eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1647
καμιώτα . αὐεὶ γὰρ πόδα νηὸς ἐνώμων , ὡς δηλαδὴ τεχνιώτερος καὶ φρεσπουρώτερος . οὐδὲ τῷ ἄλλῳ δόξα ἴσαρων , ἵνα θάσσον ἰκοῦμεθα πατρίδα γαῖαν . οἱ δ' ἕταροι ἠγασαν χερῶν με καὶ ἀγρυ - ρον οὐκέτ' ἐγασθαι δόμεν παρ' Αἴολον . * οὐδὲ δὲ τις ἄν εἴπει , ὡ πόποι . ὡς οὐδὲ πᾶσι γλῶος καὶ τιμῶς ἐστιν ἀνθρώποισ , ὧνῶν τε πολὺν καὶ γαῖαν ἴχεται , ὁ δὲ πειθόμενος διηλὸς τιμώ - τητα . αἰτα αἰπόντες καὶ ὡς πολλὰ μὲν ἐν Τροίης ἄγεται καμμύλια καλὰ λήϊδος , ἡμεῖς δὲ ὁμὴρ ὧδον ἐκτε - λέσαντες οὐκάδε ἀπικεν κανεὺς οὐν χεῖρας ἔχοντες . καὶ νῦν οἱ τύγες δόσε χαριζόμενος φιλότητι Αἴολος , βουλεύονται τὸ ἐπιχύνδυνον . εἰπόντες , ἀλλ' ἄγε θάσσον ἰδόμεθα ὅτι τάδ' ἐστίν . ὥπαρ ἐφρε - μντέων , φραῖρ . ὅσος τις χρόνος τε καὶ ἀγρυρος ἀσχω ἐνεστιν , οὕτως ὁ πολυτελὴς δαμὼς * αὐτοῖς , ὡς ἐφθέη , ἐξηπάτησεν . εἰ δὲ καὶ ἐκ τῆς κοινότητος τοῦ ἀσχοῦ ἤν γνῶναι ὡς οὐκ ἤγε τοιαῦτα ἐντός , ἀλλὰ τὸ προσδεδηδὸν ἐκώλυν τὴν πᾶραν . ἔοικε γὰρ παπαδεδαμῳδία ὁ ἀσχος ἐν τῇ νῆ . ὡς καὶ τοῦτο ὑποδηλοῖ τὸ , νηὶ δ' ἐπὶ λαγμυρῇ κατέδει . ὡς ἔφασαν . βουλή δὲ φραῖν νῖχωνν ἴταισων . ἀσχωρ μὲν λῆσαι . ἀμιμοι δ' ἐκ πάντες ὁρυσαν . τοὺς δέ , ὅ ἐστι τοὺς ἀμφὶ τὸν Ὀδυσσέα , ἀρπάζασα φέρων πάντοθδε θύελλα κλαίοντας , γαῖης ἀπὸ πατρίδος , ἥς ἔγγυς ἦσαν . Καὶ ὅσα οἶον ὁ φιλόνοος . ὁς πολυπραγμοσύνην ἐνθεῖς τοῖς τοῦ * Ὀδυσσέως διὰ φιλοχρηματισιαν περιεργάσασθαι δέδωκε τὸν ἀσχόν , ὧδεν αὐτοῖς τὸ καχόν . ἐπὶ δὲ καὶ σὰ φάδλα ποιεὶ βραχὺν οὐκ ἐν καιρῷ ἀνάπτο - σις . δι' ἧν Ὀδυσσεὺς ὑπνώσας γλυκὺν πικρὰ ἔπαθε . Πυρπολοῦν δὲ ἢ τὸ πυροσῖεν ὁ ἐστι 1647νντὸς πῦρ καίειν διὰ τοὺς πε*λαγίζοντας ἢ καὶ τὸ μεθ' ἡμέρην τεχνιμοῦσθαι τόπον τῷ τοῦ πυρὸς σημεῖῳ καπνῷ , ὧν ἀποθρόσζονται ἐκείνων ἰδόν ἐπηξάτο πρὸ τούτων Ὀδυσσεύς . Τὸ δὲ ἐπῆλυνθε , μετὰ δοτιζῆς φασίν οἱ ὑστερον καὶ οὐχ' ὡς νῦν μετὰ αἰτιατικῆς ἐν τῷ , ἐμὲ μὲν γλυκεὺς ὕπνος ἐπήλυνθε . Τὸ δὲ ἄγεσθαι καὶ τὸ ἄγεται , ἐπὶ καμμυλίων οὐ μὴν συνήθως ἐπὶ ἑαυτῶν λέγει . Τὸ δὲ ὕστερον , ὧν ἔχει πλεονασμούς , τὸ γὰρ κοινὸν τῶν , ἀντὶ τοῦ ὧν τινων . τοιοῦτον καὶ τὸ ὁτίοισι καὶ τὸ ὕστερ καὶ τοιαῦτα . * Τὸ δὲ κανεὺς χεῖρας ἔχεν καὶ τὸ , βουλή δὲ κακὴ νῖχας , παραφωδὴ εἰσίν . Ὅτι κανδυνοδὴ φράζει πλοῦν τὰ τοιαῦτα . αὐτὰρ ἐγὼ κατὰ θρυμὸν ἀμύ - μονα μυσμηρῆξα ἢδ πεσών ἐκ νηὸς ἀπορθημὴν ἐν πόντῳ ἢ ἀκίωνν θλαῖν καὶ ἐπὶ ζωοῖσι μπετῆν , ἀλλ' ἐτλην καὶ ἔμυνα . καλυψάμενος δ' ἐνὶ νηὶ καμμῶ . αἱ δ' ἐφρεροντο κακὴ ἀνίμοιο θύελλῃ , στενάζοντο δ' ἴταιροι . Γίνεται δ' ἐν τούτοις τὸ ἀποσθίμην ἀπὸ τοῦ φθίω ῥήματος , ἐξ οὗ καὶ ἡ φθίσις καὶ ὁ φθισίνωρ . Τὸ δὲ θλαῖν καὶ τὸ ἐτλην τλήμονα εἶναι τὸν Ὀδυσσέα * πρωτὰ τὸν ταῦτα λέγοντα . Ὅτι τὸ , χήρυκα ὁπασάμενος , ἀντὶ τοῦ ὁπαδὸν ἐλόμενος , ἐξ οὗ καὶ γίνεται ὁ ὁπαδός . οὐκ ἄρα ἐπὶ μόνον τοῦ παρίχειν τὸ ὁπάξεν λέγεται . Ὅτι ἐν τῷ , βῆν εἰς Αἰό - λον κλυτὰ δόματα , λαγαρότης ἐστίν , ὡς τοῦ Αἴολου ἀντὶ μακρᾶς ἔχοντος τὴν παραλήγουσαν καὶ σριγ - γουμένου ἀπὸ δακτύλου εἰς τροχαϊσμὸν ἀπειαντίας τῷ προσοιμίῳ . ἐπεὶ καὶ ἀντίκειται τὸ προσοιμίον καὶ τὸ λαγαρόν . θεραπεία δὲ τοῦ τοιούτου μετρικοῦ πάθους ἴσως μὲν καὶ τὸ εἶναι κῦριον ὄνομα τὸν Αἴολον καὶ διὰ τοῦτο ὑποπίπτειν ἐξανάγκης ἐστιν ὅτε ἀδιαφορίᾳ . μάλιστα δὲ ἡ ὀξεία , δυναμὴν ἔχτειν , ὡς ἀλλαχοῦ ἐφθέθην , οὐ μόνον βραχὺ φωνήν ὁ ἐπίκειται ὡς ἐν τῷ , Αἴολον ὧν , ἀλλὰ καὶ τὸ πρὸ αὐτῆς καὶ μετ' αὐτὴν . Ὅτι δὲ οὐτω παιδῶν στίχος οὐ μόνον λαγαρός , ἀλλὰ καὶ προ*κλαστός , ὡς δὲ ἐν ἄλλοις ἐφθέθην , καὶ σριγώδης . καὶ ὅτι καθὰ τῇ ὀξείᾳ οὕτω καὶ ἄλλοις τόποις τὰ μετρικά ἐκπίνονται , καὶ αὐτὸ ἐτρώθη ἐδηλώθη . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ βῆν ἡ μονοσυλλαβὴν περιέπασεν , ἄλλως γὰρ τὸ πλήρες αὐτοῦ , ἤρουν τὸ ἐβην , βαρύνεται . ἐμίμησεν γὰρ κατὰ Ἡρακλείδην ὁριστικὸν εἴρωσιν εἰς τὸν λήγον , μὴ πάν - τως βαρυνόμενον ἐν πρώτῳ προσώπῳ , εἰ μὴ μονοσύλλαχον ἄν , μονοσύλλαχον μέντοι περισπάται . οἶον . βῆν ἐβην . στήν ἐστην . οὐκοῦν ὡς εἴδος καὶ τὸ χοῦν προσέληψε τοῦ εἶν ἄν ἔχοιεν , αὐ περ ἤν ὁριστι - κὸν ῥῆμα . ἐστι δὲ οὐ τοιούτον κατ' αὐτόν , ἀλλὰ Ἀωρικὸν ἀπαρίμματον , κατὰ τὸ ξύν καὶ τὰ ὅμοια . πᾶν γὰρ φησὶ ῥῆμα εἰς ἤν λήγον καὶ περισπώμενον οὐκ ἄλλο τί ἐστιν ἢ ἀπαρίμματον . καὶ τοῦτο παρὰ Ἀωριεύσιν , οἱ φιλήν καὶ νοῦν διὰ τοῦ ἤ φασίν . οὐκοῦν φησὶ καὶ ἔχοιεν . σοφύτερον δὲ εἰ παραδεκτέον τοῦτο ἀπλῶς . χοῦν μὲν γὰρ ἀπαρίμματον εἴρηται παρ' Εὐριπίδῃ ἐν τῷ , πότερα τὸ χοῦν σφ' ἐπίγας' ἀνθρωποσφαγέιν . ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ χοῦναι . τοῦ μίντον ἐχοῦν περισπασμὸν ἡμμεσιῶν ἢ κοινὴ ἤχει χοῦ - σις . εἰ μὴ ἄρα ὡσπερ χθὲς ἐχθὲς οὕτω καὶ τὸ Εὐριπίδειον χοῦν ἔχοιεν γέγονεν . Ὅτι οὐδὲν
Lemmas: καμιώτης . ἰαύω γάρ πούς ναός νωμάω , ὡς δηλαδή τέχνιος καί φρεσπουρώτερος . οὐδέ ὁ ἄλλος δόξα ἴσαρον , ἵνα ταχύς ικουμεθη πατρίς γαῖα . ὁ δέ ἑταῖρος ἀγάζω χείρ ἐγώ καί ἀγρυ - ἀντίμοιρος οὐκέτι ἐγασθαι δίδωμι παρά Αἴολος . * οὐδέ δέ τις ἄν εἶπον , εἰμί πόποι . ὡς οὐδέ πᾶς γλῶς καί Τιμῶς εἰμί ἄνθρωπος , ὦνος τε πολύς καί γαῖα ἔχω , ὁ δέ πείθω διαιρέω τιμάω - τητάω . ἀΐτας αἰπόντες καί ὡς πολύς μέν ἐν Τροία ἄγω καμμύλια καλός ληΐς , ἐγώ δέ ὁμὴρ ὀδούς ἕκτος - λανθάνω Ούκα Απικός κανός ὀν χείρ ἔχω . καί νῦν ὁ τύγες δίδωμι χαρίζομαι φιλότης Αἴολος , βουλεύω ὁ ἐπιχύνδυνον . εἶπον , ἀλλά ἄγω ταχύς ὁράω ὅτι ὅδε εἰμί . ὥπαρ φρέω - μντέων , φραῖρ . ὅσος τις χρόνος τε καί ἀγρυρος άσχω ἔνειμι , οὕτως ὁ πολυτελής Δαμώ * αὐτός , ὡς φθίω , ἐξαπατάω . εἰμί δέ καί ἐκ ὁ κοινότης ὁ άσχω ἐάν γιγνώσκω ὡς οὐ ἄγω τοιοῦτος ἐντός , ἀλλά ὁ προσδέω κωλύω ὁ πάρω . ἔοικα γάρ παπαδεδαμῳδία ὁ ἀσχος ἐν ὁ νῆ . ὡς καί οὗτος ὑποδηλόω ὁ , ναῦς δέ ἐπί λαγμυρῇ κατέδω . ὡς φημί . βουλή δέ Φράιν νῖχωνν ιταισος . ἀσχωρ μέν λανθάνω . αμιεγω δέ ἐκ πᾶς ορυσαω . ὁ δέ , ὅς εἰμί ὁ ἀμφί ὁ Ὀδυσσεύς , ἀρπάζω φέρω πάντοθδε θύελλα καλέω , γαῖα ἀπό πατρίς , ἥς ἐγγύς εἰμί . καί ὅσος οἶος ὁ Φιλόνοος . ὅς πολυπραγμοσύνη ἐντίθημι ὁ ὁ * Ὀδυσσεύς διά φιλοχρηματισιαν περιεργάζομαι δίδωμι ὁ άσχω , ὧδε αὐτός ὁ κακός . ἐπί δέ καί σός φάδλα ποιέω βραχύς οὐ ἐν καιρός ἀνάπτω - τις . διά ἧμαι Ὀδυσσεύς ὑπνόω γλυκύς πικρός πάσχω . πυρπολέω δέ ἢ ὁ πυρόω ὁ εἰμί ὁράω πῦρ καίω διά ὁ πελαγίζω ἢ καί ὁ μετά ἡμέρα τεχνιμουω τόπος ὁ ὁ πυρός σημεῖον καπνός , ὅς αποθροσζοντ ἐκεῖνος ὁράω πήγνυμι πρό οὗτος Ὀδυσσεύς . ὁ δέ ἐπέρχομαι , μετά δοτιζω φημί ὁ ὕστερος καί οὐ ὡς νῦν μετά αἰτιατικός ἐν ὁ , ἐγώ μέν γλυκύς ὕπνος ἐπέρχομαι . ὁ δέ ἄγω καί ὁ ἄγω , ἐπί καμμυλίων οὖον μήv συνήθης ἐπί ἑαυτοῦ λέγω . ὁ δέ ὕστερος , ὅς ἔχω πλεονασμός , ὁ γάρ κοινός ὁ , ἀντί ὁ ὅς τίνω . τοιοῦτος καί ὁ οτιος καί ὁ ὕστερον καί τοιοῦτος . * ὁ δέ κανός χείρ ἔχω καί ὁ , βουλή δέ κακός Νίχας , παραφωδὴ εἰμί . ὅτι2 κανδυνοδὴ φράζω πλόος ὁ τοιοῦτος . ἀτάρ ἐγώ κατά τρυμός Αμύ - μόνος μυσμηρῆξα ὅδε πίπτω ἐκ ναός ἀπορθημὴν ἐν πόντος ἢ ἄκιος θλαῖν καί ἐπί ζωός μπετόν , ἀλλά ἔτλην καί μύνη . καλύπτω δέ ἐν ναῦς καμμύω . ὁ δέ ἐφρεροντο κακός ἀνίμοιο θύελλα , στενάζω δέ ιταιροος . γίγνομαι δέ ἐν οὗτος ὁ ἀφίστημι ἀπό ὁ φθίω ῥῆμα , ἐκ ὅς καί ὁ φθίσις καί ὁ φθισίνωρ . ὁ δέ θλαῖν καί ὁ ἔτλην τλήμων εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς * πρωτός ὁ οὗτος λέγω . ὅτι2 ὁ , χαίρω ὀπάζω , ἀντί ὁ ὁπαδὸν αἱρέω , ἐκ ὅς καί γίγνομαι ὁ ὀπηδός . οὐ ἄρα ἐπί μόνος ὁ παρέχω ὁ ὁπάξεν λέγω . ὅτι2 ἐν ὁ , βαίνω εἰς οἰδάνω - λος κλυτός δόμα , λαγαρότης εἰμί , ὡς ὁ Αίολος ἀντί μακρός ἔχω ὁ παραλήγω καί σριγ - Γουμένου ἀπό δάκτυλος εἰς τροχαϊσμός απειαντιαω ὁ προσοιμίῳ . ἐπεί καί ἀντίκειμαι ὁ προσοιμίον καί ὁ λαγαρός . θεραπεία δέ ὁ τοιοῦτος μετρικός πάθος ἴσως μέν καί ὁ εἰμί κύριος ὄνομα ὁ Αἴολος καί διά οὗτος ὑποπίπτω ἐξανανακέω εἰμί ὅτε ἀδιαφορία . μάλιστα δέ ὁ ὀξύς , δύναμαι ἔχθω , ὡς ἀλλαχοῦ φθίω , οὖον μόνος βραχύς φωνή ὁ ἐπίκειμαι ὡς ἐν ὁ , Αἴολος ὅς , ἀλλά καί ὁ πρό αὐτός καί μετά αὐτός . ὅτι2 δέ οὗτος παῖς στίχος οὖον μόνος λαγαρός , ἀλλά καί προκλάστης , ὡς δέ ἐν ἄλλος φθίω , καί σριγώδης . καί ὅτι καθά ὁ ὀξύς οὗτος καί ἄλλος τόπος ὁ μετρικός ἐκπίνω , καί αὐτός τιτρώσκω δηλόω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ βαίνω ὁ μονοσυλλαβη περιπάσσω , ἄλλως γάρ ὁ πλήρης αὐτός , ἀρόω ὁ βαίνω , βαρύνω . μιμέομαι γάρ κατά Ἡρακλείδης ὁριστικός εἴρων εἰς ὁ λήγω , μή πᾶς - ὅς βαρύνω ἐν πρῶτος πρόσωπον , εἰμί μή μονοσύλλαχον ἄν , μονοσύλλαχον μέντοι περισπάω . οἶος . βαίνω βαίνω . ἵστημι ἵστημι . οὐκοῦν ὡς εἶδος καί ὁ χόω προσλαμβάνω ὁ εἶμαι ἄν ἔχω , αὖος περ ἐάν οριειμι - κόος ῥῆμα . εἰμί δέ οὖον τοιοῦτος κατά αὐτός , ἀλλά Ἀωρικὸν ἀπαρίμματον , κατά ὁ σῦς καί ὁ ὅμοιος . πᾶς γάρ φημί ῥῆμα εἰς ἐάν λήγω καί περισπάω οὐ ἄλλος τίς εἰμί ἢ ἀπαρίμματον . καί οὗτος παρά Ἀωριεύσιν , ὁ φίλος καί νόος διά ὁ ἤ φημί . οὐκοῦν φημί καί ἔχω . σοφυτερος δέ εἰμί παραδεκτέον οὗτος ἀπλόος . χόω μέν γάρ ἀπαρίμματον εἴρω παρά Εὐριπίδης ἐν ὁ , πότερος ὁ χόω σφέ ἐπίγας' ἀνθρωποσφαγέω . ὁ τατός εἰμί ὁ χόω . ὁ μίντος χόω περισπασμός ἡμμεσιῶν ἢ κοινός ἠχέω χόω - τις . εἰμί μή ἄρα ὡς χθές ἐχθές οὗτος καί ὁ Εὐριπίδειος χόω ἔχω γίγνομαι . ὅτι2 οὐδείς