eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1939
ἀκούσοι ἐν τῷ , θυμὸς δὲ τοι αἰὲν ἄπιστος . ᾿ Ἔσχαρο δὲ καὶ νῦν , ὡς καὶ πολλοχοῦ ἐν τοῖς 1939πρὸ τοῦτων , τόπος κατὰ τοὺς παλαιούς * ἐνθὰ πῦρ καίεται , βωμὸς ἰσόπεδος οὐκ ἐκ λίθων ὑπούμενος . Ἡ δὲ πολυϊδρύς διὰ διφθόγγου αἰ ἐχει τὴν παραλήγουσαν ὡς καὶ ἡ αἰθρία διὰ τὸ ἀνα - γέρεσθαι τὸ ε κατὰ κλίσιν τοῦ ἰῶνος ἰδρώσε , ὁποῖον τὴν κατὰ κλίσιν οὐδετέρου γένους ἔχει καὶ ἡ ἐλκεψία καὶ ἡ ἐρχις , ἃ ἐκ τοῦ ἐλκχὸς καὶ τοῦ ἐρχος τὴν δίφθογγον ἔχουσι . Τὸ δέ , ποιηδάσσο - μαι αὐτῆς , ἀντὶ τοῦ συνθήσομαι , βεβαιώσομαι , καὶ τὸ δημοκοπουμένου στοιχήμα θῆσω ὑπὲρ ἑμοῦ αὐτῆς . οὐ διασαρτιζὼν τὸ , κτεῖναι με οἰκτίστρ ὀλέθρῳ . ἐστι δὲ περιδύσασθαι καὶ ἑτέρου τινὸς , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς δηλοῖ ἐν τῷ , τρίποδος περιδόμειθον ἤδε λέβητος . ἐλλειπτικῶς δὲ ἡ τοιαύτη γραφὴς ἔχει , τὸ γὰρ ἐντελὲς περὶ τινὸς δώσεω λόγον ἢ συνθήκην . Τὸ δέ , θεοῦ δήμεκα εἰρύσθαι , ἢ ἀντὶ τοῦ φυλάξασθαι ἤτοι γνῶναι ἀπὸ τοῦ εἰρύω τὸ φυλάσσω , ἢ καὶ ἀντὶ τοῦ ἰλχῦσαι , ὡς καὶ τοῦτο γράφιν οἱ παλαιοί , ἵνα λέγῃ ὅτι χαλκὸν ἰλχῦσαι εἰς τοῦν ἢ καὶ ἄλλος μετέλχυσαι εἰς ὃ βούλεται τις τὴν θείαν βουλήν · τοῦτο δὲ ὡς ἀπὸ τοῦ εἰρύω τὸ ἰλχῦω . Τὸ δέ , κατέχαινον ἐπίστροφ , ποιημάτερον ἐγράφη ἀντὶ τοῦ ὑπερώων κατὰ ἀντίπαλιν , ὀνηρίαν * δὲ τινα δηλοῖ τὸ κατέχαινε παραστατικῶς γρα - σθέν . Ἐνύπλια μὲν γὰρ πιστεύσασα ἐνδον εἶναι τὸ φίλον αὐτῇ τέκνος ἐφωμόνεως ἀνέβαινεν , ἢ δὲ γυνὴ ἐνδοιάζουσα σχολαίως κατέβαιν . Ὅτι ἀπιστεῖν φανείσα τῇ μαίε ἡ Πηνελόπη ἑφ’ οἷς ὡς ἐφρόθη ἠκουνσεν , ὅμως παλαιῶν ἄρχεται λογισμοῖς . δομαίνει γὰρ ἢ ἀπάνευθε φίλον πόσιν ἐξερεῖνοι ἢ παραστάσα νῦνσε χάρη καὶ χεῖρα λαβοῦσα , ὃ ἐστι δεξιωσαμένη . εὐλαβεῖται γὰρ , ὡς εἴκως , καὶ τοῦτο κακείνο οἷα μὴ τρέπτον αὐτῇ . καὶ ποιήσω μὲν οὐδέτερον αὐτίκα · αὐτοσγέδιος γὰρ ἢ βουλή καὶ οὐ πρὸ ἔργου τὸ ποιητέον ἢ γυνή · προῦτον δὲ ὁ ποιητὴς καταστήσει καὶ αὐτὸ πύθανώς . Ὅτι Πηνελόπη μὲν Ὀδυσσέως ἐναντίον ἔςτο ἐν πυρός αὐγῇ τοῖχου τοῦ ἑτέρου , ὁ δ’ ἄρα πρὸς χίονα μακρὴν ἵστατο κάτω βοῶν κατὰ ἡθος ἀφιλὲς διδεν ἢ καὶ σύνηθες αὐτῷ , κατὰ τὸ , ὑπαὶ δὲ ἵδασκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πίζας , ὃ περ ἐν Ἰλιάδι περὶ αὐτοῦ εἴρηται · καὶ ἄλλως δέ , ὡς ἐπὶ πύρας , ποτιδέγμενος , εἰ τι μὲν αἴποι ἱσθίμη παρίκοιτις , ἐπὶ ἰδὲν ὀφθαλμοῖσιν . αἱ δὲ Ὀδυσσεὺς οὕτω διετέθη , πολλῷ πλεῖον ἢ γυνὴ ἀντιμιλοῦμενὴ πρὸς γε τὸ σῶφρον . φησὶ γοῦν · ἢ δ’ ἄνω διρ ἵστο , τάρρος δὲ οἱ ἤτορ ἱκανν . ὅννα δ’ ἄλλοτε μὲν αὐτὸν ἐνωπίδιως εἰδίσκω , τολμῶσα τοῦτο διὰ τὸ ἑκε*νον κάτω βλέπειν , ἄλλοτε δ’ ἀγνώσασκε κακὰ χροῖ εἴματ’ ἔχοντα . Καὶ ὅρα ὅπως εἴσεται καὶ νῦν τὰ ῥάκη ἐμποδὸν ἵσαν καὶ αὐτῇ τῇ γυναικὶ εἰς ἀναγνωρισμόν · καὶ Ὀδυσσεὺς δὲ μετ’ οὐ πολλὰ ἑρεῖ ἀτιμάξασθαι ὑπὸ τῆς γυναικὸς ὡς καὶ Ὀδυσσέως καὶ κακῇ ἐνδύσμῳ . Τὸ δέ , ἐν πυρός αὐγῇ , ἀντὶ τοῦ ἐνθὲς σέλας ἄφει τὸ πῦρ · οὐ μὴν πρὸς αὐτῷ τῷ κατὰ τὴν ἐσχάραν πυρί , ἐνθὰ ὡς εἴκὸς ὁ πτωχὸς Ὀδυσ - σεύς ἔςτο . Τὸ δέ , τοῖχου τοῦ ἑτέρου , ἱμηνρία ἐστὶ τοῦ , ἔςτο ἐναντίον . Τὸ δέ , κάτω ὁρῶν , ἢ διὰ προσποιήτον εὐλαβίαν ἢ καὶ μᾶλλον , ἵνα μὴ ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ῥάον γνω - ρισθῇ , ἐξ ὧν καὶ ἡ μαῖα φθόσασα ἔσχε γνώρισμα ὡς ἐκεῖνη ἐνέμνεν ἐν τῷ , οὐ πρὸ τινὰ φραμὶ εἰκότα ἄδε ἰδεῖνθαι , ὡς σὺ δέμας ἐκεῖνω ἔοικας καὶ ἐξῆς . Ἰσθίμη δὲ παράκοιτις ταυτὸν ἄν εἴη τῷ , δαίφρων Πηνελόπη , ὃ ἐστιν ἀνδρεία . Τὸ δὲ ἄνω σημειώδες ἐστιν ἐπίρρημα ὄν · καὶ διδω - σιν ὑπόνοιαν καὶ τὸ , οἱ δ’ ἄνω ἤσαν , τοιοῦτον εἶναι , καθεῖ καὶ τὸ , Ἀθηνᾶ δ’ ἄκιον ἤν , δοκεῖ ἐπίρ - ρημα εἶναι διὰ τὸ ἀκίων δαινύσθε . Τὸ δὲ ἐνωπίδιως ἀντὶ τοῦ κατ’ ὄψιν , ἵνα λέγῃ ὅτι ἄλλοτε μὲν περιφρότουν ἀντρανίζουσα καὶ κατασκοποῦσα ἐπεγίνωσκιν , ἄλλοτε δὲ ἠγνόει . Τὸ δὲ ἐνωπι - διως γράφεται μάλιστα ἐνωπαδίως καὶ γίνεται ἐκ * τοῦ ἐνώπα , ἐξ οὗ καὶ τὸ κατενώπα ἐν Ἰλιάδι . Τὸ δέ , ἐνωπαδίως ἰσθεῖν , μικ’ ὀλίγα καὶ εἰς ὅπα ἰδεῖνθαι ἐναντίον φησὶ . Τὸ δὲ ἀγνώσ - ασκε λέξις καὶ αὐτὸ ἰδία ποιησίως γινουμένη ἐκ τοῦ γινὼ γνώσω , ἐξ οὐ ἐνεστὼς γνώσσω , ὡς τὸ γνώσσω καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ παρασγῶς γνωσσάσκω , ἐξ οὐ κατὰ στίφησιν τὰ ἀγνώσσασκεν . Ὅτι μεθοδεύσας ὁ ποιητὴς τὴν κατ’ ὄψιν ἐντυχίαν τοῦ Ὀδυσσέως καὶ τῆς γυναικὸς καινότερον φυλάττει χέντευθαι τὸν Ὀδυσσέα τλήμονα καὶ λαλοῦντα μηδὲν , καὶ θέλει μὲν ἢ γυνὴ φανῖναι τοιαύτην , ἐπεὶ δὲ οὐχ ἤν , οὕτω περιελαμένης ἀμφοῖν τῆς ἐπιστάσεως , ὁμιλήσας αὐτοῖς ἀλλήλοις , πλάττει μεσιτεύουσα τῇ * ομιλίᾳ τὸν παῖδα καὶ λαλοῦντα τῇ μητρὶ καὶ αὐτὴν αὐθὶς τῷ παιδὶ καὶ τρίτον ἐπ’ αὐτοῖς ἀναγκαίως τὸν Ὀδυσσέα . καὶ οὕτω προβαίνει πιθανῶς καὶ εὐμελῶδως τὰ ἐφεξῆς . οὐκ ἄλλως μίντοι
Lemmas: ἀκούω ἐν ὁ , θυμός δέ ὅς ἀεί ἄπιστος . ᾿ Ἔσχαρος δέ καί νῦν , ὡς καί πολλοχοω ἐν ὁ εἶπον τοῦτις , τόπος κατά ὁ παλαιός * ἔνθα πῦρ καίω , βωμός ἰσόπεδος οὐ ἐκ λίθος ὑπεύχομαι . ὁ δέ πολυϊδρύς διά δίφθογγος ὁ ἔχω ὁ παραλήγω ὡς καί ὁ αἰθρία διά ὁ ἀνα - γέρνω ὁ ε κατά κλίσις ὁ Ἴων ἱδρόω , ὁποῖος ὁ κατά κλίσις οὐδέτερος γένος ἔχω καί ὁ ἐκλείπω καί ὁ ἐρχις , ὁ ἐκ ὁ ἔλκω καί ὁ Έρχος ὁ δίφθογγος ἔχω . ὁ δέ , ποιηδάσσο - μής αὐτός , ἀντί ὁ συντίθημι , βεβαιόω , καί ὁ δημοκοπέω στοίχημα τίθημι ὑπέρ μου αὐτός . οὖον διασαρτιζω ὁ , κτείνω ἐγώ οἰκτίστρ ὄλεθρος . εἰμί δέ περιδύω καί ἕτερος τις , ὡς καί ὁ Ἰλιάς δηλόω ἐν ὁ , τρίπους περιδομέω ἀδέω λέβης . ἐλλειπτικός δέ ὁ τοιοῦτος γράφω ἔχω , ὁ γάρ ἐντελής περί τις δώση λόγος ἢ συνθήκη . ὁ δέ , θεός δαμάζω ῥύομαι , ἢ ἀντί ὁ φυλάσσω ἤτοι γιγνώσκω ἀπό ὁ ἐρύω ὁ φυλάσσω , ἢ καί ἀντί ὁ ιλχυσος , ὡς καί οὗτος γραφίς ὁ παλαιός , ἵνα λέγω ὅτι χαλκός ιλχυσος εἰς τοῦν ἢ καί ἄλλος μετελχυσος εἰς ὅς βούλομαι τις ὁ θεῖος βουλή · οὗτος δέ ὡς ἀπό ὁ ἐρύω ὁ ἰλχῦω . ὁ δέ , καταχαίνω ἐπίστροφος , ποίημα γράφω ἀντί ὁ ὑπερῷος κατά ἀντίπαλος , ὀνηρίαν * δέ τις δηλόω ὁ καταχαίνω παραστατικός γράω - ς . ενυπια μέν γάρ πιστεύω ἔνδον εἰμί ὁ φίλος αὐτός Τέκνος εφωμονεος ἀναβαίνω , ἢ δέ γυνή ἐνδοιάζω σχολαῖος καταβαίνω . ὅτι2 ἀπιστέω φαίνω ὁ Μάϊος ὁ Πηνελόπη ἐπί ὅς ὡς φέρω ἠκουνσεν , ὅμως παλαιός ἄρχω λογισμός . δομαινομαι γάρ ἢ ἀπάνευθε φίλος πόσις εξερεινοος ἢ παρίστημι νύσσω χαίρω καί χείρ λαμβάνω , ὅς εἰμί δεξιόομαι . εὐλαβέομαι γάρ , ὡς ἵημι , καί οὗτος ἐκεῖνος οἷος μή τρέπω αὐτός . καί ποιέω μέν οὐδέτερος αὐτίκα · αὐτοσγέδιος γάρ ἢ βουλή καί οὖον πρό ἔργον ὁ ποιητέος ἢ γυνή · προΐημι δέ ὁ ποιητής καθίστημι καί αὐτός πύθανώς . ὅτι2 Πηνελόπη μέν Ὀδυσσεύς ἐναντίος ἔτος ἐν πῦρ αὐγή τοῖχος ὁ ἕτερος , ὁ δέ ἄρα πρός χιών μακρός ἵστημι κάτω βοῦς κατά ἦθος άφιλος δίδημι ἢ καί συνήθης αὐτός , κατά ὁ , ὑπό δέ ἵδασκε κατά χθών ὄμμα Πίζας , ὅς περ ἐν Ἰλιάς περί αὐτός εἴρω · καί ἄλλως δέ , ὡς ἐπί πύρα , ποτιδέγμενος , εἰμί τίς μέν αἰπός ἱσθίμη παρίκοιτις , ἐπί ἰδέν ὀφθαλμός . ὁ δέ Ὀδυσσεύς οὗτος διατίθημι , πολύς πλείων ἢ γυνή αντιμιλεω πρός γε ὁ σώφρων . φημί γοῦν · ἢ δέ ἄνω δίς ιστός , Τάρρος δέ ὁ ἦτορ ἱκανός . ὅνος δέ ἄλλοτε μέν αὐτός ενωπιδιαω εἶδον , τολμάω οὗτος διά ὁ ἑκε*νον κάτω βλέπω , ἄλλοτε δέ ἀγνοέω κακός χρώς εἷμα ἔχω . καί ὁράω ὅπως εἶμι καί νῦν ὁ ῥάκος ἔμποδος ἵζω καί αὐτός ὁ γυνή εἰς ἀναγνωρισμός · καί Ὀδυσσεύς δέ μετά οὖον πολύς εἴρω ἀτιμάζω ὑπό ὁ γυνή ὡς καί Ὀδυσσεύς καί κακός ενδυσμαω . ὁ δέ , ἐν πῦρ αὐγή , ἀντί ὁ ἐντίθημι σέλας ἀφέω ὁ πῦρ · οὖον μήv πρός αὐτός ὁ κατά ὁ ἐσχάρα πῦρ , ἔνθα ὡς εἰκός ὁ πτωχός Ὀδυς - Σεύς ἔτος . ὁ δέ , τοῖχος ὁ ἕτερος , ἱμηνρία εἰμί ὁ , ἔτος ἐναντίος . ὁ δέ , κάτω ὁράω , ἢ διά προσποιέω εὐλαβίαν ἢ καί μᾶλλον , ἵνα μή ἐκ ὁ ὀφθαλμός ῥᾳδίως γιγνώσκω - ρισθῇ , ἐκ ὅς καί ὁ μαῖα φθονέω ἔχω γνώρισμα ὡς ἐκεῖνος νέμω ἐν ὁ , οὖον πρό τις φραμὶ εἰκός ἀείδω ἰδεῖνθαι , ὡς σύ δέμας ἐκεῖνος ἔοικα καί ἑξῆς . Ἰσθίμη δέ παράκοιτις τατός ἄν εἰμί ὁ , δαΐφρων Πηνελόπη , ὅς εἰμί ἀνδρεία . ὁ δέ ἄνω σημειώδης εἰμί ἐπίρρημα εἰμί · καί δίδωμι - βρόχος ὑπόνοια καί ὁ , ὁ δέ ἄνω ἀσάω , τοιοῦτος εἰμί , κάθημι καί ὁ , Ἀθηνᾶ δέ ἄκιος ἐάν , δοκέω ἐπίρ - ῥῆμα εἰμί διά ὁ ἀκίων δαίνυμι . ὁ δέ ενωπιδιαω ἀντί ὁ κατά ὄψις , ἵνα λέγω ὅτι ἄλλοτε μέν περιφροος ἀντρανίζω καί κατασκοπέω ἐπιγιγνώσκω , ἄλλοτε δέ ἀγνοέω . ὁ δέ νώψ - διάω γράφω μάλιστα ἐνωπαδίως καί γίγνομαι ἐκ * ὁ ἐνωπή , ἐκ ὅς καί ὁ κατενώπα ἐν Ἰλιάς . ὁ δέ , ἐνωπαδίως ἴστω , Μίκα ὀλίγος καί εἰς δρύοψ ἰδεῖνθαι ἐναντίος φημί . ὁ δέ ἀγνώς - ἀσκός λέξις καί αὐτός ἴδιος ποίησις γίγνομαι ἐκ ὁ γινώ γιγνώσκω , ἐκ οὖον ἐνίστημι γιγνώσκω , ὡς ὁ γιγνώσκω καί ὁ τοιοῦτος , καί παρασγῶς γιγνώσκω , ἐκ οὖον κατά στιφημι ὁ ἀγνώσσασκεν . ὅτι2 μεθοδεύω ὁ ποιητής ὁ κατά ὄψις ἐντυχία ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ γυνή καινός φυλάσσω χέω ὁ Ὀδυσσεύς τλήμων καί λαλέω μηδείς , καί ἐθέλω μέν ἢ γυνή φαίνω τοιοῦτος , ἐπεί δέ οὐ ἐάν , οὗτος περιελαύνω ἄμφω ὁ ἐπίστασις , ὁμιλέω αὐτός ἀλλήλων , πλάσσω μεσιτεύω ὁ * ὁμιλία ὁ παῖς καί λαλέω ὁ μήτηρ καί αὐτός αὐθίς ὁ παῖς καί τρίτος ἐπί αὐτός ἀναγκαῖος ὁ Ὀδυσσεύς . καί οὗτος προβαίνω πιθανός καί εὐμελῶδως ὁ ἐφεξῆς . οὐ ἄλλως μίντος