eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1673
νεωθροποιοί . καὶ τυφλὸν ὁ ἔρως ἡγοῦν τυφλοποιόν , ἐπεὶ καὶ τυφλῶσται τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον . Ἰστίων δὲ ὅτι τὰ φηθέντα Ὀμηρικὰ ἄς ἐλη , τὸ , νῦγμα τ' ἤθεοί τε καὶ ἴσης ἔως τοῦ , ἐμε δε χλωρὸν δὲς ἡσα , ἀθετοῦσιν οἱ παλαιοί . οὕτω γὰρ ἡσαι καιρὸς τοῦ ἵχεσθαι , καὶ οὐδὲ δυνατὸν τὰς ψυχὰς φέρειν ἀσμάτων πλήρης . οἱ δὲ λυτικοὶ περὶ μὲν τῶν πλήρων λελόισιν ὡς ἀνωτέρω ἐγράφη , περὶ δὲ τοῦ μὴ πω καιρὸν εἶναι προσθεῖναι τῷ βόθρῳ ψυχὰς ἡσῶν ὡς προανακρελαίσαις ταῦτα τῶν ἠθισμένων αἰ . ταυτὸν δ' εἰπεῖν , δηλοῦσα προειδῆσαι ὡς οὐκ ἵχονται τὴν ἀλλ' ὅτι ἐλεύσονται . Ὅτι ἐστι καὶ ὧδε σχῆμα τὸ κατὰ τὸ σωπόμινον ἐν τῷ , ἐκλινες μῆλα δείραντας κατα - κῆσαι πυρὶ πάντος , ὅπερ ἐπεκροῦντο οἱ περὶ τὸν Ὀδυσσέα , εἰ καὶ ὁ ποιητὴς αὐτὸ σιωπᾷ . Ὅτι ξυρος ἐκροβὶ καὶ τοὺς νέοντας καὶ οὐκ ἐξ αἵματος ἄσσον ἐλθεῖν πρὸ τοῦ Τειρεσίου . ἐφοβεῖτο δὲ οὕτω καὶ πρὸ τούτων καὶ ἡ Κίρκη ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκεῖνης ἐγράφη . * Ὅτι δόξα ἦν τοῖς ἄο Ἕλλησι τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς μὴ ἀναμῦνυσθαι ταῖς λοιπαῖς , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς νεκρομαίαις ἐπιλήσε - σαν ἐπιγαιωσθαι τε πρὸν τῆς ζωῆς γενέσθαι , καὶ προλέγειν τι μαντικῶς διὰ τὸ μὴ πω γενέσθαι τῆς ἰδίας ἡς καὶ πώμα ἡσῶν ἐν Ἄιδου εἶναι οἱ μεθ' Ὀμήρου . Ἕλληνες γοῦν ἐνταῦθα ὁ πρὸ ὀλίγων ἡθικῶς οὐπερ ἡ ἀναλογία κατὰ τὸ ἡξήσωρ ἀγήνωρ Ἕκρησωρ Προδοίησωρ Ἀντήνωρ καὶ τὰ ὁμοια , τοιοῦτος ἐν Ἄιδου τῷ Ὀδυσσέῃ φαίνεται . ἡγοῖ γὰρ ἡ ποιησις * οὕτω . Πρώτη δὲ ψυχὴ Ἕλπίορος ἤλθεν ἴταίρου . οὐ γὰρ πω ἐτεθνατο . σώμα γὰρ ἐν Κίρκης μεγάρῳ ἐλέλειπτο ἄκλαυτον καὶ ἄθλαπτον , ἐπὶ πό - νος ἄλλος ἐπαγε . καὶ μετ' ὀλίγα γοννάζεται περὶ ἑαυτοῦ , εἰπὼν πρὸς Ὀδυσσέα , νῦν δὲ σε τῶν ὀπισθὲν γοννάζομαι οὐ παρόντων , καὶ ἴσης . αἴτε καὶ μαντικῶς εἰπὼν ὅτι οἶδεν ὡς ἐνθάδε πρὸν νῦσον ἐς Λαιῖν σχήσας ἐνῆγε νῆα , χίλεται μήσασθαι αὐτοῦ τὸν Ὀδυσσέα . μὴ με γὰρ ἡσῶν ἄκλαυτον ἄθλαπτον τῶν ὀπισθὲ καταλείπειν νοσφισθῆς , μὴ τί τοι θεῶν μήνυμα γένημαι . ἀλλὰ * με κακῆσαι ἤτοι κατακτανον σὺν τεῦχεσιν ἄσσα μοι ἐστὶ . σῆμα τέ μοι χεῖναι πολίης ἐπὶ θινὶ θαλάσσης ἀνδρὸς δυστήνου καὶ ἄσσονέμου πυθίσθαι , πῆξαι τ' ἐπὶ τύμβῳ ἵρετμόν , τῷ καὶ ζῶν ἐπασον τῶν μετ' ἐμοῦ ἐτάροισι . Καὶ ὧρα ὅτι κατὰ τὰ προειρημένα οὐδὲ ἐν * Ἄιδου ἡσῶν ἀφηκεν ὁ Ἕλπίωρ , οὐ μόνον ὅτι ἀφελὼς περὶ εὐτελῶν ἀξιοῖ , ἀλλὰ καὶ ὅτι εἰς οὐδὲν χρησίμων ζητᾷ τὸ τύμβου χῶμα ἐπὶ θινὶ θαλάσσης καὶ τὴν ὥσαν διὰ τοῦ ἵρετμοῦ ἀναστήλωσιν . ποίους γὰρ ἰσομίνους ἠμελλε τὸ σῆμα φαίνεσθαι ἐν παραπλῳ εἴπερ ἀοἴητος ἡ τῆς Κίρκης νῆσος ὑπόχα - ται ; εἰ μὴ ἄρα ἔμφαινα διὰ τούτων ὁ ποιητής , ψευδὴ μὲν εἶναι τῶν ὀκνησιμῶν ἢ ἄλλως ἐκτοπισμῶν τῆς νήσου Λαιῆς , ἀληθῶς δὲ ἐν τόποις προπλεομένοις κεισθαι αὐτήν . Ὅρα δὲ ὅτι σῶ*μα καὶ νῦν τὸ νεκρωθὲν λέγει οὐ μὴν δέμας . χρήσις δὲ σώματος οὐ πάνυ συνήθης οὐδὲ μὴν ἰσχαλμένη ἐν τῷ τῶν δε πόνων τὰ μὲν σώματα ἦν καταρίσθαι . αἱ δὲ κεφαλαὶ χωρισθούργεις , ἐλεφάντινα καὶ χρυσῷ διακεκοσμημένα , τὸ δὲ ἐπιστίλιον ἐκ χρυσοῦ τὸ ὅλον . Τὸ δὲ ἐν Κίρκης μεγάρῳ , ἀτελὼς ἐγράφη , τὸ γὰρ ἄλλως ἐν Κίρκης εἰκὼν ἐλλοπὼς ἦν κατὰ ἀπτικισμὸν . Τὸ δὲ ἄκλαυτον οἱ μεθ' Ὀμήρου καὶ ἄκλαυτον χρῶνται . Τὸ δὲ ἐπὶ πόνος ἄλλος ἐπαγε , καὶ παρομοιώδες ἐστὶν ἐπὶ τῶν ἀναγκαία προτιμωμένων τῶν μὴ τοιού*των . ὥσπερ καὶ τὸ , μὴ τί τοι θεοῦ μήνυμα γένημαι ἐπὶ τῶν παρακαλουμένων μὴ ἀδικεῖν . Τοῦ δὲ τῶν ὀπισθὲ γοννάζομαι , ἐφευρεντικὸν ἴσης αἴτιζε τὸ , οὐ παρόντων . τοῦτον δὲ αὐθὶς τὸ , πρὸς τε ἄλοχον καὶ πατρὸς καὶ Τηλεμάχον , ἵνα ὀπισθὲν μὲν εἴη οἱ μὴ παρόντες . μὴ παρόντες δὲ ἡ ἄλοχος καὶ ὁ νῖος καὶ ὁ πατὴρ τὰ ὄντως φίλτατα ἐν τῇ Ἰθάκῃ τῷ Ὀδυσσέῃ . καὶ ἄλλως δὲ αἴπειν τὸ , νῦν δὲ σε τῶν ὀπισθὲν γοννάζομαι , ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ τῶν μελλόντων , τοῦ ἰδίως δηλοῦν τὴν ἄλοχον καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν νῖον , ἐν μόνον ἐνὶ μεγάρῳ εἰσιν ἴλατ . δήλων δὲ ὅτι ἐν τῷ γοννάζομαι τῶν ὀπισθὲν ἀπὸ καινοῦ ἱππεύει τὴν πρὸς πρόθεσιν , ὡς δηλοῖ τὸ , πρὸς τ' ἄλοχον . καὶ ὅτι διὰ μέτρου ἀνέγραψ ὀπισθὲν ἐνταῦθα ἦρη κατὰ θυμιαὶ τοῦ σήμα , ὡς καὶ ἐν τῷ , ἄθλαπτον τῶν ὀπισθὲν καταλείπειν . Τὸ δὲ σχήσας νῆα καὶ νῦν ἀντὶ τοῦ ἐλλυμαίνεις . Τὸ δὲ νοσφισθῆς ἀν*τὶ τοῦ νόσφιν γενόμενος , χωρεσθῆς , ἰποχωρήσας . Τὸ δὲ σῆμα εἰ καὶ μνημε - χοῦ τάφον δηλοῖ , ὡς ἐνταῦθα , ἀλλὰ γενικῷ λόγῳ τὸ ἀπλῶς σημεῖον ἠμηνέναι , ὁ καὶ συγγενὲς ἐστὶ τῷ τεκμηρίῳ . χρήσις δὲ τούτων καὶ ἐν τῷ , σῆμα δὲ τοῦ ἵρώ , τοῦτ' ἐστὶ γνώρισμα , ὁποῖον δή τι καὶ τὸ ἀνάγνωμα τοῦ τάφου , σημεῖον ὄν , καθὰ καὶ μνῆμα καὶ μνημεῖον ἵχουν μνημοσύνην , τοῦ ἐπὶ νεκρῷ
Lemmas: νεωθροποιεω . καί τυφλός ὁ Ἔρως ἤγουν τυφλοποιός , ἐπεί καί τυφλόω ὁ φιλέω περί ὁ φιλέω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ φημί ομηρικός ἄς αἱρέω , ὁ , νύγμα τε ἠθέω τε καί ἴσος ἔως ὁ , ἐγώ δέ χλωρός δες ἀείδω , ἀθετέω ὁ παλαιός . οὗτος γάρ ἀείδω καιρός ὁ ἵκω , καί οὐδέ δυνατός ὁ ψυχή φέρω ἄσμα πλήρης . ὁ δέ λυτικός περί μέν ὁ πλήρης λανθάνω ὡς ἀνωτέρω γράφω , περί δέ ὁ μή πω καιρός εἰμί προστίθημι ὁ βόθρος ψυχή ἵημι ὡς προανακρελαίσαις οὗτος ὁ εθισμένος ὁ . τατός δέ εἶπον , δηλόω προλέγω ὡς οὐ ἵκω ὁ ἀλλά ὅτι ἔρχομαι . ὅτι2 εἰμί καί ὧδε σχῆμα ὁ κατά ὁ σωπομινω ἐν ὁ , κλίνω μῆλον δέρω κατά - κέω πῦρ πάντως , ὅσπερ ἐπικρούω ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί καί ὁ ποιητής αὐτός σιωπάω . ὅτι2 ξυρός ἐκροβὶ καί ὁ νέος καί οὐ ἐκ αἷμα Ἄσσος ἔρχομαι πρό ὁ Τειρεσίας . φοβέω δέ οὗτος καί πρό οὗτος καί ὁ Κίρκη ὡς ἐν ὁ περί ἐκεῖνος γράφω . * ὅτι2 δόξα εἰμί ὁ ΑΟ Ἕλλην ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή μή αναμυνυεπομαι ὁ λοιπός , ἀλλά καί ἐν ὁ νεκρομαια ἐπιλήθω - σάω ἐπιγαιόω τε πρόειμι ὁ ζωή γίγνομαι , καί προλέγω τίς μαντικός διά ὁ μή πω γίγνομαι ὁ ἴδιος εἰμί καί πώμα ἵημι ἐν Ἅιδου εἰμί ὁ μετά Ὄμηρος . Ἕλλην γοῦν ἐνταῦθα ὁ πρό ὀλίγος ἠθικός ὅσπερ ὁ ἀναλογία κατά ὁ ἡξήσωρ ἀγήνωρ Ἕκρησωρ Προδοίησωρ Ἀντήνωρ καί ὁ ὅμοιος , τοιοῦτος ἐν Ἅιδου ὁ Ὀδυσσέας φαίνω . ἡγός γάρ ὁ ποίησις * οὗτος . Πρώτη δέ ψυχή Ἕλπίορος ἔρχομαι ιταιροος . οὖον γάρ πω θνῄσκω . σώμα γάρ ἐν Κίρκη μέγαρον λείπω ἄκλαυστος καί ἄθλαπτον , ἐπί πό - Μύκονος ἄλλος ἐπάγω . καί μετά ὀλίγος γονάζω περί ἑαυτοῦ , εἶπον πρός Ὀδυσσεύς , νῦν δέ σύ ὁ ὀπίζω γονναζομης οὖον πάρειμι , καί ἴσος . εἴτε καί μαντικός εἶπον ὅτι οἶδα ὡς ἐνθάδε πρόειμι νύσσω εἰς Λαιῖν ἔχω ἐνάγω ναῦς , χίλεται μήδομαι αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς . μή ἐγώ γάρ ἵημι ἄκλαυστος ἄθλαπτον ὁ ὄπισθεν καταλείπω νοσφίζω , μή τίς ὅς θεός μήνυμα γίγνομαι . ἀλλά * ἐγώ κακάω ἤτοι κατακτείνω σύν τεῦχος τις ἐγώ εἰμί . σῆμα τε ἐγώ χέω πολιός ἐπί θίς θάλασσα ἀνήρ δύστηνος καί ασσονεμω πυνθάνομαι , πήγνυμι τε ἐπί τύμβος ἵρετμόν , ὁ καί ζῶ πάσσω ὁ μετά ἐγώ ἑταῖρος . καί ὤρα ὅτι κατά ὁ προερέω οὐδέ ἐν * Ἅιδου ἵημι ἀφίημι ὁ Ἕλπίωρ , οὖον μόνος ὅτι ἀφελής περί εὐτελής ἀξιόω , ἀλλά καί ὅτι εἰς οὐδείς χρήσιμος ζητάω ὁ τύμβος χῶμα ἐπί θίς θάλασσα καί ὁ ὠθέω διά ὁ ἵρετμοῦ ἀναστήλωσις . ποῖος γάρ ισομινοος μέλλω ὁ σῆμα φαίνω ἐν παράπλοος εἴπερ αοιαβλης ὁ ὁ Κίρκη νῆσος ὑποχή - ὁ ; εἰμί μή ἄρα ἐμφαίνω διά οὗτος ὁ ποιητής , ψευδής μέν εἰμί ὁ ὀκνησιμῶν ἢ ἄλλως ἐκτοπισμός ὁ νῆσος λαιός , ἀληθής δέ ἐν τόπος προπλέω κεῖμαι αὐτός . Ὅρας δέ ὅτι σῶ*μα καί νῦν ὁ νεκρόω λέγω οὖον μήv δέμας . χρῆσις δέ σῶμα οὖον πάνυ συνήθης οὐδέ μήv ἰσχαλμένη ἐν ὁ ὁ δέ πόνος ὁ μέν σῶμα εἰμί καταίρω . ὁ δέ κεφαλή χωρισθούργεις , ἐλεφάντινος καί χρυσός διακοσμέω , ὁ δέ ἐπιστίλιον ἐκ χρυσός ὁ ὅλος . ὁ δέ ἐν Κίρκη μέγαρον , ἀτελής γράφω , ὁ γάρ ἄλλως ἐν Κίρκη εἰκών ἐλλοπὼς εἰμί κατά ἀπτικισμὸν . ὁ δέ ἄκλαυστος ὁ μετά Ὄμηρος καί ἄκλαυστος χράω . ὁ δέ ἐπί πόνος ἄλλος ἐπάγω , καί παρομοιωδης εἰμί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος προτιμάω ὁ μή τοιού*των . ὥσπερ καί ὁ , μή τίς ὅς θεός μήνυμα γίγνομαι ἐπί ὁ παρακαλέω μή ἀδικέω . ὁ δέ ὁ ὄπισθεν γονναζομης , ἐφευρεντικὸν ἴσος αἰτίζω ὁ , οὖον πάρειμι . οὗτος δέ αὐθίς ὁ , πρός τε ἄλοχος καί πατήρ καί Τηλέμαχος , ἵνα ὀπίζω μέν εἰμί ὁ μή πάρειμι . μή πάρειμι δέ ὁ ἄλοχος καί ὁ νιος καί ὁ πατήρ ὁ εἰμί φίλος ἐν ὁ Ἰθάκη ὁ Ὀδυσσέας . καί ἄλλως δέ Αἰπύ ὁ , νῦν δέ σύ ὁ ὀπίζω γονναζομης , ἀντί ὁ ὑπέρ ὁ μέλλω , ὁ ἰδίως δηλόω ὁ ἄλοχος καί ὁ πατήρ καί ὁ νίον , ἐν μόνος ἐν μέγαρον εἰμί ἴλη . δῆλος δέ ὅτι ἐν ὁ γονναζομης ὁ ὀπίζω ἀπό καινός ἱππεύω ὁ πρός πρόθεσις , ὡς δηλόω ὁ , πρός τε ἄλοχος . καί ὅτι διά μέτρον ἀναγράφω ὀπίζω ἐνταῦθα Ἥρα κατά θυμία ὁ σήμα , ὡς καί ἐν ὁ , ἄθλαπτον ὁ ὀπίζω καταλείπω . ὁ δέ ἔχω ναῦς καί νῦν ἀντί ὁ λυμαίνω . ὁ δέ νοσφίζω ἀντί ὁ νόσφι γίγνομαι , χωρέω , ἐπιχωρέω . ὁ δέ σῆμα εἰμί καί μιμνήσκω - χόω τάφος δηλόω , ὡς ἐνταῦθα , ἀλλά γενικός λόγος ὁ ἀπλόος σημεῖον ἀμάω , ὁ καί συγγενής εἰμί ὁ τεκμήριον . χρῆσις δέ οὗτος καί ἐν ὁ , σῆμα δέ ὁ ἱερός , οὗτος εἰμί γνώρισμα , ὁποῖος δή τίς καί ὁ ἀνάγνωμα ὁ τάφος , σημεῖον εἰμί , καθά καί μνῆμα καί μνημεῖον ἵκω μνημοσύνη , ὁ ἐπί νεκρός