eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1744
γον*μένης τῷ ἡρωῖ ἔργων τε καὶ λόγων τὰ τε χρήματα κρύπτει , αὐτὸς καταθεὶς ἀσφαλῶς , καὶ λῆθον ταῖς θύραις ἐπιθεὶς ἤσυν τῇ ὀπῇ τῆς πέτρας διὰ τῆς αὐτῆς Ἀθηναῖς . καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἐκεῖ καθισθεὶς παρὰ πυθμένα ἑλαίας συμαράσεται τῇ φρονήσει Ἀθηναῖ οἷα καὶ ἀγχίνους καὶ ἐχάρων τὰ κατὰ τοὺς μνηστήρας . καὶ ἡ μὲν ἐφείξετο αὐτὸν κατ’ ἐκείνων , καὶ τὴν βίαν αὐτῶν φράξει καὶ τὸ ποιητὶον ὑποτίθησι καὶ παρόσσεσθαι ὑποχρεῖται αὐτῷ κατὰ τῶν μνηστήρων , καὶ ἄλλοιοι δὲ τὸ εἴδος αὐτοῦ πρὸς τὸ εἰδεχθίστρον , καὶ σκευάζει πτωχιώτερον χάριν ἐπιχρήμως καὶ συμβουλεύει ἀπελ - θεῖν πρῶτα εἰς τοὺς κατὰ τὴν νῆσον ἀγροὺς εἰς τὸν καλὸν Εὐμαιον . καὶ Ὀδυσσεὺς ποιεῖ οὕτως , ὡς ἡ φρόνησις δηλαδὴ αὐτῷ νοῆσαι ὑπέλαβε . καὶ οὕτως εὐδοῦνται τὰ ἐφείξης . ἐν τούτοις δὲ καὶ ἐπαινῶν ὁ ποιητὴς τὴν μέθοδον τοῦ χρήσεως τὸν Ὀδυσσεία ἐλθεῖν εἰς τὰ ἑαυτοῦ ποιεῖ τὸν αὐτὸν Ὀδυσσέα χάριν ὁμολογοῦντα τῇ Ἀθηναῖ ἑφ’ οὗς αὐτῷ ὑπέθετο τὴν τοιαύτην βουλήν , εἰπὼν οὕτως * ὦ ὦποιοι , ἡ μᾶλα δή Ἀγαμὴνονος φθίσοντος κακῶν οἴτον ἐνι μεγάροισιν ἐκείλλον , εἰ μὴ μοι σὺ ἔκαστα θεὰ κατὰ μοῖραν ἐπῖπες . καὶνὸν δὲ οὐδὲν εἰ θεοὶν ἄπτε τὴν ἑαυτῷ φρόνησιν ὁ καὶ μὴνιν ἄειδε θεὰ εἰπὼν πρὸς τὴν ἐν ἑαυτῷ γνώ*σιν , ὡς ἐφρέθη ἐκεῖ . οὕτω δὲ καὶ * ἄνδρα μοι ἔννεπε Μοῦσα , ὅ ἐστιν ἡ κατ’ ἐμὲ γνώσις . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . Τὸ δὲ ῥηθὲν ἱερὸν ἄντρον τῶν Νηϊδῶν νυμ - φῶν φαίνεται καὶ ὑδάτων καταφύγοντι εἶναι νάμασι , διὸ καὶ νυμφῶν ἱερὸν λέγεται , περὶ ὧν προγέγρα - πται . δήλον γὰρ ὡς χαίρουσιν αἱ τῆς ἀλληγορίας νύμφαι τῇ κατὰ γῆν ὑγρότητι . Σπέος δὲ καὶ ἄντρον εἰπὼν ταυτὸν κατὰ πολυσυννυμίαν ἐστὶν ὡς περ καὶ σπήλαιον . Ἐπηρεῖς δέ , κοινοτέρον μὲν , τὸ αὐτόφορον . οἱ δὲ λαϊκοὶ γράφουσι καὶ τὸ χθαμαλόν . τοῦτο δὲ προοδὸν καὶ θυσίσιον καλεῖ κατὰ τι κοινὸν ὅσως ἐπίθετον . διὸ καὶ ἐν τῷ τίλει τοῦ βιβλίου , ἄντρον μνησθεὶς ἐν παραβολῇ , θυσίσιον ἐκεῖνο καλεῖ . τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἐν τοῖς ἄντροις σεμνόν . ἄ περ εἰς κόσμον ἀλληγοροῦνται , ὡς καὶ προείρηται . Ὀρα δ’ ἐν τούτοις καὶ ὅπως ἐπίτιμε γοργότατα ὁ ποιητὴς ἐν ὀλίγιστῳ τὰ πρὸ μικροῦ πλατυτίρον ἐχρασθέντα περὶ τε τοῦ λιμέως καὶ τῶν κατ’ αὐτόν . Ὀτι ὡς περ πρὸ ὀλίγων μιᾶδρων Ὀδυσσεὺς χαίρων * ἡ χαίρῃ πατρώῃ , οὕτω καὶ νῦν ἀκριβίστατα γνοὺς αὐτὴν γήθησε χαίρων ἡ χαίρῃ . καὶ οὐκ ἐπὶ ἱσπύζει παρὰ θύνα θαλάσσης ἀχθόμενος , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐννεν ξει - δωρον ἀφροραν ὡς εἰ καὶ φίλην μητέρα . καὶ νύμφαις ἀράται χέρας ἀνασχὼν καὶ κατὰ ἠθοποιᾶν πλά*τται λέγων οὕτω * νύμφαι Νηϊάδες κούραι Διός , τουνεστὶ αἴρος , ὡς ἡ ἀλληγορία ἐδή - λωσεν , οὐ ποτ’ ἔγνωσ’ ὀψυσθαι ἡμᾶς ἐφάμην . νῦν δ’ εὐχολῆς ἀγανήσοι χαίρετε . ἄτάρ καὶ δῶρα διδώσο - μεν ὡς τὸ πάρος περ , αἱ κεν ἐξ πρόφρων με θεὸς αὐτὸν τε ζώειν καὶ μοι φίλον υἱὸν ἀξή . ταῦτα δὲ παραδηθέντα ποτὲ προσδαμοῦσι βιωτικῷ ἀνδρὶ σιωσαμένῳ ἀπὸ κακοῦ . Τὸ δὲ διδώμεν πρωτότυπόν ἐστι τοῦ δίδωμι . δήλον γὰρ ὡς ἐκ τοῦ διδῶ διδώσω τὸ δίδωμι . Ὀτι θαρσο - ποὺν κάταυθὸ τὸ , * θάρσει , μηδὲ τι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῆσι μελόντων . Ὀτι ὁ τέως μὲν σχάζων τὴν χρηματικὴν φροντίδα , ἐθέλων δὲ πωσὶτον σκέψασθαι , εἴποι ἄν τὸ , ἀλλὰ χρήματα μὲν θείομεν αὐτίκα νῦν μυχῷ ἄντρον θεσπισίοιο ἢ ἀπλῶς τόπου τινὸς αὐτίκα νῦν , ἵνα περ τάδε τοι σὸα μίμνη , αὐτοὶ δὲ γραζώμεθα ὅπως ὀχ’ ἀρίστα γίνηται . Μετακομιδὴν δὲ ἀσφαλιστικὴν χρημάτων φράζει τὸ , ἐφόρμ χονσὸν καὶ ἀνεύρια χαλκόν , εἰματά τ’ εὐποίητα . καὶ τὰ μὲν ἐν κατέθηκε , λῆθον δ’ ἐπέθηκε θύρῃσι . λέγει δὲ θύρας , ὡς καὶ προειδωλόθη , τὴν τοῦ * σπηλαίου ὀπήν , πληθύναι τὴν λέξιν πρὸς ἐνδείξιν τῆς κατὰ τὴν μυθικὴν Ἀθηναῖν ἰσχύος , ἡ ἀναλέγως μέγαν ἐστι λογισάσθαι τὸν λῆθον τῶν ταῖς τοιαύταις θύραις ἐπιτιθιμένων . Ὀρα τὸ , εἰματὰ εὐποίητα , ὡς χρήσιμον εἰς τὸ , ἐσθήτα ὑφαιντής . δήλον γὰρ ὅτι καὶ ἐκείνη ἐξφαντος , ὡς καὶ προσ - δηλώθη , κατὰ τὰ νῦν εὐποίητα εἴματα . Τὸ δὲ ἵνα περ τάδε τοι σὸα μίμνη , οὐκ ἀναγκαίως ἀντὶ τοῦ ἐνθὰ μένει νοηθείη ἄν , ἀλλὰ μᾶλλον ἀντὶ τοῦ , ὅπως μένη φυλαττόμενα . Ὀτι ἱερὰν τὴν προφηθείσαν ἐλαίαν λέγει καὶ δι’ ἀλ*λας μὲν αἰτίας , μάλιστα δὲ διὰ τὸ μυθικώς , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ ἐδηλώθη , ἀνθρωποῦσαι αὐτὴν τῇ Ἀθηναῖ . διὸ καὶ τόπος ἐνταῦθα βουλῆς ὁ πυθμὴν αὐτῆς γίνεται , ὅτε Ὀδυσσεὺς τῇ Ἀθηναῖ συμφράζεται προευδειτικῶ λόγῳ περὶ τῶν ἐφείξης . εἰ δὲ ἀκολούθως τῇ ἐν Ἀθήναις ἱερᾷ ἐλαίᾳ καὶ ἡ ἐν Ἰθάκῃ πέπλασται , οὐκ ἄν τις ἀπισχωρί - σατο ἀσφαλῶς . Ὀτι καὶ ἐνταῦθα ἔδρα τὰ ἐξ ἀνδρῶν πρὸς γυναῖκα . φησὶ γὰρ ὅτι τριέτες
Lemmas: γον*μένης ὁ ἥρως ἔργον τε καί λόγος ὁ τε χρῆμα κρύπτω , αὐτός κατατίθημι ἀσφαλῶς , καί λανθάνω ὁ θύρα ἐπιτίθημι ἀείδω ὁ ὀπή ὁ πέτρα διά ὁ αὐτός Ἀθηναίς . καί ὁ ἐντεῦθεν ἐκεῖ καθίζω παρά πυθμήν ἐλαία συμαράσεται ὁ φρόνησις Ἀθῆναι οἷος καί ἀγχίνοος καί ἔχαρος ὁ κατά ὁ μνηστήρ . καί ὁ μέν ἐφείξετο αὐτός κατά ἐκεῖνος , καί ὁ βία αὐτός φράσσω καί ὁ ποιητός ὑποτίθημι καί πάρειμι ὑποχρίω αὐτός κατά ὁ μνηστήρ , καί ἀλλοῖος δέ ὁ εἶδος αὐτός πρός ὁ εἰδεχθίστρον , καί σκευάζω πτωχιώτερον χάρις ἐπιχρήμως καί συμβουλεύω Άπελ - θέω πρῶτος εἰς ὁ κατά ὁ νῆσος ἀγρός εἰς ὁ καλός Εὔμαιος . καί Ὀδυσσεύς ποιέω οὕτως , ὡς ὁ φρόνησις δηλαδή αὐτός νοέω ὑπολαμβάνω . καί οὕτως ὑδέω ὁ εφειξεω . ἐν οὗτος δέ καί ἐπαινέω ὁ ποιητής ὁ μέθοδος ὁ χρῆσις ὁ Ὀδυσσεία ἔρχομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ αὐτός Ὀδυσσεύς χάρις ὁμολογέω ὁ Ἀθῆναι ἐπί ὗς αὐτός ὑποτίθημι ὁ τοιοῦτος βουλή , εἶπον οὕτως * εἰμί ὁποῖος , ὁ μῆλον δή Ἀγαμὴνονος φθίω κακός οἶτος ἐνι μέγαρον ἐκλύω , εἰμί μή ἐγώ σύ ἔκαστος θεά κατά μοῖρα πίπα . καινός δέ οὐδείς εἰμί θεός ἅπτω ὁ ἑαυτοῦ φρόνησις ὁ καί μῆνις ἀείδω θεά εἶπον πρός ὁ ἐν ἑαυτοῦ γιγνώσκω , ὡς φέρω ἐκεῖ . οὗτος δέ καί * ἀνήρ ἐγώ ἐνέπω Μοῦσα , ὅς εἰμί ὁ κατά ἐγώ γνῶσις . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . ὁ δέ ἐρώ ἱερόν ἄντρον ὁ νηιδηω νυμ - φάω φαίνω καί ὕδωρ καταφεύγω εἰμί νᾶμα , διό καί νύμφη ἱερόν λέγω , περί ὅς προγέγρα - πέτομαι . δῆλος γάρ ὡς χαίρω ὁ ὁ ἀλληγορία νύμφη ὁ κατά γῆ ὑγρότης . σπέος δέ καί ἄντρον εἶπον τατός κατά πολυσυννυεις εἰμί ὡς περ καί σπήλαιον . πηρεύς δέ , κοινός μέν , ὁ αὐτόφορος . ὁ δέ λαικός γράφω καί ὁ χθαμαλός . οὗτος δέ πρόοδος καί θυσίσιον καλέω κατά τίς κοινός ὅσος ἐπίθετος . διό καί ἐν ὁ τίλλω ὁ βιβλίον , ἄντρον μιμνήσκω ἐν παραβολή , θυσίσιον ἐκεῖνος καλέω . οὗτος δέ διά ὁ ἐν ὁ ἄντρον σεμνός . ὅς περ εἰς κόσμος ἀλληγορέω , ὡς καί προερέω . ὁράω δέ ἐν οὗτος καί ὅπως επίτιμος γοργός ὁ ποιητής ἐν ὀλίγιστος ὁ πρό μικρός πλατύς χράω περί τε ὁ λιμις καί ὁ κατά αὐτός . ὅτι ὡς περ πρό ὀλίγος μιαδρος Ὀδυσσεύς χαίρω * ὁ χαίρω πατρῷος , οὗτος καί νῦν ακριβιστατος γιγνώσκω αὐτός γηθέω χαίρω ὁ χαίρω . καί οὐ ἐπί ισπυζεω παρά θῦνα θάλασσα ἄχθομαι , ἀλλά καί αὐτός Έννε ξέω - δῶρον ἀφροραν ὡς εἰμί καί φίλος μήτηρ . καί νύμφη ἀράομαι χείρ ἀνέχω καί κατά ἠθοποιέω πλάσσω λέγω οὗτος * νύμφη Ναιάς κόρη Ζεύς , τουνεστὶ ἄιρος , ὡς ὁ ἀλληγορία ἐσθίω - λωσεν , οὖον πρός γιγνώσκω οψυεπομαι ἐγώ φημί . νῦν δέ ευχολη ἄγω χαίρετε . ἀτάρ καί Δῶρα δίδωμι - μέν ὡς ὁ πάρος περ , ὁ ἄν ἐκ πρόφρων ἐγώ θεός αὐτός τε ζῷον καί ἐγώ φίλος υἱός Αξή . οὗτος δέ παραδέω ποτέ προσδαμάζω βιωτικός ἀνήρ σιωσαμένῳ ἀπό κακός . ὁ δέ δίδωμι πρωτότυπος εἰμί ὁ δίδωμι . δῆλος γάρ ὡς ἐκ ὁ δίδωμι δίδωμι ὁ δίδωμι . ὅτι θαρσέω - ποῶ Καταυτός ὁ , * θάρσος , μηδέ τίς οὗτος μετά φρήν σῆσις μέλω . ὅτι ὁ τέως μέν σχάζω ὁ χρηματικός φροντίς , ἐθέλω δέ πωσιος σκέπτομαι , εἶπον ἄν ὁ , ἀλλά χρῆμα μέν τίθημι αὐτίκα νῦν μυχός ἄντρον θεσπίζω ἢ ἀπλόος τόπος τις αὐτίκα νῦν , ἵνα περ ὅδε ὅς σῶς μίμνω , αὐτός δέ γραζώμεθα ὅπως ὅτε ἀγαθός γίγνομαι . μετακομιδή δέ ἀσφαλιστικός χρῆμα φράζω ὁ , ἔφορμος χονσὸν καί ἀνευρίσκω χαλκός , εἷμα τε εὐποίητος . καί ὁ μέν ἐν κατατίθημι , λανθάνω δέ ἐπιτίθημι θύρα . λέγω δέ θύρα , ὡς καί προειδωλόθη , ὁ ὁ * σπήλαιον ὀπή , πληθύνω ὁ λέξις πρός ἔνδειξις ὁ κατά ὁ μυθικός Ἀθῆναι ἰσχύς , ὁ ἀναλέγω μέγας εἰμί λογίζομαι ὁ λανθάνω ὁ ὁ τοιοῦτος θύρα ἐπιτίθημι . ὁράω ὁ , εἷμα εὐποίητος , ὡς χρήσιμος εἰς ὁ , ἐσθής ὑφαιντής . δῆλος γάρ ὅτι καί ἐκεῖνος ἐξάπτω , ὡς καί προς - δηλόω , κατά ὁ νῦν εὐποίητος εἷμα . ὁ δέ ἵνα περ ὅδε ὅς σῶς μίμνω , οὐ ἀναγκαῖος ἀντί ὁ ἔνθα μένω νοέω ἄν , ἀλλά μᾶλλον ἀντί ὁ , ὅπως μένω φυλάσσω . ὅτι ἱερά ὁ προάπτω ἐλαία λέγω καί διά ἀλ*λας μέν αἴτιος , μάλιστα δέ διά ὁ μυθικός , καθά καί ἀλλαχοῦ δηλόω , ἀνθρωπέω αὐτός ὁ Ἀθῆναι . διό καί τόπος ἐνταῦθα βουλή ὁ πυθμήν αὐτός γίγνομαι , ὅτε Ὀδυσσεύς ὁ Ἀθῆναι συμφράζω προευδειτικῶ λόγος περί ὁ εφειξεω . εἰμί δέ ἀκόλουθος ὁ ἐν Ἀθῆναι ἱερός ἐλαία καί ὁ ἐν Ἰθάκη πλάσσω , οὐ ἄν τις ἀπισχωρί - Σάτο ἀσφαλῶς . ὅτι καί ἐνταῦθα δράω ὁ ἐκ ἀνήρ πρός γυνή . φημί γάρ ὅτι τριέτης