eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1601
τῷ τεχνικῷ . ἐμὶ τὸ ὑπαρχι*ζόν , οὐ ἀκολούθως τροπὴ τῆς μι εἰς σι , τὸ τρίτον εἰσι , κατὰ τὸ τίθημι τίθησι . καὶ τροπὴ Ἀωρικὴ τοῦ σ εἰς τ , αὐτὶ ἵνα τὴν πρὸς τὸ πληθυντικὸν συνήμ - πτωσιν ἀπορίγῃ . ἀποβολὴ δὲ τοῦ ι , ἐτι . καὶ προσθήκη τοῦ σ , ἑστιν . ἵνα ὁπωσοῦν ἡ παραλή - γουσα μυχυνθῇ . τὰ γὰρ εἰς μι , μακρὸς θέλει παραλήγεσθαι ἐν τοῖς ἐνικοῖς . δύναται δὲ τὸ ἐστι , καὶ ἀπὸ τοῦ ἔσσι δευτέρου προσώπου εἶναι , ἢ τροπὴ τοῦ δευτέρου σίγμα εἰς τ , ἢ ἀπελεύσει μὲν ἐκείνου ἀντενθέσει δὲ τοῦ τ . Τοῦ δὲ ἔοικεν ἡ μὲν κοινὴ κλῖσις ἄλλοια ἐστιν ὡς ἑτέρωθι δηλοῦται . παρὰ δὲ τοῖς παλαιοῖς ἔῤῥηται καὶ οὕτω . εἶχω . εἶχα καὶ διαλύσι , ἔχκα . καὶ δοχὴ ἤ · οὐν ἐπανθέσει τοῦ ὠ , ἔοικα . οὕτω δὲ φασιν καὶ εἶδω εἶδα . καὶ διαλύσι , εἶδα . καὶ προσελύσει τοῦ ὠ , ἔοιδα . καὶ ἀπελύσει τοῦ ε , οἶδα . οἱ δὲ οὕτω καινότερον καινοῦσαντες καὶ τὸ σύνειδα Ἀιολικῶς φασὶ τὸν τόνον ἀναβιβᾶσαι , εἶπον κατ' ἄλλους , ἀναστείλα . Τὸ δὲ ἀνεῖναι , οὐ δεσμοῦ μόνον σημαίνει λύσιν ὡς ἐν τοῖς ῥηθεῖσι χρῆται ὁ ποιητὴς , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀναπεῖσιν δηλοῖ ποτέ . οἷον . ἡ μάλᾳ δή τινα Κύπρις ἀνεῖσα . καὶ τὸ γυμνῶν . οἷον . χόλπον ἀνεμίνη , καὶ τὸ ἐκδέρειν . οἷον . αἰγᾶς ἀνεμίνους ἤγουν ἐκδέ - γοντας . καὶ τὸ παρορμᾶν . οἷον . μαργαίνειν ἀνέχεν . * Ὅτι μετὰ τὸ λυθῆναι τοῦ δεσμοῦ τοῖς ῥηθεῖσιν μοιχοῖς , αὐτὶξ ἀναῖξαντες . ὁ μὲν , Θρήσηνδε βεβήκει . Ἀρεος γὰρ οἰχη - τήρων ἡ Θρόζη διὰ τὸ τοῦ ἐθνοῦς , ὡς πολλοχοῦ φαίνεται , φιλοπόλεμον . Ἀφροδίτην δὲ διὰ τῶν Κύπριων ἐπαρρώδισον , Κύπρον ἔκανεν ἐς Πάφον . ἐνθα τέμενος αὐτῇ βωμὸς τε θυσίαις . ἐνθα δὲ μιν Χάριτες λούσαν καὶ χρίσαν ἐλαίφ ἀμβρότῳ οἷα θεοὺς ἐπενήνοθεν αἰὲν ἔοντας . Καὶ ὅρα τὸ ἐπενήνοθεν , ἄλλην μὲν ἐνταῦθα σημασίαν ἔχον παρὰ τὸ , ῥεῖνῃ δ' ἐπενήνοθε λάγνη . ὅμως δὲ καὶ αὐτὸ ἐπιπ*λασίαν τινα δηλοῦν ἐλαίου ὡσπερ ἐκεῖνο λάγνης . ἐκεῖνη τε γὰρ ἐπιπλάζει , καὶ τὸ χρυώ - μενον δὲ ἐλαῖον . καὶ ἔστιν ἡ αὐτὴ ἐτυμολογία καὶ κίνησις τοῦ ἐπενήνοθεν , ἐνταῦθά τε καὶ ἐκεῖ . ἐμμη - νίας δὲ αὐτῷ , τὸ ἐπιζυγεται . ἐπεστιν . ἐπανθῆ . ἢ τι τοιοῦτον . ἐχρύγη δὲ ἂν καὶ ταύτην τὴν λέξιν ῥήτωρ ἐν τῇ κατὰ λογάδην γραφῇ . Φιλομειδὴ δὲ πάνταῦθα λέγει τὴν Ἀφροδίτην , διὰ τὰ ἐν τοῖς κατ' αὐτὴν μειδίσματα . καὶ οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ γέλωτας , ὡς ὁ ἀσβεστος γέλως ὁ ἐν θεοῖς πρὸ βυαχίων ἐσήλωσε . Τὸ δὲ ἐς Πάφον , διὰ σαφ*ναιων συνήθως ἐπῆγαγεν . ἵνα δηλώσῃ ὅπῃ τῆς Κυ - πρου ἤλθεν ἡ φιλομειδής . τοιοῦτον καὶ τὸ , εἰς Ὕδην εἰς Γάργαρον . προηγησαμένου μὲν τοῦ ὅλου , ἐπε - νηχθέντος δὲ τοῦ μέρους διὰ τὸ σαφέστερον . ὁμοιον δὲ καὶ πρὸ μικροῦ ἤν ὡς ἐμήθην καὶ τὸ , ἐς Λήμνον εὐκτίμενον πτολίεθρον , ὡς ἄπερ εἶπεν , ἐς Λήμνον ἐς Ἥραιστίαν . οὐχ ἀποιεῖς δὲ τούτων οὐδὲ τὸ , Κιζό - νεσσα πέλασσον Ἰσμάφω . ὅλον μὲν γὰρ τι , οἱ Κιζονες τὸ ἔθνος . μέρος δὲ Ἰσμαρος ἡ πόλις . Ἰστίων δὲ ὑπ' τοῦ , Κύπρον ἔκανεν ἐς Πάφον , τὸ κοινὸν τοιοῦτον ἔκανεν ἐς τὴν τῆς Κύπρου Ἥ Πάφον . οὕτω δὲ καὶ εἰς τὸ τῆς Ὕδης Γάργαρον . καὶ εἰς τὸ τῆς Λήμνου πτολίεθρον . καὶ εἰς τὴν τῶν Κιζόνων Ἰσμαφον . διὰ τὸ ἐπαφάσθαι δὲ ἢ διὰ τὸ ἀπαφίσκων ἤγουν ἀπατῶν κατὰ τοὺς παλαιούς , τῇ Ἀφροδίτῃ ἀνείται ἡ Πάφος οἷα τοιουτόφρονος τῇ προφορᾷ . ὡσαρ καὶ ἡ Κύπρος , διὰ τὸ ἐξ Ἀφροδίτης τὸ κῦνιν ἀφρισθαι ὡ ἐστι πορίζεσθαι ἢ πορσύνεσθαι . ὁ καὶ ἡ Κύπρος ἠμφαίνει κατὰ τὴν προφορὰν . Τέμενος δὲ , γῆ ἀποτομὴς , ὁ ἐστιν ἀποτετιμημένη τῶν πείρας . καὶ * νῦν μὲν ἱερὸν τοῦτο τέμενος . κοινῶς μέντοι καὶ πᾶς τόπος παρὰ τῷ ποιητῇ ὅς τῶν ἄλλων ἀφώρισται . Ὁ δὲ ῥηθεὶς βωμὸς αὐθριος προέκειτο οἷα εἰκὼς , καθὰ καὶ ἄλλοι παρὰ τῷ ποιητῇ φαίνονται , περὶ οὓς ῥησόμεν οὕτως . Θυσίαις δὲ , παρὰ τὸ θύος ἢ τὸ θύειν . ὅθεν καὶ θυσόζοι φασίν , οἱ ἱεροσκόποι , ὁ ἔστι δι' ἱμπύρων τὸ μέλλον σημαίνοντες . καὶ θυη - χόον , ἱερὸς ὑπὲρ ἄλλων θύοντας . ἐν δὲ τοῦ θύειν καὶ θυσίαι , αἱ διὰ θυσίαν φασὶ μαρτυτεῖν . ὡς πελάσιους τινὰς φασιν , ἢ καὶ ὀξυντόνους πελασούς . Αἱ δὲ Χάριτες , δαιμόνια πάνταῦθα , ἐπονογοῦντα ὡς εἰκὼς τῇ χρυσῇ Ἀφροδίτῃ . Ὅρα δ' ἐν τοῖσις καὶ τὸ καινοπρεπὲς τοῦ , αὐτὶξ ἀναῖξαντες , ὁ μὲν , Θρήσηνδε βεβήκει . ἡ δὲ , Κύπρον ἔκανεν . οὐ γὰρ ἔχον ἐπαγαγεῖν τῷ ἀναῖξαν - τες ἐνι ποῆμα κοινῶς ὑπὸ τῶν δύο ποιηθέν , ἤρη μερίδας τὸ , ὁ μὲν , ἐβη ἐς Θράζην . ἡ δὲ , εἰς Κύπρον . ἔχει δὲ τινα τὸ σχῆμα καινότητα καὶ ἐν τῷ ἀναῖξαντες , ὁ ἐπεκράτησε διὰ τὸν Ἀρη . ὡς εἰον ὄν , πρὸς τὸ ἑραστῶν φρασθῆναι τὴν μιτοχήν . οὐ γὰρ ἂν εἴποι τις χρύνα διὰ τὴν Ἀφροδίτην , εἰπεὶν αὐτὶξ ἀναῖξαι φῶντο , ἀλλὰ τὴν τοῦ τιμωτῆρον ἐκφωνηθῆναι μι*τοχήν . ὡς καὶ αἱ τις εἴποι ὅτι Ἀρης καὶ Ἀφροδίτη λυθέντες τοῦ δεσμοῦ φῶντο . Ἀοικὶ δὲ τὸ ἀναῖξαντες ἀποτινύσθαι πρὸς τὸ , οὐδὶ τε μανῆσαι μελέων ἦν οὐδ’ ἀναίρειν , ὁ δὴ παρακολουθῆμα ἦν τοῦ δεσμοῦ , οὗτε λυθέντες ἀνῆξαν . οὐ μό - νον καυηθέντες καὶ ἀείραντες ἑαυτούς , ἀλλὰ καὶ ἀναζάκτες εἰς ὁδὸν σύντονον . Ὅρα δ’ , ἐν τοῖς ῥηθείσι καὶ ὡς τὴν μὲν εἰς Θράκην ὁδὸν τοῦ Ἄρεος φιλόξ οὕτως εἶπε . τὴν δὲ τῆς περιόδου Ἀρροδίτης ἀπέλευσιν εἰς τὴν καλὴν Κύπρον πλεῖονός τινος λόγου ἠξίουεν . Ὅτι Ὀδυ - σσεὺς τὰ κατὰ τὴν μοιχείαν τῆς Ἀρροδίτης ἀκούων ἐτέρπετο ἐν ἡρεῖ κακῶ καὶ οἱ ἄλλοι Φαίακες . εἰ δὲ μὴ ἔχοιεν ἐπὶ οὕτω φαυλοτάτῳ ἀκούσματι τὸν φιλόσοφον διαχέεσθαι , ἀλλ’ ἔστιν εἰπεῖν ὡς οὐ τοῖς λεγομένοις ἀπλῶς χαίρει ἀλλὰ τῷ ῥυθμῷ καὶ τῇ ἐπιλείᾳ τοῦ σοφοῦ ἀοιδού . ἴσως δὲ καὶ τὰς τοῦ μύθου ἀλληγορίας ἐμπαθύνων φιλοσοφώτερον , καὶ οὐ κατὰ τοὺς Φαίακας ἀκροώμενος καὶ αὐτός , οἱ ἄλλως τίπονται ἀκούοντες διὰ τὸ φῦσα δηλαδὴ τὰς ἐρωτικὰς ἐννοίας γλυκίας εἶναι . Ὅτι Ἀλκίνοος ἐναρθυνόμενος τῇ τῶν ἔχρωσιν ὀρχηστῇ ἐκέλευσεν Ἄλιον καὶ Λα - οδάμαντα τοὺς αὐτοῦ νιούς μοναζὲ δοχῆσασθαι . τούτῃσι μόνους . ἢ καθ’ ἕνα ἴδιως . οὓς καὶ ἐξαι - ρον ὁ ποιητής , * φησίν . ἐπεὶ σφισιν οὐτὶς ἔριζε τούτῃσιν ἐξισοῦτο . οἱ δὲ πλεῖόν τι ποιούντες οὐ ἐκέλευσεν ὁ πατήρ , σφαῖραν καλὴν μετὰ χειρὸν ἔλοντο . ἦν καὶ σμινύνων ὡς ἐξὴν ἐπά - γει πορφύρη . τοῦτο γὰρ ἦν τὸ σφαῖραν καλὴν . ἦν Πόλυβος ποίησε διὰφρων , ὄνομα δὲ τὸ Πόλυβος , οἰκείων τοιούτῳ τεχνίτῃ πολλάς δηλαδὴ βύας ἔχοντι ὁ ἐστι βύσσος . ταύτην ἕτερος ῥίπτασκε φησι ποτὶ νέφια σκιοῦντα , ἰδωθεῖς ὁπίσω . ὁ δ’ ἀπὸ χθονὸς ὑψοῦ ἀφθές , ἠμίως μελέ - θηκε πέρος ποσὶν οὐδας ἰκέσθαι . ἤρουν ἀναπηδῶντες καὶ ἐπὶ μετώπου ὧν μετελάμ - βανε . καὶ ἦν ἕθος παλαιὸν οὕτω παίζειν . καὶ ἐπεχωρίαζέ φασὶ Λακεδαιμονίοις ἄγων τὰ σφαιρομάχα . εἰκὸς δὲ καὶ τὴν διὰ σφαῖρας παιδίαν τὴν καλουμένην οὐρανίαν τοιαύτην εἶναι . τοῦτο γὰρ ὑποβάλλει νοεῖν ὑπερθολικῶς ῥηθὲν τὸ , ὡς καὶ εἰς νέφη ῥιπτεῖσθαι τὴν σφαῖραν . Σημεῖοσαι δὲ καὶ ὅτι ὀρχη - σιως εἶδος ἦν καὶ ἡ τοιαύτη διὰ σφαῖρας παιδία , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ οὕτω γράψας . θεμαύστρις , ὀρχησις διὰ ποδῶν σύντονος . φησι γοῦν Κριτίας οὕτω ἀναπηδῶσαντες εἰς ὕψος πρὸ τοῦ κατευχεδῆναι ἐπὶ γῆν παραλλαγὰς πολλάς τοῖς ποσὶν ἐποίουν , ὁ δὴ θεμαύστριζεν ἔλεγεν . εἰοῦσιν οὖν καὶ οἱ βασιλι - κοὶ ἐνταῦθα παῖδες τοιαύτά τινα παίζοντες καὶ τὴν * σφαῖραν ἀναώρπτεν . Ὅτι δὲ ἡ ῥηθεῖσα οὐρανία εἶδος ἦν τῆς διὰ σφαῖρας παιδίας , δηλοῖ ὁ γράψας ὅτι ταύτης ἡ μὲν τις ἐλέγετο οὐρανία , ἡ δέ , ἀπόρραξις . ἡ δέ , ἐπίσκυρος . ἡ δέ , φαινύνδα . Οὐρανία μὲν , ἡ εἰς οὐρανὸν τῆς σφαῖρας ἀνα - βολή . ἦν ὁ ποιητὴς ἐμφαίνειν δοκεῖ ἐν τῷ , οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν σφαῖραν καλὴν μετὰ χειρὸν ἔλοντο . πορφυ - ρέην καὶ ἐξὴς ὡς προγέγραπται . Ἀπόρραξις δέ , ὅτ’ ἂν τὴν σφαῖραν μὴ πρὸς τοῖχον ἀλλὰ πρὸς ἕδαφος σκληρὸς φασὶν ἀράπτωσιν ὥστε ἀποχρονούμενην ἄλλεσθαι πάλιν . Ἐπίσκυρος δέ , ἢ ἔχουσι οἱ παίζον - τες κατὰ πλῆθη , καλουμένη διατοῦτο καὶ ἐπίκοινος . ἢ δ’ αὐτή , καὶ ἐφηλική . ὀνόμαστο δὲ ἐπίσκυρος , ἐπειδὴ οἱ κατ’ αὐτὴν σφαιρίζοντες ἐπὶ λατύνης ἵστῶτες ἦν σκύρον φαμέν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ δεδήλωται , βολὴ σφαῖρας ἀλλήλους ἐξεδίδωχον . καὶ τοιαύτη μὲν ἡ ἐπίσκυρος . Φαινύνδα δέ , ὅτ’ ἂν ἕτερος φασὶ τὴν σφαῖραν προδεικνύντες ἕτερω αὐτὴν ἐπιπέψωσιν . ἦν καὶ ἐτυμολογοῦντες οἱ παλαιοὶ λέγουσι γίνεσθαι αὐτὴν ἴσως ἀπὸ τοῦ φενακίζειν , οὐ πάνυ ἀκριβῶς οὕτως ἐτυμολογήσαντες , ὡς ἐκ τῶν προγραφέντων ἐν τῇ ἕττα ἐστι γνῶναι . Ὅτι δὲ τὸ σφαιρίζειν οὐχ ὀλίγῃ μοίρᾳ ἐνομιζέτο φασὶ γυμναστικῆς , ἐστι συμβάλ - λειν καὶ ἐκ τῆς Ἡροφίλου τοῦ ἰατροῦ εἰκόνος . παρέχει*ται γὰρ φασιν αὐτὴν σὺν ἕτεροις τισὶ γυμναστι - κοῖς ὀργάνοις καὶ σφαῖρα . τοῦ δὲ ἀξίας λόγου καὶ τὴν σφαιριστικὴν εἶναι , πίστις καὶ Ἀθηναῖοι , πολίτην ποιησάμενοι Ἀλέξανδρον τὸν Καρύστιον σφαιριστήν , καὶ ἀνδριάντα ἐκείνῳ ἀναστήσαντες . Μιλήσιοι μέντοι τὴν γυμνασίαν ταύτην παρρητήσαντο . αἴτιον δὲ φασιν , ὅτι περιττῶς ἐξασκήσαντες τὰ ἀθλητικὰ καὶ πολλάς ἐκ τῶν στεφανιτῶν ἀγῶνων ἀπενεγκάμενοι νίκας , τὴν σφαῖραν εἰς οὐδὲν τούτων χρησίμην ἔγνω . διὸ καὶ παρατητίαν αὐτὴν ἔκριναν . ὅτι δὲ τῶν αὐτὴν παίζοντων τοὺς μὲν νικῶντας βασιλεὺς ἐκάλουν ὡς ἐπὶ σμινώματι τοῦ ἔργου , ὅνους δὲ τοὺς ἡττωμένους , δηλοῦσι καὶ αὐτὸ οἱ παλαιοί , παρα - φέροντες καὶ χρήσεις τὴν μὲν ἐκ τοῦ κατὰ Πλάτωνα Θεαίτητον τοιαύτην . ὁ δὲ ἀμαρτὼν καθεδύται , ὥσπερ φασὶν οἱ σφαιρίζοντες , ὅσος . ὡς δ’ ἂν παραγενήται ἀναμαρτῶς , βασιλεύς ἡμῶν . τὴν δέ , ἀπὸ Κρατίνου . οἷον . ὅνοι ἀπωτέρω κάθηται τῆς λύρας . τοὺς γὰρ ἡττωμένους ὅνους καλῆσθαι ἔλεγον . Ὅτι δὲ οὐ μόνον σφαιρισταὶ ἀλλὰ καὶ ἕτερα τέχναι οὐ λόγου πολλοῦ ἀξίαι ἀλλὰ θάνασοι ἐτιμήθησαν
Lemmas: ὁ τεχνικός . ἐγώ ὁ ὑπαρχι*ζόν , οὖον ἀκόλουθος τροπή ὁ μι εἰς βρόχος , ὁ τρίτος εἰμί , κατά ὁ τίθημι τίθημι . καί τροπή Ἀωρικὴ ὁ Σ εἰς τ , αὐτί ἵνα ὁ πρός ὁ πληθυντικός συνήμ - πτῶσις ἀπορριγέω . ἀποβολή δέ ὁ ι , ἔτι . καί προσθήκη ὁ Σ , εἱμί . ἵνα ὁπωσοῦν ὁ Παραλή - Γούσα ἀμύσσω . ὁ γάρ εἰς μι , μακρός ἐθέλω παραλήγω ἐν ὁ ἑνικός . δύναμαι δέ ὁ εἰμί , καί ἀπό ὁ εἰμί δύο πρόσωπον εἰμί , ἢ τροπή ὁ δύο σίγμα εἰς τ , ἢ ἀπέρχομαι μέν ἐκεῖνος ἀντένθεσις δέ ὁ τ . ὁ δέ ἔοικα ὁ μέν κοινός κλίσις ἀλλοῖος εἰμί ὡς ἑτέρωθι δηλόω . παρά δέ ὁ παλαιός ἔρρω καί οὗτος . ἰχώρ . έχω καί διάλυσις , ἔχω . καί δοχή ἤ · ὀν ἐπανθέω ὁ ᾠόν , ἔοικα . οὗτος δέ φημί καί εἴδω ὁράω . καί διάλυσις , ὁράω . καί προσέρχομαι ὁ ᾠόν , ἔοιδα . καί ἀπέρχομαι ὁ ε , οἶδα . ὁ δέ οὗτος καινός καινόω καί ὁ σύνοιδα Ἀιολικός φημί ὁ τόνος ἀναβιβάζω , εἶπον κατά ἄλλος , ἀναστέλλω . ὁ δέ ἀνίημι , οὖον δεσμός μόνος σημαίνω λύσις ὡς ἐν ὁ εἴρω χράω ὁ ποιητής , ἀλλά καί ὁ ἀναπείθω δηλόω ποτός . οἷος . ὁ μάλα δή τις Κύπρις ἀνίημι . καί ὁ γυμνός . οἷος . κόλπος ἀνίημι , καί ὁ ἐκδέρω . οἷος . Αἰγαί ανεμινοος ἤγουν ἐκ - γοντας . καί ὁ παρορμάω . οἷος . μαργαίνω ἀνέχω . * ὅτι2 μετά ὁ λύω ὁ δεσμός ὁ εἴρω μοιχός , αὐτός ἀναΐσσω . ὁ μέν , Θρήσηνδε βαίνω . Ἄρης γάρ οἴχομαι - τήρων ὁ Θρόζη διά ὁ ὁ ἔθνος , ὡς πολλοχοω φαίνω , φιλοπόλεμος . Ἀφροδίτη δέ διά ὁ Κύπριος επαρρωδισος , Κύπρος καίνω εἰς Πάφος . ἔνθα τέμενος αὐτός βωμός τε θυσία . ἔνθα δέ ὅς Χάρις λούω καί χρίω ἐλαίφ ἄμβροτος οἷος θεός ἐνήνοθε ἀεί εἰμί . καί ὁράω ὁ ἐνήνοθε , ἄλλος μέν ἐνταῦθα σημασία ἔχω παρά ὁ , ῥέω δέ ἐπινηνέω λάγνος . ὅμως δέ καί αὐτός ἐπιπ*λασίαν τις δηλόω ἔλαιον ὡς ἐκεῖνος λάγνος . ἐκεῖνος τε γάρ ἐπιπλάζω , καί ὁ χρυώ - μένω δέ ἔλαιον . καί εἰμί ὁ αὐτός ἐτυμολογία καί κίνησις ὁ ἐνήνοθε , ἐνταῦθα τε καί ἐκεῖ . ἐμμη - νία δέ αὐτός , ὁ ἐπιζυγέω . ἔπειμι . ἐπανθέω . ἢ τίς τοιοῦτος . ἐχρύγη δέ εἄν καί οὗτος ὁ λέξις ῥήτωρ ἐν ὁ κατά λογάδην γράφω . Φιλομειδὴ δέ πάνταῦθα λέγω ὁ Ἀφροδίτη , διά ὁ ἐν ὁ κατά αὐτός μειδίσματα . καί οὖον μόνος , ἀλλά καί γέλως , ὡς ὁ ἄσβεστος γέλως ὁ ἐν θεός πρό βυαχίων εἰσέρχομαι . ὁ δέ εἰς Πάφος , διά σαφ*ναιων συνήθης ἐπάγω . ἵνα δηλόω ὅπῃ ὁ ΚΥ - πρώ ἔρχομαι ὁ φιλομμειδής . τοιοῦτος καί ὁ , εἰς Ὕδη εἰς Γάργαρον . προηγέομαι μέν ὁ ὅλος , ἔπω - νήχω δέ ὁ μέρος διά ὁ σαφής . ὅμοιος δέ καί πρό μικρός ἐάν ὡς ἐμέω καί ὁ , εἰς Λῆμνος ἐϋκτίμενος πτολίεθρον , ὡς Ἄπερ εἶπον , εἰς Λῆμνος εἰς ηραιστια . οὐ ἀπεῖπον δέ οὗτος οὐδέ ὁ , Κιζό - νέσσα πελάζω Ἰσμάφω . ὅλος μέν γάρ τίς , ὁ Κιζονες ὁ ἔθνος . μέρος δέ Ἴσμαρος ὁ πόλις . ἱστίον δέ ὑπό ὁ , Κύπρος καίνω εἰς Πάφος , ὁ κοινός τοιοῦτος καίνω εἰς ὁ ὁ Κύπρος ὅς Πάφος . οὗτος δέ καί εἰς ὁ ὁ Ὕδη Γάργαρον . καί εἰς ὁ ὁ Λῆμνος πτολίεθρον . καί εἰς ὁ ὁ κιζοναω Ἰσμαφον . διά ὁ ἐπαφάω δέ ἢ διά ὁ ἀπαφίσκω ἤγουν ἀπάτη κατά ὁ παλαιός , ὁ Ἀφροδίτη ἀνίημι ὁ Πάφος οἷος τοιουτόφρονος ὁ προφορά . ὡσαρ καί ὁ Κύπρος , διά ὁ ἐκ Ἀφροδίτη ὁ κύω ἀφρίζω εἰμί εἰμί πορίζω ἢ πορσύνω . ὁ καί ὁ Κύπρος ἐμφαίνω κατά ὁ προφορά . Τέμενος δέ , γῆ αποτομή , ὁ εἰμί ἀποτιμάω ὁ πείρω . καί * νῦν μέν ἱερόν οὗτος τέμενος . κοινῶς μέντοι καί πᾶς τόπος παρά ὁ ποιητής ὅς ὁ ἄλλος ἀφορίζω . ὁ δέ ἐρῶ βωμός αὐθριος πρόκειμαι οἷος ἔοικα , καθά καί ἄλλος παρά ὁ ποιητής φαίνω , περί ὅς ῥήγνυμι οὕτως . Θυσία δέ , παρά ὁ θύος ἢ ὁ θύω . ὅθεν καί θυσοζεω φημί , ὁ ἱεροσκόπος , ὁ εἰμί διά ιμπυροος ὁ μέλλω σημαίνω . καί θύω - χόω , ἱερός ὑπέρ ἄλλος θύω . ἐν δέ ὁ θύω καί θυσία , ὁ διά θυσία φημί μαρτυσυς . ὡς πελάσιους τις φημί , ἢ καί οξυντονοος πελάζω . ὁ δέ Χάρις , δαιμόνιος πάνταῦθα , επονογουειντα ὡς ἔοικα ὁ χρύσεος Ἀφροδίτη . Ὅρας δέ ἐν τοιτις καί ὁ καινοπρεπής ὁ , αὐτός ἀναΐσσω , ὁ μέν , Θρήσηνδε βαίνω . ὁ δέ , Κύπρος καίνω . οὖον γάρ ἔχω ἐπάγω ὁ ἀναΐσσω - αἱρέω ἐνι ποῆμα κοινῶς ὑπό ὁ δύο ποιέω , Ἥρα μερίς ὁ , ὁ μέν , βαίνω εἰς θράζω . ὁ δέ , εἰς Κύπρος . ἔχω δέ τις ὁ σχῆμα καινότης καί ἐν ὁ ἀναΐσσω , ὁ ἐπικρατέω διά ὁ Ἀρή . ὡς Ἀγαμεμνόνειος εἰμί , πρός ὁ ἐραστής φράζω ὁ μιτοχήν . οὖον γάρ εἄν εἶπον τις χρύνα διά ὁ Ἀφροδίτη , εἰπείν αὐτός ἀναΐσσω φάω , ἀλλά ὁ ὁ τιμωτῆρον ἐκφωνέω μι*τοχήν . ὡς καί ὁ τις εἶπον ὅτι Ἄρης καί Ἀφροδίτη λύω ὁ δεσμός φάω . Ἀοικὶ δέ ὁ ἀναΐσσω ἀποτίνυμι πρός ὁ , οὐδή τε μαίνομαι μέλος εἰμί οὐδέ ἀναιρέω , ὁ δή παρακολούθημα εἰμί ὁ δεσμός , ὅστε λύω ἀνήκω . οὖον μός - νοῦς καίω καί ἀείρω ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ἀναζάκτες εἰς ὁδός σύντονος . Ὅρας δέ , ἐν ὁ εἴρω καί ὡς ὁ μέν εἰς Θρᾴκη ὁδός ὁ Ἄρης φιλόξ οὕτως εἶπον . ὁ δέ ὁ περίοδος αρροδιος ἀπέλευσις εἰς ὁ καλός Κύπρος πολύς τις λόγος ἀξιόω . ὅτι2 Ὀδυ - σεύς ὁ κατά ὁ μοιχεία ὁ αρροδιος ἀκούω τέρπω ἐν αἱρέω κακόω καί ὁ ἄλλος Φαίαξ . εἰμί δέ μή ἔχω ἐπί οὗτος φαῦλος ἄκουσμα ὁ φιλόσοφος διαχέω , ἀλλά εἰμί εἶπον ὡς οὖον ὁ λέγω ἀπλόος χαίρω ἀλλά ὁ ῥυθμός καί ὁ ἐπίλειος ὁ σοφός ἀοιδός . ἴσως δέ καί ὁ ὁ μῦθος ἀλληγορία εμπαθυναω φιλόσοφος , καί οὖον κατά ὁ Φαίαξ ἀκροάομαι καί αὐτός , ὁ ἄλλως τιποντης ἀκούω διά ὁ φύω δηλαδή ὁ ἐρωτικός ἔννοια γλυκός εἰμί . ὅτι2 Ἀλκίνοος ἐναίρω ὁ ὁ χράω ὀρχηστής κελεύω Ἅλιος καί Λα - οδάμαντα ὁ αὐτός νιούς μονάζω δοκέω . τοῦτος μόνος . ἢ κατά εἷς ἰδίως . ὅς καί ξάγι - ἀντίμοιρος ὁ ποιητής , * φημί . ἐπεί σφεῖς οὐτίς ἐρίζω τοῦτος ἐξισόω . ὁ δέ πλέω τίς ποιέω οὖον κελεύω ὁ πατήρ , σφαῖρα καλός μετά χείρων αἱρέω . εἰμί καί σμινυναω ὡς ἔξεστι πάμι - γει πορφύρω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ σφαῖρα καλός . εἰμί Πόλυβος ποιέω διαφρέω , ὄνομα δέ ὁ Πόλυβος , οἰκέω τοιοῦτος τεχνίτης πολύς δηλαδή βύας ἔχω ὁ εἰμί βύσσος . οὗτος ἕτερος ῥίπτω φημί πρός νέφιον σκίζω , βλέπω ὀπίσω . ὁ δέ ἀπό χθών ὑψόω άφθα , μου μελέ - τίθημι Πέρος πούς οὖδας ἱκνέομαι . ἀρόω ἀναπηδάω καί ἐπί μέτωπον ὅς μετελάμ - βασνω . καί εἰμί ἔθος παλαιός οὗτος παίζω . καί ἐπιχωρίζω φημί Λακεδαιμόνιος ἄγω ὁ σφαιρομάχος . εἰκός δέ καί ὁ διά σφαῖρα παιδεία ὁ καλέω οὐράνιος τοιοῦτος εἰμί . οὗτος γάρ ὑποβάλλω νοέω ὑπερθολικῶς ἐρώ ὁ , ὡς καί εἰς νέφος ῥίπτω ὁ σφαῖρα . Σημεῖον δέ καί ὅτι ὀρχέομαι - θεός εἶδος εἰμί καί ὁ τοιοῦτος διά σφαῖρα παιδίον , ὡς δηλόω καί ὁ οὗτος γράφω . θεμαύστρις , ὄρχησις διά πούς σύντονος . φημί γοῦν Κριτίας οὗτος ἀναπηδάω εἰς ὕψος πρό ὁ κατεύχομαι ἐπί γῆ παραλλαγή πολύς ὁ πούς ποιέω , ὁ δή θεμαύστριζεν λέγω . εἶμι οὖν καί ὁ Βασίλι - κοί ἐνταῦθα παῖς τοιαύς τις παίζω καί ὁ * σφαῖρα ἀναρράπτω . ὅτι2 δέ ὁ εἴρω Οὐρανία εἶδος εἰμί ὁ διά σφαῖρα Παιδίας , δηλόω ὁ γράφω ὅτι οὗτος ὁ μέν τις λέγω Οὐρανία , ὁ δέ , ἀπόρραξις . ὁ δέ , ἐπίσκυρος . ὁ δέ , φαινύνδα . Οὐρανία μέν , ὁ εἰς οὐρανός ὁ σφαῖρα ἀνα - βολή . εἰμί ὁ ποιητής ἐμφαίνω δοκέω ἐν ὁ , ὁ δέ ἐπεί οὖν σφαῖρα καλός μετά χείρων αἱρέω . πορφυ - ῥέω καί ἑξῆς ὡς προγράφω . ἀπόρραξις δέ , ὅτι εἄν ὁ σφαῖρα μή πρός τοῖχος ἀλλά πρός ἔδαφος σκληρός φημί ἀράπτωσιν ὥστε ἀποχρονούμενην ἅλλομαι πάλιν . ἐπίσκυρος δέ , ἢ ἔχω ὁ παίζω - αἱρέω κατά πλῆθος , καλέω διατοῦτο καί ἐπίκοινος . ἢ δέ αὐτός , καί ἐφηλική . ονομαστός δέ ἐπίσκυρος , ἐπεί ὁ κατά αὐτός σφαιρίζω ἐπί λατυνεος ἵστημι εἰμί σκῦρος φημί , ὡς καί ἀλλαχοῦ δηλόω , βολή σφαῖρα ἀλλήλων ἐκδιώκω . καί τοιοῦτος μέν ὁ ἐπίσκυρος . Φαινύνδα δέ , ὅτι εἄν ἕτερος φημί ὁ σφαῖρα προδείκνυμι ἕτερος αὐτός ἐπιπέσσω . εἰμί καί ἐτυμολογέω ὁ παλαιός λέγω γίγνομαι αὐτός ἴσως ἀπό ὁ φενακίζω , οὖον πάνυ ἀκριβῶς οὕτως ἐτυμολογέω , ὡς ἐκ ὁ προγράφω ἐν ὁ ἕτος εἰμί γιγνώσκω . ὅτι2 δέ ὁ σφαιρίζω οὐ ὀλίγος μοῖρα νομίζω φημί γυμναστικός , εἰμί συμβάλλω - Λέιν καί ἐκ ὁ Ἡρόφιλος ὁ ἰατρός εἰκών . παρέχω γάρ φημί αὐτός σύν ἕτερος τις γυμναστής - κέω ὄργανον καί σφαῖρα . ὁ δέ ἄξιος λόγος καί ὁ σφαιριστικός εἰμί , πίστις καί Ἀθηναῖος , πολίτης ποιέω Ἀλέξανδρος ὁ Καρύστιος σφαιριστής , καί ἀνδριάς ἐκεῖνος ἀνίστημι . Μιλήσιος μέντοι ὁ γυμνασία οὗτος παραρτάω . αἴτιος δέ φημί , ὅτι περισσός ἐξασκέω ὁ ἀθλητικός καί πολύς ἐκ ὁ στεφανίτης ἀγών ἀποφέρω Νίκη , ὁ σφαῖρα εἰς οὐδείς οὗτος χρήσιμος γιγνώσκω . διό καί παρατητίαν αὐτός κρίνω . ὅτι δέ ὁ αὐτός παίζω ὁ μέν Νίκη βασιλεύς καλέω ὡς ἐπί σμινώματι ὁ ἔργον , ὄνος δέ ὁ ἡσσάομαι , δηλόω καί αὐτός ὁ παλαιός , παρά - φέρω καί χρῆσις ὁ μέν ἐκ ὁ κατά Πλάτων Θεαίτητος τοιοῦτος . ὁ δέ ἁμαρτάνω καθεύδω , ὥσπερ φημί ὁ σφαιρίζω , ὅσος . ὡς δέ εἄν παραγίγνομαι ἀναμαρτής , βασιλεύς ἐγώ . ὁ δέ , ἀπό Κρατῖνος . οἷος . ὄνος ἀπωτέρω κάθημαι ὁ λύρα . ὁ γάρ ἡσσάομαι ὄνος καλέω λέγω . ὅτι2 δέ οὖον μόνος σφαιριστής ἀλλά καί ἕτερος τέχνη οὖον λόγος πολύς ἄξιος ἀλλά θνῄσκω τιμάω