eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1631
Ψ Ω Δ ἂν γραφὴ ἐπιζῶν ἄνηρ . Περὶ δὲ φρενῶν ἴσαρως ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἐμήθην . Τὸ δὲ χειρὶ ἐπιμασσάμενος , ἀντὶ τοῦ αὐτόχειρῳ ἀνῴγμενος , ἢ ἐχρωσάτω , καὶ σημειῶσαι ὡς ἐντεῦθεν καὶ τὸ χειμάδιον ὁ δηλαδή ἐστι τῇ χειρὶ μάσσεσθαι . ἐκ δὲ τοῦ τοιαύτου μάσσεσθαι καὶ τὸ πρισπώμενον μασσᾶσθαι . ὅπερ οὐδὲν ἔστιν ἀλλ’ ἢ στόματι μάσσεσθαι . ἀφ’ οὗ καὶ ὁ μαστιγὸς τοῖς βυρίοις μαστός . Τὸ δὲ ἔτιρος δὲ με θν - μὸς ἐφύγεν , ἐναντίον ἐστὶ πρὸς τὸ , ἔτιρος δὲ με θνιμὸς ἀπήχεν . ἐκείνῳ γὰρ προστρίχεται εἰς ἄρχον δηλοῖ . Μι δὲ ὑψηλὰ θύρα , οἰκεία πρὸς τὸν ὀψθέντα ἡλίκατον θυρίον . Ὅτι νύκτιφον λύπην δηλοῖ τὸ , ὡς τότε μὲν στενάζοντες ἐμεῖναμεν ἡμῶν διαν . ἐν τούτοις δὲ καὶ κλυτὰ μῆλα τὸ τοῦ Κῦκλωπος λέγει , διὰ τὸ πλήθος , ἢ διὰ τὸ καλλίτριχον , ἢ διὰ τὴν πύσιν . ἐπάγει οὖν ἐν τούτῳ τόποις δευπώσας δ’ ἄντρον ἐξήλασε πύνα μῆλα . καὶ , ἰσπέρως δ’ ἡλθε καλλίτριχα μῆλα νομεύων . Ὅτι καὶ ἄλλως τὸ ῥωμαλέων τοῦ Κῦκλωπος ἔχρα*των φραίν ὡς ἐξήλασεν εἰς νομήν , ἡμίθως ἀρχέων θνιῶν μέγαν ὄν λίθον ὀβριμον προσεχὼς ἔφη . αὐτὰρ ἔπειτα ἔφυ ἐπέβηχεν , ὡς εἰ τε φασέτην ποῦ ἐπι - θεῖν . Καὶ ὅσα τὸ στήνιον τῆς παραβολῆς καὶ τὸ ἐντεῦθεν καὶ τὸν γὰρ πρᾶγμα παρέβαλε πράγματι , τὴν φαρτρᾶν δηλαδή τῷ μεγάλῳ σπηλαίῳ , ἢν γὰρ ἄν ψυχρὸς ὁ λόγος διὰ τὸ ἐν συμφορητικῇ πακώχλον , ἀλλ’ ἐνέργειαν ἀνενεῖς , τὸ ῥᾶον δηλαδή τοῦ ἐπιποτασμοῦ τῆς φαρτρᾶς τῷ ἀδύνῳ τοῦ σπηλαίου συγκαταφύ . καὶ οὐκ ἦν εἰς πλέον διασκευδάσαι τὴν παραβολήν , ὡς οὐδὲ τὸ , ὥστε σῦλαςας ποτὶ γαίῃ κόπτε . Τὸ δὲ ἐπέ*θηγε , πρὸ βραχέων καὶ προσέθηκεν εἶπεν . ἐν - τεῦθα δὲ ὡσπερ τὸν φθόγγον , οὕτω καὶ τὸν συριγμὸν ἀγοραίων τοῦ Κῦκλωπος φούχον αὐτὸν φραῖ κατὰ γένος ἠθλικόν Ἰωνικῶς . φραὶ γὰρ . πολλὴ δὲ φούχον πρὸς ὕφος τρίπε πύνα μῆλα . ὥσπερ δὲ ἡ φού - χος , οὕτω περὰ τισι καὶ ἡ λιμός . Ἰστέον δὲ ὅτι κατὰ τὸν ποιητὴν φούχων λέγεται νομὴν τούτῳτι συρίττεν ἐν τῷ ἐξάχων ποίμνιον ἢ ὅλως νέμειν . οἱ δὲ παλαιοὶ καὶ ἄλλας ἔχουσι λέξεις ἰσοδυνάμους ποι - μενικάς . Παυσανίας δὲ καὶ φυττάζεν λέγει τὸ ποιμενικῶς φθόγγεσθαι . Ὅτι ἀμύνης λόγος τὸ , αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην κακὰ βυσσοδομεύων εἴπως τισαίμην , δοῦφ δὲ μοι εἴρος Ἀθήνην . τούτῳτι φρόνησις . διὸ ἐπάγει . ἢ δὲ μοι κατὰ θνιμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή . τὸ γὰρ κατὰ ῥωμαλεότητα περι - γενέσθαι τοῦ Κῦκλωπος ἤδη ἀποδοδοκίμαστοι . Περὶ δὲ τοῦ βυσσοδομεύειν καὶ τοῦ εἴπος ἀντὶ τοῦ ὕπως προσδεδήλωται . Ὅτι Κῦκλωπος ἐκεῖτο μέγα ὁπόλιον κατὰ Ὀδυσσέως λόγον περὶ σιρὸ χλωρὸν ἐλαίνον . τὸ μὲν , ἐκταμεν ὕφρα φοροῖν ἀνανθέν . ὁ φραίν ἡμεῖς εἰσοφόντες εἰκάζομεν ὅσον ἡ’ ἰσόν νηὸς ἐκσοφωρίου μελαίνης , φροτίδος , * ευροῖης . ἡτ’ ἐπεράμε μέγα λαῖτμα . τόσσον ἐν , μηχος , τόσσον πέχρος εἰσοφάσθαι . τοῦ μὲν ὅσον τ’ ὀργνιαν ἐχὼν ἀπέχωμα παραστάς καὶ παρόθηκ’ ἰταίρωσαν , ἀπο - ξύναι δ’ ἐκέλευσα , οἷδ’ ὁμαλὸν ποίησαν . ἐγὼ δ’ ἐθώσσα παραστάς ἄκρον . ἄφραφ δὲ λαβὼν ἐπινάκτον ἐν πυρὶ χλέφω . καὶ τὸ μὲν ἐὺ κατέθηχα κατακρύνας ὑπὸ φρίψω . ἢ κατὰ σπεῖονς πέχτο μηγάλ’ ἡλῖθε πολλή . αὐτὰρ τοῖς ἄλλους κλῆρον πεπαλαγθαι ἄνωγον ἢ πεπλάσθαι κατὰ Ἀρίσταρχον , ὡς τις τοῦμὴ - σιν ἐμοὶ σὺν μοχλὸν ἀείρας τρίψαι ἐπ’ ὀφθαλμῷ ἢ ἐν ὀφθαλμῷ , ὅτε τὸν γλυκὺς ὕπνος ἰκάνει . οἱ δ’ ἐλαχον οὓς ἄν καὶ ἡθέλον αὐτὸς ἐλέσθαι . αὐτὰρ ἐγὼ πέμπτος μετὰ τοῖσιν ἐλέχθην . δίχα δηλαδή τοῦ λαχέιν ἐπιδούς ἐμαυτὸν τῷ κινδύνῳ . τῶν γὰρ ἄλλων οὐκ ἐχρήν ἐπιλογὴν γενέσθαι ἄλλως , ἢ διὰ τοῦ κληρόσασθαι . ἵνα μήτε οἱ λειφθέντες φθονήσωσι , μήτε οἱ προοιηθέντες μέμψωνται , ὡς ἐπι - λεγάντες εἰς κίνδυνον . καὶ εἰσὶ ταῦτα ἢ πρὸ ὀλίγων ἀρίστη τῷ Ὀδυσσέῖ φανείσα βουλή . ἀνελεῖν γὰρ ἔσω τοῦ σπηλαίου τὸν Κῦκλωπα οὐκ ἦν ἀρίστης ὡς ἐφύδην βουλή . Ὅρα δὲ ὡς ἐν ἀγαθῷ ἔχων εὐτυχῶς ὁ κλῆρος ἔπεσε τῷ Ὀδυσσέῖ , ὁ μετριοχὸν ἰσότητά γινέσθαι . καὶ οὐ μόνον κατὰ τὴν ἐπιλογὴν εὐτυχεῖ ὁ παρὼν κλῆρος , ἀλλὰ καὶ * κατὰ τὴν ὕστερον σωτηρίαν . δύο γὰρ δυσήσας ὁ Κῦκλωψ οὐδενὸς τῶν λαχόντων ἠματο . Χλωρὸν δὲ ὑποτίθεται τὸ καὶ προσκρεωθὲν ὁπόλιον , ἵνα μὴ ξηρανθὲν ἄλλως ἔχῃ τι ὑπόσκιθρον καὶ ἀντιτελὲς εἰς τὴν τοῦ πελωρίου τύφλωσιν . ἀπὸ τῆς χλῶνς δὲ τὸ χλωρὸν ὡς ἀπὸ τῆς πράσεως τὸ πράσινον . Τὸ δὲ ἐλαίνον , πλουσιωρὸν ἔχει τοῦ ἐ τῆς παραίνε - σης . Τὸ γὰρ ἐντελὲς , ἐλαίνον . ὡς ἐν τῇ ἐ βασιλιδία προσηγρεπται . ἴσως δὲ καὶ Ἰωνικῶς ἐκ τοῦ ἐλαίνεσιν γίνεται ἀπελείψει τοῦ ἰῶτα . ἵνα ἐκ τοῦ ἐλάα , ὁ τὴν ἐλαίαν δηλοῖ , γένηται εἰς μὲν ἰῶτος μεταναστα - κὼς τὸ ἐλαίνον , διὰτρος δὲ τὸ ἐλαίνον . Τὸ δὲ ἐκταμεν , οἱ ἀκριβέστεροι ἐκπασας γράφουσιν . ἐχρήν γὰρ φασὶ τὸν τῆλικούτον Κῦκλωπα καὶ αὐτόπρεπτον ἐκπλάσαι τὸ φυτόν . Εἰς δὲ τὸ ,
Lemmas: Ψ Ω δ εἄν γραφή επιζών ἀνήρ . περι δέ φρήν ἴσαρος ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ἐμέω . ὁ δέ χείρ ἐπιμαίομαι , ἀντί ὁ αὐτόχειρος ἄνωγα , ἢ χρῴζω , καί σημειόω ὡς ἐντεῦθεν καί ὁ χειμάδιον ὁ δηλαδή εἰμί ὁ χείρ μάσσω . ἐκ δέ ὁ τοιαυτος μάσσω καί ὁ πρισπαω μασσάομαι . ὅσπερ οὐδείς εἰμί ἀλλά ἢ στόμα μάσσω . ἀπό ὅς καί ὁ μάστιξ ὁ βύριον μαστός . ὁ δέ ἔτιρος δέ ἐγώ ΘΝ - ἐμός φεύγω , ἐναντίος εἰμί πρός ὁ , ἔτιρος δέ ἐγώ θνιμὸς ἀπάγω . ἐκεῖνος γάρ προστριχω εἰς ἄρχω δηλόω . Μι δέ ὑψηλός θύρα , οἰκεῖος πρός ὁ ὁράω ἀλινδέω θυρίον . ὅτι2 νύκτιφον λύπη δηλόω ὁ , ὡς τότε μέν στενάζω μένω ἐγώ δῖος . ἐν οὗτος δέ καί κλυτός μῆλον ὁ ὁ Κύκλωψ λέγω , διά ὁ πλήθος , ἢ διά ὁ καλλίτριχον , ἢ διά ὁ πύσις . ἐπάγω οὖν ἐν οὗτος τόπος δευπώσας δέ ἄντρον ἐξελαύνω πύνα μῆλον . καί , ἰσπέρως δέ ἔρχομαι καλλίθριξ μῆλον νομεύω . ὅτι2 καί ἄλλως ὁ ρωμαλέος ὁ Κύκλωψ ἔρχατος Φράιν ὡς ἐξελαύνω εἰς νομή , ἡμίθως ἀρχή θνιῶν μέγας εἰμί λίθος ὄβριμος προσεχώς φημί . ἀτάρ ἔπειτα φύω ἐπιβαίνω , ὡς εἰμί τε φαίνω ποῦ ἐπι - θέω . καί ὅσος ὁ στήνιον ὁ παραβολή καί ὁ ἐντεῦθεν καί ὁ γάρ πρᾶγμα παραβάλλω πρᾶγμα , ὁ φαρτάρ δηλαδή ὁ μέγας σπήλαιον , εἄν γάρ ἄν Ψυχρὸς ὁ λόγος διά ὁ ἐν συμφορητικός πακώχλον , ἀλλά ἐνέργεια ἀναφέρω , ὁ ῥᾳδίως δηλαδή ὁ ἐπιποτασμοῦ ὁ φαρτρᾶς ὁ ἡδύνω ὁ σπήλαιον συγκαταφύ . καί οὐ εἰμί εἰς πλέω διασκευάζω ὁ παραβολή , ὡς οὐδέ ὁ , ὥστε σύλα πρός γαῖα κόπτω . ὁ δέ ἐπιτίθημι , πρό βραχύς καί προστίθημι εἶπον . ἐν - τίθημι δέ ὡς ὁ φθόγγος , οὗτος καί ὁ συριγμός ἀγοραῖος ὁ Κύκλωψ φούχον αὐτός Φράι κατά γένος ἠθλικόν ἰωνικός . Φράι γάρ . πολύς δέ φούχον πρός ὕφος τρίπος πύνα μῆλον . ὥσπερ δέ ὁ φοῦ - χος , οὗτος περάω τις καί ὁ λιμός . ἰστέον δέ ὅτι κατά ὁ ποιητής φουχοω λέγω νομή τοῦτος συρίζω ἐν ὁ ἐξάγω ποίμνη ἢ ὅλως νέμω . ὁ δέ παλαιός καί ἄλλος ἔχω λέγω ἰσοδύναμος ποῖ - Μενίκας . Παυσανίας δέ καί φυττάζεν λέγω ὁ ποιμενικός φθογγέω . ὅτι2 ἄμυνα λόγος ὁ , ἀτάρ ἐγώ λείπω κακός βυσσοδομεύω εἴπως τίνω , δοῦφ δέ ἐγώ εἶρος Ἀθήνη . τοῦτος φρόνησις . διό ἐπάγω . ἢ δέ ἐγώ κατά θνιμὸν ἀγαθός φαίνω βουλή . ὁ γάρ κατά ρωμαλεότητα περί - γίγνομαι ὁ Κύκλωψ ἤδη αποδοδοκιμαστος . περι δέ ὁ βυσσοδομεύω καί ὁ εἶπος ἀντί ὁ ὑπάω προσδηλόω . ὅτι2 Κύκλωψ κεῖμαι μέγας ὁπόλιον κατά Ὀδυσσεύς λόγος περί σιρός χλωρός ἐλάϊνος . ὁ μέν , κτείνω ὕφρα φορός Άνανθος . ὁ Φράιν ἐγώ εἰσοράω εἰκάζω ὅσος ἤ ἴσος ναός εκσοφωριον μέλας , φροτίδος , * εὑρίσκω . εἰμί Πέραμος μέγας λαῖτμα . τόσος ἐν , μῆχος , τόσος πέχρος εἰσοράω . ὁ μέν ὅσος τε ὀργνιαν ἔχω ἀπέχωμα παρίστημι καί παρόθηκ’ ιταιρωννυμι , ἀπος - κοινός δέ κελεύω , οἶδα ὁμαλός ποιέω . ἐγώ δέ θωάζω παρίστημι ἄκρος . ἄφρα δέ λαμβάνω ἐπινάσσω ἐν πῦρ χλέφω . καί ὁ μέν εὖ κατατίθημι κατακρυναω ὑπό φρίζω . ἢ κατά σπεῖονς πέχτο μηγάλ’ ἁλίσκομαι πολύς . ἀτάρ ὁ ἄλλος κλῆρος παλάσσω ἄνωγα ἢ πλάσσω κατά Ἀρίσταρχος , ὡς τις τοῦμὴ - βρόχος ἐγώ σύν μοχλός ἀείρω τρίβω ἐπί ὀφθαλμός ἢ ἐν ὀφθαλμός , ὅτε ὁ γλυκύς ὕπνος ἱκάνω . ὁ δέ λαγχάνω ὅς ἄν καί ἐθέλω αὐτός αἱρέω . ἀτάρ ἐγώ πέμπτος μετά ὅς λέγω . δίχα δηλαδή ὁ λαγχάνω ἐπιδίδωμι ἐμαυτοῦ ὁ κίνδυνος . ὁ γάρ ἄλλος οὐ χρή ἐπιλογή γίγνομαι ἄλλως , ἢ διά ὁ κληρόω . ἵνα μήτε ὁ λείπω φθονέω , μήτε ὁ προοιηθέντες μέμφομαι , ὡς ἐπι - λέγω εἰς κίνδυνος . καί εἰμί οὗτος ἢ πρό ὀλίγος ἀγαθός ὁ Ὀδυσσεύς φαίνω βουλή . ἀναιρέω γάρ εἴδομαι ὁ σπήλαιον ὁ Κύκλωψ οὐ εἰμί ἀγαθός ὡς φύω βουλή . Ὅρας δέ ὡς ἐν ἀγαθός ἔχω εὐτυχής ὁ κλῆρος πίπτω ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ μετριοχος ἰσότης γίνομαι . καί οὖον μόνος κατά ὁ ἐπιλογή εὐτυχέω ὁ πάρειμι κλῆρος , ἀλλά καί * κατά ὁ ὕστερος σωτηρία . δύο γάρ δυσηθω ὁ Κύκλωψ οὐδείς ὁ λαγχάνω ἀμάω . Χλωρός δέ ὑποτίθημι ὁ καί προσκρεωθὲν ὁπόλιον , ἵνα μή ξηραίνω ἄλλως ἔχω τίς ὑπόσκιθρον καί ἀντιτελὲς εἰς ὁ ὁ πελώριος τύφλωσις . ἀπό ὁ χλῶνς δέ ὁ χλωρός ὡς ἀπό ὁ πρᾶσις ὁ πράσινος . ὁ δέ ἐλάϊνος , πλουσιορνυμι ἔχω ὁ εἰ ὁ παραινέω - σός . ὁ γάρ ἐντελής , ἐλάϊνος . ὡς ἐν ὁ εἰ βασιλίδιον προσηγρεπται . ἴσως δέ καί ἰωνικός ἐκ ὁ ἐλάινος γίγνομαι ἀπολείπω ὁ ἰῶτα . ἵνα ἐκ ὁ ἐλαία , ὁ ὁ ἐλαία δηλόω , γίγνομαι εἰς μέν ἰάομαι μετανάστης - πως ὁ ἐλάϊνος , διὰτρος δέ ὁ ἐλάϊνος . ὁ δέ κτείνω , ὁ ἀκριβής ἐκπαίω γράφω . χρή γάρ φημί ὁ τηλικόσδε Κύκλωψ καί αὐτόπρεπτον ἐκπλάσσω ὁ φυτός . εἰς δέ ὁ ,