eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.84
Ἀρχόμενος ὁ προφήτης τὰ κατὰ τῆς Ἰουδαίας καὶ κατὰ τῆς Ἰερουσαλὴμ ἑώρα προϊὼν δὲ μετὰ πολλὰ τὰ μεταξὺ λελεγμένα τὰ περὶ τῶν ἀλλοφύλων , διεξῆλθεν εἶτα μερικὴν μνήμην ποιησάμενος τῶν κατηριθμημένων ἐθνῶν , ἀκολούθως διὰ τῶν προκειμένων καθολικὴν ἐκτίθεται προφητείαν περὶ πάσης θεσπίζων τῆς οἰκουμένης · ἐπειδὴ γὰρ τοῦ κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . εἰκότως ὡς ἂν εἰ πάντων ἀνθρώπων κηδόμενος διαστέλλεται τῇ οἰκουμένῃ τὰ περὶ τῆς μελλούσης ἅπαντας ἀνθρώπους διαλήψεσθαι τοῦ θεοῦ κρίσεως , ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρίνει ὁ θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων . ὅτι δὲ τὰ προκείμενα καθολικὴν ποιεῖται διδασκαλίαν γνῴης ἂν ἐπιτηρήσας , ὡς οὔτε τῆς Ἰουδαίας οὔτε τῆς Σαμαρείας , ἀλλ’ οὐδὲ Τύρου ἢ Δαμασκοῦ ἢ Βαβυλῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔθνους , σαφῶς δὲ ὁ λόγος περὶ τῆς συντελείας τοῦ βίου καὶ τῆς μετὰ ταῦτα ἐπιστησομένης κρίσεως διαλαμβάνει , ὡς ἂν πάντες ἄνθρωποι διδαχθεῖεν τὰ τοὺς ἀσεβεῖς διαδεξόμενα μετὰ τὸν ἐνεστῶτα βίον καὶ τὰ τοῖς θεοσεβέσιν ἐν ἀγαθοῖς τεταμιευμένα . ἀρχὴν δὲ ποιεῖται ἀπὸ τῶν σκυθρωποτέρων , ἵν’ ἐπὶ τὰ χρηστότερα καταλήξῃ . διό φησιν · Ἰδοὺ κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτήν · κρινομένων γὰρ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ μετατιθεμένων εἰς ἕτερά τινα τοῦ σύμπαντος κόσμου χωρία , ἀκόλουθον ἦν τὸ πάλαι τῶν ἀνθρώπων οἰκητήριον ἔρημον καταλειφθῆναι διὰ τὸ μηκέτ’ ὑπάρχειν τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῷ . καὶ τὸ πρόσωπον δὲ τῆς γῆς φησι , τοῦτ’ ἔστι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτῆς , ἀνακαλύψει , ὅπως οἱ ἐν αὐτῇ κεκαλυμμένοι εἰς φῶς προέλθοιεν σημαίνοντος τοῦ λόγου τὸν τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως τρόπον . καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὸν Θεοδοτίωνα διασκορπίσει , ἄλλον ἀλλαχοῦ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἑκάστου πράξεων · πολλαὶ γὰρ μοναὶ παρὰ τῷ πατρί , μέγας τε καὶ πολὺς ὁ τοῦ θεοῦ κόσμος , ὡς δύνασθαι πάσας ὑποδέχεσθαι καὶ τὰς ἐξ αἰῶνος ἐν τῇ γῇ πεπολιτευμένας ψυχάς , τῶν μὲν ἀσεβῶν τὸν ᾅδην καὶ τὰ ὑπὸ γῆν οἰκητήρια , σκοτείους τε καὶ ἀοράτους μυχοὺς κληρωσαμένων κατὰ τό · εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς · παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας , μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται , τῶν δὲ εὐσεβῶν ἁρπαγησομένων ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῳ γενησομένων . ἐπειδὰν δὲ ἀνακαλυφθῇ τὰ ἐγκεκρυμμένα ἐν τῇ γῇ σώματα , παραστήσονται οἱ κρινόμενοι πρὸ τοῦ βήματος τοῦ μεγάλου κριτοῦ ἐξ ἴσου πάντες , ὡς μηδὲν διαφέρειν τοὺς ἐν τῷ θνητῷ βίῳ ποτὲ δόξαντας πλεῖόν τι ἐσχηκέναι ἤτοι ἐπ’ ἀξιώματι ἢ γένει ἢ πλούτῳ τῶν ὑποδεεστέρων · πάντες γὰρ ἐξ ἴσου τότε παραστήσονται τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ . ὁμοίως ἱερεὺς καὶ τῷ ἱερεῖ παραπλησίως ὁ λαός , καὶ οἱ ὅμοιοι πάντες · ἐπεὶ μή ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ θεῷ . διὸ εἴρηται καὶ παρὰ τῷ Ἰώβ · μικρὸς καὶ μέγας ἐκεῖ ἐστι καὶ θεράπων οὐ δεδοικὼς τὸν κύριον αὐτοῦ . καὶ πάλιν ὁμοίως ὁ δοῦλος καὶ ὁ δεσπότης καὶ ἡ ποτὲ δὲ θεράπαινα τῇ νομισθείσῃ ἑαυτῆς κυρίᾳ ἐξ ἴσου στήσεται . ἀλλὰ καὶ ὁ διὰ πλείονα περιουσίαν πωλῶν καὶ ἀγοράζων , ὅ τε διὰ πλοῦτον δανείζων τοῖς δεομένοις ὅμοιος ἔσται τῷ διὰ πενίαν δανιζομένῳ καὶ δι’ ἔνδειαν ὠνουμένῳ . Ἑξῆς τοῖς εἰρημένοις συνῆπται τό · φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ , καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ · τὸ γὰρ στόμα κυρίου ἐλάλησε ταῦτα · φωνῆς γὰρ ἀποφαντικῆς θεοῦ διὰ τοῦ προφήτου προενεχθείσης ταῦτα ἔσται τοῖς τὴν χείρονα λῆξιν εἰληχόσιν , οὓς διὰ τὸ γεῶδες φρόνημα γῆν ὀνομάζει . ὥσπερ γάρ ποτε ἐλέχθη τῷ Ἀδάμ · γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , οὕτω καὶ τοῖς κατὰ τὸν καιρὸν τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως φιληδόνοις καὶ φιλοσωμάτοις καὶ διὰ τοῦτο γηΐνοις καὶ σαρκίνοις εὑρεθησομένοις ἡ διαφθορᾶς ἠπείληται τιμωρία . διαλήψονται δ’ αὐτοὺς καὶ ἄλλαι τινὲς ὥσπερ δήμιοι δίκας εἰσπραττόμενοι , ὧν τετολμήκασιν ἑαυτοὺς μὲν φθορᾷ παραδόντες , τὴν δ’ εἰκόνα τοῦ θεοῦ τὴν ἐν αὐτοῖς καθυβρίσαντες . τίνες δ’ οὗτοι ἢ πάντως τιμωροὶ καὶ κολαστικοί τινες δαίμονες , οἳ προνομὴν ποιήσονται διαρπάζοντες αὐτῶν τὰς ψυχάς , ὅτε καὶ πενθήσουσιν ἑαυτὰς αἱ πένθους ἄξια διαπραξάμεναι . διὸ καὶ εἴρηται · ἐπένθησεν ἡ γῆ , καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη . τίς δ’ ἔστιν ἡ πενθοῦσα γῆ καὶ φθαρεῖσα οἰκουμένη , διασαφεῖ ἐπιφέρων · ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς · μάλιστα γὰρ τούτους ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ μετελεύσεται , ἐπεὶ ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν , ὁ Σύμμαχος · ἡ δὲ γῆ φησιν ἐφονοκτονήθη ὑπὸ τῶν κατοικούντων αὐτήν · οὗτοι γὰρ οἱ προλεχθέντες ὑψηλοὶ τῆς γῆς ἐφονοκτόνησαν αὐτὴν φονῶντες καὶ αἱμάτων αὐτὴν πληρώσαντες . ταῦτα δὲ πέπονθεν ἡ γῆ διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν , διότι παρέβησαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὸ πρόσταγμα , διεσκέδασαν διαθήκην αἰώνιον · πάντες γὰρ ἄνθρωποι οἱ ἐξ αἰῶνος τὴν οἰκουμένην οἰκήσαντες , Ἕλληνες ὁμοῦ καὶ βάρβαροι , τὸν φυσικὸν νόμον παρειληφότες καὶ τὰ προστάγματα τοῦ θεοῦ ταῖς αὐτῶν ψυχαῖς ἔχοντες γεγραμμένα , τήν τε διαθήκην τὴν ἐξ αἰῶνος ἐν ταῖς κοιναῖς ἐννοίαις ὑποδεδεγμένοι , καὶ ἔπειτα ἑαυτοὺς τοῖς παρὰ φύσιν ἁμαρτήμασιν ἐκδεδωκότες , παραβάται τοῦ φυσικοῦ γεγόνασι νόμου . διὸ δὴ εὐλόγως παραστήσονται τῷ θείῳ δικαστηρίῳ κριθησόμενοι καὶ λόγον ὑφέξοντες τῆς ἑαυτῶν παραβάσεως . Καὶ διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν , ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν . ὥσπερ δὲ ἐν ἀρχῇ τῆς κοσμοποιΐας μήπω ἁμαρτίας ὑποστάσης εὐλόγησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον , οὕτως ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος ἀρά φησιν ἔδεται τὴν γῆν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · διὰ ταύτην τὴν ἀρὰν ἐπένθησεν ἡ γῆ · διὰ γὰρ τὴν ἀρὰν τὴν τοῖς ἀνθρώποις ἐπελθοῦσαν ὥσπερ μήτηρ αὐτῶν ποτε γενομένη ἡ γεννήσασα καὶ ἀναθρεψαμένη αὐτοὺς γῆ πένθος ἐπ’ αὐτοῖς ἀναλήψεται . καὶ πάλιν ἀντὶ τοῦ · διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ , ὁ Σύμμαχος διὰ τοῦτο ἐκτρυχωθήσονται εἴρηκεν . πάντων δὲ τῶν ἐπὶ γῆς ταῦτα πεισομένων ὀλίγοι τινὲς καταλειφθήσονται οἱ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου ἐν ταῖς ἑαυτῶν ψυχαῖς διασώσαντες . Ἀντὶ δὲ τοῦ · πενθήσει οἶνος , ὁ Ἀκύλας ἐπένθησεν ὀπωρισμὸς ἐξέδωκε σημαίνων διὰ τοῦ παραδείγματος τῆς ὀπώρας τὸ πρόσκαιρον τοῦ τῶν σωμάτων ὡραϊσμοῦ καὶ τὸ βραχὺ καὶ εὐδιάφορον τῆς τῶν ἀνθρώπων τρυφῆς . τότε δὲ καὶ πάντας στενάξειν φησὶ τοὺς ἐν τῷ παρόντι βίῳ τὴν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον ὡδευκότας , οἰνοφλυγίαις τε καὶ ἀσωτίαις τὴν ἑαυτῶν κατατρίψαντας ζωήν · οἱ καὶ μηκέτ’ ἔχοντες τὴν τῶν ἡδονῶν ἀπόλαυσιν , ἀλλὰ καὶ ἐλεγχόμενοι ἐφ’ αἷς ἔπραξαν αἰσχραῖς καὶ ἀθεμίτοις πράξεσιν αἰσχύνην καταχεοῦνται . διὸ λέλεκταί που · πολλοὶ τῶν καθευδόντων ἐν γῆς χώματι ἀναστήσονται , οἱ μὲν εἰς ζωὴν αἰώνιον , οἱ δὲ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς αἰσχύνην αἰώνιον . ἀλλὰ καὶ ὁ νῦν ἡδὺς οἶνος καὶ τὸ καλούμενον σίκερα , ὅπερ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς μέθυσμα ὠνόμασται , κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ πικρὸν αὐτοῖς ἔσται . τότε δὲ καὶ πᾶσα πόλις κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν · οὐκέτι γὰρ ἔσονται πολιτεῖαι ὁποῖαι νῦν , ἐν αἷς οἱ ἀσεβεῖς τὰ ἑαυτῶν πράττουσι καταθύμια . πολλάκις δὲ ὁ λόγος οἴνου μνημονεύσας τὴν τῶν ἀνθρώπων τρυφὴν ᾐνίξατο ἢ τὸ τῆς κακίας μέθυσμα καὶ τὸν τῆς ψυχῆς κάρον παρατρέποντα τὴν διάνοιαν τῶν ὀρθῶν καὶ κατὰ φύσιν λογισμῶν · οὗ μεθύσματος ὥσπερ διανήψαντες οἱ τότε κολαζόμενοι φωνὰς ἀφήσουσι καὶ βοὰς πενθικάς . διὸ ἐπιλέγεται · ὀλολύζετε περὶ τοῦ οἴνου πανταχῇ · πέπαυται πᾶσα εὐφροσύνη . Ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰ προλεχθέντα ἐπιλέγει ἡ προφητεία · ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῇ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν , σαφῶς διδάσκουσα περὶ τῆς καθολικῆς κρίσεως εἰρῆσθαι τὰ λελεγμένα . οἷς ἐπιφέρει · ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν , οὕτως καλαμήσονται αὐτούς , ὡς μηδένα περιλειφθῆναι τῶν ἀσεβῶν , ἀλλὰ καὶ μέχρις ἑνὸς τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ μετελθεῖν . ἀντὶ δὲ τοῦ · καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος , οὗτοι φωνῇ βοήσονται , διαστολῇ χρησάμενος ὁ Σύμμαχος δύο κατὰ τὸ αὐτὸ παρέστησε διανοίας εἰπών · ὡς ἐπιφυλλίδες , ἐὰν συντελεσθῇ τρύγητος . εἶτα μέχρι τούτου στήσας τὴν διάνοιαν ἐξ ἑτέρας ἀρχῆς ἐπιφέρει λέγων · οὗτοι ἐπαροῦσι φωνὴν αὐτῶν . τὸ μὲν οὖν πρῶτον τῇ τῶν προτέρων ἀποδέδοται διανοίᾳ · ὡς γὰρ οἱ τὸν τῆς ἐλαίας καρπὸν ἀναλεγόμενοι καλάμοις εἰώθασι διακρούειν καὶ καταπάλλειν μέχρι καὶ μιᾶς εἴ που περιλειφθείη , καὶ ὡς μετὰ τὸν τρύγητον ἐπανιόντες τινὲς ἀναλέγονται ῥῶγάς τινας βραχεῖς ἢ βότρυς τοὺς περιλειφθέντας , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοὺς ἀσεβεῖς ἀναλέξονται μέχρις ἑνὸς ὡς μηδένα διαφυγεῖν τὴν τοῦ θεοῦ κρίσιν . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ταῦτα πείσονται , οὗτοι δ’ ἐπαροῦσι φωνὴν αὐτῶν · τίνες δ’ οὗτοι ἀλλ’ ἢ οἱ τοῦ κρείττονος τάγματος ; εἶεν δ’ ἂν οὗτοι οἱ τῆς παρὰ τῷ θεῷ μακαριότητος ἠξιωμένοι . διὸ ἐπιλέγει ἑξῆς ὁ Σύμμαχος · οὗτοι δὲ ἐπαροῦσι φωνὴν αὐτῶν , ἀγαλλιάσονται ἐν τῷ ἐνδοξασθῆναι κύριον , κατὰ δὲ τὴν τῶν Ἑβδομήκοντα ἑρμηνείαν οἱ μὲν τῇ κολάσει παραδοθησόμενοι τρύγητον ἔσχατον παθόντες καὶ μέχρις ἑνὸς ἀναλεχθέντες φωνὰς ἀποδώσουσι βοῶντες ἐν τῷ κολάζεσθαι , οἱ δὲ τῆς μερίδος γενόμενοι τοῦ θεοῦ εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ κυρίου . τότε γὰρ αὐτὸς ὁ κύριος ἐλεύσεται ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς . ἐπὶ ταύτῃ τοίνυν τῇ δόξῃ τοῦ ἑαυτῶν κυρίου εὐφρανθήσονται οἱ πάλαι εἰς αὐτὸν ἠλπικότες . ἀντὶ δὲ τοῦ · ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης , ἤχησαν ὕδατα θαλάσσης ὁ Θεοδοτίων ἡρμήνευσε σημαίνων τὸ μέγεθος τῆς βοῆς , ᾗ χρήσονται οἱ δοξάζοντες τὸν ἑαυτῶν κύριον · ἤχῳ γὰρ θαλάσσης παραβληθήσεται αὐτῶν ἡ φωνή . Καὶ ἡ δόξα κυρίου ἐν ταῖς νήσοις ἔσται ταῖς ἐκκλησίαις , δηλαδὴ ταῖς πάλαι μεταξὺ τῶν ἀπίστων ἐθνῶν , ὥσπερ ἐν μέσῳ θαλάσσης ἀπειλημμέναις , ἐφ’ ἃς ἡ δόξα κυρίου ἐπιλάμψεται τότε . ἐπὶ τούτοις ὁ λόγος ἀνυμνεῖ καὶ ἀναφημεῖ τὸν θεὸν τὸν τὴν δόξαν ἑαυτοῦ ταῖς νήσοις δωρησάμενον . διό φησι · Κύριε ὁ θεὸς Ἰσραήλ , ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς γῆς τέρατα ἠκούσαμεν Ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον καὶ τὸν Θεοδοτίωνα · ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς γῆς ψαλμοὺς ἠκούσαμεν , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · μελῳδίας · οἱ γὰρ τῆς μερίδος τοῦ θεοῦ τὴν δικαίαν αὐτοῦ κρίσιν ἀποθαυμάζοντες εὐφραίνονται ἅμα τῇ δόξῃ τοῦ κυρίου καὶ εὐφραινόμενοι ὕμνους αὐτῷ καὶ ψαλμῳδίας εὐχαριστηρίους ἀναπέμπουσιν . ὃ δὴ καὶ ἀποθαυμάζει ὁ προφήτης , εἰ ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ αἱ νῆσοι αἱ τῆς δόξης κυρίου καταξιωθεῖσαι ὕμνους αὐτῷ καὶ ψαλμοὺς ᾄδουσι . σφόδρα ἀκολούθως μνημονευσάντων νήσων , λέγω δὲ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῶν ἐν αὐταῖς ἐπιτελουμένων , κατὰ καιρὸν ἐμνημόνευσεν εἰπών · ψαλμοὺς ἠκούσαμεν . εἰ δὲ λέγοιτο · τέρατα ἠκούσαμεν ὡς ἐπὶ παραδόξοις τερασίοις τοῦτό φησι · τὸ γὰρ ἀλλόφυλα καὶ ἀλλογενῆ καὶ βάρβαρα ἔθνη τὰ διήκοντα μέχρι τῶν περάτων τῆς γῆς ψαλμοὺς ᾄδειν καὶ τὸν τῶν προφητῶν θεὸν ὑμνεῖν τοὺς πατρῴους θεοὺς ἀποστραφέντα , μέγα τι ἦν καὶ τεράστιον θαῦμα . εἶτ’ ἐπιλέγει · Ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ · ἐπειδὴ γὰρ διῆλθε τὰ τοῖς ἀσεβέσιν ἠπειλημένα , εἶθ’ ἑξῆς περὶ τῆς μερίδος τοῦ θεοῦ ἐπήγαγεν , ὡς εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ κυρίου καὶ ἡ δόξα κυρίου ἐν ταῖς νήσοις ἔσται . ὡς δὴ τὴν δικαιοκρισίαν τοῦ θεοῦ παραστήσας ἀκολούθως ἐπήγαγε τό · Ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ · παντὶ γὰρ δικαίῳ καὶ εὐσεβεῖ ἀνδρὶ ἐλπὶς ἀγαθὴ σωτηρίας ἀπόκειται , κἂν ἀλλόφυλος εἶναι δοκῇ κἂν ἀλλότριος τοῦ σπέρματος Ἀβραάμ . ἐπὶ τούτοις κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · καὶ εἶπε · τὸ μυστήριόν μου ἐμοί , τὸ μυστήριόν μου ἐμοί · τῶν γὰρ προφητῶν δοξασάντων τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ λεχθέντι παραδόξῳ καὶ τῆς τῶν εὐσεβῶν ἐλπίδος μνημονευσάντων , μὴ εἰρηκότων δέ , τίνα καὶ ὁποῖα ἦν τὰ ἐλπιζόμενα , ποθούντων δὲ μαθεῖν καὶ γνῶναι , ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν , σιωπᾶν αὐτοὺς ὁ θεὸς παρακελεύεται λέγων · τὸ μυστήριόν μου ἐμοί , τὸ μυστήριόν μου ἐμοί · οὐ γὰρ νῦν φησι καιρὸς ἐκφαίνειν · ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν οὐδὲ οὖς ἤκουσεν οὐδὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , ἃ ἡτοίμασα τοῖς ἀγαπῶσί με . ταῦτα δὲ ὁ προφήτης ἁγίῳ πνεύματι συνιδὼν ἀποκλάεται τοὺς ἀσεβεῖς διὰ τὸ συνορᾶν αὐτῶν τὴν ἀπώλειαν , καὶ ὥσπερ ἐδόξασε τὸν θεὸν ἐπὶ τῇ τῶν εὐσεβῶν ἐλπίδι , οὕτω τοὺς ἀπολλυμένους δι’ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας ἀποθρηνεῖ ἐπιφέρων ἑξῆς · Οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσιν , οἱ ἀθετοῦντες καὶ ἀθεσίαν ἀθετούντων τὸν νόμον . ἀντὶ δὲ τοῦ · Οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσι , κατὰ μὲν τὸν Ἀκύλαν εἴρηται · ὠΐ μοι ἀθετοῦντες ἠθέτησαν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · οἴμοι ἀθετοῦντες ἠθέτησαν . ὁρᾷς ὅπως συνέπασχον τοῖς ἀπολλυμένοις καὶ ὑπερήλγουν αὐτῶν οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι διὰ φιλανθρωπίαν , ὡς εἰς ἑαυτοὺς ἀναστρέφειν τὸν ταλανισμὸν καὶ λέγειν · ὠΐ μοι , ἐφ’ οἷς ἠθέτησαν οἱ παραβάται . Εἶθ’ ἑξῆς ἐπάγει τὴν κατ’ αὐτῶν ἀπειλὴν φάσκων · φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ’ ὑμᾶς τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον , καὶ ὁ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος . καὶ ἐπιλέγει · ὅτι θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνοίχθησαν τὴν ἐπισκοπὴν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ἐποπτικὴν αὐτοῦ θεωρητικὴν τῶν ὅλων δύναμιν αἰνιττόμενος , ἐφορῶσαν τὰ πάντα ὥσπερ διὰ θυρίδων τοῦ οὐρανοῦ , αἳ δοκοῦσι μὲν κεκλεῖσθαι , ἐπειδὰν ἁμαρτάνοντας τοὺς ἐπὶ γῆς παρέρχηται ὁ θεὸς μὴ ἐπεξιὼν τοῖς πλημμελοῦσι · τότε γὰρ ὥσπερ ἀποστραφεὶς οὐδὲ ὁρῶντι τοὺς ἁμαρτάνοντας ἔοικεν . ἐπειδὰν δὲ κρίνῃ ἐπεξελθεῖν τοῖς ἡμαρτηκόσιν , ὥσπερ ἀναπετάννυνται τοῦ οὐρανοῦ αἱ θυρίδες . εἰκὸς δὲ θυρίδας λέγεσθαι οὐρανοῦ τὰς οὐρανίους πύλας , περὶ ὧν εἴρηται · ἄρατε πύλας , οἱ ἄρχοντες ὑμῶν , καὶ ἐπάρθητε , πύλαι αἰώνιοι , καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης . τότε μὲν οὖν ἀνοιγήσονται πᾶσαι ἐπὶ τῆς τοῦ κυρίου βασιλείας πύλαι , ὅπως δι’ αὐτῶν εἰσέρχωνται οἱ βασιλευόμενοι , νυνὶ δὲ ἀνοιχθεισῶν τῶν θυρίδων τοῦ οὐρανοῦ , τί γίνεται ; σεισθήσεταί φησι τὰ θεμέλια τῆς γῆς . καὶ ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ , καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ . καὶ ταῦτα πάντα πείσεται ἡ γῆ τῶν ποτε κατοικησάντων αὐτὴν οὕτως δηλουμένων · τοιαῦτα δέ φησι πείσεσθαι αὐτοὺς ὡς ἐοικέναι μεθύουσι καὶ κραπαιλῶσιν ἐκ τῆς τῶν κακῶν ὑπερβολῆς . ἔσται δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἡ δηλωθεῖσα γῆ , δῆλον δ’ ὅτι ἡ τῶν ἀσεβῶν ψυχὴ ὡς ὀπωροφυλάκιον . τοῦτο δὲ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐρημίαν ἐδήλου , ἐν οἷς ἐλέγετο · Σιὼν ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται , καὶ Ἰερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἔσται . ταῦτα δὲ συμβήσεται τῇ γῇ , λέγω δὲ τοῖς πάλαι τὴν γῆν οἰκήσασιν , ἐπειδήπερ κατίσχυσεν ἐπ’ αὐτῆς ἡ ἀνομία . διὸ ἐπὶ τέλει τοῦ λόγου φησί · καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι · ἅπαξ μὲν γὰρ πεσοῦσα κατὰ τὴν τοῦ θνητοῦ βίου τελευτὴν ἡ γῆ ἤτοι σὰρξ γεώδης ἢ φιλοσώματος ψυχὴ ἢ οἱ πάλαι τὴν γῆν οἰκήσαντες τῆς καθολικῆς ἀναστάσεως τεύξονται εἰς τὸ παραστῆναι τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ καὶ κομίσασθαι ἕκαστον τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν , εἴτ’ ἀγαθὸν εἴτε κακόν , ἐπειδὰν δὲ κριθέντες ἐκπέσωσι πάσης ἀγαθῆς ἐλπίδος καὶ ταῖς ἠπειλημέναις κολάσεσι παραδοθῶσι τὸ τηνικαῦτα τοῦ θεοῦ ἐκπεσόντες οὐκέτ’ ἀναστῆναι δυνήσονται . Ἀλλὰ γὰρ πληρώσασα ἡ προφητεία τὸν λόγον τὸν περὶ τῶν οἰκητόρων τῆς γῆς ἑξῆς μεταβαίνει ἐπὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ οὐράνια λέγων · τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , λέγω δὲ κατὰ τὸν δηλούμενον τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως καιρόν , ἐπάξει ὁ θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα , ἐν οἷς τὴν συντέλειαν αἰνίττεται τοῦ παντός , ἐν ᾗ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται . τότε γὰρ διὰ τὴν σωτήριον διδασκαλίαν ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται , καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς , καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ πεσοῦνται , καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται . ὅτε καὶ φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ , καὶ κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς . ταῦτα δὴ πάντα αἰνιττόμενος ὁ προφητικὸς λόγος διδάσκει λέγων · καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ἐπάξει ὁ θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα . κόσμον δὲ οὐρανοῦ εἴωθε Μωσῆς τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας ἀποκαλεῖν , ὡς ὅταν λέγῃ · ἔπεχε μὴ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ πλανηθεὶς προσκυνήσῃς αὐτοῖς . διὸ καὶ ἡ παροῦσα προφητεία προϊοῦσα , τίς ποτ’ ἦν ὁ κόσμος τοῦ οὐρανοῦ παρίστησιν , ἐν οἷς φησι · καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος , καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος . ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος τοῦτον ἐξέδωκε τὸν τρόπον · καὶ ἐντραπήσεται ἡ σελήνη καὶ αἰσχυνθήσεται ὁ ἥλιος , ὁ δὲ Ἀκύλας · καὶ καταισχυνθήσεται ἡ σελήνη καὶ αἰσχυνθήσεται ὁ ἥλιος , ὁμοίως καὶ ὁ Θεοδοτίων · ἐντραπήσεταί φησιν ἡ σελήνη καὶ αἰσχυνθήσεται ὁ ἥλιος . ὁρᾷς ὅτι ἐπάγει ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα τὴν συντέλειαν τῶν φαινομένων ποιούμενος . ἐὰν δὲ λέγῃ · ἐπάξει ὁ θεὸς τὴν χεῖρα ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ , εἶτα ἐπιφέρῃ · καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς · καὶ συνάξει εἰς συναγωγὴν αὐτῆς εἰς δεσμωτήριον καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα , δοκεῖ μοι τοὺς ἄρχοντας τοῦ αἰῶνος τούτου σημαίνειν διὰ τῶν βασιλέων τῆς γῆς . οὕτω γοῦν καὶ τῷ Δανιὴλ ὁ χρηματίζων αὐτῷ Γαβριὴλ ἐδήλου λέγων · καὶ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησίν μου ἄρχων βασιλείας Περσῶν καὶ ἄρχων βασιλείας Ἑλλήνων καὶ ἄρχων βασιλείας Μήδων . τοὺς τοιούτους ἀοράτους ἄρχοντας τῶν ἐθνῶν βασιλεῖς ἐνταῦθα προσειπὼν ὁ λόγος συναχθήσεσθαι αὐτούς φησιν ὑπὸ τῆς χειρὸς τοῦ θεοῦ καὶ ἐμβληθήσεσθαι εἰς δεσμωτήριον καὶ ἀποκλεισθήσεσθαι εἰς ὀχύρωμα . διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · κατὰ τῶν βασιλέων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ ἀθροισθήσονται ἀθροισμὸν δεσμίου εἰς λάκκον καὶ συγκλεισθήσονται εἰς συγκλεισμόν . ἀκόλουθον γὰρ ἦν τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ μελλούσης τότε τοῦ νέου αἰῶνος ἐπικρατεῖν τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου καὶ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας εἰς τὸν προσήκοντα αὐτοῖς καταβληθῆναι λάκκον , ὃν αὐτοὶ ἑαυτοῖς ὤρυξαν · λάκκον γὰρ πᾶς ἀσεβὴς ὤρυξε καὶ ἀνέσκαψεν αὐτὸν καὶ ἐμπεσεῖται εἰς βόθρον , ὃν εἰργάσατο . ἀλλὰ καὶ συγκλεισθήσονται οἱ δηλωθέντες ἐν τινὶ πρέποντι αὐτοῖς δεσμωτηρίῳ , ἵνα μὴ παρένοχλοι ἐν τοῖς ὑπὸ θεοῦ βασιλευομένοις , ἔσονταί τε ἐν τούτῳ εἰς ὅσον κρινεῖ ἐν αὐτοῖς τοῖς αὐτόθι δεσμοῖς ἐνέχεσθαι ὁ τῶν ὅλων κριτής . διὸ κατὰ τοὺς Ἑβδομήκοντα λέλεκται · διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · καὶ μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἐπισκεφθήσονται , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · καὶ ἀπὸ πλήθους ἡμερῶν ἐπισκεφθήσονται , κατὰ δὲ τὸν Θεοδοτίωνα · διὰ πολλῶν ἡμερῶν ἐπισκεφθήσονται . ὑπὸ τίνος δ’ οὐκ εἴρηται · οὐ γὰρ πρόσκειται ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ὡς ἀπόρρητος δὲ ὁ περὶ τούτου σεσιώπηται λόγος . εἶτα καὶ αὐτὸς ὁ ἥλιος αἰσχυνθήσεται ὁρῶν τοὺς πάλαι ὑπ’ αὐτῷ φωτιζομένους ἐλέγχῳ τῆς κρίσεως καὶ τιμωρίᾳ ὑποβληθέντας , ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ σελήνη ἐντραπήσεται , ὡς μηδὲν εἰς κατόρθωσιν τῶν ἐπὶ γῆς ἠσεβηκότων συμβαλλομένη . ὡσεὶ καὶ οἰκονόμοι τινὲς ἐπιταχθέντες ἐφορᾶν καὶ διέπειν οἰκοδεσπότου οἶκον τοὺς ὑπ’ αὐτῶν μακρῷ χρόνῳ γενησομένους ἐπιστάντος τοῦ δεσπότου ἴδοιεν κολαζομένους καὶ διαφόροις τιμωρίαις ὑποβαλλομένους , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ τῷ μακρῷ αἰῶνι τῇ τοῦ θεοῦ βουλῇ ἐξυπηρετησάμενοι ἥλιος καὶ σελήνη τῶν ὑπὸ τὰς αὐτῶν αὐγὰς ἠσεβηκότων ποτὲ ὑπεχόντων δίκας διατραπήσεσθαι καὶ αἰσχυνθήσεσθαι λέγονται κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς . κατὰ γὰρ τοὺς Ἑβδομήκοντα οὐδεμία ἐν τούτοις μνήμη οὐχ ἡλίου οὐδὲ σελήνης γεγένηται , σφόδρα δὲ κεκαλυμμένως εἴρηται τό · καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος , ἀποκρυψάντων ὡς εἰκὸς τῶν ἑρμηνευσάντων τὸν λόγον διὰ τὸ Ἕλλησιν ἐκδιδόναι τὴν γραφὴν καὶ διὰ τὸ ἀπεμφαῖνον τῆς λέξεως . τούτοις ἅπασιν ἐπιφέρεται · ὅτι βασιλεύσει κύριος ἐν Σιὼν καὶ ἐν Ἰερουσαλὴμ καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται · ἔδει γὰρ ἡμᾶς ἐν τῷ περὶ συντελείας λόγῳ καὶ τὰ περὶ τῆς κηρυττομένης τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπουρανίου βασιλείας μαθεῖν , ἥτις ἔσται μετὰ τὴν καθαίρεσιν τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ἐξουσιῶν . Σιὼν δὲ καὶ Ἰερουσαλὴμ πολλάκις εἶναι ἐπουρανίους ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς μαρτυρίας παρεστήσαμεν · ἔνθα ἡ τοῦ Χριστοῦ βασιλεία στήσεται , ὅτε καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ δοξασθήσεται · οὓς γὰρ κατὰ τὸν παρόντα βίον ἐτίμησεν ἀξιώμασιν ἐκκλησιαστικοῖς πρεσβυτέρους ἀναδείξας , τούτους αὐτοὺς καταξιώσει τῆς αὐτοῦ θεότητος · διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · καὶ ἄντικρυς τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ δόξα .
Lemmas: Ἀρχόμενος ὁ προφήτης ὁ κατά ὁ Ἰουδαῖος καί κατά ὁ Ἱεροσόλυμα ὁράω προέρχομαι δέ μετά πολύς ὁ μεταξύ λέγω ὁ περί ὁ ἀλλόφυλος , διεξέρχομαι εἶτα μερικός μνήμη ποιέω ὁ καταριθμέω ἔθνος , ἀκόλουθος διά ὁ πρόκειμαι καθολικός ἐκτίθημι προφητεία περί πᾶς θεσπίζω ὁ οἰκέω · ἐπεί γάρ ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός . εἰκότως ὡς εἄν εἰμί πᾶς ἄνθρωπος κήδω διαστέλλω ὁ οἰκέω ὁ περί ὁ μέλλω ἅπας ἄνθρωπος διαλαμβάνω ὁ θεός κρίσις , ἐν ἡμέρα ὅτε κρίνω ὁ θεός ὁ κρυπτός ὁ ἄνθρωπος . ὅτι δέ ὁ πρόκειμαι καθολικός ποιέω διδασκαλία γνάω εἄν ἐπιτηρέω , ὡς οὔτε ὁ Ἰουδαῖος οὔτε ὁ Σαμάρεια , ἀλλά οὐδέ Τύρος ἢ Δαμασκός ἢ Βαβυλών ἢ ἄλλος τις ἔθνος , σαφῶς δέ ὁ λόγος περί ὁ συντέλεια ὁ βίος καί ὁ μετά οὗτος ἐφίστημι κρίσις διαλαμβάνω , ὡς εἄν πᾶς ἄνθρωπος διδάσκω ὁ ὁ ἀσεβής διαδέχομαι μετά ὁ ἐνίστημι βίος καί ὁ ὁ θεοσεβής ἐν ἀγαθός ταμιευμένος . ἀρχή δέ ποιέω ἀπό ὁ σκυθρωπός , ἵνα ἐπί ὁ χρηστός καταλήγω . διό φημί · ἰδέ κύριος καταφθείρω ὁ οἰκέω καί ἐρήμωσις αὐτός · κρίνω γάρ ὁ ἐπί ὁ γῆ καί μετατίθημι εἰς ἕτερος τις ὁ σύμπας κόσμος χωρίον , ἀκόλουθος εἰμί ὁ πάλαι ὁ ἄνθρωπος οἰκητήριον ἐρῆμος καταλείπω διά ὁ μηκέτι ὑπάρχω ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός . καί ὁ πρόσωπον δέ ὁ γῆ φημί , οὗτος εἰμί ὁ ἐπιφάνεια αὐτός , ἀνακαλύπτω , ὅπως ὁ ἐν αὐτός καλύπτω εἰς φάος προέρχομαι σημαίνω ὁ λόγος ὁ ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις τρόπος . καί διασπείρω ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας καί ὁ Θεοδοτίων διασκόρπισις , ἄλλος ἀλλαχοῦ κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἕκαστος πρᾶξις · πολύς γάρ μονή παρά ὁ πατήρ , μέγας τε καί πολύς ὁ ὁ θεός κόσμος , ὡς δύναμαι πᾶς ὑποδέχομαι καί ὁ ἐκ αἰών ἐν ὁ γῆ πολιτεύω Ψυχή , ὁ μέν ἀσεβής ὁ ᾍδης καί ὁ ὑπό γῆ οἰκητήριον , σκοτείους τε καί ἀόρατος μυχός κληρόω κατά ὁ · εἰσέρχομαι εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ · παραδίδωμι εἰς χείρ ῥομφαία , μερίς ἀλώπηξ εἰμί , ὁ δέ εὐσεβής ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ καί οὕτως πάντοτε σύν κύριος γίγνομαι . ἐπειδάν δέ ἀνακαλύπτω ὁ ἐγκρύπτω ἐν ὁ γῆ σῶμα , παρίστημι ὁ κρίνω πρό ὁ βῆμα ὁ μέγας κριτής ἐκ ἴσος πᾶς , ὡς μηδείς διαφέρω ὁ ἐν ὁ θνητός βίος ποτέ δόξα πλέω τίς ἔχω ἤτοι ἐπί ἀξίωμα ἢ γένος ἢ πλοῦτος ὁ ὑποδεέστερος · πᾶς γάρ ἐκ ἴσος τότε παρίστημι ὁ βῆμα ὁ Χριστός . ὁμοίως ἱερεύς καί ὁ ἱερεύς παραπλήσιος ὁ λαός , καί ὁ ὅμοιος πᾶς · ἐπεί μή εἰμί προσωποληψία παρά ὁ θεός . διό εἴρω καί παρά ὁ Ἰώβ · μικρός καί μέγας ἐκεῖ εἰμί καί θεράπων οὖον δείδω ὁ κύριος αὐτός . καί πάλιν ὁμοίως ὁ δοῦλος καί ὁ δεσπότης καί ὁ ποτέ δέ θεράπαινα ὁ νομίζω ἑαυτοῦ κύριος ἐκ ἴσος ἵστημι . ἀλλά καί ὁ διά πλείων περιουσία πωλέω καί ἀγοράζω , ὅς τε διά πλοῦτος δανείζω ὁ δήω ὅμοιος εἰμί ὁ διά πενία δανίζω καί διά ἔνδεια ὠνέομαι . ἑξῆς ὁ εἴρω συνάπτω ὁ · φθορά φθείρω ὁ γῆ , καί προνομή προνομεύω ὁ γῆ · ὁ γάρ στόμα κύριος λαλέω οὗτος · φωνή γάρ αποφαντικός θεός διά ὁ προφήτης προφέρω οὗτος εἰμί ὁ ὁ χείρων λῆξις λαγχάνω , ὅς διά ὁ γεώδης φρόνημα γῆ ὀνομάζω . ὥσπερ γάρ ποτός λέγω ὁ Ἀδάμ · γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , οὗτος καί ὁ κατά ὁ καιρός ὁ ὁ θεός κρίσις φιλήδονος καί φιλοσώματος καί διά οὗτος γήινος καί σάρκινος εὑρίσκω ὁ διαφθορά ἀπειλέω τιμωρία . διαλαμβάνω δέ αὐτός καί ἄλλος τις ὥσπερ δήμιος δίκη εἰσπράσσω , ὅς τολμάω ἑαυτοῦ μέν φθορά παραδίδωμι , ὁ δέ εἰκών ὁ θεός ὁ ἐν αὐτός καθυβρίζω . τίς δέ οὗτος ἢ πάντως τιμωρός καί κολαστικός τις δαίμων , ἕ προνομή ποιέω διαρπάζω αὐτός ὁ Ψυχή , ὅτε καί πενθέω ἑαυτοῦ ὁ πένθος ἄξιος διαπράσσω . διό καί εἴρω · πενθέω ὁ γῆ , καί φθείρω ὁ οἰκέω . τίς δέ εἰμί ὁ πενθέω γῆ καί φθείρω οἰκέω , διασαφέω ἐπιφέρω · πενθέω ὁ ὑψηλός ὁ γῆ · μάλιστα γάρ οὗτος ὁ ὀργή ὁ θεός μετέρχομαι , ἐπεί ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ δίδωμι χάρις . ἀντί δέ ὁ · ὁ δέ γῆ ἀνομέω διά ὁ κατοικέω αὐτός , ὁ Σύμμαχος · ὁ δέ γῆ φημί φονοκτονέω ὑπό ὁ κατοικέω αὐτός · οὗτος γάρ ὁ προλέγω ὑψηλός ὁ γῆ φονοκτονέω αὐτός φονάω καί αἷμα αὐτός πληρόω . οὗτος δέ πάσχω ὁ γῆ διά ὁ κατοικέω αὐτός , διότι παραβαίνω ὁ νόμος καί ἀλλάσσω ὁ πρόσταγμα , διασκεδάννυμι διαθήκη αἰώνιος · πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὁ ἐκ αἰών ὁ οἰκέω οἰκέω , Ἕλλην ὁμοῦ καί βάρβαρος , ὁ φυσικός νόμος παραλαμβάνω καί ὁ πρόσταγμα ὁ θεός ὁ αὐτός Ψυχή ἔχω γράφω , ὁ τε διαθήκη ὁ ἐκ αἰών ἐν ὁ κοινός ἔννοια ὑποδέχομαι , καί ἔπειτα ἑαυτοῦ ὁ παρά φύσις ἁμάρτημα ἐκδίδωμι , παραβάτης ὁ φυσικός γίγνομαι νόμος . διό δή εὔλογος παρίστημι ὁ θεῖον δικαστήριον κρίνω καί λόγος ὑπέχω ὁ ἑαυτοῦ παράβασις . καί διά οὗτος ἀρά ἐσθίω ὁ γῆ , ὅτι ἁμαρτόζω ὁ κατοικέω αὐτός . ὥσπερ δέ ἐν ἀρχή ὁ κοσμοποιία μήπω ἁμαρτία ὑφίστημι εὐλογέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , οὕτως ἐπί συντέλεια ὁ αἰών ἀρά φημί ἐσθίω ὁ γῆ , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · διά οὗτος ὁ ἀρή πενθέω ὁ γῆ · διά γάρ ὁ ἀρή ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπέρχομαι ὥσπερ μήτηρ αὐτός ποτός γίγνομαι ὁ γεννάω καί ἀνατρέφω αὐτός γῆ πένθος ἐπί αὐτός ἀναλαμβάνω . καί πάλιν ἀντί ὁ · διά οὗτος πτωχός εἰμί ὁ ἐνοικέω ἐν ὁ γῆ , ὁ Σύμμαχος διά οὗτος ἐκτρυχόω εἴρω . πᾶς δέ ὁ ἐπί γῆ οὗτος πείθω ὀλίγος τις καταλείπω ὁ ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος ἐν ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή διασῴζω . ἀντί δέ ὁ · πενθέω οἶνος , ὁ Ἀκύλας πενθέω ὀπωρισμός ἐκδίδωμι σημαίνω διά ὁ παράδειγμα ὁ ὀπώρα ὁ πρόσκαιρος ὁ ὁ σῶμα ὡραισμός καί ὁ βραχύς καί εὐδιάφορος ὁ ὁ ἄνθρωπος τρυφή . τότε δέ καί πᾶς στενάζω φημί ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος ὁ πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδεύω , οἰνοφλυγία τε καί ἀσωτία ὁ ἑαυτοῦ κατατρίβω ζωή · ὁ καί μηκέτι ἔχω ὁ ὁ ἡδονή ἀπόλαυσις , ἀλλά καί ἐλέγχω ἐπί ὅς πράσσω αἰσχρός καί ἀθέμιστος πρᾶξις αἰσχύνη καταχέω . διό λέγω ποῦ · πολύς ὁ καθεύδω ἐν γῆ χῶμα ἀνίστημι , ὁ μέν εἰς ζωή αἰώνιος , ὁ δέ εἰς ὀνειδισμός καί εἰς αἰσχύνη αἰώνιος . ἀλλά καί ὁ νῦν ἡδύς οἶνος καί ὁ καλέω σίκερα , ὅσπερ παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής μέθυσμα ὀνομάζω , κατά ἐκεῖνος καιρός πικρός αὐτός εἰμί . τότε δέ καί πᾶς πόλις καλέω οἰκίον ὁ μή εἰσέρχομαι · οὐκέτι γάρ εἰμί πολιτεία ὁποῖος νῦν , ἐν ὅς ὁ ἀσεβής ὁ ἑαυτοῦ πράσσω καταθύμιος . πολλάκις δέ ὁ λόγος οἶνος μνημονεύω ὁ ὁ ἄνθρωπος τρυφή αἰνίζω ἢ ὁ ὁ κακία μέθυσμα καί ὁ ὁ Ψυχή καρώ παρατρέπω ὁ διάνοια ὁ ὀρθός καί κατά φύσις λογισμός · ὅς μέθυσμα ὥσπερ διανήφω ὁ τότε κολάζω φωνή ἀφίημι καί βοή πενθικός . διό ἐπιλέγω · ὀλολύζω περί ὁ οἶνος πανταχῇ · παύω πᾶς Εὐφρόσυνος . ἀλλά γάρ μετά ὁ προλέγω ἐπιλέγω ὁ προφητεία · οὗτος πᾶς εἰμί ἐν ὁ γῆ ἐν μέσος ὁ ἔθνος , σαφῶς διδάσκω περί ὁ καθολικός κρίσις εἴρω ὁ λέγω . ὅς ἐπιφέρω · ὅς τρόπος ἐάν τις καλαμάομαι ἐλαία , οὕτως καλαμάομαι αὐτός , ὡς μηδείς περιλείπομαι ὁ ἀσεβής , ἀλλά καί μέχρι εἷς ὁ κρίσις ὁ θεός μετέρχομαι . ἀντί δέ ὁ · καί ἐάν παύω ὁ Τρύγητος , οὗτος φωνή βοάω , διαστολή χράω ὁ Σύμμαχος δύο κατά ὁ αὐτός παρίστημι διάνοια εἶπον · ὡς ἐπιφυλλίς , ἐάν συντελέω Τρύγητος . εἶτα μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ διάνοια ἐκ ἕτερος ἀρχή ἐπιφέρω λέγω · οὗτος ἐπαίρω φωνή αὐτός . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁ ὁ πρότερος ἀποδίδωμι διάνοια · ὡς γάρ ὁ ὁ ὁ ἐλαία καρπός ἀναλέγω κάλαμος εἴωθα διακρούω καί καταπάλλω μέχρι καί εἷς εἰμί ποῦ περιλείπομαι , καί ὡς μετά ὁ τρύγητος ἐπανέρχομαι τις ἀναλέγω ῥάξ τις βραχύς ἢ βότρυς ὁ περιλείπομαι , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἀσεβής ἀναλέγω μέχρι εἷς ὡς μηδείς διαφεύγω ὁ ὁ θεός κρίσις . ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὗτος πείθω , οὗτος δέ ἐπαίρω φωνή αὐτός · τίς δέ οὗτος ἀλλά ἢ ὁ ὁ ἀγαθός τάγμα ; ἄγω δέ εἄν οὗτος ὁ ὁ παρά ὁ θεός μακαριότης ἀξιόω . διό ἐπιλέγω ἑξῆς ὁ Σύμμαχος · οὗτος δέ ἐπαίρω φωνή αὐτός , ἀγαλλιάω ἐν ὁ ἐνδοξάζομαι κύριος , κατά δέ ὁ ὁ ἑβδομήκοντα ἑρμηνεία ὁ μέν ὁ κολάζω παραδίδωμι τρύγητος ἔσχατος πάθος καί μέχρι εἷς ἀναλέγω φωνή ἀποδίδωμι βοῦς ἐν ὁ κολάζω , ὁ δέ ὁ μερίς γίγνομαι ὁ θεός εὐφραίνω ἅμα ὁ δόξα κύριος . τότε γάρ αὐτός ὁ κύριος ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός , μετά δύναμις καί δόξα πολύς . ἐπί οὗτος τοίνυν ὁ δόξα ὁ ἑαυτοῦ κύριος εὐφραίνω ὁ πάλαι εἰς αὐτός ἐλπίζω . ἀντί δέ ὁ · ταράσσω ὁ ὕδωρ ὁ θάλασσα , ἠχέω ὕδωρ θάλασσα ὁ Θεοδοτίων ἑρμηνεύω σημαίνω ὁ μέγεθος ὁ βοή , ὅς χράω ὁ δοξάζω ὁ ἑαυτοῦ κύριος · ἦχος γάρ θάλασσα παραβάλλω αὐτός ὁ φωνή . καί ὁ δόξα κύριος ἐν ὁ νῆσος εἰμί ὁ ἐκκλησία , δηλαδή ὁ πάλαι μεταξύ ὁ ἄπιστος ἔθνος , ὥσπερ ἐν μέσος θάλασσα ἀπολαμβάνω , ἐπί ὅς ὁ δόξα κύριος ἐπιλαμβάνω τότε . ἐπί οὗτος ὁ λόγος ἀνυμνέω καί ἀνάπτω ὁ θεός ὁ ὁ δόξα ἑαυτοῦ ὁ νῆσος δωρέω . διό φημί · κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ , ἀπό ὁ πτέρυξ ὁ γῆ τέρας ἀκούω Ἐλπὶς ὁ εὐσεβής . κατά δέ ὁ Σύμμαχος καί ὁ Θεοδοτίων · ἀπό ὁ πτέρυξ ὁ γῆ ψαλμός ἀκούω , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · μελῳδία · ὁ γάρ ὁ μερίς ὁ θεός ὁ Δίκαιος αὐτός κρίσις ἀποθαυμάζω εὐφραίνω ἅμα ὁ δόξα ὁ κύριος καί εὐφραίνω ὕμνος αὐτός καί ψαλμῳδία εὐχαριστήριος ἀναπέμπω . ὅς δή καί ἀποθαυμάζω ὁ προφήτης , εἰμί ἀπό ὁ πέρας ὁ γῆ καί ὁ νῆσος ὁ ὁ δόξα κύριος καταξιόω ὕμνος αὐτός καί ψαλμός ἀείδω . σφόδρα ἀκόλουθος μνημονεύω νῆσος , λέγω δέ ὁ ἐκκλησία καί ὁ ἐν αὐτός ἐπιτελέω , κατά καιρός μνημονεύω εἶπον · ψαλμός ἀκούω . εἰμί δέ λέγω · τέρας ἀκούω ὡς ἐπί παράδοξος τερασίοις οὗτος φημί · ὁ γάρ ἀλλόφυλος καί ἀλλογενής καί βάρβαρος ἔθνος ὁ διήκω μέχρι ὁ πέρας ὁ γῆ ψαλμός ἀείδω καί ὁ ὁ προφήτης θεός ὑμνέω ὁ πατρῷος θεός ἀποστρέφω , μέγας τίς εἰμί καί τεράστιος θαῦμα . εἶτα ἐπιλέγω · Ἐλπὶς ὁ εὐσεβής · ἐπεί γάρ διέρχομαι ὁ ὁ ἀσεβής ἀπειλέω , εἶτα ἑξῆς περί ὁ μερίς ὁ θεός ἐπάγω , ὡς εὐφραίνω ἅμα ὁ δόξα κύριος καί ὁ δόξα κύριος ἐν ὁ νῆσος εἰμί . ὡς δή ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός παρίστημι ἀκόλουθος ἐπάγω ὁ · Ἐλπὶς ὁ εὐσεβής · πᾶς γάρ Δίκαιος καί εὐσεβής ἀνήρ Ἐλπὶς ἀγαθός σωτηρία ἀπόκειμαι , κἀν ἀλλόφυλος εἰμί δοκέω κἀν ἀλλότριος ὁ σπέρμα Ἀβραάμ . ἐπί οὗτος κατά ὁ Σύμμαχος εἴρω · καί εἶπον · ὁ μυστήριον ἐγώ ἐγώ , ὁ μυστήριον ἐγώ ἐγώ · ὁ γάρ προφήτης δοξάζω ὁ θεός ἐπί ὁ λέγω παράδοξος καί ὁ ὁ εὐσεβής ἐλπίς μνημονεύω , μή λέγω δέ , τίς καί ὁποῖος εἰμί ὁ ἐλπίζω , ποθέω δέ μανθάνω καί γιγνώσκω , ὁ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός , σιωπάω αὐτός ὁ θεός παρακελεύομαι λέγω · ὁ μυστήριον ἐγώ ἐγώ , ὁ μυστήριον ἐγώ ἐγώ · οὖον γάρ νῦν φημί καιρός ἐκφαίνω · ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω οὐδέ οὖς ἀκούω οὐδέ ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ὁ ἑτοιμάζω ὁ ἀγαπάω ἐγώ . οὗτος δέ ὁ προφήτης ἅγιος πνεῦμα σύν-εἶδον ἀποκλάω ὁ ἀσεβής διά ὁ συνοράω αὐτός ὁ ἀπώλεια , καί ὥσπερ δοξάζω ὁ θεός ἐπί ὁ ὁ εὐσεβής ἐλπίς , οὗτος ὁ ἀπολύω διά ὑπερβολή φιλανθρωπία ἀποθρηνέω ἐπιφέρω ἑξῆς · οὐαί ὁ ἀθετέω , ὁ ἀθετέω καί ἀθεσία ἀθετέω ὁ νόμος . ἀντί δέ ὁ · οὐαί ὁ ἀθετέω , κατά μέν ὁ Ἀκύλας εἴρω · δμώς ἐγώ ἀθετέω ἀθετέω , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · οἴμοι ἀθετέω ἀθετέω . ὁράω ὅπως συμπασχέω ὁ ἀπόλλυμι καί ὑπεραλγέω αὐτός ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος διά φιλανθρωπία , ὡς εἰς ἑαυτοῦ ἀναστρέφω ὁ ταλανισμός καί λέγω · δμώς ἐγώ , ἐπί ὅς ἀθετέω ὁ παραβάτης . εἶτα ἑξῆς ἐπάγω ὁ κατά αὐτός ἀπειλή φάσκω · φόβος καί βόθυνος καί παγίς ἐπί σύ ὁ κατοικέω ἐπί ὁ γῆ · καί εἰμί ὁ φεύγω ὁ φόβος ἐμπίπτω εἰς ὁ βόθυνος , καί ὁ ἐκβαίνω ἐκ ὁ βόθυνος ἁλίσκομαι ὑπό ὁ παγίς . καί ἐπιλέγω · ὅτι θυρίς ἐκ ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι ὁ ἐπισκοπή ὁ θεός καί ὁ ἐποπτικός αὐτός θεωρητικός ὁ ὅλος δύναμις αἰνίσσομαι , ἐφοράω ὁ πᾶς ὥσπερ διά θυρίς ὁ οὐρανός , ὅς δοκέω μέν καλέω , ἐπειδάν ἁμαρτάνω ὁ ἐπί γῆ παρέρχομαι ὁ θεός μή ἐπέξειμι ὁ πλημμελέω · τότε γάρ ὥσπερ ἀποστρέφω οὐδέ ὁράω ὁ ἁμαρτάνω ἔοικα . ἐπειδάν δέ κρίνω ἐπεξέρχομαι ὁ ἁμαρτάνω , ὥσπερ ἀναπετάννυμι ὁ οὐρανός ὁ θυρίς . εἰκός δέ θυρίς λέγω οὐρανός ὁ οὐράνιος πύλη , περί ὅς εἴρω · ἀείρω πύλη , ὁ ἄρχω σύ , καί ἐπαίρω , Πύλαι αἰώνιος , καί εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύς ὁ δόξα . τότε μέν οὖν ἀνοίγνυμι πᾶς ἐπί ὁ ὁ κύριος βασίλεια Πύλαι , ὅπως διά αὐτός εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύω , νυνί δέ ἀνοίγνυμι ὁ θυρίς ὁ οὐρανός , τίς γίγνομαι ; σείω φημί ὁ θεμέλιος ὁ γῆ . καί ταραχή ταράσσω ὁ γῆ , καί ἀπορία ἀπολέγω ὁ γῆ . καί οὗτος πᾶς πείθω ὁ γῆ ὁ ποτός κατοικέω αὐτός οὕτως δηλέομαι · τοιοῦτος δέ φημί πείθω αὐτός ὡς ἔοικα μεθύω καί κραπαιλῶσιν ἐκ ὁ ὁ κακός ὑπερβολή . εἰμί δέ πρός ὁ εἴρω ὁ δηλόω γῆ , δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁ ἀσεβής ψυχή ὡς ὀπωροφυλάκιον . οὗτος δέ καί διά ὁ ἔμπροσθεν ἐρημία δηλόω , ἐν ὅς λέγω · Σιών ὡς ἀγρός ἀροτριάω , καί Ἱεροσόλυμα ὡς ὀπωροφυλάκιον εἰμί . οὗτος δέ συμβαίνω ὁ γῆ , λέγω δέ ὁ πάλαι ὁ γῆ οἰκέω , ἐπεί κατισχύω ἐπί αὐτός ὁ ἀνομία . διό ἐπί τέλος ὁ λόγος φημί · καί πίπτω καί οὖον μή δύναμαι ἀνίστημι · ἅπαξ μέν γάρ πίπτω κατά ὁ ὁ θνητός βίος τελευτή ὁ γῆ ἤτοι σάρξ γεώδης ἢ φιλοσώματος ψυχή ἢ ὁ πάλαι ὁ γῆ οἰκέω ὁ καθολικός ἀνάστασις τυγχάνω εἰς ὁ παρίστημι ὁ βῆμα ὁ Χριστός καί κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα πρός ὁ πράσσω , ἔτι ἀγαθός εἴτε κακός , ἐπειδάν δέ κρίνω ἐκπίπτω πᾶς ἀγαθός ἐλπίς καί ὁ ἀπειλέω κόλασις παραδίδωμι ὁ τηνικαῦτα ὁ θεός ἐκπίτνω οὐκέτι ἀνίστημι δύναμαι . ἀλλά γάρ πληρόω ὁ προφητεία ὁ λόγος ὁ περί ὁ οἰκήτωρ ὁ γῆ ἑξῆς μεταβαίνω ἐπί ὁ οὐρανός καί ὁ οὐράνιος λέγω · ὁ δέ ἡμέρα ἐκεῖνος , λέγω δέ κατά ὁ δηλέομαι ὁ ὁ θεός κρίσις καιρός , ἐπάγω ὁ θεός ἐπί ὁ κόσμος ὁ οὐρανός ὁ χείρ , ἐν ὅς ὁ συντέλεια αἰνίσσομαι ὁ πᾶς , ἐν ὅς ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι . τότε γάρ διά ὁ σωτήριος διδασκαλία ὁ ἥλιος σκοτίζω , καί ὁ σελήνη οὖον δίδωμι ὁ φέγγος αὐτός , καί ὁ ἀστήρ ὁ οὐρανός πίπτω , καί ὁ δύναμις ὁ οὐρανός σαλεύω . ὅτε καί φαίνω ὁ σημεῖον ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ οὐρανός , καί κόπτω πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ καί ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός μετά δύναμις καί δόξα πολύς . οὗτος δή πᾶς αἰνίσσομαι ὁ προφητικός λόγος διδάσκω λέγω · καί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἐπάγω ὁ θεός ἐπί ὁ κόσμος ὁ οὐρανός ὁ χείρ . κόσμος δέ οὐρανός εἴωθα Μωσῆς ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ ἀποκαλέω , ὡς ὅταν λέγω · ἐπέχω μή ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός καί εἶδον ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ καί πᾶς ὁ κόσμος ὁ οὐρανός πλανάω προσκυνέω αὐτός . διό καί ὁ πάρειμι προφητεία πρόειμι , τίς πρός εἰμί ὁ κόσμος ὁ οὐρανός παρίστημι , ἐν ὅς φημί · καί τήκω ὁ πλίνθος , καί πίπτω ὁ τεῖχος . ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος οὗτος ἐκδίδωμι ὁ τρόπος · καί ἐντρέπω ὁ σελήνη καί αἰσχύνω ὁ ἥλιος , ὁ δέ Ἀκύλας · καί καταισχύνω ὁ σελήνη καί αἰσχύνω ὁ ἥλιος , ὁμοίως καί ὁ Θεοδοτίων · ἐντρέπω φημί ὁ σελήνη καί αἰσχύνω ὁ ἥλιος . ὁράω ὅτι ἐπάγω ἐπί ὁ κόσμος ὁ οὐρανός ὁ χείρ ὁ συντέλεια ὁ φαίνω ποιέω . ἐάν δέ λέγω · ἐπάγω ὁ θεός ὁ χείρ ἐπί ὁ κόσμος ὁ οὐρανός , εἶτα ἐπιφέρω · καί ἐπί ὁ βασιλεύς ὁ γῆ · καί συνάγω εἰς συναγωγή αὐτός εἰς δεσμωτήριον καί ἀποκλείω εἰς ὀχύρωμα , δοκέω ἐγώ ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος σημαίνω διά ὁ βασιλεύς ὁ γῆ . οὗτος γοῦν καί ὁ Δανιήλ ὁ χρηματίζω αὐτός Γαβριήλ δηλόω λέγω · καί ἐξέρχομαι εἰς συνάντησις ἐγώ ἄρχω βασίλεια Πέρσης καί ἄρχω βασίλεια Ἕλλην καί ἄρχω βασίλεια Μῆδος . ὁ τοιοῦτος ἀόρατος ἄρχω ὁ ἔθνος βασιλεύς ἐνταῦθα προσεῖπον ὁ λόγος συνάγω αὐτός φημί ὑπό ὁ χείρ ὁ θεός καί ἐμβάλλω εἰς δεσμωτήριον καί ἀποκλείω εἰς ὀχύρωμα . διό κατά ὁ Σύμμαχος εἴρω · κατά ὁ βασιλεύς ὁ ἐπί ὁ γῆ · καί ἀθροίζω ἀθροισμός δεσμίας εἰς λάκκος καί συγκλείω εἰς συγκλεισμός . ἀκόλουθος γάρ εἰμί ὁ βασίλεια ὁ Χριστός μέλλω τότε ὁ νέος αἰών ἐπικρατέω ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος καί ὁ πνευματικός ὁ πονηρία εἰς ὁ προσήκω αὐτός καταβάλλω λάκκος , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ ὀρύσσω · λάκκος γάρ πᾶς ἀσεβής ὀρύσσω καί ἀνασκάπτω αὐτός καί ἐμπίπτω εἰς βόθρος , ὅς ἐργάζομαι . ἀλλά καί συγκλείω ὁ δηλόω ἐν τις πρέπω αὐτός δεσμωτήριον , ἵνα μή παρενοχλέω ἐν ὁ ὑπό θεός βασιλεύω , εἰμί τε ἐν οὗτος εἰς ὅσος κρίνω ἐν αὐτός ὁ αὐτόθι δεσμός ἐνέχω ὁ ὁ ὅλος κριτής . διό κατά ὁ ἑβδομήκοντα λέγω · διά πολύς γενεά ἐπισκοπή εἰμί αὐτός , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί μετά πολύς ἡμέρα ἐπισκέπτομαι , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · καί ἀπό πλῆθος ἡμέρα ἐπισκέπτομαι , κατά δέ ὁ Θεοδοτίων · διά πολύς ἡμέρα ἐπισκέπτομαι . ὑπό τίς δέ οὐ εἴρω · οὖον γάρ πρόσκειμαι ὑπό ὁ θεός , ὡς ἀπόρρητος δέ ὁ περί οὗτος σιωπάω λόγος . εἶτα καί αὐτός ὁ ἥλιος αἰσχύνω ὁράω ὁ πάλαι ὑπό αὐτός φωτίζω ἔλεγχος ὁ κρίσις καί τιμωρία ὑποβάλλω , ὡσαύτως δέ καί ὁ σελήνη ἐντρέπω , ὡς μηδείς εἰς κατόρθωσις ὁ ἐπί γῆ ἀσεβέω συμβάλλω . ὡσεί καί οἰκονόμος τις ἐπιτάσσω ἐφοράω καί διέπω οἰκοδεσπότης οἶκος ὁ ὑπό αὐτός μακρός χρόνος γίγνομαι ἐφίστημι ὁ δεσπότης ὁράω κολάζω καί διάφορος τιμωρία ὑποβάλλω , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὁ μακρός αἰών ὁ ὁ θεός βουλή ἐξυπηρετέω ἥλιος καί σελήνη ὁ ὑπό ὁ αὐτός αὐγή ἀσεβέω ποτέ ὑπέχω δίκη διατρέπω καί αἰσχύνω λέγω κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής . κατά γάρ ὁ ἑβδομήκοντα οὐδείς ἐν οὗτος μνήμη οὐ ἥλιος οὐδέ σελήνη γίγνομαι , σφόδρα δέ καλύπτω εἴρω ὁ · καί τήκω ὁ πλίνθος καί πίπτω ὁ τεῖχος , ἀποκρύπτω ὡς εἰκός ὁ ἑρμηνεύω ὁ λόγος διά ὁ Ἕλλην ἐκδίδωμι ὁ γραφή καί διά ὁ ἀπεμφαίνω ὁ λέξις . οὗτος ἅπας ἐπιφέρω · ὅτι βασιλεύω κύριος ἐν Σιών καί ἐν Ἱεροσόλυμα καί ἐνώπιος ὁ πρέσβυς δοξάζω · ἐσθίω γάρ ἐγώ ἐν ὁ περί συντέλεια λόγος καί ὁ περί ὁ κηρύσσω ὁ σωτήρ ἐγώ ἐπουράνιος βασίλεια μανθάνω , ὅστις εἰμί μετά ὁ καθαίρεσις ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία . Σιών δέ καί Ἱεροσόλυμα πολλάκις εἰμί ἐπουράνιος ἀπό ὁ ἀποστολικός μαρτυρία παρίστημι · ἔνθα ὁ ὁ Χριστός βασίλειος ἵστημι , ὅτε καί ἐνώπιος ὁ πρέσβυς αὐτός δοξάζω · ὅς γάρ κατά ὁ πάρειμι βίος τιμάω ἀξίωμα ἐκκλησιαστικός πρέσβυς ἀναδείκνυμι , οὗτος αὐτός καταξιόω ὁ αὐτός θεότης · διό κατά ὁ Σύμμαχος εἴρω · καί ἄντικρυς ὁ πρέσβυς αὐτός δόξα .