eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.12.5
φθέγξομαι οἷς θέμις ἐστὶ , θύρας δ’ ἐπίθεσθε βέβηλοι , φεύγοντες δικαίων θεσμοὺς , θείοιο τεθέντος πᾶσι νόμου · σὺ δ’ ἄκουε , φαεσφόρου ἔκγονε Μήνης Μουσαῖ’ · ἐξερέω γὰρ ἀληθέα , μηδέ σε τὰ πρὶν ἐν στήθεσσι φανέντα φίλης αἰῶνος ἀμέρσῃ , εἰς δὲ λόγον θεῖον βλέψας τούτῳ προσέδρευε , ἰθύνων κραδίης νοερὸν κύτος · εὑ δ’ ἐπίβαινε ἀτραπιτοῦ , μοῦνον δ’ ἐσόρα κόσμοιο τυπωτὴν ἀθάνατον . παλαιὸς δὲ λόγος περὶ τοῦδε φαείνει , εἷς ἔστ᾿ αὐτοτελὴς , αὐτοῦ δ᾿ ὕπο πάντα τελεῖται , ἐν δ᾿ αὐτοῖς αὐτὸς περινίσσεται , οὐδέ τις αὐτὸν εἰσοράα ψυχῶν θνητῶν . νῷ δ᾿ εἰσοράαται . αὐτὸς δ᾿ ἐξ ἀγαθῶν θνητοῖς κακὸν οὐκ ἐπιτέλλει ἀνθρώποις · αὐτῷ δὲ χάρις καὶ μῖσος ὀπηδεῖ , καὶ πόλεμος καὶ λοιμὸς ἰδ᾿ ἄλγεα δακρυόεντα , οὐδέ τις ἐσθ᾿ ἕτερος · σὺ δέ κεν ῥέα πάντ᾿ ἐσορήσαις , αἴ κεν ἴδῃς αὐτόν · πρὶν δή ποτε δεῦρ᾿ ἐπὶ γαῖαν , τέκνον ἐμὸν , δείξω σοι , ὁπηνίκα δέρκομαι αὐτοῦ ἴχνια καὶ χεῖρα στιβαρὴν κρατεροῖο θεοῖο . αὐτὸν δ᾿ οὐχ ὁρόω · περὶ γὰρ νέφος ἐστήρικται λοιπὸν ἐμοί · στᾶσιν δὲ δέκα πτυχαὶ ἀνθρώποισιν · οὐ γάρ κέν τις ἔδοι θνητῶν μερόπων κραίνοντα , εἰ μὴ μουνογενής τις ἀπορρὼξ φύλου ἄνωθεν Χαλδαίων · ἴδρις γὰρ ἴην ἄστροιο πορείης , καὶ σφαίρης κίνημ᾿ ἀμφὶ χθόνα ὡς περιτέλλει , κυκλοτερές δ᾿ ἐν ἴσῳ , κατὰ δὲ σφέτερον κνώδακα · πνεύματα δ᾿ ἡνιοχεῖ περί τ᾿ ἠέρα καὶ περὶ χεῦμα νάματος · ἐκφαίνει δὲ πυρὸς σέλας ἰφιγενήτου . αὐτὸς δὴ μέγαν αὖθις ἐπ᾿ οὐρανὸν ἐστήρικται χρυσέῳ εἰνὶ θρόνῳ · γαίη δ᾿ ὑπὸ ποσσὶ βέβηκε · χεῖρα δὲ δεξιτερὴν ἐπὶ τέρμασιν ὠκεανοῖο ἐκτέτακεν · ὀρέων δὲ τρέμει βάσις ἔνδοθι θυμῷ , οὐδὲ φέρειν δύναται κρατερὸν μένος . ἔστι δὲ πάντως αὐτὸς ἐπουράνιος , καὶ ἐπὶ χθονὶ πάντα τελευτᾷ , ἀρχὴν αὐτὸς ἔχων καὶ μέσσην ἠδὲ τελευτὴν , ὡς λόγος ἀρχαίων , ὡς ὑλογενὴς διέταξεν , ἐκ θεόθεν γνώμαισι λαβὼν κατὰ δίπλακα θεσμόν . ἄλλως οὐ θεμιτὸν δὲ λέγειν · τρομέω δέ γε γυῖα , ἐν νόῳ . ἐξ ὑπάτου κραίνει περὶ πάντ’ ἐνὶ τάξει . ὦ τέκνον , σὺ δὲ τοῖσι νόοισι πελάζεο , γλώσσης εὖ μάλ᾿ ἐπικρατέων , στέρνοισι δὲ ἔνθεο φήμην . ”
Lemmas: φθέγγομαι ὅς θέμις εἰμί , θύρα δέ πείθω βέβηλος , φεύγω Δίκαιος θεσμός , θεῖος τίθημι πᾶς νόμος · σύ δέ ἀκούω , φαέσφορος ἔκγονος Μήνη Μουσαῖος · ἐξεῖπον γάρ ἀληθής , μηδέ σύ ὁ πρίν ἐν στῆθος φαίνω φίλος αἰών ἀμέρδω , εἰς δέ λόγος θέω βλέπω οὗτος προσεδρεύω , εὐθύνω Καρδία νοερός κύτος · ὅς δέ ἐπιβαίνω ἀτραπός , μόνος δέ εἰσοράω κόσμος τυπωτής ἀθάνατος . παλαιός δέ λόγος περί ὅδε φαίνω , εἷς ἔστω αὐτοτελής , αὐτός δέ ὑπό πᾶς τελέω , ἐν δέ αὐτός αὐτός περινίζω , οὐδέ τις αὐτός εἰσοράω Ψυχή θνητός . νάω δέ εἰσοράω . αὐτός δέ ἐκ ἀγαθός θνητός κακός οὐ ἐπιτέλλω ἄνθρωπος · αὐτός δέ χάρις καί μῖσος ὀπηδέω , καί πόλεμος καί λοιμός ἴδη ἄλγος δακρυόεις , οὐδέ τις ἐστώ ἕτερος · σύ δέ ἄν Ῥέα πᾶς σορέω , ἀεί ἄν ὁράω αὐτός · πρίν δή ποτός δεῦρο ἐπί γαῖα , τέκνον ἐμός , δείκνυμι σύ , ὁπηνίκα δέρκομαι αὐτός ἴχνιον καί χείρ στιβαρός καρτερός θεός . αὐτός δέ οὐ ὁράω · περί γάρ νέφος στηρίζω λοιπός ἐγώ · ἵστημι δέ δέκα πτυχή ἄνθρωπος · οὖον γάρ ἄν τις ἐσθίω θνητός Μέροψ κραίνω , εἰμί μή μονογενής τις ἀπορρώξ φῦλον ἄνωθεν Χαλδαῖος · ἴδρις γάρ εἷς ἄστρον πορεία , καί σφαῖρα κίνημα ἀμφί Χθών ὡς περιτέλλομαι , κυκλοτερής δέ ἐν ἴσος , κατά δέ σφέτερος κνώδαξ · πνεῦμα δέ ἡνιοχέω περί τε ἀήρ καί περί χεῦμα νᾶμα · ἐκφαίνω δέ πυρός σέλας ἰφιγένητος . αὐτός δή μέγας αὖθις ἐπί οὐρανός στηρίζω χρύσεος ἐν θρόνος · γῆ δέ ὑπό πούς βαίνω · χείρ δέ δεξιτερός ἐπί τέρμα ὠκεανός ἐκτείνω · ὄρος δέ τρέμω βάσις ἔνδοθι θυμός , οὐδέ φέρω δύναμαι κρατερός μένος . εἰμί δέ πάντως αὐτός ἐπουράνιος , καί ἐπί χθών πᾶς τελευτάω , ἀρχή αὐτός ἔχω καί μέσος ἠδέ τελευτή , ὡς λόγος ἀρχαῖος , ὡς ὑλογενής διατάσσω , ἐκ θεόθεν γνώμη λαμβάνω κατά δίπλαξ θεσμός . ἄλλως οὖον θεμιτός δέ λέγω · τρομέω δέ γε γυῖον , ἐν νόος . ἐκ ὕπατος κραίνω περί πᾶς ἐν τάξις . εἰμί τέκνον , σύ δέ ὅς νόος πελάζω , γλῶσσα εὕω μάλα ἐπικρατέω , στέρνον δέ ἐντίθημι φήμη . ”