ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.18
ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ τούτοις τήρει , ὅπως μετὰ τὸ ἅπαξ ὀνομάσαι λόγον καὶ θεὸν τὸν αὐτὸν ἀνειπεῖν καὶ φῶς ἀποκαλέσαι καὶ μονογενῆ φάναι καὶ υἱὸν θεοῦ ὁμολογῆσαι , οὐκέτι λόγον ὀνομάζει , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν λοιπὸν ἱστορεῖ τὸν σωτῆρα οὐ λόγον ἑαυτὸν ἀποκαλοῦντα , ἀλλὰ υἱὸν καὶ μονογενῆ καὶ φῶς καὶ ζωὴν καὶ ἀλήθειαν καὶ ἄλλα μυρία , ὥσπερ οὖν ἀκοῦσαι πάρεστιν αὐτοῦ ὧδέ πη διδάσκοντος οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὸν κόσμον , ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται , καὶ πάλιν οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν εἰς τὸν κόσμον ,
Lemmas: ἀλλά γάρ ἐπί οὗτος τηρέω , ὅπως μετά ὁ ἅπαξ ὀνομάζω λόγος καί θεός ὁ αὐτός ἀναλέγω καί φάος ἀποκαλέω καί μονογενής φαίνω καί υἱός θεός ὁμολογέω , οὐκέτι λόγος ὀνομάζω , ἀλλά καί αὐτός λοιπός ἱστορέω ὁ σωτήρ οὖον λόγος ἑαυτοῦ ἀποκαλέω , ἀλλά υἱός καί μονογενής καί φάος καί ζωή καί ἀλήθεια καί ἄλλος μυρίος , ὥσπερ οὖν ἀκούω πάρειμι αὐτός ὧδε πῇ διδάσκω οὕτως γάρ ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὥστε ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλυμι , καί πάλιν οὖον γάρ ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός εἰς ὁ κόσμος ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.19
ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , καὶ αὖθις ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται , ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ . καὶ ἐνταῦθα πάλιν ὁ μὲν θεὸς ἐδίδου καὶ ἀπέστελλεν τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου , ὁ δὲ ἀπεστέλλετο ἕτερος ὢν δηλαδὴ παρὰ τὸν ἀποστέλλοντα . διό μοι δοκεῖ διὰ τῶν ἑξῆς ὡς πρὸς αὐτὸν Μάρκελλον καὶ πρὸς τοὺς διαφθονουμένους τῇ τοῦ υἱοῦ φύσει ἀναγεγράφθαι αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν εἰρηκὼς οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὅτι ἐγὼ εἶπα · θεοί ἐστε ;
Lemmas: ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , καί αὖθις ὁ δέ μή πιστεύω ἤδη κρίνω , ὅτι οὖον πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός . καί ἐνταῦθα πάλιν ὁ μέν θεός δίδωμι καί ἀποστέλλω ὁ υἱός σωτήρ ὁ κόσμος , ὁ δέ ἀποστέλλω ἕτερος εἰμί δηλαδή παρά ὁ ἀποστέλλω . διό ἐγώ δοκέω διά ὁ ἑξῆς ὡς πρός αὐτός Μάρκελλος καί πρός ὁ διαφθονέω ὁ ὁ υἱός φύσις ἀναγράφω αὐτός ὁ σωτήρ ἐγώ ἐρῶ οὐ εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος ὅτι ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.20
εἰ ἐκείνους εἶπεν θεοὺς πρὸς οὓς ὁ λόγος ἐγένετο τοῦ θεοῦ , καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή , ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς , ὅτι εἶπον · υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμί . ἀκούεις ὁσάκις αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἑαυτὸν οὐ λόγον , ἀλλὰ υἱὸν ὠνόμασεν καὶ μονογενῆ προσεῖπεν ,
Lemmas: εἰμί ἐκεῖνος εἶπον θεός πρός ὅς ὁ λόγος γίγνομαι ὁ θεός , καί οὖον δύναμαι λύω ὁ γραφεύς , ὅς ὁ πατήρ ἁγίζω καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος σύ λέγω ὅτι βλασφημέω , ὅτι εἶπον · υἱός ὁ θεός εἰμί . ἀκούω ὁσάκις αὐτός ὁ σωτήρ ἑαυτοῦ οὖον λόγος , ἀλλά υἱός ὀνομάζω καί μονογενής προσεῖπον ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.21
ὅπως δὲ ἀπεστάλθαι ἑαυτὸν καὶ ἡγιάσθαι πρὸ τοῦ ἀποσταλῆναι ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐδίδασκεν , καὶ ὡς τοὺς ὀκνοῦντας υἱὸν αὐτὸν ὁμολογεῖν τοῦ θεοῦ δυσωπεῖ διδάσκων ἐκ τῆς θείας γραφῆς ὡς οὐ μόνον υἱοὶ θεοῦ ἀλλὰ καὶ θεοὶ θνητοὶ τὴν φύσιν ἄνδρες ἐκλήθησαν · διὸ μὴ χρῆναι νομίζειν βλάσφημον εἶναι τὸ καὶ υἱὸν θεοῦ καὶ θεὸν ὁμολογεῖν ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον .
Lemmas: ὅπως δέ ἀποστέλλω ἑαυτοῦ καί ἁγίζω πρό ὁ ἀποστέλλω ὑπό ὁ πατήρ διδάσκω , καί ὡς ὁ ὀκνέω υἱός αὐτός ὁμολογέω ὁ θεός δυσωπέω διδάσκω ἐκ ὁ θεῖος γραφεύς ὡς οὖον μόνος υἱός θεός ἀλλά καί θεός θνητός ὁ φύσις ἀνήρ καλέω · διό μή χρή νομίζω βλάσφημος εἰμί ὁ καί υἱός θεός καί θεός ὁμολογέω ὅς ὁ πατήρ ἁγίζω καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.22
τί οὖν ἐχρῆν παθεῖν τὸν μετὰ τὰς τοσαύτας φωνὰς τολμήσαντα φάναι λόγον εἶναι αὐτὸν καὶ οὐδὲν ἕτερον , αὐτολεξεί τε εἰρηκότα καὶ διὰ τοῦτο οὐχ υἱὸν θεοῦ αὑτὸν ὀνομάζει , ἀλλὰ πανταχοῦ υἱὸν ἀνθρώπου ἑαυτὸν λέγει , ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης ὁμολογίας θέσει τὸν ἄνθρωπον διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν κοινωνίας υἱὸν θεοῦ γενέσθαι παρασκευάσῃ . ταῦτα γὰρ Μάρκελλος εἰπὼν οὐκ οἶδ’ ὅπως ὁποίοις ὀφθαλμοῖς οἷός τε ἦν ἀντιβλέπειν ἢ ποίοις χείλεσιν ἀντιφθέγγεσθαι ταῖς τοσαύταις μαρτυρίαις .
Lemmas: τίς οὖν χρή πάσχω ὁ μετά ὁ τοσοῦτος φωνή τολμάω φαίνω λόγος εἰμί αὐτός καί οὐδείς ἕτερος , αὐτολεξεί τε ἐρῶ καί διά οὗτος οὐ υἱός θεός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ἀλλά πανταχοῦ υἱός ἄνθρωπος ἑαυτοῦ λέγω , ἵνα διά ὁ τοιοῦτος ὁμολογία θέσις ὁ ἄνθρωπος διά ὁ πρός αὐτός κοινωνία υἱός θεός γίγνομαι παρασκευάζω . οὗτος γάρ Μάρκελλος εἶπον οὐ οἶδα ὅπως ὁποῖος ὀφθαλμός οἷος τε εἰμί ἀντιβλέπω ἢ ποῖος χεῖλος ἀντιφθέγγομαι ὁ τοσοῦτος μαρτυρία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.23
καὶ φῶς δὲ αὑτὸν εἶναι ὁ σωτὴρ παρίστη συμφώνως τοῖς περὶ τοῦ φωτὸς προαποδοθεῖσιν λέγων ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου , καὶ πάλιν ἐγώ εἰμι τὸ φῶς , καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή , καὶ αὖθις ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς .
Lemmas: καί φάος δέ ἑαυτοῦ εἰμί ὁ σωτήρ παρίστημι σύμφωνος ὁ περί ὁ φάος προαποδίδωμι λέγω ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , καί πάλιν ἐγώ εἰμί ὁ φάος , καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή , καί αὖθις ὅτι ὁ φάος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος καί ἀγαπάω ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ὁ σκότος ἢ ὁ φάος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.24
καὶ εἴγε τις ἔροιτο , πόθεν ἐλήλυθεν , ἀποκρινεῖται ὁ εἰπὼν ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν καὶ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ὃ ἑώρακεν καὶ ἤκουσεν μαρτυρεῖ · τίς δ’ ἦν ὁ ἐρχόμενος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ; μήτι γε ἡ σὰρξ ἣν ἀνείληφεν ὁ σωτήρ ; οὐδαμῶς . ἀλλ’ αὐτός δηλονότι τὸ φῶς καὶ ὁ λόγος καὶ ὁ θεὸς καὶ ὁ μονογενὴς καὶ ὁ υἱός , αὐτὸς ὢν ταῦτα πάντα , ἃ ἑώρακεν τοίνυν οὗτος καὶ ἃ ἤκουσεν , φησίν , μαρτυρεῖ . οὐκοῦν καὶ ἑώρα καὶ ἤκουσεν πρὶν ἐπὶ γῆς ἐλθεῖν .
Lemmas: καί εἰ τις ἔρομαι , πόθεν ἔρχομαι , ἀποκρίνω ὁ εἶπον ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πᾶς εἰμί καί ὁ ἐκ ὁ οὐρανός ἐρχόμενος ὅς ὁράω καί ἀκούω μαρτυρέω · τίς δέ εἰμί ὁ ἐρχόμενος ἐκ ὁ οὐρανός ; μῆτις γε ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω ὁ σωτήρ ; οὐδαμῶς . ἀλλά αὐτός δηλονότι ὁ φάος καί ὁ λόγος καί ὁ θεός καί ὁ μονογενής καί ὁ υἱός , αὐτός εἰμί οὗτος πᾶς , ὁ ὁράω τοίνυν οὗτος καί ὁ ἀκούω , φημί , μαρτυρέω . οὐκοῦν καί ὁράω καί ἀκούω πρίν ἐπί γῆ ἔρχομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.25
τίνα δὲ ἑώρα ἢ τὸν πατέρα ; τίνος δὲ ἤκουσεν ἢ τοῦ πατρός ; οὕτω δὲ ἑαυτὸν οὐ λόγον σημαντικόν , ἀλλ’ υἱὸν ἀληθῶς ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα ἐδίδασκεν , ὡς λέγειν ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν , καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ . ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον . πιστεύωμεν τοίνυν , ὅτι τὸν υἱὸν ἀγαπῶν ὁ πατὴρ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ .
Lemmas: τίς δέ ὁράω ἢ ὁ πατήρ ; τίς δέ ἀκούω ἢ ὁ πατήρ ; οὗτος δέ ἑαυτοῦ οὖον λόγος σημαντικός , ἀλλά υἱός ἀληθής ζῶ καί ὑφίστημι διδάσκω , ὡς λέγω ὁ πατήρ ἀγαπάω ὁ υἱός , καί πᾶς δίδωμι ἐν ὁ χείρ αὐτός . ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ἔχω ζωή αἰώνιος . πιστεύω τοίνυν , ὅτι ὁ υἱός ἀγάπη ὁ πατήρ πᾶς δίδωμι ἐν ὁ χείρ αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.26
ἐπιμελῶς δὲ προσεκτέον τῷ πάντα , τῆς τῶν γενητῶν ἁπάντων ὑπάρξεως περιληπτικῷ ὄντι , δι’ οὗ τὸ μέγεθος τῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ δυνάμεως ἴδοι ἄν τις , ἐννοήσας ὅσῃ καὶ ὁποίᾳ χειρὶ παρὰ τοῦ πατρὸς ὑποδέδεκτο τὴν τῶν ὄντων ἁπάντων ὕπαρξιν .
Lemmas: ἐπιμελής δέ προσεκτέος ὁ πᾶς , ὁ ὁ γενητός ἅπας ὕπαρξις περιληπτικός εἰμί , διά ὅς ὁ μέγεθος ὁ ὁ υἱός ὁ θεός δύναμις ὁράω ἄν τις , ἐννοέω ὅσος καί ὁποῖος χείρ παρά ὁ πατήρ ὑποδέχομαι ὁ ὁ εἰμί ἅπας ὕπαρξις .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.27
εἰ γὰρ δὴ μέγας ὁ σύμπας οὐρανός τε καὶ κόσμος , καὶ τούτων ἔτι μακρῷ κρείττονα καὶ διαφέροντα τυγχάνει τὰ ἐπέκεινα τῶν ὁρωμένων ἐν ἀσωμάτοις καὶ ἀφθάρτοις νοεραῖς τε καὶ θείαις ὑφεστῶτα δυνάμεσιν , πάντα τε ὅσα τὸν ἡμέτερον διαδιδράσκοντα νοῦν τὴν ἡμετέραν γνῶσιν λανθάνει , τούτων ἀπάντων μία τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ χεὶρ περιδραττομένη τῆς ἀπειρομεγέθους αὐτοῦ δυνάμεως τὴν ἀρετὴν ἐπιδείκνυται .
Lemmas: εἰμί γάρ δή μέγας ὁ σύμπας οὐρανός τε καί κόσμος , καί οὗτος ἔτι μακρός ἀγαθός καί διαφέρω τυγχάνω ὁ ἐπέκεινα ὁ ὁράω ἐν ἀσώματος καί ἄφθαρτος νοερός τε καί θεῖος ὑφίστημι δύναμις , πᾶς τε ὅσος ὁ ἡμέτερος διαδιδράσκω νόος ὁ ἡμέτερος γνῶσις λανθάνω , οὗτος ἀπαντάω εἷς ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός χείρ περιτρέχω ὁ ἀπειρομεγέθης αὐτός δύναμις ὁ ἀρετή ἐπιδείκνυμι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.28
ὃ δὴ καὶ δι’ ἑτέρας πάλιν αὐτὸς ὁ υἱὸς παρίστη φωνῆς λέγων πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου . εἶθ’ , ὡς ἡμῶν ἀπορούντων , τίς ποτ’ ἦν καὶ ὁπηλίκος ὁ τὴν τοσαύτην παρακαταθήκην ὑποδεδεγμένος , μὴ ζήτει , φησίν , μηδ’ ἐρώτα . οὐ γὰρ ἔχει φύσιν ἀνθρώποις γνωρίζεσθαι , ἀλλ’ οὐδὲ ταῖς κρείττοσιν καὶ θειοτέραις δυνάμεσιν ἡ ἀκριβὴς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ κατάληψις .
Lemmas: ὅς δή καί διά ἕτερος πάλιν αὐτός ὁ υἱός παρίστημι φωνή λέγω πᾶς ἐγώ παραδίδωμι ὑπό ὁ πατήρ ἐγώ . εἶτα , ὡς ἐγώ ἀπορέω , τίς πρός εἰμί καί ὁπηλίκος ὁ ὁ τοσοῦτος παρακαταθήκη ὑποδείκνυμι , μή ζητέω , φημί , μηδέ ἐρωτάω . οὖον γάρ ἔχω φύσις ἄνθρωπος γνωρίζω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἀγαθός καί θεῖος δύναμις ὁ ἀκριβής ὁ υἱός ὁ θεός κατάληψις .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.29
διὸ προφήσας πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου ἐπήγαγεν καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ . σεσιγήσθω τοίνυν πᾶς ἀπόρρητος περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λόγος , καὶ μόνῳ τῷ πατρὶ παραδεδόσθω ἡ τῆς ἐξ αὐτοῦ γενέσεως αὐτοῦ γνῶσις , μηδὲ περαιτέρω τις ζητῶν χωρείτω φύσεως πέρι καὶ οὐσίας ἀπορρήτου , μόνη δὲ ἡμῖν ἡ αὐτοῦ περὶ αὑτοῦ διδασκαλία τῇ τῆς πίστεως βεβαιώσθω χάριτι , σαφῶς πάντα αὐτῷ ὑπὸ τοῦ πατρὸς παραδεδόσθαι παιδεύουσα .
Lemmas: διό προφαίνω πᾶς ἐγώ παραδίδωμι ὑπό ὁ πατήρ ἐγώ ἐπάγω καί οὐδείς ἐπιγιγνώσκω ὁ υἱός εἰμί μή ὁ πατήρ . σιγάω τοίνυν πᾶς ἀπόρρητος περί ὁ υἱός ὁ θεός λόγος , καί μόνος ὁ πατήρ παραδίδωμι ὁ ὁ ἐκ αὐτός γένεσις αὐτός γνῶσις , μηδέ περαιτέρω τις ζητέω χωρέω φύσις περί καί οὐσία ἀπόρρητος , μόνος δέ ἐγώ ὁ αὐτός περί αὐτός διδασκαλία ὁ ὁ πίστις βεβαιόω χάρις , σαφῶς πᾶς αὐτός ὑπό ὁ πατήρ παραδίδωμι παιδεύω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.30
οὐκοῦν ὁ μὲν θεὸς ἐδίδου καὶ παρεδίδου ἐπὶ βελτιώσει καὶ ὠφελείᾳ , οἷα σωτῆρι καὶ ἰατρῷ καὶ κυβερνήτῃ τῶν ὅλων τὴν παράδοσιν ποιούμενος · ὁ δὲ υἱὸς ἐλάμβανεν καὶ οἷα πιστὸς παραθηκοφύλαξ τὴν δόσιν ὑπεῖχεν , οὐχ ὡς λόγος ἀνούσιος καὶ ἀνυπόστατος , ἀλλ’ ὡς ἀληθῶς υἱὸς ὢν μονογενὴς καὶ ἀγαπητὸς τοῦ πατρός .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ μέν θεός δίδωμι καί παραδίδωμι ἐπί βελτιόω καί ὠφέλεια , οἷος σωτήρ καί ἰατρός καί κυβερνήτης ὁ ὅλος ὁ παράδοσις ποιέω · ὁ δέ υἱός λαμβάνω καί οἷος πιστός παραθηκοφύλαξ ὁ δόσις ὑπέχω , οὐ ὡς λόγος ἀνούσιος καί ἀνυπόστατος , ἀλλά ὡς ἀληθής υἱός εἰμί μονογενής καί ἀγαπητός ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.31
ζ . ἔτι πρὸς τούτοις καὶ ἄρτον ζωῆς αὐτὸς ἑαυτὸν ὠνόμαζεν λέγων ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς , ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς . καὶ ὅπως ὑπῆρχε ζῶν , διεσάφει τρανότατα διαρθρῶν ἐν οἷς φησιν καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα , καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσει δι’ ἐμέ .
Lemmas: ζ . ἔτι πρός οὗτος καί ἄρτος ζωή αὐτός ἑαυτοῦ ὀνομάζω λέγω ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή , ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζῶ ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω . καί ὅπως ὑπάρχω ζῶ , διασαφέω τρανός διαρθρέω ἐν ὅς φημί καθώς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ ζῶ πατήρ ἐγώ ζῶ διά ὁ πατήρ , καί ὁ τρώγω ἐγώ ἐκεῖνος ζῶ διά ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.32
τοῦτο δὲ καὶ ἐν ἑτέροις ἐδίδαξεν εἰπών ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ζωὴν ἔχει ἐν ἑαυτῷ , οὕτως καὶ τῷ υἱῷ ἔδωκεν ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ . ἄρ’ οὖν καὶ ἄρτος ἦν ζωῆς καὶ ὑπῆρχεν ἐν τῷ οὐρανῷ τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις ἐπάρδων καὶ τρέφων τῇ τῆς θεότητος αὐτοῦ δυνάμει , καὶ τοσαῦτα ἦν πρὶν ἐπὶ γῆς ἐλθεῖν , υἱός τε ἦν ζωὴν ἔχων ἐν ἑαυτῷ , ὁμοίως τῷ πατρὶ ζωὴν ἔχοντι ἐν ἑαυτῷ .
Lemmas: οὗτος δέ καί ἐν ἕτερος διδάσκω εἶπον ὥσπερ γάρ ὁ πατήρ ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , οὕτως καί ὁ υἱός δίδωμι ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . ἄρα οὖν καί ἄρτος εἰμί ζωή καί ὑπάρχω ἐν ὁ οὐρανός ὁ ἀγγελικός δύναμις ἐπάρδω καί τρέφω ὁ ὁ θεότης αὐτός δύναμις , καί τοσοῦτος εἰμί πρίν ἐπί γῆ ἔρχομαι , υἱός τε εἰμί ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , ὁμοίως ὁ πατήρ ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.33
τὸ γὰρ ἐξαίρετον καὶ ἰδιάζον τῆς τοῦ πατρὸς ἀγενήτου καὶ θεϊκῆς ζωῆς . δι’ ἣν μόνος ἔχειν ἀθανασίαν κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον εἴρηται μόνος ἂν ἔχοι ὁ υἱός , ἅτε εἰκὼν τοῦ πατρὸς καὶ κατὰ τοῦτο τυγχάνων · ἔχει δὲ τὴν εἰρημένην ζωὴν οὐκ ἄναρχον οὐδὲ ἀγένητον οὐδὲ ἰδιόκτητον ὁμοίως τῷ πατρί , ἀλλὰ παρὰ τοῦ πατρὸς λαβών .
Lemmas: ὁ γάρ ἐξαίρω καί ἰδιάζον ὁ ὁ πατήρ ἀγένητος καί θεῖος ζωή . διά ὅς μόνος ἔχω ἀθανασία κατά ὁ θέω ἀπόστολος εἴρω μόνος εἄν ἔχω ὁ υἱός , ἅτε εἰκών ὁ πατήρ καί κατά οὗτος τυγχάνω · ἔχω δέ ὁ εἴρω ζωή οὐ ἄναρχος οὐδέ ἀγένητος οὐδέ ἰδιόκτητος ὁμοίως ὁ πατήρ , ἀλλά παρά ὁ πατήρ λαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.34
οὕτως γάρ φησιν καὶ τῷ υἱῷ ἔδωκεν ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ , καθὼς ὁ πατὴρ ζωὴν ἔχει ἐν ἑαυτῷ . οὐκοῦν ὁ μὲν ἔδωκεν , ὁ δὲ εἴληφεν . καὶ μόνος τοῦτ’ εἴληφεν τὸ γέρας , ὡς μὴ ἔξωθέν ποθεν αὐτῷ πορίζεσθαι ὁμοίως τοῖς λοιποῖς ζῶσιν τὴν ζωήν , ἀλλ’ ἐν ἑαυτῷ πηγάζουσαν ἔχειν αὐτὴν κατὰ τὴν ἐν τῷ πατρί . διὸ πάντα μὲν τὰ τῆς ζωῆς μέτοχα ἐξ ἐπιχορηγίας τοῦ υἱοῦ ζῇ · μόνος δὲ αὐτὸς πηγάζουσαν ζωὴν ἔχει ἐν ἑαυτῷ , τοῦ πατρὸς αὐτῷ τοῦτο δωρησαμένου εἰς ἀπόλαυσιν τῶν μελλόντων δι’ αὐτοῦ ζωοποιεῖσθαι .
Lemmas: οὕτως γάρ φημί καί ὁ υἱός δίδωμι ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καθώς ὁ πατήρ ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . οὐκοῦν ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ λαμβάνω . καί μόνος οὗτος λαμβάνω ὁ γέρας , ὡς μή ἔξωθεν πόθεν αὐτός πορίζω ὁμοίως ὁ λοιπός ζῶ ὁ ζωή , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ πηγάζω ἔχω αὐτός κατά ὁ ἐν ὁ πατήρ . διό πᾶς μέν ὁ ὁ ζωή μέτοχος ἐκ ἐπιχορηγία ὁ υἱός ζῶ · μόνος δέ αὐτός πηγάζω ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , ὁ πατήρ αὐτός οὗτος δωρέομαι εἰς ἀπόλαυσις ὁ μέλλω διά αὐτός ζῳοποιέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.35
ὃ δὴ καὶ αὐτὸς διδάσκει λέγων καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα , καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσει δι’ ἐμέ . οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς . ὁρᾶς ὅπως καὶ ἐν οὐρανῷ ὑπάρχων ἄρτος ἦν ζωῆς . διὸ λέλεκταί που ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος . καὶ πρὶν ἀπεστάλθαι ἄρα ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐν οὐρανῷ ἦν καὶ ἔζη διὰ τὸν πατέρα ,
Lemmas: ὅς δή καί αὐτός διδάσκω λέγω καθώς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ ζῶ πατήρ ἐγώ ζῶ διά ὁ πατήρ , καί ὁ τρώγω ἐγώ ἐκεῖνος ζῶ διά ἐγώ . οὗτος εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω . ὁράω ὅπως καί ἐν οὐρανός ὑπάρχω ἄρτος εἰμί ζωή . διό λέγω ποῦ ἄρτος ἄγγελος ἐσθίω ἄνθρωπος . καί πρίν ἀποστέλλω ἄρα ὑπό ὁ πατήρ ἐν οὐρανός εἰμί καί ζῶ διά ὁ πατήρ ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.36
οὐχ ὡς λόγος σημαντικὸς οὐδ’ ὡς ἓν καὶ ταὐτὸν ὑπάρχων τῷ θεῷ , ἀλλ’ ὡς ὑφεστὼς καὶ ζωὴν ἰδίαν ἔχων , ἣν ὁ πατὴρ αὐτῷ δέδωκεν .
Lemmas: οὐ ὡς λόγος σημαντικός οὐδέ ὡς εἷς καί αὐτός ὑπάρχω ὁ θεός , ἀλλά ὡς ὑφίστημι καί ζωή ἴδιος ἔχω , ὅς ὁ πατήρ αὐτός δίδωμι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.37
καὶ προϊὼν δὲ ἑξῆς τὸ ὑπερέχον τῆς τοῦ πατρὸς δόξης παριστὰς ἔλεγεν καθὼς ἐδίδαξέν με ὁ πατήρ . ταῦτα λαλῶ . καὶ ὁ πέμψας με μετ’ ἐμοῦ ἐστιν · οὐκ ἀφῆκέν με μόνον , ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε . τήρει δὲ ἀκριβῶς , ὅπως εἴρηται πάντοτε .
Lemmas: καί προέρχομαι δέ ἑξῆς ὁ ὑπερέχω ὁ ὁ πατήρ δόξα παρίστημι λέγω καθώς διδάσκω ἐγώ ὁ πατήρ . οὗτος λαλέω . καί ὁ πέμπω ἐγώ μετά ἐγώ εἰμί · οὐ ἀφίημι ἐγώ μόνος , ὅτι ἐγώ ὁ ἀρεστός αὐτός ποιέω πάντοτε . τηρέω δέ ἀκριβῶς , ὅπως εἴρω πάντοτε .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.38
οὐ γὰρ νῦν , φησίν , ὅτε ἐπὶ γῆς ἀνθρώποις διὰ σαρκὸς ὁμιλῶ , τὰ ἀρεστὰ τῷ πατρὶ διαπράττομαι , ἀλλὰ καὶ πάντοτε . καὶ ταῦτα δὲ λαλεῖν μαρτύρεται , ἅπερ ὡς παρὰ διδασκάλου παρὰ τοῦ πατρὸς μεμάθηκεν · οὐκοῦν καὶ διδάσκαλον ἐπιγράφεται τὸν πατέρα , ἕτερος ὢν δηλαδὴ παρ’ αὐτόν , εἴγε πᾶς ὅ τῳ μαθητευόμενος ἕτερος τυγχάνει τοῦ διδάσκοντος .
Lemmas: οὖον γάρ νῦν , φημί , ὅτε ἐπί γῆ ἄνθρωπος διά σάρξ ὁμιλέω , ὁ ἀρεστός ὁ πατήρ διαπράσσω , ἀλλά καί πάντοτε . καί οὗτος δέ λαλέω μαρτύρομαι , ὅσπερ ὡς παρά διδάσκαλος παρά ὁ πατήρ μανθάνω · οὐκοῦν καί διδάσκαλος ἐπιγράφω ὁ πατήρ , ἕτερος εἰμί δηλαδή παρά αὐτός , εἰ πᾶς ὅς ὁ μαθητεύω ἕτερος τυγχάνω ὁ διδάσκω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.39
εἰ δ’ ἐν τῷ θεῷ ἦν ὁ λόγος , δι’ ὃν καὶ λογικὸς ἂν ῥηθείη , τῶν τοῦ πατρὸς νοημάτων σημαντικός τις ὤν , πῶς ἂν αὐτὸς ἑαυτοῦ γένοιτο διδάσκαλος ; πῶς δ’ ἀχώριστος ὢν τοῦ θεοῦ , ἑαυτὸν ἔλεγεν ἀπεστάλθαι ; πῶς δὲ ἕν καὶ ταὐτὸν ὑπάρχων τῷ θεῷ τὰ ἀρεστὰ πράττειν αὐτῷ διεμαρτύρετο ; εἰ δὲ πρὸς ταῦτα λέγοι Μάρκελλος ἐν τῇ σαρκὶ ὄντα τὸν λόγον ταύτας εἰρηκέναι τὰς φωνάς , καὶ τί τοῦτο φήσομεν πρὸς τὸ μὴ ὁμολογεῖν υἱὸν αὐτὸν εἶναι , ἀλλὰ λόγον μόνον ;
Lemmas: εἰμί δέ ἐν ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος , διά ὅς καί λογικός εἄν εἴρω , ὁ ὁ πατήρ νόημα σημαντικός τις εἰμί , πῶς εἄν αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι διδάσκαλος ; πῶς δέ ἀχώριστος εἰμί ὁ θεός , ἑαυτοῦ λέγω ἀποστέλλω ; πῶς δέ εἷς καί αὐτός ὑπάρχω ὁ θεός ὁ ἀρεστός πράσσω αὐτός διαμαρτύρομαι ; εἰμί δέ πρός οὗτος λέγω Μάρκελλος ἐν ὁ σάρξ εἰμί ὁ λόγος οὗτος εἴρω ὁ φωνή , καί τίς οὗτος φημί πρός ὁ μή ὁμολογέω υἱός αὐτός εἰμί , ἀλλά λόγος μόνος ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.40
πῶς δ’ ἐν τῇ σαρκὶ ἦν , ὅτε ταῦτ’ ἔλεγεν ; ἆρά γε ζῶν καὶ ὑφεστὼς καὶ τοῦ πατρὸς ὑπάρχων ἐκτός ; καὶ τίς ἦν ὁ πατὴρ τότε , μὴ τὸν οἰκεῖον κεκτημένος ἐν αὑτῷ λόγον . ἀλλ’ ὑφεστὼς ἄνευ λόγου ; ἐνοικῶν δ’ ἐν τῇ σαρκὶ ὁ λόγος . ὅτ’ ἐπὶ γῆς ἐποιεῖτο τὰς διατριβάς , εἰ μὲν τοῦ πατρὸς ἐκτὸς ἦν , ζῶν καὶ ὑφεστὼς καὶ τὴν σάρκα κινῶν ψυχῆς δίκην , ἕτερος δηλαδὴ παρὰ τὸν πατέρα , καὶ δύο πάλιν ὑποστάσεις αὐτός τε καὶ ὁ πατὴρ ὑπῆρχον ,
Lemmas: πῶς δέ ἐν ὁ σάρξ εἰμί , ὅτε αὐτός λέγω ; ἆρα γε ζῶ καί ὑφίστημι καί ὁ πατήρ ὑπάρχω ἐκτός ; καί τίς εἰμί ὁ πατήρ τότε , μή ὁ οἰκέω κτάομαι ἐν ἑαυτοῦ λόγος . ἀλλά ὑφίστημι ἄνευ λόγος ; ἐνοικέω δέ ἐν ὁ σάρξ ὁ λόγος . ὅτι ἐπί γῆ ποιέω ὁ διατριβή , εἰμί μέν ὁ πατήρ ἐκτός εἰμί , ζῶ καί ὑφίστημι καί ὁ σάρξ κινέω Ψυχή δίκη , ἕτερος δηλαδή παρά ὁ πατήρ , καί δύο πάλιν ὑπόστασις αὐτός τε καί ὁ πατήρ ὑπάρχω ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.41
μάταιός τε πᾶς ὁ Μαρκέλλου πεφώραται πόνος οὐσιώδη λόγον ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα τὸν ἐν τῇ σαρκὶ γενόμενον ὁριζομένου . εἰ δ’ ἐκτὸς ὑπῆρχεν τοῦ θεοῦ ὁ ἐν τῷ σώματι κατοικῶν λόγος , ἥνωτο δὲ καὶ συνῆπτο τῷ θεῷ ὡς ἕν τε καὶ ταὐτὸν εἶναι αὐτῷ , ἐξ ἀνάγκης δώσει ἢ αὐτὸν εἶναι τὸν πατέρα ἐν τῇ σαρκί , ἢ τὸν υἱὸν ὑφεστῶτα καθ’ ἑαυτὸν καὶ ἐνεργοῦντα ἐν τῷ σώματι , ἢ ψυχὴν ἀνθρώπου , ἢ εἰ μηδὲν τούτων , αὐτόματον κινεῖσθαι τὴν σάρκα , ἄψυχον οὖσαν καὶ ἄλογον .
Lemmas: μάταιος τε πᾶς ὁ Μάρκελλος φωράω πόνος οὐσιώδης λόγος ζῶ καί ὑφίστημι ὁ ἐν ὁ σάρξ γίγνομαι ὁρίζω . εἰμί δέ ἐκτός ὑπάρχω ὁ θεός ὁ ἐν ὁ σῶμα κατοικέω λόγος , ἑνόω δέ καί συνάπτω ὁ θεός ὡς εἷς τε καί αὐτός εἰμί αὐτός , ἐκ ἀνάγκη δίδωμι ἢ αὐτός εἰμί ὁ πατήρ ἐν ὁ σάρξ , ἢ ὁ υἱός ὑφίστημι κατά ἑαυτοῦ καί ἐνεργέω ἐν ὁ σῶμα , ἢ ψυχή ἄνθρωπος , ἢ εἰμί μηδείς οὗτος , αὐτόματος κινέω ὁ σάρξ , ἄψυχος εἰμί καί ἄλογος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.42
εἰ μὲν οὖν τὸν πατέρα λέγοι , ἔσται ὁ πατὴρ αὐτῷ ὁ γεννηθεὶς καὶ παθὼν καὶ πᾶν ἔργον ἀνθρωποπαθὲς ὑπο μείνας . ὃ δὴ φθεγξάμενον τὸν Σαβέλλιον ἀσεβείας ἐγράψατο γραφὴν τοῦ θεοῦ ἡ ἐκκλησία . εἰ δὲ τὸν πατέρα λέγειν οὐ θεμιτὸν ἐνανθρωπήσαντα , τὸν υἱὸν ὁμολογεῖν ἀνάγκη αὐτῷ μαθητευομένους τοῦτο διδάσκοντι .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁ πατήρ λέγω , εἰμί ὁ πατήρ αὐτός ὁ γεννάω καί πάσχω καί πᾶς ἔργον ἀνθρωποπαθής ὑπο μένω . ὅς δή φθέγγομαι ὁ Σαβέλλιος ἀσέβεια γράφω γραφή ὁ θεός ὁ ἐκκλησία . εἰμί δέ ὁ πατήρ λέγω οὖον θεμιτός ἐνανθρωπέω , ὁ υἱός ὁμολογέω ἀνάγκη αὐτός μαθητεύω οὗτος διδάσκω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.43
εἰ δὲ τοῦτον ἀρνοῖτο Μάρκελλος ὑφεστάναι , ὥρα ψιλὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ὑποτίθεσθαι ἐκ σώματος καὶ ψυχῆς συνεστῶτα . ὡς μηδὲν τῆς κοινῆς ἀνθρώπων διαλλάττειν φύσεως . ἀλλὰ καὶ τοῦτο τῆς ἐκκλησίας ἀπελήλαται τὸ δόγμα · ὃ δὴ πάλαι μὲν Ἐβιωναῖοι νεωστὶ δὲ ὁ Σαμοσατεὺς καὶ οἱ ἐπίκλην ἐξ αὐτοῦ Παυλιανοὶ φρονήσαντες δυσφήμων ὑπέμειναν δίκην .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος ἀρνέομαι Μάρκελλος ὑφίστημι , ὥρα ψιλός ἄνθρωπος αὐτός ὑποτίθημι ἐκ σῶμα καί Ψυχή συνίστημι . ὡς μηδείς ὁ κοινός ἄνθρωπος διαλλάσσω φύσις . ἀλλά καί οὗτος ὁ ἐκκλησία ἀπελαύνω ὁ δόγμα · ὅς δή πάλαι μέν Ἐβιωναῖος νεωστί δέ ὁ Σαμοσατεύς καί ὁ ἐπίκλη ἐκ αὐτός Παυλιανός φρονέω δύσφημος ὑπομένω δίκη .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.44
τί δὴ οὖν λείπεται μετὰ ταῦτα ἢ τὴν σάρκα μόνον εἰσάγειν δίχα παντὸς ἐνοίκου δίκην τῶν παρὰ τοῖς θαυματοποιοῖς αὐτομάτων κινουμένην ; καὶ πῶς ἡ σὰρξ καὶ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ σῶμα δίχα τοῦ ἐνεργοῦντος εἶπεν ἂν καθὼς ἐδίδαξέν με , ταῦτα λαλῶ ; πῶς δὲ ἡ σὰρξ εἶπεν ἂν ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε ; πῶς δὲ ἡ σὰρξ ἀπεστάλθαι ἑαυτὴν παρὰ τοῦ πατρὸς ἔλεγεν ; ἆρα δὲ πατέρα τῆς σαρκὸς τὸν θεὸν λέγειν ὅσιον , ἢ μᾶλλον τοῦ ἐν αὐτῇ κατοικοῦντός τε καὶ ἐνεργοῦντος ; τίς οὖν ἦν οὗτος ; πότερα ὁ ἐν τῷ θεῷ λόγος , αὐτὸς ὢν ὁ θεὸς κατὰ Σαβέλλιον , ἤ , ὅπερ ὅσιον καὶ ἀληθὲς λέγειν , ὁ ζῶν καὶ ὑφεστὼς μονογενὴς υἱὸς τοῦ θεοῦ ;
Lemmas: τίς δή οὖν λείπω μετά οὗτος ἢ ὁ σάρξ μόνος εἰσάγω δίχα πᾶς ένοικος δίκη ὁ παρά ὁ θαυματοποιός αὐτόματος κινέω ; καί πῶς ὁ σάρξ καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ σῶμα δίχα ὁ ἐνεργέω εἶπον εἄν καθώς διδάσκω ἐγώ , οὗτος λαλέω ; πῶς δέ ὁ σάρξ εἶπον εἄν ὅτι ἐγώ ὁ ἀρεστός αὐτός ποιέω πάντοτε ; πῶς δέ ὁ σάρξ ἀποστέλλω ἑαυτοῦ παρά ὁ πατήρ λέγω ; ἆρα δέ πατήρ ὁ σάρξ ὁ θεός λέγω ὅσιος , ἢ μᾶλλον ὁ ἐν αὐτός κατοικέω τε καί ἐνεργέω ; τίς οὖν εἰμί οὗτος ; πότερος ὁ ἐν ὁ θεός λόγος , αὐτός εἰμί ὁ θεός κατά Σαβέλλιος , ἤ , ὅσπερ ὅσιος καί ἀληθής λέγω , ὁ ζῶ καί ὑφίστημι μονογενής υἱός ὁ θεός ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.45
εἰ δὲ μηδέτερα τούτων λέγοι , ἐξ ἀνάγκης ὑποστήσεται ψυχὴν ἀνθρώπου , καὶ ἔσται αὐτῷ ψιλὸς ἄνθρωπος ὁ Χριστός · καὶ οὐκέτι Σαβελλιανός , Παυλιανὸς δ’ ἡμῖν ἔσται ὁ νέος συγγραφεύς . εἰ δὲ τὸν ἐν τῷ θεῷ φαίη λόγον ἐνοικῆσαι τῇ σαρκὶ οὐδὲν ἕτερον ὄντα ἢ λόγον καὶ λόγον σημαντικὸν ἢ ἐνεργητικόν ,
Lemmas: εἰμί δέ μηδέτερος οὗτος λέγω , ἐκ ἀνάγκη ὑφίστημι ψυχή ἄνθρωπος , καί εἰμί αὐτός ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός · καί οὐκέτι Σαβελλιανός , Παυλιανός δέ ἐγώ εἰμί ὁ νέος συγγραφεύς . εἰμί δέ ὁ ἐν ὁ θεός φημί λόγος ἐνοικέω ὁ σάρξ οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος καί λόγος σημαντικός ἢ ἐνεργητικός ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.46
καὶ πῶς οὗτος εἶπεν ἂν ζῆν ἰδιάζουσαν ζωὴν παρὰ τὸν πατέρα ; πῶς δὲ αὐτὸς ἀπέσταλτο συνημμένος καὶ ἡνωμένος ἀεὶ τῷ θεῷ ; πῶς δὲ καὶ διδάσκαλον αὐτοῦ φησὶν εἶναι τὸν πατέρα ; πῶς δὲ τὰ ἀρεστὰ τῷ πατρὶ πάντοτε πράττειν ἑαυτὸν ἔλεγεν ; αὗται γὰρ διαρρήδην υἱοῦ ὑφεστῶτος καὶ ζῶντος εἶεν ἂν φωναί , καὶ δι’ ὅλου δὲ τοῦ εὐαγγελίου ὁ εὐχόμενος τῷ πατρί , ὁ δοξάζων τὸν πατέρα , ὁ παρὰ τοῦ πατρὸς δοξασθῆναι ἀξιῶν , τί ἕτερον ἢ ὑφεστῶτα ἑαυτὸν δείκνυσιν , καὶ μάλιστα ὅτε φησὶν δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστιν . ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμαυτοῦ , καὶ ὁ πέμψας με πατὴρ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ;
Lemmas: καί πῶς οὗτος εἶπον εἄν ζῶ ἰδιάζω ζωή παρά ὁ πατήρ ; πῶς δέ αὐτός ἀποστέλλω συνάπτω καί ἑνόω ἀεί ὁ θεός ; πῶς δέ καί διδάσκαλος αὐτός φημί εἰμί ὁ πατήρ ; πῶς δέ ὁ ἀρεστός ὁ πατήρ πάντοτε πράσσω ἑαυτοῦ λέγω ; οὗτος γάρ διαρρήδην υἱός ὑφίστημι καί ζῶ ἄγω εἄν φωνή , καί διά ὅλος δέ ὁ εὐαγγέλιον ὁ εὔχομαι ὁ πατήρ , ὁ δοξάζω ὁ πατήρ , ὁ παρά ὁ πατήρ δοξάζω ἄξιος , τίς ἕτερος ἢ ὑφίστημι ἑαυτοῦ δείκνυμι , καί μάλιστα ὅτε φημί δύο ἄνθρωπος ὁ μαρτυρία ἀληθής εἰμί . ἐγώ εἰμί ὁ μαρτυρέω περί ἐμαυτοῦ , καί ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ μαρτυρέω περί ἐγώ ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.47
διὰ τοσούτων αὐτὸς ὁ σωτὴρ ζῶντα ἑαυτὸν παραστήσας οὐδαμοῦ μὲν λόγον ἑαυτὸν ὠνόμασεν , υἱὸν δὲ καὶ φῶς καὶ μονογενῆ καὶ ἄρτον ζωῆς καὶ πάντα μᾶλλον ἢ λόγον .
Lemmas: διά τοσοῦτος αὐτός ὁ σωτήρ ζῶ ἑαυτοῦ παρίστημι οὐδαμοῦ μέν λόγος ἑαυτοῦ ὀνομάζω , υἱός δέ καί φάος καί μονογενής καί ἄρτος ζωή καί πᾶς μᾶλλον ἢ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.48
καὶ λόγον μὲν ἔχειν διδάσκει φάσκων ἐάν τις ἀγαπᾷ με , τὸν λόγον μου τηρήσει , ἑαυτὸν δὲ λόγον εἶναι οὐ φησίν . πῶς οὖν μετὰ ταῦτα πάντα οὐκ ἐρυθριᾷ ὁ μόνον λόγον καὶ οὐδὲν ἕτερον εἶναι αὐτὸν ἀποφηνάμενος ; ἐπάκουσον γοῦν ὅπως ἔγραφεν λέγων ὥστε πανταχόθεν δῆλόν ἐστιν μηδὲν ἕτερον τῇ ἀιδιότητι τοῦ λόγου ἁρμόττειν ὄνομα ἢ τοῦθ’ ὅπερ ὁ ἁγιώτατος τοῦ θεοῦ μαθητὴς καὶ ἀπόστολος Ἰωάννης ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου εἶπεν .
Lemmas: καί λόγος μέν ἔχω διδάσκω φάσκω ἐάν τις ἀγαπάω ἐγώ , ὁ λόγος ἐγώ τηρέω , ἑαυτοῦ δέ λόγος εἰμί οὖον φημί . πῶς οὖν μετά οὗτος πᾶς οὐ ἐρυθριάω ὁ μόνος λόγος καί οὐδείς ἕτερος εἰμί αὐτός ἀποφαίνω ; ἐπακούω γοῦν ὅπως γράφω λέγω ὥστε πανταχόθεν δῆλος εἰμί μηδείς ἕτερος ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος ἁρμόζω ὄνομα ἢ οὗτος ὅσπερ ὁ ἅγιος ὁ θεός μαθητής καί ἀπόστολος Ἰωάννης ἐν ἀρχή ὁ εὐαγγέλιον εἶπον .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.49
καὶ πάλιν ἵνα δείξῃ ὅτι , εἴ τι καινὸν καὶ νεώτερον ὄνομα , τοῦτ’ ἀπὸ τῆς καινῆς αὐτῷ καὶ νέας ὑπῆρξε κατὰ σάρκα οἰκονομίας .
Lemmas: καί πάλιν ἵνα δείκνυμι ὅτι , εἰμί τίς καινός καί νέος ὄνομα , οὗτος ἀπό ὁ καινός αὐτός καί νέος ὑπάρχω κατά σάρξ οἰκονομία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.50
καὶ αὖθις οὐκοῦν πρὸ μὲν τοῦ κατελθεῖν καὶ διὰ τῆς παρθένου τεχθῆναι λόγος ἦν μόνον . ἐπεὶ τί ἕτερον ἦν πρὸ τοῦ τὴν ἀνθρωπίνην ἀναλαβεῖν σάρκα τὸ κατελθὸν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν . ὡς καὶ αὐτὸς γέγραφεν , καὶ γεννηθὲν ἐκ τῆς παρθένου ; οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόγος .
Lemmas: καί αὖθις οὐκοῦν πρό μέν ὁ κατέρχομαι καί διά ὁ παρθένος τίκτω λόγος εἰμί μόνος . ἐπεί τίς ἕτερος εἰμί πρό ὁ ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ ὁ κατέρχομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα . ὡς καί αὐτός γράφω , καί γεννάω ἐκ ὁ παρθένος ; οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.51
τοσαῦτα Μαρκέλλῳ εἰπεῖν καὶ ἀποφήνασθαι πάρεστιν διὰ τὸ μὴ ὁμολογεῖν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ . πρὸς ὃν εἶπεν ἂν ὁ εὐαγγελιστὴς μέγα ἐπιβοήσας · τί φῄς , ἄνθρωπε ; οὐ λόγον αὐτὸν ἔφην μόνον , ἀλλὰ καὶ θεόν , καὶ φῶς τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον , καὶ μονογενῆ υἱὸν τὸν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός .
Lemmas: τοσοῦτος Μάρκελλος εἶπον καί ἀποφαίνω πάρειμι διά ὁ μή ὁμολογέω ὁ υἱός ὁ θεός . πρός ὅς εἶπον εἄν ὁ εὐαγγελιστής μέγας ἐπιβοάω · τίς φημί , ἄνθρωπος ; οὖον λόγος αὐτός φημί μόνος , ἀλλά καί θεός , καί φάος ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , καί μονογενής υἱός ὁ εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.52
μὴ δὴ οὖν συκοφαντείτω τις τὸν θεολόγον , ἀλλ’ ἀκριβῶς ἐπαϊέτω αὐτοῦ , ὁποῖον ὑπέθετο λόγον παρὰ πόδας συνάψας καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος καὶ προσθεὶς τὸ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο . κατὰ δὲ αὐτὸν τὸν τῶν ὅλων σωτῆρα οὐδὲ ἅπαξ ὠνόμασται λόγος . ἀλλὰ υἱὸς θεοῦ καὶ μονογενὴς καὶ φῶς καὶ ζωὴ καὶ ἀλήθεια καὶ πάντα μᾶλλον ἢ λόγος .
Lemmas: μή δή οὖν συκοφαντέω τις ὁ θεολόγος , ἀλλά ἀκριβῶς ἐπαΐω αὐτός , ὁποῖος ὑποτίθημι λόγος παρά πούς συνάπτω καί θεός εἰμί ὁ λόγος καί προστίθημι ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι . κατά δέ αὐτός ὁ ὁ ὅλος σωτήρ οὐδέ ἅπαξ ὀνομάζω λόγος . ἀλλά υἱός θεός καί μονογενής καί φάος καί ζωή καί ἀλήθεια καί πᾶς μᾶλλον ἢ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.53
η . εἰ δὲ λέγοι ταῦτα ἐκ τῆς καινῆς διαθήκης εἰρῆσθαι , λεχθήσεται αὐτῷ ὅτι καὶ τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος οὐδ’ ἑτέρωθεν ἦν ἢ ἐξ αὐτῆς . ἓν δὴ οὖν καὶ τὸ αὐτὸ εὐαγγέλιον ὁ αὐτός τε εὐαγγελιστὴς ὁ λόγον αὐτὸν εἰπὼν καὶ τὰ λοιπὰ πάντα περὶ αὐτοῦ συνεγράψατο .
Lemmas: ὁ . εἰμί δέ λέγω οὗτος ἐκ ὁ καινός διαθήκη εἴρω , λέγω αὐτός ὅτι καί ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος οὐδέ ἑτέρωθεν εἰμί ἢ ἐκ αὐτός . εἷς δή οὖν καί ὁ αὐτός εὐαγγέλιον ὁ αὐτός τε εὐαγγελιστής ὁ λόγος αὐτός εἶπον καί ὁ λοιπάς πᾶς περί αὐτός συγγράφω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.54
θ . καὶ Παῦλος δὲ ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγων ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ , ἐξ οὑ τὰ πάντα , καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα , δῆλός ἐστιν τὸν πρὸ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας υἱὸν τοῦ θεοῦ δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο , οὐ λόγον ὀνομάζων , ἀλλὰ κύριον Ἰησουν καὶ Χριστόν . ἀλλ’ εἰ κατὰ Μάρκελλον εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ἦν ὁ θεὸς καὶ ὁ ἐν αὐτῷ λόγος , ἀπήρκει τῷ ἀποστόλῳ φάναι ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα .
Lemmas: θ . καί Παῦλος δέ ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγω ἐγώ εἷς θεός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , δῆλος εἰμί ὁ πρό ὁ ἔνσαρκος παρουσία υἱός ὁ θεός διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , οὖον λόγος ὀνομάζω , ἀλλά κύριος Ἰησοῦς καί Χριστός . ἀλλά εἰμί κατά Μάρκελλος εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος , ἀπαίρω ὁ ἀπόστολος φαίνω ἐγώ εἷς θεός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.55
πλήρης γὰρ ἦν ἡ διάνοια καὶ ὁ λόγος αὐτοτελὴς τὸν θεὸν εἰσηγούμενος ποιητὴν τῶν ὅλων . ἀλλὰ τοῦτο καὶ Ἰουδαῖος ἂν εἴποι . ὁ δὲ τῆς ἐκκλησίας κῆρυξ πρὸς τῷ προτέρῳ καὶ τὸ δεύτερον μὴ ἀγνοεῖν διδάσκει ·
Lemmas: πλήρης γάρ εἰμί ὁ διάνοια καί ὁ λόγος αὐτοτελής ὁ θεός εἰσηγέομαι ποιητής ὁ ὅλος . ἀλλά οὗτος καί Ἰουδαῖος εἄν εἶπον . ὁ δέ ὁ ἐκκλησία κῆρυξ πρός ὁ πρότερος καί ὁ δύο μή ἀγνοέω διδάσκω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.56
τί δὲ ἦν τοῦτο ; καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός . διὸ προστίθησιν τὸ δεύτερον ἑξῆς λέγων ἡμῖν ( εἰ γὰρ καὶ μὴ πᾶσιν , ἀλλ’ ἡμῖν , φησίν ) εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός . διὰ τί δὲ μετὰ τὸν ἕνα θεὸν καὶ οὗτος ἡμῖν εἷς κύριος , παρίστησιν ἐπιλέγων δι’ οὗ τὰ πάντα · ἐπειδὴ γὰρ τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , εἰκότως ἡμῖν τοῖς τοῦτ’ ἐπισταμένοις · κύριος εἶναι τῶν ὅλων μετὰ τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν πεπίστευται .
Lemmas: τίς δέ εἰμί οὗτος ; καί εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός . διό προστίθημι ὁ δύο ἑξῆς λέγω ἐγώ ( εἰμί γάρ καί μή πᾶς , ἀλλά ἐγώ , φημί ) εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός . διά τίς δέ μετά ὁ εἷς θεός καί οὗτος ἐγώ εἷς κύριος , παρίστημι ἐπιλέγω διά ὅς ὁ πᾶς · ἐπεί γάρ ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , εἰκότως ἐγώ ὁ οὗτος ἐφίστημι · κύριος εἰμί ὁ ὅλος μετά ὁ ἐπί πᾶς θεός πιστεύω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.57
ὅτι δὲ οὐ περὶ τῆς σαρκὸς ταῦτ’ ἔλεγεν , ἀλλὰ περὶ τοῦ θεοῦ λόγου , δῆλός ἐστιν ἐκ τοῦ ἐπιφέρειν δι’ οὗ τὰ πάντα . ἡμῖν γάρ φησιν εἷς θεὸς ὁ πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα . ὃ δὴ καὶ περὶ τοῦ φωτὸς καὶ περὶ τοῦ προόντος λόγου εἴρηται . αὐτὸς οὖν ἦν Ἰησοῦς Χριστὸς τὸ φῶς καὶ ὁ λόγος . δι’ οὗ τὰ πάντα γέγονεν , ἀλλ’ οὐχ ἡ σάρξ . οὐ γὰρ ἂν περὶ τῆς σαρκὸς ἀσυναρτήτως οὕτως εἶπεν ἂν τὸ δι’ οὗ τὰ πάντα .
Lemmas: ὅτι δέ οὖον περί ὁ σάρξ αὐτός λέγω , ἀλλά περί ὁ θεός λόγος , δῆλος εἰμί ἐκ ὁ ἐπιφέρω διά ὅς ὁ πᾶς . ἐγώ γάρ φημί εἷς θεός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς . ὅς δή καί περί ὁ φάος καί περί ὁ προέρχομαι λόγος εἴρω . αὐτός οὖν εἰμί Ἰησοῦς Χριστός ὁ φάος καί ὁ λόγος . διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὁ σάρξ . οὖον γάρ εἄν περί ὁ σάρξ ασυναρτήτως οὕτως εἶπον εἄν ὁ διά ὅς ὁ πᾶς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.58
ι . οἶδεν δὲ τὸν τῆς σαρκὸς προϋπάρχοντα τοῦ θεοῦ υἱὸν Χριστὸν ὀνομάζειν ὁ αὐτὸς Παῦλος , κατὰ τὸ αὐτὸ πέτραν αὐτὸν ἀποκαλῶν , δι’ ὧν γράφει περὶ τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ συνδιατριψάντων Μωσεῖ , λέγων ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας , ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός , καὶ ἐπισφραγίζεται τὸ αὐτὸ μεθ’ ἕτερα φάσκων μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν Χριστόν , καθώς τινες αὐτῶν ἐπείρασαν καὶ ὑπὸ τῶν ὀφέων ἀπώλοντο .
Lemmas: ι . οἶδα δέ ὁ ὁ σάρξ προυπάρχω ὁ θεός υἱός Χριστός ὀνομάζω ὁ αὐτός Παῦλος , κατά ὁ αὐτός πέτρα αὐτός ἀποκαλέω , διά ὅς γράφω περί ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος συνδιατρίβω Μωσῆς , λέγω πίνω γάρ ἐκ πνευματικός ἀκολουθέω πέτρα , ὁ δέ πέτρα εἰμί ὁ Χριστός , καί ἐπισφραγίζω ὁ αὐτός μετά ἕτερος φάσκω μηδέ ἐκπειράζω ὁ Χριστός , καθώς τις αὐτός πειράζω καί ὑπό ὁ ὄφις ἀπόλλυμι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.59
καὶ ἔτι μᾶλλον τοῦτ’ αὐτὸ βεβαιοῖ λέγων πίστει Μωσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ , μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ . ἐναργέστατα δὲ ἔτι μᾶλλον τοῦτο συνίστησιν ἐν οἷς φάσκει τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβών , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος .
Lemmas: καί ἔτι μᾶλλον οὗτος αὐτός βεβαιόω λέγω πίστις Μωσῆς μέγας γίγνομαι ἀρνέομαι λέγω υἱός θυγάτηρ Φαραώ , μείζων πλοῦτος ἡγέομαι ὁ Αἴγυπτος θησαυρός ὁ ὀνειδισμός ὁ Χριστός . ἐναργής δέ ἔτι μᾶλλον οὗτος συνίστημι ἐν ὅς φάσκω οὗτος φρονέω ἐν σύ ὅς καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.60
συνορᾷς ὅτι πρὸ τοῦ κενῶσαι ἑαυτὸν καὶ μορφὴν δούλους λαβεῖν ἦν καὶ προῆν καὶ ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπῆρχεν . τίς δὲ ἦν οὗτος ; οὐδεὶς ἄλλος ἢ Ἰησοῦς Χριστός . αὐτὸς οὖν ἦν θεὸς λόγος Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ πρὶν ἢ τὴν σάρκα λαβεῖν .
Lemmas: συνοράω ὅτι πρό ὁ κενόω ἑαυτοῦ καί μορφή δοῦλος λαμβάνω εἰμί καί προέρχομαι καί ἐν μορφή θεός ὑπάρχω . τίς δέ εἰμί οὗτος ; οὐδείς ἄλλος ἢ Ἰησοῦς Χριστός . αὐτός οὖν εἰμί θεός λόγος Ἰησοῦς Χριστός καί πρίν ἢ ὁ σάρξ λαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.61
ἀκριβῶς γὰρ ἀκουστέον τοῦ θείου ἀποστόλου λέγοντος τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , καὶ διασαφοῦντος ἑξῆς τίς ποτ’ ἦν οὗτος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ ὧν ἐπισυνάπτει λέγων ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβών .
Lemmas: ἀκριβῶς γάρ ἀκούω ὁ θεῖον ἀπόστολος λέγω οὗτος φρονέω ἐν σύ ὅς καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , καί διασαφέω ἑξῆς τίς πρός εἰμί οὗτος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ἐπισυνάπτω λέγω ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.62
μήτι οὖν κἀνταῦθα ἐπὶ τὴν σάρκα οἷόν τέ ἐστιν ἐκλαβεῖν τὸ λόγιον ; μὴ περὶ τῆς σαρκὸς ἁρμόζει λέγειν τὸ ὃς [ καὶ καὶ τὸ ὑπάρχων ; ἀλλὰ μὴ σὰρξ ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών ; ἀλλὰ γελοῖον τοῦτό γε . φέρ’ οὖν ἐξετάσωμεν ὅπως εἴρηται τὸ ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν . εἰ μὲν δὴ λόγος ἦν ἀνύπαρκτος , μηδαμῶς ἔξωθεν τοῦ θεοῦ ὑφεστώς , ἀλλ’ ἔνδον ὢν ἐν αὐτῷ , ποτὲ μὲν ἐν ἡσυχία καὶ σιγῇ ποτὲ δὲ ἐν τῷ ἐνεργεῖν ,
Lemmas: μῆτις οὖν ἐνταῦθα ἐπί ὁ σάρξ οἷος τε εἰμί ἐκλαμβάνω ὁ λόγιος ; μή περί ὁ σάρξ ἁρμόζω λέγω ὁ ὅς [ καί καί ὁ ὑπάρχω ; ἀλλά μή σάρξ κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω ; ἀλλά γελοῖος οὗτος γε . φέρω οὖν ἐξετάζω ὅπως εἴρω ὁ ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω . εἰμί μέν δή λόγος εἰμί ἀνύπαρκτος , μηδαμῶς ἔξωθεν ὁ θεός ὑφεστώς , ἀλλά ἔνδον εἰμί ἐν αὐτός , ποτέ μέν ἐν ἡσυχία καί σιγή ποτέ δέ ἐν ὁ ἐνεργέω ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.63
καὶ πῶς οὗτος ἦν ἐν μορφῇ θεοῦ , δυνάμει [ θεῷ ] αὐτὸς ὢν ὁ θεός ; πῶς δὲ οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , αὐτὸς ὢν θεός ; πῶς δὲ ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν ὑπήκοος γενόμενος τῷ πατρί ; τὸ γὰρ ὑπακούειν τόνδε τῷδε δυεῖν γένοιτ’ ἂν προσώπων παραστατικόν .
Lemmas: καί πῶς οὗτος εἰμί ἐν μορφή θεός , δύναμις [ θεός ] αὐτός εἰμί ὁ θεός ; πῶς δέ οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , αὐτός εἰμί θεός ; πῶς δέ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑπήκοος γίγνομαι ὁ πατήρ ; ὁ γάρ ὑπακούω ὅδε ὅδε δύο γίγνομαι εἄν πρόσωπον παραστατικός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.64
καὶ ἐπειδήπερ τῷ παρὰ ἀνθρώποις λόγῳ κέχρηται εἰκόνι Μάρκελλος , πευστέον εἰ δύναται ἁρμόζειν ἐπὶ τοῦ ἀνθρωπίνου λόγου τὸ λέγειν · ὃς ἐν μορφῇ ἀνθρώπου ὢν οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν γενόμενος ὑπήκοος τῷ ἀνθρώπῳ ; καὶ πῶς ὁ ἐν ἀνθρώπῳ συμφυὴς λόγος ταῦτα ἂν ποιήσειεν , ἓν καὶ ταὐτὸν ὑπάρχων τῷ ἀνθρώπῳ ; οὐκ ἄρα λόγος ψιλὸς καὶ ἀνυπόστατος ἔσται ἀλλ’ υἱὸς ἀληθῶς μονογενὴς τοῦ θεοῦ ὁ ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων , ὃς οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβών , ὃν καὶ Ἰησοῦν Χριστὸν ὠνόμαζεν ὁ θεῖος ἀπόστολος , προϋπάρχοντα αὐτὸν τῆς σαρκὸς ἀκριβῶς ἐπιστάμενος .
Lemmas: καί ἐπεί ὁ παρά ἄνθρωπος λόγος χράομαι εἰκών Μάρκελλος , πευστέον εἰμί δύναμαι ἁρμόζω ἐπί ὁ ἀνθρώπινος λόγος ὁ λέγω · ὅς ἐν μορφή ἄνθρωπος εἰμί οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος ἄνθρωπος , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω γίγνομαι ὑπήκοος ὁ ἄνθρωπος ; καί πῶς ὁ ἐν ἄνθρωπος συμφυής λόγος οὗτος εἄν ποιέω , εἷς καί αὐτός ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος ; οὐ ἄρα λόγος ψιλός καί ἀνυπόστατος εἰμί ἀλλά υἱός ἀληθής μονογενής ὁ θεός ὁ ἐν μορφή θεός ὑπάρχω , ὅς οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , ὅς καί Ἰησοῦς Χριστός ὀνομάζω ὁ θεῖος ἀπόστολος , προυπάρχω αὐτός ὁ σάρξ ἀκριβῶς ἐπίσταμαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.65
ια . πρὸς τούτοις μεσίτην αὐτὸν τοῦ θεοῦ ὁ αὐτὸς ὠνόμασεν , τὴν Μωσέως νομοθεσίαν ἐν χειρὶ αὐτοῦ δεδόσθαι εἰπὼν δι’ ὧν φησιν ὁ νόμος διαταγεὶς δι’ ἀγγέλων , ἐν χειρὶ μεσίτου . ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν , ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν . ἀκούεις ὅπως ἰδίως τὸν θεὸν ἀποκαλῶν καὶ ἀγγέλους ὀνομάζων , μεταξὺ τὸν μεσίτην εἰσάγει λέγων ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν . ἦν ἄρα καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως κατὰ τοὺς Μωσέως χρόνους μεσιτεύων τῇ νομοθεσίᾳ .
Lemmas: ἰά . πρός οὗτος μεσίτης αὐτός ὁ θεός ὁ αὐτός ὀνομάζω , ὁ Μωσῆς νομοθεσία ἐν χείρ αὐτός δίδωμι εἶπον διά ὅς φημί ὁ νόμος διατάσσω διά ἄγγελος , ἐν χείρ μεσίτης . ὁ δέ μεσίτης εἷς οὐ εἰμί , ὁ δέ θεός εἷς εἰμί . ἀκούω ὅπως ἰδίως ὁ θεός ἀποκαλέω καί ἄγγελος ὀνομάζω , μεταξύ ὁ μεσίτης εἰσάγω λέγω ὁ δέ μεσίτης εἷς οὐ εἰμί . εἰμί ἄρα καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις κατά ὁ Μωσῆς χρόνος μεσιτεύω ὁ νομοθεσία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.66
ιβ . καὶ ἀρχιερέα δὲ αὐτὸν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος ἀποκαλεῖ λέγων ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς , Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: Ἶβ . καί ἀρχιερεύς δέ αὐτός ὁ αὐτός ἀπόστολος ἀποκαλέω λέγω ἔχω οὖν ἀρχιερεύς μέγας διέρχομαι ὁ οὐρανός , Ἰησοῦς ὁ υἱός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.67
ιγ . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτῆρα τοῦ θεοῦ καὶ υἱὸν καὶ κληρονόμον τὸν αὐτὸν οἶδεν λέγων ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ , ὃν ἔθηκεν κληρονόμον πάντων , δι’ οὗ καὶ ἐποίησεν τοὺς αἰῶνας · ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ . καὶ ἐνταῦθα ( ὥσπερ ἀνωτέρω ἐλέγετο περὶ τοῦ λόγου τὸ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ περὶ τοῦ φωτὸς τὸ ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ περὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸ ἡμῖν εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα )
Lemmas: ιγʹ . οὖον μήv ἀλλά καί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ θεός καί υἱός καί κληρονόμος ὁ αὐτός οἶδα λέγω ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα οὗτος λαλέω ἐγώ ἐν υἱός , ὅς τίθημι κληρονόμος πᾶς , διά ὅς καί ποιέω ὁ αἰών · ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός . καί ἐνταῦθα ( ὥσπερ ἀνωτέρω λέγω περί ὁ λόγος ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί περί ὁ φάος ὁ ἐν ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι , καί περί Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐγώ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς )
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.68
θέα ὅπως περὶ τοῦ αὐτοῦ ὁμοίως εἴρηται τὸ δι’ οὗ καὶ ἐποίησεν τοὺς αἰῶνας . ιδ . ἐπιστῆσαι δὲ τὸν νοῦν ἐν τούτοις ἄξιον , ὅπως ὠνόμασται ἀπαύγασμα · οἶμαι γὰρ τῆς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ υἱοῦ γεννήσεως παραστατικὸν εἶναι τὸν λόγον . πολλάκις γὰρ ὠνομασμένου υἱοῦ καὶ τοῦ θεοῦ πατρὸς χρηματίσαντος , ἵνα μὴ καταπεσόντες ἐπὶ τὰς τῶν ζῴων γενέσεις τοιοῦτόν τινα τρόπον ὑπολάβοιμεν , ἐπὶ τοῦ θεοῦ θεοπρεπεστέρᾳ κέχρηται εἰκόνι ὁ ἀπόστολος ,
Lemmas: θέα ὅπως περί ὁ αὐτός ὁμοίως εἴρω ὁ διά ὅς καί ποιέω ὁ αἰών . ιδʹ . ἐφίστημι δέ ὁ νόος ἐν οὗτος ἄξιος , ὅπως ὀνομάζω ἀπαύγασμα · οἴομαι γάρ ὁ ἐκ ὁ πατήρ ὁ υἱός γέννησις παραστατικός εἰμί ὁ λόγος . πολλάκις γάρ ὀνομάζω υἱός καί ὁ θεός πατήρ χρηματίζω , ἵνα μή καταπίπτω ἐπί ὁ ὁ ζῷον γένεσις τοιοῦτος τις τρόπος ὑπολαμβάνω , ἐπί ὁ θεός θεοπρεπής χράομαι εἰκών ὁ ἀπόστολος ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.69
περὶ μὲν τοῦ πατρὸς εἰπὼν φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον , τὸν δὲ υἱὸν ἀπαύγασμα τοῦ πατρικοῦ φωτὸς ὁρισάμενος , ὥστε εἶναι τὸ ἀπαύγασμα γέννημα τοῦ πρώτου φωτός , οὐ κατὰ τὴν τῶν θνητῶν ζῴων ὑποστὰν γένεσιν , κατὰ δὲ τὸ ῥηθὲν παράδειγμα . εἰκότως οὖν καὶ εἰκόνα αὐτὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου ἀποκαλεῖ , διὰ τὸ ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχειν , καὶ διὰ τὸ ἀπαύγασμα εἶναι καὶ χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεως .
Lemmas: περί μέν ὁ πατήρ εἶπον φάος οἰκέω ἀπρόσιτος , ὁ δέ υἱός ἀπαύγασμα ὁ πατρικός φάος ὁρίζω , ὥστε εἰμί ὁ ἀπαύγασμα γέννημα ὁ πρῶτος φάος , οὖον κατά ὁ ὁ θνητός ζῷον ὑφίστημι γένεσις , κατά δέ ὁ ἐρώ παράδειγμα . εἰκότως οὖν καί εἰκών αὐτός ὁ θεός ὁ ἀόρατος ἀποκαλέω , διά ὁ ἐν μορφή θεός ὑπάρχω , καί διά ὁ ἀπαύγασμα εἰμί καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.70
διὰ ταῦτα γὰρ περὶ αὐτοῦ γράφων ἔλεγεν ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου . πρωτότοκος πάσης κτίσεως , ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , εἴτε ὁρατὰ εἴτε ἀόρατα , εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι · τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται · καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συν ἑστηκεν .
Lemmas: διά οὗτος γάρ περί αὐτός γράφω λέγω ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος . πρωτότοκος πᾶς κτίσις , ὅτι ἐν αὐτός κτίζω ὁ πᾶς ὁ ἐν οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , εἴτε ὁρατός εἴτε ἀόρατος , εἴτε Θρόνοι εἴτε κυριότης εἴτε ἀρχή εἴτε ἐξουσία · ὁ πᾶς διά αὐτός καί εἰς αὐτός κτίζω · καί αὐτός εἰμί πρό πᾶς καί ὁ πᾶς ἐν αὐτός σῦς ἵστημι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.71
ταῦτα γὰρ περὶ τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , κἂν μὴ Μαρκέλλῳ δοκῇ , εἴρηται . οὐ γὰρ περὶ τῆς σαρκὸς εἶπεν ἂν τοσαῦτα ὁ θεῖος ἀπόστολος . μωρὸν γὰρ τοῦτο καὶ ἀδιανόητον , πρὸς τῷ καὶ ἀσυνάρτητον εἶναι τῆς φράσεως τὴν ἑρμηνείαν · πῶς γὰρ περὶ τῆς σαρκὸς ἥρμοζε λέγειν ὅς ἐστιν εἰκών , δέον ( εἰ ἄρα ) φῆσαι · ἥ ἐστιν εἰκών .
Lemmas: οὗτος γάρ περί ὁ θεότης ὁ υἱός ὁ θεός , κἀν μή Μάρκελλος δοκέω , εἴρω . οὖον γάρ περί ὁ σάρξ εἶπον εἄν τοσοῦτος ὁ θεῖος ἀπόστολος . μωρός γάρ οὗτος καί ἀδιανόητος , πρός ὁ καί ἀσυνάρτητος εἰμί ὁ φράσις ὁ ἑρμηνεία · πῶς γάρ περί ὁ σάρξ ἁρμόζω λέγω ὅς εἰμί εἰκών , δήω ( εἰμί ἄρα ) φημί · ὅς εἰμί εἰκών .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.72
ιε . καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ πάλιν ὁ αὐτὸς εἰκόνα τοῦ θεοῦ αὐτὸν ὠνόμαζεν λέγων εἰ δὲ καὶ ἔστιν κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν , ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστὶν κεκαλυμμένον , ἐν οἷς ὁ θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσεν τὴ νοήματα τῶν ἀπίστων πρὸς τὸ μὴ καταυγάσαι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν τὸν φωτισμὸν τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ , ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἶμι . καί ἐν ἕτερος δέ πάλιν ὁ αὐτός εἰκών ὁ θεός αὐτός ὀνομάζω λέγω εἰμί δέ καί εἰμί καλύπτω ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ , ἐν ὁ ἀπόλλυμι εἰμί καλύπτω , ἐν ὅς ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος τυφλόω ὅς νόημα ὁ ἄπιστος πρός ὁ μή καταυγάζω ἐν ὁ Καρδία αὐτός ὁ φωτισμός ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός , ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.73
ἔνθα καὶ προσήκει τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι , ὡς ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁρικὸν ἐξηνέγκατο λόγον περὶ τοῦ Χριστοῦ εἰπὼν αὐτὸν εἰκόνα τοῦ θεοῦ , ἵνα μή τις δύο θεοὺς ὑπολάβοι εἶναι , ἀλλ’ ἕνα τὸν ἐπὶ πάντων . εἰ γὰρ εἷς θεός , καὶ οὐκ ἔστιν ἕτερος πλὴν αὐτοῦ , αὐτὸς ἂν εἴη ὁ καὶ διὰ τοῦ υἱοῦ ὡς δι’ εἰκόνος γνωριζόμενος .
Lemmas: ἔνθα καί προσήκω ὁ νόος ἐφίστημι , ὡς ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁρικός ἐκφέρω λόγος περί ὁ Χριστός εἶπον αὐτός εἰκών ὁ θεός , ἵνα μή τις δύο θεός ὑπολαμβάνω εἰμί , ἀλλά εἷς ὁ ἐπί πᾶς . εἰμί γάρ εἷς θεός , καί οὐ εἰμί ἕτερος πλήν αὐτός , αὐτός εἄν εἰμί ὁ καί διά ὁ υἱός ὡς διά εἰκών γνωρίζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.74
διὸ καὶ ὁ υἱὸς θεός , διὰ τὴν ἐν αὐτῷ τοῦ πατρὸς ὡς ἐν εἰκόνι μόρφωσιν . ὃ δὴ παρίστησιν ὁ θεῖος ἀπόστολος , τοτὲ μὲν λέγων ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων , τοτὲ δὲ αὐτὸν εἰκόνα τοῦ θεοῦ ὁριζόμενος . οὐκοῦν μετὰ τῶν ἄλλων ἐπηγοριῶν καὶ εἰκὼν τοῦ θεοῦ πρὸ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ὁ υἱὸς ἦν τε καὶ ὠνόμασται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀπὸ τῆς καινῆς διαθήκης , ὀλίγα ἀπὸ μυρίων , ἡμῖν λόγου συμμετρίας χάριν συνῆκται .
Lemmas: διό καί ὁ υἱός θεός , διά ὁ ἐν αὐτός ὁ πατήρ ὡς ἐν εἰκών μόρφωσις . ὅς δή παρίστημι ὁ θεῖος ἀπόστολος , τοτέ μέν λέγω ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω , τοτέ δέ αὐτός εἰκών ὁ θεός ὁρίζω . οὐκοῦν μετά ὁ ἄλλος ἐπηγορία καί εἰκών ὁ θεός πρό ὁ ἔνσαρκος παρουσία ὁ υἱός εἰμί τε καί ὀνομάζω . ἀλλά οὗτος μέν ἀπό ὁ καινός διαθήκη , ὀλίγος ἀπό μυρίος , ἐγώ λόγος συμμετρία χάρις συνάγω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.75
ις . καὶ οἱ πάλαι δὲ γενόμενοι τοῦ θεοῦ προφῆται τὸν αὐτὸν διαφόροις ἐτίμων θεολογίαις . ὁ μὲν γὰρ ἀπεκάλει αὐτὸν πνεῦμα τοῦ θεοῦ λέγων ἐξελεύσεται ῥάβδὸς ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί , καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης ἀναβήσεται , καὶ ἐπαναπαύσεται ἐπ’ αὐτὸν πνεῦμα τοῦ θεοῦ , πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως καὶ τὰ ἑξῆς . σαφῶς γὰρ τὸν ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σαρκα καὶ τὸν ἐνοικήσαντα αὐτῷ θεὸν λόγον διὰ τούτων ἐδήλου . ἔνθεν ὁ θεῖος ἀπόστολος ποτὲ μὲν ἔλεγεν ὁ δὲ κύριος τὸ πνεῦμά ἐστιν , ποτὲ δὲ Χριστὸς θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία . καὶ ἕτερος δὲ ὁμοίως πνεῦμα αὐτὸν ἀποκαλεῖ λέγων πνεῦμα πρὸ προσώπου ἡμῶν Χριστὸς κύριος . καὶ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ δὲ περὶ αὐτοῦ σαφῶς εἴρηται ἰδοὺ ὁ παῖς μου ὃν ᾑρέτισα , ὁ ἀγαπητός μου . ὃν ηὐδόκησεν ἡ ψυχή μου . ἔδωκα τὸ πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν , κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει .
Lemmas: ἴς . καί ὁ πάλαι δέ γίγνομαι ὁ θεός προφήτης ὁ αὐτός διάφορος τιμάω θεολογία . ὁ μέν γάρ ἀποκαλέω αὐτός πνεῦμα ὁ θεός λέγω ἐξέρχομαι ῥάβδος ἐκ ὁ ῥίζα Ἰεσσαί , καί ἄνθος ἐκ ὁ ῥίζα ἀναβαίνω , καί ἐπαναπαύω ἐπί αὐτός πνεῦμα ὁ θεός , πνεῦμα σοφία καί σύνεσις καί ὁ ἑξῆς . σαφῶς γάρ ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρξ καί ὁ ἐνοικέω αὐτός θεός λόγος διά οὗτος δηλόω . ἔνθεν ὁ θεῖος ἀπόστολος ποτέ μέν λέγω ὁ δέ κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί , ποτέ δέ Χριστός θεός δύναμις καί θεός σοφία . καί ἕτερος δέ ὁμοίως πνεῦμα αὐτός ἀποκαλέω λέγω πνεῦμα πρό πρόσωπον ἐγώ Χριστός κύριος . καί ἐν ὁ εὐαγγέλιον δέ περί αὐτός σαφῶς εἴρω ἰδού ὁ παῖς ἐγώ ὅς αἱρετίζω , ὁ ἀγαπητός ἐγώ . ὅς εὐδοκέω ὁ ψυχή ἐγώ . δίδωμι ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί αὐτός , κρίσις ὁ ἔθνος ἐκφέρω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.76
ιζ . προφητῶν δὲ ἄλλος ζωὴν αὐτὸν καὶ φῶς ὠνόμαζεν ἐν τῷ προσφωνεῖν τῷ θεῷ καὶ λέγειν ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς , ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς . τίς γὰρ ἦν ἡ παρὰ τῷ θεῷ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τὸ φῶς ἢ αὐτὸς ὁ ἐν εὐαγγελίοις εἰπὼν ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου , καὶ ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή ; διὸ πάλιν ἱκετεύων ὁ προφήτης ἐν εὐχῇ πρὸς τὸν θεὸν λέγει ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου · αὐτά με ὁδηγήσει .
Lemmas: ιζʹ . προφήτης δέ ἄλλος ζωή αὐτός καί φάος ὀνομάζω ἐν ὁ προσφωνέω ὁ θεός καί λέγω ὅτι παρά σύ πηγή ζωή , ἐν ὁ φάος σύ ὁράω φάος . τίς γάρ εἰμί ὁ παρά ὁ θεός πηγή ὁ ζωή καί ὁ φάος ἢ αὐτός ὁ ἐν εὐαγγέλιον εἶπον ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , καί ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή ; διό πάλιν ἱκετεύω ὁ προφήτης ἐν εὐχή πρός ὁ θεός λέγω ἐξαποστέλλω ὁ φάος σύ καί ὁ ἀλήθεια σύ · αὐτός ἐγώ ὁδηγέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.77
ιη . ἀλήθειαν δὲ αὐτὸν καὶ Ζοροβάβελ ἀνειπὼν νικητηρίων ἠξιώθη . ὅτ’ ἐπὶ τοῦ Περσῶν βασιλέως ἀναγέγραπται εἰρηκὼς καὶ ἡ ἀλήθεια μένει καὶ ἰσχύει εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ ζῇ καὶ κρατεῖ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . καὶ οὐκ ἔστιν παρ’ αὐτῇ λαβεῖν πρόσωπα , ἀλλὰ τὰ δίκαια ποιεῖ , ἀπὸ πάντων τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν ἀπέχεται . οἷς ἐπιλέγει καὶ αὐτῆς ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ βασίλειον καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλοσύνη πάντων τῶν αἰώνων . ζῆν γὰρ εἰπὼν τὴν ἀλήθειαν καὶ νικᾶν καὶ κρατεῖν , ἐμφαντικώτατα παρέστησεν αὐτῆς τὴν ὑπόστασιν . οἷς ἀκολούθως καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἀλήθειαν ἑαυτὸν ὀνομάζων τὴν τοῦ Ζοροβάβελ μαρτυρίαν ἐπεσφραγίζετο .
Lemmas: ἔρχομαι . ἀλήθεια δέ αὐτός καί Ζοροβάβελ ἀναλέγω νικητήριος ἀξιόω . ὅτι ἐπί ὁ Πέρσης βασιλεύς ἀναγράφω ἐρῶ καί ὁ ἀλήθεια μένω καί ἰσχύω εἰς ὁ αἰών , καί ζῶ καί κρατέω εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . καί οὐ εἰμί παρά αὐτός λαμβάνω πρόσωπον , ἀλλά ὁ Δίκαιος ποιέω , ἀπό πᾶς ὁ ἄδικος καί πονηρός ἀπέχω . ὅς ἐπιλέγω καί αὐτός ὁ ἰσχύς καί ὁ βασίλειος καί ὁ ἐξουσία καί ὁ μεγαλοσύνη πᾶς ὁ αἰών . ζῶ γάρ εἶπον ὁ ἀλήθεια καί νικάω καί κρατέω , ἐμφαντικός παρίστημι αὐτός ὁ ὑπόστασις . ὅς ἀκόλουθος καί αὐτός ὁ σωτήρ ἀλήθεια ἑαυτοῦ ὀνομάζω ὁ ὁ Ζοροβάβελ μαρτυρία ἐπισφραγίζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.78
ιθ . καὶ ποταμὸν δὲ αὐτὸν ὠνόμασεν ὁ εἰπών τοῦ ποταμοῦ τὰ ὁρμήματα εὐφραίνουσιν τὴν πόλιν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ιθʹ . καί ποταμός δέ αὐτός ὀνομάζω ὁ εἶπον ὁ ποταμός ὁ ὅρμημα εὐφραίνω ὁ πόλις ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.79
κ . ἤδη δὲ καὶ ὄρος προσεῖπεν ὁ φήσας τὸ ὄρος ὃ ηὐδόκησεν ὁ θεὸς κατοικεῖν ἐν αὐτῷ . διὸ καὶ παρὰ τῷ Δανιὴλ ἐξ ὄρους λίθος τμηθεὶς ἄνευ χειρῶν καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς ἀποκαθιστάμενος εἰς ὄρος ὑψηλὸν ἑωρᾶτο , τοῦ μὲν ὄρους τὴν προΰπαρξιν τῆς θεότητος αὐτοῦ σημαίνοντος , τοῦ δὲ λίθου τὴν ἀνθρωπότητα .
Lemmas: Κ . ἤδη δέ καί ὄρος προσεῖπον ὁ φημί ὁ ὄρος ὅς εὐδοκέω ὁ θεός κατοικέω ἐν αὐτός . διό καί παρά ὁ Δανιήλ ἐκ ὄρος λίθος τέμνω ἄνευ χείρ καί πάλιν ὁ αὐτός ἀποκαθίστημι εἰς ὄρος ὑψηλός ὁράω , ὁ μέν ὄρος ὁ προΰπαρξις ὁ θεότης αὐτός σημαίνω , ὁ δέ λίθος ὁ ἀνθρωπότης .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.80
κα . καὶ δικαιοσύνην δὲ αὐτὸν ἐκάλουν ὡς ὁ λέγων τίς ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολῶν δικαιοσύνην ; κβ . καὶ ἥλιον δικαιοσύνης ὡς ὁ εἰπὼν τοῖς δὲ φοβουμένοις με ἀνατελεῖ ἥλιος δικαιοσύνης , καὶ ἴασις ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ . καὶ ἄλλος δύσεται φησὶν ὁ ἥλιος ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς πλανῶντας τὸν λαόν μου · οὐ γὰρ δὴ ταῦτα τῷ αἰσθητῷ ἐφαρμόζοι ἂν ἡλίῳ , ἀλλ’ οὐδὲ τῷ ἐνσάρκῳ λόγῳ .
Lemmas: ἄν . καί δικαιοσύνη δέ αὐτός καλέω ὡς ὁ λέγω τίς ἐξεγείρω ἀπό ἀνατολή δικαιοσύνη ; κβʹ . καί ἥλιος δικαιοσύνη ὡς ὁ εἶπον ὁ δέ φοβέω ἐγώ ἀνατέλλω ἥλιος δικαιοσύνη , καί ἴασις ἐν ὁ πτέρυξ αὐτός . καί ἄλλος δύο φημί ὁ ἥλιος ἐπί ὁ προφήτης ὁ πλανάω ὁ λαός ἐγώ · οὖον γάρ δή οὗτος ὁ αἰσθητός ἐφαρμόζω εἄν ἥλιος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἔνσαρκος λόγος .