eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1776
ἐπὶ στιβαροῖς βάλκε’ ὕμοις . ἔνθα ὕφα τὸ , χιτῶνα δύνε , καὶ τὸ , μέγα φάρος ἐπὶ στιβαροῖς ὕμοις βάλετο , ἤρουν ἔθετο . ἔοικε γὰρ μανθονιδὲς τι νῦν τὸ φάρος εἶναι καὶ οὐ δυτὸν ἀλλὰ ἀναπτόν . Τὸ δὲ ἐπειχομένους ὁδοῖο κατὰ συνήθειαν Ὀμηρικὴν συντέτακται . Τὸ δὲ μὴθους ἀγανοῖς καιρίως κείται . τοιούτοις γὰρ τις παραυδάται , ὃ ἐστι παρηγορεῖται , τοῖς δὲ γε μὴ ἀγανοῖς κορομέεται . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι , ὡς περ τὴν * ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς εὐνήν σκηνὸς φράζει ἐν πολλοῖς , οὕτω καὶ νῦν ἔγραφε τὴν ἔγκροσιν ἐν τῷ , ἀνιστάς ἐξ εὐνῆς Ἑλένης παρὰ καλλιχόμοιο . Ὅτι σπεύδοντος οἴκαδε ξίνοῦ λόγος τὸ , ἥδη νῦν μ’ ἀπόπεμπε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν , ἥδη γὰρ μοι θυμὸς ἐλδετα οἴκαδ’ ἰκέσθαι , ὁμοίως καὶ τὸ , βούλομαι ἥδη νεῖσθαι ἐφ’ ἡμέτερα . εἰ δὲ καὶ φρόνιμ’ ὁ τοῦτο λέγων ἔχει περὶ τῶν οἴκοι , ἀρμόσει καὶ τὸ , οὐ γὰρ ὁπίσθεν οὐρὸν ἴων κατέλειπον ἐπὶ πτεάτσοιν ἑμοῖσιν τῷ δὲ γε Τηλεμάχῳ ἠρμοσεν ἐφεξῆς καὶ τὸ , μὴ πατέρ’ ἀντίθεον διζήμενος αὐτὸς ὀλώμω . καὶ ὅρα τὸ διζήμενος ὡς ἀπὸ τοῦ διζῶ , διζήμι παραγώγου . ἐξ οὐ παρὰ Προδότην τὸ διζήνται ἤτοι ψηλαφῶσι . Τὸ δὲ οὐρον κατέλειπον ἀντὶ τοῦ φύλακα , ἀπὸ τοῦ ὁρᾶν . καὶ ἐστι τοῦτο ἀπλοῦν , ἐξ οὐ πρὸ ὀλίγων συμβότης ὕων ἐπίουρος . Καὶ σημειῶσαι ὅτι ἐκ τοῦ ὁρῶ γενόμενον τοῦ , τε ὕρου τοῦ κατὰ γῆν καὶ τοῦ παρὰ τοῖς φιλοσόφοις ἐπὶ δὲ καὶ τοῦ δηλοῦντος τὸν φύλακα , ὁ μὲν φιλόσοφος οὐ μεταποιεῖται , ἀλλ’ ἑμμεν ἀπαθὴς κοινότερον . οἱ δὲ λοιποὶ δύο ἰσνίζονται , ὡς δῆλον ἐκ τοῦ , ἀμφ’ οὐροῖα δηροῦνται , καὶ ἐκ τοῦ , οὐρὸν ἴων κατέλειπον . ἡ δ’ αὐτὴ διάλεκτος καὶ τὸ ἀφροῖσαι ἀποῦραι εἶπε . δῆλον δ’ ὅτι , ὡς περ πρὸς διαστολὴν τῶν βραχυνομέων οὐρῶν ὀξυτονοῦνται οἱ ἐν Ἰλιάδι οὐροὶ τῶν τεόν , οὕτω δια - στολῆς ἕνεκεν τῆς πρὸς τὸ ὕρος ὠξυτονήθη μὲν ὁ τοῦ γάλακτος ὁρὸς . ἐδιπλασίασε δὲ τὸ ἀμετάβολον , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῦνται , ὁ ζωϊκὸς ὁρὸς ὁ καὶ παρὰ τῷ χωμικῷ · ἐξ οὐ σύγχεται τὸ ὁρρωδεῖν . Καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ τοῦ σπεύδοντος ξίνοῦ , ἃ περ ἔφη Τηλεμάχος . ὁ δὲ * κατὰ τὸν Μενέ - λαιον ἀγαθὸς ξενόδοχος ἔρει ἄν · οὐ τι σ’ ἔγωγε πολὺν χρόνον ἐνθάδ’ ἐρύξω ἑμένον , ἤρουν ἐριμένον , νόστιο . προσεπιπλέξει δὲ καὶ τὰ ἐξῆς γνωμικῶς οὕτω · νεμεσσῶμαι δὲ καὶ ἄλλω ἀνδρὶ ξεινοδόχῳ , ὃς οὐ’ ἐξοχα μὲν φιλέσιν , ἐξοχα δ’ ἐχθαιρήσιν · ἀμείνω δ’ αἴσμαι πάντα . ἰσὸν τοι κακὸν ἐστιν ὃς τ’ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι ξείνον ἐποιοῦναι καὶ ὃς ἐσσύμενον κατερύκει . χοὶ ξείνον παρόντα φιλεῖν , ἐθέλοντα δὲ πέμπειν . ὕθεν λαβὼν Πρόδοτος ἔγραφε τὸ τραπέζην μελιζάντα ἀποπίνωμαι ἐπὰν ἐθέλωσι νέεσθαι . εἰ δὲ καὶ παρακατέχων τὸν ξένον ὥστε διπνῆσαι ἀπὴ τὸ , εἴπω δὲ ἔσω δείπνον ἐπὶ μεγάροις τετυκεῖν ἄλις ἐνδον ἔοντων , ἐπενεχθήσεται οἰκείως καὶ τὸ ἐφεξῆς · ἀμρότερον κῦδος τε καὶ ἀγλαΐη καὶ ὕνειαρ , διπνήσαντας ἄμυν ἤρουν ἐλθεῖν πολλὴν ἐπ’ ἀπειρόνα γαῖαν , τούτῃ τὸ τοὺς ξένους διπνή - σαντας ὑποχωρήσαι εἰς ὁδόν , ὕνειαρ μὲν τῷ ξεινοδοχηθέντι διὰ τὸ φαγεῖν , κατὰ τὸ , ἔπειτα δὲ οὐ’ αὐτὸς ὁνίσεαι , τούτῃ τιν ὠφελήθησι , ἐξ οὐ καὶ ὕνειαρ τὸ βωμά . καὶ ἰδοὺ τὸ ἐν · κῦδος δὲ καὶ ἀγλαΐα τῷ ξεινοδόχισαντι . καὶ ἰδοὺ τὸ ἕτερον , καὶ ὁμοῦ δύο . διὰτοῦτο γὰρ εἶπεν ἀμρότερον ἐπιφρηματικῶς καθ’ ὁμοιότητα τοῦ ἀμρότερον , φιλότητι καὶ αἰδοί . οὐκ ἀδήλον δὲ ὅτι πο*λυωνύμως ταυτὸν τὸ , κῦδος τε καὶ ἀγλαΐα , ὡς καὶ ἐν τῷ , πολλὴν ἐπ’ ἀπειρόνα γαῖαν , ταυτὸν τι πολλὴν καὶ ἀπειρόνα . τοῦτο δὲ καὶ ἄλλως ἐφράθη , ὡς τοῦ μὲν ἀπειρόνα γαῖαν , καθ’ ἐν τι λαμβανομένου , γῆν γὰρ δηλοῖ μετὰ καὶ ἐπιθέτου , τοῦ δὲ πολλὴν ποσότητα δηλοῦντος τῆς διόδευθείσης γῆς . ἐν δὲ τῷ , νεμεσσῶμαι δὲ καὶ ἄλλω καὶ τοῖς ἐξῆς σημειῶσαι ὅπως παραφράζει φιλοτίμως ἐλθὼν διὰ τριῶν ἐννοιῶν καὶ χορείων δι’ αὐτῶν τεχνικῶς . ὧν ἡ μὲν δευτέρα σαφεστέρα τῆς πρώτης , ἡ δὲ τρίτη καὶ γοργότερα τῶν δύο , ὡς περ ἡ δευ - τέρα τῆς πρώτης . ἐκεῖνη γὰρ ἔχει συμπερακμένον καὶ ἕτερον γνωμικὸν τὸ , ἀμείνω δ’ αἴσμαι πάντα . τοιούτων τι παραφραστικὸν σχῆμα ἐστὶ καὶ ἐν ταῖς κατὰ τὴν Ἰλιάδα λισταῖς · ἐν ἧ τιμὴ ἡμὲν κακὸς ἤδε ἰσθλὸς καὶ ἐξῆς . καὶ ἐκεῖ γὰρ κυκλὸι χοργῶς ἐν παραφράσει μίαν ἐννοιαν τοῖς περὶ τὴν αὐτὴν στρα - φείς . Σημεῖωσαι δὲ καὶ ὅτι ἀποτορέπων Ὀμηρος ἐξοχα φιλεῖν καὶ ἐξοχα ἐχθαιρήσιν τὸ μηδὲν ἄγαν προῦ - ποτιθεῖν τὸ ὑστερον ὑπ’ ἄλλων ἀποφρανθέν , οἱ καὶ ἔδοξαν οἰκοθὲν τι ἐξευρεῖν , ἐξ Ὀμήρου ὠφελήμενοι τὸ νόημα . Τὸ δὲ ἀμείνω δ’ αἴσμαι πάντα , ἐγγύς ἐστι τοῦ εἰπεῖν ὡς πάντων μέτρον ἄριστον . Τὸ δὲ τετυκεῖν χορήσιμον μὲν εἰς μόνον μέτρον · γίνεται δὲ ἐκ τοῦ τύχω , ὕθεν καὶ τὸ τετύχοντο , καὶ ἐστι δεύτερος μέλλων ἀπαρέιματος τοῦ τύχω ἢ τετύχω Ἰωνικῶς . μάλιστα μὲν οὖν / οχνότερον εἰπεῖν , ἐκ τοῦ τεύχω γίνεται τυχεῖν καὶ ἀναδιπλασιασμῷ καὶ τοσ-τὸ οὐ δασέως εἰς
Lemmas: ἐπί στιβαρός βάλκος ὑμέτερος . ἔνθα ὕφα ὁ , χιτών δύο , καί ὁ , μέγας φάρος ἐπί στιβαρός ὑμέτερος βάλλω , ἀρόω τίθημι . ἔοικα γάρ μανθονιδὲς τίς νῦν ὁ φάρος εἰμί καί οὖον δύο ἀλλά ἀνάπτω . ὁ δέ ἐπέχω ὁδός κατά συνήθεια Ὀμηρικός συντάσσω . ὁ δέ μήθω ἀγανός καίριος κεῖμαι . τοιοῦτος γάρ τις παραυδάω , ὅς εἰμί παρηγορέω , ὁ δέ γε μή ἀγανός κορομέεται . Ὅρας δέ καί ὅτι , ὡς περ ὁ * ἀνήρ καί γυνή εὐνή σκῆνος φράζω ἐν πολύς , οὗτος καί νῦν γράφω ὁ ἔγκροσιν ἐν ὁ , ἀνίστημι ἐκ εὐνή Ἑλένη παρά καλλίκομος . ὅτι2 σπεύδω οἴκαδε Ξινού λόγος ὁ , ἥδη νῦν εἷς ἀποπέμπω φίλος εἰς πατρίς γαῖα , ἥδη γάρ ἐγώ θυμός ἐλδετα οἴκαδε ἱκνέομαι , ὁμοίως καί ὁ , βούλομαι ἥδη νέομαι ἐπί ἡμέτερος . εἰμί δέ καί φρόνιμος ὁ οὗτος λέγω ἔχω περί ὁ οἴκοι , ἁρμόζω καί ὁ , οὖον γάρ ὄπισθεν οὐρός Ἴων καταλείπω ἐπί πέτασις ἐμός ὁ δέ γε Τηλέμαχος ἁρμόζω ἐφεξῆς καί ὁ , μή πατήρ ἀντίθεος δίζημαι αὐτός ὄλλυμι . καί ὁράω ὁ δίζημαι ὡς ἀπό ὁ δίζω , διζήμι παράγωγο . ἐκ οὖον παρά προδότης ὁ δίζημαι ἤτοι ψηλαφάω . ὁ δέ ὅρος καταλείπω ἀντί ὁ φύλαξ , ἀπό ὁ ὁράω . καί εἰμί οὗτος ἀπολόω , ἐκ οὖον πρό ὀλίγος σύμβοτος ὕω Ἐπίουρος . καί σημειόω ὅτι ἐκ ὁ ὁράω γίγνομαι ὁ , τε ὕρον ὁ κατά γῆ καί ὁ παρά ὁ φιλόσοφος ἐπί δέ καί ὁ δηλόω ὁ φύλαξ , ὁ μέν φιλόσοφος οὖον μεταποιέω , ἀλλά εἰμί ἀπαθής κοινός . ὁ δέ λοιπός δύο ισνιζοντ , ὡς δῆλος ἐκ ὁ , ἀμφι οὐροῖα δέρω , καί ἐκ ὁ , οὐρός Ἴων καταλείπω . ὁ δέ αὐτός διάλεκτος καί ὁ ἀφρός ἀπαυράω εἶπον . δῆλος δέ ὅτι , ὡς περ πρός διαστολή ὁ βραχύνω οὐρά ὀξυτονέω ὁ ἐν Ἰλιάς οὐρός ὁ τις , οὗτος διά - στολή ἕνεκα ὁ πρός ὁ σύμμαρτυς ὀξυτονέω μέν ὁ ὁ γάλα ὀρός . διπλασιάζω δέ ὁ ἀμετάβολος , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλέομαι , ὁ ζωϊκός ὀρός ὁ καί παρά ὁ κωμικός · ἐκ οὖον συγχέω ὁ ὀρρωδέω . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ σπεύδω Ξινού , ὁ περ φημί Τηλέμαχος . ὁ δέ * κατά ὁ Μενές - λαιός ἀγαθός Ξενόδοχος ἔρομαι ἄν · οὖον τίς σός ἔγωγε πολύς χρόνος ἐνθάδε ἐρύκω ἵημι , ἀρόω ἐρίζω , νοστίζω . προσεπιπλέκω δέ καί ὁ ἑξῆς γνωμικός οὗτος · νεμεσάω δέ καί ἄλλος ἀνήρ ξενοδόχος , ὅς οὐά ἔξοχος μέν φῖλος , ἔξοχος δέ ἐχθαίρω · ἀγαθός δέ αἴσμαι πᾶς . ἴσος ὅς κακός εἰμί ὅς τε οὐ ἐθέλω νέομαι ξένος εποιουνη καί ὅς σεύω κατερύκω . χοῦς ξένος πάρειμι φιλέω , ἐθέλω δέ πέμπω . ὕθεν λαμβάνω πρόδοτος γράφω ὁ τρέπω μελίζω ἀποπινόω ἐπάν ἐθέλω νέομαι . εἰμί δέ καί παρακατέχω ὁ ξένος ὥστε δειπνέω ἄπειμι ὁ , εἶπον δέ εἴδομαι δεῖπνον ἐπί μέγαρον τεύχω ἅλις ἔνδον εἰμί , ἐπιφέρω οἰκεῖος καί ὁ ἐφεξῆς · αμροτερος κῦδος τε καί Ἀγλαΐη καί ὕνειαρ , διαπνέω ἀμύνω ἀρόω ἔρχομαι πολύς ἐπί ἤπειρος γαῖα , Τούτη ὁ ὁ ξένος διπνή - Σαντᾶς ὑποχωρέω εἰς ὁδός , ὕνειαρ μέν ὁ ξενοδοχέω διά ὁ ἐσθίω , κατά ὁ , ἔπειτα δέ οὐά αὐτός ὁνίσεαι , Τούτη ὅς ὠφελέω , ἐκ οὖον καί ὕνειαρ ὁ βωμός . καί ἰδού ὁ ἐν · κῦδος δέ καί Ἀγλαΐα ὁ ξεινοδόχισαντι . καί ἰδού ὁ ἕτερος , καί ὁμοῦ δύο . διὰτοῦτο γάρ εἶπον αμροτερος ἐπιφρηματικῶς κατά ὁμοιότης ὁ αμροτερος , φιλότης καί αἰδώς . οὐ ἄδηλος δέ ὅτι πολυώνυμος τατός ὁ , κῦδος τε καί Ἀγλαΐα , ὡς καί ἐν ὁ , πολύς ἐπί ἤπειρος γαῖα , τατός τίς πολύς καί ἤπειρος . οὗτος δέ καί ἄλλως φράζω , ὡς ὁ μέν ἤπειρος γαῖα , κατά ἐν τίς λαμβάνω , γῆ γάρ δηλόω μετά καί ἐπίθετος , ὁ δέ πολύς ποσότης δηλόω ὁ διοδεύω γῆ . ἐν δέ ὁ , νεμεσάω δέ καί ἄλλος καί ὁ ἑξῆς σημειόω ὅπως παραφράζω φιλότιμος ἔρχομαι διά τρεῖς ἔννοια καί χορεῖος διά αὐτός τεχνικός . ὅς ὁ μέν δύο σαφής ὁ πρῶτος , ὁ δέ τρίτος καί γοργός ὁ δύο , ὡς περ ὁ δήω - τέρας ὁ πρῶτος . ἐκεῖνος γάρ ἔχω συμπράσσω καί ἕτερος γνωμικός ὁ , ἀγαθός δέ αἴσμαι πᾶς . τοιοῦτος τίς παραφραστικός σχῆμα εἰμί καί ἐν ὁ κατά ὁ Ἰλιάς λίστα · ἐν ἧ τιμή ἠμέν κακός ἀδέω ἰσθλὸς καί ἑξῆς . καί ἐκεῖ γάρ κύκλος χοργῶς ἐν παράφρασις εἷς ἔννοια ὁ περί ὁ αὐτός στρα - φημί . σημειόω δέ καί ὅτι ἀποτρέπω Ὅμηρος ἔξοχος φιλέω καί ἔξοχος ἐχθαίρω ὁ μηδείς ἄγαν προῦ - προτίθημι ὁ ὕστερος ὑπό ἄλλος ἀποφράζω , ὁ καί δοκέω οἴκοθεν τίς ἐξευρίσκω , ἐκ Ὄμηρος ὠφελέω ὁ νόημα . ὁ δέ ἀγαθός δέ αἴσμαι πᾶς , ἐγγύς εἰμί ὁ εἶπον ὡς πᾶς μέτρον ἀγαθός . ὁ δέ τεύχω χορήσιμον μέν εἰς μόνος μέτρον · γίγνομαι δέ ἐκ ὁ τυγχάνω , ὕθεν καί ὁ τυγχάνω , καί εἰμί δύο μέλλω απαρειμα ὁ τυγχάνω ἢ τεύχω ἰωνικός . μάλιστα μέν οὖν / οχνοτερος εἶπον , ἐκ ὁ τεύχω γίγνομαι τυγχάνω καί ἀναδιπλασιασμός καί τοσ-τὸ οὖον δασύς εἰς