eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1588
ὀδὴγία τυχλοῦ τὸ , ἦλ χῆρα τοῦ δείνος καὶ ἔξαγεν ἐκ μεγάρου . ἦρχε δὲ τῇ αὐτῇ ὁδῷ , ἣν περ οἱ ἄλλοι . Ὅτι οὐδὲν μὲν θεάτρον μετὰν τυφλῶ ἀνδρὶ ὥσπερ οὐδὲ κατοπτροῦν κατὰ τὴν παροιμίαν . Ἀμμόδοκος μὲντοι , ἐξάγεται ἐνδὰ Φαιήκων οἱ ἄριστοι , ἀεθλία θαυμάζοντες ὅ ἐστι Θαυ-50 μασόμενοι ἢ θαυσάμενοι , οὐ μόνον ἀκοῇ καταπρηγῆσον τοῦ ἄγῶνος , ἀλλὰ * καὶ ὅσον ἀεθλεύσον καὶ αὐτὸς , καὶ τὴν μοναχὴν ἐπιδεξόμενον τέχνην . ἢ καὶ αὐτῇ , μάλιστα οἱ Φαίακες διὰ τὸν Ἀμμόδοκον ἐναδύνονται . αἱ δὲ καὶ ἀντίτεχνον τινα εἶχε πλεῖσαι ὁ ποιητὴς τῷ Ἀμμόδοκῳ κατὰ τοὺς ὑστέρων μονα-κῶς ἀγωνιζομένους , οὐκ ἂν ὤνησε τοῦτο ποιῆσαι . Τοῦ δὲ θαυμάζοντες τὸ ῥῆμα , θαυμάζω ἐκ τοῦ θαῦμα . ὁμοίως τῷ , ὄνομα ὀνομαίνω . εἰσὶ δὲ οἱ καὶ ἐν δυοῖ μέρεσι λόγου γράφουσι θαῦμα νῖοντες ἤγουσιν εἰς θαῦμα πορευόμενοι οὐκ ἂν δὲ ἐπαινοῖτο ἢ τοιαύτη γραφή . Ὅτι πολλὴν ἐνεκώ-60 πιον ὁμὶ*χνιν φράζει , τὸ βᾶν δ᾽ ἤμεν εἰς ἀγορήν . ἄμα δ᾽ ἔσπετο πολὺς ὄμιλος . μαρίοι . ἄν δ᾽ ἵστατο νέοι πολλοὶ τε καὶ ἄνθλοι , ἀεθλιῶντες δηλαδή . Καὶ ὅρα τὸ , πολὺς ὄμιλος . καὶ τὸ , μαρίοι . ἐφευρμαντικὰ ὄντα ἄλληλα . Τὸ δὲ ἐνίστασθαι , οὐ μακρὰν ἐστι τοῦ ὁρυσθαι , * καὶ τοῦ ὁρεσθαι . διὸ ἐπάγαι . ὥστο μὲν ὁ δείνα καὶ ὁ δείνα . Ὅτι τὰ πλεῖω τῶν κατὰ τοὺς Φαίακας ὀνομάτων , ναυτικὰ . καὶ τὸ ὅλον εἰπεῖν , ἀπὸ θαλάσσης συναρρημένα . πίστις δὲ τοῦ λόγου , ὁ πρόγονος αὐτῶν Ναυσίθοος . οἱ βασιλικοὶ παῖ-δες Ἄλιος καὶ Κλυτῆνος . ἢ τούτων ἀδελφὴ Ναυσικάα , τῇ θαλαμηπόλῳ παραχωρήσασα τοῦ εὐγενεστέ-ρου καὶ σεμνοτέρου ὀνόματος τοῦ , Εὐρυμέδονσα . ὁ , παρώνυμον Εὐρυμέδοντος τοῦ τῆς Ναυσικάας πάπ-10 πον . καὶ οὗτοι μὲν , βασιλικῶν γένος . οἱ * δὲ τοῦ δήμου , Ἀρόνως , Ὠκάλος . Ἐλατρεύς , παρὰ τὸ ἐλαῦν ἐξ οὗ περ οὐ μόνον τὸ ἐλασρεύ , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐλαστροῖν ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι φέρεται . Ναυτεύς τε Πριμνεύς τε καὶ Ἀγιάλος καὶ Ἐρτεμεύς . Ποντεύς τε Ποωρεύς τε . Θόων . ὡς περὰ τὸ ναῦς θοή . Ἀναβησίως τε . Ἀμφιάλος τε υἱὸς Πολυνόου τεκτονίδεο . Ναυβόλιδης τε , ὃν καὶ ἐπαινῶν , φησίν . ὡς ἄριστος ἦν εἴδως τε δέμας τε μετ᾽ ἀμύμονα Λαοδάμαντα . τοῦτο δὲ , διττὴν ἀστωίτητα ἔχει . μίαν μὲν , ὅτι ἄριστον αἱνίττεται ἐν τοῖς κατὰ θάλασσαν ἔργοις τὸ τὰς νῆας εὐτυχῶς πλεῖν . τοῦτο γὰρ ὁλοῖ τὸ Ναυβόλιδης παρὰ τὸ βάλλειν τὸ ἐπιτυχῆσαι . ὡς τὸ , ἢ δὲ φερώς ἐπέβαλλεν . ἵνα ἢ Ναυβόλιδης , ὁ ναυ-τιλλόμενος εὐτυχῶς καὶ ὡς εἰπεῖν , εὐπλούς . ἢ καὶ ἄλλως , ὅτι ἄριστος ἐν τοῖς περὶ θάλασσαν ὁ εἰς ναῦν βάλλειν ἔχων ἤτοι ἀντιδέναι φρόντον ἵνα λέγῃ Ναυβόλιδην , τὸν φορτηγόν . ὁ δὲ καὶ σκοπός ἐστι τοῦ ἐπινοηθῆναι τὴν ναῦν . καὶ μία μὲν αὕτη ἀστωίτης τοῦ ῥηθέντος * λόγου . ἑτέρα δέ , ὡς οὐχ᾽ ἁπλῶς ὁ Ναυβόλιδης πάντων κρατιστεύει , ἀλλ᾽ ἐν τοῖς κατὰ θάλασσαν ἔργοις . κατὰ ἕτερον γὰρ λόγον κρατι-στος ὁ Λαοδάμας , τοὔστι τὸ λαοῦ ἄρχειν καὶ βασιλεύειν . τούτῳ μὲν γὰρ , κατὰ τὸν ποιητήν , αἴμα δὲ ἀργυρὸν πέλεται καὶ τιμιέστερος αὐτός . τῷ δὲ περὶ θάλασσαν πονουμένῳ , μόγις καὶ ὡς τὰ πολλά , μινύνοις τὸ πλουτεῖν πορίζεται . λέγει δὲ καὶ Εὐρύαλον τινα βροτολογῶν ἴσον Ἀρή , ἐσπεῖως καὶ αὐτὸ διὰ τὸ βροτολογῶν τοῦ ἀνέτου πελάγους . τοῦτο γὰρ ὑπανίττεται ὁ Εὐρύαλος . μάλιστα δὲ βροτολογῶν ἐξάζει τὸν Εὐρύαλον , διὰ τὸ ἥθος . μόνον γὰρ αὐτὸν πλάττει ἐν τοῖς ἄγεις , καὶ ξιφοφοροῦντα καὶ ἀγριώτερον τῷ Ὀδυσσῇ προσφερόμενον , εἰ καὶ ὑστερον κατήλλακται . ἔχει δὲ τὸ ῥηθὲν χωρίον , καὶ περιεσώσεως ἀναγκαίας πρὸς ἀνέχρειαν τῆς ἀρρηματικῆς ἐπιτίστος , οὐ μόνον ἐν τῷ Ὠκάλος . Ἀγιάλος . Ἀμφιάλος . Εὐρύαλος . ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ , Ναυτεύς τε Πριμνεύς τε καὶ τοῖς ὁμοίοις . καὶ μάλιστα ἐν τῷ . Ἐλατρεύς καὶ Ἐρτεμεύς . ἄπερ ἐν τέλει στίχων χρονιστικῶς παραμυ-ται τῶν δὲ παριστωιχῶν τὰ μὲν , ἄγγες ἀλλήλων ἐπιβολῶς κέινται . ὡς τὸ , Ναυτεύς τε Πριμνεύς τε καὶ τὰ μετ᾽ αὐτὰ τρία ὁμοια ὀνόματα . τὰ δὲ διέσπαρται ὡς καὶ τὸ , Ἀκρό*νως καὶ Ἀναβησίως καὶ Πολύνηρος καὶ Κλυτῆνος . δήλον δὲ καὶ ὅτι τὸ , Ἀγιάλος καὶ Ἀμφιάλος καὶ Εὐρύαλος , ἐκ τοπικῶν μετέχεται εἰς κύρια . Ἀγιάλος μὲν γὰρ , τόπος ἅπας ἀγχοῦ ὧν θαλάσσης . ἀμφιάλος δέ , νήσος ἅπασα . εὐρύαλος δὲ χώρος , εὐρύται πολλοχοῦ , δύο δὲ μόνα ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ κείται ὀνόματα μὴ θαλάσσια , ὁ βασιλικὸς παῖς Λαοδάμας , καὶ τις τέκτων . τεκτονίδης γὰρ ὁ Πολύνηρος κήπται . Σημείωσαι δὲ ὅτι τὸ Ἄλιος κύριον ἐνταῦθα ὀφείλε μὲν παραξύνεσθαι ὡς τοῖςραχν ὁμοίως τῷ , Ἀλιος Ὀδύς καὶ τοῖς τοιού-τοις . προσαφοξύναι δὲ αὐτὸ κατὰ Ἡροδιανόν , ἢ συνήθης ἀνάγκωσις . Ὅτι τὸ δραμεῖν ἐν ἄγωνι , περιφράσθαι ποσὶ λέγει , ἐπὶ καὶ ἀπόπειρα ἀνδρῶν πᾶς ἄγων . φησὶ γὰρ . οἱ δέ , πρῶτον
Lemmas: ὁδηγία τυχλεω ὁ , ἧλος χήρ ὁ Δεῖνος καί ἐξάγω ἐκ μέγαρον . ἄρχω δέ ὁ αὐτός ὁδός , ὅς περ ὁ ἄλλος . ὅτι2 οὐδείς μέν θέατρον μετά τυφλόω ἀνήρ ὥσπερ οὐδέ κατοπτροῦν κατά ὁ παροιμία . Ἀμμόδοκος μέντοι , ἐξάγω ἐνδέω Φαίαξ ὁ ἀγαθός , ἀέθλιος θαυμάζω ὅς εἰμί Θαυ-50 μάσσω ἢ θαυσάμενοι , οὖον μόνος ἀκοή καταπράσσω ὁ ἀγών , ἀλλά * καί ὅσος ἀθλέω καί αὐτός , καί ὁ μοναχός ἐπιδέχομαι τέχνη . ἢ καί αὐτός , μάλιστα ὁ Φαίαξ διά ὁ αμμοδοκος εναδυνοντ . ὁ δέ καί ἀντίτεχνος τις ἔχω πλέω ὁ ποιητής ὁ αμμοδοκεω κατά ὁ ὕστερος μονα-κῶς ἀγωνίζομαι , οὐ εἄν ὀνίνημι οὗτος ποιέω . ὁ δέ θαυμάζω ὁ ῥῆμα , θαυμάζω ἐκ ὁ θαῦμα . ὁμοίως ὁ , ὄνομα ὀνομαίνω . εἰμί δέ ὁ καί ἐν δύο μέρος λόγος γράφω θαῦμα νιειμι ἄγω εἰς θαῦμα πορεύω οὐ εἄν δέ ἐπαινέω ἢ τοιοῦτος γραφεύς . ὅτι2 πολύς ἐνεκώ-60 πίνω ὁμὶ*χνιν φράζω , ὁ βαίνω δέ εἰμί εἰς ἀγορά . ἄμη δέ ἕπομαι πολύς ὅμιλος . μαρίω . ἄν δέ ἵστημι νέος πολύς τε καί ἄντλος , ἀεθλιῶντες δηλαδή . καί ὁράω ὁ , πολύς ὅμιλος . καί ὁ , μαρίω . ἐφευρμαντικὰ εἰμί ἀλλήλων . ὁ δέ ἐνίστημι , οὖον μακράν εἰμί ὁ ὁράω , * καί ὁ ὄρημι . διό πάγη . ἵστημι μέν ὁ Δείνα καί ὁ Δείνα . ὅτι2 ὁ πλείων ὁ κατά ὁ Φαίαξ ὄνομα , ναυτικόν . καί ὁ ὅλος εἶπον , ἀπό θάλασσα συναρρημένα . πίστις δέ ὁ λόγος , ὁ πρόγονος αὐτός Ναυσίθοος . ὁ βασιλικός παῖς Ἄλιος καί Κλυτῆνος . ἢ οὗτος ἀδελφή Ναυσικάα , ὁ θαλαμηπόλος παραχωρέω ὁ εὐγενής καί σεμνός ὄνομα ὁ , Εὐρυμέδων . ὁ , παρώνυμος Εὐρυμέδων ὁ ὁ Ναυσικάα ἕπος πως . καί οὗτος μέν , βασιλικός γένος . ὁ * δέ ὁ δῆμος , αροναω , Ὠκάλος . Ἐλατρεύς , παρά ὁ ἐλαύνω ἐκ ὅς περ οὖον μόνος ὁ ἐλασρεύ , ἀλλά καί ὁ ἔλαστρον ὡς καί ἐν Ἰλιάς φέρω . Ναυτεύς τε Πριμνεύς τε καί Ἀγιάλος καί Ἐρτεμεύς . Ποντεύς τε Ποωρεύς τε . Θόων . ὡς περάω ὁ ναῦς θοός . Ἀναβησίως τε . Ἀμφίαλος τε υἱός Πολύνοος τεκτονίζω . Ναυβολίδης τε , ὅς καί ἐπαινέω , φημί . ὡς ἀγαθός εἰμί οἶδα τε δέμας τε μετά ἀμύμων Λαοδάμας . οὗτος δέ , δισσός αστωιτηταω ἔχω . εἷς μέν , ὅτι ἀγαθός αἰνίσσομαι ἐν ὁ κατά θάλασσα ἔργον ὁ ὁ ναῦς εὐτυχής πλέω . οὗτος γάρ ὄλλυμι ὁ Ναυβολίδης παρά ὁ βάλλω ὁ ἐπιτυγχάνω . ὡς ὁ , ἢ δέ Φερῶς ἐπιβάλλω . ἵνα ἢ Ναυβολίδης , ὁ ναυτίλλω εὐτυχής καί ὡς εἶπον , Εὔπλους . ἢ καί ἄλλως , ὅτι ἀγαθός ἐν ὁ περί θάλασσα ὁ εἰς ναῦς βάλλω ἔχω ἤτοι ἀντιδίδωμι Φρόντον ἵνα λέγω Ναυβόλιδην , ὁ φορτηγός . ὁ δέ καί σκοπός εἰμί ὁ ἐπινοέω ὁ ναῦς . καί εἷς μέν οὗτος αστωιος ὁ εἴρω * λόγος . ἕτερος δέ , ὡς οὐ ἁπλόος ὁ Ναυβολίδης πᾶς κρατιστεύω , ἀλλά ἐν ὁ κατά θάλασσα ἔργον . κατά ἕτερος γάρ λόγος ἀγαθός ὁ Λαοδάμας , ἔτος ὁ λαός ἄρχω καί βασιλεύω . οὗτος μέν γάρ , κατά ὁ ποιητής , αἷμα δέ ἄργυρος πέλω καί τίμιος αὐτός . ὁ δέ περί θάλασσα πονέω , μόγις καί ὡς ὁ πολύς , μινυνοος ὁ πλουτέω πορίζω . λέγω δέ καί Εὐρύαλος τις βροτολογος ἴσος Ἀρή , σπένδω καί αὐτός διά ὁ βροτολογος ὁ ἄνετος πέλαγος . οὗτος γάρ ὑπανίττεται ὁ Εὐρύαλος . μάλιστα δέ βροτολογος ἐξαζέω ὁ Εὐρύαλος , διά ὁ ἦθος . μόνος γάρ αὐτός πλάσσω ἐν ὁ ἄγω , καί ξιφοφορέω καί ἄγριος ὁ ὀδύσσομαι προσφέρω , εἰμί καί ὕστερος καταλλάσσω . ἔχω δέ ὁ ἐρώ χωρίον , καί περιεσώσεως ἀναγκαῖος πρός ἀναχρίω ὁ αρρηματικεω ἐπιτίστος , οὖον μόνος ἐν ὁ Ὠκάλος . Ἀγιάλος . Ἀμφίαλος . Εὐρύαλος . ἀλλά καί ἐν ὁ , Ναυτεύς τε Πριμνεύς τε καί ὁ ὅμοιος . καί μάλιστα ἐν ὁ . Ἐλατρεύς καί Ἐρτεμεύς . Ἄπερ ἐν τέλος στίχος χρονιστικῶς παραμυ-ται ὁ δέ παριστωιχοω ὁ μέν , φάλαγξ ἀλλήλων ἐπιβολή κεῖμαι . ὡς ὁ , Ναυτεύς τε Πριμνεύς τε καί ὁ μετά αὐτός τρεῖς ὅμοιος ὄνομα . ὁ δέ διασπείρω ὡς καί ὁ , Ἀκρόνεως καί Ἀναβησίως καί Πολύνηρος καί Κλυτῆνος . δῆλος δέ καί ὅτι ὁ , Ἀγιάλος καί Ἀμφίαλος καί Εὐρύαλος , ἐκ τοπικός μετέχω εἰς κύριος . Ἀγιάλος μέν γάρ , τόπος ἅπας ἀγχοῦ ὅς θάλασσα . ἀμφίαλος δέ , νῆσος ἅπας . Εὐρύαλος δέ χώρος , εὐρύτης πολλοχοω , δύο δέ μόνος ἐν ὁ τόπος οὗτος κεῖμαι ὄνομα μή θαλάσσιος , ὁ βασιλικός παῖς Λαοδάμας , καί τις τέκτων . Τεκτονίδης γάρ ὁ Πολύνηρος κήπται . σημειόω δέ ὅτι ὁ Ἄλιος κύριος ἐνταῦθα ὀφείλω μέν παραξυνω ὡς τοῖςραχν ὁμοίως ὁ , Ἥλιος Ὀδύς καί ὁ τοιοῦτος . προσαφοκοινος δέ αὐτός κατά Ἡρωδιανός , ἢ συνήθης ἀνάγκωσις . ὅτι2 ὁ τρέχω ἐν ἀγών , περιφράζω πούς λέγω , ἐπί καί ἀπόπειρα ἀνήρ πᾶς ἄγω . φημί γάρ . ὁ δέ , πρῶτος