eustathius-philol.commentarii-ad-homeri-odysseam 1799
ἔρχησθον προτὶ ἄστῦ , καὶ οὐδ’ ἐγὼ αὐτῇ δηρὸν ἀπίεσσομαι . τὸ δ’ ἑντεύθεν εἰσελθὼν Ὀδυσσεὺς καὶ γνω - ρισθεὶς καὶ ἀνα*κινήσας τὸ βουλευτικὸν λαλῇ μετὰ τοῦ υἱοῦ τὰ περὶ τῶν ἐξῆς , Ὀμήρου οἰκονομοῦντος δι’ εὐχρίνειαν τὰ τοιαῦτα κατὰ συνήθη σχηματισμὸν προεκθετικόν . Ἱστέον δὲ ὅτι πρὸς τέρας ἐλαλῆθη τὸ μὴ ὑλάειν τοὺς κῦνας · ἔχρην γὰρ Ἀθηναῖς ἐπιφανείσης τερατολογηθῆναι καὶ τοιούτων τι , ὡς ἄρα πτοηθέντες αὐτὴν οἱ κῦνες ἔφυγον . διὸ χρεῖττον ἐστὶ ποιῶν κλαυθμὸν τῶν κυνῶν νοῆσαι τὸν κνυζηθμὸν ἢ περ ποπυσμὸν τινε κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ ποιῶν ἤχον , ὃν Ὀδυσσεὺς ἐποίη - σεν ἐπὶ συστολῇ τῶν κυνῶν . Δῆλον δὲ ὡς ἐκ τοῦ κνυζῶ κνυζήσω ὁ * κνυζηθμός , ὡς ὀρχηθῶ ὀρχηθμός , καὶ ὡς ἄλλο ῥῆμα τοῦτο παρὰ τὸ , κνυζῶσω δὲ οἱ ὄσσε , καθὰ καὶ ἐκεῖ δεδήλωται , ὥστε τὸ κνυζῶ πολ - λαῖς μεμέρισται συγγείαις . τριχῶς γὰρ φέρεται · κνυζῶ κνυζεῖς , κνυζῶ κνυζζῶ , ὡς ἐν τοῖς τοῦ Ἀθηναίου , καὶ κνυζῶ κνυζοῖς . οὐ πολλὰ δὲ τῶν περισπωμένων ῥημάτων οὕτω τριλογοῦνται , πλεῖω δὲ τὰ καὶ περι - σπώμενα , ὡς δῆλον ἐκ τε τοῦ στῆρεσθαι καὶ στῆρεισθαι καὶ μυρίων ἄλλων , ἐν οἷς καὶ τὸ ξυρεῖσθαι καὶ ξύρεσθαι , οὐ μετοχὴ παθητικὴ παρὰ τῷ διπνυσσοριστῇ τῷ , ξυρόμενοι καὶ λεαιούμενοι διετέλουν ἄνδρες * όντες . ἔνθα ὦσα τὸ , ἄνδρες ὄντες , ῥηθὲν ἀκωπτικῶς κατὰ τῶν φιλοῦντων ἐνταῦθὶν τοὺς παύοντας , οὐς εὐφυῶς ἔσκωψε τις ὡς οἷα δοκοῦντας αὐτὸ ποιεῖν διὰ τὸ αἰδεῖσθαι , εἰ περ ἄνδρας αὐτοὺς ἡ φύσις ἀπε - τέλεσεν . Ὅτι δὲ γυναικείου τὸ τοιούτον , δηλοῖ καὶ ὁ κωμικὸς ἐν τῷ , ἡβιλλιώσα πᾶρτι παρατετιλμένα . Τὸ δὲ ἐπ’ ὀφρύσι νεῦειν , λέγεται καὶ κεφαλῇ νεῦειν , ὡς ἐν τοῖς ἐξῆς φανείται . τῷ μέντοι Ἰσφ ἐπιλλίζουσιν οἱ μνηστήρες , ἤγουν ὀφθαλμοῖς ἐννεύουσι . καὶ ἐστι κεφαλῇ μὲν κατακλίνειν κατὰ τὸ ὅλον , ἐπιλλίζειν δὲ καὶ * ὀφρύσι νεῦειν , ὁ καὶ ἐν Ἰλιάδι κείται , ἀπὸ μερῶν · μέρη γὰρ πάντως κεφαλῆς ὀφρύες καὶ ἴλλοι , ἐν οἷς φαίνεται κατάνευσις ὡς περ καὶ ἀνάγνωσις · στόματι γὰρ μὴλλαν μὲν ἔστιν , ἐννεῦειν δὲ οὐκ ἔστιν . Ὧσα δὲ καὶ τὸ μέγαρον ἐπὶ σταθμοῦ ἐνταῦθα ῥηθὲν · καὶ τὸ παρεξ αἰτιατικὴ τε συνταχθὲν καὶ διὰ τοῦ χ γραφεὺν ἐν τῷ , παρέχ μέγα τεῖχιον αὐλῆς . Τὸ δὲ φρέο , περὶ οὗ καὶ προσεγράφη , δεύτερόν ἐστι κοινὸν πρόσωπον προστακτικὸν γινόμενον ἐκ τοῦ φάσοι ἐν - δέκα τοῦ σ . Τὸ δὲ ἀφαρόντε δύσχηστον μὲν εἰς ῥητορείαν · νῦν δὲ ὑποβάλλει χρη*στον ἐν τῷ , θά - νατον ἀφαρόντε , τουνεὶσὶ τεχνησάμενοι , τεκτήναντες · λέξις γὰρ ἐστι τεκτονική , χρόνου δευτέρου ἀορί - στον . ἐκ τοῦ ἀφαρον γὰρ ἡ μετοχὴ ἀφαρών . Ὅτι ἐπεὶ οὐχ’ ἤδης ἤδη προσέβαλε τῇ τοῦ υἱοῦ ὑμεί Ὀδυσσεὺς καὶ ἤν εἴκὸς ἀπεύξασθαι αὐτὸν τὴν πατρικὴν θείαν μετὰ τὸν ἀναγνωρισμὸν καὶ ἐλεῖσθαι μηδ’ ἂν ἐλθεῖν , εἰ τοιούτος ἔστιν , ὁποίον αὐτὸν ἡ Ἀθηνᾶ προσεμβόρησε , πλάττει ἐνταῦθα μεταβο - λὴν αὐτῷ τεραστίαν ὁ ποιητὴς ὑπὸ Ἀθηναῖς , ἵνα τε φιληθεῖ τῷ υἱῷ γενόμενος ὁ πρὶν ἐκεῖνος καλὸς Ὀδυσσεὺς , καὶ ἅμα , ἵνα καὶ Θεομιλὴς φανεὶς ἐπάγηται πιθανῶς τὸν υἱὸν εἰς τὸ ἐφεξῆς μέγα καὶ κινδυ - νώδες ἔργον . γίνεται δὲ καὶ νῦν ἡ μεταβολὴ τοῦ Ὀδυσσέως κατὰ Ὀμηρικὸν ἔθος δι’ ἐπαφῆς . ῥάβδῳ γὰρ ἡ Ἀθηνᾶ μεταποιεῖ αὐτόν , καθὰ καὶ πρὸ τούτων , πλὴν ὅσον ἐκεῖ μὲν οἷα μὴ λαμπροῦ τοῦ πράγματος ὄντος ῥάβδον ἀπλῶς εἴπεν ὁ ποιητής , ἐνταῦθα δὲ χρυσέαν ῥάβδον . φησὶ γὰρ , ὅτι χρυσείῃ ῥάβδῳ ἐπι - μασαμένη , ὅ ἐστιν ἐφαψα*μένη Ἀθηνῆ , φάρος μὲν οἱ πρῶτον ἐύπλυνες ἤδε χιτῶνα θῆκεν ἀμφὶ στή - θεσσον , ἀπεναντίας πρὸς τὸ , ῥάκος παχὸν βέλε καὶ τὰ ἐξῆς , ὡς προπεποίηται . δέμας δ’ ὤφελλε καὶ ἤβην , ἡ κάργασα πρὶν χρόα καλὸν τῷ Ὀδυσσεῖ ἐπὶ μέλεσιν . ἀνρ δὲ μελαγχροῖης ἐγένετο , γναθμοὶ δ’ ἐτάνυσθεν τῷ κνυζωθέντι πρὸ τούτων τοὺς καλοὺς ὀφθαλμούς . πᾶναι δ’ ἐγένοντο γενειά - δες ἢ ἐθιραίδες ἀμφὶ γένειον , καὶ οὐκέτι παρθορίξ ὁ ἄνηρ , ὡς ἔστιν ἐκ μέρους νοεῖν . καὶ ἡ μὲν οὕτω ποιήσασα ὤχετο , Ὀδυσσεὺς δὲ ἤειν ἐς κλισίην , τουνεστίν ἐπορεύετο , ἐκ τοῦ εἶω ἐνε - στῶτος , οὐ συναίρεσις τὸ εἶω . θάμβησε δὲ μὲν φίλος υἱός , ὡς * εἴκως , καὶ οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ ταφβή-1799 σας ἐτέροισ βαλὼν ὅμμασι , μὴ θδὸς εἴη φανείς , δήλαδή ἐναργής . καὶ τοίνυν λαλεῖ τὸ περιεμβόμονον ἄλλοίως μοι ξείνε φάνης νῦν ἢ πέρασθεν , ἄλλα δὲ ἔμμοι’ ἔχει , καὶ τοι χαὸς οὐκέθ’ ὁμοῖος . ὧν ὁ μὲν πρῶτος στίχος παροιμιωδῶς ἐπιφωνεῖται τοῖς ἀπλῶς ἀλλοιουμένοις , ὁ δὲ δεύτερος παραπλακίη ἂν ἐπὶ τῶν ἐκ πενίας ἢ εὐδεχθείας εἰς τὸ ἀνάπαλιν μεταποιηθέντων . Λῖτα ἐπιφέρει ὁ νέος καὶ τὰ ἐφεξῆς εἴδοτα ῥηθῆναι · ἡ μᾶλα τοι θεὸς ἔσοι , τοἱ οὐρανοὺν εὐρὺν ἔχουσιν · ἀλλ’ ἴληθι , ἵνα τοι κεχαρισμένα δώωμεν ἱρά , ἤδὲ χρύσεια δῶρα τετυγμένα , τουνεστίν ἐξευιασμένα χρυσῷ . φείδεο δ’ ἡμῶν . ταῦτα δὲ παραφθηήσεταί ποτε εἰς μέγα τι πρόσωπον . καὶ οὕτω μὲν ὁ Τηλέμαχος , Ρ Α Ψ Ω Ι Δ Ι Α Π . Ὀδυσσεὺς δὲ ἠφην , ὡς οὐ τί τοι θεός εἰμι · τί μ’ ἀθανάτοισιν εἰκένως · ἀλλὰ πατὴρ τεὸς εἰμι , τοῦ εἶνεκα οὐ στεναχίζων πᾶσχειν ἄλγεα πολλὰ βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν . Ἰστέον δὲ ὅτι , οὐ τί τοι θεός εἰμι καὶ τὸ ἐξῆς , ἔχοι ἂν ποτε παροικιακῶς ἠθῆῃ , ὅτε τις οὐκ ἐθέλει ἀκούειν ἐπαίνους τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν . Τὸ δὲ οὐ ἔνεκα οὐ στεναχίζων καὶ ἐξῆς , πολυπενθὴς ἀνήρ * ἀκούσει ἂν ποθὲν . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ ἄμφι στήθεσφιν , τὸ ὅλον δηλοῖ σῶμα ὡς ἀπὸ μέρους τοῦ προφαινομένου . διὸ μετ’ ὀλίγα ἐροῖ κῆλιον τό , καλὰ περὶ χροῦ ἐίματ’ ἔχοντι . Λέμας δὲ ὀφείλεται τῷ Ὀδυσσεῖ , καθὰ καὶ ἐν τῇ τῶν Φαιάκων γῇ . Ἥδη δὲ οἱ μὲν Ἀττικοὶ ἐπὶ νειανίας ἡλικίας τίθενται , ὁδὲν καὶ ἡβυλιῶν ἐπὶ μειρακί - σκης κατὰ τὸν κομιζόν . ἥδη δὲ ἄρτι ἐπὶ Ὀδυσσέως τοῦ ὁμογέροντος οὐκ ἂν κυριολογεῖτο , εἰ μὴ ὅτι γε κατὰ μῦθον , ὡς τῆς Ἀθηνας τοιούτον ἐκργησίας αὐτῶν . ἐναληθὴς γοῦν μετ’ ὀλίγα ῥηθήσεται ἀνδρὶ νέῳ . εἰ δ’ ἴσως καὶ κυριολογεῖται , προεθῆλὴς γοῦν τεὸς οὐκ ἂν εἴη Ὀδυσσεύς . μελαγχροὺς δὲ ἱστορεῖται νῦν φύσι εἶναι ὁ Ὀδυσσεύς . διὸ καὶ τλήμων ἦν . στερότερα γάρ , φασί , τὰ μέλανα τῶν σωμάτων , ὡς τὰ λευκὰ εὐπαθέστερα . Ἀττικὸς δὲ ἀνήρ συγχόρως τὸ μελαγχροὺς μελαγχρὴς λέγει , ὁδὲν καὶ Μένανδρος μελαγχρὴς , φασιν , εἶπε μειράκιον . Τὸ δὲ γναθμοὶ ἐτάνυσθεν , ἀντὶ τοῦ ἐπαχύνηθσαν , οἱ πρὸ τούτου δηλαδὴ ὕφσοί . χρήσιμον δὲ τοῦτο καὶ εἰς τὸ ταυνίπεπλος γυνή . οὕτω γὰρ κάκισιν ταύνει τοὺς πέπλους διὰ τὸ ἔμπαχυ . Αἱ δὲ κνάναι γενειάδες ὑπονοοῦσι μὲν ἀπορίαν διὰ τό , ξανθὰς δ’ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τριχας , ὁ πρὸ ἐν τῷ τίλει τῆς μ’ θαφρώσεως * εἴρηται δὲ περὶ τοῦ τοιούτου ἐκεῖ . οἱ δὲ παλαιοὶ φασί καὶ ὅτι πρὸς τὸ πινάων τῆς τοῦ Ὀδυσσέως φαλακρώσεως ἐκεῖνο ἐρρέθη . αἱ γὰρ ξανθαὶ τρίχες ἀραιαί , φασιν , εἰσὶ καὶ εὐχερῶς φαλακροῦνται . ὀλέσω οὖν , φασί , τὰς τρίχας αὐτῶς , ὡς ἔμμεσον δοῦναι προύπαρχούσης ξανθότητος . καὶ ἔστι σκοπὸς τοῦ τοιούτου λόγου , μὴ ξαν - θὰς ἀλλὰ κνάναις εἶναι καὶ τὰς κόμας τῷ Ὀδυσσεῖ . Ὅτι δὲ φαλακρὸς ὁ Ὀδυσσεύς , δηλοῦσι τὰ ἐφεξῆς . Ἐτυμολογικῶν δὲ τό , γενειάδες ἄμφι γένειον , ἥρουν τρίχες ἄμφι τὴν γνάθον . εἰ δὲ γράφεται ἐθτιράδες , δήλον ὡς ἀπὸ τοῦ ἐθτιρῶ ἡ ἐθτερα , ὡς ἀλλαχοῦ ἐφάνη . ἀπ’ αὐτῆς δὲ παραγώγοντο ἡ ἐθτερας , ὁμοίως τῷ , μαῖα μαῖας , ὡς τό , μαῖδος νῦ . Τὸ δὲ ἐτέρωσε ἐδδαλεν ὀμματα , ὁ ἐστιν εἶδε , με - ταλαβόντες οἱ μεθ’ Ὁμήρου ἐξώρνε ποὺ ὕψως ἢ ὀφθαλμοὺς λέγουσιν , ὡς τοῦ βάλλειν ταυτὸν ποτε δηλοῦντος τῷ ὁπτεῖν . δύναται δὲ τις καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ , ὁ πέρ ἐστι στρατιῶ , οὐκ ἀχνῶς ἐπισκώψαι τὸ ἐτέ - ρωσε βάλλειν ὀμματα . Τὸ δὲ ἀλλοίων φανῆναι τὸν Ὀδυσσεύα νῦν ἢ περ πάρειδεν ἔχει μὲν τι καὶ μεταβολῆς καὶ ἀλλοιώσεως καὶ ἐτεροιώσεως ἐξάπαντος . ἐδοξε δὲ τισιν ὅμως μεταμορφωτικὸν τοῦτο εἰπεῖν ἰδιαζόντως . μεταβολὴ μὲν γάρ , φασί , πάθος κοινὸν ἐπὶ τε καιρῶν καὶ πρά*ξεων παντοίων . Λεωπίδης οὖν παριστὼς τὴν τῆς λέξεως δύναμιν φησι · μεταβολὴ πάντων γλυκύ . μεταμόρφωσις δὲ μορφῆς χαρακτηρισ καὶ σώματος , τῇνωθεῖσα εἰς ἕτερον χαρακτηρισ , ὁποῖον , φασί , τὸ ἀλλοῖός μοι ξαίνε καὶ ἐξῆς . ἀλλοίωσις δὲ προτέρας ὑπολήψεως ποίησις ἕτερα , ἐτεροίωσις δὲ ἡ ἀφ’ ἑτέρου σώματος εἰς ἕτερον μεταβολή , ὡς τῆς Νιόβης εἰς λίθον . καὶ τουτὶ μὲν ἡ εἰρημένη παράδοσις , μὴ ἀκριβωσαμένη ὡς οὐχ’ ἐτεροιοῦσθαι , ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι οἱ μυθγράφοι φασί τοὺς ἀπὸ σώματος ἄλλου εἰς ἄλλο μεταπίπτοντας , ὡς δηλοῦσιν οἱ τὰ περὶ μεταμορφώσεων ληρήσαντες . δοκεῖ γοῦν προσφνεσάττον εἶναι εἰπεῖν τὸν Ὀδυσσεύα ἠλλοιωθῆναι νῦν , Ὁμήρου ἐνδιδόντος εἰς τοῦτο ἀρχὴν διὰ τοῦ εἰπεῖν ὅτι ἀλλοῖός μοι ἐφάνης . ἄλλως δὲ γε προσαρκοῦσα ἐνταῦθα καὶ τὸ μεταμορφοῦσθαι διὰ μόνον τὸ πρόσωπον . ἀρέσκει γὰρ τοῖς παλαιοῖς ἐπὶ προσώπων τιθέναι τὴν μορφήν . διὸ καὶ φασίν ὅτι εὐειδὴς μὲν ὁ τοῦ εἰδους εὖ ἔχων ἔχουν ἅπαν τὸ σῶμα καλός , εὐμορφος δὲ ὁ μορφῆς εὖ ἔχον · οἷον εὐπρόσωπος . καὶ οὕτω μὲν ταῦτα . Τὸ δὲ ἰληδὶ λέγεται μὲν καὶ ἰλαδὶ . σύστοιχον δὲ αὐτῷ καὶ τὸ ἰλήρειος καὶ τὰ κατ’ αὐτό . Ὅτι Ὀδυσσεὺς εἰπὼν τὰ ἀνωτέρω δηλωθέντα νῦν * κῦσεν , ὁ ἐστιν ἐρίλησε , κἀδὲ πα - ρειδὼν δάκνονον ἤκε χαμαὶς δαμυλῶς οὕτω ὑφ’ ἡδονῆς , πάρος δ’ ἔχε νολιμὲς αὐί , τουτέστι , πρὶν μέντοι ἐπεῖχεν αὐτό , τλήμων κάτανταθ’ ὡν τότε · οὐ καὶ ὕστε τῇ Ἰηνελόπῃ ἐντύχοι , οἱ ὀφθαλμοὶ ὡσεὶ κέρα ἢ σιδηρος στήσσονται · καὶ Τηλέμαχος δὲ μετ’ ὀλίγα , ἐπεὶ περ ἠκαμβόσατο , ἀμμεγνυθεὶς πατέρι’ ἐσθλὸν ὁδύρτο δάκρυα λεύσων . ἐνθα καὶ ἐμφαίνων οἷος ἦν ἄμφροὶν γόος φησίν · ἄμφοτέροισιν δὲ τοῖσιν ὑφ’ ἴμερος ὕπτο γόοιο . Καὶ ὅρα τὸ ἴμερος , οὐ γὰρ ἀπλῶς ἀλλοία ὁρξίς , ἀλλ’ ἴμερος ὁ πέρ ἐστιν ἐπιθυμίας ἐπίτασις . διὸ καὶ παραβολικῶς ἐποδικυνὺς τὸ πρᾶγμα φησί · κλαίον δὲ λιγέως , ἀδινώτερον
Lemmas: ἔρχομαι πρός Ἄστυ , καί οὐδέ ἐγώ αὐτός δηρός ἀφίημι . ὁ δέ ἐντεῦθεν εἰσέρχομαι Ὀδυσσεύς καί γιγνώσκω - ρισθεὶς καί ἀνακινέω ὁ βουλευτικός λαλέω μετά ὁ υἱός ὁ περί ὁ ἑξῆς , Ὄμηρος οἰκονομέω διά ευχρινεια ὁ τοιοῦτος κατά συνήθης σχηματισμός προεκθετικός . ἰστέον δέ ὅτι πρός τέρας λαλέω ὁ μή ὑλάω ὁ κύω · χρή γάρ Ἀθηναίς ἐπιφαίνω τερατολογέω καί τοιοῦτος τίς , ὡς ἄρα πτοέω αὐτός ὁ κύω φεύγω . διό χρίω εἰμί ποιέω κλαυθμός ὁ κύω νοέω ὁ κνυζηθμός ἢ περ ποππυσμός τίνω κατά ὁ παλαιός καί ποιέω ἦχος , ὅς Ὀδυσσεύς ποῖος - Σεν ἐπί συστολή ὁ κύω . Δῆλος δέ ὡς ἐκ ὁ κνυζόω κνυζω ὁ * κνυζηθμός , ὡς ὀρχέομαι ὀρχηθμός , καί ὡς ἄλλος ῥῆμα οὗτος παρά ὁ , κνυζόω δέ ὁ ὄσσε , καθά καί ἐκεῖ δηλόω , ὥστε ὁ κνυζόω πολ - Λαΐς μερίζω συγγειος . τριχῶς γάρ φέρω · κνυζόω κνυζέω , κνυζόω κνυζός , ὡς ἐν ὁ ὁ Ἀθηναῖος , καί κνυζόω κνυζόω . οὖον πολύς δέ ὁ περισπάω ῥῆμα οὗτος τριλογέω , πλείων δέ ὁ καί περί - σπάω , ὡς δῆλος ἐκ τε ὁ στόρνυμι καί στόρνυμι καί μυρίος ἄλλος , ἐν ὅς καί ὁ ξυρέω καί ξυρέω , οὖον μετοχή παθητικός παρά ὁ διπνυσσοριστῇ ὁ , ξυρέω καί λεαιουμενοω διατελέω ἀνήρ * εἰμί . ἔνθα ὠθέω ὁ , ἀνήρ εἰμί , ἐρώ ἀκωπτικῶς κατά ὁ φιλέω ἐντείνω ὁ παύω , οὖς εὐφυής σκώπτω τις ὡς οἷος δοκέω αὐτός ποιέω διά ὁ αἰδέομαι , εἰμί περ ἀνήρ αὐτός ὁ φύσις θέραψ - τελέω . ὅτι2 δέ γυναικεῖος ὁ τοιοῦτος , δηλόω καί ὁ κωμικός ἐν ὁ , ηβιλλιωθεω πάρτι παρατίλλω . ὁ δέ ἐπί ὀφρύς νεύω , λέγω καί κεφαλή νεύω , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς φαίνω . ὁ μέντοι Ἰσφ ἐπιλλίζω ὁ μνηστήρ , ἤγουν ὀφθαλμός ἐννεύω . καί εἰμί κεφαλή μέν κατακλίνω κατά ὁ ὅλος , ἐπιλλίζω δέ καί * ὀφρύς νεύω , ὁ καί ἐν Ἰλιάς κεῖμαι , ἀπό μέρος · μέρος γάρ πάντως κεφαλή ὀφρύς καί ἰλλός , ἐν ὅς φαίνω κατάνευσις ὡς περ καί ἀνάγνωσις · στόμα γάρ μήλλα μέν εἰμί , ἐννεύω δέ οὐ εἰμί . ὠθέω δέ καί ὁ μέγαρον ἐπί σταθμός ἐνταῦθα ἐρώ · καί ὁ παρέκ αἰτιατικός τε συντάσσω καί διά ὁ χ γραφεύς ἐν ὁ , παρέχω μέγας Τείχιον αὐλή . ὁ δέ φρέω , περί ὅς καί προσγράφω , δεύτερος εἰμί κοινός πρόσωπον προστακτικός γίγνομαι ἐκ ὁ φάσω ἐν - δέκα ὁ Σ . ὁ δέ ἀφαιρέω δύσχηστον μέν εἰς ῥητορεία · νῦν δέ ὑποβάλλω χρη*στον ἐν ὁ , ἀνταπόλλυμι - νάω ἀφαιρέω , τουνεὶσὶ τεχνάομαι , τεκταίνομαι · λέξις γάρ εἰμί τεκτονικός , χρόνος δύο ἄορ - στον . ἐκ ὁ ἄφαρος γάρ ὁ μετοχή ἄφαρος . ὅτι2 ἐπεί οὐ οἶδα ἤδη προσβάλλω ὁ ὁ υἱός ὑμεῖς Ὀδυσσεύς καί ἐάν εἰκός ἀπεύχομαι αὐτός ὁ πατρικός θεῖος μετά ὁ ἀναγνωρισμός καί ἐλεέω μηδέ εἄν ἔρχομαι , εἰμί τοιούτος εἰμί , ὁποῖος αὐτός ὁ Ἀθηνᾶ προσεμβορησος , πλάσσω ἐνταῦθα μεταβαίνω - λήν αὐτός τεραστία ὁ ποιητής ὑπό Ἀθηναίς , ἵνα τε φιλιέμαι ὁ υἱός γίγνομαι ὁ πρίν ἐκεῖνος καλός Ὀδυσσεύς , καί ἅμα , ἵνα καί Θεομιλὴς φαίνω ἐπάγω πιθανός ὁ υἱός εἰς ὁ ἐφεξῆς μέγας καί κινδυ - νωδός ἔργον . γίγνομαι δέ καί νῦν ὁ μεταβολή ὁ Ὀδυσσεύς κατά Ὀμηρικός ἔθος διά ἐπαφή . ῥάβδος γάρ ὁ Ἀθηνᾶ μεταποιέω αὐτός , καθά καί πρό οὗτος , πλήν ὅσος ἐκεῖ μέν οἷος μή λαμπρός ὁ πρᾶγμα εἰμί ῥάβδος ἀπλόος εἶπον ὁ ποιητής , ἐνταῦθα δέ χρύσεος ῥάβδος . φημί γάρ , ὅτι χρύσεος ῥάβδος ἐπι - μαίομαι , ὅς εἰμί ἐφάπτω Αθηνή , φάρος μέν ὁ πρῶτος πλύνω ἀδέω χιτών τίθημι ἀμφί ἵστημι - θεάομαι , απεναντίας πρός ὁ , ῥάκος πάχω βέλος καί ὁ ἑξῆς , ὡς προποιέω . δέμας δέ ὀφείλω καί ἥβη , ὁ κάργασα πρίν χρώς καλός ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί μέλος . ἀναρ δέ μελαγχροῖης γίγνομαι , γναθμός δέ τανύω ὁ κνυζόω πρό οὗτος ὁ καλός ὀφθαλμός . πάνης δέ γίγνομαι γενειάω - δες ἢ ἐθιραίδες ἀμφί γένειον , καί οὐκέτι παρθορηξ ὁ ἀνήρ , ὡς εἰμί ἐκ μέρος νοέω . καί ὁ μέν οὗτος ποιέω ἀχεύω , Ὀδυσσεύς δέ ἔρχομαι εἰς κλισία , τουνεστίν πορεύω , ἐκ ὁ ἐάω ἐνε - ἵστημι , οὖον συναίρεσις ὁ ἐάω . θαμβέω δέ μέν φίλος υἱός , ὡς * ἵημι , καί οὖον μόνος , ἀλλά καί ταφβή-1799 σός ἕτερος βάλλω ὄμμα , μή θώδ εἰμί φαίνω , δηλαδή ἐναργής . καί τοίνυν λαλέω ὁ περιεμβομονος ἀλλοίως ἐγώ ξένος φαίνω νῦν ἢ περάω , ἄλλος δέ ἐμέω ἔχω , καί ὅς χαός οὐκέτι ὅμοιος . ὅς ὁ μέν πρῶτος στίχος παροιμιωδῶς ἐπιφωνέω ὁ ἀπλόος ἀλλοιόω , ὁ δέ δύο παραπλέκω εἄν ἐπί ὁ ἐκ πενία ἢ εὐδεχθείας εἰς ὁ ἀνάπαλιν μεταποιέω . λίς ἐπιφέρω ὁ νέος καί ὁ ἐφεξῆς οἶδα εἴρω · ὁ μῆλον ὅς θεός εἰσίημι , ὅς οὐρανόω εὐρύς ἔχω · ἀλλά ἱλήκω , ἵνα ὅς χαρίζομαι δίδωμι ἱερός , ἠδέ χρύσεος Δῶρα τεύχω , τουνεστίν εξευιασμενος χρυσός . φείδομαι δέ ἐγώ . οὗτος δέ παραφέρω ποτός εἰς μέγας τίς πρόσωπον . καί οὗτος μέν ὁ Τηλέμαχος , Ρ Α Ψ Ω Ι δ Ι Α Π . Ὀδυσσεύς δέ φημί , ὡς οὖον τίς ὅς θεός εἰμί · τίς εἷς ἀθάνατος ἔοικα · ἀλλά πατήρ τεός εἰμί , ὁ ἕνεκα οὖον στεναχίζω πάσχω ἄλγος πολύς Βίας ὑποδέχομαι ἀνήρ . ἰστέον δέ ὅτι , οὖον τίς ὅς θεός εἰμί καί ὁ ἑξῆς , ἔχω εἄν ποτός παροικιακός ἠθέω , ὅτε τις οὐ ἐθέλω ἀκούω ἔπαινος ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ . ὁ δέ οὖον ἕνεκα οὖον στεναχίζω καί ἑξῆς , πολυπενθής ἀνήρ * ἀκούω εἄν ποθεν . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ἀμφί στῆθος , ὁ ὅλος δηλόω σῶμα ὡς ἀπό μέρος ὁ προφαίνω . διό μετά ὀλίγος εἴρω κῆλιον ὁ , καλός περί χρῷ εἷμα ἔχω . Λέμας δέ ὀφείλω ὁ Ὀδυσσεύς , καθά καί ἐν ὁ ὁ Φαίαξ γῆ . ἥδη δέ ὁ μέν ἀττικός ἐπί νειανια ἡλικία τίθημι , ὁδός καί ἡβυλλιάω ἐπί μειρακικός - σκῶ κατά ὁ κομίζω . ἥδη δέ ἄρτι ἐπί Ὀδυσσεύς ὁ ὁμογέρων οὐ εἄν κυριολογέω , εἰμί μή ὅτι γε κατά μῦθος , ὡς ὁ Ἀθῆναι τοιοῦτος ἐκργησίας αὐτός . ἐναλήθης γοῦν μετά ὀλίγος εἴρω ἀνήρ νέος . εἰμί δέ ἴσως καί κυριολογέω , προεθῆλὴς γοῦν τεός οὐ εἄν εἰμί Ὀδυσσεύς . μελάγχρους δέ ἱστορέω νῦν φύσις εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς . διό καί τλήμων εἰμί . στέρος γάρ , φημί , ὁ μέλας ὁ σῶμα , ὡς ὁ λευκόν εὐπαθής . Ἀττικός δέ ἀνήρ σύγχορος ὁ μελάγχρους μελαγχρής λέγω , ὁδός καί Μένανδρος μελαγχρής , φημί , εἶπον μειράκιον . ὁ δέ γναθμός τανύω , ἀντί ὁ παχύνω , ὁ πρό οὗτος δηλαδή ὕφσοί . χρήσιμος δέ οὗτος καί εἰς ὁ ταυνίπεπλος γυνή . οὗτος γάρ κάκις τανύω ὁ πέπλος διά ὁ ἔμπαχυς . ὁ δέ κνάω γενειάς ὑπονοέω μέν ἀπορία διά ὁ , ξανθός δέ ἐκ κεφαλή ὄλλυμι τριχάς , ὁ πρό ἐν ὁ τίλλω ὁ εἷς θαφρώσεως * εἴρω δέ περί ὁ τοιοῦτος ἐκεῖ . ὁ δέ παλαιός φημί καί ὅτι πρός ὁ πινάω ὁ ὁ Ὀδυσσεύς φαλάκρωσις ἐκεῖνος εἴρω . ὁ γάρ ξανθός θρίξ ἀραιός , φημί , εἰμί καί εὐχερής φαλακρόομαι . ὄλλυμι οὖν , φημί , ὁ θρίξ αὔτως , ὡς ἐμέω δίδωμι προϋπάρχων ξανθότης . καί εἰμί σκοπός ὁ τοιοῦτος λόγος , μή ξαν - Θᾶς ἀλλά κνάναις εἰμί καί ὁ κόμη ὁ Ὀδυσσεύς . ὅτι2 δέ φαλακρός ὁ Ὀδυσσεύς , δηλόω ὁ ἐφεξῆς . ἐτυμολογικός δέ ὁ , γενειάς ἀμφί γένειον , ἀρόω θρίξ ἀμφί ὁ γνάθος . εἰμί δέ γράφω ἐθτιράδες , δῆλος ὡς ἀπό ὁ ἐθτιρῶ ὁ ἐθτερα , ὡς ἀλλαχοῦ φαίνω . ἀπό αὐτός δέ παράγω ὁ ἐθτερας , ὁμοίως ὁ , μαῖα μαῖα , ὡς ὁ , Μάιδος νῦ . ὁ δέ ἑτέρωσε ἐδδαλεν ὄμμα , ὁ εἰμί ὁράω , ἐγώ - ταλαβόντες ὁ μετά Ὅμηρος ἐξοράω πού ὕψος ἢ ὀφθαλμός λέγω , ὡς ὁ βάλλω τατός ποτός δηλόω ὁ ὀπτώ . δύναμαι δέ τις καί ἄλλος ἀνήρ , ὁ περ εἰμί Στράτιος , οὐ ἀχνός ἐπισκώπτω ὁ ἐτός - Ῥῶσος βάλλω ὄμμα . ὁ δέ ἀλλοῖος φαίνω ὁ Ὀδυσσεύς νῦν ἢ περ παροράω ἔχω μέν τίς καί μεταβολεύς καί ἀλλοίωσις καί ετεροίωση ἐξάπαντος . δοκέω δέ τις ὅμως μεταμορφωτικός οὗτος εἶπον ἰδιαζόντως . μεταβολή μέν γάρ , φημί , πάθος κοινός ἐπί τε καιρός καί πράσσω παντοῖος . λεωπιδηω οὖν παρίστημι ὁ ὁ λέξις δύναμις φημί · μεταβολή πᾶς γλυκύς . μεταμόρφωσις δέ μορφή χαρακτηρις καί σῶμα , τείνω εἰς ἕτερος χαρακτηρις , ὁποῖος , φημί , ὁ ἀλλοῖος ἐγώ ξαίνω καί ἑξῆς . ἀλλοίωσις δέ πρότερος ὑπόληψις ποίησις ἕτερος , ἑτεροίωσις δέ ὁ ἀπό ἕτερος σῶμα εἰς ἕτερος μεταβολή , ὡς ὁ Νιόβη εἰς λίθος . καί οὗτος μέν ὁ εἴρω παράδοσις , μή ἀκριβόω ὡς οὐ ἑτεροιόω , ἀλλά μεταμορφόω ὁ μυθγράφοι φημί ὁ ἀπό σῶμα ἄλλος εἰς ἄλλος μεταπίπτω , ὡς δηλόω ὁ ὁ περί μεταμόρφωσις ληρέω . δοκέω γοῦν προσφέρω εἰμί εἶπον ὁ Ὀδυσσεύς ἀλλοιόω νῦν , Ὅμηρος ἐνδίδωμι εἰς οὗτος ἀρχή διά ὁ εἶπον ὅτι ἀλλοῖος ἐγώ φαίνω . ἄλλως δέ γε προσαρκέω ἐνταῦθα καί ὁ μεταμορφόω διά μόνος ὁ πρόσωπον . ἀρέσκω γάρ ὁ παλαιός ἐπί πρόσωπον τίθημι ὁ μορφή . διό καί φημί ὅτι εὐειδής μέν ὁ ὁ εἶδος εὕω ἔχω χόω ἅπας ὁ σῶμα καλός , εὔμορφος δέ ὁ μορφή εὕω ἔχω · οἷος εὐπρόσωπος . καί οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ ἰληδὶ λέγω μέν καί ἰλαδὶ . σύστοιχος δέ αὐτός καί ὁ ἰλήρειος καί ὁ κατά αὐτός . ὅτι2 Ὀδυσσεύς εἶπον ὁ ἀνωτέρω δηλόω νῦν * κυνέω , ὁ εἰμί ληΐζομαι , Καδέ πῃ - ρειδηω δάκνονον ἵημι χαμός δαμυλῶς οὗτος ὑπό ἡδονή , πάρος δέ ἔχω νολιμα αὐί , τουτέστι , πρίν μέντοι ἐπέχω αὐτός , τλήμων καταντάω ὡς τότε · οὖον καί ὕω ὁ Ἰηνελόπῃ ἐντυγχάνω , ὁ ὀφθαλμός ὡσεί κέρας ἢ σίδηρος ἵστημι · καί Τηλέμαχος δέ μετά ὀλίγος , ἐπεί περ ἠκαμβόσατο , αμμεγνυθεω πατερία ἐσθλός ὁδύρτο δάκρυ λεύσσω . ἔνθα καί ἐμφαίνω οἷος εἰμί ἀμπρόν γόος φημί · ἀμφότερος δέ ὅς ὑπό ἵμερος ὕπτο γόος . καί ὁράω ὁ ἵμερος , οὖον γάρ ἀπλόος ἀλλοῖος ὁρξίς , ἀλλά ἵμερος ὁ περ εἰμί ἐπιθυμία ἐπίτασις . διό καί παραβολικός ἐποδικυνὺς ὁ πρᾶγμα φημί · καλέω δέ λιγέως , ἀδινός