ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.6.4
ταῦτα μὲν οὖν τῇ ἁγίᾳ καὶ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ ὧδέ πη διὰ τῶν θείων φωνῶν παραδίδοται τὰ μυστήρια · Μάρκελλος δὲ πάντα φύρας . ποτὲ μὲν εἰς αὐτὸν ὅλον τὸν Σαβελλίου βυθὸν χωρεῖ , ποτὲ δὲ Παύλου τοῦ Σαμοσατέως ἀνανεοῦσθαι πειρᾶται τὴν αἵρεσιν , ποτὲ δὲ Ἰουδαῖος ὢν ἄντικρυς ἀπελέγχεται · μίαν γὰρ ὑπόστασιν τριπρόσωπον ὥσπερ καὶ τριώνυμον εἰσάγει , τὸν αὐτὸν εἶναι λέγων τὸν θεὸν καὶ τὸν ἐν αὐτῷ λόγον καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ ἅγιος καί καθολικός ἐκκλησία ὧδε πῇ διά ὁ θεῖον φωνή παραδίδωμι ὁ μυστήριον · Μάρκελλος δέ πᾶς φύρω . ποτέ μέν εἰς αὐτός ὅλος ὁ Σαβέλλιος βυθός χωρέω , ποτέ δέ Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς ἀνανεόω πειράω ὁ αἵρεσις , ποτέ δέ Ἰουδαῖος εἰμί ἄντικρυς ἀπελέγχω · εἷς γάρ ὑπόστασις τριπρόσωπος ὥσπερ καί τριώνυμον εἰσάγω , ὁ αὐτός εἰμί λέγω ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος καί ὁ ἅγιος πνεῦμα .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.6.5
εἶτ’ ἐντεῦθεν μεταβὰς ἐπὶ τὰς ἀποστολικὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ θεολογίας , πάλιν διαστρόφοις κέχρηται ἑρμηνείαις . τοῦ γὰρ θείου ἀποστόλου θεολογοῦντος διαρρήδην τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ λέγοντος ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου , πρωτότοκος πάσης κτίσεως , ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τά τε ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , εἴτε ὁρατὰ εἴτε ἀόρατα . εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι · πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται · καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν ,
Lemmas: εἶτα ἐντεῦθεν μεταβαίνω ἐπί ὁ ἀποστολικός περί ὁ Χριστός θεολογία , πάλιν διάστροφος χράομαι ἑρμηνεία . ὁ γάρ θεῖον ἀπόστολος θεολογέω διαρρήδην ὁ υἱός ὁ θεός καί λέγω ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος , πρωτότοκος πᾶς κτίσις , ὅτι ἐν αὐτός κτίζω ὁ πᾶς ὁ τε ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , εἴτε ὁρατός εἴτε ἀόρατος . εἴτε Θρόνοι εἴτε κυριότης εἴτε ἀρχή εἴτε ἐξουσία · πᾶς διά αὐτός καί εἰς αὐτός κτίζω · καί αὐτός εἰμί πρό πᾶς καί ὁ πᾶς ἐν αὐτός συνίστημι ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.7.1
ὁ θαυμαστὸς οὗτος αὖθις ἐπὶ τὴν σάρκα καταπεσὼν αὐτὴν 5 , εἶναι ἀποφαίνεται τὴν εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ , οὐκ ἀκούων ὡς ἀρσενικῷ χαρακτῆρι ἐξενήνεκται τὸ ὅς ἐστιν εἰκών . τὸ γὰρ ὃς οὐκ οἶδ ὅπως ἐφαρμόσας τῇ σαρκί , ταύτην ἔφη δηλοῦσθαι ὡς αὐτῆς οὔσης τῆς εἰκόνος τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου . καὶ πάλιν τὸ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων περὶ τῆς σαρκὸς φησιν εἰρῆσθαι οὐκ αἰδούμενος τὸ αὐτὸς ἐπὶ τῆς σαρκὸς ἐκλαμβάνειν .
Lemmas: ὁ θαυμαστός οὗτος αὖθις ἐπί ὁ σάρξ καταπίπτω αὐτός 5 , εἰμί ἀποφαίνω ὁ εἰκών ὁ ἀόρατος θεός , οὐ ἀκούω ὡς ἀρσενικός χαρακτήρ ἐκφέρω ὁ ὅς εἰμί εἰκών . ὁ γάρ ὅς οὐ οἶδα ὅπως ἐφαρμόζω ὁ σάρξ , οὗτος φημί δηλόω ὡς αὐτός εἰμί ὁ εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος . καί πάλιν ὁ αὐτός εἰμί πρό πᾶς περί ὁ σάρξ φημί εἴρω οὐ αἰδέομαι ὁ αὐτός ἐπί ὁ σάρξ ἐκλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.7.2
καὶ τὸν πρωτότοκον πάσης κτίσεως διὰ τὴν σάρκα κεκλῆσθαι λέγει , ἐπιμένει τε ἀδιατρέπτως ἐν τῇ σαρκὶ φάσκων τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ἐκτίσθαι , τά τε ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , οὐδὲ διατρέπεται θρόνους καὶ κυριότητας καὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας διὰ τῆς σαρκὸς τοῦ σωτῆρος λέγων τῆς ἐν Χριστῷ κτίσεως ἠξιῶσθαι . ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰς περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος , λόγου συμμετρίας φειδόμενος , τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ . ὡς δὲ διάστροφος καὶ βεβιασμένη ἡ τοιαύτη τυγχάνει τῆς ἀποστολικῆς λέξεως διήγησις , οὔ μοι δεῖν ἡγοῦμαι κατασκευῆς πλείονος , διὰ τὸ καὶ παντί τῳ κατάφωρον εἶναι τὸ ἀναιδὲς τῆς ἑρμηνείας .
Lemmas: καί ὁ πρωτότοκος πᾶς κτίσις διά ὁ σάρξ καλέω λέγω , ἐπιμένω τε ἀδιάτρεπτος ἐν ὁ σάρξ φάσκω ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ κτίζω , ὁ τε ὁρατός καί ὁ ἀόρατος , οὐδέ διατρέπω θρόνος καί κυριότης καί ἀρχή καί ἐξουσία διά ὁ σάρξ ὁ σωτήρ λέγω ὁ ἐν Χριστός κτίσις ἀξιόω . ἤδη δέ διά ὁ πρό οὗτος γραφεύς ὁ περί οὗτος ὁ Μάρκελλος φωνή παρατίθημι , λόγος συμμετρία φείδομαι , ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἀρκέω μαρτυρία . ὡς δέ διάστροφος καί βιάζομαι ὁ τοιοῦτος τυγχάνω ὁ ἀποστολικός λέξις διήγησις , οὖον ἐγώ δήω ἡγέομαι κατασκευή πλείων , διά ὁ καί πᾶς ὁ κατάφωρος εἰμί ὁ ἀναιδής ὁ ἑρμηνεία .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.8.1
πλὴν τοσαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς τοῦ σωτῆρος εἰπὼν οὐδ’ αὐτὴν ἡμῖν φυλάττει σώαν · ὡς εἴθε γὰρ κἂν εἰς αὐτὴν τὸν εὐσεβῆ διετήρει λογισμόν . νυνὶ δὲ μετὰ πάντα τὰ περὶ αὐτῆς αὐτῷ λελεγμένα ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων καταλείπεσθαι αὐτὴν ἔρημον τοῦ λόγου ἀπο φαίνεται γράφων οὕτως εἰ οὖν ὁμολογεῖ τὴν σάρκα μηδὲν ὠφελεῖν αὐτόν , πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὡς αὐτῷ λυσιτελοῦσαν συνεῖναι τῷ λόγω ;
Lemmas: πλήν τοσοῦτος περί ὁ σάρξ ὁ σωτήρ εἶπον οὐδέ αὐτός ἐγώ φυλάσσω σῶς · ὡς εἴθε γάρ κἀν εἰς αὐτός ὁ εὐσεβής διατηρέω λογισμός . νυνί δέ μετά πᾶς ὁ περί αὐτός αὐτός λέγω ἐπί συντέλεια ὁ αἰών καταλείπω αὐτός ἐρῆμος ὁ λόγος ἀπος φαίνω γράφω οὕτως εἰμί οὖν ὁμολογέω ὁ σάρξ μηδείς ὠφελέω αὐτός , πῶς ἐγχωρέω ὁ ἐκ γῆ τε εἰμί καί μηδείς ὠφελέω καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὡς αὐτός λυσιτελέω συνίημι ὁ λόγος ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.9.1
καὶ δευτεροῖ τὸ αὐτὸ ἐν ἑτέρῳ φάσκων εἰ τοίνυν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀποκαταστάσεως ἁπάντων καὶ αὐτὴν τὴν κτίσιν ἐκ τῆς δουλείας εἰς τὴν ἐλευθερίαν μεταβληθήσεσθαι ὁ Παῦλος ἔφη ( λέγει γὰρ ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ ) , πὼς ἔτι τὴν τοῦ δούλου μορφήν , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , μορφὴν οὖσαν δούλου , συνεῖναι τῷ λόγῳ δι’ αὐτὴν γένοιτ’ ἂν δυνατόν ;
Lemmas: καί δύο ὁ αὐτός ἐν ἕτερος φάσκω εἰμί τοίνυν ἐν ὁ καιρός ὁ ἀποκατάστασις ἅπας καί αὐτός ὁ κτίσις ἐκ ὁ δουλεία εἰς ὁ ἐλευθερία μεταβάλλω ὁ Παῦλος φημί ( λέγω γάρ ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ θεός ) , πως ἔτι ὁ ὁ δοῦλος μορφή , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , μορφή εἰμί δοῦλος , συνίημι ὁ λόγος διά αὐτός γίγνομαι εἄν δυνατός ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.1
ὁρᾷς ὁποίας προέσθαι φωνὰς κατὰ τῆς σαρκὸς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τετόλμηκεν οὐκ ἐπιστήσας ὡς καὶ πρὸ τῆς εἰς οὐρανοὺς ἀναλήψεως ἔτι οὖσαν αὐτὴν ἐπὶ γῆς πρὸ τοῦ πάθους οὕτως ἐδόξασεν ἐν τῷ ὄρει . τρισὶν τοῖς ἐκκρίτοις αὐτοῦ μαθηταῖς μόνοις εἰκόνα δεικνὺς τῆς βασιλείας αὐτοῦ , ὡς ἐξαστράψαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , καὶ φωτὸς μαρμαρυγὰς ἐκλάμψαι
Lemmas: ὁράω ὁποῖος προΐημι φωνή κατά ὁ σάρξ ὁ σωτήρ ἐγώ τολμάω οὐ ἐφίστημι ὡς καί πρό ὁ εἰς οὐρανός ἀνάληψις ἔτι εἰμί αὐτός ἐπί γῆ πρό ὁ πάθος οὕτως δοξάζω ἐν ὁ ὄρος . τρεῖς ὁ ἔκκριτος αὐτός μαθητής μόνος εἰκών δείκνυμι ὁ βασίλεια αὐτός , ὡς ἐξαστράπτω ὁ πρόσωπον αὐτός , καί φάος μαρμαρυγή ἐκλάμπω
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.2
( ἐγένετο γάρ φησιν ἡ θεία γραφὴ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λευκὰ ὡς τὸ φῶς ) , ἀλλ’ οὐδὲ συνεὶς ὁποῖον σῶμα δόξης Χριστοῦ ὁ θεῖος ἀπόστολος ἔλεγεν καὶ ὡς καὶ τὰ ἡμέτερα σώματα σύμμορφα ἔσεσθαι ἐκείνῳ τῷ σώματι ἐδίδασκεν λέγων ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ , ἀλλ’ οὐδὲ νοήσας τίνι τρόπῳ καταποθήσεσθαι τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς ἔγραφεν φάσκων ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι , ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς · τούτων ἀμαθῶς ἔχων τὸν μὲν λόγον διαβεβαιοῦται ἓν καὶ ταὐτὸν μέλλειν γίγνεσθαι τῷ θεῷ ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν , τὴν δὲ σάρκα καταλειφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ λόγου οὐκ οἶδ’ ὅ τι ποτὲ γενήσεσθαι .
Lemmas: ( γίγνομαι γάρ φημί ὁ θεῖος γραφή ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς ὁ ἥλιος καί ὁ ἱμάτιον αὐτός λευκόν ὡς ὁ φάος ) , ἀλλά οὐδέ συνίημι ὁποῖος σῶμα δόξα Χριστός ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγω καί ὡς καί ὁ ἡμέτερος σῶμα σύμμορφος εἰμί ἐκεῖνος ὁ σῶμα διδάσκω λέγω ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός , ἀλλά οὐδέ νοέω τίς τρόπος καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή γράφω φάσκω ἐπί ὅς οὖον ἐθέλω ἐκδύω ἀλλά ἐπενδύνω , ἵνα καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή · οὗτος ἀμαθής ἔχω ὁ μέν λόγος διαβεβαιόω εἷς καί αὐτός μέλλω γίγνομαι ὁ θεός ὥσπερ καί πρότερος εἰμί , ὁ δέ σάρξ καταλείπω ὑπό ὁ λόγος οὐ οἶδα ὅς τίς ποτέ γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.3
ἐπάκουσον δ’ οὖν ὅπως ταῦτά φησιν εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο , τί φαμεν πρὸς αὐτόν ; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν . πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα ;
Lemmas: ἐπακούω δέ οὖν ὅπως οὗτος φημί εἰμί δέ τις περί ὁ σάρξ οὗτος ὁ ἐν ὁ λόγος ἀθάνατος γίγνομαι πυνθάνομαι , τίς φημί πρός αὐτός ; ὅτι δογματίζω μέν ἐγώ περί ὅς μή ἀκριβῶς παρά ὁ θεῖον μανθάνω γραφεύς οὐ ἀσφαλής εἰμί νομίζω . πῶς γάρ οὗτος πράσσω δυνατός ὁ καί ὁ ἕτερος ἀνατρέπω δόγμα ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.4
ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον , ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει , ὡς αὐτὸς ἔφη · βλέπομεν γὰρ ἄρτι φησὶν δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον καὶ τὰ ἑξῆς . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα · διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας γραφῆς ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι . εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς .
Lemmas: ἀλλά εἴρω πρός ὁ ὁ ἀκριβής περί οὗτος μανθάνω παρά ἐγώ βούλομαι λόγος , ὅτι πείθω ὁ ἱερός ἀπόστολος οἶδα ὅτι οὕτως ἐγώ ὁράω ὁ ἀποκρύπτω μυστήριον προσήκω , ὡς αὐτός φημί · βλέπω γάρ ἄρτι φημί διά εἴσοπτρον ἐν αἴνιγμα , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον καί ὁ ἑξῆς . ὥστε μή ἐγώ πυνθάνομαι περί ὅς σαφῶς παρά ὁ θεῖος γραφεύς μή μανθάνω · διά οὗτος τοίνυν οὐδέ περί ὁ θεῖος γραφεύς ἐκεῖνος ὁ ὁ λόγος κοινωνέω σάρξ σαφῶς εἶπον δύναμαι . εἶτα ὁ μηδείς λέγω δύναμαι ὁμολογέω μηδέ μανθάνω τίς ἀπό ὁ γραφεύς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.5
τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο , οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον γέννημα , μηδὲ ἐν νῷ λαβὼν τὴν λέγουσαν γραφὴν μὴ προσθῇς τοῖς λόγοις αὐτοῦ , μή ποτε ἐλέγξῃ σε , καὶ ψευδὴς γένῃ καὶ οὐαὶ τοῖς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτῶν .
Lemmas: τοιοῦτος περί ὁ σάρξ ἀποφαίνω , οὔτε ἀπό ὁ γραφεύς λαμβάνω οὔτε ἀπό ἕτερος παραλαμβάνω οὔτε ἀπό ὁ ἐκκλησία μανθάνω ἑαυτοῦ δέ ἀναπολάζω καί ὁ οἰκεῖος ἐνθύμησις ἐπινοέω ξένος καί ὁ ἀλήθεια ἀλλότριος γέννημα , μηδέ ἐν νάω λαμβάνω ὁ λέγω γραφή μή προστίθημι ὁ λόγος αὐτός , μή ποτός ἐλέγχω σύ , καί ψευδής γίγνομαι καί οὐαί ὁ προφητεύω ἀπό Καρδία αὐτός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.6
ὅρα δ’ οὖν ὅσῃ δυσσεβείᾳ περιπέπτωκεν . ὁ γὰρ τὴν πᾶσαν περὶ τοῦ προϋπάρχοντος μονογενοῦς υἱοῦ θεολογίαν ἐπὶ τὴν σάρκα καταβαλὼν αὐτοῖς τε ῥήμασιν νίκης στέφανον αὐτὴν ἀναγορεύσας ( οὕτως γὰρ ἔφη τὸν τοῦ θεοῦ λόγον τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα διὰ τῆς ἀναστάσεως ἀθάνατον γενέσθαι παρεσκευακέναι καὶ ὥσπερ τινὰ νίκης στέφανον ἀναδησάμενον ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς καθέζεσθαι ) οὗτος αὐτός φησιν αὐτὴν ἔρημον ἔσεσθαι καὶ ὀρφανὴν ἐν τῷ τοῦ παντὸς τέλει , ἑνῶν μὲν τὸν λόγον τῷ θεῷ τὴν δὲ σάρκα χωρίζων τῆς τοῦ λόγου ἐνεργείας καὶ καταλιπὼν αὐτὴν οὐκ οἶδ’ ὅπως ἀθάνατον μὲν καὶ ἄφθαρτον ἄψυχον δὲ καὶ ἀνενέργητον ὑπὸ τοῦ λόγου .
Lemmas: ὁράω δέ οὖν ὅσος δυσσέβεια περιπίπτω . ὁ γάρ ὁ πᾶς περί ὁ προυπάρχω μονογενής υἱός θεολογία ἐπί ὁ σάρξ καταβάλλω αὐτός τε ῥῆμα Νίκη στέφανος αὐτός ἀναγορεύω ( οὕτως γάρ φημί ὁ ὁ θεός λόγος ὁ ἀνθρώπινος σάρξ διά ὁ ἀνάστασις ἀθάνατος γίγνομαι παρασκευάζω καί ὥσπερ τις Νίκη στέφανος ἀναδέω ἐν δεξιός ὁ πατήρ καθέζομαι ) οὗτος αὐτός φημί αὐτός ἐρῆμος εἰμί καί ὀρφανός ἐν ὁ ὁ πᾶς τέλος , ἑνόω μέν ὁ λόγος ὁ θεός ὁ δέ σάρξ χωρίζω ὁ ὁ λόγος ἐνέργεια καί καταλείπω αὐτός οὐ οἶδα ὅπως ἀθάνατος μέν καί ἄφθαρτος ἄψυχος δέ καί ἀνενέργητος ὑπό ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.10.7
καὶ ταῦτα δὲ πάλιν ἐκ τῶν θείων ἀναγνωσμάτων , ἃ μὴ νενόηκεν , συνιστᾶν πειρᾶται . τοῦ γὰρ σωτῆρος ἡμῶν πρὸς τοὺς μὴ συνιέντας τὰς περὶ τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ διδασκαλίας εἰρηκότος τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζωοποιοῦν , ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν · τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν ,
Lemmas: καί οὗτος δέ πάλιν ἐκ ὁ θεῖον ἀνάγνωσμα , ὁ μή νοέω , συνίστημι πειράω . ὁ γάρ σωτήρ ἐγώ πρός ὁ μή συνίημι ὁ περί ὁ σάρξ καί ὁ αἷμα αὐτός διδασκαλία ἐρῶ οὗτος σύ σκανδαλίζω ; ἐάν οὖν θεωρέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω , ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς · ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λαλέω σύ πνεῦμα εἰμί καί ζωή εἰμί ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.11.1
οὐκ ἐπστήσας τῇ διανοίᾳ τοῦ λόγου ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀθετεῖν τὴν σάρκα ἣν ἀνείληφεν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου . εἶτ’ ἐκ τούτου πειρᾶται καταστευάζειν ὡς μετὰ τὴν συντέλειαν τοῦ παντὸς ἔρημον τῆς ἑαυτοῦ ἐνεργείας ὁ ἐν τῷ θεῷ λόγος καταλείψει τὴν σάρκα . λέγει γοῦν αὐτοῖς ῥήμασιν περὶ γὰρ τῆς σαρκός , ἣν ἔχων ὡμίλει τοῖς μαθηταῖς , οὕτω λέγει τοῦτο ἡμᾶς σκανδαλίζει ; ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀπιόντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; τὸ πνεῦμα ζωοποιεῖ , ἡ σὰρξ οὐδὲν ὠφελεῖ . εἰ οὖν ὁμολογεῖ τὴν σάρκα μηδὲν ὠφελεῖν αὐτόν , πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὡς αὐτῷ λυσιτελοῦσαν συνεῖναι τῷ λόγῳ ; ὁρᾷς ὅσῃ κέχρηται τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου διαστροφῇ διὰ τὸ μὴ συνιέναι τοῦ λόγου τὴν σωτήριον φωνήν , ὅπως εἴρηται καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν .
Lemmas: οὐ ἐφίστημι ὁ διάνοια ὁ λόγος ὑπολαμβάνω αὐτός ἀθετέω ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος . εἶτα ἐκ οὗτος πειράω καθίστημι ὡς μετά ὁ συντέλεια ὁ πᾶς ἐρῆμος ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια ὁ ἐν ὁ θεός λόγος καταλείπω ὁ σάρξ . λέγω γοῦν αὐτός ῥῆμα περί γάρ ὁ σάρξ , ὅς ἔχω ὁμιλέω ὁ μαθητής , οὗτος λέγω οὗτος ἐγώ σκανδαλίζω ; ἐάν οὖν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἄπειμι ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; ὁ πνεῦμα ζωοποιέω , ὁ σάρξ οὐδείς ὠφελέω . εἰμί οὖν ὁμολογέω ὁ σάρξ μηδείς ὠφελέω αὐτός , πῶς ἐγχωρέω ὁ ἐκ γῆ τε εἰμί καί μηδείς ὠφελέω καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὡς αὐτός λυσιτελέω συνίημι ὁ λόγος ; ὁράω ὅσος χράομαι ὁ εὐαγγελικός λόγος διαστροφή διά ὁ μή συνίημι ὁ λόγος ὁ σωτήριος φωνή , ὅπως εἴρω καί διά ποῖος αἴτιος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.1
ἀλλὰ σύ γε ἀναλαβὼν τὴν εὐαγγελικὴν γραφήν , θέα τὴν πᾶσαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διδασκαλίαν ὅπως οὐ περ ἧς ἀνείληφεν σαρκὸς διελέγετο , περὶ δὲ τοῦ μυστικοῦ σώματός τε καὶ αἵματος . ἐπειδὴ γὰρ τοῖς πέντε ἄρτοις ἔθρεψεν τὰ πλήθη , μέγα δὲ θαῦμα τοῦτο παρέσχεν τοῖς ἑωρακόσιν , Ἰουδαίων δὲ οἱ πλεῖστοι ἐξευτελίζοντες τὸ γεγονὸς ἔλεγον αὐτῷ τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον , ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν , εἶτα παρέβαλλον τὸ μάννα τὸ ἐν τῇ ἐρήμῳ λέγοντες οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ , καθώς ἐστιν γεγραμμένον · ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν ,
Lemmas: ἀλλά σῦς γε ἀναλαμβάνω ὁ εὐαγγελικός γραφεύς , θέα ὁ πᾶς ὁ σωτήρ ἐγώ διδασκαλία ὅπως οὖον περ ὅς ἀναλαμβάνω σάρξ διαλέγω , περί δέ ὁ μυστικός σῶμα τε καί αἷμα . ἐπεί γάρ ὁ πέντε ἄρτος τρέφω ὁ πλῆθος , μέγας δέ θαῦμα οὗτος παρέχω ὁ ὁράω , Ἰουδαῖος δέ ὁ πλεῖστος ἐξευτελίζω ὁ γίγνομαι λέγω αὐτός τίς οὖν ποιέω σύ σημεῖον , ἵνα ὁράω καί πιστεύω , εἶτα παραβάλλω ὁ μάννα ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος λέγω ὁ πατήρ ἐγώ ὁ μάννα ἔφαγον ἐν ὁ ἐρῆμος , καθώς εἰμί γράφω · ἄρτος ἐκ ὁ οὐρανός δίδωμι αὐτός ἐσθίω ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.2
πρὸς ταῦτα ὁ σωτὴρ ἀπεκρίνατο ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , ἀλλ’ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον τὸν ἀληθινὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . εἶτ’ ἐπιφέρει ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς καὶ πάλιν ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ αὖθις ὁ δὲ ἄρτος ὃν ἐγὼ δώσω τὸ σῶμά μού ἐστιν . καὶ πάλιν προστίθησιν ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ σωτήρ ἀποκρίνω ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , οὖον Μωσῆς δίδωμι σύ ὁ ἄρτος ἐκ ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁ πατήρ ἐγώ δίδωμι σύ ὁ ἄρτος ὁ ἀληθινός ἐκ ὁ οὐρανός . εἶτα ἐπιφέρω ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή καί πάλιν ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός καί αὖθις ὁ δέ ἄρτος ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί . καί πάλιν προστίθημι ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.3
ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον , κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθής ἐστιν βρῶσις , καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθής ἐστιν πόσις .
Lemmas: ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα ἔχω ζωή αἰώνιος , ἐγώ ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . ὁ γάρ σάρξ ἐγώ ἀληθής εἰμί βρῶσις , καί ὁ αἷμα ἐγώ ἀληθής εἰμί πόσις .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.4
ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ . ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα μυστικώτερον αὐτοῦ διεξιόντος τινὲς τῶν αὐτοῦ μαθητῶν εἶπον σκληρός ἐστιν ὁ λόγος , τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν ; πρὸς οὓς ἀπεκρίνατο ὁ σωτὴρ λέγων τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον ;
Lemmas: ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα ἐν ἐγώ μένω ἐγώ ἐν αὐτός . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος μυστικός αὐτός διέξειμι τις ὁ αὐτός μαθητής εἶπον σκληρός εἰμί ὁ λόγος , τίς δύναμαι αὐτός ἀκούω ; πρός ὅς ἀποκρίνω ὁ σωτήρ λέγω οὗτος σύ σκανδαλίζω ; ἐάν οὖν θεωρέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.5
τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζωοποιοῦν , ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν · τὰ ῥήματα ἃ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν . δι’ ὧν ἐπαίδευεν αὐτοὺς πνευματικῶς ἀκούειν τῶν περὶ τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ λελεγμένων · μὴ γὰρ τὴν σάρκα , φησίν . ἣν περίκειμαι νομίσητέ με λέγειν , ὡς δέον αὐτὴν ἐσθίειν , μηδὲ τὸ αἰσθητὸν καὶ σωματικὸν αἷμα πίνειν ὑπολαμβάνετέ με προστάττειν , ἀλλ’ εὖ ἴστε ὅτι τὰ ῥήματά μου ἃ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν , ὥστε αὐτὰ εἶναι τὰ ῥήματα καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς τὴν σάρκα καὶ τὸ αἷμα . ὧν ὁ μετέχων ἀεὶ ὡσανεὶ ἄρτῳ οὐρανίῳ τρεφόμενος τῆς οὐρανίου μεθέξει ζωῆς .
Lemmas: ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω , ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς · ὁ ῥῆμα ὁ λαλέω σύ πνεῦμα εἰμί καί ζωή εἰμί . διά ὅς παιδεύω αὐτός πνευματικός ἀκούω ὁ περί ὁ σάρξ καί ὁ αἷμα αὐτός λέγω3 · μή γάρ ὁ σάρξ , φημί . ὅς περίκειμαι νομίζω ἐγώ λέγω , ὡς δήω αὐτός ἐσθίω , μηδέ ὁ αἰσθητός καί σωματικός αἷμα πίνω ὑπολαμβάνω ἐγώ προστάσσω , ἀλλά εὕω οἶδα ὅτι ὁ ῥῆμα ἐγώ ὁ λαλέω σύ πνεῦμα εἰμί καί ζωή εἰμί , ὥστε αὐτός εἰμί ὁ ῥῆμα καί ὁ λόγος αὐτός ὁ σάρξ καί ὁ αἷμα . ὅς ὁ μετέχω ἀεί ὡσανεί ἄρτος οὐράνιος τρέφω ὁ οὐράνιος μετέχω ζωή .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.6
μὴ δὴ οὖν , φησίν , σκανδαλιζέτω ὑμᾶς τοῦτο , ὃ περὶ βρώσεως τῆς ἐμῆς σαρκὸς καὶ περὶ πόματος τοῦ ἐμοῦ αἵματος εἴρηκα , μηδὲ ταραττέτω ὑμᾶς ἡ πρόχειρος ἀκοὴ τῶν περὶ τῆς σαρκὸς καὶ αἵματος εἰρημένων μοι · ταῦτα γὰρ οὐδὲν ὠφελεῖ αἰσθητῶς ἀκουόμενα , τὸ δὲ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζωοποιοῦν τοὺς πνευματικῶς ἀκούειν δυναμένους .
Lemmas: μή δή οὖν , φημί , σκανδαλίζω σύ οὗτος , ὅς περί βρῶσις ὁ ἐμός σάρξ καί περί πόμα ὁ ἐγώ αἷμα εἴρω , μηδέ ταράσσω σύ ὁ πρόχειρος ἀκοή ὁ περί ὁ σάρξ καί αἷμα εἴρω ἐγώ · οὗτος γάρ οὐδείς ὠφελέω αἰσθητός ἀκούω , ὁ δέ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω ὁ πνευματικός ἀκούω δύναμαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.7
ἀλλ’ ὁ καινὸς ἐξηγητὴς τῶν εὐαγγελικῶν μαθημάτων μηδὲν τούτων συνείς , ἐπάκουσον ὅπως γράφει λέγων αὐταῖς συλλαβαῖς τοῦ ἀνθρωπίνου ἁψάμενος σώματος καὶ δείξας αὐτὸ τοῖς ὁρῶσιν τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; ἔφη ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνιόντα , ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; τὸ πνεῦμα ζωοποιεῖ , ἡ σὰρξ οὐδὲν ὠφελεῖ .
Lemmas: ἀλλά ὁ καινός ἐξηγητής ὁ εὐαγγελικός μάθημα μηδείς οὗτος συνίημι , ἐπακούω ὅπως γράφω λέγω αὐτός συλλαβή ὁ ἀνθρώπινος ἅπτω σῶμα καί δείκνυμι αὐτός ὁ ὁράω οὗτος σύ σκανδαλίζω ; φημί ἐάν οὖν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀνέρχομαι , ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; ὁ πνεῦμα ζωοποιέω , ὁ σάρξ οὐδείς ὠφελέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.12.8
πρὸς ὃν ἦν εἰπεῖν · καὶ πόθεν σοι , ὦ γενναῖε , ἡ προσθήκη τῶν μὴ φερομένων ἐν τῇ εὐαγγελικῇ γραφῇ ; τὸ γὰρ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἁψάμενον τὸν σωτῆρα καὶ δείξαντα αὐτὸ τοῖς ὁρῶσιν εἰρηκέναι τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; παρὰ σαυτοῦ πλάττεις καὶ τὴν προσθήκην ἀπὸ σαυτοῦ ποιεῖσθαι τολμᾷς . ὃ δὴ τόλμημα παρ’ ἑαυτοῦ λαβὼν ἐντεῦθεν οἴεται παρασκευάζειν , ἔρημον τῆς ἐνεργείας τοῦ λόγου τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος καταλειφθήσεσθαι , λέγων εἰ οὖν ὁμολογεῖ τὴν σάρκα μηδὲν ὠφελεῖν αὐτόν , πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὡς αὐτῷ λυσιτελοῦσαν συνεῖναι τῷ λόγῳ ; οὕτω μὲν οὖν ἀμαθῶς καὶ ἀνεπιστημόνως τὴν εὐαγγελικὴν παρερμηνεῦσαι φωνὴν ὡρμήθη . καὶ τῶν ἀποστολικῶν δὲ ὁμοίως ῥημάτων διαστρόφους ἐξηγήσεις ἐποιεῖτο .
Lemmas: πρός ὅς εἰμί εἶπον · καί πόθεν σύ , εἰμί γενναῖος , ὁ προσθήκη ὁ μή φέρω ἐν ὁ εὐαγγελικός γράφω ; ὁ γάρ ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ἅπτω ὁ σωτήρ καί δείκνυμι αὐτός ὁ ὁράω εἴρω οὗτος σύ σκανδαλίζω ; παρά σεαυτοῦ πλάσσω καί ὁ προσθήκη ἀπό σεαυτοῦ ποιέω τολμάω . ὅς δή τόλμημα παρά ἑαυτοῦ λαμβάνω ἐντεῦθεν οἴομαι παρασκευάζω , ἐρῆμος ὁ ἐνέργεια ὁ λόγος ὁ σάρξ ὁ σωτήρ καταλείπω , λέγω εἰμί οὖν ὁμολογέω ὁ σάρξ μηδείς ὠφελέω αὐτός , πῶς ἐγχωρέω ὁ ἐκ γῆ τε εἰμί καί μηδείς ὠφελέω καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὡς αὐτός λυσιτελέω συνίημι ὁ λόγος ; οὗτος μέν οὖν ἀμαθής καί ἀνεπιστήμων ὁ εὐαγγελικός παρερμηνεύω φωνή ὁρμάω . καί ὁ ἀποστολικός δέ ὁμοίως ῥῆμα διάστροφος ἐξήγησις ποιέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.13.1
αὐτίκα γοῦν ἐν ταῖς Πράξεσιν τῶν ἀποστόλων τοῦ Πέτρου περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν εἰρηκότος ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως , μὴ νοήσας τὴν τοῦ λόγου διάνοιαν ἐντεῦθεν τὴν βασιλείαν τοῦ Χριστοῦ περιγράφειν πειρᾶται , ὅρον τινὰ φάσκων καὶ προθεσμίαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ δηλοῦσθαι διὰ τὸ λέγεσθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως .
Lemmas: αὐτίκα γοῦν ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος ὁ Πέτρος περί ὁ σωτήρ ἐγώ ἐρῶ ὅς δεῖ οὐρανός μέν δέχομαι ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις , μή νοέω ὁ ὁ λόγος διάνοια ἐντεῦθεν ὁ βασίλειος ὁ Χριστός περιγράφω πειράω , ὅρος τις φάσκω καί προθεσμία ὁ βασίλεια αὐτός δηλόω διά ὁ λέγω ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.13.2
τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο συνίστασθαί φησιν καὶ διὰ τοῦ φάσκοντος Ψαλμοῦ κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου , καὶ Παῦλον δὲ τὸν ἀπόστολον διὰ τοῦτο εἰρηκέναι τὸ δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἕως ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ · τὸ γὰρ ἕως καὶ τὸ ἄχρι περιωρισμένου χρόνου σημαντικὸν εἶναι ὑπέλαβεν . ἐπάκουσον γοῦν ὅπως κατὰ λέξιν γράφει λέγων διὰ τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ καὶ ὁ παντοκράτωρ θεός , ὁ δεσπότης , πρὸς αὐτὸν λέγειν κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . ἐνεργείᾳ μόνῃ διὰ τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα χωρίζειν αὐτὸν δοκῶν καὶ ὥσπερ ῥητόν τινα χρόνον ὁρίζων αὐτῷ τῆς ἐν δεξιᾷ καθέδρας οὕτω φησὶν πρὸς αὐτὸν ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ οὗτος συνίστημι φημί καί διά ὁ φάσκω ψαλμός κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ , καί Παῦλος δέ ὁ ἀπόστολος διά οὗτος εἴρω ὁ δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός · ὁ γάρ ἠώς καί ὁ ἄχρι περιορίζω χρόνος σημαντικός εἰμί ὑπολαμβάνω . ἐπακούω γοῦν ὅπως κατά λέξις γράφω λέγω διά οὗτος γάρ ἐγώ δοκέω καί ὁ παντοκράτωρ θεός , ὁ δεσπότης , πρός αὐτός λέγω κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ἐνέργεια μόνος διά ὁ ἀνθρώπινος σάρξ χωρίζω αὐτός δοκέω καί ὥσπερ ῥητός τις χρόνος ὁρίζων αὐτός ὁ ἐν δεξιός καθέδρα οὗτος φημί πρός αὐτός ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.13.3
τοῦτο δὲ τὸ προφητικὸν τοῦ Δαυὶδ ῥητὸν σαφέστερον ἡμῖν ἑρμηνεύων ὁ ἱερὸς ἀπόστολος οὕτω πως ἔφη δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἕως ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ . οὐκοῦν ὅρον τινὰ ἔχειν δοκεῖ ἡ κατὰ ἄνθρωπον αὐτοῦ οἰκονομία τε καὶ βασιλεία . καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει καὶ διὰ τοῦτο αἱ Πράξεις τῶν ἀποστόλων περὶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου , ὃν ἀνείληφεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος καὶ ἀνειληφὼς ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς καθέζεται , οὕτως διδάσκουσιν λέγουσαι ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως , καὶ αὗται ὥσπερ ὅρον τινὰ καὶ προθεσμίαν ὁρίζουσαι .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ προφητικός ὁ Δαυίδ ῥητός σαφής ἐγώ ἑρμηνεύω ὁ ἱερός ἀπόστολος οὗτος πως φημί δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός αὐτός ὑποπόδιον ὁ πούς αὐτός . οὐκοῦν ὅρος τις ἔχω δοκέω ὁ κατά ἄνθρωπος αὐτός οἰκονομία τε καί βασίλειος . καί μετά ἕτερος ἐπιλέγω καί διά οὗτος ὁ Πράξεις ὁ ἀπόστολος περί ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ ὁ θεός λόγος καί ἀναλαμβάνω ἐν δεξιός ὁ πατήρ καθέζομαι , οὕτως διδάσκω λέγω ὅς δεῖ οὐρανός μέν δέχομαι ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις , καί οὗτος ὥσπερ ὅρος τις καί προθεσμία ὁρίζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.13.4
οἷς μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει πῶς ἔτι τὴν τοῦ δούλου μορφήν , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος μορφὴν οὖσαν δούλου , συνεῖναι τῷ λόγῳ δι’ αὐτοῦ δυνατὸν γένοιτ’ ἄν ; σαφῶς γοῦν καὶ διαρρήδην ἐν βραχεῖ τινι χρόνῳ τῶν τε παρεληλυθότων καὶ τῶν μελλόντων αἰώνων τὴν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τοῦ λόγου δι’ ἡμᾶς γεγενῆσθαι συμβεβηκέναι καὶ ταύτην ὥσπερ ἀρχὴν οὕτω καὶ τέλος ἔχειν ὁ θεσπέσιος εἴρηκεν Παῦλος , οὕτω πως εἰπὼν εἶτα τὸ τέλος , ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί .
Lemmas: ὅς μετά ἕτερος ἐπιλέγω πῶς ἔτι ὁ ὁ δοῦλος μορφή , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος μορφή εἰμί δοῦλος , συνίημι ὁ λόγος διά αὐτός δυνατός γίγνομαι ἄν ; σαφῶς γοῦν καί διαρρήδην ἐν βραχύς τις χρόνος ὁ τε παρέρχομαι καί ὁ μέλλω αἰών ὁ κατά σάρξ οἰκονομία ὁ λόγος διά ἐγώ γίγνομαι συμβαίνω καί οὗτος ὥσπερ ἀρχή οὗτος καί τέλος ἔχω ὁ θεσπέσιος εἴρω Παῦλος , οὗτος πως εἶπον εἶτα ὁ τέλος , ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ θεός καί πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.14.1
διὰ τοσούτων Μάρκελλος καὶ τὸ σῶμα τῆς δόξης τοῦ υἱοῦ ἠγνόησεν καὶ τὴν ἀτελεύτητον αὐτοῦ βασιλείαν ἀρνεῖται , οὐκ ἐπιστήσας ὡς κατά τινα συνήθειαν τῆς γραφῆς ἰδιάζουσαν τὸ ἕως παραλαμβάνεσθαι εἴωθεν . οὕτω γοῦν ὁ σωτὴρ τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος , οὐκ ἀναιρῶν τὸ συνέσεσθαι αὐτοῖς καὶ μετὰ τὴν συντέλειαν , διδάσκων δ’ ὅτι καὶ νῦν μὲν ἔσται σὺν αὐτοῖς ἕως τῆς συντελείας ἐπισκοπῶν καὶ φυλάττων πάντας τοὺς αὐτῷ μαθητευομένους , καὶ μετὰ τὴν συντέλειαν δὲ κρειττόνως αὐτοῖς συνέσται κοινωνοὺς αὐτοὺς ἀποφαίνων τῆς αὐτοῦ βασιλείας .
Lemmas: διά τοσοῦτος Μάρκελλος καί ὁ σῶμα ὁ δόξα ὁ υἱός ἀγνοέω καί ὁ ἀτελεύτητος αὐτός βασίλειος ἀρνέομαι , οὐ ἐφίστημι ὡς κατά τις συνήθεια ὁ γραφεύς ἰδιάζω ὁ ἠώς παραλαμβάνω εἴωθα . οὗτος γοῦν ὁ σωτήρ ὁ μαθητής λέγω ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών , οὐ ἀναιρέω ὁ σύνειμι αὐτός καί μετά ὁ συντέλεια , διδάσκω δέ ὅτι καί νῦν μέν εἰμί σύν αὐτός ἠώς ὁ συντέλεια ἐπισκοπέω καί φυλάσσω πᾶς ὁ αὐτός μαθητεύω , καί μετά ὁ συντέλεια δέ κρατύς αὐτός σύνειμι κοινωνός αὐτός ἀποφαίνω ὁ αὐτός βασίλεια .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.14.2
οὕτως οὖν καὶ τὸ καθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου καὶ τὸ ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως οὐχ ὡς μηκέτ’ ἐσομένου μετὰ ταῦτα λέλεκται , ἀλλ’ ὡς μέλλοντος κατὰ τὸν τῆς συντελείας καιρὸν διανίστασθαι ἀπὸ τοῦ θρόνου τοῦ πατρικοῦ καὶ δευτέραν ποιεῖσθαι κάθοδον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , περὶ ἧς ὁ ἀπόστολος διδάσκει λέγων ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ , καταβήσεται ἀπ’ οὐρανοῦ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτοι . ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρας · καὶ οὕτω πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα . δεῖ τοίνυν τὸν σωτῆρα μένειν ἐν οὐρανῷ καὶ καθέζεσθαι ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς ἕως τῆς συντελείας , κατὰ δὲ αὐτὴν τὴν συντέλειαν τοῦ παντὸς τὴν ἔνδοξον καὶ δευτέραν αὐτοῦ παρουσίαν ποιησάμενος τοὺς ἁγίους αὐτοῦ παραλήψεται εἰς τὸ πάντοτε αὐτῷ συνεῖναι , οὐχὶ μέχρι τινὸς χρόνου ἀλλ’ εἰς ἄπειρον αἰῶνα · οὓτω γάρ φησιν πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα .
Lemmas: οὕτως οὖν καί ὁ κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ καί ὁ ὅς δεῖ οὐρανός μέν δέχομαι ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις οὐ ὡς μηκέτι εἰμί μετά οὗτος λέγω , ἀλλά ὡς μέλλω κατά ὁ ὁ συντέλεια καιρός διανίσταμαι ἀπό ὁ θρόνος ὁ πατρικός καί δύο ποιέω κάθοδος ἐκ ὁ οὐρανός , περί ὅς ὁ ἀπόστολος διδάσκω λέγω ὅτι αὐτός ὁ κύριος ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχάγγελος καί ἐν σάλπιγξ θεός , καταβαίνω ἀπό οὐρανός , καί ὁ νεκρός ἐν Χριστός ἀνίστημι πρῶτος . ἔπειτα ἐγώ ὁ ζῶ ὁ περιλείπομαι ἅμα σύν αὐτός ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ · καί οὗτος πάντοτε σύν κύριος εἰμί . δεῖ τοίνυν ὁ σωτήρ μένω ἐν οὐρανός καί καθέζομαι ἐν δεξιός ὁ πατήρ ἠώς ὁ συντέλεια , κατά δέ αὐτός ὁ συντέλεια ὁ πᾶς ὁ ἔνδοξος καί δύο αὐτός παρουσία ποιέω ὁ ἅγιος αὐτός παραλαμβάνω εἰς ὁ πάντοτε αὐτός συνίημι , οὐ μέχρι τις χρόνος ἀλλά εἰς ἤπειρος αἰών · οὕτως γάρ φημί πάντοτε σύν κύριος εἰμί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.14.3
οὐκοῦν οἱ ἅγιοι πάντοτε συνεσόμενοι αὐτῷ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἀπολαύσουσιν ἐν τῇ κατηγγελμένῃ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ . ἀλλ’ ὁ γενναῖος ταῦτα μὴ συνείς , τοῦ θείου ἀποστόλου περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν εἰρηκότος τὸ δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρι οὑ θῇ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος καὶ πάλιν ὅταν δὲ αὐτῷ ὑποταγῇ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ἡ ὁ θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ ἅγιος πάντοτε σύνειμι αὐτός ὁ αὐτός βασίλεια ἀπολαύω ἐν ὁ καταγγέλλω ὁ οὐρανός βασίλεια . ἀλλά ὁ γενναῖος οὗτος μή συνίημι , ὁ θεῖον ἀπόστολος περί ὁ σωτήρ ἐγώ ἐρῶ ὁ δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω ἄχρι ὅς τίθημι ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός . ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος καί πάλιν ὅταν δέ αὐτός ὑποτάσσω ὁ πᾶς , τότε καί αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα ὁ ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.14.4
τῇ συνηθείᾳ ταύτῃ χρησάμενος καὶ ταῦτα παρερμηνεύει , οὐκ οἶδ’ ὅπως τὸ ὑποταγήσεσθαι τῷ πατρὶ τὸν υἱὸν ἀντὶ τοῦ ἑνωθήσεσθαι τῷ θεῷ τὸν λόγον ἐξακούων . καὶ πότε γὰρ αὐτῷ οὐκ ἦν ἡνωμένος , εἰ δὴ λόγος ἦν ἀιδίως ὑπάρχων ἐν τῷ θεῷ ; πῶς οὖν τότε φησὶν ὑποταγήσεται τῷ θεῷ καὶ πατρί ;
Lemmas: ὁ συνήθεια οὗτος χράω καί οὗτος παρερμηνεύω , οὐ οἶδα ὅπως ὁ ὑποτάσσω ὁ πατήρ ὁ υἱός ἀντί ὁ ἕννυμι ὁ θεός ὁ λόγος ἐξακούω . καί πότε γάρ αὐτός οὐ εἰμί ἑνόω , εἰμί δή λόγος εἰμί ἀίδιος ὑπάρχω ἐν ὁ θεός ; πῶς οὖν τότε φημί ὑποτάσσω ὁ θεός καί πατήρ ;
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.1
χρὴ δὲ ἐπιστῆσαι τὸν νοῦν ὡς καὶ αὐτῷ τῷ υἱῷ τὰ πάντα ὑποταγήσεσθαι ὁ ἀπόστολος ἒφη καὶ ὡς τῇ αὐτῇ ὑποταγῇ καὶ αὐτὸν ὑποταγήσεσθαι τῷ πατρὶ διδάσκει λέγων ὅταν δὲ τὰ πάντα αὐτῷ ὑποταγῇ . τότε καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ ὁ θεὸς τὰ ἐν πᾶσιν
Lemmas: χρή δέ ἐφίστημι ὁ νόος ὡς καί αὐτός ὁ υἱός ὁ πᾶς ὑποτάσσω ὁ ἀπόστολος φημί καί ὡς ὁ αὐτός ὑποτάσσω καί αὐτός ὑποτάσσω ὁ πατήρ διδάσκω λέγω ὅταν δέ ὁ πᾶς αὐτός ὑποτάσσω . τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα εἰμί ὁ θεός ὁ ἐν πᾶς
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.2
οὐκ ἀκούει · οὐ γὰρ ἐν τῷ υἱῷ φησιν τὰ πάντα ἔσεσθαι τὸν θεόν , ἀλλ’ ἐν πᾶσιν · ὅπερ μᾶλλον ἔδοξεν ἂν συνάφειάν τινα πάντων καὶ ἕνωσιν σημαίνειν , εἰ πάντα μέλλοι ὁ θεὸς ἐν πᾶσιν εἶναι . τὴν δ’ ὑποταγὴν τοῦ υἱοῦ ἕνωσιν ἑρμηνεύει τοῦ λόγου , ἓν καὶ ταὐτὸν γενησομένου τῷ πατρὶ καθ’ ἃ καὶ πρότερον ἦν , ὡς αὐτὸς ἔφη .
Lemmas: οὐ ἀκούω · οὖον γάρ ἐν ὁ υἱός φημί ὁ πᾶς εἰμί ὁ θεός , ἀλλά ἐν πᾶς · ὅσπερ μᾶλλον δοκέω εἄν συνάφεια τις πᾶς καί ἕνωσις σημαίνω , εἰμί πᾶς μέλλω ὁ θεός ἐν πᾶς εἰμί . ὁ δέ ὑποταγή ὁ υἱός ἕνωσις ἑρμηνεύω ὁ λόγος , εἷς καί αὐτός γίγνομαι ὁ πατήρ κατά ὁ καί πρότερος εἰμί , ὡς αὐτός φημί .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.3
εἰ τοίνυν ἕνωσιν εἶναι τὴν ὑποταγὴν τὴν πρὸς τὸν πατέρα ὁρίζεται , ἀκόλουθον ἂν εἴη καὶ τὴν πάντων πρὸς τὸν υἱὸν ὑποταγὴν τὴν αὐτὴν πρὸς αὐτὸν ἕνωσιν σημαίνειν , ὡς μηκέτ’ εἶναι τὸν υἱὸν καθ’ ἑαυτὸν μηδὲ τὰ ὑποταγησόμενα αὐτῷ πλήθη τῶν σῳζομένων ἰδίαν ζήσεσθαι ζωήν , συναλοιφὴν δέ τινα καὶ σύγχυσιν γίγνεσθαι τῶν ὅλων , ἕν καὶ ταὐτὸν γενησομένων τοῦ υἱοῦ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπάντων , καὶ οὐ μόνον ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰμί τοίνυν ἕνωσις εἰμί ὁ ὑποταγή ὁ πρός ὁ πατήρ ὁρίζω , ἀκόλουθος εἄν εἰμί καί ὁ πᾶς πρός ὁ υἱός ὑποταγή ὁ αὐτός πρός αὐτός ἕνωσις σημαίνω , ὡς μηκέτι εἰμί ὁ υἱός κατά ἑαυτοῦ μηδέ ὁ ὑποτάσσω αὐτός πλῆθος ὁ σῴζω ἴδιος ζῶ ζωή , συναλοιφή δέ τις καί σύγχυσις γίγνομαι ὁ ὅλος , εἷς καί αὐτός γίγνομαι ὁ υἱός καί ὁ λοιπός ἀπαντάω , καί οὖον μόνος ἀλλά καί αὐτός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.4
εἰ γὰρ τὰ μὲν πάντα τῷ υἱῷ , ὁ δὲ υἱὸς τῷ πατρὶ ἐν τῷ ὑποτάττεσθαι ἑνοῦται , ὅρα τί συμβαίνει ἐκ τοῦ λόγου .
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ μέν πᾶς ὁ υἱός , ὁ δέ υἱός ὁ πατήρ ἐν ὁ ὑποτάσσω ἑνόω , ὁράω τίς συμβαίνω ἐκ ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.5
ἀλλ’ ὥσπερ οὐχ ἕνωσιν ὁ ἀπόστολος ἐδήλου λέγων ὑποταγήσεσθαι τῷ υἱῷ τὰ πάντα , ἀλλὰ τὴν ἐξ αὐθεκουσίου προαιρέσεως ὑπακοὴν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν ἣν ἀποδώσει αὐτῷ τὰ πάντα οἷα σωτῆρι καὶ βασιλεῖ τῶν ὅλων , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ αὐτὸν ὑποταγήσεσθαι τῷ πατρὶ οὐδὲν ἕτερον σημαίνοι ἂν ἢ τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ σέβας τήν τε μεγαλοπρέπειαν τήν τε αὐθεκούσιον ὑπακοήν , ἣν καὶ αὐτὸς ἀποδώσει τῷ θεῷ καὶ πατρί , ἐπειδὰν τοὺς πάντας ἀξίους τῆς πατρικῆς θεότητος εἶναι παρασκευάσῃ .
Lemmas: ἀλλά ὥσπερ οὐ ἕνωσις ὁ ἀπόστολος δηλόω λέγω ὑποτάσσω ὁ υἱός ὁ πᾶς , ἀλλά ὁ ἐκ αὐθεκούσιος προαίρεσις ὑπακοή καί ὁ δόξα καί ὁ τιμή ὅς πωλέω αὐτός ὁ πᾶς οἷος σωτήρ καί βασιλεύς ὁ ὅλος , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ αὐτός ὑποτάσσω ὁ πατήρ οὐδείς ἕτερος σημαίνω εἄν ἢ ὁ δόξα καί ὁ τιμή καί ὁ σέβας ὁ τε μεγαλοπρέπεια ὁ τε αὐθεκούσιος ὑπακοή , ὅς καί αὐτός πωλέω ὁ θεός καί πατήρ , ἐπειδάν ὁ πᾶς ἄξιος ὁ πατρικός θεότης εἰμί παρασκευάζω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.6
τέως μὲν γάρ , ὡς ὅτε οὐκ ἄξιοι ταύτης εἰσίν , προλαβὼν αὐτὸς οἷά τις κοινὸς ἁπάντων σωτὴρ διορθωτικὴν τῶν ἀτελῶν καὶ θεραπευτικὴν τῶν θεραπείας δεομένων βασιλείαν βασιλεύει τοὺς τῆς βασιλείας ἐχθροὺς ὑπάγων τοῖς αὐτοῦ ποσίν · ὃ δὴ παρίστησιν ὁ φάσκων Ψαλμὸς εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου · καθοῦ ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου ,
Lemmas: τέως μέν γάρ , ὡς ὅτε οὐ ἄξιος οὗτος εἰμί , προλαμβάνω αὐτός οἷος τις κοινός ἅπας σωτήρ διορθωτικός ὁ ἀτελής καί θεραπευτικός ὁ θεραπεία δήω βασίλειος βασιλεύω ὁ ὁ βασίλεια ἐχθρός ὑπάγω ὁ αὐτός πούς · ὅς δή παρίστημι ὁ φάσκω ψαλμός εἶπον ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ · καθίημι ἐκ δεξιός ἐγώ ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ ,
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.7
ὅτε δὲ τοὺς μὲν ἐχθροὺς ὑπὸ πόδας θήσει , τοὺς δὲ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἀξίους ἐν ἀτελευτήτῳ ζωῇ καταστήσει , τηνικαῦτα γὰρ καὶ ὁ πάντων ἐχθρὸς θάνατος ἔσχατος καταργηθήσεται · μηδενὸς γὰρ θνήσκοντος ἔτι , ἐν αἰωνίῳ δὲ ζωῇ ζησομένων τότε τῶν τῆς βασιλείας ἀξίων . τὸν θάνατον ἀργήσειν εἰκὸς μηκέτ’ ἔχοντα οὓς θανατώσειεν .
Lemmas: ὅτε δέ ὁ μέν ἐχθρός ὑπό πούς τίθημι , ὁ δέ ὁ αὐτός βασίλεια ἄξιος ἐν ἀτελεύτητος ζωή καθίστημι , τηνικαῦτα γάρ καί ὁ πᾶς ἐχθρός θάνατος ἔσχατος καταργέω · μηδείς γάρ θνῄσκω ἔτι , ἐν αἰώνιος δέ ζωή ζῶ τότε ὁ ὁ βασίλεια ἄξιος . ὁ θάνατος ἀργέω εἰκός μηκέτι ἔχω ὅς θανατόω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.8
ὧν ὡδε εὐτρεπισθέντων τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ σωτήριον ὑποταγὴν πάντες οἱ ἅγιοι ὑποταγήσονται · αὐτῷ ζωῇ μὲν ὄντι ζησόμενοι αἰωνίως , σοφίᾳ δὲ ὄντι σοφοὶ γενόμενοι , λόγῳ δὲ ὄντι λόγιοι ἀπεργασθέντες . οὕτω δὲ καὶ χριστοὶ γενήσονται πνεύματι τῆς αὐτοῦ εὐωδίας χρισθέντες , φωστῆρές τε ἀναδειχθήσονται τοῦ νέου αἰῶνος ἐξ αὐτοῦ τὰ φῶτα χορηγούμενοι , καὶ υἱοὶ δὲ θεοῦ ἔσονται τῷ τῆς υἱοθεσίας πνεύματι κοσμηθέντες , καὶ τῶν λοιπῶν ἐν αὐτῶ δυνάμεων μεθέξουσιν οἱ αὐτῷ ὑποταγησόμενοι , ὡς καὶ δικαίους γενέσθαι ἐκ τῆς αὐτοῦ δικαιοσύνης καὶ ἁγίους ἐκ τῆς αὐτοῦ ἁγιωσύνης . ἐπεὶ δὲ καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , οὐδὲ τῆς θεότητος αὐτοῖς φθονήσει .
Lemmas: ὅς ὧδε εὐτρεπίζω ὁ υἱός ὁ θεός σωτήριος ὑποταγή πᾶς ὁ ἅγιος ὑποτάσσω · αὐτός ζωή μέν εἰμί ζάω αἰώνιος , σοφία δέ εἰμί σοφός γίγνομαι , λόγος δέ εἰμί λόγιος ἀπεργάζομαι . οὗτος δέ καί χριστός γίγνομαι πνεῦμα ὁ αὐτός εὐωδία χρίω , φωστήρ τε ἀναδείκνυμι ὁ νέος αἰών ἐκ αὐτός ὁ φάος χορηγέω , καί υἱός δέ θεός εἰμί ὁ ὁ υἱοθεσία πνεῦμα κοσμέω , καί ὁ λοιπός ἐν αὐτός δύναμις μετέχω ὁ αὐτός ὑποτάσσω , ὡς καί Δίκαιος γίγνομαι ἐκ ὁ αὐτός δικαιοσύνη καί ἅγιος ἐκ ὁ αὐτός ἁγιωσύνη . ἐπεί δέ καί θεός εἰμί ὁ λόγος , οὐδέ ὁ θεότης αὐτός φθονέω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.9
ὥστε ἐπαληθεῦσαι τὸν ἀπόστολον κληρονόμους μὲν θεοῦ , συγκληρονόμους δὲ Χριστοῦ γενήσεσθαι τοὺς ἁγίους προφήσαντα . ναὶ μὴν καὶ σώμασιν οὐρανίοις ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις χρήσονται παραπλησίοις . καὶ ἐν τούτῳ τῆς αὐτοῦ μεταληψόμενοι δόξης ·
Lemmas: ὥστε ἐπαληθεύω ὁ ἀπόστολος κληρονόμος μέν θεός , συγκληρόνομος δέ Χριστός γίγνομαι ὁ ἅγιος προφέρω . ναί μήv καί σῶμα οὐράνιος ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον χράω παραπλήσιος . καί ἐν οὗτος ὁ αὐτός μεταλαμβάνω δόξα ·
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.10
ὃ δὴ παρίστη ὁ αὐτὸς φήσας ἐξ οὗ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ , κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι αὑτῷ τὰ πάντα . ὁρᾷς ὅπως τῷ δύνασθαι αὐτὸν ὑποτάξαι αὑτῷ τὰ πάντα καὶ τοῦ σώματος τοῦ ἡμετέρου μετασχηματισμὸν ποιήσει εἰς τὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ τὸ ἡμέτερον ἀπεργάσασθαι .
Lemmas: ὅς δή παρίστημι ὁ αὐτός φημί ἐκ ὅς καί σωτήρ ἀπεκδέχομαι κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός , κατά ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμαι αὐτός καί ὑποτάσσω ἑαυτοῦ ὁ πᾶς . ὁράω ὅπως ὁ δύναμαι αὐτός ὑποτάσσω ἑαυτοῦ ὁ πᾶς καί ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος μετασχηματισμός ποιέω εἰς ὁ σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός καί ὁ ἡμέτερος ἀπεργάζομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.11
εἰ δὲ τὸ ἡμέτερον σύμμορφον ἔσται τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ , πῶς οὐχὶ καὶ πολὺ πρότερον τὸ τῆς αὐτοῦ δόξης σῶμα τῆς αὐτοῦ κοινωνὸν ἔσται βασιλείας ; καὶ εἰ τὸ ἡμέτερον καταποθήσεται ὑπὸ τῆς ζωῆς , ὡς ὁ ἀπόστολος ἐμαρτύρησε φήσας ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι , ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς , πῶς οὐχὶ πολὺ πρότερον τὸ αὐτοῦ σῶμα ὡς ἂν ἐξυπηρετησάμενον τῇ αὐτοῦ θεότητι καταποθήσεται . οὐχ ὑπὸ μόνης τῆς ζωῆς ὁμοίως τῷ ἡμετέρῳ ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῆς αὐτοῦ θεότητος ; μὴ δὴ οὖν πυνθανέσθω μηδ’ ἀπορείτω τις πρὸς ἑαυτόν , τί δὴ προσήκει λογίζεσθαι περὶ τοῦ σωτηρίου σώματος _ , τρανῶς Παύλου λέγοντος ἀκούων , δεῖν καταποθήσεσθαι τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς , καὶ τὸ ἡμέτερον σῶμα σύμμορφον ἔσεσθαι τῷ σώματι τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι ἑαυτῷ τὰ πάντα .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἡμέτερος σύμμορφος εἰμί ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός , πῶς οὐ καί πολύς πρότερος ὁ ὁ αὐτός δόξα σῶμα ὁ αὐτός κοινωνός εἰμί βασίλεια ; καί εἰμί ὁ ἡμέτερος καταπίνω ὑπό ὁ ζωή , ὡς ὁ ἀπόστολος μαρτυρέω φημί ἐπί ὅς οὖον ἐθέλω ἐκδύω ἀλλά ἐπενδύνω , ἵνα καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή , πῶς οὐ πολύς πρότερος ὁ αὐτός σῶμα ὡς εἄν ἐξυπηρετέω ὁ αὐτός θεότης καταπίνω . οὐ ὑπό μόνος ὁ ζωή ὁμοίως ὁ ἡμέτερος ἀλλά καί ὑπό ὁ αὐτός θεότης ; μή δή οὖν πυνθάνομαι μηδέ ἀπορέω τις πρός ἑαυτοῦ , τίς δή προσήκω λογίζομαι περί ὁ σωτήριος σῶμα _ , τρανής Παῦλος λέγω ἀκούω , δήω καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή , καί ὁ ἡμέτερος σῶμα σύμμορφος εἰμί ὁ σῶμα ὁ δόξα ὁ Χριστός κατά ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμαι αὐτός καί ὑποτάσσω ἑαυτοῦ ὁ πᾶς .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.15.12
ἄρ’ οὑν ὑποτάξει ἑαυτῷ τὰ πάντα · καὶ τοιαύτην τινὰ τὴν σωτήριον ὑποταγὴν χρὴ νοεῖν , καθ’ ἣν καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἄλεκτόν τινα καὶ ἄρρητον καὶ μόνῳ αὐτῷ πρέπουσαν ὑποταγὴν ποιησόμενος , ὅτε τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ πάντας χοροῦ δίκην περιστοιχισάμενος τῷ θεῷ καὶ πατρὶ προσάξει τὴν δόξαν αὐτῷ καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ σέβας καὶ τὴν μεγαλωσύνην ἅτε δὴ πάντων τῶν ἀγαθῶν αἰτίῳ προσοίσων .
Lemmas: ἄρα ἐν ὑπόταξις ἑαυτοῦ ὁ πᾶς · καί τοιοῦτος τις ὁ σωτήριος ὑποταγή χρή νοέω , κατά ὅς καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἄλεκτος τις καί ἄρρητος καί μόνος αὐτός πρέπω ὑποταγή ποιέω , ὅτε ὁ ὑπό αὐτός πᾶς χορός δίκη περιστοιχίζω ὁ θεός καί πατήρ προσάγω ὁ δόξα αὐτός καί ὁ τιμή καί ὁ σέβας καί ὁ μεγαλωσύνη ἅτε δή πᾶς ὁ ἀγαθός αἴτιος προσφέρω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.1
16 ὅτε καὶ τὸ συμπέρασμα τῆς ἀποστολικῆς διδασκαλίας τέλους τεύξεται φῆσαν ἵνα ᾖ ὁ θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . ὃ δὴ καὶ αὐτὸ νοήσομεν ἐξ ἑτέρας ἐπαγγελίας , δι’ ἧς ἐξ αὐτοῦ εἴρηται τοῦ θεοῦ τὸ ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς , καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν αὐτοὶς · καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεός . καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μου λαός . ἀλλὰ νῦν μὲν κατὰ τὸν παρόντα αἰῶνα εἰς βραχεῖς μόνους τοὺς ἀξίους καὶ ἐκ μέρους ἡ ἐπαγγελία προχωρεῖ κατὰ τὸ ἐκ μέρους γινώσκομεν , καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν · μετὰ δὲ τὴν συντέλειαν τοῦ παντὸς ἐπιστάντος τοῦ νέου αἰῶνος , οὐκέτ’ ἐν βραχέσιν τισὶν ἐνοικήσει , ἀλλ’ ἐν ἄπασιν τοῖς τότε τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἀξίοις .
Lemmas: 16 ὅτε καί ὁ συμπέρασμα ὁ ἀποστολικός διδασκαλία τέλος τυγχάνω φημί ἵνα εἰμί ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . ὅς δή καί αὐτός νοέω ἐκ ἕτερος ἐπαγγελία , διά ὅς ἐκ αὐτός εἴρω ὁ θεός ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός , καί ἐμπεριπατέω ἐν αὐτός · καί εἰμί αὐτός θεός . καί αὐτός εἰμί ἐγώ λαός . ἀλλά νῦν μέν κατά ὁ πάρειμι αἰών εἰς βραχύς μόνος ὁ ἄξιος καί ἐκ μέρος ὁ ἐπαγγελία προχωρέω κατά ὁ ἐκ μέρος γιγνώσκω , καί ἐκ μέρος προφητεύω · μετά δέ ὁ συντέλεια ὁ πᾶς ἐφίστημι ὁ νέος αἰών , οὐκέτι ἐν βραχύς τις ἐνοικέω , ἀλλά ἐν ἅπας ὁ τότε ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια ἄξιος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.2
οὕτως οὖν ἔσται πάντα ἐν πᾶσιν , δηλαδὴ ἐνοικῶν ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατῶν ἐν αὐτοῖς καὶ θεὸς αὐτῶν οὐκ ἀπαξιῶν εἶναι λαόν τε αὐτοῦ τοὺς πάντας οἰκειούμενος . οὕτω μὲν οὖν ἔσται ἐν αὐτοῖς ὡς καὶ ἐν αὐτῷ λέγεται εἶναι τῷ υἱῷ , καθὼς διδάσκει λέγων αὐτὸς ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί . καὶ πάντα δὲ ἔσται ἐν αὐτοῖς τῷ πᾶσιν ἑαυτὸν παρέχειν , καθ’ ὃ ἡ ἑκάστου δύναμις χωρεῖ τῆς αὐτοῦ θεότητος μεταλαγχάνειν · τῆς τρισμακαρίας ἐλπίδος καὶ τῆς ἀτελευτήτου καὶ ἀφθάρτου ζωῆς ἐν τούτῳ καταστησομένης τῷ τέλει , ἐν ᾧ ὁ μὲν θεὸς ἔσται πάντα ἐν πᾶσιν ταῖς τῆς θεότητος αὐτοῦ μαρμαρυγαῖς ἀλέκτου φωτὸς ἐμπιπλῶν τοὺς πάντας , ὁ δὲ υἱὸς ἐναγαλλόμενος καὶ χαίρων τῷ κατορθώματι στεφάνου δίκην περιθέμενος τοὺς δι’ αὐτοῦ τῆς μακαριότητος ἠξιωμένους ὑπὸ ἐφόρῳ τῷ πατρὶ τὴν ἀγήρω καὶ ἀτελεύτητον διατελέσει βασιλείαν , τῶν περὶ αὐτοῦ λογίων τηνικαῦτα πληρωθησομένων τῶν τε ἄλλων , ἄταρ δὴ καὶ τῶν τοῦ ἀγγέλου Γαβριὴλ πρὸς τὴν παναγίαν παρθένον εἰρημένων περὶ τοῦ ἐξ αὐτῆς τεχθησομένου , ὡς ἄρα βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος .
Lemmas: οὕτως οὖν εἰμί πᾶς ἐν πᾶς , δηλαδή ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω ἐν αὐτός καί θεός αὐτός οὐ ἀπαξιόω εἰμί λαός τε αὐτός ὁ πᾶς οἰκειόω . οὗτος μέν οὖν εἰμί ἐν αὐτός ὡς καί ἐν αὐτός λέγω εἰμί ὁ υἱός , καθώς διδάσκω λέγω αὐτός ὁ πατήρ ἐν ἐγώ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ . καί πᾶς δέ εἰμί ἐν αὐτός ὁ πᾶς ἑαυτοῦ παρέχω , κατά ὅς ὁ ἕκαστος δύναμις χωρέω ὁ αὐτός θεότης μεταλαγχάνω · ὁ τρισμακάριος ἐλπίς καί ὁ ἀτελεύτητος καί ἄφθαρτος ζωή ἐν οὗτος καθίστημι ὁ τέλος , ἐν ὅς ὁ μέν θεός εἰμί πᾶς ἐν πᾶς ὁ ὁ θεότης αὐτός μαρμαρυγή ἄλεκτος φάος ἐμπίμπλημι ὁ πᾶς , ὁ δέ υἱός ἐναγάλλομαι καί χαίρω ὁ κατόρθωμα στέφανος δίκη περιτίθημι ὁ διά αὐτός ὁ μακαριότης ἀξιόω ὑπό ἔφορος ὁ πατήρ ὁ ἀγήραος καί ἀτελεύτητος διατελέω βασίλειος , ὁ περί αὐτός λόγιος τηνικαῦτα πληρόω ὁ τε ἄλλος , ἀτάρ δή καί ὁ ὁ ἄγγελος Γαβριήλ πρός ὁ παναγία παρθένος εἴρω περί ὁ ἐκ αὐτός τίκτω , ὡς ἄρα βασιλεύω εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.3
βασιλεύων δὴ τότε ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοὺς ὑπ’ αὐτῷ βασιλευομένους πάντας τῷ αὐτοῦ παραδώσει πατρί . οὐ παυσόμενος τῆς βασιλείας οὐδ’ ἀναχωρῶν αὐτῆς . οὐδὲ γὰρ παύσεσθαι αὐτὸν τῆς βασιλείας ὁ θεῖος ἀπόστολος ἔφη ( ἦ γὰρ ἂν τἀναντία ἔγραφεν τῷ Γαβριὴλ θεσπίσαντι πρὸς τὴν παρθένον βασιλεύσειν αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ τῆς βασιλείας αὐτοὺ μὴ ἔσεσθαι τέλος ) , ἀλλὰ παραδώσειν τὴν βασιλείαν , δηλαδὴ τοὺς ὑπ’ αὐτῷ βασιλευομένους , τῷ θεῷ καὶ πατρί .
Lemmas: βασιλεύω δή τότε ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ὑπό αὐτός βασιλεύω πᾶς ὁ αὐτός παραδίδωμι πατήρ . οὖον παύω ὁ βασίλεια οὐδέ ἀναχωρέω αὐτός . οὐδέ γάρ παύω αὐτός ὁ βασίλεια ὁ θεῖος ἀπόστολος φημί ( εἰμί γάρ εἄν τἀναντία γράφω ὁ Γαβριήλ θεσπίζω πρός ὁ παρθένος βασιλεύω αὐτός εἰς ὁ αἰών καί ὁ βασίλεια αὐτου μή εἰμί τέλος ) , ἀλλά παραδίδωμι ὁ βασίλειος , δηλαδή ὁ ὑπό αὐτός βασιλεύω , ὁ θεός καί πατήρ .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.4
τελειωθέντας γὰρ ὑπ’ αὐτῷ τοὺς πάντας ὡσανεὶ φαιδρυνόμενος τῷ κατορθώματι παραδώσει τῷ πατρὶ οἷά τινα παραθήκην ἀποδεδεγμένος · ὃ δὴ διδάσκει λέγων αὐτὸς πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου . διὸ ἀκολούθως οἷα φύλαξ ἀγαθὸς σώαν καὶ κατὰ πάντα ἐρρωμένην τὴν παραθήκην φέρων παραδώσει τῷ θεῷ , ἀρχιερέως δίκην τοὺς ὑπ’ αὐτῷ ἱερουμένους πάντας λευχείμονας καὶ ὡσπερεὶ λαμπροτάταις στολαῖς τοῖς τῆς ἀναστάσεως ἀφθάρτοις σώμασιν ἐξαστράπτοντας παριστῶν αὐτῷ , ἵνα μὴ μόνης τῆς ὑπ’ αὐτῷ βασιλείας ἀπολαύωσιν ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ πατρὸς ἀρρήτων ἀγαθῶν ἐμπιπλῶνται .
Lemmas: τελειόω γάρ ὑπό αὐτός ὁ πᾶς ὡσανεί φαιδρύνω ὁ κατόρθωμα παραδίδωμι ὁ πατήρ οἷος τις παραθήκη ἀποδείκνυμι · ὅς δή διδάσκω λέγω αὐτός πᾶς ἐγώ παραδίδωμι ὑπό ὁ πατήρ ἐγώ . διό ἀκόλουθος οἷος φύλαξ ἀγαθός σῶς καί κατά πᾶς ῥώννυμι ὁ παραθήκη φέρω παραδίδωμι ὁ θεός , ἀρχιερεύς δίκη ὁ ὑπό αὐτός ἱερόω πᾶς λευχείμων καί ὡσπερεί λαμπρός στολή ὁ ὁ ἀνάστασις ἄφθαρτος σῶμα ἐξαστράπτω παρίστημι αὐτός , ἵνα μή μόνος ὁ ὑπό αὐτός βασίλεια ἀπολαύω ἀλλά καί ὁ ὁ πατήρ ἄρρητος ἀγαθός ἐμπίμπλημι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.5
οὕτω γὰρ ἔσται κατὰ τὸν ἀπόστολον ὁ θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν , τοῦ υἱοῦ τοὺς βασιλευομένους προσάγοντος αὐτῷ , ἵν’ ὅλον τοῦτο γένηται , λέγω δὲ τὸ πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι τὸν πατέρα . ὡς γὰρ ἦν πρότερον ἐν τῷ υἱῷ κατὰ τὸ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί , οὕτως ἔσται τότε καὶ ἐν πᾶσιν τοῖς ὑπὸ τῷ υἱῷ τελειωθεῖσιν .
Lemmas: οὗτος γάρ εἰμί κατά ὁ ἀπόστολος ὁ θεός πᾶς ἐν πᾶς , ὁ υἱός ὁ βασιλεύω προσάγω αὐτός , ἵνα ὅλος οὗτος γίγνομαι , λέγω δέ ὁ πᾶς ἐν πᾶς εἰμί ὁ πατήρ . ὡς γάρ εἰμί πρότερος ἐν ὁ υἱός κατά ὁ ὁ πατήρ ἐν ἐγώ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , οὕτως εἰμί τότε καί ἐν πᾶς ὁ ὑπό ὁ υἱός τελειόω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.6
οὐ γὰρ παύσεσθαι μὲν τῆς βασιλείας τὸν υἱὸν τὸν δὲ θεὸν βασιλεύσειν ἔφη ὁ ἀπόστολος , ἀλλὰ τὸν μὲν υἱὸν τῷ θεῷ καὶ πατρὶ τὴν βασιλείαν παραδώσειν , σώαν τὴν παραθήκην καὶ πρὸς τὴν τοῦ πατρὸς λατρείαν τε καὶ ἱερωσύνην ἐπαρκοῦσαν ἐνδεικνύμενον , τὸν δὲ θεὸν ἔσεσθαι πάντα ἐν πᾶσιν ὡς θεὸν ἐνοικοῦντα καὶ ἐμπεριπατοῦντα ἐν αὐτοῖς καὶ πάντα αὐτοῖς γινόμενον . τῶν μὲν γὰρ ἔσται δεσπότης , τῶν δὲ βασιλεύς , τῶν δὲ ἕτερόν τι · πάντων δὲ ἀθρόως θεός , ταῖς ἐν αὐτῷ θεϊκαῖς ἀρεταῖς τε καὶ δυνάμεσιν τὰ πάντα αὐτοῖς γιγνόμενος .
Lemmas: οὖον γάρ παύω μέν ὁ βασίλεια ὁ υἱός ὁ δέ θεός βασιλεύω φημί ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ὁ μέν υἱός ὁ θεός καί πατήρ ὁ βασίλειος παραδίδωμι , σῶς ὁ παραθήκη καί πρός ὁ ὁ πατήρ λατρεία τε καί ἱερωσύνη ἐπαρκέω ἐνδείκνυμι , ὁ δέ θεός εἰμί πᾶς ἐν πᾶς ὡς θεός ἐνοικέω καί ἐμπεριπατέω ἐν αὐτός καί πᾶς αὐτός γίγνομαι . ὁ μέν γάρ εἰμί δεσπότης , ὁ δέ βασιλεύς , ὁ δέ ἕτερος τίς · πᾶς δέ ἀθρόος θεός , ὁ ἐν αὐτός θεῖος ἀρετή τε καί δύναμις ὁ πᾶς αὐτός γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.16.7
τοῦτο τέλος τῆς τρισμακαρίας ἐλπίδος ὑπέγραψεν ὁ μέγας ἀπόστολος εἰπὼν ίνα ᾖ ὁ θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν . ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖς πᾶσιν πάντα ἔσται ἀναλόγως τῇ ἑκάστου δυνάμει τὰς τῆς αὐτοῦ θεότητος διαφόρους ἐπινοίας χορηγῶν τοῖς πᾶσιν , μόνῳ δὲ τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ υἱῷ τὴν ἐξαίρετον καὶ πατρικὴν τοῖς τε λοιποῖς ἄπασιν ἀκοινώνητον δόξαν καὶ τιμὴν καὶ βασιλείαν φυλάξει .
Lemmas: οὗτος τέλος ὁ τρισμακάριος ἐλπίς ὑπογράφω ὁ μέγας ἀπόστολος εἶπον ίνα εἰμί ὁ θεός πᾶς ἐν πᾶς . ἀλλά ἐν μέν ὁ πᾶς πᾶς εἰμί ἀνάλογος ὁ ἕκαστος δύναμις ὁ ὁ αὐτός θεότης διάφορος ἐπίνοια χορηγός ὁ πᾶς , μόνος δέ ὁ μονογενής αὐτός υἱός ὁ ἐξαίρω καί πατρικός ὁ τε λοιπός ἅπας ἀκοινώνητος δόξα καί τιμή καί βασίλειος φυλάσσω .
eusebius-scr-eccl.de-ecclesiastica-theologia 3.17.1
17 εἰ δὲ χρὴ ταῦτα ἐπισφραγίσασθαι προφητικῇ σφραγῖδι , εἰς βεβαίαν πίστωσιν τῶν εἰρημένων μάρτυρι χρήσομαι προφητικῷ πνεύματι δι’ Ἐζεκιὴλ τοῦ προφήτου αὐτὰ δὴ δὴ ταῦτα τοιαύταις θεσπίζοντι φωναῖς τάδε λέγει κύριος κύριος · ἰδοὺ ἐγὼ ζητήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκέψομαι αὐτά . ὥσπερ ζητεῖ ὁ ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ὅταν ᾖ γνόφος καὶ νεφέλη ἐν μέσῳ προβάτων διακεχωρι σμένων . οὕτως ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου .
Lemmas: 17 εἰμί δέ χρή οὗτος ἐπισφραγίζω προφητικός σφραγίς , εἰς βέβαιος πίστωσις ὁ εἴρω μάρτυς χράω προφητικός πνεῦμα διά Ἐζεκιήλ ὁ προφήτης αὐτός δή δή οὗτος τοιοῦτος θεσπίζω φωνή ὅδε λέγω κύριος κύριος · ἰδού ἐγώ ζητέω ὁ πρόβατον ἐγώ καί ἐπισκοπέω αὐτός . ὥσπερ ζητέω ὁ ποιμήν ὁ ποίμνη αὐτός ἐν ἡμέρα ὅταν εἰμί δνόφος καί νεφέλη ἐν μέσος πρόβατον διαχωρίζω σμένος . οὕτως ἐκζητέω ὁ πρόβατον ἐγώ .