eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 1.5
V . Φέρε δὲ ἤδη , μετὰ τὴν δέουσαν προκατασκε τῆς προτεθείσης ἡμῖν ἐκκλησιαστικῆς ἰατορίας λοιπὸν ἀπὸ τῆς ἐνσάρκου τοῦ σωτῆρος ἡ ἐπιφανείας οἷά τινος ὁδοιπορίας ἐφαψώμεθα , τοῦ λόγου πατέρα θεὸν καὶ τὸν δηλούμενον αὐ Ἰησοῦν χριστὸν τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν , οὐράνιον τοῦ θεοῦ λόγον , βοηθὸν ἡμῖν καὶ αυνε τῆς κατὰ τὴν διήγησιν ἀληθείας ἐπικαλεσάμε ἢν δὴ οὗν τοῦτο δεύτερον καὶ τεσσαρακοστὸν ἔ τῆς Αὐγούστου βασιΛείας , Αἰγύπτου δ’ ὑποτα καὶ τελευτῆς Ἀντωνίου καὶ Κλεοπάτρας , εἰς ὑστάτην ἡ κατ’ Αἴγυπτον τῶν Πτολεμαίων λῆξε δυναστεία , ὄγδοον ἔτος καὶ εἰκοστόν , ὀπὴν ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ χριστὸς τῆς τότε πρώτης ἀπογραφῆς , ἡγεμονεύο Κυρινίου τῆς Συρίας , ἀκολούθως ταῖς περὶ αὐ προφητείαις ἐν Βηθλεὲμ γεννᾶται τῆς Ἰουδα ταύτης δὲ τῆς κατὰ Κυρίνιον ἀπογραφῆς τῶν παρ’ Ἑβραίοις ἐπισημότατος ἱστορικῶν Φ ὑίος Ἰώσηπος μνημονεύει , καὶ ἄλλην ἐπισυνά ἱστορίαν περὶ τῆς τῶν Γαλιλαίων κατὰ αὐτοὺς ἐπιφυείσης χρόνους αἱρέσεως , ἧς καὶ ἡμῖν ὁ Λουκᾶς ἐν ταῖς Πράξεσιν μνήμην ὧδέ λέγων πεποίηται “ μετὰ τοῦτον ἀνέστη Ἴου ὁ Γαλιλαῖος ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἀπογραφῆς , καἰ ἀπέστησε λαὸν ὀπίσω αὐτοῦ · κἀκεῖνος ἀπώλετο , καὶ πάντες δάοι ἐπείσθησαν αὐτῷ , διεσκορπίσθησαν . ” τούτοις δ οὖν καὶ ὁ δεδηλωμένος ἐν ὀκτωκαιδεκάτῳ τῆς Ἀρχαιολογίας συνᾴδων ταῦτα παρατίθεται κατὰ λέξιν · “ Κυρίνιος δὲ τῶν εἰς τὴν βουλὴν συναγομένων , ἀνὴρ τάς τε ἄλλας ἀρχὰς ἐπιτετελεκὼς καὶ διὰ πασῶν ὁδεύσας ὕπατος γενέσθαι τά τε ἄλλα ἀξιώματι μέγας , σὺν ὀλίγοις ἐπὶ Συρίας παρῆν , ὑπὸ Καίσαρος δικαιοδότης τοῦ ἔθνους ἀπεσταλμένος καὶ τιμητὴς τῶν οὐσιῶν γενησόμενος . ” καὶ μετὰ βραχέα φησίν · “ Ἰούδας Γαυλανίτης ἀνὴρ ἐκ πόλεως ὄνομα Γαμαλά , Σάδδοκον Φαρισαῖον προσλαβόμενος , ἠπείγετο ἐπὶ ἀποστάσει , τήν τε ἀποτίμησιν οὐδὲν ἄλλο ἢ ἄντικρυς δουλείαν ἐπιφέρειν λέγοντες καὶ τῆς ἐλευθερίας ἐπ᾿ ἀντιλήψει παρακαλοῦντες τὸ ἔθνος . ” καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ δὲ τῶν ἱστοριῶν τοῦ Ἱουδαϊκοῦ πολέμου περὶ τοῦ αὐτοῦ ταῦτα γράφει · “ ἐπὶ τούτου τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος Ἰούδας ὄνομα εἰς ἀποστασίαν ἐνῆγε τοὺς ἐπιχωρίους , κακίζων εἰ φόρον τε ῾Ρωμαίοις τελεῖν ὑπομενοῦσιν καὶ μετὰ τὸν θεὸν οἴσουσι θνητοὺς δεσπότας . ” ταῦτα ὁ Ἰώσηπος .
Lemmas: V . φέρω δέ ἤδη , μετά ὁ δήω προκατασκε ὁ προτίθημι ἐγώ ἐκκλησιαστικός ἰατορία λοιπός ἀπό ὁ ἔνσαρκος ὁ σωτήρ ὁ ἐπιφάνεια οἷος τις ὁδοιπορία ἐφάπτω , ὁ λόγος πατήρ θεός καί ὁ δηλέομαι αὖος Ἰησοῦς χριστός ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ , οὐράνιος ὁ θεός λόγος , βοηθός ἐγώ καί αυνε ὁ κατά ὁ διήγησις ἀλήθεια ἐπικαλέω εἄν δή ἐν οὗτος δύο καί τεσσαρακοστός ἔ ὁ Αὔγουστος βασίλεια , Αἴγυπτος δέ ὑποτείνω καί τελευτή Ἀντώνιος καί Κλεοπάτρα , εἰς ὕστερος ὁ κατά Αἴγυπτος ὁ Πτολεμαῖος λήγω δυναστεία , ὄγδοος ἔτος καί εἰκοστός , ὀπή ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ χριστός ὁ τότε πρῶτος ἀπογραφεύς , ἡγεμονεύω Κυρίνιος ὁ Συρία , ἀκόλουθος ὁ περί αὖος προφητεία ἐν Βηθλεέμ γεννάω ὁ Ἰουδά οὗτος δέ ὁ κατά Κυρίνιος ἀπογραφεύς ὁ παρά Ἑβραῖος ἐπίσημος ἱστορικός Φ υἱός Ἰώσηπος μνημονεύω , καί ἄλλος πίσυνος ἱστορία περί ὁ ὁ Γαλιλαῖος κατά αὐτός ἐπιφύω χρόνος αἵρεσις , ὅς καί ἐγώ ὁ Λουκᾶς ἐν ὁ Πρᾶξις μνήμη ὧδε λέγω ποιέω “ μετά οὗτος ἀνίστημι Ἴος ὁ Γαλιλαῖος ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἀπογραφεύς , καίω ἀφίστημι λαός ὀπίσω αὐτός · ἐκεῖνος ἀπόλλυμι , καί πᾶς Δάοι πείθω αὐτός , διασκορπίζω . ” οὗτος δ οὖν καί ὁ δηλόω ἐν ὀκτωκαιδέκατος ὁ ἀρχαιολογία συνᾴδω οὗτος παρατίθημι κατά λέξις · “ Κυρίνιος δέ ὁ εἰς ὁ βουλή συνάγω , ἀνήρ ὁ τε ἄλλος ἀρχή ἐπιτελέω καί διά πᾶς ὁδεύω ὕπατος γίγνομαι ὁ τε ἄλλος ἀξίωμα μέγας , σύν ὀλίγος ἐπί Συρία πάρειμι , ὑπό Καῖσαρ δικαιοδότης ὁ ἔθνος ἀποστέλλω καί τιμητής ὁ οὐσία γίγνομαι . ” καί μετά βραχύς φημί · “ Ἰούδας Γαυλανίτης ἀνήρ ἐκ πόλις ὄνομα Γάμαλα , Σάδδωκος Φαρισαῖος προσλαμβάνω , ἐπείγω ἐπί ἀπόστασις , ὁ τε ἀποτίμησις οὐδείς ἄλλος ἢ ἄντικρυς δουλεία ἐπιφέρω λέγω καί ὁ ἐλευθερία ἐπί ἀντίληψις παρακαλέω ὁ ἔθνος . ” καί ἐν ὁ δύο δέ ὁ ἱστορία ὁ ιουδαϊκός πόλεμος περί ὁ αὐτός οὗτος γράφω · “ ἐπί οὗτος τις ἀνήρ Γαλιλαῖος Ἰούδας ὄνομα εἰς ἀποστασία ἐνάγω ὁ ἐπιχώριος , κακίζω εἰμί φόρος τε Ῥωμαῖος τελέω ὑπομένω καί μετά ὁ θεός φέρω θνητός δεσπότης . ” οὗτος ὁ Ἰώσηπος .