eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1525
ὅτι ὑπερ ἁμπελὸς ἐστιν ἡ ἡρθεῖσα ἡμερὶς , εἰκὸς αὐτὴν καὶ αὐτόματον εἶναι κατὰ τὰ ἐν τῇ γῇ τῶν Κυκλώ-πων . ἔτι δὲ καὶ ἀναδενδράδα . οὐ γὰρ χαμαὶ εἴρπε ταῖς ὄχαις ὁ ἐστὶ τοῖς βοτρυηφόροις κλήμασιν , ἀλλὰ τεπάνυστο περὶ στίους . καὶ ὑἱᾶν καὶ αὐτὴ , ἁμαάζης . κατὰ τὸν εἴποντα , ἁμαάζης , σφαυλῆς γένος , οἱ δέ , ἀναδενδράδα φασίν . ὅτι δὲ καὶ διάφορα εἴδη ἁμπέλων , οἱ παλαιοὶ δηλοῦσιν . ἐν αἷς καὶ ἡ ξυστάς , εἰκὴ γασσι πεγυτευμένη ἁμπελός . καὶ ἡ σταχὰς , ἡ κατὰ στοίχους δηλαδή . Τὸ δὲ ἡδύωσσε , μετήνεκται ὧθεν καὶ τὸ , ἡδὺδὸν ἀκλεῖν , ἀντὶ τοῦ κατὰ ἥδην ὁ ἐστὶ πάντας τοὺς ἡδύοντας . Ἀλ δὲ χρῆναι προϋπόκεινται , ἵνα πιθανεύσῃται τοὺς λειμῶνας ὁ ποιητής . οἷς χρεία ὕδατος τοιούτου . Λευκὸν δὲ ὕδωρ τὸ χρημαῖον τοῦτο , διὰ τὸ ἀθαδές . τὸ γὰρ βαθὺ μέλαν φαίνεται . ὡς δὲ τοῦ λευκοῦ παράγωγον τὸ λευκαίνειν , αὐτοῦ δὲ ἡ λεκάνη , ἐς τοσοῦτον εἰρήσθω . Τὸ δὲ πλησίαι , ὡς ἀπὸ ἀρσενικοῦ εἴρηται , ὁ πλησίος . ὁ καὶ ἀλλαχόῦ φαίνεται . οὐ ἡ αἰτιατικὴ παρήγαγε τὸ πλησίον ἐπιρρήμα . Ἀμιώνες δὲ μαλακοί , ἐν οἷς ἐστὶ μαλακῶς ἐνεῦδεν . ἀφ᾽ ἧς ἐννοίας καὶ λεχε-σποῖς πον λέγεται ποταμός . ἄμα δὲ καὶ πρὸς διαστολὴν τῆς χρονικῆς γῆς . ἐκείνη γὰρ οὐ μαλακή . Τὸ * δὲ ἰον , σίου τινὲς γράφουσιν , ὁ καὶ χρεῖτον . ὡς καὶ πολλοῖς ἀρέσκα τῶν παλαιῶν . ἵα γὰρ ἐν λει-40 μώσιν οὐκ εἰσίν , ἀλλὰ σία , ὡς μέχρι νῦν φαίνεται . οἷς καὶθὰ καὶ τοῖς σελίνοις , χρεία διαφυλοῦς ὕδατος . Θάλλουσι γὰρ πλεῖον ἐν αὐτῷ . διὸ καὶ πηγὰς προανέθηκεν ὑδάτων ὡς ἐφρέθη ὧν χωρὶς οὐκ ἐστὶ θάλ-λειν αὐτά . εἰ δ᾽ ἐστιν ἐνταῦθα ἰὸν μνεία , ἵστέον ὅτι τὲ εἰ καὶ μὴ ἐν μέσοις ὕδεσιν , ἀλλ᾽ οὖν , ἔνθεν πον καὶ ἐκεῖθεν εἰκὸς ἦν παραπεφυκέναι ἵα . ὧν χρωά , οὐ μόνον πορφυρέα καὶ κιθρά , ἀλλὰ καὶ λευκή δι᾽ ἣν λευκὸία τὰ τοιαῦτα καλοῦνται . καὶ ὅτι τὸ ἰόν , ἐκ τινων Ἰάδων νυμφῶν ἔσχε τὴν κλῆσιν , χαρι-σαμένων αὐτὸ Ἰωνι πρώτῳ , καὶ ἐκλῆθη ἐντεῦθεν ἰών , παρωνύμως ταῖς τε Ἰάσι καὶ τῷ λαβόντι τὴν χάριν Ἰωνι . καὶ ὅτι καὶ τὸ κρίνον τὸ καὶ λείριον κατὰ τινὰς ἰὸν ὑπ᾽ ἐνίων ἐκαλεῖτο , καὶ ταῦτα μὴν , περὶ ἰόν . Περὶ δὲ σελίνου , ἐφρέθη μὲν καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . ἐν τοῖς προκειμένοις δέ , εἰπεῖν ἀρξί-σει ὅτι τὸ μὴ βραχὺ ἀλλ᾽ εὐγενὲς ἢ καὶ εὐμέγεθες ἢ παχὺ σέλινον , ἱπποσέλινον ἐλέγετο . σία τοῦ ἵππου πρὸς ἐνδείξιν μεγέθους λευμένου καθὰ καὶ ἐν τῷ ἱππομανῆς Ἀίας ἦγον ὁ πᾶνν μαμώδης . τοῦτο δέ , πρὸς ὁμοιότητα τοῦ βουὸς ἐπενοήθη , ἐπεὶ καὶ ὁ βοὸς ἐπιτείνει ἐν τῷ βοῦ ἐπιτακικῷ μο*ρίῳ . εἴρηται γὰρ καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἰλιάδα , ἐκ βουὸς εἰληφθαι τὸ τοιούτον ἐπίρρημα , διὰ τὸ τοῦ ζῴου μέγεθος . οὐ περ ἄπτεται καὶ ὁ εἰπὼν τὸ , μέγας δὲ πλευρὰ βοῦς . ὅτι δὲ Πτολεμαῖος Λιγύπτου βασιλεὺς ὁ εὐεργέτης , ἠξίωσε γραφῆναι παρ᾽ Ὀμήρῳ τὸ , λειμῶνες μαλακοὶ σίου ἤδε σελίνου , οὐ μὴν ἰόν , ἵα γὰρ μετὰ σελίνων μὴ φύνθαι ἀλλὰ σία , ὁ Ἀθήναιος ἱστορεῖ . λέγων καὶ ὅτι τὰ σία , αὐτῶν σελίνω ἰλεῖω τὸ φύλλον ἰσι-κός . Τοῦ δὲ θήλεον , μέλλον θηλήσω , ἀπὸ περισπωμένου γὰρ κέχλιται ῥήματος , καὶ οὐκ ἀπ᾽ αὐτοῦ δή τοῦ θάλλειν βαρετόνου . Ἐν δὲ τῷ , καὶ ἀθάνατος ἰδὼν θηρίσατο καὶ ἴξης , περιαντολογεῖ ὁ ποιη-τὴς ἀποδείξαινος ἑαυτὸν τῆς ἐκφράσεως . καὶ ἐκφράσει μὲν ἐν τοῖς ἴξης Ὀμηρος , καὶ τὰ τοῦ Ἀλι-νύου σιμὰ ἔνθα στὰς ὁ Ὀδυσσεὺς πάντα θηρίται . οὐ μὴν ἴσῃ καὶ θοῖς εἶναι θηρτὲ ἐκεῖνα . Ὅτι πιθανὸς ὅτι μάλιστα ὧν ἐν τοῖς πλάσμασιν ὁ ποιητής , ἐν μὲν θητοῖς προσώποις παρ᾽ οἷς καὶ ἄγνοια , οὐδὲν ἴσταν τίς πότεν εἰς ἀνθρώπων . καὶ πορίζεσθαι οὕτω λόγων λαβίας . παρὰ δὲ ἀθανατοῖς , οὐκ ἔχει οὕτω ποιεῖν . διὸ φραῖν ἐνταῦθα ὡς ἡ Καλυψὼ οὐκ ἠγνοῖσεν ἰδοῦσα τὸν Ἐραμὴν . οὐ γὰρ τ᾽ ἀγνῶτες θοῖ ἀλλήλοισι πέλονται ἀθάνατοι . οὐδ᾽ ἐτις ἀπόπροθι δόματα ναίει . τοῦτο δὲ δύναται πα*ροδηθῆναι καὶ εἰς ἄνδρας ἐνδόξους οἱ τῇ γλῆμῃ γνωρίζονται καὶ αἱ μαχράν πον οἰκοῦντες τυγ-60 χάνουσιν . Ὅτι δαινὸς μεθοδεύει ὁ ποιητής , μὴ εἶναι τὸν Ὀδυσσέα ἐνδον παρὰ τῇ Καλυψῷ ὅτε εἰς αὐτὴν ἦλθεν Ἐρμῆς . ποιεῖ δὲ τοῦτο , ἵνα πρόφρασσα κατὰ τὸν ποιητὴν δόξῃ χαρισάσθαι αὐτῷ ἡ Καλυψὼ τὸν πλοῦν ἀφ᾽ ἑαυτῆς , καὶ ὀφλίσῃ ἐκεῖνος χάριν αὐτῇ . φραῖ γοῦν ὅτι ἐπ᾽ ἀκτῆς κλαῖε κα-θήμενος ἐνθὰ πᾶρος γε . δάκρυσι καὶ σοναχῆσι καὶ ἄλγεσι δημὸν ἐφίχθον . ὁ ἐστι διατίμωνον . δια-σχιζῶν . ἔς οὐ καὶ τὸ ἐκείκων . καὶ αὐτὸν ἴσῃ . καὶ ὅσπασμα ἴσῃ . ἦ , ἔφθον , ἀντὶ τοῦ ἴσῃ . πλεονασμῷ τοῦ χ . πρώτων δέ , περὶ Ὀδυσσέως ἰοὺ καὶ ὡς οὐδὲ ποτ᾽ ὅσσι διαρρυθμὸν τιμῶσιν . κατὰ-1525 βετο δὲ γλυκεῖς αἰών , νύκτων ὀδυρομένῳ ἰπὶ οὐκέτι αὐτῷ ἡδὺαν νύμφη . καὶ ὅτι νύκτας μὲν , ἵαν καὶ ἀνύχας ἐν σπίασι γλαυροῖς παρ᾽ οὐκ ἐθελον ἐθελούσῃ τῇ Καλυψῷ . ἡματα δ᾽ ἐν πέτραις καθίζων ἐπ᾽ ἀκτῇ , δάκρυσι λείβε πόντον ἐπ᾽ ἀτρύγετον διψώμενος . εἰ γὰρ καὶ αἰφρηδὸς ὁ τοῦ γόου χόρος , ἀλλὰ τῷ Ὀδυσσεῖ οὐδέποτε ὅσσε διακρούοιμν τέρσονται διὰ τὸν τῆς πατρίδος πόθον . Βλέπει δὲ ἐπὶ πόντον Ὀδυσσεὺς καθὰ καὶ Ἀχιλλεὺς ἐν Ἰλιάδι , ὡς δι’ αὐτοῦ τε καταπλεῦσας , καὶ δι’ αὐτοῦ ἐθελὼν ἀναχθῆ - σθαι . καὶ φιλὼν μὲν αὐτὸν , μισῶν δὲ τὴν ἐφ’ ἧς διάγει . Τὸ δὲ διάχρωσι καὶ στοναχῆσι καὶ ἀλγεσι , κάλλος μὲν ἔχει διὰ τὰ πάροισα . ἐντελῶς δὲ φράζει λύπην μεγάλην . ἐν ᾧ καὶ διακροῖ τις καὶ στενάζει καὶ ἀλγεῖ παθαινόμενος τὴν ψυχήν . Ἱστοῖον δὲ ὅτι κοινού μὲν ὄντος τοῦ λεί - βεν’ Ἰωνικοῦ δὲ τοῦ εἰδὲν περιαιρέσει τῆς ἀρχῆς ὁ δὴ θεωρεῖται καὶ ἐν τῷ , σύς καὶ ὑς καθ’ Ἡροδια - νόν , ἀμφοῖν πειτα χρήσεις ἐν τοῖς εἰρημένοις , τὸ μὲν γὰρ διάχρωσι λείβον , κοινόν ἐστιν . Ἰωνικὸν δὲ , τὸ , κατεῖξετο αἰών . Περὶ δὲ τοῦ ἀνθάνανιν , εἴρηται μὲν καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα . ῥητέον δὲ καὶ ἐνταῦθα τὰ τοῦ Ἡρακλείδου . φ δοκεῖ , ἀπὸ τοῦ ἄδω γενέσθαι αὐτὸ καθ’ ὁμοιότητα τοῦ λάθω λαμβάνω καὶ τῶν ὁμοίων . οὐ δὴ ἄδω , χρήσεις καὶ παρ’ Ὀμήρῳ ἐν τῷ , ἄδε δ’ Ἐκτορὶ μῦθος ἀπίμωον , ἥκουν ἥρε - σκεν . εἰπὼν γὰρ ὅτι τὸ δάκνω συγχοπὴν τινὶ φασιν εἶναι τοῦ δαχάνω , ἐπάγει ὡς τὸ , δάκω μάθω λάχω ἄδω φήγω καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑποτακτικά , τρισὶ γράμμασιν ὑστερεῖ καὶ μιᾷ συλλαβῇ , τῶν ἐξ αὐ - τῶν ὁριστικῶν ὧν τὸ ἄλφα παρατέλεσιν . τοιούτων γὰρ τὸ φήγω ὑποτακτικὸν πρὸς τὸ φηγύανω . καὶ ἐφήγω πρὸς τὸ ἐφυγάνω . καὶ τὸ δάκω μάθω λάχω ἄδω , πρὸς τὸ δαχάνωμανθάνω λαχάνω ἀνθάνω , ταύτῃ τοι καὶ τοῦ ἀμαρτάνω , ὑποτακτικὸν φησιν εἶναι φανέν , ἀμᾶτω δίχα τοῦ ῥ , ὅπως καὶ αὐτὸ τρισὶ γράμμασιν ἐκείνου λείπεται . διὸ ἀναλογώτερον , τὸ κιχέω καὶ ἰχνάω , τοῦ κιχάνω καὶ ἰκάνω . ἵνα καὶ αὐτὰ λείπονται τρισὶ γράμμασι , τοῦ κιχῶ καὶ ἰκω . Ὅτι χρυσόθρασις ὁ ἐστὶ χρυ - σοθόραξδον Ὀμήρου ὡς καὶ προεῖπέθη πλάσασμένου τὸν Ἐρμῆν , ἐντεῦθεν οἱ ὑστερον ὀνομηθέντες , χρυσιεῖον αὐτῷ διδόασιν , ὁποῖα καὶ τὸ θεῖον γένος οἱ ἐξ Ἐρμοῦ κήρυκες ἔχουσιν εἰς παρασήμον . Ὅτι ἐνθὰ μὲν ἡνία λέγει καὶ εἴματα σιγαλόνετα , ἐστιν ἐκεῖ νοῦσαι τοιαῦτα , καὶ τὰ ἐναφῆ καὶ ἀπαλά . νῦν δὲ ἐν τῷ , ἐν θρόνῳ ἰδρύσασα φραίνῳ σιγαλόεντι , οὐχουν τοιούτος ὁ σιγαλόεις θρόνος , ἀλλ’ ἢ ὁ ποι - κίλος διὰ τὸ κατεστιγμένος εἶναι . ἢ ὁ σιγὴν ἐμποιῶν διὰ τὸ ἀξιούδεατον . Ὅτι φιλοξέινον καὶ φιλόχρονος ἐρωτήσεως τε καὶ ὑποσχέσεως τὸ , τίπτε μοι εἰληθόνθας αὐδοῖος τε φιλος τε ; αὐθὰ ὦ , τι φρονεῖς . τελέ - σαι δὲ με θυμὸς ἄνωγεν . εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τελεσμένον ἐστὶ . περὶ οὗ ὅτι προηλύστερόν ἐστι , καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δεδηλώται . πρῶτον γὰρ ἐξεταστίον εἰ τετελεσμένα ζητοῦμεθα , εἶτα καὶ εἰ τελέσαι δυνάμεθα . οἰκείον δὲ ἐν ὑπερθέσει τοιαύτῃ , ἐπαγαγεῖν καὶ τὸ , ἀλλ’ ἔπει προτέροι , ἤτοι πρὸ καὶ ἐπὶ τὰ ἐμπροσθεν ἢ καὶ προσωτέρω , ἵνα τοι πᾶν ξείνα θεῖω . Ὅρα δὲ ὅτι τετελεσμέ - νον , οὐ τὸ ἤδη τελεσθὲν φησίν , ἀλλὰ τὸ τελεσθῆναι πεφυκὸς καὶ δυνάμενον . Ὅτι παρέ - σθηκε τραπέζαν ἢ Καλυψὼ τῷ μυθικῷ Ἐρμῇ , ἀμβροσίης πλήσασα . κέρασε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν . * αὐτὰρ ὁ πίνε καὶ ἥσθεν . αὐτὰρ ἐπεὶ δεῖπνησε καὶ ἥραρε θυμὸν ἐδωδή , καὶ τότε δὴ προσέειπε τὴν Κα - λυψὼ ἀγελῶς οὕτως . ἐρωτᾶς μ’ ἐλθόντα θεὰ θεόν ; αὐτὰρ ἐγὼ τοι νημερτέως τὸν μὴ - θον ἐνιστήσω . κέλευα γάρ . εἴπομεν δὲ ἀγελῶς , ἀκολουθῶς τοῖς παλαιοῖς . οἱ φασιν ὅτι ἐντελεῖς οἱ δύο στίχοι οὕτοι καὶ κατὰ συνθήκην καὶ κατὰ διάνοιαν . Σημειῶσαι δὲ ὅτι τὸ ἐπιτραπέζιον τοῦτο νέκταρ καὶ ἢ ἀμβροσία , τὴν φιλοτήσιον αἰνίττεσθαι δύναται ὁμιλίαν τὴν συμποτικὴν . ἢ ἀμ - βροσίας ἂν εἴη καὶ νέκταρος ἀποφθοῦς . Τὸ δὲ κέρασε νέκταρ , οὐ δηλοῖ χρᾶ * μα τι , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἐνέχεε κέεται ὡς ἀπὸ παλαιᾶς χρήσεως . καθ’ ἣν ὡς καὶ ἀλλαχοῦ σαφῶς ἐδηλώθη , κέρασι ζῶον ἐχέοντες ἐπι - πον . Ἐρυθρόν δὲ νέκταρ καθ’ ὁμοιότητα τοῦ , οἶνος ἐρυθρός . ἴσως δὲ σκεύασμα τι καὶ τὸ νέκταρ ἦν καθὰ καὶ ἢ ἀμβροσία . καὶ γὰρ οὐδ’ αὐτὴ κατὰ μόνην ἀλληγορίαν ὑφίσταται , ἀλλὰ καὶ ἄνθρος τι ἀμβροσίαι ἐλέγετο κατὰ Παυσανίαν , ὡς λέγει καὶ ὅτι ἀμβροσία , γένος τι συνθέσεως ἐξ ὕδατος ἀκρα - γνοῦς καὶ μέλιτος καὶ ἐλαίου παγασρηίας . Τὸ δὴ ἥραρε θυμὸν ὡς καὶ ἐν ἀλλοις ἐδη - λώθη , τὸ θυμὸς * ἡψαίνεν . καὶ ἄλλως δὲ κατὰ τὸ , ἄγγυσιν ἄρσεν ἅπαντα , λέγεται καὶ τὸ , ἥραρε θυμὸν ἐδωδή . ἵνε καὶ αὐτὴν ἄρση ὁ ἰσθίων ὥσπὴρ ἄγγει τινὶ τῷ σώματι . Τὸ δὲ θεὰ θεόν , ἐντεπτικῶς εἰρῆσθαι δοκεῖ . εἶγε θεὰ θεῷ λαλοῦσα προσποιεῖται ἀγνοεῖν . Τὸ δὲ ἐνιστήσω , και - νότερον ἐκ τοῦ ἐνισπῶ . τὸ μέντοι κοινότερον , ἐνίσπω ἐνίφω . πλὴν , τοῦτο μὲν ἔχει τι καὶ σφοδρότητος . τὸ δὲ ἐνισπήσω , ἀντὶ τοῦ , ἀπλῶς εἰπῶ . Ἱστοῖον δὲ ὅτι ἀκολουθῶς Ὀμήρῳ εἴποντι τὸ , πα - ρέθηκε τμᾶπέζαν , ἐλεγον καὶ οἱ μετ’ αὐτόν , παραθέσθαι τραπέζας ἐν καταρχῇ δαιτός . τὸ μέντοι
Lemmas: ὅτι ὑπερ Αμπελός εἰμί ὁ ἀραρίσκω ἡμερίς , εἰκός αὐτός καί αὐτόματος εἰμί κατά ὁ ἐν ὁ γῆ ὁ Κύκλωψ . ἔτι δέ καί ἀναδενδράς . οὖον γάρ χαμαί ἕρπω ὁ ὀχή ὁ εἰμί ὁ βοτρυηφόρος κλῆμα , ἀλλά τεπάνυστο περί στίους . καί ὕω καί αὐτός , ἁμαάζης . κατά ὁ εἶπον , ἁμαάζης , σφαυλῆς γένος , ὁ δέ , ἀναδενδράς φημί . ὅτι δέ καί διάφορος εἶδος ἄμπελος , ὁ παλαιός δηλόω . ἐν ὅς καί ὁ ξυστός , εἰκῇ γας φεύγω Αμπελός . καί ὁ σταχὰς , ὁ κατά στοῖχος δηλαδή . ὁ δέ ἡδύωσσε , μεταφέρω ὤθω καί ὁ , ἡδύς ἀκλεῖν , ἀντί ὁ κατά ἥδην ὁ εἰμί πᾶς ὁ ἡδύνω . ἀλ δέ χρή προϋπόκειμαι , ἵνα πιθανευσεω ὁ λειμών ὁ ποιητής . ὅς χρεία ὕδωρ τοιοῦτος . λευκόν δέ ὕδωρ ὁ χρημαῖον οὗτος , διά ὁ ἀθαδές . ὁ γάρ βαθύς μέλας φαίνω . ὡς δέ ὁ λευκός παράγωγος ὁ λευκαίνω , αὐτός δέ ὁ λεκάνη , εἰς τοσοῦτος εἴρω . ὁ δέ πλησίος , ὡς ἀπό ἀρσενικός εἴρω , ὁ πλησίος . ὁ καί αλλαχού φαίνω . οὖον ὁ αἰτιατικός παράγω ὁ πλησίος ἐπίρρημα . αμιαβρων δέ μαλακός , ἐν ὅς εἰμί μαλακός ἐνεύδω . ἀπό ὅς ἔννοια καί λεχε-σποῖς πως λέγω ποταμός . ἄμη δέ καί πρός διαστολή ὁ χρονικός γῆ . ἐκεῖνος γάρ οὖον μαλακός . ὁ * δέ ἴον , σίον τις γράφω , ὁ καί χρέω . ὡς καί πολύς αρέσω ὁ παλαιός . εἷς γάρ ἐν ὅς μῶσις οὐ εἰμί , ἀλλά σίον , ὡς μέχρι νῦν φαίνω . ὅς καθά καί ὁ σέλινον , χρεία διαφυλος ὕδωρ . θάλλω γάρ πλείων ἐν αὐτός . διό καί πηγή προανατίθημι ὕδωρ ὡς φέρω ὅς Χωρὶς οὐ εἰμί θάλλω αὐτός . εἰμί δέ εἰμί ἐνταῦθα ἰός μνεία , ἰστέον ὅτι τε εἰμί καί μή ἐν μέσος ὕδω , ἀλλά οὖν , ἔνθεν πως καί ἐκεῖθεν εἰκός εἰμί παραφύζω εἷς . ὅς χρωά , οὖον μόνος πορφύρεος καί κίθρα , ἀλλά καί λευκός διά ὅς λευκόϊον ὁ τοιοῦτος καλέω . καί ὅτι ὁ εἶμι , ἐκ τίνω Ἰάς νύμφη ἔχω ὁ κλῆσις , χαρίζομαι αὐτός Ἴων πρῶτος , καί καλέω ἐντεῦθεν εἶμι , παρώνυμος ὁ τε Ἰάς καί ὁ λαμβάνω ὁ χάρις Ἴων . καί ὅτι καί ὁ κρίνον ὁ καί λείριον κατά τις ἰός ὑπό ἔνιοι καλέω , καί οὗτος μήv , περί εἶμι . περι δέ σέλινον , φέρω μέν καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . ἐν ὁ πρόκειμαι δέ , εἶπον ἄρχω ὅτι ὁ μή βραχύς ἀλλά εὐγενής ἢ καί εὐμεγέθης ἢ παχύς σέλινον , ἱπποσέλινον λέγω . σίον ὁ ἵππος πρός ἔνδειξις μέγεθος λεύω καθά καί ἐν ὁ ἱππομανέω Αἴας ἄγω ὁ πᾶς μαμώδης . οὗτος δέ , πρός ὁμοιότης ὁ βοῦς ἐπινοέω , ἐπεί καί ὁ βοῦς ἐπιτείνω ἐν ὁ βοῦς επιτακικον μο*ρίῳ . εἴρω γάρ καί ἐν ὁ κατά ὁ Ἰλιάς , ἐκ βοῦς λαμβάνω ὁ τοιοῦτος ἐπίρρημα , διά ὁ ὁ ζῷον μέγεθος . οὖον περ ἄπτω καί ὁ εἶπον ὁ , μέγας δέ πλευρόν βοῦς . ὅτι δέ Πτολεμαῖος Λιγύπτου βασιλεύς ὁ εὐεργέτης , ἀξιόω γράφω παρά Ὅμηρος ὁ , λειμών μαλακός σίον ἀδέω σέλινον , οὖον μήv εἶμι , εἷς γάρ μετά σέλινον μή φύω ἀλλά σίον , ὁ Ἀθήναιος ἱστορέω . λέγω καί ὅτι ὁ σίον , αὐτός σέλινον ἰλύς ὁ φύλλον ἰσιακός . ὁ δέ θηλέω , μέλλω θηλέω , ἀπό περισπάω γάρ χλίω ῥῆμα , καί οὐ ἀπό αὐτός δή ὁ θάλλω βαρετονοος . ἐν δέ ὁ , καί ἀθάνατος εἶδον τηρίζω καί ἵκω , περιαντολογευς ὁ ποιητής ἀποδείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ ἔκφρασις . καί ἔκφρασις μέν ἐν ὁ ἵκω Ὅμηρος , καί ὁ ὁ Ἀλι-νύου σιμός ἔνθα ἵστημι ὁ Ὀδυσσεύς πᾶς Θηρίτας . οὖον μήv ἴσος καί θέω εἰμί θηρτὲ ἐκεῖνος . ὅτι2 πιθανός ὅτι μάλιστα ὅς ἐν ὁ πλάσμα ὁ ποιητής , ἐν μέν θήττω πρόσωπον παρά ὅς καί ἄγνοια , οὐδείς ἵστημι τίς πότε εἰς ἄνθρωπος . καί πορίζω οὗτος λόγος λαβία . παρά δέ ἀθάνατος , οὐ ἔχω οὗτος ποιέω . διό Φράιν ἐνταῦθα ὡς ὁ Καλυψώ οὐ ἀγνοέω ὁράω ὁ ἔραμαι . οὖον γάρ τε ἀγνώς θέω ἀλλήλων πέλω ἀθάνατος . οὐδέ τις ἀπόπροθι δόμα νάω . οὗτος δέ δύναμαι παροδέομαι καί εἰς ἀνήρ ἔνδοξος ὁ ὁ γλήμη γνωρίζω καί ὁ Μαχράν πως οἰκέω τυγ-60 χάσκω . ὅτι2 δαίνυμι μεθοδεύω ὁ ποιητής , μή εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς ἔνδον παρά ὁ Καλυψώ ὅτε εἰς αὐτός ἔρχομαι Ἑρμῆς . ποιέω δέ οὗτος , ἵνα πρόφρων κατά ὁ ποιητής δόξα χαρίζομαι αὐτός ὁ Καλυψώ ὁ πλόος ἀπό ἑαυτοῦ , καί ὁπλίζω ἐκεῖνος χάρις αὐτός . Φράι γοῦν ὅτι ἐπί ἀκτή καλέω καθίημι ἔνθα πᾶρος γε . δάκρυ καί σοναχῆσι καί ἄλγος δημός ἐφίχθον . ὁ εἰμί διατίμωνον . διασχίζω . εἰς οὖον καί ὁ εκεικως . καί αὐτός ἴσος . καί ὅσπασμα ἴσος . εἰμί , ἑφθός , ἀντί ὁ ἴσος . πλεονασμός ὁ χ . πρῶτος δέ , περί Ὀδυσσεύς ἰού καί ὡς οὐδέ πρός ὅσος διαρρυθμος τιμάω . κατὰ-1525 βέτο δέ γλυκύς αἰών , νύξ ὀδύρομαι ἶψ οὐκέτι αὐτός δύω νύμφη . καί ὅτι νύξ μέν , εἷς καί ανυχαω ἐν σπιασις γλαυρόν παρά οὐ ἐθέλω ἐθέλω ὁ Καλυψώ . ἦμαρ δέ ἐν πέτρα καθίζω ἐπί ἀκτή , δάκρυ λείβω πόντος ἐπί ἀτρύγετος διψάω . εἰμί γάρ καί αἰφρηδὸς ὁ ὁ γόος Χόρος , ἀλλά ὁ Ὀδυσσεύς οὐδέποτε ὅσος διακρούω τέρσομαι διά ὁ ὁ πατρίς πόθος . βλέπω δέ ἐπί πόντος Ὀδυσσεύς καθά καί Ἀχιλλεύς ἐν Ἰλιάς , ὡς διά αὐτός τε καταπλέω , καί διά αὐτός ἐθέλω ἀνάσσω - ἕπομαι . καί φίλος μέν αὐτός , μισέω δέ ὁ ἐπί ὅς διάγω . ὁ δέ διαχράω καί στοναχή καί ἄλγος , κάλλος μέν ἔχω διά ὁ πάρειμι . ἐντελής δέ φράζω λύπη μέγας . ἐν ὅς καί διακρούω τις καί στενάζω καί ἀλγέω παθαίνω ὁ Ψυχή . Ἱστός δέ ὅτι κοινός μέν εἰμί ὁ λείν - Βενέ Ἰωνικός δέ ὁ ὁράω περιαίρεσις ὁ ἀρχή ὁ δή θεωρέω καί ἐν ὁ , σῦς καί ὗς κατά Ἡροδια - νοῦς , ἄμφω ἔπειτα χρῆσις ἐν ὁ εἴρω , ὁ μέν γάρ διαχράω λείβω , κοινός εἰμί . Ἰωνικός δέ , ὁ , κατέχω αἰών . περι δέ ὁ ἀνθάνανιν , εἴρω μέν καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς . ῥητέος δέ καί ἐνταῦθα ὁ ὁ Ἡρακλείδης . φ δοκέω , ἀπό ὁ ἄδω γίγνομαι αὐτός κατά ὁμοιότης ὁ λανθάνω λαμβάνω καί ὁ ὅμοιος . οὖον δή ἄδω , χρῆσις καί παρά Ὅμηρος ἐν ὁ , ἀείδω δέ Ἕκτωρ μῦθος απιμωμαι , ἀκέω ἀείρω - σκῶ . εἶπον γάρ ὅτι ὁ δάκνω συγκοπή τις φημί εἰμί ὁ δάχανος , ἐπάγω ὡς ὁ , δάκνω μανθάνω λαγχάνω ἄδω φηγός καί ὅσος τοιοῦτος ὑποτακτικός , τρεῖς γράμμα ὑστερέω καί εἷς συλλαβή , ὁ ἐκ αὖος - ὁ ὁριστικός ὅς ὁ ἄλφα παρατέλεσιν . τοιοῦτος γάρ ὁ φηγός ὑποτακτικόν πρός ὁ φηγύανω . καί φηγός πρός ὁ φεύγω . καί ὁ δάκνω μανθάνω λαγχάνω ἄδω , πρός ὁ δαχάνωμανθάνω λάχανον ἀντάνειμι , οὗτος ὅς καί ὁ ἁμαρτάνω , ὑποτακτικόν φημί εἰμί φαίνω , ἀμάω δίχα ὁ Ῥ , ὅπως καί αὐτός τρεῖς γράμμα ἐκεῖνος λείπω . διό ἀνάλογος , ὁ κιχάνω καί ἰχνάω , ὁ κιχάνω καί ἱκάνω . ἵνα καί αὐτός λείπω τρεῖς γράμμα , ὁ κιχάνω καί ἵκω . ὅτι2 χρυσόθρασις ὁ εἰμί ΧΡΥ - σοθόραξδον Ὄμηρος ὡς καί προλέγω πλάσσω ὁ Ἑρμῆς , ἐντεῦθεν ὁ ὕστερος ὀνομάζω , χρυσίζω αὐτός δίδωμι , ὁποῖος καί ὁ θέω γένος ὁ ἐκ Ἑρμῆς κῆρυξ ἔχω εἰς παράσημον . ὅτι2 ἔνθα μέν ἡνία λέγω καί εἷμα σιγαλονετο , εἰμί ἐκεῖ νοέω τοιοῦτος , καί ὁ νήφω καί ἁπαλός . νῦν δέ ἐν ὁ , ἐν θρόνος ἱδρύω φραίνῳ σιγαλόεις , ουχοω τοιούτος ὁ σιγαλόεις θρόνος , ἀλλά ἢ ὁ ποῖ - κίλα διά ὁ καταστίζω εἰμί . ἢ ὁ σιγή ἐμποιέω διά ὁ ἀξιόω . ὅτι2 φιλόξενος καί φιλόχρονος ἐρώτησις τε καί ὑπόσχεσις ὁ , τίπτε ἐγώ ἔρχομαι αὐδάω τε φίλος τε ; αὐθὰ εἰμί , τίς φρονέω . τελῶ - σός δέ ἐγώ θυμός ἄνωγα . εἰμί δύναμαι τελέω γε καί εἰμί τελέω εἰμί . περί ὅς ὅτι προηλύστερόν εἰμί , καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλόω . πρῶτος γάρ ἐξετάζω εἰμί τελέω ζητέω , εἶτα καί εἰμί τελέω δύναμαι . οἰκέω δέ ἐν ὑπέρθεσις τοιοῦτος , ἐπάγω καί ὁ , ἀλλά ἔπος πρότερος , ἤτοι πρό καί ἐπί ὁ ἔμπροσθεν ἢ καί προσωτέρω , ἵνα ὅς πᾶς ξένος θεῖον . Ὅρας δέ ὅτι τελεσμός - νοῦς , οὖον ὁ ἤδη τελέω φημί , ἀλλά ὁ τελέω φύω καί δύναμαι . ὅτι2 πηρός - σθηκε τράπεζα ἢ Καλυψώ ὁ μυθικός Ἑρμῆς , ἀμβρόσιος πίμπλημι . κερασός δέ νέκταρ ἐρυθρός . * ἀτάρ ὁ πίνω καί ἐσθίω . ἀτάρ ἐπεί δειπνέω καί ἀραρίσκω θυμός ἐδωδή , καί τότε δή προσεῖπον ὁ κυρία - λυψὼ ἀγελῶς οὕτως . Ἐρωτᾶς εἷς ἔρχομαι θεά θεός ; ἀτάρ ἐγώ ὅς νημερτέως ὁ μή - θον ἐνίστημι . κελεύω γάρ . εἶπον δέ ἀγελῶς , ἀκόλουθος ὁ παλαιός . ὁ φημί ὅτι ἐντελής ὁ δύο στίχος οὕτος καί κατά συνθήκη καί κατά διάνοια . σημειόω δέ ὅτι ὁ ἐπιτραπέζιος οὗτος νέκταρ καί ἢ ἀμβρόσιος , ὁ φιλοτήσιος αἰνίσσομαι δύναμαι ὁμιλία ὁ συμποτικός . ἢ ἀνά - βροσίας εἄν εἰμί καί νέκταρ ἀποφθοῦς . ὁ δέ κερασός νέκταρ , οὖον δηλόω Χρά * μή τίς , ἀλλά ἀντί ὁ ἐγχέω κείμαι ὡς ἀπό παλαιός χρῆσις . κατά ὅς ὡς καί ἀλλαχοῦ σαφῶς δηλόω , κέρας ζῷον χέω ἐπι - πως . ἐρυθρός δέ νέκταρ κατά ὁμοιότης ὁ , οἶνος ἐρυθρός . ἴσως δέ σκεύασμα τίς καί ὁ νέκταρ εἰμί καθά καί ἢ ἀμβρόσιος . καί γάρ οὐδέ αὐτός κατά μόνος ἀλληγορία ὑφίστημι , ἀλλά καί Άντρας τίς ἀμβρόσιος λέγω κατά Παυσανίας , ὡς λέγω καί ὅτι ἀμβρόσιος , γένος τίς σύνθεσις ἐκ ὕδωρ ἄκρος - γιγνώσκω καί μέλι καί ἔλαιον παγασρηίας . ὁ δή ἀραρίσκω θυμός ὡς καί ἐν ἄλλος ἐσθίω - λανθάνω , ὁ θυμός * ἡψαίνεν . καί ἄλλως δέ κατά ὁ , ἄγγυσιν ἄρσην ἅπας , λέγω καί ὁ , ἀραρίσκω θυμός ἐδωδή . ἴς καί αὐτός ἀραρίσκω ὁ ἱστίον ὥσπὴρ ἄγγος τις ὁ σῶμα . ὁ δέ θεά θεός , ἐντεπτικῶς εἴρω δοκέω . εἰμί θεά θεός λαλέω προσποιέω ἀγνοέω . ὁ δέ ἐνίστημι , και - νοτερός ἐκ ὁ ἐνέπω . ὁ μέντοι κοινός , ἐνέπω νίφω . πλήν , οὗτος μέν ἔχω τίς καί σφοδρότης . ὁ δέ ἐνέπω , ἀντί ὁ , ἀπλόος εἶπον . Ἱστός δέ ὅτι ἀκόλουθος Ὅμηρος εἶπον ὁ , πῃ - εἴρω τμᾶπέζαν , λέγω καί ὁ μετά αὐτός , παρατίθημι τράπεζα ἐν καταρχή δαίς . ὁ μέντοι