eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1941
οὐδ’ ἂν ἐμοῖγε τετλαίη καὶ κύνδος περ ἔων καὶ εἰς * ῥῶπα ἰδεῖσθαι , οὕτω καὶ ἔσταιθι καὶ ἔσταιη καὶ ἐρε - σταιη · ὧν τοῦ μὲν ἔσταιθι χρήσις πρὸ ὀλίγων κείται , τοῦ δὲ ἀρεσταιη ἔνταῦθα . Τὸ δὲ , στερεωτέραν λίθινο , ἑτεροῖον ἐστὶ παρὰ τὸ ἐκ πέτρων , ὃ καὶ κείται ἐν τῷ , οὐκ ἀπὸ δροὺς οὐδ’ ἀπὸ πέτρης , καὶ ἡ ἑτερότης δηλοῦται ἐκεί . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὡς , εἰ περ ἡ μήτηρ δυσλογεῖ θυμὸν ἔχειν ἀπηνές , οὐν ἂν ἀπεικότως ὁ παὶς ῥηθείη τολμῆσαι εἰπεῖν αὐτὴν κραδίην ἔχειν στερεωτέραν λίθινο . Ὀδυσσεὺς δὲ γε μετ’ ὀλίγα οὐ περ ἐν τοῖς πρὸ τούτων οἱ ὀφθαλμοὶ ὥσπερ χέφα ἔσπασαν ἡδ’ σιδήρος , μεταλαβὼν τὸ τοῦ νιοῦ νόημα ἔρει ὡς τῇ γυναικὶ σιδήρεος ἐν φρεσὶ θυμός , εἰπὼν πρότερον ὅτι Κλῆ αὐτῇ ἐστιν ἀτέραμον , ὡς ῥηθήσεται . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τὰ ἡθικὰ ταῦτα Ὀμηρικὰ ἡ παροιμία βαρυτέρων μεταλαβοῦσα ἔφη τὸ , ἀναίσχυντος καὶ σιδηροὺς ἄνθρωπος . ὅτι δὲ καὶ θρασύτης λόλιμᾶ ἐστιν ὁ σιδήρος , δηλοῖ Ἀρι - στοτέλης ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν ῥητορικῇ , φάμενος γυναῖκα θρασεῖαν τὴν Σιδηρῶ τὸ οἰκεῖον φορεῖν ὄνομα , Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι Λιοχίλος ἐκ τῶν Ὀμηρικῶς εἰρημένων μίξας ἔφη ἐπὶ σκληροῦ καὶ ἀτελήτου ῥήδους τὸ , σιδηρόφρων τε καὶ παρ πέτρας εἰρραμμένος , ὁ δηλαδὴ οὐ συνασφαλὴς ἠθέλεν ἀνασκολοπίζεσθαι τῷ Προμηθεῖ . δῆλον γὰρ ὡς τὸ μὲν σιδηρόφρων * πρὸς τὸ σιδηροῖον ἦτορ ἀφορᾷ , τὸ δὲ πὰρ πέτρας πρὸς τὴν στερεωτέραν λίθου παροδίαν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , γνωσόμεθ’ ἀλλήλων , γενικῇ συνταχθέν , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων εἶχε τὸ , οὐδὲ τραπέζην γνώστην ἀλλήλων . Τὸ δὲ πειράζειν γενικὴν καὶ αὐτὸ ἔχει σύνταξιν ἔνταῦθα ἐν τῷ , πειράζειν ἐμέθεν , κατὰ τὸ , πειρᾷ ἐμοῦ , γενοῦ . ἐστὶ δ’ ὅτε καὶ ἀπολύτως κείται χωρὶς οἰασοῦν συντάξεως . Τὸ δὲ ὀντόων ὁμοίων τῷ ὀρόω καὶ βούω , ὡς δηλοῖ τὸ , ὀντόωντα καθ’ ἡμᾶ , γραφὴν κατὰ τὸ ὀρόωντα καὶ βούωντα . Σημειῶσαι δ’ ἐν τοῖς ῥηθεῖσι καὶ ὅτι τραγῳδικὸς τὰ περὶ τὸν Ὀδυσσέα νῦν ἐσχηματίσται . καὶ γὰρ τοῦ * παρὰ Αἰσχύλον καθ’ ἕκαστον ποὺ προσώπου σωπῶντα ἐφ’ ἰκανὸν κατὰ σχῆμα ἢ πένθους ἢ θαυμασμοῦ ἢ τινος ἑτεροῦν πειθοῦνς · καὶ ἔοικεν ἡ τραγῳδία ἐντεῦθεν λαβοῦσα τὰ τοιαῦτα σοφίζεσθαι . Ὅτι Ὀδυσσεὺς μετὰ τὸν ῥηθέντα τῆς γυναικὸς ἀκκισμὸν εἰτε καὶ τὴν εὐλάβειαν βουλευόμενος περὶ τῶν ἑξῆς φησὶ τῷ νιῷ · ἡμεῖς δὲ γραφόμεθα ὅπως ὤχ’ ἀριστα γένηται . καὶ γὰρ τις ἕνα φῶτα κατακτεῖνας ἐπὶ δήμω , ὃ μὴ πολ - λοὶ ἔωσιν ἀσσητήρες ὁπίσσω , φεύγει πηούς τε προλιπὼν καὶ πατρίδα γαῖαν · ἡμεῖς δ’ ἔομε πολὺς ἀπέκταμεν , οἱ μέγ’ ἀριστοὶ κούρων ἐν Ἰθάκη · τάδε σε φράξεσθαι ἄνωγα , δηλονότι εἰτε φευξόμεθα εἰτε καὶ μή . καὶ ἐστιν ἀπὸ τοῦ ἐλάσσονος τὸ ἐπιχείρημα , δηλοῦν ὡς , εἰ περ φεύγει ὁ ἀπλῶς ἕνα κτείνας ἐν δήμω ἢγουν δημοτὴν ἄνδρα , πολλῷ πλέον ἂν φύγει τὴν πατρίδα κατὰ τὴν ἔθος ἀρχαίων ὁ καὶ πολ - λούς καὶ ἀρίστους ἀνελών . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεὺς . Τηλέμαχος δὲ ἐπαινῶν τὸν πατέρα ἐπὶ συνέσει ἀμείβεται ὡδε · αὐτὸς ταῦτά γε λεύσσε , πάτερ φίλε · σὺν γὰρ ἀρίστην μήτην ἐπ’ ἀνθρώπους φασιν εἶναι , οὐδ’ ἂν τίς σοι ἄλλος ἄνηρ ἰσίομεν κατὰ θνητῶν ἀνθρώπων . εἴ*τα ἐκεῖνο μᾶλλον αὐτὸς καὶ ἡγητή χρήσθαι θέλων τῷ ἐπὶ πείρᾳ καὶ γυμνασίᾳ ἐρωτήσαντι φησίν · ἡμεῖς δὲ ἄμα ἐψόμεθα , οὐδὲ τί φημ’ ἀληθῆ δεινίσσεσθαι ὅση δύναμις γε πάρ ἐστιν . ὁ καὶ ἐν ἄλλοις εἰπὼν ὁ ποιητὴς ἐπιμέρει ἐκεῖ τὸ , πὰρ δύναμιν δ’ οὐκ ἔστι καὶ ἰσόμενον πολεμεῖν . Καὶ σημειῶσαι ὡς ὁ μὲν πολυμή - χανος πατὴρ ἤδη πεπειραμένος ἀγαθῶν τοῦ παιδὸς ἀπατεῖ συμβουλήν ἐξ αὐτοῦ πειράζων ἢ καὶ παιδα - γωγῶν . ὁ δὲ παὶς ἐὼ ποιῶν τῷ πατρὶ ἀποκρίνεται τὴν βουλήν . ἀμέλει καὶ Ὀδυσσεὺς ἐξευρίσκει τὸ πρα - κτέον ἐν τοῖς ἑξῆς καὶ τῇ γυναικὶ αὐρίον τὰ κατὰ τὸν οἶκον ἐπιτρέψας , αὐτὸς ἐς τὸν ἀγρὸν ἀπελεύσεται παραδοκίμων τὸ μέλλον . τῷ τῶν δὲ τὸ γενόμενον ἐπιχρύψαι θέλων , πολὺς γὰρ ὁ ἐντεῦθεν κίνδυνος εἰ περ εὐθὺς ἀοτὶ τοῖς Ἰθακησίοις τὸ πρᾶγμα γνωσθήσεται , ἄλλα τέ τινα ἐπιτάσσει γενέσθαι καὶ ἀοιδὰς ἐξακούοντας καὶ δορχήσις φιλοπαίμονας , ἵνα φαντασία γάμου παραγινόμενος οἱ ἐξωθεν ἀκούοντες , ὡς τῆς δεσποίνης ἐπιλεξαμένης ἄνδρα , μὴτε θαυμάσωσιν εἰ περ μὴ συνήθως οἱ μνηστήρες ἕκαστος εἰς τὰ ἑαυτῶν ἐκεδιάσθησαν , μὴτε ψηλαφίσωσιν ἐκείνους καὶ οὕτως αὐτίκα γένηται μέγα κακόν . οὐ ἕνεκα καὶ ἄντῶν πρὸ τούτων συχνὰ ἐλαλαῖσθαι , μέλλων γα*μηθῆναι τὴν Πηνελόπην , ἵνα δηλαδὴ πιθανολογηθῇ τὰ νῦν γράφομενα . εἰσὶ δὲ ἄ λέγει Ὀδυσσεὺς ταῦτα , ὡς αὐτῷ δοκεῖ εἶναι ἀριστα · πρῶτα μὲν , φησὶ , λούσασθε καὶ ἀμφιέσασθε χιτῶνας , ὁμωὰς δὲ ἀνώγετε σῖ*ν*τε ἐλθέσθαι . καλὰ τὰ πάντα καὶ ἀξία τοῦ φθάσαντος θανώματος . αὐτὰρ θεὸς ἀοιδὸς ἢ*ν * φρομυγα λίγαιαν ἡμῖν ἠγεῖσθω φιλοπαίμονος δορχημοῦ . τραγῳτῶν δὲ τούτων ὧν . Ὀδυσσεὺς δὲ καὶ αἰτίαν τὴν προφηθείσαν προστιθεῖς
Lemmas: οὐδέ εἄν ἐγώ ἔτλην καί κύνδος περ ἐάω καί εἰς * ῥώψ ἰδέω , οὗτος καί ἵστημι καί ἵστημι καί Ἔρως - ἵστημι · ὅς ὁ μέν ἵστημι χρῆσις πρό ὀλίγος κεῖμαι , ὁ δέ ἀρεστέω ἐνταῦθα . ὁ δέ , στερεός λίθινος , ἑτεροῖος εἰμί παρά ὁ ἐκ πέτρος , ὅς καί κεῖμαι ἐν ὁ , οὐ ἀπό δροὺς οὐδέ ἀπό πέτρα , καί ὁ ἑτερότης δηλόω ἐκεῖ . σημειόω δέ καί ὡς , εἰμί περ ὁ μήτηρ δυσλογέω θυμός ἔχω ἀπηνής , ὀν εἄν ἀπεικότως ὁ παῖς εἴρω τολμάω εἶπον αὐτός Καρδία ἔχω στερεός λίθινος . Ὀδυσσεύς δέ γε μετά ὀλίγος οὖον περ ἐν ὁ πρό οὗτος ὁ ὀφθαλμός ὥσπερ χέφα σπάω ἤδη σίδηρος , μεταλαμβάνω ὁ ὁ Νιου νόημα ἔρομαι ὡς ὁ γυνή σιδήρεος ἐν φρήν θυμός , εἶπον πρότερος ὅτι καλέω αὐτός εἰμί ἀτεράμων , ὡς εἴρω . σημειόω δέ ὅτι ὁ ἠθικός οὗτος ομηρικός ὁ παροιμία βαρύς μεταλαμβάνω φημί ὁ , ἀναίσχυντος καί Σιδηροῦς ἄνθρωπος . ὅτι δέ καί θρασύτης λόλιμᾶ εἰμί ὁ σίδηρος , δηλόω ἀρι - στοτελεω ἐν ὁ κατά αὐτός ῥητορικός , φημί γυνή θρασύς ὁ Σιδηρώ ὁ οἰκέω φορέω ὄνομα , σημειόω δέ καί ὅτι Λιοχίλος ἐκ ὁ Ὀμηρικός εἴρω μίγνυμι φημί ἐπί σκληρός καί αθέλητος ῥήδων ὁ , σιδηρόφρων τε καί παρά πέτρα ῥάπτω , ὁ δηλαδή οὖον συνασφαλὴς ἐθέλω ἀνασκολοπίζω ὁ Προμηθεύς . δῆλος γάρ ὡς ὁ μέν σιδηρόφρων * πρός ὁ σιδηρόω ἦτορ ἀφοράω , ὁ δέ παρά πέτρα πρός ὁ στερεός λίθος παροδία . Ὅρας δέ καί ὁ , γιγνώσκω ἀλλήλων , γενικός συντάσσω , ὡς καί πρό ὀλίγος ἔχω ὁ , οὐδέ τρέπω γνώστης ἀλλήλων . ὁ δέ πειράζω γενικός καί αὐτός ἔχω σύνταξις ἐνταῦθα ἐν ὁ , πειράζω μου , κατά ὁ , πειράω ἐγώ , γίγνομαι . εἰμί δέ ὅτε καί ἀπόλυτος κεῖμαι Χωρὶς οἰασοῦν σύνταξις . ὁ δέ ὀντόω ὅμοιος ὁ ὁράω καί βοῦς , ὡς δηλόω ὁ , ὀντόω κατά ἡμέτερος , γραφή κατά ὁ ὄρνυμι καί βούωντα . σημειόω δέ ἐν ὁ εἴρω καί ὅτι τραγῳδικός ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς νῦν σχηματίζω . καί γάρ ὁ * παρά Αἰσχύλος κατά ἕκαστος πού πρόσωπον σωπάω ἐπί ἱκανός κατά σχῆμα ἢ πένθος ἢ θαυμασμός ἢ τις τερέω πειθός · καί ἔοικα ὁ τραγῳδία ἐντεῦθεν λαμβάνω ὁ τοιοῦτος σοφίζω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς μετά ὁ εἴρω ὁ γυνή ἀκκισμός εἴτε καί ὁ εὐλάβεια βουλεύω περί ὁ ἑξῆς φημί ὁ νίον · ἐγώ δέ γράφω ὅπως ὦκα ἀγαθός γίγνομαι . καί γάρ τις εἷς φάος κατακτείνω ἐπί δῆμος , ὅς μή πολ - λόω εἰμί ἀσσητήρες ὀπίσω , φεύγω πηός τε προλείπω καί πατρίς γαῖα · ἐγώ δέ ὁμός πολύς ἀποκτείνω , ὁ μέγας ἀγαθός κόρος ἐν Ἰθάκη · ὅδε σύ φράσσω ἄνωγα , δηλονότι εἴτε φεύγω εἴτε καί μή . καί εἰμί ἀπό ὁ μικρός ὁ ἐπιχείρημα , δηλόω ὡς , εἰμί περ φεύγω ὁ ἀπλόος εἷς κτείνω ἐν δῆμος ἤγουν δημότης ἀνήρ , πολύς πλέω εἄν φεύγω ὁ πατρίς κατά ὁ ἔθος ἀρχαῖος ὁ καί πολ - Λοῦς καί ἀγαθός ἀναιρέω . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς . Τηλέμαχος δέ ἐπαινέω ὁ πατήρ ἐπί σύνεσις ἀμείβω ὧδε · αὐτός οὗτος γε λεύσσω , πατήρ φίλος · σύν γάρ ἀγαθός μήτης ἐπί ἄνθρωπος φημί εἰμί , οὐδέ εἄν τίς σύ ἄλλος ἀνήρ ισιαρτυω κατά θνητός ἄνθρωπος . ἔρχομαι ἐκεῖνος μᾶλλον αὐτός καί ἡγητής χράω ἐθέλω ὁ ἐπί πείρω καί γυμνασία ἐρωτάω φημί · ἐγώ δέ ἄμη ἕπω , οὐδέ τίς φημί ἀληθής δεινισσομαι ὅσος δύναμις γε παρά εἰμί . ὁ καί ἐν ἄλλος εἶπον ὁ ποιητής επιμερος ἐκεῖ ὁ , παρά δύναμις δέ οὐ εἰμί καί ἰσόω πολεμέω . καί σημειόω ὡς ὁ μέν πολυμή - χάνος πατήρ ἤδη πειράω ἀγαθός ὁ παῖς ἀπατάω συμβουλή ἐκ αὐτός πειράζω ἢ καί παῖς - γωγή . ὁ δέ παῖς ἐάω ποιέω ὁ πατήρ ἀποκρίνω ὁ βουλή . ἀμελέω καί Ὀδυσσεύς ἐξευρίσκω ὁ ΠΡΑ - κτέω ἐν ὁ ἑξῆς καί ὁ γυνή αὔριον ὁ κατά ὁ οἶκος ἐπιτρέπω , αὐτός εἰς ὁ ἀγρός ἀπέρχομαι παραδοκίμων ὁ μέλλω . ὁ ὁ δέ ὁ γίγνομαι ἐπικρύπτω ἐθέλω , πολύς γάρ ὁ ἐντεῦθεν κίνδυνος εἰμί περ εὐθύς ἀοτὶ ὁ Ἰθακήσιος ὁ πρᾶγμα γιγνώσκω , ἄλλος τε τις ἐπιτάσσω γίγνομαι καί ἀοιδή ἐξακούω καί δορχήσις φιλοπαιμονος , ἵνα φαντασία γάμος παραγίγνομαι ὁ ἐξωθεν ἀκούω , ὡς ὁ δέσποινα ἐπιλέγω ἀνήρ , μήτε θαυμάζω εἰμί περ μή συνήθης ὁ μνηστήρ ἕκαστος εἰς ὁ ἑαυτοῦ εκεδιαειδω , μήτε ψηλαφίζω ἐκεῖνος καί οὕτως αὐτίκα γίγνομαι μέγας κακός . οὖον ἕνεκα καί ἀντάω πρό οὗτος συχνός ελαλαιεπομαι , μέλλω γαμέω ὁ Πηνελόπη , ἵνα δηλαδή πιθανολογέω ὁ νῦν γράφω . εἰμί δέ ὅς λέγω Ὀδυσσεύς οὗτος , ὡς αὐτός δοκέω εἰμί ἀγαθός · πρῶτος μέν , φημί , λούω καί ἀμφιάζω χιτών , ὁμός δέ ἄνωγα σῖ*ν*τε ἔρχομαι . καλός ὁ πᾶς καί ἄξιος ὁ φθάνω θανώματος . ἀτάρ θεός ἀοιδός1 ἢ*ν * φρομυγα λιγαίνω ἐγώ ἡγέομαι φιλοπαίμονος δορχημοῦ . τραγῳτῶν δέ οὗτος ὅς . Ὀδυσσεύς δέ καί αἴτιος ὁ προάπτω προστίθημι