eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1654
μετὰ στίχους ὡκτω , πάλιν ἔχει τὸ , μᾶλα μέγα θηρίον εἶναι τὸ πειθόν . οὕτω καὶ ἄλλαχοῦ τειχίων εἴπων ὑποχωριστικώτερον ὑψωσεν εἴπων ἐκεῖνο μέγα . οἷον . παρὲκ μέγα τειχίων αὐλῆς . καὶ τὸ οἴκιον δέ , οὐδ' αὐτὸ σμικρὸν τι δηλοῖ ἐν τῷ , οἰκία δ' αὐτὲ μητεῖο δοῦμεν . πῶς γὰρ ἂν σμικρὰ εἴη τὰ μέγαρα τοῦ Ὀδυσσέως ἄπερ ἐξ ἱππῶν ἐκπεα ἔστιν ; οὐ μὴν οὐδὲ ὅτε οἰκία λέγει " Ἰδου ἐν Ἰλιάδι , ὑποχωριστικῶς ἂν ἐκεῖνα οὕτω λέγοι , ἀλλὰ μάλιστα παραωνύμως . ἵνα μὴ καὶ αὐτὸ σκώμμα εὑροὶ καθ' αὐτὸ καὶ τὸ , αὐθίφα Λιὸς δωμέτιον , καθ' οὐ Ἀριστοφάνης ἐπαῖξε , συγκαταπαίζας ἄμα καὶ τὸ , χρόνον πόνδα , ὅπερ δοκεῖ παραξεσθῆναι ἀπὶ τοῦ , περιπλομένων ἐνιαυτῶν . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι ἐξ Ὀμήρου λαβὼν Ἡροπίδιος μέθο - δον τὴν βασιλικὴν παίδα Πολυξένου μύσχον μὲν εἴπον εὐτελῶς ἔφρασε . σκῆμνον δὲ προσεπών ἐπιτή - σεν . ἐπὶ λέοντος γὰρ κυρίως τὸ σκῆμνος . εἰ καὶ οἱ πελασοὶ ἐξαιροῦσι τῆς Ὀμηρικῆς ποιήσεως οἷα σμικροπρεπεῖς τὸ ὑποχωρίζεσθαι , ἀλλ' ὅμως ἔστιν * οὐ κείσθαι καὶ τοιαῦταί τινες λέξεις δοκοῦσι προσ - φεῖν τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασιν . ἐν αἷς καὶ ἀγκάλις ἢ ἀγκάλῃ ἐν Ἰλιάδι . οἷον . ἐν ἀγκαλίδεσσι τυθήνης . καὶ , παῖδες ἐν ἀγκαλίδεσσι φέρον . ὅτι δὲ ὑποχωριστικῶν τύποι διάφοροι , δῆλον ἐκ τῶν πα - λαιῶν . παρ' οἷς κείται καὶ ἀρσενικῶν τύπος ὁ μὲν κατὰ τὸ πλεονάζον . οἷον . Ἡραυστίων Ἡραυστίωνος ὁ Ἡραυστος . ὁ δέ , κατὰ τὸ ἐλλείπον . οἷον . Βάκχων Βάκχωνος καὶ Σίμων Σίμωνος , ὁ Βακχυλίδης δηλαδὴ καὶ ὁ Σιμωνίδης . ὧν καὶ φυλάσσεται τὸ ὦ τῆς εὐθείας ἐν τῇ γενική . Τὸ δὲ ἀνέ - χεσθαι μελιχρίως ἐπέσσι παρασταθὲν ἄνδρα ἕκαστον ἀνθρώπων ἧθος δηλοῖ πρᾶφως ὀτρυνοῦντος . Ὅτι παρηγόρημα τῶν ὡς ἐπὶ πανδύν λυπουμένων τὸ , ὦ φίλοι , οὐ γὰρ πον καταδυσο - μεθ' ἀχνύμενοι περ εἰς Ἀίδαο δόμους πρῶν μόρσιμον , ἢ καὶ ἄλλως εἰπεῖν , * Θεοῦθεν ἡμαρ ἐπέλθον . ἀλλ' ἄγμε μνησόμεθθα βρώμης , μηδὲ τρυχώμεθα λιμῷ . ἢ δὴ παρίγρασις ὅτι τοῦ γάγομεν . ἢ καὶ ἄλλως δηλωτικὰ τοῦ γαγεῖν , ἐκ τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ' αὐτό . πρῶτον γὰρ τις μνησάμενος βρώμης , εἶτα γαγὼν οὐκέτι τρύχεται λιμῷ . καὶ ἐστι τοιαύτη μέθοδος καὶ ἄλλαχοῦ παρ' Ὀμήρῳ , ἢν καὶ ὁ Ἐρμογένης ἐπισημαίνεται , διδάσκων εἶναι ποτε καὶ μάλιστα ἐπὶ τῶν μὴ σμικρῶν συγ - σθένι μὲν τὸ πράγμα , δηλοῦσθαι δὲ ὅμως ἐκ τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ' αὐτό . Τὸ δὲ καταδυσόμεθθα , σμυνοτάτη λέξις ἐπὶ ἀνθρώπων , ὡς * δύνοντος καὶ αὐτοῦ ἡλίου δίχα ὅτε ὑπὸ γῆν γέννη - ται . Ἐκ δὲ τοῦ βέβρωμαι ἢ βρώμη , ὡς ἐκ τοῦ τέθρωμαι ἢ τρώμη Ἰωνικῶς ἠγοῦν ἢ τρώ - σις , καὶ ἐκ τοῦ ἐθρόμαι , ἢ θώμη . τὸ δὲ ὅλον εἰπεῖν τριῶν τούτων τοῦ , βέβρωμαι βέβρωσαι βέβρω - ται , ἐκ τοῦ πρῶτον μὲν ἢ βρώμη καὶ τὸ βρώμα , ἐκ τοῦ δευτέρου δὲ ἢ βρώσις . οἷον . δοτ' ἐμηίπολοι βρώσιν τε πόσιν τε . καὶ ἐνταῦθα δέ , ὥρα ἐν νηὶ βρώσας τε πόσας τε . ἐκ τε τοῦ τρίτον τὸ βρω - τὸν καὶ ἢ βρωτής . Σημειῶσα δὲ τὸ , ὦ φίλοι , οὐ γὰρ πον καταδυσόμεθθα εἰς Ἀἰδη , ἀλλὰ μνησόμεθθα βρώμης , ἐν * πολλοῖς γὰρ ὁ ποιητὴς ἀρχόμενος ἀπὸ τοῦ γάρ , εἶτα ἐπάγει τὸν ἀλλὰ δο σύνδεσμον ταυτοδυναμοῦντα τῷ δή , οὕτω γοῦν καὶ μετ' ὀλίγα φησίν ὦ φίλοι , οὐ γὰρ τ' ἴδμεν ὅπη ζόφος , οὐδ' ὅπη Πώς , οὐδ' ὅπη Πέλιος φασίμφροτος ἄσων ὑπὸ γῆν , οὐδ' ὅπη ἀννείται , ἀλλὰ * φραζόμεθθα θάσσον . ἐνθα ζόφον μὲν τὴν δύσιν εἴπων Πῶ δὲ τὴν ἀνατολὴν ἠρμόγνωσε τὰς λέξεις εὐθὲς πλειόντερον . πρῶτα μὲν τὸν ζόφον διὰ τοῦ , ὅπη Πλιος ὑπὸ γῆν ἄσιν . εἶτα τὴν Πῶ διὰ τοῦ , ὅπη ἀνίσχει . τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ ἀννείται , ἀντὶ τοῦ ἀναστέιχαι , ἀνανείται , ἀνέχεται , ἀνατέλλει . ἐν οἷς Ὀδυσσεὺς λέγω μὴ εἰδέναι ὅπη κοσμικοῦ κλίματος εἰσιν . οὐ γὰρ ἔχωμὲν φραῖ συγχθῖναι ἄπὸ ἀνατολι - κοὶ πρὸς ἑτέρων χώραν ἰσμέν , ἢ δευκοί . καὶ τοῦτο μὲν τοιοῦτον . κῖται δὲ καὶ * μετὰ βραχία ἐν τοῖς περὶ Κίρκης ἀρχὰς ὁμοῖον . οἷον , ὦ φίλοι , ἔνδον γὰρ τις παλὸν ἀοιδίαι , ἀλλὰ φθεγγόμεθθα θάσσον . Σημειῶσα δὲ ὅτι ὁ χωρηγὸς εἰς τὸ , οὐ γὰρ τ' ἴδμεν ὅπη ζόφος καὶ ἔξης ὡς προγέγραπται , λέγω ὅτι ἐν τόπῳ τινὶ Ὀδυσσεὺς ἔγνετο , ἐνθα ἐνέπλεκτο τὰ τοῖς πολλοῖς φανόμενα ἐν οὐρανῷ , διὸ καὶ ταφθό - σεται . τῶν τινὲς δὲ παλαιῶν οὐκ ἀπορθύντε διυπολαβόντες δὲ τὸν Ὀδυσσέα ταῦτα λέγειν φασί . Περὶ δὲ τοῦ φράζεσθαι αὶ καὶ προγέγραπται , ὅμως οὐ πάραγον καὶ ἐκ τῶν Ἡρακλείδου παρασημειωσασθαι ταῦτα . ἀνέλαθὲν φραῖν ἠγοῦν ἐξ ἀρχῆς θεματικῆς , ἐστι φθὸ τὸ λέγω , οὐ μετοχὴ εὐριστος , φράσας . ὡς κλῶ κλάσας . καὶ συγχωπή , φράς . οἷον . φράς ἦμιν ἀπόλυσιον . ὡσπερ καὶ κλᾶς φραῖ παρὰ Ἀναξιόντι . τὸ δὲ φθὸ παραγέτιν εἰς τὸ φράζω ἐξ οὐ ἢ φράσις , προσλήψει τοῦ θ γίνεται φράζω ὅθεν ἢ φράσις . ἄλλως δὲ μεταληφθέν Μακεδόνων φραῖ διαλεκτῶ καὶ ἐξανθῆν διὰ τοῦ β , ποιεῖ τὸ βθὸ βάζω Σικελικῶς κατὰ
Lemmas: μετά στίχος ὡκτω , πάλιν ἔχω ὁ , μῆλον μέγας θηρίον εἰμί ὁ πειθός . οὗτος καί αλλαχού τειχίον εἶπον ὑποχωριστικώτερον υψώνω εἶπον ἐκεῖνος μέγας . οἷος . παρέξ μέγας τειχίον αὐλή . καί ὁ οἰκίον δέ , οὐδέ αὐτός μικρός τίς δηλόω ἐν ὁ , οἰκίον δέ αὐτός μητεῖο δήω . πῶς γάρ εἄν μικρός εἰμί ὁ Μέγαρα ὁ Ὀδυσσεύς Ἄπερ ἐκ ἵππος ἐκπίνω εἰμί ; οὖον μήv οὐδέ ὅτε οἰκίον λέγω " ἰδού ἐν Ἰλιάς , ὑποχωριστικῶς εἄν ἐκεῖνος οὗτος λέγω , ἀλλά μάλιστα παραωνυμαω . ἵνα μή καί αὐτός σκώμμα εὑρίσκω κατά αὐτός καί ὁ , αὐθίφα λίς δωμέτιον , κατά οὖον Ἀριστοφάνης παίζω , συγκαταπαίζω ἄμη καί ὁ , χρόνος πόνδα , ὅσπερ δοκέω παραξέω ἀπύ ὁ , περιπλόμενος ἐνιαυτός . ἰστέον δέ καί ὅτι ἐκ Ὄμηρος λαμβάνω Ἡροπίδιος μεθίημι - δίδωμι ὁ βασιλικός παῖς Πολύξενος μύσχον μέν εἶπον εὐτελής φράζω . σκῆμνον δέ προσπίπτω ἔπειμι - Σεν . ἐπί λέων γάρ κύριος ὁ σκῆμνος . εἰμί καί ὁ πελάζω ἐξαιρέω ὁ ομηρικός ποίησις οἷος σμικροπρεπω ὁ ὑποχωρίζω , ἀλλά ὅμως εἰμί * οὖον κεῖμαι καί τοιοῦτος τις λέγω δοκέω προς - Φέιν ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα . ἐν ὅς καί ἀγκάλη ἢ ἀγκάλη ἐν Ἰλιάς . οἷος . ἐν ἀγκάλη τιθήνη . καί , παῖς ἐν ἀγκάλη φέρω . ὅτι δέ υποχωριστικος τύπος διάφορος , δῆλος ἐκ ὁ πῃ - λαιός . παρά ὅς κεῖμαι καί ἀρσενικός τύπος ὁ μέν κατά ὁ πλεονάζω . οἷος . ηραυστια ηραυστιοινος ὁ Ἡραυστος . ὁ δέ , κατά ὁ ἐλλείπω . οἷος . Βάκχων Βάκχων καί Σίμων Σίμων , ὁ Βακχυλίδης δηλαδή καί ὁ Σιμωνίδης . ὅς καί φυλάσσω ὁ εἰμί ὁ εὐθύς ἐν ὁ γενικός . ὁ δέ ἰδμάν - χω μελιχρίως ἔπος παρίστημι ἀνήρ ἕκαστος ἄνθρωπος Ἧθος δηλόω πρᾶφως ὀτρύνω . ὅτι2 παρηγόρημα ὁ ὡς ἐπί πανδύν λυπέω ὁ , εἰμί φίλος , οὖον γάρ πως καταδύω - μετά ἄχνυμαι περ εἰς ᾍδης δόμος πρῶν Μόρσιμος , ἢ καί ἄλλως εἶπον , * Θεοῦθεν ἦμαρ ἐπέρχομαι . ἀλλά ἀγμός μιμνήσκω βρώμη , μηδέ τρύχω λιμός . ἢ δή παρίγρασις ὅτι ὁ γάγομεν . ἢ καί ἄλλως δηλωτικός ὁ γαγεῖν , ἐκ ὁ πρό αὐτός καί μετά αὐτός . πρῶτος γάρ τις μνάομαι βρώμη , εἶτα Γάγαι οὐκέτι τρύχω λιμός . καί εἰμί τοιοῦτος μέθοδος καί αλλαχού παρά Ὅμηρος , εἄν καί ὁ Ἑρμογένης ἐπισημαίνω , διδάσκω εἰμί ποτός καί μάλιστα ἐπί ὁ μή μικρός συγ - σθένις μέν ὁ πράγμα , δηλόω δέ ὅμως ἐκ ὁ πρό αὐτός καί μετά αὐτός . ὁ δέ καταδύω , σμυνοτηταω λέξις ἐπί ἄνθρωπος , ὡς * δύω2 καί αὐτός ἥλιος δίχα ὅτε ὑπό γῆ γέννα - ὁ . ἐκ δέ ὁ ἐσθίω ἢ βρῶμα , ὡς ἐκ ὁ θρῴσκω ἢ τρώμη ἰωνικός ἠγέω ἢ Τρώς - τις , καί ἐκ ὁ θρῴσκω , ἢ Θώμη . ὁ δέ ὅλος εἶπον τρεῖς οὗτος ὁ , ἐσθίω ἐσθίω βεβρός - ὁ , ἐκ ὁ πρῶτος μέν ἢ βρῶμα καί ὁ βρῶμα , ἐκ ὁ δύο δέ ἢ βρῶσις . οἷος . δίδωμι εμηιπολος βρῶσις τε πόσις τε . καί ἐνταῦθα δέ , ὥρα ἐν ναῦς βιβρώσκω τε πόσος τε . ἐκ τε ὁ τρίτος ὁ βιβρώσκω - ὁ καί ἢ βρώτης . σημειώνω δέ ὁ , εἰμί φίλος , οὖον γάρ πως καταδύω εἰς αἰδέομαι , ἀλλά μιμνήσκω βρώμη , ἐν * πολύς γάρ ὁ ποιητής ἄρχω ἀπό ὁ γάρ , εἶτα ἐπάγω ὁ ἀλλά δο σύνδεσμος ταυτοδυναμέω ὁ δή , οὗτος γοῦν καί μετά ὀλίγος φημί εἰμί φίλος , οὖον γάρ τε οἶδα ὅπῃ ζόφος , οὐδέ ὅπῃ Πῶς , οὐδέ ὅπῃ Πέλιος φασιμφροος ἀάω ὑπό γῆ , οὐδέ ὅπῃ ἀνίημι , ἀλλά * φράζω ταχύς . ἔνθα ζόφος μέν ὁ δύσις εἶπον πῶ δέ ὁ ἀνατολή ἠρμόγνωσε ὁ λέγω εὐθύς πλεῖος . πρῶτος μέν ὁ ζόφος διά ὁ , ὅπῃ Πλιός ὑπό γῆ ἄσις . εἶτα ὁ πῶ διά ὁ , ὅπῃ ἀνίσχω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀνίημι , ἀντί ὁ ἀναστείχω , ἀνανέω , ἀνέχω , ἀνατέλλω . ἐν ὅς Ὀδυσσεύς λέγω μή οἶδα ὅπῃ κοσμικός κλίμα εἰμί . οὖον γάρ ἔχω Φράι συγχθῖναι ἀπό Ανατόλι - κοί πρός ἕτερος χώρα οἶδα , ἢ δεῦκος . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . κίτης δέ καί * μετά βράχος ἐν ὁ περί Κίρκη ἀρχή ὅμοιος . οἷος , εἰμί φίλος , ἔνδον γάρ τις πάλος αοιδιος , ἀλλά φθέγγομαι ταχύς . σημειώνω δέ ὅτι ὁ χωρηγὸς εἰς ὁ , οὖον γάρ τε οἶδα ὅπῃ ζόφος καί ἔξειμι ὡς προγράφω , λέγω ὅτι ἐν τόπος τις Ὀδυσσεύς γίγνομαι , ἔνθα ἐμπλέκω ὁ ὁ πολύς φαίνω ἐν οὐρανός , διό καί τείνω - σέτα . ὁ τις δέ παλαιός οὐ ἀπεῖπον διυπολαμβανω δέ ὁ Ὀδυσσεύς οὗτος λέγω φημί . περι δέ ὁ φράζω ὅς καί προγράφω , ὅμως οὖον παράγω καί ἐκ ὁ Ἡρακλείδης παρασημειόομαι οὗτος . ἀνέρχομαι Φράιν ἠγέω ἐκ ἀρχή θεματικός , εἰμί φθάνω ὁ λέγω , οὖον μετοχή εὐριστος , φράζω . ὡς κλάω κλάω . καί συγχωπή , Φρας . οἷος . Φρας ἡμεῖς ἀπολύσιον . ὡς καί κλάω Φράι παρά Ἀναξίων . ὁ δέ φθάνω παράγω εἰς ὁ φράζω ἐκ οὖον ἢ φράσις , πρόσληψις ὁ θ γίγνομαι φράζω ὅθεν ἢ φράσις . ἄλλως δέ μεταλαμβάνω Μακεδών Φράι διάλεκτος καί ξαίνω διά ὁ Β , ποιέω ὁ βθὸ βάζω Σικελικός κατά