eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1822
δῆμας οὐδὲ φυὴν οὐτ’ ἀρ φρένας οὔτε τι ἔργα . Τὸ δὲ ταχυτήτα καὶ ἀλκήν , ἀρετὴν προσαρτίφεται τῷ Ἄργῳ , ἣν οὐκ ἂν ἔχοι * τραπεζῶς , οὐδὲ μὴν ἅπας εὐγενὴς κίων · ὧν οἱ μὲν ταχεῖς μόνον , οἱ δὲ μόνον ἀλκιμοί , αὐτὸς δὲ καὶ ἄμφω . τρίτον δὲ αὐτῷ καὶ τέταρτον ἐπικόσμημα ἦχη τε ἐρωντῶν εἶναι , καὶ εἶδος ἔχειν καλόν . οὐκ ἂν δὲ τούτων μεμνημένος κλαύσοι Ὀδυσσεύς , παιδαριώδες γὰρ τοῦτό γε , ἀλλ’ ἐπήλθεν αὐτῷ δακρύσαι , ἀγαπήσαντι , ὡς εἴδος , εἰ περ ὁ μὲν Ἄργος μνήμην τοῦ δεσπότου ἔσχεν ἀγαθὴν , τοῦ δ’ ὑπ’ αὐτὸν λαοῦ οἱ πλείους ἄλλως διέκειντο . Σημεῖωσαι δέ , ὡς εἰ καὶ ἐπίσημα κυνῶν παραδίδονται γένη , Ἰνδοί , Ὑρκανοί , Μολοσσοί , πρὸς δὲ ἄλλοις καὶ Λακωνικοί , ὡς Πίνδαρος οἶδεν , ἐπὼν Λακωναν ἐπὶ θηροῖ κύνα τρέφειν κυνικώτατον ἱρπετόν , ὅμως ἡ φύσις καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τόποις διασπείρει κύνας ἀγαθούς , ὁποῖός τις καὶ ὁ Ἄργος . Ὅτι δὲ φιλόθρωπον φύσις ζῴων ὁ κύων , διὸ καὶ τὴν ἀλῆσον ἔσχεν ἀπὸ τοῦ κύνειν , ὅ ἐστι φιλεῖν , δῆλον ἐστίν . εἰ δὲ καὶ οὕτω φιλητικὸν τὸ γένος μμαρτύρηται , ἀλλὰ διὰ τὸ κατ’ αὐτοὺς ἀναίδες διαβάλλεσθαι δίδωσι τοὺς αὐθά - δεις . ἐπεὶδὴν γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων κύνεων ἥθος λέγεται · καὶ κυνάνια σκώπτεται ἡ θρασεῖα γυνή · καὶ κυνὸν ἀδείας ἡ αὐτὴ λέγεται . τρώ*πον δὲ ἄλλον ἄμφω ταῦτα τὸν κυνικὸν φιλόσοφον ἐμεθώδευσα , ὡς ἐφίλει τε τοὺς ὁρθὰ πεπαιδευμένους ὑποσαίνων καὶ οἷον κυνζώμενος εὐνοϊκώτερον , καὶ αὐ πάλιν καθυ - λάκτας τῶν ἑτέρως διακειμένων . ἐκεῖδὸν κύων τροπικὸς καὶ ὁ κατὰ Φάλασσαν ἄργιος ὤν , ὡσὶ καὶ κύνες Λυκῶιοι , οἱ μικροῦ τὸν ἀλήτην Ὀδυσσέα κατασπάραξαν . τοιαύτη δέ τις τροπὴ καὶ ἡ κατὰ τὸν οὐρόμενον κύνα , ὃν τολμήσει ἂν τις καὶ λυσσητήρα σκῶψαι διὰ τὸ ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν ἐπιτολῇ πολὺ Ὀμηρικῶς εἰπεῖν φλέγμα , ἐπὶ δὲ ὁμοιως φάναι , πυρετόν . ὡς δὲ κύων καὶ τῇ κωμωδίᾳ ἐνέτηξεν σκῶμμα γυναικείον , τὴν εἰρμμένην κυνάρων ἤρουν τὴν τὸν κύνα εἰρούσαν , ὁ πέρ ἐστιν ἐρελκωμένην , ὃν δὴ κύνα χοίρον ἄλλη κωμωδία φησί , παλαιὰ χρήσις δηλοῖ , ἐμφαίνουσα πρὸς ὁμοιότητα τοῦ κυνόσους εἰρῆσθαι καὶ τὸ κύνειν . ἐπὶ ἀπὸ κυνὸς λέγεται συντεθεῖσθαι παρὰ Σοφοκλεῖ καὶ ἡ κυνάρως ἀκανθᾶ , ἡ καὶ κυνάρη , διὰ τοῦ ὑ ψιλοῦ , ἣν ἡ κοινὴ γλῶσσα κυνόδρατον ἐν λέξει μιᾷ ἢ κυνὸς βᾶτον ἐν παραθέσει ὀνομάζειν οἶδεν . αἰνιττόμενος δὲ τις ἄπεν αὐτήν , ὡς ὁ Ἀδήμηιος καὶ αὐτὸ ἱστορεῖ , ξυλίνην κύνα διὰ τὸ ἀκανθώδες τοῦ φυτοῦ καὶ τραχύ . ὁ δ’ αὐτὸς προσιστορεῖ καὶ ὅτι χρησμὸν λαχὼν τις οἴκῃσιν πόλιν , ἐνθὰ ὑπὸ ξυλίνης κυνὸς * διχθῆ , καταμυχθεὶς τὴν κνήμην ὑπὸ κυνοσβίτου ἐκτισεν ἐκεῖ πόλιν . δῆλον δ’ ὅτι βᾶτον εἶδος καὶ ἡ κυνόδρατος αὐτή . ἥς ἡ βραχυτέρα σμίλαξ ὑπὸ τῶν κοινολεκτουμένων λέγεται , ἄλλη αὐτὴ οὖσα παρὰ τὴν δίχα τοῦ σίγμα παρὰ τῷ κωμικῷ μίλακα · ἐκεῖνη γὰρ βοτάνη ἐστιν , ἥ κατὰ τὸν τεχνικὸν τὸ μίλιον χρώμα παρονομάζεται · καὶ τοιαύτη μὲν ἡ διὰ τοῦ ὑ κυνάρη ἡ κυνάρως , ἡ κατὰ τὸ ἐτυμον τοῦ ὀνόματος κυνὸς ἀράν , ὁ πέρ ἐστι βλάβην , ἐνείσα · ἡ δὲ διὰ τοῦ ἰῶτα κυνάρη ἑτεροίως ἔχει · τοιαύτην γὰρ φασὶ κάκτον λεγομένην ὑπὸ Ῥωμαίων μὲν καλεῖσθαι κάρδον , ὑπὸ Ἑλλήνων δὲ κυνάρων . Ὅτι δὲ ἐδιώδμος αὐτή , δηλοῖ , φασί , βασιλεὺς Πτολεμαῖος ὁ εὐεργέτης , εἰς ὧν τῶν Ἀριστοάρχου τοῦ γραμμα - τικοῦ μαθητῶν , λέγων ὡς περὶ Βυρενίκην πόλιν Λιβύης , περὶ ἣν καὶ ποταμὸς ῥεῖ Λήθων καλού - μενος , πολλῆς κυνάρης φυομένης , οἱ τε συνακολουθοῦντες ἡμῖν στρατιῶται πάντες δριπόμενοι συνε - χρώντο , καὶ ἡμῖν προσέφερον ψιλοῦντες τῶν ἀκάνθων . Καὶ ὅρα τὸ , φιλοῦντες τῶν ἀκάνθων , ἐξ οὗ φαίνεται μὴ αὐτόχρημα κάκτον εἶναι τὴν ἐν τοῖς ἄρτι λεγομένην κυνάρων · αὐτὴ γὰρ οὐχ’ οὕτω τραχύ - νεται πᾶν ἀκάνθαις · εἴδως δὲ καὶ τὴν διὰ τοῦ ἰῶτα κυνάρων ἐκ τῆς διὰ τοῦ ὑ φιλοῦ γραφομένης τετρά - φθαι πρὸς ἀποσγνὴν συνιαπτώσεως , ὁ δὴ καὶ ἐπὶ σικυοῦ γίνεται . εἰ γὰρ ὡς περ ἡ συλὴ παρὰ τὸ σῦεν καὶ κύων , ὁ πέρ ἐστιν ὀρμᾶσθαι , οὕτω κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ ὁ σικυὸς ἐτράπη καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τὸ ὑ εἰς ἰῶτα , διὰ τὸ ἀσυνέμπτωτον , ἵνα μὴ καὶ τῷ σικυῷ σύχον ἐμφαίνηται τι . Τὸ δὲ ἀγλαΐης δ’ ἔνεκεν νομίζουσι νᾶακες , ἤρουν οἱ ἀπλῶς οἰκοδεσπόται , μὴ φειδόμενοι σίτου , εἰπὼν καθ’ Ἡσίοδον , δηλοῖ ὡς οὐ μόνον κύνες ἡρατικοὶ ἐσπουδάζοντο καὶ ἄλλως δὲ οἶκον δραστήριοι φύλακες , ἀλλὰ καὶ οἷος ὁ Ὀδυσσεὺς λαλεῖ . παρὰ δὲ γε τοῖς ὑστερον κατὰ τὸν τοῦ Ἀθημαίου λόγον καὶ κυνάρια μελισσαὶ ἐν λόγῳ γεγόνασιν . οἱ δὲ νῦν χαίρουσιν , εἰ περ εἰν αὐτοῖς κυνίδια καὶ μναρίων βραχύτερα . Τὸ δὲ βαϊτῆς βένθισιν ὕλης , δοκεῖ παρηγέρθαι ἀπὸ τοῦ , βαϊτῆς βένθεσι λίμνης , ὡς μὴ μόνον ἐπὶ ὕδατος τὸ βένθος λέγεσθαι καὶ τὸ βάθος , ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ ἐπὶ ξυλόχου καὶ πολλοῦ δάσους . ἐστι δὲ καὶ ἐπὶ στρατηγικῆς ἐκτάξεως βάθος . ὑπονοεῖται δὲ καὶ ἐπὶ μεγέθους πόλεως , ὡς δηλοῖ τὸ , κατέδυ Τρώων
Lemmas: Δήμας οὐδέ φυή οὐ ἀρ φρήν οὔτε τίς ἔργον . ὁ δέ ταχυτής καί ἀλκή , ἀρετή προσαρτιφημι ὁ Ἄργος , ὅς οὐ εἄν ἔχω * τραπεζῶς , οὐδέ μήv ἅπας εὐγενής κίων · ὅς ὁ μέν ταχύς μόνος , ὁ δέ μόνος ἄλκιμος , αὐτός δέ καί ἄμφω . τρίτος δέ αὐτός καί τέταρτος ἐπικόσμημα ἄγω τε ἐράω εἰμί , καί εἶδος ἔχω καλός . οὐ εἄν δέ οὗτος μιμνήσκω καλέω Ὀδυσσεύς , παιδαριώδης γάρ οὗτος γε , ἀλλά ἐπέρχομαι αὐτός δάκρυ , ἀγαπάω , ὡς εἶδος , εἰμί περ ὁ μέν Ἄργος μνήμη ὁ δεσπότης ἔχω ἀγαθός , ὁ δέ ὑπό αὐτός λαός ὁ πλείων ἄλλως διάκειμαι . σημειόω δέ , ὡς εἰμί καί ἐπίσημος κύω παραδίδωμι γένος , Ἰνδός , Ὑρκανός , Μολοσσός , πρός δέ ἄλλος καί Λακωνικός , ὡς Πίνδαρος οἶδα , ἔπειμι Λακωναν ἐπί θηράω κύω τρέφω κυνικός ἱρπετόν , ὅμως ὁ φύσις καί ἐν ὁ ἄλλος ἅπας τόπος διασπείρω κύω ἀγαθός , ὁποῖος τις καί ὁ Ἄργος . ὅτι2 δέ φιλόθρωπον φύσις ζῷον ὁ κύω , διό καί ὁ ἀλέω ἔχω ἀπό ὁ κυνέω , ὅς εἰμί φιλέω , δῆλος εἰμί . εἰμί δέ καί οὗτος φιλητικός ὁ γένος μαρτυρέω , ἀλλά διά ὁ κατά αὐτός ἀναιδής διαβάλλω δίδωμι ὁ αὐθά - δήω . ἐπεὶδὴν γάρ ἐπί ἄνθρωπος κυνέη ἦθος λέγω · καί κυνάνια σκώπτω ὁ θρασύς γυνή · καί Κῦνος ἄδεια ὁ αὐτός λέγω . τρώ*πον δέ ἄλλος ἄμφω οὗτος ὁ κυνικός φιλόσοφος μεθοδεύω , ὡς φιλέω τε ὁ ὀρθός παιδεύω ὑποσαίνω καί οἷος κυνέω εὐνοικός , καί αὖος πάλιν Κάθυ - λάκτας ὁ ἑτέρως διάκειμαι . ἐκδίδωμι κύω τροπικός καί ὁ κατά Φάλας Ἄργιος εἰμί , οὖς καί κύω Λυκώι , ὁ μικρός ὁ ἀλήτης Ὀδυσσεύς κατασπαράζω . τοιοῦτος δέ τις τροπή καί ὁ κατά ὁ οὐρέω κύω , ὅς τολμάω εἄν τις καί λυσσητήρ σκώπτω διά ὁ ἐν ὁ κατά αὐτός ἐπιτολή πολύς Ὀμηρικός εἶπον φλέγμα , ἐπί δέ ὁμοίως φαίνω , πυρετός . ὡς δέ κύω καί ὁ κωμῳδία ἐντήκω σκῶμμα γυναικεῖος , ὁ λέγω κυνάρα ἀρόω ὁ ὁ κύω εἴρω , ὁ περ εἰμί ἐρελκωμένην , ὅς δή κύω χοῖρος ἄλλος κωμωδία φημί , παλαιός χρῆσις δηλόω , ἐμφαίνω πρός ὁμοιότης ὁ κυνοσος εἴρω καί ὁ κυνέω . ἐπί ἀπό κύων λέγω συντίθημι παρά Σοφοκλῆς καί ὁ κύναρος ἄκανθα , ὁ καί κύναρος , διά ὁ ὑ ψιλός , ὅς ὁ κοινός γλῶσσα κυνοδραω ἐν λέγω εἷς ἢ κύων βαίνω ἐν παράθεσις ὀνομάζω οἶδα . αἰνίσσομαι δέ τις θέραψ αὐτός , ὡς ὁ Ἀδήμηιος καί αὐτός ἱστορέω , ξύλινος κύω διά ὁ ακανθώδης ὁ φυτός καί τραχύς . ὁ δέ αὐτός προσιστορέω καί ὅτι χρησμός λαγχάνω τις οἴκησις πόλις , ἔνθα ὑπό ξύλινος κύων * διάγω , καταμύσσω ὁ κνήμη ὑπό κυνοσβιτης κτίζω ἐκεῖ πόλις . δῆλος δέ ὅτι βαίνω εἶδος καί ὁ κυνόδρατος αὐτός . ἥς ὁ βραχύς σμῖλαξ ὑπό ὁ κοινολεκτούμενος λέγω , ἄλλος αὐτός εἰμί παρά ὁ δίχα ὁ σίγμα παρά ὁ κωμικός Μίλακα · ἐκεῖνος γάρ βοτάνη εἰμί , ὅς κατά ὁ τεχνικός ὁ μίλιον χρώμα παρονομάζω · καί τοιοῦτος μέν ὁ διά ὁ ὑ κύναρος ὁ κύναρος , ὁ κατά ὁ ἔτυμος ὁ ὄνομα κύων ἀρά , ὁ περ εἰμί βλάβη , ἐνίημι · ὁ δέ διά ὁ ἰῶτα κύναρος ἑτεροῖος ἔχω · τοιοῦτος γάρ φημί κάκτος λέγω ὑπό Ῥωμαῖος μέν καλέω κάρδος , ὑπό Ἕλλην δέ κυνάρα . ὅτι2 δέ ἐδιώδμος αὐτός , δηλόω , φημί , βασιλεύς Πτολεμαῖος ὁ εὐεργέτης , εἰς ὅς ὁ αριστοαρχω ὁ γράμμα - Τίκου μαθητής , λέγω ὡς περί Βυρενίκην πόλις Λιβύη , περί ὅς καί ποταμός ῥέω Λῆθος καλός - μένος , πολύς κύναρος φύω , ὁ τε συνακολουθέω ἐγώ στρατιώτης πᾶς δριπομενω συνίημι - χράω , καί ἐγώ προσφέρω ψιλόω ὁ ἄκανθος . καί ὁράω ὁ , φιλέω ὁ ἄκανθος , ἐκ ὅς φαίνω μή αὐτόχρημα κάκτος εἰμί ὁ ἐν ὁ ἄρτι λέγω κυνάρα · αὐτός γάρ οὐ οὗτος τραχύς - νω πᾶς ἄκανθα · οἶδα δέ καί ὁ διά ὁ ἰῶτα κυνάρα ἐκ ὁ διά ὁ ὑ φιλέω γράφω τετρᾶς - φθάνω πρός ἀποσγνὴν συνιαπτώσεως , ὁ δή καί ἐπί σικυός γίγνομαι . εἰμί γάρ ὡς περ ὁ σύλη παρά ὁ σεύω καί κύω , ὁ περ εἰμί ὁρμάω , οὗτος κατά ὁ παλαιός καί ὁ σικυός τρέπω καί ἐπί αὐτός ὁ ὑ εἰς ἰῶτα , διά ὁ ἀσυνέμπτωτος , ἵνα μή καί ὁ σίκυος σύχον ἐμφαίνω τίς . ὁ δέ ἀγλαία δέ ἐνέλκω νομίζω νᾶακες , ἀρόω ὁ ἀπλόος οἰκοδεσπότης , μή φείδομαι σῖτος , εἶπον κατά Ἡσίοδος , δηλόω ὡς οὖον μόνος κύω ἀρατικός σπουδάζω καί ἄλλως δέ οἶκος δραστήριος φύλαξ , ἀλλά καί οἷος ὁ Ὀδυσσεύς λαλέω . παρά δέ γε ὁ ὕστερος κατά ὁ ὁ Ἀθημαίου λόγος καί κυνάριον μέλισσα ἐν λόγος γίγνομαι . ὁ δέ νῦν χαίρω , εἰμί περ ἐν αὐτός κυνίδιον καί μνάριον βραχύς . ὁ δέ βαίτη βένθισιν ὕλη , δοκέω παρεγείρω ἀπό ὁ , βαίτη βένθος λίμνη , ὡς μή μόνος ἐπί ὕδωρ ὁ βένθος λέγω καί ὁ βάθος , ἀλλά ἰδού καί ἐπί ξύλοχος καί πολύς δάσος . εἰμί δέ καί ἐπί στρατηγικός ἔκταξις βάθος . ὑπονοέω δέ καί ἐπί μέγεθος πόλις , ὡς δηλόω ὁ , καταδύω Τρώς