eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1427
δασανήσας . γίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ ῥῶ ῥαίω ἀφ’ οὗ καὶ ῥαιστήρ ἢ σφῦρα . καθὰ καὶ πίτω τὸ πίπτω , καὶ ἐν συγχωτῇ καὶ παραγωγῇ πτὼ πταίω τὸ προσκόπτω . οὕτω δὲ καὶ λῶ λαίω ἐξ οὗ τὸ λελαιώ . καὶ κεδὼ κεδαιὼ τὸ σκεδάζω . καὶ κλὼ κλαίω . καὶ κῶ καίω . ἐκ δὲ τοῦ ῥαίω , καὶ ῥαίστης ἐξ οὐ πνυοραίστης καὶ θημοραίστης . τὸ μέντοι ῥῶ , τὸ γάμα προσαλαβὼν , τὴν γρῶνην ποιεῖ . καὶ τὴν γρῶσιν . καὶ τὴν γραιᾶν . Ὅτι εὐχὴ ἀγαθὴ πρὸς οἰκοδεσπότῃν τὸ , κτῆματα δ’ αὐτὸς ἔχους καὶ δόμασιν οἴσιν ἀνάσσους . Ὅτι ὁ ἐρωτῶν περὶ ἀγρουσμένου ξίρου , ἐρώ . ὁπλοῦνεν οὕτως ἀνήρ , ποίης δ’ ἐξίχεται αἰνα γαῖης . ποῦ δὲ νῦ οἱ γενεὴ καὶ πατρίς ἄρουρα . Καὶ σημαίνουσα ὅτι τὸ πατρίς ἄρουρα ἐντελῶς νῦν αἴρηται . ὡς καὶ τὸ , πατρίδα γαῖαν . καὶ παρὰ Πινδάρῳ , ἄρουραν πατρίαν . ὅτι δὲ μόνον τις εἶπε τὸ πατρίς , ἐλλείψις εἶπεν . Ὅτι τὸ ἐλδεῖσθαι , τὰ πλεῖω μὲν ὡς καὶ ἐνταῦθα ἐνέφ - γειαν δηλοῖ . ἐστὶ δὲ ὅτε , καὶ παιθητικὴν ἐννοιαν ἔχει , ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι . νῦν τοι ἐλδεῖσθω * πόλεμος , ἀπὶ τοῦ ἀγαπάσθω . τοιαῦτα δὲ καὶ τὸ μορμολύττομαι καὶ βλάζομαι καὶ ἄλλα μυρία , μέσως ἔχοντα . Ὅτι τὸ ἀναμείναι καὶ παρατρέψαι , ὑπομείναι λέγει . φροῖ γάρ . οἷον ἤκουν ὅπως ἀναίξῃς , οὐχὶται οὐδ’ ὑπέμεινε γνῶναινα . οἷαίως δὲ ὁ λόγος , ἐπὶ ταχίας ξένου ὑποχωρήσεως . Ὅτι κάλλους δηλωτικὸν τὸ , οὐ γάρ τι κακῶ εἰς ὅπα ἔφικι . οἱ τοῦ κάλλους δὲ γνώμονες μνηστήρες τοῦτο φασίν , ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῶν γενέτα Μέντην χαρακτηρίζοντες . ὅσα τὸ ὅλον εἰπόντες πρόσωπον ἀπὸ τοῦ τιμιωτάτου μέρους . ἀφ’ οὗ καὶ τὸ πᾶν παρουσιάζεσθαι πρόσωπον , οἷοναὶ τὸ πρὸς τοῖς ὀφθαλμοῖς . τὸ γὰρ μετὰ τοὺς ὀπας , μέτωπον . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ οὐ μὲν γάρ τι κακῶ εἰς ὅπα ἔφικι , οὕτως ἡ πελαϊὰ μεταβολὴ φράζει . ὅσα μὲν γὰρ ἰδεῖν , σφόδρα ἔφικι τῶν γεννικῶν εἶναι . Ἐνθα ὅρα ὅτι τὸ , γεν - νικόν , ἐτεροῖόν ἐστι τῆς παρὰ τῷ κοινῷ σημασίας καθ’ ἣν ἐκεῖνος γεννικὸν ποίᾶς φροῖ , τὸ γενναῖον διὰ πάχος . Ὅτι ἐπὶ φιλαλῆς ἀποδημίας ἀνελπίστου , εἴποι * τις ἄν . νῦστος ἀπόλετο τοῦ δείνος , οὐτ’ οὖν ἀγγελίας ἐπὶ παίδωμα εἰ ποθεν ἐλθού , οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι . Ἰστέον δὲ ὅτι θεοπροπος μὲν ἄπλος , ὁ μάντις . θεοπροπία δὲ , ἡ τέχνη αὐτοῦ . θεοπρόπιον δὲ , τὸ χρη - σμόδιμα . ὅ καὶ λόγιον ἔλεγον οἱ Ἀττικοί . Ἐπὶ ἰστέον * καὶ ὅτι τὸ , εἴποθεν ἐλθού , ἐλλέ - λειπται τῇ φράσει . τὸ γὰρ πλήρες , οὕτως ἔχει . οὔτε ἀγγελίας ἐπὶ παίδωμα εἴποθεν ἐλθού ἀγγελία δηλαδή ἀγαθὴ περὶ τοῦ Ὀδυσσέως . ἡ ἀγγελία ἀγαθὸς περὶ τῶν ἐκείνου . καὶ τοῦτο μὲν , τὸ χρηῖτον . δύναται δὲ καὶ γενικὴ ἐνιχὴ εἶναι τὸ ἀγγελίας . ἵνα λέγῃ ὅτι οὔτε ὑπὸ ἀγγελίας ἐπὶ παίδωμα εἴποθεν ἐλθού ἀγγέλλουσα τι τῶν κατὰ τὸν Ὀδυσσέα . τὸ δὲ εἰπεῖν ὅτι τὸ ἐλθού ταυτὸν ἐστὶ τῷ , ἐλθούσῃ ἀγγε - λία δηλαδή τινος , Πινδάρῳ μὲν καὶ τοῖς κατ’ ἐκείνον δοκεῖσθαι , φιλεῖται . οὕσων δὲ καὶ Ὀμήρῳ εἰ καὶ ἐν τῷ . γοῦντα καὶ νήμασι παλάσσοιτο ἤκουν ἐπαλάσσοιντο τουτέστιν ἐμολύντο , σχῆμα τοιούτον ἰωρικῶς παραλαμβάνεται . Τὸ δὲ οὐτ’ οὖν , ταυτὸν ἐστὶ τῷ , οὔτε δή . οὐ γὰρ ἀλλ’ αἰτιολογεῖ ὁ οὖν σύν - δεσμος . ἀλλ’ ἐν μυσίοις καὶ παραπλησίοι . Ὅτι ἐστιν ἀληθεύειν τινὰ ἔχοντα ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ καὶ ψευδίσθαι , ἀσχηματίστως . ἄλλως μέντοι καὶ ἄλλως . ὡς ἐνταῦθα Τηλέμαχος ἀληθεύει μὲν λέγων αὐτὰ ἐκεῖνα ὅσα ἤκουσεν ἐκ τῆς Ἀθήνας , ἤκουν ὅτι Μέντης Τέρπιος Ἀγχιάλου υἱὸς πατρῴος ἑταῖρος ἐστιν ὁ ξένος . ἄλλως μέντοι ψεύδεται . φροσὶ γὰρ οἶδεν , ὅτι Ἀθηνα ἔστι καὶ οὐ Μέντης ὁ αὐτῷ ἐμφανισθείς . Ὅτι ἵδιε τραγῳντων , καὶ ταῦτα . οἷδ’ εἰς ὀρχηστίν τε καὶ ἱερῶσ - σαν ἀοιδήν τραγῳμένοι , τέρποντο . Ὅρα δὲ μὴ ποτε ὁ ποιητὴς ἐπίπτης διὰ κάλλος λόγου τὰ ῥήματα ταῦτα παραθέτω τὰ παραγόμενα ἐκ τοῦ τέρπω καὶ τρέπω . Ὅτι ὁποῖρ γοῦλ γόλος . οὐχὶ ὁντος . διὰν , δίνος . διάλογ · διάλογος . γολὴ γόλος · οὐδὲν καὶ τὸ βολίζειν . φροῖ πόρος . γονὴ γόνος . οὐ γὰρ πῶ τις ἄν γόνον αὐτὸς ἀνέγνω . κοῖτη κοῖτος . κοῖτον τι * μῖδηται . πύλη πύλος . ἐν πύλῳ ἐν νακίσαι . ποθὴ πόθος . βία βίος , οὕτως ἰσπίρα ἰσπερος . οἷον . τοῖς δὲ , τιρπομένοις , μέλες ἐπὶ ἴσπερος ἤλθε . τοῦτο δὲ πρέπει ἐχρήθηται καὶ ἐπὶ τῶν τραγῳντων δι’ ὅλης ἡμῖνως ὡς νυκτός , καὶ ἐπὶ τῶν σπαταλῶντων διέθνια . ἔχει γὰρ τι καὶ αἰνυματώδες οὕτος ὁ λόγος . ὡς τῶν μνηστήρων ἐν τῷ τραγ - γῶν , ἄρας ἐντων καὶ σῶτω παραπεμφθέντων ἐπ’ αὐταῖς ταῖς τραπέζαις ἐν βαθείῃ ἰσπίρᾳ . ὡς δὲ σὐνη - θες ἦν τοῖς παλαιοῖς καθεῖς καὶ τοῖς ὑστέρων , καὶ πούθω νυκτῶν συμποσιάζειν , οὐκ ἔστιν ἀμφιβαλεῖν . συμφωνίατῶν δὲ τοῦ τοιούδε συμποσίου , τὸ πρὸ νυκτὸς λέων τὴν τοιαύτην παιδιζοῦν . ὡς δηλοῖ καὶ το , τοῦ ποτον προοίντος καὶ τῆς ὥρας ὑποσκιαζούσης . Ἐνθα ὅρα τὸ ὑποσκιαζούσης , φιλοσόφως
Lemmas: δατέομαι . γίγνομαι δέ ἀπό ὁ ῥῶ ῥαίω ἀπό ὅς καί ῥαιστήρ ἢ σφῦρα . καθά καί πίπτω ὁ πίπτω , καί ἐν συγχωτῇ καί παραγωγή πέτομαι πταίω ὁ προσκόπτω . οὗτος δέ καί λῶ λαίω ἐκ ὅς ὁ λαιός . καί κεδὼ κεδαίω ὁ σκεδάζω . καί κλάω καλέω . καί Κῶς καίω . ἐκ δέ ὁ ῥαίω , καί ῥαίστης ἐκ οὖον πνυοραιιστημι καί θημοραιιστημι . ὁ μέντοι ῥῶ , ὁ γαμάω προσαλαβη , ὁ γρώνη ποιέω . καί ὁ γράω . καί ὁ γραῖος . ὅτι2 εὐχή ἀγαθός πρός οἰκοδεσπότης ὁ , κτῆμα δέ αὐτός χόω καί δόμα ὅς ἀνάσσω . ὅτι2 ὁ ἐρωτάω περί ἀγρουσμένου ξίρου , εἴρω . ὁπλέω οὕτως ἀνήρ , ποῖος δέ ἐξέχω αἰνός γαῖα . ποῦ δέ νῦ ὁ γενεά καί πατρίς ἄρουρα . καί σημαίνω ὅτι ὁ πατρίς ἄρουρα ἐντελής νῦν ἀείρω . ὡς καί ὁ , πατρίς γαῖα . καί παρά Πίνδαρος , ἄρουρα πάτριος . ὅτι δέ μόνος τις εἶπον ὁ πατρίς , ἔλλειψις εἶπον . ὅτι2 ὁ ἔλδομαι , ὁ πλείων μέν ὡς καί ἐνταῦθα νέφω - γειαν δηλόω . εἰμί δέ ὅτε , καί παιθητικὴν ἔννοια ἔχω , ὡς καί ἐν Ἰλιάς . νῦν ὅς ἔλδομαι * πόλεμος , ἀπύ ὁ ἀγαπάω . τοιοῦτος δέ καί ὁ μορμολύττομαι καί βλάζω καί ἄλλος μυρίος , μέσος ἔχω . ὅτι2 ὁ ἀναμένω καί παρατρέπω , ὑπομένω λέγω . φρέω γάρ . οἷος ἀκέω ὅπως ἀναΐσσω , ουχιος οὐδέ ὑπομένω γνῶναινα . οἷος δέ ὁ λόγος , ἐπί Τάχιας ξένος ὑποχώρησις . ὅτι2 κάλλος δηλωτικός ὁ , οὖον γάρ τίς κακόω εἰς δρύοψ ἔφικι . ὁ ὁ κάλλος δέ γνώμων μνηστήρ οὗτος φημί , ἀπό ὁ ὀργή ὁ γενέτης Μέντης χαρακτηρίζω . ὅσος ὁ ὅλος εἶπον πρόσωπον ἀπό ὁ τίμιος μέρος . ἀπό ὅς καί ὁ πᾶς παρουσιάζω πρόσωπον , οἷος ὁ πρός ὁ ὀφθαλμός . ὁ γάρ μετά ὁ ὄψ , μέτωπον . ἰστέον δέ ὅτι ὁ οὖον μέν γάρ τίς κακόω εἰς δρύοψ ἔφικι , οὕτως ὁ Πελαΐα μεταβολή φράζω . ὅσος μέν γάρ ὁράω , σφόδρα ἔφικι ὁ γεννικός εἰμί . ἔνθα ὁράω ὅτι ὁ , γε - νίκον , ἑτεροῖος εἰμί ὁ παρά ὁ κοινός σημασία κατά ὅς ἐκεῖνος γεννικός Ποίας φρέω , ὁ γενναῖος διά πάχος . ὅτι2 ἐπί φιλαλεω ἀποδημία ἀνέλπιστος , εἶπον * τις ἄν . νῦστος ἀπόλλυμι ὁ Δεῖνος , οὐ οὖν ἀγγελία ἐπί παίδωμα εἰμί πόθεν ἔρχομαι , οὔτε θεοπροπία ἐμπάζομαι . ἰστέον δέ ὅτι θεοπρόπος μέν Ἅπλος , ὁ μάντις . θεοπροπία δέ , ὁ τέχνη αὐτός . θεοπρόπιον δέ , ὁ χρή - σμόδιμα . ὅς καί λόγιος λέγω ὁ Ἀττικός . ἐπί ἰστέον * καί ὅτι ὁ , πίνω ἔρχομαι , ἐλλός - λείπω ὁ φράζω . ὁ γάρ πλήρης , οὕτως ἔχω . οὔτε ἀγγελία ἐπί παίδωμα πίνω ἔρχομαι ἀγγελία δηλαδή ἀγαθός περί ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ ἀγγελία ἀγαθός περί ὁ ἐκεῖνος . καί οὗτος μέν , ὁ χράω . δύναμαι δέ καί γενικός ἐνικός εἰμί ὁ ἀγγελία . ἵνα λέγω ὅτι οὔτε ὑπό ἀγγελία ἐπί παίδωμα πίνω ἔρχομαι ἀγγέλλω τίς ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς . ὁ δέ εἶπον ὅτι ὁ ἔρχομαι τατός εἰμί ὁ , ἔρχομαι φάλαγξ - Λία δηλαδή τις , Πίνδαρος μέν καί ὁ κατά ἐκεῖνος δοκέω , φιλέω . οὖσον δέ καί Ὅμηρος εἰμί καί ἐν ὁ . γίγνομαι καί νῆμα παλάσσω ἀκέω παλάσσω τουτέστιν μολύνω , σχῆμα τοιοῦτος ὁρικός παραλαμβάνω . ὁ δέ οὐ οὖν , τατός εἰμί ὁ , οὔτε δή . οὖον γάρ ἀλλά αἰτιολογέω ὁ οὖν σῦς - δεσμός . ἀλλά ἐν μύσιος καί παραπλήσιος . ὅτι2 εἰμί ἀληθεύω τις ἔχω ἐν ὁ αὐτός λόγος καί ψευδίζω , ἀσχημάτιστος . ἄλλως μέντοι καί ἄλλως . ὡς ἐνταῦθα Τηλέμαχος ἀληθεύω μέν λέγω αὐτός ἐκεῖνος ὅσος ἀκούω ἐκ ὁ Ἀθῆναι , ἀκέω ὅτι Μέντης Τέρπιος Ἀγχίαλος υἱός πατρῷος ἑταῖρος εἰμί ὁ ξένος . ἄλλως μέντοι ψεύδω . φροσὶ γάρ οἶδα , ὅτι Ἀθηνᾶ εἰμί καί οὖον Μέντης ὁ αὐτός ἐμφανίζω . ὅτι2 ἴδιος τραγάω , καί οὗτος . οἶδα εἰς ὀρχηστής τε καί ἱερός - σάω ᾠδή τρώγω , τέρπω . Ὅρας δέ μή ποτός ὁ ποιητής πίπτω διά κάλλος λόγος ὁ ῥῆμα οὗτος παρατίθημι ὁ παράγω ἐκ ὁ τέρπω καί τρέπω . ὅτι2 ὁποῖρ γοῦλ Γόλος . οὐ εἰμί . δῖος , Δίνος . διάλογος · διάλογος . Γόλη Γόλος · οὐδείς καί ὁ βολίζω . φρέω πόρος . γονή γόνος . οὖον γάρ πῶ τις ἄν γόνος αὐτός ἀναγιγνώσκω . κοίτη κοῖτος . κοῖτος τίς * μιδηω . πύλη Πύλος . ἐν Πύλος ἐν νακισος . ποθή πόθος . βία βίος , οὕτως ἰσπίρα ἰσπερος . οἷος . ὁ δέ , τρίβω , μέλω ἐπί ἴσπερος ἔρχομαι . οὗτος δέ πρέπω χράω καί ἐπί ὁ τραγάω διά ὅλος ημιναω ὡς νύξ , καί ἐπί ὁ σπαταλάω διέθνια . ἔχω γάρ τίς καί αἰνυματώδες οὗτος ὁ λόγος . ὡς ὁ μνηστήρ ἐν ὁ τρα - γῆ , ἀείρω ἵημι καί Σωτώ παραπέμπω ἐπί αὐτός ὁ τράπεζα ἐν βαθύς ἰσπίρᾳ . ὡς δέ συνίημι - τίθημι εἰμί ὁ παλαιός Καθεῖς καί ὁ ὕστερος , καί Πουθώ νύξ συμποσιάζω , οὐ εἰμί ἀμφιβάλλω . συμφωνία δέ ὁ τοιόσδε συμπόσιον , ὁ πρό νύξ λέων ὁ τοιοῦτος παιδίζω . ὡς δηλόω καί ὁ , ὁ ποτός προέρχομαι καί ὁ ὥρα ὑποσκιάζω . ἔνθα ὁράω ὁ ὑποσκιάζω , φιλόσοφος