eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1643
ἐμίλεις ἐμίλει , καὶ ἐπὶ ἄλλων ὁμοίως , οὕτω καὶ ὡ οὐν εἰς εἰ , τὰ ὑπαρχτικά . τοῦτο δὲ φησι πεποίηκε φανερὸν Ὅμηρος διὰ τοῦ ἔσχω Λωρικοῦ ῥήματος . Λωριῶν γάρ , τὰ εἰς εἰ διφθογγον πειραούμενα ἐν παρατατικῷ χρόνῳ ἐπὶ τρίτον προσώπου κατὰ ἀφαίρεσιν τοῦ ι ἐκφώντων μετὰ προσθέσεως τριῶν στοιχείων . οἷον ἐμίλει ἐμίλεσκει , ἔνδει ἐνδέσκει . οὕτω καὶ αὐτὸς ἀπὸ τοῦ προσημένου εἰ , ἔσχε φησίν , ἀφελὼν τὸ ἰῶτα καὶ τρία στοιχεῖα προσθείς ἠγουν τὸ σ τὸ κ τὸ ε . καὶ οὕτω μὲν ὁ Ἡρακλείδης . Τὸ δὲ ἡὺς τε μέγας τε , Κῦκλωπικὸν ἰδίον , ὑπηρετικοὶ γὰρ ἅπαντες κατὰ τὸ εὐμῆθες . Ἰστέον δ’ ἐν τούτοις καὶ ὅτι ὁ μεγάλω μὲν ἀντιπάλω ἐντυχὼν ἐλπίδας εἴρωσ δὲ μὴ τοιούτων ἴσχει ἄν τὸ , ἀλλ’ αὐὰ τινα φύστα μέγαν καὶ καλὸν ἐδήμηρ ἐνθ’ἀδ’ ἐλυσσέσθαι , μεγάλων ἐπαιμένον ἀλκήν . εἰ δὲ καὶ βα - βεῖη τις ὑπὸ τοιούτου , ἀμώττα καὶ τὸ ἐφεξής . νῦν δὲ μ’ ἔων ὀλίγος τε καὶ οὐδανὸς καὶ ἀκμης , διέδου τόδε τι κακόν . Κῦκλωψ δὲ πρὸς Ὀδυσσέα ταῦτα φησίν , ἀποκλαύμενος ὅτι ὁρθαλ - μοῦ ἀλωσεν αὐτὸν Ὀδυσσεύς , ἐπὶ ἐδαμάσατο οὖν . Καὶ ὥρα ὡς ὁ παρὰ τοῖς Φαιάσι καὶ μέγας καὶ καλὸς Ὀδυσσεὺς τὸ μηδὲν ἐδοκε τῷ Κῦκλωπι , μεγίστω δηλαδή ὄντι . καὶ ὅτι τὸ ὀλίγος οὐ μόνον ἐπὶ πλή - θους , ἀλλ’ ἰδὼν ἐπαύθα ἐπὶ μεγέθους ληφθέν τὸν μικρὸν εἴμαιεν . ὁ φαίνεται καὶ ἐν τῷ , γῦμα οὔτε μέγα οὔτε ὀλίγον . καὶ ἐν τῷ , ὀλίγην τε τράπεζαν . τοιούτων δὲ καὶ Παιδὼν τὸ , νή ὀλίγην αὐτὴν ἠγουν μικράν . αὐοθήσεται δὲ καὶ ἐν τοῖς ἐξής , ἡδὺς ὀλίγος , ὁ μικρός . ὁ καὶ ἀπὸ τῶν , ὡς ἐν τοῖς ἐκείσε κείσε - ται . πάντως δὲ ταυτὸν ὀλίγον εἰπεῖν καὶ τυτθὸν καὶ μικρόν . καὶ δήλον αὐτὸ καὶ ἐκ τοῦ Τυδένος . ὡς ἐκ τοῦ τυτθὸν ἐτυμολογούμενος μικρὸς ἦν δέμας , εἰ δὲ τὸν τυτθὸν εἰπουν μικρὸν ὑφ’οἱ ἐπιμενόν τὸ , ἀλλὰ μαχητής , ἔστι καὶ ἐνταῦθα φάναι , ὡς Ὀδυσσεὺς ὀλίγος μὲν ἦν τὸ μέγεθος , πολὺς δὲ τὴν ἐμπροσθεν σοφίαν , καὶ γοργότερον εἰπεῖν , πολυμήχανος . διὸ καὶ κατεσώπιατο βλαφρας μέγα θηρίον τὸν Κῦκλωπα . εἶχε δὲ πον ὁ Κῦκλωψ ἀκούσας λόγον ἐξ Ὀδυσσέως ἐφ’ οἷς ἔσωσται , ὅσπουν καὶ τὴς Αἰγύπτιος βασιλεύς , ἐξ Ἀρσιλάου τοῦ Λακῶνος βασιλεύσαντος . οἷον ὅτι ὁ οὐδανὸς ἐγὼ καὶ ὀλίγος καὶ ἀνελκὶς πολὺς καὶ βριαρὸς ὡς οἷς καὶ τι θείον τέρας ἐπεδήμη σοι . λέγεται γὰρ ὅτι Τάχως μὲν Αἰγύπτιος βασιλεύς Ἀγη - σιλαον ἐλθόντα συμμάχησον αὐτῷ βραχὺν τὸ σῶμα ἰδὼν ἔσωσεν , εἰπὼν τὸ περιδόμενον . ὧνινεν ὕφρος , Ζεύς δ’ ἐφοβέτο , τὸ δ’ ἔτικε μὴν . Ἀγησίλαος δὲ ἀκούσας ἀντελεξάμην , φάμενος ὡς φανήσομαί σοι ποτὲ καὶ λέων . ὕστερον οὖν φασίν ἀρισταμένων Αἰγυπτίων μηδὲν τῷ Τάχῳ συμπαράξας ἐποίησε φυ - γεῖν ἐκεῖνον εἰς Πέρσας ἐπεσόντα τῆς ἀρχής . Ὡρα δὲ καὶ ὅτι ὁ Κῦκλωψ ἦσαν πᾶν τεθνημένος τῷ Ὀδυσσέῃ ὡμὸς ἠκόσθη σῶσας τὸν ἐχθρὸν ἡρῶμα , ὡς μὲν διὰ τὸ ἀγροικον , ὡς δὲ ὅτι μὴδ’ εἶχεν εὐκαιρίαν . παρὰ δὲ γε τοῖς ὕστερον ἐπιστηδύσαν εἰκασίαι σαυροποιοῦ σκοπτικαὶ πολλαί . φησὶ γοῦν τις πρὸς Ἀθηναίους , ὡς ὑμεῖς ἀλλήλους ἀεὶ χλευάζετε . ἄν μὲν γὰρ ἢ τι σμικρὸν * παντελῶς ἀνθρώπιον , καλεῖτε αὐτὸν σταλαγμόν . λιαρὸς περιπατεῖ ; ζωρὸς κατονόμασται . χαίρει τις αὐχμὼν ἢ ὀψῶν ; κομορτὸς ἀναπρήγνεν . ὁπισθεν ἀκολουθεῖ κόλαζ τῷ ; λέμβος ἐπικέκληται . τὰ πολλὰ ἀδιπνος περιπα - τεῖ ; κιστρίνος ἐστὶ νήστις . ὑφελὲτ’ ἄγρα ποιμένος παιζων ; Ἀτρὸς ἐκλήθη . ἐὰν δὲ χρῶν , Φρίσος . ἐὰν δὲ κωδέρριον , Ἴασων . ἐν τούτοις δέ , ὥρα ὅτι τε λέμβος φαίνεται εἶναι τὸ μεγάλῃ νηὶ ἀνελκόμενον ἀκάτιον , καὶ ὅτι κιστρίνος ὁ κιστρεύς ἐφρέθη . ἐπὶ τούτοις ἰστέον καὶ ὅτι ὁ ὡς ἐφρέθη ὀλίγος ἀνθρω - πος τῷ πολλῷ ἀντίκειται . οὐ χρήσεις ἐν τῷ , πολλὸς γὰρ τις ἐκατο καὶ ἐξής ὡς ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Ἐπὶ ἰστέον καὶ ὅτι τὸ ὀλίγον ὀλίγον καθ’ Ἡρακλείδην Ἰωνες φασίν οἱ νεώτεροι . τῷ ζῆτα ἀντὶ τοῦ γ χρώ - μενοι . καὶ τὸ μὲν φήγω , φέζω λέγοντες . τὸ δὲ πέργω καὶ περγῶς , πέρζα καὶ περγῶς . ἔοι δὲ τις φησίν οὕτω καὶ ἐκ τοῖ ἀγνῷ γνησίω περγηρότης , γενέσθαι τὸ περγῶδες , ξεαιρεθείσης τῆς μῆσης συλ - λαβῆς καὶ τοῦ γ τραπέντος εἰς ζ . ὁ γίνεται καὶ ἐν τῷ γνηγὶ φέζα . ὕθεν γνησίως φασιν ὁ διελός . εἶτα , φέζανιός , ὡς λεπτὸς λεπτινὸς λεπτακιός . Τούτων δὲ οὕτως ἔχόντων ἰστέον καὶ ὅτι ἐπαναστάσει ὁ Κῦκλωψ οὐδανὸν λέγει τὸν πλεστὸν Οἴτιν Ὀδυσσέα . καὶ ὅτι τὸ ἀκμὴς ἐκτίνει τὴν παραλήψουν . γράφεται δ’ ἐν τισὶ καὶ ἀκμής . Ὧρα δὲ καὶ ὡς ἄγρων ὁ Κῦκλωψ εἰπεῖσιν ἀπὸ τῆς ἄρτι τὸν Ὀδυσσέα ἐλθεῖν εἰς αὐτόν . καὶ ὡς πᾶν τεχνίτης μαντιχὴς ὁ Τήλεμος πρὸς ὄνομα κατενστοχῆσας τοῦ τὸν Πολύφημον τυφλώσαντος . καὶ ὡς οὐ μόνον σοφὸς ἀλλὰ καὶ εὐτυχὴς Ὀδυσσεὺς τὸ Οἴτις ἑαυτῷ πλάττεται ὄνομα . οἷον γὰρ ἂν ἐπαθε κακόν , μὴ ἐπικρύψας ἑαυτὸν τῷ χρησμῷ ἔχοντι ἀπολωλέναι ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως . Ὅτι ὁ θαρρῶν ἐπὶ πατρὶ καὶ ξενίζων τινα , δύναται
Lemmas: μιλέω μιλέω , καί ἐπί ἄλλος ὁμοίως , οὗτος καί εἰμί ὀν εἰς εἰμί , ὁ υπαρκτικός . οὗτος δέ φημί ποιέω φανερός Ὅμηρος διά ὁ σχάζω λωριπου ῥῆμα . λωρίον γάρ , ὁ εἰς εἰμί δίφθογγος πειράω ἐν παρατατικός χρόνος ἐπί τρίτος πρόσωπον κατά ἀφαίρεσις ὁ ι ἐκφωνέω μετά πρόσθεσις τρεῖς στοιχεῖον . οἷος μιλέω μιλέω , ἐνδέω ἐνδέω . οὗτος καί αὐτός ἀπό ὁ προσημένου εἰμί , ἔχω φημί , ἀφαιρέω ὁ ἰῶτα καί τρεῖς στοιχεῖον προστίθημι ἤγουν ὁ Σ ὁ Κ ὁ ε . καί οὗτος μέν ὁ Ἡρακλείδης . ὁ δέ Ἠῦς τε μέγας τε , Κῦκλωπικὸν ἴδιος , ὑπηρετικός γάρ ἅπας κατά ὁ εὐμῆθες . ἰστέον δέ ἐν οὗτος καί ὅτι ὁ μέγας μέν ἀντίπαλος ἐντυγχάνω ἐλπίς ἱερός δέ μή τοιοῦτος ἴσχω ἄν ὁ , ἀλλά αὖος τις φύστα μέγας καί καλός ἐδήμηρ ἀνθίζω ἐλύω , μέγας επαιμενω ἀλκή . εἰμί δέ καί βάω - βιόω τις ὑπό τοιοῦτος , ἄμωτον καί ὁ ἐφεξής . νῦν δέ εἷς ἐάω ὀλίγος τε καί ουθανατος καί ἀκμή , διαδέω ὅδε τίς κακός . Κύκλωψ δέ πρός Ὀδυσσεύς οὗτος φημί , ἀποκλαίω ὅτι ὁρθαλ - ἐγώ αλώνω αὐτός Ὀδυσσεύς , ἐπί δαμάζω οὖν . καί ὥρα ὡς ὁ παρά ὁ Φαιά καί μέγας καί καλός Ὀδυσσεύς ὁ μηδείς δοκός ὁ Κύκλωψ , μέγας δηλαδή εἰμί . καί ὅτι ὁ ὀλίγος οὖον μόνος ἐπί Πλῆ - Θοῦς , ἀλλά εἶδον παύω ἐπί μέγεθος λαμβάνω ὁ μικρός εἴμαι . ὁ φαίνω καί ἐν ὁ , γῦμα οὔτε μέγας οὔτε ὀλίγος . καί ἐν ὁ , ὀλίγος τε τράπεζα . τοιοῦτος δέ καί ἀρτί-παις ὁ , νή ὀλίγος αὐτός ἤγουν μικρός . αυοτιθημι δέ καί ἐν ὁ ἑξῆς , ἡδύς ὀλίγος , ὁ μικρός . ὁ καί ἀπό ὁ , ὡς ἐν ὁ ἐκεῖσε ἐκεῖσε - ὁ . πάντως δέ τατός ὀλίγος εἶπον καί τυτθός καί μικρός . καί δῆλος αὐτός καί ἐκ ὁ Τυδένος . ὡς ἐκ ὁ τυτθός ἐτυμολογέω μικρός εἰμί δέμας , εἰμί δέ ὁ τυτθός ἰπόω μικρός ὑφίημι ἐπιμένω ὁ , ἀλλά μαχητής , εἰμί καί ἐνταῦθα φαίνω , ὡς Ὀδυσσεύς ὀλίγος μέν εἰμί ὁ μέγεθος , πολύς δέ ὁ ἔμπροσθεν σοφία , καί γοργός εἶπον , πολυμήχανος . διό καί κατασῴζω βλαφρας μέγας θηρίον ὁ Κύκλωψ . ἔχω δέ πως ὁ Κύκλωψ ἀκούω λόγος ἐκ Ὀδυσσεύς ἐπί ὅς σωστός , ὅσπουν καί σής Αἰγύπτιος βασιλεύς , ἐκ αρσιλαος ὁ Λάκων βασιλεύω . οἷος ὅτι ὁ ουθανατος ἐγώ καί ὀλίγος καί ἀνελκής πολύς καί βριαρός ὡς ὅς καί τίς θεῖον τέρας ἐπιδημέω σύ . λέγω γάρ ὅτι Τάχως μέν Αἰγύπτιος βασιλεύς ἄγω - σιλαος ἔρχομαι συμμαχέω αὐτός βραχύς ὁ σῶμα εἶδον σῴζω , εἶπον ὁ περιδίδωμι . ὀνίνημι ὕφρος , Ζεύς δέ φοβέω , ὁ δέ τίκτω μήv . Ἀγησίλαος δέ ἀκούω ἀντιλέγω , φημί ὡς φαίνω σύ ποτέ καί λέων . ὕστερος οὖν φημί ἀριστάω Αἰγύπτιος μηδείς ὁ Τάχως συμπαράξας ποιέω φύω - γίγνομαι ἐκεῖνος εἰς Πέρσης πίπτω ὁ ἀρχή . ὤρα δέ καί ὅτι ὁ Κύκλωψ εἰμί πᾶς θνῄσκω ὁ Ὀδυσσέας ὠμός ἀκούω σῴζω ὁ ἐχθρός ἡρῶμα , ὡς μέν διά ὁ ἄγροικος , ὡς δέ ὅτι μηδέ ἔχω εὐκαιρία . παρά δέ γε ὁ ὕστερος επιστηδυσαω εἰκασία σαυροποιεω σκοπτικαὶ πολύς . φημί γοῦν τις πρός Ἀθηναῖος , ὡς σύ ἀλλήλων ἀεί χλευάζω . ἄν μέν γάρ ἢ τίς μικρός * παντελῶς ἀνθρώπιον , καλέω αὐτός σταλαγμός . λιαρός περιπατέω ; ζωρός κατονομάζω . χαίρω τις αὐχμός ἢ ὄψον ; κομορτὸς ἀναπράσσω . ὄπισθεν ἀκολουθέω κολάζω ὁ ; λέμβος ἐπικαλέω . ὁ πολύς ἀδιπνος περιπα - τεῖ ; κιστρίνος εἰμί νήστις . ὑφαιρέω ἄγρα ποιμήν παίζω ; Ἀτρώς καλέω . ἐάν δέ χράω , Φρίσος . ἐάν δέ κωδέρριον , Ἰάσων . ἐν οὗτος δέ , ὥρα ὅτι τε λέμβος φαίνω εἰμί ὁ μέγας ναῦς ἀνέλκω ἀκάτιον , καί ὅτι κιστρίνος ὁ κιστρεύς φέρω . ἐπί οὗτος ἰστέον καί ὅτι ὁ ὡς φέρω ὀλίγος ἀνθρω - πούς ὁ πολύς ἀντίκειμαι . οὖον χρῆσις ἐν ὁ , πολύς γάρ τις εκατό καί ἑξῆς ὡς ὁ Ἰλιάς δηλόω . ἐπί ἰστέον καί ὅτι ὁ ὀλίγος ὀλίγος κατά Ἡρακλείδης Ἴων φημί ὁ νέος . ὁ ζῆτα ἀντί ὁ γ χράω - μένω . καί ὁ μέν φηγός , φεύγω λέγω . ὁ δέ πέργω καί περγῶς , Περζά καί περγῶς . εἰμί δέ τις φημί οὗτος καί ἐκ τοῖ ἁγνός γνήσιος περγηροος , γίγνομαι ὁ περγῶδες , ἐξαιρέω ὁ μῆσης συλ - λαβή καί ὁ γ τρέπω εἰς ζ . ὁ γίγνομαι καί ἐν ὁ γνηγὶ φέζα . ὕθεν γνήσιος φημί ὁ Διέλος . εἶτα , φέζανιός , ὡς λεπτός λεπτινός λεπτακιός . οὗτος δέ οὕτως ἔχοω ἰστέον καί ὅτι ἐπανάστασις ὁ Κύκλωψ οὐδανὸν λέγω ὁ πέλω Οϊτίν Ὀδυσσεύς . καί ὅτι ὁ ἀκμής ἐκτίνω ὁ παραλαμβάνω . γράφω δέ ἐν τις καί ἀκμής . ὤρα δέ καί ὡς Ἄγρων ὁ Κύκλωψ ἔπειμι ἀπό ὁ ἄρτι ὁ Ὀδυσσεύς ἔρχομαι εἰς αὐτός . καί ὡς πᾶς τεχνίτης μαντιχεω ὁ Τήλεμος πρός ὄνομα κατενστοχῆσας ὁ ὁ Πολύφημος τυφλόω . καί ὡς οὖον μόνος σοφός ἀλλά καί εὐτυχής Ὀδυσσεύς ὁ Οἴτις ἑαυτοῦ πλάσσω ὄνομα . οἷος γάρ εἄν πάσχω κακός , μή ἐπικρύπτω ἑαυτοῦ ὁ χρησμός ἔχω ἀπόλλυμι ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς . ὅτι2 ὁ θαρσέω ἐπί πατήρ καί ξενίζω τις , δύναμαι