eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1843
Πηνελόπης , ἡ κάλλους αἴτιος καὶ ὁ ὕπνος γίνεται , οἷα τοῦ φιλοῦ χυμοῦ ἀναδοθέντος καὶ εἰς ἑρευθοῦς φυσικὸν τῷ προσώπῳ ἐπανθίσαντος · ὁ περ οὐ κατὰ τινα τεχνικὴν Ἀθηνῶν Ὀμηρος πλάττει γενέσθαι , ἀλλ᾿ ἑτέρως κατὰ τὸ σερνὸν τοῦ μύθου , ᾧ μάλιστα χαίρειν οἷδε ποιήσεως . Ἰστέον δὲ ὡς οὐ μέγαν μύθον πλάσμα τὸ κάλλος , ἀλλὰ καὶ ἄλλως μῖφον τι πραγματικῶς , χρήσιμον εἰς ἐπικοίησιν κάλλους , καθ᾿ἀ καὶ πρὸ ὀλίγων εἱρήται . οὕτω δὲ καὶ τὸ μεγαλεῖον μύφον , εἰ καὶ δοκεῖ τισὶν ἐπαινετικῶς εἱρήσθαι προπερισπώμενον , ἀλλὰ πρὸς ἀκρίβειαν μεγάλιον ἐν δυοὶ γράφεται λλ προπαροξυτόνως διὰ τοῦ ι , καθ᾿ἀ καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ὑπεροούσθη . ὁ μεγάλος μὲν γὰρ παροξυτῶνως ἐπιθέτον ἐστιν , οὐ κλητικὴ ἐνικὴ παρἈἰσχύλῳ τῷ , ὦ μεγάλε Ζεῦ , καὶ πληθυντικὴ ἀναλόγως εὐθεία , οἱ μεγάλοι . ὁ Μέγαλλος δὲ προπαροξυτόνως ἐν διλαμβδία κύριον ὄνομα κατὰ τοὺς παλαιούς . ᾧ παρώνυμον τὸ ὑπ᾿ ἐκείνου εἱρε - θὲν Μεγάλιον μύφον . Σιχελιώτης δὲ ἡ᾿ Ἀθηναῖος ἱστορεῖται εἶναι ὁ εἱρημένος Μέγαλλος . Ὀτι δὲ * κάλ - λος καὶ ἐπὶ ἀλεκτρυόνος κείται , ἀλλαχοῦ δηλοῦται . Τὸ δὲ τῆς Κυθρείας χρήσιμα ἐμφαίνει κατὰ ἑρωτα ταῖς γυναιξὶ χρηστὰ εἶναι τὰ πρὸς κάλλος χρήσματα καὶ , ὡς εἱπεῖν , διὰ τὸ ἐπαφρόδιτον , καὶ μάλισθ᾿ ὅτε πανηγυρίζουσι . τοῦτο γὰρ ὡς ἐκ μέρους ὁ τῶν Χαρίτων ἀφτι δηλοῖ χορὸς , περὶ οἷα μάλιστα γυναῖκες εὐδοκοῦσιν , ὡς ἄνδρες περὶ ἀθληλέματα . ὡς δὲ φιλαὶ τῇ᾿ Ἀφροδίτῃ αἱ Χάριτες , καὶ ἡ θῆτα ῥαψωδία ἐδήλωσεν . ἐνταῦθα δὲ ἰστέον , ὅτι ἐκ τῶν Χαρίτων καὶ τὰ Χαρίσια παρωνόμασται . πανηγύδες δὲ ταῦτα ἦσαν , ἐν αἷς πλείστον ὅσον χρόνον διηγρύπνουν χορεύοντες , ὅτε πειραμοὺς εἰς ἐπαθλον ἐδίδου τοῖς διηγυνηήσασι τινὰ πέμματα , καλούμενα καὶ αὐτὰ χαρίσια ἐκ τῆς τῶν ἀνακαιρομένων αὐτὰ , φασί , χάριος . Εὐθουλος᾿ ἐπἐὐθὺς ἐξεπῆδησα πέντοσα τὸν χαρίσιον . ἡ δὲ ἀναλογία τοῦ πυραμοῦντος , ὡς σημαμοὺς ἑφραμοῦντος . τῶν τις δὲ παλαιῶν καὶ μάχων παρωνομάσας ἐπὶχαριν χαριστοβλέφαρον ὠνόμασε . δήλον δέ , ὅτι καὶ κύριόν ἐστιν ὄνομα ὁ Χαρίσιος . Τὸ δέ , μακρότερον καὶ πᾶσων τοῦ σώματος , καὶ ἐπὶ τῷ Ὀδυσεῖ φθάσασα ἐνῆργησεν ἡ τοῦ μύθου Ἀθηνᾶ ἐν ἑτέρῳ τε τόπῳ καὶ πρὸ ὀλίγων , ὅτε αὐτῷ πυγμαχῆσοντι μέλεα ἠλδαν . οὕτω δὲ πῶς καὶ ὁ τοῦ μύθου Ζεὺς * ἐν Ἰλιάδι τὸν βασιλέα ἐσέμυνεν ἐκπροπεία καὶ ἐξοχον ἐν τοῖς τότε ποιήσας , οὐχ᾿ ἀπλῶς , ἀλλὰ περὶ τινα μίαν ἡμέραν . Ἰστέον δ᾿ ἐνταῦθα καὶ ὅτι πᾶσων μὲν , πᾶσωνος ὁ παχύτερος , πᾶσσος δέ , πᾶσων , οἷνὸς τις ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηραίου . Πριστὸς δὲ ἐλέφας τὸ ἐλεφάντινον ὀστοῦν πρὸς διαστολὴν τοῦ ζώου . ἐκεῖνο μὲν γὰρ μέλαν ἐπιφαίνεται , καθ᾿ἀ δηλοὶ καὶ ὁ εἱπὼν αὐτὸν Ἰνδὸν θῆρα κελαινόρριον . Ὀτι αἰτίαν ἀποδιδούς ὁ ποιητὴς τοῦ μετ᾿ ἀμφιπόλων τὴν Πηνελόπην ἐφίστασθαι τοῖς μνηστήροις πλάττει αὐτὴν κελείουσαν τῇ Εὐρύνομῃ , προσκαλέσασθαι ἐνδον ἐκ τῆς γυναικωνιτίδος ἀμφιπόλους Αὐτονόην τινα καὶ Ἰσποδάμειαν , ἵνα παραστῶσι , φησίν , ἐν μεγάροισιν · οὐχ δὀὖν εἶσεμι μετ᾿ ἀνέρας · αἰδῶμαι γάρ . καὶ Εὐρύνομὴ μὲν ἀπεισιν , ὕπνοῖ δ᾿ ἐν τούσούτῳ ἡ Πηνελόπη · καὶ μεταβασχὺ αἱ ἀμφίπολοι ἠλθον φθόγγῳ ἐπερχόμεναι . τὴν δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν . οὐ γὰρ ἦν βαθὺς , ἀλλ᾿ ὁποῖος παρὰ Σοφοκλεῖ ὕπνος ἀὐννος . Ὀτι ἀφνυπι - σθεῖσα ἡ Πηνελόπη , ὡς ἐφρόθη , γ λωμοῤῥῆσατο χειρὶ παρειάς , ἀρκοσθεῖσα εἰς ἐπιποίησιν κάλλους τῷ οὕτω ποιήσαι , εἶτα καὶ πορισαμένη νόημα ἐκ τοῦ κατἀὐτὴν αἰφνιδίου ὕπνου , φησίν · ἡ με μᾶλα αἰνοπαθὴ μαλακὸν περὶ κώμ᾿ ἐκάλυψεν . αἴθε μοι ὡς μαλακὸν θάνατον * πόροι Ἀρτεμις ἀγνὴ αὐτίκα νῦν , ἵνα μηκέτ᾿ ὀδυρομένη κατὰ θνιμὸν αἰῶνα φθινύθω , πόσιος ποθέουσα φιλοῖο παντοίην ἀρετὴν , ἐπεὶ ξέορος ἦν Ἀχαιῶν . ἀφμβίζει δὲ ταῦτα γυναικὶ πάσῃ παιδα - νομένη ἐπὶ φιλῷ ἀνδρὶ ἀποδημῷ . Σημείωσαι δὲ ὅτι ὡς περ μαλακὸν θάνατον εἶναι λέγει τὸν αὐτίκα νῦν , οὐ περ αἰτία γυναιξὶ παρὰ τῷ ποιητῇ Ἀρτεμις , οὕτω καὶ μαλακὸν κῶμα ὁ αὐτίκα νῦν ὕπνος , ὁποῖον ἄφτι Πηνελόπῃ ὕπνωσε . κάλλιον δὲ νῦν τῶν Ὀδυσεέα ἡ γυνὴ ἐπήγνεε , ἡ περ ὅτε γλέος εὐοὺ αὐτοῦ εἶπε καθ᾿ Ἐλλάδα καὶ μέσον Ἀργος . Κείται δ᾿ ἐν τούτοις καὶ ὑπερ - ρῶον σιγαλόνεν , καθ᾿ἀ καὶ πρὸ ὀλίγων · κατέβαινε γάρ , φησίν , ὑπερώια σιγαλόνεντα . Ὀτι δὲ τὸ μαλακῶς θανεῖν συγγενὲς τι τῷ μαλακῶς ὑπνώσαι , δηλοὶ καὶ Ἠσίοδος ἐν τῷ , θνύσκον δ᾿ ὡς ὕπνῳ δεδημημένοι . Σημείωσαι δὲ ὅτι τε ὡς περ ζῷ ζῶμα , βρῶ βρώμα , τρῶ τρώμα Ἰωνικῶς ἡ βλάβη , οὕτω καὶ κῶ κῶμα ὁ ὕπνος . καὶ ὅτι καθ᾿ἀ δέσμα μὲν ἐφη ὁ ποιητής , οὐ μὴν δὲ καὶ ὁ δεσμὸς εὑρίσκεται παρἀὐτῷ , οὕτω καὶ κῶμα μὲν οἶδεν , οὐ μὴν δὲ καὶ τὸν κῶμον , οὐ τῇ χρήσει πλεονάζουσιν
Lemmas: Πηνελόπη , ὁ κάλλος αἴτιος καί ὁ ὕπνος γίγνομαι , οἷος ὁ φιλέω χυμός ἀναδίδωμι καί εἰς ἔρευθος φυσικός ὁ πρόσωπον ἐπανθίζω · ὁ περ οὖον κατά τις τεχνικός Ἀθῆναι Ὅμηρος πλάσσω γίγνομαι , ἀλλά ἑτέρως κατά ὁ σερός ὁ μῦθος , ὅς μάλιστα χαίρω οἶδα ποίησις . ἰστέον δέ ὡς οὖον μέγας μῦθος πλάσμα ὁ κάλλος , ἀλλά καί ἄλλως μῖφον τίς πραγματικός , χρήσιμος εἰς επιποιος κάλλος , καθ᾿ἀ καί πρό ὀλίγος εἴρω . οὗτος δέ καί ὁ μεγαλεῖον μύφον , εἰμί καί δοκέω τις ἐπαινετικός εἴρω προπερισπάω , ἀλλά πρός ἀκρίβεια μεγάλιος ἐν δύο γράφω λλ προπαροξύτονος διά ὁ ι , καθ᾿ἀ καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς ὑπερφέρω . ὁ μέγας μέν γάρ παροξυτῶνως ἐπιτίθημι εἰμί , οὖον κλητικός ἑνικός παρἈἰσχύλῳ ὁ , εἰμί μέγας Ζεύς , καί πληθυντικός ἀνάλογος εὐθύς , ὁ μέγας . ὁ Μέγαλλος δέ προπαροξύτονος ἐν διλαμβδία κύριος ὄνομα κατά ὁ παλαιός . ὅς παρώνυμος ὁ ὑπό ἐκεῖνος εἴρω - τίθημι Μεγάλιος μύφον . Σιχελιώτης δέ ἤ Ἀθηναῖος ἱστορέω εἰμί ὁ λέγω Μέγαλλος . ὅτι δέ * κάλη - Λός καί ἐπί ἀλεκτρυών κεῖμαι , ἀλλαχοῦ δηλόω . ὁ δέ ὁ Κυθρείας χρήσιμος ἐμφαίνω κατά Ἔρως ὁ γυνή χρηστός εἰμί ὁ πρός κάλλος χρῆσμα καί , ὡς εἶπον , διά ὁ Ἐπαφρόδιτον , καί μάλιστα ὅτε πανηγυρίζω . οὗτος γάρ ὡς ἐκ μέρος ὁ ὁ Χαρίτων αφτί δηλόω χορός , περί οἷος μάλιστα γυνή εὐδοκέω , ὡς ἀνήρ περί ἀθληλέματα . ὡς δέ Φίλαι τῆ Ἀφροδίτη ὁ Χάρις , καί ὁ τίθημι ῥαψῳδία δηλόω . ἐνταῦθα δέ ἰστέον , ὅτι ἐκ ὁ Χαρίτων καί ὁ Χαρίσιος παρονομάζω . πανηγύδες δέ οὗτος εἰμί , ἐν ὅς πλεῖστος ὅσος χρόνος διαγρυπνέω χορεύω , ὅτε πειραμος εἰς ἔπαθλον δίδωμι ὁ διηγυνηήσασι τις πέμμα , καλέω καί αὐτός χαρίσιος ἐκ ὁ ὁ ἀνακαιρομένων αὐτός , φημί , Χάριος . Εὐθουλος᾿ ἐπἐὐθὺς ἐκπηδάω πέντοσα ὁ χαρίσιος . ὁ δέ ἀναλογία ὁ πυραμοῦς , ὡς σημαμοὺς ἑφραμοῦντος . ὁ τις δέ παλαιός καί Μάχων παρονομάζω ἐπίχαρις χαριστοβλέφαρον ὀνομάζω . δῆλος δέ , ὅτι καί κύριος εἰμί ὄνομα ὁ Χαρίσιος . ὁ δέ , μακρός καί πάσσω ὁ σῶμα , καί ἐπί ὁ Ὀδυσσεύς φθάνω ενεργώ ὁ ὁ μῦθος Ἀθηνᾶ ἐν ἕτερος τε τόπος καί πρό ὀλίγος , ὅτε αὐτός πυγμαχέω μέλος ἀλδαίνω . οὗτος δέ πῶς καί ὁ ὁ μῦθος Ζεύς * ἐν Ἰλιάς ὁ βασιλεύς ἐσέμυνεν εκπροπια καί ἔξοχος ἐν ὁ τότε ποιέω , οὐ ἀπλόος , ἀλλά περί τις εἷς ἡμέρα . ἰστέον δέ ἐνταῦθα καί ὅτι πάσσω μέν , πάσων ὁ παχύς , πάσσος δέ , πάσσω , οἶνος τις ἐν ὁ ὁ Ἀθηραίου . πριστός δέ ἐλέφας ὁ ἐλεφάντινος ὀστέον πρός διαστολή ὁ ζῷον . ἐκεῖνος μέν γάρ μέλας ἐπιφαίνω , καθ᾿ἀ δηλόω καί ὁ εἶπον αὐτός Ἰνδός θήρ κελαινόρριον . ὅτι αἴτιος ἀποδίδωμι ὁ ποιητής ὁ μετά ἀμφίπολος ὁ Πηνελόπη ἐφίστημι ὁ μνηστήρ πλάσσω αὐτός κελέω ὁ Εὐρυνόμη , προσκαλέω ἔνδον ἐκ ὁ γυναικωνῖτις ἀμφίπολος Αὐτονόη τις καί Ἰσποδάμειαν , ἵνα παρίστημι , φημί , ἐν μέγαρον · οὐ δήω εἶμι μετά ἀνήρ · αἰδέομαι γάρ . καί Εὐρυνόμη μέν ἄπειμι , ὕπνος δέ ἐν τούσος ὁ Πηνελόπη · καί μεταβασχὺ ὁ ἀμφίπολος ἠλσχω φθόγγος ἐπέρχομαι . ὁ δέ γλυκύς ὕπνος ἀνίημι . οὖον γάρ εἰμί βαθύς , ἀλλά ὁποῖος παρά Σοφοκλῆς ὕπνος ἀὐννος . ὅτι ἀφνυπι - ἵημι ὁ Πηνελόπη , ὡς φέρω , γ λωμοῤῥῆσατο χείρ παρειά , ἀρκέω εἰς ἐπιποίησις κάλλος ὁ οὗτος ποιέω , εἶτα καί πορίζω νόημα ἐκ ὁ ἀετής αἰφνίδιος ὕπνος , φημί · ὁ ἐγώ μῆλον αἰνοπαθής μαλακός περί κώμη καλύπτω . εἴθε ἐγώ ὡς μαλακός θάνατος * πόρος Ἄρτεμις Ἁγνή αὐτίκα νῦν , ἵνα μηκέτι ὀδύρομαι κατά θνιμὸν αἰών φθίω , πόσις ποθέω φιλέω παντοῖος ἀρετή , ἐπεί ἔξορος εἰμί Ἀχαιός . αφμβιζεω δέ οὗτος γυνή πᾶς παῖς - νέμω ἐπί φιλέω ἀνήρ ἀποδημῶ . σημειόω δέ ὅτι ὡς περ μαλακός θάνατος εἰμί λέγω ὁ αὐτίκα νῦν , οὖον περ αἰτία γυνή παρά ὁ ποιητής Ἄρτεμις , οὗτος καί μαλακός κῶμα ὁ αὐτίκα νῦν ὕπνος , ὁποῖος αφτί Πηνελόπη ὑπνόω . καλός δέ νῦν ὁ Ὀδυσεέα ὁ γυνή ἐπάγω , ὁ περ ὅτε γλέος εὕω αὐτός εἶπον κατά Ἐλλάς καί μέσος ἀργός . Κεῖμαι δέ ἐν οὗτος καί ὑπερ - ῥῷον σιγαλόνεν , καθ᾿ἀ καί πρό ὀλίγος · καταβαίνω γάρ , φημί , υπερώιος σιγαλόνεντα . ὅτι δέ ὁ μαλακός θνῄσκω συγγενής τίς ὁ μαλακός ὑπνόω , δηλόω καί Ἡσίοδος ἐν ὁ , θνῄσκω δέ ὡς ὕπνος δεδημημένοι . σημειόω δέ ὅτι τε ὡς περ ζῶ ζῶμα , βιβρώσκω βρῶμα , Τρώς τραῦμα ἰωνικός ὁ βλάβη , οὗτος καί Κῶς κῶμα ὁ ὕπνος . καί ὅτι καθ᾿ἀ δέσμα μέν φημί ὁ ποιητής , οὖον μήv δέ καί ὁ δεσμός εὑρίσκω παρίημι , οὗτος καί κῶμα μέν οἶδα , οὖον μήv δέ καί ὁ κῶμος , οὖον ὁ χρῆσις πλεονάζω