eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 5.5.3
Ταῦτα ὁ Πλούταρχος ἐν τῷ δηλωθέντι συγγράμματι παραθέμενος , καὶ διὰ πλειόνων ἐξεργασάμενος τὸν λόγον , τὰ παραπλήσια καὶ ἐν τῷ “ Περὶ τῶν ἐκλελοιπότων χρηστηρίων τοῦτον ἱστορεῖ τὸν τρόπον " Ἐκεῖνος οὖν τὴν μαντικὴν ἀνῆγεν εἰς δαίμονας , νᾶς , πλεῖστον δὲ Δελφῶν λόγον εἶχε , καὶ τῶν λεγομένων περὶ τὸν Διόνυσον ἐνταῦθα καὶ δρωμένων ἱερῶν οὐδενὸς ἀνήκοος ἦν , ἀλλὰ κἀκεῖνα δαιμόνων ἔφασκεν εἶναι πάθη μεγάλα , καὶ ταῦτα δὴ τὰ περὶ τὴν Πυθίαν . τῷ δὲ ἀποκτείναντι μήτε ἐννέα ἐτῶν , μήτε εἰς τὰ Τέμπη γενέσθαι τὴν φυγὴν , ἀλλ’ ἐκπεσόντα ἐλθεῖν εἰς ἕτερον κόσμον · ὕστερον δ’ ἐκεῖθεν ἐνιαυτῶν μεγάλων ἐννέα περιόδοις ἁγνὸν γενόμενον , καὶ Φοῖβον ὡς ἀληθῶς κατελθόντα τὸ χρηστήριον παραλαβεῖν , τέως ὑπὸ Θέμιδος φυλασσόμενον . δὲ ἔχειν καὶ τὰ Τυφωνικὰ καὶ τὰ Τιτανικὰ , δαιμονῶν μάχας γεγονέναι πρὸς δαίμονας , εἶτα φυγὰς τῶν κρατηθέντων , ἢ δίκας ὑπὸ θεοῦ τῶν ἐξαμαρτόντων , οἷα Τυφών τε λέγεται περὶ Ὄσιριν ἐξαμαρτεῖν καὶ Κρόνος περὶ Οὐρανόν ’ ὧν ἀμαυρότεραι γεγόνασιν αἱ τιμαὶ παρ’ ἡμῖν , ἢ παντάπασιν ἐκλελοίπασι , μεταστάντων εἰς ἕτερον κόσμον . ἐπεὶ καὶ Σολύμους πυνθάνομαι , τοὺς Λυκίων προσοίκους , ἐν τοῖς μάλιστα τιμᾶν τὸν Κρόνον · ἐπεὶ δὲ ἀποκτείνας τοὺς ἀρχηγέτας αὐτῶν Ἄρσαλον καὶ Ἄρυτον καὶ Τόσιβιν , ἔφυγε , καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε—τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν — ἐκεῖνον μὲν ἀμεληθῆναι , τοὺς δὲ περὶ τὸν Ἄρσαλον σκιροὺς θεοὺς προσαγορεύεσθαι , καὶ τἀς κατάρας ἐπὶ τούτων ποιεῖσθαι δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ Λυκίους . τούτοις μὲν οὑν ὅμοια πολλὰ λαβεῖν ἔστιν ἐκ τῶν μυθολογουμένων . εἰ δὲ τοῖς νενομισμένοις τῶν θεῶν ὀνόμασι δαίμονάς τινας καλοῦμεν οὐ θαυμαστέον , εἶπεν ὁ ξένος . ᾧ γὰρ ἕκαστος συντέτακται , καὶ οὑ τῆς δυνάμεως μετείληχεν , ἀπὸ τούτου φιλεῖ καλεῖσθαι · καὶ γὰρ ἡμῶν ὁ μέν τίς ἐστι Δῖος 5 ὁ δὲ Ἀθηναῖος , ὁ δὲ Ἀπολλώνιος , ἢ Διονύσιος , ἢ Ἕρμαιος . ἀλλ’ ἔνιοι μὲν ὀρθῶς κατὰ τύχην ἐκλήθησαν , οἱ δὲ πολλοὶ μηδὲν προσηκούσας , ἀλλ’ ἐνηλλαγμένας ἐκτήσαντο θεῶν παρωνυμίας.’’
Lemmas: οὗτος ὁ Πλούταρχος ἐν ὁ δηλόω σύγγραμμα παρατίθημι , καί διά πλείων ἐξεργάζομαι ὁ λόγος , ὁ παραπλήσιος καί ἐν ὁ “ περι ὁ ἐκλείπω χρηστήριος οὗτος ἱστορέω ὁ τρόπος " ἐκεῖνος οὖν ὁ μαντικός ἀνάγω εἰς δαίμων , Νᾶς , πλεῖστος δέ Δελφοί λόγος ἔχω , καί ὁ λέγω περί ὁ Διόνυσος ἐνταῦθα καί δράω ἱερός οὐδείς ἀνήκοος εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος δαίμων φάσκω εἰμί πάθος μέγας , καί οὗτος δή ὁ περί ὁ Πυθία . ὁ δέ ἀποκτείνω μήτε ἐννέα ἔτος , μήτε εἰς ὁ Τέμπη γίγνομαι ὁ φυγή , ἀλλά ἐκπίτνω ἔρχομαι εἰς ἕτερος κόσμος · ὕστερος δέ ἐκεῖθεν ἐνιαυτός μέγας ἐννέα περίοδος ἁγνός γίγνομαι , καί Φοῖβος ὡς ἀληθής κατέρχομαι ὁ χρηστήριος παραλαμβάνω , τέως ὑπό Θέμις φυλάσσω . δέ ἔχω καί ὁ τυφωνικός καί ὁ τιτανικός , δαιμονάω μάχη γίγνομαι πρός δαίμων , εἶτα φυγάς ὁ κρατέω , ἢ δίκη ὑπό θεός ὁ ἐξαμαρτάνω , οἷος Τυφών τε λέγω περί Ὄσιρις ἐξαμαρτάνω καί Κρόνος περί Οὐρανός ’ ὅς ἀμαυρός γίγνομαι ὁ τιμή παρά ἐγώ , ἢ παντάπασι ἐκλείπω , μεθίστημι εἰς ἕτερος κόσμος . ἐπεί καί Σόλυμοι πυνθάνομαι , ὁ Λύκιος πρόσοικος , ἐν ὁ μάλιστα τιμάω ὁ Κρόνος · ἐπεί δέ ἀποκτείνω ὁ ἀρχηγέτης αὐτός Ἄρσαλος καί ἀρυτός καί Τόσιβιν , φεύγω , καί μεταχωρέω ὁποιδήποτε γάρ οὐ ἔχω εἶπον — ἐκεῖνος μέν ἀμελέω , ὁ δέ περί ὁ Ἄρσαλος σκῖρος θεός προσαγορεύω , καί εἰς κατάρα ἐπί οὗτος ποιέω δημόσιος καί ἴδιος Λύκιος . οὗτος μέν ἐν ὅμοιος πολύς λαμβάνω εἰμί ἐκ ὁ μυθολογέω . εἰμί δέ ὁ νομίζω ὁ θεός ὄνομα δαίμων τις καλέω οὖον θαυμαστέος , εἶπον ὁ ξένος . ὅς γάρ ἕκαστος συντάσσω , καί ὅς ὁ δύναμις μεταλαγχάνω , ἀπό οὗτος φιλέω καλέω · καί γάρ ἐγώ ὁ μέν τίς εἰμί Δῖος 5 ὁ δέ Ἀθηναῖος , ὁ δέ Ἀπολλώνιος , ἢ Διονύσιος , ἢ Ἕρμαιος . ἀλλά ἔνιοι μέν ὀρθῶς κατά Τύχη καλέω , ὁ δέ πολύς μηδείς προσήκω , ἀλλά ἐναλλάσσω κτάομαι θεός παρωνυμία