eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1540
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Ε . ρηθέν ἔν ξέλον , κέλῃτα οἶον ποιῶ τῶν ἐπ’ αὐτοῦ ὁχοίμενον . ὅτι δὲ καὶ πλοίου εἴδος τι ὁ κέλῃς , δηλοῖ ὁ εἰπὼν πέντε κέλῃτας πεντασκάμους . ἐνθα ὅρα καὶ ὅτι σκαλμὸς διὰ τοῦ λ . ἐπὶ δὲ δηλοῖ , τὸ αὐτό , καὶ ὁ γράψας οὕτως . ἐπαχρίδες , αἱ ἀλιάδες . ἐπακτρεῖς γὰρ οἱ ναῦηγοί . ἐπακτροκέλῃς δὲ , πλοῖον ἁλιτρικὸν μεταξὺ ἐπακτρίδος καὶ κέλῃτος . ἄ καὶ αὐτά , πλοιάρια ἐστί . Παυσανίας δὲ φησι καὶ τινὰς ἵππους , ἁμίππους . εἰπὼν ὅτι ἁμίπποι , ἵπποι ἐξευημένοι χωρὶς δίφρου . κληθέντες οὕτως ἐπὶ φησιν ἐπὶ δύο κέλῃτας ἀνέβαινον ο μὲν , ἡμιοχῶν . ὁ δὲ , ὁπλίτης . ἀπὸ τοίνυν τοῦ ἅμα ἁμοτρίφους καθίζεσθαι εἰ καὶ ἰδία φησὶν ἐκατέρους , ἁμίπποι οἱ τοιοῦτοι ἐλέγοντο . ἡ δὲ χρήσις τοῦ ἁμίππου , καὶ παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Ἀντιγόνῃ . ἀλλ’ οἱ μὲν ἁμίπποι , ἑτεροῖσι πρὸς τὸν κέλῃτα . ὁ δὲ μόνιππος ἀνήρ , ὁμοίως τῷ κ*λητίζοντι . φησὶ γὰρ ὁ αὐτὸς Παυσανίας , οὕτω . μόνιππος , ὁ ἐπὶ ἑνὸς ἵππου ἀγωνιζόμε - μενος δρόμου . Ἰστέον δὲ ὡς οἶδε μὲν Ὅμηρος τὸν κέλῃτα καθ’αὐτὸ καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ τέθριππον οὐ χρήσας ἐν τῷ , ξειππα καὶ τέθριππα καὶ ξυνωοίδας . οὐ ποιεῖ δὲ ἥρως χρωμένους αὐτῷ , εἰ μὴ ἄρα κατ’ ἀνάγ - κην τινὰ ὡς ἐν τῇ δολωνείᾳ ὁ Λιμοδῆς δοκεῖ ποιεῖν . κελῃτίζει γὰρ ἐκεῖνος ἐκεῖ . ὅτι δὲ πολυώνυμον ὂν τὸ γυναικεῖον αἰδοῖον τὰς γὰρ λέγεται καὶ χοῖρος καὶ ἰσχάρα καὶ δέλτα , τὸ αὐτὸ καὶ κέλῃς κα - λέται παρὰ τοῖς κοινικοῖς , οὐκ ἀδηλὸν ἐστι . Τὸ δὲ χεῖρε πετάσας , προσορῶνθ’ ἐρρέθη , ὁποία γὰρ τι πτηνὸν τανυσόπτερον , καὶ ὀνηχόμενος διαπεταννύνει τὰς χεῖρας . Τὸ δὲ νη - χόμενα , ἐνεργητικῶς , καθ’αὐτὸ τὸ , νῆχε δ’ ἐπειγόμενος . καὶ νῆχε παρέξ . λέγεται δὲ τὸ αὐτὸ καὶ πα - σθητικῶς ὡς δηλοῖ τὸ , προτέφω παρανηξόμεαι . Ἀθηναῖ δὲ Λιὸς θυγάτηρ ἀνέμουσ τοῖς μὲν παίνει , τοὺς δὲ ἐγείρει , διὰ τὸ καὶ αὐτὴ ἀλληγορεῖσθαι εἰς ἄερα περὶ ὃν οἱ ἀνέμοι ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι δεδηλώται . Ὅ δὲ Βορέας ὅπως συντελεῖ τῷ Ὀδυσσεῖ καταστήναι εἰς τὴν τῶν Φαιάκων νήν , οὐκ εὖπορον καταλαβεῖσθαι εἴπερ ἐκείνου ἐκ τῶν νοτίων ἐπάνεισιν . ἴσως οὖν πλεακίας ὁ ἥρως ἐξ ἀνέμων ἀντιπνοίας , δέεται Βορέου εἰς τὸν κατ’ εὐθὺ * πλοῦν . Κύμα δὲ πηρὸν , ἡ τὸ εὐτραφὲς καὶ ὡς προεμβέδη τροφὸν ἢ τροφήν , ἢ τὸ εὐπαγὲς καθ’ ὁμοιότητα ὀρυνοῦ πάγου . ὡς που καὶ ἵπποι πηγοί , οἱ στεροί . πῶς γὰρ οὐκ εὐπαγὲς κύμα , τὸ , ὡς ὁ ποιητὴς ἔφη , κατηρεφές . ἢ καὶ ἄλλως κύμα πηγόν , τὸ μέλαν κατὰ τινα γλῶσσαν . ὅθεν καὶ κροῖς ἐν Ἰλιάδι πηγεοῖμαλλος . Ἐν δὲ τῷ δύο καὶ μᾶλλον ὕστε διὰ τοῦ ὡ μεγάλου γράφεται , ἀπορία ὑπεστιν οὐκ ἀνεύλογος καθ’αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ ἄμφω , διότι μὴ ἀνα - λόγως βαρύνονται αἱ ἐξ αὐτῶν γενικαὶ ἵνα ἦσαν δύοιν καὶ ἄμφοιν , ἀλλὰ περισπῶνται . δυοῖν γὰρ γα - μεν καὶ ἄμφοιν . ἐπὶ δὲ , καὶ διὰ τὸ δυοῖν , οὐ παραλίγεται τῇ οἱ διφθόγγῳ ὡς ἀπὸ τοῦ δοῦν . οἷον δοῦν δ’ οὐ δύναμαι ἰδεῖν . Ἰστέον δὲ καὶ ὡς εἰ δύο νύκτας καὶ ἡμέρα ἐπλάσετο κῦμασι Ὀδυσσεὺς μετὰ τὰς ἑπτακαιδέκα ἡμέρας τῷ δὲ τρίτῳ γαλήνη γέγονεν , ὁρθῶς ἄρα ἔρει ἐν τοῖς ἐξῆς Ὀδυσσεὺς , εἴκοστῷ ἡματι τὸν πόντον ἐκφυγεῖν . Ἐν δὲ τῷ , τρίτον ἡμαρ ἐτέλεσεν ἡώς , σωματικῶς ἡ ἡώς ἐλέχθη . ἥς ἀποτέλεσμα τὸ ἡμαρ , οἷα θεὰς τινος μνθικῆς ὠθησεται δὲ που τοῦτο καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς . Τοῦ δὲ εὐπλόκαμος ἡώς καὶ τοῦ κατ’ αὐτὴν πλοκάμου , προϋπάρχει ὁ πλόκος οὐ χρήσις παρὰ Λυκό - φρονι . Τὸ δὲ γαλήνη ἐπελετο νηεμίνη , οὐχ’ ἀπλῶς γρα*ζεται , ἀλλὰ πρὸς ἀκριβείαν , διττὴ γὰρ ἡ γαλήνη , ἡ μὲν , τὸ καταστορεσθῆναι τὰ κῦματα τέλεον , ὅπερ οὕτω γέγονεν . ἡ δὲ , τὸ παύ - σασθαι τὸν ἀνέμον , ὁ νῦν γέγονε . κῦματα γὰρ ἐτι αἴρονται . διὸ φησὶν ὅτι μεγά - λον ὑπὸ κῦματος ἀφθὴς Ὀδυσσεὺς , ὅξὺ μάλ’α προεῖδε τὴν τῶν Φαιάκων . καὶ ἐστι τὸ τοιοῦτον κῦμα , ζωφόν . καὶ ὡς ὁ ζωμικὸς λέγει , κολόκυμα , ὅ ἐστι , κολοβὸν κῦμα . ὁ διχῶς γίνεται . ὀπτηρία τὲ ἀνέμων λίζαντος . αὐτὸ ἐτι αἴρεται . καὶ ὕστε δὲ ἀνέμων πνευσόντων ὕσσετα κίλευνθα . ὅτι δὲ παντὸν κολόκυμα καὶ ζωφὸν κῦμα , δηλοῖ ὁ γράψας . κολόκυμα , ζωφὸν κῦμα καὶ ἐπικαχλάζον . ἑμι - γνύουσι δὲ ζωφὸν ἐνταῦθα οἱ παλαιοί , τὸ ἄνευρον καὶ διατοῦτον μὴ δὲ ἐξακουσμένην ἔχον τὴν ἥχην ἢ παφφνιμεῖται ἢ ἠχήσσα θείλασσα . οὕτω καὶ βέλος ἐν Ἰλιάδι ζωφόν , τὸ ἀθροίζον . κοινῶς μέντοι ζωφός , ὁ μὴ φθεγγόμενος . ὁ καὶ ἐνός . οὐ πρὸς ὁμοιότητα , καὶ κῦμα ἐρρέθη ζωφόν . καὶ βέλος ζωφόν . διὸ ἡ Πυθία χρήσασα τὸ , καὶ ζωφρὸ ξυνήμι καὶ οὐ λαλέοντος ἀκούω , παραλληλίσασα δυσά - φησε . παρὰ δὲ γε τοῖς ὑστερον κοινότερον , ζωφὸς ὁ τὴν ἀκοὴν βεβλαμμένος . οὐ ῥήμα ἐγνώσται οὐ μό - γον ζωφὼ ζωφήσω ὡς τὸ , πρὸς κάλλος ἐπικαχώρηται ξίρη , ἀλλὰ καὶ ζωφῶσω κατὰ κοινὴν διὰ*λεκτον . Ἡ δὲ ὑπὸ κῦματος ἄρασις , ὡς σῶν ἀνατιμὰ τις γίνεται τῷ Ὀδυσσεῖ . οὐ γὰρ εἶχεν ἐξ ἐπιπέδου γαλήνης τὴν τῶν ψαμάχων πύθωθεν καθορᾶν . δῆλον δὲ ὡς ἀπὸ τοῦ γάλατος ἡ γαλήνη . ὁθεν καὶ γαλερὸν κατὰ Παυσανίαν , τὸ γαληρὸν καὴ ἡσύχον καὶ προσηνές . Τὸ δὲ ὄξὺ μᾶλα προὔδων , ὀξεωπίαν προσαρτυρᾷ τῷ Ὀδυσσεί . Τὸ δὲ γέγωνε βοήσας , ἀντὶ τοῦ , ἐξῆκουστον ἐβόησεν . ἵνα λέγῃ ὅτι βοήσας ἐγνώσθη ἄν . οὐ γὰρ τὸ γεγονέναι καὶ τὸ γεγονέναι καὶ γεγονίσθαι καὶ τὰ τοιούτοις σύστοιχα , βόην ἀπλῶς δηλοῖ , ἀλλὰ τὸ ἀκουσθῆναι . καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν , τὸ γέγωνεν , οὐχ αὐτὸ μόνον δι’ ἑαυτοῦ δηλοῖ τὸ * ἠκούσθη , ἀλλ’ ὁμοῦ μετὰ τοῦ βοήσας . καὶ βοήσαι μὲν ἐστι , τὸ κραυγᾶσαι . γεγονέναι δὲ , τὸ καὶ γνωστῶς κραυγᾶσαι . ἐστι γὰρ παρακειμενος μέσος τὸ γέγνωα . ἐξ οὐ κατὰ μετάθεσιν τοῦ ὦ , γέγνωα κατὰ τοὺς παλαιούς . πολλαχοῦ δὲ τῆς Ὁμηρικῆς ποιήσεως κείται τὸ , γέγωνε βοήσας . ἐκ τούτου δὲ , οὐ μόνον ἐπαύρημα τὸ γεγονὸς ἀντὶ τοῦ μίμα , ἀλλὰ καὶ λόγος γεγονὸς παρὰ Φιλωνί , ὁ προφορικός . ὅν καὶ κλίνας ἐκείνος εἰς γενικὴν , τοῦ γεγονοῦ λόγου φησίν , ὅ ἐστι τοῦ τρανοῦς ἤδη δὲ καὶ μεγάλου πρὸς διαστολὴν τοῦ ἰνδιαθέτου . καὶ πάντως ἐκ τοῦ τοιούτου γίνεται καὶ τὸ γεγονότροφον , οὐ μὲν ἐκ τοῦ οὐδέτερου τῆς μετοχῆς . Τὸ δὲ ὠχθεῖν , ὀνοματοποιεῖται . καθὰ καὶ τὸ ξερόν . καὶ τὸ ὠκνζόμενον . καὶ τὸ παλιρρόθιον . καὶ τὸ βέβρυχε . καὶ ὁ δοῦπος . ἔχον γὰρ ἐπίτηδες πρᾶγμα δύσυχον τὴν τῶν κυμάτων εἰς τὰ ἔξω πρὸβόλην , συχναῖς τραχειαῖς ἐξαγγέλει φωναῖς . τραχωφονότερον δὲ τὸ ὠχθεῖν τοῦ τε ὠθῆν καὶ τοῦ παλιρροθίου . ἐτι δὲ καὶ τοῦ μυθικοῦ Ἀλιώθου . ποιεῖ δὲ τὴν πλείον τραχύτητα ἡ τῶν δασέων ἐπαλληλία . Τὸ δὲ ξερόν ἠπειροιο , καὶ τρηξίαν ἔργ ἀκτίν . συνίσταται δὲ ἐκ τοῦ * ξηροῦ τὸ ξερόν . τοιούτον δὲ καὶ τὸ νοσηρὸν νοσερόν . εὑρίσκεται γὰρ διχῶς . συνηγοροῖτο δ’ ἄν , ἡ καθ’ Ἑρακλείδην εἰπεῖν , παρηγοροῖτο τὸ ξερόν , καὶ ἀπὸ τοῦ ξέω . εὐνως γὰρ ἔχει πρὸς ξέων λείαν τὰ ξηρά . μυριαχοῦ δὲ τὸ ἦτα εἰς ε μεταπίπτει σὺν λόγῳ , καθὼς καὶ ἐν τῷ ῥῷ ῥῖσω ἐρρήμα ἐρρέθηρ . διὰ μὲν γὰρ τὸ ῥῷ ῥῖσω , καλῶς ἔχει τὸ ἐρρήμα καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ εἴρημα . διὰ δὲ τὸ ῥέω θέμα , εὖ ἔχει καὶ τὸ ἐρρέθηρ . τὸ δ’ αὐτὸ νοητέον καὶ ἐπὶ τοῦ σχῶ σχίσω ἐσχηκα ἐσχέθηρ . καὶ τὸ νοσηρὸν δὲ καὶ νοσερόν , οὐδ’ αὐτὸ ἀλόγως ἔχει . ἀλλὰ τὸ μὲν , τῷ ἦτα παραλήγεται , ὡς ἀπὸ τοῦ νοσῶ νοσήσω μέλλοντας . τὸ δὲ , τῷ ε παρασπίζεται , ὡς ἀπὸ ὀλοκληροῦ ἤχουν ἐντελοῦς ἤματος τοῦ νοσέω . καὶ οὕτω μὲν ἄλλογον συλλαβικὴν συστολὴν ἢ ἐκτασιν τὰ τοιαῦτα πάσχει . ἀλογον μέντοι συστολὴν χρονικὴν καὶ ἐκτασιν παραδιδόασιν οἱ παλαιοί , ἐν τῷ , φίλε κασίγνητε . καὶ , ἀνέρες ἐστὲ φίλοι . καὶ ἐν τῷ , Ἄρες Ἄρες βροτολογύε . καὶ ἐν τῷ , δεῦρ’ ἀλτ’ ἡμῶς . καὶ , Ἔκτωρ ἐμὸ θνητῷ δαίφον φίλτατε , καὶ οὕτω μὲν ταῦτα ὡς ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ξερόν κατὰ συστολὴν . ἴσως δὲ καὶ ἄλλως τὸ ξερόν ἐκταθεὶν ἐποίησε τὸ ξηρόν . Τὸ δὲ εἰλυτο , ἢ ἐκ τοῦ εἴλυμι γίνεται , ἢ ἐκ τοῦ εἰλέω ἐξ οὐ τὸ ἐπειλέω . καὶ εἰλυὸς ὁ φολιδός . ἵνα ἢ συγχωπὴν * ἐκ τοῦ εἰλύετο . ἐκ δὲ τοῦ ὠμηθέντος εἰλέω ἢ εἴλυμα , γίνεται μαὶ εἰλυ - με τὸ κάλυμμα . οἷον . εἴλυμα σπειρών , ὅ ἐν τοῖς ἐξῆς που κείται . Ἄλιος δὲ ἄγνη πόλιν γίνεται , ἢ Ἰλιάς ἰκανῶς ἐδήλωσε . δηλοῖ δὲ τὸ λεπτόν καὶ ἀφρώδες τοῦ ἔξω προσηρνημένου χύματος . Ἀμῖνες δὲ νηῶν ὕχοι βαρυτόνως ἢ ὄχοι ὀξυτόνως , οἱ φυλακτικοὶ τῶν νηῶν , ὡς συνέχοντες αὐτάς . ἢ ἄφ’ ὧν νῆες ὄχονται καὶ ἀναπαύονται . δοκοῦσι δὲ καὶ οἱ ναῦλοχοι λιμένες ὡς προδηλω - ται ἐκ τοῦ νηῶν ὕχοι λέγεσθαι συνθέτως πλεονασμῷ τοῦ λ . Ἐπωχαὶ δὲ , ἔχομαι κατὰ τοὺς παλαιούς καὶ πλεῖστας αἰμαλοῖ . μάλιστα δὲ , τόποι ἀνέμου σκίπην ἔχοντες , ὅνθα καὶ ἰσὴ τούτιστι πνοὴ ἀγννται μὴ δυναμένη δηλαδὴ προῦναι . καθ’ ὁμοιότητα δὲ τούτων , καὶ νηματογὴ παρ’ Ἡροδότῳ ἢ ἄκτὴ ἔνθα δηλαδὴ τὰ χύματα ἀγννται . Τὰς δὲ ἄκτας , καὶ ῥεχίας οἱ Ἀττικοὶ καλοῦσι . καὶ τὸν τύπον δὲ φ προσεπέντα τὸ χύμα , ῥεχίας λέγουσιν ὡς ἐν ἠμπορικῷ τύπῳ λεχθῶ . καὶ ῥέχοι δὲ καὶ ῥεχίας , παρατείνοντα καὶ τραχὺα ἤχων , εὑρίσκεται δὲ καὶ ῥέχοι , καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχὺα ῥάβδου . Προσλήτες δὲ ἄκται , ἀπλῶς μὲν , αἱ προεξέλημέναὶ καὶ μὴ χωντόμεναι . τοῦτο δὲ πρὸς διαστολὴν τῶν λιμένων καὶ τῶν ἐπωχῶν . ἐκεῖ γὰρ οὐ προεξέληται εἰς ἠμανεῖς ἢ ἄκτὴ . καὶ ἔστι μὲν οὐδὴ ἢ ἀπλῶς προεξέλη - ἄκτὴ ἀγαθὸν ὡς πρὸς λιμένος σύγχυσιν . αἱ δὲ καὶ σπιλάδες εἰσὶ πρὸ αὐτῆν καὶ πέζοι , ἀλλὰ τοῦτο χείριστον . καὶ εἰσὶν αἱ τοιαῦται προσλήτες ἄκται , τόποι πηρώδεις , προκύνοντες εἰς θάλασσαν . Περὶ δὲ σπιλάδων προεγράφη . λέγουσι δὲ τὰ σχήματα , καὶ ὅτι σπιλάδες πέτρα εἰσὶ πολλαὶ διαχισμένα τῇ συνεχῇ τῶν κυμάτων πλήξει . Πάγοι δὲ , πηρώδεις ἔχονται . ἢ εἰς ἕνος ἐνέργεια ὀξεία πέτρα . ὡς δηλοῖ ἐπαχθὲν τὸ , πέζοι ὀξείς . Τοῦ δὲ Ἀλπαία ἢ ὀφύς , ἀλτήρ . καὶ ἔστι σημαῖος
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Ε . εἴρω ἐν ξέλον , κέλης οἶος ποιέω ὁ ἐπί αὐτός ὀχέω . ὅτι δέ καί πλοῖον εἶδος τίς ὁ κέλης , δηλόω ὁ εἶπον πέντε κέλης πεντασκάμους . ἔνθα ὁράω καί ὅτι σκαλμός διά ὁ λ . ἐπί δέ δηλόω , ὁ αὐτός , καί ὁ γράφω οὕτως . ἐπαχρίδες , ὁ αλιάδα . ἐπακτρεύς γάρ ὁ ναυηγέω . ἐπακτροκέλῃς δέ , πλοῖον ἁλιτρικὸν μεταξύ ἐπακτρίς καί κέλης . ὅς καί αὐτός , πλοιάριον εἰμί . Παυσανίας δέ φημί καί τις ἵππος , ἅμιππος . εἶπον ὅτι ἁμίπποι , ἵππος εξευημαι Χωρὶς δίφρος . καλέω οὕτως ἐπί φημί ἐπί δύο κέλης ἀναβαίνω ὁ μέν , ημιοχος . ὁ δέ , ὁπλίτης . ἀπό τοίνυν ὁ ἅμα ἁμοτρίφους καθίζω εἰμί καί ἴδιος φημί ἑκάτερος , ἁμίπποι ὁ τοιοῦτος λέγω . ὁ δέ χρῆσις ὁ ἁμίππου , καί παρά Σοφοκλῆς ἐν Ἀντιγόνη . ἀλλά ὁ μέν ἁμίπποι , ἕτερος πρός ὁ κέλης . ὁ δέ Μόνιππος ἀνήρ , ὁμοίως ὁ κ*λητίζοντι . φημί γάρ ὁ αὐτός Παυσανίας , οὗτος . Μόνιππος , ὁ ἐπί εἷς ἵππος ἀγωνίζομαι - μένος δρόμος . ἰστέον δέ ὡς οἶδα μέν Ὅμηρος ὁ κέλης καθ’αὐτὸ καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ τέθριππον οὖον χράω ἐν ὁ , Ξείππα καί τέθριππον καί ξυνωοιδαις . οὖον ποιέω δέ ἥρως χράω αὐτός , εἰμί μή ἄρα κατά ἀνάγω - καίνω τις ὡς ἐν ὁ δολώνεια ὁ λιμοδηω δοκέω ποιέω . κελητίζω γάρ ἐκεῖνος ἐκεῖ . ὅτι δέ πολυώνυμος εἰμί ὁ γυναικεῖος αἰδοῖος ὁ γάρ λέγω καί χοῖρος καί ἰσχάρα καί δέλτα , ὁ αὐτός καί κέλης ἄν - λέτης παρά ὁ κοινικοιξ , οὐ ἄδηλος εἰμί . ὁ δέ χείρ πετάννυμι , προσοράω εἴρω , ὁποῖος γάρ τίς πτηνός τανυσόπτερον , καί ὀνηχόμενος διαπεταννύω ὁ χείρ . ὁ δέ νη - χόμενα , ἐνεργητικός , καθ’αὐτὸ ὁ , νήχω δέ ἐπείγω . καί νήχω παρέκ . λέγω δέ ὁ αὐτός καί πῃ - σθητικῶς ὡς δηλόω ὁ , προτρέφω παρανήχομαι . Ἀθῆναι δέ λίς θυγάτηρ ἄνεμος ὁ μέν παίω , ὁ δέ ἐγείρω , διά ὁ καί αὐτός ἀλληγορέω εἰς ἀήρ περί ὅς ὁ ἄνεμος ὡς καί ἐν Ἰλιάς δηλόω . ὅς δέ Βορέας ὅπως συντελής ὁ Ὀδυσσεύς καθίστημι εἰς ὁ ὁ Φαίαξ νη , οὐ εὔπορος καταλαμβάνω εἴπερ ἐκεῖνος ἐκ ὁ νότιος ἐπάνειμι . ἴσως οὖν πλεακίας ὁ ἥρως ἐκ ἄνεμος ἀντίπνοια , δήω Βορέας εἰς ὁ κατά εὐθύς2 * πλόος . Κύμα δέ πηρός , ὁ ὁ εὐτραφής καί ὡς προεμβέδη τροφός ἢ τροφή , ἢ ὁ εὐπαγής κατά ὁμοιότης ὄρνυμι πάγος . ὡς ποῦ καί ἵππος πηγός , ὁ στερέω . πῶς γάρ οὐ εὐπαγής κύμα , ὁ , ὡς ὁ ποιητής φημί , κατηρεφής . ἢ καί ἄλλως κύμα πηγός , ὁ μέλας κατά τις γλῶσσα . ὅθεν καί κρεω ἐν Ἰλιάς πηγεοῖμαλλος . ἐν δέ ὁ δύο καί μᾶλλον ὕω διά ὁ εἰμί μέγας γράφω , ἀπορία ὕπειμι οὐ ἀνεύλογος καθ’αὐτὸ καί ἐπί ὁ ἄμφω , διότι μή ἀνα - λόγος βαρύνω ὁ ἐκ αὐτός γενικός ἵνα εἰμί δύο καί ἄμφω , ἀλλά περισπάω . δύο γάρ γῆ - μέν καί ἄμφω . ἐπί δέ , καί διά ὁ δύο , οὖον παραλιγετης ὁ ὁ δίφθογγος ὡς ἀπό ὁ δήω . οἷος δήω δέ οὖον δύναμαι ὁράω . ἰστέον δέ καί ὡς εἰμί δύο νύξ καί ἡμέρα πλάσσω κῦμα Ὀδυσσεύς μετά ὁ ἑπτακαίδεκα ἡμέρα ὁ δέ τρίτος γαλήνη γίγνομαι , ὀρθῶς ἄρα ἔρομαι ἐν ὁ ἑξῆς Ὀδυσσεύς , εἰκοστός ἦμαρ ὁ πόντος ἐκφεύγω . ἐν δέ ὁ , τρίτος ἦμαρ τελέω ἠώς , σωματικός ὁ ἠώς λέγω . ἥς ἀποτέλεσμα ὁ ἦμαρ , οἷος θεά τις μνθικεω ὠθέω δέ ποῦ οὗτος καί ἐν ὁ ἑξῆς . ὁ δέ εὐπλόκαμος ἠώς καί ὁ κατά αὐτός πλόκαμος , προυπάρχω ὁ πλόκος οὖον χρῆσις παρά Λύκος - φρόνις . ὁ δέ γαλήνη πέλω νέμω , οὐ ἀπλόος γρα*ζεται , ἀλλά πρός ἀκρίβεια , δισσός γάρ ὁ γαλήνη , ὁ μέν , ὁ καταστορεσθῆναι ὁ κῦμα τελέω , ὅσπερ οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ , ὁ παῦ - σάω ὁ ἄνεμος , ὁ νῦν γίγνομαι . κῦμα γάρ ἔτι ἀείρω . διό φημί ὅτι μεγός - λος ὑπό κῦμα ἅπτω Ὀδυσσεύς , ὀξύς μάλα προεῖδον ὁ ὁ Φαίαξ . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος κῦμα , ζώφος . καί ὡς ὁ ζωμικὸς λέγω , κολόκυμα , ὅς εἰμί , κολοβός κῦμα . ὁ διχῶς γίγνομαι . ὀπτηρία τε ἄνεμος λίζω . αὐτός ἔτι ἀείρω . καί ὕω δέ ἄνεμος πνέω ὕω κίλευνθα . ὅτι δέ λήγω κολόκυμα καί ζωφὸν κῦμα , δηλόω ὁ γράφω . κολόκυμα , ζωφὸν κῦμα καί ἐπικαχλάζω . ἑ - γίγνομαι δέ ζωφὸν ἐνταῦθα ὁ παλαιός , ὁ ἄνευρος καί διατουος μή δέ ἐξακούω ἔχω ὁ ἠχή ἢ παφφνιμειος ἢ ἠχέω θειλασσο . οὗτος καί βέλος ἐν Ἰλιάς ζώφος , ὁ ἀθροίζω . κοινῶς μέντοι Ζώφος , ὁ μή φθέγγομαι . ὁ καί εἷς . οὖον πρός ὁμοιότης , καί κῦμα εἴρω ζώφος . καί βέλος ζώφος . διό ὁ Πυθία χράω ὁ , καί ζωφρὸ συνίημι καί οὖον λαλέω ἀκούω , παραλληλίζω δύο - φημί . παρά δέ γε ὁ ὕστερος κοινός , Ζώφος ὁ ὁ ἀκοή βλάπτω . οὖον ῥῆμα γιγνώσκω οὖον μός - γος ζωφὼ ζώνω ὡς ὁ , πρός κάλλος ἐπιχωρέω ξίρη , ἀλλά καί ζωφῶσω κατά κοινός διάλεκτος . ὁ δέ ὑπό κῦμα ἀείρω , ὡς σός ανατιμώ τις γίγνομαι ὁ Ὀδυσσεύς . οὖον γάρ ἔχω ἐκ ἐπίπεδος γαλήνη ὁ ὁ ψαμάχων πύθων καθοράω . δῆλος δέ ὡς ἀπό ὁ γάλα ὁ γαλήνη . ὅθεν καί γαλερός κατά Παυσανίας , ὁ γαληρός καίω ἥσυχος καί προσηνής . ὁ δέ ὀξύς μῆλον Προυδών , ὀξεωπίαν προσαρτυρᾷ ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ γέγωνα βοάω , ἀντί ὁ , ἐξακούω βοάω . ἵνα λέγω ὅτι βοάω γιγνώσκω ἄν . οὖον γάρ ὁ γίγνομαι καί ὁ γίγνομαι καί γίγνομαι καί ὁ τοιοῦτος σύστοιχος , βοή ἀπλόος δηλόω , ἀλλά ὁ ἀκούω . καί ἄλλως δέ εἶπον , ὁ γέγωνα , οὐ αὐτός μόνος διά ἑαυτοῦ δηλόω ὁ * ἀκούω , ἀλλά ὁμοῦ μετά ὁ βοάω . καί βοάω μέν εἰμί , ὁ κραυγάζω . γίγνομαι δέ , ὁ καί γνωστός κραυγάζω . εἰμί γάρ παρακείμενος μέσος ὁ γέγνωα . ἐκ οὖον κατά μετάθεσις ὁ εἰμί , γέγνωα κατά ὁ παλαιός . πολλαχοῦ δέ ὁ ὁμηρικός ποίησις κεῖμαι ὁ , γέγωνα βοάω . ἐκ οὗτος δέ , οὖον μόνος ἐπαύρημα ὁ γίγνομαι ἀντί ὁ Μίμα , ἀλλά καί λόγος γίγνομαι παρά Φίλων , ὁ προφορικός . ὅς καί κλίνη ἐκείνος εἰς γενικός , ὁ γόνος λόγος φημί , ὅς εἰμί ὁ τρανής ἤδη δέ καί μέγας πρός διαστολή ὁ ινδιαθετος . καί πάντως ἐκ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι καί ὁ γεγονοτροφος , οὖον μέν ἐκ ὁ ουδέτερος ὁ μετοχή . ὁ δέ ὀχθέω , ονοματοποιώ . καθά καί ὁ ξερόν . καί ὁ ὀκνέω . καί ὁ παλιρρόθιος . καί ὁ βρύκω . καί ὁ δοῦπος . ἔχω γάρ ἐπίτηδες πρᾶγμα δύσυχον ὁ ὁ κῦμα εἰς ὁ ἔξω προβολή , συχνός τραχύς ἐξαγγελεύς φωνή . τραχωφονοτερος δέ ὁ ὀχθέω ὁ τε ὠθέω καί ὁ παλιρρόθιος . ἔτι δέ καί ὁ μυθικός αλιωθεω . ποιέω δέ ὁ πλείων τραχύτης ὁ ὁ δάσος ἐπαλληλία . ὁ δέ ξερόν ἤπειρος , καί τρηξίαν ἔργον ἀκτίς . συνίστημι δέ ἐκ ὁ * ξηρός ὁ ξερόν . τοιοῦτος δέ καί ὁ νοσηρός νοσερός . εὑρίσκω γάρ διχῶς . συνηγορέω δέ ἄν , ὁ κατά Ἑρακλείδην εἶπον , παρηγορέω ὁ ξερόν , καί ἀπό ὁ ξέω . εὐνάω γάρ ἔχω πρός ξέω λεῖος ὁ ξηρός . μυριαχοῦ δέ ὁ ἦτα εἰς ε μεταπίπτω σύν λόγος , καθώς καί ἐν ὁ ῥόος ῥώννυμι ῥῆμα ἔρρω . διά μέν γάρ ὁ ῥόος ῥώννυμι , καλῶς ἔχω ὁ ῥῆμα καί ὁ ἐκ αὐτός ἐρῆμος . διά δέ ὁ ῥέω θέμα , εὕω ἔχω καί ὁ ἔρρω . ὁ δέ αὐτός νοητέον καί ἐπί ὁ ἔχω σχίζω ἔχω ἐσχέθηρ . καί ὁ νοσηρός δέ καί νοσερός , οὐδέ αὐτός ἄλογος ἔχω . ἀλλά ὁ μέν , ὁ ἦτα παραλήγω , ὡς ἀπό ὁ νοσέω νοσέω μέλλω . ὁ δέ , ὁ ε παρασπίζω , ὡς ἀπό ὁλοκληρέω ἠχέω ἐντελής ἦμαρ ὁ νοσέω . καί οὗτος μέν αλλογος συλλαβικός συστολή ἢ ἔκτασις ὁ τοιοῦτος πάσχω . ἄλογος μέντοι συστολή χρονικός καί ἔκτασις παραδίδωμι ὁ παλαιός , ἐν ὁ , φίλος κασίγνητος . καί , ἀνήρ εἰμί φίλος . καί ἐν ὁ , Ἄρης Ἄρης βροτολογυος . καί ἐν ὁ , δεῦρο ἅλλομαι μου . καί , Ἕκτωρ έμο θνητός δαίφον φίλος , καί οὗτος μέν οὗτος ὡς ἐκ ἀφορμή ὁ ξερόν κατά συστολή . ἴσως δέ καί ἄλλως ὁ ξερόν ἐκτείνω ποιέω ὁ ξηρός . ὁ δέ εἰλύω , ἢ ἐκ ὁ εἴλω γίγνομαι , ἢ ἐκ ὁ εἴλω ἐκ οὖον ὁ ἐπειλέω . καί εἰλυός ὁ φολίς . ἵνα ἢ συγχωπὴν * ἐκ ὁ εἰλύω . ἐκ δέ ὁ ὠμηθέντος εἴλω ἢ εἴλυμα , γίγνομαι μής ἰλύς - ἐγώ ὁ κάλυμμα . οἷος . εἴλυμα σπεῖρα , ὅς ἐν ὁ ἑξῆς ποῦ κεῖμαι . Ἄλιος δέ Ἄγνη πόλις γίγνομαι , ἢ Ἰλιάς ἱκανῶς δηλόω . δηλόω δέ ὁ λεπτός καί αφρώδης ὁ ἔξω προσηρνημένου χύμα . αμίνη δέ ναός ὕχοι βαρύτονος ἢ ὄχος ὀξύτονος , ὁ φυλακτικός ὁ ναός , ὡς συνόχωκα αὐτός . ἢ ἀπό ὅς ναῦς ὀχέω καί ἀναπαύω . δοκέω δέ καί ὁ ναύλοχος λιμήν ὡς προδηλόω - ὁ ἐκ ὁ ναός ὕχοι λέγω σύνθετος πλεονασμός ὁ λ . ἐποχή δέ , ἔχω κατά ὁ παλαιός καί πλεῖστος αιμαλεω . μάλιστα δέ , τόπος ἄνεμος σκίπη ἔχω , ὅς καί ἴσος τοῦτις πνοή ἀγννται μή δύναμαι δηλαδή προέρχομαι . κατά ὁμοιότης δέ οὗτος , καί νηματογὴ παρά Ἡρόδοτος ἢ ἀκτή ἔνθα δηλαδή ὁ χύμα ἀγννται . ὁ δέ ἀκτή , καί ῥεχίας ὁ ἀττικός καλέω . καί ὁ τύπος δέ φ προσπίπτω ὁ χύμα , ῥεχίας λέγω ὡς ἐν ἐμπορικός τύπος λέγω . καί ῥέζω δέ καί ῥεχίας , παρατείνω καί τραχύς ἦχος , εὑρίσκω δέ καί ῥέζω , καί ἀκανθώδης καί τραχύς ῥάβδος . Προσλήτες δέ ἀκτή , ἀπλόος μέν , ὁ προεξέρχομαι καί μή χόω . οὗτος δέ πρός διαστολή ὁ λιμήν καί ὁ ἐποχή . ἐκεῖ γάρ οὖον προεξέρχομαι εἰς ἠμανεῖς ἢ ἀκτή . καί εἰμί μέν οὐδή ἢ ἀπλόος προεξέρχομαι - ἀκτή ἀγαθός ὡς πρός λιμήν σύγχυσις . ὁ δέ καί σπιλάς εἰμί πρό αὐτός καί πεζός , ἀλλά οὗτος κακός . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος προσλήτες ἀκτή , τόπος πηρώδης , προκυνέω εἰς θάλασσα . περι δέ σπιλάς προγράφω . λέγω δέ ὁ σχῆμα , καί ὅτι σπιλάς πέτρα εἰμί πολύς διαχισμένα ὁ συνεχής ὁ κῦμα πλήσσω . Πάγος δέ , πηρώδης ἔχω . ἢ εἰς ἕνος ἐνέργεια ὀξύς πέτρα . ὡς δηλόω ἐπάγω ὁ , πεζός ὀξύς . ὁ δέ Ἀλπαία ἢ ὀφύς , Ἁλτήρ . καί εἰμί σημαῖος