eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1676
λεπυνθέντες καὶ ῥυπισθέντες ἀνίμως . ἔχει δὲ λόγον ἡ τοιαύτη ἰσημεία καὶ διὰ τὸ πλάτην καλεῖσθαι ἄμφω . πλάτη γὰρ θαλασσία τὸ ἐρεσιών . καὶ πλάτη χειρασίε τὸ πτύον . Σοφοκλῆς δέ , φασί , παραφράζων τὸ Ὀμηρικὸν ἡρίαν · ὅπως ἀνθρώπουτον ὀργασον ἡρίαν . καὶ ὧδεῖλε μὲν ἀνθρώπουτον εἶναι , ἀνὴρ γὰρ ἀνὴρ ὡς αὐτὴν αὐδῶν , ἠκολούθησε δὲ τῷ ἀνθρωπολογῷ . ὁ καὶ αὐτὸ ἀνθρωπολογὸς ὀφείλον εἶναι , ὅπως δι’ ἐκτάσεως ἡ ῥῆσις διὰ τοῦ ἡ ὁμοίως τῇ , Μεθώνη Μηθώνη . Φῶρὴς Φῶρητος Φρητηιάδης , καὶ τοῖς τοιούτοις . πρὸς ὁμοιότητα δὲ τοῦ βροτολογίου , σύγκειται ὁ ἀνθρωπολογός . τοῦτο δὲ ἰσοδύναμον τῷ ἀνθρωποφωτός . καὶ οἱ μὲν παλαιότεροι οὕτως . οἱ δὲ νεώτεροι ἀνθρωπολογὸν νοοῦσι τὴν κώταλιν , ἥκουν τὸ τῆς ἀνὴρος κίνητρον , ἵνα ἀσπίως ὁ ἡπαιρώτης ἐκείνος ἐκρηλαρίζη τὴν κώταλιν τῇ πρὸς τρυφὴν ὡς ἐστι δοῦναι ὁμοιότητι , καὶ ἔχει ἀκριβέστερον ἡ τοιαύτη ἰσημεία τοῦ ἀνθρωπολογού . ἀνὴρ γὰρ οὐκ ἀμυλίζτως τὸ τοῦ στάχους λεπτότατον ἄκρον ὁ δίκην αἰχμῆς προεξέληπται κατὰ τῶν ἀφαιρέων ἐθελόντων σπιηολόγων ὀρνίων , ἀλλὰ μάλιστα , ὡς ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα ἐγράφη , ἀνέρες ἄλεγντο , οἱ ἀρετὴς ἀστὰ*χες , οὐς δηλαδὴ οὐκ ἔστι θερίζειν . ἀνὴρ δέ , ἡ ἡρημένη σμυδαλίας . ἦν καὶ ἀδάραν φησίν ὁ χωριζός . Ἰστίον δὲ ὅτι τὴν ἡθεύσαν εἰκασίαν τῆς κώτης πρὸς ἀνθρωπολογὸν οὐ τοσοῦτον παίζων ὁ ἀδάλατος οὕτως ἐκεῖνος δόξει ποιήσασθαι , ὅσον ἀγνοῶν ἀγροικώτερον διὰ τὸ πᾶντῃ ἀσύν - ἔς . οὕτω καὶ ὁ Προσακὴς Λίων ἐγρότην τινὰ γράφει τὸν τῆς Λυβούλης ἀγορὰς κινλὸν εἰκάδος φάρεγιν , ὁποῖον πολλὸν οἱ κυνηγετούντες πιωδύνται . καὶ ρόθος δὲ τριετὲς μὴ περὶ αὐτὸν πρὸ χωμῶνος ξηρώσται περὶ τὸ τρίτον ἔτος ζῷον καταμυθεῖσων ἦν οὕτω εἰδεν , εἰς ἄλιφρον εἰκάζων καὶ εἰς τίτανον καὶ εἰς τυφόν , * ὡν πεπείρατο . εἰκὸς δὲ καὶ περιεργότερον τὸν οὕτω οὕτως εἰκάσαι ὡς ἐν ἀστεῖσμῷ , καθὰ καὶ νῦν τῶν τινες ὑτραπίλων τοὺς ξῆρη περιζωσιμένους τῶν στρατιωτῶν οἰκάζεσθαι τῇ σπάθῃ φασὶ κατὰ ναυτιλὸν τινὰ εἰκασμόν . Τὸ δὲ ἀνὰ φαιδὴρ ὅμφ , δύναται μὲν καὶ διώχος νοηθῆναι ἀντὶ τοῦ , ἀνὰ τοὺς ὤμους , Ὀμηρικώτερον δὲ εἰπεῖν αὐτὸ αἰρήσθαι κατὰ δοτικὴν ἐνιχὴν πτώσιν . καὶ εἰδὲ τοιαύτης παραδείγματα συντάξεως καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . συντελεῖ δ’ ἐνταῦθα καὶ τὸ , ἀνὰ σοὶ τάδε πάντα λέπαργε , ταυτὸν ὄν τῷ , ἀνὰ τοῖς σοῖς ὤμοις ἢ ἀνὰ τῷ σῷ ὤμῳ . βοὸς δὲ ἐπίθετον τὸ λέπαργε , λευκοῦ ἴσως κατὰ τὸ λεπτιζόμενον ἐξ αὐτοῦ , ἢ γουν κατὰ τὸ δέρμα . παρομοία δὲ ἐστι τὸ ῥηθὲν ἐπὶ τῶν οὐδὲ μετὰ κάματος ἀνιμένων . καὶ γὰρ φασὶ βοὶ λυθέντι ἔχον ἐπιτίθεσθαι ὁ ζυγὸς καὶ τὰ σχιὴν τῷ δυνατωτάτῳ . Ὅρα δ’ ἐν τούτοις τὸ , βοὶ λυθέντι ἔχου . ὧδε σύγκειται ὁ δαλινοὺς βουλητός . Ἐνταῦθα δὲ σημειωτόν καὶ ὅτι ὁ γράμμας τὴν ἀνὰ πρόθεσιν εἰλήφθαι ἀντὶ τῆς ἐπὶ ἐν τῷ , ἀνὰ Γεργάφω ἄκρω ἤδη δὲ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις τοῖς ὁμοίοις οὐκ ἠλλοίωσε τὸ τὴν ἀνὰ πρόθεσιν ἐν τοῖς * τοιούτοις τὴν ἄνω σχίσιον δηλοῦν . καὶ γὰρ καὶ ἡ ἐπὶ πρόθεσις ἐπὶ τοιούτου ἐστὶν ὅτε σημαίνουμένου τίθεται . ἐν δὲ πάντως λέγει ἐκεῖνος καὶ ὅτι ἡ ἀνὰ πρόθεσις ἐν μὲν τῷ ἀνάθορμ τὴν ἄνω σχίσιον δηλοῖ , ἐν δὲ τῷ ἀνέλαβε τὸ ἐξ ὑστέρου , ἐν δὲ τῷ χρυσέω ἀνὰ σχηπτρῷ ἀντὶ τῆς σύν εἴληπται , ἐν δὲ τῷ ὠχθησαν δ’ ἀνὰ δόμα Λιὸς τῇ κατὰ ἰσοδυναμίῃ , ἐν δὲ τῷ κτείνονται δ’ ἀν’ αὐτὰς ἴσον δύναται τῇ παρὰ , βαρυνομένη δὲ ὡς ἐν τῷ , ἀλλ’ ἀνὰ αἱ μέμονάς γε , τὸ ἀνίστημι σημαίνει . Ἰστίον δὲ ὅτι ὁ ἐπιζήνως τραγὺν εἶναι τῷ ῥυθμῷ στίχον τὸ , τριχθὰ τε καὶ τιτραχθὰ διατρηθὲν ἐκπῖσε χαρδός , ἐκεῖνος λέγει κακοφώνου μὲν ῥυθ - μοῦ εἶναι τὸ , φήρ ἀνθρωπολογὸν ἔχων ἀνὰ φαιδὴρ ὅμφ . μαλακοῦ δὲ τὸν ὁμαλῶς ἀκοῇ προσπι - πτοῦντα , οἷον , αἱματὶ οἱ δεύοντο κόμαι χαρίτῃσιν ὁμοῖαι . λογοιδη δὲ τὸν καὶ πολιτικόν , ὡς ἄντι πάθους φησὶν ἡ τρόπου λέγεται , οἷον , ἱπποὺς δὲ ξανθὰς ἐκείνων καὶ παντήκοντα . καὶ τοιαῦτα μὲν ταῦτα . Ἐνὴρος δὲ ὅτι οὐ μόνον ἐπὶ ἱππημοῦ οὐδὲ μόνον ἐπὶ πλοίου ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπλῶς ἐπανικὲς καὶ πᾶρον ἡ λέξις δηλοῖ καὶ ἀνάγκη , καὶ ἀλλοχολῶν ἐδηλώθη . καὶ οὗ δὲ ὡς ἐν ποιήσῃ λέξις τὸ , ἐνὴρος ἱππημόν . διὸ καὶ τῷς ἐνταῦθα ζοῖται Ὀμηρος ταύτη κατὰ σχῆμα ἐπιμονῆς . Τὸ δὲ εἰδόκε τοὺς ἀρίστους οἱ * οὐκ ἴσασιν θαλασσίων γέροντ’ ποτὲ χρήσιμον κατὰ παρω - δίαν Ἀμαρδίωνα τῷ Ἀχαϊῷ , ὅς φησὶν Φίλιππον καὶ ἀφαιθέως καὶ ἀρωτηθεὶς ὡς πότε οὕτω ποιή - σα , ἔφη , εἰδόκε τοὺς ἀρίστους οἱ οὐκ ἴσασιν Φίλιππον . Ἐν δὲ τῷ , οὐδὲθ’ ἄλσσα μεμαρμένον εἰδὰρ ὀδονῶν , ὁκνοῦσι τινὲς τοὺς ἄλας νοῆσαι , λέγοντες ὡς καὶ παρὰ ἡπαιρώταις , οἱ οὐκ ἴσασιν θαλασσίων , ἄλας πύρισχονται , οἷον ὀρεστοί , ἢ καὶ ἄλλως , ἐκ τοῦ ἀναβυστάτων ἄλιμνὰ φρα - μαία ὕδατα . ὁ δὴ πον καὶ περὶ τὰ ἀρστώρα γίνεται . ἤδη δὲ καὶ ἀπὸ ῥιζῶν τινῶν ἡγαλμάσων καύσων . Ψ Ω Δ ἐρμηνεύουσιν οὖν τὸ ἄλεισον μεμιγμένον εἶδαρ , ἀντὶ τοῦ τοῖς ἐκ θαλάττης βρώμασι . τὸ μὲντοι αἰπὺν ἄλεισον ταῖς θαλάσσαις οὐδὸλως προσδέδεκται , διὰ τὸ τὴν κλῆσιν τῆς ἄλός μὴ διαβαίνειν . ἐπέκεινα τῶν ἑνικῶν , ὁμοίως τῇ γαίᾳ . ἐκείνη γὰρ καὶ εἰς πληθυντικὰ μεταβαίνει ὡς πολλαχοῦ γράνεται . χρῆι - τον μέντοι τοῖν τοὺς ποιηδὲς λεγομένους ἄλας , ἵνα δηλοῖ ἄκρων ἀγροικίων ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ οὐδα - μὡς ἄλας οἴδασιν , οὔτε θαλασσίους οὔτε ὀρυκτοὺς οὔτε τοὺς ἄλλοθεν . Νῆες δὲ γοινικοπάρχοι αἱ ἄλληγοροῦ μιλτοπάρχοι διὰ τὸ τῆς μίλτου γοινιζοῦν . Πτερόα δὲ τῆς , τὰς κώπας λέγει , χρῆιτον ἦπερ ὁ Λυκόφρων τὰ ἰστία . εἰ γὰρ καὶ τάχους αἴτια τῇ νηὶ καὶ * τὰ ἰστία καὶθὰ καὶ αἱ κώπαι , ἀλλὰ τὸ σχῆμα τῶν πτερῶν μᾶλλον αἱ κώπαι σώζουσιν ἦπερ τὰ λειφρεα . καὶ πῶς κατὰ τὰ σχιζόπτερα πέτεται ἢ ναὺς ταῖς κώπαις ὥσα καὶ πτεροῖς . Ἐν δὲ τῷ , ἀνὰ γραδίων ὤμω , δοτικῇ συντάσσεται ἢ ἀνὰ πρόθεσις ὡς καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι σσημειώται . Τὸ δὲ ἱερὰ καλὰ τὸ ὕστερον καλλιερεῖν καὶ τὸ καλλιέρημα συνέθηκεν . Ἀρνειὸς δὲ , ὡς καὶ ἄλλαχοῦ ἐφύδθη , γίνεται Ποσειδῶν διὰ τὸ πρῶον τῆς θαλάσσης ὥτε ἡμέα πορφυρεῖ γαλήνιον , ταῦρος δὲ διὰ τὸ κατὰ σφοδρότητα κυνίσως πλικτιζόν , ἐπὶ δὲ καὶ διὰ τὸ μεκητιχόν καὶ διὰ τὰς ἐν τῷ ὑδατὶ δὲ καμπτάς δίχην κεράτων . κάπρος δὲ διὰ τὸ τοῦ ὑγροῦ γόρμιον . συνουσιαστικόν γὰρ ὁ ἀφρήν καπρός . ὕδεν καὶ καπρᾶν τὸ οὕτως ὀρέγεσθαι , καὶ καπρώσα γυνὴ ἢ οὕτως ἐριμμένη . Τὸ δὲ ἀνὼν ἐπιζήτορα περιφρασὶς ἐστι τοῦ κάπρου . Ἰστέον δὲ ὅτι ἢ τοιαύτη θυσία τριττία λέγεται παρὰ τοῖς παλαιοῖς , οἱ τριττῖαν ἐλε - γον τὴν ἐκ τριῶν ζῴων θυσίαν , οἷον , δύο μίλων καὶ βοός , ὡς Ἐπὶχαρμος , ἢ βοὸς καὶ αἰγὸς καὶ προ - βάτου , ἢ κάπρου καὶ κριοῦ καὶ ταύρου . ἢ δὲ τοιαύτη καὶ βουπάρσος γραὶν ἐλέγετο διὰ τὸ προηγεῖσθαι αὐτῆς οἷα νηδὸς πρῶραν τὸν βοῦν . γράφει δὲ τινὰ τριττῖαν καὶ ὁ κομικὸς ἐν τῷ , βουδυν - τεῖ ὑν , καὶ τράγυν καὶ κριόν . * ἐλέγετο δὲ καὶ δωδεκαὶς θυσία ἢ ἐκ δώδεκα ζῴων . ἢ δ' αὐτὴ καὶ διὰ τοῦ ἡ δωδεκηὶς . ὡς δὲ καὶ ἑκατόμβη ἐλέγετο ἢ ἐξ ἑκατόν , καὶ χιλόμβη ἢ ἀπὸ χιλίων , δήλόν ἐστιν . οὕτω δὲ καὶ ὅτι ἀρνειὸς μὲν ὀξυτόνως ζῶον , ἀρνειὸς δὲ μὴν προπερισπωμένως . Τὸ δὲ νοστήσα περιφράζων οἷαδε ἀποστείχων λέγει . Θάνατος δὲ ξαλός ὁ ἠπειρωτικὸς καὶ ἐξὼ θαλάσσης , ἵνα λέγῃ ὅτι εἰ καὶ δυστυχεῖς ὡ Ὀδυσεὺς κατὰ θάλασσαν , ἀλλ' ὁ θάνατός σοι οὐκ ἐν αὐτῇ ἐσται ἀλλ' ἐξὼ αὐτῆς . τινὲς δὲ ἐξ ἄλός γράφουσι κατὰ παραθέσιν ἐν δύο μέρεσι λόγον , λέγοντες ὡς Τηλέγονος ὁ Κίρκης καὶ Ὀδυσοῦς ἠγαιοστένκτον δόρυ ἔχον οὐ ἀδαμαντὴν μὲν ἢ ἐπιδωρατὶς , αἰχμὴ δὲ κέντρον θαλαττίας τρυγόνος , χρυσοὺς δὲ ὁ στίραξ . καὶ ἐλθὼν ἐκ Τυφρημίας εἰς ἀναμνηλάρησιν τοῦ πατρὸς καὶ λεηλατῶν ἀγνοία τὰ ἠπειρωτικὰ τοῦ Ὀδυσοῦς κτήματα καὶ εὕρὼν ἀντίπαλον τὸν πατέρα , ἀνείλεν οὐκ εἰδώς . καὶ οὕτω τῷ κατὰ θάλασσαν ἀεὶ κακῶς πράττοντι ἐκ θαλάττης αὐθὶς ὁ θάνατος , ὡς ἐπεμνεν αὐτόν , καθὰ καὶ Ὀππιανὸς ἱστορεῖ , τῷ τῆς τρυγόνος κέντρῳ , ἣν Φόρκης γραὶν ἀνείλεν σθεῖρουσεν τοὺς ἐν τῇ Φορ - κίδι λίμνῃ ἰχθύς . Ἰστέον δὲ ὡς εἰ καὶ ἐγράφη προσεχῶς οἷά τι ἑτερον ἢ ἐπιδωρατὶς καὶ ἢ αἰχμή , ἀλλ' οἱ πλεῖους * ἰσοδύναμα ταῦτα κατὰ πολυστημίας οἴδασιν . διὸ εἴη ἄν καὶ ἐνταῦθα ἐπιδωρατὶς μὲν ἀδαμαν - τίνη , τὸ ἐπὶ τῷ δόρατι ἦγον τὸ μετὰ τὸ δόρυ ἐξ ἀδαμαντος οὖν . αἰχμὴ δὲ τρυγόνος τὸ ἐπὶ τῷ ἀδαμαντὶ ὀξύτερον , εἰ μὴ ἄρα τυχὼν μιμείρεται ἄλλως πῶς ἢ ἱστορία , καὶ οἱ μὲν ἀδαμαντίνην τὴν ὅλην εἶπον ἐπιδωρατίδα , οἱ δὲ πάλιν τὴν ὅλην ἀπὸ κέντρου τρυγόνος . Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι εἴτε ξαλὸς γράφα τις εἴτε ἐξ ἄλός , λοξότητα χρησμοῦ μιμεῖται ὁ τοιοῦτος λόγος τοῦ Τυφεσίου διὰ τὸ ἀσαφὲς καὶ δυσσέληγ - τον . Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ παρὰ τοῖς μεθ' Ὀμηρον ἐν δυοὶ λ' ξαλλος ἄλλο τι παντελῶς ἐστὶ παρὰ τὸν Ὀμη - ρικὸν ξαλον . καὶ δηλοῖ αὐτὸ καὶ ἡ ξαλλος στολή , ὁ πέρ ἐστιν ἡ ἐξήκουσα τῶν ἄλλων καὶ οὕτω παρεξηλ - λαγμένη . Ἀληχρὸς δὲ θάνατος ὁ ἀσθενὴς καὶ ἡρεμαῖος διὰ τὸ ἄνυσον , ὁποῖος ὁ ἐν γήρας μάλιστα λιαρῶ . καὶ τοῦτο μὲν κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ξαλος . εἰ δὲ πληρεῖς τείνῃκεν Ὀδυσεύς , εἴη ἄν ἀληχρὸς θάνατος καθ'ὅλον ὁ ἀληχρῳποιοὺς , ὡς ἀσθενεῖς ποιῶν τοὺς θνησκοντας . Ἰήρας δὲ λιαρῶν τὸ δίχα νόσον καὶ τῆς ἐκθὲν τυχσόνος , καὶ ἄλλως δὲ τὸ εὐδαίμον , φ' ἐναντίον μετ' ὀλίγα τὸ , χαλεπὸν δ' ἐπὶ γήρας ἔκναι . Ὀλβιοὶ δὲ λαοὶ οἱ εὐδαίμονες . μέρος δὲ πάντως εὐτυχίας ἡσσι*λεῖ τομὶς ἱστον , ὁλβους ὑπ' αὐτῷ εἶναι τοὺς λαούς . διὸ καὶ ἄλλαχοῦ φησίν · ἀοετώσι δὲ λαοὶ ὑπ' αὐτῷ . Ὅτι ὁ ἄγ' οἷς ἄν μένθι κακοὺς μὴ ἔχων τί ποιήσαιν , εἴποι ἄν τὸ , τὰ μὲν ἄρ που ἐπέκλωσε θεὸς αὐτός . Λύτης δὲ γονικῆς γραστικόν τὸ , ἀκέονσα ἢ ἀκίων ἦσται οὐ
Lemmas: λεπυνθέντες καί ῥύπτω ἀνιμάω . ἔχω δέ λόγος ὁ τοιοῦτος ἰσημεία καί διά ὁ πλάτη καλέω ἄμφω . πλάτη γάρ θαλάσσιος ὁ ἐρεσία . καί πλάτη χειρασίε ὁ πτύον . Σοφοκλῆς δέ , φημί , παραφράζω ὁ Ὀμηρικός ἀρία · ὅπως ἀνθρωπέω ὀργάω ἀρία . καί ὁράω μέν ἀνθρωπέω εἰμί , ἀνήρ γάρ ἀνήρ ὡς αὐτός αὐδάω , ἀκολουθέω δέ ὁ ἀνθρωπόλογος . ὁ καί αὐτός ἀνθρωπόλογος ὀφείλω εἰμί , ὅπως διά ἔκτασις ὁ ῥῆσις διά ὁ ὁ ὁμοίως ὁ , Μεθώνη Μηθώνη . Φῶρ Φῶρητος Φρητηιάδης , καί ὁ τοιοῦτος . πρός ὁμοιότης δέ ὁ βροτολογιος , σύγκειμαι ὁ ἀνθρωπόλογος . οὗτος δέ ἰσοδύναμος ὁ ανθρωποφαος . καί ὁ μέν παλαιός οὕτως . ὁ δέ νέος ἀνθρωπόλογος νοέω ὁ κώταλις , ἀκέω ὁ ὁ ἀνήρ κίνητρον , ἵνα ἀσπίως ὁ ἡπαιρώτης ἐκείνος ἐκρηλαρίζη ὁ κώταλις ὁ πρός τρυφή ὡς εἰμί δίδωμι ὁμοιότης , καί ἔχω ἀκριβής ὁ τοιοῦτος ἰσημεία ὁ ἀνθρωπόλογος . ἀνήρ γάρ οὐ ἀμυλίζτως ὁ ὁ στάχυς λεπτός ἄκρος ὁ δίκη αἰχμή προεκλαμβάνω κατά ὁ ἀφαιρέω ἐθέλω σπιηολογος όρνιο , ἀλλά μάλιστα , ὡς ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς γράφω , ἀνήρ ἀλέγω , ὁ ἀρετή ἀστὰ*χες , οὖς δηλαδή οὐ εἰμί θερίζω . ἀνήρ δέ , ὁ αἱρέω σμυδαλίας . εἰμί καί ἀδάραν φημί ὁ χωρίζω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ θέω εἰκασία ὁ Κώτης πρός ἀνθρωπόλογος οὖον τοσοῦτος παίζω ὁ ἀδάλατος οὕτως ἐκεῖνος δοκέω ποιέω , ὅσος ἀγνοέω ἄγροικος διά ὁ πάντῃ ἀσύν - εἰς . οὗτος καί ὁ Προσακὴς Λῖος ἐγείρω τις γράφω ὁ ὁ λυβουλη ἀγορά κινλὸν εἰκάς φάρεγιν , ὁποῖος πολύς ὁ κυνηγετέω πιδύω . καί ῥόθος δέ τριέτης μή περί αὐτός πρό χωμῶνος ξηρώσται περί ὁ τρίτος ἔτος ζῷον καταμύω εἰμί οὗτος ὁράω , εἰς ἄλιφρον εἰκάζω καί εἰς τίτανος καί εἰς τύφω , * ὡς πειράω . εἰκός δέ καί περίεργος ὁ οὗτος οὕτως εἰκάζω ὡς ἐν ἀστεϊσμός , καθά καί νῦν ὁ τις υτραπιλαω ὁ ἐξαίρω περιζώννυμι ὁ στρατιώτης οικαζω ὁ σπάθη φημί κατά ναυτίλος τις εἰκασμός . ὁ δέ ἀνά φαιδρός ὅς , δύναμαι μέν καί διώκω νοέω ἀντί ὁ , ἀνά ὁ ὦμος , Ὀμηρικός δέ εἶπον αὐτός αἱρέω κατά δοτικός ἑνικός πτῶσις . καί ἀνάκλεις τοιοῦτος παράδειγμα σύνταξις καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . συντελής δέ ἐνταῦθα καί ὁ , ἀνά σύ ὅδε πᾶς λέπαργος , τατός εἰμί ὁ , ἀνά ὁ σός ὦμος ἢ ἀνά ὁ σός ὦμος . βοῦς δέ ἐπίθετος ὁ λέπαργος , λευκός ἴσως κατά ὁ λεπτίζω ἐκ αὐτός , ἢ γοῦν κατά ὁ δέρμα . παρόμοιος δέ εἰμί ὁ ἐρώ ἐπί ὁ οὐδέ μετά κάματος ἀνίημι . καί γάρ φημί βοῦς λύω ἔχω ἐπιτίθημι ὁ ζυγός καί ὁ σχιὴν ὁ δυνατός . Ὅρας δέ ἐν οὗτος ὁ , βοῦς λύω ἔχω . ὧδε σύγκειμαι ὁ δαλινοος βουλητός . ἐνταῦθα δέ σημειωτός καί ὅτι ὁ γραμμή ὁ ἀνά πρόθεσις λαμβάνω ἀντί ὁ ἐπί ἐν ὁ , ἀνά Γέργαφος ἄκρος ἤδη δέ καί ἐν ὁ ἄλλος ὁ ὅμοιος οὐ ἀλλοιόω ὁ ὁ ἀνά πρόθεσις ἐν ὁ * τοιοῦτος ὁ ἄνω σχίζω δηλόω . καί γάρ καί ὁ ἐπί πρόθεσις ἐπί τοιοῦτος εἰμί ὅτε σημαίνω τίθημι . ἐν δέ πάντως λέγω ἐκεῖνος καί ὅτι ὁ ἀνά πρόθεσις ἐν μέν ὁ ἀνάθορμ ὁ ἄνω σχίζω δηλόω , ἐν δέ ὁ ἀναλαμβάνω ὁ ἐκ ὕστερος , ἐν δέ ὁ χρύσεος ἀνά σκῆπτρον ἀντί ὁ σῦς λαμβάνω , ἐν δέ ὁ ὀχθέω δέ ἀνά δόμα λίς ὁ κατά ἰσοδυναμία , ἐν δέ ὁ κτείνω δέ ἄνω αὐτός ἴσος δύναμαι ὁ παρά , βαρύνω δέ ὡς ἐν ὁ , ἀλλά ἀνά ὁ μέμονα γε , ὁ ἀνίστημι σημαίνω . ἱστίον δέ ὅτι ὁ ἐπιζήνως τραγὺν εἰμί ὁ ῥυθμός στίχος ὁ , τριχθά τε καί τιτραχθὰ διατρέω ἐκπίπτω χαρδός , ἐκεῖνος λέγω κακόφωνος μέν ῥυθ - ἐγώ εἰμί ὁ , θήρ ἀνθρωπόλογος ἔχω ἀνά φαιδρός ὅς . μαλακός δέ ὁ ὁμαλός ἀκοή προσπι - πτοέω , οἷος , αἷμα ὁ δήω κόμη χαρίτης ὅμοιος . λογοιδημι δέ ὁ καί πολιτικός , ὡς Αἴας πάθος φημί ὁ τρόπος λέγω , οἷος , ἵππος δέ ξανθός ἐκεῖνος καί παντηκοειντα . καί τοιοῦτος μέν οὗτος . Ἐνὴρος δέ ὅτι οὖον μόνος ἐπί ἱππημοῦ οὐδέ μόνος ἐπί πλοῖον ἀλλά καί ὁ ἀπλόος ἐπανικὲς καί πάρος ὁ λέξις δηλόω καί ἀνάγκη , καί αλλοχολη δηλόω . καί ὅς δέ ὡς ἐν ποιέω λέξις ὁ , ἐνὴρος ἱππημόν . διό καί ὅς ἐνταῦθα ζέω Ὅμηρος οὗτος κατά σχῆμα ἐπιμονή . ὁ δέ οἶδα ὁ ἀγαθός ὁ * οὐ οἶδα θαλάσσιος γέρων ποτέ χρήσιμος κατά πείρω - δῖος αμαρδιαναξ ὁ Ἀχαιός , ὅς φημί Φίλιππος καί ἀφαιθέως καί ἀρωτηθεὶς ὡς πότε οὗτος ποιέω - σός , φημί , οἶδα ὁ ἀγαθός ὁ οὐ οἶδα Φίλιππος . ἐν δέ ὁ , οὐδὲθ’ ἄλσσα μείρομαι εἶδαρ οδοναω , ὀκνέω τις ὁ Ἄλας νοέω , λέγω ὡς καί παρά ἡπαιρώταις , ὁ οὐ οἶδα θαλάσσιος , Ἄλας πυρισχω , οἷος ὄρνυμι , ἢ καί ἄλλως , ἐκ ὁ αναβυστατος ἄλιμνὰ φρά - μαία ὕδωρ . ὁ δή πως καί περί ὁ ἀρστώρα γίγνομαι . ἤδη δέ καί ἀπό ῥίζα τις ἡγαλμάσων καύσων . Ψ Ω δ ἑρμηνεύω οὖν ὁ ἄλεισον μίγνυμι εἶδαρ , ἀντί ὁ ὁ ἐκ θάλασσα βρῶμα . ὁ μέντοι αἰπύς ἄλεισον ὁ θάλασσα οὐδόλως προσδέχομαι , διά ὁ ὁ κλῆσις ὁ Ἄλος μή διαβαίνω . ἐπέκεινα ὁ ἑνικός , ὁμοίως ὁ γαῖα . ἐκεῖνος γάρ καί εἰς πληθυντικός μεταβαίνω ὡς πολλαχοῦ γραίνω . χρῆ - ὁ μέντοι ὁ ὁ ποιαειδω λέγω Ἄλας , ἵνα δηλόω ἄκρος ἀγροικία ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ οὐδή - μάω Ἄλας οἶδα , οὔτε θαλάσσιος οὔτε ὀρυκτός οὔτε ὁ ἄλλοθεν . ναῦς δέ γοινικοπάρχοι ὁ ἀλληγορέω μιλτοπάρχοι διά ὁ ὁ μίλτος γοινιζεω . Πτερόα δέ ὁ , ὁ κώπη λέγω , χράω ὅσπερ ὁ Λυκόφρων ὁ ἱστίον . εἰμί γάρ καί τάχος αἴτιος ὁ ναῦς καί * ὁ ἱστίον καθά καί ὁ Κῶπαι , ἀλλά ὁ σχῆμα ὁ πτερόν μᾶλλον ὁ Κῶπαι σῴζω ὅσπερ ὁ λειφρεα . καί πῶς κατά ὁ σχιζόπτερος πέτομαι ἢ ναῦς ὁ κώπη ὠθέω καί πτερόν . ἐν δέ ὁ , ἀνά γραίδιον ὦμος , δοτικός συντάσσω ἢ ἀνά πρόθεσις ὡς καί ἐν ὁ Ἰλιάς σημειόω . ὁ δέ ἱερόv καλός ὁ ὕστερος καλλιερέω καί ὁ καλλιέρημα συντίθημι . ἀρνειός δέ , ὡς καί αλλαχού ἐφύδθη , γίγνομαι Ποσειδῶν διά ὁ πρώων ὁ θάλασσα ὥτε ἕμος πορφυρεύς γαλήνιος , ταῦρος δέ διά ὁ κατά σφοδρότητα κυνίσως πλικτιζω , ἐπί δέ καί διά ὁ μεκητιχόν καί διά ὁ ἐν ὁ ὑδατίς δέ καμπτός διχάω κέρας . κάπρος δέ διά ὁ ὁ ὑγρός γόρμιον . συνουσιαστικός γάρ ὁ ἀφρός κάπρος . κάτ-ηλυς καί καπράω ὁ οὕτως ὀρέγω , καί καπράω γυνή ἢ οὕτως ῥίπτω . ὁ δέ ἰδμάν ἐπιζήτορα περίφρασις εἰμί ὁ κάπρος . ἰστέον δέ ὅτι ἢ τοιοῦτος θυσία τριττία λέγω παρά ὁ παλαιός , ὁ τρισσός αἱρέω - γος ὁ ἐκ τρεῖς ζῷον θυσία , οἷος , δύο Μίλων καί βοῦς , ὡς Ἐπίχαρμος , ἢ βοῦς καί αἴξ καί προ - βάτος , ἢ κάπρος καί κριός καί ταῦρος . ἢ δέ τοιοῦτος καί βουπάρσος γρά λέγω διά ὁ προηγέομαι αὐτός οἷος νηδὸς πρῶρα ὁ βοῦς . γράφω δέ τις τρισσός καί ὁ κομίζω ἐν ὁ , βουδυο - τεῖ ἀνά , καί τράγος καί κριός . * λέγω δέ καί δίδωμι θυσία ἢ ἐκ δώδεκα ζῷον . ἢ δέ αὐτός καί διά ὁ ὁ δωδεκηΐς . ὡς δέ καί ἑκατόμβη λέγω ἢ ἐκ ἑκατόν , καί χιλόμβη ἢ ἀπό χίλιοι , δῆλος εἰμί . οὗτος δέ καί ὅτι ἀρνειός μέν ὀξύτονος ζῷον , ἀρνειός δέ μήv προπερισπωμένως . ὁ δέ νοστέω περιφράζομαι οἷος ἀποστείχω λέγω . Θάνατος δέ ξαλός ὁ Ἠπειρωτικός καί ἐξίημι θάλασσα , ἵνα λέγω ὅτι εἰμί καί δυστυχέω εἰμί Ὀδυσσεύς κατά θάλασσα , ἀλλά ὁ θάνατος σύ οὐ ἐν αὐτός εἰμαι ἀλλά ἐξίημι αὐτός . τις δέ ἐκ Ἄλος γράφω κατά παράθεσις ἐν δύο μέρος λόγος , λέγω ὡς Τηλέγονος ὁ Κίρκη καί οδυσος ἠγαιοστένκτον δόρυ ἔχω οὖον ἀδαμαντὴν μέν ἢ ἐπιδωρατὶς , αἰχμή δέ κέντρον θαλάσσιος τρυγών , χρυσός δέ ὁ στίραξ . καί ἔρχομαι ἐκ Τυφρημίας εἰς ἀναμνηλάρησιν ὁ πατήρ καί λεηλατέω ἄγνοια ὁ ἠπειρωτικός ὁ οδυσος κτῆμα καί εὑρίσκω ἀντίπαλος ὁ πατήρ , ἀναιρέω οὐ οἶδα . καί οὗτος ὁ κατά θάλασσα ἀεί κακῶς πράσσω ἐκ θάλασσα αὐθίς ὁ θάνατος , ὡς ἐπιμένω αὐτός , καθά καί Ὀππιανός ἱστορέω , ὁ ὁ τρυγών κέντρον , ὅς Φόρκη γρά ἀναιρέω σθειρουω ὁ ἐν ὁ Φορ - κίς λίμνη ἰχθύς . ἰστέον δέ ὡς εἰμί καί γράφω προσεχῶς οἷος τίς ἕτερος ἢ ἐπιδωρατὶς καί ἢ αἰχμή , ἀλλά ὁ πλείων * ἰσοδύναμος οὗτος κατά πολυστημίας οἶδα . διό εἰμί ἄν καί ἐνταῦθα ἐπιδωρατὶς μέν ἀδάμας - τίνω , ὁ ἐπί ὁ δόρυ ἄγω ὁ μετά ὁ δόρυ ἐκ ἀδάμας οὖν . αἰχμή δέ τρυγών ὁ ἐπί ὁ ἀδάμας ὀξύς2 , εἰμί μή ἄρα τυγχάνω μιμειρομαι ἄλλως πῶς ἢ ἱστορία , καί ὁ μέν ἀδαμάντινος ὁ ὅλος εἶπον ἐπιδορατίς , ὁ δέ πάλιν ὁ ὅλος ἀπό κέντρον τρυγών . ἰστέον δέ καί ὅτι εἴτε ξαλὸς Γράφα τις εἴτε ἐκ Ἄλος , λοξότης χρησμός μιμέομαι ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ τυφεσι διά ὁ ἀσαφής καί δυσσέληγ - ὁ . ἰστέον δέ ὅτι ὁ παρά ὁ μετά Ὅμηρος ἐν δύο λίαν ξαλλος ἄλλος τίς παντελῶς εἰμί παρά ὁ ὁμός - ρικὸν ξαλον . καί δηλόω αὐτός καί ὁ ξαλλος στολή , ὁ περ εἰμί ὁ ἐξακούω ὁ ἄλλος καί οὗτος παρεξηλ - λάζω . Ἀληχρὸς δέ θάνατος ὁ ἀσθενής καί ἠρεμαῖος διά ὁ ἀνύω , ὁποῖος ὁ ἐν γήρας μάλιστα λιαρός . καί οὗτος μέν κατά ὁ ἔννοια ὁ ξαλος . εἰμί δέ πλήρης τείνω Ὀδυσσεύς , εἰμί ἄν ἀληχρὸς θάνατος καθολός ὁ αληχρωποιος , ὡς ἀσθενής ποιέω ὁ θνῄσκω . Ἰήρας δέ λιαρός ὁ δίχα νόσος καί ὁ ΕΚΘΕ τυγχάνω , καί ἄλλως δέ ὁ Εὐδαίμον , ἀπό ἐναντίος μετά ὀλίγος ὁ , χαλεπός δέ ἐπί γήρας κνάω . Ὄλβιος δέ λαός ὁ εὐδαίμων . μέρος δέ πάντως εὐτυχία ἡσσι*λεῖ τομίς οἶδα , ὄλβος ὑπό αὐτός εἰμί ὁ λαός . διό καί αλλαχού φημί · ἀοετώσι δέ λαός ὑπό αὐτός . ὅτι2 ὁ ἄγω ὅς ἄν μένθι κακός μή ἔχω τίς ποιέω , εἶπον ἄν ὁ , ὁ μέν ἄρα ποῦ ἐπικλώθω θεός αὐτός . Λύτης δέ γονικός γραστικόν ὁ , ἀκονάω ἢ ἀκίων ἀείδω οὖον