eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 1.10
X . Ἐπὶ τούτων δὴ οὖν , κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴν ἔτος πεντεκαιδέκατον Τιβερίου Καίσαρος ἄγοντος τέταρτον δὲ τῆς ἡγεμονίας Ποντίου Πιλάτου , τῆς τε λοιπῆς Ἰουδαίας τετραρχούντων Ἡρῴδου καὶ Λυσανίου καὶ Φιλίππου , ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ , ἀρχόμενος ὡς εἰ ἐτῶν τριάκοντα , ἐπὶ τὸ Ἰωάννου βάπτισμα παραγίνεται , καταρχήν τε ποιεῖται τηνικαῦτα τοῦ κατὰ τὸ εὐαγγέλιον κηρύγματος . Φησὶν δὲ αὐτὸν ἡ θεία γραφὴ τὸν πάντα τῆς διδασκαλίας διατεΛέσαι χρόνον ἐπὶ ἀρχιερέως Ἄννα καὶ Καϊάφα , δηλοῦσα ὅτι δὴ ἐν τοῖς μεταξὺ τῆς τούτων ἔτεαιν λειτουργίας ὁ πᾶς τῆς διδασκαλίας συνεπεράνθη χρόνος . ἀρξαμένου μὲν οὖν κατὰ τὴν τοῦ Ἄννα παραμείναντος μέχρι δὲ τῆς ἀρχῆς τοῦ Καϊάφα παραμείναντος οὐδ’ ὅλος ὁ μεταξὺ τετραέτης παρίσταται χρόνος . τῶν γάρ τοι κατὰ τὸν νόμον ἤδη πως καθαιρουμένων ἐξ ἐκείνου θεσμῶν , λέλυτο μὲν ᾧ διὰ βίου καὶ ἐκ προγόνων διαδοχῆς τὰ τῆς τοῦ θεοῦ θεραπείας προσήκοντα ἢν , ὑπὸ δὲ τῶν Ῥωμαϊκῶν ἡγεμόνων ἄλλοτε ἄλλοι τὴν ἀρχιερωσύνην ἐπιτρεπόμενοι , οὐ πλεῖον ἔτους ἑνὸς ἐπὶ ταύτης ἴ’ διετέλουν . ἱστορεῖ δ’ οὖν ὁ Ἰώσηπος τεσσαρας κατὰ διαδοχὴν ἐπὶ Καϊάφαν ἀρχιερεῖς μετὰ τὸν Ἄνναν διαγενέαθαι , κατὰ τὴν αὐτὴν τῆς Ἀρχαιολογίας γραφὴν ὧδέ πως λέγων “ Οὐαλέριος Γρᾶτος , παύσας ἱερᾶσθαι Ἄνανον , Ἰσμάηλον ἀρχιερέα ἀποφαίνει τὸν τοῦ Φαβι , καὶ τοῦτον δὲ μετ’ οὐ πολὺ μεταστήσας , Ἐλεάζαρον τὸν Ἀνάνου τοῦ ἀρχιερέως υἱὸν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα . ἐνιαυτοῦ δὲ διαγενομένου καὶ τόνδε παύσας , Σίμωνι τῷ Καμίθου τὴν ἀρχιερωσύνην παραδίδωσιν . οὐ πλέον δὲ καὶ τῶδε ἐνιαυτοῦ τὴν τιμὴν ἔχοντι διεγένετο χρόνος , καὶ Ἰώσηπος , ὁ καὶ Καϊάφας , διάδοχος ἦν αὐτῷ . ” οὐκοῦν ὁ σύμπας οὐδ’ ὅλος τετραέτης ἀποδείκνυται τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διδασκαλίας χρόνος , τεσσάρων ἐπὶ τέσσαρσιν ἔτεσιν ἀρχιερέων ἀπὸ τοῦ Ἄννα καὶ ἐπὶ τὴν τοῦ Καϊάφα κατάστασιν ἐνιαύσιον λειτουργίαν ἐκτετελεκότων . τόν γέ τοι Καϊάφαν ἀρχιερέα εἰκότως τοῦ ἐνιαυτοῦ , καθ’ ὃν τὰ τοῦ σωτηρίου πάθους ἐπετελεῖτο , ἡ τοῦ εὐαγγελίου παρεσημήνατο γραφή , ἐξ ἦς καὶ αὐτῆς οὐκ ἀπᾴδων τῆς προκειμένης ἀποδείκνυται ὁ τῆς τοῦ χριστοῦ διδαακαλίας ἀποδείκνυται χρόνος . ἀλλὰ γὰρ ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν οὐ μετὰ πλεῖστον τῆς καταρχῆς τοῦ κηρύγματος τοὺς δώδεκα ἀποστόλους ἀνακαλεῖται , οὕς καὶ μόνους τῶν λοιπῶν αὐτοῦ μαθητῶν κατά τι γέρας ἐξαίρετον ἀποστόλους ὠνόμασεν , καὶ αὖθις ἀναδείκνυσιν ἑτέρους ἑβδομήκοντα , οὓς καὶ αὐτοὺς ἀπέστειλεν ἀνὰ δύο δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πάντα τόπον καὶ πόλιν οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι .
Lemmas: X . ἐπί οὗτος δή οὖν , κατά ὁ εὐαγγελιστής ἔτος πεντεκαιδέκατος Τιβέριος Καῖσαρ ἄγω τέταρτος δέ ὁ ἡγεμονία Πόντιος Πιλᾶτος , ὁ τε λοιπός Ἰουδαῖος τετραρχέω Ἡρῴδης καί Λυσανίας καί Φίλιππος , ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ὁ θεός , ἄρχω ὡς εἰμί ἔτος τριάκοντα , ἐπί ὁ Ἰωάννης βάπτισμα παραγίγνομαι , καταρχή τε ποιέω τηνικαῦτα ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον κήρυγμα . Φησίν δέ αὐτός ὁ θεῖος γραφή ὁ πᾶς ὁ διδασκαλία διατελέω χρόνος ἐπί ἀρχιερεύς Ἄννα καί Καϊάφας , δηλόω ὅτι δή ἐν ὁ μεταξύ ὁ οὗτος ἐτεός λειτουργία ὁ πᾶς ὁ διδασκαλία συμπεραίνω χρόνος . ἄρχω μέν οὖν κατά ὁ ὁ Ἄννα παραμένω μέχρι δέ ὁ ἀρχή ὁ Καϊάφας παραμένω οὐδέ ὅλος ὁ μεταξύ τετραετής παρίστημι χρόνος . ὁ γάρ ὅς κατά ὁ νόμος ἤδη πως καθαιρέω ἐκ ἐκεῖνος θεσμός , λύω μέν ὅς διά βίος καί ἐκ πρόγονος διαδοχή ὁ ὁ ὁ θεός θεραπεία προσήκω εἄν , ὑπό δέ ὁ Ῥωμαϊκός ἡγεμών ἄλλοτε ἄλλος ὁ ἀρχιερωσύνη ἐπιτρέπω , οὖον πλείων ἔτος εἷς ἐπί οὗτος εἷς διατελέω . ἱστορέω δέ οὖν ὁ Ἰώσηπος τέσσαρες κατά διαδοχή ἐπί Καϊάφας ἀρχιερεύς μετά ὁ Ἄννα διαγίγνομαι , κατά ὁ αὐτός ὁ ἀρχαιολογία γραφή ὧδε πως λέγω “ Οὐαλέριος Γρᾶτος , παύω ἱεράομαι Ἄνανος , Ἰσμάηλος ἀρχιερεύς ἀποφαίνω ὁ ὁ φάψ , καί οὗτος δέ μετά οὖον πολύς μεθίστημι , Ἐλεάζαρος ὁ Ἄνανος ὁ ἀρχιερεύς υἱός ἀποδείκνυμι ἀρχιερεύς . ἐνιαυτός δέ διαγίγνομαι καί ὅδε παύω , Σίμων ὁ Κάμιθος ὁ ἀρχιερωσύνη παραδίδωμι . οὖον πλέω δέ καί ὅδε ἐνιαυτός ὁ τιμή ἔχω διαγίγνομαι χρόνος , καί Ἰώσηπος , ὁ καί Καϊάφας , διάδοχος εἰμί αὐτός . ” οὐκοῦν ὁ σύμπας οὐδέ ὅλος τετραετής ἀποδείκνυμι ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ διδασκαλία χρόνος , τέσσαρες ἐπί τέσσαρες ἔτος ἀρχιερεύς ἀπό ὁ Ἄννα καί ἐπί ὁ ὁ Καϊάφας κατάστασις ἐνιαύσιος λειτουργία ἐκτελέω . ὁ γε ὅς Καϊάφας ἀρχιερεύς εἰκότως ὁ ἐνιαυτός , κατά ὅς ὁ ὁ σωτήριος πάθος ἐπιτελέω , ὁ ὁ εὐαγγέλιον παρασημαίνομαι γραφεύς , ἐκ εἰμί καί αὐτός οὐ ἀπᾴδω ὁ πρόκειμαι ἀποδείκνυμι ὁ ὁ ὁ χριστός διδαακαλίας ἀποδείκνυμι χρόνος . ἀλλά γάρ ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ οὖον μετά πλεῖστος ὁ καταρχή ὁ κήρυγμα ὁ δώδεκα ἀπόστολος ἀνακαλέω , ὅς καί μόνος ὁ λοιπός αὐτός μαθητής κατά τίς γέρας ἐξαίρω ἀπόστολος ὀνομάζω , καί αὖθις ἀναδείκνυμι ἕτερος ἑβδομήκοντα , ὅς καί αὐτός ἀποστέλλω ἀνά δύο δύο πρό πρόσωπον αὐτός εἰς πᾶς τόπος καί πόλις ὅς μέλλω αὐτός ἔρχομαι .