eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1716
Ψ Ω Δ μιος δέ , φασιν , ὁ Ῥόδιος , ἀώρους τοὺς συνεσταλμένους νοεῖ . ἄμεινον δέ , φασιν , ἀποδιδόναι ἀώρους , ὡς καὶ προεὑρέθη , τοὺς χαλεποὺς καὶ δυσφυλάκτους , ἢ τοὺς ἀκινήτους καὶ δυσχωρίτους καὶ μὴ ὁροῦνιν δυναμένους , ἐκταθέντος δηλαδὴ τοῦ ὁ εἰς ὦ . οὐ γὰρ χρήται , φασίν , αὐτὸς ἡ Σκύλλα πρὸς πορείαν δεδιυμένη γὰρ κατὰ τοῦ σπηλαίου δοκεῖ . καὶ * αὐτὴ μὲν κατὰ τὰ ὕστρια προσέχεσθαι τῷ σπηλαίῳ , ἔχειν δὲ τὸ πᾶν τῆς ἰσχύος ἐν μόναις ταῖς δειραῖς . οὐθεν οὔτε διώκει τοὺς παραπλέοντας . καὶ οὐδὲ τῷ Ὀδυσσεῖ γενομένῳ ὑστερον μεταξὺ τοῦ πορθμοῦ πρὸς τῇ Χαρύβδει πλησίον τοῦ κατ’ αὐτὴν σπηλαίου ἐπῆλθεν , οἷα προσσπερυννία . μόναις δὲ τὰς ἑξ κεφαλὰς ἔξω τοῦ βρεέθρου ἴσχουσα . ὅτι δὲ περιμῆκες αἱ δειραὶ τῇ Σκύλλῃ πρὸ ὀλίγων εἴρηται . Σμερδὰς δὲ αὐτῇ τὰς κεφαλὰς εἶναι , οὐδὲν ἀπεικός . ἢς καὶ τὸ κατὰ νιογλῆν σκύλαχα ὕλαγμα δεινὸν ἦν . Τὸ δὲ πυκνοὶ καὶ θαμέες ἐκ παραλλήλου μὲν τὴν αὐτὴν σημασίαν ἔχουσι , δηλοῦσι δὲ πύκνωσιν τὴν τε καθ’ ἕνα ἕκαστον ὀδόντα , καὶ μάλιστα τὴν κατὰ τοὺς στοίχους τοὺς τρεῖς . νοητέον δὲ ἀναλόγως καὶ παραφάδοντα τὴν Σκύλ - λαν εἶναι . Τὸ δὲ πλεῖον μέλεος θανάτιοι ἀστείως ἔφη , ὡς εἰ περ εἴπεν ἰοῦ πλήρεις . λέγοιτο δ’ ἂν καὶ ὁ διαβόλεὺς τοιούτους ὀδόντας ἔχειν . Τὸ δὲ ἔξω δ’ ἔξισχει κεφαλὰς γράφεται καὶ ἔξω δ’ ἑξ ἴσχει κεφαλὰς . καὶ ἔχει τι τοῦτο καὶ κάλλους . Τὸ δὲ βρέεθρον κοινῶς μὲν βράεθροι , κατὰ Μακεδόνας δέ , φασί , καὶ ξέρεθρον λέγεται . τροπὴν δὲ τὸ βρέεθρον ἔχει ἐκ τοῦ βρακάθρου , ὁποίαν καὶ τὸ πένθος ἐκ τοῦ πάθους . Τὸ δὲ ἰχθυσία καταχρηστικῶς ἔφη ἀντὶ τοῦ ἀλιεύει . * οὐ γὰρ ἰχθύες οἱ δελφῖνες καὶ οἱ κῖνες , ἀλλὰ κήτη , ὡς καὶ ὁ ποιητὴς φησιν . οἷοις καὶ ἄλλα ἡ Σκύλλα αἱρεῖ . καὶ χοῦ ἔχειν καὶ τοῦτο εἰς συγχρότησιν τοῦ , νεκταρ ἐννεχοχόει . τοιοῦτον δὲ τι σύν ἄλλοις τοῖς ἄλληγοῦ δηλωθῆσαι καὶ παρὰ Ὀππιανῷ τὸ , δινωτὸς κύθος μολίθον . κατὰ παράχρησιν γὰρ καὶ τοῦτο . ἐπεὶ τοι ἄλλως εἰ τετράγωνος κύθος , πῶς δινωτὸς ἦτοι τορευτός ; καὶ αὖ πάλιν εἰ δινωτός , πῶς κύθος ; Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , αὐτοῦ ἰχθυσία οἰκείως , φασί , πλάττεται τοῖς περὶ τὸ Σκύλλαιον συμβαινοῦσιν , ἐνθα οἱ θύν - τοι ἀγελῆδον φερόμενοι καὶ τῆς Σικελίας ἀψάμενοι περισπίπτουσι τοῖς κητώδεσι , καὶ πεινῶνσι τοὺς γαλεώτας , οὓς καὶ ξιρίας , φασί , καὶ κῖνας καλοῦσι . τὴν δὲ θήραν τῶν τοιούτων γαλεωτῶν ὁ γεω - γραφος ἱστορεῖ ὅπως γίνεται . Τὸ δὲ καὶ εἰ ποθι μεῖζον ἔλῃσι , τὴν πολλὴν ἰσχύν τῆς Σκύλ - λης ἐμφαίνει , ὡς καὶ τῶν μεγάλων κητῶν περιγινυομένης , καὶ μὴ μόνων δελφίνων ἢ κυνῶν οἵς καὶ αὐτοῖς πολλάκις βριθὺ τὸ μέγεθος . Ὡς δὲ μυρία κήτη βόσκει ἢ ἐκεῖ θάλασσα , μεμαρτύρηται . Καινώτερον δὲ τὸ βόσκειν ἐνταῦθα , ἢ περ ὅτε Ἀλινοος ἔφη ὡς πολλοὺς βόσκει γαῖα πολυσπερέας ἀν - θρώπους . Ὅτι δὲ βροσχήματα πόντον τὰ ἐν αὐτῷ ζῶα , δεδήλωται . δῆλον δὲ καὶ ὅτι ἡ τῶν * μυρίων καὶ φρυκίων καὶ βρυῶν τῶν κατὰ θάλασσαν νομὴ , βόσκει τὰ νεμόμενα . ὥσως δὲ καὶ ἑτέρων τινῶν φυτῶν ὡς εἰκὸς θαλαττίων . θύννοι γὰρ ἱστοροῦνται ἐπὶκεῖνα Σικελίας θαλανηραγεῖν ἀπὸ δρυαρίων φυομένων κατὰ θάλασσαν . Ὅτι δὲ τὸ βόσκειν καὶ περισπωμένως προφέρεται , δῆλον μὲν καὶ ἐκ τῶν ὡς ἐξώδη βροσχημάτων . καὶ ἐξ αὐτοῦ δὲ Ὁμήρου εἰπόντος ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ , βροσχήσεις γαστέρα . οὕτω καὶ Ἡσίο - δος οἶδε τὸ διδασκῶ διδασκήσω περισπωμένως . καὶ οὕτω θεραπεύεται ὠηματικὴ ἀναλογία . ἐπεὶ γὰρ ὅσα βαρύτονα ῥήματα εἰς τὴν σχω συλλαβὴν λήγουσιν , οὐ δύνανται κλιθῆναι μετὰ τοῦ σήμα εἰς μέλλοντα , περισπῶνται τινὰ ἐξ αὐτῶν διὰ κλίσιν ἀκώλυτον . Ἀγάστονος δὲ Ἀμφιτρίτην ἢ ἡ πολὺ - κτυπος * στένειν γὰρ λέγεται καὶ πόντος ἀντὶ τοῦ ἡχεῖν · ἢ ἢ τοῖς ναυαγοῦσιν αἰτία σόνων πολλῶν . Ναῦται δὲ ἀκήριοι οἱ ἀβλαβεῖς καὶ μὴ παθόντες κῆρα τινά . τὸ μέντοι ἀκήριον αἴψα τῆδησιν ἐν Πλιάδι , ταυτὸν ἐστι τῷ νεκρῶν . ἀκήριος γὰρ ἐκεῖ ὁ ἀψυχος . Ἐν δὲ τῷ , κρατὶ ἐκάστῳ , καινογενὲς τι ἐμφαίνεται , εἴτε ὁ κράς εἴποι τις κατὰ γένος ἀρσενικόν , εἴτε ἡ ἑκαστος κράς . οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς τὸ , σῷ κράατι τίσεις . ἢ γὰρ ἢ σὸς κράς ἐστιν εἰπεῖν καὶ ἐκεῖ , ἢ ὁ κράς ὁ σός . ἀμφό - τερα δὲ καινό*φωνα . ἐνταῦθα δὲ καὶ ἑτέρῳ τί ἐστιν ἄπορον . πῶς γὰρ τὸ κράατι ἐκεῖνο οὐ προπερισπᾶ τὴν ἐνταῦθα συναίρεσιν ; ἵνα ἢ κρατὶ προπερισπωμένως ὁμοίως τῷ , κέαρι κήρι καὶ ἑαρι ἤρι . καὶ τοῦτου μὲν ζητητέον λύσιν . τῷ τείως δὲ ἰστέον καὶ ὅτι ἀκολούθως Ὁμήρῳ καὶ ὁ κωμικὸς λέγει τὸ , ἀμφὶ κρατὶ σῷ βρύοντα στέφανον μύρτων . καὶ ὅτι δοκεῖ τὸ τοιούτον κατὰ γένος εἰρῆσθαι οὐδέτερον , ὡς ἐμφαίνει Πίνδαρος ἐν Ἰσθμιονίκαῖς , εἰπών · τρία κράτα ἦτοι κράατα . Τὸ δὲ νεὼς καινοσπώρειο οὐδεὶς ἂν εἴποι μὴ Ἀττικῶς εἰρῆσθαι . τὰ γὰρ κοινότερα νεὼς καὶ νηός , ὡς γραὺς * γραὸς γυνές . Ἰω-1716 μικρὸν δὲ πάντως τὸ νηὸς καὶ γρηός . τὰ πλεῖω δὲ τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις τόποις διὰ τοῦ ο μικροῦ ἔχουσι τὴν λήγουσαν τῆς νεός . ὁ δὲ ἑρινεὸς εὐρὺς ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ πέπλασται διὰ τὸ πιθανόν . εἴωθε γὰρ εἰλὴ ὅποι ποτὲ τύχῃ αὐτονυὸς καὶ οὐκ ἀπὸ χωρομαχίας τὸ τοιοῦτον φυτὸν γίνεσθαι , ὡς καὶ ἄπειθα κατὰ τὸ εἴδος , καὶ οὐκ ἂν εἰς τοσού - τον ἐπιθανολόγησεν ὁ ποιητής , εἰ περ ἄλλο τι φυτὸν παραπεριγκέναι τῇ Χάρυβδι ἐπλάσατο . μέγας δὲ πλάττεται ὁ τοιοῦτος ἑρινεός , ὡς ἂν δύναιτο ἀνέχειν τὸν ἥρωα . οὗ χάριν καὶ πέπλασται , ἵνα σωθῇ ἀποχωρησθεὶς αὐτοῦ . Φύλλοις δὲ τέθην , ἵνα μὴ ἀπεχραμμένος ὢν ἀνωρελὴς τῷ Ὀδυσσέι κατὰ τινὰ συνκίνην ἐπιχωρίαν ζήνται , καὶ ἕμα , ἵνα καὶ βαρυνόμενος τοῖς φύλλοις ἕτοιμος ἢ τῷ Ὀδυσσεί πρὸς ἀντίληψιν μέγας τε ὢν καὶ δασὺς καὶ οὕτω βαρὺς καὶ κάτω βέπων εἰς θάλασσαν . δηλοῖ δὲ καὶ μὴ δὲ βαδὲν χωρῶντα ἕνα τὴν ὥραν εἰ φύλλοις ἐτι τέθηνεν ὁ ἑρινεός , καθὰ καὶ ὁ πορθμὸς ἐν τοῖς πρὸ τούτων , ὡς ἐν Φαιακία χρη*σιμος τῷ Ὀδυσσεί γέγονε . Περὶ δὲ Χάρυβδews τοιαῦτα τινὰ ἱστορεῖται . Μεσσήνη ἐν τῷ κατὰ Σικελίαν κόλπῳ τῆς Πελοπονίδος πόλις μεγάλη , κτίσμα Πελοποννησίων Μεσσηνίων , ἢ ποτε καλουμένη Ζάγκλη , δι’ ἣν ἔχει σχολιότητα . ζάγκλιον γὰρ παρὰ τοῖς ἐκεῖ τὸ σχολιόν . οὗν καὶ ζάγκλον τὸ δρέπανον . ἐνταῦθα μικρὸν πρὸ τῆς πόλεως ἡ Χάρυβδις δεῖ - κννται ἐν τῷ πύρῳ βάθος ἐξαίσιον , εἰς ὃ αἱ τοῦ πορθμοῦ παλίρροια μετὰ συστορῆς καὶ δίνης μεγά - λης ἐκτραχλιζόμεναι τὰ σκάφη κατἄγουσιν . οἱ δὲ τοῦτο ἱστοροῦντες προαἱστοροῦσι καὶ ὡς τὸ , τρίς μὲν ἀνύψιν ἐπ’ ἡματι , τρίς δὲ ἀναρριβδεῖ , δις δρεῖλει γράφεσθαι διὰ τὸ καὶ τὴν κατὰ τὸν Σικελικὸν πορθμὸν παλίρροϊαν , ἀφ’ ἧς ἐπλάσθη καὶ τὰ κατὰ Χάρυβδιν , δις ἐκάστης ἡμέρας γίνεσθαι , ὡς ἡ περὶ τὸν Σαλμιδιόν Εὐρυπτον ἐπτάκις καθ’ ἡμέραν ἐκάστην γίνεται . παρὰ δὲ γε τῷ ποιητῇ τρίς γέγραπται , ἢ ἀμαρτηματός , φασιν , ὡς αἰδὸς γραφικοῦ γενομένου , ἢ τῆς Κίρκης πρὸς τὸ ἐκφοβῆσαι χρησαμένης , ὡς εἰς ὑπερβολήν , τῷ τοιούτῳ ἀριθμῷ , καθὼ καὶ τινὰς τρισμακαρίους καὶ τρισα - θλίους φασίν . τὸ μὲντοὶ τὴν Χάρυβδιν ἐς τὸ παντελὲς ἀναπίνεσθαι , ὡς καὶ τὴν ἄμμον ἢ τὰς ὑποκρήμνους πέτρας φαίνεσθαι εἰτ’ αὐθὶς πάλιν ἀνέναι , οὐδεὶς ἱστόρησιν ἀληθῆς εἶναι . πλασθῆναι δὲ ἄλλως αὐτὸ ὑποτοπάζεται , ἀπὸ ἀμπώτων γινομένων ἀλλαχοῦ . φησὶν οὖν καὶ ὁ γεωγράφος ὅτι ἀπὸ τῶν ἀμπώ - των καὶ τῶν πλημυρίων , ἃς ὁ Ὄμηρος πᾶσα , τὴν Χάρυβδιν ὁ ποιητὴς ἐμυθώσατο , οὐ παντελῶσι πλάσας , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἱστορουμένων ἐκεῖ διασκευάσας καὶ τὰ κατὰ πορθμόν , ἐν ᾧ δις καθ’ ἐκάστην ἡμέραν καὶ νύκτα παλίρροια γίνεται , εἰ καὶ ἡ Κίρκη τραγωδίας καὶ φόβον χάριν τρὶς ταύτην εἶπε γίνε - σθαι . ὁ δ’ αὐτὸς λέγει καὶ μεταξὺ Ἀπαμείας τῆς Συριακῆς καὶ Ἀντιοχείας χάσμα τι Χάρυβδιν λέγε - σθαι , εἰς ὃ καταδύς Ὁρόντης πάλιν ἀνατίλλει ἱπρώθι . περιμένται δὲ καὶ Λυκακὴ τις ἐπὶ καὶ νῦν Χάρυβδις . ὅτι δὲ τὸ κατὰ τὴν Χάρυβδιν πλάσμα τοῦ ποιητοῦ ἀμπτωτὶν καὶ ταύτην ὑποβάλλει νοεῖν , οὐκ ἔστιν ἀμφιβαλεῖν . Ἱστέων δὲ καὶ ὅτι ὁ Κίλιξ ποιητὴς τοπογραφῶν τε ἕμα ἐν παραβολῇ καὶ μυθικῶς αἰτιολογῶν τὸ κατὰ τὴν Χάρυβδιν Ἰονίου τε καὶ Τυρσηνικοῦ πόντου μέσην κείσθαι αὐτὴν ἱστορεῖ , ὡς καὶ τῶν κατὰ τὸν Σικελικὸν πορθμὸν οὕτω καμνόνων , ἢ δὴ ἀπορρόῳγα πορθμοῦ λέγει ἐκεῖνος . καὶ πνεύ - ματι δὲ ὑποκαίρῳ τυφωτικῷ αὐτὴν φησὶν ἀναυκᾶσθαι , κατὰ τινὰ διήθον ὁμοιότητα τοῦ ἐν Σικελίᾳ Αἰτναίου πυρός , ὅσα τοῦ μυθικοῦ Τυφῶνος ὡς * περ τῇ Αἴτνῃ , οὕτω καὶ τοῖς κατὰ Χάρυβδιν τόποις ὑποκαμίνου , ἵνα καθά ἐν Ἰλιάδι Ζεὺς ὑπὸ Τυφῶι γαῖαν τινὰ ἱμάσσει , πνεύματι δηλαδὴ ἐλανουμένῃ σφοδρῷ , οὕτω καὶ ἡ Χάρυβδις ὁμοίῳ τινὶ πνεύματι λαθρῷ κάτωθεν κατὰ πᾶθος ἀμπώσεως ἀναταρασ - σομένη πᾶσχη ἢ περ ἡ ποίησις τερατεύεται . ὅτι δὲ ἄς τινὰ πολυδάπανον ἀσωτίαν καὶ ἡ Χάρυβδις ἀλλη - γορικῶς ἐκλαμβάνεται , δήλον ἐστὶν ἐκ τῶν παλαιῶν . ὅποιοι δὴ τινὶ λόγῳ καὶ ἡ κομψὴν τὴν φάραγγα ἐπὶ ὁμοίου νοήματος τίθησι , ὡς εἰ τις εἴποι τὸν δάπανον κλέπτην ἢ συκοφάντην φάραγγα συκοφαν - τίας ἢ τε κλοπῆς . καὶ τοιαῦτα μὲν καὶ ταῦτα . περὶ δὲ πάθους ἀμπώσεως καὶ ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ διεῖ - ληπται . νῦν δὲ ἀρκεῖ φάναι ὅτι τε Ἀττικῶς ἐκτείνει τὴν παρελήγουσαν ἢ ἀμπτωτίς , ὡς καὶ τὸ αἰμετοπότης καὶ ἰδοοπότης κατὰ Αἰλίων Διονύσιον . καὶ ὡς εἰ περ ὑπόδοιτο τις παύσεσθαι ποτε ὑστε - ρον τὸ κατὰ τὴν Χάρυβδιν ἀμπώτισμα , εἴη ἂν ἡ ἐκάς γῆ ἀλίπεδον . λέγεται γὰρ παρὰ τοῖς παλαιοῖς δασίως ἀλίπεδον , πεδίον πρότερον θάλασσα γεγονός . ὁ δὲ γεωγράφος ἐν οἷς ἱστορεῖ περὶ Αἴτνην καὶ Λεοντίνην , » λέγουσι τινὰς ἄνδρας εἶναι , δε’ οὐς ἀπροσπέλαστα ἦσαν τὰ κατὰ τὸν πορθμὸν ὁποῖοι τινές
Lemmas: Ψ Ω δ Μιὸς δέ , φημί , ὁ Ῥόδιος , ἄωρος ὁ συστέλλω νοέω . ἀγαθός δέ , φημί , ἀποδίδωμι ἄωρος , ὡς καί προλέγω , ὁ χαλεπός καί δυσφύλακτος , ἢ ὁ ἀκίνητος καί δυσχωριος καί μή ὁράω δύναμαι , ἐκτείνω δηλαδή ὁ ὁ εἰς εἰμί . οὖον γάρ χράω , φημί , αὐτός ὁ Σκύλλα πρός πορεία δείδω γάρ κατά ὁ σπήλαιον δοκέω . καί * αὐτός μέν κατά ὁ ὕστρια προσέχω ὁ σπήλαιον , ἔχω δέ ὁ πᾶς ὁ ἰσχύς ἐν μόνος ὁ δέρη . οὐδείς οὔτε διώκω ὁ παραπλέω . καί οὐδέ ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι ὕστερος μεταξύ ὁ πορθμός πρός ὁ Χάρυβδις πλησίος ὁ κατά αὐτός σπήλαιον ἐπέρχομαι , οἷος προσσπερυννία . μόνος δέ ὁ ἕξ κεφαλή ἔξω ὁ βρεέθρου ἴσχω . ὅτι δέ περιμήκης ὁ δειρή ὁ Σκύλλα πρό ὀλίγος εἴρω . Σμερδὰς δέ αὐτός ὁ κεφαλή εἰμί , οὐδείς ἀφίημι . εἶμαι καί ὁ κατά νιογληνη σκυλάω ὕλαγμα δεινός εἰμί . ὁ δέ πυκνός καί θαμύς ἐκ παράλληλος μέν ὁ αὐτός σημασία ἔχω , δηλόω δέ πύκνωσις ὁ τε κατά εἷς ἕκαστος ὀδούς , καί μάλιστα ὁ κατά ὁ στοῖχος ὁ τρεῖς . νοητέον δέ ἀνάλογος καί παραφαδοειντα ὁ Σκύλ - λάω εἰμί . ὁ δέ πλείων μέλεος θάνατος ἀστεῖος φημί , ὡς εἰμί περ εἶπον ἰός πλήρης . λέγω δέ εἄν καί ὁ διαβολεύς τοιοῦτος ὀδούς ἔχω . ὁ δέ ἔξω δέ ἐξίσχω κεφαλή γράφω καί ἔξω δέ ἕξ ἴσχω κεφαλή . καί ἔχω τίς οὗτος καί κάλλος . ὁ δέ βρέεθρον κοινῶς μέν βράεθροι , κατά Μακεδών δέ , φημί , καί ἔργω λέγω . τροπή δέ ὁ βρέεθρον ἔχω ἐκ ὁ βρακάθρου , ὁποῖος καί ὁ πένθος ἐκ ὁ πάθος . ὁ δέ ιχθυθεος καταχρηστικός φημί ἀντί ὁ ἁλιεύω . * οὖον γάρ ἰχθύς ὁ δελφίς καί ὁ κίνα , ἀλλά κῆτος , ὡς καί ὁ ποιητής φημί . οἶος καί ἄλλος ὁ Σκύλλα αἱρέω . καί χόω ἔχω καί οὗτος εἰς συγχροος ὁ , νέκταρ φέρω . τοιοῦτος δέ τίς σῦς ἄλλος ὁ ἄλληγοῦ δηλόω καί παρά Ὀππιανός ὁ , δινωτός κύθος μολιθος . κατά παράχρησις γάρ καί οὗτος . ἐπεί ὅς ἄλλως εἰμί τετράγωνος κύθος , πῶς δινωτός ἦ τορευτός ; καί αὖος πάλιν εἰμί δινωτός , πῶς κύθος ; ἰστέον δέ ὅτι ὁ , αὐτός ιχθυθεος οἰκεῖος , φημί , πλάσσω ὁ περί ὁ Σκύλλαιον συμβαίνω , ἔνθα ὁ θύνω - ὅς ἀγεληδόν φέρω καί ὁ Σικελία ἅπτω περισπιπτους ὁ κητώδης , καί πεινάω ὁ γαλεώτης , ὅς καί ξιρίας , φημί , καί κίνα καλέω . ὁ δέ θήρ ὁ τοιοῦτος γαλεώτης ὁ γεόω - γράφος ἱστορέω ὅπως γίγνομαι . ὁ δέ καί εἰμί πόθι μείζων αἱρέω , ὁ πολύς ἰσχύς ὁ Σκύλ - Λῆς ἐμφαίνω , ὡς καί ὁ μέγας κῆτος περιγίγνομαι , καί μή μόνος δελφίς ἢ κύω οἶς καί αὐτός πολλάκις βριθύς ὁ μέγεθος . ὡς δέ μυρίος κῆτος βόσκω ἢ ἐκεῖ θάλασσα , μαρτυρέω . Καινός δέ ὁ βόσκω ἐνταῦθα , ἢ περ ὅτε Ἀλινοος φημί ὡς πολύς βόσκω γαῖα πολυσπερής εἰς - θρώπους . ὅτι2 δέ βροσχημα πόντος ὁ ἐν αὐτός ζῷον , δηλόω . δῆλος δέ καί ὅτι ὁ ὁ * μυρίος καί φρικίας καί βρύας ὁ κατά θάλασσα νομή , βόσκω ὁ νέμω . ὅσος δέ καί ἕτερος τις φυτός ὡς εἰκός θαλάσσιος . θύννος γάρ ἱστορέω ἐπίκειμαι Σικελία θαλανηραγεῖν ἀπό δρυάριον φύω κατά θάλασσα . ὅτι2 δέ ὁ βόσκω καί περισπάω προφέρω , δῆλος μέν καί ἐκ ὁ ὡς ἐξοράω βροσχημα . καί ἐκ αὐτός δέ Ὅμηρος εἶπον ἐν ὁ ἑξῆς ὁ , βροεχω γαστήρ . οὗτος καί Ἡσίο - δίδωμι οἶδα ὁ διδάσκω διδάσκω περισπάω . καί οὗτος θεραπεύω ὠηματικὴ ἀναλογία . ἐπεί γάρ ὅσος βαρύτονος ῥῆμα εἰς ὁ ἔχω συλλαβή λήγω , οὖον δύναμαι κλίνω μετά ὁ σήμα εἰς μέλλω , περισπάω τις ἐκ αὐτός διά κλίσις ἀκώλυτος . ἀγάστονος δέ Ἀμφιτρίτη ἢ ὁ πολύς - κτύπος * στένω γάρ λέγω καί πόντος ἀντί ὁ ἠχέω · ἢ ἢ ὁ ναυαγέω αἰτία σόνων πολύς . Ναύτης δέ ἀκήριος ὁ ἀβλαβής καί μή πάθος κῆρ τις . ὁ μέντοι ἀκήριος αἶψα τῆδησιν ἐν Πλιάς , τατός εἰμί ὁ νεκρός . ἀκήριος γάρ ἐκεῖ ὁ άψυχος . ἐν δέ ὁ , κράς ἕκαστος , καινογενής τίς ἐμφαίνω , εἴτε ὁ κάρα εἶπον τις κατά γένος ἀρσενικός , εἴτε ὁ ἕκαστος κάρα . οὗτος δέ καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ , σός κράς τίνω . ἢ γάρ ἢ σός κάρα εἰμί εἶπον καί ἐκεῖ , ἢ ὁ κάρα ὁ σός . ἄμφος - τέρας δέ καινόφωνος . ἐνταῦθα δέ καί ἕτερος τίς εἰμί ἄπορος . πῶς γάρ ὁ κράς ἐκεῖνος οὖον προπερισπάω ὁ ἐνταῦθα συναίρεσις ; ἵνα ἢ κράς προπερισπωμένως ὁμοίως ὁ , κέαρ κῆρ καί ἔαρ ἦρι . καί οὗτος μέν ζητητέος λύσις . ὁ τείως δέ ἰστέον καί ὅτι ἀκόλουθος Ὅμηρος καί ὁ κωμικός λέγω ὁ , ἀμφί κράς σός βρύω στέφανος μύρτος . καί ὅτι δοκέω ὁ τοιοῦτος κατά γένος εἴρω οὐδέτερος , ὡς ἐμφαίνω Πίνδαρος ἐν Ἰσθμιονίκη , εἶπον · τρεῖς κάρη ἦ κράς . ὁ δέ ναός καινοσπώρειο οὐδείς εἄν εἶπον μή Ἀττικός εἴρω . ὁ γάρ κοινός ναός καί ναός , ὡς γραῦς * γραῦς γυνή . Ἰώ μικρός δέ πάντως ὁ ναός καί γραῦς . ὁ πλείων δέ ὁ παλαιός ἀντίγραφος καί ἐνταῦθα καί ἐν ὁ ἄλλος τόπος διά ὁ ὁ μικρός ἔχω ὁ λήγω ὁ ναῦς . ὁ δέ ἐρινεός εὐρύς ὑπό ὁ ποιητής πλάσσω διά ὁ πιθανός . εἴωθα γάρ εἴλω ὅποι ποτέ τυγχάνω αὐτονυὸς καί οὐ ἀπό χωρομαχίας ὁ τοιοῦτος φυτόν γίγνομαι , ὡς καί ἔπειτα κατά ὁ εἶδος , καί οὐ εἄν εἰς τοσούς - ὁ πιθανολογέω ὁ ποιητής , εἰμί περ ἄλλος τίς φυτόν παραπεριγκέναι ὁ Χάρυβδις πλάσσω . μέγας δέ πλάσσω ὁ τοιοῦτος ἐρινεός , ὡς εἄν δύναμαι ἀνέχω ὁ ἥρως . ὅς χάρις καί πλάσσω , ἵνα σῴζω ἀποχωρέω αὐτός . φύλλον δέ τίθημι , ἵνα μή ἀποχράω εἰμί ἀνωρελὴς ὁ Ὀδυσσεύς κατά τις συνκινη ἐπιχώριος ζῶ , καί Έμα , ἵνα καί βαρύνω ὁ φύλλον ἑτοῖμος ἢ ὁ Ὀδυσσεύς πρός ἀντίληψις μέγας τε εἰμί καί δασύς καί οὗτος βαρύς καί κάτω βέπων εἰς θάλασσα . δηλόω δέ καί μή δέ Βάδεν χωρέω εἷς ὁ ὥρα εἰμί φύλλον ἔτι θνῄσκω ὁ ἐρινεός , καθά καί ὁ πορθμός ἐν ὁ πρό οὗτος , ὡς ἐν Φαιάκιος χρη*σιμος ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι . περι δέ Χάρυβδews τοιοῦτος τις ἱστορέω . Μεσσήνη ἐν ὁ κατά Σικελία κόλπος ὁ Πελοπονίδου πόλις μέγας , κτίσμα Πελοποννήσιος Μεσσήνιος , ἢ ποτός καλέω Ζάγκλη , διά ὅς ἔχω σχολιοτηταω . ζάγκλιος γάρ παρά ὁ ἐκεῖ ὁ σχόλιον . ἐν καί ζάγκλον ὁ δρεπάνη . ἐνταῦθα μικρός πρό ὁ πόλις ὁ Χάρυβδις δεῖ - κννται ἐν ὁ πῦρ βάθος ἐξαίσιος , εἰς ὅς ὁ ὁ πορθμός παλίρροια μετά συστορευς καί δίνη μεγός - Λῆς ἐκτραχλιζόμεναι ὁ σκάφη κατάγω . ὁ δέ οὗτος ἱστορέω προαιστορνυμι καί ὡς ὁ , τρίς μέν ἀνύψιν ἐπί ἦμαρ , τρίς δέ αναρριβδεω , δις δρεῖλει γράφω διά ὁ καί ὁ κατά ὁ Σικελικός πορθμός παλίρροια , ἀπό ὅς πλάσσω καί ὁ κατά Χάρυβδις , δις ἕκαστος ἡμέρα γίγνομαι , ὡς ὁ περί ὁ σαλμιδιος ευρυπτω ἑπτάκις κατά ἡμέρα ἕκαστος γίγνομαι . παρά δέ γε ὁ ποιητής τρίς γράφω , ἢ ἁμάρτημα , φημί , ὡς αἰδώς γραφικός γίγνομαι , ἢ ὁ Κίρκη πρός ὁ ἐκφοβέω χράω , ὡς εἰς ὑπερβολή , ὁ τοιοῦτος ἀριθμός , καθίημι καί τις τρισμακάριος καί τρίζω - θλίους φημί . ὁ μέντοι ὁ Χάρυβδις εἰς ὁ παντελής ἀναπίνω , ὡς καί ὁ ἄμμος ἢ ὁ ὑπόκρημνος πέτρα φαίνω εἶτα αὐθίς πάλιν ἀναίνομαι , οὐδείς ἱστορέω ἀληθής εἰμί . πλάσσω δέ ἄλλως αὐτός ὑποτοπάζω , ἀπό άμπωτη γίγνομαι ἀλλαχοῦ . φημί οὖν καί ὁ γεωγράφος ὅτι ἀπό ὁ ἀμπώ - ὁ καί ὁ πλημυρία , ὅς ὁ Ὄμηρος πᾶς , ὁ Χάρυβδις ὁ ποιητής μύω , οὖον παντελῶσι πλάσσω , ἀλλά ἀπό ὁ ἱστορέω ἐκεῖ διασκευάζω καί ὁ κατά πορθμός , ἐν ὅς δις κατά ἕκαστος ἡμέρα καί νύξ παλίρροια γίγνομαι , εἰμί καί ὁ Κίρκη τραγῳδία καί φόβος χάρις τρίς οὗτος εἶπον γΐνω - ἕπομαι . ὁ δέ αὐτός λέγω καί μεταξύ Ἀπάμεια ὁ Συριακός καί Ἀντιόχεια χάσμα τίς Χάρυβδις λέγω - ἕπομαι , εἰς ὅς καταδύω Ὀρόντης πάλιν ἀνατίλλω ἱπρώθι . περιμένω δέ καί Λυκάκη τις ἐπί καί νῦν Χάρυβδις . ὅτι δέ ὁ κατά ὁ Χάρυβδις πλάσμα ὁ ποιητής ἀμπτωτὶν καί οὗτος ὑποβάλλω νοέω , οὐ εἰμί ἀμφιβάλλω . Ἱστέων δέ καί ὅτι ὁ Κίλιξ ποιητής τοπογραφέω τε Έμα ἐν παραβολή καί μυθικός αἰτιολογέω ὁ κατά ὁ Χάρυβδις Ἰόνιος τε καί Τυρσηνικός πόντος μέσος κεῖμαι αὐτός ἱστορέω , ὡς καί ὁ κατά ὁ Σικελικός πορθμός οὗτος καμνοναω , ἢ δή ἀπορρόῳγα πορθμός λέγω ἐκεῖνος . καί πνεύ - μάτι δέ υποκαιρος τυπωτικός αὐτός φημί αναυκαω , κατά τις διηθέω ὁμοιότης ὁ ἐν Σικελία αἰτναῖος πῦρ , ὅσος ὁ μυθικός Τυφῶν ὡς * περ ὁ Αἴτνη , οὗτος καί ὁ κατά Χάρυβδις τόπος υποκαμινος , ἵνα καθά ἐν Ἰλιάς Ζεύς ὑπό τυφώς γαῖα τις ἱμάσσω , πνεῦμα δηλαδή ἐλαύνω σφοδρός , οὗτος καί ὁ Χάρυβδις ὅμοιος τις πνεῦμα λαθρῷ κάτωθεν κατά πάθος ἀμπώσεως ἀναταρας - σομενω πάσχω ἢ περ ὁ ποίησις τερατεύομαι . ὅτι δέ ἄς τις πολυδάπανος ἀσωτία καί ὁ Χάρυβδις ἄλλος - γορικῶς ἐκλαμβάνω , δῆλος εἰμί ἐκ ὁ παλαιός . όποιος δή τις λόγος καί ὁ κομψός ὁ φάραγξ ἐπί ὁμοιόω νόημα τίθημι , ὡς εἰμί τις εἶπον ὁ δάπανος κλέπτης ἢ συκοφάντης φάραγξ συκοφημι - Τίας ἢ τε κλοπή . καί τοιοῦτος μέν καί οὗτος . περί δέ πάθος ἀμπώσεως καί ἐν ὁ ὁ περιηγητής δῖος - ληπτός . νῦν δέ ἀρκέω φαίνω ὅτι τε Ἀττικός ἐκτείνω ὁ παραλήγω ἢ ἀντωτίς , ὡς καί ὁ αιμετοποος καί ιδοοποος κατά Αἰλίων Διονύσιος . καί ὡς εἰμί περ ὑποδέω τις παύω ποτός ὕω - ἀντίμοιρος ὁ κατά ὁ Χάρυβδις αμπωτισμαω , εἰμί εἄν ὁ ἐκάς γῆ ἀλίπεδον . λέγω γάρ παρά ὁ παλαιός δάσιος ἀλίπεδον , πεδίον πρότερος θάλασσα γίγνομαι . ὁ δέ γεωγράφος ἐν ὅς ἱστορέω περί Αἴτνη καί Λεόντινος , » λέγω τις ἀνήρ εἰμί , δεῖ οὖς ἀπροσπέλαστος εἰμί ὁ κατά ὁ πορθμός ὁποῖος τις