eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 3.32
ΧΧΧΙΙ . Μετὰ Νέρωνα καὶ Δομετιανὸν κατὰ τοῦτον οὗ νῦν τοὺς χρόνους ἐξετάζομεν , μερικῶς καὶ κατὰ πόλεις ἐξ ἐπαναστάσεως δήμων τὸν καθ’ ἡμῶν κατέχει λόγος ἀνακινηθῆναι διωγμόν · ἐν ᾧ Συμεῶνα τὸν τοῦ Κλωπᾶ , ὃν δεύτερον καταστῆναι τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας ἐπίσκοπον ἐδηλώσαμεν , μαρτυρίῳ τὸν βίον ἀναλῦσαι παρειλήφαμεν . καὶ τούτου μάρτυς αὐτὸς ἐκεῖνος , οὗ διαφόροις ἤδη πρότερον ἐχρησάμεθα φωναῖς , Ἡγήσιππος · ὃς δὴ περί τινων αἱρετικῶν ἱστορῶν , ἐπιφέρει δηλῶν ὡς ἄρα ὑπὸ τούτων κατὰ τόνδε τὸν χρόνον ὑπομείνας κατηγορίαν , πολυτρόπως ὁ δηλούμενος ὡς ἂν χριστιανὸς ἐπὶ πλείσταις αἰκισθεὶς ἡμέραις αὐτόν τε τὸν δικαστὴν καὶ τοὺς ἀμφ’ αὐτὸν εἰς τὰ μέγιστα καταπλήξας , τῷ τοῦ κυρίου πάθει παραπλήσιον τέλος ἀπηνέγκατο · οὐδὲν δὲ οἷον καὶ τοῦ συγγραφέως ἐπακοῦσαι , αὐτὰ δὴ ταῦτα κατὰ λέξιν ὧδέ πως ἱστοροῦντος “ ἀπὸ τούτων δηλαδὴ τῶν αἱρετικῶν κατηγοροῦσί τινες Σίμωνος τοῦ Κλωπᾶ ὡς ὄντος ἀπὸ Δαυὶδ καὶ Χριστιανοῦ , καὶ οὕτως μαρτυρεῖ ἐτῶν ὢν ρݲκݲ ἐπὶ Τραϊανοῦ Καίσαρος καὶ ὑπατικοῦ Ἀττικοῦ . ” φησὶν δὲ ὁ αὐτὸς ὡς ἄρα καὶ τοὺς κατηγόρους αὐτοῦ , ζητουμένων τότε τῶν ἀπὸ τῆς βασιλικῆς Ἰουδαίων φυλῆς , ὡς ἂν ἐξ αὐτῶν ὄντας ἁλῶναι συνέβη . λογισμῷ δ’ ἂν καὶ τὸν Συμεῶνα τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων εἴποι ἄν τις γεγονέναι τοῦ κυρίου , τεκμηρίῳ τῷ μήκει τοῦ χρόνου τῆς αὐτοῦ ζωῆς χρώμενος καὶ τῷ μνημονεύειν τὴν τῶν εὐαγγελίων γραφὴν Μάριας τῆς τοῦ Κλωπᾶ , οὗ γεγονέναι αὐτὸν καὶ πρότερον ὁ λόγος ἐδήλωσεν . Ὁ δ’ αὐτὸς συγγραφεὺς καὶ ἑτέρους ἀπογόνους ἑνὸς τῶν φερομένων ἀδελφῶν τοῦ σωτῆρος , ᾧ ὄνομα Ἰούδας , φησὶν εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιβιῶναι βασιλείαν μετὰ τὴν ἤδη πρότερον ἱστορηθεῖσαν αὐτῶν ὑπὲρ τῆς εἰς τὸν χριστὸν πίστεως ἐπὶ Δομετιανοῦ μαρτυρίαν , γράφει δὲ οὕτως · “ ἔρχονται οὖν καὶ προηγοῦνται πάσης ἐκκλησίας ὡς μάρτυρες καὶ ἀπὸ γένους τοῦ κυρίου , καὶ γενομένης εἰρήνης βαθείας ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ , μένουσι μέχρι Τραϊανοῦ Καίσαρος , μέχρις οὗ ὁ ἐκ θείου τοῦ κυρίου , ὁ προειρημένος Σίμων υἱὸς Κλωπᾶ , συκοφαντηθεὶς ὑπὸ τῶν αἱρέσεων ὡσαύτως κατηγορήθη καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῷ αὐτῷ λόγῳ ἐπὶ Ἀττικοῦ τοῦ ὑπατικοῦ . καὶ ἐπὶ πολλαῖς ἡμέραις αἰκιζόμενος ἐμαρτύρησεν , ὡς πάντας ὑπερθαυμάζειν καὶ τὸν ὑπατικὸν πῶς μ’ τυγχάνων ἐτῶν ὑπέμεινεν , καὶ ἐκελεύσθη σταυρωθῆωαι . ” Ἐπὶ τούτοις ὁ αὐτὸς ἀνὴρ διηγούμενος τὰ κατὰ τοὺς δηλουμένους , ἐπιλέγει ὡς ἄρα μέχρι τῶν τότε χρόνων παρθένος καθαρὰ καὶ ἀδιάφθορος ἔμεινεν ἡ ἐκκλησία , ἐν ἀδήλῳ που σκότει ὡς εἰ φωλευόντων εἰς ἔτι τότε τῶν , εἰ καί τινες ὑπῆρχον , παραφθείρειν ἐπιχειρούντων τὸν ὑγιῆ κανόνα τοῦ σωτηρίου κηρύγματος · ὡς δ’ ὁ ἱερὸς τῶν ἀποστόλων χορὸς διάφορον εἰλήφει τοῦ βίου τέλος παρεληλύθει τε ἡ γενεὰ ἐκείνη τῶν αὐταῖς ἀκοαῖς τῆς ἐνθέου σοφίας ἐπακοῦσαι κατηξιωμένων , τηνικαῦτα τῆς ἀθέου πλάνης ἀρχὴν ἐλάμβανεν ἡ σύστασις διὰ τῆς τῶν ἑτεροδιδασκάλων ἀπάτης , οἳ καὶ ἅτε μηδενὸς ἔτι τῶν ἀποστόλων λειπομένου , γυμνὴ λοιπὸν ἤδη κεφαλῇ τῷ τῆς κηρύγματι τὴν ψευδώνυμον γνῶσιν ἀντικηρύττειν ἐπεχείρουν .
Lemmas: ΧΧΧΙΙ . μετά Νέρων καί Δομετιανός κατά οὗτος ὅς νῦν ὁ χρόνος ἐξετάζω , μερικός καί κατά πόλις ἐκ ἐπανάστασις δῆμος ὁ κατά ἐγώ κατέχω λόγος ἀνακινέω διωγμός · ἐν ὅς Συμεών ὁ ὁ Κλωπᾶς , ὅς δύο καθίστημι ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἐκκλησία ἐπίσκοπος δηλόω , μαρτύριον ὁ βίος ἀναλύω παραλαμβάνω . καί οὗτος μάρτυς αὐτός ἐκεῖνος , ὅς διάφορος ἤδη πρότερος χράω φωνή , Ἡγήσιππος · ὅς δή περί τίνω αἱρετικός ἱστορέω , ἐπιφέρω δηλόω ὡς ἄρα ὑπό οὗτος κατά ὅδε ὁ χρόνος ὑπομένω κατηγορία , πολύτροπος ὁ δηλέομαι ὡς εἄν χριστιανός ἐπί πλεῖστος αἰκίζομαι ἡμέρα αὐτός τε ὁ δικαστής καί ὁ ἀμφι αὐτός εἰς ὁ μέγας καταπλήσσω , ὁ ὁ κύριος πάθος παραπλήσιος τέλος ἀποφέρω · οὐδείς δέ οἷος καί ὁ συγγραφεύς ἐπακούω , αὐτός δή οὗτος κατά λέξις ὧδε πως ἱστορέω “ ἀπό οὗτος δηλαδή ὁ αἱρετικός κατηγορέω τις Σίμων ὁ Κλωπᾶς ὡς εἰμί ἀπό Δαυίδ καί Χριστιανός , καί οὕτως μαρτυρέω ἔτος εἰμί ρݲκݲ ἐπί Τραϊανός Καῖσαρ καί ὑπατικός Ἀττικός . ” φημί δέ ὁ αὐτός ὡς ἄρα καί ὁ κατήγορος αὐτός , ζητέω τότε ὁ ἀπό ὁ βασιλικός Ἰουδαῖος Φυλή , ὡς εἄν ἐκ αὐτός εἰμί ἁλίσκομαι συμβαίνω . λογισμός δέ εἄν καί ὁ Συμεών ὁ αὐτόπτης καί αὐτήκοος εἶπον ἄν τις γίγνομαι ὁ κύριος , τεκμήριον ὁ μῆκος ὁ χρόνος ὁ αὐτός ζωή χράω καί ὁ μνημονεύω ὁ ὁ εὐαγγέλιον γραφή Μάρις ὁ ὁ Κλωπᾶς , ὅς γίγνομαι αὐτός καί πρότερος ὁ λόγος δηλόω . ὁ δέ αὐτός συγγραφεύς καί ἕτερος ἀπόγονος εἷς ὁ φέρω ἀδελφός ὁ σωτήρ , ὅς ὄνομα Ἰούδας , φημί εἰς ὁ αὐτός ἐπιβιόω βασίλειος μετά ὁ ἤδη πρότερος ἱστορέω αὐτός ὑπέρ ὁ εἰς ὁ χριστός πίστις ἐπί Δομετιανός μαρτυρία , γράφω δέ οὕτως · “ ἔρχομαι οὖν καί προηγέομαι πᾶς ἐκκλησία ὡς μάρτυς καί ἀπό γένος ὁ κύριος , καί γίγνομαι εἰρήνη βαθύς ἐν πᾶς ἐκκλησία , μένω μέχρι Τραϊανός Καῖσαρ , μέχρι ὅς ὁ ἐκ θεῖον ὁ κύριος , ὁ προερέω Σίμων υἱός Κλωπᾶς , συκοφαντέω ὑπό ὁ αἵρεσις ὡσαύτως κατηγορέω καί αὐτός ἐπί ὁ αὐτός λόγος ἐπί Ἀττικός ὁ ὑπατικός . καί ἐπί πολύς ἡμέρα αἰκίζω μαρτυρέω , ὡς πᾶς ὑπερθαυμάζω καί ὁ ὑπατικός πῶς εἷς τυγχάνω ἔτος ὑπομένω , καί κελεύω σταυρόω . ” ἐπί οὗτος ὁ αὐτός ἀνήρ διηγέομαι ὁ κατά ὁ δηλέομαι , ἐπιλέγω ὡς ἄρα μέχρι ὁ τότε χρόνος παρθένος καθαρός καί ἀδιάφθορος μένω ὁ ἐκκλησία , ἐν ἄδηλος ποῦ σκότος ὡς εἰμί φωλεύω εἰς ἔτι τότε ὁ , εἰμί καί τις ὑπάρχω , παραφθείρω ἐπιχειρέω ὁ ὑγιής κανών ὁ σωτήριος κήρυγμα · ὡς δέ ὁ ἱερός ὁ ἀπόστολος χορός διάφορος λαμβάνω ὁ βίος τέλος παρέρχομαι τε ὁ γενεά ἐκεῖνος ὁ αὐτός ἀκοή ὁ ἔνθεος σοφία ἐπακούω καταξιόω , τηνικαῦτα ὁ ἄθεος πλάνης ἀρχή λαμβάνω ὁ σύστασις διά ὁ ὁ ἑτεροδιδάσκαλος ἀπάτη , ἕ καί ἅτε μηδείς ἔτι ὁ ἀπόστολος λείπω , γυμνός λοιπός ἤδη κεφαλή ὁ ὁ κήρυγμα ὁ ψευδώνυμος γνῶσις ἀντικηρύσσω ἐπιχειρέω .