eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1793
ὁ τοιοῦτος ἐστὶ , καλὸν εἰπεῖν καὶ τὸ , οὐ μὲν γάρ τι θαμὰ ἄγρὸν ἐπίοιχαι οὐδὲ νομῆας , ἀλλ’ ἐπιδη - μεύεις , ὡς γὰρ δή σοι εἴαδε θυμῷ . Ἔστι δὲ ἐπιδημεῦναι τὸ ἐν πόλει διατρίβειν καὶ ὡς εἰπεῖν ἐπὶ τοῦ δήμου · ὧν καὶ ἐπίδημος εἴη ἂν ὁ τοιοῦτος , ἀπεναντίας τῷ ἀποδήμῳ καὶ τῷ ἀποδη - μοῦντι . γίνεται δὲ ἐκ τοῦ ἐπιδημέω πλεονασμῷ τοῦ ὑ ὁμοίως τῷ , χέω χεύω , δισκέω δισκεύω . Τὸ δὲ εἴαδε δηλοῖ μὲν τὸ ἥρεσκε , γίνεται δὲ παρὰ τὸ ἤδω , ἤδε , καὶ ἐν διαλύσει , ἔαδε , καὶ Αἰολικῶς , εὔαδε · διὸ καὶ φιλοῦται . Εὐμαῖον δὲ οἱ προσεχῶς ἠθῆντες λόγοι , ὅς ἐθέλων συνεχῶς τὸν Τηλέμαχον βλέπειν δνειδίζει ὅφ’ οἷς ἐπιδημεῦον εὐαρεστεῖται ἀνδρῶν μνηστῆρων προσοχῶν ἀξιόλογον ὁμιλον . Περὶ δὲ τοῦ ἀϊδηλον καὶ * αἰδελον ἀχοούντως γέγραπται ἀλλαχοῦ . Σημειῶσαι δ’ ἐν τούτοις τὴν φιλοσοφοῦν Λυμαίου , εἰ γε τὸν συγχῆ ἔρχομενον σπάνιον αὐτῷ θέαν εἶναι φησίν , οἷα ἐπιθυμῶν ἀεὶ βλέπειν αὐτόν . ὅτι δὲ ἐθάμψε Τηλέμαχος εἰς τὸν ἄγρόν , δηλοῦσιν οἱ τε κῦνες ὡς συνήδη τοῦτον σαί - νοντες καὶ οἱ μνηστήρες οἱθέντες μὴ πλεῖστον αὐτόν , ἀλλ’ ἐν ἀγροῖς εἶναι ὡς πολλάκις τοῦτο ποιοῦντα . Ὅτι πράγματος μέλλοντος ὑπόσχεσιν καὶ φιλόφρονα δὲ ἐλευσιν γράφει τὸ , ἔσσετα οὕτως ἄττα , σέθεν δ’ ἔνεκ’ ἐνθάδ’ ἰκάνω , ὅφρα σὲ τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδῶ καὶ μύθον ἀκούσω . Τηλέμαχος δὲ ταῦτα λέγει πρὸς Εὐμαῖον , ὅς καὶ εὐθὺς ἑρωτᾷ εἰ περ αὐτῷ ἐτι ἐν μεγάροισι μήτηρ μένει , ἢ τις ἤδη ἀνδρῶν ἄλλος ἐγημεν , Ὀδυσσῆος δὲ πον εὐνὴ χήτει ἐνευναίων κεν’ ἀράχνια κέιται ἔχουσα . ἔχην δὲ τὸν Τηλέμαχον οὕτω πρὸ πάντων ἑρωτήσει , τὸ μὲν γίνοι , τὸ δὲ καὶ πρὸς * οἰκονομίαν Ὀμηρικήν , ὡς εἰμεθόδως ἀκούων μανθάνει τὰ κατὰ τὸν οἶκον ὁ Ὀδυσσεύς . Ὅρα δὲ τὸ ἄττα πολλάχον κείμενον ἐνταῦθα , ὅ περ ἐστι προσφώνησις ἀδελφοῦ νέου πρὸς πρεσβύτερον . καὶ ἐστιν ἡ λέξις ἀπαρέγνωτος , ἀκίνητος καὶ τὸ ὅλον εἰπεῖν πρωτόθετος . οὐ γὰρ ἐστὶν ἀρχὴν τινα τοῦ ἄττα εὑρεῖν καὶ οὐδὲ ἑρμηνείαν ἔχει · διὸ καὶ ἀμετάληπτος ἦγουν ἀνερμήνευτος ὑπὸ τῶν παλαιῶν λέγεται . πολλὴ δὲ οἰκείωσις ἀδελφὸν προσφωνεῖσθαι ὑπὸ Τηλεμάχου τὸν Εὐμαῖον , καθὰ καὶ τὸ ἠθεῖον πρὸ τούτων ὀνομασθη*ναι τὸν δεσπότην Ὀδυσσέα ὑπὸ δούλου τοῦ Λυμαίου , πλὴν ἐκεῖνο μὲν οὐ κατ’ ὀψιν δήθεν παρόντι τῷ Ὀδυσσεῖ προσεφωνήθη . Τη - λέμαχος δὲ ὀφθαλμοῖς βλέπων τὸν Εὐμαῖον ἀδελφικῶς προσφωνεῖ . Σημειῶσαι δὲ καὶ ὅτι Εὐμαῖος μὲν , ὡς προεῖχται , φίλον τέκος αὐτὸν ἐκάλεσεν · αὐτὸς δὲ ἀπαξίων ἴσως τὴν τοιαύτην προσφώνησιν ὡς ἀδελφῷ · αὐτῷ πρεσβύτερῳ προσφάρεται · οὐ γὰρ ἂν φίλον πατέρα καλέση τὸν δοῦλον αὐτὸς , ἀπαξιούν - τος Ὀμήρου τοῦτο διὰ τὸ καὶ τὸν πατέρα Ὀδυσσέα παρεῖναι . Ὅρα δὲ τὸ , ὀφθαλμοῖσιν * ιδών , ἄλλως γὰρ ἀφ’ ἰκανοῦ τῇ φαντασίᾳ ἐβλεπεν αὐτόν , ἐξότου Ἀθηνα παρήνεσεν αὐτῷ πρῶτιστα συζώτῃ ἐσαφικέσθαι . Τὸ δὲ Ὀδυσσέως εὐνὴ χήτει ἐνευναίων κακὰ ἔχει ἀράχνια , συμβολι - κῶς ἐρρέθη , ἀντὶ τοῦ , στερουμένη τῶν ἐγχοιμομένων γέμει ἀραχνίων , ἦγουν ἠμέληται διὰ τὸ μὴ εἶναι τὸν Ὀδυσσέα · εἰώθασι γὰρ οἱ ἀράχαι ἰστουρεῖν ἐν τόποις ἀμελουμένοις . διὸ καὶ παρὰ Ἡσιόδῳ τὸ , ἐκ δ’ ἀγέων ἐλάσσιας ἀράχνια , ἀντὶ τοῦ ἐπιμέλειαν θήσεις τῶν ἀγείων , ὡς ἐπιλεῖν τὰ ἀράχνια οἷα καροποῦ εἰσιργθέντος . οὕτω δὲ καὶ τις ἕ*τερος ποιητὴς μισοπόλεμος ἐθέλων εἰρήνην εὐξασθαι ἀράχνας ἐπεύχεται νήματα ὑφάναι τοῖς ὅπλοις , ἐπειδὴ ἐν εἰρήνης καιρῷ ἀμελουμένων τῶν ὅπλων ποιοῦσιν οὕτως οἱ ἀράχαι , ὑφαίνοντες ἐν αὐτοῖς ἰστούς . παρομιωδὲς οὖν τὸ κακὰ ἀράχνια ἔχειν κείμενον ἐπὶ τῶν πάντῃ ἀμελουμένων σκευῶν , εἴτε ὅπλον εἴθ ἐκεῖνο εἴτε ἄγχος εἴτε εὐνή . Τὸ δὲ χήτει φασίν οἱ παλαιοὶ εἰθεῖαν ἔχειν τὸ χήτος , οἱ καὶ ἐνευναίω γράφουσι κατὰ δοτικὴν πτώσιν , χήτει ἐνευναίῳ , ἵνα εἴη τὸ ἐνεῦναιον χήτος · τὸ μέντοι συνήθεστερον κατὰ γενικὴν πληθυντικὴν γράφεται ἐνευναίων , ἵνα λέγῃ πάλιν ἐν χήτει τῶν ἐγχοιμήρων . ἐνεῦναινα γάρ , ὡς καὶ πρὸ ὀλίγων , τὰ ἐγκοίτια . δήλον δὲ καὶ ὡς σοι - νότερον θηλυχοῦ γένους τὸ χήτει ὁμοίως τῇ σπάνει καὶ * τοῖς τοιούτοις . Τηρητέον δ’ ἐνταῦθα ὡς εἰ καὶ παραδίδεται λέχος μὲν ἡ κλίνη , εὐνὴ δὲ ἡ ἐπ’ αὐτὴν στρωμνὴ κατὰ τὸ , ἐμβάλειτ’ εὐνὴ δέμνια καὶ χλαῖ - ναν , ἢ περ ἐξηγεῖται τὴν εὐνήν , ἀλλὰ τὸ ἐνεῦναιον ἀμφότερα δηλοῖ , τὴν τε εἰρημένην δηλαδὴ εὐνήν καὶ τὸ ὑποκείμενον λέχος . Ὅτι φιλάνδρου γυναικὸς δεῖγμα τὸ , καὶ λήν κείνη γε μένει τεπλήοτι θυμῷ ἐνὶ μεγάροισιν , διότι καὶ δὲ οἱ αἰεὶ φθινύθουσι νύκτες τε καὶ ἡματα δακρυχεύουσι . Τιμὴς δὲ ἐνδείξεις τὸ , τῷ δ’ ἐδρας ἐπὶόντι ὑπόσειν ὁ δεῖνα , ἦγουν ἐξεχωρήσε τῆς ἑδρας ἄναστὰς διὰ τιμὴν τοῦ ἐπιόντος . Ἐκεῖνος δὲ αὐθίς , εἰ περ ἐν τιμῇ τὸν τοιοῦτον , εἴποι ἂν , ἥσο , ὦ ξένιε , ἡμεῖς δὲ καὶ ἄλλοθι δήμεν ἐδρην . ποιεῖ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ὁ πτωχὸς Ὀδυσσεύς , τὸ δὲ
Lemmas: ὁ τοιοῦτος εἰμί , καλός εἶπον καί ὁ , οὖον μέν γάρ τίς θαμά ἀγρός ἐπίοιχαι οὐδέ νομεύς , ἀλλά ἐπιδη - μεύεις , ὡς γάρ δή σύ ἐάω θυμός . εἰμί δέ ἐπιδημεύω ὁ ἐν πόλις διατρίβω καί ὡς εἶπον ἐπί ὁ δῆμος · ὅς καί ἐπίδημος εἰμί εἄν ὁ τοιοῦτος , απεναντίας ὁ ἀποδημῶ καί ὁ ἀποδέω - Μούντι . γίγνομαι δέ ἐκ ὁ ἐπιδημέω πλεονασμός ὁ ὑ ὁμοίως ὁ , χέω χέω , δισκέω δισκεύω . ὁ δέ ἐάω δηλόω μέν ὁ ἀρέσκω , γίγνομαι δέ παρά ὁ Ἡδώ , ἀδέω , καί ἐν διαλύω , ἁνδάνω , καί Αἰολικός , ἁνδάνω · διό καί φιλόω . Εὔμαιος δέ ὁ προσεχῶς ἠθέω λόγος , ὅς ἐθέλω συνεχῶς ὁ Τηλέμαχος βλέπω δνειδιζω ὑπό ὅς ἐπιδημεύω εὐαρεστέω ἀνήρ μνηστήρ προσοχή ἀξιόλογος ὅμιλος . περι δέ ὁ ἀΐδηλος καί * αἰδελον ἀχοούντως γράφω ἀλλαχοῦ . σημειόω δέ ἐν οὗτος ὁ φιλοσοφέω λυμαιος , εἰμί γε ὁ συγχέω ἔρχομαι σπάνις αὐτός θέα εἰμί φημί , οἷος ἐπιθυμέω ἀεί βλέπω αὐτός . ὅτι δέ ἐθάμψε Τηλέμαχος εἰς ὁ ἀγρός , δηλόω ὁ τε κύω ὡς σύνοιδα οὗτος σός - νοντες καί ὁ μνηστήρ οἴομαι μή πλεῖστος αὐτός , ἀλλά ἐν ἀγρός εἰμί ὡς πολλάκις οὗτος ποιέω . ὅτι2 πρᾶγμα μέλλω ὑπόσχεσις καί φιλόφρων δέ ἔλευσις γράφω ὁ , εἰμί οὕτως τις , σῦς δέ ἕνεκα ἐνθάδε ἱκάνω , ὄφρα σύ τε ὀφθαλμός βλέπω καί μῦθος ἀκούω . Τηλέμαχος δέ οὗτος λέγω πρός Εὔμαιος , ὅς καί εὐθύς ἐρωτάω εἰμί περ αὐτός ἔτι ἐν μέγαρον μήτηρ μένω , ἢ τις ἤδη ἀνήρ ἄλλος γαμέω , Ὀδυσσεύς δέ πως εὐνή χῆτος ἐνεύναιον κενός ἀράχνιον κεῖμαι ἔχω . ἔχω δέ ὁ Τηλέμαχος οὗτος πρό πᾶς ἐρωτάω , ὁ μέν γίνος , ὁ δέ καί πρός * οἰκονομία Ὀμηρικός , ὡς εἰμεθόδως ἀκούω μανθάνω ὁ κατά ὁ οἶκος ὁ Ὀδυσσεύς . Ὅρας δέ ὁ τις πολλάχον κεῖμαι ἐνταῦθα , ὅς περ εἰμί προσφώνησις ἀδελφός νέος πρός πρέσβυς . καί εἰμί ὁ λέξις ἀπαρέγνωτος , ἀκίνητος καί ὁ ὅλος εἶπον πρωτόθετος . οὖον γάρ εἰμί ἀρχή τις ὁ τις εὑρίσκω καί οὐδέ ἑρμηνεία ἔχω · διό καί ἀμετάληπτος ἤγουν ἀνερμήνευτος ὑπό ὁ παλαιός λέγω . πολύς δέ οἰκείωσις ἀδελφός προσφωνέω ὑπό Τηλέμαχος ὁ Εὔμαιος , καθά καί ὁ ἠθεῖος πρό οὗτος ὀνομάζω ὁ δεσπότης Ὀδυσσεύς ὑπό δοῦλος ὁ λυμαιος , πλήν ἐκεῖνος μέν οὖον κατά ὄψις δήθεν πάρειμι ὁ Ὀδυσσεύς προσφωνέω . ὅς - λέμαχος δέ ὀφθαλμός βλέπω ὁ Εὔμαιος ἀδελφικῶς προσφωνέω . σημειόω δέ καί ὅτι Εὐμαῖος μέν , ὡς προέχω , φίλος τέκος αὐτός καλέω · αὐτός δέ ἀπαξιόω ἴσως ὁ τοιοῦτος προσφώνησις ὡς ἀδελφός · αὐτός πρέσβυς προσφέρω · οὖον γάρ εἄν φίλος πατήρ καλέω ὁ δοῦλος αὐτός , ἀπαξιόω - ὅς Ὄμηρος οὗτος διά ὁ καί ὁ πατήρ Ὀδυσσεύς πάρειμι . Ὅρας δέ ὁ , ὀφθαλμός * ὁράω , ἄλλως γάρ ἀπό ἱκανός ὁ φαντασία βλέπω αὐτός , ἐξότου Ἀθηνᾶ παραινέω αὐτός πρῶτος συζώτῃ εἰσαφίεμαι . ὁ δέ Ὀδυσσεύς εὐνή χῆτος ἐνεύναιον κακός ἔχω ἀράχνιον , συμβολεύς - Κῶς εἴρω , ἀντί ὁ , στερέω ὁ ἐγχοιμομένων γέμω ἀράχνιον , ἤγουν ἀμελέω διά ὁ μή εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς · εἴωθα γάρ ὁ ἀράσσω ιστουρεω ἐν τόπος ἀμελέω . διό καί παρά Ἡσίοδος ὁ , ἐκ δέ ἄγος ἐλαύνω ἀράχνιον , ἀντί ὁ ἐπιμέλεια τίθημι ὁ ἄγειος , ὡς πιλέω ὁ ἀράχνιον οἷος χαροπός εἰσέρχομαι . οὗτος δέ καί τις ἕτερος ποιητής μισοπόλεμος ἐθέλω εἰρήνη εὔχομαι ἀράχνης ἐπεύχομαι νῆμα ὑφαίνω ὁ ὅπλον , ἐπεί ἐν εἰρήνη καιρός ἀμελέω ὁ ὅπλον ποιέω οὕτως ὁ ἀράσσω , ὑφαίνω ἐν αὐτός ἱστός . παρομιωδη οὖν ὁ κακός ἀράχνιον ἔχω κεῖμαι ἐπί ὁ πάντῃ ἀμελέω σκεῦος , εἴτε ὅπλον εἴθ' ἐκεῖνος εἴτε άγχος εἴτε εὐνή . ὁ δέ χῆτος φημί ὁ παλαιός εὐθύς ἔχω ὁ χῆτος , ὁ καί ἐνεύναιον γράφω κατά δοτικός πτῶσις , χῆτος ἐνεύναιον , ἵνα εἰμί ὁ ἐνεύναιον χῆτος · ὁ μέντοι συνήθης κατά γενικός πληθυντικός γράφω ἐνεύναιον , ἵνα λέγω πάλιν ἐν χῆτος ὁ εγχοιμηρος . ἐνεῦναινα γάρ , ὡς καί πρό ὀλίγος , ὁ ἔγκοίτιον . δῆλος δέ καί ὡς σύ - νοτερός θηλυχοω γένος ὁ χῆτος ὁμοίως ὁ σπάνις καί * ὁ τοιοῦτος . τηρητέον δέ ἐνταῦθα ὡς εἰμί καί παραδίδομαι λέχος μέν ὁ κλίνη , εὐνή δέ ὁ ἐπί αὐτός στρωμνή κατά ὁ , ἐμβάλλω εὐνή δέμνιον καί χλή - νάω , ἢ περ ἐξηγέομαι ὁ εὐνή , ἀλλά ὁ ἐνεύναιον ἀμφότερος δηλόω , ὁ τε εἴρω δηλαδή εὐνή καί ὁ ὑπόκειμαι λέχος . ὅτι2 φίλανδρος γυνή δεῖγμα ὁ , καί λήν ἐκεῖνος γε μένω τεπλήοτι θυμός ἐν μέγαρον , διότι καί δέ ὁ ἀεί φθίω νύξ τε καί ἦμαρ δακρυχέω . τιμή δέ ἐνδείκνυμι ὁ , ὁ δέ ἕδρα ἔπειμι ὑφίημι ὁ Δεῖνα , ἤγουν ἐκχωρέω ὁ ἕδρα ἀνίστημι διά τιμή ὁ ἔπειμι . ἐκεῖνος δέ αὖθις , εἰμί περ ἐν τιμή ὁ τοιοῦτος , εἶπον εἄν , ἀείδω , εἰμί ξένιος , ἐγώ δέ καί ἄλλοθι δίειμι δραίνω . ποιέω δέ ὁ μέν πρῶτος ὁ πτωχός Ὀδυσσεύς , ὁ δέ