eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.44
Ἀντὶ τοῦ · εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος , ὁ μὲν Σύμμαχος αἴτησαί φησι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ κυρίου θεοῦ σου , βάθυνον εἰς ᾅδην ἢ εἰς ὕψος ἄνω , ὁ δὲ Ἀκύλας · ἐπερώτησον σεαυτῷ σημεῖον παρὰ κυρίου θεοῦ σου , βάθυνον εἰς ᾅδην ἢ μετεώρισον εἰς ἄνω , ὁ δὲ Θεοδοτίων · αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ κυρίου θεοῦ σου , βάθυνον εἰς ᾅδην ἢ ὕψωσον ἄνω . νοήσομεν δέ γε τὸ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος σημεῖον ἐκ τῆς παρὰ Μωϋσεῖ γραφῆς · τῶν γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ διὰ Μωϋσέως γενομένων σημείων , περὶ ὧν εἴρηται · ἐξαπέστειλεν σημεῖα καὶ τέρατα ἐν μέσῳ σου , Αἴγυπτε , τὰ μὲν ἀπὸ γῆς ἐτύγχανεν ὡς οἱ βάτραχοι καὶ αἱ ἀκρίδες καὶ οἱ σκνῖφες καὶ ἡ κυνόμυια , τὰ δὲ ἐξ οὐρανοῦ ὡς ἡ χάλαζα καὶ τὸ πῦρ τό τε τριήμερον σκότος . εἴποι δ’ ἄν τις καὶ τὸ ἐπὶ Ἑζεκίου γενόμενον σημεῖον ἐξ οὐρανοῦ γεγονέναι , ὅτε ἀναποδίσαντος τοῦ ἡλίου ἔδραμεν εἰς τὰ ὀπίσω ἡ σκιὰ τοὺς δέκα ἀναβαθμούς . ἐκ βάθους δὲ ἦν σημεῖον καὶ τὸ ἐπὶ Σαοὺλ γενόμενον , ὅτε Σαμουὴλ μετὰ θάνατον αὐτοῦ προμηνύει . ὁμοίως ἐκ βάθους ἦν σημεῖον Ἰωνᾶς ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους προϊὼν καὶ Νινευίταις ἀλλοφύλοις ἀνδράσιν κηρύττων . κελεύεται τοίνυν ὁ Ἄχαζ σημεῖον αἰτῆσαι , δι’ οὗ σωθήσεσθαι ἔμελλεν αὐτός τε καὶ ὁ σὺν αὐτῷ λαός . ἐξουσίαν τε αὐτῷ δίδωσιν ὁ θεὸς αἱρέσεως τοῦ σημείου , εἴτ’ ἐκ βάθους αἰτήσειεν αὐτῷ δοθῆναι τοῦτο , ἐκ βάθους οὐχ ἑτέρου ἢ τοῦ κατὰ τὸν ᾅδην · εἴτ’ ἐξ ὕψους , καὶ αὐτῶν τῶν ἄνω μετεώρων . ὁ δὲ ἀκούσας ἀναίνεται , ἅτε δὴ ἀσεβὴς ὢν καὶ μὴ πειθαρχῶν τῷ θεῷ κελεύοντι μηδὲ θέλων ἀπόπειραν λαβεῖν τῆς τοῦ θεοῦ παραδοξοποιοῦ δυνάμεως . διό φησιν · Οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ’ οὐ μὴ πειράσω κύριον . εἶθ’ ὁ προφήτης ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνδρὸς ἀπονοίᾳ σχετλιάσας ἐξ οἰκείου προσώπου τὰ ἑξῆς ἐπιλέγει φάσκων · Ἀκούσατε δή , οἶκος Δαυίδ · μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις ; καὶ πῶς κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα ; ἐκάλει δὲ καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρῳ οἶκον Δαυὶδ τοὺς ἐκ τῆς διαδοχῆς Δαυὶδ κατάγοντας τὸ γένος , ἐν οἷς ἔλεγεν · καὶ ἀνηγγέλη εἰς τὸν οἶκον Δαυίδ , ὅτι συνεφώνησεν Ἀρὰμ πρὸς τὸν Ἐφραίμ , πρὸς τὸν αὐτὸν τοίνυν οἶκον Δαυὶδ τὰ προκείμενα φάσκει μηκέτι τοῦ λόγου καταξιῶν τὸν Ἄχαζ . τίνα δέ ἐστιν ἃ πρὸς τὸν οἶκον Δαυὶδ ἀποκρίνεται ; μὴ μικρόν φησίν ἐστιν τὸ παρέχειν ἀνθρώποις ἀγῶνα ; καὶ πῶς κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα ; ἀνθ’ ὧν ὁ Ἀκύλας τοῦτον ἡρμήνευσεν τὸν τρόπον · ἀκούσατε δή , οἶκος Δαυίδ · μήτι ὀλίγον μοχθοῦν ἄνδρας , ὅτι μοχθοῦτε καίγε τὸν θεόν μου ; ὁ δὲ Σύμμαχος · ἀκούσατε δή , οἶκος Δαυίδ · μὴ οὐκ αὔταρκες ὑμῖν κοποῦν ἀνθρώπους , ὅτι κοποῦτε ἔτι καὶ τὸν θεόν μου ; ὁ δὲ Θεοδοτίων · καὶ εἶπεν · ἀκούσατε δή , οἶκος Δαυίδ · μὴ μικρὸν ἐξ ὑμῶν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις , ὅτι ἀγῶνα παρέχετε καίγε τῷ θεῷ μου ; ἔστι δὲ ὁ νοῦς τῶν προκειμένων τοιοῦτος · οὐ παύσεσθέ ποτε τοῖς τοῦ θεοῦ ἀνθρώποις , λέγω δὲ τοῖς τοῦ θεοῦ προφήταις , κόπους καὶ μόχθους καὶ ἀγῶνας τοὺς ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας παρέχοντες , ἀλλὰ δὴ καὶ αὐτὸν τὸν ἐμὸν θεόν , ὃν ὑμεῖς ἀγνοεῖτε , κοποῦτε σκυλμοὺς καὶ ἀγῶνας παρέχοντες τῷ μὴ βούλεσθαι πιστεύειν αὐτοῦ ταῖς ἐπαγγελίαις . ὁ μὲν γὰρ οἷα θεὸς δι’ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας σωτήριον σημεῖον αἰτεῖν παρ’ αὐτοῦ προστάττει , δι’ οὗ μέλλετε σωθήσεσθαι καὶ τῆς τῶν δύο βασιλέων τῶν ἐπιστρατευσάντων ὑμῖν ἀγωνίας ἀπαλλάττεσθαι . ὑμεῖς δὲ ἐπιμένοντες τῇ ἑαυτῶν μοχθηρίᾳ ἀγῶνα παρέχετε αὐτῷ καὶ κόπους ὁμοίως τοῖς αὐτοῦ προφήταις καὶ αὐτῷ χρώμενοι οἷς ἀπιστοῦντες ἐπιβουλὰς ἐμηχανήσασθε κατ’ αὐτῶν πολλάκις . Πλὴν εἰ καὶ ὑμεῖς τοιοῦτοι , ἀλλ’ αὐτὸς πάλιν οἷα θεὸς μιμούμενος ἑαυτὸν οὐ παρίησιν ὑμᾶς ἀπολλυμένους , τὸ δὲ σωτήριον σημεῖον καὶ μὴ βουλομένοις ὑμῖν παρέξει . τί δὲ τοῦτό ἐστιν ; παράδοξόν τι θαῦμα ἔσται ποτὲ ἐν ἀνθρώποις καὶ σημεῖον μηδέποτε ἀκουσθὲν ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος · παρθένος γὰρ κυήσει δίχα τῆς πρὸς ἄνδρα κοινωνίας καὶ θεὸν γεννήσει , σωτῆρα τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους . τοῦτον οὖν αὐτὸν τὸν μέλλοντα τοιαύτης λαγχάνειν γενέσεως θεὸν σημεῖον ὑμῖν σωτήριον ἐντεῦθεν ἤδη ὁ θεὸς παρέχει . ὃ δὴ καὶ εἰς βάθος ἐκταθήσεται καὶ εἰς ὕψος · εἰς βάθος μὲν δι’ ἣν ποιήσεται μέχρις ᾅδου κατάβασιν , εἰς ὕψος δὲ διὰ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἐπάνοδον . σὺ τοιγαροῦν , ὁ οἶκος Δαυίδ , ἐντεῦθεν ἤδη κατὰ τὸν καιρὸν τῆς πρὸς τοὺς παρόντας πολεμίους συμβολῆς ἀνακαλοῦ τοῦτον Ἐμμανουὴλ ἐπονομάζων , ὅπερ ἐκ τῆς ἑρμηνείας τὴν τοῦ λόγου παρίστησι δύναμιν · μεθ’ ἡμῶν γὰρ ὁ θεὸς δηλοῖ τοὔνομα . πιστεύων δῆτα τῷ σημείῳ θάρσει καὶ μηκέτι μὲν θεοὺς ἀνακαλοῦ Δαμασκοῦ μηδὲ τοὺς μὴ ὄντας βοηθοὺς ἐπιγράφου σαυτῷ , τὸν δὲ Ἐμμανουήλ , ὡς ἂν θεὸν ἀνθρώποις συνεσόμενόν ποτε , κάλει , θαρσῶν σὺν πεποιθήσει τελείᾳ , πιστεύων τῇ τῆς προσηγορίας δυνάμει . ἔνθα δὴ γενομένους ἐπιστῆσαι προσήκει ὡς ἀκριβῶς ἡ προφητεία τῷ οἴκῳ Δαυὶδ προστάττει τὸν ἐκ τῆς παρθένου γενησόμενον Ἐμμανουὴλ καλεῖν λέγουσα · καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ · σὺ γὰρ αὐτός , ὁ οἶκος Δαυίδ , ὁ νῦν τῷ προφήτῃ παρὼν καὶ τούτων ἀκροώμενος τῶν λόγων τὸν θεσπιζόμενον καλέσεις Ἐμμανουήλ , ὡσεὶ σαφέστερον ἔλεγεν · ἐπικαλοῦ βοηθὸν σεαυτῷ συνεχῶς καὶ πολλάκις Ἐμμανουὴλ ὀνομάζων καὶ ὡς συνόντα σοι θεὸν τοῦτον ἀνακαλούμενος . εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα μακροῖς ὕστερον χρόνοις ἡ παρθένος τοῦτον κυήσει καὶ τέξεται . ὅτε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα γενήσεται τῆς προφητείας , ὅτε καὶ σωτὴρ ἀναφανήσεται τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους , παρ’ ᾧ καὶ ἑτέρῳ τότε χρήσεται ὀνόματι σωτηρίας ἐπωνύμῳ . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἤδη , σύ , ὁ οἶκος Δαυίδ , ἀγαθὸν σύνθημα παρὰ κυρίου λαβὼν ἀνακαλοῦ αὐτὸν Ἐμμανουὴλ ὀνομάζων · σωτηρίαν γάρ σοι πιστεύοντι καὶ πειθαρχοῦντι τοῖς λεγομένοις ἡ τοιαύτη προξενήσει ἐπίκλησις . εἰ μὲν οὖν εἴρητο · καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , ἔδοξεν ἂν εἰς μέλλοντα χρόνον τὴν πᾶσαν παραπέμπειν προφητείαν · οὕτως τ’ ἂν ἀμφιλογίαν εἶχεν ὁ λόγος , ἐπεὶ μὴ Ἐμμανουήλ , ἀλλὰ Ἰησοῦς τὸ ὄνομα κέκληται τοῦ ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεννηθέντος σωτῆρος ἡμῶν κατὰ τὸν τοῦ ἀγγέλου χρηματισμὸν φήσαντος πρὸς τὸν Ἰωσήφ · μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου · τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου . τέξεται δὲ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν . εἰ οὖν Ἰησοῦς , ἀλλ’ οὐχὶ Ἐμμανουὴλ τὸ ἐπώνυμον εἴληφεν ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐκ τῆς παρθένου γενόμενος κατὰ τὴν προφητείαν , πῶς ἂν ἐπηλήθευσεν τὸ λόγιον φῆσαν · καὶ καλέσουσιν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ ; διόπερ οὐκ εἴρηται μὲν οὕτως · οὐ γὰρ ἔμελλεν ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων τούτῳ καλεῖσθαι τῷ προσρήματι , ἀκριβῶς δὲ ὁ προφητικὸς λόγος καὶ καλέσεις περιέχει . σὺ γάρ , ὁ οἶκος Δαυίδ , δι’ ὃν ταῦτα θεσπίζεται , σύνθημα σωτηρίας λαβὼν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς πρὸς τοὺς πολεμίους συμβολῆς Ἐμμανουὴλ κάλει καὶ τῆς τῶν πολεμίων ἐλευθερίας ἐπιγράφου τοῦτον αἴτιον , ἐκ παρθένου μὲν γενησόμενόν ποτε , ἤδη δὲ θεὸν ὄντα καὶ μεθ’ ἡμῶν ὄντα , ἐντεῦθέν τε ἤδη τὰ μεγάλα σοι πρὸς σωτηρίαν χαριούμενον . εἰ πιστεύων τῷ θείῳ προστάγματι , συνεχῶς αὐτὸν ἐπικαλοῖο βοηθὸν Ἐμμανουὴλ ὀνομάζων · τοιαύτης γὰρ ὥσπερ ἐπῳδῆς τινος χρεία σοι πρὸς τὸ μὴ δαίμοσιν βοηθοῖς προσέχειν , μόνον δὲ τὸν Ἐμμανουὴλ ἐπικαλεῖσθαι καὶ διὰ τούτου σῴζεσθαι . οὗτος δεῖν αὐτὸς ὁ ταῦτα διὰ τοῦ προφήτου χρηματίζων , καὶ ταῦτα μὴ νοήσαντές τινες ἐν τῷ ἀντὶ τοῦ καλέσεις καὶ καλέσουσιν πεποιήκασιν , οὐχ οὕτως ἐχούσης τῆς προφητικῆς λέξεως · ἥ τε γὰρ Ἑβραϊκὴ φωνή , ταύτῃ τε καταλλήλως ἅπαντες οἱ ἑρμηνευταὶ καὶ καλέσεις ἐκδεδώκασιν . ἀντὶ δὲ τοῦ · ἡ παρθένος , κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς νεᾶνις ὠνόμασται . οὐδὲν δ’ ἂν κωλύῃ καὶ νεᾶνιν λέγεσθαι τὴν παρθένον · εἰκὸς γὰρ μὴ ἀτελῆ παῖδα τὴν ἁγίαν παρθένον τὴν τὸν σωτῆρα κυήσασαν , νεᾶνιν δὲ τὴν ἡλικίαν καὶ τελείαν κόρην γεγονέναι . τοῦτο μὲν οὖν τὸ θαῦμα καιρῷ γενέσθαι θεσπίζει , πρὸς δὲ τὸν οἶκον Δαυὶδ σωτῆρος καὶ βοηθοῦ χρείαν ἔχοντα ἀναγκαίως ἐλέγετο · καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ . ἐπικαλοῦ τοίνυν αὐτὸν οὐ πόρρω ἑστῶτά φησι , διὰ παντὸς δὲ παρόντα καὶ συνόντα τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν . Εἰ δὲ θαυμάζεις θεὸν γεννώμενον ἀκούων , πίστευσον ὅτι καὶ τροφῇ νηπιώδῃ χρήσεται · οὐ γὰρ κατά τινα φαντασίαν ὀφθήσεται ἀνθρώποις , οὐδὲ τῷ δοκεῖν ἔσται τὸ γινόμενον , ἀλλ’ ἀληθῶς τοιαύτην ὑπομενεῖ γένεσιν , ὡς κοινωνῆσαι νηπιώδῃ τροφῇ , βουτύρῳ λέγω καὶ μέλιτι ὁμοίως τοῖς λοιποῖς βρέφεσιν . τοῦτο μὲν οὖν ἀνθρώπινον , τὸ δὲ τῆς θεότητος αὐτοῦ παραστατικὸν ἐκεῖνο ἂν εἴη , ὅτι πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρὰ ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν · διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακὸν ἀπειθεῖ πονηρίᾳ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν . σημαίνει δὲ ὁ λόγος ὡς καὶ παρ’ αὐτὴν τὴν γένεσιν διακριτικός τις ἦν καὶ ἀγαθῶν ποιητικὸς ὁ Ἐμμανουήλ , τὸ κριτικὸν ἐξ ἐκείνου κεκτημένος καὶ ἀποσειόμενος μὲν τὸ κακόν , μόνον δὲ τὸ ἀγαθὸν ἀποδεχόμενος · τοιαύτης γάρ φησιν ἔσται φύσεως καὶ ἐξ αὐτῆς γενέσεως . ἢ τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καθ’ ὅλου κρίσιν τὸ ῥητὸν εἴπωμεν διαγράφειν , καθ’ ἣν πάντα μὲν πονηρὸν ἄνδρα ἀποδοκιμάσει , μόνον δὲ τὸν ἀγαθὸν ὡς ἄξιον τῆς αὐτοῦ χάριτος ἀποδέξεται καὶ τοῦτο πράξει ἐξ αὐτῆς ἐκείνης τῆς νηπιώδους καταστάσεως καὶ ἐξ αὐτῆς γενέσεως . διὰ τοῦτο προσδοκᾶν ὀφείλεις σὺ αὐτός , ὁ Ἄχαζ , ἢ σύ , ὁ οἶκος Δαυίδ , καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ τοῦ βασιλικοῦ γένους , ὡς ἥξει καιρός , καθ’ ὃν ἐπάξει ὁ θεὸς ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν ὑμῖν ὑποχείριον καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ὑμετέρου πατρός , δηλαδὴ τοῦ Δαυίδ , ἡμέρας τινάς , ὁποίων οὐδεπώποτε πεῖραν εἰλήφατε . καὶ μάλιστα ἐξ οὗπερ οἱ τὴν Σαμάρειαν οἰκοῦντες εἰς ἑαυτοὺς περιέσπασαν τὴν Ἀσσυρίων ἔφοδον , ἀφελόντες μὲν αὐτὴν καὶ ἀποστήσαντες τῆς καθ’ ὑμῶν ὁρμῆς , εἰς ἑαυτοὺς δὲ αὐτὴν ἐπισπασάμενοι · ὑπερβάλλοντες γὰρ δυσσεβείᾳ τοὺς τὴν Ἰερουσαλὴμ οἰκοῦντας πρῶτοι τῶν πολεμίων ἐπειράθησαν ἀποστήσαντες αὐτοὺς τῆς κατὰ τοῦ οἴκου Δαυὶδ ὁρμῆς , ἐν δὲ τῷ σημανθέντι καιρῷ καὶ ταῖς ἐπαχθησομέναις ὑμῖν ἡμέραις . τίνα ποτὲ ἔσται , ἀκολούθως διδάσκει λέγων · καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συριεῖ καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ἀντί ὁ · εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος , ὁ μέν Σύμμαχος αἰτέω φημί σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος θεός σύ , βαθύνω εἰς ᾍδης ἢ εἰς ὕψος ἄνω , ὁ δέ Ἀκύλας · ἐπερωτάω σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος θεός σύ , βαθύνω εἰς ᾍδης ἢ μετεωρίζω εἰς ἄνω , ὁ δέ Θεοδοτίων · αἰτέω σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος θεός σύ , βαθύνω εἰς ᾍδης ἢ ὑψόω ἄνω . νοέω δέ γε ὁ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος σημεῖον ἐκ ὁ παρά Μωϋσῆς γραφεύς · ὁ γάρ ἐν Αἴγυπτος διά Μωϋσῆς γίγνομαι σημεῖον , περί ὅς εἴρω · ἐξαποστέλλω σημεῖον καί τέρας ἐν μέσος σύ , Αἴγυπτος , ὁ μέν ἀπό γῆ τυγχάνω ὡς ὁ βάτραχος καί ὁ ἀκρίς καί ὁ κνίψ καί ὁ κυνόμυια , ὁ δέ ἐκ οὐρανός ὡς ὁ χάλαζα καί ὁ πῦρ ὁ τε τριήμερον σκότος . εἶπον δέ ἄν τις καί ὁ ἐπί Ἑζεκίου γίγνομαι σημεῖον ἐκ οὐρανός γίγνομαι , ὅτε ἀναποδίζω ὁ ἥλιος τρέχω εἰς ὁ ὀπίσω ὁ σκιά ὁ δέκα ἀναβαθμός . ἐκ βάθος δέ εἰμί σημεῖον καί ὁ ἐπί Σαῦλος γίγνομαι , ὅτε Σαμουήλ μετά θάνατος αὐτός προμηνύω . ὁμοίως ἐκ βάθος εἰμί σημεῖον Ἰωνᾶς ἐκ ὁ κοιλία ὁ κῆτος προέρχομαι καί Νινευίτης ἀλλόφυλος ἀνήρ κηρύσσω . κελεύω τοίνυν ὁ Ἄχαζ σημεῖον αἰτέω , διά ὅς σῴζω μέλλω αὐτός τε καί ὁ σύν αὐτός λαός . ἐξουσία τε αὐτός δίδωμι ὁ θεός αἵρεσις ὁ σημεῖον , ἔτι ἐκ βάθος αἰτέω αὐτός δίδωμι οὗτος , ἐκ βάθος οὐ ἕτερος ἢ ὁ κατά ὁ ᾍδης · ἔτι ἐκ ὕψος , καί αὐτός ὁ ἄνω μετέωρος . ὁ δέ ἀκούω ἀναίνομαι , ἅτε δή ἀσεβής εἰμί καί μή πειθαρχέω ὁ θεός κελεύω μηδέ ἐθέλω ἀπόπειρα λαμβάνω ὁ ὁ θεός παραδοξοποιός δύναμις . διό φημί · οὖον μή αἰτέω οὐδέ οὖον μή πειράζω κύριος . εἶτα ὁ προφήτης ἐπί ὁ ὁ ἀνήρ ἀπόνοια σχετλιάζω ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον ὁ ἑξῆς ἐπιλέγω φάσκω · ἀκούω δή , οἶκος Δαυίδ · μή μικρός σύ ἀγών παρέχω ἄνθρωπος ; καί πῶς κύριος παρέχω ἀγών ; καλέω δέ καί ἐν ὁ ἀνώτερος οἶκος Δαυίδ ὁ ἐκ ὁ διαδοχή Δαυίδ κατάγω ὁ γένος , ἐν ὅς λέγω · καί ἀναγγέλλω εἰς ὁ οἶκος Δαυίδ , ὅτι συμφωνέω Ἀράμ πρός ὁ Ἐφραίμ , πρός ὁ αὐτός τοίνυν οἶκος Δαυίδ ὁ πρόκειμαι φάσκω μηκέτι ὁ λόγος καταξιόω ὁ Ἄχαζ . τίς δέ εἰμί ὁ πρός ὁ οἶκος Δαυίδ ἀποκρίνω ; μή μικρός φημί εἰμί ὁ παρέχω ἄνθρωπος ἀγών ; καί πῶς κύριος παρέχω ἀγών ; ἀντί ὅς ὁ Ἀκύλας οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος · ἀκούω δή , οἶκος Δαυίδ · μῆτις ὀλίγος μοχθέω ἀνήρ , ὅτι μοχθόω καί ὁ θεός ἐγώ ; ὁ δέ Σύμμαχος · ἀκούω δή , οἶκος Δαυίδ · μή οὐ αὐτάρκης σύ κόβω ἄνθρωπος , ὅτι κοπόω ἔτι καί ὁ θεός ἐγώ ; ὁ δέ Θεοδοτίων · καί εἶπον · ἀκούω δή , οἶκος Δαυίδ · μή μικρός ἐκ σύ ἀγών παρέχω ἄνθρωπος , ὅτι ἀγών παρέχω καί ὁ θεός ἐγώ ; εἰμί δέ ὁ νόος ὁ πρόκειμαι τοιοῦτος · οὖον παύω ποτός ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος , λέγω δέ ὁ ὁ θεός προφήτης , κόπος καί μόχθος καί ἀγών ὁ ὑπέρ ὁ ὑμέτερος σωτηρία παρέχω , ἀλλά δή καί αὐτός ὁ ἐμός θεός , ὅς σύ ἀγνοέω , κοπόω σκυλμός καί ἀγών παρέχω ὁ μή βούλομαι πιστεύω αὐτός ὁ ἐπαγγελία . ὁ μέν γάρ οἷος θεός διά ὑπερβολή φιλανθρωπία σωτήριος σημεῖον αἰτέω παρά αὐτός προστάσσω , διά ὅς μέλλω σῴζω καί ὁ ὁ δύο βασιλεύς ὁ ἐπιστρατεύω σύ ἀγωνία ἀπαλλάσσω . σύ δέ ἐπιμένω ὁ ἑαυτοῦ μοχθηρία ἀγών παρέχω αὐτός καί κόπος ὁμοίως ὁ αὐτός προφήτης καί αὐτός χράω ὅς ἀπιστέω ἐπιβουλή μηχανάομαι κατά αὐτός πολλάκις . πλήν εἰμί καί σύ τοιοῦτος , ἀλλά αὐτός πάλιν οἷος θεός μιμέομαι ἑαυτοῦ οὖον παρίημι σύ ἀπολύω , ὁ δέ σωτήριος σημεῖον καί μή βούλομαι σύ παρέχω . τίς δέ οὗτος εἰμί ; παράδοξος τίς θαῦμα εἰμί ποτέ ἐν ἄνθρωπος καί σημεῖον μηδέποτε ἀκούω ἐκ ὁ πᾶς αἰών · παρθένος γάρ κύω δίχα ὁ πρός ἀνήρ κοινωνία καί θεός γεννάω , σωτήρ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος . οὗτος οὖν αὐτός ὁ μέλλω τοιοῦτος λαγχάνω γένεσις θεός σημεῖον σύ σωτήριος ἐντεῦθεν ἤδη ὁ θεός παρέχω . ὅς δή καί εἰς βάθος ἐκτείνω καί εἰς ὕψος · εἰς βάθος μέν διά ὅς ποιέω μέχρι ᾍδης κατάβασις , εἰς ὕψος δέ διά ὁ εἰς οὐρανός ἐπάνοδος . σύ τοιγάρ , ὁ οἶκος Δαυίδ , ἐντεῦθεν ἤδη κατά ὁ καιρός ὁ πρός ὁ πάρειμι πολέμιος συμβολή ἀνακαλέω οὗτος Ἐμμανουήλ ἐπονομάζω , ὅσπερ ἐκ ὁ ἑρμηνεία ὁ ὁ λόγος παρίστημι δύναμις · μετά ἐγώ γάρ ὁ θεός δηλόω ὄνομα . πιστεύω δῆτα ὁ σημεῖον θάρσος καί μηκέτι μέν θεός ἀνακαλέω Δαμασκός μηδέ ὁ μή εἰμί βοηθός ἐπιγράφω σεαυτοῦ , ὁ δέ Ἐμμανουήλ , ὡς εἄν θεός ἄνθρωπος σύνειμι ποτός , καλέω , θάρσος σύν πεποίθησις τέλειος , πιστεύω ὁ ὁ προσηγορία δύναμις . ἔνθα δή γίγνομαι ἐφίστημι προσήκω ὡς ἀκριβῶς ὁ προφητεία ὁ οἶκος Δαυίδ προστάσσω ὁ ἐκ ὁ παρθένος γίγνομαι Ἐμμανουήλ καλέω λέγω · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ · σύ γάρ αὐτός , ὁ οἶκος Δαυίδ , ὁ νῦν ὁ προφήτης πάρειμι καί οὗτος ἀκροάομαι ὁ λόγος ὁ θεσπίζω καλέω Ἐμμανουήλ , ὡσεί σαφής λέγω · ἐπικαλέω βοηθός σεαυτοῦ συνεχῶς καί πολλάκις Ἐμμανουήλ ὀνομάζω καί ὡς σύνειμι σύ θεός οὗτος ἀνακαλέω . εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα μακρός ὕστερος χρόνος ὁ παρθένος οὗτος κύω καί τίκτω . ὅτε καί ὁ ἀποτέλεσμα γίγνομαι ὁ προφητεία , ὅτε καί σωτήρ ἀναφανάω ὁ πᾶς ἄνθρωπος γένος , παρά ὅς καί ἕτερος τότε χράω ὄνομα σωτηρία ἐπώνυμος . ἀλλά ἐντεῦθεν ἤδη , σῦς , ὁ οἶκος Δαυίδ , ἀγαθός σύνθημα παρά κύριος λαμβάνω ἀνακαλέω αὐτός Ἐμμανουήλ ὀνομάζω · σωτηρία γάρ σύ πιστεύω καί πειθαρχέω ὁ λέγω ὁ τοιοῦτος προξένησις ἐπίκλησις . εἰμί μέν οὖν εἴρω · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , δοκέω εἄν εἰς μέλλω χρόνος ὁ πᾶς παραπέμπω προφητεία · οὕτως τε εἄν ἀμφιλογία ἔχω ὁ λόγος , ἐπεί μή Ἐμμανουήλ , ἀλλά Ἰησοῦς ὁ ὄνομα καλέω ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω σωτήρ ἐγώ κατά ὁ ὁ ἄγγελος χρηματισμός φημί πρός ὁ Ἰωσήφ · μή φοβέω παραλαμβάνω Μαρία ὁ γυνή σύ · ὁ γάρ ἐν αὐτός γεννάω ἐκ πνεῦμα εἰμί ἅγιος . τίκτω δέ υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς · αὐτός γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός . εἰμί οὖν Ἰησοῦς , ἀλλά οὐ Ἐμμανουήλ ὁ ἐπώνυμος λαμβάνω ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ἐκ ὁ παρθένος γίγνομαι κατά ὁ προφητεία , πῶς εἄν ἐπαληθεύω ὁ λόγιος φημί · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ ; διόπερ οὐ εἴρω μέν οὕτως · οὖον γάρ μέλλω ὑπό πᾶς ἄνθρωπος οὗτος καλέω ὁ πρόσρημα , ἀκριβῶς δέ ὁ προφητικός λόγος καί καλέω περιέχω . σύ γάρ , ὁ οἶκος Δαυίδ , διά ὅς οὗτος θεσπίζω , σύνθημα σωτηρία λαμβάνω κατά ὁ καιρός ὁ πρός ὁ πολέμιος συμβολή Ἐμμανουήλ καλέω καί ὁ ὁ πολέμιος ἐλευθερία ἐπιγράφω οὗτος αἴτιος , ἐκ παρθένος μέν γίγνομαι ποτός , ἤδη δέ θεός εἰμί καί μετά ἐγώ εἰμί , ἐντεῦθεν τε ἤδη ὁ μέγας σύ πρός σωτηρία χαρίζομαι . εἰμί πιστεύω ὁ θεῖον πρόσταγμα , συνεχῶς αὐτός ἐπικαλέω βοηθός Ἐμμανουήλ ὀνομάζω · τοιοῦτος γάρ ὥσπερ ἐπῳδή τις χρεία σύ πρός ὁ μή δαίμων βοηθός προσέχω , μόνος δέ ὁ Ἐμμανουήλ ἐπικαλέω καί διά οὗτος σῴζω . οὗτος δήω αὐτός ὁ οὗτος διά ὁ προφήτης χρηματίζω , καί οὗτος μή νοέω τις ἐν ὁ ἀντί ὁ καλέω καί καλέω ποιέω , οὐ οὕτως ἔχω ὁ προφητικός λέξις · ὅς τε γάρ ἑβραικός φωνή , οὗτος τε κατάλληλος ἅπας ὁ ἑρμηνευτής καί καλέω ἐκδίδωμι . ἀντί δέ ὁ · ὁ παρθένος , κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής νεᾶνις ὀνομάζω . οὐδείς δέ εἄν κωλύω καί νεᾶνις λέγω ὁ παρθένος · εἰκός γάρ μή ἀτελής παῖς ὁ ἅγιος παρθένος ὁ ὁ σωτήρ κυέω , νεᾶνις δέ ὁ ἡλικία καί τέλειος κόρη γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ θαῦμα καιρός γίγνομαι θεσπίζω , πρός δέ ὁ οἶκος Δαυίδ σωτήρ καί βοηθός χρεία ἔχω ἀναγκαῖος λέγω · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ . ἐπικαλέω τοίνυν αὐτός οὖον πόρρω ἵστημι φημί , διά πᾶς δέ πάρειμι καί σύνειμι ὁ ἐπικαλέω αὐτός . εἰμί δέ θαυμάζω θεός γεννάω ἀκούω , πιστεύω ὅτι καί τροφή νηπιώδης χράω · οὖον γάρ κατά τις φαντασία ὁράω ἄνθρωπος , οὐδέ ὁ δοκέω εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά ἀληθής τοιοῦτος ὑπομένω γένεσις , ὡς κοινωνέω νηπιώδης τροφή , βούτυρον λέγω καί μέλι ὁμοίως ὁ λοιπός βρέφος . οὗτος μέν οὖν ἀνθρώπινος , ὁ δέ ὁ θεότης αὐτός παραστατικός ἐκεῖνος εἄν εἰμί , ὅτι πρίν ἢ γιγνώσκω αὐτός ἢ προαιρέω πονηρός ἐκλέγω ὁ ἀγαθός · διότι πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ παιδίον ἀγαθός ἢ κακός ἀπειθέω πονηρία ἐκλέγω ὁ ἀγαθός . σημαίνω δέ ὁ λόγος ὡς καί παρά αὐτός ὁ γένεσις διακριτικός τις εἰμί καί ἀγαθός ποιητικός ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ κριτικός ἐκ ἐκεῖνος κτάομαι καί ἀποσείω μέν ὁ κακός , μόνος δέ ὁ ἀγαθός ἀποδέχομαι · τοιοῦτος γάρ φημί εἰμί φύσις καί ἐκ αὐτός γένεσις . ἢ ὁ μέλλω εἰμί ὁ σωτήρ ἐγώ κατά ὅλος κρίσις ὁ ῥητός εἶπον διαγράφω , κατά ὅς πᾶς μέν πονηρός ἀνήρ ἀποδοκιμάζω , μόνος δέ ὁ ἀγαθός ὡς ἄξιος ὁ αὐτός χάρις ἀποδείκνυμι καί οὗτος πρᾶξις ἐκ αὐτός ἐκεῖνος ὁ νηπιώδης κατάστασις καί ἐκ αὐτός γένεσις . διά οὗτος προσδοκάω ὀφείλω σύ αὐτός , ὁ Ἄχαζ , ἢ σῦς , ὁ οἶκος Δαυίδ , καί πᾶς σύ ὁ ὁ βασιλικός γένος , ὡς ἥκω καιρός , κατά ὅς ἐπάγω ὁ θεός ἐπί σύ καί ἐπί ὁ λαός ὁ σύ ὑποχείριος καί ἐπί ὁ οἶκος ὁ ὑμέτερος πατήρ , δηλαδή ὁ Δαυίδ , ἡμέρα τις , ὁποῖος οὐδεπώποτε πείρω λαμβάνω . καί μάλιστα ἐκ ὅσπερ ὁ ὁ Σαμάρεια οἰκέω εἰς ἑαυτοῦ περισπάω ὁ Ἀσσύριος ἔφοδος , ἀφαιρέω μέν αὐτός καί ἀφεστήξω ὁ κατά σύ ὁρμή , εἰς ἑαυτοῦ δέ αὐτός ἐπισπάω · ὑπερβάλλω γάρ δυσσέβεια ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα οἰκέω πρῶτος ὁ πολέμιος πειράω ἀφεστήξω αὐτός ὁ κατά ὁ οἶκος Δαυίδ ὁρμή , ἐν δέ ὁ σημαίνω καιρός καί ὁ ἐπάγω σύ ἡμέρα . τίς ποτέ εἰμί , ἀκόλουθος διδάσκω λέγω · καί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος συρίζω καί ὁ ἑξῆς .