eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1560
χρυσῆν ἐν ἡκιδῶν ἔργῶν ἕλαιον . ὁ καὶ ἐποίησαν ἐκεῖνα . διό μετ' ὀλίγα ἔρει . ἔμματα δὲ οἱ πόρε παρθένος ἀλωις . Ὅσα δὲ τὴν σύντομον τῆς ζωῆς ἀντίθεσιν καὶ τὴν ἐπ' αὐτῇ λύσιν ἐν τῷ , ἢ μὴ τινα δυσμενὴ φρετὲ εἶναι ἄνδρα . οὐκ ἔσθ' οὕτως ἄνηρ , καὶ τὰ ἔξης . ἐπὶ γὰρ αὐτὸς εἰσὶν ἀντιπαραστασιακῶς τὰς ἀμ - φιπόλους ὡς αἱ καὶ φῶτα βλέπουσι καὶ μὴ τι ἄγριον , ἀλλὰ δυσμενῆς ὁ ἄνηρ , θημὴν τοῦτο ἡ ζωή , ἐπιφύρα εὐθὺς λύσιν ὡς οὔτε ἔστιν οὔτε γενήσεται Θητὸς ὅς ἂν ἴσμεν πολεμήσων Φαιάκας . ὁ μιμωσα - μινος Ἡσίοδος , σχηματίζει καὶ αὐτὸς πον ἐν τοῖς κατ' αὐτὸν , οὕτως . οὐκ ἔστιν οὕτως ἄνηρ ὃ ἐστι δύναιμι τοσαύτη , ὡς τὸ δὲ τι ποιήσω . Ἱστορὶν δὲ ὅτι ἐκπλαγήναι μὲν τὰς δμωὰς φῶτα ἰδούσας , οὐ καινόν . ἐπὶ καὶ Φαιάκας ἐν τοῖς ἔξης ἄνω γίνονται φῶτα ἰδόντες . τὸν Ὀδυσσέα δηλαδή . τὸ δὲ καὶ τρίττα ἰδούσας , ἀλλὰ τοῦτο γυναικῶν καὶ ἀγενῆ . καὶ τοῦτο μὲν , τοιόνδε . ἡ δὲ κόμη τὴν ῥηθεῖσαν κατα - σκευάζουσα πρότασιν , φησί . μέλα γὰρ φίλοι ἀθανάτοισιν . οἴζομεν δ' ἀπάνευθε . μο - νονοχὶ λέγουσα ὡς εἰ καὶ μὴ πολεμισται οἱ Φαιάκες οἱς οὐ * μέλει βιὸς οὐδὲ φαρῆτη ὡς ἐν τοῖς ἔξης λεχθήσεται οὐδὲ εἰδὼν ἀπροσπλάστοι δι' ἀνδρίαν , ἀλλ' ὅμως θεοφιλεῖς ὄντες , οὐκ ἂν τι κακὸν ἐκ πο - λεμίων πάθουν . ἄλλως τε καὶ πᾶνν ἐκτετοπισμένοι ὄντες , καὶ οὐτινας ἔχοντας ἐχθροὺς ὡς ἐν τοῖς ἐφεξῆς πον καὶ αὐτὸ εἰρήσται . καὶ οὕτω μὴν ἡ κόμη ἔλυσε τὴν ἀντίθεσιν . Τὸ δὲ οὐκ ἔστιν οὐδὲ γίγνεται , ἐπιταίνει τὴν ἀρχαὶ τῶν Φαιάκων ἀσφάλειαν πρὸς ἐκπληξιν διήθεν τοῦ ναυαγοῦ ξένου . Λι - φρὸς δὲ ῥητὸς ὁ ζῶν καὶ ἐφωμένος . τὴν μὲν γὰρ ζωήν , ὑγρότης καὶ θερμότης συνέχει . τὸν δὲ θάνα - τον , τὰ θανάτια ποιεῖ . ὅθεν καὶ νεκροὶ ἀλίξαντες οἱ ζωτικῆς λυθᾶδος ἄμυροι . καὶ ὁ κομιζὸς δὲ παιζων , αὐαίνου λῦτον ἐν ὄδου εἶναι πλάτται . ἀπὸ τοῦ αὐαίνωιτὸς τοῦνομα . Πλουτάρχος δὲ ἐν τοῖς κατ' αὐτὸν συμποσιακοῖς φησὶν οὕτως . ὑγρότητι καὶ θερμότητι τεθῆλσαι τὰ ζῷα . ἡ δὲ ψυχρότης καὶ ξηρότης , ὀλέ - θρου . διὸ χαριίντως Ὅμηρος διφρὸν ῥητὸν καλεῖ . καὶ τὸ μὲν χαίραν , αἰνεσθαι λέγω . ὡς καὶ χαλζὸς αἰνίσται πυρί . ἡχάνδαν δὲ καὶ χαυνόρην , τὸ λυπηρὸν καὶ φοβερὸν . ὁ δὲ ἀλίξας καὶ ὁ σκλετὸς , ἐπὶ νεκρῶν λέγονται . Λουδορουμενῶν τῶν πελαιῶν , τῷ ὀνόματι τῆς ξηρότητος . καὶ τοιαῦτα μὲν καὶ τὰ τοῦ Πλουτάρχου . ὁ δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις διαληφθείς ἀλί*ξας , φαίνεται καθ' ὁμοιότητα τοῦ ἀλίξας . ἐστὶ δὲ ἀλίξας κατὰ Ἀλίων Λιονίσιον , ὁ θαλάσση μεμιγμένος . καθὰ καὶ χαλζόρας , ὁ χαλζῷ φησι κοκωμένος . τὰ δὲ ῥηθέντα ἐνταῦθα εἰς τὸ , διφρὸς ῥητόν , χρήσιμα καὶ ἐν τοῖς ἔξης εἰς τὸ , διφρὸ ποδί . ὅτι δὲ ὁ ἔνις καὶ ἡ ἔνις ἐκ τοῦ ἔχου παραγίνεται , ἐν ἄλλοις δεδήλωται . Τὸ δὲ διψό - τητα φήσω , πρὸς δικαστολὴν ζῆται . ἄλλως γὰρ , ἐπλεόν τινες ἴσως εἰς Φαιάκας . ἐξ ὧν καὶ τὰς ἀμρι - πόλους αἴρον ὡς εἰδὼς οἱ ἐν τῇ νήσῳ . Τὸ δὲ μέλα φίλοι ἀθανάτοισι παιδευτικῶς ἔχει . ὡς τῶν θεοφιλεῶν , οὐ πειραμένων διψότητος . Τὸ δὲ οἴζομεν ἐναλίγαν ἔχει σχήματος . ὡφελε γὰρ ἀπολούθως τοῖς ἀνω - τέρω αἰεῖν . οἴζονται δ' ἀπάνευθεν . ὅμως δὲ κοινοῦται τὸν λόγον ἡ ζωή ὡς καὶ αὐτὴ Φαιάς . Τοῦ δὲ ἀπάνευθεν , ἰσμορία εὐθὺς τὸ ἔχεται . καὶ τὸ , οὐδὲ τις ἡμῖν ἐπιμισγεται . ἐκτετοπισθαι γὰρ ὁ ποιητὴς βούλεται τὴν Φαιακίαν ὡς ἐν τοῖς ἔξης φανήσεται . καὶ μὴν οἱ Κερκυραῖοι Φαιάκες , κατάναντι κέινται τῆς Ἠπείρου , ὡς καὶ Ὅμηρος ὑστερον παραδηλοῖ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Φειδῶνα . οὐδὲν δὲ καινὸν εἰν οἱ Κερκυραῖοι ἀπλοϊκώτερον ἑαυτοὺς ἐκπολιζῶσιν οὐκ ἀληθῆ λαλοῦντες , εἰ καὶ τὸν Ἀχιλλῶν μέριστον πον εἶπαν ὁ Ἀχιλλεύς ἐν ποταμοῖς . ἀ*πολυστερον λέγων , καὶ ταῦτα , ἴτιμον ἔχοντων τὸ τουνόθεν συνολόγημα . οὕτω καὶ Αἰσχύλος φησὶ τερατωδέστατον καὶ τραγικωτάτον , τὸ , ἵστι τις πόλις Κάνωθος ἔχεται , χθονὸς . τρισανύμωτος καὶ αὐτός . οὐ γὰρ ἔχεται γῆς ἀπάσης ἡ Κάνωθος , ἀλλ' ἡ μόνος τῆς ἐκτὸς ἀρχιαλός . Σημειῶσα δὲ ὅτι οὐκ αὐτὸς ὁ ποιητὴς ἀναιδῶς οὕτω τὴν τῶν Φαιάκων ἑτοπι - ζει γῆν , ἀλλ' ἡ Ὁμηρικὴ ζωή καὶ οἱ λοιποὶ δὲ Φαιάκες . οὐχ' οὕτως οὐδ' αὐτοὶ εἰδότες , οὐδὲ πρὸς ἀλή - θειαν λαλοῦντες , ἀλλ' ἐθέλοντες τοιούτου δοκεῖν τοῖς πολλοῖς , διὰ τὸ ἀνεπιβόλευτον . ἵνα δηλαδή μὴ πολυμοῖντο φθονούμενοι διὰ τὸ τῆς χώρας εὐδα*μον , ὁ πολυαρχὸν γίνεται . Ἱστορὶν δὲ καὶ ὅτι ἀντίως ἡ ζωή τὸ ψεῦδος σφρίζει . οἴκονται μὲν γὰρ ἀπάνευθε τῶν κέκλων οἱ Φαιάκες πολυκίνδυνον ἐνὶ πόντῳ καθὰ νησιώται , καὶ ἔχεται ἐκὰ πρὸς τῇ ἡπείρῳ . καὶ οὕτως αὐτοῖς ἐπιμισγεται ἀπλῶς δίχα τοῦ πλεῖν - σα . βούλονται δὲ , ταῦτα καὶ' ὑποβολὴν νοιθῆναι ὡς ἐπὶ πολλῶν ἐκτοπισαῖς . Ὀδυσσεὺς δὲ , καλὴν ἂν ἐπὶ τούτοις οἷα τὴν χώραν ψευδομένην εἰδώς . Τὸ δὲ ἐνθ'ἀδ' ἱκάνει , τοῦ' ἱκάνει ἐν τοῖς ἔξης ἴσαι ὁ ποιητής , ὡς ἔχει φανείται . Τὸ δὲ κοιμῶν , λέγεται καὶ κοιμίζαν . μετ' ὀλίγα
Lemmas: χρύσεος ἐν ἀκίς ἔργον ἔλαιον . ὁ καί ποιέω ἐκεῖνος . διό μετά ὀλίγος ἔρομαι . ἔμματα δέ ὁ πόρος παρθένος ἅλως . ὅσα δέ ὁ σύντομος ὁ ζωή ἀντίθεσις καί ὁ ἐπί αὐτός λύσις ἐν ὁ , ἢ μή τις δυσμενής φρετὲ εἰμί ἀνήρ . οὐ ἔστω οὕτως ἀνήρ , καί ὁ ἔξειμι . ἐπί γάρ αὐτός εἰμί ἀντιπαραστασιακῶς ὁ ἀνά - φιπολος ὡς ὁ καί φάος βλέπω καί μή τίς ἄγριος , ἀλλά δυσμενής ὁ ἀνήρ , θημὴν οὗτος ὁ ζωή , επιφυραω εὐθύς λύσις ὡς οὔτε εἰμί οὔτε γίγνομαι θής ὅς εἄν οἶδα πολεμέω Φαίαξ . ὁ μιμουσα - Μίνος Ἡσίοδος , σχηματίζω καί αὐτός πως ἐν ὁ κατά αὐτός , οὕτως . οὐ εἰμί οὕτως ἀνήρ ὅς εἰμί δύο τοσοῦτος , ὡς ὁ δέ τίς ποιέω . ἵστωρ δέ ὅτι ἐκπλήσσω μέν ὁ δμωή φάος ὁράω , οὖον καινός . ἐπί καί Φαίαξ ἐν ὁ ἔξειμι ἄνω γίγνομαι φάος ὁράω . ὁ Ὀδυσσεύς δηλαδή . ὁ δέ καί Τρίττα ὁράω , ἀλλά οὗτος γυνή καί ἀγενής . καί οὗτος μέν , τοιόσδε . ὁ δέ κόμη ὁ εἴρω κατά - σκευάζω πρότασις , φημί . Μέλα γάρ φίλος ἀθάνατος . οἴζω δέ ἀπάνευθε . μ - νονοχὶ λέγω ὡς εἰμί καί μή πολεμιστής ὁ Φαίαξ οἱςστις οὖον * μέλος βιός οὐδέ φαρῆτη ὡς ἐν ὁ ἔξειμι λέγω οὐδέ ἀνάκλεις ἀπροσπλάστοι διά ἀνδρεία , ἀλλά ὅμως θεοφιλής εἰμί , οὐ εἄν τίς κακός ἐκ ἀπό - λαιμίον παθαίνω . ἄλλως τε καί πᾶς ἐκτοπίζω εἰμί , καί οὔτις ἔχω ἐχθρός ὡς ἐν ὁ ἐφεξῆς πως καί αὐτός εἴρω . καί οὗτος μήv ὁ κόμη λύω ὁ ἀντίθεσις . ὁ δέ οὐ εἰμί οὐδέ γίγνομαι , ἐπιταίνει ὁ ἀρχή ὁ Φαίαξ ἀσφάλεια πρός ἔκπληξις διηθέω ὁ ναυαγέω ξένος . Λι - φρά δέ ῥητός ὁ ζῶ καί φάω . ὁ μέν γάρ ζωή , ὑγρότης καί θερμότης συγχέω . ὁ δέ Θάνα - ὁ , ὁ θανατιάω ποιέω . ὅθεν καί νεκρός αλιξαντης ὁ ζωτικός λυθᾶδος ἄμυρος . καί ὁ κομίζω δέ παίζω , αὐαίνω λυτός ἐν ὁδός εἰμί πλάσσω . ἀπό ὁ αὐαίνω τοὔνομα . Πλούταρχος δέ ἐν ὁ κατά αὐτός συμποσιακός φημί οὕτως . ὑγρότης καί θερμότης θάλλω ὁ ζῷον . ὁ δέ ψυχρότης καί ξηρότης , ὀλός - Θρής . διό χαριίντως Ὅμηρος δίφρος ῥητός καλέω . καί ὁ μέν χαίρω , αἴνημι λέγω . ὡς καί χαλζὸς αἰνίζω πῦρ . ἡχάνδαν δέ καί χαυνόρην , ὁ λυπηρός καί φοβερός . ὁ δέ αλιθελγω καί ὁ σκλετὸς , ἐπί νεκρός λέγω . λουδορουμην ὁ πελάζω , ὁ ὄνομα ὁ ξηρότης . καί τοιοῦτος μέν καί ὁ ὁ Πλούταρχος . ὁ δέ ἐν ὁ τοιοῦτος διαλαμβάνω ἀλί*ξας , φαίνω κατά ὁμοιότης ὁ αλιθελγω . εἰμί δέ αλιθελγω κατά Ἥλιος Λιονίσιον , ὁ θάλασσα μίγνυμι . καθά καί χαλζοηρα , ὁ χαλζῷ φημί κοκαω . ὁ δέ εἴρω ἐνταῦθα εἰς ὁ , δίφρος ῥητός , χρήσιμος καί ἐν ὁ ἔξειμι εἰς ὁ , δίφρος πούς . ὅτι δέ ὁ ἐνίημι καί ὁ ἐνίημι ἐκ ὁ ἔχω παραγίγνομαι , ἐν ἄλλος δηλόω . ὁ δέ διψό - τητάω φημί , πρός δικαστολὴν ζέω . ἄλλως γάρ , πλέω τις ἴσως εἰς Φαίαξ . ἐκ ὅς καί ὁ ἀμρι - πόλος ἀείρω ὡς εἰδοί ὁ ἐν ὁ νῆσος . ὁ δέ Μέλα φίλος ἀθάνατος παιδευτικός ἔχω . ὡς ὁ θεοφιλέω , οὖον πειράω διψοτητη . ὁ δέ οἴζω εναλιγη ἔχω σχῆμα . ὀφείλω γάρ ἀπολούθως ὁ ἄνω - τέρας ἀΐω . οἴζω δέ ἀπάνευθε . ὅμως δέ κοινόω ὁ λόγος ὁ ζωή ὡς καί αὐτός φαιός . ὁ δέ ἀπάνευθε , ισμοριον εὐθύς ὁ ἔχω . καί ὁ , οὐδέ τις ἐγώ ἐπιμίσγω . ἐκτοπίζω γάρ ὁ ποιητής βούλομαι ὁ Φαιάκιος ὡς ἐν ὁ ἔξειμι φαίνω . καί μήv ὁ Κερκυραῖος Φαίαξ , καταναίω κεῖμαι ὁ Ἤπειρος , ὡς καί Ὅμηρος ὕστερος παραδηλόω ἐν ὁ κατά ὁ Φείδων . οὐδείς δέ καινός ἐν ὁ Κερκυραῖος ἀπλοϊκός ἑαυτοῦ ἐκπολίζω οὐ ἀληθής λαλέω , εἰμί καί ὁ Ἀχίλλων μεριστός πως εἶπον ὁ Ἀχιλλεύς ἐν ποταμός . ἀ*πολυστερον λέγω , καί οὗτος , ἴτιμον ἔχω ὁ τουνόθεν συνολόγημα . οὗτος καί Αἰσχύλος φημί τερατώδης καί τραγικός , ὁ , ἵστημι τις πόλις Κάνωθος ἔχω , χθών . τρισανύμωτος καί αὐτός . οὖον γάρ ἔχω γῆ ἀπασάω ὁ Κάνωθος , ἀλλά ὁ μόνος ὁ ἐκτός ἀρχιαλός . σημειώνω δέ ὅτι οὐ αὐτός ὁ ποιητής ἀναιδής οὗτος ὁ ὁ Φαίαξ ἑτοπι - ζέω γῆ , ἀλλά ὁ ὁμηρικός ζωή καί ὁ λοιπός δέ Φαίαξ . οὐ οὕτως οὐδέ αὐτός οἶδα , οὐδέ πρός ἀλέω - θεῖος λαλέω , ἀλλά ἐθέλω τοιοῦτος δοκέω ὁ πολύς , διά ὁ ανεπιβολευος . ἵνα δηλαδή μή πολυμοῖντο φθονέω διά ὁ ὁ χώρα εὐδάμων , ὁ πολυαρχω γίγνομαι . ἵστωρ δέ καί ὅτι ἀντίος ὁ ζωή ὁ ψεῦδος σφριζεω . οἰκέω μέν γάρ ἀπάνευθε ὁ κέκλων ὁ Φαίαξ πολυκίνδυνος ἐν πόντος καθά νησιώτης , καί ἔχω ἐπίτεξ πρός ὁ ἤπειρος . καί οὕτως αὐτός ἐπιμίσγω ἀπλόος δίχα ὁ πλέω - σός . βούλομαι δέ , οὗτος καὶι ὑποβολή νοέω ὡς ἐπί πολύς ἐκτοπίζω . Ὀδυσσεύς δέ , καλός εἄν ἐπί οὗτος οἷος ὁ χώρα ψεύδω οἶδα . ὁ δέ ἀνθίς ἱκάνω , Τούο ἱκάνω ἐν ὁ ἔξειμι Ἴσαι ὁ ποιητής , ὡς ἔχω φαίνω . ὁ δέ κοιμάω , λέγω καί κοιμίζω . μετά ὀλίγος