eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1564
ἐνὶ πάντοθεν καλὴ διὰ τὸ ἰσωνέεσθαι εἰς ποσὶ διήρη . Ῥυτοὶ δὲ λῆθοι , οἱ ἐλυστοὶ διὰ τὸ μέγεθος . Κα - τουργέες δὲ , οἱ κατοργωμένοι , ὅ ἐστιν ἐν τεθεμελιωμένοι . ἢ δὲ τὸ μὲν , κατοφράγνυται . τὸ δὲ , ὑπιρ - γαίνεται . Τὰ δὲ τῶν νήων ὕπὲρ ἑμικύων , ἑχὶ πηίσματα πρὸ ὧν καὶ προοφύκη . καὶ σπείρα , ἑχον ἑφέσματα ἐξ ὧν τὰ ἰστία . ἢ σπείρας δὲ ὧν αἱ σπείρας δι’ ὧν αἱ νῆες ἐλκονται . ἢ δὲ ὧν οἱ τροχίλοι δεσμοῦνται . Τὸ δὲ καὶ ἀποξύνουσιν ἑρεμά , δύναται μὲν ταυτὸν τῷ λεπτύνουσιν ἢ καὶ ἀποξύνουσι . σχήματος δὲ ἑχει ἐναλλαγήν . εἰς γὰρ εἰπεῖν , πηίσματα καὶ σπείρα καὶ ἑρεμά . ὁ δὲ , ἀνελάτιστος ἑγρασε μετὰ καὶ ἑήματος , περιαιρῶν τῆς γραφῆς τὸ ὁμοειδές . Ἐν δὲ τῇ , ἀλλ’ ἱστοί , ὅρα ὡς ἑν μὲν τῷ ποιητῇ , γραφάσα καλῶς ὅτι οὐ μέλλουσι τοῖς Φαιάσιων ὅιστοὶ ἀλλ’ ἱστοί . ὁ δὲ , τὸ σμυώτερον ἐπιλέξαμενος , εἰπεῖν ὡς οὐ μέλει αὐτοῖς ρύος . ἵνα μὴ καλῶς ἐπιτηδευτὸ ἀκαίρον . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὡς ἀπὸρ οὕτως οἱ Φαιάκες ἀπόλμοι , οὐδ’ ἄν ἡ βασιλικὴ παῖς δεῦ - φροντα τὸν πα*τέρα καλοῖη , ὡς δαῖα φρονούντα . ὡς φρόνιμον δὲ ἀπὸ μαθήσεως καὶ συνειδησμοῦ . Τὸ δὲ αἱς ἀγαλλδουσι , ἀγάλματα καὶ τοῖς Φαιάσι τὰς νῆας ὑποδέλλουσι κατὰ τὸ Ὀμηρι - κὸν ἑθος εἰπεῖν . Ὅτι μιμούμενος ὁ ποιητὴς τὸ τοῦ δήμου ἀτάσθαλον ὁμολόγουσι καὶ ὡς αὐτὸς φησιν ὑπερβαλόν , κομιζόμενα κατὰ τῆς Ναυσικάας . πλάττων αὐτὴν κατὰ ἡθοςποίαν , λέγου - σαν ὡς εἰποι ἄν τις κακώτερος ἑχον κακῶς δυσχερὴς ἀντιβολήσεως . τὶς δ’ ὁ δὲ Ναυσικάα ἐπεστα καλῶς τε μέγας τε ξείνος . ποῦ δὲ μὴν ἑὐρ . πῶς δὲ οὐ ἑδύστα αὐτῇ . ἢ τινὰ πον πλεγ*χθέντα κομιόσατο ἡς ἀπὸ νηὸς ἀνδρῶν τηλεδαπῶν , ἐπεὶ οὐ τινες ἑγνώθην εἰσίν . ἢ τὶς οἱ εἰςκείμενη πολυάριστος θεὸς ἑλθεν οὐρανόθεν καταχθας . ἑξει δὲ μὴν ἡματα πάντα . βέλτερον εἰ κ’ αὐτὴ περ ἐποιχομένη πόσιν ἑὐ - ρεν ἄλλοθεν . ἢ γὰρ τοὺς δὲ γ’ ἀτιμάζει κατὰ δήμου Φαίηκας , τοὺ μὴν μινύοντα πολίεσ τε καὶ ἐσθλοῖ . Καὶ ταῦτα εἰπούσα ἡ κόρη , ἑπάγει . ὡς ἑξουσιν . ἐμοὶ δ’ ἄν ὀνείδεα ταῦτα γένοιτο . τὰ δὲ τοιαῦτα ὀνείδη , καὶ φήμων ἀδενέας πρὸ τούτων εἰπε καὶ μῶμον . ἑχὶ γὰρ . τῶν ἀλεσίνω φήμων ἀδενέας μὴ τις ὀπίσω μωμήν . μα*λα δ’ εἰσὶν ὑπερβαλοὶ κατὰ δήμου . Καὶ ὅρα ἐν τούτοις τὸ φήμων . οὐ καθὰ καὶ ἐν ἄλλοις ἑχράθη , διὰ τοῦ ἵστα τὸ τέλος ὡς ἀπὸ εὐθέτας τῆς , ἢ φήμις ὡς ἡ μήνυς . Ἀδενὴς δὲ καὶ νῦν , ἢ ἡ ἀδύνητος παρὰ δέξω , ἢ ἡ δακνηρὰ τὸ καὶ πικρό . ἵνα λέγεται φήμις ἀδενὴς ὡς καὶ πατρὸς ἀδενὴς . Τὸ δὲ εἶδεν , ἀστεῖως ἑχει μηδὲν ὡς ἐπὶ ἑομαίου τινός . εὐφημα γὰρ , τὸ κατὰ τύχην ἑγαθόν . δις δὲ τοῦτο ἑχὶ ἐνταῦθα , διὰ τὸ καιρόν . Καὶ ὅρα ὡς ἐντεύθεν ἡ κόρη ἑὐχαμένη , ἀντισυμπίγκει τὸν Ὀδυσσέα ἐφ’ οἷς πρὸς ἐκεῖνον προστηνε*θη , καὶ ἐποῦσα εὐτυχῶς αὐτὸν εὑρεῖν εἰς ἄνδρα . εἰπε καὶ θεῷ αὐτὸν εἰκάζει , ὡς ἐκεῖνος αὐτὴν θεῷ τῇ Ἀρτέμιδι . καὶ καλὸν καὶ μέγαν τὸν Ὀδυσσέα λέγει , ὡς ἐκεῖνος αὐτὴν τοῦ αἰῶνος καὶ τοῦ μεγέθους . καὶ τῆς φνῆς ἐθαύ - μασε . μετ’ ὀλίγα δὲ , καὶ ἑρωα προσφωνεῖ . καὶ οὕτως ὡν ἑωστα εἶχεν εἰς νοῦν , ἀνεκάλυψε κατὰ θαν - μασίαν μέθοδον ὡς ἄλλου τινὸς διήθεν τοιαῦτα ἑροῦντος . ἄλλως γὰρ , ἀνέγνωρος ἑν ἡδὴ δὲ καὶ ἑαν - τὴν πᾶν συνιστῆ εἰ οὕτως ἐστιν ἀξιόραστος ὡς μὴ μόνον πολλοὺς αὐτὴν μνηστήρας Φαιάκας ἑχεν ἀλλ’ ἑχεν * τι καὶ θεοῦ ἑφολζόν . Τὸ δὲ οὐ τινες ἑγνώθην εἰσί , πρὸς θάμβος καὶ ταρα - τείαν ἑφρέθη . ἄλλως γὰρ , ἀντιζυλὸ τῆς Ἠπειροῦ κείμενοι , ἑγγυτάτω εἶχον τοὺς Ἠπειρώτας οἱ Φαιάκες . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὡς ἀφόρητον παζὸν τοὺς τοῦ δήμου καὶ ἡ βασιλικὴ αὐτὴ παῖς οἶδε , μὴ δὲ τῶν μεζό - νων φαιδούμενος ἐν καιρῷ . Ὅτι γνώμῃ παιδευταῖ τὸ , καὶ δ’ ἄλλη νυμφοῦ ἑστι τοιαῦτα γε ὀζοι , τουτέστιν , ἑτ’ ἀέχατι φίλον πατρὸς καὶ μητρὸς ἐόντων , ἀνδράσι μίγνεσθαι ὁ ἑστι σύνιστι , πρὶν γ’ ἀμφαδίων γάμων ἐλθεῖν . ἑχουν πρὶν φανερῶς ἄνδρα λαχεῖν . ἐπεὶ * τοι μετὰ γάμων , οὐ πεκώλινται καὶ ἑτέρους ἀνδράσι μισγεσθαι ἑμφανιζόμενας , ὁ καὶ ἡ Ἑλένη πρὸ βραχίων ἐποίησε . καὶ ἡ Ἠγελόπη δὲ . καὶ ἄλλως δὲ , μηγί*σοντα ὁ ἑστι παρόντα καὶ παριόνται ἀνδράσιν ἐνδύσιον γονίων . ὡς ἡ Ναυσικάα ἐν τοῖς ἑξῆς παρίσταται καὶ ἐν ἐπὶ χώρῳ προσφωνήσει τὸν Ὀδυσσέα , ἑτερον μὲντοι τοῦτο μισγεσθαι . ὁ δὲ ποιητὴς ἐνταῦθα φησὶν ἀνδράσι μίγνεσθαι οὐκ ἄν τολμήση παριόντος , ὧντων δ’ ἑστι 1564ζόντων τῶν τεζόντων . οὐς φίλους κατ’ ἑσχήν κατ*λέσας , ἐπίγραφε πρὸς ὁμωρίαν τὸ , πατρὸς καὶ μη - τρὸς . Τὸ δὲ νυμφοῦ , νῦν μὲν , ἀναγνησικῶς ἐξερωνήθη . τὰ πλεῖω δὲ , παθητικῶς λέγε - ται . Ὅτι ὁ συμβουλεύομενός τινι περὶ τῆς οἰακὲς πομπῆς , ἑραῖ . ξαῖνε , σὺ δ’ ὧδ’ ἀνέθεν ξυνία ἑπος ὅρρα τάχιστα πομπλῆς καὶ νύστου τυχῆς . Καὶ ὅρα τὸ , ξυνία ἑπος , αἰτιατικὴ συνταχθέν . δῆλον δ' ὅτι καὶ γενικῇ συντάσσεται ποτὲ Ἀττικῶς . 'Ὅτι ἀγλαῶν ἄλσος Ἀθήνας ὑπογρα - φων , οὕτω γράφ . δῆμον ἀγλαῶν ἄλσος Ἀθήνας , αἰτιῶσιν . ἐν δὲ χώρῃ νάαι , ἀμφὶ δὲ λαμῶν . ἐνθα τεθάλειαν ἀλσὺν καὶ τέμενος ἔναι τοῦ Ἀλινοῦν ἢ χώρῃ γράφ . ἔχρὲς τῆς πόλεως . Ἔστι δὲ τέμενος , ἰδιαίτερος τόπος περιεχόμενος καὶ οὕτως ἀποτεμνόμενος τῶν ἑτέρων . τέμενος γὰρ ἐπὶ χωρί , οἱ μετ' Ὁμήρου οἴδασι . ὁ δὲ ποιητὴς οὐδὲ ἴσθιν ἀπλῶς τόπον λέγει τὸ τέμενος , ἀλλὰ τὸν κατὰ ἀποτομὴν ὄντα τινος . Τὸ δὲ ἄλσος , Αἰολικὴ λέξις ἀπὸ τοῦ ἄλλω ἄλσω , διὸ καὶ φιλοῦ - ται . φιλοτιμοὶ γὰρ ὡσπερ Ἰωνες , οὕτω καὶ Αἰολεῖς . Ἐν δὲ τῷ , Ἀθήνας , λαῖπα τὸ ἱερὸν . προῖον οὖν γράφ . ἐντελῶς , κλειτὸν ἄλσος ἱοντο ἱερὸν Ἀθηναίης . Αἰγίρων δὲ τὸ ἄλσος , ἐποὶ * κατὰ τοὺς σοφοὺς μεγαλοπρεπέστερον τὸ τῶν ἀειθαλῶν καὶ ἀκάπτων φυτῶν κτῆμα . Τὸ δὲ νάαι , πρωτότυ - πὸν ἐστι τῶν Νηίδων καὶ τοῦ νάματος καὶ τοῦ Νηρέως καὶ τῶν τοιούτων . Ἐν δὲ τῷ , ἀμφὶ δὲ λαμῶν , λαῖπα τὸ ἔστιν . οὐ γὰρ δῆλον τὸ νάαιν προσαρμόττει καὶ τῷ λαμῶν . 'Ὅτι χαῖται καὶ ἐν - ταῦθα χρόνος ἐπὶ ὀλιγίστον ἐν τῷ , ἐνθα καθεζόμενος , μαῖνα χρόνον εἰσάγει ἡμεῖς ἀστυδε ἐλθόντες , ὁ πάντ' ἤν ἐργοντά . 'Ὅτι ἐν τῷ , ἐπὰν ἡμᾶς ἕλη ποτὶ δόμω ἀφίχθαι , ἀντὶ τοῦ στο - χαζόθαι χαῖται τὸ ἐλπίσθαι . 'Ὅτι ἐνδόξων ἀνθρώπων δόματα ὑπογράφα τὸ , βεῖα δ' ἀρίγνωτ' ἐστὶ . καὶ ἄν πᾶς ἠρίσατο νήσιος . οὐ μὲν γὰρ τι ἐοικότα τοῖσι τίνυται τὰ τῶν ἄλλων . τοῦτο δὲ ὡς οἷον προαναφωνητικῶς ἔπε . νᾶνδι γὰρ εἰασθῆσαι ἢ Ἀθήνα , δεῖξαι τῷ Ὀδυσσέῃ τὰ τοῦ βασιλῆος δόματα . οὕτω γὰρ ἔχω , ἵνα μὴ τελείῳ προσώπῳ περιτυχὼν ὁ ξένος καὶ ἀλήτης , λόγους δώσει τῷ ποιητῇ ἐξω καιροῦ . διὸ οὐδὲ ἡμέρας οὕσης εἰσέρχεται τὴν πόλιν Ὀδυσσεύς , ἀλλὰ μετὰ δύσιν ἡλίου , ὡς ἄν μὴ τινι περιτυχὼν ἢ ἰσάταις , πράγματα ἔχῃ ἐν μὴ δίκαι . καττομοῦμενος κατὰ τὸν ποιητὴν ἢ ἑωτόμενος . Τὸ δὲ καὶ ἄν πᾶς ἠρίσατο , Ἀττικῶς ἀνὴρ συναλείφας , κἄν πᾶς ἔρῃ . καθὰ καὶ Σοφοκλῆς τὸ , καὶ ἄν * ἔξπραξεν αἱ κατιμῆθ' ἐγώ , κἄν ἐξέπραξεν ἔρη . 'Ὅτι τὸ ὅτε εἰσέληθες περιφράζων , γράφ . ἀλλ' ὅπότ' ἄν σε δόμοι κεκίνηθαι καὶ αὐλή . ἐστι δὲ τὸ κεκίνηθαι ἤτοι κινήσαν , ἢ δεύτερος ἀωριστος ἐκ τοῦ κενθὸν ἐκυνθὸν καὶ Ἰωνικῶς κέκυνθον , ἢ μέσος παρακείμενος τοῦ αὐτοῦ ῥήματος καὶ' ὁμοιότητα τοῦ ἐληλίσθαι . 'Ὅτι ὡς καὶ προεγράφη ἀφελῶς κατὰ ἀρχαίων ἢ Ἀοιτὴ καὶ ἥτα ἐπ' ἐσχάρῃ ἐν πυρὸς αὐγῇ , ἡλακάτα στροφώσα , ὡς καὶ τοῦτο προκλήθη , ἀλιπύργα . θαῦμα ἰδίσθαι . κίονι κεκλιμένη , δμωᾶ δὲ οἱ ἴασ' ὀπισθεν . ἐνθα καὶ ὁ τοῦ Ἀλινοῦν θρόνος ποτὶ κέκλιται αὐτὴ ἢ αὐτῇ . τῷ , ὁ γ' οἰνοποτίζα ἐρήμερος ἀθάνατος ὡς , κατὰ τὸν τῆς χώρας λόγον . ἢ μαρὶν ἑφελὸν γυναικῶσα , ἀθανάτων εἰκάζω τὸν τρυφῶντα πατέρα ὡς δήθεν θάτον ὄν τὸ τοιοῦτον . Αἰγὴν δὲ γαστὶ πυρὸς λέγει , τὸν φωτιζόμενον τόπον ὑπὸ πυρός . Τὸ δὲ κεκλίσθαι ὅτι οὐ μόνον ἀνάκλισιν ἀλλὰ καὶ περιοχὴν τινὰ δηλοῖ , πολλοχού τῆς ποιήσεως φαίνεται . Περὶ δὲ ἐσχάρας ἢ παρώνυμος ὁ κοιτὸς παρασχομίτης λεγόμενος , δηλοῦται μὲν καὶ ἐν ἄλλοις . ἐνταῦθα δέ , μνησθῶν τοῦ πλόνου ὅτι βωμὸς μὲν , ὁ προσκλῶσις ἔχον . ἐσχάρα δέ , ἢ πρὸς βωτικὴν γυναικὴν χρήσιν ἐπὶ γῆς . τὰ δὲ πολιτικῇ γράφ . ἰστία . μέγαρον δέ , * πε - ριποδομημένον ἐστὶ , καὶ σημαίνει οἶκον . γράφεται δὲ καὶ ἰστία διὰ τοῦ ἰῶτα ὡς ἐν τοῖς ἔξης γραφά - ται , καὶ διὰ τοῦ ε . ὁδὴν ὁ εἰκώς , ἀνέστη . Ἔστια δὲ γράφ . καὶ σημασιολόγος ἦν , ἢ καὶ διὰ τοῦ ε οἶκον . Ἔστην καὶ ἡμίτταν καὶ Ἰων χοντοστέδιον . Νᾶνδης δὲ γαστὶ ὁ Κυκλικρός , λέγει ὡς παροῖ μὲν , δαιμόνων . ἐσχάρα δ' , ἱρῶν . Σοφοκλῆς δέ , καὶ ἀντὶ βωμοῦ οὐδὲν ἐσχάραν . λέγει δὲ καὶ Ἰωμ - πίδης , μολοσφαγὶ τι δαιμόνων ἐπ' ἐσχάρας . ὅτι δὲ καὶ ἕλκουσ ἐσχάρα τρωπικῶς , ἀλλοχοῦ ἑωρίθη . καὶ ὅτι αἱ εἰρημέναι προσκλῶσις , ἐτυμολογοῦσι τοὺς βωμοὺς . καὶ ὅτι ἡ πρόςγυος ἐσχάρα , καὶ βωτὸς λέγεται εἶσιν καὶ νῦν , ἀφ' ἧς ὁ βάναυσος . αἱ δὲ ἢ ἄντικλ' ἐσχάρα παρὰ τὸ ἔχων ἄμης παρέχεται , ζητητὸν καὶ αὐτὸ ἐπιφθεῖ . οἰκονομικῶς δὲ πλεῖστην ὁ ποιητὴς ἐπ' ἐσχάρῃ νῦν καθίσθαι ἀπευθῶς τοὺς βασιλῆς . ἵνα αὐτόματος ἐπιλθὼν Ὀδυσσεύς , ἐνίξῃ αὐτοῖς καὶ ἰσάτω . παραμυθούμενος μὲν κατὰ τὴν συμβουλήν τῆς χώρας , τὸν πατέρα μητρὸς δὲ περὶ γυναικὶ χείρας βελόν . ὅ ἐστι παρρησια - τικῶς , γυναικάτιμος . ἵνα γὰρ , νάστιμον ἡμαρ ἰδὼν χείρων , παρακλῖνος . αἱ καὶ μάλιστα τηλὸθεν ἴσσι . Καὶ ὅρα ὡς τῇ γενναίᾳ , ἵφ' οἷς διὸν ὁ Ἀλινοῦς αἱ τὰ μάλιστα παίδευται . ὡς δὲ καὶ τιμῇ ἐκείνος τὴν γυ - ναῖκα καὶ * ὡς εὐλόγως , ἢ ἑρξεῖς ἀναφωδία ἔρει . 'Ὅτι ἐν τῷ , αἱ δέ , τουνέστιν αἱ ἡμίονοι ἐν
Lemmas: ἐν πάντοθεν κάλως διά ὁ ἰσωνέεσθαι εἰς πούς διεράω . ῥυτός δέ λανθάνω , ὁ ἐλυστοὶ διά ὁ μέγεθος . κυρία - τουργέες δέ , ὁ κατοργάω , ὅς εἰμί ἐν θεμελιόω . ἢ δέ ὁ μέν , κατοφραγνυμι . ὁ δέ , ὑπιρ - γαίνεται . ὁ δέ ὁ ναός ὑπέρ εμικυω , ἔχις πηίσματα πρό ὅς καί προφύω . καί σπεῖρα , ἔχω ἑφέσματα ἐκ ὅς ὁ ἱστίον . ἢ σπείρω δέ ὅς ὁ σπείρω διά ὅς ὁ ναῦς ἕλκω . ἢ δέ ὅς ὁ τροχίλος δεσμέω . ὁ δέ καί ἀποξύνω ἑρεμά , δύναμαι μέν τατός ὁ λεπτύνω ἢ καί ἀποξύνω . σχῆμα δέ ἔχω ἐναλλαγή . εἰς γάρ εἶπον , πηίσματα καί σπεῖρα καί ἑρεμά . ὁ δέ , ἀνέλατος γράσος μετά καί ἦμαρ , περιαιρέω ὁ γραφεύς ὁ ὁμοειδής . ἐν δέ ὁ , ἀλλά ἱστός , ὁράω ὡς ἑν μέν ὁ ποιητής , γράφω καλῶς ὅτι οὖον μέλλω ὁ φαιασις ὀϊστός ἀλλά ἱστός . ὁ δέ , ὁ σμυός ἐπιλέγω , εἶπον ὡς οὖον μέλος αὐτός ρύος . ἵνα μή καλῶς ἐπιτηδευτός ἄκαιρος . σημειόω δέ καί ὡς ἀπὸρ οὕτως ὁ Φαίαξ ἀπόλμοι , οὐδέ ἄν ὁ βασιλικός παῖς δήω - Φρόντα ὁ πατέρας καλέω , ὡς Δαία φρονέω . ὡς Φρόνιμον δέ ἀπό μάθησις καί συνειδησμοῦ . ὁ δέ ὁς αγαλλδους , ἄγαλμα καί ὁ Φαιά ὁ ναῦς υποδελλους κατά ὁ Ὀμηρι - κόος ἔθος εἶπον . ὅτι2 μιμέομαι ὁ ποιητής ὁ ὁ δῆμος ἀτάσθαλος ὁμολογέω καί ὡς αὐτός φημί ὑπερβάλλω , κομίζω κατά ὁ Ναυσικάα . πλάσσω αὐτός κατά ἡθοποιία , λέγω - σάω ὡς εἶπον ἄν τις κακός ἔχω κακῶς δυσχερής ἀντιβόλησις . τις δέ ὁ δέ Ναυσικάα ἐφίστημι καλῶς τε μέγας τε ξένος . ποῦ δέ μήv ἑ . πῶς δέ οὖον ἑδύστα αὐτός . ἢ τις πως πλέκω κομίζω εἰμί ἀπό ναός ἀνήρ τηλεδαπός , ἐπεί οὖον τις γιγνώσκω εἰμί . ἢ τις ὁ λέγω Πολυαρίστος θεός ἔρχομαι οὐρανόθεν κατάγω . ἔχω δέ μήv ἦμαρ πᾶς . ἀγαθός εἰμί καί αὐτός περ ἐποίχομαι πόσις εὕω - Ρεν ἄλλοθεν . ἢ γάρ ὁ δέ γε ἀτιμάζω κατά δῆμος Φαίαξ , ὅς μήv μινυειμι πόλις τε καί ἐσθλός . καί οὗτος εἶπον ὁ κόρη , ἐπάγω . ὡς ἔχω . ἐγώ δέ ἄν ὄνειδος οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ τοιοῦτος ὄνειδος , καί φήμη ἀδενέας πρό οὗτος εἶπον καί μῶμος . ἔχις γάρ . ὁ ἀλέω φήμη ἀδενέας μή τις ὀπίσω μάω . μα*λα δέ εἰμί ὑπερβάλλω κατά δῆμος . καί ὁράω ἐν οὗτος ὁ φήμη . οὖον καθά καί ἐν ἄλλος χράω , διά ὁ ἵστημι ὁ τέλος ὡς ἀπό εὐθής ὁ , ἢ φῆμις ὡς ὁ μηνύω . Ἀδενὴς δέ καί νῦν , ἢ ὁ ἀδύνητος παρά δείκνυμι , ἢ ὁ δακνηρός ὁ καί πικρός . ἵνα λέγω φῆμις ἀδενὴς ὡς καί πατήρ ἀδενὴς . ὁ δέ ὁράω , ἀστεῖος ἔχω μηδείς ὡς ἐπί ὁμάϊον τις . Εὔφημος γάρ , ὁ κατά Τύχη ἑγαθόν . δις δέ οὗτος ἔχις ἐνταῦθα , διά ὁ καιρός . καί ὁράω ὡς ἐντεῦθεν ὁ κόρη εὔχομαι , ἀντισυμπίγκει ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί ὅς πρός ἐκεῖνος προστηνε*θη , καί ἔπειμι εὐτυχής αὐτός εὑρίσκω εἰς ἀνήρ . εἶπον καί θεός αὐτός εἰκάζω , ὡς ἐκεῖνος αὐτός θεός ὁ Ἀρτέμιδι . καί καλός καί μέγας ὁ Ὀδυσσεύς λέγω , ὡς ἐκεῖνος αὐτός ὁ αἰών καί ὁ μέγεθος . καί ὁ φνης θαῦ - Μασέ . μετά ὀλίγος δέ , καί ἐρωή προσφωνέω . καί οὕτως ὡς ὤστης ἔχω εἰς νόος , ἀνακαλύπτω κατά θάω - μασία μέθοδος ὡς ἄλλος τις διηθέω τοιοῦτος ὁράω . ἄλλως γάρ , ἄγνωρος ἑν ἤδη δέ καί ἐάν - ὁ πᾶς συνίστημι εἰμί οὕτως εἰμί αξιοραδιος ὡς μή μόνος πολύς αὐτός μνηστήρ Φαίαξ ἔχω ἀλλά ἔχω * τίς καί θεός ἑφολζόν . ὁ δέ οὖον τις γιγνώσκω εἰμί , πρός θάμβος καί Τάρα - τείνω φέρω . ἄλλως γάρ , ἀντιζυλὸ ὁ Ἤπειρος κεῖμαι , ἐγγύς ἔχω ὁ Ἠπειρώτης ὁ Φαίαξ . σημειόω δέ καί ὡς ἀφόρητος παζὸν ὁ ὁ δῆμος καί ὁ βασιλικός αὐτός παῖς οἶδα , μή δέ ὁ μεζό - νάω φαιδηω ἐν καιρός . ὅτι2 γνώμη παιδευτής ὁ , καί δέ ἄλλος νυμφοῦ εἰμί τοιοῦτος γε ὄζω , τουτέστιν , ἔτι ἄγω φίλος πατήρ καί μήτηρ εἰμί , ἀνήρ μίγνυμι ὁ εἰμί σύνις , πρίν γε ἀμφάδιος γάμος ἔρχομαι . χόω πρίν φανερῶς ἀνήρ λαγχάνω . ἐπεί * ὅς μετά γάμος , οὖον πεκωλιντ καί ἕτερος ἀνήρ μίσγω ἑμφανίζω , ὁ καί ὁ Ἑλένη πρό βραχύς ποιέω . καί ὁ Ἠγελόπη δέ . καί ἄλλως δέ , μηγι*σοειντα ὁ εἰμί πάρειμι καί παρίω ἀνήρ ἔνδυσις γονέας . ὡς ὁ Ναυσικάα ἐν ὁ ἑξῆς παρίστημι καί ἐν ἐπί χῶρος προσφώνησις ὁ Ὀδυσσεύς , ἕτερος μέντοι οὗτος μίσγω . ὁ δέ ποιητής ἐνταῦθα φημί ἀνήρ μίγνυμι οὐ ἄν τολμάω πάρειμι , εἰμί δέ εἰμί ὁράω ὁ τίζω . οὖς φίλος κατά ἑσχήν καταλέω , ἐπιγράφω πρός ὁμωρίαν ὁ , πατήρ καί μη - τρος . ὁ δέ νυμφοῦ , νῦν μέν , ἀναγνησικῶς ἐξερωνήθη . ὁ πλείων δέ , παθητικός λέγω - ὁ . ὅτι2 ὁ συμβουλεύω τις περί ὁ Οἴαξ πομπή , Ἐραί . ξαίνω , σύ δέ ὧδε ἀνατίθημι Ξυνιά ἔπος ὅρος ταχύς πομπλῆς καί νύστου Τυχής . καί ὁράω ὁ , Ξυνιά ἔπος , αἰτιατικός συντάσσω . δῆλος δέ ὅτι καί γενικός συντάσσω ποτέ Ἀττικός . Ὅτι ἀγλαός ἄλσος Ἀθῆναι υπογραω - φάω , οὗτος γράφος . δῆμος ἀγλαός ἄλσος Ἀθῆναι , αἰτιάω . ἐν δέ χώρα νάω , ἀμφί δέ λάμα . ἔνθα θάλλω ἀλσὺν καί τέμενος ἔναι ὁ αλινοος ἢ χώρα γράφος . χράω ὁ πόλις . εἰμί δέ τέμενος , ἴδιος τόπος περιέχω καί οὕτως ἀποτέμνω ὁ ἕτερος . τέμενος γάρ ἐπί χωρίς , ὁ μετά Ὅμηρος οἶδα . ὁ δέ ποιητής οὐδέ εἰμί ἀπλόος τόπος λέγω ὁ τέμενος , ἀλλά ὁ κατά ἀποτομή εἰμί τις . ὁ δέ ἄλσος , Αἰολικός λέξις ἀπό ὁ ἄλλος ἄλσος , διό καί φιλέω - ὁ . φιλότιμος γάρ ὡς Ἴων , οὗτος καί Αἰολεύς . ἐν δέ ὁ , Ἀθῆναι , Λαίπα ὁ ἱερόν . πρόειμι οὖν γράφος . ἐντελής , κλειτός ἄλσος ἵημι ἱερόν Ἀθηναῖος . Αἰγίρων δέ ὁ ἄλσος , ἐπί * κατά ὁ σοφός μεγαλοπρεπής ὁ ὁ ἀειθαλής καί ἀκάπτων φυτός κτῆμα . ὁ δέ νάω , πρώτος - πως εἰμί ὁ Νηίς καί ὁ νᾶμα καί ὁ Νηρεύς καί ὁ τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ , ἀμφί δέ λάμα , Λαίπα ὁ εἰμί . οὖον γάρ δῆλος ὁ νάω προσαρμόζω καί ὁ λάμα . Ὅτι χαίτη καί ἐν - εῦθον χρόνος ἐπί ὀλίγιστος ἐν ὁ , ἔνθα καθέζομαι , μαίνη χρόνος εἰσάγω ἐγώ ἄστυδε ἔρχομαι , ὁ πᾶς ἐάν εργοειντα . Ὅτι ἐν ὁ , ἐπάν ἐγώ ἕλος πρός δόμος ἀφικνέομαι , ἀντί ὁ στο̅ - χάζω χαίτη ὁ ἐλπίζω . Ὅτι ἔνδοξος ἄνθρωπος δόμα ὑπογραφή ὁ , βαίνω δέ ἀρίγνωτος εἰμί . καί ἄν πᾶς ἐρίζω Νήσιος . οὖον μέν γάρ τίς ἔοικα ὅς τίνυμαι ὁ ὁ ἄλλος . οὗτος δέ ὡς οἷος προαναφωνητικῶς ἔπω . νάω γάρ ἐάω ἢ Ἀθήνα , δείκνυμι ὁ Ὀδυσσέας ὁ ὁ βασιλεύς δόμα . οὗτος γάρ ἔχω , ἵνα μή τέλειος πρόσωπον περιτυγχάνω ὁ ξένος καί ἀλήτης , λόγος δίδωμι ὁ ποιητής ἐξω καιρός . διό οὐδέ ἡμέρα ὗσις εἰσέρχομαι ὁ πόλις Ὀδυσσεύς , ἀλλά μετά δύσις ἥλιος , ὡς ἄν μή τις περιτυγχάνω ἢ ἴσος , πρᾶγμα ἔχω ἐν μή δίκη . καττομουμην κατά ὁ ποιητής ἢ ἵημι . ὁ δέ καί ἄν πᾶς ἐρίζω , Ἀττικός ἀνήρ συναλείφω , ἄν πᾶς ἔρομαι . καθά καί Σοφοκλῆς ὁ , καί ἄν * ἐκπράσσω ὁ κατιμῆθ' ἐγώ , ἄν ἐκπράσσω ἔρομαι . Ὅτι ὁ ὅτε εἰσέρχομαι περιφράζομαι , γράφος . ἀλλά ὁπότε ἄν σύ δόμος κινέω καί αὐλή . εἰμί δέ ὁ κινέω ἤτοι κινέω , ἢ δύο ἀωριστος ἐκ ὁ κενθὸν Κύνθος καί ἰωνικός Κύνθος , ἢ μέσος παράκειμαι ὁ αὐτός ῥῆμα καὶι ὁμοιότης ὁ ἐλελίζω . Ὅτι ὡς καί προγράφω ἀφελής κατά ἀρχαῖος ἢ Ἀοιτὴ καί ἦτα ἐπί ἐσχάρα ἐν πυρός αὐγή , ἠλακάτη στροφάω , ὡς καί οὗτος προκαλέω , ἀλιπύργα . θαῦμα ὁράω . κίων κλίνω , δμῳή δέ ὁ ἔρχομαι ὄπισθεν . ἔνθα καί ὁ ὁ αλινοος θρόνος πρός κλίνω αὐτός ἢ αὐτός . ὁ , ὁ γε οινοποτιζω ἐρῆμος ἀθάνατος ὡς , κατά ὁ ὁ χώρα λόγος . ἢ μαρίν πέλω γυναικόω , ἀθάνατος εἰκάζω ὁ τρυφάω πατήρ ὡς δήθεν θάω εἰμί ὁ τοιοῦτος . Αἰγής δέ γαστὶ πυρός λέγω , ὁ φωτίζω τόπος ὑπό πῦρ . ὁ δέ κλίνω ὅτι οὖον μόνος ἀνάκλισις ἀλλά καί περιοχή τις δηλόω , πολλοχοω ὁ ποίησις φαίνω . περι δέ ἐσχάρα ἢ παρώνυμος ὁ κοῖτος παρασχομιος λέγω , δηλόω μέν καί ἐν ἄλλος . ἐνταῦθα δέ , μιμνήσκω ὁ πλονοος ὅτι βωμός μέν , ὁ προσκλάω ἔχω . ἐσχάρα δέ , ἢ πρός βωτικὴν γυναικὴν χρῆσις ἐπί γῆ . ὁ δέ πολιτικός γράφος . ἱστίον . μέγαρον δέ , * μετά - ριποδομημένον εἰμί , καί σημαίνω οἶκος . γράφω δέ καί ἱστίον διά ὁ ἰῶτα ὡς ἐν ὁ ἔξειμι γραφεύς - ὁ , καί διά ὁ ε . ὁδή ὁ ἔοικα , ἀνίστημι . Ἑστία δέ γράφος . καί σημασιολόγος εἰμί , ἢ καί διά ὁ ε οἶκος . ἵστημι καί ἡμίτταν καί Ἴων χοντοστέδιον . Νᾶνδης δέ γαστὶ ὁ Κυκλικρός , λέγω ὡς πάρος μέν , δαίμων . ἐσχάρα δέ , ἱερός . Σοφοκλῆς δέ , καί ἀντί βωμός οὐδείς ἐσχάρα . λέγω δέ καί Ἰωμ - Πίδης , μολοσφαγη τίς δαίμων ἐπί ἐσχάρα . ὅτι δέ καί ἕλκος ἐσχάρα τροπικός , αλλοχοω ὁρίζω . καί ὅτι ὁ εἴρω προσκλάω , ἐτυμολογέω ὁ βωμός . καί ὅτι ὁ πρόςγυος ἐσχάρα , καί Βῶτος λέγω εἶμι καί νῦν , ἀπό ὅς ὁ βάναυσος . ὁ δέ ἢ ἀντικλάω ἐσχάρα παρά ὁ ἔχω ἄμη παρέχω , ζητητός καί αὐτός ἐπιφθάνω . οἰκονομικός δέ πλεῖστος ὁ ποιητής ἐπί ἐσχάρα νῦν καθίζω ἀπευθής ὁ βασιλεύς . ἵνα αὐτόματος ἐπιλθὼν Ὀδυσσεύς , φέρω αὐτός καί ἵζω . παραμυθέομαι μέν κατά ὁ συμβουλή ὁ χώρα , ὁ πατήρ μήτηρ δέ περί γυνή χείρ βελών . ὅς εἰμί παρρησία - Τικῶς , γυναικάτιμος . ἵνα γάρ , νάστιμον ἦμαρ εἶδον χείρων , παρακλίνω . ὁ καί μάλιστα τηλόθεν ἴς . καί ὁράω ὡς ὁ γενναῖος , ἶφι ὅς δείδω ὁ Ἅλινος ὁ ὁ μάλιστα παιδευτής . ὡς δέ καί τιμή ἐκείνος ὁ γυ - Ναΐκα καί * ὡς εὔλογος , ἢ ἔρδω ἀναφωδία ἔρομαι . Ὅτι ἐν ὁ , ὁ δέ , τουνέστιν ὁ ἡμίονος ἐν