eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1944
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α . Ψ . Ὀδυσσεύς , οὐδὲ γὰρ εἶχεν ὑποπτεύσαι ὡς ξένος ὢν ἐξ ἀκοῆς δὲ μαθὼν οἶδε τὰ περὶ τῆς κλίνης , ἣν αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ καὶ μία μόνη ἀμφίπολος ἐγίνωσκε . διὸ καὶ ἡ Πηνελόπη ἐρεῖ · νῦν δ’ ἐπεὶ ἤδη σήματ’ ἀσφραδέα κατέλεξας εὐνῆς ἡμετέρας , τὴν οὐ βροτὸς ἄλλος ὁπόσος , ἀλλ’ οἷοι σύ τ’ ἐγώ τε καὶ ἀμφίπολος μία * μόνη * Ἀστορίς , ἣν μοι δῶκε πατὴρ , ἢ νῦν εἴρυτο Θύρας , πεῖδεις δὴ μεν Θιμὼν ἀπηνέα περ μᾶλ’ ὄντα . ὅ καὶ πρὸ ὀλίγον εἴρηται . Καὶ ὥρα ὡς οὐ πάντα πᾶσι πιστευτῶν τοὺς οἰχοδε - σποτοῦντας · ἰδοὺ γὰρ ἀνδρῶν μὲν οὐδεὶς ἕτερος οἶδε τὰ τῆς κλίνης , οὐδὲ μὴν Εὐρύκλεια ἢ Λυρυνόμη αἱ οἰκειόταται , μόνη δὲ ἡ Ἀστορίς θυρωρὸς αὐτὴ οἶδα θαλάμου , ὡς δηλοῖ τὸ , εἴρυτο Θύρας τουτέστιν ἐφύλασσε , ὡς περ ἡ Λυρυνόμη ταμιεύειν ἐτάχθη . ταυτὸν δ’ εἰπεῖν θαλαμηπολεῖν , ἐπεὶ καὶ θάλαμος πολλοχοῦ τὸ ταμεῖον καλεῖται . Εὐρύκλεια δὲ αὖ πάλιν ἐπίσκοπος ἀφώριστο γυναικῶν εἶναι . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ἡ Ἀστορίς θαλαμηπóλος τίς ἔστιν , εἰ καὶ μὴ τοῦ κατὰ τὸ ταμεῖον , ἀλλὰ τοῦ βασιλικοῦ κοιτῶ - νος κατὰ τὸ , ἡ νῦν εἴρυτο Θύρας θαλάμιοι . εἰ δὲ ἐν τοῖς ἐξῆς Λυρυνόμη θαλαμηπóλος ἠγεμόνευε τοῖς δεσπόταις ἐρχομένοις λέχοδε , ἀλλ’ ἐκείνη μὲν εἰς θάλαμον ἀγαγοῦσα πάλιν χιεν ἠγοῦν ὅποιο ἤλθεν · ἡ δὲ Ἀστορίς παραμείνει κατὰ τοὺς παλαίους . διὸ οἶδε τὸ τῆς κλίνης μυστήριον κατειωίστρια τῶν βασιλέων οὔσα , ἥς καὶ σημειωτῶν τὴν πίστιν καὶ εὐνοιαν , εἰ μηδὲ ποτε μηδενὶ ἐξέιπε τὸ τῆς κλίνης ἀπόρρητον , ἀλλ’ ἕως ἄρτι αὐτὴ μόνη οἶδε τὸ κρύφιον . εἰ δὲ καὶ Λυρυνόμη ἤδε τρωγὸς Εὐρύκλεια ἔντυον εὐνήν , ὡς ὁ * ποιητὴς ἐρεῖ , ἀλλὰ τὸ τῆς κλίνης μυστήριον ἀπεκέρυπτο αὐταῖς , ἢ τὸ ὅλον ἠγοῦν ἀλλ’ ὅπως ἐσκαώσατο . Ὅρα δ’ ἐν τούτοις καὶ μίαν τῶν τοῦ πολυμηχάνου Ὀδυσσέως τεχνῶν τὴν τεκτονικήν , καθ’ ἣν τὴν κλίνην ἐτευξεν ὁ ἐν τοῖς φθάσσει καὶ ναυπηγεῖν ἐπιστάμενος . φαίνεται δὲ δεξιὸς εἶναι καὶ οἰκοδομεῖν , ὡς δηλοῖ τὸ , θάλαμον ἐδεμον λίθοις καὶ ἐξῆς , εἰ μὴ ἄρα ἴσως τοῦτο οὐχ’ ὡς αὐτὸς χειροουργῶν εἶπεν , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ ἔργῳ ἀρχιτεκτονῶν · καὶ ἔστιν οὐδὲ τοῦτο μακρὰν τέχνης οἰκοδομικῆς . Ἔτι σημειῶσαι καὶ ὅτι ἡ ῥηθεῖσα στερόθους τοῦ ἡρωικοῦ κοιτῶνος αἰνίττεται 1944συμβολικῶς , ἀδιέλυτον δεῖν εἶναι καὶ ἀμεταθέτον τὴν γαμικὴν εὐνήν καὶ ἀσφαλεστάτην καὶ ἐμπεδον ἤτοι βεβαίαν , ὁποίαν καὶ ἡ Πηνελόπη αὐτὴν διετήρησε , καὶ μηδενὶ δὲ ἑτέρῳ γνωσκομένην , ἀλλὰ μονάζουσαν κατὰ τὸ , εὐνὴς ἡμετέρας , ἣν οὐ βροτὸς ἄλλος ὁπόσος , ἀλλ’ ἡμεῖς μόνοι . ἔστι δὲ ἐννοήσασθαι καὶ ὡς διὰ τὴν Ἀθηναὶ χαίρει Ὀδυσσεὺς τῷ φυτῷ τῆς ἐλαίας , ὁ πολλοχοῦ φαίνεται ἀνεῖσθαι αὐτῇ . ἐθέλει δὲ συμβολικῶς Ὀδυσσεὺς διὰ τοῦ τοιούτου τηλεκθόντος καὶ λιαροῦ φυτοῦ εὐχὴν ἔχειν , θαλερὴν κατὰ τὸν βίον καὶ εἰς γῆρας ἐλθεῖν λιαρόν · ἄλλως γὰρ εἶχεν ὁ ποιητὴς ἕτεραν τινὰ κατασκευὴν κλίνης πλάσασθαι , εἰ μὴ τοιαῦτα τινὰ ἠνίττετο . ἔοικε δὲ καὶ ἡμερὸς εἶναι ἡ τοιαύτη ἐλαία ἐντὸς οὔσα οἴκου · καὶ ἦν καὶ αὐτὸ σύμβολον τῆς κατὰ τὸν βίον εὐνοίας . ἐνθα σημειωτέον καὶ ὅτι ἡ μὲν τοιαύτη θηλυκῶς ἐλαία ἐλέγετο , ἡ μέντοι ἀγρία ἐλαῖος κατὰ Ἀπίων Διονύσιον καὶ οὐκ ἀγριέλαιος . λέγει δὲ ὁ αὐτὸς καὶ ὅτι ἐλαίας καὶ ἐλάας Ἀττικοὶ τὸν καρπὸν ἐλεγον καὶ ἐλάς διανλλάζως καὶ ἐλαολογεῖν τὸ συλλέγειν ἐλαίας . ἦν δέ , φησι , καὶ Ἐλαία πόλις ἐν Ἰταλίᾳ · ἐν μέντοι ἑτέρῳ ῥητορικῷ λεξικῷ γράφει , ὅτι Ἐλαία * Αἰολὶς πόλις , Ἐλέα δὲ ἐν Ἰταλίᾳ · καὶ ζητητέον ποία γραφὴ ἀκριβέστερα ἐστίν . ὅτι μέντοι Ἐλαία διὰ διφθόγγου ἐστιν ἡ Αἰολίς , ἐμφαίνειν παρὰ Στράβωνι ἐπὶ οὕτως · Κάκη ἀκρωτήριον ἀνταπίπτον τῷ λεκτῷ καὶ ποιοῦν τὸν Ἀδραμυτίνων κόλπον , οὗ μέρος ὁ Ἐλαϊτικὸς καλούμενος ἀπὸ Ἐλαίας πόλεως Αἰολικῆς , ἡ τις Περγαμηνῶν μὲν ἐστιν ἐπίνιον ἐκατὸν σταδίους διέχουσα τοῦ Περγάμου , δώδεκα δὲ τοῦ Καΐκου ποταμοῦ · οὗ ἐν τοῖς τόποις φαίνεται βασι - λεύειν ὁ Ὀμηρικὸς Εὐρύπυλος . καὶ οὕτω μὲν ὁ Στράβων . ἐν δὲ ῥητορικῷ λεξικῷ φέρεται καὶ ὅτι ἐλαίων τὴν ἀρόμενα καὶ ἀγρίαν ἐλαίαν φασίν Ἴωνες . Ἐν δὲ τῷ , ὥτε μὴ θεὸς αὐτὸς ἐπελθὼν θεῖη ἀλλαχοῦ , ἀσιόγῃσινά τινα ἐκείνον ὑπαινίττεται , ὡς ῥεῖα μετοχλίσας θήσει τὸ λέχος ἄλλη ἐνὶ χώρῃ . αὐτὸ δὲ τὸ , ὥτε μὴ θεὸς αὐτὸς , ὁμοίον ἐστὶ τῷ , εἰ μὴ θεὸς αὐτὸς , καὶ τῷ , ὅτι μὴ θεὸς αὐτὸς , τρι - χῶς γὰρ τὸ τοιούτον οἱ ῥήτορες γράφουσιν . ἔστι δὲ κοινώτερον μὲν τὸ , εἰ μὴ τοδε γένηται , Ἀττικώτερον δὲ τὸ , ὅτι μὴ τοδε καὶ ὥτε μὴ τοδε . Λέχος δὲ δήλον ὅτι τὴν κλίνην λέγει . ἦν οἱ ὑστερον καὶ ἀσκάπτην καὶ σπιλάδα ἐλεγον , ὡς δηλοῖ ὁ γράφειν οὕτως · ἀσκάπτης Ἀττικῶς , συνηθίστερον δὲ ὁ σκίππος , ὁ δὲ κράββατος φησι παρ’ οὐδενί . Τῷ δέ , οὐ μᾶλ’ ἡδῶν , γράφεται καὶ , * οὐδὲ γυναικῶν , ἵνα λέγῃ ὅτι τὸ τοιούτον λέχος οὔτε ἀνδράσιν οὔτε γυναιξὶ μεταθεῖσθαι δυνατόν .
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α . Ψ . Ὀδυσσεύς , οὐδέ γάρ ἔχω ὑποπτεύω ὡς ξένος εἰμί ἐκ ἀκοή δέ μανθάνω οἶδα ὁ περί ὁ κλίνη , ὅς αὐτός καί ὁ γυνή καί εἷς μόνος ἀμφίπολος γιγνώσκω . διό καί ὁ Πηνελόπη εἴρω · νῦν δέ ἐπεί ἤδη σῆμα ἀσφραδέα καταλέγω εὐνή ἡμέτερος , ὁ οὖον βροτός ἄλλος ὁπόσος , ἀλλά οἷος σῦς τε ἐγώ τε καί ἀμφίπολος εἷς * μόνος * Ἀστορίς , ὅς ἐγώ δίδωμι πατήρ , ἢ νῦν ῥύομαι Θύρευς , πειδηω δή μέν Θιμὼν ἀπηνής περ μῆλον εἰμί . ὅς καί πρό ὀλίγος εἴρω . καί ὥρα ὡς οὖον πᾶς πᾶς πιστευτός ὁ οἰχοδε - σποτοῦντας · ἰδού γάρ ἀνήρ μέν οὐδείς ἕτερος οἶδα ὁ ὁ κλίνη , οὐδέ μήv Εὐρύκλεια ἢ Λυρυνόμη ὁ οἰκεῖος , μόνος δέ ὁ Ἀστορίς θυρωρός αὐτός οἶδα θάλαμος , ὡς δηλόω ὁ , ῥύομαι Θύρευς τουτέστιν φυλάσσω , ὡς περ ὁ Λυρυνόμη ταμιεύω τάσσω . τατός δέ εἶπον θαλαμηπολέω , ἐπεί καί θάλαμος πολλοχοω ὁ ταμιεῖον καλέω . Εὐρύκλεια δέ αὖος πάλιν ἐπίσκοπος ἀφορίζω γυνή εἰμί . ἰστέον δέ ὅτι καί ὁ Ἀστορίς θαλαμηπóλος τίς εἰμί , εἰμί καί μή ὁ κατά ὁ ταμιεῖον , ἀλλά ὁ βασιλικός κοιτάζω - Μύκονος κατά ὁ , ὁ νῦν ῥύομαι Θύρευς θαλαμιός . εἰμί δέ ἐν ὁ ἑξῆς Λυρυνόμη θαλαμηπóλος ἡγεμονεύω ὁ δεσπότης ἐρχόμενος Λέχος , ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἰς θάλαμος ἄγω πάλιν Χῖος ἠγέω όποιος ἔρχομαι · ὁ δέ Ἀστορίς παραμένω κατά ὁ παλαιός . διό οἶδα ὁ ὁ κλίνη μυστήριον κατειωίστρια ὁ βασιλεύς εἰμί , ἥς καί σημειωτός ὁ πίστις καί εὔνοια , εἰμί μηδέ ποτός μηδείς ἐξεῖπον ὁ ὁ κλίνη ἀπόρρητος , ἀλλά ἠώς ἄρτι αὐτός μόνος οἶδα ὁ κρύφιος . εἰμί δέ καί Λυρυνόμη ἀδέω τρώγω Εὐρύκλεια ἐντύω εὐνή , ὡς ὁ * ποιητής εἴρω , ἀλλά ὁ ὁ κλίνη μυστήριον ἀποκρύπτω αὐτός , ἢ ὁ ὅλος ἠγέω ἀλλά ὅπως ἐσκαώσατο . Ὅρας δέ ἐν οὗτος καί εἷς ὁ ὁ πολυμήχανος Ὀδυσσεύς τέχνη ὁ τεκτονικός , κατά ὅς ὁ κλίνη τεύχω ὁ ἐν ὁ φθάνω καί ναυπηγέω ἐπίσταμαι . φαίνω δέ δεξιός εἰμί καί οἰκοδομέω , ὡς δηλόω ὁ , θάλαμος δέμω λίθος καί ἑξῆς , εἰμί μή ἄρα ἴσως οὗτος οὐ ὡς αὐτός χειρουργέω εἶπον , ἀλλά ἐπί ὁ ἔργον ἀρχιτέκτων · καί εἰμί οὐδέ οὗτος μακράν τέχνη οἰκοδομικός . ἔτι σημειόω καί ὅτι ὁ εἴρω στερόθους ὁ ἡρωϊκός κοιτών αἰνίσσομαι 1944συμβολικῶς , αδιελυος δήω εἰμί καί ἀμετάθετος ὁ γαμικός εὐνή καί ἀσφαλής καί ἔμπεδος ἤτοι βέβαιος , ὁποῖος καί ὁ Πηνελόπη αὐτός διατηρέω , καί μηδείς δέ ἕτερος γιγνώσκω , ἀλλά μονάζω κατά ὁ , εὐνή ἡμέτερος , ὅς οὖον βροτός ἄλλος ὁπόσος , ἀλλά ἐγώ μόνος . εἰμί δέ ἐννοέω καί ὡς διά ὁ Ἀθῆναι χαίρω Ὀδυσσεύς ὁ φυτός ὁ ἐλαία , ὁ πολλοχοω φαίνω ἀνίημι αὐτός . ἐθέλω δέ συμβολικός Ὀδυσσεύς διά ὁ τοιοῦτος τηλεκθόντος καί λιαρός φυτός εὐχή ἔχω , θαλερός κατά ὁ βίος καί εἰς γῆρας ἔρχομαι λιαρός · ἄλλως γάρ ἔχω ὁ ποιητής ἕτερος τις κατασκευή κλίνη πλάσσω , εἰμί μή τοιοῦτος τις αἰνίσσομαι . ἔοικα δέ καί ἥμερος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐλαία ἐντός εἰμί οἶκος · καί εἰμί καί αὐτός σύμβολον ὁ κατά ὁ βίος εὔνοια . ἔνθα σημειωτέος καί ὅτι ὁ μέν τοιοῦτος θηλυκός ἐλαία λέγω , ὁ μέντοι ἄγριος Ἐλαῖος κατά Ἀπίων Διονύσιος καί οὐ ἀγριέλαιος . λέγω δέ ὁ αὐτός καί ὅτι ἐλαία καί ἐλαία ἀττικός ὁ καρπός λέγω καί ἐλαύνω διανλλάζως καί ελαολογεω ὁ συλλέγω ἐλαία . εἰμί δέ , φημί , καί Ἐλαία πόλις ἐν Ἰταλία · ἐν μέντοι ἕτερος ῥητορικός λεξικός γράφω , ὅτι Ἐλαία * Αἰολεύς πόλις , Ἐλέα δέ ἐν Ἰταλία · καί ζητητέος ποῖος γραφή ἀκριβής εἰμί . ὅτι μέντοι Ἐλαία διά δίφθογγος εἰμί ὁ Αἰολίς , ἐμφαίνω παρά Στράβων ἐπί οὕτως · Κάκη ἀκρωτήριον ἀναπίπτω ὁ λεκτός καί ποιέω ὁ αδραμυτινω κόλπος , ὅς μέρος ὁ Ἐλαϊτικός καλέω ἀπό Ἐλαία πόλις Αἰολικός , ὁ τις Περγαμηνός μέν εἰμί ἐπίνιον ἑκατόν στάδιον διέχω ὁ Πέργαμος , δώδεκα δέ ὁ Κάϊκος ποταμός · ὅς ἐν ὁ τόπος φαίνω βάσις - λεύειν ὁ Ὁμηρικός Εὐρύπυλος . καί οὗτος μέν ὁ Στράβων . ἐν δέ ῥητορικός λεξικός φέρω καί ὅτι ἔλαιον ὁ ἀρόω καί ἄγριος ἐλαία φημί Ἴων . ἐν δέ ὁ , ὥτε μή θεός αὐτός ἐπέρχομαι τίθημι ἀλλαχοῦ , ἀσιόγῃσινά τις ἐκεῖνος ὑπαινίσσομαι , ὡς ῥεῖα μετοχλίζω τίθημι ὁ λέχος ἄλλος ἐν χώρα . αὐτός δέ ὁ , ὥτε μή θεός αὐτός , ὅμοιος εἰμί ὁ , εἰμί μή θεός αὐτός , καί ὁ , ὅτι μή θεός αὐτός , τρι - χῶς γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ ῥήτωρ γράφω . εἰμί δέ κοινός μέν ὁ , εἰμί μή ὅδε γίγνομαι , ἀττικός δέ ὁ , ὅτι μή ὅδε καί ὥτε μή ὅδε . Λέχος δέ δῆλος ὅτι ὁ κλίνη λέγω . εἰμί ὁ ὕστερος καί ἀσκάπτην καί σπίλος λέγω , ὡς δηλόω ὁ γράφω οὕτως · άσκαφτος Ἀττικός , συνήθιος δέ ὁ σκίψ , ὁ δέ κράββατος φημί παρά οὐδείς . ὁ δέ , οὖον μῆλον Ἠδωνός , γράφω καί , * οὐδέ γυνή , ἵνα λέγω ὅτι ὁ τοιοῦτος λέχος οὔτε ἀνήρ οὔτε γυνή μεταθέω δυνατός .