eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1583
Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Θ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . Ἐκκλησία γίνεται τῶν Φαιάκων περὶ τοῦ ξένου . καὶ νᾶὺς καθέλκεται πρὸς ἐκπομπὴν τοῦ Ὀδυ - σέως . καὶ ἑσῑῶνται παρὰ τῷ Ἀλκινόῳ τῶν Φαιήκων οἱ ἄριστοι . καὶ μετὰ ταῦτα δίσκον ἀγωνίζονται Φαίακες καὶ Ὀδυσσεύς . καὶ ὁ Ἀμύδοχος ἴδει , πρῶτα μὲν τὰ περὶ τὴν μοιχείαν Ἄρεως καὶ Ἀφροδί - τῃς . ἔπειτα δέ , τὰ περὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ δουρείου ἵππου . καὶ τοῦ Ὀδυσσέως κλαίοντος , ὁ Ἀλκίνοος πυνθάνεται διὰ τί κλαίει , καὶ τίς καὶ πόθεν εἴη . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Θ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι ἡ θύτα ῥαψῳδία σύστασιν τοῦ Ὀδυσσέως ἔχει πρὸς τοὺς Φαίακας . ἀθροίζονται γὰρ διὰ μῆνυνος ἐπἀὐτόν , καὶ θαυμάζουσι διὰ πολλά . μετὰ δὲ γε τὴν ῥαψῳδίαν ταύτην ἄρχεται διηγεῖσθαι Ὀδυσσεὺς μακρολογῶν τὰ καθ᾿ ἑαυτόν . διὸ καὶ ἡ ἐπιγραφή τοῦ γραμματος τούτου τοιαύτη τις . τὰ περὶ Ἀλκινόῳ προ*διηγήσεως . ἢ τῶν περὶ Ἀλκινόῳ προδιήγησις . πλείων δὲ ἡ πρώτη γραφή . ἢ λέγου ἄν , ὅτι ἐνταῦθα τὰ τοῦ Ὀδυσσέως παρὰ Ἀλκινόῳ , ἤγουν τὰ πρὸ τῶν ἑξῆς διηγημάτων . ἔχει δὲ ἀσα - φῶς ἡ ἐπιγραφή , διὰ τὸ περιγραφσθῆναι εἰς βραχυλογίαν ἐπίτηδες . Ὅτι δηλῶν ὁ ποιητὴς ταντὸν εἶναι ὁρυσθαι καὶ ἀνὐρεσθαι , γησιν ἐνταῦθα . ὡρυσθ᾿ ἄρ᾿ ἐξ ἐννῆς Ἀλκίνοος . καὶ , ἄν δ᾿ ἄρα διογενὴς ὤστ᾿ Ὀδυσεὺς . Ὅτι ὡσπερ οἱ ὑστερον Ἀττικοὶ ἔλειον γασί , τὸν τόπον ἐνθ᾿ ἔμπελάται τὸ ἔλαιον , καὶ ἰχθύας , ἐνθἀ οἱ ἰχθύες τιμῆς ἀπεδίδοντο , ἐκ τοῦ * περιεχομένου δη - λούντες τὸν περιέχοντα τόπον , οὕτω καὶ νῦν ὁ ποιητὴς τὴν τῶν Φαιάκων ἀγορὰν παρὰ νησὶ τεῖχῃται γράφειν , ἤγουν ὅπου αἱ νῆες ἵστατον . ἐνθἀ καὶ λιθὸν ξέστον ἔδρα ἵσταται . Ὅτι Ἀθηρᾶ καὶ ἐνταῦθα ὡς που καὶ ἐν Ἰλιάδι , χήρου ὁμοιοῦται , προθεμένη ὀτρύναι τοὺς Φαίακας ὑπὲρ Ὀδυ - σέως . ἑκάστῳ γὰρ γησι φωτὶ παρισταμένη , φάτο μύθον . δεῦτ᾿ ἄγε Φαιήκων ἡγήτορες ἤδε μίδοντες εἰς ἀγορὴν ἵναι ἤγουν ἔλθετε , ὥρα ξείνιοι πύθοισθε , ὅς νέον Ἀλκινόοιο δαίφρονος ἴμετο δόμα πόντον ἐπιπλᾶγθεις , δέμας ἀθανάτοιον ὁ*μοῖος . ἐστι δὲ Ἀθηρᾶ ἐνταῦθα , ἢ γῆμη τις περὶ τοῦ , φρονίμων τινα πλανήτην εἰς τὴν κατἀὐτοὺς γῆν ἐλθεῖν ἢς χάριν καὶ συνάγονται , ἢ ἢ παρ᾿ ἑκά - στῳ τῶν Φαιάκων φνιχὴ σύνεσις . καθ᾿ ἣν μαθόντες ξένον ἄξιον λόγου ἐπιφοιτῆσαι χωλμα τοῦτο σπάνιον ἐν αὐτοῖς , ἤκουσι κατὰ θεὰν πειρασόμενοι τοῦ ἀνδρός . σευμὼν δὲ τὸ πρᾶγμα , εἰ μὴ θνητὸς χήρος ἀλλ᾿ Ἀθηρᾶ ὑπουργεῖ τῇ τοῦ λαοῦ προσκλήσει . καὶ τὸ πιθανὸν τῆς ἐφεξῆς ἀλλοιώσεως τοῦ Ὀδυ - σέως ἐκ τοῦ καλοῦ εἰς τὸ κάλλιον , ἐντεῦθεν ἄρχεται προκαταβάλλεσθαι ὁ ποιητής . * Ὅρα δὲ τὸ , δεῦτ᾿ ἄγε καὶ ἑξῆς . ἐνθἀ φανερῶς δηλοῦται τὸ ἄγε , προστακτικὸν ἐπίρρημα ὂν . δυνάμε - νον καὶ ἀκινήσειν , καὶ συμμεταπίπτειν ταῖς πτώσεσι . καὶ νῦν μὲν , ἀκίνητον μένει . ἀλλαχοῦ δέ , πλη - θύνεται . ὡς καὶ ἐν τῷ , ἀλλ᾿ ἄγεθ᾿ ὡς ἄν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες . * Ὅρα δὲ καὶ τὸ πύθοισθαι γενικὴ συντάξεσθαι πεινθος , ὡς δηλοῖ τὸ , ὥρα ξείνιοι πύθοισθε . Τὸ δὲ δέμας ἀθανάτοιον ὁμοῖος , ἐπεκρίσθαι εἰς ἀγορὰν λέγει . ὡς ἄν οἱ μὴ φιλόξενοι τὸν ξένον ποθήσω - σιν . οἱ δὲ φιλόκαλοι , πρὸς τὸ κάλλος ἀπίδωσι . οἱ * δὲ φιλόστοργες , πρὸς τὴν ἀφρόσιν τοῦ πολυπλα - νήτου ξείνου . τοῖκοι δὲ χαίρειν μάλιστα οἱ Φαίακες τῷ κάλλει ὡς καὶ ἡ χώρα ἐδήλωσε καὶ ὁ πατὴρ Ἀλ - κίνοος . διὸ καὶ ἡ μυθικὴ Ἀθηρᾶ μετ᾿ ὀλίγα , πλείονα ἑαυτὸ τὸν Ὀδυσσέα ποιήσει , ὡς ἄν φιληθείη τοῖς Φαίαισι . * Ὅτι σπουδαίων ἀθροισιν λαοῦ εἰς ἀγορὰν δηλοῖ τὸ , ὥτουνε μένος γαῖ σμίων ἑκά - στον . καρπελίμως δὲ ἐπλεντο θροτῶν ἀγοραὶ τε καὶ ἔδραι ἀγρομίων . εἰ δὲ καὶ θαυμα - στὸς ἀνὴρ εἴη τις δι᾿ ὃν ἡ ἀγορά , προσῆκει εἰπεῖν καὶ τὸ . πολλοὶ δ᾿ ἄρα θήσαντο ἰόντες τὸν δεῖνα . Ὅτι τῷ Ὀδυσσεῖ θεσπεσίην ἡ Ἀθηρᾶ κατέχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις , καὶ μακρότερον καὶ πάσσοινα
Lemmas: Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Θ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . ἐκκλησία γίγνομαι ὁ Φαίαξ περί ὁ ξένος . καί ναῦς καθέλκω πρός ἐκπομπή ὁ Ὀδυ - σέως . καί σίμαι παρά ὁ Ἀλκίνοος ὁ Φαίαξ ὁ ἀγαθός . καί μετά οὗτος δίσκος ἀγωνίζομαι Φαίαξ καί Ὀδυσσεύς . καί ὁ Ἀμύδοχος ἶδος , πρῶτος μέν ὁ περί ὁ μοιχεία Ἄρης καί Ἀφρός - ὁ . ἔπειτα δέ , ὁ περί ὁ εἰσαγωγή ὁ δούρειος ἵππος . καί ὁ Ὀδυσσεύς καλέω , ὁ Ἀλκίνοος πυνθάνομαι διά τίς καλέω , καί τίς καί πόθεν εἰμί . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Θ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 ὁ θύτης ῥαψῳδία σύστασις ὁ Ὀδυσσεύς ἔχω πρός ὁ Φαίαξ . ἀθροίζω γάρ διά μῆνυνος επαυος , καί θαυμάζω διά πολύς . μετά δέ γε ὁ ῥαψῳδία οὗτος ἄρχω διηγέομαι Ὀδυσσεύς μακρολογέω ὁ κατά ἑαυτοῦ . διό καί ὁ ἐπιγραφή ὁ γράμμα οὗτος τοιοῦτος τις . ὁ περί Ἀλκίνοος προδιήγησις . ἢ ὁ περί Ἀλκίνοος προδιήγησις . πλείων δέ ὁ πρῶτος γραφεύς . ἢ λέγω ἄν , ὅτι ἐνταῦθα ὁ ὁ Ὀδυσσεύς παρά Ἀλκίνοος , ἤγουν ὁ πρό ὁ ἑξῆς διήγημα . ἔχω δέ Ἀσά - φάος ὁ ἐπιγραφή , διά ὁ περιγράφω εἰς βραχυλογία ἐπίτηδες . ὅτι2 δηλόω ὁ ποιητής ταντός εἰμί ὁράω καί ἀναιρέω , γησιν ἐνταῦθα . ὡρυσθ᾿ ἄρα ἐκ Ἔννα Ἀλκίνοος . καί , ἄν δέ ἄρα διογενής ὥστε Ὀδυσσεύς . ὅτι2 ὡς ὁ ὕστερος ἀττικός ἑλειός γασί , ὁ τόπος ἔνθα ἐμπελάω ὁ ἔλαιον , καί ἰχθύς , ἔνθα ὁ ἰχθύς τιμή ἀποδίδωμι , ἐκ ὁ * περιέχω δη - λούντα ὁ περιέχω τόπος , οὗτος καί νῦν ὁ ποιητής ὁ ὁ Φαίαξ ἀγορά παρά νησί τειχέω γράφω , ἤγουν ὅπου ὁ ναῦς ἵστημι . ἔνθα καί λίθος ξεστός δράω ἵστημι . ὅτι2 ἀθήρα καί ἐνταῦθα ὡς ποῦ καί ἐν Ἰλιάς , χῆρος ὁμοιόω , προτίθημι ὀτρύνω ὁ Φαίαξ ὑπέρ Ὀδυ - σέως . ἕκαστος γάρ γησι φάος παρίστημι , φημί μῦθος . δεῦρο ἄγω Φαίαξ ἡγεμών ἀδέω μίδων εἰς ἀγορά εἶμι ἤγουν ἔρχομαι , ὥρα ξένιος πυνθάνομαι , ὅς νέος Ἀλκίνοος δαΐφρονος ἴμετο δόμα πόντος ἐπιπλήσσω , δέμας ἀθάνατος ὁμοῖος . εἰμί δέ ἀθήρα ἐνταῦθα , ἢ γαμέω τις περί ὁ , φρόνιμος τις πλανήτης εἰς ὁ αὐτός γῆ ἔρχομαι εἶμαι χάρις καί συνάγω , ἢ ἢ παρά ἑκα - ἵστημι ὁ Φαίαξ φνιχὴ σύνεσις . κατά ὅς μανθάνω ξένος ἄξιος λόγος ἐπιφοιτάω χωλμα οὗτος σπάνις ἐν αὐτός , ἥκω κατά θεά πειράζω ὁ ἀνήρ . σεύω δέ ὁ πρᾶγμα , εἰμί μή θνητός χήρος ἀλλά ἀθήρα ὑπουργέω ὁ ὁ λαός πρόσκλησις . καί ὁ πιθανός ὁ ἐφεξῆς ἀλλοίωσις ὁ Ὀδυ - σέως ἐκ ὁ καλός εἰς ὁ καλός , ἐντεῦθεν ἄρχω προκαταβάλλω ὁ ποιητής . * Ὅρας δέ ὁ , δεῦρο ἄγω καί ἑξῆς . ἔνθα φανερῶς δηλόω ὁ ἄγω , προστακτικός ἐπίρρημα εἰμί . δυνάμος - νοῦς καί ἀκίνησις , καί συμμεταπίπτω ὁ πτῶσις . καί νῦν μέν , ἀκίνητος μένω . ἀλλαχοῦ δέ , Πλῆ - θύνω . ὡς καί ἐν ὁ , ἀλλά ἄγω ὡς ἄν ἐγώ εἶπον πείθω πᾶς . * Ὅρας δέ καί ὁ πύθω γενικός συντάσσω πεινθος , ὡς δηλόω ὁ , ὥρα ξένιος πυνθάνομαι . ὁ δέ δέμας ἀθάνατος ὅμοιος , ἐπικρίνω εἰς ἀγορά λέγω . ὡς ἄν ὁ μή φιλόξενος ὁ ξένος ποθέω - βρόχος . ὁ δέ φιλόκαλος , πρός ὁ κάλλος ἀποδίδωμι . ὁ * δέ φιλόστοργος , πρός ὁ ἄφρων ὁ πολυπλαω - νῆτος ξένος . τόκος δέ χαίρω μάλιστα ὁ Φαίαξ ὁ κάλλος ὡς καί ὁ χώρα δηλόω καί ὁ πατήρ ἀλ - κίνοος . διό καί ὁ μυθικός ἀθήρα μετά ὀλίγος , πλείων ἑαυτοῦ ὁ Ὀδυσσεύς ποιέω , ὡς ἄν φιλέω ὁ Φαῖος . * ὅτι2 σπουδαῖος ἄθροισις λαός εἰς ἀγορά δηλόω ὁ , ωθώ μένος γῆ σμίων ἑκα - στον . καρπελιμαω δέ πλένω θροος ἀγορά τε καί ἕδρα ἀγρομίων . εἰμί δέ καί θαῦμα - Στος ἀνήρ εἰμί τις διά ὅς ὁ ἀγορά , προσήκω εἶπον καί ὁ . πολύς δέ ἄρα τίθημι εἶμι ὁ Δεῖνα . ὅτι2 ὁ Ὀδυσσεύς θεσπέσιος ὁ ἀθήρα καταχέω χάρις κεφαλή τε καί ὦμος , καί μακρός καί πάσσω