eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1900
Οδυσσεὼς πρὸς τὸν Ἰρίτον · ἄ καὶ συμπεράνας ἐπιφέρει τὴν ἐξ ἀρχῆς πρότασιν τὸ , ὅς οἱ τόξον ἔδωκε , δεικνὺς , τοῦτο καὶ μόνον αὐτῷ πρὸ ἔργον εἶναι , τὸ εἰπεῖν ὡς τὸ ἀνὰ χέρας ἄρτι τόξον δώρων ἦν τοῦ Ἰρίτου , τὰ δ' ἄλλα πάντα κατὰ τι πάρεργον ἐπιμπεριληφθῆναι . Τῶν δὲ τοῦ ἠθθέντος διηγήματος μερῶν τὸ μὲν δῶρα δοῦναι ἐνυπολογικῶς ἐφράσθη . Τὸ δὲ τυχήσας ἢ ἀντὶ τοῦ τυχῶν ἢ κατὰ τύχην , ἢ καὶ ἄλλως εὐτυχῶς συναντήσας κατὰ γε μόνον τὸ ἀλλήλους ἰδεῖν καὶ δῶρα δοῦναι καὶ ἀντιλαβεῖν . ἄλλως γὰρ * οὐκ ἦν εὐτυχὲς τὸ μὴ καὶ τραπέζῃ γνῶναι ἀλλήλους οἰκειακῇ · εἰ δὲ καὶ ἐν ἀλλοτρίᾳ εἴκῃ ἦν καὶ συμφαραγεῖν , οἷον ἐν τῷ τοῦ Ὀρτιλόχου οἴκῳ , ἐνθα ξυμβλήντο ἀλλήλοις . Ἡ δὲ Μεσσήνη γράφεται μὲν , ὡς καὶ ἡ Σικελικὴ καὶ εἰ τις που ἄλλη , παρὰ πᾶσιν ἐν δυσὶ σσ . λέγεται δὲ κατὰ μὲν τοὺς ἡρωϊκοὺς χρόνους Λακωνίων εἶναι , κατὰ δὲ τοὺς Ἡρακλείδας , ἤρουν μετὰ τὴν αὐτῶν κάθοδον , διχασθῆναι αὐτὴν τῆς Λακωνικῆς . τὸ δὲ δίπλασμα τοῦ σίγμα ἐν τῷ Μεσσήνη διλοῖ καὶ τὸ ἠθὲν Ὀμηρικὸν ἔπος · τῷ δ' ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλητῇν ἀλλήλοιςιν , ἤρουν συνήρτησαν · ὡς δὴ στίχος καὶ ἐπαινείται ὡς ὁλοσπόνδειος καὶ τῷ στασίμῳ τοῦ μέτρου ἐξομοιοῦμενος τῇ στάσει τῶν συναντῶντων ἀλλήλοις κατὰ φιλίαν , ὡς περ αὐ πάλιν ἐπαινέτοί ἐτίμωθι κατ' ἄλλον τρόπον οἱ ὁλοδάκτυλοι , ἑποῖον καὶ τὸ , καὶ μέγας μεγαλωστὶ λελαιμένος ἱπποσυνάων · ἐνθα ὅρα τὸ μεγαλωστὶ ὁμοιότητα συνθέσεως ἔχον οὐ μόνον πρὸς τὸ νεωστὶ ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ δημωστὶ καὶ ἱρωστὶ , ἐκ τοῦ δημῶς καὶ ἱρῶς , ὡς παραδιδόσιν οἱ παλαιοί . Ὅτι δὲ τὸν ἐκ πέντε δακτύλων συγκαίμενον στίχον καὶ ἔκτον σπονδαίου ἢ τροχαίου πηδητικῶν · μάλιστα γινέσθαι οἴδασιν οἱ παλαιοί , ὁ τεχνικὸς παραδιδῶσιν . ἐνθα σημειωτέον τὸ , μάλιστα δοκοῦν , πρὸς διασ*τολὴν εἴρου εἰληφθαι πηδητικοῦ ἔπους . εἰ δ' ἄν τοιούτων ὁ κατ' ἐνόπλιον ὀνθμὸν πεποδισμένος στίχος , οὐ μέμνηται καὶ ὁ κωμικὸς ὁποῖος κατὰ τοὺς παλαιοὺς ὁ μετὰ δύο δακτύλους ἔχων σπονδαίου κατὰ τὸ πάλιν καὶ πάλιν · οἷον , ὡς φάτο δακρυχέων , τοῦ δ' ἔκλυε πότνια μήτηρ . λέγοιτο δ' ἄν ἴσως κατ' ἐνόπλιον διὰ τὸ πρέπιν μὲν ὀνθμὸν τοιούτον καὶ τοῖς ἄλλως κινουμένοις μετὰ συντονίας , ἐπὶ πλεῖον δὲ τοῖς μεθ' ὀλῶν σεινῶς πηδῶσι καὶ κοῦφα πυθόηχίζουσι · Χρὸς δὲ ἐνταῦθα εἰπεῖν οὐ τὸ δανισθὲν ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀφαγῆς , ἣν οἱ Μεσσήνιοι κατὰ Ἰθακησίων ἐπράξαν . Ἐξέσια δέ , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι ἐν τοῖς περὶ Πριάμου , ἡ δημοσία προεσβεία καὶ , ὡς εἰπεῖν , ἐκπεμφις , ὡς ἀπὸ τοῦ ἐξίημι , ἐξίσω , ὅθεν καὶ ἐξίσις παρ' Ἡροδότῳ ἡ ἀπόπεμφις . διὸ ὑποκαταβὰς ἔφη · πρὸ γὰρ ἤκε πατήρ . ὅθεν γὰρ τὸ προῆλθεν , ἐκεῖθεν καὶ ἡ ἐξίσια . Τὸ δέ , πολλὴν ὁδὸν ἤλθε , ταυτὸν ἴσως τῷ , πολλὴν χέλευθον . Μαινόος δέ , ὡς καὶ προεδηλώθη , ὁ παῖς παρὰ τὸ παιζέιν , ὁμοίως τῷ ὀλοσύνδος καὶ ἀκαδνὸς καὶ τοῖς τοιούτοις . πολὺς δὲ ἐπαινος τοῦ Ὀδυσσεὺς τὸ ἐν παιδικῇ ἡλικίᾳ δι' ὑπερβολὴν συνέσιος πρέσβυν δημοσίᾳ πεμφθῆναι οὐ παρὰ μόνον πατρός , ἀλλὰ καὶ τῶν γερόντων . Τὸ δέ , ἵππους διζήμενος , ταυτὸν ἐστι τῷ ἐρέων , τουνεστίν ἐρευνῶν , ὁ μετ' ὀλίγα ἐθῆκεν ἐν τῷ , ταύτας ἐρέων Ὀδυσσεὺς συνήντετο . Τοῦ δὲ διζήμενος πρωτότυπον ἵεμα διζῶ διζήσω , ἐξ οὐ τὸ διζήμι , ὡς τοῦ αὐτῷ τὸ αἴτημι καὶ τοῦ φιλῶ τὸ φιλῆμι , ὅθεν τὸ , φιλᾶτο δαίμων , καὶ τοῦ αἰνῶ τὸ αἴνημι , ὡς τὸ , οὐ μιν ἐγὼγ' αἴνημι . οὕτω δὲ καὶ ἐκ τοῦ δειπνῶ καὶ ἀριστῶ , καὶθὰ καὶ ἄλλαχοῦ ἐδη - λώθη , δεῖπνημι καὶ ἀρίστημι , ὡς δήλον ἐκ τοῦ δεδείπνημεν καὶ δειπνᾶναι καὶ ἀρίσταμεν καὶ ἀρι - στάναι παρὰ Ἀθηναίῳ . Τὸ δέ , γηράντισοι τοκᾶ*σι , δηλωτικὸν ἐστι τοῦ καὶ ἐκ τοῦ γηρῶ γενέσθαι τὸ γήρομι , οὐ μετοχὴ γηρᾶς γηράντος . Ἐν δὲ τῷ , φόνος καὶ μοῖρα γένοντο , μοῖραν φανε - ρῶς τὴν θανάσιμον δηλοῖ . Ἡρακλῆς δὲ ἐπαινος οὐ μόνον τὸ Διὸς νιὸν δις λεχθῆναι , καὶθὰ καὶ Ἰριτος ἐν δυσὶ τόποις ἐπιεικλὸς ἀθανάτοις ἐλέχθη , ἀλλὰ καὶ τὸ , χαρτερόθυμον , καὶ τὸ , μεγάλων ἐπίστορα ἔργων , τουνεστίν ἐπιστήμονα , οὐ τὸ ἀπλοῦν ἐν Ἰλιάδι , οἷον , ἰσθὴν ἐπὶ ἱστορί πείραρ ἐλεῖσθαι · ἄλλως δὲ γε εἰπεῖν , μεγάλων ἐπιστῶν ἔργων ὁ παρὰ τοῖς ὑστερον συνθέτως λεγόμενος μεγαλουρός , ὁποῖος καὶ ὁ Μαικεδὼν Ἀλέξανδρος . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι Ὀμηρος μὲν ἀσαφῶς φησίν , ὡς κατέκτανεν Ἡρακλῆς καὶ πέμψε ξείνον ὄντα τὸν Ἰρίτον · οἱ δὲ νεώτεροι ἀπὸ τείχους κατα - βληθῆναι αὐτὸν ὑφ' Ἡρακλέος φασίν . ὅπως δ' ἄν ἔχοι τὸ πρᾶγμα , ἠμαρτεν εἰς τὸν ξένιον Λία ὁ Ἡρα - κλῆς . διὸ καὶ τῇ Ὀμφάλῃ , φασίν , ὑστερὸν ἐδουλώθη Λυδῇ γυναικί . Σημείωσαι δὲ καὶ ὅτι , εἰ περ τοῦ ἐνταῦθα ἱστορηθέντος φόνου τοῦ Ἰρίτου καθαρθῆναι ζητῶν ὁ Ἡρακλῆς κατὰ τινὰς τῶν παλαιῶν καὶ μὴ ὑπακουσθεὶς ὑπὸ τοῦ Πυλίου Νηλέως ἐπόρθησε τὴν Πυλόν , πρεσβύτερος ἄν εἴη τοῦ Νέστορος τοῦ
Lemmas: Ὀδυσσεύς πρός ὁ ιριος · ὅς καί συμπεραίνω ἐπιφέρω ὁ ἐκ ἀρχή πρότασις ὁ , ὅς ὁ τόξον δίδωμι , δείκνυμι , οὗτος καί μόνος αὐτός πρό ἔργον εἰμί , ὁ εἶπον ὡς ὁ ἀνά χείρ ἄρτι τόξον δῶρον εἰμί ὁ Ἰρίτης , ὁ δέ ἄλλος πᾶς κατά τίς πάρεργον επιμπεριλαμβανω . ὁ δέ ὁ ἠθέω διήγημα μέρος ὁ μέν Δῶρα δίδωμι ενυπολογικος φράζω . ὁ δέ τυγχάνω ἢ ἀντί ὁ Τύχη ἢ κατά Τύχη , ἢ καί ἄλλως εὐτυχής συναντάω κατά γε μόνος ὁ ἀλλήλων ὁράω καί Δῶρα δίδωμι καί ἀντιλαμβάνω . ἄλλως γάρ * οὐ εἰμί εὐτυχής ὁ μή καί τράπεζα γιγνώσκω ἀλλήλων οἰκειακός · εἰμί δέ καί ἐν ἀλλότριος εἴκω εἰμί καί συμπαράγω , οἷος ἐν ὁ ὁ Ὀρτίλοχος οἶκος , ἔνθα συμβάλλω ἀλλήλων . ὁ δέ Μεσσήνη γράφω μέν , ὡς καί ὁ Σικελικός καί εἰμί τις ποῦ ἄλλος , παρά πᾶς ἐν δύο ἐκπλήσσω . λέγω δέ κατά μέν ὁ ἡρωϊκός χρόνος λακωνίζω εἰμί , κατά δέ ὁ Ἡρακλείδης , ἀρόω μετά ὁ αὐτός κάθοδος , διχάζω αὐτός ὁ Λακωνικός . ὁ δέ δίπλασμα ὁ σίγμα ἐν ὁ Μεσσήνη διαιρέω καί ὁ αἴθω Ὀμηρικός ἔπος · ὁ δέ ἐν Μεσσήνη συμβλητός ἀλλήλων , ἀρόω συναρτάω · ὡς δή στίχος καί ἐπαινέω ὡς ὁλοσπόνδειος καί ὁ στάσιμος ὁ μέτρον ἐξομοιόω ὁ στάσις ὁ συναντάω ἀλλήλων κατά φίλιος , ὡς περ αὖος πάλιν ἐπαινετός τιμόω κατά ἄλλος τρόπος ὁ ὁλοδάκτυλος , ποῖος καί ὁ , καί μέγας μεγαλωστί λαίω ἱπποσύνη · ἔνθα ὁράω ὁ μεγαλωστί ὁμοιότης σύνθεσις ἔχω οὖον μόνος πρός ὁ νεωστί ἀλλά καί πρός ὁ δημωστὶ καί ἱρωστί , ἐκ ὁ δημός καί ἱερός , ὡς παραδίδωμι ὁ παλαιός . ὅτι2 δέ ὁ ἐκ πέντε δάκτυλος συγκαίω στίχος καί ἕκτος σπονδαίου ἢ τροχαῖος πηδητικός · μάλιστα γίνομαι οἶδα ὁ παλαιός , ὁ τεχνικός παραδίδωμι . ἔνθα σημειωτέος ὁ , μάλιστα δοκέω , πρός διαστολή εἴρω λαμβάνω πηδητικός ἔπος . εἰμί δέ ἄν τοιοῦτος ὁ κατά ἐνόπλιος ὀνθμὸν ποδίζω στίχος , οὖον μιμνήσκω καί ὁ κωμικός ὁποῖος κατά ὁ παλαιός ὁ μετά δύο δάκτυλος ἔχω σπονδαίου κατά ὁ πάλιν καί πάλιν · οἷος , ὡς φημί δακρυχέων , ὁ δέ κλύω πότνια μήτηρ . λέγω δέ ἄν ἴσως κατά ἐνόπλιος διά ὁ πρέπις μέν ὀνθμὸν τοιοῦτος καί ὁ ἄλλως κινέω μετά συντονία , ἐπί πλείων δέ ὁ μετά ὄλλυμι σειναω πηδάω καί κοῦφος πυθοηχιζεω · χρώς δέ ἐνταῦθα εἶπον οὖον ὁ δανίζω ἀλλά ὁ ἐκ άφαγος , ὅς ὁ Μεσσήνιος κατά Ἰθακήσιος πράσσω . ἐξεσία δέ , ὡς καί ἐν Ἰλιάς ἐν ὁ περί Πρίαμος , ὁ δημόσιος προεσβεία καί , ὡς εἶπον , ἐκπέμπω , ὡς ἀπό ὁ ἐξίημι , ἐξισόω , ὅθεν καί εξιτις παρά Ἡρόδοτος ὁ ἀποπέμπω . διό ὑποκαταβαίνω φημί · πρό γάρ ἵημι πατήρ . ὅθεν γάρ ὁ προέρχομαι , ἐκεῖθεν καί ὁ εξιθεος . ὁ δέ , πολύς ὁδός ἔρχομαι , τατός ἴσως ὁ , πολύς κέλευθος . Μαινόος δέ , ὡς καί προδηλόω , ὁ παῖς παρά ὁ παίζω , ὁμοίως ὁ ὀλοσύνδος καί ἀκαδνὸς καί ὁ τοιοῦτος . πολύς δέ ἔπαινος ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ἐν παιδικός ἡλικία διά ὑπερβολή Συνέσιος πρέσβυς δημόσιος πέμπω οὖον παρά μόνος πατήρ , ἀλλά καί ὁ γέρων . ὁ δέ , ἵππος δίζημαι , τατός εἰμί ὁ εἴρω , τουνεστίν ἔρευνα , ὁ μετά ὀλίγος τίθημι ἐν ὁ , οὗτος εἴρω Ὀδυσσεύς συνάντομαι . ὁ δέ δίζημαι πρωτότυπος ἵημι δίζω δίζημαι , ἐκ οὖον ὁ διζήμι , ὡς ὁ αὐτός ὁ αἰτέω καί ὁ φιλέω ὁ φιλέω , ὅθεν ὁ , φιλέω δαίμων , καί ὁ αἰνέω ὁ αἰνέω , ὡς ὁ , οὖον ὅς ἐγώ αἰνέω . οὗτος δέ καί ἐκ ὁ δειπνέω καί ἀριστῶ , καθά καί αλλαχού ἐσθίω - λανθάνω , δεῖπνον καί ἀριστάω , ὡς δῆλος ἐκ ὁ δειπνέω καί δειπνάω καί ἀριστάω καί ἀρι - στάνα παρά Ἀθηναῖος . ὁ δέ , γηραντισος τοκάω , δηλωτικός εἰμί ὁ καί ἐκ ὁ γηρῶ γίγνομαι ὁ γηρόω , οὖον μετοχή γηράσκω γηράσκω . ἐν δέ ὁ , φόνος καί μοῖρα γίγνομαι , μοῖρα φανός - Ῥῶς ὁ θανάσιμος δηλόω . Ἡρακλῆς δέ ἔπαινος οὖον μόνος ὁ Ζεύς νιον δις λέγω , καθά καί ιριος ἐν δύο τόπος ἐπιεικλὸς ἀθάνατος λέγω , ἀλλά καί ὁ , χαρτεροθυμος , καί ὁ , μέγας ἐπίστωρ ἔργον , τουνεστίν ἐπιστήμων , οὖον ὁ ἀπολόω ἐν Ἰλιάς , οἷος , ἰσθὴν ἐπί ἵστωρ πέρας ἐλεέω · ἄλλως δέ γε εἶπον , μέγας ἐπιστάω ἔργον ὁ παρά ὁ ὕστερος σύνθετος λέγω μεγαλουρός , ὁποῖος καί ὁ Μαικεδὼν Ἀλέξανδρος . ἰστέον δέ καί ὅτι Ὅμηρος μέν ἀσαφής φημί , ὡς κατακτείνω Ἡρακλῆς καί πέμπω ξένος εἰμί ὁ ιριος · ὁ δέ νέος ἀπό τεῖχος κατά - βάλλω αὐτός ὑπό Ἡρακλῆς φημί . ὅπως δέ ἄν ἔχω ὁ πρᾶγμα , ἁμαρτάνω εἰς ὁ ξένιος Λία ὁ ἆρα - Κλῆς . διό καί ὁ Ὀμφάλη , φημί , ὕστερος δουλόω Λυδός γυνή . σημειόω δέ καί ὅτι , εἰμί περ ὁ ἐνταῦθα ἱστορέω φόνος ὁ Ἰρίτης καθαίρω ζητέω ὁ Ἡρακλῆς κατά τις ὁ παλαιός καί μή ὑπακούω ὑπό ὁ Πύλιος Νηλεύς πορθέω ὁ Πύλος , πρέσβυς ἄν εἰμί ὁ Νέστωρ ὁ