eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.85
Πληρώσας ὁ λόγος τὴν περὶ τῆς καθολικῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως προφητείαν , ἧς τὸ τέλος τὴν Χριστοῦ βασιλείαν καὶ τὴν δόξαν τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ περιεῖχεν , ἀποθαυμαστικῶς ἀναφωνεῖ λέγων · Κύριε ὁ θεός μου , δοξάσω σε , ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου , ὅτι ἐποίησας θαυμαστὰ πράγματα , βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν . νοήσομεν δὲ ὅπως ἦν ἀρχαία ἡ βουλὴ αὕτη ἐπιστήσαντες τῇ φωνῇ τοῦ σωτῆρος τῇ λεγούσῃ τοῖς εἰς τὰ δεξιὰ στησομένοις αὐτοῦ · δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου . καὶ ὁ Ἀπόστολος δὲ ἐντεῦθεν ὁρμώμενος ἔγραφε · καθὼς ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου , εἶναι ἡμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ , προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν ἐν αὐτῷ . ἀρχαία τοίνυν ἦν αὕτη ἡ βουλή , καὶ ταῦτα τ’ ἦν τὰ θαυμαστὰ ἀληθῶς πράγματα τὰ προωρισμένα μὲν πρὸ καταβολῆς κόσμου , ἐπὶ συντελείᾳ δὲ τῶν αἰώνων πληρωθησόμενα , ἐπειδὰν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν . τὸ τηνικαῦτα πάσης κακίας ἐκποδὼν ἀρθείσης καὶ τοῦ ἐσχάτου ἐχθροῦ τοῦ θανάτου καταργηθέντος , ὁ μὲν θεὸς ἔσται πάντα ἐν πᾶσιν . ὁ δὲ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν τοῦ νέου αἰῶνος βασιλεύων ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται , ὅτε καὶ πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ ἐν ζωῇ βασιλεύσουσι τῷ ἑαυτῶν σωτῆρι συμβασιλεύοντες . αὕτη ἦν ἡ ἀρχαία βουλή , καὶ ταῦτα τὰ θαυμαστὰ πράγματα , ἐφ’ οἷς ἀποθαυμάζων ὁ προφήτης δοξάζει τὸν θεόν . εἶτ’ ἐπευχόμενος ταῦτα γενέσθαι ἐπιλέγει · γένοιτο , σπεύδων ὥσπερ καὶ ἐπιθυμῶν ᾗ τάχος ἐπιστῆναι τὸ τῶν ἀγαθῶν τέλος . ἀρχαία μὲν ἦν ἡ βουλὴ αὕτη διὰ τὴν πρόγνωσιν καὶ τὸν προορισμὸν τοῦ θεοῦ , ἀληθινὴ δὲ διὰ τὴν τοῦ τέλους ἔκβασιν . ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τῶν καταξιωθησομένων τῆς μακαριότητος ἐπηύξατο εἰπών · γένοιτο , περὶ δὲ τῶν παρεληλυθότων ἐν τῷ θνητῷ βίῳ ἐπιλέγει · ὅτι ἔθηκας πόλεις εἰς χῶμα , πόλεις ὀχυρὰς τοῦ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια · τῶν ἀσεβῶν πόλις εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ οἰκοδομηθῇ . καὶ ἐπὶ τούτοις οὖν φησι · δοξάσω σε , ὅτι τῶν ἀσεβῶν περιεῖλες τὰς πόλεις ἀφανίσας αὐτῶν τὰς ἀθέους πολιτείας καὶ τὰ ἀσεβῆ οἰκοδομήματα . οἵ γε μὴν διασωθέντες ἐξ αὐτῶν ἐκείνων εὐλογήσουσί σε , ἢ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς · δοξάσουσί σε . εἰσὶ δ’ οὗτοι λαὸς ὁ διὰ σὲ πτωχεύσας κατὰ τὸν πρότερον αἰῶνα καὶ πόλεις τῶν πάλαι ἀδικουμένων ἀνθρώπων , οὓς ἠδίκουν οἱ διῶκται τῆς θεοσεβείας . οὗτοι εὐλογήσουσί σε ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ σου ἐν διαφόροις πολιτεύμασιν ἐξετασθέντες καὶ δικαίως εὐλογήσουσιν , ἐπειδήπερ ἐγένου πάσῃ πόλει ταπεινῇ βοηθὸς καὶ τοῖς ἀθυμήσασι δι’ ἔνδειαν σκέπη . καὶ ὅτε γὰρ ἦσαν ταπεινοὶ καὶ ἐν ἀθυμίᾳ καὶ ἐνδείᾳ πάσης τρυφῆς μεταξὺ τῶν φαύλων ἀναστρεφόμενοι , σὺ αὐτῶν ἦσθα βοηθὸς καὶ σκέπη , ἀλλὰ καὶ διψώντων κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ , ὡς λέγειν · ἐδίψησέ σοι ἡ ψυχή μου , καί · ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ἰσχυρὸν τὸν ζῶντα . σὺ πάλιν ἦσθα πηγὴ δροσίζων αὐτοὺς καὶ ποτίζων τῇ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπιρροῇ καὶ σὺ τῆς ὀλιγοψυχίας αὐτοὺς ἀνεκτῷ ἐνισχύων αὐτοὺς τῇ δυνάμει τοῦ μονογενοῦς σου λόγου . Ἵνα δὲ μὴ περὶ αὐτῶν ταῦτα λέγεσθαι ὑπολάβωσιν Ἰουδαίων παῖδες ἀναγκαίως τὴν εἰς πάντα τὰ ἔθνη χυθεῖσαν τοῦ Χριστοῦ χάριν , ἐπιφέρει λέγων · καὶ ποιήσει κύριος σαβαὼθ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο . τί δὲ ποιήσει , κατὰ μὲν τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς ποτὸν ἑξῆς εἴρηται , κατὰ δὲ τοὺς Ἑβδομήκοντα · πίονταί φησιν εὐφροσύνην , πίονται οἶνον · συμπόσιον τοίνυν οὐ τῷ Ἰσραὴλ οὐδὲ τῷ Ἰουδαίων λαῷ , πᾶσι δὲ τοῖς ἔθνεσι παρασκευάσειν τὸν κύριον ἐν τούτοις θεσπίζει . οὐκ ἐν κοιλώμασι γῆς οὐδ’ ἐν φάραγξιν οὐδ’ ἐν πεδιάσιν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐν πολλοῖς ὄρεσιν οὐδ’ ὡς ἔτυχεν ἐπί τινος ἑνὸς ὄρους , ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ , ὅπερ δεικνὺς ἔλεγεν · ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο . ποῖον δὲ ἦν τοῦτο ἢ περὶ οὗ μικρῷ πρόσθεν ἔλεγεν · ὅτι βασιλεύσει κύριος ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν Ἰερουσαλὴμ καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ δοξασθήσεται · ἐν γὰρ τῷ ὄρει τῆς αὐτοῦ βασιλείας , ἐν ᾧ καὶ τὴν δόξαν ἑαυτοῦ τοῖς αὐτοῦ πρεσβυτέροις παρέξει , ἐκεῖ τὸ συμπόσιον καὶ τοῖς ἔθνεσι παρασκευάσας τὸ τῆς ἀθανασίας αὐτοῖς ποτὸν δωρήσεται . διὸ λέλεκται · ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο πίονται εὐφροσύνην , πίονται οἶνον , χρίσονται μύρον . παρίστησι δὲ τὸ ὄρος ὁ Ἀπόστολος εἰπών · προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ καὶ μυριάσιν ἀγγέλων , πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς . ἐνταῦθα τοίνυν γενόμενοι οὐχ ὁ Ἰσραήλ , ἀλλ’ οἱ ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν καταξιούμενοι τῶν ἐπαγγελιῶν πίονται εὐφροσύνην καὶ πίονται τὸν ἐκ τῆς ἀληθινῆς ἀμπέλου οἶνον , περὶ οὗ ὁ σωτὴρ ἔλεγεν · οὐ μὴ πίω αὐτὸ ἕως ἂν πίω αὐτὸ καινὸν μεθ’ ὑμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν . καὶ χρίσονται μύρον οὐκέτι τὸν ἀρραβῶνα τοῦ ἁγίου πνεύματος ληψόμενοι , ἀλλ’ αὐτοῦ τοῦ πληρώματος τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ μεθέξοντες , καὶ οὐκέτι ἐκ μέρους γινώσκοντες καὶ ἐκ μέρους προφητεύοντες , ἀλλ’ ἐκ τοῦ τελείου μέτοχοι τοῦ Χριστοῦ γενησόμενοι , ὡς καὶ αὐτοὺς ἀποφανθῆναι χρηστοὺς καὶ θεοῦ υἱοὺς καὶ κληρονόμους θεοῦ καὶ συγκληρονόμους Χριστοῦ . τούτων δ’ εἰκόνας ἡμῖν καὶ σύμβολα ἐν τοῖς μυστηρίοις τῆς καινῆς διαθήκης διὰ τοῦ μυστικοῦ χρίσματος καὶ τοῦ σωτηρίου αἵματος ὁ εὐαγγελικὸς παρέδωκε λόγος , ἵν’ ἐν τούτοις δοκιμασθέντες καὶ τῶν κρειττόνων μεταλάβοιμεν . ταῦτα αὐτὰ τὰ εἰρημένα παράδος φησὶ τοῖς ἔθνεσιν · ὁ γὰρ Ἰσραὴλ οὐκ ἄξιος τούτων . ὥσπερ δέ τις παραθήκην ἐν μυστηρίῳ παραδίδωσιν , οὕτω φησὶ τὸν περὶ τῶν λεχθέντων μυστικὸν λόγον · παράδος πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν · ἡ γὰρ βουλὴ αὕτη ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη . διόπερ εἰκότως ἐδόξαζεν ὁ προφήτης ἐκπληττόμενος τὴν τοῦ θεοῦ χάριν , ἐν οἷς ἔφασκεν · ὅτι ἐποίησας θαυμαστὰ πράγματα , βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν . τούτοις ἑξῆς , ὅπως τὰ ἔθνη τὰ ἐξ αἰῶνος ἄθεα καὶ ἀνέλπιστα διὰ τὸ εἰδώλοις καὶ δαίμοσι προσανέχειν τεύξεται τούτων , διασαφεῖ λέγων · κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας . ἀλλ’ ὅμως ὁ φιλάνθρωπος τῶν ὅλων σωτὴρ ῥυσάμενος τοῦ θανάτου τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχάς , τῆς τε πολυθέου καὶ δαιμονικῆς πλάνης ἐλευθερώσας ἀφεῖλε πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου · καὶ τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς · ὄνειδος δὲ ἦν τοῦ λαοῦ τοῦ ἐξ ἐθνῶν ἡ κρατήσασα αὐτῶν εἰδωλολατρία · ὅπερ ὄνειδος ἀφεῖλεν ὁ θεὸς καὶ τὸ ἐπὶ τούτῳ δάκρυον τῶν διὰ φιλανθρωπίαν τὴν τῶν τοσούτων ψυχῶν ἀποκλαομένων ἀπώλειαν . ταῦτα μὲν οὖν κατὰ τὴν τῶν Ἑβδομήκοντα ἑρμηνείαν · κατὰ δὲ τοὺς λοιποὺς ἑτέραν παρίστησι διάνοιαν ὁ λόγος , ἣν ὁ Σύμμαχος σαφέστερον ἐξέδωκε τοῦτον εἰπὼν τὸν τρόπον · καὶ καταποντιεῖ ἐν τῷ ὄρει τούτῳ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ τοῦ ἐξουσιάζοντος πάντων τῶν ἐθνῶν , καὶ ἡ χρίσις ἡ κεχρισμένη κατὰ πάντων τῶν ἐθνῶν καταποθῆναι ποιήσει τὸν θάνατον εἰς τέλος . καὶ ἐξαλείψει κύριος ὁ θεὸς ἀπὸ προσώπου πᾶν δάκρυον καὶ τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ αὐτοῦ περιελεῖ ἀπὸ πάσης τῆς γῆς , ὅτι κύριος ἐλάλησεν . ἰσοδυναμεῖ δὲ τούτοις καὶ τὰ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς , ὧν ὁ νοῦς τοιοῦτος εἶναί μοι δοκεῖ · κατὰ τὸν δηλωθέντα χρόνον ἐπειδὰν ἐν τῷ ἀποδοθέντι ὄρει πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τὸ συμπόσιον ποιήσας ὁ κύριος καταξιώσῃ μετασχεῖν τοῦ οἴνου καὶ τοῦ μύρου καὶ τῶν ἀρρήτων αὐτοῦ μυστηρίων τὸ τηνικαῦτα καταποθῆναι ποιήσει καὶ ἀφανὲς γενέσθαι τὸ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ τοῦ ἐξουσιάσαντος πάντων τῶν ἐθνῶν , τοῦτ’ ἔστι τοῦ θανάτου , οὕτως δὲ αὐτὸ καταποντιεῖ ὁ ἐν τῷ προλεχθέντι ὄρει βασιλεύων κύριος , ὡς μηκέτι φαίνεσθαί που αὐτόν , λέγω δὲ τὸν θάνατον , ὃν ἐνταῦθα μὲν ἡ προφητεία ἐξουσιαστὴν ὠνόμασεν , ὁ δ’ Ἀπόστολος οὐκ ὤκνησε καὶ βασιλέα προσειπεῖν φήσας · ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωσέως , ἐπεὶ τοίνυν ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . εἰκότως ἐνταῦθά φησιν ὁ λόγος ἀπολεῖσθαι τὸ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ . ἀντὶ δὲ τοῦ · τὸ πρόσωπον τοῦ ἐξουσιαστοῦ , τὸ πρόσωπον τῆς σκοτίας ὁ Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων ἐκδεδώκασι . τίς δ’ ἦν ἡ σκοτία , ἢ ὁ ἀφεγγὴς καὶ σκότου πλήρης τοῦ θανάτου χῶρος ; τότε τοίνυν , ὅτε τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ ἅγιοι συμβασιλεύσουσιν , αὐτὸς ὁ θάνατος ὁ πάλαι καταπίνων τοὺς πάντας καταποθήσεται . αἴτιον δὲ τούτου ἔσται ἡ χρῖσις ἡ κεχρισμένη εἰς πάντα τὰ ἔθνη · χρισθέντες γὰρ τῷ χρίσματι οὐκέτ’ ὑποχείριοι γενήσονται θανάτῳ , ἀθανασίας δὲ καὶ ζωῆς αἰωνίου μετασχόντες τὸν θάνατον ἀνενέργητον καὶ ὥσπερ νεκρὸν καταστήσουσι . διὸ λέλεκται · ἡ χρῖσις ἡ κεχρισμένη κατὰ πάντων τῶν ἐθνῶν καταποθῆναι ποιήσει τὸν θάνατον εἰς τέλος . καὶ δὴ τοῦ θανάτου ἐκποδὼν γενομένου ἐξαλείψειν κύριος ὁ θεὸς λέγεται πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου καὶ τὸν ὄνειδον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ περιελεῖν · ὄνειδος γὰρ ἦν οὐ μικρὸν τοῖς κατ’ εἰκόνα θεοῦ πεποιημένοις ἀνθρώποις τὸ ἐκπεσεῖν τῆς αἰωνίου ζωῆς καὶ θανάτῳ ὑποβληθῆναι . ἀλλ’ ἀρθήσεται τὸ ὄνειδος τοῦ μὲν θανάτου καταργηθέντος καὶ τοῦ σκότους ἀφανισθέντος , τῆς δὲ τοῦ Χριστοῦ βασιλείας ἐν αἰωνίῳ ζωῇ διαλαμπούσης ἀπολαύσουσιν οἱ ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν τῶν μὲν προτέρων ἠλευθερωμένοι κακῶν . τῶν δ’ ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ καταξιωθησόμενοι .
Lemmas: πληρόω ὁ λόγος ὁ περί ὁ καθολικός ὁ θεός κρίσις προφητεία , ὅς ὁ τέλος ὁ Χριστός βασίλειος καί ὁ δόξα ὁ πρέσβυς αὐτός περιέχω , ἀποθαυμαστικῶς ἀναφωνέω λέγω · κύριος ὁ θεός ἐγώ , δοξάζω σύ , ὑμνέω ὁ ὄνομα σύ , ὅτι ποιέω θαυμαστός πρᾶγμα , βουλή ἀρχαῖος ἀληθινός . νοέω δέ ὅπως εἰμί ἀρχαῖος ὁ βουλή οὗτος ἐφίστημι ὁ φωνή ὁ σωτήρ ὁ λέγω ὁ εἰς ὁ δεξιός ἵστημι αὐτός · δεῦρο ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό καταβολή κόσμος . καί ὁ ἀπόστολος δέ ἐντεῦθεν ὁρμάω γράφω · καθώς ἐκλέγω ἐγώ ἐν αὐτός πρό καταβολή κόσμος , εἰμί ἐγώ ἅγιος καί ἄμωμος κατενώπιον αὐτός , προορίζω ἐγώ εἰς υἱοθεσία ἐν αὐτός . ἀρχαῖος τοίνυν εἰμί οὗτος ὁ βουλή , καί οὗτος τε εἰμί ὁ θαυμαστός ἀληθής πρᾶγμα ὁ προορίζω μέν πρό καταβολή κόσμος , ἐπί συντέλεια δέ ὁ αἰών πληρόω , ἐπειδάν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός ὑπό ὁ πούς αὐτός καί ὅταν καταργέω πᾶς ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις . ὁ τηνικαῦτα πᾶς κακία ἐκποδών αἴρω καί ὁ ἔσχατος ἐχθρός ὁ θάνατος καταργέω , ὁ μέν θεός εἰμί πᾶς ἐν πᾶς . ὁ δέ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ὁ νέος αἰών βασιλεύω ἐνώπιος ὁ πρέσβυς δοξάζω , ὅτε καί πᾶς ὁ ἅγιος αὐτός ἐν ζωή βασιλεύω ὁ ἑαυτοῦ σωτήρ συμβασιλεύω . οὗτος εἰμί ὁ ἀρχαῖος βουλή , καί οὗτος ὁ θαυμαστός πρᾶγμα , ἐπί ὅς ἀποθαυμάζω ὁ προφήτης δοξάζω ὁ θεός . εἶτα ἐπεύχομαι οὗτος γίγνομαι ἐπιλέγω · γίγνομαι , σπεύδω ὥσπερ καί ἐπιθυμέω ὅς τάχος ἐφίστημι ὁ ὁ ἀγαθός τέλος . ἀρχαῖος μέν εἰμί ὁ βουλή οὗτος διά ὁ πρόγνωσις καί ὁ προορισμός ὁ θεός , ἀληθινός δέ διά ὁ ὁ τέλος ἔκβασις . ἀλλά ὑπέρ μέν ὁ καταξιόω ὁ μακαριότης ἐπεύχομαι εἶπον · γίγνομαι , περί δέ ὁ παρέρχομαι ἐν ὁ θνητός βίος ἐπιλέγω · ὅτι τίθημι πόλις εἰς χῶμα , πόλις ὀχυρός ὁ πίπτω αὐτός ὁ θεμέλιος · ὁ ἀσεβής πόλις εἰς ὁ αἰών οὖον μή οἰκοδομέω . καί ἐπί οὗτος οὖν φημί · δοξάζω σύ , ὅτι ὁ ἀσεβής περιαιρέω ὁ πόλις ἀφανίζω αὐτός ὁ ἄθεος πολιτεία καί ὁ ἀσεβής οἰκοδόμημα . ὁ γε μήv διασῴζω ἐκ αὐτός ἐκεῖνος εὐλογέω σύ , ἢ κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής · δοξάζω σύ . εἰμί δέ οὗτος λαός ὁ διά σύ πτωχεύω κατά ὁ πρότερος αἰών καί πόλις ὁ πάλαι ἀδικέω ἄνθρωπος , ὅς ἀδικέω ὁ διώκτης ὁ θεοσέβεια . οὗτος εὐλογέω σύ ἐν ὁ ἐκκλησία σύ ἐν διάφορος πολίτευμα ἐξετάζω καί δικαίως εὐλογέω , ἐπεί γίγνομαι πᾶς πόλις ταπεινός βοηθός καί ὁ ἀθυμέω διά ἔνδεια σκέπη . καί ὅτε γάρ εἰμί ταπεινός καί ἐν ἀθυμία καί ἔνδεια πᾶς τρυφή μεταξύ ὁ φαῦλος ἀναστρέφω , σύ αὐτός εἰμί βοηθός καί σκέπη , ἀλλά καί διψάω κατά ἐκεῖνος καιρός , ὡς λέγω · διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ , καί · διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ἰσχυρός ὁ ζῶ . σύ πάλιν εἰμί πηγή δροσίζω αὐτός καί ποτίζω ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιρροή καί σύ ὁ ὀλιγοψυχία αὐτός ἀνεκτός ἐνισχύω αὐτός ὁ δύναμις ὁ μονογενής σύ λόγος . ἵνα δέ μή περί αὐτός οὗτος λέγω ὑπολαμβάνω Ἰουδαῖος παῖς ἀναγκαῖος ὁ εἰς πᾶς ὁ ἔθνος χέω ὁ Χριστός χάρις , ἐπιφέρω λέγω · καί ποιέω κύριος Σαβαώθ πᾶς ὁ ἔθνος ἐπί ὁ ὄρος οὗτος . τίς δέ ποιέω , κατά μέν ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ποτόν ἑξῆς εἴρω , κατά δέ ὁ ἑβδομήκοντα · πίνω φημί Εὐφρόσυνος , πίνω οἶνος · συμπόσιον τοίνυν οὖον ὁ Ἰσραήλ οὐδέ ὁ Ἰουδαῖος λαός , πᾶς δέ ὁ ἔθνος παρασκευάζω ὁ κύριος ἐν οὗτος θεσπίζω . οὐ ἐν κοίλωμα γῆ οὐδέ ἐν φάραγξ οὐδέ ἐν πεδιάς , ἀλλά οὐδέ ἐν πολύς ὄρος οὐδέ ὡς τυγχάνω ἐπί τις εἷς ὄρος , ἀλλά ἐν ἐκεῖνος , ὅσπερ δείκνυμι λέγω · ἐπί ὁ ὄρος οὗτος . ποῖος δέ εἰμί οὗτος ἢ περί ὅς μικρός πρόσθεν λέγω · ὅτι βασιλεύω κύριος ἐν ὁ ὄρος Σιών καί ἐν Ἱεροσόλυμα καί ἐνώπιος ὁ πρέσβυς αὐτός δοξάζω · ἐν γάρ ὁ ὄρος ὁ αὐτός βασίλεια , ἐν ὅς καί ὁ δόξα ἑαυτοῦ ὁ αὐτός πρέσβυς παρέχω , ἐκεῖ ὁ συμπόσιον καί ὁ ἔθνος παρασκευάζω ὁ ὁ ἀθανασία αὐτός ποτόν δωρέω . διό λέγω · ἐπί ὁ ὄρος οὗτος πίνω Εὐφρόσυνος , πίνω οἶνος , χρίω μύρον . παρίστημι δέ ὁ ὄρος ὁ ἀπόστολος εἶπον · πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος καί μυριάς ἄγγελος , πανήγυρις καί ἐκκλησία πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός . ἐνταῦθα τοίνυν γίγνομαι οὐ ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά ὁ ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος καταξιόω ὁ ἐπαγγελία πίνω Εὐφρόσυνος καί πίνω ὁ ἐκ ὁ ἀληθινός ἄμπελος οἶνος , περί ὅς ὁ σωτήρ λέγω · οὖον μή πίνω αὐτός ἠώς εἄν πίνω αὐτός καινός μετά σύ ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . καί χρίω μύρον οὐκέτι ὁ ἀρραβών ὁ ἅγιος πνεῦμα λαμβάνω , ἀλλά αὐτός ὁ πλήρωμα ὁ θεότης ὁ υἱός ὁ θεός μετέχω , καί οὐκέτι ἐκ μέρος γιγνώσκω καί ἐκ μέρος προφητεύω , ἀλλά ἐκ ὁ τέλειος μέτοχος ὁ Χριστός γίγνομαι , ὡς καί αὐτός ἀποφαίνω χρηστός καί θεός υἱός καί κληρονόμος θεός καί συγκληρόνομος Χριστός . οὗτος δέ εἰκών ἐγώ καί σύμβολον ἐν ὁ μυστήριον ὁ καινός διαθήκη διά ὁ μυστικός χρῖσμα καί ὁ σωτήριος αἷμα ὁ εὐαγγελικός παραδίδωμι λόγος , ἵνα ἐν οὗτος δοκιμάζω καί ὁ ἀγαθός μεταλαμβάνω . οὗτος αὐτός ὁ εἴρω παραδίδωμι φημί ὁ ἔθνος · ὁ γάρ Ἰσραήλ οὐ ἄξιος οὗτος . ὥσπερ δέ τις παραθήκη ἐν μυστήριον παραδίδωμι , οὗτος φημί ὁ περί ὁ λέγω μυστικός λόγος · παραδίδωμι πᾶς ὁ ἔθνος · ὁ γάρ βουλή οὗτος ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος . διόπερ εἰκότως δοξάζω ὁ προφήτης ἐκπλήσσω ὁ ὁ θεός χάρις , ἐν ὅς φάσκω · ὅτι ποιέω θαυμαστός πρᾶγμα , βουλή ἀρχαῖος ἀληθινός . οὗτος ἑξῆς , ὅπως ὁ ἔθνος ὁ ἐκ αἰών ἄθεος καί ἀνέλπιστα διά ὁ εἴδωλον καί δαίμων προσανέχω τυγχάνω οὗτος , διασαφέω λέγω · καταπίνω ὁ θάνατος ἰσχύω . ἀλλά ὅμως ὁ φιλάνθρωπος ὁ ὅλος σωτήρ ῥύομαι ὁ θάνατος ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή , ὁ τε πολύθεος καί δαιμονικός πλάνης ἐλευθερόω ἀφαιρέω πᾶς δάκρυ ἀπό πᾶς πρόσωπον · καί ὁ ὄνειδος ὁ λαός αὐτός ἀφαιρέω ἀπό πᾶς ὁ γῆ · ὄνειδος δέ εἰμί ὁ λαός ὁ ἐκ ἔθνος ὁ κρατέω αὐτός εἰδωλολατρία · ὅσπερ ὄνειδος ἀφαιρέω ὁ θεός καί ὁ ἐπί οὗτος δάκρυ ὁ διά φιλανθρωπία ὁ ὁ τοσοῦτος Ψυχή ἀποκλάω ἀπώλεια . οὗτος μέν οὖν κατά ὁ ὁ ἑβδομήκοντα ἑρμηνεία · κατά δέ ὁ λοιπός ἕτερος παρίστημι διάνοια ὁ λόγος , ὅς ὁ Σύμμαχος σαφής ἐκδίδωμι οὗτος εἶπον ὁ τρόπος · καί καταποντίζω ἐν ὁ ὄρος οὗτος πρόσωπον ὁ ἐξουσιαστής ὁ ἐξουσιάζω πᾶς ὁ ἔθνος , καί ὁ χρῖσις ὁ χρίω κατά πᾶς ὁ ἔθνος καταποθῆναι ποιέω ὁ θάνατος εἰς τέλος . καί ἐξάλειψις κύριος ὁ θεός ἀπό πρόσωπον πᾶς δάκρυ καί ὁ ὄνειδος ὁ λαός αὐτός περιαιρέω ἀπό πᾶς ὁ γῆ , ὅτι κύριος λαλέω . ἰσοδυναμέω δέ οὗτος καί ὁ παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής , ὅς ὁ νόος τοιοῦτος εἰμί ἐγώ δοκέω · κατά ὁ δηλόω χρόνος ἐπειδάν ἐν ὁ ἀποδίδωμι ὄρος πᾶς ὁ ἔθνος ὁ συμπόσιον ποιέω ὁ κύριος καταξιόω μετέχω ὁ οἶνος καί ὁ μύρον καί ὁ ἄρρητος αὐτός μυστήριον ὁ τηνικαῦτα καταποθῆναι ποιέω καί ἀφανής γίγνομαι ὁ πρόσωπον ὁ ἐξουσιαστής ὁ ἐξουσιάζω πᾶς ὁ ἔθνος , οὗτος εἰμί ὁ θάνατος , οὕτως δέ αὐτός καταποντίζω ὁ ἐν ὁ προλέγω ὄρος βασιλεύω κύριος , ὡς μηκέτι φαίνω ποῦ αὐτός , λέγω δέ ὁ θάνατος , ὅς ἐνταῦθα μέν ὁ προφητεία ἐξουσιαστής ὀνομάζω , ὁ δέ ἀπόστολος οὐ ὀκνέω καί βασιλεύς προσεῖπον φημί · βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωσῆς , ἐπεί τοίνυν ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . εἰκότως ἐνταῦθα φημί ὁ λόγος ἀπόλλυμι ὁ πρόσωπον ὁ ἐξουσιαστής . ἀντί δέ ὁ · ὁ πρόσωπον ὁ ἐξουσιαστής , ὁ πρόσωπον ὁ σκοτία ὁ Ἀκύλας καί ὁ Θεοδοτίων ἐκδίδωμι . τίς δέ εἰμί ὁ σκοτία , ἢ ὁ ἀφεγγής καί σκότος πλήρης ὁ θάνατος χῶρος ; τότε τοίνυν , ὅτε ὁ υἱός ὁ θεός ἅγιος συμβασιλεύω , αὐτός ὁ θάνατος ὁ πάλαι καταπίνω ὁ πᾶς καταπίνω . αἴτιος δέ οὗτος εἰμί ὁ χρῖσις ὁ χρίω εἰς πᾶς ὁ ἔθνος · χρίω γάρ ὁ χρῖσμα οὐκέτι ὑποχείριος γίγνομαι θάνατος , ἀθανασία δέ καί ζωή αἰώνιος μετέχω ὁ θάνατος ἀνενέργητος καί ὥσπερ νεκρός καθίστημι . διό λέγω · ὁ χρῖσις ὁ χρίω κατά πᾶς ὁ ἔθνος καταποθῆναι ποιέω ὁ θάνατος εἰς τέλος . καί δή ὁ θάνατος ἐκποδών γίγνομαι ἐξάλειψις κύριος ὁ θεός λέγω πᾶς δάκρυ ἀπό πᾶς πρόσωπον καί ὁ ὄνειδος ὁ λαός αὐτός περιαιρέω · ὄνειδος γάρ εἰμί οὖον μικρός ὁ κατά εἰκών θεός ποιέω ἄνθρωπος ὁ ἐκπίπτω ὁ αἰώνιος ζωή καί θάνατος ὑποβάλλω . ἀλλά ἀείρω ὁ ὄνειδος ὁ μέν θάνατος καταργέω καί ὁ σκότος ἀφανίζω , ὁ δέ ὁ Χριστός βασίλεια ἐν αἰώνιος ζωή διαλάμπω ἀπολαύω ὁ ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος ὁ μέν πρότερος ἐλευθερόω κακός . ὁ δέ ἐπαγγελία ὁ θεός καταξιόω .