eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 10.4
ΙV . καί τις ἐν μέσῳ παρελθὼν τῶν μετρίως ἐπιεικῶν , λόγου σύνταξιν πεποιημένος , ὡς ἐν ἐκκλησίας ἀθροίσματι , πλείστων ἐπιπαρόντων ποιμένων ἐν ἡσυχίᾳ καὶ κόσμῳ τὴν ἀκρόασιν παρεχομένων , ἑνὸς εἰς πρόσωπον τὰ πάντα ἀρίστου καὶ θεοφιλοῦς ἐπισκόπου , οὗ διὰ σπουδῆς ὁ μάλιστα τῶν ἀμφὶ τὸ Φοινίκων ἔθνος διαπρέπων ἐν Τύρῳ νεὼς φιλοτίμως ἐπεσκεύαστο , τοιόνδε παρέσχε λόγον . ΠΑΝΗΓΥΡlKOΣ ΕΠΙ TΗΙ TΩΝ ΕKKΑΗΣ1ΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΙ ΠΑΥΑΙΝΩΙ ΤΥΡΙΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΙ ΠΡΟΣΠΕΦΩΝΗΜΕΝΟΣ “ Ὦ φίλοι θεοῦ καὶ ἱερεῖς οἱ τὸν ἅγιον ποδήρη καὶ τὸν οὐράνιον τῆς δόξης ατέφανον τό τε χρῖαμα τὸ ἔνθεον καὶ τὴν ἱερατικὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος στολὴν περιβεβλημένοι , σύ τε , ὦ νέον ἁγίου νεὼ θεοῦ σεμνολόγημα , γεραιρᾷ μὲν φρονήαει παρὰ θεοῦ τετιμημένε , νέας δὲ καὶ ἀκμαζούσης ἀρετῆς ἔργα πολυτελῆ καὶ πράξεις ἐπιδεδειγμένε , ᾧ τὸν ἐπὶ γῆς οἶκον αὐτὸς ὁ τὸν αύμπαντα κόσμον περιέχων θεὸς δείμασθαι καὶ ἀνανεοῦν Χριατῷ τῷ μονογενεῖ καὶ πρωτογενεῖ δὲ αὐτοῦ λόγῳ τῆ τε ἁγίᾳ τούτου καὶ θεοπρεπεῖ νύμφη γέρας ἐξαίρετον δεδώρηται , εἴτε τις νέον σε Bεσελεηλ θείας ἀρχιτέκτονα ακηνῆς ἐθέλοι καλεῖν εἴτε Σολομῶνα καινῆς καὶ πολὺ κρείττονος Ἱερουσαλὴμ βασιλέα εἴτε καὶ νέον Ζοροβάβελ τὴν πολὺ κρείττονα δόξαν τῆς προτέρας τῷ νεῷ τοῦ θεοῦ περιτιθέντα , ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς , ὦ τῆς ἱερᾶς ἀγέλης Χριατοῦ θρέμματα , λόγων ἀγαθῶν ἑατία , αωφροσύνης παιδευτήριον καὶ θεοσεβείας σεμνὸν καὶ θεοφιλὲς ἀκροατήριον · πάλαι μὲν ἡμῖν τὰς παραδόξους θεοσημίας καὶ 5 τῶν τοῦ κυρίου θαυμάτων τὰς εἰς ἀνθρώπους εὐεργεσίας διὰ θείων ἀναγνωσμάτων ἀκοῇ παραδεχομένοις ὕμνους εἰς θεὸν καὶ ᾠδὰς ἀναπέμπειν ἐξῆν λέγειν παιδευομένοις ὁ θεός , ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν ἠκούσαμεν , οἱ πατέρες ἡμῶν ἀνήγγειλαν ἡμῖν ἔργον δ᾿ εἰργάσω ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν , ἐν ἡμέραις ἀρχαίαις᾿ · ἀλλὰ νῦν γε οὐκέτ᾿ ἀκοαῖς οὐδὲ λόγων φήμαις τὸν βραχίονα τὸν ὑφηλὸν τήν τε οὐράνιον δεξιὰν τοῦ παναγάθου καὶ παμβασιλέως ἡμῶν θεοῦ παραλαμβάνουσιν , ἔργοις δ’ ὡς ἔπος εἰπεῖν καὶ αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς τὰ πάλαι μνήμη παραδεδομένα πιστὰ καὶ ἀληθῆ καθορωμένοις , δεύτερον ὕμνον ἐπινίκιον πάρεστιν ἀναμέλπειν ἐναρ - γῶς τε ἀναφωνεῖν καὶ λέγειν ἴ’ καθάπερ ἠκούσαμεν , οὕτως καὶ εἴδομεν ἐν πόλει κυρίου τῶν δυνάμεων , ἐν πόλει τοῦ θεοῦ ἡμῶν.’ ποίᾳ δὲ πόλει ἢ τῇδε τῇ νεοπαγεῖ καὶ θεοτεύκτῳ ; ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία θεοῦ ζῶντος , στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας , περὶ ἧς καὶ ἄλλο τι θεῖον λόγιον ὧδέ πως εὐαγγελίζεται ‘δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ ἀοῦ , ἡ πόλις τοῦ θεοῦ’ · ἐΦ᾿ ἣν τοῦ παναγάθου συγκροτήσαντος ἡμᾶς θεοῦ διὰ τῆς τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ χάριτος , τῶν ἀνακεκλημένων ἕκαστος ὑμνείτω μόνον οὐχὶ βοῶν καὶ λέγων εὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσιν μοι Εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα᾿ καὶ κύριε , ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου ἀοῦ καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου,᾿ καὶ μὴ μόνον γε ὁ καθεῖς , ἀλλὰ καὶ οἱ πάντες ἀθρόως ἑνὶ πνεύματι καὶ μιᾷ ψυχῇ γεραίροντες ἀνευφημῶμεν , μέγας κύριος ἐπιλέγοντες ‘καὶ αἰνετὸς σφόδρα ἐν πόλει τοῦ θεοῦ ἡμῶν , ἐν ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ.’ καὶ γὰρ οὗν μέγας ὡς ἀληθῶς , καὶ μέγας ὁ οἶκος αὐτοῦ , ὑψηλὸς καὶ ἐπιμήκης καὶ ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων · μέγας κύριος ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος · μέγας ὁ ποιῶν μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια , ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός · μέγας ὁ ἀλλοιῶν καιροὺς καὶ χρόνους , μεθιστῶν βασιλεῖς καὶ καθιστῶν , ἐγείρων ἀπὸ γῆς πτωχὸν καὶ κοπρίας ἀνιστῶν πένητα . καθεῖλεν δυνάστας ἀπὸ θρόνων , καὶ ὕψωσεν ταπεινοὺς ἀπὸ γῆς · πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν , καὶ βραχίονας ὑπερηφάνων συνέτριψεν , οὐ πιστοῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπίστοις τῶν παλαιῶν διηγημάτων τὴν μνήμην πιστωσάμενος , ὁ θαυματουργός , ὁ μεγαλουργός , ὁ τῶν ὅλων δεσπότης , ὁ τοῦ σύμπαντος κόσμου ὁ παντοκράτωρ , ὁ πανάγαθος , ὁ εἷς καὶ μόνος θεός , ᾧ τὸ καινὸν ᾆσμα μέλπωμεν προσυπακούοντες ‘τῷ ποιοῦντι θαυμάσια μόνῳ , ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ · τῷ πατάξαντι βασιλεῖς μεγάλους καὶ ἀποκτείναντι βασιλεῖς κραταιούς , ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ · ὅτι ἐν τῆ ταπεινώσει ἡμῶν ἐμνήσθη ἡμῶν καὶ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν.’ ” καὶ τὸν μὲν τῶν ὅλων πατέρα τούτοις ἀνευφημοῦντες μή ποτε διαλείποιμεν · τὸν δὲ τῶν ἀγαθῶν ἡμῖν δεύτερον αἴτιον , τὸν τῆς θεογνωσίας εἰσηγητήν , τὸν τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας διδάσκαλον , τὸν τῶν ἀσεβῶν ὀλετῆρα , τὸν τυπαννοκτόνον , τὸν τοῦ βίου διορθωτήν , τὸν ἡμῶν τῶν ἀπεγνωσμένων σωτῆρα Ἰησοῦν ἀνὰ στόμα φέροντες γεραίρωμεν , ὅτι δὴ μόνος , οἷα παναγάθου πατρὸς μονώτατος ὑπάρχων πανάγαθος παῖς , γνώμη τῆς πατρικῆς φιλανθρωπίας τῶν ἐν φθορᾷ κάτω που κειμένων ἡμῶν εὖ μάλα προθύμως ὑποδὺς τὴν φύσιν , οἶά τις ἰατρῶν ἄριστος τῆς τῶν καμνόντων ἕνεκεν αωτηρίας ὁρῇ μὲν δεινά , θιγγάνει δ’ ἀηδέων ἐπ’ ἀλλοτρίῃσί τε ξυμφορῇσιν ἰδίας καρποῦται λύπας,’ οὐ νοσοῦντας αὐτὸ μόνον οὐδ’ ἕλκεσι δεινοῖς καὶ σεσηπόσιν ἤδη τραύμασιν πιεζομένους , ἀλλὰ καὶ ἐν νεκροῖς κειμένους ἡμᾶς ἐξ αὐτῶν μυχῶν τοῦ θανάτου αὐτὸς ἑαυτῷ διεσώσατο , ὅτι μηδ’ ἄλλῳ τῳ τῶν κατ’ οὐρανὸν τοσοῦτον παρῆν ἰσχύος , ὡς τῆ τῶν τοσούτων ἀβλαβῶς διακονήσασθαι σωτηρίᾳ . μόνος δ’ οὗν καὶ τῆς ἡμῶν αὐτῶν βαρυπαθοῦς φθορᾶς ἐφαψάμενος , μόνος τοὺς ἡμετέρους ἀνατλὰς πόνους , μόνος τὰ πρόστιμα τῶν ἡμετέρων ἡμιθνῆτας , ἀλλὰ καὶ πάμπαν ἐν μνήμασι καὶ τάφοις μυσαροὺς ἤδη καὶ ὀδωδότας ἀναλαβὼν πάλαι τε καὶ νῦν σπουδῇ τῇ φιλανθρώπῳ παρὰ πᾶσαν τὴν οὗτινος οὖν ἡμῶν τε αὐτῶν ἐλπίδα σῴζει τε καὶ τῶν τοῦ πατρὸς ἀγαθῶν ἀφθονίαν μεταδίδωσιν , ὁ ζωοποιός , ὁ φωταγωγός , ὁ μέγας ἡμῶν ἰατρὸς καὶ βασιλεὺς καὶ κύριος , ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ . ἀλλὰ τότε μὲν ἅπαξ ἐν νυκτὶ ζοφερᾷ καὶ σκότῳ βαθεῖ δαιμόνων ἀλιτηρίων πλάνῃ καἰ θεομισῶν πνευμάτων ἐνεργείαις πᾶν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος κατορωρυγμένον <ὁρῶν> αὐτὸ ἐπιφανείς , ὡς ἂν κηροῦ διατακέντος ταῖς αὐτοῦ βολαῖς τοῦ φωτός , τὰς πολυδέτους τῶν τῶν ἀσεβημάτων ἡμῶν σειρὰς διελύσατο . “ Νῦν δ’ ἐπὶ τῇ τοσαύτη χάριτι καὶ εὐεργεσίᾳ τοῦ μισοκάλου φθόνου καὶ φιλοπονήρου δαίμονος μόνον οὐχὶ διαρρηγνυμένου καὶ πάσας αὐτοῦ τὰς θανατοποιοὺς καθ’ ἡμῶν ἐπιστρατεύοντος δυνάμεις καὶ τὰ μὲν πρῶτα κυνὸς δίχην λυττῶντος τοὺς ὀδόντας ἐπὶ τοὺς ἀφιεμένους κατ’ αὐτοῦ λίθους προσαράττοντος καὶ τὸν κατὰ τῶν ἀμυνομένων θυμὸν ἐπὶ τὰ ἄψυχα βλήματα καθιέντος , τοῖς τῶν λίθοις καὶ ταῖς τῶν οἴκων ἀψύχοις ὕλαις τὴν θηριώδη μανίαν ἐπερείσαντος ἐρημίαν τε , ὥς γε δὴ αὐτὸς ἑαυτῷ ᾤετο , τῶν ἐκκλησιῶν ἀπεργασαμένου , εἶτα δὲ δεινὰ συρίγματα καὶ τὰς ὀφιώδεις αὐτοῦ φωνὰς τοτὲ μὲν ἀσεβῶν τυράννων ἀπειλαῖς , τοτὲ δὲ βλασφήμοις δυσσεβῶν ἀρχόντων διατάξεσιν ἀφιέντος καὶ προσέτι τὸν αὐτοῦ θάνατον ἐξερευγομένου καὶ τοῖς ἰώδεσι καὶ ψυχοφθόροις δηλητηρίοις τὰς ἁλισκομένας πρὸς αὐτοῦ φυχὰς φαρμάττοντος καὶ μόνον οὐχὶ νεκροῦντος ταῖς τῶν νεκρῶν εἰδώλων νεκροποιοῖς θυσίαις πάντα τε ἀνθρωπόμορφον θῆρα καὶ πάντα τρόπον ἄγριον καθ’ ἡμῶν ὑποσαλεύοντος , αὗθις ἐξ ὑπαρχῆς ὁ τῆς μεγάλης βουλῆς ἄγγελος , ὁ μέγας ἀρχιστράτηγος τοῦ θεοῦ , μετὰ τὴν αὐτάρκη διαγυμνασίαν ἢν οἱ μέγιστοι τῆς αὐτοῦ βασιλείας στρατιῶται διὰ τῆς πρὸς ἅπαντα ὑπομονῆς καὶ καρτερίας ἐνεδείξαντο , ἀθρόως οὕτως φανείς , τὰ μὲν ἐχθρὰ καὶ πολέμια εἰς ἀφανὲς καὶ τὸ μηθὲν κατεστήσατο , ὡς μηδὲ πώποτε ὠνομάσθαι δοκεῖν , τὰ δ’ αὐτῷ φίλα καὶ οἰκεῖα δόξης ἐπέκεινα παρὰ πᾶσιν , οὐκ ἀνθρώποις μόνον , ἀλλ’ ἤδη καὶ δυνάμεσιν οὐρανίοις ἡλίῳ τε καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις καὶ τῷ σύμπαντι οὐρανῷ τε καὶ κόσμῳ προήγαγεν , ὥστε ἤδη , ὃ μηδὲ ἄλλοτέ πω , τοὺς πάντων ἀνωτάτω βασιλέας ἧς λελόγχασι παρ’ αὐτοῦ τιμῆς συνῃσθημένως νεκρῶν μὲν εἰδώλων καταπτύειν προσώποις , πατεῖν δ’ ἄθεσμα δαιμόνων θέσμια καὶ παλαιᾶς ἀπάτης πατροπαραδότου καταγελᾶν , ἕνα δὲ αὐτὸν μόνον θεὸν τὸν κοινὸν ἁπάντων καὶ ἑαυτῶν εὐεργέτην γνωρίζειν χριστόν τε τοῦ θεοῦ παῖδα παμβασιλέα τῶν ὅλων ὁμολογεῖν σωτῆρά τε αὐτὸν ἐν στήλαις ἀνσγορεύειν , ἀνεξαλείπτῳ μνήμῃ τὰ κατορθώματα καὶ τὰς κατὰ τῶν ἀσεβῶν αὐτοῦ νίκας μέση τῇ βασιλευούσῃ τῶν ἐπὶ γῆς πόλει βασιλικοῖς Χαρακτῆρσι προσεγγράφοντας , ὥστε μόνον τῶν ἐξ αἰῶνος Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν ἡμῶν σωτῆρα καὶ πρὸς αὐτῶν τῶν ἐπὶ γῆς ἀνωτάτω οὐχ οἷα κοινὸν ἐξ ἀνθρώπων βασιλέα γενόμενον ὁμολογεῖσθαι , ἀλλ’ οἷα τοῦ καθ’ ὅλων θεοῦ παῖδα γνήσιον καὶ αὐτὸν θεὸν προσκυνεῖσθαι . “ Καὶ εἰκότως · τίς γὰρ τῶν πώποτε βασιλέων τοσοῦτον ἀρετῆς ἠνέγκατο , ὡς πάντων τῶν ἐπὶ γῆς ἀνθρώπων ἀκοὴν καὶ γλῶτταν ἐμπλῆσαι τῆς αὐτοῦ προσηγορίας ; τίς βασιλεὺς νόμους εὐσεβεῖς οὕτω καὶ σώφρονας διαταξάμενος ἀπὸ περάτων γῆς καὶ εἰς ἄκρα τῆς ὅλης οἰκουμένης εἰς ἐπήκοον ἅπασιν ἀνθρώποις ἀναγινώσκεσθαι διαρκῶς ἐκράτυνεν ; τίς ἀνημέρων ἐθνῶν ἔθη βάρβαρα καὶ ἀνήμερα τοῖς ἡμέροις αὐτοῦ καὶ φιλανθρωποτάτοις παρέυσε νόμοις ; τίς αἰῶσιν ὅλοις ὑπὸ πάντων πολεμούμενος τὴν ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀρετὴν ἐπεδείξατο , ὡς ἀνθεῖν ὁσημέραι καὶ νεάζειν διὰ παντὸς τοῦ βίου ; τίς ἔθνος τὸ μηδὲ ἀκουσθὲν ἐξ αἰῶνος οὐκ ἐν γωνίᾳ ποι γῆς λεληθός , ἀλλὰ καθ’ ὅλης τῆς ὑφ’ ἥλιον ἱδρύσατο ; τίς εὐσεβείας ὅπλοις οὕτως ἐφράξατο τοὺς στρατιώτας , ὡς ἀδάμαντος τὰς φυχὰς κραταιοτέρους ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἀντιπάλους ἀγῶσιν διαφαίνεσθαι ; τίς βασιλέων ἐς τοσοῦτον κρατεῖ καὶ στρατηγεῖ μετὰ θάνατον καὶ τρόπαια κατ’ ἐχθρῶν ἵστησιν καὶ πάντα τόπον καὶ χώραν καὶ πόλιν , Ἑλλάδα τε καὶ βάρβαρον , βασιλικῶν οἴκων αὐτοῦ πληροῖ καὶ θείων ναῶν ἀφιερώμασιν , οἷα τάδε τὰ τοῦδε τοῦ νεὼ περικαλλῆ κοσμήματά τε καὶ ἀναθήματα ; ἃ καὶ αὐτὰ σεμνὰ μὲν ὡς ἀληθῶς καὶ μεγάλα ἐκπλήξεως τε καὶ θαύματος ἄξια καὶ οἷα τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν βασιλείας ἐναργῆ δείγματα , ὅτι καὶ νῦν αὐτὸς εἶπεν καὶ ἐγενήθησαν , αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν τίσθησαν τί γὰρ καὶ ἔμελλεν τοῦ παμβασιλέως καὶ πανηγμόνος καὶ αὐτοῦ θεοῦ λόγου ἐνστήσεσθαι τῷ νεύματι ; ) , οχολῆς τε λόγων οἰκείας εἰς ἀκριβῆ θεωρίαν τε καὶ ἑρμηνείαν τυγχάνει δεόμενα · οὐ μὴν δάα καὶ οἷα τὰ τῆς τῶν πεπονηκότων προθυμίας κέκριται παρ’ αὐτῷ τῷ θεολογουμένῳ τὸν ἔμψυχον πάντων ὑμῶν καθορῶντι ναὸν καὶ τὸν ἐκ ζώντων λίθων καὶ βεβηκότων οἶκον ἐποπτεύοντι εὗ καὶ ἀσφαλῶς ἱδρυμένον ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν , ὄντος ἀκρογωνιαίου λίθου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὃν ἀπεδοκίμασαν μὲν οὐχ οἱ τῆς παλαιᾶς καὶ μηκέτ’ οὔσης ἐκείνης μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς εἰς ἔτι νῦν τῶν πολλῶν ἀνθρώπων οἰκοδομῆς κακοὶ κακῶν ὄντες ἀρχιτέκτονες , δοκιμάσας δ’ ὁ πατὴρ καὶ τότε καὶ νῦν εἰς κεφαλὴν γωνίας τῆσδε τῆς κοινῆς ἡμῶν ἐκκλησίας ἱδρύσατο . τοῦτον δὴ οὖν τὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἐπεσκευασμένον ζῶντος θεοῦ ζῶντα ναόν , τὸ μέγιστον καὶ ἀληθεῖ λόγῳ θεοπρεπὲς ἱερεῖόν φημι , οὗ τὰ ἐνδοτάτω ἄδυτα τοῖς πολλοῖς ἀθεώρητα καὶ ὄντως ἅγια καὶ τῶν ἁγίων ἅγια , τίς ἂν ἐποπτεύσας ἐξειπεῖν τολμήσειεν ; τίς δὲ κάν εἰσκύψαι περιβόλων ἱερῶν εἴσω δυνατός , ὅτι μὴ μόνος ὁ μέγας τῶν ὅλων ἀρχιερεύς , ᾧ μόνῳ θέμις πάσης λογικῆς ψυχῆς τὰ ἀπόρρητα διερευνᾶσθαι ; τάχα δὲ καὶ ἄλλῳ ἄλλῳ δευτερεύειν μετὰ τοῦτον ἑνὶ μόνῳ τῶν ἴσων ἐφικτόν , τῷδε τῷ προκαθημένῳ τῆσδε τῆς στρατιᾶς ἡγεμόνι , ὃν αὐτὸς ὁ πρῶτος καὶ μέγας ἀρχιερεὺς δευτερείοις τῶν τῇδε ἱερείων τιμήσας , ποιμένα τῆς ὑμετέρας ἐνθέου ποίμνης κλήρῳ καὶ κρίσει τοῦ πατρὸς τὸν ὑμέτερον λαχόντα λαόν , ὡς ἂν θεραπευτὴν καὶ ὑποφήτην αὐτὸς ἑαυτοῦ κατετάξατο , τὸν νέον Ἀαρὼν ἢ Μελχισεδεκ ἀφωμοιωμένον τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένοντά τε καὶ πρὸς αὐτοῦ τηρούμενον εἰς τὸ διηνεκὲς ταῖς κοιναῖς ἁπάντων ἡμῶν εὐχαῖς . τούτῳ δὴ οὖν ἐξέστω μόνῳ μετὰ τὸν πρῶτον καὶ μέγιστον ἀρχιερέα , εἰ μὴ τὰ πρῶτα , τὰ δεύτερα γοῦν ὅμως ὁρᾶν τε καὶ ἐπισκοπεῖν τῆς ἐνδοτάτω τῶν ὑμετέρων φυχῶν θεωρίας , πείρᾳ μὲν καὶ χρόνου μήκει ἕκαστον ἀκριβῶς ἐξητακότι σπουδῇ τε τῆ αὐτοῦ καὶ ἐπιμελείᾳ τοὺς πάντας ὑμᾶς ἐν κόσμῳ καὶ λόγῳ τῷ κατ’ εὐσέβειαν διατεθειμένῳ δυνατῷ τε ὄντι μᾶλλον ἁπάντων , ὧν αὐτὸς σὺν θείᾳ δυνάμει κατηρτίσατο , τούτων τοῖς ἔργοις ἐφαμίλλως ἀποδοῦναι τοὺς λόγους . “ Ὁ μὲν οὖν πρῶτος καὶ μέγας ἡμῶν ἀρχιερεὺς ὅσα βλέπει τὸν πατέρα ποιοῦντα , ταῦτα , φησίν , ὁμοίως καὶ ὁ υἱὸς ποιεῖ · ὃ δὲ καὶ αὐτὸς ὡς ἄν ἐπὶ διδάσκαλον τὸν πρῶτον καθαροῖς νοὸς ὄμμασιν ἀφορῶν , ὅσα βλέπει ποιοῦντα , ὡς ἂν ἀρχετύποις χρώμενος παραδείγμασιν , τούτων τὰς εἰκόνας , ὡς ἔνι μάλιστα δυνατόν , εἰς τὸ ὁμοιότατον δημιουργῶν ἀπειργάσατο , οὐδὲν ἐκείνω καταλιπὼν τῶ Βεσελεηλ , ὃν αὐτὸς ὁ θεὸς πνεύματος ἐμπλήσας σοφίας καὶ συνέσεως καὶ τῆς ἄλλης ἐντέχνου καὶ ἔπι . γνώσεως , τῆς τῶν οὐρανίων τύπων διὰ συμβόλων ναοῦ κατασκευῆς δημιουργὸν ταύτῃ δ’ οὖν καὶ ὅδε Χριστὸν ὅλον , τὸν λόγον , τὴν σοφίαν , τὸ φῶς ἐν τῇ αὐτὸς αὐτοῦ ἀγαλματοφορῶν ψυχῇ , οὐδ’ ἔστιν εἰπεῖν οἵᾳ μεγαλοφροσύνῃ πλουσίᾳ τε καὶ ἀπλήστῳ διανοίας χειρὶ καὶ οὺν οἵᾳ πάντων ὑμῶν φιλοτιμίᾳ , τῆ τῶν εἰσφορῶν μεγαλοψυχίᾳ τῆς αὐτῆς αὐτῷ προθέσεως κατὰ μηδένα τρόπον ἀπολειφθῆναι φιλονεικότερον μεγαλοφρονουμένων , τὸν μεγαλοπρεπῆ τόνδε θεοῦ τοῦ ὑψίστου νεὼν τῷ τοῦ κρείττονος παραδείγματι , ὡς ἂν ὁρώμενον μὴ ὁρωμένου , τὴν φύσιν ἐμφερῆ συνεστήσατο , χῶρον μὲν τόνδε , ὅ τι καὶ ἄξιον εἰπεῖν πρῶτον ἁπάντων , πάσης οὐ καθαρᾶς ὕλης ἐχθρῶν ἐπιβουλαῖς κατακεχωσμένον οὐ παριδὼν οὐδὲ τῇ τῶν αἰτίων παραχωρήσας κακίᾳ , ἐξὸν ἐφ’ ἕτερον ἐλθόντα , μυρίων ἄλλων εὐπορουμένων τῇ πόλει , ῥᾳστώνην εὕρασθαι τοῦ πόνου καὶ πραγμάτων ἀπηλλάχθαι . ὃ δὲ πρῶτον αὑτὸν ἐπὶ τὸ ἔργον ἐγείρας , εἶτα δὲ τὸν σύμπαντα λαὸν προθυμίᾳ ῥώσας καὶ μίαν ἐξ ἁπάντων μεγάλην χεῖρα συναγαών , πρῶτον ἆθλον ἠγωνίζετο , αὐτὴν δὴ μάλιστα τὴν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν πεπολιορκημένην , αὐτὴν τὴν προπονήσασαν καὶ τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν καὶ πρὸ ἡμῶν διωγμοὺς ὑπομείνασαν , τὴν μητρὸς δίκην τῶν τέκνων ἐρημωθεῖσαν ἐκκλησίαν συναπολαῦσαι δεῖν οἰόμενος τῆς τοῦ παναγάθου μεγαλο - δωρεᾶς . ἐπειδὴ γὰρ τοὺς παῖδας αὖθις ὁ μέγας ποιμήν , τοὺς θῆρας καὶ τοὺς λύκους καὶ πᾶν ἀπηνὲς καὶ ἄγριον γένος ἀποσοβήσας καὶ τὰς μύλας τῶν λεόντων , ᾖ φησιν τὰ θεῖα λόγια , συντρίψας , ἐπὶ ταὐτὸν αὖθις συνελθεῖν ἠξίωσεν , δικαιότατα καὶ τῆς ποίμνης τὴν μάνδραν ἀνίστη τοῦ καταισχῦναι ἐχθρὸν καὶ ἐκδικητὴν καὶ ὡς ἄν ἔλεγχον ταῖς θεομάχοις τῶν ἀσεβῶν προαγάγοι τόλμαις . καὶ νῦν οἳ μὲν οὐκ εἰαὶν οἱ θεομισεῖς , ὅτι μηδὲ ἦσαν , ἐς βραχὺ δὲ ταράξαντες καὶ ταραχθέντες , εἶθ’ ὑποσχόντες τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν τῇ δίκη , ἑαυτοὺς καὶ φίλους καὶ οἴκους ἄρδην ἀναστάτους κατέστησαν , ὡς τὰς πάλαι στήλαις ἱεραῖς καταγραφείσας προρρήσεις ἔργοις πιστὰς ὁμολογεῖσθαι , δι’ ὧν τά τε ὤα ὁ θεῖος ἐπαληθεύει λόγος , ἀτὰρ καὶ τάδε περὶ αὐτῶν ἀποφαινόμενος ‘ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί , ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα , τοῦ αφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῆ καρδίᾳ · ἢ ῥομφαία αὐτῶν εἰέλθοι εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη’ καὶ πάλιν ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτῶν μετ’ ἤχου,’ καὶ τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐξήλειπται εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος,’ ὅτι δὴ καὶ ἐν κακοῖς γενόμενοι ‘ ἐκέκραξαν , καὶ οὐκ ἢν ὁ σῴζων · πρὸς κύριον , καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν , ἀλλ’ οἳ μὲν συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν , ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν’ · καὶ τό γ’ ἐν τούτοις κύριε , ἐν τῆ πόλει σου τὴν εἰκόνα αὐτῶν ἐξουδενώσεις’ ἀληθὲς ὑπ’ ὀφθαλμοῖς πάντων ἀναπέφανται . ” Áλλ’ οἳ μὲν γιγάντων τρόπον θεομαχίαν ἐνστησάμενοι τοιαύτην εἰλήχασιν τὴν τοῦ βίου καταστροφήν · τῆς δ’ ἐρήμου καὶ παρ’ ἀνθρώποις ἀπεγνωσμένης οἷα τὰ ὁρώμενα τῆς κατὰ θεὸν ὑπομονῆς τὰ τέλη , ὡς ἀναφωνεῖν αὐτῇ τὴν πρὸ . φητείαν Ἡσαΐου ταῦτα εὐφράνθητι , ἔρημος διφῶσα ἀγαλλιάοθω ἔρημος καὶ ἀνθείτω ὡς κρίνον · καὶ ἐξανθήσει καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα . ἰαχήσατε , χεῖρες ἀνειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα · παρακαλέσατε , ὀλιγόψυχοι τῆ διανοίᾳ , ἰσχύσατε , μὴ φοβεῖσθε . ἰδοὺ ὁ θεὸς ἡμῶν κρίσιν ἀνταποδίδωσιν καὶ ἀνταποδώσει , αὐτὸς ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς · ὅτι , φησίν , ἐρράγη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ , καὶ φάραγξ ἐν γῇ διψώσῃ , καὶ ἡ ἄνυδρος ἕαται εἰς ἕλη , καὶ εἰς τὴν διψῶσαν γῆν πηγὴ ὕδατος ἔσται.’ ἴ’ καὶ τάδε μὲν λόγοις πάλαι προθεσπισθέντα βίβλοις ἱεραῖς καταβέβλητο , τά γε μὴν ἔργα οὐκέτ’ ἀκοαῖς , ἀλλ’ ἔργοις ἡμῖν παραδέδοται . ἡ ἔρημος ἥδε , ἡ ἄνυδρος , ἡ χήρα καὶ ἀπερίστατος , ἧς ὡς ἐν δρυμῷ ξύλων ἀξίναις ἐξέκοψαν τὰς πύλας , τὸ αὐτὸ ἐν πέλυκι καὶ λαξευτηρίῳ συνέτριψαν αὐτήν , ἦς καὶ τὰς βίβλους διαφθείραντες ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριον τοῦ θεοῦ , εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ , ἢν ἐτρύγησαν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδὸν προκαθελόντες αὐτῆς τοὺς φραγμούς , ἢν ἐλυμήνατο ὗς ἐκ δρυμοῦ καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο , Χριστοῦ δυνάμει παραδόξῳ νῦν , ὅτε θέλει γέγονεν ὡς κρίνον · ἐπεὶ καὶ τότε αὐτοῦ νεύματι , ὡς ἀν’ προκηδομένου πατρὸς , ἐπαιδεύετο · ὂν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος , παιδεύει , μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται . μέτρῳ δῆτα κατὰ τὸ δέον ἐπιστραφεῖσα , αὖθις ἄνωθεν ἐξ ὑπαρχῆς ἀγαλλιᾶν προστάττεται ἐξανθεῖ τε ὡς κρίνον καὶ τῆς ἐνθέου εὐωδίας εἰς πάντας ἀποπνεῖ ἀνθρώπους , ὅτι , φησίν , ἐρράγη ἐν τῆ ἐρήμῳ ὕδωρ τὸ νᾶμα τῆς θείας τοῦ σωτηρίου λουτροῦ παλιγγενεσίας , καὶ νῦν γέγονεν ἡ πρὸ μικροῦ ἔρημος εἰς ἕλη , καὶ εἰς τὴν διφῶσαν γῆν ἔβρυσεν πηγὴ ὕδατος ζῶντος , ἴσχυσάν τε ὡς ἀληθῶς χεῖρες αἱ τὸ πρὶν ἀνειμέναι , καὶ τῆς τῶν χειρῶν ἰσχύος ἔργα τάδε τὰ μεγάλα καὶ ἐναργῆ δείγματα · ἀλλὰ καὶ τὰ πάλαι σεσαθρωμένα καὶ παρειμένα γόνατα τὰς οἰκείας ἀπολαβόντα βάσεις , τὴν ὁδὸν τῆς θεογνωσίας εὐθυποροῦντα βαδίζει , ἐπὶ τὴν οἰκείαν ποίμνην τοῦ παναγάθου ποιμένος σπεύδοντα . εἰ δὲ καὶ ταῖς τῶν τυράννων ἀπειλαῖς τὰς φυχάς τινες ἀπενάρκησαν , οὐδὲ τούτους ὁ σωτήριος ἀθεραπεύτους παρορᾷ λόγος , εὖ μάλα δὲ καὶ αὐτοὺς ἰώμενος ἐπὶ τὴν τοῦ θείου παράκλησιν παρορμᾷ λέγων · ἴ’ παρακαλέσατε , οἱ ὀλιγόψυχοι τῇ διανοίᾳ , ἰσχύσατε , μὴ φοβεῖσθε.’ τούτων δεῖν ἀπολαῦσαι τὴν διὰ θεὸν γενομένην ἔρημον τοῦ λόγου προαγορεύοντος , ἐπακούσας ὀξείᾳ διανοίας ἀκοῇ οὗτος ὁ νέος ἡμῶν καὶ καλὸς Ζοροβαβελ μετὰ τὴν πικρὰν ἐκείνην αἰχμαλωσίαν καὶ τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως , οὐ παριδὼν τὸ πτῶμα νεκρόν , πρώτιστα πάντων παρακλήσεσιν καὶ λιταῖς ἵλεω τὸν πατέρα μετὰ τῆς κοινῆς ὑμῶν ἁπάντων ὁμοφροσύνης καταστησάμενος καὶ τὸν μόνον νεκρῶν ξωοποιὸν αύμμαχον παραλαβὼν συνεργόν , τὴν πεσοῦσαν ἐξήγειρεν προαποκαθάρας καὶ προθεραπεύσας τῶν κακῶν , καὶ στολὴν οὐ τὴν ἐξ ἀρχαίου παλαιὰν αὐτῇ περιτέθεικεν , ἀλλ’ ὁποίαν αὖθις παρὰ τῶν θείων χρησμῶν ἐξεπαιδεύετο , σαφῶς ὧδε λεγόντων καὶ ἔσται ἡ δόξα τοῦ οἴκου τούτου ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν προτέραν.’ Ταύτῃ δ’ οὖν πολὺ μείζονα τὸν χῶρον ἅπαντα περιλαβών , τὸν μὲν ἔξωθεν ὠχυροῦτο περίβολον τῷ τοῦ παντὸς περιτειχίσματι , ὡς ἄν ἀσφαλέστατον εἴη τοῦ παντὸς ἕρκος · πρόπυλον δὲ μέγα καὶ εἰς ὕφος ἐπηρμένον πρὸς αὐτὰς ἀνίσχοντος ἡλίου ἀκτῖνας ἀναπετάσας , ἤδη καὶ τοῖς μακρὰν περιβόλων ἔξω ἱερῶν ἑστῶσιν τῆς τῶν παρέσχεν ἀφθονίαν θέας , μόνον οὐχὶ καὶ τῶν ἀλλοτρίων τῆς πίστεως ἐπὶ τὰς πρώτας εἰσόδους ἐπιστρέφων τὰς ὄφεις , ὡς ἂν μὴ παρατρέχοι τις ὅτι μὴ τὴν ψυχὴν κατανυγεὶς πρότερον μνήμη τε πρὶν ἐρημίας καὶ τῆς νῦν παραδόξου θαυματουρυίας , ὑφ’ ἧς τάχα καὶ ἑλκυσθήσεσθαι κατανυγέντα καὶ πρὸς αὐτῆς τῆς ὄφεως ἐπὶ τὴν εἴσοδον προτραπήσεσθαι ἤλπισεν . εἴσω δὲ παρελθόντι ἐλθόντι πυλῶν οὐκ εὐθὺς ἐφῆκεν ἀνάγνοις καὶ ἀνίπτοις ποσὶν τῶν ἔνδον ἐπιβαίνειν ἁγίων , δια - λαβὼν δὲ πλεῖστον ὅσον τὸ μεταξὺ τοῦ τε νεὼ καὶ τῶν πρώτων εἰαόδων , τέτταρσι μὲν πέριξ ἐγκαρσίοις κατεκόσμησεν στοαῖς , εἰς τετράγωνόν τι σχῆμα περιφράξας τὸν τόπον , κίοσι πανταχόθεν ἐπαιρομέναις · ὧν τὰ μέσα διαφράγμασι τοῖς ἀπὸ ξύλου δικτυωτοῖς ἐς τὸ σύμμετρον ἥκουσι μήκους περικλείσας , μέσον αἴθριον ἠφίει εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ κάτοψιν , λαμπρὸν καὶ ταῖς τοῦ φωτὸς ἀκτῖσιν ἀνειμένον ἀέρα παρέχων . ἱερῶν δ’ ἐνταῦθα καθαρσίων ἐτίθει σύμβολα , κρήνας ἄντικρυς εἰς πρόσωπον ἐπισκευάζων τοῦ νεὼ πολλῷ τῷ χεύματι τοῦ νάματος τοῖς περιβόλων ἱερῶν ἐπὶ τὰ ἔσω προϊοῦσιν τὴν ἀπόρυψιν παρεχομένας . καὶ πρώτη μὲν εἰσιόντων αὕτη διατριβή , κόσμον ὁμοῦ καὶ ἀγλαίαν τῷ παντὶ τοῖς τε τῶν πρώτων εἰσαγωγῶν ἔτι δεομένοις κατάλληλον τὴν μονὴν παρεχομένη . “ Ἀλλὰ γὰρ καὶ τὴν τούτων θέαν παραμειφάμένος , πλείοαιν ἔτι μᾶλλον τοῖς ἐνδοτάτω προπύλοις τὰς ἐπὶ τὸν νεὼν παρόδους ἀναπεπταμένας ἐποίει , ὑπὸ μὲν ταῖς ἡλίου βολαῖς αὖθις τρεῖ πύλας ὑφ᾿ ἓν καταθεὶς πλευρόν , ὧν πολὺ τὰς παρ᾿ ἑκάτερα μεγέθει τε καὶ πλάτει πλεονεκτεῖν τῇ μέσῃ χαριαάμενος παραπήγμααί τε χαλκοῦ σιδηροδέτοις καὶ ποικίλμασιν ἀναγλύφοις διαφερόντως αὐτὴν φαιδρύνας , ὡς ἂν βααιλίδι ταύτῃ τοὺς δορυφόρους ὑπέζευξεν · τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ταῖς παρ᾿ ἑκάτερα τοῦ παντὸς νεὼ στοαῖς τὸν τῶν προπύλων ἀριθμὸν διατάξας , ἄνωθεν ἐπὶ ταύταις ἄλλῳ πλείονι φωτὶ διαφόρους τὰς ἐπὶ τὸν οἶκον εἰαβολὰς ἐπενόει , ταῖς ἀπὸ ξύλου λεπτουργίαις καὶ τὸν περὶ αὐτὰς κόσμον καταποικίλλων . “ τὸν δὲ βασίλειον οἶκον πλουσιωτέραις ἤδη καὶ δαψιλέσι ταῖς ὕλαις ὠχύρου , ἀφθόνῳ φιλοτιμίᾳ τῶν ἀναλωμάτων χρώμενος · ἔνθα μοι δοκῶ περιττὸν εἶναι τοῦ δομήματος μήκη τε καὶ πλάτη καταγράφειν , τὰ φαιδρὰ ταῦτα κάλλη καὶ τὰ λόγου κρείττονα μεγέθη τήν τε τῶν ἔργων ἀποατίλβουααν ὄφιν τῷ λόγῳ διεξιόντι ὕφη τε τὰ οὐρανομήκη καὶ τὰς τούτων ὑπερκειμένας πολυτελεῖς τοῦ Λιβάνου κέδρους , ὧν οὐδὲ τὸ θεῖον λόγιον τὴν μνήμην ἀπεαιώπησεν εὐφρανθήσεται᾿ φάσκον ‘τὰ ξύλα τοῦ κυρίου , καὶ αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου ἃς ἐφύτευσεν . “ Tί με δεῖ νῦν τῆς πανσόφου καὶ ἀρχιτεκτονικῆς 4 διατάξεως καὶ τοῦ κάλλους τῆς ἐφ᾿ ἑκάστου μέρους ὑπερβολῆς ἀκριβολογεῖαθαι τὴν ὑφήγησιν , ὅτε τῆς ὄψεως τὴν διὰ τῶν ὤτων ἀποκλείει μάθησιν ἡ μαρτυρία ; ἀλλὰ γὰρ ὧδε καὶ τὸν νεὼν ἐπιτελέσας θρόνοις τε τοῖς ἀνωτάτω εἰς τὴν τῶν προέδρων τιμὴν καὶ προσέτι βάθροις ἐν τάξει τοῖς καθ’ ὅλου κατὰ τὸ πρέπον κοσμήσας ἐφ’ ἅπασίν τε τὸ τῶν ἁγίων ἅγιον θυσιαστήριον ἐν μέσῳ θείς , αὗθις καὶ τάδε , ὡς ἂν εἴη τοῖς πολλοῖς ἄβατα , τοῖς ἀπὸ ξύλου περιέφραττε δικτύοις εἰς ἄκρον ἐντέχνου λεπτουργίας ἐξησκημένοις , ὡς θαυμάσιον τοῖς ὁρῶσιν παρέχειν τὴν θέαν . “ Ἀλλ’ οὐδὲ τοὔδαφος ἄρα εἰς ἀμελὲς ἔκειτο αὐτῷ · καὶ τόδε γοῦν λίθῳ μαρμάρῳ εὖ μάλα κόσμῳ παντὶ λαμπρύνας , ἤδη λοιπὸν καὶ ἐπὶ τὰ ἐκτὸς τοῦ νεὼ μετῄει , ἐξέδρας καὶ οἴκους τοὺς παρ’ ἑκάτερα μεγίστους ἐπισευάζων ἐντέχνως ἐπὶ ταὐτὸν εἰς πλευρὰ τῷ βασιλείῳ συνεζευγμένους μένους καὶ ταῖς ἐπὶ τὸν μέσον οἶκον εἰσβοΛαῖς ἡνωμένους · ἃ καὶ αὐτὰ τοῖς ἔτι καθάρσεως καὶ περιρραντηρίων τῶν διὰ ὕδατος καὶ ἁγίου πνεύματος ἐγχρῂζουσιν ὁ εἰρηνικώτατος ἡμῶν Σολομὼν ὁ τὸν νεὼν τοῦ θεοῦ δειμάμενος ἀπειργάζετο , ὡς μηκέτι λόγον , ἀλλ’ ἔργον γεγονέναι τὴν ἄνω λεχθεῖσαν προφητείαν · γέγονεν ἴ’ γὰρ καὶ νῦν ὡς ἀληθῶς ἐστιν ἡ δόξα τοῦ οἴκου τούτου ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν προτέραν . “ Ἔδει γὰρ καὶ ἀκόλουθον ἦν τοῦ ποιμένος αὐτῆς καὶ δεσπότου ἅπαξ τὸν ὑπὲρ αὐτῆς θάνατον κάτα · δεξαμένου καὶ μετὰ τὸ πάθος , δ’ χάριν αὐτῆς ῥυπῶν ἐνεδύσατο σῶμα ἐπὶ τὸ λαμπρὸν καὶ ἔνδόξον μεταβεβληκότος ἀυτὴν τε σάρκα τὴν λυθεῖσαν ἐκ φθορᾶς εἰς ἀφθαρσίαν ἀγαγόντος , καὶ τήνδε ὁμοίως τῶν τοῦ σωτῆρος οἰκονομιῶν ἐπαύρασθαι , ὅτι δὴ καὶ τούτων πολὺ κρείττονα λαβοῦσα παρ’ αὐτοῦ τὴν ἐπαγγελίαν , τὴν πολὺ μείζονα δόξαν τῆς παλιγγενεσίας ἐν ἀφθάρτου σώματος ἀναστάσάσει μετὰ φωτὸς ἀγγέλων χορείας ἐν τοῖς οὐρανῶν ἐπέκεινα τοῦ θεοῦ βασιλείοις σὺν αὐτῷ Χρισῷ Ἰησοῦ τῷ πανευερυέετῃ καὶ σωτῆρι διαρκῶς ἐπὶ τοὺς ἑξῆς αἰῶνας ἀπολαβεῖν ποθεῖ . ἀλλὰ γὰρ τέως ἐπὶ τοῦ παρόντος τούτοις ἡ πάλαι χήρα καὶ ἔρημος θεοῦ χάριτι περιβληθεῖσα τοῖς ἄνθεσιν γέγονεν ἀληθῶς ὡς κρίνον , ᾖ φησιν ἡ προφητεία , καὶ τὴν νυμφικὴν ἀναλαβοῦσα στολὴν τόν τε τῆς εὐπρεπείας περιθεμένη στέφανον οἷα χορεύειν διὰ Ησαΐου παιδεύεται τὰ χαριστήρια τῷ βασιλεῖ θεῷ φωναῖς εὐφήμοις γεραίρουσα , αὐτῆς λεγούσης ἴ’ ἐπακούωμεν ‘ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ κυρίῳ · ἐνέδυσεν γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης · περιέθηκέν μοι ὡς νυμφίῳ μίτραν , καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέν με κόσμῳ · καὶ ὡς γῆν αὔξουσαν τὸ ἄνθος αὐτῆς , καὶ ὡς κῆπος τὰ σπέρματα αὐτοῦ ἀνατελεῖ , οὕτως κύριος κύριος ἀνέτειλεν δικαιοσύνην καὶ ἀγαλλίαμα ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν.’ “ τούτοις μὲν οὗν αὕτη χορεύει · οἵοις δὲ καὶ ὁ ἴ’ νυμφίος , λόγος ὁ οὐράνιος , αὐτὸς Ἰησοῦς Χριστὸς αὐτὴν ἀμείβεται , ἄκουε λέγοντος κυρίου μὴ φοβοῦ ὅτι κατῃσχύνθης μηδὲ ἐντραπῇς ὅτι ὠνειδίσθης · ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδος τῆς χηρείας ἀοῦ οὐ μὴ μνησθήσῃ , οὐχ ὡς γυναῖκα ἐγκαταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέν σε κύριος οὐδ’ ὡς γυναῖκα ἐκ νεότητος μεμισημένην . εἶπεν ὁ θεός ἀοῦ · χρόνον μικρὸν ἐγκατέλιπόν σε , καὶ ἐν ἐλέῳ μεγάλῳ ἐλεήσω ἄε · ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεφε τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ ἀοῦ , καὶ ἐν ἐλέῳ αἰωνίῳ ἐλεήσω ἄε · εἶπεν ὁ ῥυσάμενός ἄε κύριος . ἐξεγείρου , ἐξεγείρου , ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸς ὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ · τὸ ποτήριον γὰρ τῆς πτώσεως , τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου , ἐξέπιες καὶ ἐξεκένωσας . καὶ οὐκ ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων ἀοῦ ὧν ἔτεκες , καὶ οὐκ ἢν ὁ ἀντιλαμβανόμενος τῆς χειρός σου . ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τῆς χειρός ἀοῦ τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως , τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου , καὶ οὐ προσθήσεις ἔτι πιεῖν αὐτό · καὶ δώσω αὐτὸ εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀδίκη · σάντων ἄε καὶ τῶν ταπεινωσάντων σε . ἐξεγείρου , ἐξεγείρου , ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν , ἔνδυσαι τὴν δόξαν ἀοῦ · ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι . κάθισον , ἔκλυσαι τὸν δεσθὸν τοῦ τραχήλου ἀοῦ . ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς ἀοῦ καὶ ἴδε συνηγμένα τὰ τέκνα σου · ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἦλθον πρός σε · ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , ὅτι πάντας αὐτοὺς ὡς κόσμον ἐνδύσῃ καὶ περιθήσῃ αὐτοὺς ὡς κόσμον νύμφης . ὅτι τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμένα καὶ τὰ καταπεπτωκότα νῦν στενοχωρήσει ἀπὸ τῶν κατοικούντων σε , καὶ μακρυνθήσουται ἀπὸ σοῦ οἱ καταπίνοντές σε . ἐροῦσιν γὰρ εἰς τὰ ὧτά σου οἱ υἱοί σου οὓς ἀπολώλεκας ‘στενός μοι ὁ τόπος , ποίησόν μοι τόπον ἵνα κατοικήσω,’ καὶ ἐρεῖς ἐν τῆ καρδίᾳ σου ἴ’ τίς ἐγέννησέν μοι τούτους ; ἐγὼ δὲ ἄτεκνος καὶ χήρα τούτους δὲ τίς ἐξέθρεψέν μοι ; ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη , οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν;’ Ταῦτα Ἡσαΐας προεθέσπισεν , ταῦτα πρόπαλαι περὶ ἡμῶν ἐν ἱεραῖς βίβλοις καταβέβλητο , χρῆν δέ που τούτων τὴν ἀψεύδειαν ἤδη ποτὲ ἔργοις παραλαβεῖν . ἀλλὰ γὰρ τοιαῦτα τοῦ νυμφίου λόγου πρὸς τὴν ἑαυτοῦ νύμφην τὴν ἱερὰν καὶ ἁγίαν ἐκκλησιαν ἐπιφωνοῦντος , εἰκότως ὁ νυμφοστόλος ὅδε αὐτήν , τὴν ἔρημον , τὴν πτῶμα κειμένην , τὴν παρὰ ἀνθρώποις ἀνέλπιδα , ταῖς κοιναῖς ἁπάντων ἡμῶν εὐχαῖς χεῖρας τὰς ὑμῶν αὐτῶν ὀρέξας ἐξήγειρεν καὶ ἐξαωέστησεν θεοῦ τοῦ παμβασιλέως νεύματι καὶ τῆς Ἰησοῦ Χριστοῦ δυνάμεως ἐπιφανείᾳ τοι . αὐτὴν τε ἀναστήσας κατεστήσατο , οἵαν ἐκ τῆς τῶν ἱερῶν χρησμῶν καταγραφῆς ἐδιδάσκετο . “ Θαῦμα μὲν οὖν μέγιστον τοῦτο καὶ πέρα πάσης ἐκπλήξεως , μάΛιστα τοῖς ἐπὶ μόνη τῆ τῶν ἔξωθεν φαντασίᾳ τὸν νοῦν προσανέχουσιν · θαυμάτων δὲ θαυμασιώτεπα τά τε ἀρχέτυπα καὶ τούτων τὰ πρωτότνπα καὶ θεοπρεπῆ παραδείγματα , τὰ τῆς ἐνθέου φημὶ καὶ λογικῆς ἐν Ψυχαῖς οἰκοδομῆς ἀνανεώματα · ἣν αὐτὸς ὁ θεόπαις κατ’ εἰκόνα τὴν αὐτὸς αὐτοῦ δημιουργήσας πάντη τε καὶ κατὰ πάντα τὸ θεοείκελον δεδωρημένος , ἄφθαρτον φύσιν , ἀσώματον , λογικήν , πάσης γεώδους ὕλης ἀλλοτρίαν , αὐτουοερᾶν οὐσίαν , ἅπαξ τὸ πρῶτον ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι συστησάμενος , νύμφην ἁγίαν καὶ νεὼν πανίερον ἑαυτῷ τε καὶ τῷ πατρὶ κατιργάσατο · ειρυάσατο · ὃ καὶ σαφῶς αὐτὸς ὁμολογῶν ἐκφαίνει , λέγων ‘ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω , καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεὸς καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.’ καὶ τοιαύτη μὲν ἡ τελεία καὶ κεκαθαρμένη ψυκή , ἀρχῆθεν οὕτω γεγενημένη , οἵα τὸν οὐράνιον λόγον ἀγαλματοφορεῖν . Αλλὰ γὰρ φθόνῳ καὶ ζήλῳ τοῦ φιλοπονήρου δαίμονος φιλοπαθὴς καὶ φθκιοπόνηρος ἐξ αὐτεξουσίου αἱρέσεως γενομένη , ὑπαναχωρήσαντος αὐτῆς τοῦ θείου ὡς ἂν ἔρημος προστάτου , εὐάλωτος καὶ εἰς ἐπιβουλὴν εὐχερὴς τοῖς ἐκ μακροῦ διαφθονουμένοις ἀπελήλεγκται , ταῖς τε τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν καὶ νοητῶν πολεμίων ἑλεπόλεσι καὶ μηχαναῖς καταβληθεῖσα , πτῶμα ἐξαίσιον καταπέπτωκεν , ὡς ὅσον οὐδ’ ἐπὶ λίθῳ λίθον τῆς ἀρετῆς ἑστῶτα ἐν αὐτῇ διαμεῖναι , ὅλην δὲ δι’ ὅλου χαμαὶ κεῖσθαι νεκράν , τῶν περὶ θεοῦ φυσικῶν ἐννοιῶν πάμπαν ἀπεστερημένη . πεπτωκυῖαν δῆτα αὐτὴν ἐκείνην τὴν κατ’ εἰκόνα θεοῦ κατασκευασθεῖσαν ἐλυμήνατο οὐχ ὗς οὗτος ὁ ἐκ δρυμοῦ τοῦ παρ’ ἡμῖν ὁρατοῦ , ἀλλά τις φθοροποιὸς δαίμων καὶ θῆρες ἄγριοι νοητοί , οἳ καὶ τοῖς πάθεσιν οἷα πεπυρακτωμένοις τῆς ἁφῶν κακίας βέλεσιν αὐτὴν ἐξυφάψαντες , ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ θεῖον ὄντως ἀγιαστήριον τοῦ θεοῦ εἰς τὴν γῆν τε ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ , εἶτα πολλῷ τῷ προσχώματι τὴν ἀθλίαν κατορύξαντες , εἰς ἀνέλπιστον πάσης περιέτρεψαν σωτηρίας . Αλλ’ ὅ γε κηδεμὼν αὐτῆς λόγος ὁ θεοφεγγὴς καὶ σωτήριος τὴν κατ’ ἀξίαν δίκην τῶν ἁμαρτημάτων ὑποσχοῦσαν αὖθις ἐξ ὑπαρχῆς ἀνελάμβανεν , πατρὸς παναγάθου φιλανθρωπίᾳ πειθόμενος . αὐτὰς δὴ οὗν πρώτας τὰς τῶν ἀνωτάτω βασιλευόντων ψυχὰς προελόμενος , τῶν μὲν δυσσεβῶν καὶ ὀλεθρίων πάντων αὐτῶν τε τῶν δεινῶν καὶ θεομισῶν τυράννων τὴν οἰκουμένην ἅπασαν δι’ αὐτῶν τῶν θεοφιλεστάτων ἐκαθήρατο · εἶτα δὲ τοὺς αὐτῷ γνωρίμους ἄνδρας , τοὺς πάλαι διὰ βίου ἱερωμένους αὐτῷ , κρύβδην γε μὴν ὡς ἐν κακῶν χειμῶνι πρὸς τῆς αὐτοῦ σκέπης καλυπτομένους , εἰς φανερὸν ἀγαγὼν καὶ ταῖς τοῦ πατρὸς μεγαλοδωρεαῖς ἐπαξίως τιμήσας , αὖθις καὶ διὰ τούτων τὰς μικρῷ πρόσθεν ἐρρυπωμένας ψυχὰς ὕλης τε παντοίας καὶ χώματος ἀσεβῶν ἐπιταγμάτων συμπεφορημένας ὄρυξι καὶ δικέλλαις ταῖς πληκτικαῖς τῶν μαθημάτων διδασκαλίαις ἐξεκάθηρέν τε καὶ ἀπέσμηξεν , λαμπρόν τε καὶ διαυγῆ τῆς πάντων ὑμῶν διανοίας τὸν χῶρον ἀπειργασμένος , ἐνταῦθα λοιπὸν τῷ πανσόφῳ καὶ θεοφιλεῖ τῷδε παραδέδωκεν ἡγεμόνι · ὃς τά τε ἄλλα κριτικὸς καὶ ἐπιλογιστικὸς τυγχάνων τήν <τε> τῶν αὐτῷ ψυχῶν εὖ διαγινώσκων καὶ φυλοκρινῶν διάνοιαν , ἐκ πρώτης ὡς εἰπεῖν ἡμέρας οἰκοδομῶν οὔπω καὶ εἰς δεῦρο πέπαυται , τοτὲ μὲν διαυγῆ τὸν χρυσόν , τοτὲ δὲ δόκιμον καὶ καθαρὸν τὸ ἀργύριον καὶ τοὺς τιμίους καὶ πολυτελεῖς λίθους ἐν πᾶσιν ὑμῖν ἁρμόττων , ὡς ἱερὰν αὖθις καὶ μυστικὴν ἔργοις τοῖς εἰς ὑμᾶς ἀποπληροῦν προφητείαν , δι’ ἦς εἴρηται ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω ἀοῖ ἄνθρακα τὸν λίθον ἀοῦ καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον καὶ τὰς ἐπάλξεις ἀοῦ ἴασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν ἀοῦ λίθους ἐκλεκτοὺς καὶ πάντας τοὺς υἱούς ἀοῦ διδακτοὺς θεοῦ καὶ ἐν πολλῇ εἰρήνῃ τὰ τέκνα ἀοῦ · καὶ ἐν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ . “ Δικαιοσύνῃ δῆτα οἰκοδομῶν , κατ’ ἀξίαν τοῦ παντὸς λαοῦ διῄρει τὰς δυνάμεις , οἷς μὲν τὸν ἔξωθεν αὐτὸ μόνον περιφράττων περίβολον , τὴν ἀπλανῆ πίστιν περιτειχίσας ( πολὺς δὲ ὁ καὶ μέγας λεώς , οὐδὲν κρεῖττον φέρειν οἰκοδόμημα διαρκῶν ) , οἷς δὲ τὰς ἐπὶ τὸν οἶκον ἐπιτρέπων εἰσόδους , θυραυλεῖν καὶ ποδηγεῖν τοὺς εἰσιόντας κατατάττων , οὐκ ἀπεικότως τοῦ νεὼ πρόπυλα νενομισμένους , ἄλλους δὲ πρώτοις τοῖς ἔξωθεν ἀμφὶ τὴν αὐλὴν ἐκ τετραγώνου κίοσιν ὑπεστήριξεν , ταῖς πρώταις τῶν τεττάρων εὐαγγελίων τοῦ γράμματος προσβολαῖς ἐμβιβάζων · τοὺς δ’ ἤδη ἀμφὶ τὸν βασίλειον οἶκον ἑκατέρωσε παραζεύγνυσιν , ἔτι μὲν κατηχουμένους καὶ ἐν αὔξη καὶ προκοπῇ καθεατῶτας , οὐ μὴν πόρρω που καὶ μακρὰν τῆς τῶν ἐνδοτάτω θεοπτίας τῶν πιστῶν διεζενγμένους . ἐκ δὴ τούτων τὰς ἀκηράτους ψυχὰς θείῳ λουτρῷ χρυσοῦ δίκην ἀποσμηχθείσας παραλαβών , κἀνταῦθα τοὺς μὲν κίοσιν τῶν ἐξωτάτω πολὺ κρείττοσιν ἐκ τῶν ἐνδοτάτω μυστικῶν τῆς γραφῆς δογμάτων ὑποστηρίξει , τοῖς δὲ πρὸς τὸ φῶς ἀνοίγμασιν ὑποστηρίζει , προπύλῳ μὲν ἑνὶ μεγίστῳ τῆς τοῦ παμβασιλέως ἑνὸς καὶ μόνου θεοῦ δοξολογίας τὸν πάντα νεὼν κατακοσμῶν , Χριστοῦ δὲ καὶ ἁγίου πνεύματος παρ’ ἑκάτερα τῆς τοῦ πατρὸς αὐθεντίας τὰς δευτέρας αὐγὰς τοῦ φωτὸς παρασχόμενος · τῶν τε λοιπῶν διὰ τοῦ παντὸς οἴκου ἄφθονον καὶ πολὺ διάφορον τῆς καθ’ ἕκαστον ἀληθείας τὸ σαφὲς καὶ φωτεινὸν ἐνδεικνύμενος , πάντῃ δὲ καὶ πανταχόθεν τοὺς ζῶντας καὶ βεηκότας καὶ εὐπαγεῖς τῶν ψυχῶν λίθους ἐγκρίνας , τὸν μέγαν καὶ βασιλικὸν ἐξ ἁπάντων οἶκον ἐπισκευάζεται λαμπρὸν καὶ φωτὸς ἔμπλεω τά τε ἔνδοθεν καὶ τὰ ἐκτός , ὅτι μὴ ψυχὴ μόνον καὶ διάνοια , καὶ τὸ σῶμα δὲ αὐτοῖς ἁγνείας καὶ σωφροσύνης πολυανθεῖ κόσμῳ κατηγλάϊσιο . “ Ἔνεισιν δ’ ἐν τῷδε τῷ ἱερῷ καὶ θρόνοι βάθρα τε μυρία καὶ καθιστήρια , ἐν ὅσαις ψυχαῖς τὰ τοῦ θείου πνεύματος ἐφιζάνει δωρήματα , οἷα καὶ πάλαι ὤφθη τοῖς ἀμφὶ τοὺς ἱεροὺς ἀποστόλους , οἷς ἐφάνησαν διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡς εἰ πυρὸς ἀκάθισέν τε ἐφ’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν . ἀλλ’ ἐν μὲν τῷ πάντων ἄρχοντι ἴσως αὐτὸς ὅλος ἐγκάθηται χριστός , ἐν δὲ τοῖς μετ’ αὐτὸν δευτερεύουσιν ἀναλόγως , καθ’ ὅαον ἕκαστος χωρεῖ , Χριστοῦ δυνάμεως καὶ πνεύματος ἁγίου μερισμοῖς . βάθρα δ’ ἂν εἶεν καὶ ἀγγέλων αἱ τινῶν φυχαὶ τῶν εἰς παιδαγωγίαν καὶ φρουρὰν ἑκάστῳ παραδεδομένων , σεμνὸν δὲ καὶ μέγα καὶ μονογενὲς θυσιαστήριον ποῖον ἂν εἴη ἢ τῆς τοῦ κοινοῦ πάντων ἱερέως τῆς ψυχῆς ] τὸ εἰλικρινὲς καὶ ἁγίων ἅγιον ; ᾧ παρεστὼς ἐπὶ δεξιᾷ ὁ μέγας τῶν ὅλων ἀρχιερεὺς αὐτὸς Ἰησοῦς , ὁ μονογενὴς τοῦ θεοῦ , τὸ παρὰ πάντων εὐῶδες θυμίαμα καὶ τὰς δι’ εὐχῶν ἀναίμους καὶ ἀύλους θυσίας φαιδρῷ τῷ βλέμματι καὶ ὑπτίαις ὑποδεχόμενος χερσὶν τῷ κατ’ οὐρανὸν πατρὶ καὶ θεῷ τῶν ὅλων παραπέμπεται , πρῶτος αὐτὸς προσκυνῶν καὶ μόνος τῷ πατρὶ τὸ κατ’ ἀξίαν ἀπονέμων σέβας , εἶτα δὲ καὶ πᾶσιν ἡμῖν εὐμενῆ διαμένειν καὶ δεξιὸν εἰς ἀεὶ παραιτούμενος . “ Τοιοῦτος ὁ μέγας νεὼς ὃν καθ᾿ ὅλης τῆς ὑφ᾿ ἥλιον οἰκουμένης ὁ μέγας τῶν ὅλων δημιουργὸς λόγος αυνεατήσατο , τῶν ἐπέκεινα οὐρανίων ἁψίδων πάλιν καὶ αὐτὸς νοερὰν ταύτην ἐπὶ γῆς εἰκόνα κατεργασάμενος , ὡς ἂν διὰ πάσης τῆς κτίσεως τῶν τε ἐπὶ γῆς λογικῶν ζῴων ὁ πατὴρ αὐτῷ τιμῷτό τε καὶ σέβοιτο . τὸν δὲ ὑπερουράνιον χῶρον καὶ τὰ ἐκεῖαε τῶν τῇδε παραδείγματα τήν τε ἄνω λεγομένην Ἰερουααλὴμ καὶ τὸ Σιὼν ὄρος τὸ ἐπουράνιον καὶ τὴν ὑπερκόσμιον πόλιν τοῦ ζῶντος θεοῦ , ἐν ᾖ μυριάδες ἀγγέλων πανηγύρεις καὶ ἐκκλησία πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς ταῖς ἀρρήτοις καὶ ἀνεπιλογίστοις ἡμῖν θεολογίαις τὸν σφῶν ποιητὴν καὶ πανηγεμόνα τῶν ὅλων γεραίρουαιν , οὔτις θνητὸς οἷός τε κατ᾿ ἀξίαν ὑμνῆσαι , ὅτι δὴ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη αὐτὰ δὴ ταῦτα ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶαιν αὐτόν · ὧν ἤδη ἐν μέρει καταξιωθέντες , ἄνδρες ἅμα παισὶν καὶ γυναιξίν , αμικροὶ καὶ μεγάλοι , πάντες ἀθρόως ἐν ἑνὶ πνεύματι καὶ μιᾷ ψυχῇ μὴ διαλίπωμεν ἐξομολογούμενοι καὶ τοσούτων ἡμῖν ἀγαθῶν παραίτιον ἀνευφημοῦντες , τὸν εὐιλατεύοντα πάσαις ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν , τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους ἡμων , τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωὴν ἡμῶν , τὸν στεφανοῦντα ἡμᾶς ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς , τὸν ἐμπιμπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν ἡμῶν , ὅτι οὐ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν , ὅτι καθ᾿ ὅσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν , ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν · καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱοὺς αὐτοῦ , ῷκτείρησεν κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν . “ Ταῦτα καὶ νῦν καὶ εἰς τὸν ἑξῆς ἅπαντα χρόνον ταῖς μνήμαις ἀναζωπυροῦντες , ἀτὰρ καὶ τῆς παρούσης πανηγύρεως καὶ τῆς φαιδρᾶς ταύτης καὶ λαμπροτάτης ἡμέρας τὸν αἴτιον καὶ πανηγυριάρχην νύκτωρ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν διὰ πάσης ὥρας καὶ δι᾿ ὅλης ὡς εἰπεῖν ἀναπνοῆς ἐν νῷ προορώμενοι , στέργουτες καὶ σέβοντες ψυχῆς ὅλῃ δυνάμει , καὶ νῦν ἀναστάντες μεγάλη διαθέσεως φωνῇ καθικετύσωμεν , ὡς ἂν ὑπὸ τὴν αὐτοῦ μάνδραν ἐς τέλος ἡμᾶς σκεπάζων διασῴζοιτο , τὴν παρ᾿ αὐτοῦ βραβεύων ἀρραγῆ καὶ ἄσειστον αἰωνίαν εἰρήνην ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ σωτῆρι ἡμῶν , δι᾿ οὗ αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς σύμπαντας αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν . ”
Lemmas: Ι . καί τις ἐν μέσος παρέρχομαι ὁ μέτριος ἐπιεικής , λόγος σύνταξις ποιέω , ὡς ἐν ἐκκλησία ἄθροισμα , πλεῖστος ἐπιπάρειμι ποιμήν ἐν ἡσυχία καί κόσμος ὁ ἀκρόασις παρέχω , εἷς εἰς πρόσωπον ὁ πᾶς ἀγαθός καί θεοφιλής ἐπίσκοπος , ὅς διά σπουδή ὁ μάλιστα ὁ ἀμφί ὁ Φοῖνιξ ἔθνος διαπρέπω ἐν Τύρος ναός φιλότιμος ἐπισκευάζω , τοιόσδε παρέχω λόγος . Υ ἐπί ΙΗ Ω ΕΩ Ο ΑΥ Τυρίων ΟΠ ΟΣ “ ὦ φίλος θεός καί ἱερεύς ὁ ὁ ἅγιος ποδήρης καί ὁ οὐράνιος ὁ δόξα ατέφανον ὁ τε χρῖα ὁ ἔνθεος καί ὁ ἱερατικός ὁ ἅγιος πνεῦμα στολή περιβάλλω , σῦς τε , εἰμί νέος ἅγιος ναός θεός σεμνολόγημα , γέραιρα μέν φρονέω παρά θεός τιμάω , νέος δέ καί ἀκμάζω ἀρετή ἔργον πολυτελής καί πρᾶξις ἐπιδείκνυμι , ὅς ὁ ἐπί γῆ οἶκος αὐτός ὁ ὁ αύμπαντα κόσμος περιέχω θεός δέμω καί ἀνανεόομαι Χριατῷ ὁ μονογενής καί πρωτογενής δέ αὐτός λόγος τῆ τε ἅγιος οὗτος καί θεοπρεπής νύμφη γέρας ἐξαίρω δωρέω , εἴτε τις νέος σύ Bεσελεηλ θεῖος ἀρχιτέκτων ακηνῆς ἐθέλω καλέω εἴτε Σολομών καινός καί πολύς ἀγαθός Ἱεροσόλυμα βασιλεύς εἴτε καί νέος Ζοροβάβελ ὁ πολύς ἀγαθός δόξα ὁ πρότερος ὁ ναῦς ὁ θεός περιτίθημι , ἀλλά καί σύ , εἰμί ὁ ἱερός ἀγέλη χριαατος θρέμμα , λόγος ἀγαθός ἑατία , ἀφοράω παιδευτήριον καί θεοσέβεια σεμνός καί θεοφιλής ἀκροατήριον · πάλαι μέν ἐγώ ὁ παράδοξος θεοσημία καί 5 ὁ ὁ κύριος θαῦμα ὁ εἰς ἄνθρωπος εὐεργεσία διά θεῖον ἀνάγνωσμα ἀκοή παραδέχομαι ὕμνος εἰς θεός καί ἀοιδή ἀναπέμπω ἔξεστι λέγω παιδεύω ὁ θεός , ἐν ὁ οὖς ἐγώ ἀκούω , ὁ πατήρ ἐγώ ἀναγγέλλω ἐγώ ἔργον δέ ἐργάζομαι ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός , ἐν ἡμέρα ἀρχαῖος · ἀλλά νῦν γε οὐκέτι ἀκοή οὐδέ λόγος φήμη ὁ βραχύς ὁ ὑφαιρέω ὁ τε οὐράνιος δεξιά ὁ πανάγαθος καί παμβασιλεύς ἐγώ θεός παραλαμβάνω , ἔργον δέ ὡς ἔπος εἶπον καί αὐτός ὀφθαλμός ὁ πάλαι μνήμη παραδίδωμι πιστόν καί ἀληθής καθοράω , δύο ὕμνος ἐπινίκιος πάρειμι ἀναμέλπω ἐναρ - γόος τε ἀναφωνέω καί λέγω εἷς καθάπερ ἀκούω , οὕτως καί ὁράω ἐν πόλις κύριος ὁ δύναμις , ἐν πόλις ὁ θεός ἥμων ποῖος δέ πόλις ἢ ὅδε ὁ νεοπαγής καί θεότευκτος ; ὅστις εἰμί ἐκκλησία θεός ζῶ , στῦλος καί ἑδραίωμα ὁ ἀλήθεια , περί ὅς καί ἄλλος τίς θέω λόγιος ὧδε πως εὐαγγελίζω δοξάζω λαλέω περί άου , ὁ πόλις ὁ θεόω · φημί ὅς ὁ πανάγαθος συγκροτέω ἐγώ θεός διά ὁ ὁ μονογενής αὐτός χάρις , ὁ ἀνακαλέω ἕκαστος ὑμνέω μόνος οὐ βοῦς καί λέγω εὐφραίνω ἐπί ὁ ἐρῶ ἐγώ εἰς οἶκος κύριος πορεύω καί κύριος , ἀγαπάω εὐπρέπεια οἶκος άου καί τόπος σκήνωμα δόξα σου καί μή μόνος γε ὁ Καθεῖς , ἀλλά καί ὁ πᾶς ἀθρόος εἷς πνεῦμα καί εἷς Ψυχή γεραίρω ἀνευφημέω , μέγας κύριος ἐπιλέγω καί αἰνετός σφόδρα ἐν πόλις ὁ θεός ἐγώ , ἐν ὄρος ἅγιος αὐτός καί γάρ ἐν μέγας ὡς ἀληθής , καί μέγας ὁ οἶκος αὐτός , ὑψηλός καί ἐπιμήκης καί ὡραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · μέγας κύριος ὁ ποιέω θαυμάσιος μόνος · μέγας ὁ ποιέω μέγας καί ἀνεξιχνίαστος ἔνδοξος τε καί ἐξαίσιος , ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός · μέγας ὁ ἀλλοιόω καιρός καί χρόνος , μεθίστημι βασιλεύς καί καθιστάω , ἐγείρω ἀπό γῆ πτωχός καί Κοπρίας ἀνίστημι πένης . καθαιρέω δυνάστης ἀπό θρόνος , καί ὑψόω ταπεινός ἀπό γῆ · πεινάω ἐμπίμπλημι ἀγαθός , καί βραχύς ὑπερήφανος συντρίβω , οὖον πιστός μόνος , ἀλλά καί ἄπιστος ὁ παλαιός διήγημα ὁ μνήμη πιστόω , ὁ θαυματουργός , ὁ μεγαλουργός , ὁ ὁ ὅλος δεσπότης , ὁ ὁ σύμπας κόσμος ὁ παντοκράτωρ , ὁ πανάγαθος , ὁ εἷς καί μόνος θεός , ὅς ὁ καινός ᾆσμα μέλπω προσυπακούω ‘τῷ ποιέω θαυμάσιος μόνος , ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός · ὁ πατάσσω βασιλεύς μέγας καί ἀποκτείνω βασιλεύς κραταιός , ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός · ὅτι ἐν τῆ ταπείνωσις ἐγώ μιμνήσκω ἐγώ καί λυτρόω ἐγώ ἐκ ὁ ἐχθρός ἥμων ” καί ὁ μέν ὁ ὅλος πατήρ οὗτος ἀνευφημέω μή ποτός διαλείπω · ὁ δέ ὁ ἀγαθός ἐγώ δύο αἴτιος , ὁ ὁ θεογνωσία εἰσηγητής , ὁ ὁ ἀληθής εὐσέβεια διδάσκαλος , ὁ ὁ ἀσεβής ὀλετήρ , ὁ τυπαννοκτονος , ὁ ὁ βίος διορθωτής , ὁ ἐγώ ὁ ἀπογιγνώσκω σωτήρ Ἰησοῦς ἀνά στόμα φέρω γεραίρω , ὅτι δή μόνος , οἷος πανάγαθος πατήρ μόνος ὑπάρχω πανάγαθος παῖς , γνώμη ὁ πατρικός φιλανθρωπία ὁ ἐν φθορά κάτω ποῦ κεῖμαι ἐγώ εὕω μάλα προθύμως ὑποδύω ὁ φύσις , οἷος τις ἰατρός ἀγαθός ὁ ὁ κάμνω ἕνεκα αωτηρίας ὁράω μέν δεινός , θιγγάνω δέ ἀηδής ἐπί ἀλλότριος τε συμφορέω ἴδιος καρπόω λύπας οὖον νοσέω αὐτός μόνος οὐδέ ἕλκος δεινός καί σήπω ἤδη τραῦμα πιέζω , ἀλλά καί ἐν νεκρός κεῖμαι ἐγώ ἐκ αὐτός μυχός ὁ θάνατος αὐτός ἑαυτοῦ διασῴζω , ὅτι μηδέ ἄλλος ὁ ὁ κατά οὐρανός τοσοῦτος πάρειμι ἰσχύς , ὡς τῆ ὁ τοσοῦτος ἀβλαβής διακονέω σωτηρία . μόνος δέ ἐν καί ὁ ἐγώ αὐτός βαρυπαθής φθορά ἐφάπτω , μόνος ὁ ἡμέτερος ἀνατλῆναι πόνος , μόνος ὁ πρόστιμον ὁ ἡμέτερος ἡμιθνής , ἀλλά καί πάμπαν ἐν μνῆμα καί τάφος μυσαρός ἤδη καί ὄζω ἀναλαμβάνω πάλαι τε καί νῦν σπουδή ὁ φιλάνθρωπον παρά πᾶς ὁ ὅστις οὖν ἐγώ τε αὐτός ἐλπίς σῴζω τε καί ὁ ὁ πατήρ ἀγαθός ἀφθονία μεταδίδωμι , ὁ ζωοποιός , ὁ φωταγωγός , ὁ μέγας ἐγώ ἰατρός καί βασιλεύς καί κύριος , ὁ Χριστός ὁ θεός . ἀλλά τότε μέν ἅπαξ ἐν νύξ ζοφερός καί σκότος βαθύς δαίμων ἀλιτήριος πλάνη καίω θεομισής πνεῦμα ἐνέργεια πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος κατορύσσω ὁράω αὐτός ἐπιφαίνω , ὡς εἄν κῆρ διατήκω ὁ αὐτός βολή ὁ φάος , ὁ πολύδετος ὁ ὁ ἀσέβημα ἐγώ σειρά διαλύω . “ νῦν δέ ἐπί ὁ τοσοῦτος χάρις καί εὐεργεσία ὁ μισόκαλος φθόνος καί φιλοπόνηρος δαίμων μόνος οὐ διαρρήγνυμι καί πᾶς αὐτός ὁ θανατοποιός κατά ἐγώ ἐπιστρατεύω δύναμις καί ὁ μέν πρῶτος κύων διχάω λυσσάω ὁ ὀδούς ἐπί ὁ ἀφίημι κατά αὐτός λίθος προσαράσσω καί ὁ κατά ὁ ἀμύνω θυμός ἐπί ὁ ἄψυχος βλῆμα καθίημι , ὁ ὁ λίθος καί ὁ ὁ οἶκος ἄψυχος ὕλη ὁ θηριώδης μανία ἐπερείδω ἐρημία τε , ὅς γε δή αὐτός ἑαυτοῦ οἴομαι , ὁ ἐκκλησία ἀπεργάζομαι , εἶτα δέ δεινός σύριγμα καί ὁ ὀφιώδης αὐτός φωνή τοτέ μέν ἀσεβής τύραννος ἀπειλή , τοτέ δέ βλάσφημος δυσσεβής ἄρχω διάταξις ἀφίημι καί προσέτι ὁ αὐτός θάνατος ἐξερεύγομαι καί ὁ ἰώδης καί ψυχοφθόρος δηλητήριος ὁ ἁλίσκομαι πρός αὐτός φυχὰς φαρμάσσω καί μόνος οὐ νεκρόω ὁ ὁ νεκρός εἴδωλον νεκροποιός θυσία πᾶς τε ἀνθρωπόμορφος θήρ καί πᾶς τρόπος ἄγριος κατά ἐγώ ὑποσαλεύω , αὖθις ἐκ ὑπαρχή ὁ ὁ μέγας βουλή ἄγγελος , ὁ μέγας ἀρχιστράτηγος ὁ θεός , μετά ὁ αὐτάρκης διαγυμνασία εἄν ὁ μέγας ὁ αὐτός βασίλεια στρατιώτης διά ὁ πρός ἅπας ὑπομονή καί καρτερία ἐνδείκνυμι , ἀθρόος οὕτως φαίνω , ὁ μέν ἐχθρός καί πολέμιος εἰς ἀφανής καί ὁ μηδείς καθίστημι , ὡς μηδέ πώποτε ὀνομάζω δοκέω , ὁ δέ αὐτός φίλος καί οἰκεῖος δόξα ἐπέκεινα παρά πᾶς , οὐ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά ἤδη καί δύναμις οὐράνιος ἥλιος τε καί σελήνη καί ἄστρον καί ὁ σύμπας οὐρανός τε καί κόσμος προάγω , ὥστε ἤδη , ὅς μηδέ ἄλλοτε πω , ὁ πᾶς ἄνω2 βασιλεύς ὅς λαγχάνω παρά αὐτός τιμή συναισθάνομαι νεκρός μέν εἴδωλον καταπτύω πρόσωπον , πατέω δέ ἄθεσμος δαίμων θέσμιος καί παλαιός ἀπάτη πατροπαράδοτος καταγελάω , εἷς δέ αὐτός μόνος θεός ὁ κοινός ἅπας καί ἑαυτοῦ εὐεργέτης γνωρίζω χριστός τε ὁ θεός παῖς παμβασιλεύς ὁ ὅλος ὁμολογέω σωτήρ τε αὐτός ἐν στήλη ἀναγορεύω , ἀνεξάλειπτος μνήμη ὁ κατόρθωμα καί ὁ κατά ὁ ἀσεβής αὐτός Νίκη μέσος ὁ βασιλεύω ὁ ἐπί γῆ πόλις βασιλικός χαρακτήρ προσεγγράφω , ὥστε μόνος ὁ ἐκ αἰών Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐγώ σωτήρ καί πρός αὐτός ὁ ἐπί γῆ ἄνω2 οὐ οἷος κοινός ἐκ ἄνθρωπος βασιλεύς γίγνομαι ὁμολογέω , ἀλλά οἷος ὁ κατά ὅλος θεός παῖς γνήσιος καί αὐτός θεός προσκυνέω . “ καί εἰκότως · τίς γάρ ὁ πώποτε βασιλεύς τοσοῦτος ἀρετή φέρω , ὡς πᾶς ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος ἀκοή καί γλῶσσα ἐμπίμπλημι ὁ αὐτός προσηγορία ; τίς βασιλεύς νόμος εὐσεβής οὗτος καί σώφρων διατάσσω ἀπό πέρας γῆ καί εἰς ἄκρος ὁ ὅλος οἰκέω εἰς ἐπήκοος ἅπας ἄνθρωπος ἀναγιγνώσκω διαρκής κρατύνω ; τίς ἀνήμερος ἔθνος ἔθος βάρβαρος καί ἀνήμερος ὁ ἥμερος αὐτός καί φιλάνθρωπος παρασεύω νόμος ; τίς αἰών ὅλος ὑπό πᾶς πολεμόω ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀρετή ἐπιδείκνυμι , ὡς ἀνθέω ὁσημέραι καί νεάζω διά πᾶς ὁ βίος ; τίς ἔθνος ὁ μηδέ ἀκούω ἐκ αἰών οὐ ἐν γωνία ποῖ γῆ λανθάνω , ἀλλά κατά ὅλος ὁ ὑπό ἥλιος ἱδρύω ; τίς εὐσέβεια ὅπλον οὕτως φράσσω ὁ στρατιώτης , ὡς ἀδάμας ὁ φυχὰς κραταιός ἐν ὁ πρός ὁ ἀντίπαλος ἀγών διαφαίνω ; τίς βασιλεύς εἰς τοσοῦτος κρατέω καί στρατηγέω μετά θάνατος καί τρόπαιον κατά ἐχθρός ἵστημι καί πᾶς τόπος καί χώρα καί πόλις , Ἑλλάς τε καί βάρβαρος , βασιλικός οἶκος αὐτός πληρόω καί θεῖον ναός ἀφιέρωμα , οἷος ὅδε ὁ ὅδε ὁ ναός περικαλλής κόσμημα τε καί ἀνάθημα ; ὁ καί αὐτός σεμνός μέν ὡς ἀληθής καί μέγας ἔκπληξις τε καί θαῦμα ἄξιος καί οἷος ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ βασίλεια ἐναργής δεῖγμα , ὅτι καί νῦν αὐτός εἶπον καί γίγνομαι , αὐτός ἐντέλλω καί κτίζω τίνω τίς γάρ καί μέλλω ὁ παμβασιλεύς καί πανηγμόνος καί αὐτός θεός λόγος ἐνίστημι ὁ νεῦμα ; ) , οχολῆς τε λόγος οἰκεῖος εἰς ἀκριβής θεωρία τε καί ἑρμηνεία τυγχάνω δήω · οὖον μήv ΔΑΑ καί οἷος ὁ ὁ ὁ πονέω προθυμία κρίνω παρά αὐτός ὁ θεολογέω ὁ ἔμψυχος πᾶς σύ καθοράω ναός καί ὁ ἐκ ζῶ λίθος καί βαίνω οἶκος ἐποπτεύω ὅς καί ἀσφαλῶς ἱδρύω ἐπί ὁ θεμέλιος ὁ ἀπόστολος καί προφήτης , εἰμί ἀκρογωνιαῖος λίθος αὐτός Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ἀποδοκιμάζω μέν οὐ ὁ ὁ παλαιός καί μηκέτι εἰμί ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί ὁ εἰς ἔτι νῦν ὁ πολύς ἄνθρωπος οἰκοδομεύς κακός κακός εἰμί ἀρχιτέκτων , δοκιμάζω δέ ὁ πατήρ καί τότε καί νῦν εἰς κεφαλή γωνία ὅδε ὁ κοινός ἐγώ ἐκκλησία ἱδρύω . οὗτος δή οὖν ὁ ἐκ σύ αὐτός ἐπισκευάζω ζῶ θεός ζῶ ναός , ὁ μέγας καί ἀληθής λόγος θεοπρεπής ἱερεῖον φημί , ὅς ὁ ἐνδοτάτω ἄδυτος ὁ πολύς ἀθεώρητος καί εἰμί ἅγιος καί ὁ ἅγιος ἅγιος , τίς εἄν ἐποπτεύω ἐξεῖπον τολμάω ; τίς δέ κἄν εἰσκύπτω περίβολος ἱερός εἴδομαι δυνατός , ὅτι μή μόνος ὁ μέγας ὁ ὅλος ἀρχιερεύς , ὅς μόνος θέμις πᾶς λογικός Ψυχή ὁ ἀπόρρητος διερευνάω ; τάχα δέ καί ἄλλος ἄλλος δευτερεύω μετά οὗτος εἷς μόνος ὁ ἴσος ἐφικτός , ὅδε ὁ πρό-κάθημαι ὅδε ὁ στρατιά ἡγεμών , ὅς αὐτός ὁ πρῶτος καί μέγας ἀρχιερεύς δευτερεῖος ὁ ὅδε ἱερεῖον τιμάω , ποιμήν ὁ ὑμέτερος ἔνθεος ποίμνη κλῆρος καί κρίσις ὁ πατήρ ὁ ὑμέτερος λαγχάνω λαός , ὡς εἄν θεραπευτής καί ὑποφήτης αὐτός ἑαυτοῦ κατατάσσω , ὁ νέος Ἀαρών ἢ Μελχισεδέκ ἀφομοιόω ὁ υἱός ὁ θεός μένω τε καί πρός αὐτός τηρέω εἰς ὁ διηνεκής ὁ κοινός ἅπας ἐγώ εὐχή . οὗτος δή οὖν ἐξίστημι μόνος μετά ὁ πρῶτος καί μέγας ἀρχιερεύς , εἰμί μή ὁ πρῶτος , ὁ δύο γοῦν ὅμως ὁράω τε καί ἐπισκοπέω ὁ ἐνδοτάτω ὁ ὑμέτερος φυχῶν θεωρία , πείρω μέν καί χρόνος μῆκος ἕκαστος ἀκριβῶς ἐξετάζω σπουδή τε τῆ αὐτός καί ἐπιμέλεια ὁ πᾶς σύ ἐν κόσμος καί λόγος ὁ κατά εὐσέβεια διατίθημι δυνατός τε εἰμί μᾶλλον ἅπας , ὅς αὐτός σύν θεῖος δύναμις καταρτίζω , οὗτος ὁ ἔργον ἐφάμιλλος ἀποδίδωμι ὁ λόγος . “ ὁ μέν οὖν πρῶτος καί μέγας ἐγώ ἀρχιερεύς ὅσος βλέπω ὁ πατήρ ποιέω , οὗτος , φημί , ὁμοίως καί ὁ υἱός ποιέω · ὅς δέ καί αὐτός ὡς ἄν ἐπί διδάσκαλος ὁ πρῶτος καθαρός νόος ὄμμα ἀφοράω , ὅσος βλέπω ποιέω , ὡς εἄν ἀρχέτυπος χράω παράδειγμα , οὗτος ὁ εἰκών , ὡς ἐν μάλιστα δυνατός , εἰς ὁ ὅμοιος δημιουργός ἀπεργάζομαι , οὐδείς ἐκεῖνος καταλείπω ὁ Βεσελεήλ , ὅς αὐτός ὁ θεός πνεῦμα ἐμπίμπλημι σοφία καί σύνεσις καί ὁ ἄλλος ἔντεχνος καί ἐπί . γνῶσις , ὁ ὁ οὐράνιος τύπος διά σύμβολον ναός κατασκευή δημιουργός οὗτος δέ οὖν καί ὅδε Χριστός ὅλος , ὁ λόγος , ὁ σοφία , ὁ φάος ἐν ὁ αὐτός αὐτός ἀγαλματοφορέω Ψυχή , οὐδέ εἰμί εἶπον οἷος μεγαλοφροσύνη πλούσιος τε καί ἄπληστος διάνοια χείρ καί ούν οἷος πᾶς σύ φιλοτιμία , τῆ ὁ εἰσφορά μεγαλοψυχία ὁ αὐτός αὐτός πρόθεσις κατά μηδείς τρόπος ἀπολείπω φιλόνεικος μεγαλοφρονέω , ὁ μεγαλοπρεπής ὅδε θεός ὁ ὕψιστος ναός ὁ ὁ ἀγαθός παράδειγμα , ὡς εἄν ὁράω μή ὁράω , ὁ φύσις ἐμφερής συνίστημι , χῶρος μέν ὅδε , ὅς τίς καί ἄξιος εἶπον πρῶτος ἅπας , πᾶς οὖον καθαρός ὕλη ἐχθρός ἐπιβουλή καταχώννυμι οὖον παρεῖδον οὐδέ ὁ ὁ αἴτιος παραχωρέω κακία , ἔξεστι ἐπί ἕτερος ἔρχομαι , μυρίος ἄλλος εὐπορέω ὁ πόλις , ῥᾳστώνη εὑρίσκω ὁ πόνος καί πρᾶγμα ἀπαλλάσσω . ὅς δέ πρῶτος ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἔργον ἐγείρω , εἶτα δέ ὁ σύμπας λαός προθυμία ῥώννυμι καί εἷς ἐκ ἅπας μέγας χείρ συνάγω , πρῶτος ἆθλος ἀγωνίζομαι , αὐτός δή μάλιστα ὁ ὑπό ὁ ἐχθρός πολιορκέω , αὐτός ὁ προπονέω καί ὁ αὐτός ἐγώ καί πρό ἐγώ διωγμός ὑπομένω , ὁ μήτηρ δίκη ὁ τέκνον ἐρημόω ἐκκλησία συναπολαύω δήω οἴομαι ὁ ὁ πανάγαθος μεγάλος - δωρεά . ἐπεί γάρ ὁ παῖς αὖθις ὁ μέγας ποιμήν , ὁ θήρ καί ὁ λύκος καί πᾶς ἀπηνής καί ἄγριος γένος ἀποσοβέω καί ὁ μύλη ὁ λέων , εἰμί φημί ὁ θεῖον λόγιος , συντρίβω , ἐπί αὐτός αὖθις συνέρχομαι ἀξιόω , Δίκαιος καί ὁ ποίμνη ὁ μάνδρα ἀνίστημι ὁ καταισχύνω ἐχθρός καί ἐκδικητής καί ὡς ἄν ἔλεγχος ὁ θεομάχος ὁ ἀσεβής προάγω τόλμα . καί νῦν ἕ μέν οὐ ἰά ὁ θεομισής , ὅτι μηδέ εἰμί , εἰς βραχύς δέ ταράσσω καί ταράσσω , εἶτα ὑπέχω τιμωρία οὖον μεμπτός ὁ δίκη , ἑαυτοῦ καί φίλος καί οἶκος ἄρδην ἀνάστατος καθίστημι , ὡς ὁ πάλαι στήλη ἱερός καταγράφω πρόρρησις ἔργον πιστός ὁμολογέω , διά ὅς ὁ τε ὤα ὁ θεῖος ἐπαληθεύω λόγος , ἀτάρ καί ὅδε περί αὐτός ἀποφαίνω ῥομφαία σπάω ὁ ἁμαρτωλός , ἐντείνω τόξον αὐτός ὁ καταβάλλω πτωχός καί πένης , ὁ ἀφάσσω ὁ εὐθύς τῆ Καρδία · ἢ ῥομφαία αὐτός εἴλω εἰς ὁ Καρδία αὐτός καί ὁ τόξον αὐτός συντρίβω καί πάλιν ἀπόλλυμι ὁ μνημόσυνον αὐτός μετά ἄγω καί ὁ ὄνομα αὐτός ἐξαλείπω εἰς ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ὅτι δή καί ἐν κακός γίγνομαι ‘ κράζω , καί οὐ εἄν ὁ σῴζω · πρός κύριος , καί οὐ εἰσακούω αὐτός , ἀλλά ἕ μέν συμποδίζω καί ἔπειμι , ἐγώ δέ ἀνίστημι καί ἀνορθόω · καί ὁ γε ἐν οὗτος κύριος , ἐν τῆ πόλις σύ ὁ εἰκών αὐτός ἐξουδένωσις ἀληθής ὑπό ὀφθαλμός πᾶς ἀναφαίνω . ” ἑλλός ἕ μέν Γίγας τρόπος θεομαχία ἐνίστημι τοιοῦτος λαγχάνω ὁ ὁ βίος καταστροφή · ὁ δέ ἐρῆμος καί παρά ἄνθρωπος ἀπογιγνώσκω οἷος ὁ ὁράω ὁ κατά θεός ὑπομονή ὁ τέλος , ὡς ἀναφωνέω αὐτός ὁ πρό . φητείαν Ἠσαΐας οὗτος εὐφραίνω , ἐρῆμος διφάω ἀγαλλιάω ἐρῆμος καί ἀνθέω ὡς κρίνον · καί ἐξάνθησις καί ἀγαλλιάω ὁ ἐρῆμος . ἰαχέω , χείρ ἀνίημι καί γόνυ παραλύω · παρακαλέω , ὀλιγόψυχος τῆ διάνοια , ἰσχύω , μή φοβέω . ἰδού ὁ θεός ἐγώ κρίσις ἀνταποδίδωμι καί ἀνταποδίδωμι , αὐτός ἥκω καί σῴζω ἐγώ · ὅτι , φημί , ῥήγνυμι ἐν ὁ ἐρῆμος ὕδωρ , καί φάραγξ ἐν γῆ διψάω , καί ὁ ἄνυδρος ἧμαι εἰς ἕλος , καί εἰς ὁ διψάω γῆ πηγή ὕδωρ ἵστημι εἷς καί ὅδε μέν λόγος πάλαι προθεσπίζω Βίβλος ἱερός καταβάλλω , ὁ γε μήv ἔργον οὐκέτι ἀκοή , ἀλλά ἔργον ἐγώ παραδίδωμι . ὁ ἐρῆμος ὅδε , ὁ ἄνυδρος , ὁ χήρα καί ἀπερίστατος , ὅς ὡς ἐν δρυμός ξύλον ἀξίνη ἐκκόπτω ὁ πύλη , ὁ αὐτός ἐν πέλυξ καί λαξευτήριον συντρίβω αὐτός , εἰμί καί ὁ Βίβλος διαφθείρω ἐμπυρίζω ἐν πῦρ ὁ ἁγιαστήριον ὁ θεός , εἰς ὁ γῆ βεβηλόω ὁ σκήνωμα ὁ ὄνομα αὐτός , εἄν τρυγάω πᾶς ὁ παραπορεύομαι ὁ ὁδός προκαθαιρέω αὐτός ὁ φραγμός , εἄν λυμαίνομαι ὗς ἐκ δρυμός καί μονιός ἄγριος κατεμμήδομαι , Χριστός δύναμις παράδοξος νῦν , ὅτε ἐθέλω γίγνομαι ὡς κρίνον · ἐπεί καί τότε αὐτός νεῦμα , ὡς ἄνω προκήδομαι πατήρ , παιδεύω · εἰμί γάρ ἀγαπάω κύριος , παιδεύω , μαστιγόω δέ πᾶς υἱός ὅς παραδέχομαι . μέτρον δῆτα κατά ὁ δήω ἐπιστρέφω , αὖθις ἄνωθεν ἐκ ὑπαρχή ἀγαλλιάω προστάσσω ἐξανθέω τε ὡς κρίνον καί ὁ ἔνθεος εὐωδία εἰς πᾶς ἀποπνέω ἄνθρωπος , ὅτι , φημί , ῥήγνυμι ἐν τῆ ἐρῆμος ὕδωρ ὁ νᾶμα ὁ θεῖος ὁ σωτήριος λουτρόν παλιγγενεσία , καί νῦν γίγνομαι ὁ πρό μικρός ἐρῆμος εἰς ἕλος , καί εἰς ὁ διφάω γῆ βρύω πηγή ὕδωρ ζῶ , ἰσχύω τε ὡς ἀληθής χείρ ὁ ὁ πρίν ἀνίημι , καί ὁ ὁ χείρ ἰσχύς ἔργον ὅδε ὁ μέγας καί ἐναργής δεῖγμα · ἀλλά καί ὁ πάλαι σαθρόω καί παρίημι γόνυ ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω βάσις , ὁ ὁδός ὁ θεογνωσία εὐθυπορέω βαδίζω , ἐπί ὁ οἰκεῖος ποίμνη ὁ πανάγαθος ποιμήν σπεύδω . εἰμί δέ καί ὁ ὁ τύραννος ἀπειλή ὁ φυχάς τις ἀποναρκάω , οὐδέ οὗτος ὁ σωτήριος ἀθεράπευτος παροράω λόγος , εὕω μάλα δέ καί αὐτός ἰάομαι ἐπί ὁ ὁ θεῖον παράκλησις παρορμάω λέγω · εἷς παρακαλέω , ὁ ὀλιγόψυχος ὁ διάνοια , ἰσχύω , μή φοβέω οὗτος δήω ἀπολαύω ὁ διά θεός γίγνομαι ἐρῆμος ὁ λόγος προαγορεύω , ἐπακούω ὀξύς διάνοια ἀκοή οὗτος ὁ νέος ἐγώ καί καλός Ζοροβάβελ μετά ὁ πικρός ἐκεῖνος αἰχμαλωσία καί ὁ βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις , οὖον παρεῖδον ὁ πτῶμα νεκρός , πρῶτος πᾶς παράκλησις καί λιτός ἵλαος ὁ πατήρ μετά ὁ κοινός σύ ἅπας ὁμοφροσύνη καθίστημι καί ὁ μόνος νεκρός ὀξοποιός αύμμαχον παραλαμβάνω συνεργός , ὁ πίπτω ἐξεγείρω προαποκαθαίρω καί προθεραπεύω ὁ κακός , καί στολή οὖον ὁ ἐκ ἀρχαῖος παλαιός αὐτός περιτίθημι , ἀλλά ὁποῖος αὖθις παρά ὁ θεῖον χρησμός ἐκπαιδεύω , σαφῶς ὧδε λέγω καί εἰμί ὁ δόξα ὁ οἶκος οὗτος ὁ ἔσχατος ὑπέρ ὁ πρότερος Ταύτη δέ οὖν πολύς μείζων ὁ χῶρος ἅπας περιλαμβάνω , ὁ μέν ἔξωθεν ὀχυρόω περίβολος ὁ ὁ πᾶς περιτείχισμα , ὡς ἄν ἀσφαλής εἰμί ὁ πᾶς ἕρκος · πρόπυλον δέ μέγας καί εἰς ὕφος ἐπαίρω πρός αὐτός ἀνίσχω ἥλιος ἀκτίς ἀναπετάννυμι , ἤδη καί ὁ μακράν περίβολος ἔξω ἱερός ἵστημι ὁ ὁ παρέχω ἀφθονία θέα , μόνος οὐ καί ὁ ἀλλότριος ὁ πίστις ἐπί ὁ πρῶτος εἴσοδος ἐπιστρέφω ὁ ὄφις , ὡς εἄν μή παρατρέχω τις ὅτι μή ὁ ψυχή κατανύσσομαι πρότερος μνήμη τε πρίν ἐρημία καί ὁ νῦν παράδοξος θαυματουρυια , ὑπό ὅς τάχα καί ἕλκω κατανύσσομαι καί πρός αὐτός ὁ ὄφις ἐπί ὁ εἴσοδος προτρέπω ἐλπίζω . εἴδομαι δέ παρέρχομαι ἔρχομαι πύλη οὐ εὐθύς ἐφίημι ἄναγνος καί ἄνιπτος πούς ὁ ἔνδον ἐπιβαίνω ἅγιος , διά - λαμβάνω δέ πλεῖστος ὅσος ὁ μεταξύ ὁ τε ναός καί ὁ πρῶτος ἐάω , τέσσαρες μέν πέριξ ἐγκάρσιος κατακοσμέω στοά , εἰς τετράγωνος τίς σχῆμα περιφράσσω ὁ τόπος , κίων πανταχόθεν ἐπαίρω · ὅς ὁ μέσος διάφραγμα ὁ ἀπό ξύλον δικτυωτός εἰς ὁ σύμμετρος ἥκω μῆκος περικλείω , μέσος αἴθριος ἀφίημι εἰς ὁ ὁ οὐρανός κάτοψις , λαμπρός καί ὁ ὁ φάος ἀκτίς ἀνίημι ἀήρ παρέχω . ἱερός δέ ἐνταῦθα καθάρσιος τίθημι σύμβολον , κρήνη ἄντικρυς εἰς πρόσωπον ἐπισκευάζω ὁ ναός πολύς ὁ χεῦμα ὁ νᾶμα ὁ περίβολος ἱερός ἐπί ὁ εἴδομαι πρόειμι ὁ απορυψις παρέχω . καί πρῶτος μέν εἰσέρχομαι οὗτος διατριβή , κόσμος ὁμοῦ καί ἀγλαία ὁ πᾶς ὁ τε ὁ πρῶτος εἰσαγωγή ἔτι δήω κατάλληλος ὁ μονή παρέχω . “ ἀλλά γάρ καί ὁ οὗτος θέα παραμείβω , πλεῖος ἔτι μᾶλλον ὁ ἐνδοτάτω πρόπυλον ὁ ἐπί ὁ ναός πάροδος ἀναπετάννυμι ποιέω , ὑπό μέν ὁ ἥλιος βολή αὖθις τρέω πύλη ὑπό εἷς κατατίθημι πλευρόν , ὅς πολύς ὁ παρά ἑκάτερος μέγεθος τε καί πλάτος πλεονεκτέω ὁ μέσος χαριαάμενος παραπήγνυμι τε χαλκός σιδηρόδετος καί ποίκιλμα ἀνάγλυφος διαφερόντως αὐτός φαιδρύνω , ὡς εἄν βααιλίδι οὗτος ὁ δορυφόρος ὑποζεύγνυμι · ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ παρά ἑκάτερος ὁ πᾶς ναός στοά ὁ ὁ πρόπυλον ἀριθμός διατάσσω , ἄνωθεν ἐπί οὗτος ἄλλος πλείων φάος διάφορος ὁ ἐπί ὁ οἶκος ειαβολαας ἐπινοέω , ὁ ἀπό ξύλον λεπτουργία καί ὁ περί αὐτός κόσμος καταποικίλλω . “ ὁ δέ βασίλειος οἶκος πλούσιος ἤδη καί δαψιλής ὁ ὕλη ὀχυρόω , ἄφθονος φιλοτιμία ὁ ἀνάλωμα χράω · ἔνθα ἐγώ δοκέω περισσός εἰμί ὁ δόμημα μῆκος τε καί πλάτη καταγράφω , ὁ φαιδρός οὗτος κάλλος καί ὁ λόγος ἀγαθός μέγεθος ὁ τε ὁ ἔργον αποατιλβουααω ὄφις ὁ λόγος διεξέρχομαι ὕφος τε ὁ οὐρανομήκης καί ὁ οὗτος ὑπέρκειμαι πολυτελής ὁ Λίβανος κέδρος , ὅς οὐδέ ὁ θέω λόγιος ὁ μνήμη ἀπεαιώπησεν εὐφραίνω φάσκω τάτος ξύλον ὁ κύριος , καί ὁ κέδρος ὁ Λίβανος ὅς φυτεύω . “ εἶμι ἐγώ δεῖ νῦν ὁ πάνσοφος καί ἀρχιτεκτονικός 4 διάταξις καί ὁ κάλλος ὁ ἐπί ἕκαστος μέρος ὑπερβολή ἀκριβολογέομαι ὁ ὑφήγησις , ὅτε ὁ ὄψις ὁ διά ὁ οὖς ἀποκλείω μάθησις ὁ μαρτυρία ; ἀλλά γάρ ὧδε καί ὁ ναός ἐπιτελέω θρόνος τε ὁ ἄνω2 εἰς ὁ ὁ πρόεδρος τιμή καί προσέτι βάθρον ἐν τάξις ὁ κατά ὅλος κατά ὁ πρέπω κοσμέω ἐπί ἅπας τε ὁ ὁ ἅγιος ἅγιος θυσιαστήριον ἐν μέσος θέω , αὖθις καί ὅδε , ὡς εἄν εἰμί ὁ πολύς ἄβατος , ὁ ἀπό ξύλον περιφράσσω δίκτυον εἰς ἄκρος ἔντεχνος λεπτουργία ἐξασκέω , ὡς θαυμάσιος ὁ ὁράω παρέχω ὁ θέα . “ ἀλλά οὐδέ ἔδαφος ἄρα εἰς ἀμελής κεῖμαι αὐτός · καί ὅδε γοῦν λίθος μάρμαρος εὕω μάλα κόσμος πᾶς λαμπρύνω , ἤδη λοιπός καί ἐπί ὁ ἐκτός ὁ ναός μέτειμι , ἐξέδρα καί οἶκος ὁ παρά ἑκάτερος μέγας επισευαζω ἔντεχνος ἐπί αὐτός εἰς πλευρόν ὁ βασίλειος συζεύγνυμι μένος καί ὁ ἐπί ὁ μέσος οἶκος εἰσβολή ἑνόω · ὁ καί αὐτός ὁ ἔτι κάθαρσις καί περιρραντήριον ὁ διά ὕδωρ καί ἅγιος πνεῦμα ἐγχρῄζω ὁ εἰρηνικός ἐγώ Σολομών ὁ ὁ ναός ὁ θεός δέμω ἀπεργάζομαι , ὡς μηκέτι λόγος , ἀλλά ἔργον γίγνομαι ὁ ἄνω λέγω προφητεία · γίγνομαι εἷς γάρ καί νῦν ὡς ἀληθής εἰμί ὁ δόξα ὁ οἶκος οὗτος ὁ ἔσχατος ὑπέρ ὁ πρότερος . “ δέω γάρ καί ἀκόλουθος εἰμί ὁ ποιμήν αὐτός καί δεσπότης ἅπαξ ὁ ὑπέρ αὐτός θάνατος καὶ · δέχομαι καί μετά ὁ πάθος , δέ χάρις αὐτός ῥυπάω ἐνδύω σῶμα ἐπί ὁ λαμπρός καί ἔνδοξος μεταβάλλω ἀυτή τε σάρξ ὁ λύω ἐκ φθορά εἰς ἀφθαρσία ἄγω , καί ὅδε ὁμοίως ὁ ὁ σωτήρ οἰκονομία ἐπαυρέω , ὅτι δή καί οὗτος πολύς ἀγαθός λαμβάνω παρά αὐτός ὁ ἐπαγγελία , ὁ πολύς μείζων δόξα ὁ παλιγγενεσία ἐν ἄφθαρτος σῶμα ἀνίστημι μετά φάος ἄγγελος χορεία ἐν ὁ οὐρανός ἐπέκεινα ὁ θεός βασίλειος σύν αὐτός χρίω Ἰησοῦς ὁ πανευερυέετῃ καί σωτήρ διαρκής ἐπί ὁ ἑξῆς αἰών ἀπολαμβάνω ποθέω . ἀλλά γάρ τέως ἐπί ὁ πάρειμι οὗτος ὁ πάλαι χήρα καί ἐρῆμος θεός χάρις περιβάλλω ὁ ἄνθος γίγνομαι ἀληθής ὡς κρίνον , εἰμί φημί ὁ προφητεία , καί ὁ νυμφικός ἀναλαμβάνω στολή ὁ τε ὁ εὐπρέπεια περιτίθημι στέφανος οἷος χορεύω διά Ἠσαΐας παιδεύω ὁ χαριστήριος ὁ βασιλεύς θεός φωνή Εὔφημος γεραίρω , αὐτός λέγω εἷς ἐπακούω ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί κύριος · ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος καί χιτών Εὐφρόσυνος · περιτίθημι ἐγώ ὡς νυμφίος μίτρα , καί ὡς νύμφη κατακοσμέω ἐγώ κόσμος · καί ὡς γῆ αὐξάνω ὁ ἄνθος αὐτός , καί ὡς κῆπος ὁ σπέρμα αὐτός ἀνατέλλω , οὕτως κύριος κύριος ἀνατέλλω δικαιοσύνη καί ἀγαλλίαμα ἐνώπιος ὁ ἐθνῶν.’ “ οὗτος μέν ἐν οὗτος χορεύω · οἷος δέ καί ὁ εἷς νυμφίος , λόγος ὁ οὐράνιος , αὐτός Ἰησοῦς Χριστός αὐτός ἀμείβω , ἀκούω λέγω κύριος μή φοβέω ὅτι καταισχύνω μηδέ ἐντρέπω ὅτι ὀνειδίζω · ὅτι αἰσχύνη αἰώνιος ἐπιλήθω καί ὄνειδος ὁ χηρεία άου οὖον μή μιμνήσκω , οὐ ὡς γυνή ἐγκαταλείπω καί ὀλιγόψυχος καλέω σύ κύριος οὐδέ ὡς γυνή ἐκ νεότης μισέω . εἶπον ὁ θεός άου · χρόνος μικρός ἐγκαταλείπω σύ , καί ἐν ἔλεος μέγας ἐλεέω ἀεί · ἐν θυμός μικρός ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἀπό άου , καί ἐν ἔλεος αἰώνιος ἐλεέω ἀεί · εἶπον ὁ ἐρύω ἀεί κύριος . ἐξεγείρω , ἐξεγείρω , ὁ πίνω ἐκ χείρ ο ποτήριον ὁ θυμός αὐτός · ὁ ποτήριον γάρ ὁ πτῶσις , ὁ κόνδυ ὁ θυμός ἐγώ , ἐκπίνω καί ἐκκενόω . καί οὐ εἰμί ὁ παρακαλέω σύ ἀπό πᾶς ὁ τέκνον άου ὅς τίκτω , καί οὐ εἄν ὁ ἀντιλαμβάνω ὁ χείρ σύ . ἰδού λαμβάνω ἐκ ὁ χείρ άου ὁ ποτήριον ὁ πτῶσις , ὁ κόνδυ ὁ θυμός ἐγώ , καί οὖον προστίθημι ἔτι πίνω αὐτός · καί δίδωμι αὐτός εἰς ὁ χείρ ὁ ἀδίκη · σάντος ἀεί καί ὁ ταπεινόω σύ . ἐξεγείρω , ἐξεγείρω , ἐνδύω ὁ ἰσχύς , ἐνδύω ὁ δόξα άου · ἐκτινάσσω ὁ χόω καί ἀνίστημι . καθίζω , ἐκλύω ὁ δετός ὁ τράχηλος άου . ἀείρω κύκλος ὁ ὀφθαλμός άου καί ὁράω συνάγω ὁ τέκνον σύ · ἰδού συνάγω καί ἔρχομαι πρός σύ · ζῶ ἐγώ , λέγω κύριος , ὅτι πᾶς αὐτός ὡς κόσμος ἐνδύω καί περιτίθημι αὐτός ὡς κόσμος νύμφη . ὅτι ὁ ἐρῆμος σύ καί ὁ διαφθείρω καί ὁ καταπίπτω νῦν στενοχωρέω ἀπό ὁ κατοικέω σύ , καί μακρύνω ἀπό σύ ὁ καταπίνω σύ . εἴρω γάρ εἰς ὁ οὖς σύ ὁ υἱός σύ ὅς ἀπόλλυμι στενός ἐγώ ὁ τόπος , ποιέω ἐγώ τόπος ἵνα κατοικέω καί εἴρω ἐν τῆ Καρδία σύ εἷς τίς γεννάω ἐγώ οὗτος ; ἐγώ δέ ἄτεκνος καί χήρα οὗτος δέ τίς ἐκτρέφω ἐγώ ; ἐγώ δέ καταλείπω μόνος , οὗτος δέ ἐγώ ποῦ ἀείδω οὗτος Ἠσαΐας προθεσπίζω , οὗτος πρόπαλαι περί ἐγώ ἐν ἱερός Βίβλος καταβάλλω , χράω δέ ποῦ οὗτος ὁ ἀψεύδεια ἤδη ποτέ ἔργον παραλαμβάνω . ἀλλά γάρ τοιοῦτος ὁ νυμφίος λόγος πρός ὁ ἑαυτοῦ νύμφη ὁ ἱερά καί ἅγιος ἐκκλησία ἐπιφωνέω , εἰκότως ὁ νυμφοστόλος ὅδε αὐτός , ὁ ἐρῆμος , ὁ πτῶμα κεῖμαι , ὁ παρά ἄνθρωπος ἄνελπις , ὁ κοινός ἅπας ἐγώ εὐχή χείρ ὁ σύ αὐτός ὀρέγω ἐξεγείρω καί ἐξαωέστησεν θεός ὁ παμβασιλεύς νεῦμα καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός δύναμις ἐπιφάνεια ὅς . αὐτός τε ἀνίστημι καθίστημι , οἷος ἐκ ὁ ὁ ἱερός χρησμός καταγραφή διδάσκω . “ Θαύμας μέν οὖν μέγας οὗτος καί πέρα πᾶς ἔκπληξις , μάλιστα ὁ ἐπί μόνος τῆ ὁ ἔξωθεν φαντασία ὁ νόος προσανέχω · θαῦμα δέ θαυμασιώτεπα ὁ τε ἀρχέτυπος καί οὗτος ὁ πρωτός καί θεοπρεπής παράδειγμα , ὁ ὁ ἔνθεος φημί καί λογικός ἐν ψυχή οἰκοδομεύς ἀνανέωμα · ὅς αὐτός ὁ θεόπαις κατά εἰκών ὁ αὐτός αὐτός δημιουργέω πάντῃ τε καί κατά πᾶς ὁ θεοείκελος δωρέω , ἄφθαρτος φύσις , ἀσώματος , λογικός , πᾶς γεώδης ὕλη ἀλλότριος , αυτουοεραω οὐσία , ἅπαξ ὁ πρῶτος ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί συνίστημι , νύμφη ἅγιος καί ναός πανίερος ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ κατεργάζομαι · ἐρύω · ὅς καί σαφῶς αὐτός ὁμολογέω ἐκφαίνω , λέγω ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω , καί εἰμί αὐτός θεός καί αὐτός εἰμί ἐγώ ὅλος καί τοιοῦτος μέν ὁ τέλειος καί καθαίρω ψύχω , ἀρχῆθεν οὗτος γίγνομαι , οἷος ὁ οὐράνιος λόγος ἀγαλματοφορέω . αλλά γάρ φθόνος καί ζῆλος ὁ φιλοπόνηρος δαίμων φιλοπαθής καί φθκιοπόνηρος ἐκ αὐτεξούσιος αἵρεσις γίγνομαι , ὑπαναχωρέω αὐτός ὁ θεῖον ὡς εἄν ἐρῆμος προστάτης , εὐάλωτος καί εἰς ἐπιβουλή εὐχερής ὁ ἐκ μακρός διαφθονέω ἀπολέγω , ὁ τε ὁ ἀόρατος ἐχθρός καί νοητός πολέμιος ἑλέπολις καί μηχανή καταβάλλω , πτῶμα ἐξαίσιος καταπίπτω , ὡς ὅσος οὐδέ ἐπί λίθος λίθος ὁ ἀρετή ἵστημι ἐν αὐτός διαμένω , ὅλος δέ διά ὅλος χαμαί κεῖμαι νεκρός , ὁ περί θεός φυσικός ἔννοια πάμπαν ἀποστερέω . πίπτω δῆτα αὐτός ἐκεῖνος ὁ κατά εἰκών θεός κατασκευάζω λυμαίνομαι οὐ ὗς οὗτος ὁ ἐκ δρυμός ὁ παρά ἐγώ ὁρατής , ἀλλά τις φθοροποιός δαίμων καί θήρ ἄγριος νοητός , ἕ καί ὁ πάθος οἷος πυρακτόω ὁ ἁφή κακία βέλος αὐτός ἐξυφάπτω , ἐμπυρίζω ἐν πῦρ ὁ θέω εἰμί ἁγιαστήριον ὁ θεός εἰς ὁ γῆ τε βεβηλόω ὁ σκήνωμα ὁ ὄνομα αὐτός , εἶτα πολύς ὁ πρόσχωμα ὁ ἄθλιος κατορύσσω , εἰς ἀνέλπιστον πᾶς περιτρέπω σωτηρία . ἀλλά ὅς γε κηδεμών αὐτός λόγος ὁ θεοφεγγής καί σωτήριος ὁ κατά ἄξιος δίκη ὁ ἁμάρτημα ὑπέχω αὖθις ἐκ ὑπαρχή ἀναλαμβάνω , πατήρ πανάγαθος φιλανθρωπία πείθω . αὐτός δή ἐν πρῶτος ὁ ὁ ἄνω2 βασιλεύω ψυχή προαιρέω , ὁ μέν δυσσεβής καί ὀλέθριος πᾶς αὐτός τε ὁ δεινός καί θεομισής τύραννος ὁ οἰκέω ἅπας διά αὐτός ὁ θεοφιλής καθαίρω · εἶτα δέ ὁ αὐτός γνώριμος ἀνήρ , ὁ πάλαι διά βίος ἱεράομαι αὐτός , κρύβδην γε μήv ὡς ἐν κακός χειμών πρός ὁ αὐτός σκέπη καλύπτω , εἰς φανερός ἄγω καί ὁ ὁ πατήρ μεγαλοδωρέω ἐπάξιος τιμάω , αὖθις καί διά οὗτος ὁ μικρός πρόσθεν ῥυπόομαι ψυχή ὕλη τε παντοῖος καί χῶμα ἀσεβής ἐπίταγμα συμφορέω ὄρυξ καί δίκελλα ὁ πληκτικός ὁ μάθημα διδασκαλία ἐκκαθαίρω τε καί ἀποσμήχω , λαμπρός τε καί διαυγής ὁ πᾶς σύ διάνοια ὁ χῶρος ἀπεργάζομαι , ἐνταῦθα λοιπός ὁ πάνσοφος καί θεοφιλής ὅδε παραδίδωμι ἡγεμών · ὅς ὁ τε ἄλλος κριτικός καί ἐπιλογιστικός τυγχάνω ὁ ὅς ὁ αὐτός Ψυχή εὕω διαγιγνώσκω καί φυλοκρινέω διάνοια , ἐκ πρῶτος ὡς εἶπον ἡμέρα οἰκοδομέω οὔπω καί εἰς δεῦρο παύω , τοτέ μέν διαυγής ὁ χρυσός , τοτέ δέ δόκιμος καί καθαρός ὁ ἀργύριον καί ὁ τίμιος καί πολυτελής λίθος ἐν πᾶς σύ ἁρμόζω , ὡς ἱερά αὖθις καί μυστικός ἔργον ὁ εἰς σύ ἀποπληρόω προφητεία , διά εἰμί εἴρω ἰδού ἐγώ ἑτοιμάζω ἠώς ἄνθραξ ὁ λίθος άου καί ὁ θεμέλιος σύ σάπφειρος καί ὁ ἔπαλξις άου ἴασπις καί ὁ πύλη σύ λίθος κρύσταλλος καί ὁ περίβολος άου λίθος ἐκλεκτός καί πᾶς ὁ υἱός άου διδακτός θεός καί ἐν πολύς εἰρήνη ὁ τέκνον άου · καί ἐν δικαιοσύνη οἰκοδομέω . “ Δικαιοσύνη δῆτα οἰκοδομέω , κατά ἄξιος ὁ πᾶς λαός διαιρέω ὁ δύναμις , ὅς μέν ὁ ἔξωθεν αὐτός μόνος περιφράσσω περίβολος , ὁ ἀπλανῆ πίστις περιτειχίζω ( πολύς δέ ὁ καί μέγας λαός , οὐδείς ἀγαθός φέρω οἰκοδόμημα διαρκής ) , ὅς δέ ὁ ἐπί ὁ οἶκος ἐπιτρέπω εἴσοδος , θυραυλέω καί ποδηγέω ὁ εἰσέρχομαι κατατάσσω , οὐ ἀπεικότως ὁ ναός πρόπυλον νομίζω , ἄλλος δέ πρῶτος ὁ ἔξωθεν ἀμφί ὁ αὐλή ἐκ τετράγωνος κίων ὑποστηρίζω , ὁ πρῶτος ὁ τέσσαρες εὐαγγέλιον ὁ γράμμα προσβολή ἐμβιβάζω · ὁ δέ ἤδη ἀμφί ὁ βασίλειος οἶκος ἑκατέρωσε παραζεύγνυμι , ἔτι μέν κατηχέω καί ἐν αὔξη καί προκοπή καθίημι , οὖον μήv πόρρω ποῦ καί μακράν ὁ ὁ ἐνδοτάτω θεοπτία ὁ πιστός διεζενγμένους . ἐκ δή οὗτος ὁ ἀκήρατος ψυχή θεῖον λουτρόν χρυσός δίκη ἀποσμήχω παραλαμβάνω , ἐνταῦθα ὁ μέν κίων ὁ ἔξω πολύς ἀγαθός ἐκ ὁ ἐνδοτάτω μυστικός ὁ γραφεύς δόγμα υποστηρίζω , ὁ δέ πρός ὁ φάος ἄνοιγμα ὑποστηρίζω , πρόπυλον μέν εἷς μέγας ὁ ὁ παμβασιλεύς εἷς καί μόνος θεός δοξολογία ὁ πᾶς ναός κατακοσμέω , Χριστός δέ καί ἅγιος πνεῦμα παρά ἑκάτερος ὁ ὁ πατήρ αὐθεντία ὁ δύο αὐγή ὁ φάος παρέχω · ὁ τε λοιπός διά ὁ πᾶς οἶκος ἄφθονος καί πολύς διάφορος ὁ κατά ἕκαστος ἀλήθεια ὁ σαφής καί φωτεινός ἐνδείκνυμι , πάντῃ δέ καί πανταχόθεν ὁ ζῶ καί βαίνω καί εὐπαγής ὁ Ψυχή λίθος ἐγκρίνω , ὁ μέγας καί βασιλικός ἐκ ἅπας οἶκος ἐπισκευάζω λαμπρός καί φάος ἔμπλεος ὁ τε ἔνδοθεν καί ὁ ἐκτός , ὅτι μή ψυχή μόνος καί διάνοια , καί ὁ σῶμα δέ αὐτός ἁγνεία καί σωφροσύνη πολυανθής κόσμος κατηγλάϊσιο . “ ἔνειμι δέ ἐν ὅδε ὁ ἱερός καί Θρόνοι βάθρον τε μυρίος καί καθιστήριον , ἐν ὅσος Ψυχή ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα ἐφιζάνω δώρημα , οἷος καί πάλαι ὁράω ὁ ἀμφί ὁ ἱερός ἀπόστολος , ὅς φαίνω διαμερίζω γλῶσσα ὡς εἰμί πυρός ἀκάθισέν τε ἐπί εἷς ἕκαστος αὐτός . ἀλλά ἐν μέν ὁ πᾶς ἄρχω ἴσως αὐτός ὅλος ἐγκάθημαι χριστός , ἐν δέ ὁ μετά αὐτός δευτερεύω ἀνάλογος , κατά ὅσος ἕκαστος χωρέω , Χριστός δύναμις καί πνεῦμα ἅγιος μερισμός . βάθρον δέ εἄν ἄγω καί ἄγγελος ὁ τις φυχαὶ ὁ εἰς παιδαγωγία καί φρουρά ἕκαστος παραδίδωμι , σεμνός δέ καί μέγας καί μονογενής θυσιαστήριον ποῖος εἄν εἰμί ἢ ὁ ὁ κοινός πᾶς ἱερεύς ὁ Ψυχή ] ὁ εἰλικρινής καί ἅγιος ἅγιος ; ὅς παρίστημι ἐπί δεξιός ὁ μέγας ὁ ὅλος ἀρχιερεύς αὐτός Ἰησοῦς , ὁ μονογενής ὁ θεός , ὁ παρά πᾶς εὐώδης θυμίαμα καί ὁ διά εὖχος ἄναιμος καί ἄυλος θυσία φαιδρός ὁ βλέμμα καί ὕπτιος ὑποδέχομαι χείρ ὁ κατά οὐρανός πατήρ καί θεός ὁ ὅλος παραπέμπω , πρῶτος αὐτός προσκυνέω καί μόνος ὁ πατήρ ὁ κατά ἄξιος ἀπονέμω σέβας , εἶτα δέ καί πᾶς ἐγώ εὐμενής διαμένω καί δεξιός εἰς ἀεί παραιτέομαι . “ τοιοῦτος ὁ μέγας ναός ὅς κατά ὅλος ὁ ὑπό ἥλιος οἰκέω ὁ μέγας ὁ ὅλος δημιουργός λόγος αυνεατήσατο , ὁ ἐπέκεινα οὐράνιος ἁψίς πάλιν καί αὐτός νοερός οὗτος ἐπί γῆ εἰκών κατεργάζομαι , ὡς εἄν διά πᾶς ὁ κτίσις ὁ τε ἐπί γῆ λογικός ζῷον ὁ πατήρ αὐτός τιμάω τε καί σέβομαι . ὁ δέ ὑπερουράνιος χῶρος καί ὁ κεῖος ὁ ὅδε παράδειγμα ὁ τε ἄνω λέγω Ἰερουααλὴμ καί ὁ Σιών ὄρος ὁ ἐπουράνιος καί ὁ ὑπερκόσμιος πόλις ὁ ζῶ θεός , ἐν εἰμί μυριάς ἄγγελος πανήγυρις καί ἐκκλησία πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός ὁ ἄρρητος καί ἀνεπιλόγιστος ἐγώ θεολογία ὁ σφεῖς ποιητής καί πανηγεμών ὁ ὅλος γεραίρω , οὔτις θνητός οἷος τε κατά ἄξιος ὑμνέω , ὅτι δή ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω αὐτός δή οὗτος ὁ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός · ὅς ἤδη ἐν μέρος καταξιόω , ἀνήρ ἅμα παῖς καί γυνή , αμικρεω καί μέγας , πᾶς ἀθρόος ἐν εἷς πνεῦμα καί εἷς Ψυχή μή διαλείπω ἐξομολογέω καί τοσοῦτος ἐγώ ἀγαθός παραίτιος ἀνευφημέω , ὁ εὐιλατεύω πᾶς ὁ ἀνομία ἐγώ , ὁ ἰάομαι πᾶς ὁ νόσος Ἡμων , ὁ λυτρόω ἐκ φθορά ὁ ζωή ἐγώ , ὁ στεφανόω ἐγώ ἐν ἐλεέω καί οἰκτιρμός , ὁ ἐμπιμπλάω ἐν ἀγαθός ὁ ἐπιθυμία ἐγώ , ὅτι οὖον κατά ὁ ἁμαρτία ἐγώ ποιέω ἐγώ οὐδέ κατά ὁ ἀνομία ἐγώ ἀνταποδίδωμι ἐγώ , ὅτι κατά ὅσος ἀπέχω ἀνατολή ἀπό δυσμή , μακρύνω ἀπό ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ · καθώς οἰκτίρω πατήρ υἱός αὐτός , ῷκτείρησεν κύριος ὁ φοβέω αὐτός . “ οὗτος καί νῦν καί εἰς ὁ ἑξῆς ἅπας χρόνος ὁ μνήμη ἀναζωπυρέω , ἀτάρ καί ὁ πάρειμι πανήγυρις καί ὁ φαιδρός οὗτος καί λαμπρός ἡμέρα ὁ αἴτιος καί πανηγυριάρχης νύκτωρ καί μετά ἡμέρα διά πᾶς ὥρα καί διά ὅλος ὡς εἶπον ἀναπνοή ἐν νάω προοράω , στέργω καί σέβω Ψυχή ὅλος δύναμις , καί νῦν ἀνίστημι μέγας διάθεσις φωνή καθικετεύω , ὡς εἄν ὑπό ὁ αὐτός μάνδρα εἰς τέλος ἐγώ σκεπάζω διασῴζω , ὁ παρά αὐτός βραβεύω ἀρραγής καί ἄσειστος αἰώνιος εἰρήνη ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ σωτήρ ἐγώ , διά ὅς αὐτός ὁ δόξα εἰς ὁ σύμπας αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . ”