eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1811
ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ Ρ . ΟΜΗΡΟΥ . ΡΑΨΩΜΙΑ . Ὅτι πολλὰ μὲν ἡ φαινοδία λαλεῖ , ἐπιγράφεται δ’ ὡμὸς ἐκ τοῦ κατ’ ἀρχὴν εὐθὺς πράγματος · ἐπάνοδος δηλαδὴ Τηλέμαχον εἰς’ Ἰθάκην . Ὅτι ἄπτα καὶ ἐνταῦθα Τηλέμαχος προσφωνεῖ τὸν Εὐμαιον , πρὶ οὐ ἰκανῶς προειρήται . Ὅτι μητρικὴν ὁ Τηλέμαχος ἀγάπην * δηλοῖ περὶ αὐτὸν ἐν τῷ , εἰμ’ ἐς πόλιν ὥρσα με μήτηρ ὕβηται . οὐ γὰρ μιν πρόσθεν παύσασθαι διὸ κλαυθμοῦ τε συγκεροῖ γοοῖο τε δακρυόντος , πρὶν γ’ αὐτὸν μ’ ἐοίδιται . τοῦτο δὲ καὶ ἄλλως εἶχε φράσαι , πρὶν γ’ αὐτὸν μ’ ἐοίδεσθαι . Ὅτι προεκτιθέμενος τὰ ἐφεξὴς ὁ Τηλέμαχος ἐπιτέλλει τῷ Εὐμαίῳ τὸν ξείνον δύστηνον ἄγειν ἐς πόλιν , ὥρσα , φησίν , ἐκεῖθι δαῖτα πωχεύη , τούτεστι , ζητῆ πτωχικῶς , ὡς καὶ προεδηλώθη · ὁ ἑμμενίων ἡμοῖ · δώσει δὲ οἱ ἐπατοῦντι ὅς κ’ ἐθέλησι πύργον , περὶ οὐ προσεγράφη , καὶ κοτύλην , οἶνον δηλαδὴ · ἑλλιπὼς γὰρ εἰρη*ται · ἑγράφη δὲ πρὸ ὀλίγων καὶ περὶ κοτύ-617 λης . εἶτα βεβαιῶν ξείνον εἶναι τὸν παρόντα φησίν · ἐμε δ’ οὐ πως ἐστιν ἅπαντας ἀνθρώπους ἀνέχεσθαι ἑχοντὰ περ ἄλγεα θυμοῦ . ὁ ξείνος δ’ εἰ περ μᾶλα μηνίει , ἄλγιον αὐτῷ ἑσσεται .. ἡ γὰρ ἑμοὶ φιλή ἀληθὴς μυθήσασθαι . τοιαῦτα δὲ λέγει ἂν ὁ ἀξιούμενος μὲν πολλὰ εὐεργετεῖν , μὴ δυνάμενος δέ , εἰ καὶ γογγύζει ὁ ζητῶν . Ἐνθα ὅρα καὶ ὅτι , καθὰ πρὸ τούτων ἐρρέθη , μὴ χοῖραν τῷ ξενόδωρῳ ἑοῖδα προφαίνειν , ἵνα μὴ ἑαυτοῦ πάντα χολοῦη , οὕτω κἀνταῦθα οὐχ ἀγαθὸν εἶναι λέγεται τὸν ξείνον μηνίειν τῷ ξενόδωρῳ · ἄλγιον γὰρ αὐτῷ ἑσται οὕτω ποιούντι . δῆλον δ’ ἐκ τούτου , ὅτι ὁπηνικά ἑρη μόνον τὸ ἄλγιον , ἐνέλιπεν ἐκεῖ ῥῆμα ὑπαρχι*κόν , ὡς καὶ προεδηλώτοται . Τὸ δὲ τὸν ξείνον δύστηνον , παρατεθειμένον ἀσυνήθως ἑχει τὸ ἀφθρον . τὸ γὰρ σύννηθες , τὸν δύστηνον ξείνον . Τὸ δὲ ἅπαντας ἀνθρώ - πους ἀνέχεσθαι , εἴρηται μὲν ἀληθῶς · οὐ γὰρ ἂν τις δύναιτο διόντως ξενίζειν ἅπαντας , ὡς ἐκεῖνοι ζητοῦ - σιν . ἑχει δὲ τὸ ἀνέχεσθαι ἢ ἀντὶ τοῦ τιμᾶν ἢ ἀντὶ τοῦ ἀνέχειν ἡτοῦ ἀπαξιασάσκειν , ὡς ἐκ μεταφορᾶς τινὸς ὑπρείσματος . Τὸ δὲ φιλ’ ἀληθὴς μυθήσασθαι , ἡ Ἀττικῶς ἀντὶ τοῦ φίλον ἐστὶ τἀλη - θῆ εἰπεῖν , ἡ φιλα τὰ ἀληθῆ , ὥστε εἰπεῖν αὐτά . Ὅτι καὶ νῦν αἰτιολογῶν Ὀδυσσεὺς τὸ ἐθέ - λειν εἰς Ἰθάκην ἀπιλθεῖν φησίν · ὡ φίλος , οὐδὲ τοι αὐτὸς ἐρῦσεσθαι μενεαίνω , ἐν τῷ ἄγρῳ δηλαδὴ · πτωχῷ βέλτερόν ἐστι κατὰ πόλιν ἡ κατ’ ἄγρους δαῖτα πωχεύειν · * ὡ καὶ ἀνωτέρω κεῖται · δώσει δὲ μοι ὅς κ’ ἐθέλησι , κατὰ τὸν τοῦ Τηλέμαχον λόγον . οὐ γὰρ ἐπὶ σταθμοῖσι μένειν ἐτι τηλίκος εἰμί , ὡστ’ ἐπι - τειλαμένῳ σημαντορι πάντα πιθέσθαι · ἡγοῦν οὐχ εἰμὶ τοιαύτης ἡλικίας , ὥστε εἰς πᾶν ἑργον πειθε - σθαι τῷ κελεύοντι μοι κατ’ ἄγρους , ὡς οἷα δηλαδὴ γέρων ὢν καὶ μὴ ἐξισχύων ποιεῖν . σημαντορα δὲ συνήθως λέγει τὸν ἐπιτάσσοντα . Ὅτι πτωχοῦ γέροντος γυμνίτου τὸ , ἐμὲ δ’ ἄξα ἀνὴρ ὁδε τὸν σὺ κελεύεις αὐτίκα . εἴπει κε πυρὸς θερέω , ἡγοῦν διὰ πυρὸς θερμανθῶ , ἀλέη τε γένηται , ἡ ἐκ τοῦ ἡλίου δηλο*ῦοτι , αἰνῶς γὰρ τάδε εἴματα ἑχω κακά , μὴ με δαμάσση σιτὴν ὑπνοῖη ἡγοῦν ἡ ἐωθινὴ πᾶρχη , ὡς προγέγραπται . δῆλον δὲ καὶ ἐντεῦθεν , ὡς ψυχενὸς ὁ τῆς ἐπανόδου τῷ Ὀδυσσεῖ καιρός . Ὅτι κἀνταῦθα κακὰ φντεύειν , ὡς καὶ ἄλλοχοῦ , τὸ βουλεύεσθαι κατὰ τινων . * ὡ σύμφω - νον καὶ τὸ ὑπορύπτεν κακά . τῆς δὲ αὐτῆς ἐννοίας καθ’ ἑτερον λόγον καὶ τὸ ράπτεν κακά · Ὅτι κώσα καταστοργῦσαι Θρόνους ἐγὶ δαιδαλέοις τοῖς τῶν μηνρήρων ἡ τοῦ Τηλεμάχου τροφῶς Εὐρύ - κλειε εἶδεν αὐτὸν πολὺ πρῶτη ἑοχόμενον , καθά πον καὶ Τηλέμαχος τὸν Μέντην πολὺ πρῶτος εἶδεν ἐλθόντα διὰ τὸ μοριμῶν καὶ διατοῦτο πρὸς ταῖς εἰσόδους τοῦ οἴκου ἑχειν τὴν θῖαν . Ὅρα δὲ ὡς εὐτελῶς κώσα ἐν τοῖς ἡθῆσει Θρόνοις τίθενται . Τὸ δὲ στοργῦσα καθ’ ὁμοιότητα * παράγεται τοῦ ὀργυσθαι καὶ τῶν ὁμοίων . ὡς γὰρ ὅρα ὅραω ὁρνῶν ὅρνυμι , οὕτω στορῶ στόρῳ στοργῦν στοργημ · ἐξ οὐ ὁ στοργὺς οὐ θηλυκὸν ἡ στοργῦσα . δῆλον δ’ ὅτι παντὸν ἐστι στοργέσαι καὶ στόργυσθαι . παρὰ δὲ τοῖς ὑστερον καὶ στρῶσαι , συγκοπὲν ἐκ τοῦ στορῶ καὶ μεταπεσὼν ἐκ πρώτης συζυγίας τῶν περισπωμένων εἰς τρίτην . ὁθεν καὶ τὸ στρώμα καὶ τὸ τῆς νηὸς κατάστρωμα . Ὅτι δακρύσασα , ὡς εἴκός , ἡ μαῖα εἶδης ἡλθε τοῦ Τηλέμαχον . ἀμφὶ δ’ ἄρ ἑλλαι δμωαὶ Ὀδυσοῆος ἡγερέθιντο καὶ κύνων ἀγαπαζόμεναι κεφαλὴν τε καὶ ὤμους . καὶ ἐστι δουλικὸν τὸ φίλημα τοῦτο . Πηνελόπη δὲ ἐκνυσὶ μιν κεφαλὴν τε καὶ ἄμφω φάεα καλά . καὶ Εὔμαιος δὲ πρὸ ταύτης ὁμοίως ὡς σὲ τις ἀδελφός , καθὰ δηλοῖ τὸ ἅπτα προσφώνημα , ᾧ δε - ξιοῦται αὐτὸν * ὁ Τηλέμαχος . στόμα μέντοι οὐδείς ἐφίλει . καὶ ὧσῶς ὁμηθεῖς τις ἐντεῦθεν εἴποι ἄν κυρίως φιλεῖν τὸ ἐμφύνα ἵλλοις , εἰ γε καὶ ἄμφω φάσα καλά ἐφιλοῦντο . ἡ Πηνελόπη δὲ καὶ ἄμφι παιδὶ φιλεῖν βάλε πῆξες δακρύσασα καὶ ὀλοφυρομένη δὲ λαλεῖ . ἔοχα δὲ ταῦτα γινόμενα ἐπὶ φιλοῖς ἐξ ἀπο - δημίας ἥκουν , ὡς περ καὶ λόγος πρέπων τοιοῦτῳ καιρῷ τό · ἥλθες Τηλέμαχε γλυκερὸν γάος καὶ ἐξής , καθὰ προεγράφη . ἐπαινῶν δὲ ὁ ποιητὴς κἀνταῦθα ὡς ἰκέρωθι τὴν Πηνελόπην , ἡγοῦν ὡς ἥλθεν ἐκ θα - λάμιοι * Ἀρτέμιδι ἰκέλη ἢς χρυσῆ * Ἀφροδίτη · τοῦτο μὲν , ὡς καλή · ἐκεῖνο δὲ , ὡς περίφρων καὶ σώφρων . Τὸ δὲ ἄμφι παιδὶ βάλε πῆξες , ἀντὶ τοῦ ἀμφέβαλε τὸν νιὸν τοῖς πῆξεσι . καλῶς δὲ τὸ , πῆξες · βραχίονες γὰρ οὐκ ἔχουσι περιπλέκεσθαι . Ἱστέον δὲ ὅτι τοῦ κυνεῖν , ὅ ἐστι φιλεῖν , πρωτότυπὸν ἐστι τὸ κύεν . διὸ ἄμφοιν ἐνταῦθα χρήται ὁ ποιητής , ὡς προείκνεται . ἐκ τούτων δὲ κατὰ τινὰ σχέσιν καὶ κυνεῖν τὸ προσκυνεῖν καὶ κύεν τὸ γεννᾶν . ἐν τούτοις δὲ κεῖται καὶ ὁ κιὼν ἀρσε - νικῶς ἐν τῷ , ἔγχοις μὲν στήσε πρὸς κίονα μαχρὸν ἐρείσας , κοινοῦτερον · ἄλλως μέντοι Θηλυ - κῶς προῖχθη , ἐν τῷ , ἔγχοις ἔστησε φέρον κίονα μακρήν . Ἱστέον δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , ἄμφι παιδὶ φιλεῖν βάλε πῆξες , δύναται τὸ φιλεῖν , * καὶ τῷ παιδὶ προσκισθῆναι καὶ δυϊκῶς λέγεσθαι πρὸς τὸ πῆξες , καθότι καὶ φίλα που χεῖρες καὶ φίλη χεὶρ λέγεται . Ὅτι ὄννον δηλοῖ ἐπὶ σκυ - θρωπῷ λόγῳ τὸ , μὴ τοι γόον ὀρνυθι , μηδὲ μοι ἴτωρ ἐν στήθεσσιν ὄρνυε φνύοντι περ αἰπὺν ὀλεθρον . Τηλέμαχος δὲ τῇ μητρὶ τοῦτο ἡγοῦν · ἢν καὶ παραίνει ὑδρημακίνην καθαρὰ χροῖ ἐίματα ἐλοῦσαν εὐχεσθαι , εἰ ποθι θεὸς ἄντιτα ἔργα τελέσσει · ὁ καὶ πρὸ τούτων ἡ μαῖσα παρήγγεσε . καὶ αὐτὸς μὲν οὕτω λαλεῖ . τῇ δὲ φήσιν ἄπτερος ἐπέλετο μῦθος . καὶ ἐποίησεν ἡ γυνὴ οὕτω . κεῖται δὲ τὸ ἄπτερος ἐπέλετο * μῦθος εἰς ἴσον τῷ , ταχέως προσήκατό , φασί , τὸν λόγον . ἄπτερος δὲ ὁ παράμονος καὶ μὴ πτερόεις κατὰ τὸ κοινὸν τοῦ λόγου ἐπίθετον , ἤγουν ὁ μὴ ἀποπτάς , ἀλλ᾽ ἐπιμείνας τῇ γυναικί . τινὲς δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ ταχὺ καὶ ἰσόπτερος νοοῦσι τὴν λέξιν , ἵνα λέγῃ , ὅτι ταχὺ ἐς ψυχὴν εἰσέδυ τῇ Πηνε - λόπῃ . Ὅτι περίφρασιν τοῦ , τί εἶδες , τὸ , ὅπως ἠντίσας ὀπωπής . ἐστι δὲ ἀντίσαι μὲν τὸ τυχεῖν , ὀπωπή δὲ ἡ θέα , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ . Ὅτι καὶ νῦν , ὡς που καὶ ἐν καταρχαῖς τοῦ βιβλίου , ὁ Τηλέμαχος εἰς ἀγορὰν ἄπεισι κατὰ ὁμοίου σχήμα · ἔγχος τε * γὰρ ἔχει , καὶ κύνες πύλας ἀργοὶ ἐπονται αὐτῷ , καὶ θεοποισία χάρις αὐτῷ θεοδὺν καταχεύεται . καὶ πάντες λαοὶ ἐπιρχόμενον αὐτὸν θηέντο . ἀγείρονται δὲ ἄμφ᾽ αὐτὸν καὶ οἱ μνηστήρες ἑσθλ᾽ ἀγορεύοντες , κακὰ δὲ φρεσὶ βυσσοδομευον · ὁ περ δολίοις προσφανεῖσθαι πρέπει ἀνδράσιν . ἐν δὲ τῷ βυσσοδομευον ἐξαλλαγὴν σχήματος ἔχει . ἢν γὰρ κοινότερον βυσσοδομεύοντες εἴπειν πρὸς τὸ ἀγορεύοντες . Ἐνταῦθα δὲ κεῖται καὶ βιωτικὴ παραίνεσις τὸ δεῖν εἶναι προτιμᾶσθαι τοὺς φίλους τῶν μὴ τοιούτων . Τηλέμαχος γὰρ τὸν τῶν * μνηστή - ρων ἀλενόμενος ὁμιλὸν καθέξεταὶ ἴων εἰς ἀγορὰν , ἵνα Μέντωρ ἦστο καὶ * Ἀντίμος καὶ * Ἀλιθέρος , οἱ τέ οἱ ἐξ ἀρχῆς πατρῴοι ἦσαν ἑταῖροι . Ὅτι καὶ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ δυνάμενος ὁ ποιητὴς πολυ - λογῆσαι παραλείπει αὐτὸ διὰ τὸ μὴ καιρίον . ὡς μὲν γὰρ οἱ φίλοι * ἐξερέεινον ἕκαστα , λέγει · τί δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁ Τηλέμαχος ἔφη , οὐ λέγει . Ὅτι τοῦ προδηθέντος Πειραίου ἀποκαθιστάντος τῷ Τηλέμαχῳ τὸν τε ξένον Θεοκλύμενον καὶ τὰ ἐκ Μενελάου δῶρα τὰ φθάσαντα παρατεθῆναι αὐτῷ Τη - λέμαχος πάντων ἀκουόντων φησὶν ἀνιμεσθήτως πρὸς Πειραῖον ἀξάμενος ἀπὸ τοῦ γὰρ συνδέσμου συνή - θως · * Πείραιε , οὐ γὰρ τ᾽ ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα · εἰ κεν ἐμὲ μνηστήρες ἀγήνορες ἐν μεγάροισι λαθρὴ κτείναντες πατρῴα πάντα δάσονται , αὐτὸν ἔχοντά · σε βούλομαι ἐπανρέμεν ἤτοι ἐπαπολαύειν κληρονομικῶ δικαίῳ , ἢ τινὰ τῶνδε . εἰ δὲ ἐγὼ τοιούσιν γόον καὶ κῆρα φυτεύσω , δή · τότε μοι χαίροντι φέρειν πρὸς δώματα χαίρων . ὡς νῦν γε οὔτε σὺ χαίρεις οὔτ᾽ ἐγώ . Καὶ ὅρα τὸ , λάθρῃ κτείναντες , ὡς μὴ ὧν ἐξ ἐμφανοῦς τοῦτο γενέσθαι . οὕτω καὶ παρόρησιάζεταί · καὶ θαρσέῖ ὁ νεανίας τὸν πατέρα ἰδόν · ὅς καὶ τὴν ἀγορὰν παρ᾽ ἐλπίδα ποιεῖ , * καταπλήττων τοὺς μνηστήρας διὰ τὸ ἐμφανόμε - νον αὐτῷ ἄτροπον . κεῖται δ᾽ ἐν τούτοις καὶ φίλου τιμή , ἐνθα τὸν Πειραῖον ἰδὼν ἐγγύθεν ἐλθόντα ὁ Τηλέμαχος οὐκέτι ἐκάθητο βασιλικῶς , ἀλλὰ παρέστη φιλικῶς . Σημεῖωσαι δὲ καὶ ὅτι ὁ τοῦ Τηλέμαχου πρὸς τὸν Πειραῖον λόγος παρόρησιάν τε , ὡς ἐφρέθη , ἔχει , καὶ φιλιας ἀμοι - βήν , καὶ ἀπάτην δὲ μνηστήρων , διὰ τὸν ῥηθέντα διαταγμόν · καὶ ὅτι δῶρα μὲν οἰκονομικῶς οὐ προσή -
Lemmas: Ὀδυσσεία Ρ . Ὅμηρος . Α . ὅτι2 πολύς μέν ὁ φαινοδία λαλέω , ἐπιγράφω δέ ὠμός ἐκ ὁ κατά ἀρχή εὐθύς πρᾶγμα · Ἐπάνοδος δηλαδή Τηλέμαχος εἰμί Ἰθάκη . ὅτι2 απτός καί ἐνταῦθα Τηλέμαχος προσφωνέω ὁ Εὔμαιος , πρίν οὖον ἱκανῶς προλέγω . ὅτι2 μητρικός ὁ Τηλέμαχος ἀγάπη * δηλόω περί αὐτός ἐν ὁ , εἰμί εἰς πόλις ὄρνυμι ἐγώ μήτηρ ὕβηται . οὖον γάρ ὅς πρόσθεν παύω διό κλαυθμός τε σύγκερος γόος τε δάκρυ , πρίν γε αὐτός εἷς οἶδα . οὗτος δέ καί ἄλλως ἔχω φράζω , πρίν γε αὐτός εἷς οἶδα . ὅτι2 προεκτίθεμαι ὁ ἐφεξής ὁ Τηλέμαχος ἐπιτέλλω ὁ Εὔμαιος ὁ ξένος δύστηνος ἄγω εἰς πόλις , ὄρνυμι , φημί , ἐκεῖθι Δαίς πωχεύη , τουτέστι , ζητέω πτωχικῶς , ὡς καί προδηλόω · ὁ ἑμμενίων ἡμέτερος · δίδωμι δέ ὁ πατέω ὅς καί ἐθέλω πύργος , περί οὖον προσγράφω , καί κοτύλη , οἶνος δηλαδή · ελλιπώς γάρ λέγω · γράφω δέ πρό ὀλίγος καί περί Ι΄ Λῆς . εἶτα βεβαιόω ξένος εἰμί ὁ πάρειμι φημί · ἐγώ δέ οὖον πως εἰμί ἅπας ἄνθρωπος ἀνέχω ἔχω περ ἄλγος θυμός . ὁ ξένος δέ εἰμί περ μῆλον μηνίω , ἀλγεινός αὐτός εἰμί .. ὁ γάρ ἐμέω φιλέω ἀληθής μυθέομαι . τοιοῦτος δέ λέγω εἄν ὁ ἀξιόω μέν πολύς εὐεργετέω , μή δύναμαι δέ , εἰμί καί γογγύζω ὁ ζητέω . ἔνθα ὁράω καί ὅτι , καθά πρό οὗτος εἴρω , μή χοίρα ὁ ξενόδωρος ὁράω προφαίνω , ἵνα μή ἑαυτοῦ πᾶς χολόω , οὗτος ἐνταῦθα οὐ ἀγαθός εἰμί λέγω ὁ ξένος μηνίω ὁ ξενόδωρος · ἀλγεινός γάρ αὐτός εἰμί οὗτος ποιέω . δῆλος δέ ἐκ οὗτος , ὅτι ὁπηνίκα εἴρω μόνος ὁ ἀλγεινός , ἐλλείπω ἐκεῖ ῥῆμα ὑπαρχικός , ὡς καί προεδηλωτοος . ὁ δέ ὁ ξένος δύστηνος , παρατίθημι ἀσυνήθως ἔχω ὁ ἀφθρον . ὁ γάρ συνήθης , ὁ δύστηνος ξένος . ὁ δέ ἅπας ἀνθρώ - πούς ἀνέχω , εἴρω μέν ἀληθής · οὖον γάρ εἄν τις δύναμαι διειμι ξενίζω ἅπας , ὡς ἐκεῖνος ζητέω - βρόχος . ἔχω δέ ὁ ἀνέχω ἢ ἀντί ὁ τιμάω ἢ ἀντί ὁ ἀνέχω αἰτέω ἀπαξιασάσκειν , ὡς ἐκ μεταφορά τις ὑπρείσματος . ὁ δέ φίλος ἀληθής μυθέομαι , ὁ Ἀττικός ἀντί ὁ φίλος εἰμί Τάλη - θέω εἶπον , ὁ φίλος ὁ ἀληθής , ὥστε εἶπον αὐτός . ὅτι2 καί νῦν αἰτιολογέω Ὀδυσσεύς ὁ ἐθέειμι - Λέιν εἰς Ἰθάκη ἀπέρχομαι φημί · εἰμί φίλος , οὐδέ ὅς αὐτός ἐρύω μενεαίνω , ἐν ὁ ἀγρός δηλαδή · πτωχός βέλτερος εἰμί κατά πόλις ὁ κατά ἀγρός δαίς πωχευεν · * εἰμί καί ἀνωτέρω κεῖμαι · δίδωμι δέ ἐγώ ὅς καί ἐθέλω , κατά ὁ ὁ Τηλέμαχος λόγος . οὖον γάρ ἐπί σταθμός μένω ἔτι τηλίκος εἰμί , ὡστε ἐπι - τίλλω σημαντορι πᾶς πείθω · ἤγουν οὐ εἰμί τοιοῦτος ἡλικία , ὥστε εἰς πᾶς ἔργον πείθω - ἕπομαι ὁ κελεύω ἐγώ κατά ἀγρός , ὡς οἷος δηλαδή γέρων εἰμί καί μή ἐξισχύω ποιέω . σημαντορα δέ συνήθης λέγω ὁ ἐπιτάσσω . ὅτι2 πτωχός γέρων γυμνίτης ὁ , ἐγώ δέ Αξά ἀνήρ ὅδε ὁ σύ κελεύω αὐτίκα . εἶπον κε πυρός θέρω , ἤγουν διά πυρός θερμαίνομαι , ἀλέα τε γίγνομαι , ὁ ἐκ ὁ ἥλιος δηλόω , αἰνῶς γάρ ὅδε εἷμα ἔχω κακός , μή ἐγώ δαμάζω σιτὴν ὑπνόω ἤγουν ὁ εωθινός πᾶρχη , ὡς προγράφω . δῆλος δέ καί ἐντεῦθεν , ὡς ψύχω ὁ ὁ ἐπάνοδος ὁ Ὀδυσσεύς καιρός . ὅτι2 ἐνταῦθα κακός φντευεν , ὡς καί αλλοχοω , ὁ βουλεύω κατά τίνω . * εἰμί Συμφώ - νοῦς καί ὁ ὑπορύπτεν κακός . ὁ δέ αὐτός ἔννοια κατά ἕτερος λόγος καί ὁ ῥάπτω κακός · ὅτι2 κάω καταστοργυσος Θρόνοι ἐγώ δαιδάλεος ὁ ὁ μηνρήρων ὁ ὁ Τηλέμαχος τροφή εὐρύς - καλέω ὁράω αὐτός πολύς πρῶτος ἔχω , καθά πως καί Τηλέμαχος ὁ Μέντης πολύς πρῶτος ὁράω ἔρχομαι διά ὁ μοριμα καί διατοῦτο πρός ὁ εἴσοδος ὁ οἶκος ἔχω ὁ θῖαν . Ὅρας δέ ὡς εὐτελής κάω ἐν ὁ ἤθησις Θρόνοι τίθημι . ὁ δέ στοργέω κατά ὁμοιότης * παράγω ὁ οργυεπομαι καί ὁ ὅμοιος . ὡς γάρ ὁράω ὁράω ορνιός ὄρνυμι , οὗτος στόρνυμι στόρνυμι στοργέω στοργημ · ἐκ οὖον ὁ στοργή οὖον θηλυκός ὁ στοργέω . δῆλος δέ ὅτι λήγω εἰμί στοργέω καί στοργυεπομαι . παρά δέ ὁ ὕστερος καί στόρνυμι , συγκόπτω ἐκ ὁ στόρνυμι καί μεταπίπτω ἐκ πρῶτος συζυγία ὁ περισπάω εἰς τρίτος . ὅθεν καί ὁ στρώμα καί ὁ ὁ ναός κατάστρωμα . ὅτι2 δάκρυ , ὡς εἰκός , ὁ μαῖα οἶδα ἔρχομαι ὁ Τηλέμαχος . ἀμφί δέ ἄρα ἕλλα δμωή οδυσοηως ἡγερέθιντο καί Κύνων ἀγαπάζω κεφαλή τε καί ὦμος . καί εἰμί δουλικός ὁ φίλημα οὗτος . Πηνελόπη δέ κνυμι ὅς κεφαλή τε καί ἄμφω φάος καλός . καί Εὔμαιος δέ πρό οὗτος ὁμοίως ὡς σύ τις ἀδελφός , καθά δηλόω ὁ απτός προσφώνημα , ὅς δέ - οἴγω αὐτός * ὁ Τηλέμαχος . στόμα μέντοι οὐδείς φιλέω . καί ὅσος ὁμήθης τις ἐντεῦθεν εἶπον ἄν κύριος φιλέω ὁ ἐμφύνω ἰλλός , εἰμί γε καί ἄμφω φημί καλός φιλέω . ὁ Πηνελόπη δέ καί ἀμφί παῖς φιλέω βάλλω πήγνυμι δάκρυ καί ὀλοφύρομαι δέ λαλέω . ἔχω δέ οὗτος γίγνομαι ἐπί φιλέω ἐκ ἀπος - Δημίας ἀκέω , ὡς περ καί λόγος πρέπω τοιοῦτος καιρός ὁ · ἔρχομαι Τηλέμαχος γλυκύς Γάος καί ἑξῆς , καθά προγράφω . ἐπαινέω δέ ὁ ποιητής ἐνταῦθα ὡς ἰκέρωθι ὁ Πηνελόπη , ἤγουν ὡς ἔρχομαι ἐκ ἀνταπόλλυμι - λάμιος * Ἀρτέμιδι Ἴκελος εἶμαι χρύσεος * Ἀφροδίτη · οὗτος μέν , ὡς καλός · ἐκεῖνος δέ , ὡς περίφρων καί σώφρων . ὁ δέ ἀμφί παῖς βάλλω πήγνυμι , ἀντί ὁ ἀμφιβάλλω ὁ νιον ὁ πῆξις . καλῶς δέ ὁ , πήγνυμι · βραχύς γάρ οὐ ἔχω περιπλέκω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ κυνέω , ὅς εἰμί φιλέω , πρωτότυπος εἰμί ὁ κύω . διό ἄμφω ἐνταῦθα χράω ὁ ποιητής , ὡς προφέρω . ἐκ οὗτος δέ κατά τις σχέσις καί κυνέω ὁ προσκυνέω καί κύω ὁ γεννάω . ἐν οὗτος δέ κεῖμαι καί ὁ κίω ἀραρίσκω - νικάω ἐν ὁ , ἐγχέω μέν ἵστημι πρός κίων μακρός ἐρείδω , κοινουτερος · ἄλλως μέντοι θῆλυς - Κῶς προέχω , ἐν ὁ , ἐγχέω ἵστημι φέρω κίων μακρός . ἰστέον δέ καί ὅτι ἐν ὁ , ἀμφί παῖς φιλέω βάλλω πήγνυμι , δύναμαι ὁ φιλέω , * καί ὁ παῖς προσκινέω καί δυικός λέγω πρός ὁ πήγνυμι , καθότι καί φίλος ποῦ χείρ καί φίλος χείρ λέγω . ὅτι2 ὄνος δηλόω ἐπί σκυ - θρωπῷ λόγος ὁ , μή ὅς γόος ὄρνυμι , μηδέ ἐγώ ἴσος ἐν στῆθος ὄρνυμι φύω περ αἰπύς ὄλεθρος . Τηλέμαχος δέ ὁ μήτηρ οὗτος ἤγουν · εἄν καί παραινέω υδρημακινη καθαρός χρώς εἷμα αἱρέω εὔχομαι , εἰμί πόθι θεός ἄντιτος ἔργον τελέω · ὁ καί πρό οὗτος ὁ Μαίσα παράγω . καί αὐτός μέν οὗτος λαλέω . ὁ δέ φημί ἄπτερος πέλω μῦθος . καί ποιέω ὁ γυνή οὗτος . κεῖμαι δέ ὁ ἄπτερος πέλω * μῦθος εἰς ἴσος ὁ , ταχέως προσίημι , φημί , ὁ λόγος . ἄπτερος δέ ὁ Παράμονος καί μή πτερόεις κατά ὁ κοινός ὁ λόγος ἐπίθετος , ἤγουν ὁ μή ἀποπέτομαι , ἀλλά ἐπιμένω ὁ γυνή . τις δέ καί ἀντί ὁ ταχύς καί ἰσόπτερος νοέω ὁ λέξις , ἵνα λέγω , ὅτι ταχύς εἰς ψυχή εἰσδύνω ὁ πῆνος - Λόπη . ὅτι2 περίφρασις ὁ , τίς ὁράω , ὁ , ὅπως ἀντιάω ὀπωπή . εἰμί δέ ἀνθίζω μέν ὁ τυγχάνω , ὀπωπή δέ ὁ θέα , ὡς καί ἀλλαχοῦ . ὅτι2 καί νῦν , ὡς ποῦ καί ἐν καταρχή ὁ βιβλίον , ὁ Τηλέμαχος εἰς ἀγορά ἄπειμι κατά ὁμοιόω σχήμα · ἔγχος τε * γάρ ἔχω , καί κύω πύλη ἀργός ἕπω αὐτός , καί θεοποισιον χάρις αὐτός θεοδυο καταχεύω . καί πᾶς λαός ἐπέρχομαι αὐτός θεάομαι . ἀγείρω δέ ἀμφί αὐτός καί ὁ μνηστήρ ἐσθλός ἀγορεύω , κακός δέ φρήν βυσσοδομεύω · ὁ περ δόλιος προσφαίνομαι πρέπω ἀνήρ . ἐν δέ ὁ βυσσοδομεύω ἐξαλλαγή σχῆμα ἔχω . εἄν γάρ κοινός βυσσοδομεύω εἶπον πρός ὁ ἀγορεύω . ἐνταῦθα δέ κεῖμαι καί βιωτικός παραίνεσις ὁ δήω εἰμί προτιμάω ὁ φίλος ὁ μή τοιοῦτος . Τηλέμαχος γάρ ὁ ὁ * μνηστός - ῥόος ἀλαίνω ὅμιλος κατέχω Ἴων εἰς ἀγορά , ἵνα Μέντωρ ἦστο καί * Ἄντιμος καί * Ἀλιθέρος , ὁ τε ὁ ἐκ ἀρχή πατρῷος εἰμί ἑταῖρος . ὅτι2 καί ἐν ὁ τόπος οὗτος δύναμαι ὁ ποιητής πολύς - λογάω παραλείπω αὐτός διά ὁ μή καίριος . ὡς μέν γάρ ὁ φίλος * ἐξερεείνω ἕκαστος , λέγω · τίς δέ πρός αὐτός ὁ Τηλέμαχος φημί , οὖον λέγω . ὅτι2 ὁ προδέω Πείραιος ἀποκαθίστημι ὁ Τηλέμαχος ὁ τε ξένος Θεοκλύμενος καί ὁ ἐκ Μενέλαος Δῶρα ὁ φθάνω παρατίθημι αὐτός ὅς - λέμαχος πᾶς ἀκούω φημί ἀνιμεσθήτως πρός Πείραιος ἄγω ἀπό ὁ γάρ σύνδεσμος συνίημι - θώς · * Πείραιος , οὖον γάρ τε οἶδα ὅπως εἰμί ὅδε ἔργον · εἰμί ἄν ἐγώ μνηστήρ ἀγήνωρ ἐν μέγαρον λάθρῃ κτείνω πατρῷος πᾶς δατέομαι , αὐτός ἔχω · σύ βούλομαι ἐπαναίρω ἤτοι ἐπαπολαύω κληρονομικός Δίκαιος , ἢ τις ὅδε . εἰμί δέ ἐγώ τοειμι γόος καί κῆρ φυτεύω , δή · τότε ἐγώ χαίρω φέρω πρός δῶμα χαίρω . ὡς νῦν γε οὔτε σύ χαίρω οὔτε ἐγώ . καί ὁράω ὁ , λάθρῃ κτείνω , ὡς μή ὅς ἐκ ἐμφανής οὗτος γίγνομαι . οὗτος καί παροράω · καί θάρσος ὁ νεανίας ὁ πατήρ ὁράω · ὅς καί ὁ ἀγορά παρά ἐλπίς ποιέω , * καταπλήσσω ὁ μνηστήρ διά ὁ ἐμφαίνω - νοῦς αὐτός ἄτροπος . κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί φίλος τιμή , ἔνθα ὁ Πείραιος εἶδον ἐγγύθεν ἔρχομαι ὁ Τηλέμαχος οὐκέτι κάθημαι βασιλικός , ἀλλά παρίστημι φιλικῶς . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ ὁ Τηλέμαχου πρός ὁ Πείραιος λόγος παρορέω τε , ὡς φέρω , ἔχω , καί φίλιος Ἁμόι - βαίνω , καί ἀπάτη δέ μνηστήρ , διά ὁ εἴρω διαταγμός · καί ὅτι Δῶρα μέν οἰκονομικός οὖον πρόσειμι -