eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1705
ὡς καὶ τὸ , ἔς Σπάρτην ἀνενεῖκαντο καὶ αὐτοὶ ἀνέβησαν . τοιοῦτον δὲ τι καὶ τὸ ἀνεῖναιτο φωνὴν τε , ἤρουν ἀναγαγὼν πνεῦμα , ἐμιλῶδησεν . Ὅτι ἐμπαίνων ὁ ποιητὴς πολλὰ μὲν ἐτι ἔχειν δη - γήσασθαι περὶ παλαιῶν ἡρώων , οἷον καὶ τὰ κατὰ Θησέα καὶ Πειρίθοον , περιττὸν δὲ χρόνον ἐμβα - δύνειν τοῖς κάτω , ὡς καὶ Πατρόκλου καὶ Ἀντιλόχου πρὸ βραχέων μηνυθείς , οὐδὲν ἱστόρησε περὶ αὐτῶν , ὡς ἂν μὴ ἐπιπολὺ παρατείνῃ τὸ ἐπεισόδιον , φησί · καὶ δὴ ἂν ἐτι προτέρους ἴδω ἀνέρας , οὓς ἐθέλόν περ , Θησέα Πειρίθοόν τε , θεῶν ἐρωμδιάς τέτνα . ἀλλὰ πρὶν ἐπὶ ἕνε ἀγείρετο μυρία νεκρῶν ἥχῃ θεσπεσίῃ . ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ἥρει . τοῦτο δὲ παρωδηθῆναι δύναται εἰς τινα δεινὴν πολυπλήθειαν . Ἀοίδιμος δὲ ἐν ἱστορίαις καὶ * ὁ Πειρίθοος καὶ ὁ Θησεύς . οὓς καὶ ἐθέλυν διατοῦτο ἰδεῖν εἴπεν ὁ Ὀδυσσεύς . χλωρὸν δὲ καὶ νῦν δέος τὸ χλωροποιῶν ἤτοι ὀχρωποιῶν , ὡς καὶ οἷνος ἐρυθρὸς κατὰ τοὺς παλαιοὺς οὐ μόνον ὁ μέλας , ἀλλὰ καὶ ὁ ἐρυθροποιὸς τοῖς πίνουσιν . Ὅτι δίδυν Ὀδυσσεὺς ἐν Ἀἴδου , μὴ μοι γοργείην κεφαλὴν ἥρσιν δεινοῦ πελώρου ἐξ Ἀἴδος πέμψειεν ἄγανὴ Περσεφόνη βραδύνοντι κάτω . Ἀκεῖ δὲ γοργείαν κεφαλὴν δαιμόνιον τι φρόδερον , ὀλίγ γοργόνα . κατὰ τὸ , Τεῦχρε , φίλη κεφαλῇ , φασὶ δὲ οἱ παλαιοὶ γελούσιν εἶναι τὸν γόρον , ὡς ἂπὴρ μὴ αἰδῶν καὶ ἡ γοργὼν ἐν Ἀἴδου ἦν , ἀλλἀὐτὴ ἐκείνη , ἐμπαίνει δὲ ὅμως Ὀδυσσεὺς ἀκολούθως τοῖς πεπλασμένοις , ὡς δεινὴ κατὰ τὴν ποτὲ ἀληθῆ γοργόνα , οὕτω καὶ ἡ τῆς Γοργόνος εἰκασία , γοργείην γὰρ κεφαλὴν οἱ παλαιοὶ τὴν τῆς Γοργόνος εἰκόνα φασί . κείται δὲ περὶ γοργείας κεφαλῆς καὶ ἐν Ἰλιάδι , ὅπου περὶ τῆς κατὰ τὴν Ἀθηναὶ αἰγίδος ἐρρέθη . ἐνθα ὥσπερ ἡ ξοὺς καὶ ἡ ἀλκὴ οὐκ αὐτὰ ἐκεῖνα εἰσὶ τὰ σωματοειδῆ , οὕτως οὐδὲ γοργεία αὐτόχρημα κεφαλὴ τῇ αἰγίδι ἐντέθεται , ἀλλὰ ἡ ἀντιμύων τι αὐτῆς , ἡ κατάπλη - ξις δηλοῦται γινωμένη διὰ τῆς αἰγίδος οἷα καὶ Γοργόνος τινός . Ἰστέον δὲ ὅτι τε καὶ πᾶς ἄγριος ἄνηρ καὶ φροδερός λέγοιτο ἂν γοργείη κεφαλῇ * δεινοῦ πελώρου . καὶ ὅτι ἄλλων ἄλλος φωνάων περὶ Γοργόνος ἤτοι Γοργούς , διττὴ γὰρ αὐτῆς ἡ κλῖσις καθὰ καὶ τῆς ἀηδόνος καὶ τῆς χελιδόνος , Ἀλεξανδρος ὁ Μύνδιος ἱστορεῖ ὡς ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου φέρεται , ὅτι τὴν Γοργόνα τὸ ζῷον καλοῦσιν οἱ ἐν Λιβύῃ νομάδες , ἄθ᾿ ὅπου καὶ γίνεται , κατώβλεπτα ἢ κατώβλεπτον . ἐστι δὲ προσάτω ἀγρίῳ ὁμοῖον , κατὰ δὲ τινας μόσχον . τῇ δ᾿ ἀναπνοῇ πάντα τὰ ἐντυχόντα διαφθείρει . καὶ ἐμβλέψαν δὲ πτείνει , οὐ πνεύματι ἀλλὰ τῇ γινο - μένῃ ἀπὸ τῶν ὀμμάτων φραξ . τοιούτῳ δ᾿ ἂν εἰκάζοιτο ζῷῳ πᾶς ὁ κατὰ πρόσωμμα μὲν ἀσπετὴς κάτω νεύων εἰς γῆν , ἄλλως δὲ πῦρ , ὁ φασιν ὡν εἰς φθοράν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐκ τῆς ἐνταῦθα γοργείας κεφαλῆς καὶ ἐκ τοῦ ἐπεὶρξεν ἕδνεα νεκρῶν λαβὼν ὁ Πλάτων ἔφη τὸ , ἐπιψέει μοι ὄχλος τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ ἐξῆς . παράγωγον δὲ ἡ γοργεία κεφαλὴ ἢ τῆς Γοργούς ἢ ἄλλης τῆς Γοργόνος , ἵνα ἢ γοργονικὴ καὶ ἐν συγκοπῇ γοργείη . Γοργόνος δὲ παράγωγον κτητικὴ τίπω καὶ τὸ γοργόνειον , αἰδω - λὸν τι αὐτὸ Γοργόνος ἀνακείμενον Ἀθηναὶ πολιάδι , οὐ χοήσις ἐν τῷ , τῆς θεοῦ τὸ γοργόνειον ἐκ τῆς ἀκροπόλεως ὑφελόμενος . ὅτι δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ χόρη παρὰ τοῖς ὑστερον φέρεται λέγεσθαι κατὰ τινα ἐξοχὴν καὶ μᾶλλον παρ᾿ Ἀττικοῖς , * δηλὸν ἐστι . Πέμπα δὲ Περσεφόνη πρὸς ἐκρόθησιν γοργείαν κεφα - λὴν , καθὰ καὶ Ἐμπούσαν ἡ Ἰκάτη . Ἐμπούσα γάρ , φασί , φάσμα δαιμονιώδες ὑπὸ Ἰκάτης πειπό - μενον , ὁ τινὲς μὲν Ὀνόκωλιν λέγουσιν , οἱ δὲ Ὀνόδακλιν . Ὅτι εἰ καὶ ἐν ἄλλοις ὁ ποιητὴς ἐμπαίνει θάλασσαν εἶναι τὸν Ὠκεανὸν κατὰ τοὺς φιλοσόφους , ἀλλ᾿ ἐνταῦθα ποταμὸν φανε - ρῶς αὐτὸν λέγει ποιητικῶς φράζων , οὔτε τῆς ἀληθείας ἐθέλων ἀπέχεσθαι , καὶ τῇ ποιήσει δὲ τὰ εἰκότα χαριζόμενος . φησὶ οὖν τὴν δὲ νῆα κατ᾿ Ὠκεανὸν ποταμὸν φέρε κῦμα ῥοοῖο . πρῶτε μὲν εἰςοσίη , ἐπειτα δὲ κάλλιμος οὐρος . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τῇ εὐθὺς ἐφεξῆς φασμωδία . αὐτὰρ ἐπὶ ποταμοῦ λίπεν μόον Ὠκεανοῦ νηῦς . ὅως δὲ καὶ Ἀντίκλειες εἰπούσα ὅτι μέσσῳ γὰρ μεγάλου ποταμοῦ καὶ δαινὴ οἴσθρα Ὠκεα - νοῦ μὲν πρῶτε ποταμὸν δοξάζει καὶ τὸν Ὠκεανόν , δηλοῦσα ἐκεῖ καὶ αὐτή , ὅτι πέραν Ὠκεανοῦ ἡ νῆνι πλάττεται τῷ ποιητῇ . καὶ τοῦτο μὴ ἀπλοϊκώτερον . ὁ δὲ γεωγράφος φησὶν ἐν τῷ ἐπὶ ποταμοῦ λίπ μοον Ὠκεανοῦ , μέρος τι Ὠκεανοῦ ὁ ποταμός . ἄλλως γὰρ φησὶν οὐκ ἂν λέγοιτο ὅτι ἐκ τοῦ Ὠκεανοῦ ἤλθεν εἰς τὸν Ὠκεανόν , ὥστε κατὰ τὸν γεωγράφον δοκεῖ λέγειν Ὀμηρος ὡς ἐκ τοῦ μεγάλου Ὠκεανοῦ . τῆς ἐξω δηλεδὴ θαλάσσης , * παρὶ ἡν πλάττεται μυθικῶς καὶ ἡ τῆς Κίρκης εἶναι νῆσος , πλεύσας εἰς Ἀἴδην διὰ ποταμοῦ Ὠκεανοῦ , εἶτα διὰ τοῦ αὐτοῦ αὖθις ποταμοῦ ἐπαλιννόστησεν εἰς τὴν θάλασσαν ἐνθα ἦν ἡ Κίρκη , ἐπάρει γάρ , ἀπὸ δ᾿ ἔκετο κύμα θαλάσσης ἐφυπτόροιο νήσων Λαίαν , ὥστε ἐπὶ
Lemmas: ὡς καί ὁ , εἰς Σπάρτη ἀναφέρω καί αὐτός ἀναβαίνω . τοιοῦτος δέ τίς καί ὁ ἀναίνομαι φωνή τε , ἀρόω ἀνάγω πνεῦμα , ἐμιλῶδησεν . ὅτι2 εμπαιναω ὁ ποιητής πολύς μέν ἔτι ἔχω δη - γηθέω περί παλαιός ἥρως , οἷος καί ὁ κατά Θησεύς καί Πειρίθοος , περισσός δέ χρόνος ἐμβος - δύο ὁ κάτω , ὡς καί Πάτροκλος καί Ἀντίλοχος πρό βραχύς μηνύω , οὐδείς ἱστορέω περί αὐτός , ὡς εἄν μή ἐπιπολύ παρατείνω ὁ ἐπεισόδιος , φημί · καί δή εἄν ἔτι πρότερος ὁράω ἀνήρ , ὅς ἐθέλω περ , Θησεύς Πειρίθοος τε , θεός ἐρωμδιάς τείνω . ἀλλά πρίν ἐπί ἕνος ἀγείρω μυρίος νεκρός ἄγω θεσπέσιος . ἐγώ δέ χλωρός δέος αἱρέω . οὗτος δέ παροράω δύναμαι εἰς τις δεινός πολυπλήθεια . ἀοίδιμος δέ ἐν ἱστορία καί * ὁ Πειρίθοος καί ὁ Θησεύς . ὅς καί ἐθέλω διατοῦτο ὁράω εἶπον ὁ Ὀδυσσεύς . χλωρός δέ καί νῦν δέος ὁ χλωροποιός ἤτοι ὀχρωποιῶν , ὡς καί ὅνος ἐρυθρός κατά ὁ παλαιός οὖον μόνος ὁ μέλας , ἀλλά καί ὁ ἐρυθροποιός ὁ πίνω . ὅτι2 δίδυν Ὀδυσσεύς ἐν αἰδέομαι , μή ἐγώ γοργεῖον κεφαλή ἔαρ δεινός Πέλωρος ἐκ Αἰδώς πέμπω ἀγανός Περσεφόνη βραδύνω κάτω . ἐκεῖ δέ γοργεῖον κεφαλή δαιμόνιον τίς φροδερω , ὀλίγος Γοργώ . κατά ὁ , Τεῦχρος , φίλος κεφαλή , φημί δέ ὁ παλαιός γελάω εἰμί ὁ γορός , ὡς ἄπερ μή ἀνδρό-παις καί ὁ γοργός ἐν αἰδέομαι εἰμί , ἀλλἀὐτὴ ἐκεῖνος , μπαίνω δέ ὅμως Ὀδυσσεύς ἀκόλουθος ὁ πλάσσω , ὡς δεινός κατά ὁ ποτέ ἀληθής Γοργώ , οὗτος καί ὁ ὁ Γοργώ εἰκασία , γοργεῖον γάρ κεφαλή ὁ παλαιός ὁ ὁ Γοργώ εἰκών φημί . κεῖμαι δέ περί Γοργείας κεφαλή καί ἐν Ἰλιάς , ὅπου περί ὁ κατά ὁ Ἀθῆναι αἰγίς εἴρω . ἔνθα ὥσπερ ὁ οξύς καί ὁ ἀλκή οὐ αὐτός ἐκεῖνος εἰμί ὁ σωματοειδής , οὕτως οὐδέ γοργεῖον αὐτόχρημα κεφαλή ὁ αἰγίς ἐντίθημι , ἀλλά ὁ αντιμυς τίς αὐτός , ὁ καταπλέω - ξις δηλόω γινωμένος διά ὁ αἰγίς οἷος καί Γοργώ τις . ἰστέον δέ ὅτι τε καί πᾶς ἄγριος ἀνήρ καί φροδερός λέγω εἄν γοργεύω κεφαλή * δεινός Πέλωρος . καί ὅτι ἄλλος ἄλλος φωνάω περί Γοργώ ἤτοι Γοργώ , δισσός γάρ αὐτός ὁ κλίσις καθά καί ὁ ἀηδών καί ὁ χελιδών , Ἀλεξανδρος ὁ Μύνδιος ἱστορέω ὡς ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος φέρω , ὅτι ὁ Γοργώ ὁ ζῷον καλέω ὁ ἐν Λιβύη Νομάς , ἅτε ὅπου καί γίγνομαι , κατώβλεπτα ἢ καταβλέπω . εἰμί δέ πρόσειμι ἄγριος ὅμοιος , κατά δέ τις μόσχος . ὁ δέ ἀναπνοή πᾶς ὁ ἐντυγχάνω διαφθείρω . καί ἐμβλέπω δέ πτείνει , οὖον πνεῦμα ἀλλά ὁ Γίνος - μένω ἀπό ὁ ὄμμα φράξ . τοιοῦτος δέ εἄν εἰκάζω ζῷον πᾶς ὁ κατά πρόσωμμα μέν ἀσπετὴς κάτω νεύω εἰς γῆ , ἄλλως δέ πῦρ , ὁ φημί ὡς εἰς φθορά . ἰστέον δέ ὅτι ἐκ ὁ ἐνταῦθα Γοργείας κεφαλή καί ἐκ ὁ ἐπείργω ἕδνεα νεκρός λαμβάνω ὁ Πλάτων φημί ὁ , ἐπιψέει ἐγώ ὄχλος τοιοῦτος Γοργώ καί Πηγάσων καί ἑξῆς . παράγωγος δέ ὁ γοργεῖον κεφαλή ἢ ὁ Γοργώ ἢ ἄλλος ὁ Γοργώ , ἵνα ἢ γοργονικὴ καί ἐν συγκοπή γοργεύω . Γοργώ δέ παράγωγος κτητικός τίπω καί ὁ γοργόνειον , αἰδώς - λός τίς αὐτός Γοργώ ἀνάκειμαι Ἀθῆναι πολιάς , οὖον χόω ἐν ὁ , ὁ θεός ὁ γοργόνειον ἐκ ὁ ἀκρόπολις ὑφαιρέω . ὅτι δέ ὁ Περσεφόνη καί Χόρη παρά ὁ ὕστερος φέρω λέγω κατά τις ἐξοχή καί μᾶλλον παρά Ἀττικός , * δῆλος εἰμί . Πέμπα δέ Περσεφόνη πρός εκροτιθημι γοργεῖον Κέφα - λήν , καθά καί Ἔμπουσα ὁ Ἰκάτη . Ἔμπουσα γάρ , φημί , φάσμα δαιμονιώδης ὑπό Ἰκάτης πειπό - μένω , ὁ τις μέν Ὀνόκωλιν λέγω , ὁ δέ Ὀνόδακλιν . ὅτι2 εἰμί καί ἐν ἄλλος ὁ ποιητής μπαίνω θάλασσα εἰμί ὁ Ὠκεανός κατά ὁ φιλόσοφος , ἀλλά ἐνταῦθα ποταμός φανός - Ῥῶς αὐτός λέγω ποιητικός φράζω , οὔτε ὁ ἀλήθεια ἐθέλω ἀπέχω , καί ὁ ποιέω δέ ὁ εἰκός χαρίζομαι . φημί οὖν ὁ δέ ναῦς κατά Ὠκεανός ποταμός φέρω κῦμα ῥόος . πρῶτος μέν εἴσειμι , ἔπειτα δέ Κάλλιμος ὅρος . ὡσαύτως δέ καί ἐν ὁ εὐθύς ἐφεξῆς φασμωδία . ἀτάρ ἐπί ποταμός λείπω μόνος Ὠκεανός ναῦς . ὅς δέ καί Ἀντίκλεια εἶπον ὅτι μέσος γάρ μέγας ποταμός καί δαινὴ οἰστράω ὠκύς - νόος μέν πρῶτος ποταμός δοξάζω καί ὁ Ὠκεανός , δηλόω ἐκεῖ καί αὐτός , ὅτι πέραν Ὠκεανός ὁ νεᾶνις πλάσσω ὁ ποιητής . καί οὗτος μή ἀπλοϊκός . ὁ δέ γεωγράφος φημί ἐν ὁ ἐπί ποταμός λείπω μονός Ὠκεανός , μέρος τίς Ὠκεανός ὁ ποταμός . ἄλλως γάρ φημί οὐ εἄν λέγω ὅτι ἐκ ὁ Ὠκεανός ἔρχομαι εἰς ὁ Ὠκεανός , ὥστε κατά ὁ γεωγράφος δοκέω λέγω Ὅμηρος ὡς ἐκ ὁ μέγας Ὠκεανός . ὁ ἐξω δηλεδὴ θάλασσα , * Παρί ἐάν πλάσσω μυθικός καί ὁ ὁ Κίρκη εἰμί νῆσος , πλέω εἰς ᾍδης διά ποταμός Ὠκεανός , εἶτα διά ὁ αὐτός αὖθις ποταμός παλιννοστέω εἰς ὁ θάλασσα ἔνθα εἰμί ὁ Κίρκη , ἐπαίρω γάρ , ἀπό δέ κτάομαι κύμα θάλασσα εφυπτορεω νῆσος Λαΐης , ὥστε ἐπί