eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1659
σε δινησται . οὐ γὰρ ἕκασιν φάρμακον ἐσθλὸν ὁ τοι δώσω . ἀφῶ δέξασθαι , ὁπότε καὶ Κίωχ σ' ἐλάσῃ πικμίζεῖ ῥέθῳ , δή τότε σὺ ξίφος οὐχ' ἐνυσσάμενος παρὰ μηροῦ , Κίωχ ἐπαίζαι ὥστε πτάμναι μακαίων . ἡ δὲ σ' ἐποδδύσασα κλισεται ἀντήρηται . ἐνθα οὐ μηχ' ἐπατ' ἀπερήσασθαι θεοῦ εὐνήν , ὄφρα πὲ τοι κῦσθι' ἐταίρους αὐτὸν τε κομίσῃ , ἀλλὰ κλισθῆαι μιν μακάριον μέγαν ὄζον ὁμόσσαι , μή τι τοι αὐτῷ πῆμα παχὸν βουλεύσῃμεν ἄλλο , μή σ' ἐποχμνωθέντα παχὸν καὶ ἀνθρώπα θλίψ . ὡς ἀ*ρα φωνήσας πῶς φάρμακον ἀρχαιότης ἐκ γαίης ἐνύσας . καὶ μοι φίσιν αὐτοῦ ἐδεῖξε . μίση μὲν μίλαν ἔσσε , γάλακτι δὲ ἰάλων ἄνθος . μῶλυ δὲ μιν χαλίσοναι θεοί . χαλεπὸν δέ τ' ὁρύσσειν ἀνθρώμῳ γε θνη - τοῖσι . θεοῖ δὲ τε πάντα δύναται . ὑπὲρ ἰνακὸς λεχθὲν ὀρθῶς εὐσχήμα , ἵνα τις εἴπῃ , Θέος δὲ τε πάντα δύναται . 'Ἡ δὲ ἀλληγορία ἐν τούτοις 'Ερμὴν μὲν οὐδὲ συνήθως τὸν λόγον , μῶλυ δὲ τὴν παιδείαν , ὡς ἐκ μῶλον ὁ ἔστι παδοπαιδείας περιγυνομένην . οὐ μῶλυνος ἡ μὲν μίζα , μίλαινα διὰ τὸ σῶν σποτανὸν καὶ δυσώρατον τοῦ τέλους τῶν ἐναρχομένων τῆς παιδείας , καὶ διὰ τοῦτο δυσέντευκτον καὶ οὐδὲ ἡδύ . διὸ καὶ Ἰσοκράτης πικρὰν ἦρη τὴν * μίξαν αὐτῆς . τὸ δὲ γε μῶλυνος ἄνθος λευχὸν κατὰ γάλα διὰ τὴν τοῦ τέλους φαιδρότητα καὶ λαμπρότητα , ἡδὺ δὲ καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τρώσι - μον . ὅθεν ὁ αὐτὸς Ἰσοκράτης τοὺς χαρποὺς τῆς παιδείας εἰ καὶ μή γάλακτι ἰκέλους , ἀλλὰ γλυκεῖς ἦρη διὰ τὸ καὶ τὴν μίξαν προϋποθέσθαι πικράν . τοῦτο τὸ μῶλυ ὁ περ' Ἑρμῆς ἐχραίνει λογικαῖς μεθό - δοις οὐν ἔγνωσται μὲν ἁπλῶς ἀνθρώποις , ἔστι γὰρ θ.ὀδοτον ἀγαθόν . λαβὼν δὲ αὐτὸ ἐξ 'Ερμοῦ ὁ λόγος Ὀδυσσεὺς συγγίνεται τῇ ἡδονῇ , ταχὺ περὶ αὐτὸν ἐλθούση κατὰ τὸ ἰαντὶς Εὐθὸς διὰ τὴς κακίας εὐληπτον . οὐ περιγίνεται δὲ αὐτοῦ ἐκτὴν , καθὰ καὶ τῶν ἐταίρων , οὐ γὰρ ἀδρήσει κατ' ἐκείνους ἔπειτα . συνὼν δὲ καὶ χρησάμενος ἐπιστημόνως αὐτῇ κατὰ λόγον ὁρθὸν αὐτὸς τε ἀνθρώπος μένει , καὶ ἐκεί - νους λύεται σώζων . οὐ μόνον γὰρ ἐν χορτίας οὕσα ἦγε σώφρων οὐδὲν αἰσχρὸν πείσεται , ἀλλὰ καὶ ὁ φιλοσοφὸν ἐν ἡδοναῖς ὡν ἀχραντος διαμνεί . ἐπισοίσει γὰρ τῇ καθ' ἡδονὴν Κίωχ ξίφος τὸν ἐχθροῦν καὶ τιμικὸν τῆς κακίας λόγον . ἡ δὲ ὑποπτήξει , καὶ ὁμεῖται μηδὲν πῆμα παχὸν βουλεύσαιν αὐτῷ , πεπυ - κασμένῳ καὶ καταφράκτῳ ἄλλως ὄντι . καὶ οὐν ἀφελὼς ἀποχμνωθέντα τοῦ ἀλληγορηθέντος ξίφους , παχὸν καὶ ἀνθρώπα θήσει . ἀνύσι δὲ τῷ Ὀδυσσεῖ * ὁ 'Ερμὴς συνεκτῇ , τοιούτων ἀφθέντι πρὸς ἀκρώ - ριαν . ὁ δστιν ἄνω γενομένην τῶν περὶ γῆν , ὡν τρόπον καὶ ὁ Μίνως περὶ ὁρος ἐν Κρήτῃ ὀφιστὴς γίνε - ται τοῦ Ἄιδος . καὶ Ἡσίοδος δὲ ἐπὶ ὁρους τελείται τὰ τῶν Μουσῶν . Παρὰ πύλας δὲ τὸ μῶλυ εὕρισκε 'Ερμῆς , καὶ ἐπικύνας αὐτὸθεν λαμβάνει ὁποῖα τι εὐπόμιστον φάρμακον , ἐπὶ οὐχ' ἐνὶ τινι τόπῳ τὰ τῆς παιδείας περιγράφεται , ἀλλ' ὅποι περ ἂν γένοιτο τις , ἔστιν εὐρεῖν τὸ καλὸν τοῦτο φυτόν . ὡς πον καὶ ὁ σοφὸς Θεμιστίος ἐπέστησε . χαλεπὸν δὲ ὁρύσσειν τὸ μῶλυ καὶ ἔκσπῶν μέχρι πέρατος μίζης , ἐπὰ παι - δίας ἀκρος ὥσπερ καὶ ἀρετῆς , δυσχερὲς ἐξαιρεῖν . μυθικῶς μέντοι , χαλεπὸν ἐστιν ἡ τούτων ὁρυγή , ἐπαθὴ λόγος γίνεται , ἰκώμενον αὐτό , θάνατον πρὸς τῷ τέλει τῆς μίζης ἐπιγέων τῷ ἀνασπῶντι , ὁποῖον τι καὶ περὶ μανθασχρὸν λέγεται . δήλον δὲ καὶ ὅτι ἔγνωσται τοῖς Ἀσκληπιάδαις βοτάνῃ τὸ μῶλυ . εἰ δὲ καὶ ἀντιχαιδίσταται αὐτὸ Κιοχαλοὺς φαρμακοὺς εἰδεῖν ἂν ἐκείνοι . φασὶ δὲ οἱ παλαιοὶ καὶ μῶλυ λέγεσθαι περὶ τὸ μωλίκων ὁ ἔστιν ἀφανίζων τὰ φάρμακα . Ἀλέξανδρος δὲ ὁ Πάριος μυθολογεῖ , Πιχόλου ἐνα τῶν Γίγαντων φηγόντα τὸν κατὰ Ἄιδος πόλεμον τὴν τῆς Κίωχης νῆσον καταλαβεῖν , καὶ πειράσθαι ἐχ - βολεῖν αὐτήν . τὸν πατέρα * ὁ " Πλιον ὑπερασπίζοντα τῆς θυγατρὸς ἀνελὼν αὐτόν , καὶ τοῦ αἵματος ῥυέντος ἄς γῆν γίναι βοτάνην , καὶ κληθῆναι αὐτήν μῶλυ διὰ τὸν μῶλον ἦτοι πόλεμον ἐν φ' ἐπεσιν ὁ φηθεὶς Γίγας . εἶναι δὲ αὐτῇ ἄνθος ἰάλων γάλακτι διὰ τὸν ἀνελόντα λευχὸν " Πλιον , μίζαν δὲ μίλαι - ναν διὰ τὸ τοῦ Γίγαντος μίλαν αἷμα , ἡ καὶ διὰ τὴν Κίωχην φοβηθεῖσαν ὀχρώσαι . οὐ λέγει δὲ ὁ ποιητὴς καὶ πῶς οἱ ἀνθρώποι χαλοῦσι τὸ μῶλυ , ἐπειδὴ ἄγνωστόν ἐστιν αὐτοῖς . διὸ καὶ ἄχλητον καὶ οὐ διώνυμον κατὰ τὸν Βακχίλιον τε καὶ Αἰχαιώνα καὶ κατὰ τὴν χαλκίδα καὶ χύμινδιν , τὰ ἐν 'Παίδι χαίμενα . καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ κατὰ τὸ μῶλυ , οὐ τὸ ἄνθος ἐσχεδιασθῆαι ὑπὸ 'Ερμοῦ δοκεῖ ὡς ἂν γνωρι - σθῇν τῷ Ὀδυσσεῖ τότε , εἰ μή πον τυχὸν καὶ ἕαρ ἦν τιμικαῦτα ἡ ἀνθρωπὸς ὥρα . Χαιρίμων οὖν φασίν ὁ τῶν μισῶν χορῶν εἰπὼν ἑωαστὴν κοινῶς μὲν τὰ ἄνθη ἕαρος τίκτα ἐκάλεισεν . ἰδίως δὲ τὰ ῥόδα ὀξυγεργὴ καὶ ἕαρος τωτηρήματα . " Ἐνθα ὥρα τὸ ὀξυγεργὴ χρήσιμον ὡν εἰς τὸ τοῦσαι τοῦνομα τῆς ὀξέας βαφῆς . 'Ερμὴς δὲ χρυσόβραπις ἢ ὁ χρυσόβραχδος , ὡς καὶ προδεδηλώται , ἢ ὁ χρυσάς ράπιδας ἔχων ὃ ἐστιν ὑποδήματα κατὰ τοὺς παλαιούς , ἐξ ὧν καὶ αἱ χρηπίδες παράγονται . Τίς δὲ ἡ ὑπὴρη καὶ ἡ ἡχή , ἐδηλώθη ἐν ἄλλοις . * ὡςπερ καὶ τὸ ἀντιδολεῖν ὃ ἐστι συναυτῶν ὕπὲρ οἱ μεθ’ Ὀμήρου ἐπὶ παρακλησίῳς τιθέασιν . Ἐμηνεῖς δὲ ὑπηρήτων παρὰ Ἀμμοσθένει τῷ παρα - γραφστῇ αὐτῇ . Ἐμῆς τῷ Ὀδυσσέῃ ἐπιτυγχάνει , νεανίσκῳ προσοικοῦς , ὥστε ὑποπιπλακείνῳ γενέσθαι , ὕπὲρ οἱ λατινοῖδεες μεθοδεύσαντες ἀεὶ ἔχεν ὡς διὰ βίου ὑπηρήτα εἶναι , βιάζονται τὸν πύργονα τῇ συγχῇ ἐν χερὶ κοινῇ , δοκεῖν πάντοτε ἄρτι γενειάσθαι . καὶ αὐτοὶ μὲν ἀτιμοῦθωσαν . Καὶτα δ’ ἐν τούτοις καὶ τὸ ἐξομοάζειν ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς πλατινώτερον ὁμιλεῖν καὶ μάλιστα ἐφεξῆς 1659ἐν τοῖς περὶ Κίρκης , ἄλλως γὰρ οὔτε ὁ Ἐρμῆς ἐξ ὀνόματος τὸν Ὀδυσσέα κα*λεῖ , οὔτε μὴν ἐν τοῖς παρούσιν ἡ Κίρκη . αὐτὴ γὰρ ὑστερον ἐπιγνοῦσα ἐροῖ θαυμαστικώτερον , ἢ σὺ γ’ Ὀδυσσεὺς ἔσαι πολύτρο - πος . Τὸ δὲ δι’ ἀκριας ἔχρεα οἷος , ὃ ἐστι μόνος , ἐρμηνέαν τινὰ ὑποβάλλει τοῦ , ὅσεσιν οἰοπόλος . ἐνθα δηλαδὴ μόνος τις ἀναστρέφεται διὰ τὸ ἐρημῶν τοῦ τόπου . Τὸ δὲ χώρου αἴδρης ἔων αἰδρείαν τινὰ προσαρτύρεται καὶ τῷ Ὀδυσσῇ , δε’ ἡν ἐπαθε ἄν τι μὴ θελητόν , εἰ μὴ ὁ Ἐρ - μῆς φροντίδα ἐθετο αὐτοῦ τιμῶν τὸν σπουδαῖον καὶ αὐτὸς ὡς λόγιος καθεῖ τῇ Ἀθηναίᾳ , ἥ καὶ εἰπούσα ὡς οὐ δύναμαι σε προλιπεῖν οὐνέκα ἐσῆτης ἐσοί , βαρυόνως , ἢ καὶ ἐπηλθὲς ὀξυτόνως , τούτῃσι λόγοις , ὅπου γε καὶ ἄλλως μετὴν τῆς ὁδοῦ ταύτης κατὰ τι καὶ τῷ Ἐρμῇ , ὅς εἶπε ποτε τῇ Κίρκῃ , εἰλεύσθαι αὐτῇ τὸν Ὀδυσσέα , ὡς φησιν αὐτὴ ἐκεῖνη ἐν τοῖς ἐξῆς . Τὸ δὲ ἐν Κίρκης ἔχρεται , Ἀττικὴν ἔχει ἑλληνῶν , καὶτα γὰρ ἀντὶ τοῦ , ἐν δώμασι Κίρκης καθιεργμένοι εἰσίν . Ἰωνικὸν δὲ τὸ ἔχρεται καθεῖ καὶ πρὸ ὀλί - γου τὸ ἔχρετο , τοῦτο μὲν ἀπὸ τοῦ ἔχρεται παιθητικοῦ παρακειμένου , ἐκεῖνο δὲ , ἀπὸ τοῦ ἔχρετο ὑπερ - συντελικοῦ . πρὸς ὕπερ ὁμοιον καὶ τὸ , εἰλίχτο εἰλίχρετο . ὡς Ἡρόδοτος εἰλίχρετο τού*τεστι εἰλικρίνοι ἦσαν μῖτρας . ὁ περ οὐχ ἀεὶ πολεικὸν σκεῦος δηλοῖ ἀλλὰ καὶ τι περίθωμα κεφαλῆς , ὡς δηλοῖ παρὰ τῷ αὐτῷ τὸ , ἀντὶ πύλον μιτροφόροι ἦσαν . Τὸ δὲ ὡστε σὺς συμβάλλεται τι πρὸς τὴν πρὸ βραχέων ῥηθείσαν ἀλληγορίαν , οἷα τῶν περιπεσόντων τῇ καθ’ ἡδονὴν Κίρκῃ , μὴ ἀντιχρὸς γινόμενον σὺν , ἀλλ’ ὡστε ἦγον ὡσανεὶ σὺν διὰ τὸ χοιροῦδες τοῦ βίου . Πενικοὶ δὲ πευθόνες περιγραφαστικῶς οἱ συγχωὶ λέγονται . Τὸ δὲ ἐλλύσομαι ἤδη σαώσω ὡς ἐπὶ αἰχμαλωσίας ἐρρέθη . διὸ καὶ λύτρα καὶ σῶστρα τῷ Ἐρμῇ ὁ Ὀδυσσεὺς ὀφείλει μὴ αἰχμαλωτισθεὶς τῇ Κίρκῃ δι’ ἡδονῆς . καὶ ἄλλως δὲ ὡςπερ ἐξ δισμῶν λύεται τις , οὕτω καὶ κακῶν ἐνταῦθα λύεται τὸν Ὀδυσσέα ὁ Ἐρμῆς . ὡςπερ δὲ δίχως λέγε - ται ὡς διδύλωται τὸ νῆχεν καὶ νῆχεσθαι καὶ τὸ ἐξέρασεν καὶ ἐκεράσρετο , οὕτω καὶ τὸ λύειν ἐνταῦθα καὶ λύεσθαι . οἷον , λύσον ἵνα ὀφθαλμοῖσιν ἴδω ἑτάρους . καὶ , ὅφρα λύσῃ ἑτάρους . καὶ , ἄγε δή κακῶν ἐκλύ - σομαι . καὶ , λυσόμενος διὐρ’ ἔχρεαι . Φάρμακον δὲ ἐσθλὸν τὸ τοῦ Ἐρμοῦ δις ἐν τούτοις καὶτα πρὸς δικστολὴν τῶν τῆς Κίρκης , ἃ λυγρὰ καὶ κακὰ ὄντα τοὺς προστιμένους μετέβαλλεν εἰς θηρία . Τὸ δὲ κρατὸς ἀπαλάλχη κακῶν ἡμῶν , χρήσιμον καὶ αὐτὸ εἰς ἀλληγορίαν , ὡς μὴ σωμά - των ἀλλοιουμένων τοῖς πε*ρὶ τὴν Κίρκην , ἀλλὰ τοῦ κατὰ κεφαλὴν λογιστικοῦ . ἄλλως μέντοι διὰ τῆς κρατὸς ὁ πᾶς δηλοῦται ἄνθρωπος . Τὸ δὲ πάντα δὲ τοῦ ἑοῦ ὀλοφώσε δήνεε Κίρκης , ὁ μετ’ ὀλίγα γοργότερον ἐροῖ , ἐρῶ δὲ ἑκαστα , παρῳδήται ἐκ τοῦ , πάντα δὲ τοῦ ἑοῦ ὀλοφώσε τοῖν χέροιν - τος , ὅπερ ἐν τῇ δ’ ῥαψωδίᾳ καὶτα . Τὸ δὲ κυκλῶ ἀποκείρεται ὁμοίως τῷ , ἰδρώτε ἰδρῶ καὶ τοῖς τοιούτοις . Τὸ δὲ θελξαι καὶ ἐνταῦθα βλάψην τινὰ δηλοῖ , τὴν ἀποθηρίωσιν γὰρ , ὡς καὶ μετ’ ὀλίγα τὸ , οὐδὲ μ’ ἐθέλξε , καὶ , οὔτε πύων ἐθέλξηης . Ἑλάσαι δὲ ῥάβδον τὸ πλήξαι ὡς καὶ ἐν ἄλλοις μαρτυροῦ . Περιφρηκὲς δὲ κατ’ ἀλληγορίαν ἡ τῆς Κίρκης βέβηδος διὰ τὸ μὴ συνεσταλμένως ζῆν τοὺς τυχόντας . ἀρετὴς γὰρ τοῦτο γε . Σίγος δὲ φασιν ἐχρηλὶ τὴν Κίρκην , ἢ ὡς δαιμόνιον οὖσαν μακροχρόνιον μὲν , θνητὸν δὲ ὡμὸς καὶ ὁσματουιδὲς καὶ πᾶδα δαλίας ἀλώσιμον , ἢ κατὰ τινα φυσικὴν ἰδιότητα . τῶν τινὰ γὰρ δαιμονίων , ὡς λόγος , ἵλεες τινὰς πονού - ται . ἢ γοῦν ἱκαστὶς κατὰ τὸν περιηγητὴν Λυσάνιον ἐχθρὰ ἐμποιούσα καὶ ἄλλοις εἰδώλοις . καὶ τὰς Ἄιδου δὲ ψυχὰς ξίφα Ὀδυσσεὺς ἐχρηδὸν ἐπῆχα τῆς ἐπὶ τὸ αἷμα ὀρμῆς . Τοῦ δὲ κελέης - ται ἡ κλῖσις κατὰ τὴν τοῦ θελοῦ θελήσω καὶ μὴλὼ μιλῆσω καὶ τῶν ὁμοίων . Τὸ δὲ ἀνῃ - νορα δι*λοῖ μὲν τὸν ἄνανδρον , ἀντίκειται δὲ πρὸς τὸν εὐήνορα τε καὶ ἀγρήνορα . ταυτὸν δὲ ἐνταῦθα τὸ κακὸν καὶ τὸ ἀνήνορα . Σημειῶσαι δ’ ἐν τούτοις καὶ ὡς οὐκ ἐκ Λιὸς ὁ Ἐρμῆς ἐλθὼν ἀλλ
Lemmas: σύ δινέω . οὖον γάρ ἕκας φάρμακον ἐσθλός ὁ ὅς δίδωμι . ἀφίημι δέχομαι , ὁπότε καί Κῖος σός ἐλαύνω πικμιζεω εἴρω , δή τότε σύ ξίφος οὐ νύσσω παρά μηρός , Κῖος ἐπαΐζω ὥστε πέτομαι μακαίων . ὁ δέ σός εποδδυακουω κλίνω ἀνταίρω . ἔνθα οὖον μῆκος πατ ἀπεῖπον θεός εὐνή , ὄφρα μετά ὅς κύω ἑταῖρος αὐτός τε κομίζω , ἀλλά κλίνω ὅς μακάριος μέγας ὄζω ομοεννυω , μή τίς ὅς αὐτός πῆμα πάχω βουλεύω ἄλλος , μή σός ἐποχμνωθέντα πάχω καί Ανθρώπα θλίψ . ὡς ἀ*ρα φωνέω πῶς φάρμακον ἀρχαιότης ἐκ γαῖα νύσσω . καί ἐγώ φῖσις αὐτός δείκνυμι . μισέω μέν Μίλαν ἕννυμι , γάλα δέ ἰάλλω ἄνθος . μῶλυς δέ ὅς χαλίσοναι θεός . χαλεπός δέ τε ὀρύσσω ἀνθρώμῳ γε θνῄσκω - ὅς . θεάομαι δέ τε πᾶς δύναμαι . ὑπέρ ἰνακὸς λέγω3 ὀρθῶς εύσχημος , ἵνα τις εἶπον , Θέος δέ τε πᾶς δύναμαι . Ἡ δέ ἀλληγορία ἐν οὗτος 'Ερμὴν μέν οὐδέ συνήθης ὁ λόγος , μῶλυς δέ ὁ παιδεία , ὡς ἐκ μῶλος ὁ εἰμί παδοπαιδεια περιγίγνομαι . οὖον μῶλυς ὁ μέν μίζα , μιλαινος διά ὁ σός σποτανος καί δύσωρος ὁ τέλος ὁ ἐνάρχομαι ὁ παιδεία , καί διά οὗτος δυσέντευκτος καί οὐδέ ἡδύς . διό καί Ἰσοκράτης πικρός Ἥρα ὁ * μίγνυμι αὐτός . ὁ δέ γε μῶλυς ἄνθος λείχω κατά γάλα διά ὁ ὁ τέλος φαιδρότης καί λαμπρότης , ἡδύς δέ καί ὁ ἡδύς καί τρῶσις - νυμφότιμον . ὅθεν ὁ αὐτός Ἰσοκράτης ὁ χάρπος ὁ παιδεία εἰμί καί μή γάλα Ἴκελος , ἀλλά γλυκύς Ἥρα διά ὁ καί ὁ μίγνυμι προυποτίθημι πικρός . οὗτος ὁ μῶλυς ὁ περί Ἑρμῆς χραίνω λογικός μεθό - δήω ὀν γιγνώσκω μέν ἁπλόος ἄνθρωπος , εἰμί γάρ θ.οδιδωμι ἀγαθός . λαμβάνω δέ αὐτός ἐκ 'Ερμοῦ ὁ λόγος Ὀδυσσεύς συγγίγνομαι ὁ ἡδονή , ταχύς περί αὐτός ἔρχομαι κατά ὁ ἰαντὶς εὐθός διά σής κακία ευληπτος . οὖον περιγίγνομαι δέ αὐτός κτείνω , καθά καί ὁ ἑταῖρος , οὖον γάρ ἀδρήσει κατά ἐκεῖνος ἔπειτα . σύνειμι δέ καί χράω ἐπιστήμων αὐτός κατά λόγος ὀρθός αὐτός τε ἄνθρωπος μένω , καί ἐκεῖ - νόος λύω σῴζω . οὖον μόνος γάρ ἐν χορτίας εἰμί ἄγω σώφρων οὐδείς αἰσχρός πείθω , ἀλλά καί ὁ φιλόσοφος ἐν ἡδονή ὡς ἄχραντος διαμένω . επισοισις γάρ ὁ κατά ἡδονά Κῖος ξίφος ὁ ἐχθρός καί τιμικόν ὁ κακία λόγος . ὁ δέ ὑποπτήσσω , καί ὄμνυμι μηδείς πῆμα πάχω βουλεύω αὐτός , πεπμαι - κάζω καί κατάφρακτος ἄλλως εἰμί . καί ὀν ἀφελής ἀποχμνωθέντα ὁ ἀλληγορέω ξίφος , πάχω καί Ανθρώπα τίθημι . ἄνυσις δέ ὁ Ὀδυσσεύς * ὁ Ερμής συνεκθέω , τοιοῦτος ἅπτω πρός ἄκρος - Ριάν . ὁ δστιν ἄνω γίγνομαι ὁ περί γῆ , ὡς τρόπος καί ὁ Μίνως περί ὄρος ἐν Κρήτη οφιιστημι γΐνω - ὁ ὁ Ἅιδης . καί Ἡσίοδος δέ ἐπί ὄρος τελέω ὁ ὁ Μοῦσα . παρά πύλη δέ ὁ μῶλυς εὑρίσκω Ερμῆς , καί ἐπικυνέω αὐτόθεν λαμβάνω ὁποῖος τίς εὐπόμιστον φάρμακον , ἐπί οὐ ἐν τις τόπος ὁ ὁ παιδεία περιγράφω , ἀλλά ὅποι περ εἄν γίγνομαι τις , εἰμί εὑρίσκω ὁ καλός οὗτος φυτός . ὡς πως καί ὁ σοφός Θεμίστιος ἐφίστημι . χαλεπός δέ ὀρύσσω ὁ μῶλυς καί ἐκσπάω μέχρι πέρας Μίζης , ἐπάν παῖς - δῖος ἄκρος ὥσπερ καί ἀρετή , δυσχερής ἐξαιρέω . μυθικός μέντοι , χαλεπός εἰμί ὁ οὗτος ὀρύσσω , πάθος λόγος γίγνομαι , οἰκέω αὐτός , θάνατος πρός ὁ τέλος ὁ Μίζης ἔπειμι ὁ ἀνασπάω , ὁποῖος τίς καί περί μανθασχρὸν λέγω . δῆλος δέ καί ὅτι γιγνώσκω ὁ Ἀσκληπιάδης βοτάνη ὁ μῶλυς . εἰμί δέ καί αντιχαιδιστατος αὐτός Κιοχαλοὺς φαρμακός εἴδω εἄν ἐκεῖνος . φημί δέ ὁ παλαιός καί μῶλυς λέγω περί ὁ μωλικως ὁ εἰμί ἀφανίζω ὁ φάρμακον . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Πάριος μυθολογέω , πιχολος εἷς ὁ Γίγας φηγός ὁ κατά Ἅιδης πόλεμος ὁ ὁ Κίωχης νῆσος καταλαμβάνω , καί πειράω ἐκ - βολέω αὐτός . ὁ πατήρ * ὁ " πλέον ὑπερασπίζω ὁ θυγάτηρ ἀναιρέω αὐτός , καί ὁ αἷμα ῥέω ἄς γῆ γίνος βοτάνη , καί καλέω αὐτός μῶλυς διά ὁ μῶλος ἦ πόλεμος ἐν ἀπό ἔπος ὁ φημί Γίγας . εἰμί δέ αὐτός ἄνθος ἰάλλω γάλα διά ὁ ἀναιρέω λείχω " πλέον , Μιζάν δέ μίλη - νάω διά ὁ ὁ Γίγας Μίλαν αἷμα , ὁ καί διά ὁ Κίωχην φοβέω ὀχρώσαι . οὖον λέγω δέ ὁ ποιητής καί πῶς ὁ ἄνθρωπος χαλόω ὁ μῶλυς , ἐπεί ἄγνωστος εἰμί αὐτός . διό καί ἄκλητος καί οὖον διώνυμος κατά ὁ Βακχίλιον τε καί αιχαιαναξ καί κατά ὁ χαλκίς καί κύμινδις , ὁ ἐν Παῖς χαίμενα . καί τοιοῦτος μέν ὁ κατά ὁ μῶλυς , οὖον ὁ ἄνθος σχεδιάζω ὑπό 'Ερμοῦ δοκέω ὡς εἄν γνωρι - ἵημι ὁ Ὀδυσσεύς τότε , εἰμί μή πως τυγχάνω καί ἔαρ εἰμί τιμικαυτος ὁ ἄνθρωπος ὥρα . Χαιρίμων οὖν φημί ὁ ὁ μισέω χορός εἶπον ἑωαστὴν κοινῶς μέν ὁ ἄνθος ἔαρ τίκτα καλέω . ἰδίως δέ ὁ ῥόδον ὀξυγεργὴ καί ἔαρ τωτηρήματα . " ἔνθα ὥρα ὁ ὀξυγεργὴ χρήσιμος ὡς εἰς ὁ τουω τοὔνομα ὁ ὀξύς βαφή . Ερμής δέ χρυσόβραπις ἢ ὁ χρυσόβραχδος , ὡς καί προδηλόω , ἢ ὁ χρύσεος ῥάπις ἔχω ὅς εἰμί ὑπόδημα κατά ὁ παλαιός , ἐκ ὅς καί ὁ κρηπίς παράγω . Τῖς δέ ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἠχή , δηλόω ἐν ἄλλος . * ὡς καί ὁ ἀντιδολεῖν ὅς εἰμί συναυτης ὑπέρ ὁ μετά Ὄμηρος ἐπί παράκλησις τίθημι . μηνίω δέ ὑπάρχω παρά αμμοσθενος ὁ παρά - γράφω αὐτός . ἐμός ὁ Ὀδυσσέας ἐπιτυγχάνω , νεανίσκος πρόσοικος , ὥστε ὑποπιπλακείνῳ γίγνομαι , ὑπέρ ὁ λατινοιδεα μεθοδεύω ἀεί ἔχω ὡς διά βίος ὑπηρήτα εἰμί , βιάζομαι ὁ πυργώνω ὁ συγχέω ἐν χείρ κοινός , δοκέω πάντοτε ἄρτι γενειάω . καί αὐτός μέν ἀτιμόω . Κάιτα δέ ἐν οὗτος καί ὁ εξομοαζω ἀντί ὁ ἀπλόος πλατίνος ὁμιλέω καί μάλιστα ἐφεξῆς ἐάω ὁ περί Κίρκη , ἄλλως γάρ οὔτε ὁ Ἑρμῆς ἐκ ὄνομα ὁ Ὀδυσσεύς καλέω , οὔτε μήv ἐν ὁ πάρειμι ὁ Κίρκη . αὐτός γάρ ὕστερος ἐπιγιγνώσκω εἴρω θαυμαστικός , ἢ σύ γε Ὀδυσσεύς ἕννυμι πολυτρος - πούς . ὁ δέ διά ἄκρις χρεία οἷος , ὅς εἰμί μόνος , εἴρω τις ὑποβάλλω ὁ , ὅσος οἰοπόλος . ἔνθα δηλαδή μόνος τις ἀναστρέφω διά ὁ ἐρημόω ὁ τόπος . ὁ δέ χῶρος αἴδρης ἐάω αἰδρείαν τις προσαρτύρεται καί ὁ ὀδύσσομαι , δεῖ ἐάν πάσχω ἄν τίς μή ἐθέλω , εἰμί μή ὁ ἐρ - μείς φροντίς τίθημι αὐτός τιμή ὁ σπουδαῖος καί αὐτός ὡς λόγιος κάθημι ὁ Ἀθηναῖος , ὅς καί εἶπον ὡς οὖον δύναμαι σύ προλείπω οὕνεκα ἐσῆτης ἕννυμι , βαρυοναω , ἢ καί ἐπέρχομαι ὀξύτονος , τοῦτος λόγος , ὅπου γε καί ἄλλως μέτειμι ὁ ὁδός οὗτος κατά τίς καί ὁ Ἑρμῆς , ὅς εἶπον ποτός ὁ Κίρκη , εἴλω αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς φημί αὐτός ἐκεῖνος ἐν ὁ ἑξῆς . ὁ δέ ἐν Κίρκη χρῷ , Ἀττική ἔχω Ἕλλην , Κάιτα γάρ ἀντί ὁ , ἐν δῶμα Κίρκη καθιεργω εἰμί . Ἰωνικός δέ ὁ χρῷ κάθημι καί πρό ὀλί - γου ὁ χράω , οὗτος μέν ἀπό ὁ χρῷ παιθητικον παράκειμαι , ἐκεῖνος δέ , ἀπό ὁ χράω ὑπερ - συντελικός . πρός ὑπέρ ὅμοιος καί ὁ , λίσσομαι εἰλίχρετο . ὡς Ἡρόδοτος εἰλίχρετο τού*τεστι εἰλικρινέω εἰμί μίτρα . ὁ περ οὐ ἀεί πολεικὸν σκεῦος δηλόω ἀλλά καί τίς περιθαυμα κεφαλή , ὡς δηλόω παρά ὁ αὐτός ὁ , ἀντί Πύλος μιτροφορέω εἰμί . ὁ δέ ὡστε σῦς συμβάλλω τίς πρός ὁ πρό βραχύς εἴρω ἀλληγορία , οἷος ὁ περιπίπτω ὁ κατά ἡδονά Κίρκη , μή αντιχρως γίγνομαι σύν , ἀλλά ὡστε ἄγω ὡσανεί σύν διά ὁ χοιροῦδες ὁ βίος . πενικεω δέ πευθόνες περιγραφαστικῶς ὁ συγχέω λέγω . ὁ δέ ἔρχομαι ἤδη σῴζω ὡς ἐπί αἰχμαλωσία εἴρω . διό καί λύτρον καί σῶστρα ὁ Ἑρμῆς ὁ Ὀδυσσεύς ὀφείλω μή αἰχμαλωτίζω ὁ Κίρκη διά ἡδονή . καί ἄλλως δέ ὡς ἐκ δισμαω λύω τις , οὗτος καί κακός ἐνταῦθα λύω ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ἑρμῆς . ὡς δέ δίχως λέγω - ὁ ὡς διδύλωται ὁ νήχω καί νήχω καί ὁ ἐξεράω καί κεράννυμι , οὗτος καί ὁ λύω ἐνταῦθα καί λύω . οἷος , λύω ἵνα ὀφθαλμός ὁράω ἑταῖρος . καί , ὄφρα λύω ἑταῖρος . καί , ἄγω δή κακός ἐκλύω - σομή . καί , λύω διαίρω χράω . Φάρμακος δέ ἐσθλός ὁ ὁ Ἑρμῆς δις ἐν οὗτος Κάιτα πρός δικστολὴν ὁ ὁ Κίρκη , ὁ λυγρός καί κακός εἰμί ὁ προστίνω μεταβάλλω εἰς θηρίον . ὁ δέ κράς ἀπαλλάσσω κακός ἐγώ , χρήσιμος καί αὐτός εἰς ἀλληγορία , ὡς μή Σωμάς - ὁ ἀλλοιόω ὁ περί ὁ Κίρκη , ἀλλά ὁ κατά κεφαλή λογιστικός . ἄλλως μέντοι διά ὁ κράς ὁ πᾶς δηλόω ἄνθρωπος . ὁ δέ πᾶς δέ ὁ ἑός ὀλοφώσε δήνεε Κίρκη , ὁ μετά ὀλίγος γοργός εἴρω , εἴρω δέ ἕκαστος , παρῳδέω ἐκ ὁ , πᾶς δέ ὁ ἑός ὀλοφώσε ὁ χείρ - ὅς , ὅσπερ ἐν ὁ δέ ῥαψῳδία Κάιτα . ὁ δέ κυκλόω ἀποκείρω ὁμοίως ὁ , ἱδρόω ἱδρόω καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ θέλγω καί ἐνταῦθα βλάπτω τις δηλόω , ὁ ἀποθηρίωσις γάρ , ὡς καί μετά ὀλίγος ὁ , οὐδέ εἷς θέλγω , καί , οὔτε πύον θέλγω . ἐλαύνω δέ ῥάβδος ὁ πλήσσω ὡς καί ἐν ἄλλος μαρτυρέω . Περιφρηκὲς δέ κατά ἀλληγορία ὁ ὁ Κίρκη βέβης διά ὁ μή συνεσταλμένως ζῶ ὁ τυγχάνω . ἀρετή γάρ οὗτος γε . Σίγος δέ φημί ἐχρηλὶ ὁ Κίρκη , ἢ ὡς δαιμόνιον εἰμί μακροχρόνιος μέν , θνητός δέ ὠμός καί οσματουοραω καί παδάω Δαλιάς ἀλώσιμος , ἢ κατά τις φυσικός ἰδιότης . ὁ τις γάρ δαιμόνιος , ὡς λόγος , ἱλέομαι τις πονέω - ὁ . ἢ γοῦν ἱκαστὶς κατά ὁ περιηγητής Λυσάνιος ἐχθρός ἐμποιέω καί ἄλλος εἴδωλον . καί ὁ Ἅιδου δέ ψυχή ξίφος Ὀδυσσεύς ἐχρηδὸν ἐπάγω ὁ ἐπί ὁ αἷμα ὁρμή . ὁ δέ κελέω - ὁ ὁ κλίσις κατά ὁ ὁ θέλω ἐθέλω καί μῆλον μιλῶ καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ ἀνίημι - Νόρα δι*λοῖ μέν ὁ ἄνανδρος , ἀντίκειμαι δέ πρός ὁ Εὐήνωρ τε καί ἀγρήνορα . τατός δέ ἐνταῦθα ὁ κακός καί ὁ ἀνήνωρ . σημειόω δέ ἐν οὗτος καί ὡς οὐ ἐκ λίς ὁ Ἑρμῆς ἔρχομαι ἀλλ'