ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.81
κγ . καὶ σοφίαν δὲ αὐτὸν ὀνομάζει Σολομὼν ἐν λέγων ἡ σοφία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον , καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτὰ καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ ὅτι προκόσμιος ἦν ἡ σοφία ζῶσα καὶ ὑφεστῶσα , αὐτὸς ἐδίδασκεν ἐκ προσώπου αὐτῆς ταύτας προέμενος τὰς φωνὰς ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν , καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην , εἶθ’ ἑξῆς ἐπιλέγων δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν καὶ οἱ δυνάσται γράφουσιν δικαιοσύνην , δι’ ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται , καὶ τύραννοι δι’ ἐμοῦ κρατοῦσιν .
Lemmas: κγʹ . καί σοφία δέ αὐτός ὀνομάζω Σολομών ἐν λέγω ὁ σοφία οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἶκος , καί ὑπερείδω στῦλος ἑπτά καί ὁ ἑξῆς . καί ὅτι προκόσμιος εἰμί ὁ σοφία ζῶ καί ὑφίστημι , αὐτός διδάσκω ἐκ πρόσωπον αὐτός οὗτος προΐημι ὁ φωνή ἐγώ ὁ σοφία κατασκηνόω βουλή , καί γνῶσις καί ἔννοια ἐγώ ἐπικαλέω , εἶτα ἑξῆς ἐπιλέγω διά ἐγώ βασιλεύς βασιλεύω καί ὁ δυνάστης γράφω δικαιοσύνη , διά ἐγώ μεγιστάν μεγαλύνω , καί τύραννος διά ἐγώ κρατέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.82
κδ . ἀλλὰ καὶ ξύλον ζωῆς καὶ κύριον αὐτὸν Σολομὼν ἀπεκάλει λέγων ξύλον ζωῆς ἐστιν πᾶσιν τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς , καὶ τοῖς ἐπερειδομένοις ἐπ’ αὐτὴν ὡς ἐπὶ κύριον ἀσφαλής .
Lemmas: ΚΔ . ἀλλά καί ξύλον ζωή καί κύριος αὐτός Σολομών ἀποκαλέω λέγω ξύλον ζωή εἰμί πᾶς ὁ ἀντέχω αὐτός , καί ὁ ἐπερείδω ἐπί αὐτός ὡς ἐπί κύριος ἀσφαλής .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.83
κε . καὶ ὁ τοῦ Σολομῶνος δὲ πατὴρ Δαυὶδ ἐν ὁμοῦ καὶ κύριον ὁμοῦ καὶ ἱερέα αὐτὸν ὠνόμαζεν · τοτὲ μὲν λέγων εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου · καθοῦ ἐκ δεξιῶν μου , τοτὲ δὲ φάσκων ὤμοσεν κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται · σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ .
Lemmas: κε . καί ὁ ὁ Σολομών δέ πατήρ Δαυίδ ἐν ὁμοῦ καί κύριος ὁμοῦ καί ἱερεύς αὐτός ὀνομάζω · τοτέ μέν λέγω εἶπον ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ · καθίημι ἐκ δεξιός ἐγώ , τοτέ δέ φάσκω ὄμνυμι κύριος καί οὖον μεταμέλομαι · σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.84
κς . καὶ θεὸν δὲ αὐτὸν οἶδεν ὁμολογεῖν ὁ αὐτὸς φάσκων ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος , ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου . ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν · διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεός , ὁ θεός σου , ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου . θεὸς γὰρ ἐν τούτοις χριόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ τίς ἂν ἕτερος εἴη ἢ αὐτὸς ὁ διὰ τὸ χρῖσμα τὸ πατρικὸν Χριστὸς ἀνηγορευμένος ;
Lemmas: ΚΣ . καί θεός δέ αὐτός οἶδα ὁμολογέω ὁ αὐτός φάσκω ὁ θρόνος σύ ὁ θεός εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ῥάβδος εὐθύτης ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ . ἀγαπάω δικαιοσύνη καί μισέω ἀνομία · διά οὗτος χρίω σύ ὁ θεός , ὁ θεός σύ , ἔλαιον ἀγαλλίασις παρά ὁ μέτοχος σύ . θεός γάρ ἐν οὗτος χρίω ὑπό ὁ θεός τίς εἄν ἕτερος εἰμί ἢ αὐτός ὁ διά ὁ χρῖσμα ὁ πατρικός Χριστός ἀναγορεύω ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.85
κζ . ὁ δ’ αὐτὸς οὗτος καὶ ἀγαπητὸς ἦν τοῦ θεοῦ , ὃ δὴ παρίστησιν ἡ τοῦ προγραφὴ περιέχουσα ᾠδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ .
Lemmas: κζ . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ἀγαπητός εἰμί ὁ θεός , ὅς δή παρίστημι ὁ ὁ προγραφή περιέχω ἀοιδή ὑπέρ ὁ ἀγαπητός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.86
κη . Ἡσαίας δὲ βραχίονα αὐτὸν ἀπεκάλει λέγων ἀποκαλύψει κύριος τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν . κθ . καὶ Δαυὶδ ὁμοῦ δικαιοσύνην καὶ σωτήριον αὐτὸν ἠπίστατο , διὸ ἔλεγεν ἐγνώρισεν κύριος τὸ σωτήριον αὐτοῦ , ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν ἀπεκάλυψεν τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ ,
Lemmas: καί . Ἡσαΐας δέ βραχύς αὐτός ἀποκαλέω λέγω ἀποκάλυψις κύριος ὁ βραχύς ὁ ἅγιος αὐτός ἐνώπιος πᾶς ὁ ἔθνος . κθʹ . καί Δαυίδ ὁμοῦ δικαιοσύνη καί σωτήριος αὐτός ἐπίσταμαι , διό λέγω γνωρίζω κύριος ὁ σωτήριος αὐτός , ἐνώπιος ὁ ἔθνος ἀποκαλύπτω ὁ δικαιοσύνη αὐτός ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.87
καὶ πάλιν εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον αὐτοὺ , καὶ αὖθις τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ ; καὶ δεῖξον ἡμῖν , κύριε , τὸ ἔλεός σου , καὶ τὸ σωτήριόν σου δώῃς ἡμῖν . λ . καὶ τί με δεῖ καθ’ ἕκαστον ἀναλέγεσθαι , παρὸν τῷ φιλομαθεῖ τὰ τοιαῦτα συνάγειν ἐξ ἁπάσης τῆς θεοπνεύστου γραφῆς , δι’ ἧς φαίνονται οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι τῷ θείῳ πνεύματι φωτισθέντες τὴν τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ γνῶσιν , ἀπόρρητον οὖσαν τότε καὶ τὰ πλήθη διαλανθάνουσαν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ . διὸ καὶ διαφόρως αὐτὸν ἐξεφώνουν κεκαλυμμέναις ταῖς ἐπηγορίαις . ἐφυλάττετο γὰρ τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἡ χάρις τοῦ κηρύγματος τῆς περὶ αὐτοῦ θεολογίας , ἣν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἡ αὐτοῦ ἐκκλησία ὥσπερ τι πάλαι κρύφιον καὶ σεσιγημένον μυστήριον παραλαβοῦσα σεμνύνεται .
Lemmas: καί πάλιν εὐαγγελίζω ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ὁ σωτήριος αὐτου , καί αὖθις τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ ; καί δείκνυμι ἐγώ , κύριος , ὁ ἔλεος σύ , καί ὁ σωτήριος σύ δίδωμι ἐγώ . λ . καί τίς ἐγώ δεῖ κατά ἕκαστος ἀναλέγω , πάρειμι ὁ φιλομαθής ὁ τοιοῦτος συνάγω ἐκ ἅπας ὁ θεόπνευστος γραφεύς , διά ὅς φαίνω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος ὁ θεῖον πνεῦμα φωτίζω ὁ ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός γνῶσις , ἀπόρρητος εἰμί τότε καί ὁ πλῆθος διαλανθάνω ὁ Ἰουδαῖος λαός . διό καί διάφορος αὐτός ἐκφωνέω καλύπτω ὁ ἐπηγορία . φυλάσσω γάρ ὁ αὐτός παρουσία ὁ χάρις ὁ κήρυγμα ὁ περί αὐτός θεολογία , ὅς κατά ὅλος ὁ οἰκέω ὁ αὐτός ἐκκλησία ὥσπερ τίς πάλαι κρύφιος καί σιγάω μυστήριον παραλαμβάνω σεμνύνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.88
τοῦτο γοῦν καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος διδάσκει λέγων κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ , τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν — νυνὶ δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ , οἷς ἠθέλησεν ὁ θεὸς γνωρίσαι τί τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ὅς ἐστιν Χριστὸς ἐν ὑμῖν . ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης . ὁρᾷς ὅπως μυστήριον ἦν ἀποκεκρυμμένον πρότερον , νυνὶ δὲ φανερωθὲν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ .
Lemmas: οὗτος γοῦν καί ὁ θεῖος ἀπόστολος διδάσκω λέγω κατά ὁ οἰκονομία ὁ θεός ὁ δίδωμι ἐγώ εἰς σύ πληρόω ὁ λόγος ὁ θεός , ὁ μυστήριον ὁ ἀποκρύπτω ἀπό ὁ αἰών καί ἀπό ὁ γενεά — νυνί δέ φανερόω ὁ ἅγιος αὐτός , ὅς ἐθέλω ὁ θεός γνωρίζω τίς ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ μυστήριον οὗτος ἐν ὁ ἔθνος , ὅς εἰμί Χριστός ἐν σύ . ὁ Ἐλπὶς ὁ δόξα . ὁράω ὅπως μυστήριον εἰμί ἀποκρύπτω πρότερος , νυνί δέ φανερόω ὁ υἱός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.89
διόπερ οἱ μὲν τοῦ θεοῦ προφῆται τῷ προφητικῷ πνεύματι μυστικῶς αὐτὸν ἐθεολόγουν , τὸ δὲ πλῆθος τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἐν ἀγνοίᾳ ἐτύγχανεν τοῦ κεκρυμμένου μυστηρίου . ὅθεν θεὸν μὲν ἐδιδάσκετο ἕνα εἰδέναι διὰ τὸ τῇ πολυθέῳ πλάνῃ συνεχῶς ὑποσύρεσθαι , πατέρα δὲ ὄντα τὸν θεὸν υἱοῦ τοῦ μονογενοῦς ἠγνόει · τοῦτο γὰρ ἐφυλάττετο τῇ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίᾳ τὸ μυστήριον ,
Lemmas: διόπερ ὁ μέν ὁ θεός προφήτης ὁ προφητικός πνεῦμα μυστικός αὐτός θεολογέω , ὁ δέ πλῆθος ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ἐν ἄγνοια τυγχάνω ὁ κρύπτω μυστήριον . ὅθεν θεός μέν διδάσκω εἷς οἶδα διά ὁ ὁ πολύθεος πλάνη συνεχῶς ὑποσύρω , πατήρ δέ εἰμί ὁ θεός υἱός ὁ μονογενής ἀγνοέω · οὗτος γάρ φυλάσσω ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ μυστήριον ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.90
κατ’ ἐξαίρετον χάριν αὐτῇ δεδωρημένον , ἐν αὐτῷ γάρ εἰσιν κατὰ τὸν ἀπόστολον πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως ἀπόκρυφοι . ἀλλὰ γὰρ διὰ τοσούτων ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , ὁ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν . οὐ μόνον λόγος κεκλημένος , ὡς Μάρκελλος οἴεται , ἀπεδείχθη . ἀλλὰ καὶ υἱὸς καὶ μονογενὴς καὶ φῶς καὶ ἄρτος καὶ Ἰησοῦς καὶ Χριστὸς καὶ κύριος καὶ ἀρχιερεὺς καὶ ἀπαύγασμα καὶ χαρακτὴρ καὶ εἰκὼν καὶ πρωτότοκος πάσης κτίσεως καὶ πηγὴ ζωῆς καὶ ἀλήθεια καὶ ποταμὸς καὶ δικαιοσύνη καὶ ἥλιος δκαιοσύνης καὶ σοφία καὶ ξύλον ζωῆς καὶ κύριος καὶ θεὸς καὶ ἀγαπητὸς καὶ ἱερεὺς καὶ βραχίων καὶ δικαιοσύνη καὶ σωτήριον . καὶ πάντα ταῦτα ὢν καὶ προϋπάρχων τῆς σαρκὸς ὠνομάζετο , ὡς αἱ παρατεθεῖσαι γραφαὶ δεδηλώκασιν .
Lemmas: κατά ἐξαίρω χάρις αὐτός δωρέω , ἐν αὐτός γάρ εἰμί κατά ὁ ἀπόστολος πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί γνῶσις ἀπόκρυφος . ἀλλά γάρ διά τοσοῦτος ὁ ὁ θεός λόγος , ὁ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός . οὖον μόνος λόγος καλέω , ὡς Μάρκελλος οἴομαι , ἀποδείκνυμι . ἀλλά καί υἱός καί μονογενής καί φάος καί ἄρτος καί Ἰησοῦς καί Χριστός καί κύριος καί ἀρχιερεύς καί ἀπαύγασμα καί χαρακτήρ καί εἰκών καί πρωτότοκος πᾶς κτίσις καί πηγή ζωή καί ἀλήθεια καί ποταμός καί δικαιοσύνη καί ἥλιος δκαιοσυνιημι καί σοφία καί ξύλον ζωή καί κύριος καί θεός καί ἀγαπητός καί ἱερεύς καί βραχύς καί δικαιοσύνη καί σωτήριος . καί πᾶς οὗτος εἰμί καί προυπάρχω ὁ σάρξ ὀνομάζω , ὡς ὁ παρατίθημι γραφή δηλόω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.91
τίνι τοίνυν λόγῳ ταῦτα πάντα παρεὶς Μάρκελλος ἐπὶ μόνου τοῦ λόγου ἵσταται , οὐ διαβαίνων μὲν καὶ ἐπὶ τὰς λοιπὰς ἐπωνυμίας , μόνον δὲ λόγον αὐτὸν εἶναι φάσκων τοῦ θεοῦ καὶ λόγον σημαντικόν , ποτὲ μὲν ἡσυχάζοντα ἐν τῷ θεῷ , ποτὲ δὲ ἐνεργείᾳ μόνῃ λαλοῦντα λέγοντα ἢ πράττοντα , ἢ διὰ τὸ Σαβελλιάζειν ἄντικρυς καὶ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ μηδὲ γνωρίζειν τὸ μυστήριον τὸ προϋπάρχον μὲν πάλαι , μόνῃ δὲ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς αὐτοῦ φανερωθὲν χάριτος ;
Lemmas: τίς τοίνυν λόγος οὗτος πᾶς παρίημι Μάρκελλος ἐπί μόνος ὁ λόγος ἵστημι , οὖον διαβαίνω μέν καί ἐπί ὁ λοιπάς ἐπωνυμία , μόνος δέ λόγος αὐτός εἰμί φάσκω ὁ θεός καί λόγος σημαντικός , ποτέ μέν ἡσυχάζω ἐν ὁ θεός , ποτέ δέ ἐνέργεια μόνος λαλέω λέγω ἢ πράσσω , ἢ διά ὁ Σαβελλιάζω ἄντικρυς καί μή πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ θεός μηδέ γνωρίζω ὁ μυστήριον ὁ προυπάρχω μέν πάλαι , μόνος δέ ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός διά ὁ αὐτός φανερόω χάρις ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.92
εἰ δὲ λέγοι μυστήριον εἶναι ἀγνοούμενον τὸ λόγον ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τὸν θεὸν καὶ χρῆσθαι λόγῳ ( τοῦτο γὰρ αὐτῷ Μαρκέλλῳ δοκεῖ τοῦτον γράφοντι τὸν τρόπον τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον ἢ τὸ κατὰ τὸν λόγον ; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τοῦτο πρότερον τὸ μυστήριον , ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι ) — εἰ δὴ οὖν τοῦτο λέγοι , μανθανέτω ὅτι καὶ πᾶς Ἰουδαίων τῶν τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ μὴ ἐπεγνωκότων ὁμολογήσειεν ἂν τὸν λόγον ἔχειν τὸν θεὸν καὶ μὴ εἶναι ἄλογον .
Lemmas: εἰμί δέ λέγω μυστήριον εἰμί ἀγνοέω ὁ λόγος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ θεός καί χράω λόγος ( οὗτος γάρ αὐτός Μάρκελλος δοκέω οὗτος γράφω ὁ τρόπος τίς γάρ ἕτερος εἰμί ἀποκρύπτω μυστήριον ἢ ὁ κατά ὁ λόγος ; οὕτως δέ εἰμί ἀποκρύπτω ἐν ὁ θεός οὗτος πρότερος ὁ μυστήριον , ὥστε μηδείς ὁ πρότερος λαός σαφῶς ὁ κατά ὁ λόγος οἶδα ) — εἰμί δή οὖν οὗτος λέγω , μανθάνω ὅτι καί πᾶς Ἰουδαῖος ὁ ὁ Χριστός ὁ θεός μή ἐπιγιγνώσκω ὁμολογέω εἄν ὁ λόγος ἔχω ὁ θεός καί μή εἰμί ἄλογος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.93
τοῦτο δὲ καὶ Σαβέλλιος αὐτὸς καὶ πᾶς Ἕλλην τε καὶ βάρβαρος , ὁ θεὸν εἶναι ὑφιστάμενος , ἀναμφιλέκτως φήσαι ἄν · ἅμα γὰρ τῷ θεὸν εἰπεῖν , καὶ σοφὸν αὐτὸν νοεῖ καὶ λογικὸν καὶ δυνατὸν καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν . ποῖον οὖν μυστήριον ἦν ἀποκεκρυμμένον τὸ τοῖς πᾶσιν ὁμολογούμενον ; τίς γὰρ οὐκ ἂν εἴποι ἐν τῷ θεῷ σοφίαν εἶναι καὶ δύναμιν καὶ ζωὴν καὶ φῶς καὶ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην καὶ λόγον καὶ πᾶν ὅ τι καλὸν καὶ ἀγαθόν ; μᾶλλον δὲ αὐτὸν εἶναι πάντα ταῦτα καὶ εἴ τι τούτων ἀνώτερόν τε καὶ κρεῖττον καὶ ἡμῖν ἄγνωστον · ταῦτα γὰρ αὐτοδίδακτος φύσις ὁμολογεῖν περὶ τοῦ θεοῦ πάντα ἄνθρωπον ἐξαναγκάζει . ἔνθεν καὶ τὸν υἱὸν διδασκόμεθα πάντα ταῦτα εἶναι ,
Lemmas: οὗτος δέ καί Σαβέλλιος αὐτός καί πᾶς Ἕλλην τε καί βάρβαρος , ὁ θεός εἰμί ὑφίστημι , ἀναμφίλογος φημί ἄν · ἅμα γάρ ὁ θεός εἶπον , καί σοφός αὐτός νοέω καί λογικός καί δυνατός καί Δίκαιος καί ἀγαθός . ποῖος οὖν μυστήριον εἰμί ἀποκρύπτω ὁ ὁ πᾶς ὁμολογέω ; τίς γάρ οὐ εἄν εἶπον ἐν ὁ θεός σοφία εἰμί καί δύναμις καί ζωή καί φάος καί ἀλήθεια καί δικαιοσύνη καί λόγος καί πᾶς ὅς τίς καλός καί ἀγαθός ; μᾶλλον δέ αὐτός εἰμί πᾶς οὗτος καί εἰμί τίς οὗτος ἀνώτερος τε καί ἀγαθός καί ἐγώ ἄγνωστος · οὗτος γάρ αὐτοδίδακτος φύσις ὁμολογέω περί ὁ θεός πᾶς ἄνθρωπος ἐξαναγκάζω . ἔνθεν καί ὁ υἱός διδάσκω πᾶς οὗτος εἰμί ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.94
ἅτε μονογενῆ υἱὸν καὶ κληρονόμον ὄντα τοῦ πατρὸς καὶ πάντ’ ἔχοντα ὅσα καὶ ὁ πατήρ . διὸ ἐν μορφῇ θεοῦ λέλεκται καὶ εἰκὼν τοῦ θεοῦ κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον φήσαντα ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο εἶναι ἴσα θεῷ , καὶ πάλιν ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἅτε μονογενής υἱός καί κληρονόμος εἰμί ὁ πατήρ καί πᾶς ἔχω ὅσος καί ὁ πατήρ . διό ἐν μορφή θεός λέγω καί εἰκών ὁ θεός κατά ὁ θέω ἀπόστολος φημί ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι εἰμί ἴσος θεός , καί πάλιν ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.95
οὐκ ἄρα τὸ λογικὸν εἶναι τὸν θεὸν τοῦτο ἦν τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν , οὐδὲ τοῦτο νῦν ἐφανερώθη τὸ φυσικαῖς ἐννοίαις πᾶσιν ἀνθρώποις ἐγνωσμένον · ἀλλὰ γὰρ ποῖον εἰ ἔροιτό τις , ἀποκρίνεται ὁ ἀπόστολος , νυνὶ δὲ ἐφανερώθη λέγων τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ , οἷς ἠθέλησεν ὁ θεὸς γνωρίσαι τί τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ὅς ἐστιν Χριστὸς ἐν ὑμῖν .
Lemmas: οὐ ἄρα ὁ λογικός εἰμί ὁ θεός οὗτος εἰμί ὁ μυστήριον ὁ ἀποκρύπτω ἀπό ὁ αἰών καί ἀπό ὁ γενεά , οὐδέ οὗτος νῦν φανερόω ὁ φυσικός ἔννοια πᾶς ἄνθρωπος γιγνώσκω · ἀλλά γάρ ποῖος εἰμί ἔρομαι τις , ἀποκρίνω ὁ ἀπόστολος , νυνί δέ φανερόω λέγω ὁ ἅγιος αὐτός , ὅς ἐθέλω ὁ θεός γνωρίζω τίς ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ μυστήριον οὗτος ἐν ὁ ἔθνος , ὅς εἰμί Χριστός ἐν σύ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 1.20.96
Χριστὸς οὖν ἦν τὸ μυστήριον , δῆλον δ’ ὅτι υἱὸς τοῦ θεοῦ . διὸ μυστικῶς πρότερον οἱ τοῦ θεοῦ προφῆται διαφόροις αὐτὸν ἐδόξαζον ἐπηγορίαις , τὸ ἀπόρρητον ἀποκρύπτοντες καὶ τῇ αὐτοῦ χάριτι τὴν εἰς πάντας ἀποκάλυψιν αὐτοῦ ταμιευόμενοι . ὅτε τοίνυν μετὰ τοσαύτας τῶν γραφῶν μαρτυρίας διισχυρίζεται Μάρκελλος τὸν ἐν ἀρχῇ λόγον πρὶν ἢ τὴν σάρκα ἀναλαβεῖν μηδὲν ἕτερον εἶναι ἢ λόγον καὶ μηδ’ ἑτέρῳ χρηματίσαι ὀνόματι , τότε δὲ διαφόρων ἐπηγοριῶν τετυχηκέναι ὅτε ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο , πρὸ τούτου μηδὲν ἕτερον ὄντα ἢ λόγον , πῶς οὐκ ἀμαθὴς καὶ ἀσύνετος τῶν θείων ἐλέγχοιτ’ ἂν ἀναγνωσμάτων ; ἀλλὰ γὰρ τούτου συστάντος , φέρε λοιπόν , ὥσπερ ἀναβεβιωκότα τὸν νέον Σαβέλλιον ἐποπτεύσωμεν .
Lemmas: Χριστός οὖν εἰμί ὁ μυστήριον , δῆλος δέ ὅτι υἱός ὁ θεός . διό μυστικός πρότερος ὁ ὁ θεός προφήτης διάφορος αὐτός δοξάζω ἐπηγορία , ὁ ἀπόρρητος ἀποκρύπτω καί ὁ αὐτός χάρις ὁ εἰς πᾶς ἀποκάλυψις αὐτός ταμιεύω . ὅτε τοίνυν μετά τοσοῦτος ὁ γραφεύς μαρτυρία διισχυρίζομαι Μάρκελλος ὁ ἐν ἀρχή λόγος πρίν ἢ ὁ σάρξ ἀναλαμβάνω μηδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος καί μηδέ ἕτερος χρηματίζω ὄνομα , τότε δέ διάφορος ἐπηγορία τυγχάνω ὅτε ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι , πρό οὗτος μηδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος , πῶς οὐ ἀμαθής καί ἀσύνετος ὁ θεῖον ἐλέγχω εἄν ἀνάγνωσμα ; ἀλλά γάρ οὗτος συνίστημι , φέρω λοιπός , ὥσπερ ἀναβιόω ὁ νέος Σαβέλλιος ἐποπτεύω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.Pinax
α ὅπως τὴν Σαβελλίου δόξαν ἀνενεοῦτο Μάρκελλος . β ὅπως καὶ Ἰουδαΐζων τῇ δόξῃ διελέγχεται . γ ὅπως τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἐν τῷ θεῷ ὄντα ἄναρχον εἶναι καὶ ἀγέννητον ὡρίζετο . δ ὅπως ἓν καὶ ταὐτὸν εἶναι τὸν λόγον καὶ τὸν θεὸν ἔλεγεν . ε ὅτι ταῦτα λέγων ἠρνεῖτο τὸν υἱόν . ϛ ὅπως ἡ ἐκκλησία τὸν υἱὸν θεολογεῖ . ζ ὅπως ἡ ἐκκλησία τὴν τοῦ πατρὸς μοναρχίαν κηρύττει . η ὁποίοις ῥήμασιν Μάρκελλος ἠρνεῖτο τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ . θ ἔλεγχος τῆς τοῦ ἀνδρὸς κακοδοξίας . ι ὅτι μὴ ὀρθῶς ἐξεδέξατο τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος . ια ὅτι ποτὲ μὲν αὐτὸν προφορικὸν τοῦ θεοῦ λόγον , ποτὲ δὲ ἐνδιάθετον ὁμοίως τῷ ἐν ἀνθρώποις ἔφασκεν . ιβ ὅτι μὴ ὡς ἐδόκει Μαρκέλλῳ ὁ εὐαγγελιστὴς τὴν περὶ τοῦ λόγου θεολογίαν ἐξέθετο . ιγ ποσαχῶς τὸ σημαινόμενον ἐκ τῆς τοῦ λόγου φωνῆς νοεῖται . ιδ ὅπως χρὴ διερμηνεύειν τὴν εὐαγγελικὴν περὶ τοῦ λόγου διδασκαλίαν . ιε τῶν αὐτοῦ Μαρκέλλου φωνῶν παραθέσεις δι’ ὧν ἠρνεῖτο τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ σαφῶς προφορικὸν λόγον καὶ ἐνδιάθετον φάσκων εἶναι αὐτὸν . ις ἔλεγχος τῆς τἀνδρὸς κακοδοξίας . ιζ ἑρμηνεία τῆς ἀληθοῦς διανοίας τοῦ λόγου . ιη διὰ τί λόγον ὠνόμασεν τὸν υἱὸν ὁ εὐαγγελιστὴς ἀρχόμενος τῆς ἑαυτοῦ γραφῆς . ιθ ὅπως Μάρκελλος τὰς περὶ ἑνὸς θεοῦ τῆς παλαιᾶς διαθήκης γραφὰς μαρτυρόμενος ὁμοίως Ἰουδαίοις τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἠρνεῖτο . κ διὰ τί Μωσῆς καὶ οἱ προφῆται οὐ γυμνῶς παρέδωκαν Ἰουδαίοις τὴν περὶ τοῦ υἱοῦ θεολογίαν . κα ὅτι ὁ υἱὸς ἦν τοῦ θεοῦ ὁ Μωσεῖ καὶ τῷ Ἀβραὰμ χρηματίσας . κβ ὅτι καὶ ἐν τοῖς προφήταις διὰ τοῦ υἱοῦ ὁ πατὴρ ἐθεολογεῖτο . κγ ὅτι μὴ δύο θεοὺς ἡ ἐκκλησία κηρύττει . κδ ὅπως Μάρκελλος τοῖς λόγοις τοῦ θεοῦ τοῖς τῶν πρακτέων παραγγελτικοῖςτὸν μονογενῆ λόγον ἀφωμοίου . κε ὅπως αὐτὸς ἑαυτῷ τἀναντία ἔγραφεν .
Lemmas: ὅς ὅπως ὁ Σαβέλλιος δόξα ἀνανεόομαι Μάρκελλος . Β ὅπως καί ἰουδαΐζω ὁ δόξα διελέγχω . γ ὅπως ὁ λόγος ὁ θεός ἐν ὁ θεός εἰμί ἄναρχος εἰμί καί ἀγέννητος ὁρίζω . δ ὅπως εἷς καί αὐτός εἰμί ὁ λόγος καί ὁ θεός λέγω . ε ὅτι οὗτος λέγω ἀρνέομαι ὁ υἱός . ϛ ὅπως ὁ ἐκκλησία ὁ υἱός θεολογέω . ζ ὅπως ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ πατήρ μοναρχία κηρύσσω . ὁ ὁποῖος ῥῆμα Μάρκελλος ἀρνέομαι ὁ υἱός ὁ θεός . θ ἔλεγχος ὁ ὁ ἀνήρ κακοδοξία . ι ὅτι μή ὀρθῶς ἐκδέχομαι ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος . ἰά ὅτι ποτέ μέν αὐτός προφορικός ὁ θεός λόγος , ποτέ δέ ἐνδιάθετος ὁμοίως ὁ ἐν ἄνθρωπος φάσκω . Ἶβ ὅτι μή ὡς δοκέω Μάρκελλος ὁ εὐαγγελιστής ὁ περί ὁ λόγος θεολογία ἐκτίθημι . ιγʹ ποσαχῶς ὁ σημαίνω ἐκ ὁ ὁ λόγος φωνή νοέω . ιδʹ ὅπως χρή διερμηνεύω ὁ εὐαγγελικός περί ὁ λόγος διδασκαλία . εἶμι ὁ αὐτός Μάρκελλος φωνή παράθεσις διά ὅς ἀρνέομαι ὁ υἱός ὁ θεός σαφῶς προφορικός λόγος καί ἐνδιάθετος φάσκω εἰμί αὐτός . ἴς ἔλεγχος ὁ ἀνήρ κακοδοξία . ιζʹ ἑρμηνεία ὁ ἀληθής διάνοια ὁ λόγος . ἔρχομαι διά τίς λόγος ὀνομάζω ὁ υἱός ὁ εὐαγγελιστής ἄρχω ὁ ἑαυτοῦ γραφεύς . ιθʹ ὅπως Μάρκελλος ὁ περί εἷς θεός ὁ παλαιός διαθήκη γραφή μαρτύρομαι ὁμοίως Ἰουδαῖος ὁ υἱός ὁ θεός ἀρνέομαι . Κ διά τίς Μωσῆς καί ὁ προφήτης οὖον γυμνός παραδίδωμι Ἰουδαῖος ὁ περί ὁ υἱός θεολογία . ἄν ὅτι ὁ υἱός εἰμί ὁ θεός ὁ Μωσῆς καί ὁ Ἀβραάμ χρηματίζω . κβʹ ὅτι καί ἐν ὁ προφήτης διά ὁ υἱός ὁ πατήρ θεολογέω . κγʹ ὅτι μή δύο θεός ὁ ἐκκλησία κηρύσσω . ΚΔ ὅπως Μάρκελλος ὁ λόγος ὁ θεός ὁ ὁ πρακτέος παραγγελτικός μονογενής λόγος ἀφομοιόω . κε ὅπως αὐτός ἑαυτοῦ τἀναντία γράφω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.1.1
Μετὰ τὰς παρατεθείσας τῶν θείων ἀναγνωσμάτων μαρτυρίας , δι’ ὧν ὅτι μὴ μόνον λόγος ὠνόμαστο πρὸ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ παρέστη ( ὥσπερ οὖν ἐδόκει Μαρκέλλῳ ) ἀλλὰ καὶ μυρία ἕτερα , φέρε δὴ λοιπὸν τὸ Σαβελλίου εἴδωλον ὥσπερ ἀπὸ γῆς ἀνακύψαν ἐποπτεύσωμεν . ἐτόλμησεν οὖν εἰπεῖν αὐτὸν τὸν ἐπὶ πάντων θεόν , τὸν πατέρα τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , γεγεν νῆσθαι ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου καὶ αὐτὸν πεπονθέναι , τοῦτον γράψας τὸν τρόπον τί τοίνυν ἦν τὸ κατελθὸν πρὸ τοῦ ἐνανθρωπῆσαι ; πάντως πού φησιν · πνεῦμα . εἰ γάρ τι παρὰ τοῦτο λέγειν ἐθέλοι , οὐ συγχωρήσει αὐτῷ ὁ πρὸς τὴν παρθένον εἰρηκὼς ἄγγελος πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ . εἰ δὲ πνεῦμα εἶναι φήσει , ἀκουέτω τοῦ σωτῆρος λέγοντος πνεῦμα ὁ θεός .
Lemmas: μετά ὁ παρατίθημι ὁ θεῖον ἀνάγνωσμα μαρτυρία , διά ὅς ὅτι μή μόνος λόγος ὀνομάζω πρό ὁ ἔνσαρκος παρουσία ὁ υἱός ὁ θεός παρίστημι ( ὥσπερ οὖν δοκέω Μάρκελλος ) ἀλλά καί μυρίος ἕτερος , φέρω δή λοιπός ὁ Σαβέλλιος εἴδωλον ὥσπερ ἀπό γῆ ἀνακύπτω ἐποπτεύω . τολμάω οὖν εἶπον αὐτός ὁ ἐπί πᾶς θεός , ὁ πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , γε νήθω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος καί αὐτός πάσχω , οὗτος γράφω ὁ τρόπος τίς τοίνυν εἰμί ὁ κατέρχομαι πρό ὁ ἐνανθρωπέω ; πάντως πού φημί · πνεῦμα . εἰμί γάρ τίς παρά οὗτος λέγω ἐθέλω , οὖον συγχωρέω αὐτός ὁ πρός ὁ παρθένος ἐρῶ ἄγγελος πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σός . εἰμί δέ πνεῦμα εἰμί φημί , ἀκούω ὁ σωτήρ λέγω πνεῦμα ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.1.2
διὰ τούτων τὸν τῶν ὅλων θεόν , περὶ οὗ ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐδίδαξεν εἰπὼν πνεῦμα ὁ θεός , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν , τὸ ἐπελθὸν τῇ παρθένῳ πνεῦμα εἶναι ἔφη , ἄντικρυς τὸν Σαβέλλιον ἀνανεούμενος .
Lemmas: διά οὗτος ὁ ὁ ὅλος θεός , περί ὅς ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ διδάσκω εἶπον πνεῦμα ὁ θεός , καί ὁ προσκυνέω αὐτός ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια δεῖ προσκυνέω , ὁ ἐπέρχομαι ὁ παρθένος πνεῦμα εἰμί φημί , ἄντικρυς ὁ Σαβέλλιος ἀνανεόομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.1.3
καὶ προϊὼν ἑξῆς , Ἱερεμίου τοῦ προφήτου περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ σωτῆρος σαφῶς εἰρηκότος μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη , ἐπὶ τὸν πατέρα ἀναφέρει τὸ λόγιον φάσκων αὐτοῖς ῥήμασιν ἀλλ’ ἔοικεν ἐν τῷ λόγῳ ὁ πατὴρ εἶναι , κἂν Ἀστερίῳ μὴ δοκῇ καὶ τοῖς ταὐτὰ ἐκείνῳ φρονοῦσιν .
Lemmas: καί προέρχομαι ἑξῆς , Ἱερεμίας ὁ προφήτης περί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ σωτήρ σαφῶς ἐρῶ μετά οὗτος ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , ἐπί ὁ πατήρ ἀναφέρω ὁ λόγιος φάσκω αὐτός ῥῆμα ἀλλά ἔοικα ἐν ὁ λόγος ὁ πατήρ εἰμί , κἀν Ἀστέριον μή δοκέω καί ὁ αὐτός ἐκεῖνος φρονέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.1.4
καὶ ἐπὶ τοῦ πάθους δὲ τοῦ σωτῆρος ταὐτὸν ποιεῖ . παραθεὶς γὰρ ἀπὸ τῶν Ἱερεμίου τὸ πνεῦμα προσώπου ἡμῶν Χριστὸς κύριος συνελήφθη ἐν ταῖς διαφθοραῖς αὐτῶν , ἐπιλέγει κἀνταῦθα ὁμοίως ὁ προφήτης περὶ τοῦ τὴν ἡμετέραν ἀνειληφότος σάρκα λόγου διαλέγεται , καὶ ἐπιφέρει λέγων πνεῦμα σκιᾶς ποιητικὸν οὐκ ἄν ποτε γένοιτο . πνεῦμα δὲ ὅτι αὐτὸς ὁ θεός , ὁ σωτὴρ ἔφη πνεῦμα ὁ θεός . ὅτι δὲ ὁ θεὸς φῶς ἐστιν , αὐτὸς διδάσκει ἡμᾶς ἐγώ εἰμι τὸ φῶς λέγων . θεωρεῖς ὅπως τὰ περὶ τοῦ σωτῆρος λελεγμένα ἐπὶ τὴν θεότητα τοῦ πατρὸς μεταφέρει .
Lemmas: καί ἐπί ὁ πάθος δέ ὁ σωτήρ αὐτός ποιέω . παρατίθημι γάρ ἀπό ὁ Ἱερεμίας ὁ πνεῦμα πρόσωπον ἐγώ Χριστός κύριος συλλαμβάνω ἐν ὁ διαφθορά αὐτός , ἐπιλέγω ἐνταῦθα ὁμοίως ὁ προφήτης περί ὁ ὁ ἡμέτερος ἀναλαμβάνω σάρξ λόγος διαλέγω , καί ἐπιφέρω λέγω πνεῦμα σκιά ποιητικός οὐ ἄν ποτός γίγνομαι . πνεῦμα δέ ὅτι αὐτός ὁ θεός , ὁ σωτήρ φημί πνεῦμα ὁ θεός . ὅτι δέ ὁ θεός φάος εἰμί , αὐτός διδάσκω ἐγώ ἐγώ εἰμί ὁ φάος λέγω . θεωρέω ὅπως ὁ περί ὁ σωτήρ λέγω ἐπί ὁ θεότης ὁ πατήρ μεταφέρω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.1.5
καὶ πάλιν ἀναιρεῖ τὴν ὑπόστασιν τοῦ υἱοῦ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ πρὸ τῆς τῶν γεννητῶν δημιουργίας μηδὲν ἕτερον εἶναι πλὴν τοῦ θεοῦ μόνου ἀποφαινόμενος · γράφει δ’ οὖν ὧδε κατὰ λέξιν τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐξουσίαν Ἀστέριος δόξαν ὀνομάζει , καὶ οὐ δόξαν μόνον ἀλλὰ καὶ προκόσμιον δόξαν , οὐκ ἐννοῶν ὅτι μήπω τοῦ κόσμου γεγονότος οὐδὲν ἕτερον ἦν πλὴν θεοῦ μόνου . καὶ αὖθις τὸ αὐτὸ βεβαιοῖ λέγων οὐρανὸς καὶ γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ὄντα ὑπὸ τοῦ θεοῦ γεγένηται · εἰ τοίνυν τοῦτο πιστεύοι , ἀνάγκη αὐτὸν κἀκεῖνο συνομολογεῖν ὅτι πλὴν θεοῦ οὐδὲν ἕτερον ἦν .
Lemmas: καί πάλιν ἀναιρέω ὁ ὑπόστασις ὁ υἱός γυμνός ὁ κεφαλή πρό ὁ ὁ γεννητής δημιουργία μηδείς ἕτερος εἰμί πλήν ὁ θεός μόνος ἀποφαίνω · γράφω δέ οὖν ὧδε κατά λέξις ὁ δίδωμι αὐτός ἐξουσία Ἀστέριος δόξα ὀνομάζω , καί οὖον δόξα μόνος ἀλλά καί προκόσμιον δόξα , οὐ ἐννοέω ὅτι μήπω ὁ κόσμος γίγνομαι οὐδείς ἕτερος εἰμί πλήν θεός μόνος . καί αὖθις ὁ αὐτός βεβαιόω λέγω οὐρανός καί γῆ καί πᾶς ὁ ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ εἰμί ὑπό ὁ θεός γίγνομαι · εἰμί τοίνυν οὗτος πιστεύω , ἀνάγκη αὐτός ἐκεῖνος συνομολογέω ὅτι πλήν θεός οὐδείς ἕτερος εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.2.1
ὁρᾷς Ἰουδαῖον ἄντικρυς τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ , δι’ οὗ τὰ πάντα γέγονεν , ἀρνούμενον . εἰ γὰρ πλὴν θεοῦ οὐδὲν ἕτερον ἦν πρὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως , οὐκ ἦν ἄρα ὁ υἱός · καὶ πῶς πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ; ὁ μὲν οὖν Ἰουδαῖος , ὁ τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ ἀρνούμενος , πρὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως οὐδὲν οἶδεν πλὴν θεοῦ μόνου , συμμαρτυροῦντος αὐτῷ Μαρκέλλου · ἡ δὲ Χριστοῦ ἐκκλησία σὺν παρρησίᾳ πάσῃ σεμνύνεται λέγουσα ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα .
Lemmas: ὁράω Ἰουδαῖος ἄντικρυς ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , ἀρνέομαι . εἰμί γάρ πλήν θεός οὐδείς ἕτερος εἰμί πρό ὁ ὁ κόσμος γένεσις , οὐ εἰμί ἄρα ὁ υἱός · καί πῶς πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ; ὁ μέν οὖν Ἰουδαῖος , ὁ ὁ Χριστός ὁ θεός ἀρνέομαι , πρό ὁ ὁ κόσμος γένεσις οὐδείς οἶδα πλήν θεός μόνος , συμμαρτυρέω αὐτός Μάρκελλος · ὁ δέ Χριστός ἐκκλησία σύν παρρησία πᾶς σεμνύνω λέγω ἐγώ εἷς θεός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.2.2
ἐπὰν δὲ λέγῃ δι’ οὗ τὰ πάντα , οἶδεν αὐτὸν πρὸ πάντων · ὥστε πρὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως ὁ λέγων οὐδὲν ἕτερον εἶναι πλὴν θεοῦ μόνου τῆς ἀληθείας καταψεύδεται . σὺν γὰρ τῷ μόνῳ θεῷ καὶ ὁ μονογενὴς αὐτοῦ υἱὸς ἦν πρὸ τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως . καὶ τῷ πατρὶ συνῆν . τοῦτο γὰρ ἐδίδαξεν αὐτὴν καὶ ὁ εἰπὼν ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ , ὃν ἔθηκεν κληρονόμον πάντων , δι’ οὗ καὶ ἐποίησεν τοὺς αἰῶνας .
Lemmas: ἐπάν δέ λέγω διά ὅς ὁ πᾶς , οἶδα αὐτός πρό πᾶς · ὥστε πρό ὁ ὁ κόσμος γένεσις ὁ λέγω οὐδείς ἕτερος εἰμί πλήν θεός μόνος ὁ ἀλήθεια καταψεύδομαι . σύν γάρ ὁ μόνος θεός καί ὁ μονογενής αὐτός υἱός εἰμί πρό ὁ ὁ κόσμος σύστασις . καί ὁ πατήρ σύνειμι . οὗτος γάρ διδάσκω αὐτός καί ὁ εἶπον ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα οὗτος λαλέω ἐγώ ἐν υἱός , ὅς τίθημι κληρονόμος πᾶς , διά ὅς καί ποιέω ὁ αἰών .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.2.3
καὶ ἐν διὰ Σολομῶνος αὐτὸς ὁ υἱὸς περὶ ἑαυτοῦ διδάσκει λέγων ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἦν τὸ φῶς , τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον , ἐπειδὴ ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο . εἰ δὲ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , δῆλον ὡς προϋπῆρχεν τοῦ κόσμου .
Lemmas: καί ἐν διά Σολομών αὐτός ὁ υἱός περί ἑαυτοῦ διδάσκω λέγω ἡνίκα ἑτοιμάζω ὁ οὐρανός , συμπάρειμι αὐτός . ἀλλά καί αὐτός εἰμί ὁ φάος , ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἐπεί ἐν ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι , δῆλος ὡς προϋπάρχω ὁ κόσμος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.2.4
οὐκ ἄρα μόνος ἦν ὁ θεὸς πρὸ τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως , συνῆν δὲ αὐτῷ ὁ μονογενὴς αὐτοῦ υἱός . εἰς ὃν ἀφορῶν ὁ πατὴρ ἔχαιρεν , ὡς διδάσκει αὐτὸς ὢν ἡ σοφία , λέγων ἐν ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρεν καθ’ ἡμέραν . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ υἱὸς ταῖς πατρικαῖς ἐννοίαις ἐνατενίζων εὐφροσύνης ἐπληροῦτο , διό φησιν ηὐφραινόμην δὲ ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ . ταῦτα μὲν ἡ Χριστοῦ ἐκκλησία τὰ εὐσεβῆ καὶ θεῖα μυστήρια παραλαβοῦσα φυλάττει . ὁ δὲ λέγων μήπω τοῦ κόσμου γεγονότος μηδὲν ἕτερον εἶναι πλὴν θεοῦ μόνου
Lemmas: οὐ ἄρα μόνος εἰμί ὁ θεός πρό ὁ ὁ κόσμος σύστασις , σύνειμι δέ αὐτός ὁ μονογενής αὐτός υἱός . εἰς ὅς ἀφοράω ὁ πατήρ χαίρω , ὡς διδάσκω αὐτός εἰμί ὁ σοφία , λέγω ἐν ἐγώ εἰμί ὅς προσχαίρω κατά ἡμέρα . καί αὐτός δέ ὁ υἱός ὁ πατρικός ἔννοια ἐνατενίζω Εὐφρόσυνος πληρόω , διό φημί εὐφραίνω δέ ἐνώπιος αὐτός ἐν πᾶς καιρός . οὗτος μέν ὁ Χριστός ἐκκλησία ὁ εὐσεβής καί θεῖον μυστήριον παραλαμβάνω φυλάσσω . ὁ δέ λέγω μήπω ὁ κόσμος γίγνομαι μηδείς ἕτερος εἰμί πλήν θεός μόνος
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.2.5
δυεῖν θάτερον ἑαυτὸν ὄντα παρίστη , ἢ Ἰουδαῖον ἢ Σαβελλιανόν . ἢ γὰρ αὐτόθεν ἀρνούμενος τὸν υἱόν , θεὸν δὲ μόνον εἰσάγων , Ἰουδαῖος ἔσται τὸν Χριστὸν ἀρνούμενος · ἢ μέχρι λόγου τὴν τοῦ υἱοῦ πρόσρησιν ἀποδεχόμενος , αὐτὸν δ’ εἶναι φάσκων τὸν ἕνα θεόν , υἱὸν ὁμοῦ καὶ πατέρα , τὸν Σαβέλλιον ἀνανεώσεται . εἰ γὰρ πρὸ τοῦ κόσμου οὐδὲν ἕτερον ἦν πλὴν θεοῦ , ἢ αὐτὸς ἔσται πατὴρ καὶ υἱὸς ἢ οὐδ’ ἕξει υἱόν .
Lemmas: δύο ἕτερος ἑαυτοῦ εἰμί παρίστημι , ἢ Ἰουδαῖος ἢ Σαβελλιανός . ἢ γάρ αὐτόθεν ἀρνέομαι ὁ υἱός , θεός δέ μόνος εἰσάγω , Ἰουδαῖος εἰμί ὁ Χριστός ἀρνέομαι · ἢ μέχρι λόγος ὁ ὁ υἱός πρόσρησις ἀποδέχομαι , αὐτός δέ εἰμί φάσκω ὁ εἷς θεός , υἱός ὁμοῦ καί πατήρ , ὁ Σαβέλλιος ἀνανεόομαι . εἰμί γάρ πρό ὁ κόσμος οὐδείς ἕτερος εἰμί πλήν θεός , ἢ αὐτός εἰμί πατήρ καί υἱός ἢ οὐδέ ἔχω υἱός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.3.1
ἀλλ’ ἔοικεν Μάρκελλος , τὸν ἐν αὐτῷ τῷ θεῷ λόγον , καθ’ ὃν λογικὸς νοεῖται , τοῦτον εἶναι φάσκειν τὸν υἱόν · ὥστε εἶναι αὐτὸν ἑαυτοῦ πατέρα , καὶ αὖ πάλιν αὐτὸν ἑαυτοῦ υἱόν . ἐπάκουσον γοῦν τῶν αὐτοῦ φωνῶν , δι’ ὧν τοῦτον γράφει τὸν τρόπον πρὸ γὰρ τῆς δημιουργίας ἀπάσης ἡσυχία τις ἦν , ὡς εἰκός , ὄντος ἐν τῷ θεῷ τοῦ λόγου .
Lemmas: ἀλλά ἔοικα Μάρκελλος , ὁ ἐν αὐτός ὁ θεός λόγος , κατά ὅς λογικός νοέω , οὗτος εἰμί φάσκω ὁ υἱός · ὥστε εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ πατήρ , καί αὖος πάλιν αὐτός ἑαυτοῦ υἱός . ἐπακούω γοῦν ὁ αὐτός φωνή , διά ὅς οὗτος γράφω ὁ τρόπος πρό γάρ ὁ δημιουργία ἀπασάω ἡσυχία τις εἰμί , ὡς εἰκός , εἰμί ἐν ὁ θεός ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.3.2
εἰ γὰρ ποιητὴν ἁπάντων τὸν θεὸν Ἀστέριος πεπίστευκεν εἶναι , δῆλον ὅτι συνομολογήσει ἡμῖν καὶ αὐτὸς τὸν μὲν ἀεὶ ὑπάρχειν , μηδεπώποτε ἀρχὴν τοῦ εἶναι λαβόντα , τὰ δὲ γεγενῆσθαί τε ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι . ὁρᾷς ὅπως τὸν θεὸν ἄναρχον ὑποστησάμενος τὸν λόγον ἐν αὐτῷ ὄντα ἐν ἡσυχίᾳ εἶναι πρὸ τῆς δημιουργίας ἔφη · καὶ προϊὼν ἑξῆς ἐπιλέγει εἰ τοίνυν τοῦτο πιστεύοι , ἀνάγκη αὐτὸν κἀκεῖνο συνομολογεῖν ὅτι πλὴν θεοῦ οὐδὲν ἕτερον ἦν . εἶχεν οὖν τὴν οἰκείαν δόξαν ὁ λόγος , ὢν ἐν τῷ πατρί .
Lemmas: εἰμί γάρ ποιητής ἅπας ὁ θεός Ἀστέριος πιστεύω εἰμί , δῆλος ὅτι συνομολογέω ἐγώ καί αὐτός ὁ μέν ἀεί ὑπάρχω , μηδεπώποτε ἀρχή ὁ εἰμί λαμβάνω , ὁ δέ γίγνομαι τε ὑπό αὐτός καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι . ὁράω ὅπως ὁ θεός ἄναρχος ὑφίστημι ὁ λόγος ἐν αὐτός εἰμί ἐν ἡσυχία εἰμί πρό ὁ δημιουργία φημί · καί προέρχομαι ἑξῆς ἐπιλέγω εἰμί τοίνυν οὗτος πιστεύω , ἀνάγκη αὐτός ἐκεῖνος συνομολογέω ὅτι πλήν θεός οὐδείς ἕτερος εἰμί . ἔχω οὖν ὁ οἰκεῖος δόξα ὁ λόγος , εἰμί ἐν ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.3.3
ἐντεῦθεν εἰκότως καὶ ἀίδιον , τοῦτ’ ἔστιν ἀγένητον , εἶναί φησιν τὸν λόγον , ὧδε γράφων ἀκούεις τοίνυν τῆς συμφωνίας τοῦ ἁγίου πνεύματος , διὰ πολλῶν καὶ διαφόρων προσώπων τῇ τοῦ λόγου μαρτυρούσης ἀιδιότητι ; καὶ πάλιν καὶ διὰ τοῦτο ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῆς ἀιδιότητος τοῦ λόγου , ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος λέγων καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . τρισὶν ἐπαλλήλοις μαρτυρίαις χρώμενος τὴν ἀιδιότητα τοῦ λόγου δεικνύναι βούλεται .
Lemmas: ἐντεῦθεν εἰκότως καί ἀίδιος , οὗτος εἰμί ἀγένητος , εἰμί φημί ὁ λόγος , ὧδε γράφω ἀκούω τοίνυν ὁ συμφωνία ὁ ἅγιος πνεῦμα , διά πολύς καί διάφορος πρόσωπον ὁ ὁ λόγος μαρτυρέω ἀιδιότης ; καί πάλιν καί διά οὗτος ἄρχω μέν ἀπό ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος λέγω καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . τρεῖς ἐπάλληλος μαρτυρία χράω ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος δείκνυμι βούλομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.3.4
ὅπως δὲ ἡνῶσθαι τῷ θεῷ καὶ συναγέννητον εἶναι αὐτῷ τὸν λόγον ἔφασκεν , πάρεστιν αὐτοῦ ἐπακοῦσαι ὧδέ πη λέγοντος τὴν μὲν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τῷ ἀνθρώπῳ διαφέρειν γινώσκομεν , τὴν δὲ κατὰ πνεῦμα ἀιδιότητα ἡνῶσθαι τῷ πατρὶ πεπιστεύκαμεν .
Lemmas: ὅπως δέ ἑνόω ὁ θεός καί συνάγω εἰμί αὐτός ὁ λόγος φάσκω , πάρειμι αὐτός ἐπακούω ὧδε πῇ λέγω ὁ μέν κατά σάρξ οἰκονομία ὁ ἄνθρωπος διαφέρω γιγνώσκω , ὁ δέ κατά πνεῦμα ἀιδιότης ἑνόω ὁ πατήρ πιστεύω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.4.1
τοῦτον δὴ τὸν τρόπον ἐν τῷ θεῷ δοὺς εἶναι τὸν λόγον , ἓν καὶ ταὐτὸν εἶναι αὐτῷ ἑξῆς ἀποφαίνεται κατὰ λέξιν ὧδε γράφων εἰ μὲν γὰρ ἡ τοῦ πνεύματος ἐξέτασις γίγνοιτο μόνη , ἓν καὶ ταὐτὸν εἰκότως ἂν ὁ λόγος εἶναι τῷ θεῷ φαίνοιτο · εἰ δὲ ἡ κατὰ σάρκα προσθήκη ἐπὶ τοῦ σωτῆρος ἐξετάζοιτο , ἐνεργείᾳ ἡ θεότης μόνῃ πλατύνεσθαι δοκεῖ · ὥστε εἰκότως μονὰς ὄντως ἐστὶν ἀδιαίρετος .
Lemmas: οὗτος δή ὁ τρόπος ἐν ὁ θεός δίδωμι εἰμί ὁ λόγος , εἷς καί αὐτός εἰμί αὐτός ἑξῆς ἀποφαίνω κατά λέξις ὧδε γράφω εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ πνεῦμα ἐξέτασις γίγνομαι μόνος , εἷς καί αὐτός εἰκότως εἄν ὁ λόγος εἰμί ὁ θεός φαίνω · εἰμί δέ ὁ κατά σάρξ προσθήκη ἐπί ὁ σωτήρ ἐξετάζω , ἐνέργεια ὁ θεότης μόνος πλατύνω δοκέω · ὥστε εἰκότως μονή εἰμί εἰμί ἀδιαίρετος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.4.2
καὶ πάλιν προϊών φησιν οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οὖν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν , ὡς Ἀστέριος ἔφη , ὁ σωτὴρ λέγει ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν · ἀλλὰ διότι ἀδύνατόν ἐστιν ἢ λόγον θεοῦ ἢ θεὸν τοῦ ἑαυτοῦ μερίζεσθαι λόγου . εἰ δὴ οὖν ἓν καὶ ταὐτὸν ἦν ὁ θεὸς καὶ ὁ ἐν αὐτῷ λόγος , ὡς δοκεῖ Μαρκέλλῳ , ὁ ἐν τῇ ἁγίᾳ παρθένῳ γενόμενος καὶ σαρκωθεὶς καὶ ἐνανθρωπήσας καὶ παθὼν τὰ ἀναγεγραμμένα καὶ ἀποθανὼν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν αὐτὸς ἦν ὁ ἐπὶ πάντων θεός · ὃ δὴ τολμήσαντα φάναι τὸν Σαβέλλιον ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ ἐν ἀθέοις καὶ βλασφήμοις κατέλεξεν .
Lemmas: καί πάλιν πρόειμι φημί οὖον διά ὁ ἐν ἅπας οὖν λόγος τε καί ἔργον ἀκριβής συμφωνία , ὡς Ἀστέριος φημί , ὁ σωτήρ λέγω ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί · ἀλλά διότι ἀδύνατος εἰμί ἢ λόγος θεός ἢ θεός ὁ ἑαυτοῦ μερίζω λόγος . εἰμί δή οὖν εἷς καί αὐτός εἰμί ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος , ὡς δοκέω Μάρκελλος , ὁ ἐν ὁ ἅγιος παρθένος γίγνομαι καί σαρκόω καί ἐνανθρωπέω καί πάσχω ὁ ἀναγράφω καί ἀποθνήσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ αὐτός εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός · ὅς δή τολμάω φαίνω ὁ Σαβέλλιος ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ἐν ἄθεος καί βλάσφημος καταλέγω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.5.1
εἰ δὲ λέγοι Μάρκελλος τὸν λόγον εἶναι τοῦ θεοῦ τὸν σαρκωθέντα . ἅλ’ ἀκώοιστον αὐτὸν ὡρίσατο εἶναι τοῦ θεοῦ μοναδα δοὺς ἀδιαίρετον , καὶ μίαν ὑπόστασιν τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἐν αὐτῷ λόγου , ὡς μηδ’ ἕτερον νοεῖν τὸν ἐνανθρωπήσαντα κατ’ αὐτὸν ἢ τὸν ἐπὶ πάντων θεόν . εἰ δὲ μονάς ἐστιν ἀδιαίρετος , ἕν τε καὶ ταὐτὸν ὁ θεὸς καὶ ὁ ἐν αὐτῷ λόγος , καὶ τίνα ἂν εἴποι τις πατέρα , τίνα δὲ υἱόν , ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου ; οὕτω μὲν δὴ Μάρκελλος υἱοπάτορα τὸν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν εἰσάγων τὸν Σαβέλλιον ἀνενέου .
Lemmas: εἰμί δέ λέγω Μάρκελλος ὁ λόγος εἰμί ὁ θεός ὁ σαρκόω . ἅλως ακωοοιδα αὐτός ὁρίζω εἰμί ὁ θεός μόνος δίδωμι ἀδιαίρετος , καί εἷς ὑπόστασις ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος , ὡς μηδέ ἕτερος νοέω ὁ ἐνανθρωπέω κατά αὐτός ἢ ὁ ἐπί πᾶς θεός . εἰμί δέ μόνος εἰμί ἀδιαίρετος , εἷς τε καί αὐτός ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος , καί τίς εἄν εἶπον τις πατήρ , τίς δέ υἱός , εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ; οὗτος μέν δή Μάρκελλος υἱοπάτωρ ὁ εἷς καί ὁ αὐτός εἰσάγω ὁ Σαβέλλιος ἀναίνομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.6.1
ἡ δὲ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μονάδα τὴν ἀδιαίρετον γνωρίζει , μίαν ἀρχὴν ὁμολογοῦσα , τὸν ἕνα καὶ ἀγένητον καὶ ἄναρχον θεόν · καὶ τὸν ἐξ αὐτοῦ δὲ γεννηθέντα μονογενῆ υἱόν , ἀκριβῶς ὄντα καὶ ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα , σωτῆρα ἐπιγράφεται , οὐκ ἄναρχον ὄντα οὐδὲ ἀγέννητον , ἵνα μὴ δύο ἀρχὰς καὶ δύο θεοὺς ὑποστήσηται , ἐξ αὐτοῦ δὲ γεννηθέντα τοῦ πατρὸς καὶ ἀρχὴν ἔχοντα τὸν γεγεννηκότα .
Lemmas: ὁ δέ ἐκκλησία ὁ θεός καί ὁ μόνος ὁ ἀδιαίρετος γνωρίζω , εἷς ἀρχή ὁμολογέω , ὁ εἷς καί ἀγένητος καί ἄναρχος θεός · καί ὁ ἐκ αὐτός δέ γεννάω μονογενής υἱός , ἀκριβῶς εἰμί καί ζῶ καί ὑφίστημι , σωτήρ ἐπιγράφω , οὐ ἄναρχος εἰμί οὐδέ ἀγέννητος , ἵνα μή δύο ἀρχή καί δύο θεός ὑφίστημι , ἐκ αὐτός δέ γεννάω ὁ πατήρ καί ἀρχή ἔχω ὁ γεννάω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.6.2
διὸ πιστεύειν παρείληφεν εἰς ἕνα θεὸν πατέρα παντοκράτορα καὶ εἰς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ υἱόν , τῆς ἁγίας ταύτης καὶ μυστικῆς πίστεως τὴν ἐν Χριστῷ παρεχούσης ἀναγέννησιν τοῖς δι’ αὐτῆς φωτιζομένοις . ἀλλὰ τὴν μονάδα φησὶν Μάρκελλος ἐνεργείᾳ πλατύνεσθαι , ὂ ἐπὶ μὲν σωμάτων χώραν ἔχει , ἐπὶ δὲ τῆς ἀσωμάτου καὶ ἀλέκτου καὶ ἀνεκφράστου οὐσίας οὐκέτι .
Lemmas: διό πιστεύω παραλαμβάνω εἰς εἷς θεός πατήρ παντοκράτωρ καί εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ μονογενής ὁ θεός υἱός , ὁ ἅγιος οὗτος καί μυστικός πίστις ὁ ἐν Χριστός παρέχω ἀναγέννησις ὁ διά αὐτός φωτίζω . ἀλλά ὁ μόνος φημί Μάρκελλος ἐνέργεια πλατύνω , ὅς ἐπί μέν σῶμα χώρα ἔχω , ἐπί δέ ὁ ἀσώματος καί ἄλεκτος καί ανέκφραστος οὐσία οὐκέτι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.6.3
οὐδὲ γὰρ ἐν τῷ ἐνεργεῖν πλατύνεται οὐδ’ ἐν τῷ μὴ ἐνεργεῖν συστέλλεται , οὐδ’ ὅλως ὁμοίως ἀνθρώποις ἐνεργεῖ οὐδ’ ὁμοίως ἀνθρώποις κινεῖται · μονὰς δὲ ὢν ἀδιαίρετος ὁ θεὸς τὸν μονογενῆ αὐτοῦ υἱὸν ἐξ ἑαυτοῦ ἐγέννα , οὐ διαιρούμενος οὐδ’ ἀλλοίωσιν ἢ τροπὴν ἢ ῥοὴν ἢ τι πάθος ὑπομένων .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἐν ὁ ἐνεργέω πλατύνω οὐδέ ἐν ὁ μή ἐνεργέω συστέλλω , οὐδέ ὅλως ὁμοίως ἄνθρωπος ἐνεργέω οὐδέ ὁμοίως ἄνθρωπος κινέω · μονή δέ εἰμί ἀδιαίρετος ὁ θεός ὁ μονογενής αὐτός υἱός ἐκ ἑαυτοῦ γεννάω , οὖον διαιρέω οὐδέ ἀλλοίωσις ἢ τροπή ἢ ῥοή ἢ τίς πάθος ὑπομένω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.6.4
οὐδὲ γὰρ προστάττων οὐδ’ ἐγκελευόμενος οὐδὲ νομοθετῶν , ὁμοίως ἀνθρώποις γλώττῃ καὶ χείλεσιν λαλῶν , ταῦτα πράττει , οὐδέ γε ἀφορῶν εἰς τὴν τοῦ παντὸς διακόσμησιν ὁμοίως ἡμῖν ὀφθαλμοῖς χρώμενος ἐνατενίζει , ὁπότε καὶ τὰ μὴ ὄντα προλαβὼν ἀρρήτῳ καὶ θεϊκῇ δυνάμει ὡς ἤδη ὄντα καὶ ὑφεστῶτα θεωρεῖ .
Lemmas: οὐδέ γάρ προστάσσω οὐδέ ἐγκελεύω οὐδέ νομοθέτης , ὁμοίως ἄνθρωπος γλῶσσα καί χεῖλος λαλέω , οὗτος πράσσω , οὐδέ γε ἀφοράω εἰς ὁ ὁ πᾶς διακόσμησις ὁμοίως ἐγώ ὀφθαλμός χράω ενατενίζω , ὁπότε καί ὁ μή εἰμί προλαμβάνω ἄρρητος καί θεῖος δύναμις ὡς ἤδη εἰμί καί ὑφίστημι θεωρέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.6.5
ἀλλ’ οὐδὲ ποιῶν καὶ δημιουργῶν ὁμοίως τοῖς παρ’ ἡμῖν τεχνίταις προϋποκειμένην ὕλην λαβὼν χερσὶν καὶ δακτύλοις τεκταίνεται , ἀρρήτῳ δὲ πάλιν καὶ ἀκαταλήπτῳ δυνάμει ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι τὴν τῶν γενητῶν ἁπάντων ὑπεστήσατο οὐσίαν . εἰ δὴ οὖν πάντα λόγοις ἡμῖν ἀρρήτοις καὶ ἀσυλλογίστοις ἐποίει . τί δὴ χρὴ ἀγωνιᾶν , μὴ ὁμοίως τοῖς θνητοῖς ζῴοις πάθος τι περὶ αὐτὸν εἴποιμεν γεγονέναι ἐπὶ τῇ τοῦ υἱοῦ γεννήσει , ἣν ὑπὲρ πάντα καὶ πρὸ πάντων ὑπέστη , οὐ κατά τι τῶν τῇ θνητῶν φύσει συνεγνωσμένων , κατὰ δὲ τὸν αὐτῷ μόνῳ γνωριζόμενον τρόπον ;
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ποιέω καί δημιουργός ὁμοίως ὁ παρά ἐγώ τεχνίτης προυπόκειμαι ὕλη λαμβάνω χείρ καί δάκτυλος τεκταίνομαι , ἄρρητος δέ πάλιν καί ἀκατάληπτος δύναμις ἐκ οὐ εἰμί εἰς ὁ εἰμί ὁ ὁ γενητός ἅπας ὑφίστημι οὐσία . εἰμί δή οὖν πᾶς λόγος ἐγώ ἄρρητος καί ἀσυλλόγιστος ποιέω . τίς δή χρή ἀγωνιάω , μή ὁμοίως ὁ θνητός ζῷον πάθος τίς περί αὐτός εἶπον γίγνομαι ἐπί ὁ ὁ υἱός γεννάω , ὅς ὑπέρ πᾶς καί πρό πᾶς ὑφίστημι , οὖον κατά τίς ὁ ὁ θνητός φύσις συγγιγνώσκω , κατά δέ ὁ αὐτός μόνος γνωρίζω τρόπος ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.1
ἀλλὰ φοβῇ . ὦ ἄνθρωπε , μὴ δύο ὑποστάσεις ὁμολογήσας δύο ἀρχὰς εἰσαγάγεις καὶ τῆς μοναρχικῆς θεότητος ἐκπέσοις ; μάνθανε τοίνυν ὡς . ἑνὸς ὄντος ἀνάρχου καὶ ἀγεννήτου θεοῦ τοῦ δὲ υἱοῦ ἐξ αὐτοῦ γεγεννημένου , μία ἔσται ἀρχὴ μοναρχία τε καὶ βασιλεία μία , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ἀρχὴν ἐπιγράφεται τὸν αὐτοῦ πατέρα . κεφαλὴ γὰρ Χριστοῦ ὁ θεὸς κατὰ τὸν ἀπόστολον .
Lemmas: ἀλλά φοβέω . εἰμί ἄνθρωπος , μή δύο ὑπόστασις ὁμολογέω δύο ἀρχή εισάγω καί ὁ μοναρχικός θεότης ἐκπίπτω ; μανθάνω τοίνυν ὡς . εἷς εἰμί ἄναρχος καί ἀγέννητος θεός ὁ δέ υἱός ἐκ αὐτός γεννάω , εἷς εἰμί ἀρχή μοναρχία τε καί βασίλειος εἷς , ἐπεί καί αὐτός ὁ υἱός ἀρχή ἐπιγράφω ὁ αὐτός πατήρ . κεφαλή γάρ Χριστός ὁ θεός κατά ὁ ἀπόστολος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.2
ἀλλὰ ἀγωνιᾶς , μὴ δύο θεοὺς ἀνάγκη εἴη παραδέξασθαι τὸν δύο ὑποστάσεις πατρὸς καὶ υἱοῦ εἶναι ὁμολογοῦντα ; ἀλλὰ καὶ τοῦτο γίνωσκε , ὡς ὁ δύο δοὺς ὑποστάσεις πατρὸς καὶ υἱοῦ οὐκ ἀναγκάζεται δύο πατέρας εἰπεῖν , οὐδὲ δύο υἱούς , ἀλλὰ τὸν μὲν ἕνα πατέρα δώσει , τὸν δὲ ἕτερον υἱόν . κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν τρόπον , οὐ δύο θεοὺς ἀνάγκη δοῦναι τὸν τὰς δύο ὑποστάσεις τιθέντα .
Lemmas: ἀλλά ἀγωνιάω , μή δύο θεός ἀνάγκη εἰμί παραδέχομαι ὁ δύο ὑπόστασις πατήρ καί υἱός εἰμί ὁμολογέω ; ἀλλά καί οὗτος γιγνώσκω , ὡς ὁ δύο δίδωμι ὑπόστασις πατήρ καί υἱός οὐ ἀναγκάζω δύο πατήρ εἶπον , οὐδέ δύο υἱός , ἀλλά ὁ μέν εἷς πατήρ δίδωμι , ὁ δέ ἕτερος υἱός . κατά ὁ αὐτός οὖν τρόπος , οὖον δύο θεός ἀνάγκη δίδωμι ὁ ὁ δύο ὑπόστασις τίθημι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.3
οὐδὲ γὰρ ἰσοτίμους αὐτὰς ὁριζόμεθα οὐδ’ ἄμφω ἀνάρχους καὶ ἀγεννήτους , ἀλλὰ μίαν μὲν τὴν ἀγέννητον καὶ ἄναρχον , θατέραν δὲ γεννητὴν καὶ ἀρχὴν τὸν πατέρα κεκτημένην . διὸ καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς καὶ ἑαυτοῦ εἶναι θεὸν τὸν αὐτοῦ πατέρα διδάσκει , ἐν οἷς φησιν ἀνέρχομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν καὶ θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἰσότιμος αὐτός ὁρίζω οὐδέ ἄμφω ἄναρχος καί ἀγέννητος , ἀλλά εἷς μέν ὁ ἀγέννητος καί ἄναρχος , θατέρως δέ γεννητής καί ἀρχή ὁ πατήρ κτάομαι . διό καί αὐτός ὁ υἱός καί ἑαυτοῦ εἰμί θεός ὁ αὐτός πατήρ διδάσκω , ἐν ὅς φημί ἀνέρχομαι πρός ὁ πατήρ ἐγώ καί πατήρ σύ καί θεός ἐγώ καί θεός σύ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.4
ὁ μὲν δὴ θεὸς καὶ πατὴρ καὶ αὐτοῦ τοῦ υἱοῦ θεὸς ὢν δείκνυται ·
Lemmas: ὁ μέν δή θεός καί πατήρ καί αὐτός ὁ υἱός θεός εἰμί δείκνυμι ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.5
διὸ δὴ εἷς θεὸς τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ υἱοῦ κηρύττεται . ὁ δὲ υἱός , ὅτε μὲν αὐτὸς παραβάλλεται τῷ πατρί . οὐκέτ’ ἔσται καὶ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς θεός , ἀλλ’ υἱὸς μονογενὴς καὶ ἀγαπητὸς αὐτοῦ καὶ εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτους καὶ ἀπαύγασμα τῆς πατρικῆς δόξης , σέβει τε καὶ προσκυνεῖ καὶ δοξάζει τὸν ἑαυτοῦ πατέρα θεὸν αὐτὸν καὶ ἑαυτοῦ ἐπιγραφόμενος ( ᾧ καὶ εὔχεσθαι ἀναγέγραπται , ᾧ καὶ εὐχαριστεῖ , ᾧ καὶ ὑπήκοος μέχρις θανάτου γίνεται ) ,
Lemmas: διό δή εἷς θεός ὁ ἐκκλησία ὁ υἱός κηρύσσω . ὁ δέ υἱός , ὅτε μέν αὐτός παραβάλλω ὁ πατήρ . οὐκέτι εἰμί καί αὐτός ὁ πατήρ θεός , ἀλλά υἱός μονογενής καί ἀγαπητός αὐτός καί εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος καί ἀπαύγασμα ὁ πατρικός δόξα , σέβομαι τε καί προσκυνέω καί δοξάζω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ θεός αὐτός καί ἑαυτοῦ ἐπιγράφω ( ὅς καί εὔχομαι ἀναγράφω , ὅς καί εὐχαριστέω , ὅς καί ὑπήκοος μέχρι θάνατος γίγνομαι ) ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.6
ὁμολογεῖ τε ζῆν διὰ τὸν πατέρα καὶ μηδὲν δύνασθαι πράττειν ἄνευ τοῦ πατρὸς καὶ μὴ τὸ ἑαυτοῦ θέλημα ποιεῖν ἀλλὰ τὸ τοῦ πατρός . λέγει δ’ οὖν αὐταῖς συλλαβαῖς ὅτι καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με , καὶ αὖθις οὐ δύναμαι ἔχω ποιεῖν ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐδέν · καθὼς ἀκούω κρίνω , καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν , ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με . καὶ ὅτι γε ἕτερος ἦν ὁ πέμψας αὐτὸν παρ’ αὐτὸν παρίστησιν ἑξῆς λέγων ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ , ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής · ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοὺ .
Lemmas: ὁμολογέω τε ζῶ διά ὁ πατήρ καί μηδείς δύναμαι πράσσω ἄνευ ὁ πατήρ καί μή ὁ ἑαυτοῦ θέλημα ποιέω ἀλλά ὁ ὁ πατήρ . λέγω δέ οὖν αὐτός συλλαβή ὅτι καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ , καί αὖθις οὖον δύναμαι ἔχω ποιέω ἀπό ἐμαυτοῦ οὐδείς · καθώς ἀκούω κρίνω , καί ὁ κρίσις ὁ ἐμός Δίκαιος εἰμί , ὅτι οὖον ζητέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ . καί ὅτι γε ἕτερος εἰμί ὁ πέμπω αὐτός παρά αὐτός παρίστημι ἑξῆς λέγω ἐάν ἐγώ μαρτυρέω περί ἐμαυτοῦ , ὁ μαρτυρία ἐγώ οὐ εἰμί ἀληθής · ἄλλος εἰμί ὁ μαρτυρέω περί μου .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.7
εἶτα μνημονεύσας τοῦ βαπτιστοῦ , τὸν πατέρα μάρτυρα εἶναι αὐτοῦ διδάσκει φάσκων καὶ ὁ πέμψας με πατήρ , αὐτὸς μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμοὺ , καὶ προστίθησιν εἰ ἠγαπᾶτέ με . ἐχάρητε ἂν ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα · ὅτι ὁ πατήρ μου μείζων μού ἐστιν .
Lemmas: εἶτα μνημονεύω ὁ βαπτιστής , ὁ πατήρ μάρτυς εἰμί αὐτός διδάσκω φάσκω καί ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , αὐτός μαρτυρέω περί μου , καί προστίθημι εἰμί ἀγαπάω ἐγώ . χαίρω εἄν ὅτι πορεύω πρός ὁ πατήρ · ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.8
δι’ ὧν ἁπάντων ἕτερον ἑαυτὸν τοῦ πατρὸς δείκνυσιν . καὶ τὸ ὑπερέχον τῆς δόξης τοῦ πατρὸς παρίστησιν διὰ τοῦ τὸν μὲν ἀπεσταλκέναι λέγειν , ἑαυτὸν δὲ ἀπεστάλθαι καὶ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατεληλυθέναι οὐχ ἵνα ποιήσῃ τὸ θέλημα τὸ ἑαυτοῦ ἀλλὰ τὸ τοῦ πέμψαντος αὐτόν . καὶ τί ἂν πρὸς ταῦτα φαίη Μάρκελλος , ἀκούων τοῦ κατεληλυθότος ἐξ οὐρανοῦ ταῦτα διδάσκοντος ; οὐ γὰρ δήπου καὶ νῦν τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος ταῦτα φάσκειν ἐρεῖ · οὐ γὰρ ἡ σάρξ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατελήλυθεν .
Lemmas: διά ὅς ἅπας ἕτερος ἑαυτοῦ ὁ πατήρ δείκνυμι . καί ὁ ὑπερέχω ὁ δόξα ὁ πατήρ παρίστημι διά ὁ ὁ μέν ἀποστέλλω λέγω , ἑαυτοῦ δέ ἀποστέλλω καί ἐκ ὁ οὐρανός κατέρχομαι οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἑαυτοῦ ἀλλά ὁ ὁ πέμπω αὐτός . καί τίς εἄν πρός οὗτος φημί Μάρκελλος , ἀκούω ὁ κατέρχομαι ἐκ οὐρανός οὗτος διδάσκω ; οὖον γάρ δήπου καί νῦν ὁ σάρξ ὁ σωτήρ οὗτος φάσκω εἴρω · οὖον γάρ ὁ σάρξ ἐκ ὁ οὐρανός κατέρχομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.9
τίνα τοίνυν ἐρεῖ τὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατεληλυθότα καὶ ταῦτα διδάσκοντα ; πότερα τὸν θεὸν αὐτὸν ἢ τὸν τούτῳ συνημμένον λόγον ; ἀλλ’ εἰ λέγοι τὸν πατέρα , γυμνῶς ἀνακαλύψας τὸν Σαβέλλιον , αὐτὸς αὐτὸν ὁ σωτὴρ ἐψευσμένον ἀπελέγξει λέγων καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με ,
Lemmas: τίς τοίνυν εἴρω ὁ ἐκ ὁ οὐρανός κατέρχομαι καί οὗτος διδάσκω ; πότερος ὁ θεός αὐτός ἢ ὁ οὗτος συνάπτω λόγος ; ἀλλά εἰμί λέγω ὁ πατήρ , γυμνός ἀνακαλύπτω ὁ Σαβέλλιος , αὐτός αὐτός ὁ σωτήρ ψεύδω ἀπολέγω λέγω καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.10
καὶ οὐ δύναμαι ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν · καθὼς ἀκούω κρίνω , καὶ οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με , καὶ ὁ πατήρ μου μείζων μού ἐστιν . ταῦτα γὰρ οἴεσθαι τὸν πατέρα φάσκειν ἐσχάτης ἂν εἴη μανίας .
Lemmas: καί οὖον δύναμαι ἐγώ ἀπό ἐμαυτοῦ ποιέω οὐδείς · καθώς ἀκούω κρίνω , καί οὖον ζητέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ , καί ὁ πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί . οὗτος γάρ οἴομαι ὁ πατήρ φάσκω ἔσχατος εἄν εἰμί μανία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.11
εἰ δὲ τὸν ἐν τῷ θεῷ συμφυᾶ λόγον καὶ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ , καθ’ ἣν λογίζεται καὶ ἔνδον ἐν ἑαυτῷ διανοεῖται , τὰ προκείμενα διεξιέναι φησίν , καὶ πῶς ἂν ἡ ἐνθύμησις τοῦ θεοῦ καὶ ἡ ἐν αὐτῷ διάνοια καταβέβηκεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ; πῶς δ’ ἐν τῇ σαρκὶ ᾗ ἀνείληφεν γενομένη ταῦτα διεξῄει ; πῶς δ’ ὁ ἐν τῷ θεῷ λόγος ἐρεῖ καταβεβηκέναι οὐχ ἵνα ποιήσῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ἀλλὰ τὸ τοῦ πέμψαντος αὐτόν ;
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἐν ὁ θεός συμφυής λόγος καί ὁ διάνοια αὐτός , κατά ὅς λογίζομαι καί ἔνδον ἐν ἑαυτοῦ διανοέομαι , ὁ πρόκειμαι διεξιέναι φημί , καί πῶς εἄν ὁ ἐνθύμησις ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός διάνοια καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός ; πῶς δέ ἐν ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω γίγνομαι οὗτος διέξειμι ; πῶς δέ ὁ ἐν ὁ θεός λόγος εἴρω καταβαίνω οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα αὐτός ἀλλά ὁ ὁ πέμπω αὐτός ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.12
διὰ τούτων μὲν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τὸ πρὸς τὸν πατέρα σέβας ἑαυτοῦ παρίστησιν · ὅτε δὲ τῶν γεννητῶν ἁπάντων καθηγεῖται τῶν δι’ αὐτοῦ γεγενημένων , ὡς ἂν ἀπάντων ὑπάρχων σωτὴρ καὶ κύριος καὶ δημιουργός ( πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ) , τηνικαῦτα καὶ θεὸς καὶ δεσπότης καὶ σωτὴρ καὶ βασιλεὺς ἀναγορεύοιτο ἄν .
Lemmas: διά οὗτος μέν ὁ υἱός ὁ θεός ὁ πρός ὁ πατήρ σέβας ἑαυτοῦ παρίστημι · ὅτε δέ ὁ γεννητής ἅπας καθηγέομαι ὁ διά αὐτός γίγνομαι , ὡς εἄν ἀπαντάω ὑπάρχω σωτήρ καί κύριος καί δημιουργός ( πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ) , τηνικαῦτα καί θεός καί δεσπότης καί σωτήρ καί βασιλεύς ἀναγορεύω ἄν .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.13
διὸ καὶ σέβειν καὶ προσκυνεῖν καὶ τιμᾶν αὐτὸν οἷα θεὸν ἡ ἐκκλησία αὐτοῦ δεδίδακται , τοῦτο πράττειν παρ’ αὐτοῦ μαθοῦσα .
Lemmas: διό καί σέβω καί προσκυνέω καί τιμάω αὐτός οἷος θεός ὁ ἐκκλησία αὐτός διδάσκω , οὗτος πράσσω παρά αὐτός μανθάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.14
λέγει δ’ οὖν αὐτὸς ὁ σωτὴρ οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα . ἀλλὰ τὴν ἅπασαν κρίσιν δέδωκεν τῷ υἱῷ , ἵνα πάντες τιμῶσιν τὸν υἱὸν καθὼς τιμῶσιν τὸν πατέρα . διαρρήδην παρακελευόμενος τιμᾶν αὐτὸν μὴ ὁμοίως τοῖς προφήταις μηδ’ ὁμοίως ἀγγέλοις ἢ ταῖς τούτων διαφερούσαις δυνάμεσιν , ἀλλ’ αὐτῷ τῷ πατρὶ παραπλησίως . τοῦτο γὰρ αὐτὸς ὁ πατὴρ βουληθεὶς πᾶσαν τὴν κρίσιν δέδωκεν τῷ υἱῷ , ἵνα πάντες τιμῶσιν αὐτὸν καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα .
Lemmas: λέγω δέ οὖν αὐτός ὁ σωτήρ οὐδέ γάρ ὁ πατήρ κρίνω οὐδείς . ἀλλά ὁ ἅπας κρίσις δίδωμι ὁ υἱός , ἵνα πᾶς τιμάω ὁ υἱός καθώς τιμάω ὁ πατήρ . διαρρήδην παρακελεύομαι τιμάω αὐτός μή ὁμοίως ὁ προφήτης μηδέ ὁμοίως ἄγγελος ἢ ὁ οὗτος διαφέρω δύναμις , ἀλλά αὐτός ὁ πατήρ παραπλήσιος . οὗτος γάρ αὐτός ὁ πατήρ βούλομαι πᾶς ὁ κρίσις δίδωμι ὁ υἱός , ἵνα πᾶς τιμάω αὐτός καθώς τιμάω ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.15
ἃ δὴ καὶ Θωμᾶς ὁ Δίδυμος ἀκριβῶς ἐπιστάμενος , ἅτε τοῦ χοροῦ τῶν δώδεκα γεγονὼς μαθητῶν , λαμπροῖς ῥήμασιν καὶ θεὸν αὐτὸν καὶ κύριον ἐπεγράφετο λέγων ὁ κύριός μου καὶ ὁ θεός μου . διὸ δὴ καὶ ἡμᾶς προσήκει μόνον τὸν υἱὸν καὶ μηδένα ἕτερον θεϊκῇ τιμῇ σέβειν , καθὼς τιμῶμεν τὸν πατέρα . καὶ ἐν τούτῳ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ υἱοῦ τιμωμένου ·
Lemmas: ὁ δή καί Θωμᾶς ὁ Δίδυμος ἀκριβῶς ἐπίσταμαι , ἅτε ὁ χορός ὁ δώδεκα γίγνομαι μαθητής , λαμπρός ῥῆμα καί θεός αὐτός καί κύριος ἐπιγράφω λέγω ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ θεός ἐγώ . διό δή καί ἐγώ προσήκω μόνος ὁ υἱός καί μηδείς ἕτερος θεῖος τιμή σέβω , καθώς τιμάω ὁ πατήρ . καί ἐν οὗτος ὁ πατήρ διά ὁ υἱός τιμάω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.16
ὃ δὴ καὶ αὐτὸ διδάσκει λέγων ὁ τιμῶν τὸν υἱὸν τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν . ὥσπερ γὰρ καὶ βασιλέως καταπεμφθεῖσαν εἰκόνα τιμῶντες τὸ πρωτότυπον τῆς εἰκόνος αὐτὸν ἂν τιμήσαιμεν τὸν βασιλέα , τὸν αὐτὸν τρόπον ὁ πατὴρ ἂν εἴη διὰ τοῦ υἱοῦ τιμώμενος , ὡς καὶ δι’ αὐτοῦ ὁρώμενος .
Lemmas: ὅς δή καί αὐτός διδάσκω λέγω ὁ τιμή ὁ υἱός τιμάω ὁ πατήρ ὁ πέμπω αὐτός . ὥσπερ γάρ καί βασιλεύς καταπέμπω εἰκών τιμή ὁ πρωτότυπος ὁ εἰκών αὐτός εἄν τιμάω ὁ βασιλεύς , ὁ αὐτός τρόπος ὁ πατήρ εἄν εἰμί διά ὁ υἱός τιμάω , ὡς καί διά αὐτός ὁράω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.7.17
ὁ γὰρ ἑωρακὼς τὸν υἱὸν ἑώρακεν τὸν πατέρα , τὴν ἀγέννητον θεότητα , οἷα ἐν εἰκόνι καὶ κατόπτρῳ , ἐν τῷ υἱῷ χαρακτηριζομένην ὁρῶν · ἀπαύγασμα γάρ ἐστιν φωτὸς ἀιδίου , καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ θεοῦ ἐνεργείας , καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ . πάντα δὲ ταῦτα παρὰ τοῦ πατρὸς λαβών , ἐξ αὐτοῦ τε καὶ τῆς θεότητος τὴν δόξαν , ὡς ἂν υἱὸς γνήσιος καὶ μονογενής , εἰληφὼς ἔχει . ἀλλ’ οὐ καὶ ὁ πατὴρ παρά τινος εἴληφεν , πάντων δ’ αὐτὸς ὢν ἀρχὴ καὶ πηγὴ καὶ ῥίζα τῶν ἀγαθῶν εἰκότως εἷς καὶ μόνος ἀναγορεύοιτο ἂν θεός .
Lemmas: ὁ γάρ ὁράω ὁ υἱός ὁράω ὁ πατήρ , ὁ ἀγέννητος θεότης , οἷος ἐν εἰκών καί κάτοπτρον , ἐν ὁ υἱός χαρακτηρίζω ὁράω · ἀπαύγασμα γάρ εἰμί φάος ἀίδιος , καί ἔσοπτρον ἀκηλίδωτος ὁ ὁ θεός ἐνέργεια , καί εἰκών ὁ ἀγαθότης αὐτός . πᾶς δέ οὗτος παρά ὁ πατήρ λαμβάνω , ἐκ αὐτός τε καί ὁ θεότης ὁ δόξα , ὡς εἄν υἱός γνήσιος καί μονογενής , λαμβάνω ἔχω . ἀλλά οὖον καί ὁ πατήρ παρά τις λαμβάνω , πᾶς δέ αὐτός εἰμί ἀρχή καί πηγή καί ῥίζα ὁ ἀγαθός εἰκότως εἷς καί μόνος ἀναγορεύω εἄν θεός .