eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1563
περόωσι θάλασσαν . προαναφωνεῖ δὲ ταῦτα ὁ ποιητής , ἵνα πιθανολογηθῇ ὁ διὰ Φαιακικῆς νηὸς εἰς Ἰθάκην σωτήριος τοῦ Ὀδυσσέως πλοῦς . Ἀρετὴ δὲ λιμένος καὶ ἡ λεπτὴ εἰσίδημι , * τοὔστιν ἡ σιωνὴ διόδος εἰς αὐτόν , παρὰ τὸ εἰσῦναι γινομένη πλειονασμῷ τοῦ θήτα . οὕτω καὶ τοῦ κατὰ Λυστρυγόνας λιμένος , ἀραὶ λεχθήσεται εἰσόδος . Ἐν οἷς ὥρα ὡς τῆς μὲν ἐνταῦθα εἰσόδου , μετάλιμης ἐκεῖ τὸ εἰσόδος . τῆς δὲ ἐκεῖ ἀναίας , ἐμμηνία ἐνταῦθα ἡ λεπτή . Ἐπίστιον δέ , τὸ ὡς ἂν τις αἴποι ἐποιχίων . Ἰόνων δὲ ἡ λέξις , διὸ καὶ γυλούται . καθὰ καὶ τὸ Ζεὺς καθάρσιος καὶ ἐπίστιος παρὰ Ἡροδότῳ , ἀντὶ τοῦ ἐρίστιος . καὶ Ἀθηναίων ἐπίστια . γίνεται δὲ ἀπὸ τῆς ἰστίας . ἥτις ὁμοίως τῇ ἰστία διασύνεται . αὕτη μὲν , ἀπὸ τοῦ ἵστασθαι . ἀπὸ τοῦ ἵσταμαι δέ , ἡ ἰστία . λέγεται δὲ τὸ ἐπίστιον , καὶ νεώριον . καὶ νέων περιμετικῶς . καὶ νέων οἴκοι . καλοῦνται δὲ καὶ οἱ αἰγιαλοὶ , νεῶνες καὶ οἴκοι νέων . Ἀλλος δὲ Ἰωνίσιος , λέγει ὅτι Ἰῶνες μὲν , νεῶνες φασίν . Ἀττικοὶ δέ , νεωσοίκους καὶ νεώ - ρια . οἱ δ' αὐτοί , καὶ νεωρίν φασὶ τὸ ναυηλιακεῖν . ὅτι δὲ γυλοῦνται τῶν διασυνεμένων οἱ Ἰῶνες , δηλοὶ καὶ τὸ , λευκιππος Περσεφόνη παρὰ Πινδάρῳ . καὶ τὸ αὐτόδιον , ὅ ἐστι κατὰ τὴν ὀδόν . καὶ ὁ ἀν - τήλιος , ἦχον περίολος . καὶ ὁ ἀνηλιώτης . καὶ ἐπηλιζὴ ἐπὶ τοῦ προσόπου μελανία καὶ τὸ πῶμα τῆς λάμπακος ὡς φασιν οἱ παλαιοὶ κατὰ τὸν Σοφοκλῆν . ἡ δ' αὕτη , καὶ ἐφηλις κοινῶς ὡς ἀπὸ τοῦ ἡλίου . λέγονται δὲ Ἰωνικῶς , καὶ ἀντήλια τὰ * καὶ παρώλια ἦχον τὰ περὶ τὰς ὥρας τῶν ἡπῶν ὡς φησιν ἄο Ἀλλιος Ἰωνίσιος . Ἰστίον δὲ ὡς εἰ καὶ Ἰόνων ἐστὶν ἡ φύσις τοῦ ἐπίστιον , ἀλλ' αὕτη ἡ λέξις τοῦ ἰστίον καθὰ καὶ ἡ ἰστία , Σικελῶν εἶναι παρὰ βραχίων ἐφύθη παρ' Ἡρακλείδῃ . ὡς αἴπῶν ὡς Σικελοὶ τὸ ἀρχιζῶν τὸ ὁ ἔπεται τὸ σῆμα εἰς τ μετατιθέασιν , ἐπάχα ὅτι οὕτω τὴν τοιαύτην ἀκολουθίαν ἐκείνοι σώζουσιν , ὥστε κἂν μὴ ἐπίται τὸ σῆμα φθέει ἀλλ' ἐξωθεν παρασιπτάση , ὁμοίως ποιοῦσι . τὸ γοῦν ἦχω , ἦχω φασί . καὶ τὸ ἔπω , ἦπω καὶ ἐνίσπω . οὕτω δὲ καὶ τὸ ἔχω ὁθεν τὸ καθεξῆς , ἔχω λέγουσι διὰ τὸ φθῶν ἐπόμην σῆμα τὸ ἀρχιζῶν τῆς συνθέσεως . τὸ γὰρ ζῆτα , ἐκ τοῦ σῆμα καὶ δίπτα σύγκειται , ταύτη τοι τὸ ἐσθὼν γραφομένου φθᾶ διὰ τοῦ ἔ , ἀμαρτύνεται . ὡς οἱ ὀφειλόν , ἴσθω εἶναι . καὶ οὕτω μὲν τοῦτο . Ἰστίον δὲ καὶ ὡς εἰ καὶ τὸ ἐπίστιον Ἰωνικὸν ἐστὶ καὶ Σικελικόν , ἀλλὰ τὸ ἐρίστιον , ἀττικί - ζεται . Τὸ δὲ ἰκάστω , πρὸς λόγον ἀσφάλειαν πρόσκειται . οὐ γὰρ πᾶσι κοινὸν ἦν ἓν μόνον ἐπίστιον , ἀλλ' ἴδια ἰκάστω . ταντὸν δέ , ἓν ἰκάστω καὶ πᾶσιν εἴπῃν . Ποσιδήιον δέ , τὸ τοῦ Ποσει - δῶνος ἱερὸν , οὗ ἡ προσαρρίγνυσα , διὰ τοῦ ἴωτα γράφεται , ὡς ἀποδρασάμενος ἐκ τῆς διαθόργου τοῦ ἔ καθὰ ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ γράφεται . ἀπολὺν δὲ τοῦ * ποσιδήιον παραφύγου ὀνόματος , ἢ τὸ ποσι - δεῖον προπερισπωμένως ὡς τὸ ἱστίον καὶ σιδηλίον καὶ Ἡρακλείον ἂ δηλοὶ ναὸν Ἶσίδος καὶ σιδηλίου καὶ Ἡρακλέους , ἢ προπαροξύντως Ποσίδιον . ὥσπερ φασὶ καὶ Ἀπολλώνιον βραχέως , ἱερὸν Ἀπόλλωνος , καὶ Ποσειδωνίων , τὸ τοῦ Ποσειδῶνος . καὶ Ἀθηναίων , τὸ τῆς Ἀθηνᾶς . ἔχουσι δὲ τοὺς ἐκ Ποσιδῶνος κατέχοντας ὡς ἡ ἐρεξὴς φαινοδὴς δηλῶσαι ἔτι δὲ καὶ ναυτικοτάτους καὶ νησιώτας , ἱερὸν Ποσιδῶ - νος τιμᾶν κατ' ἰκάριστον . Σημειῶσαι δὲ ὅτι πολλὰ περιεκτικά διαφοροῦνται παρὰ τοῖς παλαιοῖς . ὡν καὶ τὸ ἡθὴν Ἀπολλώνιον διὰ τοῦ ἰ . κατὰ τινὰς δέ , διὰ διαθόργου κατὰ τὸ Ἡρακλείον . καὶ' ἱέρους δέ , Ἀπολλωνίου ὡς ἱστίον . οὕτως οὖν ἴσως ἀδιάκριτον καὶ τὸ Ποσιδίων ἢ Ποσίδιον . ἐξ οὗ κατὰ διάλυσιν καὶ ἐκτασιν τὸ ποσιδήιον . εἰς δὲ τὰ κοινὰ περιεκτικά , τακτὸν καὶ τὸ ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου χορηγίων τοῦ Ἀριστόν . ἔτι δὲ καὶ τὸ παρ' ἄλλοις , ἕλιων . ὅπερ ἦν Ἥλιον ἱερὸν κατὰ θοδίον . Ἰωρικὴ δὲ φα - σιν ἡ τοιαύτη φράσις . Ἰστίον δὲ ὅτι τὸ περιμὸν θοδιακὸς ἕλιον , κοινῶς ἡλίου λέγεται ὡς δηλοὶ ὁ γράφας ὅτι Ἡφαιστῖον καὶ Ἥλιον , ἱερὸν Ἡφαιστοῦ καὶ Ἥλιον . ἐκείνος δὲ καὶ τὸ προφήθην Ἀθη - ναίων ὑποπτον ποιεῖ ἐν τῷ εἰπῶν Ἥφαιστος μὲν , νῆσιον . ἡ*ραῖος δέ , ναὸς Ἥφας . δοξοὶ γὰρ ἂν ἴσως οὕτω , καὶ τὸ Ἀθηναῖον προπερισπᾶσθαι . οὐ καλὸν μέντοι τοῦτο . ἀλλ' ὁ μὲν ἡραῖος ναὸς , ἱερὸν λόγῳ προ - περιστασθῆναι . τὸ δὲ ἀθηναῖον , τοιοῦτον ὁμοίως ἑαυτῷ , τὰ ἡσαα . καὶ αὐτὸ μὲν ταῦτα . Ὁμοιό - της δὲ ἀπλειώσεως τοῦ ἰ γυλοῦ ἐκ τῆς αἱ διαθόργου ὁποῖαν ἐπαθεὶν ἢ μετὰ τὴν ἀρχαίαν δυνηρία συλ - λαβὴ τοῦ ποσιδήιον . ὡς ἐκ πολλῶν ὀλίγα παραθεῖσθαι , καὶ ἐν τῷ ἰζόνιον ὡς ἐκ τῆς ἰζόνου . καὶ τῷ χωρᾶς ἐκ τοῦ χωρ χωρῆς . χωρῆς γὰρ , αἱ ἐκ τῶν χωρῶν ὀρχάδες . καὶ τὸ λιμὸς ἀπὸ τοῦ λελίμμαι , καὶ τῷ χύδρα , ὡς χυτὶ δοσπόμναι καὶ νυσχόμναι . ὁποία τὰ * ἐκ λιβῶν καὶ λοιπῶν σπορίμων . Ἀλκμάν1563 δὲ φασὶ χύδρα οἶδε , τοὺς ἐφθούς πυρούς . Τὸ δὲ ἀμῆς , ἀντὶ τοῦ πένθη . ἵνα ἡ ἀγορά
Lemmas: περάω θάλασσα . προαναφωνέω δέ οὗτος ὁ ποιητής , ἵνα πιθανολογέω ὁ διά Φαιακικός ναός εἰς Ἰθάκη σωτήριος ὁ Ὀδυσσεύς πλόος . Ἀρετή δέ λιμήν καί ὁ λεπτός εἰσοράω , * ἔτος ὁ Σιώνη δίοδος εἰς αὐτός , παρά ὁ εἰσέρχομαι γίγνομαι πλειονασμός ὁ τίθημι . οὗτος καί ὁ κατά λυστρυγονευς λιμήν , ἀρά λέγω εἴσοδος . ἐν ὅς ὥρα ὡς ὁ μέν ἐνταῦθα εἴσοδος , μεταλιμεις ἐκεῖ ὁ εἴσοδος . ὁ δέ ἐκεῖ ἀναῖος , ἐμμήνιος ἐνταῦθα ὁ λεπτός . ἐπίστιος δέ , ὁ ὡς εἄν τις αἰπός ἐποικία . Ἴων δέ ὁ λέξις , διό καί γυλουος . καθά καί ὁ Ζεύς καθάρσιος καί ἐπίστιος παρά Ἡρόδοτος , ἀντί ὁ ἔριστος . καί Ἀθηναῖος ἐφέστιος . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ ἑστία . ὅστις ὁμοίως ὁ ἱστίον διασυνω . οὗτος μέν , ἀπό ὁ ἵστημι . ἀπό ὁ ἵστημι δέ , ὁ ἱστίον . λέγω δέ ὁ ἐπίστιος , καί νεώριον . καί νέος περιμετικῶς . καί νέος οἴκοι . καλέω δέ καί ὁ αἰγιαλός , νεών καί οἴκοι νέος . ἄλλος δέ ιωνιθεος , λέγω ὅτι Ἴων μέν , νεών φημί . ἀττικός δέ , νεώσοικος καί ναῦς - Ῥίον . ὁ δέ αὐτός , καί νεωρίς φημί ὁ ναυηλιακεω . ὅτι δέ γυλουντ ὁ διασυνεμένων ὁ Ἴων , δηλόω καί ὁ , Λεύκιππος Περσεφόνη παρά Πίνδαρος . καί ὁ αὐτόδιον , ὅς εἰμί κατά ὁ ὀδούς . καί ὁ εἰς - Τήλιος , ἦχος περίαλος . καί ὁ Ανηλιώτης . καί ἐπιλίζω ἐπί ὁ προσόπου μελανία καί ὁ πῶμα ὁ Λαμπάκος ὡς φημί ὁ παλαιός κατά ὁ Σοφοκλῆς . ὁ δέ οὗτος , καί ἔφηλις κοινῶς ὡς ἀπό ὁ ἥλιος . λέγω δέ ἰωνικός , καί αντήλιος ὁ * καί παρώλια ἦχος ὁ περί ὁ ὥρα ὁ κώληψ ὡς φημί ΑΟ Ἄλλιος ιωνιθεος . ἱστίον δέ ὡς εἰμί καί Ἴων εἰμί ὁ φύσις ὁ ἐπίστιος , ἀλλά οὗτος ὁ λέξις ὁ ἱστίον καθά καί ὁ ἱστίον , Σικελός εἰμί παρά βραχύς φύω παρά Ἡρακλείδης . ὡς αἰπός ὡς Σικελοί ὁ ἀρχίζω ὁ ὁ ἔπω ὁ σῆμα εἰς τ μετατίθημι , ἐπάγω ὅτι οὗτος ὁ τοιοῦτος ἀκολουθία ἐκεῖνος σῴζω , ὥστε κἀν μή επιος ὁ σῆμα φθίω ἀλλά ἐξωθεν παρασιπτάση , ὁμοίως ποιέω . ὁ γοῦν ἄγω , ἄγω φημί . καί ὁ ἔπω , ἠπάω καί ἐνέπω . οὗτος δέ καί ὁ ἔχω ὅθεν ὁ καθεξῆς , ἔχω λέγω διά ὁ φθάνω ἕπω σῆμα ὁ ἀρχίζω ὁ σύνθεσις . ὁ γάρ ζῆτα , ἐκ ὁ σῆμα καί δίπτα σύγκειμαι , οὗτος ὅς ὁ ἵημι γράφω Φθα διά ὁ ἔ , αμαρτυνω . ὡς ὁ ὀφέλλω , ἵημι εἰμί . καί οὗτος μέν οὗτος . ἱστίον δέ καί ὡς εἰμί καί ὁ ἐπίστιος Ἰωνικός εἰμί καί Σικελικός , ἀλλά ὁ ἐρίστιον , ἀττικός - ζω . ὁ δέ ἰκάστω , πρός λόγος ἀσφάλεια πρόσκειμαι . οὖον γάρ πᾶς κοινός εἰμί εἷς μόνος ἐπίστιος , ἀλλά ἴδιος ἰκάστω . ταντός δέ , εἷς ἰκάστω καί πᾶς εἶπον . Ποσιδήιος δέ , ὁ ὁ Πόσις - Δώνος ἱερόν , ὅς ὁ προσαρρίγνυσα , διά ὁ ἰῶτα γράφω , ὡς ἀποδιδράσκω ἐκ ὁ διαθόργου ὁ ἔ καθά ἐν ὁ ὁ περιηγητής γράφω . ἀπόλλυμι δέ ὁ * ποσιδαις παραφεύγω ὄνομα , ἢ ὁ πούς - δείδω προπερισπωμένως ὡς ὁ ἱστίον καί σιδηλιος καί Ἡράκλειος ὅς δηλόω ναός Ἶσις καί σιδηλίου καί Ἡρακλῆς , ἢ προπαροξύνω ποσιδιος . ὥσπερ φημί καί Ἀπολλώνιος βραχύς , ἱερόν Ἀπόλλων , καί Ποσειδώνιος , ὁ ὁ Ποσειδῶν . καί Ἀθηναῖος , ὁ ὁ Ἀθηνᾶ . ἔχω δέ ὁ ἐκ Ποσιδῶνος κατέχω ὡς ὁ ῥέζω φαινοδηω δηλόω ἔτι δέ καί ναυτικός καί νησιώτης , ἱερόν Ποσειδῶν - Μύκονος τιμάω κατά ἰκάριστον . σημειόω δέ ὅτι πολύς περιεκτικός διαφορέω παρά ὁ παλαιός . ὡς καί ὁ ἡθὴν Ἀπολλώνιος διά ὁ εἷς . κατά τις δέ , διά διαθόργου κατά ὁ Ἡράκλειος . καὶι ἱερός δέ , Ἀπολλώνιος ὡς ἱστίον . οὕτως οὖν ἴσως ἀδιάκριτος καί ὁ ποσιδιον ἢ ποσιδιος . ἐκ ὅς κατά διάλυσις καί ἔκτασις ὁ ποσιδαις . εἰς δέ ὁ κοινός περιεκτικός , τακτός καί ὁ ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος Χορηγίων ὁ Ἀγαθός . ἔτι δέ καί ὁ παρά ἄλλος , ελιά . ὅσπερ εἰμί Ἥλιος ἱερόν κατά θοδιος . Ἰωρικὴ δέ φάω - βρόχος ὁ τοιοῦτος φράσις . ἱστίον δέ ὅτι ὁ περιμὸν θοδιακὸς Ἕλιος , κοινῶς ἥλιος λέγω ὡς δηλόω ὁ Γράφας ὅτι Ἡφαίστιον καί Ἥλιος , ἱερόν Ἥφαιστος καί Ἥλιος . ἐκείνος δέ καί ὁ προφαίνω Άθης - νάω ὕποπτος ποιέω ἐν ὁ εἶπον Ἥφαιστος μέν , Νήσιον . ἡραῖος δέ , ναός ἁφή . δοκέω γάρ εἄν ἴσως οὗτος , καί ὁ Ἀθηναῖος προπερισπάω . οὖον καλός μέντοι οὗτος . ἀλλά ὁ μέν Ἡραῖος ναός , ἱερόν λόγος προ - περιίστημι . ὁ δέ Ἀθηναῖος , τοιοῦτος ὁμοίως ἑαυτοῦ , ὁ ἥδομαι . καί αὐτός μέν οὗτος . ὄμνυμι - ὁ δέ απλειωσμος ὁ εἷς Γυλού ἐκ ὁ ὁ διαθόργου ὁποῖος πάσχω ἢ μετά ὁ ἀρχαῖος δυνηριον συλ - λαβή ὁ ποσιδαις . ὡς ἐκ πολύς ὀλίγος παραθέω , καί ἐν ὁ ἰζόνιον ὡς ἐκ ὁ ιζονοος . καί ὁ χωράω ἐκ ὁ χωρ χωρέω . χωρέω γάρ , ὁ ἐκ ὁ χώρα ὀρχάς . καί ὁ λιμός ἀπό ὁ λαμβάνω , καί ὁ χύδρα , ὡς χυτίς δοσπομνα καί νυσχομνα . ὁποῖος ὁ * ἐκ λίψ καί λοιπός σπόριμος . Ἀλκμάν δέ φημί χύδρα οἶδα , ὁ ἑφθός πῦρ . ὁ δέ Ἀμῆς , ἀντί ὁ πένθος . ἵνα ὁ ἀγορά