eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 7.25
XXV . Εἶθ’ ἑξῆς ὑποβάς , περὶ τῆς Ἀποκκαλύψεως Ἰωάννου ταῦτά φησιν · “ τινὲς μὲν οὖν τῶν πρὸ ἡμῶν ἠθέτησαν καὶ ἀνεσκεύασαν πάντη τὸ βιβλίον , καθ’ ἕκαστον κεφάλαιον διευθύνοντες ἄγνωστόν τε καὶ ἀσυλλόγιστον ἀποφαίνοντες ψεύδεσθαί τε τὴν ἐπιγραφήν . Ἰωάννου γὰρ οὐκ εἶναι λέγουσιν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀποκάλυφιν εἶναι τὴν σφόδρα καὶ παχεῖ κεκαλυμμένην τῷ τῆς ἀγνοίας παραπετάσματι , καὶ οὐχ ὅπως τῶν ἀποστόλων τινά , ἀλλ’ οὐδ’ ὅλως τῶν ἁγίων ἢ τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας τούτου γεγονέναι ποιητὴν τοῦ γράμματος , Κήρινθον δὲ τὸν καὶ τὴν ἀπ’ ἐκείνου κληθεῖσαν Κηρινθιανὴν συστησάμενον αἵρεσιν , ἀξιόπιστον ἐπιφημίσαι θελήσαντα τῷ ἑαυτοῦ πλάσματι ὄνομα . τοῦτο γὰρ εἶναι τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ τὸ δόγμα , ἐπίγειον ἔσεσθαι τὴν τοῦ χριστοῦ βασιλείαν , καὶ ὧν αὐτὸς ὠρέγετο , φιλοσώματος ὢν καὶ πάνυ σαρκικός , ἐν τούτοις ὀνειροπολεῖν ἔσεσθαι , γαστρὸς καὶ τῶν ὑπὸ γαστέρα πλησμοναῖς , τοῦτ' ἐστὶ αἰτίοις καὶ ποτοῖς καὶ γάμοις καὶ δι’ ὧν εὐφημότερον ταῦτα ᾠήθη ποριεῖσθαι , ἑορταῖς καὶ θυσίαις καὶ ἱερείων σφαγαῖς . ἐγὼ δὲ ἀθετῆσαι μὲν οὐκ ἂν τολμήσαι τὸ βιβλίον , πολλῶν αὐτὸ διὰ σπουδῆς ἐχόντων ἀδελφῶν , μείζονα δὲ τῆς ἐμαυτοῦ φρονήσεως τὴν ὑπόληφιν τὴν περὶ αὐτοῦ λαμβάνων , κεκρυμμένην εἶναί τινα καὶ θαυμασιωτέραν τὴν καθ’ ἕκαστον ἐκδοχὴν ὑπολαμβάνω . καὶ γὰρ εἰ μὴ συνίημι , ἀλλ’ ὑπονοῶ γε νοῦν τινα βαθύτερον ἐγκεῖσθαι τοῖς ῥήμασιν , οὐκ ἰδίῳ ταῦτα μετρῶν καὶ κρίνων λογισμῷ , πίστει δὲ τὸ πλέον νέμων ὑψηλότερα ἢ ὐπ’ ἐμοῦ καταληφθῆναι νενόμικα , καὶ οὐκ ἀποδοκιμάζω ταῦτα ἃ μὴ συνεώρακα , θαυμάξω δὲ μᾶλλον ὅτι μὴ καὶ εἶδον . Ἑπὶ τούτοις τὴν ὅλην τῆς Ἀποκαλύψεως βασανίσας γραφὴν ἀδύνατόν τε αὐτὴν κατὰ τὴν πρόχειρον ἀποδείξας νοεῖσθαι διάνοιαν , ἐπιφέρει λέγων · “ συντελέσας δὴ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν προφητείαν , μακαρίζει ὁ προφήτης τούς τε προφητείαν , αὐτὴν καὶ δὴ καὶ ἑαυτόν . ‘μακάριος’ φησιν ‘ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου κἀγὼ Ἰωάννης ὁ βλέπων καὶ ἀκούων ταῦτα.’ καλεῖσθαι μὲν οὖν αὐτὸν Ἰωάννην καὶ εἶναι τὴν γραφὴν Ἰωάννου ταύτην οὐκ ἀντερῶ , ἁγίου μὲν γὰρ εἶναί τινος καὶ θεοπνεύστου συναινῶ · οὐ μὴν ῥᾳδίως ἂν συνθείμην τοῦτον εἶναι τὸν ἀπόστολον , τὸν υἱὸν Ζεβεδαίου , τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου , οὗ τὸ εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Ιωάννην ἐπιγεγραμμένον καὶ ἡ ἐπιστολὴ ἡ καθολική . γὰρ ἔκ τε τοῦ ἤθους ἑκατέρων καὶ τοῦ τῶν λόγων εἴδους καὶ τῆς τοῦ βιβλίου διεξαγωγῆς λεγομένης , μὴ τὸν αὐτὸν εἶναι . ὁ μὲν γὰρ εὐαγγελιστὴς οὐδαμοῦ τὸ ὄνομα αὐτοῦ παρεγγράφει οὐδὲ κηρύσσει ἑαυτὸν οὔτε διὰ τοῦ εὐαγγελίου διὰ τῆς ἐπιστολῆς.’’ Εἶθ' ὑποβάς , πάλιν ταῦτα λέγει · “ Ἰωάννης δὲ οὐδαμοῦ , οὐδὲ ὡς περὶ ἑαυτοῦ οὐδὲ ὡς περὶ ἑτέρου · ὁ δὲ τὴν Ἀποκάλυψιν γραφὰς εὐθύς τε ἐν ἀρχῇ ἑαυτὸν προτάσσει ἴ’ Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἢν ἔδωκεν αὐτῷ δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἐν τάχει , καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ , ὃς ἐμαρτύρησεν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ , ὅσα εἶδεν᾿ . εἶτα καὶ ἐπιστολὴν γράφει · Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκΛησίαις ταῖς ἐν τῆ Ἀσίᾳ , χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη.’ ὁ δέ γε εὐαγγελιστὴς οὐδὲ τῆς καθολικῆς ἐπιστολῆς προέγραφεν ἑαυτοῦ τὸ ὄνομα , ἀλλὰ ἀπερίττως ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ μυστηρίου τῆς θείας ἀποκαλύψεως ἤρξατο · ἴ’ ὃ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς , ὃ ἀκηκόαμεν , δ’ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν᾿ . ἐπὶ ταύτῃ γὰρ τῇ ἀποκαλύψει καὶ ὁ κύριος τὸν Πέτρον ἐμακάρισεν , εἰπών · μακάριος εἰ Σίμων βὰρ Ἴω ὅτι ὅτι καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέν ἀοῖ , ἀλλ’ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος.’ ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τῆ δευτέρᾳ φερομένῃ Ἰωάννου καὶ τρίτῃ , καίτοι βραχείαις οὔσαις ἐπιστολαῖς , ὁ Ἰωάννης ὀνομαστὶ πρόκειται , ἀλλὰ ἀνωνύμως ἴ’ ὁ πρεσβύτερος γέγραπται . οὗτος δὲ γέγραπται . οὕτος ’δε γε οὐδὲ αὔταρκες ἐνόμισεν , εἰς ἅπαξ ἑαυτὸν ὀνομάσας διηγεῖσθαι τὰ ἑξῆς , ἀλλὰ πάλιν ἀναλαμβάνει ἴ’ ἐγὼ Ἰωάννης , ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ συγκοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ καὶ ἐν ὑπομονῇ Ἰησοῦ , ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῆ καλουμένῃ Πάτμῳ διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ.᾿ καὶ δὴ καὶ πρὸς τῷ τέλει ταῦτα εἶπεν · ἴ’ μακάριος ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου κἀγὼ Ἰωάννης ὁ βλέπων καὶ ἀκούων ταῦτα.’ “ Ὅτι μὲν οὖν Ἰωάννης ἐστὶν ὁ ταῦτα γράφων , αὐτῷ λέγοντι πιστευτέον · ποῖος δὲ οὗτος , ἄδηλον . οὐ γὰρ εμεν ἑαυτὸν εἶναι , ὡς ἐν τῷ εὐαγγελίῳ πολλαχοῦ , τὸν ἠγαπημένον ὑπὸ τοῦ κυρίου μαθητὴν οὐδὲ τὸν ἀναπεσόντα ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ οὐδὲ ἀδελφὸν Ἰακώβου οὐδὲ τὸν αὐτόπτην καὶ αὐτήκοον τοῦ κυρίου γενόμενον . εἶπεν γὰρ ἄν τι τούτων τῶν προδεδηλωμένων , σαφῶς ἑαυτὸν ἐμφανίσαι βουλόμενος · ἀλλὰ τούτων μὲν οὐδέν , ἀδελφὸν δὲ ἡμῶν καὶ συγκοινωνὸν εἶπεν καὶ μάρτυρα Ἰησοῦ καὶ μακάριον ἐπὶ τῆ θέᾳ καὶ ἀκοῇ τῶν ἀποκαλύψεων . πολλοὺς δὲ ὁμωνύμους Ἰωάννῃ τῷ ἀποστόλῳ νομίζω γεγονέναι , οἳ διὰ τὴν πρὸς ἐκεῖνον ἀγάπην καὶ τῷ θαυμάζειν καὶ ζηλοῦν ἀγαπηθῆναί τε ὁμοίως αὐτῷ βούλεσθαι ὑπὸ τοῦ κυρίου , καὶ τὴν ἐπωνυμίαν τὴν ἀυτὴν ησπασαντο , ὥσπερ καὶ ὁ Παῦλος πολὺς καὶ δὴ καὶ ὁ Πέτρος ἐν τοῖς τῶν πιστῶν παισὶν ὀνομάζεται . ἔστιν μὲν οὖν καὶ ἕτερος Ἰωάννης ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων , ὁ ἐπικληθεὶς Μάρκος , ὃν Βαρνάβας καὶ Παῦλος ἑαυτοῖς συμπαρέλαβον , περὶ οὗ καὶ πάλιν λέγει ἴ’ εἶχον δὲ καὶ Ἰωάννην ὑπηρέτην . εἰ δὲ οὗτος ὁ γραφὰς ἐστίν , οὐκ ἂν φαίην · οὐδὲ γὰρ ἀφῖχθαι σὺν αὐτοῖς εἰς τὴν Ἀσίαν γέγραπται , ἀλλὰ ἀναχθέντες μέν,’ φησίν , ἀπὸ τῆς οἱ περὶ τὸν Παῦλον ἦλθον εἰς Πέργην τῆς Παμφυλίας , Ἰωάννης δὲ ἀποχωρήσας ἀπ’ αὐτῶν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα’ · ἄλλον δέ τινα ὄψαι τῶν ἐν Ἀσίᾳ γενομένων , ἐπεὶ καὶ δύο φασὶν ἐν Ἐφέσω γενέσθαι μνήματα καὶ ἑκάτερον Ἰωάννου λέγεσθαι . “ καὶ ἀπὸ τῶν νοημάτων δὲ καὶ ἀπὸ τῶν τῶν ῥημάτων καὶ τῆς συντάξεως αὐτῶν εἰκότως ἕτερος οὗτος παρ’ ἐκεῖνον ὑποληφθήσεται . συνᾴδουσι μὲν γὰρ ἀλλήλοις τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἢ ἐπιστολή , ὁμοίως τε ἄρχονται · τὸ μέν φησιν ἴ’ ἐν ἀρχῇ ἢν ὁ λόγος,’ ἢ δὲ ἴ’ ὃ ἢν ἀπ’ ἀρχῆς’ τὸ μέν φησιν ‘καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός,’ ἢ δὲ τὰ αὐτὰ σμικρῷ παρηλλαγμένα δ’ ἀκηκόαμεν , ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν , δ’ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν , περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη.’ ταῦτα γὰρ προανακρούεται , διατεινόμενος , ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς ἐδήλωσεν , πρὸς τοὺς οὐκ ἐν φάσκοντας φάσκοντας ἐληλυθέναι τὸν κύριον · δι’ ἃ καὶ συνῆψεν ἐπιμελῶς ‘καὶ δ’ ἑωράκαμεν , μαρτυροῦμεν καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον , ἥτις ἢν πρὸς τὸν πατέρα καὶ ἐφανερώθη ἡμὶν · δ’ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν , ἀπαγγέλλομεν καὶ ὑμῖν.᾿ ἔχεται αὐτοῦ καὶ τῶν προθέσεων οὐκ ἀφίσταται , διὰ δὲ τῶν αὐτῶν κεφαλαίων καὶ ὀνομάτων πάντα διεξέρχεται · ὧν τινὰ μὲν ἡμεῖς συντόμως ὑπομνήσομεν , ὁ δὲ προσεχῶς ἐντυγχάνων εὑρήσει ἐν ἑκατέρῳ πολλὴν τὴν ζωήν , πολὺ τὸ φῶς ἀποτροπὴν τοῦ σκότους , συνεχῆ τὴν ἀλήθειαν τὴν χάριν τὴν χαρὰν τὴν σάρκα καὶ τὸ αἷμα τοῦ κυρίου τὴν κρίσιν τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην τοῦ θεοῦ τὴν πρὸς ἀλλήλους ἡμᾶς ἀγάπης ἐντολήν , ὡς πάσας δεῖ φυλάττειν τὰς ἐντολάς · ὁ ἔλεγχος τοῦ κόσμου τοῦ διαβόλου τοῦ ἀντιχρίστου ἡ ἐπαγγελία τοῦ ἁγίου πνεύματος ἡ υἱοθεσία τοῦ θεοῦ ἡ διόλου πίστις ἡμῶν ἀπαιτουμένη ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱός , πανταχοῦ · καὶ ὅλως διὰ πάντων χαρακτηρίζοντας ἕνα καἰ τὸν αὐτὸν συνορᾶν τοῦ τε εὐαγγελίου καὶ τῆς ἐπιστολῆς χρῶτα πρόκειται . ἀλλοιοτάτη δὲ καὶ ξένη παρὰ ταῦτα ἡ Ἀποκάλυψις , μήτε ἐφαπτομένη μήτε γειτνιῶσα τούτων μηδενί , σχεδόν , ὡς εἰπεῖν , μηδὲ συλλαβὴν πρὸς αὐτὰ κοινὴν ἔχουσα · ἀλλ’ οὐδὲ μνήμην τινὰ οὐδὲ ἔννοιαν οὔτε ἢ ἐπιστολὴ τῆς ’Αποκαλύφεως ἔχει ἔα γὰρ τὸ εὐαγγέλιον ) οὔτε τῆς ἐπιστολῆς ἡ ’Αποκάλυφις , Παύλου διὰ τῶν ἐπιστολῶν ὑποφήναντός τι καὶ περὶ τῶν ἀποκαλύψεων αὐτοῦ , ἃς οὐκ ἐνέγραφεν καθ’ αὑτάς . “ Ἔτι δὲ καὶ διὰ τῆς φράσεως τὴν διαφορὰν ἔστιν τεκμήρασθαι τοῦ εὐαγγελίου καὶ τῆς ἐπιστολῆς τὴν Ἀποκάλυψιν . τὰ μὲν γὰρ οὐ μόνον ἀπταίστωφς κατὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων φωνήν , ἀλλὰ καὶ λογιώτατα ταῖς λέξεσιν τοῖς αυλλογισμοῖς ταῖς συντάξεσιν τῆς ἑρμηνείας γέγραπται , πολλοῦ γε δεῖ βάρβαρόν τινα φθόγγον ἢ σολοικισμὸν ἢ ὅλως ἰδιωτισμὸν ἐν αὐτοῖς εὑρεθῆναι · ἑκάτερον γὰρ εἶχεν , ὡς ἔοικεν , τὸν λόγον , ἀμφοτέρους αὐτῷ χαρισαμένου τοῦ κυρίου , τόν τε τῆς γνώσεως τόν τε τῆς φράσεως · τούτῳ δὲ ἀποκαλύψεις μὲν ἑωρακέναι καὶ γνῶσιν εἰληφέναι καὶ προφητείαν οὐκ ἀντερῶ , διάλεκτον μέντοι καὶ γλῶσσαν οὐκ ἀκριβῶς ἑλληνίζουσαν αὐτοῦ βλέπω , ἀλλ’ ἰδιώμασίν τε βαρβαρικοῖς χρώμενον καί που καὶ σολοικίζοντα · ἅπερ οὐκ ἀναγκαῖον νῦν ἐκλέγειν · οὐδὲ γὰρ ἐπισκώπτων μή τις νομίσῃ ) ταῦτα εἶπον , ἀλλὰ μόνον τὴν ἀνομοιότητα διευθύνων τούτων τῶν γραφῶν . "
Lemmas: XXV . εἶτα ἑξῆς ὑποβαίνω , περί ὁ ἀποκάλυψις Ἰωάννης οὗτος φημί · “ τις μέν οὖν ὁ πρό ἐγώ ἀθετέω καί ἀνασκευάζω πάντῃ ὁ βιβλίον , κατά ἕκαστος κεφάλαιος διευθύνω ἄγνωστος τε καί ἀσυλλόγιστος ἀποφαίνω ψεύδω τε ὁ ἐπιγραφή . Ἰωάννης γάρ οὐ εἰμί λέγω , ἀλλά οὐδέ ἀποκάλυφος εἰμί ὁ σφόδρα καί παχύς καλύπτω ὁ ὁ ἄγνοια παραπέτασμα , καί οὐ ὅπως ὁ ἀπόστολος τις , ἀλλά οὐδέ ὅλως ὁ ἅγιος ἢ ὁ ἀπό ὁ ἐκκλησία οὗτος γίγνομαι ποιητής ὁ γράμμα , Κήρινθος δέ ὁ καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος καλέω Κηρινθιανός συνίστημι αἵρεσις , ἀξιόπιστος ἐπιφημίζω ἐθέλω ὁ ἑαυτοῦ πλάσμα ὄνομα . οὗτος γάρ εἰμί ὁ διδασκαλία αὐτός ὁ δόγμα , ἐπίγειος εἰμί ὁ ὁ χριστός βασίλειος , καί ὅς αὐτός ὀρέγω , φιλοσώματος εἰμί καί πάνυ σαρκικός , ἐν οὗτος ὀνειροπολέω εἰμί , γαστήρ καί ὁ ὑπό γαστήρ πλησμονή , οὗτος εἰμί αἴτιος καί ποτός καί γάμος καί διά ὅς εὔφημος οὗτος οἴομαι πορίζω , ἑορτή καί θυσία καί ἱερεῖον σφαγή . ἐγώ δέ ἀθετέω μέν οὐ εἄν τολμάω ὁ βιβλίον , πολύς αὐτός διά σπουδή ἔχω ἀδελφός , μείζων δέ ὁ ἐμαυτοῦ φρόνησις ὁ ὑπόληφιν ὁ περί αὐτός λαμβάνω , κρύπτω εἰμί τις καί θαυμάσιος ὁ κατά ἕκαστος ἐκδοχή ὑπολαμβάνω . καί γάρ εἰμί μή συνίημι , ἀλλά ὑπονοέω γε νόος τις βαθύς ἔγκειμαι ὁ ῥῆμα , οὐ ἴδιος οὗτος μετρέω καί κρίνω λογισμός , πίστις δέ ὁ πλέω νέμω ὑψηλός ἢ ὑπό ἐγώ καταλαμβάνω νομίζω , καί οὐ ἀποδοκιμάζω οὗτος ὁ μή συνοράω , θαυμάζω δέ μᾶλλον ὅτι μή καί εἶδον . ἐπί οὗτος ὁ ὅλος ὁ ἀποκάλυψις βασανίζω γραφή ἀδύνατος τε αὐτός κατά ὁ πρόχειρον ἀποδείκνυμι νοέω διάνοια , ἐπιφέρω λέγω · “ συντελέω δή πᾶς ὡς εἶπον ὁ προφητεία , μακαρίζω ὁ προφήτης ὁ τε προφητεία , αὐτός καί δή καί ἑαυτοῦ . μακάριος φημί ὅς τηρέω ὁ λόγος ὁ προφητεία ὁ βιβλίον οὗτος ἐγώ Ἰωάννης ὁ βλέπω καί ἀκούω ταῦτα.’ καλέω μέν οὖν αὐτός Ἰωάννης καί εἰμί ὁ γραφή Ἰωάννης οὗτος οὐ ἀντιλέγω , ἅγιος μέν γάρ εἰμί τις καί θεόπνευστος συναινῶ · οὖον μήv ῥᾳδίως εἄν συντίθημι οὗτος εἰμί ὁ ἀπόστολος , ὁ υἱός Ζεβεδαῖος , ὁ ἀδελφός Ἰάκωβος , ὅς ὁ εὐαγγέλιον ὁ κατά Ἰωάννης ἐπιγράφω καί ὁ ἐπιστολή ὁ καθολικός . γάρ ἐκ τε ὁ ἦθος ἑκάτερος καί ὁ ὁ λόγος εἶδος καί ὁ ὁ βιβλίον διεξαγωγή λέγω , μή ὁ αὐτός εἰμί . ὁ μέν γάρ εὐαγγελιστής οὐδαμοῦ ὁ ὄνομα αὐτός παρεγγράφω οὐδέ κηρύσσω ἑαυτοῦ οὔτε διά ὁ εὐαγγέλιον διά ὁ ἐπιστολή εἶτα ὑποβαίνω , πάλιν οὗτος λέγω · “ Ἰωάννης δέ οὐδαμοῦ , οὐδέ ὡς περί ἑαυτοῦ οὐδέ ὡς περί ἕτερος · ὁ δέ ὁ ἀποκάλυψις γραφή εὐθύς τε ἐν ἀρχή ἑαυτοῦ προτάσσω εἷς ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός , εἄν δίδωμι αὐτός δείκνυμι ὁ δοῦλος αὐτός ἐν τάχος , καί σημαίνω ἀποστέλλω διά ὁ ἄγγελος αὐτός ὁ δοῦλος αὐτός Ἰωάννης , ὅς μαρτυρέω ὁ λόγος ὁ θεός καί ὁ μαρτυρία αὐτός , ὅσος διαδέω . εἶτα καί ἐπιστολή γράφω · Ἰωάννης ὁ ἑπτά ἐκκλησία ὁ ἐν τῆ Ἀσία , χάρις σύ καί εἰρήνη ὁ δέ γε εὐαγγελιστής οὐδέ ὁ καθολικός ἐπιστολή προγράφω ἑαυτοῦ ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀπέριττος ἀπό αὐτός ὁ μυστήριον ὁ θεῖος ἀποκάλυψις ἄρχω · εἷς ὅς εἰμί ἀπό ἀρχή , ὅς ἀκούω , δέ ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἡμέτερος . ἐπί οὗτος γάρ ὁ ἀποκάλυψις καί ὁ κύριος ὁ Πέτρος μακαρίζω , εἶπον · μακάριος εἰμί Σίμων βᾶρ ἔρχομαι ὅτι ὅτι καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω ἠώς , ἀλλά ὁ πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος ἀλλά οὐδέ ἐν τῆ δύο φέρω Ἰωάννης καί τρίτος , καίτοι βραχύς εἰμί ἐπιστολή , ὁ Ἰωάννης ὀνομαστί πρόκειμαι , ἀλλά ἀνώνυμος εἷς ὁ πρέσβυς γράφω . οὗτος δέ γράφω . οὗτος ἐσθίω γε οὐδέ αὐτάρκης νομίζω , εἰς ἅπαξ ἑαυτοῦ ὀνομάζω διηγέομαι ὁ ἑξῆς , ἀλλά πάλιν ἀναλαμβάνω εἷς ἐγώ Ἰωάννης , ὁ ἀδελφός σύ καί συγκοινωνός ἐν ὁ θλῖψις καί βασίλεια καί ἐν ὑπομονή Ἰησοῦς , γίγνομαι ἐν ὁ νῆσος τῆ καλέω Πάτμος διά ὁ λόγος ὁ θεός καί ὁ μαρτυρία Ἰησοῦς καί δή καί πρός ὁ τέλος οὗτος εἶπον · εἷς μακάριος ὁ τηρέω ὁ λόγος ὁ προφητεία ὁ βιβλίον οὗτος ἐγώ Ἰωάννης ὁ βλέπω καί ἀκούω ταῦτα.’ “ ὅτι2 μέν οὖν Ἰωάννης εἰμί ὁ οὗτος γράφω , αὐτός λέγω πιστευτέον · ποῖος δέ οὗτος , ἄδηλος . οὖον γάρ εἰμί ἑαυτοῦ εἰμί , ὡς ἐν ὁ εὐαγγέλιον πολλαχοῦ , ὁ ἀγαπάω ὑπό ὁ κύριος μαθητής οὐδέ ὁ ἀναπίπτω ἐπί ὁ στῆθος αὐτός οὐδέ ἀδελφός Ἰάκωβος οὐδέ ὁ αὐτόπτης καί αὐτήκοος ὁ κύριος γίγνομαι . εἶπον γάρ ἄν τίς οὗτος ὁ προδηλόω , σαφῶς ἑαυτοῦ ἐμφανίζω βούλομαι · ἀλλά οὗτος μέν οὐδείς , ἀδελφός δέ ἐγώ καί συγκοινωνός εἶπον καί μάρτυς Ἰησοῦς καί μακάριος ἐπί τῆ θέα καί ἀκοή ὁ ἀποκάλυψις . πολύς δέ ὁμώνυμος Ἰωάννης ὁ ἀπόστολος νομίζω γίγνομαι , ἕ διά ὁ πρός ἐκεῖνος ἀγάπη καί ὁ θαυμάζω καί ζηλόω ἀγαπάω τε ὁμοίως αὐτός βούλομαι ὑπό ὁ κύριος , καί ὁ ἐπωνυμία ὁ ἀυτή ἀσπάζομαι , ὥσπερ καί ὁ Παῦλος πολύς καί δή καί ὁ Πέτρος ἐν ὁ ὁ πιστός παῖς ὀνομάζω . εἰμί μέν οὖν καί ἕτερος Ἰωάννης ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος , ὁ ἐπικαλέω Μάρκος , ὅς Βαρνάβας καί Παῦλος ἑαυτοῦ συμπαραλαμβάνω , περί ὅς καί πάλιν λέγω εἷς ἔχω δέ καί Ἰωάννης ὑπηρέτης . εἰμί δέ οὗτος ὁ γραφή εἰμί , οὐ εἄν φημί · οὐδέ γάρ ἀφικνέομαι σύν αὐτός εἰς ὁ Ἀσία γράφω , ἀλλά ἀνάγω μένος φημί , ἀπό ὁ ὁ περί ὁ Παῦλος ἔρχομαι εἰς Πέργη ὁ Παμφυλία , Ἰωάννης δέ ἀποχωρέω ἀπό αὐτός ὑποστρέφω εἰς Ἱεροσόλυμα’ · ἄλλος δέ τις ὁράω ὁ ἐν Ἀσία γίγνομαι , ἐπεί καί δύο φημί ἐν Ἔφεσος γίγνομαι μνῆμα καί ἑκάτερος Ἰωάννης λέγω . “ καί ἀπό ὁ νόημα δέ καί ἀπό ὁ ὁ ῥῆμα καί ὁ σύνταξις αὐτός εἰκότως ἕτερος οὗτος παρά ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω . συνᾴδω μέν γάρ ἀλλήλων ὁ εὐαγγέλιον καί ἢ ἐπιστολή , ὁμοίως τε ἄρχω · ὁ μέν φημί εἷς ἐν ἀρχή εἄν ὁ λόγος ἢ δέ εἷς ὅς εἄν ἀπό ἀρχή ὁ μέν φημί καί ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι καί σκηνόω ἐν ἐγώ καί θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς μονογενής παρά πατρῷος ἢ δέ ὁ αὐτός μικρός παραλλάσσω δέ ἀκούω , ὅς ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , δέ θεάομαι καί ὁ χείρ ἐγώ ψηλαφάω , περί ὁ λόγος ὁ ζωή καί ὁ ζωή φανερόω οὗτος γάρ προανακρούω , διατείνω , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς δηλόω , πρός ὁ οὐ ἐν φάσκω φάσκω ἔρχομαι ὁ κύριος · διά ὁ καί συνάπτω ἐπιμελής καί δέ ὁράω , μαρτυρέω καί ἀπαγγέλλω σύ ὁ ζωή ὁ αἰώνιος , ὅστις εἄν πρός ὁ πατήρ καί φανερόω ἐγώ · δέ ὁράω καί ἀκούω , ἀπαγγέλλω καί ὑμῖν.᾿ ἔχω αὐτός καί ὁ πρόθεσις οὐ ἀφίστημι , διά δέ ὁ αὐτός κεφάλαιος καί ὄνομα πᾶς διεξέρχομαι · ὅς τις μέν ἐγώ σύντομος ὑπομιμνῄσκω , ὁ δέ προσεχῶς ἐντυγχάνω εὑρίσκω ἐν ἑκάτερος πολύς ὁ ζωή , πολύς ὁ φάος ἀποτροπή ὁ σκότος , συνεχής ὁ ἀλήθεια ὁ χάρις ὁ χαρά ὁ σάρξ καί ὁ αἷμα ὁ κύριος ὁ κρίσις ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία πρός ἐγώ ἀγάπη ὁ θεός ὁ πρός ἀλλήλων ἐγώ ἀγάπη ἐντολή , ὡς πᾶς δεῖ φυλάσσω ὁ ἐντολή · ὁ ἔλεγχος ὁ κόσμος ὁ διάβολος ὁ ἀντίχριστος ὁ ἐπαγγελία ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ υἱοθεσία ὁ θεός ὁ διόλου πίστις ἐγώ ἀπαιτέω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , πανταχοῦ · καί ὅλως διά πᾶς χαρακτηρίζω εἷς καίω ὁ αὐτός συνοράω ὁ τε εὐαγγέλιον καί ὁ ἐπιστολή χρώς πρόκειμαι . ἀλλοῖος δέ καί ξένος παρά οὗτος ὁ ἀποκάλυψις , μήτε ἐφάπτω μήτε γειτνιάω οὗτος μηδείς , σχεδόν , ὡς εἶπον , μηδέ συλλαβή πρός αὐτός κοινός ἔχω · ἀλλά οὐδέ μνήμη τις οὐδέ ἔννοια οὔτε ἢ ἐπιστολή ὁ ’Αποκαλύφεως ἔχω ἐάω γάρ ὁ εὐαγγέλιον ) οὔτε ὁ ἐπιστολή ὁ ’Αποκάλυφις , Παῦλος διά ὁ ἐπιστολή ὑποφαίνω τίς καί περί ὁ ἀποκάλυψις αὐτός , ὅς οὐ ἐγγράφω κατά ἑαυτοῦ . “ ἔτι δέ καί διά ὁ φράσις ὁ διαφορά εἰμί τεκμαίρομαι ὁ εὐαγγέλιον καί ὁ ἐπιστολή ὁ ἀποκάλυψις . ὁ μέν γάρ οὖον μόνος ἀπταίστωφς κατά ὁ ὁ Ἕλλην φωνή , ἀλλά καί λόγιος ὁ λέξις ὁ αυλλογισμοω ὁ σύνταξις ὁ ἑρμηνεία γράφω , πολύς γε δεῖ βάρβαρος τις φθόγγος ἢ σολοικισμός ἢ ὅλως ἰδιωτισμός ἐν αὐτός εὑρίσκω · ἑκάτερος γάρ ἔχω , ὡς ἔοικα , ὁ λόγος , ἀμφότερος αὐτός χαρίζομαι ὁ κύριος , ὁ τε ὁ γνῶσις ὁ τε ὁ φράσις · οὗτος δέ ἀποκάλυψις μέν ὁράω καί γνῶσις λαμβάνω καί προφητεία οὐ ἀντιλέγω , διάλεκτος μέντοι καί γλῶσσα οὐ ἀκριβῶς ἑλληνίζω αὐτός βλέπω , ἀλλά ἰδίωμα τε βαρβαρικός χράω καί ποῦ καί σολοικίζω · ὅσπερ οὐ ἀναγκαῖος νῦν ἐκλέγω · οὐδέ γάρ ἐπισκώπτω μή τις νομίζω ) οὗτος εἶπον , ἀλλά μόνος ὁ ἀνομοιότης διευθύνω οὗτος ὁ γραφεύς . "