eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.59
Προδιδάξας ὁ λόγος τὴν ἅλωσιν τῆς Σαμαρείας τὴν ὑπὸ Ἀσσυρίων γενομένην καὶ τὰς κατὰ τῶν Ἀσσυρίων ἀπειλάς , τὰ ἴσα τε πείσεσθαι καὶ τὴν Ἰερουσαλὴμ διὰ τὰς ὁμοίας εἰδωλολατρίας θεσπίσας , ἀκολούθως διὰ τῶν προκειμένων διδάσκει , ὅτι τέως μὲν οἱ Ἀσσύριοι καὶ ὁ τούτων ἄρχων , εἰ καὶ τοιαῦτα ὁποῖα προδεδήλωται ἀπηυθαδίσαντο τὴν Σαμάρειαν ὑποχείριον πεποιημένοι καὶ τὴν Δαμασκόν , ὅμως ἕξουσι τὸ ἐνδόσιμον τοῦ χρόνου μέχρι τινὸς καιροῦ , μεθ’ ὃν οὐκέτι συστήσεται αὐτῶν ἡ ἀρχὴ τῆς μακρᾶς καὶ πολυετοῦς αὐτῶν βασιλείας εἰς τὸ παντελὲς καταλυθησομένης . τίς δ’ ἂν γένοιτο οὗτος ὁ καιρός , διασαφεῖ λέγων · καὶ ἔσται ὅταν συντελέσῃ κύριος πάντα ποιῶν ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐπὶ Ἰερουσαλήμ · ὅταν γὰρ συντελέσῃ καὶ ἐπὶ πέρας ἀγάγῃ πάντα ποιῶν ὁ κύριος ὅσα ὥρισεν . ὥρισε δὲ τὰ ἐν ταῖς προφητείαις φερόμενα καὶ τὰ ἐν ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς γεγραμμένα περὶ τῶν συμβεβηκότων τοῖς τόποις , τὸ τηνικαῦτά φησιν ἐπάξειν ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν μέγαν , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἐπισκέψομαί φησιν ἐπὶ τὸν καρπὸν τῆς εὐφροσύνης τῆς καρδίας βασιλέως Ἀσσυρίων καὶ ἐπὶ τὸ καύχημα τοῦ ὕψους τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ . Καὶ γὰρ καὶ οὗτος μὴ δοὺς δόξαν τῷ θεῷ μηδὲ λογισάμενος , ὅτι ὁ τῶν ὅλων θεὸς αὐτὸς ἦν ὁ παραδοὺς αὐτῷ καὶ τὸν Ἰσραὴλ καὶ τὸν Ἰούδαν καὶ πάντας τοὺς τιμωρίας ἀξίους , μέγα ἐφρόνησε διανοηθεὶς καὶ πρὸς ἑαυτὸν εἰπὼν κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἐν τῇ δυνάμει τῆς χειρός μου ἐποίησα , συνετὸς γάρ εἰμι , καὶ μετῆρα ὅριον λαῶν καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν συνέχεον καὶ κατήγαγον ὡς δυνατὸς τοὺς κατοικοῦντας . καὶ εὗρεν ὡς νοσσιὰν ἡ χείρ μου πᾶσαν τὴν δύναμιν τῶν λαῶν , καὶ ὡς συνάγεται ᾠὰ καταλελειμμένα πᾶσαν τὴν γῆν ἐγὼ συνήγαγον . πρὸς τοῦτον τοιγαροῦν τὸν ὑπερήφανον λογισμόν , εἴτε τις ἀντικειμένη δύναμις ἐτύγχανεν , ὥσπερ ὁ ἄρχων βασιλείας Περσῶν καὶ ὁ ἄρχων βασιλείας Μήδων καὶ ὁ ἄρχων βασιλείας Ἑλλήνων · οὕτω γὰρ εἴποι ἄν τις καὶ ἄρχοντα βασιλείας Ἀσσυρίων γεγονέναι τινὰ τὸν ἀλαζονευσάμενον καὶ τὰς προκειμένας φωνὰς φθεγξάμενον . Εἶτ’ οὖν πρὸς τοῦτον ἢ πρὸς τὸν Βαβυλωνίων βασιλέα τὸν πολιορκήσαντα τὴν Ἰερουσαλὴμ καὶ τὸν νεὼν ἐμπρήσαντα , πάντα τε τὰ ἐν αὐτῷ ἱερὰ σκεύη τε καὶ ἀναθήματα ἑλόντα καὶ τοῖς αὐτοῦ εἰδώλοις ἀναθέντα ἐν αὐτῇ τῇ Βαβυλῶνι , ὡς πρὸς δεινὰ καὶ ἀπονενοημένα τοιαῦτα τολμήσαντα εἰπεῖν , ἀποκρίνεται φάσκων ὁ προφητικὸς λόγος · εἶτα , ὦ πάντων ἀφρονέστατε , οὐ συνορᾷς , ὡς οὔτε πέλυξ ἑαυτόν ποτε κινήσειεν ἐπὶ κοπῇ ξύλου μὴ ἑτέρου ἐνεργοῦντος , οὔτε πρίων διέλοι ἂν τὰ πρὸς αὐτοῦ πριζόμενα μηδενὸς ἕλκοντος , οὔτε ῥάβδος τύψειεν ἄν τινα , οὔτε ξύλον πλήξειεν αὐτομάτως κινούμενα ; χρῆν οὖν λογίσασθαι , ὅτι μηδὲ σοὶ διακόνῳ ὄντι τῆς τοῦ θεοῦ ὀργῆς τοσαύτη παρῆν δύναμις ὡς μυρίων ἐθνῶν κατακρατῆσαι καὶ τοὺς δὲ μὲν ἐγκόπτειν , τοὺς δὲ τέμνειν , ἑτέρους δὲ παίειν , πόλεις τε ὅλας ἐξανδραποδίζεσθαι καὶ μυρία πλήθη καταστρωννύναι παντὸς πρίονος καὶ πελέκυος καὶ ῥάβδου χείρονι γιγνομένῳ , εἰ μὴ κύριος ἦν ὁ τῇ σῇ χειρὶ παραδοὺς τοὺς τούτων ἀξίους . νυνὶ δὲ μηθὲν τούτων λογισάμενος , ἐπῆρας σαυτὸν ὡς ὑπολαβεῖν ἑαυτὸν εἶναι τὸν μέγαν νοῦν · οὐ γὰρ ἔθου πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν εἰρήνην τοῦ θεοῦ τὴν ὑπερέχουσαν πάντα νοῦν , τὸν ἀνώτατον δὲ νοῦν καὶ πάντων μέγιστον νομίσας εἶναι σεαυτόν , ὑπερηφάνοις τε ὀφθαλμοῖς κατεπαρθεὶς τοῦ θεοῦ , διενοήθης τὰ ὅρια τῶν ἐπὶ γῆς ἐθνῶν συγχεῖν , ἃ ὁ θεὸς διώρισε καὶ διέταξε καλῶς , ὅτε διεμέριζεν ὁ ὕψιστος ἔθνη , ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ , ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ . σὺ δὲ τῇ σαυτοῦ σοφίᾳ καὶ τῇ πεπλανημένῃ συνέσει ᾠήθης δύνασθαι μεταθεῖναι μὲν τοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ εὖ διατεταγμένους ὅρους , ὑποχείριον δὲ σαυτῷ τὴν οἰκουμένην ποιήσασθαι · μηδένα γὰρ ἐφορᾶν καὶ ἀντιλαμβάνεσθαι μηδὲ θεῷ μέλειν τῶν ἐπὶ γῆς ἀνθρώπων ἐνόμισας , διὸ ὥσπερ νεοττῶν ἐρήμων , ἢ δίκην ᾠῶν καταλελειμμένων ὑπέλαβες κρατήσειν τῶν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ἐθνῶν . Δεῖ οὖν ὀρθῷ λογισμῷ διανοηθῆναι , ὅτι καὶ αὐτῶν ὧν ἐκράτησας οὐκ ἄνευ θεοῦ νεύματος περιεγένου · πόθεν γάρ σοι παρῆν τοσαύτη ἐξουσία μὴ τοῦ θεοῦ συγκεχωρηκότος καὶ ὥσπερ ὀργάνῳ χρησαμένου σοι ἐπὶ τιμωρίᾳ καὶ κολάσει τῶν ἐπιστροφῆς δεομένων ; ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ οὕτως ἐλογίσω καὶ οὐδ’ ἐπέγνως τὸν τῆς τοσαύτης σοι γενόμενον ἐξουσίας αἴτιον , τούτου χάριν γίνωσκε ὡς αὐτὸς ὁ κύριος σαβαώθ , ὁ πάσης δυνάμεως καὶ ἀγγελικῆς στρατιᾶς δεσπότης , ἀποστελεῖ εἰς τὴν σὴν τιμὴν ἀτιμίαν , καὶ εἰς τὴν σὴν δόξαν πῦρ καιόμενον καυθήσεται · καὶ ἔσται τὸ φῶς τοῦ Ἰσραὴλ αὐτὸς ὁ πάλαι φωτίζων τὸν ἑαυτοῦ λαὸν θεὸς καὶ ὁ ἁγιάζων αὐτὸν σοὶ τῷ ὑπερηφάνῳ γιγνόμενος πῦρ . ἀντὶ δὲ τοῦ · καὶ ἁγιάσει αὐτὸν ἐν πυρὶ καιομένῳ , ὁ Σύμμαχος · καὶ ὁ ἅγιος αὐτοῦ εἰς φλόγα . σοὶ γάρ φησι τῷ Ἀσσυρίῳ ἀσεβῆ καὶ ὑπέρογκα λογίσασθαι τετολμηκότι ὁ ἅγιος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ὁ πάλαι φῶς αὐτοῦ γεγονὼς εἰς φλόγα καὶ εἰς πῦρ γενήσεται . βουνοῖς δὲ καὶ ὄρεσι καὶ δρυμοῖς παρεικάζει καλῶς αὐτήν τε τὴν τῶν Ἀσσυρίων πληθὺν καὶ τοὺς ἡγουμένους αὐτῆς καὶ τῶν ἄλλων ὑπερέχοντας , καθάπερ βουνοὺς ἢ ὄρη . ἀλλ’ οὗτοι μὲν ἀποσβεσθήσονται , τοῦτ’ ἔστιν οἱ πάλαι δεινοὶ καὶ θερμοί , καὶ οὐχ ἑκόντες ἀποψυχθήσονται · καταφάγεται γὰρ αὐτοὺς ὁ θάνατος , μονονουχὶ καὶ ψυχὰς δαπανῶν καὶ σῶμα . ὅτι μὲν γὰρ οὐ συνανῄρηνται τοῖς σώμασιν αἱ ψυχαί , παντὶ τοῦτο σαφές · ὑπεμφαίνει δὲ διὰ τούτων τῆς ψυχῆς τὸ εὐσθενές . ἀντὶ δὲ τοῦ · καὶ φάγεται ὡσεὶ χόρτον τὴν ὕλην , ὁ Σύμμαχος καὶ καταφάγεται τὰ ἀποκείμενα αὐτοῦ εἴρηκεν καὶ τὰ πεφυλαγμένα αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ καὶ ἡ δόξα τοῦ δρυμοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ Καρμήλου αὐτοῦ ἀπὸ ψυχῆς ἕως σαρκὸς ἀναλωθήσεται , καὶ ἔσται ὡς τετηγμένος φεύγων , τὰ δὲ ἐπίλοιπα τῶν ξύλων τοῦ δρυμοῦ αὐτοῦ ἀριθμῷ ἔσονται , καὶ παιδίον γράψει αὐτά . δρυμὸν δὲ λέγων τὰ πλήθη τὰ σὺν αὐτῷ δηλοῖ , Κάρμηλον δὲ αὐτοῦ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν τρυφήν · ἅπερ πάντα ἀναλωθήσεσθαί φησιν ὑπὸ τῆς κολαστικῆς δυνάμεως τοῦ προλεχθέντος πυρός . ἐπειδὰν δὲ ταῦτα αὐτῷ συμβῇ , δρασμῷ χρησάμενος φεύξεται , οἵ τε σὺν αὐτῷ πάντες τοῦτο πράξουσιν . εἰ δέ που βραχεῖς τινες καταλειφθεῖεν , τοσοῦτοι ἔσονται ὡς δύνασθαι καὶ τὸ τυχὸν παιδίον τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν παραλαβεῖν καὶ γραφῇ παραδοῦναι τοῦ λοιποῦ πλήθους ἀπολωλότος . ταῦτα μὲν καὶ πρὸς λέξιν εἴρηται καὶ πρὸς διάνοιαν · πρὸς μὲν λέξιν ἀνενηνεγμένα ἐπὶ τὸν Ναβουχοδονόσορ τὸν ἐμπρήσαντα τὸν ναὸν καὶ τὴν πόλιν , πρὸς δὲ διάνοιαν ἐπὶ τὴν ἀντικειμένην δύναμιν τὴν τοῦ Ἀσσυρίων ἔθνους , ἡγουμένου τὸ πρὶν ὅτ’ αὐτοῖς ἤνθει καὶ ἤκμαζε τὰ τῆς βασιλείας , ἧς τὰ λελεγμένα ἐν τῇ προφητείᾳ παθούσης , καθῃρέθη μὲν αὐτίκα ἡ τῶν Ἀσσυρίων δυναστεία . Μῆδοι δὲ καὶ Πέρσαι διεδέξαντο τὴν ἀρχήν .
Lemmas: προδιδάσκω ὁ λόγος ὁ ἅλωσις ὁ Σαμάρεια ὁ ὑπό Ἀσσύριος γίγνομαι καί ὁ κατά ὁ Ἀσσύριος ἀπειλή , ὁ ἴσος τε πείθω καί ὁ Ἱεροσόλυμα διά ὁ ὅμοιος εἰδωλολατρία θεσπίζω , ἀκόλουθος διά ὁ πρόκειμαι διδάσκω , ὅτι τέως μέν ὁ Ἀσσύριος καί ὁ οὗτος ἄρχω , εἰμί καί τοιοῦτος ὁποῖος προδηλόω ἀπαυθαδίζω ὁ Σαμάρεια ὑποχείριος ποιέω καί ὁ Δαμασκός , ὅμως ἔχω ὁ ἐνδόσιμος ὁ χρόνος μέχρι τις καιρός , μετά ὅς οὐκέτι συνίστημι αὐτός ὁ ἀρχή ὁ μακρός καί πολυετής αὐτός βασίλεια εἰς ὁ παντελής καταλύω . τίς δέ εἄν γίγνομαι οὗτος ὁ καιρός , διασαφέω λέγω · καί εἰμί ὅταν συντελέω κύριος πᾶς ποιέω ἐν ὁ ὄρος Σιών καί ἐπί Ἱερουσαλήμ · ὅταν γάρ συντελέω καί ἐπί πέρας ἄγω πᾶς ποιέω ὁ κύριος ὅσος ὁρίζω . ὁρίζω δέ ὁ ἐν ὁ προφητεία φέρω καί ὁ ἐν ὁ ἱερός γραφεύς γράφω περί ὁ συμβεβηκός ὁ τόπος , ὁ τηνικαῦτα φημί ἐπάγω ἐπί ὁ νόος ὁ μέγας , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ἐπισκοπέω φημί ἐπί ὁ καρπός ὁ Εὐφρόσυνος ὁ Καρδία βασιλεύς Ἀσσύριος καί ἐπί ὁ καύχημα ὁ ὕψος ὁ ὀφθαλμός αὐτός . καί γάρ καί οὗτος μή δίδωμι δόξα ὁ θεός μηδέ λογίζομαι , ὅτι ὁ ὁ ὅλος θεός αὐτός εἰμί ὁ παραδίδωμι αὐτός καί ὁ Ἰσραήλ καί ὁ Ἰούδας καί πᾶς ὁ τιμωρία ἄξιος , μέγας φρονέω διανοέομαι καί πρός ἑαυτοῦ εἶπον κατά ὁ Σύμμαχος · ἐν ὁ δύναμις ὁ χείρ ἐγώ ποιέω , συνετός γάρ εἰμί , καί μετῆρα ὅριον λαός καί ὁ βασιλεύς αὐτός συγχέω καί κατάγω ὡς δυνατός ὁ κατοικέω . καί εὑρίσκω ὡς νοσσιά ὁ χείρ ἐγώ πᾶς ὁ δύναμις ὁ λαός , καί ὡς συνάγω ᾠόν καταλιμπάνω πᾶς ὁ γῆ ἐγώ συνάγω . πρός οὗτος τοιγάρ ὁ ὑπερήφανος λογισμός , εἴτε τις ἀντίκειμαι δύναμις τυγχάνω , ὥσπερ ὁ ἄρχω βασίλεια Πέρσης καί ὁ ἄρχω βασίλεια Μῆδος καί ὁ ἄρχω βασίλεια Ἕλλην · οὗτος γάρ εἶπον ἄν τις καί ἄρχω βασίλεια Ἀσσύριος γίγνομαι τις ὁ ἀλαζονεύω καί ὁ πρόκειμαι φωνή φθέγγομαι . εἶτα οὖν πρός οὗτος ἢ πρός ὁ Βαβυλώνιος βασιλεύς ὁ πολιορκέω ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ ναός ἐμπίμπρημι , πᾶς τε ὁ ἐν αὐτός ἱερόv σκεῦος τε καί ἀνάθημα αἱρέω καί ὁ αὐτός εἴδωλον ἀνατίθημι ἐν αὐτός ὁ Βαβυλών , ὡς πρός δεινός καί απονενοημένος τοιοῦτος τολμάω εἶπον , ἀποκρίνω φάσκω ὁ προφητικός λόγος · εἶτα , εἰμί πᾶς ἄφρων , οὖον συνοράω , ὡς οὔτε πέλυξ ἑαυτοῦ ποτός κινέω ἐπί κόπτω ξύλον μή ἕτερος ἐνεργέω , οὔτε πρίων διαιρέω εἄν ὁ πρός αὐτός πριζόμενα μηδείς ἕλκω , οὔτε ῥάβδος τύπτω ἄν τις , οὔτε ξύλον πλήσσω αὐτόματος κινέω ; χράω οὖν λογίζομαι , ὅτι μηδέ σύ διάκονος εἰμί ὁ ὁ θεός ὀργή τοσοῦτος πάρειμι δύναμις ὡς μυρίος ἔθνος κατακρατέω καί ὁ δέ μέν ἐγκόπτω , ὁ δέ τέμνω , ἕτερος δέ παίω , πόλις τε ὅλος ἐξανδραποδίζω καί μυρίος πλῆθος καταστρώννυμι πᾶς πρίων καί πελέκυος καί ῥάβδος χείρων γίγνομαι , εἰμί μή κύριος εἰμί ὁ ὁ σός χείρ παραδίδωμι ὁ οὗτος ἄξιος . νυνί δέ μηδείς οὗτος λογίζομαι , ἐπαίρω σαυτοῦ ὡς ὑπολαμβάνω ἑαυτοῦ εἰμί ὁ μέγας νόος · οὖον γάρ τίθημι πρό ὀφθαλμός ὁ εἰρήνη ὁ θεός ὁ ὑπερέχω πᾶς νόος , ὁ ἀνώτατος δέ νόος καί πᾶς μέγας νομίζω εἰμί σεαυτοῦ , ὑπερήφανος τε ὀφθαλμός καταπείρω ὁ θεός , διανοέομαι ὁ ὅριον ὁ ἐπί γῆ ἔθνος συγχέω , ὁ ὁ θεός διορίζω καί διατάσσω καλῶς , ὅτε διαμερίζω ὁ ὕψιστος ἔθνος , ὡς διασπείρω υἱός Ἀδάμ , ἵστημι ὅριον ἔθνος κατά ἀριθμός ἄγγελος θεός . σύ δέ ὁ σεαυτοῦ σοφία καί ὁ πλανάω σύνεσις οἴομαι δύναμαι μετατίθημι μέν ὁ ὑπό ὁ θεός εὕω διατάσσω ὅρος , ὑποχείριος δέ σεαυτοῦ ὁ οἰκέω ποιέω · μηδείς γάρ ἐφοράω καί ἀντιλαμβάνω μηδέ θεός μέλω ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος νομίζω , διό ὥσπερ νεοσσός ἐρῆμος , ἢ δίκη ᾠόν καταλείπω ὑπολαμβάνω κρατέω ὁ ἐπί ὁ οἰκέω ἔθνος . Δεύς οὖν ὀρθός λογισμός διανοέομαι , ὅτι καί αὐτός ὅς κρατέω οὐ ἄνευ θεός νεῦμα περιγίγνομαι · πόθεν γάρ σύ πάρειμι τοσοῦτος ἐξουσία μή ὁ θεός συγχωρέω καί ὥσπερ ὄργανον χράω σύ ἐπί τιμωρία καί κολάζω ὁ ἐπιστροφή δήω ; ἀλλά ἐπεί μή οὕτως λογίζομαι καί οὐδέ ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁ τοσοῦτος σύ γίγνομαι ἐξουσία αἴτιος , οὗτος χάρις γιγνώσκω ὡς αὐτός ὁ κύριος Σαβαώθ , ὁ πᾶς δύναμις καί ἀγγελικός στρατιά δεσπότης , ἀποστέλλω εἰς ὁ σός τιμή ἀτιμία , καί εἰς ὁ σός δόξα πῦρ καίω καίω · καί εἰμί ὁ φάος ὁ Ἰσραήλ αὐτός ὁ πάλαι φωτίζω ὁ ἑαυτοῦ λαός θεός καί ὁ ἁγίζω αὐτός σύ ὁ ὑπερήφανος γίγνομαι πῦρ . ἀντί δέ ὁ · καί ἁγιάζω αὐτός ἐν πῦρ καίω , ὁ Σύμμαχος · καί ὁ ἅγιος αὐτός εἰς φλόξ . σύ γάρ φημί ὁ Ἀσσύριος ἀσεβής καί ὑπέρογκος λογίζομαι τολμάω ὁ ἅγιος ὁ Ἰσραήλ καί ὁ πάλαι φάος αὐτός γίγνομαι εἰς φλόξ καί εἰς πῦρ γίγνομαι . βουνός δέ καί ὄρος καί δρυμός παρεικάζω καλῶς αὐτός τε ὁ ὁ Ἀσσύριος πληθύς καί ὁ ἡγέομαι αὐτός καί ὁ ἄλλος ὑπερέχω , καθάπερ βουνός ἢ ὄρος . ἀλλά οὗτος μέν ἀποσβέννυμι , οὗτος εἰμί ὁ πάλαι δεινός καί θερμός , καί οὐ ἑκών ἀποψύχω · κατεσθίω γάρ αὐτός ὁ θάνατος , μονονού καί ψυχή δαπάνη καί σῶμα . ὅτι μέν γάρ οὖον συναναιρέω ὁ σῶμα ὁ Ψυχή , πᾶς οὗτος σαφής · ὑπεμφαίνω δέ διά οὗτος ὁ Ψυχή ὁ εὐσθενής . ἀντί δέ ὁ · καί ἐσθίω ὡσεί χόρτος ὁ ὕλη , ὁ Σύμμαχος καί κατεσθίω ὁ ἀπόκειμαι αὐτός εἴρω καί ὁ φυλάσσω αὐτός ἐν ἡμέρα εἷς καί ὁ δόξα ὁ δρυμός αὐτός καί ὁ Κάρμηλος αὐτός ἀπό Ψυχή ἠώς σάρξ ἀναλίσκω , καί εἰμί ὡς τήκω φεύγω , ὁ δέ ἐπίλοιπος ὁ ξύλον ὁ δρυμός αὐτός ἀριθμός εἰμί , καί παιδίον γράφω αὐτός . δρυμός δέ λέγω ὁ πλῆθος ὁ σύν αὐτός δηλόω , Κάρμηλος δέ αὐτός ὁ πλοῦτος καί ὁ τρυφή · ὅσπερ πᾶς ἀναλίσκω φημί ὑπό ὁ κολαστικός δύναμις ὁ προλέγω πῦρ . ἐπειδάν δέ οὗτος αὐτός συμβαίνω , δρασμός χράω φεύγω , ὁ τε σύν αὐτός πᾶς οὗτος πράσσω . εἰμί δέ ποῦ βραχύς τις καταλείπω , τοσοῦτος εἰμί ὡς δύναμαι καί ὁ τυγχάνω παιδίον ὁ ἀριθμός αὐτός παραλαμβάνω καί γράφω παραδίδωμι ὁ λοιπός πλῆθος ἀπόλλυμι . οὗτος μέν καί πρός λέξις εἴρω καί πρός διάνοια · πρός μέν λέξις ἀναφέρω ἐπί ὁ Ναβουχοδονόσορ ὁ ἐμπίμπρημι ὁ ναός καί ὁ πόλις , πρός δέ διάνοια ἐπί ὁ ἀντίκειμαι δύναμις ὁ ὁ Ἀσσύριος ἔθνος , ἡγέομαι ὁ πρίν ὅτι αὐτός ἀνθέω καί ἀκμάζω ὁ ὁ βασίλεια , ὅς ὁ λέγω ἐν ὁ προφητεία πάθος , καθαιρέω μέν αὐτίκα ὁ ὁ Ἀσσύριος δυναστεία . Μῆδος δέ καί Πέρσης διαδέχομαι ὁ ἀρχή .