eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1933
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α καὶ οὐδὲ τοιαύτην ἡμᾶσιν ἔχει , οὔτε μὴν ὕψων ποιήσει πρόποντα . Τὸ δὲ , βεβρωκὼς βούς , ὅτι Ἀττικὸν ἐστι , προεδήλωται . Ἄγραυλος δὲ ὑπόκειται ὁ ὁρθεὶς βοὺς , ἐπεὶ τοιούτους ὡς τὰ πολλὰ ἐπιτίθενται λέοντες . κατ’ ἀνάγκην μέντοι ποτὲ καὶ βουστασίοις ἐπιδουλεύουσι . Παρῆτα δὲ νῦν μὲν αἱ παρειαί . ἐν δ’ Ἰλιάδι κόσμος ἵππων παραγναθίδιος , οἷον , παρήιον ἐμμεναι ἵππων . Τὸ δὲ , δεινὸς εἰς ὅσα ἰδεῖσθαι , δέδωκε τοῖς ὑστερον γράφειν τὸ , δεινὸς ἰδεῖν καὶ φθεγξὸς ἰδεῖσθαι καὶ ὅσα τοιαῦτα . Τὸ δὲ εἰσὶν δις κείται συναπτῶς ἐν τῷ , εἰσὶν αἶμα , καὶ , ἐπεὶ μέγα εἰσὶν ἔργον . οὐ γὰρ ὁκνεῖ ὁ ποιητὴς ἐν καιρῷ ταυτολογεῖν , ἀκαπιηδύτως γοάφων ἐν τοῖς ἀπλοῖς . Τὸ δὲ , ἐπεὶ μέγα εἰσὶν ἔργον , ἐπιρρηματικῶς ἐφρέθη , τεῦθὲν τε ὑστερον καὶ πολὺν τοῦν περιέχον ἐν ὀλίγαις λέξεσι . τοιούτων δὲ καὶ πρὸ ὀλίγων τὸ , μέγα δ’ αὐτῷ φραῖστο ἔργον · μετ’ ὀλίγα μέντοι τὸ , τετέλεστο δὲ ἔργον , οὐ τοιούτων ἐστίν . Ἐν δὲ τῷ , οὐχ’ ὁσίῃ , λείπει τὸ δίκη ἢ τὸ εὐχὴ ληφθὲν * ἀπὸ κοινού , ἵνα λέγῃ ὅτι οὐχ’ ὁσίῃ εὐχὴ τὸ εὐτὸς εὐχέσθαι . Τὸ δὲ , δίκη θεοῦ , πρὸς διαστολὴν ἐφρέθη τῆς κατ’ ἀνθρώπους · νοεῖ γὰρ ὡς , ἐπεὶ μὴ τινες ἄνθρωποι ἐκώλουν τοὺς μη - στήρας ἀδικοῦντας , μετήλθον αὐτοὺς ἀναγκαίας ἢ ἐκ θεοῦ δίκην . Τὸ δὲ , ὁ τις σφέας εἰσαγίγνηται , ἀντὶ τοῦ , ὅς εἰς αὐτοὺς ἐλθῇ , ἐμερίχιστο τὸ , ἐλιχθοῦινον ἀνθρώπων συνήθως ἀληθείας τε χάριν καὶ σαφήνειας . οὐ γὰρ πάντας ἐπιχθονίους οἱ μνηστήρες ἠτίμαζον , ἀλλ’ ὅς ἂν εἰς αὐτοὺς ἀφίκοιτο εἴτε κακὸς εἴτε ἐσθλός . καὶ ἦσαν ἄμειω οὐκ ἀγαθά · οὔτε γὰρ τὸν ἐσθλὸν ἔχουν ἀτιμοῦν φύσει τίμιον ὄντα , οὔτε ἴσως τὸν ἑτεροῖον , ὅς ἄλλως ἔσχε τὸς ἐπιτίμιον τοῦ μὴ τίεσθαι . δύναται δὲ καὶ ἑτέρως κακῶν μὲν λέγειν τὸν ταπεινόν · ἐσθλὸν δὲ τὸν μὴ τοιούτον . Ὅτι , εἰ καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτων Ὀδυσσεὺς μὴ ἐθέλειν εἰπεῖν ἐκ τῆς τροφῶν μαθεῖν , τίνες τῶν γυναικῶν φαῦλαι καὶ τίνες οὐ τοιαῦται , αὐτὸς εἰπὼν φράσασθαι , ἀλλ’ ἐκεῖνο μὲν ἦρη , ὡς μὴ πολλὰς ἐθέλων εἰδεῖν χάριτας ἀκαίρως τῇ μαΐῃ . νῦν μέντοι ἐρωτᾶ χάριν ἱστορίας ἀναγκαίας καὶ προκαλεῖται αὐτὴν καταλέξαι γυναῖκας τὰς ἐν μεγάροις ἤτοι κατὰ τὴν γυναικωνῖτιν , αἱ τὲ μέ , φησιν , ἀτιμάζονται καὶ αἱ νηλιτεῖς εἰσίν , ἢ κατὲ τινας , ὡς προεδηλώθη , νηλίτιδες . ἢ δὲ * πεντήκοντα τοῖ εἰσί , φησιν , ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες ἄμωαι , τὰς μέν τ’ ἔργα διδάξαμεν ἐργάζεσθαι , εἴρια τε ξαίνειν . τοῦτο δὴ τὸ πρὸ τῶν ἔργων καὶ δουλοσύνης ἀνίχεσθαι . τίνων δώδεκα πᾶσαι ἀναιδεῖς ἐπέβησαν , οὐτ’ ἄμ τιούσαι , ἀξιοῦ γὰρ ἢ γραὶς καὶ αὐτὴ τιμᾶσθαι ὡς μαΐα καὶ φίλη τροφός , οὐτ’ αὐτὴν Πηνελόπιαν . Τηλέμαχος δὲ , φησι , νῦν μὲν ἀξέτο , οὐδὲ ἐμήτηρ σημαίνειν ἐάσασιν ἐπὶ δωμῶσι γυναιξί , παιδευτικῶς τοῦτο ποιήσασα ὅτι μηδὲ δεῖ τοιαύτην ἡλικίαν ἐγιστᾶν γυναιξίν . ἀπολογία δὲ τοῦτο ὑπὲρ τοῦ παιδός , ἵνα μὴ μέμφοιτο αὐτὸν ὁ πατὴρ ὡς μὴ κωλύοντα τὰς δωμὰς τοιαῦτα ποιεῖν · ἐπὶ τούτοις ἐθὲλε μὲν ἢ γραὶς ἀναβᾶσα εἰς τὸ ὑπερφῶν ἀγνυπ - σαὶ τὴν βασιλείαν , κωλύεται δὲ ὑπὸ Ὀδυσσέως εἰπόντος · μὴ πω τήνδ’ ἐπέχειρε · οὐ πω γὰρ ἐθέλει τὴν Πηνελόπην ἐξεγερθῆναι πρηνὴ καὶ τὸ δῶμα τέλειον διακοσμηθῆναι καὶ τὰς κακὰς δὲ γυναῖκας ἐπιλιπεῖν . τότε δὲ ἀρνησιθήσεται ὅτε καὶ τερατωδεστίρα ἔσται ἢ ἐντυχία αὐτῆς . οὕτω καὶ μετ’ ὀλίγα ὁ συνετὸς Ὀδυσσεὺς τῆς γραὸς προκαλουμένης αὐτὸν λαμπροφρορήσαι , οὐδὲ ἐκεῖ πείσεται , ταμιευόμενος ὁμοίως καὶ τοῦτο ἐν τοῖς ἑξῆς . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι οὐδὲν τι θεομώτερον ἢ μαΐα ἐποίησεν ἐκχρου - θδεῖσα τῇ ἐντὸς κατὰ τὴν τρα*γῳδίαν καὶ παρ’ ἑλπίδας χαρᾶ . οὔτε γὰρ ἀμφιλυθεῖσα ἠπάθαστο τὸν Ὀδυσσέα κατὰ τὰς ἐρεξῆς , οὔτε ἐνυσιν ἀγαπάζουσιν κεφαλὴν τε καὶ ὀμους , ὡς αἱ λοιπαὶ ποιήσουσι . καὶ ὅτι ἐχρατῆς πάνταῦθα Ὀδυσσεύς , οὐκ ἐπισπώδων τὴν τῆς φιλάτατῆς γυναικὸς ἐντυχίαν πρηνὴ πάντα κόσμον διέθηται . Ἰστέον δὲ ὅτι πλουσίου δώματος ἐνδείξεις ἢ τῶν πεντήκοντα ἄμωῶν πτήσεις . Τὸ δὲ , ἔργα ἐργάζεσθαι , τρόπος ἐτυμολογικός . Τὸ δὲ , εἴρια ξαίνειν , εἰ μὲν πρὸς ἐρμηνείαν κείται , τοῦ , ἔργα ἐδιδάξαμεν , πάντῃ ἀπλοῖκῶς ἐφρέθη . οὐ γὰρ δὴ πον τοῦτο καὶ μόνον γυναικῶν ἔργον τὸ εἴρια ξαίνειν . εἰ δὲ μὴ χάριν ἐρμηνείας κείται , ἄλλο τι παρὰ τὰ ἔργα εἶναι δηλοῖ τὸ εἴρια ξαίνειν διὰ τὴν εὐτέλειαν . ἴσως δὲ καὶ ὡς ἐκ μέρους τούτου τὰ λοιπὰ ἔργα δηλοῖ διὰ τὸ ἐν ἰσοῖς ὡς τὰ πολλὰ τὴν παλαιῶν ταιλατουργίαν θεωρεῖσθαι ταῖς γυναιξίν . Ἡ δὲ δουλοσύνη τῆς ἀνα - λογίας ἐστὶ τοῦ τοξοσύνη καὶ τῶν λοιπῶν . Τὸ δὲ , δουλοσύνης ἀνίχεσθαι , τινὲς οὐν ἀντιγράφων ἔχουσι δουλοσύνην ἀνίχεσθαι · ἴσως δὲ οὐ καλῶς · τὸ γὰρ πάντας ἀνθρώπους ἀνίχεσθαι , πρὸς ὃ δοκεῖ φέρε - σθαι ἢ γραφή , οὐ τοιαύτης σημασίας ἐστίν . Τὸ δὲ , ἀναιδεῖς ἐπέβησαν , δηλοῖ μὲν πρι - φραστικῶς τὸ ἡναιδεύσαντο . χρησόμεναι δὲ καὶ * αὐτὸ ἐν Ἰλιάδι εἰς τὸ , κακῶν ἐπιβασκίμεν νῦας Ἀχαιῶν . δοῖσως δὲ ἔχει τι ὁμοιότητος καὶ πρὸς τὸ , νηπίας ὀχεῖν . ταυτὸν γὰρ ἀναιδείης ἐπιβῆναι καὶ ἐπὶ νηπιότητος ὀχεῖσθαι , εἰ μὴ ἄρα ἐκεῖνο μᾶλλον ἐνεργητικῶς νοεῖται , ἵνα λέγεται ὁ παῖς ὀχεῖν , τουτέστι φέρειν ἤτοι βαστάζειν , νηπίας ἐν πτώσει αἰτιατικῇ , ὅ ἐστι νηπιότητος . λέγω δ’ ἂν ἀναιδείης ἐπιβῆναι καὶ τὸ εἰς ἄκρον αὐτῆς ἐλθεῖν . καὶ ἄλλως δὲ μεταφορικῶς ἂν ἔχοι ὡς ἀπὸ ἐπιβάσεως τῆς εἰς ἄρμα . Ὅρα δὲ καὶ ὡς ἀφωρίσεν ἐνταῦθα τὴν ἀναιδίαν εἰς τὸ μὴ τοὺς ἀναγκαίους τιμᾶν . Ὅτι σύντομος1933 παρίσῳσις ἐν τῷ , ἀγελῶνσα γυναῖχὶ καὶ ἐποτρυνόσα νέσθαι . Ὅτι διασομίσαι Δελή-794 σας Ὀδυσσεὺς τὰ τοῦ δόματος ποῖν ἀρνησοῆναι τὴν γυναῖκα κελεύει τῷ νίῳ καὶ τοῖς δούλοις εἰς ἑαυτὸν καλεσάμενος οὕτως · ἄρχετε νῦν , ὅ περ οἱ μεθ’ Ὀμήρου ἄρχεσθὲ φασί , νέκυας10 φορέειν , καὶ ἄνωχθε γυναῖχας , τὰς δώδεκα δηλαδή . αὐτῶν ἐπὶτα θρόνους περιχαλλέας ἤδὲ τραπέζας ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι καθαιρέων · ὅ δὴ καὶ ποιοῦσιν ἐκεῖναι , ἀλλὰς ἐλθοῦ*σαι ἄπασαι , αἱνὰ10 ὀλοφυρόμεναι , θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσαι διὰ τὰ ἐλπίζομενα οὐκ ἀγαθὰ , οὐ μὴν κατὰ τὴν γραφὴν ὀλολῦζουσαι . Τηλέμαχος δὲ καὶ οἱ δοῦλοι λίσχονται δάπεδον δόμου ξύνον . καὶ αἱ δμωαὶ φέρουσαι καὶ τὰ ξύμμενα δηλαδή θύσας θύσας , ὅπου καὶ οἱ νεκροὶ ἐκεῖντο περὶ αὐθούσαν . φησὶ γάρ · νέκυας φέρουσι , καὶ δ’ ἄρ ἰπ’ αὐθούση τίθεσαν ἐφεχέως αὐλῆς , ἀλλήλαις ἐριδούσαι . σημαίνει δ’ Ὀδυσσεὺς αὐτὸς ἐπιστιχῶν , ταὶ δ’ ἐκφόρουν καὶ ἀνίχνη , ἵνα οὕτω γοῦν ὑπογνοίεν αἱ ἄλλως μὴ ἐθέλουσαι δουλοσύ*νης ἀνέχεσθαι . Καὶ ὅρα ὡς ταυτὸν ὑπ’ αὐθούση εἰπεῖν καὶ20 θύσας περὶ τὴν αὐλήν · ταύτης γὰρ ἡ αὐθούσα , ὡς δηλοῖ τὸ , ὑπ’ αὐθούση ἐφεχέως αὐλῆς . Τιμωρία δὲ τις ταῖς δμωαῖς τὰ νῦν ἐπιταχθέντα , ὡς ἂν , ἐφ’ οἷς ἔχαιρον τραφῆναι , διακοινοῦσαι νῦν , ὡς οὐ20 θέλουσιν , ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς παιδαίνοντο . Διακομηθήσεται δὲ δόμων ἔφη Ὀδυσσεὺς τὸ διόλου πάντα κόσμον γενέσθαι . Πολύτροποι δὲ σπόγγον πρὸς τινα ἴσως ὁμοιότητος τοῦ , πολυτρήτον δίκτυον . Τὸ δὲ , αἱ δὲ γυναῖκες ἀλλὰς ἤλθον ἄπασαι καὶ ἐξῆς ὡς ἀνωτέρω λέγεται , πένθος γυναι-30 κείων δηλοῖ . Τὸ δὲ φορεῖν καὶ οἶον νέκυας φέρουσι ἤτοι ἐνεχοφόρουν ταυτὸν τῷ φέρειν . ἐπή-795 γαγε γάρ · ταὶ δ’ ἐφερον δμωαί . προσλήψαι δὲ προσθέσεων γίνεται ἀπ’ αὐτοῦ τὸ τε ἐκφορεῖν καὶ τὸ εἰσφορεῖν . Τὸ δὲ ἐρεῖδεν ἐν τῷ , ἀλλήλησιν ἐρείδουσαι , ἀντίχασιν δηλοῖ τὴν καὶ ἀντέρεσιν ἐκ μεταφοράς τῶν ἀντερειδόντων σωμάτων εἴτε ξύλων εἴτε καὶ ἑτέρων · δηλοῦ γὰρ ὡς οἱ ἀντιθεσάζοντες τι καὶ ἀντειδοῦσιν . Ἰστέον δὲ ὅτι δύναται εἶναι καὶ ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἐρείδουσαι , ἵνα δηλοῖ στοιβὴν τῶν νεκρῶν ἢ λέξις . ἐρεῖ γοῦν μετ’ ὀλίγα · κείαι’ ἐπ’ * ἀλλήλοισι . Λίστρα δὲ ὅτι τὰ ξύστρα40 ἐστὶ , προείρηται . Δάπεδον δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ ὑπόστεγον ἐδάφος , ὡς δηλοῖ τὸ , δάπεδον δόμοιο , πρὸς30 διαστολὴν ἠχθὲν τοῦ αὐθρίου . Ἐν τούτοις δὲ λέγεται καὶ τὸ ἐ ἀπλῇ ἀντωνυμία ἀντὶ συνθέτου τῆς ἑαυτὸν , εἰ καὶ ἐν Ἰλιάδι παρασημιοῦνται τινὲς ἐν τῷ , ὁμῶρα ἐ γούνα φέρει , μὴ δύνασθαι τὸ ἐ νοεῖσθαι ἀντὶ τοῦ εἰς ἑαυτόν . φησὶ γάρ · εἰς ἐ καλεσάμενος Ὀδυσσεὺς ἤγουν εἰς ἑαυτόν . Ὅτι ἐπιτάξαντος Ὀδυσσέως τοῖς ἑαυτοῦ μετὰ τὴν τοῦ οἴκου διακόσμησιν ἐξαγαγεῖν εὐσταθέος μεγάρουιο τὰς γαῖλας δμωὰς * μεσσηγύς τε θόλου καὶ ἀμύμονος ἔχεσθαι αὐλῆς θενέμεναι,50 τουτέστι θένειν καὶ τύπτειν ξίφεσιν , εἰδόχες , φησὶ , γυνὰς ἐξαφελήσθε καὶ ἐκλελάθουντ’ Ἀργοιδήτης , ἣν ἄρ ὑπὸ μνηστήρσιν ἔχον μισγόντὸ τε λέθορχ , ποιοῦσιν οὕτως οἱ κλενοῦντες καὶ ἐξαγαγόντες μεσσηγύς τε θόλου τοῦ ἠθλέντος καὶ τοῦ τῆς αὐλῆς ἔχεσθαι εἰλεον ἐν στένει , τουτέστι συνέλειον αὐτὰς ἐν στενοχωρίᾳ τόπου , ὅθεν οὐ πῶς ἦν ἀλύσαι . καὶ Ὀδυσσεὺς μὲν οὕτως ἀπλῶς φονευθῆναι κελεύει τὰς δμωὰς , Τηλέμαχος δὲ εἰπών , μὴ μὲν δὴ καθαρῶ θανάτῳ ἀπὸ θυμὸν ἐλοιμην τῶν , αἱ δὴ ἐμὴ κεφαλὴ κατ’40 ὀνείδεα χέαν , τουτέστι κατέχαν μὲν ὑβρεις , μητέρι θ’ ἡμετέρῃ , παρὰ τε μνηστήρσιν ἰόναι , πείσμα νεὸς χίονος ἐξάμας μεγάλης περιβάλλες θόλοιο , τουτέστι στύλον ἐξαρτήσας τινὸς * ἢ χιονοειδοῦς ξύλου60 πέριξ ἐθετο τῆς θόλου , ὑφὸσε ἐπαντανύσας , μὴ τις ποσὶν οὐδας ἴζοιτο · δι’ οὖ τὴν ἀπαιώρησιν τῶν δμωίδων δηλοῖ . εἴτα τὴν καθεξῆς στοιχὴδὸν ἐκείνων ἐπὶ τοῦ πείσματος διάρρησιν καὶ τὸ , βρόχοις ἐναχεθῆναι σαφῶς διαγράφων ποιεῖ παραβολὴν ταύτην · ὡς δ’ ὄρ’ ἂν ἡ χίχλα τανυσάττεροι ἢ πέλειαι ἔχαι ἀντιπλήξωσι , τωτέστι μηχανήματι ἀχρούνωσι , τὸ θ’ ἑστῆχει ἐπὶ θάμνῳ , αὐλὴν ἐσέμε - καὶ , συγκερὸς δ’ ὑπεδέξατο κοῖτος , ὡς αἱ γ’ ἐξείης κεφαλὰς ἔχον , ἀμφὶ δὲ πάσας διηρῖ βρόχοι ἤσαν ,
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α καί οὐδέ τοιοῦτος ἦμαρ ἔχω , οὔτε μήv ὕψος ποιέω προπω . ὁ δέ , βιβρώσκω βοῦς , ὅτι Ἀττικός εἰμί , προδηλόω . Ἄγραυλος δέ ὑπόκειμαι ὁ ὄρνυμι βοῦς , ἐπεί τοιοῦτος ὡς ὁ πολύς ἐπιτίθημι λέων . κατά ἀνάγκη μέντοι ποτέ καί βουστάσιον ἐπιδουλεύω . Παρῆτα δέ νῦν μέν ὁ παρειά . ἐν δέ Ἰλιάς κόσμος ἵππος παραγναθίδιος , οἷος , παρήϊον εἰμί ἵππος . ὁ δέ , δεινός εἰς ὅσος ἰδέω , δίδωμι ὁ ὕστερος γράφω ὁ , δεινός ὁράω καί φθεγξὸς ἰδέω καί ὅσος τοιοῦτος . ὁ δέ εἰμί δις κεῖμαι συναπτός ἐν ὁ , εἰμί αἷμα , καί , ἐπεί μέγας εἰμί ἔργον . οὖον γάρ ὀκνέω ὁ ποιητής ἐν καιρός ταυτολογέω , ακαπιηδυος γοαφη ἐν ὁ ἁπλόος . ὁ δέ , ἐπεί μέγας εἰμί ἔργον , ἐπιρρηματικός φέρω , τευθός τε ὕστερος καί πολύς τοῦν περιέχω ἐν ὀλίγος λέξις . τοιοῦτος δέ καί πρό ὀλίγος ὁ , μέγας δέ αὐτός φράζω ἔργον · μετά ὀλίγος μέντοι ὁ , τελέω δέ ἔργον , οὖον τοιοῦτος εἰμί . ἐν δέ ὁ , οὐ ὁσία , λείπω ὁ δίκη ἢ ὁ εὐχή λαμβάνω * ἀπό κοινός , ἵνα λέγω ὅτι οὐ ὁσία εὐχή ὁ εὐτὸς εὔχομαι . ὁ δέ , δίκη θεός , πρός διαστολή φέρω ὁ κατά ἄνθρωπος · νοέω γάρ ὡς , ἐπεί μή τις ἄνθρωπος κωλώνω ὁ μη - στῆρα ἀδικέω , μετέρχομαι αὐτός ἀναγκαῖος ἢ ἐκ θεός δίκη . ὁ δέ , ὁ τις σφεῖς εἰσάγω , ἀντί ὁ , ὅς εἰς αὐτός ἔρχομαι , μερίζω ὁ , ελιχθουινος ἄνθρωπος συνήθης ἀλήθεια τε χάρις καί σαφήνεια . οὖον γάρ πᾶς ἐπιχθόνιος ὁ μνηστήρ ἀτιμάζω , ἀλλά ὅς εἄν εἰς αὐτός ἀφικνέομαι εἴτε κακός εἴτε ἐσθλός . καί εἰμί ἄμειω οὐ ἀγαθός · οὔτε γάρ ὁ ἐσθλός χόω ἀτιμόω φύσις τίμιος εἰμί , οὔτε ἴσως ὁ ἑτεροῖος , ὅς ἄλλως ἔχω τός ἐπιτίμιον ὁ μή τίω . δύναμαι δέ καί ἑτέρως κακός μέν λέγω ὁ ταπεινός · ἐσθλός δέ ὁ μή τοιοῦτος . ὅτι2 , εἰμί καί ἐν ὁ πρό οὗτος Ὀδυσσεύς μή ἐθέλω εἶπον ἐκ ὁ τροφή μανθάνω , τίς ὁ γυνή φαῦλος καί τίς οὖον τοιοῦτος , αὐτός εἶπον φράζω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν Ἥρα , ὡς μή πολύς ἐθέλω εἴδω χάρις ἄκαιρος ὁ μαίομαι . νῦν μέντοι ἐρωτάω χάρις ἱστορία ἀναγκαῖος καί προκαλέω αὐτός καταλέγω γυνή ὁ ἐν μέγαρον ἤτοι κατά ὁ γυναικωνῖτις , ὁ τε ἐγώ , φημί , ἀτιμάζω καί ὁ νηλιτής εἰμί , ἢ κατέ τις , ὡς προδηλόω , νηλῖτις . ἢ δέ * πεντήκοντα τοῖ εἰμί , φημί , ἐν μέγαρον γυνή ἀμάω , ὁ μέν τε ἔργον διδάσκω ἐργάζομαι , ἔριον τε ξαίνω . οὗτος δή ὁ πρό ὁ ἔργον καί δουλοσύνη ἀνέχω . τίνω δώδεκα πᾶς ἀναιδής ἐπιβαίνω , οὐ ἀνά τίω , ἀξιόω γάρ ἢ γραῦς καί αὐτός τιμάω ὡς μαῖα καί φίλος τροφός , οὐ αὐτός Πηνελόπη . Τηλέμαχος δέ , φημί , νῦν μέν ἄγνυμι , οὐδέ μήτηρ σημαίνω ἐάω ἐπί δωμάω γυνή , παιδευτικός οὗτος ποιέω ὅτι μηδέ δεῖ τοιοῦτος ἡλικία εγιιστημι γυνή . ἀπολογία δέ οὗτος ὑπέρ ὁ παῖς , ἵνα μή μέμφομαι αὐτός ὁ πατήρ ὡς μή κωλύω ὁ δωμάω τοιοῦτος ποιέω · ἐπί οὗτος ἐθέλω μέν ἢ γραῦς ἀναβαίνω εἰς ὁ ὑπερφῶν ἀγνυπ - σός ὁ βασίλειος , κωλύω δέ ὑπό Ὀδυσσεύς εἶπον · μή πω ὅδε ἐπιχειρέω · οὖον πω γάρ ἐθέλω ὁ Πηνελόπη ἐξεγείρω πρηνής καί ὁ δῶμα τέλειος διακοσμέω καί ὁ κακός δέ γυνή ἐπιλείπω . τότε δέ ἀρνέομαι ὅτε καί τερατώδης εἰμί ἢ ἐντυχία αὐτός . οὗτος καί μετά ὀλίγος ὁ συνετός Ὀδυσσεύς ὁ γραῦς προκαλέω αὐτός λαμπροφορέω , οὐδέ ἐκεῖ πείθω , ταμιεύω ὁμοίως καί οὗτος ἐν ὁ ἑξῆς . Ὅρας δέ καί ὅτι οὐδείς τίς θεομώτερον ἢ μαῖα ποιέω ἐκχράω - τίθημι ὁ ἐντός κατά ὁ τραγῳδία καί παρά ἐλπίς χαρά . οὔτε γάρ αμφιλυω ἀπαθέω ὁ Ὀδυσσεύς κατά ὁ ῥέζω , οὔτε ἕννυμι ἀγαπάω κεφαλή τε καί ὁμός , ὡς ὁ λοιπός ποιέω . καί ὅτι ἐχρατῆς πάνταῦθα Ὀδυσσεύς , οὐ ἐπισπώδων ὁ ὁ φιλάτατῆς γυνή ἐντυχία πρηνής πᾶς κόσμος διατίθημι . ἰστέον δέ ὅτι πλούσιος δῶμα ἐνδείκνυμι ἢ ὁ πεντήκοντα ἄμων πτῆσις . ὁ δέ , ἔργον ἐργάζομαι , τρόπος ἐτυμολογικός . ὁ δέ , ἔριον ξαίνω , εἰμί μέν πρός ἑρμηνεία κεῖμαι , ὁ , ἔργον διδάσκω , πάντῃ ἀπλοῖκῶς φέρω . οὖον γάρ δή πως οὗτος καί μόνος γυνή ἔργον ὁ ἔριον ξαίνω . εἰμί δέ μή χάρις ἑρμηνεία κεῖμαι , ἄλλος τίς παρά ὁ ἔργον εἰμί δηλόω ὁ ἔριον ξαίνω διά ὁ εὐτέλεια . ἴσως δέ καί ὡς ἐκ μέρος οὗτος ὁ λοιπάς ἔργον δηλόω διά ὁ ἐν ἴσος ὡς ὁ πολύς ὁ παλαιός ταιλατουργίαν θεωρέω ὁ γυνή . ὁ δέ δουλοσύνη ὁ ἀνα - λόγιος εἰμί ὁ τοξοσύνη καί ὁ λοιπός . ὁ δέ , δουλοσύνη ἀνέχω , τις ὀν ἀντίγραφος ἔχω δουλοσύνη ἀνέχω · ἴσως δέ οὖον καλῶς · ὁ γάρ πᾶς ἄνθρωπος ἀνέχω , πρός ὅς δοκέω φέρω - ἕπομαι ἢ γραφεύς , οὖον τοιοῦτος σημασία εἰμί . ὁ δέ , ἀναιδής ἐπιβαίνω , δηλόω μέν ΠΡΙ - φραστικός ὁ ἡναιδεύσαντο . χράω δέ καί * αὐτός ἐν Ἰλιάς εἰς ὁ , κακός ἐπιβάσκω ναῦς Ἀχαιός . δόσις δέ ἔχω τίς ὁμοιότης καί πρός ὁ , νήπιος ὀχέω . τατός γάρ ἀναίδεια ἐπιβαίνω καί ἐπί νηπιότης ὀχέω , εἰμί μή ἄρα ἐκεῖνος μᾶλλον ἐνεργητικός νοέω , ἵνα λέγω ὁ παῖς ὀχέω , τουτέστι φέρω ἤτοι βαστάζω , νήπιος ἐν πτῶσις αἰτιατικός , ὅς εἰμί νηπιότης . λέγω δέ εἄν ἀναίδεια ἐπιβαίνω καί ὁ εἰς ἄκρος αὐτός ἔρχομαι . καί ἄλλως δέ μεταφορικός εἄν ἔχω ὡς ἀπό ἐπίβασις ὁ εἰς ἄρμα . Ὅρας δέ καί ὡς ἀφορίζω ἐνταῦθα ὁ ἀναίδεια εἰς ὁ μή ὁ ἀναγκαῖος τιμάω . ὅτι2 σύντομος παρίσωσις ἐν ὁ , ἀγελῶνσα γυνή καί ἐποτρύνω νω . ὅτι2 διασομισος ὅς σός Ὀδυσσεύς ὁ ὁ δόμα ποῖ ἀρνέομαι ὁ γυνή κελεύω ὁ νίον καί ὁ δοῦλος εἰς ἑαυτοῦ καλέω οὕτως · ἄρχω νῦν , ὅς περ ὁ μετά Ὄμηρος ἄρχω φημί , νέκυας10 φορέω , καί ἄνωγα γυναιχαω , ὁ δώδεκα δηλαδή . αὐτός πίσσα θρόνος περικαλλής ἠδέ τράπεζα ὕδωρ καί σπόγγος πολύτρητος καθαιρέω · ὅς δή καί ποιέω ἐκεῖνος , ἀλλᾶς ἔρχομαι ἅπας , αἰνός ὀλοφύρομαι , θαλερός κατά δάκρυ χέω διά ὁ ἐλπίζω οὐ ἀγαθός , οὖον μήv κατά ὁ γραφή ὀλολύζω . Τηλέμαχος δέ καί ὁ δοῦλος λισχω δάπεδον δόμος κοινός . καί ὁ δμωή φέρω καί ὁ συμμένω δηλαδή θύω θύω , ὅπου καί ὁ νεκρός κεῖμαι περί αυθουω . φημί γάρ · νέκυς φέρω , καί δέ ἄρα ἴψ αυθουω τίθημι ἐφεχέως αὐλή , ἀλλήλων ἐρείδω . σημαίνω δέ Ὀδυσσεύς αὐτός επιστιχος , ὁ δέ ἐκφορέω καί ἄνιχνος , ἵνα οὗτος γοῦν ὑπογίγνομαι ὁ ἄλλως μή ἐθέλω δουλοσύ*νης ἀνέχω . καί ὁράω ὡς τατός ὑπό αυθουω εἶπον καί θύω περί ὁ αὐλή · οὗτος γάρ ὁ αυθεω , ὡς δηλόω ὁ , ὑπό αυθουω ἐφεχέως αὐλή . τιμωρία δέ τις ὁ δμωή ὁ νῦν ἐπιτάσσω , ὡς εἄν , ἐπί ὅς χαίρω τρέφω , διακοινουω νῦν , ὡς οὖ ἐθέλω , ἐπί ὁ αὐτός παιδαίνοντο . Διακομηθήσεται δέ δόμος φημί Ὀδυσσεύς ὁ διόλου πᾶς κόσμος γίγνομαι . Πολύτροπος δέ σπόγγος πρός τις ἴσως ὁμοιότης ὁ , πολύτρητος δίκτυον . ὁ δέ , ὁ δέ γυνή ἀλλᾶς ἔρχομαι ἅπας καί ἑξῆς ὡς ἀνωτέρω λέγω , πένθος γυναι-30 κείω δηλόω . ὁ δέ φορέω καί οἶος νέκυς φέρω ἤτοι ενεχοφορεω τατός ὁ φέρω . ἐπαΐω γῆ γάρ · ὁ δέ φέρω δμῳή . προσλαμβάνω δέ πρόσθεσις γίγνομαι ἀπό αὐτός ὁ τε ἐκφορέω καί ὁ εἰσφορέω . ὁ δέ ἐρείδω ἐν ὁ , ἀλλήλων ἐρείδω , ἀντέχω δηλόω ὁ καί ἀντέρεσιν ἐκ μεταφορά ὁ ἀντερείδω σῶμα εἴτε ξύλον εἴτε καί ἕτερος · δηλέομαι γάρ ὡς ὁ ἀντιθεσάζοντες τίς καί ἀντιδίδωμι . ἰστέον δέ ὅτι δύναμαι εἰμί καί ἐπί ἀλλήλων ἐρείδω , ἵνα δηλόω στοιβή ὁ νεκρός ἢ λέξις . εἴρω γοῦν μετά ὀλίγος · καίω ἐπί * ἀλλήλων . λίστρον δέ ὅτι ὁ ξύστρα40 εἰμί , προερέω . δάπεδον δέ καί ἐνταῦθα ὁ ὑπόστεγος ἔδαφος , ὡς δηλόω ὁ , δάπεδον δόμος , πρᾷος διαστολή ἄγω ὁ αυθριον . ἐν οὗτος δέ λέγω καί ὁ εἰ ἁπλόος ἀντωνυμία ἀντί σύνθετος ὁ ἑαυτοῦ , εἰμί καί ἐν Ἰλιάς παρασημιουντ τις ἐν ὁ , ὁμῶρα εἰ γόνυ φέρω , μή δύναμαι ὁ εἰ νοέω ἀντί ὁ εἰς ἑαυτοῦ . φημί γάρ · εἰς εἰ καλέω Ὀδυσσεύς ἤγουν εἰς ἑαυτοῦ . ὅτι2 ἐπιτάσσω Ὀδυσσεύς ὁ ἑαυτοῦ μετά ὁ ὁ οἶκος διακόσμησις ἐξάγω εὐσταθής μεγαρουιος ὁ Γάιλας δμωή * μεσηγύ τε θόλος καί ἀμύμων ἔχω αὐλή θενέμεναι,50 τουτέστι θείνω καί τύπτω ξίφος , οἶδα , φημί , γυνή ἐξαφαιρέω καί ἐκλανθάνω Ἀργοιδήτης , ὅς ἄρα ὑπό μνηστήρ ἔχω μίσγω τε λέθορχ , ποιέω οὕτως ὁ κλείνω καί ἐξάγω μεσηγύ τε θόλος ὁ ἀθλέω καί ὁ ὁ αὐλή ἔχω ἐλεός ἐν στένω , τουτέστι συναιρέω αὐτός ἐν στενοχωρία τόπος , ὅθεν οὖον πῶς εἰμί ἁλύση . καί Ὀδυσσεύς μέν οὕτως ἀπλόος φονεύω κελεύω ὁ δμωή , Τηλέμαχος δέ εἶπον , μή μέν δή καθαίρω θάνατος ἀπό θυμός αἱρέω ὁ , ὁ δή ἐμός κεφαλή ὅς ὄνειδος χέω , τουτέστι κατέχω μέν ὕβρις , μήτηρ ὁ ἡμέτερος , παρά τε μνηστήρ ἰόνη , πείσμα ναῦς χιών ἐξαμάω μέγας περιβάλλω θόλος , τουτέστι στῦλος ἐξαρτάω τις * ἢ χιονοειδής ξύλου60 πέριξ τίθημι ὁ θόλος , ὑφίημι επαντανυσος , μή τις πούς οὖδας ἵζω · διά οὖον ὁ ἀπαιώρησις ὁ δμωΐς δηλόω . εἴτα̅ ὁ καθεξῆς στοιχηδόν ἐκεῖνος ἐπί ὁ πεῖσμα διάρρησις καί ὁ , βρόχος ἐνάγω σαφῶς διαγράφω ποιέω παραβολή οὗτος · ὡς δέ όρος εἄν ὁ χίχλα τανυσάττεροι ἢ πέλεια ἔχω ἀντιπλήσσω , τωτέστι μηχάνημα αχρουναω , ὁ ὁ ἵστημι ἐπί θάμνος , αὐλή εἰμί - καί , σύγκερος δέ ὑποδείκνυμι κοῖτος , ὡς ὁ γε ἐξίημι κεφαλή ἔχω , ἀμφί δέ πᾶς διαίρω βρόχος ἀσάω ,