eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1499
ἀντία πότμον ἤρξεν . Καὶ ὅσα πάντα πάντα ταυτολογίαν ποιῶν τόν , ἀντία πότμον ἤρξεν καὶ ἀντία πότμον ἤρξεν . Ἀδημοτόρον δὲ ὑποτίθησιν ἕλαφον , ἵνα μὴ παραπλᾶν νῆσον διὰ τοὺς τοσούτους μνη - στήρας . οὐ γὰρ ἔδει . ἕλαφον δὲ οὐκ ἀπαξίως ἄν νομίζοιεν οἱ τῶν μνηστήρων γονεῖς . οἱ ἀνελθόντες αὐτοῦ ὄντες , ἀγενεῖς τοῦτον νῆσον ἀφίκεν εἶναι παρὰ τῷ τοῦ Ὀδυσσέως οἴκῳ . διὸ καὶ ὕστερον προνοούμενος , οὐκ * ἐπαμύνουσι . Σύνλογος δέ , ἀλλοχόρ μὲν , ἀπολύτως . ἀνταῦθα δὲ , λέοντος ξύλογος . ὡς αἴτις ἀπή , ποιτή . τόπος . ἀρετὴ κατάνδρις . Λέγροι δέ , οἱ ἀπελθόντες ἐπὶ ἕλαφον . διὸ ἡρωϊκῶν ἐπαγωγὸν τὸ , νηχόμενος . καὶ ἐπὶ σαφέστερον τὸ , χαλαδρύους . Πάνυ δὲ ἐξαντλεῖ τοὺς μνηστήρας οὐ μόνον τῇ πρὸς ἄλλους ἕλαφους παραβολῇ τὰς ἀναλκίδας , ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐδὲ τελείας ἕλαφους ἀπεσθῆσαν , ἀλλὰ νηδύεις . ὅν ἐτυμολογία , ἐκ τοῦ , νῆσον βραχὺς ἢ πορείας ἀρχεῖται . ἢ παρὰ τὸ ἰσχυρόντα βραχὺς ἐπὶ διὰ τὸ θηλέζαν . ἢ καὶ παρὰ τὸ μῆλον ἔχειν πο - ρεύεσθαι . δῆλον δ’ ὅτι νηδύου παραγώγον , νηδύμος . καὶ οὐ μόνον ποὺς ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον , ἀλλὰ καὶ αὐλός . ἐγίνοντο γὰρ ὅσπερ ὄνεια καὶ ἕλαφαι , οὕτω καὶ νηδύμοι αὐλοί . ὡς δῆλον καὶ ἐκ τοῦ , νηδύμου ὅσον αὐλὴς ὑπερᾶγεν αὐλῶν , καὶ ἴξῃς . ἐν ᾧ τοιοῦτός ἐστιν ὁ νοῦς . ὅσον ἡ αὐλὴς ὑπερφορτὶ τοὺς νηδύμους αὐλοὺς , τοσοῦτον καὶ ἡ ἑμμελία τῆδε τῆς ποιήσεως οἷον τῆς καθ’ Ὀμήρου ἢ Ἡσιόδου , τῶν τοῦ δείρου . Τὸ δὲ κομίζεσθαι , διὰ τοῦ ἢ ὡς * τῷ ποιητῇ σύνδεξις , γράφεται . Τὸ δὲ νηχόμενος , ταυτὸν ἐστὶ τῷ νευροῦς , ἐπὶ δὲ καὶ τῷ νευροῦς . οἱ νευροῦς ὄντες , τροπὴν ἐπαθὸν τοῦ ν’ εἰς ἥ . ὁμοίως τῷ , νίτρον λίτρον . καὶ πυκνῶν πλύσιον . Τὸ δὲ χαλαδρύους , ἐκ τοῦ χέλας θήσεως ὁ ποὺ δλίγου ἐγώρη , συντέθεται . Κημοὶ δὲ ὡς ἀκριβέστερον ἐν τῇ Βουτορίᾳ ἐδηλώθη , ὁρανοὶ τόποι , οἱ μετὰ τοὺς πρόποδας ἀνωτέρω . Τὸ δὲ ἐξερεῖν , ἀντὶ τοῦ ἐρωτῆ . καὶ ὅστι γλυκεῖα λέξις ὡς ἐπὶ λογικῷ τινος ἡθελία . ἢ μᾶλλον ἀντὶ τοῦ , ἐξερευνᾶ . πρωτότυπον γὰρ τὸ ἐρεῖν , τοῦ ἐρευνᾶν . ἐστὶ γὰρ ἐρεῖν , ἐξ οὐ κατ’ ἐπένδεσιν , ἐοῦν ὡς χεῖρ χεῖρ . ἀρ’ οὐ τὸ ἐρευνῶ . ὡς οἷον οἷρῳ ἴχνι ἴχνι . Ἄργα δὲ τόποι ὁρανοὶ ἀνακείμενοι ὁ ἐστι χθεσαμοῖ . ταπεινοὶ . καὶ ὡς οἱ παλαίοι φασί , γῆραγγες . κοιλοὶ τόποι . χλί - ματα ὁρῶν . ἐν οἷς ὑγρότης συλλεγομένη , πόσα φύονται εἰς λόγος εἰ τις ἐπ’ αὐτῶν ἀνακείται . ἀρ’ ἡς ἐνωσίας , καὶ λεχτοῦνς ποταμός , οὐ , εἰς λόγος ἢ ποὺ σχηματισθήσετα τῷ ἀνακειμένῳ . Καὶ ὅρα τὸ χλίμετα ὁρῶν , οὐ πρὸς ὁμοιότητα γέγονε καὶ τὰ ἄργα . κεκλίσθαι γὰρ καὶ ἀνακίσθαι , ταυτά . ἐξ ὧν τὰ χλίμετα καὶ τὰ ἄργα . ἐκ τοῦ ἀνακίσθαι γὰρ τὸ ἄργος συγχέεται . Εὐτὴ δὲ ἕλαφον , ἢ διατριβὴ καὶ ὡς εἰπεῖν , ποιτή . ὅθεν καὶ θύες ὑλ*ζοῦται . Ὅτι εὐχεται Μενέλαος , τοιοῦτον τὸν Ὀδυσσέα ἐπανελθεῖν , οἷος ποτε ἐν Λάοχῳ ἐξ ἐνδοῦς Φιλομηλίδην ἐπάλαυσεν ἀναστάς . Καὶ δ’ ἐβάλλεν ἥτοι κατέορμης , κρατερώς καὶ οὐκ ἐκ μηχανῆς . πειράοντο δὲ πάντες Ἄχαιοι . Καὶ λέγει ὁ αὐτὸς Μενέλαος ὡς καὶ πρὸ τοῦτον ἐτερός τις , ὡς εἰ τοιοῦτος ἐλθὼν μνηστήρων ὁμιλήσει Ὀδυσσέως , πάντες ἂν ὀκνήσουσι καὶ πειράοιτο γένονται . Φιλομηλίδην δέ , οἱ μὲν τὸν Πάτροκλον ἤκουσεν πατροωνυμοῦς , ὅτι Φιλομήλας νιός . οἱ δὲ μόνον ἡ γραφὴ ἐναντιοῦται , πῶς γὰρ διὰ διαθόργου ἔσται ἢ παρατέλευτος ; ἀλλὰ καὶ ὁ πατροωνυμοῦς τετός . οὐ γὰρ εἰώθε σχη - ματίζειν πατροωνυμίαν ὁ ποιητὴς ἐκ μητέρων , ἀλλ’ ἐκ πατέρων . ὡς τὸ καὶ τὸν τῆς γυνάικος ἀνατιθῆς τῷ πατρὶ διὰ τοῦ τοιοῦτον πατροωνυμοῦ σχηματισμοῦ , μυστικῶς καὶ σωτηρίως κατὰ τὸν παρὰ γραμ - ματικοῖς συλλογισμόν . ὅπερ Εὐριπίδης ἐλαλήσει διελήφας καὶ τὴν Ὀμηρικὴν ἀναγραφὴν ἐγγραψά - σον γὰρ ἐν οἷς μὲν , ἀνὴ δὲ πατὴρ τέκνον οὐκ ἂν γένοιτ’ ἂν , παρασυνήφθη διατριβῶς . ἀκούσας τὸ φθόγγον τὸ , ἀνὴ δὲ μητρός , ὡ καὶ ἄραμ’ Εὐριπίδης , καὶ ἐμαθεν οὕτως ἐκεῖνος , ἀν τὰ Ὀμήρου κατ’ χόρην καίδειν . ὅπερ οὐκ ἔφαμεν , οὔτε ἀρματίζει ὁ ποιητὴς ἐκ μητέρων , καὶ * ἀπὸ δὲ ὅσος ἐξ ἡμ - δὸς παλαίδας Ὀδυσσέως κατέλει τὸν Πάτροκλον , οὐκ ἂν ἐγάρσεν Ἄχαιοι πεσόντος τοῦ Ἐνδός . ὡς κατὰ τὸν ποιητήν , πᾶσαν ἡπίστατο μῆλχος εἶναι . γασὶν οὖν οἱ ἀρχήκτιστοι Λάοχον βασιλέα τὸν Φι - λομηλίδην . ὡς τοὺς παρόντας εἰς πάλην προσκαλούμενος , ἐποίησε τὸ αὐτὸ καὶ εἰς τοὺς Ἄχαιους ἐκεί - νους προμείναντας . καὶ ὡς οὐκ καταπελασθῆν , Ὀμήρος ἀνταῦθα ἱστορεῖ . ἐτεροὶ δὲ φασί , καὶ Ὀδυσσέα καὶ Ἰσμήδην , διότι ἀελόντες αὐτόν , πατεργάσθαι ξένον τὸν αὐτοῦ τάφον ἐποίησαν . προφέρεται δὲ ἡ τοῦτον παραλήγουσα διὰ διαθόργου , ὅσος ἐπὶ τοῦ Φιλομηλίδου . ὡς καὶ τὸ Ἀμ*στέδης , χύρον καὶ τὸ Βεσπένδης , ἐκ τοῦ ἀριστικὸς καὶ βασιλικός . Τὸ δὲ πειράοιτο πάντες Ἄχαιοι , τὸν τ
Lemmas: ἀντίος πότμος ἄρχω . καί ὅσος πᾶς πᾶς ταὐτολογία ποιέω ὁ , ἀντίος πότμος ἄρχω καί ἀντίος πότμος ἄρχω . αδημοτορος δέ ὑποτίθημι ἔλαφος , ἵνα μή παραπλάσσω νῆσος διά ὁ τοσοῦτος μνη - στῆρα . οὖον γάρ ἐσθίω . ἔλαφος δέ οὐ ἀπάξιος ἄν νομίζω ὁ ὁ μνηστήρ γονεύς . ὁ ἀνέρχομαι αὐτός εἰμί , ἀγενής οὗτος νῆσος ἀφίκω εἰμί παρά ὁ ὁ Ὀδυσσεύς οἶκος . διό καί ὕστερος προνοέω , οὐ * ἐπαμύνω . Σύνλογος δέ , ἀλλοχόρ μέν , ἀπόλυτος . ἐνταῦθα δέ , λέων σύλλογος . ὡς αἴτις ἄπειμι , ποιτή . τόπος . ἀρετή κατάνδρις . Λέγροι δέ , ὁ ἀπέρχομαι ἐπί ἔλαφος . διό ἡρωϊκός ἐπαγωγός ὁ , νήχω . καί ἐπί σαφής ὁ , χαλαδρύους . πάνυ δέ εξαντλώ ὁ μνηστήρ οὖον μόνος ὁ πρός ἄλλος ἔλαφος παραβολή ὁ ἄναλκις , ἀλλά καί ὅτι οὐδέ τέλειος ἔλαφος ἀφίημι , ἀλλά νηδύεις . ὅς ἐτυμολογία , ἐκ ὁ , νῆσος βραχύς ἢ πορεία ἄρχω . ἢ παρά ὁ ἰσχυρόω βραχύς ἐπί διά ὁ θηλέζαν . ἢ καί παρά ὁ μῆλον ἔχω ἀπό - ῥεύω . δῆλος δέ ὅτι νηδύου παράγωγος , Νηδύμος . καί οὖον μόνος πούς ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος , ἀλλά καί αὐλός . γίγνομαι γάρ ὅσπερ ὄνειος καί ἐλαφῆ , οὗτος καί νήδυμος αὐλός . ὡς δῆλος καί ἐκ ὁ , νήδυμος ὅσος αὐλή ὑπεράγω αὐλή , καί ἵκω . ἐν ὅς τοιοῦτος εἰμί ὁ νόος . ὅσος ὁ αὐλή ὑπερφορτὶ ὁ νήδυμος αὐλός , τοσοῦτος καί ὁ Ἐμμελία τῆδε ὁ ποίησις οἷος ὁ κατά Ὄμηρος ἢ Ἡσίοδος , ὁ ὁ δέρω . ὁ δέ κομίζω , διά ὁ ἢ ὡς * ὁ ποιητής σύνδεξις , γράφω . ὁ δέ νήχω , τατός εἰμί ὁ Νευροί , ἐπί δέ καί ὁ Νευροί . ὁ Νευροί εἰμί , τροπή πάσχω ὁ ν εἰς ὅς . ὁμοίως ὁ , νίτρον νίτρον . καί πυκνός πλύσις . ὁ δέ χαλαδρύους , ἐκ ὁ Χελάς Θησεύς ὁ πού δλίγος γιγνώσκω , συντίθημι . κημός δέ ὡς ἀκριβής ἐν ὁ βουτοριον δηλόω , οὐρανός τόπος , ὁ μετά ὁ πρόπους ἀνωτέρω . ὁ δέ ἐξεῖπον , ἀντί ὁ ἐρωτάω . καί ὅστις γλυκύς λέξις ὡς ἐπί λογικός τις ἡθελία . ἢ μᾶλλον ἀντί ὁ , εξερευνώ . πρωτότυπος γάρ ὁ εἴρω , ὁ ἐρευνάω . εἰμί γάρ εἴρω , ἐκ οὖον κατά ἐπένδεσιν , χύτρειος ὡς χείρ χείρ . ἀρά οὖον ὁ ἐρευνάω . ὡς οἷος ὅρος ἴχνιον ἴχνιον . Άργα δέ τόπος οὐρανός ἀνάκειμαι ὁ εἰμί χθεσαμοῖ . ταπεινός . καί ὡς ὁ παλαιός φημί , γράω . κοῖλος τόπος . χλί - μάτη ὁράω . ἐν ὅς ὑγρότης συλλέγω , πόσος φύω εἰς λόγος εἰμί τις ἐπί αὐτός ἀνάκειμαι . ἀρά εἰμί ἐνωσίας , καί λεχτοῦνς ποταμός , οὖον , εἰς λόγος ἢ πού σχηματίζω ὁ ἀνάκειμαι . καί ὁράω ὁ χλίμετα ὁράω , οὖον πρός ὁμοιότης γίγνομαι καί ὁ Άργα . κλίνω γάρ καί ανακιεπομαι , Ούτος . ἐκ ὅς ὁ χλίμετα καί ὁ Άργα . ἐκ ὁ ανακιεπομαι γάρ ὁ Ἄργος συγχέω . Εὐτὴ δέ ἔλαφος , ἢ διατριβή καί ὡς εἶπον , ποιτή . ὅθεν καί θύω υλ*ζουος . ὅτι2 εὔχομαι Μενέλαος , τοιοῦτος ὁ Ὀδυσσεύς ἐπανέρχομαι , οἷος ποτός ἐν Λάοχῳ ἐκ ἐνδίδωμι Φιλομηλίδης παλαίω ἀνίστημι . καί δέ βάλλω ἤτοι καταίρω , κρατερώς καί οὐ ἐκ μηχανή . πειράω δέ πᾶς Ἀχαιός . καί λέγω ὁ αὐτός Μενέλαος ὡς καί πρό οὗτος ἕτερος τις , ὡς εἰμί τοιοῦτος ἔρχομαι μνηστήρ ὁμιλέω Ὀδυσσεύς , πᾶς εἄν ὀκνέω καί πειράω γίγνομαι . Φιλομηλίδης δέ , ὁ μέν ὁ Πάτροκλος ἀκούω πατροωνυμοῦς , ὅτι Φιλομήλη νιος . ὁ δέ μόνος ὁ γραφή ἐναντιόομαι , πῶς γάρ διά διαθόργου εἰμί ἢ παρατέλευτος ; ἀλλά καί ὁ πατροωνυμοῦς Τέτος . οὖον γάρ εἴωθα ἔχω - ματίζω πατρονυμία ὁ ποιητής ἐκ μήτηρ , ἀλλά ἐκ πατήρ . ὡς ὁ καί ὁ ὁ γυνή ἀνατίθημι ὁ πατήρ διά ὁ τοιοῦτος πατροωνυμοῦ σχηματισμός , μυστικός καί σωτήριος κατά ὁ παρά γραμ - μητικός συλλογισμός . ὅσπερ Εὐριπίδης λαλέω διαλαμβάνω καί ὁ Ὀμηρικός ἀναγραφή ἐγγράφω - σός γάρ ἐν ὅς μέν , ἀνίημι δέ πατήρ τέκνον οὐ εἄν γίγνομαι εἄν , παρασυνάπτω διατριβους . ἀκούω ὁ φθόγγος ὁ , ἀνίημι δέ μήτηρ , εἰμί καί αίρω Εὐριπίδης , καί μανθάνω οὕτως ἐκεῖνος , εἰς ὁ Ὄμηρος κατά χόρη καίω . ὅσπερ οὐ φημί , οὔτε αρματιζεω ὁ ποιητής ἐκ μήτηρ , καί * ἀπό δέ ὅσος ἐκ ἡμεῖς - δίδωμι παλαιδαις Ὀδυσσεύς καταλέω ὁ Πάτροκλος , οὐ εἄν ἐγάρσεν Ἀχαιός πίπτω ὁ ἔνδον . ὡς κατά ὁ ποιητής , πᾶς ἐπίσταμαι μῆλχος εἰμί . γασὶν οὖν ὁ ἀρχήκτιστοι Λάχος βασιλεύς ὁ φεῖ - λομηλίδην . ὡς ὁ πάρειμι εἰς πάλη προσκαλέω , ποιέω ὁ αὐτός καί εἰς ὁ Ἀχαιός ἐκεῖ - νόος προμενω . καί ὡς οὐ καταπίμπλημι , Ὅμηρος ἐνταῦθα ἱστορέω . ἕτερος δέ φημί , καί Ὀδυσσεύς καί Ἰσμήδην , διότι ἀελόντες αὐτός , πατεργάσθαι ξένος ὁ αὐτός τάφος ποιέω . προφέρω δέ ὁ οὗτος παραλήγω διά διαθόργου , ὅσος ἐπί ὁ Φιλομηλίδης . ὡς καί ὁ Ἀμ*στέδης , χύρον καί ὁ Βεσπένδης , ἐκ ὁ Ἀριστικός καί βασιλικός . ὁ δέ πειράω πᾶς Ἀχαιός , ὁ τ