eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1638
ἡμέρας ἠγωνίατο τούς βλάψαντας , οὐδ’ αὐτὸ ἐνόησεν . εἰς λύσιν οὖν πολλῶν τοιού - των ἀποριῶν ἐπιχωρεῖται τῷ Κικλῶπι τὸ , νήπιος . τοιούτος γὰρ φαίνεται εἶναι ὁ ἄνηρ οὐληθῶς κατὰ τὸν φῦλον αὐτῷ χρόνον , ὃν καὶ ὁμοφρονεῖν ἐδύλει αὐτῷ . “ Ὅτι πολλά βουλευσάμενος Ὀδυ - σσεὺς φησίν . ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνεται βουλή . ἐφασκεν ὅτι ἦσαν εὐτρεφεῖς δασύμαλλοι καλοὶ τε μεγάλοι τε ἰοδενεῖς εἴρος ἔχοντες , ὅ ἐστι μίλων ὡς καὶ ἐν ἄλλοις λέγεται . οὕς δὲ ἀκῶν συνέχερον ὁ ἐστὶ συνέχερον , συνεδέσμουν , εὐστρεφεῖσι * λίγοις . τῆς ἐπὶ Κικλῶπι εἰδε πέλωρ , ἀθεμιστία εἰδώς . σύντριψ αὐήμενος . ὁ μὲν ἐν μέσῳ ἄνδρα φέρεσκε , τὸ δ’ ἕτερον ἑκάτερθεν ἱπὴν σωσόν - τες ἑταίρους . τρεῖς δ’ ἕκαστον φῶτ’ ὅτις φέρον . ἵπτοι ἐβίσταζον . φοράδην ἤρουν . κυριο - λεκτεῖται γὰρ νῦν τὸ φέρειν . αὐτὰρ ἔφυγε ἀρνεῖος γὰρ ἦν μίλων ὃς’ ἀριστος ἀπάντων , τοῦ , κατὰ νότα λαβόν , λασάην ὑπὸ γαστέρα ἐλυσθείς ὁ ἐστὶ κρυθείς , εἰληθής , καὶ - μὴν ἤτοι ἐκρεμάμην . γενικὸς καὶ νῦν εἰπεῖν . αὐτὰρ χεροῖν αὐτὸν ἤρουν ἵριον ὡς ἀλλοχοῦ ἐγράφη Θεσπεσίῳ διὰ τὸ καὶ δασύ καὶ ἀπαλόν , νολεμῶς στρεφθείς ἔχομεν τετληότι θυμῷ . γὰρ ἀληθῶς * ἀνδρὸς τλήμονος , οὕτως εἰληθέντα καὶ τοῦ μαλλοῦ ἀπασωρηθέντα μένειν ἔχοντον . ἀναγκαίως δὲ γίνεται τοῦτο , ἵνα τε εἴη ὁ λύσων τοὺς ἑταίρους ἐκ τῶν δεσμῶν αὐτὸς ἀδετὸς ὢν , καὶ ὅτι οὐδὲ ἔχεν αὐτὸς ἕτερον τὸν συνδήσοντα . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐσώριον προῦ . τότε δὲ φησι , στενάζοντες ἐμεῖναμεν ἡμῶ διαν . Εὐτρεφεῖς δὲ ὅτις ἐνταῦθα καὶ καλοὶ καὶ μεγάλοι πλάττονται , ἐπεὶ καὶ τοιούτων χρεία τῷ Ὀδυσσῇ , ἵνα σύντριψ λαμβάνων τοιούτους καὶ συνέχερον λύσῃ , σώσῃ τῷ μέσῳ ἕκαστον τῶν περισσώσμενων ἑταίρων . Τὸν μέντοι δεδηλωμένον ἀρνεῖον μίλων ἀπάν - των ὃκα ἀριστον λέγει , πιθανευόμενος τὸ δι’ ἐνὸς καὶ μόνου αὐτοῦ σωθῆναι τὸν Ὀδυσσέα . τοῦτον δὲ τὸν ἀρνεῖον καὶ λαχῶ στένεινθαι μετ’ ὀλίγα ἐρεῖ . καὶ μακρὰ βιζάντα διὰ τὸ μέγεθος . ὁποῖον δή τί που καὶ ἐν Ἰλιάδι περὶ τοῦ Λίαντος ἔφη . “ Ὅρα δὲ καὶ ὅτι ὅτις ἐνταῦθα οὐ θηλυκῶς κατὰ Ἰωνας , ἀλλὰ πρὸς γένος ἀρσενικῶν ἐγράφη . ὡς δηλοῖ τὸ , καλοὶ τε μεγάλοι τε . καὶ τὸ , τοὺς ἀκῶν συνέχερον . τοὺς μέντοι λίγους θηλυκῶς προήγαγεν . ὡς δήλων ἐκ τοῦ , ἐφ’ αἷς Κικλῶπι εἰδε . Λίγος δὲ , ὡς καὶ ἐν Ἰλιά*δι , γυνὸν εὐστόρσων . καὶ ὡς ἀπ’ αὐτοῦ ἐκείνου εἰπεῖν , εὐλύγιστον . ὁ δὴ καὶ ἄγρος λέγεται παρ’ Ἀττικοῖς . φησὶ γοῦν Λίλιος Λιονύσιος . ἄγρον ἀρσενικῶς , οὐ λίγυν καλοῦσιν Ἀττικοί . φέρει δὲ καὶ χυρίων Πλάτωνος ταύτην . ἢ , τε γὰρ πλάτανος αὕτη μᾶλα ἀμφιλαφὴς καὶ ἠσυλὴ καὶ τοῦ ἄγρου τὸ τε ὕψος καὶ τὸ σύμμικρον πέρχαλον . δοκεῖ δὲ καὶ τὸ λυγρὸν ἀπὸ τοῦ τοιούτου γίνεσθαι λυγρόν , ὡς μετ’ ὀλίγα ῥηθήσεται . λίγυν δὲ πάντως παράγογον καὶ τὸ λυγίζειν καὶ ὁ ἐξ αὐτοῦ λυγισμός . ἐξ οὗ τέτραπται καὶ ὁ κατὰ τὰς δοχίσεις . οὐ χρήσεις παρὰ τῷ ποιητῷ . Οὐ ζατρεφίας δὲ ὅτις λέγει ἀλλ’ εὐτρεφεῖας , φῶσας γὰρ ἀπενεμήθη τὸ ζατρεφές . ἵσως δὲ καὶ ἐπίτηδες ὁ ποιητὴς ἀντὶ φράσε παρηχητικῶς διὰ γλυσύτητα τοῖς εὐστρεφεῖσι λίγοις τὰς εὐτρεφεῖας ὅτις . “ Ὅτι δὲ κλωσματος εἶδος τὸ στρέψιν ἐνταῦθα , δηλοῖ καὶ ὁ εἰπὼν στρεψιμαλλὸν οὖν τὴν ὡς εἰπεῖν κλωστομαλ - λον . ὅθεν στρεψιμαλλοὺς ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ τοὺς περιλαλοῦντας καὶ πασοσχόλως γράζοντας , λαβόντες τὸ σχῆμα ἀπὶ ἑρίων συγκυρραμμένων μαλλοὺς ἔχοντων καὶ οὕτω δυσλῦτον . Τὸ δὲ δασύμαλλον καὶ εὐτρεφές καὶ τὸ μακρὰ βιζάντα μεταλαμάνων ὁ ποιητὴς καὶ ταναύποδα καὶ πύσνα δι,μῶ καὶ καλλί - τριχα*τὲ τοῦ Κικλῶπος μῆλα φησίν . “ Ὅτι δὲ ὁ πέλωρ καὶ πέλωρος λέγεται καὶ πελώριος γίνεται μνησαχῶ . Τὸ δὲ σύντριψ , Ἀττικόν , καθὰ καὶ τὸ σύνδυο . αὐτὴν τρεῖς δὲ εἰπεῖν τῆς ζωνῆς ἐστι γραμμαῖς . οὕτω δὲ μετὰ τῆς αὐτῆς προθέσεως λαλεῖται καὶ τὸ οὐδὲ ξυνεικόσι φωτῶν . Τὸ δὲ ἕτερος ἑκάτερθεν ἱπὴν δηλοῖ γραμμαῖς ὡς ἐπὶ δύο μὲν λέγεται τὸ ἑκάτερος , ἐν δὲ τῷ ἕτερος ἐκ τῶν δύο δηλοῦται τὸ ἕν . ἐστι δὲ ταυτὸν εἰπεῖν ἕτερος ἑκατέρωθεν καὶ δύο ἑκατέρωθεν . ἔχουν εἰς ἕνθεν καὶ εἰς καὶ ἐκείθεν . τοῦτο δὲ ὁμοίον ὡς εἰ καὶ εἴπερ ὅτι οἱ δὲ δύο ἑκά - τέρωθεν ἢ ἑκάτερος ἑκατέρωθεν ἐποιοῦντο . τὸ γὰρ ἕτερος ἑκατέρωθεν δύο πάντως δηλοῖ . ἐστι δὲ πάν - των τούτων σαφεστίορα ἢ Ὀμηρικὴ γραφὴ καὶ γραπτῶν τοιγὴ ἰστραμμένη . ἀπλοῦντερον μὲν γὰρ τὸ , σύντριψ αὐήμενος . διασαφητικὸν δὲ τοῦτον τὸ , ἕτερος ἑκατέρωθεν τοῦ μέσου ἱπὴν . αὐτοῦ δὲ πάλιν ἐφρα - μμεντικὸν τὸ , τρεῖς δ’ ἕκαστον ἕρερον . ἵνα εἰς μὲν εἴη ὁ μέσος , δύο δὲ ὁ ἕτερος ἑκάτερθεν . “ Ὅτι ἐν τῷ , θήλεα δὲ μέμηχον ἀνήλικτοι περὶ σημοῖς , συλληπτικῶς τὸ μηκάσθαι καὶ
Lemmas: ἡμέρα ἀγωνίζομαι ὁ βλάπτω , οὐδέ αὐτός νοέω . εἰς λύσις οὖν πολύς οιὁ - ὁ ἀπορία ἐπιχωρέω ὁ κικλωψ ὁ , νήπιος . τοιούτος γάρ φαίνω εἰμί ὁ ἀνήρ οὐλέω κατά ὁ φῦλον αὐτός χρόνος , ὅς καί ὁμοφρονέω ἐδύλει αὐτός . “ ὅτι2 πολύς βουλεύω Ὀδυ - σεύς φημί . ὅδε δέ ἐγώ κατά θυμός ἀγαθός φαίνω βουλή . φάσκω ὅτι εἰμί εὐτρεφής δασύμαλλος καλός τε μέγας τε ιοδενω εἶρος ἔχω , ὅς εἰμί Μίλων ὡς καί ἐν ἄλλος λέγω . ὅς δέ ἀκή συγχαίρω ὁ εἰμί συγχαίρω , συνδεσμέω , εὐστρεφής * λίγω . ὁ ἐπί κικλωψ ὁράω πέλωρ , ἀθεμιστία οἶδα . Σύντριψ αυαειδω . ὁ μέν ἐν μέσος ἀνήρ φέρω , ὁ δέ ἕτερος ἑκάτερθεν ἱπὴν σῴζω - αἱρέω ἑταῖρος . τρεῖς δέ ἕκαστος φώς ὅστις φέρω . ἵπτοι εβισταζω . φοράδην ἀρόω . κύριος - λέγω γάρ νῦν ὁ φέρω . ἀτάρ φεύγω ἀρνεῖος γάρ εἰμί Μίλων ὅς ἀριστος ἀπαντάω , ὁ , κατά νότα λαμβάνω , λανθάνω ὑπό γαστήρ ἐλύω ὁ εἰμί κρύπτω , εἴλω , καί - μήv ἤτοι κρεμάννυμι . γενικός καί νῦν εἶπον . ἀτάρ χείρ αὐτός ἀρόω ἱερός ὡς αλλοχοω γράφω Θεσπέσιος διά ὁ καί δασύς καί ἁπαλός , νολεμῶς στρέφω ἔχω ἔτλην θυμός . γάρ ἀληθής * ἀνήρ τλήμων , οὕτως εἴλω καί ὁ Μαλλός ἀπασωρηθέντα μένω ἔχω . ἀναγκαῖος δέ γίγνομαι οὗτος , ἵνα τε εἰμί ὁ λύω ὁ ἑταῖρος ἐκ ὁ δεσμός αὐτός ἄδετος εἰμί , καί ὅτι οὐδέ ἔχω αὐτός ἕτερος ὁ συνδέω . ἀλλά οὗτος μέν εἰσοράω προῦ . τότε δέ φημί , στενάζω μένω ἀμάω δῖος . εὐτρεφής δέ ὅστις ἐνταῦθα καί καλός καί μέγας πλάσσω , ἐπεί καί τοιοῦτος χρεία ὁ ὀδύσσομαι , ἵνα Σύντριψ λαμβάνω τοιοῦτος καί συγχαίρω λύω , σῴζω ὁ μέσος ἕκαστος ὁ περισωσμένος ἑταῖρος . ὁ μέντοι δηλόω ἀρνεῖον Μίλων ἅπας - ὁ ὅτε ἀγαθός λέγω , πιθανεύομαι ὁ διά εἷς καί μόνος αὐτός σῴζω ὁ Ὀδυσσεύς . οὗτος δέ ὁ ἀρνεῖον καί λαγχάνω στένω μετά ὀλίγος εἴρω . καί μακρός Βύζας διά ὁ μέγεθος . ὁποῖος δή τίς ποῦ καί ἐν Ἰλιάς περί ὁ Λιάντος φημί . “ Ὅρας δέ καί ὅτι ὅστις ἐνταῦθα οὖον θηλυκός κατά Ἴων , ἀλλά πρός γένος ἀρσενικός γράφω . ὡς δηλόω ὁ , καλός τε μέγας τε . καί ὁ , ὁ ἀκή συγχαίρω . ὁ μέντοι λίγος θηλυκός προάγω . ὡς δῆλος ἐκ ὁ , ἐπί ὅς κικλωψ ὁράω . λίγος δέ , ὡς καί ἐν Ἰλιάς , γυνὸν εὐστόρσων . καί ὡς ἀπό αὐτός ἐκεῖνος εἶπον , εὐλύγιστος . ὁ δή καί ἀγρός λέγω παρά Ἀττικός . φημί γοῦν Λίλιος λιονυθεος . ἀγρός ἀρσενικός , οὖον Λίγυς καλέω Ἀττικός . φέρω δέ καί χυριον Πλάτων οὗτος . ἢ , τε γάρ πλάτανος οὗτος μῆλον ἀμφιλαφής καί ἠσυλὴ καί ὁ ἀγρός ὁ τε ὕψος καί ὁ σύμμικρον πέρχαλον . δοκέω δέ καί ὁ λυγρός ἀπό ὁ τοιοῦτος γίγνομαι λυγρός , ὡς μετά ὀλίγος εἴρω . Λίγυς δέ πάντως παράγω καί ὁ λυγίζω καί ὁ ἐκ αὐτός λυγισμός . ἐκ ὅς τρέπω καί ὁ κατά ὁ δοχίσεις . οὖον χρῆσις παρά ὁ ποιητός . οὖον ζατρεφίας δέ ὅστις λέγω ἀλλά εὐτρεφής , φώγω γάρ ἀπονέμω ὁ ζατρεφής . ἴσως δέ καί ἐπίτηδες ὁ ποιητής ἀντί φράζω παρηχητικῶς διά γλυσυτηταω ὁ εὐστρεφής λίγω ὁ εὐτρεφής ὅστις . “ ὅτι2 δέ κλώσμα εἶδος ὁ στρέψις ἐνταῦθα , δηλόω καί ὁ εἶπον στρεψιμαλλὸν οὖν ὁ ὡς εἶπον κλωστομαλις - λος . ὅθεν στρεψίμαλλος καλέω ὁ παλαιός ὁ περιλαλέω καί πασοσχόλως γράζοντας , λαμβάνω ὁ σχῆμα ἀπύ ἔριον συγκυρραμμένων μαλλός ἔχω καί οὗτος δυσλυος . ὁ δέ δασύμαλλος καί εὐτρεφής καί ὁ μακρός Βύζας μεταλαμάνων ὁ ποιητής καί ταναύπους καί πύσνα δι,μῶ καί καλλι - τριχα*τὲ ὁ κικλωψ μῆλον φημί . “ ὅτι2 δέ ὁ πέλωρ καί Πέλωρος λέγω καί πελώριος γίγνομαι μνησαχῶ . ὁ δέ Σύντριψ , Ἀττικός , καθά καί ὁ σύνδυο . αὐτός τρεῖς δέ εἶπον ὁ ζώνη εἰμί γραμμή . οὗτος δέ μετά ὁ αὐτός πρόθεσις λαλέω καί ὁ οὐδέ συνίημι φάος . ὁ δέ ἕτερος ἑκάτερθεν ἱπὴν δηλόω γραμμή ὡς ἐπί δύο μέν λέγω ὁ ἑκάτερος , ἐν δέ ὁ ἕτερος ἐκ ὁ δύο δηλόω ὁ εἷς . εἰμί δέ τατός εἶπον ἕτερος ἑκατέρωθεν καί δύο ἑκατέρωθεν . χόω εἰς ἔνθεν καί εἰς καί ἐκεῖθεν . οὗτος δέ ὅμοιος ὡς εἰμί καί εἴπερ ὅτι ὁ δέ δύο ἑκα - τιτρώσκω ἢ ἑκάτερος ἑκατέρωθεν ποιέω . ὁ γάρ ἕτερος ἑκατέρωθεν δύο πάντως δηλόω . εἰμί δέ πᾶς - ὁ οὗτος σαφεστιοραω ἢ ομηρικός γραφή καί γραπτός τοιγὴ ἰστραμμένη . ἀπλοῦντερον μέν γάρ ὁ , Σύντριψ αυαειδω . διασαφητικός δέ οὗτος ὁ , ἕτερος ἑκατέρωθεν ὁ μέσος ἱπὴν . αὐτός δέ πάλιν φράζω - μμεντικὸν ὁ , τρεῖς δέ ἕκαστος ἕρερον . ἵνα εἰς μέν εἰμί ὁ μέσος , δύο δέ ὁ ἕτερος ἑκάτερθεν . “ ὅτι2 ἐν ὁ , θῆλυς δέ μηκάομαι ἀναλίσκω περί σιμός , συλληπτικός ὁ μηκάομαι καί