eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1856
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Τ . στικῶς . εἰ δ' ὁ μὲν ὡς ἀπόλωλε καὶ οὐκέτι νόστιμός ἐστιν , ἃ περ ἐκ παραλλήλου ταυτὸ δηλοῦσιν , ἀλλ' ἥδη παῖς τοῖος Ἀπόλλωνός γε ἔκπτι Τηλέμαχος . εἶτα ἐφερμηνεύων τὸ τοῖος , φησίν · τὸν δ' οὐ τις ἐνὶ μεγάροισι γυναικῶν λήθει ἀτασθάλλοισα , ἐπεὶ οὐκένι τηλίκος ἐστίν · ὁ καὶ αὐτὸ ταυτὸν ἐστὶ τῷ , ἀλλ' ἥδη παῖς τοῖος . ἑκεῖνο δὲ γε ἔχει τι καὶ θαῦματός . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , ἐνθάδ' ἀνίησις , ἐκ τῶν προλαβόντων ὠρῆται , ἐνθὰ τις τὸν Ὀδυσοέα πτωχὸν ἀνιη - ρὸν εἶπε καὶ ἀνίην δαιτός . βούλεται δὲ δριμέως εἰπεῖν ἡ δοῦλη ὡς ἐν ἡμέρᾳ μὲν οὐδὲν καινὸν ἀνιηρὸν εἶναι σε . εἰ * δὲ καὶ νῦν ἐπὶ ἐνθάδε ἀνίξ νυκτὸς οὖσης , ἀλλὰ τοῦτο πολὺν φόρτον ἔχει . Ὀσιπετεύειν δὲ τὸ περιέργως βλέπειν , ὅθεν καὶ ὁ παρθενοπῆτης καὶ ὁ παρὰ τῷ κομικῷ πυρόοπτης , ὡς βούλεσθαι οὕτω τὴν Μελανθῶ γυναικοπίπην τὸν Ὀδυσοέα εἰπεῖν . Ἐν δὲ τῷ , ἀλλ' ἐξελθε , ἡ παρέλκει ὁ ἀλλὰ σύνδεσμος , ἡ μᾶλλον ἐλλιπῶς ὁ λόγος ἔχει , ἵνα λέγῃ , ὅτι μηκέτι ἔνδον ἔσο , ἀλλ' ἐξελθε . Τὸ δὲ ὕνησο σύστοιχον τῷ ὀνήμενος καὶ ὄνηται καὶ ὄνητο . τὰ γὰρ διὰ τοῦ ἄλφα , ὡς προεί - ρηται , οἷον ὀνάμενος καὶ ὄνατο , οἱ μεθ' Ὀμηρον λέγουσι . βούλεται δ' ἐνταῦθα ἡ Μελανθῶ εἰπεῖν , ὡς εἰ καὶ τοῖς ἄλλοις δνείαιτα τὰ τῆς τροφῆς , ἀλλὰ οὐ ἀφραίνων οὐχ ἂν ὕναιο δαιτός , ἀπιλουμένην τὴν διὰ αἰκίας ἐξέρασιν . Λαλὸν δὲ λαμπάδα λέγει ἐκ τῶν κατὰ τοὺς λαμπτήρας . Σημειῶσαι δὲ καὶ τὸ , εἰσθα θύραζε , διὰ διφθόγγον ἔχον τὴν παραλήγουσαν τοῦ εἰσθα . οὐ γὰρ ἐστὶ ῥῆμα συνήθως ὑπαρτικόν , ἀλλὰ τὸ πορεύη καὶ ἐξέρχῃ δηλοῖ γενομένου ἀπὸ τοῦ εἰμι , οὐ τὸ δεύτερον εἰς , καὶ κατὰ ἐπίτασιν εἰσθα ὁμοίως τῷ ἐρχοθα , ἐθελήσθα καὶ τοῖς τοιούτοις . Τὸ δὲ ἐπὶχεις ἀντὶ τοῦ κατ' ἐμοῦ ἔχεις · ἐναντιότη*τα γὰρ ποτε καὶ ἡ ἐπὶ πρόθεσις δηλοῖ , ὡς καὶ ἐν τῷ , ἔπ' ἐπὶ Θήβας , ἤγουν κατὰ Θηβῶν , καὶ ἐν τῷ , ἐπικαίρων ἤγουν κατὰ τῶν χαίρων ἐχθρῶνδῶς , καὶ ἐν τῷ ἐπιβήτορος ὁ μοχθηρὸν ἔχων φήμην , καθ' οὐ δηλαδὴ βῃαι γίνονται , ὃν ἐπίβητον Ἀνακρέων φησίν · οὐ ἑτεροῖος ὁ διαφόρητος ὡς ἐπ' ἀρετῇ ἐγνωσμένος . ὁμοία δὲ ἐναντιότης τῷ ἐπιβόητῳ καὶ ἐν τῷ ἐπίφατος , ὁ κείται παρὰ Σοφοκλεῖ , καὶ ἐν τῷ ἐπάρματος , καθ' οὐ ἀραι γίνονται , καὶ ἐν τῷ , ἰδοῦ ἐγὼ ἐπὶ σέ , καὶ παρ' Εὐριπίδη , ἤκεις ἐφ' ἡμᾶς , ὁ περ ἀστείως ἡ Ἥλέκτρα ἔκει περὶ Ἑλένης φησί . καὶ ἔστιν ὁμοιον τὸ τοιούτον ἐπέχειν πρὸς τὸ ἐνέχειν . δηλοῖ δὲ ποτε ἡ λέξις καὶ τὸ προσέχειν . καὶ ἄλλως δὲ κατὰ στοχασμὸν σημαίνει ὁμοίως τῷ , ἐπεχε σκοπῶ τόξον . Ἡρόδοτος δὲ διαλελυμένως φησίν , ἐπὶ σφίσις ἔχοντας τοὺς Αἰγυπτίας , ἤγουν ἐπέχοντας . κείται δὲ παρ' αὐτῷ καὶ τὸ , ἐπὶ Νάξον ἐπεῖχον στρατεύεσθαι οἱ Πέρσαι , ὡς εἴ τις εἴποι , σκοποῦν εἰχον κατὰ τῆς Νάξου στρατεύεσθαι . δηλοῖ δὲ ἡ ἐπὶ πρόθεσις ἐναντιότητα καὶ ἐν τῷ ἐπίρρητος . ἐστι γὰρ ἐπίρρητος , καθ' οὐ ῥηθήναι πολλά ἐστιν , ἵνα ἢ ὁ ἐπίρρητος ὁ αὐτὸς τῷ ἐπιβόητῳ καὶ τῷ ἐπιφάτῳ , τοῖς προσεχῶς γεγραμμένοις . τὸ μέντοι ἐπιβόηδην ἐπίρρημα παρὰ τῷ Ἀράτῳ , οἷον , ἔπ' δ' ἐκεῖναι , ἤγουν αἱ Πλειάδες , ἐπιβόη*δην καλέονται , οὐ τοιούτων τι δηλοῖ , ἀλλ' ἐβόηθη ἀντὶ τοῦ , ὡπῶς καὶ ὀνο-20 μαστικῶς . ἐναντιότητος δὲ σημασίαν ἡ ἐπὶ πρόθεσις ἔχει καὶ ἐν τῷ , θεοὶ ἐτέλειον ἐπαρὰς ἤγουν κατα - ρας , αἱ εἰσιν ἀραι κατὰ τινος . καὶ τὸ ἐπιτριβεῖν δὲ καὶ ὁ ἐκ τούτων ἐπίτριπτος οὐχ ἀπέοικε τῶν τοιού - των . οἱ δὲ λεγόμενοι σκεπτικοὶ φιλόσοφοι ἐπέχειν φασὶ τὸ ὑποκρατεῖν τὴν διαλεκτικὴν ἀπόφανσιν καὶ μὴ ἐθέλειν καταφῆσαι ἢ ἀποφῆσαι περὶ τῶν προκειμένων εἰς διάλεξιν , ὅθεν καὶ ἐφετικοὶ λέγοντο . Ὅτι δὲ τὸ ἔχειν ἀπάσαις ταῖς προθέσεσι προσὸν λόγῳ συνθέσεως διαφόρους προὔγεται σημασίας , δήλον ἐστὶ τοῖς ἐφοδεύουσι τεχνικῶς , οἱ περ ἴσασιν καὶ ὅτι μόνον τῶν ἄλλων ἡ ἀμφὶ πρόθεσις ἐν μὲν τοιούτῳ ἐνεστῶτι τρέπεται τὸ δασὺ εἰς ψιλόν . ἀμπέχῳ γὰρ φραμεν διὰ τὸ κακὸφνων τοῦ ἀμφέχῳ , οἷα τὰ δασέα παραλληλίζεται , καθ' ὃ καὶ ἐν τῷ ἀμπεχόνῃ καὶ ἀμπίζομαι . ἐν μέντοι τῷ ἀμφέξῳ ἤγουν ἐνδύσομαι λεί - φαντος τοῦ θεματικοῦ δασέος ἀποκαθίσταται ἡ πρόθεσις ἀναγκαίως εἰς τὸ οἰκεῖον δασύ . Τὸ δὲ , νεκο - τήοτι θυμῷ , πρὸς διαστολὴν κείται . οὐ γὰρ πᾶς ὁ ἔπ' ἐχων νεκότητι θυμῷ ἐπέχει , ὡς περ οὐδὲ ὁ ἐπέχων σκοπῶ τόξον . Τὸ δὲ , κακὰ εἴματα ἐνδεδύσθαι , τοῦ δλίγων ῥηθέντος κακοκείμενας πτωχοὺς * συνέθηκε . Τὸ δὲ ἀναγκαίη ἐπεῖγει ἀντὶ τοῦ ἀνάγκη . πολλά δὲ τοιαῦτα δεδήλω-30 ται πολλαχοῦ . ἐν οἷς καὶ ἀλχαία λόντος καὶ προνομαια ἐλείφαντος ἡ ὡς εἰπεῖν ἀλκὴ καὶ προνομὴ . Τὸ δὲ , μὴ ποτε πᾶσαν ὀλίσγας ἀγλαΐαν , καὶ τὸ , μὴ πῶς τοι δέσποινα χαλεπήνη , συνήθη ἑλληνῶν ἔχουσι τοῦ ὅρα ἡ δέδιθι ἡ τοιούτου τινός . Τὸ δὲ Ἀπόλλωνος ἔκπτι , ἀντὶ τοῦ , διὰ τὸν καὶ ἐν ἄλλοις κουροτρόφον Ἀπόλλωνα . ὅθεν , φασί , καὶ ἡ δάφνη κουροθάλεια ἐλέχθη , διὰ τὸ
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Τ . στιχάω . εἰμί δέ ὁ μέν ὡς ἀπόλλυμι καί οὐκέτι νόστιμος εἰμί , ὁ περ ἐκ παράλληλος τατός δηλόω , ἀλλά ἥδη παῖς τοῖος Ἀπόλλων γε ἔκπτι Τηλέμαχος . εἶτα ἐφερμηνεύω ὁ τοῖος , φημί · ὁ δέ οὖον τις ἐν μέγαρον γυνή λανθάνω ἀτασθάλλω , ἐπεί οὐκένι τηλίκος εἰμί · ὁ καί αὐτός τατός εἰμί ὁ , ἀλλά ἥδη παῖς τοῖος . ἐκεῖνος δέ γε ἔχω τίς καί θαῦμα . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ἐνθάδε ἀνίασις , ἐκ ὁ προλαμβάνω ὠρέω , ἔνθα τις ὁ Ὀδυσοέα πτωχός ἀνίημι - ρός εἶπον καί ἀνίημι δαίς . βούλομαι δέ δριμύς εἶπον ὁ δοῦλος ὡς ἐν ἡμέρα μέν οὐδείς καινός ἀνιαρός εἰμί σύ . εἰμί * δέ καί νῦν ἐπί ἐνθάδε ἀνίξ νύξ εἰμί , ἀλλά οὗτος πολύς φόρτος ἔχω . οσιπετευεν δέ ὁ περιέργως βλέπω , ὅθεν καί ὁ παρθενοπῆτης καί ὁ παρά ὁ κωμικός πυροοπτος , ὡς βούλομαι οὗτος ὁ μελαίνω γυναικοπίπης ὁ Ὀδυσοέα εἶπον . ἐν δέ ὁ , ἀλλά ἐξέρχομαι , ὁ παρέλκω ὁ ἀλλά σύνδεσμος , ὁ μᾶλλον ἐλλιπῶς ὁ λόγος ἔχω , ἵνα λέγω , ὅτι μηκέτι ἔνδον εἰμί , ἀλλά ἐξέρχομαι . ὁ δέ ὕνησο σύστοιχος ὁ ὀνίνημι καί ὄνομαι καί ὀνίνημι . ὁ γάρ διά ὁ ἄλφα , ὡς πρόειμι - ῥητός , οἷος ὄνομαι καί ὄνομαι , ὁ μετά Ὅμηρος λέγω . βούλομαι δέ ἐνταῦθα ὁ μελαίνω εἶπον , ὡς εἰμί καί ὁ ἄλλος δνειαιτας ὁ ὁ τροφή , ἀλλά οὖον ἀφραίνω οὐ εἄν ὕναιο δαίς , ἀπέρχομαι ὁ διά αἰκία ἐξέρασις . Λάλος δέ λαμπάς λέγω ἐκ ὁ κατά ὁ λαμπτήρ . σημειόω δέ καί ὁ , εἶμι θύραζε , διά δίφθογγος ἔχω ὁ παραλήγω ὁ εἶμι . οὖον γάρ εἰμί ῥῆμα συνήθης ὑπαρτικόν , ἀλλά ὁ πορεύω καί ἐξέρχομαι δηλόω γίγνομαι ἀπό ὁ εἰμί , οὖον ὁ δύο εἰς , καί κατά ἐπίτασις εἶμι ὁμοίως ὁ ἔρχομαι , ἐθέλω καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ ἐπιχέω ἀντί ὁ κατά ἐγώ ἔχω · ἐναντιότης γάρ ποτός καί ὁ ἐπί πρόθεσις δηλόω , ὡς καί ἐν ὁ , ἐπί ἐπί Θῆβαι , ἤγουν κατά Θῆβαι , καί ἐν ὁ , ἐπίκαιρος ἤγουν κατά ὁ χαίρω ἐχθρώδης , καί ἐν ὁ ἐπιβήτωρ ὁ μοχθηρός ἔχω φήμη , κατά οὖον δηλαδή βαιός γίγνομαι , ὅς ἐπιβαίνω Ἀνακρέων φημί · οὖον ἑτεροῖος ὁ διαφόρητος ὡς ἐπί ἀρετή γιγνώσκω . ὅμοιος δέ ἐναντιότης ὁ ἐπιβόητος καί ἐν ὁ ἐπίφατος , ὁ κεῖμαι παρά Σοφοκλῆς , καί ἐν ὁ ἔπαρμα , κατά οὖον ἀείρω γίγνομαι , καί ἐν ὁ , ὁράω ἐγώ ἐπί σός , καί παρά Εὐριπίδης , ἥκω ἐπί ἐγώ , ὁ περ ἀστεῖος ὁ Ἠλέκτρα ἐκεῖ περί Ἑλένη φημί . καί εἰμί ὅμοιος ὁ τοιοῦτος ἐπέχω πρός ὁ ἐγχέω . δηλόω δέ ποτός ὁ λέξις καί ὁ προσέχω . καί ἄλλως δέ κατά στοχασμός σημαίνω ὁμοίως ὁ , ἐπέχω σκοπέω τόξον . Ἡρόδοτος δέ διαλελυμένως φημί , ἐπί σφιτις ἔχω ὁ Αἰγύπτιος , ἤγουν ἐπέχω . κεῖμαι δέ παρά αὐτός καί ὁ , ἐπί Νάξος ἐπέχω στρατεύω ὁ Πέρσης , ὡς εἰμί τις εἶπον , σκοπέω εἰχω κατά ὁ Νάξος στρατεύω . δηλόω δέ ὁ ἐπί πρόθεσις ἐναντιότης καί ἐν ὁ ἐπίρρητος . εἰμί γάρ ἐπίρρητος , κατά οὖον εἴρω πολύς εἰμί , ἵνα ἢ ὁ ἐπίρρητος ὁ αὐτός ὁ ἐπιβόητος καί ὁ ἐπίφατος , ὁ προσεχῶς γράφω . ὁ μέντοι ἐπιβόηδην ἐπίρρημα παρά ὁ Ἄρατος , οἷος , ἐπί δέ ἐκεῖνος , ἤγουν ὁ Πλειάδες , ἐπιβόη*δην καλέω , οὖον τοιοῦτος τίς δηλόω , ἀλλά βοάω ἀντί ὁ , ὁπῶς καί ὄνος μαστικός . ἐναντιότης δέ σημασία ὁ ἐπί πρόθεσις ἔχω καί ἐν ὁ , θεός τελέω ἐπαρά ἤγουν κατά - Ἥρα , ὁ εἰμί ἀείρω κατά τις . καί ὁ ἐπιτρίβω δέ καί ὁ ἐκ οὗτος ἐπίτριπτος οὐ ἀπέοικα ὁ οιὁ - ὁ . ὁ δέ λέγω σκεπτικός φιλόσοφος ἐπέχω φημί ὁ ὑποκρατέω ὁ διαλεκτικός ἀπόφανσις καί μή ἐθέλω κατάφημι ἢ ἀπόφημι περί ὁ πρόκειμαι εἰς διάλεξις , ὅθεν καί εφετικός λέγω . ὅτι2 δέ ὁ ἔχω ἀπάω ὁ πρόθεσις πρόσειμι1 λόγος σύνθεσις διάφορος προάγω σημασία , δῆλος εἰμί ὁ ἐφοδεύω τεχνικός , ὁ περ οἶδα καί ὅτι μόνος ὁ ἄλλος ὁ ἀμφί πρόθεσις ἐν μέν τοιοῦτος ἐνίστημι τρέπω ὁ δασύς εἰς ψιλός . ἀμπέχω γάρ φράζω διά ὁ κακόφωνος ὁ ἀμφέχω , οἷος ὁ δασύς παραλληλίζω , κατά ὅς καί ἐν ὁ ἀμπεχόνη καί αμπιζομης . ἐν μέντοι ὁ ἀμπέχω ἤγουν ἐνδύω λείν - φαντός ὁ θεματικός δασύς ἀποκαθίστημι ὁ πρόθεσις ἀναγκαῖος εἰς ὁ οἰκέω δασύς . ὁ δέ , νεκο - τήοτι θυμός , πρός διαστολή κεῖμαι . οὖον γάρ πᾶς ὁ ἐπί ἔχω νεκότητι θυμός ἐπέχω , ὡς περ οὐδέ ὁ ἐπέχω σκοπέω τόξον . ὁ δέ , κακός εἷμα ἐνδύω , ὁ δλιγη εἴρω κακοκειμαι πτωχός * συντίθημι . ὁ δέ ἀνάγκη ἐπείγω ἀντί ὁ ἀνάγκη . πολύς δέ τοιοῦτος ᾴδηλος ὁ πολλαχοῦ . ἐν ὅς καί ἀλκαῖος Λόντος καί προνομαία ἐλείφαντος ὁ ὡς εἶπον ἀλκή καί προνομή . ὁ δέ , μή ποτός πᾶς ὀλίσγας Ἀγλαΐα , καί ὁ , μή πῶς ὅς δέσποινα χαλεπαίνω , συνήθης Ἕλλην ἔχω ὁ ὁράω ὁ δείδω ὁ τοιοῦτος τις . ὁ δέ Ἀπόλλων ἔκπτι , ἀντί ὁ , διά ὁ καί ἐν ἄλλος κουροτρόφος Ἀπόλλων . ὅθεν , φημί , καί ὁ δάφνη κουροθάλεια λέγω , διά ὁ