eusebius-scr-eccl.generalis-elementaria-introductio-eclogae-propheticae 1.1
λόγου τε καὶ βίου διεξοδευθεῖσα τὰς περὶ τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μαρτυρίας , δι’ ἐναργῶν καὶ πιστῶν καὶ ἀληθῶν ἀποδείξεών τε καὶ συλλογισμῶν ἐπιστοῦτο , βραχείαις κομιδῇ ταῖς ἀπὸ τῶν παρά τε Ἰουδαίοις καὶ ἡμῖν πεπιστευμένων θείων γραφῶν ἐπὶ τέλει χρησαμένη μαρτυρίαις · ἐπεὶ μὴ δὲ ἄλλος ᾕρει λόγος τοῖς ἔτι πάντη ταῖς θείαις ἀπιστοῦσιν γραφαῖς δαψιλεῖς ἐξ αὐτῶν παρατίθεσθαι τὰς συστάσεις . Τά γε μὴν ἐν χερσὶν τοῖς ἐκ τῆς ἐκείνων ἀποδείξεως οἷα δὴ θείαις ἤδη καὶ θεοπνεύστοις πιστεύειν ὀφείλουσιν ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς . τὸ λεῖπον ἐκείναις ἀποπληροῦντα πεπόνητο , συναγωγὴν περιέχοντα συλλήβδην . . . . . . . . . . . . περὶ τοῦ Κύριου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ προφητείαν , ἃς ἀπὸ π . . . . . . . . . . . . . τ . σ . παλαιὰ διαθήκης ὑφ’ ἓν συναγεῖν ἔδοξεν · δ . . . . . . . . . . . . . . τερον · πῆ δὲ καὶ δι’ ὑπονοιῶν τὰ περὶ αὐτοῦ προειρ . . . . . . . . . ον αὐτὸν καὶ τὰς κατ’ αὐτὸν οἰκονομίας . οὐχὶ δὲ καὶ εισ . . . . . . . . μόζομε ἃ πέρας εἰληφότα δείκνυται · Τὰς δὲ τοιαύτα . . . . . . . . . . . . . . . . ἀρχούσας · καὶ σποράδην οὐ μόνον προφητεία . . . . . . . . . . . ουσα . . ἱστορίαις ἐναποκειμένας · οὐκ ὀλίγοις . . . . . . . . αχθείσα ἔσεσθαι χρησίμους · ἐπεὶ μὴ ῥάδιον ἀλλ’ ὡς ἐκ τῆς . . . . . τάδην τῶν γραφῶν συναναγνώσεως τὰς πάσας ὑποπίπτειν τοῖς ἀνὰ στόμα καὶ διὰ μνήμης φέρειν αὐτὰς βουλομένοις . Ἰστέον δ’ ὡς πρὸ τῆς παρούσης ὑποθέσεως Χρονικοὺς συντάξαντες Κανόνας , ἐπιτομήν τε τούτοις παντοδαπῆς ἱστορίας Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων ἀντιπαραθέντες , τὴν Μωσέως καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ προφητῶν ἀρχαιότητα δι’ αὐτῶν παρεστήσαμεν · οἷς τὴν μετὰ χεῖρας σποράδην ἀκόλουθον ὑπολαμβάνοντες , εἰκότως μετ’ ἐκείνην ἐπὶ τὴν παροῦσαν ἐληλύθαμεν πραγμάτειαν · ἣν καὶ χαριέντως ἂν τις τῷ τῆς σοφῆς μελίττης ἀπεικάσειεν φυσικῷ σπουδάσματι , πρὸς ἣν ἀναπέμπων ἡμᾶς ὁ ἐν Παροιμίαις ἱερὸς λόγος φησὶν , ἢ πορεύθητι πρὸς τὴν μέλιτταν , καὶ ἴδε πῶς ἐργάτις ἐστὶ , τήν τε ἐργασίαν ὡς σεμνὴν ἐμπορεύεται · ἧς τοὺς πόνους βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὑγείαν προσφέρονται · ποθεινή τε ἐστὶν πᾶσιν καὶ ἐπίδοξος , καίπερ οὖσα τῇ ῥώμῃ ἀσθενὴς , τὴν σοφίαν τιμήσασα προήχθη . Ὃν γὰρ ἡ ἐργάτις ἐκείνη τρόπον τὴν σοφίαν τιμῆσαι μαρτυρουμένη , τῶν εὐθαλῶν βλαστῶν ἀναλεγομένη τὰ πρόσφορα , ἐκ τῆς ἁπάντων ἐπισυναγωγῆς τε καὶ ἐργασίας βασιλεῦσι καὶ ἰδιώταις ὑγιεινοὺς , ᾗ φησὶν ἡ γραφὴ , παρέχεται τοὺς ἑαυτῆς πόνους , ταυτόν τι καὶ τὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ Προφητικὰς ἡμῖν Ἐκλογὰς , ἀπάνθισμα τῶν τοῦ Θεοῦ λογικῶν λειμώνων τυγχανούσας , περιέξειν ἡγοῦμαι , τὴν μὲν τῶν κηρῶν εὔπλαστον δημιουργίαν ἐν ψιλαῖς ταῖς λέξεσιν ἀποσωζούσας , τὰ δ’ ἐν αὐτῷ τεθησαυρισμένα νοήματα καταλλήλῳ τῷ γλυκεῖ καὶ ὑγιεινοτάτῳ τῆς σοφῆς ἐν ἐκείνης γεννήματι εἴσω που ἐν ἀπορρήτοις ταμιευόμενος . Τίς γὰρ δὴ τῶν πιστῶν οὐκ ἂν ὁμολογήσαι πάσης διὰ σωμάτων ἡδονῆς τε καὶ ὠφελείας ἀσυγκρίτῳ διαφέρειν ὑπεροχῇ τὰς σωτηρίους περὶ τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ παραθέσεις , ἐπιτηδείους πρὸς ἀνάληψιν ὑπαρχούσας τῆς κατὰ ἀλήθειαν ὠφελίμου καὶ ὑγιεινῆς ὀρθοδοξίας ; Ἣν περιέπειν ἀναγκαῖον οὐ μόνους τοὺς τὴν ἕξιν προβεβηκότας βασιλεῖς ὀνομαζομένους , ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑποβεβηκότας καὶ πρῶτον ἄρτι τῷ θείῳ προσιόντας λόγῳ · οἷς καὶ διαφερόντως ἐπιτηδείαν ἔσεσθαι νομίζω τὴν ὑπόθεσιν , ὡς ἂν ἀκριβοῦν ἐξ αὐτῆς δύναιντο τὴν περὶ ὧν κατηχήθησαν λόγων ἀσφάλειαν · τότε μᾶλλον τῆς ἁπλῆς καὶ ἀκεραίου πίστεως πεῖσμα βέβαιον ἰσχούσης , ἐπειδὰν τῷ λογισμῷ τοὺς δι’ ἀποδείξεως προεγκαταβαλὼν τίς θεμελίους τὴν ἀκριβῆ τῶν πεπιστευμένων κατάληψίν τε καὶ γνῶσιν πρὸς ἐπικτη . . . . . . . . . . . . ν γοὖν ἕνεκεν φημὶ δὲ τῶν ἐτ . . τοιἀναγκαῖον χειώσε . . . . . . . . . . . . . . εἶναι παρέστη μετὰ τὴν ἑκάστης προ . . . . . . . . . . . . . ιν , ὡς ἐν εἰσαγωγῆς τρόπῳ διήγησιν βραχυ . . . . . . . . . . ενὶ μάλιστα συντομωτάτην παραθέσθαι περὶ . . . . . . . . . μὲν ἔλεγχον τῶν πιστεύειν μὲν ὡς θείαις · . . . . . . . . . . . ραῖς αὐχούντων γραφαῖς · μὴ μὴν προσιεμεν . . υτα . . . . . . . . . . . ῶν Ἰησοῦν ὡς ἂν αὐτὸν ὄντα τὸν προφητευόμενον · ἐπαπορήσιν π . . . . αὐτοὺς , λέγω δὲ τοὺς ἐκ περιτομῆς , καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν αἱρέσε . . . . μοῦ δὲ καὶ ἀνατροπὰς ὧν ἂν ἔιποιεν μυθικώτερον ἐπιλύειν πειρώμενοι τὰς θείας φωνάς . Ἔσται δὲ καὶ διὰ βραχέων μετρία τὶς ἡμῶν ἐξήγησις , ὅτε μὲν ἀπόδειξιν περιέξουσα τοῦ κατὰ μόνον τὸν ἡμετέρον Σωτῆρα πεπληρῶσθαι τὰς ἱερὰς τοῦ Θεοῦ προρρήσεις , ὅτε δὲ τὴν ἡμετέραν γνώμην ἣν ἐχόμεν περὶ τῶν ἐκτεθησομένων σημαίνουσα . Ἀλλὰ γὰρ τούτων ἐφάπτεσθαι μέλλοντας , ἀναγκαίως προδιαστείλασθαι ὡς πῆ μὲν προόντα οὐ μόνον τῆς ἐνανθρωπήσεως ἀλλὰ καὶ πάσης γενετῆς ὑποστάσεως τοῦ Θεοῦ Λόγον διδάσκουσιν οἱ ἱεροὶ λόγοι , Θεὸν . . . αὐτὸν μετὰ τὸν Πατέρα καὶ Κύριον προσαγορεύοντες , οἷα δὴ καὶ τὸ κήρυγμα τὸ ἐκκλησιαστικὸν περιέχει ἀκολούθως τῇ εὐαγγελικῇ μαρτυρίᾳ ( εἰπ ) ούσῃ , Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος · καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος · πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο · καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν · πῆ δὲ τὰς δύο παρουσίας αὐτοῦ προαναφωνοῦσι · τήν τε προτέραν , ἐν ᾗ μήτε εἶδος αὐτὸν μήτε κάλλος ἕξειν προυθέσπιζον διαρρήδην ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἀχθήσεσθαι , καὶ σαφῶς οὕτως ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ προτέρου λαοῦ τὴν ἐπὶ θανάτῳ καταδικασθήσεσθαι λέγοντες · οἷα δὴ καὶ ἀποδείκνυνται τῆς προτέρας αὐτοῦ παρουσίας αἱ κατὰ τοὺς Τιβερίου χρόνους οἰκονομίαι · καὶ τὴν δευτέραν , οὐκέθ’ ὁμοίαν τῇ προτέρᾳ , θειοτέραν δὲ καὶ πολὺ τῇ δόξῃ παραλλάττουσαν , μετ’ ἀγγελικῆς δορυφορίας καὶ τῆς ἀπ’ οὐρανῶν παρατάξεως γενησομένην · οἷς εὐγνωμόνως τὸν ἐντυγχάνοντα χρεὼν κανόνα ὥσπερ καὶ σκοπὸν τὸ κήρυγμα κατέχειν τὸ ἀποστολικὸν τέλεια καὶ ἀπαρεγχείρητα τὰ τῆς ἀληθείας δόγματα διαφυλάττοντα , τουτέστιν τὰ περὶ τῆς πρώτης καὶ ἀγενήτου τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ φύσεως , καὶ τὰ τῆς τοῦ θείου Λόγου προϋποστάσεώς τε καὶ ὑπουργίας , ἢν ἐπὶ τῇ τῶν γενητῶν ἀπάντων δημιουργίᾳ , οἷα δὴ λόγος .
Lemmas: λόγος τε καί βίος διεξοδεύω ὁ περί ὁ κύριος καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μαρτυρία , διά ἐναργής καί πιστός καί ἀληθής ἀπόδειξις τε καί συλλογισμός πιστόω , βραχύς κομιδή ὁ ἀπό ὁ παρά τε Ἰουδαῖος καί ἐγώ πιστεύω θεῖον γραφεύς ἐπί τέλος χράω μαρτυρία · ἐπεί μή δέ ἄλλος αἱρέω λόγος ὁ ἔτι πάντῃ ὁ θεῖος ἀπιστέω γραφεύς δαψιλής ἐκ αὐτός παρατίθημι ὁ σύστασις . ὁ γε μήv ἐν χείρ ὁ ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἀπόδειξις οἷος δή θεῖος ἤδη καί θεόπνευστος πιστεύω ὀφείλω ὁ ἱερός γραφεύς . ὁ λείπω ἐκεῖνος ἀποπληρόω πονέω , συναγωγή περιέχω συλλήβδην . . . . . . . . . . . . περί ὁ Κύριου καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός προφητεία , ὅς ἀπό π . . . . . . . . . . . . . τ . Σ . παλαιός διαθήκη ὑπό εἷς συνάγω δοκέω · δ . . . . . . . . . . . . . . τέρος · πῇ δέ καί διά ὑπόνοια ὁ περί αὐτός προς . . . . . . . . . εἰμί αὐτός καί ὁ κατά αὐτός οἰκονομία . οὐ δέ καί εἰς . . . . . . . . μόζομε ὁ πέρας λαμβάνω δείκνυμι · ὁ δέ τοιοῦτος . . . . . . . . . . . . . . . . ἄρχω · καί σποράδην οὖον μόνος προφητεία . . . . . . . . . . . εἰμί . . ἱστορία ἐναπόκειμαι · οὐ ὀλίγος . . . . . . . . ἄγω εἰμί χρήσιμος · ἐπεί μή ῥούδιον ἀλλά ὡς ἐκ ὁ . . . . . τάδην ὁ γραφεύς συνανάγνωσις ὁ πᾶς ὑποπίπτω ὁ ἀνά στόμα καί διά μνήμη φέρω αὐτός βούλομαι . ἰστέον δέ ὡς πρό ὁ πάρειμι ὑπόθεσις χρονικός συντάσσω Κανών , ἐπιτομή τε οὗτος παντοδαπής ἱστορία Ἕλλην τε καί βάρβαρος ἀντιπαρατίθημι , ὁ Μωσῆς καί ὁ ἐκ αὐτός προφήτης ἀρχαιότης διά αὐτός παρίστημι · ὅς ὁ μετά χείρ σποράδην ἀκόλουθος ὑπολαμβάνω , εἰκότως μετά ἐκεῖνος ἐπί ὁ πάρειμι ἔρχομαι πραγματεία · ὅς καί χαρίεις εἄν τις ὁ ὁ σοφός μέλισσα ἀπεικάζω φυσικός σπούδασμα , πρός ὅς ἀναπέμπω ἐγώ ὁ ἐν παροιμία ἱερός λόγος φημί , ἢ πορεύω πρός ὁ μέλισσα , καί ὁράω πῶς ἐργάτης εἰμί , ὁ τε ἐργασία ὡς σεμνός ἐμπορεύομαι · ὅς ὁ πόνος βασιλεύς καί ἰδιώτης πρός ὑγεία προσφέρω · Ποθεινή τε εἰμί πᾶς καί ἐπίδοξος , καίπερ εἰμί ὁ ῥώμη ἀσθενής , ὁ σοφία τιμάω προάγω . ὅς γάρ ὁ ἐργάτης ἐκεῖνος τρόπος ὁ σοφία τιμάω μαρτυρέω , ὁ εὐθαλής βλαστός ἀναλέγω ὁ πρόσφορον , ἐκ ὁ ἅπας ἐπισυναγωγή τε καί ἐργασία βασιλεύς καί ἰδιώτης ὑγιεινός , ὅς φημί ὁ γραφή , παρέχω ὁ ἑαυτοῦ πόνος , αὐτός τίς καί ὁ περί ὁ Χριστός προφητικός ἐγώ Ἐκλογή , ἀπάνθισμα ὁ ὁ Θεός λογικός λειμών τυγχάνω , περιέχω ἡγέομαι , ὁ μέν ὁ κῆρ εὔπλαστος δημιουργία ἐν ψιλός ὁ λέξις ἀποσῴζω , ὁ δέ ἐν αὐτός θησαυρίζω νόημα κατάλληλος ὁ γλυκύς καί ὑγιεινός ὁ σοφός ἐν ἐκεῖνος γέννημα εἴδομαι ποῦ ἐν ἀπόρρητος ταμιεύω . Τῖς γάρ δή ὁ πιστός οὐ εἄν ὁμολογέω πᾶς διά σῶμα ἡδονή τε καί ὠφέλεια ἀσύγκριτος διαφέρω ὑπεροχή ὁ σωτήριος περί ὁ Λόγος ὁ Θεός παράθεσις , ἐπιτήδειος πρός ἀνάληψις ὑπάρχω ὁ κατά ἀλήθεια ὠφέλιμος καί ὑγιεινός ὀρθοδοξία ; ἥς περιέπω ἀναγκαῖος οὖον μόνος ὁ ὁ ἕξις προβαίνω βασιλεύς ὀνομάζω , ἀλλά καί ὁ ὑποβαίνω καί πρῶτος ἄρτι ὁ θεῖον πρόσειμι λόγος · ὅς καί διαφερόντως ἐπιτήδειος εἰμί νομίζω ὁ ὑπόθεσις , ὡς εἄν ἀκριβόω ἐκ αὐτός δύναμαι ὁ περί ὅς κατηχέω λόγος ἀσφάλεια · τότε μᾶλλον ὁ ἁπλόος καί ἀκέραιος πίστις πεῖσμα βέβαιος ἴσχω , ἐπειδάν ὁ λογισμός ὁ διά ἀπόδειξις προεγκαταβάλλω τίς θεμέλιος ὁ ἀκριβής ὁ πιστεύω κατάληψις τε καί γνῶσις πρός ἐπικτείνω . . . . . . . . . . . . Ν γοῦν ἕνεκα φημί δέ ὁ ἐπί . . τοιαναγκαιος χειωθεω . . . . . . . . . . . . . . εἰμί παρίστημι μετά ὁ ἕκαστος προ . . . . . . . . . . . . . ἐν , ὡς ἐν εἰσαγωγή τρόπος διήγησις βραχύς . . . . . . . . . . ἐν μάλιστα σύντομος παρατίθημι περί . . . . . . . . . μέν ἔλεγχος ὁ πιστεύω μέν ὡς θεῖος · . . . . . . . . . . . Ραΐς αὐχέω γραφεύς · μή μήv προσίημι . . υτα . . . . . . . . . . . κυβερνάω Ἰησοῦς ὡς εἄν αὐτός εἰμί ὁ προφητεύω · ἐπαπόρησις π . . . . αὐτός , λέγω δέ ὁ ἐκ περιτομή , καί ὁ ἀπό ὁ αἱρέω . . . . ἐγώ δέ καί ἀνατροπή ὅς εἄν εἶπον μυθικός ἐπιλύω πειράω ὁ θεῖος φωνή . εἰμί δέ καί διά βραχύς μέτριος τις ἐγώ ἐξήγησις , ὅτε μέν ἀπόδειξις περιέχω ὁ κατά μόνος ὁ ἡμέτερος Σωτήρ πληρόω ὁ ἱερή ὁ Θεός πρόρρησις , ὅτε δέ ὁ ἡμέτερος γνώμη ὅς ἔχω περί ὁ ἐκτίθημι σημαίνω . ἀλλά γάρ οὗτος ἐφάπτω μέλλω , ἀναγκαῖος προδιαστέλλω ὡς πῇ μέν προέρχομαι οὖον μόνος ὁ ἐνανθρώπησις ἀλλά καί πᾶς γενετή ὑπόστασις ὁ Θεός Λόγος διδάσκω ὁ ἱερός λόγος , θεός . . . αὐτός μετά ὁ πατήρ καί κύριος προσαγορεύω , οἷος δή καί ὁ κήρυγμα ὁ ἐκκλησιαστικός περιέχω ἀκόλουθος ὁ εὐαγγελικός μαρτυρία ( ΕΙΠ ) εἰμί , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος · καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος · πᾶς διά αὐτός γίγνομαι · καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς · πῇ δέ ὁ δύο παρουσία αὐτός προαναφωνέω · ὁ τε πρότερος , ἐν ὅς μήτε εἶδος αὐτός μήτε κάλλος ἔχω προθεσπίζω διαρρήδην ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί σαφῶς οὕτως ἀπό ὁ ἀνομία ὁ πρότερος λαός ὁ ἐπί θάνατος καταδικάζω λέγω · οἷος δή καί ἀποδείκνυμι ὁ πρότερος αὐτός παρουσία ὁ κατά ὁ Τιβέριος χρόνος οἰκονομία · καί ὁ δύο , οὐκέτι ὅμοιος ὁ πρότερος , θεῖος δέ καί πολύς ὁ δόξα παραλλάσσω , μετά ἀγγελικός δορυφορία καί ὁ ἀπό οὐρανός παράταξις γίγνομαι · ὅς εὐγνωμόνως ὁ ἐντυγχάνω χρεὼν κανών ὥσπερ καί σκοπός ὁ κήρυγμα καταχέω ὁ ἀποστολικός τέλειος καί ἀπαρεγχείρητος ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα διαφυλάσσω , τουτέστιν ὁ περί ὁ πρῶτος καί ἀγένητος ὁ ὁ ὅλος Θεός φύσις , καί ὁ ὁ ὁ θεῖον Λόγος προϋπόστασις τε καί ὑπουργία , εἄν ἐπί ὁ ὁ γενητός ἀπαντάω δημιουργία , οἷος δή λόγος .