eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1771
τοῦ ἥλθε , καὶ ἰὼν μετοχή . Τὸ δὲ χλαῖναν φoinικόσσαν δηλοῖ , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐφάνη , χρηστὰ ἐν πολέμῳ εἶναι τὰ τοιαῦτα φορήματα κατὰ ἔθος Λακωνικόν , ὡς ἂν ἐν μέγαις ὑποσέπτοιο δο ἡ τοῦ αἵματος ῥῶσις διὰ τῆς ὁμοχρόου ἐνδύσεως . Τὸ δὲ φάε χρυσόφρονος Ἠώς ἤτοι ἐλαμπε , πρωτότυπόν ἐστι τοῦ φαέδην καὶ τοῦ κατὰ τὸν Ἥλιον Φαέθοντος . Τὸ δὲ ἀμ - φότερον φιλόττη καὶ αἰδοῖ φωτὸς σχῆμα ἐστὶ φιλητὸν Ὁμηρῶ , ὁμοιον τῷ , ἀμφοτέρων βασιλέως τ᾿ ἀγαθὸς κρατερός τἀἰχμητής , καὶ τοῖς τοιούτοις . ἐπιμαρτύρεται δὲ καὶ τῇ ἀρετῇ τὸ φιλέον τε καὶ αἰδοῦς ἄξιον , εἰ γε ὁ ξένος ἡβῶν καὶ βίαν ἔχων φιλότητὸς τε ἂν καὶ αἰδοῦς ἡξίωτο . Τὸ δὲ ἔθος τουτέστιν ἀγαθοῦ , γίνεται μὲν , ἀπὸ τοῦ ἡὺς ἡὼς , κατὰ μετάθεσιν , ἀφίλητον δὲ ἐστι πεζογραφοῦντι ῥήτορι . Τὸ δὲ οὐ παρὰ μοῖραν , ἀντὶ τοῦ οὐ παρὰ τὸ καθῆκον . ἐξ ἧς μοίρας καὶ μεμερίμωρος ὁ μεμερμένος τὸ προσήκον . Τὸ δὲ οὐ νηχερόδης ἐπίπε , κεφαλδόφρονα τὸν ξένον ὑποδείκνυσιν . τοιοῦ - τος γὰρ ὁ μὴ ἀμερδὴ λαλῶν . κεραδαίνει δὴ καὶ αὐτὸς τὸ χλαῖναν ἐπὶ σκέπῃ λαβεῖν . Τὸ δὲ ῥάκκα δνοπαλίζεις , ἀντὶ τοῦ ταῖς χερσὶν ἕξεις , ταῖς πελάμασι δονήσεις ἢ δινήσεις , οἷα συρρά - πτων ἢ καὶ ἄλλως μεταχειριζόμενος καὶ καλλίπων τάδε ἢ ἐκεῖνα μέρη σώματος , τὰ γυμνὰ δηλαδή , διὰ τὸ διεφθοῦτα εἶναι τὰ ῥάκκα . καὶ ἐστι δνοπαλίζειν , ὡς εἴπεῖν , τὸ δονοπάλλειν ἢ δονοπελαμίζειν . ἅπαξ δὲ ἡ λέξις ἐν Ὀδυσσειᾳ εἴρηται , οὕτω δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐν τῷ , ἄνθρ ἄνδρα ἐννοπαλίζεν . ἐν δὲ ῥητορικῷ λεξικῷ γράφεται , δνοπαλίζειν , τὸ κεντεῖν , τιράσσειν , ἐκτινάσσειν , σείειν . ἐστι δὲ ὅτε καὶ πτεῖνειν καὶ πολεμεῖν . Ἰστέον δὲ ὅτι δεξιῶς πλάττεται μεθ᾿ ἡμέραν αὖθις ἐξαλλαγῆναι τῷ Ὀδυσσεῖ τὰ εἵματα . χρή γὰρ αὐτὸν ῥάκκα φοροῦντα εἰς Ἰθάκην ἐλθεῖν . Ἐτι ἰστέον καὶ ὅτι κατὰ τὴν τεχνηλὴν παράδοσιν οὐ ταυτὸν , ῥάκος εἰπεῖν καὶ τρίβωνα . τοῦτο γὰρ ἀνυρολέξιας . ἐστι δέ , φασί , ῥάκος μὲν τὸ διεφθαρὸς , τριβῶν δὲ τὸ ἀποβεβληκὸς τὰς χροῦνδας , εἴτουν χρώκας . ὁ καὶ στημονίζων οἱ ἰδιώται μα*σίν . καὶ ἐστι1771 τούτου μὲν ἀρχὴ ἢ ἐκ τοῦ τριβὼν τριβή . παρώνυμον γὰρ ὁ τριβῶν . οὐ ὑποχοριστικὸν τὸ τριβώνιον . τοῦ δὲ ῥάκους προϋπόκειται τὸ ῥέσσω καὶ ὁ ἐκεῖθεν ἐνεργητικὸς παρακείμενος . Ἐπημοιβοὶ δὲ χιτῶνες οἱ περιττεύοντες , ὥστε χειμῶνος ἢ ἄλλως ἐπὶ τινι χρείᾳ μεταλαμβάνειν αὐτούς , ὁποία παρὰ Φαιάζι τὰ κατὰ τρυφὴν ἐξημοιβὰ εἵματα , παρ᾽ οἷς καὶ τὰ θερμὰ λουτρὰ καὶ τὸ τρυφερὸν τῆς εὐνῆς . εἴη δ᾿ ἂν κατὰ τοὺς ἐπημοιβοὺς χιτῶνας καὶ τὰ ἐξημοιβὰ εἵματα καὶ ἡ αὐτία δηλωθησομένη ἀμοιβὰς χλαῖνα . Τὸ δὲ μία δὀἷη φωτὶ ἑκάστῳ βιον δηλοῖ ἀγροτικὸν ἀπείριτον . διὸ οὐδ᾿ ἠοκέ - σθη μία εἰπεῖν , ἀλλὰ προσέθετο καὶ τὸ οἷη , ὁ δὴ πολλαχοῦ ταυτὸν δύναται τῷ μία . καὶ οὕτω μὲν ἀγροτικὸν τὸ μονόχλαινον καὶ ὁ εἰς χιτῶν , ἀστικὸν δὲ τὸ ἀνάπαλιν . Τηλέμαχος οὖν χλαῖνάν τε καὶ λοιπὰ εἵματα δούς τῷ ξένῳ κατὰ τὸν Εὐμαίου λόγον πέμψει ὅπῃ ἐθέλει . Δῆλον δὲ ὅτι φιλοξένου ἀνδρὸς ἔνδειξις τὸ , αὐτὸς τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα δώσει , πέμψει δ᾿ ὅπῃ σε κραδίη θυμὸς τε κελεύει . Ὀτι χηρόμενος ὁ καλὸς Εὐμαιοσ τοῦ πλανήτου δεσπότου τίθει ἄρα οἱ πυρὸς ἐγγὺς εὐνὴν διὰ τὸ ῥιγοῦν , ἐν δὀἴων τε καὶ αἰγῶν δέρμασ᾿ ἐβαλλεν . ἐπὶ δὲ χλαῖναν βάλεν αὐτῷ πυκνὴν καὶ μεγάλην , ἢ οἱ παρεχέσκετο ἤτοι παρέκειτο ἢ παρεχέσκετο ἤγουν παρέι - χετο ἀμοιβὰς , τουτέστι πρὸς ἀμοιβήν . ὁ ἐρμηνεύων ἐπάγει · ἐννοεῖσθαι ὅτε τις χειμῶν ἐκπαγλὸς ὁοιτο . εἴκως γὰρ τὸν ὀρχαμον ἀνδρῶν Λιμσιον καὶ ἀμοιβάδα χλαῖναν ἔχειν , οὐχ᾿ ὥστε δύο χλαῖνας φορεῖν , ἀλλ᾿ ἵνα χειμῶνος ἐπιγενομένου ἀμείβων ὡς καὶ πυκνοτέραν καὶ μεγάλην χρῴτο αὐτῇ , πυκνὴ μὲν οὖση διὰ τὸ ψυχός , μεγάλη δέ , ἵνα σκέπῃ τὸν ὅλον Εὐμαιον . διὸ ἡ μετ᾿ ὀλίγα φορουμένη χλαῖνα ἐξω ἐν αἰθρίᾳ μᾶλα μὲν πυκνή , οὐ μεγάλη δέ . Ἐνταῦθα δὲ ὅρα καὶ ὡς εἰπὼν ἐνθ᾿ Ὀδυσσεὺς κατέλεπτο ἐπάγει · ὡς ὁ μὲν ἐνθ᾿ Ὀδυσσεὺς κοιμήσατο , ὡς ἢ ἄμφω ταυτὶ εἶναι ἢ τὸ μὲν κατέ - λεπτο ἐπὶ ἀνακλίσεως , τὸ δὲ ἕτερον ἐπὶ ὕπνου . Ὀτι παιδεύων ὁ ποιητὴς τὸ πλεῖον τῆς κατὰ βίον σπουδῆς χρῆναι τῶν ὑπερχόντων εἶναι πλάτ*τει ἐνταῦθα τὸν ὀρχαμον Εὐμαιον ἐν τῷ τοὺς ἄλλους ἔσω κοιμᾶσθαι διὰ τὴν σκοτεινὴνν καὶ κακὴν νύκτα ἐξω κοιμώμενον αὐτὸν ἐνοπλον πρὸς τοῖς βοσκημοῖσι ἐπὶ φυλακῇ . ὁ καὶ βλέπων Ὀδυσσεὺς χαίρει . φησὶ γοῦν ὡς οἱ μὲν ἄλλοι ἄνδρες νεανία ἐξω παρὰ τὸν ξένον ἤγουν ἐγγὺς τοῦ ξένου κοιμήσαντο , οἷα δι᾿ ἡμέρας καρώντες ἐξω , οὐδὲ συθώτῃ ἠδύνανεν αὐτόθι κοιτοῦ ὑὼν ἄπο κοιμηθῆναι · ἀλλ᾿ ὁ γ᾿ ἄρ ἐξω ἰὼν ὠπλίζετο , χαίρε δ᾿ Ὀδυσσεὺς ὅτι ῥά οἱ βιό - του περικηθετο νόσφιν ἴοντος . εἶτα ἐρμηνεύων τὸ ὠπλίζετο φησὶ · πρῶτον μὲν ξίφος ὅς · μετὰ στιβαροῖς
Lemmas: ὁ ἔρχομαι , καί εἶμι μετοχή . ὁ δέ χλαῖνα ἀφίημι δηλόω , ὡς καί ἐν Ἰλιάς φαίνω , χρηστός ἐν πόλεμος εἰμί ὁ τοιοῦτος φόρημα κατά ἔθος Λακωνικός , ὡς εἄν ἐν μέγας ὑποσέπτοιο δο ὁ ὁ αἷμα ῥῶσις διά ὁ ὁμοχροέω ἔνδυσις . ὁ δέ φάω χρυσόφρονος Ἠώς ἤτοι λάμπω , πρωτότυπος εἰμί ὁ φαέδην καί ὁ κατά ὁ Ἥλιος Φαέθων . ὁ δέ ἀνά - φοτερος φίλος καί αἰδώς φάος σχῆμα εἰμί φιλητός Ὅμηρος , ὅμοιος ὁ , ἀμφότερος βασιλεύς τε ἀγαθός καρτερός τἀἰχμητής , καί ὁ τοιοῦτος . ἐπιμαρτύρομαι δέ καί ὁ ἀρετή ὁ φιλέω τε καί αἰδώς ἄξιος , εἰμί γε ὁ ξένος ἥβη καί βία ἔχω φιλότης τε εἄν καί αἰδώς ἀξιόω . ὁ δέ ἔθος τουτέστιν ἀγαθός , γίγνομαι μέν , ἀπό ὁ Ἠῦς ἠώς , κατά μετάθεσις , ἀφίλητος δέ εἰμί πεζογραφέω ῥήτωρ . ὁ δέ οὖον παρά μοῖρα , ἀντί ὁ οὖον παρά ὁ καθήκω . ἐκ ὅς μοῖρα καί μεμερίμωρος ὁ μείρομαι ὁ προσήκω . ὁ δέ οὖον νηχεροδηω πῖπος , κεφαλδόφρονα ὁ ξένος ὑποδείκνυμι . οιὁ - ὅς γάρ ὁ μή ἀμέρδω λαλέω . κεραδαίνει δή καί αὐτός ὁ χλαῖνα ἐπί σκέπη λαμβάνω . ὁ δέ Ράκκα δνοπαλίζω , ἀντί ὁ ὁ χείρ ἔχω , ὁ πελάμασι δονέω ἢ δινέω , οἷος σύρρα - πτων ἢ καί ἄλλως μεταχειρίζω καί Καλλίπων ὅδε ἢ ἐκεῖνος μέρος σῶμα , ὁ γυμνός δηλαδή , διά ὁ διεφθοῦτα εἰμί ὁ Ράκκα . καί εἰμί δνοπαλίζω , ὡς ὑφαῖνπάζω , ὁ δονοπαλλω ἢ δονοπελαμιζεω . ἅπαξ δέ ὁ λέξις ἐν Ὀδυσσεία εἴρω , οὗτος δέ καί ἐν Ἰλιάς ἐν ὁ , ἄνθρ ἀνήρ ἐννοπαλίζεν . ἐν δέ ῥητορικός λεξικός γράφω , δνοπαλίζω , ὁ κεντέω , τιρασσω , ἐκτινάσσω , σείω . εἰμί δέ ὅτε καί πτεινεος καί πολεμέω . ἰστέον δέ ὅτι δεξιός πλάσσω μετά ἡμέρα αὖθις ἐξαλλάσσω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ εἷμα . χρή γάρ αὐτός Ράκκα φορός εἰς Ἰθάκη ἔρχομαι . ἔτι ἰστέον καί ὅτι κατά ὁ τεχνηλὴν παράδοσις οὖον τατός , ῥάκος εἶπον καί τρίβω . οὗτος γάρ ἀνυρολέξιας . εἰμί δέ , φημί , ῥάκος μέν ὁ διαφθείρω , τριβή δέ ὁ ἀποβάλλω ὁ χροῦνδας , εἴτουν χρώκας . ὁ καί στημονίζω ὁ ἰδιώτης μασίν . καί εἰμί οὗτος μέν ἀρχή ἢ ἐκ ὁ τριβή τριβή . παρώνυμος γάρ ὁ τριβή . οὖον ὑποχοριστικὸν ὁ τρίβω . ὁ δέ ῥάκος προυπόκειμαι ὁ ῥέω καί ὁ ἐκεῖθεν ἐνεργητικός παράκειμαι . ἐπημοιβός δέ χιτών ὁ περισσεύω , ὥστε χειμών ἢ ἄλλως ἐπί τις χρεία μεταλαμβάνω αὐτός , ὁποῖος παρά Φαιάζι ὁ κατά τρυφή ἐξημοιβός εἷμα , παρά ὅς καί ὁ θερμός λουτρόν καί ὁ τρυφερός ὁ εὐνή . εἰμί δέ εἄν κατά ὁ ἐπημοιβός χιτών καί ὁ ἐξημοιβός εἷμα καί ὁ Αυτιά δηλόω ἀμοιβή χλαῖνα . ὁ δέ εἷς δήω φάος ἕκαστος βίος δηλόω ἀγροτικός ἀπείριτος . διό οὐδέ ἠοκέ - σθη εἷς εἶπον , ἀλλά προστίθημι καί ὁ οἶος , ὁ δή πολλαχοῦ τατός δύναμαι ὁ εἷς . καί οὗτος μέν ἀγροτικός ὁ μονόχλαινος καί ὁ εἰς χιτών , ἀστικός δέ ὁ ἀνάπαλιν . Τηλέμαχος οὖν χλαῖνα τε καί λοιπάς εἷμα δίδωμι ὁ ξένος κατά ὁ Εὔμαιος λόγος πέμπω ὅπῃ ἐθέλω . Δῆλος δέ ὅτι φιλόξενος ἀνήρ ἔνδειξις ὁ , αὐτός ὅς χλαῖνα τε χιτών τε εἷμα δίδωμι , πέμπω δέ ὅπῃ σύ Καρδία θυμός τε κελεύω . ὅτι χαίρω ὁ καλός Εὔμαιος ὁ πλανήτης δεσπότης τίθημι ἄρα ὁ πυρός ἐγγύς εὐνή διά ὁ ῥιγέω , ἐν δοίον τε καί αἴξ δέρμα βάλλω . ἐπί δέ χλαῖνα βάλλω αὐτός πυκνός καί μέγας , ἢ ὁ παρέχω ἤτοι παράκειμαι ἢ παρέχω ἤγουν πάρειμι - χετ ἀμοιβή , τουτέστι πρός ἀμοιβή . ὁ ἑρμηνεύω ἐπάγω · ἐννοέω ὅτε τις χειμῶν ἔκπαγλος ὁράω . ἵημι γάρ ὁ ὄρχαμος ἀνήρ Λιμσιον καί ἀμοιβάς χλαῖνα ἔχω , οὐ ὥστε δύο χλαῖνα φορέω , ἀλλά ἵνα χειμών ἐπιγίγνομαι ἀμείβω ὡς καί πυκνός καί μέγας χράω αὐτός , πυκνός μέν εἰμί διά ὁ ψυχός , μέγας δέ , ἵνα σκέπη ὁ ὅλος Εὔμαιος . διό ὁ μετά ὀλίγος φορέω χλαῖνα ἐξω ἐν αἰθρία μῆλον μέν πυκνός , οὖον μέγας δέ . ἐνταῦθα δέ ὁράω καί ὡς εἶπον ἔνθα Ὀδυσσεύς καταλέγω ἐπάγω · ὡς ὁ μέν ἔνθα Ὀδυσσεύς κοιμάω , ὡς ἢ ἄμφω οὗτος εἰμί ἢ ὁ μέν κατέ - λοπτος ἐπί ἀνάκλισις , ὁ δέ ἕτερος ἐπί ὕπνος . ὅτι παιδεύω ὁ ποιητής ὁ πλείων ὁ κατά βίος σπουδή χρή ὁ ὑπέρχομαι εἰμί πλάσσω ἐνταῦθα ὁ ὄρχαμος Εὔμαιος ἐν ὁ ὁ ἄλλος εἴδομαι κοιμάω διά ὁ σκοτεινός καί κακός νύξ ἐξω κοιμάω αὐτός ἔνοπλος πρός ὁ βοσκημοις ἐπί φυλακή . ὁ καί βλέπω Ὀδυσσεύς χαίρω . φημί γοῦν ὡς ὁ μέν ἄλλος ἀνήρ νεανίας ἐξω παρά ὁ ξένος ἤγουν ἐγγύς ὁ ξένος κοιμάω , οἷος διά ἡμέρα καρώντες ἐξω , οὐδέ συθώτῃ ἀδύναμαι αὐτόθι κοῖτος ὑών ἀπό κοιμάω · ἀλλά ὁ γε ἄρα ἐξω εἶμι ὁπλίζω , χαίρω δέ Ὀδυσσεύς ὅτι ἄρα ὁ βίος - ὁ περικάω νόσφι εἶμι . εἶτα ἑρμηνεύω ὁ ὁπλίζω φημί · πρῶτος μέν ξίφος ὅς · μετά στιβαρός