eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1480
καὶ τὰ χορίδια τέθνηκεν . Ἰων δὲ ὁ τραγικὸς , ἀλέκτορις τὸν αὐτὸν εἶπε , διὰ τὸ ἡδύ . οὐ γάρ , οὐκ ἔχει ὁ ἀρωματὴς λέγεσθαι ἢ γουν χοιράσθαι . ἄλλω δὲ λόγῳ , ἀλέκτωρ καὶ ἡ ἀυλέκτωρ καθὰ καὶ ἀγρό - στωρ , ὁ ὁμοιοδρόσιος . ἄλλως δὲ πάλιν , παρθένος ἀλέκτωρ , ἡ μὴ πειραθεῖσα λέκτου . κατὰ τὸ , γενεθλιὸς ἐστι * τὴς ἀλέκτορος Ἀθηνᾶς καὶ ἄδισος , ἡ τῆς τῆς ἡμέρα . γιγνώδεις δὲ λέξεις αὐτά , δομῶν - τος ἰδίαν ὑποχοριζόμενον . διὸ οὖν τὸ , ἀλέκτωρ Ἄθηνα τίττισται , οὐτὶ τὸ , ἀδισος ἡμέρα καθ’ ἣν οὐ προτείνεται δίαι . τοιούτων δὲ καὶ τὸ , ἐκ Ἀκρῶν ἐπανήχον ἀρχοντος . ἢ γουν μὴ λαβὼν χορομόν . καὶ τὸ , καὶ τα δὲ , μικύσσετο μὴς ἰσχάδα . ἢ γουν ἀγνῶσαι δι’ ἣς ἰσχετα ἡ παύς . πρὸς ὅποι ὁμόστοιχον , καὶ τὸ εἰπεῖν τὰς ἀγνώρας , Ἐκτορας πλημυρίδος ἢ γουν χύματος ἐρεστιάς . τοῦτον δὲ γινώσκουν , τὸ εἰπεῖν ἰσχάσαν , τὴν ἀσπίδα τὸ ξφόν . καὶ ταῦτα μὲν οὕτω αἰρηθῶ . μηνστέων δὲ καὶ Ἀδαίων ὡς περιώνυμος ἦν ἐν τοῖς Φιλίππου ξένοις , ὅτι ἀλεκτρονὸν ἐπεκαλεῖτο , περὶ οὗ Προκλαίδης ὁ κωμικὸς παζὼν ὡς περὶ ὀρνίθος , λέγει ὅτι ἀλεκτρονὸκα τὸν τοῦ Φιλίππου λαβὼν ἀωρὶ ζοκκίζοντα καὶ πλεονόμενον , κατέζωνεν , οὐ γὰρ εἶχεν οὐδὲ πω λόφον . καὶ τα ζώνες , μᾶλα συχνὸς διέπαινε Λάριος Ἄθηναῖος . ὅτι δηλαδή ὁ τοιούτος Λάριος τοὺς Ἀθηναίους ἐν τῇ ἀγορᾷ εἰστίσας , θύσας ἐπανία μὴρὶς τῆς πρὸς τοὺς Φιλίππου ξένους , ὧν ὁ ὁμηθὴς Ἀδαῖος ἦγαιτο . ἐστι δὲ τὸ μὲν ἀωρὶ ζοκκίζειν τὸν Ἀδαίων ἀλεκτρονὸνα , τὸ παρὰ καιρὸν ἐπιβαλεῖν τῇ μάχῃ . τὸ δὲ μὴ πω λόφον ἔχειν , τὸ ὁσπλὸν ἐτι ὄντα πικροποιὸν χαλκόν . ὡς * δὲ τὸ ὄργιον ὁ ἀλεκτρονὸν , καὶ Ἀρεὶ ἀνέκειτο ὡς πον καὶ ἐν τοῖς ἱξὴς φαντάζει , καὶ ὡς ἐν ἱσοῖς ἀντετίθετο , οἱ πελακοὶ δηλοῦσιν . ἰστορεῖται δὲ καὶ ὅτι ἀλεκτρονὸν εἰσιὼν σιωθὶ τινα θύραν , ἐπαλὼν τὸν λόφον . οὐ δὴ ἀλέκτορος καθὰ καὶ ἀλεκτρονὸνος , καὶ παρ’ ἄλλους μὲν πολλοὺς χορίας . καὶ παρὰ Κρατῖνον δὲ γρασὶν ἐν τῷ , ζοκκίζειν τὸν ἀλεκτρονὸνα οὐκ ἀνέχονται . ἢ γουν ἄδων ὡς αὐτὸ εἴδος . ἐξ οὗ δὴ ζοκκίζειν , καὶ ὁ παρ’ Πατῶν ζοκκίζ . καὶ ἐπίρρημα ζοκκὺ παρὰ τῷ χωμικῷ . ὑποβάλλει δὲ τοιούτων τοῦν καὶ Σοφοκλὴς γρασὶν ἐν τῷ , ζοκκοβίας ὤνως . ἐναργέστατον δὲ , Ἀρίστος ἐν τῷ καὶ νῆ . Μ’ ὄντως αὐτὴς ἐξέ - πικπέ με ὀρθοῖοζοκκὴς ἀρτίως ἀλεκτρονὸν . καὶ Πλάτων δὲ ἐμφανὸς γρασὶν ὁ κωμικὸς ἐν τῷ , σὲ δὲ ζοκκι - ζὼν ἀλέκτωρ προκαλεῖται . Ὅσα δὲ ὅτι τῶν ἐκ τοῦ λέγω τὸ χωμίσμα γεγονότων , ἐναργεστέων μὲν παρα - σκευῶν , τὸ λέχος διὰ τ καὶ ἡ λεχώ . διὰ δὲ τοῦ ὁ , ἡ ἄλοχος καὶ τὸ λοχίζειν . παθητικοὺ δὲ τούτων προσώπου , τὸ λέκτρον καὶ ὁ ἀλέκτωρ ἴσως δὲ καὶ ἡ Ἄλέκτωρ . καὶ ὁ ἀλεκτρονὸν δὲ . Τὸ δὲ ἢ γουν ποίησι , πᾶν σύνθηδες ἐπὶ γάμων λέγεσθαι . τοιούτων γὰρ καὶ τὸ , ἢ γαγὼμη γενναῖα . αἱ τὸ πᾶν δὲ εἰπεῖν , τὸ ἄγειν καὶ τὴ ἐξ αὐτοῦ , σαυναὶ λέξεις εἰσίν . εἰ δὲ ψεκτὸν ὄνομα ὁ προσ*γογὸς ἐτι δὲ καὶ τὸ προσγω - γεῦν , πάντως γὰρ οὐκ ἐπανεντὲ ταῦτα εἰσίν , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ προσέχειν , σαυνότητα ἔχει . ὁσπὶρ καὶ ἡ προσγωγή . τιμὴν γὰρ αὐτὴ δηλοῖ . οἷον . ὑποδραμὼν τὸν βασιλέα , τῶν φίλων ἐγένετο μεγίστης τυχὼν προσγωγής . Περί δὲ τοῦ τηλῆγετος , ἴσως ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . νῦν δὲ αἱ τοσούτων ἡμίσιον . ὡς τηλῆγετος παῖς παρὰ τοῖς παλαιοῖς , οὐ μόνον μεθ’ ὧν οὐκ ἐστι τεκνοῦσασθαι , ἢ ὁ μόνος νιὸς ὡς ὁ Μεγαπένθης ἐπταῦθα τῷ Μενελάῳ , ἀλλὰ καὶ ὁ τὴλε ὄντι τῷ πατρὶ γεννηθείς , ἢ καὶ αὐξηθείς μετὰ γέννησιν . παράδειγμα τοῦ πρώτου , Τηλέγονος ὁ ἐκ Κίρκης τὴλε πον γεννηθείς τῷ Ὀδυσσῇ . οὕτω καὶ τοῦνομα ἔσχε . τοῦ δὲ δευτέρου , Ὀρέστης τε ὁ Ἀγαμυωνιδὴς καὶ ὁ τοῦ Ὀδυσσέως Τηλέμαχος . ὁ τοῦ - νομα οὕτως ἐπίσεν , ἐπειδὴ τὴλε μαχομένων τοῦ πατρὸς ἐτράφη . Ἰστορὸν δὲ ὡς ἐπαιδὴ τῇ Ἑλένη γεννησαμένη τὴν Ἑρμιόνην οὐκ ἐτι γόνος ἠφαιντο , εἰμ’ ὧν καὶ αὐτὴ τηλῆγέτη τοῖς τεκνοῦσι , οἷα μόνη συγγέτηρ . ὡς καὶ ὁ Μεγαπένθης , μόνος νιὸς . Ἐτι ἰστορὸν , καὶ ὡς ἐν τούτοις καινοχρημὼν ἐστι κατὰ σύνταξιν τὸ , νηὶ δὲ ἢ γουν ποίησι ὡς οἱ τηλῆγετοι γένοιτο καστερὸς Μεγαπένθης . τὸ γὰρ και - νὸς ἀκόλουθον ἦν , νηὶ κρατερὸν Μεγαπένθι . ὁ δὲ , καινότερον ἀπὸδῶσεν αὐτὸ πρὸς τὸ , ὡς τηλῆγε - τος γένοιτο . Τὴν * δὲ διαληφθῆσεν δοῦλην , Ζευξίππον τε τινος εἶπον θηγατία , καὶ κώμων αὐτὴς ἐξί - θεστο ὄνομα . οὐ τὸ ἀκωβὴς , ἀρετὰς ἐν τοῖς παλαιοῖς ὑπομνήσασιν . καὶ ὁ τῶν νόστων δὲ γρασι ποιητής , κίριον ὄνομα λέγει τὸ , δοῦλης . διὰ τὸ μηδὲ ποτε λέγειν τὸν ποιητὴν δοῦλας τὰς θεραπαινὰς , ἀλλὰ δωσὰς ἢ δωσίδας . διὸ καὶ τὸ , εἰσὸνέ σ’ ἡ εὐλογὸν ποιήσεται ἢ ὧς δοῦλην , ἀδεστέται κατὰ τοὺς παλαιοὺς . Ὅσα δὲ καὶ ὡς εἰ καὶ μὴ ἠφαιντο τῇ Ἑλένη γόνος ἐπὶ ἐγείνατο τὴν Ἑρμιόνην , ἀλλ’ ἐκ τῆς δοῦλης ἀπεπληρώθη , τὸ ἐκ τῆς Ἑλένης ἀλλίπου τῷ Μενελάῳ . ἔσχε γὰρ ἐξ ἐκείνης νιὸν τὸν Μεγαπένθην . ὡς 148Οοιουν ἀρπε*γείσης τεκνοῦσθαι τῆς Ἑλένης . διὸ καὶ γιγνώμῳς ὁνομασθῆναι διὰ τὸ μὴ γα πένθος εἶναι τὶ τε τῷ τοῦ Μενελάου οἴκῳ . Ἐτι ὅσα καὶ ὅς ἤν μὲν διὰ πλεῖον κάλλος , ἀπαῖδα μεῖναι τὴν Ἑλένην , ἐπὶ δὲ γαμῷ δυσδαίμονι ἢ ἀτεχνία , γεννῆ ἀσάφας , καὶ οὐκ εἰς διέτμον , ἵνα τὸ κάλλος αὐτῇ ὡς ἐφρέθη γηλάτηται . Ὁμολογουμένον δέ , ὡς ἂν ἔχῃ ζῶσαν αὐτὴ τῷ ὁμοίῳ . Ἰστίον δὲ ὅτι κατὰ Πορφυρίων , καὶ ἔτι μᾶλλον Μεγαπένθους ἤν πελασγὸς , ἀπορουνὸς γρῶν Αἰγύπτου ἀδελφοῦ Λαμίου . χρηθεὶς οὖτω , διὰ τὸ ἀνθῆσαι τὸν Προϊτὸν ἐπὶ τῇ μακίᾳ τῶν θυγατέρων . ὡς δὲ Μελάμπους καθῆρας , ἐλαβὲ τὰ δύο μέρη τῆς ἰσάιρον βασιλείας , καὶ τῷ ἀδελφῷ Βιαντὶ ἐδωκεν . ἔστι δὲ τις μνήμη τῆς τοιαύτης ἱστορίας , καὶ ἐν τοῖς ἔξης . Ὅτι ἐν τῷ , δαινυτο γείτονες ἤδε ἔτα Μενελάου τεμπόμενοι , διαμορὰ δηλοῦνται τῶν λέξεων . γείτονες μὲν γάρ , οἱ πλησιασταὶ μόνοι . ἔται δέ , οἱ καὶ ἄλλως συνήθεις . δήλον δὲ ὅτι καὶ ὁ γείτων ὡς ἴδίας , ἔτις ἂν εἴη καὶ αὐτός . διὸ πρό βαρεῶν ἐν τῷ , δαινύντα γάμων πολλοῖσιν ἐτίμου , οἱ ἔται , καὶ τοὺς γείτονας περιεῖχον αὶ καὶ ἐνταῦθα διωρισήσατο . γηλοῦται δὲ τὸ ἐτις κατὰ τοὺς παλαιούς , ὡς ἐπὶ πολίτου εἰς ἐπὶ ἑταίρου λέγεται . δήλον δὲ καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ ἐθέλω , οὐ μόνον ὁ ἑταῖρος καὶ ὁ ἔτις , ἀλλὰ γαμοῦς καὶ ὁ ἐθῆς . ὅν τινὸς , καὶ ἡδέα λέγουσιν ὡς γρῶν Αἴλιος Ἡουήσιος . ὅτι δὲ γηλοῦται τὸ ἐτις , κάλλιον ἐν τῇ Πλιάδὶ γέγραπται . Ὅτι ἐν τῷ τοῦ Μεγαπένθους γάμῳ , τοὺς δαινυμένους ἐμέλειτο θεῖος ἀοιδὸς γρομίζων . δωιὼ δὲ κυθιστηρίῳ κατ’ αὐτοὺς μολπὴς ἐξάγοντες , ἐδίνων κατὰ μέσους . ὁ ἐστι κατὰ δίρον ἐστράφητο . Καὶ ὅρα ὅτι τε θεῖον τι κάτανθῆ ὁ ἀοιδός , καὶ ὡς οὐδὲν τι φροντισὸν καὶ ἀπῆδον οὐδ’ ἐν τούτοις ὁ βασιλικὸς ἔχα γάμος , ἀλλ’ ἀρχεῖται ὀρχήσεως καὶ μολπῆς . Τὸ δὲ ἐμέλειτο καὶ τὸ μολπὴ , τοῦτο ἐτυμολογίας ἐστίν . Ἐνταῦθα δέ , σημειώσατο τὰ τοῦ Ἀθηναίου . εἰπόντος ἐν τῇ κατὰ τὸν Μενέλαον γαμοποιίᾳ μὴ συνέντες οἱ περὶ Ἀρίσταρχον ὅτι τῶν ἀρχαίων ἡμῶν παριληλυθότων τοῦ γάμου , μονάζοντες διητῶντο οἱ βασιλεῖς . ἀλλ’ ἐξαπιστηθέντες ὑπὸ τοῦ προτέρον στίχου λέγοντος , τῶν δ’ ἐφον δαινύντα γάμων πολλοῖσιν ἔταισι , προσένηψαν τοιαῦτα ἐπι . ὡς οἱ μὲν δαινύντο . καὶ ἔξης πάντε στίχους τούτους . παραγράφωστές γρῶν ἐν τοῦ Κρητικοῦ χοροῦ τῆς ἐν Πλιάδὶ ὁπλοποιίας σὺν αὐτῷ τῷ περὶ τὴν λέξιν ἀμαρτήματι . οὐ γὰρ ἐξάγοντες * γρῶν οἱ κυθιστηρίους ἀλλὰ πάντως ἐξάγοντος τοῦ ὁδοῦ , ὠρχοῦντο . τὸ γὰρ ἐξάγου , τῆς ἀρόμιγγος ἴδιον . διὸ Ἡσίοδος ἐν ἀσπίδι γρῆ . θεαὶ δ’ ἐξίρχον ἀοιδὴς Μοῦσα . Καὶ Στησίχορος δέ , καλεῖ τὴν Μοῦσαν ἀρχαιοπολῶν . καὶ Πίνδαρος , ἀρχαίχορα τὰ προσόμια . ἐπὶ γρῶν ἐν τοῖς ὀρθείοις , ἀνίατον παντάπασιν τὸ ἐξάγοντες , μὴ δυναμένης τῆς ἐπὶ τῶν ὁδῶν ἀναφοράς σώζεσθαι . καὶτα δὲ γρῶν προῖτον ἐν Πλιάδὶ , προηγουμενῶν τῶν , ποίης δ’ ἱμερόντα χορὸν περιίσταθ’ ὁμιλος . Λύδορος δὲ γρῶν ὁ Ἀριστοφάνους , ὅλον τα τῶν γάμων περιγράφει . ἤρουν ἀδεται . ἐχέδελαι . καὶ χελύναι γυάφειν , δωιὼ δὲ κυθιστηρίῳ καθ’ αὐτούς . σολοιζάων γρῶν ἀναγάζων ὁ ὀρθεὶς δηλαδὴ Λύδορος . τὸ μὲν γὰρ κατ’ αὐτούς , κατὰ σφᾶς ἐστιν αὐτοῖς . τὸ δὲ λέγων ἑαυτούς , σόλοιζον . Καὶ ὅρα ὅτι λελήθασι σολοιζόντες ὡς Ἀθηναῖος βούλεται , οἱ λέγοντες ἑαυτοὺς καὶ ἑαυτοὺς καὶ ἑαυτῶν . αἴτιον δ’ ὅτι ἐν ἑνικοῖς μὲν , τὸ ἑαυτοῦ καὶ ἑαυτῷ καὶ ἑαυτὸν , ἐκ δύο ἑκάστου ὁμοιοπτύπων γενικῶν σύγκειται . οἷον ἐξ αὐτοῦ . ἐξ αὐτῷ . ἐξ αὐτόν . ὁποῖον τι καὶ τὸ , ἐξ αὐτὸν ἐποτρύναι μέχεσθαι . συναγεδέντα δέ , ποιοῦσι τὸ ἑαυτοῦ ἑαυτῷ ἑαυτόν . ἐπὶ δὲ γε πληθυντικῶν πτώσεων τοῦ , αὐτῶν αὐτοῖς αὐτούς , οὐκ ἔχει χορὸν συνθέσεως * ἢ ἀντωνυμία τὸ ἐ . ἀλλ’ ὁ προσθήκηνος αὐτὴν ἀνθρωπόπτουτον οὐδὲν τοῖς τοιούτοις πληθυντικοῖς , οὐ ποιεῖ καθ’ Ἑλλήνας , ὥσπερ οὐδὲ ὁ τοιμῶσας αὐτὴν ἑμαντοὺς ἢ ἑαντῶν ἢ τι τοιούτον . διὸ κάλλιον ἐν τοῖς τοιούτοις ἀρχισθῆ τῇ τῆς ἀρχούσης δασείᾳ . καὶ ἀντὶ τοῦ , ἑαυτοὺς καὶ ἑαυτοῖς , δασύναν τὸ ἑλαφα πρὸς διαστολὴν τῶν κατ’ ἄλλην ἑνότητα μιλουμένων . ὁ δὴ ποιοῦσιν ἀξωλόγως , οἱ γράγοντες τὸ καθ’ αὐτοὺς καὶ καθ’ αὐτὸ καὶ καθ’ αὐτά . καὶ ὅσα τοιαῦτα . πλὴν ἐπειδὴ πολλῶν καὶ πολλοῦ λόγου ἀξίων ἀνδρῶν γραμμένων καὶ ταῖς τιμημέναις συνθέτοις πληθυντικοῖς ἀντωνυμίαις , οὐκ ἔστι σολοιζάων καταλέξαι ἀπάντων , ὅστις ὅτι οὐκ ἀναμιλλέσθαι σύνθεσις ἀντωνυμίων δύο προήγαγε τὸ , ἑαυτῶν ἑαυτοῖς ἑαυτούς . ἀλλ’ ὡς ἀπλῶς λογίζονται μετὰ πάσους πλουσιασμοῦ , δοκεῖ γὰρ δαινομένον ὡς ἑαυτῇ τοῦ , αὐτῶν αὐτοῖς αὐτούς . προσκατασθῆναι πλουσιάσειν τὸ ἐ . καὶ αὐτὶκα ἐγγλένυσθαι εἰς ἑαυτὸ τὴν δασείαν τῆς αὐ διφθόγγου πρὸς ὁμοιότητα τοῦ , ὅρακα ἴδρακα . καὶ τῶν ὁμοίων . καὶ αὐτὸ παρήγαγε σασθαι ὁμοίως ταῖς ὡς λέλεκται δαινομέναις δυσλλάβοις ἀντωνυμίαις , καὶ τὰς τρισύλλαβους . Ὅτι βωτιζὸν καὶ ἀγελὴς τὸ διὰ θεράποντος αὐτῷ διὰ τῷ βασιλεῖ ἀγγελάθηναι τὴν * τῶν
Lemmas: καί ὁ κορίδιον θνῄσκω . Ἴων δέ ὁ τραγικός , ἀλέκτωρ ὁ αὐτός εἶπον , διά ὁ ἡδύς . οὖον γάρ , οὐ ἔχω ὁ ἀρωματέω λέγω ἢ γοῦν χοιράσθαι . ἄλλος δέ λόγος , ἀλέκτωρ καί ὁ ἀυλέκτωρ καθά καί αγρός - στωρ , ὁ ομοιοδροθεος . ἄλλως δέ πάλιν , παρθένος ἀλέκτωρ , ὁ μή πειράω λέκτης . κατά ὁ , γενέθλιος εἰμί * σής ἀλέκτωρ Ἀθηνᾶ καί ἄδισος , ὁ ὁ ὁ ἡμέρα . γιγνώδεις δέ λέγω αὐτός , δομέω - ὅς ἴδιος υποχοριζω . διό οὖν ὁ , ἀλέκτωρ Ἀθηνᾶ τιττίζω , οὔτις ὁ , ἀδισος ἡμέρα κατά ὅς οὖον προτείνω δῖος . τοιοῦτος δέ καί ὁ , ἐκ Ἄκραι ἐπανάγω ἄρχω . ἢ γοῦν μή λαμβάνω χορομος . καί ὁ , καί ὁ δέ , μικύσσετο μείς ἰσχάς . ἢ γοῦν ἄγω διά ἥς ἰσχετα ὁ παῖς . πρός ὅποι ὁμόστοιχος , καί ὁ εἶπον ὁ ἄγνωρος , Ἑκτορᾶς πλημυρίς ἢ γοῦν χύμα ρεστία . οὗτος δέ γιγνώσκω , ὁ εἶπον ισχάζω , ὁ ἀσπίς ὁ φοξ . καί οὗτος μέν οὗτος αἱρέω . μηνστέων δέ καί Ἀδαῖος ὡς περιώνυμος εἰμί ἐν ὁ Φίλιππος ξένος , ὅτι ἀλεκτρονὸν ἐπικαλέω , περί ὅς προκλαιδηω ὁ κωμικός παζὼν ὡς περί ὄρνις , λέγω ὅτι ἀλεκτρονὸκα ὁ ὁ Φίλιππος λαμβάνω ἀωρί ζοκκιθεριζω καί πλέω , καταζώννυμι , οὖον γάρ ἔχω οὐδέ πω λόφος . καί ὁ ζώνη , μῆλον συχνός διεπαινος Λάριος Ἀθήναιος . ὅτι δηλαδή ὁ τοιούτος Λάριος ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ ἀγορά ειστισος , θύω ἐπανία μερίς ὁ πρός ὁ Φίλιππος ξένος , ὅς ὁ ὁμήθης Ἀδαῖος ἄγαμαι . εἰμί δέ ὁ μέν ἀωρί ζοκκιζεω ὁ Ἀδαῖος ἀλεκτρονὸνα , ὁ παρά καιρός ἐπιβάλλω ὁ μάχομαι . ὁ δέ μή πω λόφος ἔχω , ὁ ὁσπλὸν ἔτι εἰμί πικροποιός χαλκός . ὡς * δέ ὁ ὄργιον ὁ ἀλεκτρονὸν , καί Ἀρείος ἀνάκειμαι ὡς πως καί ἐν ὁ ἵκω φαντάζω , καί ὡς ἐν ἴσος ἀντιτίθημι , ὁ πελακοὶ δηλόω . ἱστορέω δέ καί ὅτι ἀλεκτρονὸν εἴσειμι σιωθὶ τις θύρα , πάλη ὁ λόφος . οὖον δή ἀλέκτωρ καθά καί ἀλεκτρονὸνος , καί παρά ἄλλος μέν πολύς χόριος . καί παρά Κρατῖνος δέ γρασὶν ἐν ὁ , ζοκκιζεω ὁ ἀλεκτρονὸνα οὐ ἀνέχω . ἢ γοῦν Ἄδων ὡς αὐτός εἶδος . ἐκ ὅς δή ζοκκιζεω , καί ὁ παρά Πατῶν ζοκκίζ . καί ἐπίρρημα ζοκκὺ παρά ὁ κωμικός . ὑποβάλλω δέ τοιοῦτος τοῦν καί Σοφοκλῆς γρασὶν ἐν ὁ , ζοκκοβίας ὄνος . ἐναργής δέ , Αρίστος ἐν ὁ καί νῆ . εἷς εἰμί αὐτός ἔξω - πικπέ ἐγώ ὀρθοῖοζοκκὴς ἄρτιος ἀλεκτρονὸν . καί Πλάτων δέ ἐμφαίνω γρασὶν ὁ κωμικός ἐν ὁ , σύ δέ ζοκκι - ζώς ἀλέκτωρ προκαλέω . ὅσα δέ ὅτι ὁ ἐκ ὁ λέγω ὁ χωμισμαω γίγνομαι , ἐναργής μέν παρά - σκεῦος , ὁ λέχος διά τ καί ὁ λεχώ . διά δέ ὁ ὁ , ὁ ἄλοχος καί ὁ λοχίζω . παθητικός δέ οὗτος πρόσωπον , ὁ λέκτρον καί ὁ ἀλέκτωρ ἴσως δέ καί ὁ Ἀλέκτωρ . καί ὁ ἀλεκτρονὸν δέ . ὁ δέ ἢ γοῦν ποίησις , πᾶς σύνθηδες ἐπί γάμος λέγω . τοιοῦτος γάρ καί ὁ , ἢ γαγὼμη γενναῖος . ὁ ὁ πᾶς δέ εἶπον , ὁ ἄγω καί ὅς ἐκ αὐτός , σαυναὶ λέγω εἰμί . εἰμί δέ ψεκτός ὄνομα ὁ προσ*γογὸς ἔτι δέ καί ὁ προσγω - γεῦν , πάντως γάρ οὐ ἐπανεντὲ οὗτος εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ προσέχω , σαυνοτηταω ἔχω . ὁσπὶρ καί ὁ πρόσειμι . τιμή γάρ αὐτός δηλόω . οἷος . ὑποτρέχω ὁ βασιλεύς , ὁ Φίλων γίγνομαι μέγας τυγχάνω προσγωγής . Περί δέ ὁ τηλῆγετος , ἴσως ὁ Ἰλιάς δηλόω . νῦν δέ ὁ τοσοῦτος ἡμίσιος . ὡς τηλῆγετος παῖς παρά ὁ παλαιός , οὖον μόνος μετά ὅς οὐ εἰμί τεκνόω , ἢ ὁ μόνος νιος ὡς ὁ Μεγαπένθης ἐπταῦθα ὁ Μενέλαος , ἀλλά καί ὁ τῆλε εἰμί ὁ πατήρ γεννάω , ἢ καί αὐξάνω μετά γέννησις . παράδειγμα ὁ πρῶτος , Τηλέγονος ὁ ἐκ Κίρκη τῆλε πως γεννάω ὁ ὀδύσσομαι . οὗτος καί τοὔνομα ἔχω . ὁ δέ δύο , Ὀρέστης τε ὁ αγαμυωνιδηω καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς Τηλέμαχος . ὁ ὁ - Νομάς οὕτως πίπτω , ἐπεί τῆλε μάχομαι ὁ πατήρ τρέφω . Ἰστορὸν δέ ὡς ἐπαείδω ὁ Ἑλένη γεννάω ὁ Ἑρμιόνη οὐ ἔτι γόνος ἀφανίζω , εἰμί ὅς καί αὐτός τηλῆγέτη ὁ τεκνόω , οἷος μόνος συγγέτηρ . ὡς καί ὁ Μεγαπένθης , μόνος νιος . ἔτι ἰστορὸν , καί ὡς ἐν οὗτος καινοχρημη εἰμί κατά σύνταξις ὁ , ναῦς δέ ἢ γοῦν ποίησις ὡς ὁ τηλῆγετοι γίγνομαι καστερὸς Μεγαπένθης . ὁ γάρ και - Μύκονος ἀκόλουθος εἰμί , ναῦς κρατερός Μεγαπένθης . ὁ δέ , καινός ἀποδίδωμι αὐτός πρός ὁ , ὡς τήλη - ὅς γίγνομαι . ὁ * δέ διαλαμβάνω δοῦλος , Ζεύξιππος τε τις εἶπον θηγατία , καί κῶμος αὐτός ἐπίτεξ - θεστο ὄνομα . οὖον ὁ ἀκωβὴς , ἀρετή ἐν ὁ παλαιός ὑπομιμνῄσκω . καί ὁ ὁ νόστος δέ γρας ποιητής , κίρις ὄνομα λέγω ὁ , δοῦλος . διά ὁ μηδέ ποτός λέγω ὁ ποιητής δοῦλος ὁ θεράπαινα , ἀλλά Δωσᾶς ἢ δωσιδαις . διό καί ὁ , εἰσέρχομαι σός ὁ ευλογος ποιέω ἢ ὅς δοῦλος , ἀδεστέται κατά ὁ παλαιός . ὅσα δέ καί ὡς εἰμί καί μή ἀφανίζω ὁ Ἑλένη γόνος ἐπί γείνομαι ὁ Ἑρμιόνη , ἀλλά ἐκ ὁ δοῦλος ἀποπληρόω , ὁ ἐκ ὁ Ἑλένη ἀλλίπου ὁ Μενέλαος . ἔχω γάρ ἐκ ἐκεῖνος νιον ὁ Μεγαπένθης . ὡς 148οοιοω αρπε*γεισος τεκνόω ὁ Ἑλένη . διό καί γιγνώμῳς ὀνομάζω διά ὁ μή γῆ πένθος εἰμί τίς τε ὁ ὁ Μενέλαος οἶκος . ἔτι ὅσος καί ὅς ἐάν μέν διά πλείων κάλλος , ἀπαῖδα μένω ὁ Ἑλένη , ἐπί δέ γαμέω δυσδαίμων ἢ ἀτεχνία , γέννα ἀσάφας , καί οὐ εἰς διατέμνω , ἵνα ὁ κάλλος αὐτός ὡς φέρω γηλάτηται . ὁμολογέω δέ , ὡς εἄν ἔχω ζώννυμι αὐτός ὁ ὅμοιος . ἱστίον δέ ὅτι κατά Πορφυρίων , καί ἔτι μᾶλλον Μεγαπένθης ἐάν Πελασγός , ἀπορούω γράω Αἴγυπτος ἀδελφός Λαμίας . χράω οὗτος , διά ὁ ἀνθέω ὁ πρόειμι ἐπί ὁ μακία ὁ θυγάτηρ . ὡς δέ Μελάμπους καθᾶρλω , λαμβάνω ὁ δύο μέρος ὁ ἰσάριον βασίλεια , καί ὁ ἀδελφός Βίας δίδωμι . εἰμί δέ τις μνήμη ὁ τοιοῦτος ἱστορία , καί ἐν ὁ ἔξειμι . ὅτι2 ἐν ὁ , δαίνυμι γείτων ἀδέω ἔτης Μενέλαος πέμπω , διάμορον δηλέομαι ὁ λέξις . γείτων μέν γάρ , ὁ πλησιαστής μόνος . ἔτης δέ , ὁ καί ἄλλως συνήθης . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ γείτων ὡς ἴδιος , τίνω εἄν εἰμί καί αὐτός . διό πρό βαρύς ἐν ὁ , δαίνυμι γάμος πολύς Ετίμου , ὁ ἔτης , καί ὁ γείτων περιέχω ὅς καί ἐνταῦθα διορίζω . γηλουος δέ ὁ τις κατά ὁ παλαιός , ὡς ἐπί πολίτης εἰς ἐπί ἑταῖρος λέγω . δῆλος δέ καί ὅτι ἀπό ὁ ἐθέλω , οὖον μόνος ὁ ἑταῖρος καί ὁ τίνω , ἀλλά γάμος καί ὁ ἔθω . ὅς τις , καί ἡδύς λέγω ὡς γράω Αἴλιος Ἡουήσιος . ὅτι δέ γηλουος ὁ τις , καλός ἐν ὁ Πλιάς γράφω . ὅτι2 ἐν ὁ ὁ Μεγαπένθης γάμος , ὁ δαίνυμι μέλω θεῖος ἀοιδός1 γρομιζα . δωιὼ δέ κυθιστηριζω κατά αὐτός μολπή ἐξάγω , δίνω κατά μέσος . ὁ εἰμί κατά δίρον στρέφω . καί ὁράω ὅτι τε θέω τίς κάτανθῆ ὁ ἀοιδός , καί ὡς οὐδείς τίς φροντίζω καί ἀπηδῶ οὐδέ ἐν οὗτος ὁ βασιλικός χάσκω γάμος , ἀλλά ἄρχω ὄρχησις καί μολπή . ὁ δέ μέλω καί ὁ μολπή , οὗτος ἐτυμολογία εἰμί . ἐνταῦθα δέ , σημειόω ὁ ὁ Ἀθηναῖος . εἶπον ἐν ὁ κατά ὁ Μενέλαος γαμοποιία μή συνίημι ὁ περί Ἀρίσταρχος ὅτι ὁ ἀρχαῖος ἐγώ παριληλυθοος ὁ γάμος , μονάζω διαιτάω ὁ βασιλεύς . ἀλλά ἐξαπιστέω ὑπό ὁ πρότερος στίχος λέγω , ὁ δέ φονέω δαίνυμι γάμος πολύς ὅς , προσφέρω τοιοῦτος ἐπι . ὡς ὁ μέν δαίνυμι . καί ἔξειμι πᾶς στίχος οὗτος . παραγράφωστές γράω ἐν ὁ κρητικός χορός ὁ ἐν Πλιάς ὁπλοποιία σύν αὐτός ὁ περί ὁ λέξις ἁμάρτημα . οὖον γάρ ἐξάγω * γράω ὁ κυθιστηρίους ἀλλά πάντως ἐξάγω ὁ ὁδός , ὀρχέομαι . ὁ γάρ ἐξάγω , ὁ ἀρόμιγγος ἴδιος . διό Ἡσίοδος ἐν ἀσπίς γρῆ . θεά δέ ἐξέρχομαι ᾠδή Μοῦσα . καί Στησίχορος δέ , καλέω ὁ Μοῦσα αρχαιοπολος . καί Πίνδαρος , ἀρχαίχορα ὁ προσοεις . ἐπί γράω ἐν ὁ ὀρθείοις , ἀνίατος παντάπασι ὁ ἐξάγω , μή δύναμαι ὁ ἐπί ὁ ὁδός ἀναφορά σῴζω . Κάιτα δέ γράω Προῖτος ἐν Πλιάς , προηγούμενος ὁ , ποῖος δέ ἱμερόεις χορός περιίστημι ὅμιλος . Λύδορος δέ γράω ὁ Ἀριστοφάνης , ὅλος ὁ ὁ γάμος περιγράφω . ἀρόω ἀείδω . ἐχέδελαι . καί χελύνη γυαφεω , δωιὼ δέ κυθιστηριζω κατά αὐτός . σολοιζαω γράω ἀνάγω ὁ ὄρνυμι δηλαδή Λύδορος . ὁ μέν γάρ κατά αὐτός , κατά σφεῖς εἰμί αὐτός . ὁ δέ λέγω ἑαυτοῦ , σολοιζω . καί ὁράω ὅτι λανθάνω σολοιζω ὡς Ἀθηναῖος βούλομαι , ὁ λέγω ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ . αἴτιος δέ ὅτι ἐν ἑνικός μέν , ὁ ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ , ἐκ δύο ἕκαστος ομοιοπτυπαω γενικός σύγκειμαι . οἷος ἐκ αὐτός . ἐκ αὐτός . ἐκ αὐτός . ὁποῖος τίς καί ὁ , ἐκ αὐτός ἐποτρύνω μίγνυμι . συναγεδέντα δέ , ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ . ἐπί δέ γε πληθυντικός πτῶσις ὁ , αὐτός αὐτός αὐτός , οὐ ἔχω χορός σύνθεσις * ἢ ἀντωνυμία ὁ εἰ . ἀλλά ὁ προστίθημι αὐτός ανθρωποπτουος οὐδείς ὁ τοιοῦτος πληθυντικός , οὖον ποιέω κατά Ἕλλην , ὥσπερ οὐδέ ὁ τιμή αὐτός ἑμαντοὺς ἢ ἀντάω ἢ τίς τοιοῦτος . διό καλός ἐν ὁ τοιοῦτος ἀρχίζω ὁ ὁ ἄρχω δασύς . καί ἀντί ὁ , ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ , δασύνω ὁ ἐλαφῆ πρός διαστολή ὁ κατά ἄλλος ἑνότης μιλέω . ὁ δή ποιέω ἀξωλόγως , ὁ γράω ὁ κατά αὐτός καί κατά αὐτός καί κατά αὐτός . καί ὅσος τοιοῦτος . πλήν ἐπεί πολύς καί πολύς λόγος ἄξιος ἀνήρ γραμμένος καί ὁ τιμάω σύνθετος πληθυντικός ἀντωνυμία , οὐ εἰμί σολοιζαω καταλέγω ἀπαντάω , ὅστις ὅτι οὐ ἀναμιλλέσθαι σύνθεσις ἀντωνυμία δύο προάγω ὁ , ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ . ἀλλά ὡς ἀπλόος λογίζομαι μετά Πασοῦς πλουσιασμος , δοκέω γάρ δαίνυμι ὡς ἑαυτοῦ ὁ , αὐτός αὐτός αὐτός . προσκαθίστημι πλουσιάζω ὁ εἰ . καί αὐτίκα εγγλενυεπομαι εἰς ἑαυτοῦ ὁ δασύς ὁ αὖος δίφθογγος πρός ὁμοιότης ὁ , ὁράω ὁράω . καί ὁ ὅμοιος . καί αὐτός παράγω σάω ὁμοίως ὁ ὡς λέγω δαινομεναι δυσλλάβοις ἀντωνυμία , καί ὁ τρισύλλαβος . ὅτι2 βωτιζὸν καί ἀγέλη ὁ διά θεράπων αὐτός διά ὁ βασιλεύς ἀγγέλλω ὁ * ὁ