eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1886
τὸ ἀλετριένειν , καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Ἀλκίνοον ἔρηται . Τὸ δὲ ἀλῶ , ἐξ οὗ τὸ ἀλήθω , οὐ μόνον πρώτης συζυγίας τῶν περισπασμένων ἐστίν , ἀλλὰ πον καὶ δευτέρας , ὡς δῆλον παρ’ Ἀθηναίῳ ἐν τῷ , ἧλον ὀρθμαὶ τὰ * στίτια . ἐκ δὲ γε τῆς πρώτης , ἀφ’ ἧς καὶ ὁ ὀρθεὺς ἀλετός , ἐστι καὶ περιεσπιχόν δ’ ἀλετῶν , οἷον , ἐπιβαλὼν τὸν σῖτον ἐπὶ τὸν ἀλετώρα καὶ αἰήσας ἐξένυσεν αὐτοῖς . τὴν δὲ ὠρηθεῖσαν ἀλετριδα συντακτῶν καὶ αὐτὴν τοῖς τιμίοις δούλοις τοῦ Ὀδυσσέως , καὶ τὴν Λιμυνόμην καὶ τὴν Λιμυλίαν , δίχα γε τῶν ἀμύρων . εἰ γὰρ καὶ οὐδὲν ὑπὲς ψυχῆς δούλης , οὐδὲ χρη κατὰ τὸν εἰπόντα πιστεύειν αὐτοῖς , ὅμως ἐστιν οὐ καὶ ἀγαθοὶ πολλοὶ εὑρίσκονται . φασὶ γοῦν ἐν Κυδωνίᾳ νενο - μισμένας τινὰς ἱορτὰς εἶναι , ἐν αἷς οὐχ εἰσάσιν εἰς τὴν πόλιν ἐλευθέρους , ἀλλ’ οἱ δοῦλοι πάντων κρα - τοῦσι , καὶ κύριοι μαστιγῶντες εἰσὶ τοὺς ἐλευθέρους . εἰ δ’ ἄλλως τῷ τοιούτῳ λόγῳ ἀντικεῖνται τινὰ τοπικὰ ἔθη , ἀλλ’ ἐκεῖ νοητέον , οὐ πιστοὺς ἀπεχρήναι τοὺς δούλους καὶ οἴους τιμᾶσθαι . λέγονται γοῦν οἱ ἐν τῇ νήσῳ Κῷ δοῦλοι , ὥστε τῇ “ Προα ὑψοῦσιν οἱ ἐκεῖ , οὔτε εἰσέναι εἰς τὸ ἱερὸν , οὔτε γενέσθαι τινὸς τῶν παρεσκευασμένων , ὡς ἱστορεῖ Ἀθήναιος . παρ’ ἄλλῳ δὲ τινὶ πλάττεται , φησιν , οἰκέτης ἀγανακτῶν ὅτι πολλῶν παρακειμένων τοῖς δεσπόταις , οὐδὲ τῶν λειφθέντων θάμης δούλων φαγεῖν · ὁ δὴ πον ὑπε - μέμψατο καὶ ὁ Λύκιος ἐπὶ τῇ δεσποίνῃ Πηνελόπῃ , οὐχ’ ὡς κακὴν μέντοι ἐκείνην αἰτιώμενος , ἀλλὰ δηλῶν , ὡς διὰ τοὺς μνηστήρας οὐκ ἔχει τῶν δούλων ἕμψα*ζεσθαι . Τὸ δὲ , μύλα εἴατο , ἀντὶ τοῦ ἐκάθηπτο , ἐκείνου · ταυτὰ γὰρ πᾶς τῷ γένει ἄμφω ταῦτα . οἱ δὲ παλαιοὶ γράφουσι καὶ ὅτι ψιλῶς τὸ εἴατο , ἵνα ἢ ἀντὶ τοῦ ἤσαν , ὡς ἀπὸ τοῦ εἰμί . καὶ ἐστὶ κρεῖττον τοῦτο . κυριολεκσία δὲ τοῦ εἴατο ἀντὶ τοῦ ἐκάθηπτο ἐν τῷ , πεντηκόσιοι δ’ ἐν ἐκάστῃ , ἔδρη δηλαδή , εἴατο . οὕτω καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , εἴαται ἐν μεγάροις ποτιδέχμεναι , ψιλῶς κατὰ Ἡρακλείδην προσενεκτέον · οὐ γὰρ κάθηπται , φησιν , ἀλλ’ ὑπάρ - χουσι , ἤχουν εἰσίν . Ἰωνες γὰρ τοῖς παρακειμένοις ἀντὶ ἐνιστῶν χρώνται , οἷον , διανενόημαι ἀντὶ τοῦ διανοοῦμαι , καὶ τὰ ὅμοια . πλατύνων δὲ Ἡρακλείδης τὸν περὶ τοῦ εἴατο λόγον γράφει τοιαῦτα · ὡς ἄρχεται ἤχηται , οἴκεται ὤκειται , οὕτως ἀπὸ τῆς ὡ πρώτης συζυγίας τῶν περισπωμένων παθητικοῦ ἐνεστῶτος τρίτου εἴται · οὐ σὴν ἀν παρακειμένου ἦται , μεταπεσούσης αὐτανύθα τῆς εὐ διαφθογγοῦ εἰς ἦτα . πληθυντικοῦ δὲ αὐτοῦ προσθῆσαι τοῦ ν’ ἀναλόγως ἦνται , κατὰ τὸ , πεποίηται πεποίηπται καὶ τὰ ὅμοια · εἴτα Ἰωνικὴ τμήσει τοῦ ἦτα εἰς ε καὶ ἄλφα , ὡς νενοῦνται νενοῦσται , οὕτω καὶ ἦνται ἔαται . Ὅμηρος δὲ κατὰ Ἰάδα προσθεὶς τὸ ἰῶτα ἔφη , εἴαται ἐν μεγάροις . εἴτα λέγει ὅτι καὶ τὸ διασυνόμνον καὶ διὰ τῶν αὐτῶν στοιχείων ἐκφρόδμενον οὕτως ἔχει . * τὸ γὰρ ἦνται · ἤχουν κάθηπται , κατὰ τμήσιν τῆς ἡμ συλλαβῆς εἰς ε καὶ ἄ εαται λέγεται , οἷον , οἱ δὴ σὺν ἔαται σιγῇ . τούτοις δὲ ὁ αὐτὸς ἐπάγει καὶ ὅτι ἔνιοι τῶν Ἰώνων , οἷς ἀκολουθεῖ , φησί , καὶ ὁ τὰ Ναξιακὰ γράψας Φιλίας εἴτε Καλλίνος , μόνον τὸ ἡ ἐν τοῖς τοιούτοις παρακειμένοις εἰς ε καὶ ἄ τέμνοντες τὸ ἐπόμνον ν’ φυλάττουσι , πεποιέανται λέγοντες καὶ γιγενέανται , καὶ τὰ τοῦ ἐγένετο ἐγένετο . καὶ ὁ γε Ζηνόδοτος πολλάκις , φησί , παρὰ τῷ ποιητῇ οὕτω γράφει καὶ τὰ ἐνιικά · δίχα μέντοι τοῦ νῦ τὸ πεποίηται καὶ νενοῦνται πεποιέανται γράφων καὶ νενοῦσται . ἡ μέντοι Ἀριστοχέως ἐκδοσις οὐκ οἶδεν Ὅμηρον τῆδε τῇ διαλέκτῳ χρῶμενον , εἰ καὶ τισὶν ἐδοξεν ὁμοίως τῷ πεποίηται πεποιέανται , οὕτω τῷ τὸ ἦνται ἐνιχολά ἤχουν κάθηπται , γενέσθαι ἔαται καὶ ληφθῆναι Βοιωτικῶς ἀντὶ πληθυντικοῦ τοῦ ἦνται ἔαται ἐν τῷ , οἱ δὴ σὺν ἔαται σιγῇ · ὁ δὴ ἀποφρά - πίζει ὁ Ἡρακλείδης εἰπὼν , οὐδὲ ποτε τῶν Ὁμήρων ἐνικοῖς χρηθῆναι , ὁμίμασι ἀντὶ πληθυντικών , καθά - περ ἔνιοις Βοιωτῶν ἐδύξαν . Αἱ δὲ δώδεκα ἀλετριδες τὸ τοῦ ἀλετοῦ δηλοῦσι πολυδάπανον . πολλοχοῦ δὲ καὶ εἰσὶν ἐπιχωρίασει τὸ δι’ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἀλετρώς χιρεσθαι . Τὸ δὲ ἐπεφόρωντο τὴν τῶν ἀλετριδῶν , δηλοῖ σπουδαίαν χίνεσιν * καὶ ὁρωμελέαν . Τὸ μέντοι , ἀμβρόσια ζαῖται ἐπεφόρωντο , ἄλλως ἐν Ἰλιάδι ἐξοδεῖ διὰ σμυρότητα . Περὶ δὲ ἀλητρίων καὶ ἀλειάτων προεῤῥέθη . Ἐν δὲ τῷ , κατὰ πυρὸν ἔλεσαν , συνεχορικῶς νοεῖται καὶ εὖ τι ἄλλο ἤλιστο . Τὸ δὲ τέφ ἀντὶ τοῦ τινὶ πλεονασμὸν καὶ αὐτὸ ἔχει τοῦ ε , καθά καὶ ἄλλα τῶν αὐτῶ συστοίχων , ὡς προεδεδήλωται . Τοῦ δὲ κρήνον , ὁ καὶ κορήνον ἐν ἄλλοις λέγεται , εὑρίσκεται καὶ κρήνα τὸ ἀπαρίφματον . Ὁ δὲ ἀλείτης ἐκ τοῦ ἀλείτω τὸ ἄμαρτῶμα γίνεται , ἐκεῖθεν δὲ καὶ ὁ ἀλοιτὸς ὁ παρὰ τῷ Λυκόφρωνι , ὁμοῖος ὢν τῷ Ἀλείτῃ , τοῦ δὲ ἀλείτω ἀλείτης , ὁφῶστος ἤλιτον , ἐξ οὐ * νηλιτεὺς καὶ νηλιτίδες γυναικες , καὶ ἀλιτρος , κατὰ μικρὸν δὲ καὶ ἀλιτήριος . Ὅτι τὸ ἀνάψαι πῦρ ἐν δόμασιν οὕτω γράφει
Lemmas: ὁ ἀλετρίζω , καί ἐν ὁ κατά ὁ Ἀλκίνοος ἔρομαι . ὁ δέ ἀλέω , ἐκ ὅς ὁ ἀλήθω , οὖον μόνος πρῶτος συζυγία ὁ περισπάω εἰμί , ἀλλά πως καί δύο , ὡς δῆλος παρά Ἀθηναῖος ἐν ὁ , ἧλος ὀρθμαὶ ὁ * στίτια . ἐκ δέ γε ὁ πρῶτος , ἀπό ὅς καί ὁ Ὀρθεύς ἀλετός , εἰμί καί περιεσπιχόν δέ ἀλέτης , οἷος , ἐπιβάλλω ὁ σῖτος ἐπί ὁ ἀλετώρα καί αἰών ξενίζω αὐτός . ὁ δέ ὠρέω ἀλετριδα συντάκτης καί αὐτός ὁ τίμιος δοῦλος ὁ Ὀδυσσεύς , καί ὁ λιμυνομη καί ὁ λιμυλιαω , δίχα γε ὁ ἄμυρον . εἰμί γάρ καί οὐδείς ΥΠΕΣ Ψυχή δοῦλος , οὐδέ χρή κατά ὁ εἶπον πιστεύω αὐτός , ὅμως εἰμί οὖον καί ἀγαθός πολύς εὑρίσκω . φημί γοῦν ἐν Κυδωνία Νένος - μισμένας τις ἱορτὰς εἰμί , ἐν ὅς οὐ οἶδα εἰς ὁ πόλις ἐλεύθερος , ἀλλά ὁ δοῦλος πᾶς Κρής - Τοῦσι , καί κύριος μαστιγόω εἰμί ὁ ἐλεύθερος . εἰμί δέ ἄλλως ὁ τοιοῦτος λόγος ἀντίκειμαι τις τοπικός ἔθος , ἀλλά ἐκεῖ νοητέον , οὖον πιστός ἀποχράω ὁ δοῦλος καί οἶος τιμάω . λέγω γοῦν ὁ ἐν ὁ νῆσος Κῶς δοῦλος , ὥστε ὁ “ Προ ὑψόω ὁ ἐκεῖ , οὔτε εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἱερόν , οὔτε γίγνομαι τις ὁ παρασκευάζω , ὡς ἱστορέω Ἀθήναιος . παρά ἄλλος δέ τις πλάσσω , φημί , οἰκέτης ἀγανακτέω ὅτι πολύς παράκειμαι ὁ δεσπότης , οὐδέ ὁ λείπω θάμα δοῦλος ἐσθίω · ὁ δή πως ΥΠΕ - μέμφομαι καί ὁ Λύκιος ἐπί ὁ δέσποινα Πηνελόπη , οὐ ὡς κακός μέντοι ἐκεῖνος αἰτιάομαι , ἀλλά δηλόω , ὡς διά ὁ μνηστήρ οὐ ἔχω ὁ δοῦλος ἕμψα*ζεσθαι . ὁ δέ , μύλη εἰμί , ἀντί ὁ καθάπτω , ἐκεῖνος · ευτός γάρ πᾶς ὁ γένος ἄμφω οὗτος . ὁ δέ παλαιός γράφω καί ὅτι ψιλός ὁ εἰμί , ἵνα ἢ ἀντί ὁ ἀσάω , ὡς ἀπό ὁ εἰμί . καί εἰμί ἀγαθός οὗτος . κυριολεκσία δέ ὁ εἰμί ἀντί ὁ καθάπτω ἐν ὁ , πεντηκόσιοι δέ ἐν ἐκάστης , ἕδρα δηλαδή , εἰμί . οὗτος καί ἐν Ἰλιάς ὁ , ἐάω ἐν μέγαρον ποτιδέχμεναι , ψιλός κατά Ἡρακλείδης προσενεκτέον · οὖον γάρ καθάπτω , φημί , ἀλλά ὑπάρ - χόω , ἠχέω εἰμί . Ἴων γάρ ὁ παράκειμαι ἀντί ενιστής χράω , οἷος , διανοέομαι ἀντί ὁ διανοέομαι , καί ὁ ὅμοιος . πλατύνω δέ Ἡρακλείδης ὁ περί ὁ εἰμί λόγος γράφω τοιοῦτος · ὡς ἄρχω ἠχέω , οἰκέτης οἰκέω , οὕτως ἀπό ὁ εἰμί πρῶτος συζυγία ὁ περισπάω παθητικός ἐνίστημι τρίτος ἵημι · οὖον σός εἰς παράκειμαι ἀείδω , μεταπίπτω αὐτανύθα ὁ εὕω διαφθογγος εἰς ἦτα . πληθυντικός δέ αὐτός προστίθημι ὁ ν ἀνάλογος ἀείδω , κατά ὁ , ποιέω ποιέω καί ὁ ὅμοιος · εἴτα̅ ἰωνικός τμῆσις ὁ ἦτα εἰς ε καί ἄλφα , ὡς νέομαι νοέω , οὗτος καί ἀείδω ἧμαι . Ὅμηρος δέ κατά Ἰάς προστίθημι ὁ ἰῶτα φημί , ἐάω ἐν μέγαρον . εἴτα̅ λέγω ὅτι καί ὁ διασυνόμνον καί διά ὁ αὐτός στοιχεῖον ἐκφρόδμενον οὕτως ἔχω . * ὁ γάρ ἀείδω · ἠχέω καθάπτω , κατά τμῆσις ὁ ἡμεῖς συλλαβή εἰς ε καί ὅς ἐάω λέγω , οἷος , ὁ δή σύν ἧμαι σιγή . οὗτος δέ ὁ αὐτός ἐπάγω καί ὅτι ἔνιοι ὁ Ἴων , ὅς ἀκολουθέω , φημί , καί ὁ ὁ ναξιακός γράφω Φιλίας εἴτε Καλλίνος , μόνος ὁ ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος παράκειμαι εἰς ε καί ὅς τέμνω ὁ ἐπόμνον ν φυλάσσω , ποιέω λέγω καί γίγνομαι , καί ὁ ὁ γίγνομαι γίγνομαι . καί ὁ γε Ζηνόδοτος πολλάκις , φημί , παρά ὁ ποιητής οὗτος γράφω καί ὁ ἐνικός · δίχα μέντοι ὁ νῦ ὁ ποιέω καί νέομαι ποιέω γράφω καί νοέω . ὁ μέντοι Ἀριστοχέως ἔκδοσις οὐ οἶδα Ὅμηρος τῆδε ὁ διάλεκτος χράω , εἰμί καί τις δοκέω ὁμοίως ὁ ποιέω ποιέω , οὗτος ὁ ὁ ἀείδω ενιχολη ἠχέω καθάπτω , γίγνομαι ἧμαι καί λαμβάνω Βοιωτικός ἀντί πληθυντικός ὁ ἀείδω ἧμαι ἐν ὁ , ὁ δή σύν ἧμαι σιγή · ὁ δή ἀποφράς - πιέζω ὁ Ἡρακλείδης εἶπον , οὐδέ ποτός ὁ Ὅμηρος ἑνικός χράω , ομιπημα ἀντί πληθυντικός , καθά - περ ἔνειμι Βοιωτός ἐδύξαν . ὁ δέ δώδεκα ἀλετρίς ὁ ὁ ἀλέτης δηλόω πολυδάπανος . πολλοχοω δέ καί εἰμί επιχωριάζω ὁ διά ἀνήρ καί γυνή ἀλετρώς χιρω . ὁ δέ φοράω ὁ ὁ ἀλετρίς , δηλόω σπουδαῖος χίνος * καί ὁρωμελέαν . ὁ μέντοι , ἀμβρόσιος ζαιος φοράω , ἄλλως ἐν Ἰλιάς ἐξοδεύω διά σμυροτηταω . περι δέ ἀλιτρία καί ἄλειαρ προελλέγω . ἐν δέ ὁ , κατά πυρός λέσα , συνεχορικῶς νοέω καί εὕω τίς ἄλλος ἤλιστο . ὁ δέ τέφ ἀντί ὁ τις πλεονασμός καί αὐτός ἔχω ὁ ε , καθά καί ἄλλος ὁ αὐτός σύστοιχος , ὡς προδηλόω . ὁ δέ κραίνω , ὁ καί κοραινω ἐν ἄλλος λέγω , εὑρίσκω καί κρήνη ὁ ἀπαρίφματον . ὁ δέ ἀλείτης ἐκ ὁ ἀλέω ὁ ἄμαρτῶμα γίγνομαι , ἐκεῖθεν δέ καί ὁ ἀλοιτός ὁ παρά ὁ Λυκόφρων , ὅμοιος εἰμί ὁ Ἀλείτης , ὁ δέ ἀλέω ἀλείτης , ὁφῶστος ἀλιταίνω , ἐκ οὖον * νηλιτής καί νηλιτίδες γυνή , καί ἀλιτρός , κατά μικρός δέ καί ἀλιτήριος . ὅτι2 ὁ ἀνάπτω πῦρ ἐν δόμα οὗτος γράφω