eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 4.1.9
πολλὰ γὰρ εἶναι εἴδη ῥιζῶν καὶ βοτανῶν καὶ φυτῶν καὶ καρπῶν καὶ καὶ λίθων , ξηρῶν τε ἄλλων καὶ ὑγρῶν παντοίας ὕλης δυνάμεων ἐν τῇ τῶν ὅλων φύσει , τὰ μὲν ἀποκρου - στικὰ καί τινων ἀπελαστικἀ , τὰ δὲ συνάγειν πεθυκότα καὶ ἐφέλκεσθαι , τὰ δὲ διακρίνειν καὶ σκεδαν - νύναι πυκνοῦν τε καὶ στέλλειν δυνάμενα , ἕτερα δὲ χαλᾶν καὶ ὑγραίνειν καὶ ἀραιοῦν , σώζειν τε αὖ πάλιν ἄλλα καὶ ἕτερα κτείνειν , τρέπειν τε διόλου , καὶ τὸ παρὸν ἐναλλάττειν , καὶ τοτὲ μὲν τῇδε μεταποιεῖν , τοτὲ δὲ τῇδε , καὶ τὰ μὲν πρὸς πλείω χρόνον , τὰ δὲ πρὸς βραχὺν τοῦτο ποιεῖν , καὶ πάλιν τὰ μὲν εἰς πλῆ - θος , τὰ δὲ μέχρις ὀλίγων μόνον ἰσχύειν , καὶ τῶν μὲν τάδε ἡγεῖσθαι , τισὶ δὲ ἕτερα ἐπακολουθεῖν , συντρέχειν τε ἄλλα ἄλλοις καὶ συναύξειν καὶ συμφθείρεσθαι · ναὶ μὴν καὶ ὑγιείας εἶναι τινὰ ποιητικὰ , ἰα - τρικῆς οὐκ ἄπωθεν ἐπιστήμης , , τὰ δὲ νοσοποιὰ τυγ - χάνειν καὶ δηλητήρια · ἤδη δὲ φυσικαῖς ἀνάγκαις συμβαίνειν τινὰ , καὶ τῇ σελήνῃ συναύξειν καὶ συμφθίνειν , φθίνειν , ζῴων τε εἶναι καὶ φυτῶν καὶ ῥιζῶν ἀντι - παθείας μυρίας , καὶ πολλὰ θυμιαμάτων καρωτικῶν τε καὶ ὑπνωτικῶν , ἑτέρων δὲ φαντασίας ποιητικῶν · συναίρεσθαι δὲ οὐχ ἥκιστα καὶ τὰ χωρία καὶ τοὺς τόπους ἐν οἶς τελίσκεται τὰ γιγνόμενα · ὄργανά τε εἶναι καὶ σκεύη πόρρωθεν αὐτοῖς ἐπιτηδείως τῇ τέχνῃ προηυτρεπισμένα · πολλοὺς δὲ καὶ συνεργοὺς τῆς μαγγανείας παραλαμβάνεσθαι ἔξωθεν , πολυπραγμονοῦντας τοὺς ἀφικνουμένους καὶ τὰς ἑκάστου χρείας καὶ ὧν ἧκέ τις δεησόμενος · πολλὰ δὲ καὶ τὰ ἄδυτα καὶ τοὺς τοῖς πολλοῖς ἀβάτους μυχοὺς τῶν ἱερῶν ἐν - τὸς ἀποκρύπτειν · καὶ τὸ σκότος δὲ οὐ μικρὰ συνερ - γεῖν τῇ κατ' αὐτοὺς ὑποθέσει · καὶ αὐτὴν δὲ οὐχ ἥκιστα τὴν προλαβοῦσαν ὑπόληψιν καὶ τὴν τῶν ὡς θεοῖς προσιόντων αὐτοῖς δεισιδαιμονίαν , τήν τε ἐκ προγόνων προκατασχοῦσαν ἐν αὐτοῖς δόξαν .
Lemmas: πολύς γάρ εἰμί εἶδος ῥίζα καί βοτάνη καί φυτός καί καρπός καί καί λίθος , ξηρός τε ἄλλος καί ὑγρός παντοῖος ὕλη δύναμις ἐν ὁ ὁ ὅλος φύσις , ὁ μέν ἀποκρούω - Στίκα καί τίνω ἀπελαστικός , ὁ δέ συνάγω πυνθάνομαι καί ἐφέλκω , ὁ δέ διακρίνω καί σκεδάννυμι - νύναι πυκνόω τε καί στέλλω δύναμαι , ἕτερος δέ χαλάω καί ὑγραίνω καί ἀραιόω , σῴζω τε αὖος πάλιν ἄλλος καί ἕτερος κτείνω , τρέπω τε διόλου , καί ὁ πάρειμι ἐναλλάσσω , καί τοτέ μέν ὅδε μεταποιέω , τοτέ δέ ὅδε , καί ὁ μέν πρός πλείων χρόνος , ὁ δέ πρός βραχύς οὗτος ποιέω , καί πάλιν ὁ μέν εἰς Πλῆ - ἄνθος , ὁ δέ μέχρι ὀλίγος μόνος ἰσχύω , καί ὁ μέν ὅδε ἡγέομαι , τις δέ ἕτερος ἐπακολουθέω , συντρέχω τε ἄλλος ἄλλος καί συναυξάνω καί συμφθείρω · ναί μήv καί ὑγίεια εἰμί τις ποιητικός , ἰά - Τρίκης οὐ ἄπωθεν ἐπιστήμη , , ὁ δέ νοσοποιός τυγ - χάσκω καί δηλητήριος · ἤδη δέ φυσικός ἀνάγκη συμβαίνω τις , καί ὁ σελήνη συναυξάνω καί συμφθίνω , φθίω , ζῷον τε εἰμί καί φυτός καί ῥίζα ἀντι - παθείας μυρίος , καί πολύς θυμίαμα καρωτικός τε καί ὑπνωτικός , ἕτερος δέ φαντασία ποιητικός · συναίρω δέ οὐ ἥκιστος καί ὁ χωρίον καί ὁ τόπος ἐν οἶς τελίσκω ὁ γίγνομαι · ὄργανον τε εἰμί καί σκεῦος πόρρωθεν αὐτός ἐπιτηδείως ὁ τέχνη προευτρεπίζω · πολύς δέ καί συνεργός ὁ μαγγανεία παραλαμβάνω ἔξωθεν , πολυπραγμονέω ὁ ἀφικνέομαι καί ὁ ἕκαστος χρεία καί ὅς ἵημι τις δήω · πολύς δέ καί ὁ ἄδυτος καί ὁ ὁ πολύς ἄβατος μυχός ὁ ἱερός ἐν - τός ἀποκρύπτω · καί ὁ σκότος δέ οὖον μικρός συνερ - γίγνομαι ὁ κατά αὐτός ὑπόθεσις · καί αὐτός δέ οὐ ἥκιστος ὁ προλαμβάνω ὑπόληψις καί ὁ ὁ ὡς θεός πρόσειμι αὐτός δεισιδαιμονία , ὁ τε ἐκ πρόγονος προκατέχω ἐν αὐτός δόξα .