eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1435
Λιός , ἢ τι τοιούτον . Ἰστέον δὲ ὡς μέτεστι καὶ τῷ Λιῇ τῆς ἀγορᾶς , οἷα πανομφαίω καὶ φήμῳ αἰτίῳ καὶτὰ προεδληλώθη . διὸ καὶ Ἡρόδοτος , καὶ Λιὸς ἀγοραίου βωμὸς περὶ Σικελίας . Ὅτι τὸ , ἡ θύμας ἀνδρῶν ἀγορὰς λύει , ἥδε καὶτῖξα γνομαζὼς ἠρέθη , σχῆμα δ’ ἐστὶ τρόπον ὑστερολο - γίας ἢφων προϋπστάμενον ἔχει . προ*τον γὰρ τὸ καὶτῖξαι τοῦ λύειν . δηλοῖ δὲ ἡ γνώμη , τὸ διὰ ζητήσεων το τὰς ἐκκλησίας γίγνεσθαι . τινὲς δὲ ἀγάλμα Θημῖδος ἐνόμισαν τοῖς ἐκκλησιάζουσι ν ἐς νομιζοῦσθαι , πρὸς δὲ καὶ καὶληται γαστὶ καὶ ἐχειρονται . Ὅτι τοῦ δυσμεναίω ὀήματος οὐ χρήσεις παρὰ τοῖς παλ’ Ὀμηρον . προϋπάρχει τὸ δυσμενῶ , καὶ δήλον αὐτὸ ἐξ Ὀμηριζῶν ἐνταῦθα μεταχὼν τοῦ , ἐσθλὸς Ὀδυσεὺς δυσμενῶν καὶ ἐρις , καὶ τοῦ , κακὰ βέλετε δυσμενέοντες . φαίνεται δὲ ὅτι ἀναλόγως τῷ δυσμε - νῶν οὐ συνάψαιμε ὡς εἰκὸς τὸ δυσμενῶ , τὴν ἄν καὶ ἀμμενῶν ἐμμενῶ , ἐξ οὗ καὶ ἀμμεντής . ὡς καὶ εἰχέ - της . ἀπὸ σαμημαίον ὀήματος τοῦ εἰχῶ . καὶ ναῖτης ἐκ τοῦ ναῶ . σύστοιχα δὲ πάντως ὡς ὁ ἐμμενίων καὶ ὁ εἰμενής , οὕτω καὶ ὁ δυσμενίων καὶ ὁ δυσμενής . οὐ πρὸς ἴζηρὸν διαφορά παρὰ τοῖς παλαιοῖς , αὐτὴ , ἴζηρος γαστὶν , ὁ πρώτορον φίλος . δυσμενής , ὁ πρὸς τὸν ποτὲ φίλον ἴζηρος τηρὼν καὶ δυσθαλ - λεκτος . πολυμὸς δέ , ὁ δι’ ὀλιγὸν χωρὸν πρὸς τὸν πῆλας . Τὸ δὲ κακ’ ἐρις δὲ ἕνος ἢ , κοινὸν ἐστιν . Ἄττιζον μὲντοι , τὸ ἔριξες . τοῦτον δέ , πάντως καὶ μέσος κοινὸς παρακείμενος , ἐρογα . ἀρ οὐ ἐν ματαί - σαι , τὸ εὐργ . Ὅτι πρὸς τοὺς ὑποῦντας βλαπτεσθαι καὶ διαπαντᾶσθαι τὰ ἀλλότρια . εἰγὶ ἄν ὁ προσιζων , τὰ ὑπὸ Τηλέμαχον * πρὸς τοὺς Ἰθακησίους λεχθέντα . ἐμοὶ δέκε κείδιον εἴη , ὅπως ἐσθίμενα καμηλία τε πρόβασιν τε . εἰχ’ ἡμεῖς φάγοιτε , τάχ’ ἄν ποτε καὶ τίσις εἴη . τόρφα γὰρ ἄν κατὰ ἄσιν ποτιστρασοίμεθα μέθφ . γοήματ’ ἀπειτιζοντες , ἕως χ’ ἀπὸ πάντα δοθῆν . νῦν δὲ μοι ἀπηρχόντος ὀδύνας ἐμμέλεισι θυμῷ . Σημειῶσαι δὲ ὡς ἡ ἡδησία ἐννοια , λύσις ἐστὶν ἀντιθέσιος . ἐπὶ γὰρ εἰκὼς τοὺς Ἰθακησίους εἰπεῖν ὡς ἡμεῖς οὐδὲν διαπανόμεν , λύων ὁ Τηλέμαχος , κείδιον αὐτῷ εἶναι τοῦτο φασίν . εἶτα καὶ κατασκανάζει τὴν τοιαύτην πρότασιν . Σημειῶσαι δ’ ἐν τούτοις ὅτι καμηλία μὲν ἐφη , τὰ κίμνια . ὁ δστι τὰ ποσ’ ἡμῖν ἀκίνητα . πρόβασιν δέ , ἀπὸ ἡμεῖς φασὶν αὐτοκίνητα , τὰ διὰ ποδῶν προβαίνοντα . ἐξ οὗ ὁδὸς κατὰ τινα ἐξοχήν , ἐκλήθησαν τὰ πρόβατα . Προσπτιδασ - σθαι δὲ μέθφ . τὸ λόγους συμπλίζεσθαι . ἀπὸ μεταφοράς τῶν πτυσσόμενων σωμάτων , οἷς πελάζοντέ εἰσιν ἀλλήλοις τὰ μύρια . ὅσως δὲ καὶ κλίνων τινὰ δικαστικὴν σύντεττα τὸ προσπτιδασσθαι . οὕτω γὰρ καὶ ἢχαι πτυσσόμενα ἐν Ἰλιάδι ἐφη ὁ ποιητής . οἱ δὲ γε παλ’ Ὀμηρον , ἐπὶ φιλήματος ἢ σωματικῆς περιπλοχῆς τινάκω τὸ προσπτιδασσθαι . Τὸ δὲ ἀπαιτίζω , παραχωρήν ἔχει . ὁποῖαν καὶ τὸ νινεοῖζω καὶ πολνειζω . διαφέρει δὲ τοῦ αὐτὸν τὸ ἀπαιτῶν , ὡς καὶ τοῦ διδόναι τὸ ἀποδιδόναι . αἰτεῖ μὲν γὰρ τις καὶ δίδωσι , τὸ μὴ χρεωστοῦμενον . ἀπαιτεῖ δὲ ἢ ἀποδίδωσι , χρεῖος . ὡς καὶ ἐπταῖδα Τηλέμαχος μὲν , ἀπαιτίζω ἄν . Ἰθακῆσιοι δέ , ἀποδοῦν ἄν πάντα . τοῖς μέντοι χωμακοῖς οὐκ ἐχρήησε παίγνια τὸ δημο - σθηνικὸν ἀποδόναι , ἰστορεῖ σὺν ἐπίροις , καὶ ὁ Ἀθήναιος . Ἀπηρχόντος δὲ ὀδύνας λέγει , ἀφ’ αἷς οὐχ ἴσιν ἐκδύσεις . αἱ καὶ παρωδῶς λέγοιντο ἄν γίγνεσθαι . κατὰ τὸ , αἰσπιναζοῦσι πίνονσί τε αἰδοπα οἶνον μενυδῶς . ἢ,σιν ἀφ’ οἷς οὐχ ἴστι τίσις ὁ ἴστιν ἀπόδοσις . * Ὅτι ἐν τῷ , ἄλλοι μὲν πάντες ἀφὴν ἐσαν , οὐδὲ τις ἐτλη Τηλέμαχον μέθδισιν ἀμαίρεσθαι χαλκοποῖσιν ὅπερ ἀνατιώρητον εἶναι δηλοῖ τὴν ἐκείνου δημιουργίαν , καὶταί πως καὶ ἐτυμολογία τοῦ ἀχῆν . αἱ γὰρ μηδὲς ἐτλη ἐκείνον ἀμεινυσθαι , οὐκ ἔχενον ἄμα καλῆσαι αὐτὸν ἀχαστής . ἐντεῦθεν δὲ τὸ ἀχῆν . γίνεται γὰρ ἐκ τοῦ ἀ σιργητικοῦ καὶ τοῦ χαίνων , ἀχῆν . καὶ τροπή τοῦ δαστός εἰς ψιλόν , ἀχῆν . οὐ μόνον Ἰωνικῶς , ἀλλὰ καὶ ἵνα μὴ προσχωρῆ συνειπίπτων πρὸς τὸ ἀχῆν , ὡς ἴστιν * ὁ σινοχὸς παρὰ τὸ μὴ ἴχαν . Ὅτι αἱ καὶ το ἀνατιώρητος ἢ τοῦ Τηλεμάχου τοῦ θεοσώφρον ἡμῖτος δημιουργία , ἀλλ’ ὁ Ἰθακησίος μνηστήρ Ἀντι - νους τὸν ὑπὸ πάντων μνηστήρων ἀναδεξαμένως λόγον , καὶ δεξιὰς ἴχους αὐτοῖς ὡς οἱ Ἰθακῆσιοι μνηστή - ρες τὸ πᾶν δύνανται , καὶ μάλιστα τῶν ἄλλων αὐτοῖς ἵτι δὲ καὶ Λυκόνμαχος ὡς καὶ πατ’ ὀλίγα δεχθῆναι . ὁ τοίνυν ἐξ Ἰθάκης Ἀντινους ἐπὶ τῇ προδοχῇ τοῦ Τηλεμάχου καὶ αὐξήσει τῇ κατὰ πλεονεξίαν , μεῖσται τὴν αἰτίαν εἰς τὴν Ἡριολόνην . λέγων ὅτι τοῦ παρακείμενος αὐτοῖς τῷ οἴκῳ τοῦ * Τηλεμάχου , οὐχ οἱ μνηστή - ρες αὐτοῦ , ἀλλὰ φίλη μήτηρ . ἢ πᾶσι κείδεια οὐδὲν οὐ θέλονσα γίγνεσθαι ὡς αὐτὸς ἀφργυται . καὶ τοῦτο μὲν , ἀληθές . οὐ προσλογίζεται δὲ ὁ βίαιος Ἀντινους , αἱ καὶ καλῶς ἡ Ἡριολόνη ἀπεικίζεται τὸ γίγνεσθαι . καὶ μὴν , πᾶσα γενή μὴ ὑπακούουσα ἐν τῷ βιαζοῦθαι , αὐτὴ αἰτία ἴστι τοῦ αὐτὸ πάσχειν ,
Lemmas: Λιός , ἢ τίς τοιοῦτος . ἰστέον δέ ὡς μέτειμι καί ὁ Λιός ὁ ἀγορά , οἷος πανομφαῖος καί φῆμος αἴτιος Κάιτα προδηλόω . διό καί Ἡρόδοτος , καί λίς ἀγοραῖος βωμός περί Σικελία . ὅτι2 ὁ , ὁ θύμα ἀνήρ ἀγορά λύω , ὅδε καὶτῖξα γνομαζαω αἱρέω , σχῆμα δέ εἰμί τρόπος ὑστερολο - γία ἁφή προϋπστάμενον ἔχω . προ*τον γάρ ὁ καθίζω ὁ λύω . δηλόω δέ ὁ γνώμη , ὁ διά ζήτησις ὁ ὁ ἐκκλησία γίγνομαι . τις δέ ἄγαλμα Θημῖδος νομίζω ὁ ἐκκλησιάζω Ν εἰς νομίζω , πρός δέ καί καιλητη γαστὶ καί χειρόω . ὅτι2 ὁ δυσμεναίω ὀήματος οὖον χρῆσις παρά ὁ πάλιν Ὅμηρος . προυπάρχω ὁ δυσμενής , καί δῆλος αὐτός ἐκ Ὁμηρίζω ἐνταῦθα μεταχέω ὁ , ἐσθλός Ὀδυσσεύς δυσμενής καί Ἔρις , καί ὁ , κακός βάλλω δυσμενής . φαίνω δέ ὅτι ἀνάλογος ὁ δυσμός - νάω οὖον συνάπτω ὡς εἰκός ὁ δυσμενής , ὁ ἄν καί ἅπτω ἐμμένω , ἐκ ὅς καί ἀμμεντής . ὡς καί ἔχω - ὁ . ἀπό σαμημαίον ὀήματος ὁ ἰχώρ . καί Ναΐτης ἐκ ὁ ναός . σύστοιχος δέ πάντως ὡς ὁ ἐμμενίων καί ὁ ειμενω , οὗτος καί ὁ δυσμενίων καί ὁ δυσμενής . οὖον πρός ἴζηρὸν διαφορά παρά ὁ παλαιός , αὐτός , ἴζηρος γαστὶν , ὁ πρώτορον φίλος . δυσμενής , ὁ πρός ὁ ποτέ φίλος ἴζηρος τηρέω καί δυσθαλ - λεκτός . Πολύμος δέ , ὁ διά ὀλίγος χῶρος πρός ὁ πάλλω . ὁ δέ κακός Ἔρις δέ ἕνος ἢ , κοινός εἰμί . ἀτίζω μέντοι , ὁ ρίχνω . οὗτος δέ , πάντως καί μέσος κοινός παράκειμαι , ῥογή . ἀρ οὖον ἐν μάτη - σός , ὁ εὐργ . ὅτι2 πρός ὁ ὑποῦντας βλάπτω καί διαπαντάω ὁ ἀλλότριος . πνίξ ἄν ὁ προσίζω , ὁ ὑπό Τηλέμαχος * πρός ὁ Ἰθακήσιος λέγω . ἐγώ Δεκός κειδιος εἰμί , ὅπως ἐσθίω καμήλιον τε πρόβασις τε . ἔχω ἐγώ ἐσθίω , τάχα ἄν ποτός καί τίσις εἰμί . τόρφα γάρ ἄν κατά ἄσις ποτιστρασοιμεθη μέθφ . γοήματ’ ἀπειτιζοντες , ἠώς καί ἀπό πᾶς δίδωμι . νῦν δέ ἐγώ ἀπάρχω ὀδύνη ἔμμελος θυμός . σημειόω δέ ὡς ὁ ἡδύς ἔννοια , λύσις εἰμί ἀντίθεσις . ἐπί γάρ ἔοικα ὁ Ἰθακήσιος εἶπον ὡς ἐγώ οὐδείς διαπανω , λύω ὁ Τηλέμαχος , κειδιος αὐτός εἰμί οὗτος φημί . εἶτα καί κατασκανάζει ὁ τοιοῦτος πρότασις . σημειόω δέ ἐν οὗτος ὅτι καμήλιον μέν φημί , ὁ κιμνιον . ὁ δστι ὁ πούς ἐγώ ἀκίνητος . πρόβασις δέ , ἀπό ἐγώ φημί αὐτοκίνητος , ὁ διά πούς προβαίνω . ἐκ ὅς ὁδός κατά τις ἐξοχή , καλέω ὁ πρόβατον . προσπτιδαις - ἕπομαι δέ μέθφ . ὁ λόγος συμπλιζω . ἀπό μεταφορά ὁ πτυσσόμενος σῶμα , ὅς πελάζω εἰμί ἀλλήλων ὁ μύριοι . ὅσος δέ καί κλίνω τις δικαστικός σύντεττα ὁ προσπτιδασσθαι . οὗτος γάρ καί ἠχή πτυσσόμενος ἐν Ἰλιάς φημί ὁ ποιητής . ὁ δέ γε πάλιν Ὅμηρος , ἐπί φίλημα ἢ σωματικός περιπλοχεω τίνω ὁ προσπτιδασσθαι . ὁ δέ ἀπαιτίζω , παραχωρέω ἔχω . ὁποῖος καί ὁ νινεοῖζω καί πολνειζω . διαφέρω δέ ὁ αὐτός ὁ ἀπαιτέω , ὡς καί ὁ δίδωμι ὁ ἀποδίδωμι . αἰτέω μέν γάρ τις καί δίδωμι , ὁ μή χρεωστέω . ἀπαιτέω δέ ἢ ἀποδίδωμι , χρέος . ὡς καί πταίς Τηλέμαχος μέν , ἀπαιτίζω ἄν . Ἰθακήσιος δέ , ἀποδέω ἄν πᾶς . ὁ μέντοι κώμακον οὐ χράω παίγνιον ὁ δήμος - σθηνικὸν ἀποδίδωμι , ἱστορέω σύν επιροος , καί ὁ Ἀθήναιος . Ἀπηρχόντος δέ ὀδύνη λέγω , ἀπό ὅς οὐ ἄπατρις ἔκδυσις . ὁ καί παρώδης λέγω ἄν γίγνομαι . κατά ὁ , αισπιναζους πίνω τε αἰδοπα οἶνος μενυδῶς . ἀείδω ἀπό ὅς οὐ ἴσις τίσις ὁ Ἵστιν ἀπόδοσις . * ὅτι2 ἐν ὁ , ἄλλος μέν πᾶς ἀφή εἰμί , οὐδέ τις ἔτλην Τηλέμαχος μέθδισιν αμαιρω χαλκοποις ὅσπερ ανατιωρεω εἰμί δηλόω ὁ ἐκεῖνος δημιουργία , καΐτης πως καί ἐτυμολογία ὁ ἄχω . ὁ γάρ μηδὲς ἔτλην ἐκεῖνος αμεινυεπομαι , οὐ χέω ἄμη καλέω αὐτός άχαστος . ἐντεῦθεν δέ ὁ ἄχω . γίγνομαι γάρ ἐκ ὁ ὅς σιργητιπου καί ὁ χαίνω , ἄχω . καί τροπή ὁ δαστός εἰς ψιλός , ἄχω . οὖον μόνος ἰωνικός , ἀλλά καί ἵνα μή προσχωρέω συνεῖπον πρός ὁ ἄχω , ὡς Ἵστιν * ὁ σινοχὸς παρά ὁ μή ἴχαν . ὅτι2 ὁ καί ὁ ἀνατιώρητος ἢ ὁ Τηλέμαχος ὁ θεοσωφρων ημιος δημιουργία , ἀλλά ὁ Ἰθακήσιος μνηστήρ ἀντι - νόος ὁ ὑπό πᾶς μνηστήρ ἀναδέχομαι λόγος , καί δεξιά ἴχους αὐτός ὡς ὁ Ἰθακήσιος μνηστός - Ρες ὁ πᾶς δύναμαι , καί μάλιστα ὁ ἄλλος αὐτός ἄθεμ-ις δέ καί Λυκόνμαχος ὡς καί πάτος ὀλίγος δέχομαι . ὁ τοίνυν ἐκ Ἰθάκη Ἀντίνους ἐπί ὁ προδοκέω ὁ Τηλέμαχος καί αὐξάνω ὁ κατά πλεονεξία , μεθίστημι ὁ αἴτιος εἰς ὁ ηριολονη . λέγω ὅτι ὁ παράκειμαι αὐτός ὁ οἶκος ὁ * Τηλέμαχος , οὐ ὁ μνηστός - Ρες αὐτός , ἀλλά φίλος μήτηρ . ἢ πᾶς κείδεια οὐδείς οὖον θέλων γίγνομαι ὡς αὐτός αφργυος . καί οὗτος μέν , ἀληθής . οὖον προσλογίζομαι δέ ὁ βίαιος Ἀντίνους , ὁ καί καλῶς ὁ ηριολονης ἀποικίζω ὁ γίγνομαι . καί μήv , πᾶς γενή μή ὑπακούω ἐν ὁ βιάζομαι , αὐτός αἰτία ἴσις ὁ αὐτός πάσχω ,