eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.86
Καταποθέντος τοῦ θανάτου κατὰ τὸν τῆς ἀναστάσεως καιρὸν οἱ τοῦ νέου αἰῶνος υἱοὶ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εὐχαριστήριον ᾄσουσιν ᾠδήν , ὁρῶντες ἐν δόξῃ τὸν ἑαυτῶν σωτῆρα , καὶ ἐροῦσιν Ἰδοὺ ὁ θεὸς ἡμῶν , ἐφ’ ᾧ ἠλπίζομεν · πάλαι μὲν γὰρ αὐτὸν ἐν ἐλπίσιν εἴχομεν πιστεύοντες ταῖς θείαις περὶ αὐτοῦ διδασκαλίαις , νυνὶ δὲ καὶ ὀφθαλμοῖς ὁρῶμεν αὐτόν , διὸ ὑπεμείναμεν πάλαι τὰ ἐπιόντα ἡμῖν λυπηρά . καὶ οἱ μὲν ταῦτα ἐροῦσιν , ὁ δὲ ἀνάπαυσιν αὐτοῖς δώσει ἐν τῷ προλεχθέντι τῆς βασιλείας αὐτοῦ ὄρει . καὶ οὗτοι μὲν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν , ἡ δὲ Μωαβῖτις , κατὰ δὲ τὴν Ἑβραϊκὴν φωνὴν Μωάβ , τιμωρίαν ὑφέξει τῆς ἑαυτοῦ ἀθεότητος · καταπατηθήσεται γὰρ τρόπον ἅλωνος ἐν ἁμάξαις , ὥστ’ ἀσθενῆσαι καὶ ἐξατονῆσαι τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἀπὸ ἐκλύσεως . διό φησιν ὁ Ἀκύλας · καὶ ἀλοηθήσεται ἡ Μωὰβ ὑποκάτω αὐτοῦ ὡς ἀλοᾶται ἄχυρα , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · καὶ ἀλοήσομέν φησι τὴν Μωὰβ ὡς ἀλοητὸν ἀχύρου εἰς πηλόν . τίνες δέ εἰσιν οἱ καταπατοῦντες αὐτὸν καὶ ἀλοῶντες ἑξῆς παρίστησιν ἐπιφέρων · καὶ πατήσουσιν αὐτὸν πόδες πραέων καὶ ταπεινῶν βήματα πενήτων . οἶμαι δ’ ἐνταῦθα Μωὰβ λέγεσθαι τὸν πονηρὸν δαίμονα καὶ τὴν ἀντικειμένην δύναμιν τὴν πάλαι παρὰ τοῖς Μωαβίταις ὡς θεὸν τιμωμένην , ἥτις ἐπειδὴ μέγα ἐφρόνει κατεπαιρομένη τοῦ θεοῦ Ἰσραήλ . καὶ τὸ ὑφ’ ἑαυτὴν ἔθνος ἐπιτρίβουσα , ὡς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ Μωσέως τοιαῦτα τολμῆσαι , ὡς ἐκπορνεῦσαι τὸν λαὸν καὶ τελεσθῆναι τῷ Βεελφεγώρ · τοῦτο δ’ ἦν τὸ τῶν Μωαβιτῶν εἴδωλον · τούτου χάριν τὰ προκείμενα περὶ αὐτῆς ὡς περὶ δεινῆς τινος καὶ θεομάχου δυνάμεως προφητεύεται . καὶ ἐν τῇ ὁράσει δὲ τῇ περὶ τῆς Μωὰβ περὶ τοῦ αὐτοῦ δαίμονος πρὸς αὐτὴν ἐλέγετο τὴν Μωάβ · ὅτι ἤρθη ἡ συμμαχία σου , καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο καταπατῶν ἐπὶ τῆς γῆς . ἐπειδὴ οὖν φοβερός τις ἐνομίζετο τῷ Ἰουδαίων λαῷ ὁ πονηρὸς οὗτος δαίμων , τὸ διαδεξόμενον αὐτὸν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς καθολικῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως τέλος ἡ παροῦσα προφητεία διδάσκει ἐν τῷ λέγειν · καὶ καταπατηθήσεται ὁ Μωάβ , καὶ ἀνήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ · ὃν τρόπον γὰρ αὐτός φησιν ἐταπείνωσεν ἑτέρους τοῦ ἀπολέσαι , οὕτως καὶ αὐτὸς τὰ ὅμοια πείσεται . ὁ δὲ Σύμμαχος · καὶ ἀλοήσομέν φησι τὴν Μωὰβ ὑποκάτω αὐτῆς ὡς ἀλοητὸν ἀχύρου εἰς πηλόν · καὶ ἐξαπλώσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἀλοώμενος καὶ καταπατούμενος καθὼς ἀναπλώσῃ ὁ λουόμενος εἰς τὸ κολυμβῆσαι , καὶ ταπεινωθήσεται ὑπερηφανία αὐτοῦ σὺν τοῖς καταρράγμασι τῶν χειρῶν αὐτοῦ · καὶ τὸ ὀχύρωμα τοῦ ὕψους τῶν τοίχων σου κύψει καὶ κολληθήσεται εἰς γῆν . τεῖχος δὲ καὶ ὀχύρωμα αὐτοῦ αἱ δυνάμεις ἦσαν αὐτοῦ , αἷς ὠχύρωτο , ἃς καὶ αὐτὰς καθαιρεθήσεσθαί φησιν ὁ λόγος , δι’ ἑνὸς δὲ τοῦ πάλαι τῶν Μωαβιτῶν κρατήσαντος πονηροῦ δαίμονος καὶ τὰ τοῖς λοιποῖς τοῖς δὴ νομισθεῖσι θεοῖς συμβήσομαι διδάσκει ἐξ ἑνὸς παραδείγματος ἡμῖν καταλείπων νοεῖν καὶ τὰ ταῖς λοιπαῖς ἀντικειμέναις δυνάμεσιν ἐπελευσόμενα . Ἔδει γὰρ ἡμᾶς προμαθόντας , ὁποῖον ἔσται τοῦ θανάτου τὸ τέλος κατὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν καὶ τῶν λοιπῶν ἀντικειμένων δυνάμεων , μὴ ἀγνοῆσαι τὴν ἀπώλειαν , μεθ’ ἣν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἀπειληφότος ἐν τῷ ἐπουρανίῳ ὄρει οἱ τῶν ἐπαγγελιῶν ἄξιοι ᾄσονται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὸ ἐπουράνιον ᾆσμα ἐν τῇ ἐπουρανίῳ γενόμενοι Ἰερουσαλήμ , ἣν ἐπὶ τοῦ παρόντος Ἰουδαίαν ὠνόμασεν ὁ λόγος , ἀκολούθως τῇ χώρᾳ τῆς ἐπιγείου Ἰερουσαλήμ · οὕτως γὰρ ὁμοῦ καὶ τοῖς ἀκροωμένοις τοῦ τῶν Ἰουδαίων λαοῦ παισὶ θυμηδίαν τινὰ καὶ προτροπὴν εἰς τὴν τῶν προκειμένων ἐλπίδα παρεῖχεν . ὁμοῦ καὶ τὴν ἀληθινὴν παρίστη Ἰουδαίαν τῆς ἐπουρανίου Ἰερουσαλὴμ τὴν χώραν καὶ τὸ μέγα πλάτος ὧδέ πη σημαίνων , ἵν’ ὁ μὲν τόπος νοῆται Ἰουδαία , τὸ δ’ ἐν αὐτῇ θεοσεβὲς πολίτευμα τῶν θείων καὶ εὐαγγελικῶν πνευμάτων ἡ τοῦ θεοῦ πόλις · ἔνθα γενόμενοι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τὸ ἐπιλεγόμενον . ποῖον δὲ ᾆσμα ᾄσονται οἱ διὰ τῆς προφητείας δηλούμενοι , ἐντεῦθεν ἤδη τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τοῦ προφήτου παραδίδωσιν ἐξ αὐτῶν ἐκείνων προσώπου θεσπίζον καὶ λέγον · Ἰδοὺ πόλις ὀχυρὰ τὸ σωτήριον ἡμῶν · οὐ γὰρ ἦν ἡ κάτω ἐπὶ γῆς πόλις ὀχυρὰ πολλάκις ὑπὸ πολεμίων ἁλοῦσα , αὕτη δὲ ἀληθῶς ὀχυρὰ τοῦ θεοῦ τυγχάνει πόλις , καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ σωτήριον ἡμῶν . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον ἐροῦσιν οἱ ᾄδοντες τὸ ᾆσμα · Πόλιν ἰσχυρὰν ἔχομεν , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · πόλις κράτους ἡμῖν σωτήριον , ἡ δὲ Ἑβραϊκὴ λέξις ἀντὶ τοῦ σωτηρίαν καὶ ἀντὶ τοῦ σωτήριον τὸ ὄνομα Ἰησοῦ λευκῶς οὕτως περιέχει , αὐτοῖς γράμμασιν οἷς ὁ σωτὴρ ἡμῶν Ἑβραϊκῶς γράφεται · αὐτὸς οὖν ἔσται ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἡ τῶν μακαρίων πόλις , αὐτὸς καὶ τεῖχος αὐτῶν καὶ περίτειχος . Καὶ πάντα αὐτοῖς αὐτὸς ἔσται , νοουμένης δὲ Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίου ἀκόλουθόν ἐστι νοεῖν καὶ πύλας αὐτῆς τὰς διαφόρους τῶν αὐτόθι μονῶν εἰσόδους , ἃς ἀνοιγῆναι βούλεται οὐκ Ἰουδαίοις ἀλλ’ οὐδὲ τῷ Ἰσραὴλ οὐδὲ τοῖς τυχοῦσιν ἁπλῶς , μόνοις δὲ τοῖς φυλάττουσι δικαιοσύνην καὶ ἀλήθειαν καὶ εἰρήνην . διὸ ἐπιλέγει · ἀνοίξατε πύλας , εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων ἀλήθειαν , ἀντιλαμβανόμενος ἀληθείας καὶ φυλάσσων εἰρήνην . τούτων δὲ τῶν πυλῶν ἐφιέμενος θεοφιλής τις ἀνὴρ ἔλεγεν · ἀνοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύνης · εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ . ἄξιον δέ φησιν ἀνοῖξαι τὰς πύλας τοῖς προλεχθεῖσιν , ἐπειδήπερ ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν , κύριε ὁ θεός , ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς · πόλεις ὀχυρὰς καταβαλεῖς καὶ κατάξεις ἕως ἐδάφους . ὅμοια δ’ ἂν εἴη ταῦτα τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις ἐν τῷ · ὅτι ἔθηκας πόλεις εἰς χῶμα , πόλεις ὀχυρὰς τοῦ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια . καὶ νῦν οὖν τὴν δικαιοκρισίαν τοῦ θεοῦ παριστὰς τὴν αὐτὴν ἐπαναλαμβάνει διάνοιαν δοξάζων αὐτὸν καὶ λέγων · ὁ θεὸς ὁ μέγας ὁ αἰώνιος , ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς , ἀλλ’ ἐκείνους μὲν ἐκ τοῦ ὕψους κατέβαλες ταπεινώσας καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν καθεῖλες συντέλειαν τοῦ θνητοῦ βίου ποιούμενος ἢ τὰς ἀθέους αὐτῶν καὶ ἀσεβεῖς πολιτείας ἀφανεῖς ποιήσας , τοὺς δὲ σοὺς πράους ἄνδρας , οὓς ἐμακάριζες φήσας · μακάριοι οἱ πραεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν . τούτους ταπεινοὺς ὄντας πρότερον νῦν κατὰ τὸν τῆς δικαιοκρισίας σου καιρὸν ἀνύψωσας καταπατεῖν αὐτοὺς ποιήσας τὰς τῶν πάλαι ὑπερηφάνων κεφαλάς . εἶτ’ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν ἐγενήθη · μηκέτι γὰρ μηδενὸς ὄντος ἐμποδὼν ἀκώλυτος καὶ ἀπαραπόδιστος καὶ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς αὐτοῖς γέγονε · τούτοις δ’ αἴτιον ἡ δικαιοκρισία τοῦ θεοῦ . διὸ ἐπιλέγει · ἡ γὰρ ὁδὸς τοῦ κυρίου κρίσις .
Lemmas: καταπίνω ὁ θάνατος κατά ὁ ὁ ἀνάστασις καιρός ὁ ὁ νέος αἰών υἱός ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος εὐχαριστήριος ἀείδω ᾠδή , ὁράω ἐν δόξα ὁ ἑαυτοῦ σωτήρ , καί εἴρω ἰδέ ὁ θεός ἐγώ , ἐπί ὅς ἐλπίζω · πάλαι μέν γάρ αὐτός ἐν ἐλπίς ἔχω πιστεύω ὁ θεῖος περί αὐτός διδασκαλία , νυνί δέ καί ὀφθαλμός ὁράω αὐτός , διό ὑπομένω πάλαι ὁ ἔπειμι ἐγώ λυπηρός . καί ὁ μέν οὗτος εἴρω , ὁ δέ ἀνάπαυσις αὐτός δίδωμι ἐν ὁ προλέγω ὁ βασίλεια αὐτός ὄρος . καί οὗτος μέν ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ἀπολαύω , ὁ δέ Μωαβῖτις , κατά δέ ὁ ἑβραικός φωνή Μωάβ , τιμωρία ὕφεξις ὁ ἑαυτοῦ ἀθεότης · καταπατέω γάρ τρόπος ἅλων ἐν ἅμαξα , ὥστε ἀσθενέω καί ἐξατονέω ὁ χείρ αὐτός ἀπό ἔκλυσις . διό φημί ὁ Ἀκύλας · καί ἀλοάω ὁ Μωάβ ὑποκάτω αὐτός ὡς ἀλοάω ἄχυρον , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί ἀλέω φημί ὁ Μωάβ ὡς ἀλοητός ἄχυρον εἰς πηλός . τίς δέ εἰμί ὁ καταπατέω αὐτός καί ἀλοάω ἑξῆς παρίστημι ἐπιφέρω · καί πατέω αὐτός πούς πρᾶος καί ταπεινός βῆμα πένης . οἴομαι δέ ἐνταῦθα Μωάβ λέγω ὁ πονηρός δαίμων καί ὁ ἀντίκειμαι δύναμις ὁ πάλαι παρά ὁ Μωαβίτης ὡς θεός τιμάω , ὅστις ἐπεί μέγας φρονέω κατεπαίρω ὁ θεός Ἰσραήλ . καί ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ἔθνος ἐπιτρίβω , ὡς καί ἐπί αὐτός Μωσῆς τοιοῦτος τολμάω , ὡς ἐκπορνεύω ὁ λαός καί τελέω ὁ Βεελφεγώρ · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Μωαβίτης εἴδωλον · οὗτος χάρις ὁ πρόκειμαι περί αὐτός ὡς περί δεινός τις καί θεομάχος δύναμις προφητεύω . καί ἐν ὁ ὅρασις δέ ὁ περί ὁ Μωάβ περί ὁ αὐτός δαίμων πρός αὐτός λέγω ὁ Μωάβ · ὅτι ἀραρίσκω ὁ συμμαχία σύ , καί ὁ ἄρχω ἀπόλλυμι καταπατέω ἐπί ὁ γῆ . ἐπεί οὖν φοβερός τις νομίζω ὁ Ἰουδαῖος λαός ὁ πονηρός οὗτος δαίμων , ὁ διαδέχομαι αὐτός κατά ὁ καιρός ὁ καθολικός ὁ θεός κρίσις τέλος ὁ πάρειμι προφητεία διδάσκω ἐν ὁ λέγω · καί καταπατέω ὁ Μωάβ , καί ἀνίημι ὁ χείρ αὐτός · ὅς τρόπος γάρ αὐτός φημί ταπεινόω ἕτερος ὁ ἀπόλλυμι , οὕτως καί αὐτός ὁ ὅμοιος πείθω . ὁ δέ Σύμμαχος · καί ἀλέω φημί ὁ Μωάβ ὑποκάτω αὐτός ὡς ἀλοητός ἄχυρον εἰς πηλός · καί ἐξάπλωσις ὁ χείρ αὐτός ἀλοάω καί καταπατέω καθώς ἀναπλόω ὁ λούω εἰς ὁ κολυμβάω , καί ταπεινόω ὑπερηφανία αὐτός σύν ὁ κατάρραγμα ὁ χείρ αὐτός · καί ὁ ὀχύρωμα ὁ ὕψος ὁ τοῖχος σύ κύπτω καί κολλάω εἰς γῆ . τεῖχος δέ καί ὀχύρωμα αὐτός ὁ δύναμις εἰμί αὐτός , ὅς ὀχυρόω , ὅς καί αὐτός καθαιρέω φημί ὁ λόγος , διά εἷς δέ ὁ πάλαι ὁ Μωαβίτης κρατέω πονηρός δαίμων καί ὁ ὁ λοιπός ὁ δή νομίζω θεός συμβαίνω διδάσκω ἐκ εἷς παράδειγμα ἐγώ καταλείπω νοέω καί ὁ ὁ λοιπός ἀντίκειμαι δύναμις ἐπελεύθω . δέω γάρ ἐγώ προμανθάνω , ὁποῖος εἰμί ὁ θάνατος ὁ τέλος κατά ὁ ὁ κρίσις καιρός καί ὁ λοιπός ἀντίκειμαι δύναμις , μή ἀγνοέω ὁ ἀπώλεια , μετά ὅς ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ αὐτός βασίλειος ἀπολαμβάνω ἐν ὁ ἐπουράνιος ὄρος ὁ ὁ ἐπαγγελία ἄξιος ἀείδω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ ἐπουράνιος ᾆσμα ἐν ὁ ἐπουράνιος γίγνομαι Ἱερουσαλήμ , ὅς ἐπί ὁ πάρειμι Ἰουδαῖος ὀνομάζω ὁ λόγος , ἀκόλουθος ὁ χώρα ὁ ἐπίγειος Ἱερουσαλήμ · οὕτως γάρ ὁμοῦ καί ὁ ἀκροάομαι ὁ ὁ Ἰουδαῖος λαός παῖς θυμηδία τις καί προτροπή εἰς ὁ ὁ πρόκειμαι ἐλπίς παρέχω . ὁμοῦ καί ὁ ἀληθινός παρίστημι Ἰουδαῖος ὁ ἐπουράνιος Ἱεροσόλυμα ὁ χώρα καί ὁ μέγας πλάτος ὧδε πῇ σημαίνω , ἵνα ὁ μέν τόπος νοέω Ἰουδαῖος , ὁ δέ ἐν αὐτός θεοσεβής πολίτευμα ὁ θεῖον καί εὐαγγελικός πνεῦμα ὁ ὁ θεός πόλις · ἔνθα γίγνομαι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀείδω ὁ ᾆσμα ὁ ἐπιλέγω . ποῖος δέ ᾆσμα ἀείδω ὁ διά ὁ προφητεία δηλέομαι , ἐντεῦθεν ἤδη ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος διά ὁ προφήτης παραδίδωμι ἐκ αὐτός ἐκεῖνος πρόσωπον θεσπίζω καί λέγω · ἰδέ πόλις ὀχυρός ὁ σωτήριος ἐγώ · οὖον γάρ εἰμί ὁ κάτω ἐπί γῆ πόλις ὀχυρός πολλάκις ὑπό πολέμιος ἁλίσκομαι , οὗτος δέ ἀληθής ὀχυρός ὁ θεός τυγχάνω πόλις , καί οὗτος εἰμί ὁ σωτήριος ἐγώ . κατά δέ ὁ Σύμμαχος εἴρω ὁ ἀείδω ὁ ᾆσμα · Πόλις ἰσχυρός ἔχω , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · πόλις κράτος ἐγώ σωτήριος , ὁ δέ ἑβραικός λέξις ἀντί ὁ σωτηρία καί ἀντί ὁ σωτήριος ὁ ὄνομα Ἰησοῦς λευκός οὕτως περιέχω , αὐτός γράμμα ὅς ὁ σωτήρ ἐγώ ἑβραικός γράφω · αὐτός οὖν εἰμί ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ὁ μακάριος πόλις , αὐτός καί τεῖχος αὐτός καί περίτειχος . καί πᾶς αὐτός αὐτός εἰμί , νοέω δέ Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος ἀκόλουθος εἰμί νοέω καί πύλη αὐτός ὁ διάφορος ὁ αὐτόθι μονή εἴσοδος , ὅς ἀνοίγνυμι βούλομαι οὐ Ἰουδαῖος ἀλλά οὐδέ ὁ Ἰσραήλ οὐδέ ὁ τυγχάνω ἁπλόος , μόνος δέ ὁ φυλάσσω δικαιοσύνη καί ἀλήθεια καί εἰρήνη . διό ἐπιλέγω · ἀνοίγω πύλη , εἰσέρχομαι λαός φυλάσσω ἀλήθεια , ἀντιλαμβάνω ἀλήθεια καί φυλάσσω εἰρήνη . οὗτος δέ ὁ πύλη ἐφίημι θεοφιλής τις ἀνήρ λέγω · ἀνοίγνυμι ἐγώ πύλη δικαιοσύνη · εἰσέρχομαι ἐν αὐτός ἐξομολογέω ὁ κύριος . ἄξιος δέ φημί ἀνοίγω ὁ πύλη ὁ προλέγω , ἐπεί ἐπί σύ ἐλπίζω , κύριος ὁ θεός , ὅς ταπεινόω κατάγω ὁ ἐνοικέω ἐν ὑψηλός · πόλις ὀχυρός καταβάλλω καί κατάγω ἠώς ἔδαφος . ὅμοιος δέ εἄν εἰμί οὗτος ὁ ἔμπροσθεν εἴρω ἐν ὁ · ὅτι τίθημι πόλις εἰς χῶμα , πόλις ὀχυρός ὁ πίπτω αὐτός ὁ θεμέλιος . καί νῦν οὖν ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός παρίστημι ὁ αὐτός ἐπαναλαμβάνω διάνοια δοξάζω αὐτός καί λέγω · ὁ θεός ὁ μέγας ὁ αἰώνιος , ὅς ταπεινόω κατάγω ὁ ἐνοικέω ἐν ὑψηλός , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐκ ὁ ὕψος καταβάλλω ταπεινόω καί ὁ πόλις αὐτός καθαιρέω συντέλεια ὁ θνητός βίος ποιέω ἢ ὁ ἄθεος αὐτός καί ἀσεβής πολιτεία ἀφανής ποιέω , ὁ δέ σός πρᾶος ἀνήρ , ὅς μακαρίζω φημί · μακάριος ὁ πρᾶος , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ . οὗτος ταπεινός εἰμί πρότερος νῦν κατά ὁ ὁ δικαιοκρισία σύ καιρός ἀνυψόω καταπατέω αὐτός ποιέω ὁ ὁ πάλαι ὑπερήφανος κεφαλή . εἶτα εὐθύς ὁ ὁδός ὁ εὐσεβής γίγνομαι · μηκέτι γάρ μηδείς εἰμί ἐμποδών ἀκώλυτος καί ἀπαραπόδιστος καί εὐθύς ὁ ὁδός αὐτός γίγνομαι · οὗτος δέ αἴτιος ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός . διό ἐπιλέγω · ὁ γάρ ὁδός ὁ κύριος κρίσις .