eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 7.32
XXXII . Καθ᾿ οὓς Φήλικα τῆς ‘Ρωμαίων πρὸ · στάντα ἐκκλησίας ἔτεσιν πέντε Εὐτυχιανὸς δία · οὐδ’ ὅλοις δὲ μησὶν οὗτος δέκα διαγενόμενος , Γαΐῳ τῷ καθ’ ἡμᾶς καταλείπει τὸν κλῆρον · καὶ τούτου δὲ ἀμφὶ τά πεντεκαίδεκα ἔτη πρὸ · στάντος , Μαρκελλῖνος κατέστη διάδοχος , ὃν καὶ αὐτὸν ὁ διωγμὸς κατείληφεν . Κατὰ τούσδε τῆς Ἀντιοχέων ἐπιακοπῆς μετὰ Δόμνον ἡγήσατο Τίμαιος , ὃν ὁ καθ᾿ ἡμᾶς διεδέξατο Κύριλλος · καθ᾿ ὃν Δωρόθεον , πρεσβείου τοῦ κατὰ Ἀντιόχειαν ἠξιωμένον , λόγιον ἄνδρα ἔγνωμεν . φιλόκαλος δ᾿ οὗτος περὶ τὰ θεῖα γεγονώς , καὶ τῆς Ἑβραίων ἐπεμελήθη γλώττης , ὡς καὶ αὐταῖς ταῖς Ἑβραϊκαῖς γραφαῖς ἐπιστημόνως ἐντυγχάνειν . ἦν δ᾿ οὗτος τῶν μάλιατα ἐλευθερίων προπαιδείας τε τῆς καθ᾿ Ἕλληνας οὐκ ἄμοιρος , τὴν φύσιν δὲ ἄλλως εὐνοῦχος , οὕτω πεφυκὼς ἐξ αὐτῆς γενέαεως , ὡς καὶ βααιλέα διὰ τοῦτο , οἷόν τι παράδοξον , αὐτὸν οἰκειώσασθαι καὶ τιμῆσαί γε ἐπιτροπῇ τῆς κατὰ Τύρον ἁλουργοῦ βαφῆς . τούτου μετρίως τὰς γραφὰς ἐπὶ τῆς ἐκκληαίας διηγουμένου κατηκούααμεν . Μετὰ δὲ Κύριλλον Τύραννος τῆς Ἀντιοχέων παροικίας τὴν ἐπισκοπὴν διεδέξατο , καθ᾿ ὃν ἤκμασεν ἡ τῶν ἐκκληαιῶν πολιορκία . τῆς δ᾿ ἐν Λαοδικείᾳ παροικίας ἡγήσατο μετὰ Σωκράτην Eὐσέβιος , ἀπὸ τῆς ἈΑεξανδρέων ὁρμηθεὶς πόλεως · αἰτία δ᾿ αὐτῷ τῆς μεταναστάσεως ὑπῆρξεν ἡ κατὰ τὸν Παῦλον ὑπόθεσις , δι᾿ ὃν τῆς Συρίας ἐπιβάς , πρὸς τῶν τῇδε περὶ τὰ θεῖα ἐσπουδακότων τῆς οἴκαδε πορείας εἴργεται , ἐπέραστόν τι θεοσεβείας χρῆμα τῶν καθ’ ἡμᾶς γεν̔̀ ὡς καὶ ἀπὸ τῶν προπαρατεθεισῶν Διονυσίου φωνῶν διαγνῶναι ῥᾴδιον . Ἀνατόλιος αὐτῷ διάδοχὸς , ἀγαθός , φασίν , ἀγαθοῦ , καθίσταται , γένος μὲν καὶ αὐτὸς Ἀλεξανδρεύς , λόγων δ’ ἕνεκα καὶ παιδείας τῆς Ἑλλήνων φιλοσοφίας τε τὰ πρῶτα τῶν μάλιστα καθ’ ἡμᾶς δοκιμωτάτων ἀπενηνεγμένος , ἅτε ἀριθμητικῆς καὶ γεωμετρίας ἀστρονομίας τε καὶ τῆς ἄλλης , διαλεκτικῆς εἴτε φυσικῆς , θεωρίας ῥητορικῶν τε αὖ μαθημάτων ἐληλακὼς εἰς ἄκρον · ὧν ἕνεκα καὶ τῆς ἐπ’ Ἀλεξανδρείας Αριατοτέλους διαδοχῆς τὴν διατριβὴν λόγος ἔχει πρὸς τῶν τῇδε πολιτῶν συστήσασθαι ἀξιωθῆναι . μυρίας μὲν οὖν τοῦδε καὶ ὤας ἀριστείας ἐν τῆ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν τοῦ Πιρουχίου πολιορκίᾳ μνημονεύουσιν , ἅτε τῶν ἐν τέλει προνομίας ἐξαιρέτου πρὸς ἁπάντων ἠξιωμένου , δείγματος δ’ ἕνεκα μόνου τοῦδε ἐπιμνησθήσομαι . τοῦ πυροῦ , φααίν , τοῖς πολιορκουμένοις . ἐπιλελοιπότος , ὡς ἤδη τῶν ἔξωθεν πολεμίων μᾶλλον αὐτοῖς τὸν λιμὸν ἀφόρητον καθεστάναι , παρὼν ὁ δηλούμενος οἰκονομεῖταί τι τοιοῦτον . θατέρου μέρους τῆς πόλεως τῷ Ῥωμαϊκῷ συμμαχοῦντος ατρατῷ ταύτῃ τε τυγχάνοντος ἀπολιορκήτου , τὸν Εὐαέβιον ἔτι γὰρ εἶναι τότε αὐτόθι πρὸ τῆς ἐπὶ Συρίαν μεταναστάσεως ) ἐν ἐν τοῖς ἀπολιορκήτοις ὄντα μέγα τε κλέος καὶ διαβόητον ὄνομα μέχρι καὶ τοῦ Ῥωμαίων ατρατηλάτου κεκτημένον , περὶ τῶν λιμῷ διαφθειρομένων κατὰ τὴν πολιορκίαν πέμψας ὁ Ἀνατόλιος ἐκδιδάσκει · ὃ δὲ μαθών , σωτηρίαν τοῖς ἀπὸ τῶν πολεμίων αὐτομόλοις παρασχεῖν ὡς ἐν μεγίστῃ χάριτι δωρεᾶς τὸν Ῥωμαίων στρατηγὸν αἰτεῖται , καὶ τῆς ἀξιώσεώς γε τυχὼν ἐμφανὲς τῷ Ἀνατολίῳ καθίστησιν . ὃ δὲ αὐτίκα τὴν ἐπαγγελίαν δεξάμενος , βουλὴν τῶν Ἀλεξανδρέων συναγαγών τὰ μὲν πρῶτα πάντας ἠξίου φιλικὴν δοῦναι Ῥωμαίοις δεξιάν , ὡς δ’ ἀγριαίνοντας ἐπὶ τῷ λόγῳ συνεῖδεν , “ ἀλλ’ οὐ τούτῳ γε,’’ φησίν , “ ἀντιλέξειν ποθ’ ὑμᾶς οἴομαι , εἰ τοὺς περιττοὺς καὶ ἡμῖν αὐτοῖς οὐδαμῆ χρησίμους , γραΐδας καὶ νήπια καὶ πρεσβύτας , ἐκδοῦναι πυλῶν ἔξω βαδίζειν ὅποι καὶ βούλοιντο , συμβουλεύσαιμι . τί γὰρ δὴ τούτους εἰς μάτην , ὅσον οὔπω τεθνηξομένους , παρ’ ἑαυτοῖς ἔχομεν ; τί δὲ τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ σώματα λελωβημένους τῷ λιμῷ κατατρύχομεν , τρέφειν δέον μόνους ἄνδρας καὶ νεανίας καὶ τὸν ἀναγκαῖον πυρὸν τοῖς ἐπὶ φυλακῆ τῆς πόλεως ἐπιτηδείοις ταμιεύεσθαι;’’ τοιούτοις τισὶν λογισμοῖς πείσας τὸ συνέδριον , ψῆφον πρῶτος ἀναστὰς ἐκφέρει πᾶν τὸ τῆ στρατείᾳ μὴ ἐπιτήδειον εἴτε ἀνδρῶν εἴτε γυναικῶν γένος ἀπολύειν τῆς πόλεως , ὅτι μηδὲ καταμένουσιν αὐτοῖς καὶ εἰς ἄχρηστον ἐν τῆ πόλει διατρίβουσιν ἐλπὶς ἂν γένοιτο σωτηρίας , πρὸς τοῦ λιμοῦ διαφθαρησομένοις . ταύτῃ δὲ τῶν λοιπῶν ἁπάντων τῶν ἐν τῆ βουλῆ συγκαταθεμένων μικροῦ δεῖν τοὺς πάντας τῶν πολιορκουμένων μένων διεσώσατο , ἐν πρώτοις μὲν τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας , ἔπειτα δὲ καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὴν πόλιν πᾶσαν ἡλικίαν διαδιδράσκειν προμηθούμενος , οὐ μόνον τῶν κατὰ τὴν ψῆφον δεδογμένων , τῇ δὲ τούτων προφάσει καὶ μυρίους ἄλλους , λεληθότως γυναικείαν στολὴν ἀμπισχομένους νύκτωρ τε τῆ ἐκείνου φροντίδι τῶν πυλῶν ἐξιόντας καὶ ἐπὶ τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν ὁρμῶντας . ἔνθα τοὺς πάντας ὑποδεχόμενος ὁ ὁ Εὐσέβιος πατρὸς καὶ ἰατροῦ δίκην κεκακωμένους ἐκ τῆς μακρᾶς πολιορκίας διὰ πάσης προνοίας καὶ θεραπείας ἀνεκτᾶτο . τοιούτων ἢ κατὰ Λαοδίκειαν ἐκκλησία δύο ἐφεξῆς κατὰ διαδοχὴν ἠξιώθη ποιμένων , σὺν θείᾳ προμηθείᾳ μετὰ τὸν δηλωθέντα πόλεμον ἐκ τῆς Ἀλεξανδρέων πόλεως ἐπὶ τὰ τῇδε μετεληλυθότων . οὐ μενοῦν ἐσπουδάσθη πλεῖστα τῷ Ἀνατολίῳ συγγράμματα , τοσαῦτα δ’ εἰς ἡμᾶς ἐλήλυθεν , δι’ ὧν αὐτοῦ καταμαθεῖν δυνατὸν ὁμοῦ τό τε λόγιον καὶ πολυμαθές · ἐν οἷς μάλιατα τὰ περὶ τοῦ πάσχα δόξαντα παρίστησιν , ἀφ’ ὧν ἀναγκαῖον ἄν εἴη τούτων ἐπὶ τοῦ παρόντος μνημονεῦσαι . ΕK ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΑΝΑΤΟΛΙΟΥ ΚΑΝΟΝΩΝ “ Ἔχει τοίνυν ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει τὴν νουμηνίαν τοῦ πρώτου μηνός , ἥτις ἁπάσης ἐστιν ἀρχὴ τῆς ἐννεακαιδεκαετηρίδος , τὴν κατ’ Αἰγυπτίους μὲν Φαμενὼθ κݲςݲ,ABBREV κατὰ δὲ τοὺς Μακεδόνων Δύστρου κβ , ὡς δ’ ἂν εἴποιεν Ῥωμαῖοι , πρὸ ιݲαݲ Καλανδῶν ’Απριλίων . εὑρίσκεται δὲ ὁ ἥλιος ἐν τῆ προκειμένῃ Φαμενὼθ κݲςݲ οὐ μόνον ἐπιβὰς πρώτου τμήματος , ἀλλ’ ἤδη καὶ τετάρτην ἡμέραν ἐν αὐτῷ διαπορευόμενος . τοῦτο δὲ τὸ τμῆμα πρῶτον δωδεκατημόριον καὶ ἰσημερινὸν καὶ μηνῶν ἀρχὴν καὶ κεφαλὴν τοῦ κύκλου καὶ ἄφεσιν τοῦ τῶν πλανητῶν δρόμου καλεῖν εἰώθασιν , τὸ δὲ πρὸ τούτου μηνῶν ἔσχατον καὶ τμῆμα δωδέκατον καὶ τελευταῖον δωδεκατημόριον καὶ τέλος τῆς τῶν πλανητῶν περιόδου · δι’ ὃ καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ τιθεμένους τὸν πρῶτον μῆνα καὶ τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην τοῦ πάσχα κατ’ αὐτὴν λαμβάνοντας οὐ μικρῶς οὐδ’ ὡς ἔτυχεν ἁμαρτάνειν φαμέν . ἔστιν δ’ οὐχ ἡμέτερος οὗτος ὁ λόγος , Ἰουδαίοις δὲ ἐγινώσκετο τοῖς πάλαι καὶ πρὸ Χριστοῦ ἐφυλάττετό τε πρὸς αὐτῶν μάλιστα · μαθεῖν δ’ ἔστιν ἐκ τῶν ὑπὸ Φίλωνος Ἰωσήπου Μουσαίου λεγομένων , καὶ οὐ μόνων τούτων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἔτι παλαιοτέρων ἀμφοτέρων Ἀγαθοβούλων , τῶν ἐπίκλην διδασκάλων Ἀριστοβούλου τοῦ πάνυ , ὃς ἐν τοῖς ο κατειλεγμένος τοῖς τὰς ἱερὰς καὶ θείας Ἑβραίων ἑρμηνεύσασι γραφὰς Πτολεμαίῳ τῷ Φιλαδέλφῳ καὶ τῷ τούτου πατρί , καὶ βίβλους ἐξηγητικὰς τοῦ Μωυσέως νόμου τοῖς αὐτοῖς προσεφώνησεν βασιλεῦσιν . οὗτοι τὰ ζητούμενα κατὰ τὴν Ἔξοδον ἐπιλύοντες , φασὶ δεῖν τὰ διαβατήρια θύειν ἐπ’ ἴσης ἅπαντας μετὰ ἰσημερίαν ἐαρινήν , ἐαρινήν , τοῦ πρώτου μηνός · τοῦτο δὲ εὑρίσκεσθαι , τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ ἡλιακοῦ , ἢ ὥς τινες αὐτῶν ὠνόμασαν , ζῳοφόρου κύκλου διεξιόντος ἡλίου . ὁ δὲ Ἀριστόβουλος προστίθησιν ὡς εἴη ἐξ ἀνάγκης τῇ τῶν διαβατηρίων ἑορτῇ μὴ μόνον τὸν ἥλιον ἰσημερινὸν διαπορεύεσθαι τμῆμα , καὶ τὴν σελήνην δέ . τῶν γὰρ ἰσημερινῶν τμημάτων ὄντων δύο , τοῦ μὲν ἐαρινοῦ , τοῦ ’δε μετοπωρινοῦ , καὶ διαμετρούντων ἄλληλα δοθείσης τε τῆς τῶν διαβατηρίων ἡμέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς μεθ’ ἑσπέραν , ἐνστήξεται μὲν ἡ σελήνη τὴν ἐναντίαν καὶ διάμετρον τῷ ἡλίῳ στάσιν , ὥσπερ οὖν ἔξεστιν ἐν ταῖς πανσελήνοις ὁρᾶν , ἔσονται δὲ μὲν κατὰ τὸ ἐαρινὸν ἰσημερινόν , ὁ ἥλιος , τμῆμα , ἢ δὲ ἐξ ἀνάγκης κατὰ τὸ φθινοπωρινὸν ἰσημερινόν ἡ σελήνη . οἶδα πλεῖστα καὶ ἄλλα πρὸς αὐτῶν λεγόμενα , τοῦτο μὲν πιθανά , τοῦτο δὲ κατὰ τὰς κυριακὰς ἀποδείξεις προιόντα , δι’ ὧν παριστάνειν πειρῶνται τὴν τοῦ πάσχα καὶ τῶν ἀζύμων ἑορτὴν δεῖν πάντως μετ’ ἰσημερίαν ἄγεσθαι · παρίημι δὲ τὰς τοιαύτας τῶν ἀποδείξεων ὕλας ἀπαιτῶν ὧν περιῄρηται μὲν τὸ ἐπὶ τῷ Μωυσέως νόμῳ κάλυμμα , ἀνακεκαλυμμένῳ δὲ τῳ προσώπῳ λοιπὸν ἤδη Χριστὸν καὶ τὰ Χριστοῦ ἀεὶ κατοπτρίζεσθαι μαθήματά τε καὶ παθήματα . τοῦ δὲ τὸν πρῶτον παρ’ Ἑβραίοις μῆνα περὶ ἰσημερίαν εἶναι παραστατικὰ καὶ τὰ ἐν τῷ Ἑνὼχ μαθήματα.’’ καὶ ἀριθμητικὰς δὲ καταλέλοιπεν ὁ αὐτὸς ἐν ὅλοις δέκα αυγγράμμασιν εἰσαγωγὰς καὶ ἄλλα δείγματα τῆς περὶ τὰ θεῖα σχολῆς τε αὐτοῦ καὶ πολυπειρίας . τούτῳ πρῶτος ὁ τῆς Παλαιστίνων Καισαείας ἐπίσκοπος Θεότεκνος χεῖρας εἰς ἐπισκοπὴν ἐπιτέθεικεν , διάδοχον ἑαυτοῦ μετὰ τελυτὴν ποριεῖσθαι τῇ ἰδίᾳ παροικίᾳ προμνώμενος , καὶ δὴ ἐπὶ σμικρόν τινα χρόνον ἄμφω τῆς αὐτῆς προύστησαν ἐκκλησίας · ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν τῆς κατὰ Παῦλον συνόδου καλούσης , τὴν Λαοδικέων πόλιν παριὼν πρὸς τῶν ἀδελφῶν αὐτόθι κοιμηθέντος Εὐσεβίου κεκράτηται . καὶ τοῦ Ἀνατολίου δὲ τὸν βίον μεταλλάξαντος , τῆς ἐκεῖσε παροικίας ὕστατος τῶν πρὸ τοῦ διωγμοῦ καθίσταται Στέφανος , λόγων μὲν φιλοσόφων καὶ τῆς ἄλλης παρ’ Ἕλλησι παιδείας παρὰ τοῖς πολλοῖς θανμασθείς , οὐχ ὁμοίως γε μὴν περὶ τὴν θείαν πίστιν διατεθειμένος , ὡς προιὼν ὁ τοῦ διωγμοῦ καιρὸς ἀπήλεγξεν , εἴρωνα μᾶλλον δειλόν τε καὶ ἄνανδρον ἤπερ ἀληθῆ φιλόσοφον ἀποδείξας τὸν ἄνδρα . οὐ μὴν ἐπὶ τούτῳ γε καταστρέφειν ἔμελλε τὰ τῆς ἐκκλησίας , ἀνορθοῦται δ’ αὐτὰ πρὸς αὐτοῦ θεοῦ τοῦ πάντων σωτῆρος αὐτίκα τῆς αὐτόθι παροικίας ἐπίσκοπος ἀναδειχθεὶς Θεόδοτος , πράγμασιν αὐτοῖς ἀνὴρ καὶ τὸ κύριον ὄνομα καὶ τὸ ἐπίσκοπον ἐπαληθεύσας . ἰατρικῆς μὲν γὰρ σωμάτων ἀπεφέρετο τὰ πρῶτα τῆς ἐπιστήμης , ψυχῶν δὲ θεραπευτικῆς οἷος οὐδὲ ἄλλος ἀνθρώπων ἐτύγχανεν φιλανθρωπίας γνησιότητος συμπαθείας σπουδῆς τῶν τῆς παρ’ αὐτοῦ δεομένων ὠφελείας ἕνεκεν , πολὺ δὲ ἢν αὐτῷ καὶ τὸ περὶ τὰ θεῖα μαθήματα συνησκημένον . οὗτος μὲν δὴ τοιοῦτος ἦν . Ἐν Καισαρείᾳ δὲ τῆς Παλαιστίνης Θεότεκνον σπουδαιότατα τὴν ἐπισκοπὴν διελθόντα Ἀγάπιος διαδέχεται · ὃν καὶ πολλὰ καμεῖν γνησιωτάτην τε πρόνοιαν τῆς τοῦ λαοῦ προστασίας ἴομεν πεποιημένον πλουσίᾳ τε χειρὶ πάντων μάλιστα πενήτων ἐπιμεμελημένον . κατὰ τοῦτον ἐλλογιμώτατον αὐτῷ τε βίῳ φιλόσοφον ἀληθῆ πρεσβείου τῆς αὐτόθι παροικίας ἠξιωμένον Πάμφιλον ἔγνωμεν · ὃν ὁποῖός τις ἦν καὶ ὅθεν ὁρμώμενος , οὐ σμικρᾶς ἂν γένοιτο δηλοῦν ὑποθέσεως · ἕκαστα δὲ τοῦ κατ’ αὐτὸν βίου καὶ ἧς συνεστήσατο διατριβῆς , τούς τε κατὰ τὸν διωγμὸν ἐν διαφόροις ὁμολογίαις ἀγῶνας αὐτοῦ καὶ ὃν ἐπὶ πᾶσιν ἀνεδήσατο τοῦ μαρτυρίου στέφανον , ἐν ἰδίᾳ τῆ περὶ αὐτοῦ διειλήφαμεν ὑποθέσει . ἀλλ’ οὗτος μὲν τῶν τῇδε θαυμασιώτατος · ἐν δὲ τοῖς μάλιστα καθ’ ἡμᾶς σπανιωτάτους γενομένους ἴσμεν τῶν μὲν ἐπ’ Ἀλεξανδρείας πρεσβυτέρων Πιέριον , Μελέτιον δὲ τῶν κατὰ Πόντον ἐκκλησιῶν ἐπίσκοπον . ἀλλ’ δ’ μὲν ἄκρως ἀκτήμονι βίῳ καὶ μαθήμασιν φιλοσόφοις δεδοκίμαστο , ταῖς περὶ τὰ θεῖα θεωρίαις καὶ ἐξηγήσεσιν καὶ ταῖς ἐπὶ τοῦ κοινοῦ τῆς ἐκκλησίας διαλέξεσιν ὑπερφυῶς ἐξησκημένος · ὁ δὲ Μελέτιος τὸ μέλι τῆς Ἀττικῆς ἐκάλουν αὐτὸν οἱ ἀπὸ παιδείας ) τοιοῦτος ἢν οἷον ἂν γραφεῖέν τις τὸν κατὰ πάντα λόγων ἕνεκα τελεώτατον . ῥητορικῆς μέν γε τὴν ἀρετὴν οὐδ’ οἷόν τε θαυμάζειν ἐπαξίως , ἀλλὰ τοῦτο μὲν εἶναι αὐτῷ φαίη ἄν τις τὸ κατὰ φύσιν · τῆς δ’ ἄλλης πολυπειρίας τε καὶ πολυμαθείας τίς ἂν τὴν ἀρετὴν ὑπερβάλοιτο , ὅτι δὴ ἐπὶ πάσαις λογικαῖς ἔπι . στήμαις τὸν τεχνικώτατον καὶ λογιώτατον , καὶ μόνον πεῖραν αὐτοῦ λαβών , εἶπες ἄν ; ἐφάμιλλα δὲ αὐτῷ καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς παρῆν τοῦ βίου . τοῦτον κατὰ τὸν τοῦ διωγμοῦ καιρὸν τοῖς κατὰ Παλαιςτίνην κλίμασιν διαδιδράσκοντα ἐφ’ ὅλοις ἔτεσιν ἑπτὰ κατενοήσαμεν . Τῆς δ’ ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας μετὰ τὸν μικρῷ πρόσθεν δεδηλωμένον ἐπίσκοπον Ὑμέναιον Ζαβδᾶς τὴν λειτουργίαν παραλαμβάνει · μετ’ οὐ πολὺ δὲ τούτου κεκοιμημένου , Ἑρμῶν ὕστατος τῶν μέχρι τοῦ καθ’ ἡμᾶς διωγμοῦ τὸν εἰς ἔτι νῦν ἐκεῖσε πεφυλαγμένον ἀποστολικὸν διαδέχεται θρόνον . Καὶ ἐπ’ Ἀλεξανδρείας δὲ Μάξιμον ὀκτωκαίδεκα ἔτεσιν μετὰ τὴν Διονυσίου τελευτὴν ἐπισκοπεύσαντα Θεωνᾶς διαδέχεται · καθ’ ὃν ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπὶ ταὐτὸν τῷ Πιερίῳ πρεσβυτερίου ἠξιωμένος Ἀχιλᾶς ἐγνωρίζετο , τῆς ἱερᾶς πίστεως τὸ διδασκαλεῖον ἐγκεχειρισμένος , οὐδενὸς ἦττον σπανιώτατον φιλοσοφίας ἔργον καὶ πολιτείας εὐαγγελικῆς τρόπον γνήσιον ἐπιδεδειγμένος . μετὰ δὲ Θεωνᾶν ἐννεακαίδεκα ἔτεσιν ἐξυπηρτησάμενον διαδέχεται τὴν ἐπισκοπὴν τῶν ἐπ’ Ἀλεξανδρείας Πέτρος , ἐν τοῖς μάΛιστα καὶ αὐτὸς διαπρέψας ἐφ’ ὅΛοις δυοκαίδεκα ἐνιαυτοῖς , ὧν πρὸ τοῦ διωγμοῦ τρισὶν οὐδ’ ὅλοις ἔτεσιν ἡγησάμενος τῆς ἐκκλησίας , τὸν λοιπὸν τοῦ βίου χρόνον εὐτονωτέρᾳ τῇ συνασκήσει ἑαυτόν τε ἦγεν καὶ τῆς κοινῆς τῶν ἐκκλησιῶν ὠφελείας οὐκ ἀφανῶς ἐπεμέλετο . ταύτῃ δ’ οὗν ἐνάτῳ ἔτει τοῦ διωγμοῦ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθεὶς τῷ τοῦ μαρτυρίου κατεκοσμήθη στεφάνῳ . Ἑν τούτοις τὴν τῶν διαδοχῶν περιγράψαντες ὑπόθεσιν , ἀπὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενέσεως ἐπὶ τὴν τῶν προσευκτηρίων καθαίρεσιν εἰς ἔτη συντείνουσαν πέντε καὶ τριακόσια , φέρε , ἑξῆς καθ’ ἡμᾶς τῶν ὑπὲρ εὐσεβείας ἀνδρισαμένων ἀγῶνας , δάοι τε καὶ ὁπηλίκοι γεγόνασιν , καὶ τοῖς μεθ’ ἡμᾶς εἰδέναι διὰ γραφῆς καταλείψωμεν . Note on the Paschal Canons of ( ch . xxxii . 14-19 ) . The Ρaschal Table of Anatolius is based on the supposition that after the lapse or every cycle of nineteen years the full moons recur οn the same days οf the month , and at the same hours . This method of calculation , although not strictly accurate , was an advance οn the eight-year cycle employed by Hippolytus ( vi . 22 ) and Dionysius of Alexandria ( vii . 20 ) . Anatolius reckons as the first year of his
Lemmas: XXXII . κατά ὅς Φῆλιξ ὁ Ῥωμαῖος πρό · ἵστημι ἐκκλησία ἔτος πέντε Εὐτυχιανός δῖος · οὐδέ ὅλος δέ μείς οὗτος δέκα διαγίγνομαι , Γάϊος ὁ κατά ἐγώ καταλείπω ὁ κλῆρος · καί οὗτος δέ ἀμφί ὁ πεντεκαίδεκα ἔτος πρό · ἵστημι , Μαρκελλῖνος καθίστημι διάδοχος , ὅς καί αὐτός ὁ διωγμός καταλαμβάνω . κατά ὅδε ὁ Ἀντιοχεύς επιακοπος μετά Δόμνος ἡγέομαι Τίμαιος , ὅς ὁ κατά ἐγώ διαδέχομαι Κύριλλος · κατά ὅς Δωρόθεος , πρεσβεῖον ὁ κατά Ἀντιόχεια ἀξιόω , λόγιος ἀνήρ γιγνώσκω . φιλόκαλος δέ οὗτος περί ὁ θεῖον γίγνομαι , καί ὁ Ἑβραῖος ἐπιμελέομαι γλῶσσα , ὡς καί αὐτός ὁ ἑβραικός γραφεύς ἐπιστήμων ἐντυγχάνω . εἰμί δέ οὗτος ὁ μάλιος Ἐλευθερίων προπαιδεία τε ὁ κατά Ἕλλην οὐ ἄμοιρος , ὁ φύσις δέ ἄλλως εὐνοῦχος , οὗτος φύω ἐκ αὐτός γενέαεως , ὡς καί βααιλέα διά οὗτος , οἷος τίς παράδοξος , αὐτός οἰκειόω καί τιμάω γε ἐπιτροπή ὁ κατά Τύρος ἁλουργός βαφή . οὗτος μέτριος ὁ γραφή ἐπί ὁ ἐκκληαίας διηγέομαι κατακούω . μετά δέ Κύριλλος Τύραννος ὁ Ἀντιοχεύς παροικία ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι , κατά ὅς ἀκμάζω ὁ ὁ ἐκκληαιῶν πολιορκία . ὁ δέ ἐν Λαοδίκεια παροικία ἡγέομαι μετά Σωκράτης Εὐσέβιος , ἀπό ὁ ἈΑεξανδρέων ὁρμάω πόλις · αἰτία δέ αὐτός ὁ μετανάστασις ὑπάρχω ὁ κατά ὁ Παῦλος ὑπόθεσις , διά ὅς ὁ Συρία ἐπιβαίνω , πρός ὁ ὅδε περί ὁ θεῖον σπουδάζω ὁ οἴκαδε πορεία εἴργω , ἐπέραστος τίς θεοσέβεια χρῆμα ὁ κατά ἐγώ γε ὡς καί ἀπό ὁ προπαρατίθημι Διονύσιος φωνή διαγιγνώσκω ῥᾴδιος . Ἀνατόλιος αὐτός διάδοχος , ἀγαθός , φημί , ἀγαθός , καθίστημι , γένος μέν καί αὐτός Ἀλεξανδρεύς , λόγος δέ ἕνεκα καί παιδεία ὁ Ἕλλην φιλοσοφία τε ὁ πρῶτος ὁ μάλιστα κατά ἐγώ δόκιμος ἀποφέρω , ἅτε ἀριθμητικός καί γεωμετρία ἀστρονομία τε καί ὁ ἄλλος , διαλεκτική εἴτε φυσικός , θεωρία ῥητορικός τε αὖος μάθημα ἐλαύνω εἰς ἄκρος · ὅς ἕνεκα καί ὁ ἐπί Ἀλεξάνδρεια αριατοτελος διαδοχή ὁ διατριβή λόγος ἔχω πρός ὁ ὅδε πολίτης συνίστημι ἀξιόω . μυρίος μέν οὖν ὅδε καί ἀάω ἀριστεία ἐν τῆ κατά Ἀλεξάνδρεια ὁ πιρουχιος πολιορκία μνημονεύω , ἅτε ὁ ἐν τέλος προνομία ἐξαίρετος πρός ἅπας ἀξιόω , δεῖγμα δέ ἕνεκα μόνος ὅδε ἐπιμιμνήσκομαι . ὁ πῦρ , φημί , ὁ πολιορκέω . ἐπιλείπω , ὡς ἤδη ὁ ἔξωθεν πολέμιος μᾶλλον αὐτός ὁ λιμός ἀφόρητος καθίστημι , πάρειμι ὁ δηλέομαι οἰκονομέω τίς τοιοῦτος . θατέρου μέρος ὁ πόλις ὁ Ῥωμαϊκός συμμαχέω ατρατῷ οὗτος τε τυγχάνω ἀπολιόρκητος , ὁ Εὐαέβιον ἔτι γάρ εἰμί τότε αὐτόθι πρό ὁ ἐπί Συρία μετανάστασις ) ἐν ἐν ὁ ἀπολιόρκητος εἰμί μέγας τε κλέος καί διαβόητος ὄνομα μέχρι καί ὁ Ῥωμαῖος ατρατηλάτου κτάομαι , περί ὁ λιμός διαφθείρω κατά ὁ πολιορκία πέμπω ὁ Ἀνατόλιος ἐκδιδάσκω · ὅς δέ μανθάνω , σωτηρία ὁ ἀπό ὁ πολέμιος αὐτόμολος παρέχω ὡς ἐν μέγας χάρις δωρεά ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός αἰτέω , καί ὁ ἀξίωσις γε τυγχάνω ἐμφανής ὁ Ἀνατόλιος καθίστημι . ὅς δέ αὐτίκα ὁ ἐπαγγελία δέχομαι , βουλή ὁ Ἀλεξανδρεύς συνάγω ὁ μέν πρῶτος πᾶς ἀξιόω φιλικός δίδωμι Ῥωμαῖος δεξιός , ὡς δέ ἀγριαίνω ἐπί ὁ λόγος συνοράω , “ ἀλλά οὖον οὗτος γε,’’ φημί , “ ἀντιλέγω πρός σύ οἴομαι , εἰμί ὁ περισσός καί ἐγώ αὐτός οὐδαμῆ χρήσιμος , γραιδαις καί νήπιος καί πρεσβύτης , ἐκδίδωμι πύλη ἔξω βαδίζω ὅποι καί βούλομαι , συμβουλεύω . τίς γάρ δή οὗτος εἰς μάτην , ὅσος οὔπω θνήσκω , παρά ἑαυτοῦ ἔχω ; τίς δέ ὁ ἀνάπηρος καί ὁ σῶμα λωβάομαι ὁ λιμός κατατρύχω , τρέφω δήω μόνος ἀνήρ καί νεανίας καί ὁ ἀναγκαῖος πυρός ὁ ἐπί φυλακεύς ὁ πόλις ἐπιτήδειος ταμιεύω τοιοῦτος τις λογισμός πείθω ὁ συνέδριον , ψῆφος πρῶτος ἀνίστημι ἐκφέρω πᾶς ὁ τῆ στρατεία μή ἐπιτήδειος εἴτε ἀνήρ εἴτε γυνή γένος ἀπολύω ὁ πόλις , ὅτι μηδέ καταμένω αὐτός καί εἰς ἄχρηστος ἐν τῆ πόλις διατρίβω Ἐλπὶς εἄν γίγνομαι σωτηρία , πρός ὁ λιμός διαφθείρω . οὗτος δέ ὁ λοιπός ἅπας ὁ ἐν τῆ βουλή συγκατατίθημι μικρός δήω ὁ πᾶς ὁ πολιορκέω Μένων διασῴζω , ἐν πρῶτος μέν ὁ ἀπό ὁ ἐκκλησία , ἔπειτα δέ καί ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ πόλις πᾶς ἡλικία διαδιδράσκω προμηθέομαι , οὖον μόνος ὁ κατά ὁ ψῆφος δοκέω , ὁ δέ οὗτος πρόφασις καί μυρίος ἄλλος , λεληθότως γυναικεῖος στολή ἀμφίσχω νύκτωρ τε τῆ ἐκεῖνος φροντίς ὁ πύλη ἔξειμι καί ἐπί ὁ Ῥωμαῖος στρατία ὁρμή . ἔνθα ὁ πᾶς ὑποδέχομαι ὁ ὁ Εὐσέβιος πατήρ καί ἰατρός δίκη κακόω ἐκ ὁ μακρός πολιορκία διά πᾶς πρόνοια καί θεραπεία ἀνακτάομαι . τοιοῦτος ἢ κατά Λαοδίκεια ἐκκλησία δύο ἐφεξῆς κατά διαδοχή ἀξιόω ποιμήν , σύν θεῖος προμήθεια μετά ὁ δηλόω πόλεμος ἐκ ὁ Ἀλεξανδρεύς πόλις ἐπί ὁ ὅδε μετέρχομαι . οὖον μένω σπουδάζω πλεῖστος ὁ Ἀνατόλιος σύγγραμμα , τοσοῦτος δέ εἰς ἐγώ ἔρχομαι , διά ὅς αὐτός καταμανθάνω δυνατός ὁμοῦ ὁ τε λόγιος καί πολυμαθής · ἐν ὅς μάλιος ὁ περί ὁ πάσχα δόξα παρίστημι , ἀπό ὅς ἀναγκαῖος ἄν εἰμί οὗτος ἐπί ὁ πάρειμι μνημονεύω . Ε ὁ περί ὁ Πάσχα Ο Κανών “ ἔχις τοίνυν ἐν ὁ πρῶτος ἔτος ὁ νουμηνία ὁ πρῶτος μείς , ὅστις ἅπας εἰμί ἀρχή ὁ ἐννεακαιδεκαετηρίς , ὁ κατά Αἰγύπτιος μέν Φαμενώθ κݲςݲ,ABBREV κατά δέ ὁ Μακεδών Δύστρος κβʹ , ὡς δέ εἄν εἶπον Ῥωμαῖος , πρό ιαʹ καλάνδαι Ἀπρίλιος . εὑρίσκω δέ ὁ ἥλιος ἐν τῆ πρόκειμαι Φαμενώθ κݲςݲ οὖον μόνος ἐπιβαίνω πρῶτος τμῆμα , ἀλλά ἤδη καί τέταρτος ἡμέρα ἐν αὐτός διαπορεύω . οὗτος δέ ὁ τμῆμα πρῶτος δωδεκατημόριον καί ἰσημερινός καί μείς ἀρχή καί κεφαλή ὁ κύκλος καί ἄφεσις ὁ ὁ πλανήτης δρόμος καλέω εἴωθα , ὁ δέ πρό οὗτος μείς ἔσχατος καί τμῆμα δωδέκατος καί τελευταῖος δωδεκατημόριον καί τέλος ὁ ὁ πλανήτης περίοδος · διά ὅς καί ὁ ἐν αὐτός τίθημι ὁ πρῶτος μείς καί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ πάσχα κατά αὐτός λαμβάνω οὖον μικρός οὐδέ ὡς τυγχάνω ἁμαρτάνω φημί . εἰμί δέ οὐ ἡμέτερος οὗτος ὁ λόγος , Ἰουδαῖος δέ γιγνώσκω ὁ πάλαι καί πρό Χριστός φυλάσσω τε πρός αὐτός μάλιστα · μανθάνω δέ εἰμί ἐκ ὁ ὑπό Φίλων Ἰώσηπος Μουσαῖος λέγω , καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἔτι παλαιός ἀμφότερος Αγαθόβουλος , ὁ ἐπίκλη διδάσκαλος Ἀριστόβουλος ὁ πάνυ , ὅς ἐν ὁ ὁ καταλέγω ὁ ὁ ἱερή καί θεῖος Ἑβραῖος ἑρμηνεύω γραφή Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος καί ὁ οὗτος πατήρ , καί Βίβλος ἐξηγητικός ὁ Μωυσῆς νόμος ὁ αὐτός προσφωνέω βασιλεύς . οὗτος ὁ ζητέω κατά ὁ Ἔξοδος ἐπιλύω , φημί δήω ὁ διαβατήρια θύω ἐπί ἴσος ἅπας μετά ἰσημερία ἐαρινός , ἐαρινός , ὁ πρῶτος μείς · οὗτος δέ εὑρίσκω , ὁ πρῶτος τμῆμα ὁ ἡλιακός , ἢ ὅς τις αὐτός ὀνομάζω , ζῳοφόρος κύκλος διέξειμι ἥλιος . ὁ δέ Ἀριστόβουλος προστίθημι ὡς εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁ ὁ διαβατήρια ἑορτή μή μόνος ὁ ἥλιος ἰσημερινός διαπορεύω τμῆμα , καί ὁ σελήνη δέ . ὁ γάρ ἰσημερινός τμῆμα εἰμί δύο , ὁ μέν ἐαρινός , ὁ ἐσθίω μετοπωρινός , καί διαμετρέω ἀλλήλων δίδωμι τε ὁ ὁ διαβατήρια ἡμέρα ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ μείς μετά ἑσπέρα , ἐνίστημι μέν ὁ σελήνη ὁ ἐναντίος καί διάμετρος ὁ ἥλιος στάσις , ὥσπερ οὖν ἔξεστι ἐν ὁ πανσέληνος ὁράω , εἰμί δέ μέν κατά ὁ ἐαρινός ἰσημερινός , ὁ ἥλιος , τμῆμα , ἢ δέ ἐκ ἀνάγκη κατά ὁ φθινοπωρινός ἰσημερινός ὁ σελήνη . οἶδα πλεῖστος καί ἄλλος πρός αὐτός λέγω , οὗτος μέν πιθανός , οὗτος δέ κατά ὁ κυριακός ἀποδείκνυμι προέρχομαι , διά ὅς παρίστημι πειράω ὁ ὁ πάσχα καί ὁ ἄζυμος ἑορτή δήω πάντως μετά ἰσημερία ἄγω · παρίημι δέ ὁ τοιοῦτος ὁ ἀπόδειξις Ὕλας ἀπαιτέω ὅς περιλέγω μέν ὁ ἐπί ὁ Μωυσῆς νόμος κάλυμμα , ἀνακαλύπτω δέ ὁ πρόσωπον λοιπός ἤδη Χριστός καί ὁ Χριστός ἀεί κατοπτρίζω μάθημα τε καί πάθημα . ὁ δέ ὁ πρῶτος παρά Ἑβραῖος μείς περί ἰσημερία εἰμί παραστατικός καί ὁ ἐν ὁ Ἑνώχ μανθάνω καί ἀριθμητικός δέ καταλείπω ὁ αὐτός ἐν ὅλος δέκα αυγγράμμασιν εἰσαγωγή καί ἄλλος δεῖγμα ὁ περί ὁ θεῖον σχολή τε αὐτός καί πολυπειρία . οὗτος πρῶτος ὁ ὁ Παλαιστῖνος Καισαείας ἐπίσκοπος Θεότεκνος χείρ εἰς ἐπισκοπή ἐπιτίθημι , διάδοχος ἑαυτοῦ μετά τελυος πορίζω ὁ ἴδιος παροικία προμνάομαι , καί δή ἐπί μικρός τις χρόνος ἄμφω ὁ αὐτός προΐστημι ἐκκλησία · ἀλλά γάρ ἐπί ὁ Ἀντιόχεια ὁ κατά Παῦλος σύνοδος καλέω , ὁ Λαοδικεύς πόλις πάρειμι1 πρός ὁ ἀδελφός αὐτόθι κοιμάω Εὐσέβιος κρατέω . καί ὁ Ἀνατόλιος δέ ὁ βίος μεταλήγω , ὁ ἐκεῖσε παροικία ὕστερος ὁ πρό ὁ διωγμός καθίστημι Στέφανος , λόγος μέν φιλόσοφος καί ὁ ἄλλος παρά Ἕλλην παιδεία παρά ὁ πολύς θανμασθείς , οὐ ὁμοίως γε μήv περί ὁ θεῖος πίστις διατίθημι , ὡς προέρχομαι ὁ ὁ διωγμός καιρός ἀπολέγω , εἴρων μᾶλλον δειλός τε καί ἄνανδρος ἤ2 ἀληθής φιλόσοφος ἀποδείκνυμι ὁ ἀνήρ . οὖον μήv ἐπί οὗτος γε καταστρέφω μέλλω ὁ ὁ ἐκκλησία , ἀνορθόω δέ αὐτός πρός αὐτός θεός ὁ πᾶς σωτήρ αὐτίκα ὁ αὐτόθι παροικία ἐπίσκοπος ἀναδείκνυμι Θεόδοτος , πρᾶγμα αὐτός ἀνήρ καί ὁ κύριος ὄνομα καί ὁ ἐπίσκοπος ἐπαληθεύω . ἰατρικός μέν γάρ σῶμα ἀποφέρω ὁ πρῶτος ὁ ἐπιστήμη , Ψυχή δέ θεραπευτικός οἷος οὐδέ ἄλλος ἄνθρωπος τυγχάνω φιλανθρωπία γνησιότης συμπάθεια σπουδή ὁ ὁ παρά αὐτός δήω ὠφέλεια ἕνεκα , πολύς δέ εἄν αὐτός καί ὁ περί ὁ θεῖον μάθημα συνασκέω . οὗτος μέν δή τοιοῦτος εἰμί . ἐν Καισάρεια δέ ὁ Παλαιστίνη Θεότεκνος σπουδαῖος ὁ ἐπισκοπή διέρχομαι Ἀγάπιος διαδέχομαι · ὅς καί πολύς κάμνω γνήσιος τε πρόνοια ὁ ὁ λαός προστασία εἶμι ποιέω πλούσιος τε χείρ πᾶς μάλιστα πένης ἐπιμελέομαι . κατά οὗτος ἐλλόγιμος αὐτός τε βίος φιλόσοφος ἀληθής πρεσβεῖον ὁ αὐτόθι παροικία ἀξιόω Πάμφιλος γιγνώσκω · ὅς ὁποῖος τις εἰμί καί ὅθεν ὁρμάω , οὖον μικρός εἄν γίγνομαι δηλόω ὑπόθεσις · ἕκαστος δέ ὁ κατά αὐτός βίος καί ὅς συνίστημι διατριβή , ὁ τε κατά ὁ διωγμός ἐν διάφορος ὁμολογία ἀγών αὐτός καί ὅς ἐπί πᾶς ἀναδέω ὁ μαρτύριον στέφανος , ἐν ἴδιος τῆ περί αὐτός διαλαμβάνω ὑπόθεσις . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ὅδε θαυμάσιος · ἐν δέ ὁ μάλιστα κατά ἐγώ σπάνιος γίγνομαι οἶδα ὁ μέν ἐπί Ἀλεξάνδρεια πρέσβυς Πιέριον , Μελέτιος δέ ὁ κατά Πόντος ἐκκλησία ἐπίσκοπος . ἀλλά δέ μέν ἄκρως ἀκτήμων βίος καί μάθημα φιλόσοφος δοκιμάζω , ὁ περί ὁ θεῖον θεωρία καί ἐξήγησις καί ὁ ἐπί ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία διάλεξις ὑπερφυῶς ἐξασκέω · ὁ δέ Μελέτιος ὁ μέλι ὁ Ἀττικός καλέω αὐτός ὁ ἀπό παιδεία ) τοιοῦτος εἄν οἷος εἄν γράφω τις ὁ κατά πᾶς λόγος ἕνεκα τέλειος . ῥητορικός μέν γε ὁ ἀρετή οὐδέ οἷος τε θαυμάζω ἐπάξιος , ἀλλά οὗτος μέν εἰμί αὐτός φημί ἄν τις ὁ κατά φύσις · ὁ δέ ἄλλος πολυπειρία τε καί πολυμάθεια τίς εἄν ὁ ἀρετή ὑπερβάλλω , ὅτι δή ἐπί πᾶς λογικός ἐπί . στήμη ὁ τεχνικός καί λόγιος , καί μόνος πείρω αὐτός λαμβάνω , εἶπον ἄν ; ἐφάμιλλος δέ αὐτός καί ὁ ὁ ἀρετή πάρειμι ὁ βίος . οὗτος κατά ὁ ὁ διωγμός καιρός ὁ κατά παλαιςτινη κλίμα διαδιδράσκω ἐπί ὅλος ἔτος ἑπτά κατανοέω . ὁ δέ ἐν Ἱερουσαλήμ ἐκκλησία μετά ὁ μικρός πρόσθεν δηλόω ἐπίσκοπος Ὑμέναιος Ζαβδῆς ὁ λειτουργία παραλαμβάνω · μετά οὖον πολύς δέ οὗτος κοιμάω , Ἑρμῆς ὕστερος ὁ μέχρι ὁ κατά ἐγώ διωγμός ὁ εἰς ἔτι νῦν ἐκεῖσε φυλάσσω ἀποστολικός διαδέχομαι θρόνος . καί ἐπί Ἀλεξάνδρεια δέ Μάξιμος ὀκτωκαίδεκα ἔτος μετά ὁ Διονύσιος τελευτή ἐπισκοπεύω Θεωνᾶς διαδέχομαι · κατά ὅς ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπί αὐτός ὁ Πιέριος πρεσβυτέριον ἀξιόω Ἀχιλᾶς γνωρίζω , ὁ ἱερός πίστις ὁ διδασκαλεῖον ἐγχειρίζω , οὐδείς ἀίσσω σπάνιος φιλοσοφία ἔργον καί πολιτεία εὐαγγελικός τρόπος γνήσιος ἐπιδείκνυμι . μετά δέ Θεωνᾶς ἐννεακαίδεκα ἔτος ἐξυπηρτησάμενον διαδέχομαι ὁ ἐπισκοπή ὁ ἐπί Ἀλεξάνδρεια Πέτρος , ἐν ὁ μάλιστα καί αὐτός διαπρέπω ἐπί ὅλος δώδεκα ἐνιαυτός , ὅς πρό ὁ διωγμός τρεῖς οὐδέ ὅλος ἔτος ἡγέομαι ὁ ἐκκλησία , ὁ λοιπός ὁ βίος χρόνος εὔτονος ὁ συνάσκησις ἑαυτοῦ τε ἄγω καί ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία ὠφέλεια οὐ ἀφανής ἐπιμελέομαι . οὗτος δέ ἐν ἔνατος ἔτος ὁ διωγμός ὁ κεφαλή ἀποτέμνω ὁ ὁ μαρτύριον κατακοσμέω στέφανος . ἑν οὗτος ὁ ὁ διαδοχή περιγράφω ὑπόθεσις , ἀπό ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ γένεσις ἐπί ὁ ὁ προσευκτήριον καθαίρεσις εἰς ἔτος συντείνω πέντε καί τριακόσιοι , φέρω , ἑξῆς κατά ἐγώ ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀνδρίζω ἀγών , Δάοι τε καί ὁπηλίκος γίγνομαι , καί ὁ μετά ἐγώ οἶδα διά γραφεύς καταλείβω . Note on the Paschal Canons of ( ch . xxxii . 14-19 ) . The Ρaschal Table of Anatolius is based on the supposition that after the lapse or every cycle of nineteen years the full moons recur ὅς the same days οἴομαι the month , and at the same hours . This method of calculation , although not strictly accurate , was an advance ὅς the eight-year cycle employed by Hippolytus ( vi . 22 ) and Dionysius of Alexandria ( vii . 20 ) . Anatolius reckons as the first year of his