eusebius-scr-eccl.de-solemnitate-paschali pg024_0365.2
βʹ . Τούτου δὴ τοῦ σωτηρίου θύματος τοῦ τῷ ἰδίῳ αἵματι τὸ πάντων ἀνθρώπων γένος ἀνασωσαμένου ταῖς λογικαῖς σαρξὶ τρεφόμενοι , μαθήματι δηλαδὴ καὶ λόγοις βασιλείας οὐρανῶν καταγγελτικοῖς , τὴν κατὰ Θεὸν εἰκότως τρυφῶμεν τρυφήν . Ἀλλὰ καὶ πίστει τοῦ αἵματος αὐτοῦ , ὃ δὴ λύτρον ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ἀντιδέδωκε σωτηρίας , τοὺς ψυχῆς οἴκους τὰ σώματα κατασημαινόμενοι , πᾶν γένος δαιμόνων ἐκβούλων ἐξ ἑαυτῶν ἀπελαύνομεν · καὶ τὴν τῶν διαθατηρίων ἑορτὴν ἐπιτελοῦντες , διαβαίνειν μελετῶμεν ἐπὶ τὰ θεῖα , ὡς πάλαι τῆς Αἰγύπτου μεταβεβηκότες ἐπὶ τὴν ἔρημον . Ταύτῃ γοῦν καὶ ἡμεῖς ἀτριβῆ τινα καὶ ἔρημον τοῖς πολλοῖς στελλόμεθα πορείαν , παλαιὰν ζύμην ἀθέου πλάνης τῆς αὐτῆς ψυχῆς ἐβόρουν ποιούμενοι , καὶ τὰς ἀληθεῖς πικρίδας διὰ τῆς παχρᾶς καὶ ἀλγεινῆς διαίτης προσφερόμενοι . Καὶ ὁ καιρὸς δὲ τῆς ἑορτῆς εἰκαίριος , οὐκ ἐν μέσῃ χειμῶνος ὥρᾳ παρηγμένος · στυγνὸς γὰρ οὗτος · ἀλλ’ οὐδ’ ἐν μέσῳ θέρει κατάλληλος ἦν , καθ’ ὃν ἡ τροπὴ 24 φλεγμαίνουσα , τῶν κατ’ ἀγροὺς σχολαζόντων περιαιρεῖται τὸ κάλλος · πλεονεκτεῖ δὲ καὶ τὰ τῶν ὡρῶν , οὐκ ἐπαμφοτερίζοντα τῇ ἰσομοιρίᾳ · μετοπώρου γὰρ τροπῆς οὐκ ἐπιτερπὴς ἡ θέα , χρησούσης μὲν τῆς χώρας , τῶν δ’ οἰκείων καρπῶν ὡς ἂν τέκνων ἀπεστερημένης . Ἔαρ δὴ λείπεται τὸ φαιδρὸν , ὃ δὴ τοῦ παντὸς ἔτους κεφαλή τις οἷα σώματος ἡγεῖται , ἡλίου μὲν δὴ ἄρτι τὸ πρῶτον τμῆμα διαππείοντος , σελήνης δ’ ἐκ παραλλήλου πλησιφανῆ τῷ φωτὶ τὸν τῆς νυκτὸς δρόμον εἰς λαμπρὰν μεθαρμοζομένης ἡμέραν . Τοῦτο λύει μὲν κτύπων χειμερίων φόβητρα 26 , λύει δὲ μακρὰ διαστήματα , πλημμύρας ὑδάτων μεταβάλλει . Ἤδη δὲ νεαρᾶς ἐπιλαμπούσης αἰθρίας , γαλήνη μὲν τοῖς θαλαττεύουσι καθίστησι τὰ παλάγη , εὔδιον δὲ ἀέρα τοῖς κατὰ γῆν ὁδοιπόροις ἐνδίδωσι . Χῶραι δ’ ἐν τούτῳ κατ’ ἀγροὺς ἐγκύμονες
Lemmas: βε . Τοῦτος δή ὁ σωτήριος θῦμα ὁ ὁ ἴδιος αἷμα ὁ πᾶς ἄνθρωπος γένος ἀνασῴζω ὁ λογικός σάρξ τρέφω , μάθημα δηλαδή καί λόγος βασίλεια οὐρανός καταγγελτικός , ὁ κατά θεός ἔοικα τρυφάω τρυφή . ἀλλά καί πίστις ὁ αἷμα αὐτός , ὁ δή λύτρον ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ἀντιδίδωμι σωτηρία , ὁ ψυχή οἶκος ὁ σῶμα κατασημαίνω , πᾶς γένος δαίμων εκβουλη ἐκ ἑαυτοῦ ἀπελαύνω · καί ὁ ὁ διαθατηρίων ἑορτή ἐπιτελέω , διαβαίνω μελετάω ἐπί ὁ θεῖος , ὡς πάλαι ὁ Αἴγυπτος μεταβαίνω ἐπί ὁ ἐρῆμος . Ταύτη γοῦν καί ἐγώ ἀτριβής τις καί ἐρῆμος ὁ πολύς στέλλω πορεία , παλαιός ζύμη ἄθεος πλάνης ὁ αὐτηες͂ς ψυχή βορέω ποιέω , καί ὁ ἀληθής πικραλίδα διά ὁ Παχράς καί ἀλγεινός δίαιτα προσφέρω . καί ὁ καιρός δέ ὁ ἑορτή εἰκαίριος , οὐ ἐν μέσος χειμών ὥρα πάρειμι · στυγνός γάρ οὗτος · ἀλλά οὐδέ ἐν μέσος θέρος κατάλληλος εἰμί , κατά ὅς ὁ τροπή 24 φλεγμαίνω , ὁ κατά ἀγρός σχολάζω περιαιρέω ὁ κάλλος · πλεονεκτέω δέ καί ὁ ὁ ὥρα , οὐ ἐπαμφοτερίζω ὁ ἰσομοιρία · μετόπωρον γάρ τροπή οὐ ἐπιτερπής ὁ θέα , χράω μέν ὁ χώρα , ὁ δέ οἰκεῖος καρπός ὡς ἄν τέκνον ἀποστερέω . Ἔαρ δή λείπω ὁ φαιδρός , ὁ δή ὁ πᾶς ἔτος κεφαλή τις οἷος σῶμα ἡγέομαι , ἥλιος μέν δή ἄρτι ὁ πρῶτος τμῆμα διαπείθω , σελήνη δέ ἐκ παράλληλος πλησιφανής ὁ φάος ὁ ὁ νύξ δρόμος εἰς λαμπρός μεθαρμόζω ἡμέρα . Τοῦτης λύω μέν κτύπος χειμέριος φόβητρον 26 , λύω δέ μακρός διάστημα , πλήμμυρα ὕδωρ μεταβάλλω . Ἤδη δέ νεαρός ἐπιλάμπω αἰθρία , γαλήνη μέν ὁ θαλασσεύω καθίστημι ὁ πάλάγω , εὔδιος δέ αέρας ὁ κατά γῆ ὁδοίπορος ἐνδίδωμι . Χώρα δέ ἐν οὗτος κατά ἀγρός ἐγκύμων