eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1752
Πηνελόπην , οὐ γὰρ ἂν φασιν τὸν φιλοδόσιπτον Εὐμείον κατὰ τῶν περιόντων δεσποτῶν ἀρᾶσθαι , οἱ τοῦ φύλου , ὅ ἐστι τοῦ γένους , τῆς Ἑλένης εἰσίν . Ὅρα δὲ ὅτι ἐν τρισὶν ἐξεζῆς στίχοις ὁ ποιητὴς τῇ τοῦ ξένου ἐχρήσατο λέξει κατασχάς , εἰπών · ξεῖνε , οὔ μοι θέμις , καὶ , ξείνον ἀτιμῆσαι , καὶ ξεῖνοί τε * πτοχοί τε , κάλλος τι καὶ οὕτω τεχνησάμενος . ὅτι δὲ διαφέρει ξένος πτωχοῦ , προεδεδήλωται.50 Τὸ δὲ αὐτὴ γὰρ ὁμόων δίχη , ταυτόν ἐστι τῷ , αὐτὴ θέμις , οὕτως νόμος , οὕτος τρόπος , τοῦτο ἔθος , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Τὸ δὲ ἐπιχρατέουσιν ἀνακτες , εὐήμως περὶ μηστίφων ἔχει τῶν βιαίων ὁ εὐπαιδεύτος δοῦλος . Τὸ δὲ οἱ νέοι , καλὸν μὲν ἦν καὶ χωρὶς ἀρθρον . ἔχει δὲ οὕτω διὰ τὴν ἀναφορὰν πλείω βαρύτητα . Τὸ δὲ οἷα ἤδυνato μὲν οἷαν εἰπεῖν ὁρθῶς , ἵνα ἦν , κτῖσιν ὁπασσεν οἷαν ὡ οἴχῃ ἀναξ ἔδωκεν . εἴλετο δὲ καινότερον ἀποδοῦναι οὐ πρὸς κτῖσιν ἀλλ ὡς πρὸς τὰ πράγματα . τοιαῦτα γὰρ ὁ οἶκος καὶ ὁ κλῆρος καὶ ἡ γυνή . ἐν οἷς ἐνθυμητέον , ὅτι οὐχ’ ὡς ἔχον ταῦτα ὁ Λίμαος ἐκ τοῦ δεσπότου ἀπαριθμεῖται , ἀλλ’ ὡς ἐξῶν ἂν καὶ εὐτυχῶσιν καὶ αὐτὸς εἰ περ ἐξῆ ὁ δεσπότης Ὀδυσεύς . δήλον δὲ τοῦτο ἐκ τῶν μεταταῦτα , ἔνθα ἐρεῖ Ὀδυσεὺς τῷ τε Φιλοτίῳ καὶ τῷ Λίμαιῳ , ὅτι ἀξομαι ἀμφοτέροισ γυναικας , ὥστε οὐκ εἶχεν οὗδ’ ὁ Λίμαος ἄοτι γυναῖκα δοθεῖσαν αὐτῷ ὑπὸ Ὀδυσεῖως . διὸ χαρακτήρα σώων ὁ Λίμαος ἀγαθοῦ δοῦλον δοκεῖ λέγειν , ὡς ἔδωκεν ἂν καὶ ἐμοὶ Ὀδυσεὺς ἕσα δεσπότης εὐήνιος , ὅ ἐστιν εὐήνιος , ἀγαθῷ δοῦλῳ δίδωσι πολλά καμόντι καὶ τῷ κατ’ αὐτὸν ἔργον αὐξόντι διὰ τοῦ ἐπιμε*νιν , ὅ καὶ μάλιστα χρήσιμον τοῖς δουλεύουσι . τῶν δὲ τοιούτων τῶν διασαφῶν ἐπάγειν ὡς πολλὰ με ἂν ὤνησεν ἀναξ εἰ αὐτοῦ ἐγὴσα . Ἱστέον δὲ ὅτι οἷκεις καὶ ἐνταῦθα οὐ μόνον δοῦλος , ἀλλὰ καὶ ὁ κατ’ οἶκον φιλητός . ἐπαμφοτερίζει γὰρ ἡ λέξις , ὡς ἐν τῇ Ἰλιάδι ἐφάνη . οὕτω δέ , φασί , καὶ ἀμμενος οὐ μόνον ὁ δοῦλος , ἀλλὰ καὶ ὁ τεταγμένος ἐλευθέριος , καὶ λάτρης δὲ κατὰ τινὰς μὲν ὁ ἀπλῶς θεράπων , κατὰ δ’ ἑτέρους ὁ κατὰ πολεμικὴν περίστασιν εἰλὼς καὶ εἰς δουλείαν ἀπαχθείς . δοῦλος μέντοι μονάζει τῇ δουλείᾳ , καθὰ καὶ ὁ ὁμώς , ὡς δήλον καὶ ἐν τῷ , θήτεις τε ὁμῶες τε . οὕτω δὲ καὶ τὸ , * ἀμφίπολος κοινόν , φασίν , ἀρρώστος δοῦλον καὶ θηλείας ὄνομα.1751 οἱ δὲ ταῦτα σημειωσάμενοι καὶ τὴν ἐλευθερίαν διασκεπτόμενοι ἐξελεύθερον μὲν εἴπων τὸν διὰ χρήσος ὑπὸ τῷ δανειστῇ γεγόμενον δοῦλον δίχην , εἶτα ἀπολυθέντα · ἀπελεύθερον δὲ τὸν ἐν τῇ κοινῇ συνήθειᾳ . Τὸ δὲ οἴχον τε παρηχητικῶς ἄμα καὶ ἐτυμολογικῶς ἔχει πρὸς τὸ οἴχῃ . Κλῆρον δὲ καὶ ὧδε συνήθως τὸ ἐκ τοῦ κληροῦσθαι λάχος νοητέον · οἱ διαφορὰ πρὸς κλῆρον , ὅτι κληροῦνται μὲν πολλοί , ὡς εἰκός , λαγχάνει δὲ εἰς ὁ ἐπιτυχάνων . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Ἐν οἷς σημειῶσαι καὶ ὅτι τὸ ἔδωκεν ἠγοῦν ἐνίους κλῆρον ἀφρομὴ γένοιν τοῖς ὑστερον τῆς τοῦ κληροῦνται συνθέσεως καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ . Τὸ δὲ ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσε , δοκεῖ ἀντιθέτως εἰρῆσθαι πρὸς τὸ πρὸχυν , ἵνα πως λέγῃ , ὡς ἐπὶ γόνυ πέσοι τὸ τῆς Ἑλένης φύλον , ἐπεὶ πολλῶν ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσε . Περὶ δὲ τοῦ ὡς ὠφελε - λεν ἀπολέσθαι ἱστέον ὡς ἡ τοιαύτη ἔννοια δοκεῖ ἀπεῦχεσθαι τὸ ἐν τοῖς πράγμασιν ἐνδεχόμενον . ὁ γὰρ φάμενος ὡς ὠφελλε γενέσθαι τοῦτο τι δυσαιρετεῖται εἰ περ πέφυκεν αὐτὸ γενέσθαι καὶ μὴ γενέσθαι καὶ μὴ κατὰ ὠφελὴν ἀναγκαίαν γε*γονεν . ὁμοίας δὲ ἔννοιᾶς καὶ τὸ , ὡς ὠφελλέ τι μὴ γενέσθαι . δήλον δὲ ὅτι τε καὶ ὠφείλεν τέτριπται κοινῶς , καὶ ὠφείλεν δὲ ποιητικώτερον . καὶ ὅτι τὸ ὀφείλω καὶ περισπω - σμοῦ ὑπόνοιαν ἔχει . διὸ ὡς οἷχὼ οἰκέτης καὶ οἰκέσιον , οὕτω καὶ ὠφελῶ ὠφελέτης καὶ ὠφελέσιον . καὶ ὅτι τὸ ὀφείλω συχνοτέν ὀφλῶ γέγονε . διαφορὰ δέ , φασίν , αὐτῶν , ὅτι ὠφελι μὲν τις ἐπὶ δίχη , ὠφείλει δέ , ὡς ἡ κοινὴ λέγει συνήθεια . οὐκοῦν καὶ ὁ γέλωςτα ὀφλῶν καταδίχης λόγῳ τοῦτο πάσχειν λέγεται . Ὅτι σπουδῆς δηλωτικὸν τὸ , ὡς εἰπὼν ζωστήρι θοῶς συνέχεε χιτῶνα , ὡς εἴ τις εἴποι , ἀνε - κομβοῦτο διὰ ἔργον , ὡς τε τὰ πρὸ τούτου , ἀξωστος ἦν ὁ τοῦτο ποιήσας Εὐμειος , ὁποῖοι ἐπὶ τοῖς ἀγῶνας ἐξέναι ἱστοροῦνται οἱ ἐν ταῖς γυμνασίαις νήσιοι · ἀξωστοι γὰρ , φασίν · εἰ δὲ * Ἡσίοδος ἐπὶ ἀογίας τὸ ζωσάσθαι τίθησιν ἐν τῷ , γείτονες ἀξωστοι κίων ζωσάντων διὸ πρῴ , ἑτέρου λόγου λόγον καὶ οὐδὲν τι πρὸς τὰ ἐνταῦθα . Ὅτι ξύνεα χοίρων λέγει ἀντὶ τοῦ πλήθη , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ξύνεα μελισσῶν , ὅθεν λαβὼν καὶ Ὀππιανὸς ξύνεα πόντον τοὺς ἰχθύας φησίν . Ὅτι ἀοχαϊκὸν ἀπλοῦν ὁ ποιητὴς διασκευάζων μαγειρικᾷ φησι · βὴ ἐς συφεοῖς · ὁ ἑωμνεύων ἐπάγει · ὧδι ξύνεα χοίρων . εἶτα ἡ διασκευὴ συνομοιωτάτη διὰ τὸ μὴ δεῖν εἶναι ἄοτι πανηγυρικῶς φρασθήναι τοῦτο , ἔνθεν ἐλὼν ὁδο ἐνακε καὶ ἀμφοτέρους * ἱέρυσεν , ὅ ἐστιν ἐσφραξεν , εὐθέ τε , μίστυλλέν τε ἀμφ’ ὕβρε-30 λοῖσιν ἐπιφρεν . ὀπτήσας δ' ἆρα πάντα φέρων παρέθηκεν' Ὀδυσσῆι θεσμὰ αὐτοῖς ὀφελοῖσιν . ὁ δ' ἄλφιστα λευκὰ ἐπαίνεεν , ὁ ἔστιν ἐπέπασε κατὰ ἕθος ἀρχαίων τὸ ὑστέρων ἀρχῆσαι . ἐν δ' ἆρα κισσυβίῳ κίρνη μελιηδέα οἶνον , ἤρουν συνέμιξεν ὕδατι , ὥστε κεῖσθαι πίναν . Ὅρα δὲ τὸ εἶδος καὶ μιστύλλε καὶ ἐπαυς , πάρισα σχῦνὰ τὴν τῆς ξενικῆς τραπέζης φράσιν γοργῶς ἀρτύουσα . ἔχει δὲ ὁ τόπος οὗτος καὶ ἐπαναστροφὴν κατὰ μικροῦν λέξεως ἐν τῷ , ἱέρυσον εἴσω , ὡς τὸ Σαμὶα μία ναὺς . * καὶ ἔστι κάλλους καὶ τοῦτο . Περί δὲ τοῦ εἴσω ἰκανῶς προεχέρασται , ὡς περ καὶ περὶ τῶν λέξεων τοῦ τοιούτου τόπου ἐν ἄλλοις διδηλώται . ἔνθα καὶ περὶ τοῦ μιστύλλειν , ὁ καιρώτατα εἰπὼν , ταυτὸν ἔστι τῷ σμικρύναι , ὡς ἐκεῖ φαίνεται . Ἀφροτικὴ δὲ καὶ ἡ νῦν τραπέζα , καθὰ καὶ ἡ ὀρθεῖσα στροφὴ . κισσύριον τε γὰρ ὁ κρατὴρ , ποῖ οὐ προεχέρασται , καὶ ἡ τροφὴ μονοειδὴς , κρέα ὀπτά ὀφελοῖς αὐτοῖς ἀγελῶς παρακείμενα , ἤρουν οὖν αὐτοῖς ὀφελοῖς Ἀττικῶς . Κισσύριον δὲ καὶ νῦν , ὡς καὶ προειληφόη , ποτήριον ἀφροτικόν , ὁ μὴ ὀλίγα * σχῦρος ἱσά οὐδὲτιῶς ἐν τῷ , σχῦρος ἔδοxen οἶνον πλεῖον , ὁ περ ὁ Λευκόφρων ἀφροτικῶς οἶδεν , εἰπὼν · τὸν δὲ λοίσθιον ἐκπιῶν σχύφον . τινὲς δὲ σχύφον ἐνταῦθα γράφουσι καὶ τὸ Ὀμηρικόν . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸν καλὸν Λῆμαον μαγειρικῶς ὑπονηρήσαντα ἐνταῦθα τῷ δεσπότῃ , ὡς εἴρηται , τέττιγα μὲν ἔρει τις ἂν , οὐκ ἂν δὲ καὶ μαῖσωνα . Χρύσιππος γάρ , φασίν , οὕτω μαῖσωνα μὲν , ὡς ἀπὸ τοῦ μασάσθαι , καλῖσθαι τὸν πολιτικὸν μάγειρον , τὸν δ' ἐκτόπιον τέττιγα . ἢν δὲ καὶ χωροδιας ὑποκριτὴς Μαῖσων , προσωπίων εὐηχῶς καλουμένου μαῖσωνα · ἐξ οὗ καὶ σχώματα Μαῖσωνικά , ὡς δοκεῖν , παρὰ τὸν * τοιούτων Μαῖσωνα , εἰρῆσθαι καὶ τὸν μάγειρον Μαῖσωνα . πλὴν εὐφυῶς καὶ Χρύσιππος ἠτυμολόγησε . λέγεται δὲ καὶ ἡ Θηταλικὴ ματτὴν ἐκ τοῦ μασάσθαι παριζῆσθαι , ὡς περ καὶ ἡ μαστίχη . ὁ δὲ Ἀθηναῖος λέγει , ὅτι ἡμεῖς φασιν ἀπὸ τοῦ μάττειν , ἀφ' οὗ καὶ ἡ μάζα καὶ ἡ Κυπρία μασίς καὶ ἐπιμαζῶν τὸ ἄγαν τρυφᾶν . λέγει δὲ καὶ ὡς κατασχὰς μὲν τὴν κωνὴν καὶ δημοτικὴν ταύτην τροφὴν τὴν ἐκ τῶν ἀλητῶν μάζαν ἐκάλουν · ὕστερ καὶ μαζογρέτης ὁ καὶ ἄκωλος , καὶ μάττειν τὸ σκευάζειν αὐτήν . ὕστερον δὲ ποιηλαστες τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἀκολά στως καὶ περιττῶς μικρὸν παραγαγόντες τοῦ*νομα τῆς μάζης ματτὴν ὠνόμαζον πᾶν πολυτελὲς ἔδεσμα , καὶ ματτυάζειν τὸ σκευάζειν αὐτό , εἴτε ἰχθύς εἴτε ὄρνις εἴτε λάχανον εἴτε ἰσρίων εἴτε σπιρμᾶτιον . διὸ καὶ Ἀλκίς πρὸς δήλωσιν ἀκολάστου παρασκευῆς προσέθετο τῇ ματτῇ τὸ λῆψθαι , εἰπὼν · προπόσεις πίνετε , λῆψθδε , ματτυάζετε . ἢν δέ , φασί , λῆψθαι παρ' Ἀθηναίοις ἐπὶ ἀσελγοῦς καὶ φαρτικῆς ἀφροδισίων ἡδονῆς , ὅποια καὶ ἡ τοῦ δέχεσθαι . Ὅρα δὲ ὅτι ὀπτά κένταιθ' ὁ σπουδαῖος Λῆμαιος τῷ Ὀδυσσέι χοῖρα παρέθετο , σχεδιάσας διὰ τάχους . ἄλλως μέντοι ἐπανίεται μᾶλλον ὀπτήσιος ἢ ἔψησις . οὐ μόνον γάρ , φασίν , ὑμότητα περιαιρεῖ , ἀλλὰ καὶ τὰ σκληρὰ μαλάττων δύναται καὶ τὰ λοιπὰ πειπαίνειν . ἐπὶ δ' ὑμενιστότερον καὶ ἀκινδυνότερον συμπίπτει τὴν τροφήν . Ὅτι διαφορά τις εἴναι δοκεῖ χοίρων καὶ σῦν , ὡς ἠμαίνε ὁ Λῆμαιος ἐν τῷ , ἐσθιε νῦν ὡ ξένε τὰ τε ὀμωέσι πάρεισι χοίρεα . ἀτὰρ σιάλους γε σῦας μηστίηρς ἔδουσι . καὶ ἴσως ἢ καθ' ἡλικίαν ἢ διαφορά τοῖς χοίροις καὶ τοῖς σιάλοις , ἢ κατὰ τὸ , ξατρεφίας μὲν εἶναι τοὺς σιάλους , οἱ καὶ καλοῦνται οὕτω διὰ τὸ σιτισθαι αὐς , ὀλιγοτρεφεῖς * δὲ τοὺς χοίρους , ὅποια καὶ τὰ παρὰ τοῖς ῥήτορις μετάχοιρα , τὰ τῶν ἰδῶν δηγόμενα , φασί , καὶ λιπογαλάκτω . δοκοῦσι δὲ ξεωρθὸν διδάσκε οἱ Ὀμηρικοὶ ἐνταῦθα εἶναι χοῖροι · οὕς δή διδάσκαλε Ἀριστοφάνης μὲν ὁ γραμματικὸς ἐν τῷ περὶ ἡλικιῶν τοὺς νέους χοίρους λέγει , μᾶλλον δὲ τοῖς νεωτάτοις γραφῶς οὕτω · Τῶν σῶν οἱ μὲν τέλειοι καὶ ἐνώχαι , κάπροι · οἱ δὲ πῖους αὐτῶν σιάλοι · ἢ δὲ θήλυα , οὕς μόνον . Ἰππώναξ δὲ γρόμην λέγει , εἴτε καθόλου πᾶσων ἢν δηλῶν , εἴτε τὴν παλαιὰν τῇ ἡλικίᾳ . τὰ δὲ νία , διδάσκε μὲν τὰ πεπηνότα πως ἤδη τοῖς σώμασι , τὰ δὲ ἐπὶ ἐπαλὰ καὶ ἐνιχμα , χοῖροι . καὶ οὕτω μὲν ὁ εἰρημένος Ἀριστοφάνης τοὺς διδάσκαλε σιγῶτοίρους οἶδε χοίρων καὶ τελαιστούρων . Ἐπίχαρμος δέ , φασί , τοὺς ἀφύνας καὶ τελείους . Ἀριστοφάνης δὲ ἐπὶ Θηλέας τάττει τούνομα ἐν τῷ , διδάσκαλος ὀνοριτῆς , ὁ περ ὁ διπανοσορσιτὴς παρασημοσώμενος λέγει ἐπιχρίων , ὡς παρῖος αἱ Θηλέαι οὕτω λέγουσι' ἂν , ὡς διληγίας ἴχουσαι εἴτουν μήτρας ὀδὺν καὶ οἱ ἀδελφοί . ἀποφαίνεται δὲ καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων λόγων τοῦ Ἀριστοφάνους , τοῦ γραμματικοῦ δηλαδή , σαφὲς εἶναι τὸ τὰ μὲν χοίρια ὡς ἐπιλλ' ὀφθίσθαι τοῖς δούλοις , τοὺς δὲ σιάλους τοῖς μηστίηροις ὡς καὶ τελείους καὶ εὐτραφεσιν·ἴχους διὰ * τὸ σιτισθῆναι , καθὰ δηλοῖ καὶ ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως τῶν σιάλων οἱ σιτιζονται
Lemmas: Πηνελόπη , οὖον γάρ εἄν φημί ὁ φιλοδόσιπτον ευμειων κατά ὁ περίειμι δεσπότης ἀράομαι , ὁ ὁ φῦλον , ὅς εἰμί ὁ γένος , ὁ Ἑλένη εἰμί . Ὅρας δέ ὅτι ἐν τρεῖς ἐκζέω στίχος ὁ ποιητής ὁ ὁ ξένος χράω λέγω κατασχάω , εἶπον · ξένος , οὖον ἐγώ θέμις , καί , ξένος ἀτιμάω , καί ξένος τε * πτοχοω τε , κάλλος τίς καί οὗτος τεχνάομαι . ὅτι δέ διαφέρω ξένος πτωχός , προεδεδήλωται.50 ὁ δέ αὐτός γάρ ὁμόω διχή , αὐτός εἰμί ὁ , αὐτός θέμις , οὕτως νόμος , οὗτος τρόπος , οὗτος ἔθος , καί ὅσος τοιοῦτος . ὁ δέ ἐπιχράω ἄναξ , εὐήμως περί μηστιφαω ἔχω ὁ βίαιος ὁ εὐπαίδευτος δοῦλος . ὁ δέ ὁ νέος , καλός μέν εἰμί καί Χωρὶς ἀρθρον . ἔχω δέ οὗτος διά ὁ ἀναφορά πλείων βαρύτης . ὁ δέ οἷος ἤδυνato μέν οἷος εἶπον ὀρθῶς , ἵνα εἰμί , κτίσις ὀπάζω οἷος εἰμί οἴχομαι ἄναξ δίδωμι . εἴλω δέ καινός ἀποδίδωμι οὖον πρός κτίσις ἀλλ' ὡς πρός ὁ πρᾶγμα . τοιοῦτος γάρ ὁ οἶκος καί ὁ κλῆρος καί ὁ γυνή . ἐν ὅς ἐνθυμέομαι , ὅτι οὐ ὡς ἔχω οὗτος ὁ Λίμα ἐκ ὁ δεσπότης απαριθμώ , ἀλλά ὡς ἔχω εἄν καί εὐτυχέω καί αὐτός εἰμί περ ἔξεστι ὁ δεσπότης Ὀδυσσεύς . δῆλος δέ οὗτος ἐκ ὁ μεταταῦτα , ἔνθα εἴρω Ὀδυσσεύς ὁ τε Φιλοτίῳ καί ὁ λιμαιος , ὅτι ἄγω ἀμφότερος γυνή , ὥστε οὐ ἔχω οὐδέ ὁ Λίμα ἄος γυνή δίδωμι αὐτός ὑπό Ὀδυσεῖως . διό χαρακτήρ σῶς ὁ Λίμα ἀγαθός δοῦλος δοκέω λέγω , ὡς δίδωμι εἄν καί ἐγώ Ὀδυσσεύς ἕννυμι δεσπότης Εὐήνιος , ὅς εἰμί Εὐήνιος , ἀγαθός δοῦλος δίδωμι πολύς κάμνω καί ὁ κατά αὐτός ἔργον αὐξάνω διά ὁ ἐπιμένω , ὅς καί μάλιστα χρήσιμος ὁ δουλεύω . ὁ δέ τοιοῦτος ὁ διασαφέω ἐπάγω ὡς πολύς ἐγώ εἄν ὀνίνημι ἄναξ εἰμί αὐτός ἐγώ . ἰστέον δέ ὅτι οἰκέω καί ἐνταῦθα οὖον μόνος δοῦλος , ἀλλά καί ὁ κατά οἶκος φιλητός . ἐπαμφοτερίζω γάρ ὁ λέξις , ὡς ἐν ὁ Ἰλιάς φαίνω . οὗτος δέ , φημί , καί ἅπτω οὖον μόνος ὁ δοῦλος , ἀλλά καί ὁ τάσσω Ἐλευθέριος , καί λάτρης δέ κατά τις μέν ὁ ἀπλόος θεράπων , κατά δέ ἕτερος ὁ κατά πολεμικός περίστασις Εἵλως καί εἰς δουλεία απάγω . δοῦλος μέντοι μονάζω ὁ δουλεία , καθά καί ὁ ὁμός , ὡς δῆλος καί ἐν ὁ , τίθημι τε ὁμός τε . οὗτος δέ καί ὁ , * ἀμφίπολος κοινός , φημί , ἄρρωστος δοῦλος καί θῆλυς ὄνομα.1751 ὁ δέ οὗτος σημειόω καί ὁ ἐλευθερία διασκέπτομαι ἐξελεύθερος μέν εἶπον ὁ διά χράω ὑπό ὁ δανειστής γίγνομαι δοῦλος διχάω , εἶτα ἀπολύω · ἀπελεύθερος δέ ὁ ἐν ὁ κοινός συνήθεια . ὁ δέ οἴχω τε παρηχητικῶς ἄμη καί ἐτυμολογικός ἔχω πρός ὁ οἴχομαι . Κλῆρος δέ καί ὧδε συνήθης ὁ ἐκ ὁ κληρόω λάχος νοητέον · ὁ διαφορά πρός κλῆρος , ὅτι κληρόω μέν πολύς , ὡς εἰκός , λαγχάνω δέ εἰς ὁ ἐπιτυγχάνω . καί οὗτος μέν οὗτος . ἐν ὅς σημειόω καί ὅτι ὁ δίδωμι ἠγέω ἔνιοι κλῆρος ἀφρομὴ γένος ὁ ὕστερος ὁ ὁ κληρόω σύνθεσις καί ὁ ἐκ αὐτός . ὁ δέ ὑπό γόνυ λύω , δοκέω ἀντιθέτως εἴρω πρός ὁ πρὸχυν , ἵνα πως λέγω , ὡς ἐπί γόνυ πίπτω ὁ ὁ Ἑλένη φῦλον , ἐπεί πολύς ὑπό γόνυ λύω . περι δέ ὁ ὡς ὀφείλω - Λεν ἀπόλλυμι ἰστέον ὡς ὁ τοιοῦτος ἔννοια δοκέω ἀπεύχομαι ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα ἐνδέχομαι . ὁ γάρ φημί ὡς ὀφείλω γίγνομαι οὗτος τίς δυσαιρετειος εἰμί περ φύω αὐτός γίγνομαι καί μή γίγνομαι καί μή κατά ὠφελής ἀναγκαῖος γίγνομαι . ὅμοιος δέ ἔννοια καί ὁ , ὡς ὀφείλω τίς μή γίγνομαι . δῆλος δέ ὅτι τε καί ὀφείλω τρίβω κοινῶς , καί ὀφείλω δέ ποιητικός . καί ὅτι ὁ ὀφείλω καί περισπάω - σμόω ὑπόνοια ἔχω . διό ὡς οἴχω οἰκέτης καί οἰκέσιον , οὗτος καί ὠφελέω ὀφείλω καί ὠφελής . καί ὅτι ὁ ὀφείλω συχνοτέν ὀφλῶ γίγνομαι . διαφορά δέ , φημί , αὐτός , ὅτι ὠφελής μέν τις ἐπί διχή , ὀφειλέω δέ , ὡς ὁ κοινός λέγω συνήθεια . οὐκοῦν καί ὁ γέλως ὄφλω καταδικέω λόγος οὗτος πάσχω λέγω . ὅτι2 σπουδή δηλωτικός ὁ , ὡς εἶπον ζωστήρ θοῶς συγχέω χιτών , ὡς εἰμί τις εἶπον , ἀνε - κομβόω διά ἔργον , ὡς τε ὁ πρό οὗτος , ἀξωστος εἰμί ὁ οὗτος ποιέω Εὔμειος , ὁποῖος ἐπί ὁ ἀγών ξένος ἱστορέω ὁ ἐν ὁ γυμνασία νῆσις · ἀξωστοι γάρ , φημί · εἰμί δέ * Ἡσίοδος ἐπί ἄγω ὁ ζώννυμι τίθημι ἐν ὁ , γείτων ἀξωστοι κίων ζώννυμι διό πρωΐ , ἕτερος λόγος λόγος καί οὐδείς τίς πρός ὁ ἐνταῦθα . ὅτι2 ξύνω χοῖρος λέγω ἀντί ὁ πλῆθος , ὡς καί ἐν Ἰλιάς ξύνω μέλισσα , ὅθεν λαμβάνω καί Ὀππιανός ξύνω πόντος ὁ ἰχθύς φημί . ὅτι2 ἀοχαϊκὸν ἀπολόω ὁ ποιητής διασκευάζω μαγειρική φημί · βαίνω εἰς συφεός · ὁ ἑωμνεύων ἐπάγω · ὡδί ξύνω χοῖρος . εἶτα ὁ διασκευή συνόμοιος διά ὁ μή δήω εἰμί ἄος πανηγυρικός φράζω οὗτος , ἔνθεν ἐλ́ειμι οδός Ενάκε καί ἀμφότερος * ἱέρυσεν , ὅς εἰμί εἰσφράσσω , εὐθύ τε , μιστύλλω τε ἀμφι ὕβρε-30 λός ἐπιφρεν . ὀπτάω δέ ἆρα πᾶς φέρω παρατίθημι Ὀδυσσεύς θεσμός αὐτός ὀφελός . ὁ δέ ἀλφηστής λευκόν ἐπαινέω , ὁ εἰμί ἐπιπάσσω κατά ἔθος ἀρχαῖος ὁ ὕστερος ἄρχω . ἐν δέ ἆρα κισσύβιον κιρνάω μελιηδής οἶνος , ἀρόω συμμίγνυμι ὕδωρ , ὥστε κεῖμαι πίνω . Ὅρας δέ ὁ εἶδος καί μιστύλλω καί παῖς , πάρισος σχῦνὰ ὁ ὁ ξενικός τράπεζα φράσις γοργός ἀρτύω . ἔχω δέ ὁ τόπος οὗτος καί ἐπαναστροφή κατά μικρός λέξις ἐν ὁ , ιερυσος εἴδομαι , ὡς ὁ Σάμιος εἷς ναῦς . * καί εἰμί κάλλος καί οὗτος . Περί δέ ὁ εἴδομαι ἱκανῶς προχράω , ὡς περ καί περί ὁ λέξις ὁ τοιοῦτος τόπος ἐν ἄλλος διαδηλόω . ἔνθα καί περί ὁ μιστύλλω , ὁ καιρώτατα εἶπον , τατός εἰμί ὁ σμικρύνω , ὡς ἐκεῖ φαίνω . Ἀφροτικὴ δέ καί ὁ νῦν τράπεζα , καθά καί ὁ ὄρνυμι στροφή . κισσύριον τε γάρ ὁ κρατήρ , ποῖ οὖον προχράω , καί ὁ τροφή μονοειδής , κρέας ὀπτός ὀφείλω αὐτός ἀγελῶς παράκειμαι , ἀρόω οὖν αὐτός ὀφείλω Ἀττικός . Κισσύριον δέ καί νῦν , ὡς καί προλαμβάνω , ποτήριον ἀφροτικόν , ὁ μή ὀλίγος * Σχῦρος Ισά οὐδέτις ἐν ὁ , Σχῦρος ἔδοxen οἶνος πλείων , ὁ περ ὁ λευκοφρεω ἀφροτικῶς οἶδα , εἶπον · ὁ δέ λοίσθιος ἐκπίνω σκύφος . τις δέ σκύφος ἐνταῦθα γράφω καί ὁ Ὀμηρικός . ἱστίον δέ ὅτι ὁ καλός λημάω μαγειρικός ὑπονηρήσαντα ἐνταῦθα ὁ δεσπότης , ὡς εἴρω , τέττιξ μέν ἔρομαι τις εἄν , οὐ εἄν δέ καί μαίσων . Χρύσιππος γάρ , φημί , οὗτος μαίσων μέν , ὡς ἀπό ὁ μασάομαι , καλέω ὁ πολιτικός μάγειρος , ὁ δέ ἐκτόπιος τέττιξ . εἄν δέ καί χωροδιος ὑποκριτής Μαίσων , προσώπιον εύηχα καλέω μαίσων · ἐκ ὅς καί σχώματα Μαῖσωνικά , ὡς δοκέω , παρά ὁ * τοιοῦτος Μαίσων , εἴρω καί ὁ μάγειρος Μαίσων . πλήν εὐφυής καί Χρύσιππος ετυμολογώ . λέγω δέ καί ὁ Θηταλικὴ ματός ἐκ ὁ μασάομαι παρίζω , ὡς περ καί ὁ μαστίχη . ὁ δέ Ἀθηναῖος λέγω , ὅτι ἐγώ φημί ἀπό ὁ μάσσω , ἀπό ὅς καί ὁ μάζα καί ὁ Κύπριος μασίς καί επιμαστος ὁ ἄγαν τρυφάω . λέγω δέ καί ὡς κατασχάω μέν ὁ κωνή καί δημοτικός οὗτος τροφή ὁ ἐκ ὁ ἀλήτης μᾶζα καλέω · ὕστερον καί μαζογρέτης ὁ καί ἄκωλος , καί μάσσω ὁ σκευάζω αὐτός . ὕστερος δέ ποιηλαστες ὁ ἀναγκαῖος τροφή ἀκολά Στῶς καί περισσός μικρός παράγω τοῦ*νομα ὁ μᾶζα ματός ὀνομάζω πᾶς πολυτελής ἔδεσμα , καί ματτυάζω ὁ σκευάζω αὐτός , εἴτε ἰχθύς εἴτε ὄρνις εἴτε λάχανον εἴτε ἰσρίων εἴτε σπιρμᾶτιον . διό καί Ἀλκίς πρός δήλωσις ἀκόλαστος παρασκευή προστίθημι ὁ Μάττη ὁ λαμβάνω , εἶπον · πρόποσις πίνω , λῆψις , ματτυάζω . εἄν δέ , φημί , λαμβάνω παρά Ἀθηναῖος ἐπί ἀσελγής καί φαρτικεω Ἀφροδίσιος ἡδονή , όποιος καί ὁ ὁ δέχομαι . Ὅρας δέ ὅτι ὀπτός κέντης ὁ σπουδαῖος Λῆμαιος ὁ Ὀδυσσεύς χοίρα παρατίθημι , σχεδιάζω διά τάχος . ἄλλως μέντοι ἐπανίημι μᾶλλον ὄπτησις ἢ ἕψησις . οὖον μόνος γάρ , φημί , υμοτηταω περιαιρέω , ἀλλά καί ὁ σκληρός μαλάσσω δύναμαι καί ὁ λοιπάς πείθω . ἐπί δέ υμενιστοτερος καί ἀκίνδυνος συμπίπτω ὁ τροφή . ὅτι2 διαφορά τις εἶμι δοκέω χοῖρος καί σῦς , ὡς ἠμαίνε ὁ Λῆμαιος ἐν ὁ , ἐσθίω νῦν εἰμί ξένος ὁ τε ὄμνυμι πάρειμι χοιρέα . ἀτάρ σίαλος γε σῦς μηστίηρς ἐσθίω . καί ἴσως ἢ κατά ἡλικία ἢ διαφορά ὁ χοῖρος καί ὁ σίαλος , ἢ κατά ὁ , ξατρεφίας μέν εἰμί ὁ σίαλος , ὁ καί καλέω οὗτος διά ὁ σιτίζω αὐς , ὀλιγοτρεφής * δέ ὁ χοῖρος , όποιος καί ὁ παρά ὁ ῥήτωρ μετάχοιρον , ὁ ὁ ἴδη δάκνω , φημί , καί λιπογάλακτος . δοκέω δέ ξεωρθὸν διδάσκω ὁ ομηρικός ἐνταῦθα εἰμί χοῖρος · ὅς δή διδάσκαλος Ἀριστοφάνης μέν ὁ γραμματικός ἐν ὁ περί ἡλικία ὁ νέος χοῖρος λέγω , μᾶλλον δέ ὁ νέος γραφής οὗτος · ὁ σός ὁ μέν τέλειος καί φέρω , κάπρος · ὁ δέ Πιοῦς αὐτός σίαλος · ἢ δέ θῆλυς , ὅς μόνος . Ἱππῶναξ δέ γρομεις λέγω , εἴτε καθόλου πάσσω εἄν δηλόω , εἴτε ὁ παλαιός ὁ ἡλικία . ὁ δέ Νία , διδάσκω μέν ὁ φαίνω πως ἤδη ὁ σῶμα , ὁ δέ ἐπί ἐπαλὰ καί ἐνιχμα , χοῖρος . καί οὗτος μέν ὁ εἴρω Ἀριστοφάνης ὁ διδάσκαλος σιγωτοιερος οἶδα χοῖρος καί τελαιστουροος . Ἐπίχαρμος δέ , φημί , ὁ αφυναω καί τέλειος . Ἀριστοφάνης δέ ἐπί Θῆλυς τάσσω τοὔνομα ἐν ὁ , διδάσκαλος ονοριος , ὁ περ ὁ διπανοσορσιος παρασημοσώμενος λέγω ἐπιχρίω , ὡς πάριος ὁ θηλέα οὗτος λέγω εἄν , ὡς διληγίας ἔχω εἴτουν μήτρα ὄζω καί ὁ ἀδελφός . ἀποφαίνω δέ καί ἐκ ὁ εἴρω λόγος ὁ Ἀριστοφάνης , ὁ γραμματικός δηλαδή , σαφής εἰμί ὁ ὁ μέν χοιρίον ὡς ἐπιλλόω ὁράω ὁ δοῦλος , ὁ δέ σίαλος ὁ μηστιηρω ὡς καί τέλειος καί εὐτραφεσιν·ἴχους διά * ὁ σιτίζω , καθά δηλόω καί ὁ ἐτυμολογία ὁ λέξις ὁ σίαλος ὁ σιτίζω