eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 9.7
VII . Ἀνὰ μέσας γέ τοι τὰς πόλεις , ὃ μηδὲ ἄλλοτέ ποτε , ψηφίσματα πόλεων καθ’ ἡμῶν καὶ βασιλικῶν πρὸς ταῦτα διατάξεων ἀντιγραφαὶ στήλαις ἐντετυπωμένα χαλκαῖς ἀνωρθοῦντο , οἵ τε παῖδες ἀνὰ τὰ διδασκαλεῖα Ἰησοῦν καὶ Πιλάτον καὶ τὰ ἐφ’ ὕβρει πλασθέντα ὑπομνήματα διὰ στόματος κατὰ πᾶσαν ἔφερον ἡμέραν . Ἐνταῦθά μοι ἀναγκαῖον εἶναι φαίνεται αὐτὴν δὴ ταύτην τὴν ἐν στήλαις ἀνατεθεῖσαν τοῦ Μαξιμίνου γραφὴν ἐντάξαι , ἵν᾿ ὁμοῦ τῆς τε τοῦ θεομισείας ἡ ἀλαζὼν καὶ ὑπερήφανος αὐθάδεια φανερὰ κατασταίη καὶ τῆς παρὰ πόδας αὐτὸν μετελθούσης ἱερᾶς δίκης ἡ ἄυπνος κατὰ τῶν ἀσεβῶν μιδοπονηρία , πρὸς ἦς ἐλαθεὶς οὐκ εἰς μακρὸν τἀναντία περὶ ἡμῶν ἐβουλεύσατό τε καὶ δι’ ἐγγράφων νόμων ἐδογμάτισεν . ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΕ ΜΑΞΙΜΙΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΘ᾿ ΗΜΩΝ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟ ΕΝ ΤΥΡΩΙ ΣΤΗΛΗΣ ΜΕΤΑΛΗΦΘΕΙΣΗΣ “ Ἤδη ποτὲ ἡ ἀσθενὴς θρασύτης τῆς ἀνθρωπίνησ διανοίας ἴσχυσεν πᾶσαν πλάνης ἀμαυρότητα καὶ ὁμίχλην ἀποσεισαμένη καὶ ἀνασκεδάσασα , ἥτις πρὸ τούτου οὐ τοσοῦτον τῶν ἀσεβῶν ὅσον τῶν ἀθλίων ἀνθρώπων τὰς αἰσθήσεις ὀλεθρίῳ ἀγνοίας σκότῳ ἐνειληθείσς ἐπολιόρκει , ἐπιγνῶναι ὡς τῆ τῶν ἀθανάτων θεῶν φιλαγάθῳ προνοίᾳ διοικεῖται καὶ σταθεροποιεῖται · ὅπερ πρᾶγμα ἄπιστόν ἐστιν εἰπεῖν ὄπως κεχαρισμένον ὅπως τε ἥδιστον καὶ προσφιλὲς ἡμῖν γέγονεν ὡς μέγιστον δεῖγμα τῆς θεοφιλοῦς ὑμῶν προαιρέσεως δεδωκέναι , ὁπότε καὶ πρὸ τούτου οὐδενὶ ἄγνωστον ἦν ὁποίας παρατηρήσεως καὶ θεοσεβείας πρὸς τοὺς ἀθανάτους θεοὺς ἐτυγχάνετε ὄντες , οἷς οὐ φιλῶν καὶ ὑποκένων ῥημάτων πίστις , ἀλλὰ συνεχὴς 1 καὶ παράδοξος 2 ἔργων ἐπισήμων γνωρίζεται . διόπερ ἐπαξίως ἡ ὑμετέρα πόλις θεῶν ἀθανάτων [ φόβον]3 ἵδρυμά καὶ οἰκητήριον ἐπικαλοῖτο · πολλοῖς γοῦν παραδείγμασιν καταφαίνεται τῆ τῶν οὐρανίων θεῶν αὐτὴν ἐπιδημίᾳ ἀνθεῖν . ἰδοὺ τοίνυν ἡ ὑμετέρα πόλις πάντων τῶν ἰδίᾳ διαφερόντων αὐτῆς ἀμελήσασα καὶ τὰς πρότερον τῶν ὑπὲρ αὐτῆς πραγμάτων δεήσεις παριδοῦσα , ὅτε πάλιν ᾔσθετο τοὺς τῆς ἐπαράτου ματαιότητος γεγονότας ἕρπειν ἄρχεσθαι καὶ ὥσπερ ἀμεληθεῖσαν καὶ κεκοιμημένην πυρὰν ἀναζωπυρουμένων τῶν πυρσῶν μεγίστας πυρκαϊὰς ἀναπληροῦσαν , εὐθέως πρὸς τὴν ἡμετέραν εὐσέβειαν , ὥσπερ πρὸς μητρόπολιν πασῶν θεοσεβειῶν , χωρίς τινος μελλήσεως κατέφυγεν , ἴασίν τινα καὶ βοήθειαν ἀπαιτοῦσα · ἥντινα διάνοιαν σωτηριώδη διὰ τὴν πίστιν τῆς ὑμετέρας θεοσεβείας τοὺς θεοὺς ὑμῖν ἐμβεβληκέναι δῆλόν ἐστιν . ἐκεῖνος τοιγαροῦν , ἐκεῖνος ὁ ὕφιστος καὶ μέγιστος Ζεύς , ὁ προκαθήμενος τῆς λαμπροτάτης ὑμῶν πόλεως , ὁ τοὺς πατρῴους ὑμῶν θεοὺς καὶ γυναῖκας καὶ τέκνα καὶ ἐστίαν καὶ οἴκους ἀπὸ πάσης ὀλεθρίου φθορᾶς ῥυόμενος , ταῖς ὑμετέραις ψυχαῖς τὸ σωτήριον ἐνέπνευσεν βούλημα , ἐπιδεικνὺς καὶ ἐμφαίνων ὅπως ἐξαίρετόν ἐστιν καὶ λαμπρὸν καὶ σωτηριῶδες μετὰ τοῦ ὀφειλομένου σεβάσματος τῆ θρῃσκείᾳ καὶ ταῖς ἱεροθῃσκείαις τῶν ἀθανάτων θεῶν προσιέναι . τίς γὰρ οὕτως ἀνόητος ἢ νοῦ παντὸς ἀλλότριος εὑρεθῆναι δύναται , ὃς οὐκ αἴσθεται τῆ φιλαγάθῳ τῶν θεῶν σπουδῇ συμβαίνειν μήτε τὴν γῆν τὰ παραδιδόμενα αὐτῇ σπέρματα ἀρνεῖσθαι τὴν τῶν γεωργῶν ἐλπίδα κενῇ προσδοκίᾳ σφάλλουσαν , μηδ’ αὖ ἀσεβοῦς πολέμου πρόσοφιν ἀνεπικωλύτως ἐπὶ γῆς στηρίζεσθαι καὶ φθαρείσης τῆς τοῦ οὐρανοῦ εὐκρασίας αὐχμῶντα τὰ σώματα πρὸς θάνατον κατασύρεσθαι , μηδὲ μὴν ἀμέτρων ἀνέμων πνεύμασι τὴν θάλασσαν κυμαίνουσαν κορυφοῦσθαι , μηδέ γε καταιγίδας ἀπροσδοκήτους καταρρηγνυμένας ὀλέθριον χειμῶνα ἐπεγείρειν , ἔτι τοίνυν μηδὲ τὴν τροφὸν ἁπάντων καὶ μητέρα γῆν ἀπὸ τῶν κατωτάτω λαγόνων ἑαυτῆς ἐν φοβερῷ τρόμῳ καταδυομένην μηδέ γε τὰ ἐπικείμενα ὄρη χασμάτων γινομένων καταλύεσθαι , ἅπερ πάντα καὶ τούτων ἔτι πολλῷ χαλεπώτερα κατὰ πρὸ τούτου πολλάκις γεγονέναι οὐδεὶς ἀγνοεῖ . καὶ ταῦτα σύμπαντα διὰ τὴν ὀλέθριον πλάνην τῆς ὑποκένου ματαιότητος τῶν ἀθεμίτων ἐκείνων ἀνθρώπων ἐγίνετο , ἡνίκα κατὰ τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐπεπόλαζεν καὶ σχεδὸν εἰπεῖν τὰ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης αἰσχύναις ἐπίεζεν . τούτοις μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει · “ ἐφοράτωσαν ἐν τοῖς πλατέσιν ἤδη πεδίοις ἀνθοῦντα τὰ λήια καὶ τοῖς ἀστάχυσιν ἐπικυμαίνοντα καὶ τοὺς λειμῶνας δι’ εὐομβρίαν φυαῖς καὶ ἄνθεσιν λαμπομένους καὶ τὴν τοῦ ἀέρος κατάστασιν εὔκρατόν τε καὶ πραοτάτην ἀποδοθεῖσαν , χαιρέτωσαν λοιπὸν ἅπαντες διὰ τῆς ἡμετέρας εὐσεβείας ἱερουργίας τε καὶ τιμῆς τῆς τοῦ δυνατωτάτου καὶ στερροτάτου ἀέρος ἐξευμενισθείης 1 καὶ διὰ τοῦτο τῆς εὐδινοτάτης εἰρήνης βεβαίως μεθ’ ἡσυχίας ἀπολαύοντες ἡδυνέσθωσαν . καὶ ὅσοι τῆς τυφλῆς ἐκείνης πλάνης καὶ περιόδου παντάπασιν ὠφεληθέντες εἰς ὀρθὴν καὶ καλλίστην διάνοιαν ἐπανῆλθον , μειζόνως μὲν οὗν χαιρέτωσαν ὡς ἂν ἐκ χειμῶνος ἀπροσδοκήτου ἢ νόσου βαρείας ἀποσπασθέντες καὶ ἡδεῖαν εἰς τοὐπιὸν ζωῆς ἀπόλαυσιν καρπωσάμενοι · εἰ δὲ τῇ ἐπαράτῳ αὐτῶν ματαιότητι ἐπιμένοιεν , πολλῷ πόρρωθεν τῆς ὑμετέρας πόλεως καὶ περιχώρου , καθὼς ἠξιώσατε , ἀποχωρισθέντες ἐξελαθήτωσαν , ἵν᾿ οὕτως κατ’ ἀκολουθίαν τῆς ἀξιεπαίνου περὶ τοῦτο σπουδῆς παντὸς μιάσματος καὶ ἀσεβείας ἀποχωρισθεῖσα ἡ ὑμετέρα πόλις καὶ τὴν ἔμφυτον αὐτῇ πρόθεσιν μετὰ τοῦ ὀφειλομένου σεβάσματος ταῖς τῶν ἀθανάτων θεῶν ἱερουργίαις ὑπακούοι . Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅσῳ προσφιλὴς ἡμῖν γέγονεν ἢ περὶ τούτου ἀξίωσις ὑμῶν , καὶ χωρὶς ψηφισμάτων καὶ χωρὶς δεήσεως αὐθαιρέτῳ βουλήσει ἡ ἡμετέρα προθυμοτάτη φιλαγαθίας ψυχή , ἐπιτρέπομεν τῆ ὑμετέρᾳ καθοσιώσει ὁποίαν δ’ ἂν βουληθῆτε μεγαλοδωρεὰν ἀντὶ ταύτης ὑμῶν τῆς φιλοθέου προθέσεως αἰτῆσαι . καὶ ἤδη μὲν τοῦτο ποιεῖν καὶ λαβεῖν ἀξιώσατε · τεύξεσθε γὰρ αὐτῆς χωρίς τινος ὑπερθέσεως · ἥτις παρασχεθεῖσα τῆ ὑμετέρᾳ πόλει εἰς ἅπαντα τὸν αἰῶνα τῆς περὶ τοὺς ἀθανάτους θεοὺς φιλοθέου εὐσεβείας παρέξει μαρτυρίαν , τοῦ δὲ ὑμᾶς ἀξίων ἐπάθλων τετυχηκέναι παρὰ τῆς ἡμετέρας φιλαγαθίας ταύτης ὑμῶν ἕνεκεν τῆς τοῦ βίου προαιρέσεως υἱοῖς τε καὶ ἐκγόνοις ὑμετέροις ἐπιδειχθήσεται . ” Ταῦτα δὴ καθ’ ἡμῶν κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίαν ἀνεστηλίτευτο , πάσης ἐλπίδος , τὸ γοῦν ἐπ’ ἀνθρώποις , ἀγαθῆς τὰ καθ’ ἡμᾶς ἀποκλείοντα · ὡς κατ’ αὐτὸ δὴ τὸ θεῖον ἐκεῖνο λόγιον , εἰ δυνατόν , ἐπὶ τούτοις καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοὺς σκανδαλίζεσθαι . ἢδη γέ τοι σχεδὸν τῆς παρὰ τοῖς παρὰ τοῖς πλείστοις ἀποψυχούσης προσδοκίας , ἀθρόως , καθ᾿ ὁδὸν ἔτι τὴν πορείαν ἔν τισιν χώραις διανυόντων τῶν τὴν προκειμένην καθ᾿ ἡμῶν γραφὴν διακόνουμένων , ὁ τῆς ἰδίας ἐκκλησίας ὑπέρμαχος θεὸς μόνον οὐχὶ τὴν τοῦ τυράννου καθ᾿ ἡμῶν ἐπιστομίζων μεγαλαυχίαν , τὴν ὑπὲρ ἡμῶν οὐράνιον συμμαχίαν ἐπεδείκνυτο .
Lemmas: VII . ἀνά μέσος γε ὅς ὁ πόλις , ὅς μηδέ ἄλλοτε ποτός , ψήφισμα πόλις κατά ἐγώ καί βασιλικός πρός οὗτος διάταξις ἀντιγραφή στήλη ἐντυπόω χάλκεος ἀνορθόω , ὁ τε παῖς ἀνά ὁ διδασκαλεῖον Ἰησοῦς καί Πιλᾶτος καί ὁ ἐπί ὕβρις πλάσσω ὑπόμνημα διά στόμα κατά πᾶς φέρω ἡμέρα . ἐνταῦθα ἐγώ ἀναγκαῖος εἰμί φαίνω αὐτός δή οὗτος ὁ ἐν στήλη ἀνατίθημι ὁ Μαξιμῖνος γραφή ἐντάσσω , ἵνα ὁμοῦ ὁ τε ὁ θεομίσεια ὁ ἀλαζών καί ὑπερήφανος αὐθάδεια φανερός καθίστημι καί ὁ παρά πούς αὐτός μετέρχομαι ἱερός δίκη ὁ ἄυπνος κατά ὁ ἀσεβής μιδοπονηριον , πρός εἰμί ἐλαύνω οὐ εἰς μακρός τἀναντία περί ἐγώ βουλεύω τε καί διά ἐγγράφω νόμος δογματίζω . ἀντιγράφω ἑρμηνεία ΤΗΕ ΜΙ προς ὁ καθό Ἥμων ψήφισμα ἀντιγραφεύς ΑΠΟ ΕΝ ΥΡ στήλη ΣΕ “ ἤδη ποτέ ὁ ἀσθενής θρασύτης ὁ ἀνθρώπινος διάνοια ἰσχύω πᾶς πλάνης ἀμαυρότης καί ὁμίχλη ἀποσείω καί ἀνασκεδάννυμι , ὅστις πρό οὗτος οὖον τοσοῦτος ὁ ἀσεβής ὅσος ὁ ἄθλιος ἄνθρωπος ὁ αἴσθησις ὀλέθριος ἄγνοια σκότος ἐνειλέω πολιορκέω , ἐπιγιγνώσκω ὡς τῆ ὁ ἀθάνατος θεός φιλάγαθος πρόνοια διοικέω καί σταθεροποιώ · ὅσπερ πρᾶγμα ἄπιστος εἰμί εἶπον ὅπως χαρίζομαι ὅπως τε ἡδύς καί προσφιλής ἐγώ γίγνομαι ὡς μέγας δεῖγμα ὁ θεοφιλής σύ προαίρεσις δίδωμι , ὁπότε καί πρό οὗτος οὐδείς ἄγνωστος εἰμί ὁποῖος παρατήρησις καί θεοσέβεια πρός ὁ ἀθάνατος θεός τυγχάνω εἰμί , ὅς οὖον φίλος καί ὑπόκενος ῥῆμα πίστις , ἀλλά συνεχής 1 καί παράδοξος 2 ἔργον ἐπίσημος γνωρίζω . διόπερ ἐπάξιος ὁ ὑμέτερος πόλις θεός ἀθάνατος [ ἄφοβος ἵδρυμα καί οἰκητήριον ἐπικαλέω · πολύς γοῦν παράδειγμα καταφαίνω τῆ ὁ οὐράνιος θεός αὐτός ἐπιδημία ἀνθέω . ἰδού τοίνυν ὁ ὑμέτερος πόλις πᾶς ὁ ἴδιος διαφέρω αὐτός ἀμελέω καί ὁ πρότερος ὁ ὑπέρ αὐτός πρᾶγμα δήω παρεῖδον , ὅτε πάλιν αἰσθάνομαι ὁ ὁ ἐπάρατος ματαιότης γίγνομαι ἕρπω ἄρχω καί ὥσπερ ἀμελέω καί κοιμάω πυρή ἀναζωπυρέω ὁ πυρρός μέγας πυρκαιά ἀναπληρόω , εὐθύς πρός ὁ ἡμέτερος εὐσέβεια , ὥσπερ πρός μητρόπολις πᾶς θεοσέβεια , χωρίς τις μέλλησις καταφεύγω , ἴασις τις καί βοήθεια ἀπαιτέω · ὅστις διάνοια σωτηριώδης διά ὁ πίστις ὁ ὑμέτερος θεοσέβεια ὁ θεός σύ ἐμβάλλω δῆλος εἰμί . ἐκεῖνος τοιγάρ , ἐκεῖνος ὁ ὑφίστημι καί μέγας Ζεύς , ὁ πρό-κάθημαι ὁ λαμπρός σύ πόλις , ὁ ὁ πατρῷος σύ θεός καί γυνή καί τέκνον καί ἑστία καί οἶκος ἀπό πᾶς ὀλέθριος φθορά ῥύομαι , ὁ ὑμέτερος Ψυχή ὁ σωτήριος ἐμπνέω βούλημα , ἐπιδείκνυμι καί ἐμφαίνω ὅπως ἐξαιρετός εἰμί καί λαμπρός καί σωτηριώδης μετά ὁ ὀφείλω σέβασμα τῆ θρησκεία καί ὁ ιεροθησκειος ὁ ἀθάνατος θεός πρόσειμι . τίς γάρ οὕτως ἀνόητος ἢ νόος πᾶς ἀλλότριος εὑρίσκω δύναμαι , ὅς οὐ αἰσθάνομαι τῆ φιλάγαθος ὁ θεός σπουδή συμβαίνω μήτε ὁ γῆ ὁ παραδίδωμι αὐτός σπέρμα ἀρνέομαι ὁ ὁ γεωργός ἐλπίς κενός προσδοκία σφάλλω , μηδέ αὖος ἀσεβής πόλεμος πρόσοφιν ἀνεπικώλυτος ἐπί γῆ στηρίζω καί φθείρω ὁ ὁ οὐρανός εὐκρασία αὐχμέω ὁ σῶμα πρός θάνατος κατασύρω , μηδέ μήv ἄμετρος ἄνεμος πνεῦμα ὁ θάλασσα κυμαίνω κορυφόω , μηδέ γε καταιγίς ἀπροσδόκητος καταρρήγνυμι ὀλέθριος χειμών ἐπεγείρω , ἔτι τοίνυν μηδέ ὁ τροφός ἅπας καί μήτηρ γῆ ἀπό ὁ κατωτάτω λαγών ἑαυτοῦ ἐν φοβερός τρόμος καταδύω μηδέ γε ὁ ἐπίκειμαι ὄρος χάσμα γίγνομαι καταλύω , ὅσπερ πᾶς καί οὗτος ἔτι πολύς χαλεπός κατά πρό οὗτος πολλάκις γίγνομαι οὐδείς ἀγνοέω . καί οὗτος σύμπας διά ὁ ὀλέθριος πλάνη ὁ ὑπόκενος ματαιότης ὁ ἀθέμιστος ἐκεῖνος ἄνθρωπος γίγνομαι , ἡνίκα κατά ὁ ψυχή αὐτός ἐπιπολάζω καί σχεδόν εἶπον ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω αἰσχύνη πιέζω . οὗτος μετά ἕτερος ἐπιλέγω · “ ἐφοράω ἐν ὁ πλατύς ἤδη πεδίον ἀναθέω ὁ λήϊον καί ὁ ἄσταχυς ἐπικυμαίνω καί ὁ λειμών διά εὐομβρία φυή καί ἄνθος λάμπω καί ὁ ὁ ἀήρ κατάστασις εὔκρατος τε καί πρᾶος ἀποδίδωμι , χαιρέτωσαν λοιπός ἅπας διά ὁ ἡμέτερος εὐσέβεια ἱερουργία τε καί τιμή ὁ ὁ δυνατός καί στερρός ἀήρ ἐξευμενίζω 1 καί διά οὗτος ὁ εὐδινός εἰρήνη βεβαίως μετά ἡσυχία ἀπολαύω ἡδύνω . καί ὅσος ὁ τυφλός ἐκεῖνος πλάνης καί περίοδος παντάπασι ὠφελέω εἰς ὀρθός καί καλός διάνοια ἐπανέρχομαι , μέγας μέν ἐν χαιρέτωσαν ὡς εἄν ἐκ χειμών ἀπροσδόκητος ἢ νόσος βαρύς ἀποσπάω καί ἡδύς εἰς ἔπειμι ζωή ἀπόλαυσις καρπόω · εἰμί δέ ὁ ἐπάρατος αὐτός ματαιότης ἐπιμένω , πολύς πόρρωθεν ὁ ὑμέτερος πόλις καί περίχωρος , καθώς ἀξιόω , ἀποχωρίζω ἐξελαύνω , ἵνα οὕτως κατά ἀκολουθία ὁ ἀξιέπαινος περί οὗτος σπουδή πᾶς μίασμα καί ἀσέβεια ἀποχωρίζω ὁ ὑμέτερος πόλις καί ὁ ἔμφυτος αὐτός πρόθεσις μετά ὁ ὀφείλω σέβασμα ὁ ὁ ἀθάνατος θεός ἱερουργία ὑπακούω . ἵνα δέ οἶδα ὅσος προσφιλής ἐγώ γίγνομαι ἢ περί οὗτος ἀξίωσις σύ , καί Χωρὶς ψήφισμα καί Χωρὶς δέησις αὐθαίρετος βούλομαι ὁ ἡμέτερος πρόθυμος φιλαγαθία ψυχή , ἐπιτρέπω τῆ ὑμέτερος καθοσίωσις ὁποῖος δέ εἄν βούλομαι μεγαλοδωρεά ἀντί οὗτος σύ ὁ φιλόθεος πρόθεσις αἰτέω . καί ἤδη μέν οὗτος ποιέω καί λαμβάνω ἀξιόω · τυγχάνω γάρ αὐτός χωρίς τις ὑπέρθεσις · ὅστις παρέχω τῆ ὑμέτερος πόλις εἰς ἅπας ὁ αἰών ὁ περί ὁ ἀθάνατος θεός φιλόθεος εὐσέβεια παρέχω μαρτυρία , ὁ δέ σύ ἄξιος ἔπαθλον τυγχάνω παρά ὁ ἡμέτερος φιλαγαθία οὗτος σύ ἕνεκα ὁ ὁ βίος προαίρεσις υἱός τε καί ἔκγονος ὑμέτερος ἐπιδείκνυμι . ” οὗτος δή κατά ἐγώ κατά πᾶς ἐπαρχία ἀναστηλιτεύω , πᾶς ἐλπίς , ὁ γοῦν ἐπί ἄνθρωπος , ἀγαθός ὁ κατά ἐγώ ἀποκλείω · ὡς κατά αὐτός δή ὁ θέω ἐκεῖνος λόγιος , εἰμί δυνατός , ἐπί οὗτος καί ὁ ἐκλεκτός αὐτός σκανδαλίζω . ἤδη γε ὅς σχεδόν ὁ παρά ὁ παρά ὁ πλεῖστος ἀποψύχω προσδοκία , ἀθρόος , κατά ὁδός ἔτι ὁ πορεία ἐν τις χώρα διανύω ὁ ὁ πρόκειμαι κατά ἐγώ γραφή διακονέω , ὁ ὁ ἴδιος ἐκκλησία ὑπέρμαχος θεός μόνος οὐ ὁ ὁ τύραννος κατά ἐγώ ἐπιστομίζω μεγαλαυχία , ὁ ὑπέρ ἐγώ οὐράνιος συμμαχία ἐπιδείκνυμι .