eusebius-scr-eccl.supplementa-ad-quaestiones-ad-marinum pg022_0527.1
A ἕκαστον καιρὸν ὁφθέντες , ἰδιάζοντες ὁμοίως δὲ καὶ αἱ θεώμεναι , διάφοροι · καὶ οἱ τῶν ὁφθέντων αὐταῖς λόγοι , διαλλάττοντες . Πρῶτος μὲν γὰρ ἦν καιρὸς ὁ παρὰ τῷ Ματθαίῳ ὥρᾳ Σαββάτων λεγόμενῃ · ἔσχατος δὲ καὶ τελευταῖος ὁ παρὰ τῷ Μάρκῳ ἡλίῳ ἀνατεῖλαντος ἰστορηθεῖς · μέσοι δὲ οἱ παρὰ τῷ Ἰωάννῃ καὶ ὁ παρὰ τῷ Λουκᾷ · διὸ καὶ οἱ ὁφθέντες κατὰ καιρὸν ἰδιάζοντες . Ὑψὲ μὲν γὰρ Σαββάτων ἄγγελος εἰς ἐκ τοῦ μνήματος · μεθ᾽ ὃν καὶ αὐτὸς ὁ Σωτήρ · πρωὶ δὲ ἐτι σκοτίας οὔσης , εἰσω τοῦ μνήματος ἄγγελοι δύο · μεθ᾽ οὓς πάλιν ὁ αὐτὸς Σωτήρ . Ὀρθροῦ δὲ βαθείας ὄντος κατὰ τὸν Λουκᾶν δύο ἄνδρες ὀνομασμένοι , οὐκ εἰσω τοῦ μνήματος ὁφθέντες . Εἴθ᾽ ὕστερον ἀπάντων ὁ νεανίσκος , ὁ ταῖς ἡλίῳ ἀνατεῖλαντος ἀφικόμενος τεθεασμένος . Εἰ μὲν οὖν ἕνα καιρὸν εἰρηκότες αἱ B πάντες καὶ τὸν αὐτὸν ἀναγράψαντες τόπον , οὐ τὰς αὐτὰς ἐπιφανείας ἐδήλουν , κἂν εὐλόγως ἂν τις ἐμέμφατο . Εἰ δ᾽ ἀφώρισαν τοὺς χρόνους , ἐνιμὴν τε καθ᾽ ἕκαστον χρόνον , καὶ τόπον ἰδιάζοντα , ἀκολούθως δὲ διαφόρους καὶ τὰς ὄψεις ἀνέγραψαν . Ὡς εἴπερ ἦσαν μιᾶς μὲν οἱ πάντες ἐπιφανείας μνημονεύσαντες , καὶ ἕνα φάντες ἄγγελον ὁφθαι ἢ δύο συμφώνως ἄγγέλους εἰρηκότες , ἢ αὖ πάλιν δύο ἄνδρας ἢ νεανίσκον ἕνα · εἴτα τοὺς καιροὺς διηλλάττον , ἢ μὴ τοὺς αὐτοὺς φάντες τόπους , ἦν ἂν καὶ οὕτω μέμφεσθαι . Νῦν δ᾽ ὁ λόγος ἀκέραιος μένει καὶ ἀδιάλητος ἐπὶ καιροῖς διαφόροις καὶ τόποις ἐναλλασσομένοις τὰς ὄψεις εἰσάγει , καὶ τὰς τούτων θεωροὺς πάλιν διαφόρους , ἑτέρας μὲν τὰς δύο πρώτας , παρὰ τὴν δευτέραν · καὶ τὰς τρίτας ὁ C ὁμοίως ἑτέρας τῶν τετάρτων . Αὐτὶκα δ᾽ ὁμὶ μετὰ τοῦ νεανίσκου πρὸς τὰς τελευταίας γυναῖκας ὁμιλῖαν , ὧν τὰ ὀνόματα οὐκ ἐμφέρονται , ἐπιλέγει ὁ Μάρκος · Καὶ ἀκούσασαι ἔφυγον , καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον , ἐφοβοῦντο γάρ · αὗται μέν οὖν τοιαῦται , καὶ ἐφοβημένοι , καὶ λίαν δειλαί , ὡς μηδὲ πεισθῆναι τῷ νεανίσκῳ φάντι πρὸς αὐτάς · ὑπάγετε καὶ εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ , Ἰδοὺ προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν · τούτων γὰρ ἀκούσασαι τῶν λόγων , τοὐναντίον διεπράξαντο · αἱ δὲ παρὰ τῷ Λουκᾷ ἀποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνήματος ἀπήγγειλαν ταῦτα πάντα τοῖς ἕνδεκα . Ὁμοίως δὲ καὶ ἡ παρὰ τῷ Ἰωάννῃ ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς ἀπαγγέλλουσα ἡ ἑώρακα . Μόναὶ δὲ αἱ παρὰ τῷ Μάρκῳ πασῶν ὕσταται ἐλθοσαι , καὶ ἀληθῶς ὀψιγενέσταται , ὡς μετὰ ἀνατολὴν ἡλίου ἐπιστῆναι , οὔτε τὸν Σωτῆρα θεάσασθαι καταξιωθῆναι , οὔτε τὸν ἄγγελον τὸν ἐκαστραπτόντα , οὔτε τοὺς δύο τοὺς εἰσω τοῦ μνήματος , οὔτε τοὺς δύο τοὺς παρὰ τῷ Λουκᾷ ἄνδρας · ψιλὸν δὲ τινὰ νεανίσκον εἰκὸν περιβεβλημένον στολὴν λευκήν , ἀναλόγως τῇ τῶν διανοίας αὐτῶν σμικρότητι τὴν ὄψιν ἰδοῦσαι · καὶ τοῦτον δὲ λευκὸν ὄντα τῇ ἑορτῇ χάριν θεασάμεναι , ὅμως ἐθαυμάσθησαν · τοῦτο γὰρ ἐμαρτύρησαν αὐταῖς ὁ Μάρκος · καὶ τοῦτο ἐπὶ τῶν προτέρον μηδαμοῦ τοῦ θαύματος ὀνομασμένου . Τὴν Μαγδαληνὴν δὲ σχολάζουσαν καὶ προσκαρτεροῦσαν , εἰκὸς οὐ μόνον τὰς πρώτας ὄψεις τεθεάσθαι τῶν αὐτῇ μόνη ὁφθέντων , ἀλλὰ καὶ τὸν παρὰ τῷ Μάρκῳ ταῖς λοιπαῖς γυναιξὶν ἑωραμένον νεανίσκον . Ταῦτόν δ᾽ ἂν εἴποις
Lemmas: A ἕκαστος καιρός ὁράω , ἰδιάζω ὅμοιος δέ καί ὁ θεάομαι , διάφορος · καί ὁ ὁ ὁράω αὐτός λόγος , διαλλάσσω . Πρῶτος μέν γάρ εἰμί καιρός ὁ παρά ὁ Ματθαῖος ὥρα σάββατον λέω · ἔσχατος δέ καί τελευταῖος ὁ παρά ὁ Μᾶρκος ἥλιος ἀνατέλλω ιστορώ · μέσος δέ ὁ παρά ὁ Ἰωάννης καί ὁ παρά ὁ Λουκᾶς · διό καί ὁ ὁράω κατά καιρός ἰδιάζω . Ὑψὲ μέν γάρ σάββατον ἄγγελος εἰμί ἐκ ὁ μνῆμα · μετά ὅς καί αὐτός ὁ Σωτήρ · πρωί δέ ἔτι σκοτία σέω , ἵζω ὁ μνῆμα ἄγγελος δύο · μετά ὅς πάλιν ὁ αὐτός Σωτήρ . Ὄρθρος δέ βαθύς εἰμί κατά ὁ Λουκᾶς δύο ἀνήρ ονομασμένος , οὐ εἴδομαι ὁ μνῆμα ὁράω . ἔτι ὕστερον ἀπαντάω ὁ νεανίσκος , ὁ ὁ ἥλιος ἀνατέλλω ἀφικνέομαι θεάομαι . εἰμί μέν οὖν εἷς καιρός λέγω ὁ B πᾶς καί ὁ αὐτός ἀναγράφω τόπος , οὐ ὁ αὐτός ἐπιφάνεια δηλόω , κἀν εὔλογος ἄν τις μέμφομαι . εἰμί δέ ἀφορίζω ὁ χρόνος , ενιμεις τε κατά ἕκαστος χρόνος , καί τόπος ἰδιάζω , ἀκόλουθος δέ διάφορος καί ὁ ὄψις ἀναγράφω . ὡς εἴπερ ἥδω εἷς μέν ὁ πᾶς ἐπιφάνεια μνημονεύω , καί εἷς φημί ἄγγελος ὁράω ἢ δύο σύμφωνος ἄγγελος λέγω , ἢ αὖ πάλιν δύο ἀνήρ ἢ νεανίσκος εἷς · εἴτα̅ ὁ καιρός διαλλάσσω , ἢ μή ὁ αὐτός φημί τόπος , εἰμί ἄν καί οὕτως μέμφομαι . νῦν δέ ὁ λόγος ἀκέραιος μένω καί ἀδιάληστος ἐπί καιρός διάφορος καί τόπος ἐναλλάσσω ὁ ὄψις εἰσάγω , καί ὁ οὗτος θεωρός πάλιν διάφορος , ἕτερος μέν ὁ δύο πρῶτος , παρά ὁ δεύτερος · καί ὁ τρίτος ὁ C ὅμοιος ἕτερος ὁ τέταρτος . αὐτίκα δέ ὁ μετά ὁ νεανίσκος πρός ὁ τελευταῖος γυνή ὁμιλία , ὅς ὁ ὄνομα οὐ ἐμφέρω , ἐπιλέγω ὁ Μάρκος · καί ἀκούω φεύγω , καί οὐδείς οὐδείς λέγω , φοβέω γάρ · αὐτός μέν οὖν τοιοῦτος , καί φοβέω , καί λίαν δειλός , ὡς μηδέ πείθω ὁ νεανίσκος φημί πρός αὐτός · ὑπάγω καί λέγω ὁ μαθητής αὐτός καί ὁ Πέτρος , ἰδέ προάγω σύ εἰς ὁ Γαλιλαία · οὗτος γάρ ἀκούω ὁ λόγος , ἐναντίος διαπράσσω · ὁ δέ παρά ὁ Λουκᾶς ἀποστρέφω ἀπό ὁ μνῆμα ἀπαγγέλλω οὗτος πᾶς ὁ ἕνδεκα . Ὅμοιος δέ καί ὁ παρά ὁ Ἰωάννης ἔρχομαι πρός ὁ μαθητής ἀπαγγέλλω ὁ ὁράω . Μόνος δέ ὁ παρά ὁ Μᾶρκος πᾶς ὕστερος ἔρχομαι , καί ἀληθῶς ὀψιγενής , ὡς μετά ἀνατολή ἥλιος ἐφίστημι , οὔτε ὁ Σωτήρ θεάομαι καταξιόω , οὔτε ὁ ἄγγελος ὁ εκαστραπτοειντα , οὔτε ὁ δύο ὁ εἰσω ὁ μνῆμα , οὔτε ὁ δύο ὁ παρά ὁ Λουκᾶς ἀνήρ · ψιλός δέ τις νεανίσκος εἰκών περιβάλλω στολή λευκός , ἀνάλογος ὁ ὁ διάνοια αὐτός μικρότης ὁ ὄψις ὁράω · καί οὗτος δέ λευκός εἰμί ὁ ἑορτή χάρις θεάομαι , ὅμως θαυμάζω · οὗτος γάρ μαρτυρέω αὐτός ὁ Μάρκος · καί οὗτος ἐπί ὁ πρότερος μηδαμοῦ ὁ θαῦμα ονομασμένος . Τά Μαγδαληνή δέ σχολάζω καί προσκαρτερώ , ἔοικα οὐ μόνος ὁ πρῶτος ὄψις θεάομαι ὁ αὐτός μόνος ὁράω , ἀλλά καί ὁ παρά ὁ Μᾶρκος ὁ λοιπός γυνή ὁράω νεανίσκος . αὐτός δέ ἄν λέγω