eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1619
Νύμφας καρποφόρους . Ἀπόλλων ἥλιον , καὶ τοὺς τοιούτους , οἷς θαρροῦντες διὰ τὸ τῆς ἑαυτῆς πίον οὐκ ἔχαινον . Τὸ δὲ παποιθότες , Ἀπόλλων ἔστι καὶ Ἡρακλῆς , ὃς λέγει ὅτι τὸ οἶδα πλοῦδα λέοντα δέδουκα Ἀπόλλων εἰσὶ παρακεκλειμένοι . χαίρουσι γὰρ Ἀπόλλων τοιαύτας * παρατελῶντες , τὰ δὲ δο κοινὰ αὐτῶν , οἶδα , πέπαιδα , λέοντα , δέδουκα . Τὸ δὲ οὐ φτύνουσι φυτόν , ἐπιπολο - γίας ἔχει τῶν . Τὸ δὲ ἀφύσσιν , ἔοικε δευτέρα εἶναι συγγενείας τῶν προσηλωμένων . ἥν δ' ἂν καθαρῶς τῶν , ἄπιν ἐφάγετο ἀφύσσιν . Τὸ δὲ ἀσπαρτα , ἐκτείνει τὴν λέγουσαν . Τὸ δὲ πάντα φύνται , ἐφωρῶντες ἵνα μήτις ἐπὶ ἀρίων ἐχθίσων τὸ πρᾶγμα νοήσῃ , φησί . πυροὶ καὶ χυθῆ , καὶ τὰ ἴχθες . ὁ καὶ καινόν . φύνται μὲν γὰρ πον καὶ ἀλλοχὸν κατὰ τὸν ζωγράφον ἀσπαρτα ποτε καὶ ἀνθρώπα . πλήν , ἐκπροϊάχοντος ἀφύσσιν τε καὶ σπόρον καὶ πεπάρσως καρποῦ καὶ πώσεως ἐκείθεν εἰς γῆν , καὶ ἐπ' ὀλίγους τινὰς τοῦτο ἐπανατοῦς . τὸ δὲ καὶ δεῖ τὸ τοιούτον γίνεσθαι , ὑπερβολὴν ἔχει εὐδα - μονίας . οὕτω δὲ καὶ οὕτως γίνεται μὲν καὶ ἐξ ἀρχαίων ἀνεργάστων . τὸ δὲ καὶ ἐπιστα - φίζουσι τὰς τοιαύτας εἶναι , καινὸν ἔστι καὶ θεῖον ὡς δόρον . Ἐνταῦθα δὲ ὅρα καὶ ὡς οὐ μόνον ἀμ - πέλους ποιητῶν ἐφιστάμενος , ἀλλ' ἴδου καὶ οὕτως τοιούτος , ὁ ἀπὸ σταφυλῶν μεγάλων γινόμενος . Ὀμηρος δὲ Λύδς , τοιούτων ἀφρός , δηλοῖ μὴ αὐχμῶν τὴν τῶν Κυκλώπων εἶναι . Τὸ δὲ οὐκ ἀγορὰς βουληφόροι , συντόμως δυο ἀποφάσκει ταῦτα , τὸ μήτε ἀγορὰς μήτε βουλὰς εἶναι κοινὴ σαφῶ τοῖς Κυκλώ - * ποι , ἀλλὰ νόμον ἑκάστου εἶναι τοῖς ἑαυτοῦ . Τὸ δὲ οὐδ' ἀλλήλων ἀλλήγουσιν , ἀντὶ τοῦ οὐχ ὑποτάσσονται ἀλλήλοις . Καὶ ὅρα ἐν τῷ , ἀλλήλων , ὅτι καὶ πρὸ ὀλίγων τὸ , Κίχονες Κιχόνεσσιν ἐξῶν , ταυτὸν ἦν τῷ , ἀλλήλοις . καθάπερ αὖ πάλιν καὶ ἐνταῦθα τὸ , ἀλλήλων , ταυτὸν ἔστι τῷ , Κυκλώπες Κυκλώπων . Ἰστίων δὲ ὅτι μετὰ τοὺς Ἀπορρήτους περὶ Κυκλώπων ὁ ποιητὴς λέγει , οὐχ ὡς ἐφεξῆς αὐτοὺς κεμιμένων ἑαυτῶν τῇ κατὰ τόπον θέσει , ἀλλ' ὅτι μετ' ἑαυτοὺς ἡ γῆ τῶν Κυκλώπων ἔχει τὸν Ὀδυσσέα , εἰς ἀνόπιν πλεύσαντα ἐκ Λίβης περὶ τὰ κατὰ Σικελίαν , εἰς καὶ ἀλλοχὸν πλεαχθέντα κατὰ τὴν Ὁμηρικὴν πρόθεσιν . Σημεῖσαι δὲ καὶ ὅτι τὰ περὶ Κυκλώπων ἐνταῦθα * τὰ ἡμῖν ἀνὰ προσα-1619 τεσσακιστίεσι εἰσὶ καὶ χρήσιμα εἰς τὸ πιδανὸς ὑστερον τυφλωθῆναι τὸν Πολύφημον . εἰ γὰρ μήτε θεμιστεύονται , μήτε πόλεις ἔχουσι , μήτε οἰκίας , μήτε γεωδατοῦνται , καὶ ἐν σπηλαίοις δὲ διασαρ - μίνου οἰκοῦσι καὶ οὐδ' ἀλλήλων ἀλλήγουσι , ὅρον οὕτω κατεργασθήσεται ὁ Πολύφημος ἐφημῶν κατὰ σπῶς ἐν ἐσχάτῃ , καὶ μᾶλλον ὅτι οὐδὲ παίδων γούν ἢ γυναικῶν θεμιστεύει , ἀλλὰ πάντη μονάζει ἀνεπι - βουλήντος ὡν καὶ πάντοθεν ἀβούλητος . Ὅτι πιδανὸς περιώσων καὶ εὐπλάστος ὁ ποιη - τὴς ἐν τῶν ἀξίων Κυκλώπων τὰς τοῦ Ὀδυσσέως νῆας πλάττει νησὸν τινα ἐρήμην , μικρὰν μὲν , ἀγαθὴν δὲ θραπῖδα καταφέροντας τινὰς , εὐδαίμονα καὶ αὐτὴν καὶ πολυδήμον . ἐνθα στίφας Ὀδυσσεὺς τὰς λοιπὰς νῆας μετὰ μόνης ἔπλευσε μιᾶς εἰς τὴν μεγάλην , τὴν τῶν Κυκλώπων . καὶ ἐπαθὲ καὶ ἐποίησε τὰ θαυμάσια . ἔχει δὲ πιδανὸς ἡ τῆς μικρογύσου ταύτης παντλῆς ἐρημία , ἐκ τοῦ μὴ διωπισθῆναι ὅλος ναυσὶ τοὺς Κυκλώπας . διὸ περ οὐδὲ εἴχον φόβον οἱ ἑαυτὸ καταπλεύσαντες . ἀφ' ἧς Ὀδυσσεὺς ὡς ἐξ ὀρητηρίου τινὸς ἀσφαλὲς ἡ καὶ ἐπιτιχίομα*τος εἰς τὴν τῶν Κυκλώπων ἐλθὼν καὶ πειραθείς , ὡν ἐπιφράδη , ἐπα-10 νῆλθεν εἰς τὰς λοιπὰς νῆας . καὶ εἶδον ἐκείναις πακῶν ἀπαθείας . ὡς εἶχε κατὰ πρότον πλοῦν τῇ τῶν Κυ - κλώπων ἡ προσφωμισθῆ , οὐκ ἂν εὐτυχῶς εἴχεν ἀπαλλάξαι . νῦν δὲ κατὰ τι θεῖον νησιδίῳ προσοχίλας ἐντύχουσι . διὸ καὶ τις θεὸς ἡγεμονεύσαι αὐτῷ λέγεται εἰς τὸν τοιούτον κατάπλουν , γινόμενον ἐν τῷ λειο - κώμῳ γαλήνῃ , καὶ ἐν σκοτομήνῃ θαλασσῇ . ὁ καὶ αὐτὸ πρὸς ἀγαθοῦ γίγνεται . αὐτὰρ ἡμῖν ἡμέρα , τῇ τῶν Κυκλώπων ἂν προσέσχον γῇ οὐκ ἐπὶ κελῶ . ἔστι δὲ ἡ περὶ τῆς τοιαύτης νήσου Ὁμηρικὴ φράσις τοιαύτη . νῆσος ἔπειτα λέγεται παρὸν λιμένος τιτάνευσαι γαίης Κυκλώπων . οὔτε ἀγρῶν οὐτ' ἀποτη - λῶν . εὐήσσα . ἐν δ' αἰγες ἀπειρότατοι γεωργίαν ἄγρια . οὐ μὲν γὰρ πάτος ἀνθρώπων ἀπείργει . οὐδὲ μιν εὐσχοινεύει κυνηγέται . οἱ τε κατ' ἕλην ἄλγεα πάσχουσι , χωρεῖς ὀρίων ἀρίσποτες . ὁ δὴ πρὸς νόμον τῆς κυνηγετικῆς τέχνης παυρόταται . οὐτ' ἄρα ποίμνησι καταίσχεται κατὰ τοὺς ἡμέρας τόπους , οὐτ' ἀρότου . ἀλλ' ἡμ' ἀσπαρτος καὶ ἀνθρώπος ἡμερα πάντα ἀν - θρῶν χρῆται . βόσκει δὲ τι μακάδας αἰγας . εἰτε αἰτίαν ἐπιθυμῶν δι' ἡμ' εὐδαίμων ἦν ἡ νῆσος ἀοίκητος ἔστι , φησίν . οὐ γὰρ Κυκλώποισιν νῆας πᾶ*ρα μιλτοπάρχοι . οὐδ' ἀνδρὸς νηῶν ἐν τέκτονος οἱ κάμουν νῆας οἱ τέλουν ἐναστο , ἄστε' ἐπ' ἀνθρώπων ἐκνύμεναι , οἷα τε πολλὰ ἀνδρες ἐπ’ ἀλλήλους νηυσὶ πρῶσι θάλασσαν . οἱ δὲ σμιν καὶ νῆσον ἐὐκτημένην ἐκάμουντο , καὶ ὅτι τοῦτο ναυτιλίας ἔπαυος , τῷ ὅτι γὰρ ἀολίγτοι ἄν ἦσαν αἱ νῆσοι μὴ ταύτης οἰκίζουσης αὐτάς . εἶτα μετὰ τὴν τοιαύτην αἴτιαν ἐπεμβληθείσαν ἐκ περιπολῆς ἐπάγει καὶ τὸ λοιπὸν ἐχρωμίων τῆς χώρας , αἴτων . οὐ μὲν γὰρ τι κακὴ γε . φέροι δὲ κεν ὥραι πάντα . ἐν μὲν γὰρ λειμῶνες ἄλως πολυοῖο παρ’ ὀχθῇσι , ὀδηλοῖ , μαλακοῖ . μᾶλα ἄν ἀφθιτοὶ ἀμπέλοι εἶεν . ἐν δ’ ἄφροσις λείη , μᾶλα κεν ἢ τάχα κεν βαδὺ λήτον αὐτὲ εἰς ὥρας ἀμφεν . ἐπεὶ μᾶλα πᾶσα ὑπ’ οὐδας , οὕτω καὶ τοὺς εἰς γαυργίαν δεξιοὺς τόπους τεχνίτως ὁ ποιητὴς φιλοχωνεῖ . ἐν δὲ λιμὴν ἥσιν ἐὐορμος , ἵν’ οὐ χρεὼ πεισματὸς ἐστιν . οὐτ’ εὐνὰς βαλέειν οὔτε προμηθῆσαι ἀνάγκαι . ἀλλ’ ἐπιχέοντες , μέναι χρόνον , εἴοιχε ναυτέων θυμὸς ἐποτρύνη καὶ ἐπιπνεύσωσιν ἄνται . αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος μέμι ἀγλαὸν ὕδωρ , κρήνη ὑπὸ σπείους . περὶ δ’ αἰγείροι παρήνεσαν . ὀδοχαρίες καὶ ὑδατοπηγες τοῦτο γε φυτόν . καὶ τοιαύτη μὲν ἢ τῆς νήσου ἐχρασαίς τῆς θαυμαστέας . ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , νῆσον θαυμαζορτες ἐδινωμθθα κατ’ αὐτήν . ἧσπερ ὄνομα οὐκ εἴκως εἰδέναι τὸν Ὀδυσεὺς διὰ τὴν αὐτῆς ὀρημίαν . τινὲς μέντοι τὸ λάγαια ὄνομα τῆς νήσου ἐπώπτευσαν , ὡς γνωσθὲν διὰ Κίρκης τῷ Ὀδυσσεῖ ἐξερωτήσεως . ἕτεροι δέ , λάχειαν , τὴν εὐγενῶν γασὶ καὶ ἐπιτηδείαν λαχάνεισθαι ἤτοι σκάπτεσθαι , ὅθεν καὶ τὸ λάχα - τον . κείται δὲ καὶ μετὰ ταῦτα ἡ λέξις ἐν τῷ , ἀκτὴ τε λάχεια . αἱ δὲ γράφεται τετρασυλλαβως ἱλάχεια , αὕτ’ ἄν , ὡσπερ λιγὺς λίγεια , οὕτω καὶ ἐλαχὺς ἐλάχεια ἢ ἐλαχίστη . Τὸ δὲ παρὲξ λιμένος γαίης Κυκλώπων ἐγγὺς ὄντων καὶ ὧν ὁ χώρος ἐγγὺς κατὰ τὸν ποιητήν , ἐφαρμὲνει εὐθὺς ἐν τῷ , οὔτε σχεδὸν οὐτ’ ἀποτληοῦ . Τὸ μὲν γὰρ οὐ σχεδὸν , εἰρήτω διὰ τὴν ἐκ πρόθεσιν . τὸ δὲ οὐδ’ ἀποτληοῦ , διὰ τὴν πέρα . τὸ μὲν γὰρ οὐ σχεδὸν , ἧσω καὶ μακρὰν που ἐστὶ . τὸ δὲ οὐ τηλοῦ , ἐγγὺς ἐστι , καὶ ὡς ἐπὶδυ , πάρεισι . τοιαύτη δὲ ἡ σημασία τοῦ τε παρὲξ καὶ τοῦ παρεξ . Σημειῶσαι δ’ ὡς ἐν τοῖς τοιούτοις ποτὲ μὲν ἡ ἐξ πρόθεσις ἐπικρατοῦσα , νικά . οἶον . παρὲξ νῦν ἤκουεν μακρὰν νοῦς ἤγαγε . ποτὲ δέ , ἡ πέρα , ὡς ἐνταῦθα , ἐνθα ἐγγὺς τῆς λαχείας εἰσὶν οἱ Κυκλῶπες . Τὸ δὲ ἐλθέσσα , πιθανολογεῖ τὸν ἐν τῇ νήσῳ πληθυσμὸν τῶν αἰγῶν . ὡσπερ καὶ τὸ τετέινυσται δηλοτικόν ἐστι τοῦ παραμύνη τὴν νῆσον εἶναι . Τὸ δὲ ἀπειρεσίας αὐτόθι αἰγας εἶναι , ἡ ἐφεξῆς ἄγροα δηλώ - σει . Ἄγρια δὲ πάντως , αἱ περὶ τόπον ἀοίητον , ταυτὸν δ’ ἐπεὶν ὀρημον . διὸ ἐπάγει . οὐ γὰρ πᾶτος ἀνθρώπων ἀπερύκει καὶ τὰ ἐξῆς . Πᾶτος δὲ γασιν , ἡ ἀναστροφὴ , ἤτοι ὁδός . ὁδὲν ἀπό - πατος , ἡ ἀφροδος ἤτοι χώρος . καὶ ἀποπατεῖν , τὸ ἀφροδιέναι . καὶ παρομία τὸ , ἐκ πᾶτον . ἀντὶ τοῦ ἐκ ποδῶν . ὀνοματοποιεῖται δὲ καὶ αὐτό , καθὰ καὶ ὁ κτύπος καὶ ὁ δοῦπος καὶ τὰ τοιαῦτα . Τὸ δὲ οὔτε ποίμνας καταίσχεται , ἀντὶ τοῦ κατέχεται . οὐ γὰρ ἀξιοῖ εἰπεῖν κατοικεῖται , τοῦτο γὰρ ἐπὶ ἀνθρώπων λέγεται . Τὸ δὲ ἀνδρῶν χρεῖνει , διαφορά ἐστι τῆς τοιαύτης νήσου πρὸς τὴν τῶν Κυκλώπων . ἀσπαρτοι μὲν ἄμφω καὶ ἀνήροτοι καὶ εὐναρτοι . χρείνουσα δὲ αὕτη ἀνδρῶν βόσκα αἰγας ἀντ’ αὐτῶν . Τὸ δὲ μηκάσθαι ὅτι αἰγῶν μιμεῖται φωνὴν ὀδὲν καὶ μηκάδες αἰγες , δήλον . καθὰ καὶ ὅτι προβάτων τὸ βληκάσθαι . καὶ ἄλλων δὲ ἄλλα μιμήσεις τῆς φωνῆς . Ὥρα δὲ καὶ ὅτι τὸ , νέες πέρα καὶ ἐν τέκτονες , καθ’ ὁμοιότητα παρακίνεται . τὸ εἶναι γὰρ δηλοῦσι καὶ ἄμφω . ἐστι γὰρ πέρα μέν , ἀντὶ τοῦ πάρεισιν . ἐνὶ δέ , ἀντὶ τοῦ ἐνεσι . Μηλοπάρμοι δὲ ἀπλῶς οὕτω κίνται καὶ οὐ πρὸς διαστολὴν . Κέκλωψι γὰρ οὔτε τοιαῦται νῆες εἰσὶν οὔτε κεναιοπρώριοι . Τὸ δὲ κάμουν νῆας ἐνεργητικῶς καὶ νῆσον ἐὐκτημένην ἐκάμουντο παιδικῶς τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ἔνοιαν . ἐπειδὴ καὶ κάματος ἐστιν ἐν ἀμφοῖν . λαμβάνεται γὰρ ἡ τοῦ καμεῖν λέξις νῦν ποινοτέ - ρον ἀντὶ τοῦ ποιεῖν , μετὰ πόνον μέντοι . ἢ ἀντὶ τοῦ τελεῖν , ὡς δηλοῖ τὸ , αἱ κεν τελέουν ἐκάστα . Τὸ δὲ οἷά τε πολλὰ , ἕλληνιν ἔχει προθεσιν , ἵνα λέγῃ δι’ οἷα πολλὰ αἰτία καὶ πρόγματα ἐπ’ ἀλλήλους περῶσιν ἄνθρωποι . Τὸ δὲ φέροι δὲ κεν ὥραι πάντα , οὐχ’ ὅτι νῦν φέρει , ἀλλ’ ὅτι ἀγάγοι ἄν ἐν καιρῷ , εἰ μὴ κατεχόσατο ὑπὸ αἰγῶν . δηλοῖ δὲ ἄν τὸ , φέροιεν ὥραι πάντα , γὰρ ἐγροσον εἰ καὶ ἄλλως αἰγίζοτος . Ὡχθας δὲ ἄλως , τοὺς αἰγιαλοὺς λέγει . Ὅτι δὲ καὶ ὀδηλός ὁ κυρίως λειμὼν καὶ ποιήεις δέ , ἤδη δὲ καὶ λεχετοῖης καὶ δυσωστο μαλακός , δήλόν ἐστι . καὶ ὡς οἱ τοιούτοι τόποι δεξιοὶ εἰς ἀμπέλων φυτείαν , ὧν ἡ νῆσος αὕτη στέρεται ὡς ὀρημος , οὐ γὰρ ἄν , εἴπερ ἦσαν , ἐσῆψεν αὐτὸ Ὀμηρος , ποιεῖ δὲ τοῦτο ἡ φύσις διὰ τὸ μὴ εἶναι τοὺς χρήζοντας ἐπαίρ
Lemmas: Νύμφη καρποφόρος . Ἀπόλλων ἥλιος , καί ὁ τοιοῦτος , ὅς θαρσέω διά ὁ ὁ ἑαυτοῦ πίνω οὐ χαίνω . ὁ δέ παποιθοαιρεω , Ἀπόλλων εἰμί καί Ἡρακλῆς , ὅς λέγω ὅτι ὁ οἶδα πλοῦς λέων δούξ Ἀπόλλων εἰμί παρακλείω . χαίρω γάρ Ἀπόλλων τοιοῦτος * παρατελῶντες , ὁ δέ δο κοινός αὐτός , οἶδα , παῖς , λέων , δούξ . ὁ δέ οὖον φτύνω φυτός , ἐπιπολέω - γία ἔχω ὁ . ὁ δέ ἀφύσσω , ἔοικα δύο εἰμί συγγένεια ὁ προσηλόω . ὅς δέ εἄν καθαρός ὁ , ἄπιν φαίνω ἀφύσσω . ὁ δέ άσπαρτος , ἐκτείνω ὁ λέγω . ὁ δέ πᾶς φύω , ἐφοράω ἵνα μῆτις ἐπί Ἀρίων ἐχθρός ὁ πρᾶγμα νοέω , φημί . πυρός καί χέω , καί ὁ ἴχθες . ὁ καί καινός . φύω μέν γάρ πως καί ἄλοχος κατά ὁ ζωγράφος άσπαρτος ποτός καί Ανθρώπα . πλήν , εκπροιαχω ἀφύσσω τε καί σπόρος καί πεπάρσως καρπός καί πῶσις ἐκεῖθεν εἰς γῆ , καί ἐπί ὀλίγος τις οὗτος ἐπανατοῦς . ὁ δέ καί δεῖ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ὑπερβολή ἔχω ἀνδρό-θηλυς - μονίας . οὗτος δέ καί οὕτως γίγνομαι μέν καί ἐκ ἀρχαῖος ἀνέργαστος . ὁ δέ καί ἐπίσταμαι - φίζω ὁ τοιοῦτος εἰμί , καινός εἰμί καί θέω ὡς δορός . ἐνταῦθα δέ ὁράω καί ὡς οὖον μόνος ἀνά - πέλω ποιητής ἐφίστημι , ἀλλά ὁράω καί οὕτως τοιούτος , ὁ ἀπό σταφυλή μέγας γίγνομαι . Ὅμηρος δέ Λύδς , τοιοῦτος ἀφρός , δηλόω μή αὐχμός ὁ ὁ Κύκλωψ εἰμί . ὁ δέ οὐ ἀγορά βουληφόρος , σύντομος δύο ἀποφάσκω οὗτος , ὁ μήτε ἀγορά μήτε βουλή εἰμί κοινός σαφέω ὁ κυκλόω - * ποῖ , ἀλλά νόμος ἕκαστος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ οὐδέ ἀλλήλων ἀλλάσσω , ἀντί ὁ οὐ ὑποτάσσω ἀλλήλων . καί ὁράω ἐν ὁ , ἀλλήλων , ὅτι καί πρό ὀλίγος ὁ , Κίχονες Κίκονες ἔχω , τατός εἰμί ὁ , ἀλλήλων . καθάπερ αὖος πάλιν καί ἐνταῦθα ὁ , ἀλλήλων , τατός εἰμί ὁ , Κύκλωψ Κύκλωψ . ἱστίον δέ ὅτι μετά ὁ ἀπόρρητος περί Κύκλωψ ὁ ποιητής λέγω , οὐ ὡς ἐφεξῆς αὐτός κάμνω ἑαυτοῦ ὁ κατά τόπος θέσις , ἀλλά ὅτι μετά ἑαυτοῦ ὁ γῆ ὁ Κύκλωψ ἔχω ὁ Ὀδυσσεύς , εἰς ἀνόπιν πλέω ἐκ λίβα περί ὁ κατά Σικελία , εἰς καί ἄλοχος πλέκω κατά ὁ ὁμηρικός πρόθεσις . σημεισος δέ καί ὅτι ὁ περί Κύκλωψ ἐνταῦθα * ὁ ἐγώ ἀνά προσα-1619 τεσσακιστιαδην εἰμί καί χρήσιμος εἰς ὁ Πίδανος ὕστερος τυφλόω ὁ Πολύφημος . εἰμί γάρ μήτε θεμιστεύω , μήτε πόλις ἔχω , μήτε οἰκίον , μήτε γεώδης , καί ἐν σπήλαιον δέ διασαρ - Μίνου οἰκέω καί οὐδέ ἀλλήλων ἀλλάσσω , ὅρος οὗτος κατεργάζομαι ὁ Πολύφημος φήμη κατά ἕπομαι ἐν ἔσχατος , καί μᾶλλον ὅτι οὐδέ παῖς γοῦν ἢ γυνή θεμιστεύω , ἀλλά πάντῃ μονάζω ἀναπίνω - βούλομαι ὡς καί πάντοθεν ἀβούλητος . ὅτι2 Πίδανος περιωθεω καί Εὔπλαστος ὁ ποιέω - σής ἐν ὁ ἄξιος Κύκλωψ ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ναῦς πλάσσω νῆσος τις ἐρῆμος , μικρός μέν , ἀγαθός δέ θραπῖδα καταφέρω τις , εὐδαίμων καί αὐτός καί πολύδημος . ἔνθα στιφημι Ὀδυσσεύς ὁ λοιπάς ναῦς μετά μόνος πλέω εἷς εἰς ὁ μέγας , ὁ ὁ Κύκλωψ . καί πάσχω καί ποιέω ὁ θαυμάσιος . ἔχω δέ Πίδανος ὁ ὁ μικρογυσυς οὗτος παντλῆς ἐρημία , ἐκ ὁ μή διωπισθῆναι ὅλος ναῦς ὁ Κύκλωψ . διό περ οὐδέ ἔχω φόβος ὁ ἑαυτοῦ καταπλέω . ἀπό ὅς Ὀδυσσεύς ὡς ἐκ ὀρητηρίου τις ἀσφαλής ὁ καί ἐπιτιχίομα*τος εἰς ὁ ὁ Κύκλωψ ἔρχομαι καί πειράω , ὡς ἐπιφράζω , ἐπα-10 νῆλθεν εἰς ὁ λοιπάς ναῦς . καί εἶδον ἐκεῖνος πάκο ἀπάθεια . ὡς ἔχω κατά πρότος πλόος ὁ ὁ ΚΥ - κλῶπον ὁ προσφωμισθῆ , οὐ εἄν εὐτυχής ἔχω ἀπαλλάσσω . νῦν δέ κατά τίς θέω νησίδιον προσοχιλαας ἐντυγχάνω . διό καί τις θεός ἡγεμονεύω αὐτός λέγω εἰς ὁ τοιοῦτος κατάπλοος , γίγνομαι ἐν ὁ λείος - κῶμος γαλήνη , καί ἐν σκοτομήνη Θαλασσή . ὁ καί αὐτός πρός ἀγαθός γίγνομαι . ἀτάρ ἐγώ ἡμέρα , ὁ ὁ Κύκλωψ εἄν προσέχω γῆ οὐ ἐπί κελέω . εἰμί δέ ὁ περί ὁ τοιοῦτος νῆσος ὁμηρικός φράσις τοιοῦτος . νῆσος ἔπειτα λέγω πάρειμι λιμήν τιτανευσος γαῖα Κύκλωψ . οὔτε ἀγρός οὐ ἀποτη - λάω . εὐήσσα . ἐν δέ αἴξ ἄπειρος γεωργία ἄγριος . οὖον μέν γάρ πάτος ἄνθρωπος ἀπείργω . οὐδέ ὅς ευσχοινευω κυνηγέτης . ὁ τε κατά ἕλη ἄλγος πάσχω , χωρέω Ὁρίων αρισποαιρεω . ὁ δή πρός νόμος ὁ κυνηγετικός τέχνη παῦρος . οὐ ἄρα ποίμνησι καταΐσχω κατά ὁ ἡμέρα τόπος , οὐ ἀρότης . ἀλλά ἡμέτερος άσπαρτος καί ἄνθρωπος ἡμέρα πᾶς εἰς - Θρής χράω . βόσκω δέ τίς μακάς αἴξ . εἴτε αἴτιος ἐπιθυμέω διά ἡμέτερος εὐδαίμων εἰμί ὁ νῆσος ἀοίκητος εἰμί , φημί . οὖον γάρ κυκλωποις ναῦς Ἤπαρ μιλτοπάρχοι . οὐδέ ἀνήρ ναός ἐν τέκτων ὁ κάνω ναῦς ὁ τελέω ἐνίστημι , ἄστυ ἐπί ἄνθρωπος κνύω , οἷος τε πολύς ἀνδρ ἐπί ἀλλήλων ναῦς πρόειμι θάλασσα . ὁ δέ Σμῖν καί νῆσος ἐϋκτίμενος κάμνω , καί ὅτι οὗτος ναυτιλία παύω , ὁ ὅτι γάρ ἀολίγτοι ἄν εἰμί ὁ νῆσος μή οὗτος οἰκίζω αὐτός . εἶτα μετά ὁ τοιοῦτος αἴτιος ἐπεμβάλλω ἐκ περιπολέω ἐπάγω καί ὁ λοιπός χρώμιο ὁ χώρα , αἰτέω . οὖον μέν γάρ τίς κακός γε . φέρω δέ ἄν ὥρα πᾶς . ἐν μέν γάρ λειμών ἀλόω πολυω παρά ὄχθησις , ὀδηλοῖ , μαλακός . μῆλον ἄν ἄφθιτος ἄμπελος ἄγω . ἐν δέ ἄφρων λεῖος , μῆλον ἄν ἢ τάχα ἄν Βαδύ λανθάνω αὐτός εἰς ὥρα ἄμφω . ἐπεί μῆλον πᾶς ὑπό οὖδας , οὗτος καί ὁ εἰς γαυργίαν δεξιός τόπος τεχνιος ὁ ποιητής φιλοχωνω . ἐν δέ λιμήν εἰμί Εὔὁρμος , ἵνα οὖον χρεώ πεῖσμα εἰμί . οὐ εὐνή βάλλω οὔτε προμηθέομαι ἀνάγκη . ἀλλά ἐπιχέω , μέναι χρόνος , λέγω ναύτης θυμός ἐποτρύνω καί ἐπιπνέω ἄνται . ἀτάρ ἐπί κράς λιμήν Μέμι ἀγλαός ὕδωρ , κρήνη ὑπό σπέος . περί δέ αἴγειρος παραινέω . ὀδοχαρίες καί υδατοεπιπηξ οὗτος γε φυτός . καί τοιοῦτος μέν ἢ ὁ νῆσος ἐχρασαίς ὁ θαυμαστέος . ὡς δηλόω καί ὁ , νῆσος θαυμάζω δινόω κατά αὐτός . ὅσπερ ὄνομα οὐ ἵημι οἶδα ὁ Ὀδυσσεύς διά ὁ αὐτός ὀρημίαν . τις μέντοι ὁ λάγαιος ὄνομα ὁ νῆσος ἐποπτεύω , ὡς γιγνώσκω διά Κίρκη ὁ Ὀδυσσεύς ἐξερωτήσεως . ἕτερος δέ , λάχεια , ὁ εὐγενής γασὶ καί ἐπιτήδειος λαχαίνω ἤτοι σκάπτω , ὅθεν καί ὁ Λάχα - ὁ . κεῖμαι δέ καί μετά οὗτος ὁ λέξις ἐν ὁ , ἀκτή τε λάχεια . ὁ δέ γράφω τετρασύλλαβος ἱλάσκομαι , αὐτός ἄν , ὡς λιγύς λιγύς , οὗτος καί ἐλαχύς ἐλαχύς ἢ μικρός . ὁ δέ παρέξ λιμήν γαῖα Κύκλωψ ἐγγύς εἰμί καί ὅς ὁ χώρος ἐγγύς κατά ὁ ποιητής , ἐφαρμὲνει εὐθύς ἐν ὁ , οὔτε σχεδόν οὐ ἀποτελέω . ὁ μέν γάρ οὖον σχεδόν , εἴρω διά ὁ ἐκ πρόθεσις . ὁ δέ οὐδέ ἀποτελέω , διά ὁ πέρα . ὁ μέν γάρ οὖον σχεδόν , ἀείδω καί μακράν ποῦ εἰμί . ὁ δέ οὖον τηλοῦ , ἐγγύς εἰμί , καί ὡς ἐπιδύω , πάρειμι . τοιοῦτος δέ ὁ σημασία ὁ τε παρέξ καί ὁ παρέκ . σημειόω δέ ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος ποτέ μέν ὁ ἐκ πρόθεσις ἐπικρατέω , νικάω . οἶος . παρέξ νῦν ἀκούω μακράν νόος ἄγω . ποτέ δέ , ὁ πέρα , ὡς ἐνταῦθα , ἔνθα ἐγγύς ὁ λάχεια εἰμί ὁ Κύκλωψ . ὁ δέ ἔρχομαι , πιθανολογώ ὁ ἐν ὁ νῆσος πληθυσμός ὁ αἴξ . ὡς καί ὁ τείνω δηλωτικός εἰμί ὁ παραμύνη ὁ νῆσος εἰμί . ὁ δέ ἀπειρέσιος αὐτόθι αἴξ εἰμί , ὁ ἐφεξῆς ἄγροα δηλόω - σέω . Ἄγριος δέ πάντως , ὁ περί τόπος ἀφίημι , τατός δέ ἔπω ὄρνυμι . διό ἐπάγω . οὖον γάρ πάτος ἄνθρωπος ἀπερύκω καί ὁ ἑξῆς . Πάτος δέ γασιν , ὁ ἀναστροφή , ἤτοι ὁδός . ὁδός ἀπό - πάτος , ὁ ἀφροδος ἤτοι χώρος . καί ἀποπατέω , ὁ αφροδιειμι . καί παροιμία ὁ , ἐκ πάτος . ἀντί ὁ ἐκ πούς . ονοματοποιώ δέ καί αὐτός , καθά καί ὁ κτύπος καί ὁ δοῦπος καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ οὔτε ποίμνη καταΐσχω , ἀντί ὁ κατέχω . οὖον γάρ ἀξιόω εἶπον κατοικέω , οὗτος γάρ ἐπί ἄνθρωπος λέγω . ὁ δέ ἀνήρ χρέω , διαφορά εἰμί ὁ τοιοῦτος νῆσος πρός ὁ ὁ Κύκλωψ . άσπαρτος μέν ἄμφω καί ἀνήροτος καί εὐναρτοι . χρίω δέ οὗτος ἀνήρ Βόσκα αἴξ ἀντί αὐτός . ὁ δέ μηκάομαι ὅτι αἴξ μιμέομαι φωνή ὁδός καί μηκάς αἴξ , δῆλος . καθά καί ὅτι πρόβατον ὁ βάλλω . καί ἄλλος δέ ἄλλος μίμησις ὁ φωνή . Ὥρα δέ καί ὅτι ὁ , ναῦς πέρα καί ἐν τέκτων , κατά ὁμοιότης παρακινώ . ὁ εἰμί γάρ δηλόω καί ἄμφω . εἰμί γάρ πέρα μέν , ἀντί ὁ πάρειμι . ἐν δέ , ἀντί ὁ ἔνεσις . μηλοπαρσιμο δέ ἀπλόος οὗτος κίντα καί οὖον πρός διαστολή . κλώψ γάρ οὔτε τοιοῦτος ναῦς εἰμί οὔτε κεναιοπρώριοι . ὁ δέ κάνω ναῦς ἐνεργητικός καί νῆσος ἐϋκτίμενος κάμνω παιδικός ὁ αὐτός ἔχω νοια . ἐπεί καί κάματος εἰμί ἐν ἄμφω . λαμβάνω γάρ ὁ ὁ κάμνω λέξις νῦν ποινοτος - ἀντίμοιρος ἀντί ὁ ποιέω , μετά πόνος μέντοι . ἢ ἀντί ὁ τελέω , ὡς δηλόω ὁ , ὁ ἄν τελέω ἕκαστος . ὁ δέ οἷος τε πολύς , ἕλλην ἔχω πρόθεσις , ἵνα λέγω διά οἷος πολύς αἰτία καί πρόγματα ἐπί ἀλλήλων περάω ἄνθρωπος . ὁ δέ φέρω δέ ἄν ὥρα πᾶς , οὐ ὅτι νῦν φέρω , ἀλλά ὅτι ἄγω ἄν ἐν καιρός , εἰμί μή κατέχω ὑπό αἴξ . δηλόω δέ ἄν ὁ , φέρω ὥρα πᾶς , γάρ ἐγείρω εἰμί καί ἄλλως αἰγίζω . ὄχθη δέ ἀλόω , ὁ αἰγιαλός λέγω . ὅτι2 δέ καί ὀδηλός ὁ κύριος λειμών καί ποιήεις δέ , ἤδη δέ καί λέγω καί δυσωστος μαλακός , δῆλος εἰμί . καί ὡς ὁ τοιοῦτος τόπος δεξιός εἰς ἄμπελος φυτεία , ὅς ὁ νῆσος οὗτος στέρομαι ὡς ὀρημος , οὖον γάρ ἄν , εἴπερ εἰμί , σήπω αὐτός Ὅμηρος , ποιέω δέ οὗτος ὁ φύσις διά ὁ μή εἰμί ὁ χρῄζω ἐπαίρω