eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 7.30
XXX . Μίαν δὴ οὖν ἐκ κοινῆς γνώμης οἱ ἐπὶ ταὐτὸν συγκεκροτημένοι ποιμένες διαχαράξαντες ἐπιστολὴν εἰς πρόσωπον τοῦ τε 'Ρωμαίων ἐπισκόπου Διονυσίου καὶ Μαξίμου τοῦ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἐπὶ πάσας διαπέμπονται τὰς ἐπαρχίας , τὴν αὐτῶν τε σπουδὴν τοῖς πᾶσιν φανερὰν καθιστάντες καὶ τοῦ Παύλου τὴν διάστροφον ἑτεροδοξίαν , ἐλέγχους τε καὶ ἐρωτήσεις ἃς πρὸς αὐτὸν ἄνα · κεκινήκασιν , καὶ ἔτι τὸν πάντα βίον τε καὶ τρόπον τοῦ ἀνδρὸς διηγούμενοι · ἐξ ὧν μνήμης ἕνεκεν καλῶς ἂν ἔχοι ταύτας αὐτῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος διελθεῖν τὰς φωνάς · “ Διονυσίῳ καὶ Μαξίμῳ καὶ τοῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην πᾶσιν αυλλειτουργοῖς ἡμῶν ἐπισκόποις καὶ πρεσβυτέροις καὶ διακόνοις καὶ πάσῃ τῆ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καθολικῇ ἐκκλησίᾳ Ἕλενος καὶ Ὑμέναιος καὶ Θεόφιλος καὶ Θεότεκνος καὶ Μάξιμος Πρόκλος Νικομᾶς καὶ Αἰλιανὸς καὶ Παῦλος καὶ Βωλανὸς καὶ Πρωτογενὴς καὶ Ἱέραξ καὶ Εὐτύχιος καὶ Θεόδωρος καὶ Μαλχίων καὶ Λούκιος καὶ οἱ λοιποὶ πάντες οἱ σὺν ἡμῖν παροικοῦντες τὰς ἐγγὺς πόλεις καὶ ἔθνη ἐπίσκοποι καὶ πρεσβύτεροι καὶ διάκονοι καὶ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ θεοῦ ἀγαπητοῖς ἀδελφοῖς ἐν κυρίῳ χαίρειν . " τούτοις μετὰ βραχέα ἐπιλέγουσιν ταῦτα · “ ἐπεστέλλομεν δὲ ἅμα καὶ παρεκαλοῦμεν πολλοὺς καὶ τῶν μακρὰν ἐπισκόπων ἐπὶ τὴν θεραπείαν τῆς θανατηφόρου διδασκαλίας , ὥσπερ καὶ Διονύσιον τὸν ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ Φιρμιλιανὸν τὸν ἀπὸ τῆς Καππαδοκίας , τοὺς μακαρίτας · ὧν δ’ μὲν καὶ ἐπέστειΛεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν , τὸν ἡγεμόνα τῆς πλάνης οὐδὲ προσρήσεως ἀξιώσας οὐδὲ πρὸς πρόσωπον γραφὰς αὐτῷ , ἀλλὰ τῆ παροικίᾳ πάση , ἧς καὶ τὸ ἀντίγραφον ὑπετάξαμεν · ὁ δὲ Φιρμιλιανός , καὶ δὶς ἀφικόμενος , κατέγνω μὲν τῶν ὑπ’ ἐκείνου καινοτομουμένων , μένων , ὡς ἴσμεν καὶ μαρτυροῦμεν οἱ παραγενόμενοι καὶ ἄλλοι πολλοὶ συνίσασιν , ἐπαγγειλαμένου δὲ μεταθήσεσθαι , πιστεύσας καὶ ἐλπίσας ἄνευ τινὸς περὶ τὸν λόγον λοιδορίας τὸ πρᾶγμα εἰς δέον καταστήσεσθαι , ἀνεβάλετο , παρακρουσθεὶς ὑπὸ τοῦ καὶ τὸν θεὸν τὸν ἑαυτοῦ καὶ κύριον ἀρνουμένου καὶ τὴν πίστιν , ἢν καὶ αὐτὸς πρότερον εἶχεν , μὴ φυλάξαντος . ἔμελλεν δὲ καὶ νῦν ὁ Φιρμιλιανὸς εἰς τὴν Ἀντιόχειαν διαβήσεσθαι καὶ μέχρι γε Ταρσῶν ἧκεν , ἅτε τῆς ἀρνησιθέου κακίας αὐτοῦ πεῖραν εἰληφώς · ἀλλὰ γὰρ μεταξύ , συνεληλυθότων ἡμῶν καὶ καλούντων καὶ ἀναμενόντων , ἄχρι ἄν ἔλθῃ , τέλος ἔσχεν τοῦ βίου . " Μεθ’ ἕτερα δ’ αὖθις τὸν βίον τοῦ αὐτοῦ οἵας ἐτύγχανεν ἀγωγῆς , διαγράφουσιν ἐν τούτοις . “ ὅπου δὲ ἀποστὰς τοῦ κανόνος , ἐπὶ κίβδηλα καὶ νόθα διδάγματα μετελήλυθεν , οὐδὲν δεῖ τοῦ ἔξω ὄντος τὰς πράξεις κρίνειν , οὐδ’ ὅτι πρότερον πένης ὢν καὶ πτωχὸς καὶ μήτε παρὰ πατέρων παραλαβὼν εὐπορίαν μήτε ἐκ τέχνης ἤ τινος ἐπιτηδεύματος κτησάμενος , νῦν εἰς ὑπερβάλλοντα πλοῦτον ἐλήλακεν ἐξ ἀνομιῶν καὶ ἱεροσυλιῶν καὶ ὧν αἰτεῖ καὶ σείει τοὺς ἀδελφούς , καταβραβεύων τοὺς ἀδικουμένους καὶ ὑπισχνούμενος βοηθήσειν μισθοῦ , ψευδόμενος δὲ καὶ τούτους καὶ μάτην καρπούμενος τὴν τῶν ἐν πράγμασιν ὄντων ἑτοιμότητα τὸ διδόναι ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς τῶν ἐνοχλούντων , πορισμὸν ἡγούμενος τὴν θεοσέβειαν . οὔτε ὡς φρονεῖ φρονεῖ καὶ ὑπερῆρται , κοσμικὰ ἀξιώματα ὑποδυόμενος καὶ δουκηνάριος μᾶλλον ἢ ἐπίσκοπος θέλων καλεῖσθαι καὶ σομβῶν κατὰ τὰς ἀγορὰς καὶ ἐπιστολὰς ἀναγινώσκων καὶ ὑπαγορεύων ἅμα βαδίζων δημοσίᾳ καὶ δορυφορούμενος , τῶν μὲν προπορευομένων , τῶν δ’ ἐφεπομένων , πολλῶν τὸν ἀριθμόν , ὡς καὶ τὴν πίστιν φθονεῖσθαι καὶ μισεῖσθαι διὰ τὸν ὄγκον αὐτοῦ καὶ τὴν ὑπερηφανίαν τῆς καρδίας · οὔτε τὴν ἐν ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς συνόδοις τερατείαν , ἢν μηχανᾶται , δοξοκοπῶν καὶ φαντασιοκοπῶν καὶ τὰς τῶν ἀκεραιοτέρων ψυχὰς τοῖς τοιούτοις ἐκπλήττων , βῆμα μὲν καὶ θρόνον ἑαυτῷ ἑαυτῷ κατασκευασάμενος , οὐχ ὡς Χριστοῦ μαθητής , σήκρητόν τε , ὥσπερ οἱ τοῦ κόσμου ἄρχοντες , ἔχων τε καὶ ὀνομάζων , παίων τε τῆ χειρὶ τὸν μηρὸν καὶ τὸ βῆμα ἀράττων τοῖς ποσὶν καὶ τοῖς μὴ ἐπαινοῦσιν μηδὲ ὥσπερ ἐν τοῖς θεάτροις κατασείουσιν ταῖς ὀθόναις μηδ’ ἐκβοῶσίν τε καὶ ἀναπηδῶσιν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἀμφ’ αὐτὸν στασιώταις , ἀνδράσιν τε καὶ γυναίοις , ἀκόσμως οὕτως ἀκροωμένοις , τοῖς δ’ οὗν ὡς ἐν οἴκῳ θεοῦ σεμνοπρεπῶν καὶ εὐτάκτως ἀκούουσιν ἐπιτιμῶν καὶ ἐνυβρίζων καὶ εἰς τοὺς ἀπελθόντας ἐκ τοῦ βίου τούτου παροινῶν ἐξηγητὰς τοῦ λόγου φορτικῶς ἐν τῷ κοινῷ καὶ μεγαλορημονῶν περὶ ἑαυτοῦ , καθάπερ οὐκ ἐπίσκοπος ἀλλὰ σοφιστὴς καὶ γόης · ψαλμοὺς δὲ τοὺς μὲν εἰς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν παύσας ὡς δὴ νεωτέρους καὶ νεωτέρων ἀνδρῶν συγγράμματα , εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐν μέσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ τῆ μεγάλη τοῦ πάσχα ἡμέρᾳ ψαλμῳδεῖν γυναῖκας παρασκευάζων , ὧν καὶ ἀκούσας ἄν τις φρίξειεν · οἷα καὶ τοὺς θωπεύοντας αὐτὸν ἐπισκόπους τῶν ὁμόρων ἀγρῶν τε καὶ πόλεων καὶ πρεσβυτέρους ἐν ταῖς πρὸς τὸν λαὸν ὁμιλίαις καθίησιν διαλέγεσθαι · τὸν μὲν γὰρ υἱὸν τοῦ θεοῦ οὐ βούλεται συνομολογεῖν ἐξ οὐρανοῦ κατεληλυθέναι ( ἵνα προλαβόντες τῶν μελλόντων γραφήσεσθαι θῶμεν , καὶ τοῦτο οὐ λόγῳ ψιλῷ ῥηθήσεται , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἐπέμψαμεν ὑπομνημάτων δείκνυται πολλαχόθεν , οὐχ ἥκιστα δὲ ὅπου λέγει Ἰησοῦν Χριστὸν κάτωθεν ) , οἱ δὲ εἰς αὐτὸν ψάλλοντες καὶ ἐγκωμιάζοντες ἐν τῷ λαῷ ἄγγελον τὸν ἀσεβῆ διδάσκαλον ἑαυτῶν ἐξ οὐρανοῦ κατεληλυθέναι λέγουσιν , καὶ ταῦτα οὐ κωλύει , ἀλλὰ καὶ λεγομένοις πάρεστιν ὁ ὑπερήφανος · τὰς δὲ συνεισάκτους αὐτοῦ γυναῖκας , ὡς Ἀντιοχεῖς ὀνομάζουσιν , καὶ τῶν περὶ αὐτὸν πρεσβυτέρων καὶ διακόνων , οἷς καὶ τοῦτο καὶ τὰ ὤα ἁμαρτήματα ἀνίατα ὄντα συγκρύπτει , συνειδὼς καὶ ἐλέγξας , ὅπως αὐτοὺς ὑπόχρεως ἔχῃ , περὶ ὧν λόγοις καὶ ἔργοις ἀδικεῖ , μὴ τολμῶντας κατηγορεῖν τῷ καθ’ ἑαυτοὺς φόβῳ , ἀλλὰ καὶ πλουσίους ἀπέφηνεν , ἐφ’ ᾧ πρὸς τῶν τὰ τοιαῦτα ζηλούντων φιλεῖται καὶ θαυμάζεται—τί ἂν ταῦτα γράφοιμεν ; ἐπιστάμεθα δέ , ἀγαπητοί , ὅτι τὸν ἐπίσκοπον καὶ τὸ ἱερατεῖον ἅπαν παράδειγμα εἶναι δεῖ τῷ πλήθει πάντων καλῶν ἔργων , καὶ οὐδὲ ἐκεῖνο ἀγνοοῦμεν ὅσοι ὑπὸ τοῦ συνεισάγειν ἑαυτοῖς γυναῖκας ἐξέπεσον , οἳ δ’ ὑπωπτεύθησαν , ὥστ’ εἰ καὶ δοίη τις αὐτῷ τὸ μηδὲν ἀσελγὲς ποιεῖν , ἀλλὰ τήν γε ὑπόνοιαν τὴν ἐκ τοῦ τοιούτου πράγματος φυομένην ἐχρῆν εὐλαβηθῆναι , μή τινα σκανδαλίσῃ , τοὺς δὲ καὶ μιμεῖσθαι προτρέψῃ . πῶς γὰρ ἂν ἐπιπλήξειεν ἢ νουθετήσειεν ἕτερον μὴ συγκαταβαίνειν ἐπὶ πλέον εἰς ταὐτὸν γυναικί , μὴ ὀλίσθῃ , φυλαττόμενον , ὡς γέγραπται , ὅστις μίαν μὲν ἀπέστησεν ἤδη , δύο δὲ ἀκμαζούσας καἰ εὐπρεπεῖς τὴν ὄφιν ἔχει μεθ’ ἑαυτοῦ , κάν ἀπίη που , συμπεριφέρει , καὶ ταῦτα τρυφῶν καὶ ὑπερεμπιμπλάμενος ; ὧν ἕνεκα στενάζουσι μὲν καὶ ὀδύπονται πάντες καθ’ ἑαυτούς , οὕτω δὲ τὴν τυραννίδα καὶ δυναστείαν αὐτοῦ πεφόβηνται , ὥστε κατηγορεῖν μὴ τολμᾶν . ἀλλὰ ταῦτα μέν , ὡς προειρήκαμεν , εὔθυνεν ἄν τις ἄνδρα τὸ γοῦν φρόνημα καθολικὸν ἔχοντα καὶ συγκαταριθμούμενον ἡμῖν , τὸν δ’ ἐξορχησάμενον τὸ μυστήριον καὶ ἐμπομεπεύσαντα τῆ μιαρᾷ αἱρέσει τῇ Ἀρτεμᾶ ( τί γὰρ οὐ χρὴ μόλις τὸν πατέρα αὐτοῦ δηλῶσαι ; ) οὐδὲν δεῖν ἡγούμεθα τούτων τοὺς λογισμοὺς ἀπαιτεῖν . " Εἶτ᾿ ἐπὶ τέλει τῆς ἐπιστολῆς ταῦτ᾿ ἐπιλέγουσιν . ἠναγκάσθημεν οὖν ἀντιτασσόμενον αὐτὸν τῷ θεῷ καὶ μὴ εἴκοντα ἐκκηρύξαντες , ἕτερον ἀντ’ αὐτοῦ τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ καταστῆσαι ἐπίσκοοπον , θεοῦ προνοίᾳ ὡς πεπείσμεθα , τὸν τοῦ μακαρίου Δημητριανοῦ καὶ ἐπιφανῶς προστάντος πρὸ τούτου τῆς αὐτῆς παροικίας υἱὸν Δόμνον , ἅπασιν τοῖς πρέπουσιν ἐπισκόπῳ καλοῖς κεκοσμημένον , ἐδηλώσαμέν τε ὑμῖν , ὅπως τούτῳ γράφητε καὶ παρὰ τούτου τὰ κοινωνικὰ δέχησθε γράμματα · τῷ δὲ Ἀρτεμᾷ οὗτος ἐπιστελλέτω καὶ οἱ τὰ Αρτεμᾶ φρονοῦντες τούτῳ κοινωνείτωσαν . " Τοῦ δὴ οὗν Παύλου σὺν καὶ τῇ τῆς πίστεως ὀρθοδοξίᾳ τῆς ἐπισκοπῆς ἀποπεπτωκότος , Δόμνος , ὡς εἴρηται , τὴν λειτουργίαν τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν ἐκκλησίας διεδέξατο · ἀλλὰ γὰρ μηδαμῶς ἐκστῆναι τοῦ Παύλου τοῦ τῆς ἐκκλησίας οἴκου θέλοντος , βασιλεὺς ἐντευχθεὶς Αὐρηλιανὸς αἰσιώτατα περὶ τοῦ πρακτέου διείληφεν , τούτοις νεῖμαι προστάττων τὸν οἶκον , οἷς ἂν οἱ κατὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν ‘Ρωμαίων πόλιν ἐπίσκοποι τοῦ δόγματος ἐπιστέλλοιεν . οὕτω δῆτα ὁ προδηλωθεὶς ἀνὴρ μετὰ τῆς ἐσχάτης αἰσχύνης ὑπὸ τῆς κοσμικῆς ἀρχῆς ἐξελαύνεται τῆς ἐκκλησίας . τοιοῦτος μέν γέ τις ἢν τὸ τηνικάδε περὶ ἡμᾶς ὁ Αὐρηλιανός , προϊούσης δ’ αὐτῷ τῆς ἀρχῆς ἀλλοῖόν τι περὶ ἡμῶν φρονήσας , ἤδη τισὶν βουλαῖς , ὡς ἂν διωγμὸν καθ’ ἡμῶν ἐγείρειεν , ἀνεκινεῖτο , πολύς τε ἦν ὁ παρὰ πᾶσιν περὶ τούτου λόγος · μέλλοντα δὲ ἤδη καὶ σχεδὸν εἰπεῖν τοῖς καθ’ ἡμῶν γράμμασιν ὑποσημειούμενον θεία μέτεισιν δίκη , μόνον οὐχὶ ἐξ ἀγκώνων τῆς ἐγχειρήσεως αὐτὸν ἀποδεσμοῦσα λαμπρῶς τε τοῖς πᾶσιν συνορᾶν παριστῶσα ὡς οὔποτε γένοιτ’ ἂν ῥᾳστώνη τοῖς τοῦ βίου ἄρχουσιν κατὰ τῶν τοῦ χριστοῦ ἐκκλησιῶν , μὴ οὐχὶ τῆς ὑπερμάχου χειρὸς θείᾳ καὶ οὐρανίῳ κρίσει παιδείας ἕνεκα καὶ ἐπιστροφῆς , καθ’ οὓς ἂν αὐτὴ δοκιμάζοι καιρούς , τοῦτ’ ἐπιτελεῖσθαι συγχωρούσης . ἔτεσι γοῦν ἓξ κρατήσαντα τὸν Αὐρηλιανὸν διαδέχεται Πρόβος , καὶ τοῦτον δέ που τοῖς ἴσοις ἐπικατασχόντα Κᾶρος παισὶν Καρίνῳ καὶ Νουμεριανω , πάλιν τ’ αὖ τούτων οὐδ’ ὅλοις τρισὶν ἐνιαυτοῖς διαγενομένων , μέτεισιν τὰ τῆς ἡγεμονίας Διοκλητιανὸν καὶ τοὺς μετ’ αὐτὸν εἰσποιηθέντας , ἐφ’ ὧν ὁ καθ’ ἡμᾶς συντελεῖται διωγμὸς καὶ ἢ κατ’ αὐτὸν τῶν ἐκκλησιῶν καθαίρεσις . Ἀλλὰ γὰρ μικρῷ τούτου πρότερον τὸν ἐπὶ Ῥώμης ἐπίσκοπον Διονύσιον ἔτεσιν ἐννέα διελθόντα τὴν λειτουργίαν διαδέχεται Φῆλιξ .
Lemmas: XXX . μία δή οὖν ἐκ κοινός γνώμη ὁ ἐπί αὐτός συγκροτέω ποιμήν διαχαράσσω ἐπιστολή εἰς πρόσωπον ὁ τε Ῥωμαῖος ἐπίσκοπος Διονύσιος καί Μάξιμος ὁ κατά Ἀλεξάνδρεια ἐπί πᾶς διαπέμπω ὁ ἐπαρχία , ὁ αὐτός τε σπουδή ὁ πᾶς φανερός καθίστημι καί ὁ Παῦλος ὁ διάστροφος ἑτεροδοξία , ἔλεγχος τε καί ἐρωτάω ὅς πρός αὐτός ἄναξ · κινέω , καί ἔτι ὁ πᾶς βίος τε καί τρόπος ὁ ἀνήρ διηγέομαι · ἐκ ὅς μνήμη ἕνεκα καλῶς εἄν ἔχω οὗτος αὐτός ἐπί ὁ πάρειμι διέρχομαι ὁ φωνή · “ Διονύσιος καί Μάξιμος καί ὁ κατά ὁ οἰκέω πᾶς αυλλειτουργοῖς ἐγώ ἐπίσκοπος καί πρέσβυς καί διάκονος καί πᾶς τῆ ὑπό ὁ οὐρανός καθολικός ἐκκλησία Ἕλενος καί Ὑμέναιος καί Θεόφιλος καί Θεότεκνος καί Μάξιμος Πρόκλος Νικομᾶς καί Αἰλιανός καί Παῦλος καί Βωλανός καί Πρωτογενής καί Ἱέραξ καί Εὐτύχιος καί Θεόδωρος καί Μαλχίων καί Λούκιος καί ὁ λοιπός πᾶς ὁ σύν ἐγώ παροικέω ὁ ἐγγύς πόλις καί ἔθνος ἐπίσκοπος καί πρέσβυς καί διάκονος καί ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ἀγαπητός ἀδελφός ἐν κύριος χαίρω . " οὗτος μετά βραχύς ἐπιλέγω οὗτος · “ ἐπιστέλλω δέ ἅμα καί παρακαλέω πολύς καί ὁ μακράν ἐπίσκοπος ἐπί ὁ θεραπεία ὁ θανατηφόρος διδασκαλία , ὥσπερ καί Διονύσιος ὁ ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια καί Φιρμιλιανός ὁ ἀπό ὁ Καππαδοκία , ὁ μακαρίτης · ὅς δέ μέν καί ἐπιστέλλω εἰς ὁ Ἀντιόχεια , ὁ ἡγεμών ὁ πλάνης οὐδέ πρόσρησις ἀξιόω οὐδέ πρός πρόσωπον γραφή αὐτός , ἀλλά τῆ παροικία πᾶς , ὅς καί ὁ ἀντίγραφον ὑποτάσσω · ὁ δέ Φιρμιλιανός , καί δίς ἀφικνέομαι , καταγιγνώσκω μέν ὁ ὑπό ἐκεῖνος καινοτομέω , Μένων , ὡς οἶδα καί μαρτυρέω ὁ παραγίγνομαι καί ἄλλος πολύς σύνοιδα , ἐπαγγέλλω δέ μεταθέω , πιστεύω καί ἐλπίζω ἄνευ τις περί ὁ λόγος λοιδορία ὁ πρᾶγμα εἰς δήω καθίστημι , ἀναβάλλω , παρακρούω ὑπό ὁ καί ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ καί κύριος ἀρνέομαι καί ὁ πίστις , εἄν καί αὐτός πρότερος ἔχω , μή φυλάσσω . μέλλω δέ καί νῦν ὁ Φιρμιλιανός εἰς ὁ Ἀντιόχεια διαβαίνω καί μέχρι γε Ταρσός ἵημι , ἅτε ὁ αρνησίθεος κακία αὐτός πείρω λαμβάνω · ἀλλά γάρ μεταξύ , συνέρχομαι ἐγώ καί καλέω καί ἀναμένω , ἄχρι ἄν ἔρχομαι , τέλος ἔχω ὁ βίος . " μετά ἕτερος δέ αὖθις ὁ βίος ὁ αὐτός οἷος τυγχάνω ἀγωγή , διαγράφω ἐν οὗτος . “ ὅπου δέ ἀφίστημι ὁ κανών , ἐπί κίβδηλος καί νόθος δίδαγμα μετέρχομαι , οὐδείς δεῖ ὁ ἔξω εἰμί ὁ πρᾶξις κρίνω , οὐδέ ὅτι πρότερος πένης εἰμί καί πτωχός καί μήτε παρά πατήρ παραλαμβάνω εὐπορία μήτε ἐκ τέχνη ἤ τις ἐπιτήδευμα κτάομαι , νῦν εἰς ὑπερβάλλω πλοῦτος ἐλαύνω ἐκ ἀνομία καί ἱεροσυλία καί ὅς αἰτέω καί σείω ὁ ἀδελφός , καταβραβεύω ὁ ἀδικέω καί ὑπισχνέομαι βοηθέω μισθός , ψεύδω δέ καί οὗτος καί μάτην καρπόω ὁ ὁ ἐν πρᾶγμα εἰμί ἑτοιμότης ὁ δίδωμι ὑπέρ ἀπαλλαγή ὁ ἐνοχλέω , πορισμός ἡγέομαι ὁ θεοσέβεια . οὔτε ὡς φρονέω φρονέω καί ὑπεραίρω , κοσμικός ἀξίωμα ὑποδύω καί δουκηνάριος μᾶλλον ἢ ἐπίσκοπος ἐθέλω καλέω καί σομβῶν κατά ὁ ἀγορά καί ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω καί ὑπαγορεύω ἅμα βαδίζω δημόσιος καί δορυφορέω , ὁ μέν προπορεύομαι , ὁ δέ ἐφέπω , πολύς ὁ ἀριθμός , ὡς καί ὁ πίστις φθονέω καί μισέω διά ὁ ὄγκος αὐτός καί ὁ ὑπερηφανία ὁ Καρδία · οὔτε ὁ ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός σύνοδος τερατεία , εἄν μηχανάομαι , δοξοκοπέω καί φαντασιοκοπέω καί ὁ ὁ ἀκέραιος ψυχή ὁ τοιοῦτος ἐκπλήσσω , βῆμα μέν καί θρόνος ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ κατασκευάζω , οὐ ὡς Χριστός μαθητής , σήκρητος τε , ὥσπερ ὁ ὁ κόσμος ἄρχω , ἔχω τε καί ὀνομάζω , Παίων τε τῆ χείρ ὁ μηρός καί ὁ βῆμα ἀράσσω ὁ πούς καί ὁ μή ἐπαινέω μηδέ ὥσπερ ἐν ὁ θέατρον κατασείω ὁ ὀθόνη μηδέ ἐκβοάω τε καί ἀναπηδάω κατά ὁ αὐτός ὁ ἀμφι αὐτός στασιώτης , ἀνήρ τε καί γύναιον , ἄκοσμος οὕτως ἀκροάομαι , ὁ δέ ἐν ὡς ἐν οἶκος θεός σεμνοπρεπής καί εὔτακτος ἀκούω ἐπιτιμάω καί ἐνυβρίζω καί εἰς ὁ ἀπέρχομαι ἐκ ὁ βίος οὗτος παροινέω ἐξηγητής ὁ λόγος φορτικός ἐν ὁ κοινός καί μεγαλορημοναω περί ἑαυτοῦ , καθάπερ οὐ ἐπίσκοπος ἀλλά Σοφιστὴς καί γόης · ψαλμός δέ ὁ μέν εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός παύω ὡς δή νέος καί νέος ἀνήρ σύγγραμμα , εἰς ἑαυτοῦ δέ ἐν μέσος ὁ ἐκκλησία τῆ μέγας ὁ πάσχα ἡμέρα ψαλμῳδέω γυνή παρασκευάζω , ὅς καί ἀκούω ἄν τις φρίσσω · οἷος καί ὁ θωπεύω αὐτός ἐπίσκοπος ὁ ὅμορος ἀγρός τε καί πόλις καί πρέσβυς ἐν ὁ πρός ὁ λαός ὁμιλία καθίημι διαλέγω · ὁ μέν γάρ υἱός ὁ θεός οὖον βούλομαι συνομολογέω ἐκ οὐρανός κατέρχομαι ( ἵνα προλαμβάνω ὁ μέλλω γράφω τίθημι , καί οὗτος οὖον λόγος ψιλός εἴρω , ἀλλά ἐκ ὅς πέμπω ὑπόμνημα δείκνυμι πολλαχόθεν , οὐ ἥκιστος δέ ὅπου λέγω Ἰησοῦς Χριστός κάτωθεν ) , ὁ δέ εἰς αὐτός ψάλλω καί ἐγκωμιάζω ἐν ὁ λαός ἄγγελος ὁ ἀσεβής διδάσκαλος ἑαυτοῦ ἐκ οὐρανός κατέρχομαι λέγω , καί οὗτος οὖον κωλύω , ἀλλά καί λέγω πάρειμι ὁ ὑπερήφανος · ὁ δέ συνείσακτος αὐτός γυνή , ὡς Ἀντιοχεύς ὀνομάζω , καί ὁ περί αὐτός πρέσβυς καί διάκονος , ὅς καί οὗτος καί ὁ ὤα ἁμάρτημα ἀνίατος εἰμί συγκρύπτω , σύνοιδα καί ἐλέγχω , ὅπως αὐτός ὑπόχρεως ἔχω , περί ὅς λόγος καί ἔργον ἀδικέω , μή τολμάω κατηγορέω ὁ κατά ἑαυτοῦ φόβος , ἀλλά καί πλούσιος ἀποφαίνω , ἐπί ὅς πρός ὁ ὁ τοιοῦτος ζηλόω φιλέω καί θαυμάζω εἄν οὗτος γράφω ; ἐπίσταμαι δέ , ἀγαπητός , ὅτι ὁ ἐπίσκοπος καί ὁ ἱερατεῖον ἅπας παράδειγμα εἰμί δεῖ ὁ πλῆθος πᾶς καλός ἔργον , καί οὐδέ ἐκεῖνος ἀγνοέω ὅσος ὑπό ὁ συνεισάγω ἑαυτοῦ γυνή ἐκπίπτω , ἕ δέ ὑποπτεύω , ὥστε εἰμί καί δήω τις αὐτός ὁ μηδείς ἀσελγής ποιέω , ἀλλά ὁ γε ὑπόνοια ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος πρᾶγμα φύω χρή εὐλαβέομαι , μή τις σκανδαλίζω , ὁ δέ καί μιμέομαι προτρέπω . πῶς γάρ εἄν ἐπιπλήσσω ἢ νουθετέω ἕτερος μή συγκαταβαίνω ἐπί πλέω εἰς αὐτός γυνή , μή ὀλισθάνω , φυλάσσω , ὡς γράφω , ὅστις εἷς μέν ἀφίστημι ἤδη , δύο δέ ἀκμάζω καίω εὐπρεπής ὁ ὄφις ἔχω μετά ἑαυτοῦ , κἄν ἄπιος ποῦ , συμπεριφέρω , καί οὗτος τρυφάω καί ὑπερεμπίπλημι ; ὅς ἕνεκα στενάζω μέν καί ὄζω πᾶς κατά ἑαυτοῦ , οὗτος δέ ὁ τυραννίς καί δυναστεία αὐτός φοβέω , ὥστε κατηγορέω μή τολμάω . ἀλλά οὗτος μέν , ὡς προαγορεύω , εὐθύνω ἄν τις ἀνήρ ὁ γοῦν φρόνημα καθολικός ἔχω καί συγκαταριθμέω ἐγώ , ὁ δέ ἐξορχέομαι ὁ μυστήριον καί ἐμπομπεύω τῆ μιαρός αἵρεσις ὁ Ἀρτεμής ( τίς γάρ οὖον χρή μόλις ὁ πατήρ αὐτός δηλόω ; ) οὐδείς δήω ἡγέομαι οὗτος ὁ λογισμός ἀπαιτέω . " εἶτα ἐπί τέλος ὁ ἐπιστολή αὐτός ἐπιλέγω . ἀναγκάζω οὖν ἀντιτάσσω αὐτός ὁ θεός καί μή εἴκω ἐκκηρύσσω , ἕτερος ἀντί αὐτός ὁ καθολικός ἐκκλησία καθίστημι ἐπίσκοπος , θεός πρόνοια ὡς πείθω , ὁ ὁ μακάριος Δημητριανός καί ἐπιφανῶς προΐστημι πρό οὗτος ὁ αὐτός παροικία υἱός Δόμνος , ἅπας ὁ πρέπω ἐπίσκοπος καλός κοσμέω , δηλόω τε σύ , ὅπως οὗτος γράφω καί παρά οὗτος ὁ κοινωνικός δέχομαι γράμμα · ὁ δέ Ἀρτέμα οὗτος ἐπιστέλλω καί ὁ ὁ Ἀρτέμα φρονέω οὗτος κοινωνέω . " ὁ δή ἐν Παῦλος σύν καί ὁ ὁ πίστις ὀρθοδοξία ὁ ἐπισκοπή ἀποπίπτω , Δόμνος , ὡς εἴρω , ὁ λειτουργία ὁ κατά Ἀντιόχεια ἐκκλησία διαδέχομαι · ἀλλά γάρ μηδαμῶς ἐξίστημι ὁ Παῦλος ὁ ὁ ἐκκλησία οἶκος ἐθέλω , βασιλεύς ἐντυγχάνω Αὐρηλιανός αἴσιος περί ὁ πρακτέος διαλαμβάνω , οὗτος νέμω προστάσσω ὁ οἶκος , ὅς εἄν ὁ κατά ὁ Ἰταλία καί ὁ Ῥωμαῖος πόλις ἐπίσκοπος ὁ δόγμα ἐπιστέλλω . οὗτος δῆτα ὁ προδηλόω ἀνήρ μετά ὁ ἔσχατος αἰσχύνη ὑπό ὁ κοσμικός ἀρχή ἐξελαύνω ὁ ἐκκλησία . τοιοῦτος μέν γε τις εἄν ὁ τηνικάδε περί ἐγώ ὁ Αὐρηλιανός , πρόειμι δέ αὐτός ὁ ἀρχή ἀλλοῖος τίς περί ἐγώ φρονέω , ἤδη τις βουλή , ὡς εἄν διωγμός κατά ἐγώ ἐγείρω , ἀνακινέω , πολύς τε εἰμί ὁ παρά πᾶς περί οὗτος λόγος · μέλλω δέ ἤδη καί σχεδόν εἶπον ὁ κατά ἐγώ γράμμα ὑποσημειόομαι θεῖος μέτειμι δίκη , μόνος οὐ ἐκ ἀγκών ὁ ἐγχείρησις αὐτός ἀποδεσμέω λαμπρῶς τε ὁ πᾶς συνοράω παρίστημι ὡς οὔποτε γίγνομαι εἄν ῥᾳστώνη ὁ ὁ βίος ἄρχω κατά ὁ ὁ χριστός ἐκκλησία , μή οὐ ὁ ὑπέρμαχος χείρ θεῖος καί οὐράνιος κρίσις παιδεία ἕνεκα καί ἐπιστροφή , κατά ὅς εἄν αὐτός δοκιμάζω καιρός , οὗτος ἐπιτελέω συγχωρέω . ἔτος γοῦν ἓξ κρατέω ὁ Αὐρηλιανός διαδέχομαι Πρόβος , καί οὗτος δέ ποῦ ὁ ἴσος ἐπικατέχω Κᾶρος παῖς Καρίνος καί Νουμεριανός , πάλιν τε αὖος οὗτος οὐδέ ὅλος τρεῖς ἐνιαυτός διαγίγνομαι , μέτειμι ὁ ὁ ἡγεμονία Διοκλητιανός καί ὁ μετά αὐτός εἰσποιέω , ἐπί ὅς ὁ κατά ἐγώ συντελέω διωγμός καί ἢ κατά αὐτός ὁ ἐκκλησία καθαίρεσις . ἀλλά γάρ μικρός οὗτος πρότερος ὁ ἐπί Ῥώμη ἐπίσκοπος Διονύσιος ἔτος ἐννέα διέρχομαι ὁ λειτουργία διαδέχομαι Φῆλιξ .