eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1712
λωται . Πλαγχται δὲ πέτραι ἢ διότι προσπλάζονται ἀλλήλαις συμπίπτουσαι καὶ συγχροῦνται πελάζου - σαι , ὅθεν καὶ πυρεχβολοῦσιν , ὡς ἠθῆσται , ἢ διότι πῦμα φασὶ συνεχῶς ἐκεῖ προσπλάζεσθαι . Θεοὶ δὲ αὐτὰς οὕτω καλοῦσιν , ὡς ἀνθρώπων μὴτε εἰδόντων τὰς πλαστὰς ταύτας Πλαγχτάς διὰ τὸ μυθικῶς ἐκτε - τοπισμένον , μὴτε καλούντων . τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ μώλους εἴπε . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τὰς χαλε - πὰς Πλαγχτάς πέτρας , ὅς καὶ διεξέπλευσεν ἀβλαβῆς μόνη ἡ Ἀργὼ ἐκ τῆς Κολχίδος παρ' Αἴητα , ἤγουν ἐκ τοῦ Αἴητου πλεύσας , ὁ ποιητὴς ὡς διὰ τινος πετροβόλου τερασίας μηχανῆς ἐκ τοῦ κατὰ Θράκην πορθμοῦ εἰς τὸν Σικελικὸν ἐξετίναξεν ὑπὸ ἀρχιτέκτονι τῷ μύθῳ . καὶ ῥιζώσας ἐκεῖ ἐξετόπισε , κατὰ ὁμοιότητα δήθεν τῶν κατὰ Θράκην Συμπληγάδων , ὡς περὶ τὸν πρὸ τοῦ Εὐξει*νοῦ Θρακικὸν πορθμὸν πλαττομένας εἶναι , ὡς ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ ἐφρέθη , παρήλθεν ἡ Ἀργὼ κατὰ τοὺς μεθ' Ὀμηρον , ἐκ τῆς Προποντίδος καὶ τοῦ πόντου εἰς τὴν Κολχίδα γῆν ἐκ Θετταλίας ἀναπλέουσα . ἐκ δὲ τῆς Κολχικῆς καθ' ἑτέραν χέλευθον παλιμπλοὺς στελλομένη ἐνέχρυσ ταῖς καθ' Ὀμηρον ἄστρι μυθουμέναις Πλαγχταῖς . λέγεται γὰρ πρὸς τινων , ὅτι παλιννοστοῦντες ἐκ Κόλχων οἱ Ἀργοναῖται οὐ τὸν αὐτὸν ἐστείλαντο πλοῦν , οὐδὲ τὸν Εὐξείνον αὐθὶς διὰ τοῦ κατὰ τὸ Βυζάντιον πορθμοῦ καὶ τῶν ἠθτισθὼν Συμπληγάδων διεξέπλευσαν , ἀλλ' ἔχοντες τὴν τε Μήδειαν τό , τε χρυσοῦν ζῶας τὸν σκοπὸν * καὶ τὸ1712 ἄθλον ἐκείνου τοῦ πλοῦ ἄλλην ἐτράποντο . καὶ κατὰ μὲν τινὰς τὸν Ὠκεανὸν παραπλεύσαντες ἕως καὶ εἰς τὸν Ἀτλαντικόν , εἶτα ἐκεῖθεν διὰ Λιβύης πεζῇ ἐπ' ὤμων τὴν Ἀργὼ περιεγαγόντες καὶ τῇ Λιβυκῇ ἐμβαλόντες θαλάσσῃ πρὸς τῷ Σικελικῷ πορθμῷ καὶ ταῖς Ὀμηρικαῖς ταύταις Πλαγχταῖς ἐγένοντο , ὡς καὶ αὐτὰς εὐτυχῶς διεκδύντες καθ' ἀ καὶ τὰς Θρακικὰς Συμπληγάδας περιεσώθησαν . καὶ ἔστιν εὑρεῖν τι τῆς ἱστορίας ταύτης καὶ ἐν τῷ Πινδάρῳ καὶ τῷ Λυκόφρονι . Ἐτσεροὶ δὲ φασιν ὅτι τῷ Ἰστρῷ τὴν Ἀργὼ ἐκ τοῦ Εὐξεινοῦ προσχόντες οἱ Ἀργοναῦται , καὶ διὰ ποταμοῦ ἰτέρον ἢ καὶ διὰ τινος ἀποσπώδος τοῦ μεγάλου Ἰστροῦ τῷ Ἀδρίᾳ κόλπῳ ἐμβαλόντες , καὶ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , μεταβάντες ἐκ τοῦ Ἰστροῦ εἰς τὸ Ἰόνιον πέλαιγος , εἶτα πρὸς τὰ ἑσπέρια κάμψαντες , εἰς τὸν Σικελικὸν πορθμὸν διεξέπεσον . ὥτε καὶ παρέπλευσαν ὡς περ πρὸ τούτων τὰς Θρακίας Συμπληγάδας , οὕτω καὶ τὰς ἑσπερίας τότε Πλαγχτάς . ἀλλὰ ταύτας μὲν ἐτι κινουμένας οἶδεν ὁ ποιητὴς ἐπὶ τῆς κατὰ τὸν Ὀδυσσέα πλάνης . τὰς δὲ τοῦ Θρακι - κοῦ βοσπόρου ἐπανοῦν ἤδη πάλαι ὁ μῦθος τῆς συνεχούς * κινήσεως , καθὰ πον δηλοὶ καὶ Πίνδαρος.10 διδῦμοι γὰρ φησιν ἦσαν , ζῶαι , ἐκυλίνδοντο δὲ κραυπώτεραι ἢ περ ἄνεμος . ἀλλ' ἤδη τελευτὴν αὐταῖς ἐκεῖνος ἡμιθέων πλοὺς ἠγαγεν , ὡς εἰμαρμένον ὄν , στήσεσθαι ὅτε ναῦς τις διεκπλεύσει αὐτάς . ἔστι δὲ ὁ περὶ τῶν Θρακικῶν Συμπληγάδων καὶ τῆς Ἀργοῦς λόγος τοιοῦτος . Οἱ περὶ τὴν Ἀργὼ τὴν Βιθυνῶν φασὶν ἀναπλέοντες χώρων εὕρον τὸν Φινέα πηρὸν ὄντα διὰ τοιαύτην αἰτίαν . ἔχων ἐκεῖνος παῖδας ἐκ Κλεοπάτρας τῆς Βορέου , εἶτα ἐπιγύμας ἑτέρας , ἐξέδοτο αὐτοὺς τῇ μητρικᾷ διαβληθέντας πρὸς ἀναί - ρεσιν . Ζεὺς δὲ χαλεπήνας ἔδοτο αὐτῷ αἰῤῥσιν , εἰ ἄρα βούλοιτο πηρωθῆναι ἢ ἀποθάνειν . ὁ δὲ προαιρεῖ - ται μὴ βλέπειν Ἥλιον . ἀγανακτήσας οὖν ὁ Ἥλιος Ἀρπνίας ἐπιπίπτει αὐτῷ , αἱ λιμώττειν ἐποίουν τὸν ἄνθρωπον , ἀφαρπάζουσαι δαινημέναι τὰ βρώματα . τοῦτον ἰδόντες οἱ περὶ τὸν Ἰάσονα καὶ σοφὸν εἶναι μαθόντες παρεκάλουν ὑποθέσθαι ὡς διεκπλευσοῦνται τὰς πέτρας . ὁ δὲ ἠθέλεν ὑποθέσθαι , εἰ τὰς Ἀρπνίας ἀπελάσουςιν . καὶ αὐτοὶ ἐπαγγέλλονται οὕτω ποιήσειν . ἑωστὰ οὖν ὁ Φινεύ , ὅσον ἂν εἴη τὸ τάχος τῆς Ἀργοῦς . εἰπόντος δὲ ἐκείνου , ὅσον πελειάδος , ἐκέλευσεν ἀρξείναι περιστερὰν μέσον τῶν πετρῶν . κἂν μὲν αὐτὴ μεσολαβηθῇ , μηδὲ τοῦ*τους πλέειν , ἐὰν δὲ περισωθῇ , τότε περαίνειν ἀφρόδως τὸν πλοῦν.20 ἀπολυθείσης οὖν τῆς περιστερᾶς καὶ συσχεθείσης οὐ πάσης ἀλλὰ κατὰ τὸ ὀφραῖον , εἰςβάλουσι τοῦ λοι - ποῦ διὰ τῶν Συμπληγάδων αὐτοί . αἱ δὲ συμβύσασαι τὴν ἄκραν πρῶσαν τῆς Ἀργοῦς ἐκλασαν κατὰ τὸ ἐν τῇ περιστερᾷ σύμβολον . οἱ δὲ Βορεάδαι Ζήτης καὶ Κάλαϊς , οὓς ὁ μῦθος πτερωτοὺς πλάττει , καθὰ πον καὶ Περσίας τὸν ποιητικὸς ἀφρυλόπτερον , ἤγουν πτερόπουν κατὰ τὸν μῦθον · ταῖς γὰρ ἀφθυλαῖς αἱ περ εἰσιν εἴδος ὑποδήματος οἱ πόδες δηλοῦνται · οἱ τοίνυν Βορεάδαι συμπλέοντες τοῖς Ἀργοναῦταις τὰς Ἀρπνίας , ὡς ἡ τοῦ μύθου ἱστορικὴ θραπεία ἀσώτους δαπάνους οἷδε γυναῖκας , ἀπελαύνουσιν , ἀέριοι ἀφθέντες καὶ ἐκδιώξαντες , καὶ οὕτως ἐλευθεροῦσι τὸν γέροντα , ὁ δὴ προὔπεσχητο . καὶ τὸ ἐντεῦ - θεν οἱ Ἀργοναῖται εἰς Κόλχους περισῶζονται . τοῦ λοιποῦ δὲ ἐν τῇ τῶν Ἀργοναυτῶν ἐπανελύσει μετεχ - δέχεται ἡ ποιητικὴ διασκευὴ τὴν καὶ διὰ τῶν Πλαγχτῶν διέδυσις τῆς Ἀργοῦς . καὶ τοῦτο μὲν τοιοῦτον . πλειάδας κομίζειν γράφει , ὡς καὶ προεδήλωται , Ζεὺς τρήσωσι πελειάσων ὥπασε τιμὴν ταύτην . Σιμωνί - δης δὲ πελειάδας οὐρανίας τὰς πλειάδας φησί . καὶ Πίνδαρος δὲ , ἔνθα ὁρίας αὐτὰς πελειάδας λέγει , ὡς καμένας ἐπὶ τῆς οὐρᾶς τοῦ ταύρου , καθὰ καὶ αὐτὸ προγέγραπται . καὶ Αἰσχύλος δὲ ἐκφανέστερον προσπαίζων πρὸς τὴν ὁμοφωνίαν ἀπέρους πελειάδας εἶπεν ἐν πτώσει ὀρθῇ . καὶ Λαμπροκλῆς , αἱ ποτα - ναῖς ὁμώνυμοι πελειάσιν ἐν αἰθέρι κείνται · ἔνθα ὅρα τὸ ποταναῖς , ληφθὲν μὲν ἀπὸ θέματος οὐ καὶ τὰ ποτητά , πρωτόθικτον δὲ ὃν τοῦ πτηναῖς . καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ τοῦ δειπνοσοφιστοῦ περὶ πελειάδων , εἴπουν πλειάδων . ἐν δὲ τοῖς οὕτως ὀνομάσεσιν ἔστι καὶ Εὐριπίδης , ἑπταπόρου δρόμημα πελειάδος εἰπών . Καὶ Θεόκριτος δὲ , παρ’ ᾧ κείναι τὸ ἀνατέλλουσι πελειάδες , ἀλλ’ οὕτω μὲν ὁ Ἀμυρπολίτης Χείρων . Ἀριστοτέλης δὲ φασιν ἀλληγορικῶς εἶπε δηλοῦν Ὅμηρον ἐξ ἀναθυμιάσεως τρέφεσθαι τοὺς θεοὺς ἤτοι τὰ ἄνω σώματα , ἀε*ροπορῶν ζῴων παραλαβόντα εἰς ἔνδειξιν τῆς τοιαύτης τροφῆς . τὸ δὲ ἀχαιρεῖσθαι τι ὑπὸ τῆς πέτρας δηλοῦν ἐφη ὡς καὶ ἡ γῆ ἔλκει ἐκ τῆς τοιαύτης ἀναθυμιάσεως . Ἀλέξαν - δρος δὲ ὁ βασιλεὺς διὰ τὸ δοκεῖν φησι τοὺς θεοὺς φιλοσόφους καὶ ἡδονῆς μεῖζους ἀναθεῖναι τὸν ποιη - τὴν τὴν ἐκείνων τροφὴν τῷ ἀσθενεστάτῳ καὶ τρυφερώτατῳ ζῴῳ , ὑφ’ οὗ βραχὺ τι ἂν παρακομιζέτο . Ἄλλοι δὲ Δία μὲν νοοῦν τὸν Ἥλιον ἀκολούθως Πλάτωνι , ὃς ἐν Φαίδρῳ φησίν · Ὁ μὲν οὖν μέγας ἐν οὐρανῷ Ζεὺς , ὁ ἔστιν Ἥλιος , πηγὸν ἄρμα ἐλαύνων · ἀμβροσίαν δὲ τὰς ἀτμίδας αἷς Ἥλιος τρέφεται , καθὰ δοξάζει καὶ Δημόκριτος . διήλον δὲ ὡς καὶ ἐκ θαλάσσης τοιαύτη ἀμιωμένη τροφὴ ἀναφέρεται . εἰσὶ δὲ οἱ φασιν καὶ ὡς ὅτε τὸ ἄστρον ὁ ταῦρος ἔκαθεν τῶν Πλαγκτῶν γένηται , συμβαίνει ἕνα τῶν ἐπὶ τῆς οὐρᾶς αὐτοῦ ἑπτά ἀστέρων , οἱ πλειάδες λέγονται , ἀμυνοῦσθαι τῇ ἐκ τῶν Πλαγκτῶν ἀναφορᾷ τοῦ καπνοῦ . καὶ τοῦτο εἶναι τὸ τὰς Πλαγκτάς ἀμυνοῦσθαι καὶ τῶν πελειῶν . Ἀλέξανδρος δὲ ὁ Πάφιος ἱστορεῖ τὸν Ὁμήρου υἱὸν Λίγυντιον Λησαγόρου καὶ Λίθρας , τροφὸν δὲ αὐτοῦ προφήτιν τινὰ θυγατέρα Ὀρω , ἱερέως Ἰαίδος , ἥς ἐκ τῶν μαστῶν μέλι ῥεῦσαι ποτὲ εἰς τὸ στόμα τοῦ παιδίου . καὶ τὸ βρέφος ἐν νυκτὶ φωνὰς ἐννέα προε*σθαι , χελιδόνος , ταύρος , περιστερᾶς , χορώνης , πέρδικος , πορφυρίωνος , ψαρός , ἀηδό - νος , καὶ κοπτήρου · εὐρεθῆναι τε τὸ παιδίον μετὰ περιστερῶν ἐννέα παίζον ἐπὶ τῆς κλίνης . εὐωχομέ - νην δὲ παρὰ τοῖς τοῦ παιδὸς τὴν Σιβύλλαν , ἐμμαλὴ γενομένην , ἐπὶ σχεδίοισιν . ὧν ἀρχή , Λησαγόρα πολύνιξ , ἐν οἷς καὶ μεγακλεῖ καὶ στεφανίτην αὐτὸν προσειπὼν , καὶ ναὸν κτίσαι κελεύσαι ἐννέα πειρι - δῶν · ἐδήλω δὲ τὰς Μούσας . τὸν δὲ καὶ τοῦτο ποιῆσαι , καὶ τῷ παιδὶ ἀνθρωπέντι ἐξεῖπεῖν τὸ πρᾶγμα . καὶ τὸν ποιητὴν οὕτω σμυνῶσαι τὰ ζῷα οἷς βρέφος ὧν συνέπαιζε . καὶ ποιῆσαι αὐτὰ τῷ Διὶ τὴν ἀμβρο - σίαν κομίζοντα . Τὸ δὲ λίς πέτρα δις ἐνταῦθα ῥηθὲν δηλοῖ μὲν κατὰ τι προσηγορικὸν τὰς δύο Πλαγκτάς . ἀποχέοπται δὲ ἐκ τοῦ λισσῆ · οἷον , λισσῆ δ’ ἀναδέδρομε πέτρη · καὶ οὕτω συμπέπτωκε πρὸς τὸ λίς ὁ λέων . διὸ περισπῶσι τινὲς ἐκεῖνο πρὸς διαφορὰν . οὐκ ἔχει δὲ κλίσως κίνησιν τὸ , λίς πέτρα , ὡς οὐδὲ ἄλλη τις λέξις ἀποκοπὴν παθούσα τῶν ὡσαὶ ποδῶν ἤκουεν τῆς ληγοῦσης , καθ’ ἣν κινεῖται τὰ κλινόμενα , ὁποῖον τὸ δῶ , τὸ κρῖ , τὸ λίπα , καὶ ἕτερα . Πίνακες δὲ νεῶν σανίδες , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ . ἐξ ὧν καὶ τὸ , ῥήματα πινακηδὸν ἀποσπῶν , παρὰ τῷ κομικῷ . Οἱ δὲ παλαιοὶ τὴν λέξιν ἱμηνεύουσιν * ἐνταῦθα καὶ ἀποχλάσματα καὶ ναυάγια . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ , ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν χίματα φορέουσι , χρονικὸν ἔχει τὸ ὁμοῦ , ἴσον ὃν τῷ , ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ . τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ , τῇ ὁμοῦ ἐξεφύμη . καὶ τὸ , ὁμοῦ ἔχον ὠκίας ἵππους ἐν Ἰλιάδι . ἐσθ’ ὅτε δὲ φασὶ τὸ ὁμοῦ καὶ ἐπὶ χρονικοῦ ἐπιρήματος τάσσεσθαι κατὰ Ἀσκληπιάδην , ὡς ἐν τῷ , εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμὰ καὶ λοιμὸς Ἀχαιοὺς , εἰ μὴ τις εἴποι καὶ τοῦτο , ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ , ἵνα λέγῃ ὡς ἐν Τροίῃ ἡ μάχη καὶ ὁ λοι - μὸς δαμὰ . ὅτι δὲ καὶ τὸ ἄμα λαμβάνεται τὰ πλεῖω χρονικῶς , πρόδηλόν ἐστιν , οἷον · ἔνθα δ’ ἄμ’ οἰμωγὴ τε καὶ εὐχωλὴ πέλει , ἤκουεν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ · καὶ , κόσμηθὲν ἄμ’ ἡμερόνευσεν ἕκατος . καὶ , οἱ δ’ ἄμα πάντες ἔφ’ ἵπποις μάστιγας ἄειραν . τοιοῦτον φασὶ καὶ τὸ , Σόλων ἅμα ἐγένετο Ἀναχάρσινδι . ὁ πέρ ἐστι , κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἡκμασαν . οὐ δὴπου γὰρ τὸν Ἕλληνα Σόλωνα καὶ τὸν Σκύθην σοφὸν ὁ αὐτὸς τόπος εἰς γένεσιν παρήγαγε . Πυρὸς δὲ ὁλοοῦ θύελλαι , τοῦ ἐκ τῶν Πλαγκτῶν δηλαδή , καθὰ καὶ προειδήλωσθ . εἰ πῦρ , φασίν , ἐν τῷ συναράττεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἐκβάλλουσι καθὰ καὶ τὰ πυρεῖα , εἰ χρή μικροῖς τὸ οὕτω μέγα παραβαλεῖν . διὸ καὶ Ὀδυσσεὺς ἐν τοῖς ἐξῆς , εἰ καὶ μὴ πῦρ ἀλλὰ πυρὸς * σημεῖον καπνὸν ὁρᾷ , καὶ δοῦπον ἀκοῦσι τὸν ἐκ τῆς συρρήξεως καὶ παρατριβῆς τῶν
Lemmas: λωτός . πλαγκτός δέ πέτρα ἢ διότι προσπλάζω ἀλλήλων συμπίτνω καί συγχράομαι πελάζω - σός , ὅθεν καί πυρεκβολέω , ὡς ἠθέω , ἢ διότι Πύμα φημί συνεχῶς ἐκεῖ προσπλάζω . Θεός δέ αὐτός οὗτος καλέω , ὡς ἄνθρωπος μήτε εἰδώ ὁ πλαστός οὗτος Πλαγκταί διά ὁ μυθικός ἕκτος - τοπίζω , μήτε καλέω . οὗτος δέ καί ἐπί ὁ μῶλος εἶπον . σημειόω δέ ὅτι ὁ Χαλέ - πάν Πλαγκταί πέτρα , ὅς καί διεκπλέω ἀβλαβής μόνος ὁ Ἀργώ ἐκ ὁ Κολχίς παρά Αἰήτης , ἤγουν ἐκ ὁ Αἰήτης πλέω , ὁ ποιητής ὡς διά τις πετρόβολος τερασίας μηχανή ἐκ ὁ κατά Θρᾴκη πορθμός εἰς ὁ Σικελικός ἐκτινάσσω ὑπό ἀρχιτέκτων ὁ μῦθος . καί ῥιζόω ἐκεῖ ἐκτοπίζω , κατά ὁμοιότης δήθεν ὁ κατά Θρᾴκη Συμπληγάς , ὡς περί ὁ πρό ὁ Εὐξει*νοῦ Θρᾳκικός πορθμός πλάσσω εἰμί , ὡς ἐν ὁ ὁ περιηγητής φέρω , παρέρχομαι ὁ Ἀργώ κατά ὁ μετά Ὅμηρος , ἐκ ὁ Προποντίς καί ὁ πόντος εἰς ὁ Κολχίς γῆ ἐκ Θεσσαλία ἀναπλέω . ἐκ δέ ὁ κόλχος κατά ἕτερος κέλευθος παλιμπλοὺς στέλλω ἐνέχρυς ὁ κατά Ὅμηρος ἄστρις μυθέομαι πλαγκτός . λέγω γάρ πρός τίνω , ὅτι παλιννοστέω ἐκ Κόλχος ὁ αργοναιτης οὖον ὁ αὐτός στέλλω πλόος , οὐδέ ὁ Εὔξεινος αὐθίς διά ὁ κατά ὁ Βυζάντιον πορθμός καί ὁ ἠθτισθὼν Συμπληγάς διεκπλέω , ἀλλά ἔχω ὁ τε Μήδεια ὁ , τε χρύσεος Ζώας ὁ σκοπός * καί λέγω ἆθλος ἐκεῖνος ὁ πλόος ἄλλος τρέπω . καί κατά μέν τις ὁ Ὠκεανός παραπλέω ἠώς καί εἰς ὁ Ἀτλαντικόν , εἶτα ἐκεῖθεν διά Λιβύη πεζός ἐπί ὦμος ὁ Ἀργώ περιάγω καί ὁ λιβυκός ἐμβάλλω θάλασσα πρός ὁ Σικελικός πορθμός καί ὁ Ὀμηρικός οὗτος πλαγκτός γίγνομαι , ὡς καί αὐτός εὐτυχής διεκδύω κατά ὅς καί ὁ Θρακικός Συμπληγάς περισῴζω . καί εἰμί εὑρίσκω τίς ὁ ἱστορία οὗτος καί ἐν ὁ Πίνδαρος καί ὁ Λυκόφρων . Ἐτσεροὶ δέ φημί ὅτι ὁ Ἴστρος ὁ Ἀργώ ἐκ ὁ Εὔξεινος προέχω ὁ Ἀργοναύτης , καί διά ποταμός ἰτέρον ἢ καί διά τις ἀποσπώδος ὁ μέγας Ἴστρος ὁ Ἀδρίας κόλπος ἐμβάλλω , καί , ὡς ἔπος εἶπον , μεταβαίνω ἐκ ὁ Ἴστρος εἰς ὁ Ἰόνιος πέλαιγος , εἶτα πρός ὁ ἑσπέριος κάμπτω , εἰς ὁ Σικελικός πορθμός διεκπίτνω . ὥτε καί παραπλέω ὡς περ πρό οὗτος ὁ Θρᾳκίας Συμπληγάς , οὗτος καί ὁ ἑσπέριος τότε Πλαγκταί . ἀλλά οὗτος μέν ἔτι κινέω οἶδα ὁ ποιητής ἐπί ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς πλάνης . ὁ δέ ὁ Θρᾷξ - ποῦ Βόσπορος ἐπανίημι ἤδη πάλαι ὁ μῦθος ὁ συνεχής * κίνησις , καθά πως δηλόω καί Πίνδαρος δίδυμος γάρ φημί εἰμί , ζωή , κυλίνδω δέ κραυπώτεραι ἢ περ ἄνεμος . ἀλλά ἤδη τελευτή αὐτός ἐκεῖνος Ἡμιθέων πλόος ἄγω , ὡς μείρομαι εἰμί , ἵστημι ὅτε ναῦς τις διεκπλέω αὐτός . εἰμί δέ ὁ περί ὁ θρακικός Συμπληγάς καί ὁ Ἀργώ λόγος τοιοῦτος . ὁ περί ὁ Ἀργώ ὁ Βιθυνός φημί ἀναπλέω χῶρος εὑρίσκω ὁ Φινεύς πηρός εἰμί διά τοιοῦτος αἴτιος . ἔχω ἐκεῖνος παῖς ἐκ Κλεοπάτρα ὁ Βορέας , εἶτα επιγυμαω ἕτερος , ἐκδίδωμι αὐτός ὁ μητρικός διαβάλλω πρός ἀνά - Ρέσιν . Ζεύς δέ χαλεπαίνω δίδωμι αὐτός ἀείρω , εἰμί ἄρα βούλομαι πηρόω ἢ ἀποθνῄσκω . ὁ δέ προαιρέω - ὁ μή βλέπω Ἥλιος . ἀγανακτέω οὖν ὁ Ἥλιος Ἀρπνίας ἐπιπίπτω αὐτός , ὁ λιμώσσω ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ἀφαρπάζω δαινημέναι ὁ βρῶμα . οὗτος ὁράω ὁ περί ὁ Ἰάσων καί σοφός εἰμί μανθάνω παρακαλέω ὑποτίθημι ὡς διεκπλέω ὁ πέτρα . ὁ δέ ἐθέλω ὑποτίθημι , εἰμί ὁ Ἀρπνίας ἀπελαύνω . καί αὐτός ἐπαγγέλλω οὗτος ποιέω . ὤστης οὖν ὁ Φινεύς , ὅσος εἄν εἰμί ὁ τάχος ὁ Ἀργώ . εἶπον δέ ἐκεῖνος , ὅσος πελειάς , κελεύω ἄρχω περιστερά μέσος ὁ πέτρα . κἀν μέν αὐτός μεσολαβέω , μηδέ τοῦ*τους πλέω , ἐάν δέ περισῴζω , τότε περαίνω ἄφρος ὁ πλοῦς ἀπολύω οὖν ὁ περιστερά καί συνέχω οὖον πᾶς ἀλλά κατά ὁ ὀφραῖον , ειςβαλους ὁ Λόι - ποῦ διά ὁ Συμπληγάς αὐτός . ὁ δέ συμβύω ὁ ἄκρος προωθέω ὁ Ἀργώ κλάω κατά ὁ ἐν ὁ περιστερά σύμβολον . ὁ δέ Βορεάδης Ζήτης καί Κάλαϊς , ὅς ὁ μῦθος πτερωτός πλάσσω , καθά πως καί Περσίας ὁ ποιητικός ἀφρυλόπτερον , ἤγουν πτερόπους κατά ὁ μῦθος · ὁ γάρ ἀφθυλαῖς ὁ περ εἰμί εἶδος ὑπόδημα ὁ πούς δηλέομαι · ὁ τοίνυν Βορεάδης συμπλέω ὁ Ἀργοναύτης ὁ Ἀρπνίας , ὡς ὁ ὁ μῦθος ἱστορικός θραπεία ἄσωτος δάπανος οἶδα γυνή , ἀπελαύνω , ἀέριος ἅπτω καί ἐκδιώκω , καί οὕτως ἐλευθερόω ὁ γέρων , ὁ δή προπήγνυμι . καί ὁ ἐντεῦ - τίθημι ὁ αργοναιτης εἰς Κόλχος περισῴζω . ὁ λοιπός δέ ἐν ὁ ὁ Ἀργοναύτης ἐπανέρχομαι μετέχω - δέχομαι ὁ ποιητικός διασκευή ὁ καί διά ὁ Πλαγκταί διαδύω ὁ Ἀργώ . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . Πλειάς κομίζω γράφω , ὡς καί προδηλόω , Ζεύς τετραίνω πελειαειδω ὀπάζω τιμή οὗτος . Σίμων - δήω δέ πελειάς οὐράνιος ὁ Πλειάς φημί . καί Πίνδαρος δέ , ἔνθα ὁρία αὐτός πελειάς λέγω , ὡς κάμνω ἐπί ὁ οὐρά ὁ ταῦρος , καθά καί αὐτός προγράφω . καί Αἰσχύλος δέ ἐκφανής προσπαίζω πρός ὁ ὁμοφωνία ἀπεῖπον πελειάς εἶπον ἐν πτῶσις ὀρθός . καί Λαμπροκλῆς , ὁ ποτός - ναί ὁμώνυμος πελειάς ἐν αἰθήρ κεῖμαι · ἔνθα ὁράω ὁ ποτανός , λαμβάνω μέν ἀπό θέμα οὖον καί ὁ ποτής , πρωτοθικτω δέ ὅς ὁ πτηνός . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ δειπνοσοφιστής περί πελειάς , ἰπόω Πλειάς . ἐν δέ ὁ οὕτως ὄνομα εἰμί καί Εὐριπίδης , ἑπτάπορος δρόμημα πελειάς εἶπον . καί Θεόκριτος δέ , παρά ὅς ἐκεῖνος ὁ ἀνατέλλω Πλειάδες , ἀλλά οὗτος μέν ὁ αμυρπολιτος Χείρων . Ἀριστοτέλης δέ φημί ἀλληγορικός εἶπον δηλόω Ὅμηρος ἐκ ἀναθυμίασις τρέφω ὁ θεός ἤτοι ὁ ἄνω σῶμα , ἀεροπορέω ζῷον παραλαμβάνω εἰς ἔνδειξις ὁ τοιοῦτος τροφή . ὁ δέ αχαιρεω τίς ὑπό ὁ πέτρα δηλόω φημί ὡς καί ὁ γῆ ἕλκω ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀναθυμίασις . Ἀλέξω - δρ δέ ὁ βασιλεύς διά ὁ δοκέω φημί ὁ θεός φιλόσοφος καί ἡδονή μείζων ἀνατίθημι ὁ ποιέω - ὁ ὁ ἐκεῖνος τροφή ὁ ἀσθενής καί τρυφερός ζῷον , ὑπό ὅς βραχύς τίς εἄν παρακομίζω . ἄλλος δέ Ζεύς μέν νοέω ὁ Ἥλιος ἀκόλουθος Πλάτων , ὅς ἐν Φαῖδρος φημί · ὁ μέν οὖν μέγας ἐν οὐρανός Ζεύς , ὁ εἰμί Ἥλιος , πηγός ἄρμα ἐλαύνω · ἀμβρόσιος δέ ὁ ἀτμίς ὅς Ἥλιος τρέφω , καθά δοξάζω καί Δημόκριτος . διαιρέω δέ ὡς καί ἐκ θάλασσα τοιοῦτος ἀμιωμένη τροφή ἀναφέρω . εἰμί δέ ὁ φημί καί ὡς ὅτε ὁ ἄστρον ὁ ταῦρος ἕκαθεν ὁ Πλαγκταί γίγνομαι , συμβαίνω εἷς ὁ ἐπί ὁ οὐρά αὐτός ἑπτά ἀστήρ , ὁ Πλειάδες λέγω , ἀμύνω ὁ ἐκ ὁ Πλαγκταί ἀναφορά ὁ καπνός . καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ Πλαγκταί ἀμύνω καί ὁ πέλεια . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Πάφιος ἱστορέω ὁ Ὅμηρος υἱός Λίγυς λησαγοροος καί λίτρα , τροφός δέ αὐτός προφήτης τις θυγάτηρ ὁράω , ἱερεύς Ἰαίδος , ἥς ἐκ ὁ μαστός μέλι ῥέω ποτέ εἰς ὁ στόμα ὁ παιδίον . καί ὁ βρέφος ἐν νύξ φωνή ἐννέα προΐημι , χελιδών , ταύρος , περιστερά , κορώνη , πέρδιξ , πορφυρίων , ψάρ , ἀηδό - Μύκονος , καί κοπτήρου · εὑρίσκω τε ὁ παιδίον μετά περιστερά ἐννέα παίζω ἐπί ὁ κλίνη . εὐωχέω - νη δέ παρά ὁ ὁ παῖς ὁ Σίβυλλα , ἐμμαλὴ γίγνομαι , ἐπί σχέδιος . ὅς ἀρχή , Λησαγόρα πολύς , ἐν ὅς καί Μεγακλῆς καί στεφανίτης αὐτός προσεῖπον , καί ναός κτίζω κελεύω ἐννέα πειρι - δήω · δῆλος δέ ὁ Μοῦσα . ὁ δέ καί οὗτος ποιέω , καί ὁ παῖς ἀνθρωπέω ἐξεῖπον ὁ πρᾶγμα . καί ὁ ποιητής οὗτος σμυνοεω ὁ ζῷον ὅς βρέφος ὅς συμπαίζω . καί ποιέω αὐτός ὁ Ζεύς ὁ ἀμβρο - Σιάν κομίζω . ὁ δέ λίς πέτρα δις ἐνταῦθα ἐρώ δηλόω μέν κατά τίς προσηγορικός ὁ δύο Πλαγκταί . ἀποχέοπται δέ ἐκ ὁ λισσός · οἷος , λισσός δέ ἀνατρέχω πέτρα · καί οὗτος συμπίπτω πρός ὁ λίς ὁ λέων . διό περισπάω τις ἐκεῖνος πρός διαφορά . οὐ ἔχω δέ κλίσως κίνησις ὁ , λίς πέτρα , ὡς οὐδέ ἄλλος τις λέξις ἀποκοπή πάσχω ὁ ὠθέω πούς ἀκούω ὁ λήγω , κατά ὅς κινέω ὁ κλίνω , ὁποῖος ὁ δήω , ὁ κριθή , ὁ λίπα , καί ἕτερος . Πίναξ δέ νέος σανίς , ὡς καί αλλαχού . ἐκ ὅς καί ὁ , ῥῆμα πινακηδόν ἀποσπάω , παρά ὁ κωμικός . ὁ δέ παλαιός ὁ λέξις ιμηνευειμι * ἐνταῦθα καί ἀπόκλασμα καί ναυάγιον . ἰστέον δέ ὅτι ὁ , ὁμοῦ πίναξ τε νέος καί σῶμα φάος χίμα φορέω , χρονικός ἔχω ὁ ὁμοῦ , ἴσος ὅς ὁ , ἐν ὁ αὐτός τόπος . τοιοῦτος δέ καί ὁ , ὁ ὁμοῦ ἐκφύω . καί ὁ , ὁμοῦ ἔχω ὠκίας ἵππος ἐν Ἰλιάς . ἐστώ ὅτε δέ φημί ὁ ὁμοῦ καί ἐπί χρονικός ἐπίρρημα τάσσω κατά Ἀσκληπιάδης , ὡς ἐν ὁ , εἰμί δή ὁμοῦ πόλεμος τε δαμάζω καί λοιμός Ἀχαιός , εἰμί μή τις εἶπον καί οὗτος , ἐν ὁ αὐτός τόπος , ἵνα λέγω ὡς ἐν Τροία ὁ μάχη καί ὁ Λόι - ἐμός δαμάζω . ὅτι δέ καί ὁ ἄμη λαμβάνω ὁ πλείων χρονικός , πρόδηλος εἰμί , οἷος · ἔνθα δέ ἅμα οἰμωγή τε καί εὐχωλή πέλω , ἀκούω ἐν ὁ αὐτός χρόνος · καί , κοσμέω ἅμα ημερονευω ἕκατος . καί , ὁ δέ ἄμη πᾶς ἐπί ἵππος μάστιξ ἀείρω . τοιοῦτος φημί καί ὁ , Σόλων ἅμα γίγνομαι Ἀναχάρσινδι . ὁ περ εἰμί , κατά ὁ αὐτός χρόνος ἀκμάζω . οὖον δήπου γάρ ὁ Ἕλλην Σόλων καί ὁ Σκύθης σοφός ὁ αὐτός τόπος εἰς γένεσις παράγω . πῦρ δέ ὀλοός θύελλα , ὁ ἐκ ὁ Πλαγκταί δηλαδή , καθά καί προδιαλύω . εἰμί πῦρ , φημί , ἐν ὁ συναράσσω πρός ἀλλήλων ἐκβάλλω καθά καί ὁ πυρεῖον , εἰμί χρή μικρός ὁ οὗτος μέγας παραβάλλω . διό καί Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ἑξῆς , εἰμί καί μή πῦρ ἀλλά πυρός * σημεῖον καπνός ὁράω , καί δοῦπος ἄκων ὁ ἐκ ὁ σύρρηξις καί παρατριβή ὁ