eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1380
κατάντημα γέγονε τῆς πλάνης τῷ Ὀδυσσῇ . εἰς αὐτὴν γὰρ ἐσώθη κελυτίζων οἶον ἐπὶ τῆς * τρόπᾱς . τὴν μὲντοι ἀρχὴν τῆς τοῦ Ὀδυσσέως πλάνης εὕροις ἂν τῇ ἱ ὁραωδίᾳ ἐν τῷ , Ἰλιόθεν με φέρον ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσε . ἐκεῖθεν γὰρ Ὀδυσσεὺς εἰς πλάνην ἐξωχέλεν . Ὅτι δὲ ταῦτα λέγει ὁ ποιητὴς διὰ πόνθον μάλιστα εἶναι τῷ Ὀδυσσῇ τὴν τε πατρίδα καὶ τὴν σύζυγον γυναικά . φησὶ γὰρ νῦστον κεχωρημένον ἤδε γυναικός . οἷα δὲ ἡ τοῦ Ὀδυσσέως καὶ τῆς Πηνελόπης ἀναγνώμη αὐτοὺν ἀλλη - γορία , ἐν τοῖς ἑξῆς εὑρήσεται . Ὅρα δὲ ὅτι ἄλλως χρήται ὁ ποιητὴς τῇ τε σημασίᾳ καὶ τῇ συντάξει τοῦ κεχωρημένος , ἢ περ ἡμεῖς . ἡμεῖς μὲν γὰρ χρῆσθαι φασιν , τὸ μεταχειρίσεσθαι , καὶ δοτικὴ πτώσει συν - τάσσομεν . Ὅμηρος δέ , τὸν χωρίζοντα κεχωρημένον λέγει καὶ γενικῇ συντάσσει τὴν λέξιν . ἀπὸ τοῦ χωρίζω ἢ χωρίζω κατηρτίσαν κατὰ ἑλληνῶν τοῦ σήμα . Ὅρα δὲ καὶ τὸ γυναικὸς ἀστέως λεχθὲν πρὸς τὸ ἐφεξῆς , ὁ μὲν γὰρ κεχωρημένος ἦν γυναικός . Καλυψὼ μὲν , ἐπὶ τῶν ἐνεσπαρμένων τῇ γῇ καὶ τοῖς φυτοῖς καὶ τοῖς νόμοις φυσιῶν δυναμέων τίθεται , δι ὧν αἱ τῶν καρπῶν προθέσεις ἐν καιρῷ γίνονται , κατὰ τὸ νέον φαινόμενα , ἤτοι κατὰ τὸ ἔαρ . οὕτω καὶ ἡ νύμφη συντέθεται . οἷον ἐνόμηρὶ καὶ Ἀιολιζῶς νύμφη . ὁ δὲ μῦθος καὶ δαιμονία τινα νύμφας φησὶ γεωχαρὴ καὶ σωματιζώτερας , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐφρέθη , ὁποιαῖντες αἱ Νηίδες . καὶ Ἀμαδρυάδες . καὶ Ἀμασολίδες . καὶ Ὀρεστιάδες . καὶ Λιμωνιάδες αἱ μυθικαί . τοιαύτη τις καὶ ἡ Καλυψὼ κατὰ τὸν μῦθον . ἀλλὰ δὴ καὶ ἡ Κίρκη . ὡς καὶ αἰδησάσας ὁ ποιητὴς ἔχει . ὁ ἐστιν , ἀνθρωπίνῃ καὶ τῇ κάτω καὶ καθ' ἡμᾶς ζωομένης φωνῇ . τοῦτο γὰρ ἡ αὐδή . καὶ αἱ καθ' ἡμᾶς δὲ νύμφαι , ἐξ ὁμοιότητος τῶν τοιούτων νυμφῶν , τὴν ἐπωνυμίαν εἴληφασιν . καὶ αὗται γὰρ παρὰ τὴν θαλασσοῦνται , νέον φαινόμενα ὅτε τὸ τῆς ἡλικίας ἔαρ αὐταῖς ἐπανθίζει . ὅτι μὲντοι οὐ μυθικαὶ νύμφαι ἦσαν ἡ Καλυψὼ καὶ ἡ Κίρκη , ἐκ τῶν ἱστοριῶν δήλον ἐστιν . εἰ καὶ ὁ ποιητὴς διὰ τετρατίων ἄλλως μυθολογεῖ τὰ περὶ αὐτῶν . δήλον δὲ ὅτι καὶ συγγενικὴ ποτε λέξις ἐστὶ τὸ νύμφη . ὡς δηλοῖ καὶ τὸ νύμφα φίλη . Ὅτι τὸ διὰ ἡ ἐνδοξότατη , διὰ τὸν Λία συντάσσεσται ὑπερθετικῶς μετὰ γενικῆς . ἐπεὶ γὰρ ὑπερχεισθαι πάντων ἐδόκει ὁ Ζεύς , διατοῦτο καὶ τὸ διός καὶ τὸ διὰ ἐκ τῆς Λιὸς γενικῆς γενόμενα , ὑπερθετικὴν σύνταξιν ἔχουσιν ὡς καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι πλατιύτερον γέγραπται . Ἰστέον δὲ ὅτι διὰ τὸ ὡς ἐφρέθη ὑπεροχικὸν τοῦ Λιός , οὐ μόνον μέγαν ὁ ποιητὴς αὐτὸν λέγει ὡς ἐν τῷ , Λιὸς μεγάλου ἐνιαυτοί , καὶ , Λιὸς μεγάλου ἐκητι , εἰ καὶ κατ' ἄλλον λόγον μεῖζον ὁ Κρόνος κατὰ τὴν αὐτοῦ ὡς φασὶ σφαίραν , ἀλλὰ καὶ ἐπλήθυναν αὐτὸν κατὰ τὴν χλῶν οἱ μεθ' Ὁμήρου , ὡς Ἀπίως Λιονύσιος ἱστορεῖ . Λιὲς γὰρ φασὶ τὸ πληθυντικὸν τοῦ Λιός . καὶ δόγμα οὗτος ἐπιγράφεται . καὶ αἱ ἐφεξῆς πτώσεις , Λιῶν . καὶ Λιῷ . καὶ Λία . Ἐτι ἰστέον ὅτι καθὰ τὸ διός οὐ παρὰ τὴν σύγκρισιν , ἢ ὑπερόχισιν διὰ τὸ φῦσι τῆς λέξεως ὑπεροχικόν , οὐδεὶς γὰρ λέγει διότερος ἢ διότατος , οὕτως οὐδὲ τὸ ἀγαθός , διὰ τὴν ἐν αὐτῷ τοῦ ἀγαθ ἐπίτασιν . φησὶ γοῦν Ἀπίως Λιονύσιος , ὅτι ἀγαθώτερος καὶ ἀγαθώτατος παρ' οὐδενὶ τῶν Ἑλλή - νων κείται . Ὅτι τὸ γλαφυρὸν κυρίως μὲν , ἐπὶ χειρομητον ζοιλότητος , οἷον οἱ λιθοξόοι καὶ οἱ ξοανοχόγοι ἐτυποῦσι , παρὰ τὸ γλάφω τὸ ζοιλαίνω γινόμενον . ποτὶ οὐ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα ῥηθή - σεται . ἐπὶ δὲ σπιλαίων μεταφορικῶς λέγεται καὶ ἐπὶ νῆος , διὰ τὸ ἀπλῶς ζοῖλον ὁ καὶ τοῖς γλαφυμένοις παρέπεται . ἤδη δὲ ἡ λέξις μετίχεται καὶ ἐπὶ νοημάτων . καὶ λέγεται καὶ νοήματα γλαφυρά , τὰ ἔχοντα τι βαθὺν , πλῆν μετὰ καὶ χάριτος καὶ διαφανείας τινὸς καὶ λαμπρότητος , ὡς μὴ πάντ' εἶναι διὰ τὸ βαθὺς σκοτεινά . εἰ δὲ καὶ σπῖνον ἄτομα γλαφυρὸν ἀποιοῦν σοφοὶ τινὸς λέγοντος , ἐντεῦθεν ποῦθεν τούτῳ μετη - νίχθαι τὴν λέξιν . ἀλλὰ καὶ ὅτε τις λέγει φρόνιμον τὰ λίγα γλαφυρῶν , διὰ τὸ ἐπικυροῦσθαι τοῖς σπά - γνας τοῦτο λέγει , καὶ γίνεσθαι τινα οὕτω τὰ ἐκείνους ζοιλότητα . Ὅτι δοκεῖ μὲν ἀδιάφορα εἶναι ὁ πόσις τε καὶ ὁ ἀνήρ , Σοφοκλῆς δὲ ἐν Τραχινίαις ἐπισημαίνει διαφορὰν τινα τῶν λέξεων τούτων ἐνθὰ δίδω - σιν ἢ ἐπίφρασιν Ἰππόλυτα , μὴ ποτε ὁ Πριαλῆς αὐτὴς μὲν τὴν πόσιν . τῆς δὲ νούστιος Ἰώλης ἀνήρ . παρωνόμασται δὲ ἀπὸ τῆς πόσεως ὁ πόσις ὡς δοκεῖ τοῖς πεπλασίοις , διὰ τὴν σπουδαιτικὴν ὑγρότητα . ὡς καὶ ὁ ἀφρημ . ἀπὸ τοῦ ἀφδεν . καὶ ὁ νίος ἀπὸ τοῦ ἔνιν . * διὸ καὶ τὸ ὁπνίων , ἐντεῦθεν αὐτοῖς ἐδόξα διὰ παράφασιν . οἷον τὸ διὰ τῆς ὁπῆς ἔνιν ὁδὴν ὁ νίος . Ὅτι τὸ περιπλομένων δυναστών ἐκ τοῦ περιπλομένων γίνετα ὁ ἐστι γυρομένων ἢ περιπολοῦντων , κατὰ συζυγίαν . Ὅτι δὲ τὸ πείσεσθαι καὶ ἐπὶ τοιούτων λέγεται , δηλοῖ τὸ , ἡμέσα μακρὰ πείσοντα . Ἐνιαυτὸς δὲ ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐνλωθῆν , ὁ μακρὸς χρόνος καὶ διατριβὴν ἔχων πολλήν , παρὰ τὸ ἰατὼ τὸ διατριβῶ . διὸ καὶ ὁ χωριζὸς ἐπιθετικῶς
Lemmas: κατάντημα γίγνομαι ὁ πλάνης ὁ ὀδύσσομαι . εἰς αὐτός γάρ σῴζω κελυτιζω οἶος ἐπί ὁ * τροπή . ὁ μέντοι ἀρχή ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πλάνης εὑρίσκω εἄν ὁ Ι ὁραωδίᾳ ἐν ὁ , Ἰλιόθεν ἐγώ φέρω ἄνεμος Κίκονες πελάζω . ἐκεῖθεν γάρ Ὀδυσσεύς εἰς πλάνη ἐξοχλέω . ὅτι2 δέ οὗτος λέγω ὁ ποιητής διά πόντος μάλιστα εἰμί ὁ ὀδύσσομαι ὁ τε πατρίς καί ὁ σύζυγος γυναικάς . φημί γάρ νῦστον χωρέω ἀδέω γυνή . οἷος δέ ὁ ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ Πηνελόπη ἀναγιγνώσκω ἀϋτέω ἄλλος - γορία , ἐν ὁ ἑξῆς εὑρίσκω . Ὅρας δέ ὅτι ἄλλως χράω ὁ ποιητής ὁ τε σημασία καί ὁ συντάσσω ὁ χωρέω , ἢ περ ἐγώ . ἐγώ μέν γάρ χράω φημί , ὁ μεταχειρίζω , καί δοτικός πτῶσις σῦς - τάσσω . Ὅμηρος δέ , ὁ χωρίζω χωρέω λέγω καί γενικός συντάσσω ὁ λέξις . ἀπό ὁ χωρίζω ἢ χωρίζω καταρτίζω κατά Ἕλλην ὁ σήμα . Ὅρας δέ καί ὁ γυνή Ἄστυ λέγω3 πρός ὁ ἐφεξῆς , ὁ μέν γάρ χωρέω εἰμί γυνή . Καλυψώ μέν , ἐπί ὁ ἐνσπείρω ὁ γῆ καί ὁ φυτός καί ὁ νόμος φυσιάω δυναμής τίθημι , Ζεύς ὅς ὁ ὁ καρπός πρόθεσις ἐν καιρός γίγνομαι , κατά ὁ νέος φαίνω , ἤτοι κατά ὁ ἔαρ . οὗτος καί ὁ νύμφη συντίθημι . οἷος ενομηρος καί αιολιζω νύμφη . ὁ δέ μῦθος καί δαιμόνιος τις νύμφη φημί γεωχαρής καί σωματίζω , ὡς καί ἐν Ἰλιάς φέρω , ὁποιαῖντες ὁ Ναιάς . καί Ἁμαδρυάς . καί Ἀμασολίδες . καί ὀρεστιάς . καί λιμωνιανδανω ὁ μυθικός . τοιοῦτος τις καί ὁ Καλυψώ κατά ὁ μῦθος . ἀλλά δή καί ὁ Κίρκη . ὡς καί αἰδέομαι ὁ ποιητής ἔχω . ὁ εἰμί , ἀνθρώπινος καί ὁ κάτω καί κατά ἐγώ ζώννυμι φωνή . οὗτος γάρ ὁ αὐδή . καί ὁ κατά ἐγώ δέ νύμφη , ἐκ ὁμοιότης ὁ τοιοῦτος νύμφη , ὁ ἐπωνυμία λαμβάνω . καί οὗτος γάρ παρά ὁ θαλασσόω , νέος φαίνω ὅτε ὁ ὁ ἡλικία ἔαρ αὐτός ἐπανθίζω . ὅτι μέντοι οὖον μυθικός νύμφη εἰμί ὁ Καλυψώ καί ὁ Κίρκη , ἐκ ὁ ἱστορία δῆλος εἰμί . εἰμί καί ὁ ποιητής διά τετρατία ἄλλως μυθολογέω ὁ περί αὐτός . δῆλος δέ ὅτι καί συγγενικός ποτός λέξις εἰμί ὁ νύμφη . ὡς δηλόω καί ὁ νύμφη φίλος . ὅτι2 ὁ διά ὁ ἔνδοξος , διά ὁ Λία συντάσσω ὑπερθετικός μετά γενικός . ἐπεί γάρ ὑπερχέω πᾶς δοκέω ὁ Ζεύς , διατοῦτο καί ὁ Ζεύς καί ὁ διά ἐκ ὁ λίς γενικός γίγνομαι , ὑπερθετικός σύνταξις ἔχω ὡς καί ἐν ὁ Ἰλιάς πλατύς γράφω . ἰστέον δέ ὅτι διά ὁ ὡς φέρω ὑπεροχικός ὁ Λιός , οὖον μόνος μέγας ὁ ποιητής αὐτός λέγω ὡς ἐν ὁ , λίς μέγας ἐνιαυτός , καί , λίς μέγας ἐκητι , εἰμί καί κατά ἄλλος λόγος μείζων ὁ Κρόνος κατά ὁ αὐτός ὡς φημί σφαῖρα , ἀλλά καί πληθύνω αὐτός κατά ὁ χλέω ὁ μετά Ὅμηρος , ὡς Ἄπιος λιονυθεος ἱστορέω . λίς γάρ φημί ὁ πληθυντικός ὁ Λιός . καί δόγμα οὗτος ἐπιγράφω . καί ὁ ἐφεξῆς πτῶσις , λιάζω . καί Λιός . καί Λία . ἔτι ἰστέον ὅτι καθά ὁ Ζεύς οὖον παρά ὁ σύγκρισις , ἢ ὑπέροχος διά ὁ φύς ὁ λέξις ὑπεροχικός , οὐδείς γάρ λέγω δίος ἢ δίος , οὕτως οὐδέ ὁ ἀγαθός , διά ὁ ἐν αὐτός ὁ ἀγαθός ἐπίτασις . φημί γοῦν Ἄπιος λιονυθεος , ὅτι ἀγαθός καί ἀγαθός παρά οὐδείς ὁ Ἑλλῆς - νάω κεῖμαι . ὅτι2 ὁ γλαφυρός κύριος μέν , ἐπί χειρομητον ζοιλοτητη , οἷος ὁ λιθοξόος καί ὁ ξοανοχόγοι τυπέω , παρά ὁ γλάφω ὁ ζοιλαινος γίγνομαι . πρός οὖον ἐν ὁ μετά οὗτος εἴρω - σέτα . ἐπί δέ σπιλαιος μεταφορικός λέγω καί ἐπί ναός , διά ὁ ἀπλόος ζόλος ὁ καί ὁ γλαφύω παρέπομαι . ἤδη δέ ὁ λέξις μετέχω καί ἐπί νόημα . καί λέγω καί νόημα γλαφυρός , ὁ ἔχω τίς βαθύς , Πλῆν μετά καί χάρις καί διαφάνεια τις καί λαμπρότης , ὡς μή πᾶς εἰμί διά ὁ βαθύς σκοτεινός . εἰμί δέ καί σπίνος ἄτομος γλαφυρός ἀπεῖπον σοφός τις λέγω , ἐντεῦθεν πούθε οὗτος μέτειμι - νίζω ὁ λέξις . ἀλλά καί ὅτε τις λέγω Φρόνιμον ὁ λίγα γλαφυρός , διά ὁ ἐπικυρόω ὁ σπάω - γνας οὗτος λέγω , καί γίγνομαι τις οὗτος ὁ ἐκεῖνος ζοίλος . ὅτι2 δοκέω μέν ἀδιάφορος εἰμί ὁ πόσις τε καί ὁ ἀνήρ , Σοφοκλῆς δέ ἐν Τραχίς ἐπισημαίνω διαφορά τις ὁ λέξις οὗτος ἔνθα δίδωμι - βρόχος ἢ ἐπίφρασις Ἱππολύτα , μή ποτός ὁ Πριαλῆς αὐτός μέν ὁ πόσις . ὁ δέ νούστιος Ἰώλης ἀνήρ . παρονομάζω δέ ἀπό ὁ πόσις ὁ πόσις ὡς δοκέω ὁ πεπλασίοις , διά ὁ σπουδαιτικὴν ὑγρότης . ὡς καί ὁ ἀφρημ . ἀπό ὁ ἀφδεν . καί ὁ νιος ἀπό ὁ ὅς . * διό καί ὁ ὁπνίων , ἐντεῦθεν αὐτός δοκέω διά παράφασις . οἷος ὁ διά ὁ ὀπή ὅς ὁδή ὁ νιος . ὅτι2 ὁ περιπλόμενος δυνάστης ἐκ ὁ περιπλόμενος γίνος ὁ εἰμί γυρόω ἢ περιπολέω , κατά συζυγία . ὅτι2 δέ ὁ πείθω καί ἐπί τοιοῦτος λέγω , δηλόω ὁ , ἐμέω μακρός πείθω . Ἐνιαυτός δέ ὡς καί ἐν Ἰλιάς ἐνέρχομαι , ὁ μακρός χρόνος καί διατριβή ἔχω πολύς , παρά ὁ ἰᾶτον ὁ διατρίβω . διό καί ὁ χωρίζω ἐπιθετικός