eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.89
Μετὰ τὴν διδασκαλίαν τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ὡς περιεστῶτας ἔμπροσθεν καὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ μετὰ τὴν ἀνάστασιν συνηγμένους τοὺς ἁγίους τοῦ θεοῦ θεασάμενον τὸ πνεῦμα τὸ προφητικόν , ἔπειτα ἐξ ἑτέρου μέρους τὴν ἐπιοῦσαν ὀργὴν τοῖς ἀσεβέσι κατανοῆσαν τῷ τάγματι τῶν ἁγίων προσφωνεῖ ἀποχωρεῖν πρὸς βραχὺ καὶ μακράν που κρύπτεσθαι , ὡς μηδὲ θεωροὺς τῆς τῶν ἀσεβῶν γίγνεσθαι ἀπωλείας . διό φησι · βάδιζε , λαός μου , εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου · ταμιεῖα δὲ τοῦ λαοῦ τοῦ θεοῦ αἱ πολλαὶ παρὰ τῷ πατρὶ τυγχάνουσι μοναὶ ἑκάστῳ τάγματι τῶν ἁγίων κατὰ δικαίαν τοῦ θεοῦ κρίσιν ἀφωρισμέναι . εἰς ταῦτ’ οὖν τὰ σοὶ παρεσκευασμένα ταμεῖα , σύ φησιν , ὁ ἐμὸς λαός , εἴσελθε καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου , μηδὲ περιεργάζου τὰ πορρωτάτω τυγχάνοντα τῶν σῶν ταμείων , ἀλλ’ ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον , ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ κυρίου , παρελθούσης δὲ αὐτῆς ἀναπετάσας λοιπὸν τὰς τῶν σαυτοῦ ταμείων πύλας μετὰ πολλῆς ἐξουσίας καὶ παρρησίας πρόϊθι τὸν νέον ἐποπτεύων αἰῶνα καὶ τὴν ἐπηγγελμένην σοι βασιλείαν τοῦ θεοῦ . Τούτοις ἑξῆς τί ἄρα ποιήσει ἡ ὀργὴ ἐπελθοῦσα τοῖς ἀσεβέσι διδάσκει λέγων · καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς , ὡς μηδένα λαθεῖν τῶν πάλαι ἐν αὐτῇ τὰς ψυχὰς ἀνῃρημένων διὰ τῶν πρὸς θάνατον ἁμαρτημάτων · ἐπὶ τούτῳ γὰρ τὴν ὀργὴν ἐπάξειν εἴρηται ὁ θεός , ὀργῆς ἐνταῦθα ὀνομαζομένης τῶν ταῖς κολάσεσι διακονουμένων ἀγγέλων · ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν Αἰγυπτίων ἐλέγετο · ἀπέστειλεν ἐπ’ αὐτοὺς ὀργὴν καὶ θυμὸν καὶ θλῖψιν , ἀποστολὴν δι’ ἀγγέλων πονηρῶν , οὕτως καὶ νῦν ὀργὴ τοῦ θεοῦ ὁρμήσασα κατὰ τῶν πάλαι τὴν γῆν οἰκησάντων ἀνακαλύψει τὸ αἷμα τὸ ἐπ’ αὐτῆς ἐκχυθὲν καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους . δηλοῖ δὲ διὰ τούτων τὴν τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ ἀναίρεσιν καὶ τὰ τῶν μαρτύρων αἵματα , περὶ ὧν καὶ Μωσῆς ἐν μεγάλῃ ᾠδῇ γράφων ἔλεγεν · ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικεῖται , καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει . καὶ ἑκάστη δὲ ψυχὴ γεώδης καὶ φιλοσώματος τὰ αἵματα , λέγω δὴ τὰ πρὸς θάνατον αὕτη πλημμεληθέντα , ἐξομολογουμένη ἀνακαλύψει . Τούτων δ’ ἐπιτελεσθέντων ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . διὸ ἐπὶ τέλει τῶν ὅλων καὶ μετὰ πάντας ἐπιφέρει ὁ λόγος φάσκων · τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , τοῦτ’ ἔστι κατ’ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ , ἐπάξει ὁ θεὸς τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυράν . ἀντὶ δὲ τοῦ · τὴν ἁγίαν , οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταὶ τὴν σκληρὰν ὠνόμασαν . ταύτην οὖν ὥσπερ ταμιευσάμενος ἐκ μακροῦ κατὰ μηδενὸς ἑτέρου ἐπαφεὶς αὐτὴν ἐπὶ τοῦτον μόνον ἐπάξει , ᾧ καὶ ἐτηρεῖτο ἀναλόγως τῇ αὐτοῦ κακίᾳ . τίς δὲ ἦν οὗτος , ἀλλ’ ὁ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ θεοῦ τὸν πρῶτον σκελίσας ἄνθρωπον καὶ καταβαλὼν ἀπὸ τῆς παρὰ τῷ θεῷ στάσεως . ἦν δ’ οὗτος ὁ σκολιὸς οὗτος ὄφις καὶ δράκων προσφυῶς ὠνομασμένος διὰ τὸ χαμαὶ σύρεσθαι καὶ ἕρπειν καὶ τοῖς ποσὶν ἐφεδρεύειν τῶν ἀνθρώπων εἴ που τινὰ ἐνδακὼν καὶ τὸν ἐν αὐτῷ θανατηφόρον ἰὸν ἐγχρίμψας τῆς ὀρθῆς καὶ πρὸς τὸν θεὸν ἀγούσης καταβάλοι πορείας . ἡ μὲν οὖν τοῦ θεοῦ ῥάβδος εὐθεῖά τις οὖσα καὶ παιδευτικὴ κατὰ τό · ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου , τοῖς ἰάσιμα ἡμαρτηκόσι τετήρηται εἰς παίδευσιν αὐτῶν καὶ βελτίωσιν καὶ ψυχῆς ὠφέλειαν προσαγομένη , ὁ δὲ μηδὲ ὀρθὸν μηδὲ εὐθὺ κεκτημένος ὅλος δὲ διόλου κάμπυλος καὶ σκολιός , χαμαί τε ἐπὶ τὸ στῆθος καὶ τὴν κοιλίαν ἕρπων , ἐφεδρεύων τε τοῖς πάντων ποσὶν ἐπὶ τὸ σκελίζειν καὶ καταβάλλειν αὐτοὺς μετὰ πάντας τοὺς ἀσεβεῖς , ὃς τῇ σκληρᾷ καὶ μεγάλῃ καὶ ἰσχυρᾷ μαχαίρᾳ παραδοθήσεται , ἣν αὐτῷ μόνῳ ὁ μέγας κριτὴς ἐταμιεύσατο . τίς δ’ ἦν αὕτη ἡ μάχαιρα , ἣν ἁγίαν καὶ μεγάλην καὶ ἰσχυρὰν ὠνόμασαν οἱ Ἑβδομήκοντα , ἢ ὁ ζῶν τοῦ θεοῦ λόγος καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον . μάχαιραν ἐνταῦθα λέγει τὴν ἐνέργειαν τῆς δίκης , ἀλλὰ καὶ ἁγίαν καλεῖ , ὁμοῦ μὲν παραμυθούμενος τὸ φοβερὸν τῆς ἀπειλῆς , ὁμοῦ δὲ καὶ δεικνύς , ὡς οὐκ εἰς ἀπώλειαν καταστρέψουσιν οἱ τιμωρούμενοι , ἁγιωσύνης τε αἴτιον αὐτοῖς ἔσται μετανοοῦσιν . καὶ γὰρ οὐκ ἀπολέσαι βούλεται θεὸς παιδεύων , ἀλλὰ καθάραι καὶ ἁγιάσαι ἐπιστρέψαντας . ὁ δὴ ὡς ἀντιπάλῳ ἑαυτοῦ καὶ ἐναντίῳ τῶν αὑτοῦ κατορθωμάτων τῷ τοσούτῳ δράκοντι ἐπελθὼν ἀνελεῖν αὐτόν , ἐξ ὄντων τὴν ὑπόστασιν ἀφανίζων αὐτοῦ ὡς μηκέτ’ εἶναι μηδ’ ἐν τοῖς οὖσιν ἐξετάζεσθαι · διὸ οὐδὲ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ καταξιοῦται . παιδευτικὴ γάρ τις ἦν αὕτη καὶ ἐπιστρεπτική , καθὼς διδάσκει ὁ φήσας · κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με , ὡς τοῦ μὲν θυμοῦ ἐλεγκτικὴν δύναμιν ἔχοντος , τῆς δὲ ὀργῆς παιδευτικήν , διὸ ἡ μὲν τοὺς ὑποδεέστερον ἡμαρτηκότας μετήρχετο ἐλέγχους ἐπάγουσα καὶ παιδεύουσα αὐτούς , ἐπεὶ δὲ ὁ δράκων οὔτ’ ἐλέγχων οὔτε παιδείας ἄξιος ἦν , ἀλλὰ παντελοῦς ἀφανισμοῦ . διὰ τοῦτο ἡ μάχαιρα τοῦ θεοῦ ἡ ἁγία καὶ ἡ μεγάλη καὶ ἡ ἰσχυρὰ πρῶτον μὲν αὐτῷ ἐπέρχεται , ὁ δὲ θεασάμενος αὐτὴν φυγῇ ἑαυτὸν ἐπιδώσει , ἅτε ἀνόητος καὶ ἄφρων καὶ μὴ οἷός τε λέγειν · ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω ; πλὴν ἀλλὰ πειρώμενον αὐτὸν φεύγειν καταλαβοῦσα ἡ τοῦ θεοῦ μάχαιρα ἡ ἁγία καὶ ἡ μεγάλη καὶ ἰσχυρὰ ἀνελεῖ τὸ σκολιὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ὑπόστασιν ἐξ ὄντων ἀφαιρουμένη καὶ ὥσπερ ἐν οἰκείοις μυχοῖς ἀποφεύγων κατακρύπτεσθαι ἐπειρῶτο ἐν τῇ καλουμένῃ θαλάσσῃ , περὶ ἧς εἴρηται · αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος , ἐκεῖ ἑρπετά , ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός , ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων καί · δράκων οὗτος , ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ . καὶ ἐν τῷ Ἰὼβ δὲ χρηματίζων ὁ κύριος περὶ τούτου ἐδίδασκε λέγων · ἄξεις δὲ δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ , περιθήσεις καὶ φορβεὰν περὶ ῥῖνα αὐτοῦ ; ἢ δήσεις κρίκον ἐν μυκτῆρι αὐτοῦ ; οἷς ἐπιλέγει · τοῦτ’ ἔστιν ἀρχὴ πλάσματος κυρίου , πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ , καὶ πάλιν · αὐτός ἐστί φησι βασιλεὺς πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασιν . ἐπιλύεται δὲ καὶ ἀμφιβολίαν ὁ λόγος ἐν τούτοις διδάσκων τούτου χάριν συγκεχωρῆσθαι αὐτῷ τὸ ζῆν ἐπὶ τῷ καταπαίζεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ ἐγγυμναζομένων τῇ πρὸς αὐτὸν πάλῃ καὶ ποτὲ μὲν ἄγκιστρα αὐτῷ περιβαλλόντων , ποτὲ δὲ φορβεὰν περὶ ῥῖνα αὐτοῦ δεσμούντων , ἄλλοτε δὲ κρίκον αὐτῷ περιπειρόντων · διὸ καὶ εἴρηται · πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . ἀλλ’ ἕως μετὰ τὸ πρὸς τὸν θῆρα τοῦτον ἀγῶνος τοῖς ἀθληταῖς τοῦ θεοῦ συνειστήκει , κἀκεῖνοι δοκιμὴν τῆς ἑαυτῶν παρεῖχον ἀρετῆς ἐν αὐτῷ καὶ δι’ αὐτοῦ γυμναζόμενοι , καὶ αὐτὸς ὁ δράκων διετέλει καταπαιζόμενος , ἐπεὶ δὲ λοιπὸν λέλυτο ὁ ἀγὼν καὶ ἡ τοῦ θεοῦ δικαιοκρισία τὰς ἀμοιβὰς παρεῖχεν τοῖς ἠγωνισμένοις ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ παντός . μετὰ τὴν κατὰ τῶν ἀσεβῶν κρίσιν ἐπάξει ὁ θεὸς τὴν μάχαιραν αὐτοῦ τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν φεύγοντα , ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιόν . εἴρηται κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · κατὰ λευιαθὰν τοῦ ὄφεως τοῦ σκολιοῦ καὶ ἀποκτενεῖ τὸν δράκοντα τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ὁ δὲ Ἀκύλας · ἐπὶ λευιαθὰν ὄφιν ἐσκιρρωμένον ἢ ἐσπειρωμένον καὶ ἀποκτενεῖ σὺν τὸ κῆτος τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ὁ δὲ Θεοδοτίων · ἐπὶ τὸν δράκοντά φησιν ὄφιν ἰσχυρὸν καὶ ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιὸν καὶ ἀποκτενεῖ τὸν δράκοντα τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . ὁ αὐτὸς δὲ ὄφις καὶ ὁ δράκων λευιαθὰν ὀνομάζεται ὡς ἂν κυρίου ὀνόματος ὑπάρχοντος αὐτῷ τούτου . ὁ αὐτὸς δ’ οὗτος ἦν τὸ μέγα κῆτος , ὅπερ ὁ κύριος χειρώσασθαι λέγεται κατὰ τό · ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειροῦσθαι · κἀκεῖ γὰρ λευιαθὰν ὠνόμασται καὶ ἐν τῷ Ψαλμῷ δὲ τῷ φήσαντι · δράκων οὗτος , ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ , κατὰ τὴν Ἑβραϊκὴν φωνὴν λευιαθὰν ὠνόμασται . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ Ἰώβ · ἄξεις δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ , πάλιν λευιαθὰν χρηματίζει · τοῦτον τὸν τρόπον πολυκέφαλον καὶ πολυώνυμον δράκοντα καὶ ὄφιν καὶ διάβολον καὶ σατανᾶν καὶ μέγα κῆτος καὶ λευιαθὰν ὠνομασμένον , ἐν ἑτέροις δὲ καὶ λέοντα καὶ βασιλίσκον . τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , τοῦτ’ ἔστιν ἐν ἐκείνῳ τῷ τῆς συντελείας καιρῷ , ὁ τῶν ὅλων κριτὴς θεὸς ἀνελεῖ τῇ αὐτοῦ μαχαίρᾳ , ἀλλ’ ἐκείνῃ μὲν τῇ ἡμέρᾳ τούτῳ αὐτῷ πληγὰς ἐπιθήσει · ἐπὶ δὲ τῆς πρώτης εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ παρουσίας ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ οὐ κέχρηται αὐτῷ ὡς μαχαίρᾳ , διὸ οὐδὲ ἀνεῖλεν αὐτόν , ἐπέβη δὲ αὐτῷ μόνον καὶ τὰς δυνάμεις αὐτοῦ κατεπάτησεν . διὸ λέλεκται εἰς αὐτοῦ πρόσωπον · ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα . καὶ νῦν μὲν αὐτὸν καταπεπάτηκεν καὶ εἰσέτι καὶ νῦν καταπατεῖ διδοὺς τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ , κατὰ δὲ τὸν δηλούμενον τῆς συντελείας καιρὸν μετὰ πάντας τοὺς ἀσεβεῖς ἡ μάχαιρα τοῦ θεοῦ φεύγοντα αὐτὸν καταλαβοῦσα διαχειρίσεται καὶ ἀνελεῖ ἐξ ὄντων εἰς τὸ μηκέτ’ εἶναι . ἐνταῦθα καὶ ὁ περὶ τῆς καθολικῆς κρίσεως τοῦ θεοῦ λόγος περιγράφεται ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ · Ἰδοὺ κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτήν . οὗ τέλος εἰληφότος ἡ προφητεία ἐξ ἑτέρας ἀρχῆς ὑποθέσεως ἰδιαζούσης ἅπτεται .
Lemmas: μετά ὁ διδασκαλία ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις ὡς περιίστημι ἔμπροσθεν καί ἐπί ὁ αὐτός μετά ὁ ἀνάστασις σύνειμι ὁ ἅγιος ὁ θεός θεάομαι ὁ πνεῦμα ὁ προφητικός , ἔπειτα ἐκ ἕτερος μέρος ὁ ἔπειμι ὀργή ὁ ἀσεβής κατανοέω ὁ τάγμα ὁ ἅγιος προσφωνέω ἀποχωρέω πρός βραχύς καί μακρός ποῦ κρύπτω , ὡς μηδέ θεωρός ὁ ὁ ἀσεβής γίγνομαι ἀπώλεια . διό φημί · βαδίζω , λαός ἐγώ , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ταμιεῖον σύ · ταμιεῖον δέ ὁ λαός ὁ θεός ὁ πολύς παρά ὁ πατήρ τυγχάνω μονή ἕκαστος τάγμα ὁ ἅγιος κατά Δίκαιος ὁ θεός κρίσις ἀφορίζω . εἰς αὐτός οὖν ὁ σύ παρασκευάζω ταμεῖον , σῦς φημί , ὁ ἐμός λαός , εἰσέρχομαι καί ἀποκλείω ὁ θύρα σύ , μηδέ περιεργάζομαι ὁ προσωτέρω τυγχάνω ὁ σός ταμεῖον , ἀλλά ἀποκρύπτω μικρός ὅσος ὅσος , ἠώς εἄν παρέρχομαι ὁ ὀργή κύριος , παρέρχομαι δέ αὐτός ἀναπετάννυμι λοιπός ὁ ὁ σεαυτοῦ ταμεῖον πύλη μετά πολύς ἐξουσία καί παρρησία πρόειμι ὁ νέος ἐποπτεύω αἰών καί ὁ ἐπαγγέλλω σύ βασίλειος ὁ θεός . οὗτος ἑξῆς τίς ἄρα ποιέω ὁ ὀργή ἐπέρχομαι ὁ ἀσεβής διδάσκω λέγω · καί ἀνακαλύπτω ὁ γῆ ὁ αἷμα αὐτός , ὡς μηδείς λανθάνω ὁ πάλαι ἐν αὐτός ὁ ψυχή ἀναιρέω διά ὁ πρός θάνατος ἁμάρτημα · ἐπί οὗτος γάρ ὁ ὀργή ἐπάγω εἴρω ὁ θεός , ὀργή ἐνταῦθα ὀνομάζω ὁ ὁ κόλασις διακονέω ἄγγελος · ὡς γάρ ἐπί ὁ Αἰγύπτιος λέγω · ἀποστέλλω ἐπί αὐτός ὀργή καί θυμός καί θλῖψις , ἀποστολή διά ἄγγελος πονηρός , οὕτως καί νῦν ὀργή ὁ θεός ὁρμάω κατά ὁ πάλαι ὁ γῆ οἰκέω ἀνακαλύπτω ὁ αἷμα ὁ ἐπί αὐτός ἐκχέω καί οὖον κατακάλυψις ὁ ἀναιρέω . δηλόω δέ διά οὗτος ὁ ὁ ἅγιος ὁ θεός ἀναίρεσις καί ὁ ὁ μάρτυς αἷμα , περί ὅς καί Μωσῆς ἐν μέγας ᾠδή γράφω λέγω · ὅτι ὁ αἷμα ὁ υἱός αὐτός ἐκδικέω , καί ἐκδίκησις καί ἀνταποδίδωμι δίκη ὁ ἐχθρός καί ὁ μισέω ἀνταποδίδωμι . καί ἕκαστος δέ ψυχή γεώδης καί φιλοσώματος ὁ αἷμα , λέγω δή ὁ πρός θάνατος οὗτος πλημμελέω , ἐξομολογέομαι ἀνακαλύπτω . οὗτος δέ ἐπιτελέω ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . διό ἐπί τέλος ὁ ὅλος καί μετά πᾶς ἐπιφέρω ὁ λόγος φάσκω · ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , οὗτος εἰμί κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , ἐπάγω ὁ θεός ὁ μάχαιρα ὁ ἅγιος καί ὁ μέγας καί ὁ ἰσχυρός . ἀντί δέ ὁ · ὁ ἅγιος , ὁ λοιπός πᾶς ἑρμηνευτής ὁ σκληρός ὀνομάζω . οὗτος οὖν ὥσπερ ταμιεύω ἐκ μακρός κατά μηδείς ἕτερος ἐφάπτω αὐτός ἐπί οὗτος μόνος ἐπάγω , ὅς καί τηρέω ἀνάλογος ὁ αὐτός κακία . τίς δέ εἰμί οὗτος , ἀλλά ὁ ἐκ ἀρχή ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός ὁ πρῶτος σκέλλω ἄνθρωπος καί καταβάλλω ἀπό ὁ παρά ὁ θεός στάσις . εἰμί δέ οὗτος ὁ σκολιός οὗτος ὄφις καί δράκων προσφυῶς ὀνομάζω διά ὁ χαμαί σύρω καί ἕρπω καί ὁ πούς ἐφεδρεύω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ποῦ τις ἐνδάκνω καί ὁ ἐν αὐτός θανατηφόρος ἰός ἐγχρίμπτω ὁ ὀρθός καί πρός ὁ θεός ἄγω καταβάλλω πορεία . ὁ μέν οὖν ὁ θεός ῥάβδος εὐθύς τις εἰμί καί παιδευτικός κατά ὁ · ῥάβδος εὐθύτης ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ , ὁ ἰάσιμος ἁμαρτάνω τηρέω εἰς παίδευσις αὐτός καί βελτίωσις καί Ψυχή ὠφέλεια προσάγω , ὁ δέ μηδέ ὀρθός μηδέ εὐθύς2 κτάομαι ὅλος δέ διόλου καμπύλος καί σκολιός , χαμαί τε ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία ἕρπω , ἐφεδρεύω τε ὁ πᾶς πούς ἐπί ὁ σκελίζω καί καταβάλλω αὐτός μετά πᾶς ὁ ἀσεβής , ὅς ὁ σκληρός καί μέγας καί ἰσχυρός μάχαιρα παραδίδωμι , ὅς αὐτός μόνος ὁ μέγας κριτής ταμιεύω . τίς δέ εἰμί οὗτος ὁ μάχαιρα , ὅς ἅγιος καί μέγας καί ἰσχυρός ὀνομάζω ὁ ἑβδομήκοντα , ἢ ὁ ζῶ ὁ θεός λόγος καί ἐνεργός καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος . μάχαιρα ἐνταῦθα λέγω ὁ ἐνέργεια ὁ δίκη , ἀλλά καί ἅγιος καλέω , ὁμοῦ μέν παραμυθέομαι ὁ φοβερός ὁ ἀπειλή , ὁμοῦ δέ καί δείκνυμι , ὡς οὐ εἰς ἀπώλεια καταστρέφω ὁ τιμωρέω , ἁγιωσύνη τε αἴτιος αὐτός εἰμί μετανοέω . καί γάρ οὐ ἀπόλλυμι βούλομαι θεός παιδεύω , ἀλλά καθαίρω καί ἁγίζω ἐπιστρέφω . ὁ δή ὡς ἀντίπαλος ἑαυτοῦ καί ἐναντίος ὁ αὐτός κατόρθωμα ὁ τοσοῦτος δράκων ἐπέρχομαι ἀναιρέω αὐτός , ἐκ εἰμί ὁ ὑπόστασις ἀφανίζω αὐτός ὡς μηκέτι εἰμί μηδέ ἐν ὁ εἰμί ἐξετάζω · διό οὐδέ ὁ ὀργή ὁ θεός καταξιόω . παιδευτικός γάρ τις εἰμί οὗτος καί ἐπιστρεπτικός , καθώς διδάσκω ὁ φημί · κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ , ὡς ὁ μέν θυμός ἐλεγκτικός δύναμις ἔχω , ὁ δέ ὀργή παιδευτικός , διό ὁ μέν ὁ ὑποδεέστερος ἁμαρτάνω μετέρχομαι ἔλεγχος ἐπάγω καί παιδεύω αὐτός , ἐπεί δέ ὁ δράκων οὔτε ἐλέγχω οὔτε παιδεία ἄξιος εἰμί , ἀλλά παντελής ἀφανισμός . διά οὗτος ὁ μάχαιρα ὁ θεός ὁ ἅγιος καί ὁ μέγας καί ὁ ἰσχυρός πρῶτος μέν αὐτός ἐπέρχομαι , ὁ δέ θεάομαι αὐτός φυγή ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , ἅτε ἀνόητος καί ἄφρων καί μή οἷος τε λέγω · ποῦ πορεύω ἀπό ὁ πνεῦμα σύ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ ποῦ φεύγω ; πλήν ἀλλά πειράω αὐτός φεύγω καταλαμβάνω ὁ ὁ θεός μάχαιρα ὁ ἅγιος καί ὁ μέγας καί ἰσχυρός ἀναιρέω ὁ σκολιός αὐτός καί πᾶς αὐτός ὁ ὑπόστασις ἐκ εἰμί ἀφαιρέω καί ὥσπερ ἐν οἰκέω μυχός ἀποφεύγω κατακρύπτω πειράω ἐν ὁ καλέω θάλασσα , περί ὅς εἴρω · οὗτος ὁ θάλασσα ὁ μέγας καί εὐρύχωρος , ἐκεῖ ἑρπετόν , ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός , ζῷον μικρός μετά μέγας καί · δράκων οὗτος , ὅς πλάσσω ἐμπαίζω αὐτός . καί ἐν ὁ Ἰώβ δέ χρηματίζω ὁ κύριος περί οὗτος διδάσκω λέγω · ἄγω δέ δράκων ἐν ἄγκιστρον , περιτίθημι καί φορβαία περί ῥίς αὐτός ; ἢ δήω κίρκος ἐν μυκτήρ αὐτός ; ὅς ἐπιλέγω · οὗτος εἰμί ἀρχή πλάσμα κύριος , ποιέω ἐγκαταπαίζω ὑπό ὁ ἄγγελος αὐτός , καί πάλιν · αὐτός εἰμί φημί βασιλεύς πᾶς ὁ ἐν ὁ ὕδωρ . ἐπιλύω δέ καί ἀμφιβολία ὁ λόγος ἐν οὗτος διδάσκω οὗτος χάρις συγχωρέω αὐτός ὁ ζῶ ἐπί ὁ καταπαίζω αὐτός ὑπό ὁ ἅγιος ὁ θεός ἐγγυμνάζω ὁ πρός αὐτός πάλη καί ποτέ μέν ἄγκιστρον αὐτός περιβάλλω , ποτέ δέ φορβαία περί ῥίς αὐτός δεσμέω , ἄλλοτε δέ κίρκος αὐτός περιπείρω · διό καί εἴρω · ποιέω ἐγκαταπαίζω ὑπό ὁ ἄγγελος αὐτός . ἀλλά ἠώς μετά ὁ πρός ὁ θήρ οὗτος ἀγών ὁ ἀθλητής ὁ θεός συνίστημι , ἐκεῖνος δοκιμή ὁ ἑαυτοῦ παρέχω ἀρετή ἐν αὐτός καί διά αὐτός γυμνάζω , καί αὐτός ὁ δράκων διατελέω καταπαίζω , ἐπεί δέ λοιπός λύω ὁ ἀγών καί ὁ ὁ θεός δικαιοκρισία ὁ ἀμοιβή παρέχω ὁ ἀγωνίζομαι ἐπί συντέλεια ὁ πᾶς . μετά ὁ κατά ὁ ἀσεβής κρίσις ἐπάγω ὁ θεός ὁ μάχαιρα αὐτός ὁ ἅγιος καί ὁ μέγας καί ὁ ἰσχυρός ἐπί ὁ δράκων ὄφις φεύγω , ἐπί ὁ δράκων ὄφις σκολιός . εἴρω κατά δέ ὁ Σύμμαχος · κατά λευιαθάν ὁ ὄφις ὁ σκολιός καί ἀποκτείνω ὁ δράκων ὁ ἐν ὁ θάλασσα ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὁ δέ Ἀκύλας · ἐπί λευιαθάν ὄφις σκιρόρνυμι ἢ σπειρόω καί ἀποκτείνω σύν ὁ κῆτος ὁ ἐν ὁ θάλασσα ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὁ δέ Θεοδοτίων · ἐπί ὁ δράκων φημί ὄφις ἰσχυρός καί ἐπί ὁ δράκων ὄφις σκολιός καί ἀποκτείνω ὁ δράκων ὁ ἐν ὁ θάλασσα ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . ὁ αὐτός δέ ὄφις καί ὁ δράκων λευιαθάν ὀνομάζω ὡς εἄν κύριος ὄνομα ὑπάρχω αὐτός οὗτος . ὁ αὐτός δέ οὗτος εἰμί ὁ μέγας κῆτος , ὅσπερ ὁ κύριος χειρόομαι λέγω κατά ὁ · ὁ μέλλω ὁ μέγας κῆτος χειρόομαι · ἐκεῖ γάρ λευιαθάν ὀνομάζω καί ἐν ὁ ψαλμός δέ ὁ φημί · δράκων οὗτος , ὅς πλάσσω ἐμπαίζω αὐτός , κατά ὁ ἑβραικός φωνή λευιαθάν ὀνομάζω . ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ Ἰώβ · ἄγω δράκων ἐν ἄγκιστρον , πάλιν λευιαθάν χρηματίζω · οὗτος ὁ τρόπος πολυκέφαλος καί πολυώνυμος δράκων καί ὄφις καί διάβολος καί Σατανᾶς καί μέγας κῆτος καί λευιαθάν ὀνομάζω , ἐν ἕτερος δέ καί λέων καί βασιλίσκος . ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , οὗτος εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ὁ συντέλεια καιρός , ὁ ὁ ὅλος κριτής θεός ἀναιρέω ὁ αὐτός μάχαιρα , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ ἡμέρα οὗτος αὐτός πληγάς ἐπιτίθημι · ἐπί δέ ὁ πρῶτος εἰς ἄνθρωπος αὐτός παρουσία ὁ Χριστός ὁ θεός οὖον χράομαι αὐτός ὡς μάχαιρα , διό οὐδέ ἀναιρέω αὐτός , ἐπιβαίνω δέ αὐτός μόνος καί ὁ δύναμις αὐτός καταπατέω . διό λέγω εἰς αὐτός πρόσωπον · ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος ἐπιβαίνω καί καταπάτησις λέων καί δράκων . καί νῦν μέν αὐτός καταπατέω καί εἰσέτι καί νῦν καταπατέω δίδωμι ὁ αὐτός μαθητής ἐξουσία πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός , κατά δέ ὁ δηλέομαι ὁ συντέλεια καιρός μετά πᾶς ὁ ἀσεβής ὁ μάχαιρα ὁ θεός φεύγω αὐτός καταλαμβάνω διαχειρίζω καί ἀναιρέω ἐκ εἰμί εἰς ὁ μηκέτι εἰμί . ἐνταῦθα καί ὁ περί ὁ καθολικός κρίσις ὁ θεός λόγος περιγράφω ἄρχω ἀπό ὁ · ἰδέ κύριος καταφθείρω ὁ οἰκέω καί ἐρήμωσις αὐτός . ὅς τέλος λαμβάνω ὁ προφητεία ἐκ ἕτερος ἀρχή ὑπόθεσις ἰδιάζω ἅπτω .