eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1731
που ἀλλ*αχοῦ , ἐνταῦθα μάλιστα κυρίως κεῖται τὸ χαλκοβατὲς ἐπὶ δώματος . γρη γὰρ * Ἀλκίνοος * * Ω * Ὀδυσεῦ , ἐπὶ ἴκεν ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δὸ καὶ ἴξῃς . τὰ γὰρ * Ἀλκινόου * δόματα πολλῷ χαλκῷ συγκεκοσμηται , ὡς προεδείλωται . Ὅτι ὑποχρετικὸν ἐπ’ ἀγαθοῖς τὸ , ἐπεὶ ἴκεν ἐμὸν ποτὶ δῶ , οὐτι πα - λυπληγηνέντα σε οὐκ ἀμ’ ἀπονοστήσων εἰ καὶ μᾶλα πολλὰ πείπονθας . Ὅτι προοιμῶ ἐπι - στρατικῶς προσοχὴν * Ἀλκίνοος * χρῆται τούτῳ , ἵνῶν δ’ ἀνδρὶ ἐκίστῳ ἐριμενος τάδε εἴρω , ὅσοι ἐνὶ μαχρώσι γηρύσιον αὐθιπα οἶνον αὐτὶ πίεντ’ * ἐμοῖσιν , ἀκουάζεσθε δ’ ἀοιδῶ . δύο ταῦτα λέγων ἐξαίσια δοκοῦντα τοῖς Φαιάσι , τὸ αὐτὶ πίεν , καὶ τὸ ἀκοῦσαι ἀοιδῶ , τοῦ Ἡμοδόχου δηλαδὴ . ἐστι δὲ τὸ μὲν ἐριμενος ἀντὶ τοῦ ἐντελλόμενος * ὑθεν καὶ ἐγρησύνῃ καὶ ἐρετμῇ ἢ ἐντολή . Γερούσιος δὲ οἶνος , ὡς καὶ ἐν * Ἰλιάδι , ὁ ἐν τῷ τῶν γερόντων ἤτοι τῶν ἐντίμων συμποσίῳ πινομενος . Σημειῶσαι δὲ ὅτι καὶ ἐνταῦθα τῷ πίειν καὶ τὸ ἐσθίειν συνεχαιρέσθαι . πῶς δὲ ὅμως ἐκφωκίσθαι τὸ πίειν , ἐπεὶ καὶ συμπόσιον ἢ τοιαύτη σύνταξις καλεῖται καὶ εὐλαπίνη ὡς ἐπὶ πολὺ . * καλεῖται μέντοι ἐστιν ὅτε καὶ δαῖς , ὡς τὸ , τις δαὶς τις δ’ ὁμιλος . τὸ δὲ ἀκουάζεσθε δήλον ὅτι τοῦ ἀκοῦσαι ἐστὶ παραγωγή . Ὅτι χρυσὸν πολυδαίδαλον * Ἀλκίνοος ἐνταῦθα λέγει τὸν λέγον καὶ ἀκατάγνωστον καὶ ὡς πολλὰ δαιδάλλεσθαι ἐπιτήδειον . τοιούτος δὲ ὁ τῶν τα*λάντων ἀ φθόνας ἐλαχὺν ἐκ τῶν Φαιάκων Ὀδυσεύς . δήλον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ πολυδαίδαλος ἐξασυλλάδον συνεχαιο - πτεν ὁ πολυδαίδαλος , καὶ ὅτι ἐκ τοῦ Κρητίζου * Ἀνδάλου καὶ ἢ τοιαύτη λέξις , ὡς πολλαχοῦ φαίνεται . Ὅτι πρὸς τοῖς ἤδη δοθῆσι δώροις τῷ Ὀδυσεῖ καὶ ἕτερα περιέλεχεν ἐκ τῶν βουληφόρων * Ἀλκίνοος χάριν ὧν ἐδητύρσαν Ὀδυσεύς , γροῖν’ ἀλλ’ ἄγε οἱ δώμεν τρίποδα μέγαν ἢ δὲ λέβητα ἀνδρα - κάς . ἡμεῖς δ’ αὐτὲ ἀγαφώμενοι κατὰ δήμον τισόμεθα . ἀργαλέων γὰρ ἕνα προιὸς * χαρίσασθαι . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν ἀσαφεῖ παρανόμῃ τὸ , τρίποδα ἢ δὲ λέβητα , οὐ διηρώμεσε γὺν εἰτε τοῦτο αἰτε ἐκεῖνο γέγονεν , ἀλλὰ σιγᾷ τὸ μὴ ὧν ἀνεχαιὸν ἱστορηθῆναι , χαλκὸν εὐήνοσα εἰπὼν αὐτὰ μετ’ ὀλίγα , ὡς ἤδη τοῖς τοιού - τοις ἐστίν . ἐν δὲ γε τοῖς ἴξις εἰπὼν περὶ Ὀδυσεύς , ὅτι τρίποδας περιχαλλίας ἢ δὲ λέβητας ἠροῦμαι , ἐμ - φαίνει μὲν ὡς καὶ τρίποδες καὶ λέβητες ἐδόθησαν τῷ Ὀδυσεῖ , οὐ διενεργικῶ δὲ τὸ ποσόν . εἰ δὲ τις αἴτη ἀνδρακάς λαχὼν τὸν Ὀδυσεὶα καὶ τρίποδας καὶ λέβητας , πολύνεται εἰς τὸν νοῦν διὰ τοῦ , τρίποδα μέγαν ἢ δὲ * λέβητα . εἰ μὴ ἄρα γράφω τις καὶ ἐνταῦθα τρίποδα μέγαν ἢ δὲ λέβητα . τότε γὰρ ἔσονται ἀνδρα - κάς τρίποδες δεκατρεῖς καὶ λέβητες δεκατρεῖς , ὁ κρεῖττον . γέγραται γὰρ καὶ τοιαύτη γραφή ἐν τοῖς ἀκρι - βεστέροις τῶν ἀντιγράφων . Τιμιώτερον δὲ λέβητος ὁ περιχαλλὴς τρίπους . διὸ καὶ * Ἡραστος ἐν * Ἰλιάδι ἀσχολεῖται εἰσοσι τρίποδας τείχων . * Ἀσφορὰ δὲ τρίποδος καὶ λέβητος φανήσεται ἐν τοῖς ἴξις . Βουληφόρους δὲ * Ἀλκίνοος τοὺς τῶν Φαιάκων προύγοντας λέγει , ἑαυτῷ ὑποκρατήσας , ὡς καὶ προειδῆλωθη , τὸ , ἐξ αὐτοῦ ἐχεσθαι * ἔργον τε ἔπος τε . ὁ ἐπιβεβαιώσας ἐκὶ ἤρη ἐν ἐπηκόῳ πάντων , ὡς τοῦτο μὲν οὕτω δή ἐσται ἔπος αἱ κεν ἔγωγε ζωὸς ἀνάσω . ὥστε αὐτὸς μὲν ἄναξ , οἱ δὲ λοι - ποὶ οὐ μόνον βουληφόροι , ἀλλὰ καὶ ἀριστοι , ἤδη δὲ γε καὶ βασιλεῖς διὰ τὸ πᾶν ἐντιμον , ὁ καὶ ἐπ’ ἄλλων ἔφαιν . Τὸ δὲ ἀνδρακάς ὀξύνεται μὲν κατὰ τὸ ἴκας καὶ ἀρχὰς καὶ ἐντυπὰς . δηλοῖ δὲ τὸ κατ’ ἄνδρα , ἵνα μὴ τὸ τρίποδα μέγαν ἢ δὲ λέβητα ἐπὶ ἑνὸς μόνου τρίποδος καὶ ἑνὸς λέβητος νοηθείη , ἀλλὰ ἑνὸς κατὰ ἕκαστον ἄνδρα ἡμῶν δηλαδὴ τῶν δεκατριῶν βασιλέων , ἵνα καὶ οἱ τρί*ποδες καὶ οἱ λέβητες τρεῖς εἶν καὶ δέκα . οὐ γὰρ ἂν εἰς ἢ ἐξ ἡμῶν τῶν προύγοντων ἢ ἐκ τῶν δημοτῶν δυνηθείη ἂν τοσαῦτα προιὸς χαρίσασθαι , ἢ γουν προῖκα καὶ δωρίαν . Φρόνυχος δέ , φασιν , ἀνδρακάδα που ἤρη τὴν τῶν ἀνδρῶν δεκάδα , ἀπὸ εὐθείας τῆς ἢ ἀνδρακας , ἵνα ἢ τὸ ἀνδρακας ἀντὶ τοῦ κατὰ δέκα ἄνδρας , ὁ περ ἐνταῦθα οὐκ εὐαμθησατον . τινὰ δὲ τῶν ἀντιγράφων ἔχοντων ἄνδρα κάθ’ ἡμεῖς δὲ καὶ ἴξις , ἵνα ἐξ ὀρθοῦ λέγῃ κοινῶς , ὅτι δώμεν κατὰ ἄνδρα . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , ἄνδρα κάτα . ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντος ἀγείρων εἰτοὺν ἀγυρτάζων καὶ ὁ ἀγύτης γίνεται καὶ ἀγυρμός . Τὸ δὲ τισόμεθα οἱ μὲν παλαιοὶ φασιν εἰσπραξόμεθα . ἐστι δὲ καὶ συνήθως εἰπεῖν ἀποτίσομεν . τὸ γὰρ ἐκ τοῦ δήμου ἀγροθὲν τοῖς βουληφόροις ἀποδοθήσεται ὑπὲρ ὧν ἄρτι δεδοῦκσι τῷ Ὀδυσεῖ . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , ὡς ἐφρέθη , ἀγείρων ἐκ τοῦ δήμου τὰ δωρήεντα σμιχροπρεπὲς μὲν , ἔθος δὲ ὅμως παλαιὸν κατὰ τὰς λεγομένας συνδοσίας καὶ διανομάς . * Ὅτι δὲ προῖκα οἱ παλαιοὶ τὴν δωρίαν ἔλεγον , καὶ ὅτι ἐκ τοῦ καταπροξέσθαι αὐτὴν παρήγγον , δηλοῦται καὶ ἀλλαχοῦ . αὐτὸ δὲ τὸ καταροξέσθαι ὁμοῖόν τι τῷ καταπροήσεσθαι , ὁ ἐστι προδοῦναι . ἐρμη -
Lemmas: ποῦ ἀλλ*αχοῦ , ἐνταῦθα μάλιστα κύριος κεῖμαι ὁ χαλκοβατής ἐπί δῶμα . γρη γάρ * Ἀλκίνοος * * Ω * Ὀδυσσεύς , ἐπί ἵκω ἐμός πρός χαλκοβατής δίδωμι καί ἵκω . ὁ γάρ * Ἀλκίνοος * δόμα πολύς χαλκός συγκοσμέω , ὡς προεδείλωται . ὅτι2 ὑποχρετικὸν ἐπί ἀγαθός ὁ , ἐπεί ἵκω ἐμός πρός δήω , οὔτις πῃ - λυπληγηνέντα σύ οὐ ἅμα ἀπονοστέω εἰμί καί μῆλον πολύς πείπονθας . ὅτι2 προοιμος ἐπι - στρατικός προσοχή * Ἀλκίνοος * χράω οὗτος , ἴς δέ ἀνήρ κίστος ἐρίζω ὅδε εἴρω , ὅσος ἐν Μάκρων γηρύσιον αὐθιπα οἶνος αὐτί πίνω * ἐμός , ἀκουάζομαι δέ ἀοιδός . δύο οὗτος λέγω ἐξαίσιος δοκέω ὁ Φαιά , ὁ αὐτί πίνω , καί ὁ ἀκούω ἀοιδός , ὁ ημοδοχος δηλαδή . εἰμί δέ ὁ μέν ἐρίζω ἀντί ὁ ἐντέλλω * κόρυς καί ἐγρησύνῃ καί ἐρετμῶ ἢ ἐντολή . γερούσιος δέ οἶνος , ὡς καί ἐν * Ἰλιάς , ὁ ἐν ὁ ὁ γέρων ἤτοι ὁ ἔντιμος συμπόσιον πίνω . σημειόω δέ ὅτι καί ἐνταῦθα ὁ πίομαι καί ὁ ἐσθίω συγχαίρω . πῶς δέ ὅμως εκφωκιεπομαι ὁ πίομαι , ἐπεί καί συμπόσιον ἢ τοιοῦτος σύνταξις καλέω καί ευλαμπηνη ὡς ἐπί πολύς . * καλέω μέντοι εἰμί ὅτε καί δαίς , ὡς ὁ , τις δαίς τις δέ ὅμιλος . ὁ δέ ἀκουάζομαι δῆλος ὅτι ὁ ἀκούω εἰμί παραγωγή . ὅτι2 χρυσός πολυδαίδαλος * Ἀλκίνοος ἐνταῦθα λέγω ὁ λέγω καί ἀκατάγνωστος καί ὡς πολύς δαιδάλλω ἐπιτήδειος . τοιούτος δέ ὁ ὁ τα*λάντων ὅς φθόνος ἐλαχύς ἐκ ὁ Φαίαξ Ὀδυσσεύς . δῆλος δέ ὅτι ἐκ ὁ πολυδαίδαλος ἐξασυλλάδον συνεχαιο - πτεν ὁ πολυδαίδαλος , καί ὅτι ἐκ ὁ Κρητίζω * Ανδαλού καί ἢ τοιοῦτος λέξις , ὡς πολλαχοῦ φαίνω . ὅτι2 πρός ὁ ἤδη δίδωμι δῶρον ὁ Ὀδυσσεύς καί ἕτερος περιλέγω ἐκ ὁ βουληφόρος * Ἀλκίνοος χάρις ὅς ἐδητύρσαν Ὀδυσσεύς , γροῖν’ ἀλλά ἄγω ὁ δήω τρίπους μέγας ἢ δέ λέβης ἀνήρ - καί . ἐγώ δέ αὐτός ἀγαπάω κατά δῆμος τίνω . ἀργαλέος γάρ εἷς Πρόιος * χαρίζομαι . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ἀσαφής παρανομέω ὁ , τρίπους ἢ δέ λέβης , οὖον διαρρέω γῦς εἴτε οὗτος εἴτε ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά σιγάω ὁ μή ὅς ἀνακαίω ἱστορέω , χαλκός εὐνοέω εἶπον αὐτός μετά ὀλίγος , ὡς ἤδη ὁ οιὁ - ὁ εἰμί . ἐν δέ γε ὁ Ἴξις εἶπον περί Ὀδυσσεύς , ὅτι τρίπους περιχαλλίας ἢ δέ λέβης εἴρω , ἐν - φαίνω μέν ὡς καί τρίπους καί λέβης δίδωμι ὁ Ὀδυσσεύς , οὖον διενεργικῶ δέ ὁ ποσός . εἰμί δέ τις αἰτέω ἀνδρακάς λαγχάνω ὁ Ὀδυσεὶα καί τρίπους καί λέβης , πολυνω εἰς ὁ νόος διά ὁ , τρίπους μέγας ἢ δέ * λέβης . εἰμί μή ἄρα γράφω τις καί ἐνταῦθα τρίπους μέγας ἢ δέ λέβης . τότε γάρ εἰμί ἀνήρ - καί τρίπους δεκατρεῖς καί λέβης δεκατρεῖς , ὁ ἀγαθός . γράω γάρ καί τοιοῦτος γραφεύς ἐν ὁ ἄκρις - βεστέροις ὁ ἀντίγραφος . Τίμιος δέ λέβης ὁ περιχαλλὴς τρίπους . διό καί * Ἡραστος ἐν * Ἰλιάς ἀσχολέω εἰμί τρίπους τεῖχος . * άσπορος δέ τρίπους καί λέβης φαίνω ἐν ὁ Ἴξις . βουληφόρος δέ * Ἀλκίνοος ὁ ὁ Φαίαξ προγίγνομαι λέγω , ἑαυτοῦ ὑποκρατέω , ὡς καί προειδηλοω , ὁ , ἐκ αὐτός ἔχω * ἔργον τε ἔπος τε . ὁ ἐπιβεβαιόω ἐπίτεξ Ἥρα ἐν ἐπήκοος πᾶς , ὡς οὗτος μέν οὗτος δή εἰμαι ἔπος ὁ ἄν ἔγωγε ζωός ἀνάσσω . ὥστε αὐτός μέν ἄναξ , ὁ δέ Λόι - ποῖ οὖον μόνος βουληφόρος , ἀλλά καί ἀγαθός , ἤδη δέ γε καί βασιλεύς διά ὁ πᾶς ἔντιμος , ὁ καί ἐπί ἄλλος φημί . ὁ δέ ἀνδρακάς ὀξύνω μέν κατά ὁ Ἴκας καί ἀρχή καί ἐντυπάς . δηλόω δέ ὁ κατά ἀνήρ , ἵνα μή ὁ τρίπους μέγας ἢ δέ λέβης ἐπί εἷς μόνος τρίπους καί εἷς λέβης νοέω , ἀλλά εἷς κατά ἕκαστος ἀνήρ ἐγώ δηλαδή ὁ δεκατρεῖς βασιλεύς , ἵνα καί ὁ τρί*ποδες καί ὁ λέβης τρεῖς εἶμαι καί δέκα . οὖον γάρ εἄν εἰς ἢ ἐκ ἐγώ ὁ προγίγνομαι ἢ ἐκ ὁ δημότης δύναμαι εἄν τοσοῦτος Πρόιος χαρίζομαι , ἢ γοῦν προίξ καί δώριος . Φρόνυχος δέ , φημί , ἀνδρακάς ποῦ Ἥρα ὁ ὁ ἀνήρ δεκάς , ἀπό εὐθύς ὁ ἢ ἀνδρακας , ἵνα ἢ ὁ ἀνδρακας ἀντί ὁ κατά δέκα ἀνήρ , ὁ περ ἐνταῦθα οὐ εὐαμθησατον . τις δέ ὁ ἀντίγραφος ἔχω ἀνήρ κατά ἐγώ δέ καί Ἴξις , ἵνα ἐκ ὀρθός λέγω κοινῶς , ὅτι δήω κατά ἀνήρ . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , ἀνήρ καὶ . ἐκ δέ ὁ εἴρω ἀγείρω ειος ἀγυρτάζω καί ὁ αγυος γίγνομαι καί ἀγυρμός . ὁ δέ τίνω ὁ μέν παλαιός φημί εἰσπράσσω . εἰμί δέ καί συνήθης εἶπον ἀποτίνω . ὁ γάρ ἐκ ὁ δῆμος ἀγρόθεν ὁ βουληφόρος ἀποδίδωμι ὑπέρ ὅς ἄρτι δίδωμι ὁ Ὀδυσσεύς . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ὡς φέρω , ἀγείρω ἐκ ὁ δῆμος ὁ δωρέω σμιχροπρεπὲς μέν , ἔθος δέ ὅμως παλαιός κατά ὁ λέγω συνδοσία καί διανομή . * ὅτι2 δέ προίξ ὁ παλαιός ὁ δώριος λέγω , καί ὅτι ἐκ ὁ καταπροξέσθαι αὐτός παράγω , δηλόω καί ἀλλαχοῦ . αὐτός δέ ὁ κατάρχω ὅμοιος τίς ὁ καταπίμπρημι , ὁ εἰμί προδίδωμι . Ἑρμῆς -