμενος , ἀνασπᾶ λάγγας ὅ ἐστι λιθίδια πρὸς ταῖς κοτυληδόσιν ἔχοντα . Ὀδυσσεὺς δὲ ἀρξὲ τι τοῦ σώματος πρὸς ταῖς πέτραις . φασὶ γοῦν οἱ παλαιοί , ὅτι ἡ παραβολὴ ἐνταῦθα ὁμοίως πρὸς μόνον γίνεται τὸ στερῶν τῆς ἀντο - χῆς . ὡς γὰρ ὁ πολύπους αἴρει τι τῶν λίθων ἀντεχόμενος , οὕτως Ὀδυσσεὺς ἀρξέ τι τοῦ κατὰ τὰς χᾶ - ρας ἄνυθ πρὸς τῇ πέτρᾳ . καὶ μία αἰτία ἀμφοῖν τοῦ τε ἀρεῖν τι πρὸς ταῖς πέτραις , καὶ τοῦ ἀποσπά - σαι τι ἀπἀὐτῶν , ἡ θάλασα δηλαδὴ ἀντοχὴ τῶν κοτυληδόνων καὶ τῶν χειρῶν . δῆλον δ᾿ ἐκ τῶν παλαιῶν , καὶ ὡς δύσοιρον ὁ πολύπους . καὶ ὡς ἀντέχεται τῆς οἰκείας θαλάμης , ἵνα θησμαινῶν , ἀντιδιαλῆπται ὑπἀὐ*τῆς κατὰ τινα φερονυμίαν . ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ θάλπειν δοκεῖ γίνεσθαι ἡ θάλαμη καθὰ καὶ ὁ θά - λamos . Ὀρα δὲ ὡς ἐν τοῖς κατὰ τὸν Ὀδυσσέα ἐφιλοτιμήσατο δι᾿ ἐνέργειαν ταῖς παραβολαῖς ὁ ποιητής . τέσσαρες γὰρ ἐν τοῖς αἰφνείοις κῦνται παραβολαί . Τὸν δὲ πολύποδα , πολύπυτον μὲν Ἀττικοὶ φασιν ὡς ἐν ῥητορικῇ εἴρητα λέξω , καὶ πολύπουν . Ἰωνες δὲ καὶ Δωριεῖς καὶ Αἰολεῖς , πολύπυτον . ὅτι δὲ καὶ πώλυον ὁ αὐτὸς παρὰ τοῖς τοιούτοις , δηλώθη καὶ ἀλλαχοῦ . ὅτι δὲ καὶ ἀμφίβιος ὁ πολύπους , καὶ ὅτι καὶ τῇ θαλαίᾳ χαίρει , καὶ συνεχῶς δὲ φιληδεῖ προσπιπενυίας θαλάσσῃ , καὶ ὡς ἀφωράθησαν πολύποδες καὶ τῶν σίκων ἐσθίοντες , δῆλον ἐκ τῶν παλαιῶν . παρὀἷς κείται , καὶ ὅτι νόμος παρὰ Τροίξῃσι , οὔτε τῶν ἱερῶν καλούμενων πολύπων οὔτε τῶν κοπιλάτην πολύπων θηρεύειν . ἀπεῖπον γὰρ φασί , τούτων τε καὶ τῆς θαλαττίας χελώνης μὴ ἀπτεσθαι . πολλῶν δὲ ὄντων ἃ φέρεται περὶ πολύποδος , ἐκεῖνα ἐπι - τμητίων , ὅτι ὁ πούς μὲν , οὐκ ἔχει μονοσύλλαχον αἰτιατικὴν κατὰ τὸν βουὴν καὶ τὸν νοῦν , τὸ δὲ σύνθε - τόν ἔχει , τὸν πολύποτα γὰρ φασιν , καὶ τὸν Οἰδίποτα καὶ τὸν τρίποτα λέχθαι παρ᾿ Ἀισχύλῳ . καὶ ὅτι τὸν ὡς ἀφῴδη Αἰολικὸν καὶ Δωρικὸν διὰ τοῦ ὡ μεγάλου πώλυτον , παρὰ Ἐπιχάρμῳ ἐστιν * εὑρεῖν . ἐστι δὲ γὰρ φασὶ παρ᾿ ἐκείνῳ παιθητικὸν πώλυτοι . παρὰ δὲ Σιμωνιδῇ τὸ , πώλυτον διζήμενος . καὶ ὅτι τὰ μὲν ἄλλα μαλάκια , εὔδετα πρὸς ἡδονὴν ἀλλὸς καὶ ἀφροδίσια , μάλιστα δὲ οἱ πολύποδες . καὶ ὅτι θόλῳ καὶ ὁ πολύπους ἔχει ἐν τῷ λεγομένῳ μῆκωνι , οὐ μέλανα κατὰ τὴν σημεῖαν , ἀλλ᾿ ὑπένανδρον . καὶ ὅτι ὁ ῥηθείς μῆκων ὧν καὶ σημεῖα , ἔχει . ὅρα δὲ τὸ , ὁ μῆκων ἀφσινυχὸν , κείται ἐπάνω τῆς κοιλίας , οἰονὲ κῦστις . καὶ ὅτι λέγεται ἄν ἀπορίῃ τροφῆς , αὐτὸν κατεσθίειν . ὧδεν εἴρηται τὸ , ἕδωδ᾿ ἐμαυτὸν ὡς πολύπους . καὶ ὅτι τοῦτο φασὶ τινὲς ψεῦδος εἶναι . ὑπὸ γὰρ τῶν γόγγρων διοχούμενον , ἀδικεῖσθαι τοὺς πόδας . καὶ ὅτι λέγεται ὡς ἄ τις ταῖς θαλάμαις αὐτοῦ ἄλλας σπαίρη , εὐθὺς ἐξίστα . καὶ ὅτι φαίνων , με - ταβάλλει φρόδη τὰς χρώας , ἰσομοιοῦμενος τοῖς τόποις ἐν οἷς κρύπτεται . διὸ Κλέαρχος τις ἔφη . πολύπο - δὸς μὴ τυχὸν ἔχων νόον Ἀμφιλόχ᾿ ἤρως , τοῖσιν ἐφαρμόζου ὧν κέδημον ἴσχει . ὁ δὲ τοιούτος τοὺς τὸν πολύπυτον πολύποδα σκοπεῖν . καὶ ὅτι εἴπερ ἰστούρεται ὁ πολύπους ἦσαν ἀνόητος εἶναι , διοχούμενος τε γὰρ ἔστιν ὅτε οὐ φεύγει , καὶ πρὸς τὴν χῖρα δὲ τῶν διοχόντων βαδίζει . ὧδεν εἴρηται τὸ εἶναι τινα ἠλιθίων νοῦν τε πολύποδος ἔχοντα , οὐκ ἄρα τὴν συνῃμοίωσιν τὴν πρὸς * τοὺς τόπους φρονίμως αὐτὸς ποιεῖ , ἀλλ᾿ ὁ φρόνη ἀληθῶς αὐτὸν ἀλλοιοῖ . καὶ ὅτι λέγεται μηδὲ γίνεσθαι πολύποδες παρ᾿ Ἑλλήσπον - τῷ . κατὰ δὲ τινας , μηδὲ παρὶ τὸν Εὐξῖνον . ψυχρά γὰρ φασιν ἡ θάλασσα αὕτη καὶ ἴστον ἀλιμφά - ταῦτα δ᾿ ἄμφω , πολίμια πολύποδι . καὶ ὅτι ὁ τραγικὸς Ἰων μεμηθμένος τὸ τοῦ πολύποδος ὑμιαβλη - τον , ἀκολούθως δἀὐτῷ καὶ τὸν παλίμολον ἀνθρώπων , λέγει . τὸν πετραίαν πλεχτάναις ἀναίμονα σπιγῶ μεταλακτέῖντα πολύποδα , χροῶς . Ὀρα δὲ τὸ , θάλαμης ἐξελχόμενον , τὸν γὰρ ἀντέχων ὁ πο - λύπους μάλιστα . ὡς αὶ καὶ τις πατροῖδος βιαῖος ἀπέρρητο ἢ οἴκων . δῆλον δὲ , ὡς θάλαμος μὲν , ἐπὶ λογικῶν . θάλαμη δὲ , ἐπὶ ἀλόγων . ὅτι δὲ θάλαμη μὲν , ἀπὶ βαρυτόνος ὡς παλάμη , τὸ δὲ πληθυντικὸν αὐτῆς πρὸς διάφορον σημασίαν ὠξυτονήθη , ὁρῶσὶ ὁ ἰστορῶν θηλαμὶς ἐν ὀξείᾳ τῇσι . καὶ αὐτὸν ὅτι
Lemmas: τρέω μέν ὁ πούς ὑπέρ διπλάσιος καλέω κοινός , δόξα δέ οὗτος ὁ ὀνοματοθέτης , πολύς - πούς λέγω . καθά καί ὁ τριώινα , πολυγλώχιν . ἐν ἄλλος δέ , ὁ ἀνάπαλιν γίγνομαι . ἤγουν ἀντί ὁ κατά ὁ πολύς αν*ριοτητη , ὁρίζω τις ἐκφωνέω ἀριθμός . Κρήτη γοῦν ἑκατόμπολις ἐν ὁ ἔθω εἴρω , ἀντί ὁ πολύπολις καθά τις φημί . οὗτος δέ καί ὁ ὁ Ἀθηνᾶ αἰγίς , ἑκατόν θύσανος προσφαίνομαι , ἤγουν πολύς . ὁμοίως καί ἑκατόν δόρυ ἅμαξα ποισις φημί . καί ἑκατόν ἔτης παῖς παρά μήτηρ ἀπαλλάσσω . οὖν ἄλλως δέ , καί ὁ Ὁμηρικός ἑκατόγχαιρ τοιοῦτος νοια ὑποβάλλω . ἵνα ἢ ἑκατόχαιρ , ὁ πολύχαιρ . ὁ δέ κατά ὁ πολύπους παραβολή , ἐναντίος δοκέω ἔχω πρός ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα . ὁ μέν γάρ πολύπους ὁ θάλασσα ἐκλέγω , ἀνασπάω Λάγγας ὅς εἰμί λιθίδιον πρός ὁ κοτυληδών ἔχω . Ὀδυσσεύς δέ ἄρχω τίς ὁ σῶμα πρός ὁ πέτρα . φημί γοῦν ὁ παλαιός , ὅτι ὁ παραβολή ἐνταῦθα ὁμοίως πρός μόνος γίγνομαι ὁ στερέω ὁ Άντο - χάω . ὡς γάρ ὁ πολύπους ἀείρω τίς ὁ λίθος ἀντέχω , οὕτως Ὀδυσσεύς ἄρχω τίς ὁ κατά ὁ χάω - Ἥρα ἀνύω πρός ὁ πέτρα . καί εἷς αἰτία ἄμφω ὁ τε ἀείρω τίς πρός ὁ πέτρα , καί ὁ αποσπώ - σός τίς απαυτός , ὁ θάλλω δηλαδή ἀντοχή ὁ κοτυληδών καί ὁ χείρ . δῆλος δέ ἐκ ὁ παλαιός , καί ὡς δυσοιερος ὁ πολύπους . καί ὡς ἀντέχω ὁ οἰκεῖος θαλάμη , ἵνα θησμαιναω , ἀντιδιαλῆπται ὑπἀὐ*τῆς κατά τις φέρω . ἐπεί ἀπό ὁ θάλπω δοκέω γίγνομαι ὁ Θαλάμη καθά καί ὁ ἀνταπόλλυμι - λamos . ὁράω δέ ὡς ἐν ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς φιλοτιμέομαι διά ἐνέργεια ὁ παραβολή ὁ ποιητής . τέσσαρες γάρ ἐν ὁ αἰφνείοις κύω παραβολή . ὁ δέ πολύπους , πολυπυος μέν ἀττικός φημί ὡς ἐν ῥητορικός εἴρω λέγω , καί πολύπους . Ἴων δέ καί Δωριεύς καί Αἰολεύς , πολυπυος . ὅτι δέ καί πωλέω ὁ αὐτός παρά ὁ τοιοῦτος , δηλόω καί ἀλλαχοῦ . ὅτι δέ καί ἀμφίβιος ὁ πολύπους , καί ὅτι καί ὁ θαλαία χαίρω , καί συνεχῶς δέ φιληδέω προσπίπτω θάλασσα , καί ὡς ἀφοράω πολύπους καί ὁ Σίκων ἐσθίω , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός . πάρος κεῖμαι , καί ὅτι νόμος παρά Τροίξῃσι , οὔτε ὁ ἱερός καλέω πόλυψ οὔτε ὁ κοπιλάτην πόλυψ θηρεύω . ἀπεῖπον γάρ φημί , οὗτος τε καί ὁ θαλάσσιος χελώνη μή ἅπτω . πολύς δέ εἰμί ὁ φέρω περί πολύπους , ἐκεῖνος ἐπι - τμητίων , ὅτι ὁ πούς μέν , οὐ ἔχω μονοσύλλαχον αἰτιατικός κατά ὁ βουνή καί ὁ νόος , ὁ δέ σύνθεος - ὁ ἔχω , ὁ πολύποτος γάρ φημί , καί ὁ οιδιποτος καί ὁ τριποτος λέγω παρά Αἰσχύλος . καί ὅτι ὁ ὡς ἀφοράω Αἰολικός καί Δωρικός διά ὁ εἰμί μέγας πωλυος , παρά Ἐπίχαρμος εἰμί * εὑρίσκω . εἰμί δέ γάρ φημί παρά ἐκεῖνος παιθητικὸν πωλυος . παρά δέ Σιμωνίδης ὁ , πωλυος δίζημαι . καί ὅτι ὁ μέν ἄλλος μαλάκια , ευδετος πρός ἡδονά ἄλλος καί Ἀφροδίσιος , μάλιστα δέ ὁ πολύπους . καί ὅτι θόλος καί ὁ πολύπους ἔχω ἐν ὁ λέγω μήκων , οὖον μέλας κατά ὁ σημεῖον , ἀλλά ὑπένανδρον . καί ὅτι ὁ εἴρω μήκων ὅς καί σημεῖον , ἔχω . ὁράω δέ ὁ , ὁ μήκων ἀφσινυχὸν , κεῖμαι ἐπάνω ὁ κοιλία , οἰονὲ κύστις . καί ὅτι λέγω ἄν ἀπορία τροφή , αὐτός κατεσθίω . ὧδε εἴρω ὁ , ἐδωδή ἐμαυτοῦ ὡς πολύπους . καί ὅτι οὗτος φημί τις ψεῦδος εἰμί . ὑπό γάρ ὁ γόγγρος διοχέομαι , ἀδικέω ὁ πούς . καί ὅτι λέγω ὡς ὅς τις ὁ Θαλάμαι αὐτός ἄλλος σπαίρω , εὐθύς ἐξίστημι . καί ὅτι φαίνων , ἐγώ - ταβάλλει φρόδη ὁ χράω , ισομοιοω ὁ τόπος ἐν ὅς κρύπτω . διό Κλέαρχος τις φημί . πολύπο - δίδωμι μή τυγχάνω ἔχω νόος Ἀμφίλοχος ἥρως , ὅς ἐφαρμόζω ὅς κέδημον ἴσχω . ὁ δέ τοιούτος ὁ ὁ πολυπυος πολύπους σκοπέω . καί ὅτι εἴπερ ἰστούρεται ὁ πολύπους εἰμί ἀνόητος εἰμί , διοχέομαι τε γάρ εἰμί ὅτε οὖον φεύγω , καί πρός ὁ χῖρα δέ ὁ διοχόντων βαδίζω . ὧδε εἴρω ὁ εἰμί τις ἠλίθιος νόος τε πολύπους ἔχω , οὐ ἄρα ὁ συνημοερχομαι ὁ πρός * ὁ τόπος φρονίμως αὐτός ποιέω , ἀλλά ὁ Φρόνη ἀληθής αὐτός ἀλλοιόω . καί ὅτι λέγω μηδέ γίγνομαι πολύπους παρά Ἑλλήσπον - ὁ . κατά δέ τις , μηδέ Παρί ὁ Εὐξῖνον . ψυχρός γάρ φημί ὁ θάλασσα οὗτος καί οἶδα ἀλιμφά - οὗτος δέ ἄμφω , πολιεις πολύπους . καί ὅτι ὁ τραγικός Ἴων μανθάνω ὁ ὁ πολύπους ὑμιαβλη - ὁ , ἀκόλουθος αὐτός καί ὁ παλιβλωσκω ἄνθρωπος , λέγω . ὁ πετραῖος πλεκτάνη ἀναίμων σπιγῶ μεταλακτειειντα πολύπους , χροῶς . ὁράω δέ ὁ , θαλάμη ἐκλέγω , ὁ γάρ ἀντέχω ὁ ἀπό - λύπος μάλιστα . ὡς ὅς καί τις πατροῖδος Βιαῖος ἀπορέω ἢ οἶκος . δῆλος δέ , ὡς θάλαμος μέν , ἐπί λογικός . Θαλάμη δέ , ἐπί ἄλογος . ὅτι δέ Θαλάμη μέν , ἀπύ βαρύτονος ὡς παλάμη , ὁ δέ πληθυντικός αὐτός πρός διάφορος σημασία ὀξυτονέω , ὁράω ὁ ἱστορέω θηλαμὶς ἐν ὀξύς ὅς . καί αὐτός ὅτι