eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1662
Θυμὴρες κεράσασα κατὰ κρατὸς τε καὶ ὤμων , ὕδρα μοι ἐκ κάματος θυμοφθόρον εἶλετο γυνῶν , ὁ τελικὸν ἔστιν αἴτιον τοῦ λούεσθαι . δήλον γὰρ ὅς λούεται τις , ἵνα ἐξίληπται τοῖς θερμοῖς ὕδασι τὸ ἐκ τοῦ κάμινος κακόν . ἄλλος γὰρ * χάριν ἀπορρήψεως καὶ ψυχροῖς καταντλεῖται τις , ἢ περὶ θέλ-40 ταν ἢ ἐν ποταμῷ . ἐπεὶ δὲ φασιν ἐλόντε καὶ ἔχουσιν ἕλαιω καὶ ἐνδύσε , τότε δὴ ἐπὶ θρόνον καθίσασά με ἀφῤῥοηλὸν καλῶ διαδάλιον ἔσθᾶν ἐκείλασιν , ἐμὲ δ᾽ οὐχ᾽ ἔνδανε θυμῷ , ἀλλ᾽ ἤμην ἄλλοφρονέων , ἢ κατὰ τινὰ ἀντιφράμων , ἄλλα φρονέων , κακὰ δ᾽ ὅσατο θυμός . ἤτοι προεβλέ - πτο , ἠρεατάζετο . πᾶθος δὲ τοῦτο φρονίμων ἀνδρῶς . ὅς καὶ παρακεκμηγὼν τῶν ἡδίων οὐ μόνον οὐ με - ταιλῦεται , ἀλλὰ καὶ φοβηθήσεται μή ποὺ τι ἔσται δεινόν , ἄλλα φρονῶν παρὰ τὰ βλεπόμενα . τοιού - των γὰρ τι νῦν τὸ ἄλλοφρονεῖν , εἰ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐπὶ τοῦ ἠλλοιώσθαι τὴν φρόνησιν κεῖται , καὶ ὅς εἰπὶν παραφρονεῖν . καθ᾽ ὁ σημαίνόμενον καὶ Ἰππόδοτος τῇ λέξει χρήται , ἄλλοφρονήσα εἰπὼν τὸ οὕτω τινὰς μακρὰν ἄλλοιωθῆντας τὴν φρόνησιν , ὡς καὶ πταίναν φησὶν ἄλλίλους ἄτε πολυμίους . Ἀρίσταρχος δὲ αὶ δυσλύντρια παρὰ τὸ δράν τὸ ὑποκρινεῖν , ἐξ οὗ καὶ δραστηρ καὶ μετὰ προθέσεως ὑπο - δραστήριον , ὁ ὑποκρινόμενος . ὅτι δὲ δράν οὐ μόνον ποιητέρον τὸ ποιῶν ποιητικῶς δὲ καὶ τὸ ὑποκρινεῖν , ἔστι δὲ ὅτε καὶ τὸ θέαν , ὁ Ἀθήναιος δηλοῖ . Αἱ δὲ ἀπὸ κορῶν καὶ ποταμῶν αὐτὰ δρι - σταιμα Μηίδες ἄν εἰσιν , ὡσπερ αἱ ἀπὸ ἀλαίων Ἀμαίδες , εἰσὶν Ἀμα*δρυάδες καὶ Ὀρεστιάδες καὶ Μηλί-50 δες , καὶ τοιαῦται τινες . Ἱεροὶ δὲ ποταμοὶ οὐ μόνον οἱ κατὰ ροὸν ἴεμενοι , ἀλλὰ καὶ οἱ θείοι διὰ τὸ ἀένναιον τε καὶ τρὸφμον καὶ τὸ τοῦ ὕδατος δὲ ἀρχιχόν . Περὶ δὲ τῶν εἰρημένων δουλίδων τῆς Κίρκης οὕτω λαλεῖ ἢ τῆς Ὀδυσσείας παράγραφος , γένεσις δὲ τούτων οὐχ᾽ οἷα περ ἢ ἀνθρώπων ἐστιν ἢ δι᾽ ἀλλήλων , ἀλλὰ ποταμοὶ καὶ ἄλση καὶ πηγὰς ἐκείνας γένουνσι . Ἐν δὲ τῷ εἰς ἄλαδε , περιττῶς κείται ἢ τὸ τις , ἢ τὸ δέ , διὰ τὸ ἐκ παραλλήλου κείσθαι , ὁποῖον τι γίνεται καὶ ἐν τῷ , ὅδε δόμονδε , καὶθὲ καὶ προσεσημείωται . Τὸ δὲ προρύουσι , ἀδιπλασιώσασιν ἔχει τὸ ὅ καὶθὰ καὶ ἐν ἄλλοις γίνεται , διὰ τὸ μὴ χρείαν ἔνταῦθα ἄναι Ἀττικισμοῦ . Τὰ δὲ ῥήματα , πολυτελέστατα ἦπερ τὸ λίτα ἢ τὰ λίτα , ταῦτα μὲν γὰρ ὑποβλητήτα εἰσὶν ὑπέστρωται , τὰ δὲ ῥήματα καλὰ τε ὄντα καὶ πορφύρεα ἐφρήλωται . αἱ δὲ πορφύρεαι , λίζεπται ἄρα . τοιούτων γὰρ , ὡς πολλαχοῦ ἐδηλώθη , τὸ ῥήγος . Τὸ μέν - τω λίτα οὐχ ἐξ ἀνάγκης τοιούτον . Ἐν δὲ τῷ ἢ δ᾽ ἑτέρη ὡς καὶ ἐν ἄλλοις , δήλον , ἐπὶ δύο τιτῶν τὸ ἑτε - ρον λέγεσθαι . ἢ μὲν γὰρ φασιν ἐποίη τόδε , ἢ δ᾽ ἑτέρη τόδε τι , ἢ δὲ τρίτη καὶ ἢ τετάρτη ἄλλα τινά . Τὸ δὲ ἑτίτανε τραπέζας , ἐμφαίνει μὴ στρογγύλας αὐτὰς ἀλλὰ προμήκεις εἶναι , ἢ καὶ ἄλ*λως ἀποδι-60 πλουμένας καὶ οὕτω τινομένας . καὶθὰ καὶ ὁ ὀχλαδίας δίφρος τέταται ὅτε εἰς καθεδραν ἑτοιμασθή . Πληθυντικῶς δὲ τραπέζας φησίν , ἵσως μὲν , πληθυντὸν συνήθως τὸ ἐνιχὸν πρὸς μεγέθους ἐμφασιν , ἵσως δὲ καὶ πολλὰς ὑποτιθέας , τὴν μὲν οἰνοχοεῖν , τὴν δὲ ἐσθίειν , τὴν δὲ ὑποδέχεσθαι τὰ περιττά . Τὸ δὲ πολλὸν πῦρ , οἰκεῖον μεγάλῳ τρίποδι . Ἰαίνετο δὲ ὕδωρ , ἀντὶ τοῦ , ἐχλαίνετο , ἐθῆρ - μαίνετο . καὶ ἔστι τοῦτο κυρίως ἰαίνεσθαι . Τὸ μέντοι ζέειν ὕδωρ , ἐπίτασις ἐστὶ τις τοῦ ἰαίνεσθαι . αὐτοῦ δὲ ἐπιτατικώτερον τὸ παρλάζειν ἢ καὶ καχλάζειν . τὸ γὰρ ζέειν οὕτω τραχὺ κατὰ ὀνο - μα*τοποιίαν , ἀλλ᾽ εἰς ὅσον ἢ τοῦ ζῆτα στοιχείου δηλοῖ ἐκφώνησις . τὸ δὲ γε καχλάζειν καὶ παρλάζειν1662 τραχὺφωνότερα . Σημείωσα δὲ ὅτι ἐν συνεχίαι δυσὶ στίχοις τὸ ὕδωρ ἐξείτεινε τὴν ἀρχουσαν ἐν τῷ , ἰά - νευτο δ᾽ ὕδωρ , καὶ συνίστυλεν ἐν τῷ , ἐπαδὶ ζέειν ὕδωρ . Ἦνουν δὲ καὶ νῦν χαλκὸς ἢ ὁ ἄμφωρος ὡς καὶ ἄλλαχοῦ καλὸς ἠρρήθη ἢ ὁ διαυγής , δι᾽ οὗ ἔστιν ἐνοπρίζεσθαι . Τὴν δὲ ἀσάμινθον πύκλον ὁ μεταβολὴς ἰσμηνία , φράσας οὕτως᾽ ἐπαὶ ἤν καυθὼς , ἐλονόμην ἐν καυθῷ . Τὸ δὲ λόεν ἐκ τρί - ποδος πρωτότυπὸν ἐστι τοῦ λαῶν καὶ τοῦ λούω . ποιητὴς δὲ ἄν τὸ τοιούτον μόνος φήμα φιλοῖη . Τὸ δὲ θυμὴρες κεράσασα , ἀντὶ τοῦ , καταχέασα οὐ πᾶν τι ζέον , ἀλλὰ δηλαδὴ εὐχρατον . ἐκ τοῦ κρατήρος δὴ ἢ μεταφορά . ἔστι δὲ τὸ θυμὴρες τοῦτο ἰσαντίον τῷ θυμοφθόρῳ χαμάτῳ , ὅς ἐξα - φαῖτα ζέων διὰ τοιούτον κράματος . Τὸ δὲ ἄλλοφρονὺν παραφράζων ὁ ποιητὴς διὰ τῆς Κίρκης , ἵσων ἀναίδῳ᾽ καλῆσθαι λέγω τὸν οὕτως ἔχοντα . ἔνθα καὶ ἀστείων ἀντιθέτων κείται αἰσχύνης τῆς Κίρκης τῷ Ὀδυσσεῖ᾽ τί δή ποτε καὶθῆσαι ἵσος ἀναίδῳ θυμὸν ἔδων , βρωμὴς δ᾽ οὐχ᾽ ἴσταια οὐδὲ ποτήτος ; * οἰωνὶ γὰρ φησίν , ὡς τί δή ποτε κατισθλί᾽ς ἰαντὸν καὶ οὐ τὰ εἰς βρωσὴν προκεί-10 μνα . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι φιλοξενίας δηλωτικὰ τὸ , αὐτάρ ἐπαὶ λούσεν τε καὶ ἔχρισε λίπ᾽
Lemmas: Θυμήρης κεράννυμι κατά κράς τε καί ὦμος , ὕδρα ἐγώ ἐκ κάματος θυμοφθόρος αἱρέω γυνή , ὁ τελικός εἰμί αἴτιος ὁ λούω . δῆλος γάρ ὅς λούω τις , ἵνα εξιληπτος ὁ θερμός ὕδωρ ὁ ἐκ ὁ κάμινος κακός . ἄλλος γάρ * χάρις ἀπορρήψεως καί ψυχρός καταντλέω τις , ἢ περί θέλ-40 ὅς ἢ ἐν ποταμός . ἐπεί δέ φημί αἱρέω καί ἔχω ἔλαιον καί ἐνδύω , τότε δή ἐπί θρόνος καθίζω ἐγώ ἀφαιρέω καλέω διαδάλιον ἐσθίω ἐκείλασιν , ἐγώ δέ οὐ ἐνδέω θυμός , ἀλλά εἰμί ἀλλοφρονέω , ἢ κατά τις ἀντιφράμων , ἄλλος φρονέω , κακός δέ Όσατο θυμός . ἤτοι προβάλλω - πτο , ἠρεατάζετο . πάθος δέ οὗτος φρόνιμος Ἀνδρῶς . ὅς καί παρακεκμηγὼν ὁ ἡδύς οὖον μόνος οὖον ἐγώ - ταιλυω , ἀλλά καί φοβέω μή πού τίς εἰμί δεινός , ἄλλος φρονέω παρά ὁ βλέπω . οιὁ - ὁ γάρ τίς νῦν ὁ ἀλλοφρονέω , εἰμί καί ἐν Ἰλιάς ἐπί ὁ ἀλλοιόω ὁ φρόνησις κεῖμαι , καί ὅς εἶπον παραφρονέω . κατά ὁ σημαίνω καί ιπποδοος ὁ λέγω χράω , ἀλλοφρονῶ εἶπον ὁ οὗτος τις μακράν ἀλλοιόω ὁ φρόνησις , ὡς καί πταιναω φημί ἄλλίλους αὔγ-ασμα πολυμίους . Ἀρίσταρχος δέ ὅς δυσλύντρια παρά ὁ δράω ὁ ὑποκρίνω , ἐκ ὅς καί δραστήρ καί μετά πρόθεσις ὑπο - δραστήριος , ὁ ὑποκρίνομαι . ὅτι δέ δράω οὖον μόνος ποῖος ὁ ποιέω ποιητικός δέ καί ὁ ὑποκρίνω , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ θέα , ὁ Ἀθήναιος δηλόω . ὁ δέ ἀπό κόρη καί ποταμός αὐτός δρι - σταιμα Μηίδες ἄν εἰμί , ὡς ὁ ἀπό ἀλαΐη Ἀμαίδες , εἰμί αμα*δρυανδανω καί ὀρεστιάς καί Μηλίς δες , καί τοιοῦτος τις . Ἱερός δέ ποταμός οὖον μόνος ὁ κατά ῥόος ἵημι , ἀλλά καί ὁ θεῖος διά ὁ ἀένναιον τε καί τρὸφμον καί ὁ ὁ ὕδωρ δέ ἀρχικός . περι δέ ὁ εἴρω δουλίδα ὁ Κίρκη οὗτος λαλέω ἢ ὁ Ὀδυσσεία παράγραφος , γένεσις δέ οὗτος οὐ οἷος περ ἢ ἄνθρωπος εἰμί ἢ διά ἀλλήλων , ἀλλά ποταμός καί ἄλσος καί πηγή ἐκεῖνος γίγνομαι . ἐν δέ ὁ εἰς ἅλαδε , περισσός κεῖμαι ἢ ὁ τις , ἢ ὁ δέ , διά ὁ ἐκ παράλληλος κεῖμαι , ὁποῖος τίς γίγνομαι καί ἐν ὁ , ὅδε δόμονδε , καίω καί προσημειόω . ὁ δέ προρέω , αδιπλασιωθεω ἔχω ὁ ὅς καθά καί ἐν ἄλλος γίγνομαι , διά ὁ μή χρεία ἐνταῦθα ἄμι Ἀττικισμός . ὁ δέ ῥῆμα , πολυτελής ὅσπερ ὁ Λίτα ἢ ὁ Λίτα , οὗτος μέν γάρ ὑπόβλητος εἰμί ὑπό-στόρεννυμι , ὁ δέ ῥῆμα καλός τε εἰμί καί πορφύρεος ἐφρήλωται . ὁ δέ πορφύρεος , λίζω ἄρα . τοιοῦτος γάρ , ὡς πολλαχοῦ δηλόω , ὁ ῥῆγος . ὁ μέν - ὁ Λίτα οὐ ἐκ ἀνάγκη τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ ἢ δέ ἕτερος ὡς καί ἐν ἄλλος , δῆλος , ἐπί δύο τιτώ ὁ ἵημι - ἀντίμοιρος λέγω . ἢ μέν γάρ φημί ποῖος ὅδε , ἢ δέ ἕτερος ὅδε τίς , ἢ δέ τρίτος καί ἢ τέταρτος ἄλλος τις . ὁ δέ τίτανος τράπεζα , ἐμφαίνω μή στρογγύλος αὐτός ἀλλά προμήκης εἰμί , ἢ καί ἄλλως ἀποδίδωμι πλέω καί οὗτος τίνω . καθά καί ὁ ὀχλαδίας δίφρος τείνω ὅτε εἰς καθέδρα ἑτοιμάζω . πληθυντικός δέ τράπεζα φημί , ἴσως μέν , πληθύνω συνήθης ὁ ἐνέχω πρός μέγεθος ἔμφασις , ἴσως δέ καί πολύς ὑποτίθημι , ὁ μέν οἰνοχοέω , ὁ δέ ἐσθίω , ὁ δέ ὑποδέχομαι ὁ περισσός . ὁ δέ πολύς πῦρ , οἰκέω μέγας τρίπους . ἰαίνω δέ ὕδωρ , ἀντί ὁ , λαχαίνω , ἐθείρω - μαίνομαι . καί εἰμί οὗτος κύριος ἰαίνω . ὁ μέντοι ζέω ὕδωρ , ἐπίτασις εἰμί τις ὁ ἰαίνω . αὐτός δέ ἐπιτατικός ὁ παρλάζειν ἢ καί καχλάζω . ὁ γάρ ζέω οὗτος τραχύς κατά ὀνο - μα*τοποιια , ἀλλά εἰς ὅσος ἢ ὁ ζῆτα στοιχεῖον δηλόω ἐκφώνησις . ὁ δέ γε καχλάζω καί παρλάζειν1662 τραχύφωνος . σημειώνω δέ ὅτι ἐν συνέχω δύο στίχος ὁ ὕδωρ εξειτεινω ὁ ἄρχω ἐν ὁ , ἰά - νεύω δέ ὕδωρ , καί συνίστυλεν ἐν ὁ , ἐπαδὶ ζέω ὕδωρ . νέος δέ καί νῦν χαλκός ἢ ὁ ἄμφωρος ὡς καί αλλαχού καλός εἴρω ἢ ὁ διαυγής , διά ὅς εἰμί ἐμπορίζομαι . ὁ δέ ἀσάμινθος πυκλων ὁ μεταβολεύς Ἰσμηνίας , φράζω οὗτος πη ἐάν καίω , ελονομη ἐν καίω . ὁ δέ λόε ἐκ τρεῖς - πούς πρωτότυπος εἰμί ὁ λαός καί ὁ λούω . ποιητής δέ ἄν ὁ τοιοῦτος μόνος φῆμα φιλέω . ὁ δέ θυμὴρες κεράννυμι , ἀντί ὁ , καταχέω οὖον πᾶς τίς ζέω , ἀλλά δηλαδή ευχραω . ἐκ ὁ κρατήρ δή ἢ μεταφορά . εἰμί δέ ὁ θυμὴρες οὗτος ἰσαντίον ὁ θυμοφθορέω χάμα , ὅς Εξάς - Φαϊτά ζέω διά τοιοῦτος κρᾶμα . ὁ δέ ἀλλοφρονέω παραφράζω ὁ ποιητής διά ὁ Κίρκη , ἵσων ἀναίδῳ᾽ καλέω λέγω ὁ οὕτως ἔχω . ἔνθα καί ἀστεῖος ἀντίθετος κεῖμαι αἰσχύνη ὁ Κίρκη ὁ Ὀδυσσεία τίς δή ποτός καθίημι ἴσος ἀναιδέω θυμός ἐσθίω , βρώμη δέ οὐ ἴσταια οὐδέ ποτής ; * οἰωνός γάρ φημί , ὡς τίς δή ποτός κατισθλί᾽ς ἰαντὸν καί οὖον ὁ εἰς βιβρώσκω προκεί-10 μνάομαι . ἱστίον δέ καί ὅτι φιλοξενία δηλωτικός ὁ , αὐτάρ πη λούω τε καί χρίω λίπος