eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1444
πλεόνεσσι μαχῆσασθαι περὶ δαιτί . Ἡ περ γάρ ὁ Ὀδυσσεὺς Ἰθακῆσιος αὐτὸς ἐπελθὼν λαυνημένους κατὰ δόμα ἰὼν μνηστήρας ἐξαυοὺς ἐξέλασα μεγάρου μενοινῆσαι ἐνὶ θυμῷ , Οὐ χὲν οἱ κεχάραιτο γυνή , μᾶλα περ χαίρουσα , ἐλθόντι , ἀλλὰ κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι , Λι πλεόνεσσι μάχοιτο . σὺ δ᾽ οὐ κατὰ μοῖραν ἐειπες . Ἄλλ᾽ ἄγε λαοὶ μὲν σκιδνασθ᾽ ἐπὶ ἔργα ἕκαστος , Τοῦτο δ᾽ ὀρννέα Μέντωρ ὁδὸν ἡδ᾽ Ἀλιθέρσης . Οἱ ἐξ ἀρχῆς αὐτῷ πατρώιοι ἑταῖροι . ἄφ᾽ οἷς εἰπὼν ὡς δηθὰ κασήμενος ἐν Ἰθάκῃ , ἀγγελῶν πείσεται , τελεί δ᾽ ὁδὸν οὔποτε ταύτην , λύσεν ἀγορὴν αὐρηρίην . καὶ οἱ μὲν ἄλλοι , ἕκαστος εἰς τὰ ἑαυτοῦ ἐσκάδναντο . Μνηστήρες δ᾽ ἐς δόματ᾽ ἦσαν θεῖον Ὀδυσσῆος . Καὶ ὅρα τὸ θεῖον , ὡς Ὀμηρος μὲν , οὕτω τὸν Ὀδυσσία ἡξίωσεν εἰπεῖν . ὁ δὲ ἀλαζὼν Λειώκριτος , ὡς ἕνα τῶν τυγόν - των , Ἰθακῆσιον αὐτὸν ἐκάλεσεν . Ἐπὶ δρα καὶ ὡς ἀντιπχειρῶν τοῖς τοῦ Μέντορος ὁ Λειώκριτος , ἀγαλίων τε λέγει τοὺς Ἰθακῆσιους ἀντιμασαστήρια καὶ πλείονας ὄντας , δαινημένους τοῖς μνηστήροιν , ὡς ἐστι κεφάλαιον τοῦ ἀδυνάτου , καὶ εἰς τὸν Ὀδυσέα περιτρέπεται αὐτὸς τὸ τοῦ Μέντορος νόημα , εἰπὼν τοὺς μνηστήρας μᾶλλον περιγενήσεσθαι τοῦ Ὀδυσσέως ὡς αὐτοῦ πλείονας . τὰ δ᾽ ἄλλα ἡ δημο - γορία τῷ Λειωχρίτῳ , πάντη ὑπόκινος . οὔτε γὰρ δικαῖον οὐδὲ μὴν πιθανὸν ἢ εὐχὲς λέγει οὐδέν . θρα - σὺς δὲ μόνον καὶ λύσαι τὴν ἀγορὰν ἀναγκαίως προηέμενος . ἀγροχίαν μέντοι ἔχει τινὰ ὁ λόγος αὐτοῦ , ἐν τῷ , ἀγαλίων ἀνδράσι καὶ πλεόνεσσι μαχέσασθαι . Νοουμένους ἀνδρῶν , τῶν ἀνδρείων . καὶ ἀντιπθεμίνης ποιότητος ἀνδριχῆς , ποὺς τὸ ἀπλῶς πλήθος . ἵνα λέγῃ , ὅτι ἀγαλίων καὶ τοῖς πλεό - νεσσι , μαχέσασθαι πρὸς ἀνδρείους ἡμᾶς . Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ μὲν Λειώκριτος εἶη ἂν τοῦ λαῷ ἐκκριπὸς κατὰ δικαιολογίαν ἀντίπνευσιν . καὶ ἥν μὲν γράφεσθαι τὴν ἀγορὸν διὰ τοῦ ἡ καὶ ὁ κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν , ὡς ἐκ τοῦ ληδὸς ὁ λαός . οὐ μέμνηται Ἡρακλείδης καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ νηδὸς νεὸς καὶ πεὸς πρὸς ὁ ἐξ ἀρχιτείας προγενής , οὕτω δὲ ἥν ἐπὶ Ὀμήρου ἐν χρήσει τὸ ληδὸς ὁ λαός . γραφήναι δὲ αὐθὶς Λειόχριτον διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κατὰ τὴν προσαρλήγουσαν ὡς τὸ τῆς λείας ἐκκρι-60 τον κατ᾽ ἀνδρίαν λαμβάνοντα , οὐκ ἤρεσεν οὐδ᾽ αὐτὸ τοῖς παλαιοῖς . Τὸ δὲ ἡλεέ , εἰλη - πται μὲν ἀντὶ τοῦ , ἡλίθιε . πεπλανημένος τὸν νοῦν . οἷον ἀλεὲ παρὰ τὴν ἄλλην . εὔρηται δὲ ἐν Ἡσιόδῳ καὶ διαλλάζων ἐν τῷ , φρένας ἡλὲ διέφθορας . καὶ οὐν ἐστι διακρίναι εἰτε πρωτότυπον μὲν ὁ ἡλὸς ἐξ οὐ κατ᾽ ἐπένθεσιν ὁ ἡλεὸς ὡς κενὸς κενεός , εἰτε ἀνάπαλιν προτερεῦει μὲν ὁ ἡλεός , ἐξ αὐτοῦ δὲ συγκεκόπται ὁ ἡλός . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ μεγάλῳ ἐτυμολογικῷ , εὔρηται κατὰ τινα γλῶσσαν , καὶ πα - λαιὸς ὁ μάταιος πλεονασμῷ τοῦ π . ὁμοίως τῷ , ἡγανον πήγαον . Ὅτι δὲ τὸ διέφθορας οὐ μόνον ἐνέρ - * γικαν δηλοῖ ἵνα λέγῃ ὅτι τὰς φρένας διεφθείρεσ , ἀλλὰ καὶ πάθος νόμῳ μέσῳ παρακμιμένου ἄκρα-1444 γούς , ἢν ἡ λέγων ὡς διεφθάρης τὰς φρένας , δεδήλωται καὶ ἄλλαχοῦ . καὶ ἐχρίνεται μάλιστα τοῖς παλαιοῖς ὁ παθητικὸς οὗτος νοῦς . Τὸ δὲ περὶ δαίτι , πρόσκειται , ἐπεὶ περ οἴονται οἱ ἐν δαιτί , ἀνεπόστατοι εἶναι τὴν ἄλλην , τοῦ οἴνου σρατηγοῦντος αὐτοῖς . τὸ δὲ τοιούτων νόημα σαφέστερον ἐμφαίνει ἐν τῷ , εἰ γὰρ αὐτὸς ἐπελθὼν δαινυμένους κατὰ δόμα μνηστήρας ἐξέλασα τοῦ μεγάρου ἐθῆλαι , οὐκ ἂν αὐτῷ ἡ γυνὴ κεχάραιτο . ἄμα γὰρ ἐπανελθόντα ἰδοῦσα , στερήσεται αὐτοῦ . Τὸ δὲ περὶ δαίτι , κα - νότερον συντίτακται . δηλῶν ἢ τὸ περὶ δαυτὸς , ἢ τὸ ἐν δαίτι . Ἄγανὸς δὲ κατὰ τοὺς παλαιοὺς , σαυνός . καλός . λαμπρός . κόσμιος . οὗν πλεονασμῷ , καὶ ὁ ἄγανρός . εἰ δὲ τι μετέχει τοῦ τοιούτου ἄγανροῦ τὸ ἄγαύρισμα ὅπερ ἐστι πάλης εἴδος , οὐκ ἂν εἴη ἀκριβῶς ἀποφρασθαι . ὥσπερ ἴσως οὐδὲ εἰ τὸ ἄγανρὸς μὴ ἀπὸ τοῦ ἄγανδὸς ἀλλ᾽ ἀπὸ τοῦ γαύρος γίνεται . εἰ γὰρ ἐκεῖνο μὲν οὐκ ἔχει ἀπορίαν ὡς τῆς ἐπενθέσεως τοῦ ὁ μὴ ἀναγκαζούσης προσαρσζυτόνησιν , τοῦτο δὲ ἀπορηθεῖς ἂν , εἰ τὸ μὲν ἀ*πλοῦν βαρύτατα ἡχοῦν τὸ γαύρος , τὸ δὲ σύνθετον ἄγανρός , δέυνεται , διὸν ὁν προσαρσζύσθαι . ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἔχει λόγον , διὰ τὸ συνακολουθῆσαι τῷ ἄγανρός , καὶ τῷ ἄμανρός καὶ τοῖς ὁμοίοις . Λύεται δὲ ἀγορά , ὡς ἀπὸ δεσμοῦ τινὸς ἄφ᾽ οὐ ὁ δῆμος παρήχται . Λίγηρὴν δὲ ἤπειν , οὐκ ἐπιθε - τῶς . οὐ γὰρ αὐρηρὴ ἐστιν ἀγορὰ πᾶσα , ἐπιρήματικῶς δὲ μᾶλλον ἀντὶ τοῦ ταχύ . καὶ ἐστιν ὁμοιον τῷ , τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών . ἀντὶ τοῦ , αὐθί . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι ἐνδίκως τῆς τῶν μνηστήρων βίας , μᾶλλον μὲν οὐν λυστρήν ὡς μάλιστα , τὸ τοὺς μὲν ἄλλους εἰς τὰ ἑαυτῶν σκιδνασθαι , τοὺς δὲ μνηστή - ρας εἰς δόματα Ὀδυσσέως . Ὅτι καὶ εὔξασθαι μῆλλον ὁ Τηλέμαχος , τὰς χεῖρας νίπτεται . καθὰ καὶ Ἠρίamos ἐν τῷ τέλει τῆς Ἠλιάδος . καὶ Πηριλόπη δὲ ἐν τοῖς ἐξῆς , ὑδρημαμένη κα*θαρὰ χοροὶ
Lemmas: πλέω μάχομαι περί δαίς . ὁ περ γάρ ὁ Ὀδυσσεύς Ἰθακήσιος αὐτός ἐπέρχομαι λαυνημένους κατά δόμα εἶμι μνηστήρ ἐξαύω ἐξελαύνω μέγαρον μενοινάω ἐν θυμός , οὖον χω ὁ χαίρω γυνή , μῆλον περ χαίρω , ἔρχομαι , ἀλλά ἄν αὐτός ἀεικής πότμος ἐφέπω , Λι πλέω μάχομαι . σύ δέ οὖον κατά μοῖρα εἶπον . ἄλλος ἄγω λαός μέν σκίδνημι ἐπί ἔργον ἕκαστος , οὗτος δέ ὀρνεύς Μέντωρ ὁδός ἤδη Ἀλιθέρσης . ὁ ἐκ ἀρχή αὐτός πατρώιος ἑταῖρος . ἀπό ὅς εἶπον ὡς δηθά καίω ἐν Ἰθάκη , ἀγγέλλω πείθω , τελέω δέ ὁδός οὔποτε οὗτος , λύω ἀγορά αὐρηρίην . καί ὁ μέν ἄλλος , ἕκαστος εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκάζω . μνηστήρ δέ εἰς δόμα εἰμί θέω Ὀδυσσεύς . καί ὁράω ὁ θέω , ὡς Ὅμηρος μέν , οὗτος ὁ Ὀδυσσία ἀξιόω εἶπον . ὁ δέ ἀλαζών Λειώκριτος , ὡς εἷς ὁ τυγόν - ὁ , Ἰθακήσιος αὐτός καλέω . ἐπί δράω καί ὡς αντιπχειροος ὁ ὁ Μέντωρ ὁ Λειώκριτος , ἀγαλλιάω τε λέγω ὁ Ἰθακήσιος ἀντιμασαστήρια καί πλείων εἰμί , δαινημένους ὁ μνηστήρ , ὡς εἰμί κεφάλαιος ὁ ἀδύνατος , καί εἰς ὁ Οδυσέα περιτρέπω αὐτός ὁ ὁ Μέντωρ νόημα , εἶπον ὁ μνηστήρ μᾶλλον περιγίγνομαι ὁ Ὀδυσσεύς ὡς αὐτός πλείων . ὁ δέ ἄλλος ὁ δήμος - γορία ὁ Λειώκριτος , πάντῃ ὑπόκινος . οὔτε γάρ Δίκαιος οὐδέ μήv πιθανός ἢ ευχή λέγω οὐδείς . Θρής - σῦς δέ μόνος καί λύω ὁ ἀγορά ἀναγκαῖος προίημι . ἀγροχίαν μέντοι ἔχω τις ὁ λόγος αὐτός , ἐν ὁ , ἀγαλλιάω ἀνήρ καί πλέω μάχομαι . νοέω ἀνήρ , ὁ ἀνδρεῖος . καί αντιπθεμινεος ποιότης ανδριχεω , πούς ὁ ἀπλόος πλήθος . ἵνα λέγω , ὅτι ἀγαλλιάω καί ὁ πέλω - νες , μάχομαι πρός ἀνδρεῖος ἐγώ . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν Λειώκριτος εἰμί εἄν ὁ λαός εκκριπους κατά δικαιολογία ἀντίπνευσις . καί ὅς μέν γράφω ὁ ἀγορός διά ὁ ὁ καί ὁ κατά ὁ αὐτός ἔννοια , ὡς ἐκ ὁ λῆδος ὁ λαός . οὖον μιμνήσκω Ἡρακλείδης κατά ὁμοιότης ὁ νηδὸς ναῦς καί πέος πρός ὁ ἐκ ἀρχιτείας προγενής , οὗτος δέ ὅς ἐπί Ὄμηρος ἐν χρῆσις ὁ λῆδος ὁ λαός . γράφω δέ αὐθίς λειοχριος διά ὁ ὁ μικρός κατά ὁ προσαρληγουω ὡς ὁ ὁ λεῖος ἐκκρι-60 ὁ κατά ἀνδρεία λαμβάνω , οὐ ἀρέσκω οὐδέ αὐτός ὁ παλαιός . ὁ δέ ἀλέω , εἵλη - πέτομαι μέν ἀντί ὁ , ἠλίθιος . πλανάω ὁ νόος . οἷος ἀλέω παρά ὁ ἄλλος . εὑρίσκω δέ ἐν Ἡσίοδος καί διαλλαζω ἐν ὁ , φρήν ἧλος διαφθείρω . καί ὀν εἰμί διακρίνω εἴτε πρωτότυπος μέν ὁ ἧλος ἐκ οὖον κατά ἐπένθεσις ὁ ἁλής ὡς κενός κενός , εἴτε ἀνάπαλιν προτερεύω μέν ὁ ἁλής , ἐκ αὐτός δέ συγκόπτω ὁ ἧλος . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ μέγας ἐτυμολογικός , εὑρίσκω κατά τις γλῶσσα , καί πῃ - λαιός ὁ μάταιος πλεονασμός ὁ π . ὁμοίως ὁ , τάγηνον πήγανος . ὅτι2 δέ ὁ διαφθείρω οὖον μόνος ἐνὲρ - * γικαν δηλόω ἵνα λέγω ὅτι ὁ φρήν διαφθείρω , ἀλλά καί πάθος νόμος μέσος παρακμιμενω ὁράω πέλαγος , εἄν ὁ λέγω ὡς διαφθείρω ὁ φρήν , δηλόω καί αλλαχού . καί χρίνω μάλιστα ὁ παλαιός ὁ παθητικός οὗτος νόος . ὁ δέ περί δαίς , πρόσκειμαι , ἐπεί περ οἴομαι ὁ ἐν δαίς , ἀναπόστατος εἰμί ὁ ἄλλος , ὁ οἶνος σρατηγοῦντος αὐτός . ὁ δέ τοιοῦτος νόημα σαφής ἐμφαίνω ἐν ὁ , εἰμί γάρ αὐτός ἐπέρχομαι δαίνυμι κατά δόμα μνηστήρ ἐξελαύνω ὁ μέγαρον θάλλω , οὐ εἄν αὐτός ὁ γυνή χαίρω . ἄμη γάρ ἐπανέρχομαι ὁράω , στερέω αὐτός . ὁ δέ περί δαίς , ἄν - νοτερός συντιτακτης . δηλόω ἢ ὁ περί δαύτος , ἢ ὁ ἐν δαίς . ἀγανός δέ κατά ὁ παλαιός , σαυνός . καλός . λαμπρός . κόσμιος . ἐν πλεονασμός , καί ὁ ἄγανος . εἰμί δέ τίς μετέχω ὁ τοιοῦτος ἄγανος ὁ ἀγαύρισμα ὅσπερ εἰμί πάλη εἶδος , οὐ εἄν εἰμί ἀκριβῶς ἀποφράζω . ὥσπερ ἴσως οὐδέ εἰμί ὁ ἄγανρὸς μή ἀπό ὁ ἄγανδὸς ἀλλά ἀπό ὁ γαύρος γίγνομαι . εἰμί γάρ ἐκεῖνος μέν οὐ ἔχω ἀπορία ὡς ὁ ἐπένθεσις ὁ ὁ μή ἀναγκάζω προσαρσζυτόνησιν , οὗτος δέ ἀπορέω εἄν , εἰμί ὁ μέν ἀπόλλυμι βαρύς ἠχέω ὁ γαύρος , ὁ δέ συντίθημι ἄγανος , δευνω , δείδω εἰμί προσαρσζυεπομαι . ἀλλά καί οὗτος ἔχω λόγος , διά ὁ συνακολουθέω ὁ ἄγανος , καί ὁ ἄμανος καί ὁ ὅμοιος . λύω δέ ἀγορά , ὡς ἀπό δεσμός τις ἀπό οὖον ὁ δῆμος παράγω . Λίγηρ δέ ἔπω , οὐ πείθω - Τῶς . οὖον γάρ αὐρηρὴ εἰμί ἀγορά πᾶς , ἐπιρρηματικός δέ μᾶλλον ἀντί ὁ ταχύς . καί εἰμί ὅμοιος ὁ , τότε ἐγώ χάσκω εὐρύς Χθών . ἀντί ὁ , αὐτόθι . ἰστέον δέ καί ὅτι ἔνδικος ὁ ὁ μνηστήρ Βίας , μᾶλλον μέν ὀν λυστρήν ὡς μάλιστα , ὁ ὁ μέν ἄλλος εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκίδνημι , ὁ δέ μνηστός - Ἥρα εἰς δόμα Ὀδυσσεύς . ὅτι2 καί εὔχομαι μέλλω ὁ Τηλέμαχος , ὁ χείρ νίζω . καθά καί Ἠρίamos ἐν ὁ τέλος ὁ Ἠλιάς . καί Πηριλόπη δέ ἐν ὁ ἑξῆς , ὑδραίνω καθαρά χορός