eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.34
Ἔτι καὶ ταῦτα πρὸς τοὺς αὐτοὺς καὶ περὶ τῶν αὐτῶν ὁ λόγος ἀποτείνεται καί φησιν · Ἄκουέ μου , Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ ὃν ἐγὼ καλῶ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ὁ κλητός μου , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · κλητέ μου . ἐν τούτοις τοὺς κατορθοῦντας ἀνακαλεῖται διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἑτέρους τοὺς παρ’ αὐτοῖς διαβεβλημένους ὀνομάσας , ἀλλ’ ἐνταῦθα τοῖς κρείττοσι διαλέγεται , οὓς κλητοὺς αὐτοῦ ὀνομάζει · ἦσαν γὰρ ἐξ ἐκείνου πολλοὶ κλητοί , ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί , πλὴν οἱ δηλούμενοι οὐκ ἦσαν ἐκλεκτοί , ἀλλὰ κλητοί . ὑπομιμνῄσκει δὲ αὐτοὺς τῆς ἑαυτοῦ θεολογίας πρῶτον καὶ ἔσχατον εἶναι ἑαυτὸν λέγων . διὸ κατὰ τοὺς λοιποὺς εἴρηται · ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ ἔσχατος . εἴρηται δέ που περὶ τοῦ μονογενοῦς τοῦ θεοῦ , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ πρῶτος καὶ ἔσχατος , καί · τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ . πῶς δὲ πρῶτος καὶ πῶς ἔσχατος , ἑξῆς διασαφεῖ φάσκων · ὁ ζῶν , καὶ ἐγενόμην νεκρός . ἀρχὴ μὲν γὰρ ζωῆς αὐτός , ὅτι αὐτὸς ἦν ἡ ζωή , καὶ ἔσχατος δὲ πάλιν αὐτός , ἐπεὶ ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβὼν καὶ γενόμενος ὑπήκοος τῷ πατρὶ ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . Εἶθ’ ἑξῆς τὴν ὑπερμεγέθη δύναμιν αὐτοῦ παρίστησι φάσκων · ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσε τὴν γῆν . διὸ λέγεται ἐν Παροιμίαις · ὁ θεὸς τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε τὴν γῆν . ἀλλὰ καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσέ φησι τὸν οὐρανόν , ἢ τοὺς οὐρανοὺς κατὰ τοὺς λοιπούς , δηλαδὴ τὰς θείας καὶ οὐρανίας δυνάμεις . καὶ ἐπιφέρει · καλέσω αὐτούς , καὶ στήσονται ἅμα · ὡς γὰρ δεσπότῃ προστάττοντι ὑπακούσουσιν αἱ προλεχθεῖσαι δυνάμεις , ἀλλὰ καὶ συναχθεῖσαι ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἑστᾶσιν ἀκουσόμεναι τῶν αὐτοῦ λόγων . τοῦτό τοι ἐδήλου καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς βίβλου φάσκων ὁ λόγος · Ἄκουε , οὐρανέ , καὶ ἐνωτίζου , γῆ , ὅτι κύριος ἐλάλησεν . δυσωπεῖ δὲ διὰ τούτων τοὺς ἀκούοντας · εἰ γὰρ αἱ θεῖαι δυνάμεις τοιαύτην ἐνδείκνυνται σὺν εὐλαβείᾳ ὡς πρὸς δεσπότην τῶν ὅλων ὑπακοήν , ὑμεῖς ἄνθρωποι ὄντες , πῶς οὐ μᾶλλον τὸν θεῖον ἀναλήψεσθε φόβον ; ἀντὶ δὲ τοῦ · τίς αὐτοῖς ἀνήγγειλε ταῦτα ; ὁ Σύμμαχος τίς αὐτοῖς ἀπήγγειλε ταῦτα , ὃν ὁ κύριος ἠγάπησεν , ὃς ποιήσει τὸ θέλημα αὐτοῦ ἐξέδωκεν . ὅτι δὲ καὶ αἱ οὐράνιαι δυνάμεις ὑπακούουσι καλούμεναι καὶ ἄγονται ἀκουσόμεναι τῆς τοῦ θεοῦ βουλῆς , πόθεν ἐγνώσθη ἀνθρώποις τοῦτο ; εἰ γνῶναι ποθεῖς μάνθανε , ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἀπήγγειλε καὶ σοὶ τοῦτο φανερὸν ἐποίησε διὰ τὸ ἀγαπᾶν σε , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν τοῦτον εἴρηται τὸν τρόπον · τίς ἐν ἀνθρώποις ἀπήγγειλε ταῦτα , κύριος ἠγάπησεν αὐτόν , ὁμοίως τῷ Συμμάχῳ φήσαντι · τίς αὐτοῖς ἀπήγγειλε ταῦτα , ὃν ὁ κύριος ἠγάπησεν . αὐτὸς οὖν οὗτος , ὃν ὁ κύριος ἠγάπησεν , ἀκουστὰ ἐποίησε ταῦτα ἀνθρώποις · ὁ δ’ αὐτὸς οὗτος , ὃν ἠγάπησε κύριος , τὸ θέλημα τοῦ πατρὸς ἐνεργήσει τὰ προλεχθέντα διὰ τῶν ἔμπροσθεν κατὰ τῆς Βαβυλῶνος ἐπάξων καὶ ἀνακαλεσάμενος τὸν ἑαυτοῦ λαὸν ἀπὸ τῆς πολεμίας γῆς , ἐπανάξων τε αὐτὸν εἰς τὴν οἰκείαν καὶ ὁδηγήσων τὴν ὁδὸν αὐτοῦ . ταῦτα μὲν οὖν κατὰ καιρὸν τὸν μέλλοντα ποιήσω , ὑμεῖς δὲ ταῦτα προμεμαθηκότες οὐκ ἐν κρυφῇ λαλούμενα , ἀλλὰ μετὰ παρρησίας ὑμῖν ἀπαγγελλόμενα , ἥκετε πρός με σπεύδοντες . καὶ γὰρ ὅτε ἐβουλεύετο ταῦτα ὁ πατήρ , παρ’ αὐτῷ ἤμην , καὶ νῦν αὐτὸς κύριος ὢν ὁ ἐπὶ πάντων θεὸς καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ ἀπέστειλέ με τὰ ἅπαξ ὑπ’ αὐτοῦ ὡρισμένα διαπράξασθαι . Ἄκουε τοίνυν , ὦ Ἰσραήλ , ἅπερ διδάσκει σε ὁ ῥυσάμενός σε κύριος · μέμνησο δὲ μεταξὺ παντὸς λόγου , πῶς ἐγώ εἰμι ὁ θεός σου , καὶ οὐκ ἔστιν ἕτερος · ταῦτα γὰρ πάντα δείκνυμί σοι ὑπὲρ τοῦ εὑρεῖν σε ὁδὸν σωτηρίας . εἰ γοῦν καὶ τὴν ἀρχὴν ὑπήκοός μοι ἐγεγόνεις , οὐκ ἄν ποτε τοῖς ἐχθροῖς παρεδόθης · τοσοῦτο δὲ πλῆθος εἰρήνης ἐφυλάττετό σοι ὡς ποταμοῦ ῥεύματι ἐοικέναι τὸ πολὺ πλῆθος τῆς ἐπιρρεούσης σοι ἐξ ἐμοῦ εἰρήνης , διαβόητος δ’ ἂν ἐγένετό σου ἡ δικαιοσύνη ὥσπερ τι κῦμα θαλάσσης εἰς τὰς πάντων ἐξήχουν ἀκοάς . τήρει δὲ ἐν τούτοις , ὅπως ποταμῷ ἀπεικάζει τὸ πλῆθος τῆς εἰρήνης καὶ κύματι θαλάσσης , ἢ κύμασι θαλάσσης κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς , τὴν τοῦ λαοῦ δικαιοσύνην , ἵν’ εἴ ποτε συμβαίη λέγεσθαι . καὶ ἐπὶ ἑτέρων μὴ πάντως ἐπὶ τὸ πρόχειρον ἐκπίπτοι μὲν ὡς νομίζειν περὶ θαλάσσης καὶ ποταμῶν σωματικῶν τὰ τοιαῦτα λέγεσθαι , ἀλλὰ καὶ τὸ σπέρμα σού φησιν ἐπληθύνθη ἂν εἰς ἀνήριθμον πλῆθος ὡς τῇ ἄμμῳ παραβάλλεσθαι αὐτὸ καὶ τῆς κοιλίας σου τὰ γεννήματα τῷ χοῒ τῆς γῆς ἀπεικάζεσθαι πλήθους ἕνεκα , εἰ ἐγεγόνεις φύλαξ τῶν ἐμῶν ἐντολῶν . ἀντὶ δὲ τοῦ · ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς φησὶ ὡς αἱ κέγχροι αὐτῆς , οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ εἰρήκασιν . εἰ μὲν οὖν σωματικώτερον ταῦτά τις ἐκδέχοιτο ὡς πρὸς Ἰουδαίους σαρκίνους ὄντας καὶ σωματικωτέρους , εἴποι ἂν εἰρῆσθαι τὴν ἐπαγγελίαν σεμνυνομένως ἐπὶ τῇ τῶν παίδων πολυπληθείᾳ διὰ τὸ μηδὲν σεμνὸν μηδὲ θεοπρεπὲς ἐννοεῖν . εἰ δὲ πρὸς τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ τὸ ἀξίωμα τοῦ λέγοντος ἀπίδοις , νόει μοι σπέρμα τὸ ἐκ τοῦ Ἰσραὴλ ἐκεῖνο καὶ τὸ διὰ τῶν ἔμπροσθεν δεδηλωμένον ἐν τῷ · εἰ μὴ κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα , ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν , δι’ οὗ ἐδηλοῦτο ὁ ἀποστολικὸς χορὸς καὶ πάντες οἱ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐξ Ἰουδαίων γενόμενοι μαθηταί . οἱ πατέρες κατέστησαν τῶν τῆς οἰκουμένης ἐκκλησιῶν καὶ τοῦ πλήθους τῶν ἐν αὐταῖς κατὰ θεὸν ἀναγεννημένων , οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκὸς οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρὸς ἀλλ’ ἐκ θεοῦ ἐγεννήθησαν . ἀλλὰ ταῦτά φησιν ἐγένετο ἂν περὶ σέ , εἰ ἤκουσας τῶν ἐντολῶν μου . εἴποι δ’ ἄν τις ὡς πρὸς Ἰουδαίους καὶ μὴ παρακούσασιν αὐτοῖς καὶ μὴ φυλάξασι τὰς ἐντολάς , ἀλλὰ καὶ εἰδωλολατροῦσι καὶ τοὺς προφήτας ἀναιροῦσι πολυπλήθει τὰ τῆς κατὰ σάρκα παιδοποιΐας . πῶς οὖν ὡς ἐξαίρετον ἐπαγγελίαν μεθ’ ὑποστολῆς ὑπισχνεῖται ὁ λόγος φάσκων · εἰ τάδε πεποιήκεις , ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κύματα θαλάσσης , καὶ τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονά σου . τοσάδε τῷ πλήθει εἰ μὲν οὖν δικαιοπραγοῦσιν αὐτοῖς τὸ τῆς εἰρήνης πλῆθος παρῆν καὶ σὺν τούτῳ τὰ τῆς πολυπαιδίας , οὐκ ἦν ἄλλο τι φάναι . εἰ δὲ κακῶς πράττοντες εἰρήνης μὲν μακρὰν ἀφεστήκασι ὡς τοῖς ἐχθροῖς αὐτοὺς εἰσέτι καὶ νῦν δεδουλῶσθαι , ἔρημον δὲ καὶ ἄβατον αὐτοῖς εἶναι τὸν πάλαι σεπτὸν καὶ ἅγιον τόπον , λελῦσθαι δὲ αὐτῶν τὰ νόμιμα καὶ τὴν βασιλείαν , οὕτω δὲ πράττοντες κακῶς ἐν μόνῃ τῇ τῶν σωμάτων γονῇ σκωλήκων δίκην πληθύνουσιν . ὥρα μὴ ἑτέρως ἢ κατὰ τὴν ἀποδοθεῖσαν ἡμῖν ἑρμηνείαν τὴν τῆς προφητείας διάνοιαν παραδέχεσθαι , ἀλλὰ καὶ νῦν φησιν , ὅτε μὴ τὰς ἐντολὰς ἐφυλάξατε , ἀλλ’ ὅμως διὰ τὴν ἐμὴν φιλανθρωπίαν οὐ μὴ ἐξολοθρευθῆτε οὐδὲ μὴ ἐξαλειφθήσεται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιόν μου , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἐξ ἔμπροσθέν μου . Διόπερ ἐντεῦθεν ἤδη ἐπαγγελλόμενος μὴ ἐξολοθρεῦσαί σε μηδὲ ἐξαλείψειν τὸ ὄνομά σου , εἶπά σοι ἐξιέναι ἀπὸ Βαβυλῶνος ἄφετον καὶ ἐλεύθερον τοῦ τῶν πολεμίων φόβου γενόμενον . λαβὼν δὲ τὴν ἐξουσίαν τῆς εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου μὴ ὑπτίως μηδὲ νωχελῶς ποιοῦ τὴν πορείαν σὺν πάσῃ δὲ σπουδῇ · ἀπαντήσει γάρ σοι φωνὴ εὐφροσύνης ἐντεῦθεν ἤδη ἀκουομένης , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ τούτων τῶν ἐμῶν λόγων ἀκούοντες συγχαρήσονταί σου τῇ σωτηρίᾳ . βοήσονταί τε εἰς ἐξάκουστον ὡς πᾶσι τοῖς εἰς τὰ ἔσχατα τῆς γῆς οἰκοῦσι τὴν ἀκοὴν γνωσθῆναι λεγόντων · Ἐρρύσατο κύριος τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ἰακώβ . καὶ ἐὰν διψήσωσι , δι’ ἐρήμου ἄξει αὐτούς , ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοῖς · σχισθήσεται πέτρα , καὶ ῥυήσεται ὕδωρ , καὶ πίεται ὁ λαός μου . οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσι , λέγει κύριος . καὶ ταῦτα δὲ πρὸς μὲν ἱστορίαν οὐκ ἐπληροῦτο κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανόδου τῶν ἠλευθερωμένων ὑπὸ Κύρου καὶ Δαρείου τῶν βασιλευσάντων ἐν Πέρσαις · πρὸς δὲ διάνοιαν , ἐπεὶ μὴ ἔστι πρὸς λέξιν εὑρεῖν ἐν τῇ ἱστορίᾳ πέτραν ὑδάτων ῥεύσασαν κατὰ τὴν ἐπάνοδον τοῦ λαοῦ , φήσομεν τοῖς τῆς νοητῆς αἰχμαλωσίας ἠλευθερωμένοις , περὶ ὧν ὁ Χριστὸς ἔλεγε τοῦ θεοῦ · εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με , κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν ἐπαληθεύειν τὴν ἐπαγγελίαν . τούτοις γὰρ αὐτοῖς τὸ λογικὸν πόμα ἐκ τῆς ἀληθινῆς πέτρας ἐξομβρεῖ · ἡ πέτρα δὲ ἦν ὁ Χριστὸς κατὰ τὸν Ἀπόστολον · ὃ δὴ καὶ παρίστησιν αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν λέγων · ὃς ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον . τὰ μὲν οὖν τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ τοιαῦτα ἐπεὶ δὲ συνεώρα ὁ λόγος πολλοὺς τῶν ἀκροωμένων τῆς προφητείας ἀναξίους γενομένους τῶν ἐπαγγελιῶν , ὅπως μὴ ἀδιακρίτως Ἰουδαίων παῖδες ὑπολάβωσι περὶ αὐτῶν εἰρῆσθαι τὰ λεγόμενα , ἀναγκαίως ἐπιφέρει ταῖς ἐπαγγελίαις τό · οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσι , λέγει κύριος · εὐσεβοῦσι γὰρ πᾶσα παρέσται ἡ παρὰ θεοῦ τρυφὴ καὶ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη καὶ ὅσα ἐπήγγελται ἄλλα , τοῖς δὲ ἀσεβοῦσιν οὐδεὶς λόγος πρὸς τὰ ἐπηγγελμένα .
Lemmas: ἔτι καί οὗτος πρός ὁ αὐτός καί περί ὁ αὐτός ὁ λόγος ἀποτείνω καί φημί · ἀκούω ἐγώ , Ἰακώβ καί Ἰσραήλ ὅς ἐγώ καλέω , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ὁ κλητός ἐγώ , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · κλητός ἐγώ . ἐν οὗτος ὁ κατορθόω ἀνακαλέω διά ὁ ἔμπροσθεν ἕτερος ὁ παρά αὐτός διαβάλλω ὀνομάζω , ἀλλά ἐνταῦθα ὁ ἀγαθός διαλέγω , ὅς κλητός αὐτός ὀνομάζω · εἰμί γάρ ἐκ ἐκεῖνος πολύς κλητός , ὀλίγος δέ ἐκλεκτός , πλήν ὁ δηλέομαι οὐ εἰμί ἐκλεκτός , ἀλλά κλητός . ὑπομιμνῄσκω δέ αὐτός ὁ ἑαυτοῦ θεολογία πρῶτος καί ἔσχατος εἰμί ἑαυτοῦ λέγω . διό κατά ὁ λοιπός εἴρω · ἐγώ πρῶτος καί ἐγώ ἔσχατος . εἴρω δέ ποῦ περί ὁ μονογενής ὁ θεός , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ πρῶτος καί ἔσχατος , καί · ὁ Ἄλφα καί ὁ ὦ . πῶς δέ πρῶτος καί πῶς ἔσχατος , ἑξῆς διασαφέω φάσκω · ὁ ζῶ , καί γίγνομαι νεκρός . ἀρχή μέν γάρ ζωή αὐτός , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ζωή , καί ἔσχατος δέ πάλιν αὐτός , ἐπεί κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω καί γίγνομαι ὑπήκοος ὁ πατήρ ταπεινόω ἑαυτοῦ μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . εἶτα ἑξῆς ὁ ὑπερμεγέθης δύναμις αὐτός παρίστημι φάσκω · ὁ χείρ ἐγώ θεμελιόω ὁ γῆ . διό λέγω ἐν παροιμία · ὁ θεός ὁ σοφία θεμελιόω ὁ γῆ . ἀλλά καί ὁ δεξιός ἐγώ στερεώνω φημί ὁ οὐρανός , ἢ ὁ οὐρανός κατά ὁ λοιπός , δηλαδή ὁ θεῖος καί οὐράνιος δύναμις . καί ἐπιφέρω · καλέω αὐτός , καί ἵστημι ἅμα · ὡς γάρ δεσπότης προστάσσω ὑπακούω ὁ προλέγω δύναμις , ἀλλά καί συνάγω ἐπί ὁ αὐτός ἵστημι ἀκούω ὁ αὐτός λόγος . οὗτος ὅς δηλόω καί ἐν ἀρχή ὁ Βίβλος φάσκω ὁ λόγος · Ἄκουος , οὐρανός , καί ἐνωτίζομαι , γῆ , ὅτι κύριος λαλέω . δυσωπέω δέ διά οὗτος ὁ ἀκούω · εἰμί γάρ ὁ θεῖος δύναμις τοιοῦτος ἐνδείκνυμι σύν εὐλάβεια ὡς πρός δεσπότης ὁ ὅλος ὑπακοή , σύ ἄνθρωπος εἰμί , πῶς οὖον μᾶλλον ὁ θέω ἀναλαμβάνω φόβος ; ἀντί δέ ὁ · τίς αὐτός ἀναγγέλλω οὗτος ; ὁ Σύμμαχος τίς αὐτός ἀπαγγέλλω οὗτος , ὅς ὁ κύριος ἀγαπάω , ὅς ποιέω ὁ θέλημα αὐτός ἐκδίδωμι . ὅτι δέ καί ὁ οὐράνιος δύναμις ὑπακούω καλέω καί ἄγω ἀκούω ὁ ὁ θεός βουλή , πόθεν γιγνώσκω ἄνθρωπος οὗτος ; εἰμί γιγνώσκω ποθέω μανθάνω , ὅτι αὐτός ὁ κύριος ἀπαγγέλλω καί σύ οὗτος φανερός ποιέω διά ὁ ἀγαπάω σύ , κατά δέ ὁ Ἀκύλας οὗτος εἴρω ὁ τρόπος · τίς ἐν ἄνθρωπος ἀπαγγέλλω οὗτος , κύριος ἀγαπάω αὐτός , ὁμοίως ὁ Σύμμαχος φημί · τίς αὐτός ἀπαγγέλλω οὗτος , ὅς ὁ κύριος ἀγαπάω . αὐτός οὖν οὗτος , ὅς ὁ κύριος ἀγαπάω , ἀκουστός ποιέω οὗτος ἄνθρωπος · ὁ δέ αὐτός οὗτος , ὅς ἀγαπάω κύριος , ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐνεργέω ὁ προλέγω διά ὁ ἔμπροσθεν κατά ὁ Βαβυλών ἐπάγω καί ἀνακαλέω ὁ ἑαυτοῦ λαός ἀπό ὁ πολέμιος γῆ , ἐπανάγω τε αὐτός εἰς ὁ οἰκεῖος καί ὁδηγέω ὁ ὁδός αὐτός . οὗτος μέν οὖν κατά καιρός ὁ μέλλω ποιέω , σύ δέ οὗτος προμανθάνω οὐ ἐν κρυφῇ λαλέω , ἀλλά μετά παρρησία σύ ἀπαγγέλλω , ἥκω πρός ἐγώ σπεύδω . καί γάρ ὅτε βουλεύω οὗτος ὁ πατήρ , παρά αὐτός εἰμί , καί νῦν αὐτός κύριος εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἁγιωσύνη αὐτός ἀποστέλλω ἐγώ ὁ ἅπαξ ὑπό αὐτός ὁρίζω διαπράσσω . Ἄκουος τοίνυν , εἰμί Ἰσραήλ , ὅσπερ διδάσκω σύ ὁ ἐρύω σύ κύριος · μιμνήσκω δέ μεταξύ πᾶς λόγος , πῶς ἐγώ εἰμί ὁ θεός σύ , καί οὐ εἰμί ἕτερος · οὗτος γάρ πᾶς δείκνυμι σύ ὑπέρ ὁ εὑρίσκω σύ ὁδός σωτηρία . εἰμί γοῦν καί ὁ ἀρχή ὑπήκοος ἐγώ γίγνομαι , οὐ ἄν ποτός ὁ ἐχθρός παραδίδωμι · τοσοῦτος δέ πλῆθος εἰρήνη φυλάσσω σύ ὡς ποταμός ῥεῦμα ἔοικα ὁ πολύς πλῆθος ὁ ἐπιρρέω σύ ἐκ ἐγώ εἰρήνη , διαβόητος δέ εἄν γίγνομαι σύ ὁ δικαιοσύνη ὥσπερ τίς κῦμα θάλασσα εἰς ὁ πᾶς ἐξηχέω ἀκοή . τηρέω δέ ἐν οὗτος , ὅπως ποταμός ἀπεικάζω ὁ πλῆθος ὁ εἰρήνη καί κῦμα θάλασσα , ἢ κῦμα θάλασσα κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής , ὁ ὁ λαός δικαιοσύνη , ἵνα εἰμί ποτός συμβαίνω λέγω . καί ἐπί ἕτερος μή πάντως ἐπί ὁ πρόχειρον ἐκπίπτω μέν ὡς νομίζω περί θάλασσα καί ποταμός σωματικός ὁ τοιοῦτος λέγω , ἀλλά καί ὁ σπέρμα σῦς φημί πληθύνω εἄν εἰς ἀνάριθμος πλῆθος ὡς ὁ ἄμμος παραβάλλω αὐτός καί ὁ κοιλία σύ ὁ γέννημα ὁ χοῦς ὁ γῆ ἀπεικάζω πλῆθος ἕνεκα , εἰμί γίγνομαι φύλαξ ὁ ἐμέω ἐντολή . ἀντί δέ ὁ · ὡς ὁ χοῦς ὁ γῆ φημί ὡς ὁ κέγχρος αὐτός , ὁ λοιπός ἑρμηνευτής εἴρω . εἰμί μέν οὖν σωματικός οὗτος τις ἐκδέχομαι ὡς πρός Ἰουδαῖος σάρκινος εἰμί καί σωματικός , εἶπον εἄν εἴρω ὁ ἐπαγγελία σεμνυνομένως ἐπί ὁ ὁ παῖς πολυπλήθεια διά ὁ μηδείς σεμνός μηδέ θεοπρεπής ἐννοέω . εἰμί δέ πρός ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός ὁ ἀξίωμα ὁ λέγω ἀφοράω , νοέω ἐγώ σπέρμα ὁ ἐκ ὁ Ἰσραήλ ἐκεῖνος καί ὁ διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω ἐν ὁ · εἰμί μή κύριος Σαβαώθ ἐγκαταλείπω ἐγώ σπέρμα , ὡς Σόδομα εἄν γίγνομαι , διά ὅς δηλόω ὁ ἀποστολικός χορός καί πᾶς ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἐκ Ἰουδαῖος γίγνομαι μαθητής . ὁ πατήρ καθίστημι ὁ ὁ οἰκέω ἐκκλησία καί ὁ πλῆθος ὁ ἐν αὐτός κατά θεός αναγεννημένος , ἕ οὐ ἐκ αἷμα οὐδέ ἐκ θέλημα σάρξ οὐδέ ἐκ θέλημα ἀνήρ ἀλλά ἐκ θεός γεννάω . ἀλλά οὗτος φημί γίγνομαι εἄν περί σός , εἰμί ἀκούω ὁ ἐντολή ἐγώ . εἶπον δέ ἄν τις ὡς πρός Ἰουδαῖος καί μή παρακούω αὐτός καί μή φυλάσσω ὁ ἐντολή , ἀλλά καί εἰδωλολατρέω καί ὁ προφήτης ἀναιρέω πολυπληθέω ὁ ὁ κατά σάρξ παιδοποιία . πῶς οὖν ὡς ἐξαίρω ἐπαγγελία μετά ὑποστολή ὑπισχνέομαι ὁ λόγος φάσκω · εἰμί ὅδε ποιέω , γίγνομαι εἄν ὡσεί ποταμός ὁ εἰρήνη σύ καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὡς κῦμα θάλασσα , καί ὁ σπέρμα σύ καί ὁ ἐκγόνη σύ . τοσόσδε ὁ πλῆθος εἰμί μέν οὖν δικαιοπραγέω αὐτός ὁ ὁ εἰρήνη πλῆθος πάρειμι καί σύν οὗτος ὁ ὁ πολυπαιδία , οὐ εἰμί ἄλλος τίς φαίνω . εἰμί δέ κακῶς πράσσω εἰρήνη μέν μακράν ἀφίστημι ὡς ὁ ἐχθρός αὐτός εἰσέτι καί νῦν δουλόω , ἐρῆμος δέ καί ἄβατος αὐτός εἰμί ὁ πάλαι σεπτός καί ἅγιος τόπος , λύω δέ αὐτός ὁ νόμιμος καί ὁ βασίλειος , οὗτος δέ πράσσω κακῶς ἐν μόνος ὁ ὁ σῶμα γονεύς σκώληξ δίκη πληθύνω . ὥρα μή ἑτέρως ἢ κατά ὁ ἀποδίδωμι ἐγώ ἑρμηνεία ὁ ὁ προφητεία διάνοια παραδέχομαι , ἀλλά καί νῦν φημί , ὅτε μή ὁ ἐντολή φυλάσσω , ἀλλά ὅμως διά ὁ ἐμός φιλανθρωπία οὖον μή ἐξολοθρεύω οὐδέ μή ἐξαλείφω ὁ ὄνομα σύ ἐνώπιον ἐγώ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ἐκ ἔμπροσθεν ἐγώ . διόπερ ἐντεῦθεν ἤδη ἐπαγγέλλω μή ἐξολοθρεύω σύ μηδέ ἐξάλειψις ὁ ὄνομα σύ , λέγω σύ ἔξειμι ἀπό Βαβυλών ἀφίημι καί ἐλεύθερος ὁ ὁ πολέμιος φόβος γίγνομαι . λαμβάνω δέ ὁ ἐξουσία ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπάνοδος μή ὕπτιος μηδέ νωχελής ποιέω ὁ πορεία σύν πᾶς δέ σπουδή · ἀπαντάω γάρ σύ φωνή Εὐφρόσυνος ἐντεῦθεν ἤδη ἀκούω , ἀλλά καί πᾶς ὁ οὗτος ὁ ἐμέω λόγος ἀκούω συγχαίρω σύ ὁ σωτηρία . βοάω τε εἰς ἐξάκουστος ὡς πᾶς ὁ εἰς ὁ ἔσχατος ὁ γῆ οἰκέω ὁ ἀκοή γιγνώσκω λέγω · ῥύομαι κύριος ὁ δοῦλος αὐτός Ἰακώβ . καί ἐάν διψάω , διά ἐρῆμος ἄγω αὐτός , ὕδωρ ἐκ πέτρα ἐξάγω αὐτός · σχίζω πέτρα , καί ῥέω ὕδωρ , καί πίνω ὁ λαός ἐγώ . οὐ εἰμί χαίρω ὁ ἀσεβής , λέγω κύριος . καί οὗτος δέ πρός μέν ἱστορία οὐ πληρόω κατά ὁ χρόνος ὁ ἀπό Βαβυλών ἐπάνοδος ὁ ἐλευθερόω ὑπό Κῦρος καί Δαρεῖος ὁ βασιλεύω ἐν Πέρσης · πρός δέ διάνοια , ἐπεί μή εἰμί πρός λέξις εὑρίσκω ἐν ὁ ἱστορία πέτρα ὕδωρ ῥέω κατά ὁ ἐπάνοδος ὁ λαός , φημί ὁ ὁ νοητός αἰχμαλωσία ἐλευθερόω , περί ὅς ὁ Χριστός λέγω ὁ θεός · εὐαγγελίζω πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ , κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις ἐπαληθεύω ὁ ἐπαγγελία . οὗτος γάρ αὐτός ὁ λογικός πόμα ἐκ ὁ ἀληθινός πέτρα ἐξομβρέω · ὁ πέτρα δέ εἰμί ὁ Χριστός κατά ὁ ἀπόστολος · ὅς δή καί παρίστημι αὐτός ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω · ὅς εἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ ἅλλομαι εἰς ζωή αἰώνιος . ὁ μέν οὖν ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός τοιοῦτος ἐπεί δέ συνοράω ὁ λόγος πολύς ὁ ἀκροάομαι ὁ προφητεία ἀνάξιος γίγνομαι ὁ ἐπαγγελία , ὅπως μή ἀδιάκριτος Ἰουδαῖος παῖς ὑπολαμβάνω περί αὐτός εἴρω ὁ λέγω , ἀναγκαῖος ἐπιφέρω ὁ ἐπαγγελία ὁ · οὐ εἰμί χαίρω ὁ ἀσεβής , λέγω κύριος · εὐσεβέω γάρ πᾶς πάρειμι ὁ παρά θεός τρυφή καί χαρά καί Εὐφρόσυνος καί ὅσος ἐπαγγέλλω ἄλλος , ὁ δέ ἀσεβέω οὐδείς λόγος πρός ὁ ἐπαγγέλλω .