eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1609
φίλον πόσις ἀμφιπεσούσα , ὥστε ἥς προπάροιθεν πόλιος λαῶν τε πέσθαι , ἄστει τε καὶ τεκέεσιν ἀμύ - νων ἡλθες ἡμῶν . ἡ μὲν τὸν , θνήσκοντα καὶ ἀσπαίροντ᾽ ἐσίδουσα , ἄμφ᾽ αὐτῷ χραίνῃ λίγα κοῦχιν . οὗ δὲ τ᾽ ὀλισθῶν κόπτοντες δοῦρεσι μετάρσιον ἦδε καὶ ὀμῶνς , εἴχονον εἰσαάγουσι πόνον τ᾽ ἔχεμεν καὶ δίζιν . τῆς δ᾽ ἐλεεινότατον ἄχει φθινύθουσι παρυιά , ὡς Ὀδυσεύς ἐλεεινὸν ὑπ᾽ ὀρῶσι διάχρον εἶδεν . οὐ μὴν ἐλεεινότατον μετὰ τὴν χάριν φιλόποτον γυναῖκα . ἔδει γὰρ ὡς προσεχὼς ἠρώθη , κατ᾽ ἄνδρα κλαίαν τὸν ἥρως Ὀδυσεύς , καὶ οὐ γυναικώτερον . Ἰσως δὲ καὶ ἴσον ἐστὶ τὸ , ὡς ἐλεεινὸν διάχρον εἶδε , πρὸς τὸ ἐλεεινότατον . εἰ γὰρ ἡ γυνὴ μὲν ἐλεεινότατον ἐδιάχρον , Ὀδυσεύς δὲ ὡς ἐλεεινὸν διάχρον εἶδε , διαφέρει ἄν καὶ αὐτὸς ἐλεεινότατον . Ὥσα δὲ ὡς ἡ ἠθὴσία πλατεῖα παραβολὴ πρὸς αὐτὸ δή τούτω καὶ μόνον ἐλήφθη τὸ ἐλεεινὸν κλαίειν τὸν Ὀδυσσέα . ἄλλως δὲ ἀνθρώπος ἀμισθίαν ὑποδεικνύα φι - λοπατρίδος καὶ φιλοικίου , καὶ γυναικὸς φιλαδελφίας , καὶ πολέμιον ὀνόητα . Ἄλλων δὲ ὡς αὐτὰ τοῖς οἰκείοις τὸ πένθος , ἀνὴρ καὶ φιλόπολις καὶ πεσὼν ἐν τῷ ἑαυτῶν τοῖς ἑαυτοῦ . Τὸ δὲ τήχετο , κυρίως ἐπὶ χύσεως . τίθεται δὲ καὶ ἐπὶ κηροῦ καὶ πίσης καὶ τοιούτων . καὶ * νῦν μὲν οὕτω φιλοῦς ἐφύθη , ἐν δὲ τοῖς ἔξης που ἔχει τήχεσθαι τινὰ διακρίνειν ὡς ὑπε χύσιν τὸ τοιούτων πᾶσχει πάθος . Τὸ δὲ ἀμφιπεσούσα , καιρώτατα ἐφρέθη ἐπὶ νεκροῦ . τὸ γὰρ ἀμφιβαλεῖν , ἐπὶ ζωῶν λέγε - ται . Τὸ δὲ ἀμύνων ἡλθες ἡμῶν , ἐντελῶς νῦν ἔχει ἠθὴν , ἀντὶ τοῦ ἀποσοθὼν τὴν κακὴν ἡμέραν . ὥτε μέντοι αὐτὸ ζῆται μόνον τὸ ἑαυτῶν , ἐλλειπτικῶς ἔχει τότε καὶ καῦτα ἀντὶ τοῦ βοηθεῖν.326 Περὶ δὲ τοῦ ἀσπαίρου ὁ δηλοῖ τὸ σπάσεως καὶ ὡς ἐξ αὐτοῦ καὶ τὸ σπαρζόμεν γίγνεται , ἐδηλώθη ἄλλαχοῦ . νῦν δὲ οὐ πᾶσιν ἄπειν καὶ ὅτι καθ᾽ σπαίρω καὶ κατὰ πλεονασμὸν ἀσπαίρω , οὕτω καὶ στέχης ἀσταχης , καὶ σταγὶς ἀσταγίς , καὶ σφόδλος ἀσφόδλος ὡς ἐν τοῖς ἔξης που ἠθὴ - σεται . ἐν μέντοι τῷ ἀμύραν καὶ μέργαν , ἀδηλον εἰτε τὸ ἀμύραν ἐκ τοῦ μέργαν κατὰ πλεονασμὸν , εἰτε καὶ ἀνάπαλιν ἐκεῖθεν τὸ μέργαν κατὰ ἀφαίρεσιν . ἐξ ὧν καὶ ἀμοιργοὶ φασιν , πόλλως ὀλεθροῖ . οἱ δ᾽ αὐτοῖ , καὶ μοργοί . οἱ ἀμείροντες δηλαδή τὸ κοινόν , καὶ ἐκμεζόντες οἷον τὰ ἄλλοτρια . ἐν μέντοι τῷ , μαύρον καὶ ἄμαυρόν , φανερῶς τὸ μαύρον ἀφαίρεσιν παρήν ἐκ τοῦ ἄμαυροῦ . Τὸ δὲ χυμίνη , ἠγώτιστα ὁ ἐστι τμηροτότητα σώματος δηλοῖ . ἢ καὶ σπουδαῖον δοῦμον κατὰ τὸ , ἰπώθεν ἐκ - χύμαν . Τὸ δὲ * ζώπτοντες , ἀντὶ τοῦ πλήττοντες . κατὰ τὸ , λόγος δὲ διαφῆν . καὶ τίς ὁ ζώπτον τὴν θύραν ; τὸ μέντοι καταζώπτειν , ἐπὶ σφαγῆς , ὡς σὺν ἄλλοις καὶ ὁ κοινῶς δηλοῖ ἐν τῷ κατεζώπτησαν οὗτοι . δηλοῦν δὲ ὅτι ἐν τῷ , οἱ δέ , ζώπτοντες , τοὺς πολέμιους δηλοῖ ἐλλειπτικῶς . οὐ γὰρ ἐξαφώνοί που αὐτοὺς . Τοῦ δὲ δοῦρεσι τὸ κοινὸν δοῦρασι . ἐπὶ καὶ ἡ πληθυντικὴ εὐθεία , δοῦρατα . καὶ ἡ γενική , δοράτων . ἔχει δὲ τροπήν , ἵνα συνεξομοιωθῇ τῷ στομάτεσι καὶ πτεάτεσσιν . Πάρος δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς , αἰχμαλωσία . δουλεία . παρὰ τὸ ἔμψ ἄραν . οἱ γὰρ ἐν δουλείᾳ , καὶ τοῦ 1609λῆγειν στέρονται μὴ παρρησιαζόμενοι . Τὸ δὲ * ἀναίρουσι , πρῶτην ἔχει τὴν πρόθεσιν . ὡς καὶ τὸ , τὸν δ᾽ οὐκ εἰδὸτ᾽ ὀλεθρον ἀνήγαγον . Ἰστέον δὲ ὅτι δικνῶς τῷ ποιητῇ πέπλασται τὰ τε κατὰ τὸν δοῦρειον ἵππον , καὶ ἐκολούθως ὁ τοῦ Ὀδυσεύς πολὺς γλαυθμός , ἵνα ἐρωτηθεῖς τί τὸ τοῦ κλαίειν οὕτως αἴτιον καὶ γνωσθὲς πολυπραγμονηθῇ καὶ ἀναγκαίως ἐκπλῆ τὰ καθ᾽ ἑαυτόν . καὶ οὕτω σῆ παραῖδουσι τὰ ἐραζῆς ἰστορηθῆσόμενα . διὸ καὶ νῦν πλάττει ὁ ποιητής , ὡς τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ἐλάνθανεν Ὀδυσεύς διάγνω λαβόν , Ἀλκίνοος δὲ μόνος ἐπιφασάμενος καὶ νοήσας , ἤκουσε γὰρ αὐτοῦ καὶ ἥρπ᾽ σπαγάχοντος , τὸν τε Ἀλμύδοχον ἐπὶ τὸν ὀδόν , καὶ αὐτὸς μὲν λαλεῖ τὰ ἐραζῆς ὀλίγα . μετ᾽ αὐτὸν δὲ Ὀδυσεὺς τὰ πάντα πολλα . Ὅτι κατὰπασιν ἀνὸδὺς γλῶσσης μὲν οὐ πᾶσα δὲ γίλη τὸ , ὁ δεῖνα ἤδη σχεθὼν φρόμυγα λιτῶν , οὐ γὰρ πως πάντῃσι χαριζόμενος τὰδ᾽ ἀείδει . τοιούτων δὲ τι καὶ τὸ , ἀλλ᾽ ἄρ᾽ ὁ μὲν σχεθὼν ἴν᾽ ὁμῶς τερπόμεθα πάντες ξανθόδοξοι καὶ ξίνοι , ἵπει πολὺ κάλλιον οὕτως . Ἀλκίνοος δὲ ταῦτα λίγα ὅτε Ὀδυσεὺς ἐκλαίει . εἶτα καὶ αἰτιολογὸν φησίν . εἶνεκα γὰρ ξίνοι τὰδ᾽ αὐδούτω τέτυκται πομπὴ καὶ φίλα δῶρα τὰ οἱ δίδωσιν γνωσιῶς ἠθὴν . τὸ γὰρ διδόαμεν πλεονασμὸν ἔχει τοῦ ἄ . Περὶ δὲ τινὸς ἐπὶ δόρυσι κλαίουτος ἠθὴν , ἐν τῷ , ἐξ οὐ δαρπίζωμεν τε καὶ ὤρως ὁπὸς ἀοιδός , ἐκ τοῦ δ᾽ οὐκ * πασσατ᾽ διζυροῖο γόοιο ὁ ξένος . μᾶλα ποὺ μὴ ἄχος φρίνας ἀμφιζέλησεν . ὁ σὺρ ὅστιν ὁμοῖον τῷ ἀμφιζά - λυφεν , ὡς ἀπὸ νέφους ἢ δικτύου μετενεχθέν . οὐκ ἐστὶ γὰρ ἐνταῦθα νοῆσαι τὸ ἀμφιζδηχέναι ἀντὶ τοῦ
Lemmas: φίλος πόσις ἀμφιπίπτω , ὥστε ἥς προπάροιθε πόλις λαός τε πίπτω , Ἄστυ τε καί τέκος Αμύ - νάω ἔρχομαι ἐγώ . ὁ μέν ὁ , θνήσκω καί ἀσπαίρω εἰσοράω , ἀμφί αὐτός χραίνω λίγα κοῦχιν . ὅς δέ τε ὀλισθάνω κόπτω δόρυ μετάρσιος ἀείδω καί ὄμνυμι , ἔχω εἰσάγω πόνος τε ἔχω καί δίζιν . ὁ δέ ἐλεεινός ἄχος φθίω παρυιά , ὡς Ὀδυσσεύς ἐλεεινός ὑπό ὁράω διαχράω ὁράω . οὖον μήv ἐλεεινός μετά ὁ χάρις φιλοποτος γυνή . ἐσθίω γάρ ὡς προσεχώς ἀρόω , κατά ἀνήρ κλαία ὁ ἥρως Ὀδυσσεύς , καί οὖον γυναικώτερον . ἴσως δέ καί ἴσος εἰμί ὁ , ὡς ἐλεεινός διαχράω ὁράω , πρός ὁ ἐλεεινός . εἰμί γάρ ὁ γυνή μέν ἐλεεινός διαχράω , Ὀδυσσεύς δέ ὡς ἐλεεινός διαχράω ὁράω , διαφέρω ἄν καί αὐτός ἐλεεινός . ὠθέω δέ ὡς ὁ ἠθὴσία πλατύς παραβολή πρός αὐτός δή οὗτος καί μόνος λαμβάνω ὁ ἐλεεινός καλέω ὁ Ὀδυσσεύς . ἄλλως δέ ἄνθρωπος ἀμισθία ὑποδείκνυμι φεῖ - λοπατρις καί φιλοικιος , καί γυνή φιλαδελφία , καί πολέμιος ὄνος . Ἄλλων δέ ὡς αὐτός ὁ οἰκέω ὁ πένθος , ἀνήρ καί Φιλόπολις καί πίπτω ἐν ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ τήκω , κύριος ἐπί χύσις . τίθημι δέ καί ἐπί κῆρ καί Πῖσα καί τοιοῦτος . καί * νῦν μέν οὗτος Φιλοῦς φύω , ἐν δέ ὁ ἔξειμι ποῦ ἔχω τήκω τις διακρίνω ὡς ΥΠΕ χύσις ὁ τοιοῦτος πάσχω πάθος . ὁ δέ ἀμφιπίπτω , καιρώτατα φέρω ἐπί νεκρός . ὁ γάρ ἀμφιβάλλω , ἐπί ζωή λέγω - ὁ . ὁ δέ ἀμύνω ἔρχομαι ἐγώ , ἐντελής νῦν ἔχω ἠθὴν , ἀντί ὁ ἀποσοθὼν ὁ κακός ἡμέρα . ὥτε μέντοι αὐτός ζέω μόνος ὁ ἑαυτοῦ , ἐλλειπτικός ἔχω τότε καί καῦτα ἀντί ὁ βοηθεῖν.326 περι δέ ὁ ἀσπαίρω ὁ δηλόω ὁ σπάσις καί ὡς ἐκ αὐτός καί ὁ σπείρω γίγνομαι , δηλόω αλλαχού . νῦν δέ οὖον πᾶς ἄπειμι καί ὅτι κατά ἀσπαίρω καί κατά πλεονασμός ἀσπαίρω , οὗτος καί στέγω ἀσταχης , καί σταγὶς ἀσταγής , καί σφόδλος ἀσφόδλος ὡς ἐν ὁ ἔξειμι ποῦ ἠθέω - σέτα . ἐν μέντοι ὁ ἀμύρα καί μέργαν , ἄδηλος εἴτε ὁ ἀμύρα ἐκ ὁ μέργαν κατά πλεονασμός , εἴτε καί ἀνάπαλιν ἐκεῖθεν ὁ μέργαν κατά ἀφαίρεσις . ἐκ ὅς καί ἀμοιργοὶ φημί , Πολλῶς ὄλεθρος . ὁ δέ αὐτός , καί μάργος . ὁ ἀμείρω δηλαδή ὁ κοινός , καί ἐκμεζόντες οἷος ὁ ἀλλότριος . ἐν μέντοι ὁ , μαυρός καί ἀμαυρός , φανερῶς ὁ μαυρός ἀφαίρεσις πάρειμι ἐκ ὁ ἀμαυρός . ὁ δέ χυμινω , ἠγώτιστα ὁ εἰμί τμηροτοτηταω σῶμα δηλόω . ἢ καί σπουδαῖος δοῦμος κατά ὁ , ἰπώθεν ἐκ - χυμάω . ὁ δέ * ζώπτοντες , ἀντί ὁ πλήσσω . κατά ὁ , λόγος δέ διαφαίνω . καί τίς ὁ ζώπτον ὁ θύρα ; ὁ μέντοι καταζώπτειν , ἐπί σφαγή , ὡς σύν ἄλλος καί ὁ κοινῶς δηλόω ἐν ὁ κατεζώπτησαν οὗτος . δηλόω δέ ὅτι ἐν ὁ , ὁ δέ , ζώπτοντες , ὁ πολέμιος δηλόω ἐλλειπτικός . οὖον γάρ εξάφωνος ποῦ αὐτός . ὁ δέ δόρυ ὁ κοινός δόρυ . ἐπί καί ὁ πληθυντικός εὐθύς , δόρυ . καί ὁ γενικός , δόρυ . ἔχω δέ τροπή , ἵνα συνεξομοιόω ὁ στόμα καί πτεάτεσσιν . Πάρος δέ κατά ὁ παλαιός , αἰχμαλωσία . δουλεία . παρά ὁ ἔμψ ἀείρω . ὁ γάρ ἐν δουλεία , καί ὁ εἶμι στέρομαι μή παρρησιάζομαι . ὁ δέ * ἀναιρέω , πρῶτος ἔχω ὁ πρόθεσις . ὡς καί ὁ , ὁ δέ οὐ οἶδα ὄλεθρος ἀνάγω . ἰστέον δέ ὅτι δικναω ὁ ποιητής πλάσσω ὁ τε κατά ὁ δούρειος ἵππος , καί κολοῦθος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πολύς γλαυθμός , ἵνα ἐρωτάω τίς ὁ ὁ καλέω οὕτως αἴτιος καί γιγνώσκω πολυπραγμονέω καί ἀναγκαῖος ἐκπλέω ὁ κατά ἑαυτοῦ . καί οὗτος σῆ παραδίδωμι ὁ ἐραζῆς ἱστορέω . διό καί νῦν πλάσσω ὁ ποιητής , ὡς ὁ μέν ἄλλος πᾶς λανθάνω Ὀδυσσεύς διαγιγνώσκω λαμβάνω , Ἀλκίνοος δέ μόνος ἐπιφαίνω καί νοέω , ἀκούω γάρ αὐτός καί ἕρπω σπαγάχοντος , ὁ τε αλμυδοχος ἐπί ὁ ὀδούς , καί αὐτός μέν λαλέω ὁ ἐραζῆς ὀλίγος . μετά αὐτός δέ Ὀδυσσεύς ὁ πᾶς πολύς . ὅτι2 κατάφασις ἀνύω γλῶσσα μέν οὖον πᾶς δέ Γίλη ὁ , ὁ Δεῖνα ἤδη ἔχω φρόμυγα λιτός , οὖον γάρ πως πάντης χαρίζομαι ὅδε ἀείδω . τοιοῦτος δέ τίς καί ὁ , ἀλλά ἄρα ὁ μέν ἔχω ἵνα ὁμῶς τέρπω πᾶς ξανθοδοκεω καί ξινός , ἵημι πολύς καλός οὕτως . Ἀλκίνοος δέ οὗτος λίγα ὅτε Ὀδυσσεύς καλέω . εἶτα καί αιτιολογος φημί . ἕνεκα γάρ ξινός ὅδε αὐδάω τεύχω πομπή καί φίλος Δῶρα ὁ ὁ δίδωμι γνωσιῶς ἠθὴν . ὁ γάρ διδόω πλεονασμός ἔχω ὁ ὅς . περι δέ τις ἐπί δορυσις κλαῖος ἠθὴν , ἐν ὁ , ἐκ οὖον δαρπιζω τε καί ὁράω ὁπόσος ἀοιδός , ἐκ ὁ δέ οὐ * πατέω διζυρεω γόος ὁ ξένος . μῆλον πού μή ἄχος φριναω ἀμφιζέλησεν . ὁ σῦρ Όστιν ὅμοιος ὁ Αμπιζάς - λυφεν , ὡς ἀπό νέφος ἢ δίκτυον μεταφέρω . οὐ εἰμί γάρ ἐνταῦθα νοέω ὁ ἀμφιζδηχέναι ἀντί ὁ