eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 2.14
XIV . τοιούτων κακῶν πατέρα καὶ δημιουργὸν τὸν Σίμωνα κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ ὥσπερ εἰ μέγαν καὶ μεγάλων ἀντίπαλον τῶν θεσπεσίων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀποστόλων ἡ μισόκαλος καὶ τῆς ἀνθρώπων ἐπίβουλος σωτηρίας πονηρὰ δύναμις προυστήσατο . ὅμως δ’ οὖν ἡ θεία καὶ ὑπερουράνιος χάρις τοῖς αὐτῆς συναιρομένη διακόνοις , δι’ ἐπιφανείας αὐτῶν καὶ παρουσίας ἀναπτομένην τοῦ πονηροῦ τὴν φλόγα ᾖ τάχος ἐσβέννυ , ταπεινοῦσα δι’ αὐτῶν καὶ καθαιροῦσα πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ . διὸ δὴ οὔτε Σίμωνος οὔτ’ ἄλλου του τῶν τότε φυέντων συγκρότημά τι κατ’ αὐτοὺς ἐκείνους τοὺς ἀποστολικοὺς ὑπέστη χρόνους . ὑπερενίκα γάρ τοι καὶ ὑπερίσχυεν ἅπαντα τὸ τῆς ἀληθείας φέγγος ὅ τε λόγος αὐτὸς ὁ θεῖος ἄρτι θεόθεν ἀνθρώποις ἐπιΛάμψας ἐπὶ γῆς τε ἀκμάζων καὶ τοῖς ἰδίοις ἀποστόλοις ἐμπολιτευόμενος . αὐτίκα ὁ δηλωθεὶς γόης ὥσπερ ὑπὸ θείας καὶ μαρμαρυγῆς τὰ τῆς διανοίας πληγεὶς ὄμματα ὅτε πρότερον ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἐφ’ οἷς ἐπονηρεύσατο πρὸς τοῦ ἀποστόλου Πέτρου κατεφωράθη , μεγίστην καὶ ὑπερπόντιον ἀπάρας πορείαν τὴν ἀπ’ ἀνατολῶν ἐπὶ δυσμὰς ᾤχετο φεύγων , μόνως ταύτῃ βιωτὸν αὐτῷ κατὰ γνώμην εἶναι οἰόμενος · ἐπιβὰς δὲ τῆς ῾Ρωμαίων πόλεως , συν - αἰρομένης αὐτῷ τὰ μεγάλα τῆς ἐφεδρευούσης ἐνταῦθα δυνάμεως , ἐν ὀλίγῳ τοσοῦτον τὰ τῆς ἐπιχειρήσεως ἤνυστο , ὡς καὶ ἀνδριάντος ἀναθέσει πρὸς τῶν τῇδε οἷα θεὸν τιμηθῆναι . οὐ μὴν εἰς μακρὸν αὐτῷ ταῦτα προυχώρει . παρὰ πόδας γοῦν ἐπὶ τῆς αὐτῆς Κλαυδίου βασιλείας ἡ πανάγαθος καὶ φιλανθρωποτάτη τῶν ὅλων πρόνοια τὸν καρτερὸν καὶ μέγαν τῶν ἀποστόλων , τὸν ἀρετῆς ἕνεκα τῶν λοιπῶν ἁπάντων προήγορον , Πέτρον , ἐπὶ τὴν ῾Ρώμην ὡς ἐπὶ τηλικοῦτον λυμεῶνα βίου χειραγωγεῖ · ὃς οἷά τις γενναῖος θεοῦ στρατηγὸς γ’ γ’ τοῖς θείοις ὅπλοις φραξάμενος , τὴν πολυτίμητον ἐμπορίαν τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἐξ ἀνατολῶν τοῖς κατὰ δύσιν ἐκόμιζεν , φῶς αὐτὸ καὶ λόγον ψυχῶν σωτήριον , τὸ κήρυγμα τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας , εὐαγγελιζόμενος .
Lemmas: XIV . τοιοῦτος κακός πατήρ καί δημιουργός ὁ Σίμων κατά ἐκεῖνος καιρός ὥσπερ εἰμί μέγας καί μέγας ἀντίπαλος ὁ θεσπέσιος ὁ σωτήρ ἐγώ ἀπόστολος ὁ μισόκαλος καί ὁ ἄνθρωπος ἐπίβουλος σωτηρία πονηρός δύναμις προΐστημι . ὅμως δέ οὖν ὁ θεῖος καί ὑπερουράνιος χάρις ὁ αὐτός συναίρω διάκονος , διά ἐπιφάνεια αὐτός καί παρουσία ἀνάπτω ὁ πονηρός ὁ φλόξ εἰμί τάχος σβέννυμι , ταπεινόω διά αὐτός καί καθαιρέω πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ θεός . διό δή οὔτε Σίμων οὔτε ἄλλος ὁ ὁ τότε φύω συγκρότημα τίς κατά αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀποστολικός ὑφίστημι χρόνος . ὑπερνικάω γάρ ὅς καί ὑπερισχύω ἅπας ὁ ὁ ἀλήθεια φέγγος ὅς τε λόγος αὐτός ὁ θεῖος ἄρτι θεόθεν ἄνθρωπος ἐπιλάμπω ἐπί γῆ τε ἀκμάζω καί ὁ ἴδιος ἀπόστολος ἐμπολιτεύω . αὐτίκα ὁ δηλόω γόης ὥσπερ ὑπό θεῖος καί μαρμαρυγή ὁ ὁ διάνοια πλήσσω ὄμμα ὅτε πρότερος ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ἐπί ὅς πονηρεύομαι πρός ὁ ἀπόστολος Πέτρος καταφωράω , μέγας καί ὑπερπόντιος ἀπαίρω πορεία ὁ ἀπό ἀνατολή ἐπί δυσμή οἴχομαι φεύγω , μόνος οὗτος βιωτός αὐτός κατά γνώμη εἰμί οἴομαι · ἐπιβαίνω δέ ὁ Ῥωμαῖος πόλις , σῦς - ἀείρω αὐτός ὁ μέγας ὁ ἐφεδρεύω ἐνταῦθα δύναμις , ἐν ὀλίγος τοσοῦτος ὁ ὁ ἐπιχείρησις ἀνύω , ὡς καί ἀνδριάς ἀνάθεσις πρός ὁ ὅδε οἷος θεός τιμάω . οὖον μήv εἰς μακρός αὐτός οὗτος προχωρέω . παρά πούς γοῦν ἐπί ὁ αὐτός Κλαύδιος βασίλεια ὁ πανάγαθος καί φιλάνθρωπος ὁ ὅλος πρόνοια ὁ καρτερός καί μέγας ὁ ἀπόστολος , ὁ ἀρετή ἕνεκα ὁ λοιπός ἅπας προήγορος , Πέτρος , ἐπί ὁ Ρώμη ὡς ἐπί τηλικόσδε λυμεών βίος χειραγωγέω · ὅς οἷος τις γενναῖος θεός στρατηγός γε γε ὁ θεῖον ὅπλον φράσσω , ὁ πολυτίμητος ἐμπορία ὁ νοητός φάος ἐκ ἀνατολή ὁ κατά δύσις κομίζω , φάος αὐτός καί λόγος Ψυχή σωτήριος , ὁ κήρυγμα ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια , εὐαγγελίζω .