ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.22
ὧν ἕν καὶ τὸ σὸν , ὠ σχέτλιε , μόριον ε̣ἰς τὸ πᾶν ξυντείνει βλέπον ἀεὶ , καίπερ πάνσμικρον ὅν . σὲ δὲ λέληθε περὶ τοῦτο αὐτὸ ὡς γένεσις ἕνεκα ἐκείνου γίνεται πᾶσα , ὅπως ᾖ τῷ τοῦ παντὸς βίῳ ὑπάρχουσα εὐδαίμων οὐσία , οὐχ ἕνεκα σοῦ γινομένη , σὺ δ’ ἕνεκα ἐκείνου . πᾶς γὰρ ἰατρὸς καὶ πᾶς ἔντεχνος δημιουργὸς παντὸς μὲν ἕνεκα πάντα ἐργάζεται , πρὸς τὸ κοινῇ ξυντείνων βέλτιστον , μέρος μὴν ἕνεκα ὅλου καὶ οὐχὶ ὅλον μέρους ἕνεκα ἀπεργάζεται .
Lemmas: ὅς εἷς καί ὁ σός , ᾠόν σχέτλιος , μόριον εἰς ὁ πᾶς συντείνω βλέπω ἀεί , καίπερ πάνσμικρος ὅς . σύ δέ λανθάνω περί οὗτος αὐτός ὡς γένεσις ἕνεκα ἐκεῖνος γίγνομαι πᾶς , ὅπως εἰμί ὁ ὁ πᾶς βίος ὑπάρχω εὐδαίμων οὐσία , οὐ ἕνεκα σύ γίγνομαι , σύ δέ ἕνεκα ἐκεῖνος . πᾶς γάρ ἰατρός καί πᾶς ἔντεχνος δημιουργός πᾶς μέν ἕνεκα πᾶς ἐργάζομαι , πρός ὁ κοινός συντείνω ἀγαθός , μέρος μήv ἕνεκα ὅλος καί οὐ ὅλος μέρος ἕνεκα ἀπεργάζομαι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.23
σὺ δὲ ἀγανακτεῖς ἀγνοῶν ὅπη τὸ περὶ σὲ ἄριστον τῷ παντὶ ξυμβαίνει καὶ σοὶ κατὰ δύναμιν τὴν τῆς κοινῆς γενέσεως . ἐπεὶ δὲ ἀεὶ ψυχὴ συντεταγμένη σώματι τοτὲ μὲν ἄλλῳ , τοτὲ δ’ ἄλλῳ , μεταβάλλει παντοίας μεταβολὰς , δι’ ἑαυτὴν ἢ δι’ ἑτέραν ψυχὴν , οὐδὲν ἄλλο ἔργον τῷ πεττευτῇ λείπεται πλὴν μετατιθέναι τὸ μὲν ἄμεινον γινόμενον ἦθος εἰς βελτίω τόπον , χεῖρον δὲ εἰς τὸν χείρονα , ἔνα τὸ πρέπον ἕκαστον τῆς μοίρας λαγχάνῃ .
Lemmas: σύ δέ ἀγανακτέω ἀγνοέω ὅπῃ ὁ περί σύ ἀγαθός ὁ πᾶς συμβαίνω καί σύ κατά δύναμις ὁ ὁ κοινός γένεσις . ἐπεί δέ ἀεί ψυχή συντάσσω σῶμα τοτέ μέν ἄλλος , τοτέ δέ ἄλλος , μεταβάλλω παντοῖος μεταβολή , διά ἑαυτοῦ ἢ διά ἕτερος ψυχή , οὐδείς ἄλλος ἔργον ὁ πεσσευτής λείπω πλήν μετατίθημι ὁ μέν ἀγαθός γίγνομαι ἦθος εἰς ἀγαθός τόπος , χείρων δέ εἰς ὁ χείρων , νάω ὁ πρέπω ἕκαστος ὁ μοῖρα λαγχάνω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.24
Πῆ λέγεις ; Ἡιπερ ἂν ἔχοι λόγον ῥᾳστώνη ἐπιμελείας θεοῖς τῶν πάντων , ταύτῃ μοι δοκῶ φράζειν . εἰ μὲν γὰρ πρὸς τὸ ὅλον ἀεὶ βλέπων πλάττοι τις μετασχηματίζων c τὰ πάντα , οἷον ἐκ πυρὸς ὕδωρ ἔμψυχον , καὶ μὴ ξέμπολλα ἐξ ἑνὸς , ἢ ἐκ πολλῶν ἕν , πρώτης ἢ δευτέρας ἢ καὶ τρίτης γενέσεως μετειληφότα , πλήθεσιν ἄπειρ’ ἂν εἴη τῆς μετατιθεμένης κοσμήσεως . νῦν δ’ ἐστὶ θαυμαστὴ ῥᾳστώνη τῷ τοῦ παντὸς ἐπιμελουμένῳ .
Lemmas: πῇ λέγω ; ἀεί εἄν ἔχω λόγος ῥᾳστώνη ἐπιμέλεια θεός ὁ πᾶς , οὗτος ἐγώ δοκέω φράζω . εἰμί μέν γάρ πρός ὁ ὅλος ἀεί βλέπω πλάσσω τις μετασχηματίζω c ὁ πᾶς , οἷος ἐκ πυρός ὕδωρ ἔμψυχος , καί μή ξέμπολλα ἐκ εἷς , ἢ ἐκ πολύς εἷς , πρῶτος ἢ δύο ἢ καί τρίτος γένεσις μεταλαμβάνω , πλῆθος ἄπειρος εἄν εἰμί ὁ μετατίθημι κόσμησις . νῦν δέ εἰμί θαυμαστός ῥᾳστώνη ὁ ὁ πᾶς ἐπιμελέομαι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.25
Πὼς αὖ λέγεις ; Ὧδε . ἐπειδὴ κατεῖδεν ἡμῶν ὁ βασιλεὺς ἐμψύχους οὔσας τὰς πράξεις ἁπάσας καὶ πολλὴν μὲν ἀρετὴν ἐν αὐταῖς οὖσαν , πολλὴν δὲ κακίαν , ἀνώλεθρον δὲ ὂν γενόμενον , ἀλλ’ οὐκ αἰώνιον , ψυχὴν καὶ σῶμα , καθάπερ οἱ κατὰ νόμον ὄντες θεοί · γένεσις γὰρ οὐκ ἄν ποτε ἦν ζῴων ἀπολομένου τούτοιν θατέρου · ) καὶ τὸ μὲν ὠφελεῖν ἀεὶ πεφυκὸς ὂν ἀγαθὸν ψυχῆς διενοήθη , τὸ δὲ κακὸν βλάπτειν · ταῦτα πάντα ξυνιδὼν ἐμηχανήσατο ποῦ κείμενον ἕκαστον τῶν μερῶν νικῶσαν ἀρετὴν , ἡττωμένην δὲ κακίαν ἐν τῷ παντὶ παρέχοι μάλιστ’ ἂν καὶ ῥᾴστα καὶ ἄριστα .
Lemmas: πως αὖος λέγω ; ὧδε . ἐπεί καθοράω ἐγώ ὁ βασιλεύς ἔμψυχος εἰμί ὁ πρᾶξις ἅπας καί πολύς μέν ἀρετή ἐν αὐτός εἰμί , πολύς δέ κακία , ἀνώλεθρος δέ εἰμί γίγνομαι , ἀλλά οὐ αἰώνιος , ψυχή καί σῶμα , καθάπερ ὁ κατά νόμος εἰμί θεός · γένεσις γάρ οὐ ἄν ποτός εἰμί ζῷον ἀπόλλυμι οὗτος θατέρου · ) καί ὁ μέν ὠφελέω ἀεί φύω εἰμί ἀγαθός Ψυχή διανοέομαι , ὁ δέ κακός βλάπτω · οὗτος πᾶς συνοράω μηχανάομαι ποῦ κεῖμαι ἕκαστος ὁ μέρος Νίκη ἀρετή , ἡττάω δέ κακία ἐν ὁ πᾶς παρέχω μάλιστα εἄν καί ῥᾴδιος καί ἀγαθός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.26
μεμηχάνηται δὴ πρὸς πᾶν τοῦτο τὸ ποῖόν τι γιγνόμενον ἀεὶ ποίαν ἔδραν δεῖ μεταλαμβάνον οἰκίζεσθαι καὶ τίνας ποτὲ τόπους · τῆς δὲ γενέσεως τοῦ ποίου τινὸς ἀφῆκε ταῖς βουλήσεσιν ἑκάστων ἡμῶν τὰς αἰτίας . ὅπη γὰρ ἂν ἐπιθυμῇ καὶ ὁποῖός τις ὢν τὴν ψυχὴν , ταύτῃ σχεδὸν ἑκάστοτε καὶ τοιοῦτος γίγνεται ἅπας ἡμῶν ὡς τὸ πολύ . Τὸ γοῦν εἰκός .
Lemmas: μηχανάομαι δή πρός πᾶς οὗτος ὁ ποῖος τίς γίγνομαι ἀεί ποῖος ἕδρα δεῖ μεταλαμβάνω οἰκίζω καί τίς ποτέ τόπος · ὁ δέ γένεσις ὁ ποῖος τις ἀφίημι ὁ βούλησις ἕκαστος ἐγώ ὁ αἴτιος . ὅπῃ γάρ εἄν ἐπιθυμέω καί ὁποῖος τις εἰμί ὁ ψυχή , οὗτος σχεδόν ἑκάστοτε καί τοιοῦτος γίγνομαι ἅπας ἐγώ ὡς ὁ πολύς . ὁ γοῦν εἰκός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.27
Μεταβάλλει μὲν τοίνυν πάνθ᾿ ὃσα μέτοχά ἐστι ψυχῆς , ἐν αὐτοῖς κεκτημένα τὴν τῆς μεταβολῆς αἰτίαν · μεταβάλλοντα δὲ φέρεται κατὰ τὴν τῆς εἱμαρμένης τάξιν καὶ νόμον . Σμικρότερα μὲν τῶν ἠθῶν μεταβάλλοντα ἐλάττω κατὰ τὸ τῆς χώρας ἐπίπεδον μεταπορεύεται , πλείω δὲ καὶ ἀδικώτερα μεταπεςόντα εἰς βάθος τά τε κάτω λεγόμενα τῶν όπων , ὃσα Ἃιδην τε καὶ τὰ τούτων ἐχόμενα τῶν ὀνομάτων ἐπονομάζοντες σφόδρα φοβοῦνται καὶ ὀνειροπολοῦσι ζῶντες διαλυθέντες τε τῶν σωμάτων . Μείζω δὴ ψυχὴ κακίας ἢ ἀρετῆς ὁπόταν μεταβάλλῃ διὰ τὴν αὑτῆς βούληςίν τε καὶ ὁμιλίαν γενομένη ἰσχυρὰν , ὁπόταν μὲν ἀρετῇ θείᾳ προσμέξασα γίνηται διαφερόντως τοιαῦτα , διαφέροντα καὶ μετέβαλε τόπον ἃγιον ὃλον , μετακομισθεῖσα εἰς ἀμείνω τινὰ τόπον ἓτερον · ὃταν δὲ τἀναντία , ἐπὶ τἀναντία μεθιδρύσατο τὸν αὑτῆς βίον .
Lemmas: μεταβάλλω μέν τοίνυν πᾶς ὅσος μέτοχος εἰμί Ψυχή , ἐν αὐτός κτάομαι ὁ ὁ μεταβολεύς αἴτιος · μεταβάλλω δέ φέρω κατά ὁ ὁ μείρομαι τάξις καί νόμος . μικρός μέν ὁ ἠθέω μεταβάλλω μικρός κατά ὁ ὁ χώρα ἐπίπεδος μεταπορεύομαι , πλείων δέ καί ἄδικος μεταπείθω εἰς βάθος ὁ τε κάτω λέγω ὁ ἄοψ , ὅσος ᾍδης τε καί ὁ οὗτος ἔχω ὁ ὄνομα ἐπονομάζω σφόδρα φοβέω καί ὀνειροπολέω ζῶ διαλύω τε ὁ σῶμα . μείζων δή ψυχή κακία ἢ ἀρετή ὁπόταν μεταβάλλω διά ὁ ἑαυτοῦ βούλη τε καί ὁμιλία γίγνομαι ἰσχυρός , ὁπόταν μέν ἀρετή θεῖος προσμείγνυμι γίγνομαι διαφερόντως τοιοῦτος , διαφέρω καί μεταβάλλω τόπος ἅγιος ὅλος , μετακομίζω εἰς ἀγαθός τις τόπος ἕτερος · ὅταν δέ τἀναντία , ἐπί τἀναντία μεθιδρύω ὁ ἑαυτοῦ βίος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.28
αὓτη τοι δίκη ἐστὶ θεῶν οἳ Ὂλυμπον ἒχουσιν , ὦ παῖ καὶ νεανίσκε , ἀμελεῖσθαι δοκῶν ὑπὸ θεῶν · κακίω μὲν γινόμενον πρὸς τὰς κακίους ψυχὰς , ἀμείνω δὲ πρὸς τὰς ἀμείνους πορευόμενον ἒν τε ζωῇ καὶ ἐν πᾶσι θανάτοις πάσχειν τε ἃ προςῆκον δρὰν ἐστι τοῖς προσφυέσι τοῦς προσφερεὶς καὶ ποιεῖν .
Lemmas: οὗτος ὅς δίκη εἰμί θεός ἕ Ὄλυμπος ἔχω , εἰμί παῖς καί νεανίσκος , ἀμελέω δοκέω ὑπό θεός · κακός μέν γίγνομαι πρός ὁ κακός ψυχή , ἀγαθός δέ πρός ὁ ἀγαθός πορεύω ἐν τε ζωή καί ἐν πᾶς θάνατος πάσχω τε ὁ προέχω δράω εἰμί ὁ προσφυής ὁ προσφερής καί ποιέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.29
Ταύτης τῆς δίκης οὒτε σὺ μήποτε οὒτ᾿ ἂλλος ἀτυχὴς γενόμενος ἐπεύξεται περιγενέσθαι θεῶν , ἣν παςῶν δίκην [ δικῶν ] διαφερόντως ἒταξάν τε οἱ τάξαντες χρεών τε ἐξευλαβεῖσθαι τὸ παράπαν . Οὐ γὰρ ἀμεληθήσῃ πατὲ ὑπ᾿ αὐτῆς . οὐχ οὓτω σμικρὸς ὢν δύσῃ δύσῃ κατὰ τὸ τῆς γῆς βάθος , οὐδ᾿ ὑψηλὸς γενόμενος εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναπτήσῃ τίσεις δὲ αὐτῷ τὴν προςήκουσαν τιμωρίαν εἲτ ᾿ ἐνθάδε μένων εἲτε καὶ ἐν Ἃιδου διαπορευθεὶς Εἲτε καὶ τούτων εἰς ἁγιώτερον ἒτι διακομισθεὶς τόπον .
Lemmas: Ταύτη ὁ δίκη οὔτε σύ μήποτε οὔτε ἄλλος ἀτυχής γίγνομαι ἐπεύχομαι περιγίγνομαι θεός , ὅς παῦνος δίκη [ δίκη ] διαφερόντως τάσσω τε ὁ τάσσω χρέος τε ἐξευλαβέομαι ὁ παράπαν . οὖον γάρ ἀμελέω Πατέ ὑπό αὐτός . οὐ οὕτως μικρός εἰμί δύο δύο κατά ὁ ὁ γῆ βάθος , οὐδέ ὑψηλός γίγνομαι εἰς ὁ οὐρανός ἀναπέτομαι τίνω δέ αὐτός ὁ προακούω τιμωρία εἴτα ᾿ ἐνθάδε Μένων εἴτε καί ἐν ᾍδης διαπορεύω εἴτε καί οὗτος εἰς ἅγιος ἔτι διακομίζω τόπος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.30
ὁ αὐτὸς δὲ λόγος σοι καὶ περὶ ἐκείνων ἂν εἴη τῶν οὓς σὺ κατιδὼν ἐκ σμικρῶν μεγάλους γεγονότας ἀνοσιουργήσαντας , ἤ τι τοιοῦτον πράξαντας , ᾠήθης ἐξ ἀθλίων εὐδαίμονας γεγονέναι , καὶ ὡς ἐν κατίπτροις αὐτῶν ταῖς πράξεσιν ἡγήσω καθεωρακέναι τὴν πάντων ἀμέλειαν θεῶν , οὐκ εἰδὼς αὐτῶν τὴν συντέλειαν , ὅπη ποτὲ τῷ παντὶ ξυμβάλλεται . γινώσκειν δὲ αὐτὴν , ὠ πάντων ἀνδρειότατε , πρὸς οὐδὲν δοκεῖς , ἥν τις μὴ γινώσκων οὐδ’ ἂν τύπον ἴδοι ποτὲ , οὐδὲ λόγον ξυμβάλλεσθαι περὶ βίου δυνατὸς ἂν γένοιτο εἰς εὐδαιμονίαν τε καὶ δυσδαίμονα τύχην .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ λόγος σύ καί περί ἐκεῖνος εἄν εἰμί ὁ ὅς σύ κατεῖδον ἐκ μικρός μέγας γίγνομαι ἀνοσιουργέω , ἤ τίς τοιοῦτος πράσσω , οἴομαι ἐκ ἄθλιος εὐδαίμων γίγνομαι , καί ὡς ἐν κατίπτροις αὐτός ὁ πρᾶξις ἡγέομαι καθοράω ὁ πᾶς ἀμέλεια θεός , οὐ εἰδοί αὐτός ὁ συντέλεια , ὅπῃ ποτέ ὁ πᾶς συμβάλλω . γιγνώσκω δέ αὐτός , ᾠόν πᾶς ἀνδρεῖος , πρός οὐδείς δοκέω , ὅς τις μή γιγνώσκω οὐδέ εἄν τύπος ὁράω ποτέ , οὐδέ λόγος συμβάλλω περί βίος δυνατός εἄν γίγνομαι εἰς εὐδαιμονία τε καί δυσδαίμων Τύχη .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.31
ταῦτα εἰ μέν σε πείθει Κλεινίας ὅδε καὶ ξύμπασα ἡμῶν ἥδε ἡ γερουσία , περὶ θεῶν ὡς οὐκ οἶσθα ὅ τι λέγεις , καλῶς ἄν σοι θεὸς αὐτὸς ξυλλαμβάνοι · εἰ δ’ ἐπιδεὴς ἔτι λόγου ἂν εἴης , λεγόντων ἡμῶν πρὸς τὸν τρίτον ἐπάκουε , εἰ νοῦν καὶ ὁπωσοῦν ἔχεις . ”
Lemmas: οὗτος εἰμί μέν σύ πείθω Κλεινίας ὅδε καί σύμπας ἐγώ ὅδε ὁ γερουσία , περί θεός ὡς οὐ οἶδα ὅς τίς λέγω , καλῶς ἄν σύ θεός αὐτός συλλαμβάνω · εἰμί δέ ἐπιδεής ἔτι λόγος εἄν εἰμί , λέγω ἐγώ πρός ὁ τρίτος ἐπακούω , εἰμί νόος καί ὁπωσοῦν ἔχω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.32
Τούτων ὁ νοῦς , εἰ καὶ μὴ τὰ ῥήματα , ἐν τοῖς Ἑβραίων λογίοις προκαταβέβληται συντομώτατα καὶ δι’ ὀλίγων τῆς διανοίας περιεχομένης . τό τε γὰρ “ οὐχ οὕτω σμικρὸς ὢν δύσῃ κατὰ τὸ τῆς γῆς βάθος , οὐδ’ ὑψηλὸς γενόμενος εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναπτήσῃ ὅμοιον ἂν εἴη τῷ παρὰ τῷ Δαβὶδ τοῦτον ἔχοντι τὸν τρόπον “ ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω ; ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανὸν , σὺ ἐκεῖ εἶ · ἐὰν καταβῶ εἰς τὸν Ἀίδην , πάρει .
Lemmas: οὗτος ὁ νόος , εἰμί καί μή ὁ ῥῆμα , ἐν ὁ Ἑβραῖος λόγιος προκαταβάλλω σύντομος καί διά ὀλίγος ὁ διάνοια περιέχω . ὁ τε γάρ “ οὐ οὗτος μικρός εἰμί δύο κατά ὁ ὁ γῆ βάθος , οὐδέ ὑψηλός γίγνομαι εἰς ὁ οὐρανός ἀναπέτομαι ὅμοιος εἄν εἰμί ὁ παρά ὁ Δαυίδ οὗτος ἔχω ὁ τρόπος “ ποῦ πορεύω ἀπό ὁ πνεῦμα σύ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ ποῦ φεύγω ; ἐάν ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , σύ ἐκεῖ εἰμί · ἐάν καταβαίνω εἰς ὁ Ἅιδης , πάρειμι .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 12.52.33
εἰ ἀναλάβοιμι πτέρυγας καὶ κατασκηνώσαιμι εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης · καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει ” ἀλλὰ καὶ τὸ οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν θεοῦ , καὶ ποίησιν χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα . καὶ πάλιν ἐν τῷ Ἠσαίᾳ τὸ “ ἀναβλέψατε εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν , καὶ ἴδετε τίς κατέδειξε ταῦτα πάντα . ” καὶ τὸ “ ἐκ μεγέθους καὶ καλλο - νῆς κτισμάτων ἀναλόγως ὁ γενεσιουργὸς θεωρεῖται . ” καὶ τὸ “ τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται , ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης . ” ἀλλὰ καὶ τὸ “ ἐζήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις , εἰρήνην ἁμαρτωλόν θεωρῶν ” μεταπεφράσθαι μοι δοκεῖ ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος διὰ τοῦ “ ὁ αὐτὸς δὲ λόγος σοι καὶ περὶ ἐκείνων ἂν εἴη τῶν οὓς σὺ κατιδὼν ἐκ μικρῶν μεγάλους γεγονότας ἀνοσιουργήσαντας , ἤ τι τοιοῦτον πράξαντας , ᾠήθης ἐξ ἀθλίων εὐδαίμονας γεγονέναι . ” καὶ τὰ ἄλλα δὲ ὅσα τούτοις ὁμοίως εἴρηται προύλαβε τὴν εἰς πλάτος ἐκτεθεῖσαν τοῦ Πλάτωνος ἑρμηνείαν ἐν τοῖς Ἑβραίων λόγοις . ἕκαστον δ᾿ οὖν αὐτῶν κατὰ μέρος εὕροις ἂν ἀκριβῶς ἐξετάζων τοῖς Ἑβραίων συμφερόμενον γράμμασι . Ἑβραίων δὲ εἶναι λόγους οὐ μόνον τὰ παρὰ Μωσεῖ λόγιά φημι , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ἄλλων μετὰ Μωσέα θεοφιλῶν ἀνδρῶν , εἴτε προφητῶν εἴτε καὶ ἀποστόλων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , ὧν ἡ τῶν δογμάτων συμφωνία μιᾶς εἰκότως αὐτοὺς καὶ τῆς αὐτῆς προσηγορίας ἀξιώσειεν .
Lemmas: εἰμί ἀναλαμβάνω πτέρυξ καί κατασκηνόω εἰς ὁ ἔσχατος ὁ θάλασσα · καί γάρ ἐκεῖ ὁ χείρ σύ ὁδηγέω ” ἀλλά καί ὁ ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα θεός , καί ποίησις χείρ αὐτός ἀναγγέλλω ὁ στερέωμα . καί πάλιν ἐν ὁ Ἠσαΐας ὁ “ ἀναβλέπω εἰς ὕψος ὁ ὀφθαλμός σύ , καί ὁράω τίς καταδείκνυμι οὗτος πᾶς . ” καί ὁ “ ἐκ μέγεθος καί καλλο - νῆς κτίσμα ἀνάλογος ὁ γενεσιουργός θεωρέω . ” καί ὁ “ ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ὅς τε ἀΐδιος αὐτός δύναμις καί θεότης . ” ἀλλά καί ὁ “ ζηλόω ἐπί ὁ ἄνομος , εἰρήνη ἁμαρτωλός θεωρός ” μεταφράζω ἐγώ δοκέω ὑπό ὁ Πλάτων διά ὁ “ ὁ αὐτός δέ λόγος σύ καί περί ἐκεῖνος εἄν εἰμί ὁ ὅς σύ κατεῖδον ἐκ μικρός μέγας γίγνομαι ἀνοσιουργέω , ἤ τίς τοιοῦτος πράσσω , οἴομαι ἐκ ἄθλιος εὐδαίμων γίγνομαι . ” καί ὁ ἄλλος δέ ὅσος οὗτος ὁμοίως εἴρω προλαμβάνω ὁ εἰς πλάτος ἐκτίθημι ὁ Πλάτων ἑρμηνεία ἐν ὁ Ἑβραῖος λόγος . ἕκαστος δέ οὖν αὐτός κατά μέρος εὑρίσκω εἄν ἀκριβῶς ἐξετάζω ὁ Ἑβραῖος συμφέρω γράμμα . Ἑβραῖος δέ εἰμί λόγος οὖον μόνος ὁ παρά Μωσῆς λόγιον φημί , ἀλλά καί ὁ ὁ ἄλλος μετά Μωσῆς θεοφιλής ἀνήρ , εἴτε προφήτης εἴτε καί ἀπόστολος ὁ σωτήρ ἐγώ , ὅς ὁ ὁ δόγμα συμφωνία εἷς εἰκότως αὐτός καί ὁ αὐτός προσηγορία ἀξιόω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.praef.1
Ἐπειδὴ πέφηνεν ἐν τοῖς πρὸ τούτου συγγράμμασια ἡ κατὰ Πλάτωνα φιλοσοφία κατὰ πλεῖστα Μωσέως καὶ τῶν παρ᾿ Ἑβραίοις ἱερῶν λόγων ἑρμηνείαν ὥσπερ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν περιέχουσα , ἔρχομαι νῦν ὁμοῦ καὶ τὰ λείποντα προσαποδοῦναι τῷ λόγῳ , καὶ τὰ τοῖς πρὸ ἡμῶν εἰς τοὺς τόπους εἰρημένα διελθεῖν , ὁμοῦ καὶ διαβολῆς εὐλόγου αἰτίαν ἀπολυσό - μένος , εἰ δή τις ἡμῖν ἐπικαλῶν φαίη , τί δή ποτ’ οὖν , Μώσεως καὶ Πλάτωνος τὰ συνῳδὰ πεφιλοσοφηκότων , οὐχὶ τὰ Πλάτωνος , ἀλλὰ τὰ Μώσεως μέτιμεν , τοὔμπαλιν δέον , ὅτι δὴ πρὸς τοῖς ἴσοις δόγμασι προσήκων ἡμίν γένοιτ’ ἂν Ἕλλησιν οὖσιν ὁ Ἑλληνικὸς μᾶλλον ἢ ὁ βάρβαρος . ὀκνῶν δὲ ἀπαντήσαι πρὸς τοῦτο αἰδοῖ τῇ πρὸς τὸν φιλόσοφον , τοῦτον μὲν εἰς ὕστερόν ἀνατίθεμαι τὸν λόγον , τὰ δέ γε πρῶτά μοι λεχθέντα πρῶτα διασκέψομαι . λαβὼν οὖν ἀνάγνωθι ὁποίαν ἐπήγετο δόξαν ὁ Πλάτων’ περὶ τῶν Ἑλληνικῶν θεολόγων τε καὶ ποιητῶν , ὅπως τε πάσας τὰς πατρίους περὶ τῶν θεῶν ὑπολήψεις ἠθέτει καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς ἀτοπίαν διήλεγχεν .
Lemmas: ἐπεί φαίνω ἐν ὁ πρό οὗτος συγγράμμασια ὁ κατά Πλάτων φιλοσοφία κατά πλεῖστος Μωσῆς καί ὁ παρά Ἑβραῖος ἱερός λόγος ἑρμηνεία ὥσπερ ἐπί ὁ Ἑλλάς φωνή περιέχω , ἔρχομαι νῦν ὁμοῦ καί ὁ λείπω προσαποδίδωμι ὁ λόγος , καί ὁ ὁ πρό ἐγώ εἰς ὁ τόπος εἴρω διέρχομαι , ὁμοῦ καί διαβολή εὔλογος αἴτιος ἀπολύω - μένος , εἰμί δή τις ἐγώ ἐπικαλέω φημί , τίς δή πρός οὖν , μῶσις καί Πλάτων ὁ συνῳδός φιλοσοφέω , οὐ ὁ Πλάτων , ἀλλά ὁ μῶσις μέτειμι , ἔμπαλιν δήω , ὅτι δή πρός ὁ ἴσος δόγμα προσήκω ἐγώ γίγνομαι εἄν Ἕλλην εἰμί ὁ Ἑλληνικός μᾶλλον ἢ ὁ βάρβαρος . ὀκνέω δέ ἀπαντάω πρός οὗτος αἰδώς ὁ πρός ὁ φιλόσοφος , οὗτος μέν εἰς ὕστερον ἀνατίθημι ὁ λόγος , ὁ δέ γε πρῶτος ἐγώ λέγω πρῶτος διασκέπτομαι . λαμβάνω οὖν ἀναγιγνώσκω ὁποῖος ἐπάγω δόξα ὁ Πλάτων περί ὁ Ἑλληνικός θεολόγος τε καί ποιητής , ὅπως τε πᾶς ὁ πάτριος περί ὁ θεός ὑπόληψις ἀθετέω καί ὁ ἐν αὐτός ἀτοπία διελέγχω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.1.1
Περὶ δὲ τῶν ἄλλων δαιμόνων εἰπεῖν τε καὶ γνῶναι τὴν γένεσιν μεῖζον ἢ καθ’ ἡμᾶς , πιστευτέον δὲ τοῖς εἰρηκόσιν ἔμπροσθεν , ἐκγόνοις μὲν θεῶν οὐσιν , ὡς ἔφασαν , σαφῶς δέ που τοὺς ἑαυτῶν προγόνους εἰδόσιν . ἀδύνατον οὖν θεῶν παισὶν ἀπιστεῖν , καίπερ ἄνευ εἰκότων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων λέγουσιν , ἀλλ’ ὡς οἰκεῖα φασκόντων ἀπαγγέλλειν ἑπομένους τῷ νόμῳ πιστευτέον .
Lemmas: περι δέ ὁ ἄλλος δαίμων εἶπον τε καί γιγνώσκω ὁ γένεσις μείζων ἢ κατά ἐγώ , πιστευτέον δέ ὁ ἐρῶ ἔμπροσθεν , ἔκγονος μέν θεός εἰμί , ὡς φημί , σαφῶς δέ ποῦ ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος οἶδα . ἀδύνατος οὖν θεός παῖς ἀπιστέω , καίπερ ἄνευ εἰκός καί ἀναγκαῖος ἀπόδειξις λέγω , ἀλλά ὡς οἰκεῖος φάσκω ἀπαγγέλλω ἕπομαι ὁ νόμος πιστευτέον .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.1.2
οὕτως οὖν κατ’ ἐκείνους ἡμῖν ἡ γένεσις περὶ τούτων τῶν θεῶν ἐχέτω καὶ λεγέσθω . Γῆς τε καὶ Οὐρανοῦ παῖδες Ὠκεανός τε καὶ Τηθὺς ἐγενέσθην , τούτων δὲ Φόρκυς Κρόνος τε καὶ Ῥέα [ καὶ ὅσοι μετὰ τούτων , ] ἐκ δὲ Κρόνου Ρέας Ζεὺς Ἥρα τε καὶ πάντες ὅσους ἴσμεν ἀδελφοὺς λεγομένους αὐτῶν , ἔτι τε τούτων ἄλλους ἐκγόνους . ”
Lemmas: οὕτως οὖν κατά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ γένεσις περί οὗτος ὁ θεός ἔχω καί λέγω . Γῆ τε καί Οὐρανός παῖς Ὠκεανός τε καί Τηθύς γίγνομαι , οὗτος δέ Φόρκυς Κρόνος τε καί Ῥέα [ καί ὅσος μετά οὗτος , ] ἐκ δέ Κρόνος Ῥέα Ζεύς Ἥρα τε καί πᾶς ὅσος οἶδα ἀδελφός λέγω αὐτός , ἔτι τε οὗτος ἄλλος ἔκγονος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.1.3
Διὰ τούτων πιστεύειν τοῖς περὶ θεῶν μύθοις καὶ αὐτοῖς δὲ τοῖς τῶν μύθων ποιηταῖς ὡς δὴ θεῶν ἐκγόνοις οὖσι παρακελευσάμενος , πρῶτα μὲν διὰ τοῦ φάναι ἐκγόνους εἶναι τῶν θεῶν τοὺς ποιητὰς χλευάζειν μοι δοκεῖ , ὡς καὶ τῶν θεῶν ἀνθρώπων γεγονότων καὶ τοῖς ἐκγόνοις ὁμοίων τὴν φύσιν .
Lemmas: Ζεύς οὗτος πιστεύω ὁ περί θεός μῦθος καί αὐτός δέ ὁ ὁ μῦθος ποιητής ὡς δή θεός ἔκγονος εἰμί παρακελεύομαι , πρῶτος μέν διά ὁ φαίνω ἔκγονος εἰμί ὁ θεός ὁ ποιητής χλευάζω ἐγώ δοκέω , ὡς καί ὁ θεός ἄνθρωπος γίγνομαι καί ὁ ἔκγονος ὅμοιος ὁ φύσις .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.1.4
διαβάλλει δ’ ἑξῆς ἄντικρυς τοὺς θεολόγους , οὓς ἐκγόνους ἔφησεν εἶναι θεῶν δι’ ὧν ἐπάγει φάσκων ‘καίπερ ἄνευ εἰκότων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων λέγουσι ” δι’ ὧν τε προστίθησι τὸ “ ὡς ἔφασαν . ” παίζειν δ’ ἔοικε λέγων “ σαφῶς γἐπου τοὺς ἑαυτῶν προγόνους εἰδόσι · ” καὶ τὸ “ ἀδύνατον θεῶν παισὶν ἀπιστεῖν . καὶ τὸ παρὰ γνώμην δὲ ταῦτα λέγειν τῶν νόμων ἕνεκα διαρρήδην παρίστησιν , ὁμολογήσας ὅτι δέοι ἑπομένους τῷ νόμῳ πιστεύειν αὐτοῖς .
Lemmas: διαβάλλω δέ ἑξῆς ἄντικρυς ὁ θεολόγος , ὅς ἔκγονος φημί εἰμί θεός διά ὅς ἐπάγω φάσκω καίπερ ἄνευ εἰκός καί ἀναγκαῖος ἀπόδειξις λέγω ” διά ὅς τε προστίθημι ὁ “ ὡς φημί . ” παίζω δέ ἔοικα λέγω “ σαφῶς Γέπου ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος οἶδα · ” καί ὁ “ ἀδύνατος θεός παῖς ἀπιστέω . καί ὁ παρά γνώμη δέ οὗτος λέγω ὁ νόμος ἕνεκα διαρρήδην παρίστημι , ὁμολογέω ὅτι δήω ἕπομαι ὁ νόμος πιστεύω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.1.5
ὅτι δὲ ταῦτ’ ἐνόει ἐπάκουσον ὅπως γυμνῇ καὶ ἀκατακαλύπτῳ φωνῇ τοὺς δὴ θεολόγους ἅπαντας διαβάλλει , κόπτων ἐν ἐπινομίδι τούτοις τοῖς ῥήμασιν
Lemmas: ὅτι δέ αὐτός νοέω ἐπακούω ὅπως γυμνός καί ἀκατακάλυπτος φωνή ὁ δή θεολόγος ἅπας διαβάλλω , κόπτω ἐν ἐπινομίς οὗτος ὁ ῥῆμα
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.2.1
“ Θεογονίαν τοίνυν καὶ ζῳογονίαν ἀναγκαῖον , ὡς ἔοικεν , πρῶτόν μοι κακῶς ἀπεικασάντων τῶν ἔμπροσθεν , βέλτιον ἀπεικάσαι κατὰ τὸν ὕστερον λόγον , ἀναλαβόντα ὃν πρὸς τοὺς ἀσεβεῖς ἐπικεχείρηκα λόγον . ”
Lemmas: “ Θεογονία τοίνυν καί ζῳογονία ἀναγκαῖος , ὡς ἔοικα , πρότερος ἐγώ κακῶς ἀπεικάζω ὁ ἔμπροσθεν , ἀγαθός ἀπεικάζω κατά ὁ ὕστερος λόγος , ἀναλαμβάνω ὅς πρός ὁ ἀσεβής ἐπιχειρέω λόγος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.2.2
Ὅτι δ’ εὐλόγως τὴν τῶν πρώτων θεολογίαν παραιτεῖται διδάσκει ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας , ἔνθα τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι ἄξιον ὁπόσα καὶ οἷα περὶ τῶν αὐτῶν ποιητῶν τε καὶ θεολόγων τῶν γε ἐκ παλαιοῦ παραδεδομένων περὶ τῶν Ἑλληνικῶν θεῶν διέξεισιν , ὧδε ῥήμασιν αὐτοῖς φάσκων
Lemmas: ὅτι2 δέ εὔλογος ὁ ὁ πρῶτος θεολογία παραιτέομαι διδάσκω ἐν ὁ δύο ὁ Πολιτεία , ἔνθα ὁ νόος ἐφίστημι ἄξιος ὁπόσος καί οἷος περί ὁ αὐτός ποιητής τε καί θεολόγος ὁ γε ἐκ παλαιός παραδίδωμι περί ὁ Ἑλληνικός θεός διεξέρχομαι , ὧδε ῥῆμα αὐτός φάσκω
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.1
“ Ἐν τοῖς μείζοσιν , ἦν δ’ ἐγὼ , μύθοις ] ὀψόμεθα καὶ τοὺς ἐλάττους . δεῖ γὰρ δὴ τὸν αὐτὸν τύπον εἶναι καὶ ταὐτὸν δύνασθαι τούς τε μείζους καὶ τοὺς ἐλάττους . ἢ οὐκ οἴει ; ἔγωγε , ἴφη · ἀλλ’ οὐκ ἐννοῶ οὐδὲ τοὺς μείζους τίνας λέγεις . Οὓς Ἡσίοδός τε , εἶπον , καὶ Ὅμηρος ἡμῖν ἐλεγέτην καὶ οἶ ἄλλοι ποιηταί . οὗτοι γάρ που μύθους ψευδεῖς τοῖς ἀνθρώποις συντιθέντες ἔλεγόν τε καὶ λέγουσι .
Lemmas: “ ἐν ὁ μείζων , εἰμί δέ ἐγώ , μῦθος ] ὁράω καί ὁ μικρός . δεῖ γάρ δή ὁ αὐτός τύπος εἰμί καί αὐτός δύναμαι ὁ τε μείζων καί ὁ μικρός . ἢ οὐ οἴομαι ; ἔγωγε , Ίφη · ἀλλά οὐ ἐννοέω οὐδέ ὁ μείζων τίς λέγω . ὅς Ἡσίοδος τε , εἶπον , καί Ὅμηρος ἐγώ λέγω καί οἶς ἄλλος ποιητής . οὗτος γάρ ποῦ μῦθος ψευδής ὁ ἄνθρωπος συντίθημι λέγω τε καί λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.2
Ποίους δὴ , ἦ δ’ ὃς , καὶ τί αὐτῶν μεμφόμενος λέγεις ; Ὅπερ , ἦν δ’ ἐγὼ , χρὴ πρῶτόν τε καὶ μάλιστα μέμφεσθαι , ἄλλως τε καὶ ἐάν τις μὴ καλῶς ψεύδηται . Τί τοῦτο ; Ὅταν εἰκάζῃ τις κακῶς οὐσίαν τῷ λόγῳ περὶ θεῶν τε καὶ ἡρώων , οἶοί εἰσιν , ὥσπερ γραφεὺς μηδὲν ἐοικότα γράφων οἷς ἂν ὅμοια βουληθῇ γράψαι . Καὶ γὰρ , ἔφη , ὀρθῶς ἔχει τὰ τοιαῦτα μέμφεσθαι . ἀλλὰ πῶς δὴ λέγομεν καὶ ποῖα ;
Lemmas: ποῖος δή , εἰμί δέ ὅς , καί τίς αὐτός μέμφομαι λέγω ; ὅπερ , εἰμί δέ ἐγώ , χρή πρότερος τε καί μάλιστα μέμφομαι , ἄλλως τε καί ἐάν τις μή καλῶς ψεύδω . τις οὗτος ; ὅταν εἰκάζω τις κακῶς οὐσία ὁ λόγος περί θεός τε καί ἥρως , οἷος εἰμί , ὥσπερ γραφεύς μηδείς ἔοικα γράφω ὅς εἄν ὅμοιος βούλομαι γράφω . καί γάρ , φημί , ὀρθῶς ἔχω ὁ τοιοῦτος μέμφομαι . ἀλλά πῶς δή λέγω καί ποῖος ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.3
Πρῶτον μὲν δὴ , ἦν δ’ ἐγὼ , τὸ μέγιστον καὶ περὶ τῶν μεγίστων ψεῦδος ὁ ] εἰπὼν οὐ καλῶς ἐψεύσατο , ὡς Οὐρανός τε εἰργάσατο ἅ φησι δρᾶσαι αὐτὸν Ἡσίοδος , ὅ τε αὖ Κρόνος ὡς ἐτιμωρήσατο αὐτόν . τὰ δὲ δὴ Κρόνου ἔργα καὶ πάθη ὑπὸ τοῦ υἱέος , οὐδ’ ἂν εἰ ἦν ἀληθῆ , ᾤμην δεῖν ῥᾳδίως οὕτω λέγεσθαι πρὸς ἄφρονάς τε καὶ νέους , ἀλλὰ μάλιστα μὲν σιγᾶσθαι , εἰ δ’ ἀνάγκη τις ἦν λέγειν , δι’ ἀπορρήτων ἀκούειν ὡς ὀλιγίστους , θυσαμένους οὐ χοῖρον , ἀλλά τι μέγα καὶ ἄπορον θῦμα , ὅπως ὡς ἐλαχίστοις συνέβη ἀκοῦσαι .
Lemmas: Πρῶτος μέν δή , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μέγας καί περί ὁ μέγας ψεῦδος ὁ ] εἶπον οὖον καλῶς ψεύδω , ὡς Οὐρανός τε ἐργάζομαι ὅς φημί δράω αὐτός Ἡσίοδος , ὅς τε αὖος Κρόνος ὡς τιμωρέω αὐτός . ὁ δέ δή Κρόνος ἔργον καί πάθος ὑπό ὁ υἱός , οὐδέ εἄν εἰμί εἰμί ἀληθής , οἴομαι δήω ῥᾳδίως οὗτος λέγω πρός ἄφρων τε καί νέος , ἀλλά μάλιστα μέν σιγάω , εἰμί δέ ἀνάγκη τις εἰμί λέγω , διά ἀπόρρητος ἀκούω ὡς ὀλίγιστος , θύω οὖον χοῖρος , ἀλλά τίς μέγας καί ἄπορος θῦμα , ὅπως ὡς μικρός συμβαίνω ἀκούω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.4
Καὶ γὰρ , r ] δ’ ὃς , οὑτοί τοί γε οἶ λόγοι χαλεποί Καὶ οὐ λεκτέοι γε , ἔφην , ὧ Ἀδείμαντε , ἐν τῇ ἡμετέρᾳ πόλει . οὐδὲ λεκτέον νέῳ ἀκούοντι ὡς ἀδικῶν τὰ ἔσχατα οὐδὲν ἂν θαυμαστὸν ποιοῖ , οὐδ’ αὖ ἀδικοῦντα πατέρα κολάζων παντὶ τρόπῳ , ἀλλὰ δρῴη ἂν ὅπερ θεῶν οἱ πρῶτοί τε καὶ μέγιστοι . Οὐ μὰ τὸν Δία , ἦ δ’ ὃς , οὐδεαὐτῷ μοι δοκεῖ ἐπιτήδεια εἶναι λέγειν .
Lemmas: καί γάρ , r ] δέ ὅς , οὗτος ὅς γε οἶς λόγος χαλεπός καί οὖον λεκτέος γε , φημί , ἵημι Ἀδείμαντος , ἐν ὁ ἡμέτερος πόλις . οὐδέ λεκτέος νέος ἀκούω ὡς ἀδικέω ὁ ἔσχατος οὐδείς εἄν θαυμαστός ποιέω , οὐδέ αὖος ἀδικέω πατήρ κολάζω πᾶς τρόπος , ἀλλά δράω εἄν ὅσπερ θεός ὁ πρότερος τε καί μέγας . οὖον μά ὁ Ζεύς , εἰμί δέ ὅς , οὐδεαὐτῷ ἐγώ δοκέω ἐπιτήδειος εἰμί λέγω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.5
Οὐδέ γε , ἦν δ’ ἐγὼ , τὸ παράπαν ὡς θεοὶ θεοῖς πολεμοῦσί τε καὶ ἐπιβουλεύουσι καὶ μάχονται · οὔτε γὰρ ἀληθῆ · εἴ γε δεῖ ἡμῖν τοὺς μέλλοντας τὴν πόλιν φυλάσσειν αἴσχιστον νομί - ζεῖν τὸ ῥᾳδίως ἀλλήλοις ἀπεχθάνεσθαι . πολλοῦ δεῖ γιγαντομαχίας τε μυθολογητέον αὐτοῖς καὶ ποικιλτέον καὶ ἄλλας ἔχθρας πολλὰς καὶ παντοδαπὰς θεῶν τε καὶ ἡρώων πρὸς συγγενεῖς τε καὶ οἰκείους αὐτῶν , ἀλλ’ εἴ πως μέλλοιμεν πείσειν ὡς οὐδεὶς πώποτε πολίτης ἕτερος ἑτέρῳ ἀπήχθετο οὐδ’ ἐστὶ τοῦτο ὅσιον , τοιαῦτα μᾶλλον λεκτέα πρὸς τὰ παιδία εὐθὺς , καὶ γέρουσι καὶ γραυσὶ καὶ πρεσβυτέροις γιγνομένοις , καὶ τοὺς ποιητὰς ἐγγὺς τούτων ἀναγκαστέον λογοποιεῖν .
Lemmas: οὐδός γε , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ παράπαν ὡς θεός θεός πολεμέω τε καί ἐπιβουλεύω καί μάχομαι · οὔτε γάρ ἀληθής · εἰμί γε δεῖ ἐγώ ὁ μέλλω ὁ πόλις φυλάσσω αἰσχρός νωμι - ζέω ὁ ῥᾳδίως ἀλλήλων ἀπεχθάνομαι . πολύς δεῖ γιγαντομαχία τε μυθολογητέον αὐτός καί ποικιλτέον καί ἄλλος ἔχθρα πολύς καί παντοδαπός θεός τε καί ἥρως πρός συγγενής τε καί οἰκεῖος αὐτός , ἀλλά εἰμί πως μέλλω πείθω ὡς οὐδείς πώποτε πολίτης ἕτερος ἕτερος ἀπεχθάνομαι οὐδέ εἰμί οὗτος ὅσιος , τοιοῦτος μᾶλλον λεκτέος πρός ὁ παιδίον εὐθύς , καί γέρων καί γραῦς καί πρέσβυς γίγνομαι , καί ὁ ποιητής ἐγγύς οὗτος ἀναγκαστέος λογοποιέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.6
Ἥρας δὲ δεσμοὺς ὑπὸ υἱέος καὶ Ἡφαίστου ῥίψεις ὑπὸ πατρὸς , μέλλοντος τῇ μητρὶ ἀμύνειν τυπτομένῃ , καὶ θεομαχίας ὅσας Ὅμηρος πεποίηκεν , οὐ παραδεκτέον εἰς τὴν πόλιν , οὔτ' ἐν ὑπονοίαις πεποιημένας οὔτε ἄνευ ὑπονοιῶν .
Lemmas: Ἥρα δέ δεσμός ὑπό υἱός καί Ἥφαιστος ῥίπτω ὑπό πατήρ , μέλλω ὁ μήτηρ ἀμύνω τύπτω , καί θεομαχία ὅσος Ὅμηρος ποιέω , οὖον παραδεκτέον εἰς ὁ πόλις , οὔτε ἐν ὑπόνοια ποιέω οὔτε ἄνευ ὑπόνοια .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.7
ὁ γὰρ νέος οὐχ οἷός τε κρίνειν ὅ τι τε ὑπόνοια καὶ ὅ τι μὴ , ἀλλ’ ἃ ἂν τηλικοῦτος ὢν λάβῃ ἐν ταῖς δόξαις , δυσέκνιπτά τε καὶ ἀμετάστατα φιλεῖ γίγνεσθαι . ὧν δὴ ἴσως ἕνεκα περὶ παντὸς ποιητέον , ἃ πρῶτα ἀκούουσιν , ὅτι κάλλιστα μεμυθολογημένα πρὸς ἀρετὴν ἀκούειν .
Lemmas: ὁ γάρ νέος οὐ οἷος τε κρίνω ὅς τίς τε ὑπόνοια καί ὅς τίς μή , ἀλλά ὁ εἄν τηλικόσδε εἰμί λαμβάνω ἐν ὁ δόξα , δυσέκνιπτος τε καί ἀμετάστατος φιλέω γίγνομαι . ὅς δή ἴσως ἕνεκα περί πᾶς ποιητέος , ὁ πρῶτος ἀκούω , ὅτι καλῶς μυθολογέω πρός ἀρετή ἀκούω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.8
Ἔχει γὰρ , ἔφη , λόγον · ἀλλ’ εἴ τις αὖ καὶ ταῦτα ἐρωτῴη ἡμᾶς ἅττα ἐστὶ καὶ τίνες οἶ μῦθοι , τίνας ἂν φαῖμεν ; καὶ ἐγὼ εἶπον , ὦ Ἀδείμαντε , οὐκ ἐσμὲν ποιηταὶ ἐγώ τε καὶ σὺ ἐν τῷ παρόντι , ἀλλ’ οἰκισταὶ πόλεως . οἰκισταῖς δὲ τοὺς μὲν τύπους προσήκει εἰδέναι ἐν οἷς δεῖ μυθολογεῖν τοὺς ποιητὰς , παρ’ οὓς ἐὰν ποιῶσιν οὐκ ἐπιτρεπτέον , οὐ μὴν αὐτοῖς γε ποιητέον μύθους .
Lemmas: ἔχις γάρ , φημί , λόγος · ἀλλά εἰμί τις αὖος καί οὗτος ἐρωτάω ἐγώ ὅστις εἰμί καί τίς οἶς μῦθος , τίς εἄν φημί ; καί ἐγώ εἶπον , εἰμί Ἀδείμαντος , οὐ εἰμί ποιητής ἐγώ τε καί σύ ἐν ὁ πάρειμι , ἀλλά οἰκιστής πόλις . οἰκιστής δέ ὁ μέν τύπος προσήκω οἶδα ἐν ὅς δεῖ μυθολογέω ὁ ποιητής , παρά ὅς ἐάν ποιέω οὐ ἐπιτρεπτέον , οὖον μήv αὐτός γε ποιητέος μῦθος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.9
Ὀρθῶς , ἔφη · ἀλλ’ αὐτὸ δὴ τοῦτο οἷ τύποι περὶ θεολογίας τίνες ἂν εἶεν ; Τοιοίδε πού τινες , ἦν δ’ ἐγὼ , οἷος τυγχάνει ὢν ὁ θεὸς , ἀεὶ δή που ἀποδοτέον , ἐάν τέ τις αὐτὸν ἐν ἔπεσι ποιῇ ἐάν τε ἐν μέλεσιν ἐάν τε ἐν τραγῳδίᾳ . Δεῖ γάρ . Οὐκοῦν ἀγαθὸς ὁ θεὸς τῷ ὄντι τε καὶ λεκτέον οὕτω .
Lemmas: ὀρθῶς , φημί · ἀλλά αὐτός δή οὗτος οἷ τύπος περί θεολογία τίς εἄν ἄγω ; τοιόσδε πού τις , εἰμί δέ ἐγώ , οἷος τυγχάνω εἰμί ὁ θεός , ἀεί δή ποῦ ἀποδοτέον , ἐάν τε τις αὐτός ἐν ἔπος ποιέω ἐάν τε ἐν μέλος ἐάν τε ἐν τραγῳδία . Δεύς γάρ . οὐκοῦν ἀγαθός ὁ θεός ὁ εἰμί τε καί λεκτέος οὗτος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.10
Τί μήν ; Ἀλλὰ μὴν οὐδέν γε τῶν ἀγαθῶν βλαβερόν . ἦ γάρ ; Οὔ μοι δοκεῖ . Ἄρ’ οὖν τὸ μὴ βλαβερὸν βλάπτει ; Οὐδαμῶς . Ὃ δὲ μὴ βλάπτει , κακόν τι ποιεῖ ; Οὐδὲ τοῦτο . ὁ δέ γε μηδὲν κακὸν ποιεῖ , οὐδ’ ἄν τινος εἴη κακοῦ αἴτιον . Πῶς γάρ ; Τί δέ ; ὠφέλιμον τὸ ἀγαθόν ; Ναί . Αἴτιον ἄρα εὐπραγίας ; Ναί .
Lemmas: τις μείς ; ἀλλά μήv οὐδείς γε ὁ ἀγαθός βλαβερός . εἰμί γάρ ; οὖον ἐγώ δοκέω . ἄρα οὖν ὁ μή βλαβερός βλάπτω ; οὐδαμός . ὅς δέ μή βλάπτω , κακός τίς ποιέω ; οὐδέ οὗτος . ὁ δέ γε μηδείς κακός ποιέω , οὐδέ ἄν τις εἰμί κακός αἴτιος . Πῶς γάρ ; τις δέ ; ὠφέλιμος ὁ ἀγαθός ; Ναίς . αἴτιος ἄρα εὐπραγία ; Ναίς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.11
Οὐκ ἄρα πάντων γε αἴτιοντὸ ἀγαθὸν , ἀλλὰ τῶν μὲν εὖ ἐχόντων αἴτιον , τῶν δὲ κακῶν ἀναίτιον . Παντελῶς γε , ἔφη . Οὐδ’ ἄρα , ἦν δ’ ἐγὼ , ὁ θεὸς , ἐπειδὴ ἀγαθὸς , πάντων ἂν εἴη αἴτιος , ὡς οἶ πολλοὶ λέγουσιν , ἀλλ’ ὀλίγων τοῖς ἀνθρώοις αἴτιος , πολλῶν δὲ ἀναίτιος · πολὺ γὰρ ἐλάττω τὰ ἀγαθὰ τῶν κακῶν ἡμῖν . καὶ τῶν μὲν ἀγαθῶν οὐδὲν ἄλλο αἰτιατέον , τῶν δὲ κακῶν ἄλλα ἄττα δεῖ ζητεῖν τὰ αἴτια , ἀλλ’ οὐ τὸν θεόν .
Lemmas: οὐ ἄρα πᾶς γε αἰτέω ἀγαθός , ἀλλά ὁ μέν εὕω ἔχω αἴτιος , ὁ δέ κακός ἀναίτιος . παντελῶς γε , φημί . οὐ ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ θεός , ἐπεί ἀγαθός , πᾶς εἄν εἰμί αἴτιος , ὡς οἶς πολύς λέγω , ἀλλά ὀλίγος ὁ ἀνθρώοις αἴτιος , πολύς δέ ἀναίτιος · πολύς γάρ μικρός ὁ ἀγαθός ὁ κακός ἐγώ . καί ὁ μέν ἀγαθός οὐδείς ἄλλος αἰτιατέον , ὁ δέ κακός ἄλλος τις δεῖ ζητέω ὁ αἴτιος , ἀλλά οὖον ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.12
Ἀληθέστατα , ἔφη , δοκεῖς μοι λέγειν . Οὐκ ἄρα , ἦν δ’ ἐγὼ , ἀποδεκτέον οὔτε Ομήρου οὔτε ἄλλου ποιητοῦ ταύτην τὴν ἁμαρτίαν περὶ τοὺς θεοὺς ἀνοήτως ἁμαρτάνοντος , καὶ λέγοντος ὡς δοιοὶ πίθοι κατακείαται ἐν Δῖός οὔδει κηρῶν ἔμπλειοι , ὁ μὲν ἐσθλῶν , αὐτὰρ ὁ δειλῶν ·
Lemmas: ἀληθής , φημί , δοκέω ἐγώ λέγω . οὐ ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ἀποδεκτέος οὔτε Ὅμηρος οὔτε ἄλλος ποιητής οὗτος ὁ ἁμαρτία περί ὁ θεός ἀνόητος ἁμαρτάνω , καί λέγω ὡς δοιοί πείθω κατάκειμαι ἐν Δῖος οὖδας κῆρ ἔμπλεος , ὁ μέν ἐσθλός , ἀτάρ ὁ δειλός ·
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.13
καὶ ᾧ μὲν ἂν μίξας ὁ Ζεὺς ἀμφοτέρων δῷ , ἄλλοτε μέν γε κακῷ ὅ γε κύρεται , ἄλλοτε δ’ ἐσθλῷ . ᾧ δ’ ἂν μὴ , ἀλλ’ ἄκρατα τὰ ἕτερα , τὸν δὲ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει · c
Lemmas: καί ὅς μέν εἄν μίγνυμι ὁ Ζεύς ἀμφότερος δίδωμι , ἄλλοτε μέν γε κακός ὅς γε κύρω , ἄλλοτε δέ ἐσθλός . ὅς δέ εἄν μή , ἀλλά ἄκρατος ὁ ἕτερος , ὁ δέ κακός βούβρωστις ἐπί Χθών δῖος ἐλαύνω · c
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.14
οὐδ’ ὡς ταμίας ὁ Ζεὺς ἡμῖν ἀγαθῶν τε κακῶν τε τέτυκται . τὴν δὲ τῶν ὅρκων καὶ σπονδῶν σύγχυσιν , ἣν ὁ Πάνδαρος συνέχεεν , ἐάν τις φῇ δι’ Ἀθηνᾶς τε καὶ Δῖός γεγονέναι , οὐκ ἐπαινεσόμεθα · οὐδὲ θεῶν ἔριν τε καὶ κρίσιν διὰ Θέμιδός τε καὶ Δῖός · οὐδ’ αὖ , ὡς Αίσχύλος λέγει , ἐατέον ἀκούειν τοὺς νέους , ὅτι θεὸς μὲν αἰτίαν φύει βροτοῖς , ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ .
Lemmas: οὐδέ ὡς τάμιας ὁ Ζεύς ἐγώ ἀγαθός τε κακός τε τεύχω . ὁ δέ ὁ Ὅρκος καί σπονδή σύγχυσις , ὅς ὁ Πάνδαρος συγχέω , ἐάν τις φημί διά Ἀθηνᾶ τε καί Δῖος γίγνομαι , οὐ ἐπαινέω · οὐδέ θεός Ἔρις τε καί κρίσις διά Θέμις τε καί Δῖος · οὐδέ αὖος , ὡς Αἰσχύλος λέγω , ἐατέος ἀκούω ὁ νέος , ὅτι θεός μέν αἴτιος φύω βροτός , ὅταν κακόω δῶμα παμπήδην ἐθέλω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.15
ἀλλ’ ἐάν τις ποιῇ ἐν οἶς ταῦτα τὰ ἰαμβεῖα ἔνεστι , τὰ τῆς Νιόβης πάθη ἤ τὰ Πελοπιδῶν ἤ τὰ Τρωϊκὰ ἤ τι ἄλλο τῶν τοιούτων , ἤ οὐ θεοῦ ἔργα ἐατέον αὐτὰ λέγειν , ἤ εἰ θεοῦ , ἐξευρετέον αὐτοῖς σχεδὸν ὅν νῦν ἡμεῖς λόγον ζητοῦμεν , καὶ λεκτέον ὡς ὁ μὲν θεὸς δίκαιά τε καὶ ἀγαθὰ εἰργάζετο , οἱ δὲ ὠνίναντο κολαζόμενοι . ὡς δ’ ἄθλιοι μὲν οἱ δίκην διδόντες , ἦν δὲ ὁ δρῶν ταῦτα θεὸς , οὐκ ἐκτέον λέγειν τὸν ποιητήν .
Lemmas: ἀλλά ἐάν τις ποιέω ἐν οἶς οὗτος ὁ ἰαμβεῖος ἔνειμι , ὁ ὁ Νιόβη πάθος ἤ ὁ Πελοπίδης ἤ ὁ Τρωικός ἤ τίς ἄλλος ὁ τοιοῦτος , ἤ οὖον θεός ἔργον ἐατέος αὐτός λέγω , ἤ εἰμί θεός , ἐξευρετέος αὐτός σχεδόν ὅς νῦν ἐγώ λόγος ζητέω , καί λεκτέος ὡς ὁ μέν θεός δίκαιος τε καί ἀγαθός ἐργάζομαι , ὁ δέ ὀνίνημι κολάζω . ὡς δέ ἄθλιος μέν ὁ δίκη δίδωμι , εἰμί δέ ὁ δράω οὗτος θεός , οὐ κτέω λέγω ὁ ποιητής .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.16
ἀλλ’ εἰ μὲν ὅτι ἐδεήθησαν κολάσεως λέγοιεν ὡς ἄθλιοι οἱ κακοὶ , διδόντες δὲ δίκην ὠφελοῦντο ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ἐατέον .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν ὅτι δήω κόλασις λέγω ὡς ἄθλιος ὁ κακός , δίδωμι δέ δίκη ὀνίνημι ὑπό ὁ θεός , ἐατέος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.17
κακῶν δὲ αἴτιον φάναι θεόν τινι γίγνεσθαι ἀγαθὸν ὄντα , διαμαχητέον παντὶ τρόπῳ , μήτε τινὰ ταῦτα λέγειν ἐν τῇ ἑαυτοῦ πόλει , εἰ μέλλει εὐνομήσεσθαι , μήτε τινὰ ἀκούειν , μήτε νεώτερον μήτε πρεσβύτερον , μήτε ἐν μέτρῳ μήτ’ ἄνευ μέτρου μυθολογοῦντα , ὡς οὔτε ὅσια ἄν λεγόμενα , εἰ λέγοιτο , οὔτε ξύμφορα ἡμῖν οὔτε ξύμφωνα αὐτὰ αὑτοῖς .
Lemmas: κακός δέ αἴτιος φαίνω θεός τις γίγνομαι ἀγαθός εἰμί , διαμαχητέον πᾶς τρόπος , μήτε τις οὗτος λέγω ἐν ὁ ἑαυτοῦ πόλις , εἰμί μέλλω εὐνομέομαι , μήτε τις ἀκούω , μήτε νέος μήτε πρέσβυς , μήτε ἐν μέτρον μήτε ἄνευ μέτρον μυθολογέω , ὡς οὔτε ὅσιος ἄν λέγω , εἰμί λέγω , οὔτε σύμφορος ἐγώ οὔτε σύμφωνος αὐτός ἑαυτοῦ .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.18
Ξύμψηφός σοι εἰμὶ , ἔφη , τούτου τοῦ νόμου , κάμοὶ ἀρέσκει . Οὖτος μὲν τοίνυν , ἦν δ’ ἐγὼ , εἶς ἄν εἴη τῶν περὶ θεοῦ νόμων τε καὶ τύπων , ἐν οἶς δεήσει τούς τε λέγοντας λέγειν καὶ τοὺς ποιοῦντας ποιεῖν μὴ πάντων αἴτιον τὸν θεὸν , ἀλλὰ τῶν ἀγαθῶν . Καὶ μάλα , ἔφη , ἀπόχρη .
Lemmas: Ξύμψηφός σύ εἰμί , φημί , οὗτος ὁ νόμος , κάμνω ἀρέσκω . οὗτος μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί ἄν εἰμί ὁ περί θεός νόμος τε καί τύπος , ἐν οἶς δήω ὁ τε λέγω λέγω καί ὁ ποιέω ποιέω μή πᾶς αἴτιος ὁ θεός , ἀλλά ὁ ἀγαθός . καί μάλα , φημί , ἀποχράω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.19
Τί δὲ δὴ ὁ δεύτερος ὅδε ; ἆρα γόητα τὸν θεὸν οἴει εἶναι , πκαὶ οἶον ἐξ ἐπιβουλῆς φαντάζεσθαι ἄλλοτε ἐν ἄλλαις ἰδεαις , τοτὲ μὲν αὐτὸν γιγνόμενον καὶ ἀλλάττοντα τὸ αὑτοῦ εἶδος εἰς πολλὰς μορφὰς , τοτὲ δὲ ἡμᾶς ἀπατῶντα καὶ ποιοῦντα περὶ αὑτοῦ τοιαῦτα δοκεῖν , ἤ ἁπλοῦν τε εἶναι , καὶ πάντων ἥκιστα τῆς αὑτοῦ ἰδέας πἐκβαίνειν ; Οὐκ ἔχω , ἔφη , νῦν γε οὕτως εἰπεῖν .
Lemmas: τις δέ δή ὁ δύο ὅδε ; ἆρα γόης ὁ θεός οἴομαι εἰμί , πκαὶ οἶος ἐκ ἐπιβουλή φαντάζω ἄλλοτε ἐν ἄλλος ἰδέα , τοτέ μέν αὐτός γίγνομαι καί ἀλλάσσω ὁ αὐτός εἶδος εἰς πολύς μορφή , τοτέ δέ ἐγώ ἀπατάω καί ποιέω περί αὐτός τοιοῦτος δοκέω , ἤ ἁπλόος τε εἰμί , καί πᾶς ἥκιστος ὁ αὐτός ἰδέα ἐπικαίνω ; οὐ ἔχω , φημί , νῦν γε οὕτως εἶπον .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.20
Τί δὲ τόδε ; οὐκ ἀνάγκη , εἴπερ τι ἐξίσταιτο τῆς αὑτοῦ ἰδέας , ἢ αὐτὸ ὑφ’ αὑτοῦ μεθίστασθαι , ἢ ὑπ’ ἄλλου ; Ἀνάγκη . Οὐκοῦν ὑπὸ μὲν ἄλλου τὰ ἄριστα ἔχοντα ἥκιστα ἀλλοιοῦταί τε καὶ κινεῖται , οἶον σῶμα ὑπὸ σιτίων τε καὶ ποτῶν καὶ πόνων , καὶ πᾶν φυτὸν ὑπὸ εἰλήσεων τε καὶ ἀνέμων καὶ τῶν τοιούτων παθημάτων , οὐ τὸ ὑγιέσταστόν τε καὶ χαριέστατον ἥκισταἀλλοιοῦται ; Πῶς δ’ οὔ ;
Lemmas: τις δέ ὅδε ; οὐ ἀνάγκη , εἴπερ τίς ἐξίστημι ὁ αὐτός ἰδέα , ἢ αὐτός ὑπό αὐτός μεθίστημι , ἢ ὑπό ἄλλος ; Ἀνάγκη . οὐκοῦν ὑπό μέν ἄλλος ὁ ἀγαθός ἔχω ἥκιστος ἀλλοιόω τε καί κινέω , οἶος σῶμα ὑπό σιτίον τε καί ποτός καί πόνος , καί πᾶς φυτόν ὑπό εἴλησις τε καί ἄνεμος καί ὁ τοιοῦτος πάθημα , οὖον ὁ ὑγιής τε καί χαρίεις ηκιστααλλοιοω ; Πῶς δέ οὖον ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.21
Ψυχὴν δὲ οὐ τὴν ἀνδρειοτάτην καὶ φρονιμωτάτην ἥκιστ’ ἄν τι πάθος ἔξωθεν ταράξειέτε φρονιμωτάτην Ναί . Καὶ μήν που καὶ τά γε ξύνθετα πάντα σκεύη τε καὶ οἰκοδομήματα καὶ ἀμφιέσματα , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , τὰ εὖ εἰργασμένα καὶ εὖ ἔχοντα ὑπὸ χρόνου τε καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων ἥκιστα ἀλλοιοῦται . Ἒστι ταῦτα .
Lemmas: Ψυχή δέ οὖον ὁ ἀνδρεῖος καί φρόνιμος ἥκιστος ἄν τίς πάθος ἔξωθεν ταράσσω φρόνιμος Ναίς . καί μείς ποῦ καί ὁ γε σύνθετος πᾶς σκεῦος τε καί οἰκοδόμημα καί ἀμφίεσμα , κατά ὁ αὐτός λόγος , ὁ εὕω ἐργάζομαι καί εὕω ἔχω ὑπό χρόνος τε καί ὁ ἄλλος πάθημα ἥκιστος ἀλλοιόω . εἰμί οὗτος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.22
Πᾶν’ δὴ τὸ καλῶς ἔχον ἢ φύσει ἢ τέχνῃ ἢ ἀμφοτέροις ἐλαχίστην μεταβολὴνὑπ' ἄλλου ἐνδέχεται . Ἔοικεν . Ἀλλὰ μὴν ὁ θεός γε καὶ τὰ τοῦ θεοῦ πάντη ἄριστα ἔχει . Πῶς δ’ οὔ ; Ταύτῃ μὲν δὴ ἥκιστ’ ἂν πολλὰς μορφὰς ἴσχοι ὁ θεός . Ἥκιστα δῆτα . Ἀλλ’ ἆρα αὐτὸς αὑτὸν μεταβάλλοι ἂν καὶ ἀλλοιοῖ ; Δηλονότι , ἔφη , εἴπερ ἀλλοιοῦται .
Lemmas: πάνυ δή ὁ καλῶς ἔχω ἢ φύσις ἢ τέχνη ἢ ἀμφότερος μικρός μεταβολή ἄλλος ἐνδέχομαι . ἔοικα . ἀλλά μήv ὁ θεός γε καί ὁ ὁ θεός πάντῃ ἀγαθός ἔχω . Πῶς δέ οὖον ; Ταύτη μέν δή ἥκιστος εἄν πολύς μορφή ἴσχω ὁ θεός . ἥκιστος δῆτα . ἀλλά ἆρα αὐτός ἑαυτοῦ μεταβάλλω εἄν καί ἀλλοιόω ; δηλονότι , φημί , εἴπερ ἀλλοιόω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.23
Πότερον οὖν ἐπὶ τὸ βέλτιόν τε καὶ κάλλιον μεταβάλλει ἑαυτὸν , ἢ ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ αἴσχιον αὑτοῦ ; Ἀνάγκη , ἔφη , ἐπὶ τὸ χεῖρον ἑαυτοῦ , εἴπερ ἀλλοιοῦται · οὐ γάρ που ἐνδεᾶ γε φήσομεν τὸν θεὸν κάλλους ἢ ἀρετῆς εἶναι . Ὀρθότατα , ἦν δ’ ἐγὼ , λέγεις . καὶ οὕτως ἔχοντος δοκεῖ ἄν τίς σοι , ὦ Ἀδείμαντε , ἑκὼν αὑτὸν χείρω ποιεῖν ὁπῃοῦν ἢ θεῶν ἢ ἀνθρώπων ;
Lemmas: πότερος οὖν ἐπί ὁ βελτίων τε καί καλός μεταβάλλω ἑαυτοῦ , ἢ ἐπί ὁ χείρων καί αἰσχρός αὐτός ; Ἀνάγκη , φημί , ἐπί ὁ χείρων ἑαυτοῦ , εἴπερ ἀλλοιόω · οὖον γάρ ποῦ ἐνδεής γε φημί ὁ θεός κάλλος ἢ ἀρετή εἰμί . ὀρθός , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω . καί οὕτως ἔχω δοκέω ἄν τίς σύ , εἰμί Ἀδείμαντος , ἑκών ἑαυτοῦ χείρων ποιέω ὅπη ἢ θεός ἢ ἄνθρωπος ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.24
Ἀδύνατον , ἔφη . Ἀδύνατον ἄρα , ἔφην , καὶ θεὸν ἐθέλειν αὑτὸν ἀλλοιοῦν , ἀλλ’ , ὡς ἔοικε , κάλλιστος καὶ ἄριστος ὢν εἰς τὸ δυνατὸν ἕκαστος αὐτῶν μένει ἀεὶ ἁπλῶς ἐν τῇ αὑτοῦ μορφῇ . Πᾶσα , ἔφη , ἀνάγκη ἔμοιγε δοκεῖ . Μηδεὶς ἄρα , ἦν δ’ ἐγὼ , ὦ ἄριστε , λεγέτω ἡμῖν τῶν ποιητῶν ὡς θεοὶ ξείνοισιν ἐοικότες ἀλλοδαποῖσιν , παντοῖοι τελέθοντες , ἐπιστρωφῶσι πόληας .
Lemmas: ἀδύνατος , φημί . ἀδύνατος ἄρα , φημί , καί θεός ἐθέλω ἑαυτοῦ ἀλλοιόω , ἀλλά , ὡς ἔοικα , καλός καί ἀγαθός εἰμί εἰς ὁ δυνατός ἕκαστος αὐτός μένω ἀεί ἁπλόος ἐν ὁ αὐτός μορφή . πᾶσα , φημί , ἀνάγκη ἐγώ δοκέω . μηδείς ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί ἀγαθός , λέγω ἐγώ ὁ ποιητής ὡς θεός ξένος ἔοικα ἀλλοδαπός , παντοῖος τελέθω , ἐπιστρωφάω πόλις .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.25
μηδὲ Πρωτέως τε καὶ Θέτιδος καταψευδέσθω μηδεὶς , μηδ’ ἐν τραγῳδίαις μηδ’ έν τοῖς ἄλλοις ποι - ἤμασιν εἰσαγέτω Ἥραν ἠλλοιωμένην , ὡς ἱέρειαν ἀγείρουσαν Ἰνάχου Ἀργείου ποταμοῦ παισὶν βιοδώροις .
Lemmas: μηδέ Πρωτεύς τε καί Θέτις καταψεύδομαι μηδείς , μηδέ ἐν τραγῳδία μηδέ ἐν ὁ ἄλλος ποῖ - ἦμαρ εἰσάγω Ἥρα ἀλλοιόω , ὡς ἱέρεια ἀγείρω Ἴναχος Ἀργεῖος ποταμός παῖς βιόδωρος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.26
καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ μὴ ἡμῖν ψευδέσθωσαν . μηδ’ αὖ ὑπὸ τούτων ἀναπειθόμεναι αἶ μητέρες τὰ παιδία ἐκδειματούντων , λέγουσαι τοὺς μύθους κακῶς , ὡς ἄρα θεοίτινες περιέρχονται νύκτωρ πολλοῖς ξένοις καὶ παντοδαποῖς ἰνδαλλόμενοι , ἵνα μὴ ἅμα μὲν εἰς θεοὺς βλασφημῶσιν , ἅμα δὲ τοὺς παῖδας ἀπεργάζωνται δειλοτέρους . Μὴ γὰρ , ἔφη .
Lemmas: καί ἄλλος τοιοῦτος πολύς μή ἐγώ ψεύδω . μηδέ αὖος ὑπό οὗτος ἀναπείθω ἀεί μήτηρ ὁ παιδίον ἐκδειματόω , λέγω ὁ μῦθος κακῶς , ὡς ἄρα θεός περιέρχομαι νύκτωρ πολύς ξένος καί παντοδαπός ἰνδάλλομαι , ἵνα μή ἅμα μέν εἰς θεός βλασφημέω , ἅμα δέ ὁ παῖς ἀπεργάζομαι δειλός . μή γάρ , φημί .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.27
Ἀλλ' ἆρα , ἦν δ’ ἐγὼ , αὐτοὶ μὲν οἶ θεοί εἰσιν οἷοι μὴ ματαβάλλειν , ἡμᾶς δὲ ποιοῦσι δοκεῖν σφᾶς παντοδαποὺς φαίνεσθαι ἐξαπατῶντες καὶ γοητεύοντες ; Ἴσως , ἔφη . Τί δέ ; ἦν δ’ ἐγώ · ψεύδεσθαι ὁ θεὸς ἐθέλοι ἂν ἢ λόγῳ ἢ ἔργῳ φαντάσματα προτείνων ; Οὐκ οἶδα , ἦ δ’ ὅς .
Lemmas: ἀλλά ἆρα , εἰμί δέ ἐγώ , αὐτός μέν οἶς θεός εἰμί οἷος μή μεταβάλλω , ἐγώ δέ ποιέω δοκέω σφεῖς παντοδαπός φαίνω ἐξαπατάω καί γοητεύω ; ἴσος , φημί . τις δέ ; εἰμί δέ ἐγώ · ψεύδω ὁ θεός ἐθέλω εἄν ἢ λόγος ἢ ἔργον φάντασμα προτείνω ; οὐ οἶδα , εἰμί δέ ὅς .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.28
Οὐκ οἶσθα 5 ἦν δ’ ἐγὼ , ὅτι τό γε ὡς ἀληθῶς ψεῦδος , εἰ οἷόν τε τοῦτ’ εἰπεῖν , πάντες θεοί τε καὶ ἄνθρωποι μισοῦσι ; Πῶς , ἔφη , λέγεις ; Οἶσθά που , ἦν δ’ ἐγὼ , ὅτι τῷ κυριωτάτῳ ἑαυτῶν ψεύδεσθαι καὶ περὶ τὰ κυριώτατα οὐδεὶς ἑκὼν ἐθέλει , ἀλλὰ πάντων μάλιστα φοβεῖται ἐκεῖ αὐτὸ κεκτῆσθαι . Οὐδὲ νῦν πω , ἦ δ’ ὃς , μανθάνω .
Lemmas: οὐ οἶδα 5 εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι ὁ γε ὡς ἀληθής ψεῦδος , εἰμί οἷος τε οὗτος εἶπον , πᾶς θεός τε καί ἄνθρωπος μισέω ; Πῶς , φημί , λέγω ; οἶδα ποῦ , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι ὁ κύριος ἑαυτοῦ ψεύδω καί περί ὁ κύριος οὐδείς ἑκών ἐθέλω , ἀλλά πᾶς μάλιστα φοβέω ἐκεῖ αὐτός κτάομαι . οὐδέ νῦν πω , εἰμί δέ ὅς , μανθάνω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.29
Οἴει γάρ τί με , ἔφην , σεμνὸν λέγειν · ἐγὼ δὲ λέγω ὅτι τῇ ψυχῇ περὶ τὰ ὄντα ψεύδεσθαί τε καὶ ἐψεῦσθαι καὶ ἀμαθῆ εἶναι καὶ ἐνταῦθα ἔχειν τε καὶ κεκτῆσθαι τὸ ψεῦδος πάντες ἥκιστ’ ἂν δέξαιντο καὶ μισοῦσι μάλιστα αὐτὸ ἐν τῷ τοιούτῳ .
Lemmas: οἴομαι γάρ τίς ἐγώ , φημί , σεμνός λέγω · ἐγώ δέ λέγω ὅτι ὁ Ψυχή περί ὁ εἰμί ψεύδω τε καί ψεύδω καί ἀμαθής εἰμί καί ἐνταῦθα ἔχω τε καί κτάομαι ὁ ψεῦδος πᾶς ἥκιστος εἄν δέχομαι καί μισέω μάλιστα αὐτός ἐν ὁ τοιοῦτος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.30
Πολύ γ’ , ἔφη . Ἀλλὰ μὴν ὀρθότατά γ’ ἂν , ὃ νῦν δὴ ἔλεγον , τοῦτο ὡς ἀληθῶς ψεῦδος καλοῖτο , ἡ ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ ἐψευσμένου ἄγνοια , ἐπεὶ τό γε ἐν τοῖς λόγοις μίμημά τι τοῦ ἐν τῇ ψυχῇ ἐστι παθήματος καὶ ὕστερον γεγονὸς εἴδωλον , οὐ πάνυ ἄκρατον ψεῦδος . ἢ οὐχ οὕτω ; Πάνυ μὲν οὑν .
Lemmas: Πολύς γε , φημί . ἀλλά μήv ὀρθός γε εἄν , ὅς νῦν δή λέγω , οὗτος ὡς ἀληθής ψεῦδος καλέω , ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ ψεύδω ἄγνοια , ἐπεί ὁ γε ἐν ὁ λόγος μίμημα τίς ὁ ἐν ὁ Ψυχή εἰμί πάθημα καί ὕστερος γίγνομαι εἴδωλον , οὖον πάνυ ἄκρατος ψεῦδος . ἢ οὐ οὗτος ; πάνυ μέν ἐν .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.31
Τὸ μὲν δὴ τῷ ὄντι ψεῦδος οὐ μόνον ὑπὸ θεῶν , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ ἀνθρώπων μισεῖται . Δοκεῖ μοι . Τί δὲ δή ; τὸ ἐν τοῖς λόγοις ψεῦδος πότε καὶ ἐν τῷ χρήσιμον , ὥστε μὴ ἄξιον εἶναι μίσους ; ἆρ’ οὐ πρός τε τοὺς πολεμίους καὶ τῶν καλουμένων φίλων , ὅταν διὰ μανίαν ἤ τινα ἄνοιαν κακόν τι ἐπιχειρῶσι πράττειν , τότε ἀποτροπῆς ἕνεκα ὡς φάρμακον χρήσιμον γίγνεται ;
Lemmas: ὁ μέν δή ὁ εἰμί ψεῦδος οὖον μόνος ὑπό θεός , ἀλλά καί ὑπό ἄνθρωπος μισέω . δοκέω ἐγώ . τις δέ δή ; ὁ ἐν ὁ λόγος ψεῦδος πότε καί ἐν ὁ χρήσιμος , ὥστε μή ἄξιος εἰμί μῖσος ; ἆρα οὖον πρός τε ὁ πολέμιος καί ὁ καλέω Φίλων , ὅταν διά μανία ἤ τις ἄνοια κακός τίς ἐπιχειρέω πράσσω , τότε ἀποτροπή ἕνεκα ὡς φάρμακον χρήσιμος γίγνομαι ;
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.32
καὶ ἐν αἷς νῦν δὴ ἐλέγομεν ταῖς μυθολογίαις , διὰ τὸ μὴ εἰδέναι ὅπη τἀληθὲς ἔχει περὶ τῶν παλαιῶν , ἀφομοιοῦντες τῷ ἀληθεῖ τὸ ψεῦδος ὅτι μάλιστα , οὕτω χρήσιμον ποιοῦμεν ; Καὶ μ ΄λα , ἦ δ’ ὃς , οὕτως ἔχει . Κατὰ τί δὴ οὖν τούτων τῷ θεῷ τὸ ψεῦδος χρήσιμον ; πότερον διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τὰ παλαιὰ ἀφομοιῶν ἂν ψεύδοιτο ; Γελοῖον μέντἂν εἴη , ἔφη .
Lemmas: καί ἐν ὅς νῦν δή λέγω ὁ μυθολογία , διά ὁ μή οἶδα ὅπῃ ἀληθής ἔχω περί ὁ παλαιός , ἀφομοιόω ὁ ἀληθής ὁ ψεῦδος ὅτι μάλιστα , οὗτος χρήσιμος ποιέω ; καί μ ὅλος , εἰμί δέ ὅς , οὕτως ἔχω . κατά τίς δή οὖν οὗτος ὁ θεός ὁ ψεῦδος χρήσιμος ; πότερος διά ὁ μή οἶδα ὁ παλαιός ἀφομοιόω εἄν ψεύδω ; γέλοιος μέντοι εἰμί , φημί .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.33
Ποιητὴς μὲν ἄρα ἐν θεῷ ψευδὴς οὐκ ἔνι ; Οὔ μοι δοκεῖ . Ἀλλὰ δεδιὼς τοὺς ἐχθροὺς ἂν ψεύδοιτο ; Πολλοῦ γε δεῖ . Ἀλλὰ δι’ οἰκείων ἄνοιαν , ἢ μανίαν ; Ἀλλ’ οὐδεὶς , ἔφη , τῶν ἀνοήτων καὶ μαινομένων θεοφιλής . Οὐκ ἄρα ἐστὶν οὗ ἕνεκα ἂν θεὸς ψεύδοιτο ; Οὐκ ἔστι . Πάντη ἄρα ἀψευδὲς τὸ δαιμόνιόν τε καὶ τὸ θεῖον . Παντά - πάσι μὲν οὖν , ἔφη .
Lemmas: Ποιητής μέν ἄρα ἐν θεός ψευδής οὐ ἐν ; οὖον ἐγώ δοκέω . ἀλλά δείδω ὁ ἐχθρός εἄν ψεύδω ; Πολύς γε δεῖ . ἀλλά διά οἰκέω ἄνοια , ἢ μανία ; ἀλλά οὐδείς , φημί , ὁ ἀνόητος καί μαίνομαι θεοφιλής . οὐ ἄρα εἰμί ὅς ἕνεκα εἄν θεός ψεύδω ; οὐ εἰμί . Πάντη ἄρα ἀψευδής ὁ δαιμόνιον τε καί ὁ θέω . Παντά - πᾶς μέν οὖν , φημί .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.34
Κομιδῆ ἄρα ὁ θεὸς ἀπλοῦν καὶ ἀληθὲς ἔν τ’ ἔργῳ καὶ λόγῳ , καὶ οὔτε αὐτὸς μεθέσταται , οὔτε ἄλλους ἐξαπατᾷ , οὔτε κατὰ φαντασίας , οὔτε κατὰ σημείων πομπὰς , οὔθ’ ὕπαρ οὔτ’ ὄναρ . Οὕτως , ἔφη , ἔμοιγε καὶ αὐτῷ φαίνεται σοῦ λέγοντος . Συγχωρεῖς ἄρα , ἔφην , τοῦτον δεύτερον τύπον εἶναι ἐν ᾧ δεῖ περὶ θεῶν καἰ λέγειν καὶ ποιεῖν , ὡς μήτε αὐτοὺς γόητας ὄντας τῷ μεταβάλλειν ἑαυτοὺς μήθ᾿ ἡμᾶς ψεύδεσι παράγειν ἐν λόγῳ ἢ ἔν ἔργω ; Συγχωρῶ .
Lemmas: κομιδῇ ἄρα ὁ θεός ἀπολόω καί ἀληθής ἐν τε ἔργον καί λόγος , καί οὔτε αὐτός μεθίστημι , οὔτε ἄλλος ἐξαπατάω , οὔτε κατά φαντασία , οὔτε κατά σημεῖον πομπή , οὔτε ὕπαρ οὔτε ὄναρ . οὕτως , φημί , ἐγώ καί αὐτός φαίνω σύ λέγω . συγχωρέω ἄρα , φημί , οὗτος δύο τύπος εἰμί ἐν ὅς δεῖ περί θεός καίω λέγω καί ποιέω , ὡς μήτε αὐτός γόης εἰμί ὁ μεταβάλλω ἑαυτοῦ μήτε ἐγώ ψεῦδος παράγω ἐν λόγος ἢ ἐν ἔργον ; συγχωρέω .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.35
Πολλὰ ἄρα Ὁμήρου ἐπανινοῦντες ἄλλα τοῦτο οὐκ ἐπαινεςόμεθα , τὴν τοῦ ἐνυπνίου πομπὴν ὑπὸ Διὸς τῷ Ἀγαμέμνονι · οὐδ᾿ Αἰσχύλου , ὅταν φῇ ἡ Θέτις , 5 τὸν Ἀπόλλω ἐν τοῖς αὐτῆς γάμοις ᾄδοντα ἐνδατεῖσθαι τὰς ἑὰς εὐπαιδίας , νόσων τ᾿ απείρους καὶ μακραίωνος τύχας Παιὼν ἐπευφήμησεν , εὐθυμῶν ἐμέ . κἀγὼ τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα ἤλιπζον εἶναι , μαντικῇ βρύον τέχνῃ . ὁ δ᾿ αὐτὸς ὑμνῶν , αὐτὸς ἐν θοίνῃ παρὼν , αὐτὸς τάδ᾿ εἰπὼν , αὐτός ἐστιν ὁ κτανὼν τὸν παῖδα τὸν ἐμόν .
Lemmas: πολύς ἄρα Ὅμηρος ἐπανίημι ἄλλος οὗτος οὐ ἐπαινέω , ὁ ὁ ἐνύπνιος πομπή ὑπό Ζεύς ὁ Ἀγαμέμνων · οὐδέ Αἰσχύλος , ὅταν φημί ὁ Θέτις , 5 ὁ Ἀπόλλων ἐν ὁ αὐτός γάμος ἀείδω ἐνδατέομαι ὁ ἑός εὐπαιδία , νόσος τε ἤπειρος καί μακραίων Τύχη Παιάν ἐπευφημέω , εὐθυμέω ἐγώ . ἐγώ ὁ Φοῖβος θέω ἀψευδής στόμα ἤλιπζον εἰμί , μαντικός βρύον τέχνη . ὁ δέ αὐτός ὑμνέω , αὐτός ἐν θοίνη πάρειμι , αὐτός ὅδε εἶπον , αὐτός εἰμί ὁ κτείνω ὁ παῖς ὁ ἐμός .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.36
ὅταν τις τοιαῦτα λέγῃ περὶ θεῶν , χαλεπανομέν τε καὶ χορὸν οὐ δώσομεν , οὐδὲ τοὺς διδασκάλους ἐάσομεν ἐπὶ παιδείᾳ χρῆσθαι τῶν νέων , εἰ μέλλουσιν ἡμῖν οἱ φύλακες θεοσεβεῖς τε καὶ θεῖοι γίγνεσθαι , καθ᾿ ὅσον ἀνθρώπῳ ἐπὶ πλεῖστον οἷόν τε . Παντάπασιν , ἔφη , ἔγωγε τοὺς τύπους τούτους συγχωρῶ , καὶ ὡς νόμοις ἂν αὐτοῖς χρῴμην . ”
Lemmas: ὅταν τις τοιοῦτος λέγω περί θεός , χαλεπαίνω τε καί χορός οὖον δίδωμι , οὐδέ ὁ διδάσκαλος ἐάω ἐπί παιδεία χράω ὁ νέος , εἰμί μέλλω ἐγώ ὁ φύλαξ θεοσεβής τε καί θεῖος γίγνομαι , κατά ὅσος ἄνθρωπος ἐπί πλεῖστος οἷος τε . παντάπασι , φημί , ἔγωγε ὁ τύπος οὗτος συγχωρέω , καί ὡς νόμος εἄν αὐτός χράω . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.37
Ταῦτα μὲν ὁ Πλάτων . εὕροις δ᾿ ἂν τὴν Ἑβραίων γραφὴν οὐδαμῶς μὲν μύθους αἰσχροὺς περὶ Τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ , ἀλλ᾿ οὐδὲ περὶ τῶν ἀμφ᾿ αὐτὸν θείων ἀγγέλων , οὐδέ γε περὶ τῶν θεοφιλῶν ἀνδρῶν ὁμοίως ταῖς Ἑλληνικαῖς θεολογίαις περιέχουσαν , τὸν δὲ ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκτεθέντα τύπον , ὅτι τε ἀγαθὸς ὢν ὁ θεὸς τυγχάνει , καὶ τὰ πρὸς αὐτοῦ γεγονότα πάντα τοιαῦτα .
Lemmas: οὗτος μέν ὁ Πλάτων . εὑρίσκω δέ εἄν ὁ Ἑβραῖος γραφή οὐδαμῶς μέν μῦθος αἰσχρός περί ὁ ὁ ὅλος θεός , ἀλλά οὐδέ περί ὁ ἀμφι αὐτός θεῖον ἄγγελος , οὐδέ γε περί ὁ θεοφιλής ἀνήρ ὁμοίως ὁ Ἑλληνικός θεολογία περιέχω , ὁ δέ ὑπό ὁ Πλάτων ἐκτίθημι τύπος , ὅτι τε ἀγαθός εἰμί ὁ θεός τυγχάνω , καί ὁ πρός αὐτός γίγνομαι πᾶς τοιοῦτος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.38
ἐφ᾿ ἑκάστῳ δ᾿ οὖν τῶν δημιουργημάτων ὁ θαυμάσιος Μωςῆς ἐπιλέγει “ καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν . ” ἐπί τε πᾶσι τὸν περὶ πάντων συγκεφαλαιούμενος λόγον φηςὶ “ καὶ εἶδεν ὁ θεὸς πάντα ὅσα ἐποίησε , καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν . ” δόγμα δ᾿ Ἑβραίων ἐστὶ καὶ τὸ μὴ εἶναι τὸν θεὸν κακῶν αἴτιον , εἰ δὴ ὁ θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ τέρπεται ἐπ᾿ ἀπωλείᾳ ζώντων · ἔκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα , καὶ σωτήριοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου · “ φθόνῳ δὲ διαβό - λου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον . ”
Lemmas: ἐπί ἕκαστος δέ οὖν ὁ δημιούργημα ὁ θαυμάσιος Μωςῆς ἐπιλέγω “ καί ὁράω ὁ θεός ὅτι καλός . ” ἐπί τε πᾶς ὁ περί πᾶς συγκεφαλαιόω λόγος φημί “ καί ὁράω ὁ θεός πᾶς ὅσος ποιέω , καί ἰδού καλός λίαν . ” δόγμα δέ Ἑβραῖος εἰμί καί ὁ μή εἰμί ὁ θεός κακός αἴτιος , εἰμί δή ὁ θεός θάνατος οὐ ποιέω , οὐδέ τέρπω ἐπί ἀπώλεια ζῶ · κτίζω γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς , καί σωτήριος ὁ γένεσις ὁ κόσμος · “ φθόνος δέ διαβό - Λοῦ θάνατος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.39
διὸ καὶ παρὰ τῷ προφήτῃ εἰσῆκται λέγων ὁ θεὸς πρὸς τὸν ἐξ οἰκείας προαιρέσεως κακὸν γεγενημένον . “ ἐγὼ δὲ ἐφύτευσά σε ἄμπελον καρποφόρον πᾶσαν ἀληθινήν · πῶς ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία ; ” εἰ δέ που λέγοιτο κακὰ τοῖς φαύλοις ἐκ θεοῦ συμβαίνειν , ὁμωνύμως ἀκουστέον , ὡς τῶν τιμωριῶν οὕτω κεκλημένων , ἃς ἀγαθὸς ὢν ὁ θεὸς οὐκ ἐπὶ βλάβῃ τῶν τιμωρουμένων , ἐπ᾿ ὠφελείᾳ δὲ καὶ συμφέροντι λέγεται ἐπάγειν · ὥσπερ ἂν καὶ ἰατρὸς ἐπὶ σω - τηρίᾳ τῶν καμνόντων κακὰ νομίζοιτο προσφέρειν τὰς ἀλγεινὰς καὶ πικρὰς θεραπείας .
Lemmas: διό καί παρά ὁ προφήτης εἰσάγω λέγω ὁ θεός πρός ὁ ἐκ οἰκεῖος προαίρεσις κακός γίγνομαι . “ ἐγώ δέ φυτεύω σύ ἄμπελος καρποφόρος πᾶς ἀληθινός · πῶς στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ὁ ἄμπελος ὁ ἀλλότριος ; ” εἰμί δέ ποῦ λέγω κακός ὁ φαῦλος ἐκ θεός συμβαίνω , ὁμώνυμος ἀκούω , ὡς ὁ τιμωρία οὗτος καλέω , ὅς ἀγαθός εἰμί ὁ θεός οὐ ἐπί βλάβη ὁ τιμωρέω , ἐπί ὠφέλεια δέ καί συμφέρω λέγω ἐπάγω · ὥσπερ εἄν καί ἰατρός ἐπί σός - τηρίᾳ ὁ κάμνω κακός νομίζω προσφέρω ὁ ἀλγεινός καί πικρός θεραπεία .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.40
διὸ καὶ ἐπὶ τῆς θείας γραφῆς ἔνθα εἴρηται κακὰ ἀνθρώποις ἐπάγεσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ , τὰ παρὰ τῷ Πλάτωνι λεκτέον , ὡς ὁ μὲν θεὸς δίκαιά τε καὶ ἀγαθὰ εἰργάζετο , καὶ ὅτε τὰ σκυθρωπὰ καὶ ἀνθρώποις κακὰ νενομισμένα τοῖς τούτων ἀξίοις ἐπῆγεν , οἱ δὲὤναντο κολαζόμενοι , οὐ μόνον κατὰ τὸν φιλόσοφον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν Ἑβραίων γραφὴν λέγουσαν “ ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος 25 παιδεύει · μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται . ”
Lemmas: διό καί ἐπί ὁ θεῖος γραφεύς ἔνθα εἴρω κακός ἄνθρωπος ἐπάγω ὑπό ὁ θεός , ὁ παρά ὁ Πλάτων λεκτέος , ὡς ὁ μέν θεός δίκαιος τε καί ἀγαθός ἐργάζομαι , καί ὅτε ὁ σκυθρωπός καί ἄνθρωπος κακός νομίζω ὁ οὗτος ἄξιος ἐπάγω , ὁ ὄζω κολάζω , οὖον μόνος κατά ὁ φιλόσοφος , ἀλλά καί κατά ὁ Ἑβραῖος γραφή λέγω “ ὅς γάρ ἀγαπάω κύριος 25 παιδεύω · μαστιγόω δέ πᾶς υἱός ὅς παραδέχομαι . ”
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.41
ὧς δ᾿ ἄθλιοι μὲν οἱ δίκην διδόντες , ἦν δ᾿ ὁ δρῶν ταῦτα ὁ θεὸς , οὐκ ἐατέον λέγειν τὸν ποιητὴν , ἀλλ᾿ εἰ μὲν ὅτι ἐδεήθησαν κολάσεως λέγοιεν ὡς ἄθλιοι κακοὶ , διδόντες δὲ δίκην ὠφελοῦντο ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ἐατέον · κακῶν δὲ αἴτιον φάναι θεόν τινι γίνεσθαι , ἀγαθὸν ὄντα , διαμαχητέον παντὶ τρόπῳ .
Lemmas: ὅς δέ ἄθλιος μέν ὁ δίκη δίδωμι , εἰμί δέ ὁ δράω οὗτος ὁ θεός , οὐ ἐατέος λέγω ὁ ποιητής , ἀλλά εἰμί μέν ὅτι δήω κόλασις λέγω ὡς ἄθλιος κακός , δίδωμι δέ δίκη ὀνίνημι ὑπό ὁ θεός , ἐατέος · κακός δέ αἴτιος φαίνω θεός τις γίγνομαι , ἀγαθός εἰμί , διαμαχητέον πᾶς τρόπος .
eusebius-scr-eccl.praeparatio-evangelica 13.3.42
ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μὴ ἀλλοι0ῦσθαι τὸν θεὸν ἡ παρ᾿ ῾Εβραί - ὄις προφητεία ὧδέ πη ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ διδάσκει λέγουσα “ διότι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν , καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι . ” καὶ ἐν ταῖς θεολογίαις δὲ ὁ Δαβὶδ ἀναφωνεῖ λέγων “ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται , καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτοὺς , καὶ ἀλλαγήσονται · σὺ δέο αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν . ”
Lemmas: ἀλλά καί περί ὁ μή ἀλλοιόω ὁ θεός ὁ παρά ῾Εβραί - ὄις προφητεία ὧδε πῇ ἐκ πρόσωπον ὁ θεός διδάσκω λέγω “ διότι ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ , καί οὐ ἀλλοιόω . ” καί ἐν ὁ θεολογία δέ ὁ Δαυίδ ἀναφωνέω λέγω “ πᾶς ὡς ἱμάτιον παλαιόω , καί ὡσεί περιβόλαιον ἑλίσσω αὐτός , καί ἀλλάσσω · σύ δήω αὐτός εἰμί , καί ὁ ἔτος σύ οὐ ἐκλείπω . ”