eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1421
καὶ ἐν τῷ , φήης κεφαλῆς ὀλετήρα , καὶ , Ἐσπορίης κεφαλῆς ἄποινα , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα ἐν τῷ , τοιγὰρ γὰρ κεφαλήν ποιέω . ἦτοι τὸν Ὀδυσσέα . Ἰστίον δὲ ὅτι σταθμὸς λέγεται ποτε , καὶ οἴχημα ἐντελῶς ἀγροτικόν . καὶ ζωοποιῶσι . καὶ ὀργανον σταθμίζεσθαι . Καὶ ὅτι τὸ τέγος , κατ’ ἄλλην φύσιν ἐστὶ τοῦ σήμα , ὥσπερ τὸ σμικρὸν μικρόν . ἡ δὲ χρήσις τοῦ τέγους , καὶ παρὰ Θουκυδίδῃ . ἀναβάντες ἐπὶ τὸ τέγος καὶ διελόντες τὴν ὁροφήν , ἐβάλλον τῷ πυρίφω . εἰκὼς δὲ καὶ ἄλλως , ἀπὸ τοῦ τέγχει γίνεσθαι τέγος . εἴτα πλεονασμῷ , στέγος . τέγεται γὰρ ἰστοῖς παρὰ τῶν ἄλλων τὸ στέγος . οὗτο δὲ προϋπόκειται καὶ ὁ μικρὸς καὶ ὁ μικρός . εἴτα ἐπανίπτεται διὰ τοῦ ζμικρὸς ἤγουν ζμικρός . καὶ διὰ τὸ νῦν ἔντακα - τὸν τῶν στοιχείων , σμικρός . Ὅτι ἐν τῷ , ἄντα πα*ρεῖδων σχομένη ὡς ἐφύθη λιπαρὰ χοήδεμα , ἐμφαίνεται ὡς οὐ μόνον δεσμός ἐστι κεφαλῆς τὸ χοήδεμον , ἀλλὰ καὶ καταπέτασμα τι πλατύ , εἴπερ καὶ εἰς παρεῖας καθέλεπται καὶ ἐπικαλύπτει αὐτάς . Τὸ δὲ σχομένη , μέσον ἀορίστου δευτέρου ἐστὶν ὡς ἀπὸ τοῦ ἔσχον ἐνεργητικοῦ . Ἰστίον δὲ ὅτι τὲ τῷ , ἄντα πασάων σχομένη χοήδεμα , παντὸν ἐστὶ τῷ , παρακαλυμμαμένη ὑπὸ αὐδῶς . καὶ ὅτι τοῦ σχομένη , ἐν χρήσει ἐστὶ καὶ ὁ μέσος ὁ , ἰσχό - μην . ἐξ οὗ καὶ τὸ σχέσθαι καὶ ἀνασχέσθαι . αὐτῶν δὲ προϋπάρχει , τὸ σχεῖν . ὅ πολλὰ προθέσεις κολλώμεναι , ἀποτελοῦσι διάφορα σημαίνοντα χρηστέ τοῖς ῥητορεύουσι . Λιπαρὰ δὲ λέγει , τὰ λευκὰ ὡς φασιν οἱ παλαιοὶ καὶ λεῖα καὶ εὐαγῆ , κατ’ ὁμοιότητα τοῦ λίπους . ἡ λιπαρὰ , ὁποία φοροῦν ἄν αἱ λιπώσαι τυνέστιν αἱ τρυφώσαι καὶ μὴ κατ’ ἄλλον λόγον νήλιποι . τὸ γὰρ λιπαρόν , καὶ ἐπὶ τρυφῶν - των τίθεται . ὡς ἐν τῷ , αὐὴ δὲ λιπαροῖ κεφαλὰς καὶ καλὰ πρόσσωπα . τρυφῶντάς γὰρ τινὰς ἰστορῶν , τοῦτο φησὶν ὁ ποιητής . Κοήδεμον δέ , ἐστι μὲν κεφαλῆς δέμα , ἡ δέμνιον . λέγεται δὲ πον καὶ κεφα - λῆς ἐπίκρανον τραγικώτερον . ὡς δὲ καὶ πύθων χοήδεμον λέγεται τὸ περὶ αὐτὸν λῶμα , δηλοῦσι Ὀμη - ρος ἐν τοῖς ἐξῆς . ἡ δὲ τραγωδία , καὶ τειχῶν λέγει χοήδεμα , τὰς περὶ αὐτὰ στεφάνας . τροπικὰ δὲ ταῦτα . πύθων τὲ γὰρ κεφαλὴ ὥσπερ καὶ χεῖλος , τὰ ἐκείνου ἄνω ἄκρα , καὶ τείχους δὲ ὁμοίως . οὗτο δὲ καὶ γυναικός . διὸ προσεφώνησι τοῦτο , ἡ τοῦ χοήδεμου λέξις . τῷ δὲ γε τείχει , καὶ αἱ στεφάναι ὡς οἱ στέφανοι τῇ γυναικί . Ὅτι ἀμφίπολος κδνή . ἡ συνκτὶ καὶ κδνιουχί · ἀπὸ τοῦ κῖδω κδνῆ καὶ συστολὴ καὶ συγκοπή , κδνή . οὗτο δὲ καὶ φίλοι κδνότατοι ἐν Ἰλιάδι , οἱ ὡς αὐτὸς ἄλληγοῦ λέγει , κδῖστοι . οὐ μόνον δὲ ἀμφίπολος κδνή ὡς καὶ ἐν τοῖς ἐξῆς ἡ Εὐρύκλεια , ἀλλὰ καὶ γυνὴ κδνή . ὡς τὸ , ἵσα δὲ μὴ κδνὴ ἐλόγῳ τίς . τὸ δὲ κδνή , καὶ κδνὲ σῦνδια μὴ ὀλίγα ἐστί , ποιη - τικάςας . τὴν δ’ αὐτὴν καὶ πυκνωδία ὀνομάζει . ὁ σύστοιχον ἐστὶ τῷ , πυκινὰ καὶ πεπυκινὰ μῦδια εἶδεται . Ὅτι οἴκισιν ὁπλήγρα πρὸς τινα λόγιον πένθημα λαλοῦντα τὸ , πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελητήρια οἴδας , τοῦτων ἐν τι ἔαιδε . ταύτης δ’ ἀποπαύσο ἀοιδὴς λεγούης . ἡ τέ μοι ἐν στήθεσσι φίλον κὴρ τείρω . ὅπερ ὁ μὴ πάσχων , ἀτεράμων ἐστίν . ἤγουν μὴ ταρωμένος τὸ κὴρ . Ὅρα δὲ ἐνταῦθα ὅτι τὲ ἐν ἀρχῇ λόγον τὸ γὰρ ἐδῆτο συνήθως ἑαυτῷ ὁ ποιητὴς ἐν τῷ . πολλὰ γὰρ ἄλλα ἀντὶ τοῦ ἐπαδὴ πολλὰ ἄλλα , καὶ ὅτι τὸ θελγεῖν ἡδονὴς τι ἔχειν δοκεῖ . ὡς καὶ παρ’ ὀλίγον τὸ , καὶ δὲ μα*λακοῖς καὶ αἰωνίους λόγους θέλγει . ὡς ἐπὶ πλεῖστον δέ , θέλγειν παρὰ τὸ ποιητῆ , ὡς πολλοχοῦ φανήσεται , τὸ οἷον ἐξστηχέναι καὶ τῆς κατὰ φύσιν ἐνεργίας ὑφίσταθαι . Ὅτι τὸν ὁρισμὸν τῆς φιλοσοφίας τὸν λέγουσι ὡς φιλοσοφία ἐστὶ γνώσις θεῖον καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων , Ὅμηρος πρῶτος ἐπινόησεν ἐν οἷς περὶ τοῦ ἀοιδὸν ἤτοι φιλοσόφον Φήμιον , λέγει ὡς πολλὰ εἰδεν ἔργα ἀνδρῶν τε θεῶν τε . ἐκ μὲν γὰρ τοῦ οἶδον , ἡ γνώσις δηλοῦται τοῦ φιλοσόφου . ἐκ δὲ τοῦ ἀνδρῶν τε θεῶν τε . τὸ ἀνθρώπινον καὶ θεῖον παρανόμιαται . Ὅτι δὲ οἱ ἀοιδοὶ φιλοσόφων τάξιν ἐπείχον ἐν τοῖς ἐξῆς φανήσεται . Ὅτι τὸ , ἄ κλειοῦσι ἀοιδοί , ἀντὶ τοῦ θείας ῥημάζουσι . καὶ ἐστιν ἕτερον παρὰ τὸ , τὴν γὰρ ἀοιδήν ἐπαλλοῦσι ἀνθρώποι . ἐκεῖνο γὰρ . ἀντὶ τοῦ τιμῶσιν εἴληπται . Ὅτι τὸ . οἱ δὲ σωσῆ οἴκον πινόν - των , ἀντὶ τοῦ πινύσασιν εἴρηκε . πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ ἐν τῇ Ἰλιάδι σχήματα . καὶ εἴρηται περὶ τούτων ἐκεῖ . Ὅρα δὲ ὅτι μνησθὲς αὐτὸν μόνον , ἐσώθησε τὸ ἐσθίειν . οὗτο δὲ καὶ τὸ συντόσιον ἐκ μέρους τῆς πόσους παρουσιασθὲν ἀρίμῳ καὶ τὴν ῥώσιν συνπινούσιν . Ὅτι Ὅμηρος μὲν ἐν τῷ , ἐπεὶ με μέλιστα καθίζετο πένθος ἄληστον , τὸ καθίζετο . ἀντὶ τοῦ ἔκατο καὶ κατέλει * λέγει . οἱ δὲ ὕστερον , ἐπὶ τοῦ καθάμεσθαι τὴν * λέξιν τιθέασιν , καὶ γυνὴ συντάσσουν . οὗτο γὰρ καὶ ἡμέθω τις καθι - κέσθαι τινὸς λέγεται . Ὅτι θεαμάζουσα ἡ Ἡμιόπη , τὸν ἄνδρα φησί . τοῖν κεφαλήν
Lemmas: καί ἐν ὁ , φημί κεφαλή ολετήρας , καί , Ἐσπορίης κεφαλή ἄποινα , ἀλλά καί ἐνταῦθα ἐν ὁ , τοιγάρ γάρ κεφαλή ποιέω . ἦ ὁ Ὀδυσσεύς . ἱστίον δέ ὅτι σταθμός λέγω ποτός , καί οιχημη ἐντελής ἀγροτικός . καί ζῳοποιέω . καί ὄργανον σταθμίζω . καί ὅτι ὁ τέγος , κατά ἄλλος φύσις εἰμί ὁ σήμα , ὥσπερ ὁ μικρός μικρός . ὁ δέ χρῆσις ὁ τέγος , καί παρά Θουκυδίδης . ἀναβαίνω ἐπί ὁ τέγος καί διαιρέω ὁ ὀροφή , βάλλω ὁ πυριπτω . ἔοικα δέ καί ἄλλως , ἀπό ὁ τέγγω γίγνομαι τέγος . εἴτα̅ πλεονασμός , στέγος . τέγγω γάρ ἱστός παρά ὁ ἄλλος ὁ στέγος . Ούτο δέ προυπόκειμαι καί ὁ μικρός καί ὁ μικρός . εἴτα̅ ἐπανίπτεται διά ὁ μικρός ἤγουν μικρός . καί διά ὁ νῦν ἐντήκω - ὁ ὁ στοιχεῖον , μικρός . ὅτι2 ἐν ὁ , ἄντα παρεῖδον ἔχω ὡς φύω λιπαρός χοήδεμα , ἐμφαίνω ὡς οὖον μόνος δεσμός εἰμί κεφαλή ὁ χοήδεμον , ἀλλά καί καταπέτασμα τίς πλατύς , εἴπερ καί εἰς παρείας καθαιρέω καί ἐπικαλύπτω αὐτός . ὁ δέ ἔχω , μέσος ἀόριστος δύο εἰμί ὡς ἀπό ὁ ἔχω ἐνεργητικός . ἱστίον δέ ὅτι τε ὁ , ἄντα πᾶς ἔχω χοήδεμα , λήγω εἰμί ὁ , παρακαλύπτω ὑπό αὐδάω . καί ὅτι ὁ ἔχω , ἐν χρῆσις εἰμί καί ὁ μέσος ὁ , Ίσχο - μείς . ἐκ ὅς καί ὁ ἔχω καί ἀνέχω . αὐτός δέ προυπάρχω , ὁ ἔχω . ὅς πολύς πρόθεσις κολλάω , ἀποτελέω διάφορος σημαίνω χρηστός ὁ ῥητορεύω . Λιπαρός δέ λέγω , ὁ λευκόν ὡς φημί ὁ παλαιός καί λεῖος καί εὐαγής , κατά ὁμοιότης ὁ λίπος . ὁ λιπαρός , ὁποῖος φορέω ἄν ὁ λιπάω τυνέστιν ὁ τρυφάω καί μή κατά ἄλλος λόγος νήλιπος . ὁ γάρ λιπαρός , καί ἐπί τρυφάω - ὁ τίθημι . ὡς ἐν ὁ , ἰαύω δέ λιπαρός κεφαλή καί καλός πρόσωπον . τρυφάω γάρ τις ἱστορέω , οὗτος φημί ὁ ποιητής . Κοήδεμον δέ , εἰμί μέν κεφαλή δέμα , ὁ δέμνιον . λέγω δέ πως καί Κέφα - Λῆς ἐπίκρανον τραγικός . ὡς δέ καί πύθω χοήδεμον λέγω ὁ περί αὐτός λῶμα , δηλόω ὁμός - ρος ἐν ὁ ἑξῆς . ὁ δέ τραγωδία , καί τεῖχος λέγω χοήδεμα , ὁ περί αὐτός στεφάνη . τροπικός δέ οὗτος . πύθω τε γάρ κεφαλή ὥσπερ καί χεῖλος , ὁ ἐκεῖνος ἄνω ἄκρος , καί τεῖχος δέ ὁμοίως . Ούτο δέ καί γυνή . διό προσφωνέω οὗτος , ὁ ὁ χοήδεμου λέξις . ὁ δέ γε τεῖχος , καί ὁ στεφάνη ὡς ὁ στέφανος ὁ γυνή . ὅτι2 ἀμφίπολος κδνή . ὁ συνκτὶ καί κδνιου · ἀπό ὁ κῖδω κδνῆ καί συστολή καί συγκοπή , κδνή . Ούτο δέ καί φίλος κδνότατοι ἐν Ἰλιάς , ὁ ὡς αὐτός ἄλληγοῦ λέγω , κδῖστοι . οὖον μόνος δέ ἀμφίπολος κδνή ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ Εὐρύκλεια , ἀλλά καί γυνή κδνή . ὡς ὁ , ἵζω δέ μή κδνὴ λόγος τίς . ὁ δέ κδνή , καί κδνὲ σῦνδια μή ὀλίγος εἰμί , ποιέω - τίκα . ὁ δέ αὐτός καί πυκνωδία ὀνομάζω . ὁ σύστοιχος εἰμί ὁ , πυκνός καί πυκνός μύδι εἴδομαι . ὅτι2 οἴκισις ὁπλήγρα πρός τις λόγιος πένθημα λαλέω ὁ , πολύς γάρ ἄλλος βροτός θελητήρια Οἴδας , τοῦτις ἐν τίς παρακελεύομαι . οὗτος δέ ἀποπαύω ᾠδή λέγω . ὁ τε ἐγώ ἐν στῆθος φίλος κήρ τείρω . ὅσπερ ὁ μή πάσχω , ἀτεράμων εἰμί . ἤγουν μή ταρωμένος ὁ κήρ . Ὅρας δέ ἐνταῦθα ὅτι τε ἐν ἀρχή λόγος ὁ γάρ ἐσθίω συνήθης ἑαυτοῦ ὁ ποιητής ἐν ὁ . πολύς γάρ ἄλλος ἀντί ὁ ἐπαδὴ πολύς ἄλλος , καί ὅτι ὁ θέλγω ἡδονή τίς ἔχω δοκέω . ὡς καί παρά ὀλίγος ὁ , καί δέ μαλακός καί αἰώνιος λόγος θέλγω . ὡς ἐπί πλεῖστος δέ , θέλγω παρά ὁ ποιητής , ὡς πολλοχοω φαίνω , ὁ οἷος ἐξίστημι καί ὁ κατά φύσις ἐνέργεια ὑφίστημι . ὅτι2 ὁ ὁρισμός ὁ φιλοσοφία ὁ λέγω ὡς φιλοσοφία εἰμί γνῶσις θέω καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα , Ὅμηρος πρῶτος επινοώ ἐν ὅς περί ὁ ἀοιδός ἤτοι φιλόσοφος Φήμιος , λέγω ὡς πολύς ὁράω ἔργον ἀνήρ τε θεός τε . ἐκ μέν γάρ ὁ οἶδος , ὁ γνῶσις δηλόω ὁ φιλόσοφος . ἐκ δέ ὁ ἀνήρ τε θεός τε . ὁ ἀνθρώπινος καί θέω παρανομιααω . ὅτι2 δέ ὁ ἀοιδός φιλόσοφος τάξις ἐπέχω ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὅτι2 ὁ , ὅς καλέω ἀοιδός , ἀντί ὁ θεῖος ῥημάζω . καί εἰμί ἕτερος παρά ὁ , ὁ γάρ ᾠδή πάλλω ἄνθρωπος . ἐκεῖνος γάρ . ἀντί ὁ τιμάω λαμβάνω . ὅτι2 ὁ . ὁ δέ σῴζω οἴκος πίνω - ὁ , ἀντί ὁ πίνυμι εἴρω . πολύς δέ τοιοῦτος καί ἐν ὁ Ἰλιάς σχῆμα . καί εἴρω περί οὗτος ἐκεῖ . Ὅρας δέ ὅτι μιμνήσκω αὐτός μόνος , σῴζω ὁ ἐσθίω . Ούτο δέ καί ὁ συντόσιον ἐκ μέρος ὁ πόσος παρουσιάζω ἄριμος καί ὁ ῥῶσις συμπίνω . ὅτι2 Ὅμηρος μέν ἐν ὁ , ἐπεί ἐγώ μέλις καθίζω πένθος ἄληστος , ὁ καθίζω . ἀντί ὁ εκατό καί καταλέω * λέγω . ὁ δέ ὕστερος , ἐπί ὁ καθάπτω ὁ * λέξις τίθημι , καί γυνή συντάσσω . Ούτο γάρ καί ἐμέω τις καθι - κεῖμαι τις λέγω . ὅτι2 θεαμαζουω ὁ Ἡμιόπη , ὁ ἀνήρ φημί . ὁ κεφαλή