eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 3.10
X . “ Οὐ μυριάδες οὖν βιβλίων εἰσὶ παρ’ ἡμῖν ] ἀσυμφώνων καὶ μαχομένων , δύο ’δε μόνα πρὸς τοῖς εἴκοσι βιβλία , τοῦ παντὸς ἔχοντα χρόνου τὴν ἀναγραφήν , τὰ δικαίως θεῖα πεπιστευμέωα . καὶ τούτων πέντε μέν ἐστιν Μωυσέως , ἃ τούς τε νόμους περιέχει καὶ τὴν τῆς ἀνθρωπογονίας παράδοσιν μέχρι τῆς αὐτοῦ τελευτῆς · οὗτος ὁ χρόνος ἀπολείπει τρισχιλίων ὀλίγον ἐτῶν · ἀπὸ δὲ τῆς Μωυσέως τελευτῆς μέχρι τῆς Ἀρταξέρξου τοῦ μετὰ Ξέρξην Περσῶν βασιλέως οἱ μετὰ Μωυσῆν προφῆται τὰ κατ’ αὐτοὺς πραχθέντα συνέγραψαν ἐν τρισὶν καὶ δέκα βιβλίοις · αἱ δὲ λοιπαὶ τέσσαρες ὕμνους εἰς τὸν θεὸν καὶ τοῖς ἀνθρώποις ὑποθήκας τοῦ βίου περιέχουσιν . ἀπὸ δὲ Ἀρταξέρξου μέχρι τοῦ καθ’ ἡμᾶς χρόνου γέγραπται μὲν ἕκαστα , πίστεως δ’ οὐχ ὁμοίας ἠξίωται τοῖς πρὸ αὐτῶν διὰ τὸ μὴ γενέσθαι τὴν τῶν προφητῶν ἀκριβῆ διαδοχήν . δῆλον δ’ ἐστὶν ἔργῳ πῶς ἡμεῖς πρόσιμεν τοῖς ἰδίοις γράμμασιν · τοσούτου γὰρ αἰῶνος ἤδη παρωχηκότος οὔτε μεταθεῖναι τις οὔτε ἀφελεῖν ἀπ’ αὐτῶν οὔτε μεταθεῖναι τετόλμηκεν , πᾶσι δὲ σύμφυτόν ἐστιν εὐθὺς ἐκ πρώτης γενέσεως Ἰουδαίοις τὸ νομίξειν αὐτὰ θεοῦ δόγματα καὶ τούτοις ἐπιμένειν καὶ ὑπὲρ αὐτῶν , εἰ δέοι , θνῄσκειν ἡδέως . ” καὶ ταῦτα δὲ τοῦ συγγραφέως χρησίμως ὧδε παρατεθείσθω . πεπόνηται δὲ καὶ ἄλλο οὐκ ἀγεννὲς σπούδασμα τῷ ἀνδρί , Περὶ αὐτοκράτορος λογισμοῦ , ὅ τινες Μακκαβαϊκὸν ἐπέγραψαν τῷ τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐν τοῖς οὕτω καλουμένοις Μακκαβαϊκοῖς συγγράμμαοιν ὑπὲρ τῆς εἰς τὸ θεῖον εὐσεβείας ἀνδρισαμένων Ἑβραίων περιέχειν , καὶ πρὸς τῷ τέλει δὲ τῆς εἰκοστῆς Ἀρχαιολογίας ἐπισημαίνεται ὁ αὐτὸς ὡς ἀν’ προῃρημένος τέτταρσιν αυγγράψαι βιβλίοις κατὰ τὰς πατρίους δόξας τῶν Ἰουδαίων περὶ θεοῦ καὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν νόμων , διὰ τί κατ’ αὐτοὺς τὰ μὲν ἔξεστι πράττειν , τὰ δὲ κεκώλυται , καὶ ἄλλα δὲ αὐτῶ σπουδασθῆναι ὁ αὐτὸς ἐν τοῖς ὢ ἰδίοις αὐτοῦ μνημονεύει λόγοις . πρὸς τούτοις εὔλογον καταλέξαι καὶ ἃς ἐπ’ αὐτοῦ τῆς Αρχαιολογίας τοῦ τέλους φωνὰς παρατέθειται , εἰς πίστωσιν τῆς τῶν ἐξ αὐτοῦ παραληφθέντων ἡμῖν μαρτυρίας . διαβάλλων δῆτα Ἰοῦστον Τιβεριέα , ὁμοίως αὐτῷ τὰ κατὰ τοὺς αὐτοὺς ἱστορῆσαι χρόνους πεπειραμένον , ὡς μὴ τἀληθῆ συγγεγραφότα , πολλάς τε ὤας εὐθύνας ἐπαγαγὼν τῷ ἀνδρί , ταῦτα αὐτοῖς ῥήμασιν ἐπιλέγει “ οὐ μὴν ἐγώ ἀοῖ τὸν αὐτὸν τρόπον περὶ τῆς ἐμαυτοῦ γραφῆς ἔδεισα , ἀλλ' αὐτοῖς ἐπέδωκα τοῖς τὰ βιβλία , μόνον οὐ τῶν ἔργων ἤδη βλεπομένων · συνῄδειν γὰρ ἐμαυτῷ τετηρηκότι τὴν τῆς ἀληθείας παράδοσιν , ἐφ’ ᾖ μαρτυρίας τεύξεσθαι προσδοκήσας οὐ διήμαρτον . καὶ ἄλλοις δὲ πολλοῖς ἐπέδωκα τὴν ἱστορίαν , ὧν ἔνιοι καὶ παρατετεύχεσαν τῷ πολέμῳ , καθάπερ βασιλεὺς Ἀγρίππας καί τινες αὐτοῦ τῶν συγγενῶν . ὁ μὲν γὰρ αὐτοκράτωρ Τίτος οὕτως ἐκ μόνων αὐτῶν ἐβουλήθη τὴν γνῶσιν τοῖς ἀνθρώποις παραδοῦναι τῶν πράξεων , ὥστε χαράξας τῆ αὐτοῦ χειρὶ τὰ βιβλία δαιῶσαι προσέταξεν , ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀγρίππας δβ ἔγραψεν ἐπιστολάς , τῆ τῆς ἀληθείας παραδόσει μαρτυρῶν . ” Ἀφ’ ὧν καὶ δύο παρατίθησιν . ἀλλὰ τὰ μὲν κατὰ τοῦτον ταύτῃ πη δεδηλώσθω .
Lemmas: X . “ οὖον μυριάς οὖν βιβλίον εἰμί παρά ἐγώ ] ἀσύμφωνος καί μάχομαι , δύο ἐσθίω μόνος πρός ὁ εἴκοσι βιβλίον , ὁ πᾶς ἔχω χρόνος ὁ ἀναγραφή , ὁ δικαίως θεῖον πιστεύω . καί οὗτος πέντε μέν εἰμί Μωυσῆς , ὁ ὁ τε νόμος περιέχω καί ὁ ὁ ἀνθρωπογονία παράδοσις μέχρι ὁ αὐτός τελευτή · οὗτος ὁ χρόνος ἀπολείπω τρισχίλιοι ὀλίγος ἔτος · ἀπό δέ ὁ Μωυσῆς τελευτή μέχρι ὁ Ἀρταξέρξης ὁ μετά Ξέρξης Πέρσης βασιλεύς ὁ μετά Μωυσῆς προφήτης ὁ κατά αὐτός πράσσω συγγράφω ἐν τρεῖς καί δέκα βιβλίον · ὁ δέ λοιπός τέσσαρες ὕμνος εἰς ὁ θεός καί ὁ ἄνθρωπος ὑποθήκη ὁ βίος περιέχω . ἀπό δέ Ἀρταξέρξης μέχρι ὁ κατά ἐγώ χρόνος γράφω μέν ἕκαστος , πίστις δέ οὐ ὅμοιος ἀξιόω ὁ πρό αὐτός διά ὁ μή γίγνομαι ὁ ὁ προφήτης ἀκριβής διαδοχή . δῆλος δέ εἰμί ἔργον πῶς ἐγώ πρόσειμι ὁ ἴδιος γράμμα · τοσοῦτος γάρ αἰών ἤδη παροχέομαι οὔτε μετατίθημι τις οὔτε ἀφαιρέω ἀπό αὐτός οὔτε μετατίθημι τολμάω , πᾶς δέ σύμφυτος εἰμί εὐθύς ἐκ πρῶτος γένεσις Ἰουδαῖος ὁ νομίζω αὐτός θεός δόγμα καί οὗτος ἐπιμένω καί ὑπέρ αὐτός , εἰμί δήω , θνῄσκω ἡδύς . ” καί οὗτος δέ ὁ συγγραφεύς χρήσιμος ὧδε παρατίθημι . πονέω δέ καί ἄλλος οὐ ἀγεννής σπούδασμα ὁ ἀνήρ , περι αὐτοκράτωρ λογισμός , ὅς τις Μακκαβαϊκὸν ἐπιγράφω ὁ ὁ ἀγών ὁ ἐν ὁ οὗτος καλέω Μακκαβαικός συγγράμμαοιν ὑπέρ ὁ εἰς ὁ θέω εὐσέβεια ἀνδρίζω Ἑβραῖος περιέχω , καί πρός ὁ τέλος δέ ὁ εἰκοστός ἀρχαιολογία ἐπισημαίνω ὁ αὐτός ὡς ἄνω προαιρέω τέσσαρες αυγγράψαι βιβλίον κατά ὁ πάτριος δόξα ὁ Ἰουδαῖος περί θεός καί ὁ οὐσία αὐτός καί περί ὁ νόμος , διά τίς κατά αὐτός ὁ μέν ἔξεστι πράσσω , ὁ δέ κωλύω , καί ἄλλος δέ αὐτός σπουδάζω ὁ αὐτός ἐν ὁ ὦ ἴδιος αὐτός μνημονεύω λόγος . πρός οὗτος εὔλογος καταλέγω καί ὅς ἐπί αὐτός ὁ ἀρχαιολογία ὁ τέλος φωνή παρατίθημι , εἰς πίστωσις ὁ ὁ ἐκ αὐτός παραλαμβάνω ἐγώ μαρτυρία . διαβάλλω δῆτα Ἰοῦστος Τιβεριεύς , ὁμοίως αὐτός ὁ κατά ὁ αὐτός ἱστορέω χρόνος πειράω , ὡς μή τἀληθῆ συγγράφω , πολύς τε ἀάω εὐθύνω ἐπάγω ὁ ἀνήρ , οὗτος αὐτός ῥῆμα ἐπιλέγω “ οὖον μήv ἐγώ ἠώς ὁ αὐτός τρόπος περί ὁ ἐμαυτοῦ γραφεύς δείδω , ἀλλά αὐτός ἐπιδίδωμι ὁ ὁ βιβλίον , μόνος οὖον ὁ ἔργον ἤδη βλέπω · σύνοιδα γάρ ἐμαυτοῦ τηρέω ὁ ὁ ἀλήθεια παράδοσις , ἐπί εἰμί μαρτυρία τυγχάνω προσδοκάω οὖον διαμαρτάνω . καί ἄλλος δέ πολύς ἐπιδίδωμι ὁ ἱστορία , ὅς ἔνιοι καί παρατυγχάνω ὁ πόλεμος , καθάπερ βασιλεύς Ἀγρίππας καί τις αὐτός ὁ συγγενής . ὁ μέν γάρ αὐτοκράτωρ Τίτος οὕτως ἐκ μόνος αὐτός βούλομαι ὁ γνῶσις ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι ὁ πρᾶξις , ὥστε χαράσσω τῆ αὐτός χείρ ὁ βιβλίον δαίω προστάσσω , ὁ δέ βασιλεύς Ἀγρίππας δβ γράφω ἐπιστολή , τῆ ὁ ἀλήθεια παράδοσις μαρτυρέω . ” ἀπό ὅς καί δύο παρατίθημι . ἀλλά ὁ μέν κατά οὗτος οὗτος πῇ δηλόω .