eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 2.17
XVII . ὃν καὶ λόγος ἔχει κατὰ Κλαύδιον ἐπὶ τῆς ῾Ρώμης εἰς ὁμιλίαν ἐλθεῖν Πέτρῳ , τοῖς ἐκεῖσε τότε κηρύττοντι . καὶ οὐκ ἀπεικὸς ἂν εἴη τοῦτό γε , ἐπεὶ καὶ ὅ φαμεν αὐτὸ σύγγραμμα , εἰς ὕστερον καὶ μετὰ χρόνους αὐτῷ πεπονημένον , σαφῶς τοὺς εἰς ἔτι νῦν καὶ εἰς ἡμᾶς πεφυλαγμένους τῆς ἐκκλησίας περιέχει κανόνας · ἀλλὰ καὶ τὸν βίον τῶν παρ’ ἡμῖν ἀσκητῶν ὡς ἔνι μάλιστα ἀκριβέστατα ἱστορῶν , γένοιτ’ ἄν ἔκδηλος οὐκ εἰδὼς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀποδεχόμενος ἐκθειάζων τε καὶ σεμνύνων τοὺς κατ’ αὐτὸν ἀποστολικοὺς ἄνδρας , ἐξ Ἑβραίων , ὡς ἔοικε , γεγονότας ταύτῃ τε ἰουδαϊκώτερον τῶν παλαιῶν ἔτι τὰ πλεῖατα διατηροῦντας ἐθῶν . πρῶτόν γέ τοι τὸ μηθὲν πέρα τῆς ἀληθείας οἴκοθεν καὶ ἐξ ἑαυτοῦ προαθήσειν οἷς ἱστορήσειν ἔμελλεν , ἀπ’ · ιαχυρισάμενος ἐν ᾧ ἐπέγραφεν λόγῳ Περὶ βίου θεωρητικοῦ ἢ ἱκετῶν , θεραπευτὰς αὐτοὺς καὶ τὰς σὺν αὐτοῖς γυναῖκας θεραπευτρίδας ἀποκαλεῖσθαί φησιν , τὰς αἰτίας ἐπειπὼν τῆς τοιᾶσδε προσρήσεως , ἤτοι παρὰ τὸ τὰς φυχὰς τῶν προσιόντων αὐτοῖς τῶν ἀπὸ κακίας παθῶν ἰατρῶν δίκην ἀπαλλάττοντας ἀκεῖσθαι καὶ θεραπεύειν , ἢ τῆς περὶ τὸ θεῖον καθαρᾶς καὶ εἰλικρινοῦς θεραπείας τε καὶ θρησκείας ἕνεκα . εἴτ’ οὗν ἐξ ἑαυτοῦ ταύτην αὐτοῖς ἐπιτέθειται τὴν προαηγορίαν , οἰκείως ἐπιγραφὰς τῷ τρόπῳ τῶν ἀνδρῶν τοὔνομα , εἴτε καὶ ὄντως τοῦτ’ αὐτοὺς ἐκάλουν κατ’ ἀρχὰς οἱ πρῶτοι , μηδαμῶς τῆς χριστιανῶν πω προσ - ρήαεως ἀνὰ πάντα τόπον ἐπιπεφημισμένης , οὔ τί πω διατείνεσθαι ἀναγκαῖον · ὅμως δ' οὑν ὲν πρώτοις τὴν ἀπόταξιν αὐτοῖς τῆς οὐσίας μαρτυρεῖ , φάσκων ἀρχομένους φιλοσοφεῖν ἐξίστασθαι τοῖς ταξαμένους τῶν ὑπαρχόντων , ἔπειτα πάσαις ἀπο - ταξαμένους ταῖς τοῦ βίου φροντίσιν , ἔξω τειχῶν προελθόντας , ἐν μοναγρίοις καὶ κήποις τὰς δια - τριβὰς ποιεῖαθαι , τὰς ἐκ τῶν ἀνομοίων ἐπιμιξίας ἀλυσιτελεῖς καὶ βλαβερὰς εὖ εἰδότας , τῶν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ τοῦθ’ , ὡς εἰκός , ἐπιτελούντων , ἐκθύμῳ καὶ θερμοτάτη πίστει τὸν προφητικὸν ζηλοῦν ἀσκούντων βίον . καὶ γὰρ οὗν κἀν ταῖς ὁμολογουμέναις τῶν ἀποατόλων Πράξεσιν ἐμ · φέρεται ὅτι δὴ πάντες οἱ τῶν ἀποατόλων γνώριμοι τὰ κτήματα καὶ τὰς ὑπάρξεις διαπιπράσκοντες ἐμέριζον ἅπασιν καθ᾿ ὃ ἄν τις χρείαν εἶχεν , ὡς μηδὲ εἶναί τινα ἐνδεῆ παρ᾿ αὐτοῖς · ὅσοι γοῦν κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον , ὡς ὁ λόγος φησίν , πωλοῦντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων , ἐτίθεσάν τε παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων , ὥστε διαδίδοσθαι ἑκάστῳ καθ᾿ ὅτι ἄν τις χρείαν εἶχεν . Τὰ παραπλήσια δὲ τούτοις μαρτυρήσας τοῖς δηλουμένοις ὁ Φίλων συλλαβαῖς αὐταῖς ἐπιφέρει λέγων · “ πολλαχοῦ μὲν οὗν τῆς οἰκουμένης ἐστὶν τὸ γένος · ἔδει γὰρ ἀγαθοῦ τελείου μετασχεῖν καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βάρβαρον · πλεονάζει δ᾿ ἐν Αἰγύπτῳ καθ᾿ ἕκαστον τῶν ἐπικαλουμένων νομῶν καὶ μάλιστα περὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν . οἱ δὲ πανταχόθεν ἄριστοι , καθάπερ εἰς πατρίδα θεραπευτῶν , ἀποικίαν στέλλονται πρός τι χωρίον ἐπιτηδειότατον , ὅπερ ἐστὶν ὑπὲρ λίμνης Μαρείας κείμενον ἐπὶ γεωλόφου χθαμαλωτέρου , σφόδρα εὐκαίρως ἀσφαΛείας τε ἕνεκα καὶ ἀέρος εὐκρασίας . ” εἶθ᾿ ἑξῆς τὰς οἰκήσεις αὐτῶν ὁποῖαί τινες ἦσαν διαγραφὰς , περὶ τῶν κατὰ χώραν ἐκκλησιῶν ταῦτά φησιν · “ ἐν ἑκάστη δὲ οἰκίᾳ ἐστὶν οἴκημα ἱερὸν ὃ καλεῖται σεμνεῖον καὶ μοναστήριον , ἐν ᾧ μονούμενοι τὰ τοῦ σεμνοῦ βίου μυστήρια τελοῦνται , μηδὲν εἰσκομίζοντες , μὴ ποτόν , μὴ σιτίον , μηδέ τι τῶν ἄλλων ὅσα πρὸς τὰς τοῦ σώματος χρείας ἀναγκαῖα , ἀλλὰ νόμους καὶ λόγια θεσπισθέντα διὰ προφητῶν καὶ ὕμνους καὶ τἄλλα οἷς ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια συναύξονται καὶ τελειοῦνται . ” Καὶ μεθ᾿ ἕτερά φησιν · “ Τὸ δ᾿ ἐξ ἑωθινοῦ μέχρις ἑσπέρας διάστημα σύμπαν αὐτοῖς ἐατιν ἄσκηαις . ἐντυγχάνοντες τοῖς ἱεροῖς γράμμααιν φιλοαοφοῦαιν τὴν πάτριον φιλοσοφίαν ἀλληγοροῦντες , ἐπειδὴ σύμβολα τὰ τῆς ῥητῆς ἑρμηνείας νομίζουσιν ἀπ’ ὁ κε ἀποκεκρυμμένης φύαεως , ἐν ὑπονοίαις δηλουμένης . ἔστι δ’ αὐτοῖς καὶ συγγράμματα παλαιῶν ἀνδρῶν , οἳ τῆς αὐτῶν ἀρχηγέται γενόμενοι , πολλὰ μνημεῖα τῆς ἐν τοῖς ἀλληγορουμένοις ἰδέας ἀπέλιπον , οἷς καθάπερ τισὶν ἀρχετύποις χρώμενοι μιμοῦνται τῆς προαιρέσεως τὸν τρόπον . ” Ταῦτα μὲν οὖν ἔοικεν εἰρῆσθαι τῷ ἀνδρὶ τὰς ἱερὰς ἐξηγουμένων αὐτῶν ἐπακροασαμένῳ γραφάς , τάχα δ’ εἰκός , ἅ φηαιν ἀρχαίων παρ’ αὐτοῖς εἶναι συγγράμματα , εὐαγγέλια καὶ τὰς τῶν γραφὰς διηγήσεις τέ τινας κατὰ τὸ εἰκὸς τῶν πάλαι προφητῶν ἑρμηνευτικάς , ὁποίας ἥ τε πρὸς Ἑβραίους καὶ ἄλλαι πλείους τοῦ Παύλου περιέχουσιν ἐπιστολαί , ταῦτ’ εἶναι . εἶτα πάλιν ἑξῆς περὶ τοῦ νέους αὐτοὺς ποιεῖσθαι φαλμοὺς οὕτως γράφει · “ ὥστ' οὐ θεωροῦσι μόνον , ἀλλὰ καὶ ποιοῦσιν ᾄσματα καὶ ὕμνους εἰς τὸν θεὸν παντοίων μέτρων καὶ μελῶν ἀριθμοῖς σεμνοτέροις ἀναγκαίως χαράααοντες . ” Πόλλα μὲν οὖν καὶ ἄλλα περὶ ὧν ὁ λόγος , ἐν ταὐτῷ διέξειαιν , ἐκεῖνα δ’ ἀναγκαῖον ἐφάνη δεῖν ἀναλέξααθαι , δι’ ὧν τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀγωγῆς ὑποτίθεται . εἰ δέ τῳ μὴ δοκεῖ τὰ εἰρημένα ἴδια εἶναι τῆς κατὰ τὸ εὐαγγέλιον πολιτείας , δύνασθαι δὲ καὶ ἄλλοις παρὰ τοὺς δεδηλωμένους ἁρμόττειν , πειθέσθω κάν ἀπὸ τῶν ἑξῆς αὐτοῦ φωνῶν , ἐν αἷς ἀναμφήριστον , εἰ εὐγνωμονοίη , κομίσεται τὴν περὶ τοῦδε μαρτυρίαν . γράφει γὰρ ὧδε · " ἐγκράτειαν δ’ ὥαπερ τινὰ θεμέλιον προκαταβαλλόμενοι τῆ φυχῆ , τὰς ἄλλας ἐποικοδομοῦσιν ἀρετάς . σιτίον ἢ ποτὸν οὐδεὶς ἂν αὐτῶν προσενέγκαιτο πρὸ ἡλίου δύσεως , ἐπεὶ τὸ μὲν φιλοαοφεῖν ἄξιον φωτὸς κρίνουσιν εἶναι , ακότους δὲ τὰς τοῦ σώματος ἀνάγκας · ὅθεν τῷ μὲν ἡμέραν , ταῖς δὲ νυκτὸς βραχύ τι μέρος ἔνειμαν . ἔνιοι δὲ καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ὑπομιμνῄσκονται τροφῆς , οἷς πλείων ὁ πόθος ἐπιατήμης ἐνίδρυται , τινὲς δὲ οὕτως ἐνευφραίνονται καὶ τρυφῶαιν ὑπὸ αοφίας ἐστιώμενοι πλουαίως καὶ ἀφθόνως τὰ δόγματα χορηγούσης , ὡς καὶ πρὸς διπλααίονα χρόνον ἀντέχειν καὶ μόγις δι’ ἓξ ἡμερῶν ἀπογεύεαθαι τροφῆς ἀναγκαίας , ἐθιαθέντες . ” Ταύτας τοῦ Φίλωνος σαφεῖς καὶ ἀναντιρρήτους περὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς ὑπάρχειν ἡγούμεθα λέξεις . εἰ δ’ ἐπὶ τούτοις ἀντιλέγων τις ἔτι σκληρύνοιτο , καὶ οὗτος ἀπαλλαττέαθω τῆς δυαπιατίας , ἐναργεστέραις πειθαρχῶν ἀποδείξεσιν , ἃς οὐ παρά τισιν ἢ μόνη τῆ Χριστιανῶν εὑρεῖν ἔνεατιν κατὰ τὸ εὐαγγέλιον θρῃσκείᾳ . φησὶν γὰρ τοῖς περὶ ὧν ὁ λόγος καὶ γυναῖκας αυνεῖναι , ὧν αἱ πλεῖαται γηρα - λέαι παρθένοι τυγχάνουσιν , τὴν ἁγνείαν οὐκ ἀνάγκη , καθάπερ ἔνιαι τῶν παρ’ Ἕλλησιν ἱερειῶν , φυλάξασαι μᾶλλον ἢ καθ’ ἑκούαιον γνώμην , διὰ ζῆλον καὶ πόθον σοφίας , ἧ συμβιοῦν σπουδάσασαι τῶν περὶ τὸ σῶμα ἡδονῶν ἠλόγησαν , οὐ θνητῶν ἐκγόνων , ἀλλ’ ἀθανάτων ὀρεχθεῖααι , ἃ μόνη τίκτειν ἀφ’ ἑαυτῆς οἵα τέ ἐστιν ἡ θεοφιλὴς φυχή . εἶθ’ ὑποκαταβάς , ἐμφαντικώτερον ἐκτίθε - τᾶι ταῦτα · “ αἱ δ’ ἐξηγήαεις τῶν ἱερῶν γραμμάτων γίνονται αὐτοῖς δι’ ὑπονοιῶν ἐν ἀλληγορίαις . ἅπα · ἄα γὰρ ἡ νομοθεαία δοκεῖ τοῖς ἀνδράσι τούτοις ἐοικέναι ζῴῳ καὶ σῶμα μὲν ἔχειν τὰς ῥητὰς δία · φυχὴν δὲ τὸν ἐναποκείμενον ταῖς λέξεαιν ἀόρατον νοῦν , ὃν ἤρξατο διαφερόντως ἡ οἰκία αὕτη θεωρεῖν , ὡς διὰ κατόπτρου τῶν ὀνομάτων κάλλη νοημάτων ἐμφαινόμενα κατ’ · ιδοῦαα . ” Τί δεῖ τούτοις ἐπιλέγειν τὰς ἐπὶ ταὐτὸν αυν · δ’ όδους καὶ τὰς ἴδιᾳ μὲν ἄνδρων , ἴδιᾳ ’δε γυναίκων ἐν ταὐτῷ διατριβὰς καὶ τὰς ἐξ ἔθους ἔτι καὶ νῦν πρὸς ἡμῶν ἐπιτελουμένας ἀακήαεις , ἃς δια - φερούσας κάτα τὴν του σωτηρίου πάθους ἑορτὴν ἐν ἀαιτίαις καὶ διανυκτερεύσεσιν προσοχαῖς τῶν θείων λόγων ἐκτελεῖν εἰώθαμεν , ἅπερ ἐπ’ : ἀκριβέατερον αὐτὸν ὃν καὶ εἰς δεῦρο τετήρηται παρὰ μόνοις ἡμῖν τρόπον ἐπιαημηνάμενος ὁ δηλωθεὶς ἀνὴρ τῇ ἰδίᾳ παρέδωκεν γραφῆ , τὰς τῆς μεγάλης ἑορτῆς παννυχίδας καὶ τὰς ἐν ταύταις ἀσκήαεις τούς τε λέγεσθαι εἰωθότας πρὸς ἡμῶν ὕμνους ἱατορῶν , καὶ ὡς ἑνὸς μετὰ κοσμίως ἐπιφάλλοντος οἱ λοιποὶ καθ’ ἡαυχίαν ἀκροώμενοι τῶν ὕμνων τὰ ἀκροτελεύτια συνεξηχοῦσιν , ὅπως τε κατὰ τὰς δεδηλωμένας ἡμέρας ἐπὶ ατιβάδων χαμευνοῦντες οἴνου μὲν τὸ παρά · πὰν , ὡς αὐτοῖς ῥήμασιν ἀνέγραφεν , οὐδ’ ἀπο - γεύονται , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἐναίμων τινός , ὕδωρ δὲ μόνον αὐτοῖς ἐστι ποτόν , καὶ προαόφημα μετ’ ἄρτου ἅλες καὶ ὕσσωπον . πρὸς τούτοις γράφει τὸν τῆς προατααίας τρόπον τῶν τὰς ἐκκλησιαστικὰς λειτουργίας ἐγκεχειρισμένων διακονίας τε καὶ τὰς ἐπὶ πᾶσιν ἀνωτάτω τῆς ἐπιακοπῆς πρὸ - ἑδρίας . τούτων δ’ ὅτῳ πόθος ἔνεατι τῆς ἀκρὶ · ἐπιστάσεως , μάθοι ἂν ἐκ τῆς δηλωθείαης τοῦ ἀνδρὸς ἱστορίας · ὅτι δὲ τοὺς πρώτους κήρυκας τῆς κατὰ τὸ εὐαγγέλιον διδασκαλίας τά τε αρχῆθεν πρὸς τῶν ἀποατόλων ἔθη παραδεδομένα καταλαβὼν ὁ Φίλων ταῦτ’ ἔγραφεν , παντί τῳ δῆλον .
Lemmas: XVII . ὅς καί λόγος ἔχω κατά Κλαύδιος ἐπί ὁ Ρώμη εἰς ὁμιλία ἔρχομαι Πέτρος , ὁ ἐκεῖσε τότε κηρύσσω . καί οὐ ἀπεοικώς εἄν εἰμί οὗτος γε , ἐπεί καί ὅς φημί αὐτός σύγγραμμα , εἰς ὕστερος καί μετά χρόνος αὐτός πονέω , σαφῶς ὁ εἰς ἔτι νῦν καί εἰς ἐγώ φυλάσσω ὁ ἐκκλησία περιέχω κανών · ἀλλά καί ὁ βίος ὁ παρά ἐγώ ἀσκητής ὡς ἐν μάλιστα ἀκριβής ἱστορέω , γίγνομαι ἄν Ἔκδηλος οὐ εἰδοί μόνος , ἀλλά καί ἀποδέχομαι ἐκθειάζω τε καί σεμνύνω ὁ κατά αὐτός ἀποστολικός ἀνήρ , ἐκ Ἑβραῖος , ὡς ἔοικα , γίγνομαι οὗτος τε ἰουδαϊκός ὁ παλαιός ἔτι ὁ πλεῖος διατηρέω ἔθος . πρότερος γε ὅς ὁ μηδείς πέρα ὁ ἀλήθεια οἴκοθεν καί ἐκ ἑαυτοῦ προάγω ὅς ἱστορέω μέλλω , ἀπό · ιαχυρισάμενος ἐν ὅς ἐπιγράφω λόγος περι βίος θεωρητικός ἢ ἱκέτης , θεραπευτής αὐτός καί ὁ σύν αὐτός γυνή θεραπευτρίς ἀποκαλέω φημί , ὁ αἴτιος ἐπιλέγω ὁ τοιόσδε πρόσρησις , ἤτοι παρά ὁ ὁ φυχὰς ὁ πρόσειμι αὐτός ὁ ἀπό κακία πάθος ἰατρός δίκη ἀπαλλάσσω ἀκέομαι καί θεραπεύω , ἢ ὁ περί ὁ θέω καθαρός καί εἰλικρινής θεραπεία τε καί θρησκεία ἕνεκα . ἔτι ἐν ἐκ ἑαυτοῦ οὗτος αὐτός ἐπιτίθημι ὁ προηγορία , οἰκεῖος ἐπιγραφή ὁ τρόπος ὁ ἀνήρ ὄνομα , εἴτε καί εἰμί οὗτος αὐτός καλέω κατά ἀρχή ὁ πρῶτος , μηδαμῶς ὁ Χριστιανός πω προς - ρήαεως ἀνά πᾶς τόπος ἐπιφημίζω , οὖον τίς πω διατείνω ἀναγκαῖος · ὅμως δέ ἐν εἰμί πρῶτος ὁ ἀπόταξις αὐτός ὁ οὐσία μαρτυρέω , φάσκω ἄρχω φιλοσοφέω ἐξίστημι ὁ τάσσω ὁ ὑπάρχω , ἔπειτα πᾶς ἀπος - τάσσω ὁ ὁ βίος φροντίς , ἔξω τεῖχος προέρχομαι , ἐν μονάγριον καί κῆπος ὁ διά - τριβή ποιέω , ὁ ἐκ ὁ ἀνόμοιος ἐπιμιξία ἀλυσιτελής καί βλαβερός εὕω οἶδα , ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός οὗτος , ὡς εἰκός , ἐπιτελέω , ἔκθυμος καί θερμός πίστις ὁ προφητικός ζηλόω ἀσκέω βίος . καί γάρ ἐν ἐν ὁ ὁμολογέω ὁ αποατολη Πρᾶξις ἐν · φέρω ὅτι δή πᾶς ὁ ὁ αποατολη γνώριμος ὁ κτῆμα καί ὁ ὕπαρξις διαπιπράσκω μερίζω ἅπας κατά ὅς ἄν τις χρεία ἔχω , ὡς μηδέ εἰμί τις ἐνδεής παρά αὐτός · ὅσος γοῦν κτήτωρ χωρίον ἢ οἰκίον ὑπάρχω , ὡς ὁ λόγος φημί , πωλέω φέρω ὁ τιμή ὁ πιπράσκω , τίθημι τε παρά ὁ πούς ὁ ἀπόστολος , ὥστε διαδίδωμι ἕκαστος κατά ὅτι ἄν τις χρεία ἔχω . ὁ παραπλήσιος δέ οὗτος μαρτυρέω ὁ δηλέομαι ὁ Φίλων συλλαβή αὐτός ἐπιφέρω λέγω · “ πολλαχοῦ μέν ἐν ὁ οἰκέω εἰμί ὁ γένος · ἐσθίω γάρ ἀγαθός τέλειος μετέχω καί ὁ Ἑλλάς καί ὁ βάρβαρος · πλεονάζω δέ ἐν Αἴγυπτος κατά ἕκαστος ὁ ἐπικαλέω νομός καί μάλιστα περί ὁ Ἀλεξάνδρεια . ὁ δέ πανταχόθεν ἀγαθός , καθάπερ εἰς πατρίς θεραπευτής , ἀποικία στέλλω πρός τίς χωρίον ἐπιτήδειος , ὅσπερ εἰμί ὑπέρ λίμνη Μάρεια κεῖμαι ἐπί γεώλοφος χθαμαλός , σφόδρα εὔκαιρος ἀσφάλεια τε ἕνεκα καί ἀήρ εὐκρασία . ” εἶτα ἑξῆς ὁ οἰκέω αὐτός ὁποῖος τις εἰμί διαγραφή , περί ὁ κατά χώρα ἐκκλησία οὗτος φημί · “ ἐν ἕκαστος δέ οἰκίον εἰμί οἴκημα ἱερόν ὅς καλέω σεμνεῖον καί μοναστήριον , ἐν ὅς μονόω ὁ ὁ σεμνός βίος μυστήριον τελέω , μηδείς εἰσκομίζω , μή ποτός , μή σιτίον , μηδέ τίς ὁ ἄλλος ὅσος πρός ὁ ὁ σῶμα χρεία ἀναγκαῖος , ἀλλά νόμος καί λόγιος θεσπίζω διά προφήτης καί ὕμνος καί ἄλλος ὅς ἐπιστήμη καί εὐσέβεια συναυξάνω καί τελειόω . ” καί μετά ἕτερος φημί · “ ὁ δέ ἐκ ἑωθινός μέχρι ἑσπέρα διάστημα σύμπας αὐτός ἐατίν ἄσκη . ἐντυγχάνω ὁ ἱερός γράμμα φιλοαοφουη ὁ πάτριος φιλοσοφία ἀλληγορέω , ἐπεί σύμβολον ὁ ὁ ῥητός ἑρμηνεία νομίζω ἀπό ὁ κε ἀποκρύπτω φύαεως , ἐν ὑπόνοια δηλέομαι . εἰμί δέ αὐτός καί σύγγραμμα παλαιός ἀνήρ , ἕ ὁ αὐτός ἀρχηγέτης γίγνομαι , πολύς μνημεῖον ὁ ἐν ὁ ἀλληγορέω ἰδέα ἀπολείπω , ὅς καθάπερ τις ἀρχέτυπος χράω μιμέομαι ὁ προαίρεσις ὁ τρόπος . ” οὗτος μέν οὖν ἔοικα εἴρω ὁ ἀνήρ ὁ ἱερή ἐξηγέομαι αὐτός ἐπακροάομαι γραφεύς , τάχα δέ εἰκός , ὅς φημί ἀρχαῖος παρά αὐτός εἰμί σύγγραμμα , εὐαγγέλιον καί ὁ ὁ γραφή διήγησις τε τις κατά ὁ εἰκός ὁ πάλαι προφήτης ἑρμηνευτικός , ὁποῖος ὅς τε πρός Ἑβραῖος καί ἄλλος πλείων ὁ Παῦλος περιέχω ἐπιστολή , αὐτός εἰμί . εἶτα πάλιν ἑξῆς περί ὁ νέος αὐτός ποιέω παλμός οὕτως γράφω · “ ὥστε οὖον θεωρέω μόνος , ἀλλά καί ποιέω ᾆσμα καί ὕμνος εἰς ὁ θεός παντοῖος μέτρον καί μέλος ἀριθμός σεμνός ἀναγκαῖος χαράααοντες . ” Πόλλα μέν οὖν καί ἄλλος περί ὅς ὁ λόγος , ἐν αὐτός διέχω , ἐκεῖνος δέ ἀναγκαῖος φαίνω δήω ἀναλέγω , διά ὅς ὁ χαρακτηριστικός ὁ ἐκκλησιαστικός ἀγωγή ὑποτίθημι . εἰμί δέ ὁ μή δοκέω ὁ εἴρω ἴδιος εἰμί ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον πολιτεία , δύναμαι δέ καί ἄλλος παρά ὁ δηλόω ἁρμόζω , πείθω κἄν ἀπό ὁ ἑξῆς αὐτός φωνή , ἐν ὅς ἀναμφήριστος , εἰμί εὐγνωμονέω , κομίζω ὁ περί ὅδε μαρτυρία . γράφω γάρ ὧδε · " ἐγκράτεια δέ ᾦον τις θεμέλιος προκαταβάλλω τῆ φυχῆ , ὁ ἄλλος ἐποικοδομέω ἀρετή . σιτίον ἢ ποτόν οὐδείς εἄν αὐτός προσφέρω πρό ἥλιος δύσις , ἐπεί ὁ μέν φιλοαοφεῖν ἄξιος φάος κρίνω εἰμί , ἄκοτος δέ ὁ ὁ σῶμα ἀνάγκη · ὅθεν ὁ μέν ἡμέρα , ὁ δέ νύξ βραχύς τίς μέρος νέμω . ἔνιοι δέ καί διά τρεῖς ἡμέρα ὑπομιμνῄσκω τροφή , ὅς πλείων ὁ πόθος ἐπιατήμης ἐνιδρύω , τις δέ οὕτως ἐνευφραίνω καί τρυφάω ὑπό ἀφία στίζω πλουαίως καί ἄφθονος ὁ δόγμα χορηγέω , ὡς καί πρός διπλααιαδων χρόνος ἀντέχω καί μόγις διά ἓξ ἡμέρα ἀπογεύω τροφή ἀναγκαῖος , ἐθίζω . ” οὗτος ὁ Φίλων σαφής καί ἀναντίρρητος περί ὁ κατά ἐγώ ὑπάρχω ἡγέομαι λέγω . εἰμί δέ ἐπί οὗτος ἀντιλέγω τις ἔτι σκληρύνω , καί οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ δυαπιατίας , ἐναργής πειθαρχέω ἀπόδειξις , ὅς οὖον παρά τις ἢ μόνος τῆ Χριστιανός εὑρίσκω ἔνειμι κατά ὁ εὐαγγέλιον θρησκεία . φημί γάρ ὁ περί ὅς ὁ λόγος καί γυνή αυνεῖναι , ὅς ὁ πλέω γῆρας - λέα παρθένος τυγχάνω , ὁ ἁγνεία οὐ ἀνάγκη , καθάπερ ἔνιοι ὁ παρά Ἕλλην ἱέρεια , φυλάσσω μᾶλλον ἢ κατά εκουαιω γνώμη , διά ζῆλος καί πόθος σοφία , ἧ συμβιόω σπουδάζω ὁ περί ὁ σῶμα ἡδονή ἀλογέω , οὖον θνητός ἔκγονος , ἀλλά ἀθάνατος ὀρέγω , ὁ μόνος τίκτω ἀπό ἑαυτοῦ οἷος τε εἰμί ὁ θεοφιλής φεύγω . εἶτα ὑποκαταβαίνω , ἐμφαντικός ἐκτίθημι - ὁ οὗτος · “ ὁ δέ ἐξηγέομαι ὁ ἱερός γράμμα γίγνομαι αὐτός διά ὑπόνοια ἐν ἀλληγορία . ἔπος · ἄα γάρ ὁ νομοθεαία δοκέω ὁ ἀνήρ οὗτος ἔοικα ζῷον καί σῶμα μέν ἔχω ὁ ῥητός δῖος · φυχὴν δέ ὁ ἐναπόκειμαι ὁ λέχομαι ἀόρατος νόος , ὅς ἄρχω διαφερόντως ὁ οἰκίον οὗτος θεωρέω , ὡς διά κάτοπτρον ὁ ὄνομα κάλλος νόημα ἐμφαίνω κατά · ιδοῦαα . ” τις δεῖ οὗτος ἐπιλέγω ὁ ἐπί αὐτός Άυν · δέ ὀδούς καί ὁ ἴδιος μέν Ἄνδρων , ἴδιος ἐσθίω γυνή ἐν αὐτός διατριβή καί ὁ ἐκ ἔθος ἔτι καί νῦν πρός ἐγώ ἐπιτελέω ἀάω , ὅς διά - φέρω καὶ ὁ ὁ σωτήριος πάθος ἑορτή ἐν ααιτιος καί διανυκτέρευσις προσοχή ὁ θεῖον λόγος ἐκτελέω εἴωθα , ὅσπερ ἐπί : ἀκριβής αὐτός ὅς καί εἰς δεῦρο τηρέω παρά μόνος ἐγώ τρόπος ἐπιαημηνάμενος ὁ δηλόω ἀνήρ ὁ ἴδιος παραδίδωμι γραφεύς , ὁ ὁ μέγας ἑορτή παννυχίς καί ὁ ἐν οὗτος ἀσκέω ὁ τε λέγω εἴωθα πρός ἐγώ ὕμνος ιατοροος , καί ὡς εἷς μετά κόσμιος ἐπίφαλλος ὁ λοιπός κατά ἡαυχίαν ἀκροάομαι ὁ ὕμνος ὁ ἀκροτελεύτιον συνεξηχέω , ὅπως τε κατά ὁ δηλόω ἡμέρα ἐπί ατιβαδος χαμευνέω οἶνος μέν ὁ παρά · πούς , ὡς αὐτός ῥῆμα ἀναγράφω , οὐδέ ἀπος - γεύω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἔναιμος τις , ὕδωρ δέ μόνος αὐτός εἰμί ποτός , καί προαόφημα μετά ἄρτος ἅλς καί ὕσσωπος . πρός οὗτος γράφω ὁ ὁ προατααίας τρόπος ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός λειτουργία ἐγχειρίζω διακονία τε καί ὁ ἐπί πᾶς ἄνω2 ὁ επιακοπος πρό - ἑδρίας . οὗτος δέ ὅστις πόθος ἔνειμι ὁ ἀκρίς · ἐπίστασις , μανθάνω εἄν ἐκ ὁ δηλόω ὁ ἀνήρ ἱστορία · ὅτι δέ ὁ πρῶτος κῆρυξ ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον διδασκαλία ὁ τε ἀρχῆθεν πρός ὁ αποατολη ἔθος παραδίδωμι καταλαμβάνω ὁ Φίλων αὐτός γράφω , πᾶς ὁ δῆλος .