eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1907
ὁκίν καὶ ὁ τοῦ χαλινοῦ ῥυτήρ . δῆλον δὲ ὅτι τὸ ῥύεσθαι , ἤτοι ἐλκεσθαι , προσαρμόττει ὡς περ τοξῶ , οὕτω καὶ ὕσσοις . Ὅτι κελεύσαντος Ἀντινοῦν δίφρος τε ἐκφέρεται καὶ κῶας ἐπ’ αὐτοῦ τίθεται , ὡς ἂν οἱ νέοι ἐν αὐτῷ καθήμενοι διὰ τὸ χαμαὶ πεπῆχθαι τοὺς πύλεας βαλλοιεν κατὰ σκοποῦ . ἐκφύεται δὲ καὶ στίαρ , ἵνα * χρώμενοι τῷ τοξῶ καὶ θάλποντες ἐνχορηστηρίῃ , πάντως γὰρ τὸ γραφὸν τοῦ τοξῶν , ὁ περ τῷ μακρῷ τοῦ χρόνου ἐπεῖνετο , ἡ τοιαύτη ἂν ἀλοιφὴ ἐξῆλθε διισάδεσα τῶν κεράτων ἐν τῷ θερμαίνεσθαι πυρί . Καὶ ὡς ὡς τῷ Ὀδυσσῆ ἐπιμελεται τῶν τοξῶν ὁ Ἀντινοος . καὶ φαίνεται μὲν ὁ ἄνηρ νοῶν καὶ πολὺπερος . ἐδέτο δὲ ἄρα καὶ ἀνδρίας καὶ ῥωμαλεότητος εἰς τὴν δυναθῆναι ἡμῖδιως ἐνταῦθα . πρὸ δὲ αὐτῶν χρεία ἦν αὐτῷ καὶ συνέσεως , ἣν μὴ ἔχων συγγέει τὰ τῶν μνηστήρων , πρῶτος πεσών . ἐστι δὲ , ἂ λέγει Ἀντινοος ἐνταῦθα , τοιαύτη · ἄχρι δή , πῦρ κιόν ἐνὶ με*αροῖσι , Μελανθεῦ , πᾶρ δὲ τίθει δίφρον τε μέγαν καὶ κῶας ἐπ’ αὐτοῦ , ἐκ δὲ στίαρ ἐνικι μέγαν τροχὸν ἐνδον ἔοντος , ὅφρα * νέοι θάλποντες ἐπιχρῶντες ἀλοιφὴ τοξῶν περιθώμεν καὶ ἐκτελέσωμεν ἀεθλον . καὶ νῦν μὲν οὕτως ἐπατίρως ὁ Ἀντινοος μεθοδεύει , μετ’ ὀλίγα δὲ , ὡς οὐ περιγίνονται τοῦ τοξῶν , αἰτιασάμενος τὴν τῆς νοημίας ἰσχήν , τέως μὲν σπεῖσαι κλεῖναι καταθμένους τὸ τοξόν , ἐωθεν δὲ θύσαντας ἐξχειρήσαι τῷ ἔργῳ . καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις ἀρίσκει τὰ τῆς βουλῆς , Ὀδυσσεὺς δὲ φθάνει ἄλλως αὐτὸς ἀνύσαι τὸν ἀεθλον . Τὶ δὲ δηλοῖ τὸ ἄχρι , ἐφύθη οὐ πρὸ πολλοῦ . Τὸ δὲ πῦρ κιόν διὰ διφθόγγοι ἔχει τὴν παραλήγουσαν , πρὸ ὀλίγων δεδήλωται . Τὸ δὲ ἐνικι προστακτικὸν βουθεῖ τοῖς μεθ’ Ὁμήρου εἰς τὴν διὰ τοῦ ἰφιλοῦ γραφὴν τοῦ ἐνεγκε . Τροχὸν δὲ στίαρ , ὡς περ καὶ τυρόν , ἀχριχότερον ἢ περ κῆλον εἶπεν . ἐπεὶδον γὰρ ὁ κύκλος καὶ ἀβαθὴς , οὕ τοιοῦτος δὲ ὁ τροχός . ὧθεν καὶ οἰκείστερος ὡς περ ἐπὶ τυροῦ καὶ ἐπὶ κηροῦ δὲ τοῦ κατὰ τὰς Σειρήνας , οὕτω καὶ ἐπὶ στίαρ . ἀρχαίων δὲ ἔθος τροχουδῶς καὶ τὰ στίρτα στρογγύλλεσθαι . ἴσως δὲ τῷ στίρτι καὶ πιμελὴ νῦν συννοεῖται . ὡν διαφορά , ὅτι στίαρ μὲν τὸ τῶν κερασφόρων , ὁ καὶ θρύπεται ψυχθέν , πιμελὴ δὲ ἐπὶ τῶν μὴ ἔχοντων κέρατα . Ὅτι τῶν ἄλλων μνηστήρων θειπόντων τὸ τοξόν , καὶ πειρωμένων μὲν , οὐ δυναμένων δὲ ἐντανίσαι , πολλὸν γὰρ βίης * ἐπιδενέες ἦσαν τῆς κατὰ τὸν Ὀδυσσέα δηλαδή , ὡς μετ’ ὀλίγα δηλοῦται σαφῶς , Ἀντινοος δ’ ἐτι ἐπεῖχε καὶ Εὐρύμαχος θεοκίδης , ἄρχοι μνηστήρων . ἀρετὴ δὲ , ὁ ἐστιν ἀνδρίς , ἔσαν ἐξοχ’ ἀριστοι . Ἔστι δὲ νῦν ἐπὶχεν τὸ ἐν τῷ τέως ἀρχεῖν καὶ μὴ ἐχαιρεῖν ἔργῳ . ἐκ τούτου δὲ οἱ ὑστερον καὶ οἱ προδηλωθέντες ἐρακτικοὶ φιλόσοφοι ὀνομάσθησαν . ἐν μέντοι τῷ , δαιμονίη , τί μοι ἐπέχεις , ἑτέρων τι σημαίνον μένόν ἐστιν , ὡς ἐδηλώθη ἐκεῖ . Ὅτι ἀσχολούμενων τῶν μνηστήρων εἰς τὴν τοῦ τοξῶν πείραν , καιρὸν ἔσχεν Ὀδυσσεὺς ἀναγνωρισθῆναι τοῖς δούλοις . οἱ μὲν οὖν , οἷα εἴκως , προεξῆλθον , οὕτω δόξαν αὐτοῖς ἢ διὰ λύπην ἢ καὶ ἄλλως ὁπωσοῦν . Ὀδυσσεὺς δὲ μετ’ αὐτοὺς δόμων ἐξελθὼν φιλιούται , εἰπὼν κα*τὰ ἥθος ἐνδοιαστικόν · βουχόλε , καὶ σὺ , συγορβέ , ἔπος τι μυθησαίμην , ἢ αὐτὸς κεύθω ; φάσθαι δὲ με θυμὸς ἀνώγει . ποῖοι κ’ εἴτε , τουνέστιν εἴητε κατὰ συγκοπὴν , ἐξ οὐ τὸ εἰν τρίτον τῶν πληθυντικῶν · ποῖοι τοίνυν εἴητε ἂν Ὀδυσῆ ἀμυνάμεν , εἰ ποθεν ἐλθοι ὧδε μᾶλ’ ἐξασπίης , καὶ θεὸς αὐτὸν ἐνέχοι ; ἄρα μνηστήρων ἀμύναιτε ἢ Ὀδυσῆ ; εἴπατε . οἱ δὲ ἑκάτερος , αὐ γὰρ τοῦτο , θεὲ πάτερ , εἶπον , τελευτήσεις ἐλθὼρ , ὡς ἐλθοι μὲν κείνος ἄνηρ , ἀγάγοι δὲ ἔ θεός · γνοῖης ἂν οἷη ἔμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἔπονται . ἀγαθοῦ δὲ ταῦτα ἐπιχοῦρον ὑπόχσεις . ἐν * δὲ τοῖς ἡμιτίαι κείται καὶ τὸ , δηαστήσαντες ἄμρω , ἀντὶ τοῦ , ἄμα ὁμησάντες , καὶ ὡς εἴσιν , ὁμοῦ ἀρηρότες ἀλλήλοις . Ἴστιον δὲ ὅτι τὸ , βουχόλε καὶ σὺ συγορβέ , οὐ λυποῦσι τοὺς δούλους . οὐδὲ γὰρ δυσχερὲς ἢ ἀπὸ τῆς ἀνὰ χεῖρα τέχνης παραωνυμία . καὶ οὕτω μὲν εἶπον οἱ δοῦλοι . Ὀδυσσεὺς δὲ ἐπὶ τούτων ἑαυτὸν ἐκφαίνων , ἐνδον μέν δή , γησιν , ὅδ’ αὐτὸς ἐγώ , κακὰ πολλὰ μογήσας , ἤλθον εἰκοστῷ ἐτὶ ἐς πατρίδα γαῖαν . γινώσκω δὲ , ὡς ὑμῖν ἐλδομένοις ἰκάνω μόνος ὁμῶν · τῶν δὲ ἄλλων οὐ τις ἦκουσα εὐξαμένου ἐμὲ αὐτὶς ὑπότροπον οἶκαδ’ ἰκέσθαι . εἰ*τα , ἐπειδὴ τοὺς πολλοὺς οὐχ’ οὕτως ἡ ἔννοια , ὡς ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐλπίς ἐφέλεται , ὑπάγεται δημαγωγικώτερον τοὺς δούλους καὶ ἐπαγγελίας χρησταῖς , ὑποσχόμενος ὡς , εἰ περ ὑπ’ ἐμοῦς θεὸς δημάσει μνηστήρας ἀγανούς , ἀξωμαι ἀμφοτέροις ἀλόχους , καὶ κτήματ’ * ὁπάσω , οἷα τ’ ἐγγὺς ἐμῶ πεφυγμένα . τὸ δὲ μεῖζον , καὶ μοι ἐπεὶτα Τηλεμάχου ἑτάρω τε κασιγνήτω τε ἴσοισθε . ἐφ’ οἷς ἀμφιραδὲς τὴν
Lemmas: ἄλοξ καί ὁ ὁ χαλινός ῥυτήρ . δῆλος δέ ὅτι ὁ ῥύομαι , ἤτοι ἕλκω , προσαρμόζω ὡς περ τόξον , οὗτος καί ὑσσός . ὅτι2 κελεύω αντινοος δίφρος τε ἐκφέρω καί κῶας ἐπί αὐτός τίθημι , ὡς εἄν ὁ νέος ἐν αὐτός κάθημαι διά ὁ χαμαί πήγνυμι ὁ πύλος βάλλω κατά σκοπός . ἐκφύω δέ καί στίαρ , ἵνα * χράω ὁ τόξον καί θάλπω ἐνχορηστηρίῃ , πάντως γάρ ὁ γράφω ὁ τόξον , ὁ περ ὁ μακρός ὁ χρόνος πεινάω , ὁ τοιοῦτος εἄν ἀλοιφή ἐξέρχομαι διισάδεσα ὁ κέρας ἐν ὁ θερμαίνω πῦρ . καί ὡς ὡς ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιμελετής ὁ τόξον ὁ Ἀντίνοος . καί φαίνω μέν ὁ ἀνήρ νοέω καί πολὺπερος . ἐσθίω δέ ἄρα καί Ἀνδρίας καί ῥωμαλεότης εἰς ὁ δύναμαι ημιδιαω ἐνταῦθα . πρό δέ αὐτός χρεία εἰμί αὐτός καί σύνεσις , ὅς μή ἔχω συγγίγνομαι ὁ ὁ μνηστήρ , πρῶτος πίπτω . εἰμί δέ , ὅς λέγω Ἀντίνοος ἐνταῦθα , τοιοῦτος · ἄχρι δή , πῦρ κίω ἐν με*αροις , Μελανθεύς , παρά δέ τίθημι δίφρος τε μέγας καί κῶας ἐπί αὐτός , ἐκ δέ στίαρ ἐνικι μέγας τροχός ἔνδον εἰμί , ὄφρα * νέος θάλπω ἐπιχράω ἀλοιφή τόξον περιθέω καί ἐκτελέω ἆθλος . καί νῦν μέν οὕτως ἐπατίρως ὁ Ἀντίνοος μεθοδεύω , μετά ὀλίγος δέ , ὡς οὖον περιγίγνομαι ὁ τόξον , αἰτιάομαι ὁ ὁ νοημία ἰσχνός , τέως μέν σπένδω κλεινός κατατίθημι ὁ τόξον , ἕωθεν δέ θύω1 ἐξχειρήσαι ὁ ἔργον . καί ὁ μέν ἄλλος αρισκω ὁ ὁ βουλή , Ὀδυσσεύς δέ φθάνω ἄλλως αὐτός ἀνύω ὁ ἆθλος . τίς δέ δηλόω ὁ ἄχρι , φύω οὖον πρό πολύς . ὁ δέ πῦρ κίω διά δίφθογγος ἔχω ὁ παραλήγω , πρό ὀλίγος δηλόω . ὁ δέ ἐνικι προστακτικός βούθος ὁ μετά Ὅμηρος εἰς ὁ διά ὁ ἰφιλοῦ γραφή ὁ φέρω . Τροχός δέ στίαρ , ὡς περ καί τυρός , αχριχοτερος ἢ περ κῆλον εἶπον . ἐφοράω γάρ ὁ κύκλος καί ἀβαθής , ἕ τοιοῦτος δέ ὁ τροχός . ὤθω καί οἰκεῖος ὡς περ ἐπί τυρός καί ἐπί κῆρ δέ ὁ κατά ὁ Σειρήν , οὗτος καί ἐπί στίαρ . ἀρχαῖος δέ ἔθος τροχουδῶς καί ὁ στίρτα στρογγύλλω . ἴσως δέ ὁ στίρτι καί πιμελή νῦν συννοέω . ὡς διαφορά , ὅτι στίαρ μέν ὁ ὁ κερασφόρος , ὁ καί θρύπτω ψύχω , πιμελή δέ ἐπί ὁ μή ἔχω κέρας . ὅτι2 ὁ ἄλλος μνηστήρ θειποντος ὁ τόξον , καί πειράω μέν , οὖον δύναμαι δέ εντανισος , πολύς γάρ βίαιος * ἐπιδενέες εἰμί ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς δηλαδή , ὡς μετά ὀλίγος δηλόω σαφῶς , Ἀντίνοος δέ ἔτι ἐπέχω καί Εὐρύμαχος θεοκιδηω , ἄρχω μνηστήρ . ἀρετή δέ , ὁ εἰμί ἀνδρίς , εἰμί ἔξοχος ἀγαθός . εἰμί δέ νῦν ἐπιχέω ὁ ἐν ὁ τέως ἄρχω καί μή χαίρω ἔργον . ἐκ οὗτος δέ ὁ ὕστερος καί ὁ προδηλόω ερακτικεω φιλόσοφος ὀνομάζω . ἐν μέντοι ὁ , δαιμόνιος , τίς ἐγώ ἐπέχω , ἕτερος τίς σημαίνω μένω εἰμί , ὡς δηλόω ἐκεῖ . ὅτι2 ασχολούμαι ὁ μνηστήρ εἰς ὁ ὁ τόξον πείρω , καιρός ἔχω Ὀδυσσεύς ἀναγνωρίζω ὁ δοῦλος . ὁ μέν οὖν , οἷος ἵημι , προεξέρχομαι , οὗτος δόξα αὐτός ἢ διά λύπη ἢ καί ἄλλως ὁπωσοῦν . Ὀδυσσεύς δέ μετά αὐτός δόμος ἐξέρχομαι φιλιόω , εἶπον κατά ἦθος ἐνδοιαστικός · βουχολος , καί σύ , συγορβέ , ἔπος τίς μυθέομαι , ἢ αὐτός κεύθω ; φημί δέ ἐγώ θυμός ἄνωγα . ποῖος καί εἴτε , τουνέστιν εἰμί κατά συγκοπή , ἐκ οὖον ὁ ἐν τρίτος ὁ πληθυντικός · ποῖος τοίνυν εἰμί εἄν Ὀδυσσεύς ἀμύνω , εἰμί πόθεν ἔρχομαι ὧδε μῆλον ἐξασπίης , καί θεός αὐτός ἐνέχω ; ἄρα μνηστήρ ἀμύνω ἢ Ὀδυσσεύς ; εἶπον . ὁ δέ ἑκάτερος , αὖος γάρ οὗτος , θεός πατήρ , εἶπον , τελευτάω ἔρχομαι , ὡς ἔρχομαι μέν ἐκεῖνος ἀνήρ , ἄγω δέ ἔ θεός · γιγνώσκω εἄν οἶος ἐμέω δύναμις καί χείρ ἔπω . ἀγαθός δέ οὗτος ἐπίκουρος ὑπόχσεις . ἐν * δέ ὁ ἡμίτιον κεῖμαι καί ὁ , διΐστημι ἄμορος , ἀντί ὁ , ἄμη ὁμησάντες , καί ὡς εἰμί , ὁμοῦ ἀραρίσκω ἀλλήλων . ἱστίον δέ ὅτι ὁ , βουχολος καί σύ συγορβέ , οὖον λυπέω ὁ δοῦλος . οὐδέ γάρ δυσχερής ἢ ἀπό ὁ ἀνά χείρ τέχνη παραωνυεις . καί οὗτος μέν εἶπον ὁ δοῦλος . Ὀδυσσεύς δέ ἐπί οὗτος ἑαυτοῦ ἐκφαίνω , ἔνδον μέν δή , γησιν , οδός αὐτός ἐγώ , κακός πολύς μογέω , ἔρχομαι εἰκοστός τίμι εἰς πατρίς γαῖα . γιγνώσκω δέ , ὡς σύ ἔλδομαι ἱκάνω μόνος ὁμός · ὁ δέ ἄλλος οὖον τις ἀκούω εὔχομαι ἐγώ αὖτις ὑπότροπος οἴκαδε ἱκνέομαι . εἰ*τα , ἐπεί ὁ πολύς οὐ οὕτως ὁ ἔννοια , ὡς ὁ ὁ ἀγαθός ἐλπίς ἐφέλεται , ὑπάγω δημαγωγικός ὁ δοῦλος καί ἐπαγγελία χρηστός , ὑπισχνέομαι ὡς , εἰμί περ ὑπό μου θεός δήμασις μνηστήρ ἀγανός , ἄγω ἀμφότερος ἄλοχος , καί κτῆμα * ὀπάζω , οἷος τε ἐγγύς ἐμέω φεύγω . ὁ δέ μείζων , καί ἐγώ ἔπειτα Τηλέμαχος ἑταῖρος τε κασίγνητος τε ἰσόω . ἐπί ὅς ἀμφιραδὲς ὁ