ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.15
τούτοις προϊὼν ἑξῆς ἐπιλέγει ταῦτα εἰ οὖν αὐτὸς λέγει ταῦτα ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω , καὶ αὖθις καὶ ὁ λόγος , ὃν ἀκούετε , οὐκ ἔστιν ἐμός , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός καὶ πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν , δῆλον ὅτι εἰκότως κἀκεῖνο ἔλεγεν ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί , ἵνα ἐν θεῷ μὲν ᾖ ὁ λόγος ὁ τοῦτο λέγων , ἐν δὲ τῷ λόγῳ ὁ πατήρ , ὅτι δύναμις τοῦ πατρὸς ὁ λόγος .
Lemmas: οὗτος προέρχομαι ἑξῆς ἐπιλέγω οὗτος εἰμί οὖν αὐτός λέγω οὗτος ἐγώ ἐκ ὁ πατήρ ἐξέρχομαι καί ἥκω , καί αὖθις καί ὁ λόγος , ὅς ἀκούω , οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ καί πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί , δῆλος ὅτι εἰκότως ἐκεῖνος λέγω ἐν ἐγώ ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , ἵνα ἐν θεός μέν εἰμί ὁ λόγος ὁ οὗτος λέγω , ἐν δέ ὁ λόγος ὁ πατήρ , ὅτι δύναμις ὁ πατήρ ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.16
θεοῦ γὰρ αὐτὸν δύναμιν καὶ θεοῦ σοφίαν ἀξιόπιστος εἴρηκεν μάρτυς . οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οὖν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν , ὡς Ἀστέριος ἔφη , ὁ σωτὴρ λέγει ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν , ἀλλὰ διότι ἀδύνατόν ἐστιν , ἢ λόγον θεοῦ ἢ θεὸν τοῦ ἑαυτοῦ μερίζεσθαι λόγου . ἐπεὶ εἰ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν συμφωνίαν τοῦτο εἰρηκέναι τὸν σωτῆρα Ἀστέριος οἴεται , καὶ μὴ τῇ δευτέρᾳ οἰκονομίᾳ προσέχων τἀληθὲς μανθάνειν ἐθέλει , ἀναγκαῖόν ἐστιν ὑπομνῆσαι αὐτόν , πῶς ἐνίοτε τὸ κατὰ τὸ σὴν φαινόμενον ἀσυμφωνίαν ἐστὶν ἰδεῖν .
Lemmas: θεός γάρ αὐτός δύναμις καί θεός σοφία ἀξιόπιστος εἴρω μάρτυς . οὖον διά ὁ ἐν ἅπας οὖν λόγος τε καί ἔργον ἀκριβής συμφωνία , ὡς Ἀστέριος φημί , ὁ σωτήρ λέγω ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , ἀλλά διότι ἀδύνατος εἰμί , ἢ λόγος θεός ἢ θεός ὁ ἑαυτοῦ μερίζω λόγος . ἐπεί εἰμί διά ὁ ἐν ἅπας συμφωνία οὗτος εἴρω ὁ σωτήρ Ἀστέριος οἴομαι , καί μή ὁ δύο οἰκονομία προσέχω ἀληθής μανθάνω ἐθέλω , ἀναγκαῖον εἰμί ὑπομιμνήσκω αὐτός , πῶς ἐνίοτε ὁ κατά ὁ σός φαίνω ἀσυμφωνία εἰμί ὁράω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.17
οὕτω γὰρ ἡμᾶς τὰ ῥητὰ διδάσκει . ποία γὰρ ἐν καιρῷ τοῦ πάθους συμφωνία τοῦτο λέγοντος πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο , ἐπιφέροντος δὲ κἀκεῖνο πλὴν μὴ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σύ . οὐ συμφωνοῦντος γὰρ ἦν πρῶτον μὲν τὸ λέγειν παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο · οὐδὲν δὲ ἐχόμενον συμφωνίας καὶ τὸ ἐπιφερόμενον εἶναι δοκεῖ , λέγει γὰρ μὴ τὸ ἐμόν , ἀλλὰ τὸ σὸν γενέσθω . πάτερ , θέλημα .
Lemmas: οὗτος γάρ ἐγώ ὁ ῥητός διδάσκω . ποῖος γάρ ἐν καιρός ὁ πάθος συμφωνία οὗτος λέγω πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ὁ ποτήριον οὗτος , ἐπιφέρω δέ ἐκεῖνος πλήν μή ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σῦς . οὖον συμφωνέω γάρ εἰμί πρῶτος μέν ὁ λέγω παρέρχομαι ὁ ποτήριον οὗτος · οὐδείς δέ ἔχω συμφωνία καί ὁ ἐπιφέρω εἰμί δοκέω , λέγω γάρ μή ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ σός γίγνομαι . πατήρ , θέλημα .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.18
ἀκούεις ὅπως ἀσυμφωνίαν κατὰ τὸ φαινόμενον δηλοῖ τὸ γράμμα , τοῦ μὲν θέλοντος , τοῦ δὲ μὴ θέλοντος . ὅτι μὲν γὰρ ἐβούλετο ὁ πατὴρ δῆλον ἀφ’ ὧν ὃ ἐβούλετο γέγονεν · ὅτι δὲ οὐκ ἐβούλετο ὁ υἱὸς δῆλον δι’ ὧν παραιτεῖται . καὶ αὖθις οὐ ζητῶ φησὶν τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός .
Lemmas: ἀκούω ὅπως ἀσυμφωνία κατά ὁ φαίνω δηλόω ὁ γράμμα , ὁ μέν ἐθέλω , ὁ δέ μή ἐθέλω . ὅτι μέν γάρ βούλομαι ὁ πατήρ δῆλος ἀπό ὅς ὅς βούλομαι γίγνομαι · ὅτι δέ οὐ βούλομαι ὁ υἱός δῆλος διά ὅς παραιτέομαι . καί αὖθις οὖον ζητέω φημί ὁ θέλημα ὁ ἐμός ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.19
πῶς οὖν διὰ τὴν ἐν ἅπασιν συμφωνίαν τὸν σωτῆρα εἰρηκέναι φησὶν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν ; καὶ μετὰ βραχέα ἐπιλέγει πῶς συμφωνίαν ἔχειν πρὸς τὸν πατέρα ὁ υἱὸς δύναται ἢ ὁ πατὴρ πρὸς τὸν υἱόν , τοῦ υἱοῦ πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν λέγοντος . ἄντικρυς γὰρ πλεονεκτοῦντος ἦν τοῦ υἱοῦ τὸν πατέρα τὸ λέγειν πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν .
Lemmas: πῶς οὖν διά ὁ ἐν ἅπας συμφωνία ὁ σωτήρ εἴρω φημί ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί ; καί μετά βραχύς ἐπιλέγω πῶς συμφωνία ἔχω πρός ὁ πατήρ ὁ υἱός δύναμαι ἢ ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός , ὁ υἱός πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί λέγω . ἄντικρυς γάρ πλεονεκτέω εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ ὁ λέγω πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.20
τούτου γὰρ χάριν παρεὶς τὸ πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ κοινά ἐστιν εἰπεῖν πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν ἔφη . καίτοι οὐκ ἦν ἴδιον τοῦ συμφωνοῦντος οὕτω λέγειν , ἀλλά · πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ κοινά ἐστιν . εἰ γὰρ αἱ τῶν ἀποστόλων Πράξεις τὴν τῶν τηνικαῦτα προσιόντων τῇ πίστει συμφωνίαν ἐπαινοῦσαι πάντα ἦν αὐτοῖς κοινὰ ἔφασαν , καὶ ἐπ’ ἀνθρώπων τῶν συμφωνεῖν δυναμένων κοινὰ εἶναι πάντα νομίζειν ὀφείλει , πόσῳ μᾶλλον ἔδει τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν κοινωνίας μετέχειν , εἰς δύο ὑποστάσεις διῃρημένους ; νυνὶ δὲ ἐν μὲν τῷ λέγειν πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν πλεονεκτῶν ὁ υἱὸς τὸν πατέρα φαίνεται · ἐν δὲ τῷ φάσκειν μηδὲ τοῦ ἑαυτοῦ λόγου κύριον εἶναι , ἀλλὰ καὶ τούτου τὸν πατέρα
Lemmas: οὗτος γάρ χάρις παρίημι ὁ πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ κοινός εἰμί εἶπον πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί φημί . καίτοι οὐ εἰμί ἴδιος ὁ συμφωνέω οὗτος λέγω , ἀλλά · πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ κοινός εἰμί . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἀπόστολος Πράξεις ὁ ὁ τηνικαῦτα πρόσειμι ὁ πίστις συμφωνία ἐπαινέω πᾶς εἰμί αὐτός κοινός φημί , καί ἐπί ἄνθρωπος ὁ συμφωνέω δύναμαι κοινός εἰμί πᾶς νομίζω ὀφείλω , πόσος μᾶλλον ἐσθίω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός κοινωνία μετέχω , εἰς δύο ὑπόστασις διαλέγω ; νυνί δέ ἐν μέν ὁ λέγω πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί πλεονέκτης ὁ υἱός ὁ πατήρ φαίνω · ἐν δέ ὁ φάσκω μηδέ ὁ ἑαυτοῦ λόγος κύριος εἰμί , ἀλλά καί οὗτος ὁ πατήρ
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.21
( ὁ γὰρ λόγος ὃν ἀκούετε φησὶν οὐκ ἔστιν ἐμὸς ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός ) . ἀφαιρεῖσθαι τὸν πατέρα τὰ ἴδια τοῦ παιδὸς δείκνυσιν . ἑκάτερα δὲ κατὰ τὴν Ἀστερίου οἴησιν οὐκ ἀκολούθως εἰρημένα φαίνεται .
Lemmas: ( ὁ γάρ λόγος ὅς ἀκούω φημί οὐ εἰμί ἐμός ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ ) . ἀφαιρέω ὁ πατήρ ὁ ἴδιος ὁ παῖς δείκνυμι . ἑκάτερος δέ κατά ὁ Ἀστέριον οἴησις οὐ ἀκόλουθος εἴρω φαίνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.22
ἔδει γὰρ τὸν συμφωνοῦντα μὴ τὰ τῷ ἑτέρῳ προσόντα παρασπᾶσθαι δίκαια , πλεονεκτικὸν γὰρ τοῦτό γε , ἀλλὰ τὰ ἑκατέρῳ προσόντα κοινὰ εἶναι νομίζειν . ὥστε ὅταν μὲν εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἀποβλέπωμεν σάρκα , οὐχ ὥσπερ Ἀστέριος γέγραφεν , οὕτως εὑρήσομεν εἰρηκότα τὸν σωτῆρα ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν , οὐ γὰρ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῇ συμφωνίαν , ὡς αὐτὸς γέγραφεν , ὁ σωτὴρ εἴρηκεν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν .
Lemmas: ἐσθίω γάρ ὁ συμφωνέω μή ὁ ὁ ἕτερος πρόσειμι παρασπάω Δίκαιος , πλεονεκτικός γάρ οὗτος γε , ἀλλά ὁ ἑκάτερος πρόσειμι κοινός εἰμί νομίζω . ὥστε ὅταν μέν εἰς ὁ ἀνθρώπινος ἀποβλέπω σάρξ , οὐ ὥσπερ Ἀστέριος γράφω , οὕτως εὑρίσκω ἐρῶ ὁ σωτήρ ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , οὖον γάρ διά ὁ ἐν ἅπας λόγος τε καί ἔργον ἀκριβάζω συμφωνία , ὡς αὐτός γράφω , ὁ σωτήρ εἴρω ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.23
εἰ γὰρ τοῦτ’ ἦν , πάντως ἂν ἔφη · ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἅπασιν πρὸς ἀλλήλους συμφωνοῦμεν . νυνὶ δὲ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν ἔφη . οὐκοῦν εἰ ἐν ἐκείνοις ἀσυμφωνία τις ἦν , ἀνάγκη δὲ τὸν δεσπότην ἀληθεύειν , τὸν σωτῆρα ἀκριβῶς εἰδέναι προσήκει , ὅτι ἡνίκα ἂν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν λέγῃ . τηνικαῦτα οὐκ εἰς τὸν ἄνθρωπον ὃν ἀνείληφεν ἀποβλέπων τοῦτό φησιν , ἀλλ’ εἰς τὸν ἐκ τοῦ πατρὸς προελθόντα λόγον .
Lemmas: εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , πάντως εἄν φημί · ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν ἅπας πρός ἀλλήλων συμφωνέω . νυνί δέ ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί φημί . οὐκοῦν εἰμί ἐν ἐκεῖνος ἀσυμφωνία τις εἰμί , ἀνάγκη δέ ὁ δεσπότης ἀληθεύω , ὁ σωτήρ ἀκριβῶς οἶδα προσήκω , ὅτι ἡνίκα εἄν ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί λέγω . τηνικαῦτα οὐ εἰς ὁ ἄνθρωπος ὅς ἀναλαμβάνω ἀποβλέπω οὗτος φημί , ἀλλά εἰς ὁ ἐκ ὁ πατήρ προέρχομαι λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.24
εἰ γάρ τις ἀσυμφωνία εἶναι δοκοίη , αὕτη ἀναφέρεσθαι εἰς τὴν τῆς σαρκὸς ἀσθένειαν ὀφείλει , ἣν μὴ πρότερον ἔχων ἀνείληφεν ὁ λόγος . εἰ δὲ ἑνότης λέγοιτο , αὕτη τῷ λόγῳ διαφέρουσα φαίνεται .
Lemmas: εἰμί γάρ τις ἀσυμφωνία εἰμί δοκέω , οὗτος ἀναφέρω εἰς ὁ ὁ σάρξ ἀσθένεια ὀφείλω , ὅς μή πρότερος ἔχω ἀναλαμβάνω ὁ λόγος . εἰμί δέ ἑνότης λέγω , οὗτος ὁ λόγος διαφέρω φαίνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.25
ὅθεν οὐ μόνον τὸ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν εἰκότως ἔφη , ἀλλὰ κἀκεῖνο · τοσούτῳ χρόνῳ μεθ’ ὑμῶν εἰμί , Φίλιππε , καὶ λέγεις · δεῖξόν μοι τὸν πατέρα , δῆλον ὅτι οὐ τούτοις τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἀλλὰ τοῖς νοητοῖς τὰ νοητὰ ὁρᾶν δυναμένοις . ἀόρατος γὰρ τοῖς τῆς σαρκὸς ὄμμασιν ὅ τε πατὴρ ὑπάρχει καὶ ὁ τούτου λόγος . οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οὖν συμφωνίαν τοῦτ’ ἔφη πρὸς Φίλιππον .
Lemmas: ὅθεν οὖον μόνος ὁ ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί εἰκότως φημί , ἀλλά ἐκεῖνος · τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , Φίλιππος , καί λέγω · δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , δῆλος ὅτι οὖον οὗτος ὁ ὀφθαλμός , ἀλλά ὁ νοητός ὁ νοητός ὁράω δύναμαι . ἀόρατος γάρ ὁ ὁ σάρξ ὄμμα ὅς τε πατήρ ὑπάρχω καί ὁ οὗτος λόγος . οὖον διά ὁ ἐν ἅπας οὖν συμφωνία οὗτος φημί πρός Φίλιππος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.26
τοσαῦτα εἰπών , ἐπαναλαβὼν ἐξ ὑπαρχῆς τὸν λόγον τοῦτον δογματίζει τὸν τρόπον πρὸ γὰρ τῆς δημιουργίας ἀπάσης ἡσυχία τις ἦν . ὡς εἰκός ὄντος ἐν τῷ θεῷ τοῦ λόγου . εἰ γὰρ ποιητὴν ἁπάντων τὸν θεὸν ὁ Ἀστέριος πεπίστευκεν εἶναι , δῆλον ὅτι συνομολογήσει ἡμῖν καὶ αὐτὸς τὸν μὲν ἀεὶ ὑπάρχειν , μηδεπώποτε τοῦ εἶναι ἀρχὴν λαβόντα , τὰ δὲ γεγενῆσθαί τε ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι . οὐ γὰρ οἶμαι καὶ τοῦτο πιστεύειν αὐτὸν τῷ λέγοντι εἶναί τινα καὶ ἀγένητα , ἀλλὰ ἀκριβῶς πεπεῖσθαι ὅτι οὐρανός τε καὶ γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὄντα ὑπὸ θεοῦ γεγένηται .
Lemmas: τοσοῦτος εἶπον , ἐπαναλαμβάνω ἐκ ὑπαρχή ὁ λόγος οὗτος δογματίζω ὁ τρόπος πρό γάρ ὁ δημιουργία ἀπασάω ἡσυχία τις εἰμί . ὡς εἰκός εἰμί ἐν ὁ θεός ὁ λόγος . εἰμί γάρ ποιητής ἅπας ὁ θεός ὁ Ἀστέριος πιστεύω εἰμί , δῆλος ὅτι συνομολογέω ἐγώ καί αὐτός ὁ μέν ἀεί ὑπάρχω , μηδεπώποτε ὁ εἰμί ἀρχή λαμβάνω , ὁ δέ γίγνομαι τε ὑπό αὐτός καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι . οὖον γάρ οἴομαι καί οὗτος πιστεύω αὐτός ὁ λέγω εἰμί τις καί ἀγένητος , ἀλλά ἀκριβῶς πείθω ὅτι οὐρανός τε καί γῆ καί πᾶς ὁ ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ εἰμί ὑπό θεός γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.27
εἰ τοίνυν τοῦτο πιστεύοι , ἀνάγκη αὐτὸν κἀκεῖνο συνομολογεῖν ὅτι πλὴν θεοῦ οὐδὲν ἕτερον ἦν . εἶχεν οὖν τὴν οἰκείαν δόξαν ὁ λόγος , ὢν ἐν τῷ πατρί .
Lemmas: εἰμί τοίνυν οὗτος πιστεύω , ἀνάγκη αὐτός ἐκεῖνος συνομολογέω ὅτι πλήν θεός οὐδείς ἕτερος εἰμί . ἔχω οὖν ὁ οἰκεῖος δόξα ὁ λόγος , εἰμί ἐν ὁ πατήρ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.28
καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐπάγει μεθ’ ἕτερα τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐξουσίαν Ἀστέριος δόξαν ὀνομάζει , καὶ οὐ δόξαν μόνον ἀλλὰ καὶ προκόσμιον δόξαν , οὐκ ἐννοῶν ὅτι μήπω τοῦ κόσμου γεγονότος οὐδὲν ἕτερον ἦν πλὴν θεοῦ μόνου .
Lemmas: καί οὗτος εἶπον ἐπάγω μετά ἕτερος ὁ δίδωμι αὐτός ἐξουσία Ἀστέριος δόξα ὀνομάζω , καί οὖον δόξα μόνος ἀλλά καί προκόσμιον δόξα , οὐ ἐννοέω ὅτι μήπω ὁ κόσμος γίγνομαι οὐδείς ἕτερος εἰμί πλήν θεός μόνος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.29
ταῦτ’ εἰπὼν Μάρκελλος καὶ τὸν υἱὸν δι’ αὐτῶν ἀπαρακαλύπτως ἀρνησάμενος , ἵνα ἡμᾶς ἀκριβῶς πείσῃ ὁποῖον εἶναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἐφρόνει , σαφέστερον ἐμφαίνει τὴν διάνοιαν τῷ ἡμετέρῳ λόγῳ ἀπεικάζων αὐτόν , δι’ ὧν ταῦτα γράφει ὥσπερ γὰρ τὰ γεγονότα πάντα ὑπὸ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ λόγου γέγονεν , οὕτω καὶ τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ πατρὸς διὰ τοῦ λόγου σημαίνεται . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὁ ἁγιώτατος Μωσῆς ἄγγελον ἐνταῦθα ὀνομάζει τὸν λόγον , ὅτι δι’ οὐδὲν ἕτερον ἐφάνη , ἀλλ’ ἵνα ἀναγγείλῃ τῷ Μωσεῖ ταῦτα ἅπερ λυσιτελεῖν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἠπίστατο · ἠπίστατο δὲ λυσιτελεῖν ἕνα θεὸν εἶναι νομίζειν .
Lemmas: αὐτός εἶπον Μάρκελλος καί ὁ υἱός διά αὐτός ἀπαρακαλύπτως ἀρνέομαι , ἵνα ἐγώ ἀκριβῶς πείθω ὁποῖος εἰμί ὁ λόγος ὁ θεός φρονέω , σαφής ἐμφαίνω ὁ διάνοια ὁ ἡμέτερος λόγος ἀπεικάζω αὐτός , διά ὅς οὗτος γράφω ὥσπερ γάρ ὁ γίγνομαι πᾶς ὑπό ὁ πατήρ διά ὁ λόγος γίγνομαι , οὗτος καί ὁ λέγω ὑπό ὁ πατήρ διά ὁ λόγος σημαίνω . διά οὗτος γάρ καί ὁ ἅγιος Μωσῆς ἄγγελος ἐνταῦθα ὀνομάζω ὁ λόγος , ὅτι διά οὐδείς ἕτερος φαίνω , ἀλλά ἵνα ἀναγγέλλω ὁ Μωσῆς οὗτος ὅσπερ λυσιτελέω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐπίσταμαι · ἐπίσταμαι δέ λυσιτελέω εἷς θεός εἰμί νομίζω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.30
διὸ καὶ πρὸς αὐτὸν ἐγώ εἰμι ὁ ὢν ἔφη , ἵνα μηδένα ἐκτὸς ἑαυτοῦ ἕτερον θεὸν εἶναι διδάξῃ . τοῦτο δὲ ῥάδιον , οἶμαι , τοῖς εὖ φρονοῦσιν καὶ ἀπὸ μικροῦ τινος καὶ ταπεινοῦ καθ’ ἡμᾶς παραδείγματος γνῶναι .
Lemmas: διό καί πρός αὐτός ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί φημί , ἵνα μηδείς ἐκτός ἑαυτοῦ ἕτερος θεός εἰμί διδάσκω . οὗτος δέ ῥούδιον , οἴομαι , ὁ εὕω φρονέω καί ἀπό μικρός τις καί ταπεινός κατά ἐγώ παράδειγμα γιγνώσκω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.31
οὐδὲ γὰρ τὸν τοῦ ἀνθρώπου λόγον δυνάμει καὶ ὑποστάσει χωρίσαι τινὶ δυνατόν · ἓν γάρ ἐστιν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ ὁ λόγος , καὶ οὐδενὶ χωριζόμενος ἑτέρῳ ἢ μόνῃ τῇ τῆς πράξεως ἐνεργεία . καὶ ἐπιδαψιλεύεται ἔτι μᾶλλον τὴν αὐτοῦ διάνοιαν ἐμφαίνων , δι’ ων ἑξῆς τάδε φησίν οὐ γὰρ δὴ ἑτέρας ἑτοιμασίας , οἷον ὕλης ἢ ἄλλης τινὸς ἀνθρωπίνης , ὁ θεὸς ἐδεῖτο πρὸς κατασκευήν , ἀλλὰ ταύτης τῆς ἐν τῇ αὐτοῦ διανοίᾳ ἑτοιμασίας .
Lemmas: οὐδέ γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος δύναμις καί ὑπόστασις χωρίζω τις δυνατός · εἷς γάρ εἰμί καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος , καί οὐδείς χωρίζω ἕτερος ἢ μόνος ὁ ὁ πρᾶξις ἐνέργεια . καί ἐπιδαψιλεύω ἔτι μᾶλλον ὁ αὐτός διάνοια ἐμφαίνω , διά εἰμί ἑξῆς ὅδε φημί οὖον γάρ δή ἕτερος ἑτοιμασία , οἷος ὕλη ἢ ἄλλος τις ἀνθρώπινος , ὁ θεός δήω πρός κατασκευή , ἀλλά οὗτος ὁ ἐν ὁ αὐτός διάνοια ἑτοιμασία .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.32
ἐπεὶ οὖν ἀδύνατον ἦν χωρὶς λόγου καὶ τῆς προσούσης τῷ λόγῳ σοφίας ἐννοῆσαι περὶ τῆς τοῦ οὐρανοῦ κατασκευῆς τὸν θεόν , εἰκότως ἔφη ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν , συμπαρήμην αὐτῷς . καὶ προστίθησιν αὖθις ἐξομοιῶν τῷ ἀνθρωπίνῳ λόγῳ τὸν τοῦ θεοῦ , εἰς τὸ δεῖξαι αὐτὸν ἀνυπόστατον , γράφει δὲ οὕτως ἐνταῦθα ἐγώ εἰμι ὁ ὢν λέγει μὲν τῷ Μωσεῖ ὁ πατήρ , λέχει δὲ δηλονότι διὰ τοῦ λόγου .
Lemmas: ἐπεί οὖν ἀδύνατος εἰμί Χωρὶς λόγος καί ὁ πρόσειμι ὁ λόγος σοφία ἐννοέω περί ὁ ὁ οὐρανός κατασκευή ὁ θεός , εἰκότως φημί ἡνίκα ἑτοιμάζω ὁ οὐρανός , συμπάρειμι αὔτως . καί προστίθημι αὖθις ἐξομοιόω ὁ ἀνθρώπινος λόγος ὁ ὁ θεός , εἰς ὁ δείκνυμι αὐτός ἀνυπόστατος , γράφω δέ οὕτως ἐνταῦθα ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί λέγω μέν ὁ Μωσῆς ὁ πατήρ , λέχος δέ δηλονότι διά ὁ λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.33
πάντα γὰρ ὅσα ἂν ὁ πατὴρ λέγῃ , ταῦτα πανταχοῦ διὰ τοῦ λόγου λέγων φαίνεται . τοῦτο δὲ δῆλόν ἐστιν καὶ ἀφ’ ἡμῶν αὐτῶν , ὅσα μικρὰ τοῖς μεγάλοις καὶ θείοις ἀπεικάσαι · καὶ ἡμεῖς γὰρ πάντα ὅσα ἂν θέλωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν λέγειν τε καὶ ποιεῖν τῷ ἡμετέρῳ ποιοῦμεν λόγῳ .
Lemmas: πᾶς γάρ ὅσος εἄν ὁ πατήρ λέγω , οὗτος πανταχοῦ διά ὁ λόγος λέγω φαίνω . οὗτος δέ δῆλος εἰμί καί ἀπό ἐγώ αὐτός , ὅσος μικρός ὁ μέγας καί θεῖον ἀπεικάζω · καί ἐγώ γάρ πᾶς ὅσος εἄν ἐθέλω κατά ὁ δυνατός λέγω τε καί ποιέω ὁ ἡμέτερος ποιέω λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.34
εἶτα μεταξύ τινα εἰπὼν ἐπιλέγει πῶς οὖν Ἀστέριος ταῖς ἁγίαις γραφαῖς ἁπλῶς καὶ ἐμφόβως ἀκολουθεῖν προσποιούμενος οὐκ ἔγνω τὸ μέρος τοῦτο λέγον κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοὺ , καὶ ὅτι εἷς ἐστιν καὶ πλὴν αὐτοῦ ἕτερος οὐκ ἔστιν .
Lemmas: εἶτα μεταξύ τις εἶπον ἐπιλέγω πῶς οὖν Ἀστέριος ὁ ἅγιος γραφεύς ἁπλόος καί ἔμφοβος ἀκολουθέω προσποιέω οὐ γιγνώσκω ὁ μέρος οὗτος λέγω κύριος ὁ θεός σύ , οὗτος θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω καί ἐπί ὁ γῆ κάτω , καί οὐ εἰμί ἔτι πλήν αὐτου , καί ὅτι εἷς εἰμί καί πλήν αὐτός ἕτερος οὐ εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.35
καὶ προϊὼν αὖθις διισχυρίζεται φάσκων οὐ καταχρηστικῶς λόγος ὀνομασθείς , κἂν διαρραγῶσιν οἱ ἑτεροδιδασκαλοῦντες ψευδόμενοι , ἀλλὰ κυρίως τε καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων λόγος . καὶ προστίθησιν τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον ἢ τὸ κατὰ τὸν λόγον ; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τουτὶ πρότερον τὸ μυστήριον , ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι , ἀλλ’ ἡμᾶς τοῦ πλούτου τῆς δόξης καὶ τοῦ ἀποκεκρυμμένου μυστηρίου ἀπολαύειν νυνί .
Lemmas: καί προέρχομαι αὖθις διισχυρίζομαι φάσκω οὖον καταχρηστικός λόγος ὀνομάζω , κἀν διαρρήγνυμι ὁ ἑτεροδιδασκαλέω ψεύδω , ἀλλά κύριος τε καί ἀληθής ὑπάρχω λόγος . καί προστίθημι τίς γάρ ἕτερος εἰμί ἀποκρύπτω μυστήριον ἢ ὁ κατά ὁ λόγος ; οὕτως δέ εἰμί ἀποκρύπτω ἐν ὁ θεός οὗτος πρότερος ὁ μυστήριον , ὥστε μηδείς ὁ πρότερος λαός σαφῶς ὁ κατά ὁ λόγος οἶδα , ἀλλά ἐγώ ὁ πλοῦτος ὁ δόξα καί ὁ ἀποκρύπτω μυστήριον ἀπολαύω νυνί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.36
καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν ἀνθρωπίνῃ κέχρηται εἰκόνι , τοῦτον γράφων τὸν τρόπον τίς γὰρ οὕτως ἢ τῶν ἁγίων ἀγγέλων ἢ ἀνδρῶν δικαίων ἀξιόπιστος ἦν τὴν ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ ὁρισθεῖσαν αὐτῷ τιμωρίαν λῦσαι ,
Lemmas: καί μετά οὗτος πάλιν ἀνθρώπινος χράομαι εἰκών , οὗτος γράφω ὁ τρόπος τίς γάρ οὕτως ἢ ὁ ἅγιος ἄγγελος ἢ ἀνήρ Δίκαιος ἀξιόπιστος εἰμί ὁ ἐκ πρόσωπον ὁ θεός ὁρίζω αὐτός τιμωρία λύω ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.37
εἰ μὴ αὐτὸς ὁ λόγος ὁ συμπαρών τε καὶ συμπλάττων , πρὸς ὃν ὁ πατὴρ ποιήσωμεν ἄνθρωπον ἔφη κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν , οὐκ ὄντος ἑτέρου θεοῦ τοῦ συμπλάττειν αὐτῷ δυναμένου . ἐγὼ γάρ εἰμι , φησίν , θεὸς πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα , καὶ πλὴν ἐμοῦ θεὸς ἕτερος οὐκ ἔστιν . οὔτε οὖν νεώτερός τις θεός ἦν , οὔτε ἄλλος τις μετὰ ταῦτα θεὸς ὢν θεῷ συνεργεῖν δυνατὸς ἦν .
Lemmas: εἰμί μή αὐτός ὁ λόγος ὁ συμπάρειμι τε καί συμπλάσσω , πρός ὅς ὁ πατήρ ποιέω ἄνθρωπος φημί κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοίωσις , οὐ εἰμί ἕτερος θεός ὁ συμπλάσσω αὐτός δύναμαι . ἐγώ γάρ εἰμί , φημί , θεός πρῶτος καί ἐγώ μετά οὗτος , καί πλήν ἐγώ θεός ἕτερος οὐ εἰμί . οὔτε οὖν νέος τις θεός εἰμί , οὔτε ἄλλος τις μετά οὗτος θεός εἰμί θεός συνεργέω δυνατός εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.38
ἀλλ’ εἴ τις μικρῷ τινι καὶ ἀνθρωπίνῳ καθ’ ἡμᾶς παραδείγματι χρώμενος ὡς διὰ εἰκόνος τὴν θείαν ἐξετάζοι πρᾶξιν · ὥσπερ ἄν τις ἀνδριαντοποιὸς ἐπιστήμων ἀνήρ , ἀνδριάντα πλάσαι βουλόμενος , πρῶτον μὲν τοὺς τύπους αὐτοῦ καὶ χαρακτῆρας ἐν ἑαυτῷ σκοπεῖ , ἔπειτα πλάτος τε καὶ μῆκος ὅσον εὐπρεπὲς ἐννοεῖ , ἀναλογίαν τε τοῦ παντὸς ἐν τῷ καθ’ ἕκαστον ἐξετάζει μέρει . χαλκοῦ τε τὴν πρόσφορον ἑτοιμάσας ὕλην καὶ τὸν ἐσόμενον ἀνδριάντα τῇ ἑαυτοῦ προτυπώσας διανοίᾳ καὶ νοητῶς ὁρᾶν νομίσας συνειδώς τε ἑαυτῷ συνεργεῖν τὸν λόγον . ᾧ λογίζεται καὶ ᾧ πάντα πράττειν εἴωθεν ( οὐδὲν γὰρ μὴ λόγῳ γιγνόμενον καλόν ) . ἀρχόμενος τῆς αἰσθητῆς ταύτης ἐργασίας πρὸς αὐτὸν ὡς πρὸς ἕτερον παρακελεύεται λέγων · ἄγε ποιήσωμεν , ἄγε πλάσωμεν ἀνδριάντα · οὕτως ὁ τῶν ὅλων δεσπότης θεὸς τὸν ἔμψυχον ἐκ γῆς ἀνδριάντα ποιῶν οὐκ ἄλλῳ τινὶ ἀλλὰ τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ παρακελεύεται λέγων · ποιήσωμεν ἄνθρωπον , οὐ τὸν αὐτὸν τοῖς ἄλλοις τρόπον · λόγῳ γὰρ ἡ πᾶσα ἐγένετο κτίσις .
Lemmas: ἀλλά εἰμί τις μικρός τις καί ἀνθρώπινος κατά ἐγώ παράδειγμα χράω ὡς διά εἰκών ὁ θεῖος ἐξετάζω πρᾶξις · ὥσπερ ἄν τις ἀνδριαντοποιός Ἐπιστήμων ἀνήρ , ἀνδριάς πλάσσω βούλομαι , πρῶτος μέν ὁ τύπος αὐτός καί χαρακτήρ ἐν ἑαυτοῦ σκοπέω , ἔπειτα πλάτος τε καί μῆκος ὅσος εὐπρεπής ἐννοέω , ἀναλογία τε ὁ πᾶς ἐν ὁ κατά ἕκαστος ἐξετάζω μέρος . χαλκός τε ὁ πρόσφορος ἑτοιμάζω ὕλη καί ὁ εἰμί ἀνδριάς ὁ ἑαυτοῦ προτυπόω διάνοια καί νοητός ὁράω νομίζω σύνοιδα τε ἑαυτοῦ συνεργέω ὁ λόγος . ὅς λογίζομαι καί ὅς πᾶς πράσσω εἴωθα ( οὐδείς γάρ μή λόγος γίγνομαι καλός ) . ἄρχω ὁ αἰσθητός οὗτος ἐργασία πρός αὐτός ὡς πρός ἕτερος παρακελεύομαι λέγω · ἄγω ποιέω , ἄγω πλάσσω ἀνδριάς · οὕτως ὁ ὁ ὅλος δεσπότης θεός ὁ ἔμψυχος ἐκ γῆ ἀνδριάς ποιέω οὐ ἄλλος τις ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ λόγος παρακελεύομαι λέγω · ποιέω ἄνθρωπος , οὖον ὁ αὐτός ὁ ἄλλος τρόπος · λόγος γάρ ὁ πᾶς γίγνομαι κτίσις .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.39
καὶ τούτοις μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς , ὅτι εἷς θεός . καὶ ὁ τούτου λόγος θεὸς προῆλθεν μὲν τοῦ πατρός , ἵνα πάντα δι’ αὐτοὺ γένηται · μετὰ δὲ τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως καὶ τὴν τῶν ἀπάντων διόρθωσιν καὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς ἀντικειμένης ἀπάσης ἐνεργείας , τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα θεῷ καὶ πατρί , ἵν’ οὕτως ᾖ ἐν θεῷ ὁ λόγος , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι . οὐδενὸς γὰρ ὄντος πρότερον ἢ θεοῦ μόνου , πάντων δὲ διὰ τοῦ λόγου γίγνεσθαι μελλόντων , προῆλθεν ὁ λόγος δραστικῇ ἐνεργείᾳ , ὁ λόγος οὗτος τοῦ πατρὸς ὤν .
Lemmas: καί οὗτος μετά ἕτερος ἐπιλέγω νυνί δέ πιστεύω ὁ θεῖος γραφεύς , ὅτι εἷς θεός . καί ὁ οὗτος λόγος θεός προέρχομαι μέν ὁ πατήρ , ἵνα πᾶς διά αὐτου γίγνομαι · μετά δέ ὁ καιρός ὁ κρίσις καί ὁ ὁ ἀπαντάω διόρθωσις καί ὁ ἀφανισμός ὁ ἀντίκειμαι ἀπασάω ἐνέργεια , τότε αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς θεός καί πατήρ , ἵνα οὕτως εἰμί ἐν θεός ὁ λόγος , ὥσπερ καί πρότερος εἰμί πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί . οὐδείς γάρ εἰμί πρότερος ἢ θεός μόνος , πᾶς δέ διά ὁ λόγος γίγνομαι μέλλω , προέρχομαι ὁ λόγος δραστικός ἐνέργεια , ὁ λόγος οὗτος ὁ πατήρ εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.40
καὶ πάλιν τὴν αὐτὴν διάνοιαν λευκότερον τίθησι λέγων πρὸ γὰρ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι ἦν ὁ λόγος ἐν τῷ πατρί . ὅτε δὲ ὁ παντοκράτωρ θεὸς πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς προὔθετο ποιῆσαι , ἐνεργείας ἡ τοῦ κόσμου γένεσις ἐδεῖτο δραστικῆς · καὶ διὰ τοῦτο , μηδενὸς ὄντος ἑτέρου πλὴν τοῦ θεοῦ ( πάντα γὰρ ὁμολογεῖται ὑπ’ αὐτοῦ γεγενῆσθαι ) , τότε ὁ λόγος προελθὼν ἐγίνετο τοῦ κόσμου ποιητής , ὁ καὶ πρότερον ἔνδον νοητῶς ἑτοιμάζων αὐτόν .
Lemmas: καί πάλιν ὁ αὐτός διάνοια λευκός τίθημι λέγω πρό γάρ ὁ ὁ κόσμος εἰμί εἰμί ὁ λόγος ἐν ὁ πατήρ . ὅτε δέ ὁ παντοκράτωρ θεός πᾶς ὁ ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ προθέω ποιέω , ἐνέργεια ὁ ὁ κόσμος γένεσις δήω δραστικός · καί διά οὗτος , μηδείς εἰμί ἕτερος πλήν ὁ θεός ( πᾶς γάρ ὁμολογέω ὑπό αὐτός γίγνομαι ) , τότε ὁ λόγος προέρχομαι γίγνομαι ὁ κόσμος ποιητής , ὁ καί πρότερος ἔνδον νοητός ἑτοιμάζω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.41
καὶ αὖθις μετὰ πάντα ἐπιφέρει λέγων καὶ διὰ τοῦτο οὐχ υἱὸν θεοῦ ἑαυτὸν ὀνομάζει , ἀλλὰ πανταχοῦ υἱὸν ἀνθρώπου ἑαυτὸν λέγει , ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης ὁμολογίας θέσει τὸν ἄνθρωπον διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν κοινωνίαν υἱὸν θεοῦ γενέσθαι παρασκευάσῃ καὶ μετὰ τὸ τέλος τῆς πράξεως αὖθις , ὡς λόγος , ἑνωθῇ τῷ θεῷ , πληρῶν ἐκεῖνο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου προειρημένον · τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ πάντα καὶ ἐν πᾶσιν ὁ θεός . ἔσται γὰρ τηνικαῦτα τοῦθ’ ὅπερ πρότερον ἦν . διὰ τοσούτων Μάρκελλος γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐξωμόσατο .
Lemmas: καί αὖθις μετά πᾶς ἐπιφέρω λέγω καί διά οὗτος οὐ υἱός θεός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ἀλλά πανταχοῦ υἱός ἄνθρωπος ἑαυτοῦ λέγω , ἵνα διά ὁ τοιοῦτος ὁμολογία θέσις ὁ ἄνθρωπος διά ὁ πρός αὐτός κοινωνία υἱός θεός γίγνομαι παρασκευάζω καί μετά ὁ τέλος ὁ πρᾶξις αὖθις , ὡς λόγος , ἑνόω ὁ θεός , πληρόω ἐκεῖνος ὁ ὑπό ὁ ἀπόστολος προερέω · τότε αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα εἰμί πᾶς καί ἐν πᾶς ὁ θεός . εἰμί γάρ τηνικαῦτα οὗτος ὅσπερ πρότερος εἰμί . διά τοσοῦτος Μάρκελλος γυμνός ὁ κεφαλή ὁ υἱός ὁ θεός ἐξόμνυμι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.42
εἰ γὰρ ἓν καὶ ταὐτὸν ἦν ὁ θεὸς καὶ ὁ ἐν αὐτῷ λόγος , οὐδεὶς δὲ πώποτε αὐτὸς ἑαυτοῦ γένοιτ’ ἂν πατὴρ ὡς οὐδ’ αὐτὸς ἑαυτοῦ υἱὸς εἷς ὢν καὶ μόνος , εἷς δὲ μόνος ἦν καὶ ὁ αὐτὸς τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ ὁ θεός , δῆλον ὡς οὐ πατὴρ ἦν μὴ ὑπάρχοντος αὐτῷ υἱοῦ , οὐδὲ υἱὸς μὴ ὑφεστῶτος αὐτῷ πατρός .
Lemmas: εἰμί γάρ εἷς καί αὐτός εἰμί ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός λόγος , οὐδείς δέ πώποτε αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι εἄν πατήρ ὡς οὐδέ αὐτός ἑαυτοῦ υἱός εἷς εἰμί καί μόνος , εἷς δέ μόνος εἰμί καί ὁ αὐτός ὁ ἑαυτοῦ λόγος ὁ θεός , δῆλος ὡς οὖον πατήρ εἰμί μή ὑπάρχω αὐτός υἱός , οὐδέ υἱός μή ὑφίστημι αὐτός πατήρ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.43
ὁποῖα μὲν οὖν περὶ τοῦ μήτε εἶναι μήτε προϋφεστάναι τὸν τοῦ θεοῦ υἱόν , ψιλὸν δὲ λόγον ἔνδον ὑπάρχειν ἐν αὐτῷ τῷ θεῷ , καὶ τοῦτον ποτὲ μὲν ἡσυχάζειν ποτὲ δὲ ἐνεργεῖν δραστικῇ δυνάμει , διεξῆλθεν ὁ ἀνήρ , ἔγνωμεν διὰ τῶν προκειμένων . ταῦτα δὲ αὐτὰ πολλάκις καὶ διαφόρως τῇ ἑαυτοῦ παραθέμενος γραφῇ , πολὺν σωρὸν περιττῶν ῥημάτων συνεφόρησεν τῷ συγγράμματι . ἀλλ’ ἡμεῖς γε τοῖς αὐτοῦ καθ’ ἑαυτοῦ ἐλέγχοις ἐξ ὧν παρέθετο φωνῶν ἀρκεσθέντες , οὐδ’ ἀντιρρήσεως ἀξιώσομεν τὴν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ τούτου δόγματος ἀτοπίαν .
Lemmas: ὁποῖος μέν οὖν περί ὁ μήτε εἰμί μήτε προυφίστημι ὁ ὁ θεός υἱός , ψιλός δέ λόγος ἔνδον ὑπάρχω ἐν αὐτός ὁ θεός , καί οὗτος ποτέ μέν ἡσυχάζω ποτέ δέ ἐνεργέω δραστικός δύναμις , διεξέρχομαι ὁ ἀνήρ , γιγνώσκω διά ὁ πρόκειμαι . οὗτος δέ αὐτός πολλάκις καί διάφορος ὁ ἑαυτοῦ παρατίθημι γράφω , πολύς σωρός περισσός ῥῆμα συμφορέω ὁ σύγγραμμα . ἀλλά ἐγώ γε ὁ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐλέγχω ἐκ ὅς παρατίθημι φωνή ἀρκέω , οὐδέ ἀντίρρησις ἀξιόω ὁ ὁ Ἰουδαϊκός οὗτος δόγμα ἀτοπία .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.2.44
ἐντεῦθεν δ’ ἐπὶ τὰ εἰρημένα τῷ αὐτῷ περὶ τῆς σαρκός , ἣν ἐνεργείᾳ μόνῃ φησὶν ἀνειληφέναι τὸν ἐν τῷ θεῷ λόγον . μεταβάντες φέρ’ ἴδωμεν ὅπως τὴν ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς περὶ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ φερομένην θεολογίαν ἐπὶ τὴν σάρκα μεταφέρει , αὐτὸν μὲν τὸν ἀληθῶς προόντα τοῦ θεοῦ υἱὸν ἀρνούμενος , τὴν δὲ σάρκα θεολογῶν , ἣν μικρὸν ὕστερον ἔρημον ἔσεσθαι τοῦ λόγου ὁ ἀνευλαβὴς ὡρίζετο ·
Lemmas: ἐντεῦθεν δέ ἐπί ὁ εἴρω ὁ αὐτός περί ὁ σάρξ , ὅς ἐνέργεια μόνος φημί ἀναλαμβάνω ὁ ἐν ὁ θεός λόγος . μεταβαίνω φέρω ὁράω ὅπως ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφεύς περί ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός φέρω θεολογία ἐπί ὁ σάρξ μεταφέρω , αὐτός μέν ὁ ἀληθής προέρχομαι ὁ θεός υἱός ἀρνέομαι , ὁ δέ σάρξ θεολογέω , ὅς μικρός ὕστερος ἐρῆμος εἰμί ὁ λόγος ὁ ἀνευλαβής ὁρίζω ·
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.1
Ὁ μὲν γὰρ λόγος ἐν ἀρχῇ ἦν . μηδὲν ἕτερον ὢν ἢ λόγος . ὁ δὲ τῷ λόγῳ ἑνωθεὶς ἄνθρωπος , οὐκ ὢν πρότερον , γέγονεν ἄνθρωπος , ὡς διδάσκει ἡμᾶς Ἰωάννης λέγων καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο . διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ λόγου μνημονεύων φαίνεται μόνου · εἴτε γὰρ Ἰησοῦ εἴτε Χριστοῦ ὀνόματος μνημονεύει ἡ θεία γραφή , τὸν μετὰ τὸν τῆς ἀνθρωπίνης ὄντα σαρκὸς τοῦ θεοῦ λόγον ὀνομάζειν φαίνεται . εἰ δέ τις καὶ πρὸ τῆς νέας διαθήκης τὸ τοῦ Χριστοῦ ἢ Ἰησοῦ ὄνομα ἐπὶ τοῦ λόγου μόνου δεικνύναι δύνασθαι ἐπαγγέλλοιτο , εὑρήσει τοῦτο προφητικῶς εἰρημένον , ὥσπερ καὶ ἀπὸ τούτου δῆλον · παρέστησαν γάρ φησιν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ μέν γάρ λόγος ἐν ἀρχή εἰμί . μηδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος . ὁ δέ ὁ λόγος ἑνόω ἄνθρωπος , οὐ εἰμί πρότερος , γίγνομαι ἄνθρωπος , ὡς διδάσκω ἐγώ Ἰωάννης λέγω καί ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι . διά οὗτος τοίνυν ὁ λόγος μνημονεύω φαίνω μόνος · εἴτε γάρ Ἰησοῦς εἴτε Χριστός ὄνομα μνημονεύω ὁ θεῖος γραφεύς , ὁ μετά ὁ ὁ ἀνθρώπινος εἰμί σάρξ ὁ θεός λόγος ὀνομάζω φαίνω . εἰμί δέ τις καί πρό ὁ νέος διαθήκη ὁ ὁ Χριστός ἢ Ἰησοῦς ὄνομα ἐπί ὁ λόγος μόνος δείκνυμι δύναμαι ἐπαγγέλλω , εὑρίσκω οὗτος προφητικός εἴρω , ὥσπερ καί ἀπό οὗτος δῆλος · παρίστημι γάρ φημί ὁ βασιλεύς ὁ γῆ καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.2
καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπάγει εἰκότως οὖν πρὸ τῆς καθόδου τοῦτο ἦν , ὅπερ πολλάκις ἔφαμεν , λόγος · μετὰ δὲ τὴν κάθοδον καὶ τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάληψιν διαφόρων καὶ τῶν ἐπηγοριῶν τετύχηκεν , ἐπειδὴ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο . τήρει ὅπως διὰ τούτων Μάρκελλος τὸ Ἰησοῦ καὶ Χριστοῦ ὄνομα καὶ τὰς λοιπὰς προσηγορίας οὐ βούλεται κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ λόγου , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς σαρκὸς ἧς ἀνείληφεν . ἀναγκαία δὲ ἡ ἐπιτήρησις , ἵν’ ὅταν αὐτὸς πάλιν ἀποβάλῃ τὴν σάρκα ἐλέγχοιτο εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ . μετὰ δὴ τὰ προλεχθέντα ἑξῆς προϊὼν τὰ περὶ τοῦ σώματος τοῦ σωτῆρος τοιαῦτα γράφει
Lemmas: καί μετά ἕτερος ἐπάγω εἰκότως οὖν πρό ὁ κάθοδος οὗτος εἰμί , ὅσπερ πολλάκις φημί , λόγος · μετά δέ ὁ κάθοδος καί ὁ ὁ σάρξ ἀνάληψις διάφορος καί ὁ ἐπηγορία τυγχάνω , ἐπεί ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι . τηρέω ὅπως διά οὗτος Μάρκελλος ὁ Ἰησοῦς καί Χριστός ὄνομα καί ὁ λοιπάς προσηγορία οὖον βούλομαι κεῖμαι ἐπί ὁ λόγος , ἀλλά ἐπί ὁ σάρξ ὅς ἀναλαμβάνω . ἀναγκαῖος δέ ὁ ἐπιτήρησις , ἵνα ὅταν αὐτός πάλιν ἀποβάλλω ὁ σάρξ ἐλέγχω εἰς αὐτός ἀσεβής ὁ Χριστός ὁ θεός . μετά δή ὁ προλέγω ἑξῆς προέρχομαι ὁ περί ὁ σῶμα ὁ σωτήρ τοιοῦτος γράφω
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.3
καὶ μὴ τοῦτο ἀπίθανον εἶναι νομιζέτω Ἀστέριος , εἰ νεώτερον ὂν αὐτοῦ τὸ σῶμα τοσαύτης τυχεῖν ἀρχαιότητος ἐδυνήθη · ἀλλ’ ἐννοείτω , ὅτι εἰ καὶ μάλιστα τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα νεωτέραν εἶναι συμβαίνει , ὅμως ὁ ταύτην ἀναλαβεῖν δι’ ἁγνῆς ἀξιώσας παρθένου λόγος , ταύτῃ τὸ ἑαυτοῦ ἑνώσας , οὐ μόνον πρωτότοκον πάσης κτίσεως τὸν ἐν ἑαυτῷ ἄνθρωπον κτισθέντα ἀπειργάσατο , ἀλλὰ καὶ ἀρχὴν ἁπάντων αὐτὸν εἶναι βούλεται , οὐ τῶν ἐπὶ γῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς .
Lemmas: καί μή οὗτος ἀπίθανος εἰμί νομίζω Ἀστέριος , εἰμί νέος εἰμί αὐτός ὁ σῶμα τοσοῦτος τυγχάνω ἀρχαιότης δύναμαι · ἀλλά ἐννοέω , ὅτι εἰμί καί μάλιστα ὁ ἀνθρώπινος σάρξ νέος εἰμί συμβαίνω , ὅμως ὁ οὗτος ἀναλαμβάνω διά ἁγνός ἀξιόω παρθένος λόγος , οὗτος ὁ ἑαυτοῦ ἑνόω , οὖον μόνος πρωτότοκος πᾶς κτίσις ὁ ἐν ἑαυτοῦ ἄνθρωπος κτίζω ἀπεργάζομαι , ἀλλά καί ἀρχή ἅπας αὐτός εἰμί βούλομαι , οὖον ὁ ἐπί γῆ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.4
τοσαῦτα εἰπὼν μεθ’ ἕτερα τὰς ἀποστολικὰς φωνάς , δι’ ὧν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ θεολογεῖ φάσκων ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου , πρωτότοκος πάσης κτίσεως · ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι , τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται · καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα εἰς αὐτὸν συνέστηκεν , ἐπὶ τὴν σάρκα ἀναφέρει , οὐκ ἐρυθριῶν τὰς τοιαύτας τοῦ ἀποστόλου φωνὰς ἐκλαμβάνειν ἐπὶ τὴν σάρκα . περὶ ἧς προϊὼν αὐτὸς Μάρκελλος ταῦτα γράφει εἰ οὖν ( ὁ σωτὴρ ) ὁμολογεῖ τὴν σάρκα μηδὲν ὠφελεῖν . πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὡς αὐτῷ λυσιτελοῦσαν συνεῖναι τῷ λόγω ;
Lemmas: τοσοῦτος εἶπον μετά ἕτερος ὁ ἀποστολικός φωνή , διά ὅς ὁ υἱός ὁ θεός θεολογέω φάσκω ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος , πρωτότοκος πᾶς κτίσις · ὅτι ἐν αὐτός κτίζω ὁ πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , εἴτε Θρόνοι εἴτε κυριότης εἴτε ἀρχή εἴτε ἐξουσία , ὁ πᾶς διά αὐτός καί εἰς αὐτός κτίζω · καί αὐτός εἰμί πρό πᾶς καί ὁ πᾶς εἰς αὐτός συνίστημι , ἐπί ὁ σάρξ ἀναφέρω , οὐ ἐρυθρίας ὁ τοιοῦτος ὁ ἀπόστολος φωνή ἐκλαμβάνω ἐπί ὁ σάρξ . περί ὅς προέρχομαι αὐτός Μάρκελλος οὗτος γράφω εἰμί οὖν ( ὁ σωτήρ ) ὁμολογέω ὁ σάρξ μηδείς ὠφελέω . πῶς ἐγχωρέω ὁ ἐκ γῆ τε εἰμί καί μηδείς ὠφελέω ἐν ὁ μέλλω αἰών ὡς αὐτός λυσιτελέω συνίημι ὁ λόγος ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.5
καὶ αὖθις περὶ τῆς αὐτῆς σαρκὸς ἐπιλέγει πῶς ἔτι τὴν τοῦ δούλου μορφήν . ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , μορφὴν οὖσαν δούλου . συνεῖναι τῷ λόγῳ διὸ δυνατὸν γένοιτ’ ἄν ; ἀλλ’ ὁ τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς εἰπὼν νῦν εἰκόνα τοῦ θεοὺ αὐτὴν λέγει , καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως . αὐτήν τε οὖσαν πρὸ πάντων καὶ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , θρόνους , κυριότητας , ἀρχάς , ἐξουσίας , ἐν αὐτῇ ἐκτίσθαι .
Lemmas: καί αὖθις περί ὁ αὐτός σάρξ ἐπιλέγω πῶς ἔτι ὁ ὁ δοῦλος μορφή . ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , μορφή εἰμί δοῦλος . συνίημι ὁ λόγος διό δυνατός γίγνομαι ἄν ; ἀλλά ὁ τοιοῦτος περί ὁ σάρξ εἶπον νῦν εἰκών ὁ θεός αὐτός λέγω , καί πρωτότοκος πᾶς κτίσις . αὐτός τε εἰμί πρό πᾶς καί πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , θρόνος , κυριότης , ἀρχή , ἐξουσία , ἐν αὐτός κτίζω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.6
γράφει δὲ οὕτως οὐκοῦν εἰ πρωτότοκος μέν ἐστιν ἁπάσης κτίσεως αὐτός , ἐν αὐτῷ δὲ ἐκτίσθη τὰ πάντα , προσήκει εἰδέναι ἡμᾶς , ὅτι περὶ τῆς κατὰ σάρκα οἰκονομίας αὐτοῦ ὁ ἀπόστολος νυνὶ μέμνηται . καὶ ἐπιβεβαιοῖ τὸν λόγον ἐπιφέρων ἑξῆς πρωτότοκος οὖν ἁπάσης κτίσεως διὰ τὴν κατὰ σάρκα γένεσιν ὠνομάσθη , οὐ διὰ τὴν πρώτην , ὡς αὐτοὶ οἴονται , κτίσιν .
Lemmas: γράφω δέ οὕτως οὐκοῦν εἰμί πρωτότοκος μέν εἰμί ἅπας κτίσις αὐτός , ἐν αὐτός δέ κτίζω ὁ πᾶς , προσήκω οἶδα ἐγώ , ὅτι περί ὁ κατά σάρξ οἰκονομία αὐτός ὁ ἀπόστολος νυνί μιμνήσκω . καί ἐπιβεβαιόω ὁ λόγος ἐπιφέρω ἑξῆς πρωτότοκος οὖν ἅπας κτίσις διά ὁ κατά σάρξ γένεσις ὀνομάζω , οὖον διά ὁ πρῶτος , ὡς αὐτός οἴομαι , κτίσις .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.7
καὶ ἐπιλέγει οὐ τοίνυν οὗτος ὁ ἁγιώτατος λόγος πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως πρωτότοκος ἁπάσης κτίσεως ὠνόμαστο ( πῶς γὰρ δυνατὸν τὸν ἀεὶ ὄντα πρωτότοκον εἶναί τινος ; ) , ἀλλὰ τὸν πρῶτον καινὸν ἄνθρωπον , εἰς ὃν τὰ πάντα ἀνακεφαλαιώσασθαι ἐβουλήθη ὁ θεός , τοῦτον αἱ θεῖαι γραφαὶ πρωτότοκον πάσης ὀνομάζουσιν κτίσεως . καὶ αὖθις ἐπιφέρει ἀκούεις ὅπως οὐ μόνον ταῦτα , ἀλλὰ καὶ τὰ προϋπάρχοντα ἔν τε οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἐν αὐτῷ κατὰ τὴν καινὴν κτίσιν ἐκτίσθαι συμβαίνει .
Lemmas: καί ἐπιλέγω οὖον τοίνυν οὗτος ὁ ἅγιος λόγος πρό ὁ ἐνανθρώπησις πρωτότοκος ἅπας κτίσις ὀνομάζω ( πῶς γάρ δυνατός ὁ ἀεί εἰμί πρωτότοκος εἰμί τις ; ) , ἀλλά ὁ πρῶτος καινός ἄνθρωπος , εἰς ὅς ὁ πᾶς ἀνακεφαλαιόω βούλομαι ὁ θεός , οὗτος ὁ θεῖος γραφή πρωτότοκος πᾶς ὀνομάζω κτίσις . καί αὖθις ἐπιφέρω ἀκούω ὅπως οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ὁ προυπάρχω ἐν τε οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ ἐν αὐτός κατά ὁ καινός κτίσις κτίζω συμβαίνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.8
ταῦτα μὲν οὖν δι’ ὧν πρωτότοκον πάσης κτίσεως διὰ τὴν σάρκα αὐτὸν ὠνομάσθαι εἴρηκεν · θέα δὲ ὅπως καὶ τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ πάλιν ἐπὶ τὴν σάρκα ἀναφέρει , μὴ προσέχων τῇ θείᾳ γραφῇ ἐκ προσώπου τῆς σοφίας ἐν ταῖς Παροιμίαις τοῦτον λεγούσῃ τὸν τρόπον ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν , καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην · δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν , καὶ οἱ δυνάσται γράφουσιν δικαιοσύνην .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν διά ὅς πρωτότοκος πᾶς κτίσις διά ὁ σάρξ αὐτός ὀνομάζω εἴρω · θέα δέ ὅπως καί ὁ κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός πάλιν ἐπί ὁ σάρξ ἀναφέρω , μή προσέχω ὁ θεῖος γράφω ἐκ πρόσωπον ὁ σοφία ἐν ὁ παροιμία οὗτος λέγω ὁ τρόπος ἐγώ ὁ σοφία κατασκηνόω βουλή , καί γνῶσις καί ἔννοια ἐγώ ἐπικαλέω · διά ἐγώ βασιλεύς βασιλεύω , καί ὁ δυνάστης γράφω δικαιοσύνη .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.9
οἷς ἑξῆς ἐπιλέγει ἡ αὐτὴ σοφία ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περιπατῶ , καὶ ἀναμέσον τρίβων δικαιώματος ἀναστρέφομαι , ἵνα μερίσω τοῖς ἐμὲ ἀγαπῶσιν ὕπαρξιν , καὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν ἐμπλήσω ἀγαθῶν . ἐὰν ἀναγγείλω ὑμῖν τὰ καθ’ ἡμέραν γιγνόμενα , μνημονεύσω τὰ ἐξ αἰῶνος ἀριθμῆσαι .
Lemmas: ὅς ἑξῆς ἐπιλέγω ὁ αὐτός σοφία ἐν ὁδός δικαιοσύνη περιπατέω , καί ἀναμέσον τρίβω δικαίωμα ἀναστρέφω , ἵνα μερίζω ὁ ἐγώ ἀγαπάω ὕπαρξις , καί ὁ θησαυρός αὐτός ἐμπίμπλημι ἀγαθός . ἐάν ἀναγγέλλω σύ ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι , μνημονεύω ὁ ἐκ αἰών ἀριθμέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.10
κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με · ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιήσαι καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς . οἷς μὴ βουληθεὶς τὴν διάνοιαν ἐπιστῆσαι Μάρκελλος , ἑνὸς δὲ μόνου γενόμενος σκοποῦ , τοῦ μὴ ὁμολογῆσαι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , τὴν προκειμένην θεολογίαν ἐπὶ τὴν σάρκα ἀναφέρει , καὶ τὴν εὐθεῖαν παρεκτραπεὶς ὁδὸν ἀνοδίαν ἑαυτῷ ἐπενόησεν , γράφων κατὰ λέξιν οὕτως
Lemmas: κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός , πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ · ἐν ἀρχή πρό ὁ ὁ γῆ ποιέω καί ὁ οὗτος ἑξῆς . ὅς μή βούλομαι ὁ διάνοια ἐφίστημι Μάρκελλος , εἷς δέ μόνος γίγνομαι σκοπός , ὁ μή ὁμολογέω ὁ υἱός ὁ θεός , ὁ πρόκειμαι θεολογία ἐπί ὁ σάρξ ἀναφέρω , καί ὁ εὐθύς παρεκτρέπω ὁδός ἀνοδία ἑαυτοῦ ἐπινοέω , γράφω κατά λέξις οὕτως
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.11
τὸ τοίνυν κεφάλαιον τουτὶ τῆς Παροιμίας οὐ τὴν ἀρχὴν τῆς θεότητος , ὥσπερ αὐτοὶ νομίζουσιν , τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παραστῆσαι βουλόμενον κύριος ἔκτισέν με ἔφη , ἀλλὰ τὴν δευτέραν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν · διὸ καὶ κτίσεως μέμνηται προσφόρως τῆς ἀνθρωπίνης σαρκός .
Lemmas: ὁ τοίνυν κεφάλαιος οὗτος ὁ παροιμία οὖον ὁ ἀρχή ὁ θεότης , ὥσπερ αὐτός νομίζω , ὁ σωτήρ ἐγώ παρίστημι βούλομαι κύριος κτίζω ἐγώ φημί , ἀλλά ὁ δύο κατά σάρξ οἰκονομία · διό καί κτίσις μιμνήσκω προσφόρως ὁ ἀνθρώπινος σάρξ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.12
καὶ ἑξῆς ἐπιλέγει οὐκοῦν ἡ κτίσις τῇ κατὰ ἄνθρωπον αὐτοῦ διαφέρει πραγματείᾳ . διό φησιν κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , ἔκτισέν με δηλονότι διὰ τῆς παρθένου Μαρίας δι’ ἧς ὁ θεὸς ἑνῶσαι τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ προείλετο .
Lemmas: καί ἑξῆς ἐπιλέγω οὐκοῦν ὁ κτίσις ὁ κατά ἄνθρωπος αὐτός διαφέρω πραγματεία . διό φημί κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός , κτίζω ἐγώ δηλονότι διά ὁ παρθένος Μαρία διά ὅς ὁ θεός ἑνόω ὁ ἀνθρώπινος σάρξ ὁ ἑαυτοῦ λόγος προαιρέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.13
καὶ μεθ’ ἕτερα προστίθησιν λέγων τούτου τοίνυν οὕτως ἔχοντος , ἀκόλουθόν ἐστιν σκοπεῖν τῇ διανοίᾳ τὸ παροιμιωδῶς εἰρημένον τουτὶ κεφάλαιον κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοὺ . ἔκτισεν γὰρ ἀληθῶς τὸ μὴ ὂν πεποιηκὼς ὁ δεσπότης ἡμῶν θεός · οὐκ οὖσαν γὰρ τὴν σάρκα , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος ἀλλὰ μὴ οὖσαν ἔκτισεν . καὶ ἐπιφέρει αὖθις λέγων οὐκοῦν τοῦτ’ ἐστιν τὸ κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ .
Lemmas: καί μετά ἕτερος προστίθημι λέγω οὗτος τοίνυν οὕτως ἔχω , ἀκόλουθος εἰμί σκοπέω ὁ διάνοια ὁ παροιμιωδῶς εἴρω οὗτος κεφάλαιος κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτου . κτίζω γάρ ἀληθής ὁ μή εἰμί ποιέω ὁ δεσπότης ἐγώ θεός · οὐ εἰμί γάρ ὁ σάρξ , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος ἀλλά μή εἰμί κτίζω . καί ἐπιφέρω αὖθις λέγω οὐκοῦν οὗτος εἰμί ὁ κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.14
ἐπάγει δέ πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , θεμέλιον μὲν τοῦτον ὀνομάζων , τὴν κατὰ σάρκα αὐτοῦ προορισθεῖσαν οἰκονομίαν . ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον , ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός . ἑνὸς δὲ αἰῶνος ἐνταῦθα μέμνηται , ἀφ’ οὗ τὰ κατὰ τὸν Χριστὸν τεθεμελιῶσθαι ἔφη .
Lemmas: ἐπάγω δέ πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ , θεμέλιος μέν οὗτος ὀνομάζω , ὁ κατά σάρξ αὐτός προορίζω οἰκονομία . ὡς καί ὁ ἀπόστολος λέγω θεμέλιος γάρ ἄλλος οὐδείς δύναμαι τίθημι παρά ὁ κεῖμαι , ὅς εἰμί Ἰησοῦς Χριστός . εἷς δέ αἰών ἐνταῦθα μιμνήσκω , ἀπό ὅς ὁ κατά ὁ Χριστός θεμελιόω φημί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.15
καὶ πάλιν τὴν αὐτὴν βεβαιοῖ λέξιν φάσκων εἰκότως ὁ προφήτης ἔφη πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με , δηλονότι τὸ κατὰ σάρκα , διὰ τὴν πρὸς τὸν ἀληθῶς υἱὸν αὐτοῦ τὸν λόγον κοινωνίαν . καὶ ἐπιλέγει ἑξῆς εἶτα ἐν ἀρχῇ φησὶν πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι . γῆν ποίαν ταύτην ἢ δηλονότι τὴν ἡμετέραν σάρκα , τὴν μετὰ τὴν παρακοὴν γῆν αὖθις γενομένην ; γῆ γὰρ εἶ φησὶν καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . ἔδει γὰρ ταύτην ἰάσεως τυχεῖν , τινὰ τρόπον κοινωνήσασαν τῷ ἁγίῳ λόγῳ .
Lemmas: καί πάλιν ὁ αὐτός βεβαιόω λέξις φάσκω εἰκότως ὁ προφήτης φημί πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ , δηλονότι ὁ κατά σάρξ , διά ὁ πρός ὁ ἀληθής υἱός αὐτός ὁ λόγος κοινωνία . καί ἐπιλέγω ἑξῆς εἶτα ἐν ἀρχή φημί πρό ὁ ὁ γῆ ποιέω . γῆ ποῖος οὗτος ἢ δηλονότι ὁ ἡμέτερος σάρξ , ὁ μετά ὁ παρακοή γῆ αὖθις γίγνομαι ; γῆ γάρ εἰμί φημί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . ἐσθίω γάρ οὗτος ἴασις τυγχάνω , τις τρόπος κοινωνέω ὁ ἅγιος λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.16
θέα δὲ πῶς ἐν τούτοις ὁ Μάρκελλος ἑαυτῷ περιπίπτει . φήσας γοῦν ἐν ἑτέρῳ περιπίπτει τὴν σάρκα εἶναι τὴν ἀρχὴν ὁδῶν τοῦ θεοῦ κτισθεῖσαν καὶ πάλιν θεμέλιον τὴν αὐτὴν εἶναι εἰπών , ἐπάγει τὸ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιήσαι . εἶθ’ ἑρμηνεύει τὴν γῆν πάλιν τὴν σάρκα εἶναι , οὐχ ὁρῶν ὡς οὐδεμίαν ἔχει ἀκολουθίαν πρὸ τῆς σαρκὸς τὴν σάρκα ἐκτίσθαι λέγειν καὶ μετὰ τὴν κτίσιν τῆς σαρκὸς πάλιν τὴν σάρκα ὀνομάζειν .
Lemmas: θέα δέ πῶς ἐν οὗτος ὁ Μάρκελλος ἑαυτοῦ περιπίπτω . φημί γοῦν ἐν ἕτερος περιπίπτω ὁ σάρξ εἰμί ὁ ἀρχή ὁδός ὁ θεός κτίζω καί πάλιν θεμέλιος ὁ αὐτός εἰμί εἶπον , ἐπάγω ὁ πρό ὁ ὁ γῆ ποιέω . εἶτα ἑρμηνεύω ὁ γῆ πάλιν ὁ σάρξ εἰμί , οὐ ὁράω ὡς οὐδείς ἔχω ἀκολουθία πρό ὁ σάρξ ὁ σάρξ κτίζω λέγω καί μετά ὁ κτίσις ὁ σάρξ πάλιν ὁ σάρξ ὀνομάζω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.17
ὁ δὲ ἔτι πρὸς τούτοις ἐπιφέρει ἑξῆς λέγων εἶτα πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι φησίν · ἐνταῦθα τὰς ἀβύσσους παροιμιωδῶς ὁ προφήτης τὰς τῶν ἁγίων καρδίας εἶναι λέγει τὰς ἐν τῷ ἑαυτῶν βάθει τὴν τοῦ πνεύματος ἐχούσας δωρεάν .
Lemmas: ὁ δέ ἔτι πρός οὗτος ἐπιφέρω ἑξῆς λέγω εἶτα πρό ὁ ὁ ἄβυσσος ποιέω φημί · ἐνταῦθα ὁ ἄβυσσος παροιμιωδῶς ὁ προφήτης ὁ ὁ ἅγιος Καρδία εἰμί λέγω ὁ ἐν ὁ ἑαυτοῦ βάθος ὁ ὁ πνεῦμα ἔχω δωρεά .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.18
καὶ ἐν τούτοις δὲ πρόσχες , ὅπως εἰς τὴν σάρκα ἐκλαβὼν εἰρῆσθαι τὸ κύριος ἔκτισέν με , ἔπειτα στενοχωρούμενος ὑπὸ τῆς γραφῆς λεγούσης πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι , τὰς μὲν ἀβύσσους ἑρμηνεύει τὰς τῶν ἁγίων καρδίας λέγων αὐτὰς εἶναι , οὐ συνορᾷ δὲ ὅτι αἱ τῶν ἁγίων καρδίαι , τοῦ Ἀβραὰμ δηλαδὴ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακὼβ Μωσέως τε καὶ Ἡλίου καὶ Μελχισεδὲκ καὶ τῶν λοιπῶν προφητῶν , πρὸ τῆς σαρκὸς γεγόνασιν τοῦ σωτῆρος .
Lemmas: καί ἐν οὗτος δέ προέχω , ὅπως εἰς ὁ σάρξ ἐκλαμβάνω εἴρω ὁ κύριος κτίζω ἐγώ , ἔπειτα στενοχωρέω ὑπό ὁ γραφεύς λέγω πρό ὁ ὁ ἄβυσσος ποιέω , ὁ μέν ἄβυσσος ἑρμηνεύω ὁ ὁ ἅγιος Καρδία λέγω αὐτός εἰμί , οὖον συνοράω δέ ὅτι ὁ ὁ ἅγιος Καρδία , ὁ Ἀβραάμ δηλαδή καί ὁ Ἰσαάκ καί ὁ Ἰακώβ Μωσῆς τε καί Ἡλίας καί Μελχισεδέκ καί ὁ λοιπός προφήτης , πρό ὁ σάρξ γίγνομαι ὁ σωτήρ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.19
πῶς οὖν δυνατὸν ἐπὶ τὴν σάρκα ἀναφέρειν τὸ πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι ; καὶ μεθ’ ἕτερα δὲ αὖθις ἐπάγει λέγων τί τοίνυν ἐστὶν καὶ τουτὶ τὸ κεφάλαιον πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων ; τοὺς ἱεροὺς ἀποστόλους εἶναί φησιν . τοῦτο δὲ ἡμῖν τὸ μυστήριον παρίστησιν ἡ τῆς Ἐξόδου γραφὴ τοὺς τῶν ἀποστόλων τύπους πάλαι προαγορεύουσα , δώδεκα γὰρ ὄντων τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποστόλων δώδεκα πηγῶν μέμνηται .
Lemmas: πῶς οὖν δυνατός ἐπί ὁ σάρξ ἀναφέρω ὁ πρό ὁ ὁ ἄβυσσος ποιέω ; καί μετά ἕτερος δέ αὖθις ἐπάγω λέγω τίς τοίνυν εἰμί καί οὗτος ὁ κεφάλαιος πρό ὁ προέρχομαι ὁ πηγή ὁ ὕδωρ ; ὁ ἱερός ἀπόστολος εἰμί φημί . οὗτος δέ ἐγώ ὁ μυστήριον παρίστημι ὁ ὁ Ἔξοδος γραφή ὁ ὁ ἀπόστολος τύπος πάλαι προαγορεύω , δώδεκα γάρ εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ ἀπόστολος δώδεκα πηγή μιμνήσκω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.20
καὶ αὖθις ἐπάγει τὸ αὐτὸ γράφων οὕτως εἰκότως οὖν περὶ τῆς κατὰ σάρκα γενέσεως ὁ δεσπότης διὰ τοῦ προφήτου Σολομῶνος λέγοντος πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων ἔφη .
Lemmas: καί αὖθις ἐπάγω ὁ αὐτός γράφω οὕτως εἰκότως οὖν περί ὁ κατά σάρξ γένεσις ὁ δεσπότης διά ὁ προφήτης Σολομών λέγω πρό ὁ προέρχομαι ὁ πηγή ὁ ὕδωρ φημί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.21
21 ἔπειτα ἑξῆς ἕτερά τινα διελθὼν ἐπιφέρει οὐκοῦν ἐπειδήπερ περὶ τῶν προαγόντων εἰρήκαμεν , ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τὸ λεῖπον ἀναπληρῶσαι . λείπει δὲ τὸ κατὰ τὰ ὅρη καὶ τοὺς βουνούς . πρὸ γὰρ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι φησὶν πρὸ δὲ πάντων τῶν βουνῶν γεννᾷ μέ . ὄρη καὶ βουνοὺς τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς τῶν ἀποστόλων διαδόχους λέγει , ἵνα παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τὴν κατ’ αὐτῶν δικαίαν πολιτείαν παροιμιωδῶς σημήνῃ .
Lemmas: 21 ἔπειτα ἑξῆς ἕτερος τις διέρχομαι ἐπιφέρω οὐκοῦν ἐπεί περί ὁ προάγω εἴρω , ἀκόλουθος εἰμί καί ὁ λείπω ἀναπληρόω . λείπω δέ ὁ κατά ὁ ὅρη καί ὁ βουνός . πρό γάρ ὁ ὄρος ἑδράζω φημί πρό δέ πᾶς ὁ βουνός γεννάω ἐγώ . ὄρος καί βουνός ὁ ἀπόστολος καί ὁ ὁ ἀπόστολος διάδοχος λέγω , ἵνα παρά ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὁ κατά αὐτός Δίκαιος πολιτεία παροιμιωδῶς σημαίνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.22
τοιαύτας τινὰς ἑρμηνείας ἐκθέμενος αὖθις ἐπὶ τὰς ἀποστολικὰς μεταβαίνει φωνάς , τἀναντία τῷ ἀποστόλῳ φθεγγόμενος . ὁ μὲν γὰρ τὸν προόντα υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως αὐτὸν εἶναι ἐδίδασκεν , τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ , καὶ ἐν αὐτῷ ἐκτίσθαι , αὐτόν τε εἶναι πρὸ πάντων μεγάλῃ βοῇ μαρτυρόμενος · ὁ δὲ ἐπὶ τὴν σάρκα καὶ ταύτην καταβάλλει τὴν θεολογίαν , μικρὸν ὕστερον καὶ ταύτην ἀρνούμενος .
Lemmas: τοιοῦτος τις ἑρμηνεία ἐκτίθημι αὖθις ἐπί ὁ ἀποστολικός μεταβαίνω φωνή , τἀναντία ὁ ἀπόστολος φθέγγομαι . ὁ μέν γάρ ὁ προέρχομαι υἱός ὁ θεός καί πρωτότοκος πᾶς κτίσις αὐτός εἰμί διδάσκω , ὁ πᾶς διά αὐτός , καί ἐν αὐτός κτίζω , αὐτός τε εἰμί πρό πᾶς μέγας βοή μαρτύρομαι · ὁ δέ ἐπί ὁ σάρξ καί οὗτος καταβάλλω ὁ θεολογία , μικρός ὕστερος καί οὗτος ἀρνέομαι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.23
λέγει δὲ οὕτως διὰ τοῦτο εἰκότως ἐπιφέρει ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου . πότε γενόμενος εἰκὼν ἢ ὁπηνίκα τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν ἀνείληφεν πλάσμα ; πρότερον γάρ , ὥσπερ πολλάκις ἔφην , οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ λόγος . καὶ ἐπιμένει τὸ αὐτὸ γυμνότερον διασαφῶν , δι’ ὧν φησίν οὐκοῦν πρόδηλον , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀναλήψεως ὁ λόγος καθ’ ἑαυτὸν οὐκ ἦν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ · τὴν γὰρ εἰκόνα ὁρᾶσθαι προσήκει , ἵνα διὰ τῆς εἰκόνος τὸ τέως μὴ ὁρώμενον ὁρᾶσθαι δύνηται .
Lemmas: λέγω δέ οὕτως διά οὗτος εἰκότως ἐπιφέρω ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος . πότε γίγνομαι εἰκών ἢ ὁπηνίκα ὁ κατά εἰκών καί κατά ὁμοίωσις ἀναλαμβάνω πλάσμα ; πρότερος γάρ , ὥσπερ πολλάκις φημί , οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λόγος . καί ἐπιμένω ὁ αὐτός γυμνός διασαφέω , διά ὅς φημί οὐκοῦν πρόδηλος , ὅτι πρό ὁ ὁ ἡμέτερος σῶμα ἀνάληψις ὁ λόγος κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί εἰκών ὁ ἀόρατος θεός · ὁ γάρ εἰκών ὁράω προσήκω , ἵνα διά ὁ εἰκών ὁ τέως μή ὁράω ὁράω δύναμαι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.24
καὶ πάλιν προστίθησιν λέγων πῶς οὖν εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον Ἀστέριος εἶναι γέγραφεν · αἱ γὰρ εἰκόνες τούτων ὧν εἰσιν εἰκόνες καὶ ἀπόντων δεικτικαί εἰσιν , ὥστε καὶ τὸν ἀπόντα δι’ αὐτῶν φαίνεσθαι δοκεῖν . εἰ δὲ τοῦ θεοῦ ἀοράτου ὄντος ἀόρατον εἶναι καὶ τὸν λόγον συμβαίνει , πῶς εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ καθ’ ἑαυτὸν ὁ λόγος εἶναι δύναται , καὶ αὐτὸς ἀόρατος ὤν ; ἀδύνατον γὰρ τὸ μὴ ὁρατὸν διὰ τοῦ ἀοράτου φανῆναί ποτε .
Lemmas: καί πάλιν προστίθημι λέγω πῶς οὖν εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὁ ὁ θεός λόγος Ἀστέριος εἰμί γράφω · ὁ γάρ εἰκών οὗτος ὅς εἰμί εἰκών καί ἄπειμι δεικτικός εἰμί , ὥστε καί ὁ ἄπειμι διά αὐτός φαίνω δοκέω . εἰμί δέ ὁ θεός ἀόρατος εἰμί ἀόρατος εἰμί καί ὁ λόγος συμβαίνω , πῶς εἰκών ὁ ἀόρατος θεός κατά ἑαυτοῦ ὁ λόγος εἰμί δύναμαι , καί αὐτός ἀόρατος εἰμί ; ἀδύνατος γάρ ὁ μή ὁρατός διά ὁ ἀόρατος φαίνω ποτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.25
καὶ ἐν τούτοις δὲ ὁ Μάρκελλος οὐ συνορᾷ , ὅτι εἰ τὴν σάρκα δοίημεν εἶναι τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ , ὥρα καὶ πάντων ἀνθρώπων τὰς σάρκας καὶ τὰ τῶν σωμάτων πρόσωπα εἰκόνας εἶναι λέγειν τοῦ θεοῦ , ὥστε κατ’ αὐτὸν μηδὲν ἐξαίρετον ἐσχηκέναι τὸν σωτῆρα . ὁ δ’ ὥσπερ ἐπιλαθόμενος ὧν μετὰ ταῦτα περὶ τῆς σαρκὸς συνέγραψεν ( δούλου μορφὴν αὐτὴν εἰπὼν ἐξ ἀποστολικῆς παραθέσεως καὶ διὰ τοῦτο μὴ δύνασθαι συνεῖναι τῷ λόγῳ διὰ τὸ δούλου μορφὴν εἶναι ,
Lemmas: καί ἐν οὗτος δέ ὁ Μάρκελλος οὖον συνοράω , ὅτι εἰμί ὁ σάρξ δήω εἰμί ὁ εἰκών ὁ θεός , ὥρα καί πᾶς ἄνθρωπος ὁ σάρξ καί ὁ ὁ σῶμα πρόσωπον εἰκών εἰμί λέγω ὁ θεός , ὥστε κατά αὐτός μηδείς ἐξαίρω ἔχω ὁ σωτήρ . ὁ δέ ὥσπερ ἐπιλανθάνομαι ὅς μετά οὗτος περί ὁ σάρξ συγγράφω ( δοῦλος μορφή αὐτός εἶπον ἐκ ἀποστολικός παράθεσις καί διά οὗτος μή δύναμαι συνίημι ὁ λόγος διά ὁ δοῦλος μορφή εἰμί ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.26
ἀλλὰ καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ φήσας πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν συνεῖναι τῷ λόγῳ ; ) , εἶναι εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ τὴν σάρκα ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶναι διισχυρίζεται , διαβεβαιούμενος ἀποφαντικῶς ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀναλήψεως οὐκ ἦν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὁ λόγος αὐτοῦ .
Lemmas: ἀλλά καί γυμνός ὁ κεφαλή φημί πῶς ἐγχωρέω ὁ ἐκ γῆ τε εἰμί καί μηδείς ὠφελέω ἐν ὁ μέλλω αἰών συνίημι ὁ λόγος ; ) , εἰμί εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὁ σάρξ ἐπί ὁ πάρειμι εἰμί διισχυρίζομαι , διαβεβαιόω ἀποφαντικός ὅτι πρό ὁ ὁ ἡμέτερος σῶμα ἀνάληψις οὐ εἰμί εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὁ λόγος αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.27
20 καὶ αὖθις μετὰ τὰ ἐκτεθέντα ἐπιφέρει λέγων διὸ πανταχόθεν δῆλον εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὑπὸ τοῦ ἱεροῦ εἰρῆσθαι ἀποστόλου τὴν προσγενομένην τῷ λόγῳ σάρκα , ἵνα διὰ τοῦ ὁρατοῦ καὶ τὸ ἀόρατον φαίνηται . εἰκὼν δὲ ἐστὶν φησὶν ὁ ἀπόστολος τοῦ ἀοράτου θεοῦ . νῦν δηλονότι , ὁπηνίκα τὴν κατ’ εἰκόνα τοῦ θεοῦ γενομένην ἀνείληφεν σάρκα , εἰκὼν ἀληθὴς τοῦ ἀοράτου θεοῦ γέγονεν .
Lemmas: 20 καί αὖθις μετά ὁ ἐκτίθημι ἐπιφέρω λέγω διό πανταχόθεν δῆλος εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὑπό ὁ ἱερός εἴρω ἀπόστολος ὁ προσγίγνομαι ὁ λόγος σάρξ , ἵνα διά ὁ ὁρατής καί ὁ ἀόρατος φαίνω . εἰκών δέ εἰμί φημί ὁ ἀπόστολος ὁ ἀόρατος θεός . νῦν δηλονότι , ὁπηνίκα ὁ κατά εἰκών ὁ θεός γίγνομαι ἀναλαμβάνω σάρξ , εἰκών ἀληθής ὁ ἀόρατος θεός γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.28
εἰ γὰρ διὰ τῆς εἰκόνος ταύτης τὸν τοῦ θεοῦ λόγον ἠξιώθημεν γνῶναι , πιστεύειν ὀφείλομεν αὐτῷ τῷ λόγῳ διὰ τῆς εἰκόνος λέγοντι ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν . οὕτε γὰρ τὸν λόγον οὕτε τὸν πατέρα τοῦ λόγου χωρὶς τῆς εἰκόνος ταύτης γνῶναί τινα δυνατόν .
Lemmas: εἰμί γάρ διά ὁ εἰκών οὗτος ὁ ὁ θεός λόγος ἀξιόω γιγνώσκω , πιστεύω ὀφείλω αὐτός ὁ λόγος διά ὁ εἰκών λέγω ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . ἵημι γάρ ὁ λόγος ἵημι ὁ πατήρ ὁ λόγος Χωρὶς ὁ εἰκών οὗτος γιγνώσκω τις δυνατός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.29
καὶ πάλιν ἐπιφέρει οὕτω γοῦν καὶ ὁ ἀπόστολός φησιν , ὥσπερ μικρῷ πρόσθεν ἔφαμεν ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών , διὰ τῆς μορφῆς τοῦ δούλου τὴν ἀνθρωπίνην ἡμῖν σημαίνων σάρκα , ἣν ὁ δεσπότης ἡμῶν θεὸς τῇ ἑαυτοῦ διαπλάττων σοφίᾳ ποιήσωμεν ἄνθρωπον ἔφη κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν , καλῶς τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ὀνομάζων εἰκόνα . ἥδει γὰρ ἀκριβῶς ὅτι εἰκὼν ἔσται μικρὸν ὕστερον τοῦ ἑαυτοῦ λόγου .
Lemmas: καί πάλιν ἐπιφέρω οὗτος γοῦν καί ὁ ἀπόστολος φημί , ὥσπερ μικρός πρόσθεν φημί κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω , διά ὁ μορφή ὁ δοῦλος ὁ ἀνθρώπινος ἐγώ σημαίνω σάρξ , ὅς ὁ δεσπότης ἐγώ θεός ὁ ἑαυτοῦ διαπλήσσω σοφία ποιέω ἄνθρωπος φημί κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοίωσις , καλῶς ὁ ἀνθρώπινος σάρξ ὀνομάζω εἰκών . ἥδομαι γάρ ἀκριβῶς ὅτι εἰκών εἰμί μικρός ὕστερος ὁ ἑαυτοῦ λόγος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.30
μετὰ ταῦτα πειρᾶται κατασκευάζειν ὅτι καὶ τὸ ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε περὶ τῆς σαρκὸς ἐλέγετο , γράφει δὲ οὕτως διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ τὴν ἡμέραν δηλοῦντος ἀστέρος ἑωσφόρου ὑπὸ τοῦ προφήτου Δαυὶδ εἰκότως ὀνομασθέντος , οὐκέτι ζητεῖσθαι δίκαιον τὸν ἑωσφόρον , τίς δήποτε ὢν οὗτος τυγχάνει · οὗτος γὰρ ἦν ὁ τηνικαῦτα φανεὶς ἀστήρ , ὁ φέρων τε καὶ δηλῶν τὴν ἡμέραν τοῖς μάγοις .
Lemmas: μετά οὗτος πειράω κατασκευάζω ὅτι καί ὁ ἐκ γαστήρ πρό Ἑωσφόρος γεννάω σύ περί ὁ σάρξ λέγω , γράφω δέ οὕτως διά οὗτος τοίνυν ὁ ὁ ἡμέρα δηλόω ἀστήρ Ἑωσφόρος ὑπό ὁ προφήτης Δαυίδ εἰκότως ὀνομάζω , οὐκέτι ζητέω Δίκαιος ὁ Ἑωσφόρος , τίς δήποτε εἰμί οὗτος τυγχάνω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ τηνικαῦτα φαίνω ἀστήρ , ὁ φέρω τε καί δηλόω ὁ ἡμέρα ὁ μάγος .