eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1593
τινὰ , ἐπιδιορθοῦσθαι αὐτόν . Τὸ δὲ τίς ἂν φιλέουσι μάχοιτο , ἐρμηνέων , ἔφη , ξεινοδόκων ἐνὶδα προσφέρεται . Τὸ δὲ δῆμω ἐν ἀλλοδαπῷ , πρὸς λόγον ἀσφάλειαν κεῖται . οἷακδε μὲν γὰρ τις περιφρονήσει ἂν ξεινοδόκων . οὐχ ἂν δὲ καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τοῦ ξεινοδόκου δῆμῳ . Τὸ δὲ ἰδὼν ἐπὶ ἀπαριμῶτον σπανίως εἴρηται . Ὅτι συνιστὼν ἑαυ*τὸν Ὀδυσσεὺς παρὰ τοῖς Φαιάκων οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα μηστηροῦσιαν παλαιῶν ποιῶν καθ’ ἣν πρῶτος τῶν ἄλλων αὐτὸς ὑπιστῦσας ἀριστεύσει , ἠγοῖ . πάντα γὰρ οὐ κακὸς εἰμὶ μετ’ ἀνδράσιν ὅσοιοι ἀεθλοῖ . ἐν μὲν τόξον οἶδα ἐξῶσιν ἀμφαγαγασθαι . πρῶτος ἂν ἄνδρα βάλοιμ ὑπιστῦσας ἐν ὁμίλῳ ἀνδρῶν δυσμενέων εἰ καὶ μᾶλα πολλοὶ ἑταῖροι ἔχει παρασταίεν καὶ τοξεζοῖστο φωτῶν ἤτοι κατὰ ἀνδρῶν . εἶτα εἰπὼν ὅτι οἷος δή με Φιλοκτήτης ἀπεκαίνυτο τόξῳ ἐν Τροίᾳ ὥστε τοξεζοίμεθα Ἀχαιοί . τῶν δ’ ἄλλων , ἐμὲ φημι προεχρώτατον εἶναι , ὅσοι νῦν φροτοὶ ἄσιν ἐπὶ χθονὶ σίτον ἐδοντες . καὶ ὅτι , ἀνδράσει δὲ προτείσων ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω , οὐθ’ Ἡρακλῆ οὐτ’ Εὐρύτου Οἰχαλιή . καὶ τὴν αἰτίαν εἰπὼν ὡς ἠδὴ ἥστατο μετ’ ὀλίγα , ἥτις ἦν , τὸ καὶ θεοὶ αὐτοῖς ἐρίζων διὰ τὸ κατ’ ἀοτὴν ἀνυπέρβλητον , ἐπάγει . δοῦρὶ δ’ ἀconiτῶ ὅσον οὐκ ἄλλος τις ὑπιστῶ . πάνυ ἐπταῦθα περιαντολογήσας . διὸ παραμυθούμενος τὴν ἀλαζονείαν ἐπάγει εὐθὺς ταπεινότερον ὡς πρὸς ἐνδεξιὼν τοῦ ἀληθεύειν τὸ , μόνως δέδοικα ποσὶ μὴ τις με παρέλθῃ Φαιάκων . καὶ τὴν αἰτίαν προτιθεῖς , ἠγοῖ . λιγὺ γὰρ ἀνακλῖως ἐδαμάσθην κήμασιν ἐν πολλοῖς , ἔπει οὐ κομιδῇ κατὰ νῆα ἐν ἐπικτανός . τῷ μοι φίλα γνῶι λέ*λυνται . ἐφ’ οἷς ὁ βασιλεὺς Ἀλκίνοος τῷ τοῦ Ὀδυσσέως κόμπῳ πίστιν σχὼν , οὐκὲτι καθὲ καὶ πρὸ τούτων ἀριστεύειν ἠγοῖ τοὺς Φαιάκας πῆς καὶ παλαι - σμοσύνη καὶ ἄλμασι καὶ ποσίν . ἀλλὰ μεταβαλὼν , λέγει . οὐ γὰρ πυγμάχοι ἐσμέν ἀμίμονες , οὐδὲ παλαίσται . ἀλλὰ ποσὶ χραιπῶς θέομεν καὶ νησὶν ἀριστοι , ἐσμέν δηλαδή . εἰ καὶ λείπει τὸ ῥῆμα . Ἐνθα ὥρα ὡς Ὀδυσσέως εἰπόντος δεδοικέναι μὴ τις αὐτὸν ποσὶ παρέλθῃ , ὁ βασιλεὺς ἀριστεύειν ἐπταῦθα φησὶ τοὺς Φαιάκας . εὐδοκιμῶν αὐτοὺς εἰπὼν , περὶ ὧπερ ὁ ξένος ἀπεῖπαστο . καὶ ἀοτὴν αὐτοῖς ἐπιμαρτυρόμενος ἀνεξέλεγχον . ἐλεγχθεῖς γὰρ , φασιν , ἀρνείται ἵνα μὴ παροξύνῃ τὸν ξένον . τάχα γοῦν ὁ Ἀλκίνοος ἀπόδρομον τὸν Ὀδυσσέα ἐνόμισεν , ὡς ἤδη πεπανμένον ἀπὸ τῶν δρόμων . ὁ δὲ τισα τῶν παλαιῶν ἐφρέθη πρὸς ὁμοιότητα τοῦ ἀπόμαχου καὶ τῶν ὁμοίων . καὶ μὴν ἔκροι ἄλλως χρώνται τῷ ἀπόδρομος , γάμενοι , ὡς ἐν Κυρήνῃ μέν , τοὺς ἐρήβους , τριακάπους καλοῦσιν . ἐν δὲ Κρήτῃ , ἀπόδρομους , διὰ τὸ μηδέπω τῶν ζωνῶν δρόμων μετέχειν . οὕτω δὲ καὶ Καλλίμαχος ἀπότοχα τὸν ἄνηβον ἔφη . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τὸ μὲν οὐ κακὸς εἰμὶ , μετριῶς εἶπε καὶ ἐπαινεζὼς Ὀδυσσεύς . δυναμένος εἰπεῖν ὡς πάνυ δεξιὸς ἔχω . ἵνα εἴη τὸ οὐ πάνυ κακός , οὐ*μόνον κακίας ἀπόκρισις ἀλλὰ καὶ ἀντὶ τοῦ λίαν δεξιὸς ἢ ἀνδριός . τὸ μέντοι τῶν ἄλλων ἐμὲ φημι προφερέστερον εἶναι , οὐκὲτι ἐπαινοῦς ἤθους , ἀλλὰ σεμνοῦ . καθ’ ὑπερβολὴν γὰρ ἐπικριτικὸς ἡ περιαντολογία . παραμυθεῖται δὲ ὡς αὐτὴν ἤθεσε , τὸ ὑπαγαγεῖν ἑαυτὸν τῷ Φιλοκτήτῃ . καὶ τὸ μὴ ἔχων ἐξισοῦσθαι μήτε τῷ Ἡρακλεῖ μήτε τῷ Εὐρύτῳ . ἐστὶ δ’ ὅμως καὶ ἐν τούτοις καύχημά τι τῷ Ὀδυσσέῃ περὶ τῶν , εἴγε τῶν ζώντων μὲν μόνῳ τῷ Φιλοκτήτῃ τοῦ ἐπὶ τόξῳ ἤκουν τοξεῖα κλείους παρα - χωρεῖ . τῶν δὲ τεθνεώτων , Ἡρακλεῖ καὶ Εὐρύτῳ . ἐστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι καὶ Ὀδυσσεὺς κατὰ τὸν ὑστερον Ἔρεσιν * Σωφρόνῳ τῶν Παρθάσιον , ἐσέμυνεν ἑαυτόν . οὕτως τε γὰρ ἑαυτὸν ὑπεζήρουν ἐπισμηρμένος καὶ ταπεινότητι , καὶ ὁ Παρθάσιος ἔφη ὡς ἀνυπέρβλητος αὐτῷ πέπτην οἴρος . ἀμώμητον δ’ οὐδὲν ἐγένετο βροτοῖς . τὸ μὲν αὐχὼν , τὰ τῆς τέχνης εὐησθαι αὐτῷ τέγματα , τὸ δ’ ὑπονοεῖν , ὡς ἴσως ἐμέγετο πρὸς τῶν ὁωτήρων ὡς μέγιστον θαρρῶν ἀμώμητον εἶναι . Τόξων δὲ ἐξῶσιν λέγει , ἐπὶ καὶ τὸν αὐτοῦ τέκτονα κερασζόν ἐν ἄλλοις φησίν . Ἀμφαγαγασθαι δὲ τὸ μεταχειρίσασθαι , παρὰ τὴν ἀρχήν . ἀφ’ ἥς καὶ τὸ , σῆμα ἀμφαγῶν πρὸ ὀλίγου εἴρηται . ὁ ἐστι παραδεικνὺς τῇ χειρὶ . Τὸ δὲ εἰ καὶ μᾶλα πολλοὶ ἑταῖροι , καὶ ταχυτότην τὸν Ὀδυσσέα εἶναι δηλοῖ . ὡς εἰ καὶ πάνυ πολλοὶ περὶ αὐτὸν εἰσίν , ἀλλὰ πρῶτος αὐτὸς βαλεῖ τὸν δυσμενῆ . Τὸ δὲ τοξεζοῖστο , οὐκ ἀλλ’ ἀναγκαίως καὶ πτωτικὴν τινα σύνταξιν ἔχει , ἀλλὰ καὶ μόνον καθ’ αὐτὸ ἐκφωνεῖται ὡς δηλοῖ τὸ , ὅτε τοξεζοίμεθ’ Ἀχαιοί . καὶ τὸ , προσαλιζστο τοξεζοῦσθαι . Τὸ δὲ ἀπεκαίνυτο , περὶ τὴν μὲν ἔχει τὴν πρό - θεσιν ὡς ἀλλαχοῦ προεφάνη . δέδοικε δὲ τοῖς ἰδιώταις ἀρχὴν τοῦ , νῦν ἀποποπτήν τὴν μεγάλην λέγειν . Τὸ * δὲ σῖτον ἔδοντες , πρὸς διαστολὴν ἴσως ἐφρέθη ἑτέρων βροτῶν μὴ τοιούτων , ὁποίους καὶ τοὺς μακροβίους Αἰθίοπας ἡ ἱστορία φησίν . οἱ ἄγρον ἰδόντες κόπρω αὐτὸν εἴασαν . ἦσαν δὲ καὶ οἱ ἐξ ἀκρίδων ζῶντες καὶ οἱ ἐξ ἰχθύων . οἱ καὶ ἀκρίδωφάγοι διατοῦτο καὶ ἰχθυοφάγοι ἐκαλοῦντο . τὸ δὲ Σκνθίων φῦλον καὶ τὸ Μασσαγτιζῶν κράσει διοικονομούμενον οὐδ’ αὐτὸ ἐθέλει σιτοῦργεῖν . Τὸ δὲ ἐφξεῖν , καυρία λέξις ἐπὶ ἐξιωσέως . διὸ καὶ δὶς ἐπταῦθα κείται . Τὸ δὲ οὐκ ἐθελήσω , ἀντὶ τοῦ οὐ δυνήσομαι . πολλαχοῦ δὲ ἐπὶ τοιαύτης σημασίας ἡ λέξις κείται . Τὸν δὲ Ἥρακλῆν , οὐ πολὺς λόγος τοῖς παλαιοῖς , καὶ Ἥρακλείδην Παυσανίας καλεῖσθαι φησί . Περί δὲ Εὐρύτου καὶ τοῖς περ’ αὐτὸν Θήβαλίας ἡ Βουωτία ἐδήλωσεν . Ἐν δὲ τῷ , ὅσον οὐκ ἄλλος τις δύναται , ῥῆμα νοητὸν ἐξωθεν τὸ ἦσον ἢ πίμπει ἢ τι τοιούτον . τὸ γὰρ ἀκοινίζαν οὐκ ἔστιν οἰκεῖον ἐπὶ ὕστου . ταῦτα δὲ ἀλλαχοῦ παρὰ τῷ ποιητῇ καὶ τὸ , σῖτον ἐσθίαν καὶ οἶνον , πίνειν δηλαδή . οἶνος γὰρ οὐκ ἐσθίεται . καὶ τὸ , καπνὸν ἐλεύσομεν καὶ φθογγὴν , ἠκούομεν δηλαδή . φθογγὴ γὰρ οὐ βλέπεται . οὐκ ὀλίγα δὲ εἰσὶ καὶ τοιαῦτα . ὧν δὲ ποιητικὸς τρόπος , σύλληψις εἴτων συνεκδοχὴ ἐστι . Τὸ δὲ ποοὶ παρόλθη , πρὸς διαστολὴν ἐφρέθη . ἐστι γὰρ τροπικὸς καὶ * νόμῳ παρολθεῖν καὶ δόλοις καὶ τοιούτοις τισί . Τὸ δὲ ἐπὶ οὐ κομιδὴ κατὰ νῆα ἦν , ἀντὶ τοῦ , ἐπὶ ὕλῃ ἡ ναῦς . οὐ γὰρ διὰ τὸ μὴ κομιδὴν ἐν βώμασιν ἔχειν ἐδαμάσθη Ὀδυσσεὺς τοῖς κῦμασιν , ἀλλ’ ὅτι ἐθραυσθὴ κῦμασιν ἢ τὴν κομιδὴν ἔχουσα ναῦς . Τὸ δὲ ἐπηταυὸν ἐν μὲν τῷ , ἐπηταυὸν γάλα θύσθαι , κυριολεκτεῖται . δηλοῖ γὰρ τὸ , ἐν ὅλῳ ἔτι . ἐπταῦθα δὲ κομιδὴ ἐπηταυὸς , ἢ ἀπλῶς πολλὴ λέγεται . Τὸ δὲ φῖλα γνῦα λελύσθαι ταυτὸν ἐστὶ τῷ ἀνιχελῶς δεμασθῆναι . Ὅτι τοὺς φητέας Ἥρακλῆα τε καὶ Λύκτον ἐπαντῶν Ὀδυσσεύς , φησίν ὅτι καὶ ἀθανάτους ἐφίεσθον πᾶσι τοῖσι . διὸ φησι καὶ αἰψα ἔθανε μέγας Λύκτος . εἰτα ἐφημεύων πῶς αἰψα ἔθανε , φησίν . οὐδ’ ἐπὶ γῆρας ἦκεν ἐν μεγάροισι . τοῦτο δ’ αὐθὶς ἐξημηνύων , ἐπιφρόμι . χολωσάμενος γὰρ Ἀπόλλων ἔκτανε . διὰ τί ; οὖνεκα μὴν προκαλίζετο τοξάζεσθαι . ἐοῖκε δὲ αἴγης θανάτῳ καὶ ὁ Λύκτος . τοῦτο γὰρ διλοῖ ὁ πρὸς Ἀπόλλωνος θάνατος , ὡς πολλαχοῦ φαίνεται . Ἥρακλῆς δὲ οὐδὲν τι λέγεται παθὲν δαιτὸν ὑπὸ τῆς πρὸς θεοὺς ἔριδος , ὅτι μὴ δὲ ἐπροκαλίζετο εἰς τοξίαν . οὐδὲ πᾶν δοκεῖ θάνασις αὐτοῖς εἶναι . ἀλλως δὲ γε ἀθανάτους αὐτὸν εἴρσαι κατὰ ἄμυναν , ἢ Ἰλιάς ἐδήλωσε . τὸ μὲντοι ὑφ’ Ἥρακλῆς θανάτῳ τὸν Εὐρύτον κατὰ * τοὺς ὕστερον καὶ τὰ περὶ τῆς θυγατρὸς τοῦ Εὐρύτου Ἰόλης , οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής . ἄλλοι δὲ μὴν’ Ὀμηρον , αὐτὸ ἱστοροῦσιν . ὧν καὶ Σοφοκλῆς . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὡς ἐμφαίνει Ὀδυσσεὺς ἄντειθα , μὴ δὲ δεῖν εἶναι ἐξισωθῆναι τινὰ τῷ Εὐρύτῳ , εἶχε οὕτω ταχὺ ἐν θυμοῖας ἐθανεν . Ὅτι δὲ τῷ τοῦ Εὐρύτου τόξῳ ἔχρατο ποτὲ Ὀδυσσεύς , ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα ἱστορήσαι Ὀμηρος . καθά που καὶ Φιλοκτήτης τῷ τοῦ Ἥρακλέος . Ὅτι οὐκ ἀλαζονίαν Ἀλκίνοος ἔχειται τοὺς τοῦ Ὀδυσσέως λόγους , ἀλλὰ εὐδιακρίτως δεχόμενος αὐτοὺς φησί . ξεῖνε , ἐπεὶ οὐκ ἀχάριστα μεθ’ ἡμῖν ταύτ’ ἀγορεύεις , τουτέστιν ἀληθὴ καὶ ἕως χάριτος , ἀλλ’ ἐθελῶς ἀρετὴν σὴν φανέναι , ἢ τοῦ ὀπληδεῖ . χωόμενος ὅτι σ’ οὕτως ἀνήρ τουτέστιν ὁ Εὐρύαλος ἐν ἀγῶνι παραστάς νείκασεν , ὡς ἂν σὴν ἀρετὴν βροτὸς οὕτως ὄντο ὡς τις ἐπί*στατο φρεσίν ἀρτίως βλέπων . Καὶ ὅσα ὡς ἀπλῶς τὸ ἥθος ὁ βασιλεύς . ὅς ποτὶν σχὼν διέπειραν πιστεύειν οἷς Ὀδυσσεὺς ἐκάμ - πασεν . ἐστι δὲ ἡ ἀπόδοσις τοῦ ἐπὶ συνδήμου , ἐν τῷ , ὡς ἂν σὴν ἀρετὴν οὕτως ὄντο . ἵνα λέγῃ ὅτι ἐπὶ οὐκ ἀχάριστα φής , ὡτως ἂν οὐδὲς μέμψοιτό σε . Ἀσύνηθες δὲ τοῖς μεθ’ Ὀμηρον τὸ ἀχάριστον ἐπὶ τοῦ μὴ χαρίεντος . αὐτοὶ γὰρ ἀχάριστον φασιν , οὐ ἀπορῶν μετὰ τῶν παπινώτοσ . ὧν οὐδὲ γνωσάσθαι χοῖ ὡς που Λυσίδης γνωμολογεῖ . ἐκ δὲ τοῦ Ὁμηρικοῦ ἀχάριστον , καὶ τὸ ἀχαρίστερον ἐν τοῖς ἐξῆς . Ἀρετὴν δὲ , οὐ τὴν * ἀνδρίαν μόνον ἐπταῦθα φησίν ὡς ἐν ἄλλοις , ἀλλὰ τὴν ἀπλῶς περὶ τοὺς ἀθλοὺς δεξιότητα . δηλοῖ δὲ ποτε , καὶ τὴν παρὰ τοῖς ὕστερον εὐθύνοιαν . ὅσον . ὧρ’ ἀρετὴν παρέχωσι θεοί . καὶ , ἦτοι ἡμῖν ἀρετὴν εἴδως τε . ὁ δήπου ἢ Ἡρακλῆς φησίν . ἐνθὼν δὲ καὶ τὸ , ἀρετῶσι λαοὶ ὑπ’ αὐτῷ . καὶ τὸ , οὐκ ἀρετὰ κακὰ ἔχει . ἐπὶ μόντ’ ἀνδρίας κείται ἐν τῷ , οὐδ’ ἀρετὴν . οἷος ἔσοι . καὶ παντοῖς ἀρετῆς μιμησάτο . τρίς δὲ ἐπταῦθα λέγει τὴν ἀρε - τὴν διὰ τὰ τῆς λέξεως κάριον . Φανίμην δὲ , τὸ φανερὸν καὶ ἐμφανὴ ποιεῖν . Τὸ δὲ ἢ τοῦ ὀπληδεῖ , διὰ σαφήναιαν * κείται . ἐστι γὰρ τις ἀρετὴ παλαιὰ ἢ νῦν οὐκ ὀπληδεῖ τῷ πάλαι σχόντι αὐτήν . ἔχει δ’ ἐπτεῦθεν
Lemmas: τις , ἐπιδιορθόω αὐτός . ὁ δέ τίς εἄν φιλέω μάχομαι , ἑρμηνεύς , φημί , ξενοδόκος Ενίδη προσφέρω . ὁ δέ δῆμος ἐν ἀλλοδαπός , πρός λόγος ἀσφάλεια κεῖμαι . οἷαξ μέν γάρ τις περιφρονέω εἄν ξενοδόκος . οὐ εἄν δέ καί ἐν αὐτός ὁ ὁ ξενοδόκος δῆμος . ὁ δέ εἶδον ἐπί απαριμαω σπανίως εἴρω . ὅτι2 σύνοιδα ἑαυτός Ὀδυσσεύς παρά ὁ Φαίαξ οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ μετά οὗτος μηστηροῦσιαν παλαιός ποιέω κατά ὅς πρῶτος ὁ ἄλλος αὐτός ὑφίστημι ἀριστεύω , ἡγός . πᾶς γάρ οὖον κακός εἰμί μετά ἀνήρ ὅσος ἆθλος . ἐν μέν τόξον οἶδα ἐξίημι ἀμφαγαγασθαι . πρῶτος εἄν ἀνήρ βάλλω ὑφίστημι ἐν ὅμιλος ἀνήρ δυσμενής εἰμί καί μῆλον πολύς ἑταῖρος ἔχω παρίστημι καί τοξεζοιστος φάος ἤτοι κατά ἀνήρ . εἶτα εἶπον ὅτι οἷος δή ἐγώ Φιλοκτήτης ἀποκαίνυμαι τόξον ἐν Τροία ὥστε τοξεζοιμεθη Ἀχαιός . ὁ δέ ἄλλος , ἐγώ φημί προχράω εἰμί , ὅσος νῦν φροος ἄσις ἐπί χθών σῖτος ὀδούς . καί ὅτι , ἀνήρ δέ προτείνω ἐρίζω οὐ ἐθέλω , οὐ Ἡρακλῆς οὐ Εὔρυτος Οἰχαλίη . καί ὁ αἴτιος εἶπον ὡς ἤδη ἵστημι μετά ὀλίγος , ὅστις εἰμί , ὁ καί θεός αὐτός ἐρίζω διά ὁ κατά ἀοτὴν ἀνυπέρβλητος , ἐπάγω . δόρυ δέ ἀείδω ὅσος οὐ ἄλλος τις ὑπίστημι . πάνυ ἐπταῦθα περιαντολογήσας . διό παραμυθέομαι ὁ ἀλαζονεία ἐπάγω εὐθύς ταπεινός ὡς πρός ἐνδέξιος ὁ ἀληθεύω ὁ , μόνος δείδω πούς μή τις ἐγώ παρέρχομαι Φαίαξ . καί ὁ αἴτιος προτίθημι , ἡγός . λιγύς γάρ ἀνακλῖως δαμάζω χῆμα ἐν πολύς , ἔπος οὖον κομιδή κατά ναῦς ἐν ἐπικτανός . ὁ ἐγώ φίλος γιγνώσκω ἀλύω . ἐπί ὅς ὁ βασιλεύς Ἀλκίνοος ὁ ὁ Ὀδυσσεύς κόμπος πίστις ἔχω , οὐκέτι κάθω καί πρό οὗτος ἀριστεύω ἡγός ὁ Φαίαξ πῆς καί πάλαι - σμοσύνη καί ἅλμα καί πούς . ἀλλά μεταβάλλω , λέγω . οὖον γάρ πυγμάχος εἰμί αμιμονος , οὐδέ παλαιστής . ἀλλά πούς χραιπῶς θέω καί νησί ἀγαθός , εἰμί δηλαδή . εἰμί καί λείπω ὁ ῥῆμα . ἔνθα ὥρα ὡς Ὀδυσσεύς εἶπον δείδω μή τις αὐτός πούς παρέρχομαι , ὁ βασιλεύς ἀριστεύω ἐπταῦθα φημί ὁ Φαίαξ . εὐδοκιμέω αὐτός εἶπον , περί ὧπερ ὁ ξένος ἀπεῖπον . καί ἀοτὴν αὐτός ἐπιμαρτύρομαι ἀνεξέλεγχον . ἐλέγχω γάρ , φημί , ἀρνέομαι ἵνα μή παροξύνω ὁ ξένος . τάχα γοῦν ὁ Ἀλκίνοος ἀπόδρομος ὁ Ὀδυσσεύς νομίζω , ὡς ἤδη πάσσω ἀπό ὁ δρόμος . ὁ δέ Τίσα ὁ παλαιός φέρω πρός ὁμοιότης ὁ απόμαχος καί ὁ ὅμοιος . καί μήv ἐκρέω ἄλλως χράω ὁ ἀπόδρομος , γάμενοι , ὡς ἐν Κυρήνη μέν , ὁ ἐρήβους , τριακάπους καλέω . ἐν δέ Κρήτη , ἀπόδρομος , διά ὁ μηδέπω ὁ ζώνη δρόμος μετέχω . οὗτος δέ καί Καλλίμαχος ἀπότοκος ὁ ἄνηβος φημί . σημειόω δέ ὅτι ὁ μέν οὖον κακός εἰμί , μέτριος εἶπον καί ἐπαινέω Ὀδυσσεύς . δύναμαι εἶπον ὡς πάνυ δεξιός ἔχω . ἵνα εἰμί ὁ οὖον πάνυ κακός , οὐ*μόνον κακία ἀπόκρισις ἀλλά καί ἀντί ὁ λίαν δεξιός ἢ Ἄνδριος . ὁ μέντοι ὁ ἄλλος ἐγώ φημί προφερής εἰμί , οὐκέτι ἔπαινος ἦθος , ἀλλά σεμνός . κατά ὑπερβολή γάρ ἐπικριτικός ὁ περιαντολογιος . παραμυθέομαι δέ ὡς αὐτός θέτω , ὁ ὑπάγω ἑαυτοῦ ὁ Φιλοκτήτης . καί ὁ μή ἔχω ἐξισόω μήτε ὁ Ἡρακλῆς μήτε ὁ Εὔρυτος . εἰμί δέ ὅμως καί ἐν οὗτος καύχημα τίς ὁ Ὀδυσσέας περί ὁ , εἰ ὁ ζῶ μέν μόνος ὁ Φιλοκτήτης ὁ ἐπί τόξον ἀκέω τοξεία κλέω παρά - χωρέω . ὁ δέ θνῄσκω , Ἡρακλῆς καί Εὔρυτος . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι καί Ὀδυσσεύς κατά ὁ ὕστερος Ἔρος * σωφρονέω ὁ Παρθάσιον , ἐσέμυνεν ἑαυτοῦ . οὕτως τε γάρ ἑαυτοῦ ὑπεζήρουν ἐπισμηρμένος καί ταπεινότης , καί ὁ Παρθάσιος φημί ὡς ἀνυπέρβλητος αὐτός πεπτός ὅρος . ἀμώμητος δέ οὐδείς γίγνομαι βροτός . ὁ μέν αὔχη , ὁ ὁ τέχνη ευαειδω αὐτός ἔγμα , ὁ δέ ὑπονοέω , ὡς ἴσως μίγνυμι πρός ὁ ὁράω ὡς μέγας θαρσέω ἀμώμητος εἰμί . τόξον δέ ἐξίημι λέγω , ἐπί καί ὁ αὐτός τέκτων κερασσός ἐν ἄλλος φημί . Ἀμφαγαγασθαι δέ ὁ μεταχειρίζω , παρά ὁ ἀρχή . ἀπό ἥς καί ὁ , σῆμα ἀμφαγῶν πρό ὀλίγος εἴρω . ὁ εἰμί παραδείκνυμι ὁ χείρ . ὁ δέ εἰμί καί μῆλον πολύς ἑταῖρος , καί ταχύς ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί δηλόω . ὡς εἰμί καί πάνυ πολύς περί αὐτός εἰμί , ἀλλά πρῶτος αὐτός βάλλω ὁ δυσμενής . ὁ δέ τοξεζοιστος , οὐ ἀλλά ἀναγκαῖος καί πτωτικός τις σύνταξις ἔχω , ἀλλά καί μόνος κατά αὐτός ἐκφωνέω ὡς δηλόω ὁ , ὅτε τοξεζοίμεθ’ Ἀχαιός . καί ὁ , προσαλίζω τοξεύω . ὁ δέ ἀποκαίνυμαι , περί ὁ μέν ἔχω ὁ πρό - θέσις ὡς ἀλλαχοῦ προφαίνω . δείδω δέ ὁ ἰδιώτης ἀρχή ὁ , νῦν ἀποποπτήν ὁ μέγας λέγω . ὁ * δέ σῖτος ὀδούς , πρός διαστολή ἴσως φέρω ἕτερος βροτός μή τοιοῦτος , ὁποῖος καί ὁ μακρόβιος Αἰθίοψ ὁ ἱστορία φημί . ὁ ἀγρός ὁράω κόπρος αὐτός ἐάω . εἰμί δέ καί ὁ ἐκ ἀκρίς ζῶ καί ὁ ἐκ ἰχθύς . ὁ καί ἀκρίδωφάγοι διατοῦτο καί ἰχθυοφάγος καλέω . ὁ δέ Σκνθίων φῦλον καί ὁ μασσαγτιζω κρᾶσις διοικονομέω οὐδέ αὐτός ἐθέλω σιτοῦργεῖν . ὁ δέ ἐφξεῖν , καυριον λέξις ἐπί ἐξίωσις . διό καί δίς ἐπταῦθα κεῖμαι . ὁ δέ οὐ ἐθέλω , ἀντί ὁ οὖον δύναμαι . πολλαχοῦ δέ ἐπί τοιοῦτος σημασία ὁ λέξις κεῖμαι . ὁ δέ Ἡρακλῆς , οὖον πολύς λόγος ὁ παλαιός , καί Ἡρακλείδης Παυσανίας καλέω φημί . Περί δέ Εὔρυτος καί ὁ περί αὐτός Θήβαλίας ὁ βουους δηλόω . ἐν δέ ὁ , ὅσος οὐ ἄλλος τις δύναμαι , ῥῆμα νοητός ἐξωθεν ὁ εἶμαι ἢ πίμπος ἢ τίς τοιοῦτος . ὁ γάρ ακοινιζευς οὐ εἰμί οἰκέω ἐπί ὕστου . οὗτος δέ ἀλλαχοῦ παρά ὁ ποιητής καί ὁ , σῖτος ἐσθία καί οἶνος , πίνω δηλαδή . οἶνος γάρ οὐ ἐσθίω . καί ὁ , καπνός ἐλεύσω καί φθογγή , ἀκούω δηλαδή . φθογγή γάρ οὖον βλέπω . οὐ ὀλίγος δέ εἰμί καί τοιοῦτος . ὅς δέ ποιητικός τρόπος , σύλληψις ἔτος συνεκδοχή εἰμί . ὁ δέ ποιέω παρόλθη , πρός διαστολή φέρω . εἰμί γάρ τροπικός καί * νόμος παρορέω καί δόλος καί τοιοῦτος τις . ὁ δέ ἐπί οὖον κομιδή κατά ναῦς εἰμί , ἀντί ὁ , ἐπί ὕλη ὁ ναῦς . οὖον γάρ διά ὁ μή κομιδή ἐν βώμασιν ἔχω δαμάζω Ὀδυσσεύς ὁ κῦμα , ἀλλά ὅτι θραύω κῦμα ἢ ὁ κομιδή ἔχω ναῦς . ὁ δέ ἐπηταυὸν ἐν μέν ὁ , ἐπηταυὸν γάλα θύω , κυριολεκτέω . δηλόω γάρ ὁ , ἐν ὅλος ἔτι . ἐπταῦθα δέ κομιδή ἐπηταυὸς , ἢ ἀπλόος πολύς λέγω . ὁ δέ φίλος γνῦα λύω τατός εἰμί ὁ ἀνιχελῶς δέμω . ὅτι2 ὁ φητέας Ἡρακλῆς τε καί Λύκτος ἐπάντης Ὀδυσσεύς , φημί ὅτι καί ἀθάνατος ἐφίημι πᾶς ὅς . διό φημί καί αἶψα θνῄσκω μέγας Λύκτος . εἶτα ἐφημεύων πῶς αἶψα θνῄσκω , φημί . οὐδέ ἐπί γῆρας ἵημι ἐν μέγαρον . οὗτος δέ αὐθίς ἐξημηνύων , ἐπιφρόμι . χολόω γάρ Ἀπόλλων κτείνω . διά τίς ; οὕνεκα μήv προκαλίζομαι τοξάζομαι . ἔοικα δέ αἴγης θάνατος καί ὁ Λύκτος . οὗτος γάρ διαιρέω ὁ πρός Ἀπόλλων θάνατος , ὡς πολλαχοῦ φαίνω . Ἡρακλῆς δέ οὐδείς τίς λέγω πάσχω δαίτης ὑπό ὁ πρός θεός Ἔρις , ὅτι μή δέ προκαλίζομαι εἰς τοξίας . οὐδέ πᾶς δοκέω θνῄσκω αὐτός εἰμί . ἀλλως δέ γε ἀθάνατος αὐτός εἴρω κατά ἄμυνα , ἢ Ἰλιάς δηλόω . ὁ μέντοι ὑπό Ἡρακλῆς θάνατος ὁ Εὔρυτος κατά * ὁ ὕστερος καί ὁ περί ὁ θυγάτηρ ὁ Εὔρυτος Ἰόλη , οὐ οἶδα ὁ ποιητής . ἄλλος δέ μήνη Ὅμηρος , αὐτός ἱστορέω . ὅς καί Σοφοκλῆς . σημειόω δέ καί ὡς ἐμφαίνω Ὀδυσσεύς ἀντείνω , μή δέ δήω εἰμί ἐξισόω τις ὁ Εὔρυτος , ἔχω οὗτος ταχύς ἐν θυμός θνῄσκω . ὅτι2 δέ ὁ ὁ Εὔρυτος τόξον χράω ποτέ Ὀδυσσεύς , ἐν ὁ μετά οὗτος ἱστορέω Ὅμηρος . καθά ποῦ καί Φιλοκτήτης ὁ ὁ Ἡρακλῆς . ὅτι2 οὐ ἀλαζονίας Ἀλκίνοος χέω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς λόγος , ἀλλά ευδιακρίτως δέχομαι αὐτός φημί . ξένος , ἐπεί οὐ ἀχάριστος μετά ἐγώ αὐτός ἀγορεύω , τουτέστιν ἀληθής καί ἠώς χάρις , ἀλλά ἐθέλω ἀρετή σός φαίνω , ἢ ὁ ὀπληδεῖ . χώομαι ὅτι σός οὕτως ἀνήρ τουτέστιν ὁ Εὐρύαλος ἐν ἀγών παρίστημι νικάω , ὡς εἄν σός ἀρετή βροτός οὕτως ἀρτύω ὡς τις ἐπίσταμαι φρήν ἄρτιος βλέπω . καί ὅσος ὡς ἀπλόος ὁ ἦθος ὁ βασιλεύς . ὅς πρός ἔχω διαπειράω πιστεύω ὅς Ὀδυσσεύς ΕΚΑΜ - πασέ . εἰμί δέ ὁ ἀπόδοσις ὁ ἐπί συνδήμου , ἐν ὁ , ὡς εἄν σός ἀρετή οὕτως ἀρτύω . ἵνα λέγω ὅτι ἐπί οὐ ἀχάριστος φημί , ὅς εἄν οὐδή μέμφομαι σύ . ἀσυνήθης δέ ὁ μετά Ὅμηρος ὁ ἀχάριστος ἐπί ὁ μή χαρίεις . αὐτός γάρ ἀχάριστος φημί , οὖον ἀπορέω μετά ὁ παπινωτον . ὅς οὐδέ γιγνώσκω χόω ὡς ποῦ Λυσίδης γνωμολογέω . ἐκ δέ ὁ ὁμηρικός ἀχάριστος , καί ὁ ἀχάριστος ἐν ὁ ἑξῆς . Ἀρετή δέ , οὖον ὁ * ἀνδρεία μόνος ἐπταῦθα φημί ὡς ἐν ἄλλος , ἀλλά ὁ ἀπλόος περί ὁ ἆθλος δεξιότης . δηλόω δέ ποτός , καί ὁ παρά ὁ ὕστερος εὐθύνω . ὅσος . ὤρα ἀρετή παρέχω θεός . καί , ἦ ἐγώ ἀρετή οἶδα τε . ὁ δήπου ἢ Ἡρακλῆς φημί . ἔρχομαι δέ καί ὁ , ἀρετάω λαός ὑπό αὐτός . καί ὁ , οὐ ἀρετή κακός ἔχω . ἐπί μόντος Ἀνδρίας κεῖμαι ἐν ὁ , οὐδέ ἀρετή . οἷος εἰσίημι . καί φαντός ἀρετή μιμέομαι . τρίς δέ ἐπταῦθα λέγω ὁ ἄμβαρ - ὁ διά ὁ ὁ λέξις Κάριος . φανιμεις δέ , ὁ φανερός καί ἐμφαίνω ποιέω . ὁ δέ ἢ ὁ ὀπληδεῖ , διά σαφήναιαν * κεῖμαι . εἰμί γάρ τις ἀρετή παλαιός ἢ νῦν οὐ ὀπληδεῖ ὁ πάλαι ἔχω αὐτός . ἔχω δέ ἐπιτίθημι