eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1919
Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Χ . τοῦ πλεγμασμοῦ σολοικιζοντος , * καθὰ καὶ ἐν ἄλλοις δεδήλωται . Αὐλὸς δὲ νῦν κατὰ τοὺς παλαιούς χρόνους , ἐξακόντισμα αἵματος , ὀξεῖα ἀναφορά . αὐλὸς γάρ , φασί , πᾶν τὸ στενόν · ὕδωρ καὶ ἄναιλοι στενοὶ ποταμοί . τοιοῦτον δέ ἐστι καὶ οἱ αὐλῶνες · ὕδωρ τὰ διανυλνίζοντα πνεύματα , καὶ διανύλνισια , ποικιλὴ στενότης , καθ’ ἣν ὕπτιως ἢ ἀπλῶς ἀχριοὶ ὀρυθὲς ἀγρεύονται . ἐθνικὴ δὲ λέξις αὕτη γνῶριμος τοῖς περὶ Σινωπὴν ἀνωτέρω οἰκοῦσι πρὸς Βορθάν . καὶ ἡ τοῦ ἀρότρου δὲ εἰς μῆκος τομή ἐκ τούτου αὐλαξ λέγεται , καὶ ὁ διανύλος . ἡ δὲ Ἠλιάς ἐντεῦθεν οἶδε καὶ τὴν αὐλῶπιν τραγάλακαν . καὶ ὁ μονοικός δὲ αὐλὸς καὶ αὐλίσκος τούτων τι , καὶ ὅσα δὲ ἄλλα τῆς τοιαύτης συστοιχίας ἐστίν . εἰκὲ δ’ ἐνταῦθα ὁ ἑλθὼν ἀνὰ ὅπας αὐλὸς διὰ τὰς ὅπας εἰρήσθαι αὐλός . οὐ γὰρ ἀπλῶς τὸ στενὸν αὐλός , ἀλλὰ τὸ κοιλότητος μετέχον τινός · ὁποῖος καὶ ὁ αὐλός , ἐτι δὲ καὶ οἱ αὐλῶνες καὶ ἡ αὐλαξ . ὁ δὲ ἠθὲις χρόνυός τοῦ αἵματος οὐκ ἂν κυρίως αὐλὸς λέγοιτο αὐτός , ἀλλὰ διὰ τὸ ἐξ αἰλουδῶν τῶν ὁμῶν ἐξορχεσθαι . εἰρη - ται δὲ περὶ αὐλῶν καὶ τῶν ἐξ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἠλιάδα , ἐτι δὲ καὶ περὶ αὐλισκῶν τῶν κατὰ σῦν·χας · ὧν ἀποτελεστοῖ οἱ Ὀμηρικοὶ δονάκων , ὡς δηλοῖ ὁ γράψας ἐν ἐπιγραμμάτι Πινδάρου περὶ τοῦ Πανδὸς * τό , νομίων λησάμενος δονάκων , ἤχουν ἐκλαθόμενος τῆς σύγχυρος . Ἀνδρόμενον δὲ οὐ μόνον αἷμα , ὡς νῦν , ἀλλὰ καὶ ψυμοὶ πρὸ τούτων ἀνδρόμοι ἐπὶ Κύκλωπος . Τὸ δέ , ὅδε ποδὶ πλήξας , σφαδάζειν δηλοῖ τὸν Ἀντινόου ἐν τῷ πίπτειν . Τοῦ δὲ φροῦνιν πρωτότυπον εἶναι δηλοῖ τὸ φροῦν , καθὰ καὶ τοῦ φρούσσειν · τοῦ μὲν κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ν’ , τοῦ δὲ κατὰ παραγωγὴν · ἐξ οὗ καὶ τὸ αἰμοφρόνυχον . δήλον δ’ ὅτι ἐκ τοῦ φροῦ γίνεται τὸ φροῦω , καθὰ καὶ ἐκ τοῦ χὼ τὸ χῖω · ἐξ αὐτῶν δὲ Ἀφριζὴ προσθῆσι τοῦ ν’ τῇ πολλαχῶ διηλθεῖσαι τὸ φροῦνυχ καὶ χῖνω κατὰ τὸ πλῆν πλῖνω καὶ ὅσα τοιαῦτα . οὔτω δέ , φασί , καὶ ἄχω ἄχγω , καὶ Ἀορίζως ἄχνω , καὶ μεταθέσει ἄχνῶ , ἐξ οὗ τὸ ἄχνυμι . ὁμοίως καὶ δέχω δεχύνω δεχύνω καὶ μεταθέσει καὶ παραγωγῇ δεχνύνω δέχνυμι . πολλά δὲ καὶ ἄλλα τοιαῦτα , περὶ ὧν καὶ ἕκροσῶν τι ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἠλιάδα γέγραπται . Ὅτι πεσόντος , ὡς ἐφύθη , τοῦ Ἀντινοῦ ὁμάδησαν οἱ μνηστήρες , ἐκ δὲ θρόνου ἀνόρουσαν , ὁρωθέντες κατὰ δώμα , πάντοσε παπταίνοντες ποτὶ τοῖχους , ἐνθα δὲ τά , ὡς ἐφύθη , συσταλέντα ἐκρέμαντο ὕπλα . οὐ δὲ πη ἀσπὶς ἤν οὐδ’ ἀλκιμον ἔγχος ἐλεῖσθαι . καλῶς ἄρα Ὀδυσσεὺς προσημηνεύσατο ἐπιχρῦναι αὐτά . κείειον δ’ Ὀδυση χαλκοτοῖον ἐπέσει . * καὶ ἐκπεσόντες τοῦ ἔγχος ἀμύνεσθαι τρέπονται εἰς τὸ λαλεῖν , λέγοντες · ξεῖνε , κακῶς ἀνδρῶν τοξάζεω οὐχὲτ’ ἀέθλων ἄλλων ἀντιάσεις · νῦν τοι σὺς αὐτὴς ὀλεθρος . ὁ δὲ καὶ ἐν ἄλλοις καίται . καὶ γὰρ δή νῦν φῶτα κατέκτανες , ὡς μέγ’ ἀριστος κούρων ἐν Ἰθάκῃ , διὸ σε ἐνθα γύπες ἐδονται . εἶτα δηλῶν ὁ ποιητὴς ὅπως ταῦτ’ ἐλεγον οἱ μνηστήρες καὶ ὅτι οὐ πω γνωρίσαντες τὸν Ὀδυσεὶα ἐπάγει · ἵσεν ἕκαστος ἄνηρ , τουτέστιν , ὡς καὶ προεφύθη ἄλληγοῦ , ἐλεγον ἢ ὑπενύει , ἤσακον . ἐπειδὴ φάσαν οὐχ ἐθέλοντα ἄνδρα κατακτεῖναι , ἀλλὰ κατὰ ἀτεχνίαν τοῦ τοξεύειν . τὸ δέ , νήπιον οὐκ ἐνόησαν ὡς δή σφιν καὶ πᾶσιν ὀλεθρου πείρατ’ ἐρήπτο , ὁ καὶ ἐν Ἠλιάδι γέγραπται · τοῦτο δὲ προαναφονη - τικῶς λαλεῖται , ὡς μηδενὸς ἐκφευξομένου τὸν θάνατον . Ἰστέον δὲ ὅτι νοθεύεται ὑπὸ τῶν παλαιῶν τὸ χωρίον τοῦτο . ἀκαίρον γάρ , φασί , καὶ γελοῖον , πάντας ὁμοῦ ταῦτα λέγειν ὡς ἐκ συνθήματος οἷα τινὰ τραγικὸν χορόν . ἔθος γάρ , φασίν , Ὀμήρω ἐν τοῖς τοιούτοις οὐχ’ οὕτω ποιεῖν , ἀλλὰ λέγειν · ὥδε δὲ τις εἶπασκεν . ἐστι δ’ εἰπεῖν , ὡς ἐσχημάτισεν Ὀμηρος νῦν ἄλλως τὸ τοιοῦτον νόημα , ὡς οἷα συγκεχυμένως ὑφ’ ἑκάστου τῶν μνηστήρων λεγόμενον . οὐ γὰρ εἶχεν ἐν τοσούτῳ ταράχῳ κοινῇ ἰδίᾳ ἢδοποιεῖν . Τὸ δὲ ἐλεῖσθαι πᾶν ἄσρα*λῶς καίται . ἤν μὲν γὰρ ἀσπὶς καὶ ἔγχος , ἀλλ’ οὐχ’ ὥστε καὶ ἐλεῖσθαι τοὺς μνηστήρας · κέκρυπται γάρ . Τὸ δέ , κακῶς ἀνδρῶν τοξάζεω , ἀντὶ τοῦ ἀτέ - χνος τοξάζῃ κατὰ ἀνδρῶν · οὕτω γὰρ ὡς εἴρηται οἴονται . Ὧρα δ’ ἐν τῷ , ξεῖνε , κακῶς ἀνδρῶν τοξάζεω καὶ ἐξῆς , τὸ τῶν ἐννοιῶν κομματικὸν διὰ θημῶν . τρεῖς γὰρ ἐν δυοῖς στίχοις ἐννοίαι κείνται αὐτοτελεῖς . Τὸ δὲ οἴσθαι τοὺς μνηστήρας ὡς οὐχ’ ἴδιον ὁ ξένος ἀρξκε βέλος κατὰ τοῦ Ἀντινοῦ , ἔχει τι καὶ εὐη - θείας , ἐπεὶ παρέπλαγξεν αὐτοῖς κάπταῦθα θιὸς τὸ νόημα . διὸ καὶ Ὀμηρος ἐπισημηνεω εἰπών · τὸ δὲ νήπιον οὐκ ἐνόησαν . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , οὐχὲτ’ ἀέθλων ἄλλων ἀντιάσεις , ἔχει τι καὶ ἀστείότητος , ὡς οἷα λεγόντων τῶν μνηστήρων ὅτι διοστένειας μὲν σιδήρου εἶχες ἀέθλα τὰ ὑπὸ τῆς Πη - νελόπης ἠθθέντα , ἐπὶ δὲ τῇ βολῇ ταύτῃ τοῦ Ἀντινοῦ οὐκ ἔσται σοι ἀέθλων τυχεῖν . Τὸ δὲ , ὀλέθρου πείρατ' ἔφῃπται , κείται μὲν καὶ μετ' ὀλίγα . εἰληπται δὲ ὡς ἀπὸ σχοινίου , ἀπομένου ποθὲν κατὰ τὰ πέρατα , καὶ δηλοῖ συμβολικῶς ὅτι τέλειος καὶ πεπερατωμένος ὀλεθρὸς τῶν μνηστήρων ἦπται καὶ οὐ ἔπεικιναι οὐκ ἔστιν εὐρεῖν ἕτερον ὀλεθρον . 'Ὅτι τὰ κακὰ τῶν μνηστήρων ἐκπι - θέμενος Ὀδυσσεὺς ἐν ἐπῳδῷ καὶ τῆς ἄγαν ἀναίδειας αὐτῶν αἰτιώμενος καὶ κατηγορῶν παρ' ἐκτῷ δικαστῇ φησιν · ὦ κύκες , οὐ μ' ἐτι ἐγνώσχετε ὑπότροπον οἴκαδ' ἰκέσθαι δήμου ἀπὸ * Τρώων , ὅτι μοι κατεκίνετε οἴκον , δμωῖσί τε γυναιξὶ παρυνάξασθε βιαίως , αὐτοῦ τε ζῶντος ὑπεμνάσασθε γυναῖκα , οὔτε θεῶν δισάοντες , ὡς οἴρανόν εὐγὺν ἔχει , οὔτε τιν' ἀνθρώπων νέμειν κατόπισθεν ἐθέσθε , καὶ ἐξῆς . καὶ τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἶλεν ἀκούσοντας . ἐξεπτόησε γὰρ αὐτοὺς τὸ τοῦ Ὀδυσσέως ὄνομα , ὡς εἴκός . Εὐρύμαχος δὲ μόνος ὑποθαρρήσας ἔφη · εἰ μὲν δή , Ὀδυσσεὺς Ἰθακήσιος ἦλθετε , ταῦτα μὲν αἰσῶμα εἴπες · οὐ γὰρ ἔστιν ἀντεῖπεῖν · ἀλλ' ὁ μὴν ἤδη κείται , ὡς αἴτιος ἐλθεῖν πάν - των , Ἀντινοος · οὗτος γὰρ ἐπῆλθε τὰ*δὲ ἔογα , οὐ τι γάμου τόσσον κεχρημένος , ἀλλ' ἄλλα φρονέων , τὰ οὐ οὐκ ἐπίκεσε θεός . ποῖα δὴ ἄλλα ; ὄφρα Ἰθάκης κατὰ δήμον βασιλεύει αὐτός , ἀτὰρ σὺν παῖδα κατα - πτεῖνεις λοχῆσας , οἷα δηλαδὴ βασιλειῶν . νῦν δ' ὁ μὲν ἐν μοιρῇ πέφεται , ἤτοι δεόντως πεφόνευται · σὺ δὲ φειδοῦ λαῶν σῶν , μονογυγὶ λέγων , ὅτι σαυτὸν βλάψεις τοὺς σούς ἀνελών . καὶ οὕτω μεταστατικῶς λαλήσας καὶ τι καὶ ἰκτιύσας ἐπάγει · ἀτὰρ ἄμμες ὑπισθεν ἀρσοσάμενοι κατὰ δήμον , ὅσσα τοι ἐκπέπο - ται καὶ ἐδηδοται ἐν μεγάροισι , τιμὴν ἄμμις ἄντες ἐκκοσάδιοιν * ἑκατὸς , χαλκόν τε χρυσόν τε ἀπο - δώσομεν , εἰούχεν , ἤγουν ἕως ἂν , σὺν κῆρ ἱανθῇ · πρὶν δ' οὐ τι νεμεσσητὸν κεχολώσθαι . καὶ οὕτω μὲν ὁ Εὐρύμαχος μεγαλοπρεπῶς τὸν Ὀδυσσέα ὑπίσχεται . Ὀδυσσεὺς δέ , Εὐρύμαχέ , φησιν , οὐδ' ἐγὼ μοι πατρῴα πέντ' ἀποδοῖτε , ὅσα τε νῦν ὑμῖν ἐστὶ καὶ εἰ ποθὲν ἀλλ' ἐπιθεῖτε , οὐδ' ἂν οὕτω χεῖρας ἐμας λήξαιμι φρόνιο , πρὶν πᾶσαν μνηστήρας ὑπερθυσίην ἀποτίσαι . εἶτα ἔχρον ἀνδρείου καὶ θαρραλέου ἀνδρὸς ποιῶν ἐπάγει · νῦν ὑμῖν πάρα κείται ἢ παρακείται , ἐναντίον ἢ μέγεσθαι ἢ φεύγειν , ὡς ἂν θάνατον * καὶ Κῆρας ἀλύη · ἀλλὰ τινὰ οὐ φεύξεσθαι ὅπομα αἰπὺν ὀλεθρον . Ἱστέον δὲ ὅτι τὸ δήμου ἀπὸ Τρώων δι' ἐκφόρησιν τῶν μνηστήρων παρέρχεται ἐπὶ ἀναμνήσει τῆς αὐτοῦ ἀνδρείας , ἄλλως γὰρ οὐκ ἀπὸ δήμου Τρώων ἤκει Ὀδυσσεὺς ἄρτι , ἀλλ' ἀπὸ μακρᾶς πλάνης . Τὸ δὲ κατεκίνετε ἐπανέεται τοῖς παλαιοῖς , οἱ φασιν ὡς οὐκ ἂν ἐμφαντιώτερον ἢ λέξις μεθιρμηνευθείη . Τὸ δέ , γυναιξὶ δμωαῖς τοὺς μνηστήρας παρυνάξασθαι βιαίως , διωδὲς γυναῖκας ὁυστάξασθαι ἀεικελίως πρὸ τούτων ἔφην . γυναῖκας δ' ἔνται θα δμωαὶ κατὰ τὸ φῦσι σημαίνουσιον τῆς γυναικός , ἤγουν θήλειαι ἄνθρωποι . ἐφεξῆς δὲ εἰθὺς ἐν τῷ , ὑπεμνάσασθε γυναῖκα , τὴν ὑπὸ ἀνδρὶ λέγει . ἐστὶ δὲ τὸ ὑπεμνάσασθε ἀντὶ τοῦ ὑποῦλω καὶ ψευδῶς καὶ οὐ κατὰ νόμον ἐανηστεύσθε , ὡς περ καὶ τὸ δμωαῖς παρυνάξασθε ἀντὶ τοῦ παρὰ τὸ * δέον συνεχομασθε . Ὅρα δὲ καὶ ὡς μνησθεὶς Ὀδυσσεὺς τῆς γυναικὸς σιωπᾷ τὴν τοῦ φίλου υἱοῦ ἐπι - βουλὴν καὶ οὐκ ἀνειδίζει καὶ δι' αὐτήν . ἐπειδὴ , φασιν , ἵσως εἰς τοῦτο διανοεῖται ὡς προεπιβουλευμένου ἡμύνοντο . ἔφη γὰρ πον ὁ Τηλέμαχος , ὅτι πειρήσομαι εἰ πως ὑμῖν χακὰς ἐπὶ Κῆρας ἥλω . πρὸς δὲ τοῦ τοιούτον ἥλω ἔφη περὶ Ἀντινοῦν νῦν Εὐρύμαχος , ὅτι οὗτος ἐπῆλθε τάδε ἔογα , ἤγουν οὗτος αἴτιος τῶν παρόντων κακῶν , κατηγορίαν ἐπιστῶν ἐπ' ἀπροσταῖς τοῖς ἐτι ζῶσι κατὰ τοῦ μηδὲν ἀντιλέγειν ἔχοντος . Τὸ δέ , μήτε θεὸν δεδιέναι μήτ' ἀνθρώπων νέμεσιν ὑφορᾶσθαι , ἀπονενουμένων πᾶθος ἀνδρῶν . Τὸ δέ , οὔτε τινὰ κατόπισθε νέμεσιν ἐθισθε , ἀλλαχὴν ἐποίησε σχήματος · ἤν γὰρ ἀκόλουθον ἄλλως εἰπεῖν · οὔτε θεὸν δεῖσαντες οὔτε ἀνθρώπων νέμεσιν θάμενοι , κατὰ τοὺν δηλαδὴ . Ἐν δὲ τῷ , Ὀδυσσεὺς Ἰθακήσιος , πριττόν τὸ Ἰθακήσιος καὶ εἰς οὐδὲν χρήσιμον εἴρηται , οἷα συγκεχυμένου τοῦ Εὐρύμαχον καὶ μὴ αἰτιορινοῦντος λόγου ἀκρίβειαν . Ὅσα δὲ καὶ τὸ , ἄλλα φρονέων , πολλὴν πᾶν ἔχον διαφορὰν πρὸς τὸ ἄλλοφρονέων , ὁ πρὸ τούτων ἐπὶ τοῦ Ἰροῦ εἴρηται . τοῦτο δὲ καὶ ἐπ' ἄλλων ἐδείχθη πολλῶν , ἐφ' ᾧν διαφορὰ τοῦ συνθέτως ἢ διαλελυμένως λαλεῖν . Ἀρσάμενοι δὲ καὶ ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ * ἀρίσαντες , φιλωθέντες , ἀρθμοὶ γεγόμενοι , ὁ περ δὲ προοδηλώται . Τὸ δὲ ἐδηδοται τὰ παλαιὰ ὑπονήματα Ἀττικὸν εἶναι φασὶ παρακείμενον ἐν τοῦ ἔδω ἐδοῖς , ὡς ὁμοῖ ὁμοῖς , ἵνα γίνοιτο οὕτως · ἐδὼ ἐδώσω ἤδοκα καὶ Ἀττικῶς ἐδήδοκα , ἐξ οὐ τὸ ἐδήδομαι ἐδήδοται . ἄλλως μέντοι ἴγνωσται εἶναι παρακείμενος τοῦ ἔδω βαρυτόνον ἦκα καὶ Ἀττικῶς ἐδήκα · εἶτα πλεονασμῷ τῆς δὲ συλλαβῆς , ὡς ἂν ἔχοι τρίτον τόπον συλλαβικὸν συστελλόμενον , ἐδήδοκα .
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι Α Ι Α Χ . ὁ πλεγμασμοῦ σολοικίζω , * καθά καί ἐν ἄλλος δηλόω . Αὐλός δέ νῦν κατά ὁ παλαιός χρόνος , ἐξακόντισμα αἷμα , ὀξύς ἀναφορά . αὐλός γάρ , φημί , πᾶς ὁ στενός · ὕδωρ καί ἀναιρέω στενός ποταμός . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ αὐλών · ὕδωρ ὁ διανυλνιθεριζω πνεῦμα , καί διανυλνιθεος , ποικίλος στενότης , κατά ὅς ὕπτιος ἢ ἀπλόος ἀχρεῖος ὀρυθὲς ἀγρεύω . ἐθνικός δέ λέξις οὗτος γνώριμος ὁ περί Σινώπη ἀνωτέρω οἰκέω πρός Βορθάν . καί ὁ ὁ ἄροτρον δέ εἰς μῆκος τομή ἐκ οὗτος αὖλαξ λέγω , καί ὁ διαυλος . ὁ δέ Ἡλιάς ἐντεῦθεν οἶδα καί ὁ αὐλῶπις τραγάλακαν . καί ὁ μόνοικος δέ αὐλός καί Αὐλίσκος οὗτος τίς , καί ὅσος δέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος συστοιχία εἰμί . ἵημι δέ ἐνταῦθα ὁ ἔρχομαι ἀνά δρύοψ αὐλός διά ὁ δρύοψ εἴρω αὐλός . οὖον γάρ ἀπλόος ὁ στενός αὐλός , ἀλλά ὁ κοιλότης μετέχω τις · ὁποῖος καί ὁ αὐλός , ἔτι δέ καί ὁ αὐλών καί ὁ αὖλαξ . ὁ δέ ἠθέω χρόνυός ὁ αἷμα οὐ εἄν κύριος αὐλός λέγω αὐτός , ἀλλά διά ὁ ἐκ αιλουδηω ὁ ὁμός ἐξορχέομαι . εἴρω - ὁ δέ περί αὐλή καί ὁ ἐκ αὐτός καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ηλιάδα , ἔτι δέ καί περί αὐλίσκος ὁ κατά σῦν·χας · ὅς ἀποτελέω ὁ ομηρικός δόναξ , ὡς δηλόω ὁ γράφω ἐν ἐπίγραμμα Πίνδαρος περί ὁ Πάνδος * ὁ , νομίζω ληΐζομαι δόναξ , ἠχέω ἐκλανθάνω ὁ σύγχυρος . ανδρομενω δέ οὖον μόνος αἷμα , ὡς νῦν , ἀλλά καί ψυμοὶ πρό οὗτος ἄνδρομος ἐπί Κύκλωψ . ὁ δέ , ὅδε πούς πλήσσω , σφαδᾴζω δηλόω ὁ Ἀντίνοος ἐν ὁ πίπτω . ὁ δέ φρουος πρωτότυπος εἰμί δηλόω ὁ φρέω , καθά καί ὁ φρούσσειν · ὁ μέν κατά πλεονασμός ὁ ν , ὁ δέ κατά παραγωγή · ἐκ ὅς καί ὁ αἰμοφρόνυχον . δῆλος δέ ὅτι ἐκ ὁ φρέω γίγνομαι ὁ φροῦω , καθά καί ἐκ ὁ χοῦς ὁ Χῖος · ἐκ αὐτός δέ ἀφρίζω προστίθημι ὁ ν ὁ πολλαχῶ διέρχομαι ὁ φροῦνυχ καί χῖνω κατά ὁ Πλῆν πλῖνω καί ὅσος τοιοῦτος . οὐτάω δέ , φημί , καί ἄχω ἄγχω , καί αοριζω ἄχνω , καί μετάθεσις ἄχω , ἐκ ὅς ὁ ἄχνυμαι . ὁμοίως καί δέχομαι δέχομαι δέχομαι καί μετάθεσις καί παραγωγή δεχνύνω δείκνυμι . πολύς δέ καί ἄλλος τοιοῦτος , περί ὅς καί εκροσος τίς ἐν ὁ εἰς ὁ Ηλιάδα γράφω . ὅτι2 πίπτω , ὡς φύω , ὁ Αντίνου ὁμαδέω ὁ μνηστήρ , ἐκ δέ θρόνος ἀνορούω , ὁράω κατά δώμα , πάντοσε παπταίνω πρός τοῖχος , ἔνθα δέ ὁ , ὡς φύω , συστέλλω κρεμάννυμι ὕπλα . οὖον δέ πῇ ἀσπίς ἐάν οὐδέ ἄλκιμος ἔγχος ἐλεέω . καλῶς ἄρα Ὀδυσσεύς προσημαίνω ἐπιχράω αὐτός . κεῖος δέ ὀδύσσομαι χαλκοτοιος ἔπειμι . * καί ἐκπίτνω ὁ ἔγχος ἀμύνω τρέπω εἰς ὁ λαλέω , λέγω · ξένος , κακῶς ἀνήρ τοξάζω οὐχὲτ’ ἆθλος ἄλλος ἀντιάω · νῦν ὅς σῦς αὐτός ὄλεθρος . ὁ δέ καί ἐν ἄλλος καΐτης . καί γάρ δή νῦν φάος κατακτείνω , ὡς μέγας ἀριστος κόρος ἐν Ἰθάκη , διό σύ ἔνθα γύψ ἐσθίω . εἶτα δηλόω ὁ ποιητής ὅπως αὐτός λέγω ὁ μνηστήρ καί ὅτι οὖον πω γνωρίζω ὁ Ὀδυσεὶα ἐπάγω · ἴσος ἕκαστος ἀνήρ , τουτέστιν , ὡς καί προφύω ἄλληγοῦ , λέγω ἢ ὑπονεύω , ἀσάω . ἐπεί φημί οὐ ἐθέλω ἀνήρ κατακτείνω , ἀλλά κατά ἀτεχνία ὁ τοξεύω . ὁ δέ , νήπιος οὐ νοέω ὡς δή σφεῖς καί πᾶς ὄλεθρος πέρας ἔρπω , ὁ καί ἐν Ἠλιάς γράφω · οὗτος δέ προαναφωνέω - Τικῶς λαλέω , ὡς μηδείς ἐκφεύγω ὁ θάνατος . ἰστέον δέ ὅτι νοθεύω ὑπό ὁ παλαιός ὁ χωρίον οὗτος . ἄκαιρος γάρ , φημί , καί γελοῖος , πᾶς ὁμοῦ οὗτος λέγω ὡς ἐκ σύνθημα οἷος τις τραγικός χορός . ἔθος γάρ , φημί , Ὅμηρος ἐν ὁ τοιοῦτος οὐ οὗτος ποιέω , ἀλλά λέγω · ὥδε δέ τις λέγω . εἰμί δέ εἶπον , ὡς σχηματίζω Ὅμηρος νῦν ἄλλως ὁ τοιοῦτος νόημα , ὡς οἷος συγκεχυμένως ὑπό ἕκαστος ὁ μνηστήρ λέγω . οὖον γάρ ἔχω ἐν τοσοῦτος τάραχος κοινός ἴδιος ηδοποιεω . ὁ δέ ἐλεέω πᾶς ἄσρα*λῶς καΐτης . ἐάν μέν γάρ ἀσπίς καί ἔγχος , ἀλλά οὐ ὥστε καί ἐλεέω ὁ μνηστήρ · κρύπτω γάρ . ὁ δέ , κακῶς ἀνήρ τοξάζω , ἀντί ὁ ἁλί-ευμα - χνος τοξάζω κατά ἀνήρ · οὗτος γάρ ὡς εἴρω οἴομαι . ὤρα δέ ἐν ὁ , ξένος , κακῶς ἀνήρ τοξάζω καί ἑξῆς , ὁ ὁ ἔννοια κομματικός διά θημών . τρεῖς γάρ ἐν δυάω στίχος ἔννοια κεῖμαι αὐτοτελής . ὁ δέ οἴομαι ὁ μνηστήρ ὡς οὐ ἴδιος ὁ ξένος ἀρκέω βέλος κατά ὁ Αντίνου , ἔχω τίς καί εὕω - θεῖος , ἐπεί παραπλάζω αὐτός κάπτω θεός ὁ νόημα . διό καί Ὅμηρος ἐπισημηνεω εἶπον · ὁ δέ νήπιος οὐ νοέω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , οὐχὲτ’ ἆθλος ἄλλος ἀντιάω , ἔχω τίς καί ἀστεῖος , ὡς οἷος λέγω ὁ μνηστήρ ὅτι διοστένειας μέν σίδηρος ἔχω ἆθλος ὁ ὑπό ὁ Πης - νελόπης ἠθέω , ἐπί δέ ὁ βολή οὗτος ὁ Αντίνου οὐ εἰμί σύ ἆθλος τυγχάνω . ὁ δέ , ὄλεθρος πέρας ἐφάπτω , κεῖμαι μέν καί μετά ὀλίγος . λαμβάνω δέ ὡς ἀπό σχοινίον , ἀπομένω ποθεν κατά ὁ πέρας , καί δηλόω συμβολικός ὅτι τέλειος καί περατόω ὄλεθρος ὁ μνηστήρ ἅπτω καί οὖον ἔπεικιναι οὐ εἰμί εὑρίσκω ἕτερος ὄλεθρος . Ὅτι ὁ κακός ὁ μνηστήρ ἐκπίνω - τίθημι Ὀδυσσεύς ἐν ἐπῳδός καί ὁ ἄγαν αναίδεια αὐτός αἰτιάομαι καί κατηγορέω παρά κτάομαι δικαστής φημί · εἰμί κύξ , οὖον εἷς ἔτι γιγνώσκω ὑπότροπος οἴκαδε ἱκνέομαι δῆμος ἀπό * Τρώς , ὅτι ἐγώ κατακινέω οἴκος , δμωΐς τε γυνή παρυνασσω βίαιος , αὐτός τε ζῶ ὑπομιμνῄσκω γυνή , οὔτε θεός δισάοντες , ὡς οιραινω εὐγὺν ἔχω , οὔτε τις ἄνθρωπος νέμω κατόπισθεν τίθημι , καί ἑξῆς . καί ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὑπό χλωρός δέος αἱρέω ἀκούω . ἐκπτοέω γάρ αὐτός ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὄνομα , ὡς εἰκός . Εὐρύμαχος δέ μόνος ὑποθαρρέω φημί · εἰμί μέν δή , Ὀδυσσεύς Ἰθακήσιος ἔρχομαι , οὗτος μέν αἰσῶμα εἶπον · οὖον γάρ εἰμί ἀντιλέγω · ἀλλά ὁ μήv ἤδη κεῖμαι , ὡς αἴτιος ἔρχομαι πᾶς - ὁ , Ἀντίνοος · οὗτος γάρ ἐπέρχομαι ὅδε ἔμφλοξ , οὖον τίς γάμος τόσος χράομαι , ἀλλά ἄλλος φρονέω , ὁ οὖον οὐ ἐπίκεσε θεός . ποῖος δή ἄλλος ; ὄφρα Ἰθάκη κατά δῆμος βασιλεύω αὐτός , ἀτάρ σύν παῖς κατά - πτεινεος λοχάω , οἷος δηλαδή βασίλεια . νῦν δέ ὁ μέν ἐν μοῖρα φέρω , ἤτοι δήω φονεύω · σύ δέ φειδός λαός σός , μονογυγὶ λέγω , ὅτι σαυτοῦ βλάπτω ὁ σός ἀναιρέω . καί οὗτος μεταστατικός λαλέω καί τίς καί ικτιυω ἐπάγω · ἀτάρ ἡμεῖς ὑπίστημι ἀρόω κατά δῆμος , ὅσος ὅς ἐκπίνω - ὁ καί ἐσθίω ἐν μέγαρον , τιμή Ἀμμῖς ἀνθίημι εκκοσαδιος * ἕκατος , χαλκός τε χρυσός τε ἀπος - δίδωμι , λέγω , ἤγουν ἠώς εἄν , σύν κῆρ ἰαίνω · πρίν δέ οὖον τίς νεμεσητός χολόω . καί οὗτος μέν ὁ Εὐρύμαχος μεγαλοπρεπής ὁ Ὀδυσσεύς ὑπισχνέομαι . Ὀδυσσεύς δέ , Εὐρύμαχος , φημί , οὐδέ ἐγώ ἐγώ πατρῷος πέντε ἀποδίδωμι , ὅσος τε νῦν σύ εἰμί καί εἰμί ποθεν ἀλλά ἐπιτίθημι , οὐδέ εἄν οὗτος χείρ ἐμός λήγω φρόνιος , πρίν πᾶς μνηστήρ ὑπερθυσίην ἀποτίνω . εἶτα χρῷ ἀνδρεῖος καί θαρραλέος ἀνήρ ποιέω ἐπάγω · νῦν σύ πάρα κεῖμαι ἢ παράκειμαι , ἐναντίος ἢ μίγνυμι ἢ φεύγω , ὡς εἄν θάνατος * καί Κήρ ἀλύη · ἀλλά τις οὖον φεύγω ὅπομα αἰπύς ὄλεθρος . ἰστέον δέ ὅτι ὁ δῆμος ἀπό Τρώς διά ἐκφόρησις ὁ μνηστήρ παρέρχομαι ἐπί ἀναμιμνήσκω ὁ αὐτός ἀνδρεῖος , ἄλλως γάρ οὐ ἀπό δῆμος Τρώς ἥκω Ὀδυσσεύς ἄρτι , ἀλλά ἀπό μακρός πλάνης . ὁ δέ κατακινέω ἐπανίημι ὁ παλαιός , ὁ φημί ὡς οὐ εἄν ἐμφαντιώτερον ἢ λέξις μεθιρμηνευτιθημι . ὁ δέ , γυνή δμωή ὁ μνηστήρ παρυνασσω βίαιος , διώδης γυνή ουσταζω ἀεικής πρό οὗτος φημί . γυνή δέ ἠμί ἀνταπόλλυμι δμωή κατά ὁ φύς σημαίνω ὁ γυνή , ἤγουν θῆλυς ἄνθρωπος . ἐφεξῆς δέ εἴθυς ἐν ὁ , ὑπομιμνῄσκω γυνή , ὁ ὑπό ἀνήρ λέγω . εἰμί δέ ὁ ὑπομιμνῄσκω ἀντί ὁ ὑπολύω καί ψευδής καί οὖον κατά νόμος ἀνίστημι , ὡς περ καί ὁ δμωή παρυνασσω ἀντί ὁ παρά ὁ * δήω συμφέρω . Ὅρας δέ καί ὡς μιμνήσκω Ὀδυσσεύς ὁ γυνή σιωπάω ὁ ὁ φίλος υἱός ἐπι - βουλή καί οὐ ανειδιζω καί διά αὐτός . ἐπεί , φημί , ἴσως εἰς οὗτος διανοέομαι ὡς προεπιβουλεύω ἀμύνω . φημί γάρ πως ὁ Τηλέμαχος , ὅτι πειράω εἰμί πως σύ Χάκας ἐπί Κήρ ἁλίσκομαι . πρός δέ ὁ τοιοῦτος ἁλίσκομαι φημί περί αντινοος νῦν Εὐρύμαχος , ὅτι οὗτος ἐπέρχομαι ὅδε ἔμφλοξ , ἤγουν οὗτος αἴτιος ὁ πάρειμι κακός , κατηγορία ἐπιστάω ἐπί ἀπροσταῖς ὁ ἔτι ζῶ κατά ὁ μηδείς ἀντιλέγω ἔχω . ὁ δέ , μήτε θεός δείδω μήτε ἄνθρωπος νέμος ὑφοράω , ἀπονοέω πάθος ἀνήρ . ὁ δέ , οὔτε τις κατόπισθεν νέμος ἐθίζω , ἀλλαχὴν ποιέω σχῆμα · ἐάν γάρ ἀκόλουθος ἄλλως εἶπον · οὔτε θεός δείδω οὔτε ἄνθρωπος νέμος θάομαι , κατά ὅς δηλαδή . ἐν δέ ὁ , Ὀδυσσεύς Ἰθακήσιος , πρόειμι ὁ Ἰθακήσιος καί εἰς οὐδείς χρήσιμος εἴρω , οἷος συγχέω ὁ Εὐρύμαχος καί μή αἰτιορινοῦντος λόγος ἀκρίβεια . ὅσα δέ καί ὁ , ἄλλος φρονέω , πολύς πᾶς ἔχω διαφορά πρός ὁ ἀλλοφρονέω , ὁ πρό οὗτος ἐπί ὁ Ἱερός εἴρω . οὗτος δέ καί ἐπί ἄλλος δείκνυμι πολύς , ἐπί εἰμί διαφορά ὁ σύνθετος ἢ διαλελυμένως λαλέω . Ἀρσαμένης δέ καί ἐνταῦθα ἀντί ὁ * αριατιμοω , φιλόω , ἀρθμός γίγνομαι , ὁ περ δέ προδηλόω . ὁ δέ ἐσθίω ὁ παλαιός υπονημα Ἀττικός εἰμί φημί παράκειμαι ἐν ὁ ἐσθίω ἐσθίω , ὡς ὁμός ὁμός , ἵνα γίγνομαι οὕτως · ἐδώ δίδωμι ἀείδω καί Ἀττικός ἐσθίω , ἐκ οὖον ὁ ἐσθίω ἐσθίω . ἄλλως μέντοι γιγνώσκω εἰμί παράκειμαι ὁ ἐσθίω βαρύτονος ἦκα καί Ἀττικός ἐσθίω · εἶτα πλεονασμός ὁ δέ συλλαβή , ὡς εἄν ἔχω τρίτος τόπος συλλαβικός συστέλλω , ἐσθίω .