eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1688
ἐπεὶ δὲ οὐκ ἤν πειθανῶς βουλευθῆναι τοῦτο ἐκ γῆς γενέσθαι , διενόησαντο ἵνα ἐξ ἴσου φασὶ μεγέθους πολεμῶσιν , ἀλλοκότους ἀναβάσεις ὡς οἷα τινὰς τρόπους πολειμικάς . φησὶ γὰρ ὅτι Ὀσσαν ἐπ’ Ὀλύμπω μέμασαν θέμεν , αὐτὰρ ἐπ’ Ὀσση Πήλιον εἰνοσίγυλλον , ἵν’ οὐρανοὸς ἀμβωτὸς εἴη . Καὶ ὅρα ὡς ἐν τούτοις Ὀλυμπον καὶ τὸ ὕψος ἔχει ἐφ’ ᾧ ἤθελον οἱ ρηθέντες θεῖναι τὴν Ὀσσαν , καὶ τὸν οὐρανὸν δὲ , ἐν τῷ , ἀθανάτοισ ἠκείλουν ἐν Ὀλύμπῳ φιλόπιδι στήσειν . ἐνταῦθα γὰρ Ὀλυμπος ὁ οὐρανὸς κατὰ ἀλληγορίαν . διὸ καὶ ἐπήγαγεν · ἵν’ οὐρανοὸς ἀμβωτὸς εἴη . ἄλλως γὰρ εἰ τοῖς ἐν Ὀλύμπῳ τῷ ὄρει θεοῖς πολεμεῖν ἐμελλον ἐκεῖνοι , ἀδιανόητον ἔστιν Ὀσσαν ἐπὶ Ὀλύμπῳ θεῖναι , αὐτὰρ ἐπ’ Ὀσση Πήλιον , καὶ μὴ ἐν αὐτῷ τῷ Ὀλύμπῳ τῷ ὄρει συμμίξαι πρὸς μάχην , ἀλλὰ καταμιχθῆναι τῶν ὄρεων εἰκῇ . καὶ ἤν μὲν ἀδύνατον τὸ τῶν παίδων βούλημα , καὶ αὐτὸ τοῦτο παιδικόν . διὸ καὶ ἀθετοῦνται πρὸς τινων τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τοῦ Ὁμήρου , εἰ καὶ οἱ λυτικοὶ φασὶν ὅτι μέμασαν οἱ παῖδες ποιῆσαι τὸ ἀδύνατον , οὐ * μὴν ἐπραξαν . ἡ δὲ ποίησις τερατευομένη ἐπὶ πλέον λέγει καὶ ὅτι καὶ νῦν κεν ἐξετέλεσαν εἰ ἥρης μέτρον ἴκοντο . ἀλλ’ ὤλεσε Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων ἀμφοτέρους πρὶν σφῶν ὑπὸ κροταφίοισιν ἰοῦλως ἀνθῆσαι , πυκνάσαι τε γένυν ἐνανθῆι λάγχη . ἐστι δὲ ὁ ἐνταῦθα ποιητικὸς νοῦς κατὰ τὸν Πσοφύριον λόγος ὑποθετικὸς , ὡς ἀδύνατον ἀδυνάτω συμπλέκων τῇ τοῦ ἐνὸς ἀναιρέσει συναναίρει καὶ τὸ ἕτερον . τοιοῦτος δὲ λόγος τοῦ , εἰ ἐπετάσθη ὁ δεῖνα , πτέρυγας ἔσχει . ἀλλὰ μὴν οὐκ ἔσχε πτέρυγας , οὐδ’ ἄρα ἐπετάσθη . ὁμοίον γοῦν κἀνταῦθα τὸ , ἐξετέλεσαν ἂν , εἴπερ ἥρης μέτρον ἴκοντο , ἀλλὰ μὴν οὐ δυνατὸν τοὺς θεομαχοῦντας ἥρῆσαι , οὐδ’ ἄρα δυνατὸν ἐκτελέσαι αὐτοὺς ὁ ἤθελον . δοκοῦσι δὲ θανάτῳ αἰφνη - δὸν ἀρπαγήναι οἱ τοιοῦτοι , ὁποῖοις ὁ Ἀπόλλων ἐπιστατὼν ῥίπτειν τοὺς οὕτω πίπτοντας λέγεται . οἱ μέντοι νεώτεροι φασὶ τὴν Ἀρτεμιν κνηγετοῦντων αὐτῶν ἐλαφον μέσον παρεῖσαγαγεῖν . τοὺς δὲ , ἀγέ - τας ἐπ’ αὐτὴν δόρατα , τοῦ ζῴου μὲν μὴ τυχεῖν , ἀλλήλων δὲ κατευστοχῆσαι εἰς θάνατον . περὶ Νάξον δὲ Πίνδαρος γενέσθαι φησὶ τὰ κατ’ αὐτούς . ταχεῖα δὲ μυθολογεῖται ἡ τῶν παίδων τῆς Ἰφιμεδείας εἰς αὐξὴν τελείωσις , εἰ οὕτω μεγάλα ἐφρόνουν καὶ πρὸ τῆς καθ’ ἡλικίαν ἀνθης . καὶ ἴσως ἐντεῦθεν λα*βὼν Καλλίμαχος ἔχει περὶ Διὸς τὸ , ταχὺ μὲν ἥξειν οὐράνιε Ζεὺς καὶ τὰ ἔξης . εἰ δὲ ταχὺ ἀνθῆσαντες ταχὺ ἀπεφύησαν , καινὸν οὐδέν . οὕτω γὰρ αἱ εἰς ἄκρον ἐνέχαι σφάλλονται . Ἡ δὲ τοῦ μηκίστου καὶ καλλίστου ὑπέροψις ἐπὶ τούτων ὡς πρὸς ὁμογενεῖς πάντως ἀνθρώπους ἐφρέθη . Τινὸς γὰρ ἐν τοῖς ἔξης ἐπὶ ἐννέα μὲν κῖσθαι φαίνεται πλεῖσθρα , οὐ μεῖζον οὐκ ἂν εἴη κατ’ ἄνθρωπον μήκος . ἀλλ’ ἐκεῖνος οὐχ’ ἀπλῶς ἄνθρωπος ἀλλὰ γηγενής . καὶ ἄλλως δὲ , εἴπερ ἐνναετῆς ὄντες τοιοῦτοι ἦσαν , τελειωθέντες ὑπερε - βαλλοντο ἂν καὶ τὸν ρηθέντα Τινόν . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι οὐχ’ ἀπλῶς μακροὶ οἱ Ἀλωεῖδαι ἀλλὰ μήκιστοι , οὐδ’ ἀπλῶς καλοὶ καὶ κάλλιστοι , ἀλλὰ πολὺ κάλλιστοι . εἰ δὲ αὐτοὶ μετὰ τὸν Ὠρίωνα εἰσὶ τοιοῦτοι , συλλογι - στέον τὴν τοῦ κάλλους ὑπεροψίην τῷ Ὠρίωνι , ἴσως δὲ καὶ τὴν τοῦ μήκους . Ὅτι δὲ καὶ ἀλληγοροῦνται ὁ Ὦτος καὶ ὁ Ἐφιάλτης , καὶ ὅτι καὶ ἀνδρεῖοι ἦσαν , καὶ ὡς ὁμώνυμοι λέξεις ὁ Ὦτος καὶ ὁ Ἐφιάλτης , ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δεδήλωται . νῦν δὲ ῥητέον , ὡς οἱ ἀμβωτὸν θέσθαι τὸν οὐρανὸν μυθεύμενοι ἐθέλιν Ἀλωεῖδαι αἰνίττοντο ἂν ἢ ὅτι οὐρανολέγχοι ἦσαν , ἢ ὅτι ὑπερήφανοι καὶ ὑψίκομποι , ὡς εἴπερ μὴ ἦσαν ἐκ γῆς ἀλλ’ οὐράνιοι . διὸ καὶ οἱ παρὰ τῷ δεῖπνοσοφιστῇ τῶν Ἀθηναίων * κόλακες εἰπόντες ὡς τὴν ἐπ’ οὐρανὸν ἀναφέρουσαν ὁδὸν Ἀθηναῖοι οἴδασιν μόνοι , τοιοῦτον ἴσως ἠνίζαντο καὶ αὐτοί . ἐτι προσθε - τέον καὶ ὡς τὸ ἐκεῖ ῥηθὲν πᾶθος ἠγοῦν τὸν Ἐφιάλτην Ἐπιάλτην κατὰ παλαιὰν παρασημείωσιν ὁ Ἀλκαῖος λέγει . τὸ δ’ αὐτὸ πᾶθος καὶ Ἠπιάλδων τινες ἤλουν , ἐτι δὲ καὶ Ἠπιόλην , ὡς τὸ Φαινόλην , καθὰ δηλοῖ ὁ εἰπὼν ὅτι Ἠπίαλος οὐ μόνον σημαίνει τὸ ῥυσοτύρετον , ἀλλὰ καὶ δαίμονα τοῖς κοιμωμένοις ἐπερχόμε - νον ὃν οἱ πλεῖους Ἠπιόλην φασὶ διὰ τοῦ ἡ . Περὶ δὲ τοῦ πτερωτοῦ ὕπου , ὃν δηλοῦσι καὶ τὰ τῆς Ἰλιάδος , ἱστορεῖ ὁ καλὸς Ἀθηναῖος , ὅτι ὀρνὶθον ἔστιν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ μάλιστα μιμητικὸν ὃν ἂν ἴδῃ ποιούντα ἄνθρωπον . διὸ σάπτες οἱ κνηγχοὶ καταντικρὺ αὐτῶν ὑπαλείφονται τινὶ φαλακώχῳ τοὺς ὀφθαλμοὺς , παρασενεάσαντες ἄλλα φάρμακα κολλητικὰ βλεφάρων ἐν λεκανίσιναι , καὶ παραθέντες . καὶ οἱ ὄτοι θεώμενοι ὑπαλείφονται καὶ αὐτοὶ ἐκ τῶν λεκανιδίων ἀναλαβόντες , καὶ οὕτω ταχέως ἀλίσκονται . λέγον - ται δὲ οἱ τοιοῦτοι ὄτοι καὶ τὴν τροφὴν αὐτῶν ἀναμαρυνάσθαι , ἵδεσθαι τε ἵππω καὶ θηράσθαι εἴ τις δορῶν ἵππων περιθείτο . προσίασι γὰρ αὐτῷ . ἱστορεῖ δὲ καὶ Ἀριστοτέλης μιμητὴν ἀνθρώπων εἶναι ὄτον κατὰ πάντα , διὸ καὶ ἀντορχούμενος ἀλίσκεται . ὁ*θεν οἱ ῥζον ὑπὸ τοῦ τυχόντος ἐξαπατώμενοι ὄτοι ἐλέγοντο . προσφνεστέρον δ' ἂν ὅτοι καλοῦντο οἱ ἐκ μόνης ἀκοῆς ἀπιμέργως καὶ ἀνεξετάστως ἀπάτην πασχόντες . Τὸ δὲ Ἡρέως ξειδώρος ἄρουρα πρὸς διαστολὴν ἴσως κεῖται τοῦ Τιτουοῦ , ὃν οὐ μόνον ἔδρεψεν , ἀλλὰ καὶ ἔτεκεν ἡ γῆ . καὶ ὅμως ἐστι καὶ τούτους γαμητίους λέγειν οὐ μόνον διὰ τὸ ὑπὸ γῆς Ὡρεφθῆναι , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μήκιον . ἐπεὶ καὶ δοκοῦσιν οἱ μεγαλοσώματοι γῆς εἶναι . διὸ καὶ βου - γάδος τῇ γῇ παρωνόμασται , ὡς καὶ οἱ Ἱγαντες . ἄλλως δὲ εἴκός καὶ τούτους Ποσειδῶνος ὄντας μηκί - στοὺς εἶναι κατὰ τὸν Πολύφημον καὶ τὸν Ἰλάωνα τοὺς προφ*ηθέντας . Ἐν δὲ τῷ ἐννεα - πήχεις εὐρος , μήκος δὲ ἐνδόργυιου , ἐπαινοῦσιν οἱ παλαιοὶ τὸ δαιμόνιον τῆς ἐν συμμετρίᾳ σωματικῆς ἀκριβείας . ἀνάλογον γὰρ φασι σῶμα , οὐ τὸ πλάτος τρίτον τοῦ μήκους , ὡς καὶ ἐνταῦθα ἑκάστης ὀργυίας ἀνὰ τριῶν πήχεων οὖσης τὸ ἐννεάπηχυ εὐρος τρίτον ἐστὶ τοῦ ἐννεαοργυίου μήκους . Τὸ δὲ ἀπειλήτην ἢ καὶψημα ἢ σφοδρότητα λόγου δηλοῖ . διττὴ δὲ ἡ γραφὴ τῆς παραληγούσης τοῦ ἀπειλείτην . διὰ διαφθοῦγου μὲν , ὡς ἀπὸ παρατατικοῦ τοῦ ἠπεῖλον , διὰ τοῦ ἡ δέ , ὡς ἀπὸ τοῦ ἠπειλήσατνν κατὰ συχνοπτήν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ φίλοςις ὡς μάχης ἐστὶν ἐπίθετον , καθὰ δηλοῖ τὸ , φυλῶιδε στήσων πολέμοιο , ὥστε ὅτε ἡ φίλοςις μόνην που κεῖται , λείπει ἐκεῖ τὸ , πολέμου , ἢ τοιούτων τι . Τὸ δὲ στήσων ὁμοιον τῷ ἡγειρε μάχην , κειμένην ὥσανεὶ τὰ πρὸ τούτου καὶ ἡσυχάζουσαν . ἐντεῦθεν δὲ λαβόν - τες οἱ μεθ'Ὀμηρον , συστήσασθαι φασι πόλεμον , καὶ πολεμικὴν ἐπισύστασιν , καὶ στάσιν δὲ μάχιμον , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ὅσσα δὲ καὶ Πηλίον , ὃρη Θετταλικὰ ἐγγίζοντα τῷ Ὀλύμπῳ , ὅρα Μακεδονικῶ . εἰσὶ δὲ καὶ ἐν Πελοποννησῷ ὁμώνυμα ὄρη , καθὰ καὶ ἐν τοῖς τοῦ πε*ρηγητοῦ δεδήλωται . Εἰνοσίφυλλον δέ , τί ἐστι καὶ πῶς παράγεται , προδηδήλωται . τὸν δὲ καιρὸν τῆς ἡβῆς ἐποδελῶν ὁ ποιητὴς ἔφη τὸ , πρὶν σφῶν ὑπὸ χροτάφοισιν ἰούλους ἀνθῆσαι , τὸτε γὰρ τις καὶ ἡβῆ ὅτε ἀπὸ χροτάφου ἡ τρίχωσις ἀρξαμένη ἐπισχεροῦ ἐς γένυν ἔρπει κατὰ τὸν εἰπόντα . Περὶ δὲ χροτάφων ἱκα - νῶς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἐγράφη . Ἰουλοὶ δέ , φασιν , αἱ κατὰ τῶν γενειῶν πρῶται τρίχες , λεγόμε - νοι οὕτως , ἐπεὶ περ οἱ τούτους ἔχοντες ἔνται ἤδη ἐπὶ τὸ ὅλον , ἤρουν τὸ τέλειον ὡς ἐξανδροῦμενοι . ἀπὸ δὲ τούτων καθ' ὁμοιότητα ἔοικε λέγεσθαι πολὺπουν ζωήσιον ὁ ἰούλος . τοὺς δὲ ἀν - θούντας τούτους ἰούλους καὶ λάχνην εὐανθέα καλεῖ φιλοτιμούμενος τῷ διαφώρῳ τῆς φράσεως . καὶ ἐστι ταυτὸν , χροτάφους ἰούλους ἀνθεῖν , καὶ γένυν πεπυκάσθαι ὃ ἐστιν ἐσκεπάσθαι εὐανθεῖ λάχνῃ . ὁ πρὸς διαστολὴν εἴρηται λάχνης ἐτεροίας , ὁποία καὶ ἡ παρὰ τῷ Θεοσῖτῃ ψεδνή . Ὅτι Φαίδρας Μίνως ἤν θυγάτηρ , γυνὴ Θησέως , ἡ ἑρώσα τοῦ σώφρονος Ἰππολύτου καὶ ἐκπεσούσα οὐ ἠθε - λεν αὐτὴ τε ἀπήγξατο καὶ ἐκεῖνον διαβαλοῦσα τῷ ὑπὸ κόλπου γράμματι , φθαρήναι καταραθέντα πρὸς τοῦ πατρὸς πεποίηκε , καθὰ καὶ Εὐριπίδης ἱστορεῖ . Ὅτι Κέφαλος ὁ Ἰηϊονέως , περὶ οὗ καὶ ἐν * τῇ Βοιω - τίας ἐγράφη , γήμας Πρόχοριν τὴν Ἐρεχθέως καὶ θέλων ἀποπειράσασθαι εἰ σώφρονοί , ἀπεδήμησεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ νυμφῶνος . μετὰ δὲ χρόνον συσχιώσας ἑαυτὸν ἐτεροῖφ σχήματι ἔρχεται εἰς τὴν οἰκίαν , καὶ κόσμον χρυσοῦν εἰς πενθὼ προβαλόμενος πειθεῖ τὴν Πρόχοριν μιγῆναι αὐτῷ . καὶ πεισθείσης ἐχραίνε - ὁ Κέφαλος ἑαυτόν , καὶ αἰτιᾶται μὲν ἐκείνην ὡς μὴ ἑαυτῆς ἐγ κρατῆ , ὅμως δὲ καταλλάττεται . τὸ δ' ἐν - τεῦθεν ἐξίοντα τὸν ἄνδρα συχνάκις ἐπὶ σήραν ὑποπτεύει ἐκείνη καὶ καλέσασα τὸν συνεπακτῆρα ἐρωτᾷ τί ποιεῖ ὁ Κέφαλος συχνάκις ἀποδημῶν . ὁ δὲ ἔφη ὡς ἐπὶ τινος κορυφῆς ὄρους ἐκεῖνος ἱστάμενος βοᾷ ὁ νεφέλη , παραγενουῦ , καὶ ἡ Πρόχορις ὑπονοήσασα τὸ τῆς νεφέλης ὄνομα μὴ ποτε λανθάνῃ κύριον ὄν ἀπειθοῦσα ἐκεῖ κρύπτεται . καὶ τοῦ Κεφάλου ἀναβωμομένου τὸ σύνθημα ἐξεῖσιν αὐτὴ καὶ τρίχει εἰς αὐτόν . ὁ δὲ τῷ ἀδοκήτῳ διαταραχθεὶς βάλλει αὐτὴν τῷ μετά χειρας ἀκοντίῳ καὶ πτείνει . Ἰστοῦν δὲ ὅτι τε περιάδεται ἐπ' ἀνδρία καὶ ἡ Πρόχορις αὐτὴ καθὰ καὶ τῆς Ἀρχαδωνῆ καὶ ἐτέρας Ῥοδορού , ἡ καὶ ἄλλη Ἀταλάντη , καὶ ὅτι παροιμία ἐξ αὐτῆς φέρεται τὸ , Πρόχοριδος ἄκοντα , ἐπὶ τῶν εὐστόχως ἀκοντιζόν - των καὶ μὴ ἀποτυγχανόντων . καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ προεκφρίσθαι ἡ τοιαύτη * Πρόχορις ἐτυμολογεῖσθαι δοκεῖ . εὑρίσκεται δὲ καὶ Πρόχνης διὰ τοῦ ν' ἐν ῥητορικῷ λεξικῷ Ὁηλεκόν ὄνομα . αὐτὸ δὲ γένος ἰσχάδων δηλοῖ . Ὅτι Ἀνδρόγεων τὸν Μίνως νιὸν ἀπιοχόμενον Κρήτην Ἀθῆναζε κατὰ καιροὺς ἀγώνων καὶ νικῶντα τὸ πένταθλον ἀνεῖλον Ἀθηναῖοι φθόνῳ . κακωθέντες δὲ κοινή ἐκ θεομηρίας διὰ τὸ τοῦ φόνου ἄδικον ἠναγκάσθησαν χρησμῷ στέλλειν εἰς Κρήτην ὅσα ἔτη ἑπτὰ ἡδίστους καὶ παρθένους ἑπτὰ τοὺς πληφῶ λαχόντας , φορῶν Μινωταύρῳ ὁσμεῖνους , ὃν Πασιφάη μὲν ἔτεκε ταύρῳ μιγεῖσα τέχνας Λαϊδάλου ,
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ ἐάν πειθανός βουλεύω οὗτος ἐκ γῆ γίγνομαι , διανοέομαι ἵνα ἐκ ἴσος φημί μέγεθος πολεμέω , ἀλλόκοτος ἀνάβασις ὡς οἷος τις τρόπος πολειμικαι . φημί γάρ ὅτι Ὄσσα ἐπί Ὄλυμπος μέμονα θέω , ἀτάρ ἐπί Ὄσσα Πήλιον εινοσιγυλλος , ἵνα οὐρανός ἀμβωτὸς εἰμί . καί ὁράω ὡς ἐν οὗτος Ὄλυμπος καί ὁ ὕψος ἔχω ἐπί ὅς ἐθέλω ὁ εἴρω τίθημι ὁ Ὄσσα , καί ὁ οὐρανός δέ , ἐν ὁ , ἀθάνατος ἠκείλουν ἐν Ὄλυμπος φύλοπις ἵστημι . ἐνταῦθα γάρ Ὄλυμπος ὁ οὐρανός κατά ἀλληγορία . διό καί ἐπάγω · ἵνα οὐρανός ἀμβωτὸς εἰμί . ἄλλως γάρ εἰμί ὁ ἐν Ὄλυμπος ὁ ὄρος θεός πολεμέω μέλλω ἐκεῖνος , ἀδιανόητος εἰμί Ὄσσα ἐπί Ὄλυμπος τίθημι , ἀτάρ ἐπί Ὄσσα Πήλιον , καί μή ἐν αὐτός ὁ Ὄλυμπος ὁ ὄρος συμμείγνυμι πρός μάχη , ἀλλά καταμείγνυμι ὁ ὁράω εἰκῇ . καί ἐάν μέν ἀδύνατος ὁ ὁ παῖς βούλημα , καί αὐτός οὗτος παιδικός . διό καί ἀθετέω πρός τίνω ὁ τοιοῦτος ἐπί ὁ Ὅμηρος , εἰμί καί ὁ λυτικός φημί ὅτι μέμονα ὁ παῖς ποιέω ὁ ἀδύνατος , οὖον * μήv πράσσω . ὁ δέ ποίησις τερατεύω ἐπί πλέω λέγω καί ὅτι καί νῦν ἄν ἐκτελέω εἰμί Ἥρα μέτρον ἱκνέομαι . ἀλλά ὄλλυμι Ζεύς υἱός Ἀπόλλων ἀμφότερος πρίν σφεῖς ὑπό κρόταφος ἰοῦλος ἀνθέω , πυκνάζω τε γένυς ἐνανθέω λαγχάνω . εἰμί δέ ὁ ἐνταῦθα ποιητικός νόος κατά ὁ Πσοφύριον λόγος ὑποθετικός , ὡς ἀδύνατος ἀδύνατος συμπλέκω ὁ ὁ εἷς ἀναίρεσις συναναιρέω καί ὁ ἕτερος . τοιοῦτος δέ λόγος ὁ , εἰμί πέτομαι ὁ Δεῖνα , πτέρυξ σχῶ . ἀλλά μήv οὐ ἔχω πτέρυξ , οὐδέ ἄρα πέτομαι . ὅμοιος γοῦν ἐνταῦθα ὁ , ἐκτελέω εἄν , εἴπερ Ἥρα μέτρον ἱκνέομαι , ἀλλά μήv οὖον δυνατός ὁ θεομαχέω αἱρέω , οὐδέ ἄρα δυνατός ἐκτελέω αὐτός ὁ ἐθέλω . δοκέω δέ θάνατος αἴφνω - δίδωμι ἁρπάζω ὁ τοιοῦτος , ὁποῖος ὁ Ἀπόλλων ἐπιστάτης ῥίπτω ὁ οὗτος πίπτω λέγω . ὁ μέντοι νέος φημί ὁ Ἄρτεμις κνηγετοῦντων αὐτός ἔλαφος μέσος παρεισάγω . ὁ δέ , ἀγός - ὅς ἐπί αὐτός δόρυ , ὁ ζῷον μέν μή τυγχάνω , ἀλλήλων δέ κατευστοχέω εἰς θάνατος . περί Νάξος δέ Πίνδαρος γίγνομαι φημί ὁ κατά αὐτός . ταχύς δέ μυθολογέω ὁ ὁ παῖς ὁ Ἰφιμέδεια εἰς αὔξη τελείωσις , εἰμί οὗτος μέγας φρονέω καί πρό ὁ κατά ἡλικία ἀνθέω . καί ἴσως ἐντεῦθεν λαμβάνω Καλλίμαχος ἔχω περί Ζεύς ὁ , ταχύς μέν ἥκω οὐράνιος Ζεύς καί ὁ ἔξειμι . εἰμί δέ ταχύς ἀνθέω ταχύς ἀποφύω , καινός οὐδείς . οὗτος γάρ ὁ εἰς ἄκρος ἐνέχω σφάλλω . ὁ δέ ὁ μακρός καί καλός ὑπέροψις ἐπί οὗτος ὡς πρός ὁμογενής πάντως ἄνθρωπος φέρω . τις γάρ ἐν ὁ ἔξειμι ἐπί ἐννέα μέν κίω φαίνω πλεῖσθρα , οὖον μείζων οὐ εἄν εἰμί κατά ἄνθρωπος μήκος . ἀλλά ἐκεῖνος οὐ ἀπλόος ἄνθρωπος ἀλλά γηγενής . καί ἄλλως δέ , εἴπερ ἐνναετής εἰμί τοιοῦτος εἰμί , τελειόω ὕπερος - βάλλω εἄν καί ὁ εἴρω τίνω . Ὅρας δέ καί ὅτι οὐ ἀπλόος μακρός ὁ αλωειδη ἀλλά μακρός , οὐδέ ἀπλόος καλός καί καλός , ἀλλά πολύς καλός . εἰμί δέ αὐτός μετά ὁ Ὠρίων εἰμί τοιοῦτος , συλλογεύς - στέω ὁ ὁ κάλλος ὑπεροψία ὁ Ὠρίων , ἴσως δέ καί ὁ ὁ μῆκος . ὅτι2 δέ καί ἀλληγορέω ὁ Ὦτος καί ὁ Ἐφιάλτης , καί ὅτι καί ἀνδρεῖος εἰμί , καί ὡς ὁμώνυμος λέγω ὁ Ὦτος καί ὁ Ἐφιάλτης , ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλόω . νῦν δέ ῥητέος , ὡς ὁ ἀμβωτὸν τίθημι ὁ οὐρανός μυθέομαι ἐθέλω αλωειδη αἰνίσσομαι εἄν ἢ ὅτι οὐρανολέγχοι εἰμί , ἢ ὅτι ὑπερήφανος καί ὑψίκομπος , ὡς εἴπερ μή εἰμί ἐκ γῆ ἀλλά οὐράνιος . διό καί ὁ παρά ὁ δειπνοσοφιστής ὁ Ἀθηναῖος * κόλαξ εἶπον ὡς ὁ ἐπί οὐρανός ἀναφέρω ὁδός Ἀθηναῖος οἶδα μόνος , τοιοῦτος ἴσως ἐνίζω καί αὐτός . ἔτι πρόσθεν - τέος καί ὡς ὁ ἐκεῖ ἐρώ πάθος ἠγέω ὁ Ἐφιάλτης Ἐπιάλτης κατά παλαιός παρασημείωσις ὁ Ἀλκαῖος λέγω . ὁ δέ αὐτός πάθος καί ηπιαλδη τις ἀλέω , ἔτι δέ καί ἠπιόλης , ὡς ὁ φαινόλης , καθά δηλόω ὁ εἶπον ὅτι ἠπίαλος οὖον μόνος σημαίνω ὁ ῥυσός , ἀλλά καί δαίμων ὁ κοιμάω ἐπέρχομαι - νοῦς ὅς ὁ πλείων ἠπιόλης φημί διά ὁ ὁ . περι δέ ὁ πτερωτός ὕπος , ὅς δηλόω καί ὁ ὁ Ἰλιάς , ἱστορέω ὁ καλός Ἀθηναῖος , ὅτι ὄρνις εἰμί ἐν Ἀλεξάνδρεια μάλιστα μιμητικός ὅς εἄν ὁράω ποιέω ἄνθρωπος . διό σάπτες ὁ κνηγχοὶ καταντικρύ αὐτός ὑπαλείφω τις φαλακώχῳ ὁ ὀφθαλμός , παρασενεάσαντες ἄλλος φάρμακον κολλητικός βλέφαρον ἐν λεκανισινομαι , καί παρατίθημι . καί ὁ ὅτῳ θεάομαι ὑπαλείφω καί αὐτός ἐκ ὁ λεκανίδιον ἀναλαμβάνω , καί οὗτος ταχέως ἁλίσκομαι . λέγω - ὁ δέ ὁ τοιοῦτος ὅτῳ καί ὁ τροφή αὐτός αναμαρυναω , ὁράω τε ἵππος καί θηράω εἰμί τις δόρυ ἵππος περιτίθημι . πρόσειμι γάρ αὐτός . ἱστορέω δέ καί Ἀριστοτέλης μιμητής ἄνθρωπος εἰμί ὅτῳ κατά πᾶς , διό καί ἀντορχέομαι ἁλίσκομαι . ὁ*θεν ὁ ῥοζ ὑπό ὁ τυγχάνω ἐξαπατάω ὅτῳ λέγω . προσφνεστέρον δέ εἄν ὅτῳ καλέω ὁ ἐκ μόνος ἀκοή ἀπιμέργως καί ἀνεξέταστος ἀπάτη πασιχώσκω . ὁ δέ Ἄρης ξειδώρος ἄρουρα πρός διαστολή ἴσως κεῖμαι ὁ τιτουω , ὅς οὖον μόνος δρέπω , ἀλλά καί τίκτω ὁ γῆ . καί ὅμως εἰμί καί οὗτος γαμητίους λέγω οὖον μόνος διά ὁ ὑπό γῆ Ὡρεφθῆναι , ἀλλά καί διά ὁ μήκιον . ἐπεί καί δοκέω ὁ μεγαλοσώματος γῆ εἰμί . διό καί βοῦς - γάδος ὁ γῆ παρονομάζω , ὡς καί ὁ Ἱγαντες . ἄλλως δέ εἰκός καί οὗτος Ποσειδῶν εἰμί μηκί - στος εἰμί κατά ὁ Πολύφημος καί ὁ Ἰλάων ὁ προφ*ηθέντας . ἐν δέ ὁ ἐννέα - πῆχυς εὖρος , μήκος δέ ενδοργυιος , ἐπαινέω ὁ παλαιός ὁ δαιμόνιον ὁ ἐν συμμετρία σωματικός ἀκρίβεια . ἀνάλογος γάρ φημί σῶμα , οὖον ὁ πλάτος τρίτος ὁ μῆκος , ὡς καί ἐνταῦθα ἕκαστος ὄργυια ἀνά τρεῖς πῆχυς εἰμί ὁ ἐννεάπηχυς εὖρος τρίτος εἰμί ὁ εννεαοργυιος μῆκος . ὁ δέ ἀπειλέω ἢ καὶψημα ἢ σφοδρότητα λόγος δηλόω . δισσός δέ ὁ γραφή ὁ παραλήγω ὁ ἀπειλέω . διά διαφθοῦγου μέν , ὡς ἀπό παρατατικός ὁ ἠπεῖλον , διά ὁ ὁ δέ , ὡς ἀπό ὁ ἀπειλέω κατά συχνοπτήν . Ὅρας δέ καί ὁ φίλος ὡς μάχη εἰμί ἐπίθετος , καθά δηλόω ὁ , φιλῳδός ἵστημι πόλεμος , ὥστε ὅτε ὁ φίλος μόνος ποῦ κεῖμαι , λείπω ἐκεῖ ὁ , πόλεμος , ἢ τοιοῦτος τίς . ὁ δέ ἵστημι ὅμοιος ὁ ἐγείρω μάχη , κεῖμαι ὅσος ὁ πρό οὗτος καί ἡσυχάζω . ἐντεῦθεν δέ λαμβάνω - αἱρέω ὁ μεθ'ομηρος , συνίστημι φημί πόλεμος , καί πολεμικός ἐπισύστασις , καί στάσις δέ μάχιμος , καί ὅσος τοιοῦτος . ὅσος δέ καί Πήλιον , ὅρη θεσσαλικός ἐγγίζω ὁ Ὄλυμπος , ὁράω μακεδονικόν . εἰμί δέ καί ἐν Πελοπόννησος ὁμώνυμος ὄρος , καθά καί ἐν ὁ ὁ πε*ρηγητοῦ δηλόω . εἰνοσίφυλλος δέ , τίς εἰμί καί πῶς παράγω , προδηλόω . ὁ δέ καιρός ὁ ἥβη ἐποδελῶν ὁ ποιητής φημί ὁ , πρίν σφεῖς ὑπό χροταφοις ἴουλος ἀνθέω , τότε γάρ τις καί ἥβη ὅτε ἀπό χροταφος ὁ τριχίασις ἄρχω ἐπισχερώ εἰς γένυς ἕρπω κατά ὁ εἶπον . περι δέ χροταφος ἴξ - Νῶς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς γράφω . Ἰουλώ δέ , φημί , ὁ κατά ὁ γενειάω πρῶτος θρίξ , λέω - νόος οὕτως , ἐπεί περ ὁ οὗτος ἔχω ἠμί ἤδη ἐπί ὁ ὅλος , ἀρόω ὁ τέλειος ὡς ἐξανδρόομαι . ἀπό δέ οὗτος κατά ὁμοιότης ἔοικα λέγω πολύπους ζώννυμι ὁ ἴουλος . ὁ δέ εἰς - θέω οὗτος ἴουλος καί λάχνη εὐανθής καλέω φιλοτιμέομαι ὁ διαφωράω ὁ φράσις . καί εἰμί τατός , χροταφος ἴουλος ἀνθέω , καί γένυς πυκάζω ὅς εἰμί σκεπάζω εὐανθής λάχνη . ὁ πρός διαστολή εἴρω λάχνη ἑτεροῖος , ὁποῖος καί ὁ παρά ὁ θεοσιτεω ψεδνός . ὅτι2 Φαίδρα Μίνως ἐάν θυγάτηρ , γυνή Θησεύς , ὁ ἐράω ὁ σώφρων Ἱππόλυτος καί ἐκπίπτω οὖον αἴθω - Λεν αὐτός τε ἀπήγξατο καί ἐκεῖνος διαβάλλω ὁ ὑπό κόλπος γράμμα , φθείρω καταίρω πρός ὁ πατήρ ποιέω , καθά καί Εὐριπίδης ἱστορέω . ὅτι2 Κέφαλος ὁ ιηιονεος , περί ὅς καί ἐν * ὁ Βοιαος - Τίας γράφω , γαμέω προχορις ὁ Ἐρεχθεύς καί ἐθέλω ἀποπειράομαι εἰμί σωφρονέω , ἀποδημέω ἐκ αὐτός ὁ νύμφη . μετά δέ χρόνος συσχίζω ἑαυτοῦ ἐτεροῖφ σχῆμα ἔρχομαι εἰς ὁ οἰκίον , καί κόσμος χρύσεος εἰς πενθέω προβάλλω πείθω ὁ προχορις μίγνυμι αὐτός . καί πείθω χραίνω - ὁ Κέφαλος ἑαυτοῦ , καί αἰτιάομαι μέν ἐκεῖνος ὡς μή ἑαυτοῦ ἐκ κρατέω , ὅμως δέ καταλλάσσω . ὁ δέ ἐν - τεῦ ἔξειμι ὁ ἀνήρ συχνάκις ἐπί σαίρω ὑποπτεύω ἐκεῖνος καί καλέω ὁ συνεπακτήρ ἐρωτάω τίς ποιέω ὁ Κέφαλος συχνάκις ἀποδημέω . ὁ δέ φημί ὡς ἐπί τις κορυφή ὄρος ἐκεῖνος ἵστημι βοάω ὁ νεφέλη , παραγίγνομαι , καί ὁ Πρόχορις ὑπονοέω ὁ ὁ νεφέλη ὄνομα μή ποτός λανθάνω κύριος εἰμί ἀπειθέω ἐκεῖ κρύπτω . καί ὁ Κέφαλος ἀναβοάω ὁ σύνθημα ἔξειμι αὐτός καί τριχέω εἰς αὐτός . ὁ δέ ὁ ἀδόκητος διαταράσσω βάλλω αὐτός ὁ μετά χείρ ἀκόντιον καί πτείνει . ἱστόω δέ ὅτι τε περιᾴδω ἐπί Ἀνδρία καί ὁ Πρόχορις αὐτός καθά καί ὁ Ἀρχαδωνῆ καί ἕτερος ροδορος , ὁ καί ἄλλος Ἀταλάντη , καί ὅτι παροιμία ἐκ αὐτός φέρω ὁ , Πρόχοριδος ἄκων , ἐπί ὁ εὔστοχος ἀκοντίζω - ὁ καί μή ἀποτυγχάνω . καί ὅτι ἀπό ὁ προκρίνω ὁ τοιοῦτος * Πρόχορις ἐτυμολογέω δοκέω . εὑρίσκω δέ καί προχνη διά ὁ ν ἐν ῥητορικός λεξικός Ὁηλεκόν ὄνομα . αὐτός δέ γένος ἰσχάς δηλόω . ὅτι2 Ἀνδρόγεως ὁ Μίνως νιον ἀπέχω Κρήτη Ἀθήναζε κατά καιρός ἀγών καί Νίκη ὁ πένταθλον ἀναιρέω Ἀθηναῖος φθόνος . κακόω δέ κοινός ἐκ θεομηρίας διά ὁ ὁ φόνος ἄδικος ἀναγκάζω χρησμός στέλλω εἰς Κρήτη ὅσος ἔτος ἑπτά ἡδύς καί παρθένος ἑπτά ὁ πληφῶ λαγχάνω , φορός Μινώταυρος οσμεινοος , ὅς Πασιφάη μέν τίκτω ταῦρος μίγνυμι τέχνη λαιδαλος ,