eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1401
καὶ τοὺς μαγείρους οὕτω καλεῖ σῖδα φαγίν . ἐνταῦθα δὲ ἴσως , χήρυντας τοὺς οἰνοχόους εἴπειν ὁ ποιητής , οὓς καὶ ἐπαχθῆτας εἴκων οἱ Ἑλλήσποντιοι . ὡς δὲ καὶ γυναῖκας ἐφοχόουν , ὁ αὐτὸς ὁμῶς δήλοι . λέγων ὅτι Κλίνης , γυναῖκός τινος οὕτω καλουμένης τῆς οἰνοχόου Προλεμαίου τοῦ βασιλέως , ἀνδριάντες ἵσταντο κατὰ πολλὰς μέρη τῆς πόλεως μονοχίτωνες , ὡντὸν κρατοῦντες ἐν ταῖς χερσίν . ἐστι δὲ ποτηρίου εἶδος τὸ ὁμοῖον ὡς ἐν ἄλλοις δηλοῦται σαφῶς . Χρὴ δὲ μὴ δοῦλους νοεῖν τοὺς Ὀμηρικοὺς οἰνοχόους . δοῦλος γὰρ γεωτὸν οὐδὲν ἦν ἐν τοῖς τοιούτοις διαχωρίων . ἀλλ' οἱ ἐλευθέρου γεωτὸν νέων , φησίν , ὡς καὶ ὁ τοῦ Μενέλαον νιὸς καὶ τοῦ νεμῖος ὤν , ἐν αὐτοῖς τοῖς γάμοις . Ὅτι δὲ τὸ τὰς χεῖρας νίπτεσθαι , κατὰ χειρὸς καὶ κατὰ χειρὸν ὕδωρ λαμβάναν ἢ διδόναι ἢ διδόσθαι ἢ χεῖσθαι ἐλέγετο , παραδιδόασιν οἱ παλαιὸν ἱστόρες . παρ' οἷς ἔδειται τις παυσίποτον ἐχουσαζόντων τινῶν νῶν , τὸ ἀπὸ λέοντος ὕδωρ κοῖνης Ἀρχίας . τινῶν δὲ , τὸ ἀπὸ παρῆνης τῆς κατὰ Κόρινθον , αὐτὸς εἶπε , ἀριστον εἶναι τὸ κατὰ χειρῶν . ἤγουν τὸ ἐν συσσιτίοις διδόντων . Κερδὴν δὲ ἀφ' οὗ καὶ ὁ κρατὴρ καὶ τὸ κρητὴν καὶ ὅσα τοιαῦτα , οὐ μόνον οἶνον προσεχωρόνται , ἀλλὰ καὶ ἕτεροὺς ὑγροὺς , ὡς δήλων καὶ ἐκ τοῦ μελιχρίτου . καὶ ἐκ τοῦ , θεμιστὸς προσ - ἔασα * κατὰ κρατὸς τε καὶ οἴνον . καὶ ἐξ ἄλλων δὲ διαφόρων . Τὸ δὲ παραγύρεον , λέξας δὲ μὲν ὅτι ποτηρίω , καὶ τοῖς πλεονεκτοῦσιν ἀσυντελής . δήλοι δὲ τὸ σωφρόνων , καὶ ἐμφαίνει τὸν πληθυνσμὸν τοῦ οἴνου , ἀπὸ τοῦ νὸ τὸ σωφρόν . ἵνα ἢ κατὰ ἀναπλάσασιν , γαυθ . καὶ ἐπτάσει , γηθό . ὁμοιον καὶ τῷ , τῷ , ἢτοι στέγασιν . τοιούτων καὶ τὸ ἀνεκλῖνον ἐν Ἰλιάδι . ὁμοιον δὲ καὶ τὸ χηλάζαν . ὅθεν ἐπι - μίχαστον τὸ ἐποινιδίστον καὶ καταγέλαστον . ὅτι δὲ καὶ τὸ κακάζαν ἐν χρήσει ἐστίν , δήλων . ἐπὶ ὀρνίθων ὀνοματοποιεῖται . Οἱ δὲ δηλωθέντες τοῦροι , δήλων ὡς καὶ τραγικῶς εἴχον καὶ προετόντως τοῖς ἐπιφανεῖς ἀνθρώποις , ὡς πον καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα δηλωθήσεται . καὶ οἱ μὲν Ὀμηρον δὲ οἰνοχόου τῶν μεγάλων προσώπων , οὐχ ἄλλως δείκνυτο . εἶγε καὶ καθ' ἑαυτὸν ἐνέχων ὡς φαίναν ὁ Σινο - φῶν . καὶ ἐν τοῖς τρισὶ δεκατέλεις ὁρῶντες τὸ ποτήριον προσέφερον . ἦν δὲ πάντως τοῖς τοιούτοις ἀνάγκη , καὶ τὸν οἶνον ἐπιμελῶς χεῖν ἐς τοὺς κρατήρας . διὸ τὸν τις τοῦρον , γαύλος οἰνοχόων , ἐπιμύθην , ἐκούσας μὴ διὰν τὸν οὖν ἄνδρα πλῆσαι ποτίν . ὅπερ ἦν ἐξ ἱροϊκῶν προσώπων ἀστίων αἰνῶν , τοῦ μὴ χρή - μα ἐποτὴν οἶνον πινόν . Ἐπιστήσθαι δὲ κρατήρας ποτοῦ λέγει ὡς ἐν Ἰλιάδι , τὸ μέγιστον τοῦ χαλκοῦ ἐμπλῆκτον . ἢ μὲν*χὼν ἐπιφανεῖς ποτοῦ τοὺς κρατήρας ποτίν . ἐκ τούτων δὲ καὶ κρατήρας ἐπιστεφίας δο οἶνον παρὰ τῷ τῇ γλώσσῃ χρωσθ . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ ἀνάπλαιν τοῦ ἐπιστήσαι , ἐπιστήσαι , ὁ Παυσανίας φησίν . ἐκεῖνο μὲν γὰρ ὅτι πληρώσαι ποτοῦ . τοῦτο δὲ , ἐξεκένωσαι . ὅδηλον δὲ φαίναν ἐπιστήσαι , καὶ τὸ ἀποθῆσθαι τι , ἐκ μεταφοράς τῶν τὰ στίμματα ἀποτιθεμένων . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ οὕτω τοὺς κρατήρας ἐπιστήσθαι ὡς διὰ τοῦ ποτοῦ ἐπιστηρανοῦνθαι καὶ*α φαίναν Ἀθήναιος , ἐπρασον οἱ παλαιοὶ πρὸς οἰνοχόου φασι τιθέμενοι , τοιούτων οἰωνιζόμενοι . ἦν δὲ ἴσως τὸ οἰωνίσμα , εἰς ἀπελὲς εὐδαιμονίας σύμ - βολον καὶ πληρίστατον . ὅπερ * ἀπεκνᾶται τῇ καταιγίᾳ ἐστίν . τὸ γὰρ ὡς ἐμπλήθη ἐπιστηγές , γενεώματι ἐοικε ἀμαφοινδύ . τὰ δὲ τοιαῦτα σχήματα , καὶ τέλεια ἐστὶ καὶ πολυχώρητα , καὶ διατοῦτο , προσφρη τῷ εὐημερῶν οἰωνίσματι τῷ ἐπὶ βίῳ εὐδαίμονι . Ὅς δὲ κοινὸν μὲν ὁ κρατὴρ ἐκ τοῦ χειρὸ χειράσω συγχω - πείς , Ἰονίζον δὲ ὁ χρητὴρ ἐκ τοῦ χειρὸ χειρῶν ἐξ οὗ καὶ ἐπιχρήσαι τὸ ἐπιχρώσαι . καὶ ὅτι παρὰ τὸ χέρας αἱ τοιαῦτα λέξεις γέγονασιν . καὶ ὅτι ἐκ τοῦ κρατήρος , καὶ κρατηρίζαν τὸ συμπίνειν , δήλων ἐκ τῶν παλαιῶν . λοξὴν δ' ἐν καὶ ἢ Κρήτη καὶ ὁ Κρης , τῷ τοιούτῳ ὀνόματι συστοιχίαν . Ὅτι ἐπὶ ἴτοιμον παιδαισίας λεχθήσεται τὸ , οἱ δ' ἐπ' ὀνικάδ' ἴτοιμα προκείμενα χεῖρας ἄλλων ὁ ἔστιν ἐκπτον ἢ ἐξάλλον . καὶ ἐστὶ τὸ δῖον , περιφράσεις τοῦ ληθόν . γίνεται δὲ τὸ ὀνικαρ , ἐκ τοῦ ὀνίω τὸ ὀφελῶ , πλεονασμῷ τοῦ ἰ . ὡς ἴδω ἴδω εἴδω καὶ ἴδω ἴδω . ὅτι δὲ ὀνήμων ἢ τροφή , δήλοι ὁ ποιητὴς ἐνθά λέγει , ἐπειτα δὲ καὶ αὐτὸς ὀνήσεια πινόν . ἐν δὲ τῷ τέλει τῆς Ἰλιάδος , ἔστω τι παρὰ τὴν βουλήν δηλοῦ - ται ἐν τῷ τοσαῦ δ' ὅνικα τ' ἔχοντα . χρήματα δηλαδή . Τὸ δὲ ἴτοιμα , προσαρτισάται καὶ ἐνταῦθα ὡσαύ καὶ ἐν τῇ * Ἰλιάδι , καὶ*α καὶ τὸ ἴσῃμα ἀντὶ τοῦ ἴσῃμα . Τὸ δὲ χεῖρας ἄλλων , ἀστίως ἔχει ἱσθίν . ὡς εἴπερ αἱ χεῖρες ἐπὶ ἔχον ἐπιπτοντο οἷα καὶ τινὲς θηράσονται . Ἰστίον δὲ ὅτι τοῖς χεῖρας ἐπιβάλλαν , ἐκφοιόν ἐστι τὸ ἀπὸ χεῖρας ἄλλαν . ἐκεῖνο μὲν γὰρ , ταντὸν ἔστι τῷ , εἰς χρωτὸν ἔχειν . τοῦτο δὲ , ἀνέπαλιν ἔχει . ὡς δήλων ἐκ τοῦ . ἐν δὲ Θησῶ , τὸν ἀγορτίων ὀνοῦν ἦν ἢ μὴ μισθὸν παγόνος . μεγάλων δ' ἀπὸ χεῖρας ἄλλε . ἤγουν ἀπεχε . ἀπαγε . Καὶ ὅρα τιμίζον σπουδίου ἐν Θησῶ Θηλέσσιον λέγεται εἶναι . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι τί
Lemmas: καί ὁ μάγειρος οὗτος καλέω σίδη φαΐ . ἐνταῦθα δέ ἴσως , χήρυντας ὁ οἰνοχόος εἶπον ὁ ποιητής , ὅς καί ἐπάγω εἴκω ὁ Ἑλλήσποντος . ὡς δέ καί γυνή ἐφοχόουν , ὁ αὐτός ὁμῶς δῆλος . λέγω ὅτι Κλίνης , γυνή τις οὗτος καλέω ὁ οἰνοχόος Προλεμαῖος ὁ βασιλεύς , ἀνδριάς ἵστημι κατά πολύς μέρος ὁ πόλις μονοχίτων , ὡντὸν κράτος ἐν ὁ χείρ . εἰμί δέ ποτήριον εἶδος ὁ ὅμοιος ὡς ἐν ἄλλος δηλόω σαφῶς . χρή δέ μή δοῦλος νοέω ὁ ομηρικός οἰνοχόος . δοῦλος γάρ γεόω οὐδείς εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος διαχωρίζω . ἀλλά ὁ ἐλεύθερος γεόω νέος , φημί , ὡς καί ὁ ὁ Μενέλαος νιος καί ὁ Νέμιος εἰμί , ἐν αὐτός ὁ γάμος . ὅτι2 δέ ὁ ὁ χείρ νίζω , κατά χείρ καί κατά χείρων ὕδωρ λαμβάνω ἢ δίδωμι ἢ δίδωμι ἢ χέω λέγω , παραδίδωμι ὁ παλαιός ἵστωρ . παρά ὅς ἐδέω τις παύω ἐχουσαζόντων τις νάω , ὁ ἀπό λέων ὕδωρ κοινός Ἀρχίας . τις δέ , ὁ ἀπό παραινέω ὁ κατά Κόρινθος , αὐτός εἶπον , ἀγαθός εἰμί ὁ κατά χείρ . ἤγουν ὁ ἐν συσσίτιον δίδωμι . Κερδὴν δέ ἀπό ὅς καί ὁ κρατήρ καί ὁ Κρήτη καί ὅσος τοιοῦτος , οὖον μόνος οἶνος προσχωρέω , ἀλλά καί ἕτερος ὑγρός , ὡς δῆλος καί ἐκ ὁ μελιχριος . καί ἐκ ὁ , θεμιστός προς - ἐάω * κατά κράς τε καί ὄνος . καί ἐκ ἄλλος δέ διάφορος . ὁ δέ παραγυρεω , λέγω δέ μέν ὅτι ποτήριον , καί ὁ πλεονεκτέω ἀσυντελής . δῆλος δέ ὁ σώφρων , καί ἐμφαίνω ὁ πληθυνσμὸν ὁ οἶνος , ἀπό ὁ νόος ὁ σώφρων . ἵνα ἢ κατά ἀναπολάζω , γαυθ . καί ἐπτάσει , γηθό . ὅμοιος καί ὁ , ὁ , ἤτοι στέγασις . τοιοῦτος καί ὁ ἀνακλίνω ἐν Ἰλιάς . ὅμοιος δέ καί ὁ χηλάζαν . ὅθεν ἐπι - μίγνυμι ὁ ἐποινιδίστον καί καταγέλαστος . ὅτι δέ καί ὁ κακάζω ἐν χρῆσις εἰμί , δῆλος . ἐπί ὄρνις ονοματοποιώ . ὁ δέ δηλόω τοῦρος , δῆλος ὡς καί τραγικός ἔχω καί προΐημι ὁ ἐπιφανής ἄνθρωπος , ὡς πως καί ἐν ὁ μετά οὗτος δηλόω . καί ὁ μέν Ὅμηρος δέ οἰνοχόος ὁ μέγας πρόσωπον , οὐ ἄλλως δείκνυμι . εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ ἐνέχω ὡς φαίνω ὁ Σίνο - φάω . καί ἐν ὁ τρεῖς δεκατέλεις ὁράω ὁ ποτήριον προσφέρω . εἰμί δέ πάντως ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη , καί ὁ οἶνος ἐπιμελής χέω εἰς ὁ κρατήρ . διό ὁ τις τοῦρος , γαῦλος οἰνοχόος , ἐπιμύω , ἑκών μή δῖος ὁ οὖν ἀνήρ πίμπλημι πρός . ὅσπερ εἰμί ἐκ ιροικω πρόσωπον Ἀστίων αἰνέω , ὁ μή χρή - μή ποτή οἶνος πίνω . ἐφίστημι δέ κρατήρ ποτός λέγω ὡς ἐν Ἰλιάς , ὁ μέγας ὁ χαλκός ἐμπλήσσω . ἢ μὲν*χὼν ἐπιφανής ποτός ὁ κρατήρ πρός . ἐκ οὗτος δέ καί κρατήρ ἐπιστέφιος δο οἶνος παρά ὁ ὁ γλῶσσα χράω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ ἀνάπλα ὁ ἐφίστημι , ἐφίστημι , ὁ Παυσανίας φημί . ἐκεῖνος μέν γάρ ὅτι πληρόω ποτός . οὗτος δέ , ἐκκενόω . ὅδηλον δέ φαίνω ἐφίστημι , καί ὁ ἀποτίθημι τίς , ἐκ μεταφορά ὁ ὁ στίμματα ἀποτίθημι . ἱστίον δέ ὅτι ὁ οὗτος ὁ κρατήρ ἐφίστημι ὡς διά ὁ ποτός ἐπιστηρανοῦνθαι καία φαίνω Ἀθήναιος , πιπράσκω ὁ παλαιός πρός οἰνοχόος φημί τίθημι , τοιοῦτος οἰωνίζομαι . εἰμί δέ ἴσως ὁ οἰώνισμα , εἰς ἀφελής εὐδαιμονία σύν - βῶλος καί πληρίζω . ὅσπερ * ἀφίημι ὁ καταιγίᾳ εἰμί . ὁ γάρ ὡς ἐμπίμπλημι ἐπιστηγές , γένωμα ἔοικα ἀμαφοινδύ . ὁ δέ τοιοῦτος σχῆμα , καί τέλειος εἰμί καί πολυχώρητος , καί διατοῦτο , προσφρη ὁ εὐημερέω οἰώνισμα ὁ ἐπί βίος εὐδαίμων . ὅς δέ κοινός μέν ὁ κρατήρ ἐκ ὁ χείρ χειράσω συγχέω - Πέις , ιονίζω δέ ὁ χρητήρ ἐκ ὁ χείρ χείρ ἐκ ὅς καί ἐπιχράω ὁ ἐπιχράω . καί ὅτι παρά ὁ χείρ ὁ τοιοῦτος λέγω γίγνομαι . καί ὅτι ἐκ ὁ κρατήρ , καί κρατηρίζω ὁ συμπίνω , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός . λοξός δέ ἐν καί ἢ Κρήτη καί ὁ Κρης , ὁ τοιοῦτος ὄνομα συστοιχία . ὅτι2 ἐπί ἴτοιμον παιδαισίας λέγω ὁ , ὁ δέ ἐπί ὀνικός ἴτοιμα πρόκειμαι χείρ ἄλλος ὁ εἰμί ἐκπέτομαι ἢ ἐξάλλομαι . καί εἰμί ὁ δῖος , περίφρασις ὁ λανθάνω . γίγνομαι δέ ὁ ὀνικαρ , ἐκ ὁ ὄνιον ὁ ὀφείλω , πλεονασμός ὁ εἷς . ὡς ὁράω ὁράω εἴδω καί ὁράω ὁράω . ὅτι δέ ὀνήμων ἢ τροφή , δῆλος ὁ ποιητής ἔνθα λέγω , ἔπειτα δέ καί αὐτός ὀνίνημι πίνω . ἐν δέ ὁ τέλος ὁ Ἰλιάς , ἵστημι τίς παρά ὁ βουλή δηλέομαι - ὁ ἐν ὁ τοσαὺ δέ ονικός τε ἔχω . χρῆμα δηλαδή . ὁ δέ ἴτοιμα , προσαρτισαω καί ἐνταῦθα ὡσαὺ καί ἐν ὁ * Ἰλιάς , καία καί ὁ ἴσῃμα ἀντί ὁ ἴσῃμα . ὁ δέ χείρ ἄλλος , ἄστιος ἔχω εἰμί . ὡς εἴπερ ὁ χείρ ἐπί ἔχω πίπτω οἷος καί τις θηράω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ χείρ επιβάλλω , ἐκφύω εἰμί ὁ ἀπό χείρ ἄλλος . ἐκεῖνος μέν γάρ , ταντός εἰμί ὁ , εἰς χράω ἔχω . οὗτος δέ , ἀναπάλλω ἔχω . ὡς δῆλος ἐκ ὁ . ἐν δέ τίθημι , ὁ ἀγορτίων ὀνέω εἰμί ἢ μή μισθός παγών . μέγας δέ ἀπό χείρ ἄλλος . ἤγουν ἀπέχω . ἀπάγω . καί ὁράω τιμίζον σπουδίον ἐν τίθημι Θηλέσσιον λέγω εἰμί . ἱστίον δέ καί ὅτι τίς