eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1665
τὸ δὲ ὑψόροφον οἶκον ἀλλαχοῦ ὑψηρεῖς διὰ τοῦ ἡ δῶμα λέγει , καὶ ὑψηρεῖς δὲ διὰ τῶν δύο ἔε . Ὅτι προκλητικὸν εἰς φιλικὴν προπομπὴν τὸ , ὁ δεῖνα τέλειόν μοι ὑπόχρεσιν ἢν περ ὑπάρχεις , ἢ , οὐν ὑπάρχων , οὕτως περιμένεται . θυμὸς δέ μοι ἔσονται ἤδη * ἡδ' ἄλλων ἕτέρων . ὁ δὲ ἔτοιμος πέμπειν τοὺς τοιούτους ἄνθ' ἂν τὸ τῆς Κίρκης πρὸς τὸν Ὀδυσσέα · μηκέτι νῦν ἀέζοντες ἐμῶν ἔνι μιμνέτε οἴκω . αὐ δὲ καὶ εἰς δευτέρ τι πρόσωπον ἡ ὁδός , οἰκείον εἰπεῖν καὶ τὸ , ἀλλ' ἄλλην χοῖ πρῶτον ὁδὸν τελίσαι καὶ ἐκίσθαι εἰς Ἀίδου δόμους καὶ ἐπανῆς Περσεφονείης ἔχουν Φερεσφονείης . Ἔστι δὲ ἐπανὴ Περσεφόνη , ἡ αἰανὴ , τοιούτων ἐν σκότα διαγόνσα , ἡ μᾶλλον αἰνή , ἡ δανή , πλεονάζούσης καὶ νῦν προθέσεως ως καὶ ἐν ἄλλοις . Περσεφόνεια δὲ ἡ Περσεφό*νη' Ἰωνι-10 κώς , ὁμοίως τῷ , Βαρενίζι , Βαρενίας καὶ τοῖς τοιούτοις . πρωτότυπον δὲ τῆς ὑστερον Περσεφόνης ἡ ὀρθεία Φερεφόνη . λέγεται δὲ ἡ αὐτὴ καὶ Περσέφασσα καθ' ὁμοιότητα τινὰ τοῦ πρόσφασσα . ἐκείνω μὲν ἐκ τοῦ φρῶ φράζω φράσω , τοῦτο δὲ ἐκ τοῦ φθ φάζω φάσω τὸ φαίνω . δήλω γὰρ ὅτι οὐ μόνον ἐκ τοῦ φέρω φέρσω ἡ Φερεφόνη , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐκ τοῦ φθείρω φθείρω Ἀιόλικοῦ καὶ αὐτοῦ ὀήματος , τοῦτο δὲ διὰ τὴν τῶν καταρχομένων φθορῶν , ἣς μέρος καὶ τὰ ἐκ φόνου κακά , ἵνα πειθῶνως ἡ καταχθό - νιος δαίμων ἐκ δύο ταυτοήμων λέξεων εἴη συγκεκιμένη , τοῦ τε φθείρας , καὶ τοῦ φέρω φόνος , καθ' ὁμοιότητα τοῦ δάπιδον καὶ τῶν ἄλλων , ὃ καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι κείται . Τὸ δὲ θυμὸς μοι ἡδ' ἄλλων ἕτέρων , παντὸς μὲν συντέτακται . θαρσαλέντα δὲ ως ἀντίπτωσις , οἷον , θυμὸς ἔμοι καὶ τῶν ἄλλων , ἢ ἔμοι καὶ τοῖς ἄλλοις . Ἵστίον δὲ ὅτι τὸ μηκέτι νῦν ἀέζοντες μιμνέτε , λόγου ἤρτηται τοῦ παρανοοῦντος ξείνον παρόντα μὲν φιλικῶ , ἐθελ*όντα δὲ πέμπειν . Ὅτι τὸν Ὀδυσσέα ἡ Κίρκη πρὸ τοῦ εἰς τὴν πατρίδα πλοῦν χρήνει φησίν εἰς Ἀἰδην ἐλθεῖν . καὶ αὐτὴ μὲν ποιεῖ τοῦτο , ἵνα ἐκεί ἐκ τοῦ μάντιος Τειρεσίου μαθῶν ὅτι θάνατος δέ σοι ἐς ἄλος ἔσται ἢ ὀνησῇ πρὸς τὸν ἀπώλων ἢ ἀποπλεύσας ἐκ τῆς Κίρκης μὴδὲ τῇ Καλυψῷ πεισθεῖν ὑστέρων ἀθανασίαν ὑπάρχουμένης , αὐτὴ μὲν ἡ Κίρκη οὐ προλέγει φασὶ τὰ ἐσόμενα τῷ Ὀδυσσῇ δυσχερῆ , ἵνα μὴ ἀπιστηθῇ ως δι' ἔρωτα τιτατευομένη καὶ φοβερὸν πλαττουμένη τὸν πλοῦν . καὶ τοιούτων μὲν τὸ τῆς Κίρκης . ὁ δὲ Ὀμηρικὸς τοῦς τοῦ τὸν Ὀδυσσέα εἰς Ἀἰδον ἐλθεῖν μέθοδος ἔστι τῶν ἡρετῆς δηλωθησομένων μύθων τε καὶ ἱστοριῶν καὶ λοιπῶν , ἐκ τῆς τοιαύτης πλειάδος . στέλλει δὲ κατὰ τὸν ποιητὴν τοὺς περὶ τὸν Ὀδυσσέα ἡ Κίρκη ἐς Ἀἰδου ψυχῇ χρησομένους Θηλείου Τειρεσίου , μάντιος ἀλαοῦ , τοῦ τε φρίνες ἐμπειδοί εἰσι . τῷ καὶ τεθνεώτι γούν πῶς Περσεφόνια σὺν πεπνύσθαι . τοῖ δὲ σκιαὶ αἰσσοῦσι . τοῦτο δὲ ποτε ἀμώττει ἐπιλέγεσθαι τινὶ διαφθοντὶ τινῶν κατὰ τοῦν , ὅ καὶ δέκα τότε ἀχρωτοῦ ἀπράγμονος . οὐ γὰρ ἀπλῶς οἴκτιον τοῦτο ἐπὶ πάνυ συντοῦ τινὸς λέγεσθαι , εἰ μὴ κατὰ τινα παρεκδοχὴν ἔννοιᾶς . Ὀμηρος μὲν γὰρ τὸ οἱ δὲ ἐπὶ νεκρῶν φησίν , ὁ δὲ ἄλλος εἰπὼν ἐν ἐπαίνῳ περὶ τινὸς ως οἷος πέπνυται , οἱ δὲ * σκιαί αἰσσοῦσι , πάντως οὐ περὶ νεκρῶν ποιεῖται τὸν λόγον , ἀλλὰ ζῶντα τινα συγχρίνει πρὸς ζῶν-30 τας , λέγων ως οἱ ἄλλοι ζῶντες σκιαὶ ὥσπερ αἰσσοῦσι . Σκιὰς δὲ τὰς τῶν τεθνεώτων λέγει ψυχάς , οἷα τοιαῦδα τινὰς ἐπιφανοῦνθας ἐν ταῖς ψυχαγωγίαις . ως γὰρ ἡ σκιαγραφία ζωγραφίας ἀτελεστέρα , οὕτω καὶ ἡ τῶν τοιούτων ἐπιφάνεια τῆς ἐμφανείας τῶν ζώντων . Ἵστίων δὲ ὅτι ὁ παραδὸς Μάτρων κέντρω - νος λόγῳ συμφορίσας ἐν μεταποίῳ καὶ ἐκ τῶν κατὰ Τειρεσίαν εἰς τινα Κλεόνικον σοφὸν ἔνδρα ἔγρα - ψεν οἷ τως · οἱ μὲν δή πάντες ὅσοι πέρω ἦσαν ἄριστοι Ἰθύνους τε καὶ Ἐρμιοχόνης οἷοι τε Φιλιπποι , οἱ μὲν δή τεθνεῶται καὶ εἰν Ἀίδου δόμοισιν . ἔστι δὲ τις Κλεόνικος ὃν ἀθάναστον λάχε γῆρας , οὔτε ποιη - τῶν ἀδεῖμον οὔτε θιάτρων , ὃ καὶ τεθνεώτι λελέγιν πῶς Περσεφόνια , διὰ τὸν αὐτοῦ δηλαδὴ βηλικὸν καὶ τὸν ἐν αὐτῷ λόγον . τοῦτο δὲ καὶ σκώμμα ἔστιν ποτὶ λάον ἄνδρος . Ἵστίων δὲ ὅτι ἐν τῷ , οὔτε ποιητῶν , ὁ ἄνθρωπος ἡρώης , ως βραχίς ἐλήφθη ἡ ἀρχονσα , λόγῳ κοινῆς συλλαβῆς . οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ , Ἵστρος τοιαύτας περιόδους μνησθαι , ἢ δυτῆρα χώρα βραχείαν ἔχει τὴν καταρχοῦσαν λέξιν . Χρησομένους δὲ λέγει τοὺς μαντευσομένους , ὅθεν καὶ ὁ χρησμὸς , καὶ τὸ χρηματισθῆναι . χρη*σασθαι γὰρ τὸ χωρὶς δεξασθαι ὑστέρω τῆς ἔστι λέξης . Ὅτι δὲ Θηλείας ὁ Τειρεσίας , καὶ ως παρὰ τὸ εἶναι ἐτυμολογεῖται , ἢ παρὰ τὰ τείρια ὅ ἔστιν ἄστρα , καὶ ως τυφλὸς ἦν , λέγουσι οἱ παλαιοί . φέ - ρεται δὲ περὶ αὐτοῦ μυθικὸς λόγος , ὅτι δημόντας ἐν Κυδαρώσι μυχμένους ἰδὼν καὶ τὴν θήλειαν
Lemmas: ὁ δέ ὑψόροφος οἶκος ἀλλαχοῦ ὑψηρεῖς διά ὁ ὁ δῶμα λέγω , καί ὑψηρεῖς δέ διά ὁ δύο ἐγώ . ὅτι2 προκλητικός εἰς φιλικός προπομπή ὁ , ὁ Δεῖνα τέλειος ἐγώ ὑπόχρεσιν εἄν περ ὑπάρχω , ἢ , ὀν ὑπάρχω , οὕτως περιμένω . θυμός δέ ἐγώ εἰμί ἤδη * ἤδη ἄλλος ἕτερος . ὁ δέ ἑτοῖμος πέμπω ὁ τοιοῦτος ἀντί εἄν ὁ ὁ Κίρκη πρός ὁ Ὀδυσσεύς · μηκέτι νῦν ἄζω ἐμέω ἐν μίμνω οἶκος . αὖος δέ καί εἰς δευτερά τίς πρόσωπον ὁ ὁδός , οἰκέω εἶπον καί ὁ , ἀλλά ἄλλος χόω πρῶτος ὁδός τέλλω καί κινέω εἰς ᾍδης δόμος καί ἐπανίημι Περσεφόνη χόω Φερεσφονείης . εἰμί δέ ἐπανίημι Περσεφόνη , ὁ Αἰανή , τοιοῦτος ἐν σκότα διάγω , ὁ μᾶλλον αἰνός , ὁ Δανή , πλεονάζω καί νῦν πρόθεσις ως καί ἐν ἄλλος . Περσεφόνη δέ ὁ Περσεφόνη Ἰωνιά Κῶς , ὁμοίως ὁ , Βαρενίζι , Βαρενίας καί ὁ τοιοῦτος . πρωτότυπος δέ ὁ ὕστερος Περσεφόνη ὁ Ὀρθεία φερεπονέω . λέγω δέ ὁ αὐτός καί Περσεφόνη κατά ὁμοιότης τις ὁ προσφάζω . ἐκεῖνος μέν ἐκ ὁ φρέω φράζω φράζω , οὗτος δέ ἐκ ὁ φθ φάζω φημί ὁ φαίνω . δῆλος γάρ ὅτι οὖον μόνος ἐκ ὁ φέρω φέρνω ὁ φερεπονέω , ἀλλά καί μᾶλλον ἐκ ὁ φθείρω φθείρω αιολικός καί αὐτός ὀήματος , οὗτος δέ διά ὁ ὁ κατάρχω φθορά , ἥς μέρος καί ὁ ἐκ φόνος κακός , ἵνα πείθων ὁ κατάγω - νιος δαίμων ἐκ δύο ταυτοήμων λέξις εἰμί συγκεκιμενω , ὁ τε φθείρω , καί ὁ φέρω φόνος , κατά ὁμοιότης ὁ δάπιδον καί ὁ ἄλλος , ὅς καί ἐν ὁ Ἰλιάς κεῖμαι . ὁ δέ θυμός ἐγώ ἤδη ἄλλος ἕτερος , πᾶς μέν συντάσσω . θαρσαλέντα δέ ως ἀντίπτωσις , οἷος , θυμός ἐγώ καί ὁ ἄλλος , ἢ ἐγώ καί ὁ ἄλλος . ἱστίον δέ ὅτι ὁ μηκέτι νῦν ἄζω μίμνω , λόγος ἀρτέομαι ὁ παρανοέω ξένος πάρειμι μέν Φιλικώ , ἐθέλω δέ πέμπω . ὅτι2 ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Κίρκη πρό ὁ εἰς ὁ πατρίς πλόος χραίνω φημί εἰς ᾍδης ἔρχομαι . καί αὐτός μέν ποιέω οὗτος , ἵνα ἐκεῖ ἐκ ὁ Μάντιος Τειρεσίας μάθος ὅτι θάνατος δέ σύ εἰς Ἄλος εἰμί ἢ ὀνίνημι πρός ὁ ἀπόλλυμι ἢ ἀποπλέω ἐκ ὁ Κίρκη μηδέ ὁ Καλυψώ πείθω ὕστερος ἀθανασία ὑπάρχω , αὐτός μέν ὁ Κίρκη οὖον προλέγω φημί ὁ εἰμί ὁ ὀδύσσομαι δυσχερής , ἵνα μή ἀπιστέω ως διά Ἔρως τιτατευμαι καί φοβερός πλάσσω ὁ πλόος . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ Κίρκη . ὁ δέ Ὁμηρικός ὁ ὁ ὁ Ὀδυσσεύς εἰς Ἀἰδον ἔρχομαι μέθοδος εἰμί ὁ ἀρετή δηλόω μῦθος τε καί ἱστορία καί λοιπός , ἐκ ὁ τοιοῦτος Πλειάς . στέλλω δέ κατά ὁ ποιητής ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Κίρκη εἰς αἰδέομαι Ψυχή χράω2 Θηλείου Τειρεσίας , Μάντιος ἀλαός , ὁ τε φρίνες εμπειδηω εἰμί . ὁ καί θνῄσκω γοῦν πῶς περσεφόνιον σύν πνέω . τοῖ δέ σκιά ἀΐσσω . οὗτος δέ ποτός ἀμώττει ἐπιλέγω τις διαφθοντὶ τις κατά τοῦν , ὅς καί δέκα τότε ἀχρωτοῦ ἀπράγμων . οὖον γάρ ἀπλόος οἰκτίζω οὗτος ἐπί πάνυ Σιντός τις λέγω , εἰμί μή κατά τις παρεκδοχή ἔννοια . Ὅμηρος μέν γάρ ὁ ὁ δέ ἐπί νεκρός φημί , ὁ δέ ἄλλος εἶπον ἐν ἔπαινος περί τις ως οἷος πνέω , ὁ δέ * σκιά ἀΐσσω , πάντως οὖον περί νεκρός ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά ζῶ τις συγκρίνω πρός ἵζω ὅς , λέγω ως ὁ ἄλλος ζῶ σκιά ὥσπερ ἀΐσσω . σκιά δέ ὁ ὁ θνῄσκω λέγω Ψυχή , οἷος τοιαυδαω τις ἐπιφαίνω ἐν ὁ ψυχαγωγία . ως γάρ ὁ σκιαγραφία ζωγραφία ἀτελής , οὗτος καί ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιφάνεια ὁ ἐμφάνεια ὁ ζῶ . ἱστίον δέ ὅτι ὁ παραδίδωμι Μάτρων κέντρον - Μύκονος λόγος συμφορίζω ἐν μεταποιέω καί ἐκ ὁ κατά Τειρεσίας εἰς τις Κλεόνικος σοφός ἔνδρα γράω - ψε οἷ ὅς · ὁ μέν δή πᾶς ὅσος περάω εἰμί ἀγαθός Ἰθύνους τε καί ερμιοχονεος οἷος τε Φίλιπποι , ὁ μέν δή θνῄσκω καί ἐν ᾍδης δόμος . εἰμί δέ τις Κλεόνικος ὅς ἀθάναστον λαγχάνω γῆρας , οὔτε ποιέω - ὁ ἀδεῖμον οὔτε θιάτρων , ὅς καί θνῄσκω λελέγιν πῶς περσεφόνιον , διά ὁ αὐτός δηλαδή βηλικὸν καί ὁ ἐν αὐτός λόγος . οὗτος δέ καί σκώμμα εἰμί πρός λαός Ἄνδρος . ἱστίον δέ ὅτι ἐν ὁ , οὔτε ποιητής , ὁ ἄνθρωπος ἐράω , ως βραχύς λαμβάνω ὁ ἀρχονσα , λόγος κοινός συλλαβή . οὗτος δέ καί ἐν ὁ , Ἴστρος τοιοῦτος περίοδος μιμνήσκω , ἢ δυτῆρα χώρα βραχύς ἔχω ὁ κατάρχω λέξις . χράω2 δέ λέγω ὁ μαντεύομαι , ὅθεν καί ὁ χρησμός , καί ὁ χρηματίζω . χράω γάρ ὁ Χωρὶς δέχομαι ὕστερος ὁ εἰμί λέγω . ὅτι2 δέ Θῆλυς ὁ Τειρεσίας , καί ως παρά ὁ εἰμί ἐτυμολογέω , ἢ παρά ὁ τειριον ὅς εἰμί ἄστρον , καί ως Τυφλὸς εἰμί , λέγω ὁ παλαιός . φές - ρεται δέ περί αὐτός μυθικός λόγος , ὅτι δημώ ἐν κυδερω μυχμένους εἶδον καί ὁ θάλλω