eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1514
Ἐνίχθη δὲ εἰς τοῦτο Ἀντίνοος , προηθείς ἐξ ὧν φθάσας ὁ Νοῦμων εἶπεν , ὡς ἀρχὸς ἐξη τῷ Τηλεμάχῳ τῆς νηός , Μέντωρ ἢ θεός . καὶ τὰ ἕξης . διὸ καὶ κατεῦχεται τοῦ Τηλεμάχου ὡς ἐφρόνη , ὅ τις εὔξεται κατὰ ἄνθρω , παρωδήσας τὸ Ζεὺς εἰς τὸ θεός . Καὶ ἐπὶ τούτοις , ζητεῖ καὶ αὐτὸς νῆα θοὴν καὶ ἀξοσιν ἑταίρους ὡς τε λοχίσσασθαι καὶ φυλάξαι ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σα - μοῦ τε πειραλοῦσις . ὡς ἂν φροῖν ἐπισυγμῶς ναυτίλλεται εἰκὼς πατρός . καὶ οὐτω μὲν ὁ Ἀντί - νος . Θαυρῶν ὡς μετὰ ἀξοσιν ἐνόπλιον , τοσούτων ἀόπλιον τῶν μετὰ Τηλεμάχου περιγενήσεσται . οἱ δ᾽ ἄρα πάντες ἐπήκουσ ἤδε χέλευον . τί δὲ ἐκέλευον οὐ λέγει ὁ ποιητής , ὡς αὐτόθεν δῆλον ὄν . Ἱστοῖον δὲ ὅτι ἐπίτηδες πλάττει τοὺς μνηστήρας ἐλλοχῶντας ὁ ποιητής , διὰ τε τὸ ἀναγνωστότερον τῆς ποιήσεως καὶ μὴ ὑπτίων , καὶ εἰς εὐπορίαν γραφῆς ἤρουν πλατυσμῶν ποιήσεως . ἐπανελθόντα μέντοι ἀκίνδυνος ὁ Τηλέμαχος , καὶ εἰς κονὸν οἱ μνηστήρες πλενοῦνται , διὰ τε τὸ αὐθαιόν . οὐ γὰρ ἦν τοὺς ἄμφι Τηλέμαχον ἀόπλιους , ὡπλισαμένους τοὺς μνηστήρας ἀντιτάξασθαι . καὶ ὅτι τὰ τῆς μέρης ὁ ποιητὴς ἐν ἱστορίᾳ ταμείνετα . ἀνασύχντος δὲ φασιν ἐν τούτοις τὸ Ἀντίνοος , σχετιάζων ὡς δυνέ - παιδὸν αἰ Τηλέμαχος ἀπεδήμει . οὐδὲν ἔχων φασιν ἐγκαλεῖν τῇ ἑαυτοῦ βαθυμία . Τὲ δὲ ἀρχὰ καὶ προτέρων παχὼν εἶναι , ἀντὶ τοῦ ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ νῦν ποιήσει εἰς τὸ καὶ προσεσώτερο καὶ ἐπὶ τὰ ἕξης κακώσα ἡμᾶς . Ὁ δὲ ἡθείς πορθμός , τοπογραφικῶς ἐδηλώθη . κείμενος μεταξὺ Ἰθάκης καὶ τῆς περὶ τὴν Κεφαλληνίαν Σάμου τῆς καὶ Σάμης . περὶ ἧς πολλοχὸν δηλοῦται . Ὅτι δὲ περὶ Ἀστερίας νήσων ὁ λόγος γέγονε , δηλωθήσεται ἐν τοῖς ἕξης . Περὶ δὲ τοῦ συγ - γραφῶς , προγέγραπται . Πολλοχὸν δὲ δηλοῦται καὶ ὁ πορθμός , στενὴ θάλασσα εἶναι μεταξὺ δύο χωῶν . ἀναπελὼν πάντως τῷ ἰσθμῷ ὡς δύο μυσίται θάλασσαι . Ὅτι τὸ ἀπευθὴς ἦτοι μὴδὲν μαθὼν ἢ πρὸ τούτων ἰρώθη , ἀπυστος ἐνταῦθα φησίν . εἴπὼν . οὐδ᾽ ἄρα Πηνελόπεια πολὺν χρόνον ἦν ἀπυστος μύθων οὐς μνηστήρες ἐν φρεσὶ βυσσοδομοῦν . Καὶ ὅρα ὅτι διττὸν καὶ τὸ ἀπυστος καθὰ καὶ τὸ ἀπευθὴς . καὶ νῦν μὲν , ὁμοίον ἐστι πρὸς τὸ , ὡς ἤλθον φιλε τέκνων ἀπευθὴς . ἐν δὲ τῷ , οὔχ᾽ ἄιστος ἀπυστος , ἴσον δύναται τῷ , κείνου δὲ καὶ ὀλεθρος ἀπευθὴς . Τὸ δὲ οὐδ᾽ ἄρα ὁ δαῖνα πολὺν χρόνον ἦν ἀπυστος μύθων οὐς οἱ δαῖνα ἐν φρεσὶ βυσσοδομοῦν , μυστηρίου φράζων φανέρωσιν . ἐστι δὲ τὸ βυσ - σοδομεῦνιν καθὰ καὶ τὸ μήτιν ὑφαίνειν , οἷον , οὐδ᾽ ἐνδοθι μήτιν ὑφαινον , καὶ τὸ πῆμα φυτιένειν οἷον πρὶν ἡμῖν πῆμα φυτεῦσαι , τοιμυρά . καὶ ἐγγὺς κακοζηλῶν διὰ τὸ μεμονώσθαι καὶ μὴ ἔχων καὶ τινας ἕτερας λέξεις συστοίχους συγχροτοῦσας τὴν τροπήν . χορογότης μέντοι ἄλλοις ἔχουσι ποιητικοὺς ὀχου . Ἱστοῖον δὲ ὅτι οὐκ οἰκείον τὸ βυσσοδομεῦνιν , ταῖς ἐπιζεγυμμέναις βουλαῖς . ἡμὴν παρὰ τε τὸν βυσ - σόν , ἐπὶ καὶ πορφυρῶν λέγεται τὸ ἐν βάθει διαλογίζεσθαι , καὶ παρὰ τὸ δομεῦνιν , ὁ ἔχοι ἂν ὁμοίό - τητα πρὸς τὸ ὑφαίνειν , ἐπεὶ καὶ ἄμφω στοιχὴ τινα ἔχουσι τὸ μὲν , νημάτων . τὸ δὲ , ὕλης ἕτερας ἕξης οἱ δόμων . Ἥλιν δὲ ὅτι καθὰ ἐν θαλάσσης τέτραπται τὸ βυσσοδομεῦνιν καὶ τὸ πορφυρῶν , οὕτω καὶ τὸ καλχαινεῖν ὡς καὶ προείρηται . καὶ ὅτι ἐκ τοῦ βυσσοδομεῦν κατ᾽ ἐπάνθεσιν τοῦ ὑ γέγονε τὸ βυσσοδο - μεῦνιν πρὸς χρησιμότητα μέτρον ἡρωϊζοῦ . ὁμοίως τῷ ἡνοχεῦναι καὶ ἀμφιπολεύειν καὶ τοῖς τοιούτοις . Ὅτι κήρυξ ὁ Μέδων αὐλῆς ἐστὸς ὤν καὶ ἀκούσας τῶν μνηστήρων βουληνομένων κατὰ Τηλεμάχου , ἠγγύλιε τὸ παχὼν τῇ Πηνελόπῃ . ὁμοῖον δὲ τι καὶ ἐν τοῖς ἕξης πον ποιήσω . πᾶν γὰρ εἴνους ὁ ἄνηρ τῷ τοῦ Ὀδυσσίου οἴκῳ . διὸ καὶ περιωσθήσεται . Καὶ ὅρα ὡς οὐχ ἄδυνατον καθὰ ἐν πολλοῖς ἀγελδοῖς εὐρίσασθαι καὶ τινα μὴ τοιούτον , οὕτω καὶ ἐν ὁμίλῳ παχὼν ἀνδρῶν , παραμιγδὴ καὶ ἀγα - θούς . οἷοιν καὶ ἐν Ὀδυσσίᾳ τῷ βασιλικῷ οἴκῳ , Εὐρύκλεια . Εὐηνμίδων . Μέντωρ . καὶ ἕτεροι . οὐ γὰρ μόνον κατὰ τὴν τραγωδίαν ἐν χορῷσις οὕτω σώφρων οὐκ αἰσχύνεται , ἀλλὰ καὶ ἄνηρ σωφρων φαίνους συνὼν κατὰ τι ἀναρχίων , οὐχ ἂν αἰσχρὴς ἦν . Ὅτι τὸ κατ᾽ οἴδου βήμα , ἀντὶ τοῦ , τῇ θύρᾳ ἐγγύσα . ἢ καὶ εἰσέλθεῖν . λέγεται δὲ καὶ οὕδ᾽ ἀφανίζω , ὁ οὐδός , ὡς πον καὶ ἐν Ἱλιάδι ἐμμέθῃ . Ὅτι πρόσθης τις τυχὼν τὸ , εἰμίμενα ἔργων παύσασθαι , αἴτιον δ᾽ αὐτοῦς δαῖτα πίνει - σθαι . ἔργα δὲ καὶ ἐνταῦθα , τὰ γυναικός ἔργα . ὡς καὶ ἐν τῷ , τὰ σαυτῆς ἔργα ζώιζε . Καὶ ὅρα ὡς τὸ δαῖτα πίνεισθαι , * οὐκ εἰς λόγον ἔργον τίθεται . Ὅτι ἀνδάμπτως ἀφ᾽ ἧ τῆς Πηνελόπης κατὰ τῶν μνηστήρων τὸ , μὴ μνηστεύσαντες , μὴ δ᾽ ἄλλοθ᾽ ὁμιλήσαντες . ἵστατε καὶ πύματα νῦν ἐνθάδε διαπνήσωμεν . τινὲς δ᾽ ἐνταῦθα δύο τιλίας ἐννοίας ἐνόησαν . μίαν μὲν ἐλλειπτικήν , ἐν τῷ * πρώτῳ στοιχῷ . ἵνα λέγῃ , μὴ μνησθῆναι τὸν , καὶ ἐξῆς . ἔτερον δὲ τὸ , ὕστατα δεῖπνῆσαι . καὶ ἔστι φασίν ἢ τοῦ πρώτου στίχου ἄλληλις , συγχωρητικὴς καὶ ἀγωνιώδους ψυχῆς . Τὸ δὲ ὁμιλήσαντες , ἀντὶ τοῦ ὁμιλοῦντες , ὡς τὸ , τὶς δαῖ . τὶς ὁμιλῶς . Τὸ δὲ ὕστατα καὶ πύματα , λέξας εἰσὶν ἰσο-δύναμοι . ἵνα λέγῃ τὴ ἐν παρακαλλῶν θέσαι , ὡς πᾶν ὕστατα δεῖπνῆσαι . καὶ ὡς εἴπεν , ὕστατα δοχά - των . Τὸ δὲ ἐνθάδε , ἐπειδὴ ἐφύλη ὡς μὴ ἀπλῶς ἐπαρωμήσει τις Ἡμιόλπις ἡσυχαστοῦ τοῦτο δεῖπνον τοῖς μνησθῆσιν εἰ καὶ ἄλλοι δεῖπνῶν ἐθελούσιν . ἐφεξῆς δὲ , καὶ ἄλλο σχῆμα ἀδιάθετον λόγου κατὰ δοχὴν τὸ , οἱ θάμ' ἀγνοούμενοι , βίον κατακαίρω πολύν . οὐδὲν ἀποῦντες καὶ τὰ ἐξῆς . οὐ - κέν γὰρ πρὸς τὸν Μέδοντα ὁ λόγος , ἀλλ' ὡς πρὸς παρόντας καὶ ἀκούοντας καὶ αὐτοὺς δι' τοῖς μνη - στήρας , τὰ τοιαῦτα φησὶ σχετιάζουσα , ἡγοῦν τὸ χαίρετε καὶ τὸ ἀκούετε . ἐν τούτοις δὲ , καὶ τὸν ἄνδρα ὡς ἀγαθὸν βασιλέα ἐπαίνει . 'Ὅτι ὁνειδισμὸς πρὸς ἄνδρας ἀποσχεθύντας τῆ τῶν παλαιῶν πράξεων μαθήσει τὸ , οὐδὲ τι πατέρων ἡμετέρων τὸ πρόσθεν ἀκούειν παιδὲς ὄντες , οἷος ὁ δεῖνα ἦν . Ἰστίον δὲ ὅτι ὡσπερ θυγατέρων θυγατέρων , ὡς τὸ Ἡμιόλπιον θυγατέρων , οὕτω καὶ πατέρων πατέρων . ὁ καὶ μετὰ ταῦτα καὶ ἐν τῷ ἐξ ἐπὶ πατέρων . 'Ὅτι ἐπαίνει βασιλέως καὶ ἀγα - θοῦ δὲ ἀπλῶς ἀνδρός , τὸ , οἷος ὁ δεῖνα ἦσεν , οὔτε τινα ὕβρας ἐξαισίων , οὔτε τι αἰτῶν ἐν δήμῳ . ἢ τ' ἔστι διχὴ θεῖον βασιλέων . ποία δὴ τοιαύτη διχὴ ; ἄλλων μὲν ἐχθαιρῶν βροτῶν , ἄλλων νεφελῶν , καὶνὸς οὐποτε πάμπαν ἀτάσθαλον ἄνδρα ἐώραγε . περὶ Ὀδυσσέως δὲ * ταῦτα . ὡν ἄλλως φθόνους ἐπήγησε πᾶν γοργῶς κατὰ ὁμοίαν ἐννοίαν , ἐν τῷ , πατὴρ δ' ὡς ἥπιος ἦν . οὐ δὲ ἄν οὕτως ἥπιος ὁ μὴ τινα βλά - ψας ἢ ὀργὴς ἢ λόγους . 'Ἐξαίσιον δὲ , τὸ ἐξω τοῦ αἰσίου ὡς καὶ ἐν Ἡμιόλπι καὶ τα . οὕτω δὲ καὶ ἐνδίκον παρὰ τοῖς παλαιοῖς , τὸ ἐξω τοῦ δικαίου , τὸ μὴντοι μὴ τοιούτων , ἐνδίκον λέγεται καὶ ἐναίσιμον . οὕτω καὶ ἐκτιμον παρὰ Σοφοκλέι ἐν Πλέκτης , τὸ ἐξω τιμῆς . ἐτεροῦν ὡν παρὰ τὸ ἐντιμον . ὅτι δὲ τὸ ἐν τούτου ὁρῆμα τὸ ἐκτιμάσθαι , τιμῆς ἐπίτασιν δηλοῖ , ὁ αὐτὸς ἐν ἄλλοις ἐφαίνει . Τὸ δὴ ἡτις ἐστὶ διχὴ , ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ ἐστὶ δικαῖον καὶ οἰοναὶ νόμος ἢ ἡθος . περὶ δὲ τοῦ τοιούτου σχήματος , διελήπται καὶ ἐν τῇ Ἡμιόλπι . ὡς καὶ περὶ τοῦ , ὡς νόμος τῷ δεῖν καὶ ὡς τρόπος τοῦ δεῖντος . Τὸ δὲ θεῖον βασιλέων , παυστικῶς ἐφύθη , ὡς τὶς βασιλικῆς θεότητος μηδὲν τι ἀλλοιουμένης εἰ καὶ τι μέγιστον ἐξαίσιον ἐχθαιρόντες . ἐπεὶ καὶ παρὰ τῶν τραγικῶν Σοφοκλέες , τῶν τύραννον εὐσεβῶν οὐ μᾶδιον . ὁ ἔστιν ἀεὶ δικαιοπραγεῖν ὡς πᾶσιν ἀρέσκειν . καὶ ὡς εἴπειν , σεβαστὸν εἶναι . Τὸ δὲ ἀπεσθάλων ἐώρα - γα , ἐξαμφοτερίζον ἐστὶ τοῦ , ὕβρας ἐξαισίων . ταυτὸν γὰρ ἐξαισίων τι ὕβραν καὶ ἀπεσθάλων τι ἐοργέναι . Ἀρχαϊκὸν δὲ τὸ , οὐ ποτε ἀπεσθάλων ἄνδρα ἐώραγα , λέπει γὰρ πρόθεσιν . ἵνα ἢ , ὡς οὐκ * ἐποίησέ τι πονὸν εἰς ἄνθρωπον . 'Ὅτι ἀγαριότητας ἐνδείξεις τὸ , ἀλλ' ὁ μὲν ὑμέτερος θεμὸς καὶ ἀν - κία ἦρα , φαίνεται . οὐδὲ τις ἐστὶ χάρις μετόπισθ' εὐεργέτων , ἡγοῦν τῶν εὐεργετῶν . καὶ δὲ τὸ εὐεργ - γὴς καὶ ἐπὶ ἐτεροῖον σημαίνουσι παθητικῶς ὡς δηλοῖ τὸ , εὐεργία λάπτη . καὶ τὸ , εὐεργέος ἐπαρεσ - δίφρον . Τὸ δὲ φαίνεται , ἀντὶ τοῦ φανερῶτατός ἐστιν . ἐκ τοῦ φάω φῶ . ἐξ οὗπερ οὐ μόνον τὸ φαίνω καὶ τὸ ἐξομαινῶ , ἀλλὰ καὶ τὸ φαίνω , ὡς χαὶ χραινῶ . μὴ μαινῶ . καὶ τὰ τοιαῦτα . 'Ὅτι τὸ , αὐ γὰρ δή , βασιλεία , τοῦτο πλεῖστον παχὸν εἶν , ἀλλὰ πολὺ μείζον τε καὶ ἀγαλκώ - τερον ἄλλο μνηστήρες φράζονται ὁ μὴ τελέσας Κυσσίων . παροδηλήσεται ποτε ὅτε τις ἐπὶ μικρῷ τῶν ἀγανοτοῦντος . * καὶ τὸν τι μέλλει παχὸν ἐπιλέξειν . ὁ Μέδων δὲ καὶ τοῦτο τῇ δεσποίνῃ λέγει ἐφ' οἷς οἱ μνηστήρες ἐπιβολαίνονται τὸν νόμ . Τὸ δὲ βασιλεία , ὅτι καὶ βασιλίσσα περὶ τοῦ ὑστερον λέγεται καὶ βασιλίσσα , προσηγορεῖται . ὅτι δὲ καὶ ὡς ἰσάλη ἰσότης οὕτω καὶ βασιλὶς βασιλεία , καὶ ὡς Ἀρτι - κόν ἐστι , δηλοῦν καὶ αὐτό . 'Ὅτι καὶ ἐνταῦθα ἡμῶν τὸ , Πύλον ἠγαθὴν , δηλοῖ καὶ ἐν τῷ , Πύλον ἠμαθόντα , δηλουσὼς αὐτὴν λέγεσθαι . 'Ὅτι λύπην μεγάλην φράζει τὸ , τὴς δ' αὐτοῦ λύτο γοῦνεται καὶ φίλον ἥτορ . διὴρ δὲ μὴν ἀμωσὴν ἐπίων * ἔλεξε . τὸ δὲ οἱ ὕστε δεαρῶσιν πλησίον . Θαλαρὴ δὲ οἱ ἔχετο φωνή . οὐκ δὲ ἐπεσ - αν ἐμαθοῦναι προσθεῖναι . Ἡμιόλπι , δὲ οὕτως ἐπαῖνε , μαθόνσα τὴν παρὰ τοῦ παιδὸς ἐπιβολήν . Τὸ δὲ λύτο γοῦνεται καὶ φίλον ἥτορ . ἐπὶ ὑπὸν μετ' ὀλίγα παραγράφεται , ἐνὶ . λύθεν δὲ οἱ ἄγρια πάντα . ἢ δὲ ἀμωσία , πλεονασμὸν ἔχει τοῦ τ' διὰ φωνῆς ὀχγον ὡς προδηλώσει . Δοκεῖ δὲ ἐκ παρισσοῦ κισθαι τὸ ἐπίον . καὶ διὰ γὰρ αὐτοῦ , ἀμωσία νοοῦτ' ἄν ἢ τῶν ἐπὸν συγὴ , εἰ μὴ ἀρα
Lemmas: Ἐνίχθη δέ εἰς οὗτος Ἀντίνοος , προηθεω ἐκ ὅς φθάνω ὁ νουμή εἶπον , ὡς ἀρχός ἐξη ὁ Τηλέμαχος ὁ ναός , Μέντωρ ἢ θεός . καί ὁ έξειμι . διό καί κατεύχομαι ὁ Τηλέμαχος ὡς φρονέω , ὅς τις εὔχομαι κατά ἄνθρω , παροράω ὁ Ζεύς εἰς ὁ θεός . καί ἐπί οὗτος , ζητέω καί αὐτός ναῦς θοός καί ἄγω ἑταῖρος ὡς τε λοχίζω καί φυλάσσω ἐν πορθμός Ἰθάκη τε Σα - ἐγώ τε πειραλουτις . ὡς εἄν φρέω ἐπισυγμῶς ναυτίλλομαι ἔοικα πατήρ . καί οὗτος μέν ὁ ἀντί - Μύκονος . θαυροος ὡς μετά ἄγω ἐνόπλιος , τοσοῦτος αοπλεον ὁ μετά Τηλέμαχος περιγίγνομαι . ὁ δέ ἄρα πᾶς ἐπήκοος ἀδέω κελεύω . τίς δέ κελεύω οὖον λέγω ὁ ποιητής , ὡς αὐτόθεν δῆλος εἰμί . Ἱστός δέ ὅτι ἐπίτηδες πλάσσω ὁ μνηστήρ ἐλλοχάω ὁ ποιητής , διά τε ὁ ἀνάγνωστος ὁ ποίησις καί μή ὕπτιος , καί εἰς εὐπορία γραφεύς ἀρόω πλατυσμός ποίησις . ἐπανέρχομαι μέντοι ἀκίνδυνος ὁ Τηλέμαχος , καί εἰς κόνος ὁ μνηστήρ πλενουντ , διά τε ὁ αὐθαιόν . οὖον γάρ εἰμί ὁ ἀμφί Τηλέμαχος ἀόπλιους , ὁπλίζω ὁ μνηστήρ ἀντιτάσσω . καί ὅτι ὁ ὁ Μέρης ὁ ποιητής ἐν ἱστορία ταμεινετο . ἀνέχω δέ φημί ἐν οὗτος ὁ Ἀντίνοος , σχετιαζω ὡς δύο - παιδνός ὁ Τηλέμαχος ἀποδημέω . οὐδείς ἔχω φημί ἐγκαλέω ὁ ἑαυτοῦ βαθυεις . τε δέ ἀρχή καί πρότερος Παχών εἰμί , ἀντί ὁ ἀρχή ἀπό ὁ νῦν ποιέω εἰς ὁ καί πρόσειμι καί ἐπί ὁ έξειμι κακάω ἐγώ . ὁ δέ ἠθέω πορθμός , τοπογραφικῶς δηλόω . κεῖμαι μεταξύ Ἰθάκη καί ὁ περί ὁ Κεφαλληνία Σάμος ὁ καί Σάμη . περί ὅς πολλοχὸν δηλόω . ὅτι2 δέ περί Ἀστερίη νῆσος ὁ λόγος γίγνομαι , δηλόω ἐν ὁ έξειμι . περι δέ ὁ συγ - γραφής , προγράφω . Πολλοχὸν δέ δηλόω καί ὁ πορθμός , στενός θάλασσα εἰμί μεταξύ δύο χωῶν . ἀναπάλλω πάντως ὁ ἰσθμός ὡς δύο μύσις θάλασσα . ὅτι2 ὁ ἀπευθής ἦ μηδείς μανθάνω ἢ πρό οὗτος ἰρώθη , ἄπυστος ἐνταῦθα φημί . εἶπον . οὐδέ ἄρα Πηνελόπη πολύς χρόνος εἰμί ἄπυστος μῦθος οὖς μνηστήρ ἐν φρήν βυσσοδομώ . καί ὁράω ὅτι δισσός καί ὁ ἄπυστος καθά καί ὁ ἀπευθής . καί νῦν μέν , ὅμοιος εἰμί πρός ὁ , ὡς ἔρχομαι φίλος τέκνον ἀπευθής . ἐν δέ ὁ , οὐ ἄιστος ἄπυστος , ἴσος δύναμαι ὁ , ἐκεῖνος δέ καί ὄλεθρος ἀπευθής . ὁ δέ οὐδέ ἄρα ὁ Δάινα πολύς χρόνος εἰμί ἄπυστος μῦθος οὖς ὁ Δάινα ἐν φρήν βυσσοδομώ , μυστήριον φράζω φανέρωσις . εἰμί δέ ὁ βυς - σοδομευος καθά καί ὁ μῆτις ὑφαίνω , οἷος , οὐδέ ἔνδοθι μῆτις ὑφαίνω , καί ὁ πῆμα φυτινεος οἷος πρίν ἐγώ πῆμα φυτεύω , τοιμυρά . καί ἐγγύς κακόζηλος διά ὁ μονόω καί μή ἔχω καί τις ἕτερος λέγω σύστοιχος συγχροτουω ὁ τροπή . χορογοος μέντοι ἄλλος ἔχω ποιητικός ὄχος . Ἱστός δέ ὅτι οὐ οἰκέω ὁ βυσσοδομεύω , ὁ ἐπιζεύγνυμι βουλή . ἡμέτερος παρά τε ὁ βυς - σός , ἐπί καί πορφύρα λέγω ὁ ἐν βάθος διαλογίζομαι , καί παρά ὁ δομέω , ὁ ἔχω εἄν ὄμνυμι - τητάω πρός ὁ ὑφαίνω , ἐπεί καί ἄμφω στοιχέω τις ἔχω ὁ μέν , νῆμα . ὁ δέ , ὕλη ἕτερος έξειμι ὁ δόμος . Ἦλις δέ ὅτι καθά ἐν θάλασσα τρέπω ὁ βυσσοδομεύω καί ὁ πορφύρα , οὗτος καί ὁ καλχαίνω ὡς καί προερέω . καί ὅτι ἐκ ὁ βυσσοδομεύω κατά ἐπάνθεσιν ὁ ὑ γίγνομαι ὁ βυσσοδο - μένω πρός χρησιμότητα μέτρον ἡρωίζω . ὁμοίως ὁ ἡνοχεῦναι καί ἀμφιπολεύω καί ὁ τοιοῦτος . ὅτι2 κῆρυξ ὁ Μέδων αὐλή ἵστημι εἰμί καί ἀκούω ὁ μνηστήρ βουληνομένων κατά Τηλέμαχος , ἠγγύλιε ὁ Παχών ὁ Πηνελόπη . ὅμοιος δέ τίς καί ἐν ὁ έξειμι πως ποιέω . πᾶς γάρ Ἰνώ ὁ ἀνήρ ὁ ὁ Ὀδυσσίου οἶκος . διό καί περιωθέω . καί ὁράω ὡς οὐ ἀδύνατος καθά ἐν πολύς ἀγελδοῖς εὐρίζω καί τις μή τοιοῦτος , οὗτος καί ἐν ὅμιλος Παχών ἀνήρ , παραμιγδὴ καί ἀγα - Θοῦς . οἷοις καί ἐν Ὀδυσσίᾳ ὁ βασιλικός οἶκος , Εὐρύκλεια . ευηνμιδηω . Μέντωρ . καί ἕτερος . οὖον γάρ μόνος κατά ὁ τραγῳδία ἐν χορῷσις οὗτος σώφρων οὐ αἰσχύνω , ἀλλά καί ἀνήρ σώφρων φαίνω σύνειμι κατά τίς ἀναρχία , οὐ εἄν αἰσχρός εἰμί . ὅτι2 ὁ κατά οἰδέω βήμα , ἀντί ὁ , ὁ θύρα ἐγγυάω . ἢ καί εἰσέρχομαι . λέγω δέ καί οὐδέ ἀφανίζω , ὁ οὐδός , ὡς πως καί ἐν Ἰλιάς ἐμέω . ὅτι2 προστίθημι τις τυγχάνω ὁ , εἰμίμενα ἔργον παύω , αἴτιος δέ αὔτεος δαίς πίνω - ἕπομαι . ἔργον δέ καί ἐνταῦθα , ὁ γυνή ἔργον . ὡς καί ἐν ὁ , ὁ σεαυτοῦ ἔργον ζώζω . καί ὁράω ὡς ὁ δαίς πίνω , * οὐ εἰς λόγος ἔργον τίθημι . ὅτι2 ἀνδάμπτως ἀπό ἧ ὁ Πηνελόπη κατά ὁ μνηστήρ ὁ , μή μνηστεύω , μή δέ ἄλλοτε ὁμιλέω . ἵστημι καί πύματος νῦν ἐνθάδε διαπνέω . τις δέ ἐνταῦθα δύο τιλιά ἔννοια νοέω . εἷς μέν ἐλλειπτικός , ἐν ὁ * πρῶτος στοιχίζω . ἵνα λέγω , μή μιμνήσκω ὁ , καί ἑξῆς . ἕτερος δέ ὁ , ὕστερος δειπνέω . καί εἰμί φημί ἢ ὁ πρῶτος στίχος ἀλλήλων , συγχωρητικός καί αγωνιώδης Ψυχή . ὁ δέ ὁμιλέω , ἀντί ὁ ὁμιλέω , ὡς ὁ , τις δή . τις ὁμιλέω . ὁ δέ ὕστερος καί πύματος , λέγω εἰμί ἰσοδύναμος . ἵνα λέγω ὅς ἐν παρακαλέω θέω , ὡς πᾶς ὕστερος δειπνέω . καί ὡς εἶπον , ὕστερος δοχή - ὁ . ὁ δέ ἐνθάδε , ἐπεί φυλάω ὡς μή ἀπλόος ἐπαρωμήσει τις Ἡμιόλπις ἡσυχαστής οὗτος δεῖπνον ὁ μιμνήσκω εἰμί καί ἄλλος δεῖπνον ἐθέλω . ἐφεξῆς δέ , καί ἄλλος σχῆμα ἀδιάθετος λόγος κατά δοχή ὁ , ὁ θάμα ἀγνοέω , βίος κατακαίρω πολύς . οὐδείς ἀπονέω καί ὁ ἑξῆς . οὖον - ἄν γάρ πρός ὁ Μέδων ὁ λόγος , ἀλλά ὡς πρός πάρειμι καί ἀκούω καί αὐτός διά ὁ μνη - στῆρα , ὁ τοιοῦτος φημί σχετιαζω , ἤγουν ὁ χαίρετε καί ὁ ἀκούω . ἐν οὗτος δέ , καί ὁ ἀνήρ ὡς ἀγαθός βασιλεύς ἐπαινέω . Ὅτι ονειδισμός πρός ἀνήρ ἀπέχω τῆ ὁ παλαιός πρᾶξις μανθάνω ὁ , οὐδέ τίς πατήρ ἡμέτερος ὁ πρόσθεν ἀκούω ἀρτί-παις εἰμί , οἷος ὁ Δεῖνα εἰμί . ἱστίον δέ ὅτι ὡς θυγάτηρ θυγάτηρ , ὡς ὁ Ἡμιόλπιον θυγάτηρ , οὗτος καί πατήρ πατήρ . ὁ καί μετά οὗτος καί ἐν ὁ ἐκ ἐπί πατήρ . Ὅτι ἐπαινέω βασιλεύς καί ἀγα - τίθημι δέ ἀπλόος ἀνήρ , ὁ , οἷος ὁ Δεῖνα ἤθω , οὔτε τις ὕβρη ἐξαίσιος , οὔτε τίς αἰτέω ἐν δῆμος . ἢ τε εἰμί διχή θέω βασιλεύς . ποῖος δή τοιοῦτος διχή ; ἄλλος μέν ἐχθαίρω βροτός , ἄλλος νεφέλη , καινός οὔποτε πάμπαν ἀτάσθαλος ἀνήρ αἰώρα . περί Ὀδυσσεύς δέ * οὗτος . ὡς ἄλλως φθόνος ἐπάγω πᾶς γοργός κατά ὅμοιος ἔννοια , ἐν ὁ , πατήρ δέ ὡς ἤπιος εἰμί . οὖον δέ ἄν οὕτως ἤπιος ὁ μή τις βλά - Ψᾶς ἢ ὀργή ἢ λόγος . Ἐξαίσιος δέ , ὁ ἐξω ὁ αἴσιος ὡς καί ἐν Ἡμιόλπι καί ὁ . οὗτος δέ καί ἔνδικος παρά ὁ παλαιός , ὁ ἐξω ὁ Δίκαιος , ὁ μήντος μή τοιοῦτος , ἔνδικος λέγω καί ἐναίσιμος . οὗτος καί ἐκτιμάω παρά Σοφοκλῆς ἐν πλέκτης , ὁ ἐξω τιμή . τερέω ὡς παρά ὁ ἔντιμος . ὅτι δέ ὁ ἐν οὗτος ὁρῆμα ὁ ἐκτιμάω , τιμή ἐπίτασις δηλόω , ὁ αὐτός ἐν ἄλλος φαίνω . ὁ δή ὅστις εἰμί διχή , ἀντί ὁ ὑπέρ εἰμί Δίκαιος καί οιονομαι νόμος ἢ ἦθος . περί δέ ὁ τοιοῦτος σχῆμα , διαλαμβάνω καί ἐν ὁ Ἡμιόλπι . ὡς καί περί ὁ , ὡς νόμος ὁ δήω καί ὡς τρόπος ὁ δεῖντος . ὁ δέ θέω βασιλεύς , παυστικῶς φύω , ὡς τις βασιλικός θεότης μηδείς τίς ἀλλοιόω εἰμί καί τίς μέγας ἐξαίσιος ἐχθαίρω . ἐπεί καί παρά ὁ τραγικός Σοφοκλῆς , ὁ τύραννος εὐσεβής οὖον μᾶδιον . ὁ εἰμί ἀεί δικαιοπραγέω ὡς πᾶς ἀρέσκω . καί ὡς εἶπον , σεβαστός εἰμί . ὁ δέ ἀπεσθάλων αἰώρα - γῆ , ἐξαμφοτερίζω εἰμί ὁ , ὕβρη ἐξαίσιος . τατός γάρ ἐξαίσιος τίς ὕβραν καί ἀπεσθάλων τίς ἔρδω . ἀρχαικός δέ ὁ , οὖον ποτός ἀπεσθάλων ἀνήρ ὁράω , λέπω γάρ πρόθεσις . ἵνα ἢ , ὡς οὐ * ποιέω τίς πόνος εἰς ἄνθρωπος . Ὅτι αγαριοτηταω ἐνδείκνυμι ὁ , ἀλλά ὁ μέν ὑμέτερος Θέμος καί εἰς - κία ἆρα , φαίνω . οὐδέ τις εἰμί χάρις μετόπισθεν εὐεργέτης , ἤγουν ὁ εὐεργέτης . καί δέ ὁ εὐεργής - γῆ καί ἐπί ἑτεροῖος σημαίνω παθητικός ὡς δηλόω ὁ , εὐεργία λάπτω . καί ὁ , εὐεργής ἐπαίρω - δίφρος . ὁ δέ φαίνω , ἀντί ὁ φανερός εἰμί . ἐκ ὁ φάω φημί . ἐκ ὅσπερ οὖον μόνος ὁ φαίνω καί ὁ ἔχω , ἀλλά καί ὁ φαίνω , ὡς Χάι χραίνω . μή μαιν(ι)άω . καί ὁ τοιοῦτος . Ὅτι ὁ , αὖος γάρ δή , βασίλειος , οὗτος πλεῖστος πάχω εἶμαι , ἀλλά πολύς μείζων τε καί ἀγαλκώ - τέρος ἄλλος μνηστήρ φράζω ὁ μή τελέω κυσιάω . παροδηλεομαι ποτός ὅτε τις ἐπί μικρός ὁ ἀγανοτοῦντος . * καί ὁ τίς μέλλω πάχω ἐπίλεξις . ὁ Μέδων δέ καί οὗτος ὁ δέσποινα λέγω ἐπί ὅς ὁ μνηστήρ επιβολαινοντ ὁ νόμος . ὁ δέ βασίλειος , ὅτι καί βασίλισσα περί ὁ ὕστερος λέγω καί βασίλισσα , προσηγορέω . ὅτι δέ καί ὡς ἰσάλη Ἰσότης οὗτος καί βασιλίς βασίλειος , καί ὡς ἄρτι - Κον εἰμί , δηλόω καί αὐτός . Ὅτι καί ἐνταῦθα ἐγώ ὁ , Πύλος ἀγαθός , δηλόω καί ἐν ὁ , Πύλος ἀμάω , δηλόω αὐτός λέγω . Ὅτι λύπη μέγας φράζω ὁ , σής δέ αὐτός λύω γονεύω καί φίλος ἦτορ . διαίρω δέ μήv ἀμωσὴν Ἐπίων * λέγω . ὁ δέ ὁ ὕω δέρω πλησίος . Θαλαρὴ δέ ὁ ἔχω φωνή . οὐ δέ ἕπω - αν εμαθουνη προστίθημι . Ἡμιόλπι , δέ οὕτως ἔπαινος , μαθόνσα ὁ παρά ὁ παῖς ἐπιβολή . ὁ δέ λύω γονεύω καί φίλος ἦτορ . ἐπί ὕπειμι μετά ὀλίγος παραγράφω , ἐν . λύω δέ ὁ ἄγριος πᾶς . ἢ δέ ἀμωσία , πλεονασμός ἔχω ὁ τε διά φωνή ὀχγον ὡς προδήλωσις . δοκέω δέ ἐκ Παρίσσου κιεπομαι ὁ πίνω . καί διά γάρ αὐτός , ἀμωσία νοόω ἄν ἢ ὁ ἔπειμι συγὴ , εἰμί μή ἀρά