eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1916
ὑπὲρ τὴν ἀκμὴν πάσων · καὶ κολλοποδιῶνται οἱ ἄγριοι περὶ τὰ τοιαῦτα . ἐν δὲ τοῖς τοῦ γραμματικοῦ Ἀριστοφάνους γέρεται ταῦτα · κόλλοπα τὸ παχὺ δέρμα φασὶ λέγεσθαι καὶ τῶν ὀργάνων κόλλαβον , παρατιθέμενοι Ὀμήρου καὶ ἄλλους τινὰς . ἔτεροι δὲ οὕτω καλοῦσι τὸν πριτριζόντα καὶ ἑταιρώνοντα , ὡς καὶ Εὐπολίς ἐν τῷ , Καλλίστρατος ἐστὶ τις , οὕτως οὖν μεγάλην πυγὴν εἶχεν , ὡς Λαριδιάῃ , καὶ καλὴν , τοῦτον καταλεχθὲν ἐς τοὺς κόλλοπας τοὺς ἐκδρομάδας · οἱ πρὸ εἰσὶν οἱ , ὡς ἐφύει , ἀκολασταὶ * νοντες ὑπέρακμα , λεγόμενοι ἐκδρομάδες , ὡς παραδεδραμηκότες τὴν ὥραν καὶ ἀναπαλιν ὄντες τοῖς πρώτοις ὑπηνίταις . Τὸ δέ , ἄφας χορδὴν , ἀντὶ τοῦ ἐκδήσας . ὑπὶ δὲ τὰς κοινῶς λεγομένας χορ - δὰς ὀρύας Ἐπίχαρμος ὀνοάζει κατὰ τινὰ δηλαδὴ γλῶσσαν , ζητητέον εἰς τὸν καλὸν Ἀθῆναιον . Τὸ δέ , εὐτρεφεῖς ἔντερον οἷς , περιφρασὶς ἐστὶ τοῦ χορδῆ , ἥδη δὲ καὶ ὁρισμὸς αὐτῆς . κυρίως γὰρ χορδὴ εὐτρα - φὲς ἦτοι εὐλυστὸν ἔντερον οἷς , ὁ παραφθείροντες χόρδαν οἱ χυδαῖοι φασί . Τὸ δέ , ἄτιρ σπουδῆς , ἀντὶ τοῦ δίχα χαμάτων · ἐξ οὗ ἐν Ἰλιάδι ἀσπονδὶ τὸ ἀπονητί · οἷον , μὴ μὲν ἀσπονδὶ γε νινὸ ἐπιβλέψεν ἐκφλοι . Ἄντην δὲ ἐν ἄλλοις μὲν τὸ ἀντικρῦ · ἐνταῦθα δὲ τὸ ἀντικρὺς ἦτοι φανερώς , ὁ καὶ αὐτὸ ἀντικρὺ λέγεται παρὰ τῷ ποιητῇ · οἷον , ἀντικρὺ δ’ ἀπόρημι . τὸ γὰρ ἀντικρὺς τῶν ὑστερῶν ἐστίν . Ὅτι γυναικὸν εἰπὼν ὕστὸν ἐρμηνεύει τὴν λέξιν , ἐπαγωγόν · οἱ δ’ ἄλλοι κοίλης ἐντοσθε φαρέτρης κείατο , ὧν ἐμελλον Ἀχαιοὶ πειρήσεσθαι , ὡς εἰ πρὸ ἐφὴ γεύσασθαι . καὶ ἐστὶν οἷον ἔνδυμα ὕστου τοῦ νῦν γυμοῦ ἢ φαρέτρα , καθὰ καὶ τόξον ὁ γοφυτός , ὡς δηλοῖ τὸ , εἶπε τόξον αὐτῷ γοφυτῷ , ὡς οἱ περὶ - κειτο . περιχισθαι γὰρ ποτε καὶ ἐπὶ ἐνδύσεως τίθεται . ὧθεν καὶ χλαίναν φορῶν μὲν τις περιχεται , ἐκ - δύνων δὲ α * ποχίζεται . Ὅτι τὴν Ὀδυσσέως τοξίαν οὕτω γράφει ὁ ποιητής · ὕστὸν ἐπὶ πήχιν ἐλὼν εἶλκεν νεύρη γλυκίδας τε αὐτὸ τὸν ἐκ δίφρου καθήμενον , οὗτος δ’ ὕστὸν ἄντα τιτυκένοντος . πελέκεων δ’ οὐκ ἡμβροτες πάντων πρώτης στείλεινς . διὰ δ’ ἀμυρὲς ἠλθε θύραζε ἰὼς χαλκοβαφῆς . Ἔστι δὲ τὸ μέν , ἐπὶ πήχει ἐλὼν , ἀντὶ τοῦ , κρατήσας καὶ θείς τὸν ὕστὸν ἐπὶ τῷ πήχει τοῦ τόξου , ἠγουν τῷ κέρατι , ἔνθα ἢ τοῦ τόξου λαβή . κείται δὲ ἢ λέξις καὶ ἐν Ἰλιάδι · οἷον , ὁ δὲ τόξον πήχυν ἀνείλκε . γλυ - κίδες δὲ αἱ τοῦ ὕστου , αἳς ἐνίεται ἢ νευρά , οὕτω καλουμένη ἀρχαιολογικῶς · ὑστερον γὰρ ἐκ δεσμιῶν ῥοός , οὐ μὴν ἐκ νεύρων αἱ τῶν τόξων νευραί . Εἰ δὲ εἶλκε νεύρην γλυκίδας τε , ἐφυστὸν ἄφα καὶ ῥυτὸν οὐ μόνον τὸ τόξον , ἀλλὰ καὶ ὕστὸς , ὡς προείρηται . Τὸ δέ , ἐκ δίφρου καθήμενον τοξεύειν , ἠργισιν ὑστερον . κάμπτοντες γὰρ ἐν τοιούτοις γόνυ οὕτω τοξεύουσι . Στείλει δὲ ὅπὶ πελέκεως , εἰς ἣν ἐναίρεται ἠγουν ἐμβαλλεται στείλος · ὡς καὶ οὐδέτερος λέγεται τὸ στείλον , καὶ πελεονασμῷ δὲ διχρόνων ὁ στείλειος καὶ τὸ στείλειον , ὧθεν καὶ ἢ στείλειά , δι’ ἧς στέλλεται τὸ διὸν ἢ ἐμβαλλόμενον . Ἰστέον δὲ ὅτι ἔχρην μὴ ἀμερσεῖν τῆς πρώτης τῶν πελέκεων στείλειῆς καὶ εὐθὺς ἄμα τῇ βολῇ διελθεῖν θύραζε τὸν ὕστὸν διὰ τὸ ἐ*πὶ στάθμην αὐτοὺς ἀπευθυνθῆναι , ὡς εἴρηται . Ὅρα δὲ καὶ νῦν τὸ θύραζε ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς ἐξω , ὁ περ ἡμ’ ἐνταῦθα , τὸ ἐκεῖθεν ἀντικρὺ τῆς πρώτης στείλειῆς . Ἰὼς δὲ χαλκοβαφὴς πρὸς διαστολὴν κείται τοῦ ἀοιδήρου , ὡς οὐκ ἂν εἴη χρησίμος τοῖς οὕτως ὕστεύουσι . Ὅτι Ὀδυσσεὺς μετὰ τὴν ἐν τῇ τοξίᾳ εὐτυχίαν ἐναμβονόμενος παρὰ τοῖς αὐτὸν εἰδόσι καὶ εὐελπίδας αὐτοὺς ποιῶν ἐπὶ τοῖς ἑξῆς φησί · Τηλέμαχε , οὐ σε ὁ ξείνος ἐνὶ μεγάροισιν ἐλέγχει ἡμενος , οὐδὲ τι τοῦ ὁμοποῦ ἡμβροτεν , οὐδὲ τι τόξον δὴν ἔκαμον τανύων , ἐπὶ μοι μένος ἐπεδόν ἐστιν , οὐχ’ ὡς με μνηστήρες ἀτιμάζοντες ὄνονται , τοιούστι μέμφοινται , ἐκφαινίζουσι . Χοὴ δὲ νοῆσαι , ὡς ἄμα εἶπεν Ὀδυσσεὺς καὶ μνήμη περιήλθεν αὐτὸν ὧν ἠκονσε καὶ εἶδε καὶ ἐπαθε . καὶ εὐθὺς ἐρεθίζεται κατὰ τῶν κακῶν · οὐ γὰρ ἐπὶ καιρὸς ἀναβάλλεσθαι , μὴ καὶ ἀχρωωθῆ τὸ πᾶν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι καλῶς ἐφὴ φθάσας Εὐρύμαχος τὸ , ἐλέγχα ταῦτα γένοιτο . εἰ γὰρ ὁ ξείνος οὐκ ἐλέγχει τὸν Τηλέμαχον , τοὺς μνηστῆρας ἄφα ἐλέγχει ὡς μὴ δυναμένους οὕτω βαλεῖν . τὸ δέ , οὐδὲ τι σκοποῦ ἡμβροτε , καὶ παροιμιώδες γέγονεν ἐπὶ τῶν εὐτοχοϊντων τοῦ θελητοῦ . Τὸ δέ , οὐκ ἡμβροτεν ὁ ξένος , καὶ τὸ , οὐκ ἔκαμον τόξον τανύων , ἐξαλλαγὴν ἔσχον σχήματος . Ὅρα δὲ τὸ * ὄνονται φανερώς βαρύ - τονον ὧν ὡς ἀπὸ ἐκαστῶς τοῦ ὧν , ὄνομα , ὧθεν τὸ ὧν , ὧνδὼν παράγωγον ῥῆμα καινότροπον , καὶ οὐ φύσει ὧν τρίτης συγγένιας τῶν περισπωμένων . Ὅτι σχηματίζει καὶ νῦν ὁ ποιητής , πλά - σας τὸν Ὀδυσσέα εἰπόντα · νῦν δ’ ὦρη καὶ δόρπον Ἀχαιοῖσι τετυκθῆναι ἐν φάει · αὐτὰρ ἐπειτα καὶ ἄλλως ἐφιάσθαι οὐχ’ ἀπλῶς ἑτέρως πως , ἀλλὰ μολπὴ καὶ φέρμυγνι · τὰ γὰρ ἀναθήματα δαιτὸς , ὁ καὶ ἀλλαχῶ προσεφρόθη , δοκεῖ μὲν γὰρ εἰπεῖν Ὀδυσσεὺς ὅτι καιρὸς τοῖς μνηστήροισ τοῦ δορπῆσαι καὶ παιξαι · λέγει δὲ ἄλλως δι’ ἐμφάσεως , ὅτι καιρὸς ἐστὶν ἡμῖν τάχιόν τε δορπῆσαι ἀνελοῦσι τοὺς μνηστῆρας καὶ ἄλλως δὲ τιμηθῆναι , ὅ καὶ γίνεται . θανόντων γὰρ τῶν μνηστήρων λειψρὰ εὐοχία τελείται μετὰ τε ἀοιδῆς καὶ φιλοπαίμονος ὀρχημοῦ , ὡς καὶ δοκεῖν τοῖς ἐκποθὲν ἀκούουσι γάμων εἶναι ταῦτα τῆς Πηνελόπης . οἱ δὲ παλαιοὶ φασιν ἐνταῦθα καὶ ὅτι παρέλκει τὴν διάνοιαν τῶν μνηστήρων Ὀδυσσεὺς , δόρπον μνησθείς , καὶ ὅτι συμβολικῶς ἢ καὶ ὡς ἐν εἰρωνείᾳ δόρπον μὲν αὐτῶν τὸν θάνατον λέγει . Τὸ δὲ ἐμιασθαι ἀντὶ τοῦ οἰμώξεν . ἄλλως δὲ τί ἐστι τὸ ἐμιασθαι , ἴκανὸς προδηλῶται . νῦν δὲ σημαίνειν ὅτι καὶ ἐπὶ μολπῆς καὶ φόρμιγγος τὸ ἐμιασθαι τίθεται . “ Ὅτι ἐπὶ οὐκέ*τι ἀναβολὴς ὥρα , ἐνευσε μὲν ἐπ’ ὀφρύσιν Ὀδυσσεὺς , Τηλέμαχος δὲ ἀμφέθετο ξίφος ὀξὺ , τῷ ὧμῳ δηλαδή , αἱ καὶ ἐλλείπεται νῦν , προσφενῶς τῇ σπουδῇ τοῦ καιροῦ συνεπιτρέχοντος καὶ τοῦ λόγου . ἀμφὶ δὲ χεῖρα φίλην βάλεν ἔγχει , ὅ περίφρασσίς ἐστι τοῦ , ἔλεν ἔγχος . ἄρχι δ’ ἄρ αὐτοῦ πᾶρ θρόνον εἰσθῖκα κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ . καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς εὐθὺς ἐνεργεῖ . οὐ γὰρ ἐστι ἐπὶ λόγων καιρὸς , ὡς καὶ ἡ ἐρεξὴς αὐτῖνα ῥαψωδία δηλοῖ . Τὸ δὲ , χεῖρα φίλην , ὁμοιον τῷ , φίλας ὅτι χειρας ἴκωτο . ἀρε - λὸς γὰρ καὶ εἰς οὐδὲν ἀναγκαῖον λέεται καὶ ἐκεῖ τὸ φίλας καὶ ἐνταῦθα τὸ φίλην . ὅσος δὲ νῦν ἐστὶ τῆς ἐμφάσεως τοῦ , φίλην αὐτῷ δή τῷ ποιητῇ τὴν τοιαύτην εἰρήσθαι χεῖρα . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Χ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . Τὰ περὶ τὴν μνηστηροφονίαν ἐργασάμενος Ὀδυσσεὺς παρουσίας Ἀθηνᾶς ἐν τοῖς ἑξῆς τὰς θεραπά - νας διὰ Τηλέμαχον καὶ τῶν οἰκείων πολάζει ἅμα Μελανθίῳ . Ἄλλως τὴν μνηστηροφονίαν περιέχει καὶ τὴν τῶν σωμάτων σύγκομιδήν , καὶ ὡς καθεῖρει τοῦ φόνου τὸν οἶκον ὁ Ὀδυσσεὺς . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Χ . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι μνηστηροφονίαν ἐπιγράφουσι οἱ παλαιοὶ τὸ παρὸν γράμμα . οὐ περ ἡ ἀρχὴ πρίπει ἀνδρὶ ἑτοίμῳ εἰς ἔλεγχον ἢ λοιπὴν τινὰ δραστηριότητα ὡς ἐν λόγῳ παροιμίας τινός . φησὶ γὰρ · αὐτάρ ὁ γυμνώθη ῥακίων πολὺ μῆτις Ὀδυσσεὺς . νοητέον δ’ ἐνταῦθα ὅτι ζωσάμενος * Ὀδυσσεὺς ἐγυμνώθη τὰ σκελῆ μόνα ὡς μηδὲ τὴν ῥηθείσαν σῖλην παραφραίνεσθαι . οὐ γὰρ δή που τὸ ὅλον ἐγύμνω σῶμα εἰς πόλεμον παραταττόμενος . δηλοῖ δὲ τὸ ἐνδεδύσθαι αὐτὸν καὶ ἡ μαῖα ἐν τοῖς ἑξῆς , εἰποῦσα · μηδ’ οὕτω ῥακάσσι πεπυκασμένος ἐνὸίας ὤμους ἵστασθι . ἐπίζει δὲ ὁ ποιητὴς καὶ τὸ , ἄλτο δ’ ἐπὶ μέγαν οὐδόν , ἔχων βίον ἥδε φαρέτρην ἰῶν ἐμπλείην , ὅ ταυτόν πῶς ἐστι τῷ ἰοδόχον . ταχίας δ’ ἐξεχεῦατ’ ὄιστους αὐτοῦ πρὸς θε ποδῶν , μετὰ δὲ μνηστήρων ἐκπεν · οὗτος μὲν δή ἀέθλος ἀάστος ἐκτελέεσται . νῦν αὐ σκοπὸν ἄλλον , * ὄν οὐ πῶ τις βάλεν ἀνὴρ , εἰσῶμαι , τουνέστι γνῶσομαι ἢ ἐπιπορεύσομαι , ὅο αἱ κε τύχοιμι , ἔφη · καὶ ἐπ’ Ἀντιφῶ ἰθύνετο πικρὸν ὄιστόν . ὁ μὲν δή κελόν ἄλλισον ἀναπρήσσεθαι ἐμελλε χούσιον ἄμφοτον , καὶ δὴ μετὰ χειρὸν ἐνόμα , ὄφρα ποιο οἴνοιο · φόνος δὲ οἱ οὐκ ἐνὶ θυμῷ μέμ - βλετο . εἶτα σχηματίσας ἐνδιαλέτεος κατὰ δαύνδετον ὡς ἐν πολλῇ ἀπορίᾳ φησὶ · τίς ἐν οἴοιτο μετ’ ἀνδράσι δαιτυμόνεσσι μόνον ἐνὶ πλεόνεσσι , καὶ εἰ μέλα καρεφόρος εἴη , οἷ τεύξειν θάνατόν τε πακόν καὶ κῆρα μέλαιναν . τοῦτο δὲ τὴν τοῦ Ὀδυσσέως ἐξαιρεῖ τόλμαν καὶ τὸ * τῆς μνηστηροφονίας δὲ παραμυθεῖται ἀπίσαστον , ὡς μηδὲ τοῦ ποιητοῦ ἐκλαθομένου πᾶν δυσχερὲς εἶναι τὸ ἔργον καὶ ὧμως ἰστορήσαντος τὸ τιμασίως γενόμενον κατὰ τὴν αὐτοῦ πιθανὴν πλάσιν . Ἰστέον δὲ ὅτι τε ἀπὸ τοῦ ὤρησῶν , ὤρησῶ , ἐφύχα παρακειμένου τὰ βάκεα γίνονται τροπὴ τοῦ ἤτα εἰς ἄλφα καὶ τοῦ δασοῦς εἰς ψιλόν , καὶ ὅτι τὸ βάκος βακάος φασιν οἱ Λιολεῖς , ὡς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἑλαίδα πλατύτερον γέγρα - πται . χρήσεις δὲ τοιαύτη παρὰ Σαπφοῖ ἐν τῷ , τίς δ’ ἀγνοιώτις ἕλκει νόον , οὐκ ἐπισταμένη τὰ βράκεα ἕλικιν ἐπὶ τῶν σιγρῶν · ἤσων ποία * γυνὴ χωριτικὴ ἐξωμένη ἀγροικώτερον ἀφέλεται ἐραστήν ;
Lemmas: ὑπέρ ὁ ἀκμή πάσσω · καί κολλοποδιος ὁ ἄγριος περί ὁ τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ ὁ γραμματικός Ἀριστοφάνης γέρνω οὗτος · κόλλαβος ὁ παχύς δέρμα φημί λέγω καί ὁ ὄργανον κόλλαβος , παρατίθημι Ὄμηρος καί ἄλλος τις . ἔτερος δέ οὗτος καλέω ὁ πριτριθεριζω καί ἑταιρέω , ὡς καί Εὔπολις ἐν ὁ , Καλλίστρατος εἰμί τις , οὕτως οὖν μέγας πυγή ἔχω , ὡς λαριδιαημι , καί καλός , οὗτος καταλέγω εἰς ὁ κόλλαβος ὁ ἐκδρομάς · ὁ πρό εἰμί ὁ , ὡς ἐφύω , ἀκολασταὶ * νοντες ὑπέρακμος , λέγω ἐκδρομάς , ὡς παρατρέχω ὁ ὥρα καί ανάπαλιν εἰμί ὁ πρῶτος υπηνιος . ὁ δέ , ἁφή χορδή , ἀντί ὁ ἐκδέω . ὑπέρχομαι δέ ὁ κοινῶς λέγω Χορ - δαΐς Ὀρύας Ἐπίχαρμος ὄνομαι κατά τις δηλαδή γλῶσσα , ζητητέος εἰς ὁ καλός Ἀθήναιον . ὁ δέ , εὐτρεφής ἔντερον ὅς , περίφρασις εἰμί ὁ χορδή , ἥδη δέ καί ὁρισμός αὐτός . κύριος γάρ χορδή εὐτρα - Φές ἦ εὐλυστὸν ἔντερον ὅς , ὁ παραφθείρω χόρδα ὁ χυδαῖος φημί . ὁ δέ , ἄτιρ σπουδή , ἀντί ὁ δίχα χάμα · ἐκ ὅς ἐν Ἰλιάς ἀσπονδὶ ὁ ἀπονητί · οἷος , μή μέν ἀσπονδὶ γε Νίνο επιβλέπω ἔκπλοος . ἄντην δέ ἐν ἄλλος μέν ὁ ἀντικρύ · ἐνταῦθα δέ ὁ ἀντικρύς ἦ φανερῶς , ὁ καί αὐτός ἀντικρύ λέγω παρά ὁ ποιητής · οἷος , ἀντικρύ δέ ἀπορέω . ὁ γάρ ἀντικρύς ὁ ὕστερος εἰμί . ὅτι2 γυναικὸν εἶπον ὕω ἑρμηνεύω ὁ λέξις , ἐπαγωγός · ὁ δέ ἄλλος κοῖλος ἔντοσθεν φαρέτρα κεῖμαι , ὅς μέλλω Ἀχαιός πειράω , ὡς εἰμί πρό φημί γεύω . καί εἰμί οἷος ἔνδυμα ὕστου ὁ νῦν γυμοῦ ἢ φαρέτρα , καθά καί τόξον ὁ γοφυος , ὡς δηλόω ὁ , εἶπον τόξον αὐτός γοφυω , ὡς ὁ περί - κεῖμαι . περιχιεπομαι γάρ ποτός καί ἐπί ἔνδυσις τίθημι . ὤθω καί χλαῖνα φορός μέν τις περιχέω , ἐκ - δύο δέ ὅς * ποχιζω . ὅτι2 ὁ Ὀδυσσεύς τοξίας οὗτος γράφω ὁ ποιητής · ὕω ἐπί πῆχις ἐλ́ειμι ἕλκω νευρά γλυκίς τε αὐτός ὁ ἐκ δίφρος κάθημαι , οὗτος δέ ὕω ἄντα τιτυκένοντος . πέλεκυς δέ οὐ ἁμαρτάνω πᾶς πρῶτος στέλλω . διά δέ άμβρα ἔρχομαι θύραζε ἰός χαλκοβαφής . εἰμί δέ ὁ μέν , ἐπί πῆχυς ἐλ́ειμι , ἀντί ὁ , κρατέω καί θέω ὁ ὕω ἐπί ὁ πῆχυς ὁ τόξον , ἤγουν ὁ κέρας , ἔνθα ἢ ὁ τόξον λαβή . κεῖμαι δέ ἢ λέξις καί ἐν Ἰλιάς · οἷος , ὁ δέ τόξον πῆχυς ἀναλίσκω . γλυ - κίδα δέ ὁ ὁ ὕστου , ὅς ἐνίημι ἢ νευρά , οὗτος καλέω ἀρχαιολογικῶς · ὕστερος γάρ ἐκ δεσμίας ῥόος , οὖον μήv ἐκ νεῦρον ὁ ὁ τόξον νευρά . εἰμί δέ ἕλκω νευρά γλυκίς τε , ἐφυστὸν ἁφή καί ῥυτόν οὖον μόνος ὁ τόξον , ἀλλά καί ὕστερος , ὡς προερέω . ὁ δέ , ἐκ δίφρος κάθημαι τοξεύω , ἀργίς ὕστερος . κάμπτω γάρ ἐν τοιοῦτος γόνυ οὗτος τοξεύω . στέλνω δέ ὄψ πέλεκυς , εἰς ὅς ἐναίρω ἤγουν ἐμβάλλω στέλλω · ὡς καί οὐδέτερος λέγω ὁ στέλλω , καί πελεονασμῷ δέ δίχρονος ὁ στειλειός καί ὁ στελεά , ὤθω καί ἢ στέλλω , διά ὅς στέλλω ὁ δείδω ἢ ἐμβάλλω . ἰστέον δέ ὅτι χρή μή ἀμέρδω ὁ πρῶτος ὁ πέλεκυς στελεά καί εὐθύς ἄμη ὁ βολή διέρχομαι θύραζε ὁ ὕω διά ὁ ἐπί στάθμη αὐτός ἀπευθύνω , ὡς εἴρω . Ὅρας δέ καί νῦν ὁ θύραζε ἀντί ὁ ἀπλόος ἐξω , ὁ περ ἡμέτερος ἐνταῦθα , ὁ ἐκεῖθεν ἀντικρύ ὁ πρῶτος στελεά . ἰός δέ χαλκοβαφής πρός διαστολή κεῖμαι ὁ αοιδηρος , ὡς οὐ εἄν εἰμί Χρησίμος ὁ οὕτως ὕω . ὅτι2 Ὀδυσσεύς μετά ὁ ἐν ὁ τοξίας εὐτυχία ἐναμβονόμενος παρά ὁ αὐτός οἶδα καί Εὐελπίδας αὐτός ποιέω ἐπί ὁ ἑξῆς φημί · Τηλέμαχος , οὖον σύ ὁ ξένος ἐν μέγαρον ἔλεγχος ἀείδω , οὐδέ τίς ὁ ὁμοποῦ ἁμαρτάνω , οὐδέ τίς τόξον δήν κάμνω τανύω , ἐπί ἐγώ μένος ἐπιδίδωμι εἰμί , οὐ ὡς ἐγώ μνηστήρ ἀτιμάζω ὄνομαι , τοιουειμι μέμφομαι , ἐκφαίνω . Χοή δέ νοέω , ὡς ἄμη εἶπον Ὀδυσσεύς καί μνήμη περιέρχομαι αὐτός ὅς ἀκονάω καί ὁράω καί πάσχω . καί εὐθύς ἐρεθίζω κατά ὁ κακός · οὖον γάρ ἐπί καιρός ἀναβάλλω , μή καί ἀχωρέω ὁ πᾶς . Ὅρας δέ καί ὅτι καλῶς φημί φθάνω Εὐρύμαχος ὁ , ελέγχω οὗτος γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ ξένος οὐ ἔλεγχος ὁ Τηλέμαχος , ὁ μνηστήρ ἁφή ἔλεγχος ὡς μή δύναμαι οὗτος βάλλω . ὁ δέ , οὐδέ τίς σκοπός ἄμβροτος , καί παροιμιώδης γίγνομαι ἐπί ὁ εὐτοχοϊντων ὁ θελητής . ὁ δέ , οὐ ἁμαρτάνω ὁ ξένος , καί ὁ , οὐ κάμνω τόξον τανύω , ἐξαλλαγή ἔχω σχῆμα . Ὅρας δέ ὁ * ὄνομαι φανερῶς βαρύς - τόνος ὅς ὡς ἀπό ἐξίστημι ὁ ὅς , ὄνομα , ὤθω ὁ ὅς , ὅδε παράγωγος ῥῆμα καινότροπος , καί οὖον φύσις ὅς τρίτος συγγενία ὁ περισπάω . ὅτι2 σχηματίζω καί νῦν ὁ ποιητής , πλάν - σός ὁ Ὀδυσσεύς εἶπον · νῦν δέ ὥρα καί δόρπον Ἀχαιός τεύχω ἐν φάος · ἀτάρ ἔπειτα καί ἄλλως ἐφίημι οὐ ἀπλόος ἑτέρως πως , ἀλλά μολπή καί φέρμυγνι · ὁ γάρ ἀνάθημα δαίς , ὁ καί ἀλλάσσω προσφέρω , δοκέω μέν γάρ εἶπον Ὀδυσσεύς ὅτι καιρός ὁ μνηστήρ ὁ δορπέω καί παίζω · λέγω δέ ἄλλως διά ἔμφασις , ὅτι καιρός εἰμί ἐγώ τάχις τε δορπέω ἀναιρέω ὁ μνηστήρ καί ἄλλως δέ τιμάω , ὅς καί γίγνομαι . θνῄσκω γάρ ὁ μνηστήρ λειψρὰ εὔοχος τελέω μετά τε ᾠδή καί φιλοπαίμονος ὀρχημοῦ , ὡς καί δοκέω ὁ ἐκπίνω ἀκούω γάμος εἰμί οὗτος ὁ Πηνελόπη . ὁ δέ παλαιός φημί ἐνταῦθα καί ὅτι παρέλκω ὁ διάνοια ὁ μνηστήρ Ὀδυσσεύς , δόρπον μιμνήσκω , καί ὅτι συμβολικός ἢ καί ὡς ἐν εἰρωνεία δόρπον μέν αὐτός ὁ θάνατος λέγω . ὁ δέ μιαίνω ἀντί ὁ οἰμώζω . ἄλλως δέ τίς εἰμί ὁ μιαίνω , ἱκανός προδηλόω . νῦν δέ σημαίνω ὅτι καί ἐπί μολπή καί φόρμιγξ ὁ μιαίνω τίθημι . “ ὅτι2 ἐπί οὐκέτι ἀναβολή ὥρα , νέος μέν ἐπί ὀφρύς Ὀδυσσεύς , Τηλέμαχος δέ ἀμφιτίθημι ξίφος ὀξύς2 , ὁ ὦμος δηλαδή , ὁ καί ἐλλείπω νῦν , προσφενῶς ὁ σπουδή ὁ καιρός συνεπιτρέχω καί ὁ λόγος . ἀμφί δέ χείρ φίλος βάλλω ἔγχος , ὅς περίφρασις εἰμί ὁ , αἱρέω ἔγχος . ἄρχις δέ ἄρα αὐτός παρά θρόνος ἐσθίω κορύσσω αἶθοψ χαλκός . καί ὁ Ὀδυσσεύς εὐθύς ἐνεργέω . οὖον γάρ εἰμί ἐπί λόγος καιρός , ὡς καί ὁ ῥέζω αυτις ῥαψῳδία δηλόω . ὁ δέ , χείρ φίλος , ὅμοιος ὁ , φίλος ὅτι χείρ ἴκωτο . ἄμβαρ - λός γάρ καί εἰς οὐδείς ἀναγκαῖος λέεται καί ἐκεῖ ὁ φίλος καί ἐνταῦθα ὁ φίλος . ὅσος δέ νῦν εἰμί ὁ ἔμφασις ὁ , φίλος αὐτός δή ὁ ποιητής ὁ τοιοῦτος εἴρω χείρ . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Χ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . ὁ περί ὁ μνηστηροφονία ἐργάζομαι Ὀδυσσεύς παρουσία Ἀθηνᾶ ἐν ὁ ἑξῆς ὁ θεραπή - νάω διά Τηλέμαχος καί ὁ οἰκέω πολάζω ἅμα Μελάνθιος . ἄλλος ὁ μνηστηροφονία περιέχω καί ὁ ὁ σῶμα συγκομιδή , καί ὡς καθαιρέω ὁ φόνος ὁ οἶκος ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Χ . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 μνηστηροφονία ἐπιγράφω ὁ παλαιός ὁ πάρειμι γράμμα . οὖον περ ὁ ἀρχή πρίπος ἀνήρ ἑτοῖμος εἰς ἔλεγχος ἢ λοιπός τις δραστηριότητα ὡς ἐν λόγος παροιμία τις . φημί γάρ · αὐτάρ ὁ γυμνόω ῥάκιον πολύς μῆτις Ὀδυσσεύς . νοητέον δέ ἐνταῦθα ὅτι ζώννυμι * Ὀδυσσεύς γυμνόω ὁ σκέλλω μόνος ὡς μηδέ ὁ εἴρω σίλη παραφραινω . οὖον γάρ δή ποῦ ὁ ὅλος γυμνός σῶμα εἰς πόλεμος παρατάσσω . δηλόω δέ ὁ ἐνδύω αὐτός καί ὁ μαῖα ἐν ὁ ἑξῆς , εἶπον · μηδέ οὗτος ῥακάς πυκάζω ἔνιος ὦμος ἵσταμθι . ἐπιζέω δέ ὁ ποιητής καί ὁ , ἄλτο δέ ἐπί μέγας οὐδός , ἔχω βίος ὅδε φαρέτρα ἰά ἔμπλεος , ὅς αὐτός πῶς εἰμί ὁ ιοδοχος . Τάχιας δέ ἐκχέω ὀϊστός αὐτός πρός ΘΕ πούς , μετά δέ μνηστήρ ΕΚΠΕ · οὗτος μέν δή ἆθλος ἄημι ἐκτελέω . νῦν αὖος σκοπός ἄλλος , * εἰμί οὖον πῶ τις βάλλω ἀνήρ , εἶμι , τουνέστι γιγνώσκω ἢ ἐπιπορεύομαι , ὅς ὁ κε τυγχάνω , φημί · καί ἐπί Ἄντιφος εὐθύνω πικρός ὀϊστός . ὁ μέν δή κέλομαι Άλλισον ἀναπίμπρημι μέλλω χόω αμφοος , καί δή μετά χείρων Νομάς , ὄφρα ποῶ οἶνος · φόνος δέ ὁ οὐ ἐν θυμός μέμ - βλετο . εἶτα σχηματίζω ἐνδιαλέτεος κατά δαύνδετον ὡς ἐν πολύς ἀπορία φημί · τίς ἐν οἴομαι μετά ἀνήρ δαιτυμών μόνος ἐν πλέω , καί εἰμί Μέλα καρεφόρος εἰμί , οἷ τεύχω θάνατος τε πάκος καί κῆρ μέλας . οὗτος δέ ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἐξαιρέω τόλμα καί ὁ * ὁ μνηστηροφονία δέ παραμυθέομαι ἀπίσαστον , ὡς μηδέ ὁ ποιητής ἐκλανθάνω πᾶς δυσχερής εἰμί ὁ ἔργον καί ὠμός ἱστορέω ὁ τιμάσιος γίγνομαι κατά ὁ αὐτός πιθανός πλάσις . ἰστέον δέ ὅτι τε ἀπό ὁ ὄρνυμι , ὄρνυμι , φεύγω παράκειμαι ὁ βάκος γίγνομαι τροπή ὁ ἦτα εἰς ἄλφα καί ὁ δασός εἰς ψιλός , καί ὅτι ὁ Βάκος βακάς φημί ὁ λιολλυμι , ὡς ἐν ὁ εἰς ὁ Ελαΐδα πλατύς γράω - πέτομαι . χρῆσις δέ τοιοῦτος παρά Σαπφώ ἐν ὁ , τίς δέ ἀγνοιώτις ἕλκω νόος , οὐ ἐφίστημι ὁ ῥάκος Ἑλίκιν ἐπί ὁ σιγραω · ἀσάω ποῖος * γυνή χωριτικός ἔχω ἄγροικος ἀφαιρέω ἐραστής ;