eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1785
ὡς καὶ τοῦ φαγεῖν τὸ τραγεῖν καὶ τοῦ ὁ φάγος τὸ ὁ τράγος · καὶ ὅτι τοῦ τραγεῖν μὲν πρωτότυπον θέμα τρῶ , ὁδεν τὸ τρώγω , ὡς καὶ τοῦ ἀνύω τὸ ἄνω ἤ·ουν τελειῶ , ἐξ οὗ τὸ ἀνύω . τοῦ δὲ φαγεῖν προσεχὲς μὲν θέμα τὸ φή*γω ἢ φάγω . πρωτόδετον δὲ τὸ φῶ ἤ·ουν φονεύω , συντρίβω , κλῶ , θλῶ , ἀφ’ οὗ καὶ ἄλευρον μυλήγρατον . καὶ ὅτι ἐκ τοῦ φαγεῖν ἄλλα τε παράγονται καὶ ἡ φηγὸς κατ’ ἐξαίρετον διὰ τὴν πάλαι ποτὲ βαλανηγαγίαν . ἴσως δὲ καὶ ὁ φάγος ἰχθύς . πάντως δὲ καὶ ὁ κατὰ διάλεκτον Κορτῶν φάγρος ἡ ἀκόνη , ὡς ἱστορεῖ ὁ παρά τῷ Ἀθηναίῳ Σιμίας . ἔργον γὰρ καὶ πάθος δὲ ἀκόνης τὸ φαγεῖν , ἐσθιοῦσης τε δηλαδὴ τὰ τριβόμενα καὶ ἐσθιόμενης ὑπ’ αὐτῶν . ἐτι δὲ ἐκ τοῦ φαγεῖν καὶ ἡ φάτνη , τροπὴ τοῦ γ’ εἰς τ’ , ἣν ἀντιστοιχίᾳ ἰδιωτικὴ πάθηνη καλεῖ . τῆς δὲ φάτνης ῥῆμα οὐ μόνον ἐκφατνίζειν κατὰ τὸ , ἐκφατνιζομένων σωφρημάτων ἕκαστος ἀπέμερεν ὁλομελὴ κρέα , καὶ τὸ , ἐκφατνίζει ὀδόντας , ἀλλὰ καὶ φατνοῦν . ὁθεν καὶ φάτνωμα ὀδόντων . ἐξ οὗ λέγονται αὐτοὶ ἐκφατνίζεσθαι , ἤ·ουν ἐξάγε - σθαι ἐκρίζούμενοι . Τὸ δὲ , αἰδοίοισιν ἔδωκε , ἀντὶ τοῦ , ἀνδράσιν αἰδοῦς ἀξίοις , ξένοις δηλαδὴ καὶ ἱκέ - ταις . παρατητέον γὰρ τοὺς ἄλλους ἀναξίως Ὀμήρου νοοῦντας ἐνταῦθα τὸ αἰδοίοις , καὶ γιναιδὸν διomoλoγouμένoις τὸν Εὐμαιον . κομικευομένης μὲντοι ἀνδρὶ χορίσμοις ἔσται ποτὲ ὁ λόγος κατὰ παρά - χρησιν , ὡς δυναμένω τοῦ , ἔφαγὼν τε καὶ ἐπιὼν τε καὶ αἰδοίοισιν ἔδωκα , καὶ λέγω προσαρμόσαι ἀνδρὶ , δ*ποία καὶ ἕτερα τῶν Ὁμήρω σμνῶς λεχθέντων ἄλλως ἐλληθθέντα ὡς ἐπὶ θυμῆλις ἐπαῖχθησάν τε καὶ εἰσὶν δὲ παίζοντα . Σημεῖωσα δὲ καὶ ὅτι καλῶς ὑστερον ἐπενόηθη ἀντὶ τοῦ αἰδοῖος τὸ αἰδῆμον καὶ τὸ αἰδέσμοζ . τούτων μὲν γὰρ ἡ ὅλη κλῖσις ἔννοιαν ἔχει σεμνήν . ὁ δὲ αἰδοῖος ἐν τε τῷ οὐδετέρῳ γένη καὶ ταῖς πλεγίαις συνεκπίπτει τῷ σωματικῷ μορίῳ καὶ παρεμπαίνει ἔννοιας οὐκ εὐσχήμονας , καὶ οὕτω γελιασμoὺς ὑποκινεῖ φιλοὺς γιναιδολόγῳ , οὐ χοήσις , ὅπου καὶτα καὶ ἡ γιναιδία καὶ τὸ γιναιδίσμα . ὅτι δὲ ταῦτα οὐκ ἐκ τῆς ἐναρέτου αἰδοῦς παρήχθη , ἥς παρώνυμος ὁ αἰδοῖος ἰκέτης , ἀλλ’ ἐκ τῆς κατὰ σῶμα , ἥς ἐν’ Πλάδι χοήσις τὸ , τὰ τ’ αἰδὼ ἀμικαλύπτει , δῆλον ἐστίν . Ἐν δὲ τῷ , οὐτ’ ἔπος ἀκούσαι οὐτε τι ἔργον , προσαυτακουστίων τῷ ἔργῳ τὸ ἰδεῖν ἢ τι τοιούτων , ἵνα λέγῃ , ὡς οὔτε ἔπος ἐστιν ἀκούσαι μείλιχον , οὔτε τι ἔργον ἰδεῖν ἢ μαθεῖν ἢ γνῶναι μείλιχον . Τὸ δὲ ἄμ - δρες ὑπερβιαλοὶ , πάνυ στενῶς , ἔφη ὁ Εὐμαιοζ , μᾶς ταύτην λέξει καὶ οὐδὲ πάνυ σφοδρῶ δηλώσας ἀφελῶς καὶ ἀγροικικῶς τὸ μέγα κακόν , ὁ τῷ δεσποτικῷ οἴκῳ ἐνέπεσεν . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐς τοσοῦτον ἠξιῶθη λόγῳ τοῖς παλαιοῖς ὁ εὐνοϊκὸς οὕτος δοῦλος Εὐμαιοζ , ὥστε καὶ μητέρα αὐτοῦ ἐξενόισκουν . Δημόκριτος μὲν Πε*ρίαν , Εὐφροσίων δὲ Πάνθειαν , Φιλόξενος δὲ ὁ Σιδήνιος Λαναίην , Ὀμηρος δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἀξιῶ - σει λόγου , ἄλλως δὲ γε ἱστορήσαι τὰ κατ’ αὐτὸν ὁθεν τε ἤν καὶ ὅπως περιῆλθε τῷ τοῦ Ὀδυσσέως οἴκῳ , πορισάμενος ἀφορμὴν λόγου , ἐξ ὧν αὐτὸς εἶπεν ὁ Εὐμαιοζ . ἀκούσας γὰρ ὁ ξένος Ὀδυσσεὺς ὡς ἡ τοῦ Λαέρτου γυνὴ αὐτὸν ἐθρεψεν ἄμα τῇ ὀπλοτάτῃ θυγατρὶ δράττεται ἀφορμῆς ὡς οἷον οἰκτιζόμενος , εἰ οὕτω νεώτατος τῆς πατρίδος ἐξέπεσε , καὶ ἐρωτᾶ τὴν αἰτίαν καὶ μανθάνει τὰ ἐφεξῆς . Ὅτι οἶκτος ἐπὶ τιν’ ἐκ νέου ἠχμαλωτισμένω ἢ ἄλλως ἐστερημένω τῶν οἴκαδε τὸ , ὦ πόποι ὡς ἄρα τυτθὸς ὢν πολλὸν ἀπεπλάγχθης σῆς πατρίδος ἤδὲ τοκήων . ὁ δὲ τὸν τοιούτων ἐρωτῶν , περὶ ὧν ἐπαθεν , ἐρεῖ ἄν , ὡς εἴκως , τὸ , ἀλλ’ ἄγε μοι τὸδε εἰπέ , ἥδὲ διεπράθητο πῶλις ἀνδρῶν εὐναγνία , ἢ ἐνι ναυσὶ πᾶσῃ καὶ πόντινα μήτηρ , τούτεστι διεπράθῃτό σοι ἡ πατρίς · τοῦτο γὰρ καὶ μόνον περιγραφτικὸς οἱ δύο στίχοι φασίν · ἢ σέ · γε μουνωθέντα παρ’ οἴσιν ἢ παρὰ βουσὶν ἢ ἄλλα - χοῦ * πoν ἄνδρες δῦσμενέες λάβoν . ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς ἐνταῦθα προστιθήσι καὶ τὸ , ἥδ’ ἐπέσ - σαν ἀντὶ τοῦ , καὶ πέραν ἐνταῦθα κατὰ τὴν Ἰθάκην ἀπέδοντο τοῦδ’ ἀνδρὸς πρὸς δάματα , ὁ δ’ ἀξίον ὄνον ἔδωκεν , ὁ περ ἐν ἄλλοις ἀσπετον ὄνον ἔφη · μετὰ δὲ ὀλίγα μυρίων ὤνων . Τὸ δὲ παρ’ οἴσι διὰ διφθόγγον γράφεται πρὸς’ εὐγενείας δήλωσιν . εἰ γὰρ καὶ ὑφορβὸς ἐστιν ἄρτι ὁ Εὐμαιοζ , ἀλλὰ τοῦτο μὲν δουλικὸν καὶ οὐδὲ ἄλλως εὐγενές . ὅιας μέντοι νέμεν οὐδὲ βασιλέων παῖδες ἀπλήσιον , ὡς περ οὐδὲ βουκολεῖν . Ὅτι ὁ χελευδόμενος ἐν τῷ ἐπιδορ*πια ἐσθίειν , καθῆσθαι ἤσυχῇ καὶ ἀκούειν καὶ μᾶλλον ὡτε μαχραὶ νύκτες εἰσίν , ἀκούσοι ἄν τὸ , σιγὴ νῦν ξυνίει καὶ τέρπεο , πῖνέ τε οἶνον ἤμενος . αἱδὲ δὲ νύκτες ἀθέσφατοι , ὡς καὶ προύστόρηται , τούτεστι πάνυ μακραί . διὸ καὶ ἐρμηνύων · ἠρήσιν · ἐστι μὲν εὐδεῖν , ἐστι δὲ τεθρομένοισιν ἀκούμεν . οὐδὲ τί σε χοῦ , λοῖν ὤρη , καταλέχθαι . ἄντι · καὶ πολλὺς ἠπνος . τῶν δ’ ἄλλων ὁ τινα κραδίη καὶ θymὸς ἀνώγει , εὐδέτω ἐξελθών . εἰδὼς κατελάλησέ τις Φοίνιξ ἐπὶ θεραπείαν τοῦ * Λιμαιοῦ . Τὸ δὲ καλὴ τε μεγάλη τε καὶ ἴξις , γυναικὸς ἐπαίνος . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι ἐν τούτοις εὑρίσκεται ἡ Σιδὼν φυλάττουσα τὸ ὡ ἐν τῇ γυναικί , οἷον , ἐκ μὲν Σιδῶνος πολυχάλκου εἴχομαι εἶναι · καὶ τοὺ τὸ τοπικὸν αὐτῆς πανταχοῦ κατὰ συστολὴν ὁ ποιητὴς προάγει , τὸ Σιδόνιος , τὸ Σιδονίη , καὶ τὰ τοιαῦτα . Πολυχάλκος δὲ Σιδὼν ἢ διὰ τὸ ὀχερόν , ἵνα δηλῶ ἢ λέξις τὴν στερόμην , ἢ ἡ πλουσία διὰ τὴν ἐν αὐτῇ πορφύραν . χαλκὸς γὰρ , γασί , περὶ αὐτὴν οὐ γίνεται . καὶ ἄλλοι δὲ τόποι τῆς Φοινίκης πορφυροφόροι εἰσίν . ἐπισκίται γοῦν καὶ ἡ Τυρίη πορφύρα . Τὸ δὲ Ἀμβάρετος καὶ τὸ ῥυδόν , εἰκάζει πῶς παρηχεῖν . ἔστι δὲ ῥυδὸν ἀκριδὸς ὁ χυδὸν πλουτῶν καὶ ἐπιφάνειαν ἔχων , γασί , πλοῦτον . Τοὺς δὲ Ταρίους κείται ἰδε ἡσπᾶς οἶδεν ὁ ποιητής . ἐφ’ ὧν καλῶς τὸ ἀναπάζειν , ὡς ἐπὶ θηρίων . λέγει δ’ ἐν τούτοις καὶ πιστωθῆναι ὕφρη τὸ πίστιν δοῦναι δι’ ὕφρον , εἰπών · εἰη κεν καὶ τοῦτ’ , εἰ μοι ἐθέλοιτε ὕφρη πιστωθῆναι , ἀπίμονα οἴκαδε ἀπάζειν . ἔστι δὲ καὶ νῦν τὸ εἰη οὐ κυρίως ἐνταχθὲν ἀλλ’ ἰσοδύναμον τῷ ἔσται , οὐ διαφορά κατὰ τοὺς παλαιοὺς πρὸς τὸ γενήσεται , ὅτι ἔσται μὲν τὰ νῦν ὄντα , γενήσεται δὲ τὰ γενέσεως ἔχοντα , οἷον , ὁ νέος ἔσται πρεσβύτης , τῷ ἀτέκνῳ γενήσονται παῖδες . πρὸ δὲ * τοῦ εἶμ’ εἰς εἰ γραφῶς ὁ Ἀλέξανδρος Πρακλείδης ὡς οὐ γίνεται ἀπὸ τοῦ ὡ τὸ ὑπάρχω , ἢν γὰρ ἄν , γησιν , οὐν οὐς οὐ κατὰ τὸ φρονοῦν φρονοῖς φρονοῖ , φιλοῦν φιλοῖς φιλοῖ , καὶ τὰ τοιαῦτα , εἶτα ὑποκαταβάς μετὰ τὸ εἰπεῖν , ὡς ἠμέρηται , γράφει οὕτω · λέγουσιν οἱ Ἀιολεῖς ἐν τοῦ φιλοῦ μετοχὴν φιλάς , καὶ τοῦ φρονῶ φρόνως , καὶ εὐνιτὰ τούτων , φιλεῖν καὶ φρονεῖν . οὕτω γὰρ καὶ τὸ εἰδαίη ἀπὸ τῆς εἰδὲς πεποιηθῆναι Ἀιολικῆς μετοχῆς , ἥς δηλαδὴ τὸ θέμα εἰδῶ . μήποτε οὖν καὶ τὸ εἰη ῥῆμα Ἀιολικὸν ἐστιν ἀπὸ τῆς εἰς μετοχῆς , ἥς κλίσις παρὰ τοῖς ποιηταῖς εἴπω φυλάττεσθαι παρά - γει χρῆσιν ἐξ Ἀκαμάντος τοῦ , ἔστι παρόντων μαθῶν ἐπιθέσθαι , οὐ κατὰ ξαφσιν , γησί , τοῦ ὁ ἀπὸ τοῦ παρόντων , ἀλλ’ ἐκ τοῦ , εἰς ἔντος Ἀιολικοῦ . καὶ οὕτω μὲν αὐτὸς . οἱ δὲ νεώτεροι οὔτε Ἀιολικὸν οἴδασιν τὸ εἰη . καὶ ἀπερίφρογος αὐτὸ κανονίζουσιν ἐκ τοῦ εἰμί . κείται δ’ ἐνταῦθα καὶ σχῆμα ἐλλειπτικὸν τὸ , αὐτὴ νῦν , λείπει γὰρ τὸ ἔστω . εἰ δὲ καὶ περισπάται τὸ αὐτὴ , λέγοι ἄν , ὅτι αὐτὴ νῦν ἔχεται , ἢ μένετε , ἢ τι τοιούτων · ἰμωρυσθὲν δὲ ἐπάγει · μὴ τίς με προσανδάτω ἐπέσοι . Καίριος δὲ αὐτὴ ἑλληνίς , τεθεῖσα προσφερόμενος ἐπὶ σωπὴ καὶ λόγον ἑλληνίς . ἔστι δὲ πῶν καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς καίρια ὁμοίως ἑλληνίς ἐπὶ σιγὴ τοῦ λόγου τοῦ , οὐ πῶ πάν εἴρητο · λείπει γὰρ ἐκεῖ τὸ , ἔπος ἢ ῥῆμα . κείται δ’ ἐν τούτοις καὶ ἐπιθετὸν τὸ ναῦλον , ἥτοι μισθὸς ἐπιβίσεως νηός . Καὶ τὸ , κατένευσεν σωπὴ , ἀντὶ τοῦ , σημείων ἐλεύσεως δέδωκε τῇ κατανεύσει τῆς κεφαλῆς . τοῦτο δὲ καὶ διανεύειν λέγεται καὶ μάλιστα δι’ ὀφθαλμῶν . λέγει δὲ καὶ δήμου γῆμων διὰ τοῦ ἵνα τὴν δημοτικὴν συνέλευσιν ἐπὶ δημηγορίᾳ . καὶ ἔστι τῆς αἰτιατικῆς ταύτης εὐθεία ἢ γῆμας ἢ καὶ ἀλλοχοῦ ἡθεῖσα . χρήσις δὲ τοιαύτης αἰτιατικῆς καὶ ἐν τῷ , εὐνὴν αἰδομένη πόσιος δήμοιό τε γῆμιν . συντάσσει δὲ καὶ τὴν ὑπὸ προθέσεων δοτικὴν Ἀττικῶς ἐν τῷ , κατακρύψασα ὑπὸ κόλπῳ . Περί δὲ ἄντλον , ἰκανῶς προεδόληται . Τὸ δὲ φώχρω καὶ ἰχθίσι χρώμα γενέσθαι , ἀπλοϊκῶς καὶ ἀφελῶς κείται . οὐ γὰρ ταῦτα μόνα τῶν ἐν θαλάσσῃ σαρχοφαγεῖ , ἀλλὰ καὶ τὰ λοιπὰ κτήνη . ἐν μέντοι δὲ ἡμῶν καὶ ἐκεῖνα δηλοῖται . ἔτι ἐν τῷ ὁρῶντι διηγήματι κείται καὶ τὸ , ὕφρα ἰδὼς πατρὸς καὶ μητρὸς δὲ αὐτοῦς τε . ἢ γὰρ ἐτ’ αὐτὸ καὶ ἀγνιοὶ καλοῦνται · ὁ περ’ εἴποι ἄν τις πρὸς ἀπόδημον , ἀγγέλλων αὐτῷ τὸ οἴκοι . ἐπὶ καὶντα ἐν τούτοις ἐκ παραλλήλου ὁμοία τῷ , μετέπει γενὴ καὶ ἀμείψετο μοῦνθον , καὶ τὸ , μὴ τις ποτὶ δόμα ἑλθὼν ἐξεῖπεν , ὁ δ’ ὁσάμενος καταδήρη * δεσμὸν ἐν ἀγαλῶ , ὅμιν δ’ ἐπιγράψαι’ ἐλαθον . ὁ περ κλιτικὸν ἄν εἴποι πρόσωπον ἀσφαλίζουσι τοὺς συγγλεπτόντας . ὁμοίως δὲ ἡδονς καὶ τὸ , τρία ἄλεισα κατακρύψασα ὑπὸ κόλπῳ ἐχρεῖν . ἐνθα τὸ μὲν ὑπὸ κόλπῳ Ἀττικῶς συντέτακται , ὡς εἴρηται , ὁμοίως τῷ , ὑπὸ διδασκάλου εἶναι , καὶ ὑπὸ στρατηγῷ τάττεσθαι , καὶ τοῖς ὁμοίοις . Τὸ δὲ ἐχρεῖν ἀντὶ τοῦ ἐξεφόρησε . καὶ παρασημαντικὸν εὐχρή - στως ἐνταῦθα , ὅτι τὸ φέρω καὶ τὰ ἐξ αὐτοῦ χέμα πολὺ προῖνται λέξεων ῥητορικῶν , κολλώμενα ταῖς 1785δύσεσι προθέσεσιν . ἐξ ἐκείνων γὰρ σύν ἱπποῖς πολλοῖς πρόσιον ὁ ἑμμενής , ἤχον ὁμοίος , καὶ * τὰ ἐξ αὐτοῦ , καὶ τὸ ἐξήφρευν , ὁ ποιητὴν εἰσδιδάξαι λέγεται , καὶ ἡ εἰσφορά , καὶ ἡ δημοσία συνεισφορά , καὶ τὸ ὡς ἐμβόλη ἐκφέρων , ὁ καὶ ἐπὶ τοῦ ὕαπτεν ἐστιν ὅτε λέγεται . ὅθεν καὶ ἐκφορὰ ἢ ταφή . ἐκφέρει
Lemmas: ὡς καί ὁ ἐσθίω ὁ τρώγω καί ὁ ὁ φάγος ὁ ὁ τράγος · καί ὅτι ὁ τρώγω μέν πρωτότυπος θέμα Τρώς , ὅδε ὁ τρώγω , ὡς καί ὁ ἀνύω ὁ ἄνω ἀείδω τελειόω , ἐκ ὅς ὁ ἀνύω . ὁ δέ ἐσθίω προσεχής μέν θέμα ὁ φή*γω ἢ ἐσθίω . πρωτοδετος δέ ὁ φημί ἀείδω φονεύω , συντρίβω , κλάω , θλάω , ἀπό ὅς καί ἄλευρον μυλήγρατον . καί ὅτι ἐκ ὁ ἐσθίω ἄλλος τε παράγω καί ὁ φηγός κατά ἐξαίρω διά ὁ πάλαι ποτέ βαλανηγαγίαν . ἴσως δέ καί ὁ φάγος ἰχθύς . πάντως δέ καί ὁ κατά διάλεκτος κόρτη φάγρος ὁ ἀκόνη , ὡς ἱστορέω ὁ παρά ὁ Ἀθηναῖος Σιμίας . ἔργον γάρ καί πάθος δέ ἀκόνη ὁ ἐσθίω , ἐσθίω τε δηλαδή ὁ τρίβω καί ἐσθίω ὑπό αὐτός . ἔτι δέ ἐκ ὁ ἐσθίω καί ὁ φάτνη , τροπή ὁ γε εἰς τε , ὅς ἀντιστοιχία ἰδιωτικός πάθηνη καλέω . ὁ δέ φάτνη ῥῆμα οὖον μόνος ἐκφατνίζω κατά ὁ , ἐκφατνίζω σωφρημάτων ἕκαστος ἀπομείρομαι ολομελής κρέας , καί ὁ , ἐκφατνίζω ὀδούς , ἀλλά καί φατνόω . ὅθεν καί φάτνωμα ὀδούς . ἐκ ὅς λέγω αὐτός ἐκφατνίζω , ἀείδω ἐξάγω - ἕπομαι ἐκριζόω . ὁ δέ , αἰδοῖος δίδωμι , ἀντί ὁ , ἀνήρ αἰδώς ἄξιος , ξένος δηλαδή καί ἀνθέλιξ - ὅς . παρατητέον γάρ ὁ ἄλλος ἀνάξιος Ὄμηρος νοέω ἐνταῦθα ὁ αἰδοῖος , καί γιναιδὸν διαψάλλω ὁ Εὔμαιος . κομίζω μέντοι ἀνήρ χορισμοω εἰμί ποτέ ὁ λόγος κατά παρά - χρῆσις , ὡς δύναμαι ὁ , φαγεῖν τε καί ἐπέρχομαι τε καί αἰδοῖος δίδωμι , καί λέγω προσαρμόζω ἀνήρ , δ*ποία καί ἕτερος ὁ ὅμηρος σμνῶς λέγω ἄλλως ἔρχομαι ὡς ἐπί θυμῆλις παίζω τε καί εἰμί δέ παίζω . σημειώνω δέ καί ὅτι καλῶς ὕστερος ἐπινοέω ἀντί ὁ αἰδοῖος ὁ αἰδήμων καί ὁ αἰδέσμοζ . οὗτος μέν γάρ ὁ ὅλος κλίσις ἔννοια ἔχω σεμνός . ὁ δέ αἰδοῖος ἐν τε ὁ οὐδέτερος γένος καί ὁ πλεγιος συνεκπίπτω ὁ σωματικός μόριον καί παραμπαίνω έγνοια οὐ εὐσχήμων , καί οὗτος γελιασμoὺς ὑποκινέω φιλόω γιναιδολογος , οὖον χόω , ὅπου Κάιτα καί ὁ γιναιδιον καί ὁ γιναιδισμαω . ὅτι δέ οὗτος οὐ ἐκ ὁ ἐνάρετος αἰδώς παράγω , ἥς παρώνυμος ὁ αἰδοῖος ἱκέτης , ἀλλά ἐκ ὁ κατά σῶμα , ἥς ἐν Πλάδι χόω ὁ , ὁ τε αἰδώς αμικαλυπτω , δῆλος εἰμί . ἐν δέ ὁ , οὐ ἔπος ἀκούω οὐ τίς ἔργον , προσαυτακουστια ὁ ἔργον ὁ ὁράω ἢ τίς τοιοῦτος , ἵνα λέγω , ὡς οὔτε ἔπος εἰμί ἀκούω μείλιχος , οὔτε τίς ἔργον ὁράω ἢ μανθάνω ἢ γιγνώσκω μείλιχος . ὁ δέ ἀνά - Δρες υπερβιαλεω , πάνυ στενός , φημί ὁ Εὐμαιοζ , μᾶς οὗτος λέγω καί οὐδέ πάνυ σφοδρός δηλόω ἀφελής καί ἀγροικικός ὁ μέγας κακός , ὁ ὁ δεσποτικός οἶκος ἐμπίπτω . ἰστέον δέ ὅτι εἰς τοσοῦτος ἀξιόω λόγος ὁ παλαιός ὁ εὐνοικός οὗτος δοῦλος Εὐμαιοζ , ὥστε καί μήτηρ αὐτός ἐξενόισκουν . Δημόκριτος μέν Ἡερία , ευφροθεος δέ Πάνθεια , Φιλόξενος δέ ὁ Σιδήνιος Λαναίην , Ὅμηρος δέ οὗτος μέν οὐ ἀξιόω - σέω λόγος , ἄλλως δέ γε ἱστορέω ὁ κατά αὐτός ὅθεν τε ἐάν καί ὅπως περιέρχομαι ὁ ὁ Ὀδυσσεύς οἶκος , πορίζω ἀφορμή λόγος , ἐκ ὅς αὐτός εἶπον ὁ Εὐμαιοζ . ἀκούω γάρ ὁ ξένος Ὀδυσσεύς ὡς ὁ ὁ Λαέρτης γυνή αὐτός τρέφω ἄμη ὁ οπλοτηταω θυγάτηρ δράσσομαι ἀφορμή ὡς οἷος οἰκτίζω , εἰμί οὗτος νέος ὁ πατρίς ἐκπίπτω , καί ἐρωτάω ὁ αἴτιος καί μανθάνω ὁ ἐφεξῆς . ὅτι2 οἶκτος ἐπί τις ἐκ νέος αἰχμαλωτίζω ἢ ἄλλως στερέω ὁ οἴκαδε ὁ , εἰμί πόποι ὡς ἄρα τυτθός εἰμί πολύς ἀποπλάζω σός πατρίς ἠδέ τοκεύς . ὁ δέ ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω , περί ὅς πάσχω , εἴρω ἄν , ὡς ἵημι , ὁ , ἀλλά ἄγω ἐγώ ὅδε εἶπον , ὅδε διαπέρθω Πῶλις ἀνήρ εὐναγνία , ἢ ἐνι ναῦς πᾶς καί πόντινα μήτηρ , τουτέστι διαπέρθω σύ ὁ πατρίς · οὗτος γάρ καί μόνος περιγράφω ὁ δύο στίχος φημί · ἢ σός · γε μονόω παρά ὅς ἢ παρά βοῦς ἢ ἄλλος - χόω * πoν ἀνήρ δυσμενής λαμβάνω . ὁ δέ Ὀδυσσεύς ἐνταῦθα προστίθημι καί ὁ , ἤδη ἐπές - σάω ἀντί ὁ , καί πέραν ἐνταῦθα κατά ὁ Ἰθάκη πωλέω ὅδε ἀνήρ πρός δάμα , ὁ δέ ἄξιος ὄνος δίδωμι , ὁ περ ἐν ἄλλος ἄσπετος ὄνος φημί · μετά δέ ὀλίγος μυρίος ὦνος . ὁ δέ παρά ὅς διά δίφθογγος γράφω πρός εὐγένεια δήλωσις . εἰμί γάρ καί ὑφορβός εἰμί ἄρτι ὁ Εὐμαιοζ , ἀλλά οὗτος μέν δουλικός καί οὐδέ ἄλλως εὐγενής . οἶς μέντοι νέμω οὐδέ βασιλεύς παῖς ἀπλήσιον , ὡς περ οὐδέ βουκολέω . ὅτι2 ὁ χελευδιδωμι ἐν ὁ ἐπιδορ*πια ἐσθίω , κάθημαι ἡσυχῇ καί ἀκούω καί μᾶλλον οὖς μακρός νύξ εἰμί , ἀκούω ἄν ὁ , σιγή νῦν συνίημι καί τέρπω , πίνω τε οἶνος ἧμαι . ἀνδρό-παις δέ νύξ ἀθέσφατος , ὡς καί προστηρέω , τουτέστι πάνυ μακρός . διό καί ἐρμηνύων · εἴρω · εἰμί μέν εὕδω , εἰμί δέ θρῴσκω ἀκέω . οὐδέ τίς σύ χόω , Λόι ὤρα , καταλέγω . Αἴας · καί Πόλλυς ἀπνοέω . ὁ δέ ἄλλος ὁ τις Καρδία καί θώς ἄνωγα , εὕδω ἐξέρχομαι . εἰδοί καταλαλέω τις Φοίνιξ ἐπί θεραπεία ὁ * λιμαιος . ὁ δέ κάλως τε μέγας τε καί Ἴξις , γυνή ἔπαινος . σημειόω δέ καί ὅτι ἐν οὗτος εὑρίσκω ὁ Σιδών φυλάσσω ὁ εἰμί ἐν ὁ γυνή , οἷος , ἐκ μέν Σιδών πολύχαλκος ἔχω εἰμί · καί ὅς ὁ τοπικός αὐτός πανταχοῦ κατά συστολή ὁ ποιητής προάγω , ὁ Σιδόνιος , ὁ Σιδονίη , καί ὁ τοιοῦτος . Πολύχαλκος δέ Σιδών ἢ διά ὁ ὀχερόν , ἵνα δηλόω ἢ λέξις ὁ στέρομαι , ἢ ὁ πλούσιος διά ὁ ἐν αὐτός πορφύρα . χαλκός γάρ , γασί , περί αὐτός οὖον γίγνομαι . καί ἄλλος δέ τόπος ὁ Φοινίκη πορφυροφορέω εἰμί . επισκιος γοῦν καί ὁ τύριος πορφύρα . ὁ δέ Ἀμβάρετος καί ὁ ῥυδόν , εἰκάζω πῶς παρηχέω . εἰμί δέ ῥυδόν ἀκρίς ὁ χυδὸν πλοῦτος καί ἐπιφάνεια ἔχω , γασί , πλοῦτος . ὁ δέ ταρίον κεῖμαι μάργηλις σπάω οἶδα ὁ ποιητής . ἐπί ὅς καλῶς ὁ ἀναπαύω , ὡς ἐπί θηρίον . λέγω δέ ἐν οὗτος καί πιστόω ὕφρη ὁ πίστις δίδωμι διά ὕφρον , εἶπον · ἐω ἄν καί οὗτος , εἰμί ἐγώ ἐθέλω ὕφρη πιστόω , απιμονος οἴκαδε ἀπάζειν . εἰμί δέ καί νῦν ὁ ἐω οὖον κύριος ἐντάσσω ἀλλά ἰσοδύναμος ὁ εἰμί , οὖον διαφορά κατά ὁ παλαιός πρός ὁ γίγνομαι , ὅτι εἰμί μέν ὁ νῦν εἰμί , γίγνομαι δέ ὁ γένεσις ἔχω , οἷος , ὁ νέος εἰμί πρεσβύτης , ὁ ἄτεκνος γίγνομαι παῖς . πρό δέ * ὁ εἶμι εἰς εἰμί γραφής ὁ Ἀλέξανδρος πρακλειδηω ὡς οὖον γίγνομαι ἀπό ὁ εἰμί ὁ ὑπάρχω , εἄν γάρ ἄν , γησιν , ὀν οὖς οὖον κατά ὁ φρονέω φρονέω φρονέω , φιλέω φιλέω φιλέω , καί ὁ τοιοῦτος , εἶτα ὑποκαταβαίνω μετά ὁ εἶπον , ὡς ἠμέρηται , γράφω οὗτος · λέγω ὁ Αἰολεύς ἐν ὁ φιλέω μετοχή Φιλᾶς , καί ὁ φρονέω φρόνας , καί εὐνήτης οὗτος , φιλέω καί φρονέω . οὗτος γάρ καί ὁ οἶδα ἀπό ὁ ἀνάκλεις ποιέω αιολικός μετοχή , ἥς δηλαδή ὁ θέμα οἶδα . μήποτε οὖν καί ὁ ἐω ῥῆμα Ἀιολικός εἰμί ἀπό ὁ εἰς μετοχή , ἥς κλίσις παρά ὁ ποιητής εἶπον φυλάσσω παρά - γει χρῆσις ἐκ Ἀκάμας ὁ , εἰμί πάρειμι μάθος ἐπιτίθημι , οὖον κατά ξαφσιν , γησί , ὁ ὁ ἀπό ὁ πάρειμι , ἀλλά ἐκ ὁ , εἰς ἔντεα αιολικός . καί οὗτος μέν αὐτός . ὁ δέ νέος οὔτε Ἀιολικός οἶδα ὁ ἐω . καί ἀπερίφρογος αὐτός κανονίζω ἐκ ὁ εἰμί . κεῖμαι δέ ἐνταῦθα καί σχῆμα ἐλλειπτικός ὁ , αὐτός νῦν , λείπω γάρ ὁ ἵστημι . εἰμί δέ καί περισπάω ὁ αὐτός , λέγω ἄν , ὅτι αὐτός νῦν ἔχω , ἢ μένω , ἢ τίς τοιοῦτος · ἰμωρυσθὲν δέ ἐπάγω · μή τίς ἐγώ προσανδάτω πίπτω . Καίριος δέ αὐτός Ἑλληνίς , τίθημι προσφέρω ἐπί Σώπη καί λόγος Ἑλληνίς . εἰμί δέ ποῦ καί ἐν ὁ ἑξῆς καίριος ὁμοίως Ἑλληνίς ἐπί σιγή ὁ λόγος ὁ , οὖον πῶ πᾶς εἴρω · λείπω γάρ ἐκεῖ ὁ , ἔπος ἢ ῥῆμα . κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί ἐπίθετος ὁ ναῦλος , ἤτοι μισθός ἐπιβίσεως ναός . καί ὁ , κατανεύω Σώπη , ἀντί ὁ , σημεῖον ἔλευσις δίδωμι ὁ κατανεύω ὁ κεφαλή . οὗτος δέ καί διανεύω λέγω καί μάλιστα διά ὀφθαλμός . λέγω δέ καί δῆμος γῆμα διά ὁ ἵνα ὁ δημοτικός συνέλευσις ἐπί δημηγορία . καί εἰμί ὁ αἰτιατικός οὗτος εὐθύς ἢ γαμέω ἢ καί αλλοχοω ἥδομαι . χρῆσις δέ τοιοῦτος αἰτιατικός καί ἐν ὁ , εὐνή αἰδέομαι πόσις δῆμος τε γῆμιν . συντάσσω δέ καί ὁ ὑπό πρόθεσις δοτικός Ἀττικός ἐν ὁ , κατακρύπτω ὑπό κόλπος . Περί δέ ἄντλος , ἱκανῶς προεδολητη . ὁ δέ φώχρω καί ἰχθίσι χρώμα γίγνομαι , ἀπλοϊκός καί ἀφελής κεῖμαι . οὖον γάρ οὗτος μόνος ὁ ἐν θάλασσα σαρχοεσθιω , ἀλλά καί ὁ λοιπάς κτῆνος . ἐν μέντοι δέ ἐγώ καί ἐκεῖνος δηλόω . ἔτι ἐν ὁ ὁράω διήγημα κεῖμαι καί ὁ , ὕφρα οἶδα πατήρ καί μήτηρ δέ αὔτεος τε . ἢ γάρ ἔτι αὐτός καί ἁγνίζω καλέω · ὁ περί εἶπον ἄν τις πρός ἀπόδημος , ἀγγέλλω αὐτός ὁ οἴκοι . ἐπί Κάιντα ἐν οὗτος ἐκ παράλληλος ὅμοιος ὁ , μεταπίπτω γενή καί ἀμείβω μοῦνθον , καί ὁ , μή τις πρός δόμα ἔρχομαι ἐξεῖπον , ὁ δέ ὁράω καταδέρω * δεσμός ἐν ἀγάλλω , ὅμιν δέ ἐπιγράφω λανθάνω . ὁ περ κλιτικός ἄν εἶπον πρόσωπον ἀσφαλίζω ὁ συγγλεπτόντας . ὁμοίως δέ ἡδονή καί ὁ , τρεῖς ἄλεισον κατακρύπτω ὑπό κόλπος χρῷ . ἔνθα ὁ μέν ὑπό κόλπος Ἀττικός συντάσσω , ὡς εἴρω , ὁμοίως ὁ , ὑπό διδάσκαλος εἰμί , καί ὑπό στρατηγός τάσσω , καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ χρῷ ἀντί ὁ ἐκφορέω . καί παρασημαντικός εὐχρή - Στῶς ἐνταῦθα , ὅτι ὁ φέρω καί ὁ ἐκ αὐτός χέμα πολύς προΐημι λέξις ῥητορικός , κολλάω ὁ εἶδον πρόθεσις . ἐκ ἐκεῖνος γάρ σῦς ἵππος πολύς πρόσειμι ὁ ἐμμένω , ἦχος ὅμοιος , καί * ὁ ἐκ αὐτός , καί ὁ ἐκφέρω , ὁ ποιητής εἰσδιδάξαι λέγω , καί ὁ εἰσφορά , καί ὁ δημόσιος συνεισφορά , καί ὁ ὡς ἐμβολεύς ἐκφέρω , ὁ καί ἐπί ὁ ὕπατος εἰμί ὅτε λέγω . ὅθεν καί ἐκφορά ἢ θάπτω . ἐκφέρω