eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.51
Ὁ διὰ τῆς ἔμπροσθεν περικοπῆς μετὰ τὰς εὐαγγελικὰς ἐπαγγελίας πρὸς τῷ τέλει τοῦ λόγου φήσας · ἐγὼ κύριος κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούς , σφόδρα ἀκολούθως διὰ τῶν προκειμένων ἀναβοᾷ λέγει · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με . εἶθ’ ὅπως τὴν ἐπισυναγωγὴν ποιεῖται , διὰ τῶν ἐπιφερομένων διδάσκει , πῶς δὲ ὁ λέγων · κύριος κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούς , ὡσπερεὶ ἕτερος ὢν τοῦ εἰρηκότος ἐπήγαγε · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με . σαφὲς ἂν γένοιτο τοῖς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ μήτε ψιλὸν ἄνθρωπον εἶναι δοξάζουσι μήτε ἄσαρκον καὶ ἀσώματον λόγον οὐδὲν τῆς θνητῆς φύσεως μεταληφότα . ὁμοῦ λέγουσι δὲ αὐτὸν καὶ θεὸν εἶναι καὶ ἄνθρωπον · θεὸν μὲν καθ’ ὃ μονογενής ἐστι θεὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός , ἄνθρωπον δὲ καθ’ ὃ νοεῖται ἐκ σπέρματος Δαυὶδ γεγονὼς κατὰ σάρκα . ὃ δὴ τοίνυν θεὸς λόγος ὁ διὰ τῆς προφητείας κυριολεκτούμενος μεθ’ ὧν ἄλλων πεποίηται ἐπαγγελιῶν καὶ τοῦτο προσέθηκεν εἰπών · ἐγὼ κύριος κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούς . εἶθ’ ὅπως παρίστησιν ὃν ἀνείληφεν ἄνθρωπον εἰσάγων φάσκοντα · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με . πολλάκις δὲ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀπεδείχθη , ὅπως ἐπαναπέπαυται ἐπὶ τὸν ἐκ ῥίζης Ἰεσσαὶ πνεῦμα τοῦ θεοῦ καὶ πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως καὶ πνεῦμα βουλῆς καὶ ἰσχύος καὶ πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας . ἐντεῦθεν εἰκότως ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ἀναγέγραπται ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ πεπληρῶσθαι ἐπ’ αὐτῷ διδάξας τὴν προφητείαν , ὁπηνίκα ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ , οὗ ἦν ἀνατεθραμμένος , καὶ εἰσῆλθε κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν , ἀνέστη τε ἀναγνῶναι . καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ προφήτου , ὅπερ ἀνοίξας εὗρε τό · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς , ἀπέσταλκέ με , κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν , ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει , κηρύξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτόν . ὅτε πτύξας τὸ βιβλίον καὶ ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ ἐκάθισε · καὶ πάντων οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἐν τῇ συναγωγῇ ἀτενίζοντες αὐτῷ . καὶ ἤρξατο λέγειν πρὸς αὐτοὺς ὅτι σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν . καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ . ἐπιστήσας δὲ τῷ καιρῷ τῷ δηλουμένῳ ἀπὸ τοῦ · σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη , εὕροις ἂν ὅτι κατ’ αὐτὸν ἐκεῖνον μετὰ τὸ βαπτισθῆναι ἐν τῷ Ἰορδάνῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν εἴδει περιστερᾶς κατελθὸν ἔμεινεν ἐπ’ αὐτόν . εἶτα ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου · εἶτα ἐλθὼν εἰς Ναζαρὲτ ἀνέγνω τὴν εἰρημένην προφητείαν . διόπερ ἀκριβῶς ἐπήγαγε τό · σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν . κατ’ αὐτὸν γάρ τοι τὸν καιρὸν τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου ἐν εἴδει περιστερᾶς κατελθόντος ἐπ’ αὐτὸν ἐπληροῦτο ἡ ἐξ αὐτοῦ προσώπου λέγουσα προφητεία · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με · οὐ γὰρ σωματικῷ χρίσματι τοῖς παλαιοῖς ὁμοίως χρισθεὶς ἂν εἴρηται · οὐδὲν γὰρ εἶχεν ἐξαίρετον , εἰ τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις ὁμοίως κέχριστο . νυνὶ δὲ τῷ ἁγίῳ πνεύματι τὸ χρίσμα λαβὼν ἐξαίρετος παρὰ πάντας καὶ μονογενὴς Χριστὸς τοῦ θεοῦ ἀποφαίνεται . καὶ τό · εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με , κατὰ τὸν ἐκεῖνον ἐπληροῦτο καιρόν , ἐν ᾧ κηρύσσων τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καὶ τοὺς μακαρισμοὺς τοῖς αὐτοῦ προὔφερε μαθηταῖς λέγων · μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , ἀλλὰ καὶ ἰᾶτο τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν θεραπεύων ταῖς ἐπαγγελίαις , δι’ ὧν ἔλεγε · μακάριοι οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται , καί · μακάριοι οἱ κλαίοντες , ὅτι αὐτοὶ γελάσονται . ἤδη δὲ καὶ τοῖς ἔθνεσι τὰς ψυχὰς ἠχμαλωτισμένοις ὑπὸ τῶν ἀοράτων καὶ νοητῶν πολεμίων ἐκήρυττεν ἄφεσιν τοῖς αὐτοῦ παρακελευομένοις μαθηταῖς καὶ λέγει · πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος , δι’ ὧν τὴν ἄφεσιν τῶν προτέρων ἀσεβημάτων προὐξένει . οὕτως οὖν καὶ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐκήρυττεν ἄφεσιν καὶ τοῖς ἀβλεψίαν δὲ νοσοῦσιν ὡς τῇ πολυθέῳ δεδουλῶσθαι πλάνῃ ἀνάβλεψιν ἐκήρυττε , ἐνιαυτὸν δὲ δεκτὸν κυρίου ἐκάλει , ὃν αὐτὸς ἐνιαυτὸν οἰκεῖον ἐποίει πάντα τὸν χρόνον , καθ’ ὃν τὰς σὺν ἀνθρώποις διατριβὰς ποιούμενος φωτὸς ἡμέρας τοῖς αὐτῷ προσιοῦσι παρεῖχε . μήποτε δὲ τὸν μέλλοντα αἰῶνα τῶν μετὰ τὴν συντέλειαν τοῦ παρόντος ᾐνίξατο εἰπών · καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως τῷ θεῷ ἡμῶν , ἢ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς · ἐνιαυτὸς εὐδοκίας · ὁ γὰρ καταθύμιος τῷ κυρίῳ χρόνος καὶ αἰὼν ἐκεῖνος ἂν εἴη ὁ αὐτὸς αἰὼν καὶ ἡμέρα ἀνταποδόσεως · τὰς γὰρ ἀμοιβὰς τὸ τηνικαῦτα ἀποδώσει τοῖς ἐν τῷ παρόντι βίῳ κεκμηκόσι . διὸ λέλεκται · καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως τῷ θεῷ ἡμῶν , ἀλλὰ καὶ παρακαλέσαι πάντας τοὺς πενθοῦντας . ὁ γὰρ εἰπών · μακάριοι οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται , νῦν μὲν αὐτοῖς παράκλησιν ἐπηγγέλλετο , κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν τῆς ἀνταποδόσεως τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις ἀνακτήσεται αὐτοὺς καὶ παρακαλέσει , ἀλλὰ καὶ τοῖς τὴν Σιὼν πενθοῦσι δώσει δόξαν καὶ ἀντὶ σποδοῦ ἄλειμμα εὐφροσύνης . ἐπένθει δὲ τὴν Σιὼν Παῦλος καὶ οἱ αὐτῷ παραπλήσιοι ἀποκλαιόμενοι τὴν πτῶσιν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καὶ τοῦ ἐν αὐτοῖς θεοσεβοῦς πολιτεύματος . καὶ τούτοις οὖν ἀντὶ τοῦ πένθους δώσει δόξαν καὶ ἀντὶ τῆς σποδοῦ , ἣν κατεπάσαντο ἑαυτοὺς κακοῦντες ἐν ταῖς πρὸς τὸν θεὸν ἱκετηρίαις ταῖς ὑπὲρ τοῦ λαοῦ εὐφροσύνης ἄλειμμα δώσει καὶ ἀντὶ πνεύματος τῆς ἀκηδίας , ἐν ᾧ δι’ ὑπερβάλλουσαν φιλανθρωπίαν ἑαυτοὺς κατέτρυχον καταστολὴν δόξης , τοῖς αὐτοῖς ἐπαγγέλλεται δώσειν ταῦτα κατὰ τὴν προτέραν αὐτοῦ παρουσίαν ὁ σωτὴρ ἐπαγγειλάμενος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀνταποδόσεως ποιήσειν . εἰκότως ἀναγνοὺς τὸ μέρος τῆς προφητείας ἐπήγαγε τό · σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν . ἑξῆς τούτοις εἴρηται · καὶ κληθήσονται Γενεαὶ δικαιοσύνης , Φύτευμα κυρίου εἰς δόξαν · πότε δὲ καὶ κληθήσονται καὶ τίνες , ἀλλ’ ἢ οἱ καταξιωθησόμενοι τοῦ δεκτοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ τῆς ἡμέρας τῆς ἀνταποδόσεως ; κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · καὶ κληθήσονται Ἰσχυροὶ τῆς δικαιοσύνης , Φυτὸν κυρίου εἰς τὸ δοξασθῆναι . Καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμους αἰωνίας , τὰς ψυχὰς δηλαδὴ τῶν πάλαι ἐρήμων ἐθνῶν . διὸ ἐπιλέγει · ἐξηρημωμένας πρότερον ἐξαναστήσουσι · καὶ καινιοῦσι πόλεις ἐρήμους ἐξηρημωμένας εἰς γενεάς · ἀλλὰ γὰρ διὰ τούτων ἁπάντων τὴν ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω μεταβολὴν ὁ λόγος θεσπίζει . Εἶθ’ ἑξῆς ἐπιλέγει · καὶ ἥξουσιν ἀλλογενεῖς ποιμαίνοντες τὰ πρόβατά σου , καὶ τὴν ποιμαντικὴν ἐπιστασίαν ἀλλογενέσιν ὑπισχνεῖται ἡ προφητεία · καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτῆρες καὶ ἀμπελουργοί φησιν ἔσονταί σοι · ἀλλότριοι γοῦν καὶ ἀλλογενεῖς ποιμαίνουσι τὰ πρόβατα τοῦ θεοῦ καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἢ τὴν ἐκκλησίαν ἀροτῆρες ξένοι τινὲς καὶ ἀλλόφυλοι γεωργοῦσι πάλαι ὄντες εἰδωλολάτραι καὶ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς διαθήκης τοῦ θεοῦ καὶ ξένοι τῶν ἐπαγγελιῶν , ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ . εἶτα τούτοις αὐτοῖς προσφωνεῖ λέγων · ὑμεῖς δὲ ἱερεῖς κυρίου κληθήσεσθε , λειτουργοὶ τοῦ θεοῦ ὑμῶν · τίνες δὲ ὑμεῖς , ἀλλ’ ἢ οἱ τῆς ἐκκλησίας ἀροτῆρες καὶ ἀμπελουργοὶ καὶ ποιμένες ; οἱ δ’ αὐτοὶ καὶ τὴν ἰσχὺν τῶν ἐθνῶν κατέδονται , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · εὐπορίαν ἐθνῶν φάγεσθε · οὐδὲν γὰρ τοιοῦτο βρῶμα τοῖς ἱερεῦσι τοῦ θεοῦ καὶ τοῖς τῆς ἐκκλησίας ποιμέσι καὶ ἀμπελουργοῖς καὶ ἀροτῆρσι κατάλληλον ὡς ἡ ἰσχὺς τῶν δι’ αὐτῶν σῳζομένων ἐθνῶν . νοήσεις δὲ τῶν ἐθνῶν τὴν ἰσχὺν τοὺς καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης τοῦ θεοῦ μάρτυρας θεωρῶν καὶ τὴν ἰσχυρὰν καὶ ἀκαταμάχητον ὑπομονὴν τῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ὑπὲρ ἀληθείας ἀγωνιζομένων , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ πλούτῳ φησὶ θαυμασθήσεσθε . τὸν δὲ πλοῦτον τῶν ἐθνῶν νοήσεις ἀπὸ τῆς Παύλου μαρτυρίας , δι’ ἧς Κορινθίοις γράφων ἔλεγεν · Εὐχαριστῶ τῷ θεῷ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὅτι ἐν παντὶ ἐπλουτίσθητε ἐν αὐτῷ , ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει , καθὼς τὸ μαρτύριον τοῦ θεοῦ ἐβεβαιώθη ἐν ὑμῖν , ὥστε μὴ ὑστερεῖσθαι ὑμᾶς ἐν μηδενὶ χαρίσματι . Οἱ αὐτοὶ δὲ οὗτοι ἐκ δευτέρας τὴν γῆν ἐκληρονόμουν καὶ τὴν σύμπασαν γὰρ οἰκουμένην ἐκληρονόμησαν , περὶ ἧς εἴρηται ἐν Ψαλμοῖς · κύριος εἶπε πρός με Υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε · αἴτησαι παρ’ ἐμοί , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . ταύτην οὖν τὴν τοῦ σωτῆρος κληρονομίαν οἱ τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ προεστῶτες ἐκληρονόμησαν , ἀλλὰ καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν γέγονε . καὶ πάντα ταῦτα ἐκ μέρους εἴληφε κατὰ τὸν παρόντα βίον , τῆς δὲ ἐπαγγελίας τὸ πλήρωμα εἰς τὴν ἐλπίδα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀνεπέμπετο . Ἔσται δὲ ταῦτά φησιν , ἐπειδήπερ ἐγώ εἰμι κύριος ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας · αἱ μὲν γὰρ ἀντικείμεναι δυνάμεις δαίμονες πονηροὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων ἐξηνδραποδίζοντο βιαίως καὶ ἀδίκως τοῦτο πράττοντες . διὸ ταῦτα μισῶν ἁρπάγματα , δικαιοσύνην δὲ αὐτὸς ἀγαπῶν , οὐκ Ἰουδαίοις μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἐξέχεα τὴν ἐμαυτοῦ χάριν . καὶ δώσω δέ φησι τὸν μόχθον αὐτῶν δικαίοις · τίνων δὲ αὐτῶν ἢ τῶν ἐκ δευτέρου τὴν γῆν κληρονομούντων ; ἀντὶ δὲ τοῦ · δικαίοις , ἐν ἀληθείᾳ οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταὶ εἰρήκασιν , ὥστε οὐ διαψευσθήσεται αὐτῶν ὁ μόχθος , ἀλλ’ ἐν ἀληθείᾳ καὶ αὐτοῖς φυλαχθήσεται . καὶ διαθήκην δὲ αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοῖς , οὐκέτι τὰ Μωσέως πρόσκαιρα παραγγέλματα παραδοὺς αὐτοῖς , τὸ δὲ μυστήριον τῆς καινῆς διαθήκης , ὃ δὴ διαρκὲς ἔσται καὶ αἰώνιον . Ἔτι πρὸς τούτοις εἴρηται · καὶ γνωσθήσεται ἐν τοῖς ἔθνεσι τὸ σπέρμα αὐτῶν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐν μέσῳ λαῶν · πᾶς ὁ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπιγνώσεται αὐτούς , ὅτι οὗτοί εἰσι σπέρμα εὐλογημένον ὑπὸ κυρίου . καὶ τίς οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ἀκριβῶς ἐξ εὐλογίας τοῦ θεοῦ τὸ ἐκκλησιαστικὸν πληθύνεσθαι σπέρμα , ὡς εἰς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην αὐτὸ γνωρίζεσθαι ; σπέρμα δὲ αὐτῶν ἢ τὸν λόγον καὶ τὴν διδασκαλίαν τὴν εὐαγγελικὴν προσήκει νοεῖν ἢ τοὺς γνησίως λόγῳ καὶ βίῳ μαθητευομένους αὐτοῖς ὡς ὄψει δήλους εἶναι , ὡς ἄρα εἶεν σπέρμα εὐλογημένον ὑπὸ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ὁ διά ὁ ἔμπροσθεν περικοπή μετά ὁ εὐαγγελικός ἐπαγγελία πρός ὁ τέλος ὁ λόγος φημί · ἐγώ κύριος κατά καιρός συνάγω αὐτός , σφόδρα ἀκόλουθος διά ὁ πρόκειμαι ἀναβοάω λέγω · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ . εἶτα ὅπως ὁ ἐπισυναγωγή ποιέω , διά ὁ ἐπιφέρω διδάσκω , πῶς δέ ὁ λέγω · κύριος κατά καιρός συνάγω αὐτός , ὡσπερεί ἕτερος εἰμί ὁ ἐρῶ ἐπάγω · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ . σαφής εἄν γίγνομαι ὁ ὁ Χριστός ὁ θεός μήτε ψιλός ἄνθρωπος εἰμί δοξάζω μήτε ἄσαρκος καί ἀσώματος λόγος οὐδείς ὁ θνητός φύσις μεταλαμβάνω . ὁμοῦ λέγω δέ αὐτός καί θεός εἰμί καί ἄνθρωπος · θεός μέν κατά ὅς μονογενής εἰμί θεός ὁ εἰμί εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ἄνθρωπος δέ κατά ὅς νοέω ἐκ σπέρμα Δαυίδ γίγνομαι κατά σάρξ . ὅς δή τοίνυν θεός λόγος ὁ διά ὁ προφητεία κυριολεκτέω μετά ὅς ἄλλος ποιέω ἐπαγγελία καί οὗτος προστίθημι εἶπον · ἐγώ κύριος κατά καιρός συνάγω αὐτός . εἶτα ὅπως παρίστημι ὅς ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος εἰσάγω φάσκω · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ . πολλάκις δέ καί διά ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι , ὅπως ἐπαναπαύομαι ἐπί ὁ ἐκ ῥίζα Ἰεσσαί πνεῦμα ὁ θεός καί πνεῦμα σοφία καί σύνεσις καί πνεῦμα βουλή καί ἰσχύς καί πνεῦμα γνῶσις καί εὐσέβεια . ἐντεῦθεν εἰκότως ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἀναγράφω ἐν ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος πληρόω ἐπί αὐτός διδάσκω ὁ προφητεία , ὁπηνίκα ἔρχομαι εἰς Ναζαρέτ , ὅς εἰμί ἀνατρέφω , καί εἰσέρχομαι κατά ὁ εἴωθα αὐτός ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον εἰς ὁ συναγωγή , ἀνίστημι τε ἀναγιγνώσκω . καί ἐπιδίδωμι αὐτός βιβλίον Ἠσαΐας ὁ προφήτης , ὅσπερ ἀνοίγω εὑρίσκω ὁ · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ εὐαγγελίζω πτωχός , ἀποστέλλω ἐγώ , κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις καί τυφλός ἀνάβλεψις , ἀποστέλλω θραύω ἐν ἄφεσις , κηρύσσω ἐνιαυτός κύριος δεκτός . ὅτε πτύσσω ὁ βιβλίον καί ἀποδίδωμι ὁ ὑπηρέτης καθίζω · καί πᾶς ὁ ὀφθαλμός εἰμί ἐν ὁ συναγωγή ἀτενίζω αὐτός . καί ἄρχω λέγω πρός αὐτός ὅτι σήμερον πληρόω ὁ γραφή οὗτος ἐν ὁ οὖς σύ . καί πᾶς μαρτυρέω αὐτός καί θαυμάζω ἐπί ὁ λόγος ὁ χάρις ὁ ἐκπορεύω ἐκ ὁ στόμα αὐτός . ἐφίστημι δέ ὁ καιρός ὁ δηλέομαι ἀπό ὁ · σήμερον πληρόω ὁ γραφή οὗτος , εὑρίσκω εἄν ὅτι κατά αὐτός ἐκεῖνος μετά ὁ βαπτίζω ἐν ὁ Ἰορδάνης ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν εἶδος περιστερά κατέρχομαι μένω ἐπί αὐτός . εἶτα ἀνάγω εἰς ὁ ἐρῆμος πειράζω ὑπό ὁ διάβολος · εἶτα ἔρχομαι εἰς Ναζαρά ἀναγιγνώσκω ὁ εἴρω προφητεία . διόπερ ἀκριβῶς ἐπάγω ὁ · σήμερον πληρόω ὁ γραφή οὗτος ἐν ὁ οὖς σύ . κατά αὐτός γάρ ὅς ὁ καιρός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν εἶδος περιστερά κατέρχομαι ἐπί αὐτός πληρόω ὁ ἐκ αὐτός πρόσωπον λέγω προφητεία · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ · οὖον γάρ σωματικός χρῖσμα ὁ παλαιός ὁμοίως χρίω εἄν εἴρω · οὐδείς γάρ ἔχω ἐξαίρω , εἰμί ὁ λοιπός ἄνθρωπος ὁμοίως χρίω . νυνί δέ ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ χρίσμα λαμβάνω ἐξαίρετος παρά πᾶς καί μονογενής Χριστός ὁ θεός ἀποφαίνω . καί ὁ · εὐαγγελίζω πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ , κατά ὁ ἐκεῖνος πληρόω καιρός , ἐν ὅς κηρύσσω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός καί ὁ μακαρισμός ὁ αὐτός προφέρω μαθητής λέγω · μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ἀλλά καί ἰάομαι ὁ συντρίβω ὁ Καρδία θεραπεύω ὁ ἐπαγγελία , διά ὅς λέγω · μακάριος ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω , καί · μακάριος ὁ καλέω , ὅτι αὐτός γελάω . ἤδη δέ καί ὁ ἔθνος ὁ ψυχή αἰχμαλωτίζω ὑπό ὁ ἀόρατος καί νοητός πολέμιος κηρύσσω ἄφεσις ὁ αὐτός παρακελεύομαι μαθητής καί λέγω · πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , διά ὅς ὁ ἄφεσις ὁ πρότερος ἀσέβημα προεκνέω . οὕτως οὖν καί ὁ αἰχμάλωτος κηρύσσω ἄφεσις καί ὁ ἀβλεψία δέ νοσέω ὡς ὁ πολύθεος δουλόω πλάνη ἀνάβλεψις κηρύσσω , ἐνιαυτός δέ δεκτός κύριος καλέω , ὅς αὐτός ἐνιαυτός οἰκέω ποιέω πᾶς ὁ χρόνος , κατά ὅς ὁ σύν ἄνθρωπος διατριβή ποιέω φάος ἡμέρα ὁ αὐτός πρόσειμι παρέχω . μήποτε δέ ὁ μέλλω αἰών ὁ μετά ὁ συντέλεια ὁ πάρειμι αἰνίζω εἶπον · καλέω ἐνιαυτός κύριος δεκτός καί ἡμέρα ἀνταπόδοσις ὁ θεός ἐγώ , ἢ κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής · ἐνιαυτός εὐδοκία · ὁ γάρ Καταθύμιος ὁ κύριος χρόνος καί αἰών ἐκεῖνος εἄν εἰμί ὁ αὐτός αἰών καί ἡμέρα ἀνταπόδοσις · ὁ γάρ ἀμοιβή ὁ τηνικαῦτα πωλέω ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος κάμνω . διό λέγω · καλέω ἐνιαυτός κύριος δεκτός καί ἡμέρα ἀνταπόδοσις ὁ θεός ἐγώ , ἀλλά καί παρακαλέω πᾶς ὁ πενθέω . ὁ γάρ εἶπον · μακάριος ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω , νῦν μέν αὐτός παράκλησις ἐπαγγέλλω , κατά δέ ὁ ἡμέρα ὁ ἀνταπόδοσις ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἀνακτάομαι αὐτός καί παρακαλέω , ἀλλά καί ὁ ὁ Σιών πενθέω δίδωμι δόξα καί ἀντί σποδός ἄλειμμα Εὐφρόσυνος . πενθέω δέ ὁ Σιών Παῦλος καί ὁ αὐτός παραπλήσιος ἀποκλαίω ὁ πτῶσις ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος καί ὁ ἐν αὐτός θεοσεβής πολίτευμα . καί οὗτος οὖν ἀντί ὁ πένθος δίδωμι δόξα καί ἀντί ὁ σποδός , ὅς καταπάσσω ἑαυτοῦ κακόω ἐν ὁ πρός ὁ θεός ἱκετήριος ὁ ὑπέρ ὁ λαός Εὐφρόσυνος ἄλειμμα δίδωμι καί ἀντί πνεῦμα ὁ ἀκηδία , ἐν ὅς διά ὑπερβάλλω φιλανθρωπία ἑαυτοῦ κατατρύχω καταστολή δόξα , ὁ αὐτός ἐπαγγέλλω δίδωμι οὗτος κατά ὁ πρότερος αὐτός παρουσία ὁ σωτήρ ἐπαγγέλλω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἀνταπόδοσις ποιέω . εἰκότως ἀναγιγνώσκω ὁ μέρος ὁ προφητεία ἐπάγω ὁ · σήμερον πληρόω ὁ γραφή οὗτος ἐν ὁ οὖς σύ . ἑξῆς οὗτος εἴρω · καί καλέω γενεά δικαιοσύνη , φύτευμα κύριος εἰς δόξα · πότε δέ καί καλέω καί τίς , ἀλλά ἢ ὁ καταξιόω ὁ δεκτός ἐνιαυτός καί ὁ ἡμέρα ὁ ἀνταπόδοσις ; κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί καλέω Ἰσχυρός ὁ δικαιοσύνη , φυτόν κύριος εἰς ὁ δοξάζω . καί οἰκοδομέω ἐρῆμος αἰώνιος , ὁ ψυχή δηλαδή ὁ πάλαι ἐρῆμος ἔθνος . διό ἐπιλέγω · ἐξερημόω πρότερος ἐξανίστημι · καί καινίζω πόλις ἐρῆμος ἐξερημόω εἰς γενεά · ἀλλά γάρ διά οὗτος ἅπας ὁ ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή ὁ λόγος θεσπίζω . εἶτα ἑξῆς ἐπιλέγω · καί ἥκω ἀλλογενής ποιμαίνω ὁ πρόβατον σύ , καί ὁ ποιμαντικός ἐπιστασία ἀλλογενής ὑπισχνέομαι ὁ προφητεία · καί ἀλλόφυλος ἀροτήρ καί ἀμπελουργός φημί εἰμί σύ · ἀλλότριος γοῦν καί ἀλλογενής ποιμαίνω ὁ πρόβατον ὁ θεός καί ὁ ἀμπελών ἢ ὁ ἐκκλησία ἀροτήρ ξένος τις καί ἀλλόφυλος γεωργέω πάλαι εἰμί εἰδωλολάτρης καί ἀπαλλοτριόω ὁ διαθήκη ὁ θεός καί ξένος ὁ ἐπαγγελία , ἐλπίς μή ἔχω καί ἄθεος ἐν ὁ κόσμος . εἶτα οὗτος αὐτός προσφωνέω λέγω · σύ δέ ἱερεύς κύριος καλέω , λειτουργός ὁ θεός σύ · τίς δέ σύ , ἀλλά ἢ ὁ ὁ ἐκκλησία ἀροτήρ καί ἀμπελουργός καί ποιμήν ; ὁ δέ αὐτός καί ὁ ἰσχύς ὁ ἔθνος κατέδω , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · εὐπορία ἔθνος ἐσθίω · οὐδείς γάρ τοιοῦτος βρῶμα ὁ ἱερεύς ὁ θεός καί ὁ ὁ ἐκκλησία ποιμήν καί ἀμπελουργός καί ἀροτήρ κατάλληλος ὡς ὁ ἰσχύς ὁ διά αὐτός σῴζω ἔθνος . νοέω δέ ὁ ἔθνος ὁ ἰσχύς ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ὁ θεός μάρτυς θεωρός καί ὁ ἰσχυρός καί ἀκαταμάχητος ὑπομονή ὁ ἐν πᾶς ὁ ἔθνος ὑπέρ ἀλήθεια ἀγωνίζομαι , ἀλλά καί ἐν ὁ πλοῦτος φημί θαυμάζω . ὁ δέ πλοῦτος ὁ ἔθνος νοέω ἀπό ὁ Παῦλος μαρτυρία , διά ὅς Κορίνθιος γράφω λέγω · εὐχαριστέω ὁ θεός ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός , ὅτι ἐν πᾶς πλουτίζω ἐν αὐτός , ἐν πᾶς λόγος καί πᾶς γνῶσις , καθώς ὁ μαρτύριον ὁ θεός βεβαιόω ἐν σύ , ὥστε μή ὑστερέω σύ ἐν μηδείς χάρισμα . ὁ αὐτός δέ οὗτος ἐκ δύο ὁ γῆ κληρονομέω καί ὁ σύμπας γάρ οἰκέω κληρονομέω , περί ὅς εἴρω ἐν ψαλμός · κύριος εἶπον πρός ἐγώ υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ · αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . οὗτος οὖν ὁ ὁ σωτήρ κληρονομία ὁ ὁ ἐκκλησία αὐτός προίστημι κληρονομέω , ἀλλά καί Εὐφρόσυνος αἰώνιος ὑπέρ κεφαλή αὐτός γίγνομαι . καί πᾶς οὗτος ἐκ μέρος λαμβάνω κατά ὁ πάρειμι βίος , ὁ δέ ἐπαγγελία ὁ πλήρωμα εἰς ὁ ἐλπίς ὁ μέλλω αἰών ἀναπέμπω . εἰμί δέ οὗτος φημί , ἐπεί ἐγώ εἰμί κύριος ἀγάπη δικαιοσύνη καί μισέω ἅρπαγμα ἐκ ἀδικία · ὁ μέν γάρ ἀντίκειμαι δύναμις δαίμων πονηρός ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος ἐξανδραποδίζω βίαιος καί ἄδικος οὗτος πράσσω . διό οὗτος μισέω ἅρπαγμα , δικαιοσύνη δέ αὐτός ἀγάπη , οὐ Ἰουδαῖος μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἔθνος ἐκχέω ὁ ἐμαυτοῦ χάρις . καί δίδωμι δέ φημί ὁ μόχθος αὐτός Δίκαιος · τίνω δέ αὐτός ἢ ὁ ἐκ δύο ὁ γῆ κληρονομέω ; ἀντί δέ ὁ · Δίκαιος , ἐν ἀλήθεια ὁ λοιπός πᾶς ἑρμηνευτής εἴρω , ὥστε οὖον διαψεύδω αὐτός ὁ μόχθος , ἀλλά ἐν ἀλήθεια καί αὐτός φυλάσσω . καί διαθήκη δέ αἰώνιος διατίθημι αὐτός , οὐκέτι ὁ Μωσῆς πρόσκαιρος παράγγελμα παραδίδωμι αὐτός , ὁ δέ μυστήριον ὁ καινός διαθήκη , ὅς δή διαρκής εἰμί καί αἰώνιος . ἔτι πρός οὗτος εἴρω · καί γιγνώσκω ἐν ὁ ἔθνος ὁ σπέρμα αὐτός καί ὁ ἔκγονος αὐτός ἐν μέσος λαός · πᾶς ὁ ὁράω αὐτός ἐπιγιγνώσκω αὐτός , ὅτι οὗτος εἰμί σπέρμα εὐλογέω ὑπό κύριος . καί τίς οὐ εἄν ὁμολογέω ἀκριβῶς ἐκ εὐλογία ὁ θεός ὁ ἐκκλησιαστικός πληθύνω σπέρμα , ὡς εἰς πᾶς ὁ οἰκέω αὐτός γνωρίζω ; σπέρμα δέ αὐτός ἢ ὁ λόγος καί ὁ διδασκαλία ὁ εὐαγγελικός προσήκω νοέω ἢ ὁ γνήσιος λόγος καί βίος μαθητεύω αὐτός ὡς ὁράω δῆλος εἰμί , ὡς ἄρα ἄγω σπέρμα εὐλογέω ὑπό ὁ θεός .