eusebius-scr-eccl.constantini-imperatoris-oratio-ad-coetum-sanctorum 15.2
τοιγαροῦν νοσοῦντας μὲν ἐπεσκέπτετο , ἀρρύστους δὲ τῶν περιεχόντων κακῶν ἐκούφιζε , παρεμυθεῖτο δὲ καὶ τοὺς εἰς τοὔσχατον πενίας τε καὶ ἀπορίας προβεβηκότας , ἐπῄνει δὲ τὸ μετὰ λόηου τῆς φρονήσεως μέτριον , φέρειν τε γενναίως καὶ ἀνεξεκάκως παντοίαν μὲν ὕβριν παντοίαν δὲ καταφρόνησιν προςέ - ταξε , διδάσκων ἐπίσκεψίν τινα τοῦ πατρὸς εἶναι τοιαύτην , ὥστε ἀεὶ νικᾶν τοὺς μεγαλοψύχως φέροντας τὰ προσπίπτοντα . ταύτην γὰρ ὑπερφυῶς ἐξοχωτάτην ἰσχὺν εἶναι διεβεβαιοῦτο , στερρότητα διανοίας μετὰ φιλοσοφίας , ἥτις ἐστὶ τοῦ ἀληθοῦς καὶ τοῦ ἀγαθοῦ γνῶσις , ἐθίζουσα καὶ τοὺς μετὰ δικαιοςύνης πλουτοῦντας κοινωνεῖω τῶν παρόντων τοῖς πενιχροτέροις φιλανθρώπῳ διανεμήσει , δυναστείαν παντὶ τρόπῳ κωλύων , δεικνύς τε ὅτι , ὥσπερ μετρίοις προςῆλθεν , οὕτω μετρίους καταλείψει τοὺς ἀφέντας χαριζόμενος , καὶ ὅτι τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει τὸ προοίμιον τοῦ ζῆν ἀπό τε ἐνδείας καὶ γυμ - νότητος , καὶ ἡ τελευτὴ ὡσαύτως εἰς ἔνδειαν ἀποτελευτᾷ καὶ γυμνό - τητα , μόνην φάσκων εἶναι πάσης ἀξίαν ἐπιμελείας τὴν ἀρετήν . ταύ - την οὖν χρῆναι παρήγγειλε τιμᾶν , ὡς τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς ἐν τῷ τῆς ἀρίστης ἀρετῆς οἴακι καθιδρυμένην , ἀσκεῖν δ’ ἐξαιρέτως εὐσέ - βειαν καὶ σωφροςύνην καὶ ἡμερότητα . ταύτην γὰρ εἶναι τὴν μέθοδον ἀντιτεταγμένην παντὶ τῷ κατὰ τὸν βίον ἡμῶν κλύδωνι . τοιγάρτοι τού - τοις αὐτοῖς καὶ τούτων παραπλγςίοις πλείοσι παραγγέλμασι τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν κατηχήσας , ἵνα μὴ μόνον παραγγελίαις ῥηταῖς ἀλλὰ καὶ ἔργῳ τὴν ὠφελιμωτάτην ἐπιτήδευσιν μεθέλθοιεν , ἦγεν αὐτοὺς ἡγεμονεύων διὰ μακρᾶς τινος καὶ ἀοικήτου πορείας ἀνύδρου τε καὶ διακεκαυμένης ψάμμου . ἡγεῖτο δὲ καὶ διὰ κυμάτων μαινομένης θαλάττης ὑπό τε ἀνέμων ἀγριωθείσης καὶ ἀντεῖχε τὰ κύματα φέροντα ἀντιτύπως θεοῦ τε καὶ δικαίων ἀνδρῶν πορευομένων ἴχνη ,
Lemmas: τοιγάρ νοσέω μέν ἐπισκέπτομαι , αρρυστος δέ ὁ περιέχω κακός κουφίζω , παραμυθέομαι δέ καί ὁ εἰς ἔσχατος πενία τε καί ἀπορία προβαίνω , ἐπαινέω δέ ὁ μετά λούω ὁ φρόνησις μέτριος , φέρω τε γενναῖος καί ἀναξέω παντοῖος μέν ὕβρις παντοῖος δέ καταφρόνησις προςέ - τάξος , διδάσκω ἐπίσκεψις τις ὁ πατήρ εἰμί τοιοῦτος , ὥστε ἀεί νικάω ὁ μεγαλόψυχος φέρω ὁ προσπίπτω . οὗτος γάρ ὑπερφυῶς ἐξόχος ἰσχύς εἰμί διαβεβαιόομαι , στερρότης διάνοια μετά φιλοσοφία , ὅστις εἰμί ὁ ἀληθής καί ὁ ἀγαθός γνῶσις , ἐθίζω καί ὁ μετά δικαιόω πλουτέω κοινωνέω ὁ πάρειμι ὁ πενιχρός φιλάνθρωπον διανέμησις , δυναστεία πᾶς τρόπος κωλύω , δείκνυμι τε ὅτι , ὥσπερ μέτριος προέρχομαι , οὗτος μέτριος καταλείπω ὁ ἀφίημι χαρίζομαι , καί ὅτι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ὁ προοίμιον ὁ ζῶ ἀπό τε ἔνδεια καί γυμ - νότητος , καί ὁ τελευτή ὡσαύτως εἰς ἔνδεια ἀποτελευτάω καί γυμνός - τητάω , μόνος φάσκω εἰμί πᾶς ἄξιος ἐπιμέλεια ὁ ἀρετή . ταῦ - ὁ οὖν χρή παραγγέλλω τιμάω , ὡς ὁ σωτηρία ὁ Ψυχή ἐν ὁ ὁ ἀγαθός ἀρετή Οἴαξ καθιδρύω , ἀσκέω δέ ἐξαίρετος εὕω - βειαν καί σωφροςυνη καί ἡμερότης . οὗτος γάρ εἰμί ὁ μέθοδος ἀντιτάσσω πᾶς ὁ κατά ὁ βίος ἐγώ κλύδων . τοιγάρ ὅς - ὁ αὐτός καί οὗτος παραπλγςίοις πλείων παράγγελμα ὁ ψυχή ὁ μαθητής κατηχέω , ἵνα μή μόνος παραγγελία ῥητός ἀλλά καί ἔργον ὁ ὠφέλιμος ἐπιτήδευσις μεθέλκω , ἄγω αὐτός ἡγεμονεύω διά μακρός τις καί ἀοίκητος πορεία ἄνυδρος τε καί διακαίω ψάμμος . ἡγέομαι δέ καί διά κῦμα μαίνομαι θάλασσα ὑπό τε ἄνεμος ἀγριόω καί ἀντέχω ὁ κῦμα φέρω ἀντίτυπος θεός τε καί Δίκαιος ἀνήρ πορεύω ἴχνος ,