eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1781
δυσὶ γὰρ στίχοις ἔννοιαι τέσσαρες ἐγκεινται . ὧν αἱ δύο μὲν προτάσεις εἰσίν , αἱ δὲ δύο κατασκευαὶ αὐτῶν . οὕτω δὲ καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ ἱστορικοῦ διηγήματος κομματικῶς προῆλθεν , συνεχουμένου τῷ προσώπῳ περὶ οὗ τὸ διήγημα . ἔφη γὰρ οὕτω · σχεδὸν δὲ οἱ ἥλθεν ἄνθρω , τηλεδπατὶς , φεύγων ἐξ Ἰθ*ὀος , ἄνδρα κατακτάς , μάντις . Πάνυ δὲ πολλῇ τῷ Θεοκλιμένῳ ἡ δε - λία διὰ τὸ κρατερὸν τῶν τοῦ περιουμένου συγγενῶν , εἴ γε καὶ ὡς διώκοντας αὐτοὺς φαντάζεται . Ἡ δὲ ἱππόσιος περὶ Μελάμποδος καὶ Βίαντος τῶν ἀδελφῶν ἱστορία καὶ περὶ Νηλέως καὶ Πηροῦς ἰκα - νῶς ἐν τοῖς φθιάσιν περὶ τῶν ἐν Ἀἰδου ἑρωτῶν λεχθήναι δεῖλῃπται . ἐν τοῖς ἐκεῖ δὲ καὶ περὶ τοῦ χρυσοῦ λέλεκται ὕμνου , ὃν ἡ Ἐριφύλη παρὰ Πολυνείκους λαβοῦσα τὸν ἄνδρα προέδωκεν Ἀμφιά - ραων , ὃν δὲ ὅμουν ἐπαύθα διῆλθ ὁ ποιητὴς ἐν τῷ , γυναικῶν εἶνεκα δώρων . Πολλὴ δὲ τῷ ἡ,θέντι διηγήματι σποράδην ἔπανος ἐγκειται . μητέρα μὲν γὰρ μήλον τὴν Πύλον λέγει , ὡς πολυ - θρέμματα , ἀρνίων δὲ καὶ μῖγα ἔχοχα δώματα ναίοντα τὸν Μελάμποδα , καὶ πολλοῖς ἀνάσσοντα Ἀρ - γειοίσιν , εἰ καὶ ἄλλως κρατερὰ καὶ ἄλχεα ἔπαθε καὶ ἄτην βαρείαν ἔσχεν ἐξ Ἐριννύων . τὸν δὲ Νηλέα μεγάλυμον λέγει καὶ ἀγαυότατον ζωόντων , τοὺς δὲ Μελάμποδος νιούς κραταιούς , ὃν ὁ ἕτερος τῷ Λαιστρυγόνι Ἀντιφάτῃ ὁμωνυμεῖ . μεγάλυμον δὲ τὸν Ὀιζήκα . Θεοφιλὴ δὲ τὸν Ἀμφιάραον καὶ λαοσσόον ὁ ἐστι λαοὺς σῶοντα , ἤτοι διώκοντα κατ᾿ ἀνδρίαν , ἢ σῶζοντα διὰ μαν - τιλῆς . τὸν δὲ πρὸ ὧρας θανεῖν δοκοῦντα Κλείτον περιχαλλέστα * τὸν ἥρσιν , εἴ γε καὶ ἡ Ἰπὼς ἡμέσθη αὐτῷ ἡ ἥρπασε διὰ κάλλος , κακὰ καὶ τὸν Τιδωνόν , περὶ οὗ ἐν ἄλλοις κείται . τὸν δὲ Πολυφείδια ὑπέρθυμόν τε λέγει καὶ μάντιν ἄριστον μετὰ τὸν Ἀμφιαράων Θάναντον , ὡς ἐκείνου δηλαδὴ κρατίτονος ὄντος ὅτε ζῶν ἦν . Ὀρα δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , Μελάμποδος ἐχγοςος ἦεν , διὰ τοῦ κάππα ἐχγοςος λέγεται ὁ ποιητότερον ὀφείλων ἐγγονος λεχθήναι . οὐ γὰρ κυρίως κατὰ τοινολε - ξίαν ὁ Θεοκλῖμενος ἐχγοςὸς ἐστι τοῦ Μελάμποδος , ὅτι μηδὲ νιός . διςέγγονος γὰρ ἐκεῖθεν ἐστίν , ἐπὶ Μελάμποδος , Μάντιος · οὐ Πολυφείδης · οὐ Θεοκλῖμενος . ὡς περ αὐ πάλιν τρισέγγονος ἐκείθεν ὁ Ἀλκμαίων , ὁ καὶ Ἀλκμαίων καὶ Ἀλκμάν , ὡς προεγέγραπται , ὁ ἀνελὼν τὴν μητέρα . Μελάμποδος γὰρ Ἀντιφάτης · οὐ Ὀιζήλῃς · οὐ Ἀμφιάραος , ἄνθρω καὶ ἀνδρείος καὶ μαντιωτάτος · οὐ Ἀλκμαίων . ἐστι δὲ αὐτὴν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ε γραφήν τοῦ ἐχγοςος , ὅτι τὸ ἐξεγένετο ῥῆμα εἴδως Ὀμηρος ἐχγουν ἐξ αὐτοῦ λέγει τὸν ἐκ τινος γένους , ὡς εἰ περ ἔφη ἀπόγονον . ἡ δὲ τοῦ ἐγγόνου γραφὴ τῶν μεθ᾿Ὀμηρον ἐστίν . Ἐν δὲ τῷ , ἄλλων δήμων ἀρίεστο , διφορεῖται μὲν κατὰ τὴν γραφήν τὸ ἄλλον , προσέτιον δὲ ἐκταίναν αὐτό . ἐπὶ ματ᾿ ὀλίγα εἰς τύπον σπονδείου κείται τὸ , ὁ δ᾿ ἄλλον ἴκετο δήμων . Λασπλήτης δὲ Ἐριννὺς κατὰ πλκονασμὸν τοῦ σ , ἢ ἄγαν πελάζουσα ἢ πλήττουσα . Τὸν δ᾿Ἀμφιάραον φιλικὸν ὁ Ζεὺς μὲν λέγεται ὡς βασιλικὸν ἄνδρα καὶ διατοῦτο διοφανὴ καὶ διοτραφῆ , Ἀπόλλων δὲ ὡς μάντιν . Τὸ δὲ , οὐδ᾿ ἴκετο γήρας οὐδόν , ἀπλῶς οὕτω καὶ ἀφελῶς αὐτὴν δοκεῖ ὁ ποιητὴς , καὶ οὐ πρὸς τι σχῶμα καὶ φανλασμὸν , ὡς καὶ ὅτε τινὰ ἱστορήσας ἐν Ἰλιάδι πάντας ξενίζοντα εἶπε , ὅτι κτανωμένῳ αὐτῷ οὐδὲς ἐκείνων παρυστάς ἐπήμυνεν , οὐ λέγει οὕτως οἷα φανλίζων τὸ τῆς ξενίας ἀγαθόν , ἀλλἀὐτὸ τὸ ὄν διηγοῦμενος . οὕτω δὲ καὶ ὅτε φιλεῖσθαι τινὰ εἰπὼν ὑπὸ Ἀστέμιδος ἔφη , ἀλλὀὐ οἱ θνῖσκοντι ἐκίνη πατρίστη , οὐ μομεῖει , ἀλλ᾿ ἱστορεῖ . ὁμοίως οὖν καὶ Ἀμφιάραος οὐ κατε - γήρασε , καὶ ταῦτα φιλούμενος θεοῖς , οἱ πατρομῆνες μὲν οὐχ ἀπολύουσι τινα , ζῶντι δέ , φασιν , ἄγα - θῶν αἴτιοι γίνονται . Μενάνδρος μέντοι ἄλλως ἂν λύσῃ τὸ ἄπορον , δοξάζων σύμβολον θεοφιλοῦς εἶναι τὸ μὴ καταγηράν . φησὶ γάρ · ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν , ἀποθνῄσκει νιός . Τιδωνὴ γοῦν ὑπερὸρασατι οὐ συνέηνγε τὸ μακροηθῶν . τὰ δὲ , ἐχὼν ταντοῖην φιλότητα , εἴρηται μὲν ἐνμολοχικῶς , ἐμφαί - νει δὲ πολυάρετον εἶναι τὸν Ἀμφιάραον κατὰ τε τὸ βασιλικὸν καὶ τὸ ἀνδρείον καὶ τὸ μαντικόν , ὥσπερ δὲ καὶ τὸ ἐξ Ἀπόλλωνος μουσικὸν καὶ τοιαῦτα τινά . Ἰήραος δὲ οὐδὸν ἢ τὴν ὁδὸν λέγει , ἐφθόθη γὰρ πον καὶ ἐπὶ ὁδοῦ τὴν λέξαν ταύτην κείσθαι , ἢ καὶ ὡς ἐπὶ οἴκου γήραος οὐδὸς ἢ εἰς τὸ γήρας εἰσε - λθῶσις . Ὀρα δὲ καὶ τὴν βαρυτόνησιν τοῦ Πολυφείδεος καὶ τοῦ Κλείτου , τὰ γὰρ ἐπίθετα ὀξυτονοῦνται , ἤγουν ὁ πολυφαιδὴς ὁμοίως τῷ ἀρειδὴς καὶ ὁ κλειτὸς ἐπὶ ἐνδόξου . τῷ δὲ τοιούτῳ Κλείτῳ ὁμοώνυμος καὶ ὑστερον ὁ τῷ Μαχεδόνι Ἀλεξάνδρῳ φίλος . Τὸ δὲ πατρὶ χολωθείς φωτιζὼς κείται θῖχε αἰτίας , ὡς οὐκ * ἀδύνατον ὄν καὶ πατράσι διαφθορὸς γίνεσθαι τοὺς νιούς . Σημιώ -
Lemmas: δύο γάρ στίχος ἔννοια τέσσαρες ἔγκειμαι . ὅς ὁ δύο μέν πρότασις εἰμί , ὁ δέ δύο κατασκευή αὐτός . οὗτος δέ καί ὁ ἀρχή ὁ ἱστορικός διήγημα κομματικός προέρχομαι , συνέχω ὁ πρόσωπον περί ὅς ὁ διήγημα . φημί γάρ οὗτος · σχεδόν δέ ὁ ἔρχομαι ἄνθρω , τηλεδπατὶς , φεύγω ἐκ Ἰθ*ὀος , ἀνήρ κατακτείνω , μάντις . πάνυ δέ πολύς ὁ Θεοκλύμενος ὁ δέ - Λία διά ὁ κρατερός ὁ ὁ περίειμι συγγενής , εἰμί γε καί ὡς διώκω αὐτός φαντάζω . ὁ δέ ιπποθεος περί Μελάμπους καί Βίας ὁ ἀδελφός ἱστορία καί περί Νηλεύς καί Πηρώ ἴξ - Νῶς ἐν ὁ φθίω περί ὁ ἐν αἰδέομαι ἐρωτάω λέγω δειληπτος . ἐν ὁ ἐκεῖ δέ καί περί ὁ χρυσός λέγω ὕμνος , ὅς ὁ Ἐριφύλη παρά Πολυνείκης λαμβάνω ὁ ἀνήρ προδίδωμι Ἀμφίας - ῥᾴδιος , ὅς δέ εισακούομαι παύω διέρχομαι ὁ ποιητής ἐν ὁ , γυνή ἕνεκα δῶρον . Πολύς δέ ὁ αἴθω διήγημα σποράδην Ἐπάνος ἔγκειμαι . μήτηρ μέν γάρ μῆλον ὁ Πύλος λέγω , ὡς πολύς - θρέμμα , ἀρνίον δέ καί μίγα ἔχω δῶμα νάω ὁ Μελάμπους , καί πολύς ἀνάσσω ἀρ - γειος , εἰμί καί ἄλλως κρατερός καί ἄλχεα πάσχω καί ἄτη βαρύς ἔχω ἐκ Ἐριννύς . ὁ δέ Νηλεύς μεγάλυμον λέγω καί ἀγαυός ζῷον , ὁ δέ Μελάμπους νιούς κραταιός , ὅς ὁ ἕτερος ὁ Λαιστρυγών Ἀντιφάτης ὁμωνυμέω . μεγάλυμον δέ ὁ οιζηκας . Θεοφιλής δέ ὁ Ἀμφιάραος καί λαοσσόος ὁ εἰμί λαός σῴζω , ἤτοι διώκω κατά ἀνδρεία , ἢ σῴζω διά μείς - τίλλω . ὁ δέ πρό ἀείρω θνῄσκω δοκέω Κλεῖτος περιχαλλέστα * ὁ ἔαρ , εἰμί γε καί ὁ Ἰπὼς ἡμέσθη αὐτός ὁ ἁρπάζω διά κάλλος , κακός καί ὁ Τιδωνόν , περί ὅς ἐν ἄλλος κεῖμαι . ὁ δέ Πολυφείδης ὑπέρθυμος τε λέγω καί μάντις ἀγαθός μετά ὁ Ἀμφιάραος Θάνας , ὡς ἐκεῖνος δηλαδή κρατίτονος εἰμί ὅτε ζῶ εἰμί . ὁράω δέ καί ὅτι ἐν ὁ , Μελάμπους ἔγχος εἰμί , διά ὁ κάππα ἔγχος λέγω ὁ ποῖος ὀφείλω ἔγγονος λέγω . οὖον γάρ κύριος κατά τοινολε - ξία ὁ θεοκλινω ἔχω εἰμί ὁ Μελάμπους , ὅτι μηδέ νιος . διάγω γάρ ἐκεῖθεν εἰμί , ἐπί Μελάμπους , Μάντιος · οὖον Πολυφείδης · οὖον θεοκλινω . ὡς περ αὖος πάλιν τρισέγγονος ἐκεῖθεν ὁ Ἀλκμαίων , ὁ καί Ἀλκμαίων καί Ἀλκμάν , ὡς προεγγράφω , ὁ ἀναιρέω ὁ μήτηρ . Μελάμπους γάρ Ἀντιφάτης · οὖον οιζηλη · οὖον Ἀμφιάραος , ἄνθρω καί ἀνδρεῖος καί μάντιος · οὖον Ἀλκμαίων . εἰμί δέ αὐτός πρός ὁ διά ὁ ε γραφεύς ὁ ἔγχος , ὅτι ὁ ἐκγίγνομαι ῥῆμα οἶδα Ὅμηρος ἐγχέω ἐκ αὐτός λέγω ὁ ἐκ τις γένος , ὡς εἰμί περ φημί ἀπόγονος . ὁ δέ ὁ ἔγγονος γραφή ὁ μεθ᾿ομηρος εἰμί . ἐν δέ ὁ , ἄλλος δῆμος αριεννυμι , διφορέω μέν κατά ὁ γραφεύς ὁ ἄλλος , πρόσειμι δέ εκταιναω αὐτός . ἐπί μά ὀλίγος εἰς τύπος σπονδεῖος κεῖμαι ὁ , ὁ δέ ἄλλος ἱκνέομαι δῆμος . Λασπλήτης δέ Ἐριννύς κατά πλκονασμὸν ὁ Σ , ἢ ἄγαν πελάζω ἢ πλήσσω . ὁ δ᾿αμφιαραω φιλικός ὁ Ζεύς μέν λέγω ὡς βασιλικός ἀνήρ καί διατοῦτο Διοφάνης καί διοτρεφω , Ἀπόλλων δέ ὡς μάντις . ὁ δέ , οὐδέ ἱκνέομαι γήρας οὐδός , ἀπλόος οὗτος καί ἀφελής αὐτός δοκέω ὁ ποιητής , καί οὖον πρός τίς σχῶμα καί φανλασμὸν , ὡς καί ὅτε τις ἱστορέω ἐν Ἰλιάς πᾶς ξενίζω εἶπον , ὅτι κτείνω αὐτός οὐδή ἐκεῖνος παρυιστημι ἐπαμύνω , οὖον λέγω οὕτως οἷος φανλιζω ὁ ὁ Ξενίας ἀγαθός , αὐλός ὁ εἰμί διηγέομαι . οὗτος δέ καί ὅτε φιλέω τις εἶπον ὑπό Ἀστέμιδος φημί , ἄλλος ὁ θνῄσκω κινέω πατρίστη , οὖον μομεῖει , ἀλλά ἱστορέω . ὁμοίως οὖν καί Ἀμφιάραος οὖον κάτω - γηράσκω , καί οὗτος φιλέω θεός , ὁ πατρομεις μέν οὐ ἀπολύω τις , ζῶ δέ , φημί , ἄγα - Θῶν αἴτιος γίγνομαι . Μένανδρος μέντοι ἄλλως εἄν λύω ὁ ἄπορος , δοξάζω σύμβολον θεοφιλής εἰμί ὁ μή καταγηράσκω . φημί γάρ · ὅς ὁ θεός φιλέω , ἀποθνῄσκω νιος . Τιδωνὴ γοῦν ὑπερὸρασατι οὖον συμφέρω ὁ μακροηθεω . ὁ δέ , ἔχω ταντός φιλότης , εἴρω μέν ἐνμολοχικῶς , ἐμφαί - νέομαι δέ πολυάρετος εἰμί ὁ Ἀμφιάραος κατά τε ὁ βασιλικός καί ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ μαντικός , ὥσπερ δέ καί ὁ ἐκ Ἀπόλλων μουσικός καί τοιοῦτος τις . Ἰήραος δέ οὐδός1 ἢ ὁ ὁδός λέγω , φθονέω γάρ πως καί ἐπί ὁδός ὁ λέγω οὗτος κεῖμαι , ἢ καί ὡς ἐπί οἶκος γῆρας οὐδός ἢ εἰς ὁ γήρας ἵζω - λῶσις . ὁράω δέ καί ὁ βαρυτόνησις ὁ Πολυφείδης καί ὁ Κλεῖτος , ὁ γάρ ἐπίθετος ὀξυτονέω , ἤγουν ὁ πολυφαιδηω ὁμοίως ὁ Ἀρείδης καί ὁ κλειτός ἐπί ἔνδοξος . ὁ δέ τοιοῦτος Κλεῖτος ὁμώνυμος καί ὕστερος ὁ ὁ Μακεδών Ἀλέξανδρος φίλος . ὁ δέ πατήρ χολόω φωτίζω κεῖμαι θῖχε αἴτιος , ὡς οὐ * ἀδύνατος εἰμί καί πατήρ διαφθείρω γίγνομαι ὁ νιούς . Σημιώ -