eusebius-scr-eccl.historia-ecclesiastica 6.13
XIII . καὶ ταῦτα μὲν τὰ Σεραπίωνος . Τοῦ δὲ Κλήμεντος Στρωματεῖς , οἱ πάντες ὀκτώ , παρ’ ἡμῖν σῴζονται , οὓς καὶ ἠξίωσεν προγραφῆς “ Τίτου Φλαυίου Κλήμεντος τῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ Φιλοσοφίαν γνωστικῶν ὑπομνημάτων στρωματεῖς , ” ἰσάριθμοί τε τούτοις εἰσὶν οἱ ἐπιγεγραμμένοι Ὑποτυπώσεων λόγοι , ἐν οἷς ὀνομαστὶ ὡς διδασκάλου τοῦ Πανταίνου μνημονεύει ἐκδοχάς τε αὐτοῦ γραφῶν καὶ παραδόσεις ἐκτέθειται · ἔστιν δὲ αὐτῷ καὶ πρὸς Ἕλληνας λόγος ὁ Προτρεπτικὸς τρεῖς τε οἱ τοῦ ἐπιγεγραμμένου Παιδαγωγοῦ καὶ “ Τίς ὁ σῳζόμενος πλούσιος ” οὕτως ἐπιγραφεὶς ἕτερος αὐτοῦ λόγος τό τε Περὶ τοῦ πάσχα σύγγραμμα καὶ διαλέξεις Περὶ νηστείας καὶ Περὶ καταλαλιᾶς καὶ ὁ Προτρεπτικὸς εἰς ὑπομονὴν ἢ πρὸς τοὺς νεωστὶ βεβαπτισμένους καὶ ὁ ἐπιγεγραμμένος κανὼν ἐκκλησιαστικὸς ἢ πρὸς τοὺς Ἰουδαΐζοντας , ὃν Ἀλεξάνδρῳ τῷ δεδηλωμένῳ ἐπισκόπῳ ἀνατέθεικεν . Ἐν μὲν οὖν τοῖς Στρωματεῦσιν οὐ μόνον τῆς θείας κατάτρωσιν πεποίηται γραφῆς , ἀλλὰ καὶ τῶν παρ’ Ἔλλησιν , εἴ τι ἄρα ὠφέλιμον ἐδόκει καὶ αὐτοῖς εἰρῆσθαι , μνημονεύει τῶν τε παρὰ τοῖς πολλοῖς δογμάτων , τὰ Ἑλλήνων ὁμοῦ καὶ τὰ βαρβάρων ἀναπτύσσων καὶ ἔτι τὰς τῶν αἱρεσιαρχῶν ψευδοδοξίας εὐθύνων , ἱστορίαν τε πολλὴν ἐξαπλοῖ , ὑπόθεσιν ἡμῖν πολυμαθοῦς παρέχων παιδείας . τούτοις ἅπασιν καταμίγνυσιν καὶ τὰ Φιλοσόφων δόγματα , ὅθεν εἰκότως κατάλληλον τῆ ὑποθέσει καὶ τὴν προγραφὴν τῶν Στρωματέων πεποίηται . κέχρηται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν ἀντιλεγομένων γραφῶν μαρτυρίαις , τῆς τε λεγομένης Σολομῶνος Σοφίας καὶ τῆς Ἰησοῦ τοῦ Σιρὰχ καὶ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς τῆς τε Βαρναβᾶ καὶ Κλήμεντος καὶ Ἰούδα , μνημονεύει τε τοῦ πρὸς Ἕλληνας Τατιανοῦ λόγου καὶ Κασσιανοῦ ὡς καὶ αὐτοῦ χρονογραφίαν πεποιημένου , ἔτι μὴν Φίλωνος καὶ ’Αριατοβούλου Ἰωσήπου τε καὶ Δημητρίου καὶ Εὐπολέμου , Ἰουδαίων συγγραφέων , ὡς ἄν τούτων ἁπάντων ἐγγράφως πρεσβύτερον τῆς παρ’ Ἕλλησιν ἀρχαιογονίας Μωυσέα τε καὶ τὸ Ἰουδαίων γένος ἀποδειξάντων . καὶ ἄλλης δὲ πλείστης χρηστομαθείας ἔμπλεῳ οἱ δηλούμενοι τυγχάνουσιν τοῦ ἀνδρὸς λόγοι · ὧν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ἑαυτοῦ δηλοῖ ὡς ἔγγιστα τῆς τῶν ἀποστόλων γενομένου διαδοχῆς , ὑπισχνεῖται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ εἰς τὴν Γένεσιν ὑπομνηματιεῖσθαι . Καὶ ἐν τῷ λόγῳ δὲ αὐτοῦ τῷ Περὶ τοῦ πάσχα ἐκβιασθῆναι ὁμολογεῖ πρὸς τῶν ἑταίρων ἃς ἔτυχεν παρὰ τῶν ἀρχαίων πρεσβυτέρων ἀκηκοὼς παραδόσεις γραφῆ τοῖς μετὰ ταῦτα παραδοῦναι , μέμνηται δ’ ἐν αὐτῷ Μελίτωνος καὶ Εἰρηναίου καί τινων ἑτέρων , ὧν καὶ τὰς διηγήσεις τέθειται .
Lemmas: XIII . καί οὗτος μέν ὁ Σεραπίων . ὁ δέ Κλήμης στρωματεύς , ὁ πᾶς ὀκτώ , παρά ἐγώ σῴζω , ὅς καί ἀξιόω προγραφή “ Τίτος Φλαύιος Κλήμης ὁ κατά ὁ ἀληθής Φιλοσοφία γνωστικός ὑπόμνημα στρωματεύς , ” ἰσάριθμος τε οὗτος εἰμί ὁ ἐπιγεγραμμένοι ὑποτύπωσις λόγος , ἐν ὅς ὀνομαστί ὡς διδάσκαλος ὁ Πάνταινος μνημονεύω ἐκδοχή τε αὐτός γραφεύς καί παράδοσις ἐκτίθημι · εἰμί δέ αὐτός καί πρός Ἕλλην λόγος ὁ προτρεπτικός τρεῖς τε ὁ ὁ ἐπιγράφω παιδαγωγέω καί “ Τῖς ὁ σῴζω πλούσιος ” οὕτως ἐπιγράφω ἕτερος αὐτός λόγος ὁ τε περι ὁ πάσχα σύγγραμμα καί διαλέγω περι νηστεία καί περι καταλαλιά καί ὁ προτρεπτικός εἰς ὑπομονή ἢ πρός ὁ νεωστί βαπτίζω καί ὁ ἐπιγράφω κανών ἐκκλησιαστικός ἢ πρός ὁ Ἰουδαΐζω , ὅς Ἀλέξανδρος ὁ δηλόω ἐπίσκοπος ἀνατίθημι . ἐν μέν οὖν ὁ στρωματεύς οὖον μόνος ὁ θεῖος κατάτρωσιν ποιέω γραφεύς , ἀλλά καί ὁ παρά Ἕλλην , εἰμί τίς ἄρα ὠφέλιμος δοκέω καί αὐτός εἴρω , μνημονεύω ὁ τε παρά ὁ πολύς δόγμα , ὁ Ἕλλην ὁμοῦ καί ὁ βάρβαρος ἀναπτύσσω καί ἔτι ὁ ὁ αἱρεσιάρχης ψευδοδοξία εὐθύνω , ἱστορία τε πολύς ἐξαπλόω , ὑπόθεσις ἐγώ πολυμαθής παρέχω παιδεία . οὗτος ἅπας καταμείγνυμι καί ὁ φιλόσοφος δόγμα , ὅθεν εἰκότως κατάλληλος τῆ ὑπόθεσις καί ὁ προγραφή ὁ στρωματεύς ποιέω . χράομαι δέ ἐν αὐτός καί ὁ ἀπό ὁ ἀντιλέγω γραφεύς μαρτυρία , ὁ τε λέγω Σολομών Σοφία καί ὁ Ἰησοῦς ὁ Σιράχ καί ὁ πρός Ἑβραῖος ἐπιστολή ὁ τε Βαρναβᾶς καί Κλήμης καί Ἰούδας , μνημονεύω τε ὁ πρός Ἕλλην Τατιανός λόγος καί Κασσιανός ὡς καί αὐτός χρονογραφία ποιέω , ἔτι μήv Φίλων καί ’αριατοβουλομαι Ἰώσηπος τε καί Δημήτριος καί Εὐπόλεμος , Ἰουδαῖος συγγραφεύς , ὡς ἄν οὗτος ἅπας ἔγγραφος πρέσβυς ὁ παρά Ἕλλην ἀρχαιογονία Μωϋσῆς τε καί ὁ Ἰουδαῖος γένος ἀποδείκνυμι . καί ἄλλος δέ πλεῖστος χρηστομάθεια ἔμπλεος ὁ δηλέομαι τυγχάνω ὁ ἀνήρ λόγος · ὅς ἐν ὁ πρῶτος περί ἑαυτοῦ δηλόω ὡς ἔγγιστος ὁ ὁ ἀπόστολος γίγνομαι διαδοχή , ὑπισχνέομαι δέ ἐν αὐτός καί εἰς ὁ Γένεσις ὑπομνηματίζομαι . καί ἐν ὁ λόγος δέ αὐτός ὁ περι ὁ πάσχα ἐκβιάζω ὁμολογέω πρός ὁ ἑταῖρος ὅς τυγχάνω παρά ὁ ἀρχαῖος πρέσβυς ἀκούω παράδοσις γραφεύς ὁ μετά οὗτος παραδίδωμι , μιμνήσκω δέ ἐν αὐτός Μελίτων καί Εἰρηναῖος καί τίνω ἕτερος , ὅς καί ὁ διήγησις τίθημι .