eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 1.3
ΙΙΙ . Ὅτι δὲ καὶ αὐτὸ τοὔνομα τοῦ τε Ἰησοῦ καὶ δὴ καὶ τοῦ Χριστοῦ παρ’ αὐτοῖς τοῖς πάλαι θεοφιλέσιν προφήταις τετίμητο , ἤδη καιρὸς ἀποδεικνύναι . σεπτὸν ὡς ἔνι μάλιστα καὶ ἔνδοξον τὸ Χριστοῦ ὄνομα πρῶτος αὐτὸς γνωρίσας Μωυσῆς τύπους οὐρανίων καὶ σύμβολα μυστηριώδεις τε εἰκόνας ἀκολούθως χρησμῷ φήσαντι αὐτῷ “ ὅρα , ποιήσεις πάντα κάτα ’τον τύπον ’τον δειχθέντα σοι ὲν τῳ ὄρει ” παραδούς , ἀρχιερέα θεοῦ , ὡς ἐνῆν μάλιστα δυνατὸν ἄνθρωπον , ἐπιφημίσας , τοῦτον Χριστὸν ἀναγορεύει , καὶ ταύτῃ γε τῇ κάτα τὴν αρχιερωσύνην ἀξίᾳ , πᾶσαν ὑπερβαλλούσῃ παρ’ αὐτῷ τὴν ἐν ἀνθρώποις προεδρίαν , ἐπὶ τιμῇ καὶ δόξη τὸ τοῦ χριστοῦ περιτίθησιν ὄνομα · οὕτως ἄρα τὸν Χριστὸν θεῖόν τι χρῆμα ἠπίστατο . ὁ δ’ αὐτό καὶ τὴν τοῦ Ἰησοῦ προσηγορίαν εὖ μάλα πνεύματι θείῳ προιδὼν πάλιν τινὸς ἐξαιρέτου προνομίας καὶ ταύτην ἀξιοῖ οὔποτε γοῦν πρότερον ἐκφωνηθὲν εἰς ἀνθρώπους , πρὶν ἢ Μωυσεῖ γνῶ · σθῆναι , τὸ τοῦ Ἰησοῦ πρόσρημα τούτῳ Μωυσῆς πρώτῳ καὶ μόνῳ περιτίθησιν , ὃν κατὰ τύπον αὗθις καὶ σύμβολον ἔγνω μετὰ τὴν αὐτοῦ τελευτὴν διαδεξόμενον τὴν κατὰ πάντων ἀρχήν . οὐ πρότερον γοῦν τὸν αὐτοῦ διάδοχον , τῆ τοῦ Ἰησοῦ κεχρημένον προσηγορίᾳ , ὀνόματι δὲ ἑτέρῳ τῷ Αὐσῆ , ὅπερ οἱ γεννήσαντες αὐτῷ τέθεινται , καλούμενον , Ἰησοῦν αὐτὸς ἀναγορεύει , γέρας ὥσπερ τίμιον , παντὸς πολὺ μεῖζον βασιλικοῦ διαδήματος , τοὔνομα αὐτῷ δωρούμενος , ὅτι δὴ καὶ αὐτὸς ὁ τοῦ Ναυῆ Ἰησοῦς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τὴν εἰκόνα ἔφερεν , τοῦ μόνου μετὰ Μωυσέα καὶ τὸ συμπέρασμα τῆς δι’ ἐκείνου παραδοθείσης συμβολικῆς λατρείας , τῆς ἀληθοῦς καὶ καθαρωτάτης εὐσεβείας τὴν ἀρχὴν διαδεξαμένου . καὶ Μωυσῆς μὲν ταύτῃ πῃ δυσὶ τοῖς κατ’ αὐτὸν ἀρετῇ καὶ δόξη παρὰ πάντα τὸν λαὸν προφέρουσιν ἀνθρώποις , τῷ μὲν ἀρχιερεῖ , τῷ δὲ μετ’ αὐτὸν ἡγησομένῳ , τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ προσηγορίαν ἐπὶ τιμῇ τῇ μεγίστῃ περιτέθειται . σαφῶς δὲ καὶ οἱ μετὰ ταῦτα προφῆται ὀνομαστὶ τὸν Χριστὸν προανεφώνουν , ὁμοῦ τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι κατ’ αὐτοῦ συσκευὴν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ , ὁμοῦ δὲ καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν δι’ αὐτοῦ κΛῆσιν προμαρτυρόμενοι , τοτὲ μὲν ὧδέ πως Ἱερεμίας λέγων “ πνεῦμα προσώπου ἡμῶν χριστὸς κύριος συνελήφθη ἐν ταῖς διαφθοραῖς αὐτῶν , οὗ εἴπομεν ἐν τῆ σκιᾷ αὐτοῦ ζησόμεθα ἐν τοῖς ἔθνεσιν,’ ’’ τοτὲ δὲ ἀμηχανῶν Δαυὶδ διὰ τούτων “ ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά ; παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς , καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό , κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ ” . οἷς ἑξῆς ἐπιλέγει ἐξ αὐτοῦ δὴ προσώπου τοῦ χριστοῦ “ κύριος εἶπεν πρός με ἴ’ υἱός μου εἶ αὖ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσίν ἀοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς . ’’ οὐ μόνους δὲ ἄρα τοὺς ἀρχιερωσύνῃ τετιμημένους , ἐλαίῳ σκευαστῷ τοῦ συμβόλου χριομένους ἕνεκα , τὸ τοῦ Χριστοῦ κατεκόσμει παρ’ Ἑβραίοις ὄνομα , ἀλλὰ καὶ τοὺς βασιλέας , οὓς καὶ αὐτοὺς νεύματι θείῳ προφῆται χρίοντες εἰκονικούς τινας Χριστοὺς ἀπειργάζοντο , ὅτι δὴ καὶ αὐτοὶ τῆς τοῦ μόνου καὶ ἀληθοῦς χριστοῦ , τοῦ κατὰ πάντων βασιλεύοντος θείου λόγου , βασιλικῆς καὶ ἀρχικῆς ἐξουσίας τοὺς τύπους δι’ ἑαυτῶν ἔφερον . ἤδη δὲ καὶ αὐτῶν τῶν προφητῶν τινὰς διὰ χρίσματος χριστοὺς ἐν τύπῳ γεγονέναι παρειλήφαμεν , ὡς τούτους ἅπαντας τὴν ἐπὶ τὸν ἀληθῆ Χριστόν , τὸν ἔνθεον καὶ οὐράνιον λόγον , ἀναφορὰν ἔχειν , μόνον ἀρχιερέα τῶν ὅλων καὶ μόνον ἁπάσης κτίσεως βασιλέα καὶ μόνον προφητῶν ἀρχιπροφήτην τοῦ πατρὸς τυγχάνοντα . τούτου δ’ ἀπόδειξις τὸ μηδένα πω τῶν πάλαι διὰ τοῦ συμβόλου κεχρισμένων , μήτε ἱερέων μήτε βασιλέων μήτε μὴν προφητῶν , τοσαύτην ἀρετῆς ἐνθέου δύναμιν κτήσασθαι , ὅσην ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ μόνος καὶ ἀληθινὸς χριστὸς ἐπιδέδεικται . οὐδείς γέ τοι ἐκείνων , καίπερ ἀξιώματι καὶ τιμὴ ἐπὶ πλείσταις ὅσαις γενεαῖς παρὰ τοῖς οἰκείοις διαλαμψάντων , τοὺς ὑπηκόους πώποτε ἐκ τῆς περὶ αὐτοὺς εἰκονικῆς τοῦ χριστοῦ προσρήσεως Χριστιανοὺς ἐπεφήμισεν · ἀλλ’ οὐδὲ σεβάσμιός τινι τούτων πρὸς τῶν ὑπηκόων ὑπῆρξε τιμή · ἀλλ’ οὐδὲ μετὰ τὴν τελευτὴν τοσαύτη διάθεσις , ὡς καὶ ὑπεραποθνῄσκειν ἑτοίμως ἔχειν τοῦ τιμωμένου · ἀλλ’ οὐδὲ πάντων τῶν ἀνὰ τὴν οἰκουμένην ἐθνῶν περί τινα τῶν τότε τοσαύτη γέγονε κίνησις , ἐπεὶ μηδὲ τοσοῦτον ἐν ἐκείνοις ἢ τοῦ συμβόλου δύναμις οἵα τε ἢν ἐνεργεῖν , ὅσον ἡ τῆς ἀληθείας παράστασις διὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐνδεικνυμένη · ὃς οὔτε σύμβοΛα καὶ τύπους ἀρχιερωσύνης παρά του λαβών , ἀλλ’ οὐδὲ γένος τὸ περὶ σῶμα ἐξ ἱερωμένῶν κατάγων , οὐδ’ ἀνδρῶν δορυφορίαις ἐπὶ βασιλείαν προαχθεὶς οὐδὲ μὴν προφήτης ὁμοίως τοῖς πάλαι γενόμενος , οὐδ’ ἀξίας ὅλως ἤ τινος παρὰ Ἰουδαίοις τυχὼν προεδρίας , ὅμως τοῖς πᾶσιν , εἰ καὶ μὴ τοῖς συμβόλοις , ἀλλ’ αὐτῇ γε τῇ ἀληθείᾳ παρὰ τοῦ πατρὸς κεκόσμητο , οὐχ ὁμοίων δ’ οὗν οἷς προειρήκαμεν , τυχών , πάντων ἐκείνων καὶ Χριστὸς μᾶλλον ἀνηγόρευται , καὶ ὡς ἂν μόνος καὶ ἀληθὴς αὐτὸς ὢν ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ , χριστιανῶν τὸν πάντα κόσμον , τῆς ὄντως σεμνῆς καὶ ἱερᾶς αὐτοῦ προσηγορίας , κατέπλησεν , οὐκέτι τύπους οὐδὲ εἰκόνας , ἀλλ’ αὐτὰς γυμνὰς ἀρετὰς καὶ βίον οὐράνιον αὐτοῖς ἀληθείας δόγμασιν τοῖς θιασώταις παραδούς , τό τε χρῖσμα , οὐ τὸ διὰ σωμάτων σκευαστόν , ἀλλ’ αὐτὸ δὴ πνεύματι θείῳ τὸ θεοπρεπές , μετοχὴ τῆς ἀγεννήτου καὶ πατρικῆς θεότητος ἀπειλήφει · ὃ καὶ αὐτὸ πάλιν Ἡσαΐας διδάσκει , ὡς ἂν ἐξ αὐτοῦ ὧδέ πως ἀναβοῶν τοῦ Χριστοῦ “ πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέν με · εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκεν με , κήρυξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν . ” καἰ οὐ μόνος γε Ἡσαΐας , ἀλλὰ καὶ Δαυὶδ εἰς τὸ αὐτοῦ πρόσωπον ἀναφωνεῖ λέγων “ ὁ θρόνος ἀοῦ , ὁ θεός , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος · ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου . ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν · διὰ τοῦτο ἔχρισέν ἄε ὁ θεός , ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου ’’ · ἐν οἷς ὁ λόγος ἐν μὲν τῷ πρώτῳ στίχῳ θεὸν αὐτὸν ἐπιφημίζει , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σκήπτρῳ βασιλικῷ τιμᾷ , εἶθ’ ἑξῆς ὑποβὰς μετὰ τὴν ἔνθεον καὶ βασιΛικὴν δύναμιν τρίτη τάξει Χριστὸν αὐτὸν γεγονότα , ἐλαίῳ οὐ τῷ ἐξ ὕλης σωμάτων , ἀλλὰ τῷ ἐνθέῳ τῆς ἀγαλλιάσεως ἠλειμμένον , παρίστησιν · παρ’ ὃ καὶ τὸ ἐξαίρετον αὐτοῦ καὶ πολὺ κρεῖττον καὶ διάφορον τῶν πάλαι διὰ τῶν εἰκόνων σωματικώτερον κεχρισμένων ὑποσημαίνει . καὶ ἀλλαχοῦ δὲ ὁ αὐτὸς ὧδέ πως τὰ περὶ αὐτοῦ δηλοῖ λέγων ἴ’ εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου · ‘ κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου,’ ’’ καὶ “ ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε . ὤμοσεν κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται · σὺ εἶ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ . ” οὗτος δὲ εἰσάγεται ἐν τοῖς ἱεροῖς λόγοις ὁ Μελχισεδὲκ ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου , οὐκ ἐν σκευαστῷ τινι χρίσματι ἀναδεδειγμένος , ἀλλ’ οὐδὲ διαδοχῇ γένους προσήκων τῆ καθ’ Ἑβραίους ἱερωσύνη · δι’ ὃ κατὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὴν τῶν ἄλλων σύμβολα καὶ τύπους ἀνειληφότων χριστὸς καὶ ἱερεὺς μεθ’ ὅρκου παραλήψεως ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἀνηγόρευται . ὅθεν οὐδὲ σωματικῶς παρὰ Ἰουδαίοις χρισθέντα αὐτὸν ἢ ἰατορίᾳ παραδίδωσιν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐκ φυλῆς τῶν ἱερωμένων γενόμενον , ἐξ αὐτοῦ δὲ θεοῦ πρὸ ἑωσφόρου μέν , τοῦτ᾿ ἐστὶν πρὸ τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως , οὐσιωμένον , ἀθάνατον δὲ καὶ ἀγήρω τὴν ἱερωσύνην εἰς τὸν ἄπειρον αἰῶνα διακατέχοντα . τῆς δ’ εἰς αὐτὸν γενομένης ἀσωμάτου καὶ ἐνθέου χρίσεως μέγα καὶ ἐναργὲς τεκμήριον τὸ μόνον αὐτὸν ἐξ ἁπάντων τῶν πώποτε εἰς ἔτι καὶ νῦν παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις καθ’ ὅλου τοῦ κόσμου Χριστὸν ἐπιφημίζεσθαι ὁμοΛογεῖσθαί τε καὶ μαρτυρεῖσθαι πρὸς ἁπάντων ἐπὶ τῇ προσηγορίᾳ παρά τε Ἕλλησι καὶ βαρβάροις μνημονεύεσθαι , καὶ εἰς ἔτι νῦν παρὰ τοῖς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην αὐτοῦ θιασώταις τιμᾶσθαι μὲν ὡς βασιλέα , θαυμάζεσθαι δὲ ὑπὲρ προφήτην , δοξάζεσθαί τε ὡς ἀληθῆ καὶ μόνον θεοῦ ἀρχιερέα , καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις , οἷα θεοῦ λόγον προόντα καὶ πρὸ αἰώνων ἁπάντων οὐσιωμένον τήν τε σεβάσμιον τιμὴν παρὰ τοῦ πατρὸς ὑπειληφότα , καὶ προσκυνεῖσθαι ὡς θεόν · τό γε μὴν πάντων παραδοξότατον , ὅτι μὴ φωναῖς αὐτὸ μόνον καὶ ῥημάτων ψόφοις αὐτὸν γεραίρομεν οἱ καθωσιωμένοι αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ πάση διαθέσει ψυχῆς , ὡς καὶ αὐτῆς προτιμᾶν τῆς ἑαυτῶν ζωῆς τὴν εἰς αὐτὸν μαρτυρίαν .
Lemmas: ΙΙΙ . ὅτι2 δέ καί αὐτός ὄνομα ὁ τε Ἰησοῦς καί δή καί ὁ Χριστός παρά αὐτός ὁ πάλαι θεοφιλής προφήτης τιμάω , ἤδη καιρός ἀποδείκνυμι . σεπτός ὡς ἐν μάλιστα καί ἔνδοξος ὁ Χριστός ὄνομα πρῶτος αὐτός γνωρίζω Μωυσῆς τύπος οὐράνιος καί σύμβολον μυστηριώδης τε εἰκών ἀκόλουθος χρησμός φημί αὐτός “ ὁράω , ποιέω πᾶς καὶ ’τον τύπος ’τον δείκνυμι σύ εἰμί ὁ ὄρος ” παραδίδωμι , ἀρχιερεύς θεός , ὡς ἐν-εἰμί μάλιστα δυνατός ἄνθρωπος , ἐπιφημίζω , οὗτος Χριστός ἀναγορεύω , καί οὗτος γε ὁ καὶ ὁ ἀρχιερωσύνη ἄξιος , πᾶς ὑπερβάλλω παρά αὐτός ὁ ἐν ἄνθρωπος προεδρία , ἐπί τιμή καί δόξα ὁ ὁ χριστός περιτίθημι ὄνομα · οὕτως ἄρα ὁ Χριστός θεῖος1 τίς χρῆμα ἐπίσταμαι . ὁ δέ αὐτός καί ὁ ὁ Ἰησοῦς προσηγορία εὕω μάλα πνεῦμα θεῖον προοράω πάλιν τις ἐξαίρετος προνομία καί οὗτος ἀξιόω οὔποτε γοῦν πρότερος ἐκφωνέω εἰς ἄνθρωπος , πρίν ἢ Μωυσῆς γιγνώσκω · ἵημι , ὁ ὁ Ἰησοῦς πρόσρημα οὗτος Μωυσῆς πρῶτος καί μόνος περιτίθημι , ὅς κατά τύπος αὖθις καί σύμβολον γιγνώσκω μετά ὁ αὐτός τελευτή διαδέχομαι ὁ κατά πᾶς ἀρχή . οὖον πρότερος γοῦν ὁ αὐτός διάδοχος , τῆ ὁ Ἰησοῦς χράομαι προσηγορία , ὄνομα δέ ἕτερος ὁ ἰαύω , ὅσπερ ὁ γεννάω αὐτός τίθημι , καλέω , Ἰησοῦς αὐτός ἀναγορεύω , γέρας ὥσπερ τίμιος , πᾶς πολύς μείζων βασιλικός διάδημα , ὄνομα αὐτός δωρέω , ὅτι δή καί αὐτός ὁ ὁ Ναυῆ Ἰησοῦς ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ εἰκών φέρω , ὁ μόνος μετά Μωϋσῆς καί ὁ συμπέρασμα ὁ διά ἐκεῖνος παραδίδωμι συμβολικός λατρεία , ὁ ἀληθής καί καθαρός εὐσέβεια ὁ ἀρχή διαδέχομαι . καί Μωυσῆς μέν οὗτος πῃ δύο ὁ κατά αὐτός ἀρετή καί δόξα παρά πᾶς ὁ λαός προφέρω ἄνθρωπος , ὁ μέν ἀρχιερεύς , ὁ δέ μετά αὐτός ἡγέομαι , ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς χριστός προσηγορία ἐπί τιμή ὁ μέγας περιτίθημι . σαφῶς δέ καί ὁ μετά οὗτος προφήτης ὀνομαστί ὁ Χριστός προαναφωνέω , ὁμοῦ ὁ μέλλω εἰμί κατά αὐτός συσκευή ὁ Ἰουδαῖος λαός , ὁμοῦ δέ καί ὁ ὁ ἔθνος διά αὐτός κλῆσις προμαρτύρομαι , τοτέ μέν ὧδε πως Ἱερεμίας λέγω “ πνεῦμα πρόσωπον ἐγώ χριστός κύριος συλλαμβάνω ἐν ὁ διαφθορά αὐτός , ὅς εἶπον ἐν τῆ σκιά αὐτός ζῶ ἐν ὁ εἶμι ’’ τοτέ δέ ἀμηχανέω Δαυίδ διά οὗτος “ ἵνα τίς φρυάσσω ἔθνος καί λαός μελετάω κενός ; παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ , καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός , κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός ” . ὅς ἑξῆς ἐπιλέγω ἐκ αὐτός δή πρόσωπον ὁ χριστός “ κύριος εἶπον πρός ἐγώ εἷς υἱός ἐγώ εἰμί αὖος , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις άου ὁ πέρας ὁ γῆ . ’’ οὖον μόνος δέ ἄρα ὁ ἀρχιερωσύνη τιμάω , ἔλαιον σκευαστός ὁ σύμβολον χράω ἕνεκα , ὁ ὁ Χριστός κατακοσμέω παρά Ἑβραῖος ὄνομα , ἀλλά καί ὁ βασιλεύς , ὅς καί αὐτός νεῦμα θεῖον προφήτης χρίω εἰκονικός τις Χριστός ἀπεργάζομαι , ὅτι δή καί αὐτός ὁ ὁ μόνος καί ἀληθής χριστός , ὁ κατά πᾶς βασιλεύω θεῖον λόγος , βασιλικός καί ἀρχικός ἐξουσία ὁ τύπος διά ἑαυτοῦ φέρω . ἤδη δέ καί αὐτός ὁ προφήτης τις διά χρῖσμα χριστός ἐν τύπος γίγνομαι παραλαμβάνω , ὡς οὗτος ἅπας ὁ ἐπί ὁ ἀληθής Χριστός , ὁ ἔνθεος καί οὐράνιος λόγος , ἀναφορά ἔχω , μόνος ἀρχιερεύς ὁ ὅλος καί μόνος ἅπας κτίσις βασιλεύς καί μόνος προφήτης ἀρχιπροφήτης ὁ πατήρ τυγχάνω . οὗτος δέ ἀπόδειξις ὁ μηδείς πω ὁ πάλαι διά ὁ σύμβολον χρίω , μήτε ἱερός μήτε βασιλεύς μήτε μήv προφήτης , τοσοῦτος ἀρετή ἔνθεος δύναμις κτάομαι , ὅσος ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ μόνος καί ἀληθινός χριστός ἐπιδείκνυμι . οὐδείς γε ὅς ἐκεῖνος , καίπερ ἀξίωμα καί τιμή ἐπί πλεῖστος ὅσος γενεά παρά ὁ οἰκέω διαλάμπω , ὁ ὑπήκοος πώποτε ἐκ ὁ περί αὐτός εἰκονικός ὁ χριστός πρόσρησις Χριστιανός ἐπιφημίζω · ἀλλά οὐδέ Σεβάσμιος τις οὗτος πρός ὁ ὑπήκοος ὑπάρχω τιμή · ἀλλά οὐδέ μετά ὁ τελευτή τοσοῦτος διάθεσις , ὡς καί ὑπεραποθνῄσκω ἑτοίμως ἔχω ὁ τιμάω · ἀλλά οὐδέ πᾶς ὁ ἀνά ὁ οἰκέω ἔθνος περί τις ὁ τότε τοσοῦτος γίγνομαι κίνησις , ἐπεί μηδέ τοσοῦτος ἐν ἐκεῖνος ἢ ὁ σύμβολον δύναμις οἷος τε εἄν ἐνεργέω , ὅσος ὁ ὁ ἀλήθεια παράστασις διά ὁ σωτήρ ἐγώ ἐνδείκνυμι · ὅς οὔτε σύμβολον καί τύπος ἀρχιερωσύνη παρά ὁ λαμβάνω , ἀλλά οὐδέ γένος ὁ περί σῶμα ἐκ ιερωμένος κατάγω , οὐδέ ἀνήρ δορυφορία ἐπί βασίλειος προάγω οὐδέ μήv προφήτης ὁμοίως ὁ πάλαι γίγνομαι , οὐδέ ἄξιος ὅλως ἤ τις παρά Ἰουδαῖος τυγχάνω προεδρία , ὅμως ὁ πᾶς , εἰμί καί μή ὁ σύμβολον , ἀλλά αὐτός γε ὁ ἀλήθεια παρά ὁ πατήρ κοσμέω , οὐ ὅμοιος δέ ἐν ὅς προαγορεύω , τυγχάνω , πᾶς ἐκεῖνος καί Χριστός μᾶλλον ἀναγορεύω , καί ὡς εἄν μόνος καί ἀληθής αὐτός εἰμί ὁ χριστός ὁ θεός , Χριστιανός ὁ πᾶς κόσμος , ὁ εἰμί σεμνός καί ἱερός αὐτός προσηγορία , καταπίμπλημι , οὐκέτι τύπος οὐδέ εἰκών , ἀλλά αὐτός γυμνάς ἀρετή καί βίος οὐράνιος αὐτός ἀλήθεια δόγμα ὁ θιασώτης παραδίδωμι , ὁ τε χρῖσμα , οὖον ὁ διά σῶμα σκευαστός , ἀλλά αὐτός δή πνεῦμα θεῖον ὁ θεοπρεπής , μετοχή ὁ ἀγέννητος καί πατρικός θεότης ἀπολαμβάνω · ὅς καί αὐτός πάλιν Ἠσαΐας διδάσκω , ὡς εἄν ἐκ αὐτός ὧδε πως ἀναβοάω ὁ Χριστός “ πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ · εὐαγγελίζω πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ , κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις καί τυφλός ἀνάβλεψις . ” καίω οὖον μόνος γε Ἠσαΐας , ἀλλά καί Δαυίδ εἰς ὁ αὐτός πρόσωπον ἀναφωνέω λέγω “ ὁ θρόνος άου , ὁ θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών · ῥάβδος εὐθύτης ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ . ἀγαπάω δικαιοσύνη καί μισέω ἀνομία · διά οὗτος χρίω ἀεί ὁ θεός , ὁ θεός σύ ἔλαιον ἀγαλλίασις παρά ὁ μέτοχος σύ ’’ · ἐν ὅς ὁ λόγος ἐν μέν ὁ πρῶτος στίχος θεός αὐτός ἐπιφημίζω , ἐν δέ ὁ δύο σκῆπτρον βασιλικός τιμάω , εἶτα ἑξῆς ὑποβαίνω μετά ὁ ἔνθεος καί βασιλικός δύναμις τρίτος τάξις Χριστός αὐτός γίγνομαι , ἔλαιον οὖον ὁ ἐκ ὕλη σῶμα , ἀλλά ὁ ἔνθεος ὁ ἀγαλλίασις ἠίπω , παρίστημι · παρά ὅς καί ὁ ἐξαίρω αὐτός καί πολύς ἀγαθός καί διάφορος ὁ πάλαι διά ὁ εἰκών σωματικός χρίω ὑποσημαίνω . καί ἀλλαχοῦ δέ ὁ αὐτός ὧδε πως ὁ περί αὐτός δηλόω λέγω εἷς εἶπον ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ · ‘ κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σου ’’ καί “ ἐκ γαστήρ πρό Ἑωσφόρος γεννάω σύ . ὄμνυμι κύριος καί οὖον μεταμέλομαι · σύ εἰμί ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . ” οὗτος δέ εἰσάγω ἐν ὁ ἱερός λόγος ὁ Μελχισεδέκ ἱερεύς ὁ θεός ὁ ὕψιστος , οὐ ἐν σκευαστός τις χρῖσμα ἀναδείκνυμι , ἀλλά οὐδέ διαδοχή γένος προσήκω τῆ κατά Ἑβραῖος ἱερωσύνη · διά ὅς κατά ὁ αὐτός τάξις , ἀλλά οὖον κατά ὁ ὁ ἄλλος σύμβολον καί τύπος ἀναλαμβάνω χριστός καί ἱερεύς μετά Ὅρκος παράληψις ὁ σωτήρ ἐγώ ἀναγορεύω . ὅθεν οὐδέ σωματικός παρά Ἰουδαῖος χρίω αὐτός ἢ ἰατορία παραδίδωμι , ἀλλά οὐδέ ἐκ Φυλή ὁ ἱερόω γίγνομαι , ἐκ αὐτός δέ θεός πρό Ἑωσφόρος μέν , οὗτος εἰμί πρό ὁ ὁ κόσμος σύστασις , οὐσιόω , ἀθάνατος δέ καί ἀγήραος ὁ ἱερωσύνη εἰς ὁ ἤπειρος αἰών διακατέχω . ὁ δέ εἰς αὐτός γίγνομαι ἀσώματος καί ἔνθεος χρῖσις μέγας καί ἐναργής τεκμήριον ὁ μόνος αὐτός ἐκ ἅπας ὁ πώποτε εἰς ἔτι καί νῦν παρά πᾶς ἄνθρωπος κατά ὅλος ὁ κόσμος Χριστός ἐπιφημίζω ὁμολογέω τε καί μαρτυρέω πρός ἅπας ἐπί ὁ προσηγορία παρά τε Ἕλλην καί βάρβαρος μνημονεύω , καί εἰς ἔτι νῦν παρά ὁ ἀνά ὁ οἰκέω αὐτός θιασώτης τιμάω μέν ὡς βασιλεύς , θαυμάζω δέ ὑπέρ προφήτης , δοξάζω τε ὡς ἀληθής καί μόνος θεός ἀρχιερεύς , καί ἐπί πᾶς οὗτος , οἷος θεός λόγος προέρχομαι καί πρό αἰών ἅπας οὐσιόω ὁ τε σεβάσμιος τιμή παρά ὁ πατήρ ὑπολαμβάνω , καί προσκυνέω ὡς θεός · ὁ γε μήv πᾶς παράδοξος , ὅτι μή φωνή αὐτός μόνος καί ῥῆμα ψόφος αὐτός γεραίρω ὁ καθοσιόομαι αὐτός , ἀλλά καί πᾶς διάθεσις Ψυχή , ὡς καί αὐτός προτιμάω ὁ ἑαυτοῦ ζωή ὁ εἰς αὐτός μαρτυρία .