eusebius-scr-eccl.de-theophania-fragmenta 12
. . . . . ἐπεὶ δὲ καὶ περὶ τοῦ τόπου ἒχρησεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , φέρε ἲδωμεν τὰς αὐτοῦ περὶ τούτου φωνάς . οὐ φέροντες αὐτοῦ τὴν σεμνὴν διδασκαλίαν οὐδὲ τὴν παρρηςίαν καὶ τοῦς ἐλέγχους οἱ τῶν Ἰουδαίων ἂρχοντες τῆς πόλεως ἀπαλλαγῆναι ἐποίουν . ὁ δὲ ἀναχωρῶν τῶν Ἱεροσολύμων τοιάσδε προήκατο κατὰ τῆς πόλεως φωνάς · » Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλὴμ ἡ ἀποδτείνουσα τοῦς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν , ποςάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαεῖν τὰ τέκνα σου , ὃν τρόπον ὂρνις ἐπισυνάγει τὰ νόσσια αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας καὶ οὐκ ἠθελήσατε . ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἒρημος . λέγω γὰρ ὑμῖν , οὐ μὴ ἲδητε ἀπ᾿ ἂρτι ἓως ἂν εἲπητε · εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου . « μιάσματος γὰρ ἐναγοῦς ἐν τῷ μετὰ ταῦτα χρόνῳ δρασθέντος ὑπ᾿ αὐτῶν , — τοῦτο δ᾿ ἦν τὸ τολμηθὲν αὐτοῖς ἂγος κατὰ τοῦ σωτῆρος — , ἐχρῆν δήπου μὴ μόνον τοῦς τῆς πόλεως οἰκήτορας , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἒδαρος , ἐφ᾿ ᾧ μέγα ἐφρόνουν , τἀπίχειρα ὦν ἔδρασαν οἱ οἰκήτορες παθεῖν , ἅ δὴ καὶ πεπόνθασιν οὐκ εἰς μακράν , Ῥωμαίων ἐπελθόντων τῇ πόλει καὶ τῶν οἰκητόρων τοὺς μὲν πολέμου νόμῳ κατασφαξάντων , τοὺς δ’ αἰχμαλώτους ἀπαγαγόντων , τοὺς δὲ λιμῷ διαφθειράντων , τοὺς δ’αἰχμαλώτων καὶ εἰς πάντα τόπον διασκεδασάντων , τὸν δ’οἶκον αὐτῶν καὶ τὸν νεὼν ἐμπρησάντων εἰς ἔσχατά τε ἐρημίας περιβαλόντων . ἀλλὰ γὰρ τούτων ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις γενομένων προλαβὼν ὁ σωτὴρ τὸ μέλλον τῇ προγνώσει οἶα θεὸς λόγος τὰ συμβησόμενα προαγορεύει διὰ τῶν προκειμένων . τέκνα δὲ τῆς πόλεως ὀνομάζει τὸ Ἰουδαίων πᾶν ἔθνος , ἔθνος , οἶκον δὲ αὐτῶν ἀποκαλεῖ τὸν νεών . εἶτα μαρτύρεται ὅτι παρὰ τὴν αὐτῶν αἰτίαν τὰ σκυθρωπὰ αὐτοὺς μετελεύσεται , ἐπειδήπερ αὐτὸς μὲν πολλάκις ἐπισυναγαγεῖν αὐτῶν τὰ τέκνα ὑπὸ τὸν τῆς θεοσεβείας ζυγὸν βεβούληται , οἶα τοῦ παντὸς προῶν καὶ ἐξ αἰῶνος πρόνοιαν αὐτῶν πεποιημένος δἰ ἑκάστου τε προφήτου καὶ καθ’ ἑκάστην γενεὰν ἐπιστρέφων αὐτοῦς καὶ ἀνακαλούμενος , οἱ δὲ οὐκ ἤθελον ὑπακοῦσαι τῇ κλήσει , οὖ δὴ χάριν τὴν κατ’ αὐτῶν ἀπόφασιν προεδὲ ἀκριβῶς οὐ τὴν πόλιν ἔρημον ἔσεσθαί φησιν , ἀλλὰ τὸν ἐν αὐτῇ οἶκον , δηλαὴ τὸν νεών , ὅν οὐκέτι ἑαυτοῦ οὐδὲ τοῦ θεοῦ οἶκον βούλεται χρηματίζειν , ἀλλ’ αὐτῶν εἶναί φησιν . ἔρημον δὲ αὐτὸν ἔσεσθαι θεσπίζει οὐκ ἄλλως ἢ ὑπὸ τῆς πρότερον ἐπισκοπούσης αὐτὸν προνοίας καταλειφθησόμενον , δι’ ὅ εἶπεν · » ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος « . καὶ δὴ θαυμάσαι ἔστι τοῦ λόγου τὸ ἀποτέλεσμα , ὅτι δὴ μηδ’ ἄλλοτε πώποτε τοσαύτην ὑπέμεινεν ἐρημίαν ὁ τόπος οὐδ’ ὅτε διὰ τὰς ὑπερβαλλούσας αὐτῶν δυσσεβείας καὶ εἰδωλολατρείας τάς τε κατὰ τῶν προφητῶν μιαιφονίας ὑπὸ Βαβυλωίων ἥλω · ἑβδομηκος ἐγενήθη . διὸ οὐκ ἂν κυρίως ἐλέχθη αὐτοῖς τότε τὸ » ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος « . οὐ γὰρ ἀφείθη , ἔτυχε δὲ ἐπισκοπῆς μετ’ οὐ πολὺν χρόνον , καθ’ ὅν ὃν ἀνανεώσεως μείζονος ἢ κατὰ τὴν προτέραν ἠξιώθη , ὡς προειπεῖν τινα τῶν προφητῶν ὅτι δὴ » ἔστα ἡ δόξα τοῦ οἴκου τούτου ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν προτέραν « . μετὰ δὲ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν φωνήν , ὅπως ἀφειθησαν ὅ τε οἶκος αὐτῶν διὰ τῆς τοῦ θεοῦ ἀποφασεως εἰς ἔσχατον ἐρημίας ἤλασεν , τοῖς εἰς τοὺς τόπους ἀφικνουμένοις ἡ ὄψις αὐτὴ τοῦ λόγου μᾶλλον δείκνυσι τὸ ἀποτέλεσμα . καὶ ὁ χρόνος δὲ πολυετὴς γεγονὼς καὶ μακρός , ὡς μὴ μόνον διπλασίονα εἲναι τῆς ἑβδομηκονταετοῦς ἐρημίας τῆς ἐπὶ βαβυλῶνι γεγενημένης , ἀλλὰ καὶ τετραπλασίονα ὑπερβαίνειν τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀπόφασιν πιστοῦται . ὅτε δὲ πάλιν καὶ κατ’ ἄλλον τινὰ χρόνον ὁ μὲν σωτὴρ ἀμφὶ τὸ εἰρημένον ἱερὸν ἐβάδιζεν , οἱ δ’ αὐτοῦ μαθηταὶ τοῦ περιβόλου τὰς οἰκοδομὰς αὐτοῦ τε τοῦ ἱεροῦ τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος ὑπερθαυμάζοντες ἐδείκνυον αὐτῷ , » ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἲπεν εἲπεν ἐπὶ λίθον ὅς οὐ καταλυθήσεται « . καὶ ὅτι μὴν ἀξιοθέατα ἦν πάντα τὰ τῆς οἰκοδομῆς τά τε τῆς ἄλλης κατασκευῆς τοῦ αὐτόθι νεώ , δηλοῦσιν αἱ ἱστορίαι . δείγματος δὲ χάριν εἰσέτι δεῦρο λείψανά τινα πεφύλακται , δι’ ὦν τὰ ἴχνη καταλαμβάνεται τῶν πάλαι κατασκευασμάτων . πάντων δὲ θαυμασιωτέρα τυγχάνει ἡ θεϊκὴ φωνὴ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν προγνώσεως , ἥ καταλλήλως τοῖς τὰς οἰκοδομὰς ἐκπεπληγμέλίθον λἀκαθαίρετος . δεῖν γὰρ διὰ τὰ τολμηθησόμενα τοῖς οἰκήτορσι παντελῆ φθορὰν καὶ ἐρημίαν τὸν τόπον ὑπομεῖναι , ἅτε δὴ ἀσεβῶν ἀνδρῶν γενόμενον οἰκητήριον . ὅπως δὲ τὰ τῆς προρρήσεως εἰς ἔργα προκεχώρηκεν ὅ τε πᾶς νεὼς καὶ ὁ περίβολος τά τε ἐν αὐτῷ σεμνὰ καὶ περικαλλῆ ἱδρύματα πάντα λόγον καλύπτοντα ἐρημίαν ἐξ ἐκείνου καὶ εἰς δεῦρο ὑπέμεινεν αὔξει τε κατὰ χρόνους καὶ ἐπινέμεται ᾑ τοῦ λόγου δύναμις , ὡς μηδὲ ἴχνος θεμελίων ἔν τισι φαίνεσθαι τοποις , ἔξεστι τῷ βουλομένῳ παραλαμβάνειν ὀφθαλμοῖς . εἰ δὲ φαίη τις ἀφανισμὸν ὁσημέραι τῆς ἐρημίας αὐξούσης καὶ τῆς εἰρημένης προρσας ἑρμηνευσάντων τὴν προκειμένην φωνὴν ἑτέρως . μὴ γὰρ περὶ πάντων τῶν οἰκοδομημάτων εἰρῆσθαι ἀλλὰ περί τινος μέρους , ὅ δὴ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ θαυμάζοωτες ἐπεδείκνυον αὐτῷ . Κατ’ ἐχείνου γὰρ ἐξενηνοχέναι αὐτὸν τὴν πρόρρησιν . πάλιν δὲ ἠ τῶν μαθητῶν περὶ αὐτοῦ γσαφὴ ταῦτα διδάσκει ὑπὲρ τῶν τοῦ Τόπου πολιοσχητῶν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τὰ μὲν πεςὶ τοῦ ενώ , τὰ δὲ πσοχείμενα πεςὶ τῆς τόλενς αὐτῆς ἐθεσπίζετο , ἤν»θεοῦ πόλιν « ὠνόμαζον οἰ Ἱουδαῖοι διὰ τὸν ἐν αὐτῇ Τοῦ θεοῦ ἱδρυμένον νεών . ἀποκλαίεται δῆτα τὴν σύμπασαν πόλιν ὁ Φιλάνθρωπος , οὐχ οὔτω τὰ οἰκοδομήματα οὐδὲ τοὔδαφος αὐτὸ ὠς Τὰς ψυχὰς τῶν πάλαι οἰχητόρων καὶ τὴν ἀπώλειαν αὐτῶν ἐλεῶν , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς ἐρημίας αὐτῶν αἴτια παρίστησι λέγων , » εἰ ἔγνως καί γε σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τὰ πρὸς εἰρήνην σιο « . Σημαίνει δὲ τὴν αὐτοῦ παρουσίαν ἐπ’ εἰρήνῃ τοῦ σύμπαντος κόσμου γεγενημένην . Αὐτὸς γὰρ ἠν περὶ οὑ εἴσηται » ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἠμέραις αὐτοῦ δικαιοςὐνη Καὶ πλῆθος εἰρήνης « . ἐληλύθει δὲ εἰς αὐτὸ τοῦτο κηρύξαι « εἰρήνην τοῖς ἐγγὺς καὶ τοῖς μακράν « , τοῖς τε παραδεχομένις αὐτόν Φησιν , » εἰρήνην ἀφίημι ὐμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμήν δίδωμι ὐμῖν « , ἤντινα Εἰρήνην τὰ καθ’ ὄλης τῆς οἰχουμένης εἰς αὐτὸν πιστεύσαντα ἔθνη Παρεδέξατο . ὁ δὲ ἐκ περιτομῆς λαὸς μὴ πιδτεύσας εἰς αὐτὸν οὐκ ἔγνω τὰ πρὸς εἰρήνην ἐαυτοῦ . Διὸ ἐπιλέγει , » νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν σου , ὄτι ἤξονσιν ἠμέραι ἐπί δε καὶ περιβαλοῦσί σε οἱ ἐχθραοί σου « . τὰ γοῦν μέλλοντα αὐτοὺς κατλήψεσθαι μικρὸν ὔστερον ἐν τῇ κατ’ αὐτῶν πολιορκίᾳ , διὰ τὸ μὴ προσδέξασθαι αὐτοὺς τὴν προκαταυυελθεῖσαν αὐτοῖς εἰρήνην , ἐκρύβη ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν . ἐχεῖνοι μὲν οὖν τὰ μετὰ ταῦτα αὐτοῖς συμβησόμενα οὐ προεῖσον , αὐτὸς δὲ αὐτὰ διὰ τῆς προρρήσεως θεσπίζει σαφέστα τὴν ὐπὸ Ῥωμαίων πολιορκίαν καταλαβοῦσαν αὐτοὺς προσημάνας · » ἤξουσι γάρ ἡμέραι ἐπί σε « , ὅτι οὐκ ἔγνως τὰ πρὸς εἰρήνην σοι . διὰ ταύτην γὰρ τὴν αἰτίαν » ἥξουσιν ἡμέραι ἐπί δε καὶ περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου καὶ περικυκλώσουσί σε καὶ συνέξουσί σε παντόθεν καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἔν σοι , « ὑπογράψας δὲ διὰ τούτων τὸν τρόπον τοῦ κατ’ αὐτῶν γενησομένου πολέμου . ὅπως δὲ ἐπὶ πέρας ἤχθη ταῦτα , πάρεστιν ἀπὸ , τῆς Ἰωσήπου γραφῆς ἀναλέξασθαι , ὃς δὴ Ἰουδαῖος ὢν καὶ τῆς παρ’ αὐτοῖς Ἰουδαϊκῆς φυλῆς γεγονὼς τῶν τε ἐπισήμων καὶ ἐπιφανῶν ἐν τῷ ἔθνει , κατὰ τοὺς χρόνους τῆς πολιορκίας ἕκαστα τῶν πεπραγμένων ἱστόρησε σύμφωνα ταῖς προκειμέναις προρρήσεσι τὰ ἀποτελέσματα παραστήσας . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . διὰ τῶν προκειμένων σημεῖα τοῦ καιροῦ τῆς παντελοῦς ἐρημίας τοῦ τόπου , ἃ δὴ παρίστησι λέγων , » ὅταν δὲ ἴδητε κυκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων Ἱερουσαλήμ , τότε γνῶτε ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς « . μηδεὶς γάρ , φησί , προσδοκάτω μετὰ τὴν ἐσομένην πολιορκίαν καὶ τὴν ἐπὶ ταύτῃ γενησομένην ἐρημίαν τοῦ τόπου ἑτέραν αὐτῆς ἔσεσθαι ἀνανέωσιν , ὡς ἐπὶ τῶν χρόνων Κύρου τοῦ Περσῶν βασιλέως γέγονε καὶ μετὰ ταῦτα ἐπ’ Ἀντιόχου Ἐπιφανοῦς καὶ πάλιν ἐπὶ Πομπηΐου . πολλάκις γὰρ ἤδη πολιορκίαν ὑπομείνας ὁ τόπος , μείζονος ἠξιώθη μετὰ ταῦτα τιμῆς . ἀλλὰ νῦν τὴν ἐσχάτην τῆς πόλεως ἐρημίαν καὶ τὸν παντελῆ ἀφανισμὸν ἐπελεύσεσθαι αὐτῇ γινώσκετε , ἐπειδὰν » ἴδητε αὐτὴν ὑπὸ στρατοπέδων πολιορκουμένην « . ἐρήμωσιν δὲ τῆς Ἱερουσαλὴμ ὀνομάζει τοῦ ἱεροῦ τὸν ἀφανισμὸν καὶ τῶν ἐν αὐτῷ πάλαι πρότερον κατὰ τὸν Μωσέως νόμον ἐπιτελουμένων τὴν καθαίρεσιν . μὴ γὰρ δὴ τῆς πόλεως αὐτῆς ἐρημίαν νόμιζε δηλοῦσθαι διὰ τούτων ὡς μηδενὸς ἐν αὐτῇ μηκέτι κατοικήσοντος . ἐπιλέγει δ’ οὖν ἑξῆς ὅτι κατοικηθήσεται ἡ πόλις , οὐ μὴν ὑπὸ Ἰουδαίων , ἀλλ’ ὑπὸ ἐθνῶν ὧδέ πη λέγων , » καὶ Ἱερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν « . τοιγαροῦν οἶδεν ὅτι κατοικηθήσεται ὑπὸ ἐθνῶν . ἐρήμωσιν δὲ αὐτῆς ἀποκαλεῖ τὸ μηκετι ὑπὸ τῶν οἰκείων μηδὲ κατὰ τὴν νόμιμον λατρείαν συστήσεσθαι αὐτήν . ὅπως δὲ καὶ ταῦτα ἐπληροῦτο , οὐδὲν δεῖ πολλῶν λόγων . πάρεστι γάρ ὑπ’ ὄψεσιν ὁρᾶν Ἰουδαίους μὲμ πάντα τὰ ἔθνη διεσκεδασμένους , ἀλλοφύλους δὲ καὶ ἀλλογενεῖς οὐκήτορας τῆς πάλαι μὲν Ἱερουσαλήμ , νῦν δ’ ἀπὸ τοῦ ποῦ τολιορκητοπῦ Αἰλίου Ἀδριανοῦ Αἰλίας μετωνομασμένης . τὸ γοῦν παράδδοφον τοῦ θεσπόσματος τοῦτ’ ἂν εἴη , ὅτι περὶ Ἰουδδαίων μέν φησιν , » καὶ Ἱερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν « , περὶ δὲ πῶν ἐθνῶν » καὶ Ἱερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὐπὸ ἐρνῶν « . ἐκπληκτικὸν δὲ τὸ ἀποτέλεσμα , εἴγε Ἰουδαῖαι πληροῦντες τὴν σύμπασαν ἀνθρώπων οὐκουμένην , ἕς τε καὶ μέκρις Αἰθιόπων χωρῆσαι καὶ Σκυθῶν καὶ αὐτῶν τῶν περάτων τῆς γῆς , ἐν μόνῃ τῇ αὐτῶν πόλει καῖ τῷ πάλαι θρησκευομένῳ παρ’ αὐτοῖς ἡ πόλις καὶ ἀοίκητος , κἂν ὑπενόησέ τις τοῦτο εἶναι τὸ αἴτιον . νῦν δὲ ὑτὸ ἀλλογενῶν καὶ ἀλλοφύλων ἐθνῶν τοῦ τόπου κατοικουμένου μόνοις αὐτοῖς ἄβατος τυγχάνει , ὡς μηδ’ ἐξ ἀπόπτου δύνασθαι τὸ πατρῷον αὐτῶν ἔδα φος θεωρεῖν · ἃ δὴ τοπυτον ἀποτετέλεσταιι τὸν τρόπον ἀκολούθωςτῷ φήσαντι κρησμῷ , » ὄτι αἰκμαλωτισθήσονται εἰς πάντα τὰ ἔθνη καὶ Ἱερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν « . σημαίνει δὲ καὶ τὸν πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας πόλεμον εἰπών , » ἔσται γὰρ ἀνάκη ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὀργὴ μεγάλη ἐν τῷ λαῷ τούτῳ , καὶ πεσοῦνται ἐν στόματι μαχαίρας « . ταῖτα δὲ ὅπως κατὰ μέρος ἐπράχθη καὶ ῶς τὰ προηγορευμένα ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τέλους ἔτυκεν ἔργῳ , ἔξεστιν ἀπὸ τῆς ἱστορὀας Φλαυίου Ἰωσήπου μαθεῖν , ὃς καὶ τῆς φησάσης τοῦ σωτῆρος ἡμῶν προρρήσεως , » οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις « , τὸ ἀποτέλεσμα σαφῶς παρίστησι μνημονείσας , ὡς γυναῖκες τὸ ἐαυτῶν βρέρη ὀπτήσασαι πυρὶ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ κατασκόντος λιμοῦ τὴν πόλιν ἔφαγον . || Α 270r τοῦνον γὰρ αὐτὸν τὸν γενησόμενον ἐν τῇ πόλει λιμὸν προθεωρήσας ὁ σωτήρ , παρῂνει τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς ἐν τῇ μελλούςῃ κατὸ Ἰουδαίων γενήσεσθαι πολιορκίᾳ μὴ ὡς ἐπ’ ἀσφαλῆ τόπον καὶ φυλαττό - μενον ὑπὸ τοῦ θεοῦ καταξεύγειν ἐπὶ τὴν πόλιν , ὅπερ πεπόνθασιν οἱ πολλοί , ἑκεῖθεν μὲν ἀναχωρεῖν , φεύγειν δὲ εἰς τὰ ὄρη καὶ τοὺς ἐν μέσῳ τῆς Ἰουδαίας ἐκχωρεῖν εἰς τὰ ἔθνη καὶ τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ μὴ καταφεύγειν ἐπ’ αὐτὴν ὡς ἐπὶ ὀχυρὸν τόπον . διό φησιν · » καὶ οἱ ἐν ταῖς χώραις μὴ εἰσελθέτωσαν εἰς αὐτήν , ὅτι ἡμέραι ἐκδικήσεως αὖταί εἰσι τοῦ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα « . . . . . .
Lemmas: . . . . . ἐπεί δέ καί περί ὁ τόπος χράω ὁ ὁ θεός λόγος , φέρω ὁράω ὁ αὐτός περί οὗτος φωνή . οὖον φέρω αὐτός ὁ σεμνός διδασκαλία οὐδέ ὁ παρρηςίαν καί ὁ ἔλεγχος ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω ὁ πόλις ἀπαλλάσσω ποιέω . ὁ δέ ἀναχωρέω ὁ Ἱερουσαλήμ τοιόσδε προΐημι κατά ὁ πόλις φωνή · » Ἱεροσόλυμα Ἱεροσόλυμα ὁ αποδτεινεω ὁ προφήτης καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποῦς ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ὅς τρόπος ὄρνις ἐπισυνάγω ὁ νόσσια αὐτός ὑπό ὁ πτέρυξ καί οὐ ἐθέλω . ἰδού ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος . λέγω γάρ σύ , οὖον μή ὁράω ἀπό ἄρτι ἕως εἄν εἶπον · εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος . « μίασμα γάρ ἐναγής ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος δράω ὑπό αὐτός , — οὗτος δέ εἰμί ὁ τολμάω αὐτός ἄγος κατά ὁ σωτήρ — , χρή δήπου μή μόνος ὁ ὁ πόλις οἰκήτωρ , ἀλλά καί αὐτός ὁ δηρός , ἐπί ὅς μέγας φρονέω , ἐπίχειρον οὖν δράω ὁ οἰκήτωρ πάσχω , ὅς δή καί πάσχω οὐ εἰς μακρός , Ῥωμαῖος ἐπέρχομαι ὁ πόλις καί ὁ οἰκήτωρ ὁ μέν πόλεμος νόμος κατασφάζω , ὁ δέ αἰχμάλωτος ἀπάγω , ὁ δέ λιμός διαφθείρω , ὁ δ’αἰχμαλώτων καί εἰς πᾶς τόπος διασκεδάννυμι , ὁ δίδωμι αὐτός καί ὁ ναός ἐμπίμπρημι εἰς ἔσχατος τε ἐρημία περιβάλλω . ἀλλά γάρ οὗτος ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος γίγνομαι προλαμβάνω ὁ σωτήρ ὁ μέλλω ὁ πρόγνωσις οἶος θεός λόγος ὁ συμβαίνω προαγορεύω διά ὁ πρόκειμαι . τέκνον δέ ὁ πόλις ὀνομάζω ὁ Ἰουδαῖος πᾶς ἔθνος , ἔθνος , οἶκος δέ αὐτός ἀποκαλέω ὁ νέος . εἶτα μαρτύρομαι ὅτι παρά ὁ αὐτός αἴτιος ὁ σκυθρωπός αὐτός μετέρχομαι , ἐπεί αὐτός μέν πολλάκις ἐπισυνάγω αὐτός ὁ τέκνον ὑπό ὁ ὁ θεοσέβεια ζυγόν βούλομαι , οἶος ὁ πᾶς πρόειμι καί ἐκ αἰών πρόνοια αὐτός ποιέω διά ἕκαστος τε προφήτης καί κατά ἕκαστος γενεά ἐπιστρέφω αὔτεος καί ἀνακαλέω , ὁ δέ οὐ ἐθέλω ὑπακούω ὁ κλῆσις , οὖον δή χάρις ὁ κατά αὐτός ἀπόφασις προεσθιω ἀκριβῶς οὖον ὁ πόλις ἐρῆμος εἰμί φημί , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός οἶκος , δηλαὴ ὁ νέος , ὅς οὐκέτι ἑαυτοῦ οὐδέ ὁ θεός οἶκος βούλομαι χρηματίζω , ἀλλά αὐτός εἰμί φημί . ἐρῆμος δέ αὐτός εἰμί θεσπίζω οὐ ἄλλως ἢ ὑπό ὁ πρότερος ἐπισκοπέω αὐτός πρόνοια καταλείπω , διά ὅς εἶπον · » ἰδού ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος « . καί δή θαυμάζω εἰμί ὁ λόγος ὁ ἀποτέλεσμα , ὅτι δή μηδέ ἄλλοτε πώποτε τοσοῦτος ὑπομένω ἐρημία ὁ τόπος οὐδέ ὅτε διά ὁ ὑπερβάλλω αὐτός δυσσέβεια καί εἰδωλολατρία ὁ τε κατά ὁ προφήτης μιαιφονία ὑπό Βαβυλωίων ἁλίσκομαι · ἑβδομηκος γίγνομαι . διό οὐ εἄν κύριος λέγω αὐτός τότε ὁ » ἰδού ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος « . οὖον γάρ ἀφίημι , τυγχάνω δέ ἐπισκοπή μετά οὖον πολύς χρόνος , κατά ὅς ὅς ἀνανέωσις μείζων ἢ κατά ὁ πρότερος ἀξιόω , ὡς προεῖπον τις ὁ προφήτης ὅτι δή » εἶμαι ὁ δόξα ὁ οἶκος οὗτος ὁ ἔσχατος ὑπέρ ὁ πρότερος « . μετά δέ ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ φωνή , ὅπως ἀφίημι ὅς τε οἶκος αὐτός διά ὁ ὁ θεός ἀπόφασις εἰς ἔσχατος ἐρημία ἐλαύνω , ὁ εἰς ὁ τόπος ἀφικνέομαι ὁ ὄψις αὐτός ὁ λόγος μᾶλλον δείκνυμι ὁ ἀποτέλεσμα . καί ὁ χρόνος δέ πολυετής γίγνομαι καί μακρός , ὡς μή μόνος διπλασίων εἶμι ὁ ἑβδομηκονταετής ἐρημία ὁ ἐπί Βαβυλών γίγνομαι , ἀλλά καί τετραπλασίων ὑπερβαίνω ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἀπόφασις πιστόω . ὅτε δέ πάλιν καί κατά ἄλλος τις χρόνος ὁ μέν σωτήρ ἀμφί ὁ εἴρω ἱερόν βαδίζω , ὁ δέ αὐτός μαθητής ὁ περίβολος ὁ οἰκοδομή αὐτός τε ὁ ἱερός ὁ μέγεθος καί ὁ κάλλος ὑπερθαυμάζω δείκνυμι αὐτός , » ὁ δέ ἀποκρίνω εἶπον εἶπον ἐπί λίθος ὅς οὖον καταλύω « . καί ὅτι μήv ἀξιοθέατος εἰμί πᾶς ὁ ὁ οἰκοδομεύς ὁ τε ὁ ἄλλος κατασκευή ὁ αὐτόθι ναῦς , δηλόω ὁ ἱστορία . δεῖγμα δέ χάρις εἰσέτι δεῦρο λείψανον τις φυλάσσω , διά οὖν ὁ ἴχνος καταλαμβάνω ὁ πάλαι κατασκεύασμα . πᾶς δέ θαυμάσιος τυγχάνω ὁ θεικός φωνή ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ πρόγνωσις , ὅς κατάλληλος ὁ ὁ οἰκοδομή ἐκπλήσσω λἀκαθαίρετος . δήω γάρ διά ὁ τολμάω ὁ οἰκήτωρ παντελής φθορά καί ἐρημία ὁ τόπος ὑπομένω , ἅτε δή ἀσεβής ἀνήρ γίγνομαι οἰκητήριον . ὅπως δέ ὁ ὁ πρόρρησις εἰς ἔργον προχωρέω ὅς τε πᾶς ναός καί ὁ περίβολος ὁ τε ἐν αὐτός σεμνός καί περικαλλής ἵδρυμα πᾶς λόγος καλύπτω ἐρημία ἐκ ἐκεῖνος καί εἰς δεῦρο ὑπομένω αὐξάνω τε κατά χρόνος καί ἐπινέμω ὁ ὁ λόγος δύναμις , ὡς μηδέ ἴχνος θεμέλιος ἐν τις φαίνω τόπος , ἔξεστι ὁ βούλομαι παραλαμβάνω ὀφθαλμός . εἰμί δέ φημί τις ἀφανισμός ὁσημέραι ὁ ἐρημία αὐξάνω καί ὁ εἴρω προρέω ἑρμηνεύω ὁ πρόκειμαι φωνή ἑτέρως . μή γάρ περί πᾶς ὁ οἰκοδόμημα εἴρω ἀλλά περί τις μέρος , ὅς δή ὁ μαθητής αὐτός θαυμαζοα-βρως ἐπιδείκνυμι αὐτός . κατά χείνω γάρ ἐκφέρω αὐτός ὁ πρόρρησις . πάλιν δέ ὁ ὁ μαθητής περί αὐτός γσαφὴ οὗτος διδάσκω ὑπέρ ὁ ὁ τόπος πολιοσχητῶν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ὁ μέν πείθω ὁ νάω , ὁ δέ προέχω πείθω ὁ τόλος αὐτός θεσπίζω , ἀνθέω πόλις « ὀνομάζω ὁ Ἰουδαῖος διά ὁ ἐν αὐτός ὁ θεός ἱδρύω νέος . ἀποκλαίω δῆτα ὁ σύμπας πόλις ὁ Φιλάνθρωπος , οὐ οὐτάω ὁ οἰκοδόμημα οὐδέ ἔδαφος αὐτός ὡς ὁ ψυχή ὁ πάλαι οιχητοροος καί ὁ ἀπώλεια αὐτός ἐλεέω , ἀλλά καί ὁ ὁ ἐρημία αὐτός αἴτιος παρίστημι λέγω , » εἰμί γιγνώσκω καί γε σύ ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ πρός εἰρήνη σι « . σημαίνω δέ ὁ αὐτός παρουσία ἐπί εἰρήνη ὁ σύμπας κόσμος γίγνομαι . αὐτός γάρ ἐάν περί ὅς εἶμι » ἀνατέλλω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός δικαιόω καί πλῆθος εἰρήνη « . ἔρχομαι δέ εἰς αὐτός οὗτος κηρύσσω « εἰρήνη ὁ ἐγγύς καί ὁ μακρός « , ὁ τε παραδέχομαι αὐτός φημί , » εἰρήνη ἀφίημι ὑμεῖς , εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι ὑμεῖς « , ὅστις Εἰρήνη ὁ κατά ὅλος ὁ οἴχομαι εἰς αὐτός πιστεύω ἔθνος παραδέχομαι . ὁ δέ ἐκ περιτομή λαός μή πιδτευσος εἰς αὐτός οὐ γιγνώσκω ὁ πρός εἰρήνη ἑαυτοῦ . Διὸ ἐπιλέγω , » νῦν δέ κρύπτω ἀπό ἀπό ὁ ὀφθαλμός σύ , ὅστις ἄγω ἡμέρα ἐπί δέ καί περιβάλλω σύ ὁ ἐχθραοί σύ « . ὁ γοῦν μέλλω αὐτός καταλαμβάνω μικρός ὕστερος ἐν ὁ κατά αὐτός πολιορκία , διά ὁ μή προσδέχομαι αὐτός ὁ προκαταυυελθεισαω αὐτός εἰρήνη , κρύπτω ἀπό ὁ ὀφθαλμός αὐτός . χείνω μέν οὖν ὁ μετά οὗτος αὐτός συμβαίνω οὖον προείσω , αὐτός δέ αὐτός διά ὁ πρόρρησις θεσπίζω σαφής ὁ ὑπό Ῥωμαῖος πολιορκία καταλαμβάνω αὐτός προσημαίνω · » ἥκω γάρ ἡμέρα ἐπί σύ « , ὅτι οὐ γιγνώσκω ὁ πρός εἰρήνη σύ . διά οὗτος γάρ ὁ αἴτιος » ἥκω ἡμέρα ἐπί δέ καί περιβάλλω ὁ ἐχθρός σύ καί περικυκλώνω σύ καί συνέχω σύ παντόθεν καί ἐδαφίζω σύ καί ὁ τέκνον σύ ἐν σύ , « ὑπογράφω δέ διά οὗτος ὁ τρόπος ὁ κατά αὐτός γίγνομαι πόλεμος . ὅπως δέ ἐπί πέρας ἄγω οὗτος , πάρειμι ἀπό , ὁ Ἰώσηπος γραφεύς ἀναλέγω , ὅς δή Ἰουδαῖος εἰμί καί ὁ παρά αὐτός Ἰουδαϊκός Φυλή γίγνομαι ὁ τε ἐπίσημος καί ἐπιφανής ἐν ὁ ἔθνος , κατά ὁ χρόνος ὁ πολιορκία ἕκαστος ὁ πράσσω ἱστορέω σύμφωνος ὁ πρόκειμαι πρόρρησις ὁ ἀποτέλεσμα παρίστημι . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . διά ὁ πρόκειμαι σημεῖον ὁ καιρός ὁ παντελής ἐρημία ὁ τόπος , ὁ δή παρίστημι λέγω , » ὅταν δέ ὁράω κυκλόω ὑπό στρατόπεδον Ἱερουσαλήμ , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγγίζω ὁ ἐρήμωσις αὐτός « . μηδείς γάρ , φημί , προσδοκάω μετά ὁ εἰμί πολιορκία καί ὁ ἐπί οὗτος γίγνομαι ἐρημία ὁ τόπος ἕτερος αὐτός εἰμί ἀνανέωσις , ὡς ἐπί ὁ χρόνος Κῦρος ὁ Πέρσης βασιλεύς γίγνομαι καί μετά οὗτος ἐπί Ἀντίοχος Ἐπιφανώ καί πάλιν ἐπί Πομπήϊος . πολλάκις γάρ ἤδη πολιορκία ὑπομένω ὁ τόπος , μείζων ἀξιόω μετά οὗτος τιμή . ἀλλά νῦν ὁ ἔσχατος ὁ πόλις ἐρημία καί ὁ παντελής ἀφανισμός ἐπέρχομαι αὐτός γιγνώσκω , ἐπειδάν » ὁράω αὐτός ὑπό στρατόπεδον πολιορκέω « . ἐρήμωσις δέ ὁ Ἱεροσόλυμα ὀνομάζω ὁ ἱερός ὁ ἀφανισμός καί ὁ ἐν αὐτός πάλαι πρότερος κατά ὁ Μωσῆς νόμος ἐπιτελέω ὁ καθαίρεσις . μή γάρ δή ὁ πόλις αὐτός ἐρημία νομίζω δηλόω διά οὗτος ὡς μηδείς ἐν αὐτός μηκέτι κατοικέω . ἐπιλέγω δέ οὖν ἑξῆς ὅτι κατοικέω ὁ πόλις , οὖον μήv ὑπό Ἰουδαῖος , ἀλλά ὑπό ἔθνος ὧδε πῇ λέγω , » καί Ἱεροσόλυμα εἰμί πατέω ὑπό ἔθνος « . τοιγάρ οἶδα ὅτι κατοικέω ὑπό ἔθνος . ἐρήμωσις δέ αὐτός ἀποκαλέω ὁ μηκέτι ὑπό ὁ οἰκέω μηδέ κατά ὁ νόμιμος λατρεία συνίστημι αὐτός . ὅπως δέ καί οὗτος πληρόω , οὐδείς δεῖ πολύς λόγος . πάρειμι γάρ ὑπό ὄψις ὁράω Ἰουδαῖος μέμα πᾶς ὁ ἔθνος διασκεδάννυμι , ἀλλόφυλος δέ καί ἀλλογενής ουκητοηρα ὁ πάλαι μέν Ἱερουσαλήμ , νῦν δέ ἀπό ὁ ποῦ τολιορκητοπῦ Αἴλιος Ἀδριανός Αἰλία μετονομασμένος . ὁ γοῦν παραδίδωμι ὁ θεσπόσματος οὗτος εἄν εἰμί , ὅτι περί Ἰουδαῖος μέν φημί , » καί Ἱεροσόλυμα εἰμί πατέω ὑπό ἔθνος « , περί δέ ποῦ ἔθνος » καί Ἱεροσόλυμα εἰμί πατέω ὑπό ἔρνος « . ἐκπληκτικός δέ ὁ ἀποτέλεσμα , εἰ Ἰουδαῖος πληρόω ὁ σύμπας ἄνθρωπος οἰκέω , ἵημι τε καί μέχρι Αἰθίοψ χωρέω καί Σκύθης καί αὐτός ὁ πέρας ὁ γῆ , ἐν μόνος ὁ αὐτός πόλις καί ὁ πάλαι θρησκεύω παρά αὐτός ὁ πόλις καί ἀοίκητος , κἀν ὑπονοέω τις οὗτος εἰμί ὁ αἴτιος . νῦν δέ ὑτὸ ἀλλογενής καί ἀλλόφυλος ἔθνος ὁ τόπος κατοικέω μόνος αὐτός ἄβατος τυγχάνω , ὡς μηδέ ἐκ ἄποπτος δύναμαι ὁ πατρῷος αὐτός εδά ΦΟΣ θεωρέω · ὁ δή τοπυος ἀποτελέω ὁ τρόπος ἀκολούθωςτῷ φημί χρησμός , » ὅστις αικμαλωτισθησοντ εἰς πᾶς ὁ ἔθνος καί Ἱεροσόλυμα εἰμί πατέω ὑπό ἔθνος « . σημαίνω δέ καί ὁ πρό ὁ αἰχμαλωσία πόλεμος εἶπον , » εἰμί γάρ ἀνακαίω ἐπί ὁ γῆ καί ὀργή μέγας ἐν ὁ λαός οὗτος , καί πίπτω ἐν στόμα μάχαιρα « . ταΐτης δέ ὅπως κατά μέρος πράσσω καί ῶς ὁ προαγορεύω ὑπό ὁ σωτήρ ἐγώ τέλος ετυαν ἔργον , ἔξεστι ἀπό ὁ ιστοροη Φλαύιος Ἰώσηπος μανθάνω , ὅς καί ὁ φημί ὁ σωτήρ ἐγώ πρόρρησις , » οὐαί δέ ὁ ἐν γαστήρ ἔχω καί ὁ θηλάζω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα « , ὁ ἀποτέλεσμα σαφῶς παρίστημι μνημονεισος , ὡς γυνή ὁ ἑαυτοῦ βρέρη ὀπτάω πῦρ διά ὁ ὑπερβολή ὁ κατέχω λιμός ὁ πόλις ἔφαγον . || Α 270r τόνος γάρ αὐτός ὁ γίγνομαι ἐν ὁ πόλις λιμός προθεωρέω ὁ σωτήρ , παραινέω ὁ αὐτός μαθητής ἐν ὁ μέλλω Κάτο Ἰουδαῖος γίγνομαι πολιορκία μή ὡς ἐπί ἀσφαλής τόπος καί φυλαττ́υμι - μένω ὑπό ὁ θεός κατάσσω ἐπί ὁ πόλις , ὅσπερ πάσχω ὁ πολύς , ἐκεῖθεν μέν ἀναχωρέω , φεύγω δέ εἰς ὁ ὄρος καί ὁ ἐν μέσος ὁ Ἰουδαῖος ἐκχωρέω εἰς ὁ ἔθνος καί ὁ ἐν ὁ χώρα μή καταφεύγω ἐπί αὐτός ὡς ἐπί ὀχυρός τόπος . διό φημί · » καί ὁ ἐν ὁ χώρα μή εἴσειμι εἰς αὐτός , ὅτι ἡμέρα ἐκδίκησις αὐτός εἰμί ὁ πληρόω πᾶς ὁ γράφω « . . . . . .