eusebius-scr-eccl.generalis-elementaria-introductio-eclogae-propheticae 2.5
Ἡ τοῦ ἐνάτου ψαλμοῦ ἐπιγραφὴ τοιαύτη τίς ἐστιν · εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τῶν κρυφίων . Ψαλμὸσ τῶι Δαυίδ . Ἀνθ’ ὧν ὁ Σύμμαχος ἐκδέδωκεν , ἐπινίκιον περὶ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ . Ἆσμα τοῦ Δαυίδ . Ὥσπερ δ’ οὖν καὶ μᾶλλον ἔοικεν ἔχειν τὸ Ἑβραϊκὸν τοῦτον περιέχοντα τὸν τρόπον · λαμανασσὴ Ἀλμαὺθ’ βεν μασμωρὰ Δαυίδ . Καὶ καλόν γε τοῖς ἐκ περιτομῆς αὐτῷ χρωμένοις ἀπορῆσαι περὶ ποίου θανάτου , ἢ περὶ τοῦ τίνος υἱοῦ ὁ ψαλμὸς εἴρηται τῷ Δαυίδ · ἡμῖν μὲν γὰρ σαφῶς φαίνεται περὶ τοῦ πάθους τοῦ Σωτῆρος προφητεύεσθαι · τοῦτο δὲ καὶ τοὺς Ο ′ νενοηκότας ἀπορρητότερον ᾐνίχθαι · ὁ μέντοι γε Ἀκύλας καὶ αὐτὸς ἐμφαίνων μέγα τί ἀνδραγάθημα κατὰ τὸ πάθος γεγονὸς τοῦ Σωτῆρος ἐξέδωκεν εἰπὼν , τῶι νικοποιῶι νεανιότητος τοῦ υἱοῦ . Μελώδημα τοῦ Δαυίδ . Καὶ ὅλα δὲ τὰ ῥητὰ τοῦ ψαλμοῦ τίς ἐπιτηρήσας ἐφαρμόσειεν ἂν τῷ Χριστῷ , πένητα καὶ πτωχὸν ἑαυτὸν ὀνομάζοντος , καὶ περὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως αὐτοῦ προφητεύοντος , ἐν τῷ , ἐλέησόν με , κύριε , ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου · ὁ ὑψῶν με ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου · ὅπως ἂν ἐξαγγείλω πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών · ποίας δὲ Σιὼν μικρῷ πρόσθεν ἡμῖν δεδήλωται · καὶ περὶ τῶν ἐθνῶν δὲ τῶν δι’ αὐτοῦ σωθησομένων ὡς περὶ πτωχῶν καὶ πενήτων ἐν αὐτῷ τινὰ προφητεύεται , ἐν οἷς ἐστὶν καὶ τὸ , κατάστησον , κύριε , νομοθέτην αὐτοῖς · γνώτωσαν ἔθνη ὅτι ἄνθρωποι εἰσίν . Ἔνθα καὶ ἐπιστῆσαι ἄξιον , ὡς οὐχ ὑπόκεινται τὰ ἔθνη τῷ Μωσέως νόμῳ · καὶ προσακτέον γε τοῖς ἐκ περιτομῆς τὸ ῥητὸν ἐγκαλοῦσι τοῖς ἐξ ἐθνῶν διὰ τὸ μὴ βιοῦν κατὰ τὸν Μωσέως νόμον , δεικτέον τε ὡς ἅρα ἕτερόν τινα παρὰ Μωσέα νομοθέτην ἔσεσθαι τῶν ἐθνῶν ὁ προφητικὸς ἐπίσταται λόγος , ὡς ἐν εὐχῇ φάσκων τὸ , κατάστησον , κύριε , νομοθέτην αὐτοῖς , δῆλον δ’ ὅτι τοῖς ἔθνεσιν · ἐπιφέρει γ’ οὖν τούτῳ τὸ , γνώτωσαν ἔθνη ὅτι ἄνθρωποι εἰσὶν , ὡσεὶ ἔλεγεν , ἀναλαμβανέτω τὰ ἔθνη γνῶσιν καὶ ἐπιστήμην τῆς λογικῆς αὐτῶν οὐσίας διὰ τοῦ μέλλοντος αὐτοῖς καθίστασθαι νομοθέτου · οὗτος δ’ ἂν εἴη ὁ Χριστὸς , ὁ τὴν κοινὴν νομοθετήσας ἡμῖν διαθήκην τῷ λέγειν , ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις τάδε τινὰ , ἐγὼ δὲ λέγω τάδε · ὃς καὶ θείᾳ καὶ ἀρρήτῳ δυνάμει κρατῦναι τοὺς ἑαυτοῦ νόμους οὐκ ἐπὶ ἕν τι ἔθνος ἢ δεύτερον , οὐδ’ ἐπὶ μέρος τὶ τῆς ὅλης οἰκουμένης , ἀλλ’ οὐδὲ ἐπ’ ὀλίγον τινὰ δεδύνηται χρόνον , ἀλλ’ ὥς ἐστιν ἐξ αὐτῆς παραλαβεῖν τῆς ἐνεργείας εἰς τὸ διηνεκὲς καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη . Εἰ δὲ μὴ προσίοιτό τις ταῦθ’ οὕτως ἔχειν , δεικνύτω τινὰ ἂν ἄλλον ἔχοι λέγειν παρὰ τὸν Σωτῆρα καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀκολούθως τῇ μετὰ χεῖρας προφητείᾳ νομοθέτην ὑπὸ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ κατασταθέντα τοῖς ἔθνεσι , διδάσκαλον γεγενημένον ἅπασιν ἀνθρώποις τῆς εἰς τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν εὐσεβείας .
Lemmas: ὁ ὁ ἔνατος ψαλμός ἐπιγραφή τοιοῦτος τίς εἰμί · εἰς ὁ τέλος ὑπέρ ὁ κρύφιος . ψαλμός ὁ Δαυίδ . ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος ἐκδίδωμι , ἐπινίκιος περί ὁ θάνατος ὁ υἱός . ᾆσμα ὁ Δαυίδ . ὥσπερ δέ οὖν καί μᾶλλον ἔοικα ἔχω ὁ ἑβραικός οὗτος περιέχω ὁ τρόπος · λαμανασσὴ Ἀλμαὺθ’ βε μασμωρὰ Δαυίδ . καί καλός γε ὁ ἐκ περιτομή αὐτός χράω ἀπορέω περί ποῖος θάνατος , ἢ περί ὁ τίς υἱός ὁ ψαλμός εἴρω ὁ Δαυίδ · ἐγώ μέν γάρ σαφῶς φαίνω περί ὁ πάθος ὁ Σωτήρ προφητεύω · οὗτος δέ καί ὁ ὁ ′ νοέω ἀπόρρητος αἰνίσσομαι · ὁ μέντοι γε Ἀκύλας καί αὐτός ἐμφαίνω μέγας τίς ἀνδραγάθημα κατά ὁ πάθος γίγνομαι ὁ Σωτήρ ἐκδίδωμι εἶπον , ὁ νικοποιέω νεανιότης ὁ υἱός . μελῴδημα ὁ Δαυίδ . καί ὅλος δέ ὁ ῥητός ὁ ψαλμός τίς ἐπιτηρέω ἐφαρμόζω εἄν ὁ Χριστός , πένης καί πτωχός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , καί περί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις αὐτός προφητεύω , ἐν ὁ , ἐλεέω ἐγώ , κύριος , ὁράω ὁ ταπείνωσις ἐγώ ἐκ ὁ ἐχθρός ἐγώ · ὁ ὕψος ἐγώ ἐκ ὁ πύλη ὁ θάνατος · ὅπως εἄν ἐξαγγέλλω πᾶς ὁ αἴνεσις σύ ἐν ὁ πύλη ὁ θυγάτηρ Σιών · Ποίας δέ Σιών μικρός πρόσθεν ἐγώ δηλόω · καί περί ὁ ἔθνος δέ ὁ διά αὐτός σῴζω ὡς περί πτωχός καί πένης ἐν αὐτός τις προφητεύω , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ , καθίστημι , κύριος , νομοθέτης αὐτός · γνώω ἔθνος ὅτι ἄνθρωπος εἰμί . ἔνθα καί ἐφίστημι ἄξιος , ὡς οὐ ὑπόκειμαι ὁ ἔθνος ὁ Μωσῆς νόμος · καί προσακτέος γε ὁ ἐκ περιτομή ὁ ῥητός ἐγκαλέω ὁ ἐκ ἔθνος διά ὁ μή βιόω κατά ὁ Μωσῆς νόμος , δεικτέος τε ὡς ἄρα ἕτερος τις παρά Μωσῆς νομοθέτης εἰμί ὁ ἔθνος ὁ προφητικός ἐπίσταμαι λόγος , ὡς ἐν εὐχή φάσκω ὁ , καθίστημι , κύριος , νομοθέτης αὐτός , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἔθνος · ἐπιφέρω γε οὖν οὗτος ὁ , γνώω ἔθνος ὅτι ἄνθρωπος εἰμί , ὡσεί λέγω , ἀναλαμβάνω ὁ ἔθνος γνῶσις καί ἐπιστήμη ὁ λογικός αὐτός οὐσία διά ὁ μέλλω αὐτός καθίστημι νομοθέτης · οὗτος δέ εἄν εἰμί ὁ Χριστός , ὁ ὁ κοινός νομοθετέω ἐγώ διαθήκη ὁ λέγω , εἴρω ὁ ἀρχαῖος ὅδε τις , ἐγώ δέ λέγω ὅδε · ὅς καί θεῖος καί ἄρρητος δύναμις κρατύνω ὁ ἑαυτοῦ νόμος οὐ ἐπί εἷς τίς ἔθνος ἢ δύο , οὐδέ ἐπί μέρος τίς ὁ ὅλος οἰκέω , ἀλλά οὐδέ ἐπί ὀλίγος τις δύναμαι χρόνος , ἀλλά ὅς εἰμί ἐκ αὐτός παραλαμβάνω ὁ ἐνέργεια εἰς ὁ διηνεκής καί ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος . εἰμί δέ μή προσίημι τις αὐτός οὕτως ἔχω , δείκνυμι τις εἄν ἄλλος ἔχω λέγω παρά ὁ Σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἀκόλουθος ὁ μετά χείρ προφητεία νομοθέτης ὑπό ὁ ὁ ὅλος Θεός καθίστημι ὁ ἔθνος , διδάσκαλος γίγνομαι ἅπας ἄνθρωπος ὁ εἰς ὁ ὁ ὅλος δημιουργός εὐσέβεια .