eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1591
δὲ τοῦτων ἐν Ἰλιάδι , ὁ πολυμικός προμηθῆρ . κατὰ τὸ , μέθων τε ῥητῆρα προμηθῆρά τε ἔχων . καὶ γίνε - ται ἐκείνος παρὰ τὸ εὖ προάσκειν . ὁ κείται μετὰ θρασύ παρὰ τῷ ποιητῇ ἐν τῷ , ἐντρησσεσον ἕκαστα . Μνήμων δὲ φρόνιμον , ὁ γραμματεύς ἤτοι ἀποσημαινέτω διὰ γραμματίων , ἢ καὶ ἄλλως , λογιστής , ἐπισκήπτης . Ἐπισπολος δὲ ἡ ἐπίστροφος ὁδαίων ὁ ἐστιν ἁρμόδιον , διχῶς γὰρ τοῦτο λέγεται , ὁ τῶν ἁρμόδιων τιμίας . ὅθεν γὰρ τὸ ὁδαίων , ἐκαίδην καὶ τὸ ἁρμόδιον . Τὰ δὲ συγγενῆ πάρισσα καλλίος πάν - ταιθὲ λόγον ποιῶ . τὸ ὁδαίων , τὸ χαρίδων , τὸ ἀσπαλέων . Ἀσπαλέα δὲ , τὰ πάνυ περιποιηθόαστα . * Οτι ἐπὶ οὐκ εἰκὸς τῶν σπουδαίων ἀναχθεῖσθαι σκωφθέντα εἰς μάτην , παρόρημαζεται Ὀδυσσεὺς ἐφ’ οὗς ὁ ῥηθεὶς Εὐρύαλος ὡς ἐλέχθη καθήρεστο τοῦτον . καὶ ὑπόδρα ἰδὼν , φησί . ξεῖνε , οὐ καλὸν ἐστις . ἀτασθάλω ἀνδρὶ εἰκας . εἶτα ἐπάγει γνωμικὸν δι’ οὗ καταβαλλεται μὲν τὸ αἴχμα τῶν ἐπὶ καλλὰ μόνω μέγα φρονοῦντων , στέφανος δὲ μορφῆς ὁ λόγος εἶναι δείκνυται , καὶ φησί . οὕτως οὐ πάντεσσι θεὸς χαρίντα δίδωσιν ἀνθρώποις , οὔτε φωνὴν οὔτ’ ἄρ φρένας οὔτ’ ἀγορητύν . ἄλλος μὲν γὰρ τ’ ἄδος ἀνδρότροφος πείλει ἀνήρ , ἀλλ’ ἄλλα θεὸς μορφὴν ἐπισσι στίχει , ὅστι χαμοῖ . οἱ δὲ τ’ ἐς αὐτὸν τεπτόμενοι λεύσσουν ὅ δ’ ἀσφαλῶς ἀγορεύει αὐδλοὶ μελιχὺν , μετὰ δὲ πρέπει ἀγομένον . ἀρχόμενον δ’ ἀπὶ ἄσιν , θεὸν ὡς εἰσορώσων . ὡς καὶ νῦν διλαθὴ τῶν Ὀδυσσεία οἱ Φαιάκες . ἄλλος δ’ αὐτ’ εἰδος μὴν , ἄλληνας αὐτανάτοισιν . ἀλλ’ οὐ οἱ χάρις ἀμπερισσότερεται ἐπέσσιν . εἶτα καταβαίνων εἰς τὸ προκείμενον ὡς καὶ ἄλληγοῦ ποιῶ , ἐπιφύει . ὡς καὶ σοὶ ἄδος μὲν ἀμπρεπές , οὐδὲ καν ἄλλως οὐδὲ θεὸς ταῖξει , νόον δ’ ἀποφώλιος ἐσσί . του - τέστιν ἀπαίδευτος , ὡς προγέγραπ*ται . εἶτα θεραπεύων τὸ , ἀτασθάλω ἀνδρὶ εἰκας , μεγαλονόχως μὲν ῥητὴν ὅμως δὲ κατὰ σφοδρότητα , οὐδὲ γὰρ ἐδυ τραχυνθῆναι τὸν ξένον παρὰ τοῖς ξενίσασιν ὡς καὶ αὐτὸς μετ’ ὀλίγα ἱρεῖ , ἐπάγει ἀπολογητικῶς . Ὦνινὰς μοι θυμὸν ἤσων ἐπώρσας ἐνὶ στήθεσσι φιλοῖσιν , εἰπὼν οὐ κατὰ κόσμον . ἐγὼ δ’ οὐ νῆς ἀέθλων ὡς σοὶ λέγεις , ἀλλ’ ἐν πρώτοιςιν διὸ ἐμμενα . διὰ τε ἴσως τὴν ἥδην ὡς προεφρέθη , καὶ μάλιστα διὰ τὸ χεοῦ πεποιθέναι . εἰ δὲ καὶ πολλὰ φησιν ἐπαθὼν ὡς καὶ αὐτὸ πρὸ βραχέων δεδήλωται , ἀλλὰ καὶ ὡς κα*κὰ πολλὰ παθόν , πωρήσωμαι αὐθλον . θυμοδαχὴς γὰρ αὐθός . ἐπὸτρυνας δὲ με εἰπών , ὁ ταύτῳ ἐστι τῷ , ὠνινὰς μοι θυμόν . Ὧρα δὲ ὅτι τε ἐκ τοῦ ὡς ἄλληγοῦ κείται δακρύθμος ἄτα , ἐρρόεθη ἐνταῦθα κατ’ ἀνα - στροφὴν συνθέσεως ὁ θυμοδαχὴς μῦθος , καὶ ὅτι ἀρελκιστερον ἀρξάμενος ὁ ῥητωρ ἐν τῷ , ξεῖνε οὐ καλὸν ἐστις , καὶ ἰδὼν ἄχολον τὸν ξένον , ἐπάγει σφοδρότερον τὸ , ἀτασθάλω ἀνδρὶ εἰκας . πρὸς ὁμοιότητα σχηματισθὲν τοῦ , οὐδ’ ἀθλητῆρι εἰκας . ἵνα Εὐρύαλος μὲν εἴπῃ ἀποσματικῶς , ὡς οὐκ εἰκας ἀθλητῆρι , Ὀδυσσεὺς * δὲ κατασματικῶς , ὅτι ἀλλὰ σύ γε ἀτασθάλω ἀνδρὶ εἰκας . Ξένον δὲ λέγει Ὀδυσσεὺς τὸν Εὐρύαλον , ἐπεὶ ὡς πολλοχοῦ φαινεται , ξένοι ἀλλήλοις εἰσὶ καὶ ὁ ξενοδοχοῦμενος καὶ ὁ ξενοδοχῶν . ὅπου καὶ ἐπὶ οἴκτον ἐν ταῖς ἡρεσίς φανήσεται . πάντως δὲ , ξενόδοκος Ὀδυσσεὺς ὁ ξένος οὗτος Εὐρύαλος . ὡς παρὰ τοῖς ἡσπεροῖς καὶ ξυνόδοκος εὔνητα λεγόμενος ἄλλον λόγον , ὡς ξενὸς ὑποδο - χεύς , ἤσων κοινός . ὡς κοινὸς μὲν πανδοχεὺς λέγεται , Ἰωνικῶς δὲ πανδοχεὺς . ὅθεν καὶ Ἀττικῶς , πανδοχεῖρια . Ὀμηρος δὲ , διαλύσας ἐν Ἰλιάδι τὸν τοιούτον , πάντας φιλοῦντα εἶπεν . Ὅτι δὲ ἐκ τοῦ ξενὸς γίνεται καὶ τὸ ἐν Ἰλιάδι ξυνήιον , καὶ ὅτι καὶ ῥήμα ἐστιν αὐτοῦ τὸ ξενὸ ξενώσω , οἶον , γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόλιν ἵν’ ξενώσιν ἀγροσύ , ἤτοι μιὰ δυνάμὶ λαβόμενος τῶν κάτω ἐποιήσατο , δεδήλωται καὶ ἄλληγοῦ . ὅστιον δ’ ἐνταῦθα καὶ ὅτι τὰ ἠρημένα ξυνεῖδα τὰ κατὰ τὴν Ἰλιάδα , Ὀμηρον ἔδαστα εἰπόντος ὡς μὴ σω μερισθέντα , ἑτεροὶ δριμῶς γρασάντες , ἄληκτα εἰπὼν , ὡς μὴ σω λαχόντα . Τὸ δὲ οὐ καλὸν ἐστις , ταυτὸν τῷ . εἰπὼν οὐ κατὰ κόσμον . Χαρίντα δὲ οὐκ ἔργα μόνον , ἀλλ’ ἰδοῦ ἐνταῦθα καὶ τὰ τῆς * φρόσεως δῶρα . Τὸ δὲ οὐτ’ ἄρ φρίνας οὐτ’ ἀγορητύν , ἐκ τῆς Ἰλιάδος παρόδηται ὅπου φησί , οὐτ’ ἄρ φρίνας οὔτε τι ἔργα . δηλοῖ δ’ ἐνταῦθα , καὶ ὡς ταυτὸν φρίνες καὶ ἀγορητής . εἰκὸς γὰρ φρονοῦντα τινα , ὅμως μὴ εὑροῦν λόγον κατ’ ἀγορίαν . Μαιδὸν δὲ πολλοχοῦ , τὸ ἀσθινὲς , παρὰ τὸ αἰκίζων κατὰ τοὺς παλαιούς ἀποβολὴ τοῦ ἰῶτα καὶ’ ὁμοιότητα τοῦ παίζω παῖνος καὶ τῶν ὁμοίων . Τοῦ δὲ θεὸς μορφὴν ἐπισσι στίχει , παραφράσεις τὸ , χάρις ἀμπερισσότερεται ἐπέσσιν . ἐξ ὧν ὁ στίφαινος καὶ τὸ στίφος , τὰ τῷ ποιητῇ ἀγνωστα κατὰ τοὺς παλαιούς . Ἀσφαλῶς δὲ ἀγορεύων , * τὸ ἀπροσκόπως , κυρίως δὲ σφάλλισθαι ἐπὶ ποδῶν1591 καθὰ καὶ τὸ προσκόπτειν . οὐὲν γνῶμη ἐξηρέχθη τοῖς ὑστερον τὸ , φορητότερον εἶναι ποδὸν ἢπερ χλόπτῃ προσκόπτειν , ταυτὸν δ᾽ εἰπεῖν σφάλλεσθαι . τὸ μὲν γὰρ ἔχει ἀνέχεσθαι . χλώσεως δὲ ὀλι - σθὸς ἀνέχεσθαι κεῖσθαι πολλάκις ποιεῖ . τὸ δὲ αἰδοῖ μειλιχίῃ ἢ τὴν ἐκ τῶν ἀκουόντων αἰδοῦ λέγω , ἢ τὴν ἐκ τοῦ ἀγνοεύντος ὥστε μὴ θρασείστομος ἢ ἀλλὰ μειλιχίων ἐν τῷ λαλεῖν . Τὸ δὲ μεταπρέπειν δύνεσθαι καὶ ἐκπρέπειν λέγεσθαι . εἰ δὲ μή αὐτὸ ἐν χώματι κείται , ἀλλ᾽ ὁ ἐκπροπὴς πολλοχοῦ εὐρήσει , ὥσπερ καὶ ὁ ἀμικρεπὴς καὶ ὁ εὐπρεπὴς καὶ ὁ διαπρεπὴς . Τὸ δὲ θεὸν ὡς εἰδωρώσων ἐκ τοῦ θοὸς μορφὴν ἔχει στέφει μετασποιεῖται . τὸ δὲ οὐδ᾽ ἂν ἄλλως οὐδὲ θεὸς τεύξαιν ἀληθεῖαν δηλοῖ πράγμα - τος . τὸ γὰρ πεπραγμένον οὐκ ἔστιν ἀποίητον γενέσθαι , ὡς που γνωματεύει καὶ Πινδάρος . Τὸ δὲ καὶ σοὶ εἴδος μὲν ἀμιοπετὲς νῦος δὲ ἀποφώλιος , παραφρασθήσεσθαι ἐν τῷ , οὐκ ἄρα σοὶ γ᾽ ἐπ᾽ εἴδει καὶ φρεσὶν ἤσαν . ἐν οἷς δηλοῦνται , φαύλῳν τι τὰ φυσικὰ εἶναι δῶρα εἰ μὴ καὶ τὰ ἐξ ἀρετῆς πάρεισιν . ἔχει δὲ τὴν τοιαύτην γνῶμην καὶ ἡ * Ἰλιάς . Τὸ δὲ νῆες ἀέθλων , ἀντὶ τοῦ ἀπειρος . ἀπειστίμησις . ἀίδως δὲ μᾶλλον εἰπεῖν οἰκειότερον . ὡς γὰρ ὁ αἰδοῖος , οὕτω καὶ ὁ νῆς παρὰ τὴν στέφeson τοῦ εἰδέναι ἐτυμολογοῦνται ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδήλωσε . περὶ δὲ τοῦ θυμοδα - τῆς μύθος , καὶ ἀλλαχοῦ ἐσημειώθη ὅτι κάλλος τι ἐνταῦθα ἐμφαίνεται κατὰ τὸν ἀναγραμματισμὸν τοῦ θυμὸς καὶ τοῦ μύθος , ὡς καὶ ἐν τῷ θυμαλγέα μύθον . Ὅτι Ὀδυσεύς δὲ δμωξάμενος οἷς ἀντέσωψε τὸν σκώπτην Εὐρύαλον , ἐπάγει ὁ ποιητὴς ἀσυνδέτως , οὕτως . ἔφη δή . καὶ αὐτῷ φάρε ἀναξὰς λάβε δίσχον μεῖζονα καὶ πύχετον , στιβαρώτερον οὐχ ὀλίγον περ , ἢ οἷς Φαῖνκες ἐδίσχον ἀλλή - λοισιν . ὅν δὴ περιστρέφας τonteσιν εἰλήφας ἥτοι δινήσας , ἦκε στιβαρὸς ἀπὸ χειρός . βόμβησε δὲ λίθος . κατὰ δ᾽ ἐστησαν ποτὶ γαῖῃ Φαῖνκες λᾶος ὑπὰ ῥιπῆς . ὁ δ᾽ ὑπέρταστο σήματα πάντα , ῥίψα θεὸν ἀπὸ χειρός . τούτεστιν οὐ δι᾽ ἀνέμου κατὰ τὴν νῆα , οὐδὲ ποσὶ κατὰ τὰ ξῶα , ἐκ χειρὸς δὲ τῆς διασκευάσεως . καὶνὸν δὲ οὐδὲν εἰ θεὲν ἔφη δίσχον ὅν καὶ ὑπερπετασθῆναι τὰ τῶν ἄλλων λέγει σήματα δίχην πτηνοῦ τινος . ὥστε καὶ λίθος ἂν εἴη τολμηρῶς εἰπεῖν ὁ τοιοῦτος δίσκος , οὐ παρὰ τὸ λίαν τεθεῖσθαι κατὰ τοὺς λοιποὺς διὰ τὸ φύσι βριθύν , ἀλλὰ διὰ τὸ λίαν θεῖν * ἀπὸ χειρός . τὸ δὲ ἀσυνδέτως εἰπεῖν , ἔφη δὴ καὶ ἀναξὰς ἐδίσχεσθε , τῇ τοῦ ἥρως σπουδῇ τὸν λόγον συνεχρημάτισε . συντωμώτερος γὰρ καὶ ὁ ἀσύνδετος λόγος τοῦ μετὰ συνδέσμων προφερομένου . τὸ δὲ αὐτῷ φάρε ἀναξὰς , δηλοῖ μὲν Ἀττικῶς τὸ , σὺν αὐτῷ ἱματίῳ , ἐμφαίνει δέ , τὸ τοὺς ἄλλους ἱματύ - μνους δισκέναι . ἐν δὲ τοῦ αἴξα , οὐ μόνον αἴξ τὸ ζῶον , ἀλλὰ καὶ πύρινον ὁ Αἴξων , ἐξ οὗ καὶ δῆμος Ἀττικὸς οἱ Αἴξωνες . Δίσχος δέ , ἄλλως μὲν , ἐκ σιδήρου . ὁποῖος ὁ ἐν Ἰλιάδι σόλος . ἢ ξύλινος . ἴσως δὲ καὶ χαλκοῦς . καὶ που καὶ λίθινος . ἐνταῦθα δέ , λίθος τετρημένος καὶ ἔχων ἐν μέσῳ καλωδίων οὐ ἔχοντες οἱ ἀγωνιζόμενοι ἐδίσχον ὁ ἐστιν ἐξάλλον . ἐφρίπτον . οὕτω ὁ δίσκος γίνεται . τὸ δὲ ῥῆμα τούτου , δισκῶ ἐνταῦθα . ὡς δηλοῖ τὸ , ἐδίσχον ἀλλήλοις . ἐξ αὐτοῦ δὲ τὸ δισκεῦαι . Ὅτι δὲ λίθος ἦν ὁ Φαιακικὸς δίσκος , ἠκρίβενεν Ὅμηρος ἐπαγαγὼν τὸ , βόμβησε δὲ λίθος , καὶ τὸ , λᾶος ὑπὰ ῥιπῆς . Σημειῶσαι δ᾽ ἐνταῦθα καὶ Τρύφωνος τὸ , δίσκος , λίθος τετρημένος . σόλος δέ , χαλ - κοῦν ὅλον σφαρωτόν . Ὅμηρος . σόλον αὐτοχόωνον . εἰπε δὲ ὁ Τρύφων ἐν τούτοις , χαλκοῦν , τὸ σιδη - ροῦν εἰπεῖν . ἐπεὶ σιδηρὸς δοκεῖ ὁ Ὁμηρικὸς εἶναι σόλος . φέρει δὲ ὁ Τρύφων ἐπὶ τῷ κατ᾽ αὐτὸν δίσχῳ , καὶ Πινδάρου χρή*σιν τὸ , λιθίνους ὁπόταν δίσχους . Σημειῶσαι δὲ ὅτι ὁ δίσχον εἰπὼν ἐπὶ ἡλίου , πᾶν ἐτόλμησεν . εἰ καὶ ἄλλως , ἥττον τοῦ φαιμένου σκάρως τὴν ὅλην οἰκουμένην . τολμᾷ δὲ ἀκολούθως , καὶ ὁ λέγων φῶς ἐξ ἡλίου ἢ ἀκτῖνας ἀποδιανέυσθαι . δισκεῦσαι μὲν γὰρ , δίσκος . τὰ δὲ ἐξ ἡλίου ἦχον τὸ φῶς καὶ αἱ ἀκτῖνες , οὐκ εἰσὶ δίσχοι ὡς λέγεσθαι ἀποδιανέυσθαι . Στιβαρὸν δὲ δίσχον λέγω , ὡς καὶ αὐχένα στιβαρὸν καὶ χεῖρα στιβαρήν . Ὁ δὲ βόμβος , δηλοῦ ὡς ὀνοματο - πεποίηται . λεγόμενός ποτε καὶ ἐπὶ θροντῆς . καὶ ἐπὶ τινων δὲ ἐντελῶν . ὡς δηλοῖ καὶ τὸ ζωύριον ὁ βομβυλὶς , κληθεὶς οὕτω διὰ τὸ βομβητικὸς εἶναι . Τὸ δὲ καταπτήξαι πρὸς τῇ γῇ , τὸ πολλὴ τοῦ βόμβου δηλοῖ . δι᾽ αὐτοῦ δέ , τὸ σφοδρὸν τῆς ῥυλῆς . ἐστι δὲ καταπτήξαι πρὸς τῇ γῇ , τὸ διὰ δέος κατα - κύναι ἔως καὶ εἰς γῆν , δεδιότα ἕκαστον περὶ τῇ σφετέρᾳ κεφαλῇ . Τοὺς δὲ Φαιάκας δολιχοτρέμους καὶ ναυσικλυτοὺς ἄνδρας λέγει καὶ νῦν καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς , ὡς ἢ δολιχὰ ἔχοντας ἐρετά , ἢ μᾶλλον ὡς εἰς δολιχὸν πλοῦν ἐξαρχούντας ἐν τῷ ἐρέσσαι . συνήθης δὲ ἢ ἐκ τοῦ ἐρέσσω τοιαύτη
Lemmas: δέ τοῦτις ἐν Ἰλιάς , ὁ πολυμικός προμηθῆρ . κατά ὁ , Μέθων τε ῥητῆρα προμηθῆρά τε ἔχω . καί γΐνω - ὁ ἐκείνος παρά ὁ εὕω προασκέω . ὁ κεῖμαι μετά θρασύς παρά ὁ ποιητής ἐν ὁ , ἐντρησσεσον ἕκαστος . Μνήμων δέ Φρόνιμον , ὁ γραμματεύς ἤτοι ἀποσημαίνω διά Γραμματίων , ἢ καί ἄλλως , λογιστής , ἐπισκήπτω . Ἐπισπολος δέ ὁ Ἐπίστροφος ὁδαῖος ὁ εἰμί Ἁρμόδιος , διχῶς γάρ οὗτος λέγω , ὁ ὁ αρμόδιος τίμιος . ὅθεν γάρ ὁ ὁδαῖος , ἐκαίδην καί ὁ Ἁρμόδιος . ὁ δέ συγγενής Παρισσά Κάλλιος πᾶς - ταιθὲ λόγος ποιέω . ὁ ὁδαῖος , ὁ χάρις , ὁ ἀσφαλέω . Ἀσπαλής δέ , ὁ πάνυ περιποιέω . * ὅτι ἐπί οὐ εἰκός ὁ σπουδαῖος ἀνάγω σκώπτω εἰς μάτην , παρόρημαζεται Ὀδυσσεύς ἐπί ὗς ὁ ἐρῶ Εὐρύαλος ὡς λέγω καθαίρω οὗτος . καί ὑπόδρα εἶδον , φημί . ξένος , οὖον καλός σε . ἀτάσθαλος ἀνήρ ἵημι . εἶτα ἐπάγω γνωμικός διά ὅς καταβάλλω μέν ὁ αἰχμή ὁ ἐπί καλλά μόνος μέγας φρονέω , στέφανος δέ μορφή ὁ λόγος εἰμί δείκνυμι , καί φημί . οὕτως οὖον πᾶς θεός χαριειντα δίδωμι ἄνθρωπος , οὔτε φωνή οὔτε ἄρα φρήν οὔτε ἀγορητύς . ἄλλος μέν γάρ τε ἄδος ἀνδρότροφος φῖλος ἀνήρ , ἀλλά ἄλλος θεός μορφή ἐπισσι στείχω , ὅστις χαμός . ὁ δέ τε εἰς αὐτός τεπτομενω λεύσσω ὅς δέ ἀσφαλῶς ἀγορεύω αὐδλοὶ μελιχὺν , μετά δέ πρέπω ἄγω . ἄρχω δέ ἀπύ ἄσις , θεός ὡς εἰσοράω . ὡς καί νῦν διλαθὴ ὁ Ὀδυσσεία ὁ Φαίαξ . ἄλλος δέ αὐτω εἶδος μήv , ἄλληνας αυτανατοις . ἀλλά οὖον ὁ χάρις ἀμπερισσότερεται ἔπος . εἶτα καταβαίνω εἰς ὁ πρόκειμαι ὡς καί ἄλληγοῦ ποιέω , ἐπιφύω . ὡς καί σύ ἄδος μέν ἀμπρεπές , οὐδέ καν ἄλλως οὐδέ θεός τάσσω , νόος δέ ἀποφώλιος εἰμί . ὁ - τέστον ἀπαίδευτος , ὡς προγράφω . εἶτα θεραπεύω ὁ , ἀτάσθαλος ἀνήρ ἵημι , μεγαλονόχως μέν ῥητός ὅμως δέ κατά σφοδρότητα , οὐδέ γάρ δύο τραχύνω ὁ ξένος παρά ὁ ξενίζω ὡς καί αὐτός μετά ὀλίγος ἱερεύς , ἐπάγω ἀπολογητικῶς . ὀνίνημι ἐγώ θυμός ἀσάω ἐπόρνυμι ἐν στῆθος φίλος , εἶπον οὖον κατά κόσμος . ἐγώ δέ οὖον νῆς ἆθλος ὡς σύ λέγω , ἀλλά ἐν πρῶτος διό ἐμμένω . διά τε ἴσως ὁ ἥδην ὡς προφέρω , καί μάλιστα διά ὁ χέω πείθω . εἰμί δέ καί πολύς φημί πάσχω ὡς καί αὐτός πρό βραχύς δηλόω , ἀλλά καί ὡς κακά πολύς πάσχω , πωρέω αὐθλον . θυμοδακής γάρ αὐθός . ἐποτρύνω δέ ἐγώ εἶπον , ὁ ταύτος εἰμί ὁ , ὀνίνημι ἐγώ θυμός . ὤρα δέ ὅτι τε ἐκ ὁ ὡς ἄλληγοῦ κεῖμαι δακρύθμος ἄτη , ῥοθέω ἐνταῦθα κατά ἀνα - στροφή σύνθεσις ὁ θυμοδακής μῦθος , καί ὅτι ἀρελκιστερον ἄρχω ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ , ξένος οὖον καλός σε , καί εἶδον ἄχολος ὁ ξένος , ἐπάγω σφοδρός ὁ , ἀτάσθαλος ἀνήρ ἵημι . πρός ὁμοιότης σχηματίζω ὁ , οὐδέ ἀθλητής ἵημι . ἵνα Εὐρύαλος μέν εἶπον ἀποσματικῶς , ὡς οὐ ἵημι ἀθλητής , Ὀδυσσεύς * δέ κατασματικῶς , ὅτι ἀλλά σῦς γε ἀτάσθαλος ἀνήρ ἵημι . ξένος δέ λέγω Ὀδυσσεύς ὁ Εὐρύαλος , ἐπεί ὡς πολλοχοω φαίνω , ξένος ἀλλήλων εἰμί καί ὁ ξενοδοχέω καί ὁ ξενοδοκέω . ὅπου καί ἐπί οἶκτος ἐν ὁ ἡρεσίς φαίνω . πάντως δέ , Ξενόδοκος Ὀδυσσεύς ὁ ξένος οὗτος Εὐρύαλος . ὡς παρά ὁ ἕσπερος καί ξυνόδοκος εὐνήτης λέγω ἄλλος λόγος , ὡς ξένος ὑποδίδωμι - Χεῦς , ἀσάω κοινός . ὡς κοινός μέν πανδοχεύς λέγω , ἰωνικός δέ πανδοχεύς . ὅθεν καί Ἀττικός , πανδοχειριαω . Ὅμηρος δέ , διαλύω ἐν Ἰλιάς ὁ τοιοῦτος , πᾶς φιλέω εἶπον . ὅτι2 δέ ἐκ ὁ ξένος γίγνομαι καί ὁ ἐν Ἰλιάς συνίημι , καί ὅτι καί ῥῆμα εἰμί αὐτός ὁ ξένος ξενόω , οἶος , γαῖα ὁμοῦ καί πόλις ἵνα ξένωσις ἀγρός , ἤτοι εἷς δύναμις λαμβάνω ὁ κάτω ποιέω , δηλόω καί ἄλληγοῦ . ὀστέον δέ ἐνταῦθα καί ὅτι ὁ ἀρημένος σύνοιδα ὁ κατά ὁ Ἰλιάς , Ὅμηρος ἔδαστα εἶπον ὡς μή σός μερίζω , ἕτερος δριμή γράω , ἄληκτος εἶπον , ὡς μή σός λαγχάνω . ὁ δέ οὖον καλός σε , τατός ὁ . εἶπον οὖον κατά κόσμος . χαριειντα δέ οὐ ἔργον μόνος , ἀλλά ὁράω ἐνταῦθα καί ὁ ὁ * φρόση Δῶρα . ὁ δέ οὐ ἄρα φριναω οὐ ἀγορητύς , ἐκ ὁ Ἰλιάς παροράω ὅπου φημί , οὐ ἄρα φριναω οὔτε τίς ἔργον . δηλόω δέ ἐνταῦθα , καί ὡς τατός φρίνες καί ἀγορητής . εἰκός γάρ φρονέω τις , ὅμως μή βρίσκω λόγος κατά ἀγορία . μέδω δέ πολλοχοω , ὁ ἀσθινὲς , παρά ὁ αἰκίζω κατά ὁ παλαιός ἀποβολή ὁ ἰῶτα καὶι ὁμοιότης ὁ παίζω παῖνος καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ θεός μορφή ἐπισσι στείχω , παράφρασις ὁ , χάρις ἀμπερισσότερεται ἔπος . ἐκ ὅς ὁ στίφαινος καί ὁ στίφος , ὁ ὁ ποιητής ἄγνωστος κατά ὁ παλαιός . ἀσφαλῶς δέ ἀγορεύω , * ὁ ἀπρόσκοπος , κύριος δέ σφάλλω ἐπί ποδῶν1591 καθά καί ὁ προσκόπτω . Ουέν γνώμη ἐξάρχω ὁ ὕστερος ὁ , φορητός εἰμί ποδὸν ἤ χλόπτῃ προσκόπτω , τατός δέ εἶπον σφάλλω . ὁ μέν γάρ ἔχω ἀνέχω . χλώσεως δέ ὄλλυμι - σθὸς ἀνέχω κεῖμαι πολλάκις ποιέω . ὁ δέ αἰδώς Μειλίχιος ἢ ὁ ἐκ ὁ ἀκούω αἰδέομαι λέγω , ἢ ὁ ἐκ ὁ ἀγνοέω ὥστε μή θρασείστομος ἢ ἀλλά Μειλίχιος ἐν ὁ λαλέω . ὁ δέ μεταπρέπω δύο καί ἐκπρέπω λέγω . εἰμί δέ μή αὐτός ἐν χῶμα κεῖμαι , ἀλλά ὁ ἐκπροπὴς πολλοχοω εὑρίσκω , ὥσπερ καί ὁ ἀμικρεπὴς καί ὁ εὐπρεπής καί ὁ διαπρεπής . ὁ δέ θεός ὡς εἰδωρώσων ἐκ ὁ θοός μορφή ἔχω στέφω μετασποιιημι . ὁ δέ οὐδέ εἄν ἄλλως οὐδέ θεός τεύχω ἀλήθεια δηλόω πράγμα - ὅς . ὁ γάρ πράσσω οὐ εἰμί ἀποίητος γίγνομαι , ὡς ποῦ γνωματεύω καί Πίνδαρος . ὁ δέ καί σύ εἶδος μέν αμιοπετης νυός δέ ἀποφώλιος , παραφράζω ἐν ὁ , οὐ ἄρα σύ γε ἐπί εἶδος καί φρήν ἀσάω . ἐν ὅς δηλέομαι , φαῦλος τίς ὁ φυσικός εἰμί Δῶρα εἰμί μή καί ὁ ἐκ ἀρετή πάρειμι . ἔχω δέ ὁ τοιοῦτος γνώμη καί ὁ * Ἰλιάς . ὁ δέ ναῦς ἆθλος , ἀντί ὁ ἤπειρος . ἀπειστίμησις . αἰδώς δέ μᾶλλον εἶπον οἰκεῖος . ὡς γάρ ὁ αἰδοῖος , οὗτος καί ὁ νῆς παρά ὁ στέφω ὁ οἶδα ἐτυμολογέω ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω . περί δέ ὁ θυμοδος - ὁ μύθος , καί ἀλλαχοῦ σημειόω ὅτι κάλλος τίς ἐνταῦθα ἐμφαίνω κατά ὁ ἀναγραμματισμός ὁ θυμός καί ὁ μύθος , ὡς καί ἐν ὁ θυμαλγής μῦθος . ὅτι2 Ὀδυσσεύς δέ δμωξάμενος ὅς ἀντισῴζω ὁ σκώπτης Εὐρύαλος , ἐπάγω ὁ ποιητής ἀσύνδετος , οὕτως . φημί δή . καί αὐτός φᾶρος Ἀναξᾶς λαμβάνω διεχω μείζων καί πύχετον , στιβαρός οὐ ὀλίγος περ , ἢ ὅς Φαῖνκες διέχω ἀλλά - λοις . ὅς δή περιστρέφω τonteσιν λαμβάνω ἤτοι δινέω , ἥκω στιβαρός ἀπό χείρ . βομβέω δέ λίθος . κατά δέ ἵστημι πρός γῆ Φαῖνκες λᾶας ὑπό ῥιπή . ὁ δέ ὑπέρταστο σῆμα πᾶς , ῥίπτω θεός ἀπό χείρ . τουτέστιν οὖον διά ἄνεμος κατά ὁ ναῦς , οὐδέ πούς κατά ὁ οἴγω , ἐκ χείρ δέ ὁ διασκευασις . καινός δέ οὐδείς εἰμί θέω φημί διεχω ὅς καί ὑπερπέτομαι ὁ ὁ ἄλλος λέγω σῆμα διχάω πτηνός τις . ὥστε καί λίθος εἄν εἰμί τολμηρός εἶπον ὁ τοιοῦτος δίσκος , οὖον παρά ὁ λίαν τίθημι κατά ὁ λοιπός διά ὁ φύσις βριθύς , ἀλλά διά ὁ λίαν θέω * ἀπό χείρ . ὁ δέ ἀσύνδετος εἶπον , φημί δή καί Ἀναξᾶς εδιεχω , ὁ ὁ ἥρως σπουδή ὁ λόγος συγχρηματίζω . σύντομος γάρ καί ὁ ἀσύνδετος λόγος ὁ μετά σύνδεσμος προφέρω . ὁ δέ αὐτός φᾶρος Ἀναξᾶς , δηλόω μέν Ἀττικός ὁ , σύν αὐτός ἱμάτιον , ἐμφαίνω δέ , ὁ ὁ ἄλλος ἱματύ - μνόος δισκέω . ἐν δέ ὁ αἴξα , οὖον μόνος αἴξ ὁ ζῷον , ἀλλά καί πύρινος ὁ ἀΐσσω , ἐκ ὅς καί δῆμος Ἀττικός ὁ Αἴξων . Δίσχος δέ , ἄλλως μέν , ἐκ σίδηρος . ὁποῖος ὁ ἐν Ἰλιάς σόλος . ἢ ξύλινος . ἴσως δέ καί χάλκεος . καί ποῦ καί λίθινος . ἐνταῦθα δέ , λίθος τετραίνω καί ἔχω ἐν μέσος καλώδιον οὖον ἔχω ὁ ἀγωνίζομαι διέχω ὁ εἰμί ἐξάλλομαι . ἐφρίπτον . οὗτος ὁ δίσκος γίγνομαι . ὁ δέ ῥῆμα οὗτος , δίσκος ἐνταῦθα . ὡς δηλόω ὁ , διέχω ἀλλήλων . ἐκ αὐτός δέ ὁ δισκεύω . ὅτι2 δέ λίθος εἰμί ὁ Φαιακικός δίσκος , ἀκριβαίνω Ὅμηρος ἐπάγω ὁ , βομβέω δέ λίθος , καί ὁ , λᾶας ὑπό ῥιπή . σημειόω δέ ἐνταῦθα καί Τρύφων ὁ , δίσκος , λίθος τετραίνω . σόλος δέ , χαλ - κέω ὅλος σπαράω . Ὅμηρος . σόλος αὐτοχόωνος . εἶπον δέ ὁ Τρύφων ἐν οὗτος , χάλκεος , ὁ σίδη - ροῦς εἶπον . ἐπεί σίδηρος δοκέω ὁ ὁμηρικός εἰμί σόλος . φέρω δέ ὁ Τρύφων ἐπί ὁ κατά αὐτός δίσχῳ , καί Πίνδαρος χρή*σιν ὁ , λίθινος ὁπόταν δίσκος . σημειόω δέ ὅτι ὁ διεχω εἶπον ἐπί ἥλιος , πᾶς τολμάω . εἰμί καί ἄλλως , ἥσσων ὁ φαίνω σκάρος ὁ ὅλος οἰκέω . τολμάω δέ ἀκόλουθος , καί ὁ λέγω φάος ἐκ ἥλιος ἢ ἀκτίς αποδιανευεπομαι . δισκεύω μέν γάρ , δίσκος . ὁ δέ ἐκ ἥλιος ἦχος ὁ φάος καί ὁ ἀκτίς , οὐ εἰμί διεχω ὡς λέγω αποδιανευεπομαι . Στιβαρός δέ διεχω λέγω , ὡς καί αὐχήν στιβαρός καί χείρ στιβαρός . ὁ δέ βόμβος , δηλέομαι ὡς ὄνομα - ποιέω . λέγω ποτός καί ἐπί θροντῆς . καί ἐπί τίνω δέ ἐντελής . ὡς δηλόω καί ὁ ζωύριον ὁ βομβυλίς , καλέω οὗτος διά ὁ βομβητικός εἰμί . ὁ δέ καταπτήσσω πρός ὁ γῆ , ὁ πολύς ὁ βόμβος δηλόω . διά αὐτός δέ , ὁ σφοδρός ὁ ῥυλῆς . εἰμί δέ καταπτήσσω πρός ὁ γῆ , ὁ διά δέος κατά - κύνα ἔως καί εἰς γῆ , δείδω ἕκαστος περί ὁ σφέτερος κεφαλή . ὁ δέ Φαίαξ δολιχός καί ναυσικλειτός ἀνήρ λέγω καί νῦν καί ἐν ὁ ἑξῆς , ὡς ἢ δολιχός ἔχω ἐρέτης , ἢ μᾶλλον ὡς εἰς δολιχός πλόος ἐξαρχέω ἐν ὁ ἐρέσσω . συνήθης δέ ἢ ἐκ ὁ ἐρέσσω τοιοῦτος