eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 1.13
ΧΙΙΙ . Τῆς δὲ περὶ τὸν Θαδδαῖον ἱστορίας τοιοῦτος γέγονεν ὁ τρόπος . ἡ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ θειότης , εἰς πάντας ἀνθρώπους τῆς παραδοξοποιοῦ δυνάμεως ἕνεκεν βοωμένη , μυρίους ὅσους καὶ τῶν ἐπ’ ἀλλοδαπῆς πορρωτάτω ὄντων τῆς Ἰουδαίας νόσων καὶ παντοίων παθῶν ἐλπίδι θεραπείας ἐπήγετο . ταύτῃ τοι βασιλεὺς Ἀβγαρος , τῶν ὑπὲρ Εὐφράτην ἐθνῶν ἐπιση - μότατα δυναστεύων , πάθει τὸ αῶμα δεινῷ καὶ οὐ θεραπευτῷ δάον ἐπ’ ἀνθρωπείᾳ δυνάμει καταφθειρόμενος , φθειρόμενος , ὡς καὶ τοὔνομα τοῦ Ἰησοῦ πολὺ καὶ τὰς δυνάμεις συμφώνως πρὸς ἁπάντων μαρτυρουμένας ἐπύθετο , ἱκέτης αὐτοῦ πέμψας δι’ ἐπιστοληφόρου γίνεται , τῆς νόσου τυχεῖν ἀπαλλαγῆς ἀξιῶν . ὁ δὲ μὴ τότε καλοῦντι ὑπακούσας , ἐπιστολῆς γοῦν αὐτὸν ἰδίας καταξιοῖ , ἕνα τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἀποστέλλειν ἐπὶ θεραπείᾳ τῆς νόσου ὁμοῦ τε αὐτοῦ σωτηρίᾳ καὶ τῶν προσηκόντων ἁπάντων ὑπισχνούμενος . οὐκ εἰς μακρὸν δὲ ἄρα αὐτῷ ἐπληροῦτο τὰ τῆς ἐπαγγελίας . μετὰ γοῦν τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν αὐτοῦ καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον Θωμᾶς , τῶν ἀποστόλων εἷς τῶν δώδεκα , Θαδδαῖον , ἐν ἀριθμῷ καὶ αὐτὸν τῶν ἑβδομήκοντα τοῦ Χριστοῦ μαθητῶν κατειλεγμένον , κινήσει θειοτέρᾳ ἐπὶ τὰ Ἔδεσσα κήρυκα καὶ εὐαγγελιστὴν τῆς περὶ τοῦ χριστοῦ διδασκαλίας ἐκπέμπει , πάντα τε δι’ αὐτοῦ τὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τέλος ἐλάμβανεν ἐπαγγελίας . ἔχεις καὶ τούτων ἀνάγραπτον τὴν μαρτυρίαν , ἐκ τῶν κατὰ Ἕδεσσαν τὸ τηνικάδε βασιλευομένην πόλιν γραμματοφυλακείων ληφθεῖσαν · ἐν γοῦν τοῖς αὐτόθι δημοσίοις χάρταις , τοῖς τὰ παλαιὰ καὶ τὰ ἀμφὶ τὸν Ἄβγαρον πραχθέντα περιέχουσι , καὶ ταῦτα εἰς ἔτι νῦν ἐξ ἐκείνου πεφυλαγμένα εὕρηται , οὐδὲν δὲ οἷον καὶ αὐτῶν ἐπακοῦσαι τῶν ἐπιστολῶν , ἀπὸ τῶν ἀρχείων ἡμῖν ἀναληφθεισῶν καὶ τόνδε αὐτοῖς ῥήμασιν ἐκ τῆς Σύρων φωνῆς μεταβληθεισῶν τὸν τρόπον · ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΓΡΑΦΕΙΣΗΣ ΥΠΟ ΑΒΓΑΡΟΥ ΤΟΠΑΡΧΟΥ ΤΩΙ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΠΕΜΦΘΕΙΣΗΣ ΑΥΤΩΙ ΔΙ’ ΑΝΑΝΙΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ “ Ἄβγαρος Οὐχαμα τοπάρχης Ἰησοῦ σωτῆρι ἀγαθῷ ἀναφανέντι ἐν τόπῳ Ἱεροσολύμων χαίρειν . ἤκουσταί μοι τὰ περὶ ἀοῦ καὶ τῶν σῶν ἰαμάτων , ὡς ἄνευ φαρμάκων καὶ βοτανῶν ὑπὸ σοῦ γινομένων . ὡς γὰρ λόγος , τυφλοὺς ἀναβλέπειν ποιεῖς , χωλοὺς περιπατεῖν , καὶ λεπροὺς καθαρίζεις , καὶ ἀκάθαρτα πνεύματα καὶ δαίμονας ἐκβάλλεις , καὶ τοὺς ἐν μακρονοσίᾳ βασανιζομένου θεραπεύεις , καὶ νεκροὺς ἐγείρεις . καὶ ταῦτα πάντα ἀκούσας περὶ σοῦ , κατὰ νοῦν ἐθέμην τὸ ἕτερον τῶν δύο , ἢ ὅτι σὺ εἶ ὁ θεὸς καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ ποιεῖς ταῦτα , ἢ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ ποιῶν ταῦτα . διὰ τοῦτο τοίνυν γραφὰς ἐδεήθην ἀοῦ σκυλῆναι πρός με καὶ τὸ πάθος , ὃ ἔχω , θεραπεῦσαι . καὶ γὰρ ἤκουσα ὅτι καὶ Ἰουδαῖοι καταγογγύξουσί σου καὶ βούλονται κακῶσαί σε . πόλις δὲ μικροτάτη μοί ἐστι καὶ σεμνή , ἥτις ἐξαρκεῖ ἀμφοτέροις . ΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΝΤΑ ΥΠΟ ΙΗΣΟΥ ΔΙΑ ΑΝΑΝΙΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ ΤΟΠΑΡΧΗΙ ΑΒΓΑΡΩΙ “ Μακάριος εἶ πιστεύσας ἐν ἐμοί , μὴ ἑορακώς ?? με . γέγραπται γὰρ περὶ ἐμοῦ τοὺς ἑορακότας με μὴ πιστεύσειν ἐν ἐμοί , καὶ ἵνα οἱ μὴ ἑορακότες με αὐτοὶ πιστεύσωσι καὶ ζήσονται . περὶ δὲ οὗ ἔγραψάς μοι ἐλθεῖν πρὸς σέ , δέον ἐστὶ πάντα δι’ ἃ ἀπεστάλην ἐνταῦθα , πληρῶσαι καὶ μετὰ τὸ στείλαντά οὕτως ἀναληφθῆναι πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με . καὶ ἐπειδὰν ἀναληφθῶ , ἀποστελῶ σοί τινα τῶν μαθητῶν μου , ἵνα ἰάσηταί σου τὸ πάθος καὶ ζωήν ἀοῖ καὶ τοῖς σὺν ἀοῖ παράσχηται . ” Ταύταις δὲ ταῖς ἐπιστολαῖς ἔτι καὶ ταῦτα συνῆπτο τῆ Σύρων φωνῇ · Μετὰ δὲ τὸ ἀναληφθῆναι τὸν Ἰησοῦν ἀπέστειλεν αὐτῷ Ἰούδας , ὁ καὶ Θωμᾶς , Θαδδαῖον ἀπόστολον , ἕνα τῶν ἑβδομήκοντα · ὃς ἐλθὼν κατέμενεν πρὸς Τωβίαν τὸν τοῦ Τωβία . ὡς δὲ ἠκούσθη περὶ αὐτοῦ , 1 ἐμηνύθη τῷ Ἀβγάρῳ ὅτι ἐλήλυθεν ἀπόστολος ἐνταῦθα τοῦ Ἰησοῦ , καθὰ ἐπέστειλέν σοι . ἤρξατο οὖν ὁ Θαδδαῖος ἐν δυνάμει θεοῦ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ μαλακίαν , ὥστε πάντας θαυμάζειν · ὡς δὲ ἤκουσεν ὁ Ἄβγαρος τὰ μεγαλεῖα καὶ τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίει , καὶ ὡς ἐθεράπευεν , ἐν ὑπονοίᾳ γέγονεν ὡς ὅτι αὐτός ἐστιν περὶ οὗ ὁ Ἰησοῦς ἐπέστειΛεν λέγων ἐπειδὰν ἀναληφθῶ , ἀποστελῶ ἀοῖ τινα τῶν μαθητῶν μου , ὃς τὸ πάθος ἀοῦ ἰάσεται.’ μετακαλεσάμενος οὖν τὸν Τωβίαν , παρ’ ᾧ κατέμενεν , εἶπεν ἴ’ ἤκουσα ὅτι ἀνήρ τις δυνάστης ἐλθὼν κατέμεινεν ἐν τῆ αῇ οἰκίᾳ · ἀνάγαγε αὐτὸν πρός με . ’ 2 ἐλθὼν δὲ ὁ Τωβίας παρὰ Θαδδαίῳ , εἶπεν αὐτῷ ἴ’ ὁ τοπάρχης Ἄβγαρος μετακαλεσάμενός με εἶπεν ἀναγαγεῖν ἄε παρ’ αὐτῷ , ἵνα θεραπεύσῃς αὐτόν.’ καὶ ὁ Θαδδαῖος , ἀναβαίνω,’ ἔφη , ἐπειδήπερ δυνάμει παρ’ αὐτῷ ἀπέσταλμα.’ ὀρθρίσας οὖν ὁ Τωβίας τῇ ἑξῆς καὶ παραλαβὼν τὸν Θαδδαῖον ἦλθεν πρὸς τὸν Ἄβγαρον . ὡς δὲ ἀνέβη , παρόντων καὶ ἑστώτων τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ , παραχρῆμα ἐν τῷ εἰσιέναι αὐτὸν δρᾶμα μέγα ἐφάνη τῷ Ἀβγάρῳ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἀποστόλου Θαδδαίου · ὅπερ ἰδὼν Ἄβγαρος προσεκύνησεν τῷ Θαδδαίῳ , θαῦμά τε ἔσχεν πάντας τοὺς περιεστῶτας · αὐτοὶ γὰρ οὐχ ἑοράκασι τὸ ὅραμα , δ’ μόνῳ τῷ Ἀβγάρῳ ἐφάνη · ὃς καὶ τὸν Θαδδαῖον ἤρετο εἰ ἐπ’ ἀληθείας μαθητὴς εἶ Ἰησοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , ὃς εἰρήκει πρός με “ ἀποστελῶ ἀοῖ τινα τῶν μαθητῶν μου , ὅστις ἰάσεταί σε καὶ ζωήν σοι παρέξει.’’ ’ καὶ ὁ Θαδδαῖος ἔφη ‘ ἐπεὶ μεγάλως πεπίστευκας εἰς τὸν ἀποστείλαντά με , διὰ τοῦτο ἀπεστάλην πρὸς σέ . καὶ πάλιν , ἐὰν πιστεύσῃς ἐν αὐτῷ , ὡς ἄν πιστεύσῃς ἕαται ἀοῖ τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου . καὶ ὁ Ἄβγαρος πρὸς αὐτόν οὕτως ἐπίστευασ , ’ φησίν , ‘ ἐν αὐτῷ , ὡς καὶ τοὺς Ἰουδαίους τοὺς σταυρώσαντας αὐτὸν βουληθῆναι δύναμιν παραλαβὼν κατακόψαι , εἰ μὴ διὰ τὴν βασιλείαν τὴν Ῥωμαίων ἀνεκόπην τούτου.’ καὶ ὁ Θαδδαῖος εἶπεν ὁ κύριος ἡμῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ πεπλήρωκεν καὶ πληρώσας ἀνελήφθη πρὸς τὸν πατέρα.’ λέγει αὐτῷ Ἄβγαρος ‘ κἀγὼ πεπίστευκα εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν πατέρα αὐτοῦ . καὶ ὁ Θαδδαὶος ‘ ‘διὰ τοῦτο,’ φηαί , ‘ ‘τίθημι τὴν χεῖρά μου ἐπὶ ἀὲ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ καὶ τοῦτο πράξαντος , παραχρῆμα ἐθεραπεύθη τῆς νόσου καὶ τοῦ πάθους οὗ εἶχεν . ἐθαύμασέν τε ὁ Ἄβγαρος ὅτι καθὼς ἤκουσται αὐτῷ περὶ τοῦ Ἰησοῦ , οὕτως τοῖς ἔργοις παρέλαβεν διὰ τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ Θαδδαίου , ὃς αὐτὸν ἄνευ φαρμακείας καὶ βοτανῶν ἐθεράπευσεν , καὶ οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ Ἄβδον τὸν τοῦ Ἄβδου , ποδάγραν ἔχοντα · ὃς καὶ αὐτὸς προσελθὼν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἔπεσεν , εὐχάς τε διὰ χειρὸς λαβὼν ἐθεραπεύθη , πολλούς τε ἄλλους συμπολίτας αὐτῶν ὁ αὐτὸς ἰάσατο , θαυμαστὰ καὶ μεγάλα ποιῶν καὶ κηρύσσων τὸν λόγον τοῦ θεοῦ . μετὰ δὲ ταῦτα ὁ Ἄβγαρος ‘ σὺ Θαδδαῖε,’ ἔφη , ‘ σὺν δυνάμει τοῦ θεοῦ ταῦτα ποιεῖς καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐθαυμάσαμεν · ἀλλ’ ἐπὶ τούτοις δέομαί σου , διήγησαί μοι περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ιησοῦ πῶς ἐγένετο , καὶ περὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , καὶ ἐν ποίᾳ δυνάμει ταῦτα ἐποίει ἅτινα ἤκουσταί μοι . καὶ ὁ Θαδδαῖος ‘ ‘νῦν μὲν σιωπήσομαι,’ ἔφη , ἐπεὶ δὲ κηρῦξαι τὸν λόγον ἀπεστάλην , αὔριον ἐκκλησίασόν μοι τοὺς πολίτας σου πάντας , καὶ ἐπ’ αὐτῶν κηρύξω καὶ σπερῶ ἐν αὐτοῖς τὸν λόγον τῆς ζωῆς , περί τε τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἰησοῦ καθὼς ἐγένετο , καὶ περὶ τῆς ἀποστολῆς αὐτοῦ , καὶ ἕνεκα τίνος ἀπεστάΛη ὑπὸ τοῦ πατρός , καὶ περὶ τῆς δυνάμεως καὶ τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ μυστηρίων ὧν ἐΛάΛησεν ἐν κόσμῳ , καὶ ποίᾳ δυνάμει ταῦτα ἐποίει , καὶ περὶ τῆς καινῆς αὐτοῦ κηρύξεως , καὶ περὶ τῆς μικρότητος καὶ περὶ τῆς ταπεινώσεως , καὶ πῶς ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν καὶ ἀπέθετο καὶ ἐαμίκρυνεν αὐτοῦ τὴν θεότητα , καὶ ἐσταυρώθη , καὶ κατέβη εἰς τὸν Ἅιδην , καὶ διέσχισε φραγμὸν τὸν ἐξ αἰῶνος μὴ σχισθέντα , καὶ ἀνήγειρεν νεκροὺς καὶ κατέβη μόνος , ἀνέβη δὲ μετὰ πολλοῦ ὄχλου πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ.1 ’ ἐκέλευσεν οὖν ὁ Ἄβγαρος τῆ ἕωθεν συνάξαι τοὺς πολίτας αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι τὴν κήρυξιν Θαδδαίου , καὶ μετὰ ταῦτα προσέταξεν δοθῆναι αὐτῷ χρυσὸν καὶ ἄσημον . ὁ δὲ οὐκ ἐδέξατο , εἰπών εἰ τὰ ἡμέτερα καταλελοίπαμεν , πῶς τὰ ἀλλότρια ληψόμεθα ; ’ ἐπράχθη ταῦτα τεσσαρακοστῷ καὶ τριακοσιοστῶ ἔτει.’ Ἃ καὶ οὐκ εἰς ἄχρηστον πρὸς λέξιν ἐκ τῆς Σύρων μεταβληθέντα φωνῆς ἐνταῦθά μοι κατὰ καιρὸν κείαθω .
Lemmas: Ι . ὁ δέ περί ὁ Θαδδαῖος ἱστορία τοιοῦτος γίγνομαι ὁ τρόπος . ὁ ὁ κύριος καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός θεότης , εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ παραδοξοποιός δύναμις ἕνεκα βοάω , μυρίος ὅσος καί ὁ ἐπί ἀλλοδαπός προσωτέρω εἰμί ὁ Ἰουδαῖος νόσος καί παντοῖος πάθος ἐλπίς θεραπεία ἐπάγω . οὗτος ὅς βασιλεύς Ἄβγαρος , ὁ ὑπέρ Εὐφράτης ἔθνος πῖσος - μότας δυναστεύω , πάθος ὁ αῶμα δεινός καί οὖον θεραπευτός Δᾶος ἐπί ἀνθρώπειος δύναμις καταφθείρω , φθείρω , ὡς καί ὄνομα ὁ Ἰησοῦς πολύς καί ὁ δύναμις σύμφωνος πρός ἅπας μαρτύρομαι πυνθάνομαι , ἱκέτης αὐτός πέμπω διά ἐπιστοληφόρος γίγνομαι , ὁ νόσος τυγχάνω ἀπαλλαγή ἄξιος . ὁ δέ μή τότε καλέω ὑπακούω , ἐπιστολή γοῦν αὐτός ἴδιος καταξιόω , εἷς ὁ αὐτός μαθητής ἀποστέλλω ἐπί θεραπεία ὁ νόσος ὁμοῦ τε αὐτός σωτηρία καί ὁ προσήκω ἅπας ὑπισχνέομαι . οὐ εἰς μακρός δέ ἄρα αὐτός πληρόω ὁ ὁ ἐπαγγελία . μετά γοῦν ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις αὐτός καί ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος Θωμᾶς , ὁ ἀπόστολος εἷς ὁ δώδεκα , Θαδδαῖος , ἐν ἀριθμός καί αὐτός ὁ ἑβδομήκοντα ὁ Χριστός μαθητής καταλέγω , κινέω θεῖος ἐπί ὁ Ἔδεσσα κῆρυξ καί εὐαγγελιστής ὁ περί ὁ χριστός διδασκαλία ἐκπέμπω , πᾶς τε διά αὐτός ὁ ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ τέλος λαμβάνω ἐπαγγελία . ἔχω καί οὗτος ἀνάγραπτος ὁ μαρτυρία , ἐκ ὁ κατά Ἔδεσσα ὁ τηνικάδε βασιλεύω πόλις γραμματοφυλακεῖον λαμβάνω · ἐν γοῦν ὁ αὐτόθι δημόσιος χάρτης , ὁ ὁ παλαιός καί ὁ ἀμφί ὁ Ἄβγαρος πράσσω περιέχω , καί οὗτος εἰς ἔτι νῦν ἐκ ἐκεῖνος φυλάσσω εὑρίσκω , οὐδείς δέ οἷος καί αὐτός ἐπακούω ὁ ἐπιστολή , ἀπό ὁ ἀρχεῖον ἐγώ ἀναλαμβάνω καί ὅδε αὐτός ῥῆμα ἐκ ὁ Σύρος φωνή μεταβάλλω ὁ τρόπος · ἀντιγράφω Ἐπιστολή ΣΕ ὑπό ΑΒ τοπάρχης τις ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥ διά Ἀνανίας ταχυδρομέω εἰς Ἱερουσαλήμ “ Ἄβγαρος Οὐχαμα τοπάρχης Ἰησοῦς σωτήρ ἀγαθός ἀναφαίνω ἐν τόπος Ἱερουσαλήμ χαίρω . ἀκούω ἐγώ ὁ περί άου καί ὁ σός ἴαμα , ὡς ἄνευ φάρμακον καί βοτάνη ὑπό σύ γίγνομαι . ὡς γάρ λόγος , τυφλός ἀναβλέπω ποιέω , χωλός περιπατέω , καί λεπρός καθαρίζω , καί ἀκάθαρτος πνεῦμα καί δαίμων ἐκβάλλω , καί ὁ ἐν μακρονοσία βασανίζω θεραπεύω , καί νεκρός ἐγείρω . καί οὗτος πᾶς ἀκούω περί σύ , κατά νόος τίθημι ὁ ἕτερος ὁ δύο , ἢ ὅτι σύ εἰμί ὁ θεός καί καταβαίνω ἀπό ὁ οὐρανός ποιέω οὗτος , ἢ υἱός εἰμί ὁ θεός ποιέω οὗτος . διά οὗτος τοίνυν γραφή δήω άου σκύλλω πρός ἐγώ καί ὁ πάθος , ὅς ἔχω , θεραπεύω . καί γάρ ἀκούω ὅτι καί Ἰουδαῖος καταγογγύζω σύ καί βούλομαι κακόω σύ . πόλις δέ μικρός ἐγώ εἰμί καί σεμνός , ὅστις ἐξαρκέω ἀμφότερος . ὁ ΑΔ ὑπό ΙΗΣΟΥ διά Ἀνανίας ταχυδρομέω ΑΔ ΑΒ “ Μακάριος εἰμί πιστεύω ἐν ἐγώ , μή ὁράω ?? ἐγώ . γράφω γάρ περί ἐγώ ὁ ὁράω ἐγώ μή πιστεύω ἐν ἐγώ , καί ἵνα ὁ μή ὁράω ἐγώ αὐτός πιστεύω καί ζῶ . περί δέ ὅς γράφω ἐγώ ἔρχομαι πρός σός , δήω εἰμί πᾶς διά ὁ ἀποστέλλω ἐνταῦθα , πληρόω καί μετά ὁ στέλλω οὕτως ἀναλαμβάνω πρός ὁ ἀποστέλλω ἐγώ . καί ἐπειδάν ἀναλαμβάνω , ἀποστέλλω σύ τις ὁ μαθητής ἐγώ , ἵνα ἰάομαι σύ ὁ πάθος καί ζωή ἠώς καί ὁ σύν ἠώς παρέχω . ” οὗτος δέ ὁ ἐπιστολή ἔτι καί οὗτος συνάπτω τῆ Σύρος φωνή · μετά δέ ὁ ἀναλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς ἀποστέλλω αὐτός Ἰούδας , ὁ καί Θωμᾶς , Θαδδαῖος ἀπόστολος , εἷς ὁ ἑβδομήκοντα · ὅς ἔρχομαι καταμένω πρός Τωβίας ὁ ὁ Τωβίας . ὡς δέ ἀκούω περί αὐτός , 1 μηνύω ὁ Ἄβγαρος ὅτι ἔρχομαι ἀπόστολος ἐνταῦθα ὁ Ἰησοῦς , καθά ἐπιστέλλω σύ . ἄρχω οὖν ὁ Θαδδαῖος ἐν δύναμις θεός θεραπεύω πᾶς νόσος καί μαλακία , ὥστε πᾶς θαυμάζω · ὡς δέ ἀκούω ὁ Ἄβγαρος ὁ μεγαλεῖος καί ὁ θαυμάσιος ὁ ποιέω , καί ὡς θεραπεύω , ἐν ὑπόνοια γίγνομαι ὡς ὅτι αὐτός εἰμί περί ὅς ὁ Ἰησοῦς ἐπιστέλλω λέγω ἐπειδάν ἀναλαμβάνω , ἀποστέλλω ἠώς τις ὁ μαθητής ἐγώ , ὅς ὁ πάθος άου ἰάομαι μετακαλέω οὖν ὁ Τωβίας , παρά ὅς καταμένω , εἶπον εἷς ἀκούω ὅτι ἀνήρ τις δυνάστης ἔρχομαι καταμένω ἐν τῆ ἄημι οἰκίον · ἀνάγω αὐτός πρός ἐγώ . ’ 2 ἔρχομαι δέ ὁ Τωβίας παρά Θαδδαῖος , εἶπον αὐτός εἷς ὁ τοπάρχης Ἄβγαρος μετακαλέω ἐγώ εἶπον ἀνάγω ἀεί παρά αὐτός , ἵνα θεραπεύω αὐτός καί ὁ Θαδδαῖος , ἀναβαίνω φημί , ἐπεί δύναμις παρά αὐτός ἀποστέλλω ὀρθρίζω οὖν ὁ Τωβίας ὁ ἑξῆς καί παραλαμβάνω ὁ Θαδδαῖος ἔρχομαι πρός ὁ Ἄβγαρος . ὡς δέ ἀναβαίνω , πάρειμι καί ἵστημι ὁ μεγιστᾶνες αὐτός , παραχρῆμα ἐν ὁ εἴσειμι αὐτός δρᾶμα μέγας φαίνω ὁ Ἄβγαρος ἐν ὁ πρόσωπον ὁ ἀπόστολος Θαδδαῖος · ὅσπερ εἶδον Ἄβγαρος προσκυνέω ὁ Θαδδαῖος , θαῦμα τε ἔχω πᾶς ὁ περιίστημι · αὐτός γάρ οὐ ὁράω ὁ ὅραμα , δέ μόνος ὁ Ἄβγαρος φαίνω · ὅς καί ὁ Θαδδαῖος ἔρομαι εἰμί ἐπί ἀλήθεια μαθητής εἰμί Ἰησοῦς ὁ υἱός ὁ θεός , ὅς εἴρω πρός ἐγώ “ ἀποστέλλω ἠώς τις ὁ μαθητής ἐγώ , ὅστις ἰάζω σύ καί ζωή σύ παρέχω ’ καί ὁ Θαδδαῖος φημί ‘ ἐπεί μέγας πιστεύω εἰς ὁ ἀποστέλλω ἐγώ , διά οὗτος ἀποστέλλω πρός σός . καί πάλιν , ἐάν πιστεύω ἐν αὐτός , ὡς ἄν πιστεύω ἧμαι ἠώς ὁ αἴτημα ὁ Καρδία σύ . καί ὁ Ἄβγαρος πρός αὐτός οὕτως πιστεύω , ’ φημί , ‘ ἐν αὐτός , ὡς καί ὁ Ἰουδαῖος ὁ σταυρόω αὐτός βούλομαι δύναμις παραλαμβάνω κατακόπτω , εἰμί μή διά ὁ βασίλειος ὁ Ῥωμαῖος ἀνακόπτω τοῦτος καί ὁ Θαδδαῖος εἶπον ὁ κύριος ἐγώ ὁ θέλημα ὁ πατήρ αὐτός πληρόω καί πληρόω ἀναλαμβάνω πρός ὁ πατέρας λέγω αὐτός Ἄβγαρος ‘ ἐγώ πιστεύω εἰς αὐτός καί εἰς ὁ πατήρ αὐτός . καί ὁ Θαδδαῖος ‘ διά οὗτος φημί , ‘ τίθημι ὁ χείρ ἐγώ ἐπί ἀεί ἐν ὄνομα αὐτός καί οὗτος πράσσω , παραχρῆμα θεραπεύω ὁ νόσος καί ὁ πάθος ὅς ἔχω . θαυμάζω τε ὁ Ἄβγαρος ὅτι καθώς ἀκούω αὐτός περί ὁ Ἰησοῦς , οὕτως ὁ ἔργον παραλαμβάνω διά ὁ μαθητής αὐτός Θαδδαῖος , ὅς αὐτός ἄνευ φαρμακεία καί βοτάνη θεραπεύω , καί οὖον μόνος , ἀλλά καί Ἄβδον ὁ ὁ Ἄβδης , ποδάγρα ἔχω · ὅς καί αὐτός προσέρχομαι ὑπό ὁ πούς αὐτός πίπτω , εὐχή τε διά χείρ λαμβάνω θεραπεύω , πολύς τε ἄλλος συμπολίτης αὐτός ὁ αὐτός ἰάομαι , θαυμαστός καί μέγας ποιέω καί κηρύσσω ὁ λόγος ὁ θεός . μετά δέ οὗτος ὁ Ἄβγαρος ‘ σύ Θαδδαῖος φημί , ‘ σύν δύναμις ὁ θεός οὗτος ποιέω καί ἐγώ αὐτός θαυμάζω · ἀλλά ἐπί οὗτος δέω2 σύ , διηγέομαι ἐγώ περί ὁ ἔλευσις ὁ Ἰησοῦς πῶς γίγνομαι , καί περί ὁ δύναμις αὐτός , καί ἐν ποῖος δύναμις οὗτος ποιέω ὅστις ἀκούω ἐγώ . καί ὁ Θαδδαῖος ‘ ‘νῦν μέν σιωπάω φημί , ἐπεί δέ κηρύσσω ὁ λόγος ἀποστέλλω , αὔριον ἐκκλησιάζω ἐγώ ὁ πολίτης σύ πᾶς , καί ἐπί αὐτός κηρύσσω καί σπείρω ἐν αὐτός ὁ λόγος ὁ ζωή , περί τε ὁ ἔλευσις ὁ Ἰησοῦς καθώς γίγνομαι , καί περί ὁ ἀποστολή αὐτός , καί ἕνεκα τίς ἀποστέλλω ὑπό ὁ πατήρ , καί περί ὁ δύναμις καί ὁ ἔργον αὐτός καί μυστήριον ὅς λαλέω ἐν κόσμος , καί ποῖος δύναμις οὗτος ποιέω , καί περί ὁ καινός αὐτός κήρυξις , καί περί ὁ μικρότης καί περί ὁ ταπείνωσις , καί πῶς ταπεινόω ἑαυτοῦ καί ἀποτίθημι καί μικρύνω αὐτός ὁ θεότης , καί σταυρόω , καί καταβαίνω εἰς ὁ Ἅιδην , καί διασχίζω φραγμός ὁ ἐκ αἰών μή σχίζω , καί ἀνεγείρω νεκρός καί καταβαίνω μόνος , ἀναβαίνω δέ μετά πολύς ὄχλος πρός ὁ πατήρ αὐτός ’ κελεύω οὖν ὁ Ἄβγαρος τῆ ἕωθεν συνάγω ὁ πολίτης αὐτός καί ἀκούω ὁ κῆρυξ Θαδδαῖος , καί μετά οὗτος προστάσσω δίδωμι αὐτός χρυσός καί ἄσημος . ὁ δέ οὐ δέχομαι , εἶπον εἰμί ὁ ἡμέτερος καταλείπω , πῶς ὁ ἀλλότριος λαμβάνω ; ’ πράσσω οὗτος τεσσαρακοστός καί τριακοσιοστός τείνω ἁ καί οὐ εἰς ἄχρηστος πρός λέξις ἐκ ὁ Σύρος μεταβάλλω φωνή ἐνταῦθα ἐγώ κατά καιρός κεῖος .