eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 4.18
XVIII . Πλεῖστα δὲ οὗτος καταλέλοιπεν ἡμῖν πεπαιδευμένης διανοίας καὶ περὶ τὰ θεῖα ἐσπουδακυίας ὑπομνήματα , πάσης ὠφελείας ἔμπλεα · ἐφ’ ἃ τοὺς φιλομαθεῖς ἀναπέμψομεν , τὰ εἰς ἡμετέραν γνῶσιν ἐλθόντα χρησίμως παρασημηνάμενοι . ὁ μέν τίς ἐστιν αὐτῷ λόγος πρὸς ’ Αντωνῖνον τὸν προσαγορευθέντα καὶ τοὺς τούτου παῖδας τήν τε Ῥωμαίων σύγκλητον προσφωνητικὸς ὑπὲρ τῶν καθ’ ἡμᾶς δογμάτων , ὁ δὲ δευτέραν περιέχων ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας πίστεως ἀπολογίαν , ἢν πρὸς τὸν τοῦ δεδηλωμένου αὐτοκράτορος διάδοχόν τε καὶ ὁμώνυμον Ἀωτωνῖνον Οὐῆρον , οὗ τὰ κατὰ τοὺς χρόνους ἐπὶ τοῦ παρόντος διέξιμεν · καὶ ἄλλος ὁ πρὸς Ἕλληνας , ἐν ᾧ μακρὸν περὶ πλείστων παρ’ ἡμῖν τε καὶ τοῖς Ἑλλήνων φιλοσόφοις ζητουμένων κατατείνας λόγον , περὶ τῆς τῶν δαιμόνων διαλαμβάνει φύσεως · ἃ οὐδὲν ἄν ἐπείγοι τὰ νῦν παρατίθεσθαι . καὶ αὖθις ἕτερον πρὸς Ἕλληνας εἰς ἡμᾶς ἐλήλυθεν αὐτοῦ σύγγραμμα , δ’ καὶ ἐπέγραφεν Ἕλεγχον , καὶ παρὰ τούτους ἄλλο περὶ θεοῦ μοναρχίας , ἢν οὐ μόνον ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν γραφῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν Ἑλληνικῶν συνίστησιν βιβλίων · ἐπὶ τούτοις ἐπιγεγραμμένον Ψάλτης , καὶ ἄλλο σχολικὸν Περὶ ψυχῆς , ἐν ᾧ διαφόρους πεύσεις προτείνας περὶ τοῦ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν προβλήματος , τῶν παρ’ Ἕλλησιν Φιλοσόφων παρατίοθεται τὰς δόξας , αἷς καὶ ἀντιλέξειν ὑπισχνεῖται τήν τε αὐτὸς αὐτοῦ δόξαν ἐν ἑτέρῳ παραθήσεσθαι συγγράμματι . καὶ διάλογον δὲ πρὸς Ἰουδαίους συνέταξεν , ὃν ἐπὶ τῆς Ἐφεσίων πόλεως πρὸς Τρύφωνα τῶν τότε Ἑβραίων ἐπισημότατον πεποίηται · ἐν ᾧ τίνα τρόπον ἡ θεία χάρις αὐτὸν ἐπὶ τὸν τῆς πίστεως παρώρμησε λόγον , δηλοῖ ὁποίαν τε πρότερον περὶ τὰ Φιλόσοφα μαθήματα σπουδὴν εἰσενήνεκται καὶ ὅσην ἐποιήσατο τῆς ἀληθείας ἐκθυμοτάτην ζήτησιν . ἰστορεῖ δ’ ἐν ταὐτῷ περὶ Ἰουδαίων ὡς κατὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίας ἐπιβουλὴν συσκευασαμένων , αὐτὰ ταῦτα πρὸς τὸν τὸν Τρύφωνα ἀποτεινόμενος · “ οὐ μόνον δὲ οὐ μετενοήσατε ἐφ’ οἷς ἐπράξατε κακῶς , ἀλλὰ ἄνδρας ἐκλεκτοὺς ἐκλεξάμενοι τότε ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ ἐξεπέμψατε εἰς πᾶσαν τὴν γῆν , λέγοντες αἵρεσιν ἄθεον χριστιανῶν πεφάνθαι καταλέγοντές τε ταῦτα ἅπερ καθ’ ἡμῶν οἱ ἀγνοοῦντες ἡμᾶς πάντες λέγουσιν , ὥστε οὐ μόνον ἑαυτοῖς ἀδικίας αἴτιοι ὑπάρχετε , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἁπλῶς ἀνθρώποις’’ Γράφει δὲ καὶ ὡς ὅτι μέχρι καὶ αὐτοῦ χαρίσματα προφητικὰ διέλαμπεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας , μέμνηταί τε τῆς Ἰωάννου Ἀποκαλύφεως , σαφῶς τοῦ ἀποστόλου αὐτὴν εἶναι λέγων · καὶ ῥητῶν δέ τινων προφητικῶν μνημονεύει , διελέγχων τὸν Τρύφωνα ὡς δὴ περικοψάντων αὐτὰ Ἰουδαίων ἀπὸ τῆς γραφῆς . πλεῖστα δὲ καὶ ἕτερα παρὰ πολλοῖς φέρεται ἀδελφοῖς τῶν αὐτοῦ πόνων , οὑτωσὶ δὲ σπουδῆς εἶναι ἄξιοι καὶ τοῖς παλαιοῖς ἐδόκουν οἱ τἀνδρὸς λόγοι , ὡς τὸν Εἰρήναιον ἀπομνημονεύειν αὐτοῦ φωνάς , τοῦτο μὲν ἐν τῷ τετάρτῳ Πρὸς τὰς αὐτὰ αὐτὰ δὴ ταῦτα ἐπιλέγοντα · “ καὶ καλῶς ὁ Ἰουστῖνος ἐν τῷ πρὸς Μαρκίωνα συντάγματί Φησιν ὅτι αὐτῷ τῷ κυρίῳ οὐκ ἂν ἐπείσθην ἄλλον θεὸν καταγγέλλοντι παρὰ τὸν δημιουργόην , ” τοῦτο δὲ ἐν τῷ πέμπτῳ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως διὰ τούτων · καὶ καλῶς ὁ Ἰουστῖνος ἔφη ὅτι πρὸ μὲν τῆς τοῦ κυρίου παρουσἰας οὐδέποτε ἐτόλμησεν ὁ σατανᾶς βλασφημῆσαι τὸν θεόν , ἅτε μηδέπω εἰδὼς αὐτοῦ τὴν κατάκρισιν . ” καὶ ταῦτα δὲ ἀναγκαίως εἰρήσθω εἰς προτροπὴν τοῦ μετὰ σπουδῆς τοὺς φιλομαθεῖς καὶ τοὺς τούτου περιέπειν λόγους . καὶ τὰ μὲν κατὰ τόνδε τοιαῦτα ἦν .
Lemmas: XVIII . πλεῖστα δέ οὗτος καταλείπω ἐγώ παιδεύω διάνοια καί περί ὁ θεῖον σπουδάζω ὑπόμνημα , πᾶς ὠφέλεια ἔμπλεος · ἐπί ὁ ὁ φιλομαθής ἀναπέμπω , ὁ εἰς ἡμέτερος γνῶσις ἔρχομαι χρήσιμος παρασημαίνομαι . ὁ μέν τίς εἰμί αὐτός λόγος πρός ’ Ἀντωνῖνος ὁ προσαγορεύω καί ὁ οὗτος παῖς ὁ τε Ῥωμαῖος σύγκλητος προσφωνητικός ὑπέρ ὁ κατά ἐγώ δόγμα , ὁ δέ δύο περιέχω ὑπέρ ὁ ἡμέτερος πίστις ἀπολογία , εἄν πρός ὁ ὁ δηλόω αὐτοκράτωρ διάδοχος τε καί ὁμώνυμος Ἀωτωνῖνον Οὐῆρος , ὅς ὁ κατά ὁ χρόνος ἐπί ὁ πάρειμι διέξειμι · καί ἄλλος ὁ πρός Ἕλλην , ἐν ὅς μακρός περί πλεῖστος παρά ἐγώ τε καί ὁ Ἕλλην φιλόσοφος ζητέω κατατείνω λόγος , περί ὁ ὁ δαίμων διαλαμβάνω φύσις · ὁ οὐδείς ἄν ἐπείγω ὁ νῦν παρατίθημι . καί αὖθις ἕτερος πρός Ἕλλην εἰς ἐγώ ἔρχομαι αὐτός σύγγραμμα , δέ καί ἐπιγράφω ἐλέγχω , καί παρά οὗτος ἄλλος περί θεός μοναρχία , εἄν οὖον μόνος ἐκ ὁ παρά ἐγώ γραφεύς , ἀλλά καί ὁ Ἑλληνικός συνίστημι βιβλίον · ἐπί οὗτος ἐπιγράφω Ψάλτης , καί ἄλλος σχολικός περι Ψυχή , ἐν ὅς διάφορος Πεύσεις προτείνω περί ὁ κατά ὁ ὑπόθεσις πρόβλημα , ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος παρατίθημι ὁ δόξα , ὅς καί ἀντιλέγω ὑπισχνέομαι ὁ τε αὐτός αὐτός δόξα ἐν ἕτερος παρατίθημι σύγγραμμα . καί διάλογος δέ πρός Ἰουδαῖος συντάσσω , ὅς ἐπί ὁ Ἐφέσιος πόλις πρός Τρύφων ὁ τότε Ἑβραῖος ἐπίσημος ποιέω · ἐν ὅς τίς τρόπος ὁ θεῖος χάρις αὐτός ἐπί ὁ ὁ πίστις παρορμάω λόγος , δηλόω ὁποῖος τε πρότερος περί ὁ φιλόσοφος μάθημα σπουδή εἰσφέρω καί ὅσος ποιέω ὁ ἀλήθεια ἔκθυμος ζήτησις . ἱστορέω δέ ἐν αὐτός περί Ἰουδαῖος ὡς κατά ὁ ὁ Χριστός διδασκαλία ἐπιβουλή συσκευάζω , αὐτός οὗτος πρός ὁ ὁ Τρύφων ἀποτείνω · “ οὖον μόνος δέ οὖον μετανοέω ἐπί ὅς πράσσω κακῶς , ἀλλά ἀνήρ ἐκλεκτός ἐκλέγω τότε ἀπό Ἱεροσόλυμα ἐκπέμπω εἰς πᾶς ὁ γῆ , λέγω αἵρεσις ἄθεος Χριστιανός φαίνω καταλέγω τε οὗτος ὅσπερ κατά ἐγώ ὁ ἀγνοέω ἐγώ πᾶς λέγω , ὥστε οὖον μόνος ἑαυτοῦ ἀδικία αἴτιος ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας ἁπλόος ἄνθρωπος γράφος δέ καί ὡς ὅτι μέχρι καί αὐτός χάρισμα προφητικός διαλάμπω ἐπί ὁ ἐκκλησία , μιμνῄσκω τε ὁ Ἰωάννης Ἀποκάλυφος , σαφῶς ὁ ἀπόστολος αὐτός εἰμί λέγω · καί ῥητός δέ τίνω προφητικός μνημονεύω , διελέγχω ὁ Τρύφων ὡς δή περικόπτω αὐτός Ἰουδαῖος ἀπό ὁ γραφεύς . πλεῖστος δέ καί ἕτερος παρά πολύς φέρω ἀδελφός ὁ αὐτός πόνος , οὑτωσί δέ σπουδή εἰμί ἄξιος καί ὁ παλαιός δοκέω ὁ ἀνήρ λόγος , ὡς ὁ εἰρηναῖος ἀπομνημονεύω αὐτός φωνή , οὗτος μέν ἐν ὁ τέταρτος πρός ὁ αὐτός αὐτός δή οὗτος ἐπιλέγω · “ καί καλῶς ὁ Ἰουστῖνος ἐν ὁ πρός Μαρκίων σύνταγμα φημί ὅτι αὐτός ὁ κύριος οὐ εἄν πείθω ἄλλος θεός καταγγέλλω παρά ὁ δημιουργός , ” οὗτος δέ ἐν ὁ πέμπτος ὁ αὐτός ὑπόθεσις διά οὗτος · καί καλῶς ὁ Ἰουστῖνος φημί ὅτι πρό μέν ὁ ὁ κύριος παρουσία οὐδέποτε τολμάω ὁ Σατανᾶς βλασφημέω ὁ θεός , ἅτε μηδέπω εἰδοί αὐτός ὁ κατάκρισις . ” καί οὗτος δέ ἀναγκαῖος εἴρω εἰς προτροπή ὁ μετά σπουδή ὁ φιλομαθής καί ὁ οὗτος περιέπω λόγος . καί ὁ μέν κατά ὅδε τοιοῦτος εἰμί .