ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.21
εἰ γὰρ προσποιεῖται ταύτας μὴ παραδέχεσθαι τὰς φωνάς , πλὴν δῆλός ἐστιν ἐκ τοῦ ποτὲ μὲν ἔνδον αὐτὸν λέγειν ἐν τῷ θεῷ , ἄλλοτε δὲ δι’ ἐνεργείας δραστικῆς προϊέναι αὐτοῦ , ἀφ’ ὧν τε τῷ ἀνθρωπίνῳ ἀπεικάζει αὐτὸν λόγῳ . ὅ γε μὴν θεῖος εὐαγγελιστὴς κατ’ οὐδένα τῶν ἀποδεδομένων τρόπων λόγον ὑπεστήσατο τὸν πρὸς αὐτοῦ θεολογούμενον , ἀλλ’ οἷον ἔπρεπεν τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ νοεῖν , λόγον μὲν ὄντα καθ’ ὃ πάντα λόγῳ συνεστήσατο καὶ χωρὶς λόγου τῶν ὄντων οὐδὲν γέγονεν , θεὸν δὲ καὶ μονογενῆ καθ’ ὃ μόνος ἀληθῶς ἦν υἱὸς τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ , υἱὸς γνήσιος ὄντως καὶ ἀγαπητός , τῷ αὐτοῦ πατρὶ κατὰ πάντα ἀφωμοιωμένος .
Lemmas: εἰμί γάρ προσποιέω οὗτος μή παραδέχομαι ὁ φωνή , πλήν δῆλος εἰμί ἐκ ὁ ποτέ μέν ἔνδον αὐτός λέγω ἐν ὁ θεός , ἄλλοτε δέ διά ἐνέργεια δραστικός προΐημι αὐτός , ἀπό ὅς τε ὁ ἀνθρώπινος ἀπεικάζω αὐτός λόγος . ὅς γε μήv θεῖος εὐαγγελιστής κατά οὐδείς ὁ ἀποδίδωμι τρόπος λόγος ὑφίστημι ὁ πρός αὐτός θεολογέω , ἀλλά οἷος πρέπω ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός νοέω , λόγος μέν εἰμί κατά ὅς πᾶς λόγος συνίστημι καί Χωρὶς λόγος ὁ εἰμί οὐδείς γίγνομαι , θεός δέ καί μονογενής κατά ὅς μόνος ἀληθής εἰμί υἱός ὁ ἐπί πᾶς θεός , υἱός γνήσιος εἰμί καί ἀγαπητός , ὁ αὐτός πατήρ κατά πᾶς ἀφομοιόω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.14.22
διὸ καὶ φῶς ἦν ἀληθῶς καθ’ ὃ τὸ νοερὸν καὶ λογικὸν ταῖς κατ’ εἰκόνα τὴν αὐτοῦ πεποιημέναις ψυχαῖς ἐναυγάζει φέγγος . διὸ οὐ πάντων αὐτὸν φῶς εἶναί φησιν , ἀλλὰ μόνων ἀνθρώπων · ἦν γὰρ τὸ φῶς τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον ἔφη . οὕτω δὲ καὶ ζωὴ ὑπῆρχεν ἀληθῶς , καθ’ ὃ πᾶσιν τοῖς ζῶσιν τὸ τῆς ἐξ αὐτοῦ χορηγίας παρέχει νᾶμα . καὶ καθ’ ἑκάστην δὲ ἐπίνοιαν τῶν ἐν αὐτῷ θεϊκῶν δυνάμεων παραστατικὰς εὕροις ἂν αὐτοῦ καὶ ἀληθεῖς ἐπωνυμίας . κατὰ πάντα γὰρ ἀλήθεια ἦν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ὃ δὴ παρίστησιν αὐτὸς λέγων ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια .
Lemmas: διό καί φάος εἰμί ἀληθής κατά ὅς ὁ νοερός καί λογικός ὁ κατά εἰκών ὁ αὐτός ποιέω Ψυχή ἐναυγάζω φέγγος . διό οὖον πᾶς αὐτός φάος εἰμί φημί , ἀλλά μόνος ἄνθρωπος · εἰμί γάρ ὁ φάος ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος φημί . οὗτος δέ καί ζωή ὑπάρχω ἀληθής , κατά ὅς πᾶς ὁ ζῶ ὁ ὁ ἐκ αὐτός χορηγία παρέχω νᾶμα . καί κατά ἕκαστος δέ ἐπίνοια ὁ ἐν αὐτός θεῖος δύναμις παραστατικός εὑρίσκω εἄν αὐτός καί ἀληθής ἐπωνυμία . κατά πᾶς γάρ ἀλήθεια εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός , ὅς δή παρίστημι αὐτός λέγω ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.15.1
ἀλλ’ ὁ νέος συγγραφεὺς ταῦτα μὲν οὔτε συνίησιν οὔτε οἶδεν οὔθ’ ὅτι ἀγνοεῖ οἶδεν , ἃ δὴ καὶ εἰδέναι αὐχεῖ , ὅπως συνέστη . φέρε πάλιν εἶτα ἀναλαβόντες ἀκούσωμεν , ὡς τῷ ἐν ἀνθρώποις αὐτὸν ἀπεικάζει λόγῳ , τῷ τε κατὰ διάνοιαν καὶ τῷ κατὰ προφοράν , τοῦ τον γράφων τὸν τρόπον τοῦτο δὲ ῥᾴδιον , οἶμαι , τοῖς εὖ φρονοῦσιν καὶ ἀπὸ μικροῦ τινος καὶ ταπεινοῦ καθ’ ἡμᾶς παραδείγματος γνῶναι . οὐδὲ γὰρ τὸν τοῦ ἀνθρώπου λόγον δυνάμει καὶ ὑποστάσει χωρίσαι τινὶ δυνατόν · ἓν γάρ ἐστιν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ ὁ λόγος , καὶ οὐδενὶ χωριζόμενος ἑτέρω ἢ μόνῃ τῇ τῆς πράξεως ἐνεργεία .
Lemmas: ἀλλά ὁ νέος συγγραφεύς οὗτος μέν οὔτε συνίημι οὔτε οἶδα οὔτε ὅτι ἀγνοέω οἶδα , ὁ δή καί οἶδα αὐχέω , ὅπως συνίστημι . φέρω πάλιν εἶτα ἀναλαμβάνω ἀκούω , ὡς ὁ ἐν ἄνθρωπος αὐτός ἀπεικάζω λόγος , ὁ τε κατά διάνοια καί ὁ κατά προφορά , ὁ ὁ γράφω ὁ τρόπος οὗτος δέ ῥᾴδιος , οἴομαι , ὁ εὕω φρονέω καί ἀπό μικρός τις καί ταπεινός κατά ἐγώ παράδειγμα γιγνώσκω . οὐδέ γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος δύναμις καί ὑπόστασις χωρίζω τις δυνατός · εἷς γάρ εἰμί καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος , καί οὐδείς χωρίζω ἕτερος ἢ μόνος ὁ ὁ πρᾶξις ἐνέργεια .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.15.2
ἐν δὴ τούτοις τῷ προφορικῷ λόγῳ κέχρηται εἰκόνι , τῷ δέ γε ἐνδιαθέτῳ ἐν οἷς ταῦτά φησιν οὐ γὰρ δὴ ἑτέρας ἑτοιμασίας , οἷον ὕλης ἢ ἄλλης τινὸς ἀνθρωπίνης , ὁ θεὸς ἐδεῖτο πρὸς κατασκευήν , ἀλλὰ ταύτης τῆς ἐν τῇ ἑαυτοῦ διανοίᾳ ἑτοιμασίας . ἐπεὶ οὖν ἀδύνατον ἦν χωρὶς λόγου καὶ τῆς προσούσης τῷ λόγῳ σοφίας ἐννοῆσαι περὶ τῆς τοῦ οὐρανοῦ κατασκευῆς τὸν θεόν , εἰκότως ἔφη ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ .
Lemmas: ἐν δή οὗτος ὁ προφορικός λόγος χράομαι εἰκών , ὁ δέ γε ἐνδιάθετος ἐν ὅς οὗτος φημί οὖον γάρ δή ἕτερος ἑτοιμασία , οἷος ὕλη ἢ ἄλλος τις ἀνθρώπινος , ὁ θεός δήω πρός κατασκευή , ἀλλά οὗτος ὁ ἐν ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ἑτοιμασία . ἐπεί οὖν ἀδύνατος εἰμί Χωρὶς λόγος καί ὁ πρόσειμι ὁ λόγος σοφία ἐννοέω περί ὁ ὁ οὐρανός κατασκευή ὁ θεός , εἰκότως φημί ἡνίκα ἑτοιμάζω ὁ οὐρανός , συμπάρειμι αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.15.3
εἶθ’ ἑξῆς προϊὼν ὁμοῦ καὶ ἐνδιάθετον τὸν τοῦ θεοῦ λόγον παρίστη . γράφων οὕτως τίς γὰρ οὕτως ἢ τῶν ἁγίων ἀγγέλων ἢ ἀνδρῶν δικαίων ἀξιόπιστος ἦν τὴν ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ ὁρισθεῖσαν αὐτῷ τιμωρίαν λῦσαι , εἰ μὴ αὐτὸς ὁ λόγος ὁ συμπαρών τε καὶ συμπλάττων , πρὸς ὃν ὁ πατὴρ ποιήσωμεν ἄνθρωπον ἔφη ;
Lemmas: εἶτα ἑξῆς προέρχομαι ὁμοῦ καί ἐνδιάθετος ὁ ὁ θεός λόγος παρίστημι . γράφω οὕτως τίς γάρ οὕτως ἢ ὁ ἅγιος ἄγγελος ἢ ἀνήρ Δίκαιος ἀξιόπιστος εἰμί ὁ ἐκ πρόσωπον ὁ θεός ὁρίζω αὐτός τιμωρία λύω , εἰμί μή αὐτός ὁ λόγος ὁ συμπάρειμι τε καί συμπλάσσω , πρός ὅς ὁ πατήρ ποιέω ἄνθρωπος φημί ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.15.4
τούτοις ἑξῆς διασαφεῖ ὁποῖον εἰσάγει λόγον φάσκων ἀλλ’ εἴ τις μικρῷ τινι καὶ ἀνθρωπίνῳ καθ’ ἡμᾶς παραδείγματι χρώμενος ὡς διὰ εἰκόνος τὴν θείαν ἐξετάζοι πρᾶξιν · ὥσπερ ἂν εἴ τις ἀνδριαντοποιὸς ἐπιστήμων ἀνὴρ ἀνδριάντα πλάσαι βουλόμενος , πρῶτον μὲν τοὺς τύπους αὐτοῦ καὶ χαρακτῆρας ἐν ἑαυτῷ σκοπεῖ , ἔπειτα πλάτος τε καὶ μῆκος ὅσον εὐπρεπὲς ἐννοεῖ , ἀναλογίαν τε τοῦ παντὸς ἐν τῷ καθ’ ἕκαστον ἐξετάζει μέρει , χαλκοῦ τε τὴν πρόσφορον ἑτοιμάσας ὕλην καὶ τὸν ἐσόμενον ἀνδριάντα τῇ ἑαυτοῦ προτυπώσας διανοίᾳ καὶ νοητῶς ὁρᾶν νομίσας συνειδώς τε ἑαυτῷ συνεργεῖν τὸν λόγον , ᾧ λογίζεται καὶ ᾧ πάντα πράττειν εἴωθεν ( οὐδὲν γὰρ μὴ λόγῳ γιγνόμενον καλόν ) , ἀρχόμενος τῆς αἰσθητῆς ταύτης ἐργασίας πρὸς ἑαυτὸν ὡς πρὸς ἕτερον παρακελεύεται λέγων · ἄγε ποιήσωμεν , ἄγε πλάσωμεν ἀνδριάντα · οὕτως ὁ τῶν ὅλων δεσπότης θεὸς τὸν ἔμψυχον ἐκ γῆς ἀνδριάντα ποιῶν οὐκ ἄλλῳ τινὶ ἀλλὰ τῷ ἑαυτοῦ παρακελεύεται λόγῳ ποιήσωμεν ἄνθρωπον λέγων . διὰ τούτων ἐναργῶς καὶ ἐνδιάθετον λόγον ᾧ διαλογίζεταί τις καὶ προφορικὸν ᾧ διαλέγεται προσῆψεν τῷ θεῷ , τοιοῦτόν τινα οἷον τὸν καθ’ ἡμᾶς καὶ τὸν ἐν τῷ θεῷ εἶναι λόγον ὑποθέμενος .
Lemmas: οὗτος ἑξῆς διασαφέω ὁποῖος εἰσάγω λόγος φάσκω ἀλλά εἰμί τις μικρός τις καί ἀνθρώπινος κατά ἐγώ παράδειγμα χράω ὡς διά εἰκών ὁ θεῖος ἐξετάζω πρᾶξις · ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἀνδριαντοποιός Ἐπιστήμων ἀνήρ ἀνδριάς πλάσσω βούλομαι , πρῶτος μέν ὁ τύπος αὐτός καί χαρακτήρ ἐν ἑαυτοῦ σκοπέω , ἔπειτα πλάτος τε καί μῆκος ὅσος εὐπρεπής ἐννοέω , ἀναλογία τε ὁ πᾶς ἐν ὁ κατά ἕκαστος ἐξετάζω μέρος , χαλκός τε ὁ πρόσφορος ἑτοιμάζω ὕλη καί ὁ εἰμί ἀνδριάς ὁ ἑαυτοῦ προτυπόω διάνοια καί νοητός ὁράω νομίζω σύνοιδα τε ἑαυτοῦ συνεργέω ὁ λόγος , ὅς λογίζομαι καί ὅς πᾶς πράσσω εἴωθα ( οὐδείς γάρ μή λόγος γίγνομαι καλός ) , ἄρχω ὁ αἰσθητός οὗτος ἐργασία πρός ἑαυτοῦ ὡς πρός ἕτερος παρακελεύομαι λέγω · ἄγω ποιέω , ἄγω πλάσσω ἀνδριάς · οὕτως ὁ ὁ ὅλος δεσπότης θεός ὁ ἔμψυχος ἐκ γῆ ἀνδριάς ποιέω οὐ ἄλλος τις ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ παρακελεύομαι λόγος ποιέω ἄνθρωπος λέγω . διά οὗτος ἐναργής καί ἐνδιάθετος λόγος ὅς διαλογίζομαι τις καί προφορικός ὅς διαλέγω προσάπτω ὁ θεός , τοιοῦτος τις οἷος ὁ κατά ἐγώ καί ὁ ἐν ὁ θεός εἰμί λόγος ὑποτίθημι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.16.1
ταῦτα μὲν οὖν πάντα ὡς ἀρνητικὰ τυγχάνει τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , οὐδὲν ποσεπεξεργάζεσθαι δεῖ . τοσοῦτον δὲ οἶμαι ποοσήκειν ἐπερωτῆσαι , εἰ δὴ εἷς θεὸς ἦν καὶ οὐδὲν ἕτερον , οὐ πατὴρ οὐχ υἱός . τί κατεψεύδετο τῶν τοιούτων ὀνομάτων ἡ γραφή ; τί δὲ καὶ αὐτὸς Μάρκελλος ὑποκρίνεται , τὸν μὴ υἱὸν ἀλλὰ λόγον υἱὸν ἀποκαλῶν ; καὶ ἐπειδὴ κέχρηται παραδείγματι τῷ ἐν ἀνθρώποις λόγῳ , λεκτέον ὡς οὐ πᾶς ἄνθρωπος υἱὸν ἔχει , λογικὸς ὢν καὶ τὸν συμφυᾶ λόγον ἐν αὑτῷ κεκτημένος ·
Lemmas: οὗτος μέν οὖν πᾶς ὡς αρνητικός τυγχάνω ὁ υἱός ὁ θεός , οὐδείς ποσεπεξεργάζεσθαι δεῖ . τοσοῦτος δέ οἴομαι ποιέω ἐπερωτάω , εἰμί δή εἷς θεός εἰμί καί οὐδείς ἕτερος , οὖον πατήρ οὐ υἱός . τίς καταψεύδομαι ὁ τοιοῦτος ὄνομα ὁ γραφεύς ; τίς δέ καί αὐτός Μάρκελλος ὑποκρίνομαι , ὁ μή υἱός ἀλλά λόγος υἱός ἀποκαλέω ; καί ἐπεί χράομαι παράδειγμα ὁ ἐν ἄνθρωπος λόγος , λεκτέος ὡς οὖον πᾶς ἄνθρωπος υἱός ἔχω , λογικός εἰμί καί ὁ συμφυής λόγος ἐν ἑαυτοῦ κτάομαι ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.16.2
οὐκοῦν ἕτερόν τί ἐστιν υἱὸς παρὰ τὸν λόγον . τὸν οὖν θεὸν εἰ λόγον ἔχειν ἐν ἑαυτῷ φάσκοι καὶ οὐδὲν ἕτερον , ᾧ καὶ διενοεῖτο , ᾧ καὶ πρὸς ἑαυτὸν διελέγετο ποιήσωμεν ἄνθρωπον λέγων , τί καὶ μάτην υἱὸν ὀνομάζει ; τί δὲ τὴν ἐκκλησίαν ὑποκρίνεται ; τί δὲ μὴ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ προσποιεῖται πιστεύειν , σχηματιζόμενος διὰ τοῦ τὸν λόγον τὸν ἐν τῷ θεῷ υἱὸν ἀποκαλεῖν , σαφῶς τοῦ παραδείγματος μακρῷ διεστάναι διδάσκοντος τὸν ἔμφυτον ἐν ψυχῇ λόγον παρὰ τὸν ἔκ τινος γεννηθέντα καὶ καθ’ ἑαυτὸν ὑφεστῶτα καὶ ζῶντα καὶ ἐνεργοῦντα υἱόν ;
Lemmas: οὐκοῦν ἕτερος τίς εἰμί υἱός παρά ὁ λόγος . ὁ οὖν θεός εἰμί λόγος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ φάσκω καί οὐδείς ἕτερος , ὅς καί διανοέομαι , ὅς καί πρός ἑαυτοῦ διαλέγω ποιέω ἄνθρωπος λέγω , τίς καί μάτην υἱός ὀνομάζω ; τίς δέ ὁ ἐκκλησία ὑποκρίνομαι ; τίς δέ μή πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ θεός προσποιέω πιστεύω , σχηματίζω διά ὁ ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ θεός υἱός ἀποκαλέω , σαφῶς ὁ παράδειγμα μακρός διίστημι διδάσκω ὁ ἔμφυτος ἐν Ψυχή λόγος παρά ὁ ἐκ τις γεννάω καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι καί ζῶ καί ἐνεργέω υἱός ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.16.3
ἀλλ’ οὐκ ἐγώ , φήσει ὡς εἰκός , ἀλλ’ ὁ θεῖος εὐαγγελιστὴς λόγον αὐτὸν προσεῖπεν · ἀκόλουθον τοίνυν εἴη ἂν καὶ ἡμᾶς τούτῳ συνομολογεῖν . ναί φημι καὶ αὐτός .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἐγώ , φημί ὡς εἰκός , ἀλλά ὁ θεῖος εὐαγγελιστής λόγος αὐτός προσεῖπον · ἀκόλουθος τοίνυν εἰμί εἄν καί ἐγώ οὗτος συνομολογέω . ναί φημί καί αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.1
πλὴν οὐδ’ ἑτέρως προσήκειν οἶμαι ἐξακούειν τῆς φωνῆς ἢ αὐτῷ πάλιν μαθητευομένους τῷ εὐαγγελιστῇ διδάσκοντι ὁποιον διωρίζετο λόγον . σαφῶς δὲ τοῦτον παρίστη οἷός τις ἦν , ἐπισυνάπτων ἑξῆς καὶ λέγων καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος · δυνάμενος γοῦν εἰπεῖν · καὶ ὁ θεὸς ἦν ὁ λόγος , μετὰ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης , εἴγε ἓν καὶ ταὐτὸν ἡγεῖτο τὸν πατέρα εἶναι καὶ τὸν υἱὸν αὐτόν τε εἶναι τὸν λόγον τὸν ἐπὶ πάντων θεόν , οὐχ οὕτως ἐξέδωκε τὴν γραφήν .
Lemmas: πλήν οὐδέ ἑτέρως προσήκω οἴομαι ἐξακούω ὁ φωνή ἢ αὐτός πάλιν μαθητεύω ὁ εὐαγγελιστής διδάσκω ὁποῖος διά-ὠρίζω λόγος . σαφῶς δέ οὗτος παρίστημι οἷος τις εἰμί , ἐπισυνάπτω ἑξῆς καί λέγω καί θεός εἰμί ὁ λόγος · δύναμαι γοῦν εἶπον · καί ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος , μετά ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη , εἰ εἷς καί αὐτός ἡγέομαι ὁ πατήρ εἰμί καί ὁ υἱός αὐτός τε εἰμί ὁ λόγος ὁ ἐπί πᾶς θεός , οὐ οὕτως ἐκδίδωμι ὁ γραφεύς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.2
ἢ γὰρ καὶ θεοῦ ἦν ὁ λόγος ἐχρῆν εἰπεῖν ἢ ὁ θεὸς ἦν ὁ λόγος , μετὰ προσθήκης τοῦ ἄρθρου , εἰ τῇ Μαρκέλλου διανοίᾳ σύμφωνον τὴν γραφὴν ἐποιεῖτο . νυνὶ δὲ καὶ αὐτὸν τὸν λόγον θεὸν εἶναι παρίστη , ὁμοίως τῷ πρὸς ὃν ἦν θεῷ · προειπὼν γὰρ καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , ἐπάγει λέγων καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , μονονουχὶ σαφέστερον ἡμᾶς διδάσκων πρῶτον μὲν ἡγεῖσθαι θεὸν τὸν ἐπέκεινα τῶν ὅλων αὐτὸν τὸν τοῦ λόγου πατέρα , πρὸς ὃν ἦν ὁ λόγος , ἔπειτα μετ’ αὐτὸν μὴ ἀγνοεῖν ὡς καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ὁ μονογενὴς υἱός , οὐχὶ αὐτὸς ἦν ὁ ἐπὶ πάντων θεός , ἀλλ’ ὅτι καὶ αὐτὸς θεὸς ἦν .
Lemmas: ἢ γάρ καί θεός εἰμί ὁ λόγος χρή εἶπον ἢ ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος , μετά προσθήκη ὁ ἄρθρον , εἰμί ὁ Μάρκελλος διάνοια σύμφωνος ὁ γραφή ποιέω . νυνί δέ καί αὐτός ὁ λόγος θεός εἰμί παρίστημι , ὁμοίως ὁ πρός ὅς εἰμί θεός · προεῖπον γάρ καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , ἐπάγω λέγω καί θεός εἰμί ὁ λόγος , μονονού σαφής ἐγώ διδάσκω πρῶτος μέν ἡγέομαι θεός ὁ ἐπέκεινα ὁ ὅλος αὐτός ὁ ὁ λόγος πατήρ , πρός ὅς εἰμί ὁ λόγος , ἔπειτα μετά αὐτός μή ἀγνοέω ὡς καί ὁ λόγος αὐτός ὁ μονογενής υἱός , οὐ αὐτός εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός , ἀλλά ὅτι καί αὐτός θεός εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.3
ὁ γὰρ καὶ σύνδεσμος τῷ πατρὶ συνάπτει τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ . διό φησιν καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , ἵν’ ἴδωμεν θεὸν τὸν ἐπὶ πάντων πρὸς ὃν ἦν ὁ λόγος . καὶ θεὸν αὐτὸν τὸν λόγον ἄκουε , ὡς εἰκόνα τοῦ θεοῦ , καὶ εἰκόνα οὐχ ὡς ἐν ἀψύχῳ ὕλῃ , ἀλλ’ ὡς ἐν υἱῷ ζῶντι καὶ ἀκριβέστατα πρὸς τὴν ἀρχέτυπον θεότητα τοῦ πατρὸς ἀφωμοιωμένῳ .
Lemmas: ὁ γάρ καί σύνδεσμος ὁ πατήρ συνάπτω ὁ θεότης ὁ υἱός . διό φημί καί θεός εἰμί ὁ λόγος , ἵνα ὁράω θεός ὁ ἐπί πᾶς πρός ὅς εἰμί ὁ λόγος . καί θεός αὐτός ὁ λόγος ἀκούω , ὡς εἰκών ὁ θεός , καί εἰκών οὐ ὡς ἐν ἄψυχος ὕλη , ἀλλά ὡς ἐν υἱός ζῶ καί ἀκριβής πρός ὁ ἀρχέτυπος θεότης ὁ πατήρ ἀφομοιόω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.4
ἐπεὶ δὲ τῷ ἀνθρωπίνῳ λόγῳ τὸν τοῦ θεοῦ παραβάλλειν ἐδόκει Μαρκέλλῳ , καὶ πόσῳ βελτίω εἶναι φήσομεν , εἰκόνι χρώμενον τῷ ἀνθρωπίνῳ λόγῳ , τούτῳ μᾶλλον χρήσασθαι τῷ παραδείγματι καὶ φάναι τοῦ παρ’ ἡμῖν λόγου πατέρα εἶναι τὸν νοῦν , ἕτερον ὄντα παρὰ τὸν λόγον . τὸν μὲν γὰρ νοῦν , ὅστις ποτὲ καὶ ὁποῖος ὢν τὴν οὐσίαν ὑπάρχει , οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἔγνω , βασιλεὺς δ’ οἷα ἐν ἀπορρήτοις εἴσω τοῖς αὐτοῦ ταμείοις ἱδρυμένος τὰ πρακτέα βουλεύεται · ὁ δ’ ἐξ αὐτοῦ λόγος οἷα πατρὸς ἐξ ἀδύτων μυχῶν γεγεννημένος τοῖς ἐκτὸς πᾶσιν καθίσταται γνώριμος .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἀνθρώπινος λόγος ὁ ὁ θεός παραβάλλω δοκέω Μάρκελλος , καί πόσος ἀγαθός εἰμί φημί , εἰκών χράω ὁ ἀνθρώπινος λόγος , οὗτος μᾶλλον χράω ὁ παράδειγμα καί φαίνω ὁ παρά ἐγώ λόγος πατήρ εἰμί ὁ νόος , ἕτερος εἰμί παρά ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ νόος , ὅστις ποτέ καί ὁποῖος εἰμί ὁ οὐσία ὑπάρχω , οὐδείς πώποτε ἄνθρωπος γιγνώσκω , βασιλεύς δέ οἷος ἐν ἀπόρρητος εἴδομαι ὁ αὐτός ταμεῖον ἱδρύω ὁ πρακτέος βουλεύω · ὁ δέ ἐκ αὐτός λόγος οἷος πατήρ ἐκ ἄδυτος μυχός γεννάω ὁ ἐκτός πᾶς καθίστημι γνώριμος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.5
εἶθ’ οἱ μὲν ἐκ τῆς τοῦ λόγου μεταλαμβάνουσιν ὠφελείας , τὸν δ’ ἀφανῆ καὶ ἀόρατον νοῦν , τὸν δὴ τοῦ λόγου πατέρα , οὐδεὶς πώποτε εἶδεν .
Lemmas: εἶτα ὁ μέν ἐκ ὁ ὁ λόγος μεταλαμβάνω ὠφέλεια , ὁ δέ ἀφανής καί ἀόρατος νόος , ὁ δή ὁ λόγος πατήρ , οὐδείς πώποτε ὁράω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.6
κατὰ τὰ αὐτὰ δή , μᾶλλον δ’ ἐπέκεινα πάσης εἰκόνος τε καὶ παραδείγματος , ὁ τοῦ παμβασιλέως θεοῦ τέλειος λόγος , οὐ κατὰ τὸν προφορικὸν ἀνθρώπων λόγον ἐκ συλλαβῶν καὶ ῥημάτων καὶ ὀνομάτων συγκείμενος , οἷα δὲ μονογενὴς τοῦ θεοῦ υἱὸς ζῶν καὶ ὑφεστὼς πρόεισιν μὲν τῆς πατρικῆς θεότητός τε καὶ βασιλείας , ἐπάρδει δὲ τῷ σύμπαντι κόσμῳ τὰς ἐξ αὐτοῦ χορηγίας , ζωῆς καὶ λόγου καὶ σοφίας καὶ φωτὸς καὶ παντὸς ἀγαθοῦ μετουσίας τοῖς γενητοῖς ἅπασιν ἐπιλιμνάζων , τοῦ πατρὸς καὶ θεοῦ τῶν ὅλων ἐπέκεινα ὄντος ἀλήπτου τε καὶ ἀχωρήτου τοῖς πᾶσιν , κατὰ τὸν ἀφανῆ καὶ ἀόρατον νοῦν , παρ’ ὃ καὶ φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον λέλεκται .
Lemmas: κατά ὁ αὐτός δή , μᾶλλον δέ ἐπέκεινα πᾶς εἰκών τε καί παράδειγμα , ὁ ὁ παμβασιλεύς θεός τέλειος λόγος , οὖον κατά ὁ προφορικός ἄνθρωπος λόγος ἐκ συλλαβή καί ῥῆμα καί ὄνομα σύγκειμαι , οἷος δέ μονογενής ὁ θεός υἱός ζῶ καί ὑφίστημι πρόειμι μέν ὁ πατρικός θεότης τε καί βασίλεια , ἐπάρδω δέ ὁ σύμπας κόσμος ὁ ἐκ αὐτός χορηγία , ζωή καί λόγος καί σοφία καί φάος καί πᾶς ἀγαθός μετουσία ὁ γενητός ἅπας ἐπιλιμνάζομαι , ὁ πατήρ καί θεός ὁ ὅλος ἐπέκεινα εἰμί ἄληπτος τε καί αχώρητος ὁ πᾶς , κατά ὁ ἀφανής καί ἀόρατος νόος , παρά ὅς καί φάος οἰκέω ἀπρόσιτος λέγω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.17.7
ἀλλ’ ὁ μὲν ἀπρόσιτος καὶ ἀχώρητος εἴη ἂν τοῖς πᾶσιν ὁ πατήρ , ὁ δὲ τοῖς πᾶσιν ἐγγίων , ἅτε δὴ τὰ πάντα πατρικῷ νεύματι διακυβερνῶν ( διὸ οὐ περὶ τοῦ πατρός , περὶ δὲ τοῦ υἱοῦ λέλεκται τὸ ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο ) · καὶ ὁ μὲν ἐπέκεινα ἦν τῶν ὅλων καὶ ὑπὲρ πάντα φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον , ὁ δὲ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσιν κηδεμονικῇ διήκων προνοίᾳ , ὡς κατὰ τοῦτο μόνον αὐτῷ συμβάλλεσθαι τὴν τοῦ ἀνθρωπείου λόγου εἰκόνα . ἀλλὰ γὰρ τούτων ἡμῖν ἀποδεδειγμένων , εἰκός τινα τῶν φιλομαθῶν ἐρωτᾶν ·
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ἀπρόσιτος καί Ἀχώρητος εἰμί εἄν ὁ πᾶς ὁ πατήρ , ὁ δέ ὁ πᾶς ἐγγίων , ἅτε δή ὁ πᾶς πατρικός νεῦμα διακυβερνάω ( διό οὖον περί ὁ πατήρ , περί δέ ὁ υἱός λέγω ὁ ἐν ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι ) · καί ὁ μέν ἐπέκεινα εἰμί ὁ ὅλος καί ὑπέρ πᾶς φάος οἰκέω ἀπρόσιτος , ὁ δέ διά πᾶς καί ἐν πᾶς κηδεμονικός διήκω πρόνοια , ὡς κατά οὗτος μόνος αὐτός συμβάλλω ὁ ὁ ἀνθρώπειος λόγος εἰκών . ἀλλά γάρ οὗτος ἐγώ ἀποδείκνυμι , εἰκός τις ὁ φιλομαθής ἐρωτάω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.1
διὰ τί δὲ τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ ἀρχόμενος τῆς ἑαυτοῦ γραφῆς ὁ εὐαγγελιστὴς λόγον ἀνεφώνησεν ; πρὸς ὃν ἐροῦμεν ὅτι διὰ τὰς ἀνακρύπτους πάλαι περὶ αὐτοῦ προφητείας . ἐπειδὴ γὰρ ἐφ’ ἑκάστῳ προφήτῃ λόγος κυρίου ὃς ἐγενήθη φέρε πρὸς Ἡσαΐαν εἴρηται καὶ ἀρχὴ λόγου κυρίου ἐν Ὡσηέ καὶ λόγος κυρίου ὃς ἐγενήθη πρὸς Ἰωήλ καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ἰωνᾶν ,
Lemmas: διά τίς δέ ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ἄρχω ὁ ἑαυτοῦ γραφεύς ὁ εὐαγγελιστής λόγος ἀναφωνέω ; πρός ὅς εἴρω ὅτι διά ὁ ἀνάκρυπτος πάλαι περί αὐτός προφητεία . ἐπεί γάρ ἐπί ἕκαστος προφήτης λόγος κύριος ὅς γίγνομαι φέρω πρός Ἡσαΐας εἴρω καί ἀρχή λόγος κύριος ἐν Ὡσηέ καί λόγος κύριος ὅς γίγνομαι πρός Ἰωήλ καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ἰωνᾶς ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.2
καὶ πρὸς Μιχαίαν ὁμοίως , καὶ πρὸς τοὺς λοιποὺς προφήτας παραπλησίως ἐφ’ ἑκάστῳ προφήτῃ τὸ ἐγένετο προσέκειτο ( τῆς θείας γραφῆς ἀκριβῶς καὶ ἀναγκαίως ἐπισημαινομένης ὡς ἐν οὐδενὶ τῶν προφητῶν ἦν , ἀλλὰ καθ’ ἕκαστον ἐγίγνετο , πρὸς ὃ ἡ ἑκάστου δύναμις οἵα τε ἦν χωρεῖν προσιὼν αὐτῇ καὶ τῇ ἑκάστου ψυχῇ τὸ κατάλληλον παρέχων ἐξ αὐτοῦ πνεῦμα ) , καὶ νοερὰν εἰκότως ἐπὶ τοῦ παρόντος ὁ εὐαγγελιστὴς τοῦ λόγου ἔμελλεν εὐαγγελίζεσθαι οἰκονομίαν , οὐκέθ’ ὁμοίως τοῖς παλαιοῖς γεγονέναι αὐτὸν πρὸς ἕτερόν τινα διδάσκει , ἀλλ’ αὐτὸν σάρκα ἀνειληφέναι καὶ ἄνθρωπον γεγονέναι . εἶτ’ ἐπειδὴ τὴν εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ σωτήριον τοῖς πᾶσιν πάροδον κηρύττειν ἔμελλεν , ἑξῆς λέγων καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , ἀναγκαίως ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἀνατρέχει , τὸν χθὲς καὶ πρώην σαρκωθέντα λόγον τίς ποτε ἦν καὶ ὁποῖος δεικνύς ,
Lemmas: καί πρός Μιχαίας ὁμοίως , καί πρός ὁ λοιπός προφήτης παραπλήσιος ἐπί ἕκαστος προφήτης ὁ γίγνομαι πρόσκειμαι ( ὁ θεῖος γραφεύς ἀκριβῶς καί ἀναγκαῖος ἐπισημαίνω ὡς ἐν οὐδείς ὁ προφήτης εἰμί , ἀλλά κατά ἕκαστος γίγνομαι , πρός ὅς ὁ ἕκαστος δύναμις οἷος τε εἰμί χωρέω προσέρχομαι αὐτός καί ὁ ἕκαστος Ψυχή ὁ κατάλληλος παρέχω ἐκ αὐτός πνεῦμα ) , καί νοερός εἰκότως ἐπί ὁ πάρειμι ὁ εὐαγγελιστής ὁ λόγος μέλλω εὐαγγελίζω οἰκονομία , οὐκέτι ὁμοίως ὁ παλαιός γίγνομαι αὐτός πρός ἕτερος τις διδάσκω , ἀλλά αὐτός σάρξ ἀναλαμβάνω καί ἄνθρωπος γίγνομαι . εἶτα ἐπεί ὁ εἰς ἄνθρωπος αὐτός σωτήριος ὁ πᾶς πάροδος κηρύσσω μέλλω , ἑξῆς λέγω καί ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι καί σκηνόω ἐν ἐγώ , ἀναγκαῖος ἐπί ὁ ἀρχή ἀνατρέχω , ὁ χθές καί πρώην σαρκόω λόγος τίς ποτός εἰμί καί ὁποῖος δείκνυμι ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.3
θεολογεῖ τε αὐτόν , ὁμοῦ τὴν γνῶσιν αὐτοῦ καὶ τὴν εἰς ἀνθρώπους θεοφάνειαν εὐαγγελιζόμενος . εἶθ’ ὡς τῶν παλαιῶν ἐκ τῶν θείων ἀναγνωσμάτων προμεμαθηκότων τὸν ἐφ’ ἑκάστῳ προφήτῃ γενόμενον λόγον , αὐτὸς τὴν θειοτέραν καὶ ἐξαίρετον ἀρχὴν αὐτοῦ κηρύττει , ἥν οὐδεὶς προφητῶν ἀνθρώποις γυμνῶς οὕτως καὶ ἀπαρακαλύπτως ἐξέφηνεν .
Lemmas: θεολογέω τε αὐτός , ὁμοῦ ὁ γνῶσις αὐτός καί ὁ εἰς ἄνθρωπος θεοφάνεια εὐαγγελίζω . εἶτα ὡς ὁ παλαιός ἐκ ὁ θεῖον ἀνάγνωσμα προμανθάνω ὁ ἐπί ἕκαστος προφήτης γίγνομαι λόγος , αὐτός ὁ θεῖος καί ἐξαίρω ἀρχή αὐτός κηρύσσω , ὅς οὐδείς προφήτης ἄνθρωπος γυμνός οὕτως καί ἀπαρακαλύπτως ἐκφαίνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.4
διὸ μεγάλῃ φωνῇ τοῖς πᾶσιν τὸ λεληθὸς καὶ κρύφιον περὶ τοῦ λόγου μυστήριον παραδιδοὺς ἐβόα λέγων ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο . καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν .
Lemmas: διό μέγας φωνή ὁ πᾶς ὁ λανθάνω καί κρύφιος περί ὁ λόγος μυστήριον παραδίδωμι βοάω λέγω ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . πᾶς διά αὐτός γίγνομαι . καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.5
εἰ γὰρ παρὰ τῶν προτέρων θείων γραφῶν παιδαγωγούμενοι πάλαι πρότερον μεμαθήκατε , φησίν , ὅτι λόγος κυρίου ἐγένετο πρὸς τόνδε τὸν προφήτην καὶ πρὸς ἕτερον πάλιν ὁμοίως ἐγένετο καὶ αὖθις πρὸς ἄλλον , ἀλλὰ νῦν οὐχ ὅπως ἐγένετο ἀλλ’ ὅπως ἦν ἐν ἀρχῇ τοῖς πᾶσιν ἀναγκαῖον εὐαγγελίσασθαι καὶ ὡς θεὸς ἦν καὶ ὡς πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ ὡς αὐτὸς ἐκεῖνος ὁ θεὸς λόγος , δι’ οὗ τὰ πάντα , φιλανθρωπίᾳ τοῦ πατρὸς σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν .
Lemmas: εἰμί γάρ παρά ὁ πρότερος θεῖον γραφεύς παιδαγωγέω πάλαι πρότερος μανθάνω , φημί , ὅτι λόγος κύριος γίγνομαι πρός ὅδε ὁ προφήτης καί πρός ἕτερος πάλιν ὁμοίως γίγνομαι καί αὖθις πρός ἄλλος , ἀλλά νῦν οὐ ὅπως γίγνομαι ἀλλά ὅπως εἰμί ἐν ἀρχή ὁ πᾶς ἀναγκαῖος εὐαγγελίζω καί ὡς θεός εἰμί καί ὡς πᾶς διά αὐτός γίγνομαι καί ὡς αὐτός ἐκεῖνος ὁ θεός λόγος , διά ὅς ὁ πᾶς , φιλανθρωπία ὁ πατήρ σάρξ γίγνομαι καί σκηνόω ἐν ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.6
ταῦτ’ εὐηγγελίζετο Ἰωάννης ὁ μέγας τοῦ Χριστοῦ μαθητὴς καὶ ἀπόστολος , τὰ νέα καὶ καινὰ τοῦ σωτῆρος παιδεύων ἅπαντας ἀνθρώπους μυστήρια . οὐχ ὅτι λογικὸς ἦν ὁ θεός , οὐδ’ ὅτι αὐτὸς πρὸς ἑαυτὸν διενοεῖτο καὶ ἑαυτῷ προσδιελέγετο ποιήσωμεν ἄνθρωπον λέγων , οὐδ’ ὅτι λόγοις κέχρηται τοῖς τῶν πρακτέων παραγγελτικοῖς . ταῦτα γὰρ πᾶς ἀρνούμενος τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ εἴποι ἄν .
Lemmas: αὐτός εὐαγγελίζω Ἰωάννης ὁ μέγας ὁ Χριστός μαθητής καί ἀπόστολος , ὁ νέος καί καινός ὁ σωτήρ παιδεύω ἅπας ἄνθρωπος μυστήριον . οὐ ὅτι λογικός εἰμί ὁ θεός , οὐδέ ὅτι αὐτός πρός ἑαυτοῦ διανοέομαι καί ἑαυτοῦ προσδιαλέγομαι ποιέω ἄνθρωπος λέγω , οὐδέ ὅτι λόγος χράομαι ὁ ὁ πρακτέος παραγγελτικός . οὗτος γάρ πᾶς ἀρνέομαι ὁ υἱός ὁ θεός εἶπον ἄν .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.18.7
ὃ δὴ καὶ Μάρκελλος ποιῶν , ὡς ἐπὶ κρησφύγετον ἐπὶ τὴν παλαιὰν καταφεύγει γραφὴν καὶ τὰ νηπιάζοντι τῷ Ἰουδαίων λαῷ περὶ τοῦ μὴ εἰδωλολατρεῖν ἕνα δὲ μόνον εἰδέναι τε καὶ σέβειν θεὸν παρρηγγελμένα συνάγειν πειρᾶται . ἔνθα καὶ ηὐρόησεν αὐτῷ ἡ περὶ τοῦ ἑνὸς θεοῦ διδασκαλία , χρησίμως τότε καὶ κατὰ καιρὸν εἰδωλολατροῦσιν Ἰουδαίοις παραδεδομένη . καὶ δὴ ἐνταῦθα καταφυγὼν καὶ ὥσπερ ἐν ὀχυρώματι ἑαυτὸν τῇ Ἰουδαϊκῇ περιφράξας σκληροκαρδίᾳ , τὴν ἄρνησιν προὐβάλλετο τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ὅς δή καί Μάρκελλος ποιέω , ὡς ἐπί κρησφύγετον ἐπί ὁ παλαιός καταφεύγω γραφή καί ὁ νηπιάζω ὁ Ἰουδαῖος λαός περί ὁ μή εἰδωλολατρέω εἷς δέ μόνος οἶδα τε καί σέβω θεός παραγγέλλω συνάγω πειράω . ἔνθα καί εὐροέω αὐτός ὁ περί ὁ εἷς θεός διδασκαλία , χρήσιμος τότε καί κατά καιρός εἰδωλολατρέω Ἰουδαῖος παραδίδωμι . καί δή ἐνταῦθα καταφεύγω καί ὥσπερ ἐν ὀχύρωμα ἑαυτοῦ ὁ Ἰουδαϊκός περιφράσσω σκληροκαρδία , ὁ ἄρνησις προβάλλω ὁ υἱός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.1
ἐπάκουσον γοῦν οἵαις κέχρηται φωναῖς , ὧδε γράφων κατὰ λέξιν τίνα τοίνυν τὸν ἐγώ εἰμι ὁ ὢν λέγοντα Ἀστέριος εἶναι οἴεται . τὸν ὑιὸν ἢ τὸν πατέρα ; δύο γὰρ ὑποστάσεις , εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἣν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἀνείληφεν σάρκα ἀφορῶν καὶ δι’ αὐτὴν οὕτω φανταζόμενος , πατρός τε καὶ υἱοῦ ἔφησεν εἶναι , οὕτω τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ χωρίζων τοῦ πατρός , ὡς καὶ υἱὸν ἀν θρώπου χωρίσειεν ἄν τις τοῦ κατὰ φύσιν πατρός .
Lemmas: ἐπακούω γοῦν οἷος χράομαι φωνή , ὧδε γράφω κατά λέξις τίς τοίνυν ὁ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί λέγω Ἀστέριος εἰμί οἴομαι . ὁ υἱός ἢ ὁ πατήρ ; δύο γάρ ὑπόστασις , εἰς ὁ ἀνθρώπινος ὅς ὁ ὁ θεός λόγος ἀναλαμβάνω σάρξ ἀφοράω καί διά αὐτός οὗτος φαντάζω , πατήρ τε καί υἱός φημί εἰμί , οὗτος ὁ υἱός ὁ θεός χωρίζω ὁ πατήρ , ὡς καί υἱός εἰς θρώπου χωρίζω ἄν τις ὁ κατά φύσις πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.2
καὶ ἐπιλέγει ἑξῆς εἰ τοίνυν τὸν πατέρα χωρίζοντα ἑαυτὸν τοῦ υἱοῦ πρὸς τὸν Μωσέα ταῦτ’ εἰρηκέναι φήσει , οὐκ εἶναι τὸν υἱὸν θεὸν ὁμολογήσει . πῶς γὰρ ἐγχωρεῖ τὸν λέγοντα ἐγώ εἰμι ὁ ὢν μὴ συνομολογεῖν ὅτι κατὰ ἀντιδιαστολὴν τοῦ μὴ ὄντος ὁ ὢν ἑαυτὸν εἶναί φησιν ; εἰ δὲ τὸν υἱὸν ὑποστάσει διῃρημένον τοῦτο φάσκοι λέγειν τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , ταὐτὸν αὖθις περὶ τοῦ πατρὸς λέγειν νομισθήσεται · ἑκάτερον δὲ τούτων ἀσεβές .
Lemmas: καί ἐπιλέγω ἑξῆς εἰμί τοίνυν ὁ πατήρ χωρίζω ἑαυτοῦ ὁ υἱός πρός ὁ Μωσῆς αὐτός εἴρω φημί , οὐ εἰμί ὁ υἱός θεός ὁμολογέω . πῶς γάρ ἐγχωρέω ὁ λέγω ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί μή συνομολογέω ὅτι κατά ἀντιδιαστολή ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί ἑαυτοῦ εἰμί φημί ; εἰμί δέ ὁ υἱός ὑπόστασις διαιρέω οὗτος φάσκω λέγω ὁ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , αὐτός αὖθις περί ὁ πατήρ λέγω νομίζω · ἑκάτερος δέ οὗτος ἀσεβής .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.3
καὶ πάλιν ἓν εἶναι τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἐπιδεῖξαι πειρώμενος , οὕτως γράφει αὐτὸς γὰρ ὁμολογεῖ λέγων ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί · ὅτι δὲ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ ἀσκόπως εἴρηκεν , δῆλον καὶ ἀφ’ ἑτέρας ἀποστολικῆς ῥήσεως · εἷς γὰρ ὁ εἰπὼν κύριος , μία πίστις , ἓν βάπτισμα εἷς θεὸς ἔφη καὶ πατήρ , ὁ ἐπὶ πάντων καὶ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσιν . ὁρᾷς ὅτι οὐδ’ ἐνταῦθα ἀφίσταται τῆς συμφωνίας , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ πέπονθεν . εἷς γὰρ εἰπὼν κύριος αὖθις εἷς θεὸς ἔφη , ἵνα ἡνίκα ἂν τοῦ ἑνὸς κυρίου μνημονεύῃ περιλαμβάνῃ καὶ τὸν πατέρα , ἡνίκα δ’ ἂν περὶ τοῦ πατρὸς λέγῃ μὴ ἐκτὸς εἶναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ μαρτυρῇ .
Lemmas: καί πάλιν εἷς εἰμί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἐπιδείκνυμι πειράω , οὕτως γράφω αὐτός γάρ ὁμολογέω λέγω ἐν ἐγώ ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ · ὅτι δέ οὗτος οὐ ἁπλόος οὐδέ ἄσκοπος εἴρω , δῆλος καί ἀπό ἕτερος ἀποστολικός ῥῆσις · εἷς γάρ ὁ εἶπον κύριος , εἷς πίστις , εἷς βάπτισμα εἷς θεός φημί καί πατήρ , ὁ ἐπί πᾶς καί διά πᾶς καί ἐν πᾶς . ὁράω ὅτι οὐδέ ἐνταῦθα ἀφίστημι ὁ συμφωνία , ἀλλά καί ἐνταῦθα ὁ αὐτός πάσχω . εἷς γάρ εἶπον κύριος αὖθις εἷς θεός φημί , ἵνα ἡνίκα εἄν ὁ εἷς κύριος μνημονεύω περιλαμβάνω καί ὁ πατήρ , ἡνίκα δέ εἄν περί ὁ πατήρ λέγω μή ἐκτός εἰμί ὁ λόγος ὁ θεός μαρτυρέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.4
ταῦτα Μάρκελλος εἰπὼν ἑξῆς πλείους συνάγει γραφὰς ἀπὸ τῆς παλαιᾶς διαθήκης εἰς ἀπόδειξιν τοῦ μὴ ὑπάρχειν υἱὸν τῷ θεῷ .
Lemmas: οὗτος Μάρκελλος εἶπον ἑξῆς πλείων συνάγω γραφή ἀπό ὁ παλαιός διαθήκη εἰς ἀπόδειξις ὁ μή ὑπάρχω υἱός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.5
μονάδα γοῦν εἶναι ἀδιαίρετον τὸν θεὸν φάσκων , τὸν αὐτὸν εἶναι πατέρα καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι υἱὸν παρίστη , γράφων τοῦτον τὸν τρόπον τί οὖν ; εἰ μὴ τῷ πνεύματι προσέχοντες δυνάμει ἀδιαίρετον τὴν μονάδα εἶναι νομίζοιμεν , ἆρα οὐχ ἁμαρτησόμεθα , σαφῶς τοῦ λόγου διδάσκοντος ἡμᾶς κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις .
Lemmas: μόνος γοῦν εἰμί ἀδιαίρετος ὁ θεός φάσκω , ὁ αὐτός εἰμί πατήρ καί ὁ αὐτός εἰμί υἱός παρίστημι , γράφω οὗτος ὁ τρόπος τίς οὖν ; εἰμί μή ὁ πνεῦμα προσέχω δύναμις ἀδιαίρετος ὁ μόνος εἰμί νομίζω , ἆρα οὐ ἁμαρτάνω , σαφῶς ὁ λόγος διδάσκω ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ προσκυνέω καί αὐτός μόνος λατρεύω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.6
τὸ αὐτὸ δὲ καὶ διὰ τοῦ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγελίου κηρύττει · ἑνὸς γάρ τινος γραμματέως προσελθόντος αὐτῷ καὶ πυνθανομένου , τίς εἴη πρώτη τῶν ἐντολῶν , ἀπεκρίνατο πρὸς αὐτὸν οὕτως εἰπὼν πάντων πρῶτον · ἄκουε , Ἰσραήλ . κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν , καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου . αὕτη πρώτη · καὶ δευτέρα ὁμοία ταύτῃ · ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ καί διά ὁ κατά Μᾶρκος Εὐαγγέλιος κηρύσσω · εἷς γάρ τις γραμματεύς προσέρχομαι αὐτός καί πυνθάνομαι , τίς εἰμί πρῶτος ὁ ἐντολή , ἀποκρίνω πρός αὐτός οὕτως εἶπον πᾶς πρῶτος · ἀκούω , Ἰσραήλ . κύριος ὁ θεός ἐγώ κύριος εἷς εἰμί , καί ἀγαπάω κύριος ὁ θεός σύ ἐκ ὅλος ὁ Ψυχή σύ καί ἐκ ὅλος ὁ ἰσχύς σύ . οὗτος πρῶτος · καί δύο ὅμοιος οὗτος · ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.7
μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν . καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς · καλῶς , διδάσκαλε , ἐπ’ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ .
Lemmas: μείζων οὗτος ἄλλος ἐντολή οὐ εἰμί . καί εἶπον αὐτός ὁ γραμματεύς · καλῶς , διδάσκαλος , ἐπί ἀλήθεια εἶπον ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός καί οὐ εἰμί πλήν αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.8
ἀλλ’ ὁ μὲν γραμματεὺς διὰ τοῦ νόμου τὴν θεοσέβειαν μεμαθηκέναι δοκῶν , ἐπαινῶν τὸ τοῦ σωτῆρος ῥητὸν φαίνεται ἄκουε , Ἰσραήλ , λέγοντος κύριος ὁ θεός σου εἷς ἐστιν καὶ ὅρκῳ καλῶς εἰρῆσθαι πιστούμενος · ἐπ’ ἀληθείας γάρ φησιν εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ . οἱ δὲ τὰ τῆς νέας διαθήκης αὐχοῦντες εἰδέναι μυστήρια , οὗτοι καὶ δεύτερον ἀναπλάττειν θεὸν βούλονται ὑποστάσει καὶ δυνάμει χωριζόμενον τοῦ πατρός .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν γραμματεύς διά ὁ νόμος ὁ θεοσέβεια μανθάνω δοκέω , ἐπαινέω ὁ ὁ σωτήρ ῥητός φαίνω ἀκούω , Ἰσραήλ , λέγω κύριος ὁ θεός σύ εἷς εἰμί καί Ὅρκος καλῶς εἴρω πιστόω · ἐπί ἀλήθεια γάρ φημί εἶπον ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός καί οὐ εἰμί ἄλλος πλήν αὐτός . ὁ δέ ὁ ὁ νέος διαθήκη αὐχέω οἶδα μυστήριον , οὗτος καί δύο ἀναπλάσσω θεός βούλομαι ὑπόστασις καί δύναμις χωρίζω ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.9
τούτοις προστίθησιν κατασκευάζων ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ ὅτι μή ἐστιν υἱὸς διὰ τούτων ὅτι δὲ τὴν μονάδα κύριον καὶ θεὸν οἶδεν καλεῖν ἡ θεία γραφή , ἤδη καὶ ἐκ τῶν προειρημένων δῆλον γέγονεν , δι’ ὧν πρὸς τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα Μωσέα ὁ θεὸς ἔφη εἶπεν δὲ ὁ θεὸς πάλιν πρὸς Μωσέα · οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν , ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ , ἀπέσταλκέν με πρὸς ὑμᾶς . ὁρᾷς ὅπως ἓν ἐπιδεικνὺς ἡμῖν ἐνταῦθα πρόσωπον τὸ αὐτὸ κύριον καὶ θεὸν προσαγορεύει .
Lemmas: οὗτος προστίθημι κατασκευάζω ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός καί ὅτι μή εἰμί υἱός διά οὗτος ὅτι δέ ὁ μόνος κύριος καί θεός οἶδα καλέω ὁ θεῖος γραφεύς , ἤδη καί ἐκ ὁ προερέω δῆλος γίγνομαι , διά ὅς πρός ὁ ἑαυτοῦ θεράπων Μωσῆς ὁ θεός φημί εἶπον δέ ὁ θεός πάλιν πρός Μωσῆς · οὕτως εἴρω ὁ υἱός Ἰσραήλ · κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ σύ , ὁ θεός Ἀβραάμ καί ὁ θεός Ἰσαάκ καί ὁ θεός Ἰακώβ , ἀποστέλλω ἐγώ πρός σύ . ὁράω ὅπως εἷς ἐπιδείκνυμι ἐγώ ἐνταῦθα πρόσωπον ὁ αὐτός κύριος καί θεός προσαγορεύω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.10
αὔθίς τε ὁμοίως ἡ γραφὴ λέγει καὶ ἐλάλησεν κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων · ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου , ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἐξ οἴκου δουλείας . οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ · ἀκούεις ὅπως διὰ τῆς ἀντωνυμίας ἕνα εἶναι θεὸν μόνον ἀποφαίνεται .
Lemmas: αὖθις τε ὁμοίως ὁ γραφή λέγω καί λαλέω κύριος πᾶς ὁ λόγος οὗτος λέγω · ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ , ὁ ἐξάγω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος , ἐκ οἶκος δουλεία . οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ · ἀκούω ὅπως διά ὁ ἀντωνυμία εἷς εἰμί θεός μόνος ἀποφαίνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.11
καὶ αὖθις μικρὸν ὕστερον ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεός σου φησίν , ἑαυτὸν κύριον καὶ θεὸν εἶναι λέγων . τί δὲ καὶ δι’ ἑτέρας γραφῆς μανθάνομεν ; καὶ γνώσῃ σήμερον φησὶν καὶ οὐ διαστραφήσῃ τῇ διανοίᾳ , ὅτι κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστι πλὴν αὐτοῦ . καὶ αὖθις ἐν τῷ αὐτῷ Δευτερονομίῳ ἄκουε , Ἰσραήλ · φησὶν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν · καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης διανοίας .
Lemmas: καί αὖθις μικρός ὕστερος ἐγώ εἰμί κύριος ὁ θεός σύ φημί , ἑαυτοῦ κύριος καί θεός εἰμί λέγω . τίς δέ καί διά ἕτερος γραφεύς μανθάνω ; καί γιγνώσκω σήμερον φημί καί οὖον διαστρέφω ὁ διάνοια , ὅτι κύριος ὁ θεός σύ , οὗτος θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω καί ἐπί ὁ γῆ κάτω , καί οὐ εἰμί πλήν αὐτός . καί αὖθις ἐν ὁ αὐτός Δευτερονόμιον ἀκούω , Ἰσραήλ · φημί κύριος ὁ θεός ἐγώ κύριος εἷς εἰμί · καί ἀγαπάω κύριος ὁ θεός σύ ἐκ ὅλος Καρδία σύ καί ἐκ ὅλος Ψυχή σύ καί ἐκ ὅλος διάνοια .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.12
καὶ πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ · ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω · πατάξω καὶ ἰάσομαι . πῶς οὖν Ἀστέριος ταῖς ἁγίαις γραφαῖς ἀπλῶς καὶ ἐμφόβως ἀκολουθεῖν προσποιούμενος οὐκ ἔγνω τὸ μέρος τοῦτο λέγον κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ , καὶ ὅτι εἷς ἐστιν καὶ πλὴν αὐτοῦ ἕτερος οὐκ ἔστιν ;
Lemmas: καί πάλιν ἐν ὁ αὐτός ὁράω ὁράω ὅτι ἐγώ εἰμί , καί οὐ εἰμί θεός πλήν ἐγώ · ἐγώ ἀποκτείνω καί ζῶ ποιέω · πατάσσω καί ἰάομαι . πῶς οὖν Ἀστέριος ὁ ἅγιος γραφεύς ἀπλόος καί ἔμφοβος ἀκολουθέω προσποιέω οὐ γιγνώσκω ὁ μέρος οὗτος λέγω κύριος ὁ θεός σύ , οὗτος θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω καί ἐπί ὁ γῆ κάτω , καί οὐ εἰμί ἔτι πλήν αὐτός , καί ὅτι εἷς εἰμί καί πλήν αὐτός ἕτερος οὐ εἰμί ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.13
καὶ μεθ’ ἕτερα τούτοις αὖθις προστίθησιν λέγων πῶς οὖν ὁ ἱερὸς προφήτης Ἱερεμίας οὐ φανερῶς αὐτὸν ἑτεροδιδασκαλοῦντα ἐλέγξει ; τὰ γὰρ κατὰ τὸν σωτῆρα ἡμῖν προφητεύων οὕτως ἔφη οὗτος ὁ θεὸς ἡμῶν , οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν . ἐξεῦρεν πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης , καὶ ἔδωκεν Ἰακὼβ τῷ παιδὶ αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ . μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη .
Lemmas: καί μετά ἕτερος οὗτος αὖθις προστίθημι λέγω πῶς οὖν ὁ ἱερός προφήτης Ἱερεμίας οὖον φανερῶς αὐτός ἑτεροδιδασκαλέω ἐλέγχω ; ὁ γάρ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ προφητεύω οὕτως φημί οὗτος ὁ θεός ἐγώ , οὖον λογίζομαι ἕτερος πρός αὐτός . ἐξευρίσκω πᾶς ὁδός ἐπιστήμη , καί δίδωμι Ἰακώβ ὁ παῖς αὐτός καί Ἰσραήλ ὁ ἀγαπάω ὑπό αὐτός . μετά οὗτος ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.14
καὶ πάλιν προστίθησιν λέγων ἀλλ’ ἔοικεν ἐν τῷ λόγῳ ὁ πατὴρ εἶναι , κἂν Ἀστερίῳ μὴ δοκῇ καὶ τοῖς τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ φρονοῦσιν . δοκεῖ γὰρ τοῦτο τῷ θεσπεσίῳ προφήτῃ Ἡσαΐᾳ , τῷ δι’ ἁγίου λέγοντι πνεύματος καὶ προσκυνήσουσιν σοι , καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται · ὅτι ἐν σοὶ ὁ θεός , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλήν σου . σὺ γὰρ εἶ ὁ θεός . ὁρᾷς ὅπως πρόρριζον ἀνατρέπει τὴν τῶν ἑτεροδιδασκαλούντων ἔντεχνον κακουργίαν ;
Lemmas: καί πάλιν προστίθημι λέγω ἀλλά ἔοικα ἐν ὁ λόγος ὁ πατήρ εἰμί , κἀν Ἀστέριον μή δοκέω καί ὁ ὁ αὐτός ἐκεῖνος φρονέω . δοκέω γάρ οὗτος ὁ θεσπέσιος προφήτης Ἠσαΐας , ὁ διά ἅγιος λέγω πνεῦμα καί προσκυνέω σύ , καί ἐν σύ προσεύχομαι · ὅτι ἐν σύ ὁ θεός , καί οὐ εἰμί ἄλλος πλήν σύ . σύ γάρ εἰμί ὁ θεός . ὁράω ὅπως πρόρριζος ἀνατρέπω ὁ ὁ ἑτεροδιδασκαλέω ἔντεχνος κακουργία ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.15
καὶ αὖθις ἐπιλέγει εἰ δὲ καὶ βούλει καὶ ἑτέρας ἀκοῦσαι τοῦ αὐτοῦ προφητείας ἕνα ἡμῖν θεὸν βεβαιούσης , ἐγὼ θεὸς φησὶν πρῶτος , καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι · τὸ γὰρ ἐγὼ ἑνὸς προσώπου δεικτικόν ἐστιν . αἱ γὰρ δύο ῥήσεις ἓν ἡμῖν πρόσωπον σημαίνουσιν . ἐγὼ γὰρ εἰπὼν ἐπάγει καὶ τὸ εἰμί , ὥστε διὰ τῶν δύο τοῦ λόγου μερῶν ἀντωνυμίας τε καὶ ῥήματος , τὴν τῆς θεότητος μαρτυρεῖσθαι μονάδα .
Lemmas: καί αὖθις ἐπιλέγω εἰμί δέ καί βούλομαι καί ἕτερος ἀκούω ὁ αὐτός προφητεία εἷς ἐγώ θεός βεβαιόω , ἐγώ θεός φημί πρῶτος , καί εἰς ὁ ἐπέρχομαι ἐγώ εἰμί · ὁ γάρ ἐγώ εἷς πρόσωπον δεικτικός εἰμί . ὁ γάρ δύο ῥῆσις εἷς ἐγώ πρόσωπον σημαίνω . ἐγώ γάρ εἶπον ἐπάγω καί ὁ εἰμί , ὥστε διά ὁ δύο ὁ λόγος μέρος ἀντωνυμία τε καί ῥῆμα , ὁ ὁ θεότης μαρτυρέω μόνος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.16
εἰ δὲ δέοιτο καὶ ἑτέρας μαρτυρίας , αὖθις τὸν αὐτὸν αὐτῷ παρέξομαι προφήτην λέγοντα ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα . καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεός . εἰ ὑποστάσει διῃρημένον τὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς ὡς υἱὸν ἀνθρώπου Ἀστέριος εἶναι οἴεται . ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκὸς ἣν δι’ ἡμᾶς ἀνέλαβεν σκανδαλιζόμενος . δεικνύτω ἡμῖν τὸν ταῦτα λέγοντα ·
Lemmas: εἰμί δέ δήω καί ἕτερος μαρτυρία , αὖθις ὁ αὐτός αὐτός παρέχω προφήτης λέγω ἐγώ πρῶτος καί ἐγώ μετά οὗτος . καί πλήν ἐγώ οὐ εἰμί θεός . εἰμί ὑπόστασις διαιρέω ὁ υἱός ὁ πατήρ ὡς υἱός ἄνθρωπος Ἀστέριος εἰμί οἴομαι . ἀπό ὁ ἀνθρώπινος σάρξ ὅς διά ἐγώ ἀναλαμβάνω σκανδαλίζω . δείκνυμι ἐγώ ὁ οὗτος λέγω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.17
ἑνὸς γάρ ἐστιν κἀνταῦθα προσώπου ἡ λεγομένη ῥῆσις . τίς οὖν ἔστιν ὁ λέγων οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ θεός ; ἀκουέτω δὲ καὶ ἑτέρας προφητείας λεγούσης οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ δίκαιος καὶ σωτήρ . εἰ δύο θεοὺς εἶναι νομίζοι , ἀνάγκη αὐτὸν τὸν ἕτερον μὴ δίκαιον ὁμολογεῖν εἶναι μηδὲ σωτῆρα . εἰ δὲ οὐ δίκαιος οὐδὲ σωτήρ , πῶς ἔτι θεὸς εἶναι δύναται ; ἕνα γὰρ ἀποφαίνεται δίκαιον καὶ σωτῆρα εἶναι . καὶ αὖθις ἔμπροσθέν μου φησὶν οὐκ ἐγένετο ἄλλος , καὶ μετ’ ἐμὲ οὐκ ἔσται , ἐγὼ θεός , καὶ οὐκ ἔσται παρὲξ ἐμοῦ σῴζων .
Lemmas: εἷς γάρ εἰμί ἐνταῦθα πρόσωπον ὁ λέγω ῥῆσις . τίς οὖν εἰμί ὁ λέγω οὐ εἰμί πλήν ἐγώ θεός ; ἀκούω δέ καί ἕτερος προφητεία λέγω οὐ εἰμί πλήν ἐγώ δίκαιος καί σωτήρ . εἰμί δύο θεός εἰμί νομίζω , ἀνάγκη αὐτός ὁ ἕτερος μή Δίκαιος ὁμολογέω εἰμί μηδέ σωτήρ . εἰμί δέ οὖον δίκαιος οὐδέ σωτήρ , πῶς ἔτι θεός εἰμί δύναμαι ; εἷς γάρ ἀποφαίνω Δίκαιος καί σωτήρ εἰμί . καί αὖθις ἔμπροσθεν ἐγώ φημί οὐ γίγνομαι ἄλλος , καί μετά ἐγώ οὐ εἰμί , ἐγώ θεός , καί οὐ εἰμί παρέξ ἐγώ σῴζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.18
εἰ δὲ βούλεται καὶ ἑτέρου προφητικοῦ ἀκοῦσαι ῥητοῦ , τάχα που πρὸς αὐτὸν καὶ τοὺς ὁμοίως περὶ θεότητος αὐτῷ διακειμένους λεχθέντος , ἀκουέτω αὐτοῦ Ἡσαΐου λέγοντος μετανοήσατε , οἱ πλανώμενοι , ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ , καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος , ὅτι ἐγὼ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ .
Lemmas: εἰμί δέ βούλομαι καί ἕτερος προφητικός ἀκούω ῥητός , τάχα ποῦ πρός αὐτός καί ὁ ὁμοίως περί θεότης αὐτός διάκειμαι λέγω , ἀκούω αὐτός Ἠσαΐας λέγω μετανοέω , ὁ πλανάω , ἐπιστρέφω ὁ Καρδία , καί μιμνήσκω ὁ πρότερος ἀπό ὁ αἰών , ὅτι ἐγώ ὁ θεός καί οὐ εἰμί πλήν ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.19
οὐκ εἶπεν · ἐγὼ θεός , ἵνα καὶ διὰ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης ἕνα θεὸν ὄντα σαφῶς ἐπιδείξῃ . τί δὲ καὶ Ὡσηὲ ὁ προφήτης ; οὐ καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ μαρτυρεῖ , ἐγὼ ἀνήγαγόν σε ἐξ Αἰγύπτου . λέγων καὶ θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ , καὶ σῴζων οὐκ ἔστιν παρὲξ ἐμοῦ ; αὖθις τε ὁ Μαλαχίας οὐχὶ θεὸς εἷς
Lemmas: οὐ εἶπον · ἐγώ θεός , ἵνα καί διά ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη εἷς θεός εἰμί σαφῶς ἐπιδείκνυμι . τίς δέ καί Ὡσηέ ὁ προφήτης ; οὖον καί αὐτός ὁ αὐτός μαρτυρέω , ἐγώ ἀνάγω σύ ἐκ Αἴγυπτος . λέγω καί θεός πλήν ἐγώ οὖον γιγνώσκω , καί σῴζω οὐ εἰμί παρέξ ἐγώ ; αὖθις τε ὁ Μαλαχίας οὐ θεός εἷς
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.20
ἔκτισεν ὑμᾶς ; φησὶν οὐχὶ πατὴρ εἷς πάντων ὑμῶν ; ἀλλὰ τὸν Δαυὶδ φήσει που Ἀστέριος μηδὲν εἰρηκέναι περὶ τούτου , καίτοι πρεσβύτατον παρὰ Μωσέα τῶν ἄλλων προφητῶν ὄντα , καὶ διὰ τοῦτο ἀμφιγνοεῖν , εἴτε δύο θεοὺς ὑποστάσει διῃρημένους νομίζειν εἶναι προσήκει εἴτε καὶ μή . οὐκοῦν ἵνα μὴ τοῦτο λέγῃ , ἀκόλουθον ἡγοῦμαι καὶ αὐτὸν ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰ αὐτὰ τοῖς προειρημένοις ἁγίοις λέγοντα · ἄκουσον , φησὶν λαός μου , καὶ λαλήσω σοι · Ἰσραήλ , καὶ διαμαρτύρομαί σοι . ἐὰν ἀκούσῃς μου , οὐκ ἔσται ἐν σοὶ θεὸς πρόσφατος , οὐδὲ προσκυνήσεις θεῷ ἀλλοτρίῳ . ἐγὼ γάρ εἰμι κύριος ὁ θεός σου .
Lemmas: κτίζω σύ ; φημί οὐ πατήρ εἷς πᾶς σύ ; ἀλλά ὁ Δαυίδ φημί ποῦ Ἀστέριος μηδείς εἴρω περί οὗτος , καίτοι πρέσβυς παρά Μωσῆς ὁ ἄλλος προφήτης εἰμί , καί διά οὗτος ἀμφιγνοέω , εἴτε δύο θεός ὑπόστασις διαλέγω νομίζω εἰμί προσήκω εἴτε καί μή . οὐκοῦν ἵνα μή οὗτος λέγω , ἀκόλουθος ἡγέομαι καί αὐτός ἐπιδείκνυμι αὐτός ὁ αὐτός ὁ προερέω ἅγιος λέγω · ἀκούω , φημί λαός ἐγώ , καί λαλέω σύ · Ἰσραήλ , καί διαμαρτύρομαι σύ . ἐάν ἀκούω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐν σύ θεός πρόσφατος , οὐδέ προσκυνέω θεός ἀλλότριος . ἐγώ γάρ εἰμί κύριος ὁ θεός σύ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.19.21
ὁ αὑτὸν ἐπιδεικνὺς καὶ λέγων ἐγώ εἰμι . οὐ δῆλός ἐστιν ἕνα θεὸν μόνον εἶναι λέγων , τουτέστιν ἑαυτόν ;
Lemmas: ὁ ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι καί λέγω ἐγώ εἰμί . οὖον δῆλος εἰμί εἷς θεός μόνος εἰμί λέγω , τουτέστιν ἑαυτοῦ ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.1
ταῦτα πάντα Μάρκελλος καὶ ἔτι τούτων πλείονα ἐπὶ ἀρνήσει τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ συνεφόρει , δι’ ἀνεπιστημοσύνην οὐ λογισάμενος ὅτι πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ ἡ τοιαύτη αὐτοῖς παρείχετο διδασκαλία . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἦν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τῶν προφητῶν τοῦ θεοῦ ἀνθρώποις ἀτελέσιν τὰς φρένας ἐντελῆ παραδοῦναι τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον .
Lemmas: οὗτος πᾶς Μάρκελλος καί ἔτι οὗτος πλείων ἐπί ἀρνέομαι ὁ υἱός ὁ θεός συμφορέω , διά ἀνεπιστημοσύνη οὖον λογίζομαι ὅτι πρός ὁ σκληροκαρδία ὁ Ἰουδαῖος λαός ὁ τοιοῦτος αὐτός παρέχω διδασκαλία . οὐδέ γάρ οἷος τε εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος διά ὁ προφήτης ὁ θεός ἄνθρωπος ἀτελής ὁ φρήν ἐντελής παραδίδωμι ὁ ὁ θεοσέβεια λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.2
οὕτω γοῦν αὐτοῖς καὶ θυσίας ἐπιτελεῖν ἐνομοθέτει καὶ σώματος περιτομὴν καὶ σαββάτου φυλακὴν καὶ τοιωνδὶ βρωμάτων ἀποχὴν καὶ καθάρσια σωμάτων σωματικάς τε εὐλογίας , ναὶ μὴν καὶ γῆς ῥεούσης γάλα καὶ μέλι ἀλλ’ οὐ βασιλείας οὐρανῶν ἐπαγγελίας . ὁ δὲ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐρωτηθεὶς πῶς Μωσέως προστάξαντος διδόναι βιβλίον ἀποστασίου καὶ ἀπολύειν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα τὸν βουλόμενον αὐτὸς τἀναντία διατάττοι τὸν λόγον ἀπέδωκεν καθολικὸν φήσας Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν · ἀπ’ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτως .
Lemmas: οὗτος γοῦν αὐτός καί θυσία ἐπιτελέω νομοθετέω καί σῶμα περιτομή καί σάββατον φυλακή καί τοονδ́ς βρῶμα ἀποχή καί καθάρσιος σῶμα σωματικός τε εὐλογία , ναί μήv καί γῆ ῥέω γάλα καί μέλι ἀλλά οὖον βασίλεια οὐρανός ἐπαγγελία . ὁ δέ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ἐρωτάω πῶς Μωσῆς προστάσσω δίδωμι βιβλίον ἀποστασίου καί ἀπολύω ὁ ἑαυτοῦ γυνή ὁ βούλομαι αὐτός τἀναντία διατάσσω ὁ λόγος ἀποδίδωμι καθολικός φημί Μωσῆς πρός ὁ σκληροκαρδία σύ γράφω · ἀπό ἀρχή δέ οὖον γίγνομαι οὕτως .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.3
ταὐτὸν οὖν εἶπεν ἂν καὶ εἴ τις ἤρετο , τί δήποτε θεὸν ἕνα σέβειν παρακελευόμενοι Μωσῆς καὶ οἱ μετ’ αὐτὸν προφῆται οὐκ ἐδίδασκον αὐτοὺς τὴν περὶ τοῦ υἱοῦ γνῶσιν · οὐ γὰρ οἷοί τε ἦσαν οἱ συνεχῶς ἀπαγόμενοι τῇ πολυθέῳ πλάνῃ τὴν εὐαγγελικὴν παραδέχεσθαι χάριν . διὸ πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν αὐτῶν τὴν περὶ ἑνὸς θεοῦ διδασκαλίαν ἐποιοῦντο , τέως παιδαγωγοῦντες αὐτοὺς διὰ τοῦ ἀποτρέπειν μὲν τοῦ πολλοὺς εἶναι νομίζειν θεοὺς ἐπάγειν δὲ ἐπὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἑνός .
Lemmas: αὐτός οὖν εἶπον εἄν καί εἰμί τις ἔρομαι , τίς δήποτε θεός εἷς σέβω παρακελεύομαι Μωσῆς καί ὁ μετά αὐτός προφήτης οὐ διδάσκω αὐτός ὁ περί ὁ υἱός γνῶσις · οὖον γάρ οἷος τε εἰμί ὁ συνεχῶς ἀπάγω ὁ πολύθεος πλάνη ὁ εὐαγγελικός παραδέχομαι χάρις . διό πρός ὁ σκληροκαρδία αὐτός ὁ περί εἷς θεός διδασκαλία ποιέω , τέως παιδαγωγέω αὐτός διά ὁ ἀποτρέπω μέν ὁ πολύς εἰμί νομίζω θεός ἐπάγω δέ ἐπί ὁ εἰσαγωγή ὁ εἷς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.4
οὕτω δὲ Μωσῆς ἀτελῆ τὴν διδασκαλίαν τοῖς κατ’ αὐτὸν παρεδίδου διὰ τὸ ἀτελὲς αὐτῶν τῆς φρονήσεως , ὡς μηδεμίαν αὐτὸν μνήμην ποιήσασθαι ἀγγέλων κτίσεως ἐν τῷ τῆς κοσμοποιίας λόγῳ , καίτοι τῶν μετὰ ταῦτα προφητῶν οὐ μόνον ἀγγέλων μνημονευσάντων , ἀλλὰ καὶ θείων δυνάμεων καὶ πνευμάτων ἁγίων τῶν τε ὑπερουρανίων θεοῦ λειτουργῶν , περὶ ὧν ὁ Δανιὴλ διδάσκων ἔλεγεν χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ , καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ .
Lemmas: οὗτος δέ Μωσῆς ἀτελής ὁ διδασκαλία ὁ κατά αὐτός παραδίδωμι διά ὁ ἀτελής αὐτός ὁ φρόνησις , ὡς μηδείς αὐτός μνήμη ποιέω ἄγγελος κτίσις ἐν ὁ ὁ κοσμοποιία λόγος , καίτοι ὁ μετά οὗτος προφήτης οὖον μόνος ἄγγελος μνημονεύω , ἀλλά καί θεῖον δύναμις καί πνεῦμα ἅγιος ὁ τε ὑπερουράνιος θεός λειτουργός , περί ὅς ὁ Δανιήλ διδάσκω λέγω χίλιοι χιλιάς λειτουργέω αὐτός , καί μυρίος μυριάς παρίστημι ἔμπροσθεν αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.5
ἀλλὰ γὰρ τούτων ἁπάντων σιωπῇ παρέδωκε τοὺς λόγους Μωσῆς καίπερ οὐκ ὢν αὐτῶν ἐν ἀγνοίᾳ , πάντων δὲ τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν προειληφὼς τῷ θείῳ πνεύματι · πλὴν οὐδαμῶς αὐτῶν ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ ὡς πρὸς τοῦ θεοῦ γενομένων ἐποιήσατο μνήμην .
Lemmas: ἀλλά γάρ οὗτος ἅπας σιωπή παραδίδωμι ὁ λόγος Μωσῆς καίπερ οὐ εἰμί αὐτός ἐν ἄγνοια , πᾶς δέ ὁ ἀκριβής γνῶσις προλαμβάνω ὁ θεῖον πνεῦμα · πλήν οὐδαμῶς αὐτός ἐν ὁ κοσμοποιία ὡς πρός ὁ θεός γίγνομαι ποιέω μνήμη .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.6
καὶ τούτου τὴν αἰτίαν οὐδ’ ἑτέραν εἴποι ἄν τις ἢ τὴν σκληροκαρδίαν τοῦ λαοῦ γεγενῆσθαι , ὥσπερ οὖν αὐτὸς ἐδίδαξεν ὁ σωτήρ . καὶ ἄλλα δὲ μυρία εἶναι ἐν τῇ τοῦ παντὸς συστάσει μάθοις ἂν ἐκ τῶν τῆς καινῆς διαθήκης ἀναγνωσμάτων οὐδ’ ὅλως ἐν τῇ Μωσέως φερόμενα γραφῇ · οὐκ οὖν ἐμνημόνευσεν ἀρχῶν οὐδ’ ἐξουσιῶν οὐδὲ κοσμοκρατόρων οὐδὲ πνευματικῶν τῆς πονηρίας , πρὸς ἃ τὴν πάλην ἡμῖν συνεστάναι φησὶν ὁ θεῖος ἀπόστολος .
Lemmas: καί οὗτος ὁ αἴτιος οὐδέ ἕτερος εἶπον ἄν τις ἢ ὁ σκληροκαρδία ὁ λαός γίγνομαι , ὥσπερ οὖν αὐτός διδάσκω ὁ σωτήρ . καί ἄλλος δέ μυρίος εἰμί ἐν ὁ ὁ πᾶς σύστασις μανθάνω εἄν ἐκ ὁ ὁ καινός διαθήκη ἀνάγνωσμα οὐδέ ὅλως ἐν ὁ Μωσῆς φέρω γράφω · οὐ οὖν μνημονεύω ἀρχή οὐδέ ἐξουσία οὐδέ κοσμοκράτωρ οὐδέ πνευματικός ὁ πονηρία , πρός ὁ ὁ πάλη ἐγώ συνίστημι φημί ὁ θεῖος ἀπόστολος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.7
τί οὖν ; ἐπεὶ μήτε παρὰ Μωσεῖ μήτε παρὰ τοῖς λοιποῖς προφήταις σαφῶς ἐστιν εὑρεῖν τοὺς περὶ τούτων λόγους , ἀπιστητέον τῷ ἀποστόλῳ ; ἢ ἐπειδὰν τοῦ τῶν κρειττόνων τάγματος ὁ αὐτὸς πάλιν μνημονεύῃ λέγων τὸν Χριστὸν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ καθέζεσθαι ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ,
Lemmas: τίς οὖν ; ἐπεί μήτε παρά Μωσῆς μήτε παρά ὁ λοιπός προφήτης σαφῶς εἰμί εὑρίσκω ὁ περί οὗτος λόγος , ἀπιστητέον ὁ ἀπόστολος ; ἢ ἐπειδάν ὁ ὁ ἀγαθός τάγμα ὁ αὐτός πάλιν μνημονεύω λέγω ὁ Χριστός ἐν δεξιός ὁ θεός καθέζομαι ὑπεράνω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις καί κυριότης καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω οὖον μόνος ἐν ὁ αἰών οὗτος ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.8
καὶ αὖθις ἐπειδὰν ὀνομάζῃ θρόνους καὶ κυριότητας καὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας λέγων ἐν αὐτῷ γὰρ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι , ἀρ’ οὐ προσήκει ταῦτα παραδέχεσθαι διὰ τὸ μήτε Μωσέα μήτε τοὺς λοιποὺς προφήτας περὶ τούτων προειληφέναι ; ἢ ταὐτὸν καὶ περὶ τούτων ἐροῦμεν , ὡς οὐχ οἷοί τε ἦσαν τοὺς περὶ τούτων πιστεύεσθαι λόγους οἱ σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ καὶ τοῖς ὠσίν ; οἷς οὐδὲ περὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἀνεκάλυπτον οἱ τοῦ θεοῦ προφῆται , ὥσπερ οὖν τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ διασαφῶν καὶ τοὺς περὶ ταύτης λόγους ὁ Παῦλος ἐβόα λέγων ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν , καὶ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , καὶ μυριάσιν ἀγγέλων , πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς .
Lemmas: καί αὖθις ἐπειδάν ὀνομάζω θρόνος καί κυριότης καί ἀρχή καί ἐξουσία λέγω ἐν αὐτός γάρ κτίζω ὁ πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος , εἴτε Θρόνοι εἴτε κυριότης εἴτε ἀρχή εἴτε ἐξουσία , ἀρά οὖον προσήκω οὗτος παραδέχομαι διά ὁ μήτε Μωσῆς μήτε ὁ λοιπός προφήτης περί οὗτος προλαμβάνω ; ἢ αὐτός καί περί οὗτος εἴρω , ὡς οὐ οἷος τε εἰμί ὁ περί οὗτος πιστεύω λόγος ὁ σκληροτράχηλος καί ἀπερίτμητος ὁ Καρδία καί ὁ οὖς ; ὅς οὐδέ περί ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἀνακαλύπτω ὁ ὁ θεός προφήτης , ὥσπερ οὖν ὁ ἐκκλησία Χριστός διασαφέω καί ὁ περί οὗτος λόγος ὁ Παῦλος βοάω λέγω ὁ δέ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἐλεύθερος εἰμί , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ , καί πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος , καί μυριάς ἄγγελος , πανήγυρις καί ἐκκλησία πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.9
λεγέτω πρὸς ταῦτα Μάρκελλος , εἰ οἷός τέ ἐστιν ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων τὴν τούτων προφέρειν διδασκαλίαν .
Lemmas: λέγω πρός οὗτος Μάρκελλος , εἰμί οἷος τε εἰμί ἐκ ὁ παλαιός γράμμα ὁ οὗτος προφέρω διδασκαλία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.10
εἰ δὲ μὴ εὑρίσκοι , τὴν αἰτίαν ἀποδιδότω δι’ ἣν σεσιώπητο τοῖς τοῦ θεοῦ προφήταις ταῦτά τε πάντα καὶ ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ μυρία , περὶ ὧν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος ὑπὲρ ἡμῶν ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ , ἵνα ἐξισχύσωμεν καταλαβέσθαι σὺν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος , γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰμί δέ μή εὑρίσκω , ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι διά ὅς σιωπάω ὁ ὁ θεός προφήτης οὗτος τε πᾶς καί ἄλλος οὗτος ἀδελφή μυρίος , περί ὅς ὁ αὐτός ἀπόστολος ὑπέρ ἐγώ δήω ὁ θεός , ἵνα ἐξισχύω καταλαμβάνω σύν πᾶς ὁ ἅγιος τίς ὁ πλάτος καί μῆκος καί βάθος καί ὕψος , γιγνώσκω τε ὁ ὑπερβάλλω ὁ γνῶσις ἀγάπη ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.11
καὶ αὐτὸς δὲ ὁ σωτὴρ ἡμῶν πλεῖστα ὅσα μυστήρια περὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν περί τε τῆς συντελείας τοῦ παντὸς περί τε τῶν ἐπαγγελιῶν ποτὲ μὲν διὰ παραβολῶν ποτὲ δὲ καὶ ἐν ἀπορρήτοις ἐξέφαινεν τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς , πρὸς οὓς ἔλεγεν ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τοῦ θεοῦ . ὧν οὐκ ἂν εὕροι τις τὰ ἴσα παρὰ Μωσεῖ ἢ παρὰ τοῖς λοιποῖς προφήταις .
Lemmas: καί αὐτός δέ ὁ σωτήρ ἐγώ πλεῖστος ὅσος μυστήριον περί ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός περί τε ὁ συντέλεια ὁ πᾶς περί τε ὁ ἐπαγγελία ποτέ μέν διά παραβολή ποτέ δέ καί ἐν ἀπόρρητος ἐκφαίνω ὁ αὐτός μαθητής , πρός ὅς λέγω σύ δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ θεός . ὅς οὐ εἄν εὑρίσκω τις ὁ ἴσος παρά Μωσῆς ἢ παρά ὁ λοιπός προφήτης .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.12
τί οὖν ; ἐπεὶ μὴ τῷ Ἰουδαίων λαῷ παρεδόθη ταῦτα , εἰς ἐπιτήδειον καιρὸν φυλαττόμενα τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ , παρὰ τοῦτο χρῆν ἡμᾶς τὴν δωρηθεῖσαν ἡμῖν χάριν ἀθετεῖν ἢ μειζόνως εὐχαριστεῖν τῷ τῆς τοσαύτης ἡμᾶς καταξιώσαντι γνώσεως ; κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν τρόπον καὶ τὰς περὶ τοῦ υἱοῦ διδασκαλίας ἐκ τῆς αὐτοῦ καινῆς διαθήκης προσήκοι ἂν ἀπολαμβάνειν , οὐδὲν ξενιζομένους εἰ μὴ τῷ σκληροκαρδίῳ λαῷ τὴν περὶ αὐτοῦ γνῶσιν ἀνεκάλυπτον οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι , εἰς καιρὸν εὔκαιρον τὸν περὶ αὐτοῦ ταμιευόμενοι λόγον .
Lemmas: τίς οὖν ; ἐπεί μή ὁ Ἰουδαῖος λαός παραδίδωμι οὗτος , εἰς ἐπιτήδειος καιρός φυλάσσω ὁ ἐκκλησία Χριστός , παρά οὗτος χράω ἐγώ ὁ δωρέω ἐγώ χάρις ἀθετέω ἢ μέγας εὐχαριστέω ὁ ὁ τοσοῦτος ἐγώ καταξιόω γνῶσις ; κατά ὁ αὐτός οὖν τρόπος καί ὁ περί ὁ υἱός διδασκαλία ἐκ ὁ αὐτός καινός διαθήκη προσήκω εἄν ἀπολαμβάνω , οὐδείς ξενίζω εἰμί μή ὁ σκληροκάρδιος λαός ὁ περί αὐτός γνῶσις ἀνακαλύπτω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος , εἰς καιρός Εὔκαιρον ὁ περί αὐτός ταμιεύω λόγος .