eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1390
συμπλέκεται . καὶ ἄμα , ἵνα ἡ νῆσος οἰκεία ἢ μυθικῇ νύμφῃ , ἀλσώδης οὔσα . οὕτω δὲ καὶ τὸ , νῆσφ ἐν ἀμφιῶτῃ παροσιμανθῆ , πρὸς πιθανότητα τοῦ ἐπὶ τοσοῦτον ἀμείνως εἶναι περὶ τῇ Καλυψῷ τὸν ποιητήν . καλῶς δὲ καὶ τὸ ἀμφιῶτη , πρὸς διαστολὴν τῶν χερρόνησων ὅποια καὶ ἡ Πελοπόννησος , ἐκεῖνα γὰρ οὐκ ἀμφιγυτοι . Ἰστέον δὲ ὅτι τὴν μὲν γῆν ὁ μῦθος περὶ πον τὴν Ἀτλαντικὴν χώραν λέγει μισάζεσθαι , ὡποῖς μετοικήσειαν ὑπὸ Λιός . διὸ καὶ ὀμφαλὸς καὶ μεσόμφαλον γῆς ὁ πύθιος τόπος ὁ περὶ Δελφοὺς ἐλέγετο . τὸν δὲ ὀμφαλὸν ἦτοι τὸ μυσταίσιον * τῆς ἀπλαντιζῆς ἢ τῆς ὅλης θαλάσσης , ὁ ποιητὴς εἶναι πλάττει ἐκὶ ὅπου ἡ νῆσος τῆς μυθικῆς Καλυψούς . Ὅτι τὴν Καλυψὼ σὶ μέν βασίλισσα ἦν καὶ νήσων ἐχράτα ἦν καὶ οἱ γεωγράφοιτες παραδιδάσσι , μικρὰ περιεργάζονται οἱ πελαῖοι . μεταπλάττονσι δὲ αὐτὴν τῇ ἀλληγορίᾳ εἰς τὸ καθ' ἡμᾶς σῶμα , ὡς συγκαλύπτονσαν ἐντὸς διὰ μὲν ἐλάτρου τὸν ψυχικὸν μάρμαρον . ἥτις καὶ αὐτὴ κατεῖχε τὸν φιλόσοφον Ὀδυσσέα ὡς ἀνθρώπου ἐνδοκίμων σαφῶς . καὶ μυθικῶς εἰπεῖν , ἐν ἀμφιῶτῃ νήσῳ ὂντα δεδημέσθῃ ἥτις ὀμφαλὸς ἐστὶ θαλάσσης . τούτῳσιν ἐν ὑγρῷ σώματι ὂντα καὶ ὡς ἂν ὁ Πλάτων εἶπε , ἐπιφύτω καὶ ἀποφύτω . ἐπὶ δέ , ἡλαίφ καὶ ἀμφιλαφῇ τοὺς παύθσι . τοὺς τε ἄλλους , καὶ τοὺς περὶ γαστέρα καὶ ὀμφαλόν . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεὺς δυσπαϊλάκτω ἐῖχε τῆς εὐημέρησ Καλυψούς οἷα ὡς εἴδος φιλόζωος . Ἐμοῦ μέντοι ὡς ἐν τοῖς σπλά ταιτα αὐξίζειν ὁ ποιητὴς μυστευντος ὅ ἐστι λόγου , γέγωνε τῆς κατὰ τὴν φιλοσοφίαν ποιητικῆς πατρίδος , ἥγου τὸν νοητὸν κόσμον . ὡς ἐστι κατὰ τοὺς Πλατωνικοὺς , ψυχῶν πατρίς ἀληθής . ὁμοίως , γέγωνε καὶ τῆς Πυθολόπης φιλοσοφίας , ἡνθὶς καὶ ἀπαλλαγὴς τῆς τοιαύτης Καλυψούς . κλύεται γὰρ τρόπον τινὰ τοῦ σώματος ὁ φιλόσοφος , καὶ ἀρχέως τοῦτω * συνέχεται . καὶ ἐστιν οἰκείων εἰκαὶ τὴν τοιαύτην Καλυψὼ πρὸς τὸν ἀπόδημον αὐτῆς τῇ διανοίᾳ φιλόσοφον , ὅτι ὁ νοῦς σου παρὼν , ἀποδημεῖ . Ἰστέον μέντοι ὅτι καθ' ἱστορίαν ἦν τις νῆσος Καλυψούς . περὶ ἧς ὁ γεωγράφος φησίν , ὅτι Σῶλων ἱστόρησε περὶ τῆς Ἀτλαντίδος νήσου περὶ τὸν Λιβυπτίων ἱερῶν , φωτὶς ἐκεί . καὶ ἐμαθὲν ὅτι ποτ' οὔσα ἡ νῆσος οὐκ ἐλάττον ἡμίσιον τοῦ μήκους , ὑπερον ἡφανίσθη , καὶ οὐ πλάττα αὐτὴν ὁ ποιητής . Τὸν δὲ Ἀτλαντα ὡς πατέρα εἶναι λέγεται τῆς σωματικῆς Καλυψούς καὶ θαλάσσης πάσης βεβηθα οὕδε , καὶ ζῶνας ἔχει αἱ γῆν τε ἐπὶ μέσου συνέχουσι καὶ οὐρανὸν ἀνέχουσι , οἱ μὲν , ἀλληγοροῦνται εἰς τὴν ἀκένμετον καὶ ἀζωπίστον πρόνοιαν τὴν πάντων αἰτίαν . καὶ ὁλοσόφους τὸν τοιούτων Ἀτλαντα νοοῦσιν , ὡς τὰ ὑπὲρ ὅλων φρονούντα ἔχου τὸν ὅλων φροντιστικόν . διὸ καὶ ὁ Κλεανθὴς ὡς φασιν , ἐδῶκεν τὸ ὁ τῆς ἀρχούσης . καὶ οὐδὲ ἡμεῖς καινοπραγοῦμεν , φιλοῦντες αὐτό . οὔτε καὶ τὸ Ὀλυμπος λέγοντες γίνεσθαι περὶ τὸ ὁλολαμπές , ὅμως φιλοῦμεν Λιόλαζος αὐτὸ καὶ οὐ δεσπόζομεν . καὶ οὕτω μὲν τῶς . Ἄλλοι δὲ Ἀτλαντα , τὸν νοητὸν ἄξονα νοοῦσι τὸν διὰ μέσης τῆς γῆς διηλαμένον . καὶ ἀπὸ τοῦ χωρίων εἰς τὸν νότιον πόλον καθήκοντα . περὶ ὃν ὡς καὶ τῷ Ἀ*σώτῳ δοκεῖ , οὐρανὸς εἴκεται . εἰδὴσιω ἀσώματόν τινα ὂντα καὶ ἀόρατον , συνεκτικὴν τοῦ παντός . ὡς συνεχὴς μὲν ἐστι κατὰ τὴν διότητα καὶ εἰς . διὸ καὶ Λισχύλος ἐν Προμηθεῖ , ζῶνα εἶπεν ἐνιαζὼς καὶ οὐ ζῶνας . ἄλλος δέ , εἰς δύο διαιροῦμενος κατὰ τε τὸ ὑπὸγαον αὐτοῦ καὶ τὸ ὑπὲργαον , ζώνων πλέγμα τινὰ ταύτην φαντασίαν . ἥγ' αἱς ζῶσιν ἡ γῆ τε οἷον βέβηκε , καὶ οὐρανὸς ἐπανέρχεται . τοῦ τοιούτου δὲ Ἀτλαντος θυγάτηρ καθ' ἕτερον τρόπον ὑμολόγησον , ἡ Καλυψώ . τούτῳσιν τῆς τοῦ ἄξονος ταύτης ἄντροις καὶ περὶ αὐτὸν θεωρίας τὲ καὶ μελέτησις , τέλος καὶ ἀποτέλεσμα καὶ οἷον αἰπὶν * γέννημα , τὸ τὸν οὐρανὸν τὸν τὴν γῆν τε ἀνωθεν1390 καλύπτοντα ἦτοι σκέπτον καὶ περιεχὸν πάντα ἴσω καὶ σφίγγοντα , τηρεῖν διὰ τῆς τοιούτου ἄξονος μονωτότης ἐν ταυτῶντι ἀνελθοφορίᾳ συνήκως καὶ κατακαλύπτον καὶ περιεχὸς τοῦ παντός . ταύτη δὲ τῇ Καλυψῷ σύνεστι μὴν ὁ ἀποτελεσματικὸς φιλόσοφος Ὀδυσσεύς . ὁ καὶ Πλάδας τε Ὑάδας τε θεοῦν καὶ σθένος Ὠρίωνος κατὰ τὸν ποιητὴν καὶ τὰ ἕξης . ποθῶ δὲ ὅμως μάλιστα καὶ τὴν μεθοδικὴν καὶ καινο-νυχὴν φιλοσοφίαν . ἥγ' ἡς ὡς οἷα τινος πατρίδος δοκῶμενος , εἰς ταῦτα ἡλθε καὶ εἰς ἐκείνην ἐπανακάμψαν γλίχεται ἡς ζωοὺς οὐκ ἔστι φιλοσοφεῖν . ὅτι δὲ τοιαύτη τις ἡ Πυθολόπη , δήλον ἔσται ὅτε τὸν ἱστὸν θεωρήσωμεν τὸν ἐπ' αὐτῆς ὑφανόμενον τε καὶ αὐτῆς ἀναλύμενον . καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦτα . ἐπεὶ δὲ ὁ τοιούτος ἄξων τοῦ παντὸς μέσον τίμην , διατοῦτο καὶ τὴν τῆς Καλυψούς οἴκησιν ὁ μῦθος ἐν ὀμφαλῷ θαλάσσης ἴδρυ , ἀντὶ τοῦ μέσου τοῦ παντὸς ἦτοι τοῦ ζωιακοῦ λαβὼν τὴν θαλάσσης ὀμφαλόν , ἐπειδὴ καὶ ὁ ὀμφαλὸς μέσαζα τὰ ζωά . διότι δὲ τὸν Ἀτλαντα ἐκὶ πον περὶ τὸν ὁμο*γυμον
Lemmas: συμπλέκω . καί ἄμη , ἵνα ὁ νῆσος οἰκεῖος ἢ μυθικός νύμφη , ἀλσώδης εἰμί . οὗτος δέ καί ὁ , νῆσφ ἐν ἀμφιῶτῃ παροσιμανθῆ , πρός πιθανότης ὁ ἐπί τοσοῦτος αμειναω εἰμί περί ὁ Καλυψώ ὁ ποιητής . καλῶς δέ καί ὁ ἀμφιῶτη , πρός διαστολή ὁ χερρόνησος όποιος καί ὁ Πελοπόννησος , ἐκεῖνος γάρ οὐ αμφιγυος . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν γῆ ὁ μῦθος περί πως ὁ Ἀτλαντικός χώρα λέγω μυσάζω , ὦπον μετοικέω ὑπό Λιός . διό καί ὀμφαλός καί μεσόμφαλος γῆ ὁ Πύθιος τόπος ὁ περί Δελφοί λέγω . ὁ δέ ὀμφαλός ἦ ὁ μυσταίσιον * ὁ απλαντιζω ἢ ὁ ὅλος θάλασσα , ὁ ποιητής εἰμί πλάσσω ἐπίτεξ ὅπου ὁ νῆσος ὁ μυθικός Καλυψώ . ὅτι2 ὁ Καλυψώ βρόχος μέν βασίλισσα εἰμί καί νῆσος χράτης εἰμί καί ὁ γεωγραφοιαιρεω παραδίδωμι , μικρός περιεργάζομαι ὁ πελαῖοι . μεταπλάσσω δέ αὐτός ὁ ἀλληγορία εἰς ὁ κατά ἐγώ σῶμα , ὡς συγκαλύπτω ἐντός διά μέν ἔλατρον ὁ ψυχικός μάρμαρος . ὅστις καί αὐτός κατέχω ὁ φιλόσοφος Ὀδυσσεύς ὡς ἄνθρωπος ἐνδοκίμων σαφῶς . καί μυθικός εἶπον , ἐν ἀμφιῶτῃ νῆσος εἰμί δαμάζω ὅστις ὀμφαλός εἰμί θάλασσα . τοῦτος ἐν ὑγρός σῶμα εἰμί καί ὡς εἄν ὁ Πλάτων εἶπον , ἐπιφύω καί ἀποφύω . ἐπί δέ , ἡλαίφ καί ἀμφιλαφής ὁ παύθσι . ὁ τε ἄλλος , καί ὁ περί γαστήρ καί ὀμφαλός . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς δυσπαϊλάκτω ἔχω ὁ εὐημερέω Καλυψώ οἷος ὡς εἶδος φιλόζωος . ἐμέω μέντοι ὡς ἐν ὁ σπλά ταΐτης αὐξάνω ὁ ποιητής μυστευντος ὅς εἰμί λόγος , γέγωνα ὁ κατά ὁ φιλοσοφία ποιητικός πατρίς , ἄγω ὁ νοητός κόσμος . ὡς εἰμί κατά ὁ πλατωνικός , Ψυχή πατρίς ἀληθής . ὁμοίως , γέγωνα καί ὁ Πυθολόπης φιλοσοφία , ἡνθὶς καί ἀπαλλάσσω ὁ τοιοῦτος Καλυψώ . κλύω γάρ τρόπος τις ὁ σῶμα ὁ φιλόσοφος , καί ἀρχεύς οὗτος * συνέχω . καί εἰμί οἰκέω εκάιγ ὁ τοιοῦτος Καλυψώ πρός ὁ ἀπόδημος αὐτός ὁ διάνοια φιλόσοφος , ὅτι ὁ νόος σύ πάρειμι , ἀποδημέω . ἰστέον μέντοι ὅτι κατά ἱστορία εἰμί τις νῆσος Καλυψώ . περί ὅς ὁ γεωγράφος φημί , ὅτι Σώλων ἱστορέω περί ὁ Ἀτλαντίς νῆσος περί ὁ Λιβυπτίων ἱερός , Φωτίς ἐκεῖ . καί μανθάνω ὅτι πρός εἰμί ὁ νῆσος οὐ ἐλάσσων ἡμίσιος ὁ μῆκος , ὕπερος ἀφανίζω , καί οὖον πλάσσω αὐτός ὁ ποιητής . ὁ δέ Ἄτλας ὡς πατήρ εἰμί λέγω ὁ σωματικός Καλυψώ καί θάλασσα πᾶς βαίνω οὐδέ , καί ζώνη ἔχω ὁ γῆ τε ἐπί μέσος συνέχω καί οὐρανός ἀνέχω , ὁ μέν , ἀλληγορέω εἰς ὁ ἀκένμετον καί ἀζωπίστον πρόνοια ὁ πᾶς αἴτιος . καί ολοσοφος ὁ τοιοῦτος Ἄτλας νοέω , ὡς ὁ ὑπέρ ὅλος φρονέω ἔχω ὁ ὅλος φροντιστικός . διό καί ὁ Κλεάνθης ὡς φημί , δίδωμι ὁ ὁ ὁ ἄρχω . καί οὐδέ ἐγώ καινοπραγέω , φιλέω αὐτός . οὔτε καί ὁ Ὄλυμπος λέγω γίγνομαι περί ὁ ὁλολαμπής , ὅμως φιλέω Λιόλαζος αὐτός καί οὖον δεσπόζω . καί οὗτος μέν Τῶς . ἄλλος δέ Ἄτλας , ὁ νοητός ἄγω νοέω ὁ διά μέσος ὁ γῆ διαλαμβάνω . καί ἀπό ὁ χωρίον εἰς ὁ Νότιον πόλος καθήκω . περί ὅς ὡς καί ὁ Ἀσώτης δοκέω , οὐρανός εἴκω . εἰδὴσιω ἀσώματος τις εἰμί καί ἀόρατος , συνεκτικός ὁ πᾶς . ὡς συνεχής μέν εἰμί κατά ὁ διοτηταω καί εἰς . διό καί Λισχύλος ἐν Προμηθεύς , ζώνη εἶπον ἐνίζω καί οὖον ζώνη . ἄλλος δέ , εἰς δύο διαιρέω κατά τε ὁ ὑπὸγαον αὐτός καί ὁ ὑπὲργαον , ζώς πλέγμα τις οὗτος φαντασία . ἥγε ὁς ζῶ ὁ γῆ τε οἷος βαίνω , καί οὐρανός ἐπανέρχομαι . ὁ τοιοῦτος δέ Ἄτλας θυγάτηρ κατά ἕτερος τρόπος ὑμολόγησον , ὁ Καλυψώ . τοῦτος ὁ ὁ ἄγω οὗτος ἄντρον καί περί αὐτός θεωρία τε καί μελέτησις , τέλος καί ἀποτέλεσμα καί οἷος αἰπὶν * γέννημα , ὁ ὁ οὐρανός ὁ ὁ γῆ τε ἀνωθεν1390 καλύπτω ἦ σκέπτον καί περιέχω πᾶς ἴσος καί σφίγγω , τηρέω διά ὁ τοιοῦτος ἄγω μόνωτος ἐν ταυτῶντι ανελθοφοριον συνίημι καί κατακαλύπτω καί περιέχω ὁ πᾶς . οὗτος δέ ὁ Καλυψώ σύνειμι μήv ὁ ἀποτελεσματικός φιλόσοφος Ὀδυσσεύς . ὁ καί Πλάδη τε Ὑάς τε Θέουν καί σθένος Ὠρίων κατά ὁ ποιητής καί ὁ έξειμι . πίνω δέ ὅμως μάλιστα καί ὁ μεθοδικός καί καινο-νυχὴν φιλοσοφία . ἥγε εἰμί ὡς οἷος τις πατρίς δοκάω , εἰς οὗτος ἔρχομαι καί εἰς ἐκεῖνος επανακάμπτω γλίχομαι εἰμί ζωός οὐ εἰμί φιλοσοφέω . ὅτι δέ τοιοῦτος τις ὁ Πυθολόπη , δῆλος εἰμί ὅτε ὁ ἱστός θεωρέω ὁ ἐπί αὐτός ὑφαίνω τε καί αὐτός ἀναλύω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ἐπεί δέ ὁ τοιούτος ἄγω ὁ πᾶς μέσος τιμή , διατοῦτο καί ὁ ὁ Καλυψώ οἴκησις ὁ μῦθος ἐν ὀμφαλός θάλασσα ἰδρύω , ἀντί ὁ μέσος ὁ πᾶς ἦ ὁ Ζωάκου λαμβάνω ὁ θάλασσα ὀμφαλός , ἐπεί καί ὁ ὀμφαλός μεσάζω ὁ ζωή . διότι δέ ὁ Ἄτλας ἐπίτεξ πως περί ὁ ὁμο*γυμον