eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 6.19
XIX . Μάρτυρες δὲ καὶ τῆς περὶ ταῦτα αὐτοῦ κατορθώσεως αὐτῶν Ἑλλήνων οἱ κατ’ αὐτὸν ἠκμακότες φιλόσοφοι , ὧν ἐν συγγράμμασιν πολλὴν μνήμην εὕρομεν τοῦ ἀνδρός , τοτὲ μὲν αὐτῷ προσφωνούντων τοὺς ἑαυτῶν λόγους , τοτὲ δὲ ὡς διδασκάλῳ εἰς ἐπίκρισιν τοὺς ἰδίους ἀναφερόντων πόνους . τί δεῖ ταῦτα λέγειν , ὅτε καὶ ὁ καθ’ ἡμᾶς ἐν Σικελίᾳ καταστὰς Πορφύριος συγγράμματα καθ’ ἡμῶν ἐνστησάμενος καὶ δι’ αὐτῶν τὰς θείας γραφὰς διαβάλλειν πεπειραμένος τῶν τε εἰς αὐτὰς ἐξηγησαμένων μνημονεύσας , μηδὲν μηδαμῶς φαῦλον ἔγκλημα τοῖς δόγμασιν ἐπικαλεῖν δυνηθείς , ἀπορίᾳ λόγων ἐπὶ τὸ λοιδορεῖν τρέπεται καὶ τοὺς ἐξηγητὰς ἐνδιαβάλλειν , ὧν μάλιστα τὸν Ὠριγένην · ὃν κατὰ τὴν νέαν ἡλικίαν ἐγνωκέναι φήσας , διαβάλλειν μὲν πειρᾶται , συνιστῶν δὲ ἄρα τὸν ἄνδρα ἐλάνθανεν , τὰ μὲν ἐπαληθεύων , ἐν οἷς οὐδ’ ἑτέρως αὐτῷ λέγειν ἦν δυνατόν , τὰ δὲ καὶ ψευδόμενος , ἐν οἷς λήσεσθαι ἐνόμιζεν , καὶ τοτὲ μὲν ὡς Χριστιανοῦ κατηγορῶν , τοτὲ δὲ τὴν περὶ τὰ φιλόσοφα μαθήματα ἐπίδοσιν αὐτοῦ διαγράφων . Ἄκουε δ’ οὖν ἅ φησιν κατὰ λέξιν · “ τῆς δὴ μοχθηρίας τῶν Ἰουδαϊκῶν γραφῶν οὐκ ἀπόστασιν , λύσιν δέ τινες εὑρεῖν προθυμηθέντες , ἐπ’ ἐξηγήσεις ἐτράποντο ἀσυγκλώστους καὶ ἀναρμόστους τοῖς γεγραμμένοις , οὐκ ἀπολογίαν μᾶλλον ὑπὲρ τῶν ὀθνείων , παραδοχὴν δὲ καὶ ἔπαινον τοῖς οἰκείοις φερούσας . αἰνίγματα γὰρ τὰ φανερῶς παρὰ Μωυσεῖ λεγόμενα εἶναι κομπάσαντες καὶ ἐπιθειάσαντες ὡς θεσπίσματα πλήρη κρυφίων μυστηρίων διά τε τοῦ τύφου τὸ κριτικὸν τῆς ψυχῆς καταγοητεύσαντες , ἐπάγουσιν ἐξηγήσεις . ” Εἶτα μεθ’ ἕτερά φησιν · “ ὁ δὲ τρόπος τῆς ἀτοπίας ἐξ ἀνδρὸς ᾧ κἀγὼ κομιδῆ νέος ὢν ἔτι ἐντετύχηκα , σφόδρα εὐδοκιμήσαντος καὶ ἔτι δι’ ὧν καταλέλοιπεν συγγραμμάτων εὐδοκιμοῦντος , παρειλήφθω , Ὠριγένους , οὗ κλέος παρὰ τοῖς παρειλήφθω , τούτων τῶν λόγων μέγα διαδέδοται . ἀκροατὴς γὰρ οὗτος Ἀμμωνίου τοῦ πλείστην ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς χρόνοις ἐπίδοσιν ἐν φιλοσοφίᾳ ἐσχηκότος γεγονώς , εἰς μὲν τὴν τῶν λόγων ἐμπειρίαν πολλὴν παρὰ τοῦ διδασκάλου τὴν ὠφέλειαν ἐκτήσατο , εἰς δὲ τὴν ὀρθὴν τοῦ βίου προαίρεσιν τὴν ἐναντίαν ἐκείνῳ πορείαν ἐποιήσατο . Ἀμμώνιος μὲν γὰρ χριστιανὸς ἐν Χριαριανοῖς ἀνατραφεὶς τοῖς γονεῦσιν , ὅτε τοῦ φρονεῖν καὶ τῆς φιλοσοφίας ἥψατο , εὐθὺς πρὸς τὴν κατὰ νόμους πολιτείαν μετεβάλετο , Ὠριγένης δὲ Ἕλλην ἐν Ἕλλησιν παιδευθεὶς λόγοις , πρὸς τὸ βάρβαρον ἐξώκειλεν τόλμημα · ᾧ δὴ φέρων αὐτόν τε καὶ τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἕξιν ἐκαπήλευσεν , κατὰ μὲν τὸν βίον Χριστιανῶς ζῶν καὶ παρανόμως , κατὰ δὲ τὰς περὶ τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ θείου δόξας ἑλληνίζων τε καὶ τὰ Ἑλλήνων τοῖς ὀθνείοις ὑποβαλλόμενος μύθοις . συνῆν τε γὰρ ἀεὶ τῷ Πλάτωνι , τοῖς τε Νουμηνίου καὶ Κρονίου Ἀπολλοφάνους τε καὶ Λογγίνου καὶ Μοδεράτου Νικομάχου τε καὶ τῶν ἐν τοῖς Πυθαγορείοις ἐλλογίμων ἀνδρῶν ὡμίλει συγγράμμασιν , ἐχρῆτο δὲ καὶ Χαιρήμονος τοῦ Στωϊκοῦ Κορνούτου τε ταῖς βίβλοις , παρ’ ὧν τὸν μεταληπτικὸν τῶν παρ’ Ἕλλησιν μυστηρίων γνοὺς τρόπον ταῖς Ἰουδαϊκαῖς προσῆψεν γραφαῖς . ” Ταῦτα τῷ Πορφυρίῳ κατὰ τὸ τρίτον σύγγραμμα τῶν γραφέντων αὐτῷ κατὰ Χριστιανῶν εἴρηται , ἐπαληθεύσαντι μὲν περὶ τῆς τἀνδρὸς ἀσκήσεως καὶ πολυμαθείας , ψευσαμένῳ δὲ σαφῶς ( τί γὰρ οὐκ ἔμελλεν ὁ κατὰ χριστιανῶν ; ) · ἐν οἷς αὐτὸν μέν φησιν ἐξ Ἑλλήνων μετατεθεῖσθαι , τὸν δ’ Ἀμμώνιον ἐκ βίου τοῦ κατὰ θεοσέβειαν ἐπὶ τὸν ἐθνικὸν τρόπον ἐκπεσεῖν . τῷ τε γὰρ Ὠριγένει τὰ τῆς κατὰ χριστὸν διδασκαλίας ἐκ προγόνων ἐσῴζετο , ὡς καὶ τὰ τῆς πρόσθεν ἱστορίας ἐδήλου , τῷ τε Ἀμμωνίῳ τὰ τῆς ἐνθέου φιλοσοφίας ἀκέραια καὶ ἀδιάπτωτα καὶ μέχρις ἐσχάτης τοῦ βίου διέμενεν τελευτῆς , ὥς που καὶ οἱ τἀνδρὸς εἰς ἔτι νῦν μαρτυροῦσι πόνοι , δι’ ὧν κατέλιπε συγγραμμάτων παρὰ τοῖς πλείστοις εὐδοκιμοῦντος , ὥσπερ οὖν καὶ ὁ ἐπιγεγπαρμμένος Περὶ τῆς Μωυσέως καὶ Ἰησοῦ συμφωνίας καὶ ὅσοι ἄλλοι παρὰ τοῖς φιλοκάλοις εὕρηνται . Ταῦτα μὲν οὖν εἰς παράστασιν ἐκκείσθω τῆς τε τοῦ ψευδηγόρου συκοφαντίας καὶ τῆς Ὠριγένους καὶ περὶ τὰ Ἑλλήνων μαθήματα πολυπειρίας , περὶ ἧς πρός τινας μεμψαμένους αὐτῷ διὰ τὴν περὶ ἐκεῖνα σπουδὴν ἀπολογούμενος , ἐν ἐπιστολῇ τινι ταῦτα γράφει · “ ἐπεὶ δὲ ἀνακειμένῳ μοι τῷ λόγῳ , τῆς φήμης διατρεχούσης περὶ τῆς ἕξεως ἡμῶν , προσῄεσαν ὁτὲ μὲν αἱρετικοί , ὁτὲ δὲ οἱ ἀπὸ τῶν Ἑλληνικῶν μαθημάτων καὶ μάλιστα τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ , ἔδοξεν ἐξετάσαι τά τε τῶν αἱρετικῶν δόγματα καὶ τὰ ὑπὸ τῶν φιλοσόφων περὶ ἀληθείας λέγειν ἐπαγγελλόμενα . τοῦτο δὲ πεποιήκαμεν μιμησάμενοί τε τὸν πρὸ ἡμῶν πολλοὺς ὠφελήσαντα Πάνταινον , οὐκ ὀλίγην ἐν ἐκείνοις ἐσχηκότα παρασκευήν , καὶ τὸν νῦν ἐν τῷ πρεσβυτερίῳ καθεζόμενον Ἀλεξανδρέων Ἡρακλᾶν , ὅντινα εὗρον παρὰ τῷ διδασκάλῳ τῶν φιλοσόφων μαθημάτων , ἤδη πέντε ἔτεσιν αὐτῷ προσκαρτερήσαντα πρὶν ἢ ἐμὲ ἄρξασθαι ἀκούειν ἐκείνων τῶν λόγων · δι’ ὃν καὶ πρότερον κοινῇ ἐσθῆτι χρώμενος ἀποδυσάμενος καὶ φιλόσοφον ἀναλαβὼν σχῆμα μέχρι τοῦ δεῦρο τηρεῖ βιβλία τε Ἑλλήνων κατὰ δύναμιν οὐ παύεται φιλολογῶ . ” καὶ ταῦτα μὲν αὐτῷ περὶ τῆς Ἑλληνικῆς ἀσκήσεως ἀπολογουμένῳ εἴρηται · κατὰ τοῦτον δὲ τὸν χρόνον ἐπ’ Ἀλεξανδρείας αὐτῷ τὰς διατριβὰς ποιουμένῳ ἐπιστάς τις τῶν στρατιωτικῶν ἀνεδίδου γράμματα Δημητρίῳ τε τῷ τῆς παροικίας ἐπισκόπῳ καὶ τῷ τότε τῆς Αἰγύπτου ἐπάρχῳ παρὰ τοῦ τῆς Ἀραβίας ἡγουμένου , ὡς ἂν μετὰ σπουδῆς ἁπάσης τὸν Ὠριγένην πέμψοιεν κοινωνήσοντα λόγων αὐτῷ . καὶ δὴ ἀφικνεῖται ἐπὶ τὴν Ἀραβίαν · οὐκ εἰς μακρὸν δὲ τὰ τῆς ἀφίξεως εἰς πέρας ἀγαγών , αὖθις ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐπανῄει . χρόνου δὲ μεταξὺ διαγενομένου , οὐ σμικροῦ κατὰ τὴν πόλιν ἀναρριπισθέντος πολέμου , ὑπεξελθὼν τῆς Ἀλεξανδρείας , ᾔει μὲν ἐπὶ Παλαιστίνης , ἐν Καισαρείᾳ δὲ τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο · ἔνθα καὶ διαλέγεσθαι τάς τε θείας ἑρμηνεύειν γραφὰς ἐπὶ τοῦ κοινοῦ τῆς ἐκκΛησίας οἱ τῇδε ἐπίσκοποι , καίτοι τῆς τοῦ πρεσβυτερίου χειροτονίας οὐδέπω τετυχηκότα , αὐτὸν ἠξίουν · δ’ καὶ αὐτὸ γένοιτ’ ἄν ἔκδηλον ἀφ’ ὧν περὶ τοῦ Δημητρίου γράφοντες Ἀλέξανδρος ὁ Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος καὶ Θεόκτιστος ὁ Καισαρείας ὧδέ πως ἀπολογοῦνται . “ προσέθηκεν δὲ τοῖς γράμμασιν ὅτι τοῦτο οὐδέποτε ἠκούσθη οὐδὲ νῦν γεγένηται , τὸ παρόντων ἐπισκόπων λαϊκοὺς ὁμιλεῖν , οὐκ οἶδ᾿ ὅπως προφανῶς οὐκ ἀληθῆ λέγων . ὅπου γοῦν εὑρίσκονται οἱ ἐπιτήδειοι πρὸς τὸ ὠφελεῖν τοὺς ἀδελφούς , καὶ παρακαλοῦνται τῷ λαῷ προσομιλεῖν ὑπὸ τῶν ἁγίων ἐπισκόπων , ὥσπερ ἐν Λαράνδοις Εὔελπις ὑπὸ Νέωνος καὶ ἐν Ἰκονίω Παυλῖνος ὑπὸ ὑπὸ καὶ ἐν Συνάδοις Θεόδωρος ὑπὸ Ἀττικοῦ , τῶν μακαρίων ἀδελφῶν . εἰκὸς δὲ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις τοῦτο γίνεσθαι , ἡμᾶς δὲ μὴ εἰδέναι . ” Τοῦτον καὶ ἔτι νέος ὢν ὁ δηλούμενος ἀνὴρ οὐ πρὸς μόνων τῶν συνήθων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπὶ ξένης ἐπισκόπων ἐτιμᾶτο τὸν τρόπον . ἀλλὰ γὰρ αὖθις τοῦ Δημητρίου διὰ γραμμάτων αὐτὸν ἀνακαλέσαντος δι’ ἀνδρῶν τε διακόνων τῆς ἐκκλησίας ἐπισπεύσαντος ἐπανελθεῖν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν , ίαν , ἀφικόμενος τὰς συνήθεις ἀπετέλει σπουδάς .
Lemmas: XIX . Μάρτυς δέ καί ὁ περί οὗτος αὐτός κατόρθωσις αὐτός Ἕλλην ὁ κατά αὐτός ἀκμάζω φιλόσοφος , ὅς ἐν σύγγραμμα πολύς μνήμη εὑρίσκω ὁ ἀνήρ , τοτέ μέν αὐτός προσφωνέω ὁ ἑαυτοῦ λόγος , τοτέ δέ ὡς διδάσκαλος εἰς ἐπίκρισις ὁ ἴδιος ἀναφέρω πόνος . τίς δεῖ οὗτος λέγω , ὅτε καί ὁ κατά ἐγώ ἐν Σικελία καθίστημι Πορφύριος σύγγραμμα κατά ἐγώ ἐνίστημι καί διά αὐτός ὁ θεῖος γραφή διαβάλλω πειράω ὁ τε εἰς αὐτός ἐξηγέομαι μνημονεύω , μηδείς μηδαμῶς φαῦλος ἔγκλημα ὁ δόγμα ἐπικαλέω δύναμαι , ἀπορία λόγος ἐπί ὁ λοιδορέω τρέπω καί ὁ ἐξηγητής ἐνδιαβάλλω , ὅς μάλιστα ὁ Ὠριγένης · ὅς κατά ὁ νέος ἡλικία γιγνώσκω φημί , διαβάλλω μέν πειράω , συνιστάω δέ ἄρα ὁ ἀνήρ λανθάνω , ὁ μέν ἐπαληθεύω , ἐν ὅς οὐδέ ἑτέρως αὐτός λέγω εἰμί δυνατός , ὁ δέ καί ψεύδω , ἐν ὅς λανθάνω νομίζω , καί τοτέ μέν ὡς Χριστιανός κατηγορέω , τοτέ δέ ὁ περί ὁ φιλόσοφος μάθημα ἐπίδοσις αὐτός διαγράφω . Ἄκουος δέ οὖν ὅς φημί κατά λέξις · “ ὁ δή μοχθηρία ὁ Ἰουδαϊκός γραφεύς οὐ ἀπόστασις , λύσις δέ τις εὑρίσκω προθυμέομαι , ἐπί ἐξήγησις τρέπω ἀσύγκλωστος καί ἀνάρμοστος ὁ γράφω , οὐ ἀπολογία μᾶλλον ὑπέρ ὁ ὀθνεῖος , παραδοχή δέ καί ἔπαινος ὁ οἰκέω φέρω . αἴνιγμα γάρ ὁ φανερῶς παρά Μωυσῆς λέγω εἰμί κομπάζω καί ἐπιθειάζω ὡς θέσπισμα πλήρης κρύφιος μυστήριον διά τε ὁ τύφω ὁ κριτικός ὁ Ψυχή καταγοητεύω , ἐπάγω ἐξήγησις . ” εἶτα μετά ἕτερος φημί · “ ὁ δέ τρόπος ὁ ἀτοπία ἐκ ἀνήρ ὅς ἐγώ κομιδῇ νέος εἰμί ἔτι ἐντυγχάνω , σφόδρα εὐδοκιμέω καί ἔτι διά ὅς καταλείπω σύγγραμμα εὐδοκιμέω , παραλαμβάνω , Ὠριγένης , ὅς κλέος παρά ὁ παραλαμβάνω , οὗτος ὁ λόγος μέγας διαδίδωμι . ἀκροατής γάρ οὗτος Ἀμμωνίου ὁ πλεῖστος ἐν ὁ κατά ἐγώ χρόνος ἐπίδοσις ἐν φιλοσοφία ἔχω γίγνομαι , εἰς μέν ὁ ὁ λόγος ἐμπειρία πολύς παρά ὁ διδάσκαλος ὁ ὠφέλεια κτάομαι , εἰς δέ ὁ ὀρθός ὁ βίος προαίρεσις ὁ ἐναντίος ἐκεῖνος πορεία ποιέω . Ἀμμώνιος μέν γάρ χριστιανός ἐν Χριαριανοῖς ἀνατρέφω ὁ γονεύς , ὅτε ὁ φρονέω καί ὁ φιλοσοφία ἅπτω , εὐθύς πρός ὁ κατά νόμος πολιτεία μεταβάλλω , Ὠριγένης δέ Ἕλλην ἐν Ἕλλην παιδεύω λόγος , πρός ὁ βάρβαρος ἐξοκέλλω τόλμημα · ὅς δή φέρω αὐτός τε καί ὁ ἐν ὁ λόγος ἕξις καπηλεύω , κατά μέν ὁ βίος χριστιανῶς ζῶ καί παρανόμως , κατά δέ ὁ περί ὁ πρᾶγμα καί ὁ θεῖον δόξα ἑλληνίζω τε καί ὁ Ἕλλην ὁ ὀθνεῖος ὑποβάλλω μῦθος . σύνειμι τε γάρ ἀεί ὁ Πλάτων , ὁ τε Νουμήνιος καί Κρονίου Ἀπολλοφάνης τε καί Λογγῖνος καί Μοδέρατος Νικόμαχος τε καί ὁ ἐν ὁ Πυθαγόρειος ἐλλόγιμος ἀνήρ ὁμιλέω σύγγραμμα , χράω δέ καί Χαιρήμων ὁ Στωϊκός Κορνοῦτος τε ὁ Βίβλος , παρά ὅς ὁ μεταληπτικός ὁ παρά Ἕλλην μυστήριον γιγνώσκω τρόπος ὁ Ἰουδαϊκός προσάπτω γραφεύς . ” οὗτος ὁ Πορφύριος κατά ὁ τρίτος σύγγραμμα ὁ γράφω αὐτός κατά Χριστιανός εἴρω , ἐπαληθεύω μέν περί ὁ ἀνήρ ἄσκησις καί πολυμάθεια , ψεύδω δέ σαφῶς ( τίς γάρ οὐ μέλλω ὁ κατά Χριστιανός ; ) · ἐν ὅς αὐτός μέν φημί ἐκ Ἕλλην μετατίθημι , ὁ δέ Ἀμμώνιος ἐκ βίος ὁ κατά θεοσέβεια ἐπί ὁ ἐθνικός τρόπος ἐκπίπτω . ὁ τε γάρ Ὠριγένης ὁ ὁ κατά χριστός διδασκαλία ἐκ πρόγονος σῴζω , ὡς καί ὁ ὁ πρόσθεν ἱστορία δηλόω , ὁ τε Ἀμμώνιος ὁ ὁ ἔνθεος φιλοσοφία ἀκέραιος καί ἀδιάπτωτος καί μέχρι ἔσχατος ὁ βίος διαμένω τελευτή , ὅς ποῦ καί ὁ ἀνήρ εἰς ἔτι νῦν μαρτυρέω πόνος , διά ὅς καταλείπω σύγγραμμα παρά ὁ πλεῖστος εὐδοκιμέω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἐπιγράφω περι ὁ Μωυσῆς καί Ἰησοῦς συμφωνία καί ὅσος ἄλλος παρά ὁ φιλόκαλος εὑρίσκω . οὗτος μέν οὖν εἰς παράστασις ἔκκειμαι ὁ τε ὁ ψευδηγόρος συκοφαντία καί ὁ Ὠριγένης καί περί ὁ Ἕλλην μάθημα πολυπειρία , περί ὅς πρός τις μέμφομαι αὐτός διά ὁ περί ἐκεῖνος σπουδή ἀπολογέομαι , ἐν ἐπιστολή τις οὗτος γράφω · “ ἐπεί δέ ἀνάκειμαι ἐγώ ὁ λόγος , ὁ φήμη διατρέχω περί ὁ ἕξις ἐγώ , πρόσειμι ὁτὲ μέν αἱρετικός , ὁτὲ δέ ὁ ἀπό ὁ Ἑλληνικός μάθημα καί μάλιστα ὁ ἐν φιλοσοφία , δοκέω ἐξετάζω ὁ τε ὁ αἱρετικός δόγμα καί ὁ ὑπό ὁ φιλόσοφος περί ἀλήθεια λέγω ἐπαγγέλλω . οὗτος δέ ποιέω μιμέομαι τε ὁ πρό ἐγώ πολύς ὠφελέω Πάνταινος , οὐ ὀλίγος ἐν ἐκεῖνος ἔχω παρασκευή , καί ὁ νῦν ἐν ὁ πρεσβυτέριον καθέζομαι Ἀλεξανδρεύς Ἡρακλᾶς , ὅστις εὑρίσκω παρά ὁ διδάσκαλος ὁ φιλόσοφος μάθημα , ἤδη πέντε ἔτος αὐτός προσκαρτερέω πρίν ἢ ἐγώ ἄρχω ἀκούω ἐκεῖνος ὁ λόγος · διά ὅς καί πρότερος κοινός ἐσθής χράω ἀποδύω καί φιλόσοφος ἀναλαμβάνω σχῆμα μέχρι ὁ δεῦρο τηρέω βιβλίον τε Ἕλλην κατά δύναμις οὖον παύω φιλολογέω . ” καί οὗτος μέν αὐτός περί ὁ Ἑλληνικός ἄσκησις ἀπολογέομαι εἴρω · κατά οὗτος δέ ὁ χρόνος ἐπί Ἀλεξάνδρεια αὐτός ὁ διατριβή ποιέω ἐφίστημι τις ὁ στρατιωτικός ἀναδίδωμι γράμμα Δημήτριος τε ὁ ὁ παροικία ἐπίσκοπος καί ὁ τότε ὁ Αἴγυπτος ἔπαρχος παρά ὁ ὁ Ἀραβία ἡγέομαι , ὡς εἄν μετά σπουδή ἅπας ὁ Ὠριγένης πέμπω κοινωνέω λόγος αὐτός . καί δή ἀφικνέομαι ἐπί ὁ Ἀραβία · οὐ εἰς μακρός δέ ὁ ὁ ἄφιξις εἰς πέρας ἄγω , αὖθις ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπάνειμι . χρόνος δέ μεταξύ διαγίγνομαι , οὖον μικρός κατά ὁ πόλις ἀναρριπίζω πόλεμος , ὑπεξέρχομαι ὁ Ἀλεξάνδρεια , ἔρχομαι μέν ἐπί Παλαιστίνη , ἐν Καισάρεια δέ ὁ διατριβή ποιέω · ἔνθα καί διαλέγω ὁ τε θεῖος ἑρμηνεύω γραφή ἐπί ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία ὁ ὅδε ἐπίσκοπος , καίτοι ὁ ὁ πρεσβυτέριον χειροτονία οὐδέπω τυγχάνω , αὐτός ἀξιόω · δέ καί αὐτός γίγνομαι ἄν ἔκδηλος ἀπό ὅς περί ὁ Δημήτριος γράφω Ἀλέξανδρος ὁ Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος καί Θεόκτιστος ὁ Καισάρεια ὧδε πως ἀπολογέομαι . “ προστίθημι δέ ὁ γράμμα ὅτι οὗτος οὐδέποτε ἀκούω οὐδέ νῦν γίγνομαι , ὁ πάρειμι ἐπίσκοπος λαικός ὁμιλέω , οὐ οἶδα ὅπως προφανῶς οὐ ἀληθής λέγω . ὅπου γοῦν εὑρίσκω ὁ ἐπιτήδειος πρός ὁ ὠφελέω ὁ ἀδελφός , καί παρακαλέω ὁ λαός προσομιλέω ὑπό ὁ ἅγιος ἐπίσκοπος , ὥσπερ ἐν Λαράνδοις Εὔελπις ὑπό Νέων καί ἐν Ἰκόνιον Παυλῖνος ὑπό ὑπό καί ἐν συνᾴδω Θεόδωρος ὑπό Ἀττικός , ὁ μακάριος ἀδελφός . εἰκός δέ καί ἐν ἄλλος τόπος οὗτος γίγνομαι , ἐγώ δέ μή οἶδα . ” οὗτος καί ἔτι νέος εἰμί ὁ δηλέομαι ἀνήρ οὖον πρός μόνος ὁ συνήθης , ἀλλά καί ὁ ἐπί ξένος ἐπίσκοπος τιμάω ὁ τρόπος . ἀλλά γάρ αὖθις ὁ Δημήτριος διά γράμμα αὐτός ἀνακαλέω διά ἀνήρ τε διάκονος ὁ ἐκκλησία ἐπισπεύδω ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Ἀλεξάνδρεια , εἷς , ἀφικνέομαι ὁ συνήθης ἀποτελέω σπουδή .