ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.35
15 καὶ ταῦτα σφόδρα ἀβλεπτῶν εἴρηκεν , οὐκ ἐννοήσας ὡς καὶ ὁ υἱὸς δύναται ἔμψυχός ποτε εἰκὼν τοῦ ἰδίου πατρὸς λεχθῆναι , ἐπειδὰν ᾖ τῷ πατρὶ ὁμοιότατος . τοῦτο γοῦν καὶ ἡ γραφὴ διδάσκει ἡ λέγουσα ἔζησεν δὲ Ἀδὰμ τριάκοντα καὶ διακόσια ἔτη , καὶ ἐγέννησεν κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ · καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σῆθ .
Lemmas: 15 καί οὗτος σφόδρα ἀβλεπτέω εἴρω , οὐ ἐννοέω ὡς καί ὁ υἱός δύναμαι ἔμψυχος ποτός εἰκών ὁ ἴδιος πατήρ λέγω , ἐπειδάν εἰμί ὁ πατήρ ὅμοιος . οὗτος γοῦν καί ὁ γραφή διδάσκω ὁ λέγω ζῶ δέ Ἀδάμ τριάκοντα καί διακόσιοι ἔτος , καί γεννάω κατά ὁ ἰδέα αὐτός καί κατά ὁ εἰκών αὐτός · καί ἐπονομάζω ὁ ὄνομα αὐτός Σήθ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.36
καὶ περὶ τῆς θεότητος δὲ τοῦ υἱοῦ ὁ ἀπόστολος διδάσκει λέγων ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , καὶ πάλιν ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως . καὶ ἐν ἑτέροις δὲ εἴρηται ἀπαύγασμα γάρ ἐστιν φωτὸς ἀιδίου , καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ θεοῦ ἐνεργείας , καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ .
Lemmas: καί περί ὁ θεότης δέ ὁ υἱός ὁ ἀπόστολος διδάσκω λέγω ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , καί πάλιν ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις . καί ἐν ἕτερος δέ εἴρω ἀπαύγασμα γάρ εἰμί φάος ἀίδιος , καί ἔσοπτρον ἀκηλίδωτος ὁ ὁ θεός ἐνέργεια , καί εἰκών ὁ ἀγαθότης αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.37
αὐθις δὲ ὁ ἀπόστολος ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος λέγων , δῆλός ἐστιν οὐ τὴν σάρκα εἰρῆσθαι διδάσκων τὴν εἰκόνα εἶναι τοῦ θεοῦ .
Lemmas: αὖθις δέ ὁ ἀπόστολος ἀπεκδύομαι ὁ παλαιός ἄνθρωπος , καί ἐνδύω ὁ νέος ὁ ἀνακαινόω εἰς ἐπίγνωσις κατά εἰκών ὁ κτίζω λέγω , δῆλος εἰμί οὖον ὁ σάρξ εἴρω διδάσκω ὁ εἰκών εἰμί ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.38
μεταβὰς δὲ αὖθις Μάρκελλος ἐπὶ τοὺς ἐπισκόπους ὧδε γράφει ἰδοὺ γὰρ τὸ κατὰ Ἀστέριον ἡμᾶς οὐ τοσοῦτον λυπεῖ , εἰ τοιαῦτα προήχθη γράφειν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τινες τῶν προεστάναι δοκούντων τῆς ἐκκλησίας , τῆς μὲν ἀποστολικῆς ἐπιλαθόμενοι παραδόσεως , τὰ δὲ ἔξωθεν τῶν θείων προτιμήσαντες τοιαῦτά τινα γράψαι τε καὶ διδάξαι ἐτόλμησαν , ἃ οὐδὲν ἔλαττον τῆς τῶν προειρημένων ἔχεται πλάνης .
Lemmas: μεταβαίνω δέ αὖθις Μάρκελλος ἐπί ὁ ἐπίσκοπος ὧδε γράφω ἰδού γάρ ὁ κατά Ἀστέριον ἐγώ οὖον τοσοῦτος λυπέω , εἰμί τοιοῦτος προάγω γράφω , ἀλλά ὅτι καί τις ὁ προίστημι δοκέω ὁ ἐκκλησία , ὁ μέν ἀποστολικός ἐπιλανθάνομαι παράδοσις , ὁ δέ ἔξωθεν ὁ θεῖον προτιμάω τοιοῦτος τις γράφω τε καί διδάσκω τολμάω , ὁ οὐδείς μικρός ὁ ὁ προερέω ἔχω πλάνης .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.39
καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει ἐντυχὼν γὰρ Ναρκίσσου τοῦ Νερωνιάδος προεστῶτος ἐπιστολῇ , ἥν γέγραφεν πρὸς Χρηστόν τινα καὶ Εὐφρόνιον καὶ Εὐσέβιον , ὡς Ὁσίου τοῦ ἐπισκόπου ἐρωτήσαντος αὐτόν , εἰ , ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ τῆς Παλαιστίνης δύο οὐσίας εἶναί φησιν , οὕτως καὶ αὐτὸς λέγοι , ἔγνων αὐτὸν ἀπὸ τῶν γραφέντων τρεῖς εἶναι πιστεύειν οὐσίας ἀποκρινόμενον . ταῦτ’ εἰπὼν ἀπὸ τοῦ Ναρκίσσου ἐπὶ τὸν Εὐσέβιον μεταβαίνει , κατηγορῶν ὅτι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ θεὸν εἶναι ὁμολογεῖ .
Lemmas: καί μετά ἕτερος ἐπιλέγω ἐντυγχάνω γάρ Νάρκισσος ὁ Νερωνιάδος προίστημι ἐπιστολή , ὅς γράφω πρός Χρηστός τις καί Εὐφρόνιον καί Εὐσέβιος , ὡς Ὅσιος ὁ ἐπίσκοπος ἐρωτάω αὐτός , εἰμί , ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ ὁ Παλαιστίνη δύο οὐσία εἰμί φημί , οὕτως καί αὐτός λέγω , γιγνώσκω αὐτός ἀπό ὁ γράφω τρεῖς εἰμί πιστεύω οὐσία ἀποκρίνω . αὐτός εἶπον ἀπό ὁ Νάρκισσος ἐπί ὁ Εὐσέβιος μεταβαίνω , κατηγορέω ὅτι ὁ λόγος ὁ θεός θεός εἰμί ὁμολογέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.40
γράφει δὲ καὶ περὶ αὐτοῦ ταῦτα διελεῖν γὰρ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τολμήσας καὶ ἕτερον θεὸν τὸν λόγον ὀνομάσαι , οὐσίᾳ τε καὶ δυνάμει διεστῶτα τοῦ πατρός , εἰς ὅσην βλασφημίαν ἐκπέπτωκεν ἔνεστιν σαφῶς ἀπ’ αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γραφέντων ῥητῶν ῥᾳδίως μανθάνειν .
Lemmas: γράφω δέ καί περί αὐτός οὗτος διαιρέω γάρ ὁ λόγος ὁ θεός τολμάω καί ἕτερος θεός ὁ λόγος ὀνομάζω , οὐσία τε καί δύναμις διίστημι ὁ πατήρ , εἰς ὅσος βλασφημία ἐκπίπτω ἔνειμι σαφῶς ἀπό αὐτός ὁ ὑπό αὐτός γράφω ῥητός ῥᾳδίως μανθάνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.41
γέγραφεν δ’ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως · οὐ δήπου δὲ ἡ εἰκὼν καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἡ εἰκὼν ἓν καὶ ταὐτὸν ἐπινοεῖται , ἀλλὰ δύο μὲν οὐσίαι καὶ δύο πράγματα καὶ δύο δυνάμεις , ὡς καὶ τοσαῦται προσηγορίαι . καὶ ταῦτα ὡς καλῶς διαβάλλων προστίθησιν λέγων πῶς οὖν οὐ τὴν αὐτὴν οὗτοι τοῖς ἔξωθεν κακίστην ὁδὸν τραπέντες τὰ αὐτὰ διδάξαι τε καὶ γράψαι προὔθεντο , τοῦ μὲν Εὐσεβίου Οὐαλεντίνῳ τε καὶ Ἑρμῇ ὁμοίως εἰρηκότος , τοῦ δὲ Ναρκίσσου Μαρκίωνί τε καὶ Πλάτωνι ;
Lemmas: γράφω δέ αὐτός λέξις οὕτως · οὖον δήπου δέ ὁ εἰκών καί ὁ ὅς εἰμί ὁ εἰκών εἷς καί αὐτός ἐπινοέω , ἀλλά δύο μέν οὐσία καί δύο πρᾶγμα καί δύο δύναμις , ὡς καί τοσοῦτος προσηγορία . καί οὗτος ὡς καλῶς διαβάλλω προστίθημι λέγω πῶς οὖν οὖον ὁ αὐτός οὗτος ὁ ἔξωθεν κακός ὁδός τρέπω ὁ αὐτός διδάσκω τε καί γράφω προτίθημι , ὁ μέν Εὐσέβιος Οὐαλεντῖνος τε καί Ἑρμῆς ὁμοίως ἐρῶ , ὁ δέ Νάρκισσος Μαρκίων τε καί Πλάτων ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.42
εἶθ’ ἑξῆς μακρὰν καὶ ἀδόλεσχον ἀπεραντολογίαν συνείρει , φάσκων ἐξ ἀκοῆς μεμαθηκέναι τὸν Εὐσέβιον ὡμιληκέναι τινὰ ἐν Λαοδικείᾳ ποτὲ γενόμενον , καὶ περὶ ὧν οὐκ ἠπίστατο ὡς ἐξ ἀκοῆς μαθὼν γράφει , καὶ ἐπισυνάπτει λέγων δέον τἀναντία μετὰ δακρύων τε καὶ πένθους πρὸς κύριον βοᾶν ἡμάρτομεν , ἠσεβήσαμεν , ἠνομήσαμεν , καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποιήσαμεν , καὶ νῦν μεταγνόντες τῆς παρά σου τυχεῖν ἀξιοῦμεν φιλανθρωπίας .
Lemmas: εἶτα ἑξῆς μακράν καί ἀδόλεσχος ἀπεραντολογία συνείρω , φάσκω ἐκ ἀκοή μανθάνω ὁ Εὐσέβιος ὁμιλέω τις ἐν Λαοδίκεια ποτέ γίγνομαι , καί περί ὅς οὐ ἐπίσταμαι ὡς ἐκ ἀκοή μανθάνω γράφω , καί ἐπισυνάπτω λέγω δήω τἀναντία μετά δάκρυ τε καί πένθος πρός κύριος βοάω ἁμαρτάνω , ἀσεβέω , ἀνομέω , καί ὁ πονηρός ἐνώπιον σύ ποιέω , καί νῦν μεταγιγνώσκω ὁ παρά σύ τυγχάνω ἀξιόω φιλανθρωπία .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.43
ταῦθ’ ἥρμοττεν αὐτῷ , ταῦτα συνέφερεν λέγειν διὰ τὴν ἄμετρον τοῦ θεοῦ χρηστότητα καὶ φιλανθρωπίαν . καίτοι ἀκόλουθον ἦν τὸν μετὰ φιλανθρωπίας καὶ δικαιοσύνης ἐπιμελούμενον θεὸν ἀντειπεῖν λέγοντα εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν μέ , ὑπήνεγκα ἄν , καὶ εἰ ὁ μισῶν με ἐπ’ ἐμὲ ἐμεγαλορημόνησεν , ἐκρύβην ἂν ἀπ’ αὐτοῦ . σύ δέ , ἄνθρωπε ἰσόψυχε , ἡγεμών μου καὶ γνωστά μου · ὃς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐγλύκανάς μοι ἐδέσματα , ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοίας .
Lemmas: αὐτός ἁρμόζω αὐτός , οὗτος συμφέρω λέγω διά ὁ ἄμετρος ὁ θεός χρηστότης καί φιλανθρωπία . καίτοι ἀκόλουθος εἰμί ὁ μετά φιλανθρωπία καί δικαιοσύνη ἐπιμελέομαι θεός ἀντιλέγω λέγω εἰμί ἐχθρός ὀνειδίζω ἐγώ , ὑποφέρω ἄν , καί εἰμί ὁ μισέω ἐγώ ἐπί ἐγώ μεγαλορημονάω , ἐκρύβην εἄν ἀπό αὐτός . σῦς δέ , ἄνθρωπος ἰσόψυχος , ἡγεμών ἐγώ καί γνωστός ἐγώ · ὅς ἐπί ὁ αὐτός γλυκάνω ἐγώ ἔδεσμα , ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός πορεύω ἐν ὁμόνοια .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.44
ὅτι γὰρ σύνεστιν ἡμῖν τοῖς αὐτοῦ λειτουργοῖς ἴσμεν ἀπὸ τῆς αὐτοῦ ῥήσεως , ἰδοὺ γὰρ ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν ἔφη πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . εἶτα ἀκολούθως πάντως που καὶ τὰ ἑπόμενα τοῖς προάγουσιν ἐπήγαγεν ἂν ῥητά . ἐλθέτω θάνατος ἐπ’ αὐτούς , καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες · ὅτι πονηρία ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν . τοὺς γὰρ ἐν ἀχνοίᾳ τῆς ἀσεβείας ὄντας νεκροὺς ὑπὸ τοῦ ᾅδου καταπίνεσθαί φησιν ἡ γραφή · νεκροὶ γάρ , καὶ ζῆν δοκοῦντες , ἐτύγχανον ὄντες .
Lemmas: ὅτι γάρ σύνειμι ἐγώ ὁ αὐτός λειτουργός οἶδα ἀπό ὁ αὐτός ῥῆσις , ἰδού γάρ εἰμί μετά σύ φημί πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών . εἶτα ἀκόλουθος πάντως ποῦ καί ὁ ἕπομαι ὁ προάγω ἐπάγω εἄν ῥητός . ἔρχομαι θάνατος ἐπί αὐτός , καί κταβηάω εἰς ᾍδης ζῶ · ὅτι πονηρία ἐν ὁ Καρδία αὐτός . ὁ γάρ ἐν ἀχνοίᾳ ὁ ἀσέβεια εἰμί νεκρός ὑπό ὁ ᾍδης καταπίνω φημί ὁ γραφεύς · νεκρός γάρ , καί ζῶ δοκέω , τυγχάνω εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.45
καὶ πάλιν ἑξῆς τούτοις αἰτιᾶται τὸν Εὐσέβιον , ὡς ἐν τῷ διέναι τὴν Ἀγκύραν τότε ὡμιληκότα ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας , ἅπερ φησὶν ἐξ ἀκοῆς μεμαθηκέναι . ἐφ’ οἷς ἀγανακτῶν τοιαῦτα γράφει ἀλλ’ ὁ μὲν ἀπόστολος τοιαῦτα περὶ τῆς Γαλατῶν πίστεως γράφει · Εὐσέβιος δὲ μεταφέρων τὴν ἀποστολικὴν ἔννοιαν , δι’ ἣν τοῦθ’ ὁ ἀπόστολος τῆς προειρημένης αἰτίας ἕνεκα , τέκνα μους εἶπεν οὓς πάλιν ὠδίνω ἄχρις οὑ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν , καθήψατο Γαλατῶν ὡς μὴ ὀρθὴν ἐχόντων περὶ θεοῦ δόξαν .
Lemmas: καί πάλιν ἑξῆς οὗτος αἰτιάομαι ὁ Εὐσέβιος , ὡς ἐν ὁ δίειμι ὁ Ἄγκυρα τότε ὁμιλέω ἐπί ὁ ἐκκλησία , ὅσπερ φημί ἐκ ἀκοή μανθάνω . ἐπί ὅς ἀγανακτέω τοιοῦτος γράφω ἀλλά ὁ μέν ἀπόστολος τοιοῦτος περί ὁ Γαλάτης πίστις γράφω · Εὐσέβιος δέ μεταφέρω ὁ ἀποστολικός ἔννοια , διά ὅς οὗτος ὁ ἀπόστολος ὁ προερέω αἴτιος ἕνεκα , τέκνον ξενότιμος εἶπον ὅς πάλιν ὠδίνω ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ , καθάπτω Γαλάτης ὡς μή ὀρθός ἔχω περί θεός δόξα .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.46
ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα , ὅτι ἠπίστατο Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας , μηδὲ δύο οὐσίας τε καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας . τήρει δὲ ταῦτα ὅπως διαλοιδορεῖται πικρῶς τῷ μηδὲν εἰρηκότι πλεῖον , ὡς αὐτὸς γράφει , ἢ τὸ ἀποστολικὸν ῥητόν . καὶ νῦν δύο μὲν θεοὺς λέγειν τὸν Εὐσέβιον ὁμολογεῖ , ὡς ἂν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ θεολογοῦντα σὺν τῷ πατρί · προϊὼν δ’ ἐν τοῖς ἕξῆς , ὥσπερ ἐπιλελησμένος ὧν ἐνταῦθα κατηγόρηκεν , τὸν αὐτὸν πειρᾶται διαβάλλειν ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν εἶναι λέγοντα .
Lemmas: ὠδίνω γάρ ἀληθής δριμύς τις καί πικρός ὠδίς , ὅτι ἐπίσταμαι Γαλάτης περί θεοσέβεια μή ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζω , μηδέ δύο οὐσία τε καί πρᾶγμα καί δύναμις καί θεός λέγω . τηρέω δέ οὗτος ὅπως διαλοιδορέομαι πικρός ὁ μηδείς λέγω πλείων , ὡς αὐτός γράφω , ἢ ὁ ἀποστολικός ῥητός . καί νῦν δύο μέν θεός λέγω ὁ Εὐσέβιος ὁμολογέω , ὡς εἄν ὁ υἱός ὁ θεός θεολογέω σύν ὁ πατήρ · προέρχομαι δέ ἐν ὁ ἑξῆς , ὥσπερ ἐπιλανθάνομαι ὅς ἐνταῦθα κατηγορέω , ὁ αὐτός πειράω διαβάλλω ὡς ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός εἰμί λέγω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.47
ἑξῆς δὲ τοῖς προκειμένοις ἐπισυνάπτει πολλήν τινα καὶ μακρὰν φλυαρίαν , τά τε ὄντα τά τε μὴ ὄντα ἑαυτῷ συνείρων , μονονουχὶ κατὰ τοὺς φήσαντας τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῶν ἐστιν · τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν ;
Lemmas: ἑξῆς δέ ὁ πρόκειμαι ἐπισυνάπτω πολύς τις καί μακράν φλυαρία , ὁ τε εἰμί ὁ τε μή εἰμί ἑαυτοῦ συνείρω , μονονού κατά ὁ φημί ὁ χεῖλος ἐγώ παρά ἐγώ εἰμί · τίς ἐγώ κύριος εἰμί ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.48
δι’ ὧν δείκνυται , καθὼς ἀρχόμενος ἔφην τοῦ συγγράμματος , ἐξ ὑπερβαλλούσης ἔχθρας τε καὶ μισαδελφίας ἐπιπηδήσας τῇ γραφῇ . μεταβὰς δ’ ἐκ τούτων Ἀστέριον αὖθις τραγῳδεῖ , μακρὰν ἀποτείνων καὶ περὶ αὐτοῦ διήγησιν , ὅπως τε ἀποδημεῖ , καὶ ποῖ καὶ πότε καὶ πρὸς τίνας . καὶ τούτου δὲ ἀφέμενος αὖθις ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνδρα Παυλνον τρέπεται , ταῦτα γράφων αὐτοῖς ῥήμασιν
Lemmas: διά ὅς δείκνυμι , καθώς ἄρχω φημί ὁ σύγγραμμα , ἐκ ὑπερβάλλω ἔχθρα τε καί μισαδελφία ἐπιπηδάω ὁ γράφω . μεταβαίνω δέ ἐκ οὗτος Ἀστέριον αὖθις τραγῳδέω , μακράν ἀποτείνω καί περί αὐτός διήγησις , ὅπως τε ἀποδημέω , καί ποῖ καί πότε καί πρός τίς . καί οὗτος δέ ἀφίημι αὖθις ἐπί ὁ ὁ θεός ἀνήρ Παυλνον τρέπω , οὗτος γράφω αὐτός ῥῆμα
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.49
τούτοις δὲ τοῖς ῥητοῖς καὶ ὁ τούτου πατὴρ πειθόμενος Παυλῖνος , ταὐτὰ λέγειν τε καὶ γράφειν οὐκ ὀκνεῖ , ποτὲ μὲν δεύτερον θεὸν λέγων τὸν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἀνθρωπικῶτερον γεχενῆσθαι θεόν , ποτὲ δὲ κτίσμα αὐτὸν εἶναι διοριζόμενος . ὅτι δὲ τοῦθ’ οὕτως ἔχει , καὶ πρὸς ἡμᾶς ποτε , τὴν Ἀγκύραν διών , κτίσμα εἶναι τὸν Χριστὸν ἔφασκεν .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ῥητός καί ὁ οὗτος πατήρ πείθω Παυλῖνος , αὐτός λέγω τε καί γράφω οὐ ὀκνέω , ποτέ μέν δύο θεός λέγω ὁ Χριστός καί οὗτος ἀνθρωπικός γεχενῆσθαι θεός , ποτέ δέ κτίσμα αὐτός εἰμί διορίζω . ὅτι δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί πρός ἐγώ ποτός , ὁ Ἄγκυρα δῖος , κτίσμα εἰμί ὁ Χριστός φάσκω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.50
καὶ πάλιν μυθολογῶν διειλέχθαι τῷ Παυλίνῳ φησίν . ἔπειτα διαβάλλει τὸν μακάριον ὡς θεοὺς πολλοὺς εἰρηκότα , καὶ καταλιπὼν τὸν Παυλῖνον πάλιν τῷ Εὐσεβίῳ σχολάζει φάσκων οὕτω δὲ καὶ Εὐσέβιος ὁ τῆς Καισαρείας γέγραφεν καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν ἔχων Παυλίνῳ τε καὶ τοῖς ἔξωθεν περὶ θεῶν δόξαν .
Lemmas: καί πάλιν μυθολογέω διαλέγω ὁ Παυλῖνος φημί . ἔπειτα διαβάλλω ὁ μακάριος ὡς θεός πολύς ἐρῶ , καί καταλείπω ὁ Παυλῖνος πάλιν ὁ Εὐσέβιος σχολάζω φάσκω οὗτος δέ καί Εὐσέβιος ὁ ὁ Καισάρεια γράφω καί αὐτός ὁ αὐτός ἔχω Παυλῖνος τε καί ὁ ἔξωθεν περί θεός δόξα .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.51
γέγραφεν γὰρ οὐχ ὡς ὄντος μόνου θεοῦ , ἀλλ’ ἑνὸς ὄντος τοῦ μόνου ἀληθινοῦ θεοῦ . ὅθεν τοίνυν μαθὼν καὶ ὁ Ἀστερίου πατὴρ Παυλῖνος νεωτέρους θεοὺς εἶναι ᾤετο . καὶ ἐν τούτοις δὲ ὡς θεῶν δόξας εἰσάγοντας αἰτιᾶται , ἀρνούμενος αὐτὸς τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ . καὶ παραθέμενος τὴν Εὐσεβίου λέξιν οὐ συνίησιν ὡς οὐκ ἦν αὐτοῦ ἡ τὸν πατέρα μόνον ἀληθινὸν θεὸν διδάσκουσα φωνή ,
Lemmas: γράφω γάρ οὐ ὡς εἰμί μόνος θεός , ἀλλά εἷς εἰμί ὁ μόνος ἀληθινός θεός . ὅθεν τοίνυν μανθάνω καί ὁ Ἀστέριον πατήρ Παυλῖνος νέος θεός εἰμί οἴομαι . καί ἐν οὗτος δέ ὡς θεός δόξα εἰσάγω αἰτιάομαι , ἀρνέομαι αὐτός ὁ θεότης ὁ υἱός . καί παρατίθημι ὁ Εὐσέβιος λέξις οὖον συνίημι ὡς οὐ εἰμί αὐτός ὁ ὁ πατήρ μόνος ἀληθινός θεός διδάσκω φωνή ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.52
τοῦ δὲ σωτῆρος ἡμῶν τοῦ εἰρηκότος ἵνα γινώσκωσίν σε τὸν μόνον ἀληθινὸν θεόν . καὶ μεθ’ ἕτερα προστίθησιν λέγων ἐπεὶ πόθεν ἡμῖν ἐκ τῶν θείων δυνήσονται δεῖξαι ῥητῶν , ὅτι εἷς μὲν ἀγέννητος , εἷς δὲ γεννητὸς οὕτως , ὡς αὐτοὶ γεγεννῆσθαι αὐτὸν πεπιστεύκασιν , οὔτε προφητῶν οὕτε εὐαγγελιστῶν ἢ ἀποστόλων τοῦτ’ εἰρηκότων ;
Lemmas: ὁ δέ σωτήρ ἐγώ ὁ ἐρῶ ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός . καί μετά ἕτερος προστίθημι λέγω ἐπεί πόθεν ἐγώ ἐκ ὁ θεῖον δύναμαι δείκνυμι ῥητός , ὅτι εἷς μέν ἀγέννητος , εἷς δέ γεννητός οὕτως , ὡς αὐτός γεννάω αὐτός πιστεύω , οὔτε προφήτης ἵημι εὐαγγελιστής ἢ ἀπόστολος οὗτος λέγω ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.53
εἶθ’ , ὥσπερ ἐν ἄθλοις ἀπογραψάμενος ὁμοῦ πρὸς ἅπαντας διαπληκτίσασθαι , μεταβαίνει ἐπὶ τὸν Νάρκισσον καί φησιν ὥστε κἂν ἐκεῖνό τις λέγῃ , κατασκευάζων πρῶτον εἶναι θεὸν καὶ δεύτερον , ὡς Νάρκισσος αὐταῖς λέξεσιν γέγραφεν
Lemmas: εἶτα , ὥσπερ ἐν ἆθλος ἀπογράφω ὁμοῦ πρός ἅπας διαπληκτίζω , μεταβαίνω ἐπί ὁ Νάρκισσος καί φημί ὥστε κἀν ἐκεῖνος τις λέγω , κατασκευάζω πρῶτος εἰμί θεός καί δύο , ὡς Νάρκισσος αὐτός λέξις γράφω
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.54
( οὐδὲ γὰρ συγχωρεῖ ὁ λέγων ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν ) , ὅτι μὲν αὐτὸς καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ δύο εἰσίν , αὐτοῦ τοῦ κυρίου μαρτυροῦντος καὶ τῶν ἁγίων γραφῶν ἐκ μέρους ἠκούσαμεν . εἰ τοίνυν Νάρκισσος διὰ τοῦτο διαιρεῖν δυνάμει τὸν λόγον τοῦ πατρὸς ἐθέλοι , γνώτω ὅτι ὁ γράψας προφήτης ὡς τοῦ θεοῦ εἰρηκότος ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν , αὐτὸς γέγραφεν καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: ( οὐδέ γάρ συγχωρέω ὁ λέγω ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις ) , ὅτι μέν αὐτός καί ὁ πατήρ αὐτός δύο εἰμί , αὐτός ὁ κύριος μαρτυρέω καί ὁ ἅγιος γραφεύς ἐκ μέρος ἀκούω . εἰμί τοίνυν Νάρκισσος διά οὗτος διαιρέω δύναμις ὁ λόγος ὁ πατήρ ἐθέλω , γιγνώσκω ὅτι ὁ γράφω προφήτης ὡς ὁ θεός ἐρῶ ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις , αὐτός γράφω καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.55
καὶ μεταβὰς ἀπὸ Ναρκίσσου ἐπὶ τὸν Ἀστέριον ταῦτα γράφει ἓν γὰρ εἶναι καὶ ταὐτὸν Ἀστέριος κατὰ τοῦτο ἀπεφήνατο μόνον τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν , καθ’ ὃ ἐν πᾶσιν συμφωνοῦσιν . οὕτω γὰρ ἔφη · καὶ διὰ τὴν ἐν πᾶσιν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῇ συμφωνίαν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν . καὶ πάλιν τοῦ Εὐσεβίου καθάπτεται λέγων ἄνθρωπον γὰρ τὸν σωτῆρα εἶναι βούλονται · δῆλον δὲ ἀφ’ ὧν πανούργως τὰ τοῦ ἀποστόλου ῥητὰ Εὐσέβιος πρὸς τὸ ἑαυτοῦ μετήνεγκεν βούλημα .
Lemmas: καί μεταβαίνω ἀπό Νάρκισσος ἐπί ὁ Ἀστέριον οὗτος γράφω εἷς γάρ εἰμί καί αὐτός Ἀστέριος κατά οὗτος ἀποφαίνω μόνος ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , κατά ὅς ἐν πᾶς συμφωνέω . οὗτος γάρ φημί · καί διά ὁ ἐν πᾶς λόγος τε καί ἔργον ἀκριβάζω συμφωνία ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . καί πάλιν ὁ Εὐσέβιος καθάπτω λέγω ἄνθρωπος γάρ ὁ σωτήρ εἰμί βούλομαι · δῆλος δέ ἀπό ὅς πανοῦργος ὁ ὁ ἀπόστολος ῥητός Εὐσέβιος πρός ὁ ἑαυτοῦ μεταφέρω βούλημα .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.56
ὡς γὰρ ἐκ παλαιᾶς τινος ὠδῖνος μεγίστην ἀποκυῆσαι βουλόμενος βλασφημίαν , ἐξέχεεν ἀπὸ τοῦ ἰδίου θησαυροῦ κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ῥῆσιν τὸ πονηρόν .
Lemmas: ὡς γάρ ἐκ παλαιός τις ὠδίς μέγας ἀποκυέω βούλομαι βλασφημία , ἐκχέω ἀπό ὁ ἴδιος θησαυρός κατά ὁ ὁ σωτήρ ῥῆσις ὁ πονηρός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.57
ἄνθρωπον γὰρ μόνον τὸν σωτῆρα δεῖξαι βουλόμενος , ὡς μέγιστον ἡμῖν ἀπόρρητον τοῦ ἀποστόλου ἀνακαλύπτων μυστήριον , οὕτως ἔφη · διὸ σαφέστατα καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος τὴν ἀπόρρητον ἡμῖν καὶ μυστικὴν παραδιδοὺς θεολογίαν βοᾷ καὶ κέκραγεν εἷς ὁ θεός , εἶτα μετὰ τὸν ἕνα θεόν φησιν εῖς μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς .
Lemmas: ἄνθρωπος γάρ μόνος ὁ σωτήρ δείκνυμι βούλομαι , ὡς μέγας ἐγώ ἀπόρρητος ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτω μυστήριον , οὕτως φημί · διό σαφής καί ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁ ἀπόρρητος ἐγώ καί μυστικός παραδίδωμι θεολογία βοάω καί κράζω εἷς ὁ θεός , εἶτα μετά ὁ εἷς θεός φημί ἔρχομαι μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.58
εἰ τοίνυν ἄνθρωπον αὐτὸν εἶναί φησιν τῇ κατὰ σάρκα αὐτοῦ μόνῃ προσέχων οἰκονομίᾳ , πάντως κἀκεῖνο συνομολογεῖ , τὸ μηδὲ ἔχειν ἐλπίδα ἐπ’ αὐτόν . ἐπικατάρατος ; γὰρ ἄνθρωπος ὁ προφήτης Ἱερεμίας ἔφη ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον .
Lemmas: εἰμί τοίνυν ἄνθρωπος αὐτός εἰμί φημί ὁ κατά σάρξ αὐτός μόνος προσέχω οἰκονομία , πάντως ἐκεῖνος συνομολογέω , ὁ μηδέ ἔχω ἐλπίς ἐπί αὐτός . ἐπικατάρατος ; γάρ ἄνθρωπος ὁ προφήτης Ἱερεμίας φημί ὅς ὁ ἐλπίς ἔχω ἐπί ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.59
ὁρᾶς ὅπως ἡ κακία τυφλώττει . τότε γοῦν αὐτὸς μαρτυρήσας θεὸν ὁμολογοῦντι τὸν υἱόν , μεμψάμενός τε ἐπὶ τούτῳ ὡς θεὸν οὐσίᾳ καὶ δυνάμει ὑφεστῶτα τὸν τοῦ θεοῦ λόγον εἰσάγοντι , νῦν τὸν αὐτὸν συκοφαντεῖ ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον λέγοντα εἶναι τὸν Χριστόν , προφανῶς καταψευδόμενος ἔν τε οἷς εἴρηκεν καὶ ἐν οἷς ἑξῆς ἐπάγει αὐθις περὶ αὐτοῦ λέγων ἀλλ’ ὁ προειρημένος , βραχέα τῶν ἁγίων προφητῶν φροντίσας , ὡς ἀπόρρητόν τινα καὶ λανθάνουσαν τοῦ ἀποστόλου θεολογίαν ἐξηχούμενος , εἷς θεὸς ; ἔφη εῖς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς .
Lemmas: ὁράω ὅπως ὁ κακία τυφλώττω . τότε γοῦν αὐτός μαρτυρέω θεός ὁμολογέω ὁ υἱός , μέμφομαι τε ἐπί οὗτος ὡς θεός οὐσία καί δύναμις ὑφίστημι ὁ ὁ θεός λόγος εἰσάγω , νῦν ὁ αὐτός συκοφαντέω ὡς ψιλός ἄνθρωπος λέγω εἰμί ὁ Χριστός , προφανῶς καταψεύδομαι ἐν τε ὅς εἴρω καί ἐν ὅς ἑξῆς ἐπάγω αὖθις περί αὐτός λέγω ἀλλά ὁ προερέω , βραχύς ὁ ἅγιος προφήτης φροντίζω , ὡς ἀπόρρητος τις καί λανθάνω ὁ ἀπόστολος θεολογία ἐξηχέω , εἷς θεός ; φημί ἔρχομαι καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.60
καὶ ὁ ταῦτα γράψας καὶ σφόδρα ἐπὶ τῷ μεμνῆσθαι τῶν γραφῶν μεγαλαυχῶν οὐκ ἐνενόησεν ὅτι ὁ τοῦτο γράψας ἁγιώτατος ἀπόστολος κἀκεῖνο γέγραφεν ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἐκένωσεν ἑαυτόν , μορφὴν δούλου λαβών , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος .
Lemmas: καί ὁ οὗτος γράφω καί σφόδρα ἐπί ὁ μιμνήσκω ὁ γραφεύς μεγαλαυχέω οὐ ἐννοέω ὅτι ὁ οὗτος γράφω ἅγιος ἀπόστολος ἐκεῖνος γράφω ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά κενόω ἑαυτοῦ , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.61
ὁρᾷς ὅπως ( ὥσπερ προϊδὼν τῷ πνεύματι τὴν τούτων κακουργίαν ) ὁ ἱερὸς ἀπόστολος οὕτως ἐν ἑτέρῳ μέρει τὸ ὡς ἄνθρωπος ἔγραψεν καὶ ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος , ἵνα παύσῃ αὐτῶν τὴν τοσαύτην βλασφημίαν . καὶ μεθ’ ἕτερα τὸν αὐτὸν συκοφαντεῖ ὧδέ πως πῶς οὖν τούτοις μὴ προσχὼν Εὐσέβιος μόνον ἄνθρωπον τὸν σωτῆρᾳ εἶναι βούλεται ;
Lemmas: ὁράω ὅπως ( ὥσπερ προεῖδον ὁ πνεῦμα ὁ οὗτος κακουργία ) ὁ ἱερός ἀπόστολος οὕτως ἐν ἕτερος μέρος ὁ ὡς ἄνθρωπος γράφω καί ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , ἵνα παύω αὐτός ὁ τοσοῦτος βλασφημία . καί μετά ἕτερος ὁ αὐτός συκοφαντέω ὧδε πως πῶς οὖν οὗτος μή προέχω Εὐσέβιος μόνος ἄνθρωπος ὁ σωτήρ εἰμί βούλομαι ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.62
οὐ φανερῶς μὲν τοῦτο λέγειν τολμῶν , τοῦτο δὲ βουλόμενος ὑπὸ τῶν ἰδίων ἐλέγχεται ῥήσεων . καὶ ὁ ταῦτα εἰπὼν τὸν αὐτὸν κατεμέμφετο ὡς θεὸν ἀναγορεύοντα τὸν υἱόν , γράφων οὕτως διελεῖν γὰρ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τολμήσας , καὶ ἕτερον θεὸν τὸν λόχον ὀνομάσας , οὐσίᾳ τε καὶ δυνάμει διεστῶτα τοῦ πατρός , εἰς ὅσην βλασφημίαν ἐκπέπτωκεν .
Lemmas: οὖον φανερῶς μέν οὗτος λέγω τολμάω , οὗτος δέ βούλομαι ὑπό ὁ ἴδιος ἐλέγχω ῥῆσις . καί ὁ οὗτος εἶπον ὁ αὐτός καταμέμφομαι ὡς θεός ἀναγορεύω ὁ υἱός , γράφω οὕτως διαιρέω γάρ ὁ λόγος ὁ θεός τολμάω , καί ἕτερος θεός ὁ λόχος ὀνομάζω , οὐσία τε καί δύναμις διίστημι ὁ πατήρ , εἰς ὅσος βλασφημία ἐκπίπτω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.63
25 τοσαῦτα καὶ τούτων ἔτι μακρῷ πλείονα , οὐ κατὰ μόνων τῶν ἐπισκόπων , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς ὑγιοῦς καὶ ἐκκλησιαστικῆς πίστεως ἐκθέμενος Μάρκελλος , δῆλος ἂν εἴη ὁποίας αὐτὸς ὑπῆρχεν προαιρέσεως . ὅτι δ’ οὐδὲν τῆς ἀληθείας ἔμελεν τῷ ἀνδρί , μάθοις ἂν αὐταῖς ἐντυχὼν ταῖς τῶν ἐπισκόπων ἐπιστολαῖς , ἐν αἷς εὑρήσεις αὐτὸν τὸ μὲν πᾶν σῶμα τῆς διανοίας τῶν λέξεων ἀκρωτηριάζοντα καὶ τὸν μὲν πάντα εἱρμὸν ἀποκρύπτοντα , ῥηματίων δὲ ἀντιλαμβανόμενον καὶ τούτων κακούργως ποιούμενον τὴν διαβολήν .
Lemmas: 25 τοσοῦτος καί οὗτος ἔτι μακρός πλείων , οὖον κατά μόνος ὁ ἐπίσκοπος , ἀλλά καί κατά ὁ ὑγιής καί ἐκκλησιαστικός πίστις ἐκτίθημι Μάρκελλος , δῆλος εἄν εἰμί ὁποῖος αὐτός ὑπάρχω προαίρεσις . ὅτι δέ οὐδείς ὁ ἀλήθεια μέλω ὁ ἀνήρ , μανθάνω εἄν αὐτός ἐντυγχάνω ὁ ὁ ἐπίσκοπος ἐπιστολή , ἐν ὅς εὑρίσκω αὐτός ὁ μέν πᾶς σῶμα ὁ διάνοια ὁ λέξις ἀκρωτηριάζω καί ὁ μέν πᾶς εἱρμός ἀποκρύπτω , ῥημάτιον δέ ἀντιλαμβάνω καί οὗτος κακοῦργος ποιέω ὁ διαβολή .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.64
αὐτίκα γοῦν συκοφαντεῖ τὸν Εὐσέβιον ἐκ τοῦ προφανοῦς , ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν εἰρηκότα , ἐπειδὴ τῆς ἀποστολικῆς φωνῆς ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἐπιστολῇ τὴν παράθεσιν πεποίηται , δι’ ἧς αὐτὸς εἶπεν ὁ ἀπόστολος εἷς γὰρ ὁ θεός , εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς .
Lemmas: αὐτίκα γοῦν συκοφαντέω ὁ Εὐσέβιος ἐκ ὁ προφανής , ὡς ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός ἐρῶ , ἐπεί ὁ ἀποστολικός φωνή ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἐπιστολή ὁ παράθεσις ποιέω , διά ὅς αὐτός εἶπον ὁ ἀπόστολος εἷς γάρ ὁ θεός , εἷς καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.65
ταύτην μὲν οὖν τὴν ἀποστολικὴν λέξιν ὡσανεὶ Εὐσεβίου οὖσαν , διαβέβληκεν μὴ συνιεὶς ὁ σοφώτατος ὅτι τὸν ἀπόστολον διέβαλλεν · τὰς δ’ αὐτοῦ φωνὰς τὰς ἐν τῇ αὐτῇ φερομένας ἐπιστολῇ , τάς τε ἐν τοῖς λοιποῖς αὐτοῦ συγγράμμασιν τοῖς εἰς τὰς θείας γραφὰς πεπονημένοις , ἃ δὴ κατὰ πάντα τόπον διαδέδοται , σιωπῇ παραδέδωκεν , κρύψας τῇ σιωπῇ ἃ μὴ ἦν συκοφαντεῖν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ ἀποστολικός λέξις ὡσανεί Εὐσέβιος εἰμί , διαβάλλω μή συνίημι ὁ σοφός ὅτι ὁ ἀπόστολος διαβάλλω · ὁ δέ αὐτός φωνή ὁ ἐν ὁ αὐτός φέρω ἐπιστολή , ὁ τε ἐν ὁ λοιπός αὐτός σύγγραμμα ὁ εἰς ὁ θεῖος γραφή πονέω , ὁ δή κατά πᾶς τόπος διαδίδωμι , σιωπή παραδίδωμι , κρύπτω ὁ σιωπή ὁ μή εἰμί συκοφαντέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 1.4.66
τὸ ὅμοιον δ’ ἂν εὕροι τις αὐτὸν πεποιηκότα καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὧν διαβέβληκεν γραμμάτων . ἃ δή , λόγου συμμετρίας φειδόμενοι , τοῖς ἐθέλουσιν τὴν τούτων ἀκριβῆ ποιεῖσθαι διάγνωσιν παραχωρήσομεν , σπεύδοντες αὐτοὶ τὴν αὐτοῦ Μαρκέλλου περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ξενοφωνίαν ἤδη λοιπὸν ἀποκαλύψαι , ὡς ἂν φανερὸν γένοιτο τοῖς πᾶσιν ὅπως αὐτὸς ἐφρόνει περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ὁ ὅμοιος δέ εἄν εὑρίσκω τις αὐτός ποιέω καί ἐπί ὁ λοιπός ὅς διαβάλλω γράμμα . ὁ δή , λόγος συμμετρία φείδομαι , ὁ ἐθέλω ὁ οὗτος ἀκριβής ποιέω διάγνωσις παραχωρέω , σπεύδω αὐτός ὁ αὐτός Μάρκελλος περί ὁ υἱός ὁ θεός ξενοφωνία ἤδη λοιπός ἀποκαλύπτω , ὡς εἄν φανερός γίγνομαι ὁ πᾶς ὅπως αὐτός φρονέω περί ὁ υἱός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.Pin
α ὅπως Μάρκελλος μήτε εἶναι μήτε προϋπάρχειν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ πρὸ τῆς ἐκ παρθένου γεννήσεως ἐδόξαζεν . β ὅπως Μάρκελλος ἐφρόνει περὶ τοῦ ἐν τῷ θεῶ λόγου . γ ὅπως ἐφρόνει Μάρκελλος περὶ τῆς σαρκὸς ἧς ἀνείληφεν ὁ λόγος . δ ὁποῖον Μάρκελλος ἐπάγει τέλος τῇ τοῦ Χριστοῦ βασιλείᾳ καὶ τῇ σαρκὶ ᾗ ἀνείληφεν .
Lemmas: ὅς ὅπως Μάρκελλος μήτε εἰμί μήτε προυπάρχω ὁ υἱός ὁ θεός πρό ὁ ἐκ παρθένος γέννησις δοξάζω . Β ὅπως Μάρκελλος φρονέω περί ὁ ἐν ὁ θεάομαι λόγος . γ ὅπως φρονέω Μάρκελλος περί ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος . δ ὁποῖος Μάρκελλος ἐπάγω τέλος ὁ ὁ Χριστός βασίλεια καί ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.1
Τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ . καιρὸς ἤδη καλεῖ μετὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ διαβληθέντων εἰς φῶς ἀγαγεῖν , καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι . δεῖξαί τε τοῖς πᾶσιν διὰ τῆς τῶν αὐτοῦ φωνῶν μαρτυρίας οἷός τις ὢν τῆς Χριστοῦ καθηγεῖτο ἐκκλησίας ἄνθρωπος μήτε εἶναι μήτε προϋφεστάναι μήτε ὅλως πώποτε υἱὸν ὑπάρξαι τῷ θεῷ πρὸ τοῦ τεχθῆναι διὰ τῆς παρθένου δοξάζων , αὐτὸ δὲ μόνον εἶναι λόγον φάσκων , συμφυᾶ τῷ θεῷ , ἀιδίως αὐτῷ συνόντα καὶ ἡνωμένον , οἷος ἂν εἴη καὶ ὁ ἐν ἀνθρώπῳ λόγος .
Lemmas: ὁ ὁ Γαλάτης πίστις ἢ καί μᾶλλον ὁ ἀπιστία ὁ εἰς ὁ υἱός ὁ θεός . καιρός ἤδη καλέω μετά ὁ ἔκθεσις ὁ ὑπό αὐτός διαβάλλω εἰς φάος ἄγω , καί ὁ χρόνος μακρός ἐνδομυχέω ὁ ἀνήρ κακοδοξία βραχύς περιέρχομαι ὁ ὁ ἐπιστολή πρόσχημα ἀπογυμνόω . δείκνυμι τε ὁ πᾶς διά ὁ ὁ αὐτός φωνή μαρτυρία οἷος τις εἰμί ὁ Χριστός καθηγέομαι ἐκκλησία ἄνθρωπος μήτε εἰμί μήτε προυφίστημι μήτε ὅλως πώποτε υἱός ὑπάρχω ὁ θεός πρό ὁ τίκτω διά ὁ παρθένος δοξάζω , αὐτός δέ μόνος εἰμί λόγος φάσκω , συμφυής ὁ θεός , ἀίδιος αὐτός σύνειμι καί ἑνόω , οἷος εἄν εἰμί καί ὁ ἐν ἄνθρωπος λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.2
τούτῳ γὰρ αὐτὸς χρῆται τῷ παραδείγματι , λόγον εἶναι φήσας ἔνδον ἐν αὐτῷ τῷ θεῷ , ποτὲ μὲν ἡσυχάζοντα , ποτὲ δὲ σημαντικῶς ἐνεργοῦντα , μόνῃ τε ἐνεργείᾳ προϊόντα τοῦ πατρός , ὡς ἂν καὶ ἡμεῖς τι προστάττοντες ἐν τῷ λέγειν τι καὶ λαλεῖν ἐνεργήσαιμεν . ὅτι δ’ οὐκ ἄν τις οὕτω γε εἴποι υἱὸν εἶναι τὸν σημαντικὸν καὶ ἐνεργητικὸν λόγον παντί τῳ δῆλον . ὁ δὲ τοῦτο δοὺς ἐπὶ τοῦ θεοῦ , οὐκ οἶδ’ ὅπως τὸν μὴ ὑφεστῶτα λόγον τὴν σάρκα ἀνειληφέναι καὶ ἐνεργῆσαι ἐν αὐτῇ φησιν
Lemmas: οὗτος γάρ αὐτός χράω ὁ παράδειγμα , λόγος εἰμί φημί ἔνδον ἐν αὐτός ὁ θεός , ποτέ μέν ἡσυχάζω , ποτέ δέ σημαντικός ἐνεργέω , μόνος τε ἐνέργεια πρόειμι ὁ πατήρ , ὡς εἄν καί ἐγώ τίς προστάσσω ἐν ὁ λέγω τίς καί λαλέω ἐνεργέω . ὅτι δέ οὐ ἄν τις οὗτος γε εἶπον υἱός εἰμί ὁ σημαντικός καί ἐνεργητικός λόγος πᾶς ὁ δῆλος . ὁ δέ οὗτος δίδωμι ἐπί ὁ θεός , οὐ οἶδα ὅπως ὁ μή ὑφίστημι λόγος ὁ σάρξ ἀναλαμβάνω καί ἐνεργέω ἐν αὐτός φημί
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.3
καὶ τότε Χριστὸν γενέσθαι καὶ Ἰησοῦν καὶ βασιλέα καὶ εἰκόνα τοῦ θεοῦ καὶ ἀγαπητὸν καὶ υἱὸν δεδοξασμένον , καὶ δὴ καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως , μὴ ὄντα πρότερον , τότε γενέσθαι καίπερ οὐχ ὑφεστῶτα · τὸ δὲ παράδοξον τοῦ λόγου , ἄρξασθαί γε ἀπὸ τετρακοσίων οὐδὲ ὅλων ἐτῶν τούτων ἁπάντων καὶ πάλιν τούτων ἀθρόως παυθήσεσθαι μετὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρόν , τοῦ μὲν λόγου ἑνουμένου τῷ θεῷ , ὡς μηδὲν ἕτερον εἶναι πλὴν τοῦ θεοῦ , τῆς δὲ σαρκὸς ἧς ἀνείληφεν ἐρήμου καταλειφθησομένης ὑπὸ τοῦ λόγου , ὡς μήτε τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τότε ὑφεστάναι , μήτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ὃν ἀνείληφεν .
Lemmas: καί τότε Χριστός γίγνομαι καί Ἰησοῦς καί βασιλεύς καί εἰκών ὁ θεός καί ἀγαπητός καί υἱός δοξάζω , καί δή καί πρωτότοκος πᾶς κτίσις , μή εἰμί πρότερος , τότε γίγνομαι καίπερ οὐ ὑφίστημι · ὁ δέ παράδοξος ὁ λόγος , ἄρχω γε ἀπό τετρακόσιοι οὐδέ ὅλος ἔτος οὗτος ἅπας καί πάλιν οὗτος ἀθρόος παύω μετά ὁ ὁ κρίσις καιρός , ὁ μέν λόγος ἑνόω ὁ θεός , ὡς μηδείς ἕτερος εἰμί πλήν ὁ θεός , ὁ δέ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω ἐρῆμος καταλείπω ὑπό ὁ λόγος , ὡς μήτε ὁ υἱός ὁ θεός τότε ὑφίστημι , μήτε ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὅς ἀναλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.4
καὶ δὴ εἰς τοῦτο τέλους καταστρέφει , ὥσπερ κεκωφωμένος καὶ μήτε τοῦ ἀγγέλου Γαβριὴλ ἀκούων , εὐαγγελιζομένου τὴν θεοτόκον σαφῶς τε καὶ διαρρήδην περὶ τοῦ ἐξ αὐτῆς τεχθησομένου καὶ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα προελευσομένου φάσκοντος ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν . οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται , καὶ δώσει αὐτῷ κύριος ὁ θεὸς τὸν θρόνον Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος , μήτε Δανιὴλ τοῦ μεγάλου προφήτου τὰς φωνὰς συνιείς , αὐτὰ ταῦτα ἐπισφραγιζομένου δι’ ὧν ἐν θείῳ πνεύματι προεφώνει λέγων καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν , καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασεν · καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ προσηνέχθη .
Lemmas: καί δή εἰς οὗτος τέλος καταστρέφω , ὥσπερ κωφόω καί μήτε ὁ ἄγγελος Γαβριήλ ἀκούω , εὐαγγελίζομαι ὁ θεοτόκος σαφῶς τε καί διαρρήδην περί ὁ ἐκ αὐτός τίκτω καί ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρξ προέρχομαι φάσκω ἰδού συλλαμβάνω ἐν γαστήρ καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς . οὗτος εἰμί μέγας καί υἱός ὕψιστος καλέω , καί δίδωμι αὐτός κύριος ὁ θεός ὁ θρόνος Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός , καί βασιλεύω ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος , μήτε Δανιήλ ὁ μέγας προφήτης ὁ φωνή συνίημι , αὐτός οὗτος ἐπισφραγίζω διά ὅς ἐν θεῖον πνεῦμα προφωνέω λέγω καί ἰδού μετά ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰμί , καί ἠώς ὁ παλαιός ὁ ἡμέρα φθάνω · καί ἔμπροσθεν αὐτός προσφέρω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.5
καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία , καὶ πάντες οἱ λαοί , φυλαί , γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν · ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος ἥτις οὐ παρελεύσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται . ἀλλ’ οὐδὲ Ἡσαΐας αὐτὸν ἔπεισεν , περὶ τῆς ἀτελευτήτου βασιλείας τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ὧδε καὶ αὐτὸς θεσπίζων ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν , υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν ,
Lemmas: καί αὐτός δίδωμι ὁ ἀρχή καί ὁ τιμή καί ὁ βασίλειος , καί πᾶς ὁ λαός , Φυλή , γλῶσσα αὐτός δουλεύω · ὁ ἐξουσία αὐτός ἐξουσία αἰώνιος ὅστις οὖον παρέρχομαι , καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω . ἀλλά οὐδέ Ἠσαΐας αὐτός πείθω , περί ὁ ἀτελεύτητος βασίλεια ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὧδε καί αὐτός θεσπίζω ὅτι παιδίον γεννάω ἐγώ , υἱός καί δίδωμι ἐγώ ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.6
οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ , καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος , θαυμαστὸς σύμβουλος , θεὸς ἰσχυρὸς ἐξουσιαστής , ἄρχων εἰρήνης , πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος . ἄξω γὰρ εἰρήνην καὶ ὑγίειαν αὐτῷ .
Lemmas: ὅς ὁ ἀρχή ἐπί ὁ ὦμος αὐτός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός μέγας βουλή ἄγγελος , θαυμαστός σύμβουλος , θεός ἰσχυρός ἐξουσιαστής , ἄρχω εἰρήνη , πατήρ ὁ μέλλω αἰών . ἄγω γάρ εἰρήνη καί ὑγίεια αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.7
μεγάλη ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ , καὶ τῆς εἰρήνης αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος , ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυὶδ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ , τοῦ κατορθῶσαι αὐτὴν καὶ ἀντιλαβέσθαι ἐν κρίματι καὶ ἐν δικαιοσύνῃ , ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας .
Lemmas: μέγας ὁ ἀρχή αὐτός , καί ὁ εἰρήνη αὐτός οὐ εἰμί τέλος , ἐπί ὁ θρόνος Δαυίδ καί ἐπί ὁ βασίλειος αὐτός , ὁ κατορθόω αὐτός καί ἀντιλαμβάνω ἐν κρίμα καί ἐν δικαιοσύνη , ἀπό ὁ νῦν καί εἰς ὁ αἰών .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.8
τούτοις γοῦν σύμφωνα ἦν καὶ ἅπερ ὁ Γαβριὴλ τὴν παρθένον εὐηγγελίζετο , εἰς τοὺς αἰῶνας βασιλεύσειν τὸν ἐξ αὐτῆς λέγων καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ μὴ ἔσεσθαι τέλος . Μάρκελλος δὲ ὅπως τούτοις ἅπασιν ἐναντία γράφειν ἐτόλμα , μάθοις ἂν ἐκ τῶν αὐτοῦ φωνῶν , δι’ ὧν ὁμοῦ τὴν θεότητα καὶ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ἠρνεῖτο καινότερον ἢ κατὰ πᾶσαν ἄθεον αἵρεσιν .
Lemmas: οὗτος γοῦν σύμφωνος εἰμί καί ὅσπερ ὁ Γαβριήλ ὁ παρθένος εὐαγγελίζω , εἰς ὁ αἰών βασιλεύω ὁ ἐκ αὐτός λέγω καί ὁ βασίλεια αὐτός μή εἰμί τέλος . Μάρκελλος δέ ὅπως οὗτος ἅπας ἐναντίος γράφω τολμάω , μανθάνω εἄν ἐκ ὁ αὐτός φωνή , διά ὅς ὁμοῦ ὁ θεότης καί ὁ ἀνθρωπότης ὁ υἱός ὁ θεός ἀρνέομαι καινός ἢ κατά πᾶς ἄθεος αἵρεσις .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.9
τῶν γὰρ ἑτεροδόξων οἱ μὲν μὴ προεῖναι μηδὲ προϋπάρχειν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ φάντες , ἄνθρωπον εἶναι αὐτὸν τοῖς λοιποῖς ὅμοιον ὑποθέμενοι ἐξ ἀνθρώπου , υἱοθεσία τετιμῆσθαι αὐτὸν ἔφασαν , καὶ τοῦτο δόντες ἀθάνατον καὶ ἀτελεύτητον αὐτῷ τιμὴν καὶ δόξαν καὶ βασιλείαν αἰώνιον ὡμολογήκασιν · οἱ δὲ τὸν ἄνθρωπον ἀρνησάμενοι υἱὸν εἶναι θεοῦ θεὸν προόντα ὑπεστήσαντο . ἀλλ’ οἱ μὲν τῆς ἐκκλησίας ἀλλότριοι μέχρι τοσούτου πλάνης ἤλασαν . ὁ δὲ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τοσούτοις καθηγησάμενος χρόνοις τὴν ὕπαρξιν ἀναιρεῖ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , τῷ τε αὐτοῦ λειτουργήσας θυσιαστηρίῳ ἑαυτὸν μὲν αἰωνίου καὶ ἀθανάτου ζωῆς τεύξεσθαι τάχα που πιστεύει , τὸν δ’ ἀρχιερέα ταύτης ἀποστερεῖ .
Lemmas: ὁ γάρ ἑτερόδοξος ὁ μέν μή προΐημι μηδέ προυπάρχω ὁ υἱός ὁ θεός φημί , ἄνθρωπος εἰμί αὐτός ὁ λοιπός ὅμοιος ὑποτίθημι ἐκ ἄνθρωπος , υἱοθεσία τιμάω αὐτός φημί , καί οὗτος δίδωμι ἀθάνατος καί ἀτελεύτητος αὐτός τιμή καί δόξα καί βασίλειος αἰώνιος ὁμολογέω · ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος ἀρνέομαι υἱός εἰμί θεός θεός προέρχομαι ὑφίστημι . ἀλλά ὁ μέν ὁ ἐκκλησία ἀλλότριος μέχρι τοσοῦτος πλάνης ἐλαύνω . ὁ δέ ὁ ἐκκλησία ὁ θεός τοσοῦτος καθηγέομαι χρόνος ὁ ὕπαρξις ἀναιρέω ὁ υἱός ὁ θεός , ὁ τε αὐτός λειτουργέω θυσιαστήριον ἑαυτοῦ μέν αἰώνιος καί ἀθάνατος ζωή τυγχάνω τάχα ποῦ πιστεύω , ὁ δέ ἀρχιερεύς οὗτος ἀποστερέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.10
ἔχομεν δὲ ἀρχιερέα μέγαν κατὰ τὸν ἀπόστολον διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς , Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , ὃν οὔτε προεῖναι οὔτε προϋφεστάναι τολμᾷ λέγειν , ἀλλὰ μηδὲ ἔσεσθαι μηδὲ τοῖς ἁγίοις τοῦ θεοῦ συνέσεσθαι κατ’ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ἐπαγγελίαν τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας . τηνικαῦτα γὰρ τῶν ἁγίων ἁπάντων μεθεξόντων τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας ἐν ἀφθάρτοις καὶ ἀθανάτοις σώμασιν , μόνον τὸν Χριστὸν καὶ τὴν σάρκα ἣν ἀνείληφεν ἀποστερεῖ αὐτῆς .
Lemmas: ἔχω δέ ἀρχιερεύς μέγας κατά ὁ ἀπόστολος διέρχομαι ὁ οὐρανός , Ἰησοῦς ὁ υἱός ὁ θεός , ὅς οὔτε προΐημι οὔτε προυφίστημι τολμάω λέγω , ἀλλά μηδέ εἰμί μηδέ ὁ ἅγιος ὁ θεός σύνειμι κατά αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἐπαγγελία ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια . τηνικαῦτα γάρ ὁ ἅγιος ἅπας μετέχω ὁ ὁ θεός βασίλεια ἐν ἄφθαρτος καί ἀθάνατος σῶμα , μόνος ὁ Χριστός καί ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω ἀποστερέω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.11
καὶ οὐ φρίττει τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀναστάσεως , τὸν τῆς αἰωνίου ζωῆς τοῖς πᾶσιν αἴτιον , ἐκπεσεῖσθαι τῆς βασιλείας οὐ μόνον . ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ζωῆς ἀποφαινόμενος · ὥσπερ ἂν εἴ τις ὀφθαλμοὺς μὲν δῷ , φῶς δὲ τὸ τῆς τούτων χορηγὸν ἐκλάμψεως ἀνέλοι . καὶ οὔτε ὁ τοσοῦτος τοῦ θεοῦ ἄγγελος Γαβριὴλ οὔτε ὁ μέγας προφήτης Δανιὴλ , περὶ οὑ ἐλέχθη μὴ σύ σοφώτερος εἶ τοῦ Δανιήλ ; οὔτε ὁ τοσοῦτος Ἡσαΐας οὔθ’ ὁ λοιπὸς τῶν προφητῶν χορὸς τοιαῦτα μὴ γράφειν μηδὲ φρονεῖν τὸν ἄνδρα ἔπεισαν ,
Lemmas: καί οὖον φρίσσω ὁ ἀρχηγός ὁ ἀνάστασις , ὁ ὁ αἰώνιος ζωή ὁ πᾶς αἴτιος , ἐκπίπτω ὁ βασίλεια οὖον μόνος . ἀλλά καί αὐτός ὁ ζωή ἀποφαίνω · ὥσπερ εἄν εἰμί τις ὀφθαλμός μέν δίδωμι , φάος δέ ὁ ὁ οὗτος χορηγός ἔκλαμψις ἀναιρέω . καί οὔτε ὁ τοσοῦτος ὁ θεός ἄγγελος Γαβριήλ οὔτε ὁ μέγας προφήτης Δανιήλ , περί ὅς λέγω μή σῦς σοφός εἰμί ὁ Δανιήλ ; οὔτε ὁ τοσοῦτος Ἠσαΐας οὔτε ὁ λοιπός ὁ προφήτης χορός τοιοῦτος μή γράφω μηδέ φρονέω ὁ ἀνήρ πείθω ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.12
οὔτ’ αὐτοὶ Ἰουδαῖοι , παρ’ οἷς ὁ προσδοκώμενος εἰσέτι νῦν Χριστός , ὃν Ἠλειμμένον καλεῖν εἰώθασιν , ἀγήρω τὴν βασιλείαν καὶ ἀθάνατον ἕξειν ἐλπίζεται . ἀλλὰ καὶ τούτων γέγονε χείρων ὁ καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν ὁμοῦ καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ἀσεβῆσαι τολμήσας ὃν οὐδ’ αὐτὸς ὁ θεῖος ἀπόστολος κατεδυσώπησεν μὴ τοιαῦτα ἀσεβεῖν , ἄντικρυς λέγων πιστὸς ὁ λόγος · εἰ γὰρ συναπεθάνομεν , καὶ συζήσομεν · εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν , καὶ κληρονόμους μὲν ἡμᾶς ἔσεσθαι τοῦ θεοῦ , οὐ μὴν δίχα Χριστοῦ , κληρονόμοι γάρ φησιν
Lemmas: οὔτε αὐτός Ἰουδαῖος , παρά ὅς ὁ προσδοκάω εἰσέτι νῦν Χριστός , ὅς ἠίπω καλέω εἴωθα , ἀγήραος ὁ βασίλειος καί ἀθάνατος ἔχω ἐλπίζω . ἀλλά καί οὗτος γίγνομαι χείρων ὁ καί εἰς ὁ ἀρχή ὁμοῦ καί εἰς ὁ τέλος ὁ υἱός ὁ θεός ἀσεβέω τολμάω ὅς οὐδέ αὐτός ὁ θεῖος ἀπόστολος καταδυσωπέω μή τοιοῦτος ἀσεβέω , ἄντικρυς λέγω πιστός ὁ λόγος · εἰμί γάρ συναποθνῄσκω , καί συζάω · εἰμί ὑπομένω , καί συμβασιλεύω , καί κληρονόμος μέν ἐγώ εἰμί ὁ θεός , οὖον μήv δίχα Χριστός , κληρονόμος γάρ φημί
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.13
θεοῦ , συγκληρονόμοι δὲ τοῦ Χριστοῦ , εἴπερ συμπάσχομεν ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν . καὶ πάλιν εἰ δὲ ἀπεθάνομεν φησὶν σὺν Χριστῷ , πιστεύομεν ὅτι καὶ συζήσομεν αὐτῷ , εἰδότες ὅτι Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει · θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύσει ,
Lemmas: θεός , συγκληρονόμος δέ ὁ Χριστός , εἴπερ συμπάσχω ἵνα καί συνδοξάζω . καί πάλιν εἰμί δέ ἀποθνῄσκω φημί σύν Χριστός , πιστεύω ὅτι καί συζάω αὐτός , οἶδα ὅτι Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός οὐκέτι ἀποθνῄσκω · θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.14
καὶ αὖθις τὸ δὲ χάρισμα τοῦ θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν . οὐκοῦν ἡ αἰώνιος ζωὴ οὐκ ἄλλως ἡμῖν πορισθήσεται ἢ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν · καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν οὐχ ἁπλῶς ζῆσαι , ἀλλὰ σὺν αὐτῷ δοξασθῆναι καὶ σὺν αὐτῷ κληρονομῆσαι καὶ σὺν αὐτῷ βασιλεῦσαι · πάντα γὰρ ἡμῖν ἐκ τῆς αὐτοῦ κοινωνίας ὑπάρξει .
Lemmas: καί αὖθις ὁ δέ χάρισμα ὁ θεός ζωή αἰώνιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . οὐκοῦν ὁ αἰώνιος ζωή οὐ ἄλλως ἐγώ πορίζω ἢ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ · καί ὁ Ἐλπὶς ἐγώ οὐ ἁπλόος ζῶ , ἀλλά σύν αὐτός δοξάζω καί σύν αὐτός κληρονομέω καί σύν αὐτός βασιλεύω · πᾶς γάρ ἐγώ ἐκ ὁ αὐτός κοινωνία ὑπάρχω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.15
ὃ διδάσκει ὁ αὐτὸς φήσας πιστὸς ὁ θεός , δι’ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν . τίς δ’ ἡ κοινωνία , παρίστησιν καὶ συνήγειρεν λέγων καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσιν τοῖς ἐπερχομένοις τὸ ὑπερβάλλον πλοῦτος τῆς χάριτος ἐν χρηστότητι ἐφ’ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ .
Lemmas: ὅς διδάσκω ὁ αὐτός φημί πιστός ὁ θεός , διά ὅς καλέω εἰς κοινωνία ὁ υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . τίς δέ ὁ κοινωνία , παρίστημι καί συνεγείρω λέγω καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ἵνα ἐνδείκνυμι ἐν ὁ αἰών ὁ ἐπέρχομαι ὁ ὑπερβάλλω πλοῦτος ὁ χάρις ἐν χρηστότης ἐπί ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.16
ὁ δ’ αὐτὸς καὶ ταῦτα περὶ τοῦ σωτῆρος ἐδίδασκεν φάσκων ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην · ὅθεν καὶ σώζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσιόντας δι’ αὐτοῦ τῷ θεῷ , πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός καί οὗτος περί ὁ σωτήρ διδάσκω φάσκω ὁ δέ διά ὁ μένω αὐτός εἰς ὁ αἰών απαράβατος ἔχω ὁ ἱερωσύνη · ὅθεν καί σῴζω εἰς ὁ παντελής δύναμαι ὁ πρόσειμι διά αὐτός ὁ θεός , πάντοτε ζῶ εἰς ὁ ἐντυγχάνω ὑπέρ αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.1.17
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν Μελχισεδὲκ εἰς τὸ διηνεκὲς ἱερέα μένειν ἔλεγεν διὰ τὸ ἀφωμοιωμένον εἶναι τῷ υἱῷ τοῦ θεοὺ . ἀλλ’ ὅτι μὲν τούτοις ἅπασιν Μάρκελλος τἀναντία γράφειν ἐτόλμα μικρὸν ὕστερον παρατεθήσεται , νυνὶ δὲ ὅπως ἐφρόνει περὶ τοῦ μηδὲ τὴν ἀρχὴν εἶναι μηδ’ ὑφεστάναι τὸν τοῦ θεοῦ υἱὸν θεασώμεθα πρότερον .
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά καί ὁ Μελχισεδέκ εἰς ὁ διηνεκής ἱερεύς μένω λέγω διά ὁ ἀφομοιόω εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός . ἀλλά ὅτι μέν οὗτος ἅπας Μάρκελλος τἀναντία γράφω τολμάω μικρός ὕστερος παρατίθημι , νυνί δέ ὅπως φρονέω περί ὁ μηδέ ὁ ἀρχή εἰμί μηδέ ὑφίστημι ὁ ὁ θεός υἱός θεάομαι πρότερος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.1
Ἐπισκήψας τοῖς εἰρηκόσιν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἀληθῶς υἱὸν εἶναι ζῶντα καὶ ὑφεστῶτα τὴν ἑαυτοῦ δόξαν φανερὰν καθίστησιν αὐταῖς συλλαβαῖς γράφων οὕτως οὐκοῦν πρὸ μὲν τοῦ κατελθεῖν καὶ διὰ τῆς παρθένου τεχθῆναι λόγος ἦν μόνον . ἐπεὶ τί ἕτερον ἦν πρὸ τοῦ τὴν ἀνθρωπίνην ἀναλαβεῖν σάρκα τὸ κατελθὸν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν , ὡς καὶ αὐτὸς γέγραφεν , καὶ τὸ γεννηθὲν ἐκ τῆς παρθένου ; οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόγος .
Lemmas: ἐπισκήπτω ὁ ἐρῶ ὁ υἱός ὁ θεός ἀληθής υἱός εἰμί ζῶ καί ὑφίστημι ὁ ἑαυτοῦ δόξα φανερός καθίστημι αὐτός συλλαβή γράφω οὕτως οὐκοῦν πρό μέν ὁ κατέρχομαι καί διά ὁ παρθένος τίκτω λόγος εἰμί μόνος . ἐπεί τίς ἕτερος εἰμί πρό ὁ ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ ὁ κατέρχομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα , ὡς καί αὐτός γράφω , καί ὁ γεννάω ἐκ ὁ παρθένος ; οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.2
εἶτα προϊὼν ἑξῆς ἀίδιον αὐτὸν λέγει , ἀγένητον αὐτὸν οὕτως ὁριζόμενος . γράφει δὲ οὕτως ἀκούεις τοίνυν τῆς συμφωνίας τοῦ ἁγίου πνεύματος , διὰ πολλῶν καὶ διαφόρων προσώπων τῇ τοῦ λόγου μαρτυρούσης ἀιδιότητι ;
Lemmas: εἶτα προέρχομαι ἑξῆς ἀίδιος αὐτός λέγω , ἀγένητος αὐτός οὕτως ὁρίζω . γράφω δέ οὕτως ἀκούω τοίνυν ὁ συμφωνία ὁ ἅγιος πνεῦμα , διά πολύς καί διάφορος πρόσωπον ὁ ὁ λόγος μαρτυρέω ἀιδιότης ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.3
καὶ διὰ τοῦτο ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῆς ἀιδιότητος τοῦ λόγου · ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος λέγων καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . τρισὶν ἐπαλλήλοις μαρτυρίαις χρώμενος τὴν ἀιδιότητα τοῦ λόγου δεικνύναι βούλεται . καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει πρότερον γάρ , ὥσπερ πολλάκις ἔφην , οὐδὲν ἕτερον ἢ λόγος ἦν .
Lemmas: καί διά οὗτος ἄρχω μέν ἀπό ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος λέγω καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . τρεῖς ἐπάλληλος μαρτυρία χράω ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος δείκνυμι βούλομαι . καί μετά ἕτερος ἐπιλέγω πρότερος γάρ , ὥσπερ πολλάκις φημί , οὐδείς ἕτερος ἢ λόγος εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.4
καὶ προστίθησιν , ὅτι οὐδὲ εἰκὼν ἦν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου , φάσκων οὐκοῦν πρόδηλον , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀναλήψεως ὁ λόγος καθ’ ἑαυτὸν οὐκ ἦν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ . καὶ αὖθις μεθ’ ἕτερα ἐπιφέρει τί τοίνυν ἦν τὸ κατελθὸν τοῦτο πρὸ τοῦ ἐνανθρωπῆσαι ; πάντως πού φησιν · πνεῦμα . εἰ γάρ τι παρὰ τοῦτο ἐθέλοι λέγειν , οὐ συγχωρήσει αὐτῷ ὁ πρὸς τὴν παρθένον εἰρηκὼς ἄγγελος πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σὲ . εἰ δὲ πνεῦμα εἶναι φήσει , ἄκουε τοῦ σωτῆρος λέγοντος πνεῦμα ὁ θεός .
Lemmas: καί προστίθημι , ὅτι οὐδέ εἰκών εἰμί ὁ θεός ὁ ἀόρατος , φάσκω οὐκοῦν πρόδηλος , ὅτι πρό ὁ ὁ ἡμέτερος σῶμα ἀνάληψις ὁ λόγος κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί εἰκών ὁ ἀόρατος θεός . καί αὖθις μετά ἕτερος ἐπιφέρω τίς τοίνυν εἰμί ὁ κατέρχομαι οὗτος πρό ὁ ἐνανθρωπέω ; πάντως πού φημί · πνεῦμα . εἰμί γάρ τίς παρά οὗτος ἐθέλω λέγω , οὖον συγχωρέω αὐτός ὁ πρός ὁ παρθένος ἐρῶ ἄγγελος πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σύ . εἰμί δέ πνεῦμα εἰμί φημί , ἀκούω ὁ σωτήρ λέγω πνεῦμα ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.5
σαφῶς ἐντεῦθεν τοῦ σωτῆρος περὶ τοῦ πατρὸς εἰρηκότος πνεῦμα ὁ θεός , ἐλέγχεται Μάρκελλος αὐτὸν τὸν πατέρα ἐνηνθρωπηκέναι εἰπών . ὁ δ’ ἔτι μᾶλλον φιλοτιμεῖται , γράφων ὧδε καὶ μανθανέτω τοίνυν θεοῦ λόγον ἐληλυθέναι , οὐ λόγον καταχρηστικῶς ὀνομασθέντα , ὡς αὐτοί φασιν , ἀλλ’ ἀληθῆ ὄντα λόγον .
Lemmas: σαφῶς ἐντεῦθεν ὁ σωτήρ περί ὁ πατήρ ἐρῶ πνεῦμα ὁ θεός , ἐλέγχω Μάρκελλος αὐτός ὁ πατήρ ἐνανθρωπέω εἶπον . ὁ δέ ἔτι μᾶλλον φιλοτιμέομαι , γράφω ὧδε καί μανθάνω τοίνυν θεός λόγος ἔρχομαι , οὖον λόγος καταχρηστικός ὀνομάζω , ὡς αὐτός φημί , ἀλλά ἀληθής εἰμί λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.6
καὶ αὖθις προστίθησιν ταῦτα τοῖς εἰρημένοις εἰ μὲν γὰρ ἡ τοῦ πνεύματος ἐξέτασις γίγνοιτο μόνη , ἓν καὶ ταὐτὸν εἰκότως εἶναι τῷ θεῷ φαίνοιτο · εἰ δὲ ἡ κατὰ σάρκα προσθήκη ἐπὶ τοῦ σωτῆρος ἐξετάζοιτο , ἐνεργείᾳ ἡ θεότης μόνῃ πλατύνεσθαι δοκεῖ · ὥστε εἰκότως μονὰς ὄντως ἐστὶν ἀδιαίρετος .
Lemmas: καί αὖθις προστίθημι οὗτος ὁ εἴρω εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ πνεῦμα ἐξέτασις γίγνομαι μόνος , εἷς καί αὐτός εἰκότως εἰμί ὁ θεός φαίνω · εἰμί δέ ὁ κατά σάρξ προσθήκη ἐπί ὁ σωτήρ ἐξετάζω , ἐνέργεια ὁ θεότης μόνος πλατύνω δοκέω · ὥστε εἰκότως μονή εἰμί εἰμί ἀδιαίρετος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.7
καὶ ἔτι μᾶλλον τοῦτο κατασκευάζει δι’ ὧν ἐν τοῖς ἑξῆς οὕτω γράφει τὸ μὲν οὖν πρὸ τῶν αἰώνων αὐτὸν γεγεννῆσθαι φῆσαι , ἀκολούθως εἰρηκέναι δοκεῖ · γέννημα γὰρ τὸ προελθὸν τοῦ προεμένου γίγνεται πατρός . θάτερον δ’ οὐκέτι ὑγιῶς οὐδ’ εὐσεβῶς αὐτῷ παρείληπται .
Lemmas: καί ἔτι μᾶλλον οὗτος κατασκευάζω διά ὅς ἐν ὁ ἑξῆς οὗτος γράφω ὁ μέν οὖν πρό ὁ αἰών αὐτός γεννάω φημί , ἀκόλουθος εἴρω δοκέω · γέννημα γάρ ὁ προέρχομαι ὁ προίημι γίγνομαι πατήρ . ἕτερος δέ οὐκέτι ὑγιής οὐδέ εὐσεβής αὐτός παραλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.8
τὸ γὰρ μὴ λόγον εἶναι φῆσαι τὸν ἐξ αὐτοῦ προελθόντα καὶ τοῦτον εἶναι τὸν τῆς γεννήσεως ἀληθῆ τρόπον , ἀλλ’ ἁπλῶς υἱὸν μόνον , ἔμφασίν τινα τοῖς ἀκούουσιν ἀνθρωπίνης ὄψεως παρέχειν εἴωθεν . καὶ ἐν τούτοις μὲν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὸν μὲν υἱὸν ἠρνήσατο , ψιλὸν δὲ λόγον ὥσπερ τινὰ προστακτικὸν τῶν ποιητέων εἰσάγων δῆλός ἐστιν ἐξ ὧν ἐπιφέρει λέγων ὃν οὕτω πᾶσαι αἱ θεῖαι κηρύττουσιν γραφαί .
Lemmas: ὁ γάρ μή λόγος εἰμί φημί ὁ ἐκ αὐτός προέρχομαι καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ γέννησις ἀληθής τρόπος , ἀλλά ἁπλόος υἱός μόνος , ἔμφασις τις ὁ ἀκούω ἀνθρώπινος ὄψις παρέχω εἴωθα . καί ἐν οὗτος μέν γυμνός ὁ κεφαλή ὁ μέν υἱός ἀρνέομαι , ψιλός δέ λόγος ὥσπερ τις προστακτικός ὁ ποιητής εἰσάγω δῆλος εἰμί ἐκ ὅς ἐπιφέρω λέγω ὅς οὗτος πᾶς ὁ θεῖος κηρύσσω γραφεύς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.9
Δαυὶδ μὲν γὰρ περὶ αὐτοῦ λέγει τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν . αὖθίς τε ὁ αὐτὸς ἐξαπέστειλεν τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἰάσατο αὐτούς . Σολομὼν δὲ ζητήσουσίν με κακοί , καὶ οὐχ εὑρήσουσιν . ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν , τὸν δὲ λόγον κυρίου οὐ προείλαντο . Ἡσαΐας τε ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται ἔφη νόμος καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ .
Lemmas: Δαυίδ μέν γάρ περί αὐτός λέγω ὁ λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω . αὖθις τε ὁ αὐτός ἐξαποστέλλω ὁ λόγος αὐτός καί ἰάομαι αὐτός . Σολομών δέ ζητέω ἐγώ κακός , καί οὐ εὑρίσκω . μισέω γάρ σοφία , ὁ δέ λόγος κύριος οὖον προαιρέω . Ἠσαΐας τε ἐκ γάρ Σιών ἐξέρχομαι φημί νόμος καί λόγος κύριος ἐκ Ἱερουσαλήμ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.10
καὶ αὖθις Ἱερεμίας ᾐσχύνθησαν σοφοὶ φησὶν καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν , ὅτι τὸν λόγον τοῦ κυρίου ἀπεδοκίμασαν . καὶ Ὡσηὲ δὲ ὁ προφήτης ἐμίσησαν ἔφη ἐν πύλαις ἐλέγχοντα , καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο . Μιχαίας τε ὁμοίως καὶ αὐτὸς περὶ τοῦ λόγου μνημονεύων ἐκ Σιὼν ἔφη ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ .
Lemmas: καί αὖθις Ἱερεμίας αἰσχύνω σοφός φημί καί πτοέω καί ἁλίσκομαι , ὅτι ὁ λόγος ὁ κύριος ἀποδοκιμάζω . καί Ὡσηέ δέ ὁ προφήτης μισέω φημί ἐν πύλη ἐλέγχω , καί λόγος ὅσιος βδελύσσομαι . Μιχαίας τε ὁμοίως καί αὐτός περί ὁ λόγος μνημονεύω ἐκ Σιών φημί ἐξέρχομαι νόμος , καί λόγος κύριος ἐκ Ἱερουσαλήμ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.11
τοσαῦτα συνάγων περὶ τοῦ προστακτικοῦ λόγου ῥητὰ Μάρκελλος τοιοῦτόν τινα εἶναί φησιν καὶ τὸν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν θεὸν λόγον . διὸ ἐπάγει φάσκων ὁ δὲ ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης σαφῶς καὶ διαρρήδην ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου διδάσκων , ὡς ἀγνοούμενον ἐν ἀνθρώποις πρότερον , λόγον αὐτὸν τοῦ παντοκράτορος ὀνομάζων . οὕτως ἔφη ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . οὐ μιᾷ μαρτυρία χρώμενος τὴν ἀιδιότητα τοῦ λόγου σημαίνει .
Lemmas: τοσοῦτος συνάγω περί ὁ προστακτικός λόγος ῥητός Μάρκελλος τοιοῦτος τις εἰμί φημί καί ὁ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός θεός λόγος . διό ἐπάγω φάσκω ὁ δέ ἱερός ἀπόστολος τε καί μαθητής ὁ κύριος Ἰωάννης σαφῶς καί διαρρήδην ἐν ἀρχή ὁ εὐαγγέλιον διδάσκω , ὡς ἀγνοέω ἐν ἄνθρωπος πρότερος , λόγος αὐτός ὁ παντοκράτωρ ὀνομάζω . οὕτως φημί ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . οὖον εἷς μαρτυρία χράω ὁ ἀιδιότης ὁ λόγος σημαίνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.12
καὶ προστίθησιν τούτοις ἐπιλέγων ἑξῆς ἵν’ ἐν μὲν τῷ φῆσαι ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος δείξῃ δυνάμει ἐν τῷ πατρὶ εἶναι τὸν λόχον ( ἐν ἀρχὴ γὰρ ἁπάντων τῶν γεγονότων ὁ θεὸς ἐξ οὗ τὰ πάντα ) , ἐν δὲ τῷ καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον ( πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ) ,
Lemmas: καί προστίθημι οὗτος ἐπιλέγω ἑξῆς ἵνα ἐν μέν ὁ φημί ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος δείκνυμι δύναμις ἐν ὁ πατήρ εἰμί ὁ λόχος ( ἐν ἀρχή γάρ ἅπας ὁ γίγνομαι ὁ θεός ἐκ ὅς ὁ πᾶς ) , ἐν δέ ὁ καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός ἐνέργεια πρός ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος ( πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ) ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.13
ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι μὴ διαιρεῖν τὴν θεότητα , ἐπειδὴ ὁ λόγος τε ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ λόγῳ · ἐν ἐμοὶ γάρ φησιν ὁ πατήρ , κἀγὼ ἐν τῷ πατρί . καὶ ἔτι τούτοις προστίθησιν , ἀπογυμνῶν τὸν ἴδιον νοῦν δι’ ὧν ἑξῆς ἐπάγει , λέγων ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς , ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος λέγων καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος .
Lemmas: ἐν δέ ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος εἴρω μή διαιρέω ὁ θεότης , ἐπεί ὁ λόγος τε ἐν αὐτός καί αὐτός ἐν ὁ λόγος · ἐν ἐγώ γάρ φημί ὁ πατήρ , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ . καί ἔτι οὗτος προστίθημι , ἀπογυμνόω ὁ ἴδιος νόος διά ὅς ἑξῆς ἐπάγω , λέγω ὁ τοίνυν ἱερός ἀπόστολος τε καί μαθητής ὁ κύριος Ἰωάννης ὁ ἀιδιότης αὐτός μνημονεύω ἀληθής γίγνομαι ὁ λόγος μάρτυς , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος λέγω καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.14
οὐδὲν γενέσεως ἐνταῦθα μνημονεύων τοῦ λόγου , ἀλλ’ ἐπαλλήλοις τρισὶν μαρτυρίαις χρώμενος , ἐβεβαίου ἐν ἀρχῇ τὸν λόγον εἶναι . καὶ προστίθησιν τούτοις λέγων τὴν μὲν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τῷ ἀνθρώπῳ διαφέρειν γιγνώσκομεν , τὴν δὲ κατὰ πνεῦμα ἀιδιότητα ἡνῶσθαι τῷ πατρὶ πεπιστεύκαμεν .
Lemmas: οὐδείς γένεσις ἐνταῦθα μνημονεύω ὁ λόγος , ἀλλά ἐπάλληλος τρεῖς μαρτυρία χράω , βεβαιόω ἐν ἀρχή ὁ λόγος εἰμί . καί προστίθημι οὗτος λέγω ὁ μέν κατά σάρξ οἰκονομία ὁ ἄνθρωπος διαφέρω γιγνώσκω , ὁ δέ κατά πνεῦμα ἀιδιότης ἑνόω ὁ πατήρ πιστεύω .