eusebius-scr-eccl.de-theophania-fragmenta 8
καὶ ἐπειδήπερ ἐν προφητείαις ἀναγράπτοις εἰς αὐτοῦ πρόσωπον ἄρηται προφητικῶς · αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆσ « , διὰ τοῦτο ὡς ἂν τῆς προφητικῆς μαρτυρίας ἔργῳ νῦν πληρωθείσης , φησὶ τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς · ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς « . τῶν μὲν γὰρ κατ’ οὐρανὸν ἐξ αἰῶνος ἐπεῖχε τὴν βασιλείαν , τῶν δ’ » ἐπὶ γῆς « νῦν αὐτώ δεδόσθαι φησὶ τὴν ἀρχὴν » ὑπὸ πατρὸς « ἀκολούθως τῷ αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου « πάλαι μὲν γάρ , ὡς Μώσης μαρτυρεῖ , » ὄτε · ὁ ὕψιστος ἔθνη , ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων « ἄγγελοι θεοῦ ἠσαν πάντας τοὺς πρότερον ἐπὶ δὲ τῆς ἀνθρωπότητος ἐπὶ τὴν πολύθεον πλάνη πλάνην καὶ τῶν ἐπιστατούντων ἀγγέλων μηδὲν πρὸς τοῦτο ἐπικουρεῖν δυναμένων , αὐτὸς δὴ λοιπὸν ὁ κοινὸς τῶν ὅλων σωτὴρ διὰ τῆς νείας μετὰ τὴν κατὰ τοῦ θανάτου νίκην διδάσκει , ὕτι μηκέτ’ ἀγγέλοις ἀλλ' αὐτῷ πρὸς τοῦ πατρὸς ἡ τῶν ἐπὶ γῆς ἐθνῶν ἐξουσία δέδοται . διὸ τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς οὐ πρότερον , ἀλλὰ νῦν παρεκελεύσατο περιελθεῖν καὶ μαθητεῦσαι πάντα τὰ ἔθνη . ἀναγκαίως δὲ προστόθησι καὶ τὸ μυστήριον τῆς ἀποκαθαρσεως . ἐχρῆν γὰρ τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἐπιστραφέντας » παντὸς μολυσμοῦ « καὶ μιάσματος διὰ ||τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἀποκαθαόρεσθαι , ἐκ τῆς δαιμονικῆς καὶ εἰδωλολάτρου πλάνης ἐρρυπωμένους μιάσμαςί τε παντοίοις ἐνεσχημένους ἄρτι τε πρῶτον ἐξ ἀκολάστου καὶ παρανόμου καὶ παρανόμου βίου μεταβεβλημένους . τούτους δὲ καὶ διδάσκειν παραινεῖ μετὰ τὴν ἀποκάθαρσιν τὴν διὰ τῆς αὐτοῦ μυστικῆς διδασκαλίας , οὐ τὰ Ἰουδαϊκα παραγγέλματα οὐδὲ τὰ παρὰ Μωσεῖ νόμιμα ἀλλ' ὅσα & αὐτὸς αὐτοῖς ἐνετείλατο φυλάττειν . ταῦτα δ' ἦν , ἃ δὴ συμφώνως οἱ πάντες ἐκπεριελθόντες πάντα τὰ ἔθνη παραδεδώκασι πᾶσι τοῖς γνωρίμοις καὶ πάσαις ταῖς καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐκκλησίαις . ἀναγκαίως δὲ αὐτοὺς προτρέπει καὶ προθυμοτέρους ἀπεργάζεται ἐπὶ τὸ θηρεῦσαι περιελθεῖν τε πάντα τὰ ἔθνη καὶ μαθητεῦσαι πᾶν γένος ἀνθρώπων , δι' ἧς πεποίηται πρὸς αὐτοὺς ὑποσχέ σεως εἰπών · » καὶ ἰδοὺ ἐγώ εἰμι μεθ' ὑμῶν « . τούτῳ δὲ τῷ τῆς ἐπαγγελίας λόγῳ ἔργον ἐπιθεῖς θεϊκῇ τε δυνάμει ἑκάστῳ συνὼν καὶ πᾶσιν ὁμοῦ παρὼν συμπνέων τε αὐτοῖς καὶ συνεργῶν ἐπιστώσατο τὸ κατόρθωμα , διδασκάλους αὐτοὺς τῶν ἐθνῶν ἁπάντων τῆς ὑπ' αὐτοῦ παραδοθείσης θεοσεβείας ἀποδεικνύμενος . ταύτῃ γοῦν ἐπιθαρσήσαντες τῇ ἐπαγγελίᾳ ,, ἔργῳ τοὺς αὐτοῦ λόγους ἐπλήρουν · αὐτίκα μηδὲν ὑπερθέμενοι σὺν πάσῃ προθυμίᾳ προῆλθον ἐπὶ τὴν τῶν ἐθνῶν διδασκαλΊαν , ἔργῳ μὲν αὐτῷ παραλαβόντες καὶ ὀφθαλμοῖς ὁρῶντες ζῶντα τὸν πρὸ μικροῦ θανόντα , καὶ ὃν ἐξωμόσαντο ἀρνησάμενοι διὰ τὰ συμβεβηκότα , τοῦτον αὐτὸν ἐναργῶς καὶ αὐτοπροσώπως παρόντα καὶ συνήθως προσδιαλεγόμενον ἐπαγγελλόμενόν τε αὐτοῖς τὰ προλελεγμένα , οὐκ ἔχοντες δὲ ὅπως ἀπιστήσωσι ταῖς ἐπαγγελίαις διὰ τὴν θεωρουμένην ὄψιν . ἦ γὰρ ἄν καὶ ἀπώκνησαν πρὸς τὸ ἐπίταγμα ἀγροικίαν ἑαυτοῖς καὶ λόγων ἰδιωτείαν συγγινώσκοντες , δι’ ἥν τάχα ἄν καὶ παρῃτήσαντο , εἰκότως λογιςάμενοι , ὡς οὐχ οἷόν τε ἦν Σύρους τὴν γλῶτταν καὶ πλέον ἁλιείας μηδὲν ἐπισταμένους , διδασκάλους Ἑλλήνων ὁμοῦ καὶ Ῥωμαίων Αἰγυπτέων τε καὶ περςῶν καὶ τῶν λοιπῶν βαρβάρων ἐθνῶν καταστῆναι ἀντινομοθετῆσαί τε τοῖς ἁπανταχοῦ γῆς νομοθέταις τε καὶ βασιλεῦσι τἀναντία τοῖς , περὶ τῶν πατρῴων θεῶν ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος δεδομένοις . ἀλλ’ οὐκ ἐξῆν αὐτοῖς ταῦτα διανοεῖσθαι , ἀκούσασι μὲν θεοῦ φωνῆς λεγούσης αὐτοῖς » ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας « , ὁρῶσι δὲ ἐναργῶς τὴν τοῦ λαλοῦντος θεότητα κρείττονα θανάτου φανεῖσαν . διὸ καὶ δέος αὐτοῖς τῆς παρακοῆς εἰσῄει , ἔνθεν ὁμόσε τοῖς κινδύνοις ἐχώρουν , τῆς μετὰ θάνατον ζωῆς παρὰ τοῦ διδασκάλου λαβόντες τὰ ἐχέγγυα , προῆλθόν τε εὐθαρςῶς ἐπὶ τὴν τῶν ἁπάντων ἐθνῶν περίοδον , τοῦ σφῶν διδασκάλου τὰς ὑποσχέσεις ἔργοις πιστούμενοι . . . . . . .
Lemmas: καί ἐπεί ἐν προφητεία ἀνάγραπτος εἰς αὐτός πρόσωπον ἀείρω προφητικός · αἰτέω παρά ἐγώ καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ « , διά οὗτος ὡς εἄν ὁ προφητικός μαρτυρία ἔργον νῦν πληρόω , φημί ὁ αὐτός μαθητής · δίδωμι ἐγώ πᾶς ἐξουσία ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ « . ὁ μέν γάρ κατά οὐρανός ἐκ αἰών ἐπέχω ὁ βασίλειος , ὁ δέ » ἐπί γῆ « νῦν αὐτός δίδωμι φημί ὁ ἀρχή » ὑπό πατήρ « ἀκόλουθος ὁ αἰτέω παρά ἐγώ καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ « πάλαι μέν γάρ , ὡς Μωσῆς μαρτυρέω , » ὅτε · ὁ ὕψιστος ἔθνος , ἵστημι ὅριον ἔθνος κατά ἀριθμός ἄγγελος « ἄγγελος θεός ἀείδω πᾶς ὁ πρότερος ἐπί δέ ὁ ἀνθρωπότης ἐπί ὁ πολύθεος πλάνη πλάνη καί ὁ ἐπιστατέω ἄγγελος μηδείς πρός οὗτος ἐπικουρέω δύναμαι , αὐτός δή λοιπός ὁ κοινός ὁ ὅλος σωτήρ διά ὁ νέος μετά ὁ κατά ὁ θάνατος Νίκη διδάσκω , ὕς μηκέτι ἄγγελος ἀλλά αὐτός πρός ὁ πατήρ ὁ ὁ ἐπί γῆ ἔθνος ἐξουσία δίδωμι . διό ὁ αὐτός μαθητής οὖον πρότερος , ἀλλά νῦν παρακελεύομαι περιέρχομαι καί μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος . ἀναγκαῖος δέ προστίθημι καί ὁ μυστήριον ὁ ἀποκάθαρσις . χρή γάρ ὁ ἐκ ἔθνος ἐπιστρέφω » πᾶς μολυσμός « καί μίασμα διά τῆτες αὐτός δύναμις ἀποκαθαίρω , ἐκ ὁ δαιμονικός καί εἰδωλολάτρης πλάνης ῥυπόω μίασμα τε παντοῖος ἐνέχω ἄρτι τε πρῶτος ἐκ ἀκόλαστος καί παράνομος καί παράνομος βίος μεταβάλλω . οὗτος δέ καί διδάσκω παραινέω μετά ὁ ἀποκάθαρσις ὁ διά ὁ αὐτός μυστικός διδασκαλία , οὖον ὁ ιουδαϊκός παράγγελμα οὐδέ ὁ παρά Μωσῆς νόμιμος ἀλλά ὅσος & αὐτός αὐτός ἐντέλλω φυλάσσω . οὗτος δέ εἰμί , ὁ δή σύμφωνος ὁ πᾶς ἐκπεριέρχομαι πᾶς ὁ ἔθνος παραδίδωμι πᾶς ὁ γνώριμος καί πᾶς ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἐκκλησία . ἀναγκαῖος δέ αὐτός προτρέπω καί πρόθυμος ἀπεργάζομαι ἐπί ὁ θηρεύω περιέρχομαι τε πᾶς ὁ ἔθνος καί μαθητεύω πᾶς γένος ἄνθρωπος , διά ὅς ποιέω πρός αὐτός ὑπισχνέομαι σέως εἶπον · » καί ἰδού ἐγώ εἰμί μετά σύ « . οὗτος δέ ὁ ὁ ἐπαγγελία λόγος ἔργον ἐπιτίθημι θεῖος τε δύναμις ἕκαστος σύνειμι καί πᾶς ὁμοῦ πάρειμι συμπνέω τε αὐτός καί συνεργός πιστόω ὁ κατόρθωμα , διδάσκαλος αὐτός ὁ ἔθνος ἅπας ὁ ὑπό αὐτός παραδίδωμι θεοσέβεια ἀποδείκνυμι . οὗτος γοῦν ἐπιθαρσέω ὁ ἐπαγγελία ,, ἔργον ὁ αὐτός λόγος πληρόω · αὐτίκα μηδείς ὑπερτίθημι σύν πᾶς προθυμία προέρχομαι ἐπί ὁ ὁ ἔθνος διδασκαλία , ἔργον μέν αὐτός παραλαμβάνω καί ὀφθαλμός ὁράω ζῶ ὁ πρό μικρός θνῄσκω , καί ὅς ἐξόμνυμι ἀρνέομαι διά ὁ συμβεβηκός , οὗτος αὐτός ἐναργής καί αὐτοπρόσωπος πάρειμι καί συνήθης προσδιαλέγομαι ἐπαγγέλλω τε αὐτός ὁ προλέγω , οὐ ἔχω δέ ὅπως ἀπιστέω ὁ ἐπαγγελία διά ὁ θεωρέω ὄψις . εἰμί γάρ ἄν καί ἀποκνέω πρός ὁ ἐπίταγμα ἀγροικία ἑαυτοῦ καί λόγος ἰδιωτεία συγγιγνώσκω , διά ὅς τάχα ἄν καί παραιτέομαι , εἰκότως λογίζομαι , ὡς οὐ οἷος τε εἰμί Σύρος ὁ γλῶσσα καί πλέω ἁλιεία μηδείς ἐφίστημι , διδάσκαλος Ἕλλην ὁμοῦ καί Ῥωμαῖος Αἰγύπτης τε καί περάω καί ὁ λοιπός βάρβαρος ἔθνος καθίστημι ἀντινομοθετέω τε ὁ ἁπανταχοῦ γῆ νομοθέτης τε καί βασιλεύς τἀναντία ὁ , περί ὁ πατρῷος θεός ἐκ ὁ πᾶς αἰών δίδωμι . ἀλλά οὐ ἔξεστι αὐτός οὗτος διανοέομαι , ἀκούω μέν θεός φωνή λέγω αὐτός » ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα « , ὁράω δέ ἐναργής ὁ ὁ λαλέω θεότης ἀγαθός θάνατος φαίνω . διό καί δέος αὐτός ὁ παρακοή εἰσέρχομαι , ἔνθεν ὁμόσε ὁ κίνδυνος χωρέω , ὁ μετά θάνατος ζωή παρά ὁ διδάσκαλος λαμβάνω ὁ ἐχέγγυος , προέρχομαι τε εὐθαρςῶς ἐπί ὁ ὁ ἅπας ἔθνος περίοδος , ὁ σφεῖς διδάσκαλος ὁ ὑπόσχεσις ἔργον πιστόω . . . . . . .