eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1399
γίγονται διατίθεται . Νέστωρ δὲ πον σχετιάζων , ἐν ποῖ γενέσθαι τὰς δουλείας ἔχεται καὶ τὰς δεξιὰς αἷς ἐπεποίησαν Ἕλληνες , ὡς μεγάλου κακοῦ γινομένου , ἂν αἱ δεξιὰι παροφώνται . λαὶς μέντοι χειρὶ οὐκ ἔχειν ἀπτοῦν ἀλλήλων τοὺς γλιωρίους . διότι ἐν χειρὶ μοίρα οἱ παλαίοι εἴδειντο τὰ μὴ δεξιὰ . ὕδεν καὶ τὰ φαῦλα συμπτώματα , λειὰ καὶ ἐπαρίστερα ἐλέγον , καὶ ἀμφοτέρου , τὸ ἀμφοτέρου οὐκ αἰῶν . ἀπαντᾶς τῷ ἀμφιδέξιῳ . ἄλλως δὲ ὅμως εὐημότερον κατακωφόντες τὴν * φαυλότητα τοῦ πράγματος χρηστότητι κληρώς , ἀμωτρά τε ἐκάλουν τὰ λαῖα ἐκ τοῦ ἀρίστου παρονομάζοντες αὐτά . ὁσαύτως καὶ εὐώνυμα , διὰ τὸ ἀγαθὸν τυχεῖν ὀνόματος . τοῦ ἀρίστου δηλαδή , ἐξ οὗ παρονομάζεται τὸ ἀριστερόν . καὶ ἐστὶ τὸ σῆμα , εὐφημισμός . ἀγαθὴ κλῆσις περιστέλλων τὸ φαῦλον . ὥσπερ καὶ τὰς Ἑρυνύς , Εὐμενίδας διὰ τὸ εὐφημον κατωνομάζον , καὶ τοὺς δυσμενεῖς οὕσας . Ἰστίον δὲ καὶ ὅτι διὰ τὸ τῆς δεξιᾶς καὶ τοῦ κατ’ αὐτὴν δεξιώματος εὐφημον , καὶ διότι δεξιόθεν ὡς ἐπὶ πολὺ τοῖς πονωτοῖς τῶν ζῴων ἡ κίνησις , καὶ οἱ παλαοὶ μεταμοι τὴν ἐν τοῖς ἐπεσι πρώτην χόραν ἤρουν τῶν πρώτων πόδα , δεξιὰν χόραν ἔλεγον . καὶ ὅτι τῶν δεξιῶν χειρῶν ἡ συμβολή , ἣν ἐξ Ἑλλήνων ἐπιχωριάσα τοῖς Ἰατίνοις μετὰ καὶ ἄλλων μυσίων ἐδῶν . πολλοὶ γὰρ τῶν Ἑλλήνων οἱ μὲν ἰόντες μεταιχίζοντες ἄτου ἀποικι - ζοντες , οἱ δὲ καὶ μετὰ τὴν τῆς Ἰλίου ἄλωσιν εἰς τὰ κατὰ τὴν Ἰταλίαν διεπεσόντες χωρία , τὴν τε ἄνω τῶν δεξιῶν ὡς εἴκως διέδοσαν τοῖς ἐκεῖ , καὶ ἄλλων δὲ ἐδῶν Ἑλληνικῶν ἐκείνοις μετέδοσαν . ὅν Ὀμηρος μίμηται ὁ Ἕλλην σοφός . ὁποῖον τι καὶ ἡ τῆς διαίτης ἀπλότης καὶ τὸ προσιναὶ ἀλλήλοις δεξιουσί - νους ἐκπώμασι . καὶ τὸ περιγύμνους νύκτωρ καθεδέν . καὶ τὸ ὑπὸ * γυναικῶν λούεσθαι . καὶ τὸ τὰς πολλὰς τῶν γυναικῶν , μὴ ἐθελᾶν προφαίνειν τὰ πρόσωπα , ἄντα παρμαίων καὶ αὐτὰς ἔχουδας λιαρὰ χρηδεῖν . καὶ τὸ τοὺς ἄνδρας , χλαῖνας ἀμπέχοντα τουνέστι μανδύδη περιβλήματα ὡς πρὸς ἀπεκ - δυσιν μᾶλλον δὲ πρὸς ἀπόθεσιν . διὸ φησὶ πον ὅτι ἀπέθετο χλαῖναν φονιζόμενος . ὁμοίως τῷ , ἀπέθετο δὲ ξίφος ὅξὺ ὅμων . ὁσαύτως Ἑλληνικῶν καὶ τὸ , γονυπετοῦντας ἐκτεῖναι εἰτε καὶ καθημένους . ὡς Ὀδυσεὺς παρὰ Λιόλη , ἐπὶ σταθμοῖς ἐπ’ οἴδου ἐζόμενος . καὶ τὸ τῶν εὐεργετούντων δὲ , μᾶς τινὸς πόλεως ἄρχαν τοῖς ἄλλοις ἀμύττα τὰς λοιπὰς , προσαφῶς * Ἑλληνικόν . καὶ μὴν καὶ τὸ ἐν δημοφρομᾶς1399 πάντων καθημένων τῶν συνελθόντων , ἵνα τινὰ δημοφροῦν ἰσάμενον . καὶ τὸ τοῖς δεσπόταις συγκα - θίζειν τοὺς θεράποντας . ὅσως δὲ καὶ τὸ τὰς κεφαλὰς ἀκατακαλύπτους ἔχειν . οὐδαμοῦ γοῦν ὁ ποιητὴς εὐρήσει οὔτε πάλιν ἀσχητὸν μαντιμῆρος τοῦ κατ’ Ἡσιόδου , οὔτε κανθίας . ἥτις κατὰ τὸν Πανασαν ἀπὸς ἦν πλεῖστος , ὅν οἱ Μακεδόνες φησι βασιλεῖς ἄρχουν λαχόν αὐτῷ διάδημα περιελόντες . οὔτε ἄλλου ποτὶ τὴν κεφαλὴν καλύμματος . ἀλλὰ καὶ τὸν Ὀδυσεὺν ἐν τοῖς ἔχεις εἰς φαλάκρωσιν χωροδοῦσιν οἱ μνηστήρες , ὡς ἐκκαμίνης τῆς αὐτοῦ φαλάκρας εἰς θάνατον διὰ τὸ τῆς κεφαλῆς δηλαδή ἀκατακαλύπτου . οὐ μόνον δὲ ἐδὴ Ἑλληνικὰ τοῖς ἐκεῖ ἐπεπόλασαν , ἀλλὰ καὶ λέξας Ἑλληνικὰ πολλὰ καὶ μάλιστα ἰδίου ἐναπίμανεν . αἱ καὶ χρώρῳ ὑστερον ἀπιχωριώθησαν τὰ Ἑλληνικὰ ὀνόματα παρὰζοπα γιγνόμενα καὶ βαρβαρα . ὡς καὶ παρὰ τοῦτον αὐτὸν πραγματεία ἀρχίζει τις τῶν παλαιῶν ἐκπερίπτερα . τὸ μέντοι τῶν γυναικῶν ἐκσοίπτελον , αἷς ὁ πῆλος ἐν τῷ βαδίζειν ἐρίκεται διὰ τὸ βαδὺ τοῦ ἰματισμοῦ , αἷ ἀν κληρος τοῖς Ἰταλικοῖς ἐκ τοῦ Τρωϊκοῦ Λίνου . Ἑλληνὶς γὰρ γυνή , οὔτε βαδύπτελος , οὔτε ἐκσοίπτελος παρ’ Ὀμήρῳ εὐρήσει . αἱς δὲ τὸ παρὶ δεξιὰς καὶ τὸ κατ’ αὐτὴν σύνομα , συντελεῖ τι καὶ ὁ γράφας ὅτι καὶ τὸ δεξιόθαι , παρὰ τὴν δεξιῶν εἰχὴν . φησὶ γὰρ ὅτι λαχάν μὲν , τὸ ἀνελύθαι τι μὴ διδόντος τινὸς . οἶον . ἀλλὰ σὺ γ’ ἐν χωρὶ λαβ’ αἰτὶδα ἰπασώσασαν , δεξιόθαι δὲ , τὸ παρὰ τινὸς προτανοῦντος κα - ρισσώθαι . καὶ ἰσχηματιστα φησι , παρὰ τὴν δεξιῶν . οἶον . Θέμιστι δὲ καλλίπασφῳ δέκα δέπας . ὁ δὴ καὶ προσιώσας ἦσαν . ἦν ἰστορεῖ Ὀμηρος ἐν ἄλλοις τι καὶ ἐν τοῖς παρὰ Ἰρήτης καὶ Ὀδυσοῦς . Ὅτι ἦτος ἦν ἐπιφωκὶν τοῖς ξενοῦντος τὸ , χαῖρε ξένε . ἐξ αὐτοῦ δὲ λαχὼν τὴν ἀρχὴν τὸ χαῖρε , προσηφάριστο καὶ τῶν ἐπιστολῶν παρὰ τοῖς ὑστερον . οἶον . ὁ δαῖνα τῷ δαῖν , χαῖρων . Σέρος δὲ ἀεὶ παρὰ τῷ ποιητῇ , ὁ ἀπὸ ξενίας φιλοθής , ὅτι δὲ καὶ ὁ ποιῶν τὴν ξενίαν καὶ ὁ πέρχων αὐτήν , ξένον ἀλλήλους ἐλέγοντο , δηλοῦσι σαφῶς οἱ παλαίοι . Ὅτι τὸ φιλεῖν παρὰ τῷ ποιητῇ , καὶ ἐπὶ ξενοδοχι - ζῆς φιλοφρονούντος τίθεσται . οἶον . χαῖρε ξένε , παρ’ ὧμαι φιλήσω . ἀπὶ τοῦ ξενοδοχισθῆν φιληθῶς . τοιούτων καὶ τὸ , χαῖ ξένον παρόντα φιλεῖν . Ὅτι διπτρον ἐπταῦθα , χειρώδως τὸ πρού - νον φησιν ἐμβόμμα ἐν τῷ , διπτρον πευσάμενος . διαφίνα δὲ τὸ πάσασθαι τοῦ πάσσω . τοῦτο μὲν αὐτῷ φράζει . χέονθα δ' ἀμφίπολος προχόω ἐπὶ κεῖνα φέρονσα καλὴ χονοσίη , ἥχον κατὰ τὸν παρορμα - στήν . ποιοῦν μὲν κατὰ χειρὸς θεράπαινα ἔφερε χονοῦ , προχόω ὑπὸ ἀγγείου κλίντος . νινεῖσθαι . παρὰ δὲ ξοστήν ἐπάνυσ τραπέζαν , σίτον δ' αὐδαὶ ταμὴν παρόθηκε φέρονσα , εἰδαια πολὺ . ἐπινεῦσα , χαρίζο - μαι , παρορμῶν . διατρός δέ , χονοῦν πινάκας περιθήκαν ἄμιας , παντοῖον . παριτὸν δὲ χνύσα χεῖλα , ὡς αὐτὸ ἐχον καὶ τοῦτο ὧν . χήρου δ' αὐτοῖς θάμ' ἐπὶ χεῖν οἰχοῦν . οἱ δ' ἴσιν ἐζοντο κατὰ χλισμοὺς τε θρόνους τε . Καὶ ὅρα ὡς ἄλλο τι ἔχει τὸν χλισμὸν καὶ ἄλλο τὸν θρόνον ὡς καὶ πρὸ μικροῦ γέγρα - πται καὶ ἐν τοῖς ἕξης δὲ φανείσεται . λέγει δὲ ἀμφίπολον , τὴν δοῦλην ὡς ἐν' Ἰλιάδι . καὶ ζήτει ἐκεῖ . ἐνθα καὶ ὅτι τὸ ἀζοεν , ὁ πρόπολος . ἡ χοήσις παρὰ τῷ χωμικῷ . καὶ ὅτι τύμβος λέγεται πον ἀμφίπολος , ὁ νῦν χωμολοῦμενος . φασὶ δὲ οἱ πελασγοὶ καὶ ὅτι ὡσαὶ ἀμφίπολοι , οὕτω καὶ ἴπται οἱ θεράποντες παρὰ τὸ ἐπισθαι ὅπερ εἶχε τῷ ἀμφιπολεῖν . λέγουσι δέ , τὸ κατὰ χειρὸς διδόμενον ὕδωρ . ὅπερ τινὲς παροξυντόνως χεοῦν λέγουσιν ὡς ἀπὸ τῆς χειρὸν ὀξυτόνου εὐθείας . τὸ δ' αὐτὸ τινὲς ὕδωρ , καὶ * χειρόνιπτον φασίν , ὡς δήλῳ ὁ γράφας ὅτι χειρόνιπτος , τὸ κατὰ χειρὸς ὕδωρ . καὶ τὸ χέο - νιζον , ὁ ἐνταῦθα δηλαδὴ λέξης . ὅν ἡ χοινὴ γλῶσσα , χεομηχὸν λέγει . τὸ μέντοι μετανίπτον , οὐ τοιούτων τι ἐστίν , ἀλλὰ κλῆς ἡ πῶσις διδομένη μετὰ νίπτον ἤτοι μετὰ τὸ νίψασθαι . Πρόχοος δὲ θηλυκῶς , ὁ ξιστης , παρὰ τὸ προχεῖν . ὅθεν καὶ τὸ προχοϊδίου , καὶ συναίσσει προχοϊδιον . ὡς βοϊδιον βοϊδιον . τὸ ἴπαινον θυματίον . βοϊδιον βοϊδιον . καὶ ἄλλα δὲ διάφορα . ἐκ τοῦ χέω παρέχονται . ὡν εἶσι καὶ ὁ χους αὐτῶν τι . οἶον . στίχων ἐκαστὸς ἐπίχρως κατὰ τὸ ἐν Ἰλιασὶ τινὶ τῆς ἱερᾶς παρίδης αὐτὸν ἐν * τοῦ χοῦ . οὐ τὸ ἐντελές , χοέα , ὡς Παυσανίας Παυσανίας . ὁ δ' αὐτὸς χοῦς , καὶ χοῦς ἱερατο ἱερωσύνην τῷ κατὰ γῆν . ὅθεν καὶ δίχουν ποτήριον , τὸ χοροῦν δύο χοάς . ἐλεγον δὲ καὶ' Ἀθηναίων ἱοστήν τινα Χοάς , συναφούντες ἐκ τοῦ Χοάας . ὡς δὲ καὶ χοὴ ἐπὶ νεχρῶν ἐκ τοῦ χέειν . καὶ χόανα τὰ ἐν' Ἰλιάδι . καὶ ἡ τῶν ποταμῶν δὲ χοῦς . καὶ συνήθεται δέ , ὁ φυλλοχόος . καὶ ὁ πολὺ χοος . ἐφ' ἑκάστου τούτων αὐτῶν . ἐν δὲ πρὸς τοῦ' Ἀθηναίου , τοιαῦτα περὶ τῶν εἰρημένων λέγεται . πρόχοος , ἀγγεῖον ἐν ᾧ τὸ ὕδωρ . χέονθα δέ , τὰ εἰς χειρὸς νίψμα καταχεόμενα . οἷς πολλάκις , καὶ τι προσδιδότο καταρτιστὸν χειρῶν . κατὰ τὸ , ὅτου τις δεῖν ὕδωρ καὶ σῶμα ὡς ἡμῶν' Ἀττιχογλῶσ . τὸ δὲ μετὰ τὴν χεῖρας καταλεῖπον ὕδωρ . ἀπονίπτον ἐκαλεῖτο , ἥχον χεοῦν καὶ ποδὸν ἐπόμμε . ὅπως δὲ ἡμῶν καὶ τὴν λαχάνην οὕτως ἐλεγον ἐν ᾧ τρώσω καὶ τὸ χειρόνιπτον . Ἰδίως δὲ φασὶ καλεῖται παρ' Ἀττικοῖς ἀπόνημα . ἐπὶ τι χοοῦν καὶ τὸν ἐπὶ αὐτῶν καθαιρομένων . οἶον . ὀρυζὰ βόθρον πρὸς ἐσπίραν , καὶ τὰ δὲ τινὰ ποιήσας , λέγε . ὑμῖν ἀπόνημα οἷς χοὴν καὶ οἷς θεῖς . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . ὁ δὲ ἡμεῖς ἐν τῇ αὐτῇ * γλῶσσι χεομηχὸν φασίν . Ἀττικοὶ χεομηχὸν φασί . Ἀττικῶς . χονσοῖς χεομηχὸν καὶ θεματισμοῖς . Εὐπολῖς δέ , χειρόνιπτον αὐτὸ λέγει . Ἐπιχαρμὸς δέ , χαμόνιζα . παρὰ δὲ τρεχμοῖς καὶ χωμικοῖς . παροξυντόνως ἀγοῦνται χεομηχὸν . Ἐφησίδης , εἰς χεομηχὸν δεῖναι' Ἀλκιμὴν γόνος . ἥχον αὐτὸ ὕδωρ ἐν ᾧ ἐπιχέαντο δακρυ ἐκ τοῦ δεοῦ λαμβάνοντες καὶ τῆς θυσίας . καὶ τοῦτο περιθαίροντες τοὺς παρόντας , ἥχον . χοὴ μέντοι ἡμῶν , προσπαροξυντόνως προσφέ - ρεσθαι . τὰ γὰρ τοιαῦτα ἡμαστικὰ συνήθεται αὐτὴ λέγοντα φυλάττοντα παραληφθέντων παραλαμπόντων παθητικοῦ δηλαδή , λεγομένων διὰ τῶν δύο μ' ἐξ οὐ καὶ χορυσσῶν . λαμβάνεται . ἐλέγμεν ἐλέγμεν . ἐγί - λω . τέτυμμαι τέτυμαι , οἰζότρων , κέκλημαι . βόβιζω . βόβιζμαι . καταβόβιζω . οὕτως οὖν καὶ κατα - μα , χέονων . χαμίνων δ' ἐν τούτοις καὶ ὅτι ὁ ἡμεῖς ἐν τῇ συνήθι χεομηχὸν φασίν , εἶσι καὶ παρ' Ὀμήρῳ ἐν' Ἰλιάδι . οἶον . ἡ δέ , παροστή , χεομηχὸν ἀμφίπολος προχόων ἢ' ἄνε χεοῦν ἐχονσα . ζήτει ποὺ τοῦτο . λέγει δὲ καὶ ὅτι τὸ χεῖρας νίπτεσθαι ἀφ' οὐ χέονθα καὶ χειρόνιπτον , ἡ πλείων χοήσις , κατὰ χειρὸς εἰδοὺς λέγεται καὶ κατὰ χειρῶν . Ἀριστοφάνης δ' οὐ χοαμαντιζός , φασὶ παρὰ τοῖς πελασγοῖς τὸ μὲν πρὸ ἀρίστου καὶ δείπνου . λέγεσθαι κατὰ χειρὸς * τὸ δὲ μετὰ ταῦτα . ἀπονησθῆναι . τοῦτο δέ , παρ' Ἀττικοῖς ὅπως περιλάχεται . ἐπεὶτο' Ὀμηρος φησίν , νίψασθαι , παρὰ δὲ ξοστήν ἐπάνυσ τραπέζαν . ἐν χειρὸς δηλαδή , δακτυλ . ἥχον προσιδόντα δαίμονα . τοῦτο δὲ ἀπόνην , ἐπειδὴ πρὸς δείπνον λέγεται καὶ τὸ δοῦρον . ὡς πον δηλοῖ' Ἀθηναῖος ἐν τῷ . ὁ τρεχμολογικῶς , ἐπιδημικῶς τις εἶσι καὶ δείπνον ἐκτον . αἰφνίδιον μὲν δή , ταύτ' οὕτω . Ἐν οἷς ὅρα καὶ τὸ σῶμα . ὡς ἀπὸ τοῦ σμῶ σμῶ . οὐ παρά - χεον τὸ σμίζω . ὡς καὶ τοῦ νὴ νῆσω , τὸ νῆχω . Τὸ δὲ καλὴ , ταυτὸν εἶσι τῷ , εὐειδής . ἐπὶ τωοῦτον γὰρ λαμβάνεται τὸ καλόν . οὐ τὸ ἐναντίον , αἰσχρόν . οὕτω καλὸς μὲν ὁ Νικίας , κάλλιστος δὲ ὁ Ἀλκ -
Lemmas: γίγνομαι διατίθημι . Νέστωρ δέ πως σχετιαζω , ἐν ποῖ γίγνομαι ὁ δουλεία ἔχω καί ὁ δεξιά ὅς ποιέω Ἕλλην , ὡς μέγας κακός γίγνομαι , εἄν ὁ δεξιός παροράω . Λαΐς μέντοι χείρ οὐ ἔχω ἀποτίνω ἀλλήλων ὁ γλιωριος . διότι ἐν χείρ μοῖρα ὁ παλαιός εἶδον ὁ μή δεξιός . κάτ-ηλυς καί ὁ φαῦλος σύμπτωμα , λεῖος καί ἐπαρίστερος λέγω , καί ἀμφότερος , ὁ ἀμφότερος οὐ Αἰῶν . ἀπαντάω ὁ ἀμφιδέξιος . ἄλλως δέ ὅμως ευημοτερος κατακόπτω ὁ * φαυλότης ὁ πρᾶγμα χρηστότης κληρόω , ἀμωτρά τε καλέω ὁ λεῖος ἐκ ὁ ἀγαθός παρονομάζω αὐτός . ὁσάυτος καί εὐώνυμος , διά ὁ ἀγαθός τυγχάνω ὄνομα . ὁ ἀγαθός δηλαδή , ἐκ ὅς παρονομάζω ὁ ἀριστερός . καί εἰμί ὁ σῆμα , εὐφημισμός . ἀγαθός κλῆσις περιστέλλω ὁ φαῦλος . ὥσπερ καί ὁ Ἑρυνύς , Εὐμενίς διά ὁ Εὔφημος κατονομάζω , καί ὁ δυσμενής εἰμί . ἱστίον δέ καί ὅτι διά ὁ ὁ δεξιός καί ὁ κατά αὐτός δεξίωμα Εὔφημος , καί διότι δεξιός ὡς ἐπί πολύς ὁ πονωτον ὁ ζῷον ὁ κίνησις , καί ὁ παλαοὶ μεταμοι ὁ ἐν ὁ ἔπος πρῶτος Χόραν ἀρόω ὁ πρῶτος πούς , δεξιά Χόραν λέγω . καί ὅτι ὁ δεξιός χείρ ὁ συμβολή , ὅς ἐκ Ἕλλην ἐπιχωριάζω ὁ ιατινοος μετά καί ἄλλος μυσία Ἐδῶν . πολύς γάρ ὁ Ἕλλην ὁ μέν εἶμι μεταιχίζοντες ἄατος ἀποικίζω - ζῶ , ὁ δέ καί μετά ὁ ὁ Ἴλιον ἅλωσις εἰς ὁ κατά ὁ Ἰταλία διαπίπτω χωρίον , ὁ τε ἄνω ὁ δεξιός ὡς ἵημι διαδίδωμι ὁ ἐκεῖ , καί ἄλλος δέ Ἐδῶν Ἑλληνικός ἐκεῖνος μεταδίδωμι . ὅς Ὅμηρος μιμέομαι ὁ Ἕλλην σοφός . ὁποῖος τίς καί ὁ ὁ δίαιτα ἁπλότης καί ὁ πρόσειμι ἀλλήλων δεξιόομαι - νόος ἔκπωμα . καί ὁ περιγυμνος νύκτωρ καθοράω . καί ὁ ὑπό * γυνή λούω . καί ὁ ὁ πολύς ὁ γυνή , μή θέλω προφαίνω ὁ πρόσωπον , ἄντα παρμαίων καί αὐτός ἔχω λιαρός χρή . καί ὁ ὁ ἀνήρ , χλαῖνα ἀμπέχω τουνέστι μανδύδη περίβλημα ὡς πρός ἀπεκ - δύο μᾶλλον δέ πρός ἀπόθεσις . διό φημί πως ὅτι ἀποτίθημι χλαῖνα φονιζω . ὁμοίως ὁ , ἀποτίθημι δέ ξίφος ὀξύς ὁμός . ὁσάυτος Ἑλληνικός καί ὁ , γονυπετής ἐκτείνω εἴτε καί κάθημαι . ὡς Ὀδυσσεύς παρά Λιόλη , ἐπί σταθμός ἐπί οἰδέω ἕζομαι . καί ὁ ὁ εὐεργετέω δέ , μᾶς τις πόλις ἀρχή ὁ ἄλλος ἀμύσσω ὁ λοιπάς , προσαφής * Ἑλληνικός . καί μήv καί ὁ ἐν δημοφρομᾶς1399 πᾶς κάθημαι ὁ συνέρχομαι , ἵνα τις δημοφρεω ἵζω . καί ὁ ὁ δεσπότης Σύγκα - τίζω ὁ θεράπων . ὅσος δέ καί ὁ ὁ κεφαλή ἀκατακάλυπτος ἔχω . οὐδαμοῦ γοῦν ὁ ποιητής εὑρίσκω οὔτε πάλιν άσχω μαντιμῆρος ὁ κατά Ἡσίοδος , οὔτε Κανθίας . ὅστις κατά ὁ Πανασαν ἀπός εἰμί πλεῖστος , ὅς ὁ Μακεδών φημί βασιλεύς άρχω λαγχάνω αὐτός διάδημα περιαιρέω . οὔτε ἄλλος πρός ὁ κεφαλή κάλυμμα . ἀλλά καί ὁ Ὀδυσσεύς ἐν ὁ ἔχω εἰς φαλάκρωσις χωρέω ὁ μνηστήρ , ὡς εκκαμινεος ὁ αὐτός φαλάκρα εἰς θάνατος διά ὁ ὁ κεφαλή δηλαδή ἀκατακάλυπτος . οὖον μόνος δέ ἐσθίω Ἑλληνικός ὁ ἐκεῖ ἐπιπολάζω , ἀλλά καί λέγω Ἑλληνικός πολύς καί μάλιστα ἴδιος ἐναπίμανεν . ὁ καί χρώρῳ ὕστερος ἀποχωρίζω ὁ Ἑλληνικός ὄνομα παρὰζοπα γίγνομαι καί βάρβαρος . ὡς καί παρά οὗτος αὐτός πραγματεία αρχίζω τις ὁ παλαιός εκπεριπτερον . ὁ μέντοι ὁ γυνή ἐκσοίπτελον , ὅς ὁ Πήλος ἐν ὁ βαδίζω ἐρίζω διά ὁ Βαδύ ὁ ιματισμός , ὅς εἰς κλῆρος ὁ ἰταλικός ἐκ ὁ Τρωϊκός Λῖνος . Ἑλληνίς γάρ γυνή , οὔτε βαδύπτελος , οὔτε ἐκσοίπτελος παρά Ὅμηρος εὑρίσκω . ὁς δέ ὁ Παρί δεξιά καί ὁ κατά αὐτός συνομας , συντελής τίς καί ὁ Γράφας ὅτι καί ὁ δεξιοθαις , παρά ὁ δεξιός ἔχω . φημί γάρ ὅτι λαχάς μέν , ὁ ἀνέρχομαι τίς μή δίδωμι τις . οἶος . ἀλλά σύ γε ἐν χωρίς λαβή αἰτὶδα ἰπασώσασαν , δεξιοθαις δέ , ὁ παρά τις προτανοῦντος ἄν - ρισσώθαι . καί ἰσχηματιστα φημί , παρά ὁ δεξιός . οἶος . Θέμις δέ καλλίπασφῳ δέκα δέπας . ὁ δή καί προσιωθεω εἰμί . εἰμί ἱστορέω Ὅμηρος ἐν ἄλλος τίς καί ἐν ὁ παρά Ἰρήτης καί οδυσος . ὅτι2 Ήτος εἰμί ἐπιφωκὶν ὁ ξενόω ὁ , χαίρω ξένος . ἐκ αὐτός δέ λαγχάνω ὁ ἀρχή ὁ χαίρω , προσηφάριστο καί ὁ ἐπιστολή παρά ὁ ὕστερος . οἶος . ὁ Δάινα ὁ δαίς , χαίρω . Σέρος δέ ἀεί παρά ὁ ποιητής , ὁ ἀπό Ξενίας φιλόω , ὅτι δέ καί ὁ ποιέω ὁ ξένιος καί ὁ πέρκος αὐτός , ξένος ἀλλήλων λέγω , δηλόω σαφῶς ὁ παλαιός . ὅτι2 ὁ φιλέω παρά ὁ ποιητής , καί ἐπί ξενοδοχέω - Ζῆς φιλοφρονέω τίθημι . οἶος . χαίρω ξένος , παρά ἵημι φιλέω . ἀπύ ὁ ξενοδοχέω φιλέω . τοιοῦτος καί ὁ , Χάι ξένος πάρειμι φιλέω . ὅτι2 διπτρον ἐπταῦθα , χειρώδως ὁ πρώ - νοῦς φημί ἐμβόμμα ἐν ὁ , διπτρον πεύθω . διαφίνα δέ ὁ πάσσω ὁ πάσσω . οὗτος μέν αὐτός φράζω . χέω δέ ἀμφίπολος πρόχοος ἐπί ἐκεῖνος φέρω κάλως χονοσιμαι , ἦχος κατά ὁ παρορμάω - ἵστημι . ποιέω μέν κατά χείρ θεράπαινα φέρω χόω , πρόχοος ὑπό ἀγγεῖον κλίνω . νίζω . παρά δέ ξοιστημι ἐπανύω τράπεζα , σῖτος δέ αὐδή ταμὴν παροτιθημι φέρω , Ἰδαῖος πολύς . ἐπινεύω , χαρίζος - μής , παρορμάω . διατρός δέ , χόω πινάκα περιτίθημι άμια , παντοῖος . πάρειμι δέ χνύσα Χειλά , ὡς αὐτός ἔχω καί οὗτος ὅς . χῆρος δέ αὐτός θάμα ἐπί χέω οἴχομαι . ὁ δέ ἄπατρις ἕζομαι κατά κλισμός τε θρόνος τε . καί ὁράω ὡς ἄλλος τίς ἔχω ὁ κλισμός καί ἄλλος ὁ θρόνος ὡς καί πρό μικρός γράω - πέτομαι καί ἐν ὁ έξειμι δέ φαίνω . λέγω δέ ἀμφίπολος , ὁ δοῦλος ὡς ἐν Ἰλιάς . καί ζητέω ἐκεῖ . ἔνθα καί ὅτι ὁ ἅζομαι , ὁ πρόπολος . ὁ χόω παρά ὁ κωμικός . καί ὅτι τύμβος λέγω πως ἀμφίπολος , ὁ νῦν χωμολουμην . φημί δέ ὁ Πελασγός καί ὅτι ὠθέω ἀμφίπολος , οὗτος καί ἴπτω ὁ θεράπων παρά ὁ επιεπομαι ὅσπερ ἔχω ὁ ἀμφιπολέω . λέγω δέ , ὁ κατά χείρ δίδωμι ὕδωρ . ὅσπερ τις παροξύνω χέω λέγω ὡς ἀπό ὁ χείρων ὀξύτονος εὐθύς . ὁ δέ αὐτός τις ὕδωρ , καί * χειρονιπτω φημί , ὡς δῆλος ὁ Γράφας ὅτι χείρων , ὁ κατά χείρ ὕδωρ . καί ὁ χέω - νίζω , ὁ ἐνταῦθα δηλαδή λέγω . ὅς ὁ χοινὴ γλῶσσα , χεομηχὸν λέγω . ὁ μέντοι μετανίπτον , οὖον τοιοῦτος τίς εἰμί , ἀλλά Κλῆς ὁ Πῶσις δίδωμι μετά νίπτω ἤτοι μετά ὁ νίζω . πρόχοος δέ θηλυκός , ὁ ξιιστημι , παρά ὁ προχέω . ὅθεν καί ὁ προχοΐδιον , καί συναΐσσω προχοΐδιον . ὡς Βοΐδιον Βοΐδιον . ὁ ἴπαινον θυμάτιον . Βοΐδιον Βοΐδιον . καί ἄλλος δέ διάφορος . ἐκ ὁ χέω παρέχω . ὡς εἶμι καί ὁ χους αὐτός τίς . οἶος . στίχος ἕκαστος ἐπίχρως κατά ὁ ἐν Ἰλιάς τις ὁ ἱερός παροράω αὐτός ἐν * ὁ χόω . οὖον ὁ ἐντελής , χοεύς , ὡς Παυσανίας Παυσανίας . ὁ δέ αὐτός χοῦς , καί χοῦς ἱερατο ἱερωσύνη ὁ κατά γῆ . ὅθεν καί διχάω ποτήριον , ὁ χοροος δύο χοή . λέγω δέ καὶι Ἀθηναῖος ἵστημι τις Χοή , συναφίημι ἐκ ὁ Χοάας . ὡς δέ καί χοή ἐπί νεκρός ἐκ ὁ χέω . καί χοάνη ὁ ἐν Ἰλιάς . καί ὁ ὁ ποταμός δέ χοῦς . καί συντίθημι δέ , ὁ φυλλοχόος . καί ὁ πολύς χοῦς . ἐπί ἕκαστος οὗτος αὐτός . ἐν δέ πρός Τούο Ἀθηναῖος , τοιοῦτος περί ὁ εἴρω λέγω . πρόχοος , ἀγγεῖον ἐν ὅς ὁ ὕδωρ . χέω δέ , ὁ εἰς χείρ νίψμα κατηχέω . ὅς πολλάκις , καί τίς προσδίδωμι καταρτιστὸν χείρ . κατά ὁ , ὅστις τις δήω ὕδωρ καί σῶμα ὡς ἡμέτερος Ἀττιχογλῶς . ὁ δέ μετά ὁ χείρ καταλείπω ὕδωρ . ἀπονίπτω καλέω , ἦχος χέω καί ποδὸν ἐπόμμε . ὅπως δέ ἐγώ καί ὁ λαχαίνω οὕτως λέγω ἐν ὅς τιτρώσκω καί ὁ χειρονιπτω . ἴδιος δέ φημί καλέω παρά Ἀττικός απονέμω . ἐπί τίς Χόουν καί ὁ ἐπί αὐτός καθαίρω . οἶος . Ορυζάς βόθρος πρός σπείρω , καί ὁ δέ τις ποιέω , λέγω . σύ απονέμω ὅς χοή καί ὅς θέω . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ ἐγώ ἐν ὁ αὐτός * γλωσσίς χεομηχὸν φημί . ἀττικός χεομηχὸν φημί . Ἀττικός . χονίζω χεομηχὸν καί θεματισμός . Εὔπολις δέ , χειρονιπτω αὐτός λέγω . Ἐπίχαρμος δέ , χαμόνιζα . παρά δέ τρέχω καί κωμικός . παροξύνω ἄγω χεομηχὸν . εφησιδηω , εἰς χεομηχὸν δεῖνος αλκιμεις γόνος . ἦχος αὐτός ὕδωρ ἐν ὅς ἐπιχέω δάκρυ ἐκ ὁ δήω λαμβάνω καί ὁ θυσία . καί οὗτος περιθαίροντες ὁ πάρειμι , ἦχος . χοή μέντοι ἐγώ , προσπαροξύνω προσφεις - ρω . ὁ γάρ τοιοῦτος ἡμαστικὰ συντίθημι αὐτός λέγω φυλάσσω παραλαμβάνω παραλάμπω παθητικός δηλαδή , λέγω διά ὁ δύο εἷς ἐκ οὖον καί κορύσσω . λαμβάνω . ἐλεγμός ἐλεγμός . ἐγώ - λῶ . τύπτω τετυμης , οιζοτρεω , καλέω . βόβιζω . βόβιζμαι . καταβόβιζω . οὕτως οὖν καί κατά - μή , χέων . χαμιναω δέ ἐν οὗτος καί ὅτι ὁ ἐγώ ἐν ὁ συνηθίζω χεομηχὸν φημί , εἶμι καί παρά Ὅμηρος ἐν Ἰλιάς . οἶος . ὁ δέ , παρίστημι , χεομηχὸν ἀμφίπολος πρόχοος ἀεί εἶμαι χέω χονίζω . ζητέω πού οὗτος . λέγω δέ καί ὅτι ὁ χείρ νίζω ἀπό οὖον χέω καί χειρονιπτω , ὁ πλείων χόω , κατά χείρ εἰδοί λέγω καί κατά χείρ . Ἀριστοφάνης δέ οὖον χοαμαντιζός , φημί παρά ὁ Πελασγός ὁ μέν πρό ἀγαθός καί δεῖπνον . λέγω κατά χείρ * ὁ δέ μετά οὗτος . ἀπονέομαι . οὗτος δέ , παρά Ἀττικός ὅπως περιλάχεται . ἐπείτοι Ὅμηρος φημί , νίζω , παρά δέ ξοιστημι ἐπανύω τράπεζα . ἐν χείρ δηλαδή , δακτυλ . ἦχος προσέρχομαι δαίμων . οὗτος δέ ἄπονος , ἐπεί πρός δεῖπνον λέγω καί ὁ δοῦρον . ὡς πως δηλόω Ἀθηναῖος ἐν ὁ . ὁ τρεχμολογικος , ἐπιδημικός τις εἶμι καί δεῖπνον ἕκτος . αἰφνίδιος μέν δή , αὐτός οὗτος . ἐν ὅς ὁράω καί ὁ σῶμα . ὡς ἀπό ὁ σμάω σμάω . οὖον παρά - χέω ὁ σμίζω . ὡς καί ὁ νή νῆσος , ὁ νήχω . ὁ δέ κάλως , τατός εἶμι ὁ , εὐειδής . ἐπί τωουος γάρ λαμβάνω ὁ καλός . οὖον ὁ ἐναντίος , αἰσχρός . οὗτος καλός μέν ὁ Νικίας , καλός δέ ὁ Ἀλκ -