ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.28
Ἡγοῦμαι καὶ τὰ προκείμενα πεπληρῶσθαι καθ’ ἕνα τε τρόπον ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων κατὰ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἐφόδου , καθ’ ἣν δῃουμένης τῆς χώρας φεύγοντες ἀπὸ προσώπου τῶν πολεμίων εἰς τὰς πέτρας ἐν τοῖς σπηλαίοις ἀποκρύπτονται διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ θεοῦ αὐτοῖς ἐπικειμένην ὀργήν . τότε δὲ καὶ οἱ ὑπερήφανοι ἐταπεινοῦντο , ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπὶ πλούτῳ γαυριῶντες πρότερον τότε μηθὲν ὄντες ἠλέγχοντο καταλαβούσης αὐτοὺς τῆς τοῦ κυρίου ἡμέρας , λέγω δὲ τοῦ Χριστοῦ τῆς ἐκδικήσεως , ἐν ᾧ οὐ μόνον τοὺς ὑπερηφάνους καὶ ἐπηρμένους ἄνδρας ἡ τοῦ κυρίου μετήρχετο ἡμέρα , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς χώρας κάλλη τῶν πολεμίων τὰ πάντα δῃούντων καὶ ἀφανιζόντων ὡς καὶ πύργους καταβαλεῖν καὶ τείχη καθαιρεῖν καὶ τὰ ὑψηλὰ πάντα συγκόπτειν . εἰ δὲ καὶ πραγματείαις ἐχρῶντο ταῖς διὰ θαλάσσης τινὲς καὶ τούτων τὰς ναῦς ἀπελάμβανον οἱ πολέμιοι , πανταχόθεν γοῦν τότε ἐταπείνουν καὶ διήρπαζον τὸ Ἰουδαίων ἔθνος , ἐπεὶ μὴ τῷ προφήτῃ παρακαλοῦντι καὶ λέγοντι · δεῦτε καὶ πορευθῶμεν τῷ φωτὶ κυρίου , παρέσχον ἑαυτοὺς πειθηνίους . προλέγει δὲ ταῦτα ὁ προφήτης μαρτυρόμενος τὴν μέλλουσαν αὐτοὺς καταλήψεσθαι ὀργήν , εἰ μὴ παραδέξοιντο φῶς κυρίου . κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ θεσπίζει καθαίρεσιν ἔσεσθαι τῆς ἐν ἀνθρώποις εἰδωλολατρίας , μόνον δὲ παρὰ τοῖς πᾶσιν ὑψοῦσθαι τὸν κύριον παντὸς ὑψώματος ἐπαιρομένου κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ ταπεινουμένου .
Lemmas: ἡγέομαι καί ὁ πρόκειμαι πληρόω κατά εἷς τε τρόπος ἐπί ὁ Ῥωμαῖος κατά ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ἔφοδος , κατά ὅς δηιόω ὁ χώρα φεύγω ἀπό πρόσωπον ὁ πολέμιος εἰς ὁ πέτρα ἐν ὁ σπήλαιον ἀποκρύπτω διά ὁ ἀπό ὁ θεός αὐτός ἐπίκειμαι ὀργή . τότε δέ καί ὁ ὑπερήφανος ταπεινόω , ἀλλά καί ὁ ἐπί πλοῦτος γαυριάω πρότερος τότε μηδείς εἰμί ἐλέγχω καταλαμβάνω αὐτός ὁ ὁ κύριος ἡμέρα , λέγω δέ ὁ Χριστός ὁ ἐκδίκησις , ἐν ὅς οὖον μόνος ὁ ὑπερήφανος καί ἐπαίρω ἀνήρ ὁ ὁ κύριος μετέρχομαι ἡμέρα , ἀλλά καί ὁ ὁ χώρα κάλλος ὁ πολέμιος ὁ πᾶς δῃόω καί ἀφανίζω ὡς καί πύργος καταβάλλω καί τεῖχος καθαιρέω καί ὁ ὑψηλός πᾶς συγκόπτω . εἰμί δέ καί πραγματεία χράω ὁ διά θάλασσα τις καί οὗτος ὁ ναῦς ἀπολαμβάνω ὁ πολέμιος , πανταχόθεν γοῦν τότε ταπεινόω καί διαρπάζω ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ἐπεί μή ὁ προφήτης παρακαλέω καί λέγω · δεῦρο καί πορεύω ὁ φάος κύριος , παρέχω ἑαυτοῦ πειθήνιος . προλέγω δέ οὗτος ὁ προφήτης μαρτύρομαι ὁ μέλλω αὐτός καταλαμβάνω ὀργή , εἰμί μή παραδέχομαι φάος κύριος . κατά ὁ αὐτός δέ θεσπίζω καθαίρεσις εἰμί ὁ ἐν ἄνθρωπος εἰδωλολατρία , μόνος δέ παρά ὁ πᾶς ὑψόω ὁ κύριος πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ θεός ταπεινόω .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.28b
Τὸ δέ · παύσασθε ὑμῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου , ᾧ ἡ ἀναπνοὴ ἐν μυκτῆρι αὐτοῦ · ὅτι ἐν τίνι ἐλογίσθη αὐτός ; κατὰ προσθήκην φέρεται . ἔοικεν δὲ παραινεῖν ὁ λόγος μὴ προσέχειν ἐκείνοις μηδὲ εἰς ἀνθρώπους ἐλπίζειν θνητοὺς τὴν πᾶσαν ζωὴν ἐν τοῖς μυκτῆρσιν κεκτημένους .
Lemmas: ὁ δέ · παύω σύ ἀπό ὁ ἄνθρωπος , ὅς ὁ ἀναπνοή ἐν μυκτήρ αὐτός · ὅτι ἐν τίς λογίζομαι αὐτός ; κατά προσθήκη φέρω . ἔοικα δέ παραινέω ὁ λόγος μή προσέχω ἐκεῖνος μηδέ εἰς ἄνθρωπος ἐλπίζω θνητός ὁ πᾶς ζωή ἐν ὁ μυκτήρ κτάομαι .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.33a
Τινὲς ἐκ τῶν προκειμένων ᾠήθησαν θεσπίζεσθαι τὰ κατὰ τοῦ σωτῆρος τῷ λαῷ τολμηθέντα · ἀκάνθας γοῦν αὐτῷ περιτεθείκασιν καὶ κραυγὴν ἄθεον ἀφῆκαν κατ’ αὐτοῦ . διὸ μετῆλθεν αὐτοὺς ὁ παντελὴς ὄλεθρος καὶ ἡ ἐσχάτη ἐρημία , ἥ τε λεγομένη ὀργὴ εἰς τέλος · ἐξ ἐκείνου γὰρ καὶ εἰς δεῦρο οὐδεμιᾶς ἠξιώθησαν ἐπισκοπῆς , μένει δὲ καὶ τὸ πτῶμα τοῦ πύργου αὐτῶν , λέγω δὴ τοῦ ναοῦ ἀθεράπευτον καὶ τὸ πᾶν ἔθνος ἀνεπίσκοπον καὶ ἀγεώργητον τυγχάνει , ἀλλ’ οὐδὲ αἱ νεφέλαι τὸν λογικὸν αὐτοῖς χορηγοῦσιν ὑετόν . καίτοι τὸ παλαιὸν καὶ ἐπ’ αὐτῆς πολεμίας γῆς συνῆσαν αὐτοῖς προφῆται ὥσπερ ἐν Βαβυλῶνι καὶ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ μετὰ τὴν ἐκεῖθεν ἐπάνοδον , ὥστε νῦν ἔργῳ πεπληρῶσθαι εἰς αὐτοὺς τό · καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτοὺς ὑετόν . εἰ δὲ λέγοιέν τινες , ὅτι καὶ πρὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἐπιδημίας διαλελοίπασιν οἱ προφῆται , ἀλλά γε συνειστήκει ὁ νεὼς καὶ ἡ σωματικὴ ἐπετελεῖτο λατρεία μέχρι τῆς αὐτοῦ παρουσίας . ὁ δὲ παρὼν λόγος συνίστατο τέλους τετυχηκότα ἢ μετὰ τὴν ὑστάτην πολιορκίαν τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων γενομένην .
Lemmas: Τινές ἐκ ὁ πρόκειμαι οἴομαι θεσπίζω ὁ κατά ὁ σωτήρ ὁ λαός τολμάω · ἄκανθα γοῦν αὐτός περιτίθημι καί κραυγή ἄθεος ἀφίημι κατά αὐτός . διό μετέρχομαι αὐτός ὁ παντελής ὄλεθρος καί ὁ ἔσχατος ἐρημία , ὅς τε λέγω ὀργή εἰς τέλος · ἐκ ἐκεῖνος γάρ καί εἰς δεῦρο οὐδείς ἀξιόω ἐπισκοπή , μένω δέ καί ὁ πτῶμα ὁ πύργος αὐτός , λέγω δή ὁ ναός ἀθεράπευτος καί ὁ πᾶς ἔθνος ἀνεπίσκοπος καί ἀγεώργητος τυγχάνω , ἀλλά οὐδέ ὁ νεφέλη ὁ λογικός αὐτός χορηγέω ὑετός . καίτοι ὁ παλαιός καί ἐπί αὐτός πολέμιος γῆ σύνειμι αὐτός προφήτης ὥσπερ ἐν Βαβυλών καί ἐν Αἴγυπτος καί μετά ὁ ἐκεῖθεν ἐπάνοδος , ὥστε νῦν ἔργον πληρόω εἰς αὐτός ὁ · καί ὁ νεφέλη ἐντελέω ὁ μή βρέχω εἰς αὐτός ὑετός . εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι καί πρό ὁ ὁ σωτήρ ἐπιδημία διαλείπω ὁ προφήτης , ἀλλά γε συνίστημι ὁ ναός καί ὁ σωματικός ἐπιτελέω λατρεία μέχρι ὁ αὐτός παρουσία . ὁ δέ πάρειμι λόγος συνίστημι τέλος τυγχάνω ἢ μετά ὁ ὕστερος πολιορκία ὁ ὑπό Ῥωμαῖος γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.34
Δύναται μὲν ταῦτα καὶ κοινὰ εἶναι παραγγέλματα τοῖς πλεονεξίαν νοσοῦσιν κατ’ ἄλληλα , δύναται δὲ καὶ τῇ διανοίᾳ ἕπεσθαι τῶν προαποδεδομένων · ἐπειδὴ γὰρ μέλλει θεσπίζειν ἐρημίαν τῆς χώρας καὶ ἀπώλειαν τῶν ἀνδρῶν , εἰκότως ταλανίζει τοὺς μὴ προορῶντας τὸ μέλλον , ὅλους δὲ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας ἀδικίαις καὶ πλεονεξίαις , ὡς τῶν μὲν πέλας τοὺς οἴκους ἁρπάζειν , τῶν δὲ ἀγρογειτόνων τὰς χώρας ἰδιοποιεῖσθαι , οὓς τὸ πνεῦμα τὸ θεῖον ταλανίζει οἰκτροὺς ἀληθῶς καὶ ἀθλίους εἶναι διδάσκον , ὅτι μὴ τὴν φύσιν ἐν νῷ λαβόντες κόρον οὐκ εἶχον τῆς ἀπληστίας . εἶτα καὶ ἀφανισμὸν ἀπειλεῖ οὐ τῶν οἴκων μόνων , ἀλλὰ καὶ τῆς χώρας αὐτῆς , ὡς μηκέτ’ εὐλογίας τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ τευξομένης , ὑπὸ κατάραν δὲ γενησομένης οὕτως , ὡς μηδὲν ἄξιον φέρειν τῶν κατὰ γεωργίαν εἰς αὐτὴν πονουμένων . οὗ γάρ φησιν ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν , ποιήσει κεράμιον ἕν , καὶ ὁ σπείρων ἀρτάβας ἕξ , ποιήσει μέτρα τρία . σφόδρα δὲ ἀκολούθως εἰπὼν περὶ τοῦ ἀμπελῶνος , ὡς ἀντὶ σταφυλῶν ἀκάνθας ποιήσει , καὶ οὐ δικαιοσύνην ἀλλὰ κραυγήν , καὶ ἀντὶ κρίσεως ἀνομίαν καταλέγει . τίνες αἱ ἄκανθαι καὶ τίς ἡ κραυγὴ καὶ τίς ἡ ἀνομία , τὰς πλεονεξίας αὐτῶν καὶ τὰς ἀδικίας αὐτῶν , ταύτας εἶναι διδάσκων καὶ τό · ζεύγη δέκα βοῶν πλέον ἑνὸς κεραμίου μὴ ποιήσειν , πλείστην ἔχοι ἀκολουθίαν πρὸς τὴν ἀποδοθεῖσαν κατὰ τοῦ ἀμπελῶνος ᾠδήν . ὅλως δὲ τὸ λέγεσθαι ποιήσειν κεράμιον ἓν ἀπὸ πληθοσπόρου καὶ ἀπὸ ζευγῶν βοῶν δέκα . σπανίους τινὰς τοὺς ἐν αὐτοῖς εὑρεθησομένους σωτηρίας ἀξίους ᾐνίττετο , περὶ ὧν πλεῖστα ὅσα καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδηλοῦτο .
Lemmas: δύναμαι μέν οὗτος καί κοινός εἰμί παράγγελμα ὁ πλεονεξία νοσέω κατά ἀλλήλων , δύναμαι δέ καί ὁ διάνοια ἕπω ὁ προαποδίδωμι · ἐπεί γάρ μέλλω θεσπίζω ἐρημία ὁ χώρα καί ἀπώλεια ὁ ἀνήρ , εἰκότως ταλανίζω ὁ μή προοράω ὁ μέλλω , ὅλος δέ ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ἀδικία καί πλεονεξία , ὡς ὁ μέν πέλας ὁ οἶκος ἁρπάζω , ὁ δέ ἀγρογείτων ὁ χώρα ἰδιοποιέω , ὅς ὁ πνεῦμα ὁ θέω ταλανίζω οἰκτρός ἀληθής καί ἄθλιος εἰμί διδάσκω , ὅτι μή ὁ φύσις ἐν νάω λαμβάνω κόρος οὐ ἔχω ὁ ἀπληστία . εἶτα καί ἀφανισμός ἀπειλέω οὖον ὁ οἶκος μόνος , ἀλλά καί ὁ χώρα αὐτός , ὡς μηκέτι εὐλογία ὁ παρά ὁ θεός τεύχω , ὑπό καταίρω δέ γίγνομαι οὕτως , ὡς μηδείς ἄξιος φέρω ὁ κατά γεωργία εἰς αὐτός πονέω . ὅς γάρ φημί ἐργάζομαι δέκα ζεῦγος βοῦς , ποιέω κεράμιον εἷς , καί ὁ σπείρω ἀρτάβη ἕξ , ποιέω μέτρον τρεῖς . σφόδρα δέ ἀκόλουθος εἶπον περί ὁ ἀμπελών , ὡς ἀντί σταφυλή ἄκανθα ποιέω , καί οὖον δικαιοσύνη ἀλλά κραυγή , καί ἀντί κρίσις ἀνομία καταλέγω . τίς ὁ ἄκανθα καί τίς ὁ κραυγή καί τίς ὁ ἀνομία , ὁ πλεονεξία αὐτός καί ὁ ἀδικία αὐτός , οὗτος εἰμί διδάσκω καί ὁ · ζεῦγος δέκα βοῦς πλέω εἷς κεράμιον μή ποιέω , πλεῖστος ἔχω ἀκολουθία πρός ὁ ἀποδίδωμι κατά ὁ ἀμπελών ᾠδή . ὅλως δέ ὁ λέγω ποιέω κεράμιον εἷς ἀπό πληθόσπορος καί ἀπό ζεῦγος βοῦς δέκα . σπάνις τις ὁ ἐν αὐτός εὑρίσκω σωτηρία ἄξιος αἰνίσσομαι , περί ὅς πλεῖστος ὅσος καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.36
Καὶ ταῦτα τοῖς προλεχθεῖσιν ἕπεται · πολλῶν γὰρ ἐπακούσαντες διδασκαλικῶν λόγων τοῦ σωτῆρος , τῶν τε μετ’ αὐτὸν ἀποστόλων αὐτοῦ , οὐδὲν μὲν πρὸς ὠφελείας ἐκαρποῦντο · τῇ δ’ ἀπιστίᾳ ἐπιμένοντες καὶ τοῖς ἀτοπήμασιν , προσθήκας ἐποιοῦντο τῶν ἁμαρτημάτων δεύτερα ἐπὶ πρώτοις καὶ τρίτα ἐπὶ δευτέροις πλημμελοῦντες καὶ τούτοις πάλιν ἕτερα συμπλέκοντες . διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · οὐαὶ οἱ ἕλκοντες τὰς ἀνομίας ὡς σχοινίῳ ματαιότητος καὶ ὡς βρόχῳ τῆς ἁμάξης τὴν ἁμαρτίαν . οἱ δ’ αὐτοὶ οὗτοι τὰς κατ’ αὐτῶν ἀπειλὰς τῶν τε παλαιῶν προφητῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος ἀκροώμενοι ἠπίστουν . διὸ ἔλεγον · Τὸ τάχος ἐγγισάτω ἃ ποιήσει , ἵνα ἴδωμεν , καὶ ἐλθέτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου Ἰσραήλ , ἵνα γνῶμεν . ἅγιον δὲ Ἰσραὴλ κἀνταῦθα τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ λόγον σημαίνει .
Lemmas: καί οὗτος ὁ προλέγω ἕπω · πολύς γάρ ἐπακούω διδασκαλικός λόγος ὁ σωτήρ , ὁ τε μετά αὐτός ἀπόστολος αὐτός , οὐδείς μέν πρός ὠφέλεια καρπέω · ὁ δέ ἀπιστία ἐπιμένω καί ὁ ἀτόπημα , προσθήκη ποιέω ὁ ἁμάρτημα δύο ἐπί πρῶτος καί τρίτος ἐπί δύο πλημμελέω καί οὗτος πάλιν ἕτερος συμπλέκω . διό κατά ὁ Σύμμαχος εἴρω · οὐαί ὁ ἕλκω ὁ ἀνομία ὡς σχοινίον ματαιότης καί ὡς βρόχος ὁ ἅμαξα ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ αὐτός οὗτος ὁ κατά αὐτός ἀπειλή ὁ τε παλαιός προφήτης καί αὐτός ὁ σωτήρ ἀκροάομαι ἀπιστέω . διό λέγω · ὁ τάχος ἐγγίζω ὁ ποιέω , ἵνα ὁράω , καί ἔρχομαι ὁ βουλή ὁ ἅγιος Ἰσραήλ , ἵνα γιγνώσκω . ἅγιος δέ Ἰσραήλ ἐνταῦθα ὁ μονογενής ὁ θεός λόγος σημαίνω .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.37
Καὶ ταῦτα τοῖς τὰ πρῶτα κατηγορηθεῖσιν ἁρμόζει · οἱ γὰρ αὐτοὶ τὸν ὑγιῆ διαστρέφοντες λόγον καὶ τὸ φῶς τοῦ σωτηρίου εὐαγγελίου βλασφημοῦντες , πικρούς τε εἶναι τοὺς γλυκεῖς καὶ τροφίμους τοῦ σωτῆρος ἡμῶν λόγους ἡγούμενοι , ἀνάπαλιν τούτοις τοὺς μοχθηροὺς καὶ πονηροὺς λογισμοὺς ὡς ἀγαθοὺς ἀπεδέχοντο . καὶ τὸ σκότος τῆς πλάνης τὸ συνέχον αὐτῶν τὰς ψυχὰς ἐν χώρᾳ φωτὸς ἐτίθεντο , τῆς τε κακίας τὴν πικρίαν καὶ δηλητήριον φύσιν , ὥσπερ τινὰ γλυκεῖαν ἡδονὴν μετεδίωκον . ἴδοις δ’ ἂν εἰσέτι καὶ νῦν τοιούτους τοὺς τῶν Ἰουδαίων παῖδας τὴν μὲν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου ἀποστρεφομένους , τοὺς δὲ γραώδεις μύθους καὶ τὸ τῆς ἀγνοίας σκότος μεταδιώκοντας . ταύτῃ δὲ τῇ προαιρέσει ἠρνήσαντο μὲν τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ , ᾐτήσαντο δὲ τὸν Βαραββᾶν , μετὰ λῃστῶν καὶ κακούργων τὴν αὐτῶν θέμενοι μερίδα . ἀλλὰ καὶ ἀθέοις καὶ ἀσεβέσιν ἔθνεσιν συναγελαζόμενοι , τοὺς μὲν εἰδωλολάτρας ἀποδέχονται , τὸν δὲ σώφρονα καὶ σεμνὸν τοῦ Χριστοῦ λαὸν ἀποστρέφονται καὶ διώκουσιν .
Lemmas: καί οὗτος ὁ ὁ πρῶτος κατηγορέω ἁρμόζω · ὁ γάρ αὐτός ὁ ὑγιής διαστρέφω λόγος καί ὁ φάος ὁ σωτήριος εὐαγγέλιον βλασφημέω , πικρός τε εἰμί ὁ γλυκύς καί τρόφιμος ὁ σωτήρ ἐγώ λόγος ἡγέομαι , ἀνάπαλιν οὗτος ὁ μοχθηρός καί πονηρός λογισμός ὡς ἀγαθός ἀποδέχομαι . καί ὁ σκότος ὁ πλάνης ὁ συνέχω αὐτός ὁ ψυχή ἐν χώρα φάος τίθημι , ὁ τε κακία ὁ πικρία καί δηλητήριος φύσις , ὥσπερ τις γλυκύς ἡδονά μεταδιώκω . ὁράω δέ εἄν εἰσέτι καί νῦν τοιοῦτος ὁ ὁ Ἰουδαῖος παῖς ὁ μέν ἀλήθεια ὁ εὐαγγέλιον ἀποστρέφω , ὁ δέ γραώδης μῦθος καί ὁ ὁ ἄγνοια σκότος μεταδιώκω . οὗτος δέ ὁ προαίρεσις ἀρνέομαι μέν ὁ Χριστός ὁ θεός , αἰτέω δέ ὁ Βαραββᾶς , μετά λῃστής καί κακοῦργος ὁ αὐτός τίθημι μερίς . ἀλλά καί ἄθεος καί ἀσεβής ἔθνος συναγελάζομαι , ὁ μέν εἰδωλολάτρης ἀποδέχομαι , ὁ δέ σώφρων καί σεμνός ὁ Χριστός λαός ἀποστρέφω καί διώκω .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.38
Τοῖς αὐτοῖς ἁρμόζοι ἂν καὶ ταῦτα περιέχοντα μὲν καὶ γενικὴν πρὸς ἅπαντας τοὺς δοκητισόφους ἀπειλὴν οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀπελέγχοντα τοὺς δι’ ὅλης τῆς προφητείας κατηγορηθέντας · μὴ γὰρ προσέχοντες τοῖς τοῦ σωτῆρος λόγοις κακοῖς διδασκάλοις αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἐχρήσαντο ὡς συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες , ἔπειτα ὥσπερ ἰσχύοντες καὶ πολλὰ δυνάμενοι ἐν τῷ λαῷ , μέθῃ μὲν τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν περιέβαλλον τῷ τῆς ἀγνοίας σκότῳ καρούμενοι . ἤδη δὲ καὶ ἑτέροις ποτὸν δεδολωμένον ἐκίρνων τὸ καλούμενον σίκερα , ὅπερ οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ μέθυσμα ὠνομάκασιν . καὶ τοῦτ’ ἔπραττον καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ . διὸ καὶ ἀνωτέρω πρὸς τοὺς αὐτοὺς ἐλέγετο · οἱ κάπηλοί σου μίσγουσιν τὸν οἶνον ὕδατι . οἱ δ’ αὐτοὶ οὗτοι δωροδοκοῦντες τὸν μὲν ἀσεβῆ δίκαιον ἀπέφαινον , ἄδικον δὲ τὸν δίκαιον . διὸ τὰ ἑξῆς ἐπιφερόμενα ὁ λόγος αὐτοῖς ἀπειλεῖ λέγων .
Lemmas: ὁ αὐτός ἁρμόζω εἄν καί οὗτος περιέχω μέν καί γενικός πρός ἅπας ὁ δοκητισοφος ἀπειλή οὖον μήv ἀλλά καί ἀπελέγχω ὁ διά ὅλος ὁ προφητεία κατηγορέω · μή γάρ προσέχω ὁ ὁ σωτήρ λόγος κακός διδάσκαλος αὐτός ἑαυτοῦ χράω ὡς συνετός ἐν ἑαυτοῦ καί ἐνώπιος ἑαυτοῦ ἐπιστήμων , ἔπειτα ὥσπερ ἰσχύω καί πολύς δύναμαι ἐν ὁ λαός , μέθη μέν ὁ ἑαυτοῦ ψυχή περιβάλλω ὁ ὁ ἄγνοια σκότος καρόω . ἤδη δέ καί ἕτερος ποτόν δολόω κιρνάω ὁ καλέω σίκερα , ὅσπερ ὁ λοιπός ἑρμηνευτής μέθυσμα ὀνομάζω . καί οὗτος πράσσω καπηλεύω ὁ λόγος ὁ θεός . διό καί ἀνωτέρω πρός ὁ αὐτός λέγω · ὁ κάπηλος σύ μίσγω ὁ οἶνος ὕδωρ . ὁ δέ αὐτός οὗτος δωροδοκέω ὁ μέν ἀσεβής Δίκαιος ἀποφαίνω , ἄδικος δέ ὁ Δίκαιος . διό ὁ ἑξῆς ἐπιφέρω ὁ λόγος αὐτός ἀπειλέω λέγω .
eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.51
Προσφωνήσας ὁ λόγος τοῖς ἔθνεσιν ἐπιγνῶναι τὸν Ἐμμανουὴλ μεταβαίνει ἐπὶ τὸν Ἰουδαίων λαόν , ἐλέγχων αὐτὸν ὡς ἀπειθοῦντα τῇ ἰσχυρᾷ χειρί · καλούμενοι γὰρ ὑπ’ αὐτῆς , δέον ὑπακούειν , οἱ δὲ ἠπείθουν καὶ ἀντέλεγον . διό φησιν · Οὕτως λέγει κύριος τοῖς ἀπειθοῦσι τῇ ἰσχυρᾷ χειρὶ καὶ τοῖς βαδίζουσιν οὐ τὴν ὁδὸν τὴν εὐθεῖαν καὶ βασιλικὴν τῷ θεῷ φίλην , ἀλλὰ τὴν πορείαν τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ τούτου · μὴ εἴπητέ φησι σκληρὸν εἶναι τὸν λόγον τὸν περὶ τοῦ ἀποστῆναι δεῖν ἀπὸ τῆς πορείας τοῦ λαοῦ τούτου · ὁ γὰρ λαὸς οὗτος σκληρὸν αὐτὸν νομίζει , ὑμεῖς δὲ οἱ ἀποστάντες τῆς πορείας τοῦ λαοῦ τούτου , μὴ λέγετε τοῦτο εἶναι σκληρόν . εἰ δὲ ἐπιβουλεύοιεν ὑμῖν ὡς ἀποστάταις οἱ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπίστου , ἀλλ’ ὑμεῖς τὸν φόβον αὐτοῦ μὴ φοβηθῆτε μηδὲ ταράττεσθε ὑπ’ αὐτῶν ἐλαυνόμενοι καὶ διωκόμενοι , μόνον δὲ τὸν κύριον τῶν δυνάμεων ἁγιάζοντες ἐπιγράφεσθε ἑαυτῶν φόβον · ἀρχὴ γὰρ σοφίας φόβος κυρίου . καὶ διὰ τούτου πᾶς ὁ ἐξ ἀνθρώπων ἀπελαύνεται φόβος .
Lemmas: προσφωνέω ὁ λόγος ὁ ἔθνος ἐπιγιγνώσκω ὁ Ἐμμανουήλ μεταβαίνω ἐπί ὁ Ἰουδαῖος λαός , ἐλέγχω αὐτός ὡς ἀπειθέω ὁ ἰσχυρός χείρ · καλέω γάρ ὑπό αὐτός , δήω ὑπακούω , ὁ δέ ἀπειθέω καί ἀντιλέγω . διό φημί · οὕτως λέγω κύριος ὁ ἀπειθέω ὁ ἰσχυρός χείρ καί ὁ βαδίζω οὖον ὁ ὁδός ὁ εὐθύς καί βασιλικός ὁ θεός φίλος , ἀλλά ὁ πορεία ὁ ὁδός ὁ λαός οὗτος · μή λέγω φημί σκληρός εἰμί ὁ λόγος ὁ περί ὁ ἀφίστημι δήω ἀπό ὁ πορεία ὁ λαός οὗτος · ὁ γάρ λαός οὗτος σκληρός αὐτός νομίζω , σύ δέ ὁ ἀφίστημι ὁ πορεία ὁ λαός οὗτος , μή λέγω οὗτος εἰμί σκληρός . εἰμί δέ ἐπιβουλεύω σύ ὡς ἀποστάτης ὁ ὁ λαός ὁ ἄπιστος , ἀλλά σύ ὁ φόβος αὐτός μή φοβέω μηδέ ταράσσω ὑπό αὐτός ἐλαύνω καί διώκω , μόνος δέ ὁ κύριος ὁ δύναμις ἁγίζω ἐπιγράφω ἑαυτοῦ φόβος · ἀρχή γάρ σοφία φόβος κύριος . καί διά οὗτος πᾶς ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἀπελαύνω φόβος .