eusebius-scr-eccl.fragmenta-in-lucam pg024_0300.1
τῆς τροφῆς , τρεσμαχαρίους ἀληθῶς ἀποφαίνων , οὐχ ἐπὶ τι μέρος , ἀλλ’ ἐπὶ πάντων τῶν ὑπαρχόντων καταστήσειν τὸν μαχαριζόμενον μετὰ προσθήκης τοῦ ἀμὴν ἐπιστώσῳ . Ἐνδὲν καὶ ὁ ἱερὸς Ἀπόστολος ὑφηλημένος , τοὺς κατὰ Θεὸν τελίους κληρονομοῦνς Θεοῦ καὶ τυχαληρονομοῦνς Χριστοῦ ἕκαλοι , καὶ ἕλεγεν Εἰτε ζωὴ , εἰτε θάνατος , εἰ’ ἐνεστῶσα , εἰτε τοῦ τι ἐν τῇ βασιλείᾳ νοητὸν ἀγαθὸ , ἄ ὀφθαλμὸς οὐχ εἶδεν . Ἐὰν δ’ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἀκαίρως , κ . τ . λ . Ὁ μὲν πιστὸς καὶ φρόνιμος τοιούτων τεύχεται : ὁ δ’ ἐναντίος τοῦτο ὀργῆς Δεσπότου πειραθήσεται , διχωρισθήσεται καὶ ἀποτεμενόμενος τοῦ σώματος τῶν ἀγαθῶν δούλων , κληρὸν τε καὶ μερίδα λαμβάνων μετὰ τῶν ὑποκριτῶν ἢ τῶν ἀπίστων · ὧν τὸ τέλος κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων . Ὅσα γὰρ τοῖς δοῦσις καταθεῖς , καὶ δοα μαθησόμενος ἑαυτὸν Δεσπότῃ , ταῦτα ἀποκαλύσεται · δίκην τὴν προσήκουσαν διδοὺς τῆς τε κατὰ τῶν συνδούλων παρανομίας , καὶ τῆς ἀκολάστου τρυφῆς , καταπρονήσεως τε τῆς εἰς τὸν Δεσπότην , ὧν ἁμαρτίαις μὲν μὴ ἀγνοεῖ , καὶ ἴδει ὡς ἄρα Κύριον ἔχει , ἀναβάλλεσθαι δὲ αὐτὸν τὴν κρίσιν εἰς μακροὺς χρόνους ὑπολαμβάνων , ἐαντὸν ἡπάτα . Τίτι ὁμοιώσω τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ; ὁμοία ἐστὶ ζύμῃ , κ . τ . λ . Σύμψη τὴν ἀπὸ τοῦ σπόρου λειτουργηθεῖσαν ὁὐνανιαν ὁ Σωτὴρ ὀνομάζει , τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦτον αἰνιξάμενος τὸν τρόπον . Ὁ γοῦν τῆς οὐρανίου βασιλείας Λόγος , μετὰ τὴν πρώτην ἐν οὐρανοῖς σπορὰν αὐθίς , καὶ χαρπὸν ἀποδοὺς ἐντελῶς , τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν ἐπιχορηγίαν τοῖς διὰ τῶν πρώτων ὀφθαλμῶνός παρέχει , ζύμης δίκην φύραμα ζυμούσης . Γυνὴ δὲ ταύτην , ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ , εἰς ἀλεύρου σάτα τρία ἐγκρύπτει . Τοῖς γοῦν πορισάμενοις ἐκ πολλῆς ἐπιμελείας καὶ τῆς τοῦ σπόρου γεωργίας ἀλεύρου σάτα τρία , δόγματα θεῖα καὶ γνώσιν τὴν περὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος , ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία τὸ ἅγιον Πνεῦμα χορηγεῖ · ἡ δ’ αὐτὴ καθ’ ἑτέραν διάνοιαν πάντα τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον ἐκ σώματος καὶ ψυχῆς καὶ πνεύματος συνεστῶτα , τῇ ἐπιχορηγίᾳ τῆς θείας ἐμπνεύσεως ζυμοῖ , ἐγκρύπτουσα τὴν ἐξ αὐτῆς ὠφελείαν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία τὰ νενοημένα , ἕως οὐ ζυμωθῇ ὅλον . Οὕτω γοῦν τῇ μετοχῇ τῆς οὐρανίου ζύμης ποιηθεὶς καὶ ζυμωθείς , οὐράνιος καὶ πνευματικὸς χρηματίζει ἄνθρωπος , καὶ νέον φύραμα , ὡς ἂν μικρᾶς κράσεως γενομένης , τῶν τριῶν ἀλεύρων ἀποδεδομένων , καὶ τῆς ἐν αὐτοῖς ἐμπνεύσεως . Καὶ δὴ νέος ἄνθρωπος καὶ πνευματικὸς γενόμενος , κατὰ τὸν Ἀπόστολον , ὃς φησιν , Εἰς ἄνθρωπος καὶ ἐν σῶμα ἐσμεν οἱ πολλοί , εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἀναληψόμεθα τοῦ ζωοποιιοῦ τῶν ὅλων ἄνθρω , ὃς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκεν , ἐαντὸν παραπλησίους καὶ ἡμᾶς ἀπεργασάμενος . Εἰ δὲ γυναικὶ ἀφωμοίωσε τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἐν τούτοις · Χριστὸς δὲ ἐστιν ἡ τοῦ Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία καταλλήλου τῇ τῆς ζύμης ὑποδείγματι . Ὅπερ γὰρ ἐπὶ τῆς παραβολῆς τοῦ σπόρου γεωργὸν πρόσωπον καὶ σπορεὺς εἰσἦγεν , οὐχ ἂν εὐλόγως ἐν ἐκείνοις μνημονευθείσης γυ -
Lemmas: ὁ τροφή , τρεσμαχαρίους ἀληθής ἀποφαίνω , οὐ ἐπί τίς μέρος , ἀλλά ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρχω καθίστημι ὁ μαχαριζομενω μετά προσθήκη ὁ ἀμήν πιστόω . ἐνδέω καί ὁ ἱερός ἀπόστολος ὑφαιρέω , ὁ κατά θεός τέλιος κληρονομέω Θεός καί τυχαληρονομοῦνς Χριστός καλός , καί λέγω εἴτε ζωή , εἴτε θάνατος , εἰμί ἐνίστημι , εἴτε ὁ τίς ἐν ὁ βασίλεια νοητός αγαθός , ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω . ἐάν δέ εἶπον ὁ δοῦλος ἄκαιρος , Κ . τ . λ . ὁ μέν πιστός καί φρόνιμος τοιοῦτος τεύχω : ὁ δέ ἐναντίος οὗτος ὀργή δεσπότης πειράω , διχωριζω καί ἀποτέμνω ὁ σῶμα ὁ ἀγαθός δοῦλος , κλῆρος τε καί μερίς λαμβάνω μετά ὁ ὑποκριτής ἢ ὁ ἄπιστος · ὅς ὁ τέλος κλαυθμός καί βρυγμός ὁ ὀδούς . ὅσα γάρ ὁ δίδωμι κατατίθημι , καί ΔΟΑ μανθάνω ἑαυτοῦ δεσπότης , οὗτος αποκαλυσετα · δίκη ὁ προσήκω δίδωμι ὁ τε κατά ὁ σύνδουλος παρανομία , καί ὁ ἀκόλαστος τρυφή , καταφρόνησις τε ὁ εἰς ὁ δεσπότης , ὅς ἁμαρτία μέν μή ἀγνοέω , καί ἶδος ὡς ἄρα κύριος ἔχω , ἀναβάλλω δέ αὐτός ὁ κρίσις εἰς μακρός χρόνος ὑπολαμβάνω , εἰμί ἀπατάω . τιτίς ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ; ὅμοιος εἰμί ζύμη , Κ . τ . λ . Σύμψη ὁ ἀπό ὁ σπόρος λειτουργέω Ουνανιάν ὁ Σωτήρ ὀνομάζω , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος οὗτος αἰνίσσομαι ὁ τρόπος . ὁ γοῦν ὁ οὐράνιος βασίλεια Λόγος , μετά ὁ πρῶτος ἐν οὐρανός σπορά αὖθις , καί καρπός ἀποδίδωμι ἐντελής , ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἐπιχορηγία ὁ διά ὁ πρῶτος ὀφθαλμός παρέχω , ζύμη δίκη φύραμα ζυμόω . γυνή δέ οὗτος , ὁ σοφία ὁ Θεός , εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς ἐγκρύπτω . ὁ γοῦν πορίζω ἐκ πολύς ἐπιμέλεια καί ὁ ὁ σπόρος γεωργία ἄλευρον σάτον τρεῖς , δόγμα θεῖον καί γνῶσις ὁ περί πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , ὁ ὁ Θεός σοφία ὁ ἅγιος πνεῦμα χορηγέω · ὁ δέ αὐτός κατά ἕτερος διάνοια πᾶς ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος ἐκ σῶμα καί Ψυχή καί πνεῦμα συνίστημι , ὁ ἐπιχορηγία ὁ θεῖος ἔμπνευσις ζυμόω , ἐγκρύπτω ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς ὁ νοέω , ἠώς οὖον ζυμόω ὅλος . οὕτως γοῦν ὁ μετοχή ὁ οὐράνιος ζύμη ποιέω καί ζυμώνω , οὐράνιος καί πνευματικός χρηματίζω ἄνθρωπος , καί νέος φύραμα , ὡς εἄν μικρός κρᾶσις γίγνομαι , ὁ τρεῖς ἄλευρον ἀποδίδωμι , καί ὁ ἐν αὐτός ἔμπνευσις . καί δή νέος ἄνθρωπος καί πνευματικός γίγνομαι , κατά ὁ ἀπόστολος , ὅς φημί , εἰς ἄνθρωπος καί ἐν σῶμα εἰμί ὁ πολύς , εἰκών καί ὁμοίωσις ἀναλαμβάνω ὁ ζῳοποιέω ὁ ὅλος ἄνθρω , ὅς ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , εἰμί παραπλήσιος καί ἐγώ ἀπεργάζομαι . εἰμί δέ γυνή ἀφομοιόω ὁ σοφία ὁ Θεός ἐν οὗτος · Χριστός δέ εἰμί ὁ ὁ Θεός δύναμις καί Θεός σοφία κατάλληλος ὁ ὁ ζύμη ὑπόδειγμα . ὅπερ γάρ ἐπί ὁ παραβολή ὁ σπόρος γεωργός πρόσωπον καί σπορεύς εισάγω , οὐ εἄν εὔλογος ἐν ἐκεῖνος μνημονεύω γυ -