eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1962
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ω . θηροὶ καὶ οἰωνοῖς ἔλωρ γέγετο . λυπῆι δὲ τὸν γέροντα καὶ ὅτι οὐκ ἔκλαυσεν ἐκείνων περιστειλάς μήτηρ , οὐδ’ ἄλοχος πολὺδωρος ἐξέφρων Πηνελόπεια κώκυσεν ἐν λεχέεσσιν , ὡς ἐπώφει , ὀφθαλμοὺς καθελούσα · τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων , τὸ καὶ ἀλλαχοῦ ὁμῆθεν . μοιροδικὰ δὲ ταῦτα τοῦ γέροντος ἐπὶ τῷ νίῳ . Ὧσα δ’ ἐν τούτοις τὸ , ἢ ἐπὶ χέρσου ἔλωρ ἐγένετο , ἀσυνήθως φρασθέν · τὸ μὲν γὰρ ἀκόλουθον τοιοῦτον ἂν ἦν · ὧν πον ἐφάγον ἰχθύες ἢ ἐπὶ χέρσου θήρες καὶ οἰωνοὶ ἔλωρ ἔθηκαν . ὁ μέντοι γέρων , ὡς οἶον ὑπὸ λύπης ἐκλαθόμενος τῆς συνήθους φράσεως , ἐνήλλαξεν αὐτήν , καὶ χοῖ νοεῖν ἐκ τοῦ , ὧν πον τῆλε , ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὅς , ὅς εἰ ἔλεγεν , ὅς ἐπὶ χέρσου ἔλωρ ἐγένετο . Ὧσα δὲ καὶ τὸ θηροσίν · εἰ γὰρ ἄλλως θηρία πάντα τὰ ἄλογα , ὡς προεδέδηλωται , ἀλλ’ ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα θήρας ἰδιαζόντως τοὺς περὶ χέρσον ὀμησάς λέγει , ὡς περ καὶ οἰωνούς οὐ πάντας ἀλλὰ τοὺς σαρκοβόρους . Τὸ δὲ περιστειλάσα καιρωτάτη λέξις ἐστίν , εἰκονίαν δηλοῦσα γύν μὲν ἐπὶ νεκροῦ , παρ’ ἄλλοις δὲ καὶ ἐπὶ ζώντων . τοιαύτης δὲ δυνάμεως καὶ ἡ περιστολή . Ἄλοχος δὲ πολὺδωρος καὶ * νῦν , ὡς περ καὶ ἐν Ἰλιάδι ἡ Ἀνδρομάχη καὶ εἴ τις πον ἄλλη . Καθελειν δὲ ὀφθαλμοὺς τὸ νεκρικῶς καλύψαι ὡς ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος · παρέπεται γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις καθαιρεῖν ἐπὶ συμμίσει τὰ βλέφαρα . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα ἔμπρορος κείται ὁ ἀλλοτρίας νηὸς ἐπιβάτης , ῥησὶ γάρ · ποῦ δὲ ναὺς ἔστηκε , ἢ σε ἤγαγεν ; ἢ ἔμπορος εἰληλουθίας νηὸς ἐπ’ ἀλλοτρίαις , οἱ δ’ ἐκβῆσαντες ἐβήσατο . Ἐνθά ὡσα καὶ τὸ , οἱ δέ , ἀντὶ τοῦ , οἱ ναῦται , νοηθέντες Ἀττικῶς ἐκ τῆς νηὸς . Καὶ ὅτι βῆναι μὲν τὸ ἀποβῆναι , τὸ ἀποπλεῦσαι , ἐκβῆσαι δὲ τὸ ἐξαγαγεῖν τῆς νηὸς . Ἐν δὲ τῷ , ἢ ἔμπορος εἰληλουθίας , λυτικῶς ὁ ἢ σύνδεσμος · ὁ ζηλῶσαντες οἱ μεθ’ Ὀμήρου καταόχουσι δι’ αὐτοῦ τῶν παρ’ αὐτοῖς λύσεων . Ὅτι Ὀδυσσεὺς ἐν τῷ τοῦ πατρὸς ἀπομιγῆσθαι ἐπιχωρίων ἑαυτὸν πλάττει εἶναι μὲν ἐξ Ἀλίβαντος , υἱὸς δὲ Ἀρειδαντος Πολυνημονίδου ἄνακτος . ἐμοὶ δέ , * ῥησιν , ὄνομά ἐστιν’ Ἐπίρῖτος · ἀλλὰ με δαίμων πλάγξεν ἀπὸ Σικανίας , ἐκεῖθεν δηλαδὴ ἐρχόμενον . Ἰστέον δὲ ὅτι Ἀλίβη μὲν ἡ Ἀλίβας πόλις Ἰταλίας ἢ κληθῖσα ὕστερον , φασί , Μεταπόντιον . ἔτεροι δὲ πόλιν Θρακίαν ταύτην εἰπον . Ὀμηρ - ρος δὲ ταύτην ἐπῆνδης ἐπελέξα*το οἷα παρωνυμομένην τῇ ἄλλῃ τοῦτέστι τῇ πλεῖν τὸ Ὀδυσσέως . Ἀρειδαντος δὲ υἱὸς εἶναι λέγει , ἐμφαίνων τὸ ἑαυτοῦ ἐλευθέριον καὶ μεγαλόδωρον · ὁ συνιστῶν καὶ ὁ Ἀιέρτης ἤρη πρὸ ὀλίγων , ὅτι διώροσε ἂν σε Ὀδυσσεὺς ἀμειψάμενος ἀπέπεμπε . Πολυπήμων δὲ αὐτῷ καταφειδεῖται πάππος πρὸς αἰνῆμα τῶν πολλῶν πημάτων ὧν ἔπαθε . Τὸ δὲ Ἐπίρῖτος ταυτὸν πῶς ἐστι τῷ περιμάρχητος ἀπὸ τοῦ ἐριζῶ , ἐπεὶ πᾶσιν ἐμελλε καὶ ἐπίστρηφος ἦν ἀνθρώπων Ὀδυσσεὺς , ἢ καὶ ὅτι τὴν ἀγαθὴν * ὑπέτρεφεν ἔριν . Ἰστέον δὲ ὅτι κατὰ ἀναλογίαν ἐπίρῖ - στος ὥφειλεν εἶναι ὁμοίως τῷ ἀμφήριστος , ἀπήγαγε δὲ τὸ σίγμα διὰ χρειαν δακτύλου . ὁ γίνεται καὶ ἐν τῷ , νήριτον ὕρος , καὶ εὐκτιτον καὶ εὐκτιμένην καὶ ἐν ἄλλοις . καὶ τοιοῦτος μὲν ὁ πλάστος οὕτος Ἐπίρῖτος . ἔ μέντοι γε παρὰ τοῖς ὕστερον ἐπίρῖητος διὰ προσαρλήγοντος ἰῶτα καὶ παραλήγοντος ἡ καὶ διπλαιομοῦ τοῦ ἀμεταβόλου ψόγον δηλοῖ προσώπου , λαμβανόμενος ἀντὶ τοῦ πολήρεκτος . καθ’ οὐ πολλὰ ἤ,τὰ δηλαδὴ , ὡς τῆς ἐπὶ προθέσεως ἀνταῦθα τὴν κατὰ δηλοῦσης , ἵ*να ἡ ἐπίρῖητος ὁ κατά - ρητος . Σικανίαν δὲ τὴν Σικελίαν φασὶ τινες , περὶ ἣν ἡ πλεῖον τοῦ Ὀδυσσέως προπέ - φηνε πλάνη γενέσθαι . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς ἄρτι οὐκ ἀφνῶς αὐτῆς μέμνηται . ἦν δὴ Σικανίαν οἰκίσαι καὶ καλέσαι λέγεται Ἰήρης ἐλθόντες ἀπὸ Σικανοῦ ποταμοῦ . Διόδωρος δὲ πον τῶν δεκάτων βιβλίων εἴπων περὶ τε Σικελῶν καὶ Σικανῶν , διαφοράν οἶδεν , ὡς καὶ προεῖρήθη , Σικελοῦ καὶ Σικανοῦ . οἱ δὲ μεθ’ Ὀμήρου καὶ Σικελοῦ καὶ Σικελιῶν διαφοράν οἴδασιν · Σικελὸς μὲν γάρ , φασιν , ὁ ἐν Σικελία βάρβα - ρος , οὐ θηλυζὼν ἡ Σικελὴ γραὶς · Σικελιώτης δὲ ὁ ἀπὸ Ἑλληνίδων πόλεων μετοικίας ἐκεῖ . οὕτω δὲ καὶ Ἰταλοὶ μὲν οἱ ἐξ ἀρχῆς τὴν γῶραν οἰκήσαντες , Ἰταλιῶται δὲ ὅσοι τῶν Ἑλλήνων ἀποικίσθησαν μετὰ ταῦτα ἐκεῖ . Ὅτι * ἀγαθὴν πομπὴν ξένων δηλοῖ τὸ , ἐσθλοὶ ἦσαν ὁρνιθες ἰόντι δεξιοί , οἷς χαίρων ἐγὼν ἀπέπεμπον ἐκείνον , χαῖνε δὲ κείνος ἡμῖν , θημὸς δὲ τι ἡμῖν ἐώλπει μέξεσθαι ξενὴν ἢδ’ ἀγλαὰ δῶρα διδῶσιν , ἤρουν δοῦναι ἀπὸ τοῦ διδῶ διδῶσω πρωτοτύπου , ἐς οὐ τὸ διδῶμι . Ὀρνιθες δὲ καὶ νῦν , τοῦτέστιν οἰωνοί , οἱ τὸ μέλλον δηλοῦντες . δεξιοὶ δὲ ὁρνιθες εἰπεῖν καὶ ἐσθλοὶ ταυτὸν ἐστι . Τοῦ δὲ ἀποσπείραν οὐκ ἐστι καιρωτέραν λέξιν ἐπὶ τῶν τοιούτων εἰπεῖν . Τοῦ δὲ ἡμῖν ἡ προπερίσπασις ἤδη σαφῶς προεδέδηλωται . Τὸ δέ ,
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ω . θήρ καί οἰωνός ἕλωρ γομαι . λυπέω δέ ὁ γέρων καί ὅτι οὐ καλέω ἐκεῖνος περιστέλλω μήτηρ , οὐδέ ἄλοχος Πολύδωρος ἐκφέρω Πηνελόπη κωκύω ἐν λέχος , ὡς ἐπωπεύς , ὀφθαλμός καθαιρέω · ὁ γάρ γέρας εἰμί θνῄσκω , ὁ καί ἀλλαχοῦ ὁμῆθεν . μοιροδικη δέ οὗτος ὁ γέρων ἐπί ὁ νίον . ὠθέω δέ ἐν οὗτος ὁ , ἢ ἐπί χέρσος ἕλωρ γίγνομαι , ἀσυνήθως φράζω · ὁ μέν γάρ ἀκόλουθος τοιοῦτος εἄν εἰμί · ὅς πως ἔφαγον ἰχθύς ἢ ἐπί χέρσος θήρ καί οἰωνός ἕλωρ τίθημι . ὁ μέντοι γέρων , ὡς οἶος ὑπό λύπη ἐκλανθάνω ὁ συνήθης φράσις , ἐναλλάσσω αὐτός , καί χόω νοέω ἐκ ὁ , ὅς πως τῆλε , ἀπό κοινός ὁ ὅς , ὅς εἰμί λέγω , ὅς ἐπί χέρσος ἕλωρ γίγνομαι . ὠθέω δέ καί ὁ θήρ · εἰμί γάρ ἄλλως θηρίον πᾶς ὁ ἄλογος , ὡς προδηλόω , ἀλλά ὁ ποιητής ἐνταῦθα θήρ ἰδιαζόντως ὁ περί χέρσος ὄμνυμι λέγω , ὡς περ καί οἰωνός οὖον πᾶς ἀλλά ὁ σαρκοβόρος . ὁ δέ περιστέλλω καιρός λέξις εἰμί , εἰκόνιος δηλόω γῦς μέν ἐπί νεκρός , παρά ἄλλος δέ καί ἐπί ζῶ . τοιοῦτος δέ δύναμις καί ὁ περιστολή . ἄλοχος δέ Πολύδωρος καί * νῦν , ὡς περ καί ἐν Ἰλιάς ὁ Ἀνδρομάχη καί εἰμί τις πως ἄλλος . καθαιρέω δέ ὀφθαλμός ὁ νεκρικός καλύπτω ὡς ἀπό ὁ παρακολουθέω · παρέπομαι γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος καθαιρέω ἐπί συμμισέω ὁ βλέφαρον . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ἔμπρος κεῖμαι ὁ ἀλλότριος ναός ἐπιβάτης , ῥῆσις γάρ · ποῦ δέ ναῦς ἵστημι , ἢ σύ ἄγω ; ἢ ἔμπορος ἔρχομαι ναός ἐπί ἀλλότριος , ὁ δέ ἐκβαίνω βαίνω . ἔνθα ὠθέω καί ὁ , ὁ δέ , ἀντί ὁ , ὁ ναύτης , νοέω Ἀττικός ἐκ ὁ ναός . καί ὅτι βαίνω μέν ὁ ἀποβαίνω , ὁ ἀποπλέω , ἐκβαίνω δέ ὁ ἐξάγω ὁ ναός . ἐν δέ ὁ , ἢ ἔμπορος ἔρχομαι , λυτικός ὁ ἢ σύνδεσμος · ὁ ζηλόω ὁ μετά Ὄμηρος κατάγω διά αὐτός ὁ παρά αὐτός λύσις . ὅτι2 Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ὁ πατήρ ἀπομιγῆσθαι ἐπιχώριος ἑαυτοῦ πλάσσω εἰμί μέν ἐκ ἀλίβας , υἱός δέ Ἀρειδαντος πολυνημονιδηω ἄναξ . ἐγώ δέ , * ῥῆσις , ὄνομα ἐστιν’ επιριος · ἀλλά ἐγώ δαίμων πλάζω ἀπό Σικανία , ἐκεῖθεν δηλαδή ἔρχομαι . ἰστέον δέ ὅτι Ἀλίβη μέν ὁ ἀλίβας πόλις Ἰταλία ἢ καλέω ὕστερος , φημί , Μεταπόντιον . ἔτερος δέ πόλις Θρᾳκίας οὗτος εἶπον . Ὀμηρ - ρος δέ οὗτος ἐπῆνδης ἐπιλέγω οἷος παροράω ὁ ἄλλος τουτέστι ὁ πλέω ὁ Ὀδυσσεύς . Ἀρειδαντος δέ υἱός εἰμί λέγω , ἐμφαίνω ὁ ἑαυτοῦ Ἐλευθέριον καί μεγαλόδωρος · ὁ συνιστάω καί ὁ Ἀιέρτης Ἥρα πρό ὀλίγος , ὅτι διοράω εἄν σύ Ὀδυσσεύς ἀμείβω ἀποπέμπω . Πολυπήμων δέ αὐτός καταφειδηω πάππος πρός αἰνῆμα ὁ πολύς πῆμα ὅς πάσχω . ὁ δέ επιριος τατός πῶς εἰμί ὁ περιμάρχητος ἀπό ὁ ἐρίζω , ἐπεί πᾶς μέλλω καί ἐπίστρηφος εἰμί ἄνθρωπος Ὀδυσσεύς , ἢ καί ὅτι ὁ ἀγαθός * ὑποτρέφω Ἔρις . ἰστέον δέ ὅτι κατά ἀναλογία ἐπίρῖ - Στος ὀφείλω εἰμί ὁμοίως ὁ ἀμφήριστος , ἀπάγω δέ ὁ σίγμα διά χρεία δάκτυλος . ὁ γίγνομαι καί ἐν ὁ , νήριτος σύμμαρτυς , καί εὔκτιτος καί ἐϋκτίμενος καί ἐν ἄλλος . καί τοιοῦτος μέν ὁ πλαστός οὗτος επιριος . ἔ μέντοι γε παρά ὁ ὕστερος ἐπίρρητος διά προσαρήγω ἰῶτα καί παραλήγω ὁ καί διπλαιομοῦ ὁ ἀμετάβολος ψόγος δηλόω πρόσωπον , λαμβάνω ἀντί ὁ πολήρεκτος . κατά οὖον πολύς ἤ δηλαδή , ὡς ὁ ἐπί πρόθεσις ἐνταῦθα ὁ κατά δηλόω , ἵημι ὁ ἐπίρρητος ὁ κατά - ῥητός . Σικανία δέ ὁ Σικελία φημί τις , περί ὅς ὁ πλείων ὁ Ὀδυσσεύς πρωπ - φημί πλάνη γίγνομαι . διό καί Ὀδυσσεύς ἄρτι οὐ ἄφνω αὐτός μιμνήσκω . εἰμί δή Σικανία οἰκίζω καί καλέω λέγω Ἰήρης ἔρχομαι ἀπό Σικανός ποταμός . Διόδωρος δέ πως ὁ δέκατος βιβλίον εἶπον περί τε Σικελός καί Σικανός , διαφορά οἶδα , ὡς καί προλέγω , Σικελός καί Σικανός . ὁ δέ μετά Ὄμηρος καί Σικελός καί Σικελιών διαφορά οἶδα · Σικελός μέν γάρ , φημί , ὁ ἐν Σικελία Βάρβα - ρος , οὖον θηλυζω ὁ Σικελός γραῦς · Σικελιώτης δέ ὁ ἀπό Ἑλληνίς πόλις μετοικία ἐκεῖ . οὗτος δέ καί Ἰταλός μέν ὁ ἐκ ἀρχή ὁ γῶραν οἰκέω , Ἰταλιώτης δέ ὅσος ὁ Ἕλλην ἀποικίζω μετά οὗτος ἐκεῖ . ὅτι2 * ἀγαθός πομπή ξένος δηλόω ὁ , ἐσθλός εἰμί ὄρνις εἶμι δεξιός , ὅς χαίρω ἐγώ ἀποπέμπω ἐκεῖνος , χαίνω δέ ἐκεῖνος ἐγώ , Θῆμος δέ τίς ἐγώ ἔλπω μίγνυμι Ξενήν ἤδη ἀγλαός Δῶρα δίδωμι , ἀρόω δίδωμι ἀπό ὁ δίδωμι δίδωμι πρωτότυπος , εἰς οὖον ὁ δίδωμι . Ὄρνις δέ καί νῦν , τουτέστιν οἰωνός , ὁ ὁ μέλλω δηλόω . δεξιός δέ ὄρνις εἶπον καί ἐσθλός τατός εἰμί . ὁ δέ ἀποσπείρω οὐ εἰμί καιρός λέξις ἐπί ὁ τοιοῦτος εἶπον . ὁ δέ ἐγώ ὁ προπερίσπασις ἤδη σαφῶς προδηλόω . ὁ δέ ,