eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1917
καὶ ὅτι τὸ , ἅλτο ἐπὶ οὐδὸν ἀντὶ τοῦ ἡλατο , καίριως ἔφη , ὡς ὑψηλοτέρου τῆς ὕδρας ὄντος τοῦ οὐδοῦ . φιλοῦνται δὲ τὸ ἅλτο καὶ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ἄλλεσθαι γεγονὸς , οὐ μόνον ὡς Αἰολικόν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐπαγωγὴν τοῦ φιλοῦ τ , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς ἐδήλωσεν · ὁ δὴ ἐμελλε παιδεῖν κατὰ τοὺς τεχνικοὺς καὶ ἡ γενικὴ τοῦ ἕλες , εἰ περ ἐκλίθη ἅλτος καὶ μὴ ὑπεστάλη τὸ τ καὶ οὕτως ἡ κλίσις γέγονεν ἕλες , ἅλος , καὶ ἔκφυλὴν διατοῦτο ἡ δασεία τῆς εὐθείας καὶ ἐν τῇ γενικῇ · ὃν τρόπον καὶ τὸ ἅλατο μὲν * δασύνε-60 ται ἀπὸ τοῦ ἄλλομαι · ἐπεὶ καὶ τὰ τοῦ ἐνεστῶτος πνεύματα εἰς τοὺς ἐκτὶδεν ὁμοίως μεταβαίνουσι χρό - νους . συγχοπὲν δὲ εἰς τὸ ἅλτο ἐφίλωται · χαίρει γὰρ τὸ τ , ὡς περ καὶ τὸ ὃ καὶ τὸ δ , φιλοῦσθαι τὰ πρὸ αὐτῶν φωνήεντα . Ἱσταται δὲ περὶ τὸν οὐδὸν Ὀδυσσεύς , ἵνα μὴ ἔχωσι οἱ μνηστῆρες ἔξω φρυξίν · βλάπτει γὰρ τοῦτο τὸν Ὀδυσσέα καὶ ζημιοῖ , τοῦτο μὲν εἰ τις διαδράσῃ τὸν φόνον , ἐκεῖνο δὲ εἰ τοὺς Ἰθακισίους εἰς ἀμύνας προκαλέσονται . Τὸ δὲ , πρόσθε ποδῶν , ἱερμνεία ἐστὶ τοῦ , ἐρχεῖατο ὁίστοὺς αὐτοῦ , τούτῃστι ποδὸς ποδῶν . Ἀάτος δὲ δύναται ἡ δίχα βλάψθη ἐνταῦθα εἶναι , ἵνα λέγῃ * Ὀδυσσεύς , ὡς οὐ πολυβλαβής , ὦ μνηστῆρες , ἐμοὶ ὁ παρὼν ἀεθλος , ὡς ὑμεῖς ἐλέγετε , ἀλλὰ1917 ἐστερημένος ἄτης καὶ , ὡς εἰπεῖν , ἀβλαβής . λέγω δ᾿ ἂν αὐτὸν καὶ ἄλλως εἰρωνικῶς ἀάατον , ἤγουν πολυβλαβή , κατὰ τὸ δοκοῦν τοῖς μνηστῆροι . Τὸ δὲ , οὕτως μὲν δή ἀεθλος ἐκτελέσεται · νῦν αὐτε σκο - πὸν ἄλλον εἶσομαι , αἰ κε τύχωμι , εἴποι ἂν ὁ μετὰ τι μέγα ἔργον ἀνυσθὲν δευτέρῳ τινὶ ἐγχειρήσαι θέλων . Τὸ δὲ , ὕφρα πίου οἴνοιο , Ἀττικῶς ἐβόηθη . ἄλλως γὰρ τὸ πίνειν αἰτιατικῇ συντάσσεται . ὥσως δὲ καὶ οὐδὲ ἐμελλε τὸν ὅλον ἐκπιεῖν οἶνον , ἀλλὰ τι μέρος αὐτοῦ , ἄς εἴωθασα ποιεῖν οἱ , ὡς προε - δήλωθη , προπίνοντες . τὰ δὲ τοιαῦτα γενικῇ συντάσσονται , ὡτε δηλαδὴ μὴ τὸ πᾶν δαπανᾶσθαι , ἀλλὰ τι μέρος αὐτοῦ · οἷον , λείον ῥοὸς βεβρωκώς · καὶ ὅρις μυρίων φαρῶν · καὶ ὅσα τοιαῦτα . Τὸ δὲ μέμλετο , ποιητικῇ αὐτὴ λέξις , ἐκ τοῦ μεμῆλτο γίνεται , ὁ ἐστι διὰ μελήσεως ἤν , κατὰ τε συγχο - πήν καὶ ἐπένθεσιν τοῦ βήτα διἐὐφωνίαν καὶ συστολὴν τοῦ παραληγοῦτος ἡ εἰς ε . Λαιτυμόνες δὲ νῦν οἱ ἀπλῶς δαινύμενοι . ἐν μέντοι τῇ δ᾿ ῥαμφιδίᾳ ἐπὶ τῶν τὴν δεῖπνα παρασκευαζόντων εὑρίσται ἡ λέξις τε*Θεῖσα . οἱ δὲ ὑστερον ἐπὶ κλητῶν φίλων αὐτὴν τιθέασιν . Ὀτι Ὀδυσσεύς Ἀντίνοον κατὰ λαμὸν ἐπισχόμενος βάλεν ἰῶ , ἀντικρὺ δ᾿ ἀπαλοῖο διἀὐχένος ἤλυσ᾿ ἀκοχή . εἶτα διασκευά - ζων , ὅπως ἐπεσε σμαζάδων καὶ οἷα ἐπαθε καὶ ἐποίησε , φησίν · ἐκλίθη δ᾿ ἐτέρωσε , δέπας δὲ οἱ ἐκπεσε χειρὸς , βλημένου · αἰτία δἀὐλὸς ἀνὰ ῥίνας παγὺς ἤλθεν αἰματος ἀνδρομολο , θοῦς δ᾿ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ τράπεσαν ὥσε ποδὶ πληξας , ἀπὸ δἐἰδατα χεῦεν ἔραζε · αὐτὸς τε κρέα τε ὅππ᾿ φορύντο , τούτῃστιν ἐμολύντο ἢ αἵματι ἢ καὶ ἄλλως κυλιόμενα εἰς γῆν . Καὶ ὅρα φράσιν ταύτην ἀπόζουσαν τῆς ἐν Ἰλιάδι γλυκύτητος τῆς κατὰ ἐμβροίειαν καὶ νοήματος καὶ φράσεως · πολεμικὴ γὰρ ἡ διασκευή . καὶ εἰσὶ τοιαῦτα καὶ ἐν τοῖς ἐφεξῆς . ὅλως γὰρ τὸ τῆς Ὀδυσσείας ἀνδρώδης ἐν τῇ ῥαμφιδίᾳ ταύτῃ κείται . μιῶς δὲ καὶ ἐνταῦθα βολῇ θανατοῖ ὁ ποιητὴς τοὺς βαλλομένους διὰ τὸ ἀνθρωφόρω φαρμάκῳ τοὺς ὁίστους βεβλά - φθαι , καθὰ καὶ ἐν τῇ ἄλφα ῥαμφιδίᾳ προεῖρηται . τοῦτο δὲ καὶ ἐπίτηδες ὁ ποιητὴς πλάττει διὰ τὴν τῶν ὁίστων ἔνδειαν , ἵνα ἓνὸς ὁίστου ἕνα θανατοῦντος πλεῖον τὸ ἔργον διὰ τοῦ τόξου γένηται . Τὸ δὲ ἐπισχόμενος ἀντὶ τοῦ καταστοχασάμενος . τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἐπέχειν τὴν χεῖρα καὶ ἰστάν τὸν κατὰ σκοποῦ βάλλοντα . οἱ δὲ πελαιοὶ καὶ ἀντὶ τοῦ λαβόμενος φασίν , ἀστείως λέγοντες ὡς ἀπὸ χειρὸς κρατοῦντος . ὡς γὰρ ὁ ἄρχων ἐπέχει τινὰ τοῦ λαμοῦ , οὕτω καὶ Ὀδυσσεὺς ἐβλε τὸν Ἀντίνοον κατὰ λαμὸν ἐπισχόμενος ἴφ᾿ ὡς οἷα καὶ χειρί . Τὸ δὲ , ἀπαλοῖο διἀὐχένος , σαφῶς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἠρμήνευται , οὐ τοῦ ὅλου αὐχένος ὂν ἐπίθετον , ἀλλὰ τοῦ περὶ αὐτὸν ἀπαλωτέρου μέρους . ἄλλως γὰρ οὐκ ἂν ἀπαλὸς αὐχὴν λέγοιτο ὁ σκληρὸς καὶ περὰ τὸν αὐχμὸν ἐτυμολογούμενος διὰ τὰ κατ᾿ αὐτὸν ὅστ᾿ ὡς οἷα τις αὐχμὴν . διὸ καὶ διὰ τοῦ ε κλίνεται , ἵνα ὡς πέρ ἐστι ποιμὴν ποιμένος , οὕτω καὶ αὐχμὴν αὐχμένος , καὶ διὰ τὸ εὐφωνότερον αὐχὴν αὐχένος . ἄλλως γὰρ , φασιν , εἰ περ μὴ φύσει εἶχε τὸ μῦ , διὰ τοῦ ἡ ἐκλίνετο ἂν , ὡς τὸ σωλὴν σωλὴνος καὶ τὰ ὅμοια . Τὸ δὲ ἐκλίθη εὑρίσται πού ἐν τοῖς πρὸ τούτων καὶ δίχα τοῦ ν ἐν τῷ , ἀμ δ᾿ ἐτέρως᾿ ἐκλίθη , ἐπιτάζοντος τοῦ μέτρου ἐκτὶ τὴν τοῦ ν᾿ ἀπείλεσιν κατὰ κοινοτέραν γραφήν . Δέπας δὲ λέγει τὸ πρὸ ὀλίγων καλῶν ἄλεισον . Τὸ δὲ βλημένου ὤφειλε μὲν δοτικὴ εἶναι , ἵνα ἤν , δέπας δὲ οἱ ἐκπεσε χειρὸς βλημένου . καὶ δή καὶ εὑρίσ - ται τινα τῶν ἀντιγράφων οὕτως ἔχοντα τῆς γραφῆς . τὰ μέντοι ἀκριβέστερα γενικὴν ἔχουσι , ὡς μηδὲ
Lemmas: καί ὅτι ὁ , ἅλλομαι ἐπί οὐδός1 ἀντί ὁ ἅλλομαι , καίριος φημί , ὡς ὑψηλός ὁ ὕδρα εἰμί ὁ οὐδός . φιλέω δέ ὁ ἅλλομαι καί οὗτος ἀπό ὁ ἅλλομαι γίγνομαι , οὖον μόνος ὡς Αἰολικός , ἀλλά διά ὁ ἐπαγωγή ὁ φιλέω τ , ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω · ὁ δή μέλλω παιδεύω κατά ὁ τεχνικός καί ὁ γενικός ὁ αἱρέω , εἰμί περ κλίνω ἅλς καί μή ὑποστέλλω ὁ τ καί οὕτως ὁ κλίσις γίγνομαι αἱρέω , Ἄλος , καί ἔκφυλος διατοῦτο ὁ δασύς ὁ εὐθύς καί ἐν ὁ γενικός · ὅς τρόπος καί ὁ ἅλατο μέν * δασύνω ὁ ἀπό ὁ ἅλλομαι · ἐπεί καί ὁ ὁ ἐνίστημι πνεῦμα εἰς ὁ ἐκτὶδεν ὁμοίως μεταβαίνω χρή - νόος . συγκόπτω δέ εἰς ὁ ἅλλομαι φιλόω · χαίρω γάρ ὁ τ , ὡς περ καί ὁ ὅς καί ὁ δ , φιλόω ὁ πρό αὐτός φωνήεις . ἵστημι δέ περί ὁ οὐδός1 Ὀδυσσεύς , ἵνα μή ἔχω ὁ μνηστήρ ἔξω Φρύξ · βλάπτω γάρ οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς καί ζημιόω , οὗτος μέν εἰμί τις διαδράω ὁ φόνος , ἐκεῖνος δέ εἰμί ὁ Ἰθακήσιος εἰς ἀμύνω προκαλέω . ὁ δέ , πρόσθεν πούς , ἱερμνεία εἰμί ὁ , ῥέζω ὀϊστός αὐτός , τοῦτος πούς πούς . ἄατος δέ δύναμαι ὁ δίχα βλάπτω ἐνταῦθα εἰμί , ἵνα λέγω * Ὀδυσσεύς , ὡς οὖον πολυβλαβής , εἰμί μνηστήρ , ἐγώ ὁ πάρειμι ἆθλος , ὡς σύ λέγω , ἀλλὰ1917 στερέω ἄτη καί , ὡς εἶπον , ἀβλαβής . λέγω δέ εἄν αὐτός καί ἄλλως εἰρωνικός ἀάατος , ἤγουν πολυβλαβής , κατά ὁ δοκέω ὁ μνηστήρ . ὁ δέ , οὕτως μέν δή ἆθλος ἐκτελέω · νῦν αὖτε σκο - πως ἄλλος οἶδα , ὁ κε τυγχάνω , εἶπον εἄν ὁ μετά τίς μέγας ἔργον ἀνύω δύο τις ἐγχειρέω ἐθέλω . ὁ δέ , ὕφρα πίνω οἶνος , Ἀττικός βοάω . ἄλλως γάρ ὁ πίνω αἰτιατικός συντάσσω . ὅσος δέ καί οὐδέ μέλλω ὁ ὅλος ἐκπίνω οἶνος , ἀλλά τίς μέρος αὐτός , ἄς εἴωθα ποιέω ὁ , ὡς προΐημι - δηλόω , προπίνω . ὁ δέ τοιοῦτος γενικός συντάσσω , οὖς δηλαδή μή ὁ πᾶς δαπανάω , ἀλλά τίς μέρος αὐτός · οἷος , λεῖος ῥοῦς ἐσθίω · καί ὁρίζω μυρίος φᾶρος · καί ὅσος τοιοῦτος . ὁ δέ μέλω , ποιητικός αὐτός λέξις , ἐκ ὁ μέλω γίγνομαι , ὁ εἰμί διά μέλησις ἐάν , κατά τε συγχο - πῆν καί ἐπένθεσις ὁ βήτα εὐφωνία καί συστολή ὁ παραληγουος ὁ εἰς ε . λαιτυμονος δέ νῦν ὁ ἀπλόος δαίνυμι . ἐν μέντοι ὁ δέ ῥαμφιδίᾳ ἐπί ὁ ὁ δεῖπνον παρασκευάζω ευριειμι ὁ λέξις τε*Θεῖσα . ὁ δέ ὕστερος ἐπί κλητός Φίλων αὐτός τίθημι . ὅτι Ὀδυσσεύς Ἀντίνοος κατά Λάμος ἐπέχω βάλλω ἰάομαι , ἀντικρύ δέ ἀπαλοῖο διαυχην ἤλυσις ἀκοχή . εἶτα διασκευή - ζῶ , ὅπως πίπτω σμαζάδων καί οἷος πάσχω καί ποιέω , φημί · κλίνω δέ ἑτέρωσε , δέπας δέ ὁ ἐκπίπτω χείρ , βάλλω · αἰτία δαυλός ἀνά ῥίνη πήγνυμι ἔρχομαι αἷμα ανδρομολος , Θοῦς δέ ἀπό ἑαυτοῦ τρέπω ὠθέω πούς πλήσσω , ἀπό ἐσθίω χέω ἔραζε · αὐτός τε κρέας τε ὅπῃ φορύνω , τοῦτος μολύνω ἢ αἷμα ἢ καί ἄλλως κυλίω εἰς γῆ . καί ὁράω φράσις οὗτος αποζώ ὁ ἐν Ἰλιάς γλυκύτης ὁ κατά εμβροιαν καί νόημα καί φράσις · πολεμικός γάρ ὁ διασκευή . καί εἰμί τοιοῦτος καί ἐν ὁ ἐφεξῆς . ὅλως γάρ ὁ ὁ Ὀδυσσεία ἀνδρώδης ἐν ὁ ῥαμφιδίᾳ οὗτος κεῖμαι . Μιῶς δέ καί ἐνταῦθα βολή θανατόω ὁ ποιητής ὁ βάλλω διά ὁ ἀνθρωφόρω φάρμακον ὁ ὀϊστός βεβλά - φθάνω , καθά καί ἐν ὁ ἄλφα ῥαμφιδίᾳ προερέω . οὗτος δέ καί ἐπίτηδες ὁ ποιητής πλάσσω διά ὁ ὁ Οἴστων ἔνδεια , ἵνα εἷς ὀϊστός εἷς θανατόω πλείων ὁ ἔργον διά ὁ τόξον γίγνομαι . ὁ δέ ἐπέχω ἀντί ὁ καταστοχάζομαι . οὗτος δέ διά ὁ ἐπέχω ὁ χείρ καί ἵστημι ὁ κατά σκοπός βάλλω . ὁ δέ πελάζω καί ἀντί ὁ λαμβάνω φημί , ἀστεῖος λέγω ὡς ἀπό χείρ κράτος . ὡς γάρ ὁ ἄρχω ἐπέχω τις ὁ Λάμος , οὗτος καί Ὀδυσσεύς ἐβλε ὁ Ἀντίνοος κατά Λάμος ἐπέχω ἶφι ὡς οἷος καί χείρ . ὁ δέ , ἀπαλοῖο διαυχην , σαφῶς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ἑρμηνευτής , οὖον ὁ ὅλος αὐχήν εἰμί ἐπίθετος , ἀλλά ὁ περί αὐτός ἀπαλός μέρος . ἄλλως γάρ οὐ εἄν ἁπαλός αὐχήν λέγω ὁ σκληρός καί περάω ὁ αὐχμός ἐτυμολογέω διά ὁ κατά αὐτός ὀστέον ὡς οἷος τις αὐχμή . διό καί διά ὁ ε κλίνω , ἵνα ὡς περ εἰμί ποιμήν ποιμήν , οὗτος καί αὐχμή αὐχμένος , καί διά ὁ εὔφωνος αὐχήν αὐχήν . ἄλλως γάρ , φημί , εἰμί περ μή φύσις ἔχω ὁ μῦς , διά ὁ ὁ κλίνω εἄν , ὡς ὁ σωλήν σωλήν καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ κλίνω ευριειμι πού ἐν ὁ πρό οὗτος καί δίχα ὁ Ν ἐν ὁ , ἀνά δέ ἔτερος κλίνω , ἐπιτάζοντος ὁ μέτρον ἐκτὶ ὁ ὁ ν ἀπέρχομαι κατά κοινός γραφεύς . Δέπας δέ λέγω ὁ πρό ὀλίγος καλός ἄλεισον . ὁ δέ βάλλω ὀφείλω μέν δοτικός εἰμί , ἵνα ἐάν , δέπας δέ ὁ ἐκπίπτω χείρ βάλλω . καί δή καί Εῦ̓ρις - ὁ τις ὁ ἀντίγραφος οὕτως ἔχω ὁ γραφεύς . ὁ μέντοι ἀκριβής γενικός ἔχω , ὡς μηδέ