eusebius-scr-eccl.generalis-elementaria-introductio-eclogae-propheticae 2.1
Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν , καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη , καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν · ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ , καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός . Καὶ τίνα ἄν τις ἔχοι ἀποδεικνύναι εἰς τοσαύτην ἐξέσω ( ἐξαίσιον ? ) ἀρετὴν ἐληλακότα ὡς ἐν μηδενὶ τρόπῳ ἧς δή ποτ’ οὖν περιπεσεῖν ἁμαρτίας , ὅπερ σημαίνειν μοι δοκεῖ τὸ , οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν , καὶ τὸ , οὐκ ἔστη ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν , τό τε ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν · δι’ ὧν δηλοῦσθαι νομίζω τὸ πάντη ἄγευστον ἁμαρτίας τοῦ μακαριζομένου · τὸ γὰρ μὴ μόνον ἐν τοῖς τοιοῖσδε μὴ πορευθῆναι , μὴ δ’ ὡσπερεὶ βαδίσαντα προκόψαι , ἀλλὰ γὰρ μηδὲ καθεσθῆναι , μὴ δὲ μὴν ὅλως ἐπιβῆναι τὴν ἀρχὴν , μὴ δὲ στῆναι ἐν αὐτοῖς , πῶς οὐ θαυμαστόν τι χρῆμα καὶ σπάνιον τυγχάνει ; Παρίσταται δὲ μᾶλλον τῇ διανοίᾳ παρατατικῶς εἰρημένα τὰ τοῦ δηλουμένου ἀνδρὸς ἐγκώμια · οὔτε γὰρ ἐπορεύθη φησὶν , οὔτ’ ἔστη , οὔτ’ ἐκάθισεν ἐν τοῖς τοιοῖσδε τῆς κακίας εἴδεσιν , δι’ ὧν ἐμφαίνεται ἡ ἐκ τοῦ ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἐνάρετος τοῦ μακαριζομένου κατάστασις . Πολλοὺς μὲν οὖν τοὺς ἐκ προσοχῆς καὶ ἀσκήσεως κατωρθωκότας ἴδοι ἄν τις , οὐδένα γε μὴν τοιοῦτον ὁποῖον ὁ ψαλμὸς διαγράφει · εἰ δὲ θεωρήσειέν τις ὁπηλίκον ἐστὶν τὸ πρὸς πάντα εὐροεῖν καὶ κατὰ Θεὸν εὐοδοῦσθαι ἐν μηδενὶ σφαλλόμενον , μὴ δ’ ἀποπίπτοντα τοῦ κατ’ ἀρετὴν σκοποῦ , ὡς κατὰ τοῦτο λέγεσθαι ἐν τῷ Ψαλμῷ τὸ , καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ , κατευοδωθήσεται · ἔτι δὲ εἰ κατανοήσειεν ὁποῖον ἐστὶν τὸ ἀνακεκράσθαι τινὰ ὁμοδοξοῦν ἔχοντα τὸ ἴδιον αὐτοῦ θέλημα τῷ τοῦ Κυρίου νόμῳ , τό τε μελετᾶν ἐν αὐτῷ μὴ μόνον δι’ ὅλης ἡμέρας ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς νυκτὸς ἐγρηγορόσι τοῖς τῆς διανοίας ὀφθαλμοῖς εἰς αὐτὸν ἐνορῶντα , καὶ κατ’ αὐτὸν οὐ μόνον τοῖς μεθ’ ἡμέραν ἔργοις τε καὶ λόγοις ἀλλὰ καὶ ταῖς κατὰ τὸν ὕπνον ἐνθυμήσεσι καὶ φαντασίαις ἐνεργοῦντα , εἴσεται τὸ μέγεθος τοῦ ταῦτα κατωρθωκέναι πρὸς τοῦ θείου πνεύματος μαρτυρουμένου · ἀλλ’ εἰ καὶ πᾶσαν ὁμολογουμένως τὴν ἀνθρωπείαν ὑπερακοντίζει φύσιν τὰ λελεγμένα , ἑνὶ δ’ οὖν ἀνδρὶ μόνῳ ἐφαρμόζοι ἂν τῷ γενομένῳ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ τὸ κατὰ σάρκα Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ Κυρίῳ καὶ Σωτῆρι ἡμῶν , ᾧ μόνῳ πρὸς τοῦ ἐν Ἠσαΐᾳ θείου πνεύματος μεμαρτύρηται , ὅτι μὴ ἁμαρτίαν ἐποίησεν , μὴ δὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Τὸ δ’ ἐπιδεδεγμένον τῆς ἐκδοχῆς παρίστησιν ἡ κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν ἐντεῦξις ἐπιτετηρημένως οὕτως ἔχουσα , μακάριος ὁ ἀνὴρ , μετὰ τῆς ἄρθρου προσθήκης · καὶ ἔπρεπέν γε τὸν κατὰ σάρκα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν χρηματίσαντα πατέρα Δαυὶδ , ἐπαγγελίαν εἰληφότα περὶ τοῦ ἐκ σπέρματος αὐτοῦ τεχθήσεσθαι τὸν Χριστὸν , τούτῳ τὴν ἀπαρχὴν τῆς ἑαυτοῦ προφητείας ἀναθεῖναι . Ὅτῳ δὲ φίλον διαγνῶναι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἐπὶ τὴν Σωτῆρα τῶν ἐν τῷ ψαλμῷ λεγομένων ἀναφορᾶς , τοῖς εἰς αὐτὸν ὑπομνηματισαμένοις ἐντυχὼν εἴσεται .
Lemmas: Μακάριος ἀνήρ ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής , καί ἐν ὁδός ἁμαρτωλός οὐ ἵστημι , καί ἐπί καθέδρα λοιμός οὐ καθίζω · ἀλλά ἢ ἐν ὁ νόμος κύριος ὁ θέλημα αὐτός , καί ἐν ὁ νόμος αὐτός μελετάω ἡμέρα καί νύξ . καί τίς ἄν τις ἔχω ἀποδείκνυμι εἰς τοσοῦτος ξέω ( ἐξαίσιος ? ) ἀρετή ἐλήλακα ὡς ἐν μηδείς τρόπος ὅς δή πρός οὖν περιπίπτω ἁμαρτία , ὅσπερ σημαίνω ἐγώ δοκέω ὁ , οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής , καί ὁ , οὐ ἵστημι ἐν ὁδός ἁμαρτωλός , ὁ τε ἐπί καθέδρα λοιμός οὐ καθίζω · διά ὅς δηλόω νομίζω ὁ πάντῃ ἄγευστος ἁμαρτία ὁ μακαρίζω · ὁ γάρ μή μόνος ἐν ὁ τοιόσδε μή πορεύω , μή δέ ὡσπερεί βαδίζω προκόπτω , ἀλλά γάρ μηδέ καθέζομαι , μή δέ μήv ὅλως ἐπιβαίνω ὁ ἀρχή , μή δέ ἵστημι ἐν αὐτός , πῶς οὖον θαυμαστός τίς χρῆμα καί σπάνις τυγχάνω ; παρίστημι δέ μᾶλλον ὁ διάνοια παρατατικῶς εἴρω ὁ ὁ δηλόω ἀνήρ ἐγκώμιον · οὔτε γάρ πορεύω φημί , οὔτε ἵστημι , οὔτε καθίζω ἐν ὁ τοιόσδε ὁ κακία εἶδος , διά ὅς ἐμφαίνω ὁ ἐκ ὁ ἀεί καί διά πᾶς ἐνάρετος ὁ μακαρίζω κατάστασις . πολύς μέν οὖν ὁ ἐκ προσοχή καί ἄσκησις κατορθόω ὁράω ἄν τις , οὐδείς γε μήv τοιοῦτος ὁποῖος ὁ ψαλμός διαγράφω · εἰμί δέ θεωρέω τις ὁπηλίκος εἰμί ὁ πρός πᾶς εὐροέω καί κατά θεός εὐοδόω ἐν μηδείς σφάλλω , μή δέ ἀποπίπτω ὁ κατά ἀρετή σκοπός , ὡς κατά οὗτος λέγω ἐν ὁ ψαλμός ὁ , καί πᾶς ὅσος εἄν ποιέω , κατευοδόω · ἔτι δέ εἰμί κατανοέω ὁποῖος εἰμί ὁ ἀνακράζω τις ὁμοδοξέω ἔχω ὁ ἴδιος αὐτός θέλημα ὁ ὁ κύριος νόμος , ὁ τε μελετάω ἐν αὐτός μή μόνος διά ὅλος ἡμέρα ἀλλά καί διά ὁ νύξ ἐγείρω ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός εἰς αὐτός ἐνοράω , καί κατά αὐτός οὖον μόνος ὁ μετά ἡμέρα ἔργον τε καί λόγος ἀλλά καί ὁ κατά ὁ ὕπνος ἐνθύμησις καί φαντασία ἐνεργέω , εἶμι ὁ μέγεθος ὁ οὗτος κατορθόω πρός ὁ θεῖον πνεῦμα μαρτυρέω · ἀλλά εἰμί καί πᾶς ὁμολογουμένως ὁ ἀνθρώπειος υπερακοντίζω φύσις ὁ λέγω , εἷς δέ οὖν ἀνήρ μόνος ἐφαρμόζω εἄν ὁ γίγνομαι ἐκ σπέρμα Δαυίδ ὁ κατά σάρξ Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος καί Σωτήρ ἐγώ , ὅς μόνος πρός ὁ ἐν Ἠσαΐας θεῖον πνεῦμα μαρτυρέω , ὅτι μή ἁμαρτία ποιέω , μή δέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . ὁ δέ ἐπιδέχομαι ὁ ἐκδοχή παρίστημι ὁ κατά ὁ ἑβραικός ἔντευξις ἐπιτετηρημένως οὕτως ἔχω , μακάριος ὁ ἀνήρ , μετά ὁ ἄρθρον προσθήκη · καί πρέπω γε ὁ κατά σάρξ ὁ Σωτήρ ἐγώ χρηματίζω πατήρ Δαυίδ , ἐπαγγελία λαμβάνω περί ὁ ἐκ σπέρμα αὐτός τίκτω ὁ Χριστός , οὗτος ὁ ἀπαρχή ὁ ἑαυτοῦ προφητεία ἀνατίθημι . ὅστις δέ φίλος διαγιγνώσκω ὁ ἀκριβής ὁ ἐπί ὁ Σωτήρ ὁ ἐν ὁ ψαλμός λέγω ἀναφορά , ὁ εἰς αὐτός ὑπομνηματίζω ἐντυγχάνω εἶμι .