eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1490
καὶ μόχθος αὐτῆς ἡ λέξις δηλοῖ . Ἰσθμῆς δὲ , τὸ μέλαν φασίν . ἡ πορφυροῦν . ἡ τὸ λευ - μένον κατὰ παλαιούς , ἀνθινόν . σύγκειται δὲ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ δ’ ἀπὸ ἰὸν καὶ νέφους , ἀμφότερων μελάνων σωμάτων . Τὸ δὲ ἔρος , πρωτότυπὸν ἐστὶ τοῦ εἴριον ὡς ταχίων . ὅθεν ἔριον ὡς ἔρησιον . παρα - βλητέον δὲ τὴν ἐνταῦθα τῆς ἡρωίδος Ἑλένης τακσιουργίαν , τῇ τοῦ ἐπιτρίπτου βασιλέως Σαμδαμα - πάλου . ἡ μὲν γὰρ εὐγενῶς προῆλθε ἐπιδεικνυμένη τὰ γυναῖξὶ προσήκοντα , καὶ λαλῖ σπουδαίως καὶ θαυμαζέται . ὁ δὲ , ἐμμανθώμενος φασὶ καὶ πειραμημένος γυναῖκας , μετὰ τῶν παλλακίδων ἐξανε πορφυραν , γυναικίαν στολὴν ἔχων , καὶ κατεξυρημένον πώγωνα , καὶ κατακειροσφρισμένον . ἦν δὲ φασὶ καὶ γάλατος λευχότερος , καὶ ὑπογέγραπτο τοὺς ὀφθαλμούς . Ὅτι οὕτω πρὸς θεῶν προ - σώπων περὶ ἔργος ἡ Ἑλένη καὶ μηλίων ὀψιως , ὥστε πολλῶν εἰκασμοὺς ἐναποκρινόντας γίνοιτο τῇ ψυχῇ , φησὶ γοῦν , ὡς οὕτω τινὰ φιλ εὐζύτα ὧδε ἰδύσθαι οὐτ’ ἄνδρ’ οὔτε γυναῖκα , σέβας μ’ ἔχει εἰσορώσσαν , ὡς ὁρ’ Ὀδυσσῆς ὑπὸ εἰκὼς Τηλέμαχῳ . τοῦτο δὲ , ἀφελῶς ἐφρέθη καὶ ἐνδιαθελῶς . ἡ καὶ ὡς εἰπὶν , ἐκ περισοῦ . ἡκοῦσα γὰρ αὐτὴ μόνον τό , Ὀδυνο*σθὼς νιφ’ εἰκων . ἐπεὶ οὖφ ἀπλῶς Τηλέμαχον σημαία τὸ ὁφθέντα . νῦν δὲ Ὀδυσσέως . εἰκὼς δὲ πάντως , τὴν οὕτως ἐρωτικὴν Ἑλένην πολλάς μορφὰς ἐναπομά - ξεσθαι τῇ ψυχῇ . Ἀθήναιος δὲ ἄλλως τὸ τοιοῦτον πιθανευόμενος ἡγοῦν τὸ τὴν Ἑλένην ἐκ τῆς ὁμοιό - τητος τεκμαιροσθαι , λέγει ὅτι πᾶν αἱ γυναικες διὰ τὸ παρατηροῦσθαι τὴν ἀλλήλων σωφροσύνην , δι - ναὶ εἰσι τὰς ὁμοιότητας τῶν παίδων πρὸς τοὺς γονέας ἐλέγχει . ἐν τούτοις δὲ καὶ αὐτὴ καὶ ἐν Ἰλιάδι , καταλέγει ἑαυτῆς . εἰποῦσα , ὡς ἐμεῦ κυνόπιδος εἶνεκ’ Ἀχαιοὶ ἡλθὸν’ ὑπὸ Τροίην , πόλιμον θρασύϊν ὁρμαινοντες . παραμυθουμένη οὕτω τὸν ἄνδρα τῆς εἰς Τροίαν ἐκποδίου ἀπαλύνσεως . ὅτι δὲ ἐκποδσα ἡσπᾶνη , αὐτὴ ἔρει σαφῶς ἐν τοῖς ἐξῆς . ἡ δὲ εἰςβολὴ τοῦ λόγου τῇ Ἑλένη , κατ’ ἐρώτησιν . ἴδμεν δή οἱ τινες οἱ δὲ ἀνδρῶν εὐγενέωνται ἰκανῶν ἡμέτερον δόξ ; τοῦτο δὲ δύναται λέγε - σθαι ὅτε τινες ἀγνοοῦμενοι ἐνδημοῦσιν που . ὥσπερ αὐ πάλιν στοχαζομένους τις ἔφ’ τὸ , γνῶσομαι , ἡ ἐτυμοὶ ἔφω . κέλεται δὲ με θυμός . Τὸ δὲ ὑπὸ Τροίην , τὸ ταπεινὸν τοῦ ναυστάθμου ἐπιφαίνει , παμείνον ὑπὸ τὴν ἡμερώσασαν Τροίαν . Πόλεμον δὲ θρασύϊν , τὸν ἀναδὴ λέγει . ἐκ τῶν θρα - συμενῶν στρατιωτῶν ὁνομάσας τὸ ἔργον αὐτῶν . Σημαίωσα δὲ καὶ ὅτι τῆς Ἑλένης * ἀρχὴν ἐνδυόσης ἀνεχρισθώ , ἀνακινήσας τὸ φανταστικὸν τῆς ψυχῆς ὁ Μενέλαος καὶ πορισμένος ἐπὶ τῷ Τηλέμαχῳ πλεῖω τεκμήρια , φασίν . οὕτω νῦν καὶ ἐγὼ νοῦν γίνω ὡς σὺ εἴκας . κείνου γὰρ , τοιοῦδε πόδες . τοιαὶ δὲ τε χεῖρες . ὀφθαλμῶν τε βολαί . κεφαλὴ τ’ , ἐρύπυρθε τε χαίται . ὡν μηδὲν ὁ ἡττω Νέστωρ ἐν τοῖς πρὸ τούτων παρασημηνάμενος , ἐκ τῆς ἐν λόγοις μάλιστα ὁμοιότητος πατροῦσαν ἐγνω τὸν Τηλέμαχον , ἐμφήνας ἡρέμα καὶ αὐτὸς τὸν ἐκ μορφῆς γνωρισμὸν ἐν τῷ , σέβας μ’ ἔχει εἰσο - ρῶντα . ὁ δὲ γε Μενέλαος , τοῖς ὁφθεῖσι προσεπιτιθεῖν εἰς σημείον , καὶ τὸ πρὸ βραχείων δάκρυν τοῦ Τηλέμαχον , ὅτε μνήμη τοῦ Ὀδυσσέως ἐγένετο . Ἐνθα σημαίωσα ὅτι δίχαρ’ ἀγαθοῦ ζωγράφου , πάντη ξομοίων Ὀμηρος τῷ πατρὶ τὸν υἱὸν Τηλέμαχον , πεποίηκεν ἀμφότερους τὸν μὲν , ἐνταῦθα τῷ Μενέλαῳ , ἐκεῖνον δὲ παρὰ Φαιάκι τῷ Ἀλκινόῳ , διὰ δακρύων γνωριζομένους . ὅτι δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα μόνη ἀνέγνω ἡ Ἑλένη περὶ Τροίαν , ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα φασείται . Σημαίωσα δὲ ὅτι κατὰ τὴν τοῦ Ἀριστοτέλους ἱστορίαν , ἐστι πλεῖον ἀνδρῶν εἰς μνήμην ταῖς γυναῖξί . φησὶ γὰρ ὅτι γυνὴ , ἀνδρὸς ἐλειμονέστερον . καὶ ἀρίδακρον μᾶλλον . ἀπατητικώτερον τε καὶ μηνημονεύτερον . εἰ δὴ τοιαύτη καὶ ἡ * Ἑλένη , ἔστιν ἐν τῇ βαρυδία ταύτῃ θεωρεῖν . Ἰστέον δὲ ὡς ὁ μὲν κανὼν τῆς ἐκφράσεως ἐκ κεφαλῆς εἰς πόδας προάγει τὸν ὁμήρον . ἐνταῦθα δὲ , ἀνάπαλιν ἐφράσεν ὁ Μενέλαος , ἐπεὶ μὴ λαλῖ πρὸς ἐκφρασιν . Ὅτι πεπαιδευμένον ἀνδρὸς ἐπανος καὶ σωφρολοῦν ἐν τοῖς καιρίοις καὶ μάλιστα ὅτε σοφὸς παροῖη τις ἄνθρωπος , τὸ , ἀλλὰ σώφρων ἐστί . γυνεσσάται δ’ ἐν θυμῷ οὐδ’ ἐλθόν τοποῦτον , ἐπεσβολίας ἀναφαινὶν ἄντα σέβειν . οὐ θεοῦ ὡς τετρώμενθ’ αὐδή . Ἐπεσβολίας δὲ λέγω φασίν , ἡ τὰς τῶν ἐπὼν εἰσβολὰς καὶ ἀρχάς , οἷον ὅτι διὰ σωφροσύνην οὐ βούλεται προκατάφ - * χειν λόγον . ἡ τὰς κατὰ τῶν φαιδίων μηστήρων ὑβολας , ἡ τὰς παρ’ ἐκείνων εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ὀδυσσέως καὶ εἰς τὸν αὐτοῦ υἱὸν γνομένας γλῶσσας . ἡ μᾶλλον καιριώτερον εἰπεῖν , λουδορίας καὶ βλασφημίας , ἐπαδὴ ὥσπερ λουδορία , λόγος ὡς δόρυ πλίττον . καὶ βλασφημία , βολὴ τις ἐν γλώσσης , οὕτω καὶ ἐπεσ - βολίαι , τὸ ἐπεσὶ βάλλειν . καὶ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι καθάπερ τὸ ποταμὸν καὶ τὸ πρόσφατον ταυτὰ εἰσιν ἐν ἰσδυνάμει τῶν συντεθεισῶν λέξεων , οὕτω ταυτὰ καὶ ἡ ἐπεσβολία καὶ ἡ βλασφημία καὶ ἡ λοιδορία , ὡς γὰρ ἡ πᾶν * πρόθεσις ἢ αὐτὴ οὖσα τῇ πρὸς καὶ ὁ αὐτὸς ὁμοῖος ὢν τῷ , φατὸς λόγος , ποιεῖ ποτα-δο νιον , ὅτιρ ἔστι πρὸς μετον . παρὶ οὐ δηλαδή , ἔχει καὶ προσαχὼς ἐλέγχο τι , οὕτω ταυτὸν καὶ ἔπος καὶ γῆμα , καὶ λόγος . ἀ συντέθεντο μετὰ τοῦ δορὺν καὶ γήμα , καὶ βολή , ἐποίησαν τὴν * ἐπεσβολίαν καὶ τὴν βλασφημίαν καὶ τὴν λοιδορίαν . ἔστι γὰρ λοιδορος μὲν , ὁ λόγους οἷον καταδοραπτιζων . ἐπεσβολος δὲ καὶ βλασφημος , ὁ ἐπὶ βολὴν καὶ γήματα . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως εἰπεῖν , ὅτι οὐχ ὁσπερ τὸ ποτεῖνον καὶ τὸ πρὸς μετον , οὕτω κατ’ αὐτὴν καὶ αἱ τοῦ ἐπεσβόλου καὶ τοῦ βλασφημοῦν ἰσδύναμοι λέξεις κείνται , ἀλλὰ ἀναστρόφως . ἐν μὲν γὰρ τῷ ἐπεσβόλῳ , προκείται τὸ ἔπος . ἐν δὲ τῷ βλασφημῳ , ἡ ἰσδύναμος τῷ ἐπὶ λέξις , ὑστὲρα κείται . τὸ δὲ ὁμοῖον γίνεται * πρὸς καὶ ἐν τῷ , βλασφημος καὶ λοιδορος . τοιούτων καὶ τὸ ἄρχοντες καὶ ἰσάρχης , καὶ ἄλλα τοιαῦτα . ἐν οἷς καὶ ὁ ἀλεξιπικος καὶ ὁ χροαινότης παρὰ Λυκόφρονι . ταυτὸν γὰρ τὸ ἀλεξιπικα κακὸν τι καὶ ἀναστρόφως εἶπεῖν , χήρα ἀμύναι . οὐκ ἀπίους δὲ τῶν τοιούτων , οὐδὲ τὸ θερμοπύστης καὶ μαθημα ἢ μαζουσα τὸν θυμόν . οὐδὲ τὸ ἀλεξιπικος χλαῖνα καὶ χριμάμυνα , ἐπὶ καὶ ὁμοια . ἀλλ’ ἄντων ἀντὸν καὶ χαμύνα ἀμύνεσθαι . οὕτω δὲ πρὸς καὶ ἐν τοῦ πάλαι ἀρχαιονομάζων , παραπλησιοντα ὑστέρων τὸ αἰσχροπῶν . ὁμοῖον καὶ τὸ , ἀλλόπονος καὶ ποδηρημος . καὶ φερένικος καὶ νικηφόρος . καὶ Λυδοθία καὶ Θεοσδιάς . Ἰστίον δὲ καὶ ὡς ἡ λοιδορος ἐπεσβολία εἰσιν βλασφημία , καὶ εἰσχορὰ ἐπὶ λέγουσι ἄν Ὀμηρικώς . ἐξ ὧν οἱ ὑστέρων , τὴν αἰσχροφθομοσύνην καὶ τὴν αἰσχρολογίαν συνέ - θηκτο . δήλον δ’ ὅτι κατὰ τὰς ἐπτεθιμένας προσαχὼς μεταθέσεις ἢ ἀναστρόφας τῶν συνθέτων ἰσδυνάμων λέξεων , καὶ τὴν ἐχινίδα , νεκροσάτην ἐχρανέ τις . τοιαύτη καὶ ἡ τοῦ γήρας καὶ γηγετὴς σκηνωρία . γηγετὴς μὲν γὰρ , ὁ * ἐκ γῆς γηγενὴς , ὅθεν καὶ διὰ τοῦ ἢ ἢ ἀρχουσα . γήγας δὲ , παρὰ τὸ γίνεσθαι καὶ τὴν γῆν , διὸ καὶ διὰ δυχούων ἔχει τὴν παραλήγουσαν . ὁμοίον δὲ τοῦτον καὶ τὸ γακίνης ὁ διαγὼς καὶ ἀσιγύδων ὁ Ποσειδῶν . καὶ τὸ χρονοτολεῖν καὶ τραχημερεῖν περὶ οὐ προσεχράρη καὶ τὸ , πόδας ἄργυι καὶ ἀργιποδες . καὶ τὸ , γυναικάνδρῳσι ποθεινοί . καὶ τὸ , ἀνδρογύνους . οἱ καὶ ἀμφιγύναιδες λέγονται ὡς καὶ αὐτὸ ἐδηλώθη ἀλλεχοῦ . τὰς δὲ ἐπεσβολίας , ἐπιστομίας ὁ Ζηνόδοτος γράφει , ὡς φασιν οἱ σχολιασταί . Ὅτι Τηλέμαχος μὲν , ἐκ πεινωίας ἐγνωρίσθη τοῖς βασιλεύσιν . ὁ δὲ Νεστο - ρίδης οὔτε ἑωστηθὶς μοῦτε ἄλλως γνωρισθείς , ἑαυτὸν ἀναφαίνει , εἰπὼν . αὐτὰρ ἐμὲ προύηκε Νέστωρ , καὶ τὰ ἔξης . ἵνα καὶ τούτω ποιηλῶς γράφη ὁ ποιητής . Ὅτι γρωμικῶς ἐφρέθη τὸ , πολλὰ γὰρ ἀγρεῖ ἔχει πατρὸς παῖς οἰχομένοιο , ἐν μαχάροις . φ’ μὴ ἄλλοι ἀοσσητήρες ἔωσιν , ὁ ἐστι βοηθοὶ σπουδαῖα , μὴ ἐναμίνοντες ὅσων εἰς τὸ βοηθῆσαι . ἢν γὰρ ἐθος , ἐρωτᾶν τὸ θεῖον . καὶ βοηθεῖν μὲν , αἱ προτραπείη τις . ἡσυχάζων δὲ , αἱ κολύστα . τούς δὲ σπουδαίους βοηθοὺς , ἄλλως μάλιστα ἐδηλώσαν Ἡσίοδος ἐν τῷ . ἀζωστοι κῶν . σπουδαιότατοι γὰρ ἀοσσητήρων οἱ προῖόντες εἰς ἀμυναν ἀζωστοι . τοὺς δὲ ἀοσσητήρας ἐμηνεῖον ὁ ποιητής , ἐ*πάραι . οἱ ἀλαζονοὺν κακότητα . Ὅτι στήρισιν ἄγα-30 θοῦ οἰζυδοπτόν δηλοῖ τὸ , ὁ μὲν , οἴζεται . οὐδὲ οἱ ἄλλοι εἰσιν , οἱ κατὰ δήμουν ἀλαζονοὺν κακότητα . Ὅτι πρὸς νῖον φίλον εὐργέτου ἐνδημόσαντα , καλὸν εἰπεῖν τὸ , ἢ μᾶλα δή φίλον ἀνέρος νῖος , ἡμὸν δὲ ἔκθε’ ὡς ἐνεχ’ ἡμοῦ πολέας ἡμόρησεν ἀείθλους . ἐπὶ δὲ φίλῳ ἀγαθῷ ἀπο - δήμῳ ἐπὶ μακρῶν , ἔχει ἀν τις εἰπεῖν κατὰ ὅρον γιλίας ἀληθοῦς τὸ , καὶ μὴν ἄργα ἐλθόντα , φιλοσμέν ἴστω φιλοπροσβασίδια , ἔχοργον ἄλλων . Καὶ καὶ θάμ’ ἐνθαῦ’ ἔωπτες ἐμασχοῦμεθα . ὁ ἐστι συνήμιν . οὐδὲ καὶ ἡμῖς ἄλλο διέχοντε φιλοῦντε τι τετραμίνω τε , πρὶν γ’ ὅτε δή θανάτῳ μελαιν’ νάφος ἀμφεκάλυψεν . ἐπταῖδε δὲ τινὸς παλαιοῦ γράμματος ὅτι γράμματα ἠθέλειν ὁ Μενέλαος μετὰ Ὀδυσσέως ἔχων εἰς γήρας ἐλθεῖν πρὸς ὁμοιότητα τοῦ διπνάντα καὶ ἀριστάντα περὶ ὧν καὶ ἐπίφωθι δηλωθήσεται . προσανθυμητὸν καὶ Ἡσίοδον τὸ , γηράντῳσι τοκῆσιν . ὧν θέμα αἰσχυμένου , τὸ γήραμα κατὰ τὸ αἴτημα . οὐ χρήσεις παρὰ Πινδάρῳ ἐν τῷ , τί ἔδωον , φίλος σοὶ τε καρτεροχρόντα Κρονίδα , φίλος δὲ Μοῖ - σας , εὐθύμια τε μελῶν τύρ ; τοῦτ’ αἴτησι σε . καὶ ταῦτο μὲν , τοιούδε . Ὁμηρος δὲ τοῖς προσημιούσις , ἐπαγει καὶ τὸ , ἀλλὰ τὰ μὴ πον ἐμιλλᾶν ἀγέσσεσθαι δάος αὐτὸς . * ὡς καὶνὸν δύννη-10 νον , ἀνὸστιμον ἔθηκε . Καὶ ὅρα τὸ ἀνὸστιμον , κατὰ στήρησιν ἠρθὴν τοῦ νοστιμόν , οὐ τοῦ ἴδιος ἀλλὰ τοῦ νοστήσαντος ὡς ἐν ἄλλοις ὑπότροφος λέγεται . Τὸ δὲ εἰρημένον ἡθος τοῦ Μενέλαον ἐθελοντος εἰς ἑαυτὸν μετοικίσαι τὸν φίλον Ὀδυσσέα , ἔχει ἀν ὁμοιούμενον καὶ τὸ τοῦ Ἀττικοῦ Θημιστο -
Lemmas: καί μόχθος αὐτός ὁ λέξις δηλόω . Ἰσθμή δέ , ὁ μέλας φημί . ὁ πορφύρεος . ὁ ὁ Λευ - μένω κατά παλαιός , ἄνθινος . σύγκειμαι δέ κατά πλεονασμός ὁ δέ ἀπό ἰός καί νέφος , αμφότεροι μέλας σῶμα . ὁ δέ Ἔρως , πρωτότυπος εἰμί ὁ ἔριον ὡς ταχύς . ὅθεν ἔριον ὡς ἐρείδω . παρά - βλητέον δέ ὁ ἐνταῦθα ὁ ἡρωϊκός Ἑλένη τακσιουργίαν , ὁ ὁ ἐπίτριπτος βασιλεύς Σαμδαμα - πάλος . ὁ μέν γάρ εὐγενής προέρχομαι ἐπιδείκνυμι ὁ γυνή προσήκω , καί λαλίς σπουδαῖος καί θαυμάζω . ὁ δέ , ἐμμαίνομαι φημί καί πειράω γυνή , μετά ὁ παλλακίς ἐξάνω πορφύρα , γυναικίας στολή ἔχω , καί κατά-ξυράω πώγων , καί κατακειροσφρισμένον . εἰμί δέ φημί καί γάλα λευκός , καί ὑπογράφω ὁ ὀφθαλμός . ὅτι2 οὗτος πρός θεός προ - σωπάω περί ἔργος ὁ Ἑλένη καί Μήλιος ὀψιως , ὥστε πολύς εἰκασμός ἐναποκρίνω γίγνομαι ὁ Ψυχή , φημί γοῦν , ὡς οὗτος τις φιλ ευζυτας ὧδε εἶδον οὐ ἀνήρ οὔτε γυνή , σέβας εἷς ἔχω εἰσοράω , ὡς ὀρός ὀδύσσω ὑπό ἔοικα Τηλέμαχος . οὗτος δέ , ἀφελής φέρω καί ἐνδιαθελῶς . ὁ καί ὡς εἶπον , ἐκ Περίσου . ἥκω γάρ αὐτός μόνος ὁ , Ὀδυνο*σθὼς νίψ εἰκών . ἐπεί ουφ ἀπλόος Τηλέμαχος σημεῖον ὁ ὁράω . νῦν δέ Ὀδυσσεύς . ἔοικα δέ πάντως , ὁ οὕτως ἐρωτικός Ἑλένη πολύς μορφή ἐναπομά - ξέω ὁ Ψυχή . Ἀθήναιος δέ ἄλλως ὁ τοιοῦτος πιθανεύομαι ἤγουν ὁ ὁ Ἑλένη ἐκ ὁ ὄμνυμι - τήτη τεκμαίρομαι , λέγω ὅτι πᾶς ὁ γυνή διά ὁ παρατηρέω ὁ ἀλλήλων σωφροσύνη , Ζεύς - ναί εἰμί ὁ ὁμοιότης ὁ παῖς πρός ὁ γονεύς ἔλεγχος . ἐν οὗτος δέ καί αὐτός καί ἐν Ἰλιάς , καταλέγω ἑαυτοῦ . εἶπον , ὡς μου κυνοπιθος ἕνεκα Ἀχαιός ἡλθὸν’ ὑπό Τροία , πολιμος θρασύς ὁρμαίνω . παραμυθέομαι οὗτος ὁ ἀνήρ ὁ εἰς Τροία ἐκποδίζω απάλυνση . ὅτι δέ ἐκποδίζω ἡσπᾶνη , αὐτός ἔρομαι σαφῶς ἐν ὁ ἑξῆς . ὁ δέ εἰςβολὴ ὁ λόγος ὁ Ἑλένη , κατά ἐρώτησις . οἶδα δή ὁ τις ὁ δέ ἀνήρ εὐγενής ἱκανός ἡμέτερος δόξα ; οὗτος δέ δύναμαι λέγω - ἕπομαι ὅτε τις αγνοούμενος ἐνδημέω ποῦ . ὥσπερ αὖος πάλιν στοχάζομαι τις ἐπί ὁ , γιγνώσκω , ὁ ἔτυμος φώγω . κέλομαι δέ ἐγώ θυμός . ὁ δέ ὑπό Τροία , ὁ ταπεινός ὁ ναύσταθμον ἐπιφαίνω , παμένων ὑπό ὁ ἡμερόω Τροία . Πόλεμος δέ θρασύς , ὁ ἀναδέω λέγω . ἐκ ὁ Θρής - σύμενος στρατιώτης ὀνομάζω ὁ ἔργον αὐτός . σημαιωθεω δέ καί ὅτι ὁ Ἑλένη * ἀρχή ἐνδύω ἀναχρίω , ἀνακινέω ὁ φανταστικός ὁ Ψυχή ὁ Μενέλαος καί πορισμένος ἐπί ὁ Τηλέμαχος πλείων τεκμήριον , φημί . οὗτος νῦν καί ἐγώ νόος γίνομαι ὡς σύ ἵημι . ἐκεῖνος γάρ , τοιόσδε πούς . τοῖος δέ τε χείρ . ὀφθαλμός τε βολή . κεφαλή τε , ἐρύπυρθε τε χαίτη . ὡς μηδείς ὁ κακός Νέστωρ ἐν ὁ πρό οὗτος παρασημαίνομαι , ἐκ ὁ ἐν λόγος μάλιστα ὁμοιότης πατρουω ἐγνω ὁ Τηλέμαχος , ἐμφαίνω ἡρέμα καί αὐτός ὁ ἐκ μορφή γνωρισμός ἐν ὁ , σέβας εἷς ἔχω ἵημι - ρῶντα . ὁ δέ γε Μενέλαος , ὁ ὁράω προσεπιτίθημι εἰς σημεῖον , καί ὁ πρό βραχύς δάκρυν ὁ Τηλέμαχος , ὅτε μνήμη ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι . ἔνθα σημαιωθεω ὅτι δίχαρ’ ἀγαθός ζωγράφος , πάντῃ ξομοιον Ὅμηρος ὁ πατήρ ὁ υἱός Τηλέμαχος , ποιέω αμφότεροι ὁ μέν , ἐνταῦθα ὁ Μενέλαος , ἐκεῖνος δέ παρά Φαίαξ ὁ Ἀλκίνοος , διά δάκρυ γνωρίζω . ὅτι δέ καί ὁ Ὀδυσσεύς μόνος ἀναγιγνώσκω ὁ Ἑλένη περί Τροία , ἐν ὁ μετά οὗτος φημί . σημαιωθεω δέ ὅτι κατά ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ἱστορία , εἰμί πλείων ἀνήρ εἰς μνήμη ὁ γυνή . φημί γάρ ὅτι γυνή , ἀνήρ ἐλεήμων . καί ἀρίς μᾶλλον . ἀπατητικός τε καί μηνημονευτερος . εἰμί δή τοιοῦτος καί ὁ * Ἑλένη , εἰμί ἐν ὁ βαρύδιον οὗτος θεωρέω . ἰστέον δέ ὡς ὁ μέν κανών ὁ ἔκφρασις ἐκ κεφαλή εἰς πούς προάγω ὁ ὅμηρος . ἐνταῦθα δέ , ἀνάπαλιν φράζω ὁ Μενέλαος , ἐπεί μή λαλίς πρός ἔκφρασις . ὅτι2 παιδεύω ἀνήρ Ἐπάνος καί σωφρολοῦν ἐν ὁ καίριος καί μάλιστα ὅτε σοφός παρόω τις ἄνθρωπος , ὁ , ἀλλά σώφρων εἰμί . γυνεσσάται δέ ἐν θυμός οὐδέ ἔρχομαι τοπόω , ἐπεσβολία αναφαιος ἄντα σέβω . οὖον θεός ὡς τιτρώσκω αὐδή . ἐπεσβολία δέ λέγω φημί , ὁ ὁ ὁ ἔπειμι εἰσβολή καί ἀρχή , οἷος ὅτι διά σωφροσύνη οὖον βούλομαι προκατάφ - * χέω λόγος . ὁ ὁ κατά ὁ παιδίον μηστήρων υβολαας , ὁ ὁ παρά ἐκεῖνος εἰς ὁ οἶκος ὁ Ὀδυσσεύς καί εἰς ὁ αὐτός υἱός γιγνώσκω γλῶσσα . ὁ μᾶλλον καίριος εἶπον , λοιδορία καί βλασφημία , ἐπαδὴ ὥσπερ λουδοριας , λόγος ὡς δόρυ πλίσσω . καί βλασφημία , βολή τις ἐν γλῶσσα , οὗτος καί ἕπω - βολίαι , ὁ ἔπος βάλλω . καί εἰμί εἶπον , ὅτι καθάπερ ὁ ποταμός καί ὁ πρόσφατος ευτός εἰμί ἐν ἰσδυνάμει ὁ συντίθημι λέξις , οὗτος ευτός καί ὁ ἐπεσβολία καί ὁ βλασφημία καί ὁ λοιδορία , ὡς γάρ ὁ πᾶς * πρόθεσις ἢ αὐτός εἰμί ὁ πρός καί ὁ αὐτός ὅμοιος εἰμί ὁ , φατός λόγος , ποιέω ποτα-δο νιον , ὅτιρ εἰμί πρός μέτειμι . Παρί οὖον δηλαδή , ἔχω καί προσάγω έλεγχος τίς , οὗτος τατός καί ἔπος καί γῆμα , καί λόγος . ὅς συντίθημι μετά ὁ δορός καί γημα , καί βολή , ποιέω ὁ * ἐπεσβολία καί ὁ βλασφημία καί ὁ λοιδορία . εἰμί γάρ λοίδορος μέν , ὁ λόγος οἷος καταδοραπτιζω . ἐπεσβολέω δέ καί βλάσφημος , ὁ ἐπί βολή καί γῆμα . εἰμί δέ καί ἄλλως εἶπον , ὅτι οὐ ὅσπερ ὁ ποτέω καί ὁ πρός μέτειμι , οὗτος κατά αὐτός καί ὁ ὁ ἐπεσβολέω καί ὁ βλασφημέω ἰσδύναμοι λέγω κεῖμαι , ἀλλά ἀναστρόφως . ἐν μέν γάρ ὁ ἐπεσβολέω , πρόκειμαι ὁ ἔπος . ἐν δέ ὁ βλασφημέω , ὁ ἰσδύναμος ὁ ἐπί λέξις , ὕστερος κεῖμαι . ὁ δέ ὅμοιος γίγνομαι * πρός καί ἐν ὁ , βλάσφημος καί λοίδορος . τοιοῦτος καί ὁ ἄρχω καί ἰσάρχη , καί ἄλλος τοιοῦτος . ἐν ὅς καί ὁ ἀλεξιπικος καί ὁ χροαινοτεω παρά Λυκόφρων . τατός γάρ ὁ ἀλεξιπικα κακός τίς καί ἀναστρόφως εἶίπω , χήρα ἀμύνω . οὐ ἄπιος δέ ὁ τοιοῦτος , οὐδέ ὁ θερμοπυιστημι καί μάθημα ἢ μαζάω ὁ θυμός . οὐδέ ὁ ἀλεξιπικος χλαῖνα καί χριμάμυνα , ἐπί καί ὅμοιος . ἀλλά Ἄντων Αντόν καί χαμύνη ἀμύνω . οὗτος δέ πρός καί ἐν ὁ πάλαι αρχαιονομαζω , παραπλησιειμι ὕστερος ὁ αισχροπαω . ὅμοιος καί ὁ , ἀλλόπονος καί ποδηρημος . καί φερένικος καί νικηφόρος . καί λυδοθεος καί Θεοσδιάς . ἱστίον δέ καί ὡς ὁ λοίδορος ἐπεσβολία εἰμί βλασφημία , καί εἰσχορὰ ἐπί λέγω ἄν Ὀμηρικός . ἐκ ὅς ὁ ὕστερος , ὁ αισχροφθομοσυνειμι καί ὁ αἰσχρολογία συνέρχομαι - θηκτός . δῆλος δέ ὅτι κατά ὁ ἐπιτίθημι προσάγω μετάθεσις ἢ ἀναστροφή ὁ συντίθημι ἰσδυνάμων λέξις , καί ὁ ἐχινίς , νεκρόω κραίνω τις . τοιοῦτος καί ὁ ὁ γήρας καί γηγετὴς σκηνωρία . γηγετὴς μέν γάρ , ὁ * ἐκ γῆ γηγενής , ὅθεν καί διά ὁ ἢ ἢ ἄρχω . γήγας δέ , παρά ὁ γίγνομαι καί ὁ γῆ , διό καί διά δυχουω ἔχω ὁ παραλήγω . ὅμοιος δέ οὗτος καί ὁ γακινεος ὁ διάγω καί ασιγυδηω ὁ Ποσειδῶν . καί ὁ χρονοτολεῖν καί τραχημερεῖν περί οὖον προσεχράρη καί ὁ , πούς ἄργυι καί αργιπους . καί ὁ , γυναικάνδρῳσι ποθεινός . καί ὁ , ἀνδρόγυνος . ὁ καί ἀμφιγύναιδες λέγω ὡς καί αὐτός δηλόω ἀλλεχοῦ . ὁ δέ ἐπεσβολία , ἐπιστομία ὁ Ζηνόδοτος γράφω , ὡς φημί ὁ σχολιαστής . ὅτι2 Τηλέμαχος μέν , ἐκ πεινωίας γνωρίζω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ Νέστος - ῥίδα οὔτε ἑωστηθὶς Μούτε ἄλλως γνωρίζω , ἑαυτοῦ ἀναφαίνω , εἶπον . ἀτάρ ἐγώ προυιημι Νέστωρ , καί ὁ ἔξειμι . ἵνα καί οὗτος ποιηλῶς γράφω ὁ ποιητής . ὅτι2 γρωμικῶς φέρω ὁ , πολύς γάρ ἀγρέω ἔχω πατήρ παῖς οἴχομαι , ἐν μαχάροις . ἀπό μή ἄλλος ἀοσσητήρ εἰμί , ὁ εἰμί βοηθός σπουδαῖος , μή ἐναμίνοντες ὅσος εἰς ὁ βοηθέω . εἄν γάρ ἔθος , ἐρωτάω ὁ θέω . καί βοηθέω μέν , ὁ προτρέπω τις . ἡσυχάζω δέ , ὁ κολύστα . ὁ δέ σπουδαῖος βοηθός , ἄλλως μάλιστα δηλόω Ἡσίοδος ἐν ὁ . άζωστος Κῶς . σπουδαῖος γάρ ἀοσσητήρ ὁ πρόειμι εἰς ἀμύνω άζωστος . ὁ δέ ἀοσσητήρ ἐμηνεῖον ὁ ποιητής , ἐπαίρω . ὁ αλαζονοος κακότης . ὅτι2 στῆρις ἄγα τίθημι οἰζυδοπτόν δηλόω ὁ , ὁ μέν , οἴζω . οὐδέ ὁ ἄλλος εἰμί , ὁ κατά δημόω αλαζονοος κακότης . ὅτι2 πρός νίον φίλος εὐργέτου ενδημοοδοω , καλός εἶπον ὁ , ἢ μῆλον δή φίλος ἀνήρ νιος , ἡμέτερος δέ ἐκθέω ὡς ἕνεκα ἡμέτερος πολύς ἡμόρησεν ἀείθλους . ἐπί δέ φίλος ἀγαθός ἀπος - δῆμος ἐπί μακρός , ἔχω εἰς τις εἶπον κατά ὅρος Γιλιάς ἀληθής ὁ , καί μήv Άργα ἔρχομαι , φιλόω οἶδα φιλοπροσβασίδια , ἔχοργον ἄλλος . καί καί θάμα ἐνθαῦ’ ἔπω εμασχουμεθη . ὁ εἰμί σύνειμι . οὐδέ καί ἡμεῖς ἄλλος διέχω φιλέω τίς τετραμίνω τε , πρίν γε ὅτε δή θάνατος μέλας νήφος ἀμφικαλύπτω . πταίω δέ τις παλαιός γράμμα ὅτι γράμμα ἐθέλω ὁ Μενέλαος μετά Ὀδυσσεύς ἔχω εἰς γήρας ἔρχομαι πρός ὁμοιότης ὁ διπνάντα καί ἀριστάω περί ὅς καί ἐπίφωθι δηλόω . προσανθυμητὸν καί Ἡσίοδος ὁ , γηράντῳσι τοκῆσιν . ὅς θέμα αἰσχύνω , ὁ γήραμα κατά ὁ αἴτημα . οὖον χρῆσις παρά Πίνδαρος ἐν ὁ , τίς δίδωμι , φίλος σύ τε καρτεροχροειντα Κρονίδης , φίλος δέ ἐγώ - σός , εὐθυμία τε μέλος Τυρ ; οὗτος αἴτησις σύ . καί ταῦτο μέν , τοιόσδε . Ὅμηρος δέ ὁ προσημιουτις , ἐπάγω καί ὁ , ἀλλά ὁ μή πως μιλάω ἄγω δάος αὐτός . * ὡς καινός δύννη-10 νοῦς , ἀνόστιμος τίθημι . καί ὁράω ὁ ἀνόστιμος , κατά στήρησιν ἀραρίσκω ὁ νόστιμος , οὖον ὁ ἴδιος ἀλλά ὁ νοστέω ὡς ἐν ἄλλος ὑπότροφος λέγω . ὁ δέ εἴρω ἦθος ὁ Μενέλαος ἐθέλω εἰς ἑαυτοῦ μετοικίζω ὁ φίλος Ὀδυσσεύς , ἔχω εἰς ὁμοιόω καί ὁ ὁ Ἀττικός Θημιστο -