eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1640
τὰς ὡς δηλοῖ , ἧφ ὧν τὸ βληχᾶσθαι κυριολεκτεῖται . τὸ γὰρ τοῦ μηχᾶσθαι κυρίως ἐπὶ αἰγῶν λέγεται . Τὸ δὲ ἀνημέλιχτοι , ἐκ τοῦ ἀνήμελιχοι ἐμηνύθη κατὰ τροπὴν , ὡς καὶ * ἐκ τοῦ ἀλέγω τὸ ἀπηλεγῶς γίνεται . Ἄστιον δὲ ὡς λυπεῖ τὰ ὡς ἐφρέθη ἀνήμελιχτα ζῷα ὁ τοῦ γάλακτος πλεονασμὸς δια - τείνων τοὺς μαστούς , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , οὐδὰτα γὰρ σφαγαζόντο . περὶ οὗ πρὸ βραχέων εἴρηται . Ὅτι Κικλῶψ οὐδενὰς κακὰς τιμώμενος πάντων ὧν ἐπεμαίτο νῶτα , ὁ ἴστω ἐχθεῖ χαρὰ δηλαδή ψυλαγὼν ὡς προσηρέθη , ὁσθὼν ἰστασθων . τὸ δέ , νῆπιος οὐκ ἐνόησε , ὡς ἐπ’ εἰροπόχων ὧν στήρινοι δεδεντο , ἐξίωντων δηλαδή τοῦ σπηλαίου πρὸ τοῦ Ὀδυσσέως ὡς οὕτω φιλεταῖρος ἦν , ὡς ἐν ὑστέρῳ τῶν φίλων τὸ αὐτοῦ τιθέσθαι ἀσφαλές . διὸ καὶ πρώτους ἐκαί - νους ἐπέζευγε , ὧν τοῦ σπηλαίου εἴτα ὑστερὸς ἐξῆλθε . φησὶ γοῦν . ὕστατος ἀρμαὶς μῆλων ἴσταχε θύραζε λαχωρὸ στενοῦντος καὶ ἐμοὶ πικινὰ φρονέοντι , φ’ ἀντίκειται κατὰ τοὺς παλαιούς ὁ χαύ - νος , ὡς δι’ αὐτὸ καὶ ἀρμαὶς φρίνας ἔχοιτ’ ἄν . εἰ δὲ τὸ ἀρσὼν πλείονα δοκεῖ τόπον κατέχειν τοῦ τὴν εὐτὴν ὀλίγην ἔχοντος πικινῶ , καὶ διατοῦτο καὶ πιπληθυνθαι δοκεῖ , τάχ’ ἄν ἐντεῦθεν δοξοῖ ληφθῆναι παρ’ Ἡσιόδῳ τὸ φρένας ἀρκεῖν εἰπεῖν τῶν μοιρῶν ἀντιφραστικῶς , ὥσα μὴ πικινῶν ἀλλὰ λαίνων καὶ ἀραίων καὶ οὕτω δοχοῦντα πληθυνθῆσαι πλειονώτερον . Λεῖει δὲ πικινῶ τὴν ἐκ τῆς λαχμῶς λασιώτητα . λαμδάνεται δὲ ποτε ἡ * λέξις καὶ ἐπὶ τοῦ λαχάνων . οἱ δὲ παλαιοὶ φασὶ κάλλιον ἐνταῦθα γράφειν λάγνῳ κατὰ Πρωδιανὸν ἀπὸ παρωνυμίας τοῦ λάγνη , ὁ δηλοῖ τὴν τριχῶσιν καὶ δασύτητα . Λίτα διανῆς ὁ ποιητὴς ὡς πρώτῳ αὐτῷ κατώρθωται διαλέγεσθαι τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ὡς φρονέουσι ποιοῖ τὸν Κικλῶπα προσλαλοῦντα κατὰ ἡδοποιίαν τῷ μεγάλῳ ἀρνίῳ , εἰπὼν . τὸν δ’ ἐπιμασσάμενος προσεφώνει κρατηρὸς Πολύφημος . χριε πίπον , τί μοι ὧδε διὰ σπῆος ἔσσου μῆλων ὕστατος ; οὕτι πάρης γε δλεια - μένος ὀρχεαι οἶον , ἀλλὰ πολὺ πρώτος νύμια τέρενα ἄνθεια ποίης μακρὰ βιβάς . πρώτος δὲ ῥοῆς ποταμῶν ἀρτιζάνις . πρώτος δὲ σταθμὸν λίλαινα ἀποναίσθαι ἐσπέριος . νῦν αὐτε παυσάμενος , ἢ σὺ γ’ ἀνακτος ὀφθαλμῶν ποιήσις , τὸν ἀνὴρ κακὸς ἐξελάωσε σὺν λυγροῖς ἐταίροις διμασσάμενος φρέ - νας οἴῳ , Οὔτις ; ὡν οὐπω φημὶ πεφυγμένον εἶναι ὀλεθρον εἰ δή ὁμοφρονέοις ποτιφρονήσις τε γένοιτο , εἰπεῖν ὕπλη κείρου ἐμὸν μένος ἠλασκάζω . ὁ ἐστιν ἀλάται . ἀλυσκάζει . ἐκρίνει . τῷ καὶ οἱ ἐκπικάλος γε ποτὶ σπῆος ἀλλυδὶς ἀλλῃ θανουμένου ῥαίοιτο πρὸς οὐδεν . καὶ δ’ ἐμὸν κήρ λωρήσει κακῶν , τὰ μοι οὐτιδανὸς πόσεν Οὔτις , ὅπερ ἔοικε εὐωπτικῇ παραγήσει . ὡς τοῦ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα Οὔτιδος , παρωνυμαζομένου τῇ οὐτιδανότητι . ὁποίων τι καὶ τὸ , Οὔτις ὡν οὐπω φημὶ πεφυγμέ - νον εἶναι ὀλεθρον . ἐχὴν γὰρ εἰπεῖν πεφυγμένον εἶναι ὀλεθρον . κατὰ τὸ , οὐδ’ ἔνθα πεφυγμένος ἦν ἀώθλον . Τῷ δὲ νῆπιος οὐκ ἐνόησε , σημαίνεται καὶ αὐτὸ σὺν τοῖς προλεχθεῖσι τὴν τοῦ Πολυφήμου ἀφροσύνην . ὡς διὸν ὡν ἀκριβῶς ψηλαφᾶν τὰ μῆλα , ὁ δέ , μόνος τὰ νῶτα ἡσύντα ἐπιμασώ - μενος ὡς ἐφρέθη . ὅπερ ὁμοῖον ἐστι τῷ ἐπιμασσάμενος . Τοῦ δὲ ὕστατος , εἰτάσις τὸ πα - νύστατος . τὸ δὲ λαχωρὸ στενοῦντος πάλιν πολλὴν εἶναι καὶ τὴν τοῦ ἀρνίου δηλοῖ τριχῶ - σιν ὡς καὶ στενοχωρεῖν ἐκείνον . διὸ καὶ μόνος αὐτὸς εἶχε πιθανῶς φέρων τὸν Ὀδυσσία στοργθέντα περὶ αὐτόν . Τὸ δὲ καὶ ἐμοὶ πικινὰ φρονέοντι , ἔχει τι ἀστίσμοῦ . ὡς τοῦ χαιροῦ , τῷ πικινῷ τι λαχωρὸ στενο - μένον , καὶ τῷ πικινῷ Ὀδυσσῆ . οὐ περὶφρασὶς ἔστι τὸ , πικινὰ φρονέοντι . ὅπερ ἀπλοῦς κείται εἰς ἔπος ἀναπλήρωσιν καὶ προσσωπικὴν εὐστασίαν . Τὸ δὲ ἐπιμασσάμενος , ἀπὸ ἐπισώτος γίνεται τοῦ μὴ μάσων . ἐξ οὐ παραγώγῳ τὸ , ἐπιμαίτο νῶτα . Πέπονα δὲ τῶν χηρίων εἰπεῖν , ἀπλοῦ καὶ αὐτὸ ἡδὺν καὶ ἀργέλιον καὶ ὑπὸ τι νηπίων . τοιοῦτος γὰρ ὁ ξύνους μὲν μὴ φίλων χρωρὸ δὲ πίποιν χωρόμος . Τὸ δὲ πολὺ πρώτος νύμια , καὶ πρώτος ῥοᾶς ποταμῶν ἀρτιζάνις , καὶ πρώτος * αἰ σταθμὸν ἀπιοχρ , πτὶλον τε εἶναι τῶν χρόνῳ ἡμφαίνει , καὶ κάλλος δὲ ἔχει κατὰ ἐπανα - φορᾶν , διὰ τὴν τοῦ πρώτος ἐπαναζύλησιν . Τὸ δὲ ῥοᾶς ποταμῶν , πολλοὺς εἶναι ποτα - μοὺς δηλοῖ τῇ γῇ τῶν Κικλῶπων . Σταθμὸν δὲ καὶ νῦν τὴν ἀγροτικὴν οἰκίαν λέγω . Ἀποναίσθαι δέ , τὸ ἐπανιέναι . Τὸ δὲ ἐξαλάσσαι , πρωτὴν ἔχει τὴν πρόθεσιν . ἀλλοχὼν γὰρ ὡν ὀφθαλμοῦ ἐλάσσαν ἔφη . Λυγροὺς δὲ ἐταίρους , τοὺς κακούς , ὁ ἔστι δειλοὺς . κυρίως δὲ τὸ λυγρὸν χαλεπὸν ἔστι . καὶ , ὡς εἴπερ , ψυχρὸν καὶ θανασιμον . ὡς καὶ αἰδρος νυχρὸς ὁ θανατοποιοῦς . καὶ γίνεται ἡ λέξις παρὰ τὸν πρὸ ὀλίγου ὁρθέντα * λύγου , ὡς ἡ λυγρῶν.1639 λῦγος δὲ ὡς ἐξόεσθ ὁ ἄγνος , φυτὸν ψυχρὸν καὶ ἐκ τῆς ἀγωνίας ἄγνος λεγόμενον κατὰ συγχοπήν . διὸ καὶ οἱ ἀγνεύειν ἐν θεομορφίοις ἐθελόντες ὑπεστρώννουν ἑαυτοῖς τὸν τοῦ ἄγνου χλάδων ἵνα μένουν ἀφυσιοι . ὡσπερ δὲ κατὰ τὴν ποίησιν ψκείωται τοῖς κάτω ἡ ἰτέα διὰ ὠλκεία καρπῶν , οὕτω καὶ ἄγνος ἤγουν ὁ λῦγος διὰ τὸ ψυχρὸν καὶ ἐνταῦθεν ἄγνουν . ἴσως δ' ἐκ τοῦ τοιούτου λῦγον καὶ λυγαλίον καὶ πλεονασμῷ , λυγαλίον τὸ ἀλλέτριον . Τὸ δὲ ποτιφωνῆσαι γένοιτο ἀντὶ τοῦ αὐδήσας εἰπὼν , γνῶτως εἰπών . πᾶσα μὲν γὰρ αὐδὴ καὶ φωνὴ ἐστιν . οὐ μὴν καὶ πᾶσα φωνὴ αὐδὴ λεχθεῖν ἂν . ἡ γοῦν τοῦ κριοῦ αὐδὴ μὲν οὐκ ἂν εἴη , φωνὴ δ' ἐστι . διὸ καὶ πρὸς ἱμηνειαν τοῦ ποτιφωνήσας ἐπάγει τὸ , εἰπεῖν ὕψη κείνος ἠλασκάσκει , δηλῶν οὕτως ὅτι φωνήσεται νῦν ἐφη τὸν αὐδήσεντα καὶ λόγῳ χρησάμενον προσφωνεῖν . καθ' ἣν ἔνοιαν καὶ προσφωνεῖν τις λέγεται τινα . καὶ τέχνη δὲ παραδίδεται λογογραφίας προσφωνητικῆς . χρήσις δὲ σημασίας τοιαύτης καὶ παρ' Ὁμήρῳ ἐν τῷ , ἀμειβέτω φωνήσεν τε . τουνέστιν , εἰπεῖν . ἐλάλησεν . αὐδὴ * ἐχρήσατο . ἐχρήξατο γὰρ εἰπεῖν , οὐ πάνυ προσεμῶς , αἱρε φθόγγον καὶ φθέγγεσθαι καὶ ἐπὶ ἀλόγων τιθήσιν ποὺ ὁ ποιητής . ἐπὶ χρήσεως ὁμοία καὶ ἐν τῷ , οὐδὲ τί μὴν προσεφώνουν οὐδ' ἐρώτων . οὕτω καὶ Πίνδαρος βέλη φωνεύντα , ὁ πέρ ἐστι φωνεύοντα , τοὺς ἑαυτοῦ λόγους εἶπε , λαβὼν καὶ αὐτὸς τὸ φωνήσαι ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ὁμοίως Ὁμήρῳ . Τὸν δὲ ἐγκάφαλον καὶ ἐγκαρον λέγειν , ὁ Ἀνκόφρων δηλοῖ . Τὸ δὲ λωφᾶν ὅτι κατ' ἐκτασιν γίνεται ἀπὸ τοῦ κατὰ τὸν τράγελον λόγου , ἀλλαχοῦ δηλοῦται . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ὡσπερ ἐνταῦθα ὁ Κῦκλωψ τῷ κριῷ , οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι Ἐκτωρ καὶ Ἀχιλλεὺς τοῖς κατ' αὐτοὺς ἵπποις προσδιαλέγονται . Καὶ ὅτι ὁμοφρονήσας θελᾶ αὐτὸν τὸν κριὸν ὁ βουληματώδης Κῦκλωψ , ὁμοίως ὁμοίφ φασί . Καὶ ὅτι οὐκ ἠξίουν ἐνταῦθα τὸν κριὸν αὐδήσεντα γενέσθαι ὁ ποιητὴς ὡς ἐν Ἰλιάδι αὐδήσεντα ἵππον ἡ Ἥρα ἐθετο , οὐδὲ γὰρ ἐχρῆν , τὰ τε ἄλλα καὶ ὅτι οὐδὲ ἔχει ἂν ἀλληγορίαν ἡ τοιαύτη αὐδή . καὶ οὐδὲ φυκτὰ ἦν ἐπὶ τῷ Ὀδυσσέει . Ὅρα δὲ καὶ ὡς νῦν μὲν οὐτιδανὸν ὁ Κῦκλωψ τὸν Ὀδυσσέα ἔφη . προῖόν δὲ ὀλίγῳ ἐρεῖ καὶ οὐτιδανὸν καὶ ἀπ - κυν ἡ ἀναλιν . * Ὅτι σολοικοινδὲς τὸ , ἐλθόντες δ' ἡβαιὸν ἀπὸ σπείους τε καὶ αὐλῆς , πρώτος ὑπ' ἀρνείου λυόμεν , ὑπέλυσα δ' ἐταίρους . δηλὸν γὰρ ὅτι σολοικοφανὲς τὸ , ἐλθόντες ἐποίησα τοῦδε . αἴ - τιον δέ , ὅτι οὐδ' ἐνταῦθα σχεδιάζων εἶχεν ἀποδοῦναι τι ἐν ῥήμα περὶ ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν ἐταίρων , ἐν τῷ , ἐλθόντες . οὐδὲ γὰρ μία διάθεσις ἀμφοτέροις , εἴγε ὁ μὲν ὑπέλυεν , οἱ δὲ ὑπελύοντο . εἴκός δέ καὶ διὰ ψυχῆς ἀγωνίαν γενέσθαι τὸ καινοπρεπὲς τοῦ σχήματος καὶ τὸ τῆς συντάξεως ἀκατάλληλον , οἷα καὶ τὰ τοιαῦτα μιμουμένου τοῦ ποιητοῦ . ὧθεν καὶ πρὸ ὀλίγου ἔγραψε τὸ , ἡμῖν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἥτορ δεϊσάντων φθόγγον βαρύν . Τὸ δὲ ὑπέλυσα , διαφοράν ἔχει πρὸς τὸ ἀπλῶς λύειν . δηλοῖ γὰρ τὸ , ὑποκά - τωθεν ἐκ τῶν στέρον λῦειν . ἐν τούτοις δὲ καὶ περιτροπείαν φησὶ τὸ περιτρέπεν ἤτοι περιάγειν . οὐχ' ἀπλῶς μέντοι ἀλλὰ πειρατικώτερον . εἰπών , μῆλα ταναύποδα πίσνα δημῷ , πολλὰ περιτροπέντες ἐλαύνομεν . καὶ ἔχει ὁμοιότητα ἡ λέξις τινὰ πρὸς τὸ , περιτροπείων ἐνιαυτός . τὸ δὲ γε περιτροπῶν , ἄλλο τι δηλοῖ . Σημεῖω - σαὶ δὲ ὡς τὸ μὲν θαμὰ τρω*πώσα ἐκτείνει τὴν ἀρχουσαν , ῥήμα ὂν συζυγίας δευτέρας τῶν περισπωμένων . τὸ δὲ περιτροπῶν , συστῆλλι τὴν τρὸ συλλαβήν , τῇ πρώτῃ τε συζυγίᾳ τῶν περισπωμένων ὑποπίπτων , καὶ οὐδὲ ἀπλοῦν ἐν ἀλλὰ σύνθετον . διὸ καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ παλιτροπιάσθαι , εἰ καὶ δευτέρας συζυγίας ῥήμα ἐστίν , ἀλλὰ διὰ μικροῦ ὀγράφετα οἷα σύνθετον . φέρεται δὲ εἰς ἱμηνειαν τῆς ὁμιλήσεως λέξεως καὶ ταῦτα . περιτροπῶν , τὸ περιτρέπεν καὶ παρακινεῖν τῆς εὐθείας ὡς καὶ βολὴ περιτρέπεται τινι κατὰ τὴν τοῦ Ἀμβαίου χρήσιν . οἱ δὲ παλαιοὶ καὶ ἀντὶ τοῦ περιελθόντες τὴν λέξιν λαμβάνουσιν . Ταναύ - ποδα δὲ λέγω , οὐ τὰ μακρόποδα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ τεταμένως τοῖς ποσὶ βαδίζοντα . ταυτὸν δ' εἰπεῖν , μακρὰ βιζάντα . Ὅτι φρυγὴν ἐκ κινδύνου φράζει τὸ , ἀσπάσιοι δὲ φίλους ἑτέρους φανένων οἱ φήγουν θάνατον . τοὺς δέ , στενάχοντο γοῦντες . εἰ δὲ καὶ ἐν γῇ πολέμις ὁ γόος γίνεται , ἀρμόσει καὶ ἐρεξὶς τὸ ἀλλ' ἐγὼ οὐκ εἶον . ἀνὰ δ' ὀφρύσι τείων ἐκάστῳ χλαίνω . ἥρουν ἀνένων * ταῖς ὀφρύσι διὰ τὸ μὴ τολμᾶν λαλεῖν . καὶ νῦν μὲν ὁ ταῦτα λέγων Ὀδυσσεὺς ἀνακύλι ταῖς ὀφρύσι χλαίνει . προῖόν δὲ κρατὶ κατακύνει , προσπεσόντας ἐφύσατο τοὺς ἐταίρους , οὐδὲ τότε τολμῶν φθέγγεσθαι , ἀλλὰ τῇ κατακύνει κελείων ἐνδαλέων κώψαι . λέγω δὲ προσπεσίν , τὸ ἐπικύναι κατὰ σπουδὴν τῇ κωπλησσία . Ὅτι ἀποπλῦσαι ἐκ τῆς τῶν Κυκλώπων γῆς Ὀδυσσεὺς οὐκ ἠνέ - σχετο μὴ κέρτομα πρὸς τὸν Κῦκλωπα φθεγξάσθαι , αἰστίσωμένου τοῦ ποιητοῦ τριβὴν τινὰ τῷ λόγῳ μᾶντευθεν χαρίσασθαι . φησὶ γοῦν , ἀλλ’ ὅτε τόσσον ἀπὴν ὅσον τε γέγωνε βοήσας , καὶ τὸν’ ἤνὼ Κῦ - κλωπα προσευδὸν κερτομιοῖσι , Κῦκλωψ , οὐκ ἂρ ἐμελλες ἀνάλκιδος ἀνδρὸς ἑταίρους ἐδύναο ἐν σπῆ - γλαφωρῷ κρατεῖν ; ἢ μὴ . καὶ λίην σὲ γ’ ἐμελλες αἰχμαθῶσαι κακὰ ἔργα . σχέλι’ . ἐπεὶ ξείνους οὐχ’ ἄξεω σφ’ ἐνὶ οἴκῳ ἐσθίμεναι . τῷ σε Ζεὺς τίσασο καὶ θεοὶ ἄλλοι . τούτων δὲ τὰ πλοῖα παραφθιμένα παραπλα - κήσονται εἰς νόμον κακοξένου ἀνδρός . “ Ὅτι δὲ τὸ γέγωνε βοήσας , ἀντὶ τοῦ ἠκούσθη ἔστι καὶ ἐγνώσθη προτίθεται . διήλυν δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ γέγωνε βοήσας κείται ὄνομα ἢ ἀφθρον , ἵνα κῆρη , ὅσον γέγνωσθε τις βοήσας ἢ ὅσον γέγωνεν ὁ βοήσας . ὁ δὲ καλῶς παραφραστὴς Δημοσθένης οὕτω μετίζειν . ὡς δὲ ἀρει - στήκω * τοσοῦτον ἢ ναὺς ὅσον ἐξακονδα φθες ξαμέρου ἐδύνατο ὁ Κῦκλωψ . ἠρμημένος μὲν ἐκεῖνος βο καλῶς , οὐκ ἀκολούθως δὲ τῇ εἰρημένῃ Ὁμηρικῇ συντάξει . Τὸ δὲ ἀνάλκιδος ἀνδρός , πρὸς τὰ τοῦ Κῦκλωπος ἀποτείνεται . ὡς φθάσας οὐτιδανὸν ἔφη τὸν Ὀδυσσέα . Τὸ δὲ ἐμελλέ σε αἰχμαθῶσαι κακὰ ἔργα , καινότερον πείγασται διὰ σχεδιασμοῦ . οὐ γὰρ τὰ κακὰ ἔργα ἐνῆρχαστο , ἀλλ’ ἢ τῶν κακῶν ἔργων τύσι ἢ , οὐν ποινὴ τὸν Κῦκλωπα . Τὸ δὲ σφ’ ἐνὶ οἴκῳ τοὔτεστι σφ’ ἐν σπηλαίῳ , αὐτοχρον ποιεῖ τὸ εἰπεῖν ὡς ἀπέπλευσι ὁ Κῦκλωψ τῶν χαλὸν ὕδρας . οἶχον γὰρ καὶ αἱ θύραι , καὶ τὸ θύραζε γενέσθαι . Τὸ δὲ ἐσθι*μεναι , ἢ ἀφθορῶτης ἐστὶ τοῦ κακοῦ . οὐ γὰρ ἐλύπει τοὺς ξένους . οὐκ ἀπεστέραι . οὐκ ἄλλως ἀδικῶν ἦν . ἀλλ’ οὐδὲ ἡρωτιχῶς γοῦν ἐκτυπὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ κατήσθιον . Ὅτι Ὀδυσσέως φωνήσαντος καὶ ἀ προσεχῶς ἐπρέθη , χολωσαμένος κηρύδι μᾶλλον ὁ Κῦκλωψ ἤκων ἀπορρήξας , ὡς καὶ προειληφόθη , κορυφὴν ὄρεος μεγάλου . καὶ δ’ ἐβάλει προ - πέροινδε πρὸς νηανοποφόρσιον . τυτθὸν ἰδιῶσε δ’ οἴχον ἀχρον ἰκίσθαι . ἐκλύσθη δὲ θάλασσα καταχωμένης ὑπὸ πέτρης ἤκουν κα*τελθοῦσης . χρόνος γὰρ καὶ νῦν ὑπῆπται ἀντὶ χρόνου . τὴν δέ , ἐς ἥλιχρον πελαγώδιστον φέρε χῦμα , πλημμύρις ἐκ πόντου . Ἡμίως δὲ χείρων ἰκίσθαι . τοιοῦτον ἡχμάσαν ἐπισαν ἔγνισα εἰς γῆν . γίνεται δὲ ἢ λέξις ἐκ τοῦ θείμα . ὅθεν θεισμὸς ὁ νόμος , φ’ ἐξ ἀνάγκης παιδομάθε , ἵνα ἢ θεμισσα τὸ ὡς εἰπεῖν δικαιόσαι . κείται δὲ καὶ μετ’ ὀλίγα ἡ λέξις ἐνθα ὁ Κῦκλωψ μετὰ δευτέραν λαλίαν τοῦ Ὀδυσσέως πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας , ἤκων ἐπιδυνήσας ἢ , οὐν συστρώνας . ἐπίρεισε δὲ ἵνα ἀπέλθον , ἤκων ἐπιστήμιζε τῷ λίθῳ διὰ ἐπι*δυνή - σως δύναμιν πολυπλάσθον , ὁ καὶ ἐν Ἡσιόδῳ κείται . καὶ δ’ ἐβάλει , οὐχὶ τὶ προπάρουδε τῆς νηὸς ἵνα εἰς τὴν τῶν Κυκλώπων γῆν ἐπανέλθῃ ἢ ναὺς , ἀλλὰ μετόπισθεν αὐτῆς τυτθόν . καὶ τὰ ἴξης ὡς ἐπανθε κείται δίχα τοῦ , πρῶσω δὲ φέρε χῦμα . ἢ μὲν γὰρ πρώτη βολὴ προῦθεν τῆς νηὸς πε - σούσα ὑστέρων ἐκείνην πελάμπλον , ἢ δὲ δευτέρα κατόπιν γενομένη εἰς τὴν τοῦ πύργου νησιδίου χέρσον θίμωσεν ἰκίσθαι τὴν ναῦν , ὅσπιν ἐκ προστάσματος κακείνο καὶ τοῦτο ποιήσασα , ὅποια τὰ τετραπόδη τῆς ποιήσεως . διὸ ἐν μὲν τῇ πρώτῃ βολῇ * οὐκ ἀνύητόν ἐστι πῶς ὁ λίθος ὁ πεισὼν ἐμπρο - σθεν ἐνθα ὁ πλοῖς ἦν τῆς πρώρας καὶ κλῦσας οὕτω τὴν θάλασσαν ὀλίγον ἐδύσατο ἰκίσθαι εἰς ἀχρον οἴχον , ἤκων καθιζίσθαι τοῦ σκελίου τοῦ περὶ τὴν πρόμιναν . ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ βολῇ πάλιν καλῶς κείται . ὁπίσω γὰρ πεισὼν ὁ λίθος βραχὺ ἐδύσατο ἰκίσθαι κατὰ τοῦ πηδαλίου . διὸ ἐν μὲν τοῖς πρώτοις στίχοις , τὸ τυτθὸν ἰδιῶσαν οἴχον ἀχρον ἰκίσθαι , ἀστίρα ἔχει μετὰ ὀξέλου . ὡς ἀριστον μὲν ἔπος ὡν ἐκείνων δὲ ὀξελίζοντων . ἐν δὲ τοῖς δευτέροις στίχοις ἀστίρα μόνον ἔχει ὡς ἐκτὶ ἀριστα κείμενον . οἱ δὲ παλαιοὶ Ἀκαὶθα φασὶ ὅτι νοητὸν ὡς στρόφης Ὀδυσσέως τὴν νῆα καὶ ἀναχωρήσας ἐχόασεν . ἔχων πρὸς μὲν τῇ γῇ τῶν Κυκλώπων τὴν πρώραν . πρὸς δὲ τῇ ἀντιχρῷ νήσῳ τῇ λεχθῖ , τοῦς οὐκας . διὸ καὶ ὁ λίθος ὑπερβληθεὶς ἀρχὴ τι ἐδύσατο κα*θιζίσθαι τοῦ ἀναστραφέντος οὐκας . καὶ ἢ ναὺς ἐξωσθη , αὐτὴ , πρὸς τῇ γῇ τῶν Κυκλώπων πελαγώδιστος . ἵνα καὶ ἐν τῇ πρώτῃ βολῇ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ δὲ ἄλλως μὲντοι καὶ ἄλλως κινδυνεύσῃ βλαβῆναι ὁ οὐκὰς τῆς νηός , τὸ πρῶτον μὲν ἐν τῷ στραφῆναι , τὸ δεύτερον δέ , ἐν τῷ κατασθλ * πλεῖν . Ἐν τούτοις δὲ σημείωσα καὶ ὡς ἐπέτυχε τὴν ἰσχὺν ὁ Κῦκλωψ , πολὺ μείζονα λᾶαν βαλὼν . καὶ αὐτὸν , ἐκ διαστήματος διπλασίου . ἢ γὰρ δευτέρα τοῦ Ὀδυσσέως βολὴ οὐκ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γέγονε τόπου , ἀλλ’ ὅτε δις τόσσον ἄλλε πρήσσοντες ἀπήσαν οἱ περὶ αὐτόν . καὶ ἴσιν γοῦν , ὅτι καὶ Ὀδυσσεὺς ἐπέτυχε καὶ αὐτὸς τὴν φωνήν . καὶ τὴν μὲν ἀρχὴν ἐχόασεν εἰς ὅσον ἀκονοῦσθ - ναι . καὶ διὰ δὲ τόσσον ἀπελθόν πλεῖν βοήσας ἠκούσθη . οὐ γὰρ ποσότης διλοῖ φωνῆς ἐν τούτοις ὡς τοσοῦτον καὶ μόνον τοῦ Ὀδυσσέως βολὰν δυναμένου , ἀλλὰ μέτρον ἀπλῶς ἀκοῆς λαμβάνει . καὶ τοῦτο .
Lemmas: ὁ ὡς δηλόω , ὅς ὅς ὁ βληχάομαι κυριολεκτέω . ὁ γάρ ὁ μάχομαι κύριος ἐπί αἴξ λέγω . ὁ δέ ἀνημέλιχτοι , ἐκ ὁ ανημελιχοω μηνύω κατά τροπή , ὡς καί * ἐκ ὁ ἀλέγω ὁ ἀπηλεγής γίγνομαι . Ἄστιος δέ ὡς λυπέω ὁ ὡς φέρω ἀνήμελιχτα ζῷον ὁ ὁ γάλα πλεονασμός διά - τείνω ὁ μαστός , ὡς δηλόω καί ὁ , οὐδὰτα γάρ σφάζω . περί ὅς πρό βραχύς εἴρω . ὅτι2 Κικλῶψ οὐδείς κακός τιμάω πᾶς ὅς ἐπιμαίνω νῶτον , ὁ οἶδα ἔχθω χαρά δηλαδή ψυλαγὼν ὡς προσαγορεύω , ὁράω ἵστημι . ὁ δέ , νήπιος οὐ νοέω , ὡς ἐπί ειροποχοω ὅς στηρινοος δήω , ἐξιάω δηλαδή ὁ σπήλαιον πρό ὁ Ὀδυσσεύς ὡς οὗτος Φιλεταῖρος εἰμί , ὡς ἐν ὕστερος ὁ Φίλων ὁ αὐτός τίθημι ἀσφαλής . διό καί πρῶτος εκάιγ - νόος ἐπιζεύγνυμι , ὅς ὁ σπήλαιον εἴτα̅ ὕστερος ἐξέρχομαι . φημί γοῦν . ὕστερος Ἅρμαις μῆλον ἴσταχε θύραζε λαχωρὸ στενόω καί ἐγώ πυκνός φρονέω , ἀπό ἀντίκειμαι κατά ὁ παλαιός ὁ Χάυ - Μύκονος , ὡς διά αὐτός καί Ἅρμαις φριναω ἔχω ἄν . εἰμί δέ ὁ ἄρσω πλείων δοκέω τόπος καταχέω ὁ ὁ εὐτὴν ὀλίγος ἔχω πικινεω , καί διατοῦτο καί πίμπλημι δοκέω , τάχα ἄν ἐντεῦθεν δοκέω λαμβάνω παρά Ἡσίοδος ὁ φρήν ἀρκέω εἶπον ὁ μοῖρα ἀντιφραστικῶς , ὠθέω μή πικινεω ἀλλά λάϊνος καί ἀραῖος καί οὗτος δοκέω πληθύνω πλεῖος . λείω δέ πικινεω ὁ ἐκ ὁ λαχμός λασιώτητα . λαμδάνεται δέ ποτός ὁ * λέξις καί ἐπί ὁ λάχανον . ὁ δέ παλαιός φημί καλός ἐνταῦθα γράφω λάγνος κατά Πρωδιανὸν ἀπό παρωνυμία ὁ λάγνος , ὁ δηλόω ὁ τρίχωσις καί δασύτης . Λίτα διανέω ὁ ποιητής ὡς πρῶτος αὐτός κατορθόω διαλέγω ὁ ἄλογος ζῷον ὡς φρονέω ποιέω ὁ κικλωψ προσλαλέω κατά ηδοποιια ὁ μέγας ἀρνίον , εἶπον . ὁ δέ ἐπιμαίομαι προσφωνέω κρατήρ Πολύφημος . χρίω πίπον , τίς ἐγώ ὧδε διά σπάω εἰμί μῆλον ὕστερος ; οὔτις πάρειμι γε δλεια - μένος ὀρχέομαι οἶος , ἀλλά πολύς πρώτος νύμια τέρην Ἄνθεια ποῖος μακρός βιβάς . πρώτος δέ ῥοή ποταμός ἀρτιζάνις . πρώτος δέ σταθμόν λιλαινος ἀποναίω ἑσπέριος . νῦν αὖτε παύω , ἢ σύ γε ἄναξ ὀφθαλμός Ποιῆσις , ὁ ἀνήρ κακός ἐξελαύνω σύν λυγρός ἑταῖρος διαμάσσω Φρε - νάω οἶος , οὔτις ; ὡς οὔπω φημί φεύγω εἰμί ὄλεθρος εἰμί δή ὁμοφρονέω ποτιφρονήσις τε γίγνομαι , εἶπον ὕπλη κείρω ἐμός μένος ἠλασκάζω . ὁ εἰμί ἀλάομαι . ἀλυσκάζω . ἐκρινέω . ὁ καί ὁ ἐκπικάλος γε πρός σπάω ἄλλυδις ἄλλος θνῄσκω ῥαίω πρός οὐδείς . καί δέ ἐμός κῆρ λωρήσει κακός , ὁ ἐγώ οὐτιδανός πόσε οὔτις , ὅσπερ ἔοικα εὐωπτικῇ παράγω . ὡς ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς οὔτις , παρωνυμαζομενω ὁ οὐτιδανότης . ὁποῖος τίς καί ὁ , οὔτις ὡς οὔπω φημί πεφυγμέ - νοῦς εἰμί ὄλεθρος . ἔχω γάρ εἶπον φεύγω εἰμί ὄλεθρος . κατά ὁ , οὐδέ ἔνθα φεύγω εἰμί ἀώθλον . ὁ δέ νήπιος οὐ νοέω , σημαίνω καί αὐτός σύν ὁ προλέγω ὁ ὁ Πολύφημος ἀφροσύνη . ὡς δείδω ὡς ἀκριβῶς ψηλαφάω ὁ μῆλον , ὁ δέ , μόνος ὁ νῶτον ησυειντα ἐπιμασάομαι - μένος ὡς φέρω . ὅσπερ ὅμοιος εἰμί ὁ ἐπιμαίομαι . ὁ δέ ὕστερος , ἔτασις ὁ πῃ - νύστα . ὁ δέ λαχωρὸ στενόω πάλιν πολύς εἰμί καί ὁ ὁ ἀρνίον δηλόω τριχόω - βρόχος ὡς καί στενοχωρέω ἐκεῖνος . διό καί μόνος αὐτός ἔχω πιθανός φέρω ὁ Ὀδυσσία στοργέω περί αὐτός . ὁ δέ καί ἐγώ πυκνός φρονέω , ἔχω τίς αστισμός . ὡς ὁ χαίρω , ὁ πικινεω τίς λαχωρὸ στενός - μένω , καί ὁ πικινεω Ὀδυσσεύς . οὖον περίφρασις εἰμί ὁ , πυκνός φρονέω . ὅσπερ Ἀπλοῦς κεῖμαι εἰς ἔπος ἀναπλήρωσις καί προσωπικός εὐστασία . ὁ δέ ἐπιμαίομαι , ἀπό ἐφίστημι γίγνομαι ὁ μή Μασών . ἐκ οὖον παράγωγος ὁ , ἐπιμαίνω νῶτον . Πέπονας δέ ὁ Χηρίων εἶπον , ἀπολόω καί αὐτός ἡδύς καί ἀργέλιον καί ὑπό τίς νήπιος . τοιοῦτος γάρ ὁ κοινός μέν μή Φίλων χρωρὸ δέ πιπώ χωρόμος . ὁ δέ πολύς πρώτος νύμια , καί πρώτος ῥοή ποταμός ἀρτιζάνις , καί πρώτος * ὁ σταθμόν ἀπιοχρ , πτίλον τε εἰμί ὁ χρόνος ἐμφαίνω , καί κάλλος δέ ἔχω κατά Πάν - φορός , διά ὁ ὁ πρώτος επαναζυλησις . ὁ δέ ῥοή ποταμός , πολύς εἰμί ποτός - μός δηλόω ὁ γῆ ὁ κικλωψ . Σταθμός δέ καί νῦν ὁ ἀγροτικός οἰκίον λέγω . Ἀποναίω δέ , ὁ ἐπανίημι . ὁ δέ ἐξαλάσσαι , πρωτός ἔχω ὁ πρόθεσις . αλλοχοω γάρ ὡς ὀφθαλμός ἐλαύνω φημί . λυγρός δέ ἑταῖρος , ὁ κακός , ὁ εἰμί δειλός . κύριος δέ ὁ λυγρός χαλεπός εἰμί . καί , ὡς εἴπερ , ψυχρός καί θανάσιμος . ὡς καί αιδρ νυχρως ὁ θανατοποιός . καί γίγνομαι ὁ λέξις παρά ὁ πρό ὀλίγος ὁράω * λύγος , ὡς ὁ λυγρός λύγος δέ ὡς ἔχω ὁ ἄγνος , φυτόν ψυχρός καί ἐκ ὁ ἀγωνία ἄγνος λέγω κατά συγκοπή . διό καί ὁ ἁγνεύω ἐν θεομορφία ἐθέλω ὑπεστρώννουν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἄγνος χλάδω ἵνα Μένουν αφυθεος . ὡς δέ κατά ὁ ποίησις κόπτω ὁ κάτω ὁ ἰτέα διά ὁλκεῖον καρπός , οὗτος καί ἄγνος ἤγουν ὁ λύγος διά ὁ ψυχρός καί ἐνταῦθεν ἀγνέω . ἴσως δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος λύγος καί λυγαλίον καί πλεονασμός , λυγαλίον ὁ ἀλλέτριον . ὁ δέ ποτιφωνεω γίγνομαι ἀντί ὁ αὐδάω εἶπον , γνωτός εἶπον . πᾶς μέν γάρ αὐδή καί φωνή εἰμί . οὖον μήv καί πᾶς φωνή αὐδή λέω εἄν . ὁ γοῦν ὁ κριός αὐδή μέν οὐ εἄν εἰμί , φωνή δέ εἰμί . διό καί πρός ἱμηνειαν ὁ ποτιφωνεω ἐπάγω ὁ , εἶπον ὕψος ἐκεῖνος ἐλαύνω , δηλόω οὕτως ὅτι φωνέω νῦν φημί ὁ αὐδάω καί λόγος χράω προσφωνέω . κατά ὅς νοια καί προσφωνέω τις λέγω τις . καί τέχνη δέ παραδίδομαι λογογραφία προσφωνητικός . χρῆσις δέ σημασία τοιοῦτος καί παρά Ὅμηρος ἐν ὁ , ἀμείβω φωνέω τε . τουνέστιν , εἶπον . λαλέω . αὐδή * χράω . χράω γάρ εἶπον , οὖον πάνυ προσεμέω , ἀείρω φθόγγος καί φθέγγομαι καί ἐπί ἄλογος τίθημι πού ὁ ποιητής . ἐπί χρῆσις ὅμοιος καί ἐν ὁ , οὐδέ τίς μήv προσφωνέω οὐδέ Ἔρως . οὗτος καί Πίνδαρος βέλος φωνεύς , ὁ περ εἰμί φωνέω , ὁ ἑαυτοῦ λόγος εἶπον , λαμβάνω καί αὐτός ὁ φωνέω ἀντί ὁ εἶπον ὁμοίως Ὅμηρος . ὁ δέ ἐγκάφαλον καί ἔγκαρος λέγω , ὁ ανκοφρεω δηλόω . ὁ δέ λωφάω ὅτι κατά ἔκτασις γίγνομαι ἀπό ὁ κατά ὁ τράγελον λόγος , ἀλλαχοῦ δηλόω . σημειόω δέ καί ὅτι ὡς ἐνταῦθα ὁ Κύκλωψ ὁ κριός , οὗτος καί ἐν Ἰλιάς Ἕκτωρ καί Ἀχιλλεύς ὁ κατά αὐτός ἵππος προσδιαλέγομαι . καί ὅτι ὁμοφρονέω Θέλα αὐτός ὁ κριός ὁ βουληματώδης Κύκλωψ , ὁμοίως ὁμός φημί . καί ὅτι οὐ ἀξιόω ἐνταῦθα ὁ κριός αὐδάω γίγνομαι ὁ ποιητής ὡς ἐν Ἰλιάς αὐδάω ἵππος ὁ Ἥρα τίθημι , οὐδέ γάρ χρή , ὁ τε ἄλλος καί ὅτι οὐδέ ἔχω εἄν ἀλληγορία ὁ τοιοῦτος αὐδή . καί οὐδέ φυκτός εἰμί ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς . Ὅρας δέ καί ὡς νῦν μέν οὐτιδανός ὁ Κύκλωψ ὁ Ὀδυσσεύς φημί . πρόειμι δέ ὀλίγος εἴρω καί οὐτιδανός καί ἀπό - κυν ὁ Ἄναλις . * ὅτι2 σολοικοινδη ὁ , ἔρχομαι δέ ἠβαιός ἀπό σπέος τε καί αὐλή , πρώτος ὑπό ἄρνειος λύω , ὑπολύω δέ ἑταῖρος . δῆλος γάρ ὅτι σολοικοφανής ὁ , ἔρχομαι ποιέω ὅδε . ἀεί - Τῖον δέ , ὅτι οὐδέ ἐνταῦθα σχεδιάζω ἔχω ἀποδίδωμι τίς ἐν ῥῆμα περί ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἑταῖρος , ἐν ὁ , ἔρχομαι . οὐδέ γάρ εἷς διάθεσις ἀμφότερος , εἰ ὁ μέν ὑπολύω , ὁ δέ ὑπολύω . εἰκός δέ καί διά Ψυχή ἀγωνία γίγνομαι ὁ καινοπρεπής ὁ σχῆμα καί ὁ ὁ σύνταξις ἀκατάλληλος , οἷος καί ὁ τοιοῦτος μιμέομαι ὁ ποιητής . ὤθω καί πρό ὀλίγος γράφω ὁ , ἐγώ δέ κατακλάω φίλος ἦτορ δείδω φθόγγος βαρύς . ὁ δέ ὑπολύω , διαφορά ἔχω πρός ὁ ἀπλόος λύω . δηλόω γάρ ὁ , ὑποκά - τῶθος ἐκ ὁ στέρος λύω . ἐν οὗτος δέ καί περιτροπείαν φημί ὁ περιτρέπω ἤτοι περιάγω . οὐ ἀπλόος μέντοι ἀλλά πειρατικός . εἶπον , μῆλον ταναύπους πίσνα δημός , πολύς περιτροπέω ἐλαύνω . καί ἔχω ὁμοιότης ὁ λέξις τις πρός ὁ , περιτροπειο ἐνιαυτός . ὁ δέ γε περιτροπή , ἄλλος τίς δηλόω . σημεῖον - σός δέ ὡς ὁ μέν θαμά τρω*πώσα ἐκτείνω ὁ ἄρχω , ῥῆμα εἰμί συζυγία δύο ὁ περισπάω . ὁ δέ περιτροπή , συστέλλω ὁ τρός συλλαβή , ὁ πρῶτος τε συζυγία ὁ περισπάω ὑποπίπτω , καί οὐδέ ἀπολόω ἐν ἀλλά συντίθημι . διό καί ἐν Ἰλιάς ὁ παλιτροπιοιδανω , εἰμί καί δύο συζυγία ῥῆμα εἰμί , ἀλλά διά μικρός ὀγράφετα οἷος συντίθημι . φέρω δέ εἰς ἱμηνειαν ὁ ὁμίλησις λέξις καί οὗτος . περιτροπή , ὁ περιτρέπω καί παρακινέω ὁ εὐθύς ὡς καί βολή περιτρέπω τις κατά ὁ ὁ Ἀμβαίου χρῆσις . ὁ δέ παλαιός καί ἀντί ὁ περιέρχομαι ὁ λέξις λαμβάνω . Ταναῦς - πούς δέ λέγω , οὖον ὁ μακρόπους μόνος , ἀλλά καί ὁ τεταμένως ὁ πούς βαδίζω . τατός δέ εἶπον , μακρός Βύζας . ὅτι2 φρυγη ἐκ κίνδυνος φράζω ὁ , ἀσπάσιος δέ φίλος ἕτερος φαίνω ὁ Φηγοῦς θάνατος . ὁ δέ , στενάχω γοῦντες . εἰμί δέ καί ἐν γῆ Πόλεμις ὁ γόος γίγνομαι , ἁρμόζω καί ἐρεξὶς ὁ ἀλλά ἐγώ οὐ Ἀγαμεμνόνειος . ἀνά δέ ὀφρύς τέιο ἕκαστος χλαινόω . ἀρόω ἀναίνομαι * ὁ ὀφρύς διά ὁ μή τολμάω λαλέω . καί νῦν μέν ὁ οὗτος λέγω Ὀδυσσεύς ἀνάχυλις ὁ ὀφρύς λαχαίνω . πρόειμι δέ κράς καταχύνω , προσπίπτω φύω ὁ ἑταῖρος , οὐδέ τότε τολμάω φθέγγομαι , ἀλλά ὁ καταχύνω χέλειον ἐνδαλέων κόπτω . λέγω δέ προσπίπτω , ὁ ἐπικυνέω κατά σπουδή ὁ κωπλησσία . ὅτι2 ἀποπλύνω ἐκ ὁ ὁ Κύκλωψ γῆ Ὀδυσσεύς οὐ πευθήν - σχετός μή κέρτομος πρός ὁ Κύκλωψ φθέγγομαι , αιστισωμενος ὁ ποιητής τριβή τις ὁ λόγος μαντεύομαι χαρίζομαι . φημί γοῦν , ἀλλά ὅτε τόσος ἄπειμι ὅσος τε γέγωνα βοάω , καί τόνος ἄνω ΚΥ - κλώψ προσευδὸν κερτομία , Κύκλωψ , οὐ ἄρα μέλλω ἄναλκις ἀνήρ ἑταῖρος δύναμαι ἐν ἕπω - γλαφωρῷ κρατέω ; ἢ μή . καί λίαν σύ γε μέλλω αἰχμάζω κακός ἔργον . σχέλι’ . ἐπεί ξένος οὐ ἄγω σφέ ἐν οἶκος ἐσθίω . ὁ σύ Ζεύς τίνω καί θεός ἄλλος . οὗτος δέ ὁ πλοῖον παραφθάνω παραπλα - καίω εἰς νόμος κακόξενος ἀνήρ . “ ὅτι2 δέ ὁ γέγωνα βοάω , ἀντί ὁ ἀκούω εἰμί καί γιγνώσκω προτίθημι . διαλύω δέ καί ὅτι ἐν ὁ γέγωνα βοάω κεῖμαι ὄνομα ἢ ἀφθρον , ἵνα κήρ , ὅσος γιγνώσκω τις βοάω ἢ ὅσος γέγωνα ὁ βοάω . ὁ δέ καλῶς παραφραστής Δημοσθένης οὗτος μετιζεω . ὡς δέ ἀείρω - στήκω * τοσοῦτος ἢ ναῦς ὅσος ἐξακονδα Φθές ξαμέρου δύναμαι ὁ Κύκλωψ . ἠρμημένος μέν ἐκεῖνος βος καλῶς , οὐ ἀκόλουθος δέ ὁ εἴρω ὁμηρικός συντάσσω . ὁ δέ ἄναλκις ἀνήρ , πρός ὁ ὁ Κύκλωψ ἀποτείνω . ὡς φθάνω οὐτιδανός φημί ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ μέλλω σύ αἰχμάζω κακός ἔργον , καινός πείγασται διά σχεδιασμός . οὖον γάρ ὁ κακός ἔργον ἐνάρχομαι , ἀλλά ἢ ὁ κακός ἔργον τύσι ἢ , ὀν ποινή ὁ Κύκλωψ . ὁ δέ σφέ ἐν οἶκος τουτέστι σφέ ἐν σπήλαιον , αυτοχρω ποιέω ὁ εἶπον ὡς ἀποπλέω ὁ Κύκλωψ ὁ χαλός ὕδρα . οἴχω γάρ καί ὁ θύρα , καί ὁ θύραζε γίγνομαι . ὁ δέ ἐσθίω , ἢ ἀφθορῶτης εἰμί ὁ κακός . οὖον γάρ λυπέω ὁ ξένος . οὐ ἀποστερέω . οὐ ἄλλως ἀδικέω εἰμί . ἀλλά οὐδέ ἡρωτιχῶς γοῦν κτυπέω μόνος , ἀλλά καί κατεσθίω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς φωνέω καί ὅς προσεχῶς πέρθω , χολόω κηρύδι μᾶλλον ὁ Κύκλωψ ἥκω ἀπορρήγνυμι , ὡς καί προλαμβάνω , κορυφή ὄρος μέγας . καί δέ βάλλω προ - περοινδος πρός νηανοποφόρσιον . τυτθός ἰδιόω δέ οἴχω ἀχρον ἱκνέομαι . κλύζω δέ θάλασσα καταχώνω ὑπό πέτρα ἀκέω κατέρχομαι . χρόνος γάρ καί νῦν ὑπάπτω ἀντί χρόνος . ὁ δέ , εἰς ηλιχρω πελαγώδης φέρω χύμα , πλημμυρέω ἐκ πόντος . μου δέ χείρων ἱκνέομαι . τοιοῦτος αἰχμάζω Πῖσα ἔγνισα εἰς γῆ . γίγνομαι δέ ἢ λέξις ἐκ ὁ θέω . ὅθεν θεϊσμός ὁ νόμος , ἀπό ἐκ ἀνάγκη παιδομάθε , ἵνα ἢ θεμίζω ὁ ὡς εἶπον δικαιόω . κεῖμαι δέ καί μετά ὀλίγος ὁ λέξις ἔνθα ὁ Κύκλωψ μετά δύο λαλιά ὁ Ὀδυσσεύς πολύς μείζων λᾶας ἀείρω , ἥκω ἐπιδύνω ἢ , ὀν συστρώνας . ἐπίρεισε δέ ἵνα ἀπέρχομαι , ἥκω ἐφίστημι ὁ λίθος διά ἐπιδύνω - σῶς δύναμις πολυπλαω , ὁ καί ἐν Ἡσίοδος κεῖμαι . καί δέ βάλλω , οὐ τίς προπάρουδε ὁ ναός ἵνα εἰς ὁ ὁ Κύκλωψ γῆ ἐπανέρχομαι ἢ ναῦς , ἀλλά μετόπισθεν αὐτός τυτθός . καί ὁ ἵκω ὡς ἐπανθέω κεῖμαι δίχα ὁ , προωθέω δέ φέρω χύμα . ἢ μέν γάρ πρῶτος βολή προτίθημι ὁ ναός μετά - Σοῦσα ὕστερος ἐκεῖνος πελάμπλον , ἢ δέ δύο κατόπιν γίγνομαι εἰς ὁ ὁ πύργος νησίδιον χέρσος θίμωσεν ἱκνέομαι ὁ ναῦς , ὅσπις ἐκ προστάσματος ἐκεῖνος καί οὗτος ποιέω , όποιος ὁ τετραπόδης ὁ ποίησις . διό ἐν μέν ὁ πρῶτος βολή * οὐ ἀνύω εἰμί πῶς ὁ λίθος ὁ πεῖσα ἐμπρός - ς ἔνθα ὁ πλόος εἰμί ὁ πρῷρα καί κλύζω οὗτος ὁ θάλασσα ὀλίγος δύο ἱκνέομαι εἰς ἀχρον οἴχω , ἥκω καθίζω ὁ σκελίον ὁ περί ὁ προμιναω . ἐν δέ ὁ δύο βολή πάλιν καλῶς κεῖμαι . ὀπίσω γάρ πεῖσα ὁ λίθος βραχύς δύο ἱκνέομαι κατά ὁ πηδάλιον . διό ἐν μέν ὁ πρῶτος στίχος , ὁ τυτθός ὁράω οἴχω ἀχρον ἱκνέομαι , ἀστίρα ἔχω μετά ὀξέλου . ὡς ἀγαθός μέν ἔπος ὡς ἐκεῖνος δέ ὀξελίζοντων . ἐν δέ ὁ δύο στίχος ἀστίρα μόνος ἔχω ὡς ἐκτὶ ἀγαθός κεῖμαι . ὁ δέ παλαιός Ἀκαθή φημί ὅτι νοητός ὡς στρέφω Ὀδυσσεύς ὁ ναῦς καί ἀναχωρέω χόω . ἔχω πρός μέν ὁ γῆ ὁ Κύκλωψ ὁ πρῷρα . πρός δέ ὁ ἀντιχράω νῆσος ὁ λέγω , ὁ οὐκας . διό καί ὁ λίθος ὑπερβάλλω ἀρχή τίς δύο καθίζω ὁ ἀναστρέφω οὐκας . καί ἢ ναῦς ἐξωθέω , αὐτός , πρός ὁ γῆ ὁ Κύκλωψ πελαγώδης . ἵνα καί ἐν ὁ πρῶτος βολή καί ἐν ὁ δύο δέ ἄλλως μέντοι καί ἄλλως κινδυνεύω βλάπτω ὁ οὐκὰς ὁ ναός , ὁ πρῶτος μέν ἐν ὁ στρέφω , ὁ δύο δέ , ἐν ὁ κατασθλ * πλέω . ἐν οὗτος δέ σημειώνω καί ὡς ἐπιτυγχάνω ὁ ἰσχύς ὁ Κύκλωψ , πολύς μείζων λᾶας βάλλω . καί αὐτός , ἐκ διάστημα διπλάσιος . ἢ γάρ δύο ὁ Ὀδυσσεύς βολή οὐ ἐκ ὁ αὐτός γίγνομαι τόπος , ἀλλά ὅτε δις τόσος ἄλλος πράσσω ἄπειμι ὁ περί αὐτός . καί ἄπατρις γοῦν , ὅτι καί Ὀδυσσεύς ἐπιτυγχάνω καί αὐτός ὁ φωνή . καί ὁ μέν ἀρχή χόω εἰς ὅσος ἀκονοῦσθ - ναι . καί διά δέ τόσος ἀπέρχομαι πλέω βοάω ἀκούω . οὖον γάρ ποσότης διαιρέω φωνή ἐν οὗτος ὡς τοσοῦτος καί μόνος ὁ Ὀδυσσεύς βολάν δύναμαι , ἀλλά μέτρον ἀπλόος ἀκοή λαμβάνω . καί οὗτος .