eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 3.20
XX . “ ἔτι δὲ περιῆσαν οἱ ἀπὸ γένους τοῦ κυρίου υἱωνοὶ Ἰούδα τοῦ κατὰ σάρκα λεγομένου αὐτοῦ ἀδελφοῦ · οὓς ἐδηλατόρευσαν 1 ὡς ἐκ γόους ὄντας Δαυίδ . τούτους ὁ ἠουοκᾶτος ἤγαγεν πρὸς Δομετιανὸν Καίσαρα . ἐφοβεῖτο γὰρ τὴν πάρου · αἶαν τοῦ χριστοῦ ὡς καὶ Ἡρῴδης . καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς εἰ ἐκ Δαυίδ εἰσιν , καὶ ὡμολόγησαν . τότε ἠρώτησεν αὐτοὺς πόσας κτήσεις ἔχουσιν ἢ πόσων χρημάτων κυριεύουσιν . οἱ δὲ εἶπαν ἀμφοτέροις ἐννακισχίλια δηνάρια ὑπάρχειν αὐτοῖς μόνα , ἑκάστῳ αὐτῶν ἀνήκοντος τοῦ ἡμίσεος , καὶ ταῦτα οὐκ ἐν ἀργυρίοις ἔφασκον ἔχειν , ἀλλ’ ἐν διατιμήσει γῆς πλέθρων ’λθ’ μόνων , ἐξ ὧν καὶ τοὺς φόρους ἀναφέρειν καὶ αὐτοὺς αὐτουργοῦντας διατρέφέφεσθαι.”1 εἶτα δὲ καὶ τὰς χεῖρας τὰς ἑαυτῶν ἐπιδεικνύναι , μαρτύριον τῆς αὐτουργίας τὴν τοῦ σώματος σκληρίαν καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς συνεχοῦς ἐργασίας ἐναποτυπωθέντας ἐπὶ τῶν ἰδίων χειρῶν τύλους παριστάντας . ἐρωτηθέντας δὲ περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ὁποία τις εἴη καὶ ποῖ καὶ πότε φανησομένη , λόγον δοῦναι ὡς οὐ κοσμικὴ μὲν οὐδ’ ἐπίγειος , ἐπουράνιος δὲ καὶ ἀγγελικὴ τυγχάνοι , ἐπὶ συντελεία τοῦ αἰῶνος γενησομένη ὁπηνίκα ἐλθὼν ἐν δόξῃ κρινεῖ ζῶντας καὶ νέκρους καὶ ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ · ἐφ’ οἷς μηδὲν αὐτῶν κατεγνωκότα τὸν Δομετιανόν , ἀλλὰ καὶ ὡς εὐτελῶν καταφρονήσαντα , ἐλευθέρους μὲν αὐτοὺς ἀνεῖναι , καταπαῦσαι δὲ διὰ προστάγματος τὸν κατὰ τῆς ἐκκλησίας διωγμόν . 2 τοὺς δὲ ἀπολυθέντας ηγήσασθαι τῶν ἐκκλησιῶν , ὡς ἂν δὴ μάρτυρας ὁμοῦ καὶ ἀπὸ γένους ὄντας τοῦ κυρίου , γενομένης τε εἰρήνης μέχρι Τραϊανοῦ παραμεῖναι αὐτοὺς τῷ βίῳ . ταῦτα μὲν ὁ Ἡγήσιππος · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὁ Τερτυλλιανὸς τοῦ Δομετιανοῦ τοιαύτην πεποίηται μνήμην “ πεπειράκει ποτὲ καὶ Δομετιανὸς ταὐτὸ ποιεῖν ἐκείνῳ , μέρος ὢν τῆς Νέρωνος ὠμότητος . ἀλλ’ , οἶμαι , ἅτε ἔχων τι συνέσεως , τάχιστα ἐπαύσατο , ἀνακαλεσάμενος καὶ οὓς ἐξηλάκει . ” Μετὰ δὲ τὸν Δομετιανὸν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν κρατήσαντα Νερούα τὴν ἀρχὴν διαδεξαμένου , καθαιρεθῆναι μὲν τὰς Δομετιανοῦ τιμάς , ἐπανελθεῖν δ’ ἐπὶ τὰ οἰκεῖα μετὰ τοῦ καὶ τὰς οὐσίας ἀπολαβεῖν τοὺς ἀδίκως ἐξεληλαμένους ἡ Ῥωμαίων σύγκλητος βουλὴ ψηφίζεται · ἱστοροῦσιν οἱ γραφῆ τὰ κατὰ τοὺς χρόνους παραδόντες . τότε δὴ οὖν καὶ τὸν ἀπόστολον Ἰωάννην ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν νῆσον φυγῆς τὴν ἐπὶ τῆς Ἐφέσου διατριβὴν ἀπειληφέναι ὁ τῶν παρ’ ἡμῖν ἀρχαίων παραδίδωσι λόγος .
Lemmas: XX . “ ἔτι δέ περίειμι ὁ ἀπό γένος ὁ κύριος υἱωνός Ἰούδας ὁ κατά σάρξ λέγω αὐτός ἀδελφός · ὅς εδηλατορεω 1 ὡς ἐκ γόος εἰμί Δαυίδ . οὗτος ὁ ἠουοκᾶτος ἄγω πρός Δομετιανός Καῖσαρ . φοβέω γάρ ὁ πάρειμι · Αἶα ὁ χριστός ὡς καί Ἡρῴδης . καί ἐπερωτάω αὐτός εἰμί ἐκ Δαυίδ εἰμί , καί ὁμολογέω . τότε ἐρωτάω αὐτός πόσος κτήσεις ἔχω ἢ πόσος χρῆμα κυριεύω . ὁ δέ εἶπον ἀμφότερος ἐνακισχίλιοι δηνάριον ὑπάρχω αὐτός μόνος , ἕκαστος αὐτός ἀνήκω ὁ ἥμισυς , καί οὗτος οὐ ἐν ἀργύριον φάσκω ἔχω , ἀλλά ἐν διατίμησις γῆ πλέθρον ἔρχομαι μόνος , ἐκ ὅς καί ὁ φόρος ἀναφέρω καί αὐτός αὐτουργέω διατρέφω εἶτα δέ καί ὁ χείρ ὁ ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι , μαρτύριον ὁ αὐτουργία ὁ ὁ σῶμα σκληρία καί ὁ ἀπό ὁ συνεχής ἐργασία ἐναποτυπόομαι ἐπί ὁ ἴδιος χείρ Τύλος παρίστημι . ἐρωτάω δέ περί ὁ Χριστός καί ὁ βασίλεια αὐτός ὁποῖος τις εἰμί καί ποῖ καί πότε φαίνω , λόγος δίδωμι ὡς οὖον κοσμικός μέν οὐδέ ἐπίγειος , ἐπουράνιος δέ καί ἀγγελικός τυγχάνω , ἐπί συντέλεια ὁ αἰών γίγνομαι ὁπηνίκα ἔρχομαι ἐν δόξα κρίνω ζῶ καί νεκρός καί πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός · ἐπί ὅς μηδείς αὐτός καταγιγνώσκω ὁ Δομετιανός , ἀλλά καί ὡς εὐτελής καταφρονέω , ἐλεύθερος μέν αὐτός ἀνίημι , καταπαύω δέ διά πρόσταγμα ὁ κατά ὁ ἐκκλησία διωγμός . 2 ὁ δέ ἀπολύω ἡγέομαι ὁ ἐκκλησία , ὡς εἄν δή μάρτυς ὁμοῦ καί ἀπό γένος εἰμί ὁ κύριος , γίγνομαι τε εἰρήνη μέχρι Τραϊανός παραμένω αὐτός ὁ βίος . οὗτος μέν ὁ Ἡγήσιππος · οὖον μήv ἀλλά καί ὁ Τερτυλλιανός ὁ Δομετιανός τοιοῦτος ποιέω μνήμη “ πειράζω ποτέ καί Δομετιανός αὐτός ποιέω ἐκεῖνος , μέρος εἰμί ὁ Νέρων ὠμότης . ἀλλά , οἴομαι , ἅτε ἔχω τίς σύνεσις , ταχύς παύω , ἀνακαλέω καί ὅς ἐξελαύνω . ” μετά δέ ὁ Δομετιανός πεντεκαίδεκα ἔτος κρατέω Νερούα ὁ ἀρχή διαδέχομαι , καθαιρέω μέν ὁ Δομετιανός τιμή , ἐπανέρχομαι δέ ἐπί ὁ οἰκεῖος μετά ὁ καί ὁ οὐσία ἀπολαμβάνω ὁ ἄδικος ἐξελαύνω ὁ Ῥωμαῖος σύγκλητος βουλή ψηφίζω · ἱστορέω ὁ γραφεύς ὁ κατά ὁ χρόνος παραδίδωμι . τότε δή οὖν καί ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης ἀπό ὁ κατά ὁ νῆσος φυγή ὁ ἐπί ὁ Ἔφεσος διατριβή ἀπολαμβάνω ὁ ὁ παρά ἐγώ ἀρχαῖος παραδίδωμι λόγος .