eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1789
ἢ συνεκκέλιστο , καὶ ἥν οὗτος ἐκ τῶν ῥηθέντων Φοινικῶν ἀδυρμάτων . ὁμοίως ἐμπορι - κὸν καὶ τὸ , χερσὶν ἀμφαφόντων καὶ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶντο ὧνον ὑπισχόμενοι , ὁ δὴ ὡς πρωτότυπον προϋπάρχει τοῦ ὑπισχνεῖσθαι . Ἱστοῦν δὲ ὅτι Ὀμηρος μὲν ἐνταῦθα τὸ ἐμπολᾶσθαι πα - θητικῶς τε ἔφη , καὶ ἀντὶ τοῦ ἐξωνεῖσθαι . οἱ δὲ ὕστερον καὶ ἐνεργητικῶς λέγουσι καὶ ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς πραγματεύεσθαι , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ , κερδαίνειτ’ ἐμπολᾶτε . Κεῖται δ’ ἐνταῦθα καὶ τὸ , ναῦς ἤχθετο , ἀντὶ τοῦ , ἐβαρύνετο φόρτῳ . καὶ συγχροτεῖται καὶ διὰ τοῦ , ὥσα οἱ νέες ἄχθος ἄειραν . οἱ μέντοι μεθ’ Ὀμήρου καὶ ἐπὶ λύπης τὸ , τε ἄχθεσθαι τιθέασιν καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ ἄχθηδόνα . Περὶ δὲ ὕμνον ἰκανῶς ἡ Ἰλιάς δηλοῖ · κόσμος δὲ γυναικείος ἐστίν . ἐξ αὐτοῦ δὲ καὶ ὑφόρμιον χρυσοῦν κοσμάριον , ὡς ἐν ῥητορικῷ κείται λεξικῷ . ὀξύνεται δὲ παρὰ τισὶ τῶν ἐούστερον ὁ τοιούτος ὕμνος , κατὰ καὶ ἀλλαχοῦ ἐφρέθη , πρὸς διαστολὴν τοῦ κατὰ τὸν λιμένα . Περὶ δὲ ἡλέκτρον προοδηλώσται . Ὁδοὺ δὲ μεταμέλον φανεί τὸ , αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόμην ἀσσιφροσύνας , ὁ ἐστι βλάφαις φρενῶν , ὁ καὶ ἀλλαχοῦ κείται . Καταγωγὴς δὲ εἰς λιμένα φράσις τὸ , ἡμεῖς δ’ ἐς λιμένα κλυτὸν * ἠλθόμεν ὦκα κιόντες . Ἐν τούτοις δὲ συλλογιστέον βρέφος μὲν οὐκ ἂν εἴη τὸν Εὐμαίων ὡς χρόνιον τοιαῦτα ἐφ’ ἑαυτῷ ἱστορεῖ , οὐ μὲν οὔδὲ παιδίον , ἀλλ’ οὔδὲ παιδάριον , παιδίσκον δὲ ἤδη . οὐ γὰρ ἔστιν εἰπεῖν αὐτὸν ἡλικίας μειζόνος , οἷον , παῖδα , ἢ ἄλλο τι τῶν ἐφεξῆς . ὧν τὴν ἀκολουθίαν Ἀλεξίων ἐκτιθέμενος γράφει οὕτως · βρέφος τὸ γεννηθὲν εὐθέως . παιδίον δὲ , τὸ τρεφόμενον ὑπὸ τῆς τιθήνῃ . παιδάριον δὲ , τὸ ἤδη περιπατοῦν καὶ λέξας ἀντεχόμενον . παιδίσκος δὲ , ὁ ἐν τῇ ἐχωμένῃ ἡλικίᾳ . παῖς δὲ , ὁ δι’ ἐγκυ - κλίων μαθημάτων δυναμένος εἶναι . τὴν δὲ ἐξῆς ἡλικίαν οἱ μὲν πάλλαχοι , οἱ δὲ βοῦπαιδες , οἱ δὲ ἀντί - παιδα , οἱ δὲ μελλήρηβοι καλοῦσιν . ὁ δὲ μετ’ αὐτὴν , ἑφήβος . ἐν δὲ Κυρήνῃ τοὺς ἑφήβους τριακάδιους καλοῦσιν , ἐν δὲ Κρήτῃ ἀποδρόμους διὰ τὸ μήπω τῶν κοινῶν δρόμων μετέχειν . Ἀχαιοὶ δὲ χούρους , Θρᾷκες ἀγούρους , ὡσαύτως καὶ Ἀττικοί . οἱ δὲ μετὰ ταῦτα μειράκιον ἢ μειράζ , εἶτα νεανίσκος , εἶτα νεανίας , εἶτα ἀνὴρ μέσος , εἶτα προβεβηκώς , ὁ καὶ ὠμογέρων , εἶτα γέρων , εἶτα πρεσβύτερος , εἶτα ἑκατόγη - ρως . ταῦτα ὁ Ἀλεξίων , μὴ εἰπὼν καὶ τίς ὁ πέμπτερος καὶ ὁ παρὰ τῷ Ἀντιφρονι σύναρ , ἀλλ’ ὡς εἴκως , διὰ τοῦ ἑκατόγηρως συνδηλῶς καὶ αὐτούς . Ὅτι δὲ βρέφος καὶ ἐπὶ τοῦ * κατὰ γαστροῦς ἐπὶ ἐμβρύου ἐλέχθη καὶ αὐ πάλιν ἐμβρυον ἐπὶ βρέφους , ἔδειξεν ἐκεῖνο μὲν ἡ Ἰλιάς , τὸ δεύτερον δὲ ἡ Ὁδύσσεια . Ἐπὶ πάντων ἱστόν καὶ ὅτι τὰ ἐν τῷ διηγήματι λεπτὰ τὴν τῆς Σύρου δηλαδή ἢ Συρίας νήσου ἀρετὴν τὸ τοῦ γένους τοῦ Εὐμαίου βασιλικὸν τὴν τῆς Φοινίσης μοιχείαν τοὺς τῶν Φοινίκων δόλους καὶ τὰ λοιπὰ τοιαῦτα τὸν Εὐμαίων αὐτόθεν εἰδέναι ἀπίθανον . εἰδὼς δέ , φασί , τοὺς Φοίνικας ἐκείνους τῷ Λαέρτῃ ἐπίτηδες αὐτὰ διηγήσασθαι , ὡς ἂν σπουδασθείη ὁ παῖς οἷα τίμιος , τὸν δὲ Λαέρτην ἀφηγήσασθαι ὕστερον τῷ Εὐμαίῳ . οὐ γὰρ ἂν ὁ ὑπὸ τιθήνην ἀπταλλόμενος εἴδειν * ἂν καὶ μάλιστα τὰ χρῆμα πεπρα - γμένα , εἰ καὶ ἄλλως κερδαλέος τότε εἴηαι φησίν . Ὅτι σχηματίζεται ὁ προσποιήτος ξένος Ὀδυσεὺς δυσχραίνων ἐφ’ οἷς ἐκ τοῦ Εὐμαίου ἤκουσε περὶ τῶν κατ’ αὐτόν , καὶ οἰκτιζόμενος , ὧν ἐκ παιδὸς ἐπαθε , παραμυθεῖται τοῖς ὕστερον ἀγαθοῖς , εἰπών · Εὐμαε , ἡ μᾶλα δή μοι ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ὀρνῦσαι ἤτοι ἐπάρξας , ταῦτα ἕκαστα λέγων ὅσα δή πᾶθες ἄλγεα θυμῷ . ἀλλ’ ἥνυ σοὶ μὲν παρὸς καὶ κακῷ ἐσθλὸν ἐθηκε θεός , ἐπεὶ ἀνδρὸς * δύσματος ἀρίμεο πολλὰ μογήσας ἥπιον , ὃς δή τοι παρέχει βρώ - σιν τε πόσιν τε ἐνδυέως , ἥγουρ ἐπιμελώς , ζώει δ’ ἀγαθὸν βίον . αὐτὰρ ἐγὼγε πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστε’ , ἀλώμενος ἐνθάδ’ ἴκαμω . Ἱστοῦν δὲ ὅτι τὸ , παρὰ καὶ κακῷ ἐσθλὸν ἐθηκε , καὶ εἰς παχυ - μίαν κείται ὡς σμικωτά τινα τὰ κατὰ τὸν βίον , οὐ περ ἐστεῖρξθαι δοκεῖ λέγων ὁ Ὀδυσσεύς . καὶ ὅτι ἐν τῷ , παρὰ καὶ κακῷ ἐσθλὸν , τὸ ὀρθὸν οὕτως ἦν · παρὰ κακῷ καὶ ἐσθλὸν ἐθηκεν . Ὅτι νυκτερινὴν ὀλιγοὑπνίαν δηλοῖ τὸ , καταδραθέτην ὁ οὐ πολλὸν ἐπὶ χρόνον , αἴγα γὰρ Ἦως ἠλ*θεν ἐϋ - θροος . Ὅτι τὸ ἐν ἄλλοις πλατέως ἐπὶ καταλάλου διασκευασθὲν ἐνταῦθα τῷ καιρῷ συνε - πιτέμνων φράζει γοργῶς οὕτως · οἱ δὲ λῦον ἱστία , καθείλον δὲ ἱστόν . τὴν δ’ εἰς ὕμνον προέρυσαν ἐρετμοῖς , ἐκ δ’ εὐνὰς ἐβαλον , κατὰ δὲ πρυμνήσι’ ἔδηνσαν , ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαίνον ἐπὶ ἤρημὴν θαλάσ - σης , δεῖπνόν τ’ ἐντύνοντο , κερώντὸ τε αὐθόπα οἶνον . ἐν τοῖς ἐξῆς δὲ ἄλλως ἐρεῖ συντομώτερον · εἶδε νῆα στριφθῆς ἐν χώρῃ λιμένος ἐντός , ἱστία τε στέλλοντες ἐρετμὸς τε χερσὶν ἔχοντας . Ὅτι τὴν νῆα μὲν εἰς τὸ ἄστυ ὁ Τηλέμαχος στέλλει , αὐτὸς * δὲ θελήσας εἰς ἀγρὸν ἐλθεῖν κατὰ τὴν ὑποθήκην τῆς Ἀθῆνᾶς
Lemmas: ἢ συγκλίνω , καί ὅς οὗτος ἐκ ὁ εἴρω φοινίκη ἀδυρμάτων . ὁμοίως ἐμπορίς - κόος καί ὁ , χείρ ἀμφαίνω καί ὀφθαλμός ὁράω ἄνω ὑπισχνέομαι , ὁ δή ὡς πρωτότυπος προυπάρχω ὁ ὑπισχνέομαι . ἱστόω δέ ὅτι Ὅμηρος μέν ἐνταῦθα ὁ ἐμπολάω πῃ - θητικῶς τε φημί , καί ἀντί ὁ ἐξωνέομαι . ὁ δέ ὕστερος καί ἐνεργητικός λέγω καί ἀντί ὁ ἀπλόος πραγματεύομαι , ὡς δηλόω καί ὁ , κερδαίνω ἐμπολάω . κέω δέ ἐνταῦθα καί ὁ , ναῦς ἔχθω , ἀντί ὁ , βαρύνω φόρτος . καί συγχροτεω καί διά ὁ , ὠθέω ὁ ναῦς ἄχθος ἀείρω . ὁ μέντοι μετά Ὄμηρος καί ἐπί λύπη ὁ , τε ἄχθομαι τίθημι καί ὁ ἐκ αὐτός ἀχθηδών . περι δέ ὕμνος ἱκανῶς ὁ Ἰλιάς δηλόω · κόσμος δέ γυναικείος εἰμί . ἐκ αὐτός δέ καί ὑφόρμιον χρύσεος κοσμάριον , ὡς ἐν ῥητορικός κεῖμαι λεξικός . ὀξύνω δέ παρά τις ὁ εἰσοράω ὁ τοιούτος ὕμνος , κατά καί ἀλλαχοῦ φέρω , πρός διαστολή ὁ κατά ὁ λιμήν . περι δέ ἤλεκτρον προδηλόω . ὁδός δέ μεταμέλομαι φαίνω ὁ , ἀτάρ ἐγώ ἕπω ασσιφροσυναω , ὁ εἰμί βλάπτω φρήν , ὁ καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι . καταγωγή δέ εἰς λιμήν φράσις ὁ , ἐγώ δέ εἰς λιμήν κλυτός * ἔρχομαι ὦκα κίω . ἐν οὗτος δέ συλλογιστέος βρέφος μέν οὐ εἄν εἰμί ὁ Εὐμαῖος ὡς χρόνιος τοιοῦτος ἐπί ἑαυτοῦ ἱστορέω , οὖον μέν οὐδέ παιδίον , ἀλλά οὐδέ παιδάριον , παιδίσκος δέ ἤδη . οὖον γάρ εἰμί εἶπον αὐτός ἡλικία μείζων , οἷος , παῖς , ἢ ἄλλος τίς ὁ ἐφεξῆς . ὅς ὁ ἀκολουθία Ἀλεξίων ἐκτίθημι γράφω οὕτως · βρέφος ὁ γεννάω εὐθύς . παιδίον δέ , ὁ τρέφω ὑπό ὁ τιθήνη . παιδάριον δέ , ὁ ἤδη περιπατέω καί λέγω ἀντέχω . παιδίσκος δέ , ὁ ἐν ὁ χωμένος ἡλικία . παῖς δέ , ὁ διά ἐγκυ - Κλίων μάθημα δύναμαι εἰμί . ὁ δέ ἑξῆς ἡλικία ὁ μέν παλλακός , ὁ δέ βούπαις , ὁ δέ ἀντί - παῖς , ὁ δέ μελλήρηβοι καλέω . ὁ δέ μετά αὐτός , Ἐφήβος . ἐν δέ Κυρήνη ὁ ἔφηβος τριακάδιους καλέω , ἐν δέ Κρήτη ἀπόδρομος διά ὁ μήπω ὁ κοινός δρόμος μετέχω . Ἀχαιός δέ χούρος , Θρᾷξ ἄγουρος , ὡσαύτως καί Ἀττικός . ὁ δέ μετά οὗτος μειράκιον ἢ μειράζ , εἶτα νεανίσκος , εἶτα νεανίας , εἶτα ἀνήρ μέσος , εἶτα προβαίνω , ὁ καί ὠμογέρων , εἶτα γέρων , εἶτα πρέσβυς , εἶτα ἑκατόγη - Ῥῶς . οὗτος ὁ Ἀλεξίων , μή εἶπον καί τίς ὁ πέμπτερος καί ὁ παρά ὁ Ἀντίφρων σύναρ , ἀλλά ὡς ἵημι , διά ὁ εκατογηρας συνδηλόω καί αὐτός . ὅτι2 δέ βρέφος καί ἐπί ὁ * κατά γαστροῦς ἐπί ἔμβρυον λέγω καί αὖος πάλιν ἔμβρυον ἐπί βρέφος , δείκνυμι ἐκεῖνος μέν ὁ Ἰλιάς , ὁ δύο δέ ὁ Ὀδύσσεια . ἐπί πᾶς ἱστός καί ὅτι ὁ ἐν ὁ διήγημα λεπτόν ὁ ὁ Σύρος δηλαδή ἢ Συρία νῆσος ἀρετή ὁ ὁ γένος ὁ Εὔμαιος βασιλικός ὁ ὁ φοινισα μοιχεία ὁ ὁ Φοῖνιξ δόλος καί ὁ λοιπάς τοιοῦτος ὁ Εὐμαῖος αὐτόθεν οἶδα ἀπίθανος . εἰδοί δέ , φημί , ὁ Φοῖνιξ ἐκεῖνος ὁ Λαέρτης ἐπίτηδες αὐτός διηγέομαι , ὡς εἄν σπουδάζω ὁ παῖς οἷος τίμιος , ὁ δέ Λαέρτης ἀφηγέομαι ὕστερος ὁ Εὔμαιος . οὖον γάρ εἄν ὁ ὑπό τιθήνη ἀπταλλόμενος εἰδώ * εἄν καί μάλιστα ὁ χρῆμα περ - γ́ω , εἰμί καί ἄλλως κερδαλέος τότε οἴομαι φημί . ὅτι2 σχηματίζω ὁ προσποιητός ξένος Ὀδυσσεύς δυσχραιναω ἐπί ὅς ἐκ ὁ Εὔμαιος ἀκούω περί ὁ κατά αὐτός , καί οἰκτίζω , ὅς ἐκ παῖς πάσχω , παραμυθέομαι ὁ ὕστερος ἀγαθός , εἶπον · Εὐμαε , ὁ μῆλον δή ἐγώ ἐν φρήν θυμός ὄρνυμι ἤτοι ἐπάρχω , οὗτος ἕκαστος λέγω ὅσος δή πάσχω ἄλγος θυμός . ἀλλά ἀνύω σύ μέν πηρός καί κακός ἐσθλός ἰθημι θεός , ἐπεί ἀνήρ * δύσματος ἄριμος πολύς μογέω ἤπιος , ὅς δή ὅς παρέχω βιβρώσκω - βρόχος τε πόσις τε ενδυηως , ἥγουρ ἐπιμελής , ζῷον δέ ἀγαθός βίος . ἀτάρ ἐγώ πολύς βροτός ἐπί ἄστυ , ἀλάομαι ἐνθάδε ἴκαμω . ἱστόω δέ ὅτι ὁ , παρά καί κακός ἐσθλός ἰθημι , καί εἰς παχύς - εἷς κεῖμαι ὡς σμικωτά τις ὁ κατά ὁ βίος , οὖον περ στερίζω δοκέω λέγω ὁ Ὀδυσσεύς . καί ὅτι ἐν ὁ , παρά καί κακός ἐσθλός , ὁ ὀρθός οὕτως εἰμί · παρά κακός καί ἐσθλός τίθημι . ὅτι2 νυκτερινός ὀλιγοϋπνία δηλόω ὁ , καταδαρθάνω ὁ οὖον πολύς ἐπί χρόνος , ἔγια γάρ ἠώς ἀλθέω εὖ - θρόος . ὅτι2 ὁ ἐν ἄλλος πλατύς ἐπί κατάλαλος διασκευάζω ἐνταῦθα ὁ καιρός συνίημι - πιτεμνω φράζω γοργός οὕτως · ὁ δέ λύω ἱστίον , καθαιρέω δέ ἱστός . ὁ δέ εἰς ὕμνος προερύω ἐρετμόν , ἐκ δέ εὐνή βάλλω , κατά δέ πρυμνήσιος ἔδηνσαν , ἐκ δέ καί αὐτός βαίνω ἐπί αἱρέω Θαλῆς - σός , δεῖπνον τε ἐντύνω , κεράω τε αὐθόπα οἶνος . ἐν ὁ ἑξῆς δέ ἄλλως εἴρω σύντομος · ὁράω ναῦς στρίβω ἐν χώρα λιμήν ἐντός , ἱστίον τε στέλλω ἐρετμός τε χείρ ἔχω . ὅτι2 ὁ ναῦς μέν εἰς ὁ Ἄστυ ὁ Τηλέμαχος στέλλω , αὐτός * δέ ἐθέλω εἰς ἀγρός ἔρχομαι κατά ὁ ὑποθήκη ὁ Ἀθῆναι