eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1905
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Φ . συλλαβίζ . καὶ ὅτι τάρφος οὐ μό*νον ἐπὶ πολλοῦ βάθους ὀρύγματος , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ ἐπὶ ὀλιγίσου · τὸ γὰρ ἐπὶ τῇ στάσει τῶν πελέκων ὄρυγμα τάρφον εἶπεν , ἣν μαχρὰν μὲν ὀρύττει ὁ παῖς , ὅτι μηδὲ ἔδει πλάτους αὐτῇ . ἐπὶ στάθμην δὲ ἰθύνει , ὡς ἂν αἱ στεῖλαι αἱ τῶν πελέκων κατ’ εὐθὺ ἐγχεῖς κείμεναι διοστευθῶσιν ἀκωλύτως . Τοῦ δὲ ἐραξεν ἀντὶ τοῦ ἐπίλησεν ἢ πατίσας ἢ χειρὶ συμπλήσας . ἀπὸ τοῦ νάσσω δὲ ἡ λέξις γίνεται , ὅθεν καὶ ναστὸς ἄρτος ὁ πεννὸς , εἰς ὃ φέρεται καὶ χοῖσις · μάζαν νάζαμινος , ὁ τινες καὶ μαζάμινος γράφουσιν , ὡς εἶναι ἐτυμολογικὸν τὸ μάζαν μαζάμινος . ἐν δὲ τοῖς τοῦ Ἀθηναίου δηλοῦται , ὅτι ναστὸς ἄρτος πεπιλημένος εἶδος καὶ οὐχὶ ὀψωμένου . ἣν δέ , φησι , καὶ ναστὸς πλακοῦς ἔχων ἐνδον καρυκείας . Τὸ δέ , οὐ πῶ ποτ’ ὁπώπει , οὐκ ἂν εἴη ζηλωτὸν ἐν γραφῇ πλεῖ διὰ τὸ ἐπᾶλλῆλον τῆς τῶν ἀφώνων ἀφδίας κατὰ τὴν ἐναφώ - νησιν . Πλεμᾶν δὲ ὅτι τὸ πνεῦν ἐστὶ . καὶ μάλιστα βίᾳ , πολλαχοῦ διδήλωται . Ἐν δὲ τῷ , μεθήκε βίᾳ , καθ’ ὑπερβατόν ἡ σύνταξις . λέγει γὰρ ὅτι μενεανῶν ἣν ὁ νεὸς ἐρύσεσθαι βίᾳ τὸ τόξον , ὡς δηλοῖ ἐπαχθὲν καὶ τὸ , ἐτάνυσεν ἂν βίᾳ τὸ τέταρτον ἀνέλκων , ἐν οἷς νοητέον ἠσχημένον εἶναι τὸν παῖδα τοξεύειν · οὐ γὰρ ἂν ἄλλως τοιαῦτα εἴχε ποιεῖν . Τὸ δέ , Ὀδυσσεὺς ἀνένευσεν , ἀντὶ * τοῦ , ἐωλὺνεν ἀνανεύσων . διὸ καὶ ἰσμημένος ἐπίχραε τὸ καὶ ἰσχηδὺν ἰάμνον . οὕτω δὲ καὶ τοῦ , κακὸς ἔσομαι , ἰσμηνεῖα τὸ , καὶ ἄκινυς . Εὐξέστας δὲ σανίδας τὰς θύρας λέγει . κορώνην δὲ τὸ τοῦ τόξου ἄκρον , ἐνθα τὸ , καλὴ κορώνη , ὁμοίων τί ἐστι τῷ , χρυσὴ κορώνη . ἐπὶ πολλαχοῦ καλὸς ὁ χρυσὸς καὶ καλὰ τὰ ἐξ αὐτοῦ . τινὲς δὲ κορώνην καὶ τὴν ἐνύψαν τὸ τῆς θύρας ἐπίσπαστρον . χρεῖτον δὲ ὅμως τὸ πρῶτον . Ὅτι Ἀντίνοος εὐτυχῶς δήθεν ἐθελῶν τοὺς μνηστήρας τὸ τόξον μεταχειρίσασθαι , ὁρνεσθέ , φησιν , ἐξείης ἐπὶ δεξιᾷ ἢ καὶ προσαγορευτῶς ἐπιδέξια κατὰ τὸ ἐν δεξιᾷ , ἀφάμενοι τοῦ χώρου , οὐδὲν τέ περ οἰνοχόει . εὐλογοῦν δέ , φασιν , εἰσιόντων εἰς τὸν ἀνδρῶνα ἐνδείξαι κατ’ἀθαι τὸν κρατήρα . ἣν δὲ ὁρσὸς οὐδὲν τοῖς ἄδοις τοῦ ἐκ δεξιῶν ἀφάσθαι τῆς τόξου πείρας . Ἐλλαπτικῶς δὲ εἴρηται τὸ οἰνοχόειν · λείπει γὰρ ὁ οἰνοχόος ἢ ὁ οἰνοχοεῦον , νοούμενος κατὰ τὸ ἀπὸ κοινοῦ σχῆμα καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ ῥήματος . Ὅτι μνηστήρα τινὰ εἰπὼν ἐνταῦθα ὁ ποιητὴς παρὰ κρατῆρα καλὸν καθῆσθαι δοκεῖ τισὶ περιεκτικῶς κρατῆρα λέγειν , ἐνθα κρατήριος ἵστατο ἐπιστιμμένοι ποιοῖο , ἢ μᾶλλον προσηγορικῶς διὰ τοῦ κρατήριος κρατήρας πολλοὺς δηλοῦν . οὐ γὰρ ἂν εἰς ἣν κρα - τῆρ τοῖς τοσούτοις . καλὸς δὲ ὁ τοιοῦτος διὰ τὸ ἐξ * ὕλης τιμίας τοὺς κρατήρας εἶναι . Ὅτι Ἀλώδης πρῶτος ἀνίστατο , ὡς θυσσοχόος μὲν ἦν . παρὰ κρατῆρα δέ , ὡς προσεχῶς ἐγραφή , καλὸν ἴσως μυχοῖσταιο · αἰκ’ ἀτασθαλία δὲ οἱ οἴω ἐχθραὶ ἦσαν , πᾶσι δὲ νημέσσα μνηστήρεσσιν . οὕτω δή 1905τόξον λαβὼν καὶ βελὸς οὐχὺ ἐστη ἐπ’ * οὐδὸν ἵνα κατὰ τῶν ἐξω πελέκων ὠστεύση , καὶ τόξον πειρήσεται , οὐδὲ μὴν ἐτάνυσεν . πρὶν γὰρ κάμε χειρᾶς ἀνέλκων , ἀτριπτους ἀπαλάς . εἴπε δὲ τοῖς ἄλλοις · ὦ φίλοι , οὐ μὲν ἐγὼ τανίω , λαβέτω δὲ καὶ ἄλλος . εἶτα λοξὸν τι λόγιον ὡς οἷα φήμην ὁ ποιητὴς παραφρόντων διὰ τοῦ ῥηθέντος θυσσοχόου φησί · πολλοὺς γὰρ τόδε τόξον ἀριστίας κεκαδήσω θημοῦ καὶ ψυχῆς , ἃ περ ἐν παραλλήλῳ δηλοῖ τὸ αὐτό . ἐφ’ οἷς ἐπισκιαζὼν ὁ ποιητὴς τεχνικῶς τὸ πᾶν σαφὲς τοῦ οἴου χρησμοῦ/ἀποδιδ*δωσὶν αἰτίαν τοῦ εἰπεῖν πολλοὺς θημοῦ στερήσεσθαι διὰ τὸ τόξον τὸ , ἐπεὶ πολὺ φέρτερόν ἐστι τεθράμην ἢ ζῶντας ἁμαρτεῖν , οὐ ἐνεκεν αἰκ’ ἐνθάδε βραλέομεν . εἶτα καὶ τοῖς ἄλλοις οὐκ ἀμαθῇν Ἀλῖδα διδούς φησὶ · νῦν μὲν τις καὶ ἔλαπται γήμα Πηνελόπιαν Ὀδυσηος παρακοιτιν . ἐπειδὰν δὲ τόξου πειρήσεται ἡδὲ ἰδῆται , ἄλλην δῆτα μνάσθω ξένους διζήμενος · ἢ δὲ γήμαστο , ὅς ἂν πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἐλθοι . ἐμφαίνει δὲ πῶς καὶ αὐτὸς μαντικῶς τὸν Ὀδυσσέα . διὸ καὶ Πηνελόπιαν ἐφη Ὀδυσηος παρακοιτιν διὰ τὸ ἐκεῖνο ἀποκτεῖσθαι αὐτήν , εἰ καὶ οἱ μνηστήρες αὐτῆς ἐνεκεν αἰ , τούτιστὶν ἡματα πάντα , ἐνθάδε ὁμιλοῦσιν , ὡς οἷα τήλους αὐτῆς ἐμη - μενοι . τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ , οὐ ἐνεκεν · ὡς περ ὁμοίον ἐστι καὶ τὸ , τόδε φαίνεται ἀεθλον , ὁ πρὸ ὀλίγων εἴρηται . Ὅρα δὲ ὡς εἰ καὶ ἀγαθὸς τις ὁ Ἀλώδης ἐνταῦθα παραδέδοται , ὅμως ὑπερηφά - λους συνὼν ἀπωλεῖται δι’ αὐτὸ * τοῦτο καὶ μόνον , ὅτι ἄλλοτριαν ὡς οὐκ ἔχοι μνηστεύεται . καὶ προ - βαλεῖται μὲν ἐν τοῖς ἑξῆς τὸ μήτε τι βέξαν ἀτάσθαλον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους παῦσιν . ἐφεὶ δὲ καὶ θυσ - σοχόος εἶναι , εἰ πῶς τιμηθεὶς ἐλεηθή . ἀποῦσι δὲ ἐκ τοῦ Ὀδυσσέως ἃ περ οὐκ ἐθελι . Ἰστίον δὲ ὅτι θυσσοχόος ἐστὶν ὁ διὰ τοῦ θυμῶν ἢ ἱερῶν μαντευόμενος . θύος μὲν γὰρ τὸ θέμα , ἡγοῦν ἱερείον
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Φ . συλλαβίζω . καί ὅτι τάρφος οὖον Ἥμων ἐπί πολύς βάθος ὄρυγμα , ἀλλά ἰδού καί ἐπί ολιγισυς · ὁ γάρ ἐπί ὁ στάσις ὁ πέλεκας ὄρυγμα τάρφος εἶπον , ὅς Μαχράν μέν ὀρύσσω ὁ παῖς , ὅτι μηδέ ἐσθίω πλάτος αὐτός . ἐπί στάθμη δέ εὐθύνω , ὡς εἄν ὁ στέλλω ὁ ὁ πέλεκας κατά εὐθύς2 ἐγχέω κεῖμαι διίστημι ἀκωλύτως . ὁ δέ ῥάσσω ἀντί ὁ πιλέω ἢ πατισος ἢ χείρ συμπλέω . ἀπό ὁ νάσσω δέ ὁ λέξις γίγνομαι , ὅθεν καί ναστός ἄρτος ὁ Πέννος , εἰς ὅς φέρω καί χόω · μᾶζα νάζαμινος , ὁ τις καί μαζάμινος γράφω , ὡς εἰμί ἐτυμολογικός ὁ μᾶζα μαζάμινος . ἐν δέ ὁ ὁ Ἀθηναῖος δηλόω , ὅτι ναστός ἄρτος πιλέω εἶδος καί οὐ ὁράω . ὅς δέ , φημί , καί ναστός πλακοῦς ἔχω ἔνδον καρυκεία . ὁ δέ , οὖον πῶ πρός ὁράω , οὐ εἄν εἰμί ζηλωτός ἐν γράφω πλέω διά ὁ επάλληλος ὁ ὁ ἄφωνος ἀφίδα κατά ὁ νήφω - νη . Πλεμᾶν δέ ὅτι ὁ πνέω εἰμί . καί μάλιστα βία , πολλαχοῦ διδηλοω . ἐν δέ ὁ , μεθήκω βία , κατά ὑπερβατόν ὁ σύνταξις . λέγω γάρ ὅτι μενεαίνω ὅς ὁ ναῦς ἐρύω βία ὁ τόξον , ὡς δηλόω ἐπάγω καί ὁ , τανύω εἄν βία ὁ τέταρτος ἀνέλκω , ἐν ὅς νοητέον ἔχω εἰμί ὁ παῖς τοξεύω · οὖον γάρ εἄν ἄλλως τοιοῦτος ἔχω ποιέω . ὁ δέ , Ὀδυσσεύς ἀνανεύω , ἀντί * ὁ , ἐωλὺνεν ἀνανεύω . διό καί ἰσμημένος ἐπιχράω ὁ καί ἰσχηδὺν ἴαμνος . οὗτος δέ καί ὁ , κακός εἰμί , ἰσμηνεῖα ὁ , καί ἄκινος . ευξεστος δέ σανίς ὁ θύρα λέγω . κορώνη δέ ὁ ὁ τόξον ἄκρος , ἔνθα ὁ , κάλως κορώνη , ὅμοιος τίς εἰμί ὁ , χρύσεος κορώνη . ἐπί πολλαχοῦ καλός ὁ χρυσός καί καλός ὁ ἐκ αὐτός . τις δέ κορώνη καί ὁ ἐνύψαν ὁ ὁ θύρα ἐπίσπαστρον . χρέω δέ ὅμως ὁ πρῶτος . ὅτι2 Ἀντίνοος εὐτυχής δήθεν ἐθέλω ὁ μνηστήρ ὁ τόξον μεταχειρίζω , ὁρνεσθέ , φημί , ἐξίημι ἐπί δεξιός ἢ καί προσαγορεύω ἐπιδέξιος κατά ὁ ἐν δεξιός , ἀφάμενοι ὁ χῶρος , οὐδείς τε περ οἰνοχοέω . εὐλογέω δέ , φημί , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἀνδρών ἐνδείκνυμι κατατίθημι ὁ κρατήρ . ὅς δέ ὅρ οὐδείς ὁ ἀείδω ὁ ἐκ δεξιός ἁφάω ὁ τόξον πείρω . Ἐλλαπτικῶς δέ εἴρω ὁ οἰνοχοέω · λείπω γάρ ὁ οἰνοχόος ἢ ὁ οἰνοχοεύω , νοέω κατά ὁ ἀπό κοινός σχῆμα καί αὐτός ἐκ ὁ ῥῆμα . ὅτι2 μνηστήρ τις εἶπον ἐνταῦθα ὁ ποιητής παρά κρατήρ καλός κάθημαι δοκέω τις περιεκτικώς κρατήρ λέγω , ἔνθα κρατήριον ἵστημι επιστυβω ποιέω , ἢ μᾶλλον προσηγορικός διά ὁ κρατήριον κρατήρ πολύς δηλόω . οὖον γάρ εἄν εἰς ὅς Κρής - Τῆρ ὁ τοσοῦτος . καλός δέ ὁ τοιοῦτος διά ὁ ἐκ * ὕλη τίμιος ὁ κρατήρ εἰμί . ὅτι2 Ἁλώδης πρῶτος ἀνίστημι , ὡς θυσσοχους μέν εἰμί . παρά κρατήρ δέ , ὡς προσεχῶς γράφω , καλός ἴσως μυχός · ἄϊξ ἀτασθαλία δέ ὁ οἶος ἐχθρός εἰμί , πᾶς δέ νῆμα μνηστήρ . οὗτος δή ἔχω λαμβάνω καί βέλος οὐχὺ ἵστημι ἐπί * οὐδός1 ἵνα κατά ὁ ἐξω πέλεκας ὠστεύση , καί τόξον πειράω , οὐδέ μήv τανύω . πρίν γάρ κάμνω Χειρᾶς ἀνέλκω , ἄτριπτος ἁπαλός . εἶπον δέ ὁ ἄλλος · εἰμί φίλος , οὖον μέν ἐγώ τανίω , λαμβάνω δέ καί ἄλλος . εἶτα λοξός τίς λόγιος ὡς οἷος φήμη ὁ ποιητής παραφράζω διά ὁ εἴρω θυσσοχοω φημί · πολύς γάρ ὅδε τόξον Ἀριστίας κέκαδον θῆμος καί Ψυχή , ὁ περ ἐν παράλληλος δηλόω ὁ αὐτός . ἐπί ὅς ἐπισκιάζω ὁ ποιητής τεχνικός ὁ πᾶς σαφής ὁ οἶος χρησμοῦ/ἀποδιδ*δωσὶν αἴτιος ὁ εἶπον πολύς θῆμος στερέω διά ὁ τόξον ὁ , ἐπεί πολύς φέρτατος εἰμί τεθράμην ἢ ζῶ ἁμαρτάνω , οὖον ἕνεκα ἄϊξ ἐνθάδε βραλέομεν . εἶτα καί ὁ ἄλλος οὐ ἀμάω Ἀλίς δίδωμι φημί · νῦν μέν τις καί λάπτω γημα Πηνελόπη Ὀδυσσεύς παράκοιτις . ἐπειδάν δέ τόξον πειράω ἡδύς ὁράω , ἄλλος δῆτα μνάομαι ξένος δίζημαι · ἢ δέ γαμάω , ὅς εἄν πλεῖστος πόρος καί Μόρσιμος ἔρχομαι . ἐμφαίνω δέ πῶς καί αὐτός μαντικός ὁ Ὀδυσσεύς . διό καί Πηνελόπη φημί Ὀδυσσεύς παράκοιτις διά ὁ ἐκεῖνος ἀποκτείνω αὐτός , εἰμί καί ὁ μνηστήρ αὐτός ἕνεκα ὁ , τοῦτις ἦμαρ πᾶς , ἐνθάδε ὁμιλέω , ὡς οἷος τῆλος αὐτός ἐμέω - μένω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , οὖον ἕνεκα · ὡς περ ὅμοιος εἰμί καί ὁ , ὅδε φαίνω ἆθλος , ὁ πρό ὀλίγος εἴρω . Ὅρας δέ ὡς εἰμί καί ἀγαθός τις ὁ Ἁλώδης ἐνταῦθα παραδίδωμι , ὅμως ὑπερηφά - Λοῦς σύνειμι ἀπόλλυμι διά αὐτός * οὗτος καί μόνος , ὅτι ἀλλότριος ὡς οὐ ἔχω μνηστεύω . καί προ - βάλλω μέν ἐν ὁ ἑξῆς ὁ μήτε τίς βέχω ἀτάσθαλος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος παῦσις . ἐφίημι δέ καί Θῦς - σόχος εἰμί , εἰμί πῶς τιμάω ἐλεέω . ἄπειμι δέ ἐκ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ περ οὐ ἐθέλω . ἱστίον δέ ὅτι θυσσοχους εἰμί ὁ διά ὁ θυμός ἢ ἱερός μαντεύομαι . θύος μέν γάρ ὁ θέμα , ἤγουν ἱερεῖον