eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.16
Τό · ἱερεῖς , παρακαλεῖν τὸν λαόν , οὔτε ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς εὕρομεν , διόπερ ὠβέλισται καὶ παρὰ τοῖς Ἑβδομήκοντα · κατὰ γοῦν τὸν Σύμμαχον παρηγορεῖτε παρηγορεῖτε τὸν λαόν μου , λέγει ὁ θεὸς ὑμῶν , παραμυθήσασθε τὴν καρδίαν Ἰερουσαλὴμ εἴρηται , καὶ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἰσοδυναμοῦντα τούτῳ . τίνες δέ εἰσιν οἷς ὁ λόγος παρακαλεῖν τὸν λαὸν προστάττει , ἄξιον ἐπιστῆσαι , τίς δὲ καὶ ἡ καρδία Ἰερουσαλὴμ καὶ ποδαπὴν χρὴ νοεῖν τὴν Ἰερουσαλήμ , ὥσπερ τι ζῷον καρδίαν ἔχουσαν · ἔμψυχον γὰρ καὶ λογικὴν σαφῶς παρίστησιν αὐτὴν ὁ φήσας λόγος · λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν Ἰερουσαλήμ . καὶ ἦν μὲν εἰπεῖν Ἰερουσαλὴμ τὸν λαὸν εἶναι τὸν ἐν αὐτῇ κατοικοῦντα , ὡς πολλάκις τὴν πόλιν ἀντὶ τῶν οἰκητόρων ὀνομάζομεν , νυνὶ δὲ ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ λαοῦ μέμνηται λέγων · παρακαλεῖτε τὸν λαόν μου , καὶ πάλιν ἰδίως ἐπιφέρει τό · λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν Ἰερουσαλήμ · τίνες οὖν εἰσιν οἱ παρακαλεῖν προσταττόμενοι καὶ τίς ὁ παρακαλούμενος λαός , τίς τε ἡ καρδία Ἰερουσαλήμ , ὥρα διευκρινῆσαι . οἱ μὲν οὖν παρακαλοῦντες εἶεν ἂν οἱ τὸ πνεῦμα τὸ παράκλητον ὑποδεδεγμένοι , ἀπόστολοι δηλαδὴ καὶ μαθηταὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ εὐαγγελισταὶ καὶ οἱ τούτοις ὅμοιοι , πρὸς οὓς ἔλεγεν ὁ σωτήρ · Κἀγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα μου καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν , ἵνα ᾖ μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα , τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας , καὶ αὖθις · ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος , τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὃ πέμψει ὁ πατήρ μου ἐν τῷ ὀνόματί μου , ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα , καὶ πάλιν · ὅταν ἔλθῃ ὁ παράκλητος , ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός , τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ , καὶ πάλιν · καὶ συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω · ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω , ὁ παράκλητος οὐκ ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς . πάντες τοιγαροῦν οἱ τὸ παράκλητον πνεῦμα ὑποδεξάμενοι προστάττονται παρακαλεῖν τὸν λαὸν τοῦ θεοῦ , ἀλλ’ οὐ τὸν Ἰσραὴλ οὐδὲ τὸν Ἰακὼβ οὐδὲ τὸν Ἰούδαν . τίς δὲ ἦν ὁ λαὸς τοῦ θεοῦ ἕτερος παρὰ τὸ Ἰουδαίων ἔθνος , Ζαχαρίας ὁ προφήτης διδάξει λέγων · τέρπου καὶ εὐφραίνου , θυγάτηρ Σιών , διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἔρχομαι καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου , λέγει κύριος . καὶ καταφεύξονται ἔθνη πολλὰ ἐπὶ τὸν κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἔσονται αὐτῷ εἰς λαὸν καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν μέσῳ σου , καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρὸς σέ , δι’ ὧν σαφῶς ἔθνη πολλὰ λαὸς τοῦ θεοῦ γενήσεσθαι προσαγορεύεται . καὶ ταῦτα λέγει κύριος ἀπεσταλμένος ὑπὸ ἑτέρου κυρίου καὶ τὴν εἰς ἀνθρώπους ἑαυτοῦ παρουσίαν θεσπίζων . ὥσπερ δὲ ἀποδέδεικται ὁ λαὸς τοῦ θεοῦ , οὕτως ἡ καρδία Ἰερουσαλὴμ νοηθήσεται τὸ κρεῖττον τάγμα τοῦ λαοῦ · ὡς γὰρ ἐν σώματι ἡ καρδία τὸ κυριώτατόν ἐστι τοῦ παντός , οὕτω καὶ ἐν τῷ τῆς ἐκκλησίας σώματι τὸ κυριώτατον τάγμα καρδία τοῦ παντὸς εἰκότως ἂν λεχθείη , ὅπερ ἐστὶ τὸ τῶν λογικωτέρων φρονήσει τε καὶ διανοίᾳ καὶ λογισμῷ διαφερόντων . ἐὰν τοίνυν λέγηται · λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν Ἰερουσαλήμ , οὕτως δεκτέον τὸν λόγον ὡσεὶ σαφέστερον ἔλεγε · λαλήσατε τοῖς ἐν τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ νοήμοσι καὶ λογικωτέροις . τούτοις μὲν οὖν λαλεῖν προστάττονται οἱ ἱερεῖς , τὸν δὲ λοιπὸν λαὸν παρακαλεῖν ὡς δεόμενον παρακλήσεως καὶ παραμυθίας . περιγράψασα τοίνυν ἡ προφητεία τὴν ὑπόθεσιν τῆς κατὰ τὸν Ἑζεκίαν ἱστορίας ἐξ ἑτέρας ἀρχῆς τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου κατάρχεται τοῖς τὸ τοῦ Χριστοῦ πνεῦμα τὸν παράκλητον ὑποδεξαμένοις ἐπιβοῶσα · Παρακαλεῖτε παρακαλεῖτε τὸν λαόν μου , λέγει ὁ θεός · πάντα γὰρ τὸν ἄξιον αὐτοῦ χρηματίζειν λαὸν τὸν ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν ἐξειλεγμένον παρακαλεῖν προστάττει , ὃ δὴ καὶ ἔπραττον οἱ ἀπόστολοι , ὡς διδάσκει λέγων ὁ Παῦλος · Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως , ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν , εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρακλήσεως ἧς αὐτοὶ παρακαλούμεθα ὑπὸ τοῦ θεοῦ . ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς , οὕτως διὰ τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν . εἴτε δὲ θλιβόμεθα , ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν , καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν εἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων , οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως . ὁρᾷς δι’ ὅσων τὸν περὶ τῆς παρακλήσεως ἀπεδίδου λόγον καὶ ἐν ἑτέροις ὡσπερεὶ πειθαρχῶν προφητικῇ παρακελεύσει ἐβόα · δεόμεθα , λέγων , ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλαγῆναι τῷ θεῷ , καὶ πάλιν · παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ παράκλητοι ὄντες τὸν λαὸν τοῦ θεοῦ παρεκάλουν , ἀλλὰ καὶ ἐλάλουν εἰς τὴν καρδίαν Ἰερουσαλήμ , ἤτοι τὴν κατὰ διάνοιαν ἐπινοουμένην , λέγω δὲ τὸ κρεῖττον τάγμα τοῦ σώματος τοῦ λαοῦ ἢ καθ’ ἑτέραν ἐκδοχὴν τοὺς λογικωτέρους τῶν ἐν αὐτῇ τῇ Ἰερουσαλὴμ οἰκούντων · τοῦ γὰρ λοιποῦ πλήθους σαρκώδους ὄντος καὶ ὥσπερ παχυτάτου σώματος οἱ ἐν αὐτοῖς συνέσει καὶ φρονήσει καὶ διανοίᾳ προφέροντες εἰκότως ἂν νοοῖντο καρδία Ἰερουσαλήμ , οἷς καὶ αὐτοῖς βούλεται λαλεῖν τοὺς τὸ πνεῦμα τῆς παρακλήσεως εἰληφότας καὶ παρακαλεῖν αὐτοὺς καρδίαν ὄντας Ἰερουσαλὴμ διὰ τοῦ εὐαγγελίζεσθαι καὶ αὐτοῖς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων διὰ τὴν ἐπιφερομένην ἑξῆς περὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας προφητείαν . ἐν ἀπορρήτῳ τοίνυν τῇ καρδίᾳ Ἰερουσαλὴμ βούλεται λαλῆσαι τοὺς δηλωθέντας καὶ πείθειν , ὅτι πέπαυται αὐτῆς ἡ ταπείνωσις καὶ λέλυται αὐτῆς ἡ ἁμαρτία · καὶ γὰρ διπλῆν ὑπέμεινεν κόλασιν , ὑπὲρ ὧν ἥμαρτε . προσήκει δὲ λοιπὸν παρακλήσεως καὶ παραμυθίας αὐτὴν τυγχάνειν διὰ τὴν ἐπιλάμψασαν τῷ βίῳ τοῦ κοινοῦ πάντων ἀνθρώπων σωτῆρος ἐπιφάνειαν . διπλῆν δὲ κόλασιν εἴποις ἂν ἐπεληλυθέναι τῇ καρδίᾳ Ἰερουσαλήμ · ἐπεὶ καὶ κατὰ τὴν ἱστορίαν συναπήλαυον τοῖς κακοῖς τοῦ πλήθους οἱ δηλούμενοι ὑπ’ ἀλλοφύλοις ἔθνεσι ταπεινούμενοι καὶ κατὰ διάνοιαν ἐκόλαζον ἑαυτοὺς διὰ τὴν τοῦ πλήθους ἀποβολὴν πενθοῦντες καὶ ἀποκλαόμενοι τὴν πτῶσιν καὶ τὴν ἀπώλειαν τῶν πολλῶν · ἀλλὰ καὶ δεύτερον πολιορκηθεῖσα ἡ Ἰερουσαλήμ , ὡς εἰς ἔδαφος κατενεχθῆναι τὸν ἐν αὐτῇ νεὼν διπλῆν τιμωρίαν τῶν ἐν αὐτῇ τετολμημένων ἀσεβημάτων ὑπέμεινεν . Ὅμως δ’ οὖν ἡ ἐπιφάνεια τοῦ ἑξῆς καταγγελλομένου σωτῆρος καὶ τοῖς ἐν αὐτῇ συνετοῖς , οὓς καρδίαν ὠνόμαζε , μετεδίδου τῆς παρακλήσεως . τίς δὲ ἦν ἡ παράκλησις , παρίστησιν ἑξῆς λέγων · φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου , εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους τοῦ θεοῦ ἡμῶν . οἷς ἐπιλέγει · καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ἡμῶν , τοῦτ’ ἔστι τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα , καὶ ἦν ἡ παράκλησις αὕτη ἡ πᾶσιν ἀνθρώποις γνωσθήσεσθαι τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ θεσπίζουσα . πάλαι μὲν οὖν Μωσῆς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τὸν Ἰουδαίων διήγαγε λαόν , νυνὶ δὲ ἑτέρας μέμνηται ἐρήμου καί τινος ἀνδρὸς ἐν αὐτῇ βοῶντος , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · φωνὴ καλοῦντος ἐν τῇ ἐρήμῳ . τίς δὲ ἦν οὗτος ὁ ἐπὶ τῆς ἐρήμου βοῶν , ποία δὲ ἦν αὕτη ἡ ἔρημος , πρὸς τίνας δὲ τό · Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου καὶ εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ ἐλέγετο ; εἰκὸς ἦν τοὺς τούτων ἀκροωμένους ζητεῖν , προσδοκᾶν τε τὸ τῆς προφητείας ἀποτέλεσμα καὶ τὸ προφητευόμενον σωτήριον τοῦ θεοῦ δι’ εὐχῆς ἔχειν θεάσασθαι . διόπερ ἐπειδὴ ταῦτα μέλλειν ἔσεσθαι προσεδόκων οἱ τῶν προφητικῶν λόγων ἐπιγνώμονες τοῖς ἀποσταλεῖσι πρὸς Ἰωάννην ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ διδασκάλων τοῦ λαοῦ πυνθανομένοις τε , ὅστις εἴη , καὶ διερωτῶσι μὴ ἄρα αὐτὸς εἴη ὁ χριστὸς ἢ Ἠλίας ἢ ὁ προφήτης . τούτων μὲν οὐδεὶς εἶναι ἔλεγε , διερωτῶσι δὲ ἑξῆς καὶ λέγουσιν · εἶπον οὖν ἡμῖν , τίς εἶ ; ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμᾶς . τί λέγεις περὶ σεαυτοῦ ; ταύτην ἀπόκρισιν ἐδίδου λέγων · ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ · ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου , καθὼς εἶπεν Ἠσαΐας ὁ προφήτης · ἀπήρκει γὰρ αὐτοῖς ἀκοῦσαι τό · ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ , ὡσανεὶ γνωρίζουσιν ἀκριβῶς τὴν προφητείαν καὶ προσδοκῶσιν αὐτῆς τὸ ἀποτέλεσμα , ὅπερ εἰς ἑαυτὸν πληροῦσθαι ἐδίδασκεν , ἑαυτὸν μὲν εἶναι τὸν βοῶντα ἐπὶ τῆς ἐρήμου παριστὰς καὶ τὴν ἔρημον ἑτέραν οὖσαν παρὰ τὴν Μωσέως δεικνύς , ἐν ᾗ τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο . ἤδη δὲ ἐπὶ θύραις παρεῖναι ἐσήμαινε τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ τὸ κατὰ τὴν προφητείαν μέλλον ἁπάσῃ σαρκὶ γνωρίζεσθαι , φάσκουσα δὲ ἡ προφητεία · φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου , τοῦτ’ ἔστι τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα ἢ ἡ καινὴ παράκλησις αὕτη ἡ πᾶσιν ἀνθρώποις γνωσθήσεσθαι τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ἐπιζητοῦσα . σαφῶς παρίστη μὴ ἐν τῇ Ἰερουσαλὴμ γενήσεσθαι τὰ θεσπιζόμενα , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ἐρήμου , λέγω δὲ τὸ ὀφθήσεσθαι τὴν δόξαν κυρίου καὶ τὸ πάσῃ σαρκὶ γνωσθήσεσθαι τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ . καὶ ταῦτα μὲν ἐπληροῦτο πρὸς ἱστορίαν καὶ λέξιν ἐπὶ τοῦ βαπτιστοῦ Ἰωάννου κηρύσσοντος τὴν σωτήριον θεοφάνειαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Ἰορδάνου , ἐν ᾗ καὶ τὸ σωτήριον ὤφθη τοῦ θεοῦ . αὐτὸς ὁ Χριστός , ἥ τε δόξα αὐτοῦ τοῖς πᾶσιν ἐγνώσθη , ὅτε βαπτισθέντος αὐτοῦ ἠνεῴχθησαν οἱ οὐρανοί , καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν εἴδει περιστερᾶς καταβὰν ἔμεινεν ἐπ’ αὐτόν , φωνή τε ἠνέχθη πατρικὴ τῷ υἱῷ μαρτυροῦσα · οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός , αὐτοῦ ἀκούετε . ταῦτα γὰρ ἦν ἅπαντα σημεῖα τῆς σωτηρίου δόξης ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Ἰορδάνου συντελεσθέντα , ὑπό τε Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ μαρτυρηθέντα , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ διάνοιαν ἐπὶ τὴν πάλαι τοῦ θεοῦ ἔρημον τὴν ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίαν ἀνεπέμπετο εἰσέτι καὶ σήμερον ἡ αὐτὴ φωνὴ βοᾷ εὐαγγελιζομένη τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ καὶ προπαρασκευάζουσα τὰς ἀκοὰς τῶν προσιόντων ἐπὶ τὴν παραδοχὴν τῆς δόξης τοῦ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν θεοῦ λόγου . οὐ πρὸς παράθεσιν οὐδὲ λόγον ὠνόμασε τὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ βοῶντα , ἀλλὰ τέως φωνὴν προπαρασκευαστικὴν τοῦ μέλλοντος ὀφθήσεσθαι τελείου λόγου , ᾧ παρασκευάζουσα τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς ἡ φωνὴ βοᾷ , δεῖν ἑτοιμάζειν ὁδὸν κυρίου καὶ εὐθείας ποιεῖν τὰς τρίβους τοῦ θεοῦ ἡμῶν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον φωνὴ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔλεγεν , εὐτρεπίσατε τὴν ὁδὸν κυρίου , ὁμαλίσατε ἐν ἀβάτῳ ὁδὸν τῷ θεῷ ἡμῶν · ὡς γὰρ μέλλοντος ἐπιδημεῖν τῇ ἐρήμῳ καὶ τῇ ἐξ αἰῶνος ἀβάτῳ τοῦ θεοῦ ταῦτα ἐλέγετο . ἦν δὲ τὰ ἔθνη πάντα ἔρημα θεοῦ γνώσεως καὶ ἄβατα πᾶσι τοῖς τοῦ θεοῦ δικαίοις τε καὶ προφήταις ἀνδράσι . διόπερ ἡ φωνὴ παρακελεύεται ὁδὸν εὐτρεπίζειν τῷ τοῦ θεοῦ λόγῳ καὶ τὴν ἄβατον καὶ τραχεῖαν ὁμαλὴν ποιεῖν , ἵνα ἐπιβῇ ἐπιδημήσας ὁ θεὸς ἡμῶν μετὰ προσθήκης τῆς ἡμῶν · εὐθείας γάρ φησι ποιεῖτε τὰς τρίβους τοῦ θεοῦ ἡμῶν · ὡς γὰρ ἑτέροις προσφωνῶν ταῦτα φάσκει ὁ ἐν τῇ ἐρήμῳ βοῶν · ἦσαν γὰρ μυρίοι καὶ ἐξ ἀλλοφύλων ἐθνῶν οἱ προσιόντες τῷ τοῦ Ἰωάννου βαπτίσματι , ἀλλὰ καὶ ὁ εὐαγγελικὸς λόγος ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ταῦτα τοῖς καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἔθνεσι προσφωνεῖ . Εἶτα διεγείρει τὰς ἐν βάθει κακίας τεταπεινωμένας ψυχὰς ἐπιλέγων · πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται , καὶ τὰς ὑπερηφάνους τε καὶ ἐπαιρομένας κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ τὸ ἐναντίον πείσεσθαι διδάσκει λέγων · καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται , ἀλλὰ καὶ ἔσται τὰ σκολιά φησιν εἰς εὐθεῖαν καὶ τὴν τραχεῖαν δὲ ψυχὴν ὁμαλὴν γίγνεσθαι προστάττει , ὡς ἂν δεκτικὴ γένοιτο τῆς ἐπιβάσεως τοῦ θεοῦ . ταῦτα πάντα ἀναγκαίως παρεκελεύσατο ποιεῖν διὰ τὴν ἐπιφερομένην αἰτίαν , ἣν παρίστησιν ἑξῆς λέγων · καὶ ὀφθήσεται ἡ δόξα κυρίου , ἢ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς · καὶ ἀποκαλυφθήσεται . τίνι δὲ ἀποκαλυφθήσεται , διασαφεῖ ἐπιφέρων · καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ · σὰρξ δὲ ἦσαν οἱ αὐτοὶ μόνον σάρκινοι καὶ οὐδαμῶς πνεύματος ἁγίου μέτοχοι πάντες ἄνθρωποι . ὃ δὴ παρίστησι καὶ Μωσῆς ἀναγράφων τὸν θεὸν λέγοντα · Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας . ὅτι μὲν οὖν πᾶσα σὰρξ ἔμελλε τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ γνωρίζειν , διὰ τοῦ πρώτου κηρύγματος ἐδίδασκεν ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ προσβοῶσα φωνή · ἀψευδὴς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος . Οὐ μὴν ἔλαθε τὸ προφητικὸν πνεῦμα ἡ ἀπείθεια καὶ ἡ ἀπιστία τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ · διόπερ δεύτερον κήρυγμα ἡ αὐτὴ ποιεῖται βοῶσα καὶ λέγουσα · Πᾶσα σὰρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου . αὕτη γοῦν ἐστι πάσης σαρκὸς φύσις καὶ τοῦ τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ φοροῦντος ἀνθρώπου , λέγω δὲ τοῦ φιλοσωμάτου καὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῶντος · ὁμοίως γοῦν τῷ χόρτῳ τῆς γῆς καὶ τοῖς ὡραίοις ἄνθεσι πρὸς βραχὺ θάλλει καὶ ὡραΐζεται , εἶτ’ οὐκ εἰς μακρὸν ὑπὸ τῆς ῥευστῆς καὶ ἀστάτου φύσεως ἀπομαραίνεται , ὅπερ διδάσκει ἡ γραφὴ λέγουσα · ἐξηράνθη ὁ χόρτος , καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν καθολικώτερον ἐδίδαξεν ἡ προφητεία , ἑξῆς δὲ ἀφωρισμένως ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ μνήμην ποιουμένη ἐπιλέγει · ἀληθῶς χόρτος ὁ λαός · ἐξηράνθη ὁ χόρτος , ἐξέπεσε τὸ ἄνθος . ἀντὶ δὲ τοῦ · τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ θεοῦ ἡμῶν μένει εἰς τὸν αἰῶνα , ὁ Σύμμαχος ὁ δὲ λόγος τοῦ θεοῦ ἡμῶν στήσεται εἰς τὸν αἰῶνα εἴρηκε . ταῦτα ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ φωνὴ περὶ τοῦ θεοῦ λόγου ἐθέσπιζε , λέγω δὲ Ἰωάννης περὶ τοῦ Χριστοῦ διδάσκων , ὡς ἄρα μόνος αὐτὸς στήσεται εἰς τὸν αἰῶνα , φυλάξει τε τοὺς σὺν αὐτῷ ἑστῶτας καὶ συνδιαμένοντας αὐτῷ τοὺς τὸ σωτήριον αὐτοῦ παραδεδεγμένους .
Lemmas: ὁ · ἱερεύς , παρακαλέω ὁ λαός , οὔτε ἐν ὁ ἑβραικός οὔτε παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής εὑρίσκω , διόπερ ὀβελίζω καί παρά ὁ ἑβδομήκοντα · κατά γοῦν ὁ Σύμμαχος παρηγορέω παρηγορέω ὁ λαός ἐγώ , λέγω ὁ θεός σύ , παραμυθέομαι ὁ Καρδία Ἱεροσόλυμα εἴρω , καί παρά ὁ λοιπός ἰσοδυναμέω οὗτος . τίς δέ εἰμί ὅς ὁ λόγος παρακαλέω ὁ λαός προστάσσω , ἄξιος ἐφίστημι , τίς δέ καί ὁ καρδία Ἱεροσόλυμα καί ποδαπός χρή νοέω ὁ Ἱερουσαλήμ , ὥσπερ τίς ζῷον Καρδία ἔχω · ἔμψυχος γάρ καί λογικός σαφῶς παρίστημι αὐτός ὁ φημί λόγος · λαλέω εἰς ὁ Καρδία Ἱερουσαλήμ . καί εἰμί μέν εἶπον Ἱεροσόλυμα ὁ λαός εἰμί ὁ ἐν αὐτός κατοικέω , ὡς πολλάκις ὁ πόλις ἀντί ὁ οἰκήτωρ ὀνομάζω , νυνί δέ ὁ λόγος αὐτός ὁ λαός μιμνήσκω λέγω · παρακαλέω ὁ λαός ἐγώ , καί πάλιν ἰδίως ἐπιφέρω ὁ · λαλέω εἰς ὁ Καρδία Ἱερουσαλήμ · τίς οὖν εἰμί ὁ παρακαλέω προστάσσω καί τίς ὁ παρακαλέω λαός , τίς τε ὁ καρδία Ἱερουσαλήμ , ὥρα διευκρινέω . ὁ μέν οὖν παρακαλέω ἄγω εἄν ὁ ὁ πνεῦμα ὁ παράκλητος ὑποδέχομαι , ἀπόστολος δηλαδή καί μαθητής ὁ σωτήρ ἐγώ καί εὐαγγελιστής καί ὁ οὗτος ὅμοιος , πρός ὅς λέγω ὁ σωτήρ · ἀγός ἐρωτάω ὁ πατήρ ἐγώ καί ἄλλος παράκλητος δίδωμι σύ , ἵνα εἰμί μετά σύ εἰς ὁ αἰών , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , καί αὖθις · ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ παράκλητος , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὅς πέμπω ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐκεῖνος σύ διδάσκω πᾶς , καί πάλιν · ὅταν ἔρχομαι ὁ παράκλητος , ὅς ἐγώ πέμπω σύ παρά ὁ πατήρ , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια ὅς παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ἐκεῖνος μαρτυρέω περί ἐγώ , καί πάλιν · καί συμφέρω σύ ἵνα ἐγώ ἀπέρχομαι · ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέρχομαι , ὁ παράκλητος οὐ ἔρχομαι πρός σύ . πᾶς τοιγάρ ὁ ὁ παράκλητος πνεῦμα ὑποδέχομαι προστάσσω παρακαλέω ὁ λαός ὁ θεός , ἀλλά οὖον ὁ Ἰσραήλ οὐδέ ὁ Ἰακώβ οὐδέ ὁ Ἰούδας . τίς δέ εἰμί ὁ λαός ὁ θεός ἕτερος παρά ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , Ζαχαρίας ὁ προφήτης διδάσκω λέγω · τέρπω καί εὐφραίνω , θυγάτηρ Σιών , διότι ἰδού ἐγώ ἔρχομαι καί κατασκηνόω ἐν μέσος σύ , λέγω κύριος . καί καταφεύγω ἔθνος πολύς ἐπί ὁ κύριος ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί εἰμί αὐτός εἰς λαός καί κατασκηνόω ἐν μέσος σύ , καί ἐπιγιγνώσκω ὅτι κύριος παντοκράτωρ ἐξαποστέλλω ἐγώ πρός σός , διά ὅς σαφῶς ἔθνος πολύς λαός ὁ θεός γίγνομαι προσαγορεύω . καί οὗτος λέγω κύριος ἀποστέλλω ὑπό ἕτερος κύριος καί ὁ εἰς ἄνθρωπος ἑαυτοῦ παρουσία θεσπίζω . ὥσπερ δέ ἀποδείκνυμι ὁ λαός ὁ θεός , οὕτως ὁ καρδία Ἱεροσόλυμα νοέω ὁ ἀγαθός τάγμα ὁ λαός · ὡς γάρ ἐν σῶμα ὁ καρδία ὁ κύριος εἰμί ὁ πᾶς , οὗτος καί ἐν ὁ ὁ ἐκκλησία σῶμα ὁ κύριος τάγμα καρδία ὁ πᾶς εἰκότως εἄν λέγω , ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ λογικός φρόνησις τε καί διάνοια καί λογισμός διαφέρω . ἐάν τοίνυν λέγω · λαλέω εἰς ὁ Καρδία Ἱερουσαλήμ , οὕτως δεκτέος ὁ λόγος ὡσεί σαφής λέγω · λαλέω ὁ ἐν ὁ λαός ὁ θεός νοήμων καί λογικός . οὗτος μέν οὖν λαλέω προστάσσω ὁ ἱερεύς , ὁ δέ λοιπός λαός παρακαλέω ὡς δήω παράκλησις καί παραμυθία . περιγράφω τοίνυν ὁ προφητεία ὁ ὑπόθεσις ὁ κατά ὁ Ἐζεκίας ἱστορία ἐκ ἕτερος ἀρχή ὁ εὐαγγελικός λόγος κατάρχω ὁ ὁ ὁ Χριστός πνεῦμα ὁ παράκλητος ὑποδέχομαι ἐπιβοάω · παρακαλέω παρακαλέω ὁ λαός ἐγώ , λέγω ὁ θεός · πᾶς γάρ ὁ ἄξιος αὐτός χρηματίζω λαός ὁ ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος ἐκλέγω παρακαλέω προστάσσω , ὅς δή καί πράσσω ὁ ἀπόστολος , ὡς διδάσκω λέγω ὁ Παῦλος · εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πατήρ ὁ οἰκτιρμός καί θεός πᾶς παράκλησις , ὁ παρακαλέω ἐγώ ἐπί πᾶς ὁ θλῖψις ἐγώ , εἰς ὁ δύναμαι ἐγώ παρακαλέω ὁ ἐν πᾶς θλῖψις διά ὁ παράκλησις ὅς αὐτός παρακαλέω ὑπό ὁ θεός . ὅτι καθώς περισσεύω ὁ πάθημα ὁ Χριστός εἰς ἐγώ , οὕτως διά ὁ Χριστός περισσεύω καί ὁ παράκλησις ἐγώ . εἴτε δέ θλίβω , ὑπέρ ὁ σύ παράκλησις καί σωτηρία ὁ ἐνεργέω ἐν ὑπομονή ὁ αὐτός πάθημα ὅς καί ἐγώ πάσχω , καί ὁ Ἐλπὶς ἐγώ βέβαιος ὑπέρ σύ οἶδα ὅτι ὥσπερ κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα , οὕτως καί ὁ παράκλησις . ὁράω διά ὅσος ὁ περί ὁ παράκλησις ἀποδίδωμι λόγος καί ἐν ἕτερος ὡσπερεί πειθαρχέω προφητικός παρακελεύομαι βοάω · δήω , λέγω , ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ θεός , καί πάλιν · παρακαλέω δέ σύ ἐγώ ὁ δέσμιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ λοιπός ὁ Χριστός μαθητής παράκλητος εἰμί ὁ λαός ὁ θεός παρακαλέω , ἀλλά καί λαλέω εἰς ὁ Καρδία Ἱερουσαλήμ , ἤτοι ὁ κατά διάνοια ἐπινοέω , λέγω δέ ὁ ἀγαθός τάγμα ὁ σῶμα ὁ λαός ἢ κατά ἕτερος ἐκδοχή ὁ λογικός ὁ ἐν αὐτός ὁ Ἱεροσόλυμα οἰκέω · ὁ γάρ λοιπός πλῆθος σαρκώδης εἰμί καί ὥσπερ παχύς σῶμα ὁ ἐν αὐτός σύνεσις καί φρόνησις καί διάνοια προφέρω εἰκότως εἄν νοέω καρδία Ἱερουσαλήμ , ὅς καί αὐτός βούλομαι λαλέω ὁ ὁ πνεῦμα ὁ παράκλησις λαμβάνω καί παρακαλέω αὐτός Καρδία εἰμί Ἱεροσόλυμα διά ὁ εὐαγγελίζω καί αὐτός ἄφεσις ἁμάρτημα διά ὁ ἐπιφέρω ἑξῆς περί ὁ ὁ Χριστός παρουσία προφητεία . ἐν ἀπόρρητος τοίνυν ὁ Καρδία Ἱεροσόλυμα βούλομαι λαλέω ὁ δηλόω καί πείθω , ὅτι παύω αὐτός ὁ ταπείνωσις καί λύω αὐτός ὁ ἁμαρτία · καί γάρ διπλόος ὑπομένω κόλασις , ὑπέρ ὅς ἁμαρτάνω . προσήκω δέ λοιπός παράκλησις καί παραμυθία αὐτός τυγχάνω διά ὁ ἐπιλαμβάνω ὁ βίος ὁ κοινός πᾶς ἄνθρωπος σωτήρ ἐπιφάνεια . διπλόος δέ κόλασις εἶπον εἄν ἐπέρχομαι ὁ Καρδία Ἱερουσαλήμ · ἐπεί καί κατά ὁ ἱστορία συναπήλαυον ὁ κακός ὁ πλῆθος ὁ δηλέομαι ὑπό ἀλλόφυλος ἔθνος ταπεινόω καί κατά διάνοια κολάζω ἑαυτοῦ διά ὁ ὁ πλῆθος ἀποβολή πενθέω καί ἀποκλάω ὁ πτῶσις καί ὁ ἀπώλεια ὁ πολύς · ἀλλά καί δύο πολιορκέω ὁ Ἱερουσαλήμ , ὡς εἰς ἔδαφος καταφέρω ὁ ἐν αὐτός ναός διπλόος τιμωρία ὁ ἐν αὐτός τολμάω ἀσέβημα ὑπομένω . ὅμως δέ οὖν ὁ ἐπιφάνεια ὁ ἑξῆς καταγγέλλω σωτήρ καί ὁ ἐν αὐτός συνετός , ὅς Καρδία ὀνομάζω , μεταδίδωμι ὁ παράκλησις . τίς δέ εἰμί ὁ παράκλησις , παρίστημι ἑξῆς λέγω · φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος ἑτοιμάζω ὁ ὁδός κύριος , εὐθύς ποιέω ὁ τρίβος ὁ θεός ἐγώ . ὅς ἐπιλέγω · καί ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ θεός ἐγώ , οὗτος εἰμί ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , καί εἰμί ὁ παράκλησις οὗτος ὁ πᾶς ἄνθρωπος γιγνώσκω ὁ σωτήριος ὁ θεός θεσπίζω . πάλαι μέν οὖν Μωσῆς ἐπί ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰουδαῖος διάγω λαός , νυνί δέ ἕτερος μιμνήσκω ἐρῆμος καί τις ἀνήρ ἐν αὐτός βοῦς , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · φωνή καλέω ἐν ὁ ἐρῆμος . τίς δέ εἰμί οὗτος ὁ ἐπί ὁ ἐρῆμος βοῦς , ποῖος δέ εἰμί οὗτος ὁ ἐρῆμος , πρός τίς δέ ὁ · ἑτοιμάζω ὁ ὁδός κύριος καί εὐθύς ποιέω ὁ τρίβος αὐτός λέγω ; εἰκός εἰμί ὁ οὗτος ἀκροάζομαι ζητέω , προσδοκάω τε ὁ ὁ προφητεία ἀποτέλεσμα καί ὁ προφητεύω σωτήριος ὁ θεός διά εὐχή ἔχω θεάομαι . διόπερ ἐπεί οὗτος μέλλω εἰμί προσδοκάω ὁ ὁ προφητικός λόγος ἐπιγνώμων ὁ ἀποστέλλω πρός Ἰωάννης ὑπό ὁ ἀρχιερεύς καί διδάσκαλος ὁ λαός πυνθάνομαι τε , ὅστις εἰμί , καί διερωτάω μή ἄρα αὐτός εἰμί ὁ χριστός ἢ Ἠλίας ἢ ὁ προφήτης . οὗτος μέν οὐδείς εἰμί λέγω , διερωτάω δέ ἑξῆς καί λέγω · εἶπον οὖν ἐγώ , τίς εἰμί ; ἵνα ἀπόκρισις δήω ὁ πέμπω ἐγώ . τίς λέγω περί σεαυτοῦ ; οὗτος ἀπόκρισις δίδωμι λέγω · ἐγώ φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος · ἑτοιμάζω ὁ ὁδός κύριος , καθώς εἶπον Ἠσαΐας ὁ προφήτης · ἀπαίρω γάρ αὐτός ἀκούω ὁ · ἐγώ φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος , ὡσανεί γνωρίζω ἀκριβῶς ὁ προφητεία καί προσδοκάω αὐτός ὁ ἀποτέλεσμα , ὅσπερ εἰς ἑαυτοῦ πληρόω διδάσκω , ἑαυτοῦ μέν εἰμί ὁ βοῦς ἐπί ὁ ἐρῆμος παρίστημι καί ὁ ἐρῆμος ἕτερος εἰμί παρά ὁ Μωσῆς δείκνυμι , ἐν ὅς ὁ διατριβή ποιέω . ἤδη δέ ἐπί θύρα πάρειμι σημαίνω ὁ σωτήριος ὁ θεός ὁ κατά ὁ προφητεία μέλλω ἅπας σάρξ γνωρίζω , φάσκω δέ ὁ προφητεία · φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος ἑτοιμάζω ὁ ὁδός κύριος , οὗτος εἰμί ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα ἢ ὁ καινός παράκλησις οὗτος ὁ πᾶς ἄνθρωπος γιγνώσκω ὁ σωτήριος ὁ θεός ἐπιζητέω . σαφῶς παρίστημι μή ἐν ὁ Ἱεροσόλυμα γίγνομαι ὁ θεσπίζω , ἀλλά ἐπί ὁ ἐρῆμος , λέγω δέ ὁ ὁράω ὁ δόξα κύριος καί ὁ πᾶς σάρξ γιγνώσκω ὁ σωτήριος ὁ θεός . καί οὗτος μέν πληρόω πρός ἱστορία καί λέξις ἐπί ὁ βαπτιστής Ἰωάννης κηρύσσω ὁ σωτήριος θεοφάνεια ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης , ἐν ὅς καί ὁ σωτήριος ὁράω ὁ θεός . αὐτός ὁ Χριστός , ὅς τε δόξα αὐτός ὁ πᾶς γιγνώσκω , ὅτε βαπτίζω αὐτός ἀνοίγνυμι ὁ οὐρανός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν εἶδος περιστερά καταβαίνω μένω ἐπί αὐτός , φωνή τε φέρω πατρικός ὁ υἱός μαρτυρέω · οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , αὐτός ἀκούω . οὗτος γάρ εἰμί ἅπας σημεῖον ὁ σωτήριος δόξα ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης συντελέω , ὑπό τε Ἰωάννης ὁ βαπτιστής μαρτυρέω , οὖον μήv ἀλλά καί κατά διάνοια ἐπί ὁ πάλαι ὁ θεός ἐρῆμος ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ἀναπέμπω εἰσέτι καί σήμερον ὁ αὐτός φωνή βοάω εὐαγγελίζω ὁ σωτήριος ὁ θεός καί προπαρασκευάζω ὁ ἀκοή ὁ πρόσειμι ἐπί ὁ παραδοχή ὁ δόξα ὁ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός θεός λόγος . οὖον πρός παράθεσις οὐδέ λόγος ὀνομάζω ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος βοῦς , ἀλλά τέως φωνή προπαρασκευαστικός ὁ μέλλω ὁράω τέλειος λόγος , ὅς παρασκευάζω ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ὁ φωνή βοάω , δήω ἑτοιμάζω ὁδός κύριος καί εὐθύς ποιέω ὁ τρίβος ὁ θεός ἐγώ , κατά δέ ὁ Σύμμαχος φωνή ἐν ὁ ἐρῆμος λέγω , ευτρεπίζω ὁ ὁδός κύριος , ομαλίζω ἐν ἄβατος ὁδός ὁ θεός ἐγώ · ὡς γάρ μέλλω ἐπιδημέω ὁ ἐρῆμος καί ὁ ἐκ αἰών ἄβατος ὁ θεός οὗτος λέγω . εἰμί δέ ὁ ἔθνος πᾶς ἐρῆμος θεός γνῶσις καί ἄβατος πᾶς ὁ ὁ θεός Δίκαιος τε καί προφήτης ἀνήρ . διόπερ ὁ φωνή παρακελεύομαι ὁδός εὐτρεπίζω ὁ ὁ θεός λόγος καί ὁ ἄβατος καί τραχύς ὁμαλός ποιέω , ἵνα ἐπιβαίνω ἐπιδημέω ὁ θεός ἐγώ μετά προσθήκη ὁ ἐγώ · εὐθύς γάρ φημί ποιέω ὁ τρίβος ὁ θεός ἐγώ · ὡς γάρ ἕτερος προσφωνέω οὗτος φάσκω ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος βοῦς · εἰμί γάρ μυρίος καί ἐκ ἀλλόφυλος ἔθνος ὁ πρόσειμι ὁ ὁ Ἰωάννης βάπτισμα , ἀλλά καί ὁ εὐαγγελικός λόγος ἐν ὁ ἐκκλησία οὗτος ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἔθνος προσφωνέω . εἶτα διά-ἐγείρω ὁ ἐν βάθος κακία ταπεινόω ψυχή ἐπιλέγω · πᾶς φάραγξ πληρόω , καί ὁ ὑπερήφανος τε καί ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ θεός ὁ ἐναντίος πείθω διδάσκω λέγω · καί πᾶς ὄρος καί βουνός ταπεινόω , ἀλλά καί εἰμί ὁ σκολιός φημί εἰς εὐθύς καί ὁ τραχύς δέ ψυχή ὁμαλός γίγνομαι προστάσσω , ὡς εἄν δεκτικός γίγνομαι ὁ ἐπίβασις ὁ θεός . οὗτος πᾶς ἀναγκαῖος παρακελεύομαι ποιέω διά ὁ ἐπιφέρω αἴτιος , ὅς παρίστημι ἑξῆς λέγω · καί ὁράω ὁ δόξα κύριος , ἢ κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής · καί ἀποκαλύπτω . τίς δέ ἀποκαλύπτω , διασαφέω ἐπιφέρω · καί ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ θεός · σάρξ δέ εἰμί ὁ αὐτός μόνος σάρκινος καί οὐδαμῶς πνεῦμα ἅγιος μέτοχος πᾶς ἄνθρωπος . ὅς δή παρίστημι καί Μωσῆς ἀναγράφω ὁ θεός λέγω · οὖον μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ . ὅτι μέν οὖν πᾶς σάρξ μέλλω ὁ σωτήριος ὁ θεός γνωρίζω , διά ὁ πρῶτος κήρυγμα διδάσκω ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος προσβοάω φωνή · ἀψευδής γάρ ὁ ἐπαγγέλλω . οὖον μήv λανθάνω ὁ προφητικός πνεῦμα ὁ ἀπείθεια καί ὁ ἀπιστία ὁ Ἰουδαῖος λαός · διόπερ δύο κήρυγμα ὁ αὐτός ποιέω βοῦς καί λέγω · πᾶσα σάρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος . οὗτος γοῦν εἰμί πᾶς σάρξ φύσις καί ὁ ὁ εἰκών ὁ χοϊκός φορός ἄνθρωπος , λέγω δέ ὁ φιλοσωματέω καί ὁ κατά σάρξ ζῶ · ὁμοίως γοῦν ὁ χόρτος ὁ γῆ καί ὁ ὡραῖος ἄνθος πρός βραχύς θάλλω καί ὡραίζω , εἶτα οὐ εἰς μακρός ὑπό ὁ ῥευστός καί ἄστατος φύσις ἀπομαραίνομαι , ὅσπερ διδάσκω ὁ γραφή λέγω · ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω . ἀλλά οὗτος μέν καθολικός διδάσκω ὁ προφητεία , ἑξῆς δέ ἀφωρισμένως ὁ ἑβραικός λέξις ὁ Ἰουδαῖος λαός μνήμη ποιέω ἐπιλέγω · ἀληθής χόρτος ὁ λαός · ξηραίνω ὁ χόρτος , ἐκπίπτω ὁ ἄνθος . ἀντί δέ ὁ · ὁ δέ ῥῆμα ὁ θεός ἐγώ μένω εἰς ὁ αἰών , ὁ Σύμμαχος ὁ δέ λόγος ὁ θεός ἐγώ ἵστημι εἰς ὁ αἰών εἴρω . οὗτος ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος φωνή περί ὁ θεός λόγος θεσπίζω , λέγω δέ Ἰωάννης περί ὁ Χριστός διδάσκω , ὡς ἄρα μόνος αὐτός ἵστημι εἰς ὁ αἰών , φυλάσσω τε ὁ σύν αὐτός ἵστημι καί συνδιαμένω αὐτός ὁ ὁ σωτήριος αὐτός παραδεδεγμένος .