eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1666
ἀνελὼν μετέπεισεν εἰς γυναῖκα . εἶτα συγκατευγκυχὼν μετὰ καιρῶν καὶ τὸν ἄρρενα τὴν οἰκείαν φύσιν ἀπέ - λαβε . τοῦτον Ζεὺς καὶ Ἥρα διαφερόμενοι ποίτῃν εἶλοντο οἷς παπαραμένον ἑκατέρας φύσεως , ἢ ἄρα μᾶλλον τὸ ἄρρεν ἢ τὸ θῆλυ ἐνεχοῦντα γένηθεν . ὁ δ᾽ ἐγνωμάτευσε πῶς ἡμιἄρρος ὡς ὑπὲρ ἐν δέκα μοιρῶν εἶη τῆς τετραπόλης , τὰς ἐννέα ἡμιπλήρη γυνὴ τίσουσα νόημα . ἢν ὃ Ἥρα μὲν ὀργισθεῖσα ἐκπηλοῖ αὐτόν , Ζεὺς δὲ δωρεῖται τὴν μαντικήν , ὡς ἔχων οὕτω καὶ αὐτὸν ἀγαθὸν τε καζὼν τι , τὸ μὲν τὴν μαντοσύνην , τὸ δὲ καὶ ἀλαωτήν . Καλλίμαχος δὲ λέγει τὸν Τειρεσίαν ἰδόντα γυναικὶ λουομένην τὴν Ἀρτεμιν περὶ πον τὴν Βοιωτίαν πηρωθῆναι . Σώστρατος δὲ ἐν Ταρσίᾳ , ποίημα δὲ ἔστιν ἐλεγιακόν , φησὶ τὸν Τειρεσίαν θῆλαιαν τὴν ἀρχὴν γεννηθῆναι καὶ ἐτραφῆναι ὑπὸ Λαριζλοῦς . καὶ ἰπτά ἐτῶν γενωμένην ὀψιμοιτείαν . ἐρασθῆναι δὲ αὐτὴν τὸν Ἀπόλλωνα . καὶ ἐπὶ μαθῶ συνουσίας διδάζει τὴν μαν - σικήν . τὴν δὲ μετὰ τὸ μαθεῖν μηκέτι ἑαυτὴν ἐπιδιδόναι τῷ Ἀπόλλωνι κἀκείνῳ ἀνδρῶσαι αὐτήν , ἵνα πειρώτῳ Ἔρωτος . καὶ αὐτὴν ἀνδροθεῖσαν χρήναι Λία καὶ Ἥραν ὡς ἀνωτέρω ἐφράθη . καὶ οὕτω πάλιν γυναικωθείσαν ἐρασθῆναι Κάλλιοος Ἀργείου ἄφ᾽ οὗ σχεῖν παῖδα κατὰ χόλον Ἥρας τὰς ὀφμας διεσπαρμένον . διὸ καὶ κληθῆναι Στραβόνα . μετὰ δὲ ταῦτα τοῦ ἄν᾽ Ἀργα ἀγάλματος τῆς Ἥρας κατα - γελῶσαν εἰς ἄνδρα μεταβληθῆναι λεύδη , ὡς καὶ πίδωνα λέγεσθαι . ἐλεηθεῖσαν δὲ ὑπὸ Λιὸς εἰς γυναῖκα μορφωθῆναι αὐθὶς ὁραῖαν καὶ ἀπελθεῖν εἰς Τροίηνα , ὅπου ἐρασθῆναι αὐτὴς Γλήριον ἠγώριον ἄνδρα καὶ ἐπιθέσθαι αὐτῇ λουομένην . τὴν δὲ ἰσχύϊ περιγνομένην τοῦ μῖσακος πᾶντα αὐτόν . Ποσειδῶνα δὲ οὐ παιδικὰ ἤν ὁ Γλήριος ἐπιτρέψαι ταῖς μοίραις δικάσαι περὶ τούτου . καὶ αὐτὰς εἰς Τειρεσίαν αὐτὴν μεταβαλεῖν καὶ ἀφελέσθαι τὴν μαντικήν . ἤν αὐθὶς μαθεῖν ὑπὸ Νέιμπος καὶ δεληῆσαι ἐν τοῖς Θεί - δος καὶ Πηλέως γάμοις , ἔνθα εἶοιτο περὶ κᾶλλους τὴν τε Ἀφροδίτην καὶ τὰς Χάριτας αἱς ὀνόματα , Πα - σιθέη , Καλή , καὶ Εὐφροσύνη . τὸν δὲ διαδάσαντα χρήναι καλὴν τὴν Καλήν , ἤν καὶ γήμαι τὸν Ἥραι - δον στον , ὅθεν τὴν μὲν Ἀφροδίτην χωλοθεῖσαν μεταβαλεῖν αὐτὸν εἰς γυναῖκα χιονήν γεαῖαν , τὴν δὲ Καλὴν χαῖτας αὐτῇ ἀγαθὰς νεῖμα καὶ εἰς Κρήτην ἀπαγαγεῖν , ἔνθα ἐρασθῆναι αὐτὴς Ἰοαχρον , καὶ μηδένα αὐχὲν τῇ Ἀφροδίτῃ μνήγην . ἐφ᾽ ὃ τὴν δαίμονα ὀργισθεῖσαν τὸν μὲν Ἰοαχρον μεταβαλεῖν εἰς γαλήν , Τειρεσίαν δὲ εἰς μὴν , ὅθεν καὶ ὀλίγα φησὶν ἐσθὶν ὡς ἐν γραφῷ , καὶ μαντιζος ἐστι διὰ τὸν Τει - ρεσίαν . ὅτι δὲ μαντικὸν τι καὶ ὁ αὐς , δηλοῦσιν ὅ τε χειμὼν οὐ σημεῖον ἐν καιρῷ οἱ τῶν μὴν τρισμοί , καὶ αἱ ἐκ τῶν οἰκίων φυγαί , ὡς διαδοράσκουσι , ὅτε κινδυνεύουσι καταπσεῖν . τοῦτου δὲ τὸ διχρεῖς δηλοῖ 1666σὶν ἄλλοις καὶ ὁ Λιχόφρων , παρ᾽ ὃ φήρεται τὸ , * τὸν Τειρεσίαν ἀνδρὸν γυναικῶν αἰδὼνα ξυνουσίας . ὁποῖον τινα καὶ τὸν Καυνέα γενέσθαι φασί . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . ὁ δὲ ποιητὴς οὐ μόνον μαντιζό - τατον ἐνταῦθα τὸν Τειρεσίαν ἑμφαίνει ὡς τοιούτου ὄντα ὑπὲρ τὰς ἄλλας ψυχὰς , ἀλλὰ καὶ σιγούμενόν τι ἔχοντα , εἴπερ αὐτῷ μὲν φρόνες ἐμπειδοι νοοῦντι καὶ πεπτημένῳ θεώτερον . οἱ δὲ σμαὶ αἴσσουνσι . τουνέστιν οἱ περὶ τὸν Ἄιδην . ὁ καὶ σημειῶσαι . μὴ προειπὼν γὰρ τινας ὅμως ἐπήγαγε τὸ , τοὶ δὲ σμαὶ αἴσσουνσι . Σημεῖωσαι δὲ ὅτι περὶ Σιριήρων μὲν καὶ Σκίλλης καὶ Χαρίβδεως καὶ Ἡλίου βδοὺν ἐρεῖ πρὸς Ὀδυσσέα ἢ Κίρκη ὡς γεννώσε φασί , καθὼ Τερσημιχῇ , τοῖς κατὰ τὸν Σικελικὸν πορθμὸν μέρεσι , περὶ ὧν οὐδὲν ὁ Τειρεσίας ἔρει . περὶ δὲ τῶν λοιπῶν ἐπιτρέπει τῷ μάντει ὡς ἂν μὴ ἀπιστηθῇ , καθ᾽ ἣ καὶ προεγράφη , σία ὑπὲρ ἑαυτὴς τὰ τοιαῦτα εἰπούσα . Σημεῖωσαι δὲ καὶ ὅτι ἢ πρὸς Ἄιδην καθό - δος τοῦ σοφοῦ Ὀδυσσέως αἰνίττεται ὡς οὐδὲ τὰ κάτω γῆς τῶν τοιούτων ἀνδρῶν διαφεύγουσι , ἀλλὰ τῇ κατὰ σκέψιν βαδύτητι γενόμενος ὑπὸ γῆν ἀντιγνῶσαι καὶ τοῖς ἔχει , τί τέ ἐστι ψυχὴ ἐμπαθύνων , καὶ τί ποτε δρά ἢ πάσχα λυθεῖ*σα τοῦ σώματος , καὶ σία τὰ ὑπὸ γῆν , καὶ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα διασκοπῖσθαι εἰκός . τινὲς δὲ τεχνωμασίαν τεχνησασθαι τὸν Ὀδυσσέα φασὶ Κίρκης ὑπαγορευσασης πρὸς δυσμαῖς Ἡλίου γενόμενον ὡς ἐν τοῖς ἔχει , φαίνεται , ὡς δὴ τόπον Ἄιδου ἢ ποίησις ὑπονοεῖ , καὶ τὴν τοιαύτην ψυχαγωγίαν καὶ πρὸς τοὺς κατοιχοιμίνους ὀμιλίαν , καθόδον εἰς Ἄιδον φασίν . ἄλλος μέντοι ὁ ποιητὴς τὴν τοιαύτην εἰς Ἄιδον καθόδον πλάστι ποιε χορηγίαν γραφὴς πλείονα ὡς καὶ προεδδήλωται . Ἡ δὲ τοῦ πεπνύσθαι τὸν Τειρεσίαν πλάστι δοκεῖ γνῶσθαι παρὰ τῷ , αὐτὸν μάλιστα ὑπὲρ τὰς ἄλλας ψυχὰς ἐν ταῖς τεχνωμασίαις ἀνακαλεῖσθαι ψυχαγωγίαις διὰ τὸ ἐν τοῖς ζῶσι μαντικὸν αὐτοῦ . Ὅτι λύπης πολλῆς παραστατικόν τὸ , αὐτὰρ ἔμοιγε κατεκλαύθη γάιον ἱτορ . ὁ καὶ ἀλλαχοῦ κείται . κλαίον δ᾽ ἐν λεχέσσι καθήμενος . οὐδὲ τι θημὸς ἤθελ᾽ * ἐτὶ ζῶνν καὶ ὁρᾶν φάος ἡλίου . Παῖδων
Lemmas: ἀναιρέω μεταπείθω εἰς γυνή . εἶτα συγκατεύχομαι μετά καιρός καί ὁ ἄρσην ὁ οἰκεῖος φύσις ἀπό - ἐπιλαμβάνω . οὗτος Ζεύς καί Ἥρα διαφέρω ποῶ αἱρέω ὅς παραμένω ἑκάτερος φύσις , ἢ ἄρα μᾶλλον ὁ ἄρσην ἢ ὁ θῆλυς ἐνέχω γίγνομαι . ὁ δέ γνωματεύω πῶς ἡμιἄρρος ὡς ὑπέρ ἐν δέκα μοῖρα εἰμί ὁ τετράπολος , ὁ ἐννέα ἡμιπλήρης γυνή τίνω νόημα . εἄν ὅς Ἥρα μέν ὀργίζω ἐκπάλλω αὐτός , Ζεύς δέ δωρέω ὁ μαντικός , ὡς ἔχω οὗτος καί αὐτός ἀγαθός τε κάζο τίς , ὁ μέν ὁ μαντοσύνη , ὁ δέ καί ἀλαωτήν . Καλλίμαχος δέ λέγω ὁ Τειρεσίας ὁράω γυνή λούω ὁ Ἄρτεμις περί πως ὁ Βοιωτία πηρόω . Σώστρατος δέ ἐν Ταρσία , ποίημα δέ εἰμί ελεγιακων , φημί ὁ Τειρεσίας θάλλω ὁ ἀρχή γεννάω καί τρέφω ὑπό Λαριζλοῦς . καί πέτομαι ἔτος γίγνομαι ὀψιμοιτείαν . ἔραμαι δέ αὐτός ὁ Ἀπόλλων . καί ἐπί μανθάνω συνουσία διδάζει ὁ μείς - σίκη . ὁ δέ μετά ὁ μανθάνω μηκέτι ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ Ἀπόλλων ἐκεῖνος ἀνδρόω αὐτός , ἵνα πεῖρος Ἔρως . καί αὐτός ἀνδρόω χρή Λία καί Ἥρα ὡς ἀνωτέρω φράζω . καί οὗτος πάλιν γυναικόω ἔραμαι Κάλλιος Ἀργεῖος ἀπό ὅς ἔχω παῖς κατά χόλος Ἥρα ὁ ὀφμας διασπείρω . διό καί καλέω Στραβόνα . μετά δέ οὗτος ὁ ἄνω ἀργός ἄγαλμα ὁ Ἥρα κατά - γελάω εἰς ἀνήρ μεταβάλλω λεύδη , ὡς καί πίδων λέγω . ἐλεέω δέ ὑπό λίς εἰς γυνή μορφόω αὐθίς ὁραῖος καί ἀπέρχομαι εἰς τροιαινω , ὅπου ἔραμαι αὐτός Γλήριον ἠγώριον ἀνήρ καί ἐπιτίθημι αὐτός λούω . ὁ δέ ἰσχύς περιγίγνομαι ὁ μισιακός λήγω αὐτός . Ποσειδῶν δέ οὖον παιδικόν ἐάν ὁ Γλῆρις ἐπιτρέπω ὁ μοῖρα δικάζω περί οὗτος . καί αὐτός εἰς Τειρεσίας αὐτός μεταβάλλω καί ἀφαιρέω ὁ μαντικός . ἐάν αὐθίς μανθάνω ὑπό Νέιμπος καί δεληῆσαι ἐν ὁ θέω - δίδωμι καί Πηλεύς γάμος , ἔνθα εἴεω περί κάλλος ὁ τε Ἀφροδίτη καί ὁ Χάρις ὁς ὄνομα , Πα - σείω , Καλή , καί Εὐφροσύνη . ὁ δέ διαδέω χρή καλός ὁ Καλήν , ἐάν καί γαμέω ὁ Ἥρα - δίδωμι στον , ὅθεν ὁ μέν Ἀφροδίτη χωλόω μεταβάλλω αὐτός εἰς γυνή χιονη γεαῖαν , ὁ δέ Καλός χαίτη αὐτός ἀγαθός νέμω καί εἰς Κρήτη ἀπάγω , ἔνθα ἔραμαι αὐτός Ἰοαχρον , καί μηδείς αὐχήν ὁ Ἀφροδίτη μιμνήσκω . ἐπί ὅς ὁ δαίμων ὀργίζω ὁ μέν Ἰοαχρον μεταβάλλω εἰς γαλέη , Τειρεσίας δέ εἰς μήv , ὅθεν καί ὀλίγος φημί εἰμί ὡς ἐν γράφω , καί μαντιζος εἰμί διά ὁ τέῳ - ῥέω . ὅτι δέ μαντικός τίς καί ὁ αὐς , δηλόω ὅς τε χειμών οὖον σημεῖον ἐν καιρός ὁ ὁ μήv τρισμός , καί ὁ ἐκ ὁ οἰκίον φυγή , ὡς διαδορασκους , ὅτε κινδυνεύω καταπίπτω . οὗτος δέ ὁ διχρω δηλόω εἶμι ἄλλος καί ὁ λιχοφρεω , παρά ὅς φέρω ὁ , * ὁ Τειρεσίας Ἄνδρος γυνή Αϊδώνα συνουσία . ὁποῖος τις καί ὁ Καυνός γίγνομαι φημί . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . ὁ δέ ποιητής οὖον μόνος μαντιζό - ὅς ἐνταῦθα ὁ Τειρεσίας ἐμφαίνω ὡς τοιοῦτος εἰμί ὑπέρ ὁ ἄλλος ψυχή , ἀλλά καί σιγάω τίς ἔχω , εἴπερ αὐτός μέν φρόνα εμπειδηω νοέω καί πίπτω θεώτερος . ὁ δέ σμαὶ αἴσσουνσι . τουνέστιν ὁ περί ὁ Ἅιδην . ὁ καί σημειόω . μή προεῖπον γάρ τις ὅμως ἐπάγω ὁ , σύ δέ σμαὶ αἴσσουνσι . σημειόω δέ ὅτι περί σιριηρως μέν καί σκίλλα καί Χαρίβδεως καί Ἡλίας βδέω εἴρω πρός Ὀδυσσεύς ἢ Κίρκη ὡς γεννάω φημί , καθίημι Τερσημιχῇ , ὁ κατά ὁ Σικελικός πορθμός μέρος , περί ὅς οὐδείς ὁ Τειρεσίας ἔρομαι . περί δέ ὁ λοιπός ἐπιτρέπω ὁ μάντις ὡς εἄν μή ἀπιστέω , κατά ὅς καί προγράφω , σίον ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος εἶπον . σημειόω δέ καί ὅτι ἢ πρός Ἅιδην καθό - δίδωμι ὁ σοφός Ὀδυσσεύς αἰνίσσομαι ὡς οὐδέ ὁ κάτω γῆ ὁ τοιοῦτος ἀνήρ διαφεύγω , ἀλλά ὁ κατά σκέψις βαδύτητι γίγνομαι ὑπό γῆ αντιγιγνωσκω καί ὁ ἔχω , τίς τε εἰμί ψυχή εμπαθυναω , καί τίς ποτός δράω ἢ πάσχα λύω ὁ σῶμα , καί σίον ὁ ὑπό γῆ , καί ἄλλος ὅσος τοιοῦτος διασκοπέω εἰκός . τις δέ τεχνωμασίαν τεχνάομαι ὁ Ὀδυσσεύς φημί Κίρκη ὑπαγορεύω πρός δυσμή Ἡλίας γίγνομαι ὡς ἐν ὁ ἔχω , φαίνω , ὡς δή τόπος Ἅιδου ἢ ποίησις ὑπονοέω , καί ὁ τοιοῦτος ψυχαγωγία καί πρός ὁ κατοιχοιμινοος ὁμιλία , κάθοδος εἰς Ἄιδον φημί . ἄλλος μέντοι ὁ ποιητής ὁ τοιοῦτος εἰς Ἄιδον κάθοδος πλάστις ποῖος χορηγία γράφω πλείων ὡς καί προδηλόω . ὁ δέ ὁ πνέω ὁ Τειρεσίας πλάστις δοκέω γιγνώσκω παρά ὁ , αὐτός μάλιστα ὑπέρ ὁ ἄλλος ψυχή ἐν ὁ τεχνωμασιος ἀνακαλέω ψυχαγωγία διά ὁ ἐν ὁ ζῶ μαντικός αὐτός . ὅτι2 λύπη πολύς παραστατικός ὁ , ἀτάρ ἐγώ κατακλαίω γάιος ἱ . ὁ καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι . καλέω δέ ἐν λέχος κάθημαι . οὐδέ τίς Θῆμος θέλω * τίμι ζῶ καί ὁράω φάος ἥλιος . Παῖς