ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.13
οὐ γὰρ ἐδόκει ἐπιτήδειον εἶναι τὸ τηνικαῦτα ὑποσυρομένοις ἀνδράσιν ἐπὶ τὴν πολύθεον πλάνην παραδιδόναι τὸ περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ μυστήριον , οἷς οὐδὲ τοὺς περὶ τῶν ὑποβεβηκυιῶν δυνάμεων ἐξεκάλυπτον λόγους , ὡς ἂν μὴ προφάσει ταύτῃ ἐπὶ τὴν Ἑλληνικὴν καταπέσοιεν πολυθεΐαν , οἳ πατέρα ἀνδρῶν τε θεῶν τε τὸν παρ’ αὐτοῖς ἀνεπλάσαντο θεόν .
Lemmas: οὖον γάρ δοκέω ἐπιτήδειος εἰμί ὁ τηνικαῦτα ὑποσύρω ἀνήρ ἐπί ὁ πολύθεος πλάνη παραδίδωμι ὁ περί πατήρ καί υἱός μυστήριον , ὅς οὐδέ ὁ περί ὁ ὑποβαίνω δύναμις ἐκκαλύπτω λόγος , ὡς εἄν μή πρόφασις οὗτος ἐπί ὁ Ἑλληνικός καταπίπτω πολυθεία , ἕ πατήρ ἀνήρ τε θεός τε ὁ παρά αὐτός ἀναπλάσσω θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.14
διόπερ τῆς τοιαύτης αὐτοὺς ἀναστέλλων πλάνης ὁ λόγος τὸν ἕνα θεὸν ἐκήρυττεν , οὐ μὴν πατέρα εἶναι τὸν αὐτὸν ἠρνεῖτο · καὶ τὸν ἀληθῆ δὲ σέβειν ἐδίδασκεν καὶ πλὴν αὐτοῦ μηδένα εἰδέναι παρῄνει , οὐ μὴν ἠρνεῖτο εἶναι αὐτὸν πατέρα . εἰ δὲ καὶ κύριον καὶ θεὸν αὐτὸν καὶ δίκαιον καὶ σωτῆρα ἀπεκάλει , ἀλλ’ οὐκ ἀπέκλειεν τοῦ καὶ πατέρα εἶναι αὐτὸν ἡγεῖσθαι τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ καὶ ἀγαπητοῦ υἱοῦ εἴτ’ οὖν ὁ πατὴρ λέγοι εἴθ’ ὁ υἱὸς τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν ,
Lemmas: διόπερ ὁ τοιοῦτος αὐτός ἀναστέλλω πλάνης ὁ λόγος ὁ εἷς θεός κηρύσσω , οὖον μήv πατήρ εἰμί ὁ αὐτός ἀρνέομαι · καί ὁ ἀληθής δέ σέβω διδάσκω καί πλήν αὐτός μηδείς οἶδα παραινέω , οὖον μήv ἀρνέομαι εἰμί αὐτός πατήρ . εἰμί δέ καί κύριος καί θεός αὐτός καί Δίκαιος καί σωτήρ ἀποκαλέω , ἀλλά οὐ ἀποκλείω ὁ καί πατήρ εἰμί αὐτός ἡγέομαι ὁ μονογενής αὐτός καί ἀγαπητός υἱός ἔτι οὖν ὁ πατήρ λέγω ἔτι ὁ υἱός ὁ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.20.15
ἀληθεύοι ἂν ἑκατέρως ὁ λόγος . ὅ τε γὰρ πατὴρ ὁ ὢν εἴη ἄν , μόνος αὐτὸς ὢν ἐπὶ πάντων , καὶ διὰ πάντων , καὶ ἐν πᾶσιν θεὸς ὡς ὁ θεῖος ἐδίδαξεν ἀπόστολος . ὅ τε υἱὸς καὶ αὐτὸς χρηματίζων ὁ ὢν ἀληθεύοι ἄν , μόνος ὢν υἱὸς μονογενὴς τοῦ ὄντος · ἀλλὰ καὶ εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὑπάρχων κατὰ τοῦτο εἴη ἂν αὐτοῦ εἰκών , καθ’ ὃ μόνος ἦν αὐτὸς ὁ ὤν · διὸ καὶ αὐτὸς χρηματίζοι ἂν ὁ ὤν , ἐπεὶ καὶ θεὸς καὶ κύριος ὁμοίως τῷ πατρὶ καὶ αὐτὸς διὰ πάσης ἀνηγόρευται τῆς θεοπνεύστου γραφῆς .
Lemmas: ἀληθεύω εἄν ἑκατέρως ὁ λόγος . ὅς τε γάρ πατήρ ὁ εἰμί εἰμί ἄν , μόνος αὐτός εἰμί ἐπί πᾶς , καί διά πᾶς , καί ἐν πᾶς θεός ὡς ὁ θεῖος διδάσκω ἀπόστολος . ὅς τε υἱός καί αὐτός χρηματίζω ὁ εἰμί ἀληθεύω ἄν , μόνος εἰμί υἱός μονογενής ὁ εἰμί · ἀλλά καί εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὑπάρχω κατά οὗτος εἰμί εἄν αὐτός εἰκών , κατά ὅς μόνος εἰμί αὐτός ὁ εἰμί · διό καί αὐτός χρηματίζω εἄν ὁ εἰμί , ἐπεί καί θεός καί κύριος ὁμοίως ὁ πατήρ καί αὐτός διά πᾶς ἀναγορεύω ὁ θεόπνευστος γραφεύς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.1
τοῦτο δέ ἐστιν καὶ ἐκ τοῦ πρὸς τὸν Μωσέα χρηματισμοῦ γνῶναι λέγει δ’ οὖν ἡ γραφὴ ἐλάλησεν δὲ ὁ θεὸς πρὸς Μωσῆν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν · ἐγὼ κύριος · καὶ ὤφθην πρὸς Ἀβραὰμ καὶ πρὸς Ἰσσὰκ καὶ πρὸς Ἰακώβ , θεὸς ὢν αὐτῶν . ὁρᾷς ὅπως ὦφθαι ἑαυτὸν τοῖς πατράσιν ἔφη . πότε δὲ ὤφθη , πάλιν ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ λέγουσα ὤφθη δὲ κύριος ὁ θεὸς τῷ Ἀβραὰμ πρὸς τῇ δρυῒ τῇ Μαμβρῆ , καθημένου αὐτοῦ πρὸς τῇ θύρᾳ . πῶς δὲ ὤφθη ἄλλ’ ἐν σχήματι ἀνθρωπίνῳ ; τίνα δὲ χρῆν πιστεύειν εἶναι τοῦτον ἢ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ; ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ἐν Εὐαγγελίοις παρίστη λέγων πρὸς τοὺς Ἰουδαίους Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν , καὶ εἶδεν καὶ ἐχάρης ·
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί καί ἐκ ὁ πρός ὁ Μωσῆς χρηματισμός γιγνώσκω λέγω δέ οὖν ὁ γραφή λαλέω δέ ὁ θεός πρός Μωσῆς καί εἶπον πρός αὐτός · ἐγώ κύριος · καί ὁράω πρός Ἀβραάμ καί πρός Ἰσσάκ καί πρός Ἰακώβ , θεός εἰμί αὐτός . ὁράω ὅπως ὁράω ἑαυτοῦ ὁ πατήρ φημί . πότε δέ ὁράω , πάλιν ὁ γραφή μαρτυρέω λέγω ὁράω δέ κύριος ὁ θεός ὁ Ἀβραάμ πρός ὁ δρῦς ὁ Μαμβρῆ , κάθημαι αὐτός πρός ὁ θύρα . πῶς δέ ὁράω ἄλλος ἐν σχῆμα ἀνθρώπινος ; τίς δέ χράω πιστεύω εἰμί οὗτος ἢ ὁ υἱός ὁ θεός ; ὅς δή καί αὐτός ἐν Εὐαγγέλιος παρίστημι λέγω πρός ὁ Ἰουδαῖος Ἀβραάμ ὁ πατήρ σύ ἀγαλλιάω ἵνα ὁράω ὁ ἡμέρα ὁ ἐμός , καί ὁράω καί χαίρω ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.2
ὅτε καὶ θαυμασάντων ἐπὶ τῷ λόγῳ προσέθηκεν τὸ πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγώ εἰμιι , τὴν προΰπαρξιν ἑαυτοῦ παριστὰς λευκότατα . τί δὴ οὖν συνίστησιν ὁ λόγος ἢ αὐτὸν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν χρηματίσαντα τῷ Μωσεῖ καὶ εἰρηκότα ἐγώ εἰμι ὁ ὤν ; αὐτὸς γὰρ τῷ Ἀβραὰμ ὦφθαι ἑαυτὸν ἐδίδαξεν . ὅπως δὲ ἦν αὐτὸς ὁ ὤν , εἴρηται .
Lemmas: ὅτε καί θαυμάζω ἐπί ὁ λόγος προστίθημι ὁ πρίν Ἀβραάμ γίγνομαι ἐγώ εἰμί , ὁ προΰπαρξις ἑαυτοῦ παρίστημι λευκός . τίς δή οὖν συνίστημι ὁ λόγος ἢ αὐτός εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός ὁ χρηματίζω ὁ Μωσῆς καί ἐρῶ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί ; αὐτός γάρ ὁ Ἀβραάμ ὁράω ἑαυτοῦ διδάσκω . ὅπως δέ εἰμί αὐτός ὁ εἰμί , εἴρω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.3
καὶ ὁ μέγας δὲ ἀπόστολος Παῦλος οἶδεν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ μεσίτην γενόμενον τῆς διὰ Μωσέως νομοθεσίας , ἐν οἷς διδάσκει λέγων ὁ νόμος διαταγεὶς δι’ ἀγγέλων , ἐν χειρὶ μεσίτου . ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν . οὐκοῦν ὁ χρηματίσας τῷ Μωσεῖ ὁ μεσίτης ἦν , ἐξ ἐκείνου μεσιτεύων τῇ τῶν ἀνθρώπων σωτηρίᾳ , πρὶν ἢ τὴν σάρκα ἀναλαβεῖν .
Lemmas: καί ὁ μέγας δέ ἀπόστολος Παῦλος οἶδα ὁ υἱός ὁ θεός μεσίτης γίγνομαι ὁ διά Μωσῆς νομοθεσία , ἐν ὅς διδάσκω λέγω ὁ νόμος διατάσσω διά ἄγγελος , ἐν χείρ μεσίτης . ὁ δέ μεσίτης εἷς οὐ εἰμί . οὐκοῦν ὁ χρηματίζω ὁ Μωσῆς ὁ μεσίτης εἰμί , ἐκ ἐκεῖνος μεσιτεύω ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , πρίν ἢ ὁ σάρξ ἀναλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.4
τοῦτον δὲ εἶναι Ἰησοῦν Χριστὸν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος παρέστησε φήσας εἷς θεός , εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . εἴτ’ οὖν ἐξ αὐτοῦ τοῦ προσώπου λέγοιτο παρὰ Μωσεῖ τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , εἴθ’ ὁ πατὴρ ἦν ὁ δι’ αὐτοῦ ταύτην προϊέμενος τὴν φωνήν , ἑκατέρως ἀληθεύοι ἂν ὁ λόγος .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί Ἰησοῦς Χριστός ὁ αὐτός ἀπόστολος παρίστημι φημί εἷς θεός , εἷς καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . ἔτι οὖν ἐκ αὐτός ὁ πρόσωπον λέγω παρά Μωσῆς ὁ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , ἔτι ὁ πατήρ εἰμί ὁ διά αὐτός οὗτος προΐημι ὁ φωνή , ἑκατέρως ἀληθεύω εἄν ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.5
μὴ δὴ οὖν ἀπορείτω Μάρκελλος συλλογισμῷ χρώμενος , ὡς οἴεται , ἀφύκτῳ , δι’ οὗ φησὶν τίνα τοίνυν τὸν ἐγώ εἰμι ὁ ὢν λέγοντα Ἀστέριος εἶναι οἴεται , τὸν υἱὸν ἢ τὸν πατέρα ; εἶθ’ ἑξῆς συνάγων , ὡς εἰ μὲν ὁ πατὴρ εἴη ὁ ὤν , οὐκέτ’ ἔσται ὁ υἱὸς θεός · ὅτι κατὰ ἀντιδιαστολὴν τοῦ μὴ ὄντος ὁ ὢν ἑαυτὸν εἶναί φησιν . εἰ δὲ τὸν υἱὸν ὑποστάσει διῃρημένον τοῦτο φάσκοι λέγειν τὸ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , ταὐτὸν αὖθις περὶ τοῦ πατρὸς λέγειν νομισθήσεται · ἑκάτερον δὲ τούτων ἀσεβές .
Lemmas: μή δή οὖν ἀπορέω Μάρκελλος συλλογισμός χράω , ὡς οἴομαι , ἄφυκτος , διά ὅς φημί τίς τοίνυν ὁ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί λέγω Ἀστέριος εἰμί οἴομαι , ὁ υἱός ἢ ὁ πατήρ ; εἶτα ἑξῆς συνάγω , ὡς εἰμί μέν ὁ πατήρ εἰμί ὁ εἰμί , οὐκέτι εἰμί ὁ υἱός θεός · ὅτι κατά ἀντιδιαστολή ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί ἑαυτοῦ εἰμί φημί . εἰμί δέ ὁ υἱός ὑπόστασις διαιρέω οὗτος φάσκω λέγω ὁ ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , αὐτός αὖθις περί ὁ πατήρ λέγω νομίζω · ἑκάτερος δέ οὗτος ἀσεβής .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.6
ταῦτα δὲ λέγων ὁ αὐτὸς ἑκατέρῳ περιπέπτωκεν τῷ ἀτόπῳ , ἕνα μὲν ὁριζόμενος εἶναι τὸν ὄντα , θάτερον δὲ ἀρνούμενος . καὶ τίνα τοῦτον αὐτὸς ἂν εἰδείη . ἢ γὰρ τὸν πατέρα δοὺς τὸν υἱὸν ἀρνήσεται , ἢ τὸν υἱὸν μόνον παραδεξάμενος ἀθετήσει τὸν πατέρα · μᾶλλον δὲ οὔτε πατέρα οὔτε υἱὸν εἰδὼς ἐλεγχθήσεται , ἕνα μόνον διδοὺς τὸν δ’ ἕτερον ἐκποδὼν μεθιστάς . κἂν ἀκούῃ δὲ λέγοντος τοῦ θεοῦ ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου , ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἐξ οἴκου δουλείας . οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ ,
Lemmas: οὗτος δέ λέγω ὁ αὐτός ἑκάτερος περιπίπτω ὁ ἄτοπος , εἷς μέν ὁρίζω εἰμί ὁ εἰμί , ἕτερος δέ ἀρνέομαι . καί τίς οὗτος αὐτός εἄν οἶδα . ἢ γάρ ὁ πατήρ δίδωμι ὁ υἱός ἀρνέομαι , ἢ ὁ υἱός μόνος παραδέχομαι ἀθετέω ὁ πατήρ · μᾶλλον δέ οὔτε πατήρ οὔτε υἱός εἰδοί ἐλέγχω , εἷς μόνος δίδωμι ὁ δέ ἕτερος ἐκποδών μεθίστημι . κἀν ἀκούω δέ λέγω ὁ θεός ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ , ὁ ἐξάγω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος , ἐκ οἶκος δουλεία . οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.7
πάλιν κἀνταῦθα μὴ ταραττέσθω τὴν ψυχὴν ἀλλὰ καὶ τῶν ἑξῆς συνημμένων ἀκουέτω · εἰπὼν γὰρ οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ , ἐπήγαγεν οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα , ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς . οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς οὐδὲ μὴ λατρεύσεις αὐτοῖς · ἐγὼ γάρ εἰμι κύριος ὁ θεός σου , κύριος ζηλωτής .
Lemmas: πάλιν ἐνταῦθα μή ταράσσω ὁ ψυχή ἀλλά καί ὁ ἑξῆς συνάπτω ἀκούω · εἶπον γάρ οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ , ἐπάγω οὖον ποιέω σεαυτοῦ εἴδωλον οὐδέ πᾶς ὁμοίωμα , ὅσος ἐν ὁ οὐρανός ἄνω καί ὅσος ἐν ὁ γῆ κάτω καί ὅσος ἐν ὁ ὕδωρ ὑποκάτω ὁ γῆ . οὖον προσκυνέω αὐτός οὐδέ μή λατρεύω αὐτός · ἐγώ γάρ εἰμί κύριος ὁ θεός σύ , κύριος ζηλωτής .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.8
ὁρᾷς ὅπως διεστέλλετο μὴ τῇ τῶν ἐθνῶν πολυθέῳ πλάνῃ συναπάγεσθαι , μόνον δὲ αὐτὸν εἰδέναι θεὸν καὶ κύριον . τίς δ’ ἦν οὗτος ; ὁ υἱὸς τὴν εἰκόνα τοῦ πατρὸς ἔχων ἐν ἑαυτῷ ἐξ αὐθεντείας τε αὐτοῦ τοῖς εἰδωλολατρείαν νοσοῦσιν ταῦτα διαταττόμενος . ὡς γὰρ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ σωτῆρος τὴν τῶν γενητῶν ἁπάντων οὐσίαν ὑποστησαμένου , οὕτως αὐτὸς ἦν ὁ πατὴρ τὴν εἰς αὐτὸν γνῶσίν τε καὶ εὐσέβειαν διὰ μεσίτου τοῦ υἱοῦ παραδιδοὺς ἀνθρώποις .
Lemmas: ὁράω ὅπως διαστέλλω μή ὁ ὁ ἔθνος πολύθεος πλάνη συναπάγω , μόνος δέ αὐτός οἶδα θεός καί κύριος . τίς δέ εἰμί οὗτος ; ὁ υἱός ὁ εἰκών ὁ πατήρ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἐκ αὐθεντία τε αὐτός ὁ εἰδωλολατρεία νοσέω οὗτος διατάσσω . ὡς γάρ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , ὁ πατήρ διά ὁ σωτήρ ὁ ὁ γενητός ἅπας οὐσία ὑφίστημι , οὕτως αὐτός εἰμί ὁ πατήρ ὁ εἰς αὐτός γνῶσις τε καί εὐσέβεια διά μεσίτης ὁ υἱός παραδίδωμι ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.9
τοῦτο δὲ καὶ ὁ ἀπόστολος αὐτοῖς ῥήμασιν Γαλάταις γράφων ἐδίδασκεν , δι’ ὧν ἔφη ὁ νόμος διαταγεὶς δι’ ἀγγέλων , ἐν χειρὶ μεσίτου . ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν , ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν .
Lemmas: οὗτος δέ καί ὁ ἀπόστολος αὐτός ῥῆμα Γαλάτης γράφω διδάσκω , διά ὅς φημί ὁ νόμος διατάσσω διά ἄγγελος , ἐν χείρ μεσίτης . ὁ δέ μεσίτης εἷς οὐ εἰμί , ὁ δέ θεός εἷς εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.21.10
κἂν λέγῃ ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι . καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ , πάλιν ὁ πατὴρ ἦν ὡς διὰ εἰκόνος καὶ μεσίτου διὰ τοῦ υἱοῦ τοῦτο φάσκων . εἰ γὰρ δὴ λέγοντος μὲν Ἡσαΐου τοῦ προφήτου υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα καὶ πάλιν Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν καὶ αὖθις ἐγὼ πᾶσιν τοῖς ἄστροις ἐνετειλάμην , καὶ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανὸν καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , οὐ τὸν Ἡσαΐαν ταῦτα λέγειν φήσομεν , δι’ αὐτοῦ δὲ τὸν ἐν αὐτῷ λαλοῦντα θεόν , οὐχὶ δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ πρέποι ἂν τὸν πατέρα δι’ αὐτοῦ χρῆναι ταῦτα διαμαρτύρασθαι τοῖς τῶν τοιῶνδε παραγγελμάτων δεομένοις ; εἰδωλολάτραι δ’ ἦσαν οὗτοι , ὡς ἡ αὐτὴ διδάσκει γραφὴ λέγουσα καὶ εἶπεν κύριος · ποῦ εἰσὶν οἱ θεοὶ αὐτῶν , ἐφ’ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπ’ αὐτοῖς ; ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἠσθίετε , καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν · ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν . καὶ γενηθήτωσαν ὑμῶν σκεπασταί . τούτοις γὰρ συνῆπται τὸ ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ .
Lemmas: κἀν λέγω ὁράω ὁράω ὅτι ἐγώ εἰμί . καί οὐ εἰμί θεός πλήν ἐγώ , πάλιν ὁ πατήρ εἰμί ὡς διά εἰκών καί μεσίτης διά ὁ υἱός οὗτος φάσκω . εἰμί γάρ δή λέγω μέν Ἠσαΐας ὁ προφήτης υἱός γεννάω καί ὑψόω καί πάλιν Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ γιγνώσκω , καί ὁ λαός ἐγώ οὖον συνίημι καί αὖθις ἐγώ πᾶς ὁ ἄστρον ἐντέλλω , καί ὁ χείρ ἐγώ στερεόω ὁ οὐρανός καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , οὖον ὁ Ἡσαΐας οὗτος λέγω φημί , διά αὐτός δέ ὁ ἐν αὐτός λαλέω θεός , οὐ δή καί ἐπί ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός πρέπω εἄν ὁ πατήρ διά αὐτός χρή οὗτος διαμαρτύρομαι ὁ ὁ τοιόσδε παράγγελμα δήω ; εἰδωλολάτρης δέ εἰμί οὗτος , ὡς ὁ αὐτός διδάσκω γραφή λέγω καί εἶπον κύριος · ποῦ εἰμί ὁ θεός αὐτός , ἐπί ὅς πείθω ἐπί αὐτός ; ὅς ὁ στέαρ ὁ θυσία αὐτός ἐσθίω , καί πίνω ὁ οἶνος ὁ σπονδή αὐτός · ἀνάστημι καί βοηθέω σύ . καί γίγνομαι σύ σκεπαστής . οὗτος γάρ συνάπτω ὁ ὁράω ὁράω ὅτι ἐγώ εἰμί , καί οὐ εἰμί θεός πλήν ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.22.1
κἂν μυριάκις τοίνυν διὰ τοῦ προφήτου βοῶν φάσκῃ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεὸς καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν δίκαιος καὶ σωτὴρ καὶ θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ , καὶ σῴζων οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ καὶ ὅσα ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ ἐν τοῖς λοιποῖς φέρεται προφήταις . θεὸς ἦν καὶ ἐξ ἐκείνου ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ . καὶ αὐτὸς ἦν ὁ πατὴρ ταῦτα διὰ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ , οἷα δι’ ἑρμηνέως , ἀνθρώποις ὑποφθεγγόμενος . ὁ δὴ καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ἐν Εὐαγγελίοις παρεδίδου , ἕνα μόνον εἰδέναι διδάσκων θεόν , ἐν οἷς ἔλεγεν αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή , ἵνα γινώσκωσίν σε τὸν μόνον ἀληθινὸν θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν .
Lemmas: κἀν μυριάκις τοίνυν διά ὁ προφήτης βοῦς φάσκω πλήν ἐγώ οὐ εἰμί θεός καί πλήν ἐγώ οὐ εἰμί δίκαιος καί σωτήρ καί θεός πλήν ἐγώ οὖον γιγνώσκω , καί σῴζω οὐ εἰμί παρέκ ἐγώ καί ὅσος ἄλλος οὗτος ἀδελφή ἐν ὁ λοιπός φέρω προφήτης . θεός εἰμί καί ἐκ ἐκεῖνος ἐν Χριστός κόσμος καταλλάσσω ἑαυτοῦ . καί αὐτός εἰμί ὁ πατήρ οὗτος διά ὁ μονογενής υἱός , οἷος διά ἑρμηνεύς , ἄνθρωπος ὑποφθέγγομαι . ὁ δή καί αὐτός ὁ υἱός ἐν Εὐαγγέλιος παραδίδωμι , εἷς μόνος οἶδα διδάσκω θεός , ἐν ὅς λέγω οὗτος δέ εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.22.2
αὐτὸς οὖν ὁ ἀληθινὸς ἦν θεός , ὁ εἷς μόνος καὶ ἕτερος οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ , ὁ μὴ μόνον διὰ τῶν προφητῶν ἀλλὰ διὰ τοῦ ἰδίου υἱοῦ ταῦτα κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ εἰδωλολατρεύοντι τῷ Ἰουδαίων ἐγκελευόμενος ἔθνει . αὐτίκα δ’ οὖν ὁ Ἡσαΐας ( μᾶλλον δὲ ὁ θεὸς δι’ αὐτοῦ ) εἰπὼν πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστιν θεός . τίς ὥσπερ ἐγώ ; καὶ ἑξῆς μάρτυρες ὑμεῖς ἐστε εἰ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ , ἐπήγαγεν τὸ καὶ οὐκ ἦσαν τότε . οἱ πλάσσοντες καὶ οἱ γλύφοντες πάντες μάταιοι , ποιοῦντες τὰ καταθύμια αὐτῶν .
Lemmas: αὐτός οὖν ὁ ἀληθινός εἰμί θεός , ὁ εἷς μόνος καί ἕτερος οὐ εἰμί πλήν αὐτός , ὁ μή μόνος διά ὁ προφήτης ἀλλά διά ὁ ἴδιος υἱός οὗτος κατά ἐκεῖνος καιρός ειδωλολατρευειμι ὁ Ἰουδαῖος ἐγκελεύω ἔθνος . αὐτίκα δέ οὖν ὁ Ἠσαΐας ( μᾶλλον δέ ὁ θεός διά αὐτός ) εἶπον πλήν ἐγώ οὐ εἰμί θεός . τίς ὥσπερ ἐγώ ; καί ἑξῆς μάρτυς σύ εἰμί εἰμί εἰμί θεός πλήν ἐγώ , ἐπάγω ὁ καί οὐ εἰμί τότε . ὁ πλάσσω καί ὁ γλύφω πᾶς μάταιος , ποιέω ὁ καταθύμιος αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.22.3
καὶ δι’ ὅλης δὲ τῆς αὐτοῦ προφητείας εὕροις ἂν κοπτόμενα τὰ ἄψυχα ξόανα , καὶ παρ’ ἑκάστω δὲ προφήτῃ ὁμοίως εἰς ἀποτροπὴν τῆς πολυθέου πλάνης τὸν ἕνα θεὸν κηρυττόμενον εὑρήσεις . οὕτω καὶ ἡμεῖς εἰώθαμεν Ἑλλήνων τοῖς δεισιδαίμοσιν ἐν τοῖς πρὸς αὐτοὺς διαλόγοις τὴν μὲν περὶ τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν εἰς εὔκαιρον ταμιεύεσθαι , τέως δὲ αὐτοῖς τῆς εἰδωλολάτρου πλάνης ἐλέγχους προσφέρειν καὶ τὸν ἕνα εἶναι θεὸν ἀποδεικτικοῖς κατασκευάζειν λόγοις .
Lemmas: καί διά ὅλος δέ ὁ αὐτός προφητεία εὑρίσκω εἄν κόπτω ὁ ἄψυχος ξόανον , καί παρά ἕκαστος δέ προφήτης ὁμοίως εἰς ἀποτροπή ὁ πολύθεος πλάνης ὁ εἷς θεός κηρύσσω εὑρίσκω . οὗτος καί ἐγώ εἴωθα Ἕλλην ὁ δεισιδαίμων ἐν ὁ πρός αὐτός διάλογος ὁ μέν περί ὁ Χριστός διδασκαλία εἰς Εὔκαιρον ταμιεύω , τέως δέ αὐτός ὁ εἰδωλολάτρης πλάνης ἔλεγχος προσφέρω καί ὁ εἷς εἰμί θεός ἀποδεικτικός κατασκευάζω λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.22.4
μανθανέτω τοίνυν Μάρκελλος , εἰ καταγηράσας ἐν ἐπισκοπῇ τῆς Χριστοῦ ἐκκλησίας οὔπω καὶ νῦν μεμάθηκεν , ὅτι τῷ παλαιῷ λαῷ ἡ τοῦ ἀποκεκρυμμένου μυστηρίου περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ γνῶσις κατάλληλος οὐδαμῶς ἦν , ὀλισθηρῶς ἔχοντι πρὸς εἰδωλολατρείαν , καὶ ὡς μόνῃ τῇ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν διὰ τῆς αὐτοῦ χάριτος ἐταμιεύετο , ἐν ᾧ μυστηρίῳ ὁ περὶ τῆς ἁγίας τριάδος πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος περιείχετο λόγος .
Lemmas: μανθάνω τοίνυν Μάρκελλος , εἰμί καταγηράσκω ἐν ἐπισκοπέω ὁ Χριστός ἐκκλησία οὔπω καί νῦν μανθάνω , ὅτι ὁ παλαιός λαός ὁ ὁ ἀποκρύπτω μυστήριον περί ὁ υἱός ὁ θεός γνῶσις κατάλληλος οὐδαμῶς εἰμί , ὀλισθηρός ἔχω πρός εἰδωλολατρεία , καί ὡς μόνος ὁ αὐτός ἐκκλησία ὁ μυστήριον ὁ ἀποκρύπτω ἀπό ὁ αἰών καί ἀπό ὁ γενεά διά ὁ αὐτός χάρις ταμιεύω , ἐν ὅς μυστήριον ὁ περί ὁ ἅγιος τριάς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα περιέχω λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.22.5
ὁ δὲ τοσαῦτα συναγαγὼν ὅσα ἂν εἴποι καὶ Ἰουδαίων διδάσκαλος περὶ τῆς ἐκτομῆς ὁμιλῶν ἐν Ἰουδαίων συναγωγῇ , σεμνύνεται τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς ταῦτα προβαλλόμενος , οὐκ εἰδὼς ὅτι πλείονα αὐτοῦ εἴποι ἂν ὁ σωματικὸς Ἰουδαῖος . ἐπὶ τούτοις μὲν οὖν αὐχεῖ , τὰς δ’ ἀληθεῖς περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θέο λογίας διαστρέφων οὐκ ἐγκαλύπτεται .
Lemmas: ὁ δέ τοσοῦτος συνάγω ὅσος εἄν εἶπον καί Ἰουδαῖος διδάσκαλος περί ὁ ἐκτομή ὁμιλέω ἐν Ἰουδαῖος συναγωγή , σεμνύνω ὁ Χριστός μαθητής οὗτος προβάλλω , οὐ εἰδοί ὅτι πλείων αὐτός εἶπον εἄν ὁ σωματικός Ἰουδαῖος . ἐπί οὗτος μέν οὖν αὐχέω , ὁ δέ ἀληθής περί ὁ σωτήρ ἐγώ τίθημι λόγιος διαστρέφω οὐ ἐγκαλύπτω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.23.1
αὐτίκα δ’ οὖν οὐ συνίησιν τὰς φωνὰς τοῦ θείου ἀποστόλου , διαφόρως διδάξαντος αὐτὸν εἶναι εἰκόνα τοῦ θεοῦ δι’ ὧν ἐξεθέμην αὐτοῦ λέξεων , δέον ἐντεῦθεν συνεῖναι ὡς οὐ δύο θεοὺς ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ κηρύττει · οὐ γὰρ δύο ἀγέννητα οὐδὲ δύο ἄναρχα , ὡς πολλάκις ἡμῖν εἴρηται , οὐδὲ δύο οὐσίας ἐξ ἰσοτιμίας ἀντιπαρεξαγομένας ἀλλήλαις εἰσάγει , διὸ οὐδὲ δύο θεούς , ἀλλὰ μίαν ἀρχὴν καὶ θεὸν καὶ τὸν αὐτὸν πατέρα διδάσκουσα εἶναι τοῦ μονογενοῦς καὶ ἀγαπητοῦ υἱοῦ , ὡσαύτως δὲ καὶ μίαν εἰκόνα τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου , τὴν αὐτὴν οὖσαν τῷ μονογενεῖ καὶ ἀγαπητῷ υἱῷ αὐτοῦ . κἂν λέγῃ δὲ ὁ ἀπόστολος θεολογῶν τὸν πατέρα ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης καὶ πάλιν ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν , φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον
Lemmas: αὐτίκα δέ οὖν οὖον συνίημι ὁ φωνή ὁ θεῖον ἀπόστολος , διάφορος διδάσκω αὐτός εἰμί εἰκών ὁ θεός διά ὅς ἐκτίθημι αὐτός λέξις , δήω ἐντεῦθεν συνίημι ὡς οὖον δύο θεός ὁ ἐκκλησία ὁ θεός κηρύσσω · οὖον γάρ δύο ἀγέννητος οὐδέ δύο ἄναρχος , ὡς πολλάκις ἐγώ εἴρω , οὐδέ δύο οὐσία ἐκ ἰσοτιμία ἀντιπαρεξάγω ἀλλήλων εἰσάγω , διό οὐδέ δύο θεός , ἀλλά εἷς ἀρχή καί θεός καί ὁ αὐτός πατήρ διδάσκω εἰμί ὁ μονογενής καί ἀγαπητός υἱός , ὡσαύτως δέ καί εἷς εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος , ὁ αὐτός εἰμί ὁ μονογενής καί ἀγαπητός υἱός αὐτός . κἀν λέγω δέ ὁ ἀπόστολος θεολογέω ὁ πατήρ ὁ μακάριος καί μόνος δυνάστης καί πάλιν ὁ μόνος ἔχω ἀθανασία , φάος οἰκέω ἀπρόσιτος
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.23.2
καὶ αὖθις τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων , ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ θεῷ καὶ πάλιν μόνῳ σοφῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας · ἀμήν , κἂν τούτων ἔτι πλείονα λέγηται εἰς δοξολογίαν τοῦ ἑνὸς καὶ ἐπὶ πάντων θεοῦ , καὶ τούτων ἁπάντων χρὴ νοεῖν εἰκόνα εἶναι τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ , οὐχ ὡς ἀψύχῳ ὕλῃ ἀλλ’ ὡς ἐν υἱῷ ζῶντι μεμορφωμένην . κἂν αὐτὸς ὁ σωτὴρ μόνον ἀληθινὸν θεὸν διδάσκῃ εἶναι τὸν πατέρα λέγων ἵνα γινώσκωσιν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν θεόν , ἀλλ’ οὐκ ἀποκνητέον καὶ αὐτὸν θεὸν ἀληθινὸν ὁμολογεῖν ὡς ἐν εἰκόνι καὶ τοῦτο κεκτημένον , ἵνα ἡ τοῦ μόνου προσθήκη μόνῳ τῷ πατρὶ ὡς ἂν ἀρχετύπῳ τῆς εἰκόνος ἁρμόζῃ .
Lemmas: καί αὖθις ὁ δέ βασιλεύς ὁ αἰών , ἄφθαρτος ἀόρατος μόνος θεός καί πάλιν μόνος σοφός θεός διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών · ἀμήν , κἀν οὗτος ἔτι πλείων λέγω εἰς δοξολογία ὁ εἷς καί ἐπί πᾶς θεός , καί οὗτος ἅπας χρή νοέω εἰκών εἰμί ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός , οὐ ὡς ἄψυχος ὕλη ἀλλά ὡς ἐν υἱός ζῶ μορφόω . κἀν αὐτός ὁ σωτήρ μόνος ἀληθινός θεός διδάσκω εἰμί ὁ πατήρ λέγω ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός , ἀλλά οὐ ἀποκνητέον καί αὐτός θεός ἀληθινός ὁμολογέω ὡς ἐν εἰκών καί οὗτος κτάομαι , ἵνα ὁ ὁ μόνος προσθήκη μόνος ὁ πατήρ ὡς εἄν ἀρχέτυπος ὁ εἰκών ἁρμόζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.23.3
σαφέστατα γοῦν εἰκόνα καὶ ἀπαύγασμα τοῦ πατρὸς ἐν μορφῇ τε τοῦ θεοῦ εἶναι αὐτὸν ὁ θεσπέσιος ἐδίδαξεν Παῦλος , ὡς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀποδέδεικται . ὥσπερ οὖν ἑνὸς ὑφεστῶτος πατρὸς καὶ ἑνὸς υἱοῦ φύντος ἐκ τοῦ πατρὸς οὐκ ἄν τις εὖ φρονῶν εἴποι δύο πατέρας ὑπάρχειν οὐδὲ υἱοὺς δύο , καὶ ὥσπερ βασιλέως κρατοῦντος ἑνὸς εἰκόνος δὲ αὐτοῦ πανταχοῦ γῆς προφερομένης οὐκ ἄν τις σωφρονῶν δύο εἴποι τοὺς κρατοῦντας , ἀλλ’ ἕνα τὸν καὶ διὰ τῆς εἰκόνος τιμώμενον . κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ( ὡς καὶ πολλάκις ἡμῖν εἴρηται ) καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ ἕνα παραλαβοῦσα θεὸν σέβειν τὸν αὐτὸν καὶ διὰ τοῦ υἱοῦ . ὡς διὰ εἰκόνος , μένει προσκυνοῦσα .
Lemmas: σαφής γοῦν εἰκών καί ἀπαύγασμα ὁ πατήρ ἐν μορφή τε ὁ θεός εἰμί αὐτός ὁ θεσπέσιος διδάσκω Παῦλος , ὡς διά ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι . ὥσπερ οὖν εἷς ὑφίστημι πατήρ καί εἷς υἱός φύς ἐκ ὁ πατήρ οὐ ἄν τις εὕω φρονέω εἶπον δύο πατήρ ὑπάρχω οὐδέ υἱός δύο , καί ὥσπερ βασιλεύς κράτος εἷς εἰκών δέ αὐτός πανταχοῦ γῆ προφέρω οὐ ἄν τις σωφρονέω δύο εἶπον ὁ κράτος , ἀλλά εἷς ὁ καί διά ὁ εἰκών τιμάω . κατά ὁ αὐτός τρόπος ( ὡς καί πολλάκις ἐγώ εἴρω ) καί ὁ ἐκκλησία ὁ θεός εἷς παραλαμβάνω θεός σέβω ὁ αὐτός καί διά ὁ υἱός . ὡς διά εἰκών , μένω προσκυνέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.23.4
ἃ δὴ μὴ συνεὶς Μάρκελλος τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου τὴν σάρκα εἶναι τοῦ σωτῆρος ἀπεφήνατο , ἣν ὁ ἀπόστολος μορφὴν δούλου κέκληκεν · οὐ λογισάμενος ὅτι καὶ πάντες ἄνθρωποι κατὰ τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος τυγχάνουσιν μεμορφωμένοι . καὶ τὸ μὲν σῶμα ὃ ἀνείληφεν ὁ σωτὴρ τῆς ἀγενήτου καὶ ἀρρήτου καὶ πατρικῆς θεότητος εἰκόνα εἶναι διισχυρίζεται , τὸν δὲ υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν μονογενῆ δι’ οὗ τὰ πάντα συνέστη ( πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ) ἀρνεῖται εἶναι εἰκόνα τοῦ θεοῦ αὐταῖς συλλαβαῖς λέγων οὐκοῦν πρόδηλον , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀναλήψεως ὁ λόγος καθ’ ἑαυτὸν οὐκ ἦν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ . ὁρᾷς ὅσῃ διαστροφῇ κέχρηται τῆς ἀποστολικῆς ἑρμηνείας .
Lemmas: ὁ δή μή συνίημι Μάρκελλος ὁ εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος ὁ σάρξ εἰμί ὁ σωτήρ ἀποφαίνω , ὅς ὁ ἀπόστολος μορφή δοῦλος καλέω · οὖον λογίζομαι ὅτι καί πᾶς ἄνθρωπος κατά ὁ σάρξ ὁ σωτήρ τυγχάνω μορφόω . καί ὁ μέν σῶμα ὅς ἀναλαμβάνω ὁ σωτήρ ὁ ἀγένητος καί ἄρρητος καί πατρικός θεότης εἰκών εἰμί διισχυρίζομαι , ὁ δέ υἱός ὁ θεός ὁ μονογενής διά ὅς ὁ πᾶς συνίστημι ( πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ) ἀρνέομαι εἰμί εἰκών ὁ θεός αὐτός συλλαβή λέγω οὐκοῦν πρόδηλος , ὅτι πρό ὁ ὁ ἡμέτερος σῶμα ἀνάληψις ὁ λόγος κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί εἰκών ὁ ἀόρατος θεός . ὁράω ὅσος διαστροφή χράομαι ὁ ἀποστολικός ἑρμηνεία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.23.5
οὕτω δὲ τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τὸ παρὰ Μωσεῖ καὶ τοῖς λοιποῖς προφήταις κεκρυμμένως ἐγνωσμένον μυστήριον εὐαγγελιζομένου καὶ ἀνακαλύπτοντος μεγάλῃ τε κηρύττοντος βοῇ τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο
Lemmas: οὗτος δέ ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ παρά Μωσῆς καί ὁ λοιπός προφήτης κεκρυμμένως γιγνώσκω μυστήριον εὐαγγελίζομαι καί ἀνακαλύπτω μέγας τε κηρύσσω βοή ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . πᾶς διά αὐτός γίγνομαι
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.23.6
καὶ μαρτυρομένου ὅτι ἦν τὸ φῶς τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον . ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω , τήν τε υἱότητα σαφῶς παριστῶντος ἐν τῷ περὶ μὲν τοῦ πατρὸς λέγειν θεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν πώποτε , περὶ δὲ τοῦ υἱοῦ ὁ μονογενὴς υἱὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο ,
Lemmas: καί μαρτύρομαι ὅτι εἰμί ὁ φάος ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος . ἐν ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι , καί ὁ κόσμος αὐτός οὐ γιγνώσκω , ὁ τε υἱότης σαφῶς παριστάω ἐν ὁ περί μέν ὁ πατήρ λέγω θεός οὐδείς ὁράω πώποτε , περί δέ ὁ υἱός ὁ μονογενής υἱός ὁ εἰμί εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ἐκεῖνος ἐξηγέομαι ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.24.1
ὁ θαυμαστὸς οὗτος τῶν Χριστοῦ λόγων διδάσκαλος τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς παραγγελτικοὺς τῶν πρακτέων λόγους ἀπὸ τῆς θείας συναγαγὼν γραφῆς τοιοῦτόν τινα ὁρίζεται τὸν ἐν ἀρχῇ λόγον . ἐπάκουσον δὲ ὅπως ταῦτα συνιστᾶν πειρᾶται , τοῦτον γράφων τὸν τρόπον τῶν δὲ διδασκόντων αὐτοὺς ὥσπερ αἰδουμένων μεμνῆσθαι τοῦ λόγου . ὃν οὕτω πᾶσαι αἱ θεῖαι κηρύττουσιν γραφαί . Δαυὶδ μὲν γὰρ περὶ αὐτοῦ λέγει τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν , αὖθίς τε ὁ αὐτὸς ἐξαπέστειλεν τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἰάσατο αὐτούς . Σολομῶν δὲ ζητήσουσίν με κακοί , καὶ οὐχ εὑρήσουσιν . ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν , τὸν δὲ λόγον κυρίου οὐ προείλοντο . Ἡσαΐας τε ἐκ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ . καὶ αὖθις Ἱερεμίας ᾐσχύνθησαν σοφοὶ φησὶν καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν , ὅτι τὸν λόγον κυρίου ἀπεδοκίμασαν .
Lemmas: ὁ θαυμαστός οὗτος ὁ Χριστός λόγος διδάσκαλος ὁ ἐντολή ὁ θεός καί ὁ παραγγελτικός ὁ πρακτέος λόγος ἀπό ὁ θεῖος συνάγω γραφεύς τοιοῦτος τις ὁρίζω ὁ ἐν ἀρχή λόγος . ἐπακούω δέ ὅπως οὗτος συνίστημι πειράω , οὗτος γράφω ὁ τρόπος ὁ δέ διδάσκω αὐτός ὥσπερ αἰδέομαι μιμνήσκω ὁ λόγος . ὅς οὗτος πᾶς ὁ θεῖος κηρύσσω γραφεύς . Δαυίδ μέν γάρ περί αὐτός λέγω ὁ λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω , αὖθις τε ὁ αὐτός ἐξαποστέλλω ὁ λόγος αὐτός καί ἰάομαι αὐτός . Σολομών δέ ζητέω ἐγώ κακός , καί οὐ εὑρίσκω . μισέω γάρ σοφία , ὁ δέ λόγος κύριος οὖον προαιρέω . Ἠσαΐας τε ἐκ Σιών ἐξέρχομαι νόμος , καί λόγος κύριος ἐκ Ἱερουσαλήμ . καί αὖθις Ἱερεμίας αἰσχύνω σοφός φημί καί πτοέω καί ἁλίσκομαι , ὅτι ὁ λόγος κύριος ἀποδοκιμάζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.24.2
καὶ Ὡσηὲ δὲ ὁ προφήτης ἐμίσησαν ἔφη ἐν πύλαις ἐλέγχοντα , καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο . Μιχαίας τε ὁμοίως καὶ αὐτὸς περὶ τοῦ λόγου μνημονεύων ἐκ Σιὼν ἔφη ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ . ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ἀδελφὰ συναγαγὼν κρατύνειν διὰ τούτων τὴν ἑαυτοῦ δόξαν ἡγεῖται .
Lemmas: καί Ὡσηέ δέ ὁ προφήτης μισέω φημί ἐν πύλη ἐλέγχω , καί λόγος ὅσιος βδελύσσομαι . Μιχαίας τε ὁμοίως καί αὐτός περί ὁ λόγος μνημονεύω ἐκ Σιών φημί ἐξέρχομαι νόμος , καί λόγος κύριος ἐκ Ἱερουσαλήμ . οὗτος καί ὁ οὗτος ἀδελφή συνάγω κρατύνω διά οὗτος ὁ ἑαυτοῦ δόξα ἡγέομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.24.3
ὅρα δὲ πῶς φύρας τὰς ἀπὸ τῆς θείας γραφῆς μαρτυρίας ὁμοῦ συνήγαγεν καὶ τὸν ἀποστελλόμενον τοῦ θεοῦ λόγον , τὸν σωτήριον καὶ ἰατικόν , καὶ τὸν τῶν πρακτέων παραγγελτικόν . τὸ γὰρ ἐμίσησαν ἐν πύλαις ἐλέγχοντα , καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο ποῖον ὑποτίθεται λόγον ἢ πάντως που τὸν περὶ τῶν ὁσίων καὶ δικαίων πράξεων παραγγελτικόν , πάντα τε μᾶλλον ἢ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ὁμολογεῖν βούλεται , ὥσπερ αἰδούμενος μνημονεῦσαι τοῦ υἱοῦ . ἡμεῖς μὲν γὰρ οἴδαμεν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κυριώτατον ὄντα υἱὸν καὶ ἀληθῶς μονογενῆ τοῦ θεοῦ , καὶ λόγον δὲ αὐτὸν ἀκριβῶς ἴσμεν οὐχ ὅμοιον τῷ ἐν ἀνθρώποις , ἀλλ’ οἷον προσήκει νοεῖν θεοῦ λόγον , ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα καὶ υἱόν . ὁ δὲ λόγον σημαντικὸν καὶ τῶν πρακτέων παραγγελτικὸν εἰσάγων , εἰκότως ὤκνει τὸν υἱὸν ὁμολογεῖν , ὃν αὐτῷ ἔργῳ ἠρνεῖτο .
Lemmas: ὁράω δέ πῶς φύρω ὁ ἀπό ὁ θεῖος γραφεύς μαρτυρία ὁμοῦ συνάγω καί ὁ ἀποστέλλω ὁ θεός λόγος , ὁ σωτήριος καί ἰατικός , καί ὁ ὁ πρακτέος παραγγελτικός . ὁ γάρ μισέω ἐν πύλη ἐλέγχω , καί λόγος ὅσιος βδελύσσομαι ποῖος ὑποτίθημι λόγος ἢ πάντως ποῦ ὁ περί ὁ ὅσιος καί Δίκαιος πρᾶξις παραγγελτικός , πᾶς τε μᾶλλον ἢ ὁ υἱός ὁ θεός ὁμολογέω βούλομαι , ὥσπερ αἰδέομαι μνημονεύω ὁ υἱός . ἐγώ μέν γάρ οἶδα ὁ υἱός ὁ θεός κύριος εἰμί υἱός καί ἀληθής μονογενής ὁ θεός , καί λόγος δέ αὐτός ἀκριβῶς οἶδα οὐ ὅμοιος ὁ ἐν ἄνθρωπος , ἀλλά οἷος προσήκω νοέω θεός λόγος , ζῶ καί ὑφίστημι καί υἱός . ὁ δέ λόγος σημαντικός καί ὁ πρακτέος παραγγελτικός εἰσάγω , εἰκότως ὀκνέω ὁ υἱός ὁμολογέω , ὅς αὐτός ἔργον ἀρνέομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.25.1
εἶτα καὶ αὐτὸς ἑαυτῷ τἀναντία γράφων οὐκ αἴσθεται . ἐν ἑτέροις μὲν γὰρ διισχυρίζεται μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ τὰ κατὰ τὸν λόγον ἐγνωκέναι , μυστήριον γὰρ εἶναι ἀποκεκρυμμένον . γράφει δὲ ὧδε αὐταῖς λέξεσιν τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον ἢ τὸ κατὰ τὸν λόγον ; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τουτὶ πρότερον τὸ μυστήριον , ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι , ἀλλ’ ἡμᾶς τοῦ πλούτου τῆς δόξης καὶ τοῦ ἀποκεκρυμμένου μυστηρίου ἀπολαύειν νυνί . καὶ αὖθις ἐπιλέγει ὁ δὲ ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης σαφῶς καὶ διαρρήδην ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου διδάσκων , ὡς ἀγνοούμενον ἐν ἀνθρώποις πρότερον , λόγον αὐτὸν τοῦ παντοκράτορος ὀνομάζων , οὕτως ἔφη ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος . ἐν τούτοις μὲν οὖν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον διορίζεται εἶναι τὸ περὶ τοῦ λόγον ἔχειν τὸν θεόν , ἐν δὲ ταῖς ἀρτίως παρατεθείσαις προφητικαῖς φωναῖς πάσας τὰς θείας γραφὰς κηρύττειν τὰ περὶ αὐτοῦ συνίστησιν καὶ συνάγει περὶ λόγου θεοῦ πλείστας ὅσας μαρτυρίας .
Lemmas: εἶτα καί αὐτός ἑαυτοῦ τἀναντία γράφω οὐ αἰσθάνομαι . ἐν ἕτερος μέν γάρ διισχυρίζομαι μηδείς ὁ πρότερος λαός ὁ κατά ὁ λόγος γιγνώσκω , μυστήριον γάρ εἰμί ἀποκρύπτω . γράφω δέ ὧδε αὐτός λέξις τίς γάρ ἕτερος εἰμί ἀποκρύπτω μυστήριον ἢ ὁ κατά ὁ λόγος ; οὕτως δέ εἰμί ἀποκρύπτω ἐν ὁ θεός οὗτος πρότερος ὁ μυστήριον , ὥστε μηδείς ὁ πρότερος λαός σαφῶς ὁ κατά ὁ λόγος οἶδα , ἀλλά ἐγώ ὁ πλοῦτος ὁ δόξα καί ὁ ἀποκρύπτω μυστήριον ἀπολαύω νυνί . καί αὖθις ἐπιλέγω ὁ δέ ἱερός ἀπόστολος τε καί μαθητής ὁ κύριος Ἰωάννης σαφῶς καί διαρρήδην ἐν ἀρχή ὁ εὐαγγέλιον διδάσκω , ὡς ἀγνοέω ἐν ἄνθρωπος πρότερος , λόγος αὐτός ὁ παντοκράτωρ ὀνομάζω , οὕτως φημί ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος . ἐν οὗτος μέν οὖν ἀποκρύπτω μυστήριον διορίζω εἰμί ὁ περί ὁ λόγος ἔχω ὁ θεός , ἐν δέ ὁ ἄρτιος παρατίθημι προφητικός φωνή πᾶς ὁ θεῖος γραφή κηρύσσω ὁ περί αὐτός συνίστημι καί συνάγω περί λόγος θεός πλεῖστος ὅσος μαρτυρία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.25.2
οὐκ ἄρα ἦν ἀγνοούμενος τῷ προτέρῳ λαῷ , πάντες γὰρ αὐτοὶ τοὺς τοιούτους λόγους ᾔδεσαν , ἀνὰ στόμα καὶ διὰ μνήμης τὰ προφητικὰ λόγια φέροντες . ἀλλὰ τὸν γραμματέα τῶν Ἰουδαίων ἡμῖν ὁ Χριστιανὸς προΐσχεται , οὐκ ἀκούων τοῦ σωτῆρος λέγοντος οὐαὶ ὑμῖν , γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί , θαυμάζει τε αὐτὸν ὅρκῳ πιστούμενον ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ , οὐκ εἰδὼς ὅτι καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν καὶ φρίττουσιν .
Lemmas: οὐ ἄρα εἰμί ἀγνοέω ὁ πρότερος λαός , πᾶς γάρ αὐτός ὁ τοιοῦτος λόγος οἶδα , ἀνά στόμα καί διά μνήμη ὁ προφητικός λόγιος φέρω . ἀλλά ὁ γραμματεύς ὁ Ἰουδαῖος ἐγώ ὁ Χριστιανός προΐσχω , οὐ ἀκούω ὁ σωτήρ λέγω οὐαί σύ , γραμματεύς καί Φαρισαῖος ὑποκριτής , θαυμάζω τε αὐτός Ὅρκος πιστόω ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός καί οὐ εἰμί πλήν αὐτός , οὐ εἰδοί ὅτι καί ὁ δαιμόνιος πιστεύω καί φρίσσω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.25.3
τήρει δὲ ὅπως ἐξ αὐτῶν τῶν προφητικῶν γραφῶν τὰ περὶ λόγου συνάγει τοῦ τῶν πρακτέων διδασκαλικοῦ · ὃν καὶ Ἰουδαίων παῖδες γνωρίζειν ὁμολογήσουσιν , ἅτε πρὸ ἡμῶν τοῦτον παρειληφότες . ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸς Σαβέλλιος τὸν τοιοῦτον ἠγνόει λόγον .
Lemmas: τηρέω δέ ὅπως ἐκ αὐτός ὁ προφητικός γραφεύς ὁ περί λόγος συνάγω ὁ ὁ πρακτέος διδασκαλικός · ὅς καί Ἰουδαῖος παῖς γνωρίζω ὁμολογέω , ἅτε πρό ἐγώ οὗτος παραλαμβάνω . ἀλλά οὐδέ αὐτός Σαβέλλιος ὁ τοιοῦτος ἀγνοέω λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.25.4
πῶς οὖν Ἰουδαίους καὶ Σαβέλλιον κόπτων μὴ ἐγνωκέναι τὸν λόγον ἔφη δι’ ὧν παρεθέμην αὐτοῦ φωνῶν ; καὶ ἐπειδὴ ἀποπέφανται ὁ αὐτὸς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ὡς οὐδεὶς ἐδύνατο τὸν θεὸν εἰδέναι οὐδὲ τὸν λόγον γνωρίζειν αὐτοῦ εἰ μὴ τὴν εἰκόνα εἰλήφει τοῦ ἀοράτου θεοῦ , δηλαδὴ τὴν σάρκα ὡς αὐτὸς ἔφη
Lemmas: πῶς οὖν Ἰουδαῖος καί Σαβέλλιος κόπτω μή γιγνώσκω ὁ λόγος φημί διά ὅς παρατίθημι αὐτός φωνή ; καί ἐπεί ἀποφαίνω ὁ αὐτός διά ὁ ἔμπροσθεν ὡς οὐδείς δύναμαι ὁ θεός οἶδα οὐδέ ὁ λόγος γνωρίζω αὐτός εἰμί μή ὁ εἰκών λαμβάνω ὁ ἀόρατος θεός , δηλαδή ὁ σάρξ ὡς αὐτός φημί
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.25.5
( διὰ μόνης γὰρ τῆς εἰκόνος γνωρίζεσθαι τὸν θεὸν καὶ τὸν τούτου λόγον διετείνατο , τὴν σάρκα λέγων εἶναι τὴν εἰκόνα ) , ὑπομνηστέον διὰ τῶν προκειμένων ὡς δίχα τῆς ἐνσάρκου παρουσίας Ἰουδαῖοι πάντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς λόγους τοὺς ἐν ταῖς προφητικαῖς γραφαῖς τῶν ὁσίων ἔργων παραγγελτικοὺς ἀκριβῶς ᾔδεσαν , ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τούτους καταμελετῶντες , καὶ τὸν θεὸν ὡμολόγουν τὸν πάντων ποιητὴν καὶ δημιουργόν , ὥσπερ οὖν καὶ ὁ γραμματεὺς ὁ δι’ ὅρκου πιστούμενος τοῦτο .
Lemmas: ( διά μόνος γάρ ὁ εἰκών γνωρίζω ὁ θεός καί ὁ οὗτος λόγος διατείνω , ὁ σάρξ λέγω εἰμί ὁ εἰκών ) , ὑπομνηστέον διά ὁ πρόκειμαι ὡς δίχα ὁ ἔνσαρκος παρουσία Ἰουδαῖος πᾶς ὁ λόγος ὁ θεός καί ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ προφητικός γραφεύς ὁ ὅσιος ἔργον παραγγελτικός ἀκριβῶς οἶδα , ἐκ ἁπαλός ὄνυξ οὗτος καταμελετάω , καί ὁ θεός ὁμολογέω ὁ πᾶς ποιητής καί δημιουργός , ὥσπερ οὖν καί ὁ γραμματεύς ὁ διά Ὅρκος πιστόω οὗτος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 2.25.6
ταῦτα μὲν οὖν εἰς ἀπόδειξιν τοῦ Σαβελλίζειν τὸν ἄνδρα . ὥρα δὲ λοιπὸν ἐπελθεῖν καὶ ἃς πεποίηται διαστρόφους τῶν θείων γραφῶν ἑρμηνείας , ὡς ἂν μάθοι πᾶς τῶν τὸν ἄνδρα τιμώντων ὅτι μὴ μόνης τῆς ὀρθῆς παρεξετράπη πίστεως , ἀλλὰ καὶ τῆς ὑγιοῦς τῶν θεοπνεύστων γραφῶν ἐντεύξεως τε καὶ θεωρίας .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν εἰς ἀπόδειξις ὁ Σαβελλίζω ὁ ἀνήρ . ὥρα δέ λοιπός ἐπέρχομαι καί ὅς ποιέω διάστροφος ὁ θεῖον γραφεύς ἑρμηνεία , ὡς εἄν μανθάνω πᾶς ὁ ὁ ἀνήρ τιμάω ὅτι μή μόνος ὁ ὀρθός παρεκτρέπω πίστις , ἀλλά καί ὁ ὑγιής ὁ θεόπνευστος γραφεύς ἔντευξις τε καί θεωρία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.1.1
Ὁ μὲν οὖν μέγας εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεολογίαν τὸν ἀποδοθέντα τρόπον διαφόρως εὐηγγελίζετο · Μάρκελλος δ’ ὅπως ταύτην ἀρνησάμενος ἐπὶ τὴν Ἰουδαϊκὴν ἐξώκειλεν ἀπιστίαν . δεδήλωται δι’ ὧν λέλεκται . ὡς δὲ καὶ διαστρόφως τὰς ὁμολογουμένας καὶ σαφεῖς περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρηρμήνευεν διδασκαλίας , μάθοις ἂν καὶ ἐξ ἑτέρων μὲν πλείστων ὅσων αὐτοῦ διηγήσεων , ἀτὰρ δὴ καὶ ἐκ τῆς οὕτως ἐχούσης . ἐν ταῖς Σολομῶνος εἰσάγεται ἡ σοφία αὐτοπροσώπως περὶ ἑαυτῆς ταῦτα διεξερχομένη ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν ,
Lemmas: ὁ μέν οὖν μέγας εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ θεολογία ὁ ἀποδίδωμι τρόπος διάφορος εὐαγγελίζω · Μάρκελλος δέ ὅπως οὗτος ἀρνέομαι ἐπί ὁ Ἰουδαικός ἐξοκέλλω ἀπιστία . δηλόω διά ὅς λέγω . ὡς δέ καί διάστροφος ὁ ὁμολογέω καί σαφής περί ὁ σωτήρ ἐγώ παρερμηνεύω διδασκαλία , μανθάνω εἄν καί ἐκ ἕτερος μέν πλεῖστος ὅσος αὐτός διήγησις , ἀτάρ δή καί ἐκ ὁ οὕτως ἔχω . ἐν ὁ Σολομών εἰσάγω ὁ σοφία αὐτοπρόσωπος περί ἑαυτοῦ οὗτος διεξέρχομαι ἐγώ ὁ σοφία κατασκηνόω βουλή ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.1.2
καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην . φόβος κυρίου μισεῖ κακίαν , ὕβριν τε καὶ ὑπερηφανίαν καὶ ὁδοὺς πονηρῶν · ἐμίσησα δὲ ἐγὼ διεστραμμένας ὁδοὺς κακῶν . ἐμὴ βουλὴ καὶ ἀσφάλεια , ἐγὼ σύνεσις , ἐμὴ δὲ ἰσχύς .
Lemmas: καί γνῶσις καί ἔννοια ἐγώ ἐπικαλέω . φόβος κύριος μισέω κακία , ὕβρις τε καί ὑπερηφανία καί ὁδός πονηρός · μισέω δέ ἐγώ διαστρέφω ὁδός κακός . ἐμός βουλή καί ἀσφάλεια , ἐγώ σύνεσις , ἐμός δέ ἰσχύς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.1.3
δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν , καὶ οἱ δυνάσται γράφουσιν δικαιοσύνην · δι’ ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται , καὶ τύραννοι δι’ ἐμοῦ κρατοῦσι γῆς . ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ , οἱ δὲ ἐμὲ ζητοῦντες εὑρήσουσιν . πλοῦτος καὶ δόξα μοι ὑπάρχει , καὶ κτῆσις πολλῶν καὶ δικαιοσύνη .
Lemmas: διά ἐγώ βασιλεύς βασιλεύω , καί ὁ δυνάστης γράφω δικαιοσύνη · διά ἐγώ μεγιστάν μεγαλύνω , καί τύραννος διά ἐγώ κρατέω γῆ . ἐγώ ὁ ἐγώ φιλέω ἀγαπάω , ὁ δέ ἐγώ ζητέω εὑρίσκω . πλοῦτος καί δόξα ἐγώ ὑπάρχω , καί κτῆσις πολύς καί δικαιοσύνη .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.1.4
βέλτιον ἐμὲ καρπίζεσθαι ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον , τὰ δὲ ἐμὰ γενήματα κρείσσω ἀργυρίου ἐκλεκτοῦ . ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περιπατῶ , καὶ ἀνὰ μέσον ὁδῶν δικαιώματος ἀναστρέφομαι , ἵνα μερίσω τοῖς ἐμὲ ἀγαπῶσιν ὕπαρξιν , καὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν ἐμπλήσω ἀγαθῶν . ἐὰν ἀναγγείλω ὑμῖν τὰ καθ’ ἡμέραν γιγνόμενα , μνημονεύσω τὰ ἐξ αἰῶνος ἀριθμῆσαι .
Lemmas: ἀγαθός ἐγώ καρπίζω ὑπέρ χρυσίον καί λίθος τίμιος , ὁ δέ ἐμός γένημα κρείσσων ἀργύριον ἐκλεκτός . ἐν ὁδός δικαιοσύνη περιπατέω , καί ἀνά μέσος ὁδός δικαίωμα ἀναστρέφω , ἵνα μερίζω ὁ ἐγώ ἀγαπάω ὕπαρξις , καί ὁ θησαυρός αὐτός ἐμπίμπλημι ἀγαθός . ἐάν ἀναγγέλλω σύ ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι , μνημονεύω ὁ ἐκ αἰών ἀριθμέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.1.5
κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι , πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι , πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι , πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με . κύριος ἐποίησεν χώρας καὶ ἀοικήτους καὶ ἄκρα οἰκούμενα τῆς ὑπ’ οὐρανῶν . ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷ , ἡνίκα ἀφώριζεν τὸν ἑαυτοῦ θρόνον ἐπ’ ἀνέμων . ἡνίκα ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ ἄνω νέφη , καὶ ὡς ἀσφαλεῖς ἐτίθει πηγὰς τὰς ὑπ’ οὐρανόν , καὶ ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ θεμέλια τῆς γῆς , ἤμην παρ’ αὐτῷ ἁρμόζουσα · ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρεν καθ’ ἡμέραν · ηὐφραινόμην δὲ ἐν προσώπῳ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ · ὅτε ηὐφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας , καὶ ηὐφραίνετο ἐφ’ υἱοῖς ἀνθρώπων .
Lemmas: κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός , πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ , ἐν ἀρχή πρό ὁ ὁ γῆ ποιέω , πρό ὁ ὁ ἄβυσσος ποιέω , πρό ὁ προέρχομαι ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , πρό ὁ ὄρος ἑδράζω , πρό δέ πᾶς βουνός γεννάω ἐγώ . κύριος ποιέω χώρα καί ἀοίκητος καί ἄκρος οἰκέω ὁ ὑπό οὐρανός . ἡνίκα ἑτοιμάζω ὁ οὐρανός , συμπάρειμι αὐτός , ἡνίκα ἀφορίζω ὁ ἑαυτοῦ θρόνος ἐπί ἄνεμος . ἡνίκα ἰσχυρός ποιέω ὁ ἄνω νέφος , καί ὡς ἀσφαλής τίθημι πηγή ὁ ὑπό οὐρανός , καί ἰσχυρός ποιέω ὁ θεμέλιος ὁ γῆ , εἰμί παρά αὐτός ἁρμόζω · ἐγώ εἰμί ὅς προσχαίρω κατά ἡμέρα · εὐφραίνω δέ ἐν πρόσωπον αὐτός ἐν πᾶς καιρός · ὅτε εὐφραίνω ὁ οἰκέω συντελέω , καί εὐφραίνω ἐπί υἱός ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.1
ταῦτα μὲν ἐν περὶ ἑαυτῆς ἡ σοφία . ὅλα δ’ ἐπίτηδες ἀναγκαίως παρεθέμην , δεικνὺς ὡς ἕν ἐστιν πρόσωπον τὸλος ἐπί τὴν σάρκαν τοῦ σωτῆρος μετῆγεν . ταῦτα λέγον , οὐδεμιᾶς ἐν τῷ μεταξὺ γενομένης μεταβολῆς τοῦ λέγοντος · δείκνυται τοίνυν ἡ σοφία ταῦτα περὶ ἑαυτῆς διδάσκουσα . κἀνταῦθα δὲ πρῶτον ἐπιτηρητέον ὡς ἀπολύτως σοφία ὠνόμασται · ἐγὼ γάρ φησιν ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλὴν καὶ οὐκ εἴρηται · σοφία τοῦ θεοῦ . ἀλλ’ ὥσπερ παρὰ τῷ εὐαγγελιστῇ τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος ἀπολύτως ἐγράφετο , καὶ πάλιν ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ οὐκ εἴρητο · ὁ λόγος τοῦ θεοῦ , ἵνα μὴ τῶν πρός τι νομίσῃ τις αὐτὸν λέγεσθαι , μηδ’ ὡς συμβεβηκότα ἐν τῷ θεῷ , ἀλλ’ ὡς ὑφεστῶτα καὶ ζῶντα ( διὸ ἐπιλέγει καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . οὐκ εἰπών · καὶ θεοῦ ἦν ὁ λόγος ) , οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς σοφίας ·
Lemmas: οὗτος μέν ἐν περί ἑαυτοῦ ὁ σοφία . ὅλος δέ ἐπίτηδες ἀναγκαῖος παρατίθημι , δείκνυμι ὡς εἷς εἰμί πρόσωπον Τόλος ἐπί ὁ σαρκάω ὁ σωτήρ μετάγω . οὗτος λέγω , οὐδείς ἐν ὁ μεταξύ γίγνομαι μεταβολεύς ὁ λέγω · δείκνυμι τοίνυν ὁ σοφία οὗτος περί ἑαυτοῦ διδάσκω . ἐνταῦθα δέ πρῶτος ἐπιτηρητέον ὡς ἀπόλυτος σοφία ὀνομάζω · ἐγώ γάρ φημί ὁ σοφία κατασκηνόω βουλή καί οὐ εἴρω · σοφία ὁ θεός . ἀλλά ὥσπερ παρά ὁ εὐαγγελιστής ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος ἀπόλυτος γράφω , καί πάλιν ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί οὐ εἴρω · ὁ λόγος ὁ θεός , ἵνα μή ὁ πρός τίς νομίζω τις αὐτός λέγω , μηδέ ὡς συμβεβηκός ἐν ὁ θεός , ἀλλά ὡς ὑφίστημι καί ζῶ ( διό ἐπιλέγω καί θεός εἰμί ὁ λόγος . οὐ εἶπον · καί θεός εἰμί ὁ λόγος ) , οὕτως καί ἐπί ὁ σοφία ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.2
ἓν γὰρ καὶ ταὐτὸν ἦν ὁ θεὸς λόγος καὶ ἡ σοφία . διὸ ἀπολύτως ἐν ταῖς ὀνομάζεται , ἔν τε τοῖς προτεθεῖσιν ῥητοῖς , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ δι’ ὧν τοῦτον εἴρηται τὸν τρόπον μακάριος ἀνὴρ ὃς εὗρεν σοφίαν καὶ ὁ θεὸς τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε τὴν γῆν καὶ εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι καὶ σὺ τὴν σοφίαν κήρυξον , ἵνα φρόνησίς σοι ἐπακολουθήσῃ καὶ κρείσσων γὰρ σοφία λιθῶν πολυτελῶν
Lemmas: εἷς γάρ καί αὐτός εἰμί ὁ θεός λόγος καί ὁ σοφία . διό ἀπόλυτος ἐν ὁ ὀνομάζω , ἐν τε ὁ προτίθημι ῥητός , οὖον μήv ἀλλά καί διά ὅς οὗτος εἴρω ὁ τρόπος μακάριος ἀνήρ ὅς εὑρίσκω σοφία καί ὁ θεός ὁ σοφία θεμελιόω ὁ γῆ καί εἶπον ὁ σοφία σός ἀδελφή εἰμί καί σύ ὁ σοφία κηρύσσω , ἵνα φρόνησις σύ ἐπακολουθέω καί κρατύς γάρ σοφία λιθάω πολυτελής
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.3
καὶ ἡ σοφία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον , καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτὰ καὶ ὅσα ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ ἐν τῇ αὐτῇ φέρεται βίβλῳ · δι’ ὧν οὐδαμοῦ σοφία θεοῦ ὠνόμασται , ἀλλὰ ἀδιορίστως ἡ σοφία , ἵνα μὴ σύμβαμά τι νομίσωμεν αὐτὴν εἶναι περὶ τὸν θεόν , ὡς ἐν τῷ ἐπιστήμονι ἀνδρὶ τὴν ἐπιστήμην , ἀλλ’ ὑφεστῶσαν καὶ ζῶσαν σοφίαν , τὴν αὐτὴν οὖσαν τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: καί ὁ σοφία οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἶκος , καί ὑπερείδω στῦλος ἑπτά καί ὅσος ἄλλος οὗτος ἀδελφή ἐν ὁ αὐτός φέρω Βίβλος · διά ὅς οὐδαμοῦ σοφία θεός ὀνομάζω , ἀλλά ἀδιορίστως ὁ σοφία , ἵνα μή σύμβαμα τίς νομίζω αὐτός εἰμί περί ὁ θεός , ὡς ἐν ὁ ἐπιστήμων ἀνήρ ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά ὑφίστημι καί ζώννυμι σοφία , ὁ αὐτός εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.4
εἰ δέ τις ἕξιν ἐν τῷ θεῷ σοφὴν καθ’ ὃ νοοῦμεν τὸν θεὸν σοφὸν ὑπολάβοι εἶναι τὴν ἐνταῦθα λεγομένην σοφίαν , ἐπακουσάτω λεγούσης τῆς γραφῆς εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι . τίς δ’ ἂν οὕτω μανείη , ὡς τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν καὶ τὴν ἐν αὐτῷ σοφὴν ἕξιν ὑπολαβεῖν ἀδελφὴν τῶν ἐν ἀνθρώποις κατορθούντων λέγεσθαι ;
Lemmas: εἰμί δέ τις ἕξις ἐν ὁ θεός σοφός κατά ὅς νοέω ὁ θεός σοφός ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ἐνταῦθα λέγω σοφία , ἐπακούω λέγω ὁ γραφεύς εἶπον ὁ σοφία σός ἀδελφή εἰμί . τίς δέ εἄν οὗτος μαίνομαι , ὡς ὁ ἐπί πᾶς θεός καί ὁ ἐν αὐτός σοφός ἕξις ὑπολαμβάνω ἀδελφή ὁ ἐν ἄνθρωπος κατορθόω λέγω ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.5
εἰ δὲ ἐπὶ τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ ἐκλάβοις τὸ εἰρημένον ( Χριστὸς γὰρ θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία ) , οὐδὲν ἐμποδὼν ἔσται τῇ διανοίᾳ , ἐπεὶ καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς οὐκ ἀναίνεται ἀδελφότητα δι’ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας . εἰ δὲ ἓν καὶ ταὐτὸν ἦν ὁ θεὸς καὶ ἡ ἐν ταῖς εἰσαγομένη σοφία , ἕξις οὖσα σοφὴ ἐν αὐτῷ νοουμένη καθ’ ὃ σοφὸς ὁ θεός , τί ἐκώλυεν ἀντὶ τῆς σοφίας τὸν θεὸν ἀναγεγράφθαι ; ὥστε τὸ ἡ σοφία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον , καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτά καὶ τὰ τούτοις συνημμένα εἰρῆσθαι ἀντὶ τοῦ · ὁ θεὸς ᾠκοδόμησεν ἑαυτῷ οἶκον καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ πάλιν ἀντὶ τὸ
Lemmas: εἰμί δέ ἐπί ὁ Χριστός ὁ θεός κλάβος ὁ εἴρω ( Χριστός γάρ θεός δύναμις καί θεός σοφία ) , οὐδείς ἐμποδών εἰμί ὁ διάνοια , ἐπεί καί ὁ πρός ἐγώ οὐ ἀναίνομαι ἀδελφότης διά ὑπερβολή φιλανθρωπία . εἰμί δέ εἷς καί αὐτός εἰμί ὁ θεός καί ὁ ἐν ὁ εἰσάγω σοφία , ἕξις εἰμί σοφός ἐν αὐτός νοέω κατά ὅς σοφός ὁ θεός , τίς κωλύω ἀντί ὁ σοφία ὁ θεός ἀναγράφω ; ὥστε ὁ ὁ σοφία οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἶκος , καί ὑπερείδω στῦλος ἑπτά καί ὁ οὗτος συνάπτω εἴρω ἀντί ὁ · ὁ θεός οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἶκος καί ὁ ἑξῆς , καί πάλιν ἀντί ὁ
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.6
εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι λελέχθαι ἀντὶ τοῦ · εἶπον τὸν θεὸν σὸν ἀδελφὸν εἶναι . ἀλλ’ ὁρᾶς ὡς τὴν ἀκοὴν πλήττει ἡ τοιαύτη φωνὴ οὐκ ἔχουσα ἁρμονίαν .
Lemmas: εἶπον ὁ σοφία σός ἀδελφή εἰμί λέγω ἀντί ὁ · εἶπον ὁ θεός σός ἀδελφός εἰμί . ἀλλά ὁράω ὡς ὁ ἀκοή πλήσσω ὁ τοιοῦτος φωνή οὐ ἔχω ἁρμονία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.7
εἰ δ’ ἐπὶ τὸν υἱὸν ἐκλάβοις τὰ λόγια ( αὐτὸς γὰρ ἦν ἡ κοπία ) , πάντα σοι εὐροήσει , μηδενὸς δυσσεβοῦς νοήματος ἐμποδὼν ἱσταμένου , συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ ἀποστόλου Παύλου , ὃς τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν λαμπρᾷ τῇ φωνῇ σοφίαν ὠνόμασεν εἰπὼν Χριστὸς θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία .
Lemmas: εἰμί δέ ἐπί ὁ υἱός κλάβος ὁ λόγιος ( αὐτός γάρ εἰμί ὁ κοπιάω ) , πᾶς σύ εὐροέω , μηδείς δυσσεβής νόημα ἐμποδών ἵστημι , συνεπιμαρτυρέω ὁ ἀπόστολος Παῦλος , ὅς ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός λαμπρός ὁ φωνή σοφία ὀνομάζω εἶπον Χριστός θεός δύναμις καί θεός σοφία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.8
τούτων ὧδέ πη κατεσκευασμένων , ἀκόλουθόν ἐστιν μετὰ τῶν προεκτεθέντων ἁπάντων ἐξ αὐτοῦ τοῦ προσώπου καὶ τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ λελέχθαι · εἰ δὲ λέγει ἐκτίσθαι ἑαυτόν , οὐχ ὡς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρελθὼν τοῦτ’ ἂν εἴποι οὐδ’ ὡς ὁμοίως τοῖς λοιποῖς κτίσμασιν καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γεγονώς , ᾗ τινες οὐκ ὀρθῶς ὑπειλήφασιν , ἀλλ’ ὡς ὑφεστὼς μὲν καὶ ζῶν , προών τε καὶ προϋπάρχων τῆς τοῦ παντὸς κόσμου συστάσεως . ἄρχειν δὲ τῶν ὅλων ὑπὸ κυρίου , τοῦ αὐτοῦ πατρός , κατατεταγμένος , τοῦ ἔκτισεν ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ κατέταξεν ἢ κατέστησεν εἰρημένου .
Lemmas: οὗτος ὧδε πῇ κατασκευάζω , ἀκόλουθος εἰμί μετά ὁ προεκτίθεμαι ἅπας ἐκ αὐτός ὁ πρόσωπον καί ὁ κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός λέγω · εἰμί δέ λέγω κτίζω ἑαυτοῦ , οὐ ὡς ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παρέρχομαι οὗτος εἄν εἶπον οὐδέ ὡς ὁμοίως ὁ λοιπός κτίσμα καί αὐτός ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ὅς τις οὐ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω , ἀλλά ὡς ὑφίστημι μέν καί ζῶ , πρόειμι τε καί προυπάρχω ὁ ὁ πᾶς κόσμος σύστασις . ἄρχω δέ ὁ ὅλος ὑπό κύριος , ὁ αὐτός πατήρ , κατατάσσω , ὁ κτίζω ἐνταῦθα ἀντί ὁ κατατάσσω ἢ καθίστημι εἴρω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.9
διαρρήδην γοῦν τοὺς ἐν ἀνθρώποις ἄρχοντας καὶ ἡγεμόνας κτίσιν ὠνόμασεν ὁ εἰπὼν ἀπόστολος ὑποτάγητε πάσῃ κτίσει ἀνθρωπίνῃ διὰ τὸν κύριον · εἴτε βασιλεῖ ὡς ὑπερέχοντι , εἴτε ἡγεμόσιν ὡς δι’ αὐτοῦ πεμπομένοις .
Lemmas: διαρρήδην γοῦν ὁ ἐν ἄνθρωπος ἄρχω καί ἡγεμών κτίσις ὀνομάζω ὁ εἶπον ἀπόστολος ὑποτάσσω πᾶς κτίζω ἀνθρώπινος διά ὁ κύριος · εἴτε βασιλεύς ὡς ὑπερέχω , εἴτε ἡγεμών ὡς διά αὐτός πέμπω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.10
καὶ ὁ εἰπὼν δὲ προφήτης ἑτοιμάζου τοῦ ἐπικαλεῖσθαι τὸν θεόν σου , Ἰσραήλ . διότι ἰδοὺ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀνθρώπους τὸν Χριστὸν αὐτοῦ καὶ τὸ γραφήτω αὕτη εἰς γενεὰν ἑτέραν , καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος αἰνέσει τὸν κύριον τὸ κτίζων οὐκ ἐπὶ τοῦ γεγονότος ἐξ ἀνυπαρξίας παρείληφεν . οὐ γὰρ τότε ἔκτισεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα , ὅτε τὸν Χριστὸν αὐτοῦ δι’ αὐτοῦ πᾶσιν ἀνθρώποις κατήγγειλεν · οὐδὲν γὰρ πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον .
Lemmas: καί ὁ εἶπον δέ προφήτης ἑτοιμάζω ὁ ἐπικαλέω ὁ θεός σύ , Ἰσραήλ . διότι ἰδού στερεός βροντή καί κτίζω πνεῦμα καί ἀναγγέλλω εἰς ἄνθρωπος ὁ Χριστός αὐτός καί ὁ γράφω οὗτος εἰς γενεά ἕτερος , καί λαός ὁ κτίζω αἴνεσις ὁ κύριος ὁ κτίζω οὐ ἐπί ὁ γίγνομαι ἐκ ἀνυπαρξία παραλαμβάνω . οὖον γάρ τότε κτίζω ὁ θεός ὁ πνεῦμα , ὅτε ὁ Χριστός αὐτός διά αὐτός πᾶς ἄνθρωπος καταγγέλλω · οὐδείς γάρ πρόσφατος ὑπό ὁ ἥλιος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.11
ἀλλ’ ἦν μὲν καὶ προϋπῆρχεν , ἀπεστέλλετο δὲ καθ’ ὃν καιρὸν ἦσαν οἱ ἀπόστολοι συνηγμένοι · ὅτε δίκην βροντῆς ἐγένετο ἦχος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας , ἐπληρώθησάν τε πνεύματος ἁγίου , καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ κατήγγειλαν ἀκολούθως τῇ προφητείᾳ φησάσῃ διότι ἰδοὺ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀνθρώπους τὸν Χριστὸν αὐτοὺ . τοῦ μὲν κτίζων ἀντὶ τοῦ καταπέμπων ἢ κατατάσσων εἰρημένου , τῆς δὲ βροντῆς καθ’ ἕτερον τρόπον τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα δηλούσης . καὶ ὁ λέγων δὲ καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί , ὁ θεός , οὐχ ὡς μὴ ἔχων καρδίαν τοῦτ’ ἔλεγεν , καθαρὰν δὲ αὐτῷ τὴν διάνοιαν ἀποτελεσθῆναι ηὔχετο .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν καί προϋπάρχω , ἀποστέλλω δέ κατά ὅς καιρός εἰμί ὁ ἀπόστολος συνάγω · ὅτε δίκη βροντή γίγνομαι ἦχος ἐκ ὁ οὐρανός , ὥσπερ φέρω πνοή βίαιος , πληρόω τε πνεῦμα ἅγιος , καί οὕτως εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ Χριστός ὁ θεός καταγγέλλω ἀκόλουθος ὁ προφητεία φημί διότι ἰδού στερεός βροντή καί κτίζω πνεῦμα καί ἀναγγέλλω εἰς ἄνθρωπος ὁ Χριστός αὐτου . ὁ μέν κτίζω ἀντί ὁ καταπέμπω ἢ κατατάσσω εἴρω , ὁ δέ βροντή κατά ἕτερος τρόπος ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα δηλόω . καί ὁ λέγω δέ Καρδία καθαρός κτίζω ἐν ἐγώ , ὁ θεός , οὐ ὡς μή ἔχω Καρδία οὗτος λέγω , καθαρός δέ αὐτός ὁ διάνοια ἀποτελέω εὔχομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.12
οὕτως εἴρηται καὶ τὸ ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ἀντὶ τοῦ συναγάγῃ · ὅρα μήποτε τοιοῦτόν ἐστιν καὶ τὸ ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα καὶ τὸ εἴ τις οὖν ἐν Χριστῷ , καινὴ κτίσις καὶ ὅσα ἄλλα εὕροι ἄν τις τοιουτότροπα τὴν θεόπνευστον γραφὴν διερευνώμενος . μὴ θαυμάσῃς οὖν εἰ μεταφορικῶς καὶ ἐν τῷ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ τὸ ἔκτισεν ἀντὶ τοῦ κατέστησεν ἢ κατέταξεν εἰς τὸ ἄρχειν εἴρηται , ἐπεὶ καὶ ἐν Εὐαγγελίοις λεγομένου ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τοῦ ἐξομολογοῦμαί σοι , πάτερ , κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς . ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν , καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις οὐ τὴν τῶν ἁμαρτημάτων ὁμολογίαν ( καθ’ ὃ λέλεκται ἐν ἑτέροις ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰς ἁμαρτίας ) φαμὲν ὑπὸ τοῦ σωτῆρος δηλοῦσθαι , ἀλλὰ τὴν ἐπὶ τοῖς νηπίοις εὐχαριστίαν ἀντὶ τοῦ εὐχαριστῶ σοι , πάτερ , κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς τοῦ ἐξομολογεῖσθαι λελεγμένου .
Lemmas: οὕτως εἴρω καί ὁ ἵνα ὁ δύο κτίζω εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος ἀντί ὁ συνάγω · ὁράω μήποτε τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω καί ὁ εἰμί τις οὖν ἐν Χριστός , καινός κτίσις καί ὅσος ἄλλος εὑρίσκω ἄν τις τοιουτότροπος ὁ θεόπνευστος γραφή διερευνάω . μή θαυμάζω οὖν εἰμί μεταφορικός καί ἐν ὁ κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός ὁ κτίζω ἀντί ὁ καθίστημι ἢ κατατάσσω εἰς ὁ ἄρχω εἴρω , ἐπεί καί ἐν Εὐαγγέλιος λέγω ὑπό ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ἐξομολογέω σύ , πατήρ , κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . ὅτι ἀποκρύπτω οὗτος ἀπό σοφός καί συνετός , καί ἀποκαλύπτω αὐτός νήπιος οὖον ὁ ὁ ἁμάρτημα ὁμολογία ( κατά ὅς λέγω ἐν ἕτερος ἐξομολογέομαι ἀλλήλων ὁ ἁμαρτία ) φημί ὑπό ὁ σωτήρ δηλόω , ἀλλά ὁ ἐπί ὁ νήπιος εὐχαριστία ἀντί ὁ εὐχαριστέω σύ , πατήρ , κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ ἐξομολογέομαι λέγω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.13
μυρία δ’ ἄν τις εὕροι σχολῇ ζητήσας τῷ κατὰ μεταφορὰν τρόπῳ δι’ ὅλης τῆς θείας γραφῆς εἰρημένα , καὶ ἄλλα πολύσημον ἔχοντα τὴν διάνοιαν , καὶ ὁμωνύμως ἕτερα διαφόρων πραγμάτων κατηγορούμενα . περὶ ὧν μακρὸν ἂν εἴη καὶ οὐ τοῦ παρόντος καιροῦ διεξιέναι .
Lemmas: μυρίος δέ ἄν τις εὑρίσκω σχολή ζητέω ὁ κατά μεταφορά τρόπος διά ὅλος ὁ θεῖος γραφεύς εἴρω , καί ἄλλος πολύσημος ἔχω ὁ διάνοια , καί ὁμώνυμος ἕτερος διάφορος πρᾶγμα κατηγορέω . περί ὅς μακρός εἄν εἰμί καί οὖον ὁ πάρειμι καιρός διεξιέναι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.2.14
οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ ἀντὶ τοῦ κατέταξέν με εἰς τὸ ἄρχειν τῶν ἔργων αὐτοῦ λέλεκται · διὸ οὐχ ἁπλῶς ἔκτισέν με εἴρηται , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης τῆς ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ .
Lemmas: οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα ὁ κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός ἀντί ὁ κατατάσσω ἐγώ εἰς ὁ ἄρχω ὁ ἔργον αὐτός λέγω · διό οὐ ἁπλόος κτίζω ἐγώ εἴρω , ἀλλά μετά προσθήκη ὁ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός .