eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1943
Ψ Ω Ψ . διαφορῶν τῆς κατ’ οἶκον · αὐτὴ γὰρ οὐν εὐθὺ κλῖς ἐστὶ . καὶ τὸ κατ’ ἄστυ δὲ διαστολὴν φήμης δηλοῖ τῆς κατὰ χώραν ὅλην ἢ κατὰ χώρας · ἐκείνη γὰρ οὐ κατ’ ἄστυ ἀλλ’ ἐπὶ πλεῖον . Ἐνταῦθα δὲ σχῆμα ἐστὶ προαναφωτιζὸν τὸν ἐφεξῆς , ὡς δηλαδὴ αὐρίον οἱ ἄμφι τὸν Ὀδυσσέα κατὰ τὸν ἀγρὸν γενόμενοι φρά - σονται τὰ ποιητέα . Ἐν δὲ τῷ , καλλιζῶνων τε γυναικῶν , ἀπὸ κοινῶν νοεῖται τὸ παι - ζουσῶν . ὡς ἐφθέγθη , χοροῦ καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῦ , ὁποῖος ὁ ἐν γά*μοις καὶ ὁ ἐν ἑορταῖς καὶ ὁ ἐνὸπλιος . Ὅρα δὲ ὅτι τε πάνταῦθα , ὡς καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Ἀμμόδοχον , πρὸς φρόμυγα ἢ μολπὴ καὶ ἢ ὀρχησις , ὡς καὶ ἐν τῷ , οἱ δ’ εἰς ὀρχηστῶν τρέψαντο καὶ ἠμεώσσαν ἀοιδήν , καὶ ὅτι καὶ γυναῖκες ἀγύως ὤρχουντο ἐν καιρῷ . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι , ἐπεὶ τὸ ὀρχεῖσθαι οἱ παλαιοὶ ἐπαστον καὶ ἐπὶ τοῦ κινεῖ - σθαι καὶ φέρεσθαι εἰς τοῦτο καὶ χρήσεις , Ἴσως μὲν τὸ , ἐκ τῶν ἀέλπτων μᾶλλον ὤρχησε φρένας , Ἀνα - κρέοντος δὲ τὸ , καλλιχομοὶ ποῦναι Λιὸς ὤρχήσαντ’ ἐλαφρῶς , γίνουτ’ ἄν ὀρχησις ἐκ τοῦ ὀρέγου ὀρέξω ὤρεχα κατὰ συγχοπήν , ὁ δὴ κίνησιν τινα δηλοῖ χειρῶν καὶ ποδῶν μνημαχῶν . ὡς δὲ περὰ τοῖς ὑστέρων διάφορα εἴδη ὀρχήσεων εὑρήση , δήλον ἐστίν · ἢν γοῦν καὶ τραγικὴ ὀρχησις ἢ καὶ ἐμμελῆς , καὶ * ἢν Βάθυλλος , φασιν , Ἀλεξανδρεύς νομίμως ὤρχήσατο , καὶ κομικὴ δέ , ἢ καὶ κόρδαξ καὶ σίκιννις , ἥς εὑρετὴς Σικανὸς τις βάρβαρος ἢ Κρής , ἢ καὶ σαττυρικὴ , ἐπεὶ καὶ οἱ Σάτυροι σικιννισται . Τὸ δὲ σχετλίη πάν - ταιῦθα ἐπιμολογῶν ὁ ποιητὴς ἐπίγραφε τὸ , οὐδ’ ἔτλη τὸ τοῦ ἀνδρὸς φυλάσσειν δῶμα , δηλῶν ὅτι κυρίως σχετλιος ὁ ὀφειλὼν σφέσθαι καὶ τήρηαι , * ὁ ἐστιν ἐπαινεῖν , ἵνα οὕτως ἢ σχετλιος ὁ μὴ τλᾶς ἤτοι καρ - τήρησας . ἀσυνδύτως δὲ καὶ καθ’ αὐτὸ εὑρήται τὸ σχετλίη εὐθείᾳ πτώσει κατὰ σχῆμα θημοῦ ἢ θαιματος , ἵνα λέγῃ ἐλλυπτικῶς , ὅτι σχετλία ἐστιν αὕτη · ἄλλως γὰρ κατὰ αἰτιατικὴν πτώσιν ἐξενηχθήσεται ὀφελμα , οἷον · ἐχμὲ τις πολυνησίτην βασίλειαν σχετλίην . Τοῦ δέ , διαμπερὲς εἰρηθῆαι , ὀριμ - νκία τὸ , ὡς ἴκοιτο , ὡς χρὲὼν ὄν φυλάττεσθαι διαμπερὲς τὸ τοῦ ἀνδρὸς δῶμα ἤγουν ὡς ἄν ἐπανελθὴ ἐκεῖνος . ἐνθα καὶ ὅρα τὸ , ὡς ἴκοιτο , δηλοῦν ὡς ὑπὴν ἐλπίς τοῖς ἐν’ Ἰθάγῃ νοστήσαι τὸν Ὀδυσσέα , ὅθεν ἄδικοι τὸ τῶν μηνησίων φήλων μνώμενοι γυναῖκα τοῦ ἐλπιζομένου ἐπανελθεῖν . Ὅτι Εὐρυνόμη ταμίη λούσε καὶ χοῖσεν ἐλαίῳ τὸν Ὀδυσσέα ὡς θεός , ἄμφι δὲ μιν φάρος καλὸν βάλεν ἡδὲ χιτῶνα . αὐτὰρ κεφαλής χεὺς πολὺ κάλλος * Ἀθηνῇ , ὁ περ ἐν τοῖς πρὸ τούτων χάριν ἔφη , εἰπών · κατέχευε δή χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις . μειζονά τ’ εἰσιδέειν καὶ πᾶσσοινα καὶ ἐξῆς τὰ ἐξ ἐτη , ἀ περ ἠγάγη καὶ ὕτε Ὀδυσσεύς ἐν τῷ Φαίακι ποταμῷ ἠξήλλαγῃ εἰς κάλλος ἀοργύρου δίκην , ὡς φύσει καλὸς ὢν καλλίων γίνεται δι’ ἐπιχρώσεως χρυσοῦ . Σημειοῦσθαι δὲ καὶ ὅτι ἐκεῖ μὲν τὸ , μειζονά τε εἰσιδέειν καὶ πᾶσσοινα , εἶχε καὶ ὅμμα τὸ ἦλκε , καὶ ἔλεγεν ὅτι ἐθῆγεν αὐτὸν ἡ Ἀθηνᾶ καὶ μειζονα ἰδεῖσθαι καὶ παχύτερον · ἐνταῦθα δὲ οὐ κεῖται ὅλως ὅμμα προοκλητικὸν τοῦ , μειζονα * καὶ πᾶσσοινα , καὶ ἐστιν ἢ σύνταξις κατ’ ἕλειψιν , ἵνα νοῆται οὕτω πως , ὥστε εἶναι τὸν Ὀδυσσέα μειζονά τε καὶ πᾶσ - σοινα . καὶ ἄλλως δέ · εἰπὼν κατέχευε χάριν , διασαφεῖ αὐτὴν ἐπαγωγὼν τὸ , μειζονά τε εἰσιδέειν καὶ ἐξῆς , ἵνα λέγῃ χάριν εἶναι τὸ μέγεθος τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ τὸ εὐλιπὲς καὶ τὸ περικαλλές , ἐξ ὧν γέγονεν ἀριπρε - πής . Ἰστέον δὲ ὅτι λουτροῦ καὶ νὺν ἐπαινος τὰ ἐνταῦθα κείμενα περὶ τε κάλλους καὶ μεγέθους καὶ πάχους , ὡς τοιούτων διήθεν γινομένων τῶν λουομένων . λέγει δὲ καὶ ἐνταῦθα ὑπανθίῳ ἄνθι ὁμοίας τὰς τοῦ Ὀδυσσίου τρί*χας , ὡς καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ κατὰ τοὺς Φαίακας αὐτοσχέδιῳ λουτρῷ . Ὅτι καθὰ πρὸ ὀλίγων ὁ Τηλέμαχος , οὕτω καὶ νῦν ὁ μεμφόμενος τὴν Πηνελόπην ἐπὶ σκληρότητι ψυχῆς φησί · δαιμονίη , περὶ σοὶ γε γυναικῶν θηλυτεράων κῆρ ἀτέτραμον ἐθηκε θεός . οὐκ ἄν ἄλλη γε ὧδε γυνὴ τετληοτί θυμῷ ἀνδρὸς ἀρσεταίη , τουτέστιν ἀποσταίη ὡς προείρηται , ὡς κακὰ πολλὰ μογήσας εἰκοστῷ ἔτει ἐπανέλθοι . εἶτα ὡς οἶον ἀποχνουδὲ τὸ ἐκ τῆς γυναικὸς μελι - χουν ἢ καὶ ὡς μηκέτι ἐθέλων τὴν ἐξ αὐτῆς ὀμιλίαν ἢ καὶ ἡρέμα ἐν τῷ , στόργσον λέχος , ὑποκινῶν * μνή - μιν ἐμφηραδὸς σήμασος , ὡς αὐθὺς φαντεῖν , φησίν · ἀλλ’ ἄγε μοι , μαῖα , στόργσον λέχος , ὄφρα καὶ αὐτὸς λέζομαι · ἢ γὰρ αὐτὴ γε σιδήρεος , ὡς καὶ προεγρῆρη , θυμός . κάθιστάσα ἡ Πηνε - λόπη , οὐκέτι κατέχων ἑαυτὴν ἠχουσα καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν πευλὼν , δαιμόνιε , ἀνάν , οὐ τι μεγαλίζομαι οὐδ’ ἀδινίζομαι οὐδὲ λίην ἄγαμαι · μέλα δ’ ἐγὼ οἶδα οἷος ἦλθες ἐκ Λυκίας ἐπὶ νηὸς ἰὼν , οἷος δηλαδὴ καὶ νῦν φαίνη · ὁ σμίνυκι τὸν Ὀδυσσέα ἐπὶ πολὺν , ἐν περ οἱ τοσοῦτοι χρόνοι οὐδὲν αὐτὸν ἐνήλλαξαν . Ψ Ω Γ Δ Ψ . ἀλλ’ ἄγε οἱ στόρεσον πυκινὸν λέχος , Εὐρυκλεία , ἔκτὸς εὐσταθέος θαλάμου ὁ δὴ αὐτὸς ἐποίει , ὡς εἴησται , ἢ τὸν αὐτὸς ἐποίει . ἔνθα οἱ ἐκθεῖσαι πυκινὸν λέχος ἐμβαλὲ τ’ εὐνήν , κώσα καὶ χλαῖνας καὶ ῥίγκα σιγαλόεντα . καὶ Ὀδυσεὺς ἀκούσας τὸ , στόρεσον λέχος ἔκτὸς θαλάμου , καὶ τὸ , ἐκθεῖσαι τούτῃσιν ἐξω θέμεναι πυκινὸν λέχος , ἀνακινεῖ τῇ μνήμῃ τὴν ἐβόϊζομένην κλίνην καὶ ἀμπακά - μνητον , ἣν ἔντὸς τοῦ θαλάμου αὐτὸς ἐξεῖρος ἐτευξέ , καὶ ἀπορεῖ πῶς ποτὲ ἂν ἐκεῖνη ἔκτὸς εἴη τοῦ θαλά - μου καὶμὲν ἢ τοῦσδὲ καὶ τοῦσδὲ τευχθῆσαι ποτὲ ὑπ’ ἐμοῦ . καὶ οὕτως εὐαθόρως λέγει τῇ γυναικὶ σῆμα τοῦτο ἕτερον παρὰ τὴν πολὺγνώστον οὐλήν , ὁ περ , ὡς καὶ * προδηλῶται , αὐτὸς οἶδε καὶ ἡ γυνὴ δο καὶ μία μόνη δοῦλη πιστὴ ἡ Ἀστορίδ . ἐν τούτοις δὲ σημειῶσαι καὶ ὅτι ἄρσεως μὲν ἐφη ἡ γυνὴ τὸ , οὐ μεγαλίζομαι οὐδ’ ἀθερίζω οὐδ’ ἄγαμαι , θεοὺν δὲ οὐκ ἐπήγαγεν ὡς οἷα σπεῖδουσα εἰς ἕχρον , ὁ περ ἦν τὸ περάσασθαι τοῦ διδὲν ξείου εἰ τί που οἶδε τῶν κατ’ οἶκον κρυφιοδεστέρων , ὡς δὲ ἔγνω αὐτὸν τὸ περὶ τῆς κλίνης ἀκριβῶς ἀρρηγώμενον , τότε δὴ αἰτήσεται συγγνώμην τοῦ μὴ εὐθὺς ἅμα ἰδεῖν καὶ ἀγαπῆσαι τὸν Ὀδυσσέα καὶ προβαλεῖται δέος εὐλόγον ἵνα μὴ ἀπατηθῇ . Ἰστέον δὲ ὅτι κῆρ ἀτέραμον συνήθως τὸ ἀτεῖρεα καὶ σκληρὸν καὶ μὴ τέρεν · ὁδὲν καὶ ἀτέ*ραυνα σπέρματα τὰ κερασθόλα , περὶ ὧν λόγος ὡς , ἐὰν σπέρμα ἐν τῷ καταφύπτεσθαι εἰς γῆν καρφ’ σπόρου πελάσῃ κέρατι ἀροῦντος βοός , σκληρὸν γίνεται καὶ δυσέμητον . καὶ λέγει Πλούταρχος ἐν τοῖς αὐτοῦ συμποσιακοῖς καὶ αἰτίαν τούτων τὴν ἐκείνην δοκοῦσαν . Κερασθόλα δὲ τὰ ῥηθέντα λέγονται διὰ τὸ κατὰ κεράτων βλη - θῆναι . ἐνταῦθα δὲ σημειῶσαι ὅτι συνθέτως μὲν ἀτέραμον τὸ μὴ τέρεν , ἀλλὰ δηλαδὴ ἀπεσκληρωμένον . οὐ μὴν καὶ τέραμον ἀσυνθέτως τὸ τέρεν καὶ ἁπαλόν , ἀλλ’ ἡ τοῦ οἴκου στέγη , καθὰ οὖν ἄλλοις καὶ ὁ Λυκόφρων δηλοῖ . Ἐν δὲ τῷ , σιδήρεος ἐν ῥεοῖ θύμος , φανερώς ἕτερον αἱ φρένες ψυχῆς , καθὼ καὶ σῶμα εἰσί . Μεγαλίζεσθαι δὲ τὸ ἐπαίρεσθαι , ὡς καὶ ἐν’ Ἰλιάδι , μηδὲ μειγλίζω θύμο . Τὸ δὲ , οὐδὲ λίην ἄγαμαι , ἀντὶ τοῦ , οὐκέτι λίαν ἐκπλήττομαι ὡς ἤδη ἐκ τῶν φθασάντων πιστουμένη τὰ κατὰ σέ . ὅτε δὲ καὶ περὶ τῆς κλίνης ἀκούσει , τότε εἴποι ἂν οὐχ’ ὅτι οὐ λίην ἄγαμαι , ἀλλ’ ὅτι οὐδόλως ἄγαμαι . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι τρεῖς αἰτίας ἐμφαίνει ἀποστορῆς ἐνταῦθα τῆς πρὸς τινα οἰκειοῦσθαι θέλοντα τὸ μεγαλίζεσθαι , * τὸ ἀθερίζειν καὶ τὸ ἄγασθαι · ἢ γὰρ ἐξαθερίζει τις τὸν οἰκειούμενον , τούτῃσιν ἐξουθενεῖ ὡς μὴ ἀξίων οἰκειώσεως , ἢ μεγαλίζεται ὡς μείζων ὧν ἐκείνου , ἢ ἄγαται τὴν αἰτίαν ἐννοούμενος τῆς ζητουμένης οἰκειώσεως . Περί δὲ τοῦ ἀθερίζω ἐν τοῖς εἰς τὴν’ Ἰλιάδα δηλοῦται . Ἐν δὲ τῷ , πυκινὸν λέχος , καὶ , ἐμβαλὲ τ’ εὐνήν , δήλον ὡς διαφέρει λέχος τε καὶ εὐνή . καὶ ἔστι λέχος μὲν ἡ κλίνη , πυκινὴ οὖσα ἵνα στέρεως τὰ ἐπικείμενα . διὸ ὑποκαταβὰς Ὀδυσσεὺς ἐρεῖ · λέχος ἐξον ὄφρ’ ἐτέλεσα . εὐνὴ δὲ τὸ περ’ ἡμῖν στρώμα . διὸ ἐμηνεύων ἐπάγει , κώσα καὶ χλαῖνας καὶ ῥίγσα . Ὅτι τὰ περὶ τῆς ῥηθείσης κλίνης Ὀμηρικὰ ἐπη τοιαῦτα εἰσίν · αὐτὰρ Ὀδυσεὺς ὀχθῆσας ἐφ’ οἷς ἡ γυνὴ ἐφη ἔκτὸς θαλάμου τὸ λέχος εἶναι , ὁ περ αὐτὸς Ὀδυσεὺς ἐποίησεν , ἐφη · ὦ γύναι , ἡ μᾶλα τοῦτο ἔπος θυ*μαλγὲς ἐπεες , τίς δὲ μοι ἄλλοος θήκε λέχος , τούτῃσιν μετέθετο · χαλεπὸν δὲ κεν εἴη καὶ μᾶλ’ ἐπισταμένῳ , ὅτε μὴ θεὸς αὐτὸς ἐπελθὼν ῥηδίως ἐθέλων θεῖν ἄλλ’ ἐνὶ χώρῃ · ἀνδρῶν δ’ οὐκ ἄν τις ζωὸς βροτὸς οὐδὲ μᾶλ’ ἤβων ῥεῖα μετοχλίσειν , ἐπεὶ μέγα σῆμα τέτυκται ἐν λέχει ἀσκητῷ · τὸ δ’ ἐγὼ κάμω , οὐδὲ τις ἄλλος . εἶτα ἱστορῶν ἐνδιασκέψως , οἷον τε τὸ λέχος καὶ ὡς αὐτὸ ἠσάσθην Ὀδυσεὺς , ἐπά - γει ἀρρηματικῶς · θάμνος ἐφυ τανύφυλλος ἐλαίης ἕρκεος ἔντὸς , ἀκημὸς θαλίδων , πάχετος δ’ ἦν ἥυτε κιών · τῷ δ’ ἐγὼ ἀμ*φιβαλὼν θάλαμον δέμον , ὄφρ’ ἐτέλεσα πυκινῆς λιθόδεσοι καὶ ἐν καθ’ ὑπέρθεν ἕρευμα , κολλήτας δ’ ἐπέθηκα θύρας πυκινῶς ἀραγνίας . καὶ τότ’ ἐπεὶ’ ἀπέχωρα κώμην τανυφύλλου ἐλαίης , κορμὸν δ’ ἐκ ρίζης προταμὼν ἀμφέξεσα χαλκῷ ἐν καὶ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἰθύναι ἐμὴν’ ἀσκήσας , τέτρημα δὲ πάντα τερέτρω , τὰ δέομενα δηλαδὴ τρυπήματα . ἐκ δὲ τοῦ ἀρχομένου λέχους ἐξέων , ὄφρ’ ἐτέλεσσα , δαιδαλὼν χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ καὶ ἐλέφαντι , ἐν δ’ ἐτέανον ἱμάντα βοός φοίνιτι φρεσ - τῶ . ἐφ’ οἷς συμπληρῶν εὐχρινῶς τὸ * δύνημα καὶ τι καὶ ὑπολαλῶν κατ’ ἐμφασιν ἐνδιαστικῶς περὶ τῆς κατὰ τὴν γυναῖκα · ὡς γὰν σωφροσύνης φρεσίν · οὕτω τοι τόδε σῆμα παραύσομαι , οὐδὲ τι οἶδα εἰ μοι ἐπὶ ἐμπεδόν ἔστι γύναι λέχος , ἢ τις ἤδη ἀνδρῶν ἄλλος’ ἐθῆκε ταμὼν ὑπὸ πυθμένα ἐλαίης . οὕτως εἶπεν ὁ ἀνήρ · τῆς δ’ αὐτοῦ λύτο γούναιτα καὶ γίλων ἥτορ , σήματ’ ἀναγνούση ἃ οἱ ἐμπεδα πέρασά .
Lemmas: Ψ Ω Ψ . διαφορά ὁ κατά οἶκος · αὐτός γάρ ὀν εὐθύς2 Κλὶς εἰμί . καί ὁ κατά Ἄστυ δέ διαστολή φήμη δηλόω ὁ κατά χώρα ὅλος ἢ κατά χώρα · ἐκεῖνος γάρ οὖον κατά Ἄστυ ἀλλά ἐπί πλείων . ἐνταῦθα δέ σχῆμα εἰμί προαναφωτιζὸν ὁ ἐφεξῆς , ὡς δηλαδή αὔριον ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς κατά ὁ ἀγρός γίγνομαι φρά - σοντ ὁ ποιητέος . ἐν δέ ὁ , καλλίζωνος τε γυνή , ἀπό κοινός νοέω ὁ παῖς - ζέω . ὡς φθέγγομαι , χορός καί ἀμύμων ὀρχηθμός , ὁποῖος ὁ ἐν γά*μοις καί ὁ ἐν ἑορτή καί ὁ ἐνόπλιος . Ὅρας δέ ὅτι τε πάνταῦθα , ὡς καί ἐν ὁ κατά ὁ Ἀμμόδοχος , πρός φρόμυγα ἢ μολπή καί ἢ ὄρχησις , ὡς καί ἐν ὁ , ὁ δέ εἰς ὀρχηστής τρέπω καί ἠμεώσσαν ᾠδή , καί ὅτι καί γυνή ἀγύως ὀρχέομαι ἐν καιρός . ἰστέον δέ καί ὅτι , ἐπεί ὁ ὀρχέομαι ὁ παλαιός παστός καί ἐπί ὁ κινέω - ἕπομαι καί φέρω εἰς οὗτος καί χρῆσις , Ἴσος μέν ὁ , ἐκ ὁ ἄελπτος μᾶλλον ὀρχέομαι φρήν , ἀνα - Κρέων δέ ὁ , καλλιχοεγω πούνη λίς ὀρχέομαι ἐλαφρός , γίγνομαι ἄν ὄρχησις ἐκ ὁ ὀρέγω ὀρέγω ὀρέγω κατά συγκοπή , ὁ δή κίνησις τις δηλόω χείρ καί πούς μνημαχῶν . ὡς δέ περάω ὁ ὕστερος διάφορος εἶδος ὄρχησις εὑρίσκω , δῆλος εἰμί · εἄν γοῦν καί τραγικός ὄρχησις ἢ καί εμμελής , καί * εἄν Βάθυλλος , φημί , Ἀλεξανδρεύς νόμιμος ὀρχέομαι , καί κωμικός δέ , ἢ καί Κόρδαξ καί σίκιννις , ἥς εὑρετής Σικανός τις βάρβαρος ἢ Κρής , ἢ καί σατυρικός , ἐπεί καί ὁ Σάτυρος σικιννιστής . ὁ δέ σχέτλιος πᾶς - ταικορυς επιμολογος ὁ ποιητής ἐπιγράφω ὁ , οὐδέ ἔτλην ὁ ὁ ἀνήρ φυλάσσω δῶμα , δηλόω ὅτι κύριος σχέτλιος ὁ ὀφέλλω σφώ καί τηρέω , * ὁ εἰμί ἐπαινέω , ἵνα οὕτως ἢ σχέτλιος ὁ μή τλάω ἤτοι Κάρ - τηρέω . ασυνδυος δέ καί κατά αὐτός εὑρίσκω ὁ σχέτλιος εὐθύς πτῶσις κατά σχῆμα θῆμος ἢ θαιμα , ἵνα λέγω ἐλλυπτικῶς , ὅτι σχέτλιος εἰμί οὗτος · ἄλλως γάρ κατά αἰτιατικός πτῶσις ἐκφέρω ὄφελμα , οἷος · ἐχμὲ τις πολυνησιτης βασίλεια σχέτλιος . ὁ δέ , διαμπερές λέγω , ὀριμ - νίκα ὁ , ὡς ἱκνέομαι , ὡς χρέος εἰμί φυλάσσω διαμπερές ὁ ὁ ἀνήρ δῶμα ἤγουν ὡς ἄν ἐπανέρχομαι ἐκεῖνος . ἔνθα καί ὁράω ὁ , ὡς ἱκνέομαι , δηλόω ὡς ὕπειμι ἐλπίς ὁ ἐν Ἰθάγῃ νοστέω ὁ Ὀδυσσεύς , ὅθεν ἄδικος ὁ ὁ μηνησίων φῆλος μνάομαι γυνή ὁ ἐλπίζω ἐπανέρχομαι . ὅτι2 Εὐρυνόμη ταμία λούω καί χόω ἔλαιον ὁ Ὀδυσσεύς ὡς θεός , ἀμφί δέ ὅς φάρος καλός βάλλω ἡδύς χιτών . ἀτάρ κεφαλή Χεῦς πολύς κάλλος * Αθηνή , ὁ περ ἐν ὁ πρό οὗτος χάρις φημί , εἶπον · καταχέω δή χάρις κεφαλή τε καί ὦμος . μείζων τε εἰσοράω καί πᾶσσος καί ἑξῆς ὁ ἐκ ἔτος , ὅς περ ἄγω καί ὕτες Ὀδυσσεύς ἐν ὁ Φαίαξ ποταμός ἐξαλλάσσω εἰς κάλλος αοργυροος δίκη , ὡς φύσις καλός εἰμί καλός γίγνομαι διά ἐπίχρωσις χρυσός . σημειόω δέ καί ὅτι ἐκεῖ μέν ὁ , μείζων τε εἰσοράω καί πᾶσσος , ἔχω καί ὄμμα ὁ ἕλκω , καί λέγω ὅτι θήγω αὐτός ὁ Ἀθηνᾶ καί μείζων ἰδέω καί παχύς · ἐνταῦθα δέ οὖον κεῖμαι ὅλως ὄμμα προκλητικός ὁ , μείζων * καί πᾶσσος , καί εἰμί ἢ σύνταξις κατά λεῖψις , ἵνα νοέω οὗτος πως , ὥστε εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς μείζων τε καί πᾶς - σοινα . καί ἄλλως δέ · εἶπον καταχέω χάρις , διασαφέω αὐτός ἐπαγωγή ὁ , μείζων τε εἰσοράω καί ἑξῆς , ἵνα λέγω χάρις εἰμί ὁ μέγεθος ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ εὐλιπής καί ὁ περικαλλής , ἐκ ὅς γίγνομαι αριπρω - Πης . ἰστέον δέ ὅτι λουτρόν καί νῦν ἔπαινος ὁ ἐνταῦθα κεῖμαι περί τε κάλλος καί μέγεθος καί πάχος , ὡς τοιοῦτος διηθέω γίγνομαι ὁ λούω . λέγω δέ καί ἐνταῦθα ὑπαντιάω άνθος ὅμοιος ὁ ὁ Ὀδυσσίου τρίχας , ὡς καί ἐν ἐκεῖνος ὁ κατά ὁ Φαίαξ αὐτοσχέδιος λουτρόν . ὅτι2 καθά πρό ὀλίγος ὁ Τηλέμαχος , οὗτος καί νῦν ὁ μέμφομαι ὁ Πηνελόπη ἐπί σκληρότης Ψυχή φημί · δαιμόνιος , περί σύ γε γυνή θῆλυς κῆρ ἀτέτραμον ἰθημι θεός . οὐ ἄν ἄλλος γε ὧδε γυνή ἔτλην θυμός ἀνήρ ἀρσεταίη , τουτέστιν ἀφίστημι ὡς προερέω , ὡς κακός πολύς μογέω εἰκοστός ἔτος ἐπανέρχομαι . εἶτα ὡς οἶος ἀποχνουδὲ ὁ ἐκ ὁ γυνή μέλι - χόω ἢ καί ὡς μηκέτι ἐθέλω ὁ ἐκ αὐτός ὁμιλία ἢ καί ἡρέμα ἐν ὁ , στόργσον λέχος , ὑποκινέω * μνός - ὅς ἐμφηραδὸς σῆμα , ὡς αὐθὺς φαίνω , φημί · ἀλλά ἄγω ἐγώ , μαῖα , στόργσον λέχος , ὄφρα καί αὐτός λεζομης · ἢ γάρ αὐτός γε σιδήρεος , ὡς καί προεγείρω , θυμός . καθίστημι ὁ πῆνος - Λόπη , οὐκέτι κατέχω ἑαυτοῦ ἠχέω καί ἀναβάλλω ὁ πευλαω , δαιμόνιος , Ανάν , οὖον τίς μεγαλίζομαι οὐδέ αδινιζω οὐδέ λίαν ἄγαμαι · Μέλα δέ ἐγώ οἶδα οἷος ἔρχομαι ἐκ Λύκιος ἐπί ναός εἶμι , οἷος δηλαδή καί νῦν φαίνω · ὁ σμίνυκι ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί πολύς , ἐν περ ὁ τοσοῦτος χρόνος οὐδείς αὐτός ἐναλλάσσω . Ψ Ω Γ δ Ψ . ἀλλά ἄγω ὁ στόρνυμι πυκνός λέχος , Εὐρύκλεια , ἕκτος εὐσταθής θάλαμος ὁ δή αὐτός ποιέω , ὡς εἶμι , ἢ ὁ αὐτός ποιέω . ἔνθα ὁ ἐκτίθημι πυκνός λέχος ἐμβάλλω τε εὐνή , κάω καί χλαῖνα καί Ρίγκα σιγαλόεις . καί Ὀδυσσεύς ἀκούω ὁ , στόρνυμι λέχος ἕκτος θάλαμος , καί ὁ , ἐκτίθημι τοῦτος ἐξω θέω πυκνός λέχος , ἀνακινέω ὁ μνήμη ὁ βοΐζω κλίνη καί άμπακας - μνητον , ὅς ἐντός ὁ θάλαμος αὐτός ἐξέρχομαι τεύχω , καί ἀπορέω πῶς ποτέ εἄν ἐκεῖνος ἕκτος εἰμί ὁ Θάλα - ἐγώ Καϊμέ ἢ ὅδε καί ὅδε τεύχω ποτέ ὑπό ἐγώ . καί οὕτως εὐαθόρως λέγω ὁ γυνή σῆμα οὗτος ἕτερος παρά ὁ πολύγνωστος οὐλή , ὁ περ , ὡς καί * προδηλόω , αὐτός οἶδα καί ὁ γυνή δο καί εἷς μόνος δοῦλος πιστός ὁ Ἀστορίδης . ἐν οὗτος δέ σημειόω καί ὅτι ἄρσις μέν φημί ὁ γυνή ὁ , οὖον μεγαλίζομαι οὐδέ ἀθερίζω οὐδέ ἄγαμαι , Θέουν δέ οὐ ἐπάγω ὡς οἷος σπένδω εἰς χρῷ , ὁ περ εἰμί ὁ πέρνημι ὁ δίδημι ξέω εἰμί τίς ποῦ οἶδα ὁ κατά οἶκος κρυφιοδεστέρων , ὡς δέ γιγνώσκω αὐτός ὁ περί ὁ κλίνη ἀκριβῶς ἀρήγω , τότε δή αἰτέω συγγνώμη ὁ μή εὐθύς ἅμα ὁράω καί ἀγαπάω ὁ Ὀδυσσεύς καί προβάλλω δέος εὔλογος ἵνα μή ἀπατάω . ἰστέον δέ ὅτι κῆρ ἀτεράμων συνήθης ὁ ἀτειρής καί σκληρός καί μή τέρην · ὁδός καί ἀτέ*ραυνα σπέρμα ὁ κερασθόλα , περί ὅς λόγος ὡς , ἐάν σπέρμα ἐν ὁ καταφυπετομαι εἰς γῆ καρπός σπόρος πελάζω κέρας ἀρόω βοῦς , σκληρός γίγνομαι καί δυσεμέω . καί λέγω Πλούταρχος ἐν ὁ αὐτός συμποσιακός καί αἴτιος οὗτος ὁ ἐκεῖνος δοκέω . Κερασθόλα δέ ὁ εἴρω λέγω διά ὁ κατά κέρας βλης - θάω . ἐνταῦθα δέ σημειόω ὅτι σύνθετος μέν ἀτεράμων ὁ μή τέρην , ἀλλά δηλαδή ἀποσκληρόω . οὖον μήv καί τέραμον ἀσύνθετος ὁ τέρην καί ἁπαλός , ἀλλά ὁ ὁ οἶκος στέγη , καθά οὖν ἄλλος καί ὁ Λυκόφρων δηλόω . ἐν δέ ὁ , σιδήρεος ἐν ῥέω θύμος , φανερῶς ἕτερος ὁ φρήν Ψυχή , καθίημι καί σῶμα εἰμί . Μεγαλίζω δέ ὁ ἐπαίρω , ὡς καί ἐν Ἰλιάς , μηδέ μειγλίζω θυμάρι . ὁ δέ , οὐδέ λίαν ἄγαμαι , ἀντί ὁ , οὐκέτι λίαν ἐκπλήσσω ὡς ἤδη ἐκ ὁ φθάνω πιστόω ὁ κατά σός . ὅτε δέ καί περί ὁ κλίνη ἀκούω , τότε εἶπον εἄν οὐ ὅτι οὖον λίαν ἄγαμαι , ἀλλά ὅτι οὐδόλως ἄγαμαι . σημειόω δέ καί ὅτι τρεῖς αἴτιος ἐμφαίνω αποστορευς ἐνταῦθα ὁ πρός τις οἰκειόω ἐθέλω ὁ μεγαλίζω , * ὁ ἀθερίζω καί ὁ ἄγαμαι · ἢ γάρ ἐξαθερίζω τις ὁ οἰκειόω , τοῦτος ἐξουθενέω ὡς μή ἄξιος οἰκείωσις , ἢ μεγαλίζομαι ὡς μείζων ὅς ἐκεῖνος , ἢ ἄγαμαι ὁ αἴτιος ἐννοέω ὁ ζητέω οἰκείωσις . Περί δέ ὁ ἀθερίζω ἐν ὁ εἰς τηνῶ Ἰλιάς δηλόω . ἐν δέ ὁ , πυκνός λέχος , καί , ἐμβάλλω τε εὐνή , δῆλος ὡς διαφέρω λέχος τε καί εὐνή . καί εἰμί λέχος μέν ὁ κλίνη , πυκνός εἰμί ἵνα σέρις ὁ ἐπίκειμαι . διό ὑποκαταβαίνω Ὀδυσσεύς εἴρω · λέχος ἔχω ὄφρα τελέω . εὐνή δέ ὁ περί ἐγώ στρώμα . διό ἐμηνεύων ἐπάγω , κάω καί χλαῖνα καί ῥίγα . ὅτι2 ὁ περί ὁ εἴρω κλίνη ομηρικός ἐπη τοιοῦτος εἰμί · ἀτάρ Ὀδυσσεύς ὀχθέω ἐπί ὅς ὁ γυνή φημί ἕκτος θάλαμος ὁ λέχος εἰμί , ὁ περ αὐτός Ὀδυσσεύς ποιέω , φημί · εἰμί γυνή , ὁ μῆλον οὗτος ἔπος θυμαλγής ἐπεες , τίς δέ ἐγώ ἄλλος τίθημι λέχος , τοῦτος μετατίθημι · χαλεπός δέ ἄν εἰμί καί μῆλον ἐφίστημι , ὅτε μή θεός αὐτός ἐπέρχομαι ῥᾳδίως ἐθέλω θέω ἄλλος ἐν χώρα · ἀνήρ δέ οὐ ἄν τις ζωός βροτός οὐδέ μῆλον ἡβάω ῥεῖα μετοχλίζω , ἐπεί μέγας σῆμα τεύχω ἐν λέχος ἀσκητός · ὁ δέ ἐγώ κάμνω , οὐδέ τις ἄλλος . εἶτα ἱστορέω ἐνδιασκέπτομαι , οἷος τε ὁ λέχος καί ὡς αὐτός ἀσάω Ὀδυσσεύς , πάμι - γει ἀρρηματικῶς · θάμνος φύω τανύφυλλος ἐλαία ἕρκος ἐντός , ἀκημὸς θαλίς , πάχετος δέ εἰμί ἠΰτε κίω · ὁ δέ ἐγώ ἀμφιβάλλω θάλαμος δέμω , ὄφρα τελέω πυκνός λιθόδεσοι καί ἐν κατά ὕπερθεν ἕρευμα , κολλητής δέ ἐπιτίθημι θύρα πυκινῶς ἀραγνίας . καί τότε ἔπειμι ἀποχωρέω κώμη τανύφυλλος ἐλαία , κορμός δέ ἐκ ῥίζα προτέμνω ἀμφιξέω χαλκός ἐν καί ἐπισταμένως καί ἐπί στάθμη εὐθύνω μαίνομαι ἀσκέω , τέτρημα δέ πᾶς τέρετρον , ὁ δήω δηλαδή τρύπημα . ἐκ δέ ὁ ἄρχω λέχος ἕξις , ὄφρα τελέω , δαίδαλος χρυσός τε καί ἄργυρος καί ἐλέφας , ἐν δέ τείνω ἱμάς βοῦς φοίνιτι Φρες - ὁ . ἐπί ὅς συμπληρόω ευχριναω ὁ * δύνημα καί τίς καί ὑπολαλέω κατά ἔμφασις ἐνδιαστικῶς περί ὁ κατά ὁ γυνή · ὡς γαίνω σωφροσύνη φρήν · οὗτος ὅς ὅδε σῆμα παραυσομης , οὐδέ τίς οἶδα εἰμί ἐγώ ἐπί ἔμπεδος εἰμί γυνή λέχος , ἢ τις ἤδη ἀνήρ ἄλλος τίθημι τέμνω ὑπό πυθμήν ἐλαία . οὕτως εἶπον ὁ ἀνήρ · ὁ δέ αὐτός λύω γουναιτης καί γίλος ἦτορ , σῆμα ἀναγιγνώσκω ὁ ὁ ἔμπεδος περνάω .