eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 3.37
XXXVII . Τῶν δὲ κατὰ τούτους διαλαμψάντων καὶ Κοδράτος ἢν , ὃν ἅμα ταῖς Φιλίππου θυγατράσιν προφητικῷ χαρίσματι λόγος ἔχει διαπρέψαι , καὶ ἄλλοι δ’ ἐπὶ τούτοις πλείους ἐγνωρίζοντο κατὰ τούσδε , τὴν πρώτην τάξιν τῆς τῶν ἀποστόλων ἐπέχοντες διαδοχῆς · οἳ καί , ἅτε τηλικῶνδε ὄντες θεοπρεπεῖς μαθηταί , τοὺς κατὰ πάντα τόπον τῶν ἐκκλησιῶν προκαταβληθέντας ὑπὸ τῶν ἀποστόλων θεμελίους ἐπῳκοδόμουν , αὔξοντες εἰς πλέον τὸ κήρυγμα καὶ τὰ σωτήρια σπέρματα τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἀνὰ πᾶσαν εἰς πλάτος ἐπι - σπείροντες τὴν οἴκου μένην . καὶ γὰρ δὴ πλεῖστοι τῶν τότε μαθητῶν σφοδροτέρῳ φιλοσοφίας ἔρωτι πρὸς τοῦ θείου λόγου τὴν Ψυχὴν πληττόμενοι , τὴν σωτήριον πρότερον ἀπεπλήρουν παρακέλευσιν , ἐνδεέσιν νέμοντες τὰς οὐσίας , εἶτα δὲ ἀποδημίας στελλόμενοι ἔργον ἐπετέλουν εὐαγγελιστῶν , τοῖς ἔτι πάμπαν ἀνηκόοις τοῦ τῆς πίστεως λόγου κηρύττειν φιλοτιμούμενοι καὶ τὴν τῶν θείων εὐαγγελίων παραδιδόναι γραφήν . οὗτοι δὲ θε - μελίους τῆς πίστεως ἔπι ξἑνοις τισι τόποις αὐτὸ μόνον καταβαλλόμενοι ποιμένας τε καθιστάντες ἑτέρους τούτοις τε αὐτοῖς ἐγχειρίζουτες τὴν τῶν ἀρτίως εἰσαχθέντων γεωργίαν , ἑτέρας αὐτοὶ πάλιν χώρας τε καὶ ἔθνη μετῄεσαν σὺν τῇ ἐκ θεοῦ χάριτι καὶ συνεργίᾳ , ἐπεὶ καὶ τοῦ θείου πνεύματος εἰς ἔτι τότε δι’ αὐτῶν πλεῖσται παράδοξοι δυνάμεις ἐνήργουντο , 1 ὥστε ἀπὸ πρώτης ἀκροάσεως ἀθρόως αὔτανδρα πλήθη προθύμως τὴν εἰς τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν εὐσέβειαν ἐν ταῖς αὐτῶν Ψυχαῖς καταδέχεσθαι . Ἀδυνάτου δ’ ὄντος ἡμῖν ἅπαντας ἐξ ὀνόματος ἀπαριθμεῖσθαι ὅδοι ποτὲ κατὰ τὴν πρώτην τῶν ἀποστόλων διαδοχὴν ἐν ταῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐκκλησίαις γεγόνασιν ποιμένες ἢ καὶ εὐαγγελισταί , τούτων εἰκότως ἐξ ὀνόματος γραφῆ μόνων τὴν μνήμην κατατεθείμεθα , ὧν ἔτι καὶ νῦν εἰς ἡμᾶς δι’ ὑπομνημάτων τῆς ἀποστολικῆς διδασκαλίας ἢ παράδοσις φέρεται ,
Lemmas: XXXVII . ὁ δέ κατά οὗτος διαλάμπω καί Κοδράτος εἄν , ὅς ἅμα ὁ Φίλιππος θυγάτηρ προφητικός χάρισμα λόγος ἔχω διαπρέπω , καί ἄλλος δέ ἐπί οὗτος πλείων γνωρίζω κατά ὅδε , ὁ πρῶτος τάξις ὁ ὁ ἀπόστολος ἐπέχω διαδοχή · ἕ καί , ἅτε τηλικόσδε εἰμί θεοπρεπής μαθητής , ὁ κατά πᾶς τόπος ὁ ἐκκλησία προκαταβάλλω ὑπό ὁ ἀπόστολος θεμέλιος ἐποικοδομέω , αὐξάνω εἰς πλέω ὁ κήρυγμα καί ὁ σωτήριος σπέρμα ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια ἀνά πᾶς εἰς πλάτος ἐπι - σπείρω ὁ οἶκος μένω . καί γάρ δή πλεῖστος ὁ τότε μαθητής σφοδρός φιλοσοφία Ἔρως πρός ὁ θεῖον λόγος ὁ Ψυχή πλήσσω , ὁ σωτήριος πρότερος ἀποπληρόω παρακέλευσις , ἐνδεής νέμω ὁ οὐσία , εἶτα δέ ἀποδημία στέλλω ἔργον ἐπιτελέω εὐαγγελιστής , ὁ ἔτι πάμπαν ἀνήκοος ὁ ὁ πίστις λόγος κηρύσσω φιλοτιμέομαι καί ὁ ὁ θεῖον εὐαγγέλιον παραδίδωμι γραφεύς . οὗτος δέ ΘΕ - μελής ὁ πίστις ἐπί ξένος τις τόπος αὐτός μόνος καταβάλλω ποιμήν τε καθίστημι ἕτερος οὗτος τε αὐτός ἐγχειρίζω ὁ ὁ ἄρτιος εἰσάγω γεωργία , ἕτερος αὐτός πάλιν χώρα τε καί ἔθνος μέτειμι σύν ὁ ἐκ θεός χάρις καί συνεργία , ἐπεί καί ὁ θεῖον πνεῦμα εἰς ἔτι τότε διά αὐτός πλεῖστος παράδοξος δύναμις ἐνεργέω , 1 ὥστε ἀπό πρῶτος ἀκρόασις ἀθρόος αὔτανδρος πλῆθος προθύμως ὁ εἰς ὁ ὁ ὅλος δημιουργός εὐσέβεια ἐν ὁ αὐτός Ψυχή καταδέχομαι . ἀδύνατος δέ εἰμί ἐγώ ἅπας ἐκ ὄνομα ἀπαριθμέω ὁδός ποτέ κατά ὁ πρῶτος ὁ ἀπόστολος διαδοχή ἐν ὁ κατά ὁ οἰκέω ἐκκλησία γίγνομαι ποιμήν ἢ καί εὐαγγελιστής , οὗτος εἰκότως ἐκ ὄνομα γραφεύς μόνος ὁ μνήμη κατατίθημι , ὅς ἔτι καί νῦν εἰς ἐγώ διά ὑπόμνημα ὁ ἀποστολικός διδασκαλία ἢ παράδοσις φέρω ,