eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1387
δεσ , σὺν τῷ ἱ γραπτέον . συνήρρηται γὰρ φασιν ὡς τὸ Βοιωτῖδος Βοιωτῆδος . Καμῖδος Καμῖδος καὶ τὰ ὁμοια . Ἐκ δὲ τῆς ἑκατόμης , καὶ μὴν Ἀττικὸς Ἐκατομβαιῶν , διὰ τὰς ὡς εἴκως τότε ἐπιφανεῖς ἑκατόμβας . Ἵστορίαν δὲ ὅτι πρὸς ὁμοίωσιν ἑκατόμης τοιαύτης , ἱστορεῖται τις βασιλεὺς Παφλαγῶν πολυγαμῶν , ὃς ἑκατὸν γυναικῶν πέντε παρετίθετο ἐπὶ τῇ τράπεζᾳ ἀπὸ βοῶν ἀξιάμενος , καὶ πρὸς ἑκατόμην τινὰ οὕτως ἑαυτῷ ἐχρημάζειν . εἰ δὲ σκῶμμα τοῖς πολλὰ πίνουσι προσφύει τῷ , οἱ πίνουσι μόνον βαρβάρων τρόπον οὐδὲν ἔδοντες ἤκουον ἐσθίοντες οὐ χρήσιος καὶ ἐν Ἰλιάδι , ἀλλ᾽ ἐκεῖνος ὁ Παφλαγών , αὐτὸ μὲν ἐξήρπυγε . τὸ δὲ παμμέγος εἶναι , οὐκ ἂν ἔχοι διεκφράζειν . Σημειῶσαι δὲ ὅτι καθ᾽ ἓν καὶ ἀλλήλων δεδήλωται , καταμόνας ἐκ τῆς ἀντὶ προθέσεως γίνεται οὐ μόνον τὸ ἀντίων , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀντίαν , καὶ ὁ ἀντίος , ἐκ δὲ τούτων , καὶ ἐναντίος , καὶ ἐναντιώ . λόγῳ δὲ ὁμοίῳ , καὶ ἐκ τῆς περί προθέσεως , ὁ Πέ - ριμος χώριον . καὶ ἐκ τῆς ἀμφι , ὁ Ἀμφιος . καὶ ὅμμα τὸ ἀμφιζῶ . καὶ ἐκ τῆς ὑπό , Ὑπιος ποταμὸς Παφλαγόνος . εἰ δὲ ἐκ τῆς ἀνὰ προθέσεως ὁ Ἄνιος , ἀλλ᾽ αὐτὸ ὑπονοεῖται , ἄλλως γὰρ ἐκ τῆς ἄνιᾳς αὐτὸς παρουσιάζεσθαι δοκεῖ . οἱ δὲ τὸν Λία ὑπερ ἔστιν , ἀέρα , ἐθέλοντες ἐτυμολογεῖν παρὰ τὸ δὲ αὐτοῦ τὰ κατὰ γῆν διοικεῖσθαι εἰς ὁ δοκεῖ συντελεῖν αὐτοῖς καὶ τὸ , ἐκ Λιὸς ἀρχόμεσθα καὶ ἐξῆς τοιούτων τι καὶ αὐτοῖ ἐπὶ τοῦ Λιὸς βούλονται νοεῖν , ὡς τῆς διὰ προθέσεως ὀνομαζομένου αὐτῶν . Ὅτι τὸ ἀθρόοι καὶ ἀθρόα καὶ ἀθρόον , πρὸς διάφορον σημασίαν διαφόρως οἱ Ἀττικοὶ ἐπινεμάζον . ἐπὶ μὲν τοῦ αἰφνιδίου , ψιλῶντες αὐτὸ διὰ τὴν τοῦ ἀ στήρησιν . οἷον τὸ δίχα θροῦ , τοὔστι θορύβου . ἐπὶ δὲ τοῦ ὁμοῦ , δασύνοντες διὰ τὴν ἀθροισιν . ἀθρόοι γὰρ , τὸ ἅμα θοῦ ἤτοι θορύβου . ἢ τὸ ἅμα θοοὺν ἤκουον πηδήσαν . τὸ δὲ ἀθροιστικὸν ἄ , δασύνεται . τὸ γοῦν ἀθρόου ἤσαν , καὶ ἀθρόα πάντ᾽ ἀπέτισαν , ἐδασύντο Ἀττικῶς τούτῳ τῷ λόγῳ διὰ τὴν ἀθροιστικὴν σημασίαν . οἱ δὲ νῦν ὅπως ἂν * ἔχοι , ψιλῶσιν αὐτὰ διὰ τὸ πρὸ δασέος κείσθαι τὸ ἄ . οἱ δ᾽ αὐτοὶ Ἀττικοί , καὶ τὸ1387 αὐθ ἐπὶ μὲν τοῦ φαινω , ἐνίλουν ἐξ οὐ καὶ ἡὼς ἡ ἡμέρα . ἐπὶ δὲ τοῦ ξηραίνω , ἐδασύνον . ἐξ οὐ καὶ τὸ ἀπαφανάνθητι παρὰ τῷ χωμικῷ , ἤτοι ἀπέξηράνθητι . καὶ τὸ εἴργω δέ , ἐπὶ μὲν τοῦ χωλῶν , ἐψιλῶν . καὶ δήλων ἐκ τοῦ ἀπεῖργεν . ἐπὶ δὲ τοῦ ἐγκλείω , ἐδασύνον . ὡς δηλοῖ τὸ καθεῖργεν . οὐδὲν καὶ δασύνεται καὶ ἡ εἰρατή . ἐν δὲ ὁπτοσμοῖς λεξιμοῖς φήσεται καὶ ταῦτα . ἐκ τοῦ ἀθρόος , γίνεται ἀθροος . οἷον . ἀθροος ἐπιλη - θὼν ὁ στρατηγός , ἤκουσιν σὺν ὅλῳ τῷ στρατεύματι . καὶ Ἀριστοφάνης . ἔστωτας ὡσπερ τοὺς ἀρσενοχόμους ἀθρούς . τοῦτο δέ , ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀξιοῖ περιττῶν ἀτόπως , ἐπεὶ φασιν ἡ διαίρεσις ἐστὶν ἀθρόος . ἡ δὲ χρήσις , παροξύνεται . καὶ ζητᾷ πῶς ἀτόπως . δασύνεται δὲ φασιν Ἀττικῶς τὸ ἀθροος καθ᾽ ἓν καὶ τὸ ἀθρεῖν ὁ ἐστι περισσοπικὴν καὶ μητ᾽ ἐπιτάσσους ὁραῖν . παρὰ δὲ τοῖς παλαιοῖς καὶ τὸ ἀθνημὰ φασὶ διασύνεται , ὡς καὶ ἔνος ὁ ἐνιαυτός . ὅθεν ἀφενος , ὁ ἀπὸ ἐνιαυσίων γεννημάτων πλούτος καὶ τὸ ἔνη δὲ καὶ νέα , δασεῖαν τότε εἶχε . καὶ ἡ ἄμις . καὶ ἡ ἄμαξα . οὕτω καὶ τὸ καθημαξενμένος ὡς φασιν Ἀίλιος Λιονύσιος , καὶ * Θαμάξιον τὸ ἀμαξίων . χαίρουσι γὰρ φησι τῇ δασείᾳ οἱ Ἀττικοί . Ὅτι δὲ τὸ Ὁμηρικὸς ἐπίτιν ἀθρόοι πρὸς δήλωσιν διαφόρων σημασιῶν παροξύνεται , δηλοῖ ὁ παραδοὺς ὡς ἀθροος μὲν ὁ ἀθόρητος , προ - παροξύνεται . ἀθρόος δὲ ὁ συνηθροισμένος , παροξύνεται . Ὅτι πολιτικώτερον ὡς ἐν Ἰλιάδι οὕτω καὶ - ταῦθα μεταχειριζόμενος Ὅμηρος τὰ δαιμόνια , βουλὰς θεῶν καθίζει ἀνθρωπικώτερον . καὶ πρῶτον τῶς ἐνταῦθα ἐν οἷς ὁ Ζεὺς προκάθηται καὶ προλοῦζει φιλοσοφῶν ὡς αὐτὶζα εἰρήσεται . παιδευτικὰ δὲ καὶ ταῦτα τῶν τοῦ ποιητοῦ , ὡς δεῖν ὄν μηδὲν ἀπροβουλήτως καὶ ἀπρονοήτως γίνεσθαι . Ἀστίως δ᾽ ἐνταῦθα τὸ , ἐνθ᾽ ὃς τιμῶτο δαυτὶ παρήμανος , οἱ δὲ δή ἄλλοι τοῦ δεῖνος ἐπὶ μεγίστοιςιν Ὀλυμπίων ἀθροοὶ ἤσαν , ὁρθήσεται ποτὲ ὅτε πολλῶν τινῶν ἐς μεγάλου τινὸς ἰόντων , ἵς τις γίνεται τοῦ τρηγάν . Μέγαρον δὲ ὡς ἐν ἱστορικῷ φήσεται λεξιμοῦ , οὐ μόνως τὸ ζοινός , ἀλλὰ καὶ ὀδινὸς μέγαρον , κατὰγνα οἰκισματὰ φησι τῶν θεῶν ἤκουσιν Λήμνιος καὶ Πρασοφάνης . Λίλιος δὲ Λιονύσιος φησι καὶ ὅτι μέγαρον οὐχὶ μέγαρον , εἰς ὁ τὰ μυστικὰ ἱερὰ κατατίθενται . Ὅτι οὐδ᾽ ἐν τῇ Ὀδυσσίᾳ ὁ ποιητὴς ὡσπερ οὐδ᾽ ἐν τῇ Ἰλιάδι , ἐθὴλα μορφοσκόπος εἶναι καὶ σιλ - λὸς ὥστε μὴ πᾶσα ἀνάγκη . * ἀμύμονα γοῦν ὀνομάζει νῦν τὸν ἀτάσθαλον Αἰγίσθον ὁ Ὁμηρικὸς Ζεύς , οὐχ ἐκ τῶν ἐκείνου κακῶν λαβὼν τὸ ἐπιθετον , ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ὧν ὡς εἴκως εἶχε καλῶν . εἶχε δέ , τὸ εὐγενές . τὸ εὐειδές . τὸ συνετόν . καὶ εἴ τι πον ἄλλο . ἄλλως δέ , οὐδὲ ἔχοιεν τῷ μεγάλῳ Αἰ γλῆφρον ἡδὸς προσανα - ναπλάσασθαι τὸν ποιητήν . Περὶ δὲ Λιὸς οὐ δήλωσις καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα , ὁρτίον πάνταῦθα ὅτι Αἰθῦνόν τόπον ἦγον κατὰ τὸ ὕψος τὸν Ἀτλαντα ὁ μῦθος εἰωθορογοῦντα ποιεῖ , διατοῦτο καὶ τὴν τῆς Καλυψούς νῆσον περὶ τὸ Ἀτλαντικὸν ὁ αὐτὸς ἱστορῖζα πῆλαγος , συμμετακινῶν πλάσιως τὴν θυγατέρα Καλυψώ , τῷ γαμησαμένῳ Ἀτλαντι . καὶ οὕτω μὲν τὸν Ἀτλαντα καὶ τοὺς ἀξίολογοῦνταινους ὑπ’ αὐτοῦ γινορας εἰς τὸν κοσμιζόν εστι μεταλαμψάναν ἄξονα . ὅν γινορα καὶ ὁ Πλάτων καλεῖ , τὸ ὄνομα παρ’ Ὀμήρου λαβόν . ἢ δὲ γε ἱστορία , Αἰθὺν ἄνδρα σοφὸν τὰ ἀποτελεσματικά τοῦ Ἀτλαντα παραδιδῶσι , πολλὰ τῶν μελλόντων ἐκ τῆς τῶν οὐρανίων κινήσεως προσημαίναντων καὶ προλέγοντα . ὅθεν καὶ ἀνέχων τῶν οὐρανῶν ἐμελέσθη , ὡς οἱα μέχρι καὶ εἰς αὐτὸν οὐρανὸν ἀνέχων τῇ πολυδυνάμῳ σοφίᾳ . ὁ μέντοι περιηγητὴς Ἰονίδιος ἄλλος ἐμφαίνεται θεασάμενον τὸν μῦθον . λέγων περὶ τὸ Αἰθύν ὡς τὸν Ἀτλαντα , γινορα χαλκὸν ἀνέχων εἰς οὐρανὸν ἀνατρέχοντα , πᾶν πολὺν τὸ ὕψος , διὸ καὶ δοκεῖν ἄχρις οὐρανοῦ ἥκειν . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλως , εἰς τὸ ἀπλῶς πολὺ τοῦ κατὰ τὸ Ἀτλαντικὸν ὕψος ὕψους , τὴν γινο - κὴν φαντασίαν συμβιβάσασθαι . οὕτω καὶ Πίνδαρος οὐρανίαν γινορα λέγει τὴν Λίτνην . καὶ ὁ ποιητὴς δὲ ἐν τοῖς ἐξῆς , τὸν τῆς Σελήνης οὐρόπολον , οὐρανὸν νωσαὶν εἶναιν ἱσάκων φησί . * καὶ Λισύγιος δὲ , ἀστρογείτορας τὰς τοῦ Κενταύρου λέγει χορηγίας . καὶ Ἀπόλλωνος , ἄκραν τινὰ τὸν Ἀπλῶν χορευτὴν τοῦ σύμπαντος ὄρους δοκοῦσαν , οὐρανὸν ἄκραν ἱστορεῖ παρὰ τῶν ἐγχωρίων καλεῖσθαι . καὶ τοιαῦτα μὲν καὶ τὰ τῆς ἱστορίας . Ὁ δὲ μῦθος , ἔνα τῶν Τιτάνων εἶναι τὸν Ἀτλαντα βούλεται . ὡς ἐπ’ ὀλέθρῳ ἰανσοῦ ἐπαναστάς τῷ Δι , διὸ καὶ ὀλιόθρωπον λέγεται , τιμωρίαν καταχθῆν τὸ τῶν ζώνων ἄχθος . Φασὶ δὲ τὸν Προκλῆ διὰ τὴν γνοσὲ μῆλα εἰς Αἰθὺν ἰλθόντα , ἐπελθεῖν τὸν φύρον διὰ φιλεῖν , καὶ διεξῆσα - σθαι τὸν Ἀτλαντα πρὸς βραχύ . εἰτ’ αὐτὸς ἐκεῖνο ἐπιτρέψαι τὰ συνήθη πᾶσχειν . τὸ δ’ ἐστιν , ὅτι τῷ σοφῷ Ἀτλαντι μαθητεῖντος ὁ Προκλῆς , προέλεγχ’ τινα καὶ αὐτὸς τῶν μελλόντων . κατεῖδεν ἢ τοῦ ἄχθους ἐμπυθένη διαδοχή . φησὶ γοῦν Αἰλιος εἰς αὐταῖς λέξαιν οὕτω . λόγος ἦν , Ἀτλαντα φυσιῶσαι τὸν Προκλῆ , σπονδάσαι τὰ οὐρανία . ταῦτα τοι , καὶ συγγενέσθαι διεξῆσαθαι τὸν οὐρανὸν ἐν αὐτῷ , αὐξομένῳ τῶν συγγενῶν τὴν παραδοῦσαν τῆς σοφίας τοῦτον τὸν τρόπον . Ὅτι δὲ τὸ ὕψος ὁ Ἀτλας , καὶ πλειθυντικῶς προφύεται Ἀτλαντες ὁ λόγος καὶ ἡ Μάλακα τὸ ὕψος καὶ νῆσος ἢ Κρήτη , Μάλακα καὶ Κρήται λέγονται . καὶ ὅτι καὶ ὄνομα εἰδὸν τῷ τοιούτῳ παρωνοιοῦντος * ὅρα οἱ Ἀτλαντες . πολλοχῶ δια - φαίνεται . καὶ ἵσως τοιαύτης ἐννοίας παρὰ τῷ διανοοσοφιστῇ οἱ Ἀτλαντες ἐν τῷ , περιέφερον τὴν ναῦν Ἀτλαντες ἄντος , ἐξαρίχας . εἰ μὴ ἔνα ζωδία εἶτον ἀνδριάντες ἦσαν αὐτοῖ ἐστημένοι πρὸς μίμησιν Ἀτλαντος . οὐ τῆς χλῖσεως ὁ καινὸν . τοιοῦτος καὶ Προφδιανόν . τὰ περὶ μοτοχὴν εἰς ἄς διαπίλλεζε , διὰ τοῦ ὑ τ’ χλίνεται . οἷον . τλάς , Ἀτλας Ἀτλαντος . φάς . Παρίφας Προφδιαντος . τοιαύτη δὲ χλῖσις ἐκείνος ἐπέχει , καὶ ὅσα δὴ τὸ αὐτὸ σύμφορον ἔχει . Γίγας Γίγαντος . Μίμας Μιμαντος ὕψος . οὐ μνημοντε Ὀμηρος ἐν τοῖς ἐξῆς . Ἔτι ἱστίον καὶ ὅτι ὁ περὶ Καλυψούς καὶ Ἀτλαντος ἐνταῦθα μῦθος , οὐ μόνον ἐγείρει τὸ ἀρχηγματικὸν ὑπίον ὡς τετραώδης , ἀλλὰ καὶ ἄλλον τρόπον ἀρελῶς ἔχει διὰ τὴν Ἀθηναῖν οὕτως εἰκὴ ἀρχηγομένην τῷ εὐ εἰδότι πατρὶ τὰ κατὰ τὸν Ἀτλαντα . Δῆλον δὲ καὶ ὡς Ἀτλας λέγεται , ἢ πρὸς στίχησιν τοῦ μὴ τέλας εἶναι . ἢ ἐπιτετακὼς ὡς πολίτης . εἰ δὲ καὶ ἀνεγρεμματίσται ἀπὸ τοῦ τέλας ὁ Ἀτλας . παροχὸν μὲν αὐτὸν οὐ πάντη δὲ ἐπόχον . δήλον δὲ ὁμοίως καὶ ὅτι τὸ , ὡς θαλεσσίας πόλεις βαλὶκα οὐδὲ καὶ ἐξῆς ὡς τοῦ . ἐμφις ἔχοντα , οὐ μαχρὸν ἰκίας ἐννοίας ἔστιν . ὡς δὲ θαλεσσίας , οὐ μόνον στοιχασίων ὄνομα ἢν ἀλλὰ καὶ ἱματίῳ προσυγαιντο . δήλον ἐκ τοῦ εἰπόντος . πορφύρας παρ’ ὁλὰς καὶ ἰοδερμίας καὶ ἰκασιόντας καὶ φλογώνας καὶ θελεσσοπιδίς . ἵσως δὲ καὶ ἀπὸ ἀκτῆς θαλεσ - σίας προφύτων ἢν τι φάρμα , ὡς δήλοι ὁ γράφων τὸ , φροίντες δὲ καὶ ἀκταίας . ἐστι δὲ φασὶ τοῦτο , σπαθῆτον ἰσχύος καὶ κουφότητος χάριν . εἰ μὴ πον ἐκ τοῦ ἄχου τὸ χλῶ ἢ εἰρημένη ἀκταία γίνεται , κατα - χλόντα γὰρ τὰ σπαθούμενα . Ὅτι δὲ Ὀμηρος ὀμφαλὸν θαλεσσίας τοῦ τὸ μέσον ἐκλεκθὲν τοῖς τοιούτοις χλῆ ὀμφαλὸν εἶναι τὸ καὶ μεσόφρακον τῆς περὶ Σοφοκλέι . δήλοι καὶ ὁ μεταχλῶν Ἰπ - ποδάμης . αὐτὸν ὡς ἐν νήσῳ πον ὑπὸ μύθῳ τῆς θαλεσσίας καὶ Ὀδυσσεὺς ἀπικλῶν ἢν ὑπὸ Καλυψούς τῆς Ἀτλαντος . ὅν οὐ φασιν ὁ Ζ . τὴν τε θαλεσσίαν , γιδοῦν ἐξεπίστασθαι . καὶ τὴν οὐρανὴν καὶ τῆς ὄδρων συνέχειν ἐτάξας . Ὅτι τὸ , θιά δ’ ἐν δώματα ναῖα , καινότερον συντέτακται . αἴτε γὰρ εἴποι τις ἐνναίει τὰ δώματα , οὐ πάνυ συνήθης ἢ σύνταξις . εἰτε εἴποι ἐν τὰ δώματα ναῖα , Ἀορικῶς συντέ - ταιται , ὡς ἐστιν ἐκ τοῦ Πινδάρου μαθεῖν . Ὅτι ἰληχῶς λέγει τὰς γινορας παρὰ διαλεκτον
Lemmas: δες , σύν ὁ Ι γραπτέος . συναιρέω γάρ φημί ὡς ὁ Βοιωτίς Βοιωτῆδος . Καμίδης Καμίδης καί ὁ ὅμοιος . ἐκ δέ ὁ εκατομεις , καί μήv Ἀττικός Ἑκατομβαιών , διά ὁ ὡς ἵημι τότε ἐπιφανής ἑκατόμβη . ίστορια δέ ὅτι πρός ὁμοίωσις εκατομεις τοιοῦτος , ἱστορέω τις βασιλεύς Παφλαγών πολύγαμος , ὅς ἑκατόν γυνή πέντε παρατίθημι ἐπί ὁ τράπεζα ἀπό βοῦς ἀξιάω , καί πρός εκατομεις τις οὕτως ἑαυτοῦ ἐχρημάζειν . εἰμί δέ σκῶμμα ὁ πολύς πίνω προσφύω ὁ , ὁ πίνω μόνος βάρβαρος τρόπος οὐδείς ὀδούς ἀκούω ἐσθίω οὖον χρῆσις καί ἐν Ἰλιάς , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ Παφλαγών , αὐτός μέν ἐξήρπυγε . ὁ δέ παμμέγος εἰμί , οὐ εἄν ἔχω διακράζω . σημειόω δέ ὅτι κατά εἷς καί ἀλλήλων δηλόω , καταμόνας ἐκ ὁ ἀντί πρόθεσις γίγνομαι οὖον μόνος ὁ ἀντίος , ἀλλά καί ὁ ἀντίος , καί ὁ ἀντίος , ἐκ δέ οὗτος , καί ἐναντίος , καί ἐναντίος . λόγος δέ ὅμοιος , καί ἐκ ὁ περί πρόθεσις , ὁ Μετά - ριμος χωρίον . καί ἐκ ὁ ἀμφι , ὁ Ἄμφιος . καί ὄμμα ὁ ἀμφιζέω . καί ἐκ ὁ ὑπό , Ὕπιος ποταμός Παφλαγών . εἰμί δέ ἐκ ὁ ἀνά πρόθεσις ὁ Ἄνιος , ἀλλά αὐτός ὑπονοέω , ἄλλως γάρ ἐκ ὁ ἀνία αὐτός παρουσιάζω δοκέω . ὁ δέ ὁ Λία ὑπερ εἰμί , ἀήρ , ἐθέλω ἐτυμολογέω παρά ὁ δέ αὐτός ὁ κατά γῆ διοικέω εἰς ὁ δοκέω συντελέω αὐτός καί ὁ , ἐκ λίς ἄρχω καί ἑξῆς τοιοῦτος τίς καί αὐτός ἐπί ὁ λίς βούλομαι νοέω , ὡς ὁ διά πρόθεσις ὀνομάζω αὐτός . ὅτι2 ὁ ἀθρόος καί ἀθρόος καί ἀθρόος , πρός διάφορος σημασία διάφορος ὁ ἀττικός ἐπινέμω . ἐπί μέν ὁ αἰφνίδιος , ψιλόω αὐτός διά ὁ ὁ ὅς στήρησιν . οἷος ὁ δίχα θρόος , ἔτος θόρυβος . ἐπί δέ ὁ ὁμοῦ , δασύνω διά ὁ ἄθροισις . ἀθρόος γάρ , ὁ ἅμα τίθημι ἤτοι θόρυβος . ἢ ὁ ἅμα θοόω ἀκούω πηδάω . ὁ δέ ἀθροιστικός ὅς , δασύνω . ὁ γοῦν ἀθρόος ἀσάω , καί ἀθρόος πᾶς ἀποτίνω , δασύνω Ἀττικός οὗτος ὁ λόγος διά ὁ ἀθροιστικός σημασία . ὁ δέ νῦν ὅπως εἄν * ἔχω , ψιλόω αὐτός διά ὁ πρό δασύς κεῖμαι ὁ ὅς . ὁ δέ αὐτός Ἀττικός , καί ὅς αὐθ ἐπί μέν ὁ φαίνω , ἐνίλουν ἐκ οὖον καί ἠώς ὁ ἡμέρα . ἐπί δέ ὁ ξηραίνω , δασύνω . ἐκ οὖον καί ὁ ἀπαφανάνθητι παρά ὁ κωμικός , ἤτοι ἀποξηραίνω . καί ὁ εἴργω δέ , ἐπί μέν ὁ χωλός , ψιλός . καί δῆλος ἐκ ὁ ἀπείργω . ἐπί δέ ὁ ἐγκλείω , δασύνω . ὡς δηλόω ὁ κατείργω . οὐδείς καί δασύνω καί ὁ ἐρατός . ἐν δέ οπτοσμοω λεξιμοῖς φημί καί οὗτος . ἐκ ὁ ἀθρόος , γίγνομαι ἀθρόος . οἷος . ἀθρόος πιλέω - Θῶν ὁ στρατηγός , ἥκω σύν ὅλος ὁ στράτευμα . καί Ἀριστοφάνης . ἵστημι ὡς ὁ ἀρσενοχόμους ἀθρούς . οὗτος δέ , ὁ Ἀσκαλωνίτης ἀξιόω περισσός ἄτοπος , ἐπεί φημί ὁ διαίρεσις εἰμί ἀθρόος . ὁ δέ χρῆσις , παροξύνω . καί ζητάω πῶς ἄτοπος . δασύνω δέ φημί Ἀττικός ὁ ἀθρόος κατά εἷς καί ὁ ἀθρέω ὁ εἰμί περισσοπικὴν καί μήτε ἐπιτάσσω ὁρός . παρά δέ ὁ παλαιός καί ὁ ἀθνημὰ φημί διασυνω , ὡς καί ἔνος ὁ ἐνιαυτός . ὅθεν ἄφενος , ὁ ἀπό ἐνιαύσιος γέννημα πλούτος καί ὁ ἔνειμι δέ καί νέος , δασύς τότε ἔχω . καί ὁ ἄμις . καί ὁ ἅμαξα . οὗτος καί ὁ καθημαξενμένος ὡς φημί Αἴλιος λιονυθεος , καί * Θαμάξιον ὁ ἁμάξιον . χαίρω γάρ φημί ὁ δασύς ὁ Ἀττικός . ὅτι2 δέ ὁ ὁμηρικός ἔπειμι ἀθρόος πρός δήλωσις διάφορος σημασία παροξύνω , δηλόω ὁ παραδίδωμι ὡς ἀθρόος μέν ὁ ἄθορος , προ - παροξύνω . ἀθρόος δέ ὁ συναθροίζω , παροξύνω . ὅτι2 πολιτικός ὡς ἐν Ἰλιάς οὗτος καί - εῦθον μεταχειρίζω Ὅμηρος ὁ δαιμόνιος , βουλή θεός καθίζω ἀνθρωπικός . καί πρῶτος Τῶς ἐνταῦθα ἐν ὅς ὁ Ζεύς προκάθημαι καί προλουζω φιλοσοφέω ὡς αὐτὶζα εἴρω . παιδευτικός δέ καί οὗτος ὁ ὁ ποιητής , ὡς δήω εἰμί μηδείς απροβουλητω καί ἀπρονόητος γίγνομαι . Ἄστιος δέ ἐνταῦθα ὁ , ἔνθα ὅς τιμάω δαυτὶ παρήμανος , ὁ δέ δή ἄλλος ὁ Δεῖνος ἐπί μέγιστος Ὀλύμπιος ἀθρόος ἀσάω , ὁράω ποτέ ὅτε πολύς τις εἰς μέγας τις ἔρχομαι , ἴς τις γίγνομαι ὁ τρίγα . μέγαρον δέ ὡς ἐν ἱστορικός φημί λεξιμοῦ , οὖον μόνος ὁ ζοις , ἀλλά καί ὀδινὸς μέγαρον , καταγιγνώσκω οἰκισματὰ φημί ὁ θεός ἥκω Λήμνιος καί πρασοφαινω . Λίλιος δέ λιονυθεος φημί καί ὅτι μέγαρον οὐ μέγαρον , εἰς ὁ ὁ μυστικός ἱερόv κατατίθημι . ὅτι2 οὐδέ ἐν ὁ Ὀδυσσίᾳ ὁ ποιητής ὡς οὐδέ ἐν ὁ Ἰλιάς , θάλλω μορφοσκόπος εἰμί καί Σιλ - λός ὥστε μή πᾶς ἀνάγκη . * ἀμύμων γοῦν ὀνομάζω νῦν ὁ ἀτάσθαλος Αἴγισθος ὁ ὁμηρικός Ζεύς , οὐ ἐκ ὁ ἐκεῖνος κακός λαμβάνω ὁ ἐπίθετος , ἀλλά ἀπό ὅς ὡς ἵημι ἔχω καλός . ἔχω δέ , ὁ εὐγενής . ὁ εὐειδής . ὁ συνετός . καί εἰμί τίς πως ἄλλος . ἄλλως δέ , οὐδέ ἔχω ὁ μέγας ὁ γλῆφρον ἦδος προσαίνω - ναπλάσασθαι ὁ ποιητής . περι δέ λίς οὖον δήλωσις καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς , ὅρτιος πάνταῦθα ὅτι αιθυνος τόπος ἄγω κατά ὁ ὕψος ὁ Ἄτλας ὁ μῦθος ειωθορογουειντα ποιέω , διατοῦτο καί ὁ ὁ Καλυψώ νῆσος περί ὁ Ἀτλαντικός ὁ αὐτός ιστορίζω πῆλαξ , συμμετακινέω πλάσις ὁ θυγάτηρ Καλυψώ , ὁ γαμέω Ἄτλας . καί οὗτος μέν ὁ Ἄτλας καί ὁ ἀξιολογέω ὑπό αὐτός γινοηρα εἰς ὁ κοσμίζω εἰμί μεταλαμβάνω ἄγω . ὅς γινορα καί ὁ Πλάτων καλέω , ὁ ὄνομα παρά Ὄμηρος λαμβάνω . ἢ δέ γε ἱστορία , Αἰθὺν ἀνήρ σοφός ὁ συμπερασματικός ὁ Ἄτλας παραδίδωμι , πολύς ὁ μέλλω ἐκ ὁ ὁ οὐράνιος κίνησις προσημαίνω καί προλέγω . ὅθεν καί ἀνέχω ὁ οὐρανός μέλω , ὡς οἶος μέχρι καί εἰς αὐτός οὐρανός ἀνέχω ὁ πολυδύναμος σοφία . ὁ μέντοι περιηγητής Ἰονίδιος ἄλλος ἐμφαίνω θεάομαι ὁ μῦθος . λέγω περί ὁ Αἰθύν ὡς ὁ Ἄτλας , γινορα χαλκός ἀνέχω εἰς οὐρανός ἀνατρέχω , πᾶς πολύς ὁ ὕψος , διό καί δοκέω ἄχρι οὐρανός ἥκω . εἰμί δέ καί ἄλλως , εἰς ὁ ἀπλόος πολύς ὁ κατά ὁ Ἀτλαντικός ὕψος ὕψος , ὁ Γίνος - κάν φαντασία συμβιβάζω . οὗτος καί Πίνδαρος οὐράνιος γινορα λέγω ὁ Λίντης . καί ὁ ποιητής δέ ἐν ὁ ἑξῆς , ὁ ὁ Σελήνη ουροπολος , οὐρανός νοέω ἴνη Ἰσαάκ φημί . * καί Λισύγιος δέ , αστρογειτορος ὁ ὁ Κένταυρος λέγω χορηγία . καί Ἀπόλλων , ἄκρος τις ὁ ἀπολάω χορευτής ὁ σύμπας ὄρος δοκέω , οὐρανός ἄκρος ἱστορέω παρά ὁ ἐγχώριος καλέω . καί τοιοῦτος μέν καί ὁ ὁ ἱστορία . ὁ δέ μῦθος , νάω ὁ Τιτάν εἰμί ὁ Ἄτλας βούλομαι . ὡς ἐπί ὄλεθρος ἰαίνω ἐπανίστημι ὁ Ζεύς , διό καί ὀλιόθρωπον λέγω , τιμωρία κατάγω ὁ ὁ ζώς ἄχθος . φημί δέ ὁ προκλής διά ὁ γνοσὲ μῆλον εἰς Αἰθὺν εἴλω , ἐπέρχομαι ὁ φύρω διά φιλέω , καί διεξέρχομαι - ἕπομαι ὁ Ἄτλας πρός βραχύς . εἶτα αὐτός ἐκεῖνος ἐπιτρέπω ὁ συνήθης πάσχω . ὁ δέ εἰμί , ὅτι ὁ σοφός Ἄτλας μαθητεῖντος ὁ Προκλῆς , προέλεγχος τις καί αὐτός ὁ μέλλω . καθοράω ἢ ὁ ἄχθος εμπυθεινω διαδοχή . φημί γοῦν Αἴλιος εἰς αὐτός λέξη οὗτος . λόγος εἰμί , Ἄτλας φυσιόω ὁ προκλής , σπονδάσαι ὁ Οὐρανία . οὗτος ὅς , καί συγγίγνομαι διεξῆσαθαι ὁ οὐρανός ἐν αὐτός , αὐξάνω ὁ συγγενής ὁ παραδίδωμι ὁ σοφία οὗτος ὁ τρόπος . ὅτι2 δέ ὁ ὕψος ὁ ἀτλας , καί πληθυντικός προφύω Ἄτλας ὁ λόγος καί ὁ Μάλακα ὁ ὕψος καί νῆσος ἢ Κρήτη , Μάλακα καί Κρήτη λέγω . καί ὅτι καί ὄνομα εἶδον ὁ τοιοῦτος παρωνοιοῦντος * ὁράω ὁ Ἄτλας . πολλοχῶ διά - φαίνω . καί ἴσως τοιοῦτος ἔννοια παρά ὁ διανοοσοφιστης ὁ Ἄτλας ἐν ὁ , περιφέρω ὁ ναῦς Ἄτλας Ἄντος , ἐξαρχία . εἰμί μή νάω ζῴδιον ἄγω ἀνδριάς εἰμί αὐτός στημένος πρός μίμησις Ἄτλας . οὖον ὁ κλίσις ὁ καινός . τοιοῦτος καί Προφδιανόν . ὁ περί μοτοχὴν εἰς ἄς διαπίλλεζε , διά ὁ ὑ τε χλίω . οἷος . ἔτλην , ἀτλας Ἄτλας . φημί . παριφημι Προφδιαντος . τοιοῦτος δέ χλιτις ἐκείνος ἐπέχω , καί ὅσος δή ὁ αὐτός σύμφορος ἔχω . Γίγας Γίγας . Μίμας Μίμας ὕψος . οὖον μνημοντε Ὅμηρος ἐν ὁ ἑξῆς . ἔτι ἱστίον καί ὅτι ὁ περί Καλυψώ καί Ἄτλας ἐνταῦθα μῦθος , οὖον μόνος ἐγείρω ὁ ἀρχηγματικὸν Ὕπιος ὡς τετράζω , ἀλλά καί ἄλλος τρόπος ἀρελῶς ἔχω διά ὁ Ἀθῆναι οὕτως εἰκῇ ἄρχω ὁ εὕω οἶδα πατήρ ὁ κατά ὁ Ἄτλας . Δῆλος δέ καί ὡς ἀτλας λέγω , ἢ πρός στείχω ὁ μή Τέλας εἰμί . ἢ ἐπιτείνω ὡς πολίτης . εἰμί δέ καί ανεγρεμματιειμι ἀπό ὁ Τέλας ὁ ἀτλας . πάροχος μέν αὐτός οὖον πάντῃ δέ ἔποχον . δῆλος δέ ὁμοίως καί ὅτι ὁ , ὡς θαλεσσίας πόλις ὑαλίζω οὐδέ καί ἑξῆς ὡς ὁ . ἐμφις ἔχω , οὖον μακρός ἴκιος ἔννοια εἰμί . ὡς δέ θαλεσσίας , οὖον μόνος στοιχασι ὄνομα εἄν ἀλλά καί ἱμάτιον προσυγαιντο . δῆλος ἐκ ὁ εἶπον . πορφύρα παρά ὅλος καί ἰοδερμίας καί ικασιειμι καί φλογώνας καί θελεσσοπιδίς . ἴσως δέ καί ἀπό ἀκτή θαλεύς - σία προφύω εἄν τίς φάσμα , ὡς δῆλος ὁ γράφω ὁ , φροίντες δέ καί ἀκταία . εἰμί δέ φημί οὗτος , σπάω ἰσχύς καί κουφότης χάρις . εἰμί μή πως ἐκ ὁ άχου ὁ χλέω ἢ εἴρω ἀκτέα γίγνομαι , κατά - χλοειντα γάρ ὁ σπάω . ὅτι2 δέ Ὅμηρος ὀμφαλός θαλεσσίας ὁ ὁ μέσος ἐκλέγω ὁ τοιοῦτος Χλή ὀμφαλός εἰμί ὁ καί μεσόφρακον ὁ περί Σοφοκλῆς . δῆλος καί ὁ μετακλάω Ἰπ - ποδαμαζω . αὐτός ὡς ἐν νῆσος πως ὑπό μῦθος ὁ θαλεσσίας καί Ὀδυσσεύς ἀπικλῶν εἄν ὑπό Καλυψώ ὁ Ἄτλας . ὅς οὖον φημί ὁ Ζ . ὁ τε θαλεσσίαν , γιδηω ἐξεπίσταμαι . καί ὁ οὐράνη καί ὁ ὄδρων συνόχωκα τάσσω . ὅτι2 ὁ , θεός δέ ἐν δῶμα ναῖος , καινός συντάσσω . εἴτε γάρ εἶπον τις ἐνναίω ὁ δῶμα , οὖον πάνυ συνήθης ἢ σύνταξις . εἴτε εἶπον ἐν ὁ δῶμα ναῖος , Ἀορικῶς συντέ - ταΐτης , ὡς εἰμί ἐκ ὁ Πίνδαρος μανθάνω . ὅτι2 ἰληχῶς λέγω ὁ γινοηρα παρά διάλεκτος