eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1820
δὲ δικλίδων δηλοῖ σαφῶς ἡ Ἰλιάς . Ἡ δὲ κνῖσσε κοινώτερον μὲν διὰ δύο σίγμα γράφεται · Ἡρωδιανὸς δὲ ἐθίλει ἀπὸ μέλλοντος * αὐτὴν γενομένην τοῦ κνῖζω κνῖσω , δι’ ἑνὸς τε γράφεσθαι σ καὶ ἔκτασιν λαβεῖν τοῦ ι . δηλοῖ δέ , φησιν , ἡ κνῖσα τὴν κατ’ ὀλίγον ἀπὸ τοῦ ὀπτομένου ἀναφορὰν τῇ ὀσφρήσει , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐδηλώθη , προσήκουσαν . προσήκοντετα δὲ καὶ ἐπίπλους , εὖ μᾶλα , φησί , καὶ αὐτὸς ἐνακάδο - τος ὤν πρὸς ὀσφρησιν , οὐκ αὐτοτελῆς δὲ περιτθεμένος τοῖς μηρίοις . Τοῦ δὲ ἀνευήνοθεν ἡ παραγω - γὴ ἐν τῇ Ἰλιάδι κεῖται ἐν τῷ , φρενὴ δ’ ἐπενήνοθε λάγην . Ὅτι φρονίμῳ ἀνδρὶ ἐπιλεχθήσεταε καὶ ἀγρίῳ τὸ , ὅκ’ ἐγνωσ , ἐπεὶ οὐδὲ τὰ τ’ ἄλλα πέρ ἐστι ἀνοήμων . βουλῆς δὲ ἴδιον τὸ , ἀλλ’ ἄγε δή γραψώμεθἀ , ὅπως ἔσται τάδε ἔργα . Εὐμαίου δὲ τοῦτο λόγος , ἐθέλοντος βουλήν θέσθαι τοῦ ποιητοῦ ὡς ἐν λόγῳ προκατα*σκευῆς , ἢ πῶςτος Ὀδυσσεὺς εἰσελθὼν δύσεται μνηστήρας κατὰ τὸ , ἀνδρῶν δυσμενέων δύσετο πόλιν , αὐτὸς δὲ ὑπολείφεται αὐτοῦ , ἢ Ὀδυσσεὺς μὲν ἐπίμενε , αὐτὸς δὲ εἰς προπάρειθεν , ὁ καὶ ποιήσει ὁ Εὐμάιος , εἰπὼν μὴ χρήναι βραδύνειν μηδὲ τὸν Ὀδυσσέα . ἔρει γάρ · μηδὲ σὺ δηθύνειν , ὁ ἔστι βραδύνειν , μὴ τίς σε ἔκτοσε ποῖσας ἢ βάλῃ ἡ ἐλάσῃ · τάδε σε γράψεται ἀνωγα . καὶ Ὀδυσσεὺς εἰπὼν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ κεῖται , γινώσκω , φρονιῶ , τάδε δή νοέοντι κελεύεις , καὶ ἐπιχρίνας τὸν Εὐμάιον προεισελθεῖν , αὐτὸς ὑπολειφσθαι φησιν αὐτοῦ . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , ἥς σὺ πρῶτος εἰσῆλθε δόμους ἐγὼ ναυτάοντας , ἐγὼ δ’ ὑπολείφομαι αὐτοῦ , εἰ δ’ ἐθέλεις ἐπίμενον , ἐγὼ δ’ εἰμ προπάρειθεν , οἰκεῖον ὅτε τινὲς μὴ ὁμοῦ χρήσιν εἰσελθεῖν σου , ὡς δέον ὄν καθ’ ἕνα τοῦτο γενέσθαι . Τὸ δὲ ἡ βάλῃ ἡ ἐλάσῃ , τουτέστιν ἐγνῆς τύνη , δια*φωρᾶν συνήθη δηλοῦσι · δήλον δὲ ὅτι τὸ βαλεῖν οὐ μόνον τοῦ ἐλάσαι διαφέρει , ἀλλὰ καὶ τοῦ τύψαι καὶ τρῶσαι καὶ οὕτωσαι καὶ πλῆξαι . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς ὡς ἴσον τιθεὶς τὴν πληγὴν τῇ ἐλάσει ἐπάγει εὐθὺς , ὁ περ ἂν τις εἴπῃ ἄνηρ πολυτακῆς , εἰπὼν · οὐ γάρ τε πληγέων ἀδαιμῶν οὐδὲ βολῶν . τολμήσεις μοι θυμὸς , ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπονθα κῖμασι καὶ πολέμῳ . μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέ - σθω . διὸ καὶ τλήμων καὶ ταλασίφρων καὶ πολύτλας λέγεται . εἶτα , ὡς πτοχῷ πρέπει , λαλεῖ γνωμικῶς περὶ γαστρὸς οὕτω · γαστέρα δ’ οὐ πῶς ἐστιν ἀποκοῦναι μμανίαν , τουτέστιν , οὐκ ἔστιν ἀνεξέλεγκτον σχεῖν , ἐκφαίνει γὰρ ἑαυτήν , οὐλομένην , ἡ πολλὰ κάκ’ ἀνθρώποισι δίδωσιν , ὅποια δή τις καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐμφυρεία τοῦ , μὴνν οὐλομένην , ἡ μυρία ἔθνην ἄλγεα . εἶτα καὶ ὡσιμέων μέγα κακὸν τῆς γαστρὸς ἐπάγων φησί · τῆς ἔνικεν καὶ νῆες εὐζυγοὶ ὁπλίζονται πόντον ἐπ’ ἀρύγετον μακὰ δυσμενέεσσι φέρονσαι , πειρατικαὶ δηλαδὴ αὐταί , κακὸν μέγα * γαστρὸς ἕνεκα ἐπι - νοηθέν . τὸ γὰρ ἑτέρως ναυτιλλεσθαι οὐκ ἂν εἴη ψεκτέον κατὰ κοινωνίαν ἀνθρωπίνην ἐπινοηθέν . δυσ - μενεῖς δὲ οὐ μόνον τοὺς πολεμουμένους δηλοῖ , ἀλλὰ καὶ τοὺς πειρατάς , οἱ τὰς ψυχάς , ὡς ἀλλαχοῦ ἐδόθη , οὐ μόνον φάγουσι . λέγει δὲ καὶ μετ’ ὀλίγα · γαστρὸς ἕνεκα λυγῆς , οὐλομένης , ἡ πολλὰ κακὰ ἀνθρώποισι δίδωσι . καὶ ἐν ἄλλοις · οὖνεκα οὐλομένης γαστρὸς ἄλγε ἔχουσι . καὶ · ἀλλὰ με γαστὴρ ὀτρύ - νει κακοεργός . καὶ ἐν τῇ ἡ ῥαψωδίᾳ · οὐ γὰρ τι συγγε-ρὴ ἐπὶ γαστέρι κύντερον καὶ τὰ ἑξῆς . Ὅτι ποικιλίαν τινὰ γλαφυρῶν Ὀμηρος ἐνταῦθα καὶ διὰ τοῦ Ἄργου κυνὸς ἐπινοεῖται . ἀνομοιοδὴς τε γὰρ τοῖς φθάσασιν ἡ περὶ αὐτοῦ γραφή , καὶ τινα ζωϊκὴν ἱστορίαν ἔχει , καὶ κυνὸς ἔπαινον , καὶ σημείου δὲ ἀγαθοῦ * τῷ Ὀδυσσεῖ ξυμφασιν . εἰ δὲ τι καὶ πάθος ἔχει πρὸς τῇ γλινύτητι , αὐτὸ δηλώσει , ἐνθα Ὀδυ - σεὺς εἰς δάκρυν προκληθήσεταε διὰ τὸν κῦνα · οὐ περ καθά τι κύριον τὸ Ἄργος , ὁμωνύμως τῷ πα - λαίῳ ἥρῳ , λεχθέν παρὰ τὸ ἄργον ἐν διαφορᾷ τόνου διὰ τὴν διάφορον σημασίαν , ἵνα ἡ κατ’ εὐφημισμὸν Ἄργος κληθεὶς ὁ ἄλλως ταχύς , ἢ διὰ χρῶμα λευκόν , ἐφ’ ὧν τὸ ὀξύτονον ὁ ἄργος λαμβάνεται . φράζει δὲ ὁ ποιητὴς οὕτως · ὡς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευσον . ἄν δὲ κῦων κεφαλὴν τε καὶ οὐτὰς κείμενος ἔσχεν , ἦρχον ἄνθεχεν , ἀ*νῃειρεν , ὡρθωσεν , Ἄργος Ὀδυσηος ταλασίφρονος , ὃν ἄμ ποτ’ αὐτὸς θρέψε μὲν οὐδ’ ἀπόνετο , πάρος δ’ εἰς Ἰλιον ἰοῖν ὤξετο . τὸν δὲ πάρειθεν ἀγίνεσκον , τουτέστιν ἤγον , νέοι ἄνδρες , αἰγας ἐπ’ ἀγροτέρας ἤδὲ πρόκας ἤδὲ λαγούς . δὴ τότε κεν’ ἀπόδαστος ἀποιχομένοιο ἄνακτος ἐν πολλῇ κόπρῳ , ἡ οἱ προπάρειθε θυρῶν ἡμιώνων τε βοῶν τε ἄλις κέχυτ’ , ὄφρ’ ἂν ἄγοιεν διώδες Ὀδυσηος τέμενος μέγα κοπρήσοντες . ἐνθα κῦων κεν’ Ἄργος , ἐνίπλειος κυνοραϊστέων . δὴ τότε γ’ ὡς ἐνόησεν Ὀδυσεὰ ἐγνὺς ὄντα , οὐκ ἐκ τῆς θέας ὡς εἰκός , ἥλ*λοῖωτο γάρ τὴν μοσφήν , ἀλλ’ ὡς ἠνευτὴς ὀξύτητι ὀσφρήσεως , ἢ , ἡφασί , καὶ ἐν νυκτὶ διακρίνει τὸ οἰκεῖον τοῦ ἀλλοτρίου · ἡ καὶ τοῦτον , ὡς δῆλοι Ἀθηναῖοι . ἐκ δὲ τοῦ τοιούτου καὶ Λάγος τὸ κύριον , ὁμοίως τῷ , ἀγὼς Ἀγὼς . Ὀμηρος δέ , φασί , λαγῶν λέγει ἴσως διὰ τὸ μέτρον . ἐστι δὲ καὶ θαλασσῖος λαγώς . λέγεται δὲ καὶ κρέα λαγῶν μὲν παρὰ τὸν ἐκπεταμένον λαγῶν , λᾶγεια δὲ παρὰ τὸν ἕτερον . οὐ γινεσθαι δὲ φασιν ἐν Ἰθάκῃ λαγῶν . διὸ καὶ τὴν φθιείσαν θῆραν αὐτῶν καὶ προκῶν καὶ λεγῶν κατὰ τὴν ἀντιρῶ ἡπειρὸν ἐθῆ - λον*οὶ γινεσθαι οἱ παλαῖοί . συντρέχει δὲ τῷ τοιούτῳ λόγῳ καὶ Ἀριστοτέλης ἱστορήσας , ὡς ἐν Ἰθάκῃ οἱ δασύποδες κομισθέντες καὶ ἀφέντες οὐ δύνανται ζῆν , ἀλλὰ φαινόνται τεθνεῶτες πρὸς τὴν θάλασση , ἐστραμμένοι ὅπου ἂν εἰσαχθῶσι . καὶ εἰ ἂν ἡ τῆς Ἰθάκης γῆ ἄλλως ἔχουσα ἢ περ ἡ κατὰ τὴν Κάρπα - θον . ἐκείνη γὰρ λαγωτροφεῖ , ὡς δῆλοι καὶ παροιμία ἡ λέγουσα , ὁ Καρπάθιος τὸν λαγῶν , ἐλλιπὼς αὐτὴ προημμένη βούλεται γὰρ εἰπεῖν , ὅτι ὁ Καρπάθιος ἐπὶ κακῷ οἰκείῳ λαγῶν τῇ κατἀὐτὸν ἐπεισή - γαγε νήσω , καθάπερ ἡ ἱστορία λέγει . Ὅτι δὲ ὁ λαγὼς οὐ μόνον καὶ πτῶξ καὶ δασύπους λέγεται κοι - νῶς , ἀλλὰ καὶ ταχὺς εὑρίσκεται παρὰ Λεξικαμωνίοις ἀπὸ τοῦ φωνικοῦ , οἱ παλαῖοι γράφουσι . παρ - ὅς καὶ ὡς οἶον πατρονυμικὸν ὁ λαγυδῆς , ὡς καὶ πελαργυδῆς ὁ τοῦ πελαργοῦ γόνος , καὶ λυκιδῆς ὁ τοῦ λύκου . οὕτω δὲ καὶ ἀλεπτορυδῆς , φασί , καὶ χηνυδῆς , καὶ περιδικιδῆς , καὶ ἄλλα . εἰς λαγὸν δὲ μέγαν ἐφημένον ἐπαξέ , φασί , Σιμωνίδης τὸ , οὐδὲ γὰρ οὐδἐὐρὺς περ ἕων ἐξίκετο δεῦροὀἷα μὴ φθασάντα παρατεθῆναι αὐτῷ ἐν τῷ δεῖπνεῖν παρὰ Ἰέρωνι . ἦν δὲ ἡ παροδία ἐξ Ὀμήρου , εἰπόντος τὸ , οὐδὲ γὰρ οὐδἐὐρὺς περ ἕων , ὁ αἰγιαλὸς δηλαδή , πάσας ἐχώρησε τὰς νήσας . Ἀπόθετος δὲ ὁ ἀφί - λητος καὶ ἀπημέλητος , ἐκ τοῦ * ποθῶ ποθέσω , περὶ οὗ προδεδήλωται . Κόπρος δὲ ἐπὶ ἄλλων ζώων δίχα συῶν , ὡς δῆλοι ὁ γράφας᾿ ὑπέλειφρος , ὑδὸς ἀπόπατος . Τὸ δέ , ὕφρ᾿ ἂν ἄγῃσιν ἀντὶ τοῦ φέροισιν . Τέμνος δὲ ἀνθρωπίνων συνήθως κένταυθα . οὐ γὰρ δή που θείων τὸ κοπροῦμενον διὰ καρποφόρον πίστιν . ἡ δὲ τῆς κόπρου ἀπόθεσις τῆς τε τῶν ἡμιόνων καὶ τῶν βοῶν , ἥδη δὲ που καὶ ἑτέρων ζώων , ὡς διἀὐτῆς κοπησαί , ὅ ἐστι κοπεῦσαι ἤτοι κόπρον ἐπιβαλεῖν τοῖς τοῦ Ὀδυσσέως χωρίοις , κατὰ βιωτικὴν οἰκονομίαν παρεόριπται , εἰωθὸς τοῦ ποιητοῦ πολλοχοῦ καὶ τοιαῦτα ποιεῖν . Κυνοραϊσταὶ δὲ δι᾿ ἐνὸς ὡς κατὰ τε φύσιν καὶ διὰ μέτρον οἱ τοὺς κύνας βραίνοντες᾿ ἐξ οὗ κατὰ διάλυσιν καὶ παραγωγὴν τὸ βραξὶν γίνεται᾿ ἀφὀὗ καὶ θυμοραϊστής ἀναλόγως τῷ κυνοραϊστής . λέγονται δὲ οὕτοι καὶ κρότονες παρὰ τοῖς ὑστερον . ὅθεν καὶ παροιμία κατὰ τινὰς τὸ , ὑγιέστερος κρότωνος᾿ περὶ ἧς ἀκριβέστερον ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ κείται . Τὸ δὲ σάινεν καυρία λέξις ἐπὶ κυνῶν , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων δεδήλωται . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ὁ ποιητὴς ἐπίτηδες πλάττει μὴ ἔχειν τὸν Ἀρχὸν ἐγγὺς τοῦ Ὀδυσσέως ἐλθεῖν , ἵνα μὴ ἐπιγνωσθῇ παρὰ καιρὸν τῷ Εὐμαίῳ . τὸ μὲν γὰρ σάινεν καὶ τὰ ὕστα καταβάλλειν οἰηθείη ἂν Εὐμαῖος διἀὐ*τὸν γινεσθαιἐἰ δὲ καὶ ἐγερθείς ἐγγίσαι τῷ Ὀδυσσεῖ , ἀνακαλύπτεται ἡ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα σκηνή . Ὀτι δὲ ἐκ τοῦ , οὐρή σάινεν , τὸ σάινουρον συντέθεται ζῶον πρὸς ἀναλογίαν τοῦ , λόφουρον , δῆλον ἐστὶ . παλαιὰ δὲ χρήσις οὐρὰν παίζει καὶ τὸ ἀνδρείων αἰδοῖον᾿ ὅθεν καὶ γυνὴ μίζουσις ἡ αἰσχροποιοῦς παρὰ τὸ μυζοῦν οὐρὰν , ὅ ἐστι θηλάζειν . ὡς δὲ καὶ κύων ἐπὶ μορίου θῆλεος κείται , ἡ εἰηρομένη κύνειρα δηλοῖ . Εἰς δὲ τὸ οὖατα σημειῶσαι , ὅτι καὶ εἶδος ὀστρείου τροφμιώτατον ἐλέγετο οὗς , κατὰ τὸν εἰπόντα , ὅτι τὸ ωτάριον ὀστρεον , ὁ καλεῖται παρἈἰολέων οὗς Ἀγροδότης , ἐν τῇ κατ᾿ Ἀλεξάνδριαν Φάρῳ γίνεται . Τὸ δὲ ἐρεῖνετο ἐνεργητικῶς τὰ πλεῖω ἐρεῖνε λέγεται . Τὸ δέ , οὐ σάφα οἶδα , μέσως εἶπεν ὁ ῥήτωρ ξένος᾿ ἢ γὰρ φαινομένως ὅτι ὁ μὲν τοῦ εἴδους χαρακτήρ σημαίνει καὶ ταχὺν εἶναι τοῦ - τον , ἐγὼ δὲ οὐκ οἶδα σαφῶς , ἢ καὶ ἀληθῶς ὅτι οὐ μέμνημαι σαφῶς , εἰ περ ἀγαθὸς ἦν θηρευτὴν φθά - σας γὰρ ἀπήλθον εἰς Ἰλιον μηδὲν τοῦ Ἀρχου ἀπονεμένος . Τὸ δὲ ἐπὶ εἰδεῖ τῶδε , δηλοῖ καλὸν εἶναι τῷ ἀγαθῷ εἴδει παρειναι καὶ ἐνέργειαν . διὸ καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς σκώπτεται ἀνήρ , ὃ ἐπἐἴδει μὴ καὶ φρόνες εἶσι . Τραπεζεύς δὲ κίων καὶ νῦν ὁ μὴ ἐκ τοῦ ἀγορεύειν ζῶν , ἀλλ᾿ ἐκ τῶν περὶ τράπεζαν . * εἶδος δὲ τοῖς εὐπόροις καὶ τοιούτους τρέφειν ἀγλαΐης φησὶν ἕνεκα κατὰ τι καὶ αὐτὸ μεγαλο - πρεπές . τοιοῦτοι δὲ ἴσως καὶ τῷ Τηλεμάχῳ ἦσαν ἀκολουθοῦντες ἐν τοῖς πρὸ τούτων . Τὸ δὲ κομέουσι καὶ ὅλως τὸ κομεῖν πολλοχοῦ φαίνεται ὅτι καὶ κομίζειν λέγεται᾿ ὅθεν καὶ κομιδὴ ἡ ἐπι - μέλεια . Ὀρα δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , δέμας ἥδε καὶ ἔργα , ἐπὶ κυνὸς ἔφη ἔργα , οὐ συνήθως εἰπών . κυρίως γὰρ ἐπὶ ἀνθρώπων τὸ ἔργον ὡς περ καὶ ἡ πρᾶξις᾿ διὸ καὶ ἐπὶ γυναικὸς κείται ἐν τῷ , οὐ
Lemmas: δέ δικλίς δηλόω σαφῶς ὁ Ἰλιάς . ὁ δέ κνίζω κοινός μέν διά δύο σίγμα γράφω · Ἡρωδιανός δέ ἐθέλω ἀπό μέλλω * αὐτός γίγνομαι ὁ κνίζω κνίζω , διά εἷς τε γράφω Σ καί ἔκτασις λαμβάνω ὁ ι . δηλόω δέ , φημί , ὁ κνίζω ὁ κατά ὀλίγος ἀπό ὁ ὀπτάω ἀναφορά ὁ ὀσφραίνομαι , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω , προσήκω . προσήκω δέ καί ἐπίπλοον , εὕω μῆλον , φημί , καί αὐτός ἐνακάδο - ὅς εἰμί πρός ὄσφρησις , οὐ αὐτοτελής δέ περιτίθημι ὁ μηρία . ὁ δέ ἀνευήνοθεν ὁ παράγω - γῆ ἐν ὁ Ἰλιάς κεῖμαι ἐν ὁ , φρενὴ δέ ἐπινηνέω λάγη . ὅτι2 φρόνιμος ἀνήρ ἐπιλέγω καί ἄγριος ὁ , ὅτε γιγνώσκω , ἐπεί οὐδέ ὁ τε ἄλλος περ εἰμί ἀνοήμων . βουλή δέ ἴδιος ὁ , ἀλλά ἄγω δή γράφω , ὅπως εἰμί ὅδε ἔργον . Εὔμαιος δέ οὗτος λόγος , ἐθέλω βουλή τίθημι ὁ ποιητής ὡς ἐν λόγος προκατασκευή , ἢ πᾶτος Ὀδυσσεύς εἰσέρχομαι δύο μνηστήρ κατά ὁ , ἀνήρ δυσμενής δύο πόλις , αὐτός δέ ὑπολείπω αὐτός , ἢ Ὀδυσσεύς μέν ἐπιμένω , αὐτός δέ εἰς προπαρατίθημι , ὁ καί ποιέω ὁ Εὔμαιος , εἶπον μή χρή βραδύνω μηδέ ὁ Ὀδυσσεύς . ἔρομαι γάρ · μηδέ σύ δηθύνω , ὁ εἰμί βραδύνω , μή τίς σύ ἔκτοσε ποιέω ἢ βάλλω ὁ ἐλαύνω · ὅδε σύ γράφω ἄνωγα . καί Ὀδυσσεύς εἶπον , ὡς καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι , γιγνώσκω , φρονίζω , ὅδε δή νοέω κελεύω , καί επιχριναω ὁ Εὔμαιος προεισέρχομαι , αὐτός ὑπολείπω φημί αὐτός . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ἥς σύ πρῶτος εἰσέρχομαι δόμος ἐγώ ναύτας , ἐγώ δέ ὑπολείπω αὐτός , εἰμί δέ ἐθέλω ἐπιμένω , ἐγώ δέ εἰμί προπαρατίθημι , οἰκέω ὅτε τις μή ὁμοῦ χρῆσις εἰσέρχομαι σύ , ὡς δήω εἰμί κατά εἷς οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ ὁ βάλλω ὁ ἐλαύνω , τουτέστιν γιγνώσκω ὅς , δια*φωρᾶν συνήθης δηλόω · δῆλος δέ ὅτι ὁ βάλλω οὖον μόνος ὁ ἐλαύνω διαφέρω , ἀλλά καί ὁ τύπτω καί τιτρώσκω καί οὐτάω καί πλήσσω . διό καί Ὀδυσσεύς ὡς ἴσος τίθημι ὁ πληγή ὁ ἐλαύνω ἐπάγω εὐθύς , ὁ περ εἄν τις εἶπον ἀνήρ Πολυτάκης , εἶπον · οὖον γάρ τε πληγή ἀδαιμῶν οὐδέ βολή . τολμάω ἐγώ θυμός , ἐπεί κακός πολύς πάσχω κιπημα καί πόλεμος . μετά καί ὅδε ὅς γενή - ποτάομαι . διό καί τλήμων καί ταλασίφρων καί πολύτλας λέγω . εἶτα , ὡς πτοχῷ πρέπω , λαλέω γνωμικός περί γαστήρ οὗτος · γαστήρ δέ οὖον πῶς εἰμί ἀπόκειμαι μάνιος , τουτέστιν , οὐ εἰμί ἀνεξέλεγκτος ἔχω , ἐκφαίνω γάρ ἑαυτοῦ , οὐλόμενος , ὁ πολύς κακός ἄνθρωπος δίδωμι , όποιος δή τις καί ἐν Ἰλιάς ἐμφυρεία ὁ , μήν οὐλόμενος , ὁ μυρίος θνῄσκω ἄλγος . εἶτα καί ὡσιμέων μέγας κακός ὁ γαστήρ ἐπάγω φημί · ὁ ἑνικός καί ναῦς εὐζυγής ὁπλίζω πόντος ἐπί ἐρεύγομαι μακοῦ δυσμενής φέρω , πειρατικός δηλαδή αὐτός , κακός μέγας * γαστήρ ἕνεκα ἐπι - νοέω . ὁ γάρ ἑτέρως ναυτίλλω οὐ εἄν εἰμί ψεκτέον κατά κοινωνία ἀνθρώπινος ἐπινοέω . δύο - μένω δέ οὖον μόνος ὁ πολεμέω δηλόω , ἀλλά καί ὁ πειρατής , ὁ ὁ Ψυχή , ὡς ἀλλαχοῦ δίδωμι , οὖον μόνος ἐσθίω . λέγω δέ καί μετά ὀλίγος · γαστήρ ἕνεκα λύγη , οὐλόμενος , ὁ πολύς κακός ἄνθρωπος δίδωμι . καί ἐν ἄλλος · οὕνεκα οὐλόμενος γαστήρ ἄλγος ἔχω . καί · ἀλλά ἐγώ γαστήρ ὀτρύ - νέομαι κακοῦργος . καί ἐν ὁ ὁ ῥαψῳδία · οὖον γάρ τίς συγγερή ἐπί γαστήρ κύντερος καί ὁ ἑξῆς . ὅτι2 ποικιλίας τις γλαφυρός Ὅμηρος ἐνταῦθα καί διά ὁ Ἄργος κύων ἐπινοέω . ανομοιοδη τε γάρ ὁ φθάνω ὁ περί αὐτός γραφεύς , καί τις ζωϊκός ἱστορία ἔχω , καί κύων ἔπαινος , καί σημεῖον δέ ἀγαθός * ὁ Ὀδυσσεύς συμφαίνω . εἰμί δέ τίς καί πάθος ἔχω πρός ὁ γλινύτητι , αὐτός δήλωσις , ἔνθα Ὀδυ - Σεύς εἰς δάκρυν προκαλέω διά ὁ κύω · οὖον περ καθά τίς κύριος ὁ Ἄργος , ὁμώνυμος ὁ πῃ - λαίω ἥρως , λέγω παρά ὁ Ἄργος ἐν διαφορά τόνος διά ὁ διάφορος σημασία , ἵνα ὁ κατά εὐφημισμός Ἄργος καλέω ὁ ἄλλως ταχύς , ἢ διά χρῶμα λευκός , ἐπί ὅς ὁ ὀξύτονος ὁ Ἄργος λαμβάνω . φράζω δέ ὁ ποιητής οὕτως · ὡς ὁ μέν τοιοῦτος πρός ἀλλήλων ἀγορεύω . ἄν δέ κύω κεφαλή τε καί οὐτάω κεῖμαι ἔχω , ἄρχω ἀντέχω , ἀναιρέω , ὀρθόω , Ἄργος Ὀδυσσεύς ταλασίφρων , ὅς ἀνά πρός αὐτός τρέφω μέν οὐδέ απόνετος , πάρος δέ εἰς Ἴλιον ἰός οἴγω . ὁ δέ παρίημι ἀγινέω , τουτέστιν ἄγω , νέος ἀνήρ , αἴξ ἐπί ἀγρότερος ἠδέ πρόξ ἠδέ λαγός . δή τότε κενός ἀπόδαστος ἀποίχομαι ἄναξ ἐν πολύς κόπρος , ὁ ὁ προπάρειθε θύρα ημιωνος τε βοῦς τε ἅλις χέω , ὄφρα εἄν ἄγω διώδης Ὀδυσσεύς τέμενος μέγας κοπρίζω . ἔνθα κύω κενός Ἄργος , ἔμπλεος κυνοραιστής . δή τότε γε ὡς νοέω Οδυσέα ἐγνὺς εἰμί , οὐ ἐκ ὁ θέα ὡς εἰκός , αἱρέω γάρ ὁ μοσφήν , ἀλλά ὡς ηνευος ὀξύτης ὄσφρησις , ἢ , ἡφασί , καί ἐν νύξ διακρίνω ὁ οἰκέω ὁ ἀλλότριος · ὁ καί οὗτος , ὡς δῆλος Ἀθηναῖος . ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος καί Λάγος ὁ κύριος , ὁμοίως ὁ , ἀγάω ἀγάω . Ὅμηρος δέ , φημί , λαγός λέγω ἴσως διά ὁ μέτρον . εἰμί δέ καί θαλάσσιος λαγώς . λέγω δέ καί κρέας λαγός μέν παρά ὁ ἐκπετάννυμι λαγός , λάγειος δέ παρά ὁ ἕτερος . οὖον γίγνομαι δέ φημί ἐν Ἰθάκη λαγός . διό καί ὁ φθίω θήρ αὐτός καί πρόξ καί λέγω κατά ὁ ἀντιλέγω ἤπειρος ἔθος - λον*οὶ γίγνομαι ὁ παλαιός . συντρέχω δέ ὁ τοιοῦτος λόγος καί Ἀριστοτέλης ἱστορέω , ὡς ἐν Ἰθάκη ὁ δασύπους κομίζω καί ἀφίημι οὖον δύναμαι ζῶ , ἀλλά φαίνω θνῄσκω πρός ὁ θάλασσα , στρέφω ὅπου εἄν εἰσάγω . καί εἰμί εἄν ὁ ὁ Ἰθάκη γῆ ἄλλως ἔχω ἢ περ ὁ κατά ὁ Κάρπη - θον . ἐκεῖνος γάρ λαγωτροφέω , ὡς δῆλος καί παροιμία ὁ λέγω , ὁ Καρπάθιος ὁ λαγός , ελλιπώς αὐτός προάπτω βούλομαι γάρ εἶπον , ὅτι ὁ Καρπάθιος ἐπί κακός οἰκεῖος λαγός ὁ ἐαὐτός ἐπείσειμι - γῆ νῆσος , καθάπερ ὁ ἱστορία λέγω . ὅτι2 δέ ὁ λαγῶς οὖον μόνος καί πτώξ καί δασύπους λέγω κέω - Νῶς , ἀλλά καί ταχύς εὑρίσκω παρά Λεξικαμωνίοις ἀπό ὁ φωνικός , ὁ παλαιός γράφω . παρά - ὅς καί ὡς οἶος πατρωνυμικός ὁ λαγυδηω , ὡς καί πελαργυδηω ὁ ὁ πελαργός γόνος , καί λυκιδεύς ὁ ὁ λύκος . οὗτος δέ καί αλεπτορυδηω , φημί , καί χηνυδηω , καί περιδικιδηω , καί ἄλλος . εἰς λαγῶς δέ μέγας ἐφίημι πήγνυμι , φημί , Σιμωνίδης ὁ , οὐδέ γάρ οὐδἐὐρὺς περ ὅς ἐξικνέομαι δευροοιος μή φθάνω παρατίθημι αὐτός ἐν ὁ δειπνέω παρά Ἱέρων . εἰμί δέ ὁ παροδία ἐκ Ὄμηρος , εἶπον ὁ , οὐδέ γάρ οὐδἐὐρὺς περ ὅς , ὁ αἰγιαλός δηλαδή , πᾶς χωρέω ὁ νέος . ἀπόθετος δέ ὁ ἀφί - Λήτος καί ἀπημέλητος , ἐκ ὁ * πίνω ποθέω , περί ὅς προδηλόω . Κόπρος δέ ἐπί ἄλλος ζῷον δίχα σῦς , ὡς δῆλος ὁ γράφα ὑπέλειφρος , ἀνδρό-θηλυς ἀπόπατος . ὁ δέ , ὕφρ᾿ εἄν ἄγω ἀντί ὁ φέρω . Τέμνος δέ ἀνθρώπινος συνήθης κένταυθα . οὖον γάρ δή ποῦ θεῖον ὁ κοπρέω διά καρποφόρος πίστις . ὁ δέ ὁ κόπρος ἀπόθεσις ὁ τε ὁ ἡμίονος καί ὁ βοῦς , ἥδη δέ ποῦ καί ἕτερος ζῷον , ὡς διαυτος κοπησα , ὅς εἰμί κόπτω ἤτοι κόπρος ἐπιβάλλω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς χωρίον , κατά βιωτικός οἰκονομία παραλέγω , εἴωθα ὁ ποιητής πολλοχοω καί τοιοῦτος ποιέω . κυνοραιστής δέ διά εἷς ὡς κατά τε φύσις καί διά μέτρον ὁ ὁ κύω βραίνοντες᾿ ἐκ ὅς κατά διάλυσις καί παραγωγή ὁ ὕραξ γίγνομαι ἀφίημι καί θυμοραϊστής ἀνάλογος ὁ κυνοραιστής . λέγω δέ οὕτος καί κρότων παρά ὁ ὕστερος . ὅθεν καί παροιμία κατά τις ὁ , ὑγιής κρότων περί ὅς ἀκριβής ἐν ὁ ὁ περιηγητής κεῖμαι . ὁ δέ σαίνω καυριον λέξις ἐπί κύω , ὡς καί πρό ὀλίγος δηλόω . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ ποιητής ἐπίτηδες πλάσσω μή ἔχω ὁ ἀρχός ἐγγύς ὁ Ὀδυσσεύς ἔρχομαι , ἵνα μή ἐπιγιγνώσκω παρά καιρός ὁ Εὔμαιος . ὁ μέν γάρ σαίνω καί ὁ ὕω καταβάλλω οἴομαι εἄν Εὐμαῖος ἀείδω γίγνομαι δέ καί ἐγείρω ἐγγίζω ὁ Ὀδυσσεύς , ἀνακαλύπτω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς σκηνή . ὅτι δέ ἐκ ὁ , οὐρά σαίνω , ὁ σάινουρον συντίθημι ζῷον πρός ἀναλογία ὁ , λόφουρος , δῆλος εἰμί . παλαιός δέ χρῆσις οὐρά παίζω καί ὁ ἀνδρεῖος αἰδέω ὅθεν καί γυνή μιζουτις ὁ αἰσχροποιός παρά ὁ μυζόω οὐρά , ὅς εἰμί θηλάζω . ὡς δέ καί κύω ἐπί μόριον θῆλυς κεῖμαι , ὁ εἴρω κύνειρα δηλόω . εἰς δέ ὁ οὖς σημειόω , ὅτι καί εἶδος ὄστρεον τροφμιώτατον λέγω ὗς , κατά ὁ εἶπον , ὅτι ὁ οὖς ὄστρεον , ὁ καλέω παραιολλυμι ὗς ἀγροδότης , ἐν ὁ κατά Ἀλεξάνδρια Φάρος γίγνομαι . ὁ δέ ἐρεείνω ἐνεργητικός ὁ πλείων ἐρεείνω λέγω . ὁ δέ , οὖον σάφα οἶδα , μέσος εἶπον ὁ ῥήτωρ ξένος ἢ γάρ φαίνω ὅτι ὁ μέν ὁ εἶδος χαρακτήρ σημαίνω καί ταχύς εἰμί ὁ - ὁ , ἐγώ δέ οὐ οἶδα σαφῶς , ἢ καί ἀληθής ὅτι οὖον μιμνήσκω σαφῶς , εἰμί περ ἀγαθός εἰμί θηρευτής Φθα - σός γάρ ἀπέρχομαι εἰς Ἴλιον μηδείς ὁ ἄρχω ἀπονέμω . ὁ δέ ἐπί εἶδος ὅδε , δηλόω καλός εἰμί ὁ ἀγαθός εἶδος πάρειμι καί ἐνέργεια . διό καί ἐν ὁ ἑξῆς σκώπτω ἀνήρ , ὅς ἐπιδέω μή καί φρόνα εἶμι . Τραπεζεύς δέ κίων καί νῦν ὁ μή ἐκ ὁ ἀγορεύω ζῶ , ἀλλά ἐκ ὁ περί τράπεζα . * εἶδος δέ ὁ εὔπορος καί τοιοῦτος τρέφω ἀγλαία φημί ἕνεκα κατά τίς καί αὐτός μεγάλος - πρέφα . τοιοῦτος δέ ἴσως καί ὁ Τηλέμαχος εἰμί ἀκολουθέω ἐν ὁ πρό οὗτος . ὁ δέ κομέω καί ὅλως ὁ κομέω πολλοχοω φαίνω ὅτι καί κομίζω λέγω ὅθεν καί κομιδή ὁ ἐπι - μελεία . ὁράω δέ καί ὅτι ἐν ὁ , δέμας ὅδε καί ἔργον , ἐπί κύων φημί ἔργον , οὖον συνήθης εἶπον . κύριος γάρ ἐπί ἄνθρωπος ὁ ἔργον ὡς περ καί ὁ πρᾶξις διό καί ἐπί γυνή κεῖμαι ἐν ὁ , οὖον