eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1413
δῆμος ὡς φασιν οἱ παλαιοί . Ὅτι ἀγελῶς ὁ Τηλέμαχος ἦτοι ἀπλοϊκῶς , μάκαρἀ ἄνδρα ὁρίζεται , τῶν ἐπὶ τοῖς ἑαυτῷ γηράσκοντα κτῆμασιν . αὐτῶν , ὡς δή ἐγώγ᾿ ὄφελον μάκαρἀ τὸν τῶν ἐμῶν πατρῴων ἄνδρἀ , ὃν κτεάτεσσιν ἰοῖς ἐλὶ γῆρας ἔτετρε . τῶν δ᾿ ὧς , ἀποτμότατος γέγοντο θνητῶν ἀνθρώπων , οὐ μὴν ἀκομῶς ἐκείνους λέγει , πολλῶν γὰρ πάντως καὶ ἄλλων χρείᾳ τῇ τῶν εὐδαίμονων καὶ μακαρίοις , καὶ οὐ μόνον τοῦ οἴκου τινὰ τελευτῆσαι ἀνευδῶς ζῆσαι . Ὅσα δὲ ὅτι τῷ μάκαρι τῶν ἄπορων ὁ ἐστι δυσποτμον ἀντέθετο . οἱ μέντοι μεθ᾿ Ὀμήρου , μακάριον τὸν εὐδαίμονα καλοῦντες , ἄθλιόν φασιν τὸν δυσδαίμονα . Τὸ δὲ ὄφελον ταυτὸν ὅν τῷ ὄφελιον , ἀνα-ξήσιαν τὴν Ἰωνικὴν ἔχει , καὶ ἐπίκυσιν τοῦ ἵ . Τὸ δὲ κτεάτεσσι , πλεονασμὸν ἔπαιδε τῆς τῷ συλλαβῆς καθἀὐτὸ τὸ στομάτεσσι παρὰ τὸ Ὀπλιανῷ . Τὸ δὲ ἐτίμην , ἄρχαιον μέν ἐστιν εἰς πᾶσαν γραφήν , δηλοῖ δὲ τὸ ἀποτέλεσε , κυρίως μέντοι τέμνειν , τὸ ἐν ἐπιτομῇ καὶ συντόμως κατα*λαμψάναι . καὶ γίνεται ἐκ τοῦ τέμνειν τιμὴ καὶ κατὰ ἀναδίπλασμοιῶν τέμνειν . Ἀποτμότατος δὲ ὁ δυσποτμος ὁ ἐστι δυστυ-χῆς . πότμος γὰρ , οὐ μόνον ὁ θάνατος ἀλλὰ καὶ ἡ τύχη , παρὰ τὸ πετεῖν ὁ ἐστι πσεῖν ἀφὀὗ καὶ ἡ περιπίπτειν . τὰ γὰρ ἀπὸ τύχης , συμπίπτειν λέγεται , ἥκουν συμλαίνων . οὗτε εὐποτμος μέν , ὁ εὐτυχῆς . πανάποτμος δὲ καὶ ἀποτμότατος , ὁ κακοτυχῆς . Ὅτι πρότερον ἐνδόξῳ νίῳ ἐπαίνει τῷ , οὐ μέν σοι γενεῖν θεὸς νόμιμον ὁπίσω ἐδύνατο , ἐπεὶ σὲ γε τοιοῦν ἡ μήτηρ ἐγέννατο . Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ ποιητὴς εἰώθε ἐπὶ μελλόντος μέν , τιθέναι τὸ ὁπίσω . ἐπὶ δὲ παροργισμένου χρόνου , τὸ ἐμπροσθεν . ὅσα δὲ μὴ γὰρ οὐπω ἐπελάθησαν ἢ ἐ*γνώσθησαν , ὁπίσω ἡμῶν εἶναι δοκοῦσιν ὡς μὴ ἐλθόντα ὅλως εἰς ὕμνον . τὰ δὲ παροργισμένα , ὡς ἤδη τεθραμμένα , ἐμπροσθεν γενέσθαι λογίζονται . Ὅτι ὕστερ᾿ Ὑμικύλη Ὑμικύλεια , Ἡροσφόνη Ἡροσφόνησια , οὕτω καὶ Ἡμιλόπη Ἡμιλόπεια . καὶ Βερονίκη δὲ Βερονίκεια παρ᾿ Ἡροδότῳ . παρόντα δὲ ὁμοίως καὶ ἄλλα πολλά . Ὅτι τοῖς ἀτάκτως μεθ᾿ ὕβρεως ἐνδοχομένοις καὶ πολυτελῶς , ἐπιλεχθήσεται ἄν τῷ , τὶς διὰς τὶς δὲ ὁμιλος ὧδε . εὐλαπίην ἢ γάμους , ἐπεὶ οὐκ ἔρανος τὰδε γ᾿ ἐστίν . ὡς τὶ μοι ὑβρίζοντες ὑπερμελῶς δοξίουν διαινοῦσθαι . νεμεσίοις αὐτὸν τῶν ἀντρῶν σωφρόνων αὐχῆσαι πολλῷ ὁρῶν ὡς πάνυ τὸς γε μετέλθου . ἥκουν δὲ φρονεῖν συνέλθου αὐτοῖς . ὁ γὰρ δὲ τοι καὶἀὐτοῖς ἄφρων , οὐκ ἄν ὑμῶν αὐτῷ . Ἰστέον δὲ ὅτι κατὰ τρεῖς κατ*λίστα τρό-πους συνέλθουσι τῶν πολλοῖ ἐπὶ εὐωχίας , ἥκουν ἐν εὐλαπίην . ἐν γάμῳ , καὶ ἐν ἐράνῳ . καὶ ὁ μέν ἔρανος , κόσμιον , καὶ οὐδὲ πολυτελῆς , ἀλλὰ καὶ φειδωλῶς ἡσθίων ὡς τὰ πολλὰ οἱ ἐρανισταί , ὡς ἄν ἴδιον ἐσθίοντες ἕκαστος . ἐστι δὲ ἔρανος , ἢ ἀπὸ κοινῆς συμβολῆς ἥκουν καταβολῆς καὶ δαπάνης , πολλῶν τινῶν εὐωχία . ὡς καὶ Ἡσιόδος . ἐκ κοινού , πλεῖστη τε χάρις δαπάνῃ τ᾿ ὀλιγίστη . εἰ μὴ ἄρα ποτὲ ἀργυρῶς τις συντελοῖη τῶν ἐρανῶν , ἀσύμβολον δεῖπνον καθίζων οἷς ἐθέλει , τότε γὰρ πολυτελῆς ἔσται καὶ αὐτός , ὡς που καὶ ὁ ποιητὴς ἐμφαίνει ἐν τῷ , καθ᾿ ὅσες ἐν ἀργυροῦ ἀνδρὸς ἡ γάμῳ ἡ ἄνθρω ἡ εὐλα - πὶ*νη σφάζομενοι καὶ τοιοῦτος μὲν ὁ ἔρανος . ὁ δὲ γάμος , δήλον ὅτι ὁμιλῶν ἐστὶ συνέλθουσι ἐπὶ νυμ-φίων συναρμογῆς . ἡ δὲ εὐλαπίην , εὐωχία ἐστὶ καὶ αὐτὴ πολυτελῆς , ἐν ἡ κατὰ εἴλας ὡς οἱ παλαιοὶ γρά-φουσιν ἢ ὁμοῦ εὐλοῦμενοι πολλοί , ἐπινον . χαίροντος δηλαδή τοῦ δεπτοζήλου τος . ὁ μέντοι Ἀθήναιος , ἐκ τοῦ λάπτεν τὴν λέξιν ἐτυμολογεῖ διὰ τὸ λαπτιζόν τῆς τοιαύτης λαμπρᾶς παρασκευῆς καὶ διαπασον . λαμπρύνει γὰρ φησι καὶ λαπαίζειν ὡσπερ καὶ εὐλαπίζειν κατὰ πλεονασμὸν τοῦ α , τὸ ἐκκενοῦν καὶ ἀναλί-σκιν ἐστίν . οὗτε καὶ τὰ διασπαζόμενα ἐν τῷ εὐλαπίζειν ἥκουν πυρίδιδοι πόλιν , λαφνρα λέγεται παρὰ τῇ λαφνῇ . λάπτεν δὲ φησι , καὶ τὸ γίνεσθαι λαγαρὸν τινὰ , ἐκπτομένου καὶ κενουμένου τῆς τροφῆς . ὁ περ ἡ γευστὴρ πᾶσχει καὶ διὰ βραχέος λαπαίζει . γυναικὸς καὶ αὐτῆς ἀπὸ τοῦ λάπτεν . οὗτε καὶ ἡ λαπαία . ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ λαγαροῦ ἡ λαγών . οἱ δὲ ταῦτα λέγοντες , παρατηρησόμενοι ἐνταῦθα καὶ ὅτι τὸ δαπανᾶν τὸ ἀπὸ τοῦ δάπτειν γινόμενον , τοῦ δακνῶν ἔχει καὶ τὸ λάπτεν . διὸ ἐπὶ τῶν ἀπληστον καὶ θηριωδῶς ἐσθιόντων , καὶ τὸ δάψαι τίθεται , καὶ * τὸ ἐξ αὐτοῦ παραφάγωσι , τὸ δια-10 δάψαι . τὰ τοίνυν κατὰ τοὺς μηστήρας , ἐράνῳ μὲν οὐκ ἐοίκασι . οὐδὲ γὰρ ἔχουσιν οὔτε εὐτελῆς οὔτε κόσμιον καὶ ὁμιλόν , ὃ δή δοκεῖ ἔχειν ὁ ἔρανος . γάμος δὲ οὐκ ἐοίκεν εἶναι . ποῦ γὰρ οἱ νυμφίοι καὶ ὅσα γάμου ἴδια ; λείπεται ἄρα εὐλαπίην εἶναι . καὶ μέν , οὐδὲ τοῦτο . ὁ γὰρ τῆς εὐλαπίης ἐπιστατὼν Τηλέ-μαχος , οὐ χαίρει ὡς γυμνιζόμενος , ἀλλἀἰνᾶται τοὺς συμποτάς , διότι ἀλλότριον βίον τῷ ποινῶν ἐδουσι . ἐπεὶ οὖν οὔτε γάμος τελεῖται οὐ οἱ μηστήρες ἐρίκνται , οὔτε εὐλαπίην . ἐράνῳ δὲ οὐκ ἄν τις οὐδὲ νομίσαι τὸ γινόμενον , ὅζης ἄρα ἐστὶ τὸ συμπόσιον τοῦτο . καὶ ὑβρισταὶ οἱ τοῦτο τελούντες , διὸ καὶ ἐπάγει συλλογιστικῶς ἡ Ὀμηρικὴ Ἀθηνα . ὥστε μοι ὑβρίζοντες ὑπερημάλως δοκοῦσι δαινυσθαι . Σημειώσασα οὖν ὅτι καὶ τὸ εἰλαπίνη ἢ γάμος βαρέως ἠρώτησεν ὁ ξένος καὶ οὐχ ὡς ἀληθῶς ἀποφών , ἐγνώ γάρ ὡς οὔτε εἰλαπίνη , οὔτε γάμος , ὥσπερ οὐδὲ ἔρανος . δαὶς ἄρα ὑβριστική . γένος γάρ τῶν τοιούτων ἢ δαὶς καὶ τὸ δαινυσθαι , καθ’ ἣν ὀλίγα εὐθὺς ῥηθήσεται . Τὸ δὲ ὑβριστὰς εἶναι τοὺς μνηστήρας , δηλοῖ καὶ ὁ εἰπὼν ὅτι τὸ μὲν τῶν μνηστήρων συμπόσιον ἦν οἷον ἐν γένειτο νανίσκων , μέθας καὶ ἔρωσιν ἀνακλειμένων . τὸ δὲ τῶν Φαιάκων , εὐσταλέστατον μὲν τούτων , φιλήδονον δέ . Σημειώσασα * δὲ ἐπταῖδα καὶ ὅτι ὥσπερ τῆς δαυτὸς παρώνυμον Λαίτων χῶριον καὶ Λαίτης , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ χωρᾶν καὶ τοῦ εἰλαπινάζειν , ἣν τις Κεράων καὶ Εἰλαπιναστὴς κατὰ τὴν τοῦ Ἀθηναίου ἱστορίαν . εἰπόντος ὅτι ἐν τῇ Λακωνικῇ που λέγεται ἰδρύσθαι ἥρωας , Λαίτωνα καὶ Κεράωνα ὑπὸ τῶν ἐν τοῖς φειδίτιοις ποιούντων μάζας διακόνων καὶ κρεαντύντων οἴνον . καὶ παρὰ Τρωσὶ δὲ φασί , Λαίτῃν ἥρωα τιμᾶσθαι . καὶ ἐν Κύπρῳ , Μια εἰλαπιναστὴν καὶ σπλαγχντομόν . ὅτι δὲ τὰ φειδίτια συσσίτια ἦν Λακωνικῶν παρώνυμον μὲν οὐ πολυτελὲς δέ , περιφέρεται τοῖς παλαιοῖς . εἰλαπιναστοῦ δὲ ἀνδρὸς , χοῦσις καὶ ἐν Πλάτ . Ἰστέον δὲ ὅτι γάμος μὲν , ὁμολογουμένως οὖν ἐστι τὰ παρόντα , οὐ μὴν οὐδὲ ἔρανος . εἰλαπίνη δὲ τις ὁμῶς ἐστὶ βραία ἐπὶ γάμῳ ἐλπίδι . διὸ καὶ ὁ ποιητὴς ἐν τοῖς ἔξης , εἰλαπίνην εἶναι τὸ πράγμα φησί , ἐν τῷ , θοήνυν ὃ’ Ἀντίνοος ἐπεῖχε πόδα εἰλαπινάζων . καὶ ἀλλοχοῦ δέ , εἰλαπινάζων τοὺς μνηστήρας ἐφει , ὡς καὶ ὁ Τηλέμαχος ἐν τοῖς ἔξης . Σημειώσασα δὲ ὅτι δαὶς μὲν , ἢ ἀπλῶς εὐωχία ὡς ὄνομα ποιόν καὶ γενικόν . ἢ δὲ εἰλαπίνη καὶ ὁ γάμος καὶ ὁ ἔρανος , εἰδὴ εἰσὶ τῆς δαυτὸς . διὸ καὶ ἡ ἠρώτησις οὕτω προάγεται . τίς ἢ παροῦσα δαὶς ; ἀφ’ ἣς εἰλαπίνη ; ἢ γάμος ; ἢ ἔρανος ; ὡς καὶ ἐὰν τις * ἐπύει , τί ζῶον τοῦτο ; βοὸς ; ἢ ἵππος ; ἢ κύων ; οὕτω δὲ γενικόν τι ἐπὶ τῶν τοιούτων ὄνομα , καὶ ὁ προφύθησις ὁμιλος . ἀπὸ τῆς ἰλῆς ὧν καὶ αὐτὸς ἀφ’ ἧς καὶ ἡ εἰλαπίνη κατὰ τινας . ὅτι δὲ ἢ γραφὴ τῆς ἰλῆς ἐδιφορεῖτο παρὰ τοῖς παλαιοῖς , δηλοῦσι καὶ οἱ ἐν ῥητορικοῖς λέξινοις παραδόντες , ὡς καὶ τὸ ἰστέον ἀντὶ τοῦ γνωστέον , διὰ διφθόγγου εἶχε ποτὲ τὴν γραφὴν ἀπὸ τοῦ ἰδω . καὶ τὸ ἰλὴ ἐπὶ τέγματος καὶ πλήθους , παρὰ τὸ εἰλῶ . καὶ τὸ ἰλυσπάζεσθαι , ὅ ἐστιν ὁμοίως ὄγμα καὶ σχόλημα εἰλεῖσθαι καὶ σπάζεσθαι ἢχων κινεῖσθαι . ὅθεν καὶ εἰλίσπωμα ἢ τοιαύτη κίνησις . καὶ ἢ κλείσις δὲ καὶ τὸ κλείσιον καὶ τὸ πέλιδιον , διφορεῖται τοῖς παλαιοῖς . καὶ ἄλλα , ἐν οἷς καὶ ὁ χιλός . Χίλιος δὲ Λουντίος , καὶ τοῦ εὐθυγαλλος τὴν ἀρχήν , διὰ διφθόγγου γράφει . ὁ δηλοῖ φησι , αἰδοῖον ἐντεταμένον , καὶ ὄνομα Λουντιακῶν Ἀθηναῖσι , καὶ ἑταυρίων δέ . τούτεστι φίλον τὰς ἑταίριον , αἱ καὶ ἀναπασίγαλλοι φερονύμως λέγονται παρὰ τῇ κομῳδίᾳ , ὡς ἀνασίουσα φησι τὸν φάλητα ὡς ἐστιν αἰδοῖον ἀνδρός . Παυσανίας δὲ διὰ διφθόγγου γράφει καὶ αὐτός , φησὶν ὅτι εὐθυγαλλος , αἰδοῖον . καὶ ὁ πρόχαρος εἰς συνουσίας . καὶ φθὴ ὑπόχινος . Σημειώσασα δὲ ὅτι γενικώτερον τῆς δαυτὸς ὁ ὁμιλος , εἰ καὶ κατὰ τρόπον ὑπομολογίας ἢ ποιητικὴ * γραφὴς προτίθησι τὴν δαῖτα ἐν τῷ , τίς δαὶς τίς δὲ ὁμιλος . χρὴ γὰρ πρῶτον ὁμιλᾶδὸν γενέσθαι τινας , εἶτα ἢ μάχη τυχὸν ἢ ἰωτήν ἵδεσθαι . ἢ πανήγυριν . ἢ καὶ δαῖτα . καὶ ταύτην , ἣν ἐν γάμῳ ἢ ἐν εἰλαπίνη ὡς εὐρώδη , ἢ ἐν ἐράνῳ . Τὸ δὲ ὑβρίζοντες , πᾶν κυριολογικῶς εἶπεν . ὅζης γὰρ οὐ μόνον ἢ ἐν λόγοις ἀλλὰ καὶ ἢ κατὰ πᾶν ἔργον αἰσχρόν . ὑβρισταὶ γοῦν καὶ οἱ κακολογοῦντες . ὑβρισταὶ δὲ ὡς μάλιστα , καὶ οἱ αἰσχρογυγνόντες , ὁποῖοι καὶ οἱ μνηστήρες . οἷς δίχα τῶν ἄλλων ἥρκα πρὸς ὑβριν , καὶ τὸ ἄμτρον τῆς τρυφῆς . τὸ γὰρ τοῦ μέτρου καὶ τὸ παρώνυμον αὐτῷ μέτριον τὸ καὶ ἄκιον οὐτὶν στοχάζεται σώφρων ἄνθρωπος , καὶ ἐν αὐταῖς τραπέζαις ἀγαθὸν εἶναι . ὡς δηλοῖ ὁ γράφας τὸ , τοῖς ἐπιχάλλουσι , δεσπὴν πρόσεστιν ἄλλ’ οὐδ’ ἡττοῦν . καὶ πάλιν . ὡς ἦν πᾶν τὸ μέτριον . οὐδ’ ὑπερχύων ἀπίοχομα νῦν , οὔτε κενός , ἀλλ’ ἰδίως ἔχων ἐμαντοῦ . καὶ πάλιν . δεῖ φείγεσθαι ἀπάντων τῆς ὑπερβολῆς . λέγεται δὲ καὶ Γοργίας ὁ Λουντίος ἐν βαθεῖ γράφει ζησεως μετ’ αἰσθήσεως ἢχων ἐν τῷ καὶ τῶν αἰσθημάτων ὠτὸς ἔχειν . καὶ ἐρωτηθεὶς τίνι διαίτῃ χρῶμενος οὕτω βιώσει , φάναι ὡς οὐδὲν πώποτε ἰδονὴς ἐνταχ πράξας . Τύδωνος μέντοι ἐπιθυμίας οὕτως ἐμπεπλεγμένος ὡς ἀπὸ τῆς ἐω μὲν κοιμᾶσθαι μετὰ διύσων πρὸς ἐσπέραν δὲ τῇ ἐπιθυμίᾳ ἐπεχειρᾶσθαι , λόγον εἶχεν , ἣσι συγχωμάσθαι . ἔχει δὲ ὁ Ἀθηναῖος καὶ ἄλλα χρήσιμα εἰς συμμετρίαν βιώσεως . δηλοῦν δὲ ὅτι καὶ ἐν δημογορίαις καὶ λοιποῖς λόγων εἴδει χρηστότατον τὸ μέτριον . διὸ
Lemmas: δῆμος ὡς φημί ὁ παλαιός . ὅτι2 ἀγελῶς ὁ Τηλέμαχος ἦ ἀπλοϊκός , μάκαρ ἀνήρ ὁρίζω , ὁ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ γηράσκω κτῆμα . αὐτός , ὡς δή ἐγώ ὀφείλω μάκαρ ὁ ὁ ἐμέω πατρῷος ἄνδρας , ὅς κτέανον ἰός Ελί γῆρας ἔτερος . ὁ δέ ὅς , ἄποτμος γίγνομαι θνητός ἄνθρωπος , οὖον μήv ακομαω ἐκεῖνος λέγω , πολύς γάρ πάντως καί ἄλλος χρεία ὁ ὁ εὐδαίμων καί μακάριος , καί οὖον μόνος ὁ οἶκος τις τελευτάω ἀνευδῶς ζῶ . ὅσα δέ ὅτι ὁ μάκαρ ὁ άπορος ὁ εἰμί δυσποτμέω ἀνατίθημι . ὁ μέντοι μετά Ὄμηρος , μακάριος ὁ εὐδαίμων καλέω , ἄθλιος φημί ὁ δυσδαίμων . ὁ δέ ὀφείλω τατός ὅς ὁ ὄφελος , ἀναΐσσω ὁ ἰωνικός ἔχω , καί επικυω ὁ ἵ . ὁ δέ κτέανον , πλεονασμός παῖς ὁ ὁ συλλαβή καθαυτός ὁ στόμα παρά ὁ Ὀπλιανῷ . ὁ δέ τιμή , ἀρχαῖος μέν εἰμί εἰς πᾶς γραφεύς , δηλόω δέ ὁ αποτελώ , κύριος μέντοι τέμνω , ὁ ἐν ἐπιτομή καί σύντομος καταλαμβάνω . καί γίγνομαι ἐκ ὁ τέμνω τιμή καί κατά ἀναδίπλασμοιῶν τέμνω . ἄποτμος δέ ὁ δυσποτμος ὁ εἰμί δυστυχής . πότμος γάρ , οὖον μόνος ὁ θάνατος ἀλλά καί ὁ τύχη , παρά ὁ πίπτω ὁ εἰμί πίπτω ἀφίημι καί ὁ περιπίπτω . ὁ γάρ ἀπό τυγχάνω , συμπίπτω λέγω , ἀκέω συμλαιναω . ὅστε εὔποτμος μέν , ὁ εὐτυχής . πανάποτμος δέ καί ἄποτμος , ὁ κακοτυχής . ὅτι2 πρότερος ἔνδοξος νίον ἐπαινέω ὁ , οὖον μέν σύ γίνομαι θεός νόμιμος ὀπίσω δύναμαι , ἐπεί σύ γε τοιοῦν ὁ μήτηρ γεννάω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ποιητής εἴωθα ἐπί μέλλω μέν , τίθημι ὁ ὀπίσω . ἐπί δέ παροργισμένος χρόνος , ὁ ἔμπροσθεν . ὅσος δέ μή γάρ οὔπω πελάζω ἢ ἐγγιγνώσκω , ὀπίσω ἐγώ εἰμί δοκέω ὡς μή ἔρχομαι ὅλως εἰς ὕμνος . ὁ δέ παροργισμένος , ὡς ἤδη τρέφω , ἔμπροσθεν γίγνομαι λογίζομαι . ὅτι2 ὕστερος Ὑμικύλη υμικυλειος , Ἡροσφόνη ηροσφονησιον , οὗτος καί Ἡμιλόπη ημιλοπια . καί Βερονίκη δέ Βερονίκεια παρά Ἡρόδοτος . πάρειμι δέ ὁμοίως καί ἄλλος πολύς . ὅτι2 ὁ ἄτακτος μετά ὕβρις ἐνδοκέω καί πολυτελής , ἐπιλέγω ἄν ὁ , τις Διᾶς τις δέ ὅμιλος ὧδε . εὐλαπίην ἢ γάμος , ἐπεί οὐ ἔρανος ὅδε γε εἰμί . ὡς τίς ἐγώ ὑβρίζω ὑπερμελῶς δοξία διαινέω . νεμέσιον αὐτός ὁ ἄνδρας σώφρων αὐχέω πολύς ὁράω ὡς πάνυ τός γε μέτειμι . ἀκέω δέ φρονέω συνέρχομαι αὐτός . ὁ γάρ δέ ὅς ἀείδω ἄφρων , οὐ ἄν σύ αὐτός . ἰστέον δέ ὅτι κατά τρεῖς κατ*λίστα τρόπος συνέρχομαι ὁ πολύς ἐπί εὐωχία , ἀκέω ἐν εὐλαπίην . ἐν γάμος , καί ἐν ἔρανος . καί ὁ μέν ἔρανος , κόσμιος , καί οὐδέ πολυτελής , ἀλλά καί φειδωλός ἐσθίω ὡς ὁ πολύς ὁ ἐρανιστής , ὡς ἄν ἴδιος ἐσθίω ἕκαστος . εἰμί δέ ἔρανος , ἢ ἀπό κοινός συμβολή ἀκέω καταβολή καί δαπάνη , πολύς τις εὐωχία . ὡς καί Ἡσίοδος . ἐκ κοινός , πλεῖστος τε χάρις δαπάνη τε ὀλίγιστος . εἰμί μή ἄρα ποτέ ἀργύρεος τις συντελέω ὁ ἔρανος , ἀσύμβολος δεῖπνον καθίζω ὅς ἐθέλω , τότε γάρ πολυτελής εἰμί καί αὐτός , ὡς ποῦ καί ὁ ποιητής ἐμφαίνω ἐν ὁ , κατά όσος ἐν ἀργύρεος ἀνήρ ὁ γάμος ὁ ἄνθρω ὁ εὐλή - πίνη σφάζω καί τοιοῦτος μέν ὁ ἔρανος . ὁ δέ γάμος , δῆλος ὅτι ὁμιλέω εἰμί συνέρχομαι ἐπί νυμφίων συναρμογή . ὁ δέ εὐλαπίην , εὐωχία εἰμί καί αὐτός πολυτελής , ἐν ὁ κατά εἴλη ὡς ὁ παλαιός γράφω ἢ ὁμοῦ ευλουμενοω πολύς , πίνω . χαίρω δηλαδή ὁ δεπτοζηλοω ὅς . ὁ μέντοι Ἀθήναιος , ἐκ ὁ λάπτω ὁ λέξις ἐτυμολογέω διά ὁ λαπτιζόν ὁ τοιοῦτος λαμπρός παρασκευή καί διαπαύω . λαμπρύνω γάρ φημί καί λαπαιζεω ὡς καί ευλαπιζω κατά πλεονασμός ὁ ὅς , ὁ ἐκκενόω καί ἀναλίσκω εἰμί . ὅστε καί ὁ διασπάω ἐν ὁ ευλαπιζω ἀκέω πυρίδιον πόλις , λαφνρα λέγω παρά ὁ δάφνη . λάπτω δέ φημί , καί ὁ γίγνομαι λαγαρός τις , ἐκπέτομαι καί κενόω ὁ τροφή . ὁ περ ὁ γευστεαρ πάσχω καί διά βραχύς λαπαιζεω . γυνή καί αὐτός ἀπό ὁ λάπτω . ὅστε καί ὁ λαπαία . ὡς καί ἀπό ὁ λαγαρός ὁ λαγών . ὁ δέ οὗτος λέγω , παρατηρέω ἐνταῦθα καί ὅτι ὁ δαπανάω ὁ ἀπό ὁ δάπτω γίγνομαι , ὁ δάκνω ἔχω καί ὁ λάπτω . διό ἐπί ὁ ἄπληστος καί θηριώδης ἐσθίω , καί ὁ δάπτω τίθημι , καί * ὁ ἐκ αὐτός παραφάσσω , ὁ εἶδον δάπτω . ὁ τοίνυν κατά ὁ μηστήρας , ἔρανος μέν οὐ ἔοικα . οὐδέ γάρ ἔχω οὔτε εὐτελής οὔτε κόσμιος καί ὅμιλος , ὅς δή δοκέω ἔχω ὁ ἔρανος . γάμος δέ οὐ ἔοικα εἰμί . ποῦ γάρ ὁ νυμφίος καί ὅσος γάμος ἴδιος ; λείπω ἄρα εὐλαπίην εἰμί . καί μέν , οὐδέ οὗτος . ὁ γάρ ὁ εὐλαπίης ἐπιστάτης Τηλέμαχος , οὖον χαίρω ὡς γυμνιζόμενος , αλλαιναω ὁ συμπότης , διότι ἀλλότριος βίος ὁ ποινή ἐσθίω . ἐπεί οὖν οὔτε γάμος τελέω οὖον ὁ μηστήρες ἔρδω , οὔτε εὐλαπίην . ἔρανος δέ οὐ ἄν τις οὐδέ νομίζω ὁ γίγνομαι , ὄζω ἄρα εἰμί ὁ συμπόσιον οὗτος . καί ὑβριστής ὁ οὗτος τελέω , διό καί ἐπάγω συλλογιστικός ὁ ομηρικός Ἀθηνᾶ . ὥστε ἐγώ ὑβρίζω ὑπερημάλως δοκέω δαίνυμι . σημειωθεω οὖν ὅτι καί ὁ εἰλαπίνη ἢ γάμος βαρύς ἐρωτάω ὁ ξένος καί οὐ ὡς ἀληθής αποφαω , γιγνώσκω γάρ ὡς οὔτε εἰλαπίνη , οὔτε γάμος , ὥσπερ οὐδέ ἔρανος . δαίς ἄρα ὑβριστικός . γένος γάρ ὁ τοιοῦτος ἢ δαίς καί ὁ δαίνυμι , κατά ὅς ὀλίγος εὐθύς εἴρω . ὁ δέ ὑβριστής εἰμί ὁ μνηστήρ , δηλόω καί ὁ εἶπον ὅτι ὁ μέν ὁ μνηστήρ συμπόσιον εἰμί οἷος ἐν γίγνομαι νανίσκος , μέθη καί Ἔρως ανακλίνω . ὁ δέ ὁ Φαίαξ , εὐσταλής μέν οὗτος , φιλήδονος δέ . σημειωθεω * δέ πταίς καί ὅτι ὥσπερ ὁ δαύτος παρώνυμος Λαῖτος χωρίον καί λαιος , οὗτος καί ἐκ ὁ χωράω καί ὁ εἰλαπινάζω , ὅς τις Κεράων καί εἰλαπιναστής κατά ὁ ὁ Ἀθηναῖος ἱστορία . εἶπον ὅτι ἐν ὁ Λακωνικός ποῦ λέγω ἱδρύω ἥρως , Λαίτωνα καί Κεράων ὑπό ὁ ἐν ὁ φειδιτιω ποιέω μᾶζα διάκονος καί κραίνω ὄνος . καί παρά Τρώς δέ φημί , λαιος ἥρως τιμάω . καί ἐν Κύπρος , εἷς εἰλαπιναστής καί σπλαγχντομόν . ὅτι δέ ὁ φειδίτια συσσίτιον εἰμί Λακωνικός παρώνυμος μέν οὖον πολυτελής δέ , περιφέρω ὁ παλαιός . εἰλαπιναστής δέ ἀνήρ , χόω καί ἐν Πλάτ . ἰστέον δέ ὅτι γάμος μέν , ὁμολογουμένως οὖν εἰμί ὁ πάρειμι , οὖον μήv οὐδέ ἔρανος . εἰλαπίνη δέ τις ὁμῶς εἰμί βραία ἐπί γάμος ἐλπίς . διό καί ὁ ποιητής ἐν ὁ ἔξειμι , εἰλαπίνη εἰμί ὁ πράγμα φημί , ἐν ὁ , θοανυω οὐ Ἀντίνοος ἐπέχω πούς εἰλαπινάζω . καί αλλοχοω δέ , εἰλαπινάζω ὁ μνηστήρ ἐφίημι , ὡς καί ὁ Τηλέμαχος ἐν ὁ ἔξειμι . σημειωθεω δέ ὅτι δαίς μέν , ἢ ἀπλόος εὐωχία ὡς ὄνομα ποιός καί γενικός . ἢ δέ εἰλαπίνη καί ὁ γάμος καί ὁ ἔρανος , εἰδή εἰμί ὁ δαύτος . διό καί ὁ ἐρωτάω οὗτος προάγω . τίς ἢ πάρειμι δαίς ; ἀπό ἥς εἰλαπίνη ; ἢ γάμος ; ἢ ἔρανος ; ὡς καί ἐάν τις * ἐπύω , τίς ζῷον οὗτος ; βοῦς ; ἢ ἵππος ; ἢ κύω ; οὗτος δέ γενικός τίς ἐπί ὁ τοιοῦτος ὄνομα , καί ὁ προφύω ὅμιλος . ἀπό ὁ ἰλῆς ὅς καί αὐτός ἀπό ὅς καί ὁ εἰλαπίνη κατά τις . ὅτι δέ ἢ γραφή ὁ ἰλῆς διφορέω παρά ὁ παλαιός , δηλόω καί ὁ ἐν ῥητορικός λεξινοος παραδίδωμι , ὡς καί ὁ ἰστέον ἀντί ὁ γνωστέον , διά δίφθογγος ἔχω ποτέ ὁ γραφή ἀπό ὁ ὁράω . καί ὁ ἱλήκω ἐπί τέγματος καί πλῆθος , παρά ὁ εἴλω . καί ὁ ιλυσπαζω , ὅς εἰμί ὁμοίως ὄγμος καί σχολημη εἴλω καί σπάζω ἦχος κινέω . ὅθεν καί εἰλίσπωμα ἢ τοιοῦτος κίνησις . καί ἢ κλεῖσις δέ καί ὁ κλίσιον καί ὁ πελιδιος , διφορέω ὁ παλαιός . καί ἄλλος , ἐν ὅς καί ὁ χιλός . Χίλιος δέ Λουντίος , καί ὁ εὐθυγαλλος ὁ ἀρχή , διά δίφθογγος γράφω . ὁ δηλόω φημί , αἰδοῖος ἐντείνω , καί ὄνομα Λουντιακῶν Ἀθηναῖος , καί εταυριον δέ . τουτέστι φίλος ὁ ἑταίριος , ὁ καί αναπασιγαλλος φερονυμαω λέγω παρά ὁ κομωδιαω , ὡς ἀνασίων φημί ὁ φάλης ὡς εἰμί αἰδοῖος ἀνήρ . Παυσανίας δέ διά δίφθογγος γράφω καί αὐτός , φημί ὅτι εὐθυγαλλος , αἰδοῖος . καί ὁ Πρόχαρος εἰς συνουσία . καί φθάνω ὑπόχινος . σημειωθεω δέ ὅτι γενικός ὁ δαύτος ὁ ὅμιλος , εἰμί καί κατά τρόπος υπομολογιος ἢ ποιητικός * γράφω προτίθημι ὁ δαίς ἐν ὁ , τίς δαίς τίς δέ ὅμιλος . χρή γάρ πρῶτος ὁμιλᾶδὸν γίγνομαι τις , εἶτα ἢ μάχη τυγχάνω ἢ ἰωτήν ὁράω . ἢ πανήγυρις . ἢ καί δαίς . καί οὗτος , ὅς ἐν γάμος ἢ ἐν εἰλαπίνη ὡς εὐρώδης , ἢ ἐν ἔρανος . ὁ δέ ὑβρίζω , πᾶς κυριολογικός εἶπον . ὄζω γάρ οὖον μόνος ἢ ἐν λόγος ἀλλά καί ἢ κατά πᾶς ἔργον αἰσχρός . ὑβριστής γοῦν καί ὁ κακολογέω . ὑβριστής δέ ὡς μάλιστα , καί ὁ αισχρογυγιγνωσκω , ὁποῖος καί ὁ μνηστήρ . ὅς δίχα ὁ ἄλλος ἀείρω πρός ὕβρις , καί ὁ ἄμτρον ὁ τρυφή . ὁ γάρ ὁ μέτρον καί ὁ παρώνυμος αὐτός μέτριος ὁ καί ἄκιος οὔτις στοχάζομαι σώφρων ἄνθρωπος , καί ἐν αὐτός τράπεζα ἀγαθός εἰμί . ὡς δηλόω ὁ Γράφας ὁ , ὁ επιχαλλους , δεσπὴν πρόσειμι ἄλλος οὐδέ ἡσσός . καί πάλιν . ὡς εἰμί πᾶς ὁ μέτριος . οὐδέ ὑπέρχομαι ἀπέχω νῦν , οὔτε κενός , ἀλλά ἰδίως ἔχω μαντός . καί πάλιν . δεῖ φέρω ἀπαντάω ὁ ὑπερβολή . λέγω δέ καί Γοργίας ὁ Λουντίος ἐν βαθύς γράφω ζῆσις μετά αἴσθησις ἦχος ἐν ὁ καί ὁ αἴσθημα οὖς ἔχω . καί ἐρωτάω τίς δίαιτα χράω οὗτος βιόω , φαίνω ὡς οὐδείς πώποτε ιδονεος ἐνταχ πράσσω . Τύδωνος μέντοι ἐπιθυμία οὕτως ἐμπλέκω ὡς ἀπό ὁ εἰμί μέν κοιμάω μετά διυω πρός εἰσπεράω δέ ὁ ἐπιθυμία ἐπιχειρέω , λόγος ἔχω , εἰμί συγχωμάσθαι . ἔχω δέ ὁ Ἀθηναῖος καί ἄλλος χρήσιμος εἰς συμμετρία βίωσις . δηλόω δέ ὅτι καί ἐν δημογορία καί λοιπός λόγος εἶδος χρηστός ὁ μέτριος . διό