eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 8.2
II . Συντετέλεσται δῆτα καθ’ ἡμᾶς ἅπαντα , ὁπηνίκα τῶν μὲν προσευκτηρίων τοὺς οἴκους ἐξ ὕφους εἰς ἔδαφος αὐτοῖς θεμελίοις καταρριπτουμένους , τὰς δ’ ἐνθέους καὶ ἱερὰς γραφὰς κατὰ μέσας ἀγορὰς πυρὶ παραδιδομένας αὐτοῖς ἐπείδομεν ὀφθαλμοῖς τούς τε τῶν ἐκκλησιῶν ποιμένας αἰσχρῶς ὧδε κἀκεῖσε κρυπραζομένους , τοὺς δὲ ἀσχημόνως ἁλισκομένους καὶ πρὸς τῶν ἐχθρῶν καταπαιζομένους , ὅτε καὶ κατ’ ἄλλον προφητικὸν λόγον ἐξεχύθη ἐξουδένωσις ἐπ’ ἄρχοντας , καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτῳ καὶ οὐχ ὁδῷ . ἀλλὰ τούτων μὲν οὐχ ἡμέτερον διαγράφειν τὰς ἐπὶ τέλει σκυθρωπὰς συμφοράς , ἐπεὶ καὶ τὰς πρόσθεν τοῦ διωγμοῦ διαστάσεις τε αὐτῶν εἰς ἀλλήλους καὶ ἀτοπίας οὐχ ἡμῖν οἰκεῖον μνήμη παραδιδόναι · δι’ δ’ καὶ πλέον οὐδὲν ἱστορῆσαι περὶ αὐτῶν διέγνωμεν ἢ δι’ ὧν ἂν τὴν θείαν δικαιώσαιμεν κρίσιν . οὐκοῦν οὐδὲ τῶν πρὸς τοῦ διωγμοῦ πεπειραμένων ἢ τῶν εἰς ἅπαν τῆς σωτηρίας νεναυαγηκότων αὐτῇ τε γνώμη τοῖς τοῦ κλύδωνος ἐναπορριφέντων βυθοῖ μνήμην ποιήσασθαι προήχθημεν , μόνα δ’ ἐκεῖνα τῆ καθόλου προσθήσομεν ἱστορίᾳ , ἃ πρώτοις μὲν ἡμῖν αὐτοῖς , ἔπειτα δὲ καὶ τοῖς μεθ’ ἡμᾶς γένοιτ’ ἂν πρὸς ὠφελείας . ἴωμεν οὗν ἐντεῦθεν ἤδη τοὺς ἱεροὺς ἀγῶνας τῶν τοῦ θείου λόγου μαρτύρων ὲν ἐπιτομῇ διαγράφοντες . Ἔρος τοῦτο ἦν ἐννεακαιδέκατον τῆς Διοκλητιανοῦ βασιλείας , Δύστρος μήν , λέγοιτο δ’ ἄη οὗτος Μάρτιος κατὰ Ῥωμαίους , ἐν ᾧ τῆς τοῦ σωτηρίου πάθους ἑορτῆς ἐπελαυνούσης πανταχόσε βασιλικὰ γράμματα , τὰς μὲν ἐκκλησία εἰς ἔδαφος φέρειν , τὰς δὲ γραφὰς ἀφανεῖς πυρὶ γενέσθαι προστάττοντα , καὶ τοὺς μὲν ἐπειλημμένους ἀτίμους , τοὺς δ’ ἐν οἰκετίαις , εἰ ἐπιμένοιεν τῆ τοῦ χριστιανισμοῦ προθέσει , ἐλευθερίας προαγορεύοντα . καὶ ἡ μὲν πρώτη καθ’ ἡμῶν γραφὴ τοιαύτη τις ἢν · με οὐ πολὺ δὲ ἑτέρων ἐπιφοιτησάντων γραμμάτων , προσετάττετο τοὺς τῶν ἐκκλησιῶν προέδρους πάντας τοὺς κατὰ πάντα τόπον πρῶτα μὲν δεσμοῖς παραδίδοσθαι , εἶθ’ ὕστερον πάσῃ μηχανῆ θύειν παραδίδοσθαι ,
Lemmas: II . συντελέω δῆτα κατά ἐγώ ἅπας , ὁπηνίκα ὁ μέν προσευκτήριον ὁ οἶκος ἐκ ὕφος εἰς ἔδαφος αὐτός θεμέλιος καταρρίπτω , ὁ δέ ἔνθεος καί ἱερή γραφή κατά μέσος ἀγορά πῦρ παραδίδωμι αὐτός ἐφοράω ὀφθαλμός ὁ τε ὁ ἐκκλησία ποιμήν αἰσχρῶς ὧδε κἀκεῖσε κρυπραζομενος , ὁ δέ ἀσχήμων ἁλίσκομαι καί πρός ὁ ἐχθρός καταπαίζω , ὅτε καί κατά ἄλλος προφητικός λόγος ἐκχέω ἐξουδένωσις ἐπί ἄρχω , καί πλανάω αὐτός ἐν ἄβατος καί οὐ ὁδός . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἡμέτερος διαγράφω ὁ ἐπί τέλος σκυθρωπός συμφορά , ἐπεί καί ὁ πρόσθεν ὁ διωγμός διάστασις τε αὐτός εἰς ἀλλήλων καί ἀτοπία οὐ ἐγώ οἰκέω μνήμη παραδίδωμι · διά δέ καί πλέω οὐδείς ἱστορέω περί αὐτός διαγιγνώσκω ἢ διά ὅς εἄν ὁ θεῖος δικαιόω κρίσις . οὐκοῦν οὐδέ ὁ πρός ὁ διωγμός πειράω ἢ ὁ εἰς ἅπας ὁ σωτηρία ναυαγέω αὐτός τε γνώμη ὁ ὁ κλύδων ἐναπορρίπτω βυθός μνήμη ποιέω προάγω , μόνος δέ ἐκεῖνος τῆ καθόλου προστίθημι ἱστορία , ὁ πρῶτος μέν ἐγώ αὐτός , ἔπειτα δέ καί ὁ μετά ἐγώ γίγνομαι εἄν πρός ὠφέλεια . ἔρχομαι ἐν ἐντεῦθεν ἤδη ὁ ἱερός ἀγών ὁ ὁ θεῖον λόγος μάρτυς εἰμί ἐπιτομή διαγράφω . Ἔρος οὗτος εἰμί ἐννεακαιδέκατος ὁ Διοκλητιανός βασίλεια , Δύστρος μείς , λέγω δέ ἄημι οὗτος Μάρτιος κατά Ῥωμαῖος , ἐν ὅς ὁ ὁ σωτήριος πάθος ἑορτή ἐπελαύνω πανταχόσε βασιλικός γράμμα , ὁ μέν ἐκκλησία εἰς ἔδαφος φέρω , ὁ δέ γραφή ἀφανής πῦρ γίγνομαι προστάσσω , καί ὁ μέν ἐπιλαμβάνω ἄτιμος , ὁ δέ ἐν οἰκετία , εἰμί ἐπιμένω τῆ ὁ χριστιανισμός πρόθεσις , ἐλευθερία προαγορεύω . καί ὁ μέν πρῶτος κατά ἐγώ γραφή τοιοῦτος τις εἄν · ἐγώ οὖον πολύς δέ ἕτερος ἐπιφοιτάω γράμμα , προστάσσω ὁ ὁ ἐκκλησία πρόεδρος πᾶς ὁ κατά πᾶς τόπος πρῶτος μέν δεσμός παραδίδωμι , εἶτα ὕστερος πᾶς μηχανεύς θύω παραδίδωμι ,