eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 6.42
XLII . “ Ἄλλοι δὲ πλεῖστοι κατὰ πόλεις καὶ κώμας ὑπὸ τῶν ἐθνῶν διεσπάσθησαν , ὧν παραδείγματος ἕνεκεν ἐπιμνησθήσομαι . Ἰσχυίων ἐπετρόπευέν τινι τῶν ἀρχόντων ἐπὶ μιαθῷ . τοῦτον ὁ μιαθοδότης ἐκέλευσεν θῦσαι , μὴ πειθόμενον ὕβριζεν , ἐμμένοντα προεπηλάκιζεν , ὑφισταμένου , βακτηρίαν μεγίστην λαβὼν διὰ τῶν ἐντέρων καὶ τῶν σπλάγχνων διώσας , ἀπέκτεινεν . “ Τί δεῖ λέγειν τὸ πλῆθος τῶν ἐν ἐρημίαις καὶ ὄρεσιν πλανηθέντων , ὑπὸ Λιμοῦ καὶ δίψης κρύους καὶ νόσων καὶ λῃστῶν καὶ θηρίων διεφαρμένων ; ὧν οἱ περιγενόμενοι τῆς ἐκείνων εἰσὶν ἐκλογῆς καὶ νίκης μάρτυρες , ἓν δὲ καὶ τούτων εἰς δήλωσιν ἔργον παραθήσομαι . Χαιρήμων ἢν ὑπέργηρως τῆς Νείλου καλουμένης πόλεως ἐπίσκοπος . οὗτος εἰς τὸ Ἀράβιον ὄρος ἅμα τῆ συμβίῳ ἑαυτοῦ φυγών , οὐκ ἐπανελήλυθεν , οὐδὲ ἐδυνήθησαν ἰδεῖν οὐκέτι , καίτοι πολλὰ διερευνησάμενοι , οἱ ἀδελφοὶ οὔτε αὐτοὺς οὔτε τὰ σώματα . πολλοὶ δὲ οἱ κατ’ αὐτὸ τὸ Ἀραβικὸν ὄρος ἐξανδραποδισθέντες ὑπὸ βαρβάρων Σαρακηνῶν · ὧν οἳ μὲν μόλις ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν ἐλυτρώθησαν , οἵ δὲ μέχρι νῦν οὐδέπω . “ καὶ ταῦτα διεξῆλθον οὐ μάτην , ἀδελφέ , ἀλλ ἵνα εἰδῇς ὅσα καὶ ἡλίκα δεινὰ παρ’ ἡμῖν συνέβη · ὧν οἱ μᾶλλον πεπειραμένοι πλείονα ἂν εἰδεῖεν . ” Εἶτα τούτοις ἐπιφέρει μετὰ βραχέα λέγων · “ αὐτοὶ τοίνυν οἱ θεῖοι μάρτυρες παρ’ ἡμῖν , οἱ νῦν τοῦ Χριστοῦ πάρεδροι καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ κοινωνοὶ καὶ μέτοχοι τῆς κρίαεως αὐτοῦ καὶ συνδικάζοντες αὐτῷ , τῶν παραπεπτωκότων ἀδελΦῶν τινας ὑπευθύνους τοῖς τῶν θυσιῶν γενομένους προσελάβοντο , καὶ τὴν καὶ μετάνοιαν αὐτῶν ἰδόντες δεκτήν τε γενέσθαι δυναμένην τῶ μὴ βουλομένω καθόλου τὸν θάνατον μ’ μ’ μ’ ὢ του ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν δοκιμάσαντες , εἰσεδέξαντο καὶ συνήγαγον καὶ συνέστησαν προσευχῶν αὐτοῖς καὶ ἑστιάσεων τί οὖν ἡμῖν , ἀδελφοί , περὶ τούτων συμβουλεύετε τί ἡμῖν πρακτέον ; σύμψηφοι καὶ ὁμογνώμονες αὐτοῖς καταστῶμεν καὶ τὴν κρίαιν αὐτῶν καὶ τὴν χάριν φυλάξωμεν καὶ τοῖς ἐλεηθεῖσιν ὑπ’ χρηστευσώμεθα , ἢ τὴν κρίσιν αὐτῶν ποιησώμεθα καὶ δοκιμαστὰς αὑτοὺς τῆς γνώμης ἐπιστήσωμεν καὶ τὴν χρηστότητα καὶ τὴν τάξιν ἀνασκευάσωμεν ; Ταῦτα δ’ εἰκότως ὁ Διονύσιος παρατέθειται , τὸν περὶ τῶν ἐξησθενηκότων κατὰ τὸν τοῦ διωγμοῦ καιρὸν ἀνακινῶν λόγον ,
Lemmas: XLII . “ ἄλλος δέ πλεῖστος κατά πόλις καί κώμη ὑπό ὁ ἔθνος διασπάω , ὅς παράδειγμα ἕνεκα ἐπιμιμνήσκομαι . Ἰσχυίων ἐπιτροπεύω τις ὁ ἄρχω ἐπί μιαίνω . οὗτος ὁ μιαθοδοτος κελεύω θύω , μή πείθω ὑβρίζω , ἐμμένω προπηλακίζω , ὑφίστημι , βακτηρία μέγας λαμβάνω διά ὁ ἔντερον καί ὁ σπλάγχνον διωθέω , ἀποκτείνω . “ τις δεῖ λέγω ὁ πλῆθος ὁ ἐν ἐρημία καί ὄρος πλανάω , ὑπό Λιμός καί δίψα κρύος καί νόσος καί λῃστής καί θηρίον διαφέρω ; ὅς ὁ περιγίγνομαι ὁ ἐκεῖνος εἰμί ἐκλογή καί Νίκη μάρτυς , εἷς δέ καί οὗτος εἰς δήλωσις ἔργον παρατίθημι . Χαιρήμων εἄν ὑπέργηρως ὁ Νεῖλος καλέω πόλις ἐπίσκοπος . οὗτος εἰς ὁ Ἀράβιος ὄρος ἅμα τῆ σύμβιος ἑαυτοῦ φυγή , οὐ ἐπανέρχομαι , οὐδέ δύναμαι ὁράω οὐκέτι , καίτοι πολύς διερευνάω , ὁ ἀδελφός οὔτε αὐτός οὔτε ὁ σῶμα . πολύς δέ ὁ κατά αὐτός ὁ Ἀραβικός ὄρος ἐξανδραποδίζω ὑπό βάρβαρος Σαρακηνός · ὅς ἕ μέν μόλις ἐπί πολύς χρῆμα λυτρόω , ὁ δέ μέχρι νῦν οὐδέπω . “ καί οὗτος διεξέρχομαι οὖον μάτην , ἀδελφός , ἀλλ' ἵνα οἶδα ὅσος καί ἡλίκος δεινός παρά ἐγώ συμβαίνω · ὅς ὁ μᾶλλον πειράω πλείων εἄν οἶδα . ” εἶτα οὗτος ἐπιφέρω μετά βραχύς λέγω · “ αὐτός τοίνυν ὁ θεῖος μάρτυς παρά ἐγώ , ὁ νῦν ὁ Χριστός πάρεδρος καί ὁ βασίλεια αὐτός κοινωνός καί μέτοχος ὁ κρίαεως αὐτός καί συνδικάζω αὐτός , ὁ παραπίπτω ἀδελφός τις ὑπεύθυνος ὁ ὁ θυσία γίγνομαι προσλαμβάνω , καί ὁ καί μετάνοια αὐτός ὁράω δεκτός τε γίγνομαι δύναμαι ὁ μή βούλομαι καθόλου ὁ θάνατος εἷς εἷς εἷς ὦ ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια δοκιμάζω , εἰσδέχομαι καί συνάγω καί συνίστημι προσευχή αὐτός καί ἑστίασις τίς οὖν ἐγώ , ἀδελφός , περί οὗτος συμβουλεύω τίς ἐγώ πρακτέος ; σύμψηφος καί ὁμογνώμων αὐτός καθίστημι καί ὁ κρία αὐτός καί ὁ χάρις φυλάσσω καί ὁ ἐλεάω ὑπό χρηστεύομαι , ἢ ὁ κρίσις αὐτός ποιέω καί δοκιμαστής ἑαυτοῦ ὁ γνώμη ἐφίστημι καί ὁ χρηστότης καί ὁ τάξις ἀνασκευάζω ; οὗτος δέ εἰκότως ὁ Διονύσιος παρατίθημι , ὁ περί ὁ ἐξασθενέω κατά ὁ ὁ διωγμός καιρός ἀνακινέω λόγος ,