eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1629
πελώριος ὡς καὶ ἰτωλὸς καὶ ὁ κάπρος , τοῦ αἰτώλιος καὶ κάπριος . Ὅρα δὲ τὸ , ἡμῖν δὲ κατεκλαύσθη ἥτυς ἀσάντων . ὅπερ εἰ καὶ σολοικοφανὲς δοκεῖ , ἀλλ᾽ ὧμως πέφρασται καὶ αὐτὸ κα*ταλλή-10 λως τῷ καιρῷ καὶ τῇ δειλίᾳ , ἐπεὶ μὴ δύνανται τῆς φράσεως κρατεῖν οἱ δεδιότες . καὶ νῦν μὲν ἡ ἐναλ - λαγὴ ἀπὸ δοτικῆς ἤγονεν εἰς γενικὴν , ἀλλαγὴ δὲ ἀνάπαλιν ἀπὸ γενικῆς εἰς δοτικὴν , ὡς ἐν τῷ , ὡς τῶν ὕπνος ἀπὸ βλεφάρων ὀλωλε νύκτα φυλασσομένοισι . καὶ , Ἀχιλλῆος ὁλοὸν κήρ γηθεῖ φόνον Ἀχαιῶν δεχομένω . ὥσπερ τὰρ δεχομένου εἰπεῖν . καὶ , τῆς δ᾽ αὐ τοῦ λύτο γούντατα καὶ φίλον ἥτορ , σῆματ᾽ ἀνα - γνοῦσι , τὸ τοῦτο δεισάντων οὐκ ἂν εἴη ὡς ἐφρέθη σόλοικον , οὐ μόνον διὰ τὸ καὶ μιμητικῶς φρα - σθῆναι καὶ * ἀπειτωτικῶς , ἀλλὰ καὶ διότι ἀσφαλεῖς οἱ πλεγμασμοὶ πρὸς σύνταξιν καὶ ἀσθλοῖται.20 Σημῶσαι δ᾽ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ Κύκλωπος , ὅτι οἶδεν ὁ θηριώδης , τίνες τε οἱ κατὰ πρᾶ - ξιν τινα ναυτιλλόμενοι καὶ οἱ ὡς λήσται πλανώμενοι . καὶ ὅτι ἀληθῶς οὔτε δίκας οἶδεν οὔτε θέμιστας , εἶχε ξένους προσφάτων καὶ δηλοῦσι καὶ εἰδὼς τί ποτ᾽ ἐστιν ἡ ξενία , εἶτα τοὺς ξένους δευὰ διατίθεται . Ἔοικε δ᾽ ἐνταῦθα καιρὸς καὶ τῆς τραγικῆς ὑποκρίσεως κατάφασθαι , παραγγέλλων κατὰ βαρὺν φθόγ - γον ἀναγινώσκειν τὸ χωρίον τῆς τοῦ * Κύκλωπος πένσεως . ὁ δὴ καὶ ἐστι διαφορὰ τῶν παρὰ τῷ Νέστορι τοιούτων στίχων καὶ τῶν παρὰ τῷ Κύκλωπι , ἡ καθ᾽ ὑπόκρισιν δηλαδὴ ἀνάγνωσις . Νέστῳ μὲν γὰρ εἴποι ἂν αὐτά , ἐκεῖνον φράσαι εἰκός . οὐ καὶ ἀπὸ γλυόσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή . Κύκλωψ δὲ λέγων βροχήσεταί τε δὲ φθόγγος τῇ φθογῇ αὐτοῦχος . ὡς καὶ ὧνος τῇ ἀνῆ . καὶ χόλος τῇ χολῆ . ἐφρέθη δὲ καὶ πρὸ ὀλβιοῦ φθογὴ ἐν τῷ , αὐτῶν τε φθογγὴν οἴων τε καὶ αἰῶν . Ὅτι Ὀδυσ - σεύς τὴν τε ἐκ Τροίας πλάνην αὐτῷ ἐπιτέμνων κεφαλαιωδῶς καὶ τὸν Κύκλωπα δὲ πεφάμενος οὐ μόνον εἰς οἴκτον κινεῖν ἀλλὰ καὶ ἐκφοβεῖν φησίν . ἡμεῖς τοι Τροίηθεν ἀποπλαγχθέντες Ἀχαιοί , παντοίως ἀνέ - μοισι ὑπὲρ μέγα κῖμα θαλάσσης οἴκαδ᾽ ἴμενοι , ἄλλην ὁδὸν ἄλλα κέλευθα ἠλθόμεν . οὕτω πον Ζεὺς ἠθέλε μητιάσθαι . λαοὶ δ᾽ Ἀτρεΐδω Ἀγαμέμνονος εὐχόμεθ᾽ εἶναι . τοῦ δὴ νῦν τε μέγιστον ὑπουράνιον κλῆς ἐστι . τόσας γὰρ διέτρεσε πόλιν καὶ ἀπόλεσε λαοὺς πολ*λοὺς . εἶτα ἱκτιώτερον λέγων φησίν . ἡμεῖς δὲ κιχάνομενοι τὰ σὰ γόνατα ἰκάμεθα τούτέστιν ἱκετεύομεν , εἰ τι πόρος ξενιῶν ἢ καὶ ἄλλως δόης δοτὴν , ἵτε ξείνων θέμις ἐστίν . ὁποίους δηλαδὴ καὶ σὺ ὀνομάσας ἡμᾶς . καὶ ἐπαύξων τὴν ἱκτείαν , ἐπιφέρει . ἀλλ᾽ αἰδοῖο φέριστε θεοῖς , ἱκέται δὲ τοι εἰμέν . Ζεὺς δ᾽ ἐπιτιμῆτωρ ἱκετάων τε ξείνων , ξείνιος . ὡς ξείνοιςιν ἀμ᾽ αἰδοίοισιν ὀπτηδῆ . καὶ οὕτω μὲν Ὀδυσσεὺς οὕτω καὶ φθόρως κεράσας τοὺς λόγους , οἴκτω μὲν , οἷς τὴν πλάνην εἰπὼν ἱκέτευσε , φόβῳ δέ , δι᾽ ὧν ποτῆσαι τὸν Κύ - κλωπα διὰ βιασύνης μεγαλειότητος ἐπεχείρησε . Κύκλωψ δὲ εἰς οὐδὲν ἐπιστραφεὶς ὧν ἠκούσιν , αὐτὸν μειβέτο νηλὲι θυμῷ . νήπιος εἰς , ὦ ξέινε , ἢ τηλὸθεν εἰλήλουθας , ὡς μοι θεοὺς ἐπι - σείς . εἶτα καὶ διαβάλλων τοὺς ὁμοφύλους , ὡς καὶ προεδέηλωται , καὶ αὐτὸς μάλιστα οὕτω τὸν Ὀδυσεὺς ἐκφοβῶν φησίν . οὐ γὰρ Κύκλωπες Ἀιὸς αἰγύχου ἀλέγουσιν οὐδὲ θεῶν μακάρων , ἐπεὶ πολὺ φέρει σιμὲν . οὐδ᾽ ἂν ἐγὼ Ἀιὸς ἐχθὸς ἀλενόμενος περιδοίμην οὔτε σεῦ οὐδ᾽ ἐτέρων αὐτὴ θυμὸς με κελεύει . τοῦτο δὲ παροῦργως εἶπεν ὁ μωρὸς , φιλανθρωπίας ἐπενθὲν ὑποβάλλων ἐλπίδα , ὡς διδὲν εἰ θυμὸς κελεύσει φεισόμενος . διὸ καὶ ζητεῖ εὐθὺς μαθεῖν τὰ κατὰ τὸν Ὀδυσσεὺς εἰπὼν . * Ἄλλὰ μοι εἴρ ὅπη ἔρχες ἡμῖν εὐρύεα νῆα , ἥπου ἐπσχαστὴς ἢ καὶ σχοδόν.50 καὶ δὲ μὲν οὕτως ἐφη πειράσων , ἐμὲ δ᾽ οὐ λάθε φροσὶν εἰδότα πολλά . ἀλλὰ μὴν ἀφορὴρον προσέφηρν δολίῃ ἐπέεσι . νέα μὲν μοι κατέλαξε Ποσειδῶν πρὸς πέτρῃσι βαλὼν , ὕμεις ἤκουσιν ὑπετέρας ἐπὶ πείρασι γαίης , ἀκορὴ προσπελάσας . ἄνεμος δ᾽ ἐκ πόντου ἐνεικεν . αὐτὰρ ἐγὼ σὺν τοῖσδε ὑπέκφυγον ὀλεθρον . Καὶ ὡς καὶνταῦθα τὴν τοῦ Πολυφήμου ἀρροσύνην . πρὸ βραχίων μὲν γὰρ Ὀδυσσεὺς τὴν ἑαυτοῦ σύνεσιν λαβὴν ἐν στίχοις τέσσαρσιν οὐκ ἐνηύσθη ναυαγίου , ἐνταῦθα δὲ στίχοις αὐθὶς τέττασι ναυαγὸς γενέσθαι εἰπὼν καὶ ἀφορὴρον προσφωνήσας τούτέστιν ἐμπάλιν ὧν φθάσας ἐλά - λησεν , οὐκ ἐλέ , ται . αἴτιον δὲ ἡ δεξιὰ τοῦ Ὀδυσσέως φράσις . μέσως γὰρ ἐλαλήθη ἐκεῖνα . καὶ εἰ μὴ μινύνων φράσαι ἐφραζεν ἐνθα παντοίως ἀνέμοις ἐφη πλανηθῆναι ἄλλην ὁδόν , ὧμως ἐνέφαινε πῶς καὶ ἐκεῖ τὸ καλὸν οὐ δυνηθῆσαι ἄνδρα λαθεῖν ἀνόητον . Ἰστέον δὲ ὅτι ἄνδρι κατὰ θάλασ - σαν πλάνητι καὶν ἀρμόττει τὸ , ἡμεῖς τοι ἀποπλαγχθέντες παντοίως ἀνέμοισι καὶ ἐξὴς ἕως τοῦ , οὕτω πον θεὸς ἠθέλε μητίσασθαι . Ἀριστέως δὲ ἐπαυος τὸ , τοῦ δὴ νῦν γε μέγιστον ὑπουρά - μιον κλέος καὶ ἕξης ἕως τοῦ , ἀπώλεσε λαοὺς πολλούς . τὰ δὲ αὐτοῦ * ἑφεῖς , ἰκτινὰ εἰσιν ἐπὶ ξενία . Τὸ δὲ νήπιος εἶς , ὡ ξεῖνε , ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας , πρὸς τινὰ ῥηθήσεται ὡς κοινὸν τε περὶ προσώπου λελῶν ἢ ὡς ἀφρων λαλεῖ ἢ ὡς φρονῶν μὲν μὴ πείραν δὲ τοῦ προσώπου σχὼν ὡς εἰ καὶ ἀπὸ ξενῆς ἥλθε . Τὸ δέ , οὐ γὰρ Κύκλωπες ἀλέγουςιν οὐδὲ θεοῦ ἐπεῖ πολὺ φέρτεροί εἰσι , καὶ τό , οὐδ’ ἄν ἐγὼ θεοῦ ἔχθος ἀλενάμενος περιδοίμην εἰ μὴ θυμὸς με καλεῖν , ἀσεβὲς καὶ παζόφρον ἤθος ὑπογράφουσι . φρονίμου δὲ λόγος κατὰ νηπίου πειραστοῦ τό . ὡς φάτο πειράζων , ἐμὲ οὐ λάθεν εἰδότα πολλά . ἐν οἷς , καὶ οἱ ἐπανειτοὶ δόλοι . ὡν ἄοτι προβολὴ τὸ προσεχθὸς περὶ * ναυα - γίας ῥηθὲν δόλιον ἔπος . Τὸ δὲ νέα μέν μοι κατέαξε Ποσειδὼν πρὸς πέτρης βαλὼν ἄκη προσπελάσας , ἄνεμος δ’ ἐκ πόντον ἤνεγκεν , ἐγὼ δὲ σὺν τοῖσδε ὑπέκφυγον ὀλεθρον , ναυαγίου ἐστὶν ἐκ - φραστικόν . Ἐνθα τό , νέα μέν μοι , ἀνάπαιστον ἔχει πόδα ἐν καταρχῇ στίχου , καταλογιζόμενον ἀντὶ σπονδαίου . Τὸ δὲ ὑπὲρ μέγα λαῖμα , ἢ ἀντὶ τῆς κατὰ προθέσεως κείται , ἢ ἀντιπρωτι - κὸς ἐρρέθη ἀντὶ τοῦ , ὑπὲρ ἄνω μεγάλου κήματος . Σανήιον δὲ δωτῆρες διαφέρειν δοκεῖ κατὰ τὸ κειμηλιοῦσθαι καὶ μή . ποιοῦν δὲ ἄν εἴη κειμήλιον τῷ λαβόντι , εἴτε τὸ ξανήιον εἴτε ἡ δωτὴρ τούτῃ τὸ δῶρον , ἐρευνάτω τις . οὐχ ἕστι γὰρ βεβαίως εἰπεῖν . ὡς δὲ τὸ δῶρον ἐκκειμηλιοῦτο οἷα ἐνω - τερου . ξανίων μὲν γὰρ δίδεται καὶ τῷ τυχόντι . δῶρον δέ , τῷ ἀξίῳ λόγου πλείονος . δύναται δὲ τις ἐρίζων ἐπαγωνίζασθαι καὶ εἰς τὸ ἀναπαλιν . Τὸ δὲ φέρτερε , γολακικῶς οὕτω λεχθέν , παρήγγεχε τὸν οὐκ ἡμφορον Κύκλωπα εἰπεῖν τό , ἐπεὶ πολὺ φέρτεροί ἐσμέν . ταυτὸν δὲ φέριστον εἰπεῖν καὶ φέρτεροι . Ἐπιτιμήτωρ δὲ κατὰ τοὺς παλαιούς ὁ ἐπόπτης καὶ βοηθός . εἴη δ’ ἄν κα - ρώτερον εἰπεῖν τιμωρός . ἐκδίκητης . * παρὰ τὴν τιμὴν ἢ δηλοῖ τὴν ποινὴν . ἢ τιμητικὸς ἤγγουν τιμῶν . καθ’ ὁ σημαυνόμενον ἐρρέθη καὶ τό , ἐπιτιμήτη ὁ σίγος , ἤγγουν τιμωρᾶτος γέγονεν . ἐστι δὲ ἴσον τῷ Ὀμηρικῷ ἐπιτιμήτορι καὶ τὸ εἰπεῖν ἐπιτιμητήν . Αἰσχύλος , ὡς ὑπτιματῆρι γε τῶν ἱερῶν βαρύς , ἵνα ἢ ὡς θησατὴς θηρίῳ τε , οὕτω καὶ ἐπιτιμητὴς ἐπιτιμήτωρ . Ἰκέται δὲ ξένον διαφέρουσι , καθότι ἅπας μὲν ἱκτής καὶ ξεῖνος . οὐ πᾶς δὲ ξεῖνος καὶ ἱκετεύει . καὶ ἐστι τὸ ξεῖνος καθολικώτερον . Τὸ δὲ ὡς ξαίνοις ὀπηδεῖ , ἑρμηνευτικὸν ἐστὶ τοῦ ξεῖνος . Ἐν δὲ τῷ , οὐ Κύκλωπες Λιὼς ἀλέγουσι καὶ ἕξης ἔτι ὁ Πολύφημος ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ τοὺς λοιποὺς ἑγχωρίους διαχωρίζει , οὐ γὰρ κατ’ αὐτὸν ἀσεβεῖς ἐκεί - νοι , προδεδήλωται . ὅσως δὲ καὶ ἑαυτὸν εἶναι προῖνα τοὺς ἄλλους Κύκλωπας . διὸ ἐπάγει οὐδ’ ἄν ἐγὼ Λιὸς ἔχθος ἀλενάμενος περιδοίμην . μονοτονῶ λέγων ὡς ἐπεὶ περ ἐγὼ τοιοῦτος , οὐκ ἄν οὐδὲ οἱ λοιποὶ Κύκλωπες ἐποιούτο εἰεν . Τὸ δὲ περιδοίμην Ἰωνικὸς ἐστι μέσος δεύτερος ἀόριστος . Τὸ δὲ ὕπὴ ἔσχες νῆα , ἀντὶ τοῦ , ἐπίσχες τοῦ πλεῖν . ἐνελιμνίας . τοῦτο δὲ οἱ μεθ’ Ὀμη - ρον κατασχέιν λέγουσι καὶ προσσχέιν . προσίσχει γὰρ τις λιμένι καὶ κατέσχεν εἰς ὕμον . Ὅρα δὲ τὸ πε - ράζων κοινῶς ῥηθὲν ἀντὶ τοῦ δοκιμάζων . πρωτότυπον δὲ αὐτοῦ τὸ πειρῶ , * ὡς δηλοῖ τό , περᾶ ἐμεῖο γεραμέ . Τὸ δὲ ἡμῖς γαίης , σύστοιχόν ἐστι τοῦ , εὖ ναιομένην πόλιν ἐμὴν . καὶ τοῦ , ἡμᾶ κτήματα . Ἀκοὴν δέ , ἀκρωτήριον λέγει ἑγαλον , φ’ πέρ ἐστι προσχωρῆσαι τὸ παραπλέον . Ὅτι βα - ρύφρονος ἤθους τό , ὡς ἐφάμην . οὐ δὲ μ’ οὐδὲν ἀμείξετο νηλέι θυμῷ . ἀλλ’ ὁ γ’ ἀναίξας ἐποίει τάδε , Ὅτι διηγούμενος Ὀδυσσεὺς ὅπως ἐπέβαλε βίαν τοῖς αὐτοῦ φίλοις ὁ Πολύφημος φησίν . ἀλλ’ ὁ γ’ ἀναίξας ἐτάφους ἐπὶ χειρ’ ἄλλε , σὺν δὲ δύω μάρμας ὥστε σκύλακας ποτὶ γαίῃ κόπτεν . ἤγγουν ἐνυπτεν . ἐκ δ’ ἐγκέραλος χαμάδις ῥέε , διὲ δὲ γαῖαν . * τοὺς δὲ ἀδρομερότερον διαμε - λείσθι ταμιῶν ὀπλίσσεσθαι δόρπον . καὶ νῦν μέν οὕτως ἤπλωσε τὸ διήγημα . μετ’ ὀλίγα δὲ συντεμὼν οὕτω γράφει . σὺν δ’ ὕχε δ’ αὐ τε δύω μάρμας ὀπλίσσεσθαι δεῖπνον . καὶ πάλιν μετ’ οὐ πολλὰ τὸν αὐτὸν στίχον . εἶτα ἐπάγει καὶ ὅτι ἤσθιε ὥστε λέων ὀρεσίτροφος οὐδ’ ἀπέλιπεν ἑγκατὰ τε καὶ ὀστέα μνε - λόντα , παρατετυχημένως καὶ τοῦτο ἐπὶ λεόντων εἰπών , οἱ τὸ μέρος οὐ ἄν δράζονται παραμόνως ἐσθίουσι , καὶ οὐ κατὰ τοὺς κῖνας , οἱ ἀπ’ ἄλλων ἐπ’ ἄλλα μεταπηδῶσι . ὡς οἷα παίζοντες καὶ ἀ*λυον - τες ἢ ἀλύσσοντες ὡς ἡ Ἡσιὸς λέγει . ὅθεν εἴρηται καὶ τό , κυνῶν μέληθρα , ὡς εἰ μὴ τοὺς ἤν καὶ κατὰ λέοντα ἐξέτρωγεν ὁ Κύκλωψ καὶ αὐτὰ τὰ ὀστᾶ , θίνες ἄν ὀστίων πρὸ τοῦ σπηλαίου ἤσαν σσωφευμένοι , οὐδὲν ἤτοντες τῶν ἐπὶ τῶν Σειρήνων , καὶ ἤν ἄν Ὀδυσσεὺς πάντη νήπιος κολυών ὀστίων ἰδὼν καὶ τολ - μήσας τῷ σπηλαίῳ ἐγγίσαι . πᾶν γοῦν πιθανὸς καὶ ταῦτα πέπλασται τῷ ποιητῇ . ἐν οἷς σημείωσαι καὶ
Lemmas: πελώριος ὡς καί ἰτωλὸς καί ὁ κάπρος , ὁ αἰγωλιός καί Κάπριος . Ὅρας δέ ὁ , ἐγώ δέ κατακλαίω ἥτυς ἀάω . ὅσπερ εἰμί καί σολοικοφανής δοκέω , ἀλλά ὠμός φράζω καί αὐτός κα*ταλλή-10 Λῶς ὁ καιρός καί ὁ δειλία , ἐπεί μή δύναμαι ὁ φράσις κρατέω ὁ δείδω . καί νῦν μέν ὁ Ενάλ - Λάγη ἀπό δοτικός ἄγω εἰς γενικός , ἀλλαγή δέ ἀνάπαλιν ἀπό γενικός εἰς δοτικός , ὡς ἐν ὁ , ὡς ὁ ὕπνος ἀπό βλέφαρον ὄλλυμι νύξ φυλάσσω . καί , Ἀχιλλεύς ὀλοός κῆρ γηθέω φόνος Ἀχαιός δέχομαι . ὥσπερ ἄρα δέχομαι εἶπον . καί , ὁ δέ αὖος ὁ λύω γούντατα καί φίλος ἦτορ , σῆμα ἀνα - γιγνώσκω , ὁ οὗτος δείδω οὐ εἄν εἰμί ὡς φέρω σόλοικος , οὖον μόνος διά ὁ καί μιμητικός φρά - ἵημι καί * ἀπειτωτικῶς , ἀλλά καί διότι ἀσφαλής ὁ πλεγμασμοὶ πρός σύνταξις καί ἀσθλοῖται.20 Σημών δέ ἐν ὁ ἐρωτάω ὁ Κύκλωψ , ὅτι οἶδα ὁ θηριώδης , τίς τε ὁ κατά Πράς - Ξιν τις ναυτίλλομαι καί ὁ ὡς λῃστής πλανάω . καί ὅτι ἀληθής οὔτε δίκη οἶδα οὔτε θέμις , ἔχω ξένος πρόσφατος καί δηλόω καί εἰδοί τίς πρός εἰμί ὁ ξένιος , εἶτα ὁ ξένος ΔΕΥΑ διατίθημι . ἔοικα δέ ἐνταῦθα καιρός καί ὁ τραγικός ὑπόκρισις καταφάω , παραγγέλλω κατά βαρύς φθόγ - γος ἀναγιγνώσκω ὁ χωρίον ὁ ὁ * Κύκλωψ πένσεως . ὁ δή καί εἰμί διαφορά ὁ παρά ὁ Νέστωρ τοιοῦτος στίχος καί ὁ παρά ὁ Κύκλωψ , ὁ κατά ὑπόκρισις δηλαδή ἀνάγνωσις . Νέστος μέν γάρ εἶπον εἄν αὐτός , ἐκεῖνος φράζω εἰκός . οὖον καί ἀπό γλυοσος μέλι γλυκύς ῥέω αὐδή . Κύκλωψ δέ λέγω βροχήσεταί τε δέ φθόγγος ὁ φθογγέω Αὐτοῦχος . ὡς καί οἶνος ὁ ἀνίημι . καί χόλος ὁ χολή . φέρω δέ καί πρό ὄλβιος φθογγή ἐν ὁ , αὐτός τε φθογγή οἶος τε καί Αἰῶν . ὅτι2 Ὀδυς - Σεύς ὁ τε ἐκ Τροία πλάνη αὐτός ἐπιτέμνω κεφαλαιώδης καί ὁ Κύκλωψ δέ ἔπεφνον οὖον μόνος εἰς οἶκτος κινέω ἀλλά καί ἐκφοβέω φημί . ἐγώ ὅς Τροίηθεν ἀποπλάζω Ἀχαιός , παντοῖος ἰδμάν - μοισι ὑπέρ μέγας κιμάς θάλασσα οἴκαδε ἵημι , ἄλλος ὁδός ἄλλος κέλευθος ἔρχομαι . οὗτος πως Ζεύς ἐθέλω μητιάω . λαός δέ Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων εὔχομαι εἰμί . ὁ δή νῦν τε μέγας ὑπουράνιος Κλῆς εἰμί . τόσος γάρ διατρέω πόλις καί ἀπόλλυμι λαός πολλοῦς . εἶτα ἱκτιώτερον λέγω φημί . ἐγώ δέ κιχάνω ὁ σός γόνυ ἰκάμεθα τουτέστιν ἱκετεύω , εἰμί τίς πόρος ξένιος ἢ καί ἄλλως δίδωμι δοτός , ἄθεμ-ις ξένος θέμις εἰμί . ὁποῖος δηλαδή καί σύ ὀνομάζω ἐγώ . καί ἐπαυξάνω ὁ ἱκτείαν , ἐπιφέρω . ἀλλά αἰδέομαι ἀγαθός θεός , ἱκέτης δέ ὅς εἰμί . Ζεύς δέ ἐπιτιμήτωρ Ἱκετάων τε ξένος , ξένιος . ὡς ξένος ἅμα αἰδοῖος ὀπτηδῆ . καί οὗτος μέν Ὀδυσσεύς οὗτος καί φθόρος κεράννυμι ὁ λόγος , οἶκτος μέν , ὅς ὁ πλάνη εἶπον ἱκετεύω , φόβος δέ , διά ὅς ποτέω ὁ κύ - κλώψ διά βιασύνη μεγαλειότης ἐπιχειρέω . Κύκλωψ δέ εἰς οὐδείς ἐπιστρέφω ὅς ἥκω , αὐτός μειβέτο νηλής θυμός . νήπιος εἰς , εἰμί ξένος , ἢ τηλόθεν ἔρχομαι , ὡς ἐγώ θεός ἐπι - Σέις . εἶτα καί διαβάλλω ὁ ὁμόφυλος , ὡς καί προδηλόω , καί αὐτός μάλιστα οὗτος ὁ Ὀδυσσεύς ἐκφοβέω φημί . οὖον γάρ Κύκλωψ Ἀιὸς αιγυχοω ἀλέγω οὐδέ θεός μάκαρ , ἐπεί πολύς φέρω σιμός . οὐδέ εἄν ἐγώ Ἀιὸς ἐκτός ἀλαίνω περιδέω οὔτε σῦς οὐδέ ἕτερος αὐτός θυμός ἐγώ κελεύω . οὗτος δέ παροῦργως εἶπον ὁ μωρός , φιλανθρωπία ἐπεντίθημι ὑποβάλλω ἐλπίς , ὡς δίδημι εἰμί θυμός κελεύω φείδομαι . διό καί ζητέω εὐθύς μανθάνω ὁ κατά ὁ Ὀδυσσεύς εἶπον . * ἀλλά ἐγώ ἔρις ὅπῃ ἔρχομαι ἐγώ εὐρύς ναῦς , ἕπω ἐπέχω ἢ καί σχοδόν.50 καί δέ μέν οὕτως φημί πειράζω , ἐγώ δέ οὖον λανθάνω φροσὶν οἶδα πολύς . ἀλλά μήv ἀφορὴρον προσφέρω δόλιος πέος . νέος μέν ἐγώ καταλαγχάνω Ποσειδῶν πρός πέτρα βάλλω , ὑμεῖς ἥκω ὑπετέρας ἐπί πέρας γαῖα , ἀκορής προσπελάζω . ἄνεμος δέ ἐκ πόντος φέρω . ἀτάρ ἐγώ σύν ὅδε ὑπεκφεύγω ὄλεθρος . καί ὡς καὶνταῦθα ὁ ὁ Πολύφημος αρροσυνειμι . πρό βραχύς μέν γάρ Ὀδυσσεύς ὁ ἑαυτοῦ σύνεσις λαβή ἐν στίχος τέσσαρες οὐ νεύω ναυάγιον , ἐνταῦθα δέ στίχος αὐθίς τείνω ναυαγός γίγνομαι εἶπον καί ἀφορὴρον προσφωνέω τουτέστιν ἐμπαλῶ ὅς φθάνω ἐλαία - λανθάνω , οὐ ἐλὲ , ὁ . αἴτιος δέ ὁ δεξιός ὁ Ὀδυσσεύς φράσις . μέσος γάρ λαλέω ἐκεῖνος . καί εἰμί μή μινυναω φράζω φράζω ἔνθα παντοῖος ἄνεμος φημί πλανάω ἄλλος ὁδός , ὠμός ἐμφαίνω πῶς καί ἐκεῖ ὁ καλός οὖον δύναμαι ἀνήρ λανθάνω ἀνόητος . ἰστέον δέ ὅτι ἀνήρ κατά Θαλῆς - σάω πλάνης καινίς ἁρμόττω ὁ , ἐγώ ὅς ἀποπλάζω παντοῖος ἄνεμος καί ἑξῆς ἠώς ὁ , οὗτος πως θεός ἐθέλω μητίομαι . Ἀριστεύς δέ ἐπαυος ὁ , ὁ δή νῦν γε μέγας ὑπουρά - μιαίνω κλέος καί έξειμι ἠώς ὁ , ἀπόλλυμι λαός πολύς . ὁ δέ αὐτός * ἐφίημι , ἴκτινος εἰμί ἐπί ξένιος . ὁ δέ νήπιος εἰμί , εἰμί ξένος , ἢ τηλόθεν ἔρχομαι , πρός τις εἴρω ὡς κοινός τε περί πρόσωπον λάω ἢ ὡς ἄφρων λαλέω ἢ ὡς φρονέω μέν μή πείρω δέ ὁ πρόσωπον ἔχω ὡς εἰμί καί ἀπό Ξενῆς ἔρχομαι . ὁ δέ , οὖον γάρ Κύκλωψ ἀλέγω οὐδέ θεός ἐπεῖ πολύς φέρτατος εἰμί , καί ὁ , οὐδέ ἄν ἐγώ θεός ἔχθος ἀλενάμενος περιδέω εἰμί μή θυμός ἐγώ καλέω , ἀσεβής καί παζόφρον ἦθος ὑπογράφω . φρόνιμος δέ λόγος κατά νήπιος πειραστής ὁ . ὡς φημί πειράζω , ἐγώ οὖον λανθάνω οἶδα πολύς . ἐν ὅς , καί ὁ επανειος δόλος . ὡς ἄος προβολή ὁ προσέχω περί * ναῦον - γία ἐρώ δόλιος ἔπος . ὁ δέ νέος μέν ἐγώ κατάγνυμι Ποσειδῶν πρός πέτρα βάλλω ἄκος προσπελάζω , ἄνεμος δέ ἐκ πόντος φέρω , ἐγώ δέ σύν ὅδε ὑπεκφεύγω ὄλεθρος , ναυάγιον εἰμί ἐκ - φραστικός . ἔνθα ὁ , νέος μέν ἐγώ , ἀνάπαιστος ἔχω πούς ἐν καταρχή στίχος , καταλογίζω ἀντί σπονδαίου . ὁ δέ ὑπέρ μέγας λαῖμα , ἢ ἀντί ὁ κατά πρόθεσις κεῖμαι , ἢ ἀντιπράσσω - γυνή εἴρω ἀντί ὁ , ὑπέρ ἄνω μέγας χῆμα . Σανήιον δέ δωτήρ διαφέρω δοκέω κατά ὁ κειμηλιόω καί μή . ποιέω δέ ἄν εἰμί κειμήλιον ὁ λαμβάνω , εἴτε ὁ ξαίνω εἴτε ὁ δωτήρ Τούτη ὁ δῶρον , ἐρευνάω τις . οὐ εἰμί γάρ βεβαίως εἶπον . ὡς δέ ὁ δῶρον ἐκκειμηλιοῦτο οἷος νάω - τερέω . ξάνιον μέν γάρ δίδωμι καί ὁ τυγχάνω . δῶρον δέ , ὁ ἄξιος λόγος πλείων . δύναμαι δέ τις ἐρίζω ἐπαγωνίζομαι καί εἰς ὁ ανάπαλιν . ὁ δέ ἀγαθός , γολακικῶς οὗτος λέγω , παράγω ὁ οὐ ἡμφορον Κύκλωψ εἶπον ὁ , ἐπεί πολύς φέρτατος εἰμί . τατός δέ ἀγαθός εἶπον καί ἀγαθός . ἐπιτιμήτωρ δέ κατά ὁ παλαιός ὁ Ἐπόπτης καί βοηθός . εἰμί δέ ἄν ἄν - ρώτερον εἶπον τιμωρός . ἐκδικητής . * παρά ὁ τιμή ἢ δηλόω ὁ ποινή . ἢ τιμητικός ἐγγίγνομαι τιμή . κατά ὁ σημαίνω εἴρω καί ὁ , ἐπιτιμητής ὁ Σίγος , ἐγγίγνομαι τιμωρέω γίγνομαι . εἰμί δέ ἴσος ὁ Ὀμηρικός ἐπιτιμήτωρ καί ὁ εἶπον ἐπιτιμητής . Αἰσχύλος , ὡς ὑπτιματῆρι γε ὁ ἱερός βαρύς , ἵνα ἢ ὡς θησατὴς θηρίον τε , οὗτος καί ἐπιτιμητής ἐπιτιμήτωρ . Ἱκέτης δέ ξένος διαφέρω , καθότι ἅπας μέν ἵκτης καί ξένος . οὖον πᾶς δέ ξένος καί ἱκετεύω . καί εἰμί ὁ ξένος καθολικός . ὁ δέ ὡς ξαίνω ὀπηδέω , ἑρμηνευτικός εἰμί ὁ ξένος . ἐν δέ ὁ , οὖον Κύκλωψ Λιὼς ἀλέγω καί έξειμι ἔτι ὁ Πολύφημος ἀπό ἑαυτοῦ καί ὁ λοιπός ἐγχώριος διαχωρίζω , οὖον γάρ κατά αὐτός ἀσεβής ἐκεῖ - νόος , προδηλόω . ὅσος δέ καί ἑαυτοῦ εἰμί πρωινός ὁ ἄλλος Κύκλωψ . διό ἐπάγω οὐδέ ἄν ἐγώ λίς ἔχθος ἀλενάμενος περιδέω . μονότονος λέγω ὡς ἐπεί περ ἐγώ τοιοῦτος , οὐ ἄν οὐδέ ὁ λοιπός Κύκλωψ ποιέω ἄγω . ὁ δέ περιδέω Ἰωνικός εἰμί μέσος δύο ἀόριστος . ὁ δέ ὕπειμι ἔχω ναῦς , ἀντί ὁ , ἐπέχω ὁ πλέω . ἐνελιμνίας . οὗτος δέ ὁ μετά ὁμός - ἀντίμοιρος κατέχω λέγω καί προσέχω . προσέχω γάρ τις λιμήν καί κατέχω εἰς ὑμέτερος . Ὅρας δέ ὁ μετά - ῥάζω κοινῶς ἐρώ ἀντί ὁ δοκιμάζω . πρωτότυπος δέ αὐτός ὁ πειράω , * ὡς δηλόω ὁ , περάω μου γεραμέ . ὁ δέ ἡμεῖς γαῖα , σύστοιχος εἰμί ὁ , εὕω νάω πόλις ἐμός . καί ὁ , ἡμέτερος κτῆμα . ἀκοή δέ , ἀκρωτήριον λέγω γάλος , ἀπό περ εἰμί προσχωρέω ὁ παραπλέω . ὅτι2 βάω - ρύφρονος ἦθος ὁ , ὡς φημί . οὖον δέ εἷς οὐδείς ἀμείξετο νηλής θυμός . ἀλλά ὁ γε ἀναΐσσω ποιέω ὅδε , ὅτι2 διηγέομαι Ὀδυσσεύς ὅπως ἐπιβάλλω βία ὁ αὐτός φίλος ὁ Πολύφημος φημί . ἀλλά ὁ γε ἀναΐσσω τάφος ἐπί χείρων ἄλλος , σύν δέ δύο μάρμας ὥστε σκύλαξ πρός γαῖα κόπτω . ἐγγίγνομαι ἐνίπτω . ἐκ δέ ἐγκέραλος χαμάδις ῥέω , διέ δέ γαῖα . * ὁ δέ ἄδρομος διαμένω - λείσθι ταμίας ὀπλίζω δόρπον . καί νῦν μέν οὕτως ἁπλόω ὁ διήγημα . μετά ὀλίγος δέ συντέμνω οὗτος γράφω . σύν δέ μῶνυξ δέ αὖος τε δύο μάρμας ὀπλίζω δεῖπνον . καί πάλιν μετά οὖον πολύς ὁ αὐτός στίχος . εἶτα ἐπάγω καί ὅτι ἐσθίω ὥστε λέων ὀρεσίτροφος οὐδέ ἀπολείπω ἔγκατα τε καί ὀστέον μνέω - λόντο , παρατυγχάνω καί οὗτος ἐπί λέων εἶπον , ὁ ὁ μέρος οὖον ἄν δραζοντ παράμονος ἐσθίω , καί οὖον κατά ὁ κίνα , ὁ ἀπό ἄλλος ἐπί ἄλλος μεταπηδάω . ὡς οἷος παίζω καί ἀ*λυον - αἱρέω ἢ ἀλύσσω ὡς ὁ ἄσις λέγω . ὅθεν εἴρω καί ὁ , κύω μέλιθρον , ὡς εἰμί μή ὁ ἐάν καί κατά λέων ἐκτρώγω ὁ Κύκλωψ καί αὐτός ὁ ὀστέον , θίς ἄν όστια πρό ὁ σπήλαιον ἀσάω σσωφευμενω , οὐδείς ἀτάω ὁ ἐπί ὁ Σειρήν , καί ἐάν ἄν Ὀδυσσεύς πάντῃ νήπιος κολυω όστια εἶδον καί τολ - μήδομαι ὁ σπήλαιον ἐγγίζω . πᾶς γοῦν πιθανός καί οὗτος πλάσσω ὁ ποιητής . ἐν ὅς σημειόω καί