eusebius-scr-eccl.generalis-elementaria-introductio-eclogae-propheticae 1.12
Ἡνίκα δ’ ἂν εἰσῆλθε Μωσῆς εἰς τὴν σκηνὴν , κατέβαινεν ὁ στύλος τῆς νεφέλης , καὶ ἵστατο ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς , καὶ στάντες ὁ λαὸς , προσεκύνησαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς σκηνῆς . Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , ἐνώπιος ἐνωπίῳ , ὡς εἰ λαλήσαι τὶς πρὸς φίλον ἑαυτοῦ · καὶ ἀπηλλάττετο εἰς τὴν παρεμβολήν · ὁ δὲ θεράπων αὐτοῦ Ἰησοῦς υἱὸς Ναυῆ οὐκ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς σκηνῆς . Καὶ εἶπε Μωσῆς πρὸς Κυρίον , Ἰδοὺ , σὺ λέγεις μοι , Ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον , σὺ δὲ οὐκ ἐδήλωσάς μοι , ὃν σὺ ἀποστελεῖς μετ’ ἐμοῦ · σὺ δέ μοι εἶπας , Οἶδά σε παρὰ πάντας , καὶ ἔχεις χάριν παρ’ ἐμοί . Εἰ οὖν εὕρκα χάριν ἐναντίον σου , ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν · γνωστῶς ἴδω σε , ὅπως ἂν ὦ εὑρηκὼς χάριν ἐναντίον σου , καὶ ἵνα γνῶ , ὁ λαός σου τὸ ἔθνος τοῦτο . Καὶ λέγει , Αὐτὸς προπορεύσομαι καὶ καταπαύσω σε . Καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν , Εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ , μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν . Καὶ πῶς γνωστὸν ἔσται ὅτι εὕρηκα χάριν παρὰ σοὶ ἐγὼ καὶ ὁ λαός σου , ἀλλ’ ἢ συμπορευομένου σου μεθ’ ἡμῶν ; καὶ ἐνδὸξασθησόμεθα ἐγώ τε , καὶ ὁ λαός σου παρὰ πάντα τὰ ἔθνη , ὅσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐστι . Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς Μωσῆν , Καὶ τὸν λόγον σοι τοῦτον , ὃν εἴρηκας , ποιήσω · εὕρηκας γὰρ χάριν ἐνώπιόν μου , καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας , καὶ ἔχεις χάριν παρ’ ἐμοί . Καὶ εἶπεν , δεῖξόν μοι τὴν σεαυτοῦ δόξαν . Καὶ εἶπεν , Ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερος τῇ δόξῃ μου , καὶ καλέσω ἐν ὀνόματι Κυρίου ἐναντίον σου · καὶ ἐλεήσω , ὃν ἂν ἐλεῶ , καὶ οἰκτειρήσω , ὃν ἂν οἰκτείρω . Καὶ εἶπεν , Οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου · οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ τὸ πρόσωπόν μου ἄνθρωπος καὶ ζήσεται . Καὶ εἶπεν Κύριος , Ἰδοὺ , τόπος παρ’ ἐμοὶ , καὶ στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας · καὶ σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπί σε , ἕως ἂν παρέλθω . Καὶ ἀφελῶ τὴν χεῖρά μου , καὶ τότε ὄψῃ τὰ ὀπίσω μου · τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσεταί σοι , καὶ τὰ ἑξῆς , οἷς ἐπιφέρει · καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ , καὶ παρέστη αὐτῷ ἐκεῖ · καὶ ἐκάλεσεν ἐν ὀνόματι Κυρίου · καὶ παρῆλθεν Κύριος πρὸ προσώπου αὐτοῦ , καὶ ἐκάλεσεν , Κύριος Κύριος ὁ Θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων , μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινὸς καὶ δικαιοσύνην διατηρῶν , ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας , ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας , καὶ τὸν ἔνοχον οὐ καθαριεῖ ἐπάγων ἀνομίας πατέρων ἐπὶ τέκνα , καὶ ἐπὶ τέκνα τέκνων , ἐπὶ τρίτην καὶ ἐπὶ τετάρτην γενεάν . Καὶ σπεύσας Μωσῆς κύψας ἐπὶ τὴν γῆν προσεκύνησεν , καὶ εἶπεν · Εἰ δὴ εὕρηκα χάριν ἐνώπιον σου , Κύριε , συμπορεύθητι μεθ’ ἡμῶν ἐνώπιος ἐνωπίῳ . Μωσῆς τῷ Θεῷ λαλῶν ἀναγέγραπται μετὰ θάρσους καὶ παρρησίας τοσαύτης , ὁποίαν ἀγάγοι ἂν καὶ φίλος τίς ἀνὴρ ὁμιλῶν ἑαυτοῦ φίλῳ . Ἐμφαίνεται δὲ διὰ τούτων οὐχ ἡ τυχοῦσα τοῦ προφήτου προκοπή · ἀλλ’ ἐπεὶ ἐλάλει μὲν αὐτῷ Κύριος ἐνώπιος ἐνωπίῳ , οὐ μὴν καὶ ὄφθη πῶ αὐτῷ ὁμοίως τῷ Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ · τούτου δὴ χάριν ἀξιοῖ λέγων , εἰ δὴ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου , ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν , γνωστῶς ἴδω σε . Δι’ οὗ παρίστησιν ὅτι μὴ ὁμοίως τῷ λαλεῖν αὐτῷ καὶ τὰς πρὸς αὐτὸν ἐπιφανείας ὁ Θεὸς ἐποιεῖτο . Εἰ γὰρ , ὡς νομίσειέν τις , ταυτόν ἐστι τὸ λελαληκέναι αὐτῷ τὸν Θεὸν ἐνώπιον ἐνωπίῳ τῷ ὦφθαι αὐτῷ , ὡς ἂν εἴποι τις , πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , καὶ ποία δ’ ἂν ἔτι χῶρα λείποιτο τῇ φασκούσῃ αὐτοῦ ἀξιώσει τὸ , εἰ δὴ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου , ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν , γνωστῶς ἴδω σε ; πῶς δὲ , εἰ καὶ πρότερον αὐτῷ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ὡς οἰηθείη ἄν τις ἑωρᾶτο , ἐπιφέρει λέγων αὐτῷ ὁ Κύριος , οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου · οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ τὸ πρόσωπόν μου ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ; Διὰ τὶ δὲ λεγέτω ὁ βουλόμενος , οὐδ’ ἅπαξ ὁ λόγος μαρτυρεῖ λέγων ὅτι ὤφθη αὐτῷ ὁ Κύριος , ὡς ἐπὶ τῶν πατριαρχῶν εἰρηκὼς τετήρηται · ἀλλὰ γὰρ διὰ τούτων πρόδηλον , ὅτι εἰ καὶ ἐλάλει αὐτῷ κύριος ἐνώπιος ἐνωπίῳ , ὅμως διὰ τῆς νεφέλης ἐλάλει αὐτῷ · τοῦτο γὰρ προπαρίστησιν ἡ γραφὴ λέγουσα , κατέβαινεν ὁ στύλος τῆς νεφέλης καὶ ἵστατο ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς , καὶ ἐλάλει τῷ Μωσεῖ . Οὐκοῦν διὰ τῆς νεφέλης ἐλάλει , οὐ μὴν καὶ ὁμοίως τῷ Ἁβραὰμ ἢ τῷ Ἰσαὰκ ἢ τῷ Ἰακὼβ ὤφθη αὐτῷ · ἐκείνοις μὲν γὰρ γυμνῶς καὶ τρανῶς ἄνευ τινὸς εἴδους ὀφθεὶς ἀναγέγραπται , τούτῳ δὲ διὰ τοῦ · ὀνομαζομένου εἴδους καὶ τῆς νεφέλης , ἣν καὶ δόξαν Κυρίου ὀνομάζει ὁ λόγος φάσκων , Ἡνίκα δὲ ἐλάλει Μωσῆς πάση συναγωγῇ υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἐπεστράφησαν εἰς τὴν ἔρημον , καὶ ἰδοὺ ἡ δόξα Κυρίου ὤφθη ἓν νεφέλῃ , καὶ ἐλάλησεν Κύριος πρὸς Μωσῆν . Καὶ πάλιν · ἀνέβη Μωσῆς εἰς τὸ ὄρος · καὶ ἐκάλυψεν ἡ νεφέλη τὸ ὄρος . Καὶ κατέβη ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ τοῦ ὄρους καὶ ἐκάλυψεν αὐτὸν νεφέλη ἓξ ἡμέρας · καὶ ἐλάλησεν Κύριος πρὸς Μωσῆν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐκ μέσου τῆς νεφέλης . Τὸ δὲ εἶδος τῆς δόξης Κυρίου , ὡσεὶ πῦρ φλέγον ἐπὶ τῆς κούφης τοῦ ὄρους . Σαφῶς οὖν διὰ τούτων τὸ θεωρούμενον τῷ Μωσεῖ λέγεται εἶναι οὐκ αὐτὸς ὁ Κύριος , ἀλλ’ εἶδος Κυρίου · καὶ νεφέλη καὶ πῦρ , ἃ καὶ δόξαν Κυρίου ὀνομάζει ὁ λόγος · οὐκοῦν τὸ μὲν εἶδος ἑώρα Κυρίου καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ , οὐδαμῶς δὲ αὐτὸν τὸν Κύριον , τόν τε λαλούμενον Λόγον αὐτοῦ τοῦ Κυρίου · ἀλλ’ ὅμως διὰ τῆς νεφέλης λαλοῦντος ἤκουεν , διὸ εἴρηται , καὶ ἐλάλησεν Κύριος πρὸς Μωσῆν ἐνώπιος ἐνωπίῳ . Οὐ μὴν καὶ ὤφθη αὐτῷ ἐνώπιος ἐνωπίῳ τετήρηται · τοῦτο γὰρ ὡς οὐδέπω γεγονὸς ἀξιοῖ λέγων , ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν , γνωστῶς ἴδω σε · καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ τόπῳ διδάσκει ὁ λόγος , ὅτι δὴ στόμα ἐλάλει αὐτῷ ὁ Θεὸς , οὐ μὴν καταλλήλως καὶ ἑωρᾶτο , ἀλλ’ ἐν εἴδει καὶ διὰ τῆς προαποδεδομένης δόξης αὐτοῦ · λέγει δὲ οὕτως · καὶ κατέβη Κύριος ἐν στύλῳ νεφέλης , καὶ ἔστη ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου · καὶ ἐκλήθησαν Ἀαρὼν καὶ Μαριὰμ , καὶ ἐξῆλθον ἀμφότεροι . Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς , Ἀκούσατε δὴ τῶν λόγων μου · ἑὰν γένηται προφήτης ὑμῶν τῷ Κυρίῳ , ἐν ὁράματι αὐτῷ γνωσθήσομαι , καὶ ἐν ὕπνῳ λαλήσω αὐτῷ . Οὐχ οὕτως ὁ θεράπων μου Μωσῆς , πιστός ἐστιν ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ μου . Στόμα κατὰ στόμα λαλήσω αὐτῷ ἐν εἴδει , καὶ οὐ δι’ αἰνιγμάτων , καὶ τὴν δόξαν Κυρίου εἶδεν , καὶ διατί οὐκ ἐφοβήθητε καταλαλῆσαι κατὰ τοῦ θεράποντός μου Μωσῆ ; Ἄρ’ οὖν τὴν δόξαν μὲν Κυρίου εἶδεν καὶ ἐν εἴδει αὐτῷ χρηματίζοντος , στόμα τε κατὰ στόμα λαλοῦντος ἤκουσεν , οὐ μὴν καὶ αὐτόν πω τὸν Κυρίον ὁμοίως τοῖς πατράσιν ἑωράκει . Καὶ οὐ θαυμαστόν γε εἰ τῷ Μωσεῖ στόμα κατὰ στόμα λαλῶν ἀναγέγραπται ὁ Θεὸς , ὅποτε καὶ τῷ παντὶ λαῷ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον λελαληκέναι αὐτὸν ἐν Δευτερονομίῳ διδάσκει ὁ Μωσῆς λέγων , Οὐχὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν διέθετο Κύριος τὴν διαθήκην ταύτην , ἀλλὰ πρὸς ὑμᾶς · ὑμεῖς αὐτοὶ ὧδε σήμερον πάντες ζῶντες . Πρόσωπον κατὰ πρόσωπον ἐλάλησεν Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός . Πλὴν εἰ καὶ τῷ Μωσεῖ καὶ τῷ παντὶ λαῷ τοῦτον ἐχρημάτιζεν τὸν τρόπον , ἀλλ’ ὅρα ὅτι λελαληκέναι μὲν αὐτοῖς στόμα κατὰ στόμα καὶ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον εἴρηται , οὐ μὴν καὶ ἄνευ τοῦ πυρὸς ἢ τῆς νεφέλης ὁμοίως τοῖς πατράσιν ὦφθαι αὐτοῖς · γυμνῶς γὰρ ἐκείνοις καὶ ἄνευ ἐπικαλύμματος τοῦ διὰ νεφέλης ἢ πυρὸς ὁ Κύριος ὀφθεὶς ἀναγέγραπται . Τελείων γοῦν καὶ τὴν διάνοιαν εἰς ἄκρον κεκαθαρμένων καὶ ὁ Σωτὴρ καὶ Κύριος ἡμῶν τὸ τὸν Θεὸν ὁρᾶν εἶναι διδάσκει , Μακάριοι λέγων οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται · διὸ καὶ ὡς τοιούτων ὁ Κύριος Θεὸν ἑαυτὸν ἀναγορεύει , λέγων πρὸς Μωσῆν · Οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν , Θεὸς Ἀβραὰμ , καὶ Θεὰς Ἰσαὰκ , καὶ Θεὸς Ἰακὼβ , ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς · τοῦτό ἐστιν ὄνομα μου αἰώνιον , καὶ μνημόσυνον γενεῶν γενεαῖς . Ζηλῶν δὴ οὖν τὰ χαρίσματα τὰ μείζονα , καὶ τῆς ὁμοίας ἐκείνοις ὀρεγόμενος ὁ Μωσῆς προκοπῆς , ἀξιοῖ λέγων τὸν Κύριον , Ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν , γνωστῶς ἴδω σε · ἐφαντάζετο μὲν γὰρ χρηματίζοντος αὐτῷ Θεοῦ Λόγου τό τε μέγεθος καὶ τὸ ὕψος καὶ τὴν ἄφατον καὶ ἀνέφικτον ὑπεροχὴν , ἑώρα δὲ ὡς ὅτι δι’ ὑπηρετικῶν ἀγγέλων τὰς πρὸς αὐτὸν ἐποιεῖτο θεωρίας · διὸ παρακαλεῖ τρανότερον καὶ καθαρώτερον ἐμφῆναι ἑαυτὸν αὐτῷ , μηκέτι μὲν δι’ ἐπικαλυμμάτων , μὴ δὲ ὑπὸ διακόνων ἑτέρων , γυμνῶς δὲ καὶ τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἁβραὰμ παραπλησίως , ἄνευ τοῦ διὰ πυρὸς καὶ νεφέλης εἴδους . Τοῦτο γ’ οὖν δοκεῖ μοι σημαίνειν ἡ φάσκουσα λέξις , Ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν , γνωστῶς ἴδω σε · ταύτῃ δὲ καὶ προακούσας εἰρηκότος αὐτῷ τοῦ Κυρίου τὸ , Ἰθοὺ ἄγγελός μου προπορεύσεται πρὸ προσώπου σου , ὑποπαραιτεῖται τοῦ μείζονος ὀρεγόμενος , καὶ φησίν · Εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ , μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν · πρὸς τὴν ἀξίωσιν ἐπινεύσαντος τοῦ Κυρίου καὶ φήσαντος , Καὶ τὸν λόγον σοι τοῦτον , ὃν εἴρηκας , ποιήσω , τὸ ἔτοιμον συνιδὼν τῆς θείας μεγαλοδωρεᾶς , φθανούσης τῆς εὐεργεσίας τοὺς μεγάλων ὀρεγομένους , εἶτα σμικρύνας ἑαυτὸν , καὶ ὡς μὴ ἄξιόν πω τῶν μειζόνων λογισάμενος , ἑτέραν ὡς ἐν συγκρίσει τῆς προτέρας ἐνδέουσαν ἀξίωσιν προτείνει λέγων , Δεῖξόν μοι τὴν δόξαν σου · πληρῶν δὲ αὐτοῦ τὸν λόγον ὁ Κύριος · Ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου · καὶ καλέσω ἐν ὀνόματι Κυρίου ἐναντίον σου , καὶ τὰ ἑξῆς · διδάσκων ὅτι δὴ πάσης μείζων τῆς πρότερον αὐτῷ θεωρουμένης ὀπτασίας ἡ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων τυγχάνει γνῶσις , ἢν καὶ παραδώσειν αὐτῷ ὑπισχνεῖται , περὶ μὲν ἑαυτοῦ λέγων , Παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου · περὶ δὲ τῆς τοῦ Πατρὸς μυσταγωγίας τὸ , καὶ καλέσω ἐν ὀνόματι Κυρίου · ποίου γὰρ κυρίου , αὐτὸς ὢν ὁ διὰ τοῦ τετραγράμμου δηλούμενος Κύριος , εἰ μὴ ἄρα τοῦ Πατρὸς καλέσειν ἐπαγγέλλεται ; Καὶ ἀληθῶς γε εἰ μὴ διέλθοι τινὰ πρότερον ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ εἰ μὴ αὐτὸς ἀνακαλέσοιτο τὸν Πατέρα , οὐδ’ ἄλλως δυνατὸν τὴν τοῦ Πατρὸς τῶν ὅλων ἀναλαβεῖν γνῶσιν · ἐπεὶ μὴ δ’ εἷς ἔγνω τὸν πατέρα εἰ μὴ ὁ υἱὂς , καὶ ᾧ ἂν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ . Αὐτὸς γοῦν ἐστιν ἡ θύρα καὶ ἡ ὁδὸς δι’ οὗ μόνου ἐστιν ἰδεῖν τὸν ἐπέκεινα καὶ ἀνωτάτω τῶν ὅλων αἴτιον , αὐτὸν τὸν Πατέρα · εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα οἷα τις αὐτοῦ πρόδρομος προεπιδημεῖ ταῖς τῶν μακαρίων ψυχαῖς ὁ θεῖος Λόγος , τῆς ἰδίας δόξης μεταδιδοὺς αὐταῖς , ἀλλ’ οὐχ ἵσταταί γε εἰς τέλος τὰ τῆς αὐθεντίας εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνων , προπαρασκευάσας δὲ καὶ προευτρεπίσας τὴν μονὴν , ὑποχωρεῖ καὶ μεταπαραδίδωσι τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ φάσκων , Ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου , καὶ καλέσω ἐν ὀνόματι Κυρίου . Νῦν μὲν οὖν λόγῳ τοῦτο πράξειν ἐπαγγέλλεται · ἑξῆς δὲ καὶ τὸ ἔργον ἐπάγει ἔνθα εἴρηται , Καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ , καὶ παρέστη αὐτῷ ἐκεῖ · καὶ ἐκάλεσεν ἐν ὀνόματι Κυρίου . Καὶ παρῆλθεν Κύριος πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν , Κύριος Κύριος ὁ Θεὸς οἰκτίρμων , καὶ ἐλεήμων , μαχρόθυμος , καὶ πολυέλεος , καὶ ἀληθινὸς , καὶ δικαι οσύνην διατηρῶν , ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας , ἀφαιρῶν ἀνομίας , καὶ ἀδικίας , καὶ ἁμαρτίας , καὶ τὸν ἔνοχον οὐ καθαριεῖ · ἐπάγων ἀνομίας πατρῶν ἐπὶ τέκνα , καὶ ἐπὶ τέκνα τέκνων ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεάν . Ταῦτα γὰρ αὐτὸς φησὶ καταβὰς ἐν νεφέλῃ καὶ παραστὰς τῷ Μωσεῖ ὁ διὰ τοῦ τετραγράμμου δηλούμενος Κύριος · ὃς καθ’ ὴν πεποίηται ὑπόσχεσιν παρελθὼν πρὸ προσώπου αὐτοῦ , τὸν καὶ ἑαυτοῦ Κύριον καὶ Πατέρα , τὸν ἀληθῶς ὄντα Κύριον Κύριον , δὶς διὰ τοῦ τετραγράμμου ἐμφερόμενον ἀνακαλεῖται λέγων , τὸ Κύριος Κύριος ὁ Θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων , καὶ τὰ ἑξῆς . Εἰ δὲ βιαζόμενός τις φάσκοι μὴ τὸν Κύριον ἀλλὰ Μωσῆν ταῦτα εἰρηκέναι , πεῖσμα βέβαιον λαμβανέτω ἐξ αὐτῶν τῶν τοῦ Μωσέως φωνῶν ὁμολογοῦντος τοῦ Κυρίου εἶναι τὰς προεκτεθείσας λέξεις , δι’ ὧν εὐχόμενος ἐν ἑτέρῳ τόπῳ φησὶν , Καὶ νῦν ὑψωθήτω ἡ χείρ σου , Κύριε · ὃν τρόπον εἶπας λέγων , Κύριος μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός · ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας · καὶ καθαρισμῷ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον , ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατρῶν ἐπὶ τέκνα ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενέας . Ἐναργέστατα δὴ οὖν καὶ σαφέστατα διὰ τούτων αὐτὸς ὁ Κύριος τὰς προεκτεθείσας εἰρηκὼς παριστᾶ τε ( παρίσταται ) φωνὰς , μείζονα κύριον τὸν ἀληθῶς Κύριον , δῆλον δ’ ὅτι τὸν Πατέρα ἑαυτοῦ , ἀνακαλούμενος · ἢ εἰ δυσπειθῶς ἔχοι πρὸς ταῦτα , λεγέτω εἰ τινὰ ἄλλην οἷός τε ἐστὶν κατὰ τοὺς τόπους ἐπιβαλεῖν διήγησιν · φυλάττων τὸ μὴ ἄγγελον εἶναι τὸν χρηματίζοντα , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν διὰ τοῦ τετραγράμμου δηλούμενον Κύριον , ὃς καὶ ἐνώπιος ἐνωπίῳ τῷ Μωσεῖ ἀναγέγραπται λελαληκέναι , ὃν καὶ ἀξιοῖ τὴν δι’ ἀγγέλων προστασίαν παραιτούμενος ὁ Μωσῆς λέγων , Εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ , μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν . Ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷόν τε ταῦτα ἐφ’ ἕτερον ἢ ἐπὶ μόνον τὸν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν Θεὸν Λόγον ἀναφέρειν · ὃς μεγάλων ἐφιεμένῳ τῷ Μωσεῖ τὴν τοῦ μείζονος ἐμφαίνει γνῶσιν , παιδεύων ἑαυτὸν ὅπως ἂν γινώσκῃ τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν , καὶ ὃν ἀπέστειλεν Θεὸν Λόγον , δευτέρως καὶ αὐτὸν ὄντα μετὰ τὸν Πατέρα καὶ Κύριον καὶ Θεόν · καὶ πρώτην γε αὐτῷ ταύτην καὶ ἀναγκαιοτάτην παρέχει τὴν ὠφέλειαν , ὡς ἂν μήποτε τὰς περὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ὑπονοίας ἐπὶ τὸν χρηματίζοντα αὐτῷ Λόγον διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς δόξης τῶν θεωρουμένων ἐκλάβοι · διδάσκει [ εἰ ] δ’ οὖν αὐτὸν πρῶτον καὶ μόνον ἀληθινὸν Θεὸν ἡγεῖσθαι τοῦτον , ὃν αὐτὸς ἐπεκαλεῖτο λέγων , Κύριος Κύριος ὁ Θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός . Πρόσχες γὰρ ἐπιμελῶς τῷ ἀληθινὸς παραπλησίως εἰρημένῳ τῷ , ἵνα γιγνώσκωσι σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν , ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Σωτῆρος ἐν τοῖς εὐαγγελίοις εἰρημένῳ · ταῦτα δ’ οὐκ ἂν ἐχώρησεν ὁ πᾶς λαὸς πρὸς ὃν , οἷα δὴ εἰσαγόμενον , ὑπὸ τοῦ χρηματίζοντος ἐλέγετο , Ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλῆν ἐμοῦ · ἐδέοντο γὰρ οὗτοι στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἔτι τῆς περὶ Θεοῦ μοναρχίας οὐχ οἷοίτε πῶς ὄντες τὰ περὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ δόγματα διαρθροῦν , ἅτε ἔναγχος τῆς Αἰγυπτίων πολυθέου πλάνης ἀφεστηκότες . Τὸ δὲ Ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλῆν ἐμοῦ λέγοιτ’ ἂν ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ Λόγου ὁμοίως τῷ , Ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν · καὶ ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί . Ὡς γ’ οὖν ὁ ἑωρακὼς αὐτὸν ἑώρακε τὸν πατέρα , κατὰ τὸ , ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα τὸν πέμψαντά με · τὸν αὐτὸν τρόπον ὁ αὐτοῦ ἀκούων τοῦ ἐν αὐτῷ Πατρὸς ἤκουε λέγοντος τὸ , Ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλῆν ἐμοῦ . Ταῦτα δ’ ἡμῖν ὡς ἐν τηλικούτοις εἴρηται παραστῆσαι βουλομένοις , ὅτι δὴ ἀναμφιλέκτως οὔτε ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , οὔτε ἀγγελική τις δύναμις ἦν ἡ χρηματίζουσα τῷ Μωσεῖ , αὐτὸς δὲ ὁ θεῖος Λόγος , ὃν ἀκριβῶς πεπιστεύκαμεν μετὰ τὸν τῶν ὅλων Πατέρα καὶ Κύριον δεύτερον εἶναι τῶν ἀπάντων Θεόν τε καὶ Κύριον · ὥσπερ δὴ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης σαφέστερον ἡμᾶς παιδεύει λέγων , Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος · καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν · καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος · πολλῆς δ’ ἂν γένοιτο καὶ οὐχὶ τῆς παρούσης σχολῆς σαφηνίζειν τίς ἄρ’ εἴη ὁ τόπος καὶ ἡ πέτρα περὶ ὧν εἶπεν ὁ Κύριος , Ἰδοὺ τόπος παρ’ ἐμοὶ καὶ στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας · ἀλλ’ ὁ μὲν ἀπόστολος τὴν πέτραν ἐδήλωσεν εἰπὼν , ἡ πέτρα δὲ ἦν ὁ Χριστός . Οὐκ ἄλλον δὲ τῆς πέτρας ὄντα καὶ τὸν τόπον ὑπολαμβάνω τὸν αὐτὸν τυγχάνοντα τῷ ἀπαντήσαντι τῷ Ἰακὼβ ἔνθα γέγραπται , Ἐξῆλθεν δὲ ὁ Ἰακὼβ ἀπὸ τοῦ Φρέατος τοῦ ὅρκου , καὶ ἐπορεύθη εἰς Χαρράν . Καὶ ἀπήντησεν τόπῳ ἔνθα καὶ ἰδὼν ἐν ὁράματι τὴν κλίμακα καὶ τὸν ἐπ’ αὐτῆς ἐστηριγμένον κύριον , διυπνισθεὶς φησὶν , ὅτι ἔστιν Κύριος ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ · καὶ πάλιν εἶπεν , ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος , οὐκ ἔστι τοῦτο ἄλλ’ ἢ οἶκος τοῦ Θεοῦ · καὶ αὐτὴ ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ . Ἀλλὰ καὶ τί τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Λόγου , ὃ μὴ δύναται Μωσῆς ὁ νόμος , ἅτε ἀνθρώπινος καὶ σωματικώτερος ὢν , θεωρεῖν · τίνα τε τὰ ὀπίσθια αὐτοῦ , ἃ μόνον χωρεῖν οἷός τε ἦν ὁ τυπικὸς καὶ τῶν νοητῶν συμβολικῶς ( κὸς ) νόμος · πῶς τε εἴρηται τὸ , σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπὶ σὲ , καλύμματος καὶ σκέπης ἐπιτιθεμένου τῷ νόμῳ , ὡς διὰ τοῦτο τὸ καλύμμα τὰ μὲν ὀπίσω δύνασθαι ὁρᾶν , οὐκέτι δὲ τὰ προηγούμενα καὶ διαφέροντα · ἰδίᾳ κατὰ καιρὸν , ᾧ μέλει τῆς τούτων ἐρεύνης , ἐπιστήσας εἴσεται .
Lemmas: ἡνίκα δέ εἄν εἰσέρχομαι Μωσῆς εἰς ὁ σκηνή , καταβαίνω ὁ στύλος ὁ νεφέλη , καί ἵστημι ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή , καί ἵστημι ὁ λαός , προσκυνέω ἕκαστος ἀπό ὁ σκηνή . καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , ἐνώπιος ἐνώπιος , ὡς εἰμί λαλέω τις πρός φίλος ἑαυτοῦ · καί ἀπαλλάσσω εἰς ὁ παρεμβολή · ὁ δέ θεράπων αὐτός Ἰησοῦς υἱός Ναυῆ οὐ ἐκπορεύω ἐκ ὁ σκηνή . καί εἶπον Μωσῆς πρός Κυρίος , ἰδέ , σύ λέγω ἐγώ , ἀνάγω ὁ λαός οὗτος , σύ δέ οὐ δηλόω ἐγώ , ὅς σύ ἀποστέλλω μετά ἐγώ · σύ δέ ἐγώ εἶπον , οἶδα σύ παρά πᾶς , καί ἔχω χάρις παρά ἐγώ . εἰμί οὖν εὑρίσκω χάρις ἐναντίος σύ , ἐμφανίζω ἐγώ σεαυτοῦ · γνωστός ὁράω σύ , ὅπως εἄν εἰμί εὑρίσκω χάρις ἐναντίος σύ , καί ἵνα γιγνώσκω , ὁ λαός σύ ὁ ἔθνος οὗτος . καί λέγω , αὐτός προπορεύω καί καταπαύω σύ . καί λέγω πρός αὐτός , εἰμί μή αὐτός σύ συμπορεύομαι , μή ἐγώ ἀνάγω ἐντεῦθεν . καί πῶς γνωστός εἰμί ὅτι εὑρίσκω χάρις παρά σύ ἐγώ καί ὁ λαός σύ , ἀλλά ἢ συμπορεύομαι σύ μετά ἐγώ ; καί ἐνδέχομαι ἐγώ τε , καί ὁ λαός σύ παρά πᾶς ὁ ἔθνος , ὅσος ἐπί ὁ γῆ εἰμί . καί εἶπον ὁ Κύριος πρός Μωσῆς , καί ὁ λόγος σύ οὗτος , ὅς εἴρω , ποιέω · εὑρίσκω γάρ χάρις ἐνώπιον ἐγώ , καί οἶδα σύ παρά πᾶς , καί ἔχω χάρις παρά ἐγώ . καί εἶπον , δείκνυμι ἐγώ ὁ σεαυτοῦ δόξα . καί εἶπον , ἐγώ παρέρχομαι πρότερος ὁ δόξα ἐγώ , καί καλέω ἐν ὄνομα κύριος ἐναντίος σύ · καί ἐλεέω , ὅς εἄν ἐλεέω , καί οἰκτίρω , ὅς εἄν οἰκτείρω . καί εἶπον , οὖον δύναμαι ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ · οὖον γάρ μή ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἄνθρωπος καί ζῶ . καί εἶπον Κύριος , ἰδέ , τόπος παρά ἐγώ , καί ἵστημι ἐπί ὁ πέτρα · καί σκεπάζω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί σύ , ἠώς εἄν παρέρχομαι . καί ἀφαιρέω ὁ χείρ ἐγώ , καί τότε ὁράω ὁ ὀπίσω ἐγώ · ὁ δέ πρόσωπον ἐγώ οὐ ὁράω σύ , καί ὁ ἑξῆς , ὅς ἐπιφέρω · καί καταβαίνω Κύριος ἐν νεφέλη , καί παρίστημι αὐτός ἐκεῖ · καί καλέω ἐν ὄνομα κύριος · καί παρέρχομαι Κύριος πρό πρόσωπον αὐτός , καί καλέω , Κύριος Κύριος ὁ θεός οἰκτίρμων καί ἐλεήμων , μακρόθυμος καί πολυέλεος καί ἀληθινός καί δικαιοσύνη διατηρῶ , ποιέω ἔλεος εἰς χιλιάς , ἀφαιρέω ἀνομία καί ἀδικία καί ἁμαρτία , καί ὁ ἔνοχος οὖον καθαρίζω ἐπάγω ἀνομία πατήρ ἐπί τέκνον , καί ἐπί τέκνον τέκνον , ἐπί τρίτος καί ἐπί τέταρτος γενεά . καί σπεύδω Μωσῆς κύπτω ἐπί ὁ γῆ προσκυνέω , καί εἶπον · εἰμί δή εὑρίσκω χάρις ἐνώπιος σύ , κύριος , συμπορεύομαι μετά ἐγώ ἐνώπιος ἐνώπιος . Μωσῆς ὁ Θεός λαλέω ἀναγράφω μετά θάρσος καί παρρησία τοσοῦτος , ὁποῖος ἄγω εἄν καί φίλος τίς ἀνήρ ὁμιλέω ἑαυτοῦ φίλος . ἐμφαίνω δέ διά οὗτος οὐ ὁ τυγχάνω ὁ προφήτης προκοπή · ἀλλά ἐπεί λαλέω μέν αὐτός Κύριος ἐνώπιος ἐνώπιος , οὖον μήv καί ὁράω πῶ αὐτός ὁμοίως ὁ Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ · οὗτος δή χάρις ἀξιόω λέγω , εἰμί δή εὑρίσκω χάρις ἐναντίος σύ , ἐμφανίζω ἐγώ σαυτοῦ , γνωστός ὁράω σύ . διά ὅς παρίστημι ὅτι μή ὁμοίως ὁ λαλέω αὐτός καί ὁ πρός αὐτός ἐπιφάνεια ὁ θεός ποιέω . εἰμί γάρ , ὡς νομίζω τις , αὐτός εἰμί ὁ λαλέω αὐτός ὁ θεός ἐνώπιος ἐνώπιος ὁ ὁράω αὐτός , ὡς εἄν εἶπον τις , πρόσωπον πρός πρόσωπον , καί ποῖος δέ εἄν ἔτι χώρα λείπω ὁ φάσκω αὐτός ἀξιόω ὁ , εἰμί δή εὑρίσκω χάρις ἐναντίος σύ , ἐμφανίζω ἐγώ σαυτοῦ , γνωστός ὁράω σύ ; πῶς δέ , εἰμί καί πρότερος αὐτός πρόσωπον πρός πρόσωπον ὡς οἴομαι ἄν τις ὁράω , ἐπιφέρω λέγω αὐτός ὁ Κύριος , οὖον δύναμαι ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ · οὖον γάρ μή ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἄνθρωπος καί ζῶ ; Ζεύς τίς δέ λέγω ὁ βούλομαι , οὐδέ ἅπαξ ὁ λόγος μαρτυρέω λέγω ὅτι ὁράω αὐτός ὁ Κύριος , ὡς ἐπί ὁ πατριάρχης ἐρῶ τηρέω · ἀλλά γάρ διά οὗτος πρόδηλος , ὅτι εἰμί καί λαλέω αὐτός κύριος ἐνώπιος ἐνώπιος , ὅμως διά ὁ νεφέλη λαλέω αὐτός · οὗτος γάρ προπαρίστημι ὁ γραφή λέγω , καταβαίνω ὁ στύλος ὁ νεφέλη καί ἵστημι ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή , καί λαλέω ὁ Μωσῆς . οὐκοῦν διά ὁ νεφέλη λαλέω , οὖον μήv καί ὁμοίως ὁ Ἀβραάμ ἢ ὁ Ἰσαάκ ἢ ὁ Ἰακώβ ὁράω αὐτός · ἐκεῖνος μέν γάρ γυμνός καί τρανής ἄνευ τις εἶδος ὁράω ἀναγράφω , οὗτος δέ διά ὁ · ὀνομάζω εἶδος καί ὁ νεφέλη , ὅς καί δόξα κύριος ὀνομάζω ὁ λόγος φάσκω , ἡνίκα δέ λαλέω Μωσῆς πᾶς συναγωγή υἱός Ἰσραήλ , καί ἐπιστρέφω εἰς ὁ ἐρῆμος , καί ἰδού ὁ δόξα κύριος ὁράω εἷς νεφέλη , καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς . καί πάλιν · ἀναβαίνω Μωσῆς εἰς ὁ ὄρος · καί καλύπτω ὁ νεφέλη ὁ ὄρος . καί καταβαίνω ὁ δόξα κύριος ἐπί ὁ ὄρος καί καλύπτω αὐτός νεφέλη ἓξ ἡμέρα · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος ἐκ μέσος ὁ νεφέλη . ὁ δέ εἶδος ὁ δόξα κύριος , ὡσεί πῦρ φλέγω ἐπί ὁ κοῦφος ὁ ὄρος . σαφῶς οὖν διά οὗτος ὁ θεωρέω ὁ Μωσῆς λέγω εἰμί οὐ αὐτός ὁ Κύριος , ἀλλά εἶδος κύριος · καί νεφέλη καί πῦρ , ὁ καί δόξα κύριος ὀνομάζω ὁ λόγος · οὐκοῦν ὁ μέν εἶδος ὁράω κύριος καί ὁ δόξα αὐτός , οὐδαμῶς δέ αὐτός ὁ κύριος , ὁ τε λαλέω Λόγος αὐτός ὁ κύριος · ἀλλά ὅμως διά ὁ νεφέλη λαλέω ἀκούω , διό εἴρω , καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς ἐνώπιος ἐνώπιος . οὖον μήv καί ὁράω αὐτός ἐνώπιος ἐνώπιος τηρέω · οὗτος γάρ ὡς οὐδέπω γίγνομαι ἀξιόω λέγω , ἐμφανίζω ἐγώ σαυτοῦ , γνωστός ὁράω σύ · καί ἐν ἕτερος δέ τόπος διδάσκω ὁ λόγος , ὅτι δή στόμα λαλέω αὐτός ὁ θεός , οὖον μήv κατάλληλος καί ὁράω , ἀλλά ἐν εἶδος καί διά ὁ προαποδίδωμι δόξα αὐτός · λέγω δέ οὕτως · καί καταβαίνω Κύριος ἐν στῦλος νεφέλη , καί ἵστημι ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον · καί καλέω Ἀαρών καί Μαρία , καί ἐξέρχομαι ἀμφότερος . καί εἶπον πρός αὐτός , ἀκούω δή ὁ λόγος ἐγώ · ἑός γίγνομαι προφήτης σύ ὁ κύριος , ἐν ὅραμα αὐτός γιγνώσκω , καί ἐν ὕπνος λαλέω αὐτός . οὐχ οὕτως ὁ θεράπων ἐγώ Μωσῆς , πιστός εἰμί ἐν ὅλος ὁ οἶκος ἐγώ . Στόμα κατά στόμα λαλέω αὐτός ἐν εἶδος , καί οὖον διά αἴνιγμα , καί ὁ δόξα κύριος ὁράω , καί διατί οὐ φοβέω καταλαλέω κατά ὁ θεράπων ἐγώ Μωσῆς ; ἄρα οὖν ὁ δόξα μέν κύριος ὁράω καί ἐν εἶδος αὐτός χρηματίζω , στόμα τε κατά στόμα λαλέω ἀκούω , οὖον μήv καί αὐτός πω ὁ Κυρίος ὁμοίως ὁ πατήρ ὁράω . καί οὖον θαυμαστός γε εἰμί ὁ Μωσῆς στόμα κατά στόμα λαλέω ἀναγράφω ὁ θεός , όποτε καί ὁ πᾶς λαός πρόσωπον πρός πρόσωπον λαλέω αὐτός ἐν Δευτερονόμιον διδάσκω ὁ Μωσῆς λέγω , οὐ ὁ πατήρ σύ διατίθημι Κύριος ὁ διαθήκη οὗτος , ἀλλά πρός σύ · σύ αὐτός ὧδε σήμερον πᾶς ζῶ . πρόσωπον κατά πρόσωπον λαλέω Κύριος πρός σύ ἐν ὁ ὄρος ἐκ μέσος ὁ πῦρ . πλήν εἰμί καί ὁ Μωσῆς καί ὁ πᾶς λαός οὗτος χρηματίζω ὁ τρόπος , ἀλλά ὁράω ὅτι λαλέω μέν αὐτός στόμα κατά στόμα καί πρόσωπον πρός πρόσωπον εἴρω , οὖον μήv καί ἄνευ ὁ πυρός ἢ ὁ νεφέλη ὁμοίως ὁ πατήρ ὁράω αὐτός · γυμνός γάρ ἐκεῖνος καί ἄνευ ἐπικάλυμμα ὁ διά νεφέλη ἢ πυρός ὁ Κύριος ὁράω ἀναγράφω . Τέλειος γοῦν καί ὁ διάνοια εἰς ἄκρος καθαρμένος καί ὁ Σωτήρ καί Κύριος ἐγώ ὁ ὁ θεός ὁράω εἰμί διδάσκω , Μακάριος λέγω ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω · διό καί ὡς τοιοῦτος ὁ Κύριος θεός ἑαυτοῦ ἀναγορεύω , λέγω πρός Μωσῆς · οὕτως εἴρω ὁ υἱός Ἰσραήλ , Κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ σύ , θεός Ἀβραάμ , καί θεά Ἰσαάκ , καί θεός Ἰακώβ , ἀποστέλλω ἐγώ πρός σύ · οὗτος εἰμί ὄνομα ἐγώ αἰώνιος , καί μνημόσυνον γενεά γενεά . Ζήλη δή οὖν ὁ χάρισμα ὁ μείζων , καί ὁ ὅμοιος ἐκεῖνος ὀρέγω ὁ Μωσῆς προκοπή , ἀξιόω λέγω ὁ κύριος , ἐμφανίζω ἐγώ σαυτοῦ , γνωστός ὁράω σύ · φαντάζω μέν γάρ χρηματίζω αὐτός Θεός Λόγος ὁ τε μέγεθος καί ὁ ὕψος καί ὁ ἄφατος καί ἀνέφικτος ὑπεροχή , ὁράω δέ ὡς ὅτι διά ὑπηρετικός ἄγγελος ὁ πρός αὐτός ποιέω θεωρία · διό παρακαλέω τρανής καί καθαρός ἐμφαίνω ἑαυτοῦ αὐτός , μηκέτι μέν διά ἐπικάλυμμα , μή δέ ὑπό διάκονος ἕτερος , γυμνός δέ καί ὁ ἀμφί ὁ Ἀβραάμ παραπλήσιος , ἄνευ ὁ διά πυρός καί νεφέλη εἶδος . οὗτος γε οὖν δοκέω ἐγώ σημαίνω ὁ φάσκω λέξις , ἐμφανίζω ἐγώ σαυτοῦ , γνωστός ὁράω σύ · οὗτος δέ καί προακούω ἐρῶ αὐτός ὁ κύριος ὁ , Ἰθοὺ ἄγγελος ἐγώ προπορεύω πρό πρόσωπον σύ , ὑποπαραιτέομαι ὁ μείζων ὀρέγω , καί φημί · εἰμί μή αὐτός σύ συμπορεύομαι , μή ἐγώ ἀνάγω ἐντεῦθεν · πρός ὁ ἀξίωσις ἐπινεύω ὁ κύριος καί φημί , καί ὁ λόγος σύ οὗτος , ὅς εἴρω , ποιέω , ὁ ἑτοῖμος σύν-εἶδον ὁ θεῖος μεγαλοδωρεα , φθάνω ὁ εὐεργεσία ὁ μέγας ὀρέγω , εἶτα σμικρύνω ἑαυτοῦ , καί ὡς μή ἄξιος πω ὁ μείζων λογίζομαι , ἕτερος ὡς ἐν σύγκρισις ὁ πρότερος ἐνδέω ἀξίωσις προτείνω λέγω , δείκνυμι ἐγώ ὁ δόξα σύ · πληρόω δέ αὐτός ὁ λόγος ὁ Κύριος · ἐγώ παρέρχομαι πρότερος σύ ὁ δόξα ἐγώ · καί καλέω ἐν ὄνομα κύριος ἐναντίος σύ , καί ὁ ἑξῆς · διδάσκω ὅτι δή πᾶς μείζων ὁ πρότερος αὐτός θεωρέω ὀπτασία ὁ ὁ πατήρ καί Θεός ὁ ὅλος τυγχάνω γνῶσις , εἄν καί παραδίδωμι αὐτός ὑπισχνέομαι , περί μέν ἑαυτοῦ λέγω , παρέρχομαι πρότερος σύ ὁ δόξα ἐγώ · περί δέ ὁ ὁ πατήρ μυσταγωγία ὁ , καί καλέω ἐν ὄνομα κύριος · ποῖος γάρ κύριος , αὐτός εἰμί ὁ διά ὁ τετράγραμμος δηλέομαι Κύριος , εἰμί μή ἄρα ὁ πατήρ καλέω ἐπαγγέλλω ; καί ἀληθής γε εἰμί μή διέρχομαι τις πρότερος ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί εἰμί μή αὐτός ἀνακαλέω ὁ πατήρ , οὐδέ ἄλλως δυνατός ὁ ὁ πατήρ ὁ ὅλος ἀναλαμβάνω γνῶσις · ἐπεί μή δέ εἷς γιγνώσκω ὁ πατήρ εἰμί μή ὁ υἱός , καί ὅς εἄν ὁ υἱός ἀποκαλύπτω . αὐτός γοῦν εἰμί ὁ θύρα καί ὁ ὁδός διά ὅς μόνος εἰμί ὁράω ὁ ἐπέκεινα καί ἄνω2 ὁ ὅλος αἴτιος , αὐτός ὁ πατήρ · εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα οἷος τις αὐτός πρόδρομος προεπιδημέω ὁ ὁ μακάριος Ψυχή ὁ θεῖος Λόγος , ὁ ἴδιος δόξα μεταδίδωμι αὐτός , ἀλλά οὐ ἵστημι γε εἰς τέλος ὁ ὁ αὐθεντία εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , προπαρασκευάζω δέ καί προευτρεπίζω ὁ μονή , ὑποχωρέω καί μεταπαραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ . οὗτος δέ καί αὐτός ὁμολογέω φάσκω , ἐγώ παρέρχομαι πρότερος σύ ὁ δόξα ἐγώ , καί καλέω ἐν ὄνομα κύριος . νῦν μέν οὖν λόγος οὗτος πράσσω ἐπαγγέλλω · ἑξῆς δέ καί ὁ ἔργον ἐπάγω ἔνθα εἴρω , καί καταβαίνω Κύριος ἐν νεφέλη , καί παρίστημι αὐτός ἐκεῖ · καί καλέω ἐν ὄνομα κύριος . καί παρέρχομαι Κύριος πρό πρόσωπον αὐτός καί καλέω , Κύριος Κύριος ὁ θεός οἰκτίρμων , καί ἐλεήμων , μακρόθυμος , καί πολυέλεος , καί ἀληθινός , καί δίκη οσυνη διατηρῶ , ποιέω ἔλεος εἰς χιλιάς , ἀφαιρέω ἀνομία , καί ἀδικία , καί ἁμαρτία , καί ὁ ἔνοχος οὖον καθαρίζω · ἐπάγω ἀνομία πατήρ ἐπί τέκνον , καί ἐπί τέκνον τέκνον ἐπί τρίτος καί τέταρτος γενεά . οὗτος γάρ αὐτός φημί καταβαίνω ἐν νεφέλη καί παραστὰς ὁ Μωσῆς ὁ διά ὁ τετράγραμμος δηλέομαι Κύριος · ὅς κατά ἐάν ποιέω ὑπόσχεσις παρέρχομαι πρό πρόσωπον αὐτός , ὁ καί ἑαυτοῦ κύριος καί πατήρ , ὁ ἀληθής εἰμί κύριος κύριος , δίς διά ὁ τετράγραμμος ἐμφέρω ἀνακαλέω λέγω , ὁ Κύριος Κύριος ὁ θεός οἰκτίρμων καί ἐλεήμων , καί ὁ ἑξῆς . εἰμί δέ βιάζω τις φάσκω μή ὁ κύριος ἀλλά Μωσῆς οὗτος εἴρω , πεῖσμα βέβαιος λαμβάνω ἐκ αὐτός ὁ ὁ Μωσῆς φωνή ὁμολογέω ὁ κύριος εἰμί ὁ προεκτίθημι λέγω , διά ὅς εὔχομαι ἐν ἕτερος τόπος φημί , καί νῦν ὑψόω ὁ χείρ σύ , κύριος · ὅς τρόπος εἶπον λέγω , Κύριος μακρόθυμος καί πολυέλεος καί ἀληθινός · ἀφαιρέω ἀνομία καί ἀδικία καί ἁμαρτία · καί καθαρισμός οὖον καθαρίζω ὁ ἔνοχος , ἀποδίδωμι ἁμαρτία πατήρ ἐπί τέκνον ἠώς τρίτος καί τέταρτος γενεά . ἐναργής δή οὖν καί σαφής διά οὗτος αὐτός ὁ Κύριος ὁ προεκτίθημι ἐρῶ παρίστημι τε ( παρίστημι ) φωνή , μείζων κύριος ὁ ἀληθής κύριος , δῆλος δέ ὅτι ὁ πατήρ ἑαυτοῦ , ἀνακαλέω · ἢ εἰμί δυσπειθῶς ἔχω πρός οὗτος , λέγω εἰμί τις ἄλλος οἷος τε εἰμί κατά ὁ τόπος ἐπιβάλλω διήγησις · φυλάσσω ὁ μή ἄγγελος εἰμί ὁ χρηματίζω , ἀλλά αὐτός ὁ διά ὁ τετράγραμμος δηλέομαι κύριος , ὅς καί ἐνώπιος ἐνώπιος ὁ Μωσῆς ἀναγράφω λαλέω , ὅς καί ἀξιόω ὁ διά ἄγγελος προστασία παραιτέομαι ὁ Μωσῆς λέγω , εἰμί μή αὐτός σύ συμπορεύομαι , μή ἐγώ ἀνάγω ἐντεῦθεν . ἀλλά γάρ οὐ οἷος τε οὗτος ἐπί ἕτερος ἢ ἐπί μόνος ὁ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός θεός Λόγος ἀναφέρω · ὅς μέγας ἐφίημι ὁ Μωσῆς ὁ ὁ μείζων ἐμφαίνω γνῶσις , παιδεύω ἑαυτοῦ ὅπως εἄν γιγνώσκω ὁ μόνος ἀληθινός θεός , καί ὅς ἀποστέλλω θεός Λόγος , δύο καί αὐτός εἰμί μετά ὁ πατήρ καί κύριος καί Θεός · καί πρῶτος γε αὐτός οὗτος καί ἀναγκαῖος παρέχω ὁ ὠφέλεια , ὡς εἄν μήποτε ὁ περί Θεός ὁ ὅλος ὑπόνοια ἐπί ὁ χρηματίζω αὐτός Λόγος διά ὁ ὑπερβολή ὁ δόξα ὁ θεωρέω ἐκλαμβάνω · διδάσκω [ εἰμί ] δέ οὖν αὐτός πρῶτος καί μόνος ἀληθινός θεός ἡγέομαι οὗτος , ὅς αὐτός ἐπικαλέω λέγω , Κύριος Κύριος ὁ θεός οἰκτίρμων καί ἐλεήμων μακρόθυμος καί πολυέλεος καί ἀληθινός . προέχω γάρ ἐπιμελής ὁ ἀληθινός παραπλήσιος εἴρω ὁ , ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός , ὑπό ὁ αὐτός Σωτήρ ἐν ὁ εὐαγγέλιον εἴρω · οὗτος δέ οὐ εἄν χωρέω ὁ πᾶς λαός πρός ὅς , οἷος δή εἰσάγω , ὑπό ὁ χρηματίζω λέγω , ἐγώ εἰμί καί οὐ εἰμί ἔτι Πλῆν ἐγώ · δήω γάρ οὗτος στοιχειώδης εἰσαγωγή ἔτι ὁ περί Θεός μοναρχία οὐ οἷος πῶς εἰμί ὁ περί πατήρ καί υἱός δόγμα διαρθρόω , ἅτε ἔναγχος ὁ Αἰγύπτιος πολύθεος πλάνης ἀφίστημι . ὁ δέ ἐγώ εἰμί καί οὐ εἰμί ἔτι Πλῆν ἐγώ λέγω εἄν ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός Λόγος ὁμοίως ὁ , ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί · καί ἐγώ ἐν ὁ πατήρ καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ . ὡς γε οὖν ὁ ὁράω αὐτός ὁράω ὁ πατήρ , κατά ὁ , ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ · ὁ αὐτός τρόπος ὁ αὐτός ἀκούω ὁ ἐν αὐτός πατήρ ἀκούω λέγω ὁ , ἐγώ εἰμί καί οὐ εἰμί ἔτι Πλῆν ἐγώ . οὗτος δέ ἐγώ ὡς ἐν τηλικόσδε εἴρω παρίστημι βούλομαι , ὅτι δή ἀναμφίλογος οὔτε ὁ ὁ ὅλος θεός , οὔτε ἀγγελικός τις δύναμις εἰμί ὁ χρηματίζω ὁ Μωσῆς , αὐτός δέ ὁ θεῖος Λόγος , ὅς ἀκριβῶς πιστεύω μετά ὁ ὁ ὅλος πατήρ καί κύριος δύο εἰμί ὁ ἀπαντάω Θεός τε καί κύριος · ὥσπερ δή καί ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης σαφής ἐγώ παιδεύω λέγω , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος · καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός · καί θεός εἰμί ὁ λόγος · πολύς δέ εἄν γίγνομαι καί οὐ ὁ πάρειμι σχολή σαφηνίζω τίς ἄρα εἰμί ὁ τόπος καί ὁ πέτρα περί ὅς εἶπον ὁ Κύριος , ἰδέ τόπος παρά ἐγώ καί ἵστημι ἐπί ὁ πέτρα · ἀλλά ὁ μέν ἀπόστολος ὁ πέτρα δηλόω εἶπον , ὁ πέτρα δέ εἰμί ὁ Χριστός . οὐ ἄλλος δέ ὁ πέτρα εἰμί καί ὁ τόπος ὑπολαμβάνω ὁ αὐτός τυγχάνω ὁ ἀπαντάω ὁ Ἰακώβ ἔνθα γράφω , ἐξέρχομαι δέ ὁ Ἰακώβ ἀπό ὁ Φρέατος ὁ Ὅρκος , καί πορεύω εἰς Χαρράν . καί ἀπαντάω τόπος ἔνθα καί εἶδον ἐν ὅραμα ὁ κλῖμαξ καί ὁ ἐπί αὐτός στηρίζω κύριος , διυπνίζω φημί , ὅτι εἰμί Κύριος ἐν ὁ τόπος οὗτος · καί πάλιν εἶπον , ὡς φοβερός ὁ τόπος οὗτος , οὐ εἰμί οὗτος ἄλλος ἢ οἶκος ὁ Θεός · καί αὐτός ὁ πύλη ὁ οὐρανός . ἀλλά καί τίς ὁ πρόσωπον ὁ Θεός Λόγος , ὅς μή δύναμαι Μωσῆς ὁ νόμος , ἅτε ἀνθρώπινος καί σωματικός εἰμί , θεωρέω · τίς τε ὁ ὀπίσθιος αὐτός , ὁ μόνος χωρέω οἷος τε εἰμί ὁ τυπικός καί ὁ νοητός συμβολικός ( γυνή ) νόμος · πῶς τε εἴρω ὁ , σκεπάζω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί σύ , κάλυμμα καί σκέπη ἐπιτίθημι ὁ νόμος , ὡς διά οὗτος ὁ κάλυμμα ὁ μέν ὀπίσω δύναμαι ὁράω , οὐκέτι δέ ὁ προηγούμενος καί διαφέρω · ἴδιος κατά καιρός , ὅς μέλος ὁ οὗτος ἔρευνα , ἐφίστημι εἶμι .