eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1876
κόλασιν . καὶ οὕτω μὲν τὰ κατὰ τὴν ἀηδόνᾶ . ἐν δὲ τῇ ἑξῆς ὡμορδία ἡ Πηνελόπη λέγει , ὡς τὰς λοιπὰς δύο Πανδαρέου χοῦρας ὀργαιὰς τοξεύσᾶν λαισθείσας ἐκόμισεν Ἀφροδίτη . ὀφείλας δὲ γάμου γενο - μένας ἀνηρεύσαντο Ἀρπυια καὶ παρεδόθησαν Ἑριννύσιν ἀμφιπολεύειν . ἴσως γὰρ περιχαλεῖς μὲν οὖσαι , δι᾽ ὀργαιανὸν δὲ δυσπραγοῦσαι καὶ εἰς ὑποδύσκολον καὶ ὡς σῶν εἰπεῖν ἑριννύσδες ἤθος μεταβληθεῖσαι τῇ λύπῃ , ἤχοντο ἀνώνυμοι , καὶ διατοῦτο καὶ ἀνύμοις ἐπαχθῆναι καὶ Ἑριννύσι παρεδοθῆναι μυθεύον - ται . ἢ δ᾽ αὐτὴ ἐκεῖσε Πηνελόπη ὡς ἤδη ἐνταῦθα τῇ ἀηδόνι ὁμοία εὑρεται καὶ ταῖς λοιπαῖς * τοῦ Παν - δαρέου θυγατράσιν ὁμοιωθῆναι κατὰ γε τὸ ἀρπαγηνὰν θυέλλαις προφεροῦσας εἰς λεφόντα χέλευθᾶ . περὶ δὲ τοῦ ἠηθέντος Πανδαρέου φέρεται λόγος , ὅτι κύνα κλέψας χρυσούσᾶν ἐν Κρήτῃ Ἥφαιστον ἔργον ἐμύνησεν ἐκ τοῦ Λιὸς τεμένους παρακαταθέστο Ταντάλῳ . Λιὸς δὲ ἀπαιτοῦντος τὸ κλέμμα δι᾽ Ἑρμοῦ ὤμοσεν ὁ Τάνταλος μὴ ἔχειν . καὶ Ζεὺς μὲν τὸν κύνα Ἑρμοῦ ὑφελομένου ἀπολαβὸν κατέστρεψε τῷ Ταν - τάλῳ ὦρος τὸ Σίπυλον . ὁ δὲ Πανδάρις ἢ Πανδάρεος φηγὼν εἰς Ἀθήνας ἐκεῖσε εἰς Σικελίαν διέβη . ἐνθα διαφθάρη , φασί , μετὰ τῆς γυναικὸς Ἀρμωδύης . Τὸ δὲ Πανδαρέου ὁμοιον τῷ Τυνδαρέου , ὁ κεῖ - ται παρὰ τῷ ποιητῇ ὁμοίως τῷ Πηνελέου . κοῦρη δὲ Πανδαρέου τὸ πτηνὸν ἢ ἀηδὼν κατὰ τινα τρόπον μεταωνυμίας ἢ μεταλλψεως . οὐ γὰρ ἡ ὄρνις Πανδαρέου θυγάτηρ . δι᾽ ἐκεῖνιν δὲ ὁμως τὴν ποτε ζῶσαν καὶ θυγατέρα , λέγεται οὕτω καὶ τὸ φθικὸν πτηνὸν εἰς ὁ μυθικὸς ἐκεῖνη μετέπεσε . πολὺ δὲ ὁ τοιούτος τρόπος μάλιστα παρὰ Πινδάρῳ , ἤρθεῖς , ὡς εἴκως , ἐκ τοῦ ποιητοῦ ἐκεῖνος γὰρ τόπους πολλοὺς ἐξ ἡρωίδων εληθέντας ἱστορῶν λελεῖ περὶ τῶν τόπων , ὡς εἴ γε προσώπων ἐξέμηντο . Χλωρῆς δὲ ἀηδῶν ἢ ὡς ἐν χλωροῖς , φασί , διατρίβουσα , ἢ ὡς ἄμα τοῖς χλωροῖς φαινομένη · ἐα*ρος γὰρ φαίνεται , ἢ διὰ τὸ χρῶμα . διό , φασί , καὶ παρὰ Σιμωνίδῃ χλωραῖχες αἱ ἀηδόνες λέγονται . Ἐν δὲ τῷ , ἔαρος νέον ἰσταμένου , δηλοῖ τότε μάλιστα φθικὸν εἶναι τοῦρμίδιον , εἴποι ἄν ὁ κομικός . παραχμα - ζοντος γὰρ ἔαρος , ἀνίσται καὶ τὸ μέλος . Τὸ δὲ , ἐν πετάλοιςιν , ἢ τὴν κουφότητα τοῦ ζωύφιου δηλοῖ , ὡς οἷον τε ὄντος καὶ φύλλοις ἐπιζᾶνεν , ἢ καὶ τὸ κλαδίον ἐστὶ τοῖς φύλλοις συνεπιποεῖν , ἵνα ἐκ μέρους νοῦν τὸ πᾶν . τοιούτων δὲ τι καὶ ἐν Ἰλιάδι τὸ , πετάλοις ὑποπεπηγότες . Τὸ δὲ πικ - νοῖσιν ἢ ἀπλῶς οὕτω κείται , ἢ κατὰ ἰδιότητα ζωὸν χαίροντος φύλλων δασύτητι διὰ τὸ δυσπεριβόλευτον . Τὸ δὲ , θαμὰ τρωπῶσα καὶ ἡ πολυηχὴς φωνή , τὸ πόριμον ἐν φωναῖς τῆς ἀηδόνος δηλοῖ . ἐντυθὲν δὲ λαβὼν Λυριπίδης ἔφη τὸ , πάσας φθογγὰς ἰδία ὡς τ᾽ ἀηδόνος στόμα . Τοῦ δὲ τρωπῶ τὸ παθητικὸν ἤρουν τὸ τρωπᾶσθαι κείται ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἐπὶ φρυγὴς κατὰ πόλεμον . ἐπτείνεται δὲ ἢ τῆς τοιαύτης λέξεως ἀρχουσι κατὰ τὸ στρωφῶ καὶ νωμῶ καὶ τρωχῶ , περὶ ὧν ἱκανῶς εἴρηται ἀλλαχοῦ . Τὸ δὲ , χέει φωνήν , ὁμοῖον ἐστὶ τῷ , ῥέει αὔδήν , ὁ περ ἐν Ἰλιάδι κείται . Τὸ δὲ , τὴν Πηνελόπην ἐπὶ ἀνδρὸς πενθοῦσαν παραλαβεῖν εἰς παραβολὴν τὴν ἐπὶ τέκνῳ θρηνούσαν , εἰ καὶ ἄλλως ἀνομοίως ἔχει κατὰ τὸ * πενθούμενον πρόσωπον , ἀλλ᾽ εἰς ποιότητα θρήνου οἰκείως ἔχει . οὐδὲν γὰρ ἤττον φιλάνδρου γυναικὸς πενθοῦσης ἐπὶ θανάτῳ ἀνδρὸς θαντεί μητρὶ φιλόπαις μηκέτ᾽ ὄντος τοῦ παιδός . Τὸ δὲ , χαλκῷ κτεῖνε , διαστέλλει τῶν ἄλλως κτεινομένων , λυμῶν ἐχόν ἢ ἀρχομένη ἢ ἑτέρως ὁπωσοῦν . Τὸ δὲ , δι᾽ ἀφραδίας ἤτοι καχοφραδμοσύνας , φρόγυν δηλοῖ γυναικὸς τοιούτῳ φθόνῳ ἐπιβαλοῦσης ὅπως ἂν καὶ ἐπέχαι . καὶ ἐστι τοῦτο ἢ πρὸς ἤθος ὠφέλιμα τῆς τοιαύτης παραβολῆς . ὅτι δὲ πλεῖον αὐτὴ ἔχει τοῦ παθητικοῦ τὸ γλυκὺ διὰ τε τὸ ἔαρ καὶ τὴν τῆς ἀηδόνος μνείαν , δῆλον ἐστὶ . καὶ ὅτι πρὸς δύο κεφά - λαια ταύτῃ χρῆται ἡ Πηνελόπη . ἐστι γὰρ τὸ πᾶν τῆς παραβολῆς τοιούτων · ὡς περ ἢ ἀηδὼν ἐπὶ οἴχο - μένῳ παιδὶ πενθεῖ πικνᾶ , οὕτως ἐγὼ ἐπὶ θλωλῶτι ἀνδρί · καὶ ὡς περ ἐκεῖνη θαμὰ τρέπει τὴν φωνήν , οὕτως ἐμοὶ πικνᾶ λογίζεται ὁ θυμός . Ὅτι φρέζι μέν ποτε καὶ τὸν φίλον ὁ φίλῳ , οὐ δίχα δὲ τοῦ καὶ οὕτω φιλεῖν · οὔτε γὰρ πᾶν τραχυνεῖται κατ᾽ ἐκείνου καὶ ὑπερλαλήσει δὲ ὡς εἴκως . Πη - νελόπη τοίνυν ἐνταῦθα εἰπούσα , ὡς ὀρίνεται μοι ὁ θυμὸς ἐνθα καὶ ἐνθα , κατὰ τὴν ἀπόδοσιν τῆς παραβολῆς καὶ ἡρμηνευνία τὸ ἐνθα καὶ ἐνθα διὰ τοῦ , ἥδ μένω παρὰ παιδὶ καὶ ἐμπεδα πάντα φυ - λάσσω · ποία δὴ * πάντα , πῆσιν ἐμὴν ὁμῶς τε καὶ μέγα δῶμα , αἰδοῦν τε χάριν τῆς εἰς τὸν ἄνδρα καὶ διὰ τὴν τοῦ δήμου φήμην , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐφθέγθη , ἢ ἤδη ἄμα ἐφωμαι Ἀχαιῶν , ὅς τις ἀριστος μιά - σαι δοὺς ἀπερείσια ὀένα . οὕτω τοίνυν εἰπούσα ἐπιφέρει · παῖς δ᾽ ἐμός , ὅς μέν ἤν ἐκ νήπιος ἤδὲ χαλίζρων , γήμασθαι με οὐκ ἐία . νῦν δ᾽ ὅτε δὴ μέγας ἐστὶ καὶ ἤβης μέτρον ἰκάνει , καὶ δὴ μ’ ἀρᾶται πάλιν ἐλθεῖν ἐκ μεγάρου , τουνεστί ν ἀνάπαλιν ἐλθεῖν , ὅ ἐστιν ξῶ τοῦ μεγάρου , ὅθεν ἤλθον . ἐπεὶ δὲ τοῦτο διαβολὴ τοῦ φιλάτου παιδὸς ἦν , εὐθὺς ὑπερασπο - λογίζεται αὐτῷ ὡς εὐλόγᾳ ποιούντος . φησι γάρ · κτῖσιος ἀσφαλόνων * τὴν οἱ κατέδουσι ν Ἀχαιοί , οἱ ἐμοὶ δηλαδὴ μηστήρες . Ὅρα δὲ καὶ νῦν τὸ , ὅς τις ἀρίστος , καὶ τὸ , ἀπερείσια δούς ἔδνα · ὡς τοιούτου ἀξίου ὄντος τὴν Πηνελόπην ἔχειν . Ἐν δὲ τῷ , καὶ δὴ μ’ ἀρᾶται πάλιν ἐλθεῖν , πρῖττειν ὁ καὶ σύνδεσμος Ἀττικῶς . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τε οὐχ’ ἀπλῶς ἐμέμφετο τὰ εἰς ἑαυτὸν διὰ τὴν μητέρα ὁ Τηλέμαχος , ἀλλὰ καὶ ἀρᾶται ἀπελθεῖν αὐτὴν ἐκ τοῦ οἴκου · καὶ ὅτι καὶ πρὸ τούτων , ὅτε ἡ μήτηρ ἐμέμφετο αὐτὸν ὡς παῖς μὲν ὢν μᾶλλον ἐν φρεσὶ κέρδεα ἐνόμα , μέγας δὲ ὢν καὶ ἡζὼν οὐκέτι φρένας ἐναισίμους ἔχαι , οὐ δι’ ἑτερὰ τινα τὸν υἱὸν ἐμέμφετο , ἀλλὰ μᾶλισθ’ ὅτι ταύτην ὠθῶν ἦν γήμα - σθαι . Εὐλαβῶς δὲ ἦθους τὸ εὐκινῶς ἀρᾶσθαι , οὐ μὴν ἐχαιλεύσθαι δριμῶς τῇ μητρὶ ἀπελθεῖν , ἐτι γε μὴν καὶ ὡς ἐπὶ μεγάλῳ κακῷ ἡ εὐχὴ γίνεται τῷ παιδί . Ὅτι θαμὰ τρωπῶν καὶ ὁ ποιητὴς πολυχέα φωνὴν ἀψόδον τρῶπον , ἐπινοεῖται τι ἐν τούτοις καὶ πορὶ ὄνειρον φράσαι . καὶ προῖον μὲν ἔχειν τινα ἔρει · νῦν δὲ πλάττει τὴν Πηνελόπην προβαλλομένην τῷ ξείνῳ Ὀδυσσεὶ ὄνει - ρον θέας καὶ ἐθελούσαν λυθῆναι αὐτὴν , καὶ φησίν · ἀλλ’ ἄγε μοι τὸν ὄνειρον ὑπόχρῃσαι καὶ ἀκούσον · ὁ δὴ πρῶθύτερόν ἐστι · πρῶτον γὰρ τις ὑπακούσας ἄπα ὑποχρίνεται · χήνες μοι κατὰ οἴκον ἐκικοσι πυρὸν ἔδουσιν ἐξ ὕδατος , καὶ τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα . ἐλθὼν δ’ ἐξ ὄρεος μέγας αἰετὸς ἀγνυλοχέ - λης πᾶσι κατ’ αὐχένας ἦξε καὶ ἔκτανεν . οἱ δ’ ἐκέχυντο ἀ*θρόοι ἐν μεγάρους . ὁ δ’ ἐς αἰθῦρα ἡ ἥερα ὅσον ἀέφθη . αὐτὰρ ἐγὼ κλαίον ὡς τοῦ ἰαίνοντος πράγματος ὀλωλότος καὶ ἐκόνκων ἐν περ ὄνειρω . ἀμφὶ δὲ μ’ ἠγρέδοντο ἐπλοχαμιδὸς Ἀχαιαὶ οἴκτῳ ὀλοφυρομένην , ὁ μοι αἰετὸς ἔκπαι χήνας . ὡς δ’ ἐλθὼν κατ’ ἐς ἐς ἐπὶ προύχοντι μελάθρῳ , φωνὴ δὲ βροτῆν κατσερήν τε φωνήν τε · θάφαι , οὐκ ὄναρ , ἀλλ’ ὑπαρ ἐσθλόν , ὁ τοι τετελεσμένον ἔσται . χήνες μὲν μηστήρες · ἐγὼ δὲ τοι αἰετὸς ὤμης ἥμε πάρος , νῦν αὐτε τεὸς πόσις εἰλήλουθα , ὅς πᾶσι μηστήροισιν ἀνικέα πότμον ἐφήσω . ὡς ἔρατο . αὐτὰρ ἐ*μὲ μελινδὴς ὕπνος ἀνῆκε . παπτήνασα δὲ χήνας ἐνὶ μεγάρους ἐνόησα πυρὸν ἐρεπτομέ - νους παρὰ πύλον , ἥκει πάρος περ . ταῦτα τῆς γυναικὸς προβαλλομένης , ὡ γύναι , φησίν Ὀδυσσεύς , οὐ πως ἐστιν ἱποχρίνασθαι ὄνειρον ἄλλη ἀποκλίναντα , ἐπεὶ αὐτὸς Ὀδυσσεὺς πέραδεν , ὅπως τελεί · μηστήρῃσι δὲ φαίνει · ὀλεθρος πᾶσι μάλα . οὐδὲ τις θανάτον καὶ Κίθρας ἀλύξει . τοῦτο δὲ ταυτὸν μὲν τῷ , μηστήρῃσι φαίνεται ὀλεθρος πᾶσι , σαφέστερον δὲ ἐστιν ἐκείνου . δήλον δέ , ὡς κἀνταῦθα διττολογεῖ ἡ τοιαύτη ἔννοια διὰ τὸ χαίρειν αὐτῇ τὸν λελούντα . ὄραμα δὲ ὁ ὁηθεὶς ὄνειρος , οἷα οὕτως ἀπεκθὰς ὡς ἐθεάθη . δοκοῦσι δὲ ἀληθεύειν οἱ καθ’ ὕπνους ἐρημυθέντες ὄνειροι . Ἴστέον δὲ ὅτι * τε οὕς ὄνειρους ἀληθεὶς ὄντας καὶ αὐτόχρημα οὕτως ἐκβάντας καθ’ ὡράθησαν ἐν ὕπνοις δράματα καλοῦμεν , θεωρηματικούς ἐκάλουν οἱ παλαιοί , ὁποῖος κἀνταῦθα ὁ τῆς Πηνελόπης , καὶ ὅτι διττοὶ κατ’ ἐκείνους οἱ ὄνειροι · οἱ μὲν γὰρ ἀλληγορικοί , οἱ ἄλλα δι’ ἄλλων ἀγορεύοντες , οἱ δὲ θεωρηματικοί , οἱ τῇ ἑαυτῶν , φασί , θέᾳ προσεικότες . καὶ ὅτι ἐν μὲν τοῖς πρὸ τούτων αἰετὸς ἀργὴν χήνα φέρων ὄνυχεσι πέλυσον ἐναργῶς ἐδήλου τὰ κατὰ τῶν μηστήρων διὰ τῆς μιᾶς χρήως . οὐδὲ γὰρ ἤν πλεῖόν τι ἐκεῖ γενέσθαι . ὁ δὲ τοῦ ὄνιρου ἀετὸς ἄλλως ποιεῖ πεπτόμενος αὐτόνους καὶ οὐδὲ κάμνειν εἰδώς . ἀσενικῶς δὲ νῦν οἱ χήνες προσφέρονται , ὡς δηλοὶ τὸ , πᾶσιν αὐχένας ἦξε , καὶ , κέχυντο ἀθρόοι , καὶ , πυρὸν ἐρεπτομένους . καὶ ἐστιν Ἰωνικὸν μὲν ἡ χήν , κοινὸν δὲ οἱ χήνες . ἥδη δὲ καὶ οἰκεῖον καὶ αὐτὸ τοῖς καὶ ὑπερβαλοῖς καὶ ἀγνήροσι μηστήροισιν . Ὑποχρίνασθαι δὲ ἐν Ἰλιάδι μὲν τὸ ἀπλῶς ἀποκρίνασθαι , ὡς δὲ τὸ ἐπὶ ὄνειρου λύειν θεῖσθαι ἀπόκρισιν . Τὸ δέ , πυρὸν ἔδουσι , πυρὸν ἐρέπτεσθαι μετ’ ὀλίγα εἶπεν , ὁ πέρ ἐστιν οἰκειότερον ἐπὶ ζῴων ἀλόγων , ὡς ἐφάνη πολ - λαχοῦ . Βιωτικὸν δὲ τὸ , πυρὸν ἔδουσιν ἐξ ὕδατος , ὡς οὕτω πεινασμένων χηλῶν . οἷς ἐοικότας οἱ μνη - στήρες διὰ τὸ ἀδηραγὸν καὶ οἰκουργὸν καὶ τὸ τῇ τρυφῇ ἐπι*χαίνειν , ὁ πέρ ἐστιν ἐνυμολογία χηνῶν . δοκεῖ δὲ καὶ ἀγαθὸς εἶναι πιαίνειν χήνας ὁ πυρὸς , ἄλλο τι ὢν παρὰ τὸν σῖτον , ὡς ἡ Ἰλιάς δηλοῖ . Τὸ δέ , ἰαίνομαι εἰσορόωσα , γυναικείας ἀφελείας ἐστίν . ἀφελὲς δὲ καὶ τὸ ὅλον τοῦτο χω - ρίον . διὸ καὶ γλυκύ ἐστι . Τὴς δὲ ὁ ἀγνυλοχελὴς αἰετὸς , ἐν τῇ Ἰλιάδι ἀκρεθῶς δηλῶται . Ἐξ ὅρους δὲ ὁ τοιοῦτος αἰετὸς ἐφάνη ἐλθεῖν , ὃν τρόπον καὶ ἐν τῇ ἀ ραμωδίᾳ ἡ ἐναργὴς οἰωνοσκοπία
Lemmas: κόλασις . καί οὗτος μέν ὁ κατά ὁ ἀηδών . ἐν δέ ὁ ἑξῆς ὡμορδία ὁ Πηνελόπη λέγω , ὡς ὁ λοιπάς δύο Πάνδαρος Χούρας ὀργαιὰς τοξεύω λαίω κομίζω Ἀφροδίτη . ὀφειλή δέ γάμος γενο - Μένας ἀναιρέω Ἅρπυια καί παραδίδωμι Ἐρινύς ἀμφιπολεύω . ἴσως γάρ περιχαλάω μέν εἰμί , διά ὀργαιανὸν δέ δυσπραγέω καί εἰς ὑποδύσκολος καί ὡς σός εἶπον ἑριννύσδες ἦθος μεταβάλλω ὁ λύπη , ἔχω ἀνώνυμος , καί διατοῦτο καί ἀνύμοις ἐπάγω καί Ἐρινύς παραδίδωμι μυθεύω - ὁ . ἢ δέ αὐτός ἐκεῖσε Πηνελόπη ὡς ἤδη ἐνταῦθα ὁ ἀηδών ὅμοιος εὑρετής καί ὁ λοιπός * ὁ Παν - δέρω θυγάτηρ ὁμοιόω κατά γε ὁ ἀρπαγηνὰν θύελλα προφέρω εἰς λέπω κέλευθος . περί δέ ὁ ἠθέω Πάνδαρος φέρω λόγος , ὅτι κύω κλέπτω χρυσόω ἐν Κρήτη Ἥφαιστος ἔργον μηνύω ἐκ ὁ λίς τέμενος παρακαταθέτω Τάνταλος . λίς δέ ἀπαιτέω ὁ κλέμμα διά Ἑρμῆς ὄμνυμι ὁ Τάνταλος μή ἔχω . καί Ζεύς μέν ὁ κύω Ἑρμῆς ὑφαιρέω ἀπολαμβάνω καταστρέφω ὁ Ταν - Τάλως ὄρος ὁ Σίπυλος . ὁ δέ Πανδάρις ἢ Πανδάρεος φηγός εἰς Ἀθῆναι ἐκεῖσε εἰς Σικελία διαβαίνω . ἔνθα διαφθείρω , φημί , μετά ὁ γυνή Ἀρμωδύης . ὁ δέ Πάνδαρος ὅμοιος ὁ Τυνδάρεος , ὁ κεῖ - ὁ παρά ὁ ποιητής ὁμοίως ὁ Πηνελέου . κόρη δέ Πάνδαρος ὁ πτηνός ἢ ἀηδών κατά τις τρόπος μεταωνυεις ἢ μεταλλεύω . οὖον γάρ ὁ ὄρνις Πάνδαρος θυγάτηρ . διά ἐκεῖνος δέ ὁμῶς ὁ ποτός ζώννυμι καί θυγάτηρ , λέγω οὗτος καί ὁ φθίω πτηνός εἰς ὁ μυθικός ἐκεῖνος μεταπίπτω . πολύς δέ ὁ τοιούτος τρόπος μάλιστα παρά Πίνδαρος , έρχομαι , ὡς ἵημι , ἐκ ὁ ποιητής ἐκεῖνος γάρ τόπος πολύς ἐκ ἡρωΐς ἐλαύνω ἱστορέω λανθάνω περί ὁ τόπος , ὡς εἰμί γε πρόσωπον ἐκμαίνω . χλωρεύς δέ ἀηδής ἢ ὡς ἐν χλωρός , φημί , διατρίβω , ἢ ὡς ἄμη ὁ χλωρός φαίνω · ἐα*ρος γάρ φαίνω , ἢ διά ὁ χρῶμα . διό , φημί , καί παρά Σιμωνίδης χλωραῖχες ὁ ἀηδών λέγω . ἐν δέ ὁ , ἔαρ νέος ἵστημι , δηλόω τότε μάλιστα φθίω εἰμί τουρμιδιος , εἶπον ἄν ὁ κομίζω . παρακμή - ζω γάρ ἔαρ , ἀνίστημι καί ὁ μέλος . ὁ δέ , ἐν πέταλος , ἢ ὁ κουφότης ὁ ζωύφιο δηλόω , ὡς οἷος τε εἰμί καί φύλλον ἐπιζάνω , ἢ καί ὁ κλαδίον εἰμί ὁ φύλλον συνεπιπονέω , ἵνα ἐκ μέρος νόος ὁ πᾶς . τοιοῦτος δέ τίς καί ἐν Ἰλιάς ὁ , πέταλος ὑποπήγνυμι . ὁ δέ πικ - νοῦς ἢ ἀπλόος οὗτος κεῖμαι , ἢ κατά ἰδιότης ζωός χαίρω φύλλον δασύτης διά ὁ δυσπεριβολευος . ὁ δέ , θαμά τρωπάω καί ὁ πολυηχής φωνή , ὁ πόριμος ἐν φωνή ὁ ἀηδών δηλόω . ἐντύω δέ λαμβάνω λυριπιδηω φημί ὁ , πᾶς φθογγή ἴδιος ὡς τε ἀηδών στόμα . ὁ δέ τρωπάω ὁ παθητικός ἀρόω ὁ τρωπάω κεῖμαι ἐν ὁ ἐφεξῆς ἐπί φρύγω κατά πόλεμος . ἐπιτείνω δέ ἢ ὁ τοιοῦτος λέξις ἄρχω κατά ὁ στρωφάω καί νωμάω καί τρωχάω , περί ὅς ἱκανῶς εἴρω ἀλλαχοῦ . ὁ δέ , χέω φωνή , ὅμοιος εἰμί ὁ , ῥέω αὐδή , ὁ περ ἐν Ἰλιάς κεῖμαι . ὁ δέ , ὁ Πηνελόπη ἐπί ἀνήρ πενθέω παραλαμβάνω εἰς παραβολή ὁ ἐπί τέκνον θρηνώ , εἰμί καί ἄλλως ἀνομοίως ἔχω κατά ὁ * πενθέω πρόσωπον , ἀλλά εἰς ποιότης θρῆνος οἰκεῖος ἔχω . οὐδείς γάρ κακός φίλανδρος γυνή πενθέω ἐπί θάνατος ἀνήρ θνῄσκω μήτηρ Φιλόπαις μηκέτι εἰμί ὁ παῖς . ὁ δέ , χαλκός κτείνω , διαστέλλω ὁ ἄλλως κτείνω , λύμη ἔχω ἢ ἄρχω ἢ ἑτέρως ὁπωσοῦν . ὁ δέ , διά ἀφραδίη ἤτοι καχοφραδμοσυνη , φρόγυν δηλόω γυνή τοιοῦτος φθόνος ἐπιβάλλω ὅπως εἄν καί ἐπέχω . καί εἰμί οὗτος ἢ πρός ἦθος ὠφέλιμος ὁ τοιοῦτος παραβολή . ὅτι δέ πλείων αὐτός ἔχω ὁ παθητικός ὁ γλυκύς διά τε ὁ ἔαρ καί ὁ ὁ ἀηδών μνεία , δῆλος εἰμί . καί ὅτι πρός δύο κεφός - λεῖος οὗτος χράω ὁ Πηνελόπη . εἰμί γάρ ὁ πᾶς ὁ παραβολή τοιοῦτος · ὡς περ ἢ ἀηδών ἐπί οἴχομαι - μένος παῖς πενθέω πικνᾶ , οὕτως ἐγώ ἐπί θλωλῶτι ἀνήρ · καί ὡς περ ἐκεῖνος θαμά τρέπω ὁ φωνή , οὕτως ἐγώ πικνᾶ λογίζομαι ὁ θυμός . ὅτι2 φρέζι μέν ποτός καί ὁ φίλος ὁ φίλος , οὖον δίχα δέ ὁ καί οὗτος φιλέω · οὔτε γάρ πᾶς τραχύνω κατά ἐκεῖνος καί ὑπερλαλέω δέ ὡς ἵημι . Πης - νελόπη τοίνυν ἐνταῦθα εἶπον , ὡς ὀρίνω ἐγώ ὁ θυμός ἔνθα καί ἔνθα , κατά ὁ ἀπόδοσις ὁ παραβολή καί ἑρμηνεύς ὁ ἔνθα καί ἔνθα διά ὁ , ὅδε μένω παρά παῖς καί ἔμπεδος πᾶς φύω - λανθάνω · ποῖος δή * πᾶς , πῆσις ἐμός ὁμῶς τε καί μέγας δῶμα , αἰδέω τε χάρις ὁ εἰς ὁ ἀνήρ καί διά ὁ ὁ δῆμος φήμη , ὡς καί ἀλλαχοῦ φθέγγομαι , ἢ ἤδη ἄμη φημί Ἀχαιός , ὅς τις ἀριστος εἷς - σός δίδωμι ἀπειρέσιος ὄνος . οὗτος τοίνυν εἶπον ἐπιφέρω · παῖς δέ ἐμός , ὅς μέν ἐάν ἐκ νήπιος ἠδέ χαλίζρων , γαμέω ἐγώ οὐ εἶα . νῦν δέ ὅτε δή μέγας εἰμί καί ἀβάω μέτρον ἱκάνω , καί δή εἷς ἀράομαι πάλιν ἔρχομαι ἐκ μέγαρον , τουνεστί Ν ἀνάπαλιν ἔρχομαι , ὅς εἰμί ξέω ὁ μέγαρον , ὅθεν ἔρχομαι . ἐπεί δέ οὗτος διαβολή ὁ Φιλάτου παῖς εἰμί , εὐθύς ὑπερασπο - λογίζομαι αὐτός ὡς εύλογος ποιέω . φημί γάρ · κτίσις ασφαλοναω * ὁ ὁ κατέδω Ν Ἀχαιός , ὁ ἐγώ δηλαδή μηστήρες . Ὅρας δέ καί νῦν ὁ , ὅς τις Αρίστος , καί ὁ , ἀπειρέσιος δίδωμι γιδ́σνω · ὡς τοιοῦτος ἄξιος εἰμί ὁ Πηνελόπη ἔχω . ἐν δέ ὁ , καί δή εἷς ἀράομαι πάλιν ἔρχομαι , φρίσσω ὁ καί σύνδεσμος Ἀττικός . σημειόω δέ ὅτι τε οὐ ἀπλόος μέμφομαι ὁ εἰς ἑαυτοῦ διά ὁ μήτηρ ὁ Τηλέμαχος , ἀλλά καί ἀράομαι ἀπέρχομαι αὐτός ἐκ ὁ οἶκος · καί ὅτι καί πρό οὗτος , ὅτε ὁ μήτηρ μέμφομαι αὐτός ὡς παῖς μέν εἰμί μᾶλλον ἐν φρήν κέρδος Νομάς , μέγας δέ εἰμί καί ζῶ οὐκέτι φρήν ἐναίσιμος ἔχω , οὖον διά ἕτερος τις ὁ υἱός μέμφομαι , ἀλλά μάλιστα ὅτι οὗτος ὠθέω εἰμί γημα - ἕπομαι . εὐλαβής δέ ἦθος ὁ ευκιναω ἀράομαι , οὖον μήv εχαιλευεπομαι δριμή ὁ μήτηρ ἀπέρχομαι , ἔτι γε μήv καί ὡς ἐπί μέγας κακός ὁ εὐχή γίγνομαι ὁ παῖς . ὅτι2 θαμά τρωπάω καί ὁ ποιητής πολυχέα φωνή ἀψόδον τρωπάω , ἐπινοέω τίς ἐν οὗτος καί πόρις ὄνειρος φράζω . καί πρόειμι μέν ἔχω τις ἔρομαι · νῦν δέ πλάσσω ὁ Πηνελόπη προβάλλω ὁ ξένος Ὀδυσσεύς ὀνέω - ἀντίμοιρος θέα καί ἐθέλω λύω αὐτός , καί φημί · ἀλλά ἄγω ἐγώ ὁ ὄνειρος υποχραω καί ἀκούω · ὁ δή πρωθυτερος εἰμί · πρῶτος γάρ τις ὑπακούω Ἄπα ὑποχρίω · χήν ἐγώ κατά οἴκος Κίκονες πυρός ἐσθίω ἐκ ὕδωρ , καί τε σφεῖς ἰαίνω εἰσοράω . ἔρχομαι δέ ἐκ ὄρος μέγας ἀετός αγνυλοχος - Λῆς πᾶς κατά αὐχήν ἄγω καί κτείνω . ὁ δέ χέω ἀθρόος ἐν μέγαρος . ὁ δέ εἰς αἰθῦρα ὁ ἀήρ ὅσος ἀφίημι . ἀτάρ ἐγώ καλέω ὡς ὁ ἰαίνω πρᾶγμα ὄλλυμι καί κόνκος ἐν περ ὄνειρος . ἀμφί δέ εἷς ἀγείρω ἐπλοχαμιδὸς Ἀχαιός οἶκτος ὀλοφύρομαι , ὁ ἐγώ ἀετός ἔκπαι Χήνας . ὡς δέ ἔρχομαι κατά εἰς εἰς ἐπί προέχω μέλαθρον , φωνή δέ βροτός κατσερήν τε φωνή τε · θάπτω , οὐ ὄναρ , ἀλλά ὕπαρ ἐσθλός , ὁ ὅς τελέω εἰμί . χήν μέν μηστήρες · ἐγώ δέ ὅς ἀετός ὠμός ἧμμαι πάρος , νῦν αὖτε τεός πόσις ἔρχομαι , ὅς πᾶς μηστηροις ἀνικέα πότμος ἐφίημι . ὡς ἔραμαι . ἀτάρ ἐμέω Μελίνδης ὕπνος ἀνίημι . παπταίνω δέ Χήνας ἐν μέγαρος νοέω πυρός ἐρεπτομέ - νόος παρά Πύλος , ἥκω πάρος περ . οὗτος ὁ γυνή προβάλλω , εἰμί γυνή , φημί Ὀδυσσεύς , οὖον πως εἰμί ιποχριναω ὄνειρος ἄλλος ἀποκλίνω , ἐπεί αὐτός Ὀδυσσεύς πέρδομαι , ὅπως τελέω · μηστήρῃσι δέ φαίνω · ὄλεθρος πᾶς μάλα . οὐδέ τις θάνατος καί κίθρα ἀλύσκω . οὗτος δέ τατός μέν ὁ , μηστήρῃσι φαίνω ὄλεθρος πᾶς , σαφής δέ εἰμί ἐκεῖνος . δῆλος δέ , ὡς ἐνταῦθα δισσολογέω ὁ τοιοῦτος ἔννοια διά ὁ χαίρω αὐτός ὁ λούω . ὅραμα δέ ὁ ὁράω ὄνειρος , οἷος οὕτως ἀποκτείνω ὡς θεάομαι . δοκέω δέ ἀληθεύω ὁ κατά ὕπνος ερημυθεω ὄνειρος . ἰστέον δέ ὅτι * τε ὅς ὄνειρος ἀλάομαι εἰμί καί αὐτόχρημα οὕτως ἐκβαίνω κατά ὁράθημι ἐν ὕπνος δρᾶμα καλέω , θεωρηματικός καλέω ὁ παλαιός , ὁποῖος ἐνταῦθα ὁ ὁ Πηνελόπη , καί ὅτι δισσός κατά ἐκεῖνος ὁ ὄνειρος · ὁ μέν γάρ ἀλληγορικός , ὁ ἄλλος διά ἄλλος ἀγορεύω , ὁ δέ θεωρηματικός , ὁ ὁ ἑαυτοῦ , φημί , θέα προσέοικα . καί ὅτι ἐν μέν ὁ πρό οὗτος ἀετός ἀργός χήνα φέρω ὄνυξ πέλω ἐναργής δηλόω ὁ κατά ὁ μηστήρων διά ὁ εἷς χράω . οὐδέ γάρ ἐάν πλέω τίς ἐκεῖ γίγνομαι . ὁ δέ ὁ ονιροος ἀετός ἄλλως ποιέω πέσσω αὐτόνους καί οὐδέ κάμνω οἶδα . ἀσενικῶς δέ νῦν ὁ χήν προσφέρω , ὡς δηλόω ὁ , πᾶς αὐχήν ἄγω , καί , χέω ἀθρόος , καί , πυρός ἐρέπτομαι . καί εἰμί Ἰωνικός μέν ὁ χήν , κοινός δέ ὁ χήν . ἥδη δέ καί οἰκέω καί αὐτός ὁ καί ὑπερβάλλω καί ἀγνήροσι μηστηροις . υποχριναω δέ ἐν Ἰλιάς μέν ὁ ἀπλόος ἀποκρίνω , ὡς δέ ὁ ἐπί όνειρο λύω θέω ἀπόκρισις . ὁ δέ , πυρός ἐσθίω , πυρός ἐρέπτομαι μετά ὀλίγος εἶπον , ὁ περ εἰμί οἰκεῖος ἐπί ζῷον ἄλογος , ὡς φαίνω πολ - λαγχάνω . βιωτικός δέ ὁ , πυρός ἐσθίω ἐκ ὕδωρ , ὡς οὗτος πεινασμένος χηλή . ὅς ἔοικα ὁ μνη - στήρες διά ὁ ἀδηραγὸν καί οἰκουργός καί ὁ ὁ τρυφή ἐπιχαίνω , ὁ περ εἰμί ενυμολογιος χήν . δοκέω δέ καί ἀγαθός εἰμί πιαίνω Χήνας ὁ πυρός , ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ σῖτος , ὡς ὁ Ἰλιάς δηλόω . ὁ δέ , ἰαίνω εἰσοράω , γυναικεῖος ἀφέλεια εἰμί . ἀφελής δέ καί ὁ ὅλος οὗτος χόω - Ῥίον . διό καί γλυκύς εἰμί . σής δέ ὁ αγνυλοχελευς ἀετός , ἐν ὁ Ἰλιάς ἀκρεθῶς δηλόω . ἐς ὅρος δέ ὁ τοιοῦτος ἀετός φαίνω ἔρχομαι , ὅς τρόπος καί ἐν ὁ ὅς ραμωδίᾳ ὁ ἐναργής οἰωνοσκοπία