eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1794
ἐφεξῆς λέγει ὁ υἱὸς Τηλέμαχος , τιμῶν ἐκεῖνον ὡς ἀπλῶς ξένον , προσθὲις καὶ ὡς εὐήσομεν ἕδρην σταθμῷ ἐν ἡμετέρῳ , πᾶρα δ’ ἄνηρ ὡς καταθήσει , τουνεστί ν ὁ Εὐμαιος . Ἰστέον δὲ ὡς χαίροι ἂν , ὡς πέρ που ἡ Ἀθηνᾶ πεπνυμένῳ ἀνδρὶ δικαίῳ , οὕτω καὶ νῦν Ὀδυσσεὺς τῷ νιῷ ποιούντῳ τὸ καθῆκον , καὶ μᾶλλον ὅτι ἱτέρωθεν ἐφήνεν αὐτὸν ὅτε ὑπέικεν αὐτῷ τῆς ἕδρας . σταθμὸς δὲ καὶ ἐνταῦθα ἡ ἀγορο - τικὴ οἰκισις . σύστοιχον δὲ τούτῳ καὶ τὸ κλίσιον . τὸ μέντοι δῶμα καὶ τὸ μέγαρον ἀστικώτερα . Ὅτι ὁ συλλότης τῷ Τηλεμάχῳ χεῖρεν ὑπὸ χλωρᾶς ῥώπας καὶ κῶας ὑπερθεν . καὶ τοῦτο μόνον πλεονεκτεῖ αὐτὸς τοῦ πλανήτου πατρὸς , τὸ χλωρᾶς ῥώπας ὑποτεθῆναι αὐτῷ ἀγροικώτερον . οὐ γὰρ ἀπιζίου τὰ τοιαῦτα ὁ ἡρωϊκὸς βίος . Τὸ δὲ ὑποχεῖν ῥώπας καὶ κῶας τὸ ἀπαλὸν καὶ ὑγρόν τοῦ στρώματος δηλοῖ . Ὅτι ἐν τῷ , τοῖσι δὲ κρεῖων πίνακας παρείθηκεν ὀπαλίων , ἃ δὴ τῇ προ - τέρᾳ ὑπέλειπον ἕδοντες , πίνακας μὲν τὰ κῆνα λέγει κατὰ λόγον πολυωνυμίας , ὧν καὶ ἐνθὲς μέμνηται ἐν τῷ , οἷτον παρενήνεκ ἐν κανέοισι , προτέραν δὲ τὴν χθὲς , ἣν καὶ προτετραίαν γραμέν . * Τὸ δὲ ἂ ὑπέ - λειπον ἕδοντες , δηλοῖ μὲν τὰ ἕολα , σύστοιχον δὲ ἐστὶ τῷ , χαριζομένῃ παριόντων . Σημείωσαι δ’ ἐνταῦθα καὶ ὅτι οὐ μόνους μησιτῶσι τοῖς τρυφῶσιν οἰκίων τῷ , οἷτον παρενήνεκ ἐν κανέοις , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ νῦν ἐνθὲ σωφρων ἡ δαιτα . καὶ τὰ μὲν χρῆα ἕολα , ἐν δὲ κισσυνθῷ τὸ κέρας ἕμα . οἷτον δὲ παρενήνεκ Εὐ - μαιος , ὅ ἐστι παρεσθίει συνάγων ἐν τῷ κανῷ . Σημείωσαι δὲ ὅτι τὸ , κρεῖων πίνακας πρὸς διαστολὴν κείται τοῦ , πίνακας οἷτον καὶ τῶν τοιούτων , ἐν οἷς καὶ οἶνον πίνακες λέγοντο ἂν . καὶ μᾶλλον τοῦτο κυρίως . δοκεῖ γὰρ ἐκ τοῦ πίνειν παρίχεται ὁ πίναξ , συνδηλουμένου καὶ τοῦ ἐσθίειν τρόπου συλληπτικῶς διό ἡ παρὰ τοῖς ὑστερον χρήσις τῶν πινακῶν εἰς ἕμψα ὑπουργεῖ . ὅτι δὲ πίνακες καὶ αἱ σανίδες , δηλοῦσι σὺν ἄλλοις καὶ χρήσεις Ὁμηρικαί . Ὅτι Τηλεμέχῳ εἰπόντος πρὸς Εὐμαῖον ἅπτα πόνδεν τοῦ ξείνου ὁδ’ ἴκειν καὶ ἥλθς , ὁ Εὐμαιοσ τὸν πλατὺν λήρον τῆς δεσποινῆς ψευδολογίας ἐπιτε - μὴν στενοχωρεῖ ἐν οὐδὲ ὁλοῖς πέντε στίχοις , ἀνακεφαλαιοῦμενος οὕτως · ἐκ μὲν Κρητῶν γένος εὐχεται εἰρμαίων , ὁ καὶ Ὀδυσσεὺς φθάσας ἦρη . φησὶ δὲ πολλὰ βροτῶν ἐ*πλ’ ἄστυα δινηθῆναι πλεάζομενος · ὡς γὰρ οἱ ἐπέκλωσε τὰ γε δαίμων . νῦν δ’ αὖ Θεσπροτῶν ἀνδρῶν ἐν νηὸς ἀποδρὰς ἤλυθ’ ἐμὸν πρὸς σταθμέν . εἶτα ἐπιστῶν τὴν ὑπὲρ τοῦ διήθεν ξείνου ἀξίωσιν φησίν · ἐγὼ δὲ τοι ἐγγυαλίζω , τουνεστί ν ἐν γ’ ὦσις , ἢ’ ἐστι χειροὶ θήσω , καὶ ὡς εἰπεῖν ἐχειρίσω , ἕρξον ὅπως ἐθέλεις · ἱκέτης δὲ τοι εὐχε - ται εἶναι , ἐπεὶ δηλαδὴ καὶ ἡμῶς . κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φιλούντων , κινθὰ καὶ ὁ σταθμὸς οὕτος κοινός . δη - λοῦται δ’ αὐτὸ διὰ τοῦ , νῦν μὲν τὸν Εὐμαῖον εἰπεῖν , ἤλυθ’ ἐμὸν πρὸς σταθμόν . πρὸ δὲ αὐτοῦ τὸν Τηλέμαχον , ἕμοιν ἕδρην σταθμὸν ἐν ἡμετέρῳ . τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸθεν κοινοποιεῖται τὸν σταθμόν διὰ τῆς ἡμέτερος ἀντωνυμίας . Σημείωσαι δὲ ὅτι ἐπίτηδες ὁ ποιητὴς τὴν μακρὰν τοῦ Ὀδυσσέως διήγη - σιν ἐν βραχεῖ παριδήλωσε · μυθολογεῦειν γὰρ ἐν διττολογίᾳ τὸ ἀριδὴλως φρασθὲν οὐκ ἐθέλει , μὴ καὶ ἀποκναίσῃ τοὺς ἀκροατάς , ὡς γε , εἰ καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐπλασεν ἐρωτηθέντα παρὰ τοῦ Τηλεμάχου , οὐχ ἂν ἄλλως εἰ μὴ οὕτως ἀπολογοῦμενον πεποιήκει , οἷα φειδόμενος ὀλιγάκις ψευδεσιν ἐναδολοσχεῖν . εἰκὸς δὲ καὶ εὐλαβηθῆναι τὸν δοῦλον Εὐμαῖον , μὴ ποτε οὐκ ἐξισχύσῃ πλατέως καὶ καλῶς γράσαι κατὰ τὸν σοφὸν ξένον καὶ μᾶλλον ἀκροωμένου αὐτοῦ . Ὅτι βαρυνθείς ὁ Τηλέμαχος ἐφ’ οἷς ὁ Εὐμαιοσ ἐγγυάλιζεν εἴπεν αὐτῷ τὸν ξένον ἱκέτην , φησίν · ἡ μᾶλα τοῦτο ἔπος θυμαλγὲς ἐπέας · πῶς γὰρ δή τὸν ξείνον ἐγὼν ὑποδέξομαι οἴκῳ ; ἐρεῖ δὲ αὐτὸ καὶ ἕτερός τις ἀδυνατῶν ξενίσαι τινά . εἶτα ἐπάγει καὶ αἴτιον τὸ , αὐτὸς μὲν νέος εἰμὶ καὶ οὐ πῶ χειροὶ πέποιθα ἄνδρ’ ἀπαμύνσασθαι ὅτε τις πρό - τιμος χαλεπήνη , ὁ περ ὁμολογία ἐστιν ἀδυναμίας . Ἐνθα σημείωσαι ὅτι τῶν τις παλαιῶν ἐρωτηθείς τί ἐστι τὸ δικανικὸν τῆς ῥητορικῆς εἴδος , * τὸν στίχον εἶπε , δηλαδὴ τὸ , ἄνδρ’ ἀπαμύνσασθαι ὅτε τις πρό - τιμος χαλεπήνη , οὐκ ἀκριβῶς μὲν , εὐγνῶς δὲ ὁμως ἐκείνος εἰπών . ὁ δὲ Τηλέμαχος καὶ ἕτερον αἴτιον λέγει τὸ , μητοὶ δ’ ἐμὴ δίχα θυμὸς ἐνὶ φρεσὶ μιμηρίζει ἢ αὐτοῦ παρ’ ἐμοὶ τε μένη καὶ δῶμα κομίζη , εὐνὴν τ’ αἰδοιμὴν πόσσις θημοὶ τε φήσι , παρὶ ἥς προσχράση , ἢ ἤδη ἐμὶ ἐπηται Ἀγαὼν ὡς τις ἄριστος μύεται ἄνηρ , καὶ πλεῖστοι πόρσοιν , ἕννα δηλαδὴ · ἃ δὴ ἀκούων Ὀδυσσεὺς ἐσεθίζεται πείντως . ὁθεν καὶ ταχὺ σπύσει τελεσθῆναι τὴν μηστηρογορίαν . ἐπὶ δὲ τούτοις προνοοῦ*μενος ἄλλως τοῦ ξείνου ἐνδύσεν αὐτὸν ἕρη καὶ πέμψαν ὕπὸ κραδίη κλεῦει . εἰ δ’ ἐθέλεις , φησὶ , σὺ κόμισσον αὐτὸν ἐνὶ σταθμοῖσιν ἐρύξας , ἕματα δ’ ἐνθ’ἀδ’ ἐγὼ πέμψω καὶ σίτον ἅπαντα ἕμηναι , ὡς ἂν μὴ σε κατατρύχοι
Lemmas: ἐφεξῆς λέγω ὁ υἱός Τηλέμαχος , τιμή ἐκεῖνος ὡς ἀπλόος ξένος , προστίθημι καί ὡς ευιημι ἕδρα σταθμός ἐν ἡμέτερος , παρά δέ ἀνήρ ὡς κατατίθημι , τουνεστί Ν ὁ Εὔμαιος . ἰστέον δέ ὡς χαίρω εἄν , ὡς περ ποῦ ὁ Ἀθηνᾶ πνέω ἀνήρ Δίκαιος , οὗτος καί νῦν Ὀδυσσεύς ὁ νίον ποιόω ὁ καθήκω , καί μᾶλλον ὅτι ἱτέρωθεν φαίνω αὐτός ὅτε ὑπείκω αὐτός ὁ ἕδρα . σταθμός δέ καί ἐνταῦθα ὁ ἀγορά - τιμή οἴκισις . σύστοιχος δέ οὗτος καί ὁ κλίσιον . ὁ μέντοι δῶμα καί ὁ μέγαρον ἀστικός . ὅτι2 ὁ σύλλος ὁ Τηλέμαχος χείρ ὑπό χλωρός ῥώψ καί κῶας ὕπερθεν . καί οὗτος μόνος πλεονεκτέω αὐτός ὁ πλανήτης πατήρ , ὁ χλωρός ῥώψ ὑποτίθημι αὐτός ἄγροικος . οὖον γάρ απιζιω ὁ τοιοῦτος ὁ ἡρωϊκός βίος . ὁ δέ ὑποχέω ῥώψ καί κῶας ὁ ἁπαλός καί ὑγρός ὁ στρῶμα δηλόω . ὅτι2 ἐν ὁ , ὅς δέ κρείων πίναξ παρατίθημι οπάλιο , ὁ δή ὁ προ - τέρος ὑπολείπω ὀδούς , πίναξ μέν ὁ κῆνα λέγω κατά λόγος πολυωνυμία , ὅς καί ἐντίθημι μιμνήσκω ἐν ὁ , οἶτος παραφέρω ἐν κάνεον , πρότερος δέ ὁ χθές , ὅς καί προτετραίαν Γράμος . * ὁ δέ ὅς ΥΠΕ - λείπω ὀδούς , δηλόω μέν ὁ ὅλος , σύστοιχος δέ εἰμί ὁ , χαρίζομαι πάρειμι . σημειόω δέ ἐνταῦθα καί ὅτι οὖον μόνος μησιτῶσι ὁ τρυφάω οἰκίον ὁ , οἶτος παραφέρω ἐν κάνεον , ἀλλά ἰδού καί νῦν ἔρχομαι σώφρων ὁ δαίς . καί ὁ μέν χρήα ὅλος , ἐν δέ κισσυνθῷ ὁ κέρας Έμα . οἶτος δέ παραφέρω εὕω - Μάϊος , ὅς εἰμί παρεσθίω συνάγω ἐν ὁ κάνεον . σημειόω δέ ὅτι ὁ , κρείων πίναξ πρός διαστολή κεῖμαι ὁ , πίναξ οἶτος καί ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς καί οἶνος πίναξ λέγω εἄν . καί μᾶλλον οὗτος κύριος . δοκέω γάρ ἐκ ὁ πίνω παρέχω ὁ πίναξ , συνδηλόω καί ὁ ἐσθίω τρόπος συλληπτικός διό ὁ παρά ὁ ὕστερος χρῆσις ὁ πινάκα εἰς ἐμψάω ὑπουργέω . ὅτι δέ πίναξ καί ὁ σανίς , δηλόω σύν ἄλλος καί χρῆσις Ὁμηρικός . ὅτι2 Τηλεμέχῳ εἶπον πρός Εὔμαιος απτός πόνδεν ὁ ξένος οδός ἵκω καί ἀλθέω , ὁ Εὔμαιος ὁ πλατύς λῆρος ὁ δέσποινα ψευδολογία ἐπιτε - μήv στενοχωρέω ἐν οὐδέ ὄλλυμι πέντε στίχος , ἀνακεφαλαιόω οὕτως · ἐκ μέν Κρής γένος εὔχομαι εἰρμαίων , ὁ καί Ὀδυσσεύς φθάνω Ἥρα . φημί δέ πολύς βροτός ἐπιπλέω ἄστυ δινέω πλέω · ὡς γάρ ὁ ἐπικλώθω ὁ γε δαίμων . νῦν δέ αὖος θεσπροος ἀνήρ ἐν ναός ἀποδιδράσκω ἔρχομαι ἐμός πρός σταθμός . εἶτα ἐπιστάω ὁ ὑπέρ ὁ διηθέω ξένος ἀξίωσις φημί · ἐγώ δέ ὅς ἐγγυαλίζω , τουνεστί Ν ἐν γε ὠσμός , ἀεί εἰμί χειρόομαι τίθημι , καί ὡς εἶπον χειρίζω , ἔρδω ὅπως ἐθέλω · ἱκέτης δέ ὅς αἰγ-όνυξ - ὁ εἰμί , ἐπεί δηλαδή καί μου . κοινός γάρ ὁ ὁ φιλέω , κινθὰ καί ὁ σταθμός οὗτος κοινός . δη - λούω δέ αὐτός διά ὁ , νῦν μέν ὁ Εὔμαιος εἶπον , ἔρχομαι ἐμός πρός σταθμός . πρό δέ αὐτός ὁ Τηλέμαχος , ἐμός ἕδρα σταθμόν ἐν ἡμέτερος . οὗτος δέ καί αὐτόθεν κοινοποιούμαι ὁ σταθμός διά ὁ ἡμέτερος ἀντωνυμία . σημειόω δέ ὅτι ἐπίτηδες ὁ ποιητής ὁ μακράν ὁ Ὀδυσσεύς διηγέομαι - βρόχος ἐν βραχύς παριδηλωνω · μυθολογεύω γάρ ἐν δισσολογία ὁ ἀρίδηλος φράζω οὐ ἐθέλω , μή καί ἀποκναίω ὁ ἀκροατής , ὡς γε , εἰμί καί ὁ Ὀδυσσεύς πλάσσω ἐρωτάω παρά ὁ Τηλέμαχος , οὐ εἄν ἄλλως εἰμί μή οὕτως ἀπολογέομαι ποιέω , οἷος φείδομαι ὀλιγάκις ψευδής εναδολοεχω . εἰκός δέ καί εὐλαβέομαι ὁ δοῦλος Εὔμαιος , μή ποτός οὐ ἐξισχύω πλατύς καί καλῶς γράω κατά ὁ σοφός ξένος καί μᾶλλον ἀκροάομαι αὐτός . ὅτι2 βαρύνω ὁ Τηλέμαχος ἐπί ὅς ὁ Εὔμαιος ἐγγυαλίζω εἶπον αὐτός ὁ ξένος ἱκέτης , φημί · ὁ μῆλον οὗτος ἔπος θυμαλγής ἔπειμι · πῶς γάρ δή ὁ ξένος ἐγώ ὑποδείκνυμι οἶκος ; εἴρω δέ αὐτός καί ἕτερος τις ἀδυνατέω ξενίζω τις . εἶτα ἐπάγω καί αἴτιος ὁ , αὐτός μέν νέος εἰμί καί οὖον πῶ χειρόομαι πείθω ἀνήρ ἀπαμύνω ὅτε τις πρό - τιμή χαλεπαίνω , ὁ περ ὁμολογία εἰμί ἀδυναμία . ἔνθα σημειόω ὅτι ὁ τις παλαιός ἐρωτάω τίς εἰμί ὁ δικανικός ὁ ῥητορικός εἶδος , * ὁ στίχος εἶπον , δηλαδή ὁ , ἀνήρ ἀπαμύνω ὅτε τις πρό - τιμή χαλεπαίνω , οὐ ἀκριβῶς μέν , εὐγνῶς δέ ὁμῶς ἐκείνος εἶπον . ὁ δέ Τηλέμαχος καί ἕτερος αἴτιος λέγω ὁ , μητός δέ ἐμός δίχα θυμός ἐν φρήν μιμηριζω ἢ αὐτός παρά ἐγώ τε μένω καί δῶμα κομίζω , εὐνή τε αἰδέομαι πόσις θήμων τε φημί , Παρί ἥς προσχράομαι , ἢ ἤδη ἐγώ ἕπω Ἀγαῶν ὡς τις ἀγαθός μύω ἀνήρ , καί πλεῖστος πόρσω , Ἔννα δηλαδή · ὁ δή ἀκούω Ὀδυσσεύς εσεθιζω πείντως . ὅθεν καί ταχύς σπυσεω τελέω ὁ μηστηρογορίαν . ἐπί δέ οὗτος προνοέω ἄλλως ὁ ξένος ἐνδύω αὐτός ἔρομαι καί πέμπω ὑπό Καρδία κλέω . εἰμί δέ ἐθέλω , φημί , σύ κομίζω αὐτός ἐν σταθμός ἐρύκω , μάτη δέ ἀνθίζω ἐγώ πέμπω καί σῖτος ἅπας μήνη , ὡς εἄν μή σύ κατατρύχω