eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1721
ὁ ποιητὴς ὅπως μᾶλλον ἡ Σκίλλα τοὺς τοῦ Ὀδυσσέως ἐταίρους ἄνω ἤγαγε ταῖς περιμήκεσι δειραῖς , φησίν ὡς δ’ ὕτε ἐπὶ προβόλω ἀλιεὺς περιμιχθεὶ βάθδω ἰχθύσιν οὐ μεγάλοις τισὶν ἀλλὰ τοῖς ὀλί - γοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων , ἤγουν βρώματά τινα δέλεαρ καταβάλλων , ὅ ἐστι μίπτον , ἐς πόν - τον προῦψι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο , ἀσπαίροντα δ’ ἐπὶ*τα λαχὼν ἐθράγε θύραζε , ὡς οἱ γ’ ἀσπαίροντες ἀείροντο ποτὶ πέτρας , ἤτοι ἀέριοι ἐκουργίζοντο φερόμενοι . καὶ ἐστιν ἡ παραβολὴ αὕτη ἔχουσα τι γλυκύ - τητος , οὐ μόνον ὡς παραβολὴ ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ ὡς τοιαύτη παραβολή , σκιθρωπῶν δηλαδὴ ἔχουσα οὐδὲν , ἀλλ’ ἐς ἕνως οὖσα γλυκείας . τοιαῦτα γὰρ καὶ τὰ θηρατικὰ διηγήματα . ἔχουν δὲ πάντως τὸν Ὀδυσσέα τὸν ἀδιαζόντα οὕτω φράξαν πρὸς τοὺς τρυφῶντας Φαιάκας , ἵνα μὴ τὸ παιδικὸν τοῦ λόγου ἀκρατον ὡν ἀποχναιὴ ἐκείνους εἰς ἀκρόασιν . Ὅρα δὲ ὡς πρόβολον τὸν προβλητὰ λιθὸν λέγει , ὅθεν λαχόντες οἱ μεθ’ Ὀμήρου καὶ τὸν σύμμαχον πρόβολον τροπικῶς λέγουσι . Ράβδῳ δὲ ἀλιεύοντα παρέχει , ὡς ἀσφαλέστερον ὄν τοῦτο τοῦ καλάμου ἀλιεύειν , καὶ δι’αὐτοῦ προσφενέστε - ρον ταῖς δειραῖς τῆς Σκίλλης . ὁ γὰρ κάλαμος εὐσύντριπτός ἐστι , καὶ μάλιστα * ὅταν μέγα τι ἀνέλκη . Ὁλίγους δὲ ἰχθύας οὐ τῷ πλήθει κατὰ διωρισμένον ποσόν , ἀλλὰ τοὺς μικροὺς . καὶ ἐστι πολλοχῶ χρήσις τῆς τοιαύτης σημασίας παρὰ τῷ ποιητῇ . παλαιὸς δὲ ὁ γράφας , ὅτι ὕλος μὲν ἐπὶ πηλι - κότητος τάσσεται καὶ ἐφ’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἢ ἀπλῶς ζῴου , πᾶς δὲ ἐπὶ ποσότητος καὶ πολλῶν · ὁ λέγων οὖν ὕλος ἀνθρώπους ἐν λέγει σώμα · ὁ δὲ λέγων πᾶς ἀνθρῶ*πος πλείους δηλοῖ · ἐπὶ δὲ δηλώσεως καὶ ὅτι μῆνας μὲν ἐπὶ πηλικότητος , πολὺς δὲ ἐπὶ ποσότητος · διὸ τοῦ , ποία ὥρα ἤτοι πῆση , ἀκυρολογεῖται , λέγει καὶ ὅτι μικρὸς μὲν ἐπὶ πηλικότητος , ἤγουν μεγέθους , ὀλίγος δὲ ἐπὶ ποσότητος , καὶ τηλικούτος μὲν ἐπὶ πηλικότητος , τοσοῦτος δὲ ἐπὶ ποσότητος . Ὅμηρος δ’ ἐναλλάσσει , καὶ σε τοσοῦτον ἐθῆκα φησὶ ἀντὶ τοῦ τηλικούτον · καὶ , ἰχθύσιν ὀλίγοις ἤγουν μικροῖς · καὶ , ὀλίγος ἔων ἤγουν μικρός . Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ παντελῶς ὀλίγος ἰχθὺς ἀπυθὺς ἐλέγετο παρὰ τοῖς παλαιοῖς καὶ ἐδίδου τὸν μὴ ἐσθιόμενον . καὶ φέρουσι ἐκείνοι χρήσιν εἰς τοῦτο ἐκ τοῦ χωμικοῦ . ἐν μέντοι τῷ περὶ ὀνομασίας ἰχθύων τοῦ γραμματι - κοῦ Ἱμιοτοχέανος φέρεται ὅτι ἀπὶχνες κατὰ τινὰς οἱ μὴ ἐσθιόμενοι ἰχθύες , καὶ γένοι ἐκεῖνοι καὶ Ἀμι - στοχέανος χρήσιν ἐς Ἐκχθίδας ταύτην · τοιούθινες ἀπὶχνες βαρβάρων οἴκων δοκοῦ . προσφέρει δὲ καὶ ἄλλας λέξεις , ἐν αἷς ὁμοία ἐμφαίνεται σημασία τῆς ἀπὸ προθέσεως , ἀποίνους γὰρ φησὶ θυσίας καλεῖ - σθαι τὰς νηφάλιους , καὶ ἀποζώμα δὲ τινα ἱερὰ ὧν οὐκ ἐπὶ βωμοῦ ὁ καθιερισμὸς ἀλλ’ ἐπὶ ἐδάφους . Ὅρα δὲ πάνταῦθα ἰχθυοφαγίαν παλαιάν , ὡς καὶ πρὸ τούτων , ὅπου ἡσθίον τινες ὅ,τι φήλας χείρας ἔοικο . εἰ καὶ Λιβυνοὺς χωμ*ωύτερον παίζων φησίν · ἰχθὺν δὲ πoὺ Ὅμηρος ἐσθιόντα εἴρηκε τινα τῶν Ἀχαιῶν · καὶ λέγει μὲν ἐκεῖνος ἀληθῶς . οὐδαμοῦ γὰρ προσώπῳ ἡρωϊκῷ τροφήν ἐξ ἰχθύων διεσκεύασεν . ἄλλως μέντοι νοεῖται ὡς καὶ ἰχθυοφάγουν κατ’ ἀνάγκην οἱ ἥρωες . εἰ δὲ μὴ ἰχθυοφάγουν οἱ Πυθαγο - ρισταὶ ἔστιρον , οὐδὲν αὐτὸ πρὸς τὰ πάλαι ἡρωϊκά . ἦν δὲ τοῖς Πυθαγορισταῖς ἀπειρημένον τὸ ἰχθυο - φαγεῖν εἰς σύμβολον τοῦ ἡμευνθεῖν . ἐπειδὴ θεῖον ἠγοῦντο τὴν σιωπήν . σιγηλὸν γὰρ ὁ ἰχθὺς διχὰ γε τοῦ σκάφου . διὸ καὶ ἔλλογ ἠφίδη διὰ τὸ ἠλεσθαι ὁ πέρ ἐστιν ἐκβάλλεσθαι , ἐκκλείεσθαι , στερεῖσθαι ὁπός . καθολικὸν γὰρ ὁ ἔλλογ ἐπὶ πάντων ἰχθύων , καθὰ καὶ ὁ μέρορ ἐπὶ ἀνθρώπων . εἰ καὶ ἰδίως ἰχθὺς τις ἔλλογ καλεῖται , καθὰ καὶ ἀνθρωπὸς τις Μέρορ , ὁ καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ . ὅτι δὲ καὶ κύριον ὄνομα ἰχθὺς παρὰ τοῖς παλαιοῖς , ὁ Ἀθήναιος λέγει , προσιτοροῦν καὶ μὴ μόνον τὸν σκάφον φθέγγεσθαι . γράφει γὰρ οὕτω · πολλοχῶ ζυρίζονται ὀρυκτοὶ ἰχθύες , ζῶντες κατὰ τόπους , οὔτε ποταμῶν ἐπιχύσεις ἔχοντες , οὔτε θηριῶν ναμάτων , τὸ καινότατον , ξενίζει δὲ καὶ τοῦ , τοὺς ἐν Κλειτῶνι ποταμῷ Ἀρκαδίας περὶ τὴν Λάδωνα ἰχθύας φθόγγοντεν , καὶ τοῦ Ἀμιστοχέλους εἰπόντος μόνον σκάφον φθόγγεσθαι καὶ τὸν ποτά - μιον χοῖ*ρον . καὶ ἐν Ἄρηνῳ δὲ ποταμῷ ἰχθύες οἱ καλοῦνται ποιηλία φθόγγονται οἷα χήλαι . δοκεῖ δὲ ὁ πρημένος σκέρος ὡς ἡ σκαρὶς ἐκ τοῦ σκαίρειν γίνεσθαι , ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ σπαίρειν ὁ σπάρος . οὐς ὑπερ - φιλῶν τις ἐγραψεν · ἀλιεύομεν σπάρους καὶ σκάρους , τῶν , ἤγουν ὧν τιμῶν , οὐδὲ τὸ σκῶρ θεμιτὸν ἐκλελεῖν θεοῖ . Ἐτυμολογία δὲ ἰχθύος ἐκ τοῦ ἵημαι ἵζει ἵεται , τραπέντων τῶν δύο ἡμιλῶν συμφώνων εἰς τὰ σμῶν ἀντίστοιχα , καὶ ἀκολούθως φιλωθέντος καὶ τοῦ καταρχοντος ἵωτα διὰ τὸ ἐπαχόμενον δασύ χ , οὐ πρὸ οὐ δύναται προχωθῆσαι δασεία , διχὰ γε τοῦ ἵμι ὁ πέρ ἐστιν ὅπου . Ὅτι δὲ τοὺς ἰχθύς ἐπαντας Ἐμπύδολις καμασῆνες λέγει , καὶ διατί , καὶ ὅτι φιλόκρεως ἀνὴρ εἴποι ἄν τὸ , μηδὲ ποτ’ ἰχθὺν ὡ Δενκαλίων μὴδ' ἔν αὐτῷ παραθήῃς , καὶ ὅτι ἐν Λυκίᾳ καὶ ἰχθυομάντειες ἦσαν τινές , παρ' οἷς οἱ ἱερεῖς χρησιμοὺς ἐδίδουν , ὀρφῶν φαινομένων ἢ φαλλαινῶν ἢ προηστίδων μεγάλων τε καὶ πολλῶν , καὶ ὅτι τῶν εἰρημένων ὀρφῶν ἡ εὐθεία ἢ κατὰ τὰ ἔνιὰ διαφορεύεται , καθά καὶ ὁ λαγός , κατὰ δὲ τινὰς καὶ ὁ ταύς , ἐπὶ δὲ καὶ ὁ καλός , καὶ ὅτι τοῦ ὀρφός , ὁ γράφεται διὰ τοῦ ὁ μικροῦ , χρήσις ἐν τῷ , ὀρφοῖσι σελαχίοις τε καὶ φάγροισι βοᾶν , καὶ ὅτι ὁ νῖος ὀρφὸς ὑπ' ἐνίων ὀφρακίνης ὑποκοριστικῷ τύπῳ * καλεῖται , ὡς ἀπὸ τοῦ ὀφρακὲς ὀφρακος ὡς μέιρακος , καὶ ὅτι τοὺς μὴ κατὰ τὸν Ὀμήρου εἰπεῖν ὀλίγους ἰχθύας , ἀλλὰ δηλαδὴ μεγάλους , νενοηκέναι τις εἶπεν ἀνθρωποφάγους ἰχθύς διὰ τὸ πολυδάπανον τῶν ἐξωνομημένων αὐτούς , ἕτερος δὲ τις , θεοὺς τοὺς τοιούτους ὤνόμασε διὰ τὸ πολύτιμον , οἷον , ἀνθίαν , λάβρακα , καὶ τοὺς λοι - πούς , καὶ ὅτι βόες περὶ πον τὴν Θράκην ἰχθύας ἠσθίου παραβαλλομένους αὐτοῖς ἐς τὰς φάτνας , καὶ ὅτι Ἐρίππου τοῦ ποιητοῦ τὸ , φράζε ἰχθὺς φρονούντεις μὴ μοι βρέξη , ἀνδρὸς ἔστι λόγος φιλοῦντος μὲν τοὺς μειζόνας , ἐκφαυλίζοντος δὲ τὰς ἰχθύδας , καὶ ὅτι πολλοὶ ἱστοροῦνται φιλήθοντες ἐν τοῖς τοῦ Ἀθη - ναίου ἐστιν εὑρεῖν , παρ' ᾧ καὶ πάλαι ὅτι αἱ Ληλιάδες , ἥγουν αἱ κατὰ τὴν Λίλον νῆσον γυναῖκες , θύουσαι τῇ Βοϊζῷ , αὐτὴ δ' ἐστιν ἡ ἐν ὕπνῳ μάντις , προσφέρουσι αὐτῇ σκάφας πλήρεις ἀπάντων ἀγα - θῶν , διὰ τὸ εὐχεσθαι αὐτὴν , φησι , καὶ ὑπὲρ πλοίων σωτηρίας . Ἐνθά ὅρα τὸ Βοϊζῶ ὡς ἡ Σαπφὼ κύριον δήσεν ὄνομα . ὁ χρήσιμον εἰς τὸ βρίζειν ἠγουν μετὰ βορᾶν κοιμᾶσθαι , οὐ χρήσις καὶ παρ' Ὀμήρῳ . ὁ αὐτὸς δὲ ῥήτωρ καὶ ἄλλος ἰχθύας ἀποσεμνύνων ὡς θεοὺς φίλους φησί · πένντες , οὐκ ἔχοντες ἀγορά - σαι ὑπογύστιον θύννακος , οὐδὲ κρανίων λάβρακος , οὐδὲ γόγγρον , οὐδὲ σηπίας , * ἀς οὐδὲ μάκαρες ὑπερορῶν οἴμαι θεοῖς . Ἐν οἷς ὅρα τὸ θύννακος ὑποκορισθὲν ὁμοίως τῷ ὀφρακος . ἐπὶ ἐκείνος παρωδίας ποιὼν ἐπὶ ὁμοία ἐνοῖσα φησί · θυννίδα κἂν ἑκᾶν ἐσθῆλης ἐσθίειν , γενναῖαι πέλονται , ἀθανάτοισι θεοῖσι φρύν καὶ εἶδος ὁμοία . ἐν δ' ὄξει ῥάνας παραθήῃς , ἀπόλωλεν ἐκείνη . δήλον δ' ὅτι παρὰ τὸ θύνω τὸ ὀρμῶ , διπλωθέντος τοῦ ἀμεταβόλου , γίνεται ὁ θύννος . καὶ ὅτι ῥῆμα ὁ Λουκιανὸς ἐξ αὐτοῦ παίζων παρήγαγε τὸ ἀποθυννίζεσθαι ἠγουν περιφρονεῖσθαι , ὡς τοῦ θύννου μὴ σπουδαστοῦ ἰχθύος ὄντος , εἰ καὶ ἄλλοι πάνυ σεμνύνουσιν αὐτόν . Ἄδλος δὲ παρὰ τὸ δέλω γίνεται , ἀφ' οὗ καὶ * τὸ δέλεαρ καὶ τὸ ὠς λεβήτιον , οὕτω καὶ δελήτιον . Κέρας δὲ βόος κεράτινόν , φασί , λέγει συρίγγιον προτιθέ - μενον τοῦ ἀγκίστρου εἰς ἀσφάλειαν τῆς ὁρμᾶς . καὶ ἄλλως δὲ φράσαι τὸ αὐτὸ κατὰ τοὺς παλαιούς , εἰώ - θασιν οἱ ἀλιεῖς μεταξὺ τοῦ ἀγκίστρου καὶ τῆς σπάρτου , κέρας βόου προσάπτειν , ἵνα καταπιόντες τὸ ἀγκίστρον οἱ ἰχθὺς μὴ ἀποτρώγωσι τὴν σπάρτον . ἔτσοι δὲ κέρας τὴν τρίχα ἐῖπον . γέγραπται δὲ περὶ τοῦ τοιούτου κέρατος ἐν τῇ Ἰλιάδι πλατύτερον . Τὸ δὲ ἀσπαίροντα ἐλλειπτικῶς ἔχει · λέπει γὰρ τὸ ἰχθύν , νοούμενον δηλαδὴ ἀπὸ κοινού . ἐστι δὲ συνήθως ἀσπαίρειν τὸ σπᾶσθαι καὶ ἐπω - δύνας κινεῖσθαι . Ἐν δὲ τῷ , ποτὶ πέτρας , ἡ συνήθης τῷ ποιητῇ ἐστὶ πλεονασμὸς τῆς μιᾶς εἰς πολλάς , ἢ πρὸς ἀλήθειαν τὴν τοῦ σκοπέλου φύσιν λέγει , ὡς τῇ ὀψιμώδει διαθέσει διαιρουμένου εἰς πέτρας πολ - λάς . Ἰστέον δὲ ὅτι οἱ παλαιοὶ καὶ ὀνόματα τῶν ἀρπασθέντων ἀφήκασιν τοῖς μετ' αὐτοὺς ταῦτα · Στήσιον , Ὀρμένιον , Ἀμφινομον , Ἀγχιμον , Ὀρνυτον , καὶ Σίνωπον , οὗ πρὸς ὁμοιότητα ἡρωῖς Σινώπη , ἀφ' ἧς ὁμωνύμως ἡ κατὰ Σινώπην χερσόνησος . Ὅτι ἐν τῷ , ἐπὶ πέτρας φύγομεν δεινὴν τε Χάρυβδιν , Σκύλλην τε , αὐτικ' ἐπειτα θεοῦ ἐς ἀμίμονα νῆσον ἰκόμεθα , τὴν τοῦ Ἡλίου δηλαδὴ , συνεχῆς ἀλλήλοις τόπους ἱστορεῖ , ὡς εἶναι ταῦτα πάντα περὶ τοὺς κατὰ Σικελίαν τόπους . Ἐπαῖνος δὲ τῆς νήσου ταύτης οὐ μόνον τὸ ἀμίμονα εἶναι , ἀλλὰ καὶ τὸ Ἡλίου νῆσον λέγεσθαι . οὕτω δὲ καὶ ἡ Ῥόδος Ἡλίῳ ἀνέται κατὰ Πινδαρον . καλὴ δὲ ὡς εἴκός ὕσα Ἡλίου εἶναι λέγεται , ὅς χαίρει τοῖς καλοῖς · οὗ καὶ αἱ βόες τοιαῦται , ὡς δηλοῖ τὸ , καλαὶ * βόες εὐημέτωποι . Ὅτι κυριολεκτῶν λέγει μνημηδὸν ἀκούσαι βοῶν αὐλιζομενῶν οἷον τε βληχήν . μνημόνευ - μέν γὰρ αἱ βόες , βληχάται δὲ ὦς . εἰ δὲ πον ἐν Ἰλιάδι ἐπὶ προβάτου καὶ αἰγῶν κείται κοινῶς ὁμοῦ τὸ μηκάσθαι , συλλαπτικὸς ὁ τρόπος ἐκεί . αἱγες γὰρ κυρίως μηκῶνται , προβάτων δὲ οὐκ ἔστι τοῦτο , ἀλλ' ἡ βληχή . Ἰστέον δὲ ὅτι μάλιστα τὸ βὴ φωνὴς προβάτων ἐστὶ σημαντικόν . καὶ φέρεται παρὰ Αἰλίῳ Λιονσῷῳ καὶ χρήσεις Κρατίνου τοιαύτη · ὅδ' ἠλίθιος ὡς περ πρόβατον βὴ βὴ λέγων βαδίζει . καὶ εἴκός καὶ τὴν βληχήν ἐκ τοῦ τοιού*τον βὴ παρίχθαι κατὰ πλεονασμὸν τοῦ λ , ἵνα ἡ βληχή ὁ τοῦ βὴ ἦχος . αὐλιζόμεναι δὲ βόες αἱ μὴ ἀγροιαί , ἀλλὰ αἱ κατὰ ἐπαυλιν . διὸ καὶ οὐ τῆλε νηὸς τῆς κατὰ τὸν
Lemmas: ὁ ποιητής ὅπως μᾶλλον ὁ σκίλλα ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ἄνω ἄγω ὁ περιμήκης δέρη , φημί ὡς δέ ὕτες ἐπί πρόβολος ἁλιεύς περιμίγνυμι βάθος ἰχθύς οὖον μέγας τις ἀλλά ὁ ὀλί - γος δόλος κατά εἶδαρ βάλλω , ἤγουν βρῶμα τις δέλεαρ καταβάλλω , ὅς εἰμί μίπτον , εἰς πως - ὁ προῦψι βοῦς κέρας ἄγραυλος , ἀσπαίρω δέ ἐπὶ*τα λαγχάνω θράσσω θύραζε , ὡς ὁ γε ἀσπαίρω ἀείρω πρός πέτρα , ἤτοι ἀέριος ἐκουργίζοντο φέρω . καί εἰμί ὁ παραβολή οὗτος ἔχω τίς γλυκύς - τήτη , οὖον μόνος ὡς παραβολή ἀπλόος , ἀλλά καί ὡς τοιοῦτος παραβολή , σκυθρωπός δηλαδή ἔχω οὐδείς , ἀλλά εἰς ἕνος εἰμί γλυκύς . τοιοῦτος γάρ καί ὁ θηρατικός διήγημα . χόω δέ πάντως ὁ Ὀδυσσεύς ὁ αδιαζοειντα οὗτος φράσσω πρός ὁ τρυφάω Φαίαξ , ἵνα μή ὁ παιδικός ὁ λόγος ἄκρατος ὡς ἀποκναίω ἐκεῖνος εἰς ἀκρόασις . Ὅρας δέ ὡς πρόβολος ὁ προβλήτα λίθος λέγω , ὅθεν λαγχάνω ὁ μετά Ὄμηρος καί ὁ σύμμαχος πρόβολος τροπικός λέγω . ῥάβδος δέ ἀλιεύω παρέχω , ὡς ἀσφαλής εἰμί οὗτος ὁ κάλαμος ἁλιεύω , καί αὐδάω προσφενέστε - ἀντίμοιρος ὁ δέρη ὁ σκίλλα . ὁ γάρ κάλαμος εὐσύντριπτος εἰμί , καί μάλιστα * ὅταν μέγας τίς ἀνέλκω . ὀλίγος δέ ἰχθύς οὖον ὁ πλῆθος κατά διορίζω ποσός , ἀλλά ὁ μικρός . καί εἰμί πολλοχῶ χρῆσις ὁ τοιοῦτος σημασία παρά ὁ ποιητής . παλαιός δέ ὁ Γράφας , ὅτι ὕλος μέν ἐπί Πήλι - κότης τάσσω καί ἐπί εἷς ἄνθρωπος ἢ ἀπλόος ζῷον , πᾶς δέ ἐπί ποσότης καί πολύς · ὁ λέγω οὖν ὕλος ἄνθρωπος ἐν λέγω σώμα · ὁ δέ λέγω πᾶς ἀνθρῶ*πος πλείων δηλόω · ἐπί δέ δήλωσις καί ὅτι μείς μέν ἐπί πηλικότης , πολύς δέ ἐπί ποσότης · διό ὁ , ποῖος ὥρα ἤτοι πήθω , ἀκυρολογέω , λέγω καί ὅτι μικρός μέν ἐπί πηλικότης , ἤγουν μέγεθος , ὀλίγος δέ ἐπί ποσότης , καί τηλικόσδε μέν ἐπί πηλικότης , τοσοῦτος δέ ἐπί ποσότης . Ὅμηρος δέ ἐναλλάσσω , καί σύ τοσοῦτος τίθημι φημί ἀντί ὁ τηλικόσδε · καί , ἰχθύς ὀλίγος ἤγουν μικρός · καί , ὀλίγος ἐάω ἤγουν μικρός . ἰστέον δέ ὅτι ὁ παντελῶς ὀλίγος ἰχθύς ἀπυθὺς λέγω παρά ὁ παλαιός καί δίδωμι ὁ μή ἐσθίω . καί φέρω ἐκεῖνος χρῆσις εἰς οὗτος ἐκ ὁ χωμιπου . ἐν μέντοι ὁ περί ὀνομασία ἰχθύς ὁ γράμμα - ποῦ Ἱμιοτοχέανος φέρω ὅτι ἀπέχω κατά τις ὁ μή ἐσθίω ἰχθύς , καί γίγνομαι ἐκεῖνος καί ἄμι - στοχέανος χρῆσις εἰς εκχθιδαις οὗτος · τοιουθις ἀπέχω βάρβαρος οἶκος δοκέω . προσφέρω δέ καί ἄλλος λέγω , ἐν ὅς ὅμοιος ἐμφαίνω σημασία ὁ ἀπό πρόθεσις , ἄποινος γάρ φημί θυσία καλέω - ἕπομαι ὁ νηφάλιος , καί ἀποζώμα δέ τις ἱερόv ὅς οὐ ἐπί βωμός ὁ καθιερισμὸς ἀλλά ἐπί ἔδαφος . Ὅρας δέ πάνταῦθα ἰχθυοφαγία παλαιός , ὡς καί πρό οὗτος , ὅπου ἐσθίω τις ὅστις φῆλος χείρ οίκος . εἰμί καί λιβυνοος χωμ*ωυτερος παίζω φημί · ἰχθύς δέ πoὺ Ὅμηρος ἐσθίω εἴρω τις ὁ Ἀχαιός · καί λέγω μέν ἐκεῖνος ἀληθής . οὐδαμοῦ γάρ πρόσωπον ἡρωϊκός τροφή ἐκ ἰχθύς διασκευάζω . ἄλλως μέντοι νοέω ὡς καί ἰχθυοφαγέω κατά ἀνάγκη ὁ ἥρως . εἰμί δέ μή ἰχθυοφαγέω ὁ Πυθαγο - ριειμι ἔστιρον , οὐδείς αὐτός πρός ὁ πάλαι ἡρωϊκός . εἰμί δέ ὁ Πυθαγοριστής ἀπεῖπον ὁ ἰχθυο - ἐσθίω εἰς σύμβολον ὁ ἡμευνθεῖν . ἐπεί θέω ἡγέομαι ὁ σιωπή . σιγηλός γάρ ὁ ἰχθύς διχή γε ὁ σκάφος . διό καί ἔλλογος Αφίδης διά ὁ ἥλω ὁ περ εἰμί ἐκβάλλω , ἐκκλείω , στερέω ὁπόσος . καθολικός γάρ ὁ ἔλλογος ἐπί πᾶς ἰχθύς , καθά καί ὁ μέρο ἐπί ἄνθρωπος . εἰμί καί ἰδίως ἰχθύς τις ἔλλογος καλέω , καθά καί ἄνθρωπος τις Μέρορ , ὁ καί παρά ὁ ποιητής . ὅτι δέ καί κύριος ὄνομα ἰχθύς παρά ὁ παλαιός , ὁ Ἀθήναιος λέγω , προσιτορεω καί μή μόνος ὁ σκάφος φθέγγομαι . γράφω γάρ οὗτος · πολλοχῶ ζυριζοντ ὀρυκτός ἰχθύς , ζῶ κατά τόπος , οὔτε ποταμός ἐπίχυσις ἔχω , οὔτε θεριό νᾶμα , ὁ καινός , ξενίζω δέ καί ὁ , ὁ ἐν Κλειτῶνι ποταμός Ἀρκαδία περί ὁ Λάδων ἰχθύς φθόγγος , καί ὁ αμιστοχελος εἶπον μόνος σκάφος φθογγέω καί ὁ ποτός - μιαίνω χοῖ*ρον . καί ἐν Ἄρηνος δέ ποταμός ἰχθύς ὁ καλέω ποιηλιας φθογγέω οἷος χηλή . δοκέω δέ ὁ πίμπρημι Σκέρος ὡς ὁ σκαρίς ἐκ ὁ σκαίρω γίγνομαι , ὡς καί ἀπό ὁ σπαίρω ὁ σπάρος . οὖς ὑπερ - φίλος τις γράφω · ἁλιεύω σπάρος καί σκάρος , ὁ , ἤγουν ὅς τιμή , οὐδέ ὁ σκῶρ θεμιτός ἐκλύω θεάομαι . ἐτυμολογία δέ ἰχθύς ἐκ ὁ ἵημι ἵζω ἵημι , τρέπω ὁ δύο ημιλαω σύμφωνος εἰς ὁ σμάω ἀντίστοιχος , καί ἀκόλουθος φιλόω καί ὁ κατάρχω ἰῶτα διά ὁ πάχω δασύς χ , οὖον πρό οὖον δύναμαι προχωθῆσαι δασύς , διχή γε ὁ ἵημι ὁ περ εἰμί ὅπου . ὅτι2 δέ ὁ ἰχθύς πᾶς Ἐμπύδολις καμασήν λέγω , καί διατί , καί ὅτι φιλόκρεως ἀνήρ εἶπον ἄν ὁ , μηδέ πρός ἰχθύς εἰμί Δενκαλίων μηδέ ἐν αὐτός παρατίθημι , καί ὅτι ἐν Λύκιος καί ιχθυομαντεία εἰμί τις , παρά ὅς ὁ ἱερεύς χρήσιμος δίδωμι , ὀρφόω φαίνω ἢ φάλλαινα ἢ προηστιδηω μέγας τε καί πολύς , καί ὅτι ὁ εἴρω ὀρφόω ὁ εὐθύς ἢ κατά ὁ ἔνιοι διαφορέω , καθά καί ὁ λαγώς , κατά δέ τις καί ὁ ταῦ , ἐπί δέ καί ὁ καλός , καί ὅτι ὁ ὀρός , ὁ γράφω διά ὁ ὁ μικρός , χρῆσις ἐν ὁ , ορφοις σελάχιον τε καί φάγρος βοάω , καί ὅτι ὁ νιος ὀρός ὑπό ἔνιοι οφρακινεος ὑποκοριστικός τύπος * καλέω , ὡς ἀπό ὁ ὀφρακὲς ὀφρακος ὡς μεῖραξ , καί ὅτι ὁ μή κατά ὁ Ὄμηρος εἶπον ὀλίγος ἰχθύς , ἀλλά δηλαδή μέγας , νοέω τις εἶπον ἀνθρωποφάγος ἰχθύς διά ὁ πολυδάπανος ὁ ἐξωνομημένων αὐτός , ἕτερος δέ τις , θεός ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω διά ὁ πολύτιμος , οἷος , ἀνθίας , λάβραξ , καί ὁ Λόι - πούς , καί ὅτι βοῦς περί πως ὁ Θρᾴκη ἰχθύς ἐσθίω παραβάλλω αὐτός εἰς ὁ φάτνη , καί ὅτι ἐρείπω ὁ ποιητής ὁ , φράζω ἰχθύς φρονέω μή ἐγώ βρέχω , ἀνήρ εἰμί λόγος φιλέω μέν ὁ μείζων , ἐκφαυλίζω δέ ὁ ἰχθύς , καί ὅτι πολύς ἱστορέω φιλέω ἐν ὁ ὁ Άθης - νάω εἰμί εὑρίσκω , παρά ὅς καί πάλαι ὅτι ὁ ληλιανδανω , ἤγουν ὁ κατά ὁ Λίλος νῆσος γυνή , θύω ὁ βοΐζω , αὐτός δέ εἰμί ὁ ἐν ὕπνος μάντις , προσφέρω αὐτός σκάφη πλήρης ἀπαντάω ἀγα - Θῶν , διά ὁ εὔχομαι αὐτός , φημί , καί ὑπέρ πλοῖον σωτηρία . ἔνθα ὁράω ὁ βοΐζω ὡς ὁ Σαπφώ κύριος δήω ὄνομα . ὁ χρήσιμος εἰς ὁ βρίζω ἤγουν μετά Βορέας κοιμάω , οὖον χρῆσις καί παρά Ὅμηρος . ὁ αὐτός δέ ῥήτωρ καί ἄλλος ἰχθύς ἀποσεμνύνω ὡς θεός φίλος φημί · πέντα , οὐ ἔχω ἀγορά - σός υπογυστια θύνναξ , οὐδέ κρανίον λάβραξ , οὐδέ γόγγρος , οὐδέ σηπία , * ἀ οὐδέ μάκαρ ὑπεροράω οἴμη θεός . ἐν ὅς ὁράω ὁ θύνναξ ὑποκορίζομαι ὁμοίως ὁ ὀφρακος . ἐπί ἐκείνος παρῳδία ποιέω ἐπί ὅμοιος ἐνίημι φημί · θυννίς κἀν ἑκᾶς ἐσθῆλης ἐσθίω , γενναῖος πέλω , ἀθάνατος θεός φρύν καί εἶδος ὅμοιος . ἐν δέ ὄξος ῥαίνω παρατίθημι , ἀπόλλυμι ἐκεῖνος . δῆλος δέ ὅτι παρά ὁ θύνω ὁ ὁρμάω , διπλόω ὁ ἀμετάβολος , γίγνομαι ὁ θύννος . καί ὅτι ῥῆμα ὁ Λουκιάν ἐκ αὐτός παίζω παράγω ὁ ἀποθυννίζω ἤγουν περιφρονέω , ὡς ὁ θύννος μή σπουδαστής ἰχθύς εἰμί , εἰμί καί ἄλλος πάνυ σεμνύνω αὐτός . Ἄδλος δέ παρά ὁ Δελώ γίγνομαι , ἀπό ὅς καί * ὁ δέλεαρ καί ὁ ὡς λεβήτιον , οὗτος καί δελήτιον . Κέρας δέ βοῦς κεράτινος , φημί , λέγω σῦριγξ προτίθημι - μένω ὁ ἄγκιστρον εἰς ἀσφάλεια ὁ ὁρμή . καί ἄλλως δέ φράζω ὁ αὐτός κατά ὁ παλαιός , ἐάω - θασιν ὁ ἁλιεύς μεταξύ ὁ ἄγκιστρον καί ὁ σπάρτον , κέρας βοόω προσάπτω , ἵνα καταπίνω ὁ ἄγκιστρον ὁ ἰχθύς μή ἀποτρώγω ὁ σπάρτον . τίνω δέ κέρας ὁ θρίξ εἶπον . γράφω δέ περί ὁ τοιοῦτος κέρας ἐν ὁ Ἰλιάς πλατύς . ὁ δέ ἀσπαίρω ἐλλειπτικός ἔχω · λέπω γάρ ὁ ἰχθύς , νοέω δηλαδή ἀπό κοινός . εἰμί δέ συνήθης ἀσπαίρω ὁ σπάω καί ἔπω - δύο κινέω . ἐν δέ ὁ , πρός πέτρα , ὁ συνήθης ὁ ποιητής εἰμί πλεονασμός ὁ εἷς εἰς πολύς , ἢ πρός ἀλήθεια ὁ ὁ σκόπελος φύσις λέγω , ὡς ὁ ὄψιμος διάθεσις διαιρέω εἰς πέτρα πολ - λᾶας . ἰστέον δέ ὅτι ὁ παλαιός καί ὄνομα ὁ ἁρπάζω ἀφάλω ὁ μετά αὐτός οὗτος · στήσιον , Ὀρμένιον , Ἀμφίνομος , Ἀγχιμον , ὄρνυμι , καί σίνωπον , ὅς πρός ὁμοιότης ἡρωϊκός Σινώπη , ἀπό ὅς ὁμώνυμος ὁ κατά Σινώπη χερσόνησος . ὅτι2 ἐν ὁ , ἐπί πέτρα φεύγω δεινός τε Χάρυβδις , Σκύλλα τε , αὐτικα ἔπειτα θεός εἰς αμιμονος νῆσος ἱκνέομαι , ὁ ὁ Ἡλίας δηλαδή , συνεχής ἀλλήλων τόπος ἱστορέω , ὡς εἰμί οὗτος πᾶς περί ὁ κατά Σικελία τόπος . Ἔπαινος δέ ὁ νῆσος οὗτος οὖον μόνος ὁ αμιμονος εἰμί , ἀλλά καί ὁ Ἡλίας νῆσος λέγω . οὗτος δέ καί ὁ Ῥόδος Ἥλιος ἀνίημι κατά Πίνδαρος . κάλως δέ ὡς εἰκός ὕσα Ἡλίας εἰμί λέγω , ὅς χαίρω ὁ καλός · ὅς καί ὁ βοῦς τοιοῦτος , ὡς δηλόω ὁ , κάλαις * βοῦς εὐημέτωποι . ὅτι2 κυριολεκτέω λέγω μνημηδὸν ἀκούω βοῦς αὐλίζω οἷος τε βληχή . μνημονευ - μέν γάρ ὁ βοῦς , βληχάω δέ οὖς . εἰμί δέ πως ἐν Ἰλιάς ἐπί πρόβατον καί αἴξ κεῖμαι κοινῶς ὁμοῦ ὁ μηκάομαι , συλλαπτικὸς ὁ τρόπος ἐκεῖ . αἴξ γάρ κύριος μηκάομαι , πρόβατον δέ οὐ εἰμί οὗτος , ἀλλά ὁ βληχή . ἰστέον δέ ὅτι μάλιστα ὁ βαίνω φωνή πρόβατον εἰμί σημαντικός . καί φέρω παρά Αἴλιος Λιονσῷῳ καί χρῆσις Κρατῖνος τοιοῦτος · οδός ἠλίθιος ὡς περ πρόβατον βαίνω βαίνω λέγω βαδίζω . καί εἰκός καί ὁ βληχή ἐκ ὁ τοιού*τον βαίνω παρίχθαι κατά πλεονασμός ὁ λ , ἵνα ὁ βληχή ὁ ὁ βαίνω ἦχος . αὐλίζομαι δέ βοῦς ὁ μή αγροια , ἀλλά ὁ κατά ἔπαυλις . διό καί οὖον τῆλε ναός ὁ κατά ὁ