ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.31
πρόδηλον οὖν τὸ πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε ὑπὸ τοῦ παντοκράτορος εἰρῆσθαι δεσπότου περὶ τοῦ διὰ τῆς παρθένου γεννηθέντος σὺν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ λόγου , σαφῶς καὶ τοῦτο τοῦ εὐαγγελίου σημαίνοντος , πρότερον μὲν τὸν δεσπότην ἡμῶν διὰ τῆς παρθένου τετέχθαι , ὕστερον δὲ τὸν ἀστέρα φανῆναι τὸν τὴν ἡμέραν δεικνύντα .
Lemmas: πρόδηλος οὖν ὁ πρό Ἑωσφόρος γεννάω σύ ὑπό ὁ παντοκράτωρ εἴρω δεσπότης περί ὁ διά ὁ παρθένος γεννάω σύν ὁ ἀνθρώπινος σάρξ λόγος , σαφῶς καί οὗτος ὁ εὐαγγέλιον σημαίνω , πρότερος μέν ὁ δεσπότης ἐγώ διά ὁ παρθένος τίκτω , ὕστερος δέ ὁ ἀστήρ φαίνω ὁ ὁ ἡμέρα δείκνυμι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.32
ἐπὶ τούτοις προϊὼν αὖθις ἐπιλέγει εἴληφεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ μόνον τὴν ἐπὶ γῆς τῶν πραγμάτων ἐξουσίαν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς , εἰκότως · εἰ γὰρ ὅτε καὶ ἄνθρωπος ἐγένετο καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων τότε εἰς αὐτὸν ἐκτίσθη τὰ πάντα , ὡς ἔφη ὁ ἀπόστολος , τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ γῆς , ἀκόλουθόν ἐστιν ἀκριβῶς γινώσκειν ὅτι ἐξουσία οὐ μόνον τῶν ἐπὶ γῆς αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς δέδοται . καὶ αὖθις μεθ’ ἕτερα ἐπάγει εἰ γὰρ περί τινος δόξης δοθείσης αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ ἱερὸν εὐαγγέλιον λέγει , ταύτην ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου εἰληφὼς φαίνεται . μεσίτης γὰρ γενόμενος κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον θεοῦ τε καὶ ἀνθρώπων τῇ δοθείσῃ αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς δόξῃ τοὺς θεοσεβεῖς ἐδόξασεν ἀνθρώπους .
Lemmas: ἐπί οὗτος προέρχομαι αὖθις ἐπιλέγω λαμβάνω γάρ ὁ ἄνθρωπος οὖον μόνος ὁ ἐπί γῆ ὁ πρᾶγμα ἐξουσία , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός , εἰκότως · εἰμί γάρ ὅτε καί ἄνθρωπος γίγνομαι καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος τότε εἰς αὐτός κτίζω ὁ πᾶς , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος , ὁ τε ἐν οὐρανός καί ὁ ἐπί γῆ , ἀκόλουθος εἰμί ἀκριβῶς γιγνώσκω ὅτι ἐξουσία οὖον μόνος ὁ ἐπί γῆ αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός δίδωμι . καί αὖθις μετά ἕτερος ἐπάγω εἰμί γάρ περί τις δόξα δίδωμι αὐτός παρά ὁ πατήρ ὁ ἱερόν εὐαγγέλιον λέγω , οὗτος ὁ ἄνθρωπος διά ὁ λόγος λαμβάνω φαίνω . μεσίτης γάρ γίγνομαι κατά ὁ ἱερόν ἀπόστολος θεός τε καί ἄνθρωπος ὁ δίδωμι αὐτός παρά ὁ πατήρ δόξα ὁ θεοσεβής δοξάζω ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.33
καὶ πάλιν προστίθησιν ταῦτα καὶ ἠξίωσεν τὸν πεσόντα διὰ τῆς παρακοῆς ἄνθρωπον τῷ ἑαυτοῦ διὰ τῆς παρθένου συναφθῆναι λόγῳ . ποία γὰρ ἐν ἀνθρώποις ἑτέρα μείζων δόξα γένοιτ’ ἂν τῆς δόξης ταύτης ; εἰπὼν δὲ ὅτι ἐδόξασά σε , ἐπιφέρει λέγων καὶ πάλιν δοξάσω , ἵνα δι’ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας ἐν τῇ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τῆς σαρκὸς δευτέρᾳ δόξῃ τὸν πρότερον θνητὸν ἄνθρωπον ἀθάνατον ἀπεργάσηται καὶ τοσαύτῃ αὐτὸν δοξάσῃ δόξῃ , ὥστε μὴ μόνον αὐτὸν τῆς προτέρας ἀπαλλαγῆναι δουλείας , ἀλλὰ καὶ τῆς ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀξιωθῆναι δόξης .
Lemmas: καί πάλιν προστίθημι οὗτος καί ἀξιόω ὁ πίπτω διά ὁ παρακοή ἄνθρωπος ὁ ἑαυτοῦ διά ὁ παρθένος συνάπτω λόγος . ποῖος γάρ ἐν ἄνθρωπος ἕτερος μείζων δόξα γίγνομαι εἄν ὁ δόξα οὗτος ; εἶπον δέ ὅτι δοξάζω σύ , ἐπιφέρω λέγω καί πάλιν δοξάζω , ἵνα διά ὑπερβολή φιλανθρωπία ἐν ὁ μετά ὁ ἀνάστασις ὁ σάρξ δύο δόξα ὁ πρότερος θνητός ἄνθρωπος ἀθάνατος ἀπεργάζομαι καί τοσοῦτος αὐτός δοξάζω δόξα , ὥστε μή μόνος αὐτός ὁ πρότερος ἀπαλλάσσω δουλεία , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀξιόω δόξα .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.34
καὶ αὖθις ἐπιλέγει ἵνα , ὡς ἔφην , ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἀπατηθέντα πρότερον τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν αὖθις νικῆσαι τὸν διάβολον παρασκευάσῃ . διὰ τοῦτο ἀνείληφεν τὸν ἄνθρωπον , ἵνα ἀκολούθως τοῦτον ἀπαρχὴν τῆς ἐξουσίας παραλαβεῖν παρασκευάσῃ . καὶ προστίθησιν ἔτι λέγων οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ἀγαπητός , ὁ τῷ λόγῳ ἑνωθεὶς ἄνθρωπος , περὶ οὗ ὁ εὐαγγελιστὴς ἔφη οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός , ἐν ᾧ εὐδόκησα .
Lemmas: καί αὖθις ἐπιλέγω ἵνα , ὡς φημί , ὑπό ὁ διάβολος ἀπατάω πρότερος ὁ ἄνθρωπος αὐτός αὖθις νικάω ὁ διάβολος παρασκευάζω . διά οὗτος ἀναλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , ἵνα ἀκόλουθος οὗτος ἀπαρχή ὁ ἐξουσία παραλαμβάνω παρασκευάζω . καί προστίθημι ἔτι λέγω οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀγαπητός , ὁ ὁ λόγος ἑνόω ἄνθρωπος , περί ὅς ὁ εὐαγγελιστής φημί οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.35
καὶ αὖθις ἐπιφέρει ὅτι ὁ λόγος τοῦ ἀοράτου θεοῦ διὰ παρθένου τεχθήσεσθαι ἔμελλεν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἀναλήψεσθαι σάρκα , καὶ ἵνα δι’ αὐτῆς τὸν πρότερον κατισχύσαντα τοῦ ἀνθρώπου διάβολον καταγωνισάμενος μὴ μόνον ἄφθαρτον αὐτὸν καὶ ἀθάνατον γενέσθαι παρασκευάσῃ , ἀλλὰ καὶ σύνθρονον ἐν οὐρανοῖς τῷ θεῷ .
Lemmas: καί αὖθις ἐπιφέρω ὅτι ὁ λόγος ὁ ἀόρατος θεός διά παρθένος τίκτω μέλλω καί ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ , καί ἵνα διά αὐτός ὁ πρότερος κατισχύω ὁ ἄνθρωπος διάβολος καταγωνίζομαι μή μόνος ἄφθαρτος αὐτός καί ἀθάνατος γίγνομαι παρασκευάζω , ἀλλά καί σύνθρονος ἐν οὐρανός ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.36
ταῦτα δὲ πάντα ἀναγκαῖον κατέχειν ἐν μνήμῃ διὰ τὰ μέλλοντα ὑπ’ αὐτοῦ Μαρκέλλου κατὰ τῆς σαρκός , ἧς ἀνείληφεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , προφέρεσθαι . ὡς γὰρ ἀμνημονήσας τούτων ἀπάντων , ὧν ἐξέθετο , τέλος οὐκ αἴσιον οὐδ’ εὐσεβὲς ἐπάγει τῷ σωτηρίῳ σώματι . πρὸς τούτοις ἅπασιν , ὥσπερ τῶν προτέρων αὐτῷ κατωρθωμένων , πειρᾶται δεικνύναι καὶ τὸ ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ εἰς τὴν σάρκα ἀναφέρεσθαι .
Lemmas: οὗτος δέ πᾶς ἀναγκαῖος καταχέω ἐν μνήμη διά ὁ μέλλω ὑπό αὐτός Μάρκελλος κατά ὁ σάρξ , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ ὁ θεός λόγος , προφέρω . ὡς γάρ ἀμνημονέω οὗτος ἀπαντάω , ὅς ἐκτίθημι , τέλος οὐ αἴσιος οὐδέ εὐσεβής ἐπάγω ὁ σωτήριος σῶμα . πρός οὗτος ἅπας , ὥσπερ ὁ πρότερος αὐτός κατορθόω , πειράω δείκνυμι καί ὁ ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ εἰς ὁ σάρξ ἀναφέρω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.37
λέγει δὲ οὕτως ὁ γοῦν καταβὰς καὶ τὴν σάρκα διὰ τῆς παρθένου προσλαβὼν κατεστάθη βασιλεὺς ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν , δηλονότι ἵνα διὰ τοῦ λόγου ὁ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν πρότερον ἐκπεπτωκὼς ἄνθρωπος βασιλείας τυχεῖν δυνηθῇ . τοῦτον οὖν τὸν ἄνθρωπον τὸν πρότερον διὰ τὴν παρακοὴν τῆς βασιλείας ἐκπεπτωκότα κύριον καὶ θεὸν γενέσθαι βουλόμενος ὁ θεὸς ταύτην τὴν οἰκονομίαν εἰργάσατο . ὁ οὖν ἁγιώτατος προφήτης Δαυὶδ προφητικῶς λέγει ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ .
Lemmas: λέγω δέ οὕτως ὁ γοῦν καταβαίνω καί ὁ σάρξ διά ὁ παρθένος προσλαμβάνω καθίστημι βασιλεύς ἐπί ὁ ἐκκλησία , δηλονότι ἵνα διά ὁ λόγος ὁ ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός πρότερος ἐκπίπτω ἄνθρωπος βασίλεια τυγχάνω δύναμαι . οὗτος οὖν ὁ ἄνθρωπος ὁ πρότερος διά ὁ παρακοή ὁ βασίλεια ἐκπίπτω κύριος καί θεός γίγνομαι βούλομαι ὁ θεός οὗτος ὁ οἰκονομία ἐργάζομαι . ὁ οὖν ἅγιος προφήτης Δαυίδ προφητικός λέγω ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.38
καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπιφέρει δι’ ἣν αἰτίαν , ὥσπερ ἀρχὴν βασιλείας ἀπό τινος λαβόντος χρόνου τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ , ἡ προφητεία φησὶν ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ . καὶ πάλιν ἐπιφέρει διὰ τοῦτο γὰρ καὶ βασιλεύσει ἵνα ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ γενόμενος , βασιλεύς τε καταστὰς διὰ τοῦ λόγου ὁ ἀπατηθεὶς πρότερον ἄνθρωπος πᾶσαν ἀρχὴν τοῦ διαβόλου καὶ δύναμιν καὶ ἐξουσίαν καταργήσει .
Lemmas: καί μετά ἕτερος ἐπιφέρω διά ὅς αἴτιος , ὥσπερ ἀρχή βασίλεια ἀπό τις λαμβάνω χρόνος ὁ δεσπότης ἐγώ Χριστός , ὁ προφητεία φημί ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός . καί πάλιν ἐπιφέρω διά οὗτος γάρ καί βασιλεύω ἵνα ἐν ὁ ἀνθρώπινος σάρξ γίγνομαι , βασιλεύς τε καθίστημι διά ὁ λόγος ὁ ἀπατάω πρότερος ἄνθρωπος πᾶς ἀρχή ὁ διάβολος καί δύναμις καί ἐξουσία καταργέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.3.39
τοσαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς τοῦ σωτῆρος καὶ τούτων ἔτι πολλῷ πλείονα εἰπών , φήσας τε αὐτὴν εἶναι τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου καὶ τὸν πρωτότοκον πάσης κτίσεως καὶ τὸν βασιλέα καὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ τὸν Χριστὸν καὶ τὸν ἀγαπητὸν καὶ ὅσα ἄλλα κατέλεξεν , δι’ αὐτήν τε ταῦτα πάντα κληθῆναι τὸν λόγον ἀποφηνάμενος , ὁποῖον τέλος αὐτῇ περιτίθησιν ἤδη θεωρῆσαι καιρός .
Lemmas: τοσοῦτος περί ὁ σάρξ ὁ σωτήρ καί οὗτος ἔτι πολύς πλείων εἶπον , φημί τε αὐτός εἰμί ὁ εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος καί ὁ πρωτότοκος πᾶς κτίσις καί ὁ βασιλεύς καί ὁ Ἰησοῦς καί ὁ Χριστός καί ὁ ἀγαπητός καί ὅσος ἄλλος καταλέγω , διά αὐτός τε οὗτος πᾶς καλέω ὁ λόγος ἀποφαίνω , ὁποῖος τέλος αὐτός περιτίθημι ἤδη θεωρέω καιρός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.1
Διὰ τοῦτο γὰρ βασιλεύσει ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ γενό μενος , βασιλεύς τε καταστὰς διὰ τοῦ λόγου ὁ ἀπατηθεὶς πρότερον ἄνθρωπος πᾶσαν ἀρχὴν τοῦ διαβόλου καὶ δύναμιν καὶ ἐξουσίαν καταργήσει . δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν φησὶν ἄχρι οὗ ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . τῆς τοίνυν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ βασιλείας τοῦτο τέλος εἶναί φησιν ὁ ἱερὸς ἀπόστολος , τὸ πάντα ὑποταγῆναι τοῖς ποσὶν αὐτοῦ . καὶ μετὰ βραχέα ἐπιλέγει μέγιστον ἡμῖν μυστήριον ἐνταῦθα ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτει , τέλος μὲν ἔσεσθαι φάσκων τῆς Χριστοῦ βασιλείας · τέλος δὲ τότε , ὅταν πάντα ὑποταγῇ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ .
Lemmas: Ζεύς οὗτος γάρ βασιλεύω ἐν ὁ ἀνθρώπινος σάρξ γενο μένος , βασιλεύς τε καθίστημι διά ὁ λόγος ὁ ἀπατάω πρότερος ἄνθρωπος πᾶς ἀρχή ὁ διάβολος καί δύναμις καί ἐξουσία καταργέω . δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω φημί ἄχρι ὅς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός . ὁ τοίνυν ὁ δεσπότης ἐγώ Χριστός βασίλεια οὗτος τέλος εἰμί φημί ὁ ἱερός ἀπόστολος , ὁ πᾶς ὑποτάσσω ὁ πούς αὐτός . καί μετά βραχύς ἐπιλέγω μέγας ἐγώ μυστήριον ἐνταῦθα ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτω , τέλος μέν εἰμί φάσκω ὁ Χριστός βασίλεια · τέλος δέ τότε , ὅταν πᾶς ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.2
καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπεξεργαζόμενος τὸν αὐτὸν λόγον οὕτως γράφει ἔφαμεν ἐν τοῖς προάγουσιν ἡμῶν ῥητοῖς τὸν δεσπότην ἡμῶν τὸν Χριστὸν ἀρχὴν ἐσχηκέναι βασιλείας , ἐκ τῶν θείων γραφῶν ἀποδείξεσιν χρώμενοι . ἔστιν μὲν μία ἡ λέγουσα ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ ,
Lemmas: καί ἔτι μᾶλλον ἐπεξεργάζομαι ὁ αὐτός λόγος οὕτως γράφω φημί ἐν ὁ προάγω ἐγώ ῥητός ὁ δεσπότης ἐγώ ὁ Χριστός ἀρχή ἔχω βασίλεια , ἐκ ὁ θεῖον γραφεύς ἀπόδειξις χράω . εἰμί μέν εἷς ὁ λέγω ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.3
ἑτέρα δέ ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ὀργιζέσθωσαν λαοί , καὶ αὖθις ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ . καὶ ὅλως μυρίων ῥητῶν πρὸς μαρτυρίαν ἔστιν εὐπορήσαντα δεῖξαι , ὅτι ἀρχὴν βασιλείας εἴληφεν ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου . εἰ οὖν εἴληφεν ἀρχὴν βασιλείας πρὸ ἐτῶν ὅλων οὐ πλειόνων ἢ τετρακοσίων , οὐδὲν παράδοξον , εἰ τὸν πρὸ οὕτως ὀλίγου χρόνου τῆς βασιλείας ταύτης τυχόντα ὁ ἀπόστολός φησιν παραδώσειν τὴν βασιλείαν , δηλονότι τῷ θεῷ τῷ καταστήσαντι αὐτόν , ὡς ἡ γραφή φησιν , βασιλέα .
Lemmas: ἕτερος δέ ὁ κύριος βασιλεύω , ὀργίζω λαός , καί αὖθις ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ . καί ὅλως μυρίος ῥητός πρός μαρτυρία εἰμί εὐπορέω δείκνυμι , ὅτι ἀρχή βασίλεια λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ λόγος . εἰμί οὖν λαμβάνω ἀρχή βασίλεια πρό ἔτος ὅλος οὖον πλείων ἢ τετρακόσιοι , οὐδείς παράδοξος , εἰμί ὁ πρό οὕτως ὀλίγος χρόνος ὁ βασίλεια οὗτος τυγχάνω ὁ ἀπόστολος φημί παραδίδωμι ὁ βασίλειος , δηλονότι ὁ θεός ὁ καθίστημι αὐτός , ὡς ὁ γραφεύς φημί , βασιλεύς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.4
καὶ μεθ’ ἕτερα οὕτω γράφει οὐκοῦν ἐνεργείᾳ μόνῃ διὰ τὴν τῆς σαρκὸς πρόφασιν ἄχρι τοσούτου κεχωρίσθαι τοῦ πατρὸς φαίνεται , ἄχρι οὗ ἂν ὁ προσιὼν τῆς κρίσεως ἀναφανῇ καιρός , ἵνα τῶν τηνικαῦτα ἐκκεντησάντων κατὰ τὴν προφητείαν ἑωρακότων τὸν ἐκκεντηθέντα , οὕτω καὶ τὸ λειπόμενον ἀκολούθως γένηται .
Lemmas: καί μετά ἕτερος οὗτος γράφω οὐκοῦν ἐνέργεια μόνος διά ὁ ὁ σάρξ πρόφασις ἄχρι τοσοῦτος χωρίζω ὁ πατήρ φαίνω , ἄχρι ὅς εἄν ὁ προσέρχομαι ὁ κρίσις ἀναφαίνω καιρός , ἵνα ὁ τηνικαῦτα ἐκκεντέω κατά ὁ προφητεία ὁράω ὁ ἐκκεντέω , οὗτος καί ὁ λείπω ἀκόλουθος γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.5
πάντων γὰρ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ τέλους ὑποτάσσεσθαι μελλόντων τῷ Χριστῷ , ὡς ὁ ἀπόστολος ἔφη , τηνικαῦτα αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα . τί τοίνυν μανθάνομεν περὶ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκός , ἣν δι’ ἡμᾶς ἀνείληφεν ὁ λόγος πρὸ τετρακοσίων οὐχ ὅλων ἐτῶν ; πότερόν ποτε ταύτην καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὁ λόγος ἕξει , ἢ ἄχρι μόνου τοῦ τῆς κρίσεως καιροῦ ; ἀνάγκη γὰρ τὸ ὑπὸ τοῦ προφήτου λεχθὲν ἔργῳ βεβαιωθῆναι . ὄψονται γὰρ φησὶν εἰς ὃν ἐξεκέντησαν · ἐξεκέντησαν δὲ δηλονότι τὴν σάρκα .
Lemmas: πᾶς γάρ ἐν ὁ καιρός ὁ τέλος ὑποτάσσω μέλλω ὁ Χριστός , ὡς ὁ ἀπόστολος φημί , τηνικαῦτα αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . τίς τοίνυν μανθάνω περί ὁ ἀνθρώπινος σάρξ , ὅς διά ἐγώ ἀναλαμβάνω ὁ λόγος πρό τετρακόσιοι οὐ ὅλος ἔτος ; πότερον ποτός οὗτος καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὁ λόγος ἔχω , ἢ ἄχρι μόνος ὁ ὁ κρίσις καιρός ; ἀνάγκη γάρ ὁ ὑπό ὁ προφήτης λέγω3 ἔργον βεβαιόω . ὁράω γάρ φημί εἰς ὅς ἐκκεντέω · ἐκκεντέω δέ δηλονότι ὁ σάρξ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.6
καὶ προστίθησιν μεθ’ ἕτερα λέγων ὅτι γὰρ οὐχ ἵν’ ὁ λόγος ὠφεληθῇ τὴν ἡμετέραν ἀνείληφεν σάρκα , ἀλλ’ ἵνα ἡ σὰρξ διὰ τὴν πρὸς τὸν λόγον κοινωνίαν ἀθανασίας τύχῃ , δῆλόν ἐστιν καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς τοῦ σωτῆρος ἀποφάσεως . περὶ γὰρ τῆς σαρκός , ἣν ἔχων ὡμίλει τοῖς μαθηταῖς , οὕτω λέγει τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀπιόντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; τὸ πνεῦμα ζωοποιεῖ , ἡ σὰρξ οὐδὲν ὠφελεῖ . εἰ οὖν ὁμολογεῖ τὴν σάρκα μηδὲν ὠφελεῖν αὐτόν , πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὡς αὐτῷ λυσιτελοῦσαν συνεῖναι τῷ λόγῳ ;
Lemmas: καί προστίθημι μετά ἕτερος λέγω ὅτι γάρ οὐ ἵνα ὁ λόγος ὠφελέω ὁ ἡμέτερος ἀναλαμβάνω σάρξ , ἀλλά ἵνα ὁ σάρξ διά ὁ πρός ὁ λόγος κοινωνία ἀθανασία τυγχάνω , δῆλος εἰμί καί ἀπό αὐτός ὁ ὁ σωτήρ ἀπόφασις . περί γάρ ὁ σάρξ , ὅς ἔχω ὁμιλέω ὁ μαθητής , οὗτος λέγω οὗτος σύ σκανδαλίζω ; ἐάν οὖν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἄπειμι ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; ὁ πνεῦμα ζωοποιέω , ὁ σάρξ οὐδείς ὠφελέω . εἰμί οὖν ὁμολογέω ὁ σάρξ μηδείς ὠφελέω αὐτός , πῶς ἐγχωρέω ὁ ἐκ γῆ τε εἰμί καί μηδείς ὠφελέω καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὡς αὐτός λυσιτελέω συνίημι ὁ λόγος ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.7
διὰ τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ καὶ ὁ παντοκράτωρ δεσπότης πρὸς αὐτὸν λέγειν κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῷ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . ἐνεργείᾳ μόνῃ διὰ τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα χωρίζειν αὐτὸν δοκῶν καὶ ὥσπερ ῥητόν τινα χρόνον ὁρίζων αὐτῷ τῆς ἐν δεξιᾷ καθέδρας οὕτω φησὶν πρὸς αὐτὸν ἕως ἂν θῷ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου .
Lemmas: διά οὗτος γάρ ἐγώ δοκέω καί ὁ παντοκράτωρ δεσπότης πρός αὐτός λέγω κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ἠώς εἄν θώς ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ἐνέργεια μόνος διά ὁ ἀνθρώπινος σάρξ χωρίζω αὐτός δοκέω καί ὥσπερ ῥητός τις χρόνος ὁρίζων αὐτός ὁ ἐν δεξιός καθέδρα οὗτος φημί πρός αὐτός ἠώς εἄν θώς ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.8
τοῦτο δὲ τὸ προφητικὸν τοῦ Δαυὶδ ῥητὸν σαφέστερον ἡμῖν ἑρμηνεύων ὁ ἱερὸς ἀπόστολος οὕτω πως ἔφη δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἕως ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ . οὐκοῦν ὅρον τινα ἔχειν δοκεῖ ἡ κατὰ ἄνθρωπον αὐτοῦ οἰκονομία τε καὶ βασιλεία . οὐδὲν γὰρ ἕτερον βούλεται ἢ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου ῥηθὲν ἕως ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν , αὐτοῦ .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ προφητικός ὁ Δαυίδ ῥητός σαφής ἐγώ ἑρμηνεύω ὁ ἱερός ἀπόστολος οὗτος πως φημί δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός αὐτός ὑποπόδιον ὁ πούς αὐτός . οὐκοῦν ὅρος τις ἔχω δοκέω ὁ κατά ἄνθρωπος αὐτός οἰκονομία τε καί βασίλειος . οὐδείς γάρ ἕτερος βούλομαι ἢ οὗτος ὁ ὑπό ὁ ἀπόστολος ἐρώ ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός αὐτός ὑποπόδιον ὁ πούς , αὐτός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.9
οὐκοῦν ἐπειδὰν τοὺς ἐχθροὺς σχῇ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν οὐκέτι χρῄζει τῆς ἐν μέρει ταύτης βασιλείας , πάντων καθόλου βασιλεὺς ὑπάρχων · συμβασιλεύει γὰρ τῷ θεῷ καὶ πατρί , οὗ ὁ λόγος ἦν τε καὶ ἐστίν .
Lemmas: οὐκοῦν ἐπειδάν ὁ ἐχθρός ἔχω ὑποπόδιον ὁ πούς οὐκέτι χρῄζω ὁ ἐν μέρος οὗτος βασίλεια , πᾶς καθόλου βασιλεύς ὑπάρχω · συμβασιλεύω γάρ ὁ θεός καί πατήρ , ὅς ὁ λόγος εἰμί τε καί εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.10
οὐδὲ γὰρ αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν ὁ λόγος ἀρχὴν βασιλείας εἴληφεν , ἀλλ’ ὁ ἀπατηθεὶς ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἄνθρωπος διὰ τῆς τοῦ λόγου δυνάμεως βασιλεὺς γέγονεν , ἵνα βασιλεὺς γενόμενος τὸν πρότερον ἀπατήσαντα νικήσῃ διάβολον . διὰ τοῦτο καὶ αἱ Πράξεις τῶν ἀποστόλων περὶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου , ὃν ἀνείληφεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος καὶ ἀνειληφὼς ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς καθέζεται , οὕτως διδάσκουσιν λέγουσαι ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως . καὶ αὗται ὥσπερ ὅρον τινὰ καὶ προθεσμίαν ὁρίζουσαι ἐν ᾧπερ προσήκει τὴν κατὰ ἄνθρωπον οἰκονομίαν ἡνῶσθαι τῷ λόγῳ οὕτω λέγουσιν .
Lemmas: οὐδέ γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ λόγος ἀρχή βασίλεια λαμβάνω , ἀλλά ὁ ἀπατάω ὑπό ὁ διάβολος ἄνθρωπος διά ὁ ὁ λόγος δύναμις βασιλεύς γίγνομαι , ἵνα βασιλεύς γίγνομαι ὁ πρότερος ἀπατάω νικάω διάβολος . διά οὗτος καί ὁ Πράξεις ὁ ἀπόστολος περί ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ ὁ θεός λόγος καί ἀναλαμβάνω ἐν δεξιός ὁ πατήρ καθέζομαι , οὕτως διδάσκω λέγω ὅς δεῖ οὐρανός μέν δέχομαι ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις . καί οὗτος ὥσπερ ὅρος τις καί προθεσμία ὁρίζω ἐν ὅσπερ προσήκω ὁ κατά ἄνθρωπος οἰκονομία ἑνόω ὁ λόγος οὗτος λέγω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.11
τί γὰρ ἕτερον βούλεται τὸ ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως , ἢ αἰῶνα μέλλοντα ἡμῖν σημαίνειν , ἐν ᾧ δεῖ πάντα τῆς τελείας τυχεῖν ἀποκαταστάσεως ; εἰ τοίνυν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀποκαταστάσεως ἀπάντων καὶ αὐτὴν τὴν κτίσιν ἐκ τῆς δουλείας εἰς τὴν ἐλευθερίαν μεταβληθήσεσθαι ὁ Παῦλος ἔφη ( λέγει γὰρ ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ ) ,
Lemmas: τίς γάρ ἕτερος βούλομαι ὁ ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις , ἢ αἰών μέλλω ἐγώ σημαίνω , ἐν ὅς δεῖ πᾶς ὁ τέλειος τυγχάνω ἀποκατάστασις ; εἰμί τοίνυν ἐν ὁ καιρός ὁ ἀποκατάστασις ἀπαντάω καί αὐτός ὁ κτίσις ἐκ ὁ δουλεία εἰς ὁ ἐλευθερία μεταβάλλω ὁ Παῦλος φημί ( λέγω γάρ ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ θεός ) ,
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.12
πῶς ἔτι τὴν τοῦ δούλου μορφήν , ἣν ἀνείληφεν ὁ λόγος , μορφὴν οὖσαν δούλου , συνεῖναι τῷ λόγῳ δυνατὸν γένοιτ’ ἄν ; σαφῶς δ’ οὖν καὶ διαρρήδην ἐν βραχεῖ τινι χρόνῳ τῶν τε παρεληλυθότων καὶ τῶν μελλόντων αἰώνων τὴν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τοῦ λόγου δι’ ἡμᾶς γεγενῆσθαι συμβέβηκεν . καὶ ταύτην ὥσπερ ἀρχὴν οὕτως καὶ τέλος ἕξειν ὁ θεσπέσιος εἴρηκεν Παῦλος , οὕτω πως εἰπὼν εἶτα τὸ τέλος , ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί .
Lemmas: πῶς ἔτι ὁ ὁ δοῦλος μορφή , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , μορφή εἰμί δοῦλος , συνίημι ὁ λόγος δυνατός γίγνομαι ἄν ; σαφῶς δέ οὖν καί διαρρήδην ἐν βραχύς τις χρόνος ὁ τε παρέρχομαι καί ὁ μέλλω αἰών ὁ κατά σάρξ οἰκονομία ὁ λόγος διά ἐγώ γίγνομαι συμβαίνω . καί οὗτος ὥσπερ ἀρχή οὕτως καί τέλος ἔχω ὁ θεσπέσιος εἴρω Παῦλος , οὗτος πως εἶπον εἶτα ὁ τέλος , ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ θεός καί πατήρ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.13
τούτοις μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει οὐκοῦν οὐ δι’ ἑαυτόν , ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς τὴν ἀνθρωπίνην ἀνείληφεν σάρκα . εἰ δὲ δι’ ἡμᾶς ἀνειληφὼς φαίνεται , πάντα δὲ τὰ καθ’ ἡμᾶς τῇ αὐτοῦ προνοίᾳ καὶ ἐνεργείᾳ ἐν τῷ καιρῷ τῆς κρίσεως τέλους τεύξεται , οὐκέτι οὐδὲ ταύτης τῆς ἐν μέρει βασιλείας ἔσται χρεία . ταῦτα Μάρκελλος εἰπών , εἶτα συναισθόμενος ἑαυτοῦ εἰς ἄτοπον ἐκπεπτωκότος , προστίθησιν τοῖς εἰρημένοις ταῦτα εἰ δέ τις λέγοι , διὰ τοῦτο τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ἀξίαν εἶναι τοῦ λόγου , ὅτι διὰ τῆς ἀναστάσεως ἀθάνατον αὐτὴν ἀπειργάσατο , γνώτω ὅτι οὐ πᾶν , ὅπερ ἀθάνατον , τοῦτο ἄξιον θεοῦ .
Lemmas: οὗτος μετά ἕτερος ἐπιλέγω οὐκοῦν οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά ἐγώ ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ . εἰμί δέ διά ἐγώ ἀναλαμβάνω φαίνω , πᾶς δέ ὁ κατά ἐγώ ὁ αὐτός πρόνοια καί ἐνέργεια ἐν ὁ καιρός ὁ κρίσις τέλος τυγχάνω , οὐκέτι οὐδέ οὗτος ὁ ἐν μέρος βασίλεια εἰμί χρεία . οὗτος Μάρκελλος εἶπον , εἶτα συναισθάνομαι ἑαυτοῦ εἰς ἄτοπος ἐκπίπτω , προστίθημι ὁ εἴρω οὗτος εἰμί δέ τις λέγω , διά οὗτος ὁ ἀνθρώπινος σάρξ ἄξιος εἰμί ὁ λόγος , ὅτι διά ὁ ἀνάστασις ἀθάνατος αὐτός ἀπεργάζομαι , γιγνώσκω ὅτι οὖον πᾶς , ὅσπερ ἀθάνατος , οὗτος ἄξιος θεός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.14
μείζων γὰρ καὶ αὐτῆς τῆς ἀθανασίας ὁ θεός , ὁ τῇ ἑαυτοῦ βουλήσει καὶ τὰ μὴ ὄντα ἀθάνατα ποιεῖν δυνάμενος . ὅτι δὲ οὐ πᾶν τὸ ἀθάνατον ἡνῶσθαι θεῷ ἄξιον δῆλόν ἐστι καὶ ἀπὸ τοῦ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ ἀγγέλους ἀθανάτους ὄντας μηδὲν διαφέρειν τῇ ἑνότητι τοῦ θεοῦ .
Lemmas: μείζων γάρ καί αὐτός ὁ ἀθανασία ὁ θεός , ὁ ὁ ἑαυτοῦ βούλομαι καί ὁ μή εἰμί ἀθάνατος ποιέω δύναμαι . ὅτι δέ οὖον πᾶς ὁ ἀθάνατος ἑνόω θεός ἄξιος δῆλος εἰμί καί ἀπό ὁ ἀρχή καί ἐξουσία καί ἄγγελος ἀθάνατος εἰμί μηδείς διαφέρω ὁ ἑνότης ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.15
ταῦτ’ εἰπὼν καὶ ὥσπερ εἰς βυθὸν ἀτοπίας ἑαυτὸν ἐκπεπτωκότα συναισθόμενος ἀνακαλεῖσθαι πειρᾶται , τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν · διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο , τί φαμεν πρὸς αὐτόν ; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν .
Lemmas: αὐτός εἶπον καί ὥσπερ εἰς βυθός ἀτοπία ἑαυτοῦ ἐκπίπτω συναισθάνομαι ἀνακαλέω πειράω , τρόπος τις ἐξομολογέομαι ὅτι μηδείς ἐπίσταμαι ὅς λέγω · διό ἐπάγω λέγω εἰμί δέ τις περί ὁ σάρξ οὗτος ὁ ἐν ὁ λόγος ἀθάνατος γίγνομαι πυνθάνομαι , τίς φημί πρός αὐτός ; ὅτι δογματίζω μέν ἐγώ περί ὅς μή ἀκριβῶς παρά ὁ θεῖον μανθάνω γραφεύς οὐ ἀσφαλής εἰμί νομίζω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.16
πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα ;
Lemmas: πῶς γάρ οὗτος πράσσω δυνατός ὁ καί ὁ ἕτερος ἀνατρέπω δόγμα ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.17
ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον , ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει , ὡς αὐτὸς ἔφη βλέπομεν γὰρ ἄρτι φησὶν δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον · ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους , τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα .
Lemmas: ἀλλά εἴρω πρός ὁ ὁ ἀκριβής περί οὗτος μανθάνω παρά ἐγώ βούλομαι λόγος , ὅτι πείθω ὁ ἱερός ἀπόστολος οἶδα ὅτι οὕτως ἐγώ ὁράω ὁ ἀποκρύπτω μυστήριον προσήκω , ὡς αὐτός φημί βλέπω γάρ ἄρτι φημί διά εἴσοπτρον ἐν αἴνιγμα , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον · ἄρτι γιγνώσκω ἐκ μέρος , τότε δέ ἐπιγιγνώσκω καθώς καί ἐπιγιγνώσκω . ὥστε μή ἐγώ πυνθάνομαι περί ὅς σαφῶς παρά ὁ θεῖος γραφεύς μή μανθάνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.18
διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι . νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς , ὅτι εἷς θεός , καὶ ὁ τούτου λόγος προῆλθεν μὲν τοῦ πατρός , ἵνα πάντα δι’ αὐτοῦ γένηται · μετὰ δὲ τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως καὶ τὴν τῶν ἁπάντων διόρθωσιν καὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς ἀντικειμένης ἀπάσης ἐνεργείας τότε αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα θεῷ καὶ πατρί , ἵνα οὕτως ᾖ ἐν θεῷ ὁ λόγος , ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν .
Lemmas: διά οὗτος τοίνυν οὐδέ περί ὁ θεῖος ἐκεῖνος ὁ ὁ θεῖον λόγος κοινωνέω σάρξ σαφῶς εἶπον δύναμαι . νυνί δέ πιστεύω ὁ θεῖος γραφεύς , ὅτι εἷς θεός , καί ὁ οὗτος λόγος προέρχομαι μέν ὁ πατήρ , ἵνα πᾶς διά αὐτός γίγνομαι · μετά δέ ὁ καιρός ὁ κρίσις καί ὁ ὁ ἅπας διόρθωσις καί ὁ ἀφανισμός ὁ ἀντίκειμαι ἀπασάω ἐνέργεια τότε αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς θεός καί πατήρ , ἵνα οὕτως εἰμί ἐν θεός ὁ λόγος , ὥσπερ καί πρότερος εἰμί .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.19
τοιοῦτο τέλος ἐπήγαγεν τῇ σαρκὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ὁ θαυμαστὸς οὗτος συγγραφεύς , ἀμνημονήσας ὧν περὶ αὐτῆς διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἴρηκεν .
Lemmas: τοιοῦτος τέλος ἐπάγω ὁ σάρξ ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ θαυμαστός οὗτος συγγραφεύς , ἀμνημονέω ὅς περί αὐτός διά ὁ ἔμπροσθεν εἴρω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.20
εἶθ’ ὁ σαφῶς οὕτως τὸ σῶμα τὸ σωτήριον ἔρημον τοῦ λόγου γενήσεσθαι μετὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν ἀποφηνάμενος εὐλάβειαν προσποιεῖται καὶ μὴ εἰδέναι φησὶν ἀποκρίνεσθαι , εἴ τις αὐτὸν ἔροιτο περὶ τῆς σαρκός , φῆσαι δ’ ἂν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα · μή μου πυνθάνου περὶ ὧν μὴ μεμάθηκα .
Lemmas: εἶτα ὁ σαφῶς οὕτως ὁ σῶμα ὁ σωτήριος ἐρῆμος ὁ λόγος γίγνομαι μετά ὁ ὁ κρίσις καιρός ἀποφαίνω εὐλάβεια προσποιέω καί μή οἶδα φημί ἀποκρίνω , εἰμί τις αὐτός ἔρομαι περί ὁ σάρξ , φημί δέ εἄν πρός ὁ ἐρωτάω · μή ἐγώ πυνθάνομαι περί ὅς μή μανθάνω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.21
ἀλλὰ καὶ ὁ τυχὼν εἶπεν ἂν πρὸς αὐτόν , τί δὴ οὖν σαυτὸν σκώπτεις , ἄνθρωπε ; τί δὲ κατὰ κρημνῶν ὠθεῖς , περὶ ὧν μὴ μεμάθηκας ὁριζόμενος ἐγγράφως ; τί δὲ μὴ φυλάττεις ἃ παρὰ τῶν ἐκκλησιαστικῶν πατέρων τε καὶ διδασκάλων παρείληφας , νεωτερίζεις δ’ ἄντικρυς νέαν καὶ ξενίζουσαν εἰσάγων τῷ βίῳ διαστροφήν , ἀρχήν τε πρόσκαιρον καὶ νεωτέραν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ διδοὺς καὶ ταύτης τέλος ὑφιστάμενος , καὶ τὸν μὲν ἀληθῶς μονογενῆ τοῦ θεοῦ υἱὸν ἀρνούμενος λόγον δὲ ψιλὸν ἀνούσιον καὶ ἀνυπόστατον ὑποτιθέμενος , ὃν οὐδ’ ἕτερον ἢ ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ θεῷ εἶναι φῄς , ὃ δὴ καὶ πᾶς εἴποι ἂν ἀρνούμενος τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , εἰκότως ;
Lemmas: ἀλλά καί ὁ τυγχάνω εἶπον εἄν πρός αὐτός , τίς δή οὖν σαυτοῦ σκώπτω , ἄνθρωπος ; τίς δέ κατά κρημνός ὠθέω , περί ὅς μή μανθάνω ὁρίζω ἔγγραφος ; τίς δέ μή φυλάσσω ὁ παρά ὁ ἐκκλησιαστικός πατήρ τε καί διδάσκαλος παραλαμβάνω , νεωτερίζω δέ ἄντικρυς νέος καί ξενίζω εἰσάγω ὁ βίος διαστροφή , ἀρχή τε πρόσκαιρος καί νέος ὁ βασίλεια ὁ Χριστός δίδωμι καί οὗτος τέλος ὑφίστημι , καί ὁ μέν ἀληθής μονογενής ὁ θεός υἱός ἀρνέομαι λόγος δέ ψιλός ἀνούσιος καί ἀνυπόστατος ὑποτίθημι , ὅς οὐδέ ἕτερος ἢ εἷς καί αὐτός ὁ θεός εἰμί φημί , ὅς δή καί πᾶς εἶπον εἄν ἀρνέομαι ὁ υἱός ὁ θεός , εἰκότως ;
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.22
οὐ γὰρ υἱὸς ὁ μὴ ὑφεστὼς λόγος , ὡς οὐδ’ ὁ ἐν ἀνθρώπῳ λόγος υἱὸς ἄν ποτε ῥηθείη ἀνθρώπου , ἐνεργείᾳ μόνῃ ἐν τῷ λαλοῦντι συνιστάμενος . τοῦτον δ’ ἐκ τοῦ πατρὸς πρὸ ἐτῶν οὐδ’ ὅλων τετρακοσίων διὰ τῆς ἀναλήψεως τῆς σαρκὸς υἱὸν θεοῦ γεγενῆσθαι ἄνω κάτω φῄς . καὶ Ἰησοῦν καὶ Χριστὸν ὠνομάσθαι , εἰκόνα τε τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου χρηματίσαι καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως , καὶ δὴ καὶ βασιλέα τότε γενέσθαι , ἀρξάμενον τούτων ἁπάντων ἐκ τοῦ δηλωθέντος χρόνου , ἔπειτα καιρῷ τῆς συντελείας τούτων ἁπάντων ἀθρόως παυθήσεσθαι .
Lemmas: οὖον γάρ υἱός ὁ μή ὑφίστημι λόγος , ὡς οὐδέ ὁ ἐν ἄνθρωπος λόγος υἱός ἄν ποτός εἴρω ἄνθρωπος , ἐνέργεια μόνος ἐν ὁ λαλέω συνίστημι . οὗτος δέ ἐκ ὁ πατήρ πρό ἔτος οὐδέ ὅλος τετρακόσιοι διά ὁ ἀνάληψις ὁ σάρξ υἱός θεός γίγνομαι ἄνω κάτω φημί . καί Ἰησοῦς καί Χριστός ὀνομάζω , εἰκών τε ὁ θεός ὁ ἀόρατος χρηματίζω καί πρωτότοκος πᾶς κτίσις , καί δή καί βασιλεύς τότε γίγνομαι , ἄρχω οὗτος ἅπας ἐκ ὁ δηλόω χρόνος , ἔπειτα καιρός ὁ συντέλεια οὗτος ἅπας ἀθρόος παύω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.23
ποῦ δὴ οὖν ταῦτα μεμάθηκας ; τίς δέ σοι τούτων κατέστη διδάσκαλος , τίς ἐπισκόπων , ποῖαι σύνοδοι , ποῖον ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν γράμμα ; ποῦ δέ σοι τὸ σῶμα τὸ ἀθάνατον χωρήσειεν ἂν · τοῦ σωτῆρος ; ἀθάνατον γὰρ ὁμολογῶν καὶ θεῖον ὀνομάζων αὐτὸ πάντως που καὶ ἄφθαρτον καὶ ἀδιάλυτον ὑποθήσῃ . πεφυκὸς δὲ τοιοῦτον μένει συνεστὸς δηλαδὴ καὶ ἀδιάλυτον . ἀλλὰ τὸν λόγον ἀφῄρεις αὐτοῦ καὶ τῷ θεῷ συνῆπτες .
Lemmas: ποῦ δή οὖν οὗτος μανθάνω ; τίς δέ σύ οὗτος καθίστημι διδάσκαλος , τίς ἐπίσκοπος , ποῖος σύνοδος , ποῖος ἐκκλησιαστικός ἀνήρ γράμμα ; ποῦ δέ σύ ὁ σῶμα ὁ ἀθάνατος χωρέω εἄν · ὁ σωτήρ ; ἀθάνατος γάρ ὁμολογέω καί θέω ὀνομάζω αὐτός πάντως ποῦ καί ἄφθαρτος καί ἀδιάλυτος ὑποτίθημι . φύω δέ τοιοῦτος μένω συνίστημι δηλαδή καί ἀδιάλυτος . ἀλλά ὁ λόγος ἀφαιρέω αὐτός καί ὁ θεός συνάπτω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.24
οὐκοῦν ἄνευ λόγου μόνον τὸ σῶμα στήσεται ἐν ἀθανάτῳ καὶ ἀφθάρτῳ ἀλογίᾳ καὶ ἀκινησίᾳ ; πῶς δὲ αὐτὸς ὁ λόγος εἰς τὸν θεὸν χωρήσει καὶ συναφθήσεται αὖθις αὐτῷ μετὰ τὸν τῆς σαρκὸς χωρισμόν ; ἆρα μὴ ὢν ἐν τῷ θεῷ , ὅτε τῇ σαρκὶ συνῆν ; ἀλλ’ ὢν ἐν αὐτῷ διὰ παντός , συναίδιός τε ὢν καὶ ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ θεῷ . πῶς οὖν ὑπῆρχεν ἐν τῷ σώματι ; εἰ μὲν ψυχῆς δίκην οἰκῶν ἐν αὐτῷ , ἔσται ἄρα ἐν ὑποστάσει , τοῦ πατρὸς κεχωρισμένος , ζῶν τε καὶ ὑφεστὼς ἐν ᾗ ἀνείληφεν σαρκί .
Lemmas: οὐκοῦν ἄνευ λόγος μόνος ὁ σῶμα ἵστημι ἐν ἀθάνατος καί ἄφθαρτος ἀλογία καί ἀκινησία ; πῶς δέ αὐτός ὁ λόγος εἰς ὁ θεός χωρέω καί συνάπτω αὖθις αὐτός μετά ὁ ὁ σάρξ χωρισμός ; ἆρα μή εἰμί ἐν ὁ θεός , ὅτε ὁ σάρξ σύνειμι ; ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός διά πᾶς , συναίδιός τε εἰμί καί εἷς καί αὐτός ὁ θεός . πῶς οὖν ὑπάρχω ἐν ὁ σῶμα ; εἰμί μέν Ψυχή δίκη οἰκέω ἐν αὐτός , εἰμί ἄρα ἐν ὑπόστασις , ὁ πατήρ χωρίζω , ζῶ τε καί ὑφίστημι ἐν ὅς ἀναλαμβάνω σάρξ .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.25
τί οὖν ἐκώλυεν καὶ πρὸ τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως υἱὸν θεοῦ ζῶντα αὐτὸν ὁμολογεῖν ; ἀλλ’ εἴποι ἂν ἴσως ἐνεργείᾳ μόνῃ οὐχὶ δὲ οὐσίας ὑποστάσει καὶ ἐν τῷ σώματι γεγονέναι · δραστικῇ γὰρ ἐνεργείᾳ μόνῃ φησὶ τῇ σαρκὶ συνὼν ( τῷ κινεῖν αὐτὴν καὶ πράττειν ὅσαπερ ἐν Εὐαγγελίοις φέρεται ) οὐσίᾳ τῷ θεῷ συνῆπτο , οἷα λόγος ὑπάρχων αὐτοῦ ἀχώριστος καὶ ἀδιάστατος .
Lemmas: τίς οὖν κωλύω καί πρό ὁ ὁ κόσμος σύστασις υἱός θεός ζῶ αὐτός ὁμολογέω ; ἀλλά εἶπον εἄν ἴσως ἐνέργεια μόνος οὐ δέ οὐσία ὑπόστασις καί ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι · δραστικός γάρ ἐνέργεια μόνος φημί ὁ σάρξ σύνειμι ( ὁ κινέω αὐτός καί πράσσω ὅσος ἐν Εὐαγγέλιος φέρω ) οὐσία ὁ θεός συνάπτω , οἷος λόγος ὑπάρχω αὐτός ἀχώριστος καί ἀδιάστατος .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.26
εἰ δὴ ταῦτα λέγοι , ἐρωτήσασιν ἡμῖν ἀποκρινάσθω , ἆρ’ ἐπὶ μόνην τὴν σάρκα ταύτην ἡ τοῦ λόγου ἐνέργεια ἔφθακεν , οὐχὶ δὲ καὶ ἐφ’ ἑτέρους ἀνθρώπους τοὺς ἁγίους τοῦ θεοῦ ; καὶ εἰς τὰ λοιπὰ δὲ πάντα τοῦ λόγου δημιουργήματα οὐχὶ ὁ αὐτὸς ἐνεργεῖ λόγος ; καὶ μὴν μεμαθήκαμεν ὡς τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν . οὐκοῦν ἐνεργεῖ καὶ ἐπὶ πάντων .
Lemmas: εἰμί δή οὗτος λέγω , ἐρωτάω ἐγώ ἀποκρίνω , ἆρα ἐπί μόνος ὁ σάρξ οὗτος ὁ ὁ λόγος ἐνέργεια φθάνω , οὐ δέ καί ἐπί ἕτερος ἄνθρωπος ὁ ἅγιος ὁ θεός ; καί εἰς ὁ λοιπάς δέ πᾶς ὁ λόγος δημιούργημα οὐ ὁ αὐτός ἐνεργέω λόγος ; καί μήv μανθάνω ὡς ὁ λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω καί πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς . οὐκοῦν ἐνεργέω καί ἐπί πᾶς .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.27
ἔγνωμεν ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν καὶ ὡς λόγος κυρίου ἐγενήθη πρὸς Ὠσηὲ τὸν τοῦ Βεηρί , καὶ λόγος κυρίου ἐγενήθη πρὸς Ἡσαΐαν υἱὸν Ἀμώς , καὶ ὃς ἐγενήθη λόγος κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν . καὶ ἐφ’ ἑκάστου δὲ προφήτου ὁ αὐτὸς ἐνήργει τοῦ θεοῦ λόγος . ἄρ’ οὐν τῆς ἴσης ἀξίας τῷ μονογενεῖ υἱῷ τοῦ θεοῦ κἀκείνοις ἅπασιν μετῆν , καὶ πλέον οὐδὲν ὑπῆρχεν τῷ σωτῆρι , εἰ δὴ ἐνεργείᾳ μόνῃ ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ τῷ θεῷ συνημμένου ἐκινεῖτο .
Lemmas: γιγνώσκω ἀπό ὁ θεῖον γραφεύς καί ὡς λόγος κύριος γίγνομαι πρός Ὠσηέ ὁ ὁ Βεηρί , καί λόγος κύριος γίγνομαι πρός Ἡσαΐας υἱός Ἀμώς , καί ὅς γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ἱερεμίας . καί ἐπί ἕκαστος δέ προφήτης ὁ αὐτός ἐνεργέω ὁ θεός λόγος . ἄρα ὀν ὁ ἴσος ἄξιος ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ἐκεῖνος ἅπας μέτειμι , καί πλέω οὐδείς ὑπάρχω ὁ σωτήρ , εἰμί δή ἐνέργεια μόνος ὑπό ὁ λόγος ὁ ὁ θεός συνάπτω κινέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.28
ἀλλ’ οὐδὲ τὰ ἴσα τοῖς προφήταις φέρειν δίδωσιν Μάρκελλος τῷ Χριστῷ τοῦ θεοῦ . οἱ μὲν γὰρ ζωῆς αἰωνίου ἀθανάτου τε καὶ ἀτελευτήτου τεύξονται , εἰς τοὺς ἅπαντας αἰῶνας ἐν τῇ κατηγγελμένῃ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ βιωσόμενοι ἀγαθῶν τε ἀπολαύσοντες ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη · ὁ δὲ Χριστὸς τοῦ θεοῦ αὐτὸς ὁ κοινὸς ἁπάντων σωτήρ , ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν , ἡ ἐλπὶς τῆς τῶν ἁγίων ἀναστάσεως , μόνος ἄρα τότε ἀπολειφθήσεται , παυθησομένης αὐτοῦ τῆς βασιλείας καὶ τῆς ζωοποιοῦ σαρκὸς ἐρήμου καὶ ἀλόγου καταλειφθησομένης , ὡς μήτε προϋπάρχειν αὐτὸν υἱὸν θεοῦ ὄντα μήτε διαρκεῖν εἰς ἄπειρον κατὰ τὴν τοῦ Μαρκέλλου διδασκαλίαν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ ἴσος ὁ προφήτης φέρω δίδωμι Μάρκελλος ὁ Χριστός ὁ θεός . ὁ μέν γάρ ζωή αἰώνιος ἀθάνατος τε καί ἀτελεύτητος τυγχάνω , εἰς ὁ ἅπας αἰών ἐν ὁ καταγγέλλω ὁ οὐρανός βασίλεια βιόω ἀγαθός τε ἀπολαύω ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω · ὁ δέ Χριστός ὁ θεός αὐτός ὁ κοινός ἅπας σωτήρ , ὁ πρωτότοκος ὁ νεκρός , ὁ Ἐλπὶς ὁ ὁ ἅγιος ἀνάστασις , μόνος ἄρα τότε ἀπολείπω , παύω αὐτός ὁ βασίλεια καί ὁ ζωοποιός σάρξ ἐρῆμος καί ἄλογος καταλείπω , ὡς μήτε προυπάρχω αὐτός υἱός θεός εἰμί μήτε διαρκέω εἰς ἤπειρος κατά ὁ ὁ Μάρκελλος διδασκαλία .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.29
εἰκότως ἄρα ταῦτα βασιλέα τὸν ὡς ἀληθῶς θεοφιλῆ καὶ τρισμακάριον κατὰ τοῦ ἀνδρὸς ἐκίνει , καίτοι μυρία κολακεύσαντος καὶ πολλὰ βασιλέως ἐγκώμια αὐτοῦ ἐν συγγράμματι διελθόντος . ταῦτα δὲ καὶ τὴν ἁγίαν σύνοδον ἐν τῇ βασιλικῇ συνελθοῦσαν πόλει ἐξ ἐπαρχιῶν διαφόρων Πόντου καὶ Καππαδοκίας Ἀσίας τε καὶ Φρυγίας καὶ Βιθυνίας Θρᾴκης τε καὶ τῶν ἐπέκεινα μερῶν στηλιτεύειν τὸν ἄνδρα διὰ τῆς κατ’ αὐτοῦ γραφῆς καὶ μὴ θέλουσαν ἐξεβιάζετο . ταῦτα καὶ ἡμᾶς ἐπὶ τὴν μετὰ χεῖρα ἐξέτασιν προελθεῖν κατηνάγκασεν , ὁμοῦ καὶ τοῖς δόξασιν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ παρισταμένους , ὁμοῦ καὶ τοῖς συλλειτουργοῖς προστάξασιν τοῦτο πρᾶξαι τὸ ἱκανὸν ποιουμένους .
Lemmas: εἰκότως ἄρα οὗτος βασιλεύς ὁ ὡς ἀληθής θεοφιλής καί τρισμακάριος κατά ὁ ἀνήρ κινέω , καίτοι μυρίος κολακεύω καί πολύς βασιλεύς ἐγκώμιον αὐτός ἐν σύγγραμμα διέρχομαι . οὗτος δέ καί ὁ ἅγιος σύνοδος ἐν ὁ βασιλικός συνέρχομαι πόλις ἐκ ἐπαρχία διάφορος Πόντος καί Καππαδοκία Ἀσία τε καί Φρυγία καί Βιθυνία Θρᾴκη τε καί ὁ ἐπέκεινα μέρος στηλιτεύω ὁ ἀνήρ διά ὁ κατά αὐτός γραφεύς καί μή ἐθέλω ἐκβιάζω . οὗτος καί ἐγώ ἐπί ὁ μετά χείρ ἐξέτασις προέρχομαι καταναγκάζω , ὁμοῦ καί ὁ δόξα ὁ ἅγιος σύνοδος παρίστημι , ὁμοῦ καί ὁ συλλειτουργέω προστάσσω οὗτος πράσσω ὁ ἱκανός ποιέω .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.30
μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα νενομικότας . χρὴ γὰρ ἀποθεραπεῦσαι τὴν τῶν ἡμετέρων ἀδελφῶν ὑπόνοιαν διὰ τοῦ φανερὰν καταστῆσαι τὴν μακροῖς μὲν χρόνοις ἐμφωλεύσασαν αὐτῷ εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἀπιστίαν , νυνὶ δὲ ἐληλεγμένην διὰ τῆς αὐτοῦ γραφῆς , ἣν μηδενὸς καλοῦντος αὐτόμολος φέρων παρῆν , βασιλεῖ τε ἐπὶ χεῖρα δοὺς ἠξίου διαγνῶναι τὰ ἐγγεγραμμένα · τάχα που ἐλπίσας τῶν εἰς αὐτὸν ἐγκωμίων χάριν αὐτὸς μὲν τυχεῖν προνομίας τῆς παρ’ αὐτῷ τῷ βασιλεῖ , τοὺς δ’ ὑπ’ αὐτοῦ κακηγορηθέντας ἐπισκόπους ὑποβληθῆναι τιμωρίᾳ .
Lemmas: μάλιστα δέ ἐγώ ἀναγκαῖος ἡγέομαι γίγνομαι ὁ γράμμα διά ὁ ἀδικέω ὁ ἀνήρ νομίζω . χρή γάρ ἀποθεραπεύω ὁ ὁ ἡμέτερος ἀδελφός ὑπόνοια διά ὁ φανερός καθίστημι ὁ μακρός μέν χρόνος ἐμφωλεύω αὐτός εἰς ὁ υἱός ὁ θεός ἀπιστία , νυνί δέ ἐλέγχω διά ὁ αὐτός γραφεύς , ὅς μηδείς καλέω αὐτόμολος φέρω πάρειμι , βασιλεύς τε ἐπί χείρ δίδωμι ἀξιόω διαγιγνώσκω ὁ ἐγγράφω · τάχα ποῦ ἐλπίζω ὁ εἰς αὐτός ἐγκώμιον χάρις αὐτός μέν τυγχάνω προνομία ὁ παρά αὐτός ὁ βασιλεύς , ὁ δέ ὑπό αὐτός κακηγορέω ἐπίσκοπος ὑποβάλλω τιμωρία .
eusebius-scr-eccl.contra-marcellum 2.4.31
οὐ μὴν κατ’ ἐλπίδας αὐτῷ τὰ τῆς ἐκβάσεως προὐχώρει . θεὸς γὰρ ἦν ὁ τούτων κριτὴς καὶ αὐτὸς Χριστὸς Ἰησοῦς , ὁ πρὸς τοῦ συγγραφέως ἀθετούμενος , ὃς δὴ τὰ κρύφια τοῦ ἀνδρὸς συνορῶν , αὐτὸν αὑτοῦ κατήγορον ἅμα καὶ ἔλεγχον μηδενὸς συνελαύνοντος γίγνεσθαι παρεσκεύαζεν . ὅθεν ὁ μὲν ἐπὶ τῷ συγγράμματι καλλωπιζόμενος βασιλεῖ προσῄει , ὁ δὲ τῇ συνόδῳ παρεδίδου τὴν διάκρισιν τῶν ἐγγεγραμμένων , ἡ δ’ ἁγία τοῦ θεοῦ σύνοδος ἀπεδοκίμαζε τὸ γράμμα , εἰκότως , ὅτι μήτε ἀρχὴν μήτε τέλος εὐσεβὲς ὁμολογεῖ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: οὖον μήv κατά ἐλπίς αὐτός ὁ ὁ ἔκβασις προχωρέω . θεός γάρ εἰμί ὁ οὗτος κριτής καί αὐτός Χριστός Ἰησοῦς , ὁ πρός ὁ συγγραφεύς ἀθετέω , ὅς δή ὁ κρύφιος ὁ ἀνήρ σύνορος , αὐτός αὐτός κατήγορος ἅμα καί ἔλεγχος μηδείς συνελαύνω γίγνομαι παρασκευάζω . ὅθεν ὁ μέν ἐπί ὁ σύγγραμμα καλλωπίζω βασιλεύς πρόσειμι , ὁ δέ ὁ σύνοδος παραδίδωμι ὁ διάκρισις ὁ ἐγγράφω , ὁ δέ ἅγιος ὁ θεός σύνοδος ἀποδοκιμάζω ὁ γράμμα , εἰκότως , ὅτι μήτε ἀρχή μήτε τέλος εὐσεβής ὁμολογέω ὁ υἱός ὁ θεός .