eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.70
Μεγάλα ἐφρόνουν ἐπὶ τοῖς ἑαυτῶν θεοῖς οἱ τὴν Μωὰβ οἰκοῦντες , ἐγέλων τε καὶ ἐχλεύαζον τὸν θεὸν Ἰσραήλ · τούτου χάριν ὁ προφητικὸς λόγος τὴν περὶ αὐτῶν ἐξέθετο προφητείαν . ὅθεν ἀρχόμενος τὴν ἐπικρατοῦσαν αὐτῶν ἄγνοιαν τοῦ θεοῦ νύκτα καὶ σκότος ὠνόμασεν , ἐν αὐτῇ τε τῇ νυκτὶ τὴν ἀπώλειαν αὐτοῖς ἔσεσθαι ἠπείλει φήσας · Νυκτὸς ἀπολεῖται ἡ Μωαβῖτις , νυκτὸς γὰρ ἀπολεῖται τὸ τεῖχος τῆς Μωαβίτιδος . εἶθ’ ἑξῆς περὶ τοῦ τόπου , ἐν ᾧ ἵδρυτο αὐτῶν ἡ εἰδωλολατρία , ἐπιλέγει · ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών · οὗ ὁ βωμὸς ὑμῶν , ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν . καὶ ἐπὶ τέλει δὲ τῆς προφητείας πάλιν τῶν αὐτῶν μέμνηται βωμῶν λέγων · ὅτι ἐκοπίασεν Μωὰβ ἐπὶ τοῖς βωμοῖς καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὰ χειροποίητα αὐτῆς ὥστε προσεύξασθαι , καὶ οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτόν . ἐκ τούτων οἶμαι σαφῆ τὴν αἰτίαν ὑπάρχειν τῆς παρούσης ὑποθέσεως τὸν ὄλεθρον τῆς παρὰ τοῖς Μωαβίταις εἰδωλολατρίας περιεχούσης μετὰ τοῦ καὶ ἕτερα προειπεῖν μέλλοντα συμβήσεσθαι αὐτῇ τε τῇ πόλει καὶ ταῖς περὶ αὐτὴν χώραις τε καὶ κώμαις καὶ πόλεσιν . ἃ δὴ καὶ ἐπληροῦτο κατὰ τὴν ἱστορίαν ἐπὶ τῆς Ἀσσυρίων καὶ Βαβυλωνίων ἐπιθέσεως καὶ ἐπὶ τῶν ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις τῆς τῶν Ἀράβων χώρας κεκρατηκότων , ἐν οἷς καὶ τοὺς Ἄραβας ἐπάξειν αὐτοῖς ὁ θεὸς ἀπειλεῖ , τάχα που σημαίνων τοὺς πλησιοχώρους Ἄραβας ἢ καὶ τοὺς τούτων ἐνδοτάτω Σαρακηνούς , οἷς καὶ αὐτοῖς παραδώσειν τὴν Μωὰβ ὁ λόγος φησί . τὰ μὲν οὖν ταῖς λοιπαῖς πόλεσι ταῖς ἀμφὶ τὴν Μωαβῖτιν οὔσαις συμβεβηκότα οὐκ ἀναγκαῖον πολυπραγμονεῖν , οὐδὲ τὰς κώμας καὶ τὰς χώρας τὰς ἐν τῇ προφητείᾳ φερομένας περιεργάζεσθαι , λέγω δὲ τὴν Ναβαῦ ἢ τὴν Ἐσεβὼν ἢ τὴν Ἐλεάλην ἢ τὴν Ἰασσὰ ἢ τὴν Δηβὼν ἢ τὴν Λουὴθ ἢ τὴν ὁδὸν τὴν Ἀράβων , ἐν ᾗ τὸ ὕδωρ τὸ Νενηρεὶμ ἢ τὴν Ἀγαλλεὶμ ἢ τὸ φρέαρ τὸ ἐν Ἐλὴμ ἢ τὸ ὕδωρ τὸ Δηβὼν ἢ τὴν Ἀριὴλ καὶ τὴν Ἀδαμὰ ἢ τὸν καλούμενον τόπον Ἀρνῶν . τούτων γὰρ εἰσέτι καὶ νῦν γνωριζομένων τῶν τόπων καὶ τῶν κωμῶν ἀμφὶ τὴν χώραν τῆς νῦν καλουμένης Ἀρεοπόλεως περιττὸν τὰ περὶ αὐτῶν ἀπειλούμενα περιεργάζεσθαι ἅπαξ πρὸς λέξιν πεπληρωμένα κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατ’ αὐτῶν πολιορκίας . οἶμαι δὲ καὶ τὴν τροπικὴν ἐπὶ τούτων θεωρίαν βεβιασμένην ὑπάρχειν , ὡς δ’ ἐπὶ τῶν Βαβυλωνίων Μήδους ἐπαναστήσεσθαι τῇ Βαβυλῶνι προεφήτευεν ὁ λόγος . οὕτω καὶ νῦν τοῖς Μωαβίταις τοὺς Ἄραβας ἐπάξειν ὁ θεός φησι λέγων · ἐπάξω γὰρ ἐπὶ τὴν φάραγγα Ἄραβας , καὶ πάλιν · τὸ δὲ ὕδωρ τὸ Δηβὼν πλησθήσεται αἵματος · ἐπάξω γὰρ ἐπὶ Δηβὼν Ἄραβας . καὶ τὴν Ἀριὴλ δὲ μεγίστην κώμην φασὶν εἰσέτι νῦν ὁρᾶσθαι ἐπὶ τῇ τῶν Ἀρεοπολιτῶν χώρᾳ , ὥσπερ καὶ τὴν Σιὼρ καὶ τὴν Ἐσεβὼρ καὶ τὰς λοιπάς , εἰ μήπου τις τῷ μακρῷ χρόνῳ παντελῶς ἀφανὴς γέγονε . τί οὖν δὴ ταῦτα πολυπραγμονεῖν τὸ τοσοῦτον ἀπὸ τῆς προφητείας ὠφελεῖσθαι δέον ὡς τῆς εἰδωλολατρίας αὐτῶν ἀπώλειαν καὶ ἐρημίαν προαναφωνούσης καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ ἐπὶ πάντων τὴν γνῶσιν αὐτοῖς θεσπιζούσης ὡς καὶ ἐκκλησίας συστῆναι παρ’ αὐτοῖς ἀπελασθέντων τῶν πάλαι παρ’ αὐτοῖς νενομισμένων θεῶν οὔ τι ἂν γένοιτο παραδοξότερον . ταῦτα θεσπίζει διὰ τούτων ὁ λόγος · ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών · οὗ ὁ βωμὸς ὑμῶν , καὶ πάλιν · ὅτι ἤρθη ἡ συμμαχία σου , καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο ὁ καταπατῶν ἐπὶ τῆς γῆς · σημαίνει γὰρ διὰ τούτων τὸν ἐφεδρεύοντα τῷ ἔθνει δαίμονα πονηρὸν ἢ τὸν ἄρχοντα τοῦ ἔθνους , οἷος ἦν ὁ ἄρχων βασιλείας Περσῶν καὶ ὁ ἄρχων βασιλείας Ἑλλήνων καὶ ὁ τῶν Βαβυλωνίων ἄρχων . τοῦτον οὖν τὸν ἐγκαθήμενον ἐπὶ τῆς Μωαβιτῶν πόλεως δαίμονα , δι’ οὗ ἐνόμιζον βοηθείας τυγχάνειν ἐν ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους συμβολαῖς ἀπολεῖσθαί φησιν , ἐπείπερ τὰς ψυχὰς αὐτῶν κατεπάτει κάτω νεύειν αὐτὰς ποιῶν εἰς γῆν , ὡς μηδὲ ἀνακύπτειν μηδὲ ἄνω βλέπειν δύνασθαι . διό φησιν · ὅτι ἤρθη ἡ συμμαχία σου , καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο ὁ καταπατῶν ἀπὸ τῆς γῆς . Μετὰ δὲ τὴν ἀπώλειαν τούτου ἐπιλέγει ἑξῆς · καὶ διορθωθήσεται μετ’ ἐλέους θρόνος , καὶ καθιεῖται ἐπ’ αὐτοῦ μετὰ ἀληθείας ἐν σκηνῇ Δαυὶδ κρίνων καὶ ἐκζητῶν κρίμα καὶ σπεύδων δικαιοσύνην . ὁρᾷς τὸ θαῦμα τοῦ λόγου ἐν τῷ συμπεράσματι τῆς προφητείας περιεχόμενον · κατὰ τὸ αὐτὸ γὰρ θεσπίσας ἀφανισμὸν τῆς παρὰ τοῖς δηλουμένοις εἰδωλολατρίας , ἀγαθῶν αὐτοῖς εὐαγγελίζεται ἐλπίδας , σκηνὴν Δαυὶδ φήσας καὶ θρόνον θεοῦ παρ’ αὐτοῖς συστήσεσθαι καὶ ταῦτ’ ἔσεσθαι οὐκέτι ἐξ ἀνθρωπίνης τινὸς σπουδῆς , ἀλλ’ ἐξ ἐλέους θεοῦ καὶ φιλανθρωπίας . διὸ λέλεκται κατὰ τὸν Ἀκύλαν · καὶ ἑτοιμασθήσεται ἐν ἐλέῳ θρόνος , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · καὶ ἑτοιμασθήσεται ἐν ἐλέει θρόνος , κατὰ δὲ τὸν Θεοδοτίωνα · καὶ ἑτοιμασθήσεται μετ’ ἐλέους θρόνος . τίνι δ’ ἑτοιμασθήσεται ἢ πάντως που τῷ Χριστῷ τῷ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ γεννηθησομένῳ ; ἔσεσθαι τοίνυν παρὰ τοῖς Μωαβίταις θρόνον Χριστοῦ φησιν , ἐν ᾧ καθιεῖται μετὰ ἀληθείας ἐν σκηνῇ Δαυίδ . οὕτω δὲ καλεῖν εἴωθε τὸ προφητικὸν πνεῦμα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ , ἐπεὶ καὶ τὸν Χριστὸν αὐτὸν Δαυὶδ ὀνομάζειν ἔθος διὰ τὸ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα γεγεννῆσθαι αὐτόν . διὸ σκηνὴν μὲν Δαυὶδ τὴν ἐκκλησίαν ἀποκαλεῖ , θρόνον δὲ τὸν ἐπὶ ταύτης τὸν τῆς ἐκκλησίας πρόεδρον , ὃς τὸ σωματικὸν ἐπέχει θρόνον τοποτηρῶν ὥσπερ τῷ Χριστῷ . ὅτι δὲ ταῦτα περὶ τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐξ ἐθνῶν εἴρηται , παραστήσει ἡ τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων γραφή . ἔνθα Ἰάκωβος ὁ πρῶτος Ἱεροσολύμων ἐπισκοπεύσας ἀναγέγραπται εἰρηκώς · ἄνδρες ἀδελφοί , ἀκούσατέ μου . Συμεὼν ἐξηγήσατο καθὼς πρῶτον ὁ θεὸς ἐπεσκέψατο λαβεῖν ἐξ ἐθνῶν λαὸν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ . καὶ τούτῳ συμφωνοῦσιν οἱ λόγοι τῶν προφητῶν , καθὼς γέγραπται · μετὰ ταῦτα ἀναστρέψω καὶ οἰκοδομήσω τὴν σκηνὴν Δαυὶδ τὴν πεπτωκυῖαν , καὶ τὰ κατεστρεμμένα αὐτῆς ἀνοικοδομήσω καὶ ἀνορθώσω αὐτήν , ὅπως ἂν ἐκζητήσωσιν οἱ κατάλοιποι τῶν ἀνθρώπων τὸν κύριον , καὶ πάντα τὰ ἔθνη ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου , λέγει κύριος , ὁ ποιῶν ταῦτα γνωστὰ ἀπ’ αἰῶνος , σαφῶς δὴ διὰ τούτων τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως μνημονεύσας τὴν περὶ τῆς σκηνῆς Δαυὶδ παρέθηκε προφητείαν . ταῦτ’ οὖν ἔσεσθαί φησιν οὐ διὰ τύπων καὶ συμβόλων , ἀλλὰ μετὰ ἀληθείας · σκηνῆς γὰρ Δαυὶδ παρὰ τοῖς δεισιδαιμονεστάτοις Μωαβίταις συστησομένης καὶ θρόνου ἱδρυθέντος ἐν αὐτῇ ὁ ταύτης προεστὼς καθιεῖται κρίνων καὶ ἐκζητῶν κρίμα καὶ σπεύδων δικαιοσύνην , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · καὶ καθίσει ἐπ’ αὐτοῦ ἐπ’ ἀληθείας ἐν τῇ σκηνῇ Δαυὶδ κρίνων καὶ ἐκζητῶν κρίσεις καὶ ταχὺς εἰς δικαιοσύνην . τίς δ’ οὐκ ἂν ἐκπλαγείη τοῦ λόγου τὸ ἀποτέλεσμα ὀφθαλμοῖς παραλαμβάνων ἐκκλησίας θεοῦ συνεστώσας καὶ τὸν ἐν ταύταις Χριστοῦ θρόνον κατ’ αὐτὴν τὴν Ἀρεόπολιν καὶ τὰς ἀμφὶ ταύτην χώρας , κατά τε τὰς λοιπὰς τῆς Ἀραβίας πόλεις , τῶν πάλαι παρ’ αὐτοῖς τὰ πάνδεινα ἐνεργούντων δαιμόνων μηκέτι μὴ δὲ μέχρις ὀνόματος μνημονευομένων .
Lemmas: Μεγάλα φρονέω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ θεός ὁ ὁ Μωάβ οἰκέω , γελάω τε καί χλευάζω ὁ θεός Ἰσραήλ · οὗτος χάρις ὁ προφητικός λόγος ὁ περί αὐτός ἐκτίθημι προφητεία . ὅθεν ἄρχω ὁ ἐπικρατέω αὐτός ἄγνοια ὁ θεός νύξ καί σκότος ὀνομάζω , ἐν αὐτός τε ὁ νύξ ὁ ἀπώλεια αὐτός εἰμί ἀπειλέω φημί · Νύξ ἀπόλλυμι ὁ Μωαβῖτις , νύξ γάρ ἀπόλλυμι ὁ τεῖχος ὁ Μωαβῖτις . εἶτα ἑξῆς περί ὁ τόπος , ἐν ὅς ἱδρύω αὐτός ὁ εἰδωλολατρία , ἐπιλέγω · ἀπόλλυμι γάρ καί Δηβών · ὅς ὁ βωμός σύ , ἐκεῖ ἀναβαίνω καλέω . καί ἐπί τέλος δέ ὁ προφητεία πάλιν ὁ αὐτός μιμνήσκω βωμός λέγω · ὅτι κοπιάω Μωάβ ἐπί ὁ βωμός καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ χειροποίητος αὐτός ὥστε προσεύχομαι , καί οὖον μή δύναμαι ἐξαιρέω αὐτός . ἐκ οὗτος οἴομαι σαφής ὁ αἴτιος ὑπάρχω ὁ πάρειμι ὑπόθεσις ὁ ὄλεθρος ὁ παρά ὁ Μωαβίτης εἰδωλολατρία περιέχω μετά ὁ καί ἕτερος προεῖπον μέλλω συμβαίνω αὐτός τε ὁ πόλις καί ὁ περί αὐτός χώρα τε καί κώμη καί πόλις . ὁ δή καί πληρόω κατά ὁ ἱστορία ἐπί ὁ Ἀσσύριος καί Βαβυλώνιος ἐπίθεσις καί ἐπί ὁ ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος ὁ ὁ Ἄραψ χώρα κρατέω , ἐν ὅς καί ὁ Ἄραψ ἐπάγω αὐτός ὁ θεός ἀπειλέω , τάχα ποῦ σημαίνω ὁ πλησιόχωρος Ἄραψ ἢ καί ὁ οὗτος ἐνδοτάτω Σαρακηνός , ὅς καί αὐτός παραδίδωμι ὁ Μωάβ ὁ λόγος φημί . ὁ μέν οὖν ὁ λοιπός πόλις ὁ ἀμφί ὁ Μωαβῖτις εἰμί συμβεβηκός οὐ ἀναγκαῖος πολυπραγμονέω , οὐδέ ὁ κώμη καί ὁ χώρα ὁ ἐν ὁ προφητεία φέρω περιεργάζομαι , λέγω δέ ὁ Ναβαῦ ἢ ὁ Ἐσεβών ἢ ὁ Ἐλεάλη ἢ ὁ Ἰασσά ἢ ὁ Δηβών ἢ ὁ Λουὴθ ἢ ὁ ὁδός ὁ Ἄραψ , ἐν ὅς ὁ ὕδωρ ὁ Νενηρεὶμ ἢ ὁ Ἀγαλλεὶμ ἢ ὁ φρέαρ ὁ ἐν Ἐλώμ ἢ ὁ ὕδωρ ὁ Δηβών ἢ ὁ ἀριήλ καί ὁ Ἀδαμά ἢ ὁ καλέω τόπος Ἄρναι . οὗτος γάρ εἰσέτι καί νῦν γνωρίζω ὁ τόπος καί ὁ κώμη ἀμφί ὁ χώρα ὁ νῦν καλέω Ἀρεόπολη περισσός ὁ περί αὐτός απειλούμενος περιεργάζομαι ἅπαξ πρός λέξις πληρόω κατά ὁ χρόνος ὁ κατά αὐτός πολιορκία . οἴομαι δέ καί ὁ τροπικός ἐπί οὗτος θεωρία βεβιασμένος ὑπάρχω , ὡς δέ ἐπί ὁ Βαβυλώνιος Μῆδος ἐπανίστημι ὁ Βαβυλών προφητεύω ὁ λόγος . οὗτος καί νῦν ὁ Μωαβίτης ὁ Ἄραψ ἐπάγω ὁ θεός φημί λέγω · ἐπάγω γάρ ἐπί ὁ φάραγξ Ἄραψ , καί πάλιν · ὁ δέ ὕδωρ ὁ Δηβών πίμπλημι αἷμα · ἐπάγω γάρ ἐπί Δηβών Ἄραψ . καί ὁ ἀριήλ δέ μέγας κώμη φημί εἰσέτι νῦν ὁράω ἐπί ὁ ὁ αρεοπολιτης χώρα , ὥσπερ καί ὁ Σιώρ καί ὁ Ἐσεβὼρ καί ὁ λοιπός , εἰμί μήπου τις ὁ μακρός χρόνος παντελῶς ἀφανής γίγνομαι . τίς οὖν δή οὗτος πολυπραγμονέω ὁ τοσοῦτος ἀπό ὁ προφητεία ὠφελέω δήω ὡς ὁ εἰδωλολατρία αὐτός ἀπώλεια καί ἐρημία προαναφωνέω καί ὁ θεός ὁ ἐπί πᾶς ὁ γνῶσις αὐτός θεσπίζω ὡς καί ἐκκλησία συνίστημι παρά αὐτός ἀπελαύνω ὁ πάλαι παρά αὐτός νομίζω θεός οὖον τίς εἄν γίγνομαι παράδοξος . οὗτος θεσπίζω διά οὗτος ὁ λόγος · ἀπόλλυμι γάρ καί Δηβών · ὅς ὁ βωμός σύ , καί πάλιν · ὅτι ἀραρίσκω ὁ συμμαχία σύ , καί ὁ ἄρχω ἀπόλλυμι ὁ καταπατέω ἐπί ὁ γῆ · σημαίνω γάρ διά οὗτος ὁ ἐφεδρεύω ὁ ἔθνος δαίμων πονηρός ἢ ὁ ἄρχω ὁ ἔθνος , οἷος εἰμί ὁ ἄρχω βασίλεια Πέρσης καί ὁ ἄρχω βασίλεια Ἕλλην καί ὁ ὁ Βαβυλώνιος ἄρχω . οὗτος οὖν ὁ ἐγκάθημαι ἐπί ὁ Μωαβίτης πόλις δαίμων , διά ὅς νομίζω βοήθεια τυγχάνω ἐν ὁ πρός ὁ πολέμιος συμβολή ἀπόλλυμι φημί , ἐπεί ὁ ψυχή αὐτός καταπατέω κάτω νεύω αὐτός ποιέω εἰς γῆ , ὡς μηδέ ἀνακύπτω μηδέ ἄνω βλέπω δύναμαι . διό φημί · ὅτι ἀραρίσκω ὁ συμμαχία σύ , καί ὁ ἄρχω ἀπόλλυμι ὁ καταπατέω ἀπό ὁ γῆ . μετά δέ ὁ ἀπώλεια οὗτος ἐπιλέγω ἑξῆς · καί διορθόω μετά ἔλεος θρόνος , καί καθίζω ἐπί αὐτός μετά ἀλήθεια ἐν σκηνή Δαυίδ κρίνω καί ἐκζητέω κρίμα καί σπεύδω δικαιοσύνη . ὁράω ὁ θαῦμα ὁ λόγος ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ προφητεία περιέχω · κατά ὁ αὐτός γάρ θεσπίζω ἀφανισμός ὁ παρά ὁ δηλέομαι εἰδωλολατρία , ἀγαθός αὐτός εὐαγγελίζω ἐλπίς , σκηνή Δαυίδ φημί καί θρόνος θεός παρά αὐτός συνίστημι καί αὐτός εἰμί οὐκέτι ἐκ ἀνθρώπινος τις σπουδή , ἀλλά ἐκ ἔλεος θεός καί φιλανθρωπία . διό λέγω κατά ὁ Ἀκύλας · καί ἑτοιμάζω ἐν ἔλεος θρόνος , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί ἑτοιμάζω ἐν ἐλεέω θρόνος , κατά δέ ὁ Θεοδοτίων · καί ἑτοιμάζω μετά ἔλεος θρόνος . τίς δέ ἑτοιμάζω ἢ πάντως ποῦ ὁ Χριστός ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ γεννάω ; εἰμί τοίνυν παρά ὁ Μωαβίτης θρόνος Χριστός φημί , ἐν ὅς καθίζω μετά ἀλήθεια ἐν σκηνή Δαυίδ . οὗτος δέ καλέω εἴωθα ὁ προφητικός πνεῦμα ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός , ἐπεί καί ὁ Χριστός αὐτός Δαυίδ ὀνομάζω ἔθος διά ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρξ γεννάω αὐτός . διό σκηνή μέν Δαυίδ ὁ ἐκκλησία ἀποκαλέω , θρόνος δέ ὁ ἐπί οὗτος ὁ ὁ ἐκκλησία πρόεδρος , ὅς ὁ σωματικός ἐπέχω θρόνος τοποτηρέω ὥσπερ ὁ Χριστός . ὅτι δέ οὗτος περί ὁ ἐκκλησία ὁ ἐκ ἔθνος εἴρω , παρίστημι ὁ ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος γραφεύς . ἔνθα Ἰάκωβος ὁ πρῶτος Ἱερουσαλήμ ἐπισκοπεύω ἀναγράφω εἴρω · ἀνήρ ἀδελφός , ἀκούω ἐγώ . Συμεών ἐξηγέομαι καθώς πρῶτος ὁ θεός ἐπισκοπέω λαμβάνω ἐκ ἔθνος λαός ὁ ὄνομα αὐτός . καί οὗτος συμφωνέω ὁ λόγος ὁ προφήτης , καθώς γράφω · μετά οὗτος ἀναστρέφω καί οἰκοδομέω ὁ σκηνή Δαυίδ ὁ πίπτω , καί ὁ καταστρέφω αὐτός ἀνοικοδομέω καί ἀνορθόω αὐτός , ὅπως εἄν ἐκζητέω ὁ κατάλοιπος ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος , καί πᾶς ὁ ἔθνος ἐπί ὅς ἐπικαλέω ὁ ὄνομα ἐγώ , λέγω κύριος , ὁ ποιέω οὗτος γνωστός ἀπό αἰών , σαφῶς δή διά οὗτος ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις μνημονεύω ὁ περί ὁ σκηνή Δαυίδ παρατίθημι προφητεία . αὐτός οὖν εἰμί φημί οὖον διά τύπος καί σύμβολον , ἀλλά μετά ἀλήθεια · σκηνή γάρ Δαυίδ παρά ὁ δεισιδαίμων Μωαβίτης συνίστημι καί θρόνος ἱδρύω ἐν αὐτός ὁ οὗτος προίστημι καθίζω κρίνω καί ἐκζητέω κρίμα καί σπεύδω δικαιοσύνη , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί καθίζω ἐπί αὐτός ἐπί ἀλήθεια ἐν ὁ σκηνή Δαυίδ κρίνω καί ἐκζητέω κρίσις καί ταχύς εἰς δικαιοσύνη . τίς δέ οὐ εἄν ἐκπλάσσω ὁ λόγος ὁ ἀποτέλεσμα ὀφθαλμός παραλαμβάνω ἐκκλησία θεός συνίστημι καί ὁ ἐν οὗτος Χριστός θρόνος κατά αὐτός ὁ αρεοπολις καί ὁ ἀμφί οὗτος χώρα , κατά τε ὁ λοιπάς ὁ Ἀραβία πόλις , ὁ πάλαι παρά αὐτός ὁ πάνδεινος ἐνεργέω δαίμων μηκέτι μή δέ μέχρι ὄνομα μνημονεύω .