eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1736
ἔστι τοῦ σκιάζω , * ὡς καὶ τὸ πετῶ τοῦ πετάζω , καὶ τὸ βιβδῶ τοῦ βιβάζω , ὁ δηλοῖ τὸ ὀχεῦεν , ὡς ἐν ῥητορικῷ νῷρηται λέξι , ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ἀπλῶς βεῖνεν . Τὸ δὲ δυσσίφων σημεῖον ἐστὶ . γέγονε γὰρ ἐκ τοῦ δυσσαῖς , δυσσαῖος , καὶ κατὰ ἐκτασιν δυσσαῖος καθ' ὁμοιότητα τοῦ Ἡρακλῆς Ἡρακλῆς , καὶ Ἀρης Ἀρης , καὶ Λυκλῆς ποτὶ δῶμα , καὶ Ἡρακλῆς , καὶ τῶν ὁμοίων . Τὸ δὲ ἔντος τοῦ λιμένος ἄνευ δεσμοῦ μένειν τὰς νῆας , ὁ δὴ λιμὴν ἐπανὺς ἐστιν , ἢ τῶν Φαιάκων νῆσος οὐ δοκεῖ ἔχειν , εἰ περ πρὸ ὀλίγον ἀναπλέοντες πεισμα ἤλυσαν ἀπὸ τρητοῦ λίθου . Τὸ δὲ ὄρμου μέτρον ἴκονται περιγραφαστικῶς ἀντὶ τοῦ εἰς τὸν ὅρμον . ἐν ᾧ καὶ ὅσα ὡς φανερὰ κινταῦθα διαφορά λιμένος καὶ ὅρμου . ἐπὶ οὖχ ἀπλῶς ἐν τῷ λιμένι μένουσιν αἱ νῆες ἄνευ δεσμοῦ , ἀλλ' ὕστε ὅρμον ἴκονται . ἔστι δέ , φασιν , ὕμνος , τὸ τέλος τῆς ἐν θαλάσσῃ καταγωγῆς . Ὅτι δὲ Ἀθηναῖς ἱερὸν φυτόν ἢ ἑλαία , καὶ ὡς ἐν Ἀθήναις πρώτων εὑρήται , ὁ μῦθος λέγει . διὸ καὶ μετ' ὀλίγα ἐν τῷ τῆς ἑλαίας πατρὸς πυθμένι τὰ τοῦ Ὀδυσσέως τίθενται χρήματα , ὡς οἷον ἐντυχῶς παρακατατιθέμενα τῇ Ἀθηναίᾳ . διὸ καὶ συντηροῦνται . Ὡς δὲ ὁμωνύμως ἑλαία καὶ τὸ φυτόν καὶ ὁ καρπὸς εἶ καὶ ἄλλως οἱ Ἀττικοὶ ἑλαίαν μὲν φασὶ τὸ δένδρον , ἑλαῖαν δὲ τὸ ἐξ αὐτοῦ , δήλον ἐστίν . οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ ῥοιᾶς * φράνεται αἴτου ῥόας . τὸ δ' αὐτὸ καὶ ἐπὶ φοίνικος . καὶ τοῦ φυτοῦ μὲν χρήσεις πρὸ τούτων παρ' Ὁμήρῳ , καρποῦ δὲ ἐν τε ἄλλοις μυρίοις καὶ ἐν τῷ , φοινίκων ἐνόρχων , οὓς τινες ἐννοῦχους καλοῦσιν ἢδ' ἀπριήνους . εἰδὲ γὰρ καὶ φοίνικες ἢ μηδὸλως ἐχούσης πυρήνης ἢ σμιχροτάτους . Τὸ δὲ ἄντρον ἱερὸν νημε - φέσων ὁμοίως πέρασται τῷ , ἑλίσος ἱερὸν Ἀθήνης , ὁ πρὸ τούτων πον εἰρήται . Οἱ δὲ λαβόντες κρατήρας καὶ ἀμφιφορέας ἀναθήματα νυμφῶν χειροποίητα . οἰκείων δὲ πρὸς Νυμιάδας τὰ τοιαῦτα δοκεῖε τοῦ ὕδατος . Τὸ θαυμάζουσιν δὲ κυρίως ἐπὶ μελισσῶν τὸ ἀποτιθέναι βόσων ἑαυταῖς , ὁ ἔστι συμβολοποιεῖν οὐ ἢ παραγωγὴ ὁμοία τῇ τοῦ Πυλαμένου καὶ τοῦ μεσαπολίου , ὡς ἐν τῇ Ἰλιάδι γέγραπται . ἢ δὲ ἐκείνη παραγωγὴ ἔοικε μὲν καὶ τῷ , ἀκόχολος ἀκρίχολος Ἀττικῶς ὁ ἄκρος χολούμενος · οὐ προσλαμβάνεται δὲ πον καὶ τὸ ἰῶτα κατὰ τὸ μεσαπόλιος καὶ τὰ ὅμοια , καθὰ οὐδὲ ὁ Ὁμηρικὸς ταλα - πώριος , καὶ τοῖ γε τῶν ὑστερῶν ἐν τοῖς τοιούτοις τὸ ἰῶτα προσλαμβάνοντων , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ ταλαπώ - ρος καὶ ὁ ταλαίμορχος . Μέλισσαι δὲ οὐτι παρὰ τὸ μέλιτος ἐφίζανιν ἤγονεν ἄνθεσι γίνεται , καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα διδύλως . ὡς δὲ καὶ περὶ τὸ μέλι καὶ αὐτὰ καὶ τὸ μέλι , ἀλλὰ τοῦτο πικοίνω*ται . λέγεται δὲ καὶ ὅτι Ἀλκμίων πρῶην ὁπώρων λέγει τὸ μέλι . τοῦτον δὲ παράγωγον ὁ Μέλιτος τὸ κύριον , καὶ ὁ ἐπὶ ἀφροσύνη ἐξάγοντος Μελιτίδης , καὶ ἢ ἐντελῶς μὲν εἴπειν μελιττόσσα , συναφθεῖσα δὲ ἰδίως ὑπὸ Ἀττικῶν εἰς τὸ μελιτοῦντα πρὸς ὁμοιότητα τοῦ , οἰνόσσα οἰνοῦντα · ἐπὶ μελιτήρων δὲ ἢ μελιτ - τοῦντα , καὶ οὐχ' ἀπλῶς κατὰ τὸ μελιττόσσα γαλήνη καὶ τὰ ὅμοια . Οἱ δὲ λίθοι ἴστοι πιθανῶς νοεῖσθαι ὀφείλουσιν . οὐ γὰρ ὑφασμεν δηλοῦσιν , ἀλλὰ ὑφαντικὰ ὄργανα , τὸ ἐκ λίθων δηλαδή ἄντιον ἐν ᾧ τυλίσσεται τὸ ὑφανόμενον , καὶ τοῖς ἰστόποδας καὶ τὰ ἐπ' αὐτοῖς . Ταν - τὸν δὲ ἐν τούτοις τὸ λαῖνον καὶ τὸ λίθινον , μετουσιαστικὰ γὰρ καὶ ἀμφότερα . Ἀλιπόρφυρα δὲ φάρεα τὰ πορφύροντα διὰν ἀλός , ἢ τὰ ἀλουχρά . Τὸ δὲ ὕδασα αὐτάνοντα ἐν ἑνὶ μέτρῳ λόγου γράφεται καὶ δι' ἄνδς ὕ , διὰ τὸ μέτρον . φέρεται δ' ἐν τισὶ καὶ ἀνάνοντα κατ' ἐκτασιν τῆς ἀρχούσης , πρὸς ὁμοιότητα τοῦ ἀκάματος καὶ ἀδάματος καὶ τῶν ὁμοίων ὅσα τριβόγχα . Τὸ δὲ πρὸς Βορείαν καὶ πρὸς Νότον ἐλλέκπται . τὸ γὰρ πλήρης πρὸς μέρος Βορρᾷ καὶ πρὸς μέρος Νότου . Ἐκ δὲ τοῦ καταῖζεται παρήγεται καὶ ὁ καταῖζάτης ἢ Ζεὺς ἢ κιραντός . Τὸ δὲ θεώτρου , πρὸ - τούτων ἔστι τοῦ θεώτρου , οὐ ἱμηνία το , * οὐδὲ τι κίνη ἀνδρὸς ἐσώχοντα καὶ μάλιστα τῷ , ἀλλ' ἀθανάτων ὁδός ἐστιν , ὁ δὴ ἐκθλήψεως γραφὴν ἱστορικῶς ποτὲ προσαρμόσει τόπω , οὐκ ἀπροσφύως ἐν λιγυθσομένῳ , θανάτων ὁδῷ οὐ μὴν ἀνδρῶν . Τὸ δὲ ἐκίνη ἐπιόρμημά ἐστιν ἴσον τῷ , ἐκῖσε , καὶ κεῖται ὑπὸ ἀναλογίαν τοῦ ἄλλη καὶ ταύτη καὶ τῶν ὁμοίων . Ὅτι εἰς τὸν Ἰθακήσιον λιμένα οἱ Φαιάκες εἰσέλασαν πρὶν εἴδοτες , πότε δὲ εἴδοτες ἢ πῶς , οὐ φασιν ὁ ποιητής , ἀλλ' ἀρίχει νοεῖν , ὅτι εἴδασιν , ὡς εἴδως , Φαιάκες Κερκυραῖοι ὕπτες Ἰθακησίοις 1736;κείτους . τοῦ γὰρ ἐκτοπισμοῦ πλάσματος ὄντος ἀληθὲς ἔστι τῆς κατὰ Φαιακίαν Κεφαλληνίας * οὐ πολὺ ἀπὸ τὴν Ἰθάκην , στυδὸν καὶ μετέωρον ἔχουσαν λιμένα , καλοῦντόν , φασί , Φόρυννε , καὶ αἰγια - λὸν τινα ἐν ᾧ νυμφῶν ἱερὸν ἄντρον . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι τὸ εἴπὶν ὡς ἴδασιν αἱ Φαιακικαὶ νῆες τὰς
Lemmas: εἰμί ὁ σκιάζω , * ὡς καί ὁ πετάννυμι ὁ πετάζω , καί ὁ βιβδῶ ὁ βιβάζω , ὁ δηλόω ὁ ὀχεύω , ὡς ἐν ῥητορικός νωρέω λέξις , ἐπί δέ καί ὁ ἀπλόος βαίνω . ὁ δέ δυσσιφαω σημεῖον εἰμί . γίγνομαι γάρ ἐκ ὁ δυεννυω , δυσσαῖος , καί κατά ἔκτασις δυσσαῖος κατά ὁμοιότης ὁ Ἡρακλῆς Ἡρακλῆς , καί Ἄρης Ἄρης , καί λυκλεις πρός δῶμα , καί Ἡρακλῆς , καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ ἔντεα ὁ λιμήν ἄνευ δεσμός μένω ὁ ναῦς , ὁ δή λιμήν ἐπανύω εἰμί , ἢ ὁ Φαίαξ νῆσος οὖον δοκέω ἔχω , εἰμί περ πρό ὀλίγος ἀναπλέω πεῖσμα λύω ἀπό τρητός λίθος . ὁ δέ ὅρμος μέτρον ἵκω περιγραφαστικῶς ἀντί ὁ εἰς ὁ ὅρμος . ἐν ὅς καί ὅσος ὡς φανερός κινταῦθα διαφορά λιμήν καί ὅρμος . ἐπί οὐ ἀπλόος ἐν ὁ λιμήν μένω ὁ ναῦς ἄνευ δεσμός , ἀλλά ὕω ὅρμος ἵκω . εἰμί δέ , φημί , ὕμνος , ὁ τέλος ὁ ἐν θάλασσα καταγωγεύς . ὅτι2 δέ Ἀθηναίς ἱερόν φυτός ἢ ἐλαία , καί ὡς ἐν Ἀθῆναι πρῶτος εὑρίσκω , ὁ μῦθος λέγω . διό καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ ὁ ἐλαία πατήρ πυθμήν ὁ ὁ Ὀδυσσεύς τίθημι χρῆμα , ὡς οἷος ἐντυγχάνω παρακατατίθημι ὁ Ἀθηναῖος . διό καί συντηρέω . ὡς δέ ὁμώνυμος ἐλαία καί ὁ φυτός καί ὁ καρπός1 εἰμί καί ἄλλως ὁ ἀττικός ἐλαία μέν φημί ὁ δένδρον , ἐλαία δέ ὁ ἐκ αὐτός , δῆλος εἰμί . οὗτος δέ καί ἐπί ῥοιά * πρανώ αἰτέω ῥόος . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί Φοῖνιξ . καί ὁ φυτός μέν χρῆσις πρό οὗτος παρά Ὅμηρος , καρπός δέ ἐν τε ἄλλος μυρίος καί ἐν ὁ , Φοῖνιξ ἐνόρχης , ὅς τις ἐννοῦχους καλέω ἤδη ἀπριήνους . ἀνάκλεις γάρ καί Φοῖνιξ ἢ μηδόλως ἔχω Πυρήνη ἢ μικρός . ὁ δέ ἄντρον ἱερόν νημε - φέσος ὁμοίως πέρνημι ὁ , ἑλίσος ἱερόν Ἀθήνη , ὁ πρό οὗτος πως εἴρω . ὁ δέ λαμβάνω κρατήρ καί αμφιφορευς ἀνάθημα νύμφη χειροποίητος . οἰκέω δέ πρός νυμιαδης ὁ τοιοῦτος δοκέω ὁ ὕδωρ . ὁ θαυμάζω δέ κύριος ἐπί μέλισσα ὁ ἀποτίθημι βόσος ἑαυτοῦ , ὁ εἰμί συμβολοποιώ οὖον ἢ παραγωγή ὅμοιος ὁ ὁ Πυλαμένης καί ὁ μεσαπολίου , ὡς ἐν ὁ Ἰλιάς γράφω . ἢ δέ ἐκεῖνος παραγωγή ἔοικα μέν καί ὁ , ἀκόχολος ἀκρίχολος Ἀττικός ὁ ἄκρος χολόω · οὖον προσλαμβάνω δέ πως καί ὁ ἰῶτα κατά ὁ μεσαπολις καί ὁ ὅμοιος , καθά οὐδέ ὁ ὁμηρικός τάλα - πώριος , καί τοῖ γε ὁ ὕστερος ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ ἰῶτα προσλαμβάνω , ὡς δηλόω καί ὁ ταλαπώ - ρος καί ὁ ταλαίμορχος . Μέλισσα δέ οὔτις παρά ὁ μέλι ἐφίζω ἄγω ἄνθος γίγνομαι , καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δίδυλος . ὡς δέ καί περί ὁ μέλι καί αὐτός καί ὁ μέλι , ἀλλά οὗτος ἐπικοινόω . λέγω δέ καί ὅτι Ἀλκμίων πρώην ὀπώρα λέγω ὁ μέλι . οὗτος δέ παράγωγος ὁ Μέλις ὁ κύριος , καί ὁ ἐπί ἀφροσύνη ἐξάγω Μελιτίδης , καί ἢ ἐντελής μέν εἶπον μελίττω , συνάπτω δέ ἰδίως ὑπό Ἀττικός εἰς ὁ μελιτόω πρός ὁμοιότης ὁ , οἰνόσσα οἰνόω · ἐπί μελιτηρεω δέ ἢ μελιτ - Τούντα , καί οὐ ἀπλόος κατά ὁ μελίττω γαλήνη καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ λίθος ἱστός πιθανός νοέω ὀφείλω . οὖον γάρ ὑφασμός δηλόω , ἀλλά υφαντικός ὄργανον , ὁ ἐκ λίθος δηλαδή Ἄντιον ἐν ὅς τυλίσσω ὁ ὑφαίνω , καί ὁ ἱστόποδες καί ὁ ἐπί αὐτός . Ταν - ὁ δέ ἐν οὗτος ὁ λάϊνος καί ὁ λίθινος , μετουσιαστικός γάρ καί ἀμφότερος . ἁλιπόρφυρος δέ φᾶρος ὁ πορφύρω δῖος Ἀλός , ἢ ὁ αλουχραω . ὁ δέ ὕδω αυτανοειντα ἐν εἷς μέτρον λόγος γράφω καί διά ἄνδα ὗ , διά ὁ μέτρον . φέρω δέ ἐν τις καί ἀναίνομαι κατά ἔκτασις ὁ ἄρχω , πρός ὁμοιότης ὁ ἀκάματος καί Ἀδάματος καί ὁ ὅμοιος ὅσος τριβόγχα . ὁ δέ πρός βόρειος καί πρός Νότος ἐλλέκπται . ὁ γάρ πλήρης πρός μέρος Βορέας καί πρός μέρος Νότος . ἐκ δέ ὁ καταζέω παράγω καί ὁ καταῖζάτης ἢ Ζεύς ἢ κιραντός . ὁ δέ θεώτρου , πρό - οὗτος εἰμί ὁ θεώτρου , οὖον ἱμηνία ὁ , * οὐδέ τίς Κίνη ἀνήρ σώχω καί μάλιστα ὁ , ἀλλά ἀθάνατος ὁδός εἰμί , ὁ δή ἐκθλήψεως γραφή ἱστορικός ποτέ προσαρμόζω τόπος , οὐ ἀπροσφύως ἐν λιγυθσομένῳ , θάνατος ὁδός οὖον μήv ἀνήρ . ὁ δέ κινέω ἐπιόρμημά εἰμί ἴσος ὁ , ἐκσείω , καί κεῖμαι ὑπό ἀναλογία ὁ ἄλλος καί οὗτος καί ὁ ὅμοιος . ὅτι2 εἰς ὁ Ἰθακήσιος λιμήν ὁ Φαίαξ εἰσελαύνω πρίν οἶδα , πότε δέ οἶδα ἢ πῶς , οὖον φημί ὁ ποιητής , ἀλλά αριχεω νοέω , ὅτι εἶδαρ , ὡς οἶδα , Φαίαξ Κερκυραῖος ὕπτες Ἰθακήσιος 1736;κειος . ὁ γάρ εκτόπιση πλάσμα εἰμί ἀληθής εἰμί ὁ κατά Φαιάκιος Κεφαλληνία * οὖον πολύς ἀπό ὁ Ἰθάκη , στυδὸν καί μετέωρος ἔχω λιμήν , καλέω , φημί , Φόρυς , καί αἴγιον - λός τις ἐν ὅς νύμφη ἱερόν ἄντρον . σημειόω δέ καί ὅτι ὁ εἶπον ὡς ὁράω ὁ Φαιακικός ναῦς ὁ