eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1472
ἔχουσα , τοῦ τε μακίνων δηλαδὴ καὶ τοῦ ἐποηλεῖν . καὶ ἄλλως δὲ τὰς γλώσσας ὁσίων θεοῖς πρὸς ἐσπέ-ραν , ὡς ἡδὶ αἱ ἡσόντες , καὶ τὴν γλῶσσαν ἀπόθετον φυλάσσοντες . * διὸ καὶ Ἑρμῆ αὐτὰς ἀνετίθουν ὡς διό λόγου δοτήρῳ . ἴσως δὲ , καὶ διότι πάσης καθά τις ἔργη λογοδιαμόσιας ἀπηλλάγησαν , τραπεζοῦρήτορες ὄντες , ὡς τὰ πολλὰ συμπίπτει τοῖς συμποσιάζουσι . Ὅτι δὲ καὶ δίχα γλώσσων Ἑρμῆ σιμώτῳ σπένδε-σιν οἱ Ἀχαιοὶ ὅτε μυησαίσατο τοῦτο , δηλοῖ καὶ αὐτὸ Ὅμηρος . καὶ ἴσως τοιούτου καιροῦ ἦν καὶ ὁ παρὰ τοῖς ὑστερον πότιμος Ἑρμῆς περὶ οὗ ἱστορῶν ὁ διπυσοριστὴς , λέγει ὅτι ἑρμῆς , εἶδος πόσους παρὰ Στρατάδι . ὡς δὲ ἡ ἐπὶ Λιονυσίῳ σπονδὴ ἴσον ἴσῳ κεχραμένον οἶνον ὑδατι μετὰ τὸν κομιζόν ἐχεν , * ἐπιφάνει δηλῶσται . ἐπορία πάντως οὖσα παρὰ τὰς καὶ Ὅμηρον εἰπεῖν , ἀκρότους ἤγουν ἀκράτους.1471 αὐ δὲ πρὸς τὰς τοιαύτας , διάφοροί τινες ἦσαν αὶ κατ᾽ Ἀσχύλον σπονδαὶ χαλικορτοι , ἑτηρίων . τοιαύ - ται δὲ αἱ ἐπὶ Λιονυσίῳ χρυσθεῖσαι . χάρις γὰρ φασιν , ὁ Λιονύσιος . ἐξ ἐκείνου δὲ , καὶ ὁ ἀκρατος οἶνος , ὅθεν καὶ χαρίμας γυνὴ κατὰ τοὺς παλαιούς , ἡ ὑπὸ μείνης χαλωμένη τὸ σῶμα . καὶ ταῦτα μὲν οὕτω . Γλώττης δὲ , οὐ μόνον τὸ καταγλωττίζεσθαι παράγωγον , ἀλλὰ καὶ ὁ ἐγγλοτογώστωρ , ἤγουν ἀπὸ γλώσ-σης διεκρομούσος , πρὸς τινὰ ὁμοιότητα τοῦ ἐχρεογώστορος . ἐπὶ δὲ καὶ ὁ γλώσσασπις , ἤτοι ὁ τῇ γλώσσῃ ὁποία καὶ τινὶ προβολῇ χρῶμενος διὰ τὸ στομιλλεσθαι ἀναδεέστερον . ὁ δ᾽ αὐτὸς φασιν , καὶ χρότῳμα ἐλέγετο . καὶ χρόταλον . καὶ δοῦδυξ . καὶ τούνη . καὶ βορβοροτάραξις . καὶ πολυκλινδότης , καὶ τρύπανον . ὅπερ ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης ὅπου τοῦμην θηλυκῶ γένει τὸν τοιούτον ἄνδρα ἔφη , Σμικύων δ᾽ ἐκ τούτου , ὅτι τε τὸ τρύπανον , καὶ κινάδον σκώπτει ἐν τῷ , τρύπανον αἰπολιχόν , ὁ παρὰ Καλλιμάχῳ κῖται . καὶ ὅτι οὐ μόνον κλίνδω βαρυτόνως καὶ Ὅμηρον ὡς πολλοχοῦ φαίνεται,10 ἀλλὰ καὶ περισπωμένως κλινδῶ κλινδῆσω . ὅθεν ὁ ὡς ἐφρέθη πολυκλινδότης . Ὅτι δὲ ἐκ τῆς ζωῆς γλώσσης μετρηχῆσαν καὶ αἱ κατὰ τοὺς αὐλοὺς γλώσσαι , καθωμῆλται . ἐπὶ τούτοις , πάλιν ἰστέον ὅτι ὁσιόντο γλώσσαι , καὶ ἵνα ἡμᾶς ἀκούσων ἀγαθὰς αἰς λαλουμένας ἡ γλῶσσα καθἰπουργεῖ . Ἑρμῆ δὲ αὐτὰς ἔδουν , ὡς τοῦ λέγειν ἄφορῳ . διὸ καὶ ὁ κομιζὸς δύσφημά τινα τοῦ Ἑρμοῦ εἰπόντος , ἐξοαιδίζει λέγων . ἡ γλῶσσα , τῷ σίγναι τούτων γίνεται . ὅπερ ὁμοίον ἐστι τῷ , εἰς μάτην αἱ γλῶτται θένονται τῷ τὰ τοιαῦτα χρυσσονται . ἐν δὲ παλαιῷ ὑπογραμτισμῷ φέρεται καὶ συμβολικῶς εἰρῆσθαι τὸ , ἀλλ᾽ ἄγε ταῦντα μὴν γλώσσας . ἵνα λέγῃ , ἀλλ᾽ ἄγε σιγῶμεν πυσθέντες νυκτί . εἰδὴτες γὰρ φασὶ τὸ λέγειν , σιγ-ταμε τοὺς λόγους . ὅθεν διὰ τοῦ ἐθίμου τῆμιν γλώσσας , ἡνίσατο καὶ αὐτό . λέγει δὲ καὶ τὸ σχόλιον ἐκείνῳ , καὶ ὡς ἐπὶ μόνης τῆς Νέστορος θυσίας εἴρηκεν ὁ ποιητὴς τὸ ἐθίμον . καὶ ὅτι Ἀττικὸν τὸ ἔθος , λαβὼν τὴν ἀρχὴν ἐπτεύθη . ὁ δὲ διπυσοριστὴς εἰπὼν ὅτι αἱ γλώσσαι νέμονται τῷ Ἑρμῇ διὰ τὴν ἑρμη-νείαν , καὶ ὅτι ἐσπεύδον οἱ παλαιοὶ ἀπὸ τῶν δεῖπνων ἀναλύοντες , προσιστορεῖ καὶ ὅτι τὰς τοιαύτας σπονδάς ἐποιούντο Ἑρμῇ , καὶ οὐχὶ ὡς ὑστερον , Διὶ τε*λείῳ . δοκεῖ γὰρ Ἑρμῆς ὕπνου προστάτης εἶναι.20 Ἐπὶ ἰστίον καὶ ὅτι ἔχει τις ποτὲ ἀστείζομενος ἐπιτραπέζια , εἰπεῖν , τὸ , ἀλλ᾽ ἄγε τῆμντε μὲν γλώσσας προβάσθι δὲ οἶνον , καὶ ὅτε τυχὸν γλώσσαι ταριχονται κελύονται παρατίθεσθαι . Τάμντε δὲ γλώσσας , ἀντὶ τοῦ θύετε . Ἰώνων δὲ ἡ λέξις ὡς καὶ ἡ Ἡλίας δηλώσεν . Ὅτι δὲ καὶ ἐκαίντο αἱ δηθεῖσαι γλώσσαι μετὰ σπονδῆς δηλοῖ τὸ , γλώσσας δ᾽ ἐν πυρὶ βάλλον ὁ ἴσιν ἐτίθουν . ἀνιστάμενοι δ᾽ ἐπέλιζον . ὡς δ᾽ ἡ ζωὴ γλῶσσα καὶ μάλιστα ἡ κατ᾽ ἀνθρώπων , ἀπομορίζει ἑαυτὴς τὴν κατὰ διαλέκτον ὡς τὸ , γλῶσσ᾽ ἐνίματο , δηλοῖ καὶ ὁ γραμῶς ἐν τῷ περὶ τῶν πάντων διαλέκτων , ὅτι γλῶσσα ἐστιν , ἴδιωμα διαλέκτον . τὰ δὲ ἐκ τῆς γλώττης οἷον ἡ γλωσσαλγία . τὸ καταγλωττίσμα . αἱ τῶν αὐλῶν γλῶτται . ὁ ἐγγλοτογώστωρ . καὶ τῆλλα , εἰς κοινὴν χρήσιν τυρίγματα . Ὅτι δὲ λείζειν , ταυτὸν ἐστὶ τῷ σπένδειν , δηλοῖ ἐπαγωγὸν εὐθὺς τὸ , αὐτὰρ ἐπὶ σπείσαν τ᾽ ἐπὶν Θ᾽ ὅσον ἤθελε θυμός . τοῦτο δὲ , καὶ πόσους ἐστιν αὐτάρχους δηλοῦσιν . δήλον δὲ πολλαχόθιν , ὡς ταυτὸν ἐστι , λείζειν καὶ εἴζειν . καὶ ὡς Ἰώνων καὶ Αἰολίων ἐστὶ τὸ εἴζειν ἐκ τοῦ λείζειν . καὶὰ καὶ τὸ αἰγυρὸς ἐκ τοῦ λαυγρὸς . καὶ ὡς ἐκ τοῦ λείζειν μὲν , λειβήθρα τόπος ὕδασι καταφύντος χρηστοῖς . * οὐ ἐθιζόν οἱ λειβήθριοι . ἐκ δὲ τοῦ εἴζειν , εἴθμος ὁ στάζων.30 καὶὰ καὶ ἐκ τοῦ ἀμαίζειν , θηλυζὸν ἡ ἀμαζβό . ἰτεροιομένη πρὸς τὴν ἀμοιβὴν καὶ τὰ κατ᾽ αὐτὴν ὅσα τὴν οἱ διεθόργον ἔχουσι . Ἰστίον δὲ ὅτι καὶ δίχα τῆς ἐπὶ ταῖς γλώσσαις σπονδῆς καὶ πόσους , ἦν τι ποτήριον ὡς ἱστορεῖ Αἴλιος Λιονύσιος , ἀγαθῷ δαίμονος λεγόμενον , τὸ μετὰ ἄρσιν τραπέζων προσφε-ρόμενον . καὶ ἄλλως δὲ ἦν φασὶν ἀγαθὸς δαίμων , ὃ μετὰ ἄρσιν τραπέζων ἐπινον . Ὅτι παρακλέψαι εἰς ὕπνον τὸ , κοίτοιο μεθώμεθα , τοῦτο γὰρ ὤρη . δηλοῖ δὲ ὁ κοῖτος μὲν τὴν κοίτην . αὕτη δέ , τὴν ἀνάκλισιν δὲ ἡς ὕπνος περιγίνεται . Ὅτι ἐν τῷ , οὐ δὲ ἔοικε δηθὲ θεῶν ἐν ἑαυτῷ θαυασθῆναι , ἤρουν οὐ χρή ἐπὶ μακρὸν ἐν θυσίαις καθῆσθαι καὶ διατριβὴν τὸ συμψόσιον , αἴτιον τοῦ λόγου , εὐλαβία μὴ καὶ αἱ ταχὸν τι ἐξεργάσθαι οἱ πίνοντες μεθυσθέντες καὶ τὴν θυσίαν αἰσχύν - σαντες . ἐν μὲν γὰρ ἑορταῖς εἰθιστοὶ ἦσαν καταπινανῆζειν . ἐν δὲ θυσίαις , οὐχ ἤρμοσε διατριβὴν πίνοντες , μὴ τοῦ πότου προχοπτοῦτος συμβῆ τὸ ἄτοπον . λέγεται δὲ καὶ ὑπὸ τοῖς ἐπουρανίοις μεθ’ ἡμέραν ἔδνον . διὸ τὰς δειπνίας θυσίας οἱ μάνταις παρατυποῦνται , ἀνίσχοντος ἡλίου ἐπιστέλλον - τας . Ἀθηναῖος δὲ χορῶς εἰπὼν ὡς καὶ νῦν δὲ νόμος ἐκ τινῶν θυσίων πρὸ * ἡλίου δύοντος ἀπινα , λέγει καὶ ὅτι διδάσκει ἡμᾶς Ὁμηρος , δεῖν τοὺς κεκλημένους ἀφ’ ἑστίας , παρακαλεῖν τοὺς κεληγόντας ἀπαρίστασθαι , ὡς Τηλέμαχος ποιεῖ πρὸς Μένελαν . καὶ Ἀθηναῖος προσποιούμενη Μέντωρ εἶναι πρὸς Νέστορα . εἰσηγούμενη γνωμικῶς , ὡς ἐν θεῶν ἑορταῖς οὐχὶ οἷον πλέον χρόνον παραμένειν . Ὅτι καὶ ἐπαιδεῖ τὸ , καθιστάμενος ἐπέσσυ , ἀπὶ τοῦ φιλοφρονούμενου . ὅπερ ἐντελέστα - ρον ἔχει ἐν τῷ , μαλακῶς καθιστάμενος ἐπέσσυ . Ὅτι τὸ , θεὸς τὸ γ’ ἀλεξίσατον , ὁμοίως ἐστι τῷ , μὴ γένοιτο . ὅπερ ἐν ἄλλοις ἔρει , μὴ τοῦτο θεὸς τελείση . Σημειῶσαι δὲ ὅτι ὁ Νέστωρ ἐπαιδεῖ εἰπὼν , Ζεὺς τὸ γ’ ἀλεξίσατον καὶ ἴσθ , ἐνστατικῶς ἀπεῖπετο , ἔδωκε τὸν Τηλέμαχον εἰς τὴν νῆα ἐλθεῖν . Ὁμήρου καὶ τοῦτο καταστῆσαντος εὐμενῶς εἰς τὸ καὶ παιδανὸν καὶ ἐνδοξόν . οὔτε γὰρ ἔχω τούς βεσα - λικοὺς παῖδας ἔδωκε κομιδήναι ἐπὶ τῶν τῆς νηὸς ἰχρίων ὡς αὐτὸς ἔρει , ἀλλὰ μαλακῶς εὐνὰς ἐποστρώ - σαν εἰς πλοῦτον ἐπιδεῖξαι . καὶ τὸν τῆς Ἀθηναῖας δὲ τιμωρίαν ἀφανισμὸν ἐν σχήματι φήνης , ὅδε οὐκ ἐν ἀπανθρώπῳ γενέσθαι τόπον , ἀλλ’ ἐπὶ πολλῶν καὶ ἀξιολόγων ἀνδρῶν . οἱ καὶ θαυμάσουσι καὶ ὑμῖν ἀξίαν λόγον τῷ ποιητῇ δώσουσι . Τὸ δὲ Ζεὺς τὸ γ’ ἀλεξίσατον καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι , οὕτω * γὰρ ἡ Ὁμηρικὴ φράσις ἔχει , ἀρχὴν τινα ὑποβάλλει τοῦ ἀλεξίσαντος τὸ θείον λῦσθαι . Ὅτι ἀνίμωτος ἢ ψυχρὸν εἰπὼν εἴτα ἰσχυραίων τὰς λέξεις , φησίν . ὅ οὔτε χλαῖνα καὶ ῥήγματα πολλὰ ἐν οἴκῳ , οὔτ’ αὐτῷ μαλακῶς οὔτε ξείνοιςιν ἐνέδειν . Καὶ ἐστι ταῦτα ὁμοίως ἀνίμωτος καὶ ψυχρὸν . τοιοῦτος γὰρ πάντως ὁ μὴ ἔχων χλαῖνας καὶ ῥήγματα πολλά , ὡς αὐτὸν τε καὶ τοὺς ξενισχομένους , μαλακῶς ἐχοιμᾶσθαι . τούτων μὲν τοῦ ἀναπάλιν δηλοῖ ὁ Νέστωρ ἐν τῷ , αὐτὰρ ἐμοὶ πάρα μὲν χλαῖνα καὶ ῥήγματα καλά . Ρήγος δέ , τὸ βεστίον ἱμάτιον ἢ ἱμάσιον . ἢ καὶ ἄλλως ῥήγμα , τὰ περιστρώματα καὶ πάντα τὰ βεστικά , παρὰ τὸ ῥῆξαι ὅ ἐστι βεῖναι κατὰ γλῶσσαν ὡς φασιν οἱ παλαιοί . Τὸ δὲ μαλακῶς ἐνέδειν , ἑτεροῖον ἐστι τοῦ ἐπὶ σιδήρῳ εἶναι . ἐκεῖνο γὰρ ὡς τὰ πολλὰ οὐ μαλακή . Ἰστέον δέ , ὡς εἰ καὶ ὁ Νέστωρ αὐχὴ χλαῖνας ἔχει καὶ ῥήγματα καὶ λοιπὰ τινα τοιαῦτα , ὅπερ εἰκὸς καὶ ἄλλοις εἶναι εἰπεῖν τῶν κατ’ αὐτὸν ἡρώων , ἀλλὰ Τελλίας ὁ Ἀργεαντινός , πολλῷ τῶν τοιούτων ἀπάντων ὑπερέχει . ὡς φασὶ φιλόξενος ὢν , πεντακοσίους ἱππίους καταλέσασιν ὡς αὐτὸν χαμῶνος ὥρα , ἔδωκεν ἐκάστῳ χιτῶνα καὶ ἱμάτιον . Καὶ σημᾶσαι πάνταῦθα ὡς ἐστι διαφορά χιτῶνος καὶ ἱματίου . ἐπὶ ἰστίων * ὡς εἰ καὶ ὁ Τελλίας οὕτως ἦν ὡς εἴρηται πολυτελής , ἀλλὰ οἱ παλαιοὶ φασὶ στρωμνὰς εἶναι διαφερούσας , τὴν Ἀρήτην καὶ τὸν Νέστορα . ἱστοροῦντες , καὶ ὡς εὐφόρα καὶ Κό - ρυνθος περὶ τὰ στρώματα . οἷς σύστοιχον ἐστι καὶ τὸ ὄνομα τοῦ στρώτου . ὡς πάλαι μὲν ποτε ἀπλοῦ - στρων διέκειτο αἱ τε ἀνὴρ ἢν εἴτε γυνή . παρὰ δὲ τοῖς ἡστέροις , πᾶν ἐσπούδαστο . πρῶτοι δὲ φασὶ Πέρ - σαι στρώτας ἐφεῖρον ἵνα κόσμον ἔχῃ ἢ στρώσις καὶ εὐάρεσιαν . καὶ τοῦτο δήλον ἐκ πολλῶν ἱστοριῶν . χωρί - ζεται δὲ φασιν ἢ τῶν στρωμάτων σύνθεσις , περιβολὴ καὶ ἐποβολή . ἤρουν τοῖς ὑποστρώμασιν αἱ ἱπο - βαλλονται , καὶ τοῖς ἐπιχειμέ*νοις σκεπάσμασι . Ὅτι ἔχω νῦν μέν , καταστρώματα νηός . ταντὸν δ’ εἰπὼν σαυδύματα , ὡς δηλοῖ τὸ , νηὸς ἐπ’ ἱστίων καταλέξαι . λέγονται δὲ ἱζοια , καὶ τὰ ἐχοῖλα τῆς νηός . καὶ τοῦ καταστρώματος δὲ τὸ ἐν τῇ πρύμνῃ μέρος , ἐνθα ὁ τοῦ κυβερνήτου τόπος . καὶ ὁ ἱστός δὲ τῆς νηός . οὐδὲν τὸ ζῶμα ἐπίχριον . δήλον δέ , ὡς οἱ ναυτικοὶ ἐπὶ τῶν ἱρηδέντων καταστρωμά - των κοιμῶνται . Ἰστέον δὲ ὅτι ἱζοια προσαραξέντως ἐλέγουντο καὶ τὰ ἐν τῇ ἀγορᾷ ὡς ὅν ἐθεῶντο τὸ παλαιὸν τοὺς Ἰωννσιακοὺς ἀγῶνας πρῶτη σκευασθῆναι τὸ ἐν Ἰωννσίων θέατρον . ὅτι δὲ τὰ τοιαῦτα θέα - τρα θαλάσσια κοιλὴ ἐλέγουντο , Πανασιανὴς δηλοῖ . Ὅτι Ἀρτικὸν τὸ , ξείνους ξενίζειν , ὡς τις ἐμὰ δύναθ’ ἴκηται . ὡς μετ’ ὀλίγα τὸ , χρητῆρα ἐκέρασε καὶ χρητῆρα κεράσαστο . καὶ ὅλος ἢ συνε -
Lemmas: ἔχω , ὁ τε μάκινα δηλαδή καί ὁ εποηλω . καί ἄλλως δέ ὁ γλῶσσα ὅσιος θεός πρός σπείρω , ὡς ὅδε ὁ ἡσσάομαι , καί ὁ γλῶσσα ἀποτίθημι φυλάσσω . * διό καί Ἑρμῆς αὐτός ἀνατίθημι ὡς διό λόγος δοτήρ . ἴσως δέ , καί διότι πᾶς καθά τις ἔργω λογοδιαμόσιας ἀπαλλάσσω , τραπεζουρητωρ εἰμί , ὡς ὁ πολύς συμπίπτω ὁ συμποσιάζω . ὅτι2 δέ καί δίχα γλῶσσα Ἑρμῆς σίμος σπένδος ὁ Ἀχαιός ὅτε μυέω οὗτος , δηλόω καί αὐτός Ὅμηρος . καί ἴσως τοιοῦτος καιρός εἰμί καί ὁ παρά ὁ ὕστερος πότιμος Ἑρμῆς περί ὅς ἱστορέω ὁ διπυσοριιστημι , λέγω ὅτι Ἑρμῆς , εἶδος πόσος παρά Στρατάς . ὡς δέ ὁ ἐπί λιονυσειω σπονδή ἴσος ἴσος χράω οἶνος ὕδωρ μετά ὁ κομίζω ἔχω , * ἐπιφανής δηλόω . εποριον πάντως εἰμί παρά ὁ καί Ὅμηρος εἶπον , ἀκρότης ἤγουν ἀκράτους.1471 αὖος δέ πρός ὁ τοιοῦτος , διάφορος τις εἰμί ὅς κατά Ἀσχύλον σπονδή χαλικορτεω , ἑτηρίων . τοιαύς - ὁ δέ ὁ ἐπί λιονυσειω χρυσόω . χάρις γάρ φημί , ὁ λιονυθεος . ἐκ ἐκεῖνος δέ , καί ὁ ἄκρατος οἶνος , ὅθεν καί χαριμαω γυνή κατά ὁ παλαιός , ὁ ὑπό μένω χαλάω ὁ σῶμα . καί οὗτος μέν οὗτος . γλῶσσα δέ , οὖον μόνος ὁ καταγλωττίζω παράγωγος , ἀλλά καί ὁ ἐγγλοτογώστωρ , ἤγουν ἀπό γλώσση διεκρομούσος , πρός τις ὁμοιότης ὁ ἐχρεογώστορος . ἐπί δέ καί ὁ γλώσσασπις , ἤτοι ὁ ὁ γλῶσσα ὁποῖος καί τις προβολή χράω διά ὁ στομιλλεσθαι ἀναδεέστερον . ὁ δέ αὐτός φημί , καί χρότῳμα λέγω . καί χρόταλον . καί δοῦξ . καί τούνη . καί βορβοροτάραξις . καί πολυκλινδοος , καί τρύπανον . ὅσπερ ἐμφαίνω καί Ἀριστοφάνης ὅπου τουμεις θηλυκός γένος ὁ τοιοῦτος ἀνήρ φημί , Σμικύων δέ ἐκ οὗτος , ὅτι τε ὁ τρύπανον , καί κινάδων σκώπτω ἐν ὁ , τρύπανον αιπολιχω , ὁ παρά Καλλίμαχος κίτης . καί ὅτι οὖον μόνος κλίνδω βαρύτονος καί Ὅμηρος ὡς πολλοχοω Ἰαίνω ἀλλά καί περισπάω κλινδῶ κλινδῆσω . ὅθεν ὁ ὡς φέρω πολυκλινδοος . ὅτι2 δέ ἐκ ὁ ζωή γλῶσσα μετρηχῆσαν καί ὁ κατά ὁ αὐλός γλῶσσα , καθωμῆλται . ἐπί οὗτος , πάλιν ἰστέον ὅτι ὅσιος γλῶσσα , καί ἵνα ἐγώ ἀκούω ἀγαθός ὅς λαλέω ὁ γλῶσσα καθυπουργέω . Ἑρμῆς δέ αὐτός δήω , ὡς ὁ λέγω ἀφορῶ . διό καί ὁ κομίζω δύσφημος τις ὁ Ἑρμῆς εἶπον , εξοαιδιζω λέγω . ὁ γλῶσσα , ὁ σίγνα οὗτος γίγνομαι . ὅσπερ ὅμοιος εἰμί ὁ , εἰς μάτην ὁ γλῶσσα θείνω ὁ ὁ τοιοῦτος χρυσσοντ . ἐν δέ παλαιός υπογραμτισμαω φέρω καί συμβολικός εἴρω ὁ , ἀλλά ἄγω ταῦ μήv γλῶσσα . ἵνα λέγω , ἀλλά ἄγω σιγάω πυνθάνομαι νύξ . εἰδὴτες γάρ φημί ὁ λέγω , σιγ-ταμε ὁ λόγος . ὅθεν διά ὁ έθιμο τῆμιν γλῶσσα , νίσσομαι καί αὐτός . λέγω δέ καί ὁ σχόλιον ἐκεῖνος , καί ὡς ἐπί μόνος ὁ Νέστωρ θυσία εἴρω ὁ ποιητής ὁ ἐθιμον . καί ὅτι Ἀττικός ὁ ἔθος , λαμβάνω ὁ ἀρχή πτύω . ὁ δέ διπυσοριιστημι εἶπον ὅτι ὁ γλῶσσα νέμω ὁ Ἑρμῆς διά ὁ ἑρμηνεία , καί ὅτι σπεύδω ὁ παλαιός ἀπό ὁ δεῖπνον ἀναλύω , προσιστορέω καί ὅτι ὁ τοιοῦτος σπονδή ποιέω Ἑρμῆς , καί οὐ ὡς ὕστερος , Ζεύς τέλειος . δοκέω γάρ Ἑρμῆς ὕπνος προστάτης εἶμαι ἐπί ἱστίον καί ὅτι ἔχω τις ποτέ αστειεύομαι επιτραπέζιος , εἶπον , ὁ , ἀλλά ἄγω τέμνω μέν γλῶσσα προβαίνω δέ οἶνος , καί ὅτε τυγχάνω γλῶσσα ταριχοντ κέλλω παρατίθημι . Τάμντε δέ γλῶσσα , ἀντί ὁ θύω . Ἴων δέ ὁ λέξις ὡς καί ὁ Ἡλίας δηλώνω . ὅτι2 δέ καί καίνω ὁ δηθεισος γλῶσσα μετά σπονδή δηλόω ὁ , γλῶσσα δέ ἐν πῦρ βάλλω ὁ ἄπατρις τίθημι . ἀνίστημι δέ ἐπιλίζω . ὡς δέ ὁ ζωή γλῶσσα καί μάλιστα ὁ κατά ἄνθρωπος , απομοριζεω ἑαυτοῦ ὁ κατά διάλεκτος ὡς ὁ , γλῶσσα ἐνίματο , δηλόω καί ὁ γραμῶς ἐν ὁ περί ὁ πᾶς διάλεκτος , ὅτι γλῶσσα εἰμί , ἰδίωμα διάλεκτος . ὁ δέ ἐκ ὁ γλῶσσα οἷος ὁ γλωσσαλγία . ὁ καταγλώττισμα . ὁ ὁ αὐλή γλῶσσα . ὁ ἐγγλοτογώστωρ . καί τῆλλα , εἰς κοινός χρῆσις τυριγμα . ὅτι2 δέ λειζεω , τατός εἰμί ὁ σπένδω , δηλόω ἐπαγωγός εὐθύς ὁ , ἀτάρ ἐπί σπένδω τε ἐπί ὁ ὅσος ἐθέλω θυμός . οὗτος δέ , καί πόσος εἰμί αὔταρχος δηλόω . δῆλος δέ πολλαχόθι , ὡς τατός εἰμί , λειζεω καί ἵζω . καί ὡς Ἴων καί Αἰολίων εἰμί ὁ ἵζω ἐκ ὁ λειζεω . Καία καί ὁ Αἴγυρος ἐκ ὁ λαυγρὸς . καί ὡς ἐκ ὁ λειζεω μέν , λείβηθρον τόπος ὕδωρ καταφύω χρηστός . * οὖον ἐθίζω ὁ λειβήθριος . ἐκ δέ ὁ ἵζω , εἴθμος ὁ ἵστημι Καία καί ἐκ ὁ αμαιζεω , θηλυζὸν ὁ ἀμαζβό . ιτεροιμαι πρός ὁ ἀμοιβή καί ὁ κατά αὐτός ὅσος ὁ ὁ διεθόργον ἔχω . ἱστίον δέ ὅτι καί δίχα ὁ ἐπί ὁ γλῶσσα σπονδή καί πόσος , εἰμί τίς ποτήριον ὡς ἱστορέω Αἴλιος λιονυθεος , ἀγαθός δαίμων λέγω , ὁ μετά ἄρσις τράπεζα προσφέρω . καί ἄλλως δέ εἰμί φημί ἀγαθός δαίμων , ὅς μετά ἄρσις τράπεζα πίνω . ὅτι2 παρακλέπτω εἰς ὕπνος ὁ , κοῖτος μεθίημι , οὗτος γάρ ὤρα . δηλόω δέ ὁ κοῖτος μέν ὁ κοίτη . οὗτος δέ , ὁ ἀνάκλισις δέ εἰμί ὕπνος περιγίγνομαι . ὅτι2 ἐν ὁ , οὖον δέ ἔοικα δηθὲ θεός ἐν ἑαυτοῦ θαυαειδω , ἀρόω οὖον χρή ἐπί μακρός ἐν θυσία κάθημαι καί διατριβή ὁ συμψόσιον , αἴτιος ὁ λόγος , Ευλαβία μή καί ὁ ταχὸν τίς ἐξεργάζομαι ὁ πίνω μεθύσκω καί ὁ θυσία αἰσχύνω - ἀτιμόω . ἐν μέν γάρ ἑορτή ἐθιστός εἰμί καταπινανῆζειν . ἐν δέ θυσία , οὐ ἁρμόζω διατριβή πίνω , μή ὁ πότος προχοπτουος συμβαίνω ὁ ἄτοπος . λέγω δέ καί ὑπό ὁ ἐπουράνιος μετά ἡμέρα ἕδνον . διό ὁ δειπνίας θυσία ὁ μάντης παρατυπόω , ἀνίσχω ἥλιος ἐπιστέλλω - ὅς . Ἀθηναῖος δέ χορως εἶπον ὡς καί νῦν δέ νόμος ἐκ τις θυσία πρό * ἥλιος δύω ἀπινα , λέγω καί ὅτι διδάσκω ἐγώ Ὅμηρος , δήω ὁ καλέω ἀπό ἑστία , παρακαλέω ὁ κέλλω ἀπαριστάω , ὡς Τηλέμαχος ποιέω πρός Μενέλαος . καί Ἀθηναῖος προσποιούμενος Μέντωρ εἰμί πρός Νέστωρ . εἰσηγέομαι γνωμικός , ὡς ἐν θεός ἑορτή οὐ οἷος πλέω χρόνος παραμένω . ὅτι2 καί ἐπαιδέομαι ὁ , καθίστημι ἐπισσεύω , ἀπύ ὁ φιλοφρονώ . ὅσπερ ἐντελής - ἀντίμοιρος ἔχω ἐν ὁ , μαλακός καθίστημι ἐπισσεύω . ὅτι2 ὁ , θεός ὁ γε ἀλέξω , ὁμοίως εἰμί ὁ , μή γίγνομαι . ὅσπερ ἐν ἄλλος ἔρομαι , μή οὗτος θεός τελέω . σημειόω δέ ὅτι ὁ Νέστωρ ἐπαιδέομαι εἶπον , Ζεύς ὁ γε ἀλέξω καί οἶδα , ἐνστατικός ἀπολέγω , δίδωμι ὁ Τηλέμαχος εἰς ὁ ναῦς ἔρχομαι . Ὅμηρος καί οὗτος καθίστημι εὐμενής εἰς ὁ καί παιδανὸν καί ἔνδοξος . οὔτε γάρ ἔχω ὁ Βέσα - λικα παῖς δίδωμι κομιδήναι ἐπί ὁ ὁ ναός ἴκρια ὡς αὐτός ἔρομαι , ἀλλά μαλακός εὐνή ἐφίστημι - σάω εἰς πλοῦτος ἐπιδείκνυμι . καί ὁ ὁ Ἀθηναῖος δέ τιμωρία ἀφανισμός ἐν σχῆμα φαίνω , ὅδε οὐ ἐν ἀπάνθρωπος γίγνομαι τόπος , ἀλλά ἐπί πολύς καί ἀξιόλογος ἀνήρ . ὁ καί θαυμάζω καί σύ ἄξιος λόγος ὁ ποιητής δίδωμι . ὁ δέ Ζεύς ὁ γε ἀλέξω καί ἀθάνατος θεός ἄλλος , οὗτος * γάρ ὁ ὁμηρικός φράσις ἔχω , ἀρχή τις ὑποβάλλω ὁ ἀλέξω ὁ θεῖον λύω . ὅτι2 ἀνίμωτος ἢ ψυχρός εἶπον εἴτα̅ ισχυραιω ὁ λέγω , φημί . ὅς οὔτε χλαῖνα καί ῥῆγμα πολύς ἐν οἶκος , οὔτε αὐτός μαλακός οὔτε ξένος ἐνδέω . καί εἰμί οὗτος ὁμοίως ἀνίμωτος καί ψυχρός . τοιοῦτος γάρ πάντως ὁ μή ἔχω χλαῖνα καί ῥῆγμα πολύς , ὡς αὐτός τε καί ὁ ξενίζω , μαλακός εχοιμαω . οὗτος μέν ὁ ανάπαλιν δηλόω ὁ Νέστωρ ἐν ὁ , ἀτάρ ἐγώ πάρα μέν χλαῖνα καί ῥῆγμα καλός . Ρήγος δέ , ὁ βεστίον ἱμάτιον ἢ ἱμάσιον . ἢ καί ἄλλως ῥῆγμα , ὁ περίστρωμα καί πᾶς ὁ βεστικός , παρά ὁ ῥήγνυμι ὅς εἰμί βαίνω κατά γλῶσσα ὡς φημί ὁ παλαιός . ὁ δέ μαλακός ἐνδέω , ἑτεροῖος εἰμί ὁ ἐπί σίδηρος εἰμί . ἐκεῖνος γάρ ὡς ὁ πολύς οὖον μαλακός . ἰστέον δέ , ὡς εἰμί καί ὁ Νέστωρ αὔχη χλαῖνα ἔχω καί ῥῆγμα καί λοιπάς τις τοιοῦτος , ὅσπερ εἰκός καί ἄλλος εἰμί εἶπον ὁ κατά αὐτός ἥρως , ἀλλά Τελλίας ὁ Ἀργεαντινός , πολύς ὁ τοιοῦτος ἀπαντάω ὑπερέχω . ὡς φημί φιλόξενος εἰμί , πεντακόσιοι ἵππιος καταλέω ὡς αὐτός χαμῶνος ὥρα , δίδωμι ἕκαστος χιτών καί ἱμάτιον . καί σημαίνω πάνταῦθα ὡς εἰμί διαφορά χιτών καί ἱμάτιον . ἐπί ἱστίον * ὡς εἰμί καί ὁ Τελλίας οὕτως εἰμί ὡς εἴρω πολυτελής , ἀλλά ὁ παλαιός φημί στρωμνή εἰμί διαφέρω , ὁ Ἀρήτη καί ὁ Νέστωρ . ἱστορέω , καί ὡς εὔφορος καί κὸ - ρυνθος περί ὁ στρῶμα . ὅς σύστοιχος εἰμί καί ὁ ὄνομα ὁ στρώτης . ὡς πάλαι μέν ποτός ἀπολόω - στρο διάκειμαι ὁ τε ἀνήρ εἄν εἴτε γυνή . παρά δέ ὁ ἀστήρ , πᾶς σπουδάζω . πρῶτος δέ φημί Περ - σός στρώτης πείρω ἵνα κόσμος ἔχω ἢ στρῶσις καί εὐάρεσιαν . καί οὗτος δῆλος ἐκ πολύς ἱστορία . χωρίς - ζω δέ φημί ἢ ὁ στρῶμα σύνθεσις , περιβολή καί ἐποβολή . ἀρόω ὁ ὑπόστρωμα ὁ ἱπο - βάλλω , καί ὁ ἐπιχέω σκέπασμα . ὅτι2 ἔχω νῦν μέν , κατάστρωμα ναός . ταντός δέ εἶπον σαυδυμα , ὡς δηλόω ὁ , ναός ἐπί ἱστίον καταλέγω . λέγω δέ ἵζω , καί ὁ ἐχοῖλα ὁ ναός . καί ὁ κατάστρωμα δέ ὁ ἐν ὁ πρύμνα μέρος , ἔνθα ὁ ὁ κυβερνήτης τόπος . καί ὁ ἱστός δέ ὁ ναός . οὐδείς ὁ ζῶμα ἐπιχρίω . δῆλος δέ , ὡς ὁ ναυτικός ἐπί ὁ ἱρηδέντων κατάστρωμα - ὁ κοιμάω . ἰστέον δέ ὅτι ἵζω προσαράσσω λέγω καί ὁ ἐν ὁ ἀγορά ὡς ὅς θεάομαι ὁ παλαιός ὁ ιωννσιακος ἀγών πρῶτος σκευάζω ὁ ἐν Ἰωννσίων θέατρον . ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος θέα - τρα θαλάσσιος Κοιλής λέγω , πανασιανιημι δηλόω . ὅτι2 Ἀρτικός ὁ , ξένος ξενίζω , ὡς τις ἐμός δύο ἱκνέομαι . ὡς μετά ὀλίγος ὁ , χρητήρ κεράννυμι καί χρητήρ κεράννυμι . καί ὅλος ἢ συνίημι -