eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1450
ἐφηνάσατο δὲ ὁ οἶνος ἂ ποτε φησίν * Ὀδυσσεὺς οἴκαδε νοστήσας , καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας , κλῦσται δ' ἐπεσιν σινίδες πικινὸς ἀφαρσία . Ἀχιλίδες . ἐν δὲ γυνῇ ταμὴν νύκτας τε καὶ ἡμαρ ἔοχεν . ἢ πάντα φίλασε νῦν πολυδύριμον . ὁ δὲ περιφραστικὴ ἑρμηνεία ἐστὶ τοῦ καδύη . καὶ κεδνὰ σινίς . καὶ πικινῆδης . ἢν δὲ ἡ ταμίας , Εὐνύλμα . ἢν καὶ μασὸν μετ' ὀλίγα προσφωνεῖ ὁ Τηλέ - μαχος . ἔνθα καὶ ἴδιν οἶνον ἔρει καὶ λαφόν . Καὶ ὡρα οἷα τε τὰ ἡρωϊκὰ ταμεία , καὶ ὡς οἰκονομικὴν μέθοδον ἐπαινῶν παραδίδωσιν ὁ ποιητής , διδάσκων χρήμα τοὺς οἰκονομοῦντας , ταμεία ἔχειν εἰς χρήσιν τὴν ἐν καιρῷ . Θάλαινον δὲ , τὸ τε*μείον λέγει , ἀνδρὸς τῷ πάντως ὄν καὶ αὐτῷ . καὶ διασώζει τὴν τοῦ Θαλαίνου κλῖσιν σιληγός . ὑπνοφόρου μὲν ὄντος , διὰ τὸ ἴσως ὑπαρξον καὶ οὕτω ἀνεπιδοξέντον . εὐρέως δὲ , διὰ τὸν βασιλικὸν πλοῦτον πολὺν ὄντα . Ποῦθεν δὲ ὁμοῖος , ἐν τῇ Ἰλιάδι δηλοῦται . Ἰστίον δὲ ὑπὲρ ἐπτεῦδεν ὁμοίως ὁ ἐν ταῖς οἴσιν μυθῆρας ὁρᾷς . Λητὸς δὲ χρωτός , ὁ θεοσ - σκευὸς εἰς πλῆθος , παρὰ τὸ τὸ νῆσον . ἐξ οὗ καὶ τὸ ἐπινύμφιον περὶ οὗ προσδιήλωται . ὁμοίως δὲ τῷ ῥηθέντι τὸ νῆσον , καὶ τὸ παρ' Ἡσιόδῳ πρωτότυπον τοῦ νήθου . ὁ καὶ αὐτῷ , σώφροσιν τινὰ δηλοῖ τῶν 14491,θιμίων σωμάτων . ὡς εἶναι καὶ ἐκείνως κλο*θιμίας ἰνας , ἠτᾶς . Δηλὸς δὲ , γίνε - ται μὲν ἀπὸ τοῦ χὼ χύσω τὸ χωρό , ἐξ οὗ καὶ ὁ χρωμός . Ὁρ οἱ τῆς Ἰουτίων γλῶσσι ἀπὸ , χλωμοὺν φασὶν ἰδιωτικῶς . λέγεται δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς , καὶ ἀντιπης . καὶ κιθρότος . καὶ λάμνας . καὶ σορὸς . Εὐώ - δες δὲ ἔλαιον , ἴσως μὲν καὶ τὸ ἐκ τῆς ἑλαίας . εἰκὸς δὲ καὶ ἐσκεινάσθαι τιμιώτερον ὁποῖον καὶ τὸ παρὰ τοῖς παλαιοῖς ἦρον ἢ σαμνύχινον ἢ ἄτι τοιούτων ἐλαιώδεις μύρον . ὁποῖος ἔχοντο οἱ βασιλεῖς . Κλῦσται δὲ σινίδες , αἱ θύραι . πρὸς διαστολὴν τῶν ἀπλῶς σινίδων . Ἀχιλίδες δὲ , διχόθεν κλειόμενα . διήθροι . περὶ ὧν ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα εὑρίσκεται ἀκριβῶς . Οἶνον δὲ παλαιὸν Ὀμήρου εἰπόντος , οἱ ὑστερὸν ὁστίως μεταλαβόντες , γέροντα τὸν τοιούτον εἴπον . οἶνον . γέρον Θάσιος οἶνος . ὅπερ ἡδύτερον ὁ κομιζὼς Ἀλκὶς φράζων , φησίν . οἶνος καὶ μᾶλα πολὺς γε . ὀδόντας οὐκ ἔχον . ἡδὺ σαπρός . γέρον δαιμονίως . τοιούτον δὲ φασὶ παλαιὸν ἡδύποτον οἶνον τοῖς καθευωζομένοις διδῶσιν Ὀμηρος . εἰκὸς δὲ τὸν εἰρημένον γέροντα καὶ σαπρὸν οἶνον , καὶ σαπρίαν ἀφενικῶ γένη λεχθῆναι . οὐ χρήσας , ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου . παρ' ᾧ ἐπαινῶν τις οἶνον ὡν * φασὶ καλέουσι σαπρίαν , ἐπάγει . οὐ καὶ ἀπὸ στόματος στέμνων ἀναπνομένων , ὄζει ἄων , ὄζα δὲ ῥόδων , ὄζα δ' ἐκκινήθω δομὴ θεσπεσία . κατὰ πᾶν δ' ἔχει ὑπνοφόρος δό , ἀμφοσσία καὶ νέκταρ . τὸν δὲ τοιού - τον , ὑπονοητὸν ἀνθισαίμεν εἶναι . οὐ τὸ σκευαστικὸν ἀρτίωμα , παραδίδωσιν ὁ διπυσσοριστής . γνω - στοῦ πάνυ τοῖς τότε ὄντος . ὡν διαλύσας Ἰωνικῷ τρόπῳ Ἀλκμᾶν ὁ μελωποῖος , ἄνθεος ὀδόντα ἐφη . ὡς δὲ καὶ παρέχρασε τις τὸν παλαιὸν οἶνον ἐν τῷ , ἐὰν ἢ πολλαῖς προσθεὼν ἰτέρου οἴνου περιχαλ - λέων ὥραις , ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου κείται . ὡς δὲ ὁ παλαιὸς οἶνος , καὶ γεραὸς καὶ πολὺς ἐκλήθη πρὸς τινῶν . καὶ ὅτι ὁμεραίας παραδίδωται οἶνος μετὰ πολλοὺς χρόνους ἀκμάζων . καὶ ὡς ἰταλικὸς οἶνος τις ἦν μέλας μὲν τὴν ἄοχην , μετὰ πολλὰ δὲ ἔτη λευκὸς γινόμενος , κοῦφος λίαν ἐκεῖνος καὶ τρυφερός , ὁ Ἀθηναῖος ἱστορεῖ . λέγων , καὶ ὅτι ὁ παλαιὸς , οὐ πρὸς ἡδονὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ὑγιείαν προσ - φορώτερος . πέσσει τε γὰρ μᾶλλον τὰ σῶτα , καὶ λεπτομυῆς ὤν , ἐνανάδοτος ἐστι . δύναμιν τε τοῖς σώμασιν ἐμποιεῖ . καὶ τὸ αἷμα ἐνερυθὲς ποιεῖ καὶ ἐνανάδοτον . καὶ τοὺς ὕπνους ἀταράχους παρέχει . ἐπιδέχεται δὲ καὶ πλείω χρόσιν , διὰ τὸ μάλιστα θερμὸς γίνεσθαι παλαιούμενος . λέγει δὲ ὁ αὐτός , * καὶ αἰθόπα τὸν μέλανα . ὡς δυναμιώτατον διὰ θερμότητα καὶ μένοντα ἐν ταῖς ἔξει τῶν πινόντων πλεί - στον χρόνον . ὁ γὰρ λευκός . ἀδηνὴς φησι καὶ λεπτός . παρὰ Χίοις δὲ φασὶ πρώτοις ἐγένετο μέλας οἶνος . οἱ πρώτοι καὶ φυτεύειν καὶ θηρεύειν ἀμπέλους μαθόντες παρὰ Θυσιδύτου νιῶ . Λιοσάων τοῦ καὶ συνοισάωντος τὴν νῆσον , τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις μετέδωκεν . κείται δὲ παρ' αὐτῷ καὶ Ἀλκίδος τῷ , οὐδὲν ἔοικ' ἀνθρώπος οἶνῳ τὴν φύσιν . ὁ μὲν , γὰρ ἀποσφράζων , ἄνδης γίνεται . οἶνον δὲ , τὸν παλαιώ - τατον σπουδάζομεν ὅτι οὐ δάκνει ἀλλ' ἰλαρῶς ἡμᾶς ποιεῖ . Ὅρα δὲ καὶ τὸ νύκτας τε καὶ ἡμαρ . ἔνικος γὰρ τὸ ἡμαρ , ἐπὶ οὐκ ἀφῆκε τὸ μέτρον πληθυνθῆναι καὶ αὐτό . Παιδευτικὸν δὲ εἰς οἰκο - νομίαν καὶ τὸ , πολυδύριν τὴν ταμίας εἶναι ὁ ἐστὶ πολέταιρον . συνετὴν . διὰ διφθόγγων δὲ ἡ πολυδύρια , ὡς καὶ ἡ εὐδύρια . ἀπὸ τοῦ ἴδρις ἴδρωσε . ὡς καὶ ἡ ἐλεγχία , διὰ τὸ , τὰ δ' ἐλέγχει λέλειπται . Ὅτι εἰς παρασκευὴν συμποσίου χρήσιμον τὸ , ἄγε * δὴ μοι οἶνον ἐν ἀμφιφορεῖσιν ἀφνα - σων ἡδὺν . ἤρουν ἂν πᾶνθον ἀπάντησον σὲς ἐμφιμορφεῖς . Ὅτι παιδευὼν ὁ ποιητὴς ἔχει καὶ τῶν σμικροπατῶν τιμαλγὴν τοὺς γονεῖς , ποικλ τὸν Τηλέμαχον ἐπιτάσσοντα τῇ μαίᾳ περὶ οἴνου ὅς φησι μετὰ τὸν λαφώτατος , ὃν αὐ φιλᾶσσαις , κἄνιν διώμην τὸν κάμμορον . τὸν πατέρα Ὀδυσσία δηλαδὴ . τὴν δὲ μαίαν ταυτὴν , προῶν Ὀμηρος , τροφὸν ἐφωκεῦσα ἐν τῷ , κώκυσαν δὲ φίλη τροφός . Ὅρα δ' ἐντεῦθεν ὅτι ἡ ἐκταυστα τὸ ὦ τοῦ λαφώτατος κατὰ τὸν καιρόν τῶν διὰ τοῦ ὕδατος ἦσε καταφῆς δακτυλὸν πο*δος . καὶ πέπτως ἔσται ἡ πρὸ τοῦ ὦ συλλαβή , συνεσταλμένη , τουτέστι τὸ λά , καὶ μεσολαβήσω ἐν ἡσῶ σίγῃ τροχαῖος , καὶ αὐτὸ χαλεῦσαι τὸ ἔπος . ἢ ἐν ἐκτάσει μένει τὸ λά , ὡς τοῦ λαφὸς ἐκταύντος τὸ διχωνον , καὶ γίνεται κατὰ τὸν ἡμῖντα καιρόν συστολή τῆς ῥὼ συλλαβῆς τοῦ λαφώτατος . καὶ οὕτως ἀφορῆσονται συλλαβαὶ βραχεῖαι τρεῖς ἐφεξῆς , ἤρουν τριβραχὺς ποίς . καὶ ἐστι μὲν οὐδὲ τοῦτο ἀγαθὸν ἐν μέτρῳ δακτυλικῷ . ζητῶν δὲ ὅμως τοῦ προτέρον , ὡς τῆς ἐπιχειρήσεως ὀξείας , δυναμένης τῶν βραχὺν χρό*τον μηχάναι τοῦ ὦ . καθὰ καὶ ἐπὶ τοῦ , Τυδὲς δ' ἐφήρησαν ὅπως ἴδον αὐθ-50 τον ὅρμν . ὥστε τοῦ λά ἐκταμένου μένοντος , ἐκτεθῆσεται τὸ ῥὼ συνήθως διὰ τῆς ὀξείας , ὡς καὶ ἐν τῷ , Τηλέμαχ' οὐτις σῶν κακοζωώτερος ἄλλος . Τὸ δέ , κἄνιν διώμην , ἀντὶ τοῦ ἐλπί - ζουσα . ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ , νομίζουσα ἐλθεῖν . Ὅτι ἐφοδίων συσκευὴν φραστικὸν τότε οἴκων ἀφύσων ὡς πρὸ βραχίων ἡρώρη , καὶ τὸ , τόσους ἐμπλήσον ἀμφορεῖς , καὶ πώμασιν ἄφeson ἀπαντας . ὅπερ ἐστὶ προφράσσει τοῦ πωμάζειν . καθ' ὁμοιότητα λεχθὲν τοῦ , ἄρρεσιν ἀφ*σον ἀπαντα . ἐν δὲ μοι ἄλριτα χύσον ἐμβραχείσαι δοροῖσι . περὶ ὧν πρὸ ὀλίγον ἡρώρη . τόσα δ' ἔστω μέτρα μνημό - τον ἀδρίτον ἀκτίζε . περὶ οὗ καὶ αὐτοῦ ἄντα οὐ πρὸ πολλῶν . Τηλεμάχου δὲ καὶ ταῦτα . ὡς τοὺς μὲν ἐμφιμορφεῖς τοῦ οἴνου , εἰς δώδεκα μῆσος . τὰ δὲ * μέτρα τοῦ ἀκρίτου , εἰς σίζουσιν . Ἀσφαλίζουρος δὲ αὐτὸς καὶ ἐπισπᾶνδον τὴν γραίαν μαίαν , ἐπάρει . αὐτὴ δ' οὐχ ἴσθι . τῶδ' ἀδρύσα πάντα τετύθω . ἰσπίρως γὰρ ἦν αἰρήσομαι . ὅτε δηλαδὴ τὴν μητέρα λῦσεται ποίτον μεδομένην ἐν ὑπερώφῳ . ὁ ἔστιν , ἐπὶ ἄνω κοιτωζομένην . προῶν δέ , καὶ δοκον τῆς γυνὸς λαμβάναι μὴ τάδε μνηθ - σασθαι τῇ μητρὶ πρὶν γ' ὅτ' ἂν ἐνδεκάτη τε δωδεκάτη τε γίνηται . ἢ αὐτὴν ποιήσσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι . τότε γὰρ , οὐ γνωστίον τῇ δεσποίνῃ . διὰ τί δὲ ταῦτα ; ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόνον καλὸν μᾶτη . Καὶ ἡ γραὶς ἡ καὶ διογραμένη καὶ κοκυσασα ἐπὶ τῇ ἀποδημίᾳ τοῦ τροφίμου δεσπότου , πᾶ - θεται . καὶ θεοὺ μέγαν δοκον' ἀπούναν ὡς ἐπηρίδη . βωτικὰ δὲ καὶ ταῦτα τοῦ ποιητοῦ καὶ κοινω - νίας ἀνθρώπων ἀντα*τικὰ . Ὅσα δὲ τὸ ἄλριτα χύσον , ὡς καὶ κατωτέρω πάλιν ἄλριτα χύσε , καθ' ὁμοιότητα ἡμῖν τοῦ , τίμολον χύσε , καὶ τῶν τοιούτων . ἐπὶ καὶ χωδὲς οἶον τὸ ἄλριτον , καὶ διατοῦτο χυτὸν καὶ αὐτό , καθὰ καὶ ἡ χυτὴ γῆ . Τὸ δὲ δοροῖσιν οἶον χύσους ἐστίν , οὐ πᾶν δήλον . ἐστι δὲ πάντως ταυτὸν , ὅσοις σίπιν ποιητικῶς . ἐπὶ δὲ καὶ χωρύζους . καὶ ποιητότερον , θυλάκους . ὧν χρήσις πολλὴ κατὰ τε τὸ ἀπλοῦν , καὶ κατὰ τὸ ὑποζωριστικὸν δέ , οὐδὲν ἦττον . οἶον . πτίσσε πτίσσε τὸν Ἀναξάγρον θυλάκον . καὶ πάλιν . φιλοσοφίας ὀρελος τὸ , μοδὴν ἡρεῖσθαι δεινὸν ἀνεχωρήσαι τοῦ θυλα - κίου τῶν ζωνλίων , ἤρουν τοῦ σώματος . οὕτω δὲ πάντως νοεῖται καὶ ὁ τοῦ Ἀναξάγρου θυλάκος . Μέτρα δὲ ἀλρίτον λέγεσθαι , κανὸν οὐδὲν , εἴγε καὶ οἶνον μέτρα φασίν οἱ πολλοί . καθ' ὁμοιότητα τοῦ , εἰκοσι μέτρα ὕδατος . ὅπερ ἐν τοῖς περὶ Κυκλώπος κείται . ὥστε τὸ μέτρον , ἐπὶ τε ξηρῶν ἐπὶ τε ὑγρῶν λέγεται . Ἀκτὴ δὲ ἐλρίτον , ἢ δωοῖς κατὰ τοὺς παλαιούς , παρὰ τὸ προαγοῦναι ἢ προσαγεσθαι . ἢ τὸ χύσιν , παρὰ τὸ ἄρῃ τὸ χλῶ . οὐ ἐμφασιν ἔχει οὐ μόνον τὸ ἐλρίτον ὡς προσδηλωθῆ , ἀλλὰ καὶ τὸ μνημότον . ὁ δηλαδὴ χλάται ὑπὸ μνήμης . ἐστι γὰρ ἡ τοῦ μνημότου παραγωγή , ὁμοία τῇ τοῦ προσ - φάτου νεοσῶ καὶ ἀμφάτου * καὶ τῶν τοιούτων . ἄρηται δὲ περὶ τούτου ζητῶν ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . ἐν ᾧ καὶ Ἡμῆρος ἐκτὴ ἡβόθη πον μετονημίζε . ὡς γὰρ μετονημία ἦν , αὐτὴν ἀντὶ πυρός . Ἡραστον τὸν ἐπιστεροῦντα τῷ πυρί , οὕτω μετονημίζον ἐστι καὶ τὸ ἀντὶ ἀλρίτον ἀκτίζε , αὐτὴν ἐκτὴν Ἡμῆρος ἢ τῶν ἀλρίτον αἴτια ἐστὶ . κατὰ τοιούτον τρόπον , καὶ τὸν ἄρτον Ὀππινὸς Ἡμῆρον λέγει ἐν τῷ , τυχὸν ὁμοῦ Ἡμῆρον μονοχρόν . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ , ἀλρίτον ἀκτίζε , θυλάκῳ οὐδὲ γίνεσθαι τὴν ἀκτὴν . οὐδὲν οὐδὲ συνδύεται ὁ ἐν Ἡσιόδῳ τὸ Ἡμῆρος ἀκτὴν , κατὰ γένος νοήσας ἀστρακίων . Τὸ δὲ ἰσπίρως αἰρήσομαι , ἀντὶ τοῦ λέγωμαι , αὐ καὶ ἄλλως τὴν λέξιν οἱ μαθ' Ὀμηρον ἐπὶ βουλήσεως τίθενται . Τὸ δὲ ποιήσσαι ἀντὶ τοῦ ποιήσω , δοκεῖ μὲν ποιητικὸν , ἐστι
Lemmas: φαίνω δέ ὁ οἶνος ὅς ποτός φημί * Ὀδυσσεύς οἴκαδε νοστέω , καί ἄλγος πολύς μογέω , κλύστη δέ ἔπος σινίδες πυκνός ἀφαρσία . Ἀχιλίς . ἐν δέ γυνή ταμὴν νύξ τε καί ἦμαρ ἔχω . ἢ πᾶς φλάω νῦν πολυδύριμον . ὁ δέ περιφραστικός ἑρμηνεία εἰμί ὁ καταδύω . καί κεδνός Σίνις . καί πικινῆδης . εἄν δέ ὁ τάμιας , Εὐνύλμα . εἄν καί Μασόν μετά ὀλίγος προσφωνέω ὁ τῆλε - μῆχος . ἔνθα καί ἄπατρις οἶνος ἔρομαι καί λαφός . καί ὤρα οἷος τε ὁ ἡρωϊκός ταμεία , καί ὡς οἰκονομικός μέθοδος ἐπαινέω παραδίδωμι ὁ ποιητής , διδάσκω χρήμα ὁ οἰκονομέω , ταμεία ἔχω εἰς χρῆσις ὁ ἐν καιρός . ταλαίνω δέ , ὁ τε*μείον λέγω , ἀνήρ ὁ πάντως εἰμί καί αὐτός . καί διασῴζω ὁ ὁ θαλαινοος κλίσις σιληγός . ὑπνοφόρος μέν εἰμί , διά ὁ ἴσως ὑπάρχω καί οὗτος ἀνεπιδοξέντον . εὐρύς δέ , διά ὁ βασιλικός πλοῦτος πολύς εἰμί . πούθε δέ ὅμοιος , ἐν ὁ Ἰλιάς δηλόω . ἱστίον δέ ὑπέρ ἐπτεῦδεν ὁμοίως ὁ ἐν ὁ ὅς μυθηρ ὁράω . Λήτος δέ χρώς , ὁ θεός - σκεῦος εἰς πλῆθος , παρά ὁ ὁ νῆσος . ἐκ ὅς καί ὁ ἐπινύμφιος περί ὅς προσδιαλύω . ὁμοίως δέ ὁ εἴρω ὁ νῆσος , καί ὁ παρά Ἡσίοδος πρωτότυπος ὁ νήθω . ὁ καί αὐτός , σώφρων τις δηλόω ὁ 14491,θιμίων σῶμα . ὡς εἰμί καί ἐκείνως κλο*θιεις ἴς , ἀβλής . Δῆλος δέ , γΐνω - ὁ μέν ἀπό ὁ χοῦς χύνω ὁ χώρος , ἐκ ὅς καί ὁ Χρώμος . Ὅρ ὁ ὁ ιουτιω γλωσσίς ἀπό , χλωμός φημί ἰδιωτικός . λέγω δέ κατά ὁ παλαιός , καί ἀντιλέγω . καί κιθροος . καί λάμνα . καί σορός . εὕω - δες δέ ἔλαιον , ἴσως μέν καί ὁ ἐκ ὁ ἐλαία . εἰκός δέ καί εσκειναω τίμιος ὁποῖος καί ὁ παρά ὁ παλαιός ἀρόω ἢ σαμνύχινον ἢ αὔγ-ασμα τοιοῦτος ἐλαιώδης μύρον . ὁποῖος ἔχω ὁ βασιλεύς . κλύστη δέ σινίδες , ὁ θύρα . πρός διαστολή ὁ ἀπλόος σίνις . Ἀχιλίς δέ , διχόθεν κλέω . διέρχομαι . περί ὅς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς εὑρίσκω ἀκριβῶς . Οἶνος δέ παλαιός Ὄμηρος εἶπον , ὁ ὕστερος ὅστιος μεταλαμβάνω , γέρων ὁ τοιοῦτος εἶπον . οἶνος . γέρων Θάσιος οἶνος . ὅσπερ ἡδύς ὁ κομίζω Ἀλκίς φράζω , φημί . οἶνος καί μῆλον πολύς γε . ὀδούς οὐ ἔχω . ἡδύς σαπρός . γέρων δαιμόνιος . τοιοῦτος δέ φημί παλαιός ἡδύποτος οἶνος ὁ καθευωζομενω δίδωμι Ὅμηρος . εἰκός δέ ὁ εἴρω γέρων καί σαπρός οἶνος , καί σαπρία ἀφενικῶ γένος λέγω . οὖον χράω , ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος . παρά ὅς ἐπαινέω τις οἶνος ὡς * φημί καλέω σαπρία , ἐπάγω . οὖον καί ἀπό στόμα στέμνων ἀναπνέω , ὄζω ἀάω , όζα δέ ῥόδον , όζα δέ ἐκκινέω δομέω θεσπέσιος . κατά πᾶς δέ ἔχω ὑπνοφόρος δίδωμι , ἀμφοσσία καί νέκταρ . ὁ δέ οιὁ - ὁ , ὑπονοέω ἀνθίζω εἰμί . οὖον ὁ σκευαστικός αρτιωμος , παραδίδωμι ὁ διπυσσοριιστημι . γιγνώσκω - ἕκαστος πάνυ ὁ τότε εἰμί . ὡς διαλύω ἰωνικός τρόπος Ἀλκμαίων ὁ μελωποῖος , ἄνθος ὀδούς φημί . ὡς δέ καί παραχράω τις ὁ παλαιός οἶνος ἐν ὁ , ἐάν ἢ πολύς προσθέω ἰτέρου οἶνος περιχαλ - λέων ὥρα , ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος κεῖμαι . ὡς δέ ὁ παλαιός οἶνος , καί γεραός καί πολύς καλέω πρός τις . καί ὅτι ὁμεραίας παραδίδωμι οἶνος μετά πολύς χρόνος ἀκμάζω . καί ὡς Ἰταλικός οἶνος τις εἰμί μέλας μέν ὁ ἄοχην , μετά πολύς δέ ἔτος λευκός γίγνομαι , κοῦφος λίαν ἐκεῖνος καί τρυφερός , ὁ Ἀθηναῖος ἱστορέω . λέγω , καί ὅτι ὁ παλαιός , οὖον πρός ἡδονά μόνος , ἀλλά καί πρός ὑγίεια προς - φορός . πέσσω τε γάρ μᾶλλον ὁ σῶτα , καί λεπτομυω εἰμί , εναναδοος εἰμί . δύναμις τε ὁ σῶμα ἐμποιέω . καί ὁ αἷμα ἐνερευθής ποιέω καί εναναδοος . καί ὁ ὕπνος ἀτάρακτος παρέχω . ἐπιδέχομαι δέ καί πλείων χρώς , διά ὁ μάλιστα θερμός γίγνομαι παλαιόω . λέγω δέ ὁ αὐτός , * καί αἶθοψ ὁ μέλας . ὡς δυνάμιος διά θερμότης καί Μένων ἐν ὁ ἔξειμι ὁ πίνω πλέω - στον χρόνος . ὁ γάρ λευκός . ἀδηνής φημί καί λεπτός . παρά Χῖος δέ φημί πρῶτος γίγνομαι μέλας οἶνος . ὁ πρῶτος καί φυτεύω καί θηρεύω ἄμπελος μανθάνω παρά θυσιδυτης νίον . Λιόσα ὁ καί συνοιδάω ὁ νῆσος , ὁ ἄλλος ἄνθρωπος μεταδίδωμι . κεῖμαι δέ παρά αὐτός καί Ἀλκίς ὁ , οὐδείς ἔοικα ἄνθρωπος οἶνος ὁ φύσις . ὁ μέν , γάρ ἀποσφράζων , Άνδης γίγνομαι . οἶνος δέ , ὁ παλαιός - ὅς σπουδάζω ὅτι οὖον δάκνω ἀλλά ἱλαρός ἐγώ ποιέω . Ὅρας δέ καί ὁ νύξ τε καί ἦμαρ . ἑνικός γάρ ὁ ἦμαρ , ἐπί οὐ ἀφίημι ὁ μέτρον πληθύνω καί αὐτός . παιδευτικός δέ εἰς οἰκος - νομία καί ὁ , πολυδυρις ὁ τάμιας εἰμί ὁ εἰμί πολέταιρον . συνετός . διά δίφθογγος δέ ὁ πολυδυριον , ὡς καί ὁ ευδυριον . ἀπό ὁ ἴδρις ἰδρόω . ὡς καί ὁ Ἐλεγχία , διά ὁ , ὁ δέ ἔλεγχος λείπω . ὅτι2 εἰς παρασκευή συμπόσιον χρήσιμος ὁ , ἄγω * δή ἐγώ οἶνος ἐν ἀμφιφορεῖσιν ἀφνα - σός ἡδύς . ἀρόω εἄν πάνθος ἀπαντάω σεύς ἐμφιμορφεῖς . ὅτι2 παιδεύω ὁ ποιητής ἔχω καί ὁ σμικροπατεω τιμαλγὴν ὁ γονεύς , ποικλ ὁ Τηλέμαχος ἐπιτάσσω ὁ μαῖα περί οἶνος ὅς φημί μετά ὁ λαφός , ὅς αὖος φιλέω , κανί διάω ὁ κάμμαρος . ὁ πατήρ Ὀδυσσία δηλαδή . ὁ δέ μαῖα αὐτός , πρόειμι Ὅμηρος , τροφός ἐφίημι ἐν ὁ , κωκύω δέ φίλος τροφός . Ὅρας δέ ἐντεῦθεν ὅτι ὁ ἐκταυστα ὁ εἰμί ὁ λαφός κατά ὁ καιρός ὁ διά ὁ ὕδωρ ἀείδω κατάφημι δάκτυλος πο*δος . καί πεπτός εἰμί ὁ πρό ὁ εἰμί συλλαβή , συστέλλω , τουτέστι ὁ λάω , καί μεσολαβώ ἐν ἀσάω Σίγη τροχαῖος , καί αὐτός χαλεύω ὁ ἔπος . ἢ ἐν ἔκτασις μένω ὁ λάω , ὡς ὁ λαφός ἐκτείνω ὁ διώχνω , καί γίγνομαι κατά ὁ ημιειντα καιρός συστολή ὁ ῥόος συλλαβή ὁ λαφός . καί οὕτως ἀφορέω συλλαβή βραχύς τρεῖς ἐφεξῆς , ἀρόω τρίβραχυς Πόις . καί εἰμί μέν οὐδέ οὗτος ἀγαθός ἐν μέτρον δακτυλικός . ζητέω δέ ὅμως ὁ πρότερος , ὡς ὁ ἐπιχείρησις ὀξύς , δύναμαι ὁ βραχύς χρό*τον μηχανή ὁ εἰμί . καθά καί ἐπί ὁ , Τυδὲς δέ ἐφαιρέω ὅπως ὁράω αὐθ-50 ὁ ὅρμος . ὥστε ὁ λάω κτείνω Μένων , ἐκτίθημι ὁ ῥόος συνήθης διά ὁ ὀξύς , ὡς καί ἐν ὁ , Τηλέμαχος οὔτις σός κακόζωος ἄλλος . ὁ δέ , κανί διάω , ἀντί ὁ ἐλπίς - ζέω . ὁ τατός εἰμί ὁ , νομίζω ἔρχομαι . ὅτι2 Ἐφοδίων συσκευή φραστικός τότε οἶκος ἄφυσος ὡς πρό βραχύς ἡρώρη , καί ὁ , τόσος ἐμπίμπλημι ἀμφορεύς , καί πῶμα ἄφη ἅπας . ὅσπερ εἰμί προφράσσω ὁ πωμάζω . κατά ὁμοιότης λέγω3 ὁ , ἄρσην ἀφ*σον ἅπας . ἐν δέ ἐγώ ἄλριτα χύνω ἐμβρέχω δορός . περί ὅς πρό ὀλίγος ἡρώρη . τόσος δέ ἵστημι μέτρον μνημό - ὁ αδριος ἀκτίζε . περί ὅς καί αὐτός ἄντα οὖον πρό πολύς . Τηλέμαχος δέ καί οὗτος . ὡς ὁ μέν ἐμφιμορφεῖς ὁ οἶνος , εἰς δώδεκα μῆσον . ὁ δέ * μέτρον ὁ ἄκριτος , εἰς σίζω . Ἀσφαλίζουρος δέ αὐτός καί ἐπισπάω ὁ Γραῖα μαῖα , ἐπαίρω . αὐτός δέ οὐ εἰμί . ὅδε ἀδρύσα πᾶς θύω . ἰσπίρως γάρ εἰμί αἱρέω . ὅτε δηλαδή ὁ μήτηρ λύω ποῶ μέδομαι ἐν ὑπερωπάω . ὁ εἰμί , ἐπί ἄνω κοιτάζω . πρόειμι δέ , καί δοκός ὁ Γύνος λαμβάνω μή ὅδε μιμνήσκω - σάω ὁ μήτηρ πρίν γε ὅτι εἄν ἑνδέκατος τε δωδέκατος τε γίγνομαι . ἢ αὐτός ποιέω καί ἀφορμάω ἀκούω . τότε γάρ , οὖον γνωστός ὁ δέσποινα . διά τίς δέ οὗτος ; ὡς εἄν μή καλέω κατά χρόνος καλός μάτη . καί ὁ γραῦς ὁ καί διογραμένη καί κοκυω ἐπί ὁ ἀποδημία ὁ τρόφιμος δεσπότης , πᾶ - θέτης . καί θεός μέγας δοκός απουναω ὡς ἐπηρίδη . βωτικὰ δέ καί οὗτος ὁ ποιητής καί κοινός - νία ἄνθρωπος ἀντα*τικὰ . ὅσα δέ ὁ ἄλριτα χύνω , ὡς καί κατωτέρω πάλιν ἄλριτα χύνω , κατά ὁμοιότης ἐγώ ὁ , τιβλωσκω χύνω , καί ὁ τοιοῦτος . ἐπί καί χωδὲς οἶος ὁ αλριος , καί διατοῦτο χυτός καί αὐτός , καθά καί ὁ χυτός γῆ . ὁ δέ δορός οἶος Χυσοῦς εἰμί , οὖον πᾶς δῆλος . εἰμί δέ πάντως τατός , ὅσος σίπιν ποιητικός . ἐπί δέ καί χωρύζους . καί ποῖος , θύλακος . ὅς χρῆσις πολύς κατά τε ὁ ἀπολόω , καί κατά ὁ ὑποζωριστικὸν δέ , οὐδείς ἀίσσω . οἶος . πτίσσω πτίσσω ὁ Ἀναξάγρον θύλακος . καί πάλιν . φιλοσοφία ὀρελος ὁ , μόδης ἐρείδω δεινός ἀναχωρέω ὁ θυλα - Κίος ὁ ζωνλίων , ἀρόω ὁ σῶμα . οὗτος δέ πάντως νοέω καί ὁ ὁ Ἀναξάγρου θύλακος . Μέτρα δέ αλριος λέγω , καίνω οὐδείς , εἰ καί οἶνος μέτρον φημί ὁ πολύς . κατά ὁμοιότης ὁ , εἴκοσι μέτρον ὕδωρ . ὅσπερ ἐν ὁ περί Κύκλωψ κεῖμαι . ὥστε ὁ μέτρον , ἐπί τε ξηρός ἐπί τε ὑγρός λέγω . Ἀκτή δέ ελριος , ἢ δωοῖς κατά ὁ παλαιός , παρά ὁ προάγω ἢ προσάγω . ἢ ὁ χύσις , παρά ὁ ἀείρω ὁ χλέω . οὖον ἔμφασις ἔχω οὖον μόνος ὁ ελριος ὡς προσδηλόω , ἀλλά καί ὁ μιμνήσκω . ὁ δηλαδή κλάω ὑπό μνήμη . εἰμί γάρ ὁ ὁ μνημοος παραγωγή , ὅμοιος ὁ ὁ προς - φάτης νεόω καί ἀμφάτου * καί ὁ τοιοῦτος . ἀείρω δέ περί οὗτος ζητέω ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . ἐν ὅς καί ἀμήρ ἑκτεύς ἡβάω πως μετονημίζε . ὡς γάρ μετονημία εἰμί , αὐτός ἀντί πῦρ . ἔραμαι ὁ επιστερουειντα ὁ πῦρ , οὗτος μετονημίζον εἰμί καί ὁ ἀντί αλριος ἀκτίζε , αὐτός κτείνω ἀμήρ ἢ ὁ αλριος αἴτιος εἰμί . κατά τοιοῦτος τρόπος , καί ὁ ἄρτος Ὀππινὸς Ἡμῆρον λέγω ἐν ὁ , τυγχάνω ὁμοῦ Ἡμῆρον μονοχρω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ , αλριος ἀκτίζε , θύλακος οὐδέ γίγνομαι ὁ ἀκτή . οὐδείς οὐδέ συνδύω ὁ ἐν Ἡσίοδος ὁ ἀμήρ ἀκτή , κατά γένος νοέω αστρέχα . ὁ δέ ἰσπίρως αἱρέω , ἀντί ὁ λέγω , αὖος καί ἄλλως ὁ λέξις ὁ μά Ὅμηρος ἐπί βούλησις τίθημι . ὁ δέ ποιέω ἀντί ὁ ποιέω , δοκέω μέν ποιητικός , εἰμί