eusebius-scr-eccl.vita-constantini 1.10.1
Ἐμοὶ δὲ εἰ καὶ τὸ λέγειν ἐπάξιόν τι τῆς τοῦ ἀνδρὸς μακαριότητος ἄπορον τυγχάνει τό τε σιωπᾶν ἀσφαλὲς καὶ ἀκίνδυνον , ὅμως ἀναγκαῖον μιμήσει τῆς θνητῆς σκιαγραφίας τὴν διὰ λόγων εἰκόνα τῇ τοῦ θεοφιλοῦς ἀναθεῖναι μνήμῃ , ὄκονου καὶ ἀργίας ἀφοσιουμένῳ ἔγκλημα . αἰσχυνοίμην γὰρ ἂν ἐμαυτόν , εἰ μὴ τὰ κατὰ δύναμιν , κἂν σμικρὰ ᾖ ταῦτα καὶ εὐτελῆ , τῷ πάντας ἡμᾶς δἰ ὑπερβολὴν εὐλαβείας θεοῦ τετιμηκότι συμβαλοῦμαι . ἶμαι δὲ καὶ ἄλλως βιωφελὲς καὶ ἀναγκαῖον ἔσεσθαί μοι τὸ γράμμα περιλαμβάνον βασιλικῆς μεγαλονοίας πράξεις θεῷ τῷ παμβασιλεῖ κεχαρισμένας . ἡ γὰρ οὐκ αἰσχρὸν Νέρωνος μὲν τὴν μνήμην καὶ τῶν τούτου μακρῷ χειρόνων δυσσεβῶν τινων καὶ ἀθέων τυράννων ἀόκνων εὐτυχῆσαι συγγραφέων , οἳ δὴ φαύλων ὑποθέσεις δραμάτων ἑρμηνείᾳ κομψῇ καλλωπίσαντες πολυβίβλοις ἀνέθηκαν ἱστορίαις , ἡμᾶς δὲ σιωπᾶν οὓς θεὸς αὐτὸς τοσούτῳ συγκυρῆσαι βασιλεῖ , οἶον ὁ σύμπας οὐχ ἱστόρησεν αἰών , εἰς ὄψιν τε καὶ γνῶσιν αὐτοῦ καὶ ὁμιλίαν ἐλθεῖν κατηξίωσεν ; διὸ προσήκοι ἄν , εἴ τισιν ἄλλοις , καὶ ἡμῖν αὐτοῖς ἀγαθῶν ἄφονον ἀκοὴν κηρύττειν ἅπασιν , οἳς ἡ τῶν καλῶν μίμησις πρὸς θεῖον ἔρωτα διεγείρει τὸν πόθον . οἱ μὲν γὰρ βίους ἀνδρῶν οὐ σεμνῶν καὶ πράξεις πρὸς ἠθῶν βελτίωσιν ἀλυσιτελεῖς χάριτι τῇ πρός τινας ἢ ἀπεχθεί¨α , τάχα δέ που καὶ πρὸς ἐπίδειξιν τῆς σφῶν αὐτῶν παιδεύσεως συναγαγόντες , κόμπῳ ῥημάτων εὐγλωττίας αἰσχρῶν πραγμάτων ὑφηγήσεις οὐκ εἰς δέον ἐξετραγᾠδησαν , τοῖς μὴ μετασχεῖν τῶν κακῶν κατὰ θεὸν εὐτυχήσασιν ἔργων οὐκ ἀγαθῶν ἀλλὰ λήθῃ καὶ σκότῳ σιωπᾶσθαι ἀξίων διδάσκαλοι καταστάντες . ἐμοὶ δὲ ό μὲν τῆς φράσεως λόγος , λόγος , εἰ καὶ πρὸς τὸ μέγεθος τῆς τῶν δηλουμένων ἐμφάσεως ἐξασθενεῖ , φαιδρύνοιτό γ' ἂν ὅμως καὶ ψιλῇ τῇ τῶν ἀγαθῶν πράξεων ἀπαγγελίᾳ , ἡ δέ γε τῶν θεοφιλῶν διηγημάτων ὑπόμνησις οὐκ ἀνόνητον ἀλλὰ καὶ σφόδρα βιωφελῆ τοῖς τὴν ψυχὴν εὖ παρεσκευασμένοις ποριεῖται τὴν ἔντευξιν .
Lemmas: ἐμός δέ εἰμί καί ὁ λέγω ἐπάξιος τίς ὁ ὁ ἀνήρ μακαριότης ἄπορος τυγχάνω ὁ τε σιωπάω ἀσφαλής καί ἀκίνδυνος , ὅμως ἀναγκαῖος μιμέομαι ὁ θνητός σκιαγραφία ὁ διά λόγος εἰκών ὁ ὁ θεοφιλής ἀνατίθημι μνήμη , οκονοος καί ἀργία ἀφοσιόω ἔγκλημα . αἰσχύνω γάρ εἄν ἐμαυτοῦ , εἰμί μή ὁ κατά δύναμις , κἀν μικρός εἰμί οὗτος καί εὐτελής , ὁ πᾶς ἐγώ διά ὑπερβολή εὐλάβεια θεός τιμάω συμβάλλω . ἱμάς δέ καί ἄλλως βιωφελής καί ἀναγκαῖος εἰμί ἐγώ ὁ γράμμα περιλαμβάνω βασιλικός μεγαλόνοια πρᾶξις θεός ὁ παμβασιλεύς χαρίζομαι . ὁ γάρ οὐ αἰσχρός Νέρων μέν ὁ μνήμη καί ὁ οὗτος μακρός χείρων δυσσεβής τίνω καί ἄθεος τύραννος ἄοκνος εὐτυχέω συγγραφεύς , ἕ δή φαῦλος ὑπόθεσις δρᾶμα ἑρμηνεία κομψός καλλωπίζω πολύβιβλος ἀνατίθημι ἱστορία , ἐγώ δέ σιωπάω ὅς θεός αὐτός τοσοῦτος συγκυρέω βασιλεύς , οἶος ὁ σύμπας οὐ ἱστορέω αἰών , εἰς ὄψις τε καί γνῶσις αὐτός καί ὁμιλία ἔρχομαι καταξιόω ; διό προσήκω ἄν , εἰμί τις ἄλλος , καί ἐγώ αὐτός ἀγαθός ἄφος ἀκοή κηρύσσω ἅπας , οἶς ὁ ὁ καλός μίμησις πρός θέω Ἔρως διά-ἐγείρω ὁ πόθος . ὁ μέν γάρ βίος ἀνήρ οὖον σεμνός καί πρᾶξις πρός ἠθέω βελτίωσις ἀλυσιτελής χάρις ὁ πρός τις ἢ ἀπέχθεια , τάχα δέ ποῦ καί πρός ἐπίδειξις ὁ σφεῖς αὐτός παίδευσις συνάγω , κόμπος ῥῆμα εὐγλωσσία αἰσχρός πρᾶγμα ὑφήγησις οὐ εἰς δήω ἐκτραγῳδέω , ὁ μή μετέχω ὁ κακός κατά θεός εὐτυχέω ἔργον οὐ ἀγαθός ἀλλά λήθη καί σκότος σιωπάω ἄξιος διδάσκαλος καθίστημι . ἐγώ δέ ὅς μέν ὁ φράσις λόγος , λόγος , εἰμί καί πρός ὁ μέγεθος ὁ ὁ δηλέομαι ἔμφασις ἐξασθενέω , φαιδρύνω γε εἄν ὅμως καί ψιλός ὁ ὁ ἀγαθός πρᾶξις ἀπαγγελία , ὁ δέ γε ὁ θεοφιλής διήγημα ὑπόμνησις οὐ ἀνόνητος ἀλλά καί σφόδρα βιωφελής ὁ ὁ ψυχή εὕω παρασκευάζω πορίζω ὁ ἔντευξις .