eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1952
τὸ , τέπτεσθαι ; μῦθος εἰμί . τέπτεν , κεραυνός . τυφλοῦν τινά , ἀστραπή . φέρειν τιν’ ἄραντ’ , ἄνεμος . ἀποπνίζει , ῥόος , θύρας μοχλεύειν , σεισμός . εἰσπνᾶν , ἀκρίς . δειπνεῖν ἀκλῆτος , μυῖα . μὴ ἐξελ - θεῖν , φρέαρ . Καὶ οὕτω μὲν ἡδεὸς ἀστείου μὲν τοὺς ἡ νυκτερίς ἀγορμή . Θεσπέσιον δὲ ἄντρον οὐχ’ ἀπλῶς οὕτω παριερόπται , ἀλλ’ ὅτι θεῖα τὰ ἄντρα ἐνοικῶντο οἷα σύμβολα κόσμου κατὰ Πορφύριον , ὡς καὶ ἐν τοῖς περὶ τοῦ Ἰδακείου ἄντρου εἴρηται , ὅ καὶ ἐπήρατον ἐφρόδη ἐκεῖ . Ὅτι Λευκάδα τινὰ πέτραν καὶ Ἡλίου πύλας καὶ δήμον Ὀνειρῶν καὶ ἀσφοδελὸν λει - μῶνα κἀνταῦθα πλάττει τόπον ταῖς ψυχαῖς ἐκπεῖν τοῦ Ὠκεανοῦ . φησὶ γοῦν ὅτι παρήλθον αἱ τῶν μνηστῆρων ψυχαὶ Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτραν ἥδε παρ’ Ἡλίου πύλας καὶ δήμον Ὀνειρῶν · αἴμα δ’ ἴκοντο * κατ’ ἀσφοδελὸν λειμῶνα , ἔνθα τε ναίουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων ἤτοι τεθνεώτων , ὡς καὶ ἡ πρώτη νεκνία δηλοῖ , ἔνθα καὶ περὶ ἀσφοδελοῦ λειμῶνος εἴρηται . Ἰστέον δὲ ὅτι Λευκάδα μὲν πέτραν ὁ μῦθος πρὸς τῷ Ἀἰδῃ πλάττει ἢ κατὰ ἀντίφρασιν , μέλας γὰρ ἐκεῖ σκότος , ἢ καὶ διὰ τοὺς ἐσχάτους τῆς ἐκεῖ γῆς τόπους , οὓς εἴκως τὸν ἥλιον ἐπὶ διαλενκαίνειν δυσμένει . ὅτι δὲ καθ’ ἱστορίαν Λευκάς τόπος Ἡπταροτικὸς , ἧς οἱ ἐγχώριοι Λευκάδιοι , δήλον ἐστὶ · καὶ ἔστι τις αὐτῆς μνεία καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς . Πύλας δὲ Ἡλίου λέγει τὰς οἷον συγκαλειούσας ἐκεῖνον κρύψεις , γενόμενον πρὸς δυσμαῖς · ὡς δὴ πύλας εἰσδύμενος ὡς ὑπὸ κευθμῶνας τινὰς γίνεται ἀφανής . Τὸ δὲ , δήμον Ὀνει - ρῶν , ὡς ἐπὶ ἐμψύχων καὶ σωματοποιδῶν εἴπε , νύκτωρ ἡμῖν ἐκεῖθεν δήθεν ἐπιφοιτῶντων . οἰκείων δὲ καὶ αὐτοῖς αἱ δυσμαί , οὐ μὴν ἡ ἀνατολή · τοῖς γὰρ νυκτὸς καὶ ἀπλῶς ἐν ὕπνῳ φαινομένοις προσφὲς καὶ τὸ νυκτιώδες τοῦ τόπου . Δοκεῖ δὲ ὁ μῦθος εὐτάκτως τοπογραφεῖν , τάτων μετὰ τὸν Ὠκεανὸν τὴν Λευ - κάδα , μεθ’ ἣν τὰς Ἡλίου πύλας , εἶτα τοὺς Ὀνειροὺς καὶ μετ’ αὐτοὺς τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα , περὶ ὧν αἱ ψυχαί , ὁμοιότῃτα πῶς κατὰ τὸν μῦθον σώζουσαι τοῖς ὀνειροῖς κατὰ τὸ , ψυχὴ δ’ ἀποπταμένη ἤτ’ ὕναρος πεπότηται . * Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι πιθανεύεται ὁ μῦθος Ὀνειροῖς τόπον εἶναι περὶ πον τὰ κατὰ τὸν Ἀἰδην οὐ οἱ τεθνεῶτες , ἐπεὶ καὶ ἀδελφοὶ θάνατος καὶ ὕπνος εἶναι λέγονται . Ὅτι πρὸς τε πλατυσμὸν πρὸς τε παραδοξοποιΐαν πρὸς τε ποικιλίαν ποιήσεως τεχνᾶται τι κἀνταῦθα Ὅμηρος , ὅν καὶ ἐν τῇ πρώτῃ νεκνίᾳ πεποίηκε , καὶ * πλάττει ὡς ἐν ἡθοποιΐᾳ εἰδολοποιητικῇ Ἀχιλλέα τε τὸν αὐτῷ φίλον , ἔτι δὲ καὶ τὸν εὐφυερίοντα Ἀγαμέμνονα , διωμιλουμένους ἀλλήλοις τὰ εἴκοτα βιωτικώτερον . ἐν οἷς ἄλλα τε κατορθοῖ ὁ ποιητὴς καὶ Τρωϊκαῖς ἱστορίαις ἀρτιεῖ συνήθως τὴν ποίησιν καὶ μύθοις χράται , ὧν στερουμένη ποίησις οὐν ἂν εἴη ἐπὶ ποιήσεως , καὶ τέως μὲν λέγει ὡς αἱ ψυχαὶ τῶν μνηστῆρων κάτω ἐλθούσαι εἶρον τὴν τοῦ Ἀχιλλέως λέλως , τὴν τοῦ Πατρόκλου , τὴν τοῦ ἐμὴμονος Ἀντιλόχου , Λίαντος τε ὡς ἀρίστος * ἦν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐγράφη , εἴδος τε δέμας τε τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ’ ἀμίμονα Πη - λείωνα . καὶ αὐτοὶ μὲν περὶ τὸν Ἀχιλλέα ὁμιλοῦν · ἦλθε δ’ ἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος ἀγνυμένη · περὶ δὲ αὐτὸν οἱ σὺν ἐκείνῳ θανόντες οὐκὼ ἐν Αἰγίσιον , καθὰ καὶ ἡ πρώτη νεκνία δηλοῖ . καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἄρχεται διαλογικῇ τις ἡθοποιΐα ἔχουσα οὕτως ὡς ἀπὸ τοῦ Ἀχιλλέως · Ἀτροῖδη , περὶ μὲν σε φάμεν Διὶ ἀνδρῶν ἡρώων φίλον ἐμμεναι ἡμᾶτα πάντα , οὐνεκα πολλοῖσι τε καὶ ἱρθημοισιν ἄνασ - σεις δήμω ἐνὶ Τρῳῶν ὅθι πέσχομεν ἄλγε’ Ἀχαιοί . ἢ τ’ ἄρα καὶ * σοὶ πρῶτα , ἤρουν ποὺ καιροῦ κατὰ τοὺς Ἀττικοὺς , παραστήσεθαι ξυλλὲς Μοῖρ’ ὅλοι , ἣν οὐ τις ἐλδύεται ὡς πε γέννηται , τούτεστιν ἣν ὁλοῖν μοίραν οὐδεὶς ἐκφεύγει τῶν ἐν γενέσει κἂν εὐδαιμονοῖν , ὡς καὶ ἡ Ἰλιάς λελεῖ ἐν τε ἄλλοις καὶ ἐν τῷ περὶ τῶν δύο πύθων , οἱ Λιὸς ἐν οὐδὶ κατακέννται . εἶτα ἐπάγει , ὡς ὄφελος τιμῆς ἀπονιή - μενος , ἧς περ ἄνασσεις , δήμω ἐνὶ Τρῳῶν θάνατον καὶ πότμον ἐπισπεῖν · τῷ κέν τοι , ἤρουν οὕτως ἂν σοι , τὴν θον μὲν ἐποίησαν Παναχαίοι , καὶ σῷ δὲ ἂν παιδὶ μέγα κλέος ἥραο ὀπίσω · νῦν δ’ ἄρα σε οἰκτίσθω θανάτῳ ἐχρὴν ἄλω*ναι . καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ τοῦ Ἀχιλλέως . ἐν οἷς ἐπαινῶς τέ τις κείται βασιλικὸς καὶ ἱστορία τοῦ εὐφυερίοντος κατὰ γε τὰ Τρωϊκὰ μόνα εἶναι τὸν Ἀγαμέμνονα , ὡς δηλοῖ τὸ , πολλοῖσιν ἄνασσεις δήμω ἐνὶ Τρῳῶν . ἔτι δὲ καὶ φιλοσοφία τοῦ ἀπαθῆ κακομοίρας εἶναι τὰ μὴ ὑπὸ γένεσιν καὶ ἡθικὴ διδασκαλία τοῦ αἰρετωτέρου εἶναι καὶ γενναῖον ἄνδρα ἐν πολέμῳ θνήσκειν ἐνδόξως ἑαυτῷ τὸν τοῖς αὐτοῦ ἢ περ ὑστερον ἀκλῶς . ἐν οἷς καὶ τὸ , τιμῆς ἀπονιήμενος ἧς περ ἄνασσεις , εἴρηται ἀντὶ τοῦ κερδήσας καὶ ὀνησὶν τινα σχὼν τῆς βασιλείας , δι’ ἧς ἄνασσεις ἢ ἧς * ἔνεκεν ἄνασσις . οὐ γὰρ τιμῆς ἄνασσει τις ἀλλὰ χάριν ἢ ἔνεκεν τιμῆς . ἐν οἷς καὶ τὸ μὲν ,
Lemmas: ὁ , πέσσω ; μῦθος εἰμί . τέπτεν , κεραυνός . τυφλόω τις , ἀστραπή . φέρω τις ἀείρω , ἄνεμος . ἀποπνέω , ῥόος , θύρα μοχλεύω , σεισμός . εἰσπνέω , ἀκρίς . δειπνέω άκλητος , μυῖα . μή ἐξαιρέω - θέω , φρέαρ . καί οὗτος μέν ἡδύς ἀστεῖος μέν ὁ ὁ νυκτερίς αγορμηʹ . Θεσπέσιος δέ ἄντρον οὐ ἀπλόος οὗτος παριερόπται , ἀλλά ὅτι θεῖον ὁ ἄντρον ἐνοικέω οἷος σύμβολον κόσμος κατά Πορφύριον , ὡς καί ἐν ὁ περί ὁ Ἰδακείου ἄντρον εἴρω , ὅς καί ἐπαίρω ἐφρόδη ἐκεῖ . ὅτι2 Λευκάς τις πέτρα καί Ἡλίας πύλη καί δῆμος Ὄνειρος καί ἀσφόδελος λέι - μόνος ἐνταῦθα πλάσσω τόπος ὁ Ψυχή ἐκπίνω ὁ Ὠκεανός . φημί γοῦν ὅτι παρέρχομαι ὁ ὁ μνηστήρ ψυχή Ὠκεανός τε ῥοή καί Λευκάς πέτρα ὅδε παρά Ἡλίας πύλη καί δῆμος Ὄνειρος · αἷμα δέ ἱκνέομαι * κατά ἀσφόδελος λειμών , ἔνθα τε νάω ψυχή εἴδωλον κάμνω ἤτοι θνῄσκω , ὡς καί ὁ πρῶτος νεκνία δηλόω , ἔνθα καί περί ἀσφοδελός λειμών εἴρω . ἰστέον δέ ὅτι Λευκάς μέν πέτρα ὁ μῦθος πρός ὁ αἰδέομαι πλάσσω ἢ κατά ἀντίφρασις , μέλας γάρ ἐκεῖ σκότος , ἢ καί διά ὁ ἔσχατος ὁ ἐκεῖ γῆ τόπος , ὅς ἵημι ὁ ἥλιος ἐπί διαλέγω δυσμενής . ὅτι δέ κατά ἱστορία Λευκάς τόπος Ἡπταροτικὸς , ὅς ὁ ἐγχώριος Λευκάδιος , δῆλος εἰμί · καί εἰμί τις αὐτός μνεία καί ἐν ὁ ἑξῆς . Πύλαι δέ Ἡλίας λέγω ὁ οἷος συγκαλέω ἐκεῖνος κρύπτω , γίγνομαι πρός δυσμή · ὡς δή πύλη εἰσδύω ὡς ὑπό κευθμών τις γίγνομαι ἀφανής . ὁ δέ , δῆμος ὀνέω - ῥόος , ὡς ἐπί ἔμψυχος καί σωματοποιδεω εἶπον , νύκτωρ ἐγώ ἐκεῖθεν δήθεν ἐπιφοιτάω . οἰκέω δέ καί αὐτός ὁ δυσμή , οὖον μήv ὁ ἀνατολή · ὁ γάρ νύξ καί ἀπλόος ἐν ὕπνος φαίνω πρόσφημι καί ὁ νυκτίς ὁ τόπος . δοκέω δέ ὁ μῦθος εὔτακτος τοπογραφέω , Τάτων μετά ὁ Ὠκεανός ὁ λευτον - Καδά , μετά ὅς ὁ Ἡλίας πύλη , εἶτα ὁ Ὄνειρος καί μετά αὐτός ὁ ἀσφόδελος λειμών , περί ὅς ὁ Ψυχή , ομοιότητα πῶς κατά ὁ μῦθος σῴζω ὁ ὄνειρος κατά ὁ , ψυχή δέ ἀποπέτομαι εἰμί ὕναρος πέτομαι . * ἰστέον δέ καί ὅτι πιθανεύομαι ὁ μῦθος Ὄνειρος τόπος εἰμί περί πως ὁ κατά ὁ ᾍδης οὖον ὁ θνῄσκω , ἐπεί καί ἀδελφός θάνατος καί ὕπνος εἰμί λέγω . ὅτι2 πρός τε πλατυσμός πρός τε παραδοξοποιία πρός τε ποικιλίας ποίησις τεχνάομαι τίς ἐνταῦθα Ὅμηρος , ὅς καί ἐν ὁ πρῶτος νεκνίᾳ ποιέω , καί * πλάσσω ὡς ἐν ἠθοποιία ειδολοποιητικος Ἀχιλλεύς τε ὁ αὐτός φίλος , ἔτι δέ καί ὁ ευφυεριειμι Ἀγαμέμνων , διωμιλουμενος ἀλλήλων ὁ εἰκός βιωτικός . ἐν ὅς ἄλλος τε κατορθόω ὁ ποιητής καί Τρωϊκός ἱστορία ἀρτίζω συνήθης ὁ ποίησις καί μῦθος χράω , ὅς στερέω ποίησις ὀν εἄν εἰμί ἐπί ποίησις , καί τέως μέν λέγω ὡς ὁ ψυχή ὁ μνηστήρ κάτω ἔρχομαι εἴρω ὁ ὁ Ἀχιλλεύς λέως , ὁ ὁ Πάτροκλος , ὁ ὁ ἐμὴμονος Ἀντίλοχος , Λιάντος τε ὡς Αρίστος * εἰμί , ὡς καί ἀλλαχοῦ γράφω , εἶδος τε δέμας τε ὁ ἄλλος Δαναοί μετά αμιμονος Πης - λιώνω . καί αὐτός μέν περί ὁ Ἀχιλλεύς ὁμιλέω · ἔρχομαι δέ ἐπί ψυχή Ἀγαμέμνων ἄγνυμι · περί δέ αὐτός ὁ σύν ἐκεῖνος θνῄσκω οὔπω ἐν Αἰγίσιον , καθά καί ὁ πρῶτος νεκνία δηλόω . καί ὁ ἐντεῦθεν ἄρχω διαλογικός τις ἠθοποιία ἔχω οὕτως ὡς ἀπό ὁ Ἀχιλλεύς · Ἀτροῖδη , περί μέν σύ φημί Ζεύς ἀνήρ ἥρως φίλος εἰμί ἦμαρ πᾶς , οὕνεκα πολύς τε καί ιρθημοις Άνας - Σέις δῆμος ἐν Τρώϊος ὅθι πέκω ἄλγος Ἀχαιός . ἢ τε ἄρα καί * σύ πρῶτος , ἀρόω πού καιρός κατά ὁ ἀττικός , παρίστημι ξυλλὲς Μοῖρα ὅλος , ὅς οὖον τις ἔλδομαι ὡς μετά γεννητής , τουτέστιν ὅς ὀλός μοῖρα οὐδείς ἐκφεύγω ὁ ἐν γένεσις κἀν εὐδαίμων , ὡς καί ὁ Ἰλιάς λανθάνω ἐν τε ἄλλος καί ἐν ὁ περί ὁ δύο πύθω , ὁ λίς ἐν οὐδή κατάκειμαι . εἶτα ἐπάγω , ὡς ὄφελος τιμή ἀπονίζω - μένος , ὅς περ ἀνάσσω , δῆμος ἐν Τρώϊος θάνατος καί πότμος ἐφέπω · ὁ ἄν ὅς , ἀρόω οὕτως εἄν σύ , ὁ θον μέν ποιέω Παναχαιοί , καί σός δέ εἄν παῖς μέγας κλέος αἱρέω ὀπίσω · νῦν δέ ἄρα σύ οἰκτίζω θάνατος χρή ἄλων . καί τοιοῦτος μέν ὁ ὁ Ἀχιλλεύς . ἐν ὅς ἐπαινός τε τις κεῖμαι βασιλικός καί ἱστορία ὁ ευφυεριειμι κατά γε ὁ Τρωικός μόνος εἰμί ὁ Ἀγαμέμνων , ὡς δηλόω ὁ , πολύς ἀνάσσω δῆμος ἐν Τρώϊος . ἔτι δέ καί φιλοσοφία ὁ ἀπαθής κακομοίρης εἰμί ὁ μή ὑπό γένεσις καί ἠθικός διδασκαλία ὁ αἰρετωτέρου εἰμί καί γενναῖος ἀνήρ ἐν πόλεμος θνῄσκω ἔνδοξος ἑαυτοῦ ὁ ὁ αὐτός ἢ περ ὕστερος ἀκλῶς . ἐν ὅς καί ὁ , τιμή απονιαειδω ὅς περ ἀνάσσω , εἴρω ἀντί ὁ κερδαίνω καί ὄνησις τις ἔχω ὁ βασίλεια , διά ὅς ἀνάσσω ἢ ὅς * ἐνέλκω ἀνάσσω . οὖον γάρ τιμή ἀνάσσω τις ἀλλά χάρις ἢ ἐνέλκω τιμή . ἐν ὅς καί ὁ μέν ,