eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1656
πάλλομεν ὦκα . ὅπερ καὶ ἐν ’Ιλιάδι ἐπὶ τινὶ γίνεται . ἐκ δ’ ἕθρος κλῆρος μεγαλήτορος Ἐὐρύλοχου , καθά που καὶ ἐν ’Ιλιάδῃ ὁ τοῦ Αἰντεος ἦλθ’ δ’ ἄντα Ἐὐρύλοχος δηλαδὴ , τοῦ κλῆρον ἀναγκαζοντος . ἄμα τῷ γε δύο καὶ εἴκοσ’ ἱπποὶ κλαίοντες διὰ τὸ τῆς τύχης ἄδηλον καὶ τοὺς ἐν τοῖς φθάσαι κινδύνους . κατὰ δ’ ἄμμε λίπον ζῶοντας ὕπισθεν , διὰ τὸ φιλαλληλον . εὐρον δὲ ἐν βίᾳσαις , ὡς πρὸ ὀλίγου ἐφράθη , δώ*ματα Κίρκης , τετυγμένα ξυστοῖσι λάεσιν . ἀμφὶ δὲ μιν λύκοι ἦσαν δρίστοιιν ἤδὲ λέοντες . τοὺς αὐτὴ κατέθεξεν ἐπὶ πακὰ φάμακ’ ἔδωκεν . ἐχὴν γὰρ τὴ Κίρκη , ἥτις εἰς τρυφὴν ἀλληγορικῶς ἐκλαμβάνεται , καὶ τοιαύτας ἀλόγους τινὰς φύσεις προσοίσει θυμίας καὶ ἀρπακτικάς καὶ , τὸ ὕλον αὐτῶν , θηριώδεις , οὐ μὴν καὶ γενναίων τι ἔχούσας , ἀλλὰ τὴ ἀν κατεσφαγώσου πάνυ ἀπαμβυνθείσας ὡς μετ’ ὀλίγα φανείσας ὅπου οἱ τοιούτοι σαινοῦσι τοὺς παρακαλόντας . ἄνδρα τις καθικνούμενος τῶν ἀφριανόντων ἀνθρώπων ὡς ἐν ἀστεῖσμῷ συγκρινά τοὺς τοιούτους τοῖς παρὰ τῇ Κίρκῃ θηρίοις . καὶ θαυμάσεται εἴπερ αὐτὰ μὲν φαρμακοῖς ἐπιθασεύοντο , ἄνθρωπος δὲ τὸ φύσει ἐν ζωοῖς ἡμιώτατον ἀγριώτατον τῇ προαιρέσει γίνεται . Σημεῖωσα δὲ καὶ ὅτι Ἐὐρύλοχος μὲν ἐν τοῖς ἐξῆς ὑπονοεῖ ὡς ἐξ * ἀνθρώπων ἡ Κίρκη ἐκθηριώσασα λύκους ἑαυτὴ καὶ λέοντας ἐποίησεν . ἕτεροι δὲ νοοῦσιν , ὡς ἐξ ἀγρίων καὶ καθὰ φησιν ὁ * ποιητὴς δριεστέρων ἐτιθάσεως . καὶ φαρμακοῖς ἡλλοῖωσε θέλξασα , ὅ ἐστι νοηρωτέρους πρὸς τὰς κατὰ φύσιν θηριώδεις ἐνεργείας ἐποίησεν , ὡς που καὶ ὁ τῶν Ἀχαιῶν ἠθίζεται νόος , ἀντὶ τοῦ , νοηρότερος ἐνεργεῖν γίνεται . αἰτε δὲ ἐγχώριοι λέοντες οἱ ἠθίζοντες καὶ λύκοι αἰτε καὶ ἄλλοθεν ποθεν μετενηργημένοι , σωπᾶς ὁ ποιητὴς ὡς μὴ ἀναγκαίων ὄν παρασημανθῆναι . Κακὰ δὲ φάρμακα πρὸς διαστολὴν ἐφράθη τῶν ἀγαθῶν . Ἐμὲς οὖν ἐν τοῖς ἑφεξῆς φαρμάκων ἐσθλῶν ἔχειν δίδωσι τῷ Ὀδυσσῇ . Σημεῖωσα δὲ καὶ ὅτι ἐν τῷ , δύο καὶ εἴκοσιν ἱπποὶ , πεντήκοντα εἶναι φασίν οἱ παλαιοὶ τοὺς ἐξ ἀρχῆς τῷ Ὀδυσσῇ συμπλέοντας ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν νῆϊ , στοιχάζομενοι οὕτως . ἐξ ἀφ’ ἐκάστης νῆος ἀπώλοντο παρὰ τοῖς Κίκεσιν . ἐπαθε δὴ τοῦτο καὶ ἡ τοῦ Ὀδυσσέως ναῦς . λοιποὶ τοίνυν ἐν ἐκάστῃ νῆϊ ἀνὰ μθ’ . ὧν ἄρτι μειωθέντων εἰς δύο οἱ μὲν ἡμίσεις εἴκοσιδύο ἀκολουθοῦσιν Ἐὐρύλοχῳ . οἱ δὲ ἄλλοι μένουσι παρὰ τῷ Ὀδυσσῇ . γέγραπται δὲ καὶ ἐν τῇ γ’ ῥαψωδίᾳ ὡς καὶ αἱ τοῦ Νέστορος νῆες ἀνὰ πεντήκοντα εἶχον ἐπιζώπους . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ , ἠρίθμησον , ἀρχὴν δὲ καὶ ἐξῆς , τινὲς μὲν δακτυλικῶς * τὴν ἀρχὴν ἐπόδισαν λαβόν - τες τὴν αὐ συλλαβὴν ἁρχειᾶν διὰ τὸ ἐπιμείνον ἀρμονον ἦντα . οὗον , ἠρίθμσον . τὸ δὲ ὡν μακρὸν ἐδέ - ξαντο κατὰ πολλὰς αἰτίας . καὶ οὕτω δι’ αὐτοῦ καὶ τῆς ἄρ συλλαβῆς ἀπετέλεσαν πόδα σπονδεῖον . καὶ οὕτω μὲν τινες . ἕτεροι δὲ τὸ ἡ καὶ τὸ ρὶ καταλογισάμενοι εἰς σπονδεῖον τὰς ἑφεξῆς τρεῖς συλλαβὰς τρόπον συννεφωνήσεως ἔχουν συντεζήσεως σπονδιακῶς ἐξ ἀναπαίστου ἐφρύθμισαν . Ὅτι οἱ παρὰ τῇ Κίρκῃ λύκοι καὶ λέοντες οὐς καὶ αἰνὰ πέλωρα λέγει καθ’ ὁμοιότητα τοῦ πρὸ διέ - γων ἠθίζοντος δυνοῦ πειλῶρον οὐχ’ ὠμώθησαν ἐπ’ ἀνθρώμ τοὺς περὶ τὸν Ὀδυσσέα ὅτε εἰς τὰ τῆς Κίρ - κης δώματα ἦλθον , ἦδη γὰρ ἐθελζήσεν ὑπὸ Κίρκης φαρμακοῖς κακοῖς , ἀλλ’ ἄρα οὕτοι οὐχὼσι μακρὸσι περισαιροντες , ἀνέστην . αἰτε παραβολὴν πορισάμενος ἐκ τοῦ σαινον ὅπερ ἐπὶ κυνὸς κυοῦντος εἴται , ὡς αὐτὴς φανίται , φράσιν , ὡς δ’ ὅταν ἀμφὶ ἀνάκτα κύνας δάπνηνιν ὄντα σάι - νῶσιν , αἰὶ γὰρ τε φρίμυ μαλίγματα θυμοῦ , ὡς τοὺς ἀμφὶ λύκοι κρατερόνυγες ἤδὲ λέοντες σάινον . οἱ δὲ ὅμως ἔδεισαν διὰ τὸ προφαινόμενον , ἐπεὶ φησιν ἴδον αἰνὰ πέλωρα . Καριοτάτη δὲ λέξις τὸ σάιναν ἐπὶ ζῴων ἀλόγων . ὅ ἐστι σάιν τὴν οὐράν . διὸ καὶ ἐνίμαινε τοὺς αὐτὴν εἰπόν . γίνεται δὲ ἀπὸ * τοῦ σῶ σῶ τὸ σῶω , σαινώ . ὡς θοῦ θαινώ . ξοῦ ξαινώ . κῶ καινω , χω χαίνω , καὶ τὰ ὁμοια . λέγεται δὲ ἡ λέξις παρὰ τοῖς μετ’ Ὁμήρου μεταφορικῶς καὶ ἐπὶ τοῦ κολακεύειν διὰ τὸ ἐν τοῖς σαινοῦσι ζῴοις κολακευτου . Τὸ δὲ ὠμώθησαν ἐπ’ ἀνθρώσιν , ἀντὶ τοῦ , κατ’ ἀνθρώων . ὡς καὶ τὸ , δαι - μονὴν τί μοι ἐπίζεις , ἀντὶ τοῦ , κατ’ ἐμοῦ ἔχεις . οὕτω καὶ ἐν ’Ιλιάδῃ ἐπαλλήλοιαν θροῦσαν , ἀντὶ τοῦ , κατὰ ἀλλήλων . Μαλίγματα δὲ θυμοῦ , χρόια τινά . ἡ μαγδαλία μαλλισσονται κύνας , ἦν αὐτοὶ ὡς εἴδος προσηγόμυνοι ἐφηγόρασι . τὶς δὲ ἡ μαγδαλία , ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα ἠριθήσεται . Ὅρα δὲ καὶ ὅτι οὐ μόνον ἵπποι κρατερόνυγες , ὡς καὶ προεδήλωται , ἀλλ’ ἴδου καὶ λύκοι ἰνταῖθα . Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ κατὰ τοὺς ἠθίζοντας λύκους καὶ λέοντας λόγος , οἱ θολυθέντες φαρμακοῖς οὐχ’ ὁρμῶνται κατ’ ἀνθρώων ἀλλὰ περισαινοῦσιν , αἰνίττεται μὲν , ὡς καὶ προσηλώθη , τὴν τρυφημ παντὸς ἡθους ἀγρίου μαλθακινηρ εἰναι . ἐστι δὲ προσομης καὶ ἐπὶ ἀνδρῶν οἱ φύσει ἀγριοι ὄντες ὁμως διὰ κέρδος προσποιούμεντα ἡμέρως ἔχειν καὶ σαίνειν τοὺς παραγεγόντας . Ὅτι στέαντες οἱ περὶ τὸν ῥηθέντα Εὐρύλοχον ἐν προθύροις Κίρκης ἔνδον ἀκουνον ἀειδούσης ὅτι καλή , ἰσὸν ἐποιομένης μέγαν ἀμβροτον , οἱα θεάων λεπτά τε καὶ * χαρίεντα καὶ ἀγλαὰ ἔργα πείλου - ται . ἐπανος δὲ ταῦτα πέπλου καλοῦ . εὐγενὴς δὲ ἡ ἱστορυία ὡς καὶ ἡ Πηνελόπη δηλοῖ , καὶ ἡ Ἑλένη , καὶ ἡ Χρυσίς , καὶ ἡ Ἀνδρομάχη . γυναικῶν δὲ καὶ τὸ ἐν τοῖς ἔργοις γλυκὸν , ὑπολειπομένου τοῦ πόνου τῇ ἀοιδῇ . ἡ μέντοι Ναυσικάα καὶ αἱ περὶ αὐτὴν οὐ πονοῦσαι ἀλλὰ μετὰ τὸ ἔργον ἐμελπον ἀνα - καλούμεναι τὸ τῆς ψυχῆς ἡδόμενον . ὑποκατιῶν δὲ καὶ οὕτω φησὶν ὁ ποιητὴς ἔνδον τις ἐποιομένη μέγαν ἰσὸν καλὸν ἀοιδίαι . διέπεδον δ' ἔπεσ' ἀμφιμέμυκε , τουτίστιν ἥχει . καὶ ὡς ἀπὸ φωνῆς δὲ ῥυδὼν ἡ λέξις τέτραπται . ἀλλαχοῦ δὲ , καὶ θύρα ἐμυχον . ἑτέρωθι δὲ , θύρατ' ἔθραχον ὡς ὅτε ταύ - ρος . καὶ βροντὴν δὲ τις μακυνέσαι φησι κατὰ ὁμοίαν μεταφορὰν ἢ καὶ ὀνοματοποιητικῶς . Περὶ δὲ τοῦ , ἰσὸν ἐποιομένη , καὶ ἐν ἄλλοις δεδήλωται . Τὸ δὲ καλὸν ἀοιδίαν ἡμ' ἀοιδίαν μετ' ὀλίγα φησίν . ἀσύνθετος δὲ τὸ ἀοιδίαι . ἀείδειν γὰρ τὸ κοινόν . Ὅτι δὲ τὸ ἔδειν ἐν τῷ ἐργάζεσθαι δεῖξμά ἐστι τοῦ ῥαδίως τὸ ἔργον ποιεῖν , ἐτι δὲ καὶ σὺν ἡδονῇ , κατὰ γὰρ Πλάτωνα τὸν φιλόσοφον οὐδὲν ζῶον ἐντυμῶνον ἄδει , ἐδήλωσε καὶ ὁ περὶ Παρθασίου τοῦ Ἐφεσίου ζωγράφου ἱστορήσας , ὡς οὐχ ἄνθως αὐτῷ τὰ κατὰ τέχνην ἐποιεῖτο ἀλλὰ ῥαδίως ὡς καὶ ἄδειν γράφοντα . * Λέπιδον δὲ οὐ γὴν ὑπα - θρον ἐνταῦθα δηλοῦν ἔοικεν , ἀλλὰ τὸ τοῦ δώματος ἐμβαδόν . ἐξ αὐτοῦ δὲ τὸ πᾶν δόμα δηλοῦντα , ἥχθεν δηλαδὴ ὤν . Ὅτι Πολίτης κύριον ἀρχιζὸς ἀνὴρ χήδιστος ἑτάρων ἦν μεδοντάτος τε τῷ Ὀδυσσεῖ . ἐστι δὲ χήδιστος μὲν ὁ φίλτατος , οὐ μάλιστα χήδεται τις . Κεδντάτος δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς , ὁ φροντιστικώτατος , ὁ ἐστι σοφώτατος ἢ συντεώτατος . ἔστι δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι Πολίτης κύριον . * Ὅτι φθιγξαμένων τῶν περὶ Ὀδυσσία ἐξωθεν καὶ καλε - σάντων ταχὺ ἐξελθούσα ἡ Κίρκη θύρας ὤξιε φανινάς , καὶ κάλει . οἱ δ' ἄμα πάντες ἐδδρείσαν ἔποντο . οὕτω γὰρ ἡ ἡδονὴ ἐκολπὸν εἰς ἣν ἀλληγορεῖται ἡ Κίρκη , ἄμα καλουμένη καὶ ὑπακούουσα καὶ εἰσδεχομένη τοὺς μὴ ἴδοντας . Εὐρύλοχος δὲ φησιν ὑπᾶμινε , τουτίστιν ἔμεινεν , οὐν ἡκολούθησεν , διόσάμενος δόλον εἶναι , ὁποία τις ἰδρυς , ὡώσατο δὲ δόλον , διὰ τε τὸ αἴμα ἐξελθεῖν τὴν Κίρκην , καὶ τὸ κάλεισαι δίχα ἐρωτῆ*σεως , ἡ διὰ τὸ μόνην ὀφθῆναι , καὶ διὰ τὴν ἡμερό-394 τητα δὲ φασι τῶν θηρίων . Τὸ δὲ ἐξελθούσα θύρας ὤξιε , προθύστερόν ἐστιν . οἱμελε γὰρ εἰπεῖν ὡς θύρας οἴσασα ἐξῆλθεν . Ἡ δὲ παραλήγουσα τῆς αἰδωλίας διὰ διφθογγου ἀεὶ γράφεται , διὰ τὴν κλισιν τοῦ , ἰδρὶς ἰδρωος , ὡς ὄρεως . εἶτα διασυνιάζων καὶ οἶος ἦν ὁ τῆς Κίρκης δόλος , ἐπαγει · εἰδεν δ' εἰσαγαούσα κατὰ κλισμοὺς τε θρόνους τε . ἐν δὲ σμιν τυρόν τε καὶ ἄλμητα καὶ μέλι χλωρὸν οἶνῳ Πραμνίῳ ἐμίκα . ἀνέμαχε δὲ σίτῳ φάμμακα ἡγυρά . ὁ ταυτὸν ἐστι τῷ , κακὰ φάρ*μακα . ὧν ἐνταῦθα τέλος ἡ τῆς πατρίδος λήθη . φησι γοῦν · ἵνα πᾶχν λαθοίσατο πατρίδος αὐῆς . τοιούτον γὰρ ἡ ἡδονή , ἑαυτῆς μόνης ποιουμένη τὸν τρυφόντα , τῶν δὲ σπου - δαιωτέρων ἀπάγουσα . αὐτὰρ ἐπαὶ φησι δώκέν τε καὶ ἔπιον , αὐτὶξ ἔπειτα ῥαδίῳ πειληγνία κατὰ συγχοίαιν ἐώργυν . ἤρουν καθιέρηνεν ἐν μάνδραις χοίρων . εἶτα ὡς αὐτοχρημα τοιούτων γινομένων οἱ τὸν πνεύοντα ἐπλώσιν ἐπιφύρει · οἱ δὲ σινῶν μὲν ἔχον καμαλὰς φωνὴν τε τριχας τε καὶ δέμας , αὐτὰρ νοῦς ἦν ἑαπεδὸς ὡς τὸ πάρος περ . διὸ καὶ κλαίοντες εἴρχα*το οἱα νοῦντες ὁ ἐπαθον . ἐπεὶ δὲ οὐ παράμορος ἡ ἡδονή , ἀλλ' ἐπὶ βραχὺ κολακευτικῶς διλεῖσασα καὶ θιλάσασα κατὰ φαντασίαν ἀγαθῶν τινός , εἶτα ἐνῆγα τοὺς χείροσι , καὶ οὐκέτι μετὰ τὸν πνεύοντα καὶ τὴν ἀποχορηγοσίαν ἡδὲς εὐοχὶ τοὺς μεταβληθέντας ἀλλὰ πρεπόντως ἀλόγους φησίν . τοῦτο δὲ Κίρκη παρ' ἀκνλον βάλαιόν τ' ἐβάλει κοινῶς , οἱα σὺνς χαμαιωννῶδες αὐτὲν ἐδουν . αὶ μὲν οὖν καὶ τοὺς παρὰ τῇ Κίρκῃ λίνους καὶ τοὺς λίντας ὁ πνεύων ὁ ῥηθεὶς μεταποιεῖ , οὐχ ἐστιν ἐκ τοῦ ποιητοῦ γινώαι . τοὺς δὲ ὡς * ἐμμέθη χοίρους τὸ τοῦ πνεύοντος σῶμα ἐξ ἀνθρώπων ἐποίη . περὶ ὧν ἡ ἀλληγορία τοιαῦτα φησίν . Κίρκη ἡ κατὰ τὰ γυνεῖα ἡδονή , καὶ ἡ ἐν τρυφῇ κατασώφρωσις . ἡπιο οἱ ἡμ - πελάσαντες ἐκθηριούνται μὲν σὺν τῇ ἀλογίᾳ . καὶ οὐ μόνον ἄλλως ἀλογίζονται πολυτρόπως , ἀλλὰ καὶ εἰς χοίρους μεταποιούνται χαμαιωννάδες , κατω βριθόντες καὶ ἀνακύπτειν οὐκ ἔχοντες . ὁ νοῦς μέντοι
Lemmas: πάλλω ὦκα . ὅσπερ καί ἐν Ἰλιάς ἐπί τις γίγνομαι . ἐκ δέ θρους κλῆρος μεγαλήτωρ Εὐρύλοχος , καθά ποῦ καί ἐν Ἰλιάδης ὁ ὁ Αἰντεος ἔρχομαι δέ ἄντα Εὐρύλοχος δηλαδή , ὁ κλῆρος ἀναγκάζω . ἄμη ὁ γε δύο καί εἴκοσι ἵππος καλέω διά ὁ ὁ τυγχάνω ἄδηλος καί ὁ ἐν ὁ φθάνω κίνδυνος . κατά δέ ἡμεῖς λείπω ζῷον ὕπειμι , διά ὁ φιλάλληλον . εὑρίσκω δέ ἐν βιάζω , ὡς πρό ὀλίγος φράζω , δώ*ματα Κίρκη , τεύχω ξυστόν λᾶας . ἀμφί δέ ὅς λύκος εἰμί δρίστοιιν ἠδέ λέων . ὁ αὐτός κατατίθημι ἐπί Πακάς φημί δίδωμι . ἔχω γάρ ὅς Κίρκη , ὅστις εἰς τρυφή ἀλληγορικός ἐκλαμβάνω , καί τοιοῦτος ἄλογος τις φύσις προσφέρω Θυμίας καί ἀρπακτικός καί , ὁ ἰάλλω αὐτός , θηριώδης , οὖον μήv καί γενναῖος τίς ἔχω , ἀλλά ὅς εἰς κατεσφαγώσου πάνυ απαμβυνθεισος ὡς μετά ὀλίγος φαίνω ὅπου ὁ τοιοῦτος σαίνω ὁ παρακαλέω . ἀνήρ τις καθικνέομαι ὁ αφριανειμι ἄνθρωπος ὡς ἐν ἀστεϊσμός συγκρίνω ὁ τοιοῦτος ὁ παρά ὁ Κίρκη θηρίον . καί θαυμάζω εἴπερ αὐτός μέν φαρμακός επιθασευαρτυω , ἄνθρωπος δέ ὁ φύσις ἐν ζωός ἡμιώτατον ἄγριος ὁ προαίρεσις γίγνομαι . σημειώνω δέ καί ὅτι Εὐρύλοχος μέν ἐν ὁ ἑξῆς ὑπονοέω ὡς ἐκ * ἄνθρωπος ὁ Κίρκη ἐκθηριόω λύκος ἑαυτοῦ καί λέων ποιέω . ἕτερος δέ νοέω , ὡς ἐκ ἄγριος καί καθά φημί ὁ * ποιητής δριεστερας ἐτιθάσεως . καί φαρμακός αλλοιώνω θέλγω , ὅς εἰμί νοηρός πρός ὁ κατά φύσις θηριώδης ἐνέργεια ποιέω , ὡς ποῦ καί ὁ ὁ Ἀχαιός ἠθίζω νόος , ἀντί ὁ , νοηρός ἐνεργέω γίγνομαι . εἴτε δέ ἐγχώριος λέων ὁ ἠθίζω καί λύκος εἴτε καί ἄλλοθεν πόθεν μετενηργημένοι , Σωπᾶς ὁ ποιητής ὡς μή ἀναγκαῖος εἰμί παρασημαίνω . Κακός δέ φάρμακον πρός διαστολή φράζω ὁ ἀγαθός . Ἐμὲς οὖν ἐν ὁ ἐφεξῆς φάρμακον ἐσθλός ἔχω δίδωμι ὁ ὀδύσσομαι . σημειώνω δέ καί ὅτι ἐν ὁ , δύο καί εἴκοσι ἵππος , πεντήκοντα εἰμί φημί ὁ παλαιός ὁ ἐκ ἀρχή ὁ ὀδύσσομαι συμπλέω ἐν ὁ κατά αὐτός ναῦς , στοιχαζομενω οὕτως . ἐκ ἀπό ἕκαστος ναός ἀπόλλυμι παρά ὁ Κίκι . πάσχω δή οὗτος καί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ναῦς . λοιπός τοίνυν ἐν ἐκάστης ναῦς ἀνά μθ’ . ὅς ἄρτι μειόω εἰς δύο ὁ μέν ἥμισυς εἴκοσιδύο ἀκολουθέω Εὐρύλοχος . ὁ δέ ἄλλος μένω παρά ὁ ὀδύσσομαι . γράφω δέ καί ἐν ὁ γε ῥαψῳδία ὡς καί ὁ ὁ Νέστωρ ναῦς ἀνά πεντήκοντα ἔχω ἐπιζώπους . ἰστέον δέ ὅτι ἐν ὁ , ἀριθμέω , ἀρχή δέ καί ἑξῆς , τις μέν δακτυλικός * ὁ ἀρχή ποδίζω λαμβάνω - αἱρέω ὁ αὖος συλλαβή Ἀρχίας διά ὁ ἐπιμένω ἀρμονον ἀντάω . οὖον , ἀριθμέω . ὁ δέ ὡς μακρός ἐδέ - ξαντός κατά πολύς αἴτιος . καί οὗτος διά αὐτός καί ὁ ἄρα συλλαβή ἀποτελέω πούς σπονδεῖος . καί οὗτος μέν τις . ἕτερος δέ ὁ ὁ καί ὁ ριʹ καταλογίζομαι εἰς σπονδεῖος ὁ ἐφεξῆς τρεῖς συλλαβή τρόπος συννεφωνήσεως χόω συντεζήσεως σπονδιακῶς ἐκ ἀνάπαιστος εφρυθμισαω . ὅτι2 ὁ παρά ὁ Κίρκη λύκος καί λέων οὖς καί αἰνός Πέλωρος λέγω κατά ὁμοιότης ὁ πρό διέ - γῆ ἠθίζω δύο πειλωρος οὐ ὄμνυμι ἐπί ἀνθρώμ ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς ὅτε εἰς ὁ ὁ Κίρ - κέω δῶμα ἔρχομαι , ἤδη γάρ ἐθελζήσεν ὑπό Κίρκη φαρμακός κακός , ἀλλά ἄρα οὕτος ουχωσις μακρός περισαιροντες , ἀνίστημι . εἴτε παραβολή πορίζω ἐκ ὁ σαίνω ὅσπερ ἐπί κύων κυέω ἵημι , ὡς αὐτός φανίτης , φράσις , ὡς δέ ὅταν ἀμφί ανακτώ κύω δάπνηνιν εἰμί Σάι - νάω , ἀεί γάρ τε φρίμυ μαλίγματα θυμός , ὡς ὁ ἀμφί λύκος κρατερόνυγες ἠδέ λέων σαίνω . ὁ δέ ὅμως δείδω διά ὁ προφαίνω , ἐπεί φημί ὁράω αἰνός Πέλωρος . καριοτηταω δέ λέξις ὁ σαίνω ἐπί ζῷον ἄλογος . ὅς εἰμί Σάιν ὁ οὐρά . διό καί ἐνίμαινε ὁ αὐτός εἶπον . γίγνομαι δέ ἀπό * ὁ σῶ σῶ ὁ σῴζω , σαίνω . ὡς τίθημι θαινώ . ξέω ξαίνω . Κῶς καίνω , χόω χαίνω , καί ὁ ὅμοιος . λέγω δέ ὁ λέξις παρά ὁ μετά Ὅμηρος μεταφορικός καί ἐπί ὁ κολακεύω διά ὁ ἐν ὁ σαίνω ζῷον κολακευτής . ὁ δέ ὄμνυμι ἐπί ἀνθρώσιν , ἀντί ὁ , κατά ἀνθρώων . ὡς καί ὁ , δή - μονή τίς ἐγώ ἐπιζέω , ἀντί ὁ , κατά ἐγώ ἔχω . οὗτος καί ἐν Ἰλιάδης επαλληλοεις θρῴσκω , ἀντί ὁ , κατά ἀλλήλων . Μαλίγματα δέ θυμός , χροιά τις . ὁ μαγδαλιά μαλλισσοντ κύω , εἰμί αὐτός ὡς εἶδος προσηγομυνοος ἐφηγόρασι . τις δέ ὁ μαγδαλιά , ἐν ὁ μετά οὗτος ἐρίζω . Ὅρας δέ καί ὅτι οὖον μόνος ἵππος κρατερόνυγες , ὡς καί προδηλόω , ἀλλά ὁράω καί λύκος ἰνταῖθα . ἰστέον δέ ὅτι ὁ κατά ὁ εθίζω λύκος καί λέων λόγος , ὁ θολυω φαρμακός οὐ ὁρμάω κατά ἀνθρώων ἀλλά περισαίνω , αἰνίσσομαι μέν , ὡς καί προσηλόω , ὁ τρυφημι πᾶς ἦθος ἄγριος μαλθακινηρ εἰναι . εἰμί δέ προσομεις καί ἐπί ἀνήρ ὁ φύσις ἄγριος εἰμί ὁμῶς διά κέρδος προσποιέω ἥμερος ἔχω καί σαίνω ὁ παράγω . ὅτι2 στέας ὁ περί ὁ εἴρω Εὐρύλοχος ἐν πρόθυρον Κίρκη ἔνδον ἀκουνον ἀείδω ὅτι καλός , ἴσος ποιέω μέγας ἄμβροτος , οἶος θεός λεπτός τε καί * χαρίεις καί ἀγλαός ἔργον φείλω - ὁ . Ἐπάνος δέ οὗτος πέπλος καλός . εὐγενής δέ ὁ ἱστορυία ὡς καί ὁ Πηνελόπη δηλόω , καί ὁ Ἑλένη , καί ὁ Χρυσίς , καί ὁ Ἀνδρομάχη . γυνή δέ καί ὁ ἐν ὁ ἔργον γλυκός , ὑπολείπω ὁ πόνος ὁ ᾠδή . ὁ μέντοι Ναυσικάα καί ὁ περί αὐτός οὖον πονέω ἀλλά μετά ὁ ἔργον μέλπω ἀνα - καλέω ὁ ὁ Ψυχή ἥδομαι . ὑποκάτειμι δέ καί οὗτος φημί ὁ ποιητής ἔνδον τις ποιέω μέγας ἴσος καλός αοιδιος . διαποδίζω δέ ἔπος ἀμφιμυκάομαι , τουτιειμι ἠχέω . καί ὡς ἀπό φωνή δέ ῥυδὼν ὁ λέξις τρέπω . ἀλλαχοῦ δέ , καί θύρα μυχός . ἑτέρωθι δέ , θύρα θράσσω ὡς ὅτε ταῦ - ρος . καί βροντή δέ τις μηκύνω φημί κατά ὅμοιος μεταφορά ἢ καί ὀνοματοποιητικῶς . περι δέ ὁ , ἴσος ποιέω , καί ἐν ἄλλος δηλόω . ὁ δέ καλός ἀοιδιάω ἡμέτερος ἀοιδιάω μετά ὀλίγος φημί . ἀσύνθετος δέ ὁ αοιδιος . ἀείδω γάρ ὁ κοινός . ὅτι2 δέ ὁ δήω ἐν ὁ ἐργάζομαι δέξιμος εἰμί ὁ ῥᾳδίως ὁ ἔργον ποιέω , ἔτι δέ καί σύν ἡδονή , κατά γάρ Πλάτων ὁ φιλόσοφος οὐδείς ζῷον ἐντυμῶνον ἄδεια , δηλόω καί ὁ περί Παρθασίου ὁ Ἐφέσιος ζωγράφος ἱστορέω , ὡς οὐ Ανθώ αὐτός ὁ κατά τέχνη ποιέω ἀλλά ῥᾳδίως ὡς καί ἀνδάνω γράφω . * Λέπιδον δέ οὖον γή ὑπα - θρῴσκω ἐνταῦθα δηλόω ἔοικα , ἀλλά ὁ ὁ δῶμα ἐμβαδόν . ἐκ αὐτός δέ ὁ πᾶς δόμα δηλόω , ἔχθω δηλαδή εἰμί . ὅτι2 Πολίτης κύριος ἀρχίζω ἀνήρ χήδιστος ἑταῖρος εἰμί μεδοντάτος τε ὁ Ὀδυσσεύς . εἰμί δέ χήδιστος μέν ὁ φίλος , οὖον μάλιστα χανδάνω τις . Κεδντάτος δέ κατά ὁ παλαιός , ὁ φροντιστικός , ὁ εἰμί σοφός ἢ συντεώτατος . εἰμί δέ καί ἐν Ἰλιάς Πολίτης κύριος . * ὅτι2 φθιγξαμένων ὁ περί Ὀδυσσία ἐξωθεν καί καλός - σάντος ταχύς ἐξέρχομαι ὁ Κίρκη θύρα οἴγω φανιναω , καί καλέω . ὁ δέ ἄμη πᾶς εδδρεισαω ἕπω . οὗτος γάρ ὁ ἡδονή κόλπος εἰς ὅς ἀλληγορέω ὁ Κίρκη , ἄμη καλέω καί ὑπακούω καί εἰσδέχομαι ὁ μή ὁράω . Εὐρύλοχος δέ φημί ὑπᾶμινε , τουτιειμι μένω , ὀν ἀκολουθέω , δίδωμι δόλος εἰμί , ὁποῖος τις ἰδρύω , ὁράω δέ δόλος , διά τε ὁ αἷμα ἐξέρχομαι ὁ Κίρκη , καί ὁ καλώ δίχα ἐρωτῆ*σεως , ὁ διά ὁ μόνος ὁράω , καί διά ὁ ὅμερος τητάω δέ φημί ὁ θηρίον . ὁ δέ ἐξέρχομαι θύρα οἴγω , προθύστερόν εἰμί . οιμελω γάρ εἶπον ὡς θύρα οἴομαι ἐξέρχομαι . ὁ δέ παραλήγω ὁ αἰδωλίας διά δίφθογγος ἀεί γράφω , διά ὁ κλίσις ὁ , Ιδρίς ἱδρώς , ὡς ὀρεύς . εἶτα διασυνιαζω καί οἶος εἰμί ὁ ὁ Κίρκη δόλος , ἐπάγω · ὁράω δέ εἰσάγω κατά κλισμός τε θρόνος τε . ἐν δέ Σμῖν τυρός τε καί ἄλμητα καί μέλι χλωρός οἶνος πράμνιος ἐμίκα . ἀναμάχομαι δέ σῖτος φάμμακα ἡγυρά . ὁ τατός εἰμί ὁ , κακός φάρ*μακα . ὅς ἐνταῦθα τέλος ὁ ὁ πατρίς λήθη . φημί γοῦν · ἵνα πᾶχν λανθάνω πατρίς ἰαύω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἡδονή , ἑαυτοῦ μόνος ποιέω ὁ τρύφω , ὁ δέ ἕπω - δαιωτέρων ἀπάγω . ἀτάρ πη φημί δίδωμι τε καί πίνω , αὐτός ἔπειτα ῥᾴδιος πειληγνία κατά συγχοια ἔργω . ἀρόω καθαιρέω ἐν μάνδρα χοῖρος . εἶτα ὡς αὐτόχρημα τοιοῦτος γίγνομαι ὁ ὁ πνέω πίμπλημι ἐπιφέρω · ὁ δέ Σῖναι μέν ἔχω καμαλὰς φωνή τε τριχάς τε καί δέμας , ἀτάρ νόος εἰμί ἑαπεδὸς ὡς ὁ πάρος περ . διό καί καλέω λέγω οἶος νοῦς ὁ πάσχω . ἐπεί δέ οὖον παράμορος ὁ ἡδονή , ἀλλά ἐπί βραχύς κολακευτικός διαλέγω καί θιλανθανω κατά φαντασία ἀγαθός τις , εἶτα ἐνάγω ὁ χείρων , καί οὐκέτι μετά ὁ πνέω καί ὁ ἀποχορηγοσίαν ἀείδω εὐοχὶ ὁ μεταβάλλω ἀλλά πρεπόντως ἄλογος φημί . οὗτος δέ Κίρκη παρά ἀκνλον βάλλω τε βάλλω κοινῶς , οἶος σύνειμι χαμαιωννῶδες αὐτός δήω . ὅς μέν οὖν καί ὁ παρά ὁ Κίρκη Λίνους καί ὁ Λίντας ὁ πνεύω ὁ ἐρῶ μεταποιέω , οὐ εἰμί ἐκ ὁ ποιητής γιγνώσκω . ὁ δέ ὡς * μένω χοῖρος ὁ ὁ πνέω σῶμα ἐκ ἄνθρωπος ποῖος . περί ὅς ὁ ἀλληγορία τοιοῦτος φημί . Κίρκη ὁ κατά ὁ γυνειος ἡδονή , καί ὁ ἐν τρυφή κατασώφρωσις . ήπιος ὁ ἡμεῖς - πελάζω ἐκθηριόω μέν σύν ὁ ἀλογία . καί οὖον μόνος ἄλλως ἀλογίζομαι πολύτροπος , ἀλλά καί εἰς χοῖρος μεταποιέω χαμαιωννάδες , κάτω βρίθω καί ἀνακύπτω οὐ ἔχω . ὁ νόος μέντοι