eusebius-scr-eccl.fragmenta-in-lucam pg024_0298.3
Ἐν ἑτέροις ἤδη εἶδῃ περὶ τῶν γάμων εἶπεν · Ὁμοιόθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ , δὲ ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ . Ὡς οὖν ἤδη τῶν γάμων γεγενημένων , καὶ τοῦ συμποσίου τελεσθέντος , ἐπένεισιν ὁ κύριος ἐπὶ τοὺς ἐγρηγορότας δούλους , οἱ , ἐπειδὰν ἀφίχθαι αὐτὸς ὁ νυμφίος τὴν παραλήψιν τῆς νύμφης ποιησάμενος , κρούσαντι αὐτῷ τὴν τῆς ψυχῆς θύραν , ἐτοιμώτατα ἀνακοῦσον καὶ ἀνοίξωσι , διὰ παντὸς ἐγρηγορῶτες , καὶ τὴν αὐτοῦ παρουσίαν ἐκδεχόμενοι . Ἐπιλέγει γοῦν · Μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι , οὓς ἐλθὼν εὕρήσει γρηγοροῦντας . Καὶ πῶς γὰρ οὐ μακάριοι οἱ τοιαύτης μέλλοντες ἀξιοθήσεσθαι τιμῆς ; Ἐπόμνυται γοῦν αὐτοὺς φάσκων · Ἄμην λέγω ὑμῖν , ὅτι περιζωσεται καὶ ἀνακλίνει αὐτούς , καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς . Νυκτὶ δὲ παραβάλλων τὸν ἀνθρώπινον βίον , ὡς ἀληθῶς σκότους καὶ ἀγνοίας οἰκείων , διαφόρους φυλακάς , τοιούτων ὧρας καὶ καιροὺς τῆς νυκτὸς , τὸν τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς παραεικάζει χρόνον · ἐν ᾧ τοὺς διὰ παντὸς ἐγρηγορῶτας διὰ τὸ δῆλον τῆς ἐκδότου τελευτῆς μακαρίους ἀποφαίνει · ταύτης δὲ τῆς προτροπῆς τίς ἂν γένοιτο ἀνωτέρα , ἢ τὸν δεσπότην ἐπηγγέλατο αὐτῶν τοὺς δοῦλούς διακονῆσαι , τοὺς δὲ δούλους ἀνακλιθήσεσθαι ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ , τοιούτῃ διαναπαύσεσθαι ; Προτὸν δ’ αὐδὴν τὴν αὐτὴν ἐπισφραγίζει ἐπαγγελίαν τοῖς μαθηταῖς λέγων · Ἐγὼ δ’ ἐν μέσῳ ὑμῶν εἰμὼ ὡς ὁ διακων . Ἵμεῖς δὲ ἐστε οἱ διαμεμηνότες μετ’ ἐμοῦ καὶ τοῖς πατροῖς μου · ἵνα διαθῶ ὑμῖν , καθὼς διέθετο μοι ὁ Πατήρ μου , βασιλείαν · ἵνα θυσίαν καὶ κῖρην ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἐν τῇ βασιλείᾳ μου . Τοιαύτης τεύξονται μακαριότητος οἱ δοῦλοι , οὓς ἐλθὼν ὁ Κύριος εὕρήσει γρηγοροῦντας · κατὰ γὰρ τὸν θνητὸν τοῦτον βίον , ἔτε παῖδες ἐτι δυνατὲς καὶ νήπιοι , καὶ μήπω τοῦ νυμφῶνος ἡξιωμένοι , ἐπ’ ἀλλοδαπῆς δ’ οἰκοῦντες , ἔτε ξένοι τῶν ἐνταῦθα , καὶ παρεπίδημοι , καὶ ὑπὸ παιδαγωγῶν καὶ ἐπιτρόπων ἀνατρεφόμενοι , οὐκ εἶχον πάντοτε τὸν νυμφίον μεθ’ ἑαυτῶν . Διὸ καὶ ἐνθέσων , καθὼς εἶπεν ὅτι ἀφήσεται ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσιν . Ἄλλ’ ἐπὶ τέλει αὐξήσαντας αὐτοὺς καὶ τελειωθέντας παραλήψεσθαι ἐπαγγέλεται , καὶ εἰς τὸν αὐτοῦ συνεῖσάξει νυμφῶνα · ὅτε καὶ ἀνακλίνας αὐτοὺς , διακονήσει αὐτοῖς · οἱ δὲ , συνόντες αὐτῷ ἀεί , οὐκέτι νηστεύσουσιν , ἀλλὰ διαπαντὰς τῶν χαμάτων , τῆς οὐρανίου τροφῆς ἀπολαύσουσιν .
Lemmas: ἐν ἕτερος ἤδη εἶδος περί ὁ γάμος εἶπον · Ὁμοιόθη ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , δέ ποιέω γάμος ὁ υἱός αὐτός . ὡς οὖν ἤδη ὁ γάμος γίγνομαι , καί ὁ συμπόσιον τελέω , ἔπειμι ὁ κύριος ἐπί ὁ ἐγείρω δοῦλος , ὁ , ἐπειδάν ἀφικνέομαι αὐτός ὁ νυμφίος ὁ παράληψις ὁ νύμφη ποιέω , κρούω αὐτός ὁ ὁ Ψυχή θύρα , ἔτοιμος ἀνακούω καί ἀνοίγω , διά πᾶς ἐγρηγορέω , καί ὁ αὐτός παρουσία ἐκδέχομαι . ἐπιλέγω γοῦν · Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , ὅς ἔρχομαι εὑρίσκω γρηγορέω . καί πῶς γάρ οὖον μακάριος ὁ τοιοῦτος μέλλω ἀξιόω τιμή ; ἐπόμνυμι γοῦν αὐτός φάσκω · Ἄμη λέγω σύ , ὅτι περιζώννυμι καί ἀνακλίνω αὐτός , καί παρέρχομαι διακονέω αὐτός . Νύξ δέ παραβάλλω ὁ ἀνθρώπινος βίος , ὡς ἀληθής σκότος καί ἄγνοια οἰκέω , διάφορος φυλακή , τοιοῦτος ἀείρω καί καιρός ὁ νύξ , ὁ ὁ ἀνθρώπινος ζωή παραεικαζω χρόνος · ἐν ὅς ὁ διά πᾶς ἐγρηγορέω διά ὁ δῆλος ὁ ἔκδοτος τελευτή μακάριος ἀποφαίνω · οὗτος δέ ὁ προτροπή τίς εἄν γίγνομαι ἀνώτερος , ἢ ὁ δεσπότης ἐπαγγέλλω αὐτός ὁ δοῦλος διακονέω , ὁ δέ δοῦλος ἀνακλίνω ἐν ὁ βασίλεια αὐτός , τοιοῦτος διαναπαύω ; προος δέ αὐδή ὁ αὐτός επισφραγίζω ἐπαγγελία ὁ μαθητής λέγω · ἐγώ δέ ἐν μέσος σύ ἱμάω ὡς ὁ διάκονος . Ἵμεῖς δέ εἰμί ὁ διαμένω μετά ἐγώ καί ὁ πατρός ἐγώ · ἵνα διαθῶ σύ , καθώς διατίθημι ἐγώ ὁ Πατήρ ἐγώ , βασίλειος · ἵνα θυσία καί κῖρην ἐπί ὁ τράπεζα ἐγώ ἐν ὁ βασίλεια ἐγώ . τοιοῦτος τυγχάνω μακαριότης ὁ δοῦλος , ὅς ἔρχομαι ὁ Κύριος εὑρίσκω γρηγορέω · κατά γάρ ὁ θνητός οὗτος βίος , ἵημι παῖς ἔτι δυνατός καί νήπιος , καί μήπω ὁ νύμφη ἀξιόω , ἐπί ἀλλοδαπός δέ οἰκέω , ἵημι ξένος ὁ ἐνταῦθα , καί παρεπίδημος , καί ὑπό παιδαγωγός καί ἐπίτροπος ἀνατρέφω , οὐ ἔχω πάντοτε ὁ νυμφίος μετά ἑαυτοῦ . Διὸ καί ἐντίθημι , καθώς εἶπον ὅτι ἀφίημι ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω . ἄλλος ἐπί τέλος αὐξάνω αὐτός καί τελειόω παραλαμβάνω ἐπαγγέλλω , καί εἰς ὁ αὐτός συνέχω νύμφη · ὅτε καί ἀνακλίνω αὐτός , διακονέω αὐτός · ὁ δέ , σύνειμι αὐτός ἀεί , οὐκέτι νηστεύω , ἀλλά διαπαντάω ὁ χάμα , ὁ οὐράνιος τροφή ἀπολαύω .