eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1846
γενήσεται Ὀδυσεὺς τοιαύτης παρωμένος τῆς γυναικός · ἢ πάντως αἰ*ρήσεται θανεῖν αὐτός , εἰ μὴ ταχὺ τοῦτο οἱ μνηστῆρες παύσονται . καὶ ἄλλως δὲ θεωρήσω ταῦτα τε καὶ τὰ ἐνθὲς ἐφεξῆς · ἐπαυ - καὶ ἑαυτὴν ἡ γυνὴ φιλοκάλως εἰς ἐπίτασιν κάλλους ὑπηρετῶσα τὰ τοῦ Εὐρύμαχου . εἰ γὰρ νῦν πασῶν περιέστιν , οἷα ἤν ἄρα τὸν ἄνδρα ἔχουσα · καὶ τὸν Ὀδυσσέα δὲ ἐπαινέσασα καὶ ἑρωτικῶς ἐκείνου ἔχουσα φανερῶς ἀντεράται εἰς πλέον · καὶ οὕτω πάλιν προσφερόμενος Ὀδυσεὺς ταχὺ ἐπισπεύσει τοῖς μνηστήροις . προκαταβάλλεται δ' ἐν τούτοις ὁ ποιητὴς καὶ ἀρχὰς τῶν εἰσαυρίων . εἰ γὰρ ἤδη τετύπωκεν ἡ γυνὴ γή*μασθαι , πιθανῶς ἄρα τὰ τῆς αὔριον προβήσεται . πιθανολογεῖται δὲ καὶ ἡ τῶν δώρων ζητῆσις καὶ ἡ τῶν μνηστῆρων εἰς τὸ δοῦναι προθυμία , εἰ περ ἤδη ἐθέλει αὐτὴ ἄνδρα λαβεῖν . Ἀρετὴν δ' ἐπαινοῦσα οὐ μίαν τινὰ λέγει , ἀλλὰ τὸ εὐδαίμον τῆς ζωῆς καὶ μακαριστόν · ἢ καὶ πᾶσαν γυναικὸς δεξιότητα , οὐ μόνον τὴν κατὰ φρένας , ὡς Εὐρύμαχος εἶπεν , ἀλλὰ καὶ τὴν κατὰ ἔργα καὶ οἰκονομίαν καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ὅτι πένθιμον τὸ , νῦν δ' ἄγομαι , τόσα γὰρ μοι ἐπεσ - σαν κακὰ δαίμων . Ὅτι ἐπισπεύδων ἤδη τὴν μνηστηροχτονίαν ὁ ποιητὴς πλάτ*τει τὴν Πηνελόπην λέγου - σαν οὕτως · ἡ μὲν δή , ὅτε ἀπέπλευ Ὀδυσσεὺς , δεξιτέραν ἐπὶ καρπῷ ἔλων ἐμὲ χεῖρα , προσήψατο · ὦ γύναι , οὐ γὰρ ὀνόμα Ἀχαιοὺς ἐν Τροίης ἐν πάντα ἀπίμοντας ἀπονέεσθαι . καὶ γὰρ Τρώας φασὶ μαχρὰς ἡμμένας ἄνδρας , ἡμὲν ἀχοντιστάς ἤδὲ βυτῆρας δύστων , ἤγουσιν δύστανάς , ἔπαυσαν τ' ὀδυ - πόδων ἐπιβήτορας , οἱ κε τάχιστα ἔκριναν μέγα νεῖκος ὁμοίῳ πολέμῳ . τῷ οὖν οἷδ' εἰ κεν μ' ἀνέσει θεὸς ἢ κεν ἄλωσι αὐτοῦ ἐπὶ Τροίη · σοὶ δ' ἐνθάδε πάντα μελόντων , μεμνήσθαι πατρὸς καὶ μητέρος ἐν μεγάροισιν , ὡς νῦν , ἢ ἐπὶ μᾶλλον * ἐμοὺ ἀπονόσφιν ὄντος . αὐτὰρ ἐπὶν δὴ παῖδα γεννήσαντα ἴδηαι , οὐ περ αὐτὴν πρὸ θρασύων καὶ ἡ Εὐρυνόμῃ ἀνέμηνσε , γήμασθ' , ὡ κ' ἐθέλῃσθα , τεῶν κατὰ δόμα λιποῦσα . κείνός δ' ὡς ἀγόρευε . τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται . νῦν δ' ἔσται , ὅτε δή συγγενὲς γάμος ἀντι - ὁλήσει οὐ*λομένης ἐμὲθεν , τῆς τε θεοῦ ὀλβον ἀπήιρα . ἐν τούτοις δὲ φαινόμενον μὲν κεφάλαιον τὸ μελετᾶν ἤδη τὴν Πηνελόπην περὶ γάμου διὰ τὸ γεννῆσαι τὸν Τηλέμαχον · διττότης δὲ ποιητικῇ ἀληθῶς , ἤδη μεθοδεύουσα ἐπιβαλεῖν τοῖς κατὰ τῶν μνηστῆρων . ἔχει δὲ ὁ λόγος καὶ ἱστορίαν , λέγων ὁποῖοι τινὲς ποτὲ οἱ Τρῶες ἦσαν . διδάσκει δὲ χάριν πολυπαιρίας καὶ ἀρίστους ἐν ταῖς πολεμικαῖς εἶναι τάξει τοὺς ἵππας . διὸ καὶ παρ' Ἀθηναίοις τὴν πρώτην εἶχον μοῖραν αὐτοί , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ κωμικὸς . ὧν ἐπαινος νῦν τὸ τάχιστα κρῖνειν , ὅ ἐστι λύειν , τὸ τοῦ πολέμου νεῖκος . ἔτεροι μέντοι κοινὸν ἄπασιν τοῦτο ἀχοντιστάς τε καὶ τοξότας ὁμοῦ καὶ ἱππεῦσιν , ὡς τῶν τοιού - τῶν τριῶν ταγμάτων τάχιστα κα*τορθούντων τὸ ἔργον . ἐπὶ δὲ ὁ ῥηθεὶς τῆς γυναικὸς λόγος , ὡς ἐξ Ὀδυσέως , καὶ βωτικὸν ἔχει παράγγελμα τὸ τε χρήματα τὴν σώφρονα μεμνήσθαι ὡς περ τοῦ ἀνδρὸς ἀποδημοῦντος , οὕτω καὶ τῶν ἐκείνου παραγγελίων , τῶν τε κατὰ ζώην καὶ τῶν μετὰ θάνα - τον . καὶ τὸ ἐπιστράφθαι αὐτὴν γονέων οὐ τῶν οἰκείων μόνων , ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ ἀνδρός · τούτων δὲ οὐ μόνον αὐτοῦ παρόντος , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀπόντος . ἐκεῖνο μὲν γὰρ δόξει ἄν πραγματευτι - κόν · τοῦτο δὲ τὴν κυρίως φιλίαν διαδείκνυσιν . Ἐν δὲ τῷ περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν λόγῳ καὶ τὸ ξυνὸς ἐννάλιος ἐξηρμηνευμένον δοκεῖ . τοιούτων γὰρ τὸ , οὐκ οἶδε , εἰ περ ἀνελήσω ἢ ἄλωσι . Τὸ δὲ , καρποῦ ἐλκύν , φιλοφροσύνης ἴδιον , εἰωθὸς γίνεσθαι δεξιωτικῶς . Τὴς δὲ ὁ κατὰ χεῖρας καρπός , ἐλὼν ἤλλαχοῦ . Τὸ δὲ ἀπίμοντας ἐξηρμηνευτικὸν ἐστι τοῦ εὖ . ταυτὸν γὰρ εὖ νοστήσαι καὶ ἀπίμοντας νοστήσαι . Ὅσα δὲ καὶ ὕπὸ ἀχοντιστάς μὲν ἐν ἀπλότητι ἔφη , τοὺς τοξότας δὲ παρίφρασις , βυτῆρας εἰπὼν δύστων , ἐπὶ δὲ καὶ ἐπὶ πλέον τοὺς ἵππους , εἰπὼν ἵππων ὀκνηρῶν ἐπιβήτορας . Ῥυτῆρες δὲ δύστων οἱ ἱλυσταί . ὅθεν εἰκὸν ἄν οἱ δύσται βυτοί , ὅ ἐστιν ἱλυστοί . διὸ καὶ χωρυτός , θύλα - κος , τοξοθήκη , ὡς οἶον , φασί , χωρυτός , τουτέστι χωρῶν τόξον βυτόν . Τὸ δὲ , ἀνέσει θεός , ἀντὶ τοῦ ἀνήσει , ἀ*γήσει , ἀπολύσει . οὐ τὸ ἐναντίον ἄλῶσαι ἐστίν . ἐντεῦθεν καὶ τὸ , ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες , ἤγουσιν ἀφέντες , ἀπολύσαντες , ἀναπύσαντες . καὶ κίων δὲ εἰς θήραν οὕτως ἀνέστα , λυθῆις δηλαδὴ δεσμοῦ . Τοῦ δὲ γεννήσαντα οὐκ εὐηθὸν , εἰτε γενειῶ ἐστιν ὁ ἐκωστὸς εἰτε καὶ γενειῶν παράγωγον . Τοῦ δὲ γήμασθαι ἢ πρὸς τὸ γῆμαι διαφορά προδηλώται . Ἐν δὲ τῷ , τεῶν κατὰ δόμα λιποῦσα , φανερῶς ἀδικοὶ φαίνονται οἱ μνηστῆρες , τὸν μὲν υἱὸν ἐκωθόντες , τῇ μητρὶ δὲ διδόντες τὸ τοιούτον δόμα καὶ ὡς τις ὀπνίει . Τὸ δὲ , νῦν δὲ ἔσται καὶ ἐξῆς , ἀπλοϊκῶς μὲν νοεῖ χρήναι νῦντα εἶναι τὸν τοιούτον καιρὸν τοῦ γάμου χάριν αἰδοῦς · ἄλλως δὲ δύναται καὶ ὅμοιον εἶναι τῷ , μὴ ἴδει τοιούτον καιρὸν ὁ Ἥλιος . παραλαλεῖ δὲ τυχαίως ἐνταῦθα ἡ γυνὴ καὶ τὸ μέλλον . νῦν γὰρ ἔσται αὐρίον , ὅτε ὁ αὐτὴς ἔσται γάμος , εἰ καὶ μὴ στυγερός · μετὰ τοῦ Ὀδυσσέως γάρ . Τὸ δὲ οὐλομένης ἴσως μὲν ἐνεργητικῶς ἐφρέθη , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἡ οὐλομένη μήνις , ἐπεὶ καὶ νῦν αὐτὴ ἄλγεα τοῖς μνηστήροις θήσει · ἴσως δὲ καὶ παθητικῶς ἀντὶ τοῦ , τῆς παθούσης ὀλέθρια καὶ ὡς εἰπεῖν ἀνόλβον . διὸ ἐρμηνεύων ἐπάγει · τῆς τε Ζεὺς ὕλβον ἀπήνησα , ἥγουν ἤν ἀφήκεν ἀνολβον ἤτοι δυσδαίμονα . καὶ εἰκὸς τὸ οὐλομένην καὶ ἐνεργητικῶς καὶ παθητικῶς λέγεσθαι διὰ τὸ χρόνον εἶναι μέσον ἀορίστου δευτέρου . οἱ δὲ μέσοι ἐπαμφοτερίζουσιν ὡς ἐπὶ πολὺ τῇ ἐρμηνείᾳ . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι τὸ , ὅτε δὴ στυγερὸς γάμος ἀντιβολήσει οὐλομένης ἐμέθεν , περίφρασίς ἐστι τοῦ , ὅτε εἰς γάμους ἐλθὼν . Ἑλένη μὲν οὖν πταίσασα κυνῶπιν ἑαυτὴν πον καλεῖ . Πηνελόπη δὲ οὐκ ἂν τοιαύτην ἔχοι ἑαυτὴν καλεῖν , ἀφοκεῖ δὲ ἠθικῶς οὐλομένην εἰπεῖν διὰ τὸ δυσδαίμον ἤτοι δυστυχῆς . Ὅτι ὑποχρών - σαμένη δεινὴν ἡ Πηνελόπη μελέτην γάμου καὶ θέλξασα οὕτω τοὺς ἐραστὰς ἐπάγει εὐθὺς · ἀλλὰ τοῦτ’ αὐτὸν ἄχος χραιδὴν καὶ θυμὸν ἰκάνει · μνηστήρων οὐχ’ ἥδε δίχη τὸ πάροιθε τέτυκτο , οἱ τ’ ἀγαθὴν τε γυναῖκα καὶ ἀρνεῖο θυγάτρα μνηστεύειν ἐθέλωσι καὶ ἀλλήλοις ἐρίσωσιν , αὐτοὶ τοι γ’ ἀπάγουνσι βόας καὶ ἵμα μῆλα , κοῦρης δαῖτα φιλοῦσι καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδύσιν · ἀλλ’ οὐκ ἀλλότριον βίονον νήπιοιν ἐδουν . οὕτω κεφαλὰς φρονεῖ ἡ σοφὴ γυνή . καλῶς ἄρα προεξέφθε , ὡς ἡ Ἀθηνᾶ ἐν φρεσὶν ἐθηκεν αὐτὴ φανῆναι μνηστήροις · φρονίμως γὰρ αὐτοῖς ἐπεφαιντο . ἔγραφον δὲ πού καὶ οἱ μνηστήρες θεοῦθεν ἐπιθεῖσθαι τῇ γυναικὶ τοῦν εἰς μέγα κλῖος αὐτῆς . εἰ δὲ καὶ τὰ τοῦ νιόῦ ἐδπανώντο , καθὰ ἐφρέθη ἐκεῖ , ἀλλ’ ἴδοὺ ἡ μήτηρ οὐκ ἀρίησιν ἀξίους τοὺς δαπανῶντας τὸν ἐκείνου βίον , ἀλλὰ παρέλκει * ἐξ αὐτῶν δεξιῶς , ὡς ὁ μὲν ἂν τις ἐροὶ δῶρα προτιμῶ , εἰπεῖν δ’ ἀληθῶς , ἐπιθανατίους δωρεάς . μικρὸν γὰρ ὕσον καὶ τεθνῆκοντα οἱ δόντες . διὸ καὶ γῆθησεν ἐνταῦθα πολίτλας διος Ὀδυσσέως , οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο , καθὰ καὶ αὐτὸς ἐν Φαίαξι ἐποίει , θῆλγε δὲ θυμὸν μελιχρίοις ἐπέεσσιν . νῶς δὲ οἱ ἄλλα μενοῖνα . συνίησι γὰρ ὁ περίφρων τὰ τῆς δαίφρονος γυναικός . ὑπούλου δὲ πάντως ἠθοὺς καὶ τὸ διὰ δῶρα θέλγειν θυμὸν μελιχρίοις λόγοις , ἄλλα δὲ ποεῖν . καὶ πῶς οὐ μαχρὰν ἐστι τοῦ ἐν μὲν βάζειν , κακῶς δ’ ὀπίθε φρονεῖν , καὶ τοῦ ἐσθλὰ μὲν ἀγορεύειν , κακὰ δὲ βυσσοδομεῖν . εἰ καὶ ἀπαλώτερον τοῦτο ἢ περ ἐκεῖνα διὰ τὸ κεφαλῶν ἤθους εἶναι , οὐ μὴν φρονιμοῦ . Τὸ δὲ , οὐχ’ ἥδε δίχη , ὅμοιον τῷ , οὐχ’ ἥδε θέμις , οὐχ’ ὁδε νόμος , οὐχ’ ὁδε τρόπος , καὶ τοῖς τοιούτοις . Τὸ δὲ πάροιθεν ἐντρεπτικόν ἐστιν , ὡς τῶν μνηστήρων καινιζόντων καὶ πρεσβείων ἀδετοῦντων δίχης , ἢ τὸ πάροιθεν ἤγουν ἀνέκαθεν ἐκ παλαιτάτων χρόνων τέτυκτο . νεωτερίζουσι δὲ πάντως οἱ οὕτω καινι - ζοντες καὶ εἰσὶν αὐτόχρημα νεωτεροποιοί . Τὸ δὲ , ἀγαθὴν γυναῖκα , καὶ τὸ , ἀρνεῖο θυγάτρα , καὶ τὸ , μνηστεύειν ἐθέλωσι , καὶ τὸ ἀλλήλοις ἐρίσωσι , παρατετηρημένως κέινται . εἰκὸς γὰρ δαπανᾶν τὰ γυναικὸς τοὺς μνηστήρας καὶ μὴ ἐθέλειν διδόναι , εἰ περ μὴ * ἀγαθὴ ἐκεῖνη γυνή , μηδὲ ἐκ πλουσίων , μηδὲ αὐτὴ ἀξιοῦται μνηστεύεσθαι , μηδὲ οἱ ἐρώντες ἐρίζουσι . εἰ δὲ ἀγαθὴ ἡ γυνή , ἔδνα πάντως καὶ ἐθέλει καὶ ἀξία ἐστὶ λαβεῖν . ὁμοίως καὶ ἐὰν θυγάτηρ ἀρνεῖο πατρός . οὐ γὰρ ἂν αἰσχυν - νεῖ αὐτὸν πατρῶν ὕλβον . οὕτω δὲ καὶ ἐὰν ἐκεῖνοι μνηστεύειν ἐθέλωσιν . οὐ γὰρ ἀνάδνοι τεῖζοιντ’ ἂν τοῦ θελητοῦ . πολλῷ δὴ πλεῖον καὶ , εἰ περ ἀλλήλοις ἐρίζουσι . τότε γὰρ , ὡς ἐν συναλλαγῇ , χαρίσεται ἂν ἡ γυνὴ τῷ διδόντι πλείονα . Τὸ δὲ , αὐτοὶ τοι γε ἀπάγουνσι βόας καὶ ἐξῆς , ἐρμηνεία ἐστὶ τοῦ , τῆς ἡ δίχη τῶν μνηστήρων πάροιθεν ἤν , ἵνα σαφὲς γένηται τὸ τῆς γυναικὸς βού - λημα , καὶ μὴ προσποιήσωντο ἀγνοεῖν αὐτὸ οἱ μνηστήρες . Τὸ δὲ , αὐτοὶ τοι γε , ὅμοιον τῷ αὐτοὶ αὐτοῖ , πρὸς ἐμφασιν τοῦ λόγου πλείονα . Τὸ δὲ ἀπάγουνσι ταυτὸν τῷ ἄγουνσι · περιττὴ γὰρ ἡ πρόθεσις . σημαί - νει δὲ ποτε ἡ λέξις καὶ τὸ ἀποστερεῖν καὶ ληξέσθαι . Τὸ δὲ , ἀπάγουνσι βόας , τοιαύτας εἶναι τὰς ἀλφε - σιβοίας γυναῖκας ὑπολαλεῖ . ἐκ δὲ τοῦ μῆλα ἡ ἐν Ἰλιάδι Πολυμήλη ὀνόμασται , ἐπὶ δὲ καὶ ἡ Φιλομήλα . Τὸ δὲ , ἀγλαᾶ , βούλεται καὶ λαμπρὰ εἶναι , καθὰ καὶ χοῇ τῇ ὠθησίῃ γυναικὶ διδό - μενα ἔδνα . Τὸ δὲ , τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο , ἀντὶ τοῦ παρὰ τούτων , ἤγουν ἐκ τῶν μνη - στήρων δῶρα εἴλε . καὶ ἐστι , φασίν , ὅμοιον τῷ παρέσπα . * ἔχει δὲ καὶ ἐμφασιν ἀστείαν τὸ εἴλετο · οὐ γὰρ ἐξ ἐκόντων ἤρχετο τῶν μνηστήρων , ἀλλὰ εἴλετο παρὰ τῆς γυναικός , ὡς οἶον πρεσβίαν · ἢ καὶ εἰ
Lemmas: γίγνομαι Ὀδυσσεύς τοιοῦτος παροράω ὁ γυνή · ἢ πάντως αἱρέω θνῄσκω αὐτός , εἰμί μή ταχύς οὗτος ὁ μνηστήρ παύω . καί ἄλλως δέ θεωρέω οὗτος τε καί ὁ ἐντίθημι ἐφεξῆς · παύω - καί ἑαυτοῦ ὁ γυνή φιλόκαλος εἰς ἐπίτασις κάλλος ὑπηρετέω ὁ ὁ Εὐρύμαχος . εἰμί γάρ νῦν πᾶς περίειμι , οἷος ἐάν ἄρα ὁ ἀνήρ ἔχω · καί ὁ Ὀδυσσεύς δέ ἐπαινέω καί ἐρωτικός ἐκεῖνος ἔχω φανερῶς ἀντεράω εἰς πλέω · καί οὗτος πάλιν προσφέρω Ὀδυσσεύς ταχύς επισπεύδω ὁ μνηστήρ . προκαταβάλλω δέ ἐν οὗτος ὁ ποιητής καί ἀρχή ὁ εἰσαύριον . εἰμί γάρ ἤδη τυπόω ὁ γυνή ἀγαμέω , πιθανός ἄρα ὁ ὁ αὔριον προβαίνω . πιθανολογώ δέ καί ὁ ὁ δῶρον ζήτησις καί ὁ ὁ μνηστήρ εἰς ὁ δίδωμι προθυμία , εἰμί περ ἤδη ἐθέλω αὐτός ἀνήρ λαμβάνω . Ἀρετή δέ ἐπαινέω οὖον εἷς τις λέγω , ἀλλά ὁ Εὐδαίμον ὁ ζωή καί μακαριστός · ἢ καί πᾶς γυνή δεξιότης , οὖον μόνος ὁ κατά φρήν , ὡς Εὐρύμαχος εἶπον , ἀλλά καί ὁ κατά ἔργον καί οἰκονομία καί ὅσος τοιοῦτος . ὅτι2 πένθιμος ὁ , νῦν δέ ἄγω , τόσος γάρ ἐγώ ἕπω - σάω κακός δαίμων . ὅτι2 ἐπισπεύδω ἤδη ὁ μνηστηροκτονία ὁ ποιητής πλάσσω ὁ Πηνελόπη λέγω - σάω οὕτως · ὁ μέν δή , ὅτε ἀποπλέω Ὀδυσσεύς , δεξιτέραν ἐπί καρπός ἐλαύνω ἐγώ χείρ , προσάπτω · εἰμί γυνή , οὖον γάρ ὄνομα Ἀχαιός ἐν Τροία ἐν πᾶς ἀπίμοντας ἀπονέομαι . καί γάρ Τρώς φημί μακρός ἅπτω ἀνήρ , ἠμέν αχοντιιστημι ἠδέ βυτῆρας δύστος , ἄγω δύστανάς , παύω τε ὀδυ - Πόδων ἐπιβήτωρ , ὁ κε ταχύς κρίνω μέγας νεῖκος ὅμοιος πόλεμος . ὁ οὖν οἶδα εἰμί ἄν εἷς ἄνεσις θεός ἢ ἄν ἅλωσις αὐτός ἐπί Τροία · σύ δέ ἐνθάδε πᾶς μέλω , μιμνήσκω πατήρ καί μήτηρ ἐν μέγαρον , ὡς νῦν , ἢ ἐπί μᾶλλον * μου ἀπονόσφι εἰμί . ἀτάρ ἐπί δή παῖς γεννάω ὁράω , οὖον περ αὐτός πρό θρασύνω καί ὁ Εὐρυνόμη ἀναμιμνήσκω , γαμέω , εἰμί καί ἐθέλω , τεός κατά δόμα λείπω . κενός δέ ὡς ἀγορεύω . ὁ δή νῦν πᾶς τελέω . νῦν δέ εἰμί , ὅτε δή συγγενής γάμος ἀντι - ὁλάω οὐλόμενος μου , ὁ τε θεός ὄλβος ἀπαίρω . ἐν οὗτος δέ φαίνω μέν κεφάλαιος ὁ μελετάω ἤδη ὁ Πηνελόπη περί γάμος διά ὁ γεννάω ὁ Τηλέμαχος · διττότης δέ ποιητικός ἀληθής , ἤδη μεθοδεύω ἐπιβάλλω ὁ κατά ὁ μνηστήρ . ἔχω δέ ὁ λόγος καί ἱστορία , λέγω ὁποῖος τις ποτέ ὁ Τρώς εἰμί . διδάσκω δέ χάρις πολυπαιρίας καί ἀγαθός ἐν ὁ πολεμικός εἰμί τάξις ὁ Ἰππᾶς . διό καί παρά Ἀθηναῖος ὁ πρῶτος ἔχω μοῖρα αὐτός , ὡς δηλόω καί ὁ κωμικός . ὅς ἔπαινος νῦν ὁ ταχύς κρίνω , ὅς εἰμί λύω , ὁ ὁ πόλεμος νεῖκος . ἔτερος μέντοι κοινός ἅπας οὗτος αχοντιιστημι τε καί τοξότης ὁμοῦ καί ἱππεύς , ὡς ὁ οιὁ - ὁ τρεῖς τάγμα ταχύς κατορθόω ὁ ἔργον . ἐπί δέ ὁ ἐρῶ ὁ γυνή λόγος , ὡς ἐκ Οδυσέως , καί βωτικὸν ἔχω παράγγελμα ὁ τε χρῆμα ὁ σώφρων μιμνήσκω ὡς περ ὁ ἀνήρ ἀποδημέω , οὗτος καί ὁ ἐκεῖνος παραγγελία , ὁ τε κατά ζῶ καί ὁ μετά Θάνα - ὁ . καί ὁ ἐπιστρέφω αὐτός γονεύς οὖον ὁ οἰκέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀνήρ · οὗτος δέ οὖον μόνος αὐτός πάρειμι , ἀλλά καί μᾶλλον ἄπειμι . ἐκεῖνος μέν γάρ δοκέω ἄν πραγματεύομαι - Κον · οὗτος δέ ὁ κύριος φίλιος διαδείκνυμι . ἐν δέ ὁ περί Τρώς καί Ἀχαιός λόγος καί ὁ ξυνός ἐννάλιος ἐξερμηνεύω δοκέω . τοιοῦτος γάρ ὁ , οὐ οἶδα , εἰμί περ ἀναιρέω ἢ ἅλωσις . ὁ δέ , καρπός ἔλκω , φιλοφροσύνη ἴδιος , εἴωθα γίγνομαι δεξιωτικῶς . σής δέ ὁ κατά χείρ καρπός , ἐλ́ειμι ἀλλάσσω . ὁ δέ ἀπίμοντας ἐξηρμηνευτικὸν εἰμί ὁ εὕω . τατός γάρ εὕω νοστέω καί ἀπίμοντας νοστέω . ὅσα δέ καί ὑπό αχοντιιστημι μέν ἐν ἀπόλλυμι φημί , ὁ τοξότης δέ παρίφρασις , βυτῆρας εἶπον δύστος , ἐπί δέ καί ἐπί πλέω ὁ ἵππος , εἶπον ἵππος ὀκνηρός ἐπιβήτωρ . ῥυτήρ δέ δύστος ὁ ιλυειμι . ὅθεν εἰκών ἄν ὁ δυειμι βύτος , ὅς εἰμί ἱλυστοί . διό καί γωρυτός , θύλα - κος , τοξοθήκη , ὡς οἶος , φημί , γωρυτός , τουτέστι χώρα τόξον βύτος . ὁ δέ , ἄνεσις θεός , ἀντί ὁ ἀνίημι , ἄγω , ἀπολύω . οὖον ὁ ἐναντίος ἀλάομαι εἰμί . ἐντεῦθεν καί ὁ , ἄφρων οὗτος ἀνίημι , ἄγω ἀφίημι , ἀπολύω , ἀναπυνθάνομαι . καί κίων δέ εἰς θήρ οὕτως ἀνίστημι , λύω δηλαδή δεσμός . ὁ δέ γεννάω οὐ εὐθηνός , εἴτε γενειάω εἰμί ὁ ἐκωστὸς εἴτε καί γενειάω παράγωγος . ὁ δέ γαμέω ἢ πρός ὁ γαμέω διαφορά προδηλόω . ἐν δέ ὁ , τεός κατά δόμα λείπω , φανερῶς ἀδικέω φαίνω ὁ μνηστήρ , ὁ μέν υἱός ἐκωθόντες , ὁ μήτηρ δέ δίδωμι ὁ τοιοῦτος δόμα καί ὡς τις ὀπνίει . ὁ δέ , νῦν δέ εἰμί καί ἑξῆς , ἀπλοϊκός μέν νοέω χρή νῦντα εἰμί ὁ τοιοῦτος καιρός ὁ γάμος χάρις αἰδώς · ἄλλως δέ δύναμαι καί ὅμοιος εἰμί ὁ , μή ἶδος τοιοῦτος καιρός ὁ Ἥλιος . παραλαλέω δέ τυχαῖος ἐνταῦθα ὁ γυνή καί ὁ μέλλω . νῦν γάρ εἰμί αὔριον , ὅτε ὁ αὐτός εἰμί γάμος , εἰμί καί μή στυγερός · μετά ὁ Ὀδυσσεύς γάρ . ὁ δέ οὐλόμενος ἴσως μέν ἐνεργητικός φέρω , ὡς καί ἐν Ἰλιάς ὁ οὐλόμενος μῆνις , ἐπεί καί νῦν αὐτός ἄλγος ὁ μνηστήρ τίθημι · ἴσως δέ καί παθητικός ἀντί ὁ , ὁ πάθος ὀλέθριος καί ὡς εἶπον ἄνολβος . διό ἑρμηνεύω ἐπάγω · ὁ τε Ζεύς ὕλβον ἀπήνησα , ἤγουν ἐάν ἀφίημι ἀνολβέω ἤτοι δυσδαίμων . καί εἰκός ὁ οὐλόμενος καί ἐνεργητικός καί παθητικός λέγω διά ὁ χρόνος εἰμί μέσος ἀόριστος δύο . ὁ δέ μέσος ἐπαμφοτερίζω ὡς ἐπί πολύς ὁ ἑρμηνεία . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ , ὅτε δή στυγερός γάμος ἀντιβολέω οὐλόμενος μου , περίφρασις εἰμί ὁ , ὅτε εἰς γάμος ἔρχομαι . Ἑλένη μέν οὖν πταίω κυνώπης ἑαυτοῦ πως καλέω . Πηνελόπη δέ οὐ εἄν τοιοῦτος ἔχω ἑαυτοῦ καλέω , ἀφίημι δέ ἠθικός οὐλόμενος εἶπον διά ὁ δυσδαίμων ἤτοι δυστυχής . ὅτι2 υποχραω - σαμένος δεινός ὁ Πηνελόπη μέλω γάμος καί θέλγω οὗτος ὁ ἐραστής ἐπάγω εὐθύς · ἀλλά οὗτος αὐτός ἄχος χραιδὴν καί θυμός ἱκάνω · μνηστήρ οὐ ὅδε διχή ὁ πάροιθεν τεύχω , ὁ τε ἀγαθός τε γυνή καί ἀρνέομαι θυγάτηρ μνηστεύω ἐθέλω καί ἀλλήλων ἐρίζω , αὐτός ὅς γε ἀπάγω βοῦς καί ἷμα μῆλον , κόρη δαίς φιλέω καί ἀγλαός Δῶρα διδυο · ἀλλά οὐ ἀλλότριος βίων νήπιος δήω . οὗτος κεφαλή φρονέω ὁ σοφός γυνή . καλῶς ἄρα προεξέφθε , ὡς ὁ Ἀθηνᾶ ἐν φρήν τίθημι αὐτός φαίνω μνηστήρ · φρονίμως γάρ αὐτός φαίνω . γράφω δέ πού καί ὁ μνηστήρ θεόω ἐπιθέω ὁ γυνή τοῦν εἰς μέγας κλύς αὐτός . εἰμί δέ καί ὁ ὁ Νιου δαπανάω , καθά φέρω ἐκεῖ , ἀλλά ἰδού ὁ μήτηρ οὐ ἀρία ἄξιος ὁ δαπανόω ὁ ἐκεῖνος βίος , ἀλλά παρέλκω * ἐκ αὐτός δεξιός , ὡς ὁ μέν εἄν τις εἴρω Δῶρα προτιμάω , εἶπον δέ ἀληθής , ἐπιθανάτιος δωρεά . μικρός γάρ ὕω καί θνῄσκω ὁ δίδωμι . διό καί γηθέω ἐνταῦθα πολιετλην δῖος Ὀδυσσεύς , οὕνεκα ὁ μέν Δῶρα παρέλκω , καθά καί αὐτός ἐν Φαίαξ ποιέω , Θηλ δέ θυμός μελιχριω ἔπος . Νῶς δέ ὁ ἄλλος μενοινάω . συνίημι γάρ ὁ περίφρων ὁ ὁ δαΐφρονος γυνή . ὕπουλος δέ πάντως ἦθος καί ὁ διά Δῶρα θέλγω θυμός μελιχριω λόγος , ἄλλος δέ ποιέω . καί πῶς οὖον Μαχράν εἰμί ὁ ἐν μέν βάζω , κακῶς δέ ὄπισθεν φρονέω , καί ὁ ἐσθλός μέν ἀγορεύω , κακός δέ βυσσοδομέω . εἰμί καί ἀπαλός οὗτος ἢ περ ἐκεῖνος διά ὁ κεφαλή ἦθος εἰμί , οὖον μήv Φρονίμου . ὁ δέ , οὐ ὅδε διχή , ὅμοιος ὁ , οὐ ὅδε θέμις , οὐ ὅδε νόμος , οὐ ὅδε τρόπος , καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ πάροιθεν ἐντρεπτικός εἰμί , ὡς ὁ μνηστήρ καινίζω καί πρεσβεῖον ἀδετοῦντων διχή , ἢ ὁ πάροιθεν ἤγουν ἀνέκαθεν ἐκ παλαιός χρόνος τεύχω . νεωτερίζω δέ πάντως ὁ οὗτος καινι - ζῶ καί εἰμί αὐτόχρημα νεωτεροποιός . ὁ δέ , ἀγαθός γυνή , καί ὁ , ἀρνέομαι θυγάτηρ , καί ὁ , μνηστεύω ἐθέλω , καί ὁ ἀλλήλων ἐρίζω , παρατετηρημένως κεῖμαι . εἰκός γάρ δαπανάω ὁ γυνή ὁ μνηστήρ καί μή ἐθέλω δίδωμι , εἰμί περ μή * ἀγαθός ἐκεῖνος γυνή , μηδέ ἐκ πλούσιος , μηδέ αὐτός ἀξιόω μνηστεύω , μηδέ ὁ ἐράω ἐρίζω . εἰμί δέ ἀγαθός ὁ γυνή , γιδ́σνω πάντως καί ἐθέλω καί ἄξιος εἰμί λαμβάνω . ὁμοίως καί ἐάν θυγάτηρ ἀρνέομαι πατήρ . οὖον γάρ εἄν αἰσχύνω - νέομαι αὐτός πατήρ ὕλβον . οὗτος δέ καί ἐάν ἐκεῖνος μνηστεύω ἐθέλω . οὖον γάρ ἀνάδνοι τίζω εἄν ὁ θελητής . πολύς δή πλείων καί , εἰμί περ ἀλλήλων ἐρίζω . τότε γάρ , ὡς ἐν συναλλαγή , χαρίζω εἄν ὁ γυνή ὁ δίδωμι πλείων . ὁ δέ , αὐτός ὅς γε ἀπάγω βοῦς καί ἑξῆς , ἑρμηνεία εἰμί ὁ , ὁ ὁ διχή ὁ μνηστήρ πάροιθεν ἐάν , ἵνα σαφής γίγνομαι ὁ ὁ γυνή βοῦς - λήμη , καί μή προσποιέω ἀγνοέω αὐτός ὁ μνηστήρ . ὁ δέ , αὐτός ὅς γε , ὅμοιος ὁ αὐτός αὐτός , πρός ἔμφασις ὁ λόγος πλείων . ὁ δέ ἀπάγω τατός ὁ ἄγω · περισσός γάρ ὁ πρόθεσις . σημαι - νέομαι δέ ποτός ὁ λέξις καί ὁ ἀποστερέω καί λήγω . ὁ δέ , ἀπάγω βοῦς , τοιοῦτος εἰμί ὁ ἀλφός - σιβοια γυνή ὑπολαλέω . ἐκ δέ ὁ μῆλον ὁ ἐν Ἰλιάς Πολυμήλη ὀνομάζω , ἐπί δέ καί ὁ Φιλομήλα . ὁ δέ , ἀγλαός , βούλομαι καί λαμπρός εἰμί , καθά καί χοή ὁ ὠθέω γυνή Διδός - Μένα γιδ́σνω . ὁ δέ , ὁ μέν Δῶρα παρέλκω , ἀντί ὁ παρά οὗτος , ἤγουν ἐκ ὁ μνη - στῆρον Δῶρα αἱρέω . καί εἰμί , φημί , ὅμοιος ὁ παρασπάω . * ἔχω δέ καί ἔμφασις ἀστεῖος ὁ εἴλω · οὖον γάρ ἐκ ἑκών ἄρχω ὁ μνηστήρ , ἀλλά εἴλω παρά ὁ γυνή , ὡς οἶος πρεσβία · ἢ καί εἰμί