eusebius-scr-eccl.fragmenta-in-lucam pg024_0305.2
Δέξιν ( 65 ) ἄν τις τὴν αὐτὴν εἶναι παραβολὴν τῇ παρὰ τῷ Ματθαίῳ , ἐν ᾗ βασιλεὺς ἰσνὶ γάμους ποιῶν τῷ υἱῷ αὐτοῦ , καὶ δούλους ἀποστέλλων καλεῖν τοὺς κεκλημένους . Ὁ δὲ μὴ παρέργως προσέχων τῇ ἀναγνώσει εὑροῖ ἂν ἐπιστήσας νοῦν παντάπασι τῇ ἰστορίᾳ μὴν ταύτῃ ἰσαχῆν . Ἡ μὲν γὰρ παρὰ τῷ Ματθαίῳ πρῶτον ἀπάντων τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν παρέβαλε τὰ λεγόμενα · τοῦτο δ' ἐνταῦθα οὐ λέγεται . Καλεῖ μὲν ἀμφοῖν τοὺν κλῆτορα βασιλεῖ , ἐνταῦθα δὲ φίλον ἀνθρώπου εἰσάγει · καλεῖ μὲν γάμους τῷ υἱῷ ὁ βασιλεὺς ἐπίζει , ἐνταῦθα δὲ ἀπλῶς δεῖπνον · καλεῖ μὲν πολλοὶ ἀποστέλλονται , ἐνταῦθα δὲ εἷς μόνος ἐπὶ τὴν κλῆσιν ἐκπέμπεται · καλεῖ οἱ μὲν ἀρνήσαντες οὐκ ἤπηναν , οἱ δὲ λοιποὶ καὶ τοὺς δούλους ὑβρίσαν καὶ ἀπέκτειναν · ἐνταῦθα δὲ μόνον ἀκήκον · ὁ βασιλεὺς , παρατοῦμένω τὴν κλῆσιν · ἔχει πάλιν ὁ βασιλεὺς στράτευμα κινεῖ κατὰ τῶν ἀνθρωπίνων τοὺς αὐτοῦ δούλους · ἐνταῦθα δὲ ὁ ἄνθρωπος ὀργισθεὶς ἐπὶ τῇ παραίτησι τῶν κεκλημένων , οὐδὲν μὲν τοιούτων ποιεῖ , τῷ δ' ἑαυτοῦ δούλῳ προστάζει πτωχούς καὶ ἀναπήρους καὶ τυφλούς εἰσαγαγεῖν . Ὁ δὲ ἐπὶ τοὺς γάμους τοῦ υἱοῦ συγκαλῶν βασιλεὺς , δούλοις πλείοσιν ὑπερέταις χρώμενος , οὐ πτωχούς καὶ ἀναπήρους , ἀλλ' οὐδὲ τυφλοὺς καὶ χωλοὺς εἰσάγει · ἐπειδὴ μὴ ἐπρεπεν ἐπικληθεῖν γάμου βασιλικοῦ τοιούτους παραίνειν · κληθέντων δὲ πολλῶν , τὸν ἀνέδρα γάμου ἐνδεδυμένον ὁ βασιλεὺς τιμωρεῖται . Τὸ δὲ πάντων κεφαλαιωδέστατον , ὅτι ἡ μὲν παρὰ τῷ Ματθαίῳ παραβολὴ ἔνδον ἐν τῷ ἱερῷ λέλεκτο , πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ διαλεγμένου τοῦ Σωτῆρος · ἡ δὲ παρὰ τῷ Λουκᾷ ἐπὶ τῆς Γαλιλαίας ἐν οἰκίᾳ τινὸς ἄρχοντος Φαρισαίου φίλον δεῖπνον κατασκευάζει , ἰστωμένου παρ' αὐτῷ τοῦ Σωτῆρος . Προλέγει γοῦν τῆς προκειμένης παραβολῆς ὁ Λουκᾶς ταῦτα · ὅτι εἰσῆλθεν εἰς οἶκον τινὸς Φαρισαίου ἐστιαθῆναι ἐν Σαββάτῳ · οἱ δὲ παρετηροῦντο αὐτόν . Εἶτα διελθὼν , ὡς ὀδρωπικὸν ἰθεράπευσεν , καὶ ὡς ἐδίδαξε μὴ τὰς πρωτοχλισίας ἐν τοῖς δεῖπνοις μεταδιώκειν , μηδὲ καλεῖν τοὺς ἀντικαλῶντας , ἀλλὰ τοὺς ἀντιδοῦναι μὴ δυνάμενους , ἐπιφέρει , ὅτι ἀκούσας τις τῶν συνανακειμένων ταῦτα εἶπε , Μακάριος ὅστις φάγεται ἄρτον ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ · Ὅδ' εἶπεν αὐτῷ · Ἄνθρωπός τις ἐποίησεν δεῖπνον μέγα . Οὕτω δ' ὁ Λουκᾶς τὴν προθεῖσαν παραβολὴν ἀνέγραψεν εἰρησθαι ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος πρὸς τὸν εἰρηκότα , Μακάριος ὅστις φάγεται ἄρτον ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ · ὥστε ἐξ ἁπάντων ὁμολογεῖν τέραν εἶναι ταύτην παρὰ τὴν πρώτην . Ἐπεὶ δὲ οὐκ ἀλλοτρία τυγχάνει οὐδ' αὐτὴ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , περὶ ἧς μὲν ὁ πᾶς ἐνίστηκε λόγος , ἰδωμεν τί βούλεται καὶ τὰ διὰ ταύτην δηλούμενα . Τῶν συνα -
Lemmas: Δέξις ( 65 ) ἄν τις ὁ αὐτός εἰμί παραβολή ὁ παρά ὁ Ματθαῖος , ἐν ὅς βασιλεύς ἰσνὶ γάμος ποιέω ὁ υἱός αὐτός , καί δοῦλος ἀποστέλλω καλέω ὁ καλέω . ὁ δέ μή πάρεργον προσέχω ὁ ἀναγιγνώσκω εὑρίσκω εἄν ἐφίστημι νόος παντάπασι ὁ ἱστορία μήv οὗτος ἰσαχῆν . ὁ μέν γάρ παρά ὁ Ματθαῖος πρῶτος ἀπαντάω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός παραβάλλω ὁ λέγω · οὗτος δέ ἐνταῦθα οὖον λέγω . Καλεῖ μέν ἄμφω ὅς κλήτωρ βασιλεύς , ἐνταῦθα δέ φίλος ἄνθρωπος εἰσάγω · καλέω μέν γάμος ὁ υἱός ὁ βασιλεύς ἐπιζέω , ἐνταῦθα δέ ἀπλόος δεῖπνον · καλέω μέν πολύς ἀποστέλλω , ἐνταῦθα δέ εἷς μόνος ἐπί ὁ κλῆσις ἐκπέμπω · καλέω ὁ μέν ἀρνέομαι οὐ ἐπαινέω , ὁ δέ λοιπός καί ὁ δοῦλος ὑβρίζω καί ἀποκτείνω · ἐνταῦθα δέ μόνος ἀκήκον · ὁ βασιλεύς , παρατέμνω ὁ κλῆσις · ἔχω πάλιν ὁ βασιλεύς στράτευμα κινέω κατά ὁ ἀνθρώπινος ὁ αὐτός δοῦλος · ἐνταῦθα δέ ὁ ἄνθρωπος ὀργίζω ἐπί ὁ παραίτησις ὁ καλέω , οὐδείς μέν τοιοῦτος ποιέω , ὁ δέ ἑαυτοῦ δοῦλος προστάζω πτωχός καί ἀνάπηρος καί τυφλός εἰσάγω . ὁ δέ ἐπί ὁ γάμος ὁ υἱός συγκαλέω βασιλεύς , δοῦλος πλείων ὑπερετής χράω , οὖον πτωχός καί ἀνάπηρος , ἀλλά οὐδέ τυφλός καί χωλός εἰσάγω · ἐπεί μή πρέπω ἐπικαλέω γάμος βασιλικός τοιοῦτος παραινέω · καλέω δέ πολύς , ὁ ἀνατρέχω γάμος ἐνδύω ὁ βασιλεύς τιμωρέω . ὁ δέ πᾶς κεφαλαιώδης , ὅτι ὁ μέν παρά ὁ Ματθαῖος παραβολή ἔνδον ἐν ὁ ἱερός λέγω , πρός ὁ ἀρχιερεύς καί πρέσβυς ὁ λαός Διαλεγμένου ὁ Σωτήρ · ὁ δέ παρά ὁ Λουκᾶς ἐπί ὁ Γαλιλαία ἐν οἰκίον τις ἄρχω Φαρισαῖος φίλος δεῖπνον κατασκευάζω , ἰστωμένου παρά αὐτός ὁ Σωτήρ . προλέγω γοῦν ὁ πρόκειμαι παραβολή ὁ Λουκᾶς οὗτος · ὅτι εἰσέρχομαι εἰς οἶκος τις Φαρισαῖος ἵστημι ἐν σάββατον · ὁ δέ παρατηρέω αὐτός . εἶτα διέρχομαι , ὡς ὀδρωπικὸν θεραπεύω , καί ὡς διδάσκω μή ὁ πρωτοκλισία ἐν ὁ δεῖπνον μεταδιώκω , μηδέ καλέω ὁ ἀντικαλέω , ἀλλά ὁ ἀντιδίδωμι μή δυνάμενος , ἐπιφέρω , ὅτι ἀκούω τις ὁ συνανάκειμαι οὗτος εἶπον , Μακάριος ὅστις ἐσθίω ἄρτος ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός · οδός εἶπον αὐτός · Ἄνθρωπος τις ποιέω δεῖπνον μέγας . οὕτως δέ ὁ Λουκᾶς ὁ προτίθημι παραβολή ἀναγράφω εἴρω ὑπό ὁ Σωτήρ πρός ὁ ἐρῶ , Μακάριος ὅστις ἐσθίω ἄρτος ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός · ὥστε ἐκ ἅπας ὁμολογέω τέρα εἰμί οὗτος παρά ὁ πρῶτος . ἐπεί δέ οὐ ἀλλότριος τυγχάνω οὐδέ αὐτός ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , περί ὅς μέν ὁ πᾶς ἐνίστημι λόγος , ὁράω τίς βούλομαι καί ὁ διά οὗτος δηλόω . ὁ Σύνα -