eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1730
ἐπάγει οὖν · αὐτὰρ ἐπ’ αὐτῷ ἐπίτονος βέβλητο , ῥοδὸς ὠμοῖο τετευγὼς , ἧγουν τιμὴμα ὤν ῥοοίου δέρματος , τῷ ὁ’ ἄμφω συνέεργον * ὁμοῦ τρόπιν ἧδὲ καὶ ἱστόν . ἐξόμενος δ’ ἐπὶ τοῖς φερόμην ὁλοοῖς ἀκίμοισιν . ἔνθ’ ἤτοι Ζέφυρος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων . ἧλθε δ’ ἐπὶ Νότος ὥκα φέων ἐμῷ ἄλγεα θυμῷ , ὅφρ’ ἐπὶ τὴν ὁλοὴν ἀναμετρήσαιμιν Χάρυβδιν . παννύχιος φερόμην . ἄμα δ’ Ἥλιὸν ἀνιόντι ἧλθον ἐπὶ Σκιλλῆς σπόπελον δεινὴν τε Χάρυβδιν . ἡ μὲν ἀνέφροῦδῆσος θαλάσσης ἄλμυρὸν ὕδωρ . αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἑρινεὸν ὑψόσ’ ἀφθίς , τῷ προσεῖν ἐχόμην ὡς νυκτερίς . οὐδὲ πη εἶχον οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἐμπέδον οὔτ’ ἐπιβῆναι . ῥίζαι γὰρ ἐκὰς εἶχον ἢ ἦσαν . ἀπήφοροι δ’ ἔσαν ὕζοι μακροὶ τε με - γάλοι τε , κατεσπίεον δὲ Χάρυβδιν . νωλεμέως δ’ ἐχόμην ὅφρ’ ἐξμεύσιν ὁπίσω ἱστὸν καὶ τρόπιν . ἐλ - θομένω δέ μοι ἧλθον ὧφέ . ἦκα δ’ ἐγὼ καθύπερθε πόδας καὶ χεῖρε φέρεσθαι . μέσσω δ’ ἐνδούπησα κατὰ προμήκα δοῦρα . ἐξόμενος δ’ ἐπὶ τοῖσι διήρεσα χειρῶν ἐμῶν . ἐν τοῖντος δὲ ἐριμ - νιῶν καὶ τὸ ὕψ , περὶ ὃ ἐξεφράσθη ὁ ἱστὸς καὶ ἡ τρόπιν , γησίν · ἧμος ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορήθεν ἀνέστη , κρίνων νεῖκα πολλὰ διζαζομένων αἰχμῶν , τῆμος δὲ ταί γε δοῦρα Χαρύβδεως ἐξεφαινόων . καὶ φασιν οἱ παλαιοὶ ἐοικέναι τὸν καιρὸν περὶ ὀγδόην ὥραν εἶναι εἴγε εἰκοσιτεσσάρων ὧρῶν οὖσῶν τῇ νυκτὶ καὶ τῇ ἡμέρᾳ τρις ἐκάστης ἡμέρας ἡ Χάρυβδὶς ἐποίει τὰ ἑαυτῆς . οἱ δὲ τοιούτοι * καὶ δόρπον ἐνταῦθα τὴν ὀλίγην ὥραν φασίν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐπίτονος λέγεται ἡμᾶς ἀνέλικον τὸ κέρας ὑφοῦ πρὸς ἱστὸν . οἱ δὲ παλαιοὶ μάλιστα οὕτως . ἐπίτονος , δέρμα ὃ πλοίου ἱστὸς κατασαφαλίζεται . Ὁλοοὺς δὲ ἀνέμους λέγει τὸν τε σφοδρὸν Ζέφυρον ὡς πρὶν αὐτὸν ἔφερε , καὶ τὸν μετὰ ταῦτα Νότον , ὡς μάλιστα ἠλγυνε τὸν Ὀδυσσέα στρέψαι ἐπὶ τὸ κακόν . Τὸ δὲ ἀναμετρή - σαιμιν ἐπαναίεται παρὰ τῶν παλαιῶν ὡς διὰ τὸ σημαντικώτατον τῆς φωνῆς μὴδὲ δυναμένων μεθερμηνευ - θῆναι . δύναται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ δις μετρήσαι ληφθῆναι ἡ λέξις . ἐμέτρῃσεν μὲν γὰρ αὐτὴν Ὀδυσσεὺς τὸ πρῶτον , ὅτε οἶδιν ἀναφροῦδῆσασαν , ὅ ἐστιν ἀναφρόρησασαν . νῦν δὲ ἀναμετρεῖ αὐτὴν ἐξμεύσασαν , ὁ περ ἀντίκειται πραγματικῶς πρὸς τὸ ἀναφροῦδῆσασαν καὶ ἀναφρόξασαν , ἧγουν ἀνεπιούσαν . Ἰστέον δὲ ὅτι Ὅμηρος μὲν τὸ ἀναμετρήσαιμιν ὡς ἐπὶ τινὸς ἔργου μιμησμοῦ , οἷα τοῦ μετρεῖν λαμβανομένου καὶ ἐπὶ ἄνθρωπος τοιαύτης . Παιόδωρος δὲ ἄλλως ἐχορήσατο τῇ λέξει ἐν τῷ , ἐν μὲν μετρεῖσθαι παρὰ γκίτορος , ἐν δ’ ἀποδοῦναι αὐτῷ τῷ μετρῷ , μέτρον μὲν ἐπὶν τὸ σκεῦος ὃ λαμβάνομεν πυρὸν , φασίν , ἢ τι τοιούτων.499 δάνους λόγῳ ἵνα πάλιν ἀποδώμεν , μετρεῖσθαι δὲ τὸ οὕτω λαμβάνειν δάνειον καὶ πον καὶ δωρεάν . οὐ πῶ γάρ , * φασίν , ἐπινοήθη νόμισμα ἱστᾶσθαι . οἱ δὴλοῖ , φασίν , Ὅμηρος ἐν τῷ , τὸ χθιζὸν Ἀχαιοὶ χρεῖος ἀποστήσονται , ἧγουν τὸ γενόμενον αὐτοῖς ἐν τῇ μάχῃ ἐλάττωμα χρυσολυτήσονται ὡς περ ὀφειλόμενον δά - νειον . καὶ τοιούτον μὲν τὸ μετρεῖν καὶ μετρεῖσθαι τὸ ἐπὶ δάνους καθ’ Παιόδωρον . χρήσασθαι δέ , φασί , λέγεται τις ἱμάτιον ἢ σκεῦος . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , ὅμως χρήστης ἐν τῷ καθόλου ὁ ἀπλῶς δανείζων εὑρή - ται , ὡς δὴλοῖ καὶ ὁ κοινικὸς ἐν τῷ , ὑπὸ γὰρ τόκων χρηστῶν τε δυσκολωτάτων διόλλυμαι . Τὸ δὲ προσεῖν πλειόν τι πείσμα δὴλοῖ τοῦ ἐμμεῖν . ὡς νυκτερίς δὲ προσεπίγκειν Ὀδυσσεὺς τῷ ἑρινεῷ , τυχὸν μὲν πρὸς ἔνδειξιν τοῦ στερχυλίου τῶν κλάδων ὧν οὐχ’ ὡς βαρὺς ἦρος ἐξεκρέματο ἀλλ’ ὡς νουφρο - τατὴ νυκτερίς , ἵσως δέ , καὶ διό τι καὶ ἡ νυκτερίς οὐκ αἰωθεῖν ἐπιβαίνειν κλάδων ἀλλ’ ἐκκρέματα , ὡς καὶ ἐν τῷ τέλει τῆς Ὀδυσσείας φανῆται . οὐχ ἔχει δὲ Ὀδυσσεὺς οὔτε στηρίξαι ἐμπέδον οὔτε ἐπιβῆναι , τὸ μὲν διὰ τὸ βάθος τῆς Χαρύβδεως , τὸ δὲ ὅτι μακρὰν ἄνω τοῦ κορμιοῦ αἱ τοῦ ἑρι - νεοῦ ῥίζαι καὶ τὸ ἐπ’ αὐταῖς πρῖμον . διό χρήματα . ὁ περ μέσον τι ὄν ἐπιβάσεως καὶ στηριγμοῦ πιδα - νολογεῖ τὸ βάδιος οὕτως ἰσχύσαι τὸν Ὀδυσσέα ἐπιβῆναι τοῖς ξυλοῖς τοῦ ναυαγίου ἑαυτόν . ὑφώθην γάρ καταπληξίας ἐλλὰ * βη ἄν κατὰ τὴν τῆς τρόπινος ἐπίβασιν . Ἀπήφοροι δὲ ὕζοι οἱ ἀπηφορη - μένοι . διατοῦτο γὰρ καὶ ἐνταῦθα ἡ παραλήγουσα . οὔτοι δὲ ὡς μὲν μεγάλοι ἀνέχονται τὸν Ὀδυσσέα , ὡς δὲ μακροὶ σκιάζουσι τε τὴν Χάρυβδιν καὶ χθασμαλοὶ γίνονται , ὡς οὕτω πιθανῶς τὸν Ὀδυσσέα σκεῖν διαζευχθαι τοῦ ἑρινεοῦ ἐν τῷ τὴν Χάρυβδιν ἀναφροῦδζειν . εἰ δὲ σκιάζεται ἡ Χάρυβδὶς τῷ ἑρινεῷ , τόπος ἄρα ἐστὶ καὶ οὐ θηρίον κατὰ τινας . Ὅτι δὲ παρατετηρημένως ὁ ποιητὴς οὐκ ἄλλο τι δένδρον παρέφηνε τοῖς περὶ Χάρυβδιν κορμοῖς ἀλλὰ ἑρινόν , ὡς καὶ ἐν κορμοῖς καὶ οἰκοδομήμασι καὶ ὅπῃ τύχοι φίνεται , προδηλόληται . Τὸ δὲ ἐξμεύσιν ἱστὸν καὶ τρόπιν ἐντελῶς πέφρακται , ὥστε ποὺ ὀλίγον ἐν τῷ , ὅτ’ ἐξμεύσιν ὡς λέβης , λείπει τὸ , ὕδωρ ἄλμυρὸν , ἢ τι τοιούτον . οὕτω δὲ καὶ Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Μ . τὸ μὲν τρις ἀναφόριβδεῖ ἐλλιπὼς ἔχει , τὸ δὲ ἀναφόριβδεῖ μέλαν ὕδωρ , ἐντελῶς . σαφέστερον δὲ τοῦ ἐξεμεῖν τὸ ἐκραινεσθαι , ὡς δηλοῖ τὸ , δοῦρα Χαρύβδεως ἐξεραάνθη , τὰ πρὸ τούτου δηλαδὴ χρυ - πτόμενα . τὸ δὲ εἰρημένον ὀψέ , οὐ τὸ πρὸς ἑσπέρας δηλοῖ , ἀλλὰ τὸ μετὰ παραφρόνην χρό - νον . φασὶ γὰρ οἱ παλαιοὶ ὅτι ἑσπέρα μὲν τὸ μετὰ δύσιν Ἡλίου κατάστημα , ὀψὲ δὲ οὐχ’ ἀπλῶς τὸ μετὰ πολὺ τῆς ὕψεως , ἀλλὰ τὸ μετὰ πολὺν χρόνον . Ἡ δὲ ῥηθεῖσα * τοῦ κριτοῦ παρένθεσις δο παράγγελμα τί , φασίν , ἠθικὸν ἔχει τὸ , δεῖν τὸν κρινοῦντα ὀψὲ εἰς οἶκον ἀπιέναι διημερούντα καὶ λύοντα φιλονεικίας , ὅ δὴ καὶ τὸν Ἀθόνην ἱστοροῦσι ποιεῖν , τῶν μὲν οἰκείων ἀμελοῦντα , δὲ ἡμέρας δὲ τὰς τῶν φυλετῶν δίκας λύοντα . Τὸ δὲ κρῖνον νεῖκσα δηλοῖ μὲν τὸ διαχωρίζειν . ἐπεὶ καὶ δικαστὴς οἷόν τίς ἐστιν ὁ δικαστὴς κατὰ τοὺς σοφούς . πέπρασταί δὲ καὶ αὐτὸ κατὰ ἐντέλειαν . τὸ δὲ γε κρῖνεν ἀπλῶς οὕτω ῥηθὲν λείπεται τοῦ , νεῖκεα ἢ στάσεις ἢ φιλονεικίας ἢ τοιούτων τινός . Τὸ δὲ ἐνδουπίσασα , ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος ἀντὶ τοῦ ἔπεσον παρακολουθεῖ γὰρ τῇ τοιαύτῃ πτώσει καὶ * δοῦπος , τοιοῦ - τον δέ τι καὶ τὸ , δεδουπότος Οἰδίποδαο . ἐκεῖνο δὲ θανάσιμον δοῦπον δηλοῖ . Τὸ δὲ παρὲξ φανερὰν ἐρμηνείαν ἔχει κἀνταῦθα ἐγγυτητὸς τε καὶ τινοῦς ἀπώσεως . παρὰ μὲν γὰρ τοῖς ξυλοῖς ἐγγὺς ἐδουπήσεν Ὀδυσσεύς , ἐξω μέντοι αὐτῶν καὶ οὐχ ἐπ’ αὐτοῖς ἤρουν ἄνω αὐτῶν , ἵνα μὴ προσαραχθεὶς αὐτοῖς βλαβῇ . Τὸ δὲ διήρεσα χερσίν , ἀστειῶς ἄμα καὶ περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ ἐνηκόμην εἴρηται . Ὅτι παρασημεύεται Ὀδυσσεὺς εὐτυχῶς αὐτῷ συμπεσεῖν τὸ μὴ ἐντρανίσαι αὐτῷ τὴν Σκύλλαν . φησὶ γάρ · Σκύλλην δ’ οὐκέτ’ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε εἰσιδεῖν . οὐ γὰρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὀλεθρον . δῆλον δὲ ὡς καὶ ἡ κατὰ κρημνῶν ἐκεῖ ἐκφρυσὶς τοῦ ἐρεινοῦ πρὸς εὐτυχίας αὐτῷ ἦν , καθὰ καὶ ἡ συναραξὶς τοῦ ἰστοῦ πρὸς τὴν τρόπιν . παραμέμικται γοῦν τι καὶ εὐτυχίας οὕτω τῇ πολλῇ δυσπραγίᾳ τοῦ ἤρωος . Ὅτι ἐννήμαρ ἐκεῖθεν φερόμενος Ὀδυσσεὺς νῆσον ἐς Ὠγυγὴν πέλασε περιτρώπιος βεβαῶς , ὡς καὶ ἡ Κωλυρώ που ἔφη . ἐνθα μέ φησιν ἐκεῖνη φίλει τ’ ἔχομεν τε . Τὸ δ’ ἐντεύθεν παύων ὁ ποιητὴς τὴν ἐπὶ τὰ ἑξῆς πρόοδον τοῦ λόγου φησὶ · τί τοι τάδε μυθολο*γέω ; ἤδη γὰρ τοι χθιζὸς ἐμυθόμηρ ὑμῖν , ἑχθρόν δέ μοι ἐστιν αὐτὶς ἀριζήλως εἰρημένα μυθο - λογεῖν , τούτ’ ἐστι διτολογεῖν τὰ ἀριδὴλως ῥηθέντα . ἐξ οὗ δῆλον , ὅτι οὐδεμία τῶν παρ’ Ὁμήρῳ δια - σολογιῶν ἀχρεία οὐδὲ μάτην ἐπ’ ἀδολσχία παρεῤῥήπται . ὁ δὲ τοιούτος τοῦ Ὀδυσσέως λόγος χρησιμὸς ἐστι παντὶ μὴ ἐθέλοντι παλλιλογεῖν τὰ εἰρημένα σαφῶς . ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς παρατεῖται , Ὁμήρου πάντως ἔστι λόγος πρὸς τὸν ἀχροατήν , ἀναμιμνήσκων ὡς τὰ ἑρεξὴς τῶν ἄρτι ῥηθέντων προἰστόρηται . διὸ εἰς καινὸν διττολογηθήσονται . Ὅρα δὲ ἐν τῷ μυθολογεῖν μνείαν λόγου , εἰ καὶ οἱ παλαιοὶ μὴ γνώσκε - σθαι Ὁμήρῳ λόγου λέξιν φασίν . ἐν δὲ τῷ , ἀριζήλως , ἡ τοῦ δ’ καὶ τοῦ ζ συγγένεια δεῖκνυται . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Ν . Ο Μ Η Ρ Ο Τ Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Σ . Κοιμώμενον Ὀδυσσέα μετὰ τῶν δώρων ἐκτιθέασιν οἱ Φαίακες εἰς τὴν γῆν τῶν Ἰθακησίων . καὶ τὴν μὲν ναῦν αὐτῶν ὑποστρέφουσαν λίθον ποιεῖ Ποσειδῶν . Ἀθηνᾶ δὲ ἐπὶ τῷ αἰγιαλῷ ὄντι τῷ Ὀδυσσεῖ συμβουλεύει περὶ τῆς μνηστηροφονίας , καὶ τὰ χρήματα ἐν τινὶ σπηλαίῳ ἀποκρύπτει . καὶ εἰς γέροντα μεταμορφοῖ τὸν Ὀδυσσέα . Ο Δ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ν . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α . Ὅτι ἐν τῇ ῥαψωδίᾳ ταύτῃ παυσάμενος Ὀδυσσεὺς τοῦ τῆς πλάνης κακοῦ οἴκαδε τοῦ λοιποῦ κατα - παύει ἀεθλεύσων καὶ ἐκεῖ τὰ λοιπάμενα . διὸ καὶ ἐπιγράφουσι ταύτην οἱ παλαιοὶ οὕτως · Ὀδυσσέως ἀπόπλους παρὰ Φαιάκων καὶ ἄφιξις εἰς Ἰθάκην . λέγει δὲ κἀνταῦθα ὁ ποιητὴς ἀκὴρ γενο - μένους σωπῆ τοὺς Φαιάκας κηληθμῷ σχεδὴναι ἐφ’ οἷς Ὀδυσσεὺς ἀρηνεῖτο . ποιεῖ δὲ καὶ τὸν βασιλέα ὑπισχνούμενον διαταῦτα καὶ ἕτερα δῶρα τῷ Ὀδυσσεῖ ἐπέκεινα ὧν ἔχει λαβών . Ὅτι ἐξ πέρ
Lemmas: ἐπάγω οὖν · ἀτάρ ἐπί αὐτός Ἐπίτονος βάλλω , Ῥόδος ὦμος τυγχάνω , ἤγουν τίμημα εἰμί ῥοῖος δέρμα , ὁ οὐ ἄμφω συνέργω * ὁμοῦ τρόπις ἠδέ καί ἱστός . ἔχω δέ ἐπί ὁ φέρω ὀλοός ακιμοις . ἔνθα ἤτοι Ζέφυρος μέν παύω λαῖλαψ θύω . ἔρχομαι δέ ἐπί Νότος ὦκα φέος ἐμός ἄλγος θυμός , ὄφρα ἐπί ὁ ὀλοός ἀναμετρέω Χάρυβδις . παννύχιος φέρω . ἄμη δέ Ἥλιος ἀνέρχομαι ἔρχομαι ἐπί σκίλλα σποπελω δεινός τε Χάρυβδις . ὁ μέν ἀνέφροῦδῆσος θάλασσα ἁλμυρός ὕδωρ . ἀτάρ ἐγώ πρός μακρός ἐρινεός ὑψόσε ἅπτω , ὁ πρόσω ἔχω ὡς νυκτερίς . οὐδέ πῇ ἔχω οὔτε στηρίζω πούς ἔμπεδος οὔτε ἐπιβαίνω . ῥίζα γάρ ἐκάς ἔχω ἢ εἰμί . απηφοροος δέ εἰμί ὕζω μακρός τε ἐγώ - γάλος τε , κατεσπιειμι δέ Χάρυβδις . νωλεμέως δέ ἔχω ὄφρα ἐξμεύσιν ὀπίσω ἱστός καί τρόπις . Ελ - τίθημι δέ ἐγώ ἔρχομαι οἴφω . ἦκα δέ ἐγώ καθύπερθεν πούς καί χείρ φέρω . μέσος δέ ἐνδουπέω κατά προμήκης δόρυ . ἔχω δέ ἐπί ὅς διερέσσω χείρ ἐμέω . ἐν τοῖντος δέ Ερίμ - Νίων καί ὁ ὕψ , περί ὅς ἐκφράζω ὁ ἱστός καί ὁ τρόπις , γησίν · ἦμος ἐπί δόρπον ἀνήρ ἀγοράομαι ἀνίστημι , κρίνω νείκη πολύς διζαζομένων αἰχμή , τῆμος δέ ὅς γε δόρυ Χάρυβδις ἐκφαίνω . καί φημί ὁ παλαιός ἔοικα ὁ καιρός περί ὄγδοος ὥρα εἰμί εἰ εἰκοσιτέσσαρες ὥρα εἰμί ὁ νύξ καί ὁ ἡμέρα τρις ἕκαστος ἡμέρα ὁ Χάρυβδις ποιέω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ τοιοῦτος * καί δόρπον ἐνταῦθα ὁ ὀλίγος ὥρα φημί . ἰστέον δέ ὅτι Ἐπίτονος λέγω ἐγώ ἀναλίσκω ὁ κέρας ὑφίημι πρός ἱστός . ὁ δέ παλαιός μάλιστα οὕτως . Ἐπίτονος , δέρμα ὅς πλοῖον ἱστός κατασφαλίζομαι . ὀλοός δέ ἄνεμος λέγω ὁ τε σφοδρός Ζέφυρος ὡς πρίν αὐτός φέρω , καί ὁ μετά οὗτος Νότος , ὡς μάλιστα ἀλγύνω ὁ Ὀδυσσεύς στρέφω ἐπί ὁ κακός . ὁ δέ ἀναμετρέω - σαιος ἐπανίημι παρά ὁ παλαιός ὡς διά ὁ σημαντικός ὁ φωνή μηδέ δύναμαι μεθερμηνεύω - θάω . δύναμαι δέ καί ἀντί ὁ δις μετρέω λαμβάνω ὁ λέξις . μετρέω μέν γάρ αὐτός Ὀδυσσεύς ὁ πρῶτος , ὅτε οἶδα αναφρουδηω , ὅς εἰμί ἀναφρονέω . νῦν δέ ἀναμετρέω αὐτός ἐξαμεύω , ὁ περ ἀντίκειμαι πραγματικός πρός ὁ αναφρουδηω καί ἀναφρόξασαν , ἤγουν ανεπιειμι . ἰστέον δέ ὅτι Ὅμηρος μέν ὁ ἀναμετρέω ὡς ἐπί τις ἔργον μιμησμοῦ , οἷος ὁ μετρέω λαμβάνω καί ἐπί ἄνθρωπος τοιοῦτος . Παιόδωρος δέ ἄλλως χωρέω ὁ λέγω ἐν ὁ , ἐν μέν μετρέω παρά γκίτορος , ἐν δέ ἀποδίδωμι αὐτός ὁ μετρέω , μέτρον μέν ἐπί ὁ σκεῦος ὅς λαμβάνω πυρός , φημί , ἢ τίς ὁράω δανός λόγος ἵνα πάλιν ἀποδίδωμι , μετρέω δέ ὁ οὗτος λαμβάνω δάνειον καί πως καί δωρεά . οὖον πῶ γάρ , * φημί , ἐπινοέω νόμισμα ἵστημι . ὁ δῆλος , φημί , Ὅμηρος ἐν ὁ , ὁ χθιζός Ἀχαιός χρέος ἀφίστημι , ἤγουν ὁ γίγνομαι αὐτός ἐν ὁ μάχομαι ἐλάττωμα χρυσολυτησοντ ὡς περ ὀφείλω δᾶ - νειός . καί τοιοῦτος μέν ὁ μετρέω καί μετρέω ὁ ἐπί δανός κατά Παιόδωρον . χράω δέ , φημί , λέγω τις ἱμάτιον ἢ σκεῦος . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ὅμως χρήστης ἐν ὁ καθόλου ὁ ἀπλόος δανείζω εὑρίσκω - ὁ , ὡς δῆλος καί ὁ κοινικη ἐν ὁ , ὑπό γάρ τόκος χρηστός τε δύσκολος διόλλυμι . ὁ δέ πρόσω πλείων τίς πείσμα δῆλος ὁ ἐμέω . ὡς νυκτερίς δέ προσεπίγκειν Ὀδυσσεύς ὁ ἐρινεός , τυγχάνω μέν πρός ἔνδειξις ὁ στερχυλίου ὁ κλάδος ὅς οὐ ὡς βαρύς ἔαρ ἐκκρεμάννυμι ἀλλά ὡς νουφρο - τητάω νυκτερίς , ἴσως δέ , καί διό τίς καί ὁ νυκτερίς οὐ αιωθεω ἐπιβαίνω κλάδος ἀλλά ἐκκρέματα , ὡς καί ἐν ὁ τέλος ὁ Ὀδυσσεία φανάω . οὐ ἔχω δέ Ὀδυσσεύς οὔτε στηρίζω ἔμπεδος οὔτε ἐπιβαίνω , ὁ μέν διά ὁ βάθος ὁ Χάρυβδις , ὁ δέ ὅτι μακράν ἄνω ὁ κορμί ὁ ὁ Ἔρις - νεόω ῥίζα καί ὁ ἐπί αὐτός πρῖμος . διό χρῆμα . ὁ περ μέσος τίς εἰμί ἐπίβασις καί στηριγμός πιδάω - νολογευς ὁ βάδιος οὕτως ἰσχύω ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιβαίνω ὁ ξύλον ὁ ναυάγιον ἑαυτοῦ . ὑφίημι γάρ καταπληξία ἕλλα * βαίνω ἄν κατά ὁ ὁ τρόπινος ἐπίβασις . απηφοροος δέ ὕζω ὁ ἀφαιρέω - μένω . διατοῦτο γάρ καί ἐνταῦθα ὁ παραλήγω . οὔτοι δέ ὡς μέν μέγας ἀνέχω ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς δέ μακρός σκιάζω τε ὁ Χάρυβδις καί χθασμαλοὶ γίγνομαι , ὡς οὗτος πιθανός ὁ Ὀδυσσεύς σκῶ διαζεύγνυμι ὁ ἐρινεός ἐν ὁ ὁ Χάρυβδις ἀναφροῦδζειν . εἰμί δέ σκιάζω ὁ Χάρυβδις ὁ ἐρινεός , τόπος ἄρα εἰμί καί οὖον θηρίον κατά τις . ὅτι2 δέ παρατετηρημένως ὁ ποιητής οὐ ἄλλος τίς δένδρον παραφαίνω ὁ περί Χάρυβδις κορμός ἀλλά ἐρινεός , ὡς καί ἐν κορμός καί οἰκοδόμημα καί ὅπῃ τυγχάνω φινω , προδηλόω . ὁ δέ ἐξμεύσιν ἱστός καί τρόπις ἐντελής φράσσω , ὥστε πού ὀλίγος ἐν ὁ , ὅτι ἐξμεύσιν ὡς λέβης , λείπω ὁ , ὕδωρ ἁλμυρός , ἢ τίς τοιοῦτος . οὗτος δέ καί Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Μ . ὁ μέν τρις αναφοριβδεω ελλιπώς ἔχω , ὁ δέ αναφοριβδεω μέλας ὕδωρ , ἐντελής . σαφής δέ ὁ ἐξεμέω ὁ ἐκραίνω , ὡς δηλόω ὁ , δόρυ Χάρυβδις ἐκραίνω , ὁ πρό οὗτος δηλαδή ΧΡΥ - πέτομαι . ὁ δέ εἴρω ὀψέ , οὖον ὁ πρός ἑσπέρα δηλόω , ἀλλά ὁ μετά παράφρων χρή - νοῦς . φημί γάρ ὁ παλαιός ὅτι ἑσπέρα μέν ὁ μετά δύσις Ἡλίας κατάστημα , ὀψέ δέ οὐ ἀπλόος ὁ μετά πολύς ὁ ὕψος , ἀλλά ὁ μετά πολύς χρόνος . ὁ δέ εἴρω * ὁ κριτής παρένθεσις δο παράγγελμα τίς , φημί , ἠθικός ἔχω ὁ , δήω ὁ κρίνω ὀψέ εἰς οἶκος ἀφίημι διημερουειντα καί λύω φιλονεικία , ὅς δή καί ὁ Ἀθώνη ἱστορέω ποιέω , ὁ μέν οἰκέω ἀμελέω , δέ ἡμέρα δέ ὁ ὁ φυλέτης δίκη λύω . ὁ δέ κρίνω νεῖκσα δηλόω μέν ὁ διαχωρίζω . ἐπεί καί δικαστής οἷος τίς εἰμί ὁ δικαστής κατά ὁ σοφός . πράστης δέ καί αὐτός κατά ἐντέλεια . ὁ δέ γε κρίνω ἀπλόος οὗτος ἐρώ λείπω ὁ , νεῖκος ἢ στάσις ἢ φιλονεικία ἢ τοιοῦτος τις . ὁ δέ ενδουπιακουω , ἐκ ὁ παρακολουθέω ἀντί ὁ πίπτω παρακολουθέω γάρ ὁ τοιοῦτος πτῶσις καί * δοῦπος , οιὁ - ὁ δέ τίς καί ὁ , δουπέω Οἰδίπους . ἐκεῖνος δέ θανάσιμος δοῦπος δηλόω . ὁ δέ παρέξ φανερός ἑρμηνεία ἔχω ἐνταῦθα ἐγγυητός τε καί τινής ἄπωσις . παρά μέν γάρ ὁ ξύλον ἐγγύς δουπέω Ὀδυσσεύς , ἐξω μέντοι αὐτός καί οὐ ἐπί αὐτός ἀρόω ἄνω αὐτός , ἵνα μή προσαράσσω αὐτός βλάπτω . ὁ δέ διερέσσω χείρ , ἀστεῖος ἄμη καί περιφραστικός ἀντί ὁ φέρω εἴρω . ὅτι2 παρασημευετης Ὀδυσσεύς εὐτυχής αὐτός συμπίπτω ὁ μή ἐντρανίζω αὐτός ὁ Σκύλλα . φημί γάρ · Σκύλλα δέ οὐκέτι ἐάω πατήρ ἀνήρ τε θεός τε εἰσοράω . οὖον γάρ ἄν ὑπεκφεύγω αἰπύς ὄλεθρος . δῆλος δέ ὡς καί ὁ κατά κρημνός ἐκεῖ εκφρυτις ὁ ερεινοος πρός εὐτυχία αὐτός εἰμί , καθά καί ὁ συναράσσω ὁ ἱστός πρός ὁ τρόπις . παραμείγνυμι γοῦν τίς καί εὐτυχία οὗτος ὁ πολύς δυσπραγία ὁ ἥρως . ὅτι2 ἐννῆμαρ ἐκεῖθεν φέρω Ὀδυσσεύς νῆσος εἰς ωγυγη πελάζω περιτρώπιος βαίνω , ὡς καί ὁ Κωλυρώ ποῦ φημί . ἔνθα ἐγώ φημί ἐκεῖνος φιλέω τε ἔχω τε . ὁ δέ ἐντεῦθεν παύω ὁ ποιητής ὁ ἐπί ὁ ἑξῆς πρόοδος ὁ λόγος φημί · τίς ὅς ὅδε μυθολογέω ; ἤδη γάρ ὅς χθιζός ἐμυθόμηρ σύ , ἐχθρός δέ ἐγώ εἰμί αὖτις ἀρίζηλος εἴρω μύθος - λογέω , οὗτος εἰμί διτολογεω ὁ ἀρίδηλος εἴρω . ἐκ ὅς δῆλος , ὅτι οὐδείς ὁ παρά Ὅμηρος διά - σολογιος ἀχρεῖος οὐδέ μάτην ἐπί ἀδολσχία παραλαμβάνω . ὁ δέ τοιούτος ὁ Ὀδυσσεύς λόγος χρήσιμος εἰμί πᾶς μή ἐθέλω παλλιλογεω ὁ εἴρω σαφῶς . ὁ δέ Ὀδυσσεύς παρατείνω , Ὅμηρος πάντως εἰμί λόγος πρός ὁ αχροατη , ἀναμιμνήσκω ὡς ὁ ῥέζω ὁ ἄρτι εἴρω προϊστορέω . διό εἰς καινός διττολογηθεω . Ὅρας δέ ἐν ὁ μυθολογέω μνεία λόγος , εἰμί καί ὁ παλαιός μή γιγνώσκω - ἕπομαι Ὅμηρος λόγος λέξις φημί . ἐν δέ ὁ , ἀρίζηλος , ὁ ὁ δέ καί ὁ ζ συγγένεια δείκνυμι . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Ν . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Τ Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Σ . κοιμάω Ὀδυσσεύς μετά ὁ δῶρον ἐκτίθημι ὁ Φαίαξ εἰς ὁ γῆ ὁ Ἰθακήσιος . καί ὁ μέν ναῦς αὐτός ὑποστρέφω λίθος ποιέω Ποσειδῶν . Ἀθηνᾶ δέ ἐπί ὁ αἰγιαλός εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς συμβουλεύω περί ὁ μνηστηροφονία , καί ὁ χρῆμα ἐν τις σπήλαιον ἀποκρύπτω . καί εἰς γέρων μεταμορφόω ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Ν . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α . ὅτι2 ἐν ὁ ῥαψῳδία οὗτος παύω Ὀδυσσεύς ὁ ὁ πλάνης κακός οἴκαδε ὁ λοιπός κατά - παύω ἀθλέω καί ἐκεῖ ὁ λοιπάμενα . διό καί ἐπιγράφω οὗτος ὁ παλαιός οὕτως · Ὀδυσσεύς ἀπόπλοος παρά Φαίαξ καί ἄφιξις εἰς Ἰθάκη . λέγω δέ ἐνταῦθα ὁ ποιητής ἀκήρ γενο - μένος Σώπη ὁ Φαίαξ κηληθμός σχεδὴναι ἐπί ὅς Ὀδυσσεύς ἀρνέομαι . ποιέω δέ καί ὁ βασιλεύς ὑπισχνέομαι διαταῦτα καί ἕτερος Δῶρα ὁ Ὀδυσσεύς ἐπέκεινα ὅς ἔχω λαμβάνω . ὅτι2 ἐκ περ