eusebius-scr-eccl.generalis-elementaria-introductio-eclogae-propheticae 4.4
Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ Ἄχαζ , λέγων , Αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου Θεοῦ σου εἰς βάθος , ἢ εἰς ὕψος . Καὶ εἶπεν Ἄχαζ , Οὐ μὴ αἰτήσω οὐδὲ μὴ πειράσω Κύριον . Καὶ εἶπεν , Ἀκούσατε δὴ οἶκος Δαυίδ · μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις , καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα ; Διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον · ἰδοὺ , ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται , καὶ τέξεται υἱὸν · καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ · βούτυρον καὶ μέλι φάγεται , πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρὰ , ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν · δ’ ὅτι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακὸν , ἀπειθεῖ πονηρίᾳ , ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν . Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τῶν ἐκ περιτομῆς τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παρουσίαν λεγέτωσαν τίς ἡ παρθένος , ἡ κατὰ τὴν προφητείαν ἐν γαστρὶ ληψομένη καὶ τέξουσα τὸν ἐπονομαζόμενον Ἐμμανουὴλ υἱόν · ἀλλ’ εἰ φάσκοιεν μὴ γεγράφθαι παρθένον ἀλλὰ νεᾶνιν κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν , λεκτέον , ὡς οὐχ οἱ τυχόντες ἐτύγχανον οἱ πρῶτοι τὴν γραφὴν κατὰ θείαν ἑρμηνεύσαντες οἰκονομίαν , ο ′ μὲν ὄντες τὸ πλῆθος , ἀναλελεγμένοι ἀριστινδὴν ἀπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ , δοκιμήν τε οὐ σμικρὰν κατὰ τοὺς αὐτῶν χρόνους ἐπὶ σοφίᾳ δεδωκότες · τί δ’ ἂν παράδοξον ὁ λόγος ὑπισχνεῖτο σημεῖον ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ὥσπερ τι θαυμαστὸν τῷ οἴκῳ Δαυὶδ δοθήσεσθαι προμαρτυράμενος , εἰ περὶ ψιλῆς νεάνιδος ὁ λόγος ἦν · οὐδὲν δὲ ἡμᾶς κωλύει , εἰ καὶ νεάνιδα[ν ] κατ’ αὐτοὺς περιέχει τὸ Ἑβραϊκὸν , ὡς περὶ παρθένου δηλοῦσθαι νομίζειν τὰ εἰρημένα · καὶ γὰρ οὖν ἐν τῷ Λευϊτικῷ εὕροις ἂν τὴν ὁμολογουμένως παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρὶ , ὑφ’ ἑτέρου δὲ βεβιασμένην , νεᾶνιν ὑπὸ τῆς γραφῆς ὀνομαζομένην · καὶ ταύτῃ γε ἀξιοπρεπὲς ἂν εἴη τῷ οἴκῳ Δαυὶδ διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν παρὰ Κυρίου διδόσθαι σημεῖον , τὸ παραδόξως παρθένον ἀποτεκεῖν , δι’ ὃ δὴ καὶ ὁ τεχθησόμενος θαυμαστός τις ὢν ἀνηγόρευται · εἴ γε ἐκ παιδὸς , καὶ ὡς εἰπεῖν ἐξ αὐτῆς γενέσεως , ἀπειθήσειν μὲν πονηρίᾳ , ἐκλέξασθαι δὲ τὸ ἀγαθὸν προφητεύεται . Καὶ τὸ ὄνομα δὲ αὐτοῦ θαυμαστῶς προαναπεφώνηται Ἐμμανουήλ τυγχάνον · ὃ ἔστι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός · ὃ καὶ φήσαιμεν ἂν ἡμεῖς οἱ ὁμολογοῦντες αὐτὸν , καὶ συναισθόμενοι τῆς · ἐνθέου καὶ ἀπορρήτου εἰς πάντας ἀνθρώπους διὰ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἐπιδημίας · λέγοιτο δ’ ἂν πάλιν Ἐμμανουὴλ ὁ μεθ’ ἡμῶν Θεὸς , τῷ τὸν μὲν Πατέρα καὶ Θεὸν τῶν ὅλων ἐπέκεινα οὐ μόνον τῆς θνητῆς , ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς λογικῆς φύσεως τυγχάνειν · τὸν δὲ Υἱὸν , τὸν μεθ’ ἡμῶν Θεὸν εἰκότως ὀνομάζεσθαι τῆς μέχρις ἡμῶν ἐπιδημίας αὐτοῦ ἕνεκεν . Ἐπεὶ δέ τινος τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μἔμνημαι ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου τοῦ ἐξ αὐτοῦ γενομένου καὶ μετ’ αὐτὸν βασιλεύσαντος , ἐπιτηρητέον , ὅτι πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι τὸν Ἄχαζ καὶ πρὸ τῆς εἰρημένης αὐτῷ ταύτης δὴ αὐτῆς τῆς προφητείας , Ἐζεκίας ἤδη πάλαι γεγενημένος ἀποδείκνυται · ἐπὶ δέκα γοὖν καὶ ἓξ ἔτεσιν τὸν Ἄχας βασιλεύσαντα διαδέχεται , ἄγων ἔτος τῆς ἡλικίας πέμπτον καὶ εἰκοστὸν , ὁπηνίκα τῆς βασιλείας ἤρχετο , ὡς προλαμβάνειν αὐτοῦ τὴν γένεσιν ἔτεσιν ἐννέα τὴν τοῦ πατρὸς ἐπὶ τὴν βασιλείαν πάροδον · ἀλλὰ γὰρ ἤδη βασιλεύοντι τὰ προκείμενα τῷ Ἄχας προφητεύεται περὶ τῆς δεδηλωμένης τοῦ Χριστοῦ παραδόξου καὶ θαυμασιωτάτης γενέσεως . Τὰ δὲ κατὰ τὴν λέξιν ἕκαστα ὁποῖον ἔχει νοῦν , τοῖς εἰς τοὺς τόπους τοῦ θαυμασίου ἀνδρὸς ἐξηγητικοῖς ἐντυχὼν ὁ φιλομαθὴς εἴσεται .
Lemmas: καί προστίθημι Κύριος λαλέω ὁ Ἄχαζ , λέγω , αἰτέω σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος Θεός σύ εἰς βάθος , ἢ εἰς ὕψος . καί εἶπον Ἄχαζ , οὖον μή αἰτέω οὐδέ μή πειράζω κύριος . καί εἶπον , ἀκούω δή οἶκος Δαυίδ · μή μικρός σύ ἀγών παρέχω ἄνθρωπος , καί πῶς κύριος παρέχω ἀγών ; Ζεύς οὗτος δίδωμι Κύριος αὐτός σύ σημεῖον · ἰδού , ὁ παρθένος ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω υἱός · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ · βούτυρον καί μέλι ἐσθίω , πρίν ἢ γιγνώσκω αὐτός ἢ προαιρέω πονηρός , ἐκλέγω ὁ ἀγαθός · δέ ὅτι πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ παιδίον ἀγαθός ἢ κακός , ἀπειθέω πονηρία , ἐκλέγω ὁ ἀγαθός . ὁ μή παραδέχομαι ὁ ἐκ περιτομή ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός παρουσία λέγω τίς ὁ παρθένος , ὁ κατά ὁ προφητεία ἐν γαστήρ λαμβάνω καί τίκτω ὁ ἐπονομάζω Ἐμμανουήλ υἱός · ἀλλά εἰμί φάσκω μή γράφω παρθένος ἀλλά νεᾶνις κατά ὁ ἑβραικός , λεκτέος , ὡς οὐ ὁ τυγχάνω τυγχάνω ὁ πρῶτος ὁ γραφή κατά θεῖος ἑρμηνεύω οἰκονομία , ὁ ′ μέν εἰμί ὁ πλῆθος , ἀναλέγω αριστίνδην ἀπό πᾶς ὁ λαός , δοκιμή τε οὖον μικρός κατά ὁ αὐτός χρόνος ἐπί σοφία δίδωμι · τίς δέ εἄν παράδοξος ὁ λόγος ὑπισχνέομαι σημεῖον ὑπό αὐτός ὁ κύριος ὥσπερ τίς θαυμαστός ὁ οἶκος Δαυίδ δίδωμι προμαρτύρομαι , εἰμί περί ψιλός νεᾶνις ὁ λόγος εἰμί · οὐδείς δέ ἐγώ κωλύω , εἰμί καί νεάνιδα[ν ] κατά αὐτός περιέχω ὁ ἑβραικός , ὡς περί παρθένος δηλόω νομίζω ὁ εἴρω · καί γάρ οὖν ἐν ὁ Λευϊτικός εὑρίσκω εἄν ὁ ὁμολογουμένως παρθένος μνηστεύω ἀνήρ , ὑπό ἕτερος δέ βεβιασμένος , νεᾶνις ὑπό ὁ γραφεύς ὀνομάζω · καί οὗτος γε ἀξιοπρεπής εἄν εἰμί ὁ οἶκος Δαυίδ διά ὁ ἀπιστία αὐτός παρά κύριος δίδωμι σημεῖον , ὁ παράδοξος παρθένος ἀποτίκτω , διά ὅς δή καί ὁ τίκτω θαυμαστός τις εἰμί ἀναγορεύω · εἰμί γε ἐκ παῖς , καί ὡς εἶπον ἐκ αὐτός γένεσις , ἀπειθέω μέν πονηρία , ἐκλέγω δέ ὁ ἀγαθός προφητεύω . καί ὁ ὄνομα δέ αὐτός θαυμαστός προαναφωνέω Ἐμμανουήλ τυγχάνω · ὅς εἰμί μετά ἐγώ ὁ Θεός · ὅς καί φημί εἄν ἐγώ ὁ ὁμολογέω αὐτός , καί συναισθάνομαι ὁ · ἔνθεος καί ἀπόρρητος εἰς πᾶς ἄνθρωπος διά ὁ αὐτός δύναμις ἐπιδημία · λέγω δέ εἄν πάλιν Ἐμμανουήλ ὁ μετά ἐγώ θεός , ὁ ὁ μέν πατήρ καί θεός ὁ ὅλος ἐπέκεινα οὖον μόνος ὁ θνητός , ἀλλά καί πᾶς ὁ λογικός φύσις τυγχάνω · ὁ δέ υἱός , ὁ μετά ἐγώ θεός εἰκότως ὀνομάζω ὁ μέχρι ἐγώ ἐπιδημία αὐτός ἕνεκα . ἐπεί δέ τις ὁ ἐκ περιτομή ἐρῶ ἀκούω μιμνήσκω οὗτος ὁ Ἄχαζ προφητεύω περί Ἐζεκίας ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι καί μετά αὐτός βασιλεύω , ἐπιτηρητέον , ὅτι πρό ὁ βασιλεύω ὁ Ἄχαζ καί πρό ὁ εἴρω αὐτός οὗτος δή αὐτός ὁ προφητεία , Ἐζεκίας ἤδη πάλαι γίγνομαι ἀποδείκνυμι · ἐπί δέκα γοῦν καί ἓξ ἔτος ὁ ἠχή βασιλεύω διαδέχομαι , ἄγω ἔτος ὁ ἡλικία πέμπτος καί εἰκοστός , ὁπηνίκα ὁ βασίλεια ἄρχω , ὡς προλαμβάνω αὐτός ὁ γένεσις ἔτος ἐννέα ὁ ὁ πατήρ ἐπί ὁ βασίλειος πάροδος · ἀλλά γάρ ἤδη βασιλεύω ὁ πρόκειμαι ὁ ἠχή προφητεύω περί ὁ δεδηλωμένος ὁ Χριστός παράδοξος καί θαυμασιωτάτης γένεσις . ὁ δέ κατά ὁ λέξις ἕκαστος ὁποῖος ἔχω νόος , ὁ εἰς ὁ τόπος ὁ θαυμάσιος ἀνήρ ἐξηγητικός ἐντυγχάνω ὁ φιλομαθής εἶμι .