eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1891
Ρ Α Ψ Ω Μ Α Ι Α Υ . Θρεψάμενος ἐπὶ βουσὶν ἔταξεν , ὁποῦς τις τὴν ἡλικίαν καὶ ὁ Εὐμαιος τῇ συμβουχῇ ἐπιστάτησεν . Ὅρα δὲ καὶ ἐπταῦθα , ὅτι τὰ περὶ πρόσωπον μόνα ἡλλοῖσται τῷ Ὀδυσσῇ , τὰ δὲ λοιπὰ βασιλεῖ εἴκειν , ὡς ὁ Φιλοῖτος ἐδοκίμασεν , ἐκ τῆς καλᾶμης καὶ αὐτὸς στοχασάμενος . δήλον δὲ καὶ ὅτι τὸ , ἀλλὰ θεὸς εἰς δύνα ἄγρει πολυπλάγκτους ἀνθρώπους καὶ ἴξης , ὡς ἐγρήφ , γνω - μικός ἐφρέθη πρὸς λόγον ἐσφαλμένον , ἵνα μὴ εἴπῃς ὁ Φιλοῖτος δόξῃ ἄνδρα πλανήτην εἰπὼν καὶ βασιλεῖ εἰκίζειν . Τὸ δὲ δύνασαι καὶ ὡλως τὸ δυνᾶν ἦτοι κακοποιεῖν διὰ δύνα οὐδ’ αὐτὸ εὐχρηστον δίχα ποιήσεως . ἡ δὲ τοῦ Φιλοῖτου εἰς Ἰθάκην ἐλευσίς πιθανή ἐστι διὰ τὴν τῆς νομιμίας ἑορτήν , δι’ ἣν ἤλθε καὶ αὐτὸς ἠπιωμένον βοῦν στείραν ἄγρων καὶ πίονας αἴγας . ὁ καὶ σαφηνίζων ὁ ποιητής , ἵνα μὴ τις καὶ αὐτὸν καὶ τὸν Μελάνθιον * ἔσω τῆς Ἰθάκης οἴηται κέμεν , φησί · πορθμῆς δ’ ἄρα τοὺς γε διήγαγον , οἱ τε καὶ ἄλλους ἀνθρώπους πέμψουσι καὶ ἴξης , ὡς καὶ περὶ Φαιάκων προεφρέθη . Βοῦς δὲ ἄγεται στείρα βιωτικῶς · ἐπὶ τὰς τοκάδας περιέ - πεσθαι γοή . δήλον δὲ ὡς καὶ αἰπολίας ἐπιστατὶ ὁ Φιλοῖτος , εἰ γε καὶ πίονας αἴγας ἄγει . καλῶτα δὲ ὡμως βουκολος , ἢ ἐκ τοῦ τιμωστέρου ἢ ἐκ τοῦ πλεονάζοντος . εἰ δὲ καὶ πίονας αἴγας ἀπλῶς οὕτως ἄγει , ἀλλ’ οὐκ ἤδη τὰς πᾶσι μετατρεπουσας αἰπολίουσιν · ἐκεῖνο γὰρ Μελανθίου ἔργον , ὡς μισθῶν τοὺς δεσπότας τοὺς μνηστήρους ἔχαρσεν . εἰ δὲ καὶ ὁ Φιλοῖτος ὑπ’ αἰθοῦσῃ ἐριδούπῳ κατέδειξεν ἄ πρὸ ἡγας ἕφα , οὐκ ἄσσα δόμια ἡ αἰθοῦσα , ἡ καὶ αἰθομένη ἡλίῳ καὶ ἀνέμοις δου - ποῦσα . οἰκοδομοῦνται μὲν γὰρ οἶκοι , ἄφ’ ὧ ἐκκλίνεσθαι χαμηλῶς τε καὶ καύσωνας . ἡ δὲ αἰθοῦσα οὔτε καύσωνός ἐστι σκέπη · αἰθοῦσα γάρ · οὔτε ἀνέμου , ἐριγδουπος γὰρ διὰ τὴν ἀνέμων ἐπιρρόξιν . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , εἰ περ ἐθέλεις , ἀπόπειμά ἐστιν Ὀδυσσέως εἰς Φιλοῖτον , ὁποῖαν φράσας προειδοκίμασεν ἐν ἐπιχρῷ τοῦ νιοῦ . Τὸ δὲ , πινυτὴ φρένας ἔκα , ἀντὶ τοῦ φρό - νησις . Καὶ ὅρα ὡς πρὸ ὀλίγων μὲν πινυτὴ Πηνελόπη ἐλέχτο , τοὔτεστι μετέχουσα φρονήσεως . γῦν δὲ πινυτὴ αὐτὴ ἡ φρόνησις . Ὅτι μνηστήρες μὲν καὶ γῦν Τη*λεμάχῳ θανάσιον τε μόρον τε ἦσαν , ὡς δὲ αὐτοῖς ἀριστιρὸς ἠλυσεν ὤρως , τοὔτεστιν οἰωνὸς τοῦ μέλλοντος , αὐτὸς ὑμῖπτάτης , ἔχε δὲ τρήφωνα πέλειαν , ἐκώλυσεν Ἀμφίνωμος , εἰπών · ὦ φίλοι , οὐχ’ ἡμῖν συνθεύεται ἥδε γε βουλή , Τηλεμάχου δηλαδὴ φόνος , ἀλλὰ μνησώμεθα δαιτός , καὶ αὐτοὶ διὰ τὸ μοιρίδιον πειθόνται · ἐπιήρνεσιν γὰρ αὐτοῖς ὁ μῦθος . δοκεῖ δὲ καὶ ὁ Ἀμφίνωμος ἀστὸν μὲν νοῦσαι τὸ τοῦ Τηλεμάχου μόρος , τοὺς δὲ μνηστήρας εἰς πέλειαν ἡγομένη τῷ κρατηρώτατῳ ἀετῷ , καὶ διατοῦτο καλῶσαι τοὺς μνηστήρας , οὐκ ἂν δὲ πάντως ἐπιθόντο , εἰ μὴ καὶ τεχνίτην αὐτὸν ἐν τοῖς τοιούτοις ἤδεισαν εἶναι . πᾶνν δὲ μέγα τὸ ἐξ Ὀδυσσέως κακὸν τοῖς μνηστήρσι καὶ ὅσον τῇ πέλειᾳ ἐξ αὐτοῦ , ὡς ὁ οἰωνὸς ἐδήλου . Τὸ δὲ συνθεύεται ἀστειῶς καὶ αὐτὸ εἴρηται · οὐ γὰρ συνθραμίζεται , φησίν , ἡμῖν τὸ βουλευθὲν , ἀλλὰ δηλουότι σκεδασθήσεται ἄφ’ ἡμῶν καὶ οὐκ ἂν ἴδοιμεν αὐτό . εἰς καὶνσιν οὖν βουλῆς οἴκειον τὸ , οὐχ’ ἡμῖν συνθεύεται ἥδε γε βουλή . Ὅτι διασκευάζων τὴν τῶν μνηστήρων ἐν τῇ ἄρτι νου*μηνίᾳ δαῖτα , φησί · Χλαῖνας μὲν κατέθεντο κατὰ κλισμοὺς τε θρόνους τε · περὶ δὲ ἀλλαχοῦ προγέγραπται . οἱ δ’ ἱέροντο ὦς μεγάλους καὶ πίονας αἴγας . ἱέροντο δὲ σῦας σῦλους , καὶ βοῦν ἀγελαιήν , τοὔτεστι νομαδικήν , ἄρρετον , ἀδάμαστον . σπλήγχνα δ’ ἄρ ὀπτήσαντες ἐνέωον , ὁ ἐστι παρεῖχον . δηλοῖ δὲ ποτε ἡ λέξις καὶ κίνησιν . ἐν δὲ τε οἴνῳ κρατήρσι κεφώοντο , τοὔτεστιν ἐμίγνυον · κύπελλα δ’ ἐνεμε συρρώτης . καὶ ἐστι ταυτὸν τὸ νέμειν καὶ τὸ νομᾶν . σίτον δ’ ἐπένεμε Φιλοῖτος καλοῖς ἐν κανέοισιν . ἐφοχοῦσι δὲ Μελαν - θεύς ὁ καὶ Μελάνθιος . οἱ δ’ ἐπεχείρουν * τοῖς προκειμένοις . Τηλέμαχος δὲ κέρδεα νομῶν , ἦτοι κινῶν , στρέφων εἰς νοῦν , Ὀδυσῆα καθίδρυσεν ἐντὸς εὐσταθὲς μεγάρου παρὰ λαΐνον οὐδόν · καὶ οὐκ ἀφήκε τὸν ξένον κατὰ γῆς καθήσθαι ὡς χθὲς , ἀλλὰ δίφρον ἀει - κάλιον καταθεὶς ὀλίγην τε τράπεζαν , ὡς πτοχῷ ἔπρεπε , παρετίθει καὶ σπλήγχνοις μοῖραν , τὸ μὲν φαι - νόμενον ἐπὶ τιμῇ τοῦ ξένου , ἄλλως δὲ , ὅτι κέρδεα ἐν φρεσὶν ἐνέωα · ὧν κεφάλαιον τὸ τοὺς μνηστήρας ἐρεθίζειν κατ’ αὐτοῦ , ἵνα τάχιον τὸ κατ’ ἐκείνων κακὸν γένηται . διὸ καὶ αὐτὸς τῷ ξένῳ διακονεῖ , οὐκ ἀμειβ τοῖς δούλοις * τοῦτο ποιεῖν . διὰ δὲ τὴν αὐτὴν αἰτίαν καὶ δριμύτερον τοὺς μνηστήρας προσφθεγ - γεται , μὴτε κακολογεῖν τὸν ξένον αὐτοὺς ἐθέλων μὴτε χερσὶ πειράσθαι . διὸ καὶ οἴνον Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Υ . ἔχέας τῷ ξένῳ ἐν δέπαι χρυσίφ ἐνταυθοῖ νῦν , ἔφη , κάθησο μετ' ἀνδράσιν οἰνοποτάζων · κεφτομίας * δὲ τοι αὐτὸς ἐγὼ καὶ χεῖρας ἀφ'ξῶ πάντων μνηστήρων , ἐπεὶ οὐ τι δήμιός ἐστιν οἶκος ὧδε , ἀλλ' Ὀδυσῆος · ἐμοὶ δ' ἐπῆσατο χεῖρος , τουτέστι χάριν ἐμοῦ . εἶτα καὶ ἀπειλεῖται σωφρόνως τῷ , ἵμεῖς δὲ μνηστῆρες ἐπίσκετε θεοὺν , ἤγουσ' ἐπὶ χεῖτε τὴν ψυχὴν ἐπιπῆς τε καὶ χειρῶν , ἵνα μὴ τις ἐφὶς καὶ νεῖκος ὀρῆται . οὕτως εἶπεν ὁ παῖς . καὶ τῶν ἄλλων πάντων ὁδὰς καὶ νῦν ἐν χάλκῳ φίντων καὶ θαυμαζόντων ὅτι θαρσαλεῖως ἐκεῖνος ἀγόρευσεν , * Ἀντίνοος ἐκρήξας ἔφη · καὶ χαλεπὸν περ ὄντα δεχόμεθα μῦθον , μᾶλα δ' ἡμῖν ἀπειλήσας ἀγορεύει · ὁ περ εἴποι ἂν τις πειθόμενος κατ' ἀνάγκην ἀπειλαῖς . ὡ ἀκόλουθον καὶ τῷ , οὐ γὰρ θεὸς εἶας · τῷ κέ μιν ἤδη παύσοιμεν ἐν μεγάροισι ληγὺν περ ὄντ' ἀγορητήν · ὁ καὶ ἄλλοτε ὁμοίως ἀνειδίσθη ὁ Τηλέμαχος . οὐ χαλεπὸν τὸν μῦθον λέγει , ἐπεὶ οὐ μόνον χαιρῶν αὐτοὺς ἐθελὴ ἀπέχεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐπιπῆς , ἣν εἰς παραμυθίαν ἔχουσιν οἱ μὴ δυνάμενοι ἀμύνεσθαι χειρσί . καὶ Ἀντίνοος μὲν , φησίν , οὕτως εἶπεν . ὁ δ' ἄρ οὐκ ἐμπάξετο μῦθον , τουτέστιν ὁ Τηλέμαχος . τοῦτο δὲ ποιεῖ Ὀμηρος οἰκονομικῶς , ἵνα μὴ λογομαχοῖεν εἰς οὐδὲν διον μακρότερα . Σημαιοῦνται δ' ἐν τοῖς ῥηθεῖσιν οἱ παλαιοί , ὡς ἐνθάδε καὶ μόνον οἱ μνηστῆρες ἱρεύουσιν ὦς , καὶ τὰ ἕδης ὡς ἐφώθη . ἀλλὰχοῦ δὲ τῆς Ὀμηρικοῦ ταύτης ποιήσεως οὐχ' ἀνόηται οὕτω ποιοῦντες , οὐ μὴν οὐδὲ εὐχῶται . Ὀδυσσεὺς δὲ οὐ τοιοῦτος · οὐ καὶ ὁ δοῦλος Εὐμάιος εὐσεβὴν φαίνεται θεῶν , ὡς προύστόρηται . οὐδὲν δὲ τῶν ἱερουμένων ζῴων δίχα ἐπιτίτον προήγαγεν , οὐ τοὺς ὄις , οὐ τὰς αἴγας , οὐ τοὺς σῦας , οὐ τὴν βοῦν , ὡς πρόκειται ἐν τῇ προσοχῶς ῥηθείσῃ Ὀμηρικῇ γραφῇ . Ἀμυον δὲ ἀμύελιον ἔφη πρὸς διαστολὴν ἑτέρου περιμαλλέος , ὁποῖος κείται * τῇ Πηνελόπῃ . Τὸ δὲ ἱερουν ὦς , ἱερουν σῦας , σχῆμα καὶ αὐτὸ κάλλους τὸ κατ' ἐπαναγορὰν λεγόμενον . Τὸ δέ , χεῖρας ἀφ'ξω , ἀντὶ τοῦ καλύσω . ἀπεραντίας δὲ πάντως τὸ ἀπέχων ἐστὶ πρὸς τὸ προσέχων , εἰ περ ἀμείων μὲν τὸ πόρρω ἔχειν , προσέχειν δὲ τὸ ἔγγὺς ἔχειν . Οὐ δήμιος δὲ οἶκος ὁ μὴ δημόσιος ἀλλ' ἰδιωτικός , δηλαδή Ἀττικῶς εἰπεῖν , ἥκουν ἰδιος , ἐμοὶ κτηθεὶς τῷ τοῦ Ὀδυσσέως νιῷ τοῦ ποτὲ βασιλέως . διὸ καὶ ἑμαρᾶινι ὡς βούλεται βασιλέως τὸν ποιούτων οἶκον εἰπεῖν , οἷα χωρίζων τοῦ δημοσίου οἶκον τὸν βασιλικόν . εἰ δὲ ἂν ἄλλως δήμιός τις οἶκος , ἐν ᾧ κοινῶς ἐξενδοχοῦντο οἱ ἐν ταῖς πόλεσι παραβάλλοντες , ἣν δὲ τι τοιοῦτον καὶ ἡ λέσχη , τοῖς πτωχοῖς τῶν προκαταλαβόντων οὔσα . Ἐν δὲ τῷ , μᾶλα δ' ἡμῖν ἀπειλήσας , προεπιρριπτάτω τὸ ἡμῖν , ὡς καὶ ἀλλὰχοῦ , κατὰ συστολὴν τῆς ληγούσης , ἀνασμηγμέντος τοῦ τόνου λόγῳ ἐχλιώσεως . Ὅτι δηλῶν ὁ ποιητὴς δημοσίας τιμᾶσθαι τὰς νου*μηνίας διὰ τὸν Ἀπόλλωνα Πλιν , ὡς καὶ προεδέηλωται , φησὶ · πήρνευς δ' ἀνὰ πᾶσιν θεοῖν ἱερὴν ἐκατόμβην ἤγον · τοῦ δ' ἀγέροντο λαοῖσομώοντες Ἀχαιοί Ἄλσος ὑπὸ σκιρῶν Ἀπόλλωνος , ὁποία τοῖς δαίμοσιν ἀνέκειτο πολλά , οὐ βιατὰ τοῖς πολλοῖς ὄντα . Ἀχαιοὶ δὲ νῦν οἱ κατὰ τὴν Ἰθάκην , ὧν πρὸς τῇ θυσίᾳ ὄντων οὐδὲν ἔσται διος τῷ Ὀδυσσῇ μὴ ποιήν οἱ μνηστῆρες βοηθηθεῖν ἐν τῷ πολεμισθᾶι . καὶ πήρνευς δὲ οἱ κατὰ τὴν Ἰθάκην δημόσιοι ἐνταῦθα νοοῦνται , οἱ καὶ ταῖς θυσίαις ὑπῆρχον , θεῖον γένος ὄντες , καὶ οὐ μόνον ἀνδρῶν ἀγγε*λοι , ἀλλὰ καὶ θεῶν , ὡς ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Σκιρῶν δὲ οὐ τὸ λυχθὲν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἅπαν ἄλσος , εἰ γέ ἄλση μὲν λέγονται παρ' οἷς ἄλλονται δένδρα . τοῖς δὲ τοιούτοις δασυνθείσῳ τὸ σκιρῶν παρέπεται . ἀλλ' οὕτω μὲν οἱ τοῦ δήμου ἐτέλεων τὴν ἐκατόμβην . οἱ δὲ μνηστῆρες ἐν τοῖς τοῦ Ὀδυσσέως δαίνυντο ἐριυνδὴ δαῖτα · σὺς , εἴποι τις ἂν , ἐναρχθέντες εἰς σφαγὴν . Ὅτι τῷ , πᾶρ δ' ἄρ Ὀδυσσῆ μοῖραν θέσαν , οἱ ποιοῦντο , ἵσων ὡς αὐτοὶ περ ἐλά*χανον , δηλοῖ μὲν ἰσομοιρίαν . ἔχει δὲ ἱρμησίαν τοῦ ἵσων τῷ , ὡς αὐτοὶ ἐλά*χανον . ἔμα δὲ ἑμαρᾶινι καὶ * κατὰ τινα λαχμὸν καὶ τὰς πολυτελεῖς μοῖρας γίνεσθαι . Τὸ δέ , ἵσων μοῖραν , ἵοιχε τῇ ἐὐσῃ δαυτί . Ὅτι καὶ πάλιν Ἀθηναῖς ἐριζούσης , ἤτοι φρονήσεως , κατὰ ἐρεθισμὸν τὸν προφήνθοντα , ἵνα Ὀδυσσεὺς ἐτι μᾶλλον ὀργίζοιτο , γίνεται ὑβρις παρὰ μνηστήρων . φησὶ γὰρ ὁ ποιητὴς οὕτω · μνηστῆρας δ' οὐ πάμπαν ἀγύνορας εἶα Ἀθηνῇ λώβης ἵχεσθαι θυμαλγέος , ὅρῃ ἐτι μᾶλλον δὴ ἄγος προσδὺν Λαερτιάδην Ὀδυσῆα , ἤγουσ' ἵνα ἐπιασάλη λύπῃ τὸν Ὀδυσσέα κατὰ καρδίαν ἢ ἀντιπρωτικῶς , τὴν καρδίαν τοῦ Ὀδυσσέως · ὁποια μνησία καὶ ἄλλα τοιαῦ*τα σχήματα παρὰ τῷ ποιητῇ . εἶτα ἀρχεται Ὀμηρος διηγήματος ἀπὸ ὑπαρχτικοῦ συνήθως ῥήματος · ἣν δέ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Μ Α Ι Α Υ . τρέφω ἐπί βοῦς τάσσω , Ὀποῦς τις ὁ ἡλικία καί ὁ Εὔμαιος ὁ συμβουχῇ επιστατώ . Ὅρας δέ καί ἐπταῦθα , ὅτι ὁ περί πρόσωπον μόνος ηλλοιειμι ὁ ὀδύσσομαι , ὁ δέ λοιπάς βασιλεύς εἴκω , ὡς ὁ Φίλοιτος δοκιμάζω , ἐκ ὁ καλάμη καί αὐτός στοχάζομαι . δῆλος δέ καί ὅτι ὁ , ἀλλά θεός εἰς δύναμαι ἀγρέω πολύπλαγκτος ἄνθρωπος καί ἵκω , ὡς γράφω , γιγνώσκω - μικός φέρω πρός λόγος σφάλλω , ἵνα μή εἶπον ὁ Φίλοιτος δόξα ἀνήρ πλανήτης εἶπον καί βασιλεύς Ἴκίζω . ὁ δέ δύναμαι καί ὡλως ὁ δύο ἦ κακοποιέω διά δύναμαι οὐδέ αὐτός εὐχρηστέω δίχα ποίησις . ὁ δέ ὁ Φιλοίτης εἰς Ἰθάκη Ἐλευσίς πιθανός εἰμί διά ὁ ὁ νομιμια ἑορτή , διά ὅς ἔρχομαι καί αὐτός ἠπιάω βοῦς στεῖρα Ἄγρων καί πίων αἴξ . ὁ καί σαφηνίζω ὁ ποιητής , ἵνα μή τις καί αὐτός καί ὁ Μελάνθιος * εἴδομαι ὁ Ἰθάκη οἴομαι Κέμε , φημί · πορθμεύς δέ ἄρα ὁ γε διάγω , ὁ τε καί ἄλλος ἄνθρωπος πέμπω καί ἵκω , ὡς καί περί Φαίαξ προφέρω . Βοῦς δέ ἄγω στεῖρα βιωτικός · ἐπί ὁ τοκάς περιὲ - πίπτω γοάω . δῆλος δέ ὡς καί αἰπολιά ἐφίστημι ὁ Φίλοιτος , εἰμί γε καί πίων αἴξ ἄγω . Καλώτα δέ ὠμός βουκόλος , ἢ ἐκ ὁ τιμωστέρου ἢ ἐκ ὁ πλεονάζω . εἰμί δέ καί πίων αἴξ ἀπλόος οὕτως ἄγω , ἀλλά οὐ ἤδη ὁ πᾶς μετατρέπω αἰπόλιον · ἐκεῖνος γάρ Μελάνθιος ἔργον , ὡς μισθός ὁ δεσπότης ὁ μνηστήρους χαίρω . εἰμί δέ καί ὁ Φίλοιτος ὑπό αἴθω ἐρίγδουπος καταδείκνυμι ὅς πρό Ἡγᾶς ΕΦΑ , οὐ τις δόμια ὁ αἴθω , ὁ καί αἴθω ἥλιος καί ἄνεμος δήω - Ποῦσα . οἰκοδομέω μέν γάρ οἶκος , ἀπό ἵημι ἐκκλίνω χαμηλῶς τε καί καύσων . ὁ δέ αἴθω οὔτε καύσων εἰμί σκέπη · αἴθω γάρ · οὔτε ἄνεμος , ἐρίγδουπος γάρ διά ὁ ἄνεμος ἐπιρρόξιν . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , εἰμί περ ἐθέλω , απόπιομα εἰμί Ὀδυσσεύς εἰς φιλέω , ὁποῖος φράζω προειδοκίμασεν ἐν ἐπιχράομαι ὁ Νιου . ὁ δέ , πινυτή φρήν ἐπίτεξ , ἀντί ὁ φρό - νησίς . καί ὁράω ὡς πρό ὀλίγος μέν πινυτή Πηνελόπη λέγω , τουτέστι μετέχω φρόνησις . γῦς δέ πινυτή αὐτός ὁ φρόνησις . ὅτι2 μνηστήρ μέν καί γῦς Τηλέμαχος θανάσιος τε μόρον τε εἰμί , ὡς δέ αὐτός ἀριστιρὸς λύω ὁράω , τουτέστιν οἰωνός ὁ μέλλω , αὐτός ὑμῖπτάτης , ἔχω δέ τρήφωνα πέλεια , κωλύω ἀμφινωμάω , εἶπον · εἰμί φίλος , οὐ ἐγώ συνθέω ὅδε γε βουλή , Τηλέμαχος δηλαδή φόνος , ἀλλά μνάομαι δαίς , καί αὐτός διά ὁ μοιρίδιος πείθω · ἐπιήρνεσιν γάρ αὐτός ὁ μῦθος . δοκέω δέ καί ὁ ἀμφινωμάω ἀστός μέν νοέω ὁ ὁ Τηλέμαχος μόρος , ὁ δέ μνηστήρ εἰς πέλεια ἐγώ ὁ κράτηρος ἀετός , καί διατοῦτο καλέω ὁ μνηστήρ , οὐ εἄν δέ πάντως πείθω , εἰμί μή καί τεχνίτης αὐτός ἐν ὁ τοιοῦτος ἠδείδω εἰμί . πᾶς δέ μέγας ὁ ἐκ Ὀδυσσεύς κακός ὁ μνηστήρ καί ὅσος ὁ πέλεια ἐκ αὐτός , ὡς ὁ οἰωνός δηλόω . ὁ δέ συνθέω ἀστεῖος καί αὐτός εἴρω · οὖον γάρ συνθραμιζω , φημί , ἐγώ ὁ βουλεύω , ἀλλά δηλόω σκεδάννυμι ἀπό ἐγώ καί οὐ εἄν ὁράω αὐτός . εἰς κανίς οὖν βουλή οἰκέω ὁ , οὐ ἐγώ συνθέω ὅδε γε βουλή . ὅτι2 διασκευάζω ὁ ὁ μνηστήρ ἐν ὁ ἄρτι νου*μηνίᾳ δαίς , φημί · χλαῖνα μέν κατατίθημι κατά κλισμός τε θρόνος τε · περί δέ ἀλλαχοῦ προγράφω . ὁ δέ ἱερόω οὖς μέγας καί πίων αἴξ . ἱερόω δέ σῦς σῦλος , καί βοῦς ἀγελαῖος , τουτέστι Νομαδική , ἀείρω , ἀδάμαστος . σπλήγχνα δέ ἄρα ὀπτάω ἐνέωον , ὁ εἰμί παρέχω . δηλόω δέ ποτός ὁ λέξις καί κίνησις . ἐν δέ τε οἶνος κρατήρ κεφώοντο , τουτέστιν μείγνυμι · κύπελλον δέ νέμω συρρώτης . καί εἰμί τατός ὁ νέμω καί ὁ Νόμαν . σῖτος δέ ἐπινέμω Φίλοιτος καλός ἐν κάνεον . εφοχοω δέ Μέλας - θεός ὁ καί Μελάνθιος . ὁ δέ ἐπιχειρέω * ὁ πρόκειμαι . Τηλέμαχος δέ κέρδος νομός , ἦ κινέω , στρέφω εἰς νόος , Ὀδυσσεύς καθιδρύω ἐντός εὐσταθής μέγαρον παρά λάϊνος οὐδός · καί οὐ ἀφίημι ὁ ξένος κατά γῆ κάθημαι ὡς χθές , ἀλλά δίφρος ἀει - κάλιον κατατίθημι ὀλίγος τε τράπεζα , ὡς πτοχῷ πρέπω , παρατίθημι καί σπλήγχνοις μοῖρα , ὁ μέν φαΐ - νόμενος ἐπί τιμή ὁ ξένος , ἄλλως δέ , ὅτι κέρδος ἐν φρήν ἐνέωα · ὅς κεφάλαιος ὁ ὁ μνηστήρ ἐρεθίζω κατά αὐτός , ἵνα τάχα ὁ κατά ἐκεῖνος κακός γίγνομαι . διό καί αὐτός ὁ ξένος διακονέω , οὐ ἀμείβω ὁ δοῦλος * οὗτος ποιέω . διά δέ ὁ αὐτός αἴτιος καί δριμύς ὁ μνηστήρ προσφθέγγομαι - Γέτης , μήτε κακολογέω ὁ ξένος αὐτός ἐθέλω μήτε χείρ πειράω . διό καί ὄνος Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Υ . χέω ὁ ξένος ἐν δέπας χρυσίφ ἐνταυθοῖ νῦν , φημί , κάθημαι μετά ἀνήρ οἰνοποτάζω · κεφτοεις * δέ ὅς αὐτός ἐγώ καί χείρ ἀφ'ξῶ πᾶς μνηστήρ , ἐπεί οὖον τίς δήμιος εἰμί οἶκος ὧδε , ἀλλά Ὀδυσσεύς · ἐγώ δέ ἐφίημι εὔχειρ , τουτέστι χάρις ἐγώ . εἶτα καί ἀπειλέω σωφρόνως ὁ , ἵημι δέ μνηστήρ επισκω Θέουν , ἄγω ἐπί χέω ὁ ψυχή ἐπεῖπον τε καί χείρ , ἵνα μή τις ἐφίημι καί νεῖκος ὁράω . οὕτως εἶπον ὁ παῖς . καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁδάω καί νῦν ἐν χαλκός Φίντων καί θαυμάζω ὅτι θαρσαλεύω ἐκεῖνος ἀγορεύω , * Ἀντίνοος ἐκρήγνυμι φημί · καί χαλεπός περ εἰμί δέχομαι μῦθος , μῆλον δέ ἐγώ ἀπειλέω ἀγορεύω · ὁ περ εἶπον εἄν τις πείθω κατά ἀνάγκη ἀπειλή . εἰμί ἀκόλουθος καί ὁ , οὖον γάρ θεός ἐάω · ὁ κε ὅς ἤδη παύω ἐν μέγαρον ληγὺν περ εἰμί ἀγορητής · ὁ καί ἄλλοτε ὁμοίως ἀναδίδωμι ὁ Τηλέμαχος . οὖον χαλεπός ὁ μῦθος λέγω , ἐπεί οὖον μόνος χαίρω αὐτός ἐθέλω ἀπέχω , ἀλλά καί ἐπεῖπον , ὅς εἰς παραμυθία ἔχω ὁ μή δύναμαι ἀμύνω χείρ . καί Ἀντίνοος μέν , φημί , οὕτως εἶπον . ὁ δέ ἄρα οὐ ἐμπήγνυμι μῦθος , τουτέστιν ὁ Τηλέμαχος . οὗτος δέ ποιέω Ὅμηρος οἰκονομικός , ἵνα μή λογομαχέω εἰς οὐδείς δῖος μακρός . σημαιουντ δέ ἐν ὁ εἴρω ὁ παλαιός , ὡς ἐνθάδε καί μόνος ὁ μνηστήρ ἱερεύω οὖς , καί ὁ ἐσθίω ὡς φώγω . αλλαχού δέ ὁ ομηρικός οὗτος ποίησις οὐ ἄνομαι οὗτος ποιέω , οὖον μήv οὐδέ ευχοω . Ὀδυσσεύς δέ οὖον τοιοῦτος · οὖον καί ὁ δοῦλος Εὔμαιος εὐσεβής φαίνω θεός , ὡς προστηρέω . οὐδείς δέ ὁ ἱερόω ζῷον δίχα ἐπιτίθημι προάγω , οὖον ὁ ὄις , οὖον ὁ αἴξ , οὖον ὁ σῦς , οὖον ὁ βοῦς , ὡς πρόκειμαι ἐν ὁ προσοχή εἴρω ομηρικός γράφω . ἀμύω δέ ἀμύελος φημί πρός διαστολή ἕτερος περιμαλλέος , ὁποῖος κεῖμαι * ὁ Πηνελόπη . ὁ δέ Ἱέρουν οὖς , Ἱέρουν σῦς , σχῆμα καί αὐτός κάλλος ὁ κατά ἐπαναγορά λέγω . ὁ δέ , χείρ ἀφ'ξω , ἀντί ὁ Καλυσώ . ἀπεραντία δέ πάντως ὁ ἀπέχω εἰμί πρός ὁ προσέχω , εἰμί περ ἀμείων μέν ὁ πόρρω ἔχω , προσέχω δέ ὁ ἐγγύς ἔχω . οὖον δήμιος δέ οἶκος ὁ μή δημόσιος ἀλλά ἰδιωτικός , δηλαδή Ἀττικός εἶπον , ἀκέω ἴδιος , ἐγώ κτάομαι ὁ ὁ Ὀδυσσεύς νίον ὁ ποτέ βασιλεύς . διό καί ἑμαρᾶινι ὡς βούλομαι βασιλεύς ὁ ποιόω οἶκος εἶπον , οἷος χωρίζω ὁ δημόσιος οἶκος ὁ βασιλικός . εἰμί δέ εἄν ἄλλως δήμιος τις οἶκος , ἐν ὅς κοινῶς ἐκφέρω ὁ ἐν ὁ πόλις παραβάλλω , ὅς δέ τίς τοιοῦτος καί ὁ λέσχη , ὁ πτωχός ὁ προκαταλαμβάνω εἰμί . ἐν δέ ὁ , μῆλον δέ ἐγώ ἀπειλέω , προεπιρριπτάτω ὁ ἐγώ , ὡς καί αλλαχού , κατά συστολή ὁ λήγω , ἀνασμηγμέντος ὁ τόνος λόγος εχλιωσμος . ὅτι2 δηλόω ὁ ποιητής δημόσιος τιμάω ὁ νου*μηνίας διά ὁ Ἀπόλλων Πλιν , ὡς καί προδηλόω , φημί · πήρνευς δέ ἀνά πᾶς θεός ἱερός ἑκατόμβη ἄγω · ὁ δέ ἀγείρω λαοῖσομώοντες Ἀχαιός ἄλσος ὑπό Σκίρων Ἀπόλλων , ὁποῖος ὁ δαίμων ἀνάκειμαι πολύς , οὖον βιατάς ὁ πολύς εἰμί . Ἀχαιός δέ νῦν ὁ κατά ὁ Ἰθάκη , ὅς πρός ὁ θυσία εἰμί οὐδείς εἰμί δῖος ὁ ὀδύσσομαι μή ποιός ὁ μνηστήρ βοηθάω ἐν ὁ πολεμιεπομαι . καί πήρνευς δέ ὁ κατά ὁ Ἰθάκη δημόσιος ἐνταῦθα νοέω , ὁ καί ὁ θυσία ὑπάρχω , θέω γένος εἰμί , καί οὖον μόνος ἀνήρ ἀγγέλλω , ἀλλά καί θεός , ὡς ὁ Ἰλιάς δηλόω . Σκίρων δέ οὖον ὁ λύζω μόνος , ἀλλά καί ἅπας ἄλσος , εἰμί γε ἄλσος μέν λέγω παρά ὅς ἅλλομαι δένδρον . ὁ δέ τοιοῦτος δασυνθείσῳ ὁ Σκίρων παρέπομαι . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ὁ δῆμος τέλος ὁ ἑκατόμβη . ὁ δέ μνηστήρ ἐν ὁ ὁ Ὀδυσσεύς δαίνυμι ἐριυνδὴ δαίς · σῦς , εἶπον τις εἄν , ἐνάρχομαι εἰς σφαγή . ὅτι2 ὁ , παρά δέ ἄρα Ὀδυσσεύς μοῖρα τίθημι , ὁ ποιώ , ἵσων ὡς αὐτός περ λαχαίνω , δηλόω μέν ἰσομοιρία . ἔχω δέ ἱρμησίαν ὁ ἵσων ὁ , ὡς αὐτός λαχαίνω . Έμα δέ ἑμαρᾶινι καί * κατά τις λαχμός καί ὁ πολυτελής μοῖρα γίγνομαι . ὁ δέ , ἵσων μοῖρα , οἴχομαι ὁ εὕω δαυτί . ὅτι2 καί πάλιν Ἀθηναίς ἐρίζω , ἤτοι φρόνησις , κατά ἐρεθισμός ὁ προφαίνω , ἵνα Ὀδυσσεύς ἔτι μᾶλλον ὀργίζω , γίγνομαι ὕβρις παρά μνηστήρ . φημί γάρ ὁ ποιητής οὗτος · μνηστήρ δέ οὖον πάμπαν αγυνοηρα εἶα Αθηνή λώβη ἵκω θυμαλγής , ὄρος ἔτι μᾶλλον δή ἄγος προσδύνω Λαερτιάδης Ὀδυσσεύς , ἄγω ἵνα ἐπιασάλη λύπη ὁ Ὀδυσσεύς κατά Καρδία ἢ ἀντιπρωτικῶς , ὁ Καρδία ὁ Ὀδυσσεύς · ὁποῖος μνήσιος καί ἄλλος τοιαῦ*τα σχῆμα παρά ὁ ποιητής . εἶτα ἀρχω Ὅμηρος διήγημα ἀπό υπαρχτιπου συνήθης ῥῆμα · ὅς δέ