eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1550
επίδεικτον τὸ οὕτως ἀφύζορον . τὸ δὲ γε παρὰ τοῖς ὑστερον εὐρύζορον , πλάτος μόνον χώρας δηλοῖ . Σημειῶσαι δὲ ὅτι οὐ συντρέχειν δοκοῦσι τῷ ποιητῇ οἱ τὴν Ὑπείριαν νῆσον λέγοντες . πῶς γὰρ ἂν νησιώται ὄντες οἱ ἐν αὐτῇ , ὑπὸ Κυκλώπων ἐβλάπτοντο οἱς νῆες οὐκ ἦσαν κατὰ τὴν Ὀμηρικὴν ἱστορίαν ; ἐν δὲ τῷ , ἀρχοῦ Κυκλώπων , θεωρεῖται τι ἀσεύτον . τὸ δὲ ἐστιν , ὡς ἀρχόντες ὄντες οἱ Φαίακες , καλῶς ἔχον τὸ ἀρχοῦ Κυκλώπων εἶναι τῶν * ἀδημιωτῶν . οἱ καὶ ὡς ὑπερήνορες ἦσαν , δηλοῦσι τὰ ἑφε-20 ξῆς . Τὸ δὲ οἱ σφέας ἀνέσχοιτο , ἀσαφὲς μὲν κατὰ τὸ , τίνες τίνας ἐαίνοντο . ἐκ δὲ τοῦ ὑπερηνορόντων δήλον ὡς οἱ Κυκλώπες τοὺς Φαίακας ἐλύπουν . ὑπερηνορόντων γὰρ ἀνθρώπων τὸ οὕτω ποιεῖν . Δήλον δὲ ἐκ τοῦ ἀνέσχοιτο , ὅτι δύναται αἰνιτὲς καὶ σίνται λέγεσθαι καὶ οἱ Κυκλώπες . ὁ δὲ οὐ ἠρώτων μόνον κλῆσις , ἀλλὰ καὶ κλεπτόν . ὡς δηλοῖ καὶ Ὀλπιανὸς ἐν τῷ , σίνθαι μέγα πόνον , ὅ ἐστι τοῖς κλέπταις . Τὸ δὲ βίᾳ δὲ φέρτεροι ἦσαν , μαλθακοὺς ἔμφαινει τοὺς Φαίακας εἶναι τὰ εἰς μάχην , ἐπὶ καὶ τωιοῦτοι οἱ ἐν τραγαις . Τὸ δὲ ἀναστήσας , νῦν μὲν , ἀντὶ τοῦ ἀπαναστήσας , μετοικίζας . δηλοῖ δὲ ποτε καὶ τὸ ἀπλῶς ἀναστατώσαι . Τὸ δὲ εἶσιν ἐν Σχερίῃ , ἀντὶ τοῦ , ἵδρυ - σαν . ἀπὸ τοῦ ἔω ἐξ οὗ καὶ τὸ ἐξω καὶ τὸ ἔδος . περὶ δὲ Σχερίης ἐγράφη οὐ πρὸ πολλῶν · ἀλλαχοῦ δὲ , καὶ περὶ ἀλῆς ἠρώτων ἀνδρῶν . Τὸ δὲ ἰκὰς ἀνδρῶν ἀληρωτάων , ἐκποτισμὸν τινα τῆς Σχερίης παρακαλεῖ ὡς εἴπερ μὴ ἦν ἢ νῦν Κέρκυρα ἢ γνωριζομένη , ἀλλὰ τις ἄγνωστος κατὰ τὴν Ἀγυρίαν . Ὅτι δὲ τοιοῦτόν τι δοῦλκεται καὶ περὶ τῆς φαιακικῆς Σχερίας ὁ ποιητής , ἐν τοῖς ἑφεξῆς δηλωθήσεται σαφέστερον . ὡς γε , φασίν , οὐδὲ ὀνόμασι Κέρκυραν τὴν Σχερίαν , ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ ὅτι * ὅπως ὥστε τῆς καθ' ἡμᾶς οἰκουμένης ἐξω πλάττει αὐτήν . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ἐν μὲν Ἰλιάδι πόλιν ἀφανισμὸν ἐξέγραψεν ἐν δυοῖν ἐπεσιν . ἐνταῦθα δὲ , τοῦναντίον ἐν διατίχῳ φράσει πόλιν ἐδήλωσε κατασκευὴν ἐντελῆ . εἰπόν - ἄμφι δὲ τεῖχος ἐλασὸς πόλις καὶ ἴχης , ὡς προσήκως γέγραπται . Ἐνθα ὅρα τὴν τε ἐν τοῖς ῥήμασι καιρίων εὐλογίαν , καὶ τὴν τῶν λέξεων ὁμοιοκαταλήξιν καθ' ὑπαλλαγὴν , τὸ ἐλασὸς καὶ ἐποίησε . καὶ τὰ ἄποτα - ταχμένα τοῦτο , τὸ ἐδείματο καὶ ἐδάσαστο . ἐστι δὲ τὸ ἥλασεν , ἀντὶ τοῦ περιέτεινε . μεταχθὲν ἀπὸ τοῦ ἐπανομοῦντο ἴσπου ἢ σιδηρῶν . Τὸ δὲ ἐδάσαστο ἀρούρας , ἀνάδαμον γῆς εἰπεῖν ἠγο - ρήσας τοῖς ὑστερον . Τὸ δὲ θεοῦ ἄπο μηδεν εἰδὼς ὡσπερ καὶ τὸ θεοειδῆς , θείου τινὸς καὶ σοφοῦ ἀνδρὸς ἐπανὸς ἐστιν . Ὅτι κυριολεκτῶν καὶ ἐνταῦθα τὸν θάλαιμον ὡς ἦν ποι - τὸν ἄνδράτεω , γησί . ἦν δ' ἄμερ ἐς θάλαιμον πολυδαίδαλον ὡς ἐν ποιητῇ κομιζο . ἢ τοῦ Ἀκτινίου δη - λαδὴ θυγάτηρ . ἦν καὶ ἀθανάτῃ γυνὴ καὶ εἶδος ὁμοίαν ἱστορεῖ . Ἐπανοῦν καὶ τὰς παρ' αὐτῇ ἀμφιπόλους , ἐν οἷς γησί . πᾶρ δὲ δυ' ἀμφίπολοι Χαρίτων ἄπο κάλλος ἔχουσαι ὁ ἔστι καλὰ καὶ οὐ δουλοπρεπεῖς , σταθμοῦν ἦσαν ἐκτερῶν . θύραι δ' ἐπέκειντο φανταί . ὁ ἔστι κεκλεισμέ - ναι ἦσαν . ἔφασιν γὰρ ἀλλαχοῦ , * ἀναζλίναν τὸ ἀνοῖξαν , ὡς τὸ , ἀναζλίναι πυκινὸν νέφος . ὁ ἀζόλον-40 θον ἐπὶ τοῦ κλείαν , τὸ ἐπικλειθαι καὶ τὸ ἐπιδείναι . διὸ ἔφη ἔκατ' Ὀμηρος , ἀναζλίναι πυκινὸν νέφος ἥδ' ἐπιδείναι . Ἰστίον δὲ ὅτι προῶν ὁ ποιητὴς ἐπὶ πλίου σμυναὶ καὶ τὴν δόσποιναν καὶ τὰς ἀμφιπόλους . αὐτὰς μὲν , διὰ τοῦ Ὀδυσσέως νύμφας ἀγρονοῦντος εἰσάσας . τὴν δὲ νεῶν , Ἀρτέμιδι κοσμητοῦσθ . Τὸ δὲ ἀμφίπολοι σταθμοῦν ἐκάτερθεν ὁ ἔστιν ἐκάτερθεν τῶν παραστάδων , ἐκ τῆς ἀθανω - δίας παραλέγεται . ἐνθα μέτα τὸ , ἀμφίπολος ἐκάτερθεν παρίστα . Τὸ δὲ ἀχλμα τοῦ , Χαρίτων ἄπο κάλ - λος ἔχουσαι , ὁμοιον τῷ , θεοῦ ἄπο μηδεν εἰδὼς . Ὅτι τὸ , ἡ δὲ ἀνίμου ὡς πνοαὶ ἐπέαστο δυ - νας κοῦφας , σήν δ' ἀρ σπέρ χαλαλῆς καὶ μιν πρὸς μύθον ἐπε . λέγεται μὲν περὶ τῆς δυνηροποιουμέ - νης Ἀθηνᾶς . δύναται δὲ ποτε παραφράζεσθαι καὶ εἰς τινα ταχυτάτην ὁδόν . Ἰστίον δὲ ὡς καὶ τῇ Λαυσικᾶς ὁικαρος ἐπιφαίνεται ἐναργῆς ὁ ἔστιν αὐτόχρημα ὄργανα , περὶ ὁρθοῦν , ὅτε μάλιστα οἱ δυνηροὶ δοκοῦσιν ἀληθεύειν ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φαίνεται . ἐμοὶ γοῦν , ὡς αὐτίκα μετὰ τὸν ὁνηρὸν ἥως ἥλ - θον εὐθροτος , ἡ μιν ἐγὼν . ἄραρ δ' ἀπελθόντασ' ὁνηρὸν . ὁμοιούται δὲ ὡσπερ ὁ ἐν Ἰλιάδι βασιλικὸς ὁνηρὸς , φιλομύθῳ προσώπῳ τῷ Νέστορι , καὶ πρὸ τούτων δὲ ὁ τῆς Πη*νελόπης , γενναῖ συγγενεῖ , οὕτω καὶ ὁ παρὼν , τοῦς τινὶ , ἡ ὁμιλίας μὲν ἦν τῇ κένυδι χαχάριστο δὲ θυμῷ . ἦνουν ἐφίλειτο αὐτῇ κατὰ τὸ , Νέστορίδι τῷ μὲν χαχαρισμένῃ θυμῷ . οἱ δὲ ἐφίλειτο ἢ τοιαύτη ζώρῃ τῇ βασίλιδι , πειθα - νὸς ἄρα καὶ ἀντιδολοποινίτο ἐν ἑαυτῇ . λέγει δὲ τὸ ἡνθὴν ὄργανα παρασκευάζως , ὅσα ἂν τις ὀνειδισῇ εὐγενεῖ παρθένῳ μεθήμενον , ὁ ἔστιν ἀμιλοῦσθ τῶν τοῦ οἴκου . αὐτὸ δὲ ἐκεῖνα τοιαῦτα . τί νῦ σε ὁδε μεδήμονα γείνατο μήτηρ · ἔματα μέντοι κῖται ἀκηδία σιγαλόντα , σοὶ δὲ γέμωσ σχεδὸν ἔστιν , ἵνα χοὶ καλὲ μὲν αὐτὴν ἐννοθῶαι . τὰ δὲ , τοῖσι παρασχὼν οἱ κε δ᾽ ἄγονται , ἵδως γὰρ γα - μων ἦν , τὰς νύμφας τοῖς τοῦ νυμφίου , ἐσθῆτας ἐν τῷ τοῦ γάμου καιρῷ χαριζοῦσθαι . αὐτὰ καὶ τὸ χρήσιμον τῆς τοιαύτης ἐπιμελείας ὁ ὕμνος ἐπαινῆς , λέγω ἐκ γὰρ τοι τούτων φάτις ἀνθρώπους ἀναδαίνει ἐσθλή . χαίρουσι δὲ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ . ὅτε ἴδων γρὸι πλυνόντων ἀπ᾽ ἡοὶ γαμο - μένησι . καὶτο ἐγὼ συνέριθος ἄμ᾽ ἔχωμαι . δι᾽ ἔργου τάχος . ἐπεὶ οὖτοι ἐπὶ δὴν παρόντος ἐσσαι . ἤδη γὰρ σε , μνόνται ἀριστῆς κατὰ δήμων ὅδι τοι γένος ἔστι καὶ αὐτῆ . τοῦτο δέ , πρὸς εὐ - γενὴ παρόντον πρέπαι ἠσθῆραι . καὶ ποιήσαι οὕτως ἡ Ναυσικάα διδοῦσα ἑαυτὴν εἰς ἐλεγε - δο σίαν εὐτελῆ κατὰ ἡρωϊκὴν ἀρελίαν καὶ ἀπλότητα , δι᾽ ἣν * καὶ νυχοῦνται ἐν τοῖς ἔξης . καὶ γίνοι ἐν θαλάμῳ ἐσθῆτα γαμινήν . καὶ κατατίθησιν ἐπ᾽ ἀπὴρης . καὶ μέστυρα καὶ ἡνίον λαβούσα , μαστίζα τὰς ἡμιόνους , καὶ ἐν τῷ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἐπανίνα ζεύξασα τὰς ἡμιόνους , πτύσσω τὰ ἔματα . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . Σιγαλόντα δὲ ἔματα εἴπω λέγει τὰ μὴ σκληρὰ μηδ᾽ ἀνυπόττα διὰ τὸ ἀντι - τυπεῖν ἀλλὰ τὰ ἀπαλὰ , γλυκεὸς λέγει καὶ ἀγελῶς . τὸ γὰρ σιγᾶν , κυρίως ἐπὶ ἡσυχῶν . μᾶλλον δέ , ἐπὶ λογίων . Τὸ δὲ ἐκ γένος τοι τούτων φάτις ἀναδαίνει ἐσθλή , γνωμικὸν μὲν οὖν ἐν αὐ , χοή - 155οιμον δὲ ἄλλως ἐστὶ τοῖς ὀτρίνοισι τινὰ αἴς τι σπουδαίον . Φάτις δέ , * ἡ φήμη , ἀπὸ τοῦ φάταται . ὡς ἀπὸ τοῦ πέφασαι ἡ φάσις καὶ ἐκ τοῦ πέφασμαι ἡ φάμα . Λοιγῶς καὶ ἡ φήμη ποιηδὸς . Τὸ δὲ ἀναδαί - ναι , ἀναστοοργὴν δοκεῖ ἔχειν . ἵνα λέγῃ , ὅτι φάτις ἀνὰ τοὺς ἀνθρώπους βαίνει . ἢ καὶ ἄλλως , ὁμοιό - τητά τινα ἔχει πρὸς τὸ ἀναδέδορμε . Τὸ δὲ ἐσθλή , πρὸς ἀριζήσιαν λόγον κῖται καὶ διαστολήν . ἐστὶ γὰρ καὶ φάτις ἀναδαίνουσα οὐχ ἐσθλή , ὥσπερ καὶ αἰωδή , τοιαύτη δὲ φάτις , ἡ χαίρουσαν οἱ οἰκείοι . καὶ μάλιστα πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ . Συνέριθος δὲ κυρίως ὥσπερ καὶ ἡμῖνος , ἡ συνεργ - γαζομένη ἔοιτο . καταχρηστικῶς δέ , καὶ ἡ ἀπλῶς συνεργαζομένη . Ὅτι ἐπίτηδες ἢ ἐν ὀρεί - ροις μυθικῇ Ἀθρᾶ πλυνίσασαν τὴν βασιλικὴν παῖδα ἐς ποταμὸν προκάλειται , ἵνα οὕτως ἐνδύση δι᾽ αὐτῆς ὁ ποιητὴς τὸν γεγονωμένον νεανιῶν Ὀδυσσία . διὸ αὐτὴ μὲν , συμβουλεύει τῇ παιδὶ , ἐποτρύνει Ἀλκίνοον τὸν πατέρα ἵδτι πρὸ , ἡμιόνους καὶ ἔμαξαν ἐροπίσσαι . ἢ ἄγοι ἄν , ζώστρα τε καὶ πέπλους καὶ ῥήγα σιγαλόντα . πολλὸν γὰρ γῆσων ἀπὸ πλυνοὶ εἰσὶ πόλρος . ἢ δὲ παῖς , πειθεται . καὶ λαλεῖ τῷ πατρὶ οὕτω . καὶ ἐκεῖνος ὑπακούει ἐν τοῖς ἔξης . καὶ καλεῖν * ἀροπλισθῆναι αὐτῇ ἀπήνην ἡψηλὴν ἀντε - χλόν , ὑποστειφὴ ἐφαρνίαν . καὶ οἱ κλεινοθέντες δμῶες ἐπειθοντο καὶ ἔμαξαν ἐντροχον ἡμιονίην ὕλικον . ἡμιόνους δ᾽ ὑπῆγον . ζεύξαν δ᾽ ὑπ᾽ ἀπήνην . ἡγων ἐπίζευξαν τῇ ἀπήνη . ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ , ἡγαγον ὑπὸ ζυγόν . ἐξ οὗ καὶ ζυγώσαι τὸ ὑπὸ ζυγὸν ἀγαγεῖν τι τῶν ὑποζυγίων . καὶ ἐκ τούτου ζυγωθῆσον , μοχλὸς συνάγων τὰς δύο θύρας . ὁ καὶ ὀχνὲς ἐν Ἰλιάδι . Ἰστίον δὲ ὅτι ταυτὸν ἔμαξαν καὶ ἀπήνην εἰπεῖν . καὶ ὅτι οὐχ᾽ ἀπλῶς ἔμαξα ἢ τῶν ἡμιόνων , ἀλλὰ χοὴ προσκισθαι καὶ τὸ , ἡμιονεία , καὶ ὅτι πλείων ἢ χοήσις τοῦ ἀπήνην ἐνταῦθα ἢπερ τοῦ ἔμαξα , διὰ τὸ καινοτότον . ἔμαξαν μὲν γὰρ , δις λέγει . ἀπήνην δέ , πλειονάκις . τὸ μέντοι ἄγμα , ἐπὶ ἵππων μόνων αὐθὲ λέγεται . Τοῦ δὲ δὲ ἐροπλίζαν , ἐροπλῆσαι ἐστὶ τὸ πρωτότυπον , κατὰ καὶ τοῦ ἀρορίζαν , τὸ ἀριζάν , ὡς ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . γροὶ γοῦν . ἔμαξαν ὕλικον . Τὸ δὲ ἄγαν , οὐ κυρίως μὲν ὅμως δέ , ἐπὶ ἀριζῶν πάντοῦθα ἐθέτο . τοιαῦτα γὰρ τὰ ζώστρα καὶ οἱ πέπλοι καὶ τὰ ῥήγα . Ἐψη δὲ ζώστρα ἐνταῦθα εἰσάπας , τὰ πρὸς τὴν ζώνην ἐπιτήδεια οἷς ἐστι ζώσσεθαι . Πέπλοι δὲ καὶ νῦν συνέριθος , γυναικεία περιβλήματα . διὸ καὶ ἐπὶ γυναικῶν μόνων τὸ ἐπεπλῶν λέγεται . ῥήγα δέ , παθαιόντης * χάρων παροίληπται , ἵνα ἐξ αὐτῶν ἐνδύσηται ὁ Ὀδυσσεύς . πέπλον γὰρ οὐχ ἂν ἀμφιέστητα γυναικίως . Πλυνοὶ δὲ παρὰ μὲν ἀλλοις , σάγμας τινὰς χορήσιμον εἶναι . παρὰ δὲ Ὀμήρῳ , ρόθροι ἐν οἷς ἐπλυνον . διὸ πρὸτὸν γησίν ἐσφόρον μέλαν ὕδωρ . σταξὼν δ᾽ ἐν ρόθροισι ῥοῦς . διανύς , ὡς ταυτὸν ἐστι ρόθρορον εἶναι καὶ πλυν - νοῖς . ὧν ἡ χοήσις καὶ παρὰ τῷ ποιητῷ . Εὐνυχὸς δὲ ἀπήνη ὡς ὁ ποιητὴς εὐθὺς ἀφη - γαίει , ἢ ἐντροχος ἔμαξα . ἐπεὶ καὶ κιχλὰ λέγονται οἱ τροχοί . ὧθεν καὶ κυκλήσαν ἐν Ἰλιάδι , τὸ δρ᾽ ἔμα - ξὼν ἐξαγείν . Ὑποστειφία δέ , τὸ ἐπικείμενον τετραγώνον πλινθιον τῷ ἄξων , παρὰ τὸ ὑποκεί - σθαι αὐτοῦ . ἐν δ᾽ Ἰλιάδι , πύρινθ᾽α τοῦτο εἶπεν ὁ ποιητής . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τὸ τοιοῦτον ὄνομα γίγνεται πως καὶ ἴως ἄρτι , ἐθνικοὶ γὰρ Ἰταλικοὶ παρακόπτοντες βυπτὴρην ταύτην γασὶ κατὰ παραφθοράν .
Lemmas: ἐπιδείκνυμι ὁ οὕτως ἀφύζορον . ὁ δέ γε παρά ὁ ὕστερος εὐρύζορον , πλάτος μόνος χώρα δηλόω . σημειόω δέ ὅτι οὖον συντρέχω δοκέω ὁ ποιητής ὁ ὁ Ὑπείριαν νῆσος λέγω . πῶς γάρ εἄν νησιώτης εἰμί ὁ ἐν αὐτός , ὑπό Κύκλωψ βλάπτω οἱςστις ναῦς οὐ εἰμί κατά ὁ Ὀμηρικός ἱστορία ; ἐν δέ ὁ , ἀρχός Κύκλωψ , θεωρέω τίς ασευος . ὁ δέ εἰμί , ὡς ἄρχω εἰμί ὁ Φαίαξ , καλῶς ἔχω ὁ ἀρχός Κύκλωψ εἰμί ὁ * αδημιους . ὁ καί ὡς ὑπερήνωρ εἰμί , δηλόω ὁ ἑφε-20 ξέω . ὁ δέ ὁ σφεῖς ἀνέχω , ἀσαφής μέν κατά ὁ , τίς τίς αἰνέω . ἐκ δέ ὁ ὑπερφέρω δῆλος ὡς ὁ Κύκλωψ ὁ Φαίαξ λυπέω . ὑπερφέρω γάρ ἄνθρωπος ὁ οὗτος ποιέω . Δῆλος δέ ἐκ ὁ ἀνέχω , ὅτι δύναμαι αινιαιρεω καί σίντης λέγω καί ὁ Κύκλωψ . ὁ δέ οὖον ἐρωτάω μόνος κλῆσις , ἀλλά καί κλέπτω . ὡς δηλόω καί Ὀλπιανὸς ἐν ὁ , σίνθος μέγας πόνος , ὅς εἰμί ὁ κλέπτης . ὁ δέ βία δέ ἀγαθός εἰμί , μαλθακός ἐμφαίνω ὁ Φαίαξ εἰμί ὁ εἰς μάχη , ἐπί καί τωιουτος ὁ ἐν τραγῆ . ὁ δέ ἀνίστημι , νῦν μέν , ἀντί ὁ ἀπανίστημι , μετοικίζω . δηλόω δέ ποτός καί ὁ ἀπλόος ἀνίστημι . ὁ δέ εἶμι ἐν Σχερία , ἀντί ὁ , ἱδρύω - σάω . ἀπό ὁ εἰμί ἐκ ὅς καί ὁ ἐξω καί ὁ ἕδος . περί δέ Σχερία γράφω οὖον πρό πολύς · ἀλλαχοῦ δέ , καί περί Ἀλῆς ἐρωτάω ἀνήρ . ὁ δέ αἰθόλιξ ἀνήρ ἀληρωτάων , ἐκποτισμὸν τις ὁ Σχερία παρακαλέω ὡς εἴπερ μή εἰμί ἢ νῦν Κέρκυρα ἢ γνωρίζω , ἀλλά τις ἄγνωστος κατά ὁ Ἀγυρίαν . ὅτι2 δέ τοιοῦτος τίς δοῦλκεται καί περί ὁ φαιακικός Σχερία ὁ ποιητής , ἐν ὁ ἐφεξῆς δηλόω σαφής . ὡς γε , φημί , οὐδέ ὄνομα Κέρκυρα ὁ Σχερία , ἵνα μή ἐλέγχω ὅτι * ὅπως ὥστε ὁ κατά ἐγώ οἰκέω ἐξω πλάσσω αὐτός . σημειόω δέ καί ὅτι ἐν μέν Ἰλιάς πόλις ἀφανισμός ἐκγράφω ἐν δύο ἔπος . ἐνταῦθα δέ , τουναντίον ἐν διατίχῳ φράζω πόλις δηλόω κατασκευή ἐντελής . εἶπον - ἀμφί δέ τεῖχος Έλασος πόλις καί ἴχης , ὡς προσήκω γράφω . ἔνθα ὁράω ὁ τε ἐν ὁ ῥῆμα καίριος εὐλογία , καί ὁ ὁ λέξις ὁμοιοκατάληξις κατά ὑπαλλαγή , ὁ Έλασος καί ποιέω . καί ὁ ἄποτος - τάσσω οὗτος , ὁ δέμω καί δατέομαι . εἰμί δέ ὁ ἐλαύνω , ἀντί ὁ περιτείνω . μετάγω ἀπό ὁ επανομουντος ἴσπου ἢ σιδήρεος . ὁ δέ δατέομαι ἄρουρα , ἀνάδαμον γῆ εἶπον ἠγο - ῥήγνυμι ὁ ὕστερος . ὁ δέ θεός ἀπό μηδείς εἰδοί ὡς καί ὁ θεοειδής , θεῖον τις καί σοφός ἀνήρ Ἐπάνος εἰμί . ὅτι2 κυριολεκτέω καί ἐνταῦθα ὁ θάλαιμον ὡς εἰμί ποῖ - ὁ ἄνδράτεω , γησί . εἰμί δέ Ἄμερ εἰς θάλαιμον πολυδαίδαλος ὡς ἐν ποιητής κομίζω . ἢ ὁ ακτίνιο δη - λαδής θυγάτηρ . εἰμί καί ἀθάνατος γυνή καί εἶδος ὅμοιος ἱστορέω . Ἐπανοῦν καί ὁ παρά αὐτός ἀμφίπολος , ἐν ὅς γησί . παρά δέ δύο ἀμφίπολος Χαρίτων ἀπό κάλλος ἔχω ὁ εἰμί καλός καί οὖον δουλοπρεπής , σταθμάω εἰμί ἐκτερῶν . θύρα δέ ἐπίκειμαι φαντός . ὁ εἰμί κλεισμός - ναι εἰμί . φημί γάρ ἀλλαχοῦ , * αναζλιναω ὁ ἀνοίγω , ὡς ὁ , ἀναζλίναι πυκνός νέφος . ὁ ὅλος θον ἐπί ὁ κλείαν , ὁ ἐπικλείω καί ὁ ἐπιδένω . διό φημί εκατό Ὅμηρος , ἀναζλίναι πυκνός νέφος ἤδη ἐπιδένω . ἱστίον δέ ὅτι πρόειμι ὁ ποιητής ἐπί Πλιού σμυναὶ καί ὁ δοσποινεω καί ὁ ἀμφίπολος . αὐτός μέν , διά ὁ Ὀδυσσεύς νύμφη ἀγρονοῦντος εἰσάγω . ὁ δέ νέος , Ἀρτέμιδι κοσμητός . ὁ δέ ἀμφίπολος σταθμάω ἑκάτερθεν ὁ εἰμί ἑκάτερθεν ὁ παρίστημι , ἐκ ὁ Ἀθανώ - δῖος παραλέγω . ἔνθα μετά ὁ , ἀμφίπολος ἑκάτερθεν παρίστημι . ὁ δέ ἀχλμα ὁ , Χαρίτων ἀπό κάλη - Λός ἔχω , ὅμοιος ὁ , θεός ἀπό μηδείς εἰδοί . ὅτι2 ὁ , ὁ δέ ἀνίμου ὡς πνοή πάσσω δύο - νάω κοῦφος , σός δέ ἀρ σπέρ Χαλάλης καί ὅς πρός μῦθος ἔπω . λέγω μέν περί ὁ δυνηροποιω - νέος Ἀθηνᾶ . δύναμαι δέ ποτός παραφράζω καί εἰς τις ταχύς ὁδός . ἱστίον δέ ὡς καί ὁ λαυσικαι ὁικαρος ἐπιφαίνω ἐναργής ὁ εἰμί αὐτόχρημα ὄργανον , περί ὀρθόω , ὅτε μάλιστα ὁ δυνηρος δοκέω ἀληθεύω ὡς καί ἀλλαχοῦ φαίνω . ἐγώ γοῦν , ὡς αὐτίκα μετά ὁ ὄνειρος ἠώς ἧλος - θον ευθροος , ὁ ὅς ἐγώ . Ἄραρ δέ ἀπέρχομαι ὄνειρος . ὁμοιόω δέ ὡς ὁ ἐν Ἰλιάς βασιλικός ὁράω , φιλόμυθος πρόσωπον ὁ Νέστωρ , καί πρό οὗτος δέ ὁ ὁ Πηνελόπη , γενναῖος συγγενής , οὗτος καί ὁ πάρειμι , ὁ τις , ὁ ὁμιλία μέν εἰμί ὁ κένυδι Χαριστός δέ θυμός . νέος φιλέω αὐτός κατά ὁ , Νέστωρ ὁ μέν χαρισμένος θυμός . ὁ δέ φιλέω ἢ τοιοῦτος Ζώρη ὁ βασιλίδι , πειθός - Μύκονος ἄρα καί ἀντιδολοποινίτο ἐν ἑαυτοῦ . λέγω δέ ὁ ἡνθὴν ὄργανον παρασκευάζω , ὅσος εἄν τις ὀνειδίζω εὐγενής παρθένος μεθίημι , ὁ εἰμί ἀμιλοῦσθ ὁ ὁ οἶκος . αὐτός δέ ἐκεῖνος τοιοῦτος . τίς νῦ σύ ὅδε μεδήμονα γείνομαι μήτηρ · μάτη μέντοι κίτης ἀκηδία σιγαλός , σύ δέ γέμος σχεδόν εἰμί , ἵνα χοῦς καλός μέν αὐτός ἐννοέω . ὁ δέ , ὅς παρέχω ὁ κε δέ ἄγω , Ἴδως γάρ γῆ - μῶν εἰμί , ὁ νύμφη ὁ ὁ νυμφίος , ἐσθής ἐν ὁ ὁ γάμος καιρός χαρίζομαι . αὐτός καί ὁ χρήσιμος ὁ τοιοῦτος ἐπιμέλεια ὁ ὕμνος ἐπαινός , λέγω ἐκ γάρ ὅς οὗτος φάτις ἄνθρωπος ἀναδαίνει ἐσθλός . χαίρω δέ πατήρ καί πότνια μήτηρ . ὅτε ἄπατρις γρὸι πλύνω ἀπό ἠώς γάμος - μένω . καὶτο ἐγώ συνέριθος ἅμα ἔχω . διά ἔργον τάχος . ἐπεί οὗτος ἐπί δήν πάρειμι ἕννυμι . ἤδη γάρ σύ , μιμνῄσκω Ἀριστεύς κατά δῆμος ὅδε ὅς γένος εἰμί καί αὐτῆ . οὗτος δέ , πρός εὕω - γενή παρών πρέπω ἠσθῆραι . καί ποιέω οὕτως ὁ Ναυσικάα δίδωμι ἑαυτοῦ εἰς λέγω - δο Σιάν εὐτελής κατά ἡρωϊκός ἀρελίαν καί απλότητα , διά ὅς * καί νύσσω ἐν ὁ ἔξειμι . καί γίνος ἐν θάλαμος ἐσθής γαμινη . καί κατατίθημι ἐπί ἀπαίρω . καί μέστυρα καί ἡνίον λαμβάνω , μαστίζω ὁ ἡμίονος , καί ἐν ὁ ἐκ ὁ ποταμός ἐπανίνα ζεύγνυμι ὁ ἡμίονος , πτύσσω ὁ μάτη . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . σιγαλοειντα δέ μάτη εἶπον λέγω ὁ μή σκληρός μηδέ ἀνυπόττα διά ὁ ἀντι - τύπτω ἀλλά ὁ ἁπαλός , γλυκύς λέγω καί ἀγελῶς . ὁ γάρ σιγάω , κύριος ἐπί ἥσυχος . μᾶλλον δέ , ἐπί λόγιος . ὁ δέ ἐκ γένος ὅς οὗτος φάτις ἀναδαίνει ἐσθλός , γνωμικός μέν οὖν ἐν αὖος , χοή - ἐάω δέ ἄλλως εἰμί ὁ οτρινοις τις ὅς τίς σπουδαῖος . φάτις δέ , * ὁ φήμη , ἀπό ὁ φημί . ὡς ἀπό ὁ φημί ὁ φάσις καί ἐκ ὁ φαίνω ὁ φήμη . Λοιγῶς καί ὁ φήμη ποιηδὸς . ὁ δέ ἀναδέω - ναι , αναστοοργη δοκέω ἔχω . ἵνα λέγω , ὅτι φάτις ἀνά ὁ ἄνθρωπος βαίνω . ἢ καί ἄλλως , ὄμνυμι - τητάω τις ἔχω πρός ὁ ἀναδέρω . ὁ δέ ἐσθλός , πρός ἀριζήσιαν λόγος κίτης καί διαστολή . εἰμί γάρ καί φάτις αναδαινεω οὐ ἐσθλός , ὥσπερ καί αἰωδή , τοιοῦτος δέ φάτις , ὁ χαίρω ὁ οἰκέω . καί μάλιστα πατήρ καί πότνια μήτηρ . συνέριθος δέ κύριος ὥσπερ καί ἡμῖνος , ὁ συνεργ - γαζομενω ἵημι . καταχρηστικός δέ , καί ὁ ἀπλόος συνεργάζομαι . ὅτι2 ἐπίτηδες ἢ ἐν ὁράω - ῥόος μυθικός Ἀθρᾶ πλύνω ὁ βασιλικός παῖς εἰς ποταμός προκαλέω , ἵνα οὕτως ἐνδύω διά αὐτός ὁ ποιητής ὁ γονάω νεανίας Ὀδυσσία . διό αὐτός μέν , συμβουλεύω ὁ παῖς , ἐποτρύνω Ἀλκίνοος ὁ πατήρ ἵδτι πρό , ἡμίονος καί μάσσω εροπισσα . ἢ ἄγω ἄν , ζώστρα τε καί πέπλος καί ῥῆξ σιγαλός . πολύς γάρ γῆσων ἀπό πλυνός εἰμί πόλρος . ἢ δέ παῖς , πείθω . καί λαλέω ὁ πατήρ οὗτος . καί ἐκεῖνος ὑπακούω ἐν ὁ ἔξειμι . καί καλέω * ἀροπλισθῆναι αὐτός ἀπήνη ἡψηλὴν Αἴας - χλόν , ὑποστειφὴ ἐφαρνίαν . καί ὁ κλείνω δμώς πείθω καί μάσσω ἐντροχον ἡμίονος ὑλικός . ἡμίονος δέ ὑπάγω . ζεύγνυμι δέ ὑπό ἀπήνη . ἀντίπηξ ἐπιζεύγνυμι ὁ ἀπήνη . ὁ τατός εἰμί ὁ , ἄγω ὑπό ζυγόν . ἐκ ὅς καί ζυγόω ὁ ὑπό ζυγόν ἄγω τίς ὁ ὑποζύγιον . καί ἐκ οὗτος ζυγόω , μοχλός συνάγω ὁ δύο θύρα . ὁ καί ὀχνὲς ἐν Ἰλιάς . ἱστίον δέ ὅτι τατός μάσσω καί ἀπήνη εἶπον . καί ὅτι οὐ ἀπλόος μάσσω ἢ ὁ ἡμίονος , ἀλλά χοή προσκινέω καί ὁ , ημιονειον , καί ὅτι πλείων ἢ χόω ὁ ἀπήνη ἐνταῦθα ἤ ὁ μάσσω , διά ὁ καίνω . μάσσω μέν γάρ , δις λέγω . ἀπήνη δέ , πλειονάκις . ὁ μέντοι ἄγμα , ἐπί ἵππος μόνος αὐθὲ λέγω . ὁ δέ δέ εροπλιζευς , εροπιμπλημι εἰμί ὁ πρωτότυπος , κατά καί ὁ αροριζα , ὁ αριζευς , ὡς ὁ Ἰλιάς δηλόω . γροὶ γοῦν . μάσσω ὑλικός . ὁ δέ ἄγαν , οὖον κύριος μέν ὅμως δέ , ἐπί αριζω πάντος τίθημι . τοιοῦτος γάρ ὁ ζώστρα καί ὁ πέπλος καί ὁ ῥῆξ . ἕπω δέ ζώστρα ἐνταῦθα εἰσάπας , ὁ πρός ὁ ζώνη ἐπιτήδειος ὅς εἰμί ζώννυμι . Πέπλος δέ καί νῦν συνέριθος , γυναικεῖος περίβλημα . διό καί ἐπί γυνή μόνος ὁ πέπλος λέγω . ῥῆξ δέ , παθαιόντης * Χάρων παροιληπτος , ἵνα ἐκ αὐτός ἐνδύω ὁ Ὀδυσσεύς . πέπλος γάρ οὐ εἄν ἀμφιέστητα γυναικίως . Πλυνός δέ παρά μέν ἄλλος , σάγμα τις χορήσιμον εἰμί . παρά δέ Ὅμηρος , ρόθροι ἐν ὅς πλύνω . διό πρότερος γησίν ἐσφόρον μέλας ὕδωρ . στάζω δέ ἐν ροθροις ῥόος . διανύω , ὡς τατός εἰμί ρόθρορον εἰμί καί πλύνω - νόος . ὅς ὁ χόω καί παρά ὁ ποιητός . Εὐνυχὸς δέ ἀπήνη ὡς ὁ ποιητής εὐθύς ἁφή - γαίω , ἢ ἔντροχος μάσσω . ἐπεί καί κίχλη λέγω ὁ τροχός . ὤθω καί κυκλέω ἐν Ἰλιάς , ὁ δρῦς Έμα - ξέω ἐξάγω . Ὑποστειφία δέ , ὁ ἐπίκειμαι τετράγωνος πλινθίον ὁ ἄγω , παρά ὁ ὑπόκειμαι - ἕπομαι αὐτός . ἐν δέ Ἰλιάς , πύρινθ᾽α οὗτος εἶπον ὁ ποιητής . σημειόω δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος ὄνομα γίγνομαι πως καί ἴωσις ἄρτι , ἐθνικός γάρ ἰταλικός παρακόπτω βυπτὴρην οὗτος γασὶ κατά παραφθορά .