eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1751
Ψ Ω Ξ . ἐπος τ’ ἔφατ’ ἐκ τ’ ὀνόμαζε · Θεὸς τοι δοῖν ξεῖνε ὅτι μάλιστα ἐθέλεις , ὅτι με πρόφρων ἐπέδexo . τοῦτο δὲ πᾶς ἄν ἄποι δορθῶς ὁ καλῶς ὑπὸ τινος ξενισθείς . Κλισία δὲ καὶ νῦν Οὐτέλης οἴκησις · ἐπὶ καὶ σταθμὸς αὐτῇ καὶ μέσονλον καὶ * ἀυλὶς καὶ ἐπαυλὶς · οὐ μὴν οἶκος , ἢ δόμος , ἢ μέγαρον . Ῥώπες δὲ καὶ νῦν ἱμαντόδη φυτὰ περὶ τὸ ἥπω , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῦται σαφῶς . Τὸ δὲ ἐπέρχων ἀπλοῦτερν δηλοῖ τὴν ἐκ φύλλον καὶ πτόθων λεπτῶν , ἵνα μὴ πᾶν τραχεῖα ἡ δασεία στίλᾶς εἴη . Ἰονθάδος δὲ ἡ τῆς νέας κατὰ τοὺς παλαιοὺς ἢ τῆς ταχείας περὶ τὸ εἶναι ἄνην , ὡς περ καὶ ἴσχαλος περὶ τὸ ἴσχεσθαι ἄλις , ἵνα ἢ ταυτὸν ἰονθὰς καὶ ἴσχαλος αὐς ἢ τῆς δασείας . ἰονθοὺ γάρ , φασιν , αἱ ῥίζαι καὶ αἱ πρωταὶ * τῶν ῥιζῶν ἐκφύσεις · ἢ τῆς ἔχουσης ἰονθους , ὁ ἔστιν ἐξαν - θήματα σώματος , φησιν , ἀναάζοντος , ἢ περ οἱ νῦν χυδαίζοντες ἰονθονάρια φασί . καὶ δοκεῖ πυθανό - τῃτα ἔχειν μάλιστα ὁ τοιοῦτος νοῦς . εἴδος γὰρ τὰ τοιαῦτα δέρματα εἰς τροφὴν εἶναι χρηστά , ὡς μὴ ἐνχορητοῦναι εἰς ἀσθὸν διὰ τοὺς ἰονθους . ἐκ τῶν ἰονθῶν δὲ καὶ τὸ ἐξιοθηξὶν ἤκουν ἐκ ῥιζῶν αἴρειν τὰς τρίχας , ὡς ἐν ῥητορικῷ λεχθῆ καὶται . ἰονθὸν γάρ , φησιν , αἱ πρωταὶ φυόμεναι τρίχες . Ἰστέον δὲ ὅτι αἱ μὲν θηλυκαὶ κείται τὸ ἰονθάδος , Ἀττικῶν ἔστι τὸ , ἢ ἀγριος αὐς · εἰ δὲ ἐκεῖνο ἀφανινῶς * ἔχει , ἐπὶ καὶ ὁ ἀγριος αὐς ἐστι παρ’ Ἀττικοῖς , ὡς δηλοῖ καὶ μικρ’ ὀλίγα τὸ , αἰγῶν ὡς τις φαίνεται ἄριστος , εἴη ἄν τὸ ἰονθάδος αὐλός , ἀνάλογον τῷ , ἀοκάδος , ἐδάδος διὰ τοῦ ε φιλού , καὶ ἡθάδος δὲ διὰ τοῦ ἦτα , ὡς καὶ Λυσόφρων δηλοῖ ἐν τῷ , ἰανθμοῖς ἡθάδας διέμεινε . Ἐνθα ὅρα τὸ ἰανθμοῖς , οὐ θέμε ἰάνειν τὸ διατρίβειν , ἐξ οὗ καὶ ἰαναντὸς ὁ μὴ ἀκαριαῖος ἀλλὰ τριβὴν ἔχων χρόνος . εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπνοῦν λέγεται ποτε τὸ ἰάνειν , διατριβὴν ὑπνον σημαίνει καὶ οὐ τὸν ἀπλῶς ὀλίγον ὑπνον . Τὸ δὲ αὐτοῦ οὐχ’ ἀπλῶς κείται ἀντὶ τοῦ ἐκεί , ἀλλὰ κατὰ ἐλλειψιν Ἀττικὴν ἀντὶ τοῦ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ τόπου . Ἰνύπαιον δέ , φασιν , ἔχουμηνον , ἔχοιτιον . Τὸ δὲ μέγε καὶ δεαὶ πρὸς τὸ δέρμα συντακτέον . ἐχρὴν δὲ τοιούτων αὐτὸ εἶναι πρὸς ἰσότητά τε καὶ πρὸς ἀνάπαυσιν ἡρωϊκοῦ τληπλεύθους σώματος . Σημεῖωσα δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ ἐκ τ’ ὀνόμαζε , ταυτὸν ὂν τῷ , ἐπος ἔφατο καὶ τοὺς τοιούτους , οὐ γὰρ ἄν ἐξ ὀνόματος ἄρτι καλοῖς ὁ δήθεν ξένος Ὀδυσεὺς τὸν Λύμαιον , ὃν οὐπω οἶδεν . Ὅτι ἐν Ἰλιάδι μὲν Ὅμηρος πολλαῖς χρήται ἀποστοφαῖς ἐπὶ προσώπων ἀξίων λόγου , οἷον · οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ ἐλάθοντο , καί , τὸν δὲ προσέφησε Πατρόκλειε ἱππῶν , καὶ ἕτερα δὲ ὅμοια · ἐν δὲ τῇ Ὀδυ - σείᾳ ἐπὶ μόνου Λύμαιον σχηματίζει οὕτως ὁ ποιητής , φιλῶν τῆς εὐνοίας τὸν δοῦλον καὶ τοῦ εἰς πολλὰ χρησιμῶν ἐνταῦθα τῇ ποιήσει . καὶ ἀξίωμα ἐντεῦθεν λέγει ὁ περ πολλοῦ καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς · τὸν δ’ , ἀπαμιθόμην προσέφησε Λύμαιε σὺδστα . Λισὶ δὲ οἱ τοῦτον λόγου , ὁποῖον ἄν εἴεν ξενο - δόχου ἀνδρὸς ὑπουργικοῦ ἀγαθοῦ καὶ εὐπόρου , λυπουμένου μὲν ἐπὶ νίοις δεσπόταις , μεμνημένου δὲ παλαιᾶς εὐνοίας , ἣν ἐκ τοῦ δεσπότου εἶχε . φησὶ γάρ · ξεῖν’ , οὐ μοι θέμις ἐστὶν οὐδ’ εὐκαίων ἦτοι πεισίτερος ἢ εὐεργέσιτερος σέθεν εἴδοι , ξείνον ἀτιμήσαι . πρὸς γὰρ θεοὺς εἰσὶν ἀπαντες ξεῖνοι τε πτωχοὶ τε . ὅσοις δ’ ὀλίγη τε φίλη τε γίνεται ἡμετέρη . ἢ γάρ , ἤκουν αὐτή , δωσῶν δίχη ἐστίν , αἰεὶ δε - διότων ὅτ’ ἐπικρατεῖνσαν ἄνακτες οἱ νέοι , ἢ γὰρ τοῦ γε θεοῦ κατὰ νόστον ἴδησε , ὡς ἐμὲ ἐφίλει καὶ πτῆ - σιν ὤπασσεν , οἷα τε φ’ οἴχ’ ἄναξ εὐθυμος ἔδωκεν οἴκον τε κληρὸν τε πολυμησίτην τε γυναῖκα , ὡς οἱ πολλὰ κάμην , θεὸς δ’ ἐπὶ ἔχον ἀξίω . ὡς καὶ ἐμοὶ τόδε ἔργον ἀξέται φ’ ἐπιμύνη , τῷ μέ με πολλ’ ὤνησεν ἄναξ εἰ αὐτοῦ ἠγήρα , ἀλλ’ ὤλιτο . καὶ ὠφελε μὲν ἐνταῦθα εἰπεῖν ὅτι διὰ τὴν Ἑλένην . ὁ δὲ ἄλλως διὰ λύπην ἀκραν σχηματίζας τὸν τοιούτον λόγον εἰς ἀρῶν φησίν · ὡς ὠφελ’ Ἑλένης ἀπὸ φύλον ὀλεῖσθαι πρῶην , τουνεστὶ παντελῶς , ἢ προγόνων , ὁ ἔστι πρόφρων , ἐπὶ πολλῶν ἀνδρῶν ὑπὸ γούνων’ ἐλυσ . καὶ γὰρ κείνος ἐπὶ Τρώεσσι μαχρησόμενος . Καὶ ὅρα οἷον ἡ λύπη ἐστίν , εἰ γε δι’ αὐτὴν ὁ φιλοδόσπος Λύμαιος ἐπαρώμην τῇ Ἑλένῃ συνεπαράσθαι καὶ τοὺς δεσπότας δοκεῖ . οἱ μὲντοι παλαιοὶ φασὶ φύλον Ἑλένης οὐ τὴν κατὰ πλάτος συγγένειαν τὴν εἰς πᾶν τὸ γένος δημουσαν , ἀλλὰ τὴν κατὰ βάθος ἐν ἐκίνη περισταμένην , οἷον τὸν τῆς Ἑλένης πατέρα καὶ αὐτὴν καὶ τοὺς ἐξ αὐτῆς , καθὰ καὶ μικρ’ ὀλίγα ἐν τῷ , μνηστήρων ἀγανοὶ Τηλέμαχον οἴκαδ’ ἰόντα λοχῶσιν , ὅπως ἀπὸ φύ - λον ὀλέται νόνημον ἐξ Ἰθάκης Ἀρκεσίου ἀντιθέοιο , φύλον Ἀρκεσίου λέγει τὸν Λαέρτην καὶ τὸν ἐξ αὐτοῦ Ὀδυσσέα καὶ τὸν ἀπ’ αὐτοῦ Τηλέμαχον . ἄλλοι δὲ ἀφερετόνως ἐπιβαλόντες οὔτε τὸν Ἰκάριον Λα - κώνα εἶναι φασὶ τὸ γένος τὸν τῆς Ἠριολόπης πατέρα , μήτε αὐτανεφρίας τυγχάνειν τὴν Ἑλένην καὶ τὴν
Lemmas: Ψ Ω Ξ . ἔπος τε φημί ἐκ τε ὀνομάζω · θεός ὅς δήω ξένος ὅτι μάλιστα ἐθέλω , ὅτι ἐγώ πρόφρων ἐπέδexo . οὗτος δέ πᾶς ἄν απόι δορθῶς ὁ καλῶς ὑπό τις ξενίζω . κλισία δέ καί νῦν ουτελεω οἴκησις · ἐπί καί σταθμός αὐτός καί μέσονλον καί * Αὐλίς καί ἔπαυλις · οὖον μήv οἶκος , ἢ δόμος , ἢ μέγαρον . ῥώψ δέ καί νῦν ἱμαντόδη φυτόν περί ὁ ἠπάω , καθά καί ἀλλαχοῦ δηλόω σαφῶς . ὁ δέ ἐπέρχομαι ἀπλοῦτερν δηλόω ὁ ἐκ φύλλον καί πτόθων λεπτός , ἵνα μή πᾶς τραχύς ὁ δασύς Στίλας εἰμί . ἰονθάς δέ ὁ ὁ νέος κατά ὁ παλαιός ἢ ὁ ταχύς περί ὁ εἰμί ἄνειμι , ὡς περ καί ἴσχαλος περί ὁ ἴσχω ἅλις , ἵνα ἢ τατός ἰονθάς καί ἴσχαλος αὐς ἢ ὁ δασύς . ἴονθος γάρ , φημί , ὁ ῥίζα καί ὁ πρωτός * ὁ ῥίζα ἔκφυσις · ἢ ὁ ἔχω ἴονθος , ὁ εἰμί ἑξῆς - θῆμα σῶμα , φημί , ἀναζάω , ἢ περ ὁ νῦν χυδαΐζω ἰονθονάρια φημί . καί δοκέω πιθανός - τητάω ἔχω μάλιστα ὁ τοιοῦτος νόος . εἶδος γάρ ὁ τοιοῦτος δέρμα εἰς τροφή εἰμί χρηστός , ὡς μή ενχορητουνη εἰς οἰδάνω διά ὁ ἴονθος . ἐκ ὁ Ἰονθῶν δέ καί ὁ εξιοθηξις ἀκέω ἐκ ῥίζα ἀείρω ὁ θρίξ , ὡς ἐν ῥητορικός λέγω καΐτης . ἴονθος γάρ , φημί , ὁ πρωτός φύω θρίξ . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν θηλυκός κεῖμαι ὁ ἰονθάς , Ἀττικός εἰμί ὁ , ἢ ἄγριος αὐς · εἰμί δέ ἐκεῖνος ἀφανίζω * ἔχω , ἐπί καί ὁ ἄγριος αὐς εἰμί παρά Ἀττικός , ὡς δηλόω καί μικρός ὀλίγος ὁ , αἴξ ὡς τις φαίνω ἀγαθός , εἰμί ἄν ὁ ἰονθάς αὐλός , ἀνάλογος ὁ , ἀοκάδος , δάδος διά ὁ ε φιλέω , καί ἡθάδος δέ διά ὁ ἦτα , ὡς καί λυσοφρεω δηλόω ἐν ὁ , ἰανθμοῖς ἡθάδας διαμένω . ἔνθα ὁράω ὁ ἰανθμοῖς , οὖον θέλω ἰαίνω ὁ διατρίβω , ἐκ ὅς καί ἰαίνω ὁ μή ἀκαριαῖος ἀλλά τριβή ἔχω χρόνος . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ὑπνόω λέγω ποτός ὁ ἰαίνω , διατριβή ὕπνος σημαίνω καί οὖον ὁ ἀπλόος ὀλίγος ὕπνος . ὁ δέ αὐτός οὐ ἀπλόος κεῖμαι ἀντί ὁ ἐκεῖ , ἀλλά κατά ἔλλειψις Ἀττική ἀντί ὁ ἐπί αὐτός ὁ τόπος . ινυπαιων δέ , φημί , ἔχω , ἔχω . ὁ δέ ἐγώ καί δεός πρός ὁ δέρμα συντακτέον . χρή δέ τοιοῦτος αὐτός εἰμί πρός ἰσότης τε καί πρός ἀνάπαυσις ἡρωϊκός τληπλεύθους σῶμα . σημειώνω δέ καί ἐνταῦθα ὁ ἐκ τε ὀνομάζω , τατός εἰμί ὁ , ἔπος φημί καί ὁ τοιοῦτος , οὖον γάρ ἄν ἐκ ὄνομα ἄρτι καλός ὁ δήθεν ξένος Ὀδυσσεύς ὁ λυμαιων , ὅς οὔπω οἶδα . ὅτι2 ἐν Ἰλιάς μέν Ὅμηρος πολύς χράω ἀποστοφή ἐπί πρόσωπον ἄξιος λόγος , οἷος · οὐδέ σῦς Μενέλαος θεός λανθάνω , καί , ὁ δέ πρόσφημι Πατρόκλειος ἵππος , καί ἕτερος δέ ὅμοιος · ἐν δέ ὁ Ὀδυ - σεῖος ἐπί μόνος λυμαιων σχηματίζω οὕτως ὁ ποιητής , φίλος ὁ εὔνοια ὁ δοῦλος καί ὁ εἰς πολύς χρήσιμος ἐνταῦθα ὁ ποιέω . καί ἀξίωμα ἐντεῦθεν λέγω ὁ περ πολύς καί ἐν ὁ ἑξῆς · ὁ δέ , απαμιθομεις πρόσφημι λυμαιος σὺδστα . κογχ-ίτης δέ ὁ οὗτος λόγος , ὁποῖος ἄν ἄγω ξένος - δοχός ἀνήρ υπουργικός ἀγαθός καί εὔπορος , λυπέω μέν ἐπί νίον δεσπότης , μιμνήσκω δέ παλαιός εὔνοια , ὅς ἐκ ὁ δεσπότης ἔχω . φημί γάρ · ξένος , οὖον ἐγώ θέμις εἰμί οὐδέ ευκαιω ἦ πείσις ἢ εὐεργής σῦς εἰδοί , ξένος ἀτιμάω . πρός γάρ θεός εἰμί ἅπας ξένος τε πτωχός τε . ὅσος δέ ὀλίγος τε φίλος τε γίγνομαι ἡμέτερος . ἢ γάρ , ἀκέω αὐτός , δίδωμι διχή εἰμί , ἀεί δέ - διοστις ὅτι ἐπικρατέω ἄναξ ὁ νέος , ἢ γάρ ὁ γε θεός κατά νόστος ἰδησῶ , ὡς ἐγώ φιλέω καί πέτομαι - βρόχος ὀπάζω , οἷος τε ἀπό οἶκος ἄναξ εὔθυμος δίδωμι οἴκος τε κλῆρος τε πολυμησιος τε γυνή , ὡς ὁ πολύς κάμνω , θεός δέ ἐπί ἔχω ἄξιος . ὡς καί ἐγώ ὅδε ἔργον ἄγω ἀπό ἐπιμύνη , ὁ ἐγώ ἐγώ πολύς ὀνίνημι ἄναξ εἰμί αὐτός ἀγείρω , ἀλλά ὄλλυμι . καί ὀφείλω μέν ἐνταῦθα εἶπον ὅτι διά ὁ Ἑλένη . ὁ δέ ἄλλως διά λύπη ἄκρος σχηματίζω ὁ τοιοῦτος λόγος εἰς ἀρόω φημί · ὡς ὀφείλω Ἑλένη ἀπό φῦλον ὄλλυμι πρώην , τουνεστὶ παντελῶς , ἢ πρόγονος , ὁ εἰμί πρόφρων , ἐπί πολύς ἀνήρ ὑπό γούνων’ ἐλυς . καί γάρ ἐκεῖνος ἐπί Τρώς μαχρησόμενος . καί ὁράω οἷος ὁ λύπη εἰμί , εἰμί γε διά αὐτός ὁ φιλοδόσπος Λύμαιος παρόω ὁ Ἑλένη συμπαρατίθημι καί ὁ δεσπότης δοκέω . ὁ μέντοι παλαιός φημί φῦλον Ἑλένη οὖον ὁ κατά πλάτος συγγένεια ὁ εἰς πᾶς ὁ γένος δημώ , ἀλλά ὁ κατά βάθος ἐν κινέω περιίστημι , οἷος ὁ ὁ Ἑλένη πατήρ καί αὐτός καί ὁ ἐκ αὐτός , καθά καί μικρός ὀλίγος ἐν ὁ , μνηστήρ ἀγανός Τηλέμαχος οἴκαδε εἶμι λοχάω , ὅπως ἀπό φύω - λος ὀλέτης νοέω ἐκ Ἰθάκη Ἀρκέσιος ἀντίθεος , φῦλον Ἀρκέσιος λέγω ὁ Λαέρτης καί ὁ ἐκ αὐτός Ὀδυσσεύς καί ὁ ἀπό αὐτός Τηλέμαχος . ἄλλος δέ αφερετοναω ἐπιβάλλω οὔτε ὁ Ἰκάριος Λα - κώνα εἰμί φημί ὁ γένος ὁ ὁ Ἠριολόπης πατήρ , μήτε αὐτανεφρίας τυγχάνω ὁ Ἑλένη καί ὁ