eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1389
καὶ καλοῦσιν οἱ τεχνικοὶ καὶ τὸ τοιοῦτον , ἀπὸ καιροῦ προσήμων . Ἰστέον δὲ ὅτι τε τοῦ , ἡ γλῶσσα , ἀρμονιζὼν ὁ γλῶσσα ὁμοίως τῷ , ὁ κυνότης οὐ κλητὴ ἐν Ἰλιάδι τῷ , ὁ κυνόπα . καὶ ὅτι πεντακώς τὰ παρὰ τὸν ὅσα σηματίζονται . ἤρουν τὰ μὲν , ἐξ αὐτῆς τῆς εὐθείας ὀξυτόνως . οἷον γλῶσσα , ὕστερ γλῶσσας ὁράζοντες . εὐώρ , ὕστερ εὐώρ ζώραι παρὰ Λυσίαν . λιαρώω , οὐ χωρὶς παρὰ Φιλό - ξεω ἐν τῷ , εἰς δ' ἄρουν διπλοῦ παιδός , λιαρώπα τραπίζειν . μονώρ , ὕστερ τῷ , μονώπα στρατόν . τὰ δέ , βαρυτόνως . οἷον τι ὁ Κιζώρ καὶ ὁ Κιζώρ καὶ τὰ τοιαῦτα . τὰ δέ , ἀπὸ τῆς κλίσεως τοῦ ὅπως ἐν καταλίζα τῇ εἰς ἡς . τοιοῦτον δέ , ὁ κυνότης καὶ ὁ γλῶσσα καὶ ὁ ὀξυότης . οἷον . ἐπὶ ὁ Λιο - νύμος οὐκ ἦν ὀξυότης . οὐ συγχωρίζων καὶ ὑπερθετίζων τὸ ὀξυπύστρος καὶ ὀξυπύστατος , τὰ δὲ τοῦ τετάρτου τύπου , εἰς ὅς ὀξυτόνον . οἷον . εἰσώρ εὐσπόρ . σκεθρόνως , καὶ τέλλε . ὁ δὲ γ' πέμπτος , ἀναπαλιν προσαρξύνει τὴν τοιαύτην παραγωγήν . οἷον . Μελάνωπος κέριον . ἀνθρώπος τῷ , τε προσήγοριζόν , καὶ τὸ κῦριον . Αἰσώρ . καὶ αὐτὸς γάρ . παρὰ τὸν ὅσα λέγεται , ἵνα ὥσπερ παρὰ τὸ αὐτὸ τὸ καὶ τὸ ὅπου ὅνυ παρήχεται ὁ Αἰθίωρ ὡς ἐπικακούμενος τὴν ὀμὴν , οὕτω παρὰ τὸ αὐτὸ αὐτὸ τὸ λάμπω ἐξ οὐ καὶ ὁ ἀστήρ , οὐ , ὁ Αἰσώρ ἀντιπροστίχως . τοῖς δὲ εἰρημένοις προσαρξύντοις ἀναλόγως ἔχει καὶ τὸ πρόσπορον καὶ τὸ μέτορον . σημασιότης δὲ ἐν τοῖς , ὅτι παρὰ Σοφοκλῆ , χρωσπίδες ἄλλοι γίγνοντο , ὡς αἱ γλῶσσας ἐκλιθῆρ . καὶ ὅτι εὐώρ , οὐκ ἐξ ἀνάγκης οἱ καλοῦν τὰ κακὰ τοὺς ὅπως , ἀλλὰ καὶ οἱ τοῖς τῶν ὁρόντων ὁρθολογὸς τοιοῦτοι . ὡς δήλως * ἐκ τοῦ χρωσὸς καὶ ἀργυρὸς καὶ τὰ πολλὰ τῶν εὐφημάλμων τε καὶ σπανίων . τοῦτο δὲ καὶ ἄλλως ἂν γνῷν τῷ ἐνθυμουμένῳ χρώσον ὅμα δίζας . καὶ δικαιοσύνας χρώσον μέτορον . τὰ ὑπὸ ἄλλων ἡθλέται ὡς ὁ δεινοσοφιστὴς ἐπιτίθεται . Ἐπὶ ἰστίον καὶ ὅτι ὡς ἡ γλῶσσα , οὕτω καὶ ἡ ἐλκώρ καὶ ἡ ἐριώρ καὶ ἡ δωώρ . Ὅτι τὸ ἀλλὰ μοι ἀμφ' Ὀδυρὶ δεῖφρον δακτα ἦτορ , ἀντὶ τοῦ μορρίζεται . ὁ περ καὶ μορμαρίζων λέγεται . τὸ δὲ εἰπεῖν καὶ τὰ μοι τὸ ἦτορ , ἀνοίσαν τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ τοὺς πελασούς . ἐφόντος γὰρ φασὶ προσέπον τὸ τοιοῦτον λόγος ἔστι . Ὅσα δὲ τὸ ἀμφ' Ὀδυρὶ δι' ἑνὸς σήμα γραφάι . ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ Ἰλιάδι , οὕτως καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ τὸ Ὀδυσσεύς ποτὲ μὲν διπλῶς σηματίζεται , ποτὲ δὲ δι' ἑνὸς σήματος εὐρίσκεται , ὥσπερ μὲν , διὰ μέτρων ἀνάγκην . ὥσπερ δὲ καὶ διὰ αἰτίαν ἔχουμένην λόγον . ἐπὶ γὰρ ἐκ τοῦ ὀδύσσω τὸ ὀργίζωμα παράγει αὐτὸ ὁ ποιητὴς οὐ ὁ μέλλων ὀδύσω , διὰ μὲν τὸν ἐνεστῶτα , ἐν τοῖς δυοῖς δ' προαχθήσεται . διὰ δὲ τὸν μέλλοντα , ἐν ἔχει σ . ὅτι δὲ καὶ δασύνεται κατὰ τινὰς ἡ ἀρχοῦσα , ἐν τῇ Ἰλιάδι εἴρηται . Τὸ δὲ δεῖφρον δακτα ἦτορ , τρόπος ἐτυμολογίας ἐστίν . ἵνα καὶ ἀναπύσσηται τὸ δεῖφρον διὰ τοῦ δακτα ἦτορ , καὶ εἰς ταυτὸν ἔχηται ἡ φρόνησις Ἀθηνᾶ , τῷ φρονίμῳ ἀνδρὶ . καὶ γὰρ καὶ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ συνεχ - τὸς , δακτα τὸ φρονεῖν τῆς ψυχῆς . μορμαίζων καὶ μορμανόν . καὶ Ἀθηνᾶ ὁμοίως δακτα ἦτορ , πολυ - θούνως οὖσα . ἢ καὶ ἄλλως , παρηγώσως τὸ τοιοῦτον σχῆμα ἔστι . καὶ γὰρ τὸ δεῖφρον , ἐκ τοῦ δαίω παρέχεται . ὁ παρακείμενον τὸ δακτα ἦτορ , παρηγώσως σχῆμα ἐνέχων . Ὅτι ἐπὶ δυστη - χοῖς ἀπολύων οἴζειν τὸ , δυσμορος . ὡς δὲ διὰ φθόν ἀπὸ πῆματα πάσχει . λέγει δὲ δυσμορον , τὸν δυστυχῆ . ὡς ἀλλοχόρ καὶ ἀμμορος καὶ αἰνόμορος λέγεται . ἐπὶ δὲ καὶ κακμορος ὁ πῆρ ἔστι κακώμορος ἢ κακώδευτος . ὡς δὲ καὶ κακίδος ἔστιν οὐ ἡ τοιαύτη λέξις σημαίνει , δήλωσ' Ἀθηναῖος ἐν τῷ , κακμο - ροὶ καὶ τι γένος χαρίδων , ὑπὸ Ῥωμαίων οὕτως καλούμενον . καὶ ὥσπερ , ἐντεῦθεν οἱ γυδαῖοι τοὺς κακώ - ρους παρίσθιραν . Ὅτι εἰπὼν γῆσιν ἐν ἀμφιρύτῃ οὐτ' ἔ' ὀμφαλὸς ἔστι θαλάσσης , ἐπάγει ἐκατέλλαλον εὐθύναν . τὴν δὲ δευτέρωσα . καὶ ὥραλε μὲν εἰπεῖν . γῆσιν δευτέρωσιν ὡς καὶ πρὸ μικροῦ εἰρήθη , κατὰ σχῆμα ἐπανελήφως . ἔστι δὲ ἄλλως ὁ λόγος ἀποστατικός , ὡς ἀπὸ ἀρχῆς . ἵνα λέγ' ὅτι γῆσιν ἔστι δευτέρωσα . τοιοῦτον τι καὶ ἐν Ἰλιάδι τῷ , ἡμὶ κατεσκότα τὸν ἄν' ἀστραπτὸν ἐπιζέμε . καὶ ἔχει γάρ . ἀσυνέθετος κατὰ ἀπόστασιν ἀρχεται . οἷον , ἀστραπτὸν ἦν * ὁ Ζεὺς ἐπιδέξα . μάλιστα δὲ τὸ , γῆσιν δευτέρωσα , συνάπτειν τῷ , ὀμφαλὸς θαλάσσης . ἵνα λέγ' ὅτι ὀμφαλὸς θαλάσσης γῆσιν δευτέρωσα . οὕτω καὶ μετ' ὀλίγα εἰπὼν Κιζώρος κηρύσσει , καὶ μέλλων ἐπερχεῖν ἀντιθεῖν Πολυφή - μον , ὥσπερ ἐλλάζει τὴν σύνταξιν ἀναστατόνως τῇ ἐπιβολῇ . Κιζώρος , ὅν ἀλάσσω , ἀντιθεῖν Πολυ - φήμον . Ὅσα δ' ὅτι ἐν τῷ , γῆσιν ἀμφιρύτῃ , δι' ἑνὸς ὁ γραμμα τὴν λέξιν ὁ ποιητὴς , διὰ τὸ μέτρον ἀφεῖς τὸν τοῦ ὁ διπλῶσαι . ποικίλ δὲ ταῦτο καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς . Τὸ δὲ δευτέρωσα , οὐχ' ἀπλῶς παρέρ - γωσεν ὁ ποιητὴς , ἀλλὰ προειροῦν τὴν κατασκευὴν τῆς σχεδίας ἦν ὁ Ὀδυσσεὺς ἐκ τῶν ἐκεῖ δένδρων ἔδοκεν ὡς οὐρανοῦν ἔφυεν ἔχει . ἐν οἷς σημαιώσατα ὅτι Ἀθηνᾶ μὲν τὸν Ὀδυσσέα , ἱερὰ δέξαι ἀπλῶς εἶπε . Ζεὺς δὲ καὶ τοῦτο ἐπέτακε . διὸ καὶ θεῖον αὐτὸν εἶπε καὶ περίοιον αὐτῷ ἐπμαρτύρατο . καὶ πῶς τῇ Ἀθηνᾷ ἐπισχόπται οὕτω λήθηρ εἰ διὸ τοῦτον ἀγαθῶν ἐξαρίτον ὄντων τῷ Ὀδυσσῇ , εἴηρος τὸ ἐν ἐκάτῃ ὡς οἱα λαμβάνειν , αὐτοῦ παιδευτικὰ δὲ πάντα οὐ μόνον ὡς τὸ μὴ διον εἶναι τοὺς ἀρχοντας λήθηρ πέσχαν τὸν αὐτοὺς χαριτόν , ἀλλὰ καὶ τὸ θεῖον , ἐπίστροφον εἶναι τὸν σπουδαίων ἀνδρῶν . Τὸ δὲ σχῆμα τοῦ ποῖ μὲν νῦν ἔστι βουτῶν , ἐξ Ἡσιόδου παραλήπτεται . ἤρουν ἐκ τοῦ , οἱ περὶ βουλήν . Λεναίων πορὶ δ’ ἔστι μέχεσθαι . ἐν οἷς ὅρα τὸ περιεῖναι καὶ αἰτιατικὴ καὶ δοτικὴ καὶ ἀπερωματικὴ φήμασι συν - τεσσώμενον . ὡς δηλοὶ τὸ νῦν . καὶ τὸ βουλή . καὶ τὸ μάχεσθαι . ὀνόματι καὶ αὐτὸ τοιούτῳ ὡς ἀλλοχοῦ εἰρη - ται . Σημειώσατα δὲ ὅτι ὁμόσημον καὶ ὁ τοῦς . Πανταῖς γοῦν φησὶν ὅτι κέσος , ἡμῶν που . φ παρὰ - κατα ποταμὸς τοῦς καλούμενος . Ὅτι Ποσειδῶν γαυήχος , οὐ μόνον διὰ τὸ ἐπὶ γαίης ὁρωθῆναι ἡ διὰ τὸ συνέχων τὴν γαῖαν τῇ ὑγρότητι ὡς ἀλλοχοῦ δηλώθη , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ ὄντος γαίαν ὁ ὄντων ἄμμοσι γαίαν , ἔπειος γὰρ ὁ Ποσειδῶν . Ἰστίον δὲ ὡς Ποσειδῶν μὲν , χύρουν . Ποσειδῶν δὲ μηρὸς ὄνομα . ἐπαίνει δὲ αὐ τὴν παραλήγουσαν Αἰολιζῶς ὁ Ποσειδάων . ὡς καὶ αἱ γενναῖ τὸ πυλάων μουσάων νυμφάων καὶ αἱ λοιπαί . Σημειώσατα δὲ ὡς γαυήχος μὲν , μονεχὼς διὰ διγθόγγου . γευήχος δὲ καὶ γηήχος , καθ’ Ἡροδιανὸν μὲν καὶ Λίβιον , διὰ τ’ ὑψοῦ περὶ τὴν νιλογραφομενὴν γέαν ἢς συναίρεμα ἢ γῆ . ἄλλοι δὲ , διὰ τῆς αἱ διγθόγγου παρὰ τὴν λοιπὴν γαίαν ἐξ ἢς καὶ ὁ γαυήχος . Ὅτι τὸ . ἀσκέλις αὐτὸ κεχόλυσται , ἢ ἀντὶ τοῦ πέντε σκελῶν ἀπὸ τοῦ σκελῶν τὸ ξηραίνω ἐξ οὐ καὶ τὸ σκελὸν καὶ ὁ κατεσκληρὼς , καὶ ὁ σκελετός . ἢ καὶ ἄλλως ἀσκελές , τὸ ἀμετάβατον καὶ ἀμετακίνητον , ἀπὸ στενῶσεως τὸν σκελῶν . ὡς δὲ , καὶ ἀντὶ τοῦ κατεσπευσμένου . καὶ πολυσποχῆς . καὶ οἷον πολυ - σκελές . κατὰ τὸ . ἵζα καὶ πολύπονος καὶ πολύχαρ . τῇ δὲ παραγωγῇ τοῦ σκελῶν σκελός , ἀνάλογον καὶ τὸ ἔπω ἔπος . βλάπω βλάπος παρὰ τῷ κομιζῶ . εἴδω εἴθος . τρώγω τρώγος , καὶ ἐναλλαγὴ τοῦ τ , βράχος . Ὅτι ἐν τῷ . ὀρθαλμοῦ ἀλέωσος , περιττεύει τὸ ὀρθαλμοῦ . κάμενον ἀπλῶς οὕτω διὰ σα*γῆ - νειαν . ἄλλως γὰρ . καὶ χωρὶς τοῦ ὀρθαλμοῦ νοεῖται τὸ ἀλέωσεν ἐπὶ τυφλότητος , εἴπερ ἀλέως ὁ μὴ λάων ἤρουν ὁ μὴ βλέπων . οὕτω καὶ ἀλλοχοῦ ποιεῖ πολλοχοῦ . ὡς καὶ ἐν τῷ νεκτῶν καταπεθναύτων . καὶ ἐκεῖ γὰρ τὸ καταπεθναύτων , ἐκ περισσού κεισθαι δοκεῖ . Ἰστίον δὲ ὅτι ἐκ τοῦ ἀλέωσεν ὀρθαλμοῦ , καὶτα ἐν ὀρτομικῷ λέξω ἀλεωπὸς συνθετος ὁ ἀραγής . ἢ ὁ τυφλός . ὡς νεκτάλωψ ὁ νύκτωρ ἀλεώς τοὺς ὀπας . καὶ νεκτάλωπὸν ὁ νεκτάζων . ἐκ δὲ τοῦ ἀλέωσος , γίνεται ἀλεωτὴς ἢ τυφλότης . Σημειώσατα δὲ ὅτι Ὀμηρος μὴν ὀρθαλμοῦ Κικλῶπος μηνύσας , οὐκ ἐπισημαίνεται εἰτε δυοῖν ποτε ὄντων αὐτῷ καὶ θεατίων ἀπεσθέντος , αἴτα Ὀδυσσεὺς καὶ τὸν λοιπὸν ἠφάνισεν . εἰτε καὶ ἐκ γενετῆς ἕνα ἔχεν . Θεόκριτος δὲ ἀκολούθως οἷς φησὶν Ἡσίοδος περὶ τὸν μυθικὸν Κικλῶπον ὡν ἐκάστῳ κυκλωτικῶς ὀρθαλμοῦ ἐπὶς ἐνέμιτο μετώπῳ , φησὶν ὅτι τῷ Κικλῶπι ἕνα ἔχοντι γλῶχιν ὀρθαλμοῦ ὁ ἄφρα , ὁφρὸς μία ἐξ ἑτέρου οὕτως ὡς ἕτερον τέτατο . ὅτι δὲ τὸ Κικλῶπον ὁμοίως ἤτοι γλῶχιος ἠφώθη καὶ ἠηλυσὼς ἐπὶ ὀφραος , δηλοῖ ὁ αὐτὸν κυκλῶπα ζῶην . δήλον δ’ ὅτι ὁσπερ τὸ τίπτε ἀντὶ τοῦ , τί ποτε τὰ δύο γλῶκα κανονικῶς εἰς δύο ἀντίστοιχα δεσμία ἐχοντων ἐν τῷ , τῇγ’ οὐ τ’ ἄντητε , ὁμοίως λόγῳ καὶ τὸ μόρον ἤδη τὸ ὀπτι*χὸν ἀλλ - ται , ἀντὶ ὀπταλμοῦ , ὀρθαλμοῦς ἠφώθη . ὁμοίως δὲ πρὸς ταῦτα καὶ ἐν τῷ , τίνεπται ἐνῆγθη , πλάλη - πται ἐπληγθη . καὶ τοῖς ὁμοίοις . τοῦτο ἐξηκολούθησε , καὶ τὸ παρὰ Θεοκρίτῳ ἐπιγνῶξαν ἀντὶ τοῦ ἐπιπνῦν γοητευτικῶς . ἐπὶ δὲ , καὶ τὸ φθὸν φθῆσιν , ἐκ τοῦ πατὸ πτὼ πτάσω . τὸ γὰρ φθῆσιν ἦτο προλεξόν . ἐκπλείτσεσται οἷον δοκεῖ . ὡς δὲ καὶ ἄλλως φυλὸν εἰς δευθ’ ἐν ἀντιστοιχοῦν μεταχωσᾶ ἐπὶ δὲ καὶ τὸ ἀναπαλιν , καὶ ἢ Ἡσιὸς ἔδιδε . Ὅτι τὸ μὲν Κικλῶπον , ἐθνικὸν ἔστι τῷ τοῦ Ποσειδῶνος νίῳ , κύριον δὲ τὸ Πολύφημος . οὐ μὴ ἄρα , ὥσπερ τὸ Ἀργεῖσιος ἐν τοῖς ἐξῆς κύριον ἔφηται ὄνομα , οὕτω καὶ τὸ Κικλῶπον ἐξ ὀθνικοῦ εἰς κύριον μετέπεσεν . ἐξωθεσμένον τοῦ Πολυφημοῦ , τὸ κοινόν . ἐπεὶ καὶ’ Ὀμηρον χρότος ἔστιν αὐτῷ μεγίστον παρὰ Κικλῶποσιν . καὶ διατοῦτο ἔστι διώνυμος ὁ ἀνήρ . ὅπερ οὐχ ἐν ἀρχῇν ὁ ποιητὴς ἀνεφήμανεν , ὅσα αὐθὸς τὰς διωνυμίας ἐπισημαίνεται , ὡς ἐν Ἡσιόδῳ ἐγνωμεν ἐπὶ τε τοῦ Ἀργείους καὶ τοῦ Σαμαάνδρου καὶ ἄλλων . Σημειώσατα δὲ ὅτι εἰς δημόν ὁ τοιοῦτος Κικλῶψ ἀλληγορεῖται ὡς ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα κατὰ τόπον οἷζιον ὁρθήσεται . διὸ καὶ Ποσειδῶνος αὐτὸν τοῦ θε - λεκτιοῦ ὁ μῦθος γενεαλογεῖ , ὡς ὑγρὸν καὶ ἐνύχμενον εἰς δημόν . καὶλὰ που καὶ τῷ * Ἀχιλλεῖ τις ὡς
Lemmas: καί καλέω ὁ τεχνικός καί ὁ τοιοῦτος , ἀπό καιρός πρόσημο . ἰστέον δέ ὅτι τε ὁ , ὁ γλῶσσα , ἁρμονίζω ὁ γλῶσσα ὁμοίως ὁ , ὁ κυνοτεω οὖον κλητός ἐν Ἰλιάς ὁ , ὁ κυνώπης . καί ὅτι πεντακός ὁ παρά ὁ ὅσος σηματίζομαι . ἀρόω ὁ μέν , ἐκ αὐτός ὁ εὐθύς ὀξύτονος . οἷος γλῶσσα , ὕστερον γλῶσσα ὁράω . εὔωρος , ὕστερον εὔωρος ζώρα παρά Λυσίας . λιαρώω , οὖον Χωρὶς παρά φιλο - ξέω ἐν ὁ , εἰς δέ αίρω διπλόος παῖς , λιαρώπα τρέπω . μονώρ , ὕστερον ὁ , μόναπος στρατός . ὁ δέ , βαρύτονος . οἷος τίς ὁ Κιζώρ καί ὁ Κιζώρ καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ , ἀπό ὁ κλίσις ὁ ὅπως ἐν καταλίζα ὁ εἰς εἰμί . τοιοῦτος δέ , ὁ κυνοτεω καί ὁ γλῶσσα καί ὁ οξυοτω . οἷος . ἐπί ὁ Λίο - νύμος οὐ εἰμί οξυοτω . οὖον συγχωρίζω καί υπερθετιζω ὁ ὀξυπύστρος καί ὀξυπύστατος , ὁ δέ ὁ τέταρτος τύπος , εἰς ὅς ὀξύτονος . οἷος . εἰσοράω εὔσπορος . σκεθροναω , καί τέλλω . ὁ δέ γε πέμπτος , ανάπαλιν προσαρξύνει ὁ τοιοῦτος παραγωγή . οἷος . Μελάνωπος κείρω . ἄνθρωπος ὁ , τε προσήγοριζόν , καί ὁ κύριος . Αἰσώρ . καί αὐτός γάρ . παρά ὁ ὅσος λέγω , ἵνα ὥσπερ παρά ὁ αὐτός ὁ καί ὁ ὅπου ὅνυ παράγω ὁ Αἰθίωρ ὡς επικακοω ὁ ὁμός , οὗτος παρά ὁ αὐτός αὐτός ὁ λάμπω ἐκ οὖον καί ὁ ἀστήρ , οὖον , ὁ Αἰσώρ αντιπροστιχαω . ὁ δέ εἴρω προσαρξύντοις ἀνάλογος ἔχω καί ὁ προσπορος καί ὁ μέτορον . σημασιοτω δέ ἐν ὁ , ὅτι παρά Σοφοκλή , χρωσπίδες ἄλλος γίγνομαι , ὡς ὁ γλῶσσα ἐκλιθῆρ . καί ὅτι εὔωρος , οὐ ἐκ ἀνάγκη ὁ καλέω ὁ κακός ὁ ὅπως , ἀλλά καί ὁ ὁ ὁ ὄρνυμι ορθολόγος τοιοῦτος . ὡς δήλως * ἐκ ὁ χρωσὸς καί ἀργυρός καί ὁ πολύς ὁ εὐφημάλμων τε καί σπάνις . οὗτος δέ καί ἄλλως εἄν γιγνώσκω ὁ ἐνθυμέομαι χρῴζω Όμα Δίζας . καί δικαιοσύνη χρῴζω μέτορον . ὁ ὑπό ἄλλος ἀθλέω ὡς ὁ δεινοσοφιιστημι ἐπιτίθημι . ἐπί ἱστίον καί ὅτι ὡς ὁ γλῶσσα , οὗτος καί ὁ ἐλκώρ καί ὁ ἐρίζω καί ὁ δωώρ . ὅτι2 ὁ ἀλλά ἐγώ ἀμφι Ὀδυρὶ δεῖφρον δακτα ἦτορ , ἀντί ὁ μορριζω . ὁ περ καί μορμαριζω λέγω . ὁ δέ εἶπον καί ὁ ἐγώ ὁ ἦτορ , ἀναφέρω ὁ Ἀθηνᾶ κατά ὁ πελάζω . ἐφίημι γάρ φημί προσπίπτω ὁ τοιοῦτος λόγος εἰμί . ὅσα δέ ὁ ἀμφι Ὀδυρὶ διά εἷς σήμα γραφεύς . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ Ἰλιάς , οὕτως καί ἐν Ὀδυσσεία ὁ Ὀδυσσεύς ποτέ μέν διπλόος σηματίζομαι , ποτέ δέ διά εἷς σῆμα εὐρίͅσκω , ὥσπερ μέν , διά μέτρον ἀνάγκη . ὥσπερ δέ καί διά αἴτιος ἔχω λόγος . ἐπί γάρ ἐκ ὁ ὀδύσσω ὁ ὀργίζωμα παράγω αὐτός ὁ ποιητής οὖον ὁ μέλλω ὀδύσσομαι , διά μέν ὁ ἐνίστημι , ἐν ὁ δυάω δέ προάγω . διά δέ ὁ μέλλω , ἐν ἔχω Σ . ὅτι δέ καί δασύνω κατά τις ὁ ἄρχω , ἐν ὁ Ἰλιάς εἴρω . ὁ δέ δεῖφρον δακτα ἦτορ , τρόπος ἐτυμολογία εἰμί . ἵνα καί ἀναπυνθάνομαι ὁ δεῖφρον διά ὁ δακτα ἦτορ , καί εἰς τατός ἔχω ὁ φρόνησις Ἀθηνᾶ , ὁ φρόνιμος ἀνήρ . καί γάρ καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ συνέχω - τός , δακτα ὁ φρονέω ὁ Ψυχή . μορμαιζω καί μορμανόν . καί Ἀθηνᾶ ὁμοίως δακτα ἦτορ , πολύς - θουναω εἰμί . ἢ καί ἄλλως , παρηγώσως ὁ τοιοῦτος σχῆμα εἰμί . καί γάρ ὁ δεῖφρον , ἐκ ὁ δαίω παρέχω . ὁ παράκειμαι ὁ δακτα ἦτορ , παρηγώσως σχῆμα ἐνέχω . ὅτι2 ἐπί δυστη - χόω ἀπολύω οἴζω ὁ , δυσμορος . ὡς δέ διά φθάνω ἀπό πῆμα πάσχω . λέγω δέ δυσμορον , ὁ δυστυχής . ὡς ἀλλοχόρ καί ἀμμορος καί αἰνόμορος λέγω . ἐπί δέ καί κακμορος ὁ ΠΗΡ εἰμί κακώμορος ἢ κακώδης . ὡς δέ καί κακίς εἰμί οὖον ὁ τοιοῦτος λέξις σημαίνω , δήλωσις Ἀθηναῖος ἐν ὁ , κακμο - ῥόος καί τίς γένος χάρις , ὑπό Ῥωμαῖος οὕτως καλέω . καί ὥσπερ , ἐντεῦθεν ὁ γυδαις ὁ κακός - ῥόος παρίσθιραν . ὅτι2 εἶπον γῆσιν ἐν ἀμφίρυτος οὐ έι ὀμφαλός εἰμί θάλασσα , ἐπάγω ἐκατέλλαλον εὐθύνω . ὁ δέ δευτερώνω . καί ὁράω μέν εἶπον . γῆσιν δευτέρωσις ὡς καί πρό μικρός εἰρέω , κατά σχῆμα ἐπαναλαμβάνω . εἰμί δέ ἄλλως ὁ λόγος ἀποστατικός , ὡς ἀπό ἀρχή . ἵνα λέγω ὅτι γῆσιν εἰμί δευτερώνω . τοιοῦτος τίς καί ἐν Ἰλιάς ὁ , ὁμίς κατασκοτέω ὁ ἄνω ἀστράπτω ἐπιζέμε . καί ἔχω γάρ . ἀσύνθετος κατά ἀπόστασις ἀρχω . οἷος , ἀστράπτω εἰμί * ὁ Ζεύς ἐπιδέχομαι . μάλιστα δέ ὁ , γῆσιν δευτερώνω , συνάπτω ὁ , ὀμφαλός θάλασσα . ἵνα λέγω ὅτι ὀμφαλός θάλασσα γῆσιν δευτερώνω . οὗτος καί μετά ὀλίγος εἶπον Κιζώρος κηρύσσω , καί μέλλω ἐπέρχομαι ἀντιθέω Πολυφή - νυμφότιμον , ὥσπερ λάζω ὁ σύνταξις ἀνίστημι ὁ ἐπιβολή . Κιζώρος , ὅς ἀλάομαι , ἀντιθέω Πολύς - φῆμος . ὅσα δέ ὅτι ἐν ὁ , γῆσιν ἀμφίρυτος , διά εἷς ὁ γράμμα ὁ λέξις ὁ ποιητής , διά ὁ μέτρον ἀφίημι ὁ ὁ ὁ διπλόω . ποικίλος δέ ταῦτο καί ἐν ἄλλος πολύς . ὁ δέ δευτερώνω , οὐ ἀπλόος παρέρ - γώση ὁ ποιητής , ἀλλά προλέγω ὁ κατασκευή ὁ σχέδιος εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ ἐκεῖ δένδρον δοκέω ὡς οὐρανόω φύω ἔχω . ἐν ὅς σημαιώσατα ὅτι Ἀθηνᾶ μέν ὁ Ὀδυσσεύς , ἱερόv δέχομαι ἀπλόος εἶπον . Ζεύς δέ καί οὗτος ἐπιτήκω . διό καί θέω αὐτός εἶπον καί περιοιος αὐτός ἐπμαρτύρατο . καί πῶς ὁ Ἀθηνᾶ ἐπέχω οὗτος λήθηρ εἰμί διό οὗτος ἀγαθός ἐξαρίτης εἰμί ὁ ὀδύσσομαι , εἴρω ὁ ἐν Ἑκάτη ὡς οἶος λαμβάνω , αὐτός παιδευτικός δέ πᾶς οὖον μόνος ὡς ὁ μή δῖος εἰμί ὁ ἄρχω λήθηρ πέσχαν ὁ αὐτός Χάριτον , ἀλλά καί ὁ θέω , ἐπίστροφος εἰμί ὁ σπουδαῖος ἀνήρ . ὁ δέ σχῆμα ὁ ποῖ μέν νῦν εἰμί βουτός , ἐκ Ἡσίοδος παραλαμβάνω . ἀρόω ἐκ ὁ , ὁ περί βουλή . Λεναίων πόρις δέ εἰμί μίγνυμι . ἐν ὅς ὁράω ὁ περίειμι καί αἰτιατικός καί δοτικός καί ἀπερωματικὴ φῆμα σῦς - τίνω . ὡς δηλόω ὁ νῦν . καί ὁ βουλή . καί ὁ μάχομαι . ὄνομα καί αὐτός τοιοῦτος ὡς αλλοχοω εἴρω - ὁ . Σημειώσατα δέ ὅτι ὁμόσημος καί ὁ ὁ . λήγω γοῦν φημί ὅτι κεῖμαι , ἐγώ ποῦ . φ παρά - κατά ποταμός ὁ καλέω . ὅτι2 Ποσειδῶν γαυαγω , οὖον μόνος διά ὁ ἐπί γαῖα ὁράω ὁ διά ὁ συνέχω ὁ γαῖα ὁ ὑγρότης ὡς αλλοχοω δηλόω , ἀλλά καί ἀπό ὁ εἰμί γαῖα ὁ εἰμί ἄμμος γαῖα , Ἐπειός γάρ ὁ Ποσειδῶν . ἱστίον δέ ὡς Ποσειδῶν μέν , χυροος . Ποσειδῶν δέ μηρός ὄνομα . ἐπαινέω δέ αὖος ὁ παραλήγω αιολιζω ὁ Ποσειδῶν . ὡς καί ὁ γενναῖος ὁ πύλη Μοῦσα νύμφη καί ὁ λοιπός . Σημειώσατα δέ ὡς γαυαγω μέν , μονεχὼς διά διγθόγγου . γευαγω δέ καί γηήχος , κατά Ἡρωδιανός μέν καί Λίβιος , διά τε ὑψόω περί ὁ νιλογραφω γίγνομαι εἶμαι συναίρεμα ἢ γῆ . ἄλλος δέ , διά ὁ ὁ διγθόγγου παρά ὁ λοιπός γαῖα ἐκ εἶμαι καί ὁ γαυαγω . ὅτι2 ὁ . ασκελής αὐτός κεχολυειμι , ἢ ἀντί ὁ πέντε σκέλος ἀπό ὁ σκέλος ὁ ξηραίνω ἐκ οὖον καί ὁ σκέλλω καί ὁ κατεσκληρὼς , καί ὁ σκελετός . ἢ καί ἄλλως ασκελής , ὁ ἀμετάβατος καί ἀμετακίνητος , ἀπό στένωσις ὁ σκέλος . ὡς δέ , καί ἀντί ὁ κατεσπευσμένος . καί πολυσποχεω . καί οἷος πολύς - σκελές . κατά ὁ . Ίζα καί πολύπονος καί πολύχαρ . ὁ δέ παραγωγή ὁ σκέλος σκέλος , ἀνάλογος καί ὁ ἔπω ἔπος . βλάπτω βλάπος παρά ὁ κομίζω . εἴδω δέλλις . τρώγω τρώξ , καί ἐναλλαγή ὁ τ , βράχος . ὅτι2 ἐν ὁ . ὀρθαλμοῦ ἀλέω , περισσεύω ὁ ὀρθαλμοῦ . κάμνω ἀπλόος οὗτος διά σαγή - νεια . ἄλλως γάρ . καί Χωρὶς ὁ ὀρθαλμοῦ νοέω ὁ ἀλέω ἐπί τυφλότης , εἴπερ Ἀλέως ὁ μή λᾶας ἀρόω ὁ μή βλέπω . οὗτος καί αλλοχοω ποιέω πολλοχοω . ὡς καί ἐν ὁ νεκτῶν καταπεθναυος . καί ἐκεῖ γάρ ὁ καταπεθναυος , ἐκ περισσός κεῖμαι δοκέω . ἱστίον δέ ὅτι ἐκ ὁ ἀλέω ὀρθαλμοῦ , Κάιτα ἐν ὀρτομικῷ λέγω ἀλεωπὸς σύνθετος ὁ Αράγης . ἢ ὁ τυφλός . ὡς νεκτάλωψ ὁ νύκτωρ ἁλής ὁ ὄψ . καί νεκτάλωπὸν ὁ νεκτάζων . ἐκ δέ ὁ ἀλέω , γίγνομαι ἀλεωτὴς ἢ τυφλότης . Σημειώσατα δέ ὅτι Ὅμηρος μήv ὀρθαλμοῦ κικλωψ μηνύω , οὐ ἐπισημαίνω εἴτε δύο ποτός εἰμί αὐτός καί θεάτιος ἀπωθέω , ἀΐτας Ὀδυσσεύς καί ὁ λοιπός ἀφανίζω . εἴτε καί ἐκ γενετή εἷς ἔχω . Θεόκριτος δέ ἀκόλουθος ὅς φημί Ἡσίοδος περί ὁ μυθικός Κικλῶπον ὡς ἕκαστος κυκλωτικώς ὀρθαλμοῦ επ νέμω μέτωπον , φημί ὅτι ὁ κικλωψ εἷς ἔχω γλωχίς ὀρθαλμοῦ ὁ ἄφρα , ὁρός εἷς ἐκ ἕτερος οὕτως ὡς ἕτερος τείνω . ὅτι δέ ὁ Κικλῶπον ὁμοίως ἤτοι γλῶχιος ἀφίημι καί ἐλεύθω ἐπί ὀφραος , δηλόω ὁ αὐτός Κύκλωψ ζῶ . δῆλος δέ ὅτι ὅσπερ ὁ τίπτε ἀντί ὁ , τίς ποτός ὁ δύο γλώξ κανονικός εἰς δύο ἀντίστοιχος δεσμίας ἔ-χντῳσκω ἐν ὁ , τάσσω οὖον τε ἀντάω , ὁμοίως λόγος καί ὁ μόρον ἤδη ὁ ὀπτι*χὸν ἀλλ' - ὁ , ἀντί ὀπταλμοῦ , ὀρθαλμοῦς ἀφίημι . ὁμοίως δέ πρός οὗτος καί ἐν ὁ , τίνω ἐνάγω , Πλάλη - πέτομαι πλήσσω . καί ὁ ὅμοιος . οὗτος ἐξακολουθέω , καί ὁ παρά Θεόκριτος ἐπιγιγνώσκω ἀντί ὁ ἐπιπνέω γοητευτικός . ἐπί δέ , καί ὁ φθάνω φθάνω , ἐκ ὁ Πάτο πέτομαι πέτομαι . ὁ γάρ φθάνω ἦτο προλέγω . ἐκπλέω οἷος δοκέω . ὡς δέ καί ἄλλως φῦλον εἰς δεῦρο ἐν αντιστοιχώ μεταχωσᾶ ἐπί δέ καί ὁ ανάπαλιν , καί ἢ ἄσις δίδωμι . ὅτι2 ὁ μέν Κικλῶπον , ἐθνικός εἰμί ὁ ὁ Ποσειδῶν νίον , κύριος δέ ὁ Πολύφημος . οὖον μή ἄρα , ὥσπερ ὁ αργειθεος ἐν ὁ ἑξῆς κύριος φημί ὄνομα , οὗτος καί ὁ Κικλῶπον ἐκ οθνιπου εἰς κύριος μεταπίπτω . ἐξωθέω ὁ Πολύφημος , ὁ κοινός . ἐπεί καὶι Ὅμηρος χροος εἰμί αὐτός μέγας παρά Κικλῶποσιν . καί διατοῦτο εἰμί διώνυμος ὁ ἀνήρ . ὅσπερ οὐ ἐν ἀρχή ὁ ποιητής ἀναφαίνω , ὅσος αὐθὸς ὁ διωνυμία ἐπισημαίνω , ὡς ἐν Ἡσίοδος γιγνώσκω ἐπί τε ὁ Ἀργεῖος καί ὁ Σαμαάνδρου καί ἄλλος . Σημειώσατα δέ ὅτι εἰς δημός ὁ τοιοῦτος Κικλῶψ ἀλληγορέω ὡς ἐν ὁ μετά οὗτος κατά τόπος οιζιω ὁράω . διό καί Ποσειδῶν αὐτός ὁ ΘΕ - λεκτίον ὁ μῦθος γενεαλογέω , ὡς ὑγρός καί νύσσω εἰς δημός . καΐλα ποῦ καί ὁ * Ἀχιλλεύς τις ὡς