eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1537
ἐπλασε τὸν Ποσειδῶνα βραδύναντα παρ᾽ Ἀλδίωμι μέχρι τῆς νῦν ῥαφωδίας , ἵνα εὐαφόρμως πιθανολο - γηθῇ ὁ τοῦ Ὀδυσσέως κίνδυνος . ὥσπερ πρὸ αὐτοῦ , καὶ ὁ ἀπόπλους . Ὅτι δὴμοῦ ἐνδείξεις τοῦ , κατῆσα δὲ κάρη πρὸτὶ ὑπὸ μνησίον θυμῶν . Ἐνθά σημείωσα ὅτι τὸ κινῆσαι κάρη καὶ τὸ σείσαι κάρη , διαφέρει ἄν , εἰ προσεικόν τῷ Σοφοκλεῖ ἐν τῷ , κάρη σείοντες οὐδ᾽ ὑπὸ ζηρῇ νότῳ ἐλλόφως εἶχον , ἐννομαχίαν γὰρ ἡ φράσις ἐκεί δηλοῖ . Καὶνὸν δὲ μεταμέλῳν φράζει τὸ , ὅ πόποι ἡ μέλα δὴ μετεβούλεσσαν ἄλλως . ἐναργητικῶς δὲ εἴωθε λέγειν Ὀμηρος τὸ βουλεύειν καὶ τὰς ἀπ᾽ αὐτοῦ κινήσεις . Ἀπειλὴν δὲ ἐκφραίνει μελλούσης κακώσεως , τὸ , ἀλλ᾽ ἐπὶ μὲν μὴν ῥημὶ ἄδηρ ἐλάαν κακότητος . ἤρουν λέγω κατακώφως αὐτὸν κακῶσαι . ὁ συντάσσεται καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ , ἄλις ἔχων κακότητος . διῆλον δέ , ὅτι ἐλάαν καὶ νῦν , τὸ πλήττειν λέγει . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ἄδηρ δι᾽ ἐνὸς δέ , καὶ συστολῆς τῆς ἀρχοῦσης . ὅτι δὲ * καὶ ἐδασύντο , οἱ παλαιοὶ φασιν . Σημείωσα δὲ ὅτι προαναφωνή - σας νῦν ὁ ποιητὴς διὰ τοῦ Ποσειδῶνος ὡς ἄδηρ Ὀδυσσεὺς κακωθήσεται , ἐπαγωγίσεταί τοιούτων ἐπὶ τῷ Ὀδυσσεῖ φιλοτίμως φράσαι κίνδυνον , ἵνα μὴ ταπεινώσῃ τῇ φράσει τὴν θεομηρίαν . διὸ καὶ μέγα πλά - σει τὸ ἐπὶ τῷ Ὀδυσσεῖ κακόν . διαλύσει μὲν γὰρ τὴν σχεδίαν , κῆμα δεινὸν καὶ ἀργαλέον καθ᾽ ἄπερ ἀνε - μοσ σφοδρὸς ἀχθρῶν θυμῶνα τινάζει . καὶ Ὀδυσσεὺς μό*λις ἰσχύσει κἄν γοῦν ἀποδιναι τὰ βραχύνοντα ἱμάτια . εἶτα κινδυνεύσει , τηχόμενος δύο νυχθήμερα καὶ ἑγγίσας δὲ ὥρᾳ ποτε τῇ ἑορᾷ , παραχρῆμα παντελῶς ἐλεύσεται τοῦ κακῶς παθεῖν . ὅτε καὶ κῆρος φρόδος αὐτὸν ὑπελεύσεται . καὶ περισοθεῖς δέ , ποίησεται εἰ μὲν ἐν ποταμῷ τὴν νύκτα φυλάξει , τὰ δὲ τινα παθεῖν δεινά . εἰ δὲ καὶ εἰς τὴν παρακαμιμέ - νην ὥλην ἀναβῇ , μὴ τάδε τὰ καλὰ ἐπισυμβαίη αὐτῷ . καὶ οὕτω φοβηθὼν ὅλον τὸ τοῦ κινδύνου χωρίον . καὶ ἡ ἐκ Ποσειδῶνος κάκω*σις , παθεῖν τὲ ἀφόρητος καὶ εἰπεῖν δυσμύητος . ὅθεν εἰδὼς ὁ ποιητὴς ὡς πᾶν μεγαλοφώνως τὸν λόγον ἤρως καὶ εἰς θεοὺν ἐκφώρει προῆγαγε τὴν κινδυνώδη περιπέτειαν , πλά - σει τὸν Ποσειδῶνα εἰπόντα πρὸς Ὀδυσσέα , ὡς οὐ σε ὀλίπα ἀνύσεσθαι κακότητος . οἷον εἰ λέγων πλεῖστος , ὡς οὐδεὶς μοι ἐπιμέμψεται οἷσα κακῶς καὶ μικροπρεπῶς πλάσαντα καὶ φράσαντι κολασθῆναι τὸν Ὀδυσ - σέα . τῆς δὲ τοιαύτης κακώσεως τοῦ Ὀδυσσέως τὰ μὲν αὐτὸς λέγει ὁ ποιητής . τὰ πλεῖα δηλοῖ . τινὰ δέ , καὶ τὸν Ὀδυσσέα ποιεῖ ὡς ἐν ἡδοποιίᾳ * λέγοντα . εἰ δὲ χρή τὰ τοιαῦτα πάντα ὁμοῦ ἐκ τῶν σποραδῶν μεμιγμένων συναγαγόντα εἰπεῖν , ἔστιν ἐν τούτοις ἡ Ὁμηρικὴ φράσις τοιαύτη . Ὡς εἰπὼν ὁ Ποσειδῶν δη - λαδὴ , σύναγε νεφέλας . ἐτάρᾳξε δὲ πόντον ; χειρὶ τριαιναν ἐλόν . ἦν φόρμινα φασίν εἶχεν ἀχώριστον . πέσας δ᾽ ὁρόθυνεν ἄλλας παντοίων ἀνέμων . σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε γαίαν ὁμοῦ καὶ πόντον . ὁφρὰν δ᾽ οὐρανὸνθεν νιῆς . σὺν δ᾽ Λίρὸς τε Νότος ἐπεσε Ζέφυρός τε δυσσῆς , καὶ Βορὲς αἰθρη - γενέτης μέγα κῆμα κελιδῶν . εἶτα φησίν ἀκολούθως Ὀδυσσεύς . ὦμοι ἐγώ . οἷοισι νεφέεσι περιστείχει οὐρανὸν αὐρὶν Ζεύς . ἐτάρᾳξε δὲ πόντον . ἐπιστρίγουσι δ᾽ ἄλλαι παντοίων ἀνέμων . καὶ μετ᾽ ὀλίγα πά - λιν ὁ ποιητής . ὡς ἄρα μὴν εἰπόντ᾽ ἔλασε μέγα κῆμα κατ᾽ ἀκρης , δεινὸν ἐπεσσύμενον , περὶ δὲ σχεδίην ἐλείζε , τῆλε δ᾽ ἀπὸ σχεδίας αὐτὸς πέσε . πηδάκιον δὲ ἐκ χειρῶν προῆλθε . μέσον δὲ οἱ ἱστὸν ἔσχε δεινὴ μεσομέρων ἀνέμων ἐλθούσα θύελλα , τηλοῦ δὲ σπείρον καὶ ἐπίκρουον ἐμπισσε πόντῳ . τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ὑπόζυχα θῆκε πολὺν χρόνον . οὐδὲ δυνάσθη αὐρα μᾶλ᾽ ἀναχθεῖν μεγάλου ὑπὸ κῦματος ὀρμῆς . ἱμάτια γὰρ ὁ᾽ ἐξάρπυσεν . ὥρῃ δὲ δὴ ἀνέδυ . στόματος δ᾽ ἐξεπτυσσεν ἄλμην πικρὴν . ἢ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυσεν . ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὡς σχεδίας ἐπλήθιστο πυρὸ*μενὸς πόρ . ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐν κύμασιν ἐλλάζετ᾽ αὐτῆς . ἐν μέσῳ δὲ καθεῖζε . τὴν δ᾽ ἐφόρει μέγα κῆμα κατὰ δόον ἐνθα καὶ ἐνθά . ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ὠπορίους Βορὲς φορβή - σιν ἀκάθας ἄν πεδίον , παννυαὶ δὲ πρὸς ἀλλήλας ἐχονται , ὡς τὴν , ἄν πέλαιος ἄνεμοι φέρων ἐνθά καὶ ἐνθά . ἄλλοτε μὲν τε , Νότος ἀντιπένοντι Βορῇ προβάλλσκε φέρεσθαι . ἄλλοτε δ᾽ αὐτ᾽ Λίρος Ζεφύρῳ ἐξίσωκεν ἤρουν παριχώρη , διώκων . ἐς ὃν πολυκαμία ἠγείρετο . καὶ ὡς ἄν τις καιρίως ἄποι , τετρακνίμε . οἷα τεσσάρων ἀνέμων τῶν ῥηθέντων , τετρασύντων τὴν θάλασσαν . εἶτα μετὰ στίχους οὐκ ὀλίγους , φησίν . ὥρῃν ἐπὶ μέγα κῆμα Ποσειδῶν δαινὸν τ᾽ ἀργαλέον τε . κατηρεφές . ἥλασε δ᾽ αὐτόν . ὡς δ᾽ ἄνεμος ζαλὴς ἤρουν θυμῶνα τινάζει κεφαλῶν . τὰ μὲν , ἄοτε διεσκάδασεν ἄλλη - δες ἄλλας . ὡς τῆς , δούροσα μακρὰ διεσκάδεσε τὸ μέγα δηλαδὴ κῆμα . ὁρῶν διεσκάδαθεσίσης ὅς δεινὸν μέγα κῆμα φθάσας ἐλαλίζεν αὐτήν . Ὀδυσσεὺς δέ , ἄμφ᾽ ἱπὶ δουράτι βαίνει κέλην᾽ ὡς ἵππον ἐλαύνων . ὡς ἄν οὕτω ἰσχύσῃ ἐκδύσασθαι . ἱμάτια δ᾽ ἐξαπίδυνεν . αὐτὸς δὲ πηρὴς ἄλι κάππυσὲ χεῖρε πετάσας , τη -
Lemmas: πλάσσω ὁ Ποσειδῶν βραδύνω παρά Ἀλδίωμι μέχρι ὁ νῦν ῥαφωδίας , ἵνα εὐαφόρμως πιθανολο - γηθέω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς κίνδυνος . ὥσπερ πρό αὐτός , καί ὁ ἀπόπλοος . ὅτι2 δῆμος ἐνδείκνυμι ὁ , καθίημι δέ κάρη πρός ὑπό Μνήσιον θυμός . ἔνθα σημειώνω ὅτι ὁ κινέω κάρη καί ὁ σείω κάρη , διαφέρω ἄν , εἰμί προσφέρω ὁ Σοφοκλῆς ἐν ὁ , κάρη σείω οὐδέ ὑπό ζηρῇ νότος ελλοφαος ἔχω , ἐννομαχίαν γάρ ὁ φράσις ἐκεῖ δηλόω . Καινός δέ μετάμελος φράζω ὁ , ὅς πόποι ὁ Μέλα δή μεταβουλεύω ἄλλως . ἐναργητικῶς δέ εἴωθα λέγω Ὅμηρος ὁ βουλεύω καί ὁ ἀπό αὐτός κινέω . ἀπειλή δέ ἐκφραίνει μέλλω κάκωσις , ὁ , ἀλλά ἐπί μέν μήv ῥημὶ ἄδηρ ἐλαία κακότης . ἀρόω λέγω κατακώφως αὐτός κακόω . ὁ συντάσσω κατά ὁμοιότης ὁ , ἅλις ἔχω κακότης . διαιρέω δέ , ὅτι ἐλαία καί νῦν , ὁ πλήσσω λέγω . Ὅρας δέ καί ὁ ἄδηρ διά εἷς δέ , καί συστολή ὁ ἄρχω . ὅτι δέ * καί δασύνω , ὁ παλαιός φημί . σημειώνω δέ ὅτι προαναφωνέω - σός νῦν ὁ ποιητής διά ὁ Ποσειδῶν ὡς ἄδηρ Ὀδυσσεύς κακόω , ἐπάγω τοιοῦτος ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς φιλότιμος φράζω κίνδυνος , ἵνα μή ταπεινόω ὁ φράζω ὁ θεομηρίαν . διό καί μέγας πλάν - σέω ὁ ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς κακός . διαλύω μέν γάρ ὁ σχέδιος , κῆμος δεινός καί ἀργαλέος κατά Ἄπερ ἀνε - μος σφοδρός ἀχθρῶν θυμώνω τινάζω . καί Ὀδυσσεύς μό*λις ἰσχύω ἄν γοῦν ἀποδινέω ὁ βραχύνω ἱμάτιον . εἶτα κινδυνεύω , τήκω δύο νυχθήμερον καί ἐγγίζω δέ ὥρα ποτός ὁ ἔορ , παραχρῆμα παντελῶς ἔρχομαι ὁ κακῶς πάσχω . ὅτε καί κῆρ προδίδωμι αὐτός ὑπέρχομαι . καί περισοθεω δέ , ποιέω εἰμί μέν ἐν ποταμός ὁ νύξ φυλάσσω , ὁ δέ τις πάσχω δεινός . εἰμί δέ καί εἰς ὁ παρακαμιμέ - νη Ὠλήν ἀναβαίνω , μή ὅδε ὁ καλός ἐπισυμβαίνω αὐτός . καί οὗτος φοβέω ὅλος ὁ ὁ κίνδυνος χωρίον . καί ὁ ἐκ Ποσειδῶν κάκωσις , πάσχω τε ἀφόρητος καί εἶπον δυσμυαβλης . ὅθεν εἰδοί ὁ ποιητής ὡς πᾶς μεγαλόφωνα ὁ λόγος ἥρως καί εἰς Θέουν ἐκφορέω προάγω ὁ κινδυνώδης περιπέτεια , πλάν - σέω ὁ Ποσειδῶν εἶπον πρός Ὀδυσσεύς , ὡς οὖον σύ ὀλίπα ἀνύω κακότης . οἷος εἰμί λέγω πλεῖστος , ὡς οὐδείς ἐγώ ἐπιμέμφομαι οἷος κακῶς καί μικροπρεπῶς πλάσσω καί φράζω κολάζω ὁ Ὀδυς - Σέα . ὁ δέ τοιοῦτος κάκωσις ὁ Ὀδυσσεύς ὁ μέν αὐτός λέγω ὁ ποιητής . ὁ πλεῖος δηλόω . τις δέ , καί ὁ Ὀδυσσεύς ποιέω ὡς ἐν ἡδοποιίᾳ * λέγω . εἰμί δέ χρή ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁμοῦ ἐκ ὁ Σποράς μίγνυμι συνάγω εἶπον , εἰμί ἐν οὗτος ὁ ὁμηρικός φράσις τοιοῦτος . ὡς εἶπον ὁ Ποσειδῶν δη - λαδής , συνάγω νεφέλη . ταράσσω δέ πόντος ; χείρ τρίαινα αἱρέω . εἰμί φόρμινα φημί ἔχω ἀχώριστος . Πεσᾶς δέ ὀροθύνω ἄλλος παντοῖος ἄνεμος . σύν δέ νέφος καλύπτω γαῖα ὁμοῦ καί πόντος . ὁφρὰν δέ οὐρανὸνθεν νιῆς . σύν δέ Λίρα τε Νότος πίπτω Ζέφυρος τε δυεννυω , καί βορά αἴθρη - γενέτης μέγας κῆμος κελίδης . εἶτα φημί ἀκόλουθος Ὀδυσσεύς . ὦμος ἐγώ . οἶος νέφος περιστείχω οὐρανός αὐρὶν Ζεύς . ταράσσω δέ πόντος . επιστριγους δέ ἄλλος παντοῖος ἄνεμος . καί μετά ὀλίγος πᾷ - λίς ὁ ποιητής . ὡς ἄρα μήv εἶπον ἐλαύνω μέγας κῆμος κατά ἄκρος , δεινός ἐπισσεύω , περί δέ σχεδία ἐλεέω , τῆλε δέ ἀπό σχέδιος αὐτός πίπτω . πηδάκιον δέ ἐκ χείρ προέρχομαι . μέσος δέ ὁ ἱστός ἔχω δεινός μεσομερος ἄνεμος ἔρχομαι θύελλα , τηλοῦ δέ σπεῖρον καί ἐπικρούω ἐμπίσσω πόντος . ὁ δέ ἄρα ὑπόζυχα τίθημι πολύς χρόνος . οὐδέ δύναμαι αὔρα μῆλον ανάγω μέγας ὑπό κῦμα ὁρμή . ἱμάτιον γάρ οὐ ἐξάρπυσεν . ὥρα δέ δή ἀναδύνω . στόμα δέ ἐκπτύσσω ἅλμη πικρός . ἢ ὁ πολύς ἀπό κράς κελαρύζω . ἀλλά οὐδέ ὡς σχέδιος πλήθω πυρὸ*μενὸς πούς . ἀλλά μεθορμάομαι ἐν κῦμα λάζομαι αὐτός . ἐν μέσος δέ καθίζω . ὁ δέ φορέω μέγας κῆμος κατά δίδωμι ἔνθα καί ἔνθα . ὡς δέ ὅτι ὠπορίους βορά φορβή - βρόχος ἀκάθη ἄν πεδίον , παννυαὶ δέ πρός ἀλλήλων ἔχω , ὡς ὁ , ἄν πέλαιος ἄνεμος φέρω ἔνθα καί ἔνθα . ἄλλοτε μέν τε , Νότος ἀντιπνέω Βορεύς προβάλλω φέρω . ἄλλοτε δέ αὐτω Λῖρος Ζέφυρος ἐξισόω ἀρόω παριχωρα , διώκω . εἰς ὅς πολυκανενας ἐγείρω . καί ὡς ἄν τις καίριος απόι , τετρακνίμε . οἷος τέσσαρες ἄνεμος ὁ εἴρω , τετράζω ὁ θάλασσα . εἶτα μετά στίχος οὐ ὀλίγος , φημί . ὥρα ἐπί μέγας κῆμος Ποσειδῶν δαίνυμι τε ἀργαλέος τε . κατηρεφής . ἐλαύνω δέ αὐτός . ὡς δέ ἄνεμος Ζαλής ἀρόω θυμώνω τινάζω κεφαλή . ὁ μέν , ἄοτε διεσκάδασεν ἄλλος - δες ἄλλος . ὡς ὁ , δούροσα μακρός διεσκάδεσε ὁ μέγας δηλαδή κῆμος . ὁράω διεσκαδαθεσισος ὅς δεινός μέγας κῆμος φθάνω ἐλαλίζεν αὐτός . Ὀδυσσεύς δέ , ἀμφί ἴψ δόρυ βαίνω κέλη ὡς ἵππος ἐλαύνω . ὡς ἄν οὗτος ἰσχύω ἐκδύω . ἱμάτιον δέ ἐξαποδύνω . αὐτός δέ πήρα Ἆλι κάππυσὲ χείρ πετάννυμι , ὅς -