eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1738
Ψ Ω Δ δοῦν ἐκεῖνον , ἀρμόζει ἐπὶ δυσκινήτου νηός , ὥστε καὶ οἱ αὐτῆς ναῦται ἀστείως ἂν ἀρχοναῦτα λέγοιντο . ἀκολούθως δὲ καὶ ἀγῶν λέγoιτ’ ἂν ἡ τοιαύτη ναῦς . Ἐν δὲ τῷ ῥήματι διωκομένη , ὅρα τὴν τῶν Ὀμηρικῶν ἐπίχων λέξεων . οὐ μόνον γὰρ ὡς προσεχάφῃ σπερχομένη ναῦς καὶ ἐπειγούσης χειρὸν ἐρετῶν , ἀλλὰ καὶ διωκομένη , ὁ ἔστι κατὰ σπουδὴν θέουσα , μετ’ ὀλίγα δὲ καὶ ἐλανυμένη . Τὸ δὲ ἐφήξωσε , πειθανότις ἐστὶ τοῦ μή καὶ βυθισθῆναι τὴν ναῦν . πειθανολογία δὲ τις βραχὺα τῆς ὁμώσεως τὸ , ἐγγύθι γαίης . ἐν γὰρ βάθει ὁαισθήσεως οὐκ ἤν πειθανὸν τῇλικαύτῃ ὁμώσων ὑποβληθῆ - ναι αὐτῇ . Χεῖρ δὲ κατασκηγῆς ἢ κατεστραμμένη , ὡς φασιν οἱ παλαιοί , ἢ κατὰ τὸ θέναρ δηλαδὴ πλιζάσα . Ἡ δὲ ἠθεῖσα ἠθοποιία ἢ ἐκ τοῦ λαοῦ στενὴ κατανεύει · διστυχὸς γάρ , εἴωθε γὰρ ὁ ποιητής , ὡς πολλοῦ τοῦ αὐτοῦ ποιήσεως φαίνεται , στενολεχέιν τὰς ἐκ κοινοῦ ἠθοποιίας κατὰ τὸ εἴδος . Τὸ δὲ παλαιάματα θέσματα , πάρισον μὲν ἐστὶ σχῆμα ἐπαινέτον . δηλοῖ δὲ παλαιάτον χρησμῶν . Ταύτῳ δὲ νεκρμένῳ οἱ ἐπίλεκτοι . τοιαῦτα γὰρ ἐδὶ θέσεσθαι . Τὸ δὲ περίοιμης , ὁ μέγα φθόσας εἶπε , ταυτὸν ἐστὶ τῷ περιμήχετον . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι τὰ ἠθθέντα θέσματα ἐνταῦθα μὲν κατ’ριος κεῖται ἀναμνήσεως ἕνεκα παλαιοῦ γενόμενου μαντείου διὰ τὴν ἀπολῦθωσιν τῆς νηός . ἐν δὲ γε τῇ Θ’ ἁρμονίᾳ ἐντεῦθεν μεταξενται οὐκ ὁρθῶς , καθὰ δοκεῖ τοῖς παλαιοῖς . ὁ γὰρ ἐκεῖ μεμνημένος Ἀλκίνοος , τοιούτου χρησμοῦ φρόδον αὐτῷ δεινὸν ἐπισείοντος , πῶς ἂν τὸν ξένον Ὀδυσσέα ἐπημην ; ἐπὶ ἰστέον καὶ ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ ἠθθέντος Ὀμηρικοῦ χωρίου κεῖται τὸ , ὡ πόποι ἀνοσθενεῖς οἷον ἔαιπες , οὐ τί σ’ ἀτιμάζομεν · χελεπὸν δὲ κεν εἴη προεῦντατον καὶ ἀριστον ἀτιμῆσαι ἄλλειν . ἀνδρῶν δ’ εἰ πέρ τις σε βίῃ καὶ κάρτει εἴκων οὐ τὶ τίει , σοὶ δ’ ἐστὶ καὶ ξε - πίων τίσιν αὐτῷ . ἔοξον ὡπως ἐθέλεις καὶ τοι κατ’λογον ἐπλετο Θυμῷ . οἷκεια δὲ ταῦτα λεχθῆναι πρὸς τινος1738 μείζονος πρὸς ἀνδρα μέγαν ἀτιμούμενον ὑπὸ ἐλαττόνων . Ζεὺς δὲ ταῦτα πρὸς τὸν Ποσειδῶνα φησίν . Ἐνθὰ ὅρα καὶ τὸ , προεῦντατον καὶ ἀριστον , ὡς μὴ πᾶν τιμίου ὄντος τοῦ προεῦντου εἰ μὴ καὶ ἀριστός ἐστι . καὶ ὅτι τὸ ἐθελεις καὶ τὸ φίλον ἐπλετο Θυμῷ ἐκ παραλλήλου ταυτὸ δηλοῦσιν . Ἐπὶ ἰστέον καὶ ὅτι ὁ τοιαῦτα ποθὲν ἀκούσας , ὁποῖα ὁ Ποσιδῶν ἐκ τοῦ λιός , εἴποι ἂν καλῶς αὐτὸς τὸ τοῦ Ποσιδῶνος · αἴμα ἐγὼν ἐξάμι ὡς ἀγορεύεις , ἀλλὰ σὺν ἀλλ’ ἠμὸν ὁπίζομαι ἡδ’ ἀλεῖνον . ἐστι δέ , φασί , τὸ ὁπίζομαι ἀντὶ τοῦ αἰδοῦμαι , μάλιστα δὲ ἀντὶ τοῦ διὰ ὀπίδος καὶ ἐπιστροφῆς ἄγω . Τὸ δὲ ἐθελω ὁαῖσα ὑν’ ἡδὴ σχώνται , ἀπολλήξωσι δὲ πομπῆς ἀνθρώπων , καὶ τὸ , πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν ὅτε κέν τις ἴκηται εἰς ἡμᾶς ἀπόρροίς ἐστι φιλοξενίας διὰ τινα κακοποιήσιν , ἐπὶ δὲ τῶν λεγόντων , ἀ μὴ οἴδασιν , οἰκείον τὸ , ὡς ἄρα τις εἴπεσκε , τὰ δ’ οὐκ ἴσαν ἦτοι ἐγίνωσκον ὡς ἐτέτυκτο . Προμαντεύματος δὲ ἴδιον τὸ , ἢ μᾶλα δή με παλαιάματα θέσματα ἰκάνει τοῦ δείνος , ὅς ἐφασκε τὸδε τι . Τὸ δέ , ὡς ἐφασκεν ὁ δείνα * ταῦδε δή νῦν πάντα τελείται , ἐπὶ ἀποχάσεως λέγoιτ’ ἂν πράγματος . πρὸ τούτων μέντοι ὅτε μὴ πω τὸ πρᾶγμα εἰς τέλος ἐξέβη , ἄλλως ἔφη εἰπών · ὡς ἀγόρευ’ ὁ γέρων , τὰ δὲ θεὸς ἢ τελέ - σιεν ἢ ἀτέλεστα εἴη . Ὅτι Ὀδυσσεὺς ἐγερθεὶς ἐξ ὕπνου οὐκ ἔγνω γαίην πατρώην ἢγουν τὴν πατρίδα γῆν , ἡδὴ δήν ἀπεὼν . περὶ γὰρ θεὸς ἥρα χεὺς Ἑλλάς Ἀθηνᾶ , ὅφρα μιν αὐτὸν ἄγνω - στον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθῆσατο , μὴ μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοὶ τε φίλοι τε , πρὶν πᾶσαν μυστήρας ὑπερθάσιν ἀποτίσαι . τοῦνεκα δή ἄλλοειδέα φαίντο πάντα ἄνακτι , ἀτραπιτοὶ τε διηνεκεῖς λιμένες τε , * πάνορμοι , πέτραι τ’ ἠλίζατο , καὶ δένδρεα τηλεθώοντα , ὧν ἤν καὶ ἡ προφύθηθεῖσα ἐλαία . Καὶ ὅρα προαναφώνησιν ταύτην καὶ οἰκονομίαν δὲ τῶν ἐφεξῆς . προεκτίθεται γὰρ ὁ ποιητής , ὡς ἡ παρ’ αὐτῷ Ἀθηνᾶ , τουνεστίν ἡ ῥητορικὴ κατὰ διανόητα μέθοδος , ὑποβάλλει αὐτῷ δεῖν εἶναι ἄγνωστὸν τε τὸν Ὀδυσσέα τεύξειν ἕλασι καὶ ἕκαστα τῶν ἐν τῷ οἴκῳ δηλοποιηθῆναι αὐτῷ καὶ μὴ πρότερον γνωσθῆ - ναι τινὶ πονὴν τοὺς μυστήρας ἀναλῦν . τοῦτο γὰρ καὶ παραδοξότερον καὶ πειθανώτερον . διὸ καὶ πλα - στέον ἀγνοεῖσθαι αὐτῷ τὴν πατρίδα , ἵνα τὰ ἐφεξῆς * εὐμεθόδως πλασθεῖ δι’ ἐμφανείας τῆς Ἀθηνᾶς,30 ἄλλως δὲ Ἀθηνᾶ ἐνταῦθα ἢ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα φρόνησις , ἢ δεόντως ὑποτιθεμένη αὐτῷ μὴ γνωσθῆναι τινὶ τῶν ἐπάντων δίχα γε τῶν ἀποδειγνιζομένων ἀναγαιῶν , μηδ’ αὐτῷ τῷ πατρὶ μηδὲ τῇ γυναικί , ἐξ ὧν οὐδὲν ἤν αὐτῷ χρήσιμον εἰς τὸ τοὺς μυστήρας κτανεῖν . ἢ δὲ νοιαύτη πολλὴ σύννοια καὶ τὸ ἐπὶ με - γίστοις ἄγων φροντιστικὸν οὐδὲ ἀρξάων τὸν Ὀδυσσέα τὴν πατρίδα γνωρίσαι , καὶ ἄλλως ἡδὴ δήν
Lemmas: Ψ Ω δ δήω ἐκεῖνος , ἁρμόζω ἐπί δυσκίνητος ναός , ὥστε καί ὁ αὐτός ναύτης ἀστεῖος εἄν αρχοναυτης λέγω . ἀκόλουθος δέ καί ἄγος λέγω εἄν ὁ τοιοῦτος ναῦς . ἐν δέ ὁ ῥῆμα διώκω , ὁράω ὁ ὁ ομηρικός ἐπιχέω λέξις . οὖον μόνος γάρ ὡς προσέχω σπέρχω ναῦς καί ἐπείγω χείρων ἐρέτης , ἀλλά καί διώκω , ὁ εἰμί κατά σπουδή θέω , μετά ὀλίγος δέ καί ἐλαύνω . ὁ δέ ἐφήξωσε , πειθανότις εἰμί ὁ μή καί βυθίζω ὁ ναῦς . πειθανολογία δέ τις βραχύς ὁ ὁμώσεως ὁ , ἐγγύθι γαῖα . ἐν γάρ βάθος ὁαισθήσεως οὐ ἐάν πειθανός τηλικόσδε ὁμόω ὑποβάλλω - ναι αὐτός . χείρ δέ κατασκηγῆς ἢ καταστρέφω , ὡς φημί ὁ παλαιός , ἢ κατά ὁ θέναρ δηλαδή πλιζάσα . ὁ δέ ἠθέω ἠθοποιία ἢ ἐκ ὁ λαός στενός κατανεύω · διστυχὸς γάρ , εἴωθα γάρ ὁ ποιητής , ὡς πολύς ὁ αὐτός ποίησις φαίνω , στενολεχω ὁ ἐκ κοινός ἠθοποιΐα κατά ὁ εἶδος . ὁ δέ παλαιάματα θέσματα , πάρισος μέν εἰμί σχῆμα ἐπαινετός . δηλόω δέ παλαίω χρησμός . ταύτος δέ νεκρμένῳ ὁ ἐπίλεκτος . τοιοῦτος γάρ εἶδον θέω . ὁ δέ περιοιμη , ὁ μέγας φθοσος εἶπον , τατός εἰμί ὁ περιμήκετος . ἰστέον δέ καί ὅτι ὁ ἠθέω θέσματα ἐνταῦθα μέν καταίρω κεῖμαι ἀνάμνησις ἕνεκα παλαιός γίνομαι μαντεῖος διά ὁ ἀπολύω ὁ ναός . ἐν δέ γε ὁ ὁ ἁρμονία ἐντεῦθεν μεταξενται οὐ ὀρθῶς , καθά δοκέω ὁ παλαιός . ὁ γάρ ἐκεῖ μιμνήσκω Ἀλκίνοος , τοιοῦτος χρησμός προδίδωμι αὐτός δεινός ἐπισείω , πῶς εἄν ὁ ξένος Ὀδυσσεύς πημαίνω ; ἐπί ἰστέον καί ὅτι ἐν μέσος ὁ ἠθέω ομηρικός χωρίον κεῖμαι ὁ , εἰμί πόποι ἀναφέρω οἷος ἐάω , οὖον τίς σός ἀτιμάζω · χελεπὸν δέ ἄν εἰμί προΐημι καί ἀγαθός ἀτιμάω ἅλλομαι . ἀνήρ δέ εἰμί περ τις σύ βίαιος καί κράτος εἴκω οὖον τίς τίω , σύ δέ εἰμί καί ξεʹ - πίων τίσις αὐτός . οἴγω ὁράω ἐθέλω καί ὅς καταλογέω πέλω Θυμός . οἰκεῖος δέ οὗτος λέγω πρός τινος1738 μείζων πρός ἀνήρ μέγας ἀτιμάω ὑπό μικρός . Ζεύς δέ οὗτος πρός ὁ Ποσειδῶν φημί . ἔνθα ὁράω καί ὁ , προΐημι καί ἀγαθός , ὡς μή πᾶς τίμιος εἰμί ὁ πρόειμι εἰμί μή καί ἀγαθός εἰμί . καί ὅτι ὁ ἐθέλω καί ὁ φίλος πέλω Θυμός ἐκ παράλληλος τατός δηλόω . ἐπί ἰστέον καί ὅτι ὁ τοιοῦτος ποθεν ἀκούω , ὁποῖος ὁ ποσιδηω ἐκ ὁ λίς , εἶπον εἄν καλῶς αὐτός ὁ ὁ Ποσιδῶνος · αἷμα ἐγώ ἐξάμι ὡς ἀγορεύω , ἀλλά σύν ἀλλά ἡμέτερος ὀπίζω ἤδη ἀλέω . εἰμί δέ , φημί , ὁ ὀπίζω ἀντί ὁ αἰδέομαι , μάλιστα δέ ἀντί ὁ διά ὄπις καί ἐπιστροφή ἄγω . ὁ δέ ἐθέλω ὁράω ὑνή ἤδη ἔχω , ἀπολήγω δέ πομπή ἄνθρωπος , καί ὁ , πομπή μέν παύω βροτός ὅτε ἄν τις ἱκνέομαι εἰς ἐγώ ἀπορρέω εἰμί φιλοξενία διά τις κακοποίησις , ἐπί δέ ὁ λέγω , ὅς μή οἶδα , οἰκέω ὁ , ὡς ἄρα τις εἶπον , ὁ δέ οὐ εἶμι ἦ γιγνώσκω ὡς τεύχω . προμάντευμα δέ ἴδιος ὁ , ἢ μῆλον δή ἐγώ παλαιάματα θέσματα ἱκάνω ὁ Δεῖνος , ὅς ἐφασκω ὅδε τίς . ὁ δέ , ὡς φάσκω ὁ Δείνα * ταῦ δή νῦν πᾶς τελέω , ἐπί ἀποχάσεως λέγω εἄν πρᾶγμα . πρό οὗτος μέντοι ὅτε μή πω ὁ πρᾶγμα εἰς τέλος ἐκβαίνω , ἄλλως φημί εἶπον · ὡς ἀγορεύω ὁ γέρων , ὁ δέ θεός ἢ τελῶ - Σιέν ἢ ἀτέλεστος εἰμί . ὅτι2 Ὀδυσσεύς ἐγείρω ἐκ ὕπνος οὐ γιγνώσκω γαίω πατρῷος ἤγουν ὁ πατρίς γῆ , ἤδη δήν ἄπειμι . περί γάρ θεός Ἥρα Χεῦς Ἑλλάς Ἀθηνᾶ , ὄφρα ὅς αὐτός ἄγνος - στον τεύχω ἕκαστος τε μυθέομαι , μή ὅς πρίν ἄλοχος γιγνώσκω ἀστός τε φίλος τε , πρίν πᾶς μυστήρ ὑπερτίθημι ἀποτίνω . τοὔνεκα δή ἀλλοειδής φημί πᾶς ἄναξ , ἀτραπός τε διηνεκής λιμήν τε , * πάνορμος , πέτρα τε ἠλίζατο , καί δένδρον τηλεθωοειντα , ὅς ἐάν καί ὁ προφύω ἐλαία . καί ὁράω προαναφώνησις οὗτος καί οἰκονομία δέ ὁ ἐφεξῆς . προεκτίθεμαι γάρ ὁ ποιητής , ὡς ὁ παρά αὐτός Ἀθηνᾶ , τουνεστίν ὁ ῥητορικός κατά διανοητής μέθοδος , ὑποβάλλω αὐτός δήω εἰμί ἄγνωστος τε ὁ Ὀδυσσεύς τεύχω αἱρέω καί ἕκαστος ὁ ἐν ὁ οἶκος δηλοποιέω αὐτός καί μή πρότερος γιγνώσκω - ναι τις πόνη ὁ μυστήρ ἀναλύω . οὗτος γάρ καί παράδοξος καί πειθανός . διό καί πλάω - στέω ἀγνοέω αὐτός ὁ πατρίς , ἵνα ὁ ἐφεξῆς * εὐμέθοδος πλάσσω διά ἐμφάνεια ὁ Ἀθηνᾶς,30 ἄλλως δέ Ἀθηνᾶ ἐνταῦθα ἢ κατά ὁ Ὀδυσσεύς φρόνησις , ἢ δήω ὑποτίθημι αὐτός μή γιγνώσκω τις ὁ πᾶς δίχα γε ὁ ἀποδείκνυμι ἀναγαιῶν , μηδέ αὐτός ὁ πατήρ μηδέ ὁ γυνή , ἐκ ὅς οὐδείς ἐάν αὐτός χρήσιμος εἰς ὁ ὁ μυστήρ κτείνω . ἢ δέ νοιαύτη πολύς σύννοια καί ὁ ἐπί ἐγώ - γίστοις ἄγω φροντιστικός οὐδέ ἄρχω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ πατρίς γνωρίζω , καί ἄλλως ἤδη δήν