ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.8.1
ἀλλὰ τούτων ἐν ἀγνοίᾳ τυγχάνων Μάρκελλος οὐ βούλεται μὲν ἀληθῶς τὸν υἱὸν ἐκ τοῦ πατρὸς γεγεννῆσθαι , ὡς υἱὸν ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα , οἷα δὲ λόγον αὐτὸν σημαντικόν τινος ἢ προστακτικὸν προελθεῖν τοῦ θεοῦ φάσκει . ἄκουε δ’ οὖν ἀκαλύπτως καὶ τοῦτο λέγοντος αὐτοῦ ταῖσδε ταῖς φωναῖς τὸ μὲν οὖν πρὸ τῶν αἰώνων αὐτὸν γεγεννῆσθαι φῆσαι , ἀκολούθως εἰρηκέναι δοκεῖ · γέννημα γὰρ τὸ προελθὸν τοῦ προεμένου γίγνεται πατρός . θάτερον δὲ οὐκέτι ὑγιῶς οὐδ’ εὐσεβῶς αὐτῷ παρείληπται . τὸ γὰρ μὴ λόγον εἶναι φῆσαι τὸν ἐξ αὐτοῦ προελθόντα , καὶ τοῦτον εἶναι τὸν τῆς γεννήσεως ἀληθῆ τρόπον , ἀλλ’ ἀληθῶς υἱὸν μόνον , ἔμφασίν τινα τοῖς ἀκούουσιν ἀνθρωπίνης ὄψεως παρέχειν εἴωθεν .
Lemmas: ἀλλά οὗτος ἐν ἄγνοια τυγχάνω Μάρκελλος οὖον βούλομαι μέν ἀληθής ὁ υἱός ἐκ ὁ πατήρ γεννάω , ὡς υἱός ζῶ καί ὑφίστημι , οἷος δέ λόγος αὐτός σημαντικός τις ἢ προστακτικός προέρχομαι ὁ θεός φάσκω . ἀκούω δέ οὖν ἀκαλύπτως καί οὗτος λέγω αὐτός ὅδε ὁ φωνή ὁ μέν οὖν πρό ὁ αἰών αὐτός γεννάω φημί , ἀκόλουθος εἴρω δοκέω · γέννημα γάρ ὁ προέρχομαι ὁ προίημι γίγνομαι πατήρ . ἕτερος δέ οὐκέτι ὑγιής οὐδέ εὐσεβής αὐτός παραλαμβάνω . ὁ γάρ μή λόγος εἰμί φημί ὁ ἐκ αὐτός προέρχομαι , καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ γέννησις ἀληθής τρόπος , ἀλλά ἀληθής υἱός μόνος , ἔμφασις τις ὁ ἀκούω ἀνθρώπινος ὄψις παρέχω εἴωθα .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.8.2
εἶθ’ ὅτι μηδὲ γεγέννηται ἐκ τοῦ πατρὸς ὁ λόγος παριστὰς ὧδε λέγει πρὸς λέξιν ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολος καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης ἀιδιότητος αὐτοῦ μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς , ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος λέγων καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , οὐδὲν γενέσεως ἐνταῦθα μνημονεύων τοῦ λόγου . οὕτω δὴ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἀρνούμενος , τὸν ἐν τῷ θεῷ λόγον ποτὲ μὲν ἔνδον εἶναι ἐν τῷ θεῷ ἔφασκεν ποτὲ δὲ προϊέναι τοῦ θεοῦ , καὶ ἄλλοτε πάλιν ἀναδραμεῖσθαι εἰς τὸν θεὸν καὶ ἔσεσθαι ἐν αὐτῷ ,
Lemmas: εἶτα ὅτι μηδέ γεννάω ἐκ ὁ πατήρ ὁ λόγος παρίστημι ὧδε λέγω πρός λέξις ὁ τοίνυν ἱερός ἀπόστολος καί μαθητής ὁ κύριος Ἰωάννης ἀιδιότης αὐτός μνημονεύω ἀληθής γίγνομαι ὁ λόγος μάρτυς , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος λέγω καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος , οὐδείς γένεσις ἐνταῦθα μνημονεύω ὁ λόγος . οὗτος δή ὁ υἱός ὁ θεός ἀρνέομαι , ὁ ἐν ὁ θεός λόγος ποτέ μέν ἔνδον εἰμί ἐν ὁ θεός φάσκω ποτέ δέ προΐημι ὁ θεός , καί ἄλλοτε πάλιν ἀνατρέχω εἰς ὁ θεός καί εἰμί ἐν αὐτός ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.8.3
ὡς καὶ πρότερον ἦν . ἐπάκουσον δ’ ὅπως ταῦτα λέγει τούτοις τοῖς ῥήμασιν νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς , ὅτι εἷς ὁ θεός . καὶ ὁ τούτου λόγος προῆλθεν μὲν τοῦ πατρός , ἵνα πάντα δι’ αὐτοῦ γένηται · μετὰ δὲ τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως καὶ τὴν τῶν ἁπάντων διόρθωσιν καὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς ἀντικειμένης ἁπάσης ἐνεργείας , τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα θεῷ καὶ πατρί , ἵν’ οὕτως ιἦ ἐν τῷ θεῷ ὁ λόγος , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι . οὐδενὸς γὰρ ὄντος πρότερον ἢ τοῦ θεοῦ μόνου , πάντων δὲ διὰ τοῦ λόγου γίγνεσθαι μελλόντων , προῆλθεν ὁ λόγος δραστικῇ ἐνεργείᾳ , λόγος τοῦ πατρὸς ὤν .
Lemmas: ὡς καί πρότερος εἰμί . ἐπακούω δέ ὅπως οὗτος λέγω οὗτος ὁ ῥῆμα νυνί δέ πιστεύω ὁ θεῖος γραφεύς , ὅτι εἷς ὁ θεός . καί ὁ οὗτος λόγος προέρχομαι μέν ὁ πατήρ , ἵνα πᾶς διά αὐτός γίγνομαι · μετά δέ ὁ καιρός ὁ κρίσις καί ὁ ὁ ἅπας διόρθωσις καί ὁ ἀφανισμός ὁ ἀντίκειμαι ἅπας ἐνέργεια , τότε αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς θεός καί πατήρ , ἵνα οὕτως ΙΗΥ ἐν ὁ θεός ὁ λόγος , ὥσπερ καί πρότερος εἰμί πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί . οὐδείς γάρ εἰμί πρότερος ἢ ὁ θεός μόνος , πᾶς δέ διά ὁ λόγος γίγνομαι μέλλω , προέρχομαι ὁ λόγος δραστικός ἐνέργεια , λόγος ὁ πατήρ εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.8.4
καὶ πάλιν τὴν αὐτὴν διάνοιαν λευκότερον τίθησιν ὧδε γράφων πρὸ γὰρ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι ἦν ὁ λόγος ἐν τῷ πατρί . ὅτε δὲ ὁ παντοκράτωρ θεὸς πάντα τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς προέθετο ποιῆσαι , ἐνεργείας ἡ τοῦ κόσμου γένεσις ἐδεῖτο δραστικῆς · καὶ διὰ τοῦτο , μηδενὸς ὄντος ἑτέρου πλὴν θεοῦ ( πάντα γὰρ ὁμολογεῖται ὑπ’ αὐτοῦ γεγενῆσθαι ) , τότε ὁ λόγος προελθὼν ἐγίνετο τοῦ κόσμου ποιητής , ὁ καὶ πρότερον ἔνδον νοητῶς ἑτοιμάζων αὐτόν .
Lemmas: καί πάλιν ὁ αὐτός διάνοια λευκός τίθημι ὧδε γράφω πρό γάρ ὁ ὁ κόσμος εἰμί εἰμί ὁ λόγος ἐν ὁ πατήρ . ὅτε δέ ὁ παντοκράτωρ θεός πᾶς ὁ τε ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ προτίθημι ποιέω , ἐνέργεια ὁ ὁ κόσμος γένεσις δήω δραστικός · καί διά οὗτος , μηδείς εἰμί ἕτερος πλήν θεός ( πᾶς γάρ ὁμολογέω ὑπό αὐτός γίγνομαι ) , τότε ὁ λόγος προέρχομαι γίγνομαι ὁ κόσμος ποιητής , ὁ καί πρότερος ἔνδον νοητός ἑτοιμάζω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.8.5
καὶ αὖθις μετὰ πάντα ἐπιφέρει λέγων καὶ διὰ τοῦτο οὐχ υἱὸν θεοῦ ἑαυτὸν ὀνομάζει , ἀλλὰ πανταχοῦ υἱὸν ἀνθρώπου ἑαυτὸν λέγει , ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης ὁμολογίας θέσει τὸν ἄνθρωπον διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν κοινωνίας υἱὸν θεοῦ γενέσθαι παρασκευάσῃ καὶ μετὰ τὸ τέλος τῆς πράξεως αὖθις , ὡς λόγος , ἑνωθῇ τῷ θεῷ , πληρῶν ἐκεῖνο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένον · τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ιἦ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσιν ὁ θεός . ἔσται γὰρ τηνικαῦτα τοῦθ’ ὅπερ πρότερον ἦν . τοσαῦτα Μάρκελλος περὶ τοῦ λόγου εἰπὼν τοῦ ἐν τῷ θεῷ , καθ’ ὃν νοοῦμεν αὐτὸν λογικὸν εἶναι , δεινῇ δυσχωρίᾳ περιπέπτωκεν , τολμήσας ἐκτὸς τοῦ θεοῦ γεγονέναι ποτὲ φάναι τὸν ἐν αὐτῷ λόγον , καὶ πάλιν ἐντὸς αὐτοῦ μετὰ τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως , ἵν’ οὕτως ᾖ ἐν τῷ θεῷ ἑνωθεὶς αὐτῷ , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν .
Lemmas: καί αὖθις μετά πᾶς ἐπιφέρω λέγω καί διά οὗτος οὐ υἱός θεός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ἀλλά πανταχοῦ υἱός ἄνθρωπος ἑαυτοῦ λέγω , ἵνα διά ὁ τοιοῦτος ὁμολογία θέσις ὁ ἄνθρωπος διά ὁ πρός αὐτός κοινωνία υἱός θεός γίγνομαι παρασκευάζω καί μετά ὁ τέλος ὁ πρᾶξις αὖθις , ὡς λόγος , ἑνόω ὁ θεός , πληρόω ἐκεῖνος ὁ ὑπό ὁ ἀπόστολος εἴρω · τότε αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα ΙΗΥ ὁ πᾶς καί ἐν πᾶς ὁ θεός . εἰμί γάρ τηνικαῦτα οὗτος ὅσπερ πρότερος εἰμί . τοσοῦτος Μάρκελλος περί ὁ λόγος εἶπον ὁ ἐν ὁ θεός , κατά ὅς νοέω αὐτός λογικός εἰμί , δεινός δυσχωρία περιπίπτω , τολμάω ἐκτός ὁ θεός γίγνομαι ποτέ φαίνω ὁ ἐν αὐτός λόγος , καί πάλιν ἐντός αὐτός μετά ὁ καιρός ὁ κρίσις , ἵνα οὕτως εἰμί ἐν ὁ θεός ἑνόω αὐτός , ὥσπερ καί πρότερος εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.1
ὥρα τοίνυν ἐρωτῶσιν ἡμῖν αὐτὸν ἀποκρίνασθαι . τί οὖν ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ , ὅτε ἐκτὸς ἦν ὁ λόγος τοῦ θεοῦ , προσήκει νοεῖν ; πῶς δὲ προῆλθεν ; ἐν ὁποίᾳ δὲ ἦν ἄρα καταστάσει ὁ θεός , μὴ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν οἰκεῖον λόγον ; εἰ γὰρ ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ παντὸς ἔσται ὁ λόγος ἐν τῷ θεῷ , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν πρὸ τοῦ καιροῦ τῆς συντελείας , πῶς ἔσται ὁ λόγος ὁ προελθὼν τοῦ θεοῦ ; εἰ μὲν γὰρ καθ’ ἑαυτὸν ὑφεστὼς ἕτερος ἐγίγνετο τοῦ θεοῦ , μάταιος ὁ Μαρκέλλου πόνος · εἰ δὲ καὶ προελθὼν τοῦ θεοῦ , κατὰ τὸν ἐν ἡμῖν προφορικὸν λόγον , ἔμενεν τοῦ πατρὸς ἀχώριστος , οὐκοῦν ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἦν ἐν τῷ θεῷ , καὶ ὅτε ἐνήργει .
Lemmas: ὥρα τοίνυν ἐρωτάω ἐγώ αὐτός ἀποκρίνω . τίς οὖν ἐν ὁ μεταξύ χρόνος , ὅτε ἐκτός εἰμί ὁ λόγος ὁ θεός , προσήκω νοέω ; πῶς δέ προέρχομαι ; ἐν ὁποῖος δέ εἰμί ἄρα κατάστασις ὁ θεός , μή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ οἰκέω λόγος ; εἰμί γάρ ἐπί συντέλεια ὁ πᾶς εἰμί ὁ λόγος ἐν ὁ θεός , ὥσπερ καί πρότερος εἰμί πρό ὁ καιρός ὁ συντέλεια , πῶς εἰμί ὁ λόγος ὁ προέρχομαι ὁ θεός ; εἰμί μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ἕτερος γίγνομαι ὁ θεός , μάταιος ὁ Μάρκελλος πόνος · εἰμί δέ καί προέρχομαι ὁ θεός , κατά ὁ ἐν ἐγώ προφορικός λόγος , μένω ὁ πατήρ ἀχώριστος , οὐκοῦν ἀεί καί διά πᾶς εἰμί ἐν ὁ θεός , καί ὅτε ἐνεργέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.2
πῶς οὖν εἰς τὸν τῆς κρίσεως ἀναπέμπει καιρόν , τότε λέγων αὐτὸν ἑνωθήσεσθαι τῷ θεῷ καὶ ἔσεσθαι ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν ; εἰ γὰρ τότε ἔσται ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν , οὔτε ὁ λόγος ὁ προελθὼν τοῦ θεοῦ ὁποῖος ἦν πρότερον ὑπάρξει , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς ἔσται ἑαυτῷ ἀνόμοιος , πάλαι μὲν ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν λόγον καὶ ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ παντὸς ἀποληψόμενος αὐτὸν καὶ γιγνόμενος τότε ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν , ἐν δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ ἀνομοίως κείμενος . καὶ ὁ λόγος δὲ ὡσαύτως ἐκτὸς τοῦ θεοῦ γενόμενος οὐκ ἔσται πρὸ τῆς συντελείας τοῦ παντὸς οἷος ἦν πρότερον .
Lemmas: πῶς οὖν εἰς ὁ ὁ κρίσις ἀναπέμπω καιρός , τότε λέγω αὐτός ἕννυμι ὁ θεός καί εἰμί ὥσπερ καί πρότερος εἰμί ; εἰμί γάρ τότε εἰμί ὥσπερ καί πρότερος εἰμί , οὔτε ὁ λόγος ὁ προέρχομαι ὁ θεός ὁποῖος εἰμί πρότερος ὑπάρχω , ἀλλά καί αὐτός ὁ θεός εἰμί ἑαυτοῦ ἀνόμοιος , πάλαι μέν ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ λόγος καί ἐπί συντέλεια ὁ πᾶς ἀπολαμβάνω αὐτός καί γίγνομαι τότε ὥσπερ καί πρότερος εἰμί , ἐν δέ ὁ μεταξύ χρόνος ἀνομοίως κεῖμαι . καί ὁ λόγος δέ ὡσαύτως ἐκτός ὁ θεός γίγνομαι οὐ εἰμί πρό ὁ συντέλεια ὁ πᾶς οἷος εἰμί πρότερος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.3
καὶ τίς ἂν τούτων δυσσεβέστερος γένοιτ’ ἂν λόγος ; ὅλως γὰρ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται καὶ τὸ γεγονέναι ποτὲ καὶ πάλιν μέλλειν ἔσεσθαι , τῆς ἐν χρόνῳ μεταβολῆς ὄντα δηλωτικά , ἀλλότρια ἂν εἴη τῆς ἀχρόνου καὶ ἀνάρχου καὶ ἀγενήτου καὶ ἀναλλοιώτου οὐσίας , ἐφ’ ἧς τὸ εἶναι μόνον ἐπιπρέπει νοεῖν καὶ εἶναι ἀπαραλλάκτως ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχουσαν , μὴ μειουμένην , μὴ συστελλομένην , μὴ ἐκτεινομένην , μὴ ἐξαπλουμένην , μηδ’ ἐκτός τι καὶ ἐντὸς ἑαυτῆς ἔχουσαν , μηδ’ ἄλλοτε ἄλλην γιγνομένην , μηδ’ ἕτερον μὲν οὖσαν πρότερον εἶτα ἄλλο τί γιγνομένην καὶ πάλιν εἰς τὸ ἀρχαῖον ἀποκαθισταμένην .
Lemmas: καί τίς εἄν οὗτος δυσσεβής γίγνομαι εἄν λόγος ; ὅλως γάρ ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί καί ὁ γίγνομαι ποτέ καί πάλιν μέλλω εἰμί , ὁ ἐν χρόνος μεταβολεύς εἰμί δηλωτικός , ἀλλότριος εἄν εἰμί ὁ άχρονος καί ἄναρχος καί ἀγένητος καί αναλλοίωτος οὐσία , ἐπί ὅς ὁ εἰμί μόνος ἐπιπρέπω νοέω καί εἰμί ἀπαραλλάκτως ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , μή μειόω , μή συστέλλω , μή ἐκτείνω , μή ἐξαπλόω , μηδέ ἐκτός τίς καί ἐντός ἑαυτοῦ ἔχω , μηδέ ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι , μηδέ ἕτερος μέν εἰμί πρότερος εἶτα ἄλλος τίς γίγνομαι καί πάλιν εἰς ὁ ἀρχαῖος ἀποκαθίστημι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.4
ἃ δὴ Μάρκελλος ἐτόλμα ὑποτίθεσθαι , πάλαι μὲν λέγων εἶναι τὸν θεὸν καί τινα ἡσυχίαν ἅμα τῷ θεῷ ὑπογράφων ἑαυτῷ ( κατ’ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν τῶν ἀθέων αἱρεσιωτῶν ἀρχηγὸν ὃς τὰ ἄθεα δογματίζων ἀπεφαίνετο λέγων · ἦν θεὸς καὶ σιγή ) , μετὰ δὲ τὴν σιγὴν καὶ τὴν ἡσυχίαν προελθεῖν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἐν ἀρχῇ τῆς κοσμοποιίας δραστικῇ ἐνεργείᾳ · ὡς μηκέτ’ εἶναι αὐτόν , οἷος ἦν ἐν σιωπῶντι τῷ θεῷ πρότερον ἡσυχάζων , ἀλλ’ ἐνεργεῖν προερχόμενον τοῦ θεοῦ . καὶ πῶς ἄρα προῄει ;
Lemmas: ὁ δή Μάρκελλος τολμάω ὑποτίθημι , πάλαι μέν λέγω εἰμί ὁ θεός καί τις ἡσυχία ἅμα ὁ θεός ὑπογράφω ἑαυτοῦ ( κατά αὐτός ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄθεος αἱρεσιώτης ἀρχηγός ὅς ὁ ἄθεος δογματίζω ἀποφαίνω λέγω · εἰμί θεός καί σιγή ) , μετά δέ ὁ σιγή καί ὁ ἡσυχία προέρχομαι ὁ λόγος ὁ θεός ἐν ἀρχή ὁ κοσμοποιία δραστικός ἐνέργεια · ὡς μηκέτι εἰμί αὐτός , οἷος εἰμί ἐν σιωπάω ὁ θεός πρότερος ἡσυχάζω , ἀλλά ἐνεργέω προέρχομαι ὁ θεός . καί πῶς ἄρα πρόειμι1 ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.5
πάντως που κατὰ προφορὰν φωνῆς ἐνάρθρου , φθεγγομένου δηλαδὴ καὶ λαλοῦντος τοῦ θεοῦ ὁμοίως ἀνθρώποις . τοῦτο γοῦν αὐτῷ ἐδόκει γράφοντι τοῦτον τὸν τρόπον ὥσπερ γὰρ τὰ γεγονότα πάντα ὑπὸ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ λόγου γέγονεν , οὕτω καὶ τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ λόγου σημαίνεται .
Lemmas: πάντως ποῦ κατά προφορά φωνή ἔναρθρος , φθέγγομαι δηλαδή καί λαλέω ὁ θεός ὁμοίως ἄνθρωπος . οὗτος γοῦν αὐτός δοκέω γράφω οὗτος ὁ τρόπος ὥσπερ γάρ ὁ γίγνομαι πᾶς ὑπό ὁ πατήρ διά ὁ λόγος γίγνομαι , οὗτος καί ὁ λέγω ὑπό ὁ πατήρ διά ὁ λόγος σημαίνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.6
καὶ αὖθις πάντα γὰρ ὅσα ἂν ὁ πατὴρ λέγῃ , ταῦτα πανταχοῦ διὰ τοῦ λόγου λέγων φαίνεται . τοῦτο δὲ δῆλόν ἐστιν καὶ ἀφ’ ἡμῶν αὐτῶν , ὅσα μικρὰ τοῖς μεγάλοις καὶ θείοις ἀπεικάσαι · καὶ ἡμεῖς γὰρ πάντα ὅσα ἂν θέλωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν λέγειν τε καὶ ποιεῖν τῷ ἡμετέρῳ ποιοῦμεν λόγῳ .
Lemmas: καί αὖθις πᾶς γάρ ὅσος εἄν ὁ πατήρ λέγω , οὗτος πανταχοῦ διά ὁ λόγος λέγω φαίνω . οὗτος δέ δῆλος εἰμί καί ἀπό ἐγώ αὐτός , ὅσος μικρός ὁ μέγας καί θεῖον ἀπεικάζω · καί ἐγώ γάρ πᾶς ὅσος εἄν ἐθέλω κατά ὁ δυνατός λέγω τε καί ποιέω ὁ ἡμέτερος ποιέω λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.7
εἰ δὴ οὖν οὕτως ὁ λόγος προῆλθεν τοῦ πατρὸς δραστικῇ ἐνεργείᾳ , πόθεν Μαρκέλλῳ ἐπῆλθεν περιορίσαι χρόνον τῇ τοῦ λόγου ἐνεργείᾳ τὸν τῆς συντελείας , καθ’ ὃν ἔσεσθαι φάσκει τὸν λόγον ἐν τῷ θεῷ , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν ( πρότερον δὲ ἡσυχάζοντα αὐτὸν ἐδίδου ἐν σιωπῶντι τῷ θεῷ ) ; οὐκοῦν καὶ μετὰ τὴν συντέλειαν ἡσυχία τις ἔσται , μηδὲν μέλλοντος ἐνεργεῖν τοῦ λόγου . ἀλλὰ πρὸ μὲν τῆς τῶν γενητῶν συστάσεως οὐδὲν ἦν , φησίν , πλὴν θεοῦ , καὶ ἐπεὶ μηδὲν ἦν , εἰκότως ἑαυτῷ τὴν ἡσυχίαν ἐτυποῦτο ·
Lemmas: εἰμί δή οὖν οὕτως ὁ λόγος προέρχομαι ὁ πατήρ δραστικός ἐνέργεια , πόθεν Μάρκελλος ἐπέρχομαι περιορίζω χρόνος ὁ ὁ λόγος ἐνέργεια ὁ ὁ συντέλεια , κατά ὅς εἰμί φάσκω ὁ λόγος ἐν ὁ θεός , ὥσπερ καί πρότερος εἰμί ( πρότερος δέ ἡσυχάζω αὐτός δίδωμι ἐν σιωπάω ὁ θεός ) ; οὐκοῦν καί μετά ὁ συντέλεια ἡσυχία τις εἰμί , μηδείς μέλλω ἐνεργέω ὁ λόγος . ἀλλά πρό μέν ὁ ὁ γενητός σύστασις οὐδείς εἰμί , φημί , πλήν θεός , καί ἐπεί μηδείς εἰμί , εἰκότως ἑαυτοῦ ὁ ἡσυχία τυπόω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.8
κατὰ δὲ τὸν τῆς συντελείας καιρὸν Δανιὴλ ὁ προφήτης πρὸ τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ μυριάδας ἔσεσθαι θεσπίζει λέγων χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ , καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοὺ ,
Lemmas: κατά δέ ὁ ὁ συντέλεια καιρός Δανιήλ ὁ προφήτης πρό ὁ θρόνος ὁ θεός μυριάς εἰμί θεσπίζω λέγω χίλιοι χιλιάς λειτουργέω αὐτός , καί μυρίος μυριάς παρίστημι ἔμπροσθεν αὐτου ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.9
πάντες δέ που καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος τότε ἔσονται αἵ τε μακάριαι ψυχαὶ πατριαρχῶν καὶ προφητῶν καὶ ἀποστόλων ἅγιά τε πνεύματα μαρτύρων πάντα τε πρόβατα τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τὰ ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ στησόμενά τε καὶ ἀκουσόμενα δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου .
Lemmas: πᾶς δέ ποῦ καί ὁ υἱός ὁ μέλλω αἰών τότε εἰμί ὁ τε μακάριος ψυχή πατριάρχης καί προφήτης καί ἀπόστολος ἅγιος τε πνεῦμα μάρτυς πᾶς τε πρόβατον ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ἐκ δεξιός αὐτός ἵστημι τε καί ἀκούω δεῦρο ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό καταβολή κόσμος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.10
τοσούτων τοίνυν ἐσομένων καὶ ἀθάνατον ζωὴν ζησομένων μετὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρόν , διὰ τί μὴ ἐνεργήσει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος καὶ τότε ; πόθεν δὲ Μαρκέλλῳ παρέστη ἀποφήνασθαι , ὅτι οὐκέτι λαλήσει τοῖς ἁγίοις ὁ θεὸς τότε οὐδὲ χρήσεται ἐνεργῷ τῷ αὐτοῦ λόγῳ , ἀλλ’ ἔσται . ὡς καὶ πρότερον ἦν , ἐν αὐτῷ σιωπῶν δηλαδὴ καὶ ἡσυχάζων ; τοῦτο γὰρ παρίστη πολλάκις εἰπὼν τότε ἔσεσθαι αὐτὸν ὡς καὶ πρότερον ἦν · ἦν δὲ πρότερον , ὡς αὐτὸς ἔφη , ἐν ἡσυχίᾳ .
Lemmas: τοσοῦτος τοίνυν εἰμί καί ἀθάνατος ζωή ζῶ μετά ὁ ὁ κρίσις καιρός , διά τίς μή ἐνεργέω ὁ ὁ θεός λόγος καί τότε ; πόθεν δέ Μάρκελλος παρίστημι ἀποφαίνω , ὅτι οὐκέτι λαλέω ὁ ἅγιος ὁ θεός τότε οὐδέ χράω ἐνεργός ὁ αὐτός λόγος , ἀλλά εἰμί . ὡς καί πρότερος εἰμί , ἐν αὐτός σιωπή δηλαδή καί ἡσυχάζω ; οὗτος γάρ παρίστημι πολλάκις εἶπον τότε εἰμί αὐτός ὡς καί πρότερος εἰμί · εἰμί δέ πρότερος , ὡς αὐτός φημί , ἐν ἡσυχία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.11
οὐκοῦν ἀποσιωπήσει τότε ὁ θεός , πρὸ τούτου μὲν λαλῶν καὶ τῷ λόγῳ χρώμενος ἐνεργῷ , τότε δὲ κατ’ αὐτὴν τὴν ἐπηγγελμένην βασιλείαν οὐρανῶν τοῦ οἰκείου λόγου καὶ τῆς ἐν αὐτῷ σοφίας ἀποστερῶν τοὺς ἁγίους αὐτοῦ . ὁρᾷς εἰς οἷον κεχώρηκεν κρημνὸν μηδενὶ χειραγωγῷ χρησάμενος , μηδὲ ταῖς θείαις γραφαῖς · ταῦτα γοῦν πάντα ἀπὸ μιᾶς φωνῆς , ἣν μὴ νενόηκεν , ἑαυτῷ συνέθηκεν .
Lemmas: οὐκοῦν ἀποσιώπησις τότε ὁ θεός , πρό οὗτος μέν λαλέω καί ὁ λόγος χράω ἐνεργός , τότε δέ κατά αὐτός ὁ ἐπαγγέλλω βασίλειος οὐρανός ὁ οἰκεῖος λόγος καί ὁ ἐν αὐτός σοφία ἀποστερέω ὁ ἅγιος αὐτός . ὁράω εἰς οἷος χωρέω κρημνός μηδείς χειραγωγός χράω , μηδέ ὁ θεῖος γραφεύς · οὗτος γοῦν πᾶς ἀπό εἷς φωνή , ὅς μή νοέω , ἑαυτοῦ συντίθημι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.9.12
αὐτίκα γὰρ χωρήσας ἐπὶ τὰς ἀποδείξεις τῆς νέας καὶ καινῆς διαθήκης , πανταχόθεν μὲν ἠλαύνετο στενοχωρούμενος , μίαν δὲ μόνην εὑρὼν λέξιν τῇ αὐτοῦ συμβαλλομένην κακοδοξίᾳ , ὥσπερ τινὶ περιτυχὼν ἑρμαίῳ ταύτῃ μόνῃ συνεπλάκη , οὐδ’ αὐτῇ ἐκ προσώπου τοῦ σωτῆρος ἡμῶν εἰρημένῃ ἀλλ’ ἐκ προσώπου τοῦ εὐαγγελιστοῦ , δι’ ἧς αὐτὸν ὠνόμασεν , ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος εἰπὼν καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . ἔνθεν γοῦν ὁρμηθεὶς ὡς μηδὲν ὄντα ἕτερον ἢ λόγον ὅμοιον τῷ παρ’ ἡμῖν ἐγνωσμένῳ τὸν υἱὸν ἠρνήσατο .
Lemmas: αὐτίκα γάρ χωρέω ἐπί ὁ ἀποδείκνυμι ὁ νέος καί καινός διαθήκη , πανταχόθεν μέν ἐλαύνω στενοχωρέω , εἷς δέ μόνος εὑρίσκω λέξις ὁ αὐτός συμβάλλω κακοδοξία , ὥσπερ τις περιτυγχάνω ἕρμαιον οὗτος μόνος συμπλέκω , οὐδέ αὐτός ἐκ πρόσωπον ὁ σωτήρ ἐγώ εἴρω ἀλλά ἐκ πρόσωπον ὁ εὐαγγελιστής , διά ὅς αὐτός ὀνομάζω , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος εἶπον καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . ἔνθεν γοῦν ὁρμάω ὡς μηδείς εἰμί ἕτερος ἢ λόγος ὅμοιος ὁ παρά ἐγώ γιγνώσκω ὁ υἱός ἀρνέομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.1
καίτοι οὐ λόγον μόνον αὐτὸς ὁ μέγας καὶ θεῖος εὐαγγελιστὴς κέκλπκεν , ὡς πολλάκις ἡμῖν εἴρηται , ἀλλὰ καὶ θεὸν καὶ φῶς καὶ υἱὸν καὶ μονογενῆ · αὐτόν τε τὸν σωτῆρα ἱστορεῖ ἑαυτὸν ἀποκαλοῦντα λόγον μὲν οὐδαμοῦ τῆς γραφῆς , δι’ ὅλου δὲ τοῦ εὐαγγελίου ζωὴν καὶ φῶς καὶ μονογενῆ καὶ υἱὸν θεοῦ καὶ ἀλήθειαν καὶ ἀνάστασιν καὶ ἄρτον ζωῆς καὶ ἄμπελον καὶ ποιμένα καὶ μυρία ἕτερα , ὥσπερ οὖν ἤδη προδέδεικται .
Lemmas: καίτοι οὖον λόγος μόνος αὐτός ὁ μέγας καί θεῖος εὐαγγελιστής κλέπτω , ὡς πολλάκις ἐγώ εἴρω , ἀλλά καί θεός καί φάος καί υἱός καί μονογενής · αὐτός τε ὁ σωτήρ ἱστορέω ἑαυτοῦ ἀποκαλέω λόγος μέν οὐδαμοῦ ὁ γραφεύς , διά ὅλος δέ ὁ εὐαγγέλιον ζωή καί φάος καί μονογενής καί υἱός θεός καί ἀλήθεια καί ἀνάστασις καί ἄρτος ζωή καί ἄμπελος καί ποιμήν καί μυρίος ἕτερος , ὥσπερ οὖν ἤδη προδείκνυμι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.2
τί δήποτ’ οὖν , τοσούτων ὄντων , ἐπὶ μὲν τῶν λοιπῶν ἁπάντων οὐχ ἵσταται ἐπὶ τῆς λέξεως τὴν δὲ τῶν λεγομένων διάνοιαν πολυπραγμονεῖ , ἐπὶ δὲ μόνου τοῦ λόγου κυριολεκτεῖσθαι αὐτόν φησιν ὡς οὐδὲν ὄντα ἕτερον ἢ λόγον . γράφει δ’ οὖν αὐτοῖς ῥήμασιν λέγων οὐ καταχρηστικῶς ὀνομασθεὶς λόγος , κἂν διαρραγῶσιν οἱ ἑτεροδιδασκαλοῦντες ψευδόμενοι , ἀλλὰ κυρίως τε καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων λόγος .
Lemmas: τίς δήποτε οὖν , τοσοῦτος εἰμί , ἐπί μέν ὁ λοιπός ἅπας οὐ ἵστημι ἐπί ὁ λέξις ὁ δέ ὁ λέγω διάνοια πολυπραγμονέω , ἐπί δέ μόνος ὁ λόγος κυριολεκτέω αὐτός φημί ὡς οὐδείς εἰμί ἕτερος ἢ λόγος . γράφω δέ οὖν αὐτός ῥῆμα λέγω οὖον καταχρηστικός ὀνομάζω λόγος , κἀν διαρρήγνυμι ὁ ἑτεροδιδασκαλέω ψεύδω , ἀλλά κύριος τε καί ἀληθής ὑπάρχω λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.3
καὶ πάλιν μανθανέτω τοίνυν θεοῦ λόγον ἐληλυθέναι , οὐ λόγον καταχρηστικῶς ὀνομασθέντα , ὡς αὐτοί φασιν , ἀλλ’ ἀληθῆ ὄντα λόγον . καὶ αὖθις πρότερον , ὥσπερ πολλάκις ἔφην , οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόγος . καὶ πάλιν πρὸ τοῦ κατελθεῖν καὶ διὰ τῆς παρθένου τεχθῆναι λόγος ἦν μόνον . ἐπεὶ τί ἕτερον ἦν πρὸ τοῦ τὴν ἀνθρωπίνην ἀναλαβεῖν σάρκα τὸ κατελθὸν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν , ὡς καὶ αὐτὸς ἔγραφεν , καὶ τὸ γεννηθὲν ἐκ τῆς παρθένου ; οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόγος . ταῦτα Μαρκέλλῳ λέγοντι ἦν ἂν δίκαιον τοιανδὶ προσαγαγεῖν πεῦσιν · καὶ πόθεν ἡμῖν , ὦ οὗτος ,
Lemmas: καί πάλιν μανθάνω τοίνυν θεός λόγος ἔρχομαι , οὖον λόγος καταχρηστικός ὀνομάζω , ὡς αὐτός φημί , ἀλλά ἀληθής εἰμί λόγος . καί αὖθις πρότερος , ὥσπερ πολλάκις φημί , οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος . καί πάλιν πρό ὁ κατέρχομαι καί διά ὁ παρθένος τίκτω λόγος εἰμί μόνος . ἐπεί τίς ἕτερος εἰμί πρό ὁ ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ ὁ κατέρχομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα , ὡς καί αὐτός γράφω , καί ὁ γεννάω ἐκ ὁ παρθένος ; οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος . οὗτος Μάρκελλος λέγω εἰμί εἄν Δίκαιος τοιανδί προσάγω πεῦσις · καί πόθεν ἐγώ , εἰμί οὗτος ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.4
τὸ οὐδὲν ἕτερον προστίθης καὶ τὸ μόνον ; τὸ μὲν γὰρ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος ἀκριβῶς ἔγνωμεν · καὶ οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος καὶ φῶς ἦν τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον καὶ μονογενὴς ἦν υἱὸς καὶ ὅσα κατείλεκται ἕτερα . ὅτι δὲ λόγος ἦν μόνον καὶ οὐδὲν ἕτερον ἢ λόγος οὐκ ἂν ἔχοι τις εἰρημένον ἀποδεῖξαι .
Lemmas: ὁ οὐδείς ἕτερος προστίθημι καί ὁ μόνος ; ὁ μέν γάρ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος ἀκριβῶς γιγνώσκω · καί οὖον μόνος , ἀλλά καί καί θεός εἰμί ὁ λόγος καί φάος εἰμί ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος καί μονογενής εἰμί υἱός καί ὅσος καταλέγω ἕτερος . ὅτι δέ λόγος εἰμί μόνος καί οὐδείς ἕτερος ἢ λόγος οὐ εἄν ἔχω τις εἴρω ἀποδείκνυμι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.5
πόθεν οὖν τὸ τῆς προσθήκης τόλμημα ; διὰ τί γὰρ οὐχὶ μᾶλλον υἱὸν ἄν τις εἴποι αὐτὸν μόνον καὶ οὐδὲν ἕτερον ἢ υἱόν ; διὰ τί δὲ οὐ θεὸν καὶ οὐδὲν ἕτερον ἢ θεόν ; διὰ τί μὴ φῶς τοῦ κόσμου καὶ οὐδὲν ἕτερον ἢ τοῦτο ; διὰ τί δὲ μὴ ζωὴν καὶ οὐδὲν ἕτερον ; καὶ ἐπὶ τῶν παραπλησίων ταὐτὸν ἄν τις δικαιότατα ἂν προτείνειεν .
Lemmas: πόθεν οὖν ὁ ὁ προσθήκη τόλμημα ; διά τίς γάρ οὐ μᾶλλον υἱός ἄν τις εἶπον αὐτός μόνος καί οὐδείς ἕτερος ἢ υἱός ; διά τίς δέ οὖον θεός καί οὐδείς ἕτερος ἢ θεός ; διά τίς μή φάος ὁ κόσμος καί οὐδείς ἕτερος ἢ οὗτος ; διά τίς δέ μή ζωή καί οὐδείς ἕτερος ; καί ἐπί ὁ παραπλήσιος αὐτός ἄν τις Δίκαιος εἄν προτείνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.6
ἀλλ’ ὥσπερ ἄν τις , εἰ τοῦτο λέγοι , ἐλέγχοιτ’ ἂν ἁμαρτάνων ( πάντα γὰρ ἀθρόως ἐστὶν ταῦτα , εἷς ὢν υἱὸς τοῦ θεοῦ καὶ εἴ τι τούτων ἀνώτερον , καθ’ ἑκάστην ἐπίνοιαν τῶν ἐν αὐτῷ θεϊκῶν δυνάμεων διαφόρων καὶ τῶν ἐπηγοριῶν ἠξιωμένος ) ,
Lemmas: ἀλλά ὥσπερ ἄν τις , εἰμί οὗτος λέγω , ἐλέγχω εἄν ἁμαρτάνω ( πᾶς γάρ ἀθρόος εἰμί οὗτος , εἷς εἰμί υἱός ὁ θεός καί εἰμί τίς οὗτος ἀνώτερος , κατά ἕκαστος ἐπίνοια ὁ ἐν αὐτός θεῖος δύναμις διάφορος καί ὁ ἐπηγορία ἀξιόω ) ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.7
οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου ὁ φὰς μόνον λόγον αὐτὸν εἶναι καὶ οὐδὲν ἕτερον σφάλλεσθαι ἂν λέγοιτο εἰκότως · μόνου γὰρ τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου λόγον αὐτὸν ἀποκαλέσαντος καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἀλλὰ καὶ ἕτερα , τοῦ δὲ σωτῆρος φῶς καὶ ἀλήθειαν καὶ ζωὴν καὶ μονογενῆ υἱὸν καὶ τὰ λοιπὰ ἑαυτὸν ἀνειπόντος λόγον δὲ οὐδαμῶς , πῶς οὐκ ἄτοπον ἐπὶ μὲν ὧν αὐτὸς ἑαυτὸν ὠνόμασεν μὴ λέγειν ἓν τούτων εἶναι καὶ οὐδὲν ἕτερον , ἐπὶ δὲ τῆς τοῦ εὐαγγελιστοῦ περὶ αὐτοῦ φωνῆς , τῆς λόγον αὐτὸν ἀνειπούσης , διαβεβαιοῦσθαι ὡς οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόγος .
Lemmas: οὗτος καί ἐπί ὁ λόγος ὁ φημί μόνος λόγος αὐτός εἰμί καί οὐδείς ἕτερος σφάλλω εἄν λέγω εἰκότως · μόνος γάρ ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης λόγος αὐτός ἀποκαλέω καί οὖον οὗτος μόνος ἀλλά καί ἕτερος , ὁ δέ σωτήρ φάος καί ἀλήθεια καί ζωή καί μονογενής υἱός καί ὁ λοιπάς ἑαυτοῦ ἀνειπεῖν λόγος δέ οὐδαμῶς , πῶς οὐ ἄτοπος ἐπί μέν ὅς αὐτός ἑαυτοῦ ὀνομάζω μή λέγω εἷς οὗτος εἰμί καί οὐδείς ἕτερος , ἐπί δέ ὁ ὁ εὐαγγελιστής περί αὐτός φωνή , ὁ λόγος αὐτός ἀνειπεῖν , διαβεβαιόω ὡς οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.10.8
ἀλλὰ καὶ κυρίως ( φησὶν ) καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων λόγος . διατί δὲ μὴ κυρίως καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων θεός ; οὐ γὰρ δὴ ἕτερος ἦν ὁ λόγον αὐτὸν ἀνειπών , ἕτερος δὲ ὁ θεὸν ἀποκαλέσας · εἷς δὲ καὶ ὁ αὐτὸς εὐαγγελιστὴς ὁμοῦ θεὸν καὶ λόχον αὐτὸν ἐδίδαξεν εἰπὼν καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , ὁ δ’ αὐτὸς καὶ φῶς αὐτὸν ὠνόμασεν . διατί οὖν μὴ κυρίως καὶ ἀληθῶς υἱὸν μονογενῆ καὶ ὅσα ἄλλα αὐτὸς ὁ δεσπότης καὶ σωτὴρ διὰ τοῦ εὐαγγελιστοῦ περὶ ἑαυτοῦ μεμαρτύρηκεν ; ὁ δὲ πάντα παρεὶς μόνον λόγον αὐτὸν κυρίως καὶ ἀληθῶς ὑπάρχειν φησίν · καὶ προστίθησιν ὡς ἄρα μόνον εἴη λόγος , ἐντεῦθέν τε καταπίπτει ἐπὶ τὴν τοῦ ἀνθρωπείου λόγου ὁμοιότητα .
Lemmas: ἀλλά καί κύριος ( φημί ) καί ἀληθής ὑπάρχω λόγος . διατί δέ μή κύριος καί ἀληθής ὑπάρχω θεός ; οὖον γάρ δή ἕτερος εἰμί ὁ λόγος αὐτός ἀναλέγω , ἕτερος δέ ὁ θεός ἀποκαλέω · εἷς δέ καί ὁ αὐτός εὐαγγελιστής ὁμοῦ θεός καί λόχος αὐτός διδάσκω εἶπον καί θεός εἰμί ὁ λόγος , ὁ δέ αὐτός καί φάος αὐτός ὀνομάζω . διατί οὖν μή κύριος καί ἀληθής υἱός μονογενής καί ὅσος ἄλλος αὐτός ὁ δεσπότης καί σωτήρ διά ὁ εὐαγγελιστής περί ἑαυτοῦ μαρτυρέω ; ὁ δέ πᾶς παρίημι μόνος λόγος αὐτός κύριος καί ἀληθής ὑπάρχω φημί · καί προστίθημι ὡς ἄρα μόνος εἰμί λόγος , ἐντεῦθεν τε καταπίπτω ἐπί ὁ ὁ ἀνθρώπειος λόγος ὁμοιότης .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.11.1
καὶ φῶς μὲν αὐτὸν ἀκούων οὐκ ἐκπίπτει ἐπὶ τὸ σωματικὸν φῶς , οὐδ’ ὅμοιον αὐτὸν εἶναί φησι τῷ ἡλίου φέγγει , ἐπὶ δὲ τοῦ λόγου σημαντικὸν αὐτὸν δίδωσιν καὶ ὅμοιον τῷ ἀνθρωπίνῳ · ὡς ποτὲ μὲν λέγειν αὐτὸν ἡσυχάζειν ἐν τῷ θεῷ ποτὲ δὲ προϊέναι τοῦ θεοῦ , καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς γίγνεσθαι αὐτοῦ , καθ’ ὁμοιότητα τοῦ παρ’ ἡμῖν λόγου , τοῦ τε ἐνδιαθέτου καλουμένου καὶ τοῦ κατὰ προφορὰν διὰ φωνῆς ἐξακουομένου .
Lemmas: καί φάος μέν αὐτός ἀκούω οὐ ἐκπίπτω ἐπί ὁ σωματικός φάος , οὐδέ ὅμοιος αὐτός εἰμί φημί ὁ ἥλιος φέγγος , ἐπί δέ ὁ λόγος σημαντικός αὐτός δίδωμι καί ὅμοιος ὁ ἀνθρώπινος · ὡς ποτέ μέν λέγω αὐτός ἡσυχάζω ἐν ὁ θεός ποτέ δέ προΐημι ὁ θεός , καί ἐντός καί ἐκτός γίγνομαι αὐτός , κατά ὁμοιότης ὁ παρά ἐγώ λόγος , ὁ τε ἐνδιάθετος καλέω καί ὁ κατά προφορά διά φωνή ἐξακούω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.11.2
λέγει δ’ οὖν αὐτοῖς ῥήμασιν πάντα γὰρ ὅσα ἂν ὁ πατὴρ λέγῃ , ταῦτα πανταχοῦ διὰ τοῦ λόγου λέγων φαίνεται . τοῦτο δὲ δῆλόν ἐστιν καὶ ἀφ’ ἡμῶν αὐτῶν , ὅσα μικρὰ τοῖς μεγάλοις καὶ θείοις ἀπεικάσαι · καὶ ἡμεῖς γὰρ πάντα ὅσα ἂν θέλωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν λέγειν τε καὶ ποιεῖν τῷ ἡμετέρῳ ποιοῦμεν λόγῳ . καὶ αὖθις ταῦτά φησιν πρὸ γὰρ τῆς δημιουργίας ἁπάσης ἡσυχία τις ἦν , ὡς εἰκός , ὄντος ἐν τῷ θεῷ τοῦ λόγου . εἶτ’ ἐπιφέρει οὐδενὸς γὰρ ὄντος πρότερον ἢ θεοῦ μόνου , πάντων δὲ διὰ τοῦ λόγου γίγνεσθαι μελλόντων , προῆλθεν ὁ λόγος δραστικῇ ἐνεργείᾳ .
Lemmas: λέγω δέ οὖν αὐτός ῥῆμα πᾶς γάρ ὅσος εἄν ὁ πατήρ λέγω , οὗτος πανταχοῦ διά ὁ λόγος λέγω φαίνω . οὗτος δέ δῆλος εἰμί καί ἀπό ἐγώ αὐτός , ὅσος μικρός ὁ μέγας καί θεῖον ἀπεικάζω · καί ἐγώ γάρ πᾶς ὅσος εἄν ἐθέλω κατά ὁ δυνατός λέγω τε καί ποιέω ὁ ἡμέτερος ποιέω λόγος . καί αὖθις οὗτος φημί πρό γάρ ὁ δημιουργία ἅπας ἡσυχία τις εἰμί , ὡς εἰκός , εἰμί ἐν ὁ θεός ὁ λόγος . εἶτα ἐπιφέρω οὐδείς γάρ εἰμί πρότερος ἢ θεός μόνος , πᾶς δέ διά ὁ λόγος γίγνομαι μέλλω , προέρχομαι ὁ λόγος δραστικός ἐνέργεια .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.11.3
τοσαῦτα περὶ τοῦ λόγου εἰπών , τὴν εὐαγγελικὴν φωνὴν ἐπάκουσον ὅπως πειρᾶται διερμηνεύειν ὧδε γράφων ὁ δὲ ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης σαφῶς καὶ διαρρήδην ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου διδάσκων , ὡς ἀγνοούμενον ἐν ἀνθρώποις πρότερον , λόγον αὐτὸν τοῦ παντοκράτορος ὀνομάζων , οὕτως ἔφη ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . οὐ μιᾷ μαρτυρίᾳ χρώμενος τὴν ἀιδιότητα σημαίνει τοῦ λόγου .
Lemmas: τοσοῦτος περί ὁ λόγος εἶπον , ὁ εὐαγγελικός φωνή ἐπακούω ὅπως πειράω διερμηνεύω ὧδε γράφω ὁ δέ ἱερός ἀπόστολος τε καί μαθητής ὁ κύριος Ἰωάννης σαφῶς καί διαρρήδην ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος διδάσκω , ὡς ἀγνοέω ἐν ἄνθρωπος πρότερος , λόγος αὐτός ὁ παντοκράτωρ ὀνομάζω , οὕτως φημί ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . οὖον εἷς μαρτυρία χράω ὁ ἀιδιότης σημαίνω ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.11.4
καὶ πάλιν φησὶν τρισὶν ἐπαλλήλοις μαρτυρίαις χρώμενος τὴν ἀιδιότητα τοῦ λόγου δεικνύναι βούλεται . καὶ αὖθις ἐπιλέγει ἵν’ ἐν μὲν τῷ φῆσαι ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος δείξῃ δυνάμει ἐν τῷ πατρὶ εἶναι τὸν λόγον ( ἀρχὴ γὰρ ἀπάντων τῶν γεγονότων ὁ θεὸς ἐξ οὗ τὰ πάντα ) , ἐν δὲ τῷ καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν
Lemmas: καί πάλιν φημί τρεῖς ἐπάλληλος μαρτυρία χράω ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος δείκνυμι βούλομαι . καί αὖθις ἐπιλέγω ἵνα ἐν μέν ὁ φημί ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος δείκνυμι δύναμις ἐν ὁ πατήρ εἰμί ὁ λόγος ( ἀρχή γάρ ἀπαντάω ὁ γίγνομαι ὁ θεός ἐκ ὅς ὁ πᾶς ) , ἐν δέ ὁ καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.11.5
ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον ( πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ) , ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι μὴ διαιρεῖν τὴν θεότητα , ἐπειδὴ ὁ λόγος τε ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ λόγῳ · ἐν ἐμοὶ γάρ φησιν ὁ πατήρ , κἀγὼ ἐν τῷ πατρί . διὰ τοσούτων Μάρκελλος τὴν ὑπόστασιν τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ ἀναιρῶν , τὸν θεῖον εὐαγγελιστὴν τῆς ἑαυτοῦ κακοδοξίας μαρτύρεται , ὡς οὐδὲν ἕτερον αὐτὸν ἐπιστάμενον ἢ λόγον , ποτὲ μὲν ἐνεργοῦντα ἄλλοτε δὲ ἡσυχάζοντα ἐν τῷ θεῷ καὶ οὐδὲν ἕτερον ὄντα ἢ αὐτὸν τὸν θεόν .
Lemmas: ἐνέργεια πρός ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος ( πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ) , ἐν δέ ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος εἴρω μή διαιρέω ὁ θεότης , ἐπεί ὁ λόγος τε ἐν αὐτός καί αὐτός ἐν ὁ λόγος · ἐν ἐγώ γάρ φημί ὁ πατήρ , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ . διά τοσοῦτος Μάρκελλος ὁ ὑπόστασις ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ἀναιρέω , ὁ θέω εὐαγγελιστής ὁ ἑαυτοῦ κακοδοξία μαρτύρομαι , ὡς οὐδείς ἕτερος αὐτός ἐφίστημι ἢ λόγος , ποτέ μέν ἐνεργέω ἄλλοτε δέ ἡσυχάζω ἐν ὁ θεός καί οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ αὐτός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.12.1
καίτοι ὁ μέγας εὐαγγελιστὴς ἅμα καὶ θεολόγος τρίτον ἐν ταὐτῷ μνημονεύσας τοῦ λόγου , οὐδ’ ἅπαξ εἴρηκεν αὐτὸν θεοῦ λόγον . οὐ γὰρ εἶπεν · ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , ἀλλ’ ἀορίστως ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , ἡμῖν καταλιπὼν ζητεῖν ὁποῖος ἦν λόγος . καὶ πάλιν καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν εἶπεν δυνάμενος εἰπεῖν · καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἦν ἐν τῷ θεῷ . ἀλλὰ καὶ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος οὐχί · καὶ θεοῦ ἦν ὁ λόγος , ἔφη , ἵνα μὴ τοῦ θεοῦ ἐνέργειάν τινα σημαντικήν τινος ἢ ποιητικὴν εἶναι αὐτὸν ὑπολάβωμεν .
Lemmas: καίτοι ὁ μέγας εὐαγγελιστής ἅμα καί θεολόγος τρίτος ἐν αὐτός μνημονεύω ὁ λόγος , οὐδέ ἅπαξ εἴρω αὐτός θεός λόγος . οὖον γάρ εἶπον · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ ὁ θεός λόγος , ἀλλά ἀόριστος ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , ἐγώ καταλείπω ζητέω ὁποῖος εἰμί λόγος . καί πάλιν καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός εἶπον δύναμαι εἶπον · καί ὁ λόγος ὁ θεός εἰμί ἐν ὁ θεός . ἀλλά καί καί θεός εἰμί ὁ λόγος οὐ · καί θεός εἰμί ὁ λόγος , φημί , ἵνα μή ὁ θεός ἐνέργεια τις σημαντικός τις ἢ ποιητικός εἰμί αὐτός ὑπολαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.12.2
ὃ δὴ Μάρκελλος οἰηθεὶς ἀίδιον εἶναι αὐτὸν τοῦ θεοῦ λόγον , τουτέστιν ἀγέννητον , πολλάκις ὡρίσατο · οὐ συνορῶν ὅτι εἰ μὲν ἕτερον τοῦ θεοῦ τὸν λόγον φάσκοι δύο ἔσται ἀίδια ( ὁ λόγος καὶ ὁ θεός ) καὶ οὐκέτ’ ἔσται ἀρχὴ μία . εἰ δὲ ἓν λέγοι τὸ ἀίδιον τὸν αὐτὸν ὁριζόμενος εἶναι τὸν θεὸν τῷ λόγῳ γυμνὸν τὸν Σαβέλλιον ὁμολογήσει , υἱοπάτορα τὸν ἕνα κατ’ αὐτὸν ἐκεῖνον εἰσάγων .
Lemmas: ὅς δή Μάρκελλος οἴομαι ἀίδιος εἰμί αὐτός ὁ θεός λόγος , τουτέστιν ἀγέννητος , πολλάκις ὁρίζω · οὖον σύνορος ὅτι εἰμί μέν ἕτερος ὁ θεός ὁ λόγος φάσκω δύο εἰμί ἀίδιος ( ὁ λόγος καί ὁ θεός ) καί οὐκέτι εἰμί ἀρχή εἷς . εἰμί δέ εἷς λέγω ὁ ἀίδιος ὁ αὐτός ὁρίζω εἰμί ὁ θεός ὁ λόγος γυμνός ὁ Σαβέλλιος ὁμολογέω , υἱοπάτωρ ὁ εἷς κατά αὐτός ἐκεῖνος εἰσάγω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.12.3
ἔσται οὖν ὁ πατὴρ αὐτῷ γεννηθεὶς καὶ παθών , καὶ αὐτὸς ἔσται ὁ εὐχόμενος ἑαυτῷ καὶ ἀπεστάλθαι λέγων ὑφ’ ἑαυτοῦ καὶ υἱὸν ἑαυτοῦ καὶ μονογενῆ , οὐκ ἐπαληθεύων σὺν εἰρωνείᾳ δὲ καταψευδόμενος . καὶ τίς ἂν ἕτερος τούτου δυσσεβέστερος γένοιτ’ ἂν λόγος ; ἀλλὰ γὰρ ἡμεῖς φέρε ἴδωμεν , ὁποῖον ἡμῖν ὁ εὐαγγελιστὴς λόγον εὐαγγελίζεται φάσκων ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος . καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος .
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ πατήρ αὐτός γεννάω καί πάθος , καί αὐτός εἰμί ὁ εὔχομαι ἑαυτοῦ καί ἀποστέλλω λέγω ὑπό ἑαυτοῦ καί υἱός ἑαυτοῦ καί μονογενής , οὐ ἐπαληθεύω σύν εἰρωνεία δέ καταψεύδομαι . καί τίς εἄν ἕτερος οὗτος δυσσεβής γίγνομαι εἄν λόγος ; ἀλλά γάρ ἐγώ φέρω ὁράω , ὁποῖος ἐγώ ὁ εὐαγγελιστής λόγος εὐαγγελίζω φάσκω ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος . καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.13.1
ἡ μὲν οὖν τὸν λόγον δηλοῦσα λέξις , δι’ Ἑλληνικῆς γλώττης ποοενηνεγμένη , πολύσημον ὑποβάλλει τὴν ἐξ αὐτῆς θεωοίαν . α . κέκληται γὰρ ὁ λόγος καὶ ὁ ἐν τῇ λογικῇ ψυχῇ καταβεβλημένος , καθ’ ὃν τὸ λογίζεσθαι ἡμῖν πάρεστιν , β . καὶ παρὰ τοῦτον ἕτερος . ὁ διὰ γλώττης καὶ φωνῆς ἐνάρθρου σημαίνων τι . γ . καὶ κατὰ τρίτον τρόπον , ὁ διὰ γραφῆς τῷ γραφεῖ συντεταγμένος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ λόγος δηλόω λέξις , διά Ἑλληνικός γλῶσσα ποοφερω , πολύσημος ὑποβάλλω ὁ ἐκ αὐτός θεωοεις . ὅς . καλέω γάρ ὁ λόγος καί ὁ ἐν ὁ λογικός Ψυχή καταβάλλω , κατά ὅς ὁ λογίζομαι ἐγώ πάρειμι , Β . καί παρά οὗτος ἕτερος . ὁ διά γλῶσσα καί φωνή ἔναρθρος σημαίνω τίς . γ . καί κατά τρίτος τρόπος , ὁ διά γραφεύς ὁ γραφεύς συντάσσω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.13.2
δ . ἤδη δὲ λόγον εἰώθαμεν καλεῖν καὶ τὸν σπερματικὸν ἢ φυτικόν , καθ’ ὃν δυνάμει τὰ μηδέπω φύντα ἐναπόκειται τοῖς σπέρμασιν , μέλλοντα ὅσον οὔπω τῇ ἐνεργείᾳ εἰς φῶς προϊέναι . ε . καὶ παρὰ ταῦτα ἑτέρως εἰώθασιν ὀνομάζειν λόγον τὸν ἐπιστημονικὸν τέχνης τινὸς ἢ ἐπιστήμης καὶ πάντων τῶν τοιωνδὶ θεωρημάτων καταληπτικόν , οἷον ἰατρικὸν ἢ ἀρχιτεκτονικὸν ἢ γεωμετρικόν .
Lemmas: δ . ἤδη δέ λόγος εἴωθα καλέω καί ὁ σπερματικός ἢ φυτικός , κατά ὅς δύναμις ὁ μηδέπω φύς ἐναπόκειμαι ὁ σπέρμα , μέλλω ὅσος οὔπω ὁ ἐνέργεια εἰς φάος προΐημι . ε . καί παρά οὗτος ἑτέρως εἴωθα ὀνομάζω λόγος ὁ ἐπιστημονικός τέχνη τις ἢ ἐπιστήμη καί πᾶς ὁ τοονδ́ς θεώρημα καταληπτικός , οἷος ἰατρικός ἢ ἀρχιτεκτονικός ἢ γεωμετρικός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.1
διαφόρων τοίνυν τρόπων παρισταμένων ἐκ τῆς τοῦ λόγου φωνῆς , τοῦ τε εὐαγγελιστοῦ ἀπολύτως εἰρηκότος ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , προσήκει τὸν νοῦν ἐπιστήσαντα καταμαθεῖν , ὡς ξένον τι χρῆμα λόγου παρὰ τὰ ἐγνωσμένα ἡμῖν ὁ εὐαγγελιστὴς ἐπὶ τοῦ παρόντος παραδίδωσιν , ἀπολύτως μὲν εἰπὼν λόγον προσθεὶς δὲ τὸ ξένον καὶ παράδοξον τῆς ἰδιαζούσης αὐτῷ δυνάμεως ἐν τῷ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος .
Lemmas: διάφορος τοίνυν τρόπος παρίστημι ἐκ ὁ ὁ λόγος φωνή , ὁ τε εὐαγγελιστής ἀπόλυτος ἐρῶ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος , προσήκω ὁ νόος ἐφίστημι καταμανθάνω , ὡς ξένος τίς χρῆμα λόγος παρά ὁ γιγνώσκω ἐγώ ὁ εὐαγγελιστής ἐπί ὁ πάρειμι παραδίδωμι , ἀπόλυτος μέν εἶπον λόγος προστίθημι δέ ὁ ξένος καί παράδοξος ὁ ἰδιάζω αὐτός δύναμις ἐν ὁ καί θεός εἰμί ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.2
μὴ γὰρ τῶν πρός τι , φησίν , νόμιζε εἶναι καὶ τοῦτον , ὡς τὸν ἐν ψυχῇ λόγον ἢ ὡς τὸν διὰ φωνῆς ἀκουόμενον ἢ ὡς τὸν ἐν σωματικοῖς ὄντα σπέρμασιν ἢ ὡς τὸν ἐν μαθηματικοῖς ὑφεστῶτα θεωρήμασιν · οὗτοι γὰρ πάντες τῶν πρός τι ὄντες ἐν ἑτέρᾳ προϋποκειμένῃ νοοῦνται οὐσίᾳ . ὁ δὲ θεὸς λόγος οὐχ ἑτέρου δεῖται τοῦ προϋποκειμένου , ἵν’ ἐν αὐτῷ γενόμενος ὑποστῇ , καθ’ ἑαυτὸν δέ ἐστιν ζῶν καὶ ὑφεστὼς ἅτε θεὸς ὤν . θεὸς γὰρ ἦν ὁ λόγος .
Lemmas: μή γάρ ὁ πρός τίς , φημί , νομίζω εἰμί καί οὗτος , ὡς ὁ ἐν Ψυχή λόγος ἢ ὡς ὁ διά φωνή ἀκούω ἢ ὡς ὁ ἐν σωματικός εἰμί σπέρμα ἢ ὡς ὁ ἐν μαθηματικός ὑφίστημι θεώρημα · οὗτος γάρ πᾶς ὁ πρός τίς εἰμί ἐν ἕτερος προυπόκειμαι νοέω οὐσία . ὁ δέ θεός λόγος οὐ ἕτερος δήω ὁ προυπόκειμαι , ἵνα ἐν αὐτός γίγνομαι ὑφίστημι , κατά ἑαυτοῦ δέ εἰμί ζῶ καί ὑφίστημι ἅτε θεός εἰμί . θεός γάρ εἰμί ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.3
θεὸν δὲ αὐτὸν ἀκούων , φησίν , μὴ ἄναρχον καὶ ἀγέννητον ὁμοίως τῷ αὐτοῦ πατρὶ καὶ αὐτὸν εἶναι ὑπολάβῃς , μάνθανε δὲ ὅτι ἐν ἀρχῇ ἦν οὗτος ὁ θεὸς λόγος . τίνα δ’ αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν ὑφίσταται , διασαφεῖ ἑξῆς , οὐκ εἰπών · καὶ ὁ λόγος ἦν ὁ θεός , μετὰ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης , ἵνα μὴ αὐτὸν εἶναι τὸν ἐπὶ πάντων ὁρίσηται , ἀλλ’ οὐδ’ · ἐν τῷ θεῷ , ἵνα μὴ καταβάλῃ ἐπὶ τὴν ἀνθρωπίνην ὁμοιότητα , ἀλλὰ καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν ἔφη .
Lemmas: θεός δέ αὐτός ἀκούω , φημί , μή ἄναρχος καί ἀγέννητος ὁμοίως ὁ αὐτός πατήρ καί αὐτός εἰμί ὑπολαμβάνω , μανθάνω δέ ὅτι ἐν ἀρχή εἰμί οὗτος ὁ θεός λόγος . τίς δέ αὐτός ὁ ἀρχή ὑφίστημι , διασαφέω ἑξῆς , οὐ εἶπον · καί ὁ λόγος εἰμί ὁ θεός , μετά ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη , ἵνα μή αὐτός εἰμί ὁ ἐπί πᾶς ὁρίζω , ἀλλά οὐδέ · ἐν ὁ θεός , ἵνα μή καταβάλλω ἐπί ὁ ἀνθρώπινος ὁμοιότης , ἀλλά καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός φημί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.4
εἰ γὰρ εἰρήκει · καὶ ὁ λόγος ἦν ἐν τῷ θεῷ , ὡς ἐν ὑποκειμένῳ συμβεβηκὸς καὶ ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ δούς , σύνθετον ὥσπερεὶ εἰσῆγεν ἂν τὸν θεόν , οὐσίαν μὲν αὐτὸν ὑποτιθέμενος δίχα λόγου συμβεβηκὸς δὲ τῇ οὐσίᾳ τὸν λόγον .
Lemmas: εἰμί γάρ εἴρω · καί ὁ λόγος εἰμί ἐν ὁ θεός , ὡς ἐν ὑπόκειμαι συμβαίνω καί ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος δίδωμι , συντίθημι ὥσπερεὶ εἰσάγω εἄν ὁ θεός , οὐσία μέν αὐτός ὑποτίθημι δίχα λόγος συμβαίνω δέ ὁ οὐσία ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.5
ὅπερ οἰηθεὶς Μάρκελλος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνάγει , τὴν μὲν οὐσίαν καλῶν τὸν πατέρα , τὸν δ’ ἐν αὐτῷ λόγον τὸν υἱόν · οὐ λογισάμενος ὡς ὁ τοῦτο διδούς , τὸν θεὸν ἄνευ λόγου ὑποθέμενος . ἀθέῳ καὶ δυσσεβεῖ περιπέσοι ἂν δόγματι θεὸν ἄλογον παραδεχόμενος , ἔχοντα μὲν λόγον ὡς συμβεβηκότα ἐν αὐτῷ οὐ μὴν αὐτὸν ὄντα λόγον ·
Lemmas: ὅσπερ οἴομαι Μάρκελλος ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἐπί ὁ αὐτός συνάγω , ὁ μέν οὐσία καλός ὁ πατήρ , ὁ δέ ἐν αὐτός λόγος ὁ υἱός · οὖον λογίζομαι ὡς ὁ οὗτος δίδωμι , ὁ θεός ἄνευ λόγος ὑποτίθημι . ἄθεος καί δυσσεβής περιπίπτω εἄν δόγμα θεός ἄλογος παραδέχομαι , ἔχω μέν λόγος ὡς συμβεβηκός ἐν αὐτός οὖον μήv αὐτός εἰμί λόγος ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.6
δέον ἕν τι θεῖον , ἄρρητον , ἀγαθόν , ἁπλοῦν , ἀσύνθετον , μονοειδὲς τὸ ἐπέκεινα τῶν ὅλων ὁμολογεῖν , αὐτόθεον , αὐτονοῦν , αὐτόλογον , αὐτοσοφίαν , αὐτοφῶς , αὐτοζωήν , αὐτοκαλόν , αὐτοαγαθὸν ὄντα καὶ τούτων ὅ τι ἄν τις κρεῖττον ἐπινοήσειεν , μᾶλλον δ’ ὑπὲρ πάντα νοῦν καὶ πάσης ἐπέκεινα διανοίας τε καὶ ἐνθυμήσεως ,
Lemmas: δήω εἷς τίς θέω , ἄρρητος , ἀγαθός , ἁπλόος , ἀσύνθετος , μονοειδής ὁ ἐπέκεινα ὁ ὅλος ὁμολογέω , αὐτόθεος , αὐτονοῦς , αὐτόλογος , αὐτοσοφία , αὐτόφως , αυτοζωη , αὐτόκαλον , αὐτοαγαθός εἰμί καί οὗτος ὅς τίς ἄν τις ἀγαθός ἐπινοέω , μᾶλλον δέ ὑπέρ πᾶς νόος καί πᾶς ἐπέκεινα διάνοια τε καί ἐνθύμησις ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.7
τὸν δὲ τούτου μονογενῆ υἱόν , ὡς ἂν εἰκόνα τοῦ πατρὸς ἐξ αὐτοῦ φύντα πάντη τε καὶ κατὰ πάντα ὁμοιότατον ὄντα τῷ γεγεννηκότι , καὶ αὐτὸν θεὸν καὶ νοῦν καὶ λόγον καὶ σοφίαν καὶ ζωὴν καὶ φῶς εἶναι αὐτοῦ τε τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ εἰκόνα , οὐκ αὐτὸν ὄντα τὸν πατέρα ἀλλὰ τὸν τοῦ πατρὸς μονογενῆ υἱόν , οὐδ’ αὐτὸν ὄντα τὸν ἀγέννητον καὶ ἄναρχον ἀλλὰ τὸν ἐξ αὐτοῦ φύντα καὶ ἀρχὴν ἐπιγραφόμενον τὸν γεγεννηκότα .
Lemmas: ὁ δέ οὗτος μονογενής υἱός , ὡς εἄν εἰκών ὁ πατήρ ἐκ αὐτός φύς πάντῃ τε καί κατά πᾶς ὅμοιος εἰμί ὁ γεννάω , καί αὐτός θεός καί νόος καί λόγος καί σοφία καί ζωή καί φάος εἰμί αὐτός τε ὁ καλός καί ἀγαθός εἰκών , οὐ αὐτός εἰμί ὁ πατήρ ἀλλά ὁ ὁ πατήρ μονογενής υἱός , οὐδέ αὐτός εἰμί ὁ ἀγέννητος καί ἄναρχος ἀλλά ὁ ἐκ αὐτός φύς καί ἀρχή ἐπιγράφω ὁ γεννάω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.8
εἰ δὲ τούτοις ἀντιλέγων Μάρκελλος ταὐτὸν εἶναι φάσκοι τὸν θεὸν καὶ τὸν ἐν αὐτῷ λόγον , ἀσύνθετον καὶ ἁπλοῦν τὸν θεὸν ὁριζόμενος , ὥρα μήτε πατέρα μήτε υἱὸν ὁμολογεῖν αὐτόν , ἄντικρυς δὲ τὸν Ἰουδαῖον προβάλλεσθαι ἢ τὸν Σαβέλλιον εἰσάγειν , πατέρα καὶ υἱὸν τὸν αὐτὸν εἶναι φάσκοντα · ὥστε κατ’ αὐτὸν τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος ἴσον εἶναι τῷ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ θεός , καὶ τὸ καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν ἴσον εἶναι τῷ καὶ ὁ θεὸς ἦν πρὸς τὸν θεόν ,
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος ἀντιλέγω Μάρκελλος αὐτός εἰμί φάσκω ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος , ἀσύνθετος καί ἁπλόος ὁ θεός ὁρίζω , ὥρα μήτε πατήρ μήτε υἱός ὁμολογέω αὐτός , ἄντικρυς δέ ὁ Ἰουδαῖος προβάλλω ἢ ὁ Σαβέλλιος εἰσάγω , πατήρ καί υἱός ὁ αὐτός εἰμί φάσκω · ὥστε κατά αὐτός ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος ἴσος εἰμί ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ θεός , καί ὁ καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός ἴσος εἰμί ὁ καί ὁ θεός εἰμί πρός ὁ θεός ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.9
ὁμοίως δὲ καὶ τὸ τρίτον ταὐτὸν εἶναι τῷ καὶ θεὸς ἦν ὁ θεός , ἃ δὴ πρὸς τῷ ἀσυναρτήτῳ καὶ παραλογώτατα εἴη ἄν . πῶς δὲ καὶ τὸ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο χώραν ἕξει , ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου ; οὐ γὰρ ὑπ’ αὐτοῦ φησιν οὐδ’ ἐξ αὐτοῦ τὰ πάντα γεγενῆσθαι . ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ . ἡ δὲ διὰ πρόθεσις τὸ ὑπηρετικὸν σημαίνει , ὡς ὁ αὐτὸς εὐαγγελιστὴς προϊὼν ἔξῆς παρίστησιν λέγων ὁ νόμος διὰ Μωσέως ἐδόθη . ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο · ὡς γὰρ ὁ νόμος οὐκ ὢν ἀνθρώπινος οὐδ’ αὐτοῦ Μωσέως ὑπάρχων ἀλλ’ ἐκ τοῦ θεοῦ Μωσέα διάκονον καὶ ὑπηρέτην ἐπεγράψατο τῆς εἰς ἀνθρώπους ἐκδόσεως , καὶ διὰ τοῦτ’ εἴρηται ὁ νόμος διὰ Μωσέως ἐδόθη , οὕτως καὶ ἡ χάρις διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο , τοῦ πατρὸς αὐτὴν διὰ τοῦ Χριστοῦ κατεργασαμένου .
Lemmas: ὁμοίως δέ καί ὁ τρίτος αὐτός εἰμί ὁ καί θεός εἰμί ὁ θεός , ὁ δή πρός ὁ ἀσυνάρτητος καί παράλογος εἰμί ἄν . πῶς δέ καί ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι χώρα ἔχω , εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ; οὖον γάρ ὑπό αὐτός φημί οὐδέ ἐκ αὐτός ὁ πᾶς γίγνομαι . ἀλλά διά αὐτός . ὁ δέ διά πρόθεσις ὁ ὑπηρετικός σημαίνω , ὡς ὁ αὐτός εὐαγγελιστής προέρχομαι ἑξῆς παρίστημι λέγω ὁ νόμος διά Μωσῆς δίδωμι . ὁ χάρις καί ὁ ἀλήθεια διά Ἰησοῦς Χριστός γίγνομαι · ὡς γάρ ὁ νόμος οὐ εἰμί ἀνθρώπινος οὐδέ αὐτός Μωσῆς ὑπάρχω ἀλλά ἐκ ὁ θεός Μωσῆς διάκονος καί ὑπηρέτης ἐπιγράφω ὁ εἰς ἄνθρωπος ἔκδοσις , καί διά οὗτος εἴρω ὁ νόμος διά Μωσῆς δίδωμι , οὕτως καί ὁ χάρις διά Ἰησοῦς Χριστός γίγνομαι , ὁ πατήρ αὐτός διά ὁ Χριστός κατεργάζομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.10
ὡσαύτως οὖν εἴρηται καὶ τὸ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , ἑτέρου μὲν πεποιηκότος , αὐτοῦ δὲ διακονησαμένου · ὥσθ’ ἕτερον ζητεῖν τὸν ποιητὴν τῶν ὅλων τὸν διὰ τοῦ θεολογουμένου τὰ πάντα ὑποστησάμενον . καὶ τίς ἂν γένοιτο οὗτος ; ἀλλ’ οὐκ ἂν ἔχοι εἰπεῖν .
Lemmas: ὡσαύτως οὖν εἴρω καί ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , ἕτερος μέν ποιέω , αὐτός δέ διακονέω · ὥστε ἕτερος ζητέω ὁ ποιητής ὁ ὅλος ὁ διά ὁ θεολογέω ὁ πᾶς ὑφίστημι . καί τίς εἄν γίγνομαι οὗτος ; ἀλλά οὐ εἄν ἔχω εἶπον .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.11
ὧν οὕτως ἐχόντων ὁμολογεῖν ἀνάγκη τὸν θεολογούμενον ὑπὸ τοῦ εὐαγγελιστοῦ μὴ τὸν ἐπὶ πάντων εἶναι θεὸν μηδ’ αὐτὸν τὸν πατέρα , τὸν δὲ τούτου μονοχενῆ υἱόν , οὐ συμβεβηκότα τῷ πατρὶ οὐδ’ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ ἐν αὐτῷ ὄντα οὐδὲ ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ θεῷ ὄντα , υἱὸν δὲ ἀληθῶς ὄντα , ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα , ἐν ἀρχῇ τε ὄντα καὶ πρὸς τὸν θεὸν ὄντα καὶ θεὸν ὄντα , δι’ οὗ τὰ πάντα δημιουργεῖ ·
Lemmas: ὅς οὕτως ἔχω ὁμολογέω ἀνάγκη ὁ θεολογέω ὑπό ὁ εὐαγγελιστής μή ὁ ἐπί πᾶς εἰμί θεός μηδέ αὐτός ὁ πατήρ , ὁ δέ οὗτος μονοχενῆ υἱός , οὖον συμβεβηκός ὁ πατήρ οὐδέ ὡς ἐν ὑπόκειμαι ἐν αὐτός εἰμί οὐδέ εἷς καί αὐτός ὁ θεός εἰμί , υἱός δέ ἀληθής εἰμί , ζῶ καί ὑφίστημι , ἐν ἀρχή τε εἰμί καί πρός ὁ θεός εἰμί καί θεός εἰμί , διά ὅς ὁ πᾶς δημιουργέω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.12
ὡς ὀρθῶς ἄν τινα ἐπὶ τὸ σαφέστερον μεταλαβόντα φάναι ἀντὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ υἱός , καὶ ἀντὶ τοῦ καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν τὸ καὶ ὁ υἱὸς ἦν πρὸς τὸν πατέρα , καὶ ἀντὶ τοῦ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος τὸ καὶ θεὸς ἦν ὁ υἱός . οὕτω δ’ ἂν ἁρμόσειεν καὶ τὸ ἑξῆς ἐπαγόμενον , πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν .
Lemmas: ὡς ὀρθῶς ἄν τις ἐπί ὁ σαφής μεταλαμβάνω φαίνω ἀντί ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ υἱός , καί ἀντί ὁ καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός ὁ καί ὁ υἱός εἰμί πρός ὁ πατήρ , καί ἀντί ὁ καί θεός εἰμί ὁ λόγος ὁ καί θεός εἰμί ὁ υἱός . οὗτος δέ εἄν ἁρμόζω καί ὁ ἑξῆς ἐπάγω , πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.13
εἰκότως τοιγαροῦν ὁ θεῖος εὐαγγελιστὴς ἐν ἀρχῇ αὐτὸν ἔφη δοὺς αὐτῷ ἀρχήν , δῆλον δ’ ὅτι τὴν γέννησιν , τὴν ἐκ τοῦ πατρός · πᾶν γὰρ τὸ ἔκ τινος γεννηθὲν ἀρχὴν ἔχει τὸν γεγεννηκότα . οὐ μὴν ἔθ’ ὁμοίως ἐπήγαγεν τὸ καὶ ὁ λόχος ἦν ἐν τῷ θεῷ , ἀλλὰ πρὸς τὸν θεὸν ἦν ὁ λόγος , διδάσκων τὸν γεννηθέντα καὶ ἀρχὴν τὸν πατέρα κτησάμενον μὴ μακράν που εἶναι τοῦ πατρὸς μηδὲ ἀπεσχοινίσθαι καὶ πόρρω που ἀφεστάναι αὐτοῦ , ἀλλὰ παρεῖναι αὐτῷ καὶ σὺν αὐτῷ εἶναι ·
Lemmas: εἰκότως τοιγάρ ὁ θεῖος εὐαγγελιστής ἐν ἀρχή αὐτός φημί δίδωμι αὐτός ἀρχή , δῆλος δέ ὅτι ὁ γέννησις , ὁ ἐκ ὁ πατήρ · πᾶς γάρ ὁ ἐκ τις γεννάω ἀρχή ἔχω ὁ γεννάω . οὖον μήv ἔτι ὁμοίως ἐπάγω ὁ καί ὁ λόχος εἰμί ἐν ὁ θεός , ἀλλά πρός ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος , διδάσκω ὁ γεννάω καί ἀρχή ὁ πατήρ κτάομαι μή μακρός ποῦ εἰμί ὁ πατήρ μηδέ ἀποσχοινίζω καί πόρρω ποῦ ἀφίστημι αὐτός , ἀλλά πάρειμι αὐτός καί σύν αὐτός εἰμί ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.14
ὃ δὴ καὶ ἐν ἐδίδασκεν πρότερον φήσας πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με , ἔπειτα προσθεὶς ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ . οὕτως οὖν ὁ λόγος , δῆλον δ’ ὅτι ὁ μονογενὴς υἱός , ἦν πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα τὸν θεὸν συνὼν καὶ συμπαρὼν αὐτῷ ἀεὶ καὶ πάντοτε ·
Lemmas: ὅς δή καί ἐν διδάσκω πρότερος φημί πρό δέ πᾶς βουνός γεννάω ἐγώ , ἔπειτα προστίθημι ἡνίκα ἑτοιμάζω ὁ οὐρανός , συμπάρειμι αὐτός . οὕτως οὖν ὁ λόγος , δῆλος δέ ὅτι ὁ μονογενής υἱός , εἰμί πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ὁ θεός σύνειμι καί συμπάρειμι αὐτός ἀεί καί πάντοτε ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.15
ὃ δὴ καὶ παρίστη λέγων καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν . ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ἡμᾶς γνῶναι καὶ ὁποίου ὑπῆρχεν ἀξιώματος , ἀναγκαίως συνῆψεν τὸ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλεν θεὸς εἶναι ὁ ἐκ τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου ἀγεννήτου θεοῦ γεννηθείς ; εἰ γὰρ τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν , καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν κατὰ τὴν σωτήριον διδασκαλίαν , ἀκολούθως καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ θεοῦ θεὸς ἂν εἴη . διὸ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος ·
Lemmas: ὅς δή καί παρίστημι λέγω καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός . ἐπεί δέ χρή ἐγώ γιγνώσκω καί ὁποῖος ὑπάρχω ἀξίωμα , ἀναγκαῖος συνάπτω ὁ καί θεός εἰμί ὁ λόγος . πῶς γάρ οὐ μέλλω θεός εἰμί ὁ ἐκ ὁ εἷς καί μόνος ἀγέννητος θεός γεννάω ; εἰμί γάρ ὁ γεννάω ἐκ ὁ σάρξ σάρξ εἰμί , καί ὁ γεννάω ἐκ ὁ πνεῦμα πνεῦμα εἰμί κατά ὁ σωτήριος διδασκαλία , ἀκόλουθος καί ὁ γεννάω ἐκ ὁ θεός θεός εἄν εἰμί . διό καί θεός εἰμί ὁ λόγος ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.16
καὶ θεὸς ποιητικὸς καὶ δημιουργικὸς πάντων . ὃ δὴ καὶ αὐτὸ παρέστησεν ὁ εὐαγγελιστὴς ἑξῆς τὸ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο ἐπισυνάψας . ὁ μὲν οὖν παιδαγωγὸς νόμος διὰ Μωσέως ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ τὸν θεὸν ποιητὴν τοῦ παντὸς εἰσάγων στοιχεῖά τε καὶ εἰσαγωγὰς θεοσεβείας παραδιδοὺς ἐδίδασκεν , λέγων ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς ,
Lemmas: καί θεός ποιητικός καί δημιουργικός πᾶς . ὅς δή καί αὐτός παρίστημι ὁ εὐαγγελιστής ἑξῆς ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι ἐπισυνάπτω . ὁ μέν οὖν παιδαγωγός νόμος διά Μωσῆς ἐν ὁ κοσμοποιία ὁ θεός ποιητής ὁ πᾶς εἰσάγω στοιχεῖον τε καί εἰσαγωγή θεοσέβεια παραδίδωμι διδάσκω , λέγω ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ οὗτος ἑξῆς ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.17
δι’ ὧν τὸν Ἰουδαίων παιδαγωγῶν λαὸν γενητὸν εἶναι τὸν κόσμον ἡγεῖσθαι παρῄνει . πρὸς τὸ μὴ τὴν κτίσιν παρὰ τὸν κτίσαντα σέβειν .
Lemmas: διά ὅς ὁ Ἰουδαῖος παιδαγωγός λαός γενητός εἰμί ὁ κόσμος ἡγέομαι παραινέω . πρός ὁ μή ὁ κτίσις παρά ὁ κτίζω σέβω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.18
ὅπως δὲ ὁ θεὸς καὶ διὰ τίνος τὰ σύμπαντα ἐδημιούργει , οὐκέτι Μωσῆς τοῖς ὑπ’ αὐτὸν παρεδίδου , ἧ δὲ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸ σεσιγημένον ὑπὸ Μωσέως μυστήριον εὐαγγελιζομένη καινοτέρας καὶ μυστικῆς τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ κατῆρξε διδασκαλίας , ἄντικρυς τοῖς πᾶσιν εἰς ἐξάκουστον βοῶσα τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , καὶ τὸ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ,
Lemmas: ὅπως δέ ὁ θεός καί διά τίς ὁ σύμπας δημιουργέω , οὐκέτι Μωσῆς ὁ ὑπό αὐτός παραδίδωμι , ἧ δέ χάρις καί ὁ ἀλήθεια διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ σιγάω ὑπό Μωσῆς μυστήριον εὐαγγελίζω καινός καί μυστικός ὁ ἐκκλησία ὁ θεός κατάρχω διδασκαλία , ἄντικρυς ὁ πᾶς εἰς ἐξάκουστος βοῦς ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.19
καὶ ἔτι τούτοις προσθεῖσα τὸ ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν . καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων . καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα , δι’ ὧν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ τὰ ἐξαίρετα τοῦ θείου φωτὸς καὶ τῆς ἐν αὐτῷ ζωῆς , ὅπως τε δι’ αὐτοῦ τὰ ὑπὸ Μωσέως εἰρημένα πάντα καὶ τὰ ἔτι τούτων ἐπέκεινα συνέστη , παιδεύει . ἀλλὰ τούτων οὐδὲν Μάρκελλος εἰδὼς ποτὲ μὲν Ἰουδαΐζων ποτὲ δὲ Σαβελλίζων ἁλίσκεται ,
Lemmas: καί ἔτι οὗτος προστίθημι ὁ ὅς γίγνομαι ἐν αὐτός ζωή εἰμί . καί ὁ ζωή εἰμί ὁ φάος ὁ ἄνθρωπος . καί ὁ φάος ἐν ὁ σκοτία φαίνω , καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος , διά ὅς ὁ υἱός ὁ θεός καί ὁ ἐξαίρετος ὁ θεῖον φάος καί ὁ ἐν αὐτός ζωή , ὅπως τε διά αὐτός ὁ ὑπό Μωσῆς εἴρω πᾶς καί ὁ ἔτι οὗτος ἐπέκεινα συνίστημι , παιδεύω . ἀλλά οὗτος οὐδείς Μάρκελλος εἰδοί ποτέ μέν ἰουδαΐζω ποτέ δέ Σαβελλίζω ἁλίσκομαι ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.20
κατὰ μὲν τὸν Ἰουδαῖον πρὸ τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως μηδὲν εἶναι φάσκων πλὴν τοῦ θεοῦ μόνου , τῆς ἐκκλησίας πρὸ τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως τὸν πατέρα εἶναι καὶ τὸν υἱὸν ὁμολογούσης , κατὰ δὲ τὸν Σαβέλλιον ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι ἀποφαινόμενος υἱὸν καὶ πατέρα καὶ ποτὲ μὲν αὐτὸν ἐνδιάθετον εἰσάγων λόγον ποτὲ δὲ προφορικόν .
Lemmas: κατά μέν ὁ Ἰουδαῖος πρό ὁ ὁ κόσμος σύστασις μηδείς εἰμί φάσκω πλήν ὁ θεός μόνος , ὁ ἐκκλησία πρό ὁ ὁ κόσμος σύστασις ὁ πατήρ εἰμί καί ὁ υἱός ὁμολογέω , κατά δέ ὁ Σαβέλλιος εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί ἀποφαίνω υἱός καί πατήρ καί ποτέ μέν αὐτός ἐνδιάθετος εἰσάγω λόγος ποτέ δέ προφορικός .