eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 7.11
XI . περὶ δὲ τοῦ κατ’ αὐτὸν διωγμοῦ αφοδρότατα πνεύσαντος οἷα σὐν ἑτέροις ὁ αὐτὸς διὰ τὴν εἰς τὸν τῶν ὅλων θεὸν εὐσέβειαν ὑπέατη , δηλώσουσιν αἱ αὐτοῦ φωναὶ ἃς πρὸς Γερμανὸν τῶν κατ’ αὐτὸν ἐπιακόπων κακῶς ἀγορεύειν αὐτὸν πειρώμενον ἀποτεινόμενος , τοῦτον παρατίθεται τὸν τρόπον · “ εἰς ἀφροαύνην δὲ κινδυνεύω πολλὴν καὶ ἀναιαθηαίαν ὄντως ἐμπεαεῖν , εἰς ἀνάγκην συμβιβαζόμενος τοῦ διηγεῖσθαι τὴν θαυμαστὴν περὶ ἡμᾶς οἰκονομίαν τοῦ θεοῦ · ἀλλ’ ἐπεὶ μυστήριον , ’ φησίν , ‘ βασιλέως κρύφαι καλόν , τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἔνδοξον,’ ὁμόσε χωρήσω τῆ Γερμανοῦ βίᾳ . ἧκον πρὸς Αἰμιλιανόν , οὐ μόνος , ἠκολούθη δέ μοι αυμπρεαβύτερός τέ μου Μάξιμος καὶ διάκονοι Φαῦστος Εὐσέβιος Χαιρήμων , καί τις τῶν ἀπὸ Ῥώμης παρόντων ἀδελφῶν ἡμῖν αυνειαῆλθεν . Αἰμιλιανὸς δὲ οὐκ εἰπέν μοι προγηουμένως ἴ’ μὴ σύναγε.’ περιττὸν γὰρ τοῦτο ἦν αὐτῷ καὶ τὸ τελευταῖον , ἐπὶ τὸ πρῶτον ἀνα - τρέχοντι · οὐ γὰρ περὶ τοῦ μὴ συνάγειν ἑτέρους ὁ ΕUsEBIUs λόγος ἦν αὐτῷ , ἀλλὰ περὶ τοῦ μηδ’ αὐτοὺς ἡμᾶς εἶναι χριστιανούς , καὶ τούτου προσέταττεν εἰ μεταβαλοίμην ἐγώ , καὶ τοὺς ἄλλους ἕφεαθαί μοι νομίζων . ἀπεκρινάμην δὲ οὐκ ἀπεοικότως ἐοικότως οὐδὲ μακρὰν τοῦ πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις,’ ἀλλ’ ἄντικρυς διεμαρτυράμην ὅτι τὸν θεὸν τὸν ὄντα μόνον καὶ οὐδένα ἕτερον σέβω οὐδ’ ἂν μεταθείμην οὐδὲ παυσαίμην Χριστιανὸς ὤν . ἐπὶ τούτοις ἐκέλευσεν ἡμᾶς ἀπελθεῖν εἰς κώμην πλησίον τῆς ἐρήμου καλουμένην Κεφρώ . “ Αὐτῶν δὲ ἐπακούσατε τῶν ὑπ’ ἁμφοτέρων λεχθέντων ὡς ὑπεμνηματίσθη . εἰσαχθέντων καὶ Φαύατου καὶ Μαξίμου καὶ Μαρκέλλου καὶ Χαιρήμονος Αἰμιλιανὸς διέπων τὴν ἡγεμονίαν εἶπεν · ἴ’ καὶ ἀγράφως ὑμῖν διελέχθην περὶ τῆς φιλανθρωπίας τῶν κυρίων ἡμῶν ᾖ περὶ ὑμᾶς κέχρηνται · δεδώκασιν γὰρ ἐξουσίαν ὑμῖν σωτηρίας , εἰ βούλοισθε ἐπὶ τὸ κατὰ φύσιν τρέπεαθαι καὶ θεοὺς τοὺς σῴζοντας αὐτῶν τὴν βασιλείαν ἐπιΛαθέσθαι δὲ τῶν παρὰ φύσιν . τί οὖν φατὲ πρὸς ταῦτα ; οὐδὲ γὰρ ἀχαρίστους ὑμᾶς ἔσεσθαι περὶ τὴν φιλανθρωπίαν αὐτῶν προσδοκῶ , ἐπειδήπερ ἐπὶ τὰ βελτίω ὑμᾶς προτρέπονται.’ “ Διονύσιος ἀπεκρίνατο · ἴ’ οὐ πάντες πάντας προακυνοῦαι θεούς , ἀλλ᾿ ἕκαστοι τινάς , ἕκαστοι οὓς ἡμεῖς τοίνυν τὸν ἕνα θεὸν καὶ δημιουργὸν τῶν ἁπάντων , τὸν καὶ τὴν βασιλείαν ἐγχειρίσαντα τοῖς θεοφιλεστάτοις Οὐαλεριανῷ καὶ Γαλλιήνῳ Σεβαατοῖς , τοῦτον καὶ σέβομεν καὶ καὶ τούτῳ διηνεκῶς ὑπὲρ τῆς βασιλείας αὐτῶν , ὅπως ἀσάλευτος διαμείνῃ , “ Αἰμιλιανὸς διέπων τὴν ἡγεμονίαν αὐτοῖς εἶπεν · ῾τίς γὰρ ὑμᾶς κωλύει καὶ τοῦτον , εἴπερ ἐστὶν θεός , μετὰ τῶν κατὰ φύαιν θεῶν προσκυνεῖν ; θεοὺς γὰρ αέβειν ἐκελεύσθητε . καὶ θεοὺς οὓς πάντες ἴσασιν.᾿ “ Διονύσιος ἀπεκρίνατο · ῾ἡμεῖς οὐδένα ἕτερον προακυνουΥεν . ’ “ Αἰμιλιανὸς διέπων τὴν ἡγεμονίαν αὐτοῖς εἶπεν · ῾ὁρῶ ὑμᾶς ὁμοῦ καὶ ἀχαρίατους ὄντας καὶ ἀναισθήτους τῆς πρᾳότητος τῶν Σεβαστῶν ἡμῶν · δι᾿ ὅπερ οὐκ ἔαεαθε ἐν τῇ πόλει ταύτῃ , ἀλλὰ ἀποσταλήαεαθε εἰς τὰ μέρη τῆς Λιβύης καὶ ἐν τόπῳ λεγομένῳ Kεφρώ · τοῦτον γὰρ τὸν τόπον ἐξελεξάμην ἐκ τῆς κελεύσεως τῶν Σεβαατῶν ἡμῶν . οὐδαμῶς δὲ ἐξέσται οὔτε ὑμῖν οὔτε ἄλλοις τισὶν ἢ συνόδους ποιεῖαθαι ἢ εἰς τὰ καλούμενος κοιμητήρια εἰαιέναι . εἰ δέ τις φανείη ἢ μὴ γενόμενος εἰς τὸν τόπον τοῦτον ὃν ἐκέλευσα , ἢ ἐν συναγωγῇ τινι εὑρεθείη , ἑαυτῷ τὸν κίνδυνον ἐπαρτήσει · οὐ γὰρ ἐπιλείψει ἡ δέουσα ἐπιατρέφεια . ἀπόατητε οὗν ὅπου ἐκελεύοθητε.᾿ “ Καὶ νοσοῦντα δέ με κατήπειξεν , οὐδὲ μιᾶς ὑπέρθεαιν δοὺς ἡμέρας . ποίαν οὖν ἔτι τοῦ αυνάγειν ἢ μὴ αυνάγειν εἶχον σχολήν ; ’ Eἶτα μεθ᾿ ἕτερά φηαιν · “ ἀλλ᾿ οὐδὲ τῆς αἰἡμεῖς μετὰ τοῦ κυρίου αυναγωγῆς ἀπέατημεν , ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐν τῆ πόλει απουδαιότερον συνεκρότουν ὡς συνών , ἀπὼν μὲν τῷ σώματι,᾿ ὡς εἶπεν , ῾παρὼν δὲ τῷ πνεύματι,᾿ ἐν δὲ τῆ Kεφροῖ καὶ πολλὴ αυνεπεδήμηαεν ἡμῖν ἐκκλησία , τῶν μὲν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀδελφῶν ἑπομένων , τῶν δὲ συνιόντων ἀπ᾿ Αἰγύπτου . κἀκεῖ θύραν ἡμῖν ὁ θεὸς ἀνέῳξεν τοῦ λόγου . καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐδιώχθημεν , ἐλιθοβολήθημεν , ὕατερον δέ τινες οὐκ ὀλίγοι τῶν ἐθνῶν τὰ εἴδωλα καταλιπόντες , ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν θεόν · οὐ πρότερον δὲ παραδεξαμένοις αὐτοῖς τότε πρῶτον δι’ ἡμῶν ὁ λόγος ἐπεαπάρη , καὶ ὥαπερ τούτου ἕνεκεν ἀπαγαγὼν ἡμᾶς πρὸς αὐτοὺς ὁ θεός , ἐπεὶ τὴν διακονίαν ταύτην ἐπληρώααμεν , πάλιν ἀπαγήοχεν . “ Ὁ γὰρ Αἰμιλιανὸς εἰς τραχυτέρους μέν , ὡς ἐδόκει , καὶ Λιβυκωτέρους ἡμᾶς μεταστῆσαι τόπους ἐκέλευσεν καὶ τοὺς πανταχόσε εἰς τὸν Μαρεώτην ἐκέλευσεν συρρεῖν , κώμας ἑκάστοις τῶν χώραν ἀφορίσας , ἡμᾶς δὲ μᾶλλον ἐν ὁδῷ καὶ πρώτους καταληφθησομένους ἔταξεν . γὰρ δῆλον ὅτι καὶ παρεσκεύαζεν ἵνα ὁπόταν βουληθείη αυλλαβεῖν , πάντας εὐαλώτους ἔχοι . ἐγὼ δὲ ὅτε μὲν εἰς Κεφρὼ κεκελεύαμην ἀπελθεῖν , καὶ τὸν τόπον ἠγνόουν ὅποι ποτὲ οὗτός ἐστιν , οὐδὲ τὸ ὄνομα αχεδὸν πρότερον ἀκηκοώς , καὶ ὅμως εὐθύμως καὶ ἀταράχως ἀπῄειν · ἐπεὶ δὲ μεταακηνώαειν εἰς τὰ Κολλουθίωνος ἀπηγγέλη μοι , ἴσασιν οἱ παρόντες ὅπως διετέθην ἐνταῦθα γὰρ ἐμαυτοῦ κατηγορήσω ) , τὸ μὲν πρῶτον ἠχθέσθην καὶ λίαν ἐχαλέπηνα · καὶ γὰρ εἰ γνωριμώτεροι καὶ συνηθέστεροι ἐτύγχανον ἡμῖν οἱ τόποι , ἔρημον μὲν ἀδελφῶν καὶ σπουδαίων ἀνθρώπων ἔφασκον εἶναι τὸ χωρίον , ταῖς δὲ τῶν ὁδοιπορούντων ἐνοχλήσεσιν καὶ λῃστῶν ἐκκείμενον · ἔτυχον δὲ παραμυθίας , ὑπομνησάντων με τῶν ἀδελφῶν ὅτι γειτνιῴη μᾶλλον τῆ πόλει καὶ ἡ μὲν Κεφρὼ πολλὴν ἡμῖν ἦγεν ἀδελφῶν τῶν ἀπ’ Αἰγύπτου τὴν ἐπιμιξίαν , ὡς πλατύτερον ἐκκλησιάζειν δύνασθαι , ἐκεῖ δέ , πλησιαίτερον οὔσης τῆς πόλεως , συνεχέστερον τῆς τῶν ὄντως καὶ οἰκειοτάτων καὶ φιλτάτων ὄφεως ἀπολαύσομεν · ἀφίξονται γὰρ καὶ ἀναπαύσονται καὶ ὡς ἐν προαστείοις πορρωτέρω κειμένοις κατὰ μέρος ἔσονται αυναγωγαί . καὶ οὕτως ἐγένετο.’’ καὶ μεθ’ ἕτερα περὶ τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ αὖθις ταῦτα γράφει · “ πολλαῖς γε ταῖς ὁμολογίαις Γερμανὸς σεμνύνεται , πολλά γε εἰπεῖν ἔχει ἑαυτοῦ γενόμενα · δάας ἀριθμῆσαι δύναται ἡμῶν ἀποφάσεις , δημεύσεις , ἀρχόντων ἁρπαγάς , ἀξιωμάτων ἀποθέσεις , δόξης κοαμικῆς ὀλιγωρίας , ἐπαίνων ἡγεμονικῶν καὶ βουλευτικῶν καταφρονήσεις καὶ τῶν ἐναντίων , ἀπειλῶν καὶ καταβοήσεων καὶ κινδύνων καὶ διωγμῶν καὶ πλάνης καὶ στενοχωρίας καὶ ποικίλης θλίφεως ὑπομονήν , οἷα τὰ ἐπὶ Δεκίου καὶ Σαβίνου αυμβάντα μοι , οἷα μέχρι νῦν Αἰμιλιανοῦ . ποῦ δὲ Γερμανὸς ἐφάνη ; τίς δὲ περὶ αὐτοῦ λόγος ; ἀλλὰ τῆς πολλῆς ἀφροσύνης , εἰς ἢν ἐμπίπτω διὰ ὑφίεμαι , δι’ ὃ καὶ τὴν καθ’ ἕκαστον γενομένων διήγησιν παρίημι τοῖς εἰδόσιν λέγειν.’’ Ὁ δ’ αὐτὸς καὶ ἐν τῇ πρὸς Δομέτιον καὶ Δίδυμον ἐπιστολῇ τῶν ἀμφὶ τὸν διωγμὸν αὖθις ἐν τούτοις · “ τοὺς δὲ ἡμετέρους πολλούς τε ὄντας καὶ ἀγνῶτας ὑμῖν , περισσὸν ὀνομαστὶ πλὴν ἴστε ὅτι ἄνδρες καὶ γυναῖκες , καὶ νέοι καἰ γέροντες , καὶ κόραι καὶ πρεσβύτιδες , καὶ στρατιῶται καὶ ἰδιῶται , καὶ πᾶν γένος καὶ πᾶσα ἡλικία , οἱ μὲν διὰ μαστίγων καὶ πυρός , οἱ δὲ διὰ αιδήρου τὸν ἀγῶνα νικήσαντες , τοὺς στεφάνους ἀπειλήφασιν · τοῖς δὲ οὐ πάμπολυς αὐτάρκης ἀπέβη χρόνος εἰς τὸ φανῆναι δεκτοὺς τῷ κυρίῳ , ὥαπερ οὖν ἔοικεν μηδὲ ἐμοὶ μέχρι νῦν , διόπερ εἰς ὃν οἶδεν ἐπιτήδειον καιρὸν ὑπερέθετό με ὁ λέγων καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά ἀοῦ , καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι.' τὰ γὰρ καθ’ ἡμᾶς ἐπειδὴ καὶ βούλεσθε δηλωθῆναι ὑμῖν ὅπως δι’ · ἄγομεν , ἠκούσατε μὲν πάντως ὅπως ἡμᾶς δεσμώτας ἀγομένους ὑπὸ ἑκατοντάρχου καὶ στρατηγῶν καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς ατρατιωτῶν καὶ ὑπηρετῶν , ἑ μέ τε καὶ Γάϊον καὶ φαῦστον καὶ Πέτρον Παῦλον , ἐπελθόντες τινὲς τῶν Μαρεωτῶν , ἄκοντας καὶ μηδὲ ἑπομένους , βίᾳ τε καὶ σὐροντες , ἐγὼ δὲ νῦν καὶ Γάϊος καὶ Πέτρος μόνοι , τῶν ἄλλων ἀδελφῶν ἀπορφανισθέντες , ἐν καὶ αὐχμηρῷ τῆς Λιβύης τόπῳ κατακεκλείσμεθα , τριῶν ὁδὸν ἡμερῶν τοῦ Παραιτονίου διεστηκότες . καὶ ὑποκαταβάς φησιν · “ ἐν δὲ τῇ πόλει καταδεδύκασιν ἀφανῶς ἐπισκεπτόμενοι τοὺς ἀδελφούς , πρεσβύτεροι μὲν Μάξιμος Διόσκορος Λούκιος · οἱ γὰρ ἐν τῷ κόσμῳ προφανέστεροι Φαυστῖνος καὶ Ἀκύλας ἐν Αἰγύπτῳ διάκονοι δὲ οἱ μετὰ τοὺς ἐν τῇ νήσῳ ὑπολειφθέντες Φαῦστος Εὐσέβιος Εὐαέβιος , ὃν ἐξ ἀρχῆς ὁ θεὸς ἐνεδυνάμωσεν παρεσκεύασεν τὰς ὑπηρεσίας τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς γενομένων ὁμολογητῶν ἐναγωνίως ἀποπληροῦν καὶ τὰς τῶν σωμάτων περιστολὰς τῶν τελείων καὶ μακαρίων μαρτύρων οὐκ ἀκινδύνως ἐκτελεῖν · καὶ γὰρ μέχρι νῦν οὐκ ἀνίησιν ὁ ἡγούμενος τοὺς μὲν ἀναιρῶν , ὡς προεῖπον , ὠμῶς τῶν προσαγομένων , ἀγομένων , τοὺς δὲ βασάνοις καταξαίνων , τοὺς φυλακαῖς καὶ δεαμοῖς ἐκτήκων προστάσσων τε μηδένα τούτοις προσιέναι καὶ ἀνερευνῶν μή τις φανείη , καὶ ὅμως ὁ θεὸς τῆ προθυμίᾳ καὶ λιπαρίᾳ τῶν ἀδελφῶν διαναπαύει τοὺς πεπιεσμένους . καὶ τοσαῦτα μὲν ὁ Διονύσιος . ἰατέον δὲ ὡς ὁ μὲν Εὐσέβιος , ὃν διάκονον προσεῖπεν , σμικρὸν ὕστερον ἐπίσκοπος τῆς κατὰ Συρίαν Λαοδικείας καθἱσταται , ὁ δὲ Μάξιμος , ὃν τότε πρεσβύτερον εἴρηκεν , μετ’ αὐτὸν Διονύσιον τὴν λειτουργίαν τῶν κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἀδελφῶν διαδέχεται , Φαῦστος δέ , ὁ σὺν αὐτῷ τηνικάδε διαπρέψας ἐν μέχρι τοῦ καθ’ ὑμᾶς διωγμοῦ φυλαχθείς , γηραιὸς κομιδῇ καὶ πλήρης ἡμερῶν καθ’ ἡμᾶς αὐτοὺς μαρτυρίῳ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθεὶς τελειοῦται . Ἀλλὰ τὰ μὲν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ τῷ συμβάντα τοιαῦτα .
Lemmas: XI . περί δέ ὁ κατά αὐτός διωγμός αφοδρότατα πνέω οἷος σῦς ἕτερος ὁ αὐτός διά ὁ εἰς ὁ ὁ ὅλος θεός εὐσέβεια ὑπέατη , δηλόω ὁ αὐτός φωνή ὅς πρός Γερμανός ὁ κατά αὐτός επιακοπος κακῶς ἀγορεύω αὐτός πειράω ἀποτείνω , οὗτος παρατίθημι ὁ τρόπος · “ εἰς αφροαυνη δέ κινδυνεύω πολύς καί ἀναιαθηαίαν εἰμί ἐμπεαεῖν , εἰς ἀνάγκη συμβιβάζω ὁ διηγέομαι ὁ θαυμαστός περί ἐγώ οἰκονομία ὁ θεός · ἀλλά ἐπεί μυστήριον , ’ φημί , ‘ βασιλεύς κρύπτω καλός , ὁ δέ ἔργον ὁ θεός ἀνακαλύπτω ἔνδοξος ὁμόσε χωρέω τῆ Γερμανός βία . ἥκω πρός Αἰμιλιανός , οὖον μόνος , κολούω δέ ἐγώ αυμπρεαβύτερός τε ἐγώ Μάξιμος καί διάκονος Φαῦστος Εὐσέβιος Χαιρήμων , καί τις ὁ ἀπό Ῥώμη πάρειμι ἀδελφός ἐγώ αυνειαῆλθεν . Αἰμιλιανός δέ οὐ εἶπον ἐγώ προγηουμένως εἷς μή συνάγω περισσός γάρ οὗτος εἰμί αὐτός καί ὁ τελευταῖος , ἐπί ὁ πρῶτος ἀνα - τρέχω · οὖον γάρ περί ὁ μή συνάγω ἕτερος ὁ ΕΖ λόγος εἰμί αὐτός , ἀλλά περί ὁ μηδέ αὐτός ἐγώ εἰμί Χριστιανός , καί οὗτος προστάσσω εἰμί μεταβάλλω ἐγώ , καί ὁ ἄλλος ἕφεαθαί ἐγώ νομίζω . ἀποκρίνω δέ οὐ ἀπεικότως ἔοικα οὐδέ μακράν ὁ πειθαρχέω δεῖ θεός μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος ἀλλά ἄντικρυς διαμαρτύρομαι ὅτι ὁ θεός ὁ εἰμί μόνος καί οὐδείς ἕτερος σέβω οὐδέ εἄν μεταθέω οὐδέ παύω Χριστιανός εἰμί . ἐπί οὗτος κελεύω ἐγώ ἀπέρχομαι εἰς κώμη πλησίος ὁ ἐρῆμος καλέω Κεφρώ . “ αὐτός δέ ἐπακούω ὁ ὑπό ἀμφότερος λέγω ὡς ὑπομνηματίζω . εἰσάγω καί φαυαατος καί Μάξιμος καί Μάρκελλος καί Χαιρήμων Αἰμιλιανός διέπω ὁ ἡγεμονία εἶπον · εἷς καί ἄγραφος σύ διαλέγω περί ὁ φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ εἰμί περί σύ χράομαι · δίδωμι γάρ ἐξουσία σύ σωτηρία , εἰμί βούλομαι ἐπί ὁ κατά φύσις τρέπω καί θεός ὁ σῴζω αὐτός ὁ βασίλειος ἐπιλανθάνομαι δέ ὁ παρά φύσις . τίς οὖν φημί πρός οὗτος ; οὐδέ γάρ ἀχάριστος σύ εἰμί περί ὁ φιλανθρωπία αὐτός προσδοκάω , ἐπεί ἐπί ὁ ἀγαθός σύ προτρέπω “ Διονύσιος ἀποκρίνω · εἷς οὖον πᾶς πᾶς προκυνέω θεός , ἀλλά ἕκαστος τις , ἕκαστος ὅς ἐγώ τοίνυν ὁ εἷς θεός καί δημιουργός ὁ ἅπας , ὁ καί ὁ βασίλειος ἐγχειρίζω ὁ θεοφιλής Οὐαλεριανός καί Γαλλιήνῳ Σεβαατοῖς , οὗτος καί σέβω καί καί οὗτος διηνεκής ὑπέρ ὁ βασίλεια αὐτός , ὅπως ἀσάλευτος διαμένω , “ Αἰμιλιανός διέπω ὁ ἡγεμονία αὐτός εἶπον · ὅς γάρ σύ κωλύω καί οὗτος , εἴπερ εἰμί θεός , μετά ὁ κατά φυή θεός προσκυνέω ; θεός γάρ ἀναβαίνω κελεύω . καί θεός ὅς πᾶς ἴσος “ Διονύσιος ἀποκρίνω · ἡμεῖς οὐδείς ἕτερος προακυνουυω . ’ “ Αἰμιλιανός διέπω ὁ ἡγεμονία αὐτός εἶπον · ὁράω σύ ὁμοῦ καί αχαριαατος εἰμί καί ἀναίσθητος ὁ πραότης ὁ Σεβαστός ἐγώ · διά ὅσπερ οὐ ἐάω ἐν ὁ πόλις οὗτος , ἀλλά ἀποστέλλω εἰς ὁ μέρος ὁ Λιβύη καί ἐν τόπος λέγω Kεφρώ · οὗτος γάρ ὁ τόπος ἐκλέγω ἐκ ὁ κέλευσις ὁ Σεβαατῶν ἐγώ . οὐδαμῶς δέ ἔξεστι οὔτε σύ οὔτε ἄλλος τις ἢ σύνοδος ποιέω ἢ εἰς ὁ καλέω κοιμητήριον ἐάω . εἰμί δέ τις φαίνω ἢ μή γίγνομαι εἰς ὁ τόπος οὗτος ὅς κελεύω , ἢ ἐν συναγωγή τις εὑρίσκω , ἑαυτοῦ ὁ κίνδυνος ἐπαρτάω · οὖον γάρ ἐπίλειψις ὁ δήω ἐπιατρέφεια . αποατεω ἐν ὅπου κελεύω “ καί νοσέω δέ ἐγώ κατεπείγω , οὐδέ εἷς ὑπέρθεος δίδωμι ἡμέρα . ποῖος οὖν ἔτι ὁ ἀνάγω ἢ μή ἀνάγω ἔχω σχολή ; ’ ὁράω μετά ἕτερος φημί · “ ἀλλά οὐδέ ὁ αἰἡμεῖς μετά ὁ κύριος αυναγωγῆς ἀπατάω , ἀλλά ὁ μέν ἐν τῆ πόλις απουδαιοτερος συγκροτέω ὡς σύνειμι , ἄπειμι μέν ὁ σῶμα ὡς εἶπον , ὑπαίρω δέ ὁ πνεῦμα ἐν δέ τῆ Kεφροῖ καί πολύς αυνεπεδήμηαεν ἐγώ ἐκκλησία , ὁ μέν ἀπό ὁ πόλις ἀδελφός ἕπομαι , ὁ δέ σύνειμι ἀπό Αἴγυπτος . ἐκεῖ θύρα ἐγώ ὁ θεός ἀνοίγω ὁ λόγος . καί ὁ μέν πρῶτος διώκω , λιθοβολέω , ὕατερον δέ τις οὐ ὀλίγος ὁ ἔθνος ὁ εἴδωλον καταλείπω , ἐπιστρέφω ἐπί ὁ θεός · οὖον πρότερος δέ παραδέχομαι αὐτός τότε πρῶτος διά ἐγώ ὁ λόγος ἐπιπάρειμι , καί ᾦον οὗτος ἕνεκα ἀπάγω ἐγώ πρός αὐτός ὁ θεός , ἐπεί ὁ διακονία οὗτος πληρόω , πάλιν ἀπάγω . “ ὁ γάρ Αἰμιλιανός εἰς τραχύς μέν , ὡς δοκέω , καί Λιβυκός ἐγώ μεθίστημι τόπος κελεύω καί ὁ πανταχόσε εἰς ὁ Μαρέη κελεύω συρρέω , κώμη ἕκαστος ὁ χώρα ἀφορίζω , ἐγώ δέ μᾶλλον ἐν ὁδός καί πρῶτος καταλαμβάνω τάσσω . γάρ δῆλος ὅτι καί παρασκευάζω ἵνα ὁπόταν βούλομαι αυλλαβεῖν , πᾶς εὐάλωτος ἔχω . ἐγώ δέ ὅτε μέν εἰς Κεφρὼ κελεύω ἀπέρχομαι , καί ὁ τόπος ἀγνοέω ὅποι ποτέ οὗτος εἰμί , οὐδέ ὁ ὄνομα αχεδὸν πρότερος ἀκούω , καί ὅμως εὔθυμος καί ἀτάρακτος ἄπειμι · ἐπεί δέ μεταακηνώαειν εἰς ὁ Κολλουθίων ἀπαγγέλλω ἐγώ , οἶδα ὁ πάρειμι ὅπως διατίθημι ἐνταῦθα γάρ ἐμαυτοῦ κατηγορέω ) , ὁ μέν πρῶτος ἔχθω καί λίαν χαλεπαίνω · καί γάρ εἰμί γνώριμος καί συνήθης τυγχάνω ἐγώ ὁ τόπος , ἐρῆμος μέν ἀδελφός καί σπουδαῖος ἄνθρωπος φάσκω εἰμί ὁ χωρίον , ὁ δέ ὁ ὁδοιπορέω ἐνόχλησις καί λῃστής ἔκκειμαι · τυγχάνω δέ παραμυθία , ὑπομιμνῄσκω ἐγώ ὁ ἀδελφός ὅτι γειτνιάω μᾶλλον τῆ πόλις καί ὁ μέν Κεφρὼ πολύς ἐγώ ἄγω ἀδελφός ὁ ἀπό Αἴγυπτος ὁ ἐπιμιξία , ὡς πλατύς ἐκκλησιάζω δύναμαι , ἐκεῖ δέ , πλησίος εἰμί ὁ πόλις , συνεχής ὁ ὁ εἰμί καί οἰκεῖος καί φίλος ὄφις ἀπολαύω · ἀφικνέομαι γάρ καί ἀναπαύω καί ὡς ἐν προάστειον πρόσω κεῖμαι κατά μέρος εἰμί αυναγωγαί . καί οὕτως γίγνομαι καί μετά ἕτερος περί ὁ συμβεβηκός αὐτός αὖθις οὗτος γράφω · “ πολύς γε ὁ ὁμολογία Γερμανός σεμνύνω , πολύς γε εἶπον ἔχω ἑαυτοῦ γίγνομαι · δάη ἀριθμέω δύναμαι ἐγώ ἀπόφασις , δήμευσις , ἄρχω ἁρπαγή , ἀξίωμα ἀπόθεσις , δόξα κοαμικεω ὀλιγωρία , ἔπαινος ἡγεμονικός καί βουλευτικός καταφρονέω καί ὁ ἐναντίος , ἀπειλέω καί καταβόησις καί κίνδυνος καί διωγμός καί πλάνης καί στενοχωρία καί ποικίλος θλίφεως ὑπομονή , οἷος ὁ ἐπί Δέκιος καί Σαβῖνος αυμβάντα ἐγώ , οἷος μέχρι νῦν Αἰμιλιανός . ποῦ δέ Γερμανός φαίνω ; τίς δέ περί αὐτός λόγος ; ἀλλά ὁ πολύς ἀφροσύνη , εἰς εἄν ἐμπίπτω διά ὑφίημι , διά ὅς καί ὁ κατά ἕκαστος γίγνομαι διήγησις παρίημι ὁ οἶδα λέγω ὁ δέ αὐτός καί ἐν ὁ πρός Δομέτιος καί Δίδυμος ἐπιστολή ὁ ἀμφί ὁ διωγμός αὖθις ἐν οὗτος · “ ὁ δέ ἡμέτερος πολύς τε εἰμί καί ἀγνώς σύ , περισσός ὀνομαστί πλήν οἶδα ὅτι ἀνήρ καί γυνή , καί νέος καίω γέρων , καί κόρη καί πρεσβῦτις , καί στρατιώτης καί ἰδιώτης , καί πᾶς γένος καί πᾶς ἡλικία , ὁ μέν διά μάστιξ καί πῦρ , ὁ δέ διά αιδηρος ὁ ἀγών νικάω , ὁ στέφανος ἀπολαμβάνω · ὁ δέ οὖον πάμπολυς αὐτάρκης ἀποβαίνω χρόνος εἰς ὁ φαίνω δεκτός ὁ κύριος , ᾦον οὖν ἔοικα μηδέ ἐγώ μέχρι νῦν , διόπερ εἰς ὅς οἶδα ἐπιτήδειος καιρός ὑπερτίθημι ἐγώ ὁ λέγω καιρός δεκτός ἐπακούω άου , καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω ὅσος ὁ γάρ κατά ἐγώ ἐπεί καί βούλομαι δηλόω σύ ὅπως διά · ἄγω , ἀκούω μέν πάντως ὅπως ἐγώ δεσμώτης ἄγω ὑπό ἑκατόνταρχος καί στρατηγός καί ὁ σύν αὐτός ατρατιους καί ὑπηρέτης , ὅς ἐγώ τε καί Γάϊος καί φαῦστος καί Πέτρος Παῦλος , ἐπέρχομαι τις ὁ Μαρέη , ἄκων καί μηδέ ἕπομαι , βία τε καί σύρω , ἐγώ δέ νῦν καί Γάϊος καί Πέτρος μόνος , ὁ ἄλλος ἀδελφός ἀπορφανίζω , ἐν καί αὐχμηρός ὁ Λιβύη τόπος κατακλείω , τρεῖς ὁδός ἡμέρα ὁ Παραιτόνιον διΐστημι . καί ὑποκαταβαίνω φημί · “ ἐν δέ ὁ πόλις καταδύω ἀφανής ἐπισκοπέω ὁ ἀδελφός , πρέσβυς μέν Μάξιμος Διόσκορος Λούκιος · ὁ γάρ ἐν ὁ κόσμος προφανής Φαυστῖνος καί Ἀκύλας ἐν Αἴγυπτος διάκονος δέ ὁ μετά ὁ ἐν ὁ νῆσος ὑπολείπω Φαῦστος Εὐσέβιος Εὐαέβιος , ὅς ἐκ ἀρχή ὁ θεός ἐνδυναμόω παρασκευάζω ὁ ὑπηρεσία ὁ ἐν ὁ φυλακή γίγνομαι ομολογητής ἐναγώνιος ἀποπληρόω καί ὁ ὁ σῶμα περιστολή ὁ τέλειος καί μακάριος μάρτυς οὐ ἀκίνδυνος ἐκτελέω · καί γάρ μέχρι νῦν οὐ ἀνίημι ὁ ἡγέομαι ὁ μέν ἀναιρέω , ὡς προεῖπον , ὠμός ὁ προσάγω , ἄγω , ὁ δέ βάσανος καταξαίνω , ὁ φυλακή καί δεαμοῖς ἐκτήκω προστάσσω τε μηδείς οὗτος πρόσειμι καί ἀνερευνάω μή τις φαίνω , καί ὅμως ὁ θεός τῆ προθυμία καί λιπαρία ὁ ἀδελφός διαναπαύω ὁ πιέζω . καί τοσοῦτος μέν ὁ Διονύσιος . ἰατέον δέ ὡς ὁ μέν Εὐσέβιος , ὅς διάκονος προσεῖπον , μικρός ὕστερος ἐπίσκοπος ὁ κατά Συρία Λαοδίκεια καθίστημι , ὁ δέ Μάξιμος , ὅς τότε πρέσβυς εἴρω , μετά αὐτός Διονύσιος ὁ λειτουργία ὁ κατά Ἀλεξάνδρεια ἀδελφός διαδέχομαι , Φαῦστος δέ , ὁ σύν αὐτός τηνικάδε διαπρέπω ἐν μέχρι ὁ κατά σύ διωγμός φυλάσσω , γηραιός κομιδή καί πλήρης ἡμέρα κατά ἐγώ αὐτός μαρτύριον ὁ κεφαλή ἀποτέμνω τελειόω . ἀλλά ὁ μέν κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ συμβαίνω τοιοῦτος .