eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.90
Ἀμπελὼν καλὸς ἐπιθύμημα περιγραφείσης τῆς προφητείας , δι’ ἧς τὰ περὶ τῆς καθολικῆς κρίσεως τοῦ θεοῦ διελαλεῖτο , ἑτέρας ὑποθέσεως ὁ προφήτης ἀρχὴν ποιεῖται , περιέχει δὲ ἀπειλὰς κατὰ τῆς Ἰερουσαλὴμ καὶ κατὰ τῶν οἰκητόρων αὐτῆς διὰ τὴν εἰς τὸν κύριον ἀπιστίαν αὐτῶν . εἶθ’ ἑξῆς τὸ ἀποστολικὸν κήρυγμα τὸ πάσῃ διαδοθὲν τῇ οἰκουμένῃ , εἶτα τῶν ἀμφὶ τὴν Μαγδαληνὴν γυναικῶν τῶν τὴν σωτήριον ἀνάστασιν τεθεαμένων μνημονεύει καὶ τῶν πάλαι εἰδωλολατρῶν ἐθνῶν τὴν ἐπὶ τὸν θεὸν ἐπιστροφὴν δηλοῖ , εἶτα θεσπίζει περὶ τοῦ συνεδρίου τῶν Σαδδουκαίων καὶ τῶν Φαρισαίων καὶ ἀρχιερέων τῶν κατὰ τοῦ σωτῆρος συνεληλυθότων , περὶ ὧν ἑξῆς μακρὸν ἀποτείνει λόγον . τὴν δὲ καταρχὴν ἀπὸ τῆς Ἰερουσαλὴμ ποιεῖται λέγων · ἀμπελὼν καλὸς ἐπιθύμημα . οὗτος δὲ ἦν αὐτὸς ἐκεῖνος , περὶ οὗ καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἔλεγεν · ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι ἐν τόπῳ πίονι . ὃν καὶ διασαφῶν τίς ποτε εἴη , ἑξῆς ἐπῆγε τό · ὁ γὰρ ἀμπελὼν κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ ἐστιν . ἦν οὖν ποτε καλὸς οὗτος καὶ ἐπιθύμημα ἦν , ὅτε ἦν μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακώβ , καὶ σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ . εἰ γοῦν ἀναδράμοι τις τῇ διανοίᾳ ἐπὶ τοὺς χρόνους , καθ’ οὓς ἔπραττε βασιλεύοντος † φέρε Δαυὶδ ἢ ἄλλου τινὸς τῶν μεμαρτυρημένων ἐπὶ δικαιοσύνῃ ὄψεται , ὅπως καλὸς ἦν ὡς καὶ ἐπιθύμημα αὐτὸν λέγεσθαι . κεκόσμητο γοῦν προφήταις καὶ πνευματικοῖς ἀνδράσιν , ἱερατικῷ τε ἀξιώματι καὶ ἀρχιερατικῇ τιμῇ καὶ ἔτι πρὸς τούτοις ἀγγέλων ἐπιφανείαις , αὐτῇ τε τοῦ κυρίου ἐπισκοπῇ . Νυνὶ δὲ ὁ λόγος καὶ ταύτης ἐξάρχειν διδάσκει λέγουσαν αὐτὴν περὶ ἑαυτῆς τὴν ἐν τῷ ἀμπελῶνι πόλιν · ἐγὼ πόλις ὀχυρά , πόλις πολιορκουμένη · καὶ γὰρ ἦν ὡς ἀληθῶς ὀχυρά ποτε πόλις , ὅτε φραγμὸν περιεβέβλητο καὶ κεχαράκωτο ὡς πανταχόθεν αὐτὴν ἠσφαλίσθαι , οὕτω τε ἦν ὀχυρά , ὡς μηδὲν καταβλάπτεσθαι πολιορκουμένην , ἀλλὰ ποτὲ μὲν ἦν τοιαύτη , νυνὶ δὲ ἄκαρπος γενομένη καταλέλειπται , ὥστ’ εἰρῆσθαι περὶ αὐτῆς · καθελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν , καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα , καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ οὐ μὴ σκαφῇ οὐδὲ μὴ τμηθῇ . τὸ δ’ αἴτιον διδάξει λέγων · ὅτι ἔμεινα , ἵνα ποιήσῃ σταφυλήν , ἐποίησε δὲ ἀκάνθας . καὶ ἐν τοῖς μετὰ χεῖρας δὲ τῆς αὐτῆς ἕνεκεν αἰτίας λέγεται · μάτην ποτιῶ αὐτήν · εἰς μάταιον γὰρ ἡ τοσαύτη ὑπῆρξε χορηγία τῇ προειρημένῃ πόλει , διὸ ἁλώσεται νυκτὸς ὑπὸ τῶν πολιορκούντων αὐτήν · καταληφθεῖσα γὰρ ἐν σκότῳ διὰ τὸ ἑαυτὴν μακρύναι τοῦ φωτὸς εὐάλωτος γεγένηται τοῖς πολεμίοις , ὡς καὶ εἰς ἐσχάτην ἐλθεῖν πτῶσιν τῷ μηδὲ τεῖχος ἔχειν τὸ περιφράττον καὶ φυλάττον αὐτήν . καθῄρητο γὰρ ὑπὸ τοῦ φήσαντος · καθελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν , καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα . Ὅμως δ’ οὖν , εἰ καὶ ταῦτα πέπονθε , διαθέσει τῇ πρὸς αὐτοὺς ὁ προφήτης ἑξῆς ἐπάγει λέγων · τίς με θήσει φυλάσσειν καλάμην ἐν ἀγρῷ ; εἰ γὰρ καὶ ἀντὶ σταφυλῆς ἀκάνθας ἤνεγκε καὶ γέγονε χέρσος , ὡς μηδὲν πλέον ἔχειν καλάμης , ὅμως δ’ οὖν ἠγάπα καὶ οὕτως ἔχουσαν αὐτὴν φυλάττειν . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · τίς δώσει με χέρσον καὶ ἀφειμένον ἐν πολέμῳ ; ἰσοδυναμεῖ δὲ καὶ παρ’ αὐτοῖς · ἐγὼ μὲν οὖν φησιν ἐβουλόμην φύλαξ εἶναι τοῦ προλεχθέντος ἀγροῦ ἢ τοῦ δηλωθέντος ἀμπελῶνος ἢ τῆς ποτε ὀχυρᾶς πόλεως . ἡ δὲ πολεμία μοι γενομένη ἐποίησέ με ἀθετῆσαι αὐτήν , καὶ τοσοῦτον ὡς καὶ πυρὶ παραδοῦναι αὐτὴν μετὰ τὴν πολιορκίαν . Εἰκότως οὖν ἐπιλέγει ἡ προφητεία · κατακέκαυμαι , βοήσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ · τὸ γὰρ τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως πῦρ καὶ μὴ βουλομένους αὐτοὺς ἐξομολογήσασθαι καταναγκάσει , ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν πολέμιοι τοῦ θεοῦ γενόμενοι τοιοῦτον ἔσχον τὸ τέλος , ἡμεῖς δὲ ἑτέρου τάγματος ὄντες ὡς ἂν σωφρονισθέντες , ἀφ’ ὧν ἐκεῖνοι πεπόνθασιν , εἰρήνην ποιήσωμεν αὐτῷ . ταῦτα δὲ ὁ προφητικὸς λόγος τοῖς οἰκείοις καὶ τῆς αὐτοῦ μερίδος τυγχάνουσιν προσφωνεῖ συμβουλεύων καὶ παραινῶν · διόπερ εἰρήνην ποιήσωμεν αὐτῷ φησι , πάντες οἱ ἐρχόμενοι . τίνες δέ εἰσιν οὗτοι , διὰ τῶν ἑξῆς παρίστησι φάσκων · τέκνα Ἰακώβ , βλαστήσει καὶ ἐξανθήσει Ἰσραήλ , καὶ πλησθήσεται ἡ οἰκουμένη τοῦ καρποῦ αὐτοῦ , σαφῶς τὸν χορὸν τὸν ἀποστολικὸν αἰνιττόμενος . ἐγενήθησαν γοῦν οἱ ἀπόστολοι τέκνα Ἰακώβ , ἅτε δὴ ἐκ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους προελθόντες καὶ ἐκ τοῦ κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ βεβλαστηκότες , καὶ ἐξήνθησαν βλαστὸν ἀγαθὸν καὶ ἄνθος εὐωδές , ὡς τὴν οἰκουμένην ἅπασαν τῆς αὐτῶν εὐωδίας ἀποπληρῶσαι · Τούτοις ἑξῆς εἴρηται · μὴ ὡς αὐτὸς ἐπάταξε , καὶ αὐτὸς οὕτως πληγήσεται ; καὶ ὡς αὐτὸς ἀνεῖλεν , οὕτως ἀναιρεθήσεται ; ὁ δὲ νοῦς τοῦ λόγου οὕτως ἐστί · μή τι κακὸν ἀντὶ κακοῦ τοῖς ἔθνεσιν ἀπεδίδοσαν οἱ κηρύττοντες αὐτοῖς εἰρήνην ; οἱ μὲν γὰρ ἐδίωκον τύπτοντες αὐτοὺς καὶ πληγὰς ἐπιτιθέντες αὐτοῖς , οἱ δὲ τὰ κάλλιστα αὐτοῖς τὴν εἰρήνην εὐηγγελίζοντο . μήτι οὖν τὰ ἴσα ἔπασχον οἱ ἐξ ἐθνῶν ἀδικοῦντες τοὺς τῆς εἰρήνης κήρυκας ; ἔτυπτον μὲν γάρ , ἀλλ’ οὐκ ἀντετύπτοντο , καὶ ἀνῄρουν , ἀλλ’ οὐκ ἀντανῃροῦντο · καὶ μαχόμενοι δὲ καὶ ὀνειδίζοντες ἐδίωκον αὐτοὺς καὶ ἐξαπέστελλον , οἱ δὲ οὐκ ἀνεχώρουν τῆς εἰρήνης καὶ τοῦ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῖς εὐαγγελίζεσθαι . διὸ ὥσπερ τοὺς ἀπίστους τῶν ἐθνῶν ἑξῆς ὁ λόγος φησίν · οὐ σὺ ἦσθα ὁ μελετῶν τῷ πνεύματι τῷ σκληρῷ ἀνελεῖν αὐτοὺς πνεύματι θυμοῦ ; ταῦτα γὰρ ἐμελέτων οἱ ἐξ ἐθνῶν ἄπιστοι κατὰ τῶν ἀποστόλων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πνεύματι σκληρῷ κατεχόμενοι καὶ οὐδὲν ἕτερον διανοούμενοι , ἢ ὅπως ἀνέλωσιν αὐτοὺς τῷ ἐν αὐτοῖς πνεύματι τοῦ θυμοῦ . ἀλλ’ ἐπειδὴ τοιαῦτα πάσχοντες οἱ ἐκ τοῦ Ἰακὼβ βλαστήσαντες καὶ ἐκ τοῦ Ἰσραὴλ ἐξανθήσαντες ἔφερον πάντα γενναίως διὰ τὸν Χριστόν . τούτου χάριν ἐπιλέγει · ἀφαιρεθήσεται ἡ ἀνομία Ἰακώβ , καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ εὐλογία αὐτοῦ , ὅταν ἀφέλωσι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ . ταῦτα γάρ φησιν αἴτια γενήσεται τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν Ἰακὼβ καὶ διὰ ταῦτα ἐπ’ αὐτὸν ἥξει ἡ εὐλογία ἀφαιρουμένης αὐτῷ τῆς ἁμαρτίας · εἰ γὰρ σωθήσεται διὰ τῆς τεκνογονίας , ἐὰν μείνωσιν ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ μετὰ σωφροσύνης κατὰ τὸν Ἀπόστολον , ἀκόλουθόν ἐστι καὶ τὸν Ἰακὼβ τέκνα βλαστήσαντα καὶ τὸν τοιοῦτον καρπὸν ἐξανθήσαντα διὰ τῆς τούτων ἀρετῆς κοινωνῆσαι τῇ αὐτῶν εὐλογίᾳ . σημαίνει δὲ ὁ λόγος πολλοὺς διὰ τῆς ἀποστολικῆς χάριτος καὶ τῶν κατὰ σάρκα γειτνιώντων αὐτοῖς σωθήσεσθαι . μάλιστα δὲ ταῦτα ἔσεσθαί φησιν , ὅταν τὰ προλεχθέντα τέκνα Ἰακὼβ καὶ τὸ ἄνθος τὸ ἐξ Ἰσραὴλ περιδραμόντες τὴν οἰκουμένην καὶ πληρώσαντες αὐτὴν τῆς αὐτῶν θεοσεβοῦς διδασκαλίας τὴν ἐξ αἰῶνος κρατήσασαν τῶν ἐθνῶν πολυθέων πλάνην διὰ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἀνατρέψωσιν ὡς θεῖναι μὲν τοὺς λίθους πάντας τῶν εἰδωλικῶν βωμῶν κατακεκομμένους ὡς κονίαν λεπτήν , ἀφανισθῆναι δὲ ποιῆσαι τὰ δένδρα καὶ τὰ ἄλση τὰ ἐν τοῖς ναοῖς , ἐρήμωσίν τε αὐτῶν καταστῆσαι τοσαύτην ὡς δρυμῷ παραβληθῆναι αὐτά . Ταῦτα μὲν οὖν κατορθοῦσιν οἱ δηλωθέντες , τὸ δὲ πάλαι κατοικούμενον ποίμνιον , ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ , ἀνειμένον ἔσται ὡς ποίμνιον καταλελειμμένον · ἐπεὶ μὴ ἐβουλήθησαν τὸν καλὸν ποιμένα παραδέξασθαι , τὸν θέντα τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προβάτων , διόπερ ἡ χώρα τῆς ψυχῆς αὐτῶν ἔσται πολὺν χρόνον εἰς βόσκημα , ὡς πληροῦσθαι εἰς αὐτοὺς τό · ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ , καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν . κἀκεῖ φησιν ἀναπαύσονται , δηλονότι οἱ καταβόσκοντες καὶ λυμηνάμενοι αὐτήν . εἰς τοσαύτην δὲ περιτραπήσεται ἐρημίαν , ὡς μηδὲν χλωρὸν ἐν αὐτῇ ὑπάρξαι . διὸ λέλεκται · καὶ οὐκ ἔσται ἐν αὐτῇ χλωρόν ·
Lemmas: ἀμπελών καλός ἐπιθύμημα περιγράφω ὁ προφητεία , διά ὅς ὁ περί ὁ καθολικός κρίσις ὁ θεός διαλαλέω , ἕτερος ὑπόθεσις ὁ προφήτης ἀρχή ποιέω , περιέχω δέ ἀπειλή κατά ὁ Ἱεροσόλυμα καί κατά ὁ οἰκήτωρ αὐτός διά ὁ εἰς ὁ κύριος ἀπιστία αὐτός . εἶτα ἑξῆς ὁ ἀποστολικός κήρυγμα ὁ πᾶς διαδίδωμι ὁ οἰκέω , εἶτα ὁ ἀμφί ὁ Μαγδαληνή γυνή ὁ ὁ σωτήριος ἀνάστασις θεάομαι μνημονεύω καί ὁ πάλαι εἰδωλολάτρης ἔθνος ὁ ἐπί ὁ θεός ἐπιστροφή δηλόω , εἶτα θεσπίζω περί ὁ συνέδριον ὁ Σαδδουκαῖος καί ὁ Φαρισαῖος καί ἀρχιερεύς ὁ κατά ὁ σωτήρ συνέρχομαι , περί ὅς ἑξῆς μακρός ἀποτείνω λόγος . ὁ δέ καταρχή ἀπό ὁ Ἱεροσόλυμα ποιέω λέγω · ἀμπελών καλός ἐπιθύμημα . οὗτος δέ εἰμί αὐτός ἐκεῖνος , περί ὅς καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω · ἀμπελών γίγνομαι ὁ ἀγαπάω ἐν κέρας ἐν τόπος πίων . ὅς καί διασαφέω τίς ποτός εἰμί , ἑξῆς ἐπάγω ὁ · ὁ γάρ ἀμπελών κύριος Σαβαώθ οἶκος ὁ Ἰσραήλ εἰμί . εἰμί οὖν ποτός καλός οὗτος καί ἐπιθύμημα εἰμί , ὅτε εἰμί μερίς κύριος λαός αὐτός Ἰακώβ , καί σχοίνισμα κληρονομία αὐτός Ἰσραήλ . εἰμί γοῦν ἀνατρέχω τις ὁ διάνοια ἐπί ὁ χρόνος , κατά ὅς πράσσω βασιλεύω † φέρω Δαυίδ ἢ ἄλλος τις ὁ μαρτυρέω ἐπί δικαιοσύνη ὁράω , ὅπως καλός εἰμί ὡς καί ἐπιθύμημα αὐτός λέγω . κοσμέω γοῦν προφήτης καί πνευματικός ἀνήρ , ἱερατικός τε ἀξίωμα καί Ἀρχιερατική τιμή καί ἔτι πρός οὗτος ἄγγελος ἐπιφάνεια , αὐτός τε ὁ κύριος ἐπισκοπέω . νυνί δέ ὁ λόγος καί οὗτος ἐξάρχω διδάσκω λέγω αὐτός περί ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὁ ἀμπελών πόλις · ἐγώ πόλις ὀχυρός , πόλις πολιορκέω · καί γάρ εἰμί ὡς ἀληθής ὀχυρός ποτός πόλις , ὅτε φραγμός περιβάλλω καί χαρακόω ὡς πανταχόθεν αὐτός ἀσφαλίζω , οὗτος τε εἰμί ὀχυρός , ὡς μηδείς καταβλάπτω πολιορκέω , ἀλλά ποτέ μέν εἰμί τοιοῦτος , νυνί δέ ἄκαρπος γίγνομαι καταλείπω , ὥστε εἴρω περί αὐτός · καθαιρέω ὁ φραγμός αὐτός καί εἰμί εἰς διαρπαγή , καί καθαιρέω ὁ τοῖχος αὐτός καί εἰμί εἰς καταπάτημα , καί ἀνίημι ὁ ἀμπελών ἐγώ καί οὖον μή σκάπτω οὐδέ μή τέμνω . ὁ δέ αἴτιος διδάσκω λέγω · ὅτι μένω , ἵνα ποιέω σταφυλή , ποιέω δέ ἄκανθα . καί ἐν ὁ μετά χείρ δέ ὁ αὐτός ἕνεκα αἴτιος λέγω · μάτην ποτίζω αὐτός · εἰς μάταιος γάρ ὁ τοσοῦτος ὑπάρχω χορηγία ὁ προερέω πόλις , διό ἁλίσκομαι νύξ ὑπό ὁ πολιορκέω αὐτός · καταλαμβάνω γάρ ἐν σκότος διά ὁ ἑαυτοῦ μακρύνω ὁ φάος εὐάλωτος γίγνομαι ὁ πολέμιος , ὡς καί εἰς ἔσχατος ἔρχομαι πτῶσις ὁ μηδέ τεῖχος ἔχω ὁ περιφράσσω καί φυλάσσω αὐτός . καθαιρέω γάρ ὑπό ὁ φημί · καθαιρέω ὁ φραγμός αὐτός καί εἰμί εἰς διαρπαγή , καί καθαιρέω ὁ τοῖχος αὐτός καί εἰμί εἰς καταπάτημα . ὅμως δέ οὖν , εἰμί καί οὗτος πάσχω , διάθεσις ὁ πρός αὐτός ὁ προφήτης ἑξῆς ἐπάγω λέγω · τίς ἐγώ τίθημι φυλάσσω καλάμη ἐν ἀγρός ; εἰμί γάρ καί ἀντί σταφυλή ἄκανθα φέρω καί γίγνομαι χέρσος , ὡς μηδείς πλέω ἔχω καλάμη , ὅμως δέ οὖν ἀγαπάω καί οὕτως ἔχω αὐτός φυλάσσω . κατά δέ ὁ Σύμμαχος εἴρω · τίς δίδωμι ἐγώ χέρσος καί ἀφίημι ἐν πόλεμος ; ἰσοδυναμέω δέ καί παρά αὐτός · ἐγώ μέν οὖν φημί βούλομαι φύλαξ εἰμί ὁ προλέγω ἀγρός ἢ ὁ δηλόω ἀμπελών ἢ ὁ ποτός ὀχυρός πόλις . ὁ δέ πολέμιος ἐγώ γίγνομαι ποιέω ἐγώ ἀθετέω αὐτός , καί τοσοῦτος ὡς καί πῦρ παραδίδωμι αὐτός μετά ὁ πολιορκία . εἰκότως οὖν ἐπιλέγω ὁ προφητεία · κατακαίω , βοάω ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός · ὁ γάρ ὁ ὁ θεός κρίσις πῦρ καί μή βούλομαι αὐτός ἐξομολογέομαι καταναγκάζω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν πολέμιος ὁ θεός γίγνομαι τοιοῦτος ἔχω ὁ τέλος , ἐγώ δέ ἕτερος τάγμα εἰμί ὡς εἄν σωφρονίζω , ἀπό ὅς ἐκεῖνος πάσχω , εἰρήνη ποιέω αὐτός . οὗτος δέ ὁ προφητικός λόγος ὁ οἰκέω καί ὁ αὐτός μερίς τυγχάνω προσφωνέω συμβουλεύω καί παραινέω · διόπερ εἰρήνη ποιέω αὐτός φημί , πᾶς ὁ ἐρχόμενος . τίς δέ εἰμί οὗτος , διά ὁ ἑξῆς παρίστημι φάσκω · τέκνον Ἰακώβ , βλαστάνω καί ἐξάνθησις Ἰσραήλ , καί πίμπλημι ὁ οἰκέω ὁ καρπός αὐτός , σαφῶς ὁ χορός ὁ ἀποστολικός αἰνίσσομαι . γίγνομαι γοῦν ὁ ἀπόστολος τέκνον Ἰακώβ , ἅτε δή ἐκ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος προέρχομαι καί ἐκ ὁ κατά σάρξ Ἰσραήλ βλαστάνω , καί ἐξανθέω βλαστός ἀγαθός καί ἄνθος εὐώδης , ὡς ὁ οἰκέω ἅπας ὁ αὐτός εὐωδία ἀποπληρόω · οὗτος ἑξῆς εἴρω · μή ὡς αὐτός πατάσσω , καί αὐτός οὕτως πλήσσω ; καί ὡς αὐτός ἀναιρέω , οὕτως ἀναιρέω ; ὁ δέ νόος ὁ λόγος οὕτως εἰμί · μή τίς κακός ἀντί κακός ὁ ἔθνος ἀποδίδωμι ὁ κηρύσσω αὐτός εἰρήνη ; ὁ μέν γάρ διώκω τύπτω αὐτός καί πληγάς ἐπιτίθημι αὐτός , ὁ δέ ὁ καλῶς αὐτός ὁ εἰρήνη εὐαγγελίζω . μῆτις οὖν ὁ ἴσος πάσχω ὁ ἐκ ἔθνος ἀδικέω ὁ ὁ εἰρήνη κῆρυξ ; τύπτω μέν γάρ , ἀλλά οὐ ἀντιτυπόω , καί ἀναιρέω , ἀλλά οὐ ἀνταναιρέω · καί μάχομαι δέ καί ὀνειδίζω διώκω αὐτός καί ἐξαποστέλλω , ὁ δέ οὐ ἀναχωρέω ὁ εἰρήνη καί ὁ ὁ ἀγαθός αὐτός εὐαγγελίζω . διό ὥσπερ ὁ ἄπιστος ὁ ἔθνος ἑξῆς ὁ λόγος φημί · οὖον σύ εἰμί ὁ μελέτη ὁ πνεῦμα ὁ σκληρός ἀναιρέω αὐτός πνεῦμα θυμός ; οὗτος γάρ μελετάω ὁ ἐκ ἔθνος ἄπιστος κατά ὁ ἀπόστολος ὁ σωτήρ ἐγώ πνεῦμα σκληρός κατέχω καί οὐδείς ἕτερος διανοέομαι , ἢ ὅπως ἀναιρέω αὐτός ὁ ἐν αὐτός πνεῦμα ὁ θυμός . ἀλλά ἐπεί τοιοῦτος πάσχω ὁ ἐκ ὁ Ἰακώβ βλαστάω καί ἐκ ὁ Ἰσραήλ ἐξανθέω φέρω πᾶς γενναῖος διά ὁ Χριστός . οὗτος χάρις ἐπιλέγω · ἀφαιρέω ὁ ἀνομία Ἰακώβ , καί οὗτος εἰμί ὁ εὐλογία αὐτός , ὅταν ἀφαιρέω ὁ ἁμαρτία αὐτός . οὗτος γάρ φημί αἴτιος γίγνομαι ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία Ἰακώβ καί διά οὗτος ἐπί αὐτός ἥκω ὁ εὐλογία ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἁμαρτία · εἰμί γάρ σῴζω διά ὁ τεκνογονία , ἐάν μένω ἐν πίστις καί ἀγάπη καί ἁγιασμός μετά σωφροσύνη κατά ὁ ἀπόστολος , ἀκόλουθος εἰμί καί ὁ Ἰακώβ τέκνον βλαστάνω καί ὁ τοιοῦτος καρπός ἐξανθέω διά ὁ οὗτος ἀρετή κοινωνέω ὁ αὐτός εὐλογία . σημαίνω δέ ὁ λόγος πολύς διά ὁ ἀποστολικός χάρις καί ὁ κατά σάρξ γειτνιάω αὐτός σῴζω . μάλιστα δέ οὗτος εἰμί φημί , ὅταν ὁ προλέγω τέκνον Ἰακώβ καί ὁ ἄνθος ὁ ἐκ Ἰσραήλ περιτρέχω ὁ οἰκέω καί πληρόω αὐτός ὁ αὐτός θεοσεβής διδασκαλία ὁ ἐκ αἰών κρατέω ὁ ἔθνος πολύθεος πλάνη διά ὁ αὐτός δύναμις ἀνατρέπω ὡς τίθημι μέν ὁ λίθος πᾶς ὁ εἰδωλικός βωμός κατακόπτω ὡς κονία λεπτός , ἀφανίζω δέ ποιέω ὁ δένδρον καί ὁ ἄλσος ὁ ἐν ὁ ναός , ἐρημόω τε αὐτός καθίστημι τοσοῦτος ὡς δρυμός παραβάλλω αὐτός . οὗτος μέν οὖν κατορθόω ὁ δηλόω , ὁ δέ πάλαι κατοικέω ποίμνη , ὁ λαός ὁ Ἰσραήλ , ἀνίημι εἰμί ὡς ποίμνη καταλείπω · ἐπεί μή βούλομαι ὁ καλός ποιμήν παραδέχομαι , ὁ θέω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὑπέρ ὁ πρόβατον , διόπερ ὁ χώρα ὁ Ψυχή αὐτός εἰμί πολύς χρόνος εἰς βόσκημα , ὡς πληρόω εἰς αὐτός ὁ · λυμαίνομαι αὐτός ὗς ἐκ δρυμός , καί μονιός ἄγριος κατεμμήδομαι αὐτός . ἐκεῖ φημί ἀναπαύω , δηλονότι ὁ καταβόσκω καί λυμαίνομαι αὐτός . εἰς τοσοῦτος δέ περιτρέπω ἐρημία , ὡς μηδείς χλωρός ἐν αὐτός ὑπάρχω . διό λέγω · καί οὐ εἰμί ἐν αὐτός χλωρός ·