eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1797
ἐστέριχσε τῶν ἐπείκευνα ἕνος , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , οὐ τι κασιγνήτοις ἐπιμέμφομαι τὸ πρὸ ὀλίγων ῥηθέν · πῶς γὰρ ἂν τις μέμφοιτο οἷς οὐδὸλως ἔχει ; κατὰ μέντοι τὴν προώφθησὶαν ἑτέραν ἐμηνύειαν τὴν νοοῦ - σαν τὸ , ἢ κασιγνήτοις ἐπιμέμφεται ἀντὶ τοῦ ἢ χρήζεις κασιγνητῶν , οὐχ ἂν ἔχοι ὁ Τηλέμαχος εἰπεῖν ὅτι οὐ κασιγνήτοις ἐπιμέμφομαι . πῶς γὰρ ἂν τοῦτο εἴποι ὁ χρήζων μάλιστα κασιγνητῶν διὰ τὸ μεμονώ - σθαι ; Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ἐπιμείνας τῇ ἀπὸ τοῦ τίκτειν κινήσει ὅμως ὡς ἐνὴν ἠλλάξε * πολυν-30 δὼς τὰς ἐκεῖθεν λέξεις διὰ τοῦ , οἶον ἐτίκτε , καὶ , πατὴρ τέκε , καὶ , τεκων λίπε . Τὸ δὲ μᾶλα μυρίοι ὁμοῖον ἐστι τῷ , μᾶλα μυρίαι , ὁ φθάσας εἶπε διὰ τούς ἡας . οὔτε γὰρ ἐκεῖνα ἀληθῶς μᾶλα μυρίαι , ὡς προεδηλώθη , οὔτε μὴν οἱ μνηστήρες , πολὺ ὄντες ἐλάττονες δὲ ἐκείνων . Ἱστέον δὲ ὅτι γενεαλογοῦσαι Λιὸς μὲν καὶ Εὐρυοδίας Ἀρκεισιον · αὐτοῦ δὲ καὶ Χαλκομεδούσης Λαέρτην · τοῦ δὲ καὶ Ἀντικλείας Ὀδυσεῖα · οὐ καὶ Πηνελόπης Τηλέμαχον · αὐτοῦ δὲ καὶ Πολυκάστης τῆς Νέστο - ρος Περισπόλιν , ὡς Ἡσίοδος . Τηλεμάχῳ δ’ ἂρ ἐτι*πτεν ἐξὼνος Πολυκάστη Νέστορος ὀπλοτάτη χοῦρη Ἡληϊάδων Περισπόλιν μηχεθεῖσα διὰ χρυσὴν Ἀφροδίτην . Ἀριστοτέλης δὲ ἐν Ἰθακησίων πολι - τείας καὶ Ἑλλάνικος δὲ Τηλέμαχον φασὶ Ναυσικάαν γῆμαι τὴν Ἀλκινόου καὶ γεννῆσαι τὸν Περισπόλιν · τινὲς δὲ καὶ τοιούτους λόγους ἐνεγκαροῦσιν . ἐκ Κίρκης νιοὶ καθ’ Ἡσίοδον Ὀδυσεῦ Ἀργιος καὶ Λασί - νος , ἐκ δὲ Καλυψούς Ναυσίθοος καὶ Ναυσίνοος . Ὁ δὲ τὴν τηλεγόνειαν γράψας Κυρηναῖος ἐκ μὲν Κα - λυψούς Τηλέγονον υἱὸν Ὀδυσεῦ ἀναγράφει ἢ Τηλέδαμον · ἐκ δὲ Πηνελόπης Τηλέμαχον καὶ Ἀρ*κασί-50 λαον · κατὰ δὲ Λυσίμαχον υἱὸς αὐτῷ ἐξ Εὐίππης Θεσπρωτίδος Λεοντόφρων , ὃν ἄλλοι Λόρυχλὸν φασί . Σοφοκλῆς δὲ ἐκ τῆς αὐτῆς Εὐφρώλου ἱστορεῖ , ὃν ἀπέκτεινε Τηλέμαχος . ὁ δὲ τοὺς νόστους ποιήσας Κολοφώνιος Τηλέμαχον μὲν φησι τὴν Κίρκην ὑστερον γῆσαι , Τηλέγονον δὲ τὸν ἐκ Κίρκης ἀντιγῆσαι Πηνελόπην . περιττὰ ταῦτα καὶ κενὴ μοχθηρία . εἰ δ’ οὖν στενῶς φράζοιντο , μικρὸν τὸ βλάβος . Ἐπὶ ἰστέον καὶ ὡς ἐν τῷ ῥηθέντι χωρίῳ τεσσάρων μνησθεὶς νήσων Λουλίγιον μὲν καὶ Σάμην δίχα ἐπιθέτων προσάγει , Ζάκυνθον δὲ ὑλήνεντα συνήθως λέγει , κραναίην δὲ τὴν πατρίδα Ἰθά - κην , ὁ δηλοῖ τὴν τραχεῖαν . ὅθεν μέχρι καὶ νῦν τινὲς τῶν μὴ κατὰ γλῶσσαν λογάδα ὁμιλοῦντων τὴν ἀπληρον γῆν ξηρὸν εἶναι φασιν ὡς τὸ κεκαρον , ὁ κρανὶον ἐκεῖνοι νοοῦσιν . Ὅτι στέλλει Τηλέμαχος τὸν Εὐμαιον ἀγγελούντα τῇ Πηνελόπῃ , ὅτι σῶς ἐστι καὶ ἐν Πύλου ἠλθεν . ἐπισκήπτει δὲ μόνῃ τῇ μητρὶ ἀπαγγεῖλαι , τῶν δ’ ἄλλων , φησί , μὴ*τις Ἀχαιῶν πενθέσθω . πολλοὶ γὰρ ἐμοὶ κακὰ μηχανώννται · ὁ περ ἀνδρὸς λόγος πολλοὺς ἐπιβούλους ἔχοντος . Ὀμηρικῆς δὲ καὶ τοῦτο δεινότητος οἰκονομία , ἵνα λείψαντος καὶ τοῦ Εὐμαίου σχοῖν χώραν πιθανῶς ὁ τοῦ πατρὸς ἀναγνωρι - σμὸς ἐν ἀδείᾳ γενέσθαι . Ἱστέον δὲ ὅτι ἀορίστως εἰπόντος τοῦ Τηλεμάχου ὡς πολλοὶ αὐτῷ κακὰ μηχανώννται καὶ μὴ τις πενθέσθω , καὶ ὡς οἶον εἰπεῖν μυστηριασθέντος , λέγει Εὐμαιος · γινώ - σκω , φρονέω , τὰ γε δή νοέουσι κελενεῖς , τρίς φράσας τὴν αὐτὴν ἔννοιαν . νοεῖ δὲ πάντως ὁ Εὐμαιος πολλοὺς τοὺς τε μνηστήρας καὶ τῶν πολιτῶν οὐχ ὀλίγους καὶ τῶν δουλίδων * πολλὰς , ἃ περ οὐκ ἔχρην1797 ἄρτι πρὸς ἔπος φράζειν Τελέμαχον . Ὅτι σταλεὶς εἰς τὴν δέσποινα Εὐμαιος ὑπὸ Τηλε - μάχον ἐρωτᾷ , εἰ καὶ Λαέρτη αὐτὴν ὁδὸν ἀγγελος ἐλθὴ δυσμόρῳ , φησίν · ὡς τέως μὲν ὑπὲρ Ὀδυσεῶος μέγα ἀχέων ἔργα τ’ ἐποπτεύεσκε , μετὰ δμῶων τ’ ἐνὶ οἴκῳ πίνε καὶ ἥσθεν ὅτε θνιὸς ἐνὶ στήθεσιν ἀνώγοι , ζῶν καὶ αὐτὸς κατὰ ἡρωϊλὴν ἀφέλειαν . αὐτὰρ νῦν , φησίν , ἐξ οὐ σύ γε ὤχεο νηὶ Πύλονδε , οὐ πῶ μὲν φασὶ φαγέμεν καὶ πιέμεν αὐτως , οὐδ’ ἐπὶ ἔργα ἰδεῖν · ἀλλὰ στοναχῆ τε γόῳ τε ἥσται ὀδυρόμενος , φθινύθει δ’ ἀμφ’ ὀστεόφιν χρώς , τοιγέστι μόνον τὸ ἐπικαιρόμενον τοῦ χωτοῦς ἐμπεριλείπεται μετὰ τῶν ὀστῶν διὰ τὸ καὶ λυπεῖσθαι καὶ ἀστέειν . Τὸ δὲ ἐπο - πτεῦνει , ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ ἐπὶ ἔργα ἰδεῖν , νῦν μὲν ἐπὶ ἔργων τηρήσωμες τέθευται , ὑστερον δὲ παρ’ Ἀθηναίοις ἱερὰ λέξις ἐστίν , ὡς δηλοῖ καὶ παρὰ τῷ κοινῷ τῷ , μᾶλ’ ἐποπτεύειν δοκῶ . Τὸ δὲ ἥσται ὀδυρόμενος καὶ ἐξῆς , ἐσχημάτισται καινότερον . ἥν δὲ τὸ κοινὸν καὶ ὁρθὸν ἥσθαι ὀδυρόμενον καὶ φθι - νύθειν , ἵνα ἢ τὸ πᾶν οὕτως · οὐ πῶ μὲν φασὶ φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἐπὶ ἔργα ἰδεῖν , ἀλλὰ ἥσθαι ὀδυ - ρόμενον καὶ φθινύθειν . * αἴτιον δὲ καὶ νῦν ἡ τελεία στιγμὴ ἐν τῷ , ἐπὶ ἔργα ἰδεῖν , ὅθεν γέγονεν ἄλλη συντάξεως ἀρχὴ τὸ , ἀλλὰ ποιεῖ τόδε τι . καὶ οὕτω μὲν ὁ Εὐμαιος περὶ τοῦ γέροντος ἐρωτᾷ . Τηλέμαχος δὲ δεικνύς τε ἄμα ὡς οὐ χρή τοῖς μὴ πᾶνι ἀναγκαίοις ἐνασχολεῖσθαι παρὰ τὸ δεόν , καὶ ἄμα
Lemmas: στερίζω ὁ ἐπικεύθω ἕνος , ὡς δηλόω καί ὁ , οὖον τίς κασίγνητος ἐπιμέμφομαι ὁ πρό ὀλίγος εἴρω · πῶς γάρ εἄν τις μέμφομαι ὅς οὐδόλως ἔχω ; κατά μέντοι ὁ προοράω ἕτερος μηνύω ὁ νοέω - σάω ὁ , ἢ κασίγνητος ἐπιμέμφομαι ἀντί ὁ ἢ χρῄζω κασιγνήτη , οὐ εἄν ἔχω ὁ Τηλέμαχος εἶπον ὅτι οὖον κασίγνητος ἐπιμέμφομαι . πῶς γάρ εἄν οὗτος εἶπον ὁ χρῄζω μάλιστα κασιγνήτη διά ὁ μόνος - ἕπομαι ; Ὅρας δέ καί ὅτι ἐπιμένω ὁ ἀπό ὁ τίκτω κινέω ὅμως ὡς ἕνος ἀλλάσσω * πολύς δώς ὁ ἐκεῖθεν λέγω διά ὁ , οἶος τίκτω , καί , πατήρ τίκτω , καί , τίκτω λείπω . ὁ δέ μῆλον μυρίος ὅμοιος εἰμί ὁ , μῆλον μυρίος , ὁ φθάνω εἶπον διά ὁ ἡας . οὔτε γάρ ἐκεῖνος ἀληθής μῆλον μυρίος , ὡς προδηλόω , οὔτε μήv ὁ μνηστήρ , πολύς εἰμί μικρός δέ ἐκεῖνος . ἰστέον δέ ὅτι γενεαλογέω λίς μέν καί Εὐρυοδία Ἀρκείσιος · αὐτός δέ καί χαλκομεδουσα Λαέρτης · ὁ δέ καί Ἀντίκλεια Ὀδυσεῖα · οὖον καί Πηνελόπη Τηλέμαχος · αὐτός δέ καί Πολυκάστη ὁ Νέστος - ρος περισπολις , ὡς Ἡσίοδος . Τηλέμαχος δέ ἄρα ἐτι*πτεν ἐξωνέω Πολυκάστη Νέστωρ οπλοτηταω Χούρη ηληιαειδω περισπολις μηχεθεῖσα διά χρύσεος Ἀφροδίτη . Ἀριστοτέλης δέ ἐν Ἰθακήσιος πόλις - τίω καί Ἑλλάνικος δέ Τηλέμαχος φημί Ναυσικάα γαμέω ὁ Ἀλκίνοος καί γεννάω ὁ περισπολις · τις δέ καί τοιοῦτος λόγος ενεγκαρους . ἐκ Κίρκη νιοὶ κατά Ἡσίοδος Ὀδυσσεύς Ἄργιος καί Λασί - Μύκονος , ἐκ δέ Καλυψώ Ναυσίθοος καί Ναυσίνοος . ὁ δέ ὁ Τηλεγόνεια γράφω Κυρηναῖος ἐκ μέν κυρία - λυψούς Τηλέγονος υἱός Ὀδυσσεύς ἀναγράφω ἢ Τηλέδαμος · ἐκ δέ Πηνελόπη Τηλέμαχος καί Ἀρκασία λαός · κατά δέ Λυσίμαχος υἱός αὐτός ἐκ Εὐίππη Θεσπρωτίς Λεοντόφρων , ὅς ἄλλος Λόρυχλὸν φημί . Σοφοκλῆς δέ ἐκ ὁ αὐτός Εὐφρώλου ἱστορέω , ὅς ἀποκτείνω Τηλέμαχος . ὁ δέ ὁ νόστος ποιέω Κολοφώνιος Τηλέμαχος μέν φημί ὁ Κίρκη ὕστερος γῆσαι , Τηλέγονος δέ ὁ ἐκ Κίρκη ἀντιγῆσαι Πηνελόπη . περισσός οὗτος καί κενός μοχθηρία . εἰμί δέ οὖν στενός φράζω , μικρός ὁ βλάβη . ἐπί ἰστέον καί ὡς ἐν ὁ εἴρω χωρίον τέσσαρες μιμνήσκω νῆσος Λουλίγιον μέν καί Σάμη δίχα ἐπιτίθημι προσάγω , Ζάκυνθος δέ ὑλήνεντα συνήθης λέγω , κραίνω δέ ὁ πατρίς ἰθή - καίνω , ὁ δηλόω ὁ τραχύς . ὅθεν μέχρι καί νῦν τις ὁ μή κατά γλῶσσα λογάς ὁμιλέω ὁ ἀπληρον γῆ ξηρός εἰμί φημί ὡς ὁ κάρος , ὁ κρανίον ἐκεῖνος νοέω . ὅτι2 στέλλω Τηλέμαχος ὁ Εὔμαιος ἀγγέλλω ὁ Πηνελόπη , ὅτι σῶς εἰμί καί ἐν Πύλος ἔρχομαι . ἐπισκήπτω δέ μόνος ὁ μήτηρ ἀπαγγέλλω , ὁ δέ ἄλλος , φημί , μὴ*τις Ἀχαιός πενθῶ . πολύς γάρ ἐγώ κακός μηχανάομαι · ὁ περ ἀνήρ λόγος πολύς ἐπίβουλος ἔχω . ομηρικός δέ καί οὗτος δεινότης οἰκονομία , ἵνα λείπω καί ὁ Εὔμαιος ἔχω χώρα πιθανός ὁ ὁ πατήρ ἀναγνωρίζω - σμός ἐν ἄδεια γίγνομαι . ἰστέον δέ ὅτι ἀόριστος εἶπον ὁ Τηλέμαχος ὡς πολύς αὐτός κακός μηχανάομαι καί μή τις πενθῶ , καί ὡς οἶος εἶπον μυστηριάζω , λέγω Εὔμαιος · γινώ - σκῶ , φρονέω , ὁ γε δή νοέω κελενός , τρίς φράζω ὁ αὐτός ἔννοια . νοέω δέ πάντως ὁ Εὔμαιος πολύς ὁ τε μνηστήρ καί ὁ πολίτης οὐ ὀλίγος καί ὁ δουλίδα * πολύς , ὁ περ οὐ ἔχρην1797 ἄρτι πρός ἔπος φράζω Τελέμαχος . ὅτι2 στέλλω εἰς ὁ δέσποινα Εὔμαιος ὑπό τῆλε - μάχος ἐρωτάω , εἰμί καί Λαέρτης αὐτός ὁδός ἄγγελος ἔρχομαι δύσμορος , φημί · ὡς τέως μέν ὑπέρ Ὀδυσεῶος μέγας ἄχος ἔργον τε ἐποπτεύω , μετά δμώς τε ἐν οἶκος πίνω καί ἐσθίω ὅτε θνῄσκω ἐν στῆθος ἄνωγα , ζῶ καί αὐτός κατά ἡρωϊλὴν ἀφέλεια . ἀτάρ νῦν , φημί , ἐκ οὖον σῦς γε οἴχομαι ναῦς Πύλονδε , οὖον πῶ μέν φημί ἐσθίω καί πίνω αὔτως , οὐδέ ἐπί ἔργον ὁράω · ἀλλά στοναχή τε γόος τε ἀείδω ὀδύρομαι , φθίω δέ ἀμφι ὀστέον χρώς , τοιγέστι μόνος ὁ επικαιρομενω ὁ χωτοῦς ἐμπεριλείπομαι μετά ὁ ὀστέον διά ὁ καί λυπέω καί Ἄστυ . ὁ δέ ΕΠΟ - πτεῦνει , ὁ τατός εἰμί ὁ ἐπί ἔργον ὁράω , νῦν μέν ἐπί ἔργον τηρέω θύω , ὕστερος δέ παρά Ἀθηναῖος ἱερόv λέξις εἰμί , ὡς δηλόω καί παρά ὁ κοινός ὁ , μῆλον ἐποπτεύω δοκέω . ὁ δέ ἀείδω ὀδύρομαι καί ἑξῆς , σχηματίζω καινός . ὅς δέ ὁ κοινός καί ὀρθός ἀείδω ὀδύρομαι καί φθίω - νυθεω , ἵνα ἢ ὁ πᾶς οὕτως · οὖον πῶ μέν φημί ἐσθίω καί πίνω καί ἐπί ἔργον ὁράω , ἀλλά ἀείδω ὀδυ - ρομενω καί φθίω . * αἴτιος δέ καί νῦν ὁ τέλειος στιγμή ἐν ὁ , ἐπί ἔργον ὁράω , ὅθεν γίγνομαι ἄλλος σύνταξις ἀρχή ὁ , ἀλλά ποιέω ὅδε τίς . καί οὗτος μέν ὁ Εὔμαιος περί ὁ γέρων ἐρωτάω . Τηλέμαχος δέ δείκνυμι τε ἄμη ὡς οὖον χρή ὁ μή Πάν ἀναγκαῖος ἐνασχολέω παρά ὁ δήω , καί ἄμη