eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1425
οὐτω δὲ καὶ ἐκ τοῦ συγχοπῆ , γέγονεν ἡ σωπή . καὶ τὸ δῶμα ἐκ τοῦ δόμημα κραθέντος τοῦ ὁ καὶ ἡ εἰς ὦ μέγα . Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ὁμοίως κέχρονται ὡς πολλοχοῦ δηλοῦται . ὅν ἐστὶ καὶ τὸ βωστρηῶν , ὁ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτά που κείται . καὶ τὸ χλωρόν . ὡς γὰρ οὐ μόνον νοσφρὸν ἀλλὰ καὶ νοσφροῦ , οὕτως οὐδὲ μόνον χλοσφὸν ἀλλὰ καὶ χλοσφροῦ . ἐξ οὗ κατὰ κρασιν τὸ χλωρόν . Τὸ δὲ δῶσι , ἐκ τοῦ δῶς γέγονε πλεονασμῷ τοῦ ἰῶτα . ὁμοίως τῷ , τίθησι τῖθησι καὶ τοῖς λοιποῖς . τινὲς δὲ , ἀπὸ τοῦ δῶ τρίτον προσώπου φασί , πλεονασμῷ τῆς οὐ συλλαβῆς Ἰωνικῶς . οὕτω δὲ καὶ τὸ ἐλθῆσαι . ἔχῃσι . λαχῆσι . καὶ τὰ ὁμοια Ἰωνικά . Τὸ δὲ παλιντιτα , ἀλλοχοῦ ἄντιτα λέγεται ἀντὶ τοῦ ἀντίτιτα . ἤγουν ἀντίποινα . ἐστὶ δὲ παλίντινον , οὐ ἡ τίσις , πάλιν ἤγουν ὑστερον , ἐν τῷ μέλλοινι γίνεται . Ὅτι ἐμφῦναι λέγεται , τὸ ἀνασθαι γενναίως , καὶ ἐμπλακεῖναι . καὶ οἶον εἰς ἐν γενέσθαι . ὡς ὁ τέ τις πολύ - ποδα ἐμφῦναι λίγα πέτρα . ἢ παῖδα τραχὺλὸν μητροῦς . οὕτω δὴ καὶ ἐμφῦναι χειρὶ τὸ , χαρὶ χειρὸς ἀνασθαι . καὶ τὸ ὀδάξ οὐν * ἐν χαίλει φύντες , ἀντὶ τοῦ ἐμπλακεντες μετὰ δεσμοῦ τοῖς χαίλεσιν , ἤγουν ἐνδαχόντες τὰ χαίλη . ὑπὲρ ἐστι σχῆμα θάμβους καὶ ἀπορίας . καθὰ καὶ ἐνταῦθα τοὺς μυηστῆρας ἐξε - πλῆξεν ὁ ἐπὶ τοσούτου μὲν χρόνου ἠσυχάσας Τηλέμαχος , νῦν δὲ οὕτω σφοδρῶς ἐπιτεθεὶς , καὶ θαρσα - λῶς ἀγορεύσας , καὶ τὸν λόγον ἐνδιαθέτως βαρύνως ὡς ἐπὶ μεγίστοις ἀδειξάμεσι . διὸ καὶ Ἀντίνοος , ὑψωθὲν αὐτὸν ἐφί . τονύσσει παιδαρολόγων . μεγαλοφρόνουν . τὰ μικρὰ καὶ ταπεινὰ ὑψηλῶς ἀγορεύοντα . Ἐνθά σημαινοσα ὅτι τε τὸ , ὀδάξ ἐν χαίλεσι φύντες , παλαιὸς τις , ὀδάξ ἐνδεδηγότες γράφει . καὶ ὅτι τὸ ὑψωθης , αἱ καὶ τὸν μεγαληγόρον σημαίνει καὶ δεινὸν εἰπεῖν , ὅμως οὐκ ἂν ἐπὶ ἐπαίνου ὀρθῶς ὠφθείη πρὸς τινας . δηλοὶ γὰρ μᾶλλον τὸν ὑψίστην καὶ αἰχμαρώτην , σχηματισθὲν ὑψηλοτέρον καὶ σκιωτέρον . Ἰστίον δὲ ὅτι ἐπὶ ἀπειροῦν καὶ φοβεροῦ δημηγόρου , καλὸν εἰπεῖν τὸ , οἱ δ᾽ ἄρα πάντες ὀδάξ ἐν χαίλεσι φύντες ἐθαύμαζον ὁ θαυμασίως ἀγόρευε . Σημαινοσα δὲ ὅτι καὶ θυμοῦ πολλάκις ἐνδείξας τὸ ὀδάξ ἐν χαίλεσι φύνα . ὡς δηλοὶ καὶ ὁ ποιητὸς ἐν Ἀχαρνεῦσιν . εἰπὼν . ὑπ᾽ ὀργῆς τὴν χειλένην ἐσθίον , ὁ ἐστι δάκνων σιγαντὸς τὸ χαίλος . ἐστὶ δὲ ὀδάξ , τὸ δριμειῶς καὶ μετὰ δεσμοῦ ὡς προείρηται . ὡς γὰρ λή*γω δο λήξω λῆξ καὶ ἐν συστολῇ λάξ , οὕτω δήκω τὸ δάκνω διξὼ διξ καὶ δάξ , καὶ κατὰ πλεονασμὸν ὀδάξ . ὡσπερ δὲ τὸ ὀδάξ ἐκ τοῦ διξα ὁ ἐστι δακνῶν , οὕτω καὶ αὐτοδάξ , τὸ παρασχῆμα . ἔοικε δὲ ποιητιστικὴ ἡ τοιαύτη λέξις εἶναι . Ὅτι Εὐπαίθης μὲν βαρυτόνως , κῦριον ὄνομα , εὐπαίθης δὲ ὀξυτόνως , τὸ ἐπίθε - τον . ὁμοιον δὲ καὶ ὁ Λυσείθης καὶ εἰ τι ἄλλο τοιούτον . καὶ ὁ Ἀμοσίδης δὲ , ὡς κῦριον βαρυτονίζεται . ἄλλως γὰρ , ὀξύνετο ἂν . Ὅτι τοῦ τῶν μυηστῆρων ὄχλου προύχονσιν Ἀντίνοος καὶ Εὐρύμαχος οἱ ἐξ Ἰθάκης . διὸ καὶ ἀρχοὶ μυηστῆρων λέγονται . ἱστορεῖ δὲ αὐτοὶς ὁ ποιητὴς διάφορα τὰ ἥθη . Ἀντίνοος μὲν γὰρ , χαλεπὸς καὶ ἀγριὸς τῷ Τηλεμάχῳ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν ὅσοι τοῦ Ὀδυσσέως χήδον*ται . Εὐρύμαχος δὲ , χρηστότερος καὶ ὑποκλότερος . διὸ καὶ ἐνταῦθα τοῦ Τηλεμάχου τραχύτατον δο μεταχειρισαμένου τὸν λόγον , ὁ μὲν Ἀντίνοος , οὐ μέλα ὑπαίζει . ὁ δὲ Εὐρύμαχος , ὑπερδιδοσιν ἐπὶ συμ - φέρειν . ὡς ἂν ὑπαγάρηται πολαικῶς τὸν Τηλέμαχον . Ἔστι δὲ * ἡ τοῦ Ἀντινοῦν δημη-1425 γορία τοιαύτη . Τηλέμαχε , ἡ μάλ᾽ δή σε διδάσκει θεὸς αὐτὸς ὑψωθῆναι τ᾽ ἐμμεναι καὶ θαρσαλέως ἀγορεῦειν . καὶ ἐστιν ὁ λόγος οὗτος , σιωπτικὸς ἐπὶ ἁμαρτίας . μονοτονῶ λέγοντος τοῦ Ἀντινοῦν , ὅτι ὑπ᾽ ἀνθρώπου μὲν , οὐκ ἐδιδάχθης , ἴσως δὲ ὑπὸ θεοῦ , ἅπερ καὶ ἐπαράται λέγου , μὴ σέ γ᾽ ἐν Ἰθάκῃ θεὸς βαστάσει ποιήσαν , ὁ τοῦ γαμεῦ πατρώων ἐστι . Καὶ οὕτω μὲν βαρύνει ὁ Ἀντίνοος ἐπαράται . ὑπο - δεικνὺς καὶ ὡς βασιλὸς ἐστιν αἱ τὸ ἐς γαμεῦ πατρώων τῷ Τηλεμάχῳ , * ἀφελείσθαι σπουδῶ . Τηλέμαχος δὲ δεινότατα ἤτοι δεξιότατα τὸν λόγον ματῶν , καὶ ἀμβλένων τὴν ὀξύτητα τοῦ Ἀντινοῦν ἵνα μὴ ἐπὶ πλείον ἐπαρχυνθῆς ποιήσῃ τι κακόν , καὶ θυμῆσι . καὶ ὡς οἷα μὴ νεοχῶς τὴν ἀρίαν ἐπὶ κακῶ εἶναι , εἰς εὐχὴν αὐτὴν ἐσδύεται . ὡς δήθεν τοῦ Ἀντινοῦν , εὐτοῖχως καὶ οἷον πατροῖως ἀπαξιαμένου τὸ βασι - λεῦσαι αὐτόν , διὰ τὸ ἐμμέριμον καὶ ἐπεχθὲς δοκεῖν καὶ κάκιστον τὸ βασιλεύειν . ὅτι γὰρ ὡς σίζος τὸν Ἀντίνοον οἷα μυηστῆρα τῆς Πηνελόπης καὶ πατρώων Τηλεμάχου , ἀγαθὰ τῷ προγόνῳ ἐπιζῆσθαι , καθὰ πον καὶ αὐτὸς ἐφ᾽ ὁ Τηλέμαχος . ἡ μὲν καλὰ χήδεται ὡς πατὴρ υἱοῦ . διὰ ταῦτα τοίνυν δεξάμενος ὁ Τηλέμαχος τὴν τοῦ Ἀντινοῦν κατανυχὴν ὡς εὐχὴν ἀγαθὴν , φησίν . εἰ καὶ μοι νεμισθῆσαι ὅτι γεν εἶπον , καὶ τὸν τοῦ τ᾽ ἐθελούμ θεοῦ γε διδόντος ἀρεῖσθαι . τονύστι γὰρ οὐ ἀπαίτι , ἀλλ᾽ ἐγὼ θέλω τὸ θεοδό - τον καλόν . Ὁ δὲ Ὀμηρικὸς οὗτος λόγος , χρησίμως τῷ ζητοῦντι μέγα τι ἀγαθόν . αἴτα
Lemmas: οὗτος δέ καί ἐκ ὁ συγχοπῆ , γίγνομαι ὁ Σώπη . καί ὁ δῶμα ἐκ ὁ δόμημα κεράννυμι ὁ ὁ καί ὁ εἰς εἰμί μέγας . Πολύς δέ καί ἄλλος ὁμοίως κεχρώ ὡς πολλοχοω δηλόω . ὅς εἰμί καί ὁ βωστήρ , ὁ ἐν ὁ μετά οὗτος ποῦ κεῖμαι . καί ὁ χλωρός . ὡς γάρ οὖον μόνος νοσφρὸν ἀλλά καί νοσφροῦ , οὕτως οὐδέ μόνος χλοσφος ἀλλά καί χλοσφροῦ . ἐκ ὅς κατά κρᾶσις ὁ χλωρός . ὁ δέ δήω , ἐκ ὁ δίδωμι γίγνομαι πλεονασμός ὁ ἰῶτα . ὁμοίως ὁ , τίθημι τίθημι καί ὁ λοιπός . τις δέ , ἀπό ὁ δήω τρίτος πρόσωπον φημί , πλεονασμός ὁ οὖον συλλαβή ἰωνικός . οὗτος δέ καί ὁ ἔρχομαι . ἔχω . λάχησις . καί ὁ ὅμοιος ἰωνικός . ὁ δέ παλίντιτος , αλλοχοω ἄντιτος λέγω ἀντί ὁ ἀντίτιτος . ἤγουν ἀντίποινα . εἰμί δέ παλίντινον , οὖον ὁ τίσις , πάλιν ἤγουν ὕστερος , ἐν ὁ μέλλος γίγνομαι . ὅτι2 ἐμφύω λέγω , ὁ ἀνίημι γενναῖος , καί ἐμπλακεῖναι . καί οἶος εἰς ἐν γίγνομαι . ὡς ὁ τε τις πολύς - πούς ἐμφύω λίγα πέτρα . ἢ παῖς τραχὺλὸν Μητροῦς . οὗτος δή καί ἐμφύω χείρ ὁ , χάρις χείρ ἀνίημι . καί ὁ ὀδάξ ὀν * ἐν χαίλει φύς , ἀντί ὁ ἐμπλέκω μετά δεσμός ὁ χαίλεσιν , ἤγουν ἐνδάκνω ὁ Χαϊλή . ὑπέρ εἰμί σχῆμα θάμβος καί ἀπορία . καθά καί ἐνταῦθα ὁ μυηστῆρας ἔξω - πλήσσω ὁ ἐπί τοσοῦτος μέν χρόνος ἡσυχάζω Τηλέμαχος , νῦν δέ οὗτος σφοδρός ἐπιτίθημι , καί θαρσέω - Λῶς ἀγορεύω , καί ὁ λόγος ἐνδιάθετος βάρυνος ὡς ἐπί μέγας ἀδειξάμεσι . διό καί Ἀντίνοος , ὑψόω αὐτός ἐφίημι . τονυσσω παιδαρολογος . μεγαλοφρονέω . ὁ μικρός καί ταπεινός ὑψηλός ἀγορεύω . ἔνθα σημαίνω ὅτι τε ὁ , ὀδάξ ἐν χαίλεσι φύς , παλαιός τις , ὀδάξ ενδεδηγοαιρεω γράφω . καί ὅτι ὁ ὑψόω , ὁ καί ὁ μεγαληγόρος σημαίνω καί δεινός εἶπον , ὅμως οὐ εἄν ἐπί ἔπαινος ὀρθῶς ὁράω πρός τις . δηλόω γάρ μᾶλλον ὁ ὕψιστος καί αἰχμαρώτην , σχηματίζω ὑψηλός καί σκιωτέρον . ἱστίον δέ ὅτι ἐπί ἀπειρόω καί φοβερός δημήγορος , καλός εἶπον ὁ , ὁ δέ ἄρα πᾶς ὀδάξ ἐν χαίλεσι φύς θαυμάζω ὁ θαυμάσιος ἀγορεύω . Σημαινοσα δέ ὅτι καί θυμός πολλάκις ἐνδείκνυμι ὁ ὀδάξ ἐν χαίλεσι Φυνά . ὡς δηλόω καί ὁ ποιητός ἐν Ἀχαρνεύς . εἶπον . ὑπό ὀργή ὁ χείλεος ἐσθίω , ὁ εἰμί δάκνω σιγαντὸς ὁ Χαΐλος . εἰμί δέ ὀδάξ , ὁ δριμειῶς καί μετά δεσμός ὡς προερέω . ὡς γάρ λή*γω δο λήγω λήγω καί ἐν συστολή λάξ , οὗτος δήκω ὁ δάκνω δισσός διξ καί ὀδάξ , καί κατά πλεονασμός ὀδάξ . ὡς δέ ὁ ὀδάξ ἐκ ὁ δισσός ὁ εἰμί δάκνω , οὗτος καί αὐτοδάξ , ὁ παράσχημα . ἔοικα δέ ποιητιστικὴ ὁ τοιοῦτος λέξις εἰμί . ὅτι2 ὑπαίθω μέν βαρύτονος , κύριος ὄνομα , ὑπαίθω δέ ὀξύτονος , ὁ πείθω - ὁ . ὅμοιος δέ καί ὁ Λυσείθης καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος . καί ὁ αμοσιδη δέ , ὡς κύριος βαρυτονιζω . ἄλλως γάρ , ὀξύνω εἄν . ὅτι2 ὁ ὁ μυηστῆρων ὄχλος προέχω Ἀντίνοος καί Εὐρύμαχος ὁ ἐκ Ἰθάκη . διό καί ἀρχός μυηστῆρων λέγω . ἱστορέω δέ αὐτός ὁ ποιητής διάφορος ὁ ἦθος . Ἀντίνοος μέν γάρ , χαλεπός καί ἄγριος ὁ Τηλέμαχος καί ὁ περί αὐτός ὅσος ὁ Ὀδυσσεύς χήδον*ται . Εὐρύμαχος δέ , χρηστός καί ὑποκλότερος . διό καί ἐνταῦθα ὁ Τηλέμαχος τραχύς δο μεταχειρίζω ὁ λόγος , ὁ μέν Ἀντίνοος , οὖον Μέλα υπαιζεω . ὁ δέ Εὐρύμαχος , ὑπερδίδωμι ἐπί συμ - φέρω . ὡς εἄν ὑπαγάρηται πολαικος ὁ Τηλέμαχος . εἰμί δέ * ὁ ὁ αντινοος δημη-1425 γορία τοιοῦτος . Τηλέμαχος , ὁ μάλα δή σύ διδάσκω θεός αὐτός ὑψόω τε εἰμί καί θαρσαλέως ἀγορεύω . καί εἰμί ὁ λόγος οὗτος , σιωπτικὸς ἐπί ἁμαρτία . μονότονος λέγω ὁ αντινοος , ὅτι ὑπό ἄνθρωπος μέν , οὐ διδάσκω , ἴσως δέ ὑπό θεός , ὅσπερ καί ἐπαίρω λέγω , μή σός γε ἐν Ἰθάκη θεός βαστάζω ποιέω , ὁ ὁ γαμέω πάτρως εἰμί . καί οὗτος μέν βαρύνω ὁ Ἀντίνοος ἐπαίρω . ὑπο - δείκνυμι καί ὡς Βασιλός εἰμί ὁ ὁ εἰς γαμέω πάτρως ὁ Τηλέμαχος , * ἀφαιρέω σπουδεω . Τηλέμαχος δέ δεινός ἤτοι δεξιός ὁ λόγος μάτη , καί ἀμβλένων ὁ ὀξύτης ὁ αντινοος ἵνα μή ἐπί πλείων ἐπαρχέω ποιέω τίς κακός , καί θυμή . καί ὡς οἷος μή νεοχῶς ὁ ἀρία ἐπί κακόω εἰμί , εἰς εὐχή αὐτός εἰσδύνω . ὡς δήθεν ὁ αντινοος , εὐτοῖχως καί οἷος πατρῷος ἀπαξιόω ὁ βάσις - λεύσσω αὐτός , διά ὁ μερίζω καί ἐπέχω δοκέω καί κακός ὁ βασιλεύω . ὅτι γάρ ὡς σίζω ὁ Ἀντίνοος οἷος μυηστῆρα ὁ Πηνελόπη καί πάτρως Τηλέμαχος , ἀγαθός ὁ πρόγονος ἐπιζάω , καθά πως καί αὐτός ἐπί ὁ Τηλέμαχος . ὁ μέν καλός χανδάνω ὡς πατήρ υἱός . διά οὗτος τοίνυν δέχομαι ὁ Τηλέμαχος ὁ ὁ αντινοος κατανυχὴν ὡς εὐχή ἀγαθός , φημί . εἰμί καί ἐγώ νέμω ὅτι γε εἶπον , καί ὁ ὁ τε ἐθέλω θεός γε δίδωμι ἀείρω . τονυειμι γάρ οὖον ἀπαιτέω , ἀλλά ἐγώ ἐθέλω ὁ θεοδός - ὁ καλός . ὁ δέ Ὁμηρικός οὗτος λόγος , χρήσιμος ὁ ζητέω μέγας τίς ἀγαθός . ἀΐτας