ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.50.6
ταῦτ’ ἐστὶν , ὠ φίλοι , ἅπαντα ἀνδρῶν σοφῶν παρὰ νέοις ἀνθρώποις , ἰδιωτῶν τε καὶ ποιητῶν , φασκόντων εἶναι τὸ δικαιότατον , ὅ τι τις ἂν νικᾶ , βιαζόμε - νος . ὅθεν ἀσέβειαί τε ἀνθρώποις ἐμπίπτουσιν νέοις , ὡς οὐκ ὄντων θεῶν οἴους ὁ νόμος προστάττει δια - νοεῖσθαι δεῖν , στάσεις τε διὰ ταῦτα , ἑλκόντων πρὸς τὸν κατὰ φύσιν ὀρθὸν βίον , ὅς ἐστι τῇ ἀληθείᾳ κρα - τοῦντα ζῆν τῶν ἄλλων , καὶ μὴ δουλεύοντα ἑτέροισι κάτα νόμον . Οἶον διελήλυθας , ὠ ξένε , λόγον , καὶ ὅσην λώβην ἀνθρώπων νέων δημοσίᾳ πόλεσί τε καὶ ἰδίοις οἴκοις . ”
Lemmas: αὐτός εἰμί , ᾠόν φίλος , ἅπας ἀνήρ σοφός παρά νέος ἄνθρωπος , ἰδιώτης τε καί ποιητής , φάσκω εἰμί ὁ Δίκαιος , ὅς τίς τις εἄν νικάω , βιάζω - Μύκονος . ὅθεν ἀσέβεια τε ἄνθρωπος ἐμπίπτω νέος , ὡς οὐ εἰμί θεός οἶος ὁ νόμος προστάσσω διά - νοέω δήω , στάσις τε διά οὗτος , ἕλκω πρός ὁ κατά φύσις ὀρθός βίος , ὅς εἰμί ὁ ἀλήθεια Κρής - Τούντα ζῶ ὁ ἄλλος , καί μή δουλεύω ἕτερος καὶ νόμος . Οἶον διέρχομαι , ᾠόν ξένος , λόγος , καί ὅσος λώβη ἄνθρωπος νέος δημόσιος πόλις τε καί ἴδιος οἶκος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.50.7
Καὶ μεθ’ ἕτερά φησιν Ἀλλά γε δὴ πάλιν λέγε μοι , Κλεινία , καὶ σύ · κοινωνὸν γὰρ δεῖ σε εἷναι τῶν λόγων · κινδυνεύει γὰρ ὁ λέγων ταῦτα πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ ἀέρα πρῶτα τῶν πάντων ἡγεῖσθαι εἶναι , καὶ τὴν φύσιν ὀνομάζειν ταῦτα αὐτὰ , ψυχὴν δ’ ἐκ τούτων ὕστερον . ἔοικε δὲ οὐ κινδυνεύειν , ἀλλ’ ὄντως σημαίνειν ταῦτα ἡμῖν τῷ λόγῳ . Πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: καί μετά ἕτερος φημί ἀλλά γε δή πάλιν λέγω ἐγώ , Κλεινίας , καί σῦς · κοινωνός γάρ δεῖ σύ ἵημι ὁ λόγος · κινδυνεύω γάρ ὁ λέγω οὗτος πῦρ καί ὕδωρ καί γῆ καί ἀήρ πρῶτος ὁ πᾶς ἡγέομαι εἰμί , καί ὁ φύσις ὀνομάζω οὗτος αὐτός , ψυχή δέ ἐκ οὗτος ὕστερος . ἔοικα δέ οὖον κινδυνεύω , ἀλλά εἰμί σημαίνω οὗτος ἐγώ ὁ λόγος . πάνυ μέν οὖν .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.50.8
Ἄρ’ οὖν πρὸς Δῖός οἷον πηγήν τινα ἀνοήτου δόξης ἀνευρήκαμεν ἀνθρώπων ὁπόσοι πώποτε τῶν περὶ φύσεως ἐφήψαντο ζητημάτων ; σκόπει πάντα λόγον ἐξετάζων · οὐ γὰρ δὴ σμικρόν γε τὸ διαφέρον , εἰ φανεῖεν οἶ λόγων ἁπτόμενοι ἀσεβῶν ἄλλοις τε ἐξάρχοντες μηδὲ εὖ τοῖς λόγοις , ἀλλ’ ἐξημαρτημένως χρώμενοι . δοκεῖ τοίνυν μοι ταῦτα οὕτως ἔχειν . Εὖ λέγεις · ἀλλ’ ὅπη δὴ , πειρῶ φράζειν . Ἔοικε τοίνυν ἀηθεστέρων ἁπτέον εἶναι λόγων . ”
Lemmas: ἄρα οὖν πρός Δῖος οἷος πηγή τις ἀνόητος δόξα ἀνευρίσκω ἄνθρωπος ὁπόσος πώποτε ὁ περί φύσις ἐφάπτω ζήτημα ; σκοπέω πᾶς λόγος ἐξετάζω · οὖον γάρ δή μικρός γε ὁ διαφέρω , εἰμί φαίνω οἶς λόγος ἅπτω ἀσεβής ἄλλος τε ἐξάρχω μηδέ εὕω ὁ λόγος , ἀλλά ἐξημαρτημένως χράω . δοκέω τοίνυν ἐγώ οὗτος οὕτως ἔχω . εὕω λέγω · ἀλλά ὅπῃ δή , πειράω φράζω . ἔοικα τοίνυν ἀήθης ἁπτέον εἰμί λόγος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.50.9
Καὶ μετὰ βραχέα ἐπιλέγει “ Ψυχὴν , ὠ ἑταῖρε , ἠγνοηκέναι κινδυνεύουσι μὲν ὀλίγου ξύμπαντες οἷόν τε ὂν τυγχάνει καὶ δύναμιν ἣν ἔχει , τῶν τε ἄλλων αὐτῆς πέρι καὶ δὴ καὶ γενέ - σεως , ὡς ἐν πρώτοις ἐστὶ σωμάτων ἔμπροσθεν πάντων γενομένη , καὶ μεταβολῆς τε αὐτῶν καὶ μετακοσμήσεως ἀπάσης ἄρχει παντὸς μᾶλλον . εἰ δ’ ἐστὶ ταῦτα οὕτως , ἆρ’ οὐκ ἐξ ἀνάγκης τὰ ψυχῆς συγγενῆ πρότερα ἂν εἴη γεγονότα τῶν σώματι προσηκόντων , οὔσης γε αὐτῆς πρεσβυτέρας ἢ σώματος ; Ἀνάγκη . 5
Lemmas: καί μετά βραχύς ἐπιλέγω “ Ψυχή , ᾠόν ἑταῖρος , ἀγνοέω κινδυνεύω μέν ὀλίγος σύμπας οἷος τε εἰμί τυγχάνω καί δύναμις ὅς ἔχω , ὁ τε ἄλλος αὐτός περί καί δή καί γενή - σέως , ὡς ἐν πρῶτος εἰμί σῶμα ἔμπροσθεν πᾶς γίγνομαι , καί μεταβολεύς τε αὐτός καί μετακόσμησις ἀπασάω ἄρχω πᾶς μᾶλλον . εἰμί δέ εἰμί οὗτος οὕτως , ἆρα οὐ ἐκ ἀνάγκη ὁ Ψυχή συγγενής πρότερος εἄν εἰμί γίγνομαι ὁ σῶμα προσήκω , εἰμί γε αὐτός πρέσβυς ἢ σῶμα ; Ἀνάγκη . 5
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.50.10
Δόξα δὴ καὶ ἐπιμέλεια καὶ νοῦς καὶ τέχνη καὶ νόμος σκληρῶν καὶ μαλακῶν καὶ βαρέων καὶ κούφων πρότερα ἂν εἴη · καὶ δὴ καὶ τὰ μεγάλα καὶ πρῶτα ἔργα καὶ πράξεις τέχνης ἂν γίγνοιτο , ὄντα ἐν πρώτοις , τὰ δὲ φύσει καὶ φύσις , ἣν οὐκ ὀρθῶς αὐτοὶ ἐπονομάζουσι , τούτου ὕστερα καὶ ἀρχόμενα ἂν ἐκ τέχνης εἴη καὶ νοῦ . Πῶς οὐκ ὀρθῶς ;
Lemmas: Δόξα δή καί ἐπιμέλεια καί νόος καί τέχνη καί νόμος σκληρός καί μαλακός καί βάρος καί κοῦφος πρότερος εἄν εἰμί · καί δή καί ὁ μέγας καί πρῶτος ἔργον καί πρᾶξις τέχνη εἄν γίγνομαι , εἰμί ἐν πρῶτος , ὁ δέ φύσις καί φύσις , ὅς οὐ ὀρθῶς αὐτός ἐπονομάζω , οὗτος ὕστερος καί ἄρχω εἄν ἐκ τέχνη εἰμί καί νόος . Πῶς οὐ ὀρθῶς ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.50.11
Φύσιν βούλονται λέγειν γένεσιν τὴν περὶ τὰ πρῶτα . εἰ δὲ φανήσεται ψυχὴ πρῶτον , οὐ πῦρ οὐδὲ 15 ἀὴρ , ψυχὴ δ’ ἐν πρώτοις γεγενημένη , σχεδὸν ὀρθό τάτα λέγοιτ’ ἂν εἶναι διαφερόντως φύσει . ταῦτ’ ἔσθ’ οὕτως ἔχοντα , ἂν ψυχήν τις ἐπιδείξῃ πρεσβυτέραν οὖσαν σώματος , ἄλλως δὲ οὐδαμῶς . Αληθέστατα λέγεις .
Lemmas: Φύσις βούλομαι λέγω γένεσις ὁ περί ὁ πρῶτος . εἰμί δέ φαίνω ψυχή πρῶτος , οὖον πῦρ οὐδέ 15 ἀήρ , ψυχή δέ ἐν πρῶτος γίγνομαι , σχεδόν ορθός Τάτα λέγω εἄν εἰμί διαφερόντως φύσις . αὐτός ἔστω οὕτως ἔχω , εἄν Ψυχή τις ἐπιδείκνυμι πρέσβυς εἰμί σῶμα , ἄλλως δέ οὐδαμῶς . ἀληθής λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.1
Ἄγε δὴ , θεὸν εἴ ποτε παρακλητέον ἡμῖν , νῦν ἔστω τοῦτο οὕτω γενόμενον · ἐπί γε ἀπόδειξιν τὴν αὑτῶν , ὡς εἰσὶ , σπουδῇ πάση παρακεκλήσθων · ἐχόμενοι δὲ ὥς τινος ἀσφαλοῦς πείσματος ἐπεισβαίνωμεν εἰς τὸν νῦν λόγον . καί μοι ἐλεγχομένῳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐρωτήσεσι τοιαῖσδε ἀσφαλέστατα ἀποκρίνεσθαι φαίνεται κατὰ τάδε .
Lemmas: ἄγω δή , θεός εἰμί ποτός παρακλητέος ἐγώ , νῦν ἵστημι οὗτος οὗτος γίγνομαι · ἐπί γε ἀπόδειξις ὁ ἑαυτοῦ , ὡς εἰμί , σπουδή πᾶς παρακαλέω · ἔχω δέ ὅς τις ἀσφαλής πεῖσμα ἐπεισβαίνω εἰς ὁ νῦν λόγος . καί ἐγώ ἐλέγχω περί ὁ τοιοῦτος ἐρώτησις τοιόσδε ἀσφαλής ἀποκρίνω φαίνω κατά ὅδε .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.2
ὠ ξένε , ὁπόταν φῇ τις , ἆρα ἕστηκε μὲν πάντα , κινεῖται δὲ οὐδὲν , ἢ τούτῳ πὰν τοὐναντίον ; ἢ τὰ μὲν αὐτῶν κινεῖται , τὰ δὲ μένει ; Τὰ μὲν κινεῖταί που , φήσω , τὰ δὲ μένει . Μῶν οὖν οὐκ ἐν χώρᾳ τινὶ τά τε ἑστῶτα ἕστηκε καὶ τὰ κινούἌγε μένα κινεῖται ; Πῶς γὰρ οὔ ; Καὶ τὰ μέν γε ἐν μιᾷ ἕδρᾳ που τοῦτο ἂν δρῴη , τὰ δὲ ἐν πλείοσι .
Lemmas: ᾠόν ξένος , ὁπόταν φημί τις , ἆρα ἵστημι μέν πᾶς , κινέω δέ οὐδείς , ἢ οὗτος πούς ἐναντίος ; ἢ ὁ μέν αὐτός κινέω , ὁ δέ μένω ; ὁ μέν κινέω ποῦ , φημί , ὁ δέ μένω . μής οὖν οὐ ἐν χώρα τις ὁ τε ἵστημι ἵστημι καί ὁ Ἄινος Μένα κινέω ; Πῶς γάρ οὖον ; καί ὁ μέν γε ἐν εἷς ἕδρα ποῦ οὗτος εἄν δράω , ὁ δέ ἐν πλείων .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.3
Τὰ τὴν τῶν ἑστώτων ἐν μέσῳ λαμβάνοντα δύναμιν λέγεις , φήσομεν , ἐν ἐνὶ κινεῖσθαι , καθάπερ ἡ τῶν ἑστᾶναι λεγομένων κύκλων στρέφεται περιφορά ; Ναί . ”
Lemmas: ὁ ὁ ὁ ἵστημι ἐν μέσος λαμβάνω δύναμις λέγω , φημί , ἐν ἐν κινέω , καθάπερ ὁ ὁ ἵστημι λέγω κύκλος στρέφω περιφορά ; Ναίς . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.4
Καὶ ἐξῆς ἐπιλέγει “ Ἔτι δὴ καὶ τῇδε εἴπωμεν , καὶ ἀποκρινώμεθα πάλιν ἡμῖν αὐτοῖσιν . εἰ σταίη πως τὰ πάντα ὁμοῦ γενόμενα , καθάπερ πλεῖστοι τῶν τοιούτων τολμῶσι λέγειν , τίνα ἄρα ἐν αὐτοῖς ἀνάγκη πρώτην κίνησιν γενέσθαι τῶν εἰρημένων ;
Lemmas: καί ἑξῆς ἐπιλέγω “ ἔτι δή καί ὅδε εἶπον , καί ἀποκρίνω πάλιν ἐγώ αὐτός . εἰμί ἵστημι πως ὁ πᾶς ὁμοῦ γίγνομαι , καθάπερ πλεῖστος ὁ τοιοῦτος τολμάω λέγω , τίς ἄρα ἐν αὐτός ἀνάγκη πρῶτος κίνησις γίγνομαι ὁ εἴρω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.5
Τὴν αὐτὴν ἑαυτὴν δήπου κινοῦσαν . ὑπ’ ἄλλου γὰρ οὐ μή ποτε ἔμπροσθεν μεταπέσῃ , μηδεμιᾶς γ’ ἐν αὐτοῖς οὔσης ἔμπροσθεν μεταπτώσεως .
Lemmas: ὁ αὐτός ἑαυτοῦ δήπου κινέω . ὑπό ἄλλος γάρ οὖον μή ποτός ἔμπροσθεν μεταπίπτω , μηδείς γε ἐν αὐτός εἰμί ἔμπροσθεν μετάπτωσις .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.6
Ἀρχὴν ἄρα κινήσεων πασῶν καὶ πρώτην ἔν τε ἑστῶσι γενομένην καὶ ἐν κινουμένοις οὖσαν , τὴν ἑαυτὴν κινοῦσαν , φήσομεν ἀναγκαίως εἶναι πρεσβυτάτην καὶ κρατίστην μεταβολῶν πασῶν , τὴν δὲ ἀλλοιουμένην ὑφ’ ἑτέρου , κινοῦσαν δὲ ἕτερα , δευτέραν . Ἀληθέστατα λέγεις .
Lemmas: Ἀρχή ἄρα κίνησις πᾶς καί πρῶτος ἐν τε ἵστημι γίγνομαι καί ἐν κινέω εἰμί , ὁ ἑαυτοῦ κινέω , φημί ἀναγκαῖος εἰμί πρέσβυς καί ἀγαθός μεταβολή πᾶς , ὁ δέ ἀλλοιόω ὑπό ἕτερος , κινέω δέ ἕτερος , δύο . ἀληθής λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.7
Ὁπότε δὴ τοίνυν ἐνταῦθα ἐσμὲν τοῦ λόγου , τόδε ἀποκρινώμεθα . Τὸ ποῖον ; Εὰν ἴδωμέν που ταύτην γενομένην ἐν τῷ γηίνῳ ἢ ἐνύδρῳ ἢ πυροειδεῖ , κεχωρισμένῳ ἢ καὶ ξυμμιγεῖ , τί ποτε φήσομεν ἐν τῷ τοιούτῳ πάθος ἐνεῖναι ;
Lemmas: ὁπότε δή τοίνυν ἐνταῦθα εἰμί ὁ λόγος , ὅδε ἀποκρίνω . ὁ ποῖος ; ἐάν ὁράω ποῦ οὗτος γίγνομαι ἐν ὁ γήϊνος ἢ ἔνυδρος ἢ πυροειδής , χωρίζω ἢ καί συμμείγνυμι , τίς ποτός φημί ἐν ὁ τοιοῦτος πάθος ἔνειμι ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.8
Μῶν ἆρά με ἐρωτᾷς εἰ ζῆν αὐτὸ προσεροῦμεν , ὅταν αὐτὸ αὑτὸ κινῇ ; Ναί . Ζῆν · πῶς γὰρ οὔ ; Τί δὲ , ὅταν ψυχὴν ἔν τισι ὁρῶμεν , μῶν ἄλλο ἢ c ταὐτὸν τούτῳ ζῆν ὁμολογητέον ; Οὐκ ἄλλο . Ἔχε δὴ πρὸς Δῖός · ἆρ’ οὐκ ἂν ἐθέλοις περὶ εκαστον τρία νοεῖν ;
Lemmas: μής ἆρα ἐγώ ἐρωτάω εἰμί ζῶ αὐτός προσφωνέω , ὅταν αὐτός ἑαυτοῦ κινέω ; Ναίς . Ζεύς · πῶς γάρ οὖον ; τις δέ , ὅταν ψυχή ἐν τις ὁράω , μῶν ἄλλος ἢ c αὐτός οὗτος ζῶ ὁμολογητέον ; οὐ ἄλλος . ἔχω δή πρός Δῖος · ἆρα οὐ εἄν ἐθέλω περί ἕκαστος τρεῖς νοέω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.9
Πῶς λέγεις ; Ἓν μὲν τὴν οὐσίαν , ἕν δὲ τῆς οὐσίας τὸν λόγον , ἐν δὲ τὸ ὄνομα . καὶ δὴ καὶ ἐρωτήσεις εἶναι περὶ τὸ ὂν ἅπαν δύο . Πῶς ; Τοτὲ μὲν ἡμῶν ἕκαστον τοὔνομα προτεινόμενον αὐτὸ τὸν λόγον ἀπαιτεῖν , τοτὲ δὲ τὸν λόγον αὐτὸν προτεινόμενον ἐρωτᾶν αὖ τοὔνομα . ἆρά γε τὸ τοιόνδε αὖ βουλόμεθα νῦν λέγειν ;
Lemmas: Πῶς λέγω ; εἷς μέν ὁ οὐσία , εἷς δέ ὁ οὐσία ὁ λόγος , ἐν δέ ὁ ὄνομα . καί δή καί ἐρωτάω εἰμί περί ὁ εἰμί ἅπας δύο . Πῶς ; τοτέ μέν ἐγώ ἕκαστος ὄνομα προτείνω αὐτός ὁ λόγος ἀπαιτέω , τοτέ δέ ὁ λόγος αὐτός προτείνω ἐρωτάω αὖος ὄνομα . ἆρα γε ὁ τοιόσδε αὖος βούλομαι νῦν λέγω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.10
Τὸ ποῖον ; Ἒστι που δίχα διαιρούμενον εἰς ἴσα μέρη ἐν ἄλλοισί τε καὶ ἐν ἀριθμῷ . τούτῳ δὴ τῷ κατ’ ἀριθμὸν ὄνομα μὲν ἄρτιον , λόγος δὲ ἀριθμὸς διαιρούμενος εἰς ἴσα δύο μέρη . Ναί .
Lemmas: ὁ ποῖος ; εἰμί ποῦ δίχα διαιρέω εἰς ἴσος μέρος ἐν ἄλλος τε καί ἐν ἀριθμός . οὗτος δή ὁ κατά ἀριθμός ὄνομα μέν ἄρτιος , λόγος δέ ἀριθμός διαιρέω εἰς ἴσος δύο μέρος . Ναίς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.11
Τὸ τοιοῦτον φράζω . Μῶν οὖν οὐ ταὐτὸν ἑκατέρως προσαγορεύομεν , ἐάν τε τὸν λόγον ἐρωτώμενοι τοὔνομα ἀποδιδῶμεν , ἐάν τε τοὔνομα τὸν λόγον ἄρτιον ὀνόματι καὶ λόγῳ , δίχα διαιρούμενον ἀριθμὸν προσαγορεύοντες , ταὐτὸν ὄν ; Παντάπασι μὲν οὖν .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος φράζω . μής οὖν οὖον αὐτός ἑκατέρως προσαγορεύω , ἐάν τε ὁ λόγος ἐρωτάω ὄνομα ἀποδίδωμι , ἐάν τε ὄνομα ὁ λόγος ἄρτιος ὄνομα καί λόγος , δίχα διαιρέω ἀριθμός προσαγορεύω , αὐτός εἰμί ; παντάπασι μέν οὖν .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.12
Ὦι δὴ ψυχὴ τοὔνομα , τίς τούτου λόγος ; ἔχομεν ἄλλον πλὴν τὸν νῦν δὴ ῥηθέντα , τὴν δυναμένην αὐτὴν ἑαυτὴν κινεῖν κίνησιν ; Τὸ ἑαυτὸ κινεῖν φὴς λόγον ἔχειν τὴν αὐτὴν οὐσίαν ἥνπερ τοὔνομα , ὃ δὴ πάντες ψυχὴν προσαγορεύομεν ;
Lemmas: ὅς δή ψυχή ὄνομα , τίς οὗτος λόγος ; ἔχω ἄλλος πλήν ὁ νῦν δή εἴρω , ὁ δύναμαι αὐτός ἑαυτοῦ κινέω κίνησις ; ὁ ἑαυτοῦ κινέω φημί λόγος ἔχω ὁ αὐτός οὐσία ὅσπερ ὄνομα , ὅς δή πᾶς ψυχή προσαγορεύω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.13
Φημί γε . εἰ δ᾿ ἔστι τοῦτο οὕτως ἔχον , ἆρ᾿ ἔτι ποθοῦμεν μὴ ἱκανῶς δεδεῖχθαι ψυχὴν ταὐτὸν ὂν καὶ τὴν πρώτην γένεσιν καὶ κίνησιν τῶν τε ὄντων καὶ γεγονότων καὶ ἐσομένων καὶ πάντων αὖ τῶν ἐναντίων τούτοις , ἐπειδή γε ἀνεφάνη μεταβολῆς τε καὶ κινήσεως ἁπάσης αἰτία ἅπασιν ; Οὒκ , ἀλλὰ ἱκανώτατα δέδεικται ψυχὴ τῶν πάντων πρεσβυτάτη , γενομένη γε ἀρχὴ κινήσεως .
Lemmas: φημί γε . εἰμί δέ εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , ἆρα ἔτι ποθέω μή ἱκανῶς δείκνυμι ψυχή αὐτός εἰμί καί ὁ πρῶτος γένεσις καί κίνησις ὁ τε εἰμί καί γίγνομαι καί εἰμί καί πᾶς αὖος ὁ ἐναντίος οὗτος , ἐπειδή γε ἀναφαίνω μεταβολεύς τε καί κίνησις ἅπας αἰτία ἅπας ; οὐ , ἀλλά ἱκανός δείκνυμι ψυχή ὁ πᾶς πρέσβυς , γίγνομαι γε ἀρχή κίνησις .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.14
Ἆρ᾿ οὖν οὐχ ἡ δι᾿ ἕτερον ἐν ἄλλῳ γινομένη κίνησις , αὐτὸ δὲ ἐν αὑτῷ μηδέποτε παρέχουσα κινεῖσθαι μηδὲν , δευτέρα τε καὶ ὁπόσων ἀριθμῶν βούλοιτο ἄν τις ἀριθμεῖν αὐτὴν πολλοστὴν , τοσούτων , σώματος οὔσα ὄντως ἀψύχου μεταβολή . Ὀρθῶς .
Lemmas: ἆρα οὖν οὐ ὁ διά ἕτερος ἐν ἄλλος γίγνομαι κίνησις , αὐτός δέ ἐν ἑαυτοῦ μηδέποτε παρέχω κινέω μηδείς , δύο τε καί ὁπόσος ἀριθμός βούλομαι ἄν τις ἀριθμέω αὐτός πολλοστός , τοσοῦτος , σῶμα εἰμί εἰμί ἄψυχος μεταβολή . ὀρθῶς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.15
Ὀρθῶς ἄρα καὶ κυρίως ἀληθέστατά τε καὶ τελεώτατα εἰρηκότες ἂν ἦμεν ψυχὴν μὲν προτέραν γεγονέναι σώματος , ἢ μὴ , σῶμα δὲ δεύτερόν τε καὶ ὕστερον ψυχῆς ἀρχούσης ἀρχόμενον κατὰ φύσιν . ᾿Αληθέστατα μὲν οὖν .
Lemmas: ὀρθῶς ἄρα καί κύριος ἀληθής τε καί τέλειος ἐρῶ εἄν εἰμί ψυχή μέν πρότερος γίγνομαι σῶμα , ἢ μή , σῶμα δέ δεύτερος τε καί ὕστερος Ψυχή ἄρχω ἄρχω κατά φύσις . ᾿Αληθέστατα μέν οὖν .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.16
Μεμνήμεθά γε μὴν ὁμολογήσαντες ἐν τοῖς πρόσθεν ὡς εἰ ψυχὴ φανείη πρεσβυτέρα σώματος οὖσα , καὶ τὰ ψυχῆς τῶν τοῦ σώματος ἔσοιτο πρεσβύτερα . Πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: μιμνῄσκω γε μήv ὁμολογέω ἐν ὁ πρόσθεν ὡς εἰμί ψυχή φαίνω πρέσβυς σῶμα εἰμί , καί ὁ Ψυχή ὁ ὁ σῶμα εἰμί πρέσβυς . πάνυ μέν οὖν .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.17
Τρόποι δὲ καὶ ἤθη καὶ βουλήσεις καὶ λογισμοὶ καὶ δόξαι ἀληθεῖς ἐπιμέλειαί τε καὶ μνῆμαι πρότερα μήκους σωμάτων καὶ πλάτους καὶ βάθους καὶ ῥώμης εἴη γεγονότα ἂν , εἴπερ καὶ ψυχὴ σώματος . ᾿Ανάγκη .
Lemmas: Τρόπος δέ καί ἦθος καί βούλησις καί λογισμός καί δόξα ἀληθής ἐπιμέλεια τε καί μνήμη πρότερος μῆκος σῶμα καί πλάτος καί βάθος καί ῥώμη εἰμί γίγνομαι εἄν , εἴπερ καί ψυχή σῶμα . ᾿Ανάγκη .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.18
Ἄρ’ οὖν τὸ μετὰ τοῦτο ὁμολογεῖν ἀναγκαῖον τῶν τε ἀγαθῶν αἰτίαν εἶναι ψυχὴν καὶ τῶν κακῶν καὶ καλῶν καὶ αἰσχρῶν δικαίων τε καὶ ἀδίκων καὶ πάντων τῶν ἐναντίων , εἴπερ τῶν πάντων γε αὐτὴν θήσομεν αἰτίαν ; Πῶς γὰρ οὔ ;
Lemmas: ἄρα οὖν ὁ μετά οὗτος ὁμολογέω ἀναγκαῖος ὁ τε ἀγαθός αἴτιος εἰμί ψυχή καί ὁ κακός καί καλός καί αἰσχρός Δίκαιος τε καί ἄδικος καί πᾶς ὁ ἐναντίος , εἴπερ ὁ πᾶς γε αὐτός τίθημι αἴτιος ; Πῶς γάρ οὖον ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.19
Ψυχὴν δὴ διοικοῦσαν καὶ ἐνοικοῦσαν ἐν ἅπασι τοῖς πάντη κινουμένοις μῶν οὐ καὶ τὸν οὐρανὸν ἀνάγκη διοικεῖν φάναι ; Τί μήν ; Μίαν , ἢ πλείους ; Πλείους · ἐγὼ ὑπὲρ σφῶν ἀποκρινοῦμαι δυοῖν μέν γέ που ἔλαττον μηδὲν τιθῶμεν , τῆς τε εὐεργέτιδος καὶ τῆς τἀναντία δυναμένης ἐξεργάζεσθαι .
Lemmas: Ψυχή δή διοικέω καί ἐνοικέω ἐν ἅπας ὁ πάντῃ κινέω μῶν οὖον καί ὁ οὐρανός ἀνάγκη διοικέω φαίνω ; τις μείς ; μία , ἢ πλείων ; πλέως · ἐγώ ὑπέρ σφεῖς ἀποκρίνω δύο μέν γε ποῦ μικρός μηδείς τίθημι , ὁ τε εὐεργέτις καί ὁ τἀναντία δύναμαι ἐξεργάζομαι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.20
Σφόδρα ὀρθῶς εἴρηκας . Εἶεν . ἄγει μὲν δὴ ψυχὴ πάντα τὰ κατ’ οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ θάλατταν ταῖς αὑτῆς κινήσεσιν , αἷς ὀνόματά ἐστι βούλεσθαι , σκοπεῖσθαι , ἐπιμελεῖσθαι , βουλεύεσθαι , δοξάζειν ὀρθῶς , ἐψευσμένως , χαίρουσαν , λυπουμένην , θαρροῦσαν , φοβουμένην , μισοῦσαν , στέργουσαν , καὶ πάσαις ὅσαι τούτων ξυγγενεῖς ἢ πρωτουργοὶ κινήσεις τὰς δευτερουργοὺς αὖ παραλαμβάνουσαι κινήσεις σωμάτων ἄγουσι πάντα εἰς αὔξησιν καὶ φθίσιν καὶ διάκρισιν καὶ σύγκρισιν καὶ τούτοις ἑπομένας θερμότητας , ψύξεις , βαρύτητας , κουφότητας , σκληρὸν καὶ μαλακὸν , λευκὸν καὶ μέλαν , αὐστηρὸν καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν ] καὶ πᾶσιν οἶς ψυχὴ χρωμένη , νοῦν μὲν προσλαμβάνουσα αἰεὶ θεῖον ὀρθῶς θεοῖς ὀρθὰ καὶ εὐδαίμονα παιδαγωγεῖ πάντα , ἀνοίᾳ δὲ ξυγγενομένη πάντα αὖ τἀναντία τούτοις ἀπεργάζεται .
Lemmas: σφόδρα ὀρθῶς εἴρω . εἰμί . ἄγω μέν δή ψυχή πᾶς ὁ κατά οὐρανός καί γῆ καί θάλασσα ὁ ἑαυτοῦ κίνησις , ὅς ὄνομα εἰμί βούλομαι , σκοπέω , ἐπιμελέομαι , βουλεύω , δοξάζω ὀρθῶς , ἐψευσμένως , χαίρω , λυπέω , θαρσέω , φοβέω , μισέω , στέργω , καί πᾶς ὅσος οὗτος συγγενής ἢ πρωτουργός κινέω ὁ δευτερουργός αὖος παραλαμβάνω κινέω σῶμα ἄγω πᾶς εἰς αὔξησις καί φθίσις καί διάκρισις καί σύγκρισις καί οὗτος ἕπομαι θερμότης , ψύχω , βαρύτης , κουφότης , σκληρός καί μαλακός , λευκός καί μέλας , αὐστηρός καί γλυκύς καί πικρός ] καί πᾶς οἶς ψυχή χράω , νόος μέν προσλαμβάνω ἀεί θέω ὀρθῶς θεός ὀρθός καί εὐδαίμων παιδαγωγέω πᾶς , ἄνοια δέ συγγίγνομαι πᾶς αὖος τἀναντία οὗτος ἀπεργάζομαι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.21
τιθῶμεν ταῦτα οὕτως ἔχειν ; ἢ ἔτι διστάζομεν εἰ ἑτέρως πως ἔχει ; Οὐδαμῶς . Πότερον οὖν δὴ ψυχῆς τὸ γένος ἐγκρατὲς οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ πάσης τῆς περιόδου γεγονέναι φῶμεν τὸ φρόνιμον καὶ ἀρετῆς πλῆρες , ἢ τὸ μηδέτερα κεκτημένον ; βούλεσθε οὖν πρὸς ταῦτα ὧδε ἀποκρινώμεθα ; Πῶς ;
Lemmas: τίθημι οὗτος οὕτως ἔχω ; ἢ ἔτι διστάζω εἰμί ἑτέρως πως ἔχω ; οὐδαμός . πότερος οὖν δή Ψυχή ὁ γένος ἐγκρατής οὐρανός καί γῆ καί πᾶς ὁ περίοδος γίγνομαι φημί ὁ Φρόνιμον καί ἀρετή πλήρης , ἢ ὁ μηδέτερος κτάομαι ; βούλομαι οὖν πρός οὗτος ὧδε ἀποκρίνω ; Πῶς ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.22
Εἰ μὲν , ὢ θαυμάσιε , φῶμεν , ἡ ξύμπασα οὐρανοῦ ὁδὸς ἅμα καὶ φορὰ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ὄντων ἀπάντων νοῦ κινήσει καὶ περιφορᾷ καὶ λογισμοῖς ὁμοίαν φύσιν ἔχει καὶ ξυγγενῶς ἔρχεται , δῆλον ὡς τὴν ἀρίστην ψυχὴν φατέον ἐπιμελεῖσθαι τοῦ κόσμου παντὸς καὶ ἄγειν αὐτὸν τὴν τοιαύτην ὁδὸν ἐκείνην . Ὀρθῶς .
Lemmas: εἰμί μέν , ὦ θαυμάσιος , φημί , ὁ σύμπας οὐρανός ὁδός ἅμα καί φορά καί ὁ ἐν αὐτός εἰμί ἀπαντάω νόος κινέω καί περιφορά καί λογισμός ὅμοιος φύσις ἔχω καί συγγενής ἔρχομαι , δῆλος ὡς ὁ ἀγαθός ψυχή φατέος ἐπιμελέομαι ὁ κόσμος πᾶς καί ἄγω αὐτός ὁ τοιοῦτος ὁδός ἐκεῖνος . ὀρθῶς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.23
Εἰ δὲ μανικός τε καὶ ἀτάκτως ἔρχεται , τὴν κάκην . Καὶ ταῦτα ὀρθότατα . Τίνα οὖν δὴ νοῦ κίνησις φύσιν ἔχει ; τοῦτο ἤδη χαλεπὸν , ὦ φίλοι , ἐρώτημα ἀποκρινόμενον εἰπεῖν ἐμφρόνως . διὸ δὴ καὶ ἐμὲ τῆς ἀποκρίσεως ὑμῖν δίκαιον τανῦν προσλαμβάνειν . Εὑ λέγεις .
Lemmas: εἰμί δέ μανικός τε καί ἄτακτος ἔρχομαι , ὁ κάκη . καί οὗτος ὀρθός . τίς οὖν δή νόος κίνησις φύσις ἔχω ; οὗτος ἤδη χαλεπός , εἰμί φίλος , ἐρώτημα ἀποκρίνω εἶπον ἔμφρων . διό δή καί ἐγώ ὁ ἀπόκρισις σύ Δίκαιος τανῦν προσλαμβάνω . ὅς λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.24
Μὴ τοίνυν ἐξ ἐναντίας οἷον εἰς ἥλιον ἀποβλέποντες , νύκτα ἐν μεσημβρίᾳ ἐπαγόμενοι , ποιησώμεθα τὴν ἀπόκρισιν , ὡς νοῦν ποτὲ θνητοῖς ὄμμασιν ὀψόμενοί τε καὶ γνωσόμενοι ἱκανῶς · πρὸς δὲ εἰκόνα τοῦ ἐρωτωμένου βλέποντας ἀσφαλέστερον ὁρᾶν .
Lemmas: μή τοίνυν ἐκ ἐναντίος οἷος εἰς ἥλιος ἀποβλέπω , νύξ ἐν μεσημβρία ἐπάγω , ποιέω ὁ ἀπόκρισις , ὡς νόος ποτέ θνητός ὄμμα ὁράω τε καί γιγνώσκω ἱκανῶς · πρός δέ εἰκών ὁ ἐρωτάω βλέπω ἀσφαλής ὁράω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.25
Πῶς λέγεις ; Ἡι προσέοικε κινήσει νοῦς , τῶν δέκα κινήσεων τὴν εἰκόνα λάβωμεν , ἣν συναναμνησθεὶς ὑμῖν ἐγὼ κοινῇ τὴν ἀπόκρισιν ποιήσομαι . Κάλλιστα ἂν λέγοις . Μεμνήμεθα τοίνυν τοῦτό γε τοσοῦτον τῶν τότε , ὅτι τῶν ἁπάντων τὰ μὲν κινεῖσθαι , τὰ δὲ μένειν ἔθεμεν . Ναί .
Lemmas: Πῶς λέγω ; ἀεί προσέοικα κινέω νόος , ὁ δέκα κίνησις ὁ εἰκών λαμβάνω , ὅς συναναμιμνήσκω σύ ἐγώ κοινός ὁ ἀπόκρισις ποιέω . κάλλιστα εἄν λέγω . μιμνήσκω τοίνυν οὗτος γε τοσοῦτος ὁ τότε , ὅτι ὁ ἅπας ὁ μέν κινέω , ὁ δέ μένω τίθημι . Ναίς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.26
Τῶν δ’ αὖ κινουμένων τὰ μὲν ἐν ἐνὶ τόπῳ κινεῖσθαι , τὰ δ’ ἐν πλείοσι φερόμενα . Ἔστι ταύτῃ . Τούτοιν δὴ τοῖν κινήσεοιν τὴν ἐν ἐνὶ φερομένην ἀεὶ περί γέ τι μέσον ἀνάγκη κινεῖσθαι τῶν ἐντόρνων οὐσῶν μίμημά τι κύκλων , εἶναί τε αὐτὴν τῇ τοῦ νοῦ περιόδῳ πάντως ὡς δυνατὸν οἰκειοτάτην τε καὶ ὁμοίαν .
Lemmas: ὁ δέ αὖος κινέω ὁ μέν ἐν ἐν τόπος κινέω , ὁ δέ ἐν πλείων φέρω . εἰμί οὗτος . οὗτος δή ὁ κίνησις ὁ ἐν ἐν φέρω ἀεί περί γε τίς μέσος ἀνάγκη κινέω ὁ ἔντορνος εἰμί μίμημα τίς κύκλος , εἰμί τε αὐτός ὁ ὁ νόος περίοδος πάντως ὡς δυνατός οἰκεῖος τε καί ὅμοιος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.27
Πῶς λέγεις ; Τὸ κατὰ ταὐτὰ δήπου καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ περὶ τὰ αὐτὰ καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ ἕνα λόγον καὶ τάξιν μίαν ἄμφω κινεῖσθαι λέγοντες νοῦν τήν τε ἐν ἐνὶ φερομένην κίνησιν , σφαίρας ἐντόρνου ἀπεικασμένα φοραῖς , οὐκ ἄν ποτε φανεῖμεν φαῦλοι b δημιουργοὶ λόγῳ καλῶν εἰκόνων .
Lemmas: Πῶς λέγω ; ὁ κατά αὐτός δήπου καί ὡσαύτως καί ἐν ὁ αὐτός καί περί ὁ αὐτός καί πρός ὁ αὐτός καί εἷς λόγος καί τάξις εἷς ἄμφω κινέω λέγω νόος ὁ τε ἐν ἐν φέρω κίνησις , σφαῖρα ἔντορνος ἀπεικάζω φορός , οὐ ἄν ποτός φαίνω φαῦλος b δημιουργός λόγος καλός εἰκών .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.28
Ὀρθότατα λέγεις . Οὐκοῦν αὕτη γε ἡ μηδέποτε ὡσαύτως μηδὲ κατὰ τὰ αὐτὰ μηδ’ ἐν ταὐτῷ μηδὲ περὶ ταὐτὰ μηδὲ πρὸς τὰ αὐτὰ μηδ’ ἐν ἐνὶ φερομένη μηδ’ ἐν κόσμῳ μηδ’ ἐν τάξει μηδ’ ἔν τινι λόγῳ κίνησις ἀνοίας ἂν αὖ πάσης εἴη ξυγγενής .
Lemmas: ὀρθός λέγω . οὐκοῦν οὗτος γε ὁ μηδέποτε ὡσαύτως μηδέ κατά ὁ αὐτός μηδέ ἐν αὐτός μηδέ περί αὐτός μηδέ πρός ὁ αὐτός μηδέ ἐν ἐν φέρω μηδέ ἐν κόσμος μηδέ ἐν τάξις μηδέ ἐν τις λόγος κίνησις ἄνοια εἄν αὖος πᾶς εἰμί συγγενής .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.29
Εἴη γὰρ ἂν ἀληθέστατα . Τανῦν δὴ χαλεπὸν οὐδὲν ἔτι διαρρήδην εἰπεῖν ὡς , ἐπειδὴ ψυχὴ μέν ἐστιν ἡ περιάγουσα ἡμῖν πάντα , τὴν δὲ οὐρανοῦ περιφορὰν ἐξ ἀνάγκης περιάγειν φατέον ἐπιμελουμένην καὶ κοσμοῦσαν ἤτοι τὴν ἀρίστην ψυχὴν ἢ τὴν ἐναντίαν .
Lemmas: ἀίω γάρ εἄν ἀληθής . τανῦν δή χαλεπός οὐδείς ἔτι διαρρήδην εἶπον ὡς , ἐπεί ψυχή μέν εἰμί ὁ περιάγω ἐγώ πᾶς , ὁ δέ οὐρανός περιφορά ἐκ ἀνάγκη περιάγω φατέος ἐπιμελέομαι καί κοσμέω ἤτοι ὁ ἀγαθός ψυχή ἢ ὁ ἐναντίος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.30
Ὦ ξένε , ἀλλ’ ἐκ γε τῶν νῦν εἰρημένων ὅσιον ἄλλως λέγειν ἢ πᾶσαν ἀρετὴν ἔχουσαν ψυχὴν μίαν ἢ πλείους περιάγειν αὐτά . Κάλλιστα , ὠ Κλεινία , ὑπήκουσας τοῖς λόγοις . τόδε δὲ προσυπάκουσον ἔτι .
Lemmas: ὦ ξένος , ἀλλά ἐκ γε ὁ νῦν εἴρω ὅσιος ἄλλως λέγω ἢ πᾶς ἀρετή ἔχω ψυχή εἷς ἢ πλείων περιάγω αὐτός . κάλλιστα , ᾠόν Κλεινίας , ὑπακούω ὁ λόγος . ὅδε δέ προσυπακούω ἔτι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.31
Τὸ ποῖον ; Ἥλιον καὶ σελήνην καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα , εἴπερ ψυχὴ περιάγει πάντα , ἆρ’ οὐ καὶ ἓν ἕκαστον ; Τί μήν ; Περὶ ἑνὸς δὴ ποιησώμεθα λόγους , οἱ καὶ ἐπὶ πάντα ἁρμόττοντες ἡμῖν τὰ ἄστρα φανοῦνται .
Lemmas: ὁ ποῖος ; Ἥλιος καί σελήνη καί ὁ ἄλλος ἄστρον , εἴπερ ψυχή περιάγω πᾶς , ἆρα οὖον καί εἷς ἕκαστος ; τις μείς ; περι εἷς δή ποιέω λόγος , ὁ καί ἐπί πᾶς ἁρμόζω ἐγώ ὁ ἄστρον φαίνω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.32
Τίνος ; Ἡλίου πᾶς ἄνθρωπος σῶμα μὲν ὁρᾷ , ψυχὴν δὲ οὐδείς · οὐδὲ γὰρ ἄλλου σώματος οὐδενὸς οὔτε ζῶντος οὔτε ἀποθανόντος τῶν ζῴων οὐδενός ] , ἀλλὰ ἐλπὶς πολλὴ τὸ παράπαν τὸ γένος ἡμῖν τοῦτο ἀναίσθητον πάσαις ταῖς τοῦ σώματος αἰσθήσεσι περιπεφυκέναι , νοητὸν δὲ εἶναι . μόνῳ νῷ δὴ καὶ νοήματι λάβωμεν αὐτοῦ πέρι τὸ τοιόνδε .
Lemmas: τίς ; Ἡλίας πᾶς ἄνθρωπος σῶμα μέν ὁράω , ψυχή δέ οὐδείς · οὐδέ γάρ ἄλλος σῶμα οὐδείς οὔτε ζῶ οὔτε ἀποθνῄσκω ὁ ζῷον οὐδείς ] , ἀλλά Ἐλπὶς πολύς ὁ παράπαν ὁ γένος ἐγώ οὗτος ἀναίσθητος πᾶς ὁ ὁ σῶμα αἴσθησις περιφύζω , νοητός δέ εἰμί . μόνος νάω δή καί νόημα λαμβάνω αὐτός περί ὁ τοιόσδε .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.33
Ποῖον ; Ἥλιον εἰ περιάγει ψυχὴ , τριῶν αὐτὴν ἴν λέγοντες δρᾶν σχεδὸν οὐκ ἀποτευξόμεθα . Τίνων ;
Lemmas: Ποῖον ; Ἥλιος εἰμί περιάγω ψυχή , τρεῖς αὐτός εἶμι λέγω δράω σχεδόν οὐ ἀποτυγχάνω . τίνω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.34
Ὡς ἢ ἐνοῦσα ἐντὸς τῷ περιφερεῖ τούτῳ φαινομένῳ σώματι πάντη διακομίζει τὸ τοιοῦτον , καθάπερ ἡμὰς ἡ παρ’ ἡμῖν ψυχὴ πάντη περιφέρει · ἤ ποθεν ἔξωθεν σῶμα αὑτῇ πορισαμένη πυρὸς ἤ τινος ἀέρος , ὡς λόγος ἐστί τινων , ὠθεῖ βίᾳ σώματι σῶμα · ἢ τρίτον αὐτὴ ψιλὴ σώματος οὖσα , ἔχουσα δὲ δυνάμεις ἄλλας τινὰς ὑπερβαλλούσας , θαύματι ποδηγεῖ . Ναί . Τοῦτο μὲν ἀνάγκη , τούτων ἔν γέ τι δρῶσαν ψυχὴν πάντα διάγειν . ”
Lemmas: ὡς ἢ ἔνειμι ἐντός ὁ περιφερής οὗτος φαίνω σῶμα πάντῃ διακομίζω ὁ τοιοῦτος , καθάπερ ἡμός ὁ παρά ἐγώ ψυχή πάντῃ περιφέρω · ἤ πόθεν ἔξωθεν σῶμα ἑαυτοῦ πορίζω πυρός ἤ τις ἀήρ , ὡς λόγος εἰμί τίνω , ὠθέω βία σῶμα σῶμα · ἢ τρίτος αὐτός ψιλός σῶμα εἰμί , ἔχω δέ δύναμις ἄλλος τις ὑπερβάλλω , θαῦμα ποδηγέω . Ναίς . οὗτος μέν ἀνάγκη , οὗτος ἐν γε τίς δράω ψυχή πᾶς διάγω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.35
Ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ δεκάτῳ τῶν Νόμων εἴρηται τῷ φιλοσόφῳ . καὶ ἐν τῷ Φιλήβῳ δὲ ἐπάκουσον ὅπως τὴν αὐτὴν κατασκευάζει διάνοιαν ῾Πάντες γὰρ συμφωνοῦσιν οἶ σοφοὶ , ὄντως σεμνύνοντες , ὡς νοῦς ἐστι βασιλέ’ ὗς ἡμῖν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς . καὶ ἴσως εὑ λέγουσι · διὰ μακροτέρων δ’ , εἰ βούλει , τὴν σκέψιν αὐτοῦ τοῦ γένους ποιησώμεθα .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ δέκατος ὁ Νόμων εἴρω ὁ φιλόσοφος . καί ἐν ὁ Φίληβος δέ ἐπακούω ὅπως ὁ αὐτός κατασκευάζω διάνοια ῾Πάντες γάρ συμφωνέω οἶς σοφός , εἰμί σεμνύνω , ὡς νόος εἰμί βασιλεύς ὗς ἐγώ οὐρανός τε καί γῆ . καί ἴσως ὅς λέγω · διά μακρός δέ , εἰμί βούλομαι , ὁ σκέψις αὐτός ὁ γένος ποιέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.36
Λέγε ὅπως βούλει , μηδὲν μῆκος ὑπολογιζόμενος ἡμῖν , ὦ Σώκρατες , ὡς οὐκ ἀπεχθησόμενος . Καλῶς εἶπας . ἀρξώμεθα δέ πως ὧδε ἐπανερωτῶντες . Πῶς ; Πότερον , ὢ Πρώταρχε , τὰ ξύμπαντα καὶ τόδε τὸ καλούμενον ὅλον ἐπιτροπεύειν φῶμεν τὴν τοῦ ἀλόγου καὶ εἰκῆ δύναμιν καὶ τὸ ὅπη ἔτυχεν , ἢ τἀναντία , καθάπερ οἶ πρόσθεν ἡμῶν ἔλεγον , νοῦν καὶ φρόνησίν τινα θαυμαστὴν συντάττουσαν διακυβερναν ;
Lemmas: λέγω ὅπως βούλομαι , μηδείς μῆκος ὑπολογίζομαι ἐγώ , εἰμί Σωκράτης , ὡς οὐ ἀπεχθάνομαι . καλῶς εἶπον . ἄρχω δέ πως ὧδε ἐπανερωτάω . Πῶς ; πότερος , ὦ Πρώταρχος , ὁ σύμπας καί ὅδε ὁ καλέω ὅλος ἐπιτροπεύω φημί ὁ ὁ ἄλογος καί εἰκῇ δύναμις καί ὁ ὅπῃ τυγχάνω , ἢ τἀναντία , καθάπερ οἶς πρόσθεν ἐγώ λέγω , νόος καί φρόνησις τις θαυμαστός συντάσσω διακυβερνάω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.37
Οὐδὲν τῶν αὐτῶν , ὢ θαυμάσιε Σώκρατες · ὃ μὲν γὰρ δὴ σὺ λέγεις , νῦν ] οὐδ’ ὅσιον εἶναί μοι φαίνεται · τὸ δὲ νοῦν πάντα διακοσμεῖν αὐτὰ φάναι καὶ τῆς ὄψεως τοῦ κόσμου καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἄστρων καὶ πάσης τῆς περιφορᾶς ἄξιον , καὶ οὐκ ἄλλως ἔγωγ’ ἄν ποτε περὶ αὐτῶν εἴποιμι , οὐδ’ ἂν δόξαιμι .
Lemmas: οὐδείς ὁ αὐτός , ὦ θαυμάσιος Σωκράτης · ὅς μέν γάρ δή σύ λέγω , νῦν ] οὐδέ ὅσιος εἰμί ἐγώ φαίνω · ὁ δέ νόος πᾶς διακοσμέω αὐτός φαίνω καί ὁ ὄψις ὁ κόσμος καί ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον καί πᾶς ὁ περιφορά ἄξιος , καί οὐ ἄλλως ἐγώ ἄν ποτός περί αὐτός εἶπον , οὐδέ εἄν δοκέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.38
Βούλει δή τι καὶ ἡμεῖς τοῖς ἔμπροσθεν ὁμολογούμενον ξυμφήσωμεν , ὡς ταῦθ’ οὕτως ἔχει ; καὶ μὴ μόνον οἰώμεθα δεῖν τὰ ἀλλότρια ἄνευ κινδύνου λέγειν , ἀλλὰ καὶ συγκινδυνεύωμεν καὶ μετέχωμεν τοῦ ψόγου , ὅταν ἀνὴρ δεινὸς φῇ ταῦτα μὴ οὕτως , ἀλλ’ ἀτάκτως ἔχειν ; Πῶς γὰρ οὐκ ἄν βουλοίμην ; Ἴθι δὴ , τὸν ἐπιόντα περὶ τούτων λὀγον νῦν ἡμῖνἄθρει .
Lemmas: βούλομαι δή τίς καί ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν ὁμολογέω συμφαίνω , ὡς αὐτός οὕτως ἔχω ; καί μή μόνος οἴομαι δήω ὁ ἀλλότριος ἄνευ κίνδυνος λέγω , ἀλλά καί συγκινδυνεύω καί μετέχω ὁ ψόγος , ὅταν ἀνήρ δεινός φημί οὗτος μή οὕτως , ἀλλά ἄτακτος ἔχω ; Πῶς γάρ οὐ ἄν βούλομαι ; εἶμι δή , ὁ ἔπειμι περί οὗτος λόγος νῦν ἡμῖνἄθρει .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.39
δέγε μόνον . Τὰ περὶ τὴν τῶν σωμάτων φύσιν ἁπάντων τῶν Ξᾠων , πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ πνεῦμα , καθορῶμέν που , Καὶ γῆν , κθάπερ οἰ χειμαζόμενοί φασιν , ἐνόντα ἐν τῇ συστάσει ; Καὶ μάλα . Χειμαζόμεθα γὰρ ὄντως ὑπὸ ἀπορίας ἐν τοῖς νῦν λόγοις . Φέρε δὴ περὶ ἑκάστου τῶν παρ’ἡμῖν λάβε τὸ Τοιόνδε .
Lemmas: δέ μόνος . ὁ περί ὁ ὁ σῶμα φύσις ἅπας ὁ Ξᾠων , πῦρ καί ὕδωρ καί πνεῦμα , καθοράω ποῦ , καί γῆ , κθάπερ ὁ χειμάζω φημί , ἔνειμι ἐν ὁ σύστασις ; καί μάλα . χειμάζω γάρ εἰμί ὑπό ἀπορία ἐν ὁ νῦν λόγος . φέρω δή περί ἕκαστος ὁ παρ’ἡμῖν λαμβάνω ὁ τοιόσδε .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.40
Ποῖον ; Ὅτι σμικρόν τε τούτων ἕκαστον παρ’ἡμῖν ἕνεστι καὶ φαῦλον καὶ οὐδαμῆ οὐδαμῶς εἰλικρινές ὄν καὶ τὴν δύναμιν οὐκ ἀξίαν τῆς φύσεως ἔχον . ἐν ἐνὶ δὲ λαβὼν περὶ πάντων νόει ταὐτόν . Οἶον πῦρ ἔστι μέν που παρ’ἡμῖν , ἔστι δ’ἐν τῷ παντἰ .
Lemmas: Ποῖον ; ὅτι2 μικρός τε οὗτος ἕκαστος παρ’ἡμῖν ἔνειμι καί φαῦλος καί οὐδαμῆ οὐδαμῶς εἰλικρινής εἰμί καί ὁ δύναμις οὐ ἄξιος ὁ φύσις ἔχω . ἐν ἐν δέ λαμβάνω περί πᾶς νοέω αὐτός . Οἶον πῦρ εἰμί μέν ποῦ παρ’ἡμῖν , εἰμί ἐσθίω ὁ Παντιάς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.41
Τί μήν ; Οὐκοῦν σμικρὸν μέν τι τὸ παρ’ἡμῖν καὶ ἀσθενὲς Καὶ φαῦλον , τὸ δ’ἐν τῷ παντὶ πλήθει τε θαυμαστὸν καὶ καἀλλει καὶ πάςῃ δυνάμει τῇ περὶ τὸ πῦρ οὔσῃ . Καὶ μάλα ἀληθὲς ὅ λέγεις . Τί δέ;τρέφεται καὶ γίνεται ἐκ τούτου καὶ ἄρχεται τὸ τοῦ παντὸς πῦρ ὐπὸ τοῦ παρ’ἡμῖν πυρὸς , ἤ τοὐναντίον ὑπ’ἐκείνου τό τε ἐμὸν καὶ τὸ σὸν καὶ τὸ τῶν ἄλλων ξᾠων ἅπαντ’ἴσχει ταῦτα ; Τοῦτο μὲν οὐδὲ ἀποκρίσεως ἄξιον ἐρωτᾷς .
Lemmas: τις μείς ; οὐκοῦν μικρός μέν τίς ὁ παρ’ἡμῖν καί ἀσθενής καί φαῦλος , ὁ ἐσθίω ὁ πᾶς πλῆθος τε θαυμαστός καί καἀλλει καί παύω δύναμις ὁ περί ὁ πῦρ εἰμί . καί μάλα ἀληθής ὅς λέγω . τις διατρέφω καί γίγνομαι ἐκ οὗτος καί ἄρχω ὁ ὁ πᾶς πῦρ ὑπό ὁ παρ’ἡμῖν πυρός , ἤ ἐναντίος ὑπόκειμαι ὁ τε ἐμός καί ὁ σός καί ὁ ὁ ἄλλος οἴγω ἀπαντέχω οὗτος ; οὗτος μέν οὐδέ ἀπόκρισις ἄξιος ἐρωτάω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.42
Ὀρθῶς . Ταῦτα γὰρ ἐρεῖς , οἶμαι , περί τε τῆς ἐν τοῖς ζῴοις γῆς τῆς ἐνθάδε καὶ τῆς ἐν τῷ παντὶ , καὶ τῶν ἄλλων δὴ ὅσων ἠρώτησα ὀλίγον ἔμπροσθεν , οὕτως ἀποκρινῇ . Τίς γὰρ ἀποκρινόμενος ἄλλως ὑγιαίνων ἄν ποτε φανείη ;
Lemmas: ὀρθῶς . οὗτος γάρ εἴρω , οἴομαι , περί τε ὁ ἐν ὁ ζῷον γῆ ὁ ἐνθάδε καί ὁ ἐν ὁ πᾶς , καί ὁ ἄλλος δή ὅσος ἐρωτάω ὀλίγος ἔμπροσθεν , οὕτως ἀποκρίνω . Τῖς γάρ ἀποκρίνω ἄλλως ὑγιαίνω ἄν ποτός φαίνω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.43
Σχεδὸν οὐδ’ ὁστισοῦν . ἀλλὰ τὸ μετὰ τοῦτο ἑξῆς ἕπου . πάντα γὰρ ταῦτα ἡμεῖς τὰ νῦν δὴ λεχθέντα ἆρ’ οὐκ εἰς ἓν συγκείμενα ἰδόντες ἐπωνομάσαμεν σῶμα ; Τί μήν ; Ταὐτὸν δὴ λάβε καὶ περὶ τοῦδε ὃν κόσμον λέγομεν · διὰ τὸν αὐτὸν γὰρ τρόπον ἂν εἴη που σῶμα , σύνθετον ὂν ἐκ τῶν αὐτῶν . Ὀρθότατα λέγεις .
Lemmas: σχεδόν οὐδέ ὅστις . ἀλλά ὁ μετά οὗτος ἑξῆς ἕπω . πᾶς γάρ οὗτος ἐγώ ὁ νῦν δή λέγω ἆρα οὐ εἰς εἷς σύγκειμαι ὁράω ἐπονομάζω σῶμα ; τις μείς ; ταυτός δή λαμβάνω καί περί ὅδε ὅς κόσμος λέγω · διά ὁ αὐτός γάρ τρόπος εἄν εἰμί ποῦ σῶμα , συντίθημι εἰμί ἐκ ὁ αὐτός . ὀρθός λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.44
Πότερον οὖν ἐκ τούτου τοῦ σώματος ὅλως τὸ παρ’ ἡμῖν σῶμα , ἢ ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν τοῦτο τρέφεταί τε καὶ ὅσα νῦν δὴ περὶ αὐτῶν ἐπείπομεν εἴληφέ τε καὶ ἔχει ; Καὶ τοῦθ’ ἕτερον , ὠ Σώκρατες , οὐκ ἄξιον ἐρωτησεως . Τί δέ ; ἀ όδε τρα ἄξιον ἐρωτήσεως ; ἢ πῶς ἐρεῖς , .
Lemmas: πότερος οὖν ἐκ οὗτος ὁ σῶμα ὅλως ὁ παρά ἐγώ σῶμα , ἢ ἐκ ὁ παρά ἐγώ οὗτος τρέφω τε καί ὅσος νῦν δή περί αὐτός ἐπεῖπον λαμβάνω τε καί ἔχω ; καί οὗτος ἕτερος , ᾠόν Σωκράτης , οὐ ἄξιος ἐρώτησις . τις δέ ; ὅς ὅδε τρα ἄξιος ἐρώτησις ; ἢ πῶς εἴρω , .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.45
Λέγε τὸ ποῖον . Τὸ παρ’ ἡμῖν σῶμα ἆρ’ οὐ ψυχὴν φήσομεν ἔχειν ; Δῆλον ὅτι φήσομεν . Πόθεν , ὠ φίλε Πρώταρχε , λαβὸν , εἴπερ μὴ τό γε τοῦ παντὸς σῶμα ἔμψυχον ὂν ἐτύγχανε , ταὐτά γε ἔχον τούτῳ καὶ ἔτι πάντη καλλίονα ; Δῆλον ὡς οὐδαμόθεν ἄλλοθεν , ὦ Σώκρατες .
Lemmas: λέγω ὁ ποῖος . ὁ παρά ἐγώ σῶμα ἆρα οὖον ψυχή φημί ἔχω ; Δῆλος ὅτι φημί . πόθεν , ᾠόν φίλος Πρώταρχος , λαμβάνω , εἴπερ μή ὁ γε ὁ πᾶς σῶμα ἔμψυχος εἰμί τυγχάνω , αὐτός γε ἔχω οὗτος καί ἔτι πάντῃ καλῶς ; Δῆλος ὡς οὐδαμόθεν ἄλλοθεν , εἰμί Σωκράτης .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.46
Οὐ γάρ που δοκοῦμέν γε , ὠ Πρώταρχε , τὰ τέτταρα ἐκεῖνα , πέρας καὶ ἄπειρον καὶ κοινὸν καὶ τὸ τῆς αἰτίας γένος ἐν ἅπασι τέταρτον ἐνὸν , τοῦτ’ ἐν μὲν τοῖς παρ᾿ ἡμῖν ψυχήν τε παρέχον καὶ σωμασκίαν ἐμποιοῦν καὶ πταίσαντος σώματος ἰατρικὴν καὶ ἐν ἄλλοις ἄλλα συντιθὲν καὶ ἀσκούμενον πᾶσαν καὶ παντοίαν σοφίαν ἐπικαλεῖσθαι , τῶν δὲ αὐτῶν τούτων ὄντων ἐν ὅλῳ τε οὐρανῷ καὶ κατὰ μεγάλα μέρη , καὶ προσέτι καλῶν καὶ εἰλικρινῶν , ἐν τούτοις δὲ οὐκ ἄρα μεμηχανῆσθαι τὴν τῶν καλλίστων καὶ τιμιωτάτων φύσιν . Ἀλλ’ οὐδαμῶς τοῦτό γ᾿ ἂν λόγον ἔχοι .
Lemmas: οὖον γάρ ποῦ δοκέω γε , ᾠόν Πρώταρχος , ὁ τέσσαρες ἐκεῖνος , πέρας καί ἤπειρος καί κοινός καί ὁ ὁ αἴτιος γένος ἐν ἅπας τέταρτος ἐν-εἰμί , οὗτος ἐν μέν ὁ παρά ἐγώ Ψυχή τε παρέχω καί σωμασκίας ἐμποιέω καί πταίω σῶμα ἰατρικός καί ἐν ἄλλος ἄλλος συντίθημι καί ἀσκέω πᾶς καί παντοῖος σοφία ἐπικαλέω , ὁ δέ αὐτός οὗτος εἰμί ἐν ὅλος τε οὐρανός καί κατά μέγας μέρος , καί προσέτι καλός καί εἰλικρινής , ἐν οὗτος δέ οὐ ἄρα μηχανάομαι ὁ ὁ καλός καί τίμιος φύσις . ἀλλά οὐδαμῶς οὗτος γε εἄν λόγος ἔχω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.47
Οὐκοῦν εἰ μὴ τοῦτο , μετ᾿ ἐκείνου τοῦ λόγου ἂν ἑπόμενοι βέλτιον λέγοιμεν , ὡς ἔστιν , ἃ πολλάκις εἰρήκαμεν , ἄπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ πολὺ καὶ πέρας ἱκανὸν , καί τις ἐπ᾿ αὐτοῖς αἰτία οὐ φαύλη , κοσμοῦσά τε καὶ συντάττουσα ἐνιαυτοὺς καὶ ὥρας καὶ μῆνας , σοφία καὶ νοῦς λεγομένη δικαιότατα . Δικαιότατα δῆτα .
Lemmas: οὐκοῦν εἰμί μή οὗτος , μετά ἐκεῖνος ὁ λόγος εἄν ἕπομαι ἀγαθός λέγω , ὡς εἰμί , ὁ πολλάκις εἴρω , ἄπειρος2 τε ἐν ὁ πᾶς πολύς καί πέρας ἱκανός , καί τις ἐπί αὐτός αἰτία οὖον φαῦλος , κοσμέω τε καί συντάσσω ἐνιαυτός καί ὥρα καί μείς , σοφία καί νόος λέγω Δίκαιος . Δίκαιος δῆτα .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.51.48
Σοφία μὴν καὶ νοῦς ἄνευ ψυχῆς οὐκ ἄν ποτε γενοίσθην . Οὐ γὰρ οὖν . Οὐκοῦν ἐν μὲν τῇ τοῦ Δῖός ἐρεῖς φύσει βασιλικὴν μὲν ψυχὴν , βασιλικὸν δὲ νοῦν ἐγγίνεσθαι διὰ τὴν τῆς αἰτίας δύναμιν , ἐν δὲ ἄλλοις ἄλλα καλὰ , καθότι φίλον ἑκάστοις λέγεσθαι . ”
Lemmas: Σοφία μήv καί νόος ἄνευ Ψυχή οὐ ἄν ποτός γίγνομαι . οὖον γάρ οὖν . οὐκοῦν ἐν μέν ὁ ὁ Δῖος εἴρω φύσις βασιλικός μέν ψυχή , βασιλικός δέ νόος ἐγγίγνομαι διά ὁ ὁ αἴτιος δύναμις , ἐν δέ ἄλλος ἄλλος καλός , καθότι φίλος ἕκαστος λέγω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.1
“ Τὸν δ᾿ ἡγούμενον μὲν θεοὺς εἶναι , μὴ φροντίζειν δὲ αὐτοὺς τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων , παραμυθητέον . ὦ ἄριστε δὴ , φῶμεν , ὅτι μὲν ἡγῇ θεοὺς , συγγένειά τις ἴσως σε θεία πρὸς τὸ ξύμφυτον ἄγει τιμᾶν καὶ νομίζειν εἶναι · κακῶν δὲ ἀνθρώπων καὶ ἀδίκων τύχαι ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ , ἀληθείᾳ μὲν οὐκ εὐδαίμονες , δόξαις δὲ εὐδαιμονιζόμεναι σφόδρα , ἀλλ᾿ οὐκ ἐμμελῶς ἄγουσί σε πρὸς ἀσέβειαν , ἔν τε Μούσαις οὐκ ὀρθῶς ὑμνούμεναι ἅμα καὶ ἐν παντοίοις λόγοις .
Lemmas: “ ὁ δέ ἡγέομαι μέν θεός εἰμί , μή φροντίζω δέ αὐτός ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , παραμυθητέον . εἰμί ἀγαθός δή , φημί , ὅτι μέν ἡγέομαι θεός , συγγένεια τις ἴσως σύ θεῖος πρός ὁ συμφύω ἄγω τιμάω καί νομίζω εἰμί · κακός δέ ἄνθρωπος καί ἄδικος Τύχη ἴδιος καί δημόσιος , ἀλήθεια μέν οὐ εὐδαίμων , δόξα δέ εὐδαιμονίζω σφόδρα , ἀλλά οὐ ἐμμελής ἄγω σύ πρός ἀσέβεια , ἐν τε Μοῦσα οὐ ὀρθῶς ὑμνέω ἅμα καί ἐν παντοῖος λόγος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.2
ἢ καὶ πρὸς τέλος ἴσως [ ἀνοσίους ] ἀνθρώπους ὁρῶν ἐλθόντας γηραιοὺς , παῖδας παίδων καταλιπόντας ἐν τιμαῖς ταῖς μεγίσταις , ταράττῃ τανῦν ὅταν ἐν ἅπασι τούτοις ἰδὼν ἢ δι’ ἀκοῆς αἰσθόμενος , ἢ καὶ παντάπασιν αὐτὸς αὐτῶν τινι αὐτόπτης προστυχὼν πολλῶν ἀσεβημάτων καὶ δεινῶν γενομένων τισὶ δι’ αὐτὰ ταῦτα ὁρᾷς , ] ἐκ σμικρῶν εἰς τυραννίδας τε καὶ τὰ μέγιστα ἀφικομένους · τότε διὰ πάντα τὰ τοιαῦτα δῆλος εἶ μέμφεσθαι μὲν θεοὺς ὡς αἰτίους ὄντας τῶν τοιούτων διὰ ξυγγένειαν οὐκ ἂν ἐθέλων , ἀγόμενος δὲ ὑπό τε ἀλογίας ἅμα καὶ οὐ δυνάμενος δυσχεραίνειν θεοὺς εἰς τοῦτο νῦν τὸ πάθος ἐλήλυθας , ὥστ’ εἶναι μὲν δοκεῖν αὐτοὺς , τῶν δ’ ἀνθρωπίνων καταφρονεῖν καὶ ἀμελεῖν πραγμάτων .
Lemmas: ἢ καί πρός τέλος ἴσως [ ἀνόσιος ] ἄνθρωπος ὁράω ἔρχομαι γηραιός , παῖς παῖς καταλιμπάνω ἐν τιμή ὁ μέγας , ταράσσω τανῦν ὅταν ἐν ἅπας οὗτος εἶδον ἢ διά ἀκοή αἰσθάνομαι , ἢ καί παντάπασι αὐτός αὐτός τις αὐτόπτης προστυγχάνω πολύς ἀσέβημα καί δεινός γίγνομαι τις διά αὐτός οὗτος ὁράω , ] ἐκ μικρός εἰς τυραννίς τε καί ὁ μέγας ἀφικνέομαι · τότε διά πᾶς ὁ τοιοῦτος δῆλος εἰμί μέμφομαι μέν θεός ὡς αἴτιος εἰμί ὁ τοιοῦτος διά συγγένεια οὐ εἄν ἐθέλω , ἄγω δέ ὑπό τε ἀλογία ἅμα καί οὖον δύναμαι δυσχεραίνω θεός εἰς οὗτος νῦν ὁ πάθος ἔρχομαι , ὥστε εἰμί μέν δοκέω αὐτός , ὁ δέ ἀνθρώπινος καταφρονέω καί ἀμελέω πρᾶγμα .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.3
ἵνα οὖν μὴ ἐπὶ μεῖζον ἔλθῃ σοι πάθος πρὸς ἀσέβειαν τὸ νῦν παρὸν δόγμα , ἀλλ’ ἐάν πως οἶον ἀποδιοπομπήσασθαι λόγοις αὐτὸ προσιὸν γενώμεθα δυνατοὶ , πειρώμεθα , συνάψαντες τὸν ἐξῆς λόγον , ᾧ πρὸς τὸν παράπαν οὐχ ἡγούμενον θεοὺς ἐξ ἀρχῆς διεπερανάμεθα , τούτῳ τανῦν προσχρήσασθαι .
Lemmas: ἵνα οὖν μή ἐπί μείζων ἔρχομαι σύ πάθος πρός ἀσέβεια ὁ νῦν πάρειμι δόγμα , ἀλλά ἐάν πως οἶος ἀποδιοπομπέομαι λόγος αὐτός προσέρχομαι γίγνομαι δυνατός , πείρω , συνάπτω ὁ ἑξῆς λόγος , ὅς πρός ὁ παράπαν οὐ ἡγέομαι θεός ἐκ ἀρχή διαπεραίνω , οὗτος τανῦν προσχράομαι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.4
σὺ δ’ , ὦ Κλεινία τε καὶ Μέγιλλε , ὑπὲρ τοῦ νέου , καθάπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ἀποκρινόμενοι διαδέχεσθε · ἐὰν δέ τι δύσκολον ἐγγίγνηται τοῖς λόγοις , ἐγὼ σφῶν , ὥσπερ νῦν δὴ , δεξάμενος διαβιβῶ τὸν ποταμόν . Ὀρθῶς λέγεις · καὶ σύ τε οὕτω ταῦτα δρᾶ ποιήσομέν τε ἡμεῖς εἰς τὸ δυνατὸν ἃ λέγεις .
Lemmas: σύ δέ , εἰμί Κλεινίας τε καί Μέγιλλος , ὑπέρ ὁ νέος , καθάπερ ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ἀποκρίνω διαδέχομαι · ἐάν δέ τίς δύσκολος ἐγγίγνομαι ὁ λόγος , ἐγώ σφεῖς , ὥσπερ νῦν δή , δέχομαι διαβιβάω ὁ ποταμός . ὀρθῶς λέγω · καί σῦς τε οὗτος οὗτος δράω ποιέω τε ἐγώ εἰς ὁ δυνατός ὁ λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.5
Ἀλλ’ οὐδὲν τάχ’ ἂν ἴσως εἴη χαλεπὸν ἐνδείξασθαι τοῦτό γε , ὡς ἐπιμελεῖς σμικρῶν εἰσὶ θεοὶ οὐχ ἧττον , μᾶλλον δὲ , ἢ τῷ μεγέθει διαφερόντων . ἤκουε γάρ που καὶ παρῆν τοῖς νῦν δὴ λεγομένοις ὡς ἀγα - θοῖ γε ὄντες πᾶσαν ἀρετὴν τὴν τῶν πάντων ἐπιμέλειαν οἰκειοτάτην αὑτῶν οὖσαν κέκτηνται . Καὶ σφόδρα γε ἐπήκουε .
Lemmas: ἀλλά οὐδείς τάχα εἄν ἴσως εἰμί χαλεπός ἐνδείκνυμι οὗτος γε , ὡς ἐπιμελής μικρός εἰμί θεός οὐ κακός , μᾶλλον δέ , ἢ ὁ μέγεθος διαφέρω . ἀκούω γάρ ποῦ καί πάρειμι ὁ νῦν δή λέγω ὡς ἀγα - θέω γε εἰμί πᾶς ἀρετή ὁ ὁ πᾶς ἐπιμέλεια οἰκεῖος ἑαυτοῦ εἰμί κτάομαι . καί σφόδρα γε ἐπακούω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.6
Τὸ μετὰ τοῦτο τοίνυν κοινῇ συνεξεταζόντων τίνα λέγοντες ἀρετὴν αὐτῶν ὁμολογοῦμεν αὐτοὺς ἀγαθοὺς εἶναι . φέρε , τὸ σωφρονεῖν νοῦν τε κεκτῆσθαι φαμὲν ἀρετῆς , τὰ δὲ ἐναντία κακίας ; Φαμέν . Τί δέ ; ἀρετῆς μὲν ἀνδρείαν εἶναι , δειλίαν δὲ κακίας ;
Lemmas: ὁ μετά οὗτος τοίνυν κοινός συνεξετάζω τίς λέγω ἀρετή αὐτός ὁμολογέω αὐτός ἀγαθός εἰμί . φέρω , ὁ σωφρονέω νόος τε κτάομαι φημί ἀρετή , ὁ δέ ἐναντίος κακία ; φημί . τις δέ ; ἀρετή μέν ἀνδρεῖος εἰμί , δειλία δέ κακία ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.7
Πάνυ μὲν οὑν . Καὶ τὰ μὲν αἰσχρὰ τούτων , τὰ δὲ καλὰ φήσομεν ; Ἀνάγκη . Καὶ τῶν μὲν προσήκειν ἡμῖν , εἴπερ , ὁπόσα φλαῦρα , θεοῖς δὲ οὔτε μέγα οὔτε σμικρὸν τῶν τοιούτων μετὸν ἐροῦμεν ; Καὶ ταῦθ’ οὕτως ὁμολογοῖ πᾶς ἄν .
Lemmas: πάνυ μέν ἐν . καί ὁ μέν αἰσχρός οὗτος , ὁ δέ καλός φημί ; Ἀνάγκη . καί ὁ μέν προσήκω ἐγώ , εἴπερ , ὁπόσος φλαῦρος , θεός δέ οὔτε μέγας οὔτε μικρός ὁ τοιοῦτος μέτειμι εἴρω ; καί αὐτός οὕτως ὁμολογέω πᾶς ἄν .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.8
Τί δέ ; ἀμέλειάν τε καὶ ἀργίαν καὶ τρυφὴν εἰς ἀρετὴν ψυχῆς θήσομεν ; ἢ πῶς λέγεις ; Καὶ πῶς ; Ἀλλ' εἰς τοὐναντίον ; Ναί . Τἀναντία ἄρα τούτοις εἰς τοὐναντίον ; Τοὐναντίον . Τί οὖν ; τρυφῶν δὴ καὶ ἀμελὴς ἀργός τε , ὃν ὁ ποιητὴς κηφῆσι κοθούροισι μάλιστα εἴκελον ἔφασκεν εἶναι , γίγνοιτ’ ἂν ὁ τοιοῦτος πᾶς ἡμῖν ;
Lemmas: τις δέ ; ἀμέλεια τε καί ἀργία καί τρυφή εἰς ἀρετή Ψυχή τίθημι ; ἢ πῶς λέγω ; καί πῶς ; ἀλλά εἰς ἐναντίος ; Ναίς . τἀναντία ἄρα οὗτος εἰς ἐναντίος ; ἐναντίος . τις οὖν ; τρυφάω δή καί ἀμελής ἀργός τε , ὅς ὁ ποιητής κηφήν κόθουρος μάλιστα εἴκελος φάσκω εἰμί , γίγνομαι εἄν ὁ τοιοῦτος πᾶς ἐγώ ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.9
Ὀρθότατά γε εἰπών . Οὐκοῦν τόν γε θεὸν οὐ ῥητέον ἔχειν ἦθος τοιοῦτον ὅ γε αὐτὸς μισεῖ · τῷ δέ τι τοιοῦτον φθέγγεσθαι πειρωμένῳ οὐκ επιτρεπτεον . Οὐ μὲν δή · πῶς γὰρ ἄν ; Ὦι δὴ προσήκει μὲν πράττειν καὶ ἐπιμελεῖσθαι διαφερόντως τινὸς , ὁ δὲ τούτου τοῦ γένους τῶν μὲν μεγάλων ἐπιμελεῖται , τῶν σμικρῶν δὲ ἀμελεῖ · κατὰ τίνα οὖν ἐπαινοῦντες τὸν τοιοῦτον λόγον οὐκ ἂν παντάπασι πλημμελοῖμεν ; σκοπῶμεν δὲ ὧδε . ἆρ’ οὐ κατὰ δύο εἴδη τὸ τοιοῦτον πράττει ὁ πράττων , εἴτε θεὸς εἴτε ἄνθρωπος ; Ποίω δὴ λέγομεν ;
Lemmas: ὀρθός γε εἶπον . οὐκοῦν ὁ γε θεός οὖον ῥητέος ἔχω ἦθος τοιοῦτος ὅς γε αὐτός μισέω · ὁ δέ τίς τοιοῦτος φθέγγομαι πειράω οὐ ἐπιτρέπω . οὖον μέν δή · πῶς γάρ ἄν ; ὅς δή προσήκω μέν πράσσω καί ἐπιμελέομαι διαφερόντως τις , ὁ δέ οὗτος ὁ γένος ὁ μέν μέγας ἐπιμελέομαι , ὁ μικρός δέ ἀμελής · κατά τίς οὖν ἐπαινέω ὁ τοιοῦτος λόγος οὐ εἄν παντάπασι πλημμελέω ; σκοπέω δέ ὧδε . ἆρα οὖον κατά δύο εἶδος ὁ τοιοῦτος πράσσω ὁ πράσσω , εἴτε θεός εἴτε ἄνθρωπος ; ποῖος δή λέγω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.10
Ἢ διαφέρον οὐδὲν οἰόμενος εἶναι τῷ ὅλῳ , ἀμελουμένων τῶν σμικρῶν , ἢ ῥᾳθυμίᾳ καὶ τρυφῇ , εἰ διαφέρει , ὁ δὲ ἀμελεῖ · ἢ ἔστιν ἄλλως πως γιγνομένηη ἀμέλεια ; οὐ γάρ που , ὅταν γε ἀδύνατον ᾖ τῶν πάντων ἐπιμελεῖσθαι , τότε ἀμέλεια ἔσται τῶν σμικρῶν ἢ μεγάλων μὴ ἐπιμελουμένῳ , ὧν ἂν δυνάμει θεὸς ἢ φαῦλός τις ὢν ἐλλιπὴς καὶ μὴ δυνατὸς ἐπιμελεῖσθαι γίγνηται . Πῶς γὰρ ἄν ;
Lemmas: ἤ διαφέρω οὐδείς οἴομαι εἰμί ὁ ὅλος , ἀμελέω ὁ μικρός , ἢ ῥᾳθυμία καί τρυφή , εἰμί διαφέρω , ὁ δέ ἀμελής · ἢ εἰμί ἄλλως πως γίγνομαι ἀμέλεια ; οὖον γάρ ποῦ , ὅταν γε ἀδύνατος εἰμί ὁ πᾶς ἐπιμελέομαι , τότε ἀμέλεια εἰμί ὁ μικρός ἢ μέγας μή ἐπιμελέομαι , ὅς εἄν δύναμις θεός ἢ φαῦλος τις εἰμί ἐλλιπής καί μή δυνατός ἐπιμελέομαι γίγνομαι . Πῶς γάρ ἄν ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.11
Νῦν δὴ δύο ὄντες τρισὶν ἡμῖν οὖσιν ἀποκρινάσθωσαν , οἶ θεοὺς μὲν ἀμφότεροι ὁμολογοῦντες εἶναι , παραιτητοὺς δὲ ἕτερος , ὁ δὲ ἀμελεῖς τῶν σμικρῶν . πρῶτον μὲν θεοὺς ἀμφότεροί φατε γινώσκειν , καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν πάντα , λαθεῖν δὲ αὐτοὺς οὐδὲν δυνατὸν εἶναι τῶν ὁπόσων εἰσὶν αἶ αἰσθήσεις τε καὶ ἐπιστῆμαι . ταύτῃ λέγετε ἔχειν ταῦτα , ἢ πῶς ; Οὕτως .
Lemmas: νῦν δή δύο εἰμί τρεῖς ἐγώ εἰμί ἀποκρίνω , οἶς θεός μέν ἀμφότερος ὁμολογέω εἰμί , παραιτητός δέ ἕτερος , ὁ δέ ἀμελής ὁ μικρός . πρῶτος μέν θεός ἀμφότερος φημί γιγνώσκω , καί ὁράω καί ἀκούω πᾶς , λανθάνω δέ αὐτός οὐδείς δυνατός εἰμί ὁ ὁπόσος εἰμί ἀεί αἴσθησις τε καί ἐπιστήμη . οὗτος λέγω ἔχω οὗτος , ἢ πῶς ; οὕτως .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.12
Τί δέ ; δύνασθαι πάντα ὁπόσων αὖ δύναμίς ἐστι θνητοῖς τε καὶ ἀθανάτοις ; Πῶς γὰρ οὐ συγχωρήσονται καὶ ταῦτα οὕτως ἔχειν ; Καὶ μὴν ἀγαθούς τε καὶ ἀρίστους ὡμολογήκαμεν αὐτοὺς εἶναι , πέντε ὄντες . Σφόδρα γε . Ἄρ’ οὖν οὐ ῥᾳθυμίᾳ μὲν καὶ τρυφῇ ἀδύνατον αὐτοὺς ὁμολογεῖν πράττειν ὁτιοῦν τὸ παράπαν , ὄντας γε οἵους λέγομεν ; δειλίας γὰρ ἔγγονος ἔν γε ἡμῖν ἀργία , ῥᾳθυμία δὲ ἀργίας καὶ τρυφῆς .
Lemmas: τις δέ ; δύναμαι πᾶς ὁπόσος αὖος δύναμις εἰμί θνητός τε καί ἀθάνατος ; Πῶς γάρ οὖον συγχωρέω καί οὗτος οὕτως ἔχω ; καί μήv ἀγαθός τε καί ἀγαθός ὁμολογέω αὐτός εἰμί , πέντε εἰμί . σφόδρα γε . ἄρα οὖν οὖον ῥᾳθυμία μέν καί τρυφή ἀδύνατος αὐτός ὁμολογέω πράσσω ὁστισοῦν ὁ παράπαν , εἰμί γε οἷος λέγω ; δειλία γάρ ἔγγονος ἐν γε ἐγώ ἀργία , ῥᾳθυμία δέ ἀργία καί τρυφή .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.13
Ἀληθέστατα λέγεις . Ἀργέᾳ μὲν δὴ καὶ ῥᾳθυμίᾳ οὐδεὶς ἀμελεῖ θεῶν , οὐ γὰρ μέτεστιν αὐτῷ που δειλίας . Ὀρθότατα λέγεις . Οὐκοῦν τὸ λοιπὸν , εἴπερ ἀμελοῦσι τῶν σμικρῶν καὶ ὀλίγων τῶν περὶ τὸ πᾶν , ἢ γινώσκοντες ὡς τὸ παράπαν οὐδενὸς τῶν τοιούτων ἐπιμελεῖσθαι δεῖ , δρῷεν ἂν τοῦτο · ἢ τί τὸ λοιπὸν , πλὴν τὸ γινώσκειν τοὐναντίον ; Οὐδέν .
Lemmas: ἀληθής λέγω . Ἀργέας μέν δή καί ῥᾳθυμία οὐδείς ἀμελής θεός , οὖον γάρ μέτειμι αὐτός ποῦ δειλία . ὀρθός λέγω . οὐκοῦν ὁ λοιπός , εἴπερ ἀμελέω ὁ μικρός καί ὀλίγος ὁ περί ὁ πᾶς , ἢ γιγνώσκω ὡς ὁ παράπαν οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἐπιμελέομαι δεῖ , δράω εἄν οὗτος · ἢ τίς ὁ λοιπός , πλήν ὁ γιγνώσκω ἐναντίος ; οὐδείς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.14
Πότερον οὖν , ὠ ἄριστε καὶ βέλτιστε , θῶμέν σε λέγοντα , ὡς ἀγνοοῦντάς τε καὶ δέον ἐπιμελεῖσθαι δι’ ἄγνοιαν ἀμελοῦντας , ἢ γινώσκοντας ὅτι δεῖ , καθαπερ οἱ φαυλότατοι τῶν ἀνθρώπων λέγονται ποιεῖν , εἰδότες ἄλλα εἶναι βέλτιον πράττειν ὧν δὴ πράττουσι διά τινας ἥττας ἡδονῶν ἢ λυπῶν οὐ ποιεῖν ;
Lemmas: πότερος οὖν , ᾠόν ἀγαθός καί ἀγαθός , τίθημι σύ λέγω , ὡς ἀγνοέω τε καί δήω ἐπιμελέομαι διά ἄγνοια ἀμελέω , ἢ γιγνώσκω ὅτι δεῖ , καθάπερ ὁ φαῦλος ὁ ἄνθρωπος λέγω ποιέω , οἶδα ἄλλος εἰμί ἀγαθός πράσσω ὅς δή πράσσω διά τις ἧσσα ἡδονή ἢ λύπη οὖον ποιέω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.15
Πῶς γὰρ ἄν ; Οὐκοῦν δὴ τά γε ἀνθρώπινα πράγματα τῆς τε ἐμψύχου μετέχει φύσεως ἅμα καὶ θεοσεβέστατον αὐτό ἐστι πάντων ζῴων ἄνθρωπος . Εοικε γοῦν . Θεῶν γε μὴν κτήματά φαμεν εἶναι πάντα ὁπόσα θνητὰ ζῷα ἢ νοερὰ ] ὧνπερ καὶ τὸν οὐρανὸν ὅλον . Πῶς γὰρ οὔ ;
Lemmas: Πῶς γάρ ἄν ; οὐκοῦν δή ὁ γε ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὁ τε ἐμψυχόω μετέχω φύσις ἅμα καί θεοσεβής αὐτός εἰμί πᾶς ζῷον ἄνθρωπος . ἔοικα γοῦν . θεός γε μήv κτῆμα φημί εἰμί πᾶς ὁπόσος θνητός ζῷον ἢ νοερός ] ὅσπερ καί ὁ οὐρανός ὅλος . Πῶς γάρ οὖον ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.16
Ἤδη τοίνυν ἢ σμικρὰ ἢ μεγάλα τις φάτω ταῦτα εἶναι τοῖς θεοῖς · οὐδετέρως γὰρ τοῖς κεκτημένοις ἡμᾶς ἀμελεῖν ἂν εἴη προσῆκον , ἐπιμελεστάτοις γε οὖσι καὶ ἀρίστοις . σκοπῶμεν γὰρ καὶ τόδε ἔτι πρὸς τούτοις . Τὸ ποῖον ; Τὸ περί τε αἰσθήσεως καὶ δυνάμεως , ἆρ’ οὐκ ἐναντίως ἀλλήλοιν πρὸς ῥᾳστώνην καὶ χαλεπότητά ἐστον πεφυκότε ; Πῶς λέγεις ;
Lemmas: ἤδη τοίνυν ἢ μικρός ἢ μέγας τις φημί οὗτος εἰμί ὁ θεός · οὐδέτερος γάρ ὁ κτάομαι ἐγώ ἀμελέω εἄν εἰμί προσήκω , ἐπιμελής γε εἰμί καί ἀγαθός . σκοπέω γάρ καί ὅδε ἔτι πρός οὗτος . ὁ ποῖος ; ὁ περί τε αἴσθησις καί δύναμις , ἆρα οὐ ἐναντίος ἀλλήλων πρός ῥᾳστώνη καί χαλεπότης εἰμί φύω ; Πῶς λέγω ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.17
Ὁρᾶν μέν που καὶ ἀκούειν τὰ σμικρὰ χαλεπώτερον ἢ τὰ μεγάλα , φέρειν δὲ αὖ καὶ κρατεῖν καὶ ἐπιμελεῖσθαι τῶν σμικρῶν καὶ ὀλίγων παντὶ ῥᾷον ἢ τῶν ἐναντίων . Καὶ πολύ γε . Ἰατρῷ δὴ προστεταγμένον ὅλον τι θεραπεύειν βουλομένῳ καὶ δυναμένῳ , τῶν μὲν μεγάλων ἐπιμελὲς ἔσται , τῶν μορίων δὲ καὶ σμικρῶν ἀμελές · εἶθ’ ἔξει ποτὲ καλῶς αὐτῶ τὸ πὰν ; Οὐδαμῶς .
Lemmas: ὁράω μέν ποῦ καί ἀκούω ὁ μικρός χαλεπός ἢ ὁ μέγας , φέρω δέ αὖος καί κρατέω καί ἐπιμελέομαι ὁ μικρός καί ὀλίγος πᾶς ῥᾳδίως ἢ ὁ ἐναντίος . καί πολύς γε . Ἰατρόν δή προστάσσω ὅλος τίς θεραπεύω βούλομαι καί δύναμαι , ὁ μέν μέγας ἐπιμελής εἰμί , ὁ μόριον δέ καί μικρός ἀμελής · εἶτα ἔξειμι ποτέ καλῶς αὐτός ὁ πούς ; οὐδαμός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.18
Οὐ μὴν οὐδέ γε κυβερνήταις οὐδὲ στρατηγοῖς οὐδ’ οἰκονόμοις οὐδ’ αὖ τισι πολιτικοῖς οὐδὲ ἄλλῳ τῶν τοιούτων οὐδενὶ χωρὶς τῶν ὀλίγων ἢ σμιχρῶν πολλὰ ἢ μεγάλα · οὐδὲ γὰρ ἄνευ τῶν σμικρῶν τοὺς μεγάλους φασὶν οἱ λιθολόγοι λίθους εὖ κεῖσθαι . Πῶς γὰρ ἄν ;
Lemmas: οὖον μήv οὐδέ γε κυβερνήτης οὐδέ στρατηγός οὐδέ οἰκονόμος οὐδέ αὖος τις πολιτικός οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς Χωρὶς ὁ ὀλίγος ἢ σμιχραω πολύς ἢ μέγας · οὐδέ γάρ ἄνευ ὁ μικρός ὁ μέγας φημί ὁ λιθολόγος λίθος εὕω κεῖμαι . Πῶς γάρ ἄν ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.19
Μὴ τοίνυν τὸν θεὸν ἀξιώσωμέν ποτε θνητῶν δημιουργῶν φαυλότερον , οἱ τὰ προσήκοντα αὐτοῖς ἔργα , ὅσῳπερ ἂν ἀμείνους ὦσι , τόσῳ ἀκριβέστερα καὶ τελεώτερα μιᾷ τέχνῃ σμικρὰ καὶ μεγάλα ἀπεργάζονται · τὸν δὲ θεὸν ὄντα τε σοφώτατον βουλόμενόν τε ἐπιμελεῖσθαι καὶ δυνάμενον , ὧν μὲν ῥᾷον ἐπιμεληθῆναι , σμικρῶν ὄντων , μηδαμῆ ἐπιμελεῖσθαι , καθάπερ ἀργὸν ἢ δειλόν τινα διὰ πόνους ῥᾳθυμοῦντα , τῶν δὲ μεγάλων .
Lemmas: μή τοίνυν ὁ θεός ἀξιόω ποτός θνητός δημιουργός φαῦλος , ὁ ὁ προσήκω αὐτός ἔργον , ὅσος εἄν ἀγαθός εἰμί , τόσος ἀκριβής καί τέλειος εἷς τέχνη μικρός καί μέγας ἀπεργάζομαι · ὁ δέ θεός εἰμί τε σοφός βούλομαι τε ἐπιμελέομαι καί δύναμαι , ὅς μέν ῥᾳδίως ἐπιμελέομαι , μικρός εἰμί , μηδαμῆ ἐπιμελέομαι , καθάπερ ἀργός1 ἢ δειλός τις διά πόνος ῥᾳθυμέω , ὁ δέ μέγας .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.20
Μηδαμῶς δόξαν τοιαύτην περὶ θεῶν , co ξένε , ἀποδεχώμεθα · οὐδαμῆ γὰρ οὔτε ὅσιον οὔτ’ ἀληθὲς τὸ διανόημα διανοοίμεθ’ ἄν . Δοκοῦμεν δέ μοι νῦν ἤδη καὶ μεγάλα μετρίως διειλέχθαι τῷ φιλαιτίῳ τῆς ἀμελείας πέρι θεῶν . Ναί . Τῷ γε βιάζεσθαι τοῖς λόγοις ὁμολογεῖν αὐτὸν μὴ λέγειν ὀρθῶς . ἐπῳδῶν γε μὴν προσδεῖσθαί μοι δοκεῖ κεῖ μύθων ἔτι τινῶν . Ποίων , ὢ ἀγαθέ ;
Lemmas: μηδαμῶς δόξα τοιοῦτος περί θεός , co ξένος , ἀποδέχομαι · οὐδαμῆ γάρ οὔτε ὅσιος οὔτε ἀληθής ὁ διανόημα διανοέομαι ἄν . δοκέω δέ ἐγώ νῦν ἤδη καί μέγας μέτριος διαλέγω ὁ φιλαίτιος ὁ ἀμέλεια περί θεός . Ναίς . ὁ γε βιάζομαι ὁ λόγος ὁμολογέω αὐτός μή λέγω ὀρθῶς . ἐπῳδός γε μήv προσδέω ἐγώ δοκέω κεῖ μῦθος ἔτι τις . ποῖος , ὦ ἀγαθός ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.21
Πείσωμεν τὸν νεανίαν τοῖς λόγοις ὡς τῷ τοῦ παντὸς ἐπιμελουμένῳ πρὸς τὴν σωτηρίαν καὶ ἀρετὴν τοῦ ὅλου πάντ’ ἐστὶ συντεταγμένα , ὧν καὶ τὸ μέρος εἰς δύναμιν ἕκαστον τὸ προσῆκον πάσχει καὶ ποιεῖ . τούτοις δέ εἰσιν ἄρχοντες πρσστεταγμένοι ἑκάστοις ἐπὶ τὸ σμικρότατον ἀεὶ πάθης καὶ πράξεως , εἰς μερισμὸν τὸν ἔσχατον τέλος ἀπειργασμένοι ·
Lemmas: πείθω ὁ νεανίας ὁ λόγος ὡς ὁ ὁ πᾶς ἐπιμελέομαι πρός ὁ σωτηρία καί ἀρετή ὁ ὅλος πᾶς εἰμί συντάσσω , ὅς καί ὁ μέρος εἰς δύναμις ἕκαστος ὁ προσήκω πάσχω καί ποιέω . οὗτος δέ εἰμί ἄρχω πρσστεταγμένοι ἕκαστος ἐπί ὁ μικρός ἀεί πάσχω καί πρᾶξις , εἰς μερισμός ὁ ἔσχατος τέλος ἀπεργάζομαι ·