eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 9.29.12
τούτοις ἐπάγει , μετά τινα τὰ μεταξὺ αὐτῷ εἰρημέωα , λέγων “ Ταῦτα δέ φησιν οὕτω καὶ Ἐζεκιῆλος ἐν τῇ Ἐξαγωγῇ λέγων , περὶ μὲν τῶν σημείων τὸν θεὸν παρεισάγων λέγοντα οὕτως ἐν τῇδε ῥάβδῳ πάντα ποιήσεις κακά ’ πρῶτον μὲν αἷμα ποτάμιον ῥυήσεται , πηγαί τε πᾶσαι χυδάτων συστήματα • βατράχων τε πλῆθος καὶ σκνίπας ἐμβαλῶ χθονί . ἔπειτα τέφραν οἶς καμιναίαν πάσω , ἀναβλύσει δείν’ ἐν βροτοῖς ἕλκη πικρά . κυνόμυια δ’ ἥξει , καὶ βροτοὺς Αἰγυπτίων πολλοὺς κακώσει . μετὰ δὲ ταῦτ’ ἔσται πάλιν λοιμὸς , θανοῦνται δ’ οἶς ἔνεστι καρδία σκληρά · πικρανῶ δ’ οὐρανόν · χάλαζα νῦν σὺν πυρὶ πεσεῖται , καὶ νεκροὺς θήσει βροτούς . καρποί τ’ ὀλοῦνται , τετραπόδων τε σώματα · σκότος δὲ θήσω τρεῖς ἐφ’ ἡμέρας ὅλας , ἀκρίδας τε πέμψω . καὶ περισσὰ βρώματα ἅπαντ’ ἀναλώσουσι καἰ καρποῦ χλόην . ἐπὶ πᾶσι τούτοις τέκν’ ἀποκτενῶ βροτῶν πρωτόγονα . παύσω δ’ ὕβριν ανθρώπων κακῶν . Φαραὼ δὲ βασιλεὺς πείσετ’ οὐδὲν ὣν λέγω , πλὴν τέκνον αὐτοῦ πρωτόγονον ἕξει νεκρόν · καὶ τότε φοβηθεὶς λαὸν ἐκπέμψει ταχύ · πρὸς τοῖσδε λέξεις πᾶσιν Ἑβραίοις ὁμοῦ ο μεὶς ὅδ’ ὑμῖν πρῶτος ἐνιαυτοῦ πέλει · ἐν τῶδ’ ἀπάξω λαὸν εἰς ἄλλην χθόνα , εἰς ἣν ὑπέστην πατράσιν Ἑβρκαίων γένους.’ λέξεις δὲ λαῷ παντὶ , μηνὸς οὑ λέγω διχομηνίᾳ , τὸ πάσχα θύσαντας θεῷ τῇ πρόσθε νυκτὶ , αἵματι ψαῦσαι θύρας , ὅπως παρέλθῃ σῆμα δεινὸς ἄγγελος . ὑμεῖς δὲ νυκτὸς ὀπτὰ δαίσεσθε κρέα . σπουδῇ δὲ βασιλεὺς ἐκβαλεῖ πρόπαντ’ ὄχλον . ὅταν δὲ μέλλητ’ ἀποτρέχειν , δώσω χάριν λαῷ , γυνή τε παρὰ γυναικὸς λήψεται σκεύη , κόσμον τε πάνθ’ , ὃν ἄνθρωπος φέρει , χρυσόν τε καὶ ἄργυρον ἠδὲ καὶ στολὰς , ἴνα ἀνθ’ ὧν ἔπραξαν μισθὸν ἀποδῶσιν βροτοῖς . ὅταν δ’ ἐς ἴδιον χῶρον εἰσέλθηθ’ , ὅπως ἀφ’ ἧσπερ ἠοῦς ἐφύγετ’ , Αἰγύπτου δ’ ἄπο ἑπτὰ διοδοιποροῦντες ἡμερῶν ὁδὸν , πάντες τοσαύτας ἡμέρας ἔτος κάτα ἄζυμ’ ἔδεσθε , καὶ θεῷ λατρεύσετε , τὰ πρωτότευκτα ζῷα θύοντες θεῶ , ὅσ’ ἂν τέκωσι παρθένοι πρώτως τέκνα τἀρσενικὰ , διανοίγοντα μήτρας μητέρων .
Lemmas: οὗτος ἐπάγω , μετά τις ὁ μεταξύ αὐτός λέγω , λέγω “ οὗτος δέ φημί οὗτος καί Ἐζεκίηλος ἐν ὁ ἐξαγωγή λέγω , περί μέν ὁ σημεῖον ὁ θεός παρεισάγω λέγω οὕτως ἐν ὅδε ῥάβδος πᾶς ποιέω κακός ’ πρῶτος μέν αἷμα ποτάμιον ῥέω , Πηγαί τε πᾶς χυδάτων σύστημα • βάτραχος τε πλῆθος καί Σκνίπας ἐμβάλλω Χθών . ἔπειτα τέφρα οἶς καμιναία πάσσω , ἀνάβλυσις δεινός ἐν βροτός ἕλκος πικρός . κυνόμυια δέ ἥκω , καί βροτός Αἰγύπτιος πολύς κακόω . μετά δέ αὐτός εἰμί πάλιν λοιμός , θνῄσκω δέ οἶς ἔνειμι καρδία σκληρός · πικραίνω δέ οὐρανός · χάλαζα νῦν σύν πῦρ πίπτω , καί νεκρός τίθημι βροτός . καρπός τε ὄλλυμι , τετράπους τε σῶμα · σκότος δέ τίθημι τρεῖς ἐπί ἡμέρα ὅλος , ἀκρίς τε πέμπω . καί περισσός βρῶμα ἅπας ἀναλίσκω καίω καρπός χλόη . ἐπί πᾶς οὗτος τέκνον ἀποκτείνω βροτός πρωτόγονος . παύω δέ ὕβρις ἄνθρωπος κακός . Φαραώ δέ βασιλεύς πείθω οὐδείς ἐάν λέγω , πλήν τέκνον αὐτός πρωτόγονος ἔχω νεκρός · καί τότε φοβέω λαός ἐκπέμπω ταχύς · πρός ὅδε λέγω πᾶς Ἑβραῖος ὁμοῦ ὁ μείς οδός σύ πρῶτος ἐνιαυτός πέλω · ἐν ὅδε ἀπάγω λαός εἰς ἄλλος Χθών , εἰς ὅς ὑφίστημι πατήρ Ἑβρκαίων γίγνομαι λέγω δέ λαός πᾶς , μείς ὅς λέγω διχομηνία , ὁ πάσχα θύω1 θεός ὁ πρόσθεν νύξ , αἷμα ψαῦσαι θύρα , ὅπως παρέρχομαι σῆμα δεινός ἄγγελος . σύ δέ νύξ ὀπτός δαίνυμι κρέας . σπουδή δέ βασιλεύς ἐκβάλλω πρόπας ὄχλος . ὅταν δέ μέλλω ἀποτρέχω , δίδωμι χάρις λαός , γυνή τε παρά γυνή λαμβάνω σκεῦος , κόσμος τε πᾶς , ὅς ἄνθρωπος φέρω , χρυσός τε καί ἄργυρος ἠδέ καί στολή , ἵνα ἀντί ὅς πράσσω μισθός ἀποδίδωμι βροτός . ὅταν δέ εἰς ἴδιος χῶρος εἰσέρχομαι , ὅπως ἀπό ὅσπερ ἠώς φεύγω , Αἴγυπτος δέ ἀπό ἑπτά διοδοιπορέω ἡμέρα ὁδός , πᾶς τοσοῦτος ἡμέρα ἔτος καὶ ἄζυμος ἐσθίω , καί θεός λατρεύω , ὁ πρωτότευκτος ζῷον θύω θεάομαι , ὅσος εἄν τίκτω παρθένος πρῶτος τέκνον ἀρσενικός , διανοίγω μήτρα μήτηρ .