ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.2
ἡ δ’ ὅλη ἑρμηνεία τῶν διὰ τοῦ νόμου πάντων ἐπὶ τοῦ προσαγορευθέντος Φιλαδέλφου βασιλέως , σοῦ δὲ προγόνου , προσενεγκαμένου μείζονα φιλοτιμίαν , Δημητρίου τοῦ Φαληρέως πραγματευσαμένου τὰ περὶ τούτων . ”
Lemmas: ὁ δέ ὅλος ἑρμηνεία ὁ διά ὁ νόμος πᾶς ἐπί ὁ προσαγορεύω Φιλάδελφος βασιλεύς , σύ δέ πρόγονος , προσφέρω μείζων φιλοτιμία , Δημήτριος ὁ Φαληρεύς πραγματεύομαι ὁ περί οὗτος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.3
Εἶτα μεταξύ τινα εἰπὼν ἐπιφέρει λέγων “ Δεῖ γὰρ λαμβάνειν τὴν θείαν φωνὴν οὐ ῥητὸν λόγον , ἀλλ’ ἔργων κατασκευὰς , καθὼς καὶ διὰ τῆς νομοθεσίας ἡμῖν ὅλην τὴν γένεσιν τοῦ κόσμου θεοῦ λόγους εἴρηκεν ὁ Μώσης . συνεχῶς γάρ φησιν ἐφ’ ἑκάστου “ καὶ εἶπεν ὁ θεὸς , καὶ ἐγένετο . ”
Lemmas: εἶτα μεταξύ τις εἶπον ἐπιφέρω λέγω “ Δεύς γάρ λαμβάνω ὁ θεῖος φωνή οὖον ῥητός λόγος , ἀλλά ἔργον κατασκευή , καθώς καί διά ὁ νομοθεσία ἐγώ ὅλος ὁ γένεσις ὁ κόσμος θεός λόγος εἴρω ὁ Μωσῆς . συνεχῶς γάρ φημί ἐπί ἕκαστος “ καί εἶπον ὁ θεός , καί γίγνομαι . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.4
δο κοῦσι δέ μοι περιειργασμένοι πάντα κατηκολουθηκέναι τούτῳ Πυθαγόρας τε καὶ Σωκράτης καὶ Πλάτων’ , λέγοντες ἀκούειν φωνῆς θεοῦ , τὴν κατασκευὴν τῶν ὅλων συνθεωροῦντες ἀκριβῶς ὑπὸ θεοῦ γεγονυῖαν καὶ συνεχομένην ἀδιαλείπτως . ἔτι δὲ καὶ Ὀρφεὺς ἐν ποιήμασι τῶν κατὰ τὸν ἱερὸν λόγον αὐτῷ λεγομένων οὕτως ἐκτίθεται περὶ τοῦ διακρατεῖσθαι θείᾳ δυνάμει τὰ πάντα καὶ γενητὰ ὑπάρχειν , καὶ ἐπὶ πάντων εἶναι τὸν θεόν . λέγει δ’ οὕτως
Lemmas: δο Κούσι δέ ἐγώ περιεργάζομαι πᾶς κατακολουθέω οὗτος Πυθαγόρας τε καί Σωκράτης καί Πλάτων , λέγω ἀκούω φωνή θεός , ὁ κατασκευή ὁ ὅλος συνθεωρέω ἀκριβῶς ὑπό θεός γίγνομαι καί συνέχω ἀδιαλείπτως . ἔτι δέ καί Ὀρφεύς ἐν ποίημα ὁ κατά ὁ ἱερόν λόγος αὐτός λέγω οὕτως ἐκτίθημι περί ὁ διακρατέω θεῖος δύναμις ὁ πᾶς καί γενητός ὑπάρχω , καί ἐπί πᾶς εἰμί ὁ θεός . λέγω δέ οὕτως
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.6
καὶ Ἄρατος δὲ περὶ τῶν αὐτῶν φησιν οὕτως Ἐκ Δῖὸς ἀρχώμεσθα , τὸν οὐδέποτ᾿ ἄνδρες ἐῶσιν ἄρρητον · μεσταὶ δὲ θεοῦ πᾶσαι μὲν ἀγυιαὶ , πᾶσαι δ᾿ ἀνθρώπων ἀγοραὶ , μεστὴ δὲ θάλασσα , καὶ λιμένες . πάντη δὲ θεοῦ κεχρήμεθα πάντες . τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν · ὁ δ’ ἤπιος ἀνθρώποισι δεξια σημαίνει , λαοὺς δ’ ἐπὶ ἔργον ἐγείρει , μιμνήσκων βιότοιο · λέγει δ’ ὅτε βῶλος ἀρίστη βουσί τε καὶ μακέλῃσι , λέγει δ’ ὅτε δεξιαὶ ὧραι καὶ φυτὰ γυρῶσαι , καὶ σπέρματα πάντα βαλέσθαι .
Lemmas: καί Ἄρατος δέ περί ὁ αὐτός φημί οὕτως ἐκ Δῖος ἄρχω , ὁ οὐδέποτε ἀνήρ ἐάω ἄρρητος · μεστός δέ θεός πᾶς μέν ἀγυιά , πᾶς δέ ἄνθρωπος ἀγορά , μεστός δέ θάλασσα , καί λιμήν . πάντῃ δέ θεός χράομαι πᾶς . ὁ γάρ καί γένος εἰμί · ὁ δέ ἤπιος ἄνθρωπος δεξιός σημαίνω , λαός δέ ἐπί ἔργον ἐγείρω , μιμνήσκω βίοτος · λέγω δέ ὅτε βῶλος ἀγαθός βοῦς τε καί μακέλη , λέγω δέ ὅτε δεξιά ὥρα καί φυτόν γυρόω , καί σπέρμα πᾶς βάλλω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.7
σαφῶς οἶμαι δεδεῖχθαι ὅτι διὰ πάντων ἐστὶν ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ . καθὼς δὲ δεῖ σεσημάγκαμεν περιαιροῦντες τὸν διὰ τῶν ποιημάτων Δία καὶ Ζῆνα · τὸ γὰρ τῆς διανοίας αὐτῶν ἐπὶ θεὸν ἀναπέμπεται · διόπερ οὕτως ἡμῖν εἴρηται . οὐκ ἀπεοικότως οὖν τοῖς ἐπιζητουμένοις προενηνέγμεθα ταῦτα .
Lemmas: σαφῶς οἴομαι δείκνυμι ὅτι διά πᾶς εἰμί ὁ δύναμις ὁ θεός . καθώς δέ δεῖ σημαίνω περιαιρέω ὁ διά ὁ ποίημα Ζεύς καί Ζεύς · ὁ γάρ ὁ διάνοια αὐτός ἐπί θεός ἀναπέμπω · διόπερ οὕτως ἐγώ εἴρω . οὐ ἀπεικότως οὖν ὁ ἐπιζητέω προφέρω οὗτος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.8
πᾶσι γὰρ τοῖς φιλοσόφοις ὁμολογεῖται ὅτι δεῖ περὶ θεοῦ διαλήψεις ὁσίας ἔχειν , ὃ μάλιστα παρακελεύεται καλῶς ἡ καθ’ ἡμᾶς αἵρεσις . ἡ δὲ τοῦ νόμου κατασκευὴ πᾶσα τοῦ καθ’ ἡμᾶς περὶ εὐσεβείας τέτακται καὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τῶν λοιπῶν ἀγαθῶν τῶν κατὰ ἀλήθειαν . ”
Lemmas: πᾶς γάρ ὁ φιλόσοφος ὁμολογέω ὅτι δεῖ περί θεός διάληψις ὅσιος ἔχω , ὅς μάλιστα παρακελεύομαι καλῶς ὁ κατά ἐγώ αἵρεσις . ὁ δέ ὁ νόμος κατασκευή πᾶς ὁ κατά ἐγώ περί εὐσέβεια τάσσω καί δικαιοσύνη καί ἐγκράτεια καί ὁ λοιπός ἀγαθός ὁ κατά ἀλήθεια . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.9
Τούτοις ἑξῆς μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει “ Ἐχομένως δ’ ἐστὶν ὡς ὁ θὼς τὸν ὅλον κόσμον κατεσκεύακε , καὶ δέδωκεν ἀνάπαυσιν ἡμῖν διὰ τὸ κακόπαθον εἶναι πᾶσι τὴν βιοτὴν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν , ἢ δὴ καὶ πρώτη φυσικὼς ἂν λέγοιτο φωτὸς γένεσις , ἐν ὡ τὰ πάντα συνθεωρεῖται .
Lemmas: οὗτος ἑξῆς μετά ἕτερος ἐπιλέγω “ ἔχω δέ εἰμί ὡς ὁ θώς ὁ ὅλος κόσμος κατασκευάζω , καί δίδωμι ἀνάπαυσις ἐγώ διά ὁ κακόπαθος εἰμί πᾶς ὁ βιοτή ὁ ἕβδομος ἡμέρα , ἢ δή καί πρῶτος φυσικός εἄν λέγω φάος γένεσις , ἐν εἰμί ὁ πᾶς συνθεωρέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.10
μεταφέροιτο δ’ ἂν τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῆς σοφίας · τὸ γὰρ πᾶν φῶς ἐστὶν ἐξ αὐτῆς . καί τινες εἰρήκασι τῶν ἐκ τῆς αἱρέ σεως ὄντες τῆς ἐκ τοῦ Περιπάτου λαμπτῆρος αὐτὴν ἔχειν τάξιν · ἀκολουθοῦντες γὰρ αὐτῇ συνεχῶς ἀτάραχοι καταστήσονται δι’ ὅλου τοῦ βίου .
Lemmas: μεταφέρω δέ εἄν ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ σοφία · ὁ γάρ πᾶς φάος εἰμί ἐκ αὐτός . καί τις εἴρω ὁ ἐκ ὁ ἀείρω σέως εἰμί ὁ ἐκ ὁ περίπατος λαμπτήρ αὐτός ἔχω τάξις · ἀκολουθέω γάρ αὐτός συνεχῶς ἀτάραχος καθίστημι διά ὅλος ὁ βίος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.11
σαφέστερον δὲ καὶ κάλλιον τῶν ἡμετέρων προγόνων τις εἶκε Σολομῶν αὐτὴν πρὸ οὐρανοῖ · καὶ γῆς ὑπάρχειν . τὸ δὲ σύμφωνόν ἐστι τῷ προειρημένῳ . τὸ δὲ διασαφουμενον διὰ τῆς νομοθεσίας ἀποπεπαυκέναι τὸν τὸν θεὸν ἐν αὐτῇ , τοῦτο οὐχ , ὥς τινες ὑπολαμβάνουσι , μηκέτι ποιεῖν τι τὸν θεὸν καθέστηκεν , ἀλλ᾽ ἐπὶ τῷ καταπεπαυκέναι τὴν τάξιν αὐτῶν οὕτως εἰς πάντα τὸν χρόνον τεταχέναι .
Lemmas: σαφής δέ καί καλός ὁ ἡμέτερος πρόγονος τις εἴκω Σολομών αὐτός πρό οὐρανός · καί γῆ ὑπάρχω . ὁ δέ σύμφωνος εἰμί ὁ προερέω . ὁ δέ διασαφέω διά ὁ νομοθεσία ἀποπαύω ὁ ὁ θεός ἐν αὐτός , οὗτος οὐ , ὅς τις ὑπολαμβάνω , μηκέτι ποιέω τίς ὁ θεός καθίστημι , ἀλλά ἐπί ὁ καταπαύω ὁ τάξις αὐτός οὕτως εἰς πᾶς ὁ χρόνος τάσσω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.12
σημαίνει γὰρ ὡς ἐν ἓξ ἡμέραις ἐποίησε τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς , ἵνα τοὺς χρόνους δηλώσῃ καὶ τὴν τάξιν προείπῃ τί τίνος προτερεῖ . τάξας γάρ , οὕτως αὐτὰ συνέχει καὶ [ οὐ ] μεταποιεῖ . διασεσάφηκε δ᾽ ἡμῖν αὐτὴν ἔννομον ἕνεκεν σημείου τοῦ περὶ ἡμᾶς ἑβδόμου λόγου καθεστῶτος , ἐνᾧ γνῶσιν ἔχομεν ἀνθρωπίνων καὶ θείων πραγμάτων .
Lemmas: σημαίνω γάρ ὡς ἐν ἓξ ἡμέρα ποιέω ὁ τε οὐρανός καί ὁ γῆ καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , ἵνα ὁ χρόνος δηλόω καί ὁ τάξις προεῖπον τίς τίς προτερέω . τάσσω γάρ , οὕτως αὐτός συγχέω καί [ οὖον ] μεταποιέω . διασαφέω δέ ἐγώ αὐτός ἔννομος ἕνεκα σημεῖον ὁ περί ἐγώ ἕβδομος λόγος καθίστημι , νάω γνῶσις ἔχω ἀνθρώπινος καί θεῖον πρᾶγμα .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.13
δι᾽ ἑβδομάδων δὲ καὶπᾶς ὁ κόσμος κυκλεῖται τῶν ζῳογονουμένων καὶ τῶν φυομένων ἁπάντων · τῷ δὲ σάββατον αὐτὴν προσαγορεύεσθαι διερμηνεύεται ἀνάπαυσις οὖσα.διασαφεῖ δὲ καὶ Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος , μετειληφότες ἐκ τῶν ἡμετέρων βιβλίωνἱερὰν εἶναι . Ἡσίοδος μὲν οὕτως · πρῶτον ἕνη τετράς τε καὶ ἑβδόμη ἱερὸν ἦμαρ · καὶ πάλιν λέγει · ἑβδομάτη δ᾽ αὖτις λαμπρὸν φάος ἠελίοιο .
Lemmas: διά ἑβδομάς δέ Καΐπας ὁ κόσμος κυκλέω ὁ ζωογονέω καί ὁ φύω ἅπας · ὁ δέ σάββατον αὐτός προσαγορεύω διερμηνεύω ἀνάπαυσις ουσα.διασαφης δέ καί Ὅμηρος καί Ἡσίοδος , μεταλαμβάνω ἐκ ὁ ἡμέτερος βιβλιωνιεραω εἰμί . Ἡσίοδος μέν οὕτως · πρῶτος ἕνος τετράς τε καί ἕβδομος ἱερόν ἦμαρ · καί πάλιν λέγω · ἑβδόματος δέ αὖτις λαμπρός φάος ἥλιος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.14
Ὅμηρος δὲ οὕτω λέγει · ἑβδομάτη δἤπειτα κατήλυθεν , ἱερὸν ἦμαρ · καὶ πάλιν · ἕβδομον ἦμαρ ἔην καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντακαί · ἑβδομάτῃ δ᾽ ἠοῖ λίπομεν ῥόον ἐξ Ἀχέροντος .
Lemmas: Ὅμηρος δέ οὗτος λέγω · ἑβδόματος ἔπειτα κατέρχομαι , ἱερόν ἦμαρ · καί πάλιν · ἕβδομος ἦμαρ εἰμί καί ὁ τελέω ἅπας · ἑβδόματος δέ ἠώς λείπω ῥόος ἐκ Ἀχέρων .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.15
τοῦτο δὴ σημαίνων , ὡς ἀπὸ τῆς κατὰ ψυχὴν λήθης καὶ κακίας ἐν τῷκατὰ ἀλήθειαν ἑβδόμῳ λόγῳ καταλιμπάνεται τὰ προειρημένα καὶ γνῶσιν ἀληθείας λαμβάνομεν , καθὼς προείρηται .
Lemmas: οὗτος δή σημαίνω , ὡς ἀπό ὁ κατά ψυχή λήθη καί κακία ἐν τῷκατὰ ἀλήθεια ἕβδομος λόγος καταλείπω ὁ προερέω καί γνῶσις ἀλήθεια λαμβάνω , καθώς προερέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.16
Λίνος δέ φησιν οὕτως · ἑβδομάτῃ δ᾽ ἠοῖ τετελεσμένα πάντα τέτυκται · καὶ πάλιν · ἑβδόμη εἰν ἀγαθοῖς καὶ ἑβδόμη ἐστὶ γενέθλη καί · ἑβδόμη ἐν πρώτοισι καὶ ἑβδόμη ἐστὶ τελείη . καί · ἑπτὰ δὲ πάντα τέτυκται ἐν οὐρανῷ ἀστερόεντι , ἐν κύκλοισι φανέντ᾽ ἐπιτελλομένοις ἐνιαυτοῖς . " Τὰ μὲν οὖν Ἀριστοβούλου τοιαῦτα . ὁποῖα δὲ καὶ Κλήμεντι περὶ τῆςαὐτῆς εἴρηται ὑποθέσεως , γνοίης ἂν διὰ τούτων
Lemmas: Λίνος δέ φημί οὕτως · ἑβδόματος δέ ἠώς τελέω πᾶς τεύχω · καί πάλιν · ἕβδομος ἐν ἀγαθός καί ἕβδομος εἰμί γενέθλη καί · ἕβδομος ἐν πρῶτος καί ἕβδομος εἰμί τελέω . καί · ἑπτά δέ πᾶς τεύχω ἐν οὐρανός ἀστερόεις , ἐν κύκλος φαίνω ἐπιτέλλω ἐνιαυτός . " ὁ μέν οὖν Ἀριστόβουλος τοιοῦτος . ὁποῖος δέ καί Κλήμης περί τηςαυος εἴρω ὑπόθεσις , γιγνώσκω εἄν διά οὗτος
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.1
" Τὰ δ᾽ ἑξῆς προσαποδοτέον καὶ τὴν ἐκ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας Ἑλληνικὴν κλοπὴν σαφέστερον ἤδη παραστατέον . φασὶ γὰρ σῶμα εἶναι τὸν θεὸν οἱ Στωϊκοὶ καὶ πνεῦμα κατ᾽ οὐσίαν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τὴν ψυχήν . πάντα ταῦτα ἄντικρυς εὑρήσεις ἐν ταῖς γραφαῖς . μὴ γάρ μοι τὰς ἀλληγορίας αὐτῶν ἐννοήσῃς τανῦν ὡς ἡ γνωστικὴ παραδίδωσιν ἀλήθεια , εἰ ἄλλο τι δεικνύουσαι , καθάπερ οἱ σοφοὶ παλαισταί , ἄλλο μηνύουσιν . ἀλλ᾽ οἱ μὲν διήκειν διὰ πάσης τῆς οὐσίας τὸν θεόν φασιν , ἡμεῖς δὲ ποιητὴν μόνον αὐτὸν καλοῦμεν καὶ λόγῳποιητήν .
Lemmas: " ὁ δέ ἑξῆς προσαποδοτέον καί ὁ ἐκ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία Ἑλληνικός κλοπή σαφής ἤδη παραστατέον . φημί γάρ σῶμα εἰμί ὁ θεός ὁ στωϊκός καί πνεῦμα κατά οὐσία , ὥσπερ ἀμελέω καί ὁ Ψυχή . πᾶς οὗτος ἄντικρυς εὑρίσκω ἐν ὁ γραφεύς . μή γάρ ἐγώ ὁ ἀλληγορία αὐτός ἐννοέω τανῦν ὡς ὁ γνωστικός παραδίδωμι ἀλήθεια , εἰμί ἄλλος τίς δείκνυμι , καθάπερ ὁ σοφός παλαιστής , ἄλλος μηνύω . ἀλλά ὁ μέν διήκω διά πᾶς ὁ οὐσία ὁ θεός φημί , ἐγώ δέ ποιητής μόνος αὐτός καλέω καί λογωποιειμι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.2
παρήγαγε δ᾽ αὐτοὺς τὸ ἐν τῇ Σοφίᾳ εἰρημένον " διήκει δὲ καὶ χωρεῖ διὰ πάντων διὰ τὴν καθαρότητα " , ἐπεὶ μὴ συνῆκαν λέγεσθαι ταῦτα ἐπὶτῆς σοφίας τῆς πρωτοκτίστου τῷ θεῷ . ναί , φασίν · ἀλλὰ ὕλην ὑποτίθενταιοἱ φιλόσοφοι ἐν ταῖς ἀρχαῖς , οἵ τε Στωϊκοὶ καὶ Πλάτων καὶ Πυθαγόρας , ἀλλὰ καὶ Ἀριστοτέλης ὁ Περιπατητικὸς , οὐχὶ δὲ μίαν ἀρχήν . ἴστωσαν οὖν τὴν καλουμένην ὕλην ἄποιον καὶ ἀσχημάτιστον λεγομένην πρὸς αὐτῶν , τολμηρὸν δὲ εἰ μὴ ὂν πρὸς τοῦ Πλάτωνος εἰρῆσθαι , καὶ μή τι μυστικώτατα μίαν τὴν ὄντως οὖσαν ἀρχὴν εἰδὼς ἐν τῷ Τιμαίῳ αὐταῖς φησι ταῖς λέξεσι
Lemmas: παράγω δέ αὐτός ὁ ἐν ὁ Σοφία εἴρω " διήκω δέ καί χωρέω διά πᾶς διά ὁ καθαρότης " , ἐπεί μή συνίημι λέγω οὗτος ἐπίσταμαι σοφία ὁ πρωτοκτίστης ὁ θεός . ναί , φημί · ἀλλά ὕλη ὑποτίθημι φιλόσοφος ἐν ὁ ἀρχή , ὁ τε στωϊκός καί Πλάτων καί Πυθαγόρας , ἀλλά καί Ἀριστοτέλης ὁ περιπατητικός , οὐ δέ εἷς ἀρχή . οἶδα οὖν ὁ καλέω ὕλη ἄποιος καί ἀσχημάτιστος λέγω πρός αὐτός , τολμηρός δέ εἰμί μή εἰμί πρός ὁ Πλάτων εἴρω , καί μή τίς μυστικός εἷς ὁ εἰμί εἰμί ἀρχή εἰδοί ἐν ὁ Τίμαιος αὐτός φημί ὁ λέξις
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.3
“ Νῦν δὴ οὖν τό γε παρ᾿ ἡμῶν ὧδε ἐχέτω · τὴν μὲν περὶ ἀπάντων , εἴτε ἀρχὴν εἴτε ἀρχὰς , εἴτε ὅπη δοκεῖ τούτων πέρι , τὸ νῦν οὐ ῥητέον , δι᾿ ἄλλο μὲν οὐδὲν , διὰ δὲ τὸ χαλεπὸν εἶναι κατὰ τὸν παρόντα τρόπον τῆς διεξόδου δηλῶσαι τὰ δοκοῦντα . ”
Lemmas: “ νῦν δή οὖν ὁ γε παρά ἐγώ ὧδε ἔχω · ὁ μέν περί ἀπαντάω , εἴτε ἀρχή εἴτε ἀρχή , εἴτε ὅπῃ δοκέω οὗτος περί , ὁ νῦν οὖον ῥητέος , διά ἄλλος μέν οὐδείς , διά δέ ὁ χαλεπός εἰμί κατά ὁ πάρειμι τρόπος ὁ διέξοδος δηλόω ὁ δοκέω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.4
“ Ἄλλως τε ἡ λέξις ἡ προφητικὴ ἐκείνη ῾ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος᾿ ἀφορμὰς αὐτοῖς ὑλικῆς οὐσίας παρέσχηται . ναὶ μὴν Ἐπικούρῳ μὲν ἡ τοῦ αὐτομάτου παρείσδυσις οὐ παρακολουθήσαντι τῷ ῥητῷ γέγονεν ἐντεῦθεν ῾ματαιότης ματαιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης . Ἀριστοτέλει δὲ μέχρι σελήνης ἐπῆλθε καταγαγεῖν τὴν πρόνοιαν ἐκ τοῦδε τοῦ ψαλμοῦ ῾κύριε ἐν τῷ οὐρανῷ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεφελῶν.᾿ οὐδέπω γὰρ ἀπεκαλύπτετο ἡ τῶν προφητικῶν δήλωσις μυστηρίων πρὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας
Lemmas: “ ἄλλος τε ὁ λέξις ὁ προφητικός ἐκεῖνος ὅς δέ γῆ εἰμί ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος ἀφορμή αὐτός ὑλικός οὐσία παρέχω . ναί μήv Ἐπίκουρος μέν ὁ ὁ αὐτόματος παρείσδυσις οὖον παρακολουθέω ὁ ῥητός γίγνομαι ἐντεῦθεν ῾ματαιοτω ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότης . Ἀριστοτέλης δέ μέχρι σελήνη ἐπέρχομαι κατάγω ὁ πρόνοια ἐκ ὅδε ὁ ψαλμός κύριος ἐν ὁ οὐρανός ὁ ἔλεος σύ καί ὁ ἀλήθεια σύ ἠώς ὁ νεφελῶν.᾿ οὐδέπω γάρ ἀποκαλύπτω ὁ ὁ προφητικός δήλωσις μυστήριον πρό ὁ ὁ κύριος παρουσία
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.5
τάς τε αὖ μετὰ θάνατον κολάσεις καὶ τὴν διὰ πυρὸς τιμωρίαν ἀπὸ τῆς βαρ - βάρου φιλοσοφίας ἥ τε ποιητικὴ πᾶσα μοῦσα , ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ὑφείλετο . Πλάτων γοῦν ἐν τῷ τελευταίῳ τῆς Πολιτείας αὐταῖς φησι ταῖς λέξεσιν “ Ἐνταῦθα δὴ ἄνδρες ἄγριοι διάπυροι ἰδεῖν παρεστῶτες καὶ καταμανθάνοντες τὸ φθέγμα τοὺς μὲν ἰδίᾳ παραλαβόντες ἦγον , τὸν δὲ Ἀριδαῖον καὶ τοὺς ἄλλους συμποδίσαντες χεῖράς τε καὶ πόδας , καὶ κεφαλὴν καταβαλόντες , καὶ ἐκδείραντες , εἷλκον παρὰ τὴν ὁδὸν ἐκτὸς ἐπ’ ἀσπαλάθων κνάπτοντες . ” Οἶ’ μὲν γὰρ ἄνδρες οἶ διάπυροι ἀγγέλους αὐτῷ βούλονται δηλοῦν , οἱ παραλαβόντες τοὺς ἀδίκους κολάζουσιν . “ Ο ποιῶν φησὶ τοὺς ἀγγέλους πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς πῦρ φλέγον.’
Lemmas: ὁ τε αὖος μετά θάνατος κολάζω καί ὁ διά πυρός τιμωρία ἀπό ὁ βοιρ - Βάρου φιλοσοφία ὅς τε ποιητικός πᾶς Μοῦσα , ἀλλά καί ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία ὑφαιρέω . Πλάτων γοῦν ἐν ὁ τελευταῖος ὁ Πολιτεία αὐτός φημί ὁ λέξις “ ἐνταῦθα δή ἀνήρ ἄγριος διάπυρος ὁράω παρίστημι καί καταμανθάνω ὁ φθέγμα ὁ μέν ἴδιος παραλαμβάνω ἄγω , ὁ δέ Ἀριδαῖος καί ὁ ἄλλος συμποδίζω χείρ τε καί πούς , καί κεφαλή καταβάλλω , καί ἐκδέρω , ἕλκω παρά ὁ ὁδός ἐκτός ἐπί ἀσπάλαθος κνάπτω . ” οἶς μέν γάρ ἀνήρ οἶς διάπυρος ἄγγελος αὐτός βούλομαι δηλόω , ὁ παραλαμβάνω ὁ ἄδικος κολάζω . “ ὁ ποιέω φημί ὁ ἄγγελος πνεῦμα καί ὁ λειτουργός πῦρ φλέγω
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.6
“ Ἕπεται δὲ τούτοις τὴν ψυχὴν εἶναι ἀθάνατον . τὸ γὰρ κολαζόμενον ἢ παιδευόμενον ἐν αἰσθήσει ὂν ζῇ , κἂν πάσχειν λέγηται . τί δέ ; οὐχὶ οἶδεν ὁ Πλάτων’ καὶ πυρὸς ποταμοὺς καὶ τῆς γῆς τὸ βάθος , τὴν πρὸς τῶν βαρβάρων γέενναν καλουμένην , Τάρταρον ποιητικῶς ὀνομάζων , Κωκυτόν τε καὶ Ἀχέροντα καὶ Πυριφλεγέθοντα καὶ τοιαῦτά τινα εἰς τὴν παίδευσιν σωφρονίζοντα παρεισάγων κολαστήρια ; τῶν σμικρῶν δὲ κατὰ τὴν γραφὴν καὶ ἐλαχίστων τοὺς ἀγγέλους τοὺς ὁρῶντας τὸν θεὸν , πρὸς δὲ καὶ τὴν εἰς ἡμὰς δι’ ἀγγέλων τῶν ἐφεστώτων ἥκουσαν ἐπισκοπὴν ἐμφαίνων νῶν οὐκ ὀκνεῖ γραφειν Ἐπειδὴ πάσας τὰς ψυχὰςτοὐς βίους ῄρῆσθαι , ὥσπερ ἔλαχον , ἐν τάξει προσιέναι πρὸς τὴν Λάχεσιν , ἐκείνην δὲ ἑκάστῳ , ὅν εἵλετο δαίμονα , τοῦτον φύλακα τοῦ βίου συμπέμπειν , καὶ ἀποπληρωτὴντῶν αἱρεθέντων . “ Τάχα δὲ καὶ τῷ Σωκράτει τὸ δαιμόνιον τοιοῦτόν τι ᾐνίσσετο . ”
Lemmas: “ ἕπομαι δέ οὗτος ὁ ψυχή εἰμί ἀθάνατος . ὁ γάρ κολάζω ἢ παιδεύω ἐν αἴσθησις εἰμί ζῶ , κἀν πάσχω λέγω . τίς δέ ; οὐ οἶδα ὁ Πλάτων καί πυρός ποταμός καί ὁ γῆ ὁ βάθος , ὁ πρός ὁ βάρβαρος γέεννα καλέω , Τάρταρος ποιητικός ὀνομάζω , Κωκυτός τε καί Ἀχέρων καί πυριφλεγέθων καί τοιοῦτος τις εἰς ὁ παίδευσις σωφρονίζω παρεισάγω κολαστήριον ; ὁ μικρός δέ κατά ὁ γραφή καί μικρός ὁ ἄγγελος ὁ ὁράω ὁ θεός , πρός δέ καί ὁ εἰς ἡμός διά ἄγγελος ὁ ἐφίστημι ἥκω ἐπισκοπή ἐμφαίνω νάω οὐ ὀκνέω γράφω ἐπεί πᾶς ὁ ψυχὰςτοὐς βίος αἱρέω , ὥσπερ λαγχάνω , ἐν τάξις πρόσειμι πρός ὁ Λάχεσις , ἐκεῖνος δέ ἕκαστος , ὅς αἱρέω δαίμων , οὗτος φύλαξ ὁ βίος συμπέμπω , καί ἀποπληρωτής αἱρέω . “ Τάχα δέ καί ὁ Σωκράτης ὁ δαιμόνιον τοιοῦτος τίς αἰνίσσομαι . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.7
“ Ναὶ “ Ναὶ μὴν γεννητὸν εἶναι τὸν παραλαβόντες ἐδογμάτισαν οἱ φιλόσοφοι . καὶ ὅ γε Πλάτων’ ἄντικρυς εἴρηκε Πότερον ἦν ἀρχὴν ἔχων γενέσεως οὐδεμίαν , ἡ γέγονεν , ἀπ᾿ ἀρχῆς τινος ἀρξάμενος ; ὁρατός τε γὰρ ἁπτός τε καὶ σῶμα ἕχει . ” “ Αὖθίς τε ὁπόταν εἴπῃ ῾τὸν μὲν οὖν ποιητὴν καὶ πατέρα τοῦδε τοῦ παντὸς εὑρεῖν τε ἔργον,᾿ οὐ μόνον γεννητὸν ἔδειξε τὸν κόσμον , ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτοῦ γεγονέναι σημαίνει , ὡς ἂν ἐκ μόνου γενομένου καὶ ἐκ μὴ ὄντος ὑποστάντος .
Lemmas: “ ναίς “ ναίς μήv γεννητός εἰμί ὁ παραλαμβάνω δογματίζω ὁ φιλόσοφος . καί ὅς γε Πλάτων ἄντικρυς εἴρω πότερος εἰμί ἀρχή ἔχω γένεσις οὐδείς , ὁ γίγνομαι , ἀπό ἀρχή τις ἄρχω ; ὁρατός τε γάρ ἁπτός τε καί σῶμα ἕχω . ” “ αὖθις τε ὁπόταν εἶπον ὅς μέν οὖν ποιητής καί πατήρ ὅδε ὁ πᾶς εὑρίσκω τε ἔργω οὖον μόνος γεννητός δείκνυμι ὁ κόσμος , ἀλλά καί ἐκ αὐτός γίγνομαι σημαίνω , ὡς εἄν ἐκ μόνος γίγνομαι καί ἐκ μή εἰμί ὑφίστημι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.8
γενητὸν δὲ καὶ οἶ Στωϊκοὶ τίθενται τὸν κόσμον . τόν τε ὑπὸ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας θρυλούμενον διάβολον , τὸν τῶν δαιμόνων ἄρχοντα , κακοεργὸν εἶναι ψυχὴν ἐν τῷ δεκάτῳ τῶν Νόμων ὁ Πλάτων᾿ λέγει ταῖσδε ταῖς λέξεσι “ Ψυχὴν διοικοῦσαν καὶ ἐνοικοῦσαν τοῖς πάντη κινουμένοις μῶν οὐ καὶ τὸν οὐρανὸν ἀνάγκη διοικεῖν φάναι ; Τί μήν ; Μίαν , ἢ πλείους ; Πλείους , ἐγὼ ὑπὲρ σφῶν ἀποκρινοῦμαι . δυοῖν μέν που ἔλαττον μηδὲν τιθῶμεν , τῆς τε εὐεργέτιδος καὶ τῆς τἀναντία δυναμένης ἐξεργάξεσθαι . ”
Lemmas: γενητός δέ καί οἶς στωϊκός τίθημι ὁ κόσμος . ὁ τε ὑπό ὁ βάρβαρος φιλοσοφία θρυλέω διάβολος , ὁ ὁ δαίμων ἄρχω , κακοῦργος εἰμί ψυχή ἐν ὁ δέκατος ὁ Νόμων ὁ Πλάτων λέγω ὅδε ὁ λέξις “ Ψυχή διοικέω καί ἐνοικέω ὁ πάντῃ κινέω μῶν οὖον καί ὁ οὐρανός ἀνάγκη διοικέω φαίνω ; τις μείς ; μία , ἢ πλείων ; πλέως , ἐγώ ὑπέρ σφεῖς ἀποκρίνω . δύο μέν ποῦ μικρός μηδείς τίθημι , ὁ τε εὐεργέτις καί ὁ τἀναντία δύναμαι ἐξεργάζομαι . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.9
῾Ομοίως δὲ κἀν τῷ Φαίδρῳ τάδε γράφει Ἒστι μὲν δὴ καὶ ἄλλα κακὰ , ἀλλά τις δαίμων ἔμιξε τοῖς πλείστοις ἐν τῷ παραυτίκα ἡδονήν . Ἀλλὰ κἀν τῷ δεκάτῳ τῶν Νόμων ἄντικρυς τὸ ἀποστολικὸν δείκνυσιν ἐκεῖνο ῾οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰ πνευματικὰ τῶν ἐν οὐρανοῖς᾿ ὧδέ πως γράφων
Lemmas: ῾ομοιος δέ ἐν ὁ Φαῖδρος ὅδε γράφω εἰμί μέν δή καί ἄλλος κακός , ἀλλά τις δαίμων μίγνυμι ὁ πλεῖστος ἐν ὁ παραυτίκα ἡδονή . ἀλλά ἐν ὁ δέκατος ὁ Νόμων ἄντικρυς ὁ ἀποστολικός δείκνυμι ἐκεῖνος οὐ εἰμί ἐγώ ὁ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ πνευματικός ὁ ἐν οὐρανός ὧδε πως γράφω
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.10
“ ’Επειδὴ γὰρ συνεχωρήσαμεν ἡμῖν αὐτοῖς εἶναι μὲν τὸν οὐρανὸν πολλῶν μεστὸν ἀγαθῶν , εἷναι δὲ καὶ τῶν ἐναντίων , πλειόνων δὲ τῶν μή · μάχη , φαμὲν , ἀθάνατός ἐσθ’ ἡ τοιαύτη καὶ φυλακῆς θαυμαστῆς δεομένη . ”
Lemmas: “ Επειδή γάρ συγχωρέω ἐγώ αὐτός εἰμί μέν ὁ οὐρανός πολύς μεστός ἀγαθός , ἵημι δέ καί ὁ ἐναντίος , πλείων δέ ὁ μή · μάχη , φημί , ἀθάνατος ἐστώ ὁ τοιοῦτος καί φυλακή θαυμαστός δήω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.11
Κόσμον τε αὖθις τὸν μὲν νοητὸν οἶδεν ἡ βάρβαρος φιλοσοφία , τὸν δὲ αἰσθητόν · καὶ τὸν μὲν ἀρχέτυπον , τὸν δὲ εἰκόνα τοῦ καλοῦ παραδείγματος . καὶ τὸν μὲν ἀνατίθησι μονάδι , ὡς ἂν νοητὸν , τὸν δὲ αἰσθητὸν ἑξάδι · γάμος γὰρ παρὰ τοῖς Πυθαγορείοις , ὡς ἂν γόνιμος ἀριθμὸς , ἡ ἑξὰς καλεῖται . καὶ ἐν μὲν τῇ μονάδι συνίστησιν οὐρανὸν ἀόρατον καὶ γῆν ἁγίαν καὶ φῶς νοητόν · ἐν ἀρχῇ γὰρ , φησὶν , ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος .
Lemmas: Κόσμος τε αὖθις ὁ μέν νοητός οἶδα ὁ βάρβαρος φιλοσοφία , ὁ δέ αἰσθητός · καί ὁ μέν ἀρχέτυπος , ὁ δέ εἰκών ὁ καλός παράδειγμα . καί ὁ μέν ἀνατίθημι μόνος , ὡς εἄν νοητός , ὁ δέ αἰσθητός ἑξάς · γάμος γάρ παρά ὁ Πυθαγόρειος , ὡς εἄν γόνιμος ἀριθμός , ὁ ἑξάς καλέω . καί ἐν μέν ὁ μόνος συνίστημι οὐρανός ἀόρατος καί γῆ ἅγιος καί φάος νοητός · ἐν ἀρχή γάρ , φημί , ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · ὁ δέ γῆ εἰμί ἀόρατος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.12
εἶτ’ ἐπιφέρει ‘καὶ εἶπεν ὁ θεὸς , γενέσθω φῶς , καὶ ἐγένετο φῶς.’ ἐν δὲ τῇ κοσμογονίᾳ τῇ αἰσθητῇ οὐρανὸν ἐδημιούργει · τὸ δὲ στερεὸν αἰσθητὸν , γῆν τε ὁρατὴν καὶ φῶς βλεπόμενον · ἆρ’ οὐ δοκεῖ σοι ἐντεῦθεν ὁ Πλάτων’ ζῴων ἰδέας ἐν τῷ νοητῷ ἀπολείπειν κόσμῳ καὶ τὰ εἴδη τὰ αἰσθητὰ κατὰ τὰ γένη δημιουργεῖν τὰ νοητά ;
Lemmas: εἶτα ἐπιφέρω καί εἶπον ὁ θεός , γίγνομαι φάος , καί γίγνομαι ὅς ἐν δέ ὁ κοσμογονία ὁ αἰσθητής οὐρανός δημιουργέω · ὁ δέ στερεός αἰσθητός , γῆ τε ὁρατός καί φάος βλέπω · ἆρα οὖον δοκέω σύ ἐντεῦθεν ὁ Πλάτων ζῷον ἰδέα ἐν ὁ νοητός ἀπολείπω κόσμος καί ὁ εἶδος ὁ αἰσθητός κατά ὁ γένος δημιουργέω ὁ νοητός ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.13
εἰκότως ἄρα ἐκ γῆς μὲν τὸ σῶμα διαπλάττεσθαι λέγει Μώσης , ὃ γήινόν φησιν ὁ Πλάτων’ σκῆνος , ψυχὴν δὲ τὴν λογικὴν ἄνωθεν ἐμπνευσθῆναι ὑπὸ θεοῦ εἰς πρόσωπον . ἐνταῦθα γὰρ τὸ ἡγεμονικὸν ἱδρῦσθαι λέγουσι , τὴν διὰ τῶν αἰσθητηρίων ἐπεισόδιον τῆς ψυχῆς ἐπὶ τοῦ πρωτοπλάστου εἴσοδον ἑρμηνεύοντες , διὸ καὶ κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν τὸν ἄνθρωπον γεγονέναι .
Lemmas: εἰκότως ἄρα ἐκ γῆ μέν ὁ σῶμα διαπλήσσω λέγω Μωσῆς , ὅς γήϊνος φημί ὁ Πλάτων σκῆνος , ψυχή δέ ὁ λογικός ἄνωθεν ἐμπνέω ὑπό θεός εἰς πρόσωπον . ἐνταῦθα γάρ ὁ ἡγεμονικός ἱδρύω λέγω , ὁ διά ὁ αἰσθητήριον ἐπεισόδιος ὁ Ψυχή ἐπί ὁ πρωτόπλαστος εἴσοδος ἑρμηνεύω , διό καί κατά εἰκών καί κατά ὁμοίωσις ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.14
εἰκὼν μὲν γὰρ θεοῦ λόγος ὁ θεῖος καὶ βασιλικὸς , ἄνθρωπος ἀπαθὴς , εἰκὼν δ’ εἰκόνος ἀνθρώπινος νοῦς . ἑτέρῳ δ’ εἰ βούλει παραλαβεῖν ὀνόματι τὴν ἐξομοίωσιν , εὕροις ἂν παρὰ τῷ Μωσεῖ ἀκολουθίαν ὀνομαζομένην θείαν . φησὶ γὰρ ‘ὀπίσω κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν πορεύεσθε , καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φυλάξατε.’ ἀκόλουθοι δ’ οἶμαι , οἶμαι , καὶ θεραπευταὶ θεοῦ πάντες οἱ ἐνάρετοι .
Lemmas: εἰκών μέν γάρ θεός λόγος ὁ θεῖος καί βασιλικός , ἄνθρωπος ἀπαθής , εἰκών δέ εἰκών ἀνθρώπινος νόος . ἕτερος δέ εἰμί βούλομαι παραλαμβάνω ὄνομα ὁ ἐξομοίωσις , εὑρίσκω εἄν παρά ὁ Μωσῆς ἀκολουθία ὀνομάζω θεῖος . φημί γάρ ὀπίζω κύριος ὁ θεός σύ πορεύω , καί ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω ἀκόλουθος δέ οἴομαι , οἴομαι , καί θεραπευτής θεός πᾶς ὁ ἐνάρετος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.15
Ἐντεῦθεν δ’ οἶ μὲν Στωϊκοὶ τὸ τέλος τῆς φιλοσοφίας τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν εἰρήκασιν , ὁ Πλάτων’ δὲ ὁμοίωσιν θεῷ , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ παρεστήσαμεν Στρωματεῖ , Ζήνων τε ὁ Στωϊκὸς παρὰ Πλάτωνος λαβὼν , ὁ δὲ ἀπὸ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας , τοὺς ἀγαθοὺς πάντας ἀλλήλων εἶναι φίλους λέγει . φησὶ γὰρ ἐν τῷ Φαιδρῷ Σωκράτης ὡς οὐχ εἵμαρται κακὸν κακῷ φίλον εἶναι , οὐδ’ ἀγαθὸν ἀγαθῷ μὴ φίλον .
Lemmas: ἐντεῦθεν δέ οἶς μέν στωϊκός ὁ τέλος ὁ φιλοσοφία ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ εἴρω , ὁ Πλάτων δέ ὁμοίωσις θεός , ὡς ἐν ὁ δύο παρίστημι στρωματεύς , Ζήνων τε ὁ στωϊκός παρά Πλάτων λαμβάνω , ὁ δέ ἀπό ὁ βάρβαρος φιλοσοφία , ὁ ἀγαθός πᾶς ἀλλήλων εἰμί φίλος λέγω . φημί γάρ ἐν ὁ Φαιδρός Σωκράτης ὡς οὐ μείρομαι κακός κακός φίλος εἰμί , οὐδέ ἀγαθός ἀγαθός μή φίλος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.16
ὅπερ κἀν τῷ Λύσιδι ἀπέδειξεν ἱκανῶς , ὡς ἐν ἀδικίᾳ καὶ πονηρίᾳ οὐκ ἄν ποτε σωθείη φιλία . καὶ ὁ Ἀθηναῖος ξένος ὁμοίως φησὶ ‟ Πρᾶξιν Πρᾶξιν εἷναι φίλην καὶ ἀκόλουθον θεῷ καὶ λόγον ἔχουσαν ἀρχαῖον , ὅταν τὸ μὲν ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ μετρίῳ ὄντι φίλον ἦ , τὰ δὲ ἄμετρα οὔτε τοῖς ἀμέτροις , οὔτε τοῖς ἐμμέτροις · ὁ δὲ θεὸς ἡμῖν πάντων χρημάτων μέτρον ἂν εἴη . ”
Lemmas: ὅσπερ ἐν ὁ Λύσις ἀποδείκνυμι ἱκανῶς , ὡς ἐν ἀδικία καί πονηρία οὐ ἄν ποτός σῴζω φίλιος . καί ὁ Ἀθηναῖος ξένος ὁμοίως φημί ‟ Πρᾶξις Πρᾶξις ἵημι φίλος καί ἀκόλουθος θεός καί λόγος ἔχω ἀρχαῖος , ὅταν ὁ μέν ὅμοιος ὁ ὅμοιος μέτριος εἰμί φίλος εἰμί , ὁ δέ ἄμετρος οὔτε ὁ ἄμετρος , οὔτε ὁ ἔμμετρος · ὁ δέ θεός ἐγώ πᾶς χρῆμα μέτρον εἄν εἰμί . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.17
Εἶτα ὑποβὰς ἐπάγει Πλάτων ‟ Πᾶς γὰρ δὴ ἀγαθὸς ἀγαθῷ ὅμοιος , κατὰ δὲ καὶ θεῷ ἐοικὼς ἀγαθῷ τε παντὶ φίλος ὑπάρχει καὶ θεῷ . ” Ἐνταῦθα γενόμενος κἀκείνου ἀνεμνήσθην · ἐπὶ τέλει γὰρ τοῦ Τιμαίου λέγει Τῷ κατανοουμένῳ τὸ κατανοοῦν ἐξομοιῶσαι δεῖν κατὰ τὴν ἀρχαίαν φύσιν , ὁμοιώσαντα δὲ τέλος ἔχειν τοῦ προτεθέντος ἀνθρώποις ὑπὸ θεῶν ἀρίστου βίου πρός τε τὸν παρόντα καὶ τὸν ἔπειτα χρόνον . ”
Lemmas: εἶτα ὑποβαίνω ἐπάγω Πλάτων ‟ Πᾶς γάρ δή ἀγαθός ἀγαθός ὅμοιος , κατά δέ καί θεός ἔοικα ἀγαθός τε πᾶς φίλος ὑπάρχω καί θεός . ” ἐνταῦθα γίγνομαι ἐκεῖνος ἀναμιμνήσκω · ἐπί τέλος γάρ ὁ Τίμαιος λέγω ὁ κατανοέω ὁ κατανοέω ἐξομοιόω δήω κατά ὁ ἀρχαῖος φύσις , ὁμοιόω δέ τέλος ἔχω ὁ προτίθημι ἄνθρωπος ὑπό θεός ἀγαθός βίος πρός τε ὁ πάρειμι καί ὁ ἔπειτα χρόνος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.18
Καὶ μετὰ βραχέα ἐπιλέγει “ Ἀδελφοὺς δ’ εἶναι ἡμᾶς , ὡς ἂν τοῦ ἑνὸς θεοῦ ὄντας καὶ ἑνὸς διδασκάλου , φαίνεταί που καὶ Πλάτων καλῶς ὧδέ πως “ Ἐστὲ μὲν γὰρ πάντες οἶ ἐν τῇ πόλει ἀδελφοὶ , ὡς φήσομεν πρὸς αὐτοὺς μυθολογοῦντες . ἀλλ’ ὁ θεὸς πλάττων , ὅσοι μὲν ὑμῶν ἱκανοὶ ἄρχειν , χρυσὸν ἐν τῇ γενέσει συνέμιξεν αὐτοῖς , διὸ τιμιώτατοί εἰσιν · ὅσοι δὲ ἐπίκουροι , ἄργυρον · σίδηρον δὲ καὶ χαλκὸν τοῖς γεωργοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς . ”
Lemmas: καί μετά βραχύς ἐπιλέγω “ ἀδελφός δέ εἰμί ἐγώ , ὡς εἄν ὁ εἷς θεός εἰμί καί εἷς διδάσκαλος , φαίνω ποῦ καί Πλάτων καλῶς ὧδε πως “ εἰμί μέν γάρ πᾶς οἶς ἐν ὁ πόλις ἀδελφός , ὡς φημί πρός αὐτός μυθολογέω . ἀλλά ὁ θεός πλάσσω , ὅσος μέν σύ ἱκανός ἄρχω , χρυσός ἐν ὁ γένεσις συμμίγνυμι αὐτός , διό τίμιος εἰμί · ὅσος δέ ἐπίκουρος , ἄργυρος · σίδηρος δέ καί χαλκός ὁ γεωργός καί ὁ ἄλλος δημιουργός . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.19
Ὅθεν ἀνάγκη φησὶ γεγονέναι , ἀσπάζεσθαί τε καὶ φιλεῖν τούτους μὲν ταῦτα ἐφ’ οἶς γνῶσις , ἐκείνους δὲ ἐφ’ οἷς δόξα . ἴσως γὰρ τὴν ἐκλεκτὴν ταύτην φύσιν γνώσεως ἐφιεμένην μαντεύεται , εἰ μή τι τρεῖς τινας ὑποτιθέμενος φύσεις , τρεῖς πολιτείας , ὡς ὑπέλαβόν τινες , διαγράφει , καὶ Ἰουδαίων μὲν ἀργυρᾶν , Ἑλλήνων δὲ τὴν τρίτην , Χριστιανῶν δὲ , οἷς ὁ χρυσὸς ὁ βασιλικὸς ἐγκαταμέμικται , τὸ ἅγιον πνεῦμα .
Lemmas: ὅθεν ἀνάγκη φημί γίγνομαι , ἀσπάζομαι τε καί φιλέω οὗτος μέν οὗτος ἐπί οἶς γνῶσις , ἐκεῖνος δέ ἐπί ὅς δόξα . ἴσως γάρ ὁ ἐκλεκτός οὗτος φύσις γνῶσις ἐφίημι μαντεύομαι , εἰμί μή τίς τρεῖς τις ὑποτίθημι φύσις , τρεῖς πολιτεία , ὡς ὑπολαμβάνω τις , διαγράφω , καί Ἰουδαῖος μέν ἀργύρεος , Ἕλλην δέ ὁ τρίτος , Χριστιανός δέ , ὅς ὁ χρυσός ὁ βασιλικός ἐγκαταμίγνυμι , ὁ ἅγιος πνεῦμα .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.20
τόν τε Χριστιανῶν βίον ἐμφαίνων κατὰ λέξιν γράφει ἐν τῷ Θεαιτήτῳ ‟ Λέγωμεν δὴ περὶ τῶν κορυφαίων · τί γὰρ ἄν τούς γε φαύλως διατρίβοντας ἐν φιλοσοφίᾳ λέγοι ; οὗτοι δέ που οὔτε εἰς ἀγορὰν ἴσασι τὴν ὁδὸν οὔτε ὅπου δικαστήριον ἢ βουλευτήριον ἤ τι κοινὸν ἄλλο τῆς πόλεως συνέδριον , νόμους δὲ καὶ ψηφίσματα λεγόμενα ἢ γεγραμμένα οὔτε ὁρῶσιν οὔτε ἀκούουσι . σπουδαὶ δὲ ἑταιρειῶν καὶ σύνοδοι καὶ σὺν αὐλητρίσι κῶμοι , οὐδὲ ὄναρ πράττειν προσίστα τᾶι αὐτοῖς . εὖ δὲ ἢ κακῶς τι γέγονεν ἐν πόλει , ἤ τί τῳ κακόν ἐστι γεγονὸς ἐκ προγόνων , μᾶλλον αὐτοὺς λέληθεν ἢ οἶ τῆς θαλάσσης λεγόμενοι χόες . καὶ ταῦτα οὔθ’ ὅτι οὐκ οἶδεν οἶδεν , ἀλλὰ τῷ ὄντι τὸ σῶμα μόνον ἐν τῇ πόλει κεῖται αὐτοῦ καὶ ἐπιδημεῖ , αὐτὸς δὲ πέταται , κατὰ Πίνδαρον , τὰ γᾶς ὑπένερθεν , οὺρανοῦ ρανοῦ τε ὕπερ ἀστρονομῶν καὶ πᾶσαν πάντη φύσιν ἐρευνώμενος . ”
Lemmas: ὁ τε Χριστιανός βίος ἐμφαίνω κατά λέξις γράφω ἐν ὁ Θεαίτητος ‟ λέγω δή περί ὁ κορυφαῖος · τίς γάρ ἄν ὁ γε φαῦλος διατρίβω ἐν φιλοσοφία λέγω ; οὗτος δέ ποῦ οὔτε εἰς ἀγορά οἶδα ὁ ὁδός οὔτε ὅπου δικαστήριον ἢ βουλευτήριον ἤ τίς κοινός ἄλλος ὁ πόλις συνέδριον , νόμος δέ καί ψήφισμα λέγω ἢ γράφω οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω . σπουδή δέ ἑταιρεία καί σύνοδος καί σύν αὐλητρίς κῶμος , οὐδέ ὄναρ πράσσω προσίστημι ὁ αὐτός . εὕω δέ ἢ κακῶς τίς γίγνομαι ἐν πόλις , ἤ τίς ὁ κακός εἰμί γίγνομαι ἐκ πρόγονος , μᾶλλον αὐτός λανθάνω ἢ οἶς ὁ θάλασσα λέγω χοῦς . καί οὗτος οὔτε ὅτι οὐ οἶδα οἶδα , ἀλλά ὁ εἰμί ὁ σῶμα μόνος ἐν ὁ πόλις κεῖμαι αὐτός καί ἐπιδημέω , αὐτός δέ πέτομαι , κατά Πίνδαρος , ὁ γῆ ὑπένερθε , οὐρανός Ρανού τε ὑπέρ ἀστρονομέω καί πᾶς πάντῃ φύσις ἐρευνάω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.21
‟ Πάλιν αὖ τῷ τοῦ κυρίου ῥητῷ τῷ ἔστω τὸ ναὶ ναὶ καὶ τὸ οὒ οὔ ἐκεῖνα ἀπεικαστέον ἀλλά μοι ψεῦδός τε συγχωρῆσαι καὶ ἀλήθειαν ἀφανίσαι οὐδαμῶς θέμις . τῷ τε περὶ τοῦ ὀμόσαι ἀπαγορεύσει συνᾴδει ἥδε ἡ ἐν τῇ δεκάτῳ τῶν Νόμων λέξις “ ἔπαι - νός τε ὅρκος τε περὶ παντὸς ἀπἐστω . ” καὶ τὸ σύνολον Πυθαγόρας καὶ Σωκράτης καὶ Πλάτων’ λέγοντες ἀκούειν φωνῆς θεοῦ , τὴν κατασκευὴν τῶν ὅλων θεωροῦντες ἀκριβῶς ὑπὸ θεοῦ γεγονυῖαν καὶ συνεχομένην ἀδιαλείπτως , ἀκηκόασι τοῦ Μώσεως λέγοντος ‘εἶπε καὶ ἐγένετο , τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἔργον εἶναι διαγράφοντος .
Lemmas: ‟ πάλιν αὖος ὁ ὁ κύριος ῥητός ὁ ἵστημι ὁ ναί ναί καί ὁ οὖον οὖον ἐκεῖνος ἀπεικαστέον ἀλλά ἐγώ ψεῦδος τε συγχωρέω καί ἀλήθεια ἀφανίζω οὐδαμῶς θέμις . ὁ τε περί ὁ ὄμνυμι ἀπαγόρευσις συνᾴδω ὅδε ὁ ἐν ὁ δέκατος ὁ Νόμων λέξις “ παῖς - Μύκονος τε Ὅρκος τε περί πᾶς ἄπειμι . ” καί ὁ σύνολον Πυθαγόρας καί Σωκράτης καί Πλάτων λέγω ἀκούω φωνή θεός , ὁ κατασκευή ὁ ὅλος θεωρέω ἀκριβῶς ὑπό θεός γίγνομαι καί συνέχω ἀδιαλείπτως , ἀκούω ὁ μῶσις λέγω εἶπον καί γίγνομαι , ὁ λόγος ὁ θεός ἔργον εἰμί διαγράφω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.22
ἐπί τε τῆς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ χοὸς διαπλάσεως ἱστάμενοι γήι·νον μὲν οἶ φιλόσοφοι παρ’ ἕκαστα τὸ σῶμα ἀναγορεύουσιν , Ὅμηρος δὲ οὐκ ὀκνεῖ ἐν κατάρας μέρει τίθεσθαι τὸ ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε , καθάπερ Ἠσαίας καὶ καταπατήσατε αὐτοὺς λέγων ‘ὡς πηλόν .
Lemmas: ἐπί τε ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκ χοῦς διάπλασις ἵστημι γήι·νον μέν οἶς φιλόσοφος παρά ἕκαστος ὁ σῶμα ἀναγορεύω , Ὅμηρος δέ οὐ ὀκνέω ἐν κατάρα μέρος τίθημι ὁ ἀλλά σύ μέν πᾶς ὕδωρ καί γαῖα γίγνομαι , καθάπερ Ἠσαίας καί καταπατέω αὐτός λέγω ὡς πηλός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.23
Καλλίμαχος δὲ διαρρήδην γράφει ἢν κεῖνος οὑνιαυτὸς , ᾧ ποτὲ πτηνὸν καὶ τοὐν θαλάσσῃ καὶ τὸ τετράπουν οὕτως ἐφθέγγεθ’ , ὡς ὁ πηλὸς ὁ Προμηθέως . πάλιν τε ὁ αὐτὸς ‘εἴ σε ἔφη ‘Προμηθεὺς ἔπλασε , καὶ πηλοῦ μὴ ἐξ ἑτέρου γέγονας.’ Ἡσίοδός τε ἐπὶ τῆς Πανδώρας λέγει Ἥφαιστον δὲ κέλευσε περικλυτὸν ὅττι τάχιστα γαίαν ὕδει φύρειν , ἐν δ’ ἀνθρώπου θέμεν αὐδὴν καὶ νόον .
Lemmas: Καλλίμαχος δέ διαρρήδην γράφω εἄν ἐκεῖνος ἐνιαυτός , ὅς ποτέ πτηνός καί ἐν θάλασσα καί ὁ τετράπους οὕτως φθέγγομαι , ὡς ὁ πηλός ὁ Προμηθεύς . πάλιν τε ὁ αὐτός εἶμι σύ φημί Προμηθεύς πλάσσω , καί πηλός μή ἐκ ἕτερος γίγνομαι Ἡσίοδος τε ἐπί ὁ Πανδώρα λέγω Ἥφαιστος δέ κελεύω περικλυτός ὅτι ταχύς γαῖα ὕδωρ φύρω , ἐν δέ ἄνθρωπος θέω αὐδή καί νόος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.24
πῦρ μὲν οὖν τεχνικὸν , ὁδῶ βαδίζον εἰς γένεσιν , τὴν φύσιν ὁρίζονται οἱ Στωϊκοί · πῦρ δὲ καὶ φῶς ἀλληγορεῖται ὁ θεὸς καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ πρὸς τῆς γραφῆς . τί δέ ; οὐχὶ καὶ Ὅμηρος παραφράζων χωρισμὸν τοῦ ὕδατος ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τὴν ἀποκάλυψιν τὴν ἐμφανῆ τῆς ξηρὰς ἐπὶ τῆς Τηθύος καὶ τοῦ Ὠκεανοῦ λέγει ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος ;
Lemmas: πῦρ μέν οὖν τεχνικός , ὁδός βαδίζω εἰς γένεσις , ὁ φύσις ὁρίζω ὁ Στωϊκός · πῦρ δέ καί φάος ἀλληγορέω ὁ θεός καί ὁ λόγος αὐτός πρός ὁ γραφεύς . τίς δέ ; οὐ καί Ὅμηρος παραφράζω χωρισμός ὁ ὕδωρ ἀπό ὁ γῆ καί ὁ ἀποκάλυψις ὁ ἐμφανής ὁ ξηρός ἐπί ὁ Τηθύς καί ὁ Ὠκεανός λέγω ἤδη γάρ δηρός χρόνος ἀλλήλων ἀπέχω εὐνή καί φιλότης ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.25
πάλιν τὸ δυνατὸν ἐν πάσι προσάπτουσι καὶ οἱ παρ’ Ἕλλησι λογιώτατοι τῷ θεῷ · ὁ μὲν᾿ Ἐπίχαρμος , Πυθαγόρειος δὲ ἣν , λέγων οὐδὲν ἐκφεύγει τὸ θεῖον , τοῦτο γινώσκειν σε δεῖ · αὐτός ἐστ’ ἀμῶν ἐπόπτης , ἀδυνατεῖ δ’ οὐδὲν θεός . ὁ μελοποιὸς δὲ θεῷ δυνατὸν ἐκ μελαίνας νυκτὸς ἀμίαντον ὄρσαι φάος , κελαινεφεῖ δὲ σκότει καλύψαι καθαρὸν ἁμέρας σέλας . ὁ μόνος ἡμέρας ἐνεστώσης νύκτα ποιῆσαι δυνάμενος , φησὶ , θεὸς οὗτός ἐστιν .
Lemmas: πάλιν ὁ δυνατός ἐν πᾶς προσάπτω καί ὁ παρά Ἕλλην λόγιος ὁ θεός · ὁ μένω Ἐπίχαρμος , Πυθαγόρειος δέ ὅς , λέγω οὐδείς ἐκφεύγω ὁ θέω , οὗτος γιγνώσκω σύ δεῖ · αὐτός ἐστώ ἄμη Ἐπόπτης , ἀδυνατέω δέ οὐδείς θεός . ὁ μελοποιός δέ θεός δυνατός ἐκ μέλας νύξ ἀμίαντος ὄρνυμι φάος , κελαινεφής δέ σκότος καλύπτω καθαρός ἡμέρα σέλας . ὁ μόνος ἡμέρα ἐνίστημι νύξ ποιέω δύναμαι , φημί , θεός οὗτος εἰμί .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.26
ἔν τε τοῖς Φαινομένοις ἐπιγραφομένοις ὁ Ἄρατος Ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα εἰπὼν τὸν οὐδέποτ’ ἄνδρες ἐῶμεν ἄρρητον · μεσταὶ δὲ Δῖός πᾶσαι μὲν ἀγυιαὶ , πᾶσαι δ’ ἀνθρώπων ἀγοραὶ , μεστὴ δὲ θάλασσα , καὶ λιμένες , πάντη δὲ Δῖός κεχρήμεθα πάντες , ἐπιφέρει τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμὲν , οἷον δημιουργίᾳ , . . . ο δ ηπιος ανθρωποισι δεξιὰ σημαίνει · αὐτὸς γὰρ τέ γε σήματ’ ἐν οὐρανῷ ἐστήριξεν , ἄστρα διακρίνας · ἐσκέψατο δεῖς ἐνιαυτὸν ἀστέρας , οἱ κε μάλιστα τετυγμένα σημαίνοιεν ἀνδράσιν ὡράων , ὄφρ’ ἔμπεδα πάντα φύηται · καί μιν ἀεὶ πρῶτόν τε καὶ ὕστατον ἱλάσκονται . χαῖρε , πάτερ , μέγα θαῦμα , μέγ’ ἀνθρώποισιν ὄνειαρ . καὶ πρὸ τούτου δὲ Ὅμηρος ἐπὶ τῆς Ἡφαιστοτεύκτου ἀσπίδος κοσμοποιῶν κατὰ Μωσέα , ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ’ , ἐν δ’ οὐρανὸν , ἐν δὲ θάλασσαν , φησὶν ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα , τά τ’ οὐρανὸς ἐστεφάνωται . ὁ γὰρ διὰ τῶν ποιημάτων καὶ τῶν καταλογάδην συγ - γραμμάτων ᾀδόμενος Ζεὺς τὴν ἔννοιαν ἐπὶ τὸν θεὸν ἀναφέρει .
Lemmas: ἐν τε ὁ φαίνω ἐπιγράφω ὁ Ἄρατος ἐκ Ζεύς ἄρχω εἶπον ὁ οὐδέποτε ἀνήρ ἐάω ἄρρητος · μεστός δέ Δῖος πᾶς μέν ἀγυιά , πᾶς δέ ἄνθρωπος ἀγορά , μεστός δέ θάλασσα , καί λιμήν , πάντῃ δέ Δῖος χράομαι πᾶς , ἐπιφέρω ὁ γάρ καί γένος εἰμί , οἷος δημιουργία , . . . ὁ δ ἤπιος ἄνθρωπος δεξιός σημαίνω · αὐτός γάρ τε γε σῆμα ἐν οὐρανός στηρίζω , ἄστρον διακρίνω · σκέπτομαι δήω ἐνιαυτός ἀστήρ , ὁ κε μάλιστα τεύχω σημαίνω ἀνήρ ὥρα , ὄφρα ἔμπεδος πᾶς φύω · καί ὅς ἀεί πρότερος τε καί ὕστερος ἱλάσκομαι . χαίρω , πατήρ , μέγας θαῦμα , μέγας ἄνθρωπος ὄνειαρ . καί πρό οὗτος δέ Ὅμηρος ἐπί ὁ ἡφαιστότευκτος ἀσπίς κοσμοποιέω κατά Μωσῆς , ἐν μέν γαῖα τεύχω , ἐν δέ οὐρανός , ἐν δέ θάλασσα , φημί ἐν δέ ὁ τείρεα πᾶς , ὁ τε οὐρανός στεφανόω . ὁ γάρ διά ὁ ποίημα καί ὁ καταλογάδην συγ - γράμμα ἀείδω Ζεύς ὁ ἔννοια ἐπί ὁ θεός ἀναφέρω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.27
Ἤδη δὲ , ὡς εἰπεῖν , ὑπ’ αὐγὰς ὁ Δημόκριτος εἶναί τινας ὀλίγους γράφει τῶν ἀνθρώπων , οἳ δὴ ἀνατείναντες τὰς χεῖρας ἐνταῦθα , οὗ νῦν ἠέρα καλέομεν οἱ Ἕλληνες , πάντα Ζεὺς μυθεῖται , καὶ πάντα οὗτος οἶδε καὶ διδοῖ καὶ ἀφαιρεῖται , καὶ βασιλεὺς οὗτος τῶν πάντων . μυστικώτερον δὲ ὁ μὲν Βοιώτιος Πίνδαρος , ἅτε Πυθαγόρειος ὢν , ‘ὲν ἀνδρῶν , ‘ὲν θεῶν γένος , ἐκ μιᾶς δὲ ματρὸς πνέομεν ἄμφω , τῆς ὕλης παραδίδωσι , καὶ ἔνα τὸν τούτων δημιουργὸν , τὸν ἀριστοτέχναν πατέρα λέγει , τὸν καὶ τὰς προκοπὰς κατ’ ἀξίαν εἰς θειότητα παρεσχημένον .
Lemmas: ἤδη δέ , ὡς εἶπον , ὑπό αὐγή ὁ Δημόκριτος εἰμί τις ὀλίγος γράφω ὁ ἄνθρωπος , ἕ δή ἀνατείνω ὁ χείρ ἐνταῦθα , ὅς νῦν ἀήρ καλέω ὁ Ἕλλην , πᾶς Ζεύς μυθέομαι , καί πᾶς οὗτος οἶδα καί δίδωμι καί ἀφαιρέω , καί βασιλεύς οὗτος ὁ πᾶς . μυστικός δέ ὁ μέν Βοιώτιος Πίνδαρος , ἅτε Πυθαγόρειος εἰμί , εἶμι ἀνήρ , εἶμι θεός γένος , ἐκ εἷς δέ μήτηρ πνέω ἄμφω , ὁ ὕλη παραδίδωμι , καί νάω ὁ οὗτος δημιουργός , ὁ ἀριστοτέχνης πατήρ λέγω , ὁ καί ὁ προκοπή κατά ἄξιος εἰς θειότης παρέχω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.28
σιωπῶ γὰρ Πλάτωνα , ἅ ἀντικρυς οὖτος ἐν τῇ πρὸς Ἐραστὸν καὶ Κορίσκον ἐπιστολῇ φαίνεται πατέρα καὶ υἱὸν οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐκ τῶν Ἑβραϊκῶν γραφῶν ἐμφαίνων , παρακελευόμενος κατὰ λέξιν , ἐπομνύντας σπουδῇτε ἅμα μὴ ἀμούσῳ καὶ τῇ τῆς σπουδῆς ἀδελφῇ παιδείᾳ τὸν πάντων θεὸν αἴτιον , καὶ τοῦ ἡγεμόνος καὶ αἰτίου πατέρα κύριον ἐπομηύντας , ὅν ἐὰν ὀρθῶς φιλοσοφῆτε , εἴσεσθε . ἥ τε ἐν Τιμαίῳ δημηγορία πατέρα λέγει τὸν δημιουργὸν , λέγουσα ὦδέπως ‘θεοὶ θεῶν , ὦν ἐγὼ πατῆρ δημιουργὸς τε ἔργων.’
Lemmas: σιωπάω γάρ Πλάτων , ὅς αντίκρυ οὗτος ἐν ὁ πρός ἐραστός καί Κορίσκος ἐπιστολή φαίνω πατήρ καί υἱός οὐ οἶδα ὅπως ἐκ ὁ ἑβραικός γραφεύς ἐμφαίνω , παρακελεύομαι κατά λέξις , ἐπόμνυμι σπουδεω ἅμα μή ἄμουσος καί ὁ ὁ σπουδή ἀδελφός παιδεία ὁ πᾶς θεός αἴτιος , καί ὁ ἡγεμών καί αἴτιος πατήρ κύριος ἐπομηύντας , ὅς ἐάν ὀρθῶς φιλοσοφέω , εἶμι . ὅς τε ἐν Τίμαιος δημηγορία πατήρ λέγω ὁ δημιουργός , λέγω ὦδέπως θεός θεός , οὖν ἐγώ Πατῆρ δημιουργός τε ἔργω
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.29
ὥστε καὶ ἐπὰν εἴπῃ ‘περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἐστὶ , κἀκείνου ἕνεκα τὰ πάντα , κα’κεῖνο αἴτιον τῶν καλ[ν , δεύτερον δὲ περὶ τὰ δεύτερα καὶ τρίτον περὶ τὰ τρίτα,’οὐκ ἄλλως ἔγωγε ἐξακούω ἤ τὴν ἀγίαν τριἀδα μηνύεσθαι . τρίτον μὲν γὰρ εἶναι τὸ ἅγιον πνεῦμα , τὸν υἱὸν δἒ δεύτερον , δι’ οὖ πάντα ἐγέντο κατὰ βούλησιν τοῦ πατρός .
Lemmas: ὥστε καί ἐπάν εἶπον περί ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί , ἐκεῖνος ἕνεκα ὁ πᾶς , κα’κεῖνο αἴτιος ὁ καλ[ν , δύο δέ περί ὁ δύο καί τρίτος περί ὁ τρίτα,’οὐκ ἄλλως ἔγωγε ἐξακούω ἤ ὁ ἅγιος τριάς μηνύω . τρίτος μέν γάρ εἰμί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ υἱός δεῖ δύο , διά οὖον πᾶς γίγνομαι κατά βούλησις ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.30
ὁ δὲ αὐτὸς ἐν τῷ δεκάτοῳ τῆς Πολιτεῖας Ἠρὸς τοῦ Αρμενίου , τὸ γένετο Παμφύλου , μέμνηται , ὅς ἐστι Ζωρόαστρις . αὐτὸς γούν ὁ Ζωρόαστρις γράφει ‘τάδε δυεέγραψε Ζωρόαστρις ὁ Ἀρμενίου , τὸ γένος Πάμφυλος , ἐν πολέμῳ τελευτήσας , ὅσα ἐν Ἅιδῃ γενόμενος ἐδάην παρὰ θεῶν.’τὸν δὴ Ζωρόαστριν τοῦτον ὁ Πλάτων δωδεκαταῖον ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενον ἀναβιῶναι λέγει . τάχα μὲν οὐ τὴν ἀνάστασιν , ἀλλ’ἐκεὶνα αἰνίσσεται , ὡς διὰ τῶν δώδεκα ζῳδίων ἡ ὁδὸς ταῖς ψυχαῖς γίνεται εὶς τὴν ἀνάληψιν , αὐτὸς δὲ καὶ εἰς τὴν γένεςίν φησι τὴν αὐτὴν γίνεσθαι κάθοδον . ταῦτα ὐποληπτέον καὶ τὰ τοῦ Ἡρακλέος ἆθλα λέγεσθαι ιβ΄ , μεθ' , ἄ τῆς ἀπαλλαγῆς παντὸς τοῦ κόσμου τοῦδε τυγχάνει ἡ ψυχή . οὐ παρα - πέμπομαι καὶ τὸν Ἐμπεδοκλέα . ὁ φυσικὸς οὗτος τῆς τῶν πάντων ἀναλήψεως μέμνηται ὡς ἐσομένης ποτὲ εἰς τὴν τοῦ πυρὸς οὐσίαν μεταβολῆς . ”
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ἐν ὁ δεκατόω ὁ πολιτεία Ἦρος ὁ Αρμένιος , ὁ γίγνομαι Πάμφυλος , μιμνήσκω , ὅς εἰμί Ζωρόαστρις . αὐτός γοῦν ὁ Ζωρόαστρις γράφω τάζω δυεέγραψε Ζωρόαστρις ὁ Ἀρμένιος , ὁ γένος Πάμφυλος , ἐν πόλεμος τελευτάω , ὅσος ἐν Ἅιδῃ γίγνομαι ἐδάην παρά θεῶν.’τὸν δή Ζωρόαστρις οὗτος ὁ Πλάτων δωδεκαταῖος ἐπί ὁ πυρά κεῖμαι ἀναβιόω λέγω . τάχα μέν οὖον ὁ ἀνάστασις , ἀλλ’ἐκεὶνα αἰνίσσομαι , ὡς διά ὁ δώδεκα ζῴδιον ὁ ὁδός ὁ Ψυχή γίγνομαι είς ὁ ἀνάληψις , αὐτός δέ καί εἰς ὁ γίγνομαι φημί ὁ αὐτός γίγνομαι κάθοδος . οὗτος ὑποληπτέον καί ὁ ὁ Ἡρακλῆς ἆθλος λέγω ἰβʹ , μετά , ὅς ὁ ἀπαλλαγή πᾶς ὁ κόσμος ὅδε τυγχάνω ὁ ψυχή . οὖον παρά - πέμπω καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς . ὁ φυσικός οὗτος ὁ ὁ πᾶς ἀνάληψις μιμνήσκω ὡς εἰμί ποτέ εἰς ὁ ὁ πυρός οὐσία μεταβολεύς . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.31
“ Σαφέστατα δ’ Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος ταύτης ἐστὶ τῆς δόξης , τὸν μέν τινα κόσμον ἀίδιον εἶναι δο - κιμάσας , τὸν δέ τινα φθειρόμενον , τὸν κατὰ τὴν διακόσμησιν , εἰδὼς οὐχ ἕτερον ὄντα ἐκείνου πως ἔχοντος . ἀλλ’ ὅτι μὲν ἀίδιον τὸν ἐξ ἁπάσης τῆς οὐσίας ἀιδίως ποιὸν κόσμον ἤδη , φανερὸν ποιεῖ λέγων οὕτως κόσμον τὸν αὐτὸν πάντων οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀν - θρώπων ἐποίησεν , ἀλλ’ ἢν ἀεὶ καὶ ἔστι , καὶ ἔσται , πῦρ ἀείζωον , ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.’ ὅτι δὲ καὶ γεννητὸν καὶ φθαρτὸν αὐτὸν εἶναι ἐδογμάτιζε μηνύει τὰ ἐπιφερόμενα πυρὸς τροπαὶ , πρῶτον θάλασσα , θαλάσσης δὲ τὸ μὲν ἥμισυ γῆ , τὸ δὲ ἥμισυ πρηστήρ . δυνάμει γὰρ λέγει , ὅτι τὸ πῦρ ὑπὸ τοῦ διοικοῦντος λόγου καὶ θεοῦ τὰ σύμπαντα δι’ ἀέρος τρέπεται εἰς ὑγρὸν , τὸ ὡς σπέρμα τῆς διακο - σμήσεως , ὃ καλεῖ θάλασσαν · ἐκ δὲ τούτου αὖθις γίνεται νεται οὐρανὸς καὶ γῆ καὶ τὰ ἐμπεριεχόμενα . ὅπως δὲ πάλιν ἀναλαμβάνεται καὶ ἐκπυροῦται σαφῶς διὰ τούτων δηλοῖ ‘θάλασσα διαχέεται καὶ μετρέεται εἰς τὸν αὐτὸν λόγον , ὁκοῖος πρόσθεν ἦν ἢ γενέσθαι.’ ὁμοίως καὶ περὶ τῶν ἄλλων στοιχείων τὰ αὐτά . ”
Lemmas: “ σαφής δέ Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος οὗτος εἰμί ὁ δόξα , ὁ μέν τις κόσμος ἀίδιος εἰμί δο - κιμάσας , ὁ δέ τις φθείρω , ὁ κατά ὁ διακόσμησις , εἰδοί οὐ ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος πως ἔχω . ἀλλά ὅτι μέν ἀίδιος ὁ ἐκ ἅπας ὁ οὐσία ἀίδιος ποιός κόσμος ἤδη , φανερός ποιέω λέγω οὕτως κόσμος ὁ αὐτός πᾶς οὔτε τις θεός οὔτε εἰς - τρωπάω ποιέω , ἀλλά εἄν ἀεί καί εἰμί , καί εἰμί , πῦρ ἀείζωος , ἅπτω μέτρον καί ἀποσβέννυμι μέτρα ὅτι δέ καί γεννητός καί φθαρτός αὐτός εἰμί δογματίζω μηνύω ὁ ἐπιφέρω πυρός τροπή , πρῶτος θάλασσα , θάλασσα δέ ὁ μέν ἥμισυς γῆ , ὁ δέ ἥμισυς πρηστήρ . δύναμις γάρ λέγω , ὅτι ὁ πῦρ ὑπό ὁ διοικέω λόγος καί θεός ὁ σύμπας διά ἀήρ τρέπω εἰς ὑγρός , ὁ ὡς σπέρμα ὁ διάκος - σμῆσις , ὅς καλέω θάλασσα · ἐκ δέ οὗτος αὖθις γίγνομαι νω οὐρανός καί γῆ καί ὁ ἐμπεριέχω . ὅπως δέ πάλιν ἀναλαμβάνω καί ἐκπυρόω σαφῶς διά οὗτος δηλόω θάλασσα διαχέω καί μετρέω εἰς ὁ αὐτός λόγος , ὁποῖος πρόσθεν εἰμί ἢ γίγνομαι ὁμοίως καί περί ὁ ἄλλος στοιχεῖον ὁ αὐτός . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.32
“ Παραπλήσια τούτῳ καὶ οἶ ἐλλογιμώτατοι τῶν Στωϊκῶν δογματίζουσι περί τε ἐκπυρώσεως ἕως διαλαμβάνοντες καὶ κόσμου διοικήσεως καὶ τοῦ ἰδίως ποιοῦ κόσμου τε καὶ ἀνθρώπου καὶ τῆς τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἐπιδιαμονῆς . πάλιν τε αὖ ὁ Πλάτων’ ἐν μὲν τῷ ἑβδόμῳ τῆς Πολιτείας τὴν ἐνταῦθα ἡμέραν νυκτεριἐν νῆν ἡμέραν κέκληκεν διὰ τοὺς κοσμοκράτορας , οἶμαι , τοῦ σκότους τούτου · ὕπνον δὲ καὶ θάνατον τὴν εἰς σῶμα ὁδὸν τῆς ψυχῆς κατὰ ταὐτὰ τῷ Ἡρακλείτῳ . καὶ μή τι τοῦτο ἐπὶ τοῦ σωτῆρος προεθέσπιζε τὸ πνεῦμα διὰ τοῦ Δαβὶδ λέγον ‘ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα · ἐξηγέρθην , ὅτι κύριος ἀντιλήψεταί μου·’ οὐ γὰρ τὴν ἀνάστασιν μόνον τοῦ Χριστοῦ ἐξ ὕπνου ἔγερσιν , ἀλλὰ καὶ τὴν εἰς σάρκα κάθοδον τοῦ κυρίου ὕπνον ἀλληγορεῖ .
Lemmas: “ παραπλήσιος οὗτος καί οἶς ἐλλόγιμος ὁ Στωϊκός δογματίζω περί τε ἐκπύρωσις ἠώς διαλαμβάνω καί κόσμος διοίκησις καί ὁ ἰδίως ποιέω κόσμος τε καί ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ἡμέτερος Ψυχή ἐπιδιαμονή . πάλιν τε αὖος ὁ Πλάτων ἐν μέν ὁ ἕβδομος ὁ Πολιτεία ὁ ἐνταῦθα ἡμέρα νυκτεριἐν νάω ἡμέρα καλέω διά ὁ κοσμοκράτωρ , οἴομαι , ὁ σκότος οὗτος · ὕπνος δέ καί θάνατος ὁ εἰς σῶμα ὁδός ὁ Ψυχή κατά αὐτός ὁ Ἡράκλειτος . καί μή τίς οὗτος ἐπί ὁ σωτήρ προθεσπίζω ὁ πνεῦμα διά ὁ Δαυίδ λέγω ἐγώ κοιμάω καί ὑπνόω · ἐξεγείρω , ὅτι κύριος ἀντιλαμβάνω μου·’ οὖον γάρ ὁ ἀνάστασις μόνος ὁ Χριστός ἐκ ὕπνος ἔγερσις , ἀλλά καί ὁ εἰς σάρξ κάθοδος ὁ κύριος ὕπνος ἀλληγορέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.33
αὐτίκα ὁ αὐτὸς σωτὴρ παρεγγυᾷ , γρηγορεῖτε · οἷον , μελετᾶτε ζῆν καὶ χωρίζειν τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος πειρᾶσθε . τήν τε κυριακὴν ἡμέραν ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας ὁ Πλάτων’ διὰ τούτων καταμαντεύεται “ Ἐπειδὴ δὲ τοῖς ἐν τῷ λειμῶνι ἑκάστοις ἑπτὰ ἡμέραι γένοιντο , ἀναστάντας ἐντεῦθεν δεῖ τῇ ὀγδόῃ πορεύεσθαι καὶ ἀφικνεῖσθαι τεταρταίους . ” “ Λειμῶνα μὲν οὖν ἀκουστέον τὴν ἀπλανῆ σφαῖραν , ὡς ἥμερον χωρίον καὶ προσηνὲς καὶ τῶν ὁσίων χῶρον · ἑπτὰ δὲ ἡμέρας ἑκάστην κίνησιν τῶν ἑπτὰ , καὶ πᾶσαν τὴν ἐργαστικὴν τέχνην εἰς τέλος ἀναπαύσεως σπεύδουσαν · ἡ δὲ μετὰ τοὺς πλανωμένους πορεία ἐπὶ τὸν οὐρανὸν ἄγει , τουτέστι τὴν ὀγδόην κίνησίν τε καὶ ἡμέραν · τεταρταίους δὲ τὰς ψυχὰς ἀπιέναι λέγει , δηλῶν τὴν διὰ τῶν τεσσάρων στοιχείων πο - ρείαν . ”
Lemmas: αὐτίκα ὁ αὐτός σωτήρ παρεγγυάω , γρηγορέω · οἷος , μελετάω ζῶ καί χωρίζω ὁ ψυχή ὁ σῶμα πειράω . ὁ τε κυριακός ἡμέρα ἐν ὁ δέκατος ὁ Πολιτεία ὁ Πλάτων διά οὗτος καταμαντεύομαι “ ἐπεί δέ ὁ ἐν ὁ λειμών ἕκαστος ἑπτά ἡμέρα γίγνομαι , ἀνίστημι ἐντεῦθεν δεῖ ὁ ὄγδοος πορεύω καί ἀφικνέομαι τεταρταῖος . ” “ Λειμών μέν οὖν ἀκούω ὁ ἀπλανῆ σφαῖρα , ὡς ἥμερος χωρίον καί προσηνής καί ὁ ὅσιος χῶρος · ἑπτά δέ ἡμέρα ἕκαστος κίνησις ὁ ἑπτά , καί πᾶς ὁ ἐργαστικός τέχνη εἰς τέλος ἀνάπαυσις σπεύδω · ὁ δέ μετά ὁ πλανάω πορεία ἐπί ὁ οὐρανός ἄγω , τουτέστι ὁ ὄγδοος κίνησις τε καί ἡμέρα · τεταρταῖος δέ ὁ ψυχή ἀφίημι λέγω , δηλόω ὁ διά ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ἀπό - ῥέω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.34
“ Ἀλλὰ καὶ τὴν ἑβδόμην ἱερὰν οὐ μόνον οἱ Ἑβραῖοι , ἀλλὰ καὶ οἱ Ἕλληνες ἴσασι , καθ’ ἣν ὁ πᾶς κόσμος κυκλεῖται τῶν ζωογονουμένων καὶ φυομένων ἀπάντων . Ἡσίοδος μὲν οὖν οὕτω περὶ αὐτῆς λέγει πρῶτον ἔνη τετράς τε καὶ ἑβδόμη ἱερὸν ἦμαρ . καὶ πάλιν ἑβδομάτη δ’ αὖθις λαμπρὸν φάος ἠελίοιο . Ὅμηρος δὲ ἑβδομάτη δἤπειτα κατήλυθεν ἱερὸν ἦμαρ . καὶ ‘ἑβδόμη ἦν ἱερή.’ καὶ πάλιν ἕβδομον ἦμαρ ἔην , καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα . καὶ αὖθις ἑβδομάτῃ δ’ ἠοῖ λίπομεν ῥόον ἐξ Ἀχέροντος . ναὶ μὴν καὶ Καλλίμαχος ὁ ποιητὴς γράφει ἑβδομάτῃ δ’ ἠοῖ , καί οἱ ἐτέτυκτο ἅπαντα . καὶ πάλιν ἑβδόμη εἰν ἀγαθοῖς καὶ ἑβδόμη ἐστὶ γενέθλη . καὶ ἑβδόμη ἐν πρώτοισι καὶ ἑβδόμη ἐστὶ τελεία . καὶ ἑπτὰ δὲ πάντα τέτυκτο ἐν οὐρανῷ ἀστερόεντι , ἐν κύκλοισι φανέντ’ ἐπιτελλομένοις ἐνιαυτοῖς . ”
Lemmas: “ ἀλλά καί ὁ ἕβδομος ἱερά οὖον μόνος ὁ Ἑβραῖος , ἀλλά καί ὁ Ἕλλην οἶδα , κατά ὅς ὁ πᾶς κόσμος κυκλέω ὁ ζωογονέω καί φύω ἀπαντάω . Ἡσίοδος μέν οὖν οὗτος περί αὐτός λέγω πρῶτος ἔνειμι τετράς τε καί ἕβδομος ἱερόν ἦμαρ . καί πάλιν ἑβδόματος δέ αὖθις λαμπρός φάος ἥλιος . Ὅμηρος δέ ἑβδόματος ἔπειτα κατέρχομαι ἱερόν ἦμαρ . καί ἕβδομος εἰμί ἱερός καί πάλιν ἕβδομος ἦμαρ εἰμί , καί ὁ τελέω ἅπας . καί αὖθις ἑβδόματος δέ ἠώς λείπω ῥόος ἐκ Ἀχέρων . ναί μήv καί Καλλίμαχος ὁ ποιητής γράφω ἑβδόματος δέ ἠώς , καί ὁ τεύχω ἅπας . καί πάλιν ἕβδομος ἐν ἀγαθός καί ἕβδομος εἰμί γενέθλη . καί ἕβδομος ἐν πρῶτος καί ἕβδομος εἰμί τέλειος . καί ἑπτά δέ πᾶς τεύχω ἐν οὐρανός ἀστερόεις , ἐν κύκλος φαίνω ἐπιτέλλω ἐνιαυτός . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.35
“ Ἀλλὰ καὶ αἱ Σόλωνος ἐλεγεῖαι σφόδρα τὴν ἑβδομάδα ἐκθειάζουσι . ” “ Τὰ δὲ οὐχὶ παραπλήσια τῇ λεγούσῃ γραφῇ ‘ἄρωμεν ἀφ’ ἡμῶν τὸν δίκαιον , ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστιν , ὁ Πλάτων’ μονονουχὶ προφητεύων τὴν σωτήριον οἰκονομίαν ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας οὕτω φησὶν “ Οὕτω δὲ διακείμενος ὁ δίκαιος μαστιγώσεται , ἐκκοπήσεται τὼ ὀφθαλμὼ , τελευτῶν πάντα κακὰ παὼν ἀνασκινδυλευθήσεται . ” “ Ὅ τε Σωκρατικὸς Ἀντισθένης παραφράζων τὴν προφητικὴν ἐκείνην γραφὴν ‘τίνι με ὡμοιώσατε ; λέγει κύριος’ οὐδενὶ ἐοικέναι φησὶ , διόπερ αὐτὸν οὐδεὶς ἐκμαθεῖν ἐξ εἰκόνος δύναται . τὰ δὲ ὅμοια καὶ Ξενοφῶν ὁ Ἀθηναῖος κατὰ λέξιν λέγει ὁ γοῦν πάντα σείων καὶ ἀτρεμίζων , ὡς μὲν μέγας τις καὶ δυνατὸς φανερὸς , ὁποῖος δ’ ἐστὶ μορφὴν ἀφανής . οὐδὲ μὴν ὁ παμφαὴς δοκῶν εἶναι ἥλιος , οὐδ’ οὗτος ἔοικεν ὁρᾶν αὑτὸν ἐπιτρέπειν , ἀλλ’ ἤν τις ἀναιδῶς αὐτὸν θεάσηται , τὴν ὄψιν ἀφαιρεῖται . ” τίς γὰρ σὰρξ δύναται τὸν ἐπουράνιον καὶ ἀληθῆ ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν θεὸν ἄμβροτον , ὃς πόλον οἰκεῖ ; ἀλλ’ οὐδ’ ἀκτίνων κατ’ ἐναντίον ἠελίοιο ἄνθρωποι στῆναι δυνατοὶ , θνητοὶ γεγαῶτες , προεῖπεν ἡ Σίβυλλα .
Lemmas: “ ἀλλά καί ὁ Σόλων ἐλεγεία σφόδρα ὁ ἑβδομάς ἐκθειάζω . ” “ ὁ δέ οὐ παραπλήσιος ὁ λέγω γράφω ἀρόω ἀπό ἐγώ ὁ Δίκαιος , ὅτι δύσχρηστος ἐγώ εἰμί , ὁ Πλάτων μονονού προφητεύω ὁ σωτήριος οἰκονομία ἐν ὁ δύο ὁ Πολιτεία οὗτος φημί “ οὕτως δέ διάκειμαι ὁ δίκαιος μαστιγόω , ἐκκόπτω ὁ ὀφθαλμός , τελευτή πᾶς κακός παιάν ἀνασκινδυλεέω . ” “ ὅς τε Σωκρατικός Ἀντισθένης παραφράζω ὁ προφητικός ἐκεῖνος γραφή ‘τίνι ἐγώ ὁμοιόω ; λέγω κύριος οὐδείς ἔοικα φημί , διόπερ αὐτός οὐδείς ἐκμανθάνω ἐκ εἰκών δύναμαι . ὁ δέ ὅμοιος καί Ξενοφῶν ὁ Ἀθηναῖος κατά λέξις λέγω ὁ γοῦν πᾶς σείω καί ἀτρεμίζω , ὡς μέν μέγας τις καί δυνατός φανερός , ὁποῖος δέ εἰμί μορφή ἀφανής . οὐδέ μήv ὁ παμφαής δοκέω εἰμί ἥλιος , οὐδέ οὗτος ἔοικα ὁράω ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω , ἀλλά ἐάν τις ἀναιδής αὐτός θεάομαι , ὁ ὄψις ἀφαιρέω . ” τίς γάρ σάρξ δύναμαι ὁ ἐπουράνιος καί ἀληθής ὀφθαλμός ὁράω θεός ἄμβροτος , ὅς πόλος οἰκέω ; ἀλλά οὐδέ ἀκτίς κατά ἐναντίος ἥλιος ἄνθρωπος ἵστημι δυνατός , θνητός γίγνομαι , προεῖπον ὁ Σίβυλλα .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.36
εὖ γοῦν καὶ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος διδάσκων ὅτι εἶς καὶ ἀσώματος ὁ θεὸς ἐπιφέρει εἰς θεὸς ἔν τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισι μέγιστος , οὔ τι δέμας θνητοῖσιν ὁμοίιος , οὐδὲ νόημα . καὶ πάλιν — — ἀλλ’ οἱ βροτοὶ δοκοῦσι γεννᾶσθαι θεοὺς . τὴν σφετέρην δ’ ἐσθῆτα ἔχειν φωνήν τε δέμας τε . καὶ πάλιν — — ἀλλ’ εἰ χεῖρας ἔχον βόες , ἠὲ λέοντες , ἢ γράψαι χείρεσσι καὶ ἔργα τελεῖν ἅπερ ἄνδρες , ἵπποι μέν θ’ ἵπποισι , βόες δέ τε βουσὶν ὅμοιοι , καί κε θεῶν ἰδέας ἔγραφον , καὶ σώματ’ ἐποίουν τοιαῦθ’ , οἷόν περ καὐτοὶ δέμας εἶχον ὅμοιον .
Lemmas: εὕω γοῦν καί Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος διδάσκω ὅτι εἰμί καί ἀσώματος ὁ θεός ἐπιφέρω εἰς θεός ἐν τε θεός καί ἄνθρωπος μέγας , οὖον τίς δέμας θνητός ὅμοιος , οὐδέ νόημα . καί πάλιν — — ἀλλά ὁ βροτός δοκέω γεννάω θεός . ὁ σφέτερος δέ ἐσθής ἔχω φωνή τε δέμας τε . καί πάλιν — — ἀλλά εἰμί χείρ ἔχω βοῦς , ἤ λέων , ἢ γράφω χείρ καί ἔργον τελέω ὅσπερ ἀνήρ , ἵππος μέν ὁ ἵππος , βοῦς δέ τε βοῦς ὅμοιος , καί κε θεός ἰδέα γράφω , καί σῶμα ποιέω τοιοῦτος , οἷος περ αὐτός δέμας ἔχω ὅμοιος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.13.37
ἀκούσωμεν οὖν πάλιν Βακχυλίδου μὲν τοῦ μελοποιοῦ περὶ τοῦ θείου λέγοντος οἱ μὲν ἀδμῆτες ἀεικελίων νούσων εἰσὶ καὶ ἀναίτιοι , οὐδὲν ἀνθρώποις εἴκελοι . Κλεάνθους τε τοῦ Στωϊκοῦ ἔν τινι ποιήματι περὶ τοῦ θεοῦ ταῦτα γεγραφότος ἄκουε τἀγαθὸν ἐρωτᾷς μ᾿ οἷόν ἐστ᾿ ; ἄκουε δή . τεταγμένον , δίκαιον , ὅσιον , εὐσεβὲς , κρατοῦν ἑαυτοῦ , χρήσιμον , καλὸν , δέον , αὐστηρὸν , αὐθέκαστον , ἀειςύμφορον , ἄφοβον , ἄλυπον , λυσιτελὲς , ἀνώδυνον , ὠφέλιμον , εὐάρεστον , ἀσφαλὲς , φίλον , ἔντιμον , ὁμολογούμενον , εὐκλεὲς , ἄτυφον , ἐπιμελὲς , πρᾶον , σφοδρὸν , χρονιζόμενον , αμεμπτον , ἀεὶ διαμένον .
Lemmas: ἀκούω οὖν πάλιν Βακχυλίδης μέν ὁ μελοποιός περί ὁ θεῖον λέγω ὁ μέν ἀδμής αεικελι νοῦσος εἰμί καί ἀναίτιος , οὐδείς ἄνθρωπος εἴκελος . Κλεάνθης τε ὁ Στωϊκός ἐν τις ποίημα περί ὁ θεός οὗτος γράφω ἀκούω ἀγαθός ἐρωτάω εἷς οἷος ἐστώ ; ἀκούω δή . τάσσω , Δίκαιος , ὅσιος , εὐσεβής , κρατέω ἑαυτοῦ , χρήσιμος , καλός , δήω , αὐστηρός , αὐθέκαστος , ἀειςύμφορον , ἄφοβος , ἄλυπος , λυσιτελής , ἀνώδυνος , ὠφέλιμος , Εὐάρεστον , ἀσφαλής , φίλος , ἔντιμος , ὁμολογέω , εὐκλεής , ἄτυφος , ἐπιμελής , πρᾶος , σφοδρός , χρονίζω , Ἄμεμπτον , ἀεί διαμένω .