eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1908
οὐλὴν σῆμα καὶ αὐτοῖς δείκνυσιν , ἀποῤῥξας αὐτῆς ἤτοι ἀπαγαγὼν τὰ ῥάκεα , ἵνα , φησίν , εὐ γνῶτον πιστωθῆτον τ’ ἐνὶ θυμῷ , οὕτως ἔφη · καὶ αὐτοὶ ἰδόντες ἐν τε ἔφρασαντο ἕκαστα καὶ ἐκλαίον ἀμφ’ Ὀδυ - σῆμα δαίφρονα χεῖρε βελόντε , καὶ κύνων ἀγαπαζόμενοι κεφαλὴν τε καὶ ὦμους , ὡς δοῦ - λος ἔθος . ὡς δ’ αὐτὸς Ὀδυσεὺς κεφαλὰς , ἐπὶ δὲ καὶ χεῖρας πολυ*κιωτέρων ἔνυσο . καὶ δὴ ἂν ὀδυρομένοισιν ἐδυ γὰς ἡλίου ὁ δὴ καὶ νῦν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ , ἔφεσιν δηλοῖ κλαυθμοῦ , εἰ μὴ Ὀδυσεὺς ἐκώλυσεν ἐκφοβήσας ἐν τῷ εἰπεῖν , παύσασθον κλαυθμοιο γόοιο τε , μὴ τις ἴδηται ἐξελθὼν μεγάροιο , ἀτὰρ εἴησι καὶ εἴσω . εἶτα καὶ συμβουλεύει εἰπών · ἀλλὰ προ - μνηστίνοι εἰσέλθετε · ὁ ἰομηκένων ἠμοι · μὴ δ’ ἄμα πάντες · καὶ ἐπὶ μᾶλλον σαφέστερον · πρῶτος ἐγώ , μετὰ δ’ ὑμεῖς , ἤγουν μετὰ δὲ ἐμὲ ὑμεῖς · ὁ καὶ γίνεται . Εἰσὶ δὲ προμη - στίνοι , τούτέστιν ὡς οἷον εἰπεῖν προμενητίνοι , οἱ προμένουτες ἀλλήλους καὶ μὴ ἄμα * πάντες προϊόντες κατὰ τὸν ποιητήν , ἀλλὰ πρῶτος οὗτος , εἶτα ἄλλος καὶ ἐφεξῆς . πλεονάζει δὲ τὸ σῆμα ἐν τῷ προμη - στίνοι , καθὰ πρό βραχύνων κα . ἐν τῷ καταπίνησιν . Σῆμα δὲ τετῦχθαι λέγει , τοῦ ἐφεξῆς δηλαδὴ ἔο·ον , τοιούτων · ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες , ὅσοι μνηστήρες ἄγαντο , οὐκ ἐώσονται ἐμοὶ δοῦναι βιὸν ἤδὲ γαριόρην · ἀλλὰ σὺ , δι’ Εὐμαιε , φέρον ἀνὰ δόματα τοξον ἐν χείρεσσιν ἐμοὶ θέμεναι , ἤτοι θές · εἰπεῖν τε γυναιξί , κληῦσαι μεγάροιο θύρας . ἢν δὲ τις ἢ στοναχῆς ἢ κτύπον ἔνδον ἀκούσῃ ἀνδρῶν , μὴ τι θύραζε προθλώσκειν , ἤτοι * προτείνειν ὡς προδεδηλωταί · ἀλλ’ αὐτοῦ ἀχὴν εἶναι παρὰ ἔοργω . σοὶ δέ , Φιλοίτιε διέ , θύρας ἐπιτέλλομαι αὐλῆς κληῦσαι κληῦδι , θοῶς δ’ ἐπὶ δεσμὸν ἵληαι · ὁποίων τι καὶ πρὸ ὀλίγου εἶχον αἱ τοῦ βασιλικοῦ θλαλᾶμου θύραι , ἐν αἷς ἡ δέσποινα ἰομένα θοῶς ἀπο - λίσασα κληῦδα ἐνίηκεν ὥστε ἀνοῖξαι . Καὶ ὥρα ὡς ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦτον τῶν δοῦλων ἔδετο Ὀδυσεὺς εἰς ταῦτα πᾶς τὰ ῥηθέντα . εἰ δὲ τι καὶ πλεῖον χραιμώσους , τῆς κατὰ τὸν Ὀδυσεέα εὐβουλίας καὶ εὐτυχίας ἐκεῖνο ἐστί . διὸ καὶ ἔοργον ποιεῖται ἀναγνωρισθῆναι αὐτοῖς ἐν αὐτοῖς τοῖς ἔοργοις · οὐ γὰρ ἐτόλμα πρὸ τούτων . καὶ ποιήσουςιν οἱ * δοῦλοι μετ’ ὀλίγα , καθὰ παρηγγέλθησαν . Ὅρα δ’ ἐν τοῖς ῥηθεῖσι τὸ , ἔπος τι μυθησαίμην ἢ αὐτὸς κεύθω , ἀδιαφορίαν ἔχον ἐγελίσιων ἐθίμων τοῖς ῥητο - ρεύσων . ἢν δὲ ἂν ταυτότης , εἰ περ ἔφη , ὡς εἰ πέρ τι μυθησαίμην ἢ κεύθοιμ’ ὁ περ οὐκ εἶχεν ἀνάγκην εἰπεῖν ὁ ποιητής , ὡς ἐξὼν ὄν καὶ οὕτως καὶ οὕτως φράξων . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , ὡς ἐρρόθη , ποιοὶ κ’ εἰτε , γραφάντων τιμῶν , ποιοὶ κ’ εἴτε , ἀντὶ τοῦ ἐστέ , ὡς ἀπὸ τοῦ εἰμὲν εἴτε , ὁ πέρ ἐστιν ἐμοὶν ἐστέ , Ἡρακλείδης τοὺς οὕτως ἀναγινώσκοντας ἀμαρτάνειν φησὶ , καθότι ὁριστικὸν ῥῆμα τῷ κὲ συνδεσμῷ ὑπάγουσιν , ὡς ἐκάστοτε ὑποτακτικὸν ἄσπατεῖ ἢ ἐνκτικόν . ἐγχοίνει δὲ τὸ εἴτε ἀντὶ τοῦ εἴητε , λέγων ὅτι ἡ ἀρχαία Ἀθῆς τὰ ἐνκτικὰ συγχόπτει κατ’ ἐξαοσιν μιᾶς συλλαβῆς , τὸ τε κοσμηθείμεν καὶ διακριθεί - μεν , ἀκολούθως δὲ καὶ τὸ εἶμὲν κοσμηθεῖμεν καὶ διακριθεῖμεν καὶ εἶμὲν λέγοντες , καὶ τὰ τούτων δι - τερα κοσμηθεῖτε καὶ διακριθεῖτε καὶ εἴτε . ἐν οἷς δὲ ταῦτα φησὶ , λέγει καὶ ὅτι τὸ , εἰ περ γὰρ κὲ βλεῖο πονεύμενος , ὁ περ ἐν Ἰλιάδι κείται , ἐνκτικὸν ἐστι συγχοπτεν ἐκ τοῦ βλείοιο , ἐλέγχων κακῶς νοῆσαι τοὺς εἰπόντας προστακτικὸν εἶναι τὸ βλεῖο . Ἔτι ἰστέον καὶ ὅτι τὸ , ποιοὶ κ’ εἴτε , ταυτόν ἐστι τῷ , ποτα - ποὶ ἂν ἔσασθε , καὶ ὅτι τῆς ὑστέρας Ἀτθίδος ἐστὶ τὸ * ποῖοι . ἡ γὰρ ἀρχαία ἐτεροῖαν ἐδίδου παραλήξιν τῇ τοιαύτῃ λέξει , ὡς καὶ Ἡρακλείδης δηλοῖ , ἔνθα λέγει τοὺς Ἀττικοὺς τὴν οἱ δίφθογγον εἰς τὴν εἰ μεταποιεῖν , τὸ δυοῖν λέγοντας δυεῖν , καὶ τὸ οἴκοι οἴκει , καὶ τὸ ποῖος πεῖος . Ἔπὶ τούτοις ἰστέον καὶ ὅτι ἐν τῷ , ἔνδον μὲν δὴ ὁδ’ αὐτὸς ἐγώ , ἐκ παραλλήλου πρὸς ἔνδαξιν σαφοὺς ἀναγνωρισμοῦ οἱ τρεῖς κείνται σύνδεσμοι , τὸ ὦδε , τὸ αὐτὸς , καὶ τὸ ἐγώ . Περί δὲ τοῦ ὑπότροπος προεῖ - ρηται . Τὸ δέ , μὴ μόνον ἱτάρους ἀλλὰ καὶ κασιγνήτους τῷ Τηλεμάχῳ τοὺς δοῦλους ἐσε - σθαι , κολακεία καίριος φανερὰ . πῶς γὰρ ἂν ἔσσονται κασίγνητοι τῷ δεσπότῃ οἱ δοῦλοι ; οὕτω δὲ κολακικῶς καὶ διὸς αὐτοὺς ἐνταῦθα λέγει . ὑπάγεται δὲ αὐτοῖς καὶ τῇ τῶν ἀλόχων καὶ κτημά - των ὑποσχέσι , ὡς εἴκός , καὶ τῇ ἐγγύς αὐτοῦ κατοικία . Ἵσως δὲ προσληπτεῖον συνήθως ξέωθεν καὶ τὸ ὡς ἐπιρρόημα ἐν τῷ , ἱτάρω τε κασιγνήτω τε , ἵνα λέγῃ , ὅτι ἔσσεσθε ὡς κασίγνητοι . καὶ ἄλλως δὲ καλῶς ἂν κασίγνητοι τῷ Τηλεμάχῳ λογίζοντο οἱ στεροδόμνοι ἐν τῷ προσφωνεῖν αὐτόν , ξεῖνε πάτερ . ὁ γὰρ πατὴρ υἱῶν πάντως , οὐ μὴν δοῦλων πατήρ . εἴποι δ’ ἂν τις ἐντεῦθεν εἰληφθαι , καὶ παῖ - δας καὶ παιδίσκας μέχρι νῦν λέγεσθαι τὰ τῶν ἀνδραπόδων χρηστότερα . εἰ γὰρ κασίγνητοι οἱ τοιούτοι δοῦλοι τοῖς υἱοῖς * τῶν δεσποτῶν , εὐλόγως ἂν εἰσποιοῖντο καὶ ὅσοι τοιοῦτοι τοῖς δεσπόταις εἰς παῖδας · ἔγχος δὲ ἐστὶν εἰπεῖν , εἰς υἱούς . Τὸ δὲ πιστωθῆτον ἀντὶ τοῦ πίστιν λάβετε , πιστεύ - ἔσῃτε . Τὴν δὲ οὐλὴν τὴν τοῦ Ὀδυσσέως γνωριστικὴν ἐν τοῖς ῥηθεῖσι μεγάλην λέγει , ὡς ἐν αὐτῇ πιθανὸν τὸ ἐκείνης ἐπίσημον . ’Ὑν δὲ τοῦτο καὶ κείνται καὶ δύο στίχοι , καθὰ καὶ πρὸ τούτων , ἐπι - τήμωνντες τὴν μακρὰν ἱστορίαν τὴν ἐπὶ τῇ οὐλῇ τοῦ Ὀδυσσέως , ἣν ἐπαθὲ κατὰ Παιρησσόνην , ὅτε εἰς τὸν πάππον ἤλθεν Αὐτόλυκον . ἔδιδε γὰρ , φησίν , Ὀδυσσεὺς οὐλὴν , ἣν ποτὲ μὲν οὐς ἤλασε λευκῷ 1908δύοντι Παιρησσόνδ’ ἤλθοντα μετ’ Αὐτόλυκόν τε καὶ νίας . χεῖρας δὲ τὰς τῶν δούλων καὶ αὐτὰς κολακίων φιλεῖ Ὀδυσσεύς , ὡς ἂν προθύμως αὐτῷ τοῦ ἔργου συνάροιντο . Τοῦ δὲ προμηγητοῦ τοῦ ἀναλόγου ἀρχητοῦ καὶ εἰ τι τοιοῦτον . χοῦσις δὲ αὐτοῦ κείται καὶ ἐν τῇ Νε - κνίᾳ . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , τῶν δ’ ἄλλων οὐ εἷρος ἤκουσα εὐξαμένου ἐμὲ ὑπότρο - πον ἰκέσθαι , δηλοῖ μὲν ρωτισκῶς , ὡς οἱ εὐχόμενοι τιν ἀγαθὰ ἐκείνοι καὶ στεροποῦ εἰσίν · ἐμφαίνει δὲ καὶ πολλοὺς εἶναι δούλους τῷ Ὀδυσσεῖ , ὧν ὄνόματα οὐκ ἐκκέννται , ὅτι μηδὲ χρὴα γέγονεν αὐτῶν . οὕτω καὶ Κάλχαντος ἐν Ἰλιάδι μόνον μάντεως ἐμνήσθη , καὶ ἱατρῶν Μεγάνορος καὶ Ποδαλκίριου , καὶ ταῦτα καὶ ἑτέρων ὄντων . Τὸ δὲ , κληῖσαι κληῖδι , ἐτυμολογικὸς τρόπος ἐστίν . Ὁ δὲ δεσμὸς τῶν οἴκου θηρῶν γίνεται , ἵνα μὴ αἱ δμωαὶ θύραζε προιοῦσαι καταμηνύσωσι τῇ πόλει τὰ γινόμενα · φόβος γὰρ ἦν καὶ εἰς τοῦτο , ὡς καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς φαίνεται . Ὅτι Εὐρύμαχος τὸ τόξον θάλπων ἐνθα καὶ ἐν*θα σῆλα πυρὸς καὶ οὐδ’ οὕτως ἐντανύσαι δυνάμενος μέγα ἐστὶν κωδάλιον κήρ , ἤκουεν κατὰ ψυχὴν · ὀχθίσας δ’ ἄρα εἶπεν · ὦ πόποι , ἢ μοι ἄχος περὶ τ’ αὐτοῦ καὶ περὶ πάντων · οὐ τι γὰρ τοσσούτων ὀδύρομαι ἀχνυμένος περ , εἰσὶ καὶ ἄλλαι πολλαὶ Ἀχαιδὶδες καὶ πολλαχού · ἀλλ’ εἰ δὴ τοσσόνδε βίης ἐπιδενέκς εἰμὲν , ἤκουεν ἐσται , ὡς καὶ προκίρηται , ἀντιθέου Ὀδυσσός , ὅτ’ οὐ δυνάμεσθα τανύσαι τόξον · ἐλεγχὴν δὲ καὶ ἐσομένουςι πυθέσθαι . Ὅρα δὲ τὸ , ἀντιθέου Ὀδυσσός , παραφάριν ἐπὶ θεραπείας τῆς λύπης , ὡς μὴ καινὸν ὄν , εἰ τοιοῦτον ἀν*δρὸς λείπονται . Ἐνταῦθα δὲ κείνται καὶ τρία ἐκ παραλλήλου , τὸ εἶπε , ἔρατο καὶ τὸ ἐξονόμασε · φησὶ γὰρ · ὀχθίσας δ’ ἄρα εἶπεν ἔπος τ’ ἔρατ’ ἐν τ’ ὄνόμασεν · ὦ πόποι καὶ τὰ ἐξῆς . ἀλλ’ οὕτω μὲν ὁ Εὐ - ρύμαχος ἀπογινώσκει ἐντανύσαι τὸ τόξον , ἐμφήνας καὶ τὴν ἄγαν λύπην ἐπὶ τῇ στερήσει τῆς Μηλιόπης ἐν τῷ , οὐ τι τόσσον ὀδύρομαι . πολλοῦ γὰρ ἄχους τὸ ὅλως ὀδύρεσθαι . Ἀντίνοος μέντοι παραμυθούμενος , οὐχ’ οὕτως ἔσται , φησὶ · νοεῖς δὲ καὶ αὐτός . νῦν μὲν γὰρ κατὰ δήμων ἑορτὴ θεοῦ ἐπιστατοῦντος τῷ τόξῳ ἀγνὴ . εἰς δ’ ἂν καὶ τύχα * τιταίνοιτο ; ὡς τῆς ἑορτῆς ἀργίαν ἐθελούσης . εἶτα καὶ εἰς τὴν αὔριον ἀναβάλλεται τὸ ἔργον , ὅτε σπείσαντες ἔωθεν καὶ μυρία θέντες Ἀπόλλωνι κλυτοτόξῳ , τῷ τῆς τοξίας ἑφόρῳ , τόξου , φησὶ . περιώ - μεθα καὶ ἐκτελέσωμεν ἀέθλον . εἰπὼν δὲ καὶ ὡς τοὺς πελέκεας καὶ εἰ περ ἐώμεν ἄπαντας ἵστασθαι οὐκ ἂν τις αὐτοὺς ἀναιρήσεται , κελύει τὸν οἰνοχόον ἐπάρξασθαι δεπάεσσιν ἐπὶ σπονδῇ , καὶ γίνεται οὕτω . καὶ οἱ χρητῆρες ἐπιστέγονται καὶ νῦν ποτοῖο καὶ ὁ οἶνος διανέμεται καὶ σπονδὴ γίνε - ται καὶ πίνουσι ὅσον ἤσθελς θυμός . Ἰστέον δὲ ὅτι σέλας * οὐ μόνον πυρὸς ἀλλὰ καὶ ἡλίου · ὅθεν παρὰ Σοφοκλεῖ ἡ ὤπῃ , ὡς ἐν ῥητορικῷ εὑρήται λεξικῷ . παρὰ τὸ σέλας φασίν ἐμβιβάζειν . ἢ δὲ χρῆσις καὶ παρὰ Ἀνδάρον . Καίριον δὲ ἐπίθετον ἑορτῆς τὸ ἀγνὴ διὰ τοὺς τιμωμένους ἱγνισμούς . Ἐνθα ὅρα καὶ ὡς οἱ περὶ τὸ θεῖον ὁράθμοι δι’ ἀνάγκην ἐπὶ τὸ θείον ἔρχον - ται , οὐδ’ ἐν τῇ θυσίᾳ πάντως ἀπελλαγόμενοι τοῦ πολυπραγεῖν , ἵνα καὶ αὐτὴ φέρων ἑορτὴ λέγη - ται , ὁποία καὶ ἢ παρὰ Κλεάρχῳ τῷ Ἀριστοτέλους μαθητῇ , ὅς , καθὰ λέγει Ἀθήναιος , φαγῆσιαν ἑορτὴν ἱστορεῖ , κατὰ δὲ τινὰς φαγὴ*σιποσίαν . κρατὼ γὰρ , φησὶ , καὶ τῆς λέξεως διὰ τὸ σφοδρὰ μοι εἶναι προσφιλὴ τὸν Κλέαρχον . ἑορτὴ δὲ ἦν ἄρτι , ὡς προείρηται , Ἀπόλλωνος ἡλίου διὰ τὴν ἐν τριακάδι , ὡς δεδήλωται , σύνονον . Ἀπόλλωνος γὰρ ἱερὰ πᾶσα νομιμνία , καθὰ καὶ ἢ τοῦ σελήνιακοῦ μηνὸς ἐξόδμη ὡς γενέθλιος Ἀπόλλωνος . δηλοῦν δὲ καὶ ὅτι τὴν ἑορτὴν , ὁρτὴν δυσλλάβως οἱ μεταγενέστεροι ἔλεγον Ἰωνες . Αὐλὶς δὲ προσαρξοῦντως καὶ κατὰ μετάθεσιν ἑορτὴν , ὡς ἄνδ’ εὐθίας τῆς ἢ ἑορτις . ὅτι δὲ ἢ διὰ τὸ τιμῶν ἀγνὴ ἑορτὴ καὶ θάλεια λέγεται , ὡς τοῖς σὺνουν αἰτία τοῦ θάλλειν , δηλοῦν ἐκ τοῦ , ἐπὶ δ’ ὀφρύσι σελίνων στεφανίσκους θέμινοι θάλειαν ἑορτὴν ἀγώμεν , ἐν ᾧ δηλαδὴ ἐξάλλου
Lemmas: οὐλή σῆμα καί αὐτός δείκνυμι , ἀποξαίνω αὐτός ἤτοι ἀπάγω ὁ ῥάκος , ἵνα , φημί , εὕω γιγνώσκω πιστόω τε ἐν θυμός , οὕτως φημί · καί αὐτός ὁράω ἐν τε φράζω ἕκαστος καί καλέω ἀμφι Ὀδυ - σῆμα δαΐφρων χείρ βάλλω , καί Κύνων ἀγαπάζω κεφαλή τε καί ὦμος , ὡς δήω - Λός ἔθος . ὡς δέ αὐτός Ὀδυσσεύς κεφαλή , ἐπί δέ καί χείρ πολυ*κιωτέρων ἕννυμι . καί δή εἄν ὀδύρομαι δύο γῆ ἥλιος ὁ δή καί νῦν , ὡς καί ἀλλαχοῦ , ἔφεσις δηλόω κλαυθμός , εἰμί μή Ὀδυσσεύς κωλύω ἐκφοβέω ἐν ὁ εἶπον , παύω κλαυθμός γόος τε , μή τις ὁράω ἐξέρχομαι μέγαρον , ἀτάρ ἵημι καί εἴδομαι . εἶτα καί συμβουλεύω εἶπον · ἀλλά προ - μνηστινοος εἰσέρχομαι · ὁ οἰμάω ἡμέτερος · μή δέ ἄμη πᾶς · καί ἐπί μᾶλλον σαφής · πρῶτος ἐγώ , μετά δέ σύ , ἤγουν μετά δέ ἐγώ σύ · ὁ καί γίγνομαι . εἰσί δέ προμη - στινοος , τουτέστιν ὡς οἷος εἶπον προμενητινοος , ὁ προμενουαιρεω ἀλλήλων καί μή ἄμη * πᾶς πρόειμι κατά ὁ ποιητής , ἀλλά πρῶτος οὗτος , εἶτα ἄλλος καί ἐφεξῆς . πλεονάζω δέ ὁ σῆμα ἐν ὁ προμη - στινοος , καθά πρό βραχύνω ἄν . ἐν ὁ καταπίνω . σῆμα δέ τεύχω λέγω , ὁ ἐφεξῆς δηλαδή ἔο·ον , τοιοῦτος · ἄλλος μέν γάρ πᾶς , ὅσος μνηστήρ ἄγαμαι , οὐ ὠθέω ἐγώ δίδωμι βιός ἠδέ γαριόρην · ἀλλά σύ , διά Εὔμαιος , φέρω ἀνά δόμα τόξον ἐν χείρ ἐγώ θέω , ἤτοι τίθημι · εἶπον τε γυνή , κληΐζω μέγαρον θύρα . εἄν δέ τις ἢ στοναχή ἢ κτύπος ἔνδον ἀκούω ἀνήρ , μή τίς θύραζε προθλώσκειν , ἤτοι * προτείνω ὡς προδηλόω · ἀλλά αὐτός ἠχή εἰμί παρά ἔρδω . σύ δέ , Φιλοίτιος διέ , θύρα ἐπιτέλλω αὐλή κληΐζω κληῦδι , θοῶς δέ ἐπί δεσμός ἱλάσκομαι · ὁποῖος τίς καί πρό ὀλίγος ἔχω ὁ ὁ βασιλικός θλαλᾶμου θύρα , ἐν ὅς ὁ δέσποινα οἴομαι θοῶς ἀπος - λίσα κληῦδα φέρω ὥστε ἀνοίγω . καί ὥρα ὡς ἐκ ἀνάγκη καί οὗτος ὁ δοῦλος ἐσθίω Ὀδυσσεύς εἰς οὗτος πᾶς ὁ εἴρω . εἰμί δέ τίς καί πλείων χραιμώσους , ὁ κατά ὁ Ὀδυσεέα εὐβουλία καί εὐτυχία ἐκεῖνος εἰμί . διό καί ἔργω ποιέω ἀναγνωρίζω αὐτός ἐν αὐτός ὁ ἔρδω · οὖον γάρ τολμάω πρό οὗτος . καί ποιέω ὁ * δοῦλος μετά ὀλίγος , καθά παραγγέλλω . Ὅρας δέ ἐν ὁ εἴρω ὁ , ἔπος τίς μυθέομαι ἢ αὐτός κεύθω , ἀδιαφορία ἔχω εγελιθεος ἔθιμος ὁ ρητός - ῥέω . εἄν δέ εἄν ταυτότης , εἰμί περ φημί , ὡς εἰμί περ τίς μυθέομαι ἢ κεύθω ὁ περ οὐ ἔχω ἀνάγκη εἶπον ὁ ποιητής , ὡς ἔχω εἰμί καί οὕτως καί οὕτως φράσσω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ὡς ῥοθέω , ποιός καί εἴτε , γράφω τιμή , ποιός καί εἴτε , ἀντί ὁ εἰμί , ὡς ἀπό ὁ εἰμί εἴτε , ὁ περ εἰμί ἐμός εἰμί , Ἡρακλείδης ὁ οὕτως ἀναγιγνώσκω ἁμαρτάνω φημί , καθότι ὁριστικός ῥῆμα ὁ ἄν σύνδεσμος ὑπάγω , ὡς ἑκάστοτε ὑποτακτικόν ἄσπατεῖ ἢ ἐκτικός . ἐγχέω δέ ὁ εἴτε ἀντί ὁ εἰμί , λέγω ὅτι ὁ ἀρχαῖος Ἀθής ὁ ἐκτικός συγκόπτω κατά ἐξαοσιν εἷς συλλαβή , ὁ τε κοσμέω καί διακρίνω - μέν , ἀκόλουθος δέ καί ὁ εἰμί κοσμέω καί διακρίνω καί εἰμί λέγω , καί ὁ οὗτος Ζεύς - τέρας κοσμέω καί διακρίνω καί εἴτε . ἐν ὅς δέ οὗτος φημί , λέγω καί ὅτι ὁ , εἰμί περ γάρ ἄν βάλλω πονέω , ὁ περ ἐν Ἰλιάς κεῖμαι , ἐκτικός εἰμί συγχοπτεν ἐκ ὁ βλειος , ἐλέγχω κακῶς νοέω ὁ εἶπον προστακτικός εἰμί ὁ βάλλω . ἔτι ἰστέον καί ὅτι ὁ , ποιός καί εἴτε , αὐτός εἰμί ὁ , ποτός - ποῖ εἄν ἵζω , καί ὅτι ὁ ὕστερος Ἀτθίς εἰμί ὁ * ποῖος . ὁ γάρ ἀρχαῖος ἑτεροῖος δίδωμι παράληξις ὁ τοιοῦτος λέγω , ὡς καί Ἡρακλείδης δηλόω , ἔνθα λέγω ὁ ἀττικός ὁ ὁ δίφθογγος εἰς ὁ εἰμί μεταποιέω , ὁ δύο λέγω δύο , καί ὁ οἴκοι οἰκέω , καί ὁ ποῖος Πεῖος . ἐπί οὗτος ἰστέον καί ὅτι ἐν ὁ , ἔνδον μέν δή οδός αὐτός ἐγώ , ἐκ παράλληλος πρός ἔνδαξιν σαφής ἀναγνωρισμός ὁ τρεῖς κεῖμαι σύνδεσμος , ὁ ὧδε , ὁ αὐτός , καί ὁ ἐγώ . Περί δέ ὁ ὑπότροπος πρόειμι - ῥητός . ὁ δέ , μή μόνος ἱτάρους ἀλλά καί κασίγνητος ὁ Τηλέμαχος ὁ δοῦλος ἔσω - ἕπομαι , κολακεία καίριος φανερός . πῶς γάρ εἄν εἰμί κασίγνητος ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος ; οὗτος δέ κολακικός καί δίω αὐτός ἐνταῦθα λέγω . ὑπάγω δέ αὐτός καί ὁ ὁ ἄλοχος καί κτῆμα - ὁ ὑπόσχεσις , ὡς εἰκός , καί ὁ ἐγγύς αὐτός κατοίκιος . ἴσως δέ προσληπτεῖον συνήθης οἴγω καί ὁ ὡς επιρροαμαω ἐν ὁ , ἱτάρω τε κασίγνητος τε , ἵνα λέγω , ὅτι εἰμί ὡς κασίγνητος . καί ἄλλως δέ καλῶς εἄν κασίγνητος ὁ Τηλέμαχος λογίζομαι ὁ στεροδομνος ἐν ὁ προσφωνέω αὐτός , ξένος πατήρ . ὁ γάρ πατήρ υἱός πάντως , οὖον μήv δοῦλος πατήρ . εἶπον δέ εἄν τις ἐντεῦθεν λαμβάνω , καί παῖς - δαΐς καί παιδίσκη μέχρι νῦν λέγω ὁ ὁ ἀνδράποδον χρηστός . εἰμί γάρ κασίγνητος ὁ τοιοῦτος δοῦλος ὁ υἱός * ὁ δεσπότης , εὔλογος εἄν εἰσποιέω καί ὅσος τοιοῦτος ὁ δεσπότης εἰς παῖς · ἔγχος δέ εἰμί εἶπον , εἰς υἱός . ὁ δέ πιστόω ἀντί ὁ πίστις λαμβάνω , Πιστεύς - ἵζω . ὁ δέ οὐλή ὁ ὁ Ὀδυσσεύς γνωριστικός ἐν ὁ εἴρω μέγας λέγω , ὡς ἐν αὐτός πιθανός ὁ ἐκεῖνος ἐπίσημος . ’Ὑν δέ οὗτος καί κεῖμαι καί δύο στίχος , καθά καί πρό οὗτος , ἐπι - τέμνω ὁ μακράν ἱστορία ὁ ἐπί ὁ οὐλή ὁ Ὀδυσσεύς , ὅς πάσχω κατά παιρησσονη , ὅτε εἰς ὁ πάππος ἔρχομαι Αὐτόλυκος . δίδωμι γάρ , φημί , Ὀδυσσεύς οὐλή , ὅς ποτέ μέν οὖς ἐλαύνω λευκός εἶδον Παιρησσόνδ’ ἔρχομαι μετά Αὐτόλυκος τε καί νία . χείρ δέ ὁ ὁ δοῦλος καί αὐτός κόλαξ φιλέω Ὀδυσσεύς , ὡς εἄν προθύμως αὐτός ὁ ἔργον συναίρω . ὁ δέ προμηγητοῦ ὁ ἀνάλογος ἀρχητοῦ καί εἰμί τίς τοιοῦτος . χόω δέ αὐτός κεῖμαι καί ἐν ὁ Νε - κνίᾳ . σημειόω δέ καί ὅτι ἐν ὁ , ὁ δέ ἄλλος οὖον εἶρος ἀκούω εὔχομαι ἐγώ υποτρος - πως ἱκνέομαι , δηλόω μέν ρωτισκῶς , ὡς ὁ εὔχομαι ὅς ἀγαθός ἐκεῖνος καί στεροποῦ εἰμί · ἐμφαίνω δέ καί πολύς εἰμί δοῦλος ὁ Ὀδυσσεύς , ὅς ὄνομα οὐ ἐκκέννται , ὅτι μηδέ χρήα γίγνομαι αὐτός . οὗτος καί Κάλχας ἐν Ἰλιάς μόνος μάντις μιμνήσκω , καί ἰατρός Μεγάνωρ καί ποδαλκιριον , καί οὗτος καί ἕτερος εἰμί . ὁ δέ , κληΐζω κλείς , ἐτυμολογικός τρόπος εἰμί . ὁ δέ δεσμός ὁ οἶκος θήρ γίγνομαι , ἵνα μή ὁ δμωή θύραζε πρόειμι καταμηνύω ὁ πόλις ὁ γίγνομαι · φόβος γάρ εἰμί καί εἰς οὗτος , ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὅτι2 Εὐρύμαχος ὁ τόξον θάλπω ἔνθα καί ἐν*θα σῆλα πυρός καί οὐδέ οὕτως ἐντανύω δύναμαι μέγας εἰμί κωδάλιον κῆρ , ἀκούω κατά ψυχή · ὀχθίζω δέ ἄρα εἶπον · εἰμί πόποι , ἢ ἐγώ ἄχος περί τε αὐτός καί περί πᾶς · οὖον τίς γάρ τοσοῦτος ὀδύρομαι ἄχνυμαι περ , εἰμί καί ἄλλος πολύς Ἀχαιδὶδες καί πολλαχού · ἀλλά εἰμί δή τοσόσδε βίαιος ἐπιδενέκς εἰμί , ἀκούω εἰμαι , ὡς καί προκρίνω , ἀντίθεος Ὀδυσσός , ὅτι οὖον δύναμαι τανύω τόξον · ἐλεγχής δέ καί εἰμί πυνθάνομαι . Ὅρας δέ ὁ , ἀντίθεος Ὀδυσσός , παραφάριν ἐπί θεραπεία ὁ λύπη , ὡς μή καινός εἰμί , εἰμί τοιοῦτος ἀν*δρὸς λείπω . ἐνταῦθα δέ κεῖμαι καί τρεῖς ἐκ παράλληλος , ὁ εἶπον , ἔραμαι καί ὁ ἐξονομάζω · φημί γάρ · ὀχθίζω δέ ἄρα εἶπον ἔπος τε ἔραμαι ἐν τε ονομάζω · εἰμί πόποι καί ὁ ἑξῆς . ἀλλά οὗτος μέν ὁ εὕω - ρυμηχος ἀπογιγνώσκω ἐντανύω ὁ τόξον , ἐμφαίνω καί ὁ ἄγαν λύπη ἐπί ὁ στερέω ὁ μηλιοπη ἐν ὁ , οὖον τίς τόσος ὀδύρομαι . πολύς γάρ ἄχος ὁ ὅλως ὀδύρομαι . Ἀντίνοος μέντοι παραμυθέομαι , οὐ οὕτως εἰμί , φημί · νοέω δέ καί αὐτός . νῦν μέν γάρ κατά δῆμος ἑορτή θεός ἐπιστατέω ὁ τόξον Ἁγνή . εἰς δέ εἄν καί Τύχη * τείνω ; ὡς ὁ ἑορτή ἀργία ἐθέλω . εἶτα καί εἰς ὁ αὔριον ἀναβάλλω ὁ ἔργον , ὅτε σπένδω εἴωθα καί μυρίος θέω Ἀπόλλων κλυτότοξος , ὁ ὁ τοξίας ἔφορος , τόξον , φημί . περίειμι - μέθη καί ἐκτελέω ἆθλος . εἶπον δέ καί ὡς ὁ πέλεκυς καί εἰμί περ ἐάω ἅπας ἵστημι οὐ εἄν τις αὐτός ἀναιρέω , κελεύω ὁ οἰνοχόος ἐπάρχω δέπας ἐπί σπονδή , καί γίγνομαι οὗτος . καί ὁ χρητήρ ἐπιστέγω καί νῦν ποτός καί ὁ οἶνος διανέμω καί σπονδή γΐνω - ὁ καί πίνω ὅσος ἤσθελς θυμός . ἰστέον δέ ὅτι σέλας * οὖον μόνος πυρός ἀλλά καί ἥλιος · ὅθεν παρά Σοφοκλῆς ὁ Ώπη , ὡς ἐν ῥητορικός εὑρίσκω λεξικός . παρά ὁ σέλας φημί ἐμβιβάζω . ἢ δέ χρῆσις καί παρά Ἀνδάρον . Καίριος δέ ἐπίθετος ἑορτή ὁ Ἁγνή διά ὁ τιμάω ἱγνισμούς . ἔνθα ὁράω καί ὡς ὁ περί ὁ θέω ὁράθμοι διά ἀνάγκη ἐπί ὁ θεῖον ἔρχομαι - ὁ , οὐδέ ἐν ὁ θυσία πάντως ἀπολαγχάνω ὁ πολυπραγεῖν , ἵνα καί αὐτός φέρω ἑορτή λέγω - ὁ , ὁποῖος καί ἢ παρά Κλέαρχος ὁ Ἀριστοτέλης μαθητής , ὅς , καθά λέγω Ἀθήναιος , φαγέω ἑορτή ἱστορέω , κατά δέ τις φαγὴ*σιποσίαν . κρατέω γάρ , φημί , καί ὁ λέξις διά ὁ σφοδρός ἐγώ εἰμί προσφιλής ὁ Κλέαρχος . ἑορτή δέ εἰμί ἄρτι , ὡς προερέω , Ἀπόλλων ἥλιος διά ὁ ἐν τριακάς , ὡς δηλόω , σύνονον . Ἀπόλλων γάρ ἱερόv πᾶς νομιμνιον , καθά καί ἢ ὁ σεληνιακός μείς ἐκδίδωμι ὡς γενέθλιος Ἀπόλλων . δηλόω δέ καί ὅτι ὁ ἑορτή , ἑορτή δυσλλάβως ὁ μεταγενής λέγω Ἴων . Αὐλίς δέ προσαρξοῦντως καί κατά μετάθεσις ἑορτή , ὡς ΑΝΔΩ Εὐθίας ὁ ἢ ἑορτή . ὅτι δέ ἢ διά ὁ τιμή Ἁγνή ἑορτή καί Θάλεια λέγω , ὡς ὁ σύνειμι αἰτία ὁ θάλλω , δηλόω ἐκ ὁ , ἐπί δέ ὀφρύς σέλινον στεφανίσκος θεμινοος Θάλεια ἑορτή ἄγνυμι , ἐν ὅς δηλαδή εξάλλου