eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.35
Καὶ ταῦτα μέρη τῶν ἀκανθῶν ὑπῆρχεν , ὧν ἀντὶ σταφυλῆς ὁ ἀμπελὼν λέγεται πεποιηκέναι . εἰκὸς δὲ καὶ μετὰ τὴν κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τόλμαν , ὅτ’ ἐχρῆν αὐτοὺς πενθεῖν διὰ τὴν μέλλουσαν αὐτοὺς καταλήψεσθαι ὀργήν , κραιπάλαις καὶ οἰνοφλυγίαις , καὶ τῇ ἄλλῃ τρυφῇ σχολάζειν . διὸ ταλανίζονται ὑπὸ τοῦ λόγου , ὡς ἀνεπαισθήτως ἔχοντες τῶν ὅσῳ οὔπω καταληψομένων αὐτοὺς κακῶν . γυμνοτέραν δ’ ἔχοντες τὴν διάνοιαν τὰ προκείμενα ἐνδιατρίβειν αὐτοῖς οὐκ ἐπιτρέπει διὰ τὸ σπεύδειν ἐπὶ τὴν τῶν ἀσαφεστέρων ἐξέτασιν · ὅμως δ’ οὖν ἔοικεν ὁ λόγος τοὺς δηλωθέντας ἐφ’ οἷς ἔπραττον ἐλέγξας λιμὸν αὐτοῖς ἐλεύσεσθαι καὶ θάνατον πόλεμόν τε καὶ αἰχμαλωσίαν ἀπειλεῖν , ἃ δὴ πάντα μετῆλθε τὴν γενεὰν τὴν κατὰ τοὺς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν χρόνους γενομένην . ῥητῶς τε γὰρ μετῆλθεν αὐτοῖς ταῦτα πάντα ἐπὶ Οὐεσπασιανοῦ καὶ Ἀδριανοῦ Ῥωμαίων αὐτοκρατόρων , κατὰ δὲ διάνοιαν στερηθέντων τοῦ λογικοῦ ἄρτου τῆς ζωῆς , εἰσέτι καὶ νῦν ἐνδείᾳ τροφῆς ἐπουρανίου τὰς ψυχὰς λιμώττουσιν κατὰ τὴν φάσκουσαν περὶ αὐτῶν γραφήν · ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσιν πόλιν , καὶ τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἀρνησάμενοι τῷ τῆς ψυχῆς θανάτῳ περιπεπτώκασιν . ἔτι μὴν τὸν λυτρωτὴν τῆς τῶν ψυχῶν αἰχμαλωσίας ἀποστραφέντες τὸν ἐλθόντα κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν , τοῖς νοητοῖς πολεμίοις παρεδόθησαν , καὶ τῇ τῶν ψυχῶν ἐναπέμειναν αἰχμαλωσίᾳ . ἀντὶ δὲ τοῦ · καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι , ὁ Σύμμαχος καὶ νεμηθήσονταί φησιν ἀμνοὶ κατὰ τὴν ἀπαγωγὴν αὐτῶν , τὰ δὲ ἔρημα τῶν παρανόμων πάροικοι φάγονται . ἃ καὶ πρὸς λέξιν ἐπληροῦτο · τῶν γὰρ ἀρχόντων τοῦ λαοῦ δίκην ταύρων ἀγέλης ἡγουμένων εἰς μετοικίαν ἀχθέντων καὶ ἐπὶ τῆς ἀλλοδαπῆς διαρπασθέντων τὰς ἐρήμους αὐτῶν χώρας πάροικοί τινες ἐπελθόντες καὶ μέτοικοί τινες ἀπολαβόντες κατέσχον . ὃ δὴ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδηλοῦτο , ἐν οἷς εἴρητο · τὴν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσιν αὐτήν , καὶ ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπὸ λαῶν ἀλλοτρίων .
Lemmas: καί οὗτος μέρος ὁ ἄκανθα ὑπάρχω , ὅς ἀντί σταφυλή ὁ ἀμπελών λέγω ποιέω . εἰκός δέ καί μετά ὁ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ τόλμα , ὅτι χρή αὐτός πενθέω διά ὁ μέλλω αὐτός καταλαμβάνω ὀργή , κραιπάλη καί οἰνοφλυγία , καί ὁ ἄλλος τρυφή σχολάζω . διό ταλανίζω ὑπό ὁ λόγος , ὡς ἀνεπαίσθητος ἔχω ὁ ὅσος οὔπω καταλαμβάνω αὐτός κακός . γυμνός δέ ἔχω ὁ διάνοια ὁ πρόκειμαι ἐνδιατρίβω αὐτός οὐ ἐπιτρέπω διά ὁ σπεύδω ἐπί ὁ ὁ ἀσαφής ἐξέτασις · ὅμως δέ οὖν ἔοικα ὁ λόγος ὁ δηλόω ἐπί ὅς πράσσω ἐλέγχω λιμός αὐτός ἔρχομαι καί θάνατος πόλεμος τε καί αἰχμαλωσία ἀπειλέω , ὁ δή πᾶς μετέρχομαι ὁ γενεά ὁ κατά ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ χρόνος γίγνομαι . ῥητός τε γάρ μετέρχομαι αὐτός οὗτος πᾶς ἐπί Οὐεσπασιανός καί Ἀδριανός Ῥωμαῖος αὐτοκράτωρ , κατά δέ διάνοια στερέω ὁ λογικός ἄρτος ὁ ζωή , εἰσέτι καί νῦν ἔνδεια τροφή ἐπουράνιος ὁ ψυχή λιμώσσω κατά ὁ φάσκω περί αὐτός γραφεύς · ἐπιστρέφω εἰς ἑσπέρα καί λιμώσσω ὡς κύω καί κυκλόω πόλις , καί ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή ἀρνέομαι ὁ ὁ Ψυχή θάνατος περιπίπτω . ἔτι μήv ὁ λυτρωτής ὁ ὁ Ψυχή αἰχμαλωσία ἀποστρέφω ὁ ἔρχομαι κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις καί τυφλός ἀνάβλεψις , ὁ νοητός πολέμιος παραδίδωμι , καί ὁ ὁ Ψυχή απομένω αἰχμαλωσία . ἀντί δέ ὁ · καί βόσκω ὁ διαρπάζω ὡς ταῦρος , ὁ Σύμμαχος καί νέμω φημί ἀμνός κατά ὁ ἀπαγωγή αὐτός , ὁ δέ ἐρῆμος ὁ παράνομος πάροικος ἐσθίω . ὁ καί πρός λέξις πληρόω · ὁ γάρ ἄρχω ὁ λαός δίκη ταῦρος ἀγέλη ἡγέομαι εἰς μετοικία ἄγω καί ἐπί ὁ ἀλλοδαπός διαρπάζω ὁ ἐρῆμος αὐτός χώρα πάροικος τις ἐπέρχομαι καί μέτοικος τις ἀπολαμβάνω κατέχω . ὅς δή καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω , ἐν ὅς εἴρω · ὁ χώρα σύ ἐνώπιος σύ ἀλλότριος κατεσθίω αὐτός , καί ἐρημόω καταστρέφω ὑπό λαός ἀλλότριος .