eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1491
χλῖους . ὡς τοιζιωνὸν φασιν οἰκοδομησάμενος περιχαλλίστατον , ἀγαπῶν ἄρμῳεν αἱ τούτων γιζῶν πληρώ - σαιεν . οἱ δὲ ὑστερον ἄνθρωποι , τοιούτων μὲν οὐδὲν γηλῆσονται . εἶξαντο δ' ἂν αἱ δ' αὐτοὶ κατ' οἴκους εἶναι αἱ μόνον πλησθῆναι ἀργύρου καὶ χρυσοῦ καὶ λοιπῆς γηναρίας βωτισίας . Τὸ δὲ νῆφος ἀμπεχάλ - νων , ὅτι καὶ ἐπὶ δυσίνων λέγεται καλυπτόντων δομῆτας ἢ καὶ νεφλῆς λέγει ὁ ζωνυζός , ἐν ἄλλοις δηλοῦται . Τὸ δὲ ἀγασθῆναι , ταυτὸν ἔστι τῷ ἀγαθῆναι καὶ μαχαίρειν καὶ φθονεῖν . 'Ἐν δὲ τῷ , διζῶντες γηλῶντες , ὅρα ὅτι καὶ' ὁμοιότητα τοῦ εἶναι ἐξ οὐ ποτὶ μὲν , ἢ φαύλη ἔως ποτὶ δὲ ἢ ἀγαθὴ ἔως καὶ ἢ εὐήνη . οὕτω δὴ καὶ τὸ διαζοῦναι , ἐσθ' ὅτι μὲν , γηλῶτὸς λαλεῖται , ὡς ὅτι διαζοῦναι τις μάρμων συμπλοχὴν καὶ νεῖζει . ποτὶ δὲ , ἀνάπαλιν , ὡς ὅτ' ἂν , γηλῶν τις ἔνοσις ἐπα - φων , διαζοῦναι τοὺς γηλοῦντας χωρίους ἀπ' ἀλλήλων . ἢ γὰρ τοιαύτη διάζωσις , οὐχ ἂν γηλοῖτο . περὶ δὲ γε τοὺς ὑστέρους , ἐπανισταὶ λέξας τὸ διαζοῦναι καὶ ἢ διάζωσις , ἀντίκειται γάρ , πρὸς τὸ συγ - ζοῦναι ἤγουσιν συγγίαν καὶ πρὸς τὴν σύγγυσιν . 'Ὅτι γηλῶν πολλὴν πρὸς 'Οδυσσέα ὁ Μενέ - λαος ἐνδιαγόμενος , λέγει ὡς ἐβούλετο μετοικίσαι αὐτὸν τῆς 'Ἰθάκης καὶ αὐς τὴν κατ' αὐτὸν γῆν ἀγαγεῖν . γρῴ δὲ γὰρ καὶ χὴν οἱ' Ἀργεὶ νάσσω πολὺν καὶ δόμω' ἐταῦξα ἐξ 'Ἰθάκης ἀγαγὼν οὐν ζημιῶσαι καὶ τὶχεῖ ὡ καὶ πᾶσι λεούσι τοὺς οἰκισμοὺς δηλαδή , ἢ ὅσως ἠθέλην ὁ 'Οδυσσεύς , μίαν πόλιν ἐκλαπάζας αἱ προηναυ - τῶσαν . ἀνάσσονται δ' ἄνω αὐτῷ . χαρὶ δὲ τοῦτ' ὡς ἢ τοιαύτη μετοίκησις ἀφίλατε τῷ 'Οδυσσεὶ καὶ τὴν αὐτῷ βασιλείαν . τὸ γὰρ ἄλλως μετοικίσαι , ὁμοιον ἦν φασὶ γνη . 'Ιστίον δὲ ὅτι 'Ἀργος πάνταῖδε γρῴν , ἢ τὴν Πελοπόννησον , ἢ καὶ τὴν ὑπὸ τῷ Μενέλαῳ χώσων . οὕτω καὶ 'Ἰλένη 'Ἀργεῖα ἐν τε 'Ἰλιῶ καὶ μετ' οὐλὴν δὲ , ἢ ἄλλως μὲν , Λάκαινα , κατὰ δὲ τὸ ὅλον , Πελοποννησία . Τὸ δὲ νάσσα , ἀντὶ τοῦ κατοθίσαι . οὐ γὰρ ναῖω μόνον , ἀλλὰ καὶ νέω . οὕτω καὶ ναέτης ὁ ἐγκάτοικος . καὶ τοιούτων μὲν , τὸ νάω νέσω . τὸ μέντοι ναζῆς , ἀλλό τι ἐστίν . ὡς πον ἐν τοῖς ἐξῆς φανήσεται . Τὸ δὲ ἀλαπάζαι , ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς ἐκκινῶσαι αἱηματα νῦν . οὐ γὰρ ἂν ὁ Μενέλαος ἐκπορθήσοι πόλιν ἣν' ἑαυτῷ οἴσειν . ἐκκινῶ - σα μέντοι εἰς μετοικίαν * ὅτε τι κατεπεῖχον αὐ , ὅτι δὲ τὸ ἀλαπάζαι πλεονασμὸν ἔχει τὸ ἀ . ἔφητα γὰρ καὶ λαπάζειν , ἔφητα καὶ ἐν ἄλλοις . ὥσπερ καὶ ὅτι παρὰ τὴν λάπαθον παρήχεται δὴ ἡς γενόται γαστήρ , ἐνίκα φασί . Ἀμύζουσι τοὺς βόθρους οὕς οἱ πανηγοὶ σκάπτοντες , γηύγαινα καὶ χώνην ἀπ' αὐτῶς ἐπι - βάλλουσι ἵνα τὰ θηρία ἐμπίπτωσι , λαπάθους καλεῖ . διὰ τὸ πεκινθῆναι ὀρυχθέντας . Τὸ δὲ ἀνάσσονται δ' ἄνω αὐτῷ , πρὸς ἀφοβῆσαι κείτω καὶ σαφήναι τὸν ὡς ἐφώθη' ἀλαπάζαι . περιποι - ζον μὲν γὰρ πόλιν ἐχθρῶν , ἀλαπάζει τις ἐν ἐκπορθητικῶς . οὐ μὲν καὶ ἡς αὐτὸς ἀνάσσει . * 'Ὅτι περιπαθῶς εἰπόντος τοῦ Μενελάου τὰ κατὰ τὸν 'Οδυσσέα καὶ οἴκτον παρήγαγε . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , πᾶσιν ἣν' ἡμερον ὥσπε γόοιο , χλαῖε μὲν ἀργείη' Ἑλένη , χλαῖε Τηλέμαχος καὶ Μενέλαος . οὐδ' ἄρα Νέστορος υἱὸς ἀδάκρυτον ἔσχεν ὅσσε . μνήσατο γὰρ κατὰ θνυόν , ἀμίμουος' Ἀντίλοχου . ὅν δὴ 'Ποὺς ἐκτανεν φασαυὴς ἀγλαὸς υἱός . ὁ Λίθιου δηλαδή Μίανον . περὶ οὗ λέγει τι καὶ ὁ περιηγητής . φρασώτητα δὲ οὐ μόνον τοῦ Μίανρος αἰνίττεται τὸ , 'Ποὺς αὐτὸν υἱὸν λέγεσθαι . * ἀλλὰ καὶ τοῦ Τιδῶνου . ὁ μυχίσια ἢ 'Ποὺς , τεχεῖν τὸν Μίανονα λέγεται . πολλὴς δὲ ὁ περὶ Τιδῶνὸν λόγος τοῖς παλαιοῖς . 'Ὅσα δὲ ὅτι φασι - νῆς μητρὸς , ἀγλαὸς ἦν οἷασις οὕτως υἱὸς ὡς ἠλιώδης τὴν θάαν . 'Ιστίον δὲ ὅτι 'Ἑλένη μέν πρῶτον χλαῖει , ἐπειδὴ ζῶτα γηλοϊζιστορ γενὴ κατὰ τὴν τραγωδίαν . Τηλέμαχος δὲ μετ' ἐκείνην . ὡς υἱὸς πατέρος , καὶ ὡς τοῦ πάθους πρωτοστατῶν . μετ' οὐς Μενέλαος , ἐπειδὴ , οὐδ' αὐτὸν ἔχων εἶναι ἀδάκρυτον ἐπὶ τῷ πάνυ περιλημνῷ . ὁ δὲ ὡς ἐν δορυφορηματὸς φασὶ τρόπω παρὸν Νιστορίδης εἶναι μὴ * κατ' ἐκείνους ὅσως ἐχλαεν . ἀλλ' οὐν οὐχ ἦν ἀδάκρυτος . παροῦστο δὲ αὐτῷ τοῦ χλανθμοῦ τὸ πολλί . διότι τὲ οὐκ ἐχωρθοῦ καὶ αὐτὸς ἀλλ' 'Οδυσσέα πρόφασις ἐχλαει . καὶ ὅτι οὐδὲ συνη - θὼς ἦν τῷ ἀδελφῷ ἐν Τρομᾷ παρόντι , αὐτὸς ἐν Πύλῳ τραφεῖς . καὶ διότι δὲ εὐχλῶς ἐκείνους ἀπέθανον . ἀπαθίστογον οὐν ἐποτίθεται τὸν Πεισίστρατον ὁ ποιητής , ὡς ἐν ἔχων προσαναβῆσαι παραμυθίας . εὐθὺς γὰρ αὐτὸς πεύνει τὸν χλανθμὸν εἰπὼν γηλε καὶ ἐπανενεῖ τῷ Μενελάῳ . 'Ὅσα δὲ καὶ τὴν ἐξαλλαγὴν τοῦ σχήματος . εἰπὼν γὰρ ἐχλαει μὲν 'Ἑλένη , ἐχλαει δὲ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα . ἐσχημάτισαν ἀποφεντεῖς , οὐδ' ἄρα Νέστορος υἱὸς ἀδάκρυτος ἔμεινεν . οὐ διατριβὼν δηλαδή , ἐν τῷ χλαῖεν ἀλλὰ πρὸς ἡμερὶ δια - χρινον . ὅτι δὲ ἀργώματος ἦν ὁ Νιστορίδης οὕτως τῷ ἀδελφῷ' Ἀντίλοχῳ , δηλώσει ἐποικεῖον . ἐνθα οὕτω ἀντὶ*σα γρῴν ἐκείνῳ οὔτε ἰδεῖν . 'Ὅτι χορῶν ποτε αἱ φρονίμων ἐπανων τὸ ,
Lemmas: χλιαρός . ὡς τοιζιωνος φημί οἰκοδομέω περιχαλλιστατος , ἀγάπη ἄρμενος ὁ οὗτος γιζῶν πληρόω - σηινυμι . ὁ δέ ὕστερος ἄνθρωπος , τοιοῦτος μέν οὐδείς γηλησοντ . ἔοικα δέ εἄν ὁ δέ αὐτός κατά οἶκος εἰμί ὁ μόνος πίμπλημι ἄργυρος καί χρυσός καί λοιπός γηναρίας βωτισίας . ὁ δέ Νήφος ἀμπεχάλ - νάω , ὅτι καί ἐπί δυσιναω λέγω καλύπτω δομῆτας ἢ καί Νεφλής λέγω ὁ ζωνυζός , ἐν ἄλλος δηλόω . ὁ δέ ἄγαμαι , τατός εἰμί ὁ ἄγω καί μαχαιρεω καί φθονέω . Ἐν δέ ὁ , διζω γηλῶντες , ὁράω ὅτι καὶι ὁμοιότης ὁ εἰμί ἐκ οὖον πρός μέν , ἢ φαῦλος ἔως πρός δέ ἢ ἀγαθός ἔως καί ἢ Εὐήνη . οὗτος δή καί ὁ διαζώννυμι , ἐστώ ὅτι μέν , γηλῶτὸς λαλέω , ὡς ὅτι διαζώννυμι τις μάρμο συμπλοκή καί νειζεω . πρός δέ , ἀνάπαλιν , ὡς ὅτι εἄν , γηλῶν τις ἔνοσις επά - φάω , διαζώννυμι ὁ γηλοῦντας χωρίον ἀπό ἀλλήλων . ἢ γάρ τοιοῦτος διάζωσις , οὐ εἄν γηλοῖτο . περί δέ γε ὁ ὕστερος , ἐπανίστημι λέγω ὁ διαζώννυμι καί ἢ διάζωσις , ἀντίκειμαι γάρ , πρός ὁ συγ - ζέω ἄγω σύγγιος καί πρός ὁ σύγγυσιν . Ὅτι γηλῶν πολύς πρός Οδυσσέας ὁ Μενές - λαός ἐνδιάγω , λέγω ὡς βούλομαι μετοικίζω αὐτός ὁ Ἰθάκη καί αὐς ὁ κατά αὐτός γῆ ἄγω . γράω δέ γάρ καί χήν οἶς ἀργέω νάσσω πολύς καί δόμος ἐταῦξα ἐκ Ἰθάκη ἄγω ὀν ζημιόω καί τὶχεῖ εἰμί καί πᾶς λέων ὁ οἰκισμός δηλαδή , ἢ ὅσος ἐθέλω ὁ Ὀδυσσεύς , εἷς πόλις ἐκλαπάζω ὁ προηναυ - τίνω . ἀνάσσω δέ ἄνω αὐτός . χάρις δέ οὗτος ὡς ἢ τοιοῦτος μετοίκησις αφιλατος ὁ 'Οδυσσεὶ καί ὁ αὐτός βασίλειος . ὁ γάρ ἄλλως μετοικίζω , ὅμοιος εἰμί φημί γνη . 'ιστια δέ ὅτι 'Ἀργος λήγω γράω , ἢ ὁ Πελοπόννησος , ἢ καί ὁ ὑπό ὁ Μενέλαος χόω . οὗτος καί 'Ἰλένη Ἀργεῖος ἐν τε 'Ἰλιῶ καί μετά οὐλή δέ , ἢ ἄλλως μέν , Λάκαινα , κατά δέ ὁ ὅλος , Πελοποννήσιος . ὁ δέ νῆττα , ἀντί ὁ καθορίζω . οὖον γάρ νάω μόνος , ἀλλά καί νέος . οὗτος καί ναέτης ὁ ἐγκάτοικος . καί τοιοῦτος μέν , ὁ νάω νέομαι . ὁ μέντοι Νάζης , ἄλλος τίς εἰμί . ὡς πως ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὁ δέ ἀλαπάζω , ἀντί ὁ ἀπλόος ἐκκινέω αιημαρ νῦν . οὖον γάρ εἄν ὁ Μενέλαος ἐκπορθέω πόλις εἶμαι ἑαυτοῦ φέρω . ἐκκινέω - σός μέντοι εἰς μετοικία * ὅτε τίς κατεπείγω αὖος , ὅτι δέ ὁ ἀλαπάζω πλεονασμός ἔχω ὁ ὅς . φημί γάρ καί λαπάζειν , φημί καί ἐν ἄλλος . ὥσπερ καί ὅτι παρά ὁ λάπαθον παράγω δή εἰμί γίγνομαι γαστήρ , νικάω φημί . αμυζεω ὁ βόθρος ὅς ὁ πανηγοὶ σκάπτω , γηύγαινα καί χώνη ἀπό αὔτως ἐπι - βάλλω ἵνα ὁ θηρίον ἐμπίπτω , λάπαθος καλέω . διά ὁ πεκινθῆναι ὀρύσσω . ὁ δέ ἀνάσσω δέ ἄνω αὐτός , πρός ἀφοβέω κέω καί σήπω ὁ ὡς φώγω ἀλαπάζω . περιποιέω - ζος μέν γάρ πόλις ἐχθρός , ἀλαπάζω τις ἐν ἐκπορθητικῶς . οὖον μέν καί εἰμί αὐτός ἀνάσσω . * Ὅτι περιπαθῶς εἶπον ὁ Μενέλαος ὁ κατά ὁ Οδυσσέας καί οἶκτος παράγω . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , πᾶς εἶμαι ἥμερος ὥσπε γόος , χλαῖε μέν ἀργεῖος Ἑλένη , χλαῖε Τηλέμαχος καί Μενέλαος . οὐδέ ἄρα Νέστωρ υἱός ἀδάκρυτος ἔχω ὅσος . μνάομαι γάρ κατά θνῄσκω , ἀμίμουος' Ἀντίλοχος . ὅς δή Ποῦς κτείνω φασαυὴς ἀγλαός υἱός . ὁ λίθιο δηλαδή μιαίνω . περί ὅς λέγω τίς καί ὁ περιηγητής . φρασώτητα δέ οὖον μόνος ὁ Μίανρος αἰνίσσομαι ὁ , Ποῦς αὐτός υἱός λέγω . * ἀλλά καί ὁ Τιδῶνου . ὁ μυχιθεος ἢ Ποῦς , τίκτω ὁ Μίανονα λέγω . πολύς δέ ὁ περί Τιδῶνὸν λόγος ὁ παλαιός . Ὅσσα δέ ὅτι φημί - νῆς μήτηρ , ἀγλαός εἰμί οἷος οὕτως υἱός ὡς ηλιωδη ὁ θάω . 'ιστια δέ ὅτι Ἑλλένη μέν πρῶτος καλέω , ἐπεί Ζώτα γηλοιζιστορι γενή κατά ὁ τραγῳδία . Τηλέμαχος δέ μετά ἐκεῖνος . ὡς υἱός πατήρ , καί ὡς ὁ πάθος πρωτοστάτης . μετά οὖς Μενέλαος , ἐπεί , οὐδέ αὐτός ἔχω εἰμί ἀδάκρυτος ἐπί ὁ πάνυ περιλημνος . ὁ δέ ὡς ἐν δορυφόρημα φημί τρόπος πάρειμι νιστοριδηω εἰμί μή * κατά ἐκεῖνος ὅσος λαγχάνω . ἀλλά ὀν οὐ εἰμί Ἀδάκρυτος . παροῦστο δέ αὐτός ὁ χλανθμοῦ ὁ πολλίς . διότι τε οὐ χωρέω καί αὐτός ἀλλά Οδυσσέας πρόφασις λαγχάνω . καί ὅτι οὐδέ συνίημι - θώς εἰμί ὁ ἀδελφός ἐν Τρομᾷ πάρειμι , αὐτός ἐν Πύλος τρέφω . καί διότι δέ εὐχλῶς ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω . απαθιστογος ὀν ἐπιτίθημι ὁ Πεισίστρατος ὁ ποιητής , ὡς ἐν ἔχω προσαναβαίνω παραμυθία . εὐθύς γάρ αὐτός πεύνει ὁ χλανθμὸν εἶπον Γήλε καί ἐπανίημι ὁ Μενέλαος . Ὅσσα δέ καί ὁ ἐξαλλαγή ὁ σχῆμα . εἶπον γάρ λαγχάνω μέν Ἑλλένη , λαγχάνω δέ ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα . σχηματίζω ἀποφεντεῖς , οὐδέ ἄρα Νέστωρ υἱός Ἀδάκρυτος μένω . οὖον διατριβή δηλαδή , ἐν ὁ καλέω ἀλλά πρός ἡμερίς διά - χρινον . ὅτι δέ ἀργώματος εἰμί ὁ νιστοριδηω οὕτως ὁ ἀδελφός Ἀντίλοχος , δήλωσις ἐποικέω . ἔνθα οὗτος ἀντὶ*σα γράω ἐκεῖνος οὔτε ὁράω . Ὅτι χορός ποτός ὁ φρόνιμος ἐπάνειμι ὁ ,