eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1706
θαλάσσης Ὀδυσσεὺς διὰ ποταμοῦ Ὠκεανοῦ εἰς Ἀἰδὺν ἐλθὼν εἴτε διὰ τοῦ αὐτοῦ ποταμοῦ ἐνιχθεὶς εἰς τὴν κατὰ Κίρκην εὐώχον ἀποκατέστη θαλάσσαν ἢ τις ποτε αὐτὴ θάλασσα , εἴτε ἢ ἔξω κατὰ τὸν Ὠκεανόν , εἴτε καὶ μάλιστα ἢ καθ’ ἡμᾶς ἰσπερία ἢ μετὰ τὸν μέγαν Ὠκεανόν , πρὸς τῇ οἰκουμένῃ μὲν ἀληθῶς οὐσα πρὸς πον τὰ Τυρρηνικὰ ἢ Σικελικὰ , τῷ δὲ μύθῳ μεταγομένῃ ὁποιοῦν ἐκείνῃ δοκεῖ τῷ καὶ ἀποστενοῦντι τὸν ἀπείριτον ἢ ἀπέρατον ποταμὸν εἰς πανημέριον πλοῦν καθὰ προδεδήλωται . πανη - μέριος γὰρ νὴς ποντοπορούσης καὶ ἡλίου δύντος ἢ ναὺς εἰς Κιμμερίους ἦλθε , καὶ διὰ τοσούτου ἤμα ἐπανῆλθε καιροῦ , δι’ ἡμέρας γάρ , ὡς τῆς μεταξὺ νυκτὸς ἐν Ἀἰδου διαγενομένου τοῦ Ὀδυσσέως , οὐ γὰρ ἔδει τὰ τοῦ Ἀἰδοῦ ὑπὸ φωτὶ βλέπεσθαι . δηλοῖ δὲ τὸ ταχὺ τῆς ἐπανόδου καὶ τὸ μηδὲ ἑσπέρια παρὰ Κίρ - κης τῇ τοῦ Ὀδυσσέως ἐντεθῆναι νηῖ , ὡς δὲ καὶ δύντος ἡλίου εἰς τὴν νῆσον ἢ ναὺς ἐπανεχώρησε , δηλοῦν ἐκ τοῦ εὐθὺς * ἐν ψαμάθοισιν ἀποζοῖξαν τοὺς περὶ Ὀδυσσία , τοὔτεστι κοιμηθῆναι , ὡς προδεδήλωται . Τὸ δὲ εἰρεσίη , τὰ παλαιὰ τῶν ἀντιγράφων ἐν δοτικῇ πτώσει ἔχουσι , ἵνα λέγῃ ὡς πρώται μὲν τὸ κῦμα ἤγαγε τὴν νῆα ἐν εἰρεσίᾳ , ἔπειτα δὲ ὄρθος καλός , κῦμα δὲ καὶ ἐνταῦθα ποταμοῦ , ὡς καὶ πρὸ τούτου πορφυρέον κῦμα περισταδὴ οὐχὲ ἴσον τῷ Ἐμπέως . ἀκόλουθον ἐφεξῆς τὸ , ἀλλ᾽ ἄγετ᾽ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον αὐθι πανημέριοι . τὰ δὲ ἐπαγόμενα φιλοξενίας εἰσὶ λόγοι . τὸ , ἄμα δ᾽ Ἡοῖ φαινομένῃρι πλεῦσεσθ᾽ , αὐτὰρ ἐγὼ δεῖξω ὁδὸν ἥδε δο ἑκαστα σημανέω , ἵνα μὴ τι κακοήρασίρ ἀλεγεινῇ ἢ ἄλδς ἢ ἐπὶ γῆς ἀληῖσετε * πῆμα παθόντες . οὐδεμία δὲ τις ἐστὶ τῶν ἐν τοῖς ἡθέσιον Ὁμηρικῶν λέξεων , περὶ ἧς οὐ δεδήλωται ἐν ἄλλοις . Ὅτι ἀστέρες ἢ Κίρκη πρὸς τοὺς ἀμφὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐξ Ἀἰδοῦ ἐλθόντας φησί · σχέτλιοι , οἱ ζῶντες ὑπῆλθετε δώμ᾽ Ἀἰδοο , δυσθανέες , ὅτε τ᾽ ἄλλοι ἅπαξ θνήσκουσ᾽ ἄνθρωποι . Καὶ ὅρα ὡς διὰ τὸ μὴ πρέ - πειν σεμνῷ προσώπῳ ἐν οὐ καιρῷ τοιαῦτα παίζειν δι᾽ ὀλίγιστον ὁ ποιητὴς ἐξήνυχε τὸ ἀστέigma καὶ ὅτι οὐδὲ νῦν τὸ σχέτλιος ἐπὶ ἀδίκου κεῖται , ἀλλὰ σχετλίους ἢ τοὺς τολμηρίας εἶπεν ἢ τοὺς ἐπιπόνους καὶ πολλὰ ἀνασχομένους καὶ τλάντας . Τὸ δὲ δυσθανέες ἐν δυοῖ μέρεσι 1706λόγου ἀναγιγνώσκει * Ἀπολλόδωρος , λέγων ὅτι τὸ δὶς καὶ τρίς ἀποβάλλει τὸ σῖγμα ἐν ταῖς συνθέσει , οἷον δίπους , τρίπους . ὥφελον δὲ οὐν καὶ διτάνεες . νοητέον δὲ τὸν Ἀπολλόδωρον λόγον χωρὶς τῶν ἀριθμη - τικῶν . δυσχίλιους γὰρ μετὰ τοῦ σῖγμα καὶ τρισχιλίους φαμέν . καὶ οὕτω μὲν αὐτὸς . ἕτεροὶ δὲ τοσοῦτον ἀποδίδουσι προσέχον αὐτῷ , ὥστε καὶ τὸ δὶς παίδες οἱ γέροντες δίσπαδες γράφουσι συνθέτως ἐν ἐνὶ μέρει λόγου , ἄλλως τοῦτο ποιοῦντες παρὰ τὸ δίπαις δίπαιδος , ὁ δύο κεκτημένος δηλαδὴ παίδας . δοκεῖ δὲ πρὸς μίμησιν τῆς συνθέσεως τοῦ Ὁμηρικοῦ δυσθανοῦς εἰρήσθαι δυσθανῆς παρὰ τοῖς ὑστερον ὁ βιαιο - θάνατος . Ὅτι κατὰ στρατιωτικὸν τὸ ἐν ὕπλοις κατακοιμάσθαι , οὕτω καὶ ναυτικὸν τὸ , οἱ μὲν κοιμῶντο παρὰ προμνήσια νηός . Ὅτι ἐν τῷ , εἶσε τε τὸν Ὀδυσσέα καὶ * προσέλεχτο καὶ ἐξερέεινεν ἑκαστα , ὑπονοεῖται μὲν καὶ τι φιλοτήσιον ἐπὶ Κίρκης , μάλιστα δὲ ὁμιλίαν διὰ λόγου δηλοῖ τὸ προσέλεχτο , καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ , ἐξερέεινεν ἑκαστα , ἤτοι τὰ ἐν Ἀἰδοῦ , τὰ δὴ πάντα κατὰ μοί - ραν Ὀδυσσεὺς τῇ Κίρκῃ κατέλεξεν . Ἐνθα ὅρα τὸ ἑκαστα καὶ τὸ πάντα πᾶν γοργῶς ἠρῆθεν καὶ , ὡς εἰπεῖν , μυστηριαδῶς . οὐ γὰρ ἠθέλησε διπτολογήσαι ὁ ποιητὴς οὔτε ἀποτάδην οὔτε κεφα - λαιωδῶς τὰ κατὰ τὸν Ἀἰδην . Ὅτι τῷ μετὰ πείραν δεινοῦ τινὸς εἶτα καὶ περὶ ἑτέρων δυοχε - ρῶν ἀκούοντι ἀρμόττει λαληθῆναι τὸ , ταῦτα μὲν * οὕτω πάντα πεπείρανται , σὺ δ᾽ ἀκούσων ὡς τοι ἐγὼν ἐρέω , μνήσει δὲ σε καὶ θεὸς αὐτός . Ἔστι δὲ τὸ πεπείρανται ἀντὶ τοῦ τετελείωνται , ἀπὸ τοῦ πειραίνω , ὡς ἐκ τοῦ φαινώ τὸ πέφανται . Ὅτι τετρατῶδη τινὰ μέλλων φράζειν ὁ ποιητής , ἐπὶ δὲ καὶ δεινὰ ἐν τοῖς ἐξῆς , φθάνει προεκθετικῶς αὐτὰ λέγων διὰ τῆς Κίρκης . ἢν πλάττει προλέγουσαν τῷ Ὀδυσ - σέᾳ ὅτι ἐν τοῖς ἐξῆς πείσεται ὀπηνίκα εἰς τε τὰς Σειρήνας ἐλθὴ καὶ τῇ Σκύλλῃ περιιχῆ καὶ εἰς τὴν Χάρυβδιν ἐμπέσῃ καὶ τὰς Ἠλίου βόας εὑρήσῃ ἐπὶ ἐσχάτῳ κακῷ , καὶ οὕτω πρὸ*τον ἐκθέμενος διὰ τῆς Κίρκης τὰ τέσσαρα ταῦτα δεινὰ εἶτα ἐπεξαγῆγῃ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸν Ὀδυσσέα ἑκάστῳ αὐτῶν . καὶ τῶς πρῶτα περὶ Σειρήνων ἢ Κίρκη φησίν οὕτω · Σειρήνας μὲν πρῶτον ἀφίξεις , αἱ ῥά τε πάντας ἀνθρώπους θέλγουσιν , ὅτε σφέας εἰσαφίκται , ὅς τις αἰδρείῃ πελάσει καὶ φθόγγον ἀκούσει Σειρήνων , τῷ δ᾽ οὔτ᾽ γυνὴ καὶ νήπια τέκνα οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάγνυται . ὁ δὴ περίφρασίς ἐστι τοῦ , οὐχ ἐπάνεισιν οἴκαδε . ἀλλὰ τε Σειρήνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδή , ἡμέναι ἐν λειμῶνι , πολὺς δ᾽ ἀμφ᾽ ὀστέοφιν θίς ἀνδρῶν πυθόμε*νων , περὶ δὲ ῥινοῖ μινύθουσιν . ἀλλὰ παρέξ ἐλάαν . ἐπὶ δ᾽ οὐατ᾽ ἀλείψαι ἑταίρων , κηρὸν δευρήσας μελιηδέα , μὴ τις ἀκούσῃ τῶν ἄλλων . αὐτὰρ αὐτὸς ἀκούμεν αἰ κ᾽ ἐθέ - λησθα , δησάντων σ᾽ ἐν νηὶ θοῇ χειράς τε πόδας τε ὀρθὸν ἐν ἰστοπέδη . ἐκ δ᾽ αὐτοῦ πείρατ᾽ ἀνίρθω , ὅρρα κε τερπόμενος ὁπ᾽ ἀκούης Σειρήνοιν . αἱ δέ κε λύσῃσαι ἑτάρους λύσαι τε κελείης , οἱ δέ σ᾽ ἐνὶ πλεό - νεσαι τοῖς ἐν δεσμοῖσι δεόντων . καὶ οὕτω μὲν ἢ Κίρκη . Ἐπεὶ δὲ χῶ καὶ αὐτὸ συνεχῶς ἐνταῦθα τὸ πρᾶγμα γραφήσαι τὸ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα ὅτε τὰς Σειρήνας εἶρον , ἵνα τῇ παραθέσει ἐ*νός τούτου γινομένου ὑφρος ἢ κατὰ τὰς Σειρήνας ἀλληγορία ἐντελῶς δι᾽ ὅλον ὡς ἐκ διεξοδότων συθφαρεῖη , ἔχει καὶ ἢ ἐν ἐκείνοις Ὁμηρικὴ φράσις οὕτως , Ὀδυσεύς ἀργυυμένου τοῖς ἑταίροις ὅ ἐπεν αὐτῷ ἢ Κίρκη , εἶτα ἐπισυνείροντος καὶ τὰ ἐφεξῆς . Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνύγει θεσπεσιώων φθόγγον ἀλεῦσασθαι , καὶ λειμῶν᾽ ἀνθεμόεντα , οἷον ἐμ᾽ ἠνώγει ὁπ᾽ ἀκούμεν ἀλλὰ με δεσμῷ δήσασ᾽ ἐν ἀργαλέῳ ὕρῳ ἐμπεδον αὐτόθι μίμνω , ὀρθὸν ἐν ἰστοπέδη᾽ ἐκ δ᾽ αὐτοῦ πείρατ᾽ ἀνίρθω . Αἱ δέ κε λύσσο - μοι καὶ ὑμᾶς λύσαι τε κελέω , ὑμεῖς δὲ * πλεόνεσσι τότε δεσμοῖσι πιέζων . ταῦτα δὲ μὴν λέγοντος , καρπαλίμως ἐξέκετο νηὺς ἐνεργὴς νῆσον Σειρήνοιν᾽ ἐπειγὲ γὰρ οὖρος ἀπὴμων . αὐτὶξ ἔπειτ᾽ Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α' Μ . δὲ καὶ μέγας ὁρθοῖ' ἂν ποτε ὑπὸ σμικροτέρων κατὰ τὴν τραγῳδίαν , εἴκως καὶ τὸν φιλόσοφον εἰ ποτε τῶν Σαμίων μὴ χρεῶν ἂν ἀκούσιν , ὁ δὲ πειράσει τοῦτο παρ' ἑλέσθαι ὑπὸ τῶν φίλων παρηγγελ - μένων κατὸν' φιλέας , μὴ καὶ προσεπισπάσαιντο βλάδος τι καὶ αὐτοί , προσεχρημότος τοῦ φιλοσόφου ἑταίρου τῇ λυγρᾷ τῶν Σαμίων ἀοιδῇ . δεσμεύουσι δὲ τινες εἰ περ ὁ τοῦ λωτοῦ μὴ θελήσας πειράσα - σθαι Ὀδυσσεὺς τοῦ τῶν Σαμίων μέλους ἀποσχέσθαι οὐκ ἐπετράφησε . θαυμαστὸν δέ γε οὐδέν . γεύσις μὲν γὰρ περίεργος οὐκ ἂν ῥῶν ἠττήσῃ ἄνδρα φιλόσοφον , ᾗδὴ δὲ σπονδαία πρὸς τέχνην καὶ ἡμελὴς καὶ κατὰ τὸν ποιητὴν κάλλιστος καὶ λυγρὰ καὶ φωνὴ μελῆς ὑπαχάγεται ἂν , οὐχ' ὥστε μέντοι καὶ * κατασχὼν αὐτὸν διὰ τέλους ἢ καὶ ἄλλως μὴ πάντας ἁπλῶς θελήσους τοὺς τυγχόντας , ἀλλ' ὡς ἂν εἰς αὐτὴν ἀφικόμενος εὐδρίῃ πελάσῃ καὶ οὕτω φθόγγον ἀκούσῃ . ὡς τὸν γε ἴδων οὐκ ἂν μείλα θελήσει . ἐποῖος καὶ Ὀδυσσεὺς , ὥσπερ οὐδὲ τοὺς αὐτοῦ ἑταίρους ἀφικομένους μὲν , μὴ ἀκούσαντας δέ . ποία δὲ τις ἢ τοιαύτη , τῶν Σαμίων ἐπιστημονικῇ φθὴ ἢ τὸν φιλόσοφον ἔχοντα θελήσει , ἐκχώμα φέρε εἰπεῖν τὰ εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς . οἷς μάλιστα χαίρωσι , ἱστορία , παλαιολόγοι , συγγραφαί , συνήθεια μύθων τῶν τε ἄλλων καὶ ὅσοι φιλοσόφως * ἀνύγονται , τοῖς τοιούτοις , δόσει τὰς ἀκούειν καὶ παυθὲν φιλοσο - φος . καὶ τὰ μὲν ἡσθεῖς ἐμφρόνως , τὰ δὲ καὶ τὸ χρήσιμον ἐφανισάμενος , ἐγκαταμίξει τὸ ἐκεῖθεν καλὸν καὶ οἰκείως συγγράμμεσι καὶ γενήσεται θεσπεσία Σαμὴν οἷά τις καὶ αὐτός . ἢ γὰρ οἱ μεγάλοι σοφοὶ οὐκ ἀπὸ τοιούτων δημόσιον πολιτείας τε συγκενόθασι , καὶ οἰκονομικοὺς λόγους ἐξείδεντο , καὶ ἡθικὰ ἐνδεδώκασιν . ἤδη δὲ καὶ τοὺς φυσικοὺς αὐτῶν λόγους τοιούδε πολλοὶς ἡδύμασι παραρτύουσι · ὡς δὲ τοιαῦταί τινες αἱ Σαμῆνες , δηλοῖ καὶ ἡ ἀοιδὴ ἣν λυγρῶν ἐντύπου' σιν , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων γέγραπται , ἢ τῶν Ὀδυσσεία θελήσασα . τὸ , δεῦρ' ἄγε πολύναν' Ὀδυσσέυ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν , τοῦτο ἐκώμιον εἰς αὐτὸν Ὀδυσσέα φθέσι γλυκῇ . χαίρωσι γάρ , ὡς ταπολῆ , ἐπαινούνμενον ἄνθρωποι , καθά καὶ οἱ παλαιὸν τεχνικοὶ παρστήρησαν . εἶτα μετ' ὀλίγα ἐπάγα τὰ ἐξ ὧν καὶ τερπόμεθα καὶ πλείονα οἴδαμεν . ἴσμεν γὰρ φησι πάντα ὅσα ἐν Τροίᾳ Ἀργεῖοι τε Τρῶές τε μόγησαν . ταῦτα δ' ἐξ ἱστοριῶν γέγραπτος τῆς ἀκοῆς καὶ ὁ ἐκ μυθῶν καὶ λοιπῆς ποιητικῆς διοικήσεως . ἴσμεν δ' ὅσα γίνεται ἐπὶ χθονὶ πολυϊστίῳ . ταῦτ' τα ἢ περὶ φύσεως θεωρία , καὶ ἱστορία ζώων τε καὶ φυτῶν καὶ ὅσα τοιαῦτα , ὅσως δὲ καὶ αἱ τοῦ μέλλοντος σκέψεις αἱ κατὰ λόγον · οὐ γὰρ εἴπεν ὅσα γίνεται , ἀλλ' ὅσα γίνεται ἢ ἔσται . Ὅρα δ' ἐν τούτοις τοῖς Ὀμηρικοῖς ὀπτὸ στίχοις , ὡς ἐτόλμησεν ὁ γλυκεὺς καὶ φιλήρηρος * ἀνὴρ Ὅμηρος ἐποποιεῖσθαι τὰς Σαμῆνας ὡς ἐν ἡθοποιΐᾳ , οἷα εἴδει τὴν ποίησιν καὶ μάλιστα τὴν αὐτοῦ Σαμῆνον οὖσαν ἀοιδὴν . ἔοικε γὰρ ἐν οἷς εἶπε τὰ καθ' ἑαυτὸν ὑπανιτέσθαι ὁ ποιη - τὴς , καὶ ὅλως εἰπεῖν , τὰ τῆς ποιήσεως . ἢς ὁ ἀκούσας παρημέσθω τε ἄπεισι καὶ πλείονα εἰδὼς , ὡς εἰ καὶ Σαμῆνον ἔχουσι . διὸ καὶ ἐπίγραψεν οἷς ἡθοποίησε τὸ , οὕτως αἱ Σαμῆνες ἴπουν ὡς ἐγὼ τὴν ἀοιδὴν . ἀμείψεται ὅπε κάλλιστον , οὐχ' ἁπλῶς οὕτω τὴν ἐκείνων ὅπε ἐπαινῶν , ἀλλ' ὅτι καὶ κάλλιστος ἦν . ἢς Ὀδυσσεὺς μὲν ἠθέλει ἀκούειν τῷ προσομίῳ καὶ τῷ σκοπῷ τοῦ μέλους δελεασθείς , ἵνα καὶ εἴδει πλείονα εἰδὼς καὶ τερπόμενος ἀπέλθοι . τῶν δὲ ἑταίρων οἱ μὲν προπεσόντες ἤρεσσον , ὡς ἂν πόρρω γίγνοντο , οἱ δὲ τῇ τοῦ φίλον Ὀδυσσέως ἐπιθυμίᾳ συνεπιζύοντες τὴν εἰς αὐτὸν βίαν ἐπίζων , ὡς ἐφώθη . δεσμοῖς πλίνισι , καθά ἐκάλουν ἐκεῖνος θηρόμενος μετ' ἀσφαλείας τὸ ἡδύ . καὶ οὕτως ὁ πο - λιτικὸς φιλόσοφος δελεασθεὶς πρὸς βραχὺ τοιαύταις ὁδοῖς διὰ τὸ ἐν αὐταῖς θεσπίσιον ποιητικὸς εἰπεῖν , ὡς γε καὶ τερπόμενος ἔχων , παραπλεύ*σειται ὅμως αὐτάς . καὶ τὸν ἄλλως εἰς πολιτείαν χρησίμως γενή - σεται , παραδὰς τῇ θεωρίᾳ τὸ πρακτικόν , οὔτε ἀπὸ πρὸς ταῖς Σαμῆσιν ἐθελὼν εἶναι , οὔτε μηδὲ ποτὰ συγγινόμενος . ἀλλὰ πούον ἔμφω , καὶ πῇ μὲν ἐν ζωῇ αὐταῖς γινόμενος , πῇ δὲ ἀριστάμενος . τοῦτο γεω δηλοῖ τὸ , παρὶς ἐκάτω , ὡς ἢ τοῦ παρὶς ἐπαύλισματος πολλάκις φαινομένη σημασία δείκνυ - σιν . ἐνέκασιν οὖν αἱ Ὀμηρικαὶ Σαμῆναι θεωρητικώτερα εἶναι , οὐδὲ περὶ τε ἱστορίαν οὖσαν καὶ περὶ φυσολογίαν , ὡς ἐφώθη , καὶ ὅλως εἰπεῖν , μάθησιν . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς ἔχων λέγειν καὶ αὐτός , ὡς καὶ γράφσων μυθῶν , γλίχεται ἀκούσων . καὶ τοῦ σκοποῦ τῆς ὁδῆς ἀχρωσάμενος γενέσθαι ἱμεῖται ταύ - της . ἀλλ' οἱ περαινίαι , οὐδ' ἐγκάθηται μόνῃ τῇ θεωρίᾳ , ἀλλὰ καὶ εἰς πρᾶξιν ἀπίδει , ὡς ἂν τέλειος εἴη φιλόσοφος , ὅπερ θεωρίας συγκεροτημένος ἐκ τε πράξεως , μηράμενος οὕτως ἐπ' ἀγαθῷ τῶν ἑαυτοῦ ἑταίρων καὶ φιλετῶν , εἰ γε πύθοντο . καὶ οὕτω μέν ἐστι τὰ τῶν Σαμῆνων συμμιξέσθαι ἀλληγο -
Lemmas: θάλασσα Ὀδυσσεύς διά ποταμός Ὠκεανός εἰς Ἀἰδὺν ἔρχομαι εἴτε διά ὁ αὐτός ποταμός ἐνέχω εἰς ὁ κατά Κίρκη ευωχος ἀποκαθίστημι θάλασσα ἢ τις ποτός αὐτός θάλασσα , εἴτε ἢ ἔξω κατά ὁ Ὠκεανός , εἴτε καί μάλιστα ἢ κατά ἐγώ ἰσπερία ἢ μετά ὁ μέγας Ὠκεανός , πρός ὁ οἰκέω μέν ἀληθής εἰμί πρός πως ὁ Τυρρηνικός ἢ Σικελικός , ὁ δέ μῦθος μετάγω ὁποιοῦν ἐκεῖνος δοκέω ὁ καί ἀποστενόω ὁ ἀπείριτος ἢ ἀπείρητος ποταμός εἰς πανημέριος πλόος καθά προδηλόω . Πάνη - μέρι γάρ νέος ποντοπορέω καί ἥλιος Δύντος ἢ ναῦς εἰς Κιμμέριος ἔρχομαι , καί διά τοσοῦτος ἀμάω ἐπανέρχομαι καιρός , διά ἡμέρα γάρ , ὡς ὁ μεταξύ νύξ ἐν αἰδέομαι διαγίγνομαι ὁ Ὀδυσσεύς , οὖον γάρ ἐσθίω ὁ ὁ αἰδέομαι ὑπό φάος βλέπω . δηλόω δέ ὁ ταχύς ὁ ἐπάνοδος καί ὁ μηδέ ἑσπέριος παρά Κίρ - κέω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἐντίθημι νῆ , ὡς δέ καί Δύντος ἥλιος εἰς ὁ νῆσος ἢ ναῦς ἐπαναχωρέω , δηλόω ἐκ ὁ εὐθύς * ἐν ψάμαθος αποζοικω ὁ περί Ὀδυσσία , τουτέστι κοιμάω , ὡς προδηλόω . ὁ δέ εἰρεσία , ὁ παλαιός ὁ ἀντίγραφος ἐν δοτικός πτῶσις ἔχω , ἵνα λέγω ὡς πρῶτος μέν ὁ κῦμα ἄγω ὁ ναῦς ἐν εἰρεσία , ἔπειτα δέ Ὄρθος καλός , κῦμα δέ καί ἐνταῦθα ποταμός , ὡς καί πρό οὗτος πορφύρεος κῦμα περισταδὴ οὐχὲ ἴσος ὁ Ἐμπέως . ἀκόλουθος ἐφεξῆς ὁ , ἀλλά ἄγω ἐσθίω βρώμη καί πίνω οἶνος αὐτόθι πανημέριος . ὁ δέ ἐπάγω φιλοξενία εἰμί λόγος . ὁ , ἄμη δέ Ἠώς φαίνω πλέω , ἀτάρ ἐγώ δείκνυμι ὁδός ὅδε δο ἕκαστος σημαίνω , ἵνα μή τίς κακοήρασίρ ἀλγεινός ἢ ἄλδη ἢ ἐπί γῆ ἀλέω * πῆμα πάθος . οὐδείς δέ τις εἰμί ὁ ἐν ὁ ἡθέσιον ὁμηρικός λέξις , περί ὅς οὖον δηλόω ἐν ἄλλος . ὅτι2 ἀστήρ ἢ Κίρκη πρός ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς ἐκ αἰδέομαι ἔρχομαι φημί · σχέτλιος , ὁ ζῶ ὑπέρχομαι δίδωμι Ἀἰδοο , δυσθανής , ὅτε τε ἄλλος ἅπαξ θνῄσκω ἄνθρωπος . καί ὁράω ὡς διά ὁ μή πρώ - Πέιν σεμνός πρόσωπον ἐν οὖον καιρός τοιοῦτος παίζω διά ὀλίγιστος ὁ ποιητής ἐκφέρω ὁ ἀστός καί ὅτι οὐδέ νῦν ὁ σχέτλιος ἐπί ἄδικος κεῖμαι , ἀλλά σχέτλιος ἢ ὁ τολμηρία εἶπον ἢ ὁ ἐπίπονος καί πολύς ἀνέχω καί τλάντας . ὁ δέ δυσθανής ἐν δύο μέρος Εὔλογος ἀναγιγνώσκω * Ἀπολλόδωρος , λέγω ὅτι ὁ δίς καί τρίς ἀποβάλλω ὁ σῖγμα ἐν ὁ σύνθεσις , οἷος δίπους , τρίπους . ὀφείλω δέ ὀν καί διτάνεες . νοητέον δέ ὁ Ἀπολλόδωρος λόγος Χωρὶς ὁ ἀριθμέω - τική . δισχίλιοι γάρ μετά ὁ σῖγμα καί τρισχίλιοι φημί . καί οὗτος μέν αὐτός . ἕτερος δέ τοσοῦτος ἀποδίδω προσέχω αὐτός , ὥστε καί ὁ δίς παῖς ὁ γέρων δίσπαδες γράφω σύνθετος ἐν ἐν μέρος λόγος , ἄλλως οὗτος ποιέω παρά ὁ δίπαις δίπαις , ὁ δύο κτάομαι δηλαδή παῖς . δοκέω δέ πρός μίμησις ὁ σύνθεσις ὁ ὁμηρικός δυσθανής εἴρω δυσθανής παρά ὁ ὕστερος ὁ βιαιο - θάνατος . ὅτι2 κατά στρατιωτικός ὁ ἐν ὕπλοις κατακοιμάω , οὗτος καί ναυτικόν ὁ , ὁ μέν κοιμάω παρά προμνησία ναός . ὅτι2 ἐν ὁ , ἵζω τε ὁ Ὀδυσσεύς καί * προσλέγω καί ἐξερεείνω ἕκαστος , ὑπονοέω μέν καί τίς φιλοτήσιος ἐπί Κίρκη , μάλιστα δέ ὁμιλία διά λόγος δηλόω ὁ προσλέγω , κατά ὁμοιότης ὁ , ἐξερεείνω ἕκαστος , ἤτοι ὁ ἐν αἰδέομαι , ὁ δή πᾶς κατά ἐγώ - Ραν Ὀδυσσεύς ὁ Κίρκη καταλέγω . ἔνθα ὁράω ὁ ἕκαστος καί ὁ πᾶς πᾶς γοργός ἀράομαι καί , ὡς εἶπον , μυστηριαδῶς . οὖον γάρ ἐθέλω διπτολογήσαι ὁ ποιητής οὔτε ἀποτάδην οὔτε Κέφα - λαιωδῶς ὁ κατά ὁ ᾍδης . ὅτι2 ὁ μετά πείρω δεινός τις εἶτα καί περί ἕτερος δυοχε - ῥόος ἀκούω ἁρμόττω λαλέω ὁ , οὗτος μέν * οὗτος πᾶς πειράω , σύ δέ ἀκούω ὡς ὅς ἐγώ εἴρω , μιμνήσκω δέ σύ καί θεός αὐτός . εἰμί δέ ὁ πειράω ἀντί ὁ τελειόω , ἀπό ὁ περαίνω , ὡς ἐκ ὁ Φαινώ ὁ φαίνω . ὅτι2 τετρατῶδη τις μέλλω φράζω ὁ ποιητής , ἐπί δέ καί δεινός ἐν ὁ ἑξῆς , φθάνω προεκθετικῶς αὐτός λέγω διά ὁ Κίρκη . εἄν πλάσσω προλέγω ὁ Ὀδυς - Σέα ὅτι ἐν ὁ ἑξῆς πείθω ὁπηνίκα εἰς τε ὁ Σειρήν ἔρχομαι καί ὁ Σκύλλα περιεχής καί εἰς ὁ Χάρυβδις ἐμπίπτω καί ὁ Ἠλίας βοῦς εὑρίσκω ἐπί ἔσχατος κακός , καί οὗτος πρὸ*τον ἐκτίθημι διά ὁ Κίρκη ὁ τέσσαρες οὗτος δεινός εἶτα ἐπεξάγω ἐν ὁ ἑξῆς ὁ Ὀδυσσεύς ἕκαστος αὐτός . καί Τῶς πρῶτος περί Σειρήν ἢ Κίρκη φημί οὗτος · Σειρήν μέν πρῶτος ἄφιξις , ὁ ἄρα τε πᾶς ἄνθρωπος θέλγω , ὅτε σφεῖς εἰσαφίημι , ὅς τις ἀϊδρείη πελάζω καί φθόγγος ἀκούω Σειρήν , ὁ δέ οὔτε γυνή καί νήπιος τέκνον οἴκαδε νοστέω παρίστημι οὐδέ γαγνυος . ὁ δή περίφρασις εἰμί ὁ , οὐ ἐπάνειμι οἴκαδε . ἀλλά τε Σειρήν λιγυρός θέλγω ᾠδή , ἧμαι ἐν λειμών , πολύς δέ ἀμφι ὀστέοφιν θίς ἀνήρ πύθω , περί δέ ῥίς μινύθω . ἀλλά παρέκ ἐλαία . ἐπί δέ οὖς ἀλείφω ἑταῖρος , κηρός δέρω μελιηδής , μή τις ἀκούω ὁ ἄλλος . ἀτάρ αὐτός ἀκέω ὁ καί ἐθέειμι - λανθάνω , δήω σός ἐν ναῦς θοός χειράς τε πούς τε ὀρθός ἐν ἱστοπέδη . ἐκ δέ αὐτός πέρας ἀνίρθω , ὅρος κε τέρπω ὑπό Ἀκούης Σειρήν . ὁ δέ κε λύω ἑταῖρος λύω τε κέλομαι , ὁ δέ σός ἐν πέλω - νεάω ὁ ἐν δεσμός δήω . καί οὗτος μέν ἢ Κίρκη . ἐπεί δέ χόω καί αὐτός συνεχῶς ἐνταῦθα ὁ πρᾶγμα γράφω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς ὅτε ὁ Σειρήν εἴρω , ἵνα ὁ παράθεσις ἔννος οὗτος γίγνομαι ὑφρος ἢ κατά ὁ Σειρήν ἀλληγορία ἐντελής διά ὅλος ὡς ἐκ διεξοδιδωμι συθφαρεῖη , ἔχω καί ἢ ἐν ἐκεῖνος ὁμηρικός φράσις οὕτως , Ὀδυσσεύς αργυυμενοω ὁ ἑταῖρος ὅς ἕπω αὐτός ἢ Κίρκη , εἶτα ἐπισυνείρω καί ὁ ἐφεξῆς . Σειρήν μέν πρῶτος ἀνύγει θεσπέσιος φθόγγος ἀλεύω , καί λειμών ἀνθεμόεις , οἷος ἐγώ ἄνωγα ὑπό ἀκέω ἀλλά ἐγώ δεσμός δήω ἐν ἀργαλέος Υρώ ἔμπεδος αὐτόθι μίμνω , ὀρθός ἐν ἰστοπέδη᾽ ἐκ δέ αὐτός πέρας ἀνίρθω . ὁ δέ κε λύω - ἐγώ καί σύ λύω τε κελέω , σύ δέ * πλέω τότε δεσμός πιέζω . οὗτος δέ μήv λέγω , καρπαλίμως ξέω ναῦς ἐνεργός νῆσος Σειρήν ἐπείγω γάρ ὅρος ἀπήμων . αὐτός ἔπειτα Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι ὅς Μ . δέ καί μέγας ὀρθόω εἄν ποτός ὑπό μικρός κατά ὁ τραγῳδία , ἵημι καί ὁ φιλόσοφος εἰμί ποτός ὁ Σάμιος μή χρέος εἄν ἄκων , ὁ δέ πειράζω οὗτος παρά αἱρέω ὑπό ὁ Φίλων παραγγέλλω - Μένων Κατόνα Φιλέας , μή καί προσεπισπάομαι Βλάδος τίς καί αὐτός , προσέρχομαι ὁ φιλόσοφος ἑταῖρος ὁ λυγρός ὁ Σάμιος ᾠδή . δεσμεύω δέ τις εἰμί περ ὁ ὁ λωτός μή ἐθέλω πείρω - ἕπομαι Ὀδυσσεύς ὁ ὁ Σάμιος μέλος ἀπέχω οὐ ἐπιτρέπω . θαυμαστός δέ γε οὐδείς . γεῦσις μέν γάρ περίεργος οὐ εἄν ῥόος ἀτάω ἀνήρ φιλόσοφος , ἤδη δέ σπονδαίος πρός τέχνη καί ἡμελὴς καί κατά ὁ ποιητής καλός καί λυγρός καί φωνή Μελῆς ὑπάγω εἄν , οὐ ὥστε μέντοι καί * κατέχω αὐτός διά τέλος ἢ καί ἄλλως μή πᾶς ἁπλόος θελέω ὁ τυγχάνω , ἀλλά ὡς εἄν εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ευδριος πελάζω καί οὗτος φθόγγος ἀκούω . ὡς ὁ γε ἄπατρις οὐ εἄν μέλα ἐθέλω . ἐπέρχομαι καί Ὀδυσσεύς , ὥσπερ οὐδέ ὁ αὐτός ἑταῖρος ἀφικνέομαι μέν , μή ἀκούω δέ . ποῖος δέ τις ἢ τοιοῦτος , ὁ Σάμιος ἐπιστημονικός φθάνω ἢ ὁ φιλόσοφος ἔχω ἐθέλω , ἔκχωμα φέρω εἶπον ὁ εἰς ἐγώ αὐτός . ὅς μάλιστα χαίρω , ἱστορία , παλαιολογέω , συγγραφή , συνήθεια μῦθος ὁ τε ἄλλος καί ὅσος φιλόσοφος * ανυγοντ , ὁ τοιοῦτος , δόσις ὁ ἀκούω καί παύω φιλοσοφέω - ΦΟΣ . καί ὁ μέν ἥδομαι ἔμφρων , ὁ δέ καί ὁ χρήσιμος φανίζω , ἐγκαταμίγνυμι ὁ ἐκεῖθεν καλός καί οἰκεῖος σύγγραμμα καί γίγνομαι θεσπέσιος Σάμη οἷος τις καί αὐτός . ἢ γάρ ὁ μέγας σοφός οὐ ἀπό τοιοῦτος δημόσιος πολιτεία τε συγκενόθασι , καί οἰκονομικός λόγος ἐκδέω , καί ἠθικός ἐνδίδωμι . ἤδη δέ καί ὁ φυσικός αὐτός λόγος τοιόσδε πολλός ἡδύμη παραρτύω · ὡς δέ τοιοῦτος τις ὁ Σαμῆνες , δηλόω καί ὁ ἀοιδή ὅς λυγρός ἔντυπος βρόχος , ὡς καί πρό ὀλίγος γράφω , ἢ ὁ Ὀδυσσεία ἐθέλω . ὁ , δεῦρο ἄγω πολύνα Ὀδυσσεύς μέγας κῦδος Ἀχαιός , οὗτος κώμιον εἰς αὐτός Ὀδυσσεύς φθέσι γλυκή . χαίρω γάρ , ὡς ταπολός , ἐπαινέω ἄνθρωπος , καθά καί ὁ παλαιός τεχνικός παρστήρησαν . εἶτα μετά ὀλίγος πάγη ὁ ἐκ ὅς καί τέρπω καί πλείων οἶδα . οἶδα γάρ φημί πᾶς ὅσος ἐν Τροία Ἀργεῖος τε Τρώς τε μογέω . οὗτος δέ ἐκ ἱστορία γέγραπτος ὁ ἀκοή καί ὁ ἐκ μῦθος καί λοιπός ποιητικός διοίκησις . οἶδα δέ ὅσος γίγνομαι ἐπί χθών πολυιστιον . αὐτός ὁ ἢ περί φύσις θεωρία , καί ἱστορία ζῷον τε καί φυτός καί ὅσος τοιοῦτος , ὅσος δέ καί ὁ ὁ μέλλω σκέψις ὁ κατά λόγος · οὖον γάρ εἶπον ὅσος γίγνομαι , ἀλλά ὅσος γίγνομαι ἢ εἰμί . Ὅρας δέ ἐν οὗτος ὁ Ὀμηρικός οπτός στίχος , ὡς τολμάω ὁ γλυκύς καί φιλήρηρος * ἀνήρ Ὅμηρος ἐποποιέω ὁ Σαμῆνας ὡς ἐν ἠθοποιία , οἷος εἶδος ὁ ποίησις καί μάλιστα ὁ αὐτός Σαμῆνον εἰμί ἀοιδή . ἔοικα γάρ ἐν ὅς εἶπον ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπανίστημι ὁ ποιέω - σής , καί ὅλως εἶπον , ὁ ὁ ποίησις . εἶμαι ὁ ἀκούω παραμένω τε ἄπειμι καί πλείων εἰδοί , ὡς εἰμί καί Σαμῆνον ἔχω . διό καί επιγράφω ὅς ηθοποιώ ὁ , οὕτως ὁ Σαμῆνες ἰπόω ὡς ἐγώ ὁ ἀοιδή . ἀμείβω δρύοψ καλῶς , οὐ ἁπλόος οὗτος ὁ ἐκεῖνος δρύοψ ἐπαινέω , ἀλλά ὅτι καί καλός εἰμί . εἶμαι Ὀδυσσεύς μέν ἐθέλω ἀκούω ὁ προσομίῳ καί ὁ σκοπός ὁ μέλος δελεάζω , ἵνα καί εἶδος πλείων εἰδοί καί τέρπω ἀπέρχομαι . ὁ δέ ἑταῖρος ὁ μέν προπίτνω ἐρέσσω , ὡς εἄν πόρρω γίγνομαι , ὁ δέ ὁ ὁ φίλος Ὀδυσσεύς ἐπιθυμία συνεπιζυειμι ὁ εἰς αὐτός βία ἐπιζάω , ὡς φώγω . δεσμός πλίνισι , καθά καλέω ἐκεῖνος θηράω μετά ἀσφάλεια ὁ ἡδύς . καί οὕτως ὁ ἀπό - λιτικὸς φιλόσοφος δελεάζω πρός βραχύς τοιοῦτος ὁδός διά ὁ ἐν αὐτός θεσπίσιον ποιητικός εἶπον , ὡς γε καί τέρπω ἔχω , παραπλέω ὅμως αὐτός . καί ὁ ἄλλως εἰς πολιτεία χρήσιμος γενή - σέτα , Παραδάς ὁ θεωρία ὁ πρακτικός , οὔτε ἀπό πρός ὁ Σαμῆς ἐθέλω εἰμί , οὔτε μηδέ ποτόν συγγίγνομαι . ἀλλά ποῦς ἔμφω , καί πῇ μέν ἐν ζωή αὐτός γίγνομαι , πῇ δέ ἀριστάω . οὗτος γεόω δηλόω ὁ , Παρίς ἕκατος , ὡς ἢ ὁ Παρίς ἐπαύλισμα πολλάκις φαίνω σημασία δείκνυμι - βρόχος . νεκάς οὖν ὁ Ὀμηρικός Σαμῆναι θεωρητικός εἰμί , οὐδέ περί τε ἱστορία εἰμί καί περί φυσολογιος , ὡς φώγω , καί ὅλως εἶπον , μάθησις . διό καί Ὀδυσσεύς ἔχω λέγω καί αὐτός , ὡς καί γράφω μῦθος , γλίχομαι ἀκούω . καί ὁ σκοπός ὁ ὁδή ἀχρόομαι γίγνομαι ιμειος ταῦ - ὁ . ἀλλά ὁ περαινίαι , οὐδέ ἐγκάθημαι μόνος ὁ θεωρία , ἀλλά καί εἰς πρᾶξις ἀποδέω , ὡς εἄν τέλειος εἰμί φιλόσοφος , ὅσπερ θεωρία συγκροτώ ἐκ τε πρᾶξις , μηράμενος οὕτως ἐπί ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ ἑταῖρος καί φιλέτο , εἰμί γε πυνθάνομαι . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ ὁ Σαμῆνων συμμείγνυμι ἀλληγο -