eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1708
Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Α Ι Α Μ . ὡς περ ἐν ἄλλοις τὸ κατ’ ἐκπλήξιν ἢ φόβον ἢ ἔρωτα ἢ τι τοιοῦτον . Τὸ δὲ πάντας θέλγειν , ὡς εἰσα - φίζεται καὶ ὁ ἀνδρείᾳ πλάσας , σχῆμα σύνθησις τῷ ποιητῇ , καταβαίνοντι πολλαχοῦ ἐκ τοῦ καυθόλου εἰς τὸ μεριμνόν , ὡς καὶ ἐν τῷ , τίννεται ἀνθρώπους ὁς ἐπίορκον ὁμόσει . δῆλον δὲ ὅτι ταυτὸν τὸ ὁ τις καὶ ὁς τις , καθὰ καὶ τὸ ὁ καὶ ὁς . Τὸ δὲ φθόγγον ἀκούσαι Σειρήνων καὶ τὸ ὅπα Σειρήνοιιν δηλοῖ μὲν καὶ ἐνθάδε τὴν κοινῶσιν καὶ συγγένειαν τῶν δυϊκῶν καὶ τῶν πληθυντικῶν . συντελεῖ δὲ τὸ μὲν Σειρήνοιιν τοῖς ὡς εἴρηται διάζουσι τὰς Σειρήνας , τὸ δὲ Σειρήνων τοῖς πληθύνουσι . Τὸ δὲ οὐδὲ γαῦννται δηλοῖ τῷ δακτυλικῷ ποδισμῷ χρήναι μὴ διπλασιάζεσθαι τὸ ν ἐν τῷ γαῦνσθαι , ὡς περ οὐδὲ ἐν τῷ γάμος , γαῦνόντες , καὶ γαῦνύσκονται . Ἐν λευόνι δὲ ἀνθεμόεντι ἢ τῶν θεοποιῶν Σειρήνων ἀοιδὴ πρὸς αἴνημα τοῦ κατ’ αὐτὴν ἀνθρώπου . Ὁ δὲ τῶν ὀστέων θις πολὺν δηλοῖ κεχωρισμένον πληθυνμόν . παραπλήσιόν τε τὴν γῆσον τῶν Σειρήνων δηλοῖ ὁ θις τῶν ὀστέων . οὐ γὰρ ἄν ἄλλως οὕτω πολλοὶ πίπτοντες ὑπὲρ ὀστέων ἐξίγνετο . δῆλος δὲ ἦν καὶ πρὸ τοῦ σπηλαίου τοῦ βορωτάτου Πολυφήμου θις τις ὀστέων , ὡς ἂν ἐποπτεύσας παχὼν τι Ὀδυσσεὺς ἀπλήθην ἐκείθεν ἄλυτος . ὡς περ δὲ θις ὀστέων , οὕτω καὶ ἄμμον καὶ ἑτέρων τινῶν . Ἀκησαὶ δὲ κηρὸν τὸ μαλακάζει , ἀπὸ τοῦ δέφω δένω , ἐξ οὗ καὶ ἡροσόδης , καὶ ροῆι , τουτέστι βύσσα ἀδύητος . ἢ δὲ τοῦ δείρεσθαι χρήσις καὶ παρὰ τῷ κοινῷ . ἐξ αὐτοῦ δὲ καὶ σκύλαος δίφης κατὰ τοὺς παλαιούς , καὶ σκυλάδιφος , ὁ δέρματα δέρων , ἄλλα μόνον παρὰ τὰς ρύσας . ὅτι δὲ σκύλον τὸ δέρμα καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν Ἰλιάδα δεδηλώται . ἀφ’ οὗ καὶ τὸ ἀσολίπτων γασί τινες γίνεσθαι . τὸ δὲ ἔστιν ἐπὶ περιτομῆς . ὅθεν καὶ ἀπεσολύθηται αἰδοῖον λέγεται , καὶ ἀπεσολιμμένος ὁ τοῦτο παθών . δῆλον δὲ ὡς τὸ δέρω δένω περισποδίζειν Αἰολι - κῶς ὡς τὸ ἴσθ καὶ πισθ καὶ καυθεδθ , ἐξ ὧν τὸ * ἴσθμαι καὶ πισθῶμαι καὶ καυθεδθῶμαι , ἐποίησε τὸ δένω δυνήσω . ἐξ οὗ τὸ κηρὸν δεμήσας . ἔνθα ἐνθυμητέον καὶ τὸ μαλακὸς κηρὸς ὁ ἐν τῷ γραμματείῳ κατὰ Ἄλιον Λορύσιον , ὡς τῶν παρὰ τοῖς παλαιοῖς πυρακιδίων κηρῷ τοιοῦτῳ μαλακῷ ἀληλαμένων , ἐν φ γραφεῖν διὰ τινος γραφεῖον σχληροῦ . Γίνεται δὲ ὁ κηρὸς , οἷα εἴδους , ὡς καὶ τὸ μέλι . ἀπὸ τοῦ κηραίνων γάρ . ὁ καὶ παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ κείται . ὡς περ ἐκεῖνο ἀπὸ τοῦ μέλειν . δι’ ὧν ἀμφοτέρων τὸ φροντίζειν δηλοῦται . καὶ ἄλλως δὲ κηρὸς παρὰ τὸ κέω , τουτέστι καίω . ἢ δὲ κατ’ αὐτὸν ὀξεία τάσις ἐστὶ μὴ καὶ κανονική . καὶ ἄλλως δὲ ὑποβάλλει διαστολὴν τινα κατὰ τὸν εἰπόντα ὅτι κῆρος μὲν βαρυτόνως ποταμὸς Ἰμωρίας , κηρὸς δὲ ὀξυτόνως ὁ συνηρυσμένος . Τὸ δὲ κηρὸν μεληδίας τὸν ποτὲ τοιοῦτον δηλοῖ , ὅτε δηλαδή αἱ ἀήραγγες αὐτοῦ μὴ ἐταμίσουν . Τὸ δὲ δησάντων σε ἐν νηὶ καὶ πλέωσιν ἐν δεσμοῖσι διόντων Ἀττικῶς ἀντὶ τριτῶν πληθυντικῶν αἰοὶ προστακτικῶν , ὡς μυριοχοῦ γίνεται . διὸ ἰσμηκένων Ὀδυσσεὺς ἐοῖ · ἀλλὰ με δεσμῷ δήσατε . ἰστοπέδη δὲ ἢ ὁ τόπος φ ἐντίθεται ὁ ἱστός , ἢ ξύλον ὀρθὸν φ προσδίδεται ὁ ἱστός . Ἐκ δ’ αὐτοῦ πείρατα ἀνῆρθαι λέγω ἀντὶ τοῦ τὰ πέρατα τῶν σχονίων ἐνδεδέσθαι ἢ τοῦ Ὀδυσσέως ἢ ἐκεῖ * περὶ τὴν ἰστοπέδην . Τὸ δὲ λύσῃ ἑταίρους μετὰ τοῦ λύσαι παραρητικόν τι ποιεῖ , ὁποία καὶ ἄλλα τοιαῦτα προσσημαύθησαν . Οἱ δὲ τῶν Ὀδυσσέα δεσμοῦντες ἀγαλεῖοι δεσμοί , ὁ δὴ τρόπος ἐτυμολογίας ἐστὶ , φηθείαν ἂν εἴναι ἢ αἰδῶς καὶ ἡ νέμεσις , ὡς’ ὧν ἐπιχόμενος Ὀδυσσεὺς οὐχ’ ἠτηρήθη τῶν Σειρήνων , αἰδοῦμενος εἰ γευσθηθεῖν τὰ δευτερία τῶν ἑταίρων φερόμενος , καὶ ἄλλους ὑπαλίψων αἰς ἀρτίην αὐτὸς ἀκρατὴς γίνηται ἡδονῆς . καὶ ἰδοὺ ὁρελὸς τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ τοῦτο ἐκ τῶν φιλῶν συμπορισθέν . Τὸ δὲ πιζέων λέγεται καὶ πιζέων , ὡς δηλοῖ τὸ , χειροὶ στιβαρῆσι πιέ - ζων ἀντὶ τοῦ , ἐπίζων , ὁ πρώτης συζυγίας τῶν περισπωμένων ῥήμα ἐστίν , ὁμοιον τῷ ἐποισεν καὶ τοῖς τοιούτοις . διφοροῦται οὖν παρὰ τῷ ποιητῇ τὸ πιζέω , οὐ μόνον βαρυτονοῦμενον , ἀλλὰ καὶ περισπωμένον . καὶ ἐστὶν ἢ τοῦ περισπωμένου χρήσις καὶ παρὰ Πλουτάρχῳ καὶ ἑτέροις . Τὸ δὲ , ἐπιγε γὰρ οὕρος τροπικῶς ὡς ἐπὶ ἰμνύχου τοῦ οὐροῦ ἐγραψε . Τὸ δὲ γαλήνη ἐπέστο νηκίμῃ κέ - ται καὶ ἐν τῇ ἐ ἰαμβοδία . Τὸ δὲ κοίμησε δὲ κίματε δαίμων παρήχει πῶς καὶ αὐτό . καὶ ἐστὶ χρήσις τοῦτον καὶ παρὰ Ἰμερίῳ τῷ σοφιστῇ . ἀνταῦθα δὲ φασιν οἱ παλαιοί , ὡς ἐντεύθεν λαβόν Ἡσίοδος ἠνθιάσατο ὑπὸ Σειρήνων καὶ τοὺς ἀνέμους θέλγε*σθαι . Ἰστία δὲ μηρίσασθαι τὸ σνατίλαι δηλοῖ . μικρύνεται δὲ τις καὶ κρόκην γυρομένην ἢ περὶ ἄτρακτον ἢ καὶ ἄλλως ὁποιοῦν λέγονται δὲ μέχρι καὶ νῦν μικρύνεσθαι καὶ ἄλλαι περὶ αἰμαλῶν σχονία , ὅτε συνάγοντες κατὰ κύκλον
Lemmas: Ρ Α Ψ Ω Ι δ Α Ι Α Μ . ὡς περ ἐν ἄλλος ὁ κατά ἔκπληξις ἢ φόβος ἢ Ἔρως ἢ τίς τοιοῦτος . ὁ δέ πᾶς θέλγω , ὡς ἵημι - φίζω καί ὁ ἀνδρεῖος πλάσσω , σχῆμα σύνθησις ὁ ποιητής , καταβαίνω πολλαχοῦ ἐκ ὁ καυθολος εἰς ὁ μέριμνος , ὡς καί ἐν ὁ , τίνω ἄνθρωπος ὅς ἐπίορκος ὁμόω . δῆλος δέ ὅτι τατός ὁ ὁ τις καί ὅς τις , καθά καί ὁ ὁ καί ὅς . ὁ δέ φθόγγος ἀκούω Σειρήν καί ὁ δρύοψ Σειρήν δηλόω μέν καί ἐνθάδε ὁ κοινός καί συγγένεια ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός . συντελής δέ ὁ μέν Σειρήν ὁ ὡς εἴρω διαζέω ὁ Σειρήν , ὁ δέ Σειρήν ὁ πληθύνω . ὁ δέ οὐδέ γαῦννται δηλόω ὁ δακτυλικός ποδισμός χρή μή διπλασιάζω ὁ Ν ἐν ὁ γάνυμαι , ὡς περ οὐδέ ἐν ὁ γάμος , γανάω , καί γαυνυσκω . ἐν λεύω δέ ἀνθεμόεις ἢ ὁ θεοποιέω Σειρήν ἀοιδή πρός αἴνημα ὁ κατά αὐτός ἄνθρωπος . ὁ δέ ὁ ὀστέον θίς πολύς δηλόω χωρίζω πληθύνω . παραπλήσιος τε ὁ γῆσον ὁ Σειρήν δηλόω ὁ θίς ὁ ὀστέον . οὖον γάρ ἄν ἄλλως οὗτος πολύς πίπτω ὑπέρ ὀστέον ἐξίγνετο . δῆλος δέ εἰμί καί πρό ὁ σπήλαιον ὁ βόρος Πολύφημος θίς τις ὀστέον , ὡς εἄν ἐποπτεύω Παχών τίς Ὀδυσσεύς ἀπέρχομαι ἐκεῖθεν ἄλυτος . ὡς περ δέ θίς ὀστέον , οὗτος καί ἄμμος καί ἕτερος τις . αἰκίζω δέ κηρός ὁ μαλακάζει , ἀπό ὁ δέφω δένω , ἐκ ὅς καί ηροσοδηω , καί ῥοή , τουτέστι βύσσος αδυαβλης . ἢ δέ ὁ δέρω χρῆσις καί παρά ὁ κοινός . ἐκ αὐτός δέ καί σκύλας διφήμι κατά ὁ παλαιός , καί σκυλάς , ὁ δέρμα δέρω , ἄλλος μόνος παρά ὁ ῥυσός . ὅτι δέ σκῦλα ὁ δέρμα καί ἐν ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς δηλόω . ἀπό ὅς καί ὁ ἀσολίπτων γασί τις γίγνομαι . ὁ δέ εἰμί ἐπί περιτομή . ὅθεν καί απεσολυτιθημι αἰδοῖος λέγω , καί ἀπεσολιμμένος ὁ οὗτος πάθος . δῆλος δέ ὡς ὁ δέρω δένω περισποδιζω Αἰολίς - Κῶς ὡς ὁ οἶδα καί πιστός καί καυθεδθ , ἐκ ὅς ὁ * ἴσθμος καί πείθω καί καυθεδθῶμαι , ποιέω ὁ δένω δύναμαι . ἐκ ὅς ὁ κηρός δέμω . ἔνθα ἐνθυμέομαι καί ὁ μαλακός κηρός ὁ ἐν ὁ γραμματεῖον κατά ἅλιος Λορύσιον , ὡς ὁ παρά ὁ παλαιός πυρακιδίων κῆρ τοιοῦτος μαλακός ἀλέω , ἐν φ γράφω διά τις γραφεῖον σκληρός . γίγνομαι δέ ὁ κηρός , οἷος εἶδος , ὡς καί ὁ μέλι . ἀπό ὁ κηραίνω γάρ . ὁ καί παρά ὁ Σοφοκλῆς κεῖμαι . ὡς περ ἐκεῖνος ἀπό ὁ μέλω . διά ὅς ἀμφότερος ὁ φροντίζω δηλόω . καί ἄλλως δέ κηρός παρά ὁ Κέως , τουτέστι καίω . ἢ δέ κατά αὐτός ὀξύς τάσις εἰμί μή καί κανονικός . καί ἄλλως δέ ὑποβάλλω διαστολή τις κατά ὁ εἶπον ὅτι κῆρ μέν βαρύτονος ποταμός Ἰμωρίας , κηρός δέ ὀξύτονος ὁ συνερύω . ὁ δέ κηρός μεληδίας ὁ ποτέ τοιοῦτος δηλόω , ὅτε δηλαδή ὁ ἀράσσω αὐτός μή ταμίζω . ὁ δέ δήω σύ ἐν ναῦς καί πλέω ἐν δεσμός δείδω Ἀττικός ἀντί τρίτος πληθυντικός ἀΐω προστακτικός , ὡς μυριοχος γίγνομαι . διό ἰσμηκένων Ὀδυσσεύς ἑός · ἀλλά ἐγώ δεσμός δήω . ἱστοπέδη δέ ἢ ὁ τόπος φ ἐντίθημι ὁ ἱστός , ἢ ξύλον ὀρθός φ προσδίδωμι ὁ ἱστός . ἐκ δέ αὐτός πέρας ἀναίρω λέγω ἀντί ὁ ὁ πέρας ὁ σχονίων ἐνδέω1 ἢ ὁ Ὀδυσσεύς ἢ ἐκεῖ * περί ὁ ἱστοπέδη . ὁ δέ λύω ἑταῖρος μετά ὁ λύω παραρητικόν τίς ποιέω , ὁποῖος καί ἄλλος τοιοῦτος προσημαίνω . ὁ δέ ὁ Ὀδυσσεύς δεσμέω ἀγαλεῖοι δεσμός , ὁ δή τρόπος ἐτυμολογία εἰμί , φημί εἄν εἶμι ἢ αἰδώς καί ὁ νέμεσις , ὡς ὅς ἐπίχω Ὀδυσσεύς οὐ τηρέω ὁ Σειρήν , αἰδέομαι εἰμί γεύω ὁ Δευτερία ὁ ἑταῖρος φέρω , καί ἄλλος ὑπαλείφω ὅς ἄρτιος αὐτός ἀκρατής γίγνομαι ἡδονή . καί ἰδού ὁρελὸς ὁ Ὀδυσσεύς καί οὗτος ἐκ ὁ φίλος συμπορίζω . ὁ δέ πιζεω λέγω καί πιζεω , ὡς δηλόω ὁ , χειρόομαι στιβαρός πίνω - ζῶ ἀντί ὁ , ἐπιζάω , ὁ πρῶτος συζυγία ὁ περισπάω ῥῆμα εἰμί , ὅμοιος ὁ ποιέω καί ὁ τοιοῦτος . διφορέω οὖν παρά ὁ ποιητής ὁ πιζέω , οὖον μόνος βαρυτονέω , ἀλλά καί περισπάω . καί εἰμί ἢ ὁ περισπάω χρῆσις καί παρά Πλούταρχος καί ἕτερος . ὁ δέ , ἐπι γάρ ὅρος τροπικός ὡς ἐπί ιμνυχοω ὁ οὐρός γράφω . ὁ δέ γαλήνη ἐφίστημι νηκίμῃ κε - ὁ καί ἐν ὁ εἰ ἰαμβοδία . ὁ δέ κοιμάω δέ χυμάω δαίμων παρηχέω πῶς καί αὐτός . καί εἰμί χρῆσις οὗτος καί παρά Ἰμέριος ὁ σοφιστής . ἐνταῦθα δέ φημί ὁ παλαιός , ὡς ἐντεῦθεν λαμβάνω Ἡσίοδος ἀνθίζω ὑπό Σειρήν καί ὁ ἄνεμος θέλγω . ἱστίον δέ μηρίζω ὁ σνατιλαας δηλόω . μικρύνω δέ τις καί κρόκη γυρόω ἢ περί ἄτρακτος ἢ καί ἄλλως ὁποιοῦν λέγω δέ μέχρι καί νῦν μικρύνω καί ἄλλος περί αιμηλον σχονία , ὅτε συνάγω κατά κύκλος