eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1889
γραφὴν διαφοριζοθαι τὸ , τοὺς μὲν κατέδησαν ὑπ’ αἰδοῦση . τινὲ γὰρ τῶν ἀντιγράφων ἐν θηλυκῷ γένει , φασί , τὰς μὲν κατέδησαν , οἱ τοῦ Μελανθίου δηλαδὴ δύο νομῆς , οἱ χάρων ἀγλαίας αὐτῷ ἐπονται · οὐ μὴν τοιοῦτοι ὁ Εὐμαιος καὶ ὁ Φιλοίτιος · αὐτοὶ γὰρ οὐκ ἐκφωνοῦνται νομῆας ἔχειν , εἰ μὴ πον κατὰ τὸ σωπώμινον εἰχον μὲν καὶ αὐτοί , Ὀμηρος δὲ μόνων ἐμνήσθη αὐτῶν ὡς ἀναγκαιοτάτων τῷ Ὀδυσσέῳ . Ὅτι ὁ ἀναίδης δοῦλος Με*λάνθιος καὶ ἐνταῦθα κεχτομεῖ , λέγων · ξεῖνε , ἐπὶ καὶ νῦν ἐγθ’ἀδ’ ἀνίησις κατὰ δῶμα , ἀνέρας αἰτίζων · αὐτὰς οὐκ ἐξισθὰ θύραζε ; εἶτα καὶ κληδονιζόμενος καθ’ ἑαυτοῦ φησι · πάντως οὐκέθ’ ἡμᾶς διακρινέσθαι ζῶ , πρὶν χειρῶν γεύσα - σθαι · ὁ καὶ γέγομε μικρὸν ὑστερον . αἰτιάται δὲ τὸν Ὀδυσσέα , λέγων καὶ ὅτι οὐ οὐ κατὰ κόσμον ἤτοι κοσμίως καὶ εὐτάκτως αἰτίζεις · εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι διαιτες . καὶ οὕτω μὲν ὁ ἀτά - σθαλος δοῦλος εἰς ἀκοσμίαν τάσσω τὸ χθὲς καὶ σήμερον παραμεῖναι τὸν πτωχὸν ἐπαιτοῦντα . Ὀδυσσεὺς δὲ καὶ πάλιν μηδὲν προ*σειπών , ὅτι μηδὲ ἔχοήν , ἀκίων κινήσε κῶση κακὰ βυσσοδομείων . Ἰστέον δὲ ὅτι νῦν μὲν τὸ ἀκίων οὐκ ἔχει ἀσάφειαν · ἐν δὲ τῇ φ φαινώδια τὸ , ἀκίων δαινοῦσε καθήμενοι ξενίζον ἐστί , ὡς ληφθὲν ἀντὶ τοῦ ἡσύχως , καθὰ φασιν οἱ παλαιοί . γίνεται δέ , φασιν , ἐκ τοῦ ἀκεοῦσιν , ἀποκοπήν παυθόν , εἶτα ἐκτασιν τοῦ ὁ εἰς ὦ . Δαίτας δὲ καὶ ἀλλαχοῦ εἶναι φησίν , οὐχ’ ἀπλῶς διαπαντός , ἀλλὰ νῦν ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἀπόλλωνος . Τοῦ δὲ ἐξισθὰ θύραζε τὸ ἀπλοῦν πρὸ τούτων ἐν τῷ , βλήμενος εἴσθα θύραζε . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ χειρῶν γεύσασθαι * ἀστειῶς εἴρηται ὡς ἐπὶ ἀγαθῆς τινὸς βρώσεως , τοῦτο δὲ διὰ τὴν παρεπομένην ἡδονὴν τοῖς ὀπωσοῦν ἐοῖζουσιν . Ὅτι Φιλοίτιον ἱστορεῖ Ὀμηρος δοῦλον Ὀδυσσέως πέραν περὶ πον τὴν ἡπειρον μένοντα , ἔνθα καὶ ὁ κακὸς Μελάνθιος ἐκεῖν . ἀλλ’ οὕτω μὲν οἷος ἦν , ἐγνωσται . οἷα δὲ καὶ πλείστει , γνωσθήσεται . Φιλοίτιος δὲ ἄρι πρῶτος ἐνταῦθα λαληθεὶς καὶ ὀνομας ἀνδρῶν προσαγορευθείς , καθὰ πον καὶ ὁ Εὐμαιος , πιστὸς εἶναι φανείται τῷ δεσπότῃ κατὰ τὸν Εὐμαῖον . τάχα δ’ ἂν ὁ τοιοῦτος Φιλοίτιος ἀπὸ τοῦ φιλος παμάγοιτ’ ἂν ὁ*μοίως τῷ μένως Μειοίτιος . εἰπεὶν γὰρ ἐτυμολογεῖσθαι αὐτὸν παρὰ τὸ φιλεῖν οἶτον , ἀπίθανόν ἐστι διὰ τὸ δυσούω - νυστον τοῦ ὀνόματος · εἰ μὴ ἄρα ἐκ τοῦ φιλεῖν σύγκεται , ἀφ’ οὗ ὁ φιλήτης ἤγουν ὁ κλέπτης , ἵνα οὕτως εἴη Φιλοίτιος ὁ ὑποκλέπτον θάνατον γυμνασία καὶ διαίτη σῶ*φροονι . φιλήτον δὲ τοῦ εἰρημένου χρήσεις μὲν παρὰ τε * Ἡσιόδῳ καὶ παρὰ Ἀρχιλόχῳ ἐν τῷ , φιλήτα νῦντω περὶ πόλιν πολεμιάσω , ἢ ; ουν κλέπτη νυκτιλόχῳ . ἐτυμολογία δὲ παρὰ τὸ ὑφελεῖν , ὁ πέρ ἐστι κλέψαι , ὡς ἂν ἡ ὑφελητής , καὶ ἀφαιρέσω φει - λήτης , καὶ ἀπελεύσει τοῦ ε τῆς εἰ διφθόγγου δι’ αἰτίαν τὴν ἐτέωσθι δηλωθείσαν , φιλήτης . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . ὁ δὲ Φιλοίτιος πρῶτα μὲν ἐρωτήσει τὸν σύνδουλον , τίς δή ὧδε ξείνος νέον ἤλθε ; τίνων δ’ ἐξεῦχεται εἶναι ; πού δὲ οἱ γε*νὴ καὶ πατρίς ἄρουρα ; προσθήσεις καὶ ὅτι δύσμορος ὁ ξένος . καὶ ἔοικε δὲ δέμας βασιληῖ ἀνακτι . ἀλλὰ θεοί , φησι , δυόωσιν , ἤγουν εἰς δύνην καὶ κακοπάθειαν ἄγουσι , πολυπλάγχτους ἀνθρώπους , ὅπότε καὶ βασιλεύσιν ἐπιχλώσονται διζύν . καὶ οὕτως εἰπὼν διζιτεροῦ δέχεται , ἤγουν δεξιοῖται χειρὶ παραστάς · καὶ χαίρε , φησι , πάτερ ὦ ξεῖνε · γένοιτο τοι ἐς περ ὁπίσω ὕλθος , καὶ ἐξῆς ὡς καὶ ἄλλος τις πρὸ τούτου εὔχατο . ἐπὶ δὲ σχε - τλιάζει καὶ πατὰ τοῦ Λιός , λέγων καὶ αὐτὸς ἄ τις ἔοι κατὰ τοῦ μετὰ τὸ ὠφελήσαι βλάπτοντος · Ζεῦ πατὴρ , οὐ τις * στίο θεῶν ὀλωώτερος ἄλλος · οὐκ ἐλεαίρεις ἄνδρας , ἐπὴν δή γείνεται αὐτός , ἤγουν γεν - νήσης , μισγόμενοι κακότητι καὶ ἄλ ; σι λευγαλέοισιν . ἐστι δ’ ἐν τούτοις τὸ μὲν , θεῶν ὀλωώτερος , οὐ κατὰ σύγκρισιν , ἀλλ’ ἀπλῶς ἀντὶ τοῦ , ὁλοὸς ἐν θεοῖς , ὁ καὶ ἀλλαχοῦ δεδήλωται . Τὸ δὲ γείνεται ὡς πρὸς τὸ Ζεὺς πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε · πατρὸς γὰρ τὸ γείνεσθαι , ἤτοι γεννᾶν . οἰκτιζόμενος ἐπὶ πλέον τὸν δεσπότην ὁ Φιλοίτιος φησίν · ἴδιον , τουτέστιν ἴδρωσα , ἤγωνίασα ὡς ἐνόησα , εἶτα ἤγουν ὡς εἰς νοῦν ἔλαθον · δεδιόχυνται δὲ μοι ὅσσε μνησαμένῳ Ὀ*δυσσῆος , ἐπεὶ νῦν εἰνόν οἷν τοιαῦδε λαιφες ἔχοντα κατ’ ἀνθρώπους ἀλάλησθαι , εἰ πον ἐτι ζῶσι καὶ ὁρῶ κέρας ἡλίου . εἰ δ’ ἤδη τέθνηκεν , ὡ μοι ἐπιντα Ὀδυσσος ἀμίμωνος , ὅς μ’ ἐπὶ βουσὶν ἐταξὲ τὴνθὸν ἔοντα Κεφαλληνῶν ἐνὶ δήμῳ . νῦν δ’ αὐ μὴν γίνονται ἀθίστατοι , ὅποια τινὰ καὶ ὁ Εὐμαιος ὑπὲρ ἑαυτοῦ φθάσας αὐχεῖ , οὐδὲ κεν ἄλλως ἀνδρὶ γε ὑποσταχῶσι βουὼν γένος εὐριμετώπων · τὰς δ’ ἄλλοι με κέλονται ἀγινεῖν αὐτοῖς ἐδμεναι · οὐδὲ παιδὸς ἀλέγουνιν , οὐδ’ ὄπιδὰ τρομέουσι θεοῦ · ἐθέλουσι δὲ κτήματα δάσασθαι
Lemmas: γραφή διαφορίζω ὁ , ὁ μέν καταδέω ὑπό αἰδέω . τί γάρ ὁ ἀντίγραφος ἐν θηλυκός γένος , φημί , ὁ μέν καταδέω , ὁ ὁ Μελάνθιος δηλαδή δύο νομή , ὁ Χάρων ἀγλαία αὐτός ἕπω · οὖον μήv τοιοῦτος ὁ Εὔμαιος καί ὁ Φιλοίτιος · αὐτός γάρ οὐ εκφωνώ νομεύς ἔχω , εἰμί μή πως κατά ὁ σωπώμινον εἰχω μέν καί αὐτός , Ὅμηρος δέ μόνος μιμνήσκω αὐτός ὡς ἀναγκαῖος ὁ Ὀδυσσεύς . ὅτι2 ὁ ἀναιδής δοῦλος Μελάνθιος καί ἐνταῦθα κεχτομεῖ , λέγω · ξένος , ἐπί καί νῦν ἀγαθός ἀνίασις κατά δῶμα , ἀνήρ αἰτίζω · αὐτός οὐ ἔξειμι θύραζε ; εἶτα καί κληδονίζω κατά ἑαυτοῦ φημί · πάντως οὐκέτι ἐγώ διακρίνω ζῶ , πρίν χείρ γεύω - ἕπομαι · ὁ καί γόμος μικρός ὕστερος . αἰτιάομαι δέ ὁ Ὀδυσσεύς , λέγω καί ὅτι οὖον οὖον κατά κόσμος ἤτοι κόσμιος καί εὔτακτος αἰτίζω · εἰμί δέ καί ἄλλος δίαιτα . καί οὗτος μέν ὁ ἁλί-ευμα - σθαλος δοῦλος εἰς ἀκοσμία τάσσω ὁ χθές καί σήμερον παραμένω ὁ πτωχός ἐπαιτέω . Ὀδυσσεύς δέ καί πάλιν μηδείς προσεῖπον , ὅτι μηδέ χοή , ἀκίων κινώ Κώση κακός βυσσοδομείων . ἰστέον δέ ὅτι νῦν μέν ὁ ἀκίων οὐ ἔχω ἀσάφεια · ἐν δέ ὁ φ φαινώδια ὁ , ἀκίων δαινουσος κάθημαι ξενίζω εἰμί , ὡς λαμβάνω ἀντί ὁ ἥσυχος , καθά φημί ὁ παλαιός . γίγνομαι δέ , φημί , ἐκ ὁ ἀκέων , ἀποκοπή παύω , εἶτα ἔκτασις ὁ ὁ εἰς εἰμί . Δαίτας δέ καί ἀλλαχοῦ εἰμί φημί , οὐ ἀπλόος διαπαντός , ἀλλά νῦν ἐν ὁ ἑορτή ὁ Ἀπόλλων . ὁ δέ ἔξειμι θύραζε ὁ ἀπολόω πρό οὗτος ἐν ὁ , βάλλω εἶμι θύραζε . ἰστέον δέ ὅτι ὁ χείρ γεύω * ἀστεῖος εἴρω ὡς ἐπί ἀγαθός τις βρῶσις , οὗτος δέ διά ὁ παρέπομαι ἡδονά ὁ ὁπωσοῦν οἴζω . ὅτι2 Φιλοίτιος ἱστορέω Ὅμηρος δοῦλος Ὀδυσσεύς πέραν περί πως ὁ ἤπειρος Μένων , ἔνθα καί ὁ κακός Μελάνθιος ἐκεῖνος . ἀλλά οὗτος μέν οἷος εἰμί , γιγνώσκω . οἷος δέ καί πλείω , γιγνώσκω . Φιλοίτιος δέ ἄμβαρ πρῶτος ἐνταῦθα λαλέω καί Ονόμας ἀνήρ προσαγορεύω , καθά πως καί ὁ Εὔμαιος , πιστός εἰμί φαίνω ὁ δεσπότης κατά ὁ Εὔμαιος . τάχα δέ εἄν ὁ τοιοῦτος Φιλοίτιος ἀπό ὁ φίλος παμάγοιτ’ εἄν ὅμοιος ὁ μένος μειοισος . εἰπείν γάρ ἐτυμολογέω αὐτός παρά ὁ φιλέω οἶτος , ἀπίθανος εἰμί διά ὁ δυσουμαι - νυστον ὁ ὄνομα · εἰμί μή ἄρα ἐκ ὁ φιλέω σύγκεται , ἀπό ὅς ὁ φιλήτης ἤγουν ὁ κλέπτης , ἵνα οὕτως εἰμί Φιλοίτιος ὁ ὑποκλέπτω θάνατος γυμνασία καί δίαιτα σω*φροαδων . φιλέω δέ ὁ εἴρω χρῆσις μέν παρά τε * Ἡσίοδος καί παρά Ἀρχίλοχος ἐν ὁ , Φιλήτα νύσσω περί πόλις πολεμιαειδω , ἢ ; οὖν κλέπτης νυκτιλοχέω . ἐτυμολογία δέ παρά ὁ ὑφαιρέω , ὁ περ εἰμί κλέπτω , ὡς εἄν ὁ ὑφαιρέω , καί αφαιρώ φεῖ - λῄτη , καί ἀπέρχομαι ὁ ε ὁ εἰμί δίφθογγος διά αἴτιος ὁ τίω δηλόω , φιλήτης . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ Φιλοίτιος πρῶτος μέν ἐρωτάω ὁ σύνδουλος , τίς δή ὧδε ξένος νέος ἔρχομαι ; τίνω δέ ἐκχέω εἰμί ; πού δέ ὁ γενή καί πατρίς ἄρουρα ; προστίθημι καί ὅτι δύσμορος ὁ ξένος . καί ἔοικα δέ δέμας βασιλεύς ἄναξ . ἀλλά θεός , φημί , δυάω , ἤγουν εἰς δύνην καί κακοπάθεια ἄγω , πολύπλαγκτος ἄνθρωπος , ὁπότε καί βασιλεύς επιχλωσοντ διζύν . καί οὕτως εἶπον διζιτερεω δέχομαι , ἤγουν δεξιόομαι χείρ παρίστημι · καί χαίρω , φημί , πατήρ εἰμί ξένος · γίγνομαι ὅς εἰς περ ὀπίσω ὕλθος , καί ἑξῆς ὡς καί ἄλλος τις πρό οὗτος εὔχομαι . ἐπί δέ σχῶ - τλιαζομαι καί πατά ὁ Λιός , λέγω καί αὐτός ὅς τις εἰμί κατά ὁ μετά ὁ ὠφελέω βλάπτω · Ζεύς πατήρ , οὖον τις * στίο θεός ὄλος ἄλλος · οὐ ἐλεαίρω ἀνήρ , ἐπήν δή γείνομαι αὐτός , ἤγουν γε - νέος , μείγνυμι κακότης καί ἄλμα ; βρόχος λευγαλέος . εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ μέν , θεός ὄλος , οὖον κατά σύγκρισις , ἀλλά ἀπλόος ἀντί ὁ , ὀλοός ἐν θεός , ὁ καί ἀλλαχοῦ δηλόω . ὁ δέ γείνομαι ὡς πρός ὁ Ζεύς πατήρ ἀνήρ τε θεός τε · πατήρ γάρ ὁ γείνομαι , ἤτοι γεννάω . οἰκτίζω ἐπί πλέω ὁ δεσπότης ὁ Φιλοίτιος φημί · ἴδιος , τουτέστιν ἱδρόω , ἀγωνιάω ὡς νοέω , εἶτα ἤγουν ὡς εἰς νόος λανθάνω · διαχέω δέ ἐγώ ὅσος μιμνήσκω Ὀδυσσεύς , ἐπεί νῦν εἵνω ὅς τοιαύς λαίφη ἔχω κατά ἄνθρωπος ἀλάομαι , εἰμί πως ἔτι ζῶ καί ὁράω κέρας ἥλιος . εἰμί δέ ἤδη θνῄσκω , εἰμί ἐγώ επιειντα Ὀδυσσος αμιμονος , ὅς εἷς ἐπί βοῦς τάσσω τὴνθὸν ἔω Κεφαλλήν ἐν δῆμος . νῦν δέ αὖος μήv γίγνομαι αθιστατος , όποιος τις καί ὁ Εὔμαιος ὑπέρ ἑαυτοῦ φθάνω αὐχέω , οὐδέ ἄν ἄλλως ἀνήρ γε ὑφίστημι βοῦα γένος ευριμετωπον · ὁ δέ ἄλλος ἐγώ κέλομαι ἀγινέω αὐτός ἐσθίω · οὐδέ παῖς ἀλέγω , οὐδέ ὄπις τρομέω θεός · ἐθέλω δέ κτῆμα δατέομαι