eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 1.2
ΙΙ . Διττοῦ δὲ ὄντος τοῦ κατ’ αὐτὸν τρόπου , καὶ τοῦ ] μὲν σώματος ἐοικότος κεφαλῇ , ἧ θεὸς ἐπινοεῖται , τοῦ δὲ πόαι παραβαλλομένου , ἧ τὸν ἡμῖν ἄνθρωπον ὁμοιοπαθῆ τῆς ἡμῶν αὐτῶν ἕνεκεν ὑπέδυ σωτηρίας , γένοιτ’ ἂν ἡμῖν ἐντεῦθεν ἐντελὴς ἡ τῶν ἀκολούθων διήγησις , εἰ τῆς κατ’ αὐτὸν ἱστορίας ἁπάσης ἀπὸ τῶν κεφαλαιωδεστάτων κοὶ κυριωτάτων τοῦ λόγου τὴν ὑφήγησιν ποιησαίμεθα · ταύτῃ δὲ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἀρχαιότητος τὸ παλαιὸν ὁμοῦ καἰ θεοπρεπὲς τοῖς νέαν αὐτὴν καὶ ἐκτετοπισμένην , χθὲς καὶ οὐ πρότερον φανεῖσαν , ἐκτετοπισμένην , ἀναδειχθήσεται . Γένους μὲν οὗν καὶ ἀξίας αὐτῆς τε οὐσίας τοῦ χριστοῦ καὶ φύσεως οὔτις ἂν εἰς ἔκφρασιν αὐτάρκης γένοιτο λόγος , ἧ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ θεῖον ἐν προφητείαις “ τὴν γενεὰν αὐτοῦ’’ φησὶν “ τίς διηγήσεται ; ὅτι δὴ οὔτε τὸν πατέρα τις ἔγνω , εἰ μὴ ὁ υἱός , οὔτ’ αὖ τὸν υἱόν τις ἔγνω ποτὲ κατ’ ἀξίαν , εἰ μὴ μόνος ὁ γεννήσας αὐτὸν πατήρ , τό τε φῶς τὸ προκόσμιον καὶ τὴν πρὸ αἰώνων νοερὰν καὶ οὐσιώδη σοφίαν τόν τε ζῶντα καὶ ἐν ἀρχῇ παρὰ τῷ πατρὶ τυγχάνοντα θεὸν λόγον τίς ἂν πλὴν τοῦ πατρὸς καθαρῶς ἐννοήσειεν , πρὸ πάσης κτίσεως καὶ δημιουργίας ὁρωμένης τε καὶ ἀοράτου τὸ πρῶτον καὶ μόνον τοῦ θεοῦ γέννημα , τὸν τῆς κατ’ οὐρανὸν λογικῆς καὶ ἀθανάτου στρατιᾶς ἀρχιστράτηγον , τὸν τῆς μεγάλης βουλῆς ἄγγελον , τὸν τῆς ἀρρήτου γνώμης τοῦ πατρὸς ὑπουργόν , τὸν τῶν ἁπάντων σὺν τῷ πατρὶ δημιουργόν , τὸν δεύτερον μετὰ τὸν πατέρα τῶν ὅλων αἴτιον , τὸν τοῦ θεοῦ παῖδα γνήσιον καὶ μονογενῆ , τὸν τῶν γενητῶν ἁπάντων κύριον καὶ θεὸν καὶ βασιλέα τὸ κῦρος ὁμοῦ καὶ τὸ κράτος αὐτὴ θεότητι καὶ δυνάμει καὶ τιμῇ παρὰ τοῦ πατρὸς ὑποδεδεγμένον , ὅτι δὴ κατὰ τὰς περὶ αὐτοῦ μυστικὰς τῶν γραφῶν θεολογίας “ ἐν ἀρχὴ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἢν ὁ λόγος · πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν.’’ τοῦτό τοι καὶ ὁ μέγας Μωυσῆς , ὡς ἂν προφητῶν ἁπάντων παλαιότατος , θείῳ πνεύματι τὴν τοῦ παντὸς οὐσίωσίν τε καὶ διακόσμησιν ὑπογράφων , τὸν κοσμοποιὸν καὶ δημιουργὸν τῶν ὅλων αὐτῷ δὴ τῷ Χριστῷ καὶ οὐδὲ ἄλλῳ ἢ τῷ θείῳ δηλαδὴ καὶ πρωτογόνῳ ἑαυτοῦ λόγῳ τὴν τῶν ὑποβεβηκότων ποίησιν παραχωροῦντα διδάσκει αὐτῷ τε κοινολογούμενον ἐπὶ τῆς ἀνθρωπογονίας · “ εἶπεν γὰρ φησὶν “ ὁ θεός · ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν.᾿ ’’ ταύτην δὲ ἐγγυᾶται τὴν φωνὴν προφητῶν ἄλλος , ὧδέ πως ἐν ὕμνοις θεολογῶν “ αὐτὸς εἶπεν , καὶ ἐγενήθησαν · αὐτὸς ἐνετείλατο , καὶ ἐκτίσθησαν , ” τὸν μὲν πατέρα καὶ ποιητὴν εἰσάγων ὡς ἂν πανηγεμόνα βασιλικῷ νεύματι προστάττοντα , τὸν δὲ τούτῳ δευτερεύοντα θεῖον λόγον , οὐχ ἕτερον τοῦ πρὸς ἡμῶν κηρυττομένου , ταῖς πατρικαῖς ἐπιτάξεσιν ὑπουργοῦντα . τοῦτον καὶ ἀπὸ πρώτης ἀνθρωπογονίας πάντες ὅαοι δὴ δικαιοσύνη καὶ θεοσεβείας ἀρετῇ διαπρέψαι λέγονται , ἀμφί τε τὸν μέγαν θεράποντα Μωυσέα καὶ πρό γε αὐτοῦ πρῶτος Ἀβραὰμ τούτου τε οἱ παῖδες καὶ ὅσοι μετέπειτα δίκαιοι πεφήνασιν καὶ προφῆται , καθαροῖς διανοίας ὄμμασι φαντασθέντες ἔγνωσάν τε καὶ οἷα θεοῦ παιδὶ τό προσῆκον ἀπένειμαν σέβας , αὐτός τε , οὐδαμῶς ἀπορρᾳθυμῶν τῆς τοῦ πατρὸς καθίστατο διδάσκαλος τοῖς πᾶσι τῆς πατρικῆς καθίστατο γνώσεως . ὦφθαι γοῦν κύριος ὁ θεὸς ἀνείρηται οἷά τις ἄνθρωπος τῷ Ἀβραὰμ καθημένῳ παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαμβρῆ · ὁ δ’ ὑποπεσὼν αὐτίκα , καίτοι γε ἄνθρωπον ὀφθαλμοῖς ὁρῶν , προσκυνεῖ μὲν ὡς θεόν , ἱκετεύει δὲ ὡς κύριον , ὁμολογεῖ τε μὴ ἀγνοεῖν ὅστις εἴη , ῥήμασιν αὐτοῖς λέγων “ κύριε ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν , οὐ ποιήσεις κρίσιν ; ’’ εἰ γὰρ μηδεὶς ἐπιτρέποι λόγος τὴν ἀγένητον καὶ ἄτρεπτον οὐσίαν θεοῦ τοῦ παντοκράτορος εἰς ἀνδρὸς εἶδος μεταβάλλειν μηδ’ αὗ γενητοῦ μηθενὸς φαντασίᾳ τὰς τῶν ὁρώντων ὄφεις ἐξαπατᾶν μηδὲ μὴν ψευδῶς τὰ τοιαῦτα πλάττεσθαι τὴν γραφήν , θεὸς καὶ κύριος ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν καὶ ποιῶν κρίσιν , ἐν ἀνθρώπου ὁρώμενος σχήματι , τίς ἂν ἕτερος ἀναγορεύοιτο , εἰ μὴ φάναι θέμις τὸ πρῶτον τῶν ὅλων αἴτιον , ἢ μόνος ὁ ’π’ ῥοῶν αὐτοῦ λόγος ; περὶ οὗ καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀνείρηται “ ἀπέστειλεν τὸν λόγον αὐτοῦ , καὶ ἰάσατο αὐτούς , καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ἐκ τῶν διαφθορῶν αὐτῶν.’’ τοῦτον δεύτερον μετὰ τὸν πατέρα κύριον σαφέστατα Μωυσῆς ἀναγορεύει λέγων “ ἔβρεξε κύριος ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον καὶ πῦρ παρὰ κυρίου . ” τοῦτον καὶ τῷ Ἰακὼβ αὖθις ἐν ἀνδρὸς φανέντα σχήματι , θεὸν ἡ θεία προααγορεύει γραφή , φάσκοντα τῷ Ἰακὼβ “ οὐκέτι κληθήσεται τὸ ὄνομά ἀοῦ Ἰακώβ , ἀλλ’ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά ἀοῦ , ὅτι ἐνίσχυσας μετὰ θεοῦ,’’ ὅτε καὶ “ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Εἶδος θεοῦ,’’ λέγων “ εἶδον γὰρ θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή . ” καὶ μὴν οὐδ’ ὑποβεβηκότων ἀγγέλων καὶ λειτουργῶν θεοῦ τὰς ἀναγραφείσας θεοφανείας ὑπονοεῖν θέμις , ἐπειδὴ καὶ τούτων ὅτε τις ἀνθρώποις παραφαίνεται , οὐκ ἐπικρύπτεται ἡ γραφή , ὀνομαστὶ οὐ θεὸν οὐδὲ μὴν κύριον , ἀλλ’ ἀγγέλους χρηματίσαι λέγουσα , ὡς διὰ μυρίων μαρτυριῶν πιστώσασθαι ῥᾴδιον . τοῦτον καὶ ὁ Μωυσέως διάδοχος Ἰησοῦς , ὡς ἂν τῶν οὐρανίων ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων τῶν τε ὑπερκοσμίων δυνάμεων ἡγούμενον καὶ ὡς ἂν εἰ τοῦ πατρὸς ὑπάρχοντα δύναμιν καὶ σοφίαν καὶ τὰ δευτερεῖα τῆς κατὰ πάντων βασιλείας τε καὶ ἀρχῆς ἐμπεπιστευμένον , ἀρχιστράτηγον δυνάμεως κυρίου ὀνομάζει , οὐκ ἄλλως αὐτὸν ἢ αὗθις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ καὶ σχήματι θεωρήσας . γέ - γραπταὶ γοῦν “ καὶ ἐγενήθη , ὡς ἦν Ἰησοῦς Ἱεριχώ , καὶ ἀναβλέψας ὁρᾷ ἄνθρωπον ἑστηκότα κατέναντι αὐτοῦ , καὶ ἡ ῥομφαία ἐσπασμένη ἐν τῆ χειρὶ αὐτοῦ , καὶ προσελθὼν Ἰησοῦς εἶπεν , ἴ’ ἡμέτερος εἶ ἢ τῶν ὑπεναντίων ; ’ καὶ εἶπεν αὐτῷ , ἐγὼ ἀρχιστράτηγος δυνάμεως κυρίου · νυνὶ παραγέγονα.’ καὶ Ἰησοῦς ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν αὐτῷ , ἴ’ δέσποτα , τί προστάσσεις τῷ ἀῶ οἰκέτῃ ; ’ καὶ εἶπεν ὁ ἀρχιστράτηγος κυρίου πρὸς Ἰησοῦν , ἴ’ λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου · ὁ γὰρ τόπος , ἐν ᾧ αὖ ἕστηκας , τόπος ἅγιός ἐστιν.’ ’’ ἔνθα καὶ ἐπιστήσεις ἀπὸ τῶν αὐτῶν ῥημάτων ὅτι μὴ ἕτερος οὗτος εἴη τοῦ καὶ Μωυσεῖ κεχρηματικότος , ὅτι δὴ αὐτοῖς ῥήμασι καὶ ἐπὶ τῷδέ φησιν ἡ γραφή “ ὡς δὲ εἶδεν κύριος προσάγει ἰδεῖν , ἐκάλεσεν αὐτὸν κύριος ἐκ τοῦ βάτου λέγων , ‘ Μωυσῆ Μωυσῆ ’ · ὁ δὲ εἶπεν , τί ἐστιν;’ καὶ εμεν , μὴ ἐγγίσῃς ὧδε · λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου · ὁ γὰρ τόπος , ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας ἐπ’ αὐτοῦ , γῆ ἁγία ἐστίν . ’ καἰ εἶπεν αὐτῷ , ἐγώ εἰμι ὁ θεὸς τοῦ πατρός ἀοῦ , θεὸς Ἀβραὰμ καὶ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ θεὸς Ἰακώβ.’ ’’ καὶ ὅτι γέ ἐστιν οὐσία τις προκόσμιος ζῶσα καὶ ὑφεστῶσα , ἡ τῷ πατρὶ καὶ θεῷ τῶν ὅλων εἰς τὴν τῶν γενητῶν ἁπάντων δημιουργίαν ὑπηρετησαμένη , λόγος θεοῦ καὶ σοφία χρηματίζουσα , πρὸς ταῖς τεθειμέναις ἀποδείξεσιν ἔτι καὶ αὐτῆς ἐξ ἰδίου προσώπου τῆς σοφίας ἐπακοῦσαι πάρεστιν , διὰ Σολομῶνος λευκότατα ὧδέ πως τὰ περὶ αὐτῆς μυσταγωγούσης “ ἐγὼ ἢ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν , καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην . δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν , καὶ οἱ δυνάσται γράφουσι δικαιοσύνην · δι’ ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται , καὶ τύραννοι δι’ ἐμοῦ κρατοῦσι γῆς · οἷς ἐπιλέγει “ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὖ · τοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με · ὲν ἀρχὴ πρὸ του τὴν γῆν ποιησαι , πρὸ του προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι , πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με . ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ , καὶ ὡς ἀσφαλεῖς ἐτίθει πηγὰς τῆς ὑπ’ οὐρανόν , ἤ μὴν σὺν αὐτῷ ἁρμόζουσα . ἐγὼ ἤ μὴν ἧ προσέχαιρεν καθ’ ἡμέραν , εὐφραινόμην δὲ ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ , ὅτε εὐφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας . ” ὅτι μὲν οὖν προῆν καὶ τισὶν,1 εἰ καὶ μὴ τοῖς πᾶσιν , ὁ θεῖος λόγος ἐπεφαίνετο , ταῦθ’ ἡμῖν ὡς ἐν βραχέσιν εἰρήσθω . Τί δὴ οὖν οὐχὶ καθάπερ τὰ νῦν , καὶ πάλαι πρότερον εἰς πάντας ἀνθρώπους καὶ πᾶσιν ἔθνεσιν ἐκηρύττετο , ὧδε ἂν γένοιτο πρόδηλον . οὐκ ἢν πω χωρεῖν οἷός τε τὴν τοῦ Χριστοῦ πάνσοφον καὶ πανάρετον διδασκαλίαν ὁ πάλαι τῶν ἀνθρώπων βίος . εὐθὺς μέν γε ἐν ἀρχῇ μετὰ τὴν πρώτην ἐν μακαρίοις ζωὴν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἦττον τῆς θείας ἐντολῆς φροντίσας , εἰς τουτονὶ τὸν θνητὸν καὶ ἐπίκηρον βίον καταπέπτωκεν καὶ τὴν ἐπάρατον ταυτηνὶ γῆν τῆς πάλαι ἐνθέου τρυφῆς ἀντικατηλλά - ξατο , οἱ τε ἀπὸ τούτου τὴν καθ’ ἡμᾶς σύμπασαν πληρώσαντες πολὺ χείρους ἀναφανέντες ἐκτὸς ἑνός που καὶ δευτέρου , θηριώδη τινὰ τρόπον καὶ βίον ἀβίωτον ἐπανῄρηντο · ἀλλὰ καὶ οὔτε πόλιν οὔτε πολιτείαν , οὐ τέχνας , οὐκ ἐπιστήμας ἐπὶ νοῦν ἐβάλλοντο , νόμων τε καὶ δικαιωμάτων καὶ προσέτι ἀρετῆς καὶ φιλοσοφίας οὐδὲ ὀνόματος μετεῖχον , νομάδες δὲ ἐπ’ ἐρημίας οἷά τινες ἄγριοι καὶ ἀπηνεῖς διῆγον , τοὺς μὲν ἐκ φύσεως προσήκοντας λογισμοὺς τά τε λογικὰ καὶ ἥμερα τῆς ἀνθρώπων ψυχῆς σπέρματα αὐτοπροαιρέτου κακίας ὑπερβολῇ διαφθείροντες , ἀνοσιουργίαις δὲ πάσαις ὅλους ἁφᾶς ἐκδεδωκότες , ὡς τοτὲ μὲν ἀλληλοφθορεῖν , τοτὲ δὲ ἀλληλοκτονεῖν , ἄλλοτε δὲ ἀνθ’ ἀνθρωποβορεῖν , θεομαχίας τε καὶ τὰς παρὰ τοῖς πᾶσιν βοωμένας γιγαντομαχίας ἐπιτολμᾶν , καὶ γῆν μὲν ἐπιτειχίζειν οὐρανῷ διανοεῖσθαι , μανίᾳ δὲ φρονήματος ἐκτόπου αὐτὸν τὸν ἐπὶ πᾶσιν πολεμεῖν παρασκευάζεσθαι · ἐφ’ οἷς τοῦτον ἑαυτοῖς εἰσάγουσι τὸν τρόπον κατακλυσμοῖς αὐτοὺς καὶ πυρποΛήσεσιν ὥσπερ ἀγρίαν ὕλην κατὰ πάσης τῆς γῆς κεχυμένην θεὸς ὁ πάντων ἔφορος μετῄει , λιμοῖς τε συνεχέσι καὶ λοιμοῖς πολέμοις τε αὗ καὶ κεραυνῶν βολαῖς ἄνωθεν αὐτοὺς ὑπετέμνετο , ὥσπερ τινὰ δεινὴν καὶ χαλεπωτάτην νόσον ψυχῶν πικροτέροις ἀνέχων τοῖς κοΛαστηρίοις . τότε μὲν οὖν , ὅτε δὴ καὶ πολὺς ἦν ἐπικεχυμένος ὀλίγου δεῖν κατὰ πάντων ὁ τῆς κακίας κάρος , οἷα μέθης δεινῆς , τὰς ἁπάντων σχεδὸν ἀνθρώπων ἐπισκιαζούσης καὶ ἐπιακο - τούσης ψυχάς , ἡ πρωτόγονος καὶ πρωτόκτιστος του θεοῦ σοφία καὶ αὐτὸς ὁ προὼν λόγος φιλανθρωπίας ὑπερβολῇ τοτὲ μὲν δι’ ὀπτασίας ἀγγέλων τοῖς ὑποβεβηκόσι , τοτὲ δὲ καὶ δι’ ἑαυτοῦ οἷα θεοῦ δύναμις σωτήριος ἑνί που νὴ δευτέρῳ τῶν πάλαι θεοφιλῶν ἀνδρῶν οὐκ ἄλλως ἢ δι’ ἀνθρώπου μορφῆς , ὅτι μηδ’ ἑτέρως ἢν δυνατὸν αὐτοῖς , ὑπεφαίνετο . ‘Ως δ’ ἤδη διὰ τούτων τὰ θεοσεβείας σπέρματα εἰς πλῆθος ἀνδρῶν καταβέβλητο ὅλον τε ἔθνος ἐπὶ γῆς θεοσεβείᾳ προσανέχον ἐκ τῶν ἀνέκαθεν Ἑβραίων ὑπέστη , τούτοις μέν , ὡς ἄν εἰ πλήθεσιν ἔτι ταῖς παλαιαῖς ἀγωγαῖς ἐκδεδιῃτημένοις , διὰ τοῦ προφήτου Μωυσέως εἰκόνας καὶ σύμβολα σαββάτου τινὸς μυστικοῦ καὶ περιτομῆς ἑτέρων τε νοητῶν θεωρημάτων εἰσαγωγάς , ἀλλ’ οὐκ αὐτὰς ἐναργεῖς παρεδίδου μυσταγωγίας · ὡς δὲ τῆς παρὰ τούτοις νομοθεσίας βοωμένης καὶ πνοῆς δίκην εὐώδους εἰς ἅπαντας ἀνθρώπους διαδιδομένης , ἤδη τότε ἐξ αὐτῶν καὶ τοῖς πλείοσιν τῶν ἐθνῶν διὰ τῶν πανταχόσε νομοθετῶν τε καὶ φιλοσόφων ἡμέρωτο τὰ φρονήματα , τῆς ἀγρίας καὶ ἀπηνοῦς θηριωδίας ἐπὶ τὸ πρᾶον μεταβεβλημένης , ὡς καὶ εἰρήνην βαθεῖαν φιλίας τε καὶ ἐπιμιξίας πρὸς ἀλλήλους ἔχειν , τηνικαῦτα πᾶσι δὴ λοιπὸν ἀνθρώποις καὶ τοῖς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην ἔθνεσιν ὡς ἂν προωφελημένοις . καὶ ἤδη τυγχάνουσιν ἐπιτηδείοις πρὸς παραδοχὴν τῆς τοῦ πατρὸς γνώσεως , ὁ αὐτὸς δὴ πάλιν ἐκεῖνος ὁ τῶν ἀρετῶν διδάσκαλος , ὁ ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς τοῦ πατρὸς ὑπουργός , ὁ θεῖος καὶ οὐράνιος τοῦ θεοῦ λόγος , δι’ ἀνθρώπου κατὰ μηδὲν σώματος οὐσίᾳ τὴν ἡμετέραν φύσιν διαλλάττοντος ἀρχομένης τῆς ‘ Ρωμαίων βασιλείας ἐπιφανείς , τοιαῦτα ἔδρασέν τε καὶ πέπονθεν , οἷα ταῖς προφητείαις ἀκόλουθα ἢν , ἄνθρωπον ὁμοῦ καὶ θεὸν ἐπιδημήσειν τῷ βίῳ παραδόξων ἔργων ποιητὴν καὶ τοῖς πᾶσιν ἔθνεσιν διδάσκαλον τῆς τοῦ πατρὸς εὐσεβείας ἀναδειχθήσεσθαι τό τε παράδοξον αὐτοῦ τῆς γενέσεως καὶ τὴν καινὴν διδασκαλίαν καὶ τῶν ἔργων τὰ θαύματα ἐπί τε τούτοις τοῦ θανάτου τὸν τρόπον τήν τε ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν καὶ ἐπὶ πᾶσιν τὴν εἰς οὐρανοὺς ἔνθεον ἀποκατάστασιν αὐτοῦ προκηρυττούσαις . τὴν γοῦν ἐπὶ τέλει βασιλείαν αὐτοῦ Δανιὴλ ὁ προφήτης θείῳ πνεύματι συνορῶν , ὧδέ πη ἐθεοφορεῖτο , ἀνθρωπινώτερον τὴν θεοπτίαν ὑπογράφων · “ ἐθεώρουν γάρ’ φησίν “ ἕως οὗ θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθητο . καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ὡς εἰ χιὼν λευκόν , καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡς εἰ ἔριον καθαρόν · ὁ θρόνος αὐτοῦ φλὸξ πυρός , οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ φλέγον · ποταμὸς πυρὸς εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ . χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ , καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ . κριτήριον ἐκάθισεν , καὶ βίβλοι ἠνεῴχθησαν . ” καὶ ἑξῆς “ ἐθεώρουν , ” φησίν “ καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ὡς εἰ υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος , καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασεν , καὶ ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη · καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία , καὶ πάντες οἱ λαοὶ φυλαὶ γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν . ἢ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος , ἥτις οὐ παρελεύσεται · καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται . ” ταῦτα δὲ σαφῶς οὐδ’ ἐφ’ ἕτερον , ἀλλ’ ἐπὶ τὸν ἡμέτερον σωτῆρα , τὸν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν θεὸν λόγον , ἀναφέροιτο ἄν , υἱὸν ἀνθρώπου διὰ τὴν ὑστάτην ἐνανθρώπησιν αὐτοῦ χρηματίζοντα . ἀλλὰ γὰρ ἐν οἰκείοις ὑπομνήμασιν τὰς περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ χριατοῦ προφητικὰς ἐκλογὰς συναγαγόντες ἀποδεικτικώτερόν τε τὰ περὶ αὐτοῦ δηλούμενα ἐν ἑτέροις συστήσαντες , τοῖς εἰρημένοις ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀρκεσθησόμεθα .
Lemmas: ΙΙ . δισσός δέ εἰμί ὁ κατά αὐτός τρόπος , καί ὁ ] μέν σῶμα ἔοικα κεφαλή , ἧ θεός ἐπινοέω , ὁ δέ πόα παραβάλλω , ἧ ὁ ἐγώ ἄνθρωπος ὁμοιοπαθής ὁ ἐγώ αὐτός ἕνεκα ὑποδύομαι σωτηρία , γίγνομαι εἄν ἐγώ ἐντεῦθεν ἐντελής ὁ ὁ ἀκόλουθος διήγησις , εἰμί ὁ κατά αὐτός ἱστορία ἅπας ἀπό ὁ κεφαλαιώδης κοί κύριος ὁ λόγος ὁ ὑφήγησις ποιέω · οὗτος δέ καί ὁ Χριστιανός ἀρχαιότης ὁ παλαιός ὁμοῦ καίω θεοπρεπής ὁ νέος αὐτός καί ἐκτοπίζω , χθές καί οὖον πρότερος φαίνω , ἐκτοπίζω , ἀναδείκνυμι . γένος μέν ἐν καί ἄξιος αὐτός τε οὐσία ὁ χριστός καί φύσις οὔτις εἄν εἰς ἔκφρασις αὐτάρκης γίγνομαι λόγος , ἧ καί ὁ πνεῦμα ὁ θέω ἐν προφητεία “ ὁ γενεά αὐτός φημί “ τίς διηγέομαι ; ὅτι δή οὔτε ὁ πατήρ τις γιγνώσκω , εἰμί μή ὁ υἱός , οὔτε αὖος ὁ υἱός τις γιγνώσκω ποτέ κατά ἄξιος , εἰμί μή μόνος ὁ γεννάω αὐτός πατήρ , ὁ τε φάος ὁ προκόσμιον καί ὁ πρό αἰών νοερός καί οὐσιώδης σοφία ὁ τε ζῶ καί ἐν ἀρχή παρά ὁ πατήρ τυγχάνω θεός λόγος τίς εἄν πλήν ὁ πατήρ καθαρός ἐννοέω , πρό πᾶς κτίσις καί δημιουργία ὁράω τε καί ἀόρατος ὁ πρῶτος καί μόνος ὁ θεός γέννημα , ὁ ὁ κατά οὐρανός λογικός καί ἀθάνατος στρατιά ἀρχιστράτηγος , ὁ ὁ μέγας βουλή ἄγγελος , ὁ ὁ ἄρρητος γνώμη ὁ πατήρ ὑπουργός , ὁ ὁ ἅπας σύν ὁ πατήρ δημιουργός , ὁ δύο μετά ὁ πατήρ ὁ ὅλος αἴτιος , ὁ ὁ θεός παῖς γνήσιος καί μονογενής , ὁ ὁ γενητός ἅπας κύριος καί θεός καί βασιλεύς ὁ κῦρος ὁμοῦ καί ὁ κράτος αὐτός θεότης καί δύναμις καί τιμή παρά ὁ πατήρ ὑποδείκνυμι , ὅτι δή κατά ὁ περί αὐτός μυστικός ὁ γραφεύς θεολογία “ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἄν ὁ λόγος · πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ ὅς οὗτος ὅς καί ὁ μέγας Μωυσῆς , ὡς εἄν προφήτης ἅπας παλαιός , θεῖον πνεῦμα ὁ ὁ πᾶς οὐσίωσις τε καί διακόσμησις ὑπογράφω , ὁ κοσμοποιός καί δημιουργός ὁ ὅλος αὐτός δή ὁ Χριστός καί οὐδέ ἄλλος ἢ ὁ θεῖον δηλαδή καί πρωτόγονος ἑαυτοῦ λόγος ὁ ὁ ὑποβαίνω ποίησις παραχωρέω διδάσκω αὐτός τε κοινολογέομαι ἐπί ὁ ἀνθρωπογονία · “ εἶπον γάρ φημί “ ὁ θεός · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις ’’ οὗτος δέ ἐγγυάω ὁ φωνή προφήτης ἄλλος , ὧδε πως ἐν ὕμνος θεολογέω “ αὐτός εἶπον , καί γίγνομαι · αὐτός ἐντέλλω , καί κτίζω , ” ὁ μέν πατήρ καί ποιητής εἰσάγω ὡς εἄν πανηγεμών βασιλικός νεῦμα προστάσσω , ὁ δέ οὗτος δευτερεύω θέω λόγος , οὐ ἕτερος ὁ πρός ἐγώ κηρύσσω , ὁ πατρικός ἐπίταξις ὑπουργέω . οὗτος καί ἀπό πρῶτος ἀνθρωπογονία πᾶς ὅσος δή δικαιοσύνη καί θεοσέβεια ἀρετή διαπρέπω λέγω , ἀμφί τε ὁ μέγας θεράπων Μωϋσῆς καί πρό γε αὐτός πρῶτος Ἀβραάμ οὗτος τε ὁ παῖς καί ὅσος μετέπειτα Δίκαιος φαίνω καί προφήτης , καθαρός διάνοια ὄμμα φαντάζω γιγνώσκω τε καί οἷος θεός παῖς ὁ προσήκω ἀπονέμω σέβας , αὐτός τε , οὐδαμῶς ἀπορρᾳθυμέω ὁ ὁ πατήρ καθίστημι διδάσκαλος ὁ πᾶς ὁ πατρικός καθίστημι γνῶσις . ὁράω γοῦν κύριος ὁ θεός ἀνείρομαι οἷος τις ἄνθρωπος ὁ Ἀβραάμ κάθημαι παρά ὁ δρῦς ὁ Μαμβρῆ · ὁ δέ ὑποπίπτω αὐτίκα , καίτοι γε ἄνθρωπος ὀφθαλμός ὁράω , προσκυνέω μέν ὡς θεός , ἱκετεύω δέ ὡς κύριος , ὁμολογέω τε μή ἀγνοέω ὅστις εἰμί , ῥῆμα αὐτός λέγω “ κύριος ὁ κρίνω πᾶς ὁ γῆ , οὖον ποιέω κρίσις ; ’’ εἰμί γάρ μηδείς ἐπιτρέπω λόγος ὁ ἀγένητος καί ἄτρεπτος οὐσία θεός ὁ παντοκράτωρ εἰς ἀνήρ εἶδος μεταβάλλω μηδέ αὗ γενητός μηθενός φαντασία ὁ ὁ ὁράω ὄφις ἐξαπατάω μηδέ μήv ψευδής ὁ τοιοῦτος πλάσσω ὁ γραφεύς , θεός καί κύριος ὁ κρίνω πᾶς ὁ γῆ καί ποιέω κρίσις , ἐν ἄνθρωπος ὁράω σχῆμα , τίς εἄν ἕτερος ἀναγορεύω , εἰμί μή φαίνω θέμις ὁ πρῶτος ὁ ὅλος αἴτιος , ἢ μόνος ὁ ἐπί ῥοή αὐτός λόγος ; περί ὅς καί ἐν ψαλμός ἀνείρομαι “ ἀποστέλλω ὁ λόγος αὐτός , καί ἰάομαι αὐτός , καί ῥύομαι αὐτός ἐκ ὁ διαφθορά αὐτός οὗτος δύο μετά ὁ πατήρ κύριος σαφής Μωυσῆς ἀναγορεύω λέγω “ βρέχω κύριος ἐπί Σόδομα καί Γόμορρα θέω καί πῦρ παρά κύριος . ” οὗτος καί ὁ Ἰακώβ αὖθις ἐν ἀνήρ φαίνω σχῆμα , θεός ὁ θεῖος προαγορεύω γραφεύς , φάσκω ὁ Ἰακώβ “ οὐκέτι καλέω ὁ ὄνομα άου Ἰακώβ , ἀλλά Ἰσραήλ εἰμί ὁ ὄνομα άου , ὅτι ἐνισχύω μετά εἶμι ὅτε καί “ καλέω Ἰακώβ ὁ ὄνομα ὁ τόπος ἐκεῖνος εἶδος εἶμι λέγω “ εἶδον γάρ θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον , καί σῴζω ἐγώ ὁ ψυχή . ” καί μήv οὐδέ ὑποβαίνω ἄγγελος καί λειτουργός θεός ὁ ἀναγράφω θεοφάνεια ὑπονοέω θέμις , ἐπεί καί οὗτος ὅτε τις ἄνθρωπος παραφαίνω , οὐ ἐπικρύπτω ὁ γραφεύς , ὀνομαστί οὖον θεός οὐδέ μήv κύριος , ἀλλά ἄγγελος χρηματίζω λέγω , ὡς διά μυρίος μαρτυρία πιστόω ῥᾴδιος . οὗτος καί ὁ Μωυσῆς διάδοχος Ἰησοῦς , ὡς εἄν ὁ οὐράνιος ἄγγελος καί ἀρχάγγελος ὁ τε ὑπερκόσμιος δύναμις ἡγέομαι καί ὡς εἄν εἰμί ὁ πατήρ ὑπάρχω δύναμις καί σοφία καί ὁ δευτερεῖα ὁ κατά πᾶς βασίλεια τε καί ἀρχή ἐμπιστεύω , ἀρχιστράτηγος δύναμις κύριος ὀνομάζω , οὐ ἄλλως αὐτός ἢ αὖθις ἐν ἄνθρωπος μορφή καί σχῆμα θεωρέω . γε - γραπτός γοῦν “ καί γίγνομαι , ὡς εἰμί Ἰησοῦς Ἱεριχώ , καί ἀναβλέπω ὁράω ἄνθρωπος ἵστημι κατεναντίον αὐτός , καί ὁ ῥομφαία σπάω ἐν τῆ χείρ αὐτός , καί προσέρχομαι Ἰησοῦς εἶπον , εἷς ἡμέτερος εἰμί ἢ ὁ ὑπεναντίος ; ’ καί εἶπον αὐτός , ἐγώ ἀρχιστράτηγος δύναμις κύριος · νυνί παραγίγνομαι καί Ἰησοῦς πίπτω ἐπί πρόσωπον ἐπί ὁ γῆ καί εἶπον αὐτός , εἷς δεσπότης , τίς προστάσσω ὁ ἀάω οἰκέτης ; ’ καί εἶπον ὁ ἀρχιστράτηγος κύριος πρός Ἰησοῦς , εἷς λύω ὁ ὑπόδημα ἐκ ὁ πούς σύ · ὁ γάρ τόπος , ἐν ὅς αὖος ἵστημι , τόπος ἅγιος εἰμί ’’ ἔνθα καί ἐφίστημι ἀπό ὁ αὐτός ῥῆμα ὅτι μή ἕτερος οὗτος εἰμί ὁ καί Μωυσῆς χρηματίζω , ὅτι δή αὐτός ῥῆμα καί ἐπί ὅδε φημί ὁ γραφεύς “ ὡς δέ ὁράω κύριος προσάγω ὁράω , καλέω αὐτός κύριος ἐκ ὁ βάτος λέγω , ‘ Μωυσῆς Μωυσῆς ’ · ὁ δέ εἶπον , τίς εἰμί καί εἰμί , μή ἐγγίζω ὧδε · λύω ὁ ὑπόδημα ἐκ ὁ πούς σύ · ὁ γάρ τόπος , ἐν ὅς σύ ἵστημι ἐπί αὐτός , γῆ ἅγιος εἰμί . ’ καίω εἶπον αὐτός , ἐγώ εἰμί ὁ θεός ὁ πατήρ άου , θεός Ἀβραάμ καί θεός Ἰσαάκ καί θεός Ἰακώβ ’’ καί ὅτι γε εἰμί οὐσία τις προκόσμιος ζῶ καί ὑφίστημι , ὁ ὁ πατήρ καί θεός ὁ ὅλος εἰς ὁ ὁ γενητός ἅπας δημιουργία ὑπηρετέω , λόγος θεός καί σοφία χρηματίζω , πρός ὁ τίθημι ἀπόδειξις ἔτι καί αὐτός ἐκ ἴδιος πρόσωπον ὁ σοφία ἐπακούω πάρειμι , διά Σολομών λευκός ὧδε πως ὁ περί αὐτός μυσταγωγέω “ ἐγώ ἢ σοφία κατασκηνόω βουλή , καί γνῶσις καί ἔννοια ἐγώ ἐπικαλέω . διά ἐγώ βασιλεύς βασιλεύω , καί ὁ δυνάστης γράφω δικαιοσύνη · διά ἐγώ μεγιστάν μεγαλύνω , καί τύραννος διά ἐγώ κρατέω γῆ · ὅς ἐπιλέγω “ κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὖος · ὁ εἰς ἔργον αὐτός , πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ · εἰμί ἀρχή πρό ὁ ὁ γῆ ποιέω , πρό ὁ προέρχομαι ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , πρό ὁ ὄρος ἑδράζω , πρό δέ πᾶς βουνός γεννάω ἐγώ . ἡνίκα ἑτοιμάζω ὁ οὐρανός , συμπάρειμι αὐτός , καί ὡς ἀσφαλής τίθημι πηγή ὁ ὑπό οὐρανός , ἤ μήv σύν αὐτός ἁρμόζω . ἐγώ ἤ μήv ἧ προσχαίρω κατά ἡμέρα , εὐφραίνω δέ ἐνώπιος αὐτός ἐν πᾶς καιρός , ὅτε εὐφραίνω ὁ οἰκέω συντελέω . ” ὅτι μέν οὖν προέρχομαι καί τισὶν,1 εἰμί καί μή ὁ πᾶς , ὁ θεῖος λόγος ἐπιφαίνω , αὐτός ἐγώ ὡς ἐν βραχύς εἴρω . τις δή οὖν οὐ καθάπερ ὁ νῦν , καί πάλαι πρότερος εἰς πᾶς ἄνθρωπος καί πᾶς ἔθνος κηρύσσω , ὧδε εἄν γίγνομαι πρόδηλος . οὐ εἄν πω χωρέω οἷος τε ὁ ὁ Χριστός πάνσοφος καί πανάρετος διδασκαλία ὁ πάλαι ὁ ἄνθρωπος βίος . εὐθύς μέν γε ἐν ἀρχή μετά ὁ πρῶτος ἐν μακάριος ζωή ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἀίσσω ὁ θεῖος ἐντολή φροντίζω , εἰς οὗτος ὁ θνητός καί ἐπικηρος βίος καταπίπτω καί ὁ ἐπαίρω οὗτος γῆ ὁ πάλαι ἔνθεος τρυφή ἀντικατηλλά - ξατο , ὁ τε ἀπό οὗτος ὁ κατά ἐγώ σύμπας πληρόω πολύς χείρων ἀναφαίνω ἐκτός εἷς ποῦ καί δύο , θηριώδης τις τρόπος καί βίος ἀβίωτος ἐπαναιρέομαι · ἀλλά καί οὔτε πόλις οὔτε πολιτεία , οὖον τέχνη , οὐ ἐπιστήμη ἐπί νόος βάλλω , νόμος τε καί δικαίωμα καί προσέτι ἀρετή καί φιλοσοφία οὐδέ ὄνομα μετέχω , Νομάς δέ ἐπί ἐρημία οἷος τις ἄγριος καί ἀπηνής διάγω , ὁ μέν ἐκ φύσις προσήκω λογισμός ὁ τε λογικός καί ἥμερος ὁ ἄνθρωπος Ψυχή σπέρμα αὐτοπροαίρετος κακία ὑπερβολή διαφθείρω , ἀνοσιουργία δέ πᾶς ὅλος ἁφή ἐκδίδωμι , ὡς τοτέ μέν ἀλληλοφθορέω , τοτέ δέ ἀλληλοκτονέω , ἄλλοτε δέ ἀντί ἀνθρωποβορέω , θεομαχία τε καί ὁ παρά ὁ πᾶς βάζω γιγαντομαχία ἐπιτολμάω , καί γῆ μέν ἐπιτειχίζω οὐρανός διανοέομαι , μανία δέ φρόνημα ἔκτοπος αὐτός ὁ ἐπί πᾶς πολεμέω παρασκευάζω · ἐπί ὅς οὗτος ἑαυτοῦ εἰσάγω ὁ τρόπος κατακλυσμός αὐτός καί πυρπόλησις ὥσπερ ἄγριος ὕλη κατά πᾶς ὁ γῆ χέω θεός ὁ πᾶς ἔφορος μέτειμι , λιμός τε συνεχής καί λοιμός πόλεμος τε αὗ καί κεραυνός βολή ἄνωθεν αὐτός ὑποτέμνω , ὥσπερ τις δεινός καί χαλεπός νόσος Ψυχή πικρός ἀνέχω ὁ κολαστήριον . τότε μέν οὖν , ὅτε δή καί πολύς εἰμί ἐπιχέω ὀλίγος δήω κατά πᾶς ὁ ὁ κακία κάρος , οἷος μέθη δεινός , ὁ ἅπας σχεδόν ἄνθρωπος ἐπισκιάζω καί Πιάκος - Τούσης Ψυχή , ὁ πρωτόγονος καί πρωτόκτιστος ὁ θεός σοφία καί αὐτός ὁ προέρχομαι λόγος φιλανθρωπία ὑπερβολή τοτέ μέν διά ὀπτασία ἄγγελος ὁ ὑποβαίνω , τοτέ δέ καί διά ἑαυτοῦ οἷος θεός δύναμις σωτήριος εἷς ποῦ νή δύο ὁ πάλαι θεοφιλής ἀνήρ οὐ ἄλλως ἢ διά ἄνθρωπος μορφή , ὅτι μηδέ ἑτέρως εἄν δυνατός αὐτός , ὑποφαίνω . Ως δέ ἤδη διά οὗτος ὁ θεοσέβεια σπέρμα εἰς πλῆθος ἀνήρ καταβάλλω ὅλος τε ἔθνος ἐπί γῆ θεοσέβεια προσανέχω ἐκ ὁ ἀνέκαθεν Ἑβραῖος ὑφίστημι , οὗτος μέν , ὡς ἄν εἰμί πλῆθος ἔτι ὁ παλαιός ἀγωγή ἐκδιαιτάομαι , διά ὁ προφήτης Μωυσῆς εἰκών καί σύμβολον σάββατον τις μυστικός καί περιτομή ἕτερος τε νοητός θεώρημα εἰσαγωγή , ἀλλά οὐ αὐτός ἐναργής παραδίδωμι μυσταγωγία · ὡς δέ ὁ παρά οὗτος νομοθεσία βάζω καί πνοή δίκη εὐώδης εἰς ἅπας ἄνθρωπος διαδίδωμι , ἤδη τότε ἐκ αὐτός καί ὁ πλείων ὁ ἔθνος διά ὁ πανταχόσε νομοθέτης τε καί φιλόσοφος ἡμερόω ὁ φρόνημα , ὁ ἄγριος καί ἀπηνής θηριωδία ἐπί ὁ πρᾶος μεταβάλλω , ὡς καί εἰρήνη βαθύς φίλιος τε καί ἐπιμιξία πρός ἀλλήλων ἔχω , τηνικαῦτα πᾶς δή λοιπός ἄνθρωπος καί ὁ ἀνά ὁ οἰκέω ἔθνος ὡς εἄν προωφελέω . καί ἤδη τυγχάνω ἐπιτήδειος πρός παραδοχή ὁ ὁ πατήρ γνῶσις , ὁ αὐτός δή πάλιν ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀρετή διδάσκαλος , ὁ ἐν πᾶς ἀγαθός ὁ πατήρ ὑπουργός , ὁ θεῖος καί οὐράνιος ὁ θεός λόγος , διά ἄνθρωπος κατά μηδείς σῶμα οὐσία ὁ ἡμέτερος φύσις διαλλάσσω ἄρχω ὁ ‘ Ῥωμαῖος βασίλεια ἐπιφαίνω , τοιοῦτος δράω τε καί πάσχω , οἷος ὁ προφητεία ἀκόλουθος εἄν , ἄνθρωπος ὁμοῦ καί θεός ἐπιδημέω ὁ βίος παράδοξος ἔργον ποιητής καί ὁ πᾶς ἔθνος διδάσκαλος ὁ ὁ πατήρ εὐσέβεια ἀναδείκνυμι ὁ τε παράδοξος αὐτός ὁ γένεσις καί ὁ καινός διδασκαλία καί ὁ ἔργον ὁ θαῦμα ἐπί τε οὗτος ὁ θάνατος ὁ τρόπος ὁ τε ἐκ νεκρός ἀνάστασις καί ἐπί πᾶς ὁ εἰς οὐρανός ἔνθεος ἀποκατάστασις αὐτός προκηρύσσω . ὁ γοῦν ἐπί τέλος βασίλειος αὐτός Δανιήλ ὁ προφήτης θεῖον πνεῦμα σύνορος , ὧδε πῇ θεοφορέω , ἀνθρώπινος ὁ θεοπτία ὑπογράφω · “ θεωρέω γάρος φημί “ ἠώς ὅς Θρόνοι τίθημι , καί παλαιός ἡμέρα κάθημαι . καί ὁ ἔνδυμα αὐτός ὡς εἰμί χιών λευκός , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός ὡς εἰμί ἔριον καθαρός · ὁ θρόνος αὐτός φλόξ πῦρ , ὁ τροχός αὐτός πῦρ φλέγω · ποταμός πυρός ἕλκω ἔμπροσθεν αὐτός . χίλιοι χιλιάς λειτουργέω αὐτός , καί μυρίος μυριάς παρίστημι ἔμπροσθεν αὐτός . κριτήριον καθίζω , καί Βίβλος ἀνοίγνυμι . ” καί ἑξῆς “ θεωρέω , ” φημί “ καί ἰδού μετά ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός ὡς εἰμί υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος , καί ἠώς ὁ παλαιός ὁ ἡμέρα φθάνω , καί ἐνώπιος αὐτός προσφέρω · καί αὐτός δίδωμι ὁ ἀρχή καί ὁ τιμή καί ὁ βασίλειος , καί πᾶς ὁ λαός φυλή γλῶσσα αὐτός δουλεύω . ἢ ἐξουσία αὐτός ἐξουσία αἰώνιος , ὅστις οὖον παρέρχομαι · καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω . ” οὗτος δέ σαφῶς οὐδέ ἐπί ἕτερος , ἀλλά ἐπί ὁ ἡμέτερος σωτήρ , ὁ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός θεός λόγος , ἀναφέρω ἄν , υἱός ἄνθρωπος διά ὁ ὕστερος ἐνανθρώπησις αὐτός χρηματίζω . ἀλλά γάρ ἐν οἰκέω ὑπόμνημα ὁ περί ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς χριαατος προφητικός ἐκλογή συνάγω ἀποδεικτικός τε ὁ περί αὐτός δηλόω ἐν ἕτερος συνίστημι , ὁ εἴρω ἐπί ὁ πάρειμι ἀρκέω .