eusebius-scr-eccl.supplementa-ad-quaestiones-ad-marinum pg022_0546.1
ὁμοῦ καὶ τοὺς ἐκ περιτομῆς , ἐπὶ τε τοὺς μὴ προσειμένους δευτέραν μετὰ τὴν ἀγέννητον φύσιν πρῶτον ἄρχεῖν θεότητα τοῦ Υἱοῦ , ταῦτα ἐπαπορήσομεν , πῶς ὁ καὶ ( κατὰ ) ταύτας τὰς προφητείας ἀναλλοιῶτος , καὶ ἀτρεπτος , καὶ πάλιν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν λέγων πληροῦν μόνος Θεός , σαφῶς τε καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν νόμον σχεδὸν ἄδραστος εἶναι δηλοῦμενος , κατὰ τὸ : Οὐδεὶς ὄψεται μου τὸ πρόσωπον καὶ ζήσεται , ἀλλοιοῦμενος πάλιν , καὶ ὡς περιτρέπων τὴν αὐτὴς ἑαυτοῦ οὐσίαν εἰς ( ἐν ) μικροὺς τισι μορίους τῆς γῆς χωρητὸς ἐγίγνετο , καὶ ἑωράτο τότε μὲν τῷ Ἀβραάμ , τότε δὲ τοῖς ἄλλοις προφήταις ; Ταυτὶ γὰρ ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων ἀναφέροιτο Θεόν , οὐ μόνον τῇ εὐαγγελικῇ φωνῇ δεῖξαι ἂν διαφαίνειν , ἀλλὰ καὶ ταῖς προφητικαῖς , ἀγνώρητον καὶ ἀναλλοίωτον αὐτὸν καὶ ἄδραστον ἀνθρώποις ἀποφηνάμεναις : εἰ μὴ ἄρα μηδὲ σοφῶι τις εἴποι αὐτὸν τὸν Θεὸν τοῖς ἀναγεγραμμένοις , φαντασιῶσαι δὲ αὐτοὺς αὐτὸ μόνον , ὡς δοκεῖν μὲν ὁρᾶν καὶ ἀκούειν , οὐ μὴν καὶ ἀληθῶς τι τῶν νομιζομένων φαίνεσθαι θεω-ρεῖν , οὐδὲ μὴν ἀκούειν κατ’ ἀλήθειαν , ἀπατωμένων · δὲ καὶ ἐν τούτοις νομίζειν , καὶ δοκεῖν ἀκούειν , ὅπερ ἀνοικειόν τε καὶ ἀλλότριον ὑπάρχει τῆς ( f . 7 ) ἀληθεύους καὶ ἀπλανοῦς τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ φύσεως : ἔτι δὲ καὶ ἀσύστατον ἂν δείκνυται ἐκ τοῦ λέγειν ἱστορεῖσθαι αὐτὸν τὸν Θεὸν περὶ τοῦ Ἀβραὰμ τό : Ἦδειν γὰρ δτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ’ αὐτὸν καὶ φυλάξουσιν τὰς ὁδοὺς Κυρίου ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν , ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ Ἀβραὰμ ἐλάλησε πρὸς αὐτόν . Ἄναμφιλέκτως γοῦν ταῦτα ὡς περὶ ἑτέρου Κυρίου αὐτὸς ὁ Κύριος διαλέγεται : πῶς οὖν ἐστιν οὕτω τε τῶν ὅλων ὑπονοεῖν Θεὸν ταῦτα εἰρημένα ; Περὶ ποίου γὰρ ἑτέρου παρ’ αὐτὸν Κυρίου δύναται λέγεσθαι τὰ ἐγκείμενα ; Ἄλλὰ γὰρ σαφῆ ἐκ τούτων δτι μηδὲ τῶν ὅλων Θεοῦ προσήκειν ἔοικε τὰ δηλούμενα · δδεικνύει δὲ ἐπὶ μηδὲ τῆς τῶν ἀγγέλων φύσει · οἷς γοῦν , ὡς ἔφη , ὁ λόγος ἐπαληθεύσει ἐπὶ τῇ τῶν ἀγγέλων ἐπιφανείᾳ , σαφῶς ἐπισημαίνόμενος τὰς δι’ αὐτῶν ὑπαστίας . Εἰ δὲ οὐν μή · ἀγγελικῇ φύσει μήτε τῇ ἀνωτάτω καὶ ἀγεννήτῳ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ ταῦτα δοικεν ἀρμόττειν , λείποιτ’ ἂν τούτων μία μόνη λύσις , εἰ τὸ μὲν ἀναλλοίωτον καὶ ἀτρεπτον καὶ ἄδραστὸν ἐπὶ τὴν ἀγέννητον διαφυλλάττοιμεν οὐσίαν , τοὺς δ’ ἀναγεγραμμένους ὡς ἐκ Θεοῦ χρηματισμοὺς ἐπὶ τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον μεταλαμβάνοιμεν , τὸν διαφόρους καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως ὑπὲρ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ὀφθηναὶ τε καὶ τὰς ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς ἐμφερομένας οἰκονομίας ἐκτελέσαι πεπιστεύχαμεν · ἐπὶ μόνου δὲ τούτου μετὰ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ τὴν τετραγράμμων προσηγориὰν κειμένην εὑρόμεν , ἄτε Μονογενεῖ καὶ κληρονόμῳ τοῦ Πατρὸς ἀρμόττουσας καὶ ταύτης τῆς δεῖξης ἐπινοίας . Εἰ γοῦν εἰδὼς ὁ Ἀβραὰμ , ἄτε σοφὸς ὢν καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ προ-φήτης εἶναι μαρτυρούμενος , ὡς δτι πᾶσαν τὴν κρίσιν ἔδωκεν τῷ Υἱῷ , προτινύει · τε αὐτόν , καὶ μόνην παρὰ τοὺς ἄλλους φησιν τὸ : Μηδαμῶς ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν οὐ ποιήσεις κρίσιν . Ὑπερ’ ἀγγέλων τὸν θεῖον Λόγον ὑποδεηχότι λέγεσθαι νομίζειν ἀνοικειόν
Lemmas: ὁμοῦ καί ὁ ἐκ περιτομή , ἐπί τε ὁ μή προσίημι δεύτερος μετά ὁ ἀγέννητος φύσις πρῶτος ἄρχω θεότης ὁ υἱός , οὗτος ἐπαπορέω , πῶς ὁ καί ( κατά ) αὐτός ὁ προφητεία ἀναλλοίωτος , καί ἄτρεπτος , καί πάλιν ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ λέγω πληρόω μόνος θεός , σαφής τε καί κατά αὐτός ὁ νόμος σχεδόν ἄδραστος ἔρχομαι δηλέομαι , κατά ὁ : οὐδείς ὁράω ἐγώ ὁ πρόσωπον καί ζάω , ἀλλοιόω πάλιν , καί ὡς περιτρέπω ὁ αὐτός ἑαυτοῦ οὐσία εἰς ( ἐν ) μικρός τις Μόριος ὁ γῆ χωρόμαι γίγνομαι , καί ὁράω τότε μέν ὁ Ἀβραάμ , τότε δέ ὁ ἄλλος προφήτης ; οὗτος γάρ ἐπί ὁ ὁ ὅλος ἀναφέρω θεός , οὐ μόνος ὁ εὐαγγελικός φωνή δείκνυμι ἄν διαφαίνω , ἀλλά καί ὁ προφητικός , ἄγνωρος καί ἀναλλοίωτος αὐτός καί ἄδραστος ἄνθρωπος ἀποφαίνω : εἰμί μή ἄρα μηδέ σοφός τις λέγω αὐτός ὁ θεός ὁ ἀναγράφω , φαντασιόω δέ αὐτός αὐτός μόνος , ὡς δοκέω μέν ὁράω καί ἀκούω , οὐ μήν καί ἀληθῶς τίς ὁ νομίζω φαίνω θεωρέω , οὐδέ μήν ἀκούω κατά ἀλήθεια , ἀπατάω · δέ καί ἐν οὗτος νομίζω , καί δοκέω ἀκούω , ὅς ἀνοίκειος τε καί ἀλλότριος ὑπάρχω ὁ ( f . 7 ) ἀληθεύω καί ἀπλανής ὁ ὁ ὅλος θεός φύσις : ἔτι δέ καί ἀσύστατος ἄν δείκνυμι ἐκ ὁ λέγω ἱστορέω αὐτός ὁ θεός περί ὁ Ἀβραάμ ὁ : Ἠείδω γάρ δ συντάσσω ὁ υἱός αὐτός καί ὁ οἶκος αὐτός μετά αὐτός καί φυλάσσω ὁ ὀδούς κύριος ποιέω δικαιοσύνη καί κρίσις , ὅπως ἄν ἐπάγω κύριος ἐπί Ἀβραάμ λαλέω πρός αὐτός . Ἄναμφιλέκτως γοῦν οὗτος ὡς περί ἕτερος κύριος αὐτός ὁ κύριος διαλέγω : πῶς οὖν εἰμί οὕτως τε ὁ ὅλος ὑπονοέω θεός οὗτος λέγω ; περι ποῖος γάρ ἕτερος παρά αὐτός κύριος δύναμαι λέγω ὁ ἔγκειμαι ; ἀλλά γάρ σαφής ἐκ οὗτος δ μηδέ ὁ ὅλος θεός προσήκω ἔοικα ὁ δηλόω · δείκνυμι δέ ἐπί μηδέ ὁ ὁ ἄγγελος φύσις · ὅς γοῦν , ὡς φημί , ὁ λόγος επαληθεύω ἐπί ὁ ὁ ἄγγελος ἐπιφάνεια , σαφής ἐπισημαίνω ὁ διά αὐτός ὑφίστημι . εἰμί δέ οὖν μή · ἀγγελικός φύσις μήτε ὁ ἄνω καί ἀγέννητος ὁ ὁ ὅλος θεός οὗτος δοικω ἁρμόττω , λείπω ἄν οὗτος εἷς μόνος λύσις , εἰμί ὁ μέν ἀναλλοίωτος καί ἄτρεπτος καί Ἄδραστος ἐπί ὁ ἀγέννητος διαφυλάσσω οὐσία , ὁ δέ ἀναγράφω ὡς ἐκ θεός χρηματισμός ἐπί ὁ ὁ θεός Λόγος μεταλαμβάνω , ὁ διάφορος καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις ὑπέρ ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ὁράω τε καί ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφή ἐμφέρω οἰκονομία ἐκτελέω πιστεύω · ἐπί μόνος δέ οὗτος μετά ὁ ὁ ὅλος θεός καί ὁ τετράγραμμος προσηγориὰν κεῖμαι εὑρίσκω , ἆμαρ Μονογενής καί κληρονόμος ὁ Πατρός αρμοττουω καί οὗτος ὁ δείκνυμι ἐπίνοια . εἰμί γοῦν οἶδα ὁ Ἀβραάμ , ἆτος σοφός εἰμί καί πρός αὐτός ὁ θεός προφήτης ἔρχομαι μαρτυρέω , ὡς δ πᾶς ὁ κρίσις δίδωμι ὁ υἱός , προτίνω · τε αὐτός , καί μόνος παρά ὁ ἄλλος φημί ὁ : μηδαμῶς ὁ κρίνω πᾶς ὁ γῆ οὐ ποιέω κρίσις . ὑπέρα ἄγγελος ὁ θεῖος Λόγος ὑποδείκνυμι λέγω νομίζω ἀνοίκειος