eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.57
Θεσπίσας ὁ λόγος καινὰ πάντα ἔσεσθαι κατὰ τὸν καιρὸν τῶν ἐπαγγελιῶν , ἀκολούθως ἐκείνοις διὰ τῶν προκειμένων τοῖς κατὰ τὸν ἐνεστῶτα βίον ταῦτα προμεμαθηκόσι προσφωνεῖ λέγων · Ἀκούσατε τὸ ῥῆμα κυρίου , οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτοῦ . τίνες δ’ ἦσαν οὗτοι , διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδίδαξεν εἰπών · ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω ἀλλ’ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου ; τοῖς τὸν εὐλαβῆ τοίνυν καὶ θεοσεβῆ τρόπον ἀναδεδειγμένοις διὰ τοῦ τρέμειν τὸν λόγον αὐτοῦ προσφωνεῖ λέγων · Ἀκούσατε τὸ ῥῆμα κυρίου , οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτοῦ · εἴπατε , ἀδελφοὶ ἡμῶν , τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ τοῖς βδελλυσσομένοις . ἀκολούθως εὐαγγελικὸν αὐτοῖς παραδίδωσι παράγγελμα οὐδὲν διαφέρον τοῦ · ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν , καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς , προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων καὶ διωκόντων ὑμᾶς , ἵνα γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . οὕτω καὶ ἡ προφητεία παρακελεύεται , ὅπερ καὶ τὸ εὐαγγέλιον διδάσκει . πρὸς μὲν γὰρ τελείωσιν οὐκ ἐπαρκεῖ τὸ τρέμειν τὰ θεῖα λόγια καὶ διακεῖσθαι περὶ αὐτὰ σὺν εὐλαβείᾳ τῇ πάσῃ , πρὸς δὲ ἄκρας ἀρετῆς ἀνάληψιν οὕτω προσήκει ἀνεξικακίας εἰς ἄκρον ἐλαύνειν , ὡς τοὺς ἐχθροὺς μισοῦντας ἡμᾶς ἀδελφοὺς ὀνομάζειν καὶ τοὺς βδελυσσομένους ἡμᾶς μὴ ὡς πολεμίους ὁρᾶν , ἀλλὰ στέργειν καὶ ἀγαπᾶν ὡς γνησίους φίλους . οὕτω γὰρ ἔσεσθε , φησὶν ὁ σωτήρ , υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ὅστις ἀνατέλλει τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους καὶ βρέχει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς . ἡ δὲ προφητεία ταῦτά φησι · ποιεῖτε , ἵνα τὸ ὄνομα κυρίου δοξασθῇ καὶ ὀφθῇ ἐν τῇ εὐφροσύνῃ αὐτῶν , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · καὶ ὀψόμεθα ἐν τῇ εὐφροσύνῃ ὑμῶν · εἰ γὰρ ταῦτα πράττοιτε , ὑμῶν μὲν κατὰ τὸ τέλος τῶν ἀμοιβῶν εὐφροσύνη ἔκδηλος ἔσται τοῖς πᾶσιν · ἐκεῖνοι δὲ καταισχυνθήσονται τὸ ὑμέτερον ὀψόμενοι τέλος καὶ τὴν ἑαυτῶν ἀπώλειαν κατὰ τὸν τῆς δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ καιρὸν ἔργοις μαθησόμενοι · ὅσον γὰρ οὔπω ἐπιστήσεται ἡ ἡμέρα τῆς ἀνταποδόσεως , καθ’ ἣν φωναὶ παντοῖαι τῶν κολαζομένων ἀκουσθήσονται , αἱ μὲν ἐξ αὐτῆς τῆς πόλεως τῶν οἰκητόρων ἐκβοώντων , αἱ δὲ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ναοῦ τῶν ἱερέων καὶ τῶν λοιπῶν λειτουργῶν ἀποκλαομένων . τὸ τηνικαῦτα δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ κριτοῦ ἡ φωνὴ ἀκουσθήσεται ἀνταποδιδόντος ἀνταπόδοσιν τοῖς ἀντικειμένοις . ἐπεὶ τοίνυν ταῦτα περιμένει τοὺς μισοῦντας ὑμᾶς καὶ τοὺς βδελυσσομένους , τούτου χάριν τὰ μίση καὶ τὰς καθ’ ὑμῶν ὕβρεις ἀνεξικάκως φέροντες κατὰ τὸν παρόντα βίον εἴπατε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς , ἀδελφοὶ ἡμῶν , καὶ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς . καὶ δοκεῖ ταῦτα ὁ προφητικὸς λόγος εἰς πρόσωπον τῶν ἀποστόλων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν λέγειν , ὡσανεὶ μελλόντων ἐλαύνεσθαι ὑπὸ Ἰουδαίων καὶ μάλιστα τῶν τὴν Ἰερουσαλὴμ οἰκούντων . καὶ τὰ μὲν τῆς ἐπαγγελίας εἰς τοὺς ἀποστόλους ἐπληροῦτο καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης δι’ αὐτῶν ἐκκλησιῶν θεοῦ συνισταμένων , ἡ δ’ ὀργὴ τοῦ θεοῦ τοὺς μισοῦντας αὐτοὺς καὶ βδελυσσομένους ἀνυπερθέτως μετῄει ὡς πάντας τοὺς ἐν αὐτῇ τῇ πόλει φωνὰς πένθους ἀφιέναι καὶ τοὺς τῷ ναῷ προσεδρεύοντας ἑτέρας βοὰς τῶν πολεμίων αὐτοὺς περιστάντων καὶ τοῦ θεοῦ τὴν ἀνταπόδοσιν αὐτοῖς ἐπάγοντος . διὸ λέλεκται · φωνὴ κραυγῆς ἐκ πόλεως , φωνὴ ἐκ ναοῦ , φωνὴ κυρίου ἀνταποδιδόντος ἀνταπόδοσιν τοῖς ἀντικειμένοις αὐτῷ . Ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν ταῦτα , τὸ δὲ θεοσεβὲς πολίτευμα καὶ ἡ καινὴ καὶ νέα Σιών , δηλαδὴ ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ ἡ δι’ ὑμῶν συστησομένη , τοσοῦτον ἀθρόως γεννήσει πλῆθος λαῶν , ὡς ἐκπλαγῆναι τὸν ἀκούοντα . οἷα γάρ τις ἐγκύμων γυνὴ κατὰ γαστρὸς ἔχουσα μηδεμιᾶς ὠδῖνος προσγενομένης αἰφνίδιον γεννήσειεν καὶ τοῦτο ἄρσεν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ νέα Σιὼν λαὸν καινὸν καὶ ὅλον ἔθνος εἰς ἅπαξ ἀθρόως τέξεται · ὡς εἶναι τὸ πᾶν παραδοξότατον , οἷον οὐδὲ πώποτε ἠκούσθη . τὸ μὲν γὰρ Ἰουδαίων ἔθνος καὶ αὐτὸς ὁ Ἰσραὴλ οὐκ ἀθρόως ὑπέστη , ἀλλὰ πρῶτος μὲν ἦν αὐτῶν ὁ προπάτωρ , τούτου δὲ γεγόνασι παῖδες δώδεκα . εἶτ’ ἐξ ἑνὸς ἑκάστου υἱοί τε καὶ θυγατέρες , υἱῶν υἱοί τε καὶ ἔκγονοι καὶ ἀπόγονοι ὑπέστησαν . οὕτως τε κατὰ τὴν τῶν γονέων διαδοχὴν ἐν πλείοσι χρόνοις καὶ ἐν διαφόροις γενεαῖς συνέστη τὸ πᾶν αὐτῶν ἔθνος . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον εὕροι ἄν τις καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη χρόνοις εἰς πλῆθος ἐπιδεδωκότα · ὁ δὲ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ λαὸς ἀθρόως ὑφ’ ἕνα καιρὸν καὶ ὥσπερ ὑπὸ μίαν ἡμέραν ἐπλήρου τὰ πλεῖστα μέρη τῆς οἰκουμένης . ὃ δὴ ξενίζον πρᾶγμα καὶ θαύματος παντὸς ἐπέκεινα ὑπάρχον οὔτε ὀφθαλμὸς ἑώρακε πώποτε οὔτε οὖς ἤκουσε . τούτων δὲ αἴτιος ἐγὼ κύριός φησιν , ὁ τῶν παραδόξων ἔργων ποιητής , ὃς ἐντεῦθέν σοι ἤδη τὴν προσδοκίαν ταύτην ἔδωκα , προαπαγγείλας τὸ μέλλον ἔσεσθαι διὰ τῆς ἐμῆς προφητείας , ἵν’ ἐπειδὰν ἡ ἔκβασις ἐπιστῇ τῶν πραγμάτων ἔχοις τὴν πίστιν ἀσφαλῆ τῶν ἐμῶν λόγων . κἀγὼ μὲν ὑπὲρ τῆς σῆς σωτηρίας προηγόρευσα ταῦτα πάντα , σὺ δὲ ᾧ ταῦτα προσδιαλέγομαι λαῷ , οὐκ ἐμνήσθης μου οὐδ’ ὀφθαλμοῖς ὁρῶν ἐπίστευσας . τὸ δέ · σὺ οὐκ ἐμνήσθης μου , εἶπε κύριος , οὐ κεῖται παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον τοῦτον εἴρηται τὸν τρόπον · μήτι ἐγὼ ὁ καθίζων ἐπὶ τὸ τεκεῖν καὶ οὐκ ἐκτοκίζω ; εἶπε κύριος , ἢ ἐγὼ ὁ συνεκτοκίζων καὶ συνέξων ; εἶπεν ὁ θεός σου . πῶς γάρ φησιν ἔθνος τεχθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς , εἰ μὴ διὰ τῆς ἐμῆς δυνάμεως ; ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ τὰς κατὰ γαστρὸς κυούσας καθίζων ἐπὶ τὸ τεκεῖν καὶ αἴτιος αὐταῖς γινόμενος τοῦ προάγειν ἄνθρωπον εἰς φῶς καὶ τὸν μὴ πρότερον ὄντα εἰς τὸ εἶναι παράγειν . μήτι οὖν ἐγὼ ὁ ἐπὶ τῇ σωματικῇ γενέσει ταῦτα πράττων τὴν μέλλουσαν τὸ καθ’ ὅλου ἔθνος , ὑφ’ ἓν καὶ ἀθρόως γεννᾶν οὐκ ἐκτοκιῶ πρὸς τὸ κατ’ εὐθὺ ἀβλαβῶς καὶ ἀλύπως προελθεῖν τὸ θεῖον τοῦτο γέννημα , ἀλλὰ μήτι ἐγὼ κύριος εἰωθὼς ἐκτοκίζειν τὰ γεγενημένα συνέξω τὸν τόκον ὡς ἀφανισθῆναι τὸ κύημα ; Καὶ πῶς οἷόν τε ταῦτα ἐμὲ ποιεῖν τὸν πάντας τοὺς διὰ γενέσεως σαρκινῆς εἰς τὸ εἶναι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἐρχομένους δυνάμει θεϊκῇ καὶ σωτηρίῳ ὑφιστάμενον ; οὐ γὰρ τοὺς κατὰ μέρος , ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ τούτοις τί λείπεται ἢ πάντας τοὺς τούτων ἀκροατὰς χαίρειν καὶ εὐφροσύνης πληροῦσθαι μετὰ τῆς καινῆς ἐκείνης Ἰερουσαλήμ , ἣν οὐκέτι ἐξ ἀψύχων λίθων προσήκει νοεῖν , ἀλλ’ ἀπὸ ψυχῶν ἁγίων συστησομένην , ᾗ συνευφραίνεσθαι καὶ συμπανηγυρίζειν προσήκει ἑορτὴν ἄγοντας οὐκ ἐκτὸς αὐτῆς , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ . καὶ χάρητε δὲ ἐπ’ αὐτῇ φησι πάντες οἱ ὁρῶντες αὐτὴν τὴν καινὴν καὶ νέαν σύστασιν καὶ οἱ πάλαι καὶ ἐκ μακροῦ πενθοῦντες ἐπὶ τῷ ἀπολαβεῖν αὐτήν , οἷος ἦν Παῦλος λέγων · ἡμεῖς οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι , τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες , ἀλλὰ νῦν ἀπολαβόντες , ἣν πάλαι στένοντες καὶ πενθοῦντες ἐπιποθεῖτε , χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε ὡς ἂν μέλλοντες ἐμπίπλασθαι τοῦ ἐν αὐτῇ γάλακτος . ἀκόλουθον γάρ ἐστιν αὐτὴν ἀθρόως γεννήσασαν λαὸν τῷ θεῷ ἄρρενα , καὶ γάλακτος πληροῦσθαι εἰς ἐκτροφὴν τῶν αὐτῆς νηπίων · ὃ δὴ λογικὸν γάλα ἀπὸ τῶν δύο θηλῶν αὐτῆς ῥεύσει , παλαιᾶς δηλαδὴ καὶ νέας διαθήκης . ἐξ ἀμφοτέρων γὰρ τούτων τῶν ἑαυτῆς μαζῶν , περὶ ὧν εἴρηται καὶ ἐν τῷ Ἄισματι · ὅτι ἀγαθοὶ οἱ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον τοῖς ἑαυτῆς νηπίοις ἐπάρδουσα τὸ λογικὸν καὶ ἄδολον γάλα ἄνδρας προσάξει τελείους . οἱ οὖν λόγοι οἱ παρακλητικοὶ καὶ παραμυθητικοὶ τῶν ἀτελεστέρων ψυχῶν γάλα κυρίως ὠνομάσθησαν , τῆς στερεᾶς τροφῆς ἐν δόγμασι μυστικῆς νοουμένης καὶ ἐν θεωρήμασι τοῖς ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς ἀποκειμένοις . ἀλλ’ ὑμεῖς , τὰ τέκνα τῆς νέας Ἰερουσαλήμ , τὰ ἀρτιγέννητα βρέφη , εὐφραίνεσθε τούτων ἀκροώμενοι , ἅτε δὴ μέλλοντες αὐτῶν ἀπολαύσειν καὶ κατεντρυφᾶν ἐν ταῖς τοῦ θεοῦ ἐπαγγελίαις . Τούτοις ἑξῆς εἴρηται · ὅτι τάδε λέγει κύριος Ἰδοὺ ἐγὼ κλίνω εἰς αὐτοὺς ὡς ποταμὸς εἰρήνης καὶ ὡς χειμάρρους ἐπικλύζων δόξαν ἐθνῶν . πάλιν κἀνταῦθα τὴν τῶν ἐθνῶν δόξαν συνάπτων τῇ προλεχθείσῃ νέᾳ Σιὼν καὶ τῇ νέᾳ Ἰερουσαλήμ , τὴν δὲ δοθησομένην τοῖς ἔθνεσιν εἰρήνην ποταμῷ κατακλύζοντι παραβάλλει , ὃν καὶ ἐν ἑτέροις παρίστη λέγων · ὁ ποταμὸς τοῦ θεοῦ ἐπληρώθη ὑδάτων , καί · τοῦ ποταμοῦ τὰ ὁρμήματα εὐφραίνουσι τὴν πόλιν τοῦ θεοῦ . καὶ δὴ βαθυτάτης εἰρήνης δίκην ποταμοῦ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ πολλῷ τῷ ῥεύματι ἀρδευούσης τὰ τέκνα αὐτῶν ἐπ’ ὤμων ἀρθήσονται καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθήσονταί φησι . καὶ ἀνωτέρω δὲ ταῖς αὐταῖς ἐκέχρητο ἐπαγγελίαις σημαίνων ὡς τοὺς ἔτι νηπίους τῆς ἐκκλησίας , ἅτε δὴ γάλακτι τρεφομένους τιθηνοί τινες ὑποβαστάζουσιν , ἤτοι διδάσκαλοι καὶ προεστῶτες τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ γνησίως ἢ θεῖοί τινες καὶ οὐράνιοι ἄγγελοι . τοῦτο γὰρ ἐδήλου ὁ σωτὴρ ἡμῶν λέγων · μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μου · οἱ γὰρ ἄγγελοι αὐτῶν διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . οἱ μὲν οὖν δυνατώτεροι τοὺς ἀσθενεστέρους βαστάξουσιν ἐπ’ ὤμων καὶ ἐπὶ γονάτων παρακαλέσουσιν . ὡσπερεί τις μήτηρ τὰ ἑαυτῆς παρακαλέσει τέκνα , κἀγὼ αὐτὸς ὁ κύριος , ἅτε δὴ πάντων αὐτῶν ὑπάρχων πατήρ , παρακαλέσω τοὺς τῶν ὑποδεεστέρων παρακλήτορας . Τούτων οὕτως ἐπιτελουμένων ὄψεσθέ φησι , καὶ χαρήσεται ἡ καρδία ὑμῶν . τί δὲ ὄψεσθε ἢ δηλαδὴ τὸν θεόν ; καὶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ὡς χλόη ἀνθήσει , καὶ γνωσθήσεται ἡ χεὶρ κυρίου τοῖς φοβουμένοις αὐτόν . καὶ τοῦτο τέλος ἔσται τῶν ἐπαγγελιῶν , τό · ὄψεσθε τὸν θεόν , διὸ καὶ ὁ σωτὴρ τούτους ἐμακάριζεν λέγων · μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται . οὕτω δὲ καὶ γνωσθήσεται τοῖς πᾶσιν , ὅτι οὐκ ἀνθρώπων ἦν χεὶρ οὐδ’ ἀνθρωπίνη δύναμις ἡ τὰ τοσαῦτα ἐνεργήσασα , αὐτοῦ δ’ ἀληθῶς τοῦ θεοῦ χείρ , ἥτις γνωσθήσεται τοῖς φοβουμένοις αὐτόν · φόβον γὰρ ἀνειληφότες τὸν ἐκ σοφίας θεοῦ , ἀρχὴ γὰρ σοφίας φόβος κυρίου , νοήσουσιν ὅτι οὐκ ἂν εὔχειρος θεοῦ ἡ τοσαύτη παράδοξος εἰς ἀνθρώπους προεχώρησε χάρις . οὗτοι μὲν οὖν τούτων ἕξουσι τὴν γνῶσιν , τοῖς δὲ μὴ τοιούτοις ἑξῆς ὁ λόγος ἀπειλεῖ τὰ ἐπαγόμενα .
Lemmas: θεσπίζω ὁ λόγος καινός πᾶς εἰμί κατά ὁ καιρός ὁ ἐπαγγελία , ἀκόλουθος ἐκεῖνος διά ὁ πρόκειμαι ὁ κατά ὁ ἐνίστημι βίος οὗτος προμανθάνω προσφωνέω λέγω · ἀκούω ὁ ῥῆμα κύριος , ὁ τρέμω ὁ λόγος αὐτός . τίς δέ εἰμί οὗτος , διά ὁ ἔμπροσθεν διδάσκω εἶπον · ἐπί τίς ἐπιβλέπω ἀλλά ἢ ἐπί ὁ ταπεινός καί Ἡσύχιος καί τρέμω ὁ λόγος ἐγώ ; ὁ ὁ εὐλαβής τοίνυν καί θεοσεβής τρόπος ἀναδείκνυμι διά ὁ τρέμω ὁ λόγος αὐτός προσφωνέω λέγω · ἀκούω ὁ ῥῆμα κύριος , ὁ τρέμω ὁ λόγος αὐτός · εἶπον , ἀδελφός ἐγώ , ὁ μισέω σύ καί ὁ βδελλυσσομενω . ἀκόλουθος εὐαγγελικός αὐτός παραδίδωμι παράγγελμα οὐδείς διαφέρω ὁ · ἀγαπάω ὁ ἐχθρός σύ , καλῶς ποιέω ὁ μισέω σύ , προσεύχομαι ὑπέρ ὁ ἐπηρεάζω καί διώκω σύ , ἵνα γίγνομαι υἱός ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . οὗτος καί ὁ προφητεία παρακελεύομαι , ὅσπερ καί ὁ εὐαγγέλιον διδάσκω . πρός μέν γάρ τελέω οὐ ἐπαρκέω ὁ τρέμω ὁ θεῖον λόγιος καί διάκειμαι περί αὐτός σύν εὐλάβεια ὁ πᾶς , πρός δέ ἄκρος ἀρετή ἀνάληψις οὗτος προσήκω ἀνεξικακία εἰς ἄκρος ἐλαύνω , ὡς ὁ ἐχθρός μισέω ἐγώ ἀδελφός ὀνομάζω καί ὁ βδελύσσω ἐγώ μή ὡς πολέμιος ὁράω , ἀλλά στέργω καί ἀγαπάω ὡς γνήσιος φίλος . οὗτος γάρ εἰμί , φημί ὁ σωτήρ , υἱός ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὅστις ἀνατέλλω ὁ ἥλιος αὐτός ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος καί βρέχω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός . ὁ δέ προφητεία οὗτος φημί · ποιέω , ἵνα ὁ ὄνομα κύριος δοξάζω καί ὁράω ἐν ὁ Εὐφρόσυνος αὐτός , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · καί ὁράω ἐν ὁ Εὐφρόσυνος σύ · εἰμί γάρ οὗτος πράσσω , σύ μέν κατά ὁ τέλος ὁ ἀμοιβή Εὐφρόσυνος Ἔκδηλος εἰμί ὁ πᾶς · ἐκεῖνος δέ καταισχύνω ὁ ὑμέτερος ὁράω τέλος καί ὁ ἑαυτοῦ ἀπώλεια κατά ὁ ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός καιρός ἔργον μανθάνω · ὅσος γάρ οὔπω ἐφίστημι ὁ ἡμέρα ὁ ἀνταπόδοσις , κατά ὅς φωνή παντοῖος ὁ κολάζω ἀκούω , ὁ μέν ἐκ αὐτός ὁ πόλις ὁ οἰκήτωρ ἐκβοάω , ὁ δέ ἐκ αὐτός ὁ ναός ὁ ἱερός καί ὁ λοιπός λειτουργός ἀποκλάω . ὁ τηνικαῦτα δέ καί αὐτός ὁ κριτής ὁ φωνή ἀκούω ἀνταποδίδωμι ἀνταπόδοσις ὁ ἀντίκειμαι . ἐπεί τοίνυν οὗτος περιμένω ὁ μισέω σύ καί ὁ βδελύσσω , οὗτος χάρις ὁ μισέω καί ὁ κατά σύ ὕβρις ἀνεξίκακος φέρω κατά ὁ πάρειμι βίος εἶπον ὁ μισέω σύ , ἀδελφός ἐγώ , καί ἀγαπάω ὁ ἐχθρός σύ καί καλῶς ποιέω ὁ μισέω σύ . καί δοκέω οὗτος ὁ προφητικός λόγος εἰς πρόσωπον ὁ ἀπόστολος ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω , ὡσανεί μέλλω ἐλαύνω ὑπό Ἰουδαῖος καί μάλιστα ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα οἰκέω . καί ὁ μέν ὁ ἐπαγγελία εἰς ὁ ἀπόστολος πληρόω κατά ὅλος ὁ οἰκέω διά αὐτός ἐκκλησία θεός συνίστημι , ὁ δέ ὀργή ὁ θεός ὁ μισέω αὐτός καί βδελύσσω ἀνυπερθέτως μέτειμι ὡς πᾶς ὁ ἐν αὐτός ὁ πόλις φωνή πένθος ἀφίημι καί ὁ ὁ ναός προσεδρεύω ἕτερος βοή ὁ πολέμιος αὐτός περιίστημι καί ὁ θεός ὁ ἀνταπόδοσις αὐτός ἐπάγω . διό λέγω · φωνή κραυγή ἐκ πόλις , φωνή ἐκ ναός , φωνή κύριος ἀνταποδίδωμι ἀνταπόδοσις ὁ ἀντίκειμαι αὐτός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὗτος , ὁ δέ θεοσεβής πολίτευμα καί ὁ καινός καί νέος Σιών , δηλαδή ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὁ διά σύ συνίστημι , τοσοῦτος ἀθρόος γεννάω πλῆθος λαός , ὡς ἐκπλάσσω ὁ ἀκούω . οἷος γάρ τις ἐγκύμων γυνή κατά γαστήρ ἔχω μηδείς ὠδίς προσγίγνομαι αἰφνίδιος γεννάω καί οὗτος ἄρσην , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ νέος Σιών λαός καινός καί ὅλος ἔθνος εἰς ἅπαξ ἀθρόος τίκτω · ὡς εἰμί ὁ πᾶς παράδοξος , οἷος οὐδέ πώποτε ἀκούω . ὁ μέν γάρ Ἰουδαῖος ἔθνος καί αὐτός ὁ Ἰσραήλ οὐ ἀθρόος ὑφίστημι , ἀλλά πρῶτος μέν εἰμί αὐτός ὁ προπάτωρ , οὗτος δέ γίγνομαι παῖς δώδεκα . εἶτα ἐκ εἷς ἕκαστος υἱός τε καί θυγάτηρ , υἱός υἱός τε καί ἔκγονος καί ἀπόγονος ὑφίστημι . οὕτως τε κατά ὁ ὁ γονεύς διαδοχή ἐν πλείων χρόνος καί ἐν διάφορος γενεά συνίστημι ὁ πᾶς αὐτός ἔθνος . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος εὑρίσκω ἄν τις καί ὁ λοιπάς ἔθνος χρόνος εἰς πλῆθος ἐπιδίδωμι · ὁ δέ ὁ ἐκκλησία ὁ θεός λαός ἀθρόος ὑπό εἷς καιρός καί ὥσπερ ὑπό εἷς ἡμέρα πληρόω ὁ πλεῖστος μέρος ὁ οἰκέω . ὅς δή ξενίζω πρᾶγμα καί θαῦμα πᾶς ἐπέκεινα ὑπάρχω οὔτε ὀφθαλμός ὁράω πώποτε οὔτε οὖς ἀκούω . οὗτος δέ αἴτιος ἐγώ κύριος φημί , ὁ ὁ παράδοξος ἔργον ποιητής , ὅς ἐντεῦθεν σύ ἤδη ὁ προσδοκία οὗτος δίδωμι , προαπαγγέλλω ὁ μέλλω εἰμί διά ὁ ἐμός προφητεία , ἵνα ἐπειδάν ὁ ἔκβασις ἐφίστημι ὁ πρᾶγμα ἔχω ὁ πίστις ἀσφαλής ὁ ἐμέω λόγος . ἐγώ μέν ὑπέρ ὁ σός σωτηρία προαγορεύω οὗτος πᾶς , σύ δέ ὅς οὗτος προσδιαλέγομαι λαός , οὐ μιμνήσκω ἐγώ οὐδέ ὀφθαλμός ὁράω πιστεύω . ὁ δέ · σύ οὐ μιμνήσκω ἐγώ , εἶπον κύριος , οὖον κεῖμαι παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής . κατά δέ ὁ Σύμμαχος οὗτος εἴρω ὁ τρόπος · μῆτις ἐγώ ὁ καθίζω ἐπί ὁ τίκτω καί οὐ ἐκτοκίζω ; εἶπον κύριος , ἢ ἐγώ ὁ συνεκτοκίζω καί συνέξειμι ; εἶπον ὁ θεός σύ . πῶς γάρ φημί ἔθνος τίκτω ἐπί ὁ γῆ , εἰμί μή διά ὁ ἐμός δύναμις ; ἐγώ γάρ εἰμί ὁ ὁ κατά γαστήρ κύω καθίζω ἐπί ὁ τίκτω καί αἴτιος αὐτός γίγνομαι ὁ προάγω ἄνθρωπος εἰς φάος καί ὁ μή πρότερος εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω . μῆτις οὖν ἐγώ ὁ ἐπί ὁ σωματικός γένεσις οὗτος πράσσω ὁ μέλλω ὁ κατά ὅλος ἔθνος , ὑπό εἷς καί ἀθρόος γεννάω οὐ ἐκτόκιον πρός ὁ κατά εὐθύς2 ἀβλαβής καί ἄλυπος προέρχομαι ὁ θέω οὗτος γέννημα , ἀλλά μῆτις ἐγώ κύριος ἔθω ἐκτοκίζω ὁ γίγνομαι συνέξειμι ὁ τόκος ὡς ἀφανίζω ὁ κύημα ; καί πῶς οἷος τε οὗτος ἐγώ ποιέω ὁ πᾶς ὁ διά γένεσις σάρκινος εἰς ὁ εἰμί ἐκ ὁ μή εἰμί ἐρχόμενος δύναμις θεῖος καί σωτήριος ὑφίστημι ; οὖον γάρ ὁ κατά μέρος , ἀλλά γάρ ἐπί οὗτος τίς λείπω ἢ πᾶς ὁ οὗτος ἀκροατής χαίρω καί Εὐφρόσυνος πληρόω μετά ὁ καινός ἐκεῖνος Ἱερουσαλήμ , ὅς οὐκέτι ἐκ ἄψυχος λίθος προσήκω νοέω , ἀλλά ἀπό Ψυχή ἅγιος συνίστημι , ὅς συνευφραίνω καί συμπανηγυρίζω προσήκω ἑορτή ἄγω οὐ ἐκτός αὐτός , ἀλλά ἐν αὐτός . καί χαίρω δέ ἐπί αὐτός φημί πᾶς ὁ ὁράω αὐτός ὁ καινός καί νέος σύστασις καί ὁ πάλαι καί ἐκ μακρός πενθέω ἐπί ὁ ἀπολαμβάνω αὐτός , οἷος εἰμί Παῦλος λέγω · ἐγώ ὁ εἰμί ἐν ὁ σκῆνος στενάζω βαρέω , ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός ἐπενδύνω ἐπιποθέω , ἀλλά νῦν ἀπολαμβάνω , ὅς πάλαι στένω καί πενθέω ἐπιποθέω , χαίρετε καί ἀγαλλιάω ὡς εἄν μέλλω ἐμπίμπλημι ὁ ἐν αὐτός γάλα . ἀκόλουθος γάρ εἰμί αὐτός ἀθρόος γεννάω λαός ὁ θεός ἄρσην , καί γάλα πληρόω εἰς ἐκτροφή ὁ αὐτός νήπιος · ὅς δή λογικός γάλα ἀπό ὁ δύο θηλή αὐτός ῥέω , παλαιός δηλαδή καί νέος διαθήκη . ἐκ ἀμφότερος γάρ οὗτος ὁ ἑαυτοῦ μαστός , περί ὅς εἴρω καί ἐν ὁ ἆισμα · ὅτι ἀγαθός ὁ μαστός σύ ὑπέρ οἶνος ὁ ἑαυτοῦ νήπιος ἐπάρδω ὁ λογικός καί ἄδολος γάλα ἀνήρ προσάγω τέλειος . ὁ οὖν λόγος ὁ παρακλητικός καί παραμυθητικός ὁ ἀτελής Ψυχή γάλα κύριος ὀνομάζω , ὁ στερεός τροφή ἐν δόγμα μυστικός νοέω καί ἐν θεώρημα ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφεύς ἀπόκειμαι . ἀλλά σύ , ὁ τέκνον ὁ νέος Ἱερουσαλήμ , ὁ ἀρτιγέννητος βρέφος , εὐφραίνω οὗτος ἀκροάομαι , ἅτε δή μέλλω αὐτός ἀπολαύω καί κατεντρυφάω ἐν ὁ ὁ θεός ἐπαγγελία . οὗτος ἑξῆς εἴρω · ὅτι ὅδε λέγω κύριος ἰδέ ἐγώ κλίνω εἰς αὐτός ὡς ποταμός εἰρήνη καί ὡς χειμάρρους ἐπικλύζω δόξα ἔθνος . πάλιν ἐνταῦθα ὁ ὁ ἔθνος δόξα συνάπτω ὁ προλέγω νέος Σιών καί ὁ νέος Ἱερουσαλήμ , ὁ δέ δίδωμι ὁ ἔθνος εἰρήνη ποταμός κατακλύζω παραβάλλω , ὅς καί ἐν ἕτερος παρίστημι λέγω · ὁ ποταμός ὁ θεός πληρόω ὕδωρ , καί · ὁ ποταμός ὁ ὅρμημα εὐφραίνω ὁ πόλις ὁ θεός . καί δή βαθύς εἰρήνη δίκη ποταμός ὁ ἐκκλησία ὁ θεός πολύς ὁ ῥεῦμα ἀρδεύω ὁ τέκνον αὐτός ἐπί ὦμος ἀείρω καί ἐπί γόνυ παρακαλέω φημί . καί ἀνωτέρω δέ ὁ αὐτός χράομαι ἐπαγγελία σημαίνω ὡς ὁ ἔτι νήπιος ὁ ἐκκλησία , ἅτε δή γάλα τρέφω τιθηνός τις ὑποβαστάζω , ἤτοι διδάσκαλος καί προίστημι ὁ ἐκκλησία ὁ θεός γνήσιος ἢ θεῖος τις καί οὐράνιος ἄγγελος . οὗτος γάρ δηλόω ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω · μή καταφρονέω εἷς ὁ μικρός ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία ἐγώ · ὁ γάρ ἄγγελος αὐτός διά πᾶς βλέπω ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ὁ μέν οὖν δυνατός ὁ ἀσθενής βαστάζω ἐπί ὦμος καί ἐπί γόνυ παρακαλέω . ὥσπερ τις μήτηρ ὁ ἑαυτοῦ παρακαλέω τέκνον , ἐγώ αὐτός ὁ κύριος , ἅτε δή πᾶς αὐτός ὑπάρχω πατήρ , παρακαλέω ὁ ὁ ὑποδεέστερος παρακλήτωρ . οὗτος οὕτως ἐπιτελέω ὁράω φημί , καί χαίρω ὁ καρδία σύ . τίς δέ ὁράω ἢ δηλαδή ὁ θεός ; καί ὁ ὀστέον σύ ὡς βοτάνη ἀνατέλλω , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ὡς χλόη ἀνθέω , καί γιγνώσκω ὁ χείρ κύριος ὁ φοβέω αὐτός . καί οὗτος τέλος εἰμί ὁ ἐπαγγελία , ὁ · ὁράω ὁ θεός , διό καί ὁ σωτήρ οὗτος μακαρίζω λέγω · μακάριος ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω . οὗτος δέ καί γιγνώσκω ὁ πᾶς , ὅτι οὐ ἄνθρωπος εἰμί χείρ οὐδέ ἀνθρώπινος δύναμις ὁ ὁ τοσοῦτος ἐνεργέω , αὐτός δέ ἀληθής ὁ θεός χείρ , ὅστις γιγνώσκω ὁ φοβέω αὐτός · φόβος γάρ ἀναλαμβάνω ὁ ἐκ σοφία θεός , ἀρχή γάρ σοφία φόβος κύριος , νοέω ὅτι οὐ εἄν Εὔχειρος θεός ὁ τοσοῦτος παράδοξος εἰς ἄνθρωπος προχωρέω χάρις . οὗτος μέν οὖν οὗτος ἔχω ὁ γνῶσις , ὁ δέ μή τοιοῦτος ἑξῆς ὁ λόγος ἀπειλέω ὁ ἐπάγω .