eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1505
συνηγμοῦ ὁ κλωγμός , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ περιχλοῦσθαι καὶ περισυρίττεσθαι . τὸ μέντοι ἀρηθίδεται καὶ ἐλληδέεται , ἐτεροῖον μὲν τι φαίνεται ἐν τοῖς ἑξῆς . λεύττερον δὲ ὅμως καὶ ἐκεῖ τὸ ἐλληδέεται . Τὸ δὲ ἦστο μένουσα , ἀνεγχειζὸν ἤδη ὑπογράψαι . οὐ γὰρ οἱ περὶ Μενάνδρου , προλαβόντες αὐτόν . ἀλλ’ ἡ Λιδοῦθα , ἐκείνου . ἢ καὶ τὰς ἑνίας φθάσασα διαλέγεσθαι . Τὸ δὲ ἔνθα αὐτότατος λόγος , ἀντὶ τοῦ , ἐνταῦθα περὶ τὴν τῶν δευτέρων ἐπιβολήν . τὰ γὰρ ἄλλα ἤδη ὧν , τοῦτο γε αὐτότατος ἦν διὰ τὴν ὀλιγώτατον καὶ παυχρόν ὁδμήν . Ὅρα δὲ ὅτι διγενὲς καὶ τὸ ὀλιώτατος . οὐ γὰρ μόνον πονώτερον ἀρσευχὸν , ἀλλὰ καὶ θηλυκὸν ἰδὸν Ἀττικῶς , ὡς δὲ πολλὰ καὶ ἄλλα τοιαῦτα , πολλοῦ παροσιμάνθη . ὧν καὶ τὸ , ἡ πηλὸς κατὰ τὸν γραμματικὸν Λύδορον . καὶ τὸ , ἡ λιμός . καὶ τὸ , ἡ σκώληξ . καὶ τὸ , ἡ μαργαρίτης λίθος . καὶ τὸ , ἡ χὼς παρὰ Στράβωνι καὶ ἐκείνοις . Τὸν δὲ λόγον , καὶ δόλον προῆρχ’ ἐν τῷ , δόλον δ’ ἐπεμιχθὲν παρὰ ἑπαντὸν δηλαδή . Τίς δὲ κατὰ Ἀσωπίδου ὁδμή , προὔπαρχι τὸ ὀζεν . ἐξ οὗ κατὰ πελαίαν * μὴν ἐκφώνησιν , ὀζαὶ διὰ τοῦ ζ . κατὰ δὲ ὑστερογενῆ προσαγωγή , ὀσμαὶ διὰ τοῦ σ . τούτων δὲ , τὴς μὲν ὀδμῆς , οὐδὲν τι πρόσθεσιν εἰς παραγωγήν . τὴς δὲ ὀσμῆς , παραγωγὸν ἐστι τὸ ὀσμῶν . Νικανδρος . σισμύριον ὀσαμρόν . πανότρερον δὲ τοῦτον τὸ , ὕδωρ νοσηρόν . ἐκεῖνο γὰρ , ἀναλογῶ τῷ , ζωὴ ζωηρόν . Τὸ δὲ εὐκαλίφ ζητεῖ , περιφραστικῶς φησὶν δηλοῖ , οὐ μὴν τὸ ἀπλῶς ζήτητος . Τὸ δὲ ὀλιγὸς χιτῶν ὀλιγὴν , ἀντὶ τοῦ ἡλλοιώσεν ἢ ὀλιγώσεν . οὐ γὰρ ἦν αὐτὴν ἄλλως ἀπολολῆναι τέλεον . Ὅτι ἐν τῷ , πᾶσαν ἡοὴν μένουσιν τετληότι θυμῷ , ἡοίαν λέγει , τὴν ἀπὸ πρωΐας ἕως ἑσπὲς ὥρας ἡμέραν . ὁμοίως τῷ ὥρα μὲν ἡὼς ἦν καὶ ἀξέστο ἱερὸν ἡμαρ . ταῦτα γὰρ ἐκεῖ τὸ ἡὼς καὶ ἐνταῦθα τὸ ἡοὴν . πλήν ὅσον ἐκεῖνο μὲν , πρωτότυπον καὶ ἀκλλιπές . τοῦτο δὲ , παραγωγὸν καὶ κατ’ ἐλλειψιν νοούμενον . ἀπὸ γὰρ τοῦ ἡὼς ἡὼς , γίνεται ἡοὴς ὁ πρωΐως . ὡς τὸ , πρωΐ δ’ ὑπ’ ἡοίων . ἐπὶ δὲ καὶ ὁ ἐναπολικός . ὡς τὸ , οἴχομαι πρὸς τοὺς ἡοίους τῶν λιβύων . καὶ ἥδε , πρὸς ἡοίων ἢ ἐσπερίων ἀνθρώπων . ἐκ δὲ τοῦ ἡοῖος , ἡοὴ ἐλλειπτικῶς , ἢ τῆς φηθείσης ἡὼς καταστάσεως ἢ αὐξήσεως ἦτι τοιούτων . Ὅτι κατὰ τὸν Πρωτέαν οὕτω φράζει . ἔνδιος δ’ ο γέγων ἡλὼ’ ἐξ αὐδῆς . εἶνε δὲ φῶκας ζατραφέας . πᾶσας δ’ ἀρ’ ἐπώχετο λέκτο δ’ ἀριθ - μόν . ἐν δ’ ἡ*μίας πρωτόν λέγε χηρύσων . οὐδὲ τι θνητῷ ὁδύνη δόλον εἶναι . ἐπατα δὲ λέκτο καὶ αὐτός . ἡμεῖς δ’ ἀέρωντες ἐπεσσύμεθα , διὰ τὸ φοβερώτερον , ἀμφὶ δὲ χήμας βάλλομεν . οὐδ’ ο γέγων δολίης ἐπελήθιτο τέχνης . ἀλλ’ ἦτοι πρωτίστα , λέων γένετ’ ἠγέρειος . αὐτὰρ ἔπειτα δράκων καὶ πάφδαλις ἡδὲ μέγας σύς . γίγντο δ’ ἡγὼν ὕδωρ , καὶ δένδρεον ὑψηλότατον . περὶ δὲ προκράθη , τὸ κατὰ τόπον ἀκοιόν . Ἐνταῦθα δὲ , προσθέτεσθαι εἰπεῖν , ὅτι καθάπαρ ἐκεῖ τὸ τοῦ μύθου παριζοῦν εὑρεῖ τι θεράπευμα , οὕτω καὶ τὰ ἐκείσε παραπεπληγότα τίμαται τὸ πολυπράγμον τὸ μυθισ - θητικὸν καὶ τὸ τῶν ἱστορημένων , ἔχουσι καὶ αὐτὰ τοῖς θεραπευοῦσι . ὁποῖοι τινες , ὁ Πεισίστρατος . ὁ Πράξιλας οὐχὶ ὁ σοφιστὴς ἀλλ’ ἑταῖρος τις ὁ τοῖς ἀπίστοις προσθέμενος ἐμφηρὶ πλοῦτον . ὁ Χάραξ . καὶ ἄλλοι . καὶ οἱ μὲν πολλοῖς ὀρθολομοῖς βλέπου τοῖς διὰ παντὸς δηλαδή σώματος , ὀξυωπίς ἀγνύνεται . καὶ περίοχον δὲ ὅμως ἀλίσκεται . ὁ δὲ χειρὶ πολλαῖς πεπλουτισμένος , εἰς πολυδύναμον ἢ καὶ ἄλλος πρακτικώτατον ὑπανοίθη καθὰ καὶ ἡ Ίλις ἔδειξεν . ἢ δὲ τῶν πολυπραγμῶν θεραπεία , πλεῖον τὴν φιλοψυχίαν ὑποβάλλει τοῖς , καὶ τὸ ἐν σκήμμασι πολυβουλον . καὶ τὸ ποικίλον ἐν μηχαναῖς . καὶ μάλιστα ὁ φα*σι ταῖς ναυτικοῖς . φαντάζει δὲ πον , καὶ κόλακας ἐπιρρίπτους . οἱ δὲ καὶ τινες κεφαλαὶ φασιν ἀρχικαί , τοῖς αὐτῶν ἰππομένοις ἐπίκεινται . τοιούτων γὰρ τι ὡς ἔδοξ , ὁ τυφὸς καὶ ἡ ὕδρα . καθὰ τὸ ἐς πολυμορίαν , εἰς δυοῖν ἡκουν Πρωτέας τε καὶ Τυφῶνα . Ἐκμῶς δὲ τυγχάνει , ἄλλως τὸ τρι - τὸν τοῦ φιλοσόφου λόγου αἰνίττεται . δοκοῦσι δὲ πολυπράγμοι , καὶ οἱ μύθοντες καὶ οἷον πολλὰ βλέπον - τες τῇ συγγένει τῆς ὁρασιως . ἑμπορος γοῦν τις μύθισος περὶ Μενάνδρου παίζει κατὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ Ναυκρατίστου σοφοῦ , οὕτως . διὴν ἐπώμεν τὴν νύκτα . καὶ σφόδρα ἀξιαστὸν μοι δοκῶ . ἐνὶ*σταμαι γοῦν τέσσαρας κεφαλάς ἔχον . ὅτι δὲ τὰς ὀψίας ὁ οἶνος πλεονὲ ὡς φησι Τίμων , διηγήσεται πον ἐν τοῖς ἑξῆς . καὶ οὕτω μὲν καὶ ταῦτα . Ὅμως δὲ τὴν τοῦ Πρωτέως δολίαν τέχνην δὲ ὀλίγον φρά - σας , ὅσα ἐπάγει καὶ ὡς ἐπεὶ ἀστεμῶς εἶχον αὐτοῖ ὁ γέγων ἀνέζε , καὶ τότε δή γνοὺς πρακτικῶς τὸν λογισμὸν , ἀνέστη . τὶς δὴ τοῦ Ἀρίστος υἱὸ θεὸν συμμέσαστό φησι βουλάς , ὀφρὰ μ’ ἐλὼς ἀξύντα λοχθῶμενος ; ὅπερ δύναται παραφθῆσαι εἰς ἑαυτόν , ὁ πρὸς τινος ἐπιβουλευθείς . Καὶ
Lemmas: συνηγμοῦ ὁ κλωγμός , ὡς δηλόω καί ὁ περιχλουω καί περισυρίττω . ὁ μέντοι αρηθιδετος καί ἐλληδέεται , ἑτεροῖος μέν τίς φαίνω ἐν ὁ ἑξῆς . λεύττερον δέ ὅμως καί ἐκεῖ ὁ ἐλληδέεται . ὁ δέ ἦστο μένω , ἀνεγχειζὸν ἤδη ὑπογράφω . οὖον γάρ ὁ περί Μένανδρος , προλαμβάνω αὐτός . ἀλλά ὁ λιδοκορυς , ἐκεῖνος . ἢ καί ὁ ἔνιοι φθάνω διαλέγω . ὁ δέ ἔνθα αὐτός λόγος , ἀντί ὁ , ἐνταῦθα περί ὁ ὁ δύο ἐπιβολή . ὁ γάρ ἄλλος ἤδη ὅς , οὗτος γε αὐτός εἰμί διά ὁ ὀλίγος καί παυχρω ὀδμή . Ὅρας δέ ὅτι διγενής καί ὁ ὀλίος . οὖον γάρ μόνος πόνος ἀρσευχὸν , ἀλλά καί θηλυκός ὁράω Ἀττικός , ὡς δέ πολύς καί ἄλλος τοιοῦτος , πολύς παροσιμάνθη . ὅς καί ὁ , ὁ πηλός κατά ὁ γραμματικός λυδορος . καί ὁ , ὁ λιμός . καί ὁ , ὁ σκώληξ . καί ὁ , ὁ μαργαρίτης λίθος . καί ὁ , ὁ χῶς παρά Στράβων καί ἐκεῖνος . ὁ δέ λόγος , καί δόλος προάρχω ἐν ὁ , δόλος δέ ἐπιμείγνυμι παρά λήγω δηλαδή . Τῖς δέ κατά Ἀσωπίδης ὀδμή , προϋπάρχω ὁ Όζεν . ἐκ ὅς κατά πελαίαν * μήv ἐκφώνησις , ὄζη διά ὁ ζ . κατά δέ ὑστερογενής προσαγωγή , ὀσμή διά ὁ Σ . οὗτος δέ , σής μέν ὀδμή , οὐδείς τίς πρόσθεσις εἰς παραγωγή . σής δέ ὀσμή , παραγωγός εἰμί ὁ ὀσμή . Νίκανδρος . σισμύριον ὀσαμρόν . πανός δέ οὗτος ὁ , ὕδωρ νοσηρός . ἐκεῖνος γάρ , αναλογώ ὁ , ζωή ζωηρός . ὁ δέ εὐκαλίφ ζητέω , περιφραστικός φημί δηλόω , οὖον μήv ὁ ἀπλόος ζήτης . ὁ δέ ὀλίγος χιτών ὀλίγος , ἀντί ὁ ηλλοιωθεω ἢ ὀλιγόω . οὖον γάρ εἰμί αὐτός ἄλλως ἀπόλλυμι τελέω . ὅτι2 ἐν ὁ , πᾶς ἡοὴν μένω ἔτλην θυμός , ἡοίαν λέγω , ὁ ἀπό Πρωΐας ἠώς ἑσπὲς ὥρα ἡμέρα . ὁμοίως ὁ ὥρα μέν ἠώς εἰμί καί άξεστος ἱερόν ἦμαρ . οὗτος γάρ ἐκεῖ ὁ ἠώς καί ἐνταῦθα ὁ ἡοὴν . πλήν ὅσος ἐκεῖνος μέν , πρωτότυπος καί ακλλιλεω . οὗτος δέ , παραγωγός καί κατά ἔλλειψις νοέω . ἀπό γάρ ὁ ἠώς ἠώς , γίγνομαι ἡοὴς ὁ πρώϊος . ὡς ὁ , πρωΐ δέ ὑπό ἡοίων . ἐπί δέ καί ὁ εναποκαθηλιξ . ὡς ὁ , οἴχομαι πρός ὁ ηοιος ὁ Λίβυς . καί ὅδε , πρός ἡοίων ἢ εἰσπεράω ἄνθρωπος . ἐκ δέ ὁ ἡοῖος , ἡοὴ ἐλλειπτικός , ἢ ὁ φημί ἠώς κατάστασις ἢ αὔξησις ἠμί τοιοῦτος . ὅτι2 κατά ὁ Πρωτέας οὗτος φράζω . Ἔνδιος δέ ὁ γέγωνα ἁλίσκομαι ἐκ αὐδή . εἵνω δέ φώκη ζατραφέας . πᾶος δέ ἀρά ἐποίχομαι λέγω δέ ὁριθς - νυμφότιμον . ἐν δέ ἡ*μίας πρωτός λέγω χηρυσος . οὐδέ τίς θνητός ὀδύνη δόλος εἰμί . ἐπατα δέ λέγω καί αὐτός . ἐγώ δέ ἀείρω ἐπισσεύω , διά ὁ φοβερός , ἀμφί δέ χήμη βάλλω . οὐδέ ὁ γέγωνα δόλιος ἐπέρχομαι τέχνη . ἀλλά ἦ πρῶτος , λέων γενέτης ἀγείρω . ἀτάρ ἔπειτα δράκων καί πάφδαλις ἡδύς μέγας σῦς . γίγνομαι δέ ἀντίπηξ ὕδωρ , καί δένδρον ὑψηλός . περί δέ προκρατέω , ὁ κατά τόπος ἀκούω . ἐνταῦθα δέ , προσθέτω εἶπον , ὅτι καθάπαρ ἐκεῖ ὁ ὁ μῦθος παρίζω εὐρύς τίς θεράπευμα , οὗτος καί ὁ ἐκεῖσε παραπλήσσω τιμάω ὁ πολυπράγμων ὁ μυθις - θητικός καί ὁ ὁ ἱστορέω , ἔχω καί αὐτός ὁ θεραπεύω . ὁποῖος τις , ὁ Πεισίστρατος . ὁ Πραξίλας οὐ ὁ Σοφιστὴς ἀλλά ἑταῖρος τις ὁ ὁ ἄπιστος προστίθημι ἐμφηρὶ πλοῦτος . ὁ Χάραξ . καί ἄλλος . καί ὁ μέν πολύς ὀρθολομοῖς βλέπω ὁ διά πᾶς δηλαδή σῶμα , ὀξυωπός ἄγνυμι . καί περίοχος δέ ὅμως ἁλίσκομαι . ὁ δέ χείρ πολύς πλουτίζω , εἰς πολυδύναμος ἢ καί ἄλλος πρακτικός ὑπανίημι καθά καί ὁ Ίλις δείκνυμι . ἢ δέ ὁ πολυπράγμων θεραπεία , πλείων ὁ φιλοψυχία ὑποβάλλω ὁ , καί ὁ ἐν σκῆμα πολυβουλω . καί ὁ ποικίλος ἐν μηχανή . καί μάλιστα ὁ φα*σι ὁ ναυτικός . φαντάζω δέ πως , καί κόλαξ ἐπιρρίπτω . ὁ δέ καί τις κεφαλή φημί ἀρχικός , ὁ αὐτός ιππομενω ἐπίκειμαι . τοιοῦτος γάρ τίς ὡς δοκέω , ὁ τῦφος καί ὁ ὕδρα . καθά ὁ εἰς πολυμορια , εἰς δύο ἀκέω Πρωτέας τε καί Τυφῶν . Ἐκμῶς δέ τυγχάνω , ἄλλως ὁ τρι - ὁ ὁ φιλόσοφος λόγος αἰνίσσομαι . δοκέω δέ πολυπράγμων , καί ὁ μύθοντες καί οἷος πολύς βλέπω - αἱρέω ὁ συγγενής ὁ ὅρασις . ἔμπορος γοῦν τις μυθίζω περί Μένανδρος παίζω κατά ὁ ἱστορία ὁ ναυαγαθος σοφός , οὕτως . δῖος ἔπειμι ὁ νύξ . καί σφόδρα αξιαστος ἐγώ δοκέω . ἐνίστημι γοῦν τέσσαρες κεφαλή ἔχω . ὅτι δέ ὁ ὄψιος ὁ οἶνος πλέω ὡς φημί Τίμων , διηγέομαι πως ἐν ὁ ἑξῆς . καί οὗτος μέν καί οὗτος . ὅμως δέ ὁ ὁ Πρωτεύς δόλιος τέχνη δέ ὀλίγος φρά - σός , ὅσος ἐπάγω καί ὡς ἐπεί ἀστεμῶς ἔχω αὐτός ὁ γέγωνα ἀνέζω , καί τότε δή γιγνώσκω πρακτικός ὁ λογισμός , ἀνίστημι . τις δή ὁ Αρίστος υιός θεός συμμέσαστό φημί βουλή , ὄφρα εἷς ἐλαύνω αξυειντα λοχθῶμενος ; ὅσπερ δύναμαι παράπτω εἰς ἑαυτοῦ , ὁ πρός τις ἐπιβουλεύω . καί