eusebius-scr-eccl.fragmenta-in-lucam pg024_0299.3
Πρὸς τὴν ἐρώτησιν Πέτρου ἀποκρίνεται διδάσκων ἀορίστως πρὸς πάντα εἰρήσθαι · τὰ δὲ λελεγμένα . ’Αλλ’ ἐκεῖνα μὲν εἴρηται περὶ τοῦ διὰ παντὸς ἐγρηγορῆναι ἕνεκεν τῆς τοῦ κλέπτου φυλακῆς καὶ τῆς αὐτοῦ παρουσίας · τί δὲ χρὴ πράττειν γρηγοροῦντας , νῦν ἀναγκαίως προστίθησι , παρακαλῶν μὴ τὸ ἑαυτῶν μόνον σκοπεῖν , ἀλλὰ καὶ τῆς ἑτέρων σωτηρίας φροντίζειν . Τὸ μὲν γὰρ ἀνεῖσθαι τὰς ὀσφύας , καὶ τὸν λύχνον ἀνθίφθαι , τὴν αὐτοῦ τινος εἰς ἑαυτὸν ὠφελείαν δηλου · γνώσκειν τε γὰρ φωτὶ διὰ παντὸς καταπευγάζεσθαι ἀναγκαῖον , σωφροσύνη τε καὶ πάσῃ ἀρετῇ τοῦ λογισμοῦ τὴν ὀσφὺν περιεζῶσθαι , ἐγρηγορῆναι τε διὰ παντὸς καὶ τὸν κλέπτην διαφυλάττειν , μὴ λαθὼν διορύξαι τὸ τῆς ψυχῆς ταμεῖον , ἀποσυλῆσαι τε τὰ ἐν αὐτῷ συνηγμένα · ἐπεὶ γε μὲν καὶ τὸν ἑαυτοῦ Κύριον πάντα τὸν τῆς ζωῆς χρόνον ἐκδέχεσθαι . ’Αλλὰ μὴ μέχρι τούτων ἐσται · παραλαβόντες δ’ ὡςπερ ὑπόθεξαμένους περὶ τοῦ ἑαυτῶν Δεσπότου τὴν τῶν συνδούλων ἡμῶν χηδεμονίαν , φυλάττειν τὴν πίστιν προσἔχει , οὕτω τε πιστοὺς γενέσθαι καὶ φρονίμους ὡς μήποτε ἀκαιρῶς , ἀλλὰ δὲ τῷ προσήκοντι καιρῷ , τοὺς ἡμετέρους συνδούλους τὸ σιτηρέσιον διανέμειν , μήτε παροργίζοντας καὶ ὑπερτιθεμένους , ὅτε δεῖ , μήτ’ οὐ δεομένων παρέχοντας ἀκαιρῶς , ἀλλὰ καὶ καιρῷ τῷ προσήκοντι , καὶ μὴ ἀμέτρως τοῦτο ποιεῖν · τοῦτο δὲ πράττειν κατὰ δύο τρόπους , διὰ τε τῆς λογικωτέρας ὠφελείας τὰς ψυχὰς αὐτῶν βελτιοῦντας ταῖς διὰ τῶν μαθημάτων τροφαῖς , διὰ τε τῆς τῶν αἰσθητῶν ὑπαρχόντων πρὸς τοὺς ἄνδεῖς ἐπιχορηγίας · ταῦτα δὲ διὰ παντὸς ἐνεργεῖν , ἵνα , εἰ ποτὲ ἀθρόως ἐπιστὰς ὁ Κύριος ἡμῶν τὴν παραλῆψιν ἡμῶν ποιητο , εὕρῃν ταῦτα πράττοντας ἡμᾶς , ἐπαγγελίαν τε τῷ καὶ ταῦτα κατορθοῦντι τοῦ προτερέου πολλαπλασίονα δώσειν . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῷ ἐγρηγορῆναι , καὶ τὴν αὐτοῦ διὰ παντὸς περιμένειν παρουσίαν , ἀνακλίνειν ἐπηγγέλατο καὶ διακονῆσαι αὐτὸς περιζωσάμενος · ἐπὶ δὲ τῇ πίστῃ καὶ ἐμφρονι οἰκονομίᾳ καὶ τῇ κατὰ καιρὸν διανεμησει
Lemmas: πρός ὁ ἐρώτησις Πέτρος ἀποκρίνω διδάσκω ἀόριστος πρός πᾶς εἴρω · ὁ δέ λέγω . ’Αλλ’ ἐκεῖνος μέν εἴρω περί ὁ διά πᾶς ἐγρηγορέω ἕνεκα ὁ ὁ κλέπτης φυλακή καί ὁ αὐτός παρουσία · τίς δέ χρή πράσσω γρηγορέω , νῦν ἀναγκαῖος προστίθημι , παρακαλέω μή ὁ ἑαυτοῦ μόνος σκοπέω , ἀλλά καί ὁ ἕτερος σωτηρία φροντίζω . ὁ μέν γάρ ἀνίημι ὁ ὀσφῦς , καί ὁ λύχνος ἀνθίζω , ὁ αὐτός τις εἰς ἑαυτοῦ ὠφέλεια δῆλος · γνῴσκω τε γάρ φάος διά πᾶς καταπευγάζεσθαι ἀναγκαῖος , σωφροσύνη τε καί πᾶς ἀρετή ὁ λογισμός ὁ ὀσφῦς περιζάω , ἐγρηγορέω τε διά πᾶς καί ὁ κλέπτης διαφυλάσσω , μή λανθάνω διορύσσω ὁ ὁ Ψυχή ταμιεῖον , ἀποσυλάω τε ὁ ἐν αὐτός συνάγω · ἐπεί γε μέν καί ὁ ἑαυτοῦ κύριος πᾶς ὁ ὁ ζωή χρόνος ἐκδέχομαι . ’αλλά μή μέχρι οὗτος εἰμαι · παραλαμβάνω δέ ὡς ὑποτίθημι περί ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης ὁ ὁ σύνδουλος ἐγώ κηδεμονία , φυλάσσω ὁ πίστις προσέχω , οὗτος τε πιστός γίγνομαι καί φρόνιμος ὡς μήποτε ακαίρως , ἀλλά δέ ὁ προσήκω καιρός , ὁ ἡμέτερος σύνδουλος ὁ σιτηρέσιον διανέμω , μήτε παροργίζω καί ὑπερτίθημι , ὅτε δεῖ , μήτε οὖον δήω παρέχω ακαίρως , ἀλλά καί καιρός ὁ προσήκω , καί μή ἄμετρος οὗτος ποιέω · οὗτος δέ πράσσω κατά δύο τρόπος , διά τε ὁ λογικός ὠφέλεια ὁ ψυχή αὐτός βελτιόω ὁ διά ὁ μάθημα τροφή , διά τε ὁ ὁ αἰσθητής ὑπάρχω πρός ὁ Άνδεις ἐπιχορηγία · οὗτος δέ διά πᾶς ἐνεργέω , ἵνα , εἰμί ποτέ ἀθρόος ἐφίστημι ὁ Κύριος ἐγώ ὁ παράληψις ἐγώ ποιητός , εὐρής οὗτος πράσσω ἐγώ , ἐπαγγελία τε ὁ καί οὗτος κατορθόω ὁ προτερέω πολλαπλασίων δίδωμι . ἐπί μέν γάρ ὁ ἐγρηγορέω , καί ὁ αὐτός διά πᾶς περιμένω παρουσία , ἀνακλίνω ἐπαγγέλλω καί διακονέω αὐτός περιζώννυμι · ἐπί δέ ὁ πίστη καί ἔμφρων οἰκονομία καί ὁ κατά καιρός διανέμησις