eusebius-scr-eccl.fragmenta-in-lucam pg024_0320.2
Χαρὰς καὶ γέλους σημεῖα γνωρίσματα τε τῆς σωτηρίου ἀναστάσεως ὁρᾶν παρέχων καὶ διὰ τῆς λευκῆς περιβολῆς , ὥστε καὶ ἀπὸ τοῦ σχήματος συμβαλεῖν τὰς γυναῖκας τὸ φαιδρὸν τῆς ἑγέρσεως , καὶ τῆς τοῦ Πάσχα ἑορτῆς σύν τοῖς λευχείμοισιν ἀγγέλοις ἀπαρέσθαι . Μοῦσος μὲν γὰρ πλῆθος Αἰγυπτίων μέλλων διακονεῖσθαι καταλλήλως ἐν φιλοῖ πυρὸς τὸν ἐπὶ τῆς βύτου ἀγγέλων ἑώρα · ὁ δ’ αὐτὸς μαχηθροῖς ἀνδράσι νομοθετῶν , πῦρ καταναλίσκον τὸν θεὸν εἶναι ἔγνω , τιμωρητικὸν καὶ κολαστικὸν αὐτὸς ἔσεσθαι αὐτὸν αἰνιττόμενος · διὸ καὶ ἐν στύλῳ πυρὸς ἠγεῖτο αὐτὸν ὁ Θεός . Οὕτω τοῖς ἀσεβέσι γενέσθαι τοὺς ἀγγέλους πυρὸς φλόγα ἰδίως εἰπών · Ὁ ποιῶν τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα . Ἄλλ’ οὐ τοιούτους αἱ γυναῖκες τοὺς εἰσω τοῦ μνημᾶτος ἑώραν , γαληνοὺς δὲ τινὰς καὶ φαιδρούς , οὓς ἐχρὴ ἐπὶ Δεσπότου χαρὰ καὶ βασιλεία φανίσθαι . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῷ πάθει τοῦ Σωτῆρος ὁ ἥλιος ἐξέλιπε , σκότος περιβαλὼν τῷ παντὶ , θρήνων τε καὶ πένθους σύμβολα τοῖς σπαρουσοῖς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ δείκνυς · καὶ οὐδὲὶς μὲν ἐφαίνετο τῶν ἀγγέλων τὸ τῆνικαῦτα ὡς εἰκὸς τοῖς μαθηταῖς , ὁμοίως καὶ αὐτὸν ὡς κακῶ διασκαλασθέντων . Εἰ δ’ ἄρα καὶ ἀσθήναι τινὰ ἐχρὴν , τάχα ποὺ τὴν ἐναντίαν τοῖς λευκαῖς ἀνθρώποις τὴν ἀναστολὴν ἀνεδείξατο · αὐτὶνα γοῦν ἐπὶ τῷ πάθει οὐχ ἥλιος μόνον ἐσκότασεν , ἀλλὰ καὶ ὁ Σωτὴρ φωνὴ μεγάλη κράζας ἀφήκε τὸ πνεῦμα , τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο , μονοῦνυ περιβληξάμενον καὶ αὐτὸν τῶν πάλαι τὸ ἱερὸν ἐνοικοῦντων ἀγγέλων , περιβληξάμενον τε τὸ σιμνὸν ὑφασμα , ὡς ἂν , τυμβὸς καὶ ἔρημος ἀπολειφθεὶς τῆς αὐτῶν φρουρᾶς , ὁ τῶν ἀβάτων καὶ ἀδύτων τόπος , ἰτοιμὸς ἐχρὸς καὶ πολέμιος κατασταλῇ . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ἐπὶ τῷ πάθει συνέβαινεν · ἐπὶ δὲ τῇ σωτηρίῳ ἀναστάσει , ὡς ζωῆς ἀγγέλοι καὶ τῆς ἀναστάσεως χρήσιμος , τὸν τόπον οὐ ἐκατε τὸ σῶμα περιέπουν , ἐξ αὐτῆς ὡςπερ τῆς ἐπαφῆς τοῦ τόπου ἀγιασμένης χρείαντος ἢ κατ’ αὐτοὺς μετασχόντες , καὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ κοινωνοῦντες . Διὸ φαιδρὰ καὶ μειδιῶντα πρόσωπα , σχῆμά τε σωτηρίου ἑορτῆς παρέφαινον λευχείμονούντες .
Lemmas: Χαρά καί γέλως σημεῖον γνώρισμα τε ὁ σωτήριος ἀνάστασις ὁράω παρέχω καί διά ὁ λευκός περιβολή , ὥστε καί ἀπό ὁ σχῆμα συμβάλλω ὁ γυνή ὁ φαιδρός ὁ ἔγερσις , καί ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή σῦς ὁ λευχείμων ἄγγελος ἀπαίρω . Μοῦσος μέν γάρ πλῆθος Αἰγύπτιος μέλλω διακονέω κατάλληλος ἐν φιλέω πυρός ὁ ἐπί ὁ βύτης ἄγγελος ὁράω · ὁ δέ αὐτός μαχηθροῖς ἀνήρ νομοθέτης , πῦρ καταναλίσκω ὁ θεός εἰμί γιγνώσκω , τιμωρητικός καί κολαστικός αὐτός εἰμί αὐτός αἰνίσσομαι · διό καί ἐν στῦλος πυρός ἀγάω αὐτός ὁ Θεός . οὕτως ὁ ἀσεβής γίγνομαι ὁ ἄγγελος πυρός φλόξ ἰδίως εἶπον · ὁ ποιέω ὁ λειτουργός αὐτός πυρός φλόξ . ἄλλος οὖον τοιοῦτος ὁ γυνή ὁ εἰσω ὁ μνῆμα ὥρα , γαληνός δέ τις καί φαιδρός , ὅς χράω ἐπί δεσπότης χαρά καί βασίλειος φανίζω . ἐπί μέν γάρ ὁ πάθος ὁ Σωτήρ ὁ ἥλιος ἐκλείπω , σκότος περιβάλλω ὁ πᾶς , θρῆνος τε καί πένθος σύμβολον ὁ σπαρουω ὁ υἱός ὁ Θεός δείκνυμι · καί οὐδείς μέν φαίνω ὁ ἄγγελος ὁ τηνικαῦτα ὡς εἰκός ὁ μαθητής , ὁμοίως καί αὐτός ὡς κακόω διασκάλλω . εἰμί δέ ἄρα καί ἀείδω τις χρή , τάχα πού ὁ ἐναντίος ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ ἀναστολή ἀναδείκνυμι · αὐτνός γοῦν ἐπί ὁ πάθος οὐ ἥλιος μόνος σκοτάω , ἀλλά καί ὁ σωτήρ φωνή μέγας κράζας ἀφίημι ὁ πνεῦμα , ὁ καταπέτασμα ὁ ναός σχίζω εἰς δύο , μονόω περιβάλλω καί αὐτός ὁ πάλαι ὁ ἱερόν ἐνοικέω ἄγγελος , περιβάλλω τε ὁ σιμός ὕφασμα , ὡς εἄν , τύμβος καί ἐρῆμος ἀπολιμπάνω ὁ αὐτός φρουρά , ὁ ὁ ἄβατος καί ἄδυτος τόπος , ἰτοιμὸς χρώς καί πολέμιος καταστέλλω . ἀλλά οὗτος μέν ἐπί ὁ πάθος συμβαίνω · ἐπί δέ ὁ σωτήριος ἀνάστασις , ὡς ζωή ἀγγέλλω καί ὁ ἀνάστασις χρήσιμος , ὁ τόπος οὖον ἕκατος ὁ σῶμα περιέπω , ἐκ αὐτός ὡς ὁ ἐπαφή ὁ τόπος Αγιασμένος χρεία ἢ κατά αὐτός μετέχω , καί ὁ ἀνάστασις αὐτός κοινωνέω . Διὸ φαιδρός καί μειδάω πρόσωπον , σχῆμα τε σωτήριος ἑορτή παραφαίνω λευχείμων .