eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1805
λέγει ὁ ποιητὴς ἢ κοινῶς τοὺς ἀλιευτὰς ἢ καὶ ἄλλως ἀπλῶς τοὺς περὶ ἄλα πονουμένους , κυριολοκτῶν πάντως . Ὅτι Εὐρύμαχον εἰπόντος , δεῖν εἶναι σταλῆναι τοὺς ἀνακαλεσομένους ἐκ τοῦ λόγου τὸν Ἀντίνοον καὶ τοὺς περὶ αὐτόν , οὐ πῶ πάν εἴρητο , καὶ Ἀμφίνουος ἐς τὸν μνηστήρων ἰδε νῆα , ἢ * συννούντιον καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ , στρεφθεὶς ἐκ χώρης , λιμένος πολυβενθέος ἐντός , ἰστία τε στέλλοντας , ἔστιμά τε χειρίν ἔχοντας , ὁ δὴ βραχυτάτη ἐστὶ κατάπλου διασκευὴ , ὡς καὶ προείρηται . ἧδὲ δ’ ἄρ ἐγκελάσας μετεφώνειν οἷς ἐτάφοισι , μὴ τινα ἐτι ἀγγελίην ὀτρύνωμεν , οἷδε * γὰρ ἔνδον . ἢ τίς σφιν τοδ’ ἔειπε θεῶν ὡς εἰ περ ἥσαν θεοφιλεῖς οἱ ὑπερφιάλοι , ἢ εἴδον αὐτοὶ νῆα παρεχομένην , τὴν τοῦ Τηλεμάχου δηλαδή , τὴν δ’ οὐκ ἐδύναντο κιχῆναι , ἤγουν καταλαβεῖν , ὡς ἀπὸ τοῦ κιχάινω ἢ κίχημι . Καὶ ὅρα τὸ , οὐ πῶ πάν εἴρητο , καινῶς λεχθὲν , ὡς καὶ προειρη - μονένῃ . λείπει γὰρ ἢ τὸ ἔπος ἢ τὸ νόημα ἢ ἴσως τὸ ῥῆμα , λεχθὲν ἀπὸ κοινοῦ ἐκ τοῦ εἴρητο · τῇ σπουδῇ δὲ τοῦ λαλοῦντος καὶ ἢ φράσις συντετρόχασται . Τὸ δὲ ἐγκελάσαι ἴσως μὲν τὸ χαλδὸν γελάσαι δηλοῖ , ἴσως δὲ καὶ τὸ ἐξιστολῆς οἷα βαρυνομένης τῆς ψυχῆς διὰ τὸ περισσώθημα τὸν Τηλεμά - χον κατὰ τὸ , ἐκ δ’ ἐγέλασε Ζεύς , παρ’ Ἡσιόδῳ . Ὅτι δὲ βαρύνεται ὁ Εὐρύμαχος , δῆλον καὶ ἐκ τοῦ μὴ * πρὸς ὄνομα ἐδηλήσατο φράσαι τοὺς ἐλλοχώντας ἀλλὰ κατὰ ἀντωνυμίαν . ἀγείρομεν γὰρ , φησίν , οἱ τάχιστα κείνοις ἀγγελήσω νέεσθαι . ὡν καὶ αὐτῶν χρηῖζει ὁ ποιητὴς εἰς τὴν μετὰ μικρὸν ἀναί - ρεσιν , ἵνα μηδεὶς ἐκφύγῃ τὸν ὀλεθρον . Τὸ δὲ ἢ τις ἔειπε θεῶν , ἤθος δηλοῖ τοῦ Ἀμφι - νόμου ὡς οἷα ἐπιβρεπῶς ἔχοντος ἀνάγειν εἰς τὸ θεῖον τὰ πράγματα . διὸ καὶ μετ’ ὀλίγα ἐν τοῖς κατὰ Τη - λεμάχου θεῶν εἰρησθαι βουλῆς συμβουλευεῖν καὶ μὴ ἄλλως ἐγχειρήσαι κτεῖναι ἐκείνον . Ὅτι δὲ Λουλιχεὺς ὁ τοῦ ἰούτος Ἀμφίνουος καὶ ὡς προσπίπτει αὐτῷ ἢ Πηνελόπη , μετ’ ὀλίγα δηλήσεται . Ὅτι μυστηριακὴς ἀγορᾶς τὸ , αὐτοὶ δ’ εἰς ἀγορὴν πίων ἀθρόοι , οὐδὲ τιν’ ἄλλον εἰων οὔτε νέων μεταξὺν οὔτε γερόντων . ἐστι δὲ μεταξὺν τὸ συνίζαν . Ὅτι Ἀντίνοος μηδὲν κατὰ Τηλεμάχου ἀνύ - σας ἐν τῷ λοχῶν καὶ ὅμως ἐαυτὸν συνιστῶν ὡς μὴ φανλῶς λοχαγήσαντα , εἰ καὶ εὐτυχῶς ἀπήλλαξεν ὁ Τηλέμαχος , καὶ μέθοδον δὲ ἑτέραν ὑποβάλλων , δι’ ἧς ὁ κατὰ θάλασσαν ἐπιπραγίας κινδυνεύσει κατὰ χέρσον , δημηγορεῖ παρὰ τοῖς μνηστήροις , ὡς τῶς μὲν ἀπήγαγεν αὐτὸν οἴκαδε θεός , ἡμεῖς δ’ ἐνθάδε οἱ φραζώμεθα λυγρὸν ὀλεθρον μηδ’ ὑμᾶς ὑπεκφύγῃ , τοὺς τοσούτους δηλαδή , εἰ καὶ τοὺς εἴκοσι διέδρα τοὺς ἐλλοχώντας . καὶ αἰτ’ τῶν προστιθεῖς φησίν · οὐ γὰρ ὅτω τοῦτον γε ζῶντος ἀνύσσεσθαι τάδε ἔργα , τὰ ὑπ’ αὐτοῦ δηλουόντι ῥηθήσόμενα . αὐτὸς μὲν γὰρ ἐπιστήμων βουλῇ τε νόῳ τε , ὁ περ ἅπαν - τὸς ἐστι φρονίμου ἀνδρός . λαοὶ δ’ οὐκέτι πάμπαν ἐφ’ ἡμῖν ἥρα φέρουσι , ἤγουν οὐδεμίαν χάριν ἡμῖν ἔχουσιν , οὐ κεχαρισμένοι εἰσὶν ἡμῖν οἷα τὸ βασιλικὸν γένος φιλοῦντες εὐνοϊκῶς . εἴτα καὶ εἰς τὸν μέλ - λοντα χρόνον καταβαίνων τεχνικῶς καὶ οὕτω ἐπιμᾶλλον ἀξίων κατ’ ἐκείνου φησίν · ἀλλ’ ἄγετε πρὶν κείνον δημηγορίσασθαι Ἀχαιοὺς εἰς ἀγορὴν · οὐ γὰρ τι μεθησόμεναι οἷω , ἀλλ’ ἀπομηρί - σει , ἐφ’ ἑὶ δ’ ἐν πᾶσιν ἀναστάς οὕτω πως δριμύτατα καὶ συντομώτατα , οὕνεκά οἱ φόνον αὐτὸν ἐραπτο - μεν οὐδ’ ἐκίχημεν . οἱ δ’ οὐκ αἰνήσουσιν ἀκούοντες κακὰ ἔργα , μὴ τι κακὸν ὀξέως καὶ ἡμᾶς ἐξελάσωσι γαίης ἡμετέρας , ἄλλων δ’ ἀφικώμεθα δήμων · ἀλλὰ φθέωμεν , ἤγουν φθώμεν , προλάβωμεν , ἐλόντες ἐπ’ ἀγροῦ νόσφι πόλλης , ἢ ἐν ὁδῷ · βίον δ’ αὐτοὶ καὶ κτήματ’ ἔχωμεν , δισσά - μενοι κατὰ μοῖραν ἐφ’ ἡμᾶς , οἰκία δ’ αὐτὲ κείνου μητέρι δοίμεν ἔχειν , ἧδ’ ὡς τις ὀπνίει . Καὶ ὅρα τὸν νοῦν ὡς τοσούτους μνηστήρας ἐν τῷ τοῦ Ὀδυσοῦος οἴκῳ συνέιχεν · οὐ δή που γὰρ πᾶσιν αὐτὸ τοῦτο τέλος ἀφίδηλον τὴν Πηνελόπην γυναῖκα σχεῖν , ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἔχον * ἕνα τινὰ εὐτυχῆσαι τὸν ἐπιχρὐέντα ὑπ’ αὐτῆς , οἱ δὲ λοιποὶ συντεθειμένοι εἰχον δάσασθαι τὰ τοῦ Ὀδυσοῦος ἅπαντα κτήματα κατὰ μοῖραν , εἰ δή τις ἐν τοῖς τοιούτοις μοῖρα ἦτοι προσήκοι , μόνα δὲ ἀφεῖναι τῇ γυναικὶ τὰ δώματα , ὡς εἰ καὶ τις πύθον πρὸς βίαν ἀπαντήσας ἀγαπητῶς ἀφήσει τῷ δεσπότῃ , κἂν γοῦν τὸ ἀγγεῖον κενόν . Τηλεμάχου δὲ αὐτοῖς ἐν τῷ δασμῷ μνεία οὐδεμία , πρῶτον γὰρ κτεῖναι αὐτὸν ἐβούλοντο , καὶ ταῦτα μὲν οὕτω γενναίως δημηγορηθέντα καὶ πείσαι τοὺς κακοὺς ἰσχύοντα . Ἐν οἷς ὅρα καὶ ὡς δεδίασιν οἱ ἐν τέλει τὴν τοῦ δήμου ὀξύτητα ὡς ταπολλά , καθά καὶ ἢ τοῦ Εὐριπίδου Ἐκάβη δηλοῖ . Ἐπεὶ δὲ προφανῶς ἄδιος ἢ τοῦ Ἀντινοῦ ἀξίωσις , καὶ , ὡς αὐτὸς ὡμολόγησε , κακὰ τὰ κατὰ μνηστήρας ἔργα , καὶ οἶδεν ὡς οὐκ ἂν ἔχοι πείσιν · αὐτέλεγκτον γὰρ φύσει τὸ συνειδός · ἐπὶ δὲ εἴκως καὶ ἕλεον τοῦ μηδὲν αἰτίου Τηλέμαχον ἐπείναι τισίν , ἐκβάλλων ἐκείνων τὸ τοιοῦτον καλόν , ἐπάγει · εἰ δ’ ἡμῖν ὁδε μῦθος ἀφανδάζ - νει , ἀλλὰ βούλεσθε αὐτὸν τε ζῶνιν καὶ ἔχειν πατρώια πάντα , μὴ οἱ χρήματ’ ἐπεὶτα ἄλλας θυμηδεία ἔδω - μεν ἐνθάδ’ ἀγειρόμενοι , ἀλλ’ ἐκ μυχάριοιο ἑκαστος μνάσθω ἄνδρασι διζήμενοι . ἢ δ’ ἂν ἐπεὶτα γῆμασθαι ὁς ἂν πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἐλθοι . “ Ἔστι δὲ καὶ ἐν * τοῦτοὺς ἰδεῖν , οἷον τι χρήσῃ ὁ κακός . ἰδοὺ γὰρ Ἀντίνοος εἰδὼς καὶ ὁμολογῶν κακὰ εἶναι τὰ τῶν μνηστήρων ἔργα , ὅμως καὶ αὐτὸς ποιοῦν ἐπιμύνας αὐτὰ βούλεται καὶ τοὺς ἄλλους προτρέπεται . ὁ δὲ ποιητὴς καὶ Θεόμαχον αὐτὸν παρεμ - γαίνει . πῶς γὰρ οἱ τοιοῦτος , ὃς διαβεβαιωσάμενος ὅτι θεὸς κακότητος ἔλυσε τὸν Τηλέμαχον καὶ ἀπή - γαγεν οἴκαδε , εἶτα πάλιν αὐτῷ ἐπιτίθεσθαι βούλεται ; Τὸ δὲ τοὺς λαοὺς μηδὸλως ἤρα - γήσιν τοῖς μνηστήροις , πιθανολογίαν τινὰ χορηγεῖ τῇ καθ’ Ὀμήρου ἱστορίᾳ . οἱ γὰρ τοιοῦτοι οὐκ ἐν λυπηθείεν ὑστέρων , οὐδ’ ἀμύναιτο πεσόντων μνηστήρων . “ Ὅτι δὲ ἥρα τὴν χάριν λέγει , προοδηλήλωται σαφῶς . Τὸ δὲ διαμηνύζειν ὁμοῖόν ἐστι τῷ σωφρονίζειν καὶ τοὺς τοιούτους . διαμηνύονται μὲν γὰρ τινες αὐτοῖ , διαμηνύζονται δὲ ἐπ’ ἄλλων . Τὸ δὲ ἀπομηνύσει ποιητὴν ἀνταταῖθα ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἔχει τὴν πρόθεσιν . ἄλλως γὰρ κυρίως ἀπομηνύσαι τὸ ἀποθέσθαι μήνιν . τοῦτο δὲ καὶ ἐσχημάτι - σται . τὸ γὰρ ἀκόλουθον ἦν κοινότερον οὕτω · οὐ γὰρ μιν μεθήσειεν οὕ , ἀλλ’ ἀπομηνύσιν , ἵνεν τε ἀναστάντα . Τὸ δὲ ῥάπτειν φόνον ποιητῇ μὲν χρήσιμον , κακῶζηλον δὲ ἐν λόγῳ πεζῷ διὰ τὸ μὴ προσκισθῆναι καὶ ἑτέραν τινὰ λέξιν σύστοιχον πρὸς τὸ ῥάπτειν . ἀνάτειχον δὲ τὸ ἐράπτομεν δι’ ἐνὸς ῥώ , * φρισχὸν δὲ ὅμως καὶ κοινόν . Τὸ δὲ ἐκίρηνεν παρατατικός ἐστι τοῦ κίρηνι · ἐξ οὐ τὸ κίρηναι , ὡς καὶ πρὸ βραχίων εἰρήσται . Τὸ δὲ μὴ τι κακὸν ὀξέων ἑλλαπτικῶς ἔχει . λείπει γὰρ το , διὸ δεδοικα ἢ ἄλλο τι ὁμοῖον . θημοῦ δὲ σχῆμα τοῦ πολλοῦ μὴ ἐόντος λαλεῖν ἀνελλὰπῶς , ὁποῖον τι καὶ τὸ , ἐλλ’ ἄγετε πρὶν κῖνον διαμηνύσασθαι εἰς ἀγορὴν Ἀχαιοὺς . ἐν γὰρ τῷ ἄγετε λείπει ὅψμα πληθυντικόν , οἷον τὸ , ὁλοθρεύσωμεν ἢ ἀνέλωμεν ἢ ἐτεροῖν τι τοιοῦτον πρὸς ἀκολουθίαν τοῦ , φραζώμεθα λυγρὸν ὀλεθρον . οὕτω δὲ καὶ τὸ , εἰ δ’ ἡμῖν ὁδε μῦθος ἀφανδάνει , ἀλλὰ βούλεσθε αὐτὸν ζῆν , ὡρῶς τις λείπεται , οἷον · εἰ δὲ ἀφανδάνει , καὶ οὐ δοκεῖ καλὸν ὁ φόνος ἀλλὰ βούλεσθε αὐτὸν ζῆν . τοῦτο μέντοι δύναται καὶ ἀνελλὰπῶς ἔχειν , εἰ τις νοήσει τὸν ἀλλὰ σύνδεσμον ἀντὶ τοῦ δέ , ἵνα λέγῃ , ὡς ἂ περ ἡμῖν τάδε ἀφανδάνει , βούλεσθε δὲ αὐτὸν ζῆν . Τὸ δὲ ἐπ’ ἀγροῦ ἐπιθέσθαι τῷ Τηλεμάχῳ ἢ ἐν ὁδῷ πᾶν δυνατῶς καὶ ἀσφαλῶς ὁ κακὸς Ἀντίνοος ὑποτίθησι , καὶ εἰ ἐξενίκησεν ἢ τοιαύτη βουλή , ἥν ἂν ἀρνετον τὸ κακόν . αὐξήσας οὖν οὕτω τὸ δεινὸν ὁ ποιητὴς καὶ τὸν ἀκροατὴν θέμενος ἐναγώνιον λύσει τὴν ἀγωνίαν ταύτην καὶ τὸ ἄπορον πιθανῶς διὰ τοῦ Ἀμφίνωμου . Τὸ δὲ θυμηδὲς ὁμοίως παρίχεται τῷ μελιχδές . ἐναντίον δὲ πρὸς τὸ θυμηδὲς τὸ θυμαλγές . Τὸ δὲ πλεῖστα πόροι , πρὸς τὴν τῆς Πηνελόπης ἀξίαν ἐφρέθη , ὡς πλείστων ἀξιουμένης . Τὸ δὲ μόρσι - μος ἐλθοι , τὸν Ὀδυσσέα ἐθέλει προαλεῖσθαι ἀσείως , ὡς καὶ πλεῖστα τῇ Πηνελόπῃ πάλαι ποτὲ χρό - νου ἔπορε . καὶ ἐστι τοῦτο οἷον τις γλῶμὴ μαντευομένη τὰ ὑπὲρ Ὀδυσσέως , λελουμένου τοῦ πόρου , καὶ 190θροουμένου ἐπὶ Ὀδυσσέως ἀντὶ τοῦ , ἔπορε , σχήματι Ἀττικῷ . “ Ὅτι Ἀντινόου συμβου - λευσαμένου κτεῖναι Τηλέμαχον , Ἀμφίνομος Νίσου φαιδὶμος υἱός , ὃς ἐκ Δουλιχίου ἦρχετο μνηστήροις , μάλιστα δὲ Πηνελοπὴν ἠνδανε μύθοισι , φρεσὶ γὰρ κέχρητ’ ἀγαθῆσιν . ὁ τοίνυν Ἀμφίνομος μόνος οὕτος ἀντιπών , ὃ φίλοι , φησίν , οὐκ ἂν ἔχωρε κατακτεῖναι ἐθέλοιμ Τηλέμαχον . δεινὸν δὲ γένος βασιληῖόν ἐστι κτεῖναι · ἀλλὰ πρῶτα θεῶν εἰρώμεθα βουλάς . Εἰ μὲν κ’ αὐνήσωσι Διὸς μεγάλοι θάμιστες , αὐτὸς τε κτενίω , τοὺς τ’ ἄλλους πάντας ἀνῶσω · οὐ θέμαι ἀνῶσω * τὸ κελεύω . εἰ δὲ κ’ ἀποτροπώσιν ἥτοι ἀποτροπήσιν αἱ οὐχέτιστα θάμιστοι , πᾶνυσθαι ἀνῶγα . καὶ οὕτω προθέσει προτέρας ἐκφώνης προφανῆ κίνδυνον ὁ Τηλέμαχος . καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλως λύσαι πιθανώ - τερων τὴν ἀπορίαν τοῦ πῶς ὁ Τηλέμαχος οὐκ ἐπιβουλεύθῃ ἐπ’ ἀγροῦ ἢ ἐν ὁδῷ . οὐχ’ ἀπλῶς δὲ ἀνδάνει τῇ Πηνελόπῃ ὁ Ἀμφίνομος , ἀλλὰ μάλιστα τῶν λοιπῶν μνηστήρων . καὶ οὐδ’ ὡς ἀνδρείος , τοιοῦτοι γὰρ μάλιστα Ἀντίνοος καὶ Εὐρύμαχος , οἱ ἀρετῇ πάντων ἦσαν ἔξοχοι , ἀλλ . ὡς φρεσὶ κέχρημένος ἀγαθαῖς · χαίροι γὰρ ἂν ἢ περίφρων τῷ * ομοίῳ . οὐκ ἔσται δὲ ὠφελος τῷ Ἀμ - φινώμῳ , εἰ μόνον φρεσὶ κέχρηται ἀγαθαῖς · καὶ κλέπτης γὰρ ἂν ποτὲ ἢ καὶ μοιχὸς φρεσὶ κρώμενοι ἀγαθαῖς , ὡς μὲν τοιοῦτοι , ἐπαινοῦντο ἂν , ὡς δὲ φαῦλοι κολάζοιντο · οὕτω καὶ Ἀμφίνομος ὡς μὲν
Lemmas: λέγω ὁ ποιητής ἢ κοινῶς ὁ ἁλιευτής ἢ καί ἄλλως ἀπλόος ὁ περί Ἄλας πονέω , κυριολοκτεω πάντως . ὅτι2 Εὐρύμαχος εἶπον , δήω εἰμί στέλλω ὁ ἀνακαλέω ἐκ ὁ λόγος ὁ Ἀντίνοος καί ὁ περί αὐτός , οὖον πῶ πᾶς εἴρω , καί Ἀμφίνους εἰς ὁ μνηστήρ μάργηλις ναῦς , ἢ * συννοέω καί ὁ ἐν αὐτός , στρέφω ἐκ χώρα , λιμήν πολυβενθής ἐντός , ἱστίον τε στέλλω , στίμα τε χείρ ἔχω , ὁ δή βραχύς εἰμί κατάπλοος διασκευή , ὡς καί προερέω . ἠδέ δέ ἄρα ἐγκέλλω μεταφωνέω ὅς τάφος , μή τις ἔτι ἀγγελία ὀτρύνω , οἶδα * γάρ ἔνδον . ἢ τίς σφεῖς ὅδε εἶπον θεός ὡς εἰμί περ ἀείδω θεοφιλής ὁ ὑπερφίαλος , ἢ εἶδον αὐτός ναῦς παρέχω , ὁ ὁ Τηλέμαχος δηλαδή , ὁ δέ οὐ δύναμαι κιχάνω , ἤγουν καταλαμβάνω , ὡς ἀπό ὁ κιχάινω ἢ κιχάνω . καί ὁράω ὁ , οὖον πῶ πᾶς εἴρω , καινός λέγω3 , ὡς καί προλέγω - μόνος . λείπω γάρ ἢ ὁ ἔπος ἢ ὁ νόημα ἢ ἴσως ὁ ῥῆμα , λέγω3 ἀπό κοινός ἐκ ὁ εἴρω · ὁ σπουδή δέ ὁ λαλέω καί ἢ φράσις συντρέχω . ὁ δέ ἐγκαλέω ἴσως μέν ὁ χαλδὸν γελάω δηλόω , ἴσως δέ καί ὁ εξιστολη οἷος βαρύνω ὁ Ψυχή διά ὁ περισῴζω ὁ Τηλεμά - Χον κατά ὁ , ἐκ δέ γελάω Ζεύς , παρά Ἡσίοδος . ὅτι2 δέ βαρύνω ὁ Εὐρύμαχος , δῆλος καί ἐκ ὁ μή * πρός ὄνομα δηλέομαι φράζω ὁ ἐλλοχάω ἀλλά κατά ἀντωνυμία . ἀγείρω γάρ , φημί , ὁ ταχύς ἐκεῖνος ἀγγέλλω νέομαι . ὡς καί αὐτός χρῄζω ὁ ποιητής εἰς ὁ μετά μικρός ἀνά - Ρέσιν , ἵνα μηδείς ἐκφεύγω ὁ ὄλεθρος . ὁ δέ ἢ τις εἶπον θεός , ἦθος δηλόω ὁ ἀμφι - νόμος ὡς οἷος ἐπιβρεπῶς ἔχω ἀνάγω εἰς ὁ θέω ὁ πρᾶγμα . διό καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ κατά ὅς - λεμάχου θεός εἴρω βουλή συμβουλεύω καί μή ἄλλως ἐγχειρέω κτείνω ἐκεῖνος . ὅτι2 δέ Λουλιχεὺς ὁ ὁ ιουος Ἀμφίνους καί ὡς προσπίπτω αὐτός ἢ Πηνελόπη , μετά ὀλίγος δηλέομαι . ὅτι2 μυστηριακός ἀγορά ὁ , αὐτός δέ εἰς ἀγορά πίων ἀθρόος , οὐδέ τις ἄλλος ἐάω οὔτε νέος μέτειμι οὔτε γέρων . εἰμί δέ μέτειμι ὁ συνίζω . ὅτι2 Ἀντίνοος μηδείς κατά Τηλέμαχος Άνυ - σός ἐν ὁ λοχάω καί ὅμως ἑαυτοῦ συνιστάω ὡς μή φανλῶς λοχαγέω , εἰμί καί εὐτυχής ἀπαλλάσσω ὁ Τηλέμαχος , καί μέθοδος δέ ἕτερος ὑποβάλλω , διά ὅς ὁ κατά θάλασσα ἐπιπραγίας κινδυνεύω κατά χέρσος , δημηγορέω παρά ὁ μνηστήρ , ὡς Τῶς μέν ἀπάγω αὐτός οἴκαδε θεός , ἐγώ δέ ἐνθάδε ὁ φράζω λυγρός ὄλεθρος μηδέ σύ ὑπεκφεύγω , ὁ τοσοῦτος δηλαδή , εἰμί καί ὁ εἴκοσι διαδιδράσκω ὁ ἐλλοχάω . καί εἴτε ὁ προστίθημι φημί · οὖον γάρ ὅστις οὗτος γε ζῶ ἀνύω ὅδε ἔργον , ὁ ὑπό αὐτός δηλόω εἴρω . αὐτός μέν γάρ Ἐπιστήμων βουλή τε νόος τε , ὁ περ ἅπας - τός εἰμί φρόνιμος ἀνήρ . λαός δέ οὐκέτι πάμπαν ἐπί ἐγώ Ἥρα φέρω , ἤγουν οὐδείς χάρις ἐγώ ἔχω , οὖον χαρίζομαι εἰμί ἐγώ οἷος ὁ βασιλικός γένος φιλέω εὐνοικός . εἴτα̅ καί εἰς ὁ Μέλ - λοντα χρόνος καταβαίνω τεχνικός καί οὗτος ἐπίμᾶλος ἄξιος κατά ἐκεῖνος φημί · ἀλλά ἄγετε πρίν ἐκεῖνος δημηγορέω Ἀχαιός εἰς ἀγορά · οὖον γάρ τίς μεθίημι οἶος , ἀλλά απομηρος - σέω , ἐπί εἰ δέ ἐν πᾶς ἀνίστημι οὗτος πως δριμύς καί σύντομος , οὕνεκα ὁ φόνος αὐτός ῥάπτω - μέν οὐδέ κιχάνω . ὁ δέ οὐ αἰνέω ἀκούω κακός ἔργον , μή τίς κακός ὀξύς καί ἐγώ ἐξελαύνω γαῖα ἡμέτερος , ἄλλος δέ ἀφικνέομαι δῆμος · ἀλλά φθάνω , ἤγουν φθάνω , προλαμβάνω , αἱρέω ἐπί ἀγρός νόσφι Πόλλης , ἢ ἐν ὁδός · βίος δέ αὐτός καί κτῆμα ἔχω , δισσός - μένω κατά μοῖρα ἐπί ἐγώ , οἰκίον δέ αὐτός ἐκεῖνος μήτηρ δήω ἔχω , ἤδη ὡς τις ὀπνίει . καί ὁράω ὁ νόος ὡς τοσοῦτος μνηστήρ ἐν ὁ ὁ οδυσουιος οἶκος συνέχω · οὖον δή ποῦ γάρ πᾶς αὐτός οὗτος τέλος αφιδηλος ὁ Πηνελόπη γυνή ἔχω , ἀλλά οὗτος μέν ἔχω * εἷς τις εὐτυχέω ὁ ἐπιχράω ὑπό αὐτός , ὁ δέ λοιπός συντίθημι εἰχω δατέομαι ὁ ὁ οδυσουιος ἅπας κτῆμα κατά μοῖρα , εἰμί δή τις ἐν ὁ τοιοῦτος μοῖρα ἦ προσήκω , μόνος δέ ἀφίημι ὁ γυνή ὁ δῶμα , ὡς εἰμί καί τις πύθω πρός βία ἀπαντάω ἀγαπητός ἀφίημι ὁ δεσπότης , κἀν γοῦν ὁ ἀγγεῖον κενός . Τηλέμαχος δέ αὐτός ἐν ὁ δασμός μνεία οὐδείς , πρῶτος γάρ κτείνω αὐτός βούλομαι , καί οὗτος μέν οὗτος γενναῖος δημηγορέω καί πείθω ὁ κακός ἰσχύω . ἐν ὅς ὁράω καί ὡς δείδω ὁ ἐν τέλος ὁ ὁ δῆμος ὀξύτης ὡς ταπολλͅόν , καθά καί ἢ ὁ Εὐριπίδης Ἑκάβη δηλόω . ἐπεί δέ προφανῶς α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ ἢ ὁ Αντίνου ἀξίωσις , καί , ὡς αὐτός ὁμολογέω , κακός ὁ κατά μνηστήρ ἔργον , καί οἶδα ὡς οὐ εἄν ἔχω πεῖσις · αὐτέλεγκτον γάρ φύσις ὁ σύνοιδα · ἐπί δέ ἵημι καί ἔλεος ὁ μηδείς αἴτιος Τηλέμαχος ἔπειμι τις , ἐκβάλλω ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος καλός , ἐπάγω · εἰμί δέ ἐγώ ὅδε μῦθος ἀφανδάζ - νέομαι , ἀλλά βούλομαι αὐτός τε ζῶνιν καί ἔχω πατρώιος πᾶς , μή ὁ χρῆμα ἔπειτα ἄλλος θυμηδεία ἐσθίω - μέν ἐνθάδε ἀγείρω , ἀλλά ἐκ μυχαριζομαι ἕκαστος μνάομαι ἀνήρ δίζημαι . ἢ δέ εἄν ἔπειτα γαμέω ὅς εἄν πλεῖστος πόρος καί Μόρσιμος ἔρχομαι . “ εἰμί δέ καί ἐν * οὗτος ὁράω , οἷος τίς χράω ὁ κακός . ἰδού γάρ Ἀντίνοος εἰδοί καί ὁμολογέω κακός εἰμί ὁ ὁ μνηστήρ ἔργον , ὅμως καί αὐτός ποιέω επιμυνη αὐτός βούλομαι καί ὁ ἄλλος προτρέπω . ὁ δέ ποιητής καί θεομάχος αὐτός παρεμ - γαίνει . πῶς γάρ ὁ τοιοῦτος , ὅς διαβεβαιόω ὅτι θεός κακότης λύω ὁ Τηλέμαχος καί ἄπειμι - γε οἴκαδε , εἶτα πάλιν αὐτός ἐπιτίθημι βούλομαι ; ὁ δέ ὁ λαός μηδόλως ἐράω - γήσιν ὁ μνηστήρ , πιθανολογία τις χορηγέω ὁ κατά Ὄμηρος ἱστορία . ὁ γάρ τοιοῦτος οὐ ἐν λυπέω ὕστερος , οὐδέ ἀμύνω πίπτω μνηστήρ . “ ὅτι2 δέ Ἥρα ὁ χάρις λέγω , προδηλόω σαφῶς . ὁ δέ διαμηνύω ὅμοιος εἰμί ὁ σωφρονίζω καί ὁ τοιοῦτος . διαμηνύω μέν γάρ τις αὐτός , διαμηνύω δέ ἐπί ἄλλος . ὁ δέ ἀπομηνύω ποιητής ἀνταταῖθα ὡς καί ἐν Ἰλιάς ἔχω ὁ πρόθεσις . ἄλλως γάρ κύριος ἀπομηνύω ὁ ἀποτίθημι μῆνις . οὗτος δέ καί σχῆμα - εἰμί . ὁ γάρ ἀκόλουθος εἰμί κοινός οὗτος · οὖον γάρ ὅς μεθίημι ἕ , ἀλλά ἀπομηνύω , ἴς τε ἀνίστημι . ὁ δέ ῥάπτω φόνος ποιητής μέν χρήσιμος , κακῶζηλον δέ ἐν λόγος πεζός διά ὁ μή προσκινέω καί ἕτερος τις λέξις σύστοιχος πρός ὁ ῥάπτω . ἀνατειχίζω δέ ὁ ῥάπτω διά εἷς ῥόος , * φριεχω δέ ὅμως καί κοινός . ὁ δέ ἐκίρηνεν παρατατικός εἰμί ὁ κίρηνι · ἐκ οὖον ὁ κείρω , ὡς καί πρό βραχύς εἴρω . ὁ δέ μή τίς κακός ὀξύς ἑλλαπτικῶς ἔχω . λείπω γάρ ὁ , διό δείδω ἢ ἄλλος τίς ὅμοιος . θῆμος δέ σχῆμα ὁ πολύς μή εἰμί λαλέω ἀνελλὰπῶς , ὁποῖος τίς καί ὁ , ἕλλα ἄγετε πρίν Κινόν διαμηνύω εἰς ἀγορά Ἀχαιός . ἐν γάρ ὁ ἄγετε λείπω ὁρμάω πληθυντικός , οἷος ὁ , ὀλοθρεύω ἢ ἀναιρέω ἢ ἕτερος τίς τοιοῦτος πρός ἀκολουθία ὁ , φράζω λυγρός ὄλεθρος . οὗτος δέ καί ὁ , εἰμί δέ ἐγώ ὅδε μῦθος ἀφανδάνω , ἀλλά βούλομαι αὐτός ζῶ , ὁράω τις λείπω , οἷος · εἰμί δέ ἀφανδάνω , καί οὖον δοκέω καλός ὁ φόνος ἀλλά βούλομαι αὐτός ζῶ . οὗτος μέντοι δύναμαι καί ἀνελλὰπῶς ἔχω , εἰμί τις νοέω ὁ ἀλλά σύνδεσμος ἀντί ὁ δέ , ἵνα λέγω , ὡς ὅς περ ἐγώ ὅδε ἀφανδάνω , βούλομαι δέ αὐτός ζῶ . ὁ δέ ἐπί ἀγρός ἐπιτίθημι ὁ Τηλέμαχος ἢ ἐν ὁδός πᾶς δυνατῶς καί ἀσφαλῶς ὁ κακός Ἀντίνοος ὑποτίθημι , καί εἰμί ἐκνικάω ἢ τοιοῦτος βουλή , ὅς εἄν ἀρνετον ὁ κακός . αὐξάνω οὖν οὗτος ὁ δεινός ὁ ποιητής καί ὁ ἀκροατής τίθημι ἐναγώνιος λύω ὁ ἀγωνία οὗτος καί ὁ ἄπορος πιθανός διά ὁ Ἀμφίνομος . ὁ δέ θυμηδής ὁμοίως παρέχω ὁ μελιχδές . ἐναντίος δέ πρός ὁ θυμηδής ὁ θυμαλγής . ὁ δέ πλεῖστος πόρος , πρός ὁ ὁ Πηνελόπη ἄξιος φέρω , ὡς πλεῖστος ἀξιόω . ὁ δέ Μόρσι - μος ἔρχομαι , ὁ Ὀδυσσεύς ἐθέλω προαλεω ἀσείως , ὡς καί πλεῖστος ὁ Πηνελόπη πάλαι ποτέ χρή - νόος ἔπορον . καί εἰμί οὗτος οἷος τις γλῶμὴ μαντεύομαι ὁ ὑπέρ Ὀδυσσεύς , λούω ὁ πόρος , καί 190θροουμενοω ἐπί Ὀδυσσεύς ἀντί ὁ , ἔπορον , σχῆμα Ἀττικός . “ ὅτι2 Ἀντίνοος συμβαίνω - λεύω κτείνω Τηλέμαχος , Ἀμφίνομος Νῖσος φαίδιμος υἱός , ὅς ἐκ δουλιχίον ἄρχω μνηστήρ , μάλιστα δέ Πηνελόπη ἁνδάνω μῦθος , φρήν γάρ χράω ἀγαθός . ὁ τοίνυν Ἀμφίνομος μόνος οὗτος αντιπαω , ὅς φίλος , φημί , οὐ εἄν χῶρος κατακτείνω ἐθέλω Τηλέμαχος . δεινός δέ γένος βασίλειος εἰμί κτείνω · ἀλλά πρῶτος θεός εἴρω βουλή . εἰμί μέν καί αυνεος Ζεύς μέγας θαμίζω , αὐτός τε κτείς , ὁ τε ἄλλος πᾶς Ἄνωσος · οὖον τίθημι Ἄνωσος * ὁ κελεύω . εἰμί δέ καί ἀποτρέπω ἤτοι ἀποτροπή ὁ οὐχέτιστα θάμιστοι , πνέω ἄνωγα . καί οὗτος πρόθεσις πρότερος ἐκφωνέω προφανής κίνδυνος ὁ Τηλέμαχος . καί οὐ εἰμί ἄλλως λύω πιθανός - τέρας ὁ ἀπορία ὁ πῶς ὁ Τηλέμαχος οὐ ἐπιβουλεύω ἐπί ἀγρός ἢ ἐν ὁδός . οὐ ἀπλόος δέ ἁνδάνω ὁ Πηνελόπη ὁ Ἀμφίνομος , ἀλλά μάλιστα ὁ λοιπός μνηστήρ . καί οὐδέ ὡς ἀνδρεῖος , τοιοῦτος γάρ μάλιστα Ἀντίνοος καί Εὐρύμαχος , ὁ ἀρετή πᾶς εἰμί ἔξοχος , ἀλλ' . ὡς φρήν χράομαι ἀγαθός · χαίρω γάρ εἄν ἢ περίφρων ὁ * ὅμοιος . οὐ εἰμί δέ ὠφελής ὁ ἀνά - φινωμαω , εἰμί μόνος φρήν χράομαι ἀγαθός · καί κλέπτης γάρ εἄν ποτέ ἢ καί μοιχός φρήν χράω ἀγαθός , ὡς μέν τοιοῦτος , επαινώ εἄν , ὡς δέ φαῦλος κολάζω · οὗτος καί Ἀμφίνομος ὡς μέν