eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1791
γῆς οὐκ ἔστι βασιλευτέρον γένος ἄλλο , ἀλλ᾽ ἐν Ἰθάκῃ . Τὸ δὲ ἀλλ᾽ ὑμεῖς καρτεροὶ αὐῇ , οὐκ ἀναγκαίως μὲν κείται , ποιεῖ δ᾽ ὧσως πλείω σαφήνειας , ἵνα τὸ μὲν οὐκ ἔστιν ἄλλο γένος βασιλευτέρον εἴη ἄρασις , θέσις δὲ τὸ , ἀλλ᾽ ὑμεῖς . ἀστία δὲ ἡ λῖσις τοῦ οἴωνοῦ πρὸς τὴν τοῦ Τηλεμάχου πρότασιν . ἐκεῖνος μὲν γὰρ θεῷ εἶπε γνωστὸν εἶναι αὐτὸ τοῦ Ὀδυσσέως γένος ἐξω Λυρῆμαχος , Θεοχλύμενος δὲ ἀποφαίνεται τὸ τοῦ Ὀδυσσέως βασιλεύσαι γένος . ἐνταῦθα δὲ ἔστιν εἰπεῖν καὶ ὅτι Θεοχλύμενος καλῶν ἐπιβάθρον , τουτῖστι καὶλον , ἀποδίδωσι τῷ Τηλεμάχῳ τὴν περὶ τοῦ μέλλοντος ἀγαθὴν εὐδοκίαν . Ὅτι δ᾽ ἐπὶ ἀγαθῇ ἀρχαίᾳ ἐπισχοιμένος τι ἀγαθὸν καλῶς ἂν εἴπῃ τῷ , αὐτὸ γὰρ τοῦτο ξένε ἔπος τετελεσμένον εἶν · τῷ κε τάχα γνοῖς φιλοτιμίᾳ τε πολλὰ τε δῶρα ἐξ ἐμεῦ , ὡς ἂν τις σε συναντῶμενος μακαρίζοι . ἔστι δὲ τὸ ὕψμα τοῦ συναντῶμενος ἄντῳ ἄντοιμαι . Ὅτι δ᾽ παραδιδὼς ἀγαθῷ φίλῳ ξένον τινὰ ἐπὶ φιλοφροσύνην ἔχει ἂν γέναι τὸ , ὦ δείνα , σὺ δή μοι τὰ περ᾽ ἄλλα μάλιστα πεῖθ᾽ ἐμὸν ἕταρον , καὶ νῦν μοι τὸν ξένον ἄγον ἐν δόμοισι σοίσιν ἐνδυκῶς φιλέειν καὶ τιμῆσαι , ἥκουν φίλα καὶ τιμὰ εἰδόκεν ἐλθεῖν . Τηλέμαχος δὲ * ταῦτα λέγει πρὸς τὸν ῥηθέντα Πειραῖον περὶ Θεοχλυμένου . ἢγ᾽ ὁ δευτέρας σοφω - τέρας ταύτην φροντίδα σχὼν ὁ Τηλέμαχος οὐκέτι , ὡς ἐφθέγθη , παριστᾶν αὐτὸν ἐθέλει τῷ Λυρῆμαχῳ , ἀλλὰ μεταθέμενος τῷ Πειραΐῳ παραδιδώσει , δοκιμάσας αὐτὸ διὰ τὸ μαντιπὴς αὐτὸν εὑρεῖν ἐπιστήμονα . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ὁ καταδεξάμενος ὑποδέξασθαι τὸν , ὡς ἐφθέγθη , παραδιδόμενον ξένον , εἰκῶς πρὸς τὸ εἰδόκε ἐλθεῖν , ἐρεῖ τὸ , ὦ δείνα , αὐτὸ γὰρ κεν σὺ πολὺν χρόνον ἐνθάδε μένουσις , τοῦτο τ᾽ ἐγὼ κομιῶ , ξένων δὲ οἱ οὐ πολὺ ἔστιν . εἰ δ᾽ ἂν τὸ * κομιῶ ἐφερμηνευτικὸν τοῦ φιλέειν καὶ τιμῆσαι · τοῦτο γὰρ ἐκεῖνα ἦσαν δηλωτικά . ἔστι δὲ τὸ κομιῶ μῆλον δεύτερος Ἀττικὸς τοῦ κομίζειν ὁμοίως τῷ ἐγγυῶ καὶ βαδίζω καὶ τοῖς τοιούτοις . δηλοῖ δὲ ἡ λέξις τὸ , ἐπιμελίας ἀξιώσω . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸν ῥηθέντα Πειραῖον υἱὸν ὄντα Κλυτίου Κλυτίδιον λέγει κατὰ συνηθίαν . τὸ γὰρ ἄντελες Κλυτιάδις ἐστὶν ὁμοίως τῷ Ἀλεξιάδης καὶ τοῖς τοιούτοις . Ὅτι τὸ , οἱ μὲν ἀναβάντες ἐπικον , ἐνταῦθα παραγράφου φησίν · οἱ μὲν ἀνύσαντες πλεῖον ἐς πόλιν , τουτῖστι ἀναβήσαντες τὴν ταύτην ἡμῶν ἐν ποτὶ ὕστε πλεῖον . κυρίως γὰρ οἴδειν τὸ ἀπὸ χρημαλιστέρον ἀνίγειν εἰς ὑψηλότερον . Ὅτι καὶ ἐνταῦθα τὸν σπουδαίως * θύντα φέρειν λέγει ποσίν , οὐ μὴν αὐτὸν φέρειν τοὺς πόδας , εἰπόν · τὸν δ᾽ ὅκα προβαδόντα πόδες φέρου , ὅφρα ἴμετο αὐλὴν , ἐνθα οἱ ἦσαν ὕες μᾶλα μυρία . αἱς ὁ συζήτησις ἐσθλὸς ἄνθ᾽ ἐνιανεν , ἀνάκτισιν ἥπια εἰδώς · ὁ περ σύστοιχον ἐστι τῷ , ὅμως δὲ τοῦ ἥπια οἶδε . διὰ δὲ τοῦ τοιούτου εἶναι καὶ ἐσθλὸς ἐφθέγθη . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι μετρήσας ἤδη τὰς τε θηλείας ὕας καὶ τοὺς ἀρρένας καὶ εἰς ῥητὸν ἀριθμὸν περιστησας , ἥκουν εἰς ἀνακοσίους καὶ ἐξη - κοντα , ὅμως ἐνταῦθα ὕες μᾶλα μυρία εἴπεν ὁ ποιητής , ἐκλιπτεῖν καὶ οὕτως ἐθέλον τῇ ἀοριστίᾳ τὸν ἀκροατήν . Ἐνταῦθα δὲ ὅρα καὶ ὅτι καὶ ἀρρένων σὺν * ὕπτον , ἐπὶ δὲ καὶ θηλειῶν , ἐξε - νία,σε τὸ ἀπὸ μέρους τοῦ τῶν θηλειῶν οὕτω γράφει τοῖς ὅλοις . ἐνεχώρει μὲν γὰρ εἰπεῖν , ὕες μυρίοι οἶσαι συζήτησις ἐνιανεν · εἶπετο δὲ Ἰωνικῶς ἤμε καὶ Ἀττικῶς , θηλυκῶς γράφει , ὕες μυρία αἱς ἐνίαυσ . Τὴν δὲ ῥηθεῖσαν αὐλὴν καὶ αὐλὴν σαφῶνως καὶ ἐπανλὴν ἐστὶν εἰπεῖν . Τὸ δὲ ἐνιανεν ἀντὶ τοῦ , ἐνδιέτριβεν , ὅθεν καὶ ἐνιαυτὸς , χρόνος ἐπιμήκης ἔχων τριήνην . Τ Π Ο Θ Ε Σ Ι Σ Τ Η Σ Π . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . Ἐλθόντος εἰς τοὺς ἀγροὺς Τηλεμάχου , πέμπεται Εὐμαιος εἰς τὴν πόλιν ὀφείλων ἐπαγγείλαι τοῦ δεσπότου τὴν παρουσίαν . γίνεται δὲ ἐν τοῖς ἔξης Ὀδυσσέως πρὸς τὸν υἱὸν ἀναγνωρισμὸς κατὰ βουλὴν Ἀθηνᾶς καὶ τῶν ἐπὶ τῇ ἐνέδρᾳ Τηλεμάχου τεταγμένων ἐπὶ τὴν πόλιν ὑποστροφῇ . Ο Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Π . Ο Μ Η Ρ Ο Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . Ὅτι ἀναγνωρισμὸς Ὀδυσσέως ἢ ῥαψῳδία αὕτη * ἐπιγράφεται . ἀνεγνωρίσθη γὰρ ἀναγκαίως ἐνταῦθα τῷ νιῷ Τηλεμάχῳ , ἵνα προβουλευθῶνται . Ὅτι τὸ , ἐντύνοντ᾽ ἀριστον ἤμα ἡοῖ
Lemmas: γῆ οὐ εἰμί βασιλεύς γένος ἄλλος , ἀλλά ἐν Ἰθάκη . ὁ δέ ἀλλά σύ καρτερός ἰαύω , οὐ ἀναγκαῖος μέν κεῖμαι , ποιέω δέ ὅσος πλείων σαφήνεια , ἵνα ὁ μέν οὐ εἰμί ἄλλος γένος βασιλεύς εἰμί ἀείρω , θέσις δέ ὁ , ἀλλά σύ . ἄστιος δέ ὁ λῖσις ὁ οἰωνός πρός ὁ ὁ Τηλέμαχος πρότασις . ἐκεῖνος μέν γάρ θεός εἶπον γνωστός εἰμί αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς γένος ἐξω Λυρῆμαχος , Θεοχλύμενος δέ ἀποφαίνω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς βασιλεύω γένος . ἐνταῦθα δέ εἰμί εἶπον καί ὅτι Θεοχλύμενος καλός ἐπίβαθρον , τουτιειμι καλός , ἀποδίδωμι ὁ Τηλέμαχος ὁ περί ὁ μέλλω ἀγαθός εὐδοκία . ὅτι2 δέ ἐπί ἀγαθός ἀρχαῖος ἐπέχω τίς ἀγαθός καλῶς εἄν εἶπον ὁ , αὐτός γάρ οὗτος ξένος ἔπος τελέω εἶμαι · ὁ κε τάχα γιγνώσκω φιλοτιμία τε πολύς τε Δῶρα ἐκ μου , ὡς εἄν τις σύ συναντάω μακαρίζω . εἰμί δέ ὁ ὕψμα ὁ συναντάω ἀντάω ἀντάω . ὅτι2 δέ παραδίδωμι ἀγαθός φίλος ξένος τις ἐπί φιλοφροσύνη ἔχω εἄν γενή ὁ , εἰμί Δείνα , σύ δή ἐγώ ὁ περί ἄλλος μάλιστα ἔπειτα ἐμός ἑταῖρος , καί νῦν ἐγώ ὁ ξένος ἄγω ἐν δόμος σός ἐνδυκής φιλέω καί τιμάω , ἀκέω φίλος καί τιμή οἶδα ἔρχομαι . Τηλέμαχος δέ * οὗτος λέγω πρός ὁ εἴρω Πείραιος περί θεοχλυμενω . ἄγω ὁ δύο σοφός - τέρας οὗτος φροντίς ἔχω ὁ Τηλέμαχος οὐκέτι , ὡς φθέγγομαι , παρίστημι αὐτός ἐθέλω ὁ Λυρῆμαχῳ , ἀλλά μετατίθημι ὁ Πείραιος παραδίδωμι , δοκιμάζω αὐτός διά ὁ μαντιπὴς αὐτός εὑρίσκω ἐπιστήμων . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ καταδέχομαι ὑποδείκνυμι ὁ , ὡς φθέγγομαι , παραδίδωμι ξένος , ἵημι πρός ὁ οἶδα ἔρχομαι , εἴρω ὁ , εἰμί Δείνα , αὐτός γάρ ἄν σύ πολύς χρόνος ἐνθάδε μένω , οὗτος τε ἐγώ κομίζω , ξένος δέ ὁ οὖον πολύς εἰμί . εἰμί δέ εἄν ὁ * κομίζω ἐφερμηνευτικός ὁ φιλέω καί τιμάω · οὗτος γάρ ἐκεῖνος εἰμί δηλωτικός . εἰμί δέ ὁ κομίζω μῆλον δύο Ἀττικός ὁ κομίζω ὁμοίως ὁ ἐγγυάω καί βαδίζω καί ὁ τοιοῦτος . δηλόω δέ ὁ λέξις ὁ , ἐπιμελία ἀξιόω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ εἴρω Πείραιος υἱός εἰμί Κλύτιος κλυτιδιος λέγω κατά συνηθία . ὁ γάρ ἀνατέλλω Κλυτιάδις εἰμί ὁμοίως ὁ Ἀλεξιάδης καί ὁ τοιοῦτος . ὅτι2 ὁ , ὁ μέν ἀναβαίνω ἐπικός , ἐνταῦθα παράγραφος φημί · ὁ μέν ἀνύω πλείων εἰς πόλις , τουτιειμι ἀναβαίνω ὁ οὗτος ἐγώ ἐν πρός ὕω πλείων . κύριος γάρ οἰδέω ὁ ἀπό χρημαλιστέρον ἀνίγειν εἰς ὑψηλός . ὅτι2 καί ἐνταῦθα ὁ σπουδαῖος * θύντα φέρω λέγω πούς , οὖον μήv αὐτός φέρω ὁ πούς , εἶπον · ὁ δέ ὅτε προβαίνω πούς φέρω , ὄφρα ἴμετο αὐλή , ἔνθα ὁ εἰμί ὗς μῆλον μυρίος . ὁς ὁ συζήτησις ἐσθλός ἀντί ενιανιημι , ἀνάκτισις ἤπιος οἶδα · ὁ περ σύστοιχος εἰμί ὁ , ὅμως δέ ὁ ἤπιος οἶδα . διά δέ ὁ τοιοῦτος εἰμί καί ἐσθλός φθέγγομαι . Ὅρας δέ καί ὅτι μετρέω ἤδη ὁ τε θῆλυς ὗς καί ὁ ἄρσην καί εἰς ῥητός ἀριθμός περιίστημι , ἀκέω εἰς ἀνακοσίους καί ἐξη - κοντός , ὅμως ἐνταῦθα ὗς μῆλον μυρίος εἶπον ὁ ποιητής , ἐκλείπω καί οὕτως ἐθέλω ὁ ἀοριστία ὁ ἀκροατής . ἐνταῦθα δέ ὁράω καί ὅτι καί ἄρσην σύν * ὕπτον , ἐπί δέ καί θῆλυς , ἔξω - νία,σε ὁ ἀπό μέρος ὁ ὁ θῆλυς οὗτος γράφω ὁ ὅλος . ἐγχωρέω μέν γάρ εἶπον , ὗς μυρίος οἴομαι συζήτησις ενιανιημι · εἶπον δέ ἰωνικός ἧμμαι καί Ἀττικός , θηλυκός γράφω , ὗς μυρίος ὁς φέρω . ὁ δέ εἴρω αὐλή καί αὐλή σαφῶνως καί ἐπανλὴν εἰμί εἶπον . ὁ δέ ενιανιημι ἀντί ὁ , ἐνδιατρίβω , ὅθεν καί ἐνιαυτός , χρόνος ἐπιμήκης ἔχω τριανός . Τ Π ὁ Θ Ε Σ Ι Σ Τ ὁ Σ Π . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α Σ . ἔρχομαι εἰς ὁ ἀγρός Τηλέμαχος , πέμπω Εὔμαιος εἰς ὁ πόλις ὀφείλω ἐπαγγέλλω ὁ δεσπότης ὁ παρουσία . γίγνομαι δέ ἐν ὁ ἔξειμι Ὀδυσσεύς πρός ὁ υἱός ἀναγνωρισμός κατά βουλή Ἀθηνᾶ καί ὁ ἐπί ὁ ἐνέδρα Τηλέμαχος τάσσω ἐπί ὁ πόλις ὑποστροφή . ὁ Λ Υ Σ Σ Ε Ι Α Σ Π . ὁ Μ ὁ Ρ ὁ Υ Ρ Α Ψ Ω Ι Λ Ι Α . ὅτι2 ἀναγνωρισμός Ὀδυσσεύς ἢ ῥαψῳδία οὗτος * ἐπιγράφω . ἀναγνωρίζω γάρ ἀναγκαῖος ἐνταῦθα ὁ νίον Τηλέμαχος , ἵνα προβουλεύω . ὅτι2 ὁ , ἐντύνω ἀγαθός ἀμάω ἠώς