eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1709
ἀδὴλῳ καὶ ἀμφιφώτῳ σωτηρίᾳ τῇ κατὰ τὴν Χάρυβδιν , ἀλλὰ τῷ προφανεῖ μικροτέρῳ κακῷ πλησιάζειν , τῷ ἀποπλῷ τῆς Σκύλλης , ὡς τῶν κακῶν τὸ μειὸν καὶ αὐτὸν ἐπιλέξασθαι . γράφει δὲ ὁ ποιητὴς τὰ τοιαῦτα οὕτως · αὐτὰρ ἐπιδὼν τάσδε , τουνεστὶ τὰς Σκύλας , παρὸξ ἐλάσσωσι ἐταίροι , ἵνθι τοὺ οὐκέτ’ ἐπιτα δηνεκίως , τουνεστὶ κατευνῶ καὶ ἀοχιδῶς , ἀγρευδῶν , ὁποτέρη δι ταῦδὲ θάσσεια . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς θυμῷ βουλεύειν , ὅ ἐστι βούλενε . ἐφὼ δὲ τοὺ ἀμφο - τέροισιν . εἴτα ἐρωμνῶν*τι ὅτι τὸ ἑοὶν ἀμφότερόωθεν , ἐπάγει · ἔνθεν μὲν γὰρ πτῶμα ἐπηρεῖς , τουνεστὶ καὶ ὑψηλὰ καὶ ταῖς ἐχοχαῖς οἷον ἐρείψεν δοκοῦσαι . ποτὶ δ’ αὐτὰς , ὅ ὅτι πρὸς αὐταῖς κύμα μέγα θαλάσσης ῥοχθεῖ . Πλαγντάς δὴ τοὺ τὰς γε θεοὺ μάκαρες καλέουσι , τῇ μὲν τε , ἵν’ οὐ τὴδε , οὐδὲ ποτὶτὰ παρίοχεται , οὐδὲ πέλαιαι τρήρωτες , ται τ’ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσι . ἀλλὰ τε καὶ τῶν αὐτὰ ἀφαιροῖται λὶς πτῆρη . ἀλλ’ ἄλληρ ἐνὶσι πατὴρ ἐναρίθμιον ἔναι . τῇ δ’ οὐ πῶ τις νῆς γίγν’ ἀνδρῶν εἰ τις ἴηται . ἀλλὰ δ’ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν κύμαθ’ ἀλὸς φο - ρώσι πρὸς τ’ ὀλοοὺ θένλλαι . οὐχ δὴ κινή γε παρ’ ὀπλῳ ποντοπόρος νῆς ’Αργὼ πκοιμέλουσα παρ’ Αὐτρω πλάνυσα . καὶ νῦ κε τήν , ἐνθ’ ὅκα βάλει μεγάλας ποτὶ πέτρας , τὸ κύμα δηλαδὴ , ἀλλ’ Ἥρη παρ’ ἄπειμεν , ἐπεὶ φίλος ἦν ’Ιήσων . καὶ τοιόνδε μὲν τὸ κατὰ τὰς Πλαγντάς · Ὀμριχὼν πλά - σμα . τὸ δὲ περὶ τῶν ἐρεξὴς τοιούτον . οἱ δὲ δύω σκοπέλοι , οἱ ἐτέρωθεν δηλαδή , καθ’ οὓς τὸ ἀμφατέρωθεν συμβιβάζεται ἀντιπαρακειμένους ταῖς ἐξ ἐτέρου μέρους Πλαγνταῖς , οἱ τοίνυν δύω οὗτοι σκοπέλοι , ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἰκάνει ὀξὺν κορυφήν , νεφέλη δὲ μιν ἀμφιβέβηκε κυανέη . τὸ μὲν οὖ ποτ’ ἀνοεῖ , οὐδὲ ποτ’ αὐδὴν κἄνιον ἔχει κορυφήν * οὐτ’ ἐν ἤϊου οὐτ’ ἐν ὁπάρῃ . οὐδὲ καν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ , οὐ καταβασίη , οὐδ’ αἱ οἱ χεῖνές τε λεύχοι καὶ πόδες ἄεν . πέτρη γὰρ λὶς ἔστι περιζωτὴ σκιὰ . μῖσσω δ’ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπὸς ἱεροπλὴς πρὸς ζώρον εἰς ἐρεδὸς πετραμμένον , ἢ περ ἄν ἔμεις νῆς παρὰ χλαμυρὴν ἰθύνετε φαίδιμ’ Ὀδυσοῦ . οὐδὲ καν ἐκ νηὸς χλαμυρὴς αἰχμὸς ἀνὴρ τόξω ὕστεύσας ζώιον σπὸς ἀσεφίχεται . ἔνθ’ ἐν’ ἄν Σκύλλη ναισί , δαινὸν λελεκανία · τῆς ἢ τοὺ φωνὴ μέν , ὅση σκύλα - κος νυοιλής γίνεται . αὐτὴ δ’ αὐτε πέλων πακόν . οὐδὲ κέ τις μιν γηήσιεν ἰδὼν οὐδ’ αἱ θεὸς ἀντίοισε . τῆς ἢ τοὺ πόδες μὲν εἰσι δυώδεκα πώιτες ἄοροι . ἔς δὲ τέ οἱ δεῖραι περιμύκεις , ἐν δὲ ἐκάστη σμερδαλὴ κεφαλή . ἐν δὲ τριστοχοὶ ὀδόντες πυκνοὶ καὶ θαμῖες , πλεῖοι μέλανος θανάτοιο . μέσση μὲν τε κατὰ σπῶνς ζώιου δίδυκεν , ἔξω δ’ ἔς ἴσχα κεφαλὰς δεινοῖο θεοῦθρον . αὐτοὺ δ’ ἰχνέας ὑπόπλεον περιμαι - μώσιν , διληνίδας τε , κύνας τε καὶ αἱ ποθὶ μείζων ἤλσι ζήτος , ἢ μυρία βόσκει ἀγέστωνος ’Αμφιτρίτη . τῇ δ’ οὐ πῶ ποτε ναῦτα ἀκήσιοι τὶχθόνται παρηγχεῖν σὺν νηί . φέρε δὲ τε κρατὶ ἐκάστῳ φῶτ’ ἐξαπτάσσαι νῶς κυανοπρώοιο . τὸν δ’ ἕτερον σκοπέλον χθαμαλώτερον ὕμει , Ὀδυσοῦ , πλησίον ἀλλήλων , καὶ καν δυϊστεύσεις . τῷ δ’ ἐν ἑρωὸς ἐστι μέ*γας φῦλλοισι τεθηλώς . τῷ δ’ ὑπο διά Χά - ρυβδὸς ἀναφθοῖδελ μέλαν ὕδωρ . τρὶς μὲν γὰρ τ’ ἀνέησιν ἐπ’ ἡματι , τρὶς δ’ ἀναφθοῖδελ δεινόν . εἴτα ἐρωμνῶν τὸ τοιούτον δαινὸν φησί · μὴ σὺ γε κείνι τύχης ὅτε ροιδήσειεν . οὐ γὰρ καν ἰδυσταύ σ’ ὑπ’ ἐκ πακον οὐδ’ ’Υνοστίχων . ἀλλὰ μᾶλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος , ὅκα νῆα παρέξ ἰλάσιν . ἐπεὶ πολὺ γέριστὸν ἐστιν ἔξ ἐτάρους ἐν νηὶ ποθήμενοι ἢ ἄμα πάντας . ὧν τοὺς ἔξ μιν ἢ Σκύλλα λήγεται πλεισάσης τῆς νηὸς διὰ τοῦ δηλωθέντος στενοῦ πορθμοῦ , τήν δὲ ὅλην πληθύν ἢ Χάρυβδὸς ἴσολι ἀναρβοῖδῆσασα , ἐπὶρ εἰς αὐτήν ἢ ναὺς ἐπισσῖται . καὶ οὕτω μὲν διὰ τούτων τοὺς ὑπθόντας τῇς ἑρωσι τόπους ἢ ποιητικὴ Κίρκη , καὶ ὁ ἴδει ποιήσεων τὸν’Ὀδυσεὶα ἐδίδαξε . πολλὴ δὲ καὶ ἐνταῦθα ἢ ποιητικὴ ἀοστή . πρὸς τε γὰρ ἤθος πολλὰ διδάσκει . καὶ μάλιστα ὅτι περιπλάτων εἴδος μυρίως δεινοὺς τὸν τῇ κατὰ βίον θαλάσσην ἡμιλόντα . καὶ ὅτι χοὶ τὸν φιλοσόφως βιούντα σκέπτεσθαι τὰ πρακτὰ κατὰ πολλὴν ἀκρίβειαν . καὶ ὡς γοῦν τῶν φίλων ὑπερπονέειν , καὶ τοὺς δυστυχῶς παρα - πίπτοντας ἀντιλαβεῖν ὡς δυνατὸν κραταιῶς , καὶ μὴ δὲ ἐπεσχηθὲν τῶν ὁσιωμωτότων διὰ τὰ ἐρεπ - μανα δυσχωρ . ἔχει δὲ καὶ ἰστορίαν τὸ ζώιον σιγνὴν , τοπιχὴν τε καὶ ἑτροίαν , * τήν μὲν αὐτοῦθεν , τήν δὲ καὶ μετὰ πλεσμάτων τινῶν . ἐγκαιντα δὲ αὐτῷ καὶ μῦθοι , ὧν εἰσὶν οἱ καὶ ἀλληγοροῦνται . καὶ φρά - σις δὲ αὐτῷ θανασιὰ ἐπανθὶ συνπεραγνομένη που κατὰ τὸ δέον , καὶ φροηρῶς τῇ τῶν προκειμένων συνδειομένη ἀνθρωπότητι . πολὺ δὲ ἔχει καὶ τὸ τῆς πλάσεως πιθανὸν ὡς τὰ κατὰ μέρος δεῖξι ὅντα ἐν τοιούδε . Τὸ μὲν ῥοχθεῖν ὡς ἱραχὺν ἤχον δηλοὶ κατ’ ὀνοματοποιίαν , ἰκανῶς διδὴ -
Lemmas: ἄδηλος καί ἀμφιφώτῳ σωτηρία ὁ κατά ὁ Χάρυβδις , ἀλλά ὁ προφανής μικρός κακός πλησιάζω , ὁ ἀποπλέω ὁ Σκύλλα , ὡς ὁ κακός ὁ μείων καί αὐτός ἐπιλέγω . γράφω δέ ὁ ποιητής ὁ τοιοῦτος οὕτως · ἀτάρ ἐπεῖδον ὅδε , τουνεστὶ ὁ Σκύλας , παράγω ἐλαύνω ἑταῖρος , ἕλμινς ὅς οὐκέτι πίσσα δηνεκίως , τουνεστὶ κατευνάω καί ἀοχιδῶς , αγρευδηω , ὁπότερος Ζεύς ταῦ τίθημι . ἀλλά καί αὐτός θυμός βουλεύω , ὅς εἰμί βούλος . ἐύ δέ ὅς ἀμφο - τέρος . εἴτα̅ ἐρωμνῶν*τι ὅτι ὁ ἑός ἀμφότερος , ἐπάγω · ἔνθεν μέν γάρ πτῶμα πηρεύς , τουνεστὶ καί ὑψηλός καί ὁ ἔχω οἷος ἐρείπω δοκέω . πρός δέ αὐτός , ὅς ὅτι πρός αὐτός κύμα μέγας θάλασσα ῥοχθέω . Πλαγντάς δή ὅς ὁ γε θεός μάκαρ καλέω , ὁ μέν τε , ἵνα οὖον ὅδε , οὐδέ ποτός παρέχω , οὐδέ πέλω τρήρωτες , ὁ τε ἀμβρόσιος Ζεύς πατήρ φέρω . ἀλλά τε καί ὁ αὐτός ἀφαιρέω λίς πτῆρος . ἀλλά ἄλληρ ἐνὶσι πατήρ ἐναρίθμιος ἔναι . ὁ δέ οὖον πῶ τις νῆς γίγνομαι ἀνήρ εἰμί τις ἵημι . ἀλλά δέ ὁμοῦ πίναξ τε νέος καί σῶμα φάος κῦμα Ἀλός Φο - ῥῶσις πρός τε ὀλοός θένλλαι . οὐ δή κινέω γε παρά ὅπλον ποντοπόρος νῆς Ἀργώ πκοιμελω παρά Αὐτρω πλανίζω . καί νῦ κε ὁ , ἔνθα ὅτε βάλλω μέγας πρός πέτρα , ὁ κύμα δηλαδή , ἀλλά Ἥρα παρά ἄπειμι , ἐπεί φίλος εἰμί ’ιιημι . καί τοιόσδε μέν ὁ κατά ὁ Πλαγντάς · ομριχοω πλάν - σμάω . ὁ δέ περί ὁ ῥέζω τοιοῦτος . ὁ δέ δύο σκόπελος , ὁ ἑτέρωθεν δηλαδή , κατά ὅς ὁ ἀμφατέρωθεν συμβιβάζω αντιπαρακειμενος ὁ ἐκ ἔτερον μέρος Πλαγνταῖς , ὁ τοίνυν δύο οὗτος σκόπελος , ὁ μέν οὐρανός εὐρύς ἱκάνω ὀξύς κορυφή , νεφέλη δέ ὅς ἀμφιβαίνω κυάνεος . ὁ μέν οὖον πρός ἄνομαι , οὐδέ πρός αὐδή ἄνιος ἔχω κορυφή * οὐ ἐν ἤϊος οὐ ἐν Οπάρη . οὐδέ καν ἀναβαίνω βροτός ἀνήρ , οὖον καταβαίνω , οὐδέ ὁ ὁ χέω τε λέγω καί πούς ἀάω . πέτρα γάρ λίς εἰμί περιζωτὴ σκιά . μισέω δέ ἐν σκόπελος εἰμί σπάω ἱεροπλὴς πρός ζωρός εἰς ἐρείδω πετραμμένον , ἢ περ ἄν ἐμέω νῆς παρά χλαμυρός εὐθύνω φαίδιμος οδυσυς . οὐδέ καν ἐκ ναός χλαμυρός αἰχμὸς ἀνήρ τόξον ὕω ζώιον σπάω ασεφιχω . ἔνθα ἐν ἄν Σκύλλα ναί , δαίνυμι λεκάνιον · ὁ ἢ ὅς φωνή μέν , ὅσος σκύλα - κος νυοιληκω γίγνομαι . αὐτός δέ αὖτε πέλω πάκος . οὐδέ κε τις ὅς γηθέω εἶδον οὐδέ ὁ θεός ἀντιόομαι . ὁ ἢ ὅς πούς μέν εἰμί δώδεκα πωιαιρεω ἄωρ . εἰς δέ τε ὁ δέρω περιμύω , ἐν δέ ἐκάδιος σμερδαλὴ κεφαλή . ἐν δέ τριστοχος ὀδούς πυκνός καί θαμύς , πλεῖος μέλας θάνατος . Μέσση μέν τε κατά σπάω ζῷον δίδυξ , ἔξω δέ εἰς ἴσχα κεφαλή δεινός θεοῦθρον . αὐτου δέ ἰχνέας ὑποπλέω περιμένω - μῶσις , διληνιδαις τε , κύω τε καί ὁ ποθι μείζων ἅλς ζῶ , ἢ μυρίος βόσκω ἄγεστος Αμφιτρίτη . ὁ δέ οὖον πῶ ποτός ναύτης ἀκήσιοι τίκτω παράγω σύν ναῦς . φέρω δέ τε κράς ἕκαστος φώς ἐξαπτάσσαι Νῶς κυανοπρώοιο . ὁ δέ ἕτερος σκόπελος χθαμαλός ὕω , οδυσυς , πλησίος ἀλλήλων , καί καν δυϊστεύσεις . ὁ δέ ἐν ὁράω εἰμί μέγας φύλλον θάλλω . ὁ δέ ὑπο διά χά - ρυβδὸς ἀναφθοῖδελ μέλας ὕδωρ . τρίς μέν γάρ τε ἀνίημι ἐπί ἦμαρ , τρίς δέ ἀναφθοῖδελ δεινός . εἴτα̅ ἐρωμνῶν ὁ τοιοῦτος δαίνυμι φημί · μή σύ γε κείνι τυγχάνω ὅτε ροιδηω . οὖον γάρ καν ἰδυσταύ σός ὑπό ἐκ παʹ οὐδέ ’υνοστιχος . ἀλλά μῆλον Σκύλλα σκόπελος πελάζω , ὅτε ναῦς παρέκ ἱλήκω . ἐπεί πολύς γέριστὸν εἰμί ἐκ ἑταῖρος ἐν ναῦς ποθημένος ἢ ἄμη πᾶς . ὅς ὁ ἐκ ὅς ἢ Σκύλλα λήγω πλέω ὁ ναός διά ὁ δηλόω στενός πορθμός , ὁ δέ ὅλος πλῆθος ἢ Χάρυβδὸς ἴσος αναρβοιδηω , ἐπί εἰς αὐτός ἢ ναῦς πισσίτης . καί οὗτος μέν διά οὗτος ὁ ὑποτίθημι ὅς Ἔρως τόπος ἢ ποιητικός Κίρκη , καί ὁ ἶδος ποίησις τὸν’Ὀδυσεὶα διδάσκω . πολύς δέ καί ἐνταῦθα ἢ ποιητικός Αόστη . πρός τε γάρ ἦθος πολύς διδάσκω . καί μάλιστα ὅτι περιπλάσσω εἶδος μυρίος δεινός ὁ ὁ κατά βίος θάλασσα ημιλοειντα . καί ὅτι χοῦς ὁ φιλόσοφος βία σκέπτομαι ὁ πρακτός κατά πολύς ἀκρίβεια . καί ὡς γοῦν ὁ Φίλων ὑπερπονέω , καί ὁ δυστυχής παρά - πίπτω ἀντιλαμβάνω ὡς δυνατός κραταιός , καί μή δέ ἐπέχω ὁ οσιωμωτοος διά ὁ ἐρεπ - μανός δυσχωρ . ἔχω δέ καί ἱστορία ὁ ζώιον σιγνή , τοπικός τε καί Τροία , * ὁ μέν αυτούθε , ὁ δέ καί μετά πλεσμάτων τις . εγκαιειντα δέ αὐτός καί μῦθος , ὅς εἰμί ὁ καί ἀλληγορέω . καί φρά - τις δέ αὐτός Θανασιά ἐπανθής συμπράσσω ποῦ κατά ὁ δήω , καί φροηρῶς ὁ ὁ πρόκειμαι συνδέω ἀνθρωπότης . πολύς δέ ἔχω καί ὁ ὁ πλάσις πιθανός ὡς ὁ κατά μέρος δεῖξις ὅντα ἐν τοιόσδε . ὁ μέν ῥοχθέω ὡς ἱραχὺν ἦχος δηλόω κατά ὀνοματοποιία , ἱκανῶς δίδωμι -