eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1482
ἔμους καταδασιν πρὸς τὸ ταπεινότερον . ἔδει γὰρ φασὶ σέληνην εἰπεῖν πρῶτα , εἶτα εἰς τὸν ἥλιον ἐπα - ναδήναι , ὡς ἂν προκύπτῃ τὰ τῆς συγκρίσεως . ἔστι δ' αἰτεῖν , ὅτι παθαιῶς ὁ ποιητὴς * εἰς τοῦ μείζονος εἰς τὸ ἥττον κατέβη , ὡς ἂν μᾶλλον ὁ λόγος πιστευοῖτο . Τὸ δὲ ὑψηρηδὲς , κατὰ φύ - σιν γέγραπται κατὰ καὶ ὁ ἡγεμόν . ὅτε μέντοι γυναικοῖτο ὑψηρηδὲς , ἐκπίεται ὡς τὸ ἐπίσμημοι . Ὅτι ἐπὶ τῶν μετὰ θέναι λουομένων εἶτα δεαννημένων , καλῶν εἰπεῖν τὸ , αὐτῶν ἐπὶ τάρπη - σαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖσι , ἐς ὃ ἀσαμίνθους βάντες ἐξέστας , λούσαντο . τοὺς δ' ἐπὶ οὖν αἱ δὶναι λούσαν ἀμφὶ δ' ἄρα χλαῖνας οὐλὰς ἕλον , ἥδε χιτῶνας , ἐς ὃα θρόνους ἔζοντο καὶ τὰ ἔδη . φιλόφρο - νος δὲ ἀνδρὸς λόγος τὸ , οἷον ἄπτεσθον καὶ χαίρετον . αὐτὰρ ἐπὶτα δεῖπνον παυσάμενοι , εἰρυσόμεθα . ἔστι δ' ἐν τούτοις τὸ κατὰ σωπὴν σχῆμα , καθὼ λούονται οἱ βασιλικοὶ ξένοι κατὰ σωπὴν τοῦ βασι - λέως χέλευσι . Ὅρα δὲ τὸ , τάρπησαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖς , ἀντὶ τοῦ ὁρώντες . παιθητικὸς ἡθὴν καθ' ὁμοιότητα τοῦ , θνήσκοντας ὁρῶτο . διττὸς δὲ ὁ νοῦς . ἢ γὰρ ἐτάρπησαν ἐν ὀφθαλμοῖς . ἢ ὁρώντες τοὺς ὀφθαλμοῖς . Ἀσάμινθος δέ , ἢ πίγλος ἤτοι λεκάνη , παρὰ τὸ τὴν ἄσιν ὃ ἐστι τὸν ὕδωρ μυνθὲν ἤρουν ἐλαττοῦν . τὴν δὲ ἄσιν , ἢς ἡ χρήσις ἐν Ἰλιάδι , διαφοροῦσιν οἱ παλαιοί . καὶ διὰ διχρόνουν γράφοντες καὶ διὰ τοῦ ἡ . καὶ ἔχει καὶ ἡ διὰ τοῦ ἡτα γραφὴ λόγον , διὰ τὸ ἄλφα τὸ κείμενον ἐν τῇ προπαροξυτώσει τοῦ ἀσάμιν*θος δωριζώτερον . ὅσον γὰρ ἐκ τοῦ ἄσος , ἀσάμινθος ὠφύλεν εἶναι . ὅτι δὲ χαίρουσι Ἀομῖς τῇ τοῦ ἡ εἰς ἄ μεταποιήσει , δήλον μέν καὶ ἐξ ἄλλων . οὐ μὴν δέ , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν Ἀλίων Ἀιονισίων . ὅς ἀχὴν ἐκτίθησι τὸν ἡχητὸν τέττιγα . καὶ χάλην τὴν χλῆν , καὶ καλὴν γησὶν οὐχὶ χλῆν . εἰ δὲ αὐτὸς Ἰππικὰ ταῦτα εἶναι φησίν , ἀλλὰ τὸ δῆμος ἐπὶ δήμων καὶ χλαφος ἐπὶ χλῆγον καὶ ὅσα τοιαῦτα φανερῶς Ἀορίζα . Ὅρα δὲ ὡς οὐ παρασημῆνταιο μὲν ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα ὁποῖφ ὕδατι λούονται οἱ βασιλικοὶ παῖδες , εἰτε δηλαδὴ θερμῷ εἰτε ψυχρῷ . ὑποβάλλουσι δὲ αἱ κατ' οἴκων ἀσά - μινθοι , θερμὰ νοῦν λουτρὰ , ὁποῖος ὡς μάλιστα οἱ Φαλακες ἐχαιρον , ψευτοῖς γε οὖσιν ὡς τὰ πολλὰ ὡς δηλοὶ καὶ Ἀθήναιος ψύχων γράφων τοῦ ὁμοιολογεῖν . ἱστορῶν δὲ καὶ ὡς τὰ βαλανεῖα , οὐδ' ἐντὸς τῆς πόλεως ἤθελον εἶναι οἱ παλαιοί . αὐτὸς δὲ καὶ εἰς ἐπανον ἄλλως λουτροῦ στρέφον τὴν γλῶσσαν , λέγει ὅτι ἴσασιν ἤμους καὶ λουτρὰ ἄκη πόνων , παντοῖα . κόπον μὲν , θαλάττη λύντες . ἢ μάλιστα τοῖς νῦν εἰσὶ πρόσφορος . ἀναχαλόντες δὲ ταῖς ἐμβάσει , τὰς τῶν μυῶν συντάσεις . εἶτα ἐπαλείφοντες λίπα πρὸς τὸ μὴ ξηρανθέντος τοῦ ὕδατος ἀπεσκληρύνθαι τὰ σώματα . ὡς οἱ ἀπὸ τῆς σκοπίας ἐπανελθόντες ἐν Ἰ*λιάδι ποιοῦσι . λύν δὲ κάματος , καὶ καταύνησις ἢ κατὰ κεφαλῆς . οἷον θνηῆρες κεφάλαια καταὶ δο χωτοὺς τε καὶ ὅμους . αἱ γὰρ ἐμβάσεις περιερχομέναι πάντοθεν τοῖς πόδοις τοῦ ὕδατος , φράττουσι τὴν τῶν ἰδρώτων ἐκκοίαν . καὶ ἀ πρὸ ἄν αἱ τις ἡθμὸς εἰς ὕδωρ βληθῇ . διέξαι γὰρ οὐδὲν , εἰ μὴ τις αὐτὸν μετιωρώσας , ἀναυγὴν τοῖς πόροις καὶ διέξοδον εἰς τὰ ἔξω παρασχη . Ὅτι δὲ τὸ λούεσθαι καὶ λοκαν διαλε - λυμένως λέγεται καὶ τὰ λουτρὰ λοτρὰ , καὶ ὁ τόπος αὐτῶν οὐ μόνον βαλανεῖον ἀλλὰ καὶ λου - τρῶν οὐ γενικὴ λουτρῶνος τύπω περιεκτικῶ ζωντέρον , δήλον ἐκ τῶν παλαιῶν . Οὐλὰ δὲ χλαῖ*να τινὲς οἶσι , καὶ ἄλλοχοῦ δηλοῦται . ὅτι δηλαδὴ αἱ ἡμαῖς , παρὰ τὸ ὕλον . ἢ τριχωταί , παρὰ τὸ τῆς τριχὸς οὐλον . ἢ ἐνχλωστοι παρὰ τὸ εἰλεῖν . ὡς ἀμφιβάλλονται οἱ Ὀμηρικοὶ ἄρτι νεανία ἤρουν ἀνδόνται . ἄλλως γὰρ τὸ ἀμφιβάλλειν ἐπὶ ἐνδυσμοῦ , οὐχ οἷδεν ὁ ποιητὴς . Θόδος δὲ ὅτι ἐλευθέ - ρως ἐστι καθεῖδαι σὺν ὑποπόδιον . καὶ ὅτι θρόνον τὸ ὑποπόδιον καλοῦντες , ἐντεῦθεν καὶ τὸν θρόνον ὀνόμασαν , τοῦ θρήσασθαι χάριν ὅπαρ ἐπὶ τοῦ καθίζεσθαι λέγουσι , ὁ Ἀθήναιος λέγει . παρ' ὃ καὶ χρήσις Φιλῆτα , τὸ θρήσασθαι δὲ πλεῖστων γαῖῃ ὑπο . ὁ δὲ γε χλαμὺς φησι , περισσοτέρως κεκόσμη - ται ἐπὶ ἀνακλίσαι . διορισμὸς δὲ τούτων , ἐν τῷ , κατὰ χλαμύας τε θρόνους τε . τούτων δ' αὐτελιστόρων , ὁ δίφρος . τῷ γοῦν Ὀδυσσῇ ἐπαίτη δοκοῦντι , δίφρος ἀνακλῖος παρατίθεται ὀλίγῃ τε τραπέζῃ . ὅμως δὲ ἐκὶ τὸ ἀνακλῖος , διαστολὴν τινα δηλοῖ . ὡς ὅντος δίφρου καὶ μὴ ἀνακλίου . Ἐν τούτοις δὲ χῖπα ὡς καὶ ἄλλοχοῦ , τὸ διένυσθαι ἐκὶ τοῦ δεξινοῦθαι , ἀπὸ τοῦ δεῖν δεῖν ὅντερ καὶ ἡ δεξιὰ . φησὶ γὰρ . τὸ καὶ δακνύμενος , προστίθησι Μενέλαος . Ὅτι φασιογνωμικῶς ἀπὸ τοῦ εἴδους στο - χάζεται * ὁ Μενέλαος , εὐγενεῖς εἶναι τοὺς παραδελοῦντας νεανίας . εἰπόν . οὐ γὰρ σφῶν γε , γένος ἀπό - λωὶ τοκήων . ἀλλ' ἀνδρῶν γένος ἐστὶ δυστριχίων βασιλήων ἀσιπτοῖχον . ἐπὶ οὐ γε κακοὶ τοιοῦδε τέκουν . ἐπὶ αὐ δὲ γερωνότων καὶ περιφανῶν ἀρμόζει ὁ λόγος . Ἰστίων δὲ ὅτι ἐν τῷ οὐ γὰρ σφῶν γε ,
Lemmas: μου καταδέω πρός ὁ ταπεινός . ἐσθίω γάρ φημί σελήνη εἶπον πρῶτος , εἶτα εἰς ὁ ἥλιος επά - ναδήναι , ὡς εἄν προκύπτω ὁ ὁ σύγκρισις . εἰμί δέ αἰτέω , ὅτι παθαῖος ὁ ποιητής * εἰς ὁ μείζων εἰς ὁ ἥσσων καταβαίνω , ὡς εἄν μᾶλλον ὁ λόγος πιστεύω . ὁ δέ ὑψηρηδὲς , κατά φύω - βρόχος γράφω κατά καί ὁ ἡγεμών . ὅτε μέντοι γυναικόω ὑψηρηδὲς , ἐκπίνω ὡς ὁ ἐπίσμημοι . ὅτι2 ἐπί ὁ μετά Θεναί λούω εἶτα δεαννημένων , καλός εἶπον ὁ , αὐτός ἐπί τέρπω - σάω ὁράω ὀφθαλμός , εἰς ὅς ἀσάμινθος βαίνω ξέστης , λούω . ὁ δέ ἐπί οὖν ὁ δίνη λούω ἀμφί δέ ἄρα χλαῖνα οὐλή αἱρέω , ὅδε χιτών , εἰς ὄα θρόνος ἕζομαι καί ὁ ἐσθίω . φιλόφρο - Μύκονος δέ ἀνήρ λόγος ὁ , οἷος ἅπτω καί χαίρω . ἀτάρ πίσσα δεῖπνον παύω , ῥύομαι . εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ κατά σωπή σχῆμα , καθίημι λούω ὁ βασιλικός ξένος κατά σωπή ὁ βάσις - Λέως χελεύς . Ὅρας δέ ὁ , τέρπω ὁράω ὀφθαλμός , ἀντί ὁ ὁράω . παιθητικὸς ἡθὴν κατά ὁμοιότης ὁ , θνήσκω ὁράω . δισσός δέ ὁ νόος . ἢ γάρ τέρπω ἐν ὀφθαλμός . ἢ ὁράω ὁ ὀφθαλμός . ἀσάμινθος δέ , ἢ πίγλος ἤτοι λεκάνη , παρά ὁ ὁ ἄσις ὅς εἰμί ὁ ὕδωρ μύω ἀρόω ἐλασσόω . ὁ δέ ἄσις , εἶμαι ὁ χρῆσις ἐν Ἰλιάς , διαφορέω ὁ παλαιός . καί διά διχρονέω γράφω καί διά ὁ ὁ . καί ἔχω καί ὁ διά ὁ ἦτα γραφή λόγος , διά ὁ ἄλφα ὁ κεῖμαι ἐν ὁ προπαροξυτώσει ὁ ἀσάμινθος δωρίζω . ὅσος γάρ ἐκ ὁ Ἄσος , ἀσάμινθος ὠφύλεν εἰμί . ὅτι δέ χαίρω Ἀομῖς ὁ ὁ ὁ εἰς ὅς μεταποίησις , δῆλος μέν καί ἐκ ἄλλος . οὖον μήv δέ , ἀλλά καί ἐκ ὁ Ἥλιος αιονιθεος . ὅς ἠχή ἐκτίθημι ὁ ἄγω τέττιξ . καί χάλη ὁ χλῆν , καί καλός γησὶν οὐ χλῆν . εἰμί δέ αὐτός ιππικός οὗτος εἰμί φημί , ἀλλά ὁ δῆμος ἐπί δῆμος καί χλαφος ἐπί χλῆγον καί ὅσος τοιοῦτος φανερῶς Ἀορίζα . Ὅρας δέ ὡς οὖον παρασημαίνω μέν ὁ ποιητής ἐνταῦθα ὁποῖφ ὕδωρ λούω ὁ βασιλικός παῖς , εἴτε δηλαδή θερμός εἴτε ψυχρός . ὑποβάλλω δέ ὁ κατά οἶκος Ἀσά - μίνθη , θερμός νόος λουτρόν , ὁποῖος ὡς μάλιστα ὁ φάλαξ χαίρω , ψευος γε εἰμί ὡς ὁ πολύς ὡς δηλόω καί Ἀθήναιος ψύχω γράφω ὁ ομοιολογεω . ἱστορέω δέ καί ὡς ὁ βαλανεῖον , οὐδέ ἐντός ὁ πόλις ἐθέλω εἰμί ὁ παλαιός . αὐτός δέ καί εἰς ἐπάνειμι ἄλλως λουτρόν στρέφω ὁ γλῶσσα , λέγω ὅτι οἶδα ἡμέτερος καί λουτρόν ἄκος πόνος , παντοῖος . κόπος μέν , Θαλάττη λύντες . ἢ μάλιστα ὁ νῦν εἰμί πρόσφορος . ἀναχαλάω δέ ὁ ἔμβασις , ὁ ὁ μῦς σύντασις . εἶτα ἐπαλείφω λίπα πρός ὁ μή ξηραίνω ὁ ὕδωρ ἀποσκληρύνω ὁ σῶμα . ὡς ὁ ἀπό ὁ σκοπιά ἐπανέρχομαι ἐν Ἰλιάς ποιέω . Λυν δέ κάματος , καί καταύνησις ἢ κατά κεφαλή . οἷος θνηῆρες κεφάλαιος καταί δο χώτος τε καί ὁμός . ὁ γάρ ἔμβασις περιέρχομαι πάντοθεν ὁ ποδόω ὁ ὕδωρ , φράσσω ὁ ὁ ἰδρῶτος εκκοεις . καί ὅς πρό ἄν ὁ τις ἡθμός εἰς ὕδωρ βάλλω . διέχω γάρ οὐδείς , εἰμί μή τις αὐτός μετιωρώσας , ἀναυγής ὁ πόρος καί διέξοδος εἰς ὁ ἔξω παρέχω . ὅτι2 δέ ὁ λούω καί λοκαν διάβολος - λύω λέγω καί ὁ λουτρόν λοτρὰ , καί ὁ τόπος αὐτός οὖον μόνος βαλανεῖον ἀλλά καί Λοῦ - τρέω οὖον γενικός λουτρών τύπος περιεκτικός ζωντέρον , δῆλος ἐκ ὁ παλαιός . ὅλος δέ χλαῖ*να τις οἶσις , καί αλλοχοω δηλόω . ὅτι δηλαδή ὁ ἡμέτερος , παρά ὁ ἰάλλω . ἢ τριχόω , παρά ὁ ὁ θρίξ ὅλος . ἢ ἐνχλωστοι παρά ὁ εἴλω . ὡς ἀμφιβάλλω ὁ ομηρικός ἄρτι νεανίας ἀρόω ἀναδέω . ἄλλως γάρ ὁ ἀμφιβάλλω ἐπί ενδυσμοω , οὐ οἶδα ὁ ποιητής . Θόδος δέ ὅτι ἐλεύθω - Ῥῶς εἰμί καθίημι σύν ὑποπόδιον . καί ὅτι θρόνος ὁ ὑποπόδιον καλέω , ἐντεῦθεν καί ὁ θρόνος ονομάζω , ὁ θρήσασθαι χάρις ὅς ἐπί ὁ καθίζω λέγω , ὁ Ἀθήναιος λέγω . παρά ὅς καί χρῆσις Φιλήτα , ὁ θρήσασθαι δέ πλεῖστος γῆ ὑπο . ὁ δέ γε χλαμύς φημί , περισσός κοσμέω - ὁ ἐπί ἀνακλίνω . διορισμός δέ οὗτος , ἐν ὁ , κατά χλαμύας τε θρόνος τε . οὗτος δέ αυτελιστορνυμι , ὁ δίφρος . ὁ γοῦν ὀδύσσομαι επαίτης δοκέω , δίφρος ἀνακλίνω παρατίθημι ὀλίγος τε τράπεζα . ὅμως δέ ἐπίτεξ ὁ ἀνακλίνω , διαστολή τις δηλόω . ὡς εἰμί δίφρος καί μή ἀνακλίου . ἐν οὗτος δέ χῖπα ὡς καί αλλοχοω , ὁ διανύω ἐπίτεξ ὁ δεξινουθαις , ἀπό ὁ δήω δήω Όντερ καί ὁ δεξιός . φημί γάρ . ὁ καί δακνύμενος , προστίθημι Μενέλαος . ὅτι2 φασιογνωμικῶς ἀπό ὁ εἶδος στο̅ - χάζομαι * ὁ Μενέλαος , εὐγενής εἰμί ὁ παραδελοῦντας νεανίας . εἶπον . οὖον γάρ σφεῖς γε , γένος ἀπό - Λωΐς τοκεύς . ἀλλά ἀνήρ γένος εἰμί δυστριχίων βασιλεύς ἀσιπτοῖχον . ἐπί οὖον γε κακός τοιόσδε τίκτω . ἐπί αὖος δέ γερωνοος καί περιφανής ἁρμόζω ὁ λόγος . ἱστίον δέ ὅτι ἐν ὁ οὖον γάρ σφεῖς γε ,