eusebius-scr-eccl.generalis-elementaria-introductio-eclogae-propheticae 4.27
Καὶ ἀποκαλύψει Κύριος τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν , καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἔθνη , τὰ ἄκρα τῆς γῆς , τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ . Ἀπόστητε , ἀπόστητε , ἐξέλθετε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ὥψησθε · ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ ἀφορίσθητε οἱ φέροντες τὰ σκεύη Κύριου · ὅτι οὐ μετὰ ταραχῆς ἐξελεύσεσθε , οὐδὲ φυγῇ πορεύσεσθε · πορεύσεται γὰρ πρότερος ὑμῶν Κύριος , καὶ ὁ συνάγων ὑμᾶς Θεὸς Ἰσραήλ · ἰδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου καὶ ὑψωθήσεται , καὶ μετεωρισθήσεται σφόδρα · ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σοὶ πολλοὶ , οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου , καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων · οὕτω θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ’ αὐτῷ , καὶ συνέξουσι βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν · ὅτι οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ , ὄψονται , καὶ οἱ οὐκ ἀκηκόασιν συνήσουσι . Κύριε , τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη ; Ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ , ὡς ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ · οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτοῦ οὐδὲ δόξα · καὶ εἴδομεν αὐτὸν καὶ οὐκ εἶχεν εἶδὸς οὐδὲ κάλλος · ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον ἐκλεῖπον παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν , καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν , ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη . Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται , καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν κακώσει καὶ ἐν πληγῇ . Αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν , παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ’ αὐτὸν , τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . Πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν · ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη , καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν · καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα · ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος ἄφωνος , οὗτος οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ · ἐν τῇ ταπεινώσει ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη , τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται ; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ , ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον · καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ , καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ , ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ · καὶ Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς · ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας ἡ ψυχὴ ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον · καὶ βούλεται Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἀφελεῖν ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , δεῖξαι αὐτῷ φῶς , καὶ πλάσαι τῇ συνέσει · δικαιῶσαι δικαιον δουλεύοντα πολλοῖς , καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν αὐτὸς ἀνοίσει · διὰ τοῦτο αὐτὸς κληρονομήσει πολλοὺς , καὶ τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα · ἀνθ’ ὧν παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ , καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη · καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλῶν ἀνήνεγκε , παὶ διὰ τὰς ἀνομίας αὐτῶν παρεδόθη . Εὐφράνθητι στέῖρα ἡ οὐ τίκτουσα , ῥῆξον καὶ βόησον καὶ τέρπου ἡ οὐκ ὠδίνουσα , ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον , ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα . Καὶ πότ’ ἄλλοτε ὡς ἐπὶ τῇ παρουσία τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸν βραχίονα τὸν μέγαν , οὐκ ἄλλον ὄντα τοῦ Λόγου αὐτοῦ , ὁ Πατὴρ καὶ Θεὸς τῶν ὅλων ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν ἀπεκάλυψεν , ἃ καὶ ἰδόντα τὴν δεδωρημένην αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ σωτηρίαν ἀφίστασθαι τῆς προτέρας προστάττεται πλάνης , καὶ μηκέτι τῶν ἀκαθάρτων , οἷς πρότερον ἐκαλινδεῖτο , αἰσχροῖς καὶ μιαροῖς ἐνειλούμενα πράγμασιν ἐφάπτεσθαι ; Καὶ ἐπεὶ οὐ τὸ τυχόν ἐστι τὸ ἀποδιορίζειν ἑαυτοὺς τῆς προτέρας πατροπαραδότου πολιτείας , καὶ τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων συναναστροφῆς , τούτου χάριν αὐτὸς ὁ Κύριος συμπορεύσεσθαι καὶ συνάξειν ἐπαγγέλλεται τοὺς φέροντας τὰ σκεύη αὐτοῦ , δῆλον δ’ ὅτι τὰ ἱερὰ δόγματα , καὶ τοὺς θείους λόγους . Πάλιν δ’ ἐπὶ τούτοις ὃν τρόπον ἐν ταῖς ἀνωτέρω προφητείαις διαφόρας(ως ) παῖς ὁ Χριστὸς ὠνομάζετο τοῦ Θεοῦ , ὡσαύτως εἴρηται καὶ ἐνθάδε · συνήσειν δὲ καὶ ὑψωθήσεσθαι καὶ σφόδρα δοξασθήσεσθαι προφητεύεται τοῦ ἀνθρωπίνου αὐτοῦ ἐπινοουμένου , περὶ οὗ ταῦτα λέγεται · ἀληθῶς δὲ ἐξέστησαν καὶ ἐξηπορήθησαν ἐπ’ αὐτῷ πολλοὶ , ἄνθρωπον ἑαυτοῖς ὅμοιος ( ὁμοίως ) αὐτὸν ὑπειληφότες · καὶ ἐξέστησάν γε μηδεμίαν ὑπεροχὴν ἢ δόξαν κοσμικὴν περιβεβλημένον αὐτὸν ἑορακότες , ὅτε τὴν τοῦ Θεοῦ μορφὴν ἀποθέμενος , ἑαυτόν τε κενώσας καὶ δούλου ἀνειληφὼς μορφὴν , ἐξε[σ]τάσεως ἄξια καὶ καταπλήξεως ἀπετέλει παράδοξα , ὡς τοὺς θεωροῦντας αὐτὰ καταπληττομένους λέγειν , οὐχ οὗτός ἔἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσήφ · οὐχὶ ἡ μητὴρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἰσὶ παρ’ ἡμῖν ; Καὶ εἰς δεῦρο δὲ πλεῖστοι ἐπ’ αὐτὸν ἐξίστανται καὶ ἐξαποροῦνται , τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ διαδραμοῦσαν καὶ ἔτι νῦν διατρέχουσαν ἐφ’ ὅλην ὁρῶντες τὴν οἰκουμένην , τῶν τε εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων τὴν ἀκλινῆ καὶ ἀμετάθετον διάθεσιν κατανοοῦντες . Ταῦτα δὲ θαυμάζοντες οὐ συνίασι τὴν θείαν δύναμιν καθ’ ἣν ἐνήργησέ τε καὶ εἰς ἔτι νῦν ἐνεργεῖν τὰ τηλικαῦτα δεδύνηται , συνέσχον δὲ ἀληθῶς καὶ συνέστειλαν ἐπ’ αὐτὸν βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν , εἴτε οἱ συναχθέντες κατὰ τὸ πάθος αὐτοῦ , ( περὶ ὧν ἐλέχθη τὸ , παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό , ) εἴτε καὶ οἱ κατὰ καιροὺς ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν , καὶ συνέσχον γε στόμα ἑαυτῶν τῷ πολλάκις μὲν αὐτοὺς ἐπιχειρῆσαι κωλῦσαι τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τὴν διδασκαλίαν , οὐδὲν δὲ ἧττον ὑπερισχύειν αὐτὸν καὶ διαλάμπειν δοξαζόμενον καὶ εἰς ὕψος αἰρόμενον , ὡς φανερὸν ἑαυτὸν καθιστάναι οὐ μόνοις τοῖς τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας ἐκ πατέρων παρειληφόσιν , ἀλλὰ , τὸ παραδοξότατον , οἷς οὐδεπώποτε ἀνηγγέλη τί περὶ αὐτοῦ , τοῦτ’ ἔστιν ἡμῖν τοῖς ἔθνεσιν · οἳ καὶ μὴ δ’ ὅλως παρὰ τῶν προγόνων ἀκηκοότες τί , μὴ δὲ προμεμαθηκότες περὶ τῆς αὐτοῦ παρουσίας , συνήκαμεν αὐτὸν ἐλθόντα , καὶ τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας κατεδεξάμεθα . Ταῦτα δὲ προϊδὼν ὁ προφήτης ἐν πνεύματι ἀναφωνεῖ ἀποθαυμαστικῶς λέγων τὸ , Κύριε , τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀχοῇ ἡμῶν ; Ὅπερ οὐκ ἐστι ταὐτὸν τῷ οὐδεὶς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν · σαφῶς γάρ τοι πολλὰ πλήθη τῶν ἐξ ἐθνῶν , καὶ αὐτῶν δέ τινες τῶν ἐκ περιτομῆς , πεπιστεύκασι τῇ περὶ τοῦ Χριστοῦ ἀκοῇ · καὶ ὁ βραχίων δέ φησι Κυρίου , τοῦτ’ ἔστιν ὁ προὼν τοῦ Θεοῦ Λόγος , τίνι ἀπεκαλύφθη ; Αὐτὸς ὁ λόγος ἐν ἀρχῇ τῆς προφητείας διδάσκει λέγων , καὶ ἀποκαλύψει Κύριος τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν . Ἑξῆς αὐτοῖς λέγεται , ἀνηγγείλαμεν ἐνώπιον αὐτοῦ ὡς παιδίον , ὡς ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ · οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα , καὶ εἴδομεν αὐτὸν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος , καὶ τὰ ἑξῆς , ἃ καὶ αὐτὰ πεπλήρωται , ὅτε κενώσας ἑαυτὸν τῆς τοῦ Θεοῦ μορφῆς , οὐδὲ τὴν ὡς ἐν ἀνθρώποις εὐειδῆ καὶ εὐσχήμονα κατελέξατο προσωποποιίαν , οὐδὲ μὴν δόξῃ τῇ παρ’ ἀνθρώποις ἢ κοσμικῆς τινὸς ὑπεροχῆς περιβολῇ τὸν ἀνθρώπινον διεξῆλθε βίον , μορφὴν δὲ δούλου καὶ διακόνου λαβὼν ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν καὶ γέγονεν ὡς ἀληθῶς ἄνθρωπος , ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν , ἀπέστραπτο δὲ καὶ ἀποκέκρυπτο τῆς θεότητος αὐτοῦ τὸ ἔνδοξον καὶ θεϊκὸν πρόσωπον · δι’ ὃ καὶ ἠτιμάσθη παρὰ τοῖς τὸ ἀνθρώπινον αὐτοῦ μόνον κατανενοηκόσι , παρ’ οἷς καὶ οὐκ ἐλογίσθη οὐχ ὅπως εἰς υἱὸν Θεοῦ , ἀλλ’ οὐδ’ εἰς τὸν τυχόντα δίκαιον . Φασὶ δ’ οἱ τῷ πνεύματι τούτων αὐτῶν συνησθημένοι , ὡσπερεὶ διηγούμενοι καὶ τὴν αἰτίαν τῆς τοιαύτης οἰκονομίας διδάσκοντος(τες ) τὸ , οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται · ἑώρων γὰρ , οἷα δὴ προφῆται , τίνα τρόπον γενήσεται ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . Ἐπιφέρεται τούτοις , ἡμεῖς δὲ ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει · αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν · δυνάμει γὰρ καὶ ἐτραυματίσθη ὅτε ἦραν λίθους βαλεῖν ἐπ’ αὐτόν · καὶ μεμαλάκισται δέ φησιν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν · μᾶλλον γὰρ Παύλου τοῖς ἀσθενέσι συνασθενήσας Χριστὸς , εἶπεν ἂν τὸ , τίς ἀσθενεῖ καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; Ταῦτα δὲ πάντα ὁμολογεῖ ὁ προφήτης δι’ αὐτόν τε καὶ τὸν πάντα λαὸν πείσεσθαι τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος , ἐτραυματίσθη γὰρ , φησὶ , διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν , καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν · συνκαταλέγων τε ἑαυτὸν ἐπιφέρει λέγων , τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . Σαφῶς τε ἐνορῶν τὴν γενομένην ἐπ’ αὐτῷ παντὶ τῷ ἐκ περιτομῆς λαῷ πλάνην , καὶ ὅτι μὴ ἔστιν ἄνθρωπος ὃς οὐχ ἁμαρτήσεται , κἂν ὁ πάντων δικαιότατος εἶναι δοκῇ , ἐπιλέγει · πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν · ἄνθρωπος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπλανήθη · καὶ Κύριος παρέδωκεν αὑτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν · καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα , ἃ καὶ ἀναμφιλόγως ἐπὶ μόνου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ πέρας εἰληφότα δείκνυται · ὅθεν καὶ θαυμάζειν ἄξιον τῆς πωρώσεως τοὺς μὴ προσιεμένους αὐτὸν τοῦ προτέρου λαοῦ προφάσει δι’ ὧν ἐπεδείξαντο κατ’ αὐτοῦ , ἔφ’ οἷς ἐπιγελᾶν καὶ διασύρειν αὐτοῖς ἔθος , ὡς μὴ ἄξια πεπονθότα τῆς τοῦ Θεοῦ περὶ αὐτοῦ φροντίδος · σαφῶς πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἀναβοῶντος τοῦ προφήτου περὶ αὐτοῦ , ὅτι τε ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος , οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ · καὶ ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ . Τίς δ’ οὐκ ἂν ἀποθαυμάσειε πᾶσι τοῖς προκατειλεγμένοις ἐπιφερόμενον , ἀκούων πρὸς τοῦ προφήτου λέγοντος τὸ , ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον · ἢ τί δ’ ἂν πρὸς ταῦτα εὑρεσιλογήσειεν οἱ τὸ ὄντως ( sic ) ἀκοῇ ἀκούσαντες τῆς τοῦ Χριστοῦ φωνῆς καὶ μὴ συνέντες , αὐτοῖς τε ὀφθαλμοῖς ἐμβλέψαντες εἰς τὴν παρουσίαν αὐτοῦ καὶ μὴ ἰδόντες · τίνα γὰρ ἄλλον ἔχοιεν ἂν τῶν δικαίων παραστῆσαι ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν ἀχθέντα εἰς θάνατον , ἢ τίς τοιοῦτος γεγένηται , ὡς τὰς ἁμαρτίας παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ αὐτῶν τῶν προφητῶν φέρειν , καὶ ὀδυνᾶσθαι περὶ αὐτῶν , ὥστε τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰᾶσθαι πάντας αὐτοὺς ὁμολογεῖν φάσκοντας , οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται , καὶ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν ; Τίς δ’ ἀνθρωπίνης λαχὼν φύσεως γένοιτ’ ἂν τοιοῦτος , ὥστε μήτε λόγῳ μήτε ἔργῳ ἡμαρτῆσθαί τι αὐτῷ ὡς ἀληθεύειν λέγουσαν περὶ αὐτοῦ τὴν θείαν γραφὴν , ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ δόλον ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ; Ἐπὶ ποίᾳ δὲ αἰτίᾳ τὸν ἐπὶ τούτοις μαρτυρούμενον ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἀχθήσεσθαι , καὶ ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ τὴν ἐπὶ θανάτῳ κατακριθήσεσθαι ὁ λόγος προαγορεύει ; Λεγέτωσαν δὲ καὶ εἰ ὁ προσδοκώμενος αὐτοῖς ἥξειν Χριστὸς ταῦτα πάντως πείσεται , ἅπερ αἱ προφητεῖαι περὶ αὐτοῦ θεσπίζουσιν , ἢ οὐδέν τι τοιοῦτον περὶ ἐκεῖνον ἔσται . Ἀλλ’ εἰ διὰ τὰ συμβεβηκότα τῷ Σωτῆρι ἡμῶν προσκόπτουσιν τῇ εἰς αὐτὸν πίστει , οὐκ ἂν φείσαιεν ( φήσαιεν ) περὶ οὗ προσδοκῶσι τὰ τοιαῦτα . Ὥρα οὖν ἀτελεῖς κατ’ αὐτοὺς καὶ δηλαδὴ ψευδεῖς ἀποφαίνεσθαι τὰς θείας φωνάς · ἀλλ’ οὐ καθ’ ἡμᾶς γε τοὺς οἷς οὐκ ἀνηγγέλη μὲν ἐκ πατέρων , οὐδὲ παρεδόθη τὰ περὶ αὐτοῦ , θεωρήσαντας δ’ ὅμως αὐτὸν καὶ παραδεξαμένους κατὰ τὸ ἐν ἄλλοις εἰρημένον , λαὸς ὃν οὐκ ἔγνων ἐδούλευσέ μοι , εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μου · καὶ δι’ ὅλης δὲ τῆς προφητείας πλατύτερον καὶ τηλαυγέστερον τὰ κατ’ αὐτὸν ἐμφέρεται , καὶ τὰ περὶ τοῦ κατειληφότος δὲ ὀλέθρου τοὺς ἐπιβεβουλευκότας αὐτῷ δηλοῦται διὰ τοῦ , καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ , καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ · ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ δόλον ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ · ἐπὶ γὰρ τοιοῦτον ὄντα φησὶν ἀνεῖλον , τούτου χάριν τὰ τοιαδὶ πείσοντα . Τούτοις ἑξῆς αὖθις ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία εὐαγγελίζεται συγκρινομένη καὶ προκρινομένη τοῦ προτέρου λαοῦ διὰ τοῦ , εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα , ῥῆξον καὶ βοῆσον ἡ οὐκ ὠδίνουσα , ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα . Πολλῆς δὲ δεομένων ἐρευνήσεως καὶ ἐξετάσεως τῶν κατὰ τὸν τόπον , ᾧ μέλει τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐντολῆς λεγούσης , ἐρευνᾶτε τὰς γραφὰς , ἐν αἷς δοκεῖτε ζωὴν αἰώνιον ἔχειν , καὶ αὗται εισιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ , ἐπιμελέστερον οὗτος ἐρευνήσας τὰ ἐν αὐτοῖς εἴσεται .
Lemmas: καί ἀποκάλυψις Κύριος ὁ βραχύς ὁ ἅγιος αὐτός ἐνώπιος πᾶς ὁ ἔθνος , καί ὁράω πᾶς ὁ ἔθνος , ὁ ἄκρος ὁ γῆ , ὁ σωτηρία ὁ παρά ὁ Θεός . ἀφίστημι , ἀφίστημι , ἐξέρχομαι ἐκεῖθεν καί ἀκάθαρτος μή ὁράω · ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός καί ἀφορίζω ὁ φέρω ὁ σκεῦος Κύριου · ὅτι οὖον μετά ταραχή ἐξέρχομαι , οὐδέ φυγή πορεύω · πορεύω γάρ πρότερος σύ Κύριος , καί ὁ συνάγω σύ θεός Ἰσραήλ · ἰδού συνίημι ὁ παῖς ἐγώ καί ὑψόω , καί μετεωρίζω σφόδρα · ὅς τρόπος ἐξίστημι ἐπί σύ πολύς , οὕτως ἀδοξέω ἀπό ἄνθρωπος ὁ εἶδος σύ , καί ὁ δόξα σύ ἀπό ὁ ἄνθρωπος · οὗτος θαυμάζω ἔθνος πολύς ἐπί αὐτός , καί συνέχω βασιλεύς ὁ στόμα αὐτός · ὅτι ὅς οὐ ἀναγγέλλω περί αὐτός , ὁράω , καί ὁ οὐ ἀκούω συνίημι . κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; καί ὁ βραχύς κύριος τίς ἀποκαλύπτω ; ἀναγγέλλω ὡς παιδίον ἐναντίος αὐτός , ὡς ῥίζα ἐν γῆ διψάω · οὐ εἰμί εἶδος αὐτός οὐδέ δόξα · καί ὁράω αὐτός καί οὐ ἔχω εἶδος οὐδέ κάλλος · ἀλλά ὁ εἶδος αὐτός ἄτιμος ἐκλείπω παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · ἄνθρωπος ἐν πλήσσω εἰμί , καί εἰδοί φέρω μαλακία , ὅτι ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός , ἀτιμάζω καί οὐ λογίζομαι . οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω , καί ἐγώ λογίζομαι αὐτός εἰμί ἐν πόνος καί ἐν κακόω καί ἐν πλήσσω . αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί μαλακίζομαι διά ὁ ἀνομία ἐγώ , παιδεία εἰρήνη ἐγώ ἐπί αὐτός , ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . πάνετες ὡς πρόβατον πλανάω · ἄνθρωπος ὁ ὁδός αὐτός πλανάω , καί Κύριος παραδίδωμι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ · καί αὐτός διά ὁ κακόω οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα · ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω ἄφωνος , οὗτος οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός · ἐν ὁ ταπείνωσις ὁ κρίσις αὐτός ἀραρίσκω , ὁ δέ γενεά αὐτός τίς διηγέομαι ; ὅτι ἀείρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός , ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός ἐγώ ἄγω εἰς θάνατος · καί δίδωμι ὁ πονηρός ἀντί ὁ ταφή αὐτός , καί ὁ πλούσιος ἀντί ὁ θάνατος αὐτός , ὅτι ἀνομία οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός · καί Κύριος βούλομαι καθαρίζω αὐτός ἀπό ὁ πληγή · ἐάν δίδωμι περί ἁμαρτία ὁ ψυχή σύ ὁράω σπέρμα μακρόβιος · καί βούλομαι Κύριος ἐν χείρ αὐτός ἀφαιρέω ἀπό ὁ πόνος ὁ Ψυχή αὐτός , δείκνυμι αὐτός φάος , καί πλάσσω ὁ σύνεσις · δικαιόω Δίκαιος δουλεύω πολύς , καί ὁ ἁμαρτία αὐτός αὐτός ἄνοισις · διά οὗτος αὐτός κληρονομέω πολύς , καί ὁ ἰσχυρός μερίζω σκῦλα · ἀντί ὅς παραδίδωμι εἰς θάνατος ὁ ψυχή αὐτός , καί ἐν ὁ ἄνομος λογίζομαι · καί αὐτός ἁμαρτία πολύς ἀναφέρω , πη διά ὁ ἀνομία αὐτός παραδίδωμι . εὐφραίνω στεῖρα ὁ οὖον τίκτω , ῥήγνυμι καί βοάω καί τέρπω ὁ οὐ ὠδίνω , ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μᾶλλον , ἢ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ . καί πρός ἄλλοτε ὡς ἐπί ὁ παρουσία ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ βραχύς ὁ μέγας , οὐ ἄλλος εἰμί ὁ Λόγος αὐτός , ὁ πατήρ καί θεός ὁ ὅλος ἐνώπιος ὁ ἔθνος ἀποκαλύπτω , ὁ καί ὁράω ὁ δωρέω αὐτός ὑπό ὁ Θεός σωτηρία ἀφίστημι ὁ πρότερος προστάσσω πλάνης , καί μηκέτι ὁ ἀκάθαρτος , ὅς πρότερος καλινδέομαι , αἰσχρός καί μιαρός ἐνειλέω πρᾶγμα ἐφάπτω ; καί ἐπεί οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί ὁ ἀποδιορίζω ἑαυτοῦ ὁ πρότερος πατροπαράδοτος πολιτεία , καί ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος συναναστροφή , οὗτος χάρις αὐτός ὁ Κύριος συμπορεύομαι καί συνάγω ἐπαγγέλλω ὁ φέρω ὁ σκεῦος αὐτός , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἱερόv δόγμα , καί ὁ θεῖος λόγος . πάλιν δέ ἐπί οὗτος ὅς τρόπος ἐν ὁ ἀνωτέρω προφητεία διαφόρας(ως ) παῖς ὁ Χριστός ὀνομάζω ὁ Θεός , ὡσαύτως εἴρω καί ἐνθάδε · συνίημι δέ καί ὑψόω καί σφόδρα δοξάζω προφητεύω ὁ ἀνθρώπινος αὐτός ἐπινοέω , περί ὅς οὗτος λέγω · ἀληθής δέ ἐξίστημι καί ἐξαπορέω ἐπί αὐτός πολύς , ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ὅμοιος ( ὁμοίως ) αὐτός ὑπολαμβάνω · καί ἐξίστημι γε μηδείς ὑπεροχή ἢ δόξα κοσμικός περιβάλλω αὐτός ὁράω , ὅτε ὁ ὁ Θεός μορφή ἀποτίθημι , ἑαυτοῦ τε κενόω καί δοῦλος ἀναλαμβάνω μορφή , ἐξε[σ]τάσεως ἄξιος καί κατάπληξις ἀποτελέω παράδοξος , ὡς ὁ θεωρέω αὐτός καταπλήσσω λέγω , οὐ οὗτος εἰμί ὁ υἱός Ἰωσήφ · οὐ ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφός αὐτός εἰμί παρά ἐγώ ; καί εἰς δεῦρο δέ πλεῖστος ἐπί αὐτός ἐξίστημι καί ἐξαπορέω , ὁ διδασκαλία αὐτός διατρέχω καί ἔτι νῦν διατρέχω ἐπί ὅλος ὁράω ὁ οἰκέω , ὁ τε εἰς αὐτός πιστεύω ὁ ἀκλινής καί ἀμετάθετος διάθεσις κατανοέω . οὗτος δέ θαυμάζω οὖον συνέρχομαι ὁ θεῖος δύναμις κατά ὅς ἐνεργέω τε καί εἰς ἔτι νῦν ἐνεργέω ὁ τηλικόσδε δύναμαι , συνέχω δέ ἀληθής καί συστέλλω ἐπί αὐτός βασιλεύς ὁ στόμα αὐτός , εἴτε ὁ συνάγω κατά ὁ πάθος αὐτός , ( περί ὅς λέγω ὁ , παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός , ) εἴτε καί ὁ κατά καιρός ἄρχω ὁ ἔθνος , καί συνέχω γε στόμα ἑαυτοῦ ὁ πολλάκις μέν αὐτός ἐπιχειρέω κωλύω ὁ λόγος αὐτός καί ὁ διδασκαλία , οὐδείς δέ κακός ὑπερισχύω αὐτός καί διαλάμπω δοξάζω καί εἰς ὕψος ἀείρω , ὡς φανερός ἑαυτοῦ καθίστημι οὖον μόνος ὁ ὁ περί αὐτός προφητεία ἐκ πατήρ παραλαμβάνω , ἀλλά , ὁ παράδοξος , ὅς οὐδεπώποτε ἀναγγέλλω τίς περί αὐτός , οὗτος εἰμί ἐγώ ὁ ἔθνος · ἕ καί μή δέ ὅλως παρά ὁ πρόγονος ἀκούω τίς , μή δέ προμανθάνω περί ὁ αὐτός παρουσία , συνίημι αὐτός ἔρχομαι , καί ὁ περί αὐτός προφητεία καταδέχομαι . οὗτος δέ προεῖδον ὁ προφήτης ἐν πνεῦμα ἀναφωνέω ἀποθαυμαστικῶς λέγω ὁ , κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἄχομαι ἐγώ ; ὅπερ οὐ εἰμί αὐτός ὁ οὐδείς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ · σαφῶς γάρ ὅς πολύς πλῆθος ὁ ἐκ ἔθνος , καί αὐτός δέ τις ὁ ἐκ περιτομή , πιστεύω ὁ περί ὁ Χριστός ἀκοή · καί ὁ βραχύς δέ φημί κύριος , οὗτος εἰμί ὁ προέρχομαι ὁ Θεός Λόγος , τίς ἀποκαλύπτω ; αὐτός ὁ λόγος ἐν ἀρχή ὁ προφητεία διδάσκω λέγω , καί ἀποκάλυψις Κύριος ὁ βραχύς ὁ ἅγιος αὐτός ἐνώπιος πᾶς ὁ ἔθνος . ἑξῆς αὐτός λέγω , ἀναγγέλλω ἐνώπιος αὐτός ὡς παιδίον , ὡς ῥίζα ἐν γῆ διψάω · οὐ εἰμί εἶδος αὐτός οὐδέ δόξα , καί ὁράω αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος οὐδέ κάλλος , καί ὁ ἑξῆς , ὁ καί αὐτός πληρόω , ὅτε κενόω ἑαυτοῦ ὁ ὁ Θεός μορφή , οὐδέ ὁ ὡς ἐν ἄνθρωπος εὐειδής καί εὐσχήμων καταλέγω προσωποποιία , οὐδέ μήv δόξα ὁ παρά ἄνθρωπος ἢ κοσμικός τις ὑπεροχή περιβολή ὁ ἀνθρώπινος διεξέρχομαι βίος , μορφή δέ δοῦλος καί διάκονος λαμβάνω ταπεινόω ἑαυτοῦ καί γίγνομαι ὡς ἀληθής ἄνθρωπος , ἐν πλήσσω εἰμί καί εἰδοί φέρω μαλακία , ἀποστρέφω δέ καί ἀποκρύπτω ὁ θεότης αὐτός ὁ ἔνδοξος καί θεικός πρόσωπον · διά ὅς καί ἀτιμάζω παρά ὁ ὁ ἀνθρώπινος αὐτός μόνος κατανοέω , παρά ὅς καί οὐ λογίζομαι οὐ ὅπως εἰς υἱός Θεός , ἀλλά οὐδέ εἰς ὁ τυγχάνω Δίκαιος . φημί δέ ὁ ὁ πνεῦμα οὗτος αὐτός συναισθάνομαι , ὡσπερεί διηγέομαι καί ὁ αἴτιος ὁ τοιοῦτος οἰκονομία διδάσκω ) ὁ , οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω καί περί ἐγώ ὀδυνάω · ὁράω γάρ , οἷος δή προφήτης , τίς τρόπος γίγνομαι ἀμνός ὁ Θεός , ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . ἐπιφέρω οὗτος , ἐγώ δέ λογίζομαι αὐτός εἰμί ἐν πόνος καί ἐν πλήσσω καί ἐν κακόω · αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἀνομία ἐγώ · δύναμις γάρ καί τραυματίζω ὅτε ἀείρω λίθος βάλλω ἐπί αὐτός · καί μαλακίζομαι δέ φημί διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ · μᾶλλον γάρ Παῦλος ὁ ἀσθενής συνασθενέω Χριστός , εἶπον εἄν ὁ , τίς ἀσθενής καί οὐ ἀσθενέω ; οὗτος δέ πᾶς ὁμολογέω ὁ προφήτης διά αὐτός τε καί ὁ πᾶς λαός πείθω ὁ περί ὅς ὁ λόγος , τραυματίζω γάρ , φημί , διά ὁ ἀνομία ἐγώ , καί μαλακίζομαι διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ · συγκαταλέγω τε ἑαυτοῦ ἐπιφέρω λέγω , ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . σαφῶς τε ἐνοράω ὁ γίγνομαι ἐπί αὐτός πᾶς ὁ ἐκ περιτομή λαός πλάνη , καί ὅτι μή εἰμί ἄνθρωπος ὅς οὐ ἁμαρτάνω , κἀν ὁ πᾶς Δίκαιος εἰμί δοκέω , ἐπιλέγω · πᾶς ὡς πρόβατον πλανάω · ἄνθρωπος ὁ ὁδός αὐτός πλανάω · καί Κύριος παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία ἐγώ · καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος , ὁ καί ἀναμφίλογος ἐπί μόνος ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς πέρας λαμβάνω δείκνυμι · ὅθεν καί θαυμάζω ἄξιος ὁ πώρωσις ὁ μή προσίημι αὐτός ὁ πρότερος λαός πρόφασις διά ὅς ἐπιδείκνυμι κατά αὐτός , ἐπί ὅς ἐπιγελάω καί διασύρω αὐτός ἔθος , ὡς μή ἄξιος πάσχω ὁ ὁ Θεός περί αὐτός φροντίς · σαφῶς πρός ὁ εἴρω ἀναβοάω ὁ προφήτης περί αὐτός , ὅτι τε ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός ἄφωνος , οὕτως οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός · καί ὅτι ἀείρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός . Τῖς δέ οὐ εἄν ἀποθαυμάζω πᾶς ὁ προκαταλέγω ἐπιφέρω , ἀκούω πρός ὁ προφήτης λέγω ὁ , ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός ἐγώ ἄγω εἰς θάνατος · ἢ τίς δέ εἄν πρός οὗτος εὑρεσιλογέω ὁ ὁ εἰμί ( sic ) ἀκοή ἀκούω ὁ ὁ Χριστός φωνή καί μή συνίημι , αὐτός τε ὀφθαλμός ἐμβλέπω εἰς ὁ παρουσία αὐτός καί μή ὁράω · τίς γάρ ἄλλος ἔχω εἄν ὁ Δίκαιος παρίστημι ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός ἄγω εἰς θάνατος , ἢ τίς τοιοῦτος γίγνομαι , ὡς ὁ ἁμαρτία πᾶς ὁ λαός καί αὐτός ὁ προφήτης φέρω , καί ὀδυνάω περί αὐτός , ὥστε ὁ μώλωψ αὐτός ἰάομαι πᾶς αὐτός ὁμολογέω φάσκω , οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω , καί ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι ; Τῖς δέ ἀνθρώπινος λαγχάνω φύσις γίγνομαι εἄν τοιοῦτος , ὥστε μήτε λόγος μήτε ἔργον ἁμαρτάνω τίς αὐτός ὡς ἀληθεύω λέγω περί αὐτός ὁ θεῖος γραφή , ὅτι ἀνομία οὐ ποιέω , οὐδέ δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός ; ἐπί ποῖος δέ αἴτιος ὁ ἐπί οὗτος μαρτυρέω ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός ὁ ἐπί θάνατος κατακρίνω ὁ λόγος προαγορεύω ; λέγω δέ καί εἰμί ὁ προσδοκάω αὐτός ἥκω Χριστός οὗτος πάντως πείθω , ὅσπερ ὁ προφητεία περί αὐτός θεσπίζω , ἢ οὐδείς τίς τοιοῦτος περί ἐκεῖνος εἰμί . ἀλλά εἰμί διά ὁ συμβεβηκός ὁ Σωτήρ ἐγώ προσκόπτω ὁ εἰς αὐτός πίστις , οὐ εἄν φείδομαι ( φημί ) περί ὅς προσδοκάω ὁ τοιοῦτος . Ὥρα οὖν ἀτελής κατά αὐτός καί δηλαδή ψευδής ἀποφαίνω ὁ θεῖος φωνή · ἀλλά οὖον κατά ἐγώ γε ὁ ὅς οὐ ἀναγγέλλω μέν ἐκ πατήρ , οὐδέ παραδίδωμι ὁ περί αὐτός , θεωρέω δέ ὅμως αὐτός καί παραδέχομαι κατά ὁ ἐν ἄλλος εἴρω , λαός ὅς οὐ γιγνώσκω δουλεύω ἐγώ , εἰς ἀκοή οὖς ὑπακούω ἐγώ · καί διά ὅλος δέ ὁ προφητεία πλατύς καί τηλαυγής ὁ κατά αὐτός ἐμφέρω , καί ὁ περί ὁ καταλαμβάνω δέ ὄλεθρος ὁ ἐπιβουλεύω αὐτός δηλόω διά ὁ , καί δίδωμι ὁ πονηρός ἀντί ὁ ταφή αὐτός , καί ὁ πλούσιος ἀντί ὁ θάνατος αὐτός · ὅτι ἀνομία οὐ ποιέω , οὐδέ δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός · ἐπί γάρ τοιοῦτος εἰμί φημί ἀναιρέω , οὗτος χάρις ὁ τοιαδίͅς πείθω . οὗτος ἑξῆς αὖθις ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία εὐαγγελίζω συγκρίνω καί προκρίνω ὁ πρότερος λαός διά ὁ , εὐφραίνω στεῖρα ὁ οὖον τίκτω , ῥήγνυμι καί βοάω ὁ οὐ ὠδίνω , ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μᾶλλον ἢ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ . Πολλῆς δέ δήω ἐρεύνησις καί ἐξέτασις ὁ κατά ὁ τόπος , ὅς μέλος ὁ ὁ Σωτήρ ἐντολή λέγω , ἐρευνάω ὁ γραφή , ἐν ὅς δοκέω ζωή αἰώνιος ἔχω , καί οὗτος εἰμί ὁ μαρτυρέω περί ἐγώ , ἐπιμελής οὗτος ἐρευνάω ὁ ἐν αὐτός εἶμι .