eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.40
Τὴν κλῆσιν τῶν ἐθνῶν θεσπίσας ὁ λόγος διὰ τῶν πρὸ τούτου ἐν οἷς ἐλέγετο · ἀκούσατέ μου ἀκούσατέ μου , λαός μου , καὶ οἱ βασιλεῖς , πρός με ἐνωτίσασθε · ὅτι νόμος παρ’ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσις μου εἰς φῶς ἐθνῶν , διὰ τῶν προκειμένων ἐπὶ ἑτέραν ὑπόθεσιν μεταβαίνει καὶ προσφωνεῖ τῇ πεσούσῃ Ἰερουσαλήμ , ᾗ διαναστῆναι τοῦ πτώματος παραινεῖ . ἔοικε δὲ σημαίνειν διὰ τούτων τὴν ἐσχάτην αὐτῆς πτῶσιν , ἣν πέπονθε μετὰ τὰ τολμηθέντα ἐν αὐτῇ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , δι’ ἃ καὶ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ ἐπειράθη . χρηστὸς δὲ ὢν ὁ λόγος καὶ φιλάνθρωπος καὶ μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ παραινεῖ αὐτὴν σπεύδειν εἰς μετάνοιαν ὑπογράφων ἐλπίδας ἀγαθάς , εἰ μετανοήσειε . διό φησιν · Ἐξεγείρου ἐξεγείρου ἀνάστηθι , Ἰερουσαλὴμ ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸς κυρίου τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ · οὐκοῦν Ἰερουσαλήμ ἐστιν ἡ πιοῦσα τὸ ποτήριον τῆς ὀργῆς . καὶ ἔστιν ἑτέρα Ἰερουσαλήμ , περὶ ἧς τὰ μάλιστα θεσπίζεται , διόπερ οὐ χρὴ συγχωρεῖσθαι οὐδὲ νομίζειν περὶ τῆς αὐτῆς λέγεσθαι οὐδὲ ἐναντία · ἡ μὲν γάρ ἐστιν ἐν οὐρανῷ , ἧς καὶ βασιλεύειν λέγεται ὁ θεός , ἧς οὔτε ὀργὴ οὔτε θυμὸς ἅπτεται · ἀπέδρα γὰρ ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς ἐξ αὐτῆς , ἡ δέ ἐστι συνεστῶσα ἐπὶ γῆς τοῦ θεοῦ πόλις , δι’ ἧς ἀπεδείκνυμεν σημαίνεσθαι τὸ θεοσεβὲς ἐν ἀνθρώποις πολίτευμα · ἑτέρα δὲ παρὰ ταύτας ἐστὶν ἡ τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ πεπειραμένη διὰ τὰς τῶν οἰκητόρων παρανομίας . ἀντὶ δὲ τοῦ · τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως , τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου , ὁ Σύμμαχος τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ , τὸν κρατῆρα τοῦ σπαραγμοῦ ἔπιε καὶ ἐξεστράγγισε , καὶ οὐκ ἔστιν ὁ παρηγορῶν αὐτὴν ἐξέδωκε . πίνει δέ τις τὸ ποτήριον θυμοῦ καὶ πτώσεως καὶ πιὼν ἐκστραγγίζει , ὅτε πάσας ὑφίσταται τὰς τιμωρίας καὶ τὰς κολάσεις τὰς ἐπαγομένας , ὑπὲρ ὧν ἔπραξεν ἀτοπημάτων . ὡς δὲ ἰατρῶν παῖδες τοῖς καχεκτοῦσι πικρὰς προσάγουσιν ἀντιδότους ὑπὲρ τοῦ καθᾶραι τὴν ἐν τῷ σώματι προϋποκειμένην κάκωσιν , οὕτω καὶ περὶ τοῦ θεοῦ λέλεκται · ποτήριον ἐν χειρὶ κυρίου οἴνου ἀκράτου πλῆρες κεράσματος , καὶ ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο , πλὴν ὁ τρυγίας αὐτοῦ οὐκ ἐξεκενώθη , πίονται πάντες οἱ ἁμαρτωλοὶ τῆς γῆς · ἀναλόγως γὰρ τοῖς ὑποκειμένοις τῇ ψυχῇ πάθεσιν ὁ τῶν ψυχῶν ἰατρὸς τὰς τιμωρίας αὐτῇ προσάγει ὥσπερ τινὰς ἀντιδότους θεραπευτικὰς ἐπὶ καθάρσει τῆς προϋποκειμένης κακίας . Τοῦτο τοίνυν καὶ ἐπὶ τῆς Ἰερουσαλήμ , τοῦ τε ἐν αὐτῇ λαοῦ γεγονέναι διδάσκει . οὐδένα δέ φησιν εὑρῆσθαι τῶν ἐν αὐτῇ γεγεννημένων υἱῶν αὐτῆς τὸν δυνάμενον αὐτὴν παρακαλέσαι καὶ τῶν κακῶν ἀπαλλάξαι . ὃ δὴ καὶ αὐτὸ ἐπληροῦτο οὐκ ἄλλοτε ἢ μετὰ τὸ πάθος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , ὅτε οὔτε προφήτης οὔτε ἱερεὺς οὔτε τις τῶν θεοφιλῶν ἀνδρῶν εὕρηται ἐν αὐτῇ , ἐπεὶ καὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τοὺς μαθητὰς καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστὰς ἐξ ἑαυτῶν ἤλασαν , τοὺς μὲν ἀνελόντες , τοὺς δὲ πληγαῖς αἰκισάμενοι καὶ πορρωτάτω ἑαυτῶν ἐκδιώξαντες . κατὰ γὰρ τοὺς τῶν Βαβυλωνίων χρόνους πολιορκηθείσης τῆς πόλεως καὶ τοῦ λαοῦ αἰχμαλώτου ληφθέντος ὑπελίποντο ἐν αὐτοῖς ἄνδρες δίκαιοι καὶ προφῆται οἱ παρακαλεῖν αὐτοὺς δυνάμενοι . ἀλλὰ νῦν φησιν ἡ προφητεία · οὐδεὶς ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ τῶν τέκνων σου , ὧν ἔτεκες . ἀντὶ δὲ τοῦ · δύο ταῦτα ἀντικείμενά σοι , ὁ Σύμμαχος δύο φησίν ἐστι ταῦτα τὰ συσταθέντα σοι · τίς λυπηθήσεταί σοι ; ἡ ταλαιπωρία καὶ ἡ συντριβὴ καὶ ὁ λιμὸς καὶ ἡ μάχαιρα · τίς παρηγορήσει σε ; Καὶ ἐπιλέγει κατὰ τὸν Σύμμαχον · οἱ υἱοί σου ἐπορεύθησαν ἀγόμενοι ἐπ’ ἀρχῆς πάντων ἀμφιβλήστρων ὡς ὄρυξ ἐν ἀμφιβλήστρῳ , καὶ κατὰ τοὺς λοιποὺς δὲ ἑρμηνευτὰς ἀντὶ τοῦ · ὡς σευτλίον ἡμίεφθον , ὡς ὄρυξ εἴρηται ἠμφιβληστρευμένος ἢ συνειλημμένος . ὄρνεον δέ ἐστιν ὄρυξ οὕτω καλούμενος , ᾧ παραβάλλει τοὺς υἱοὺς Ἰερουσαλὴμ ἀμφιβλήστρῳ τοῦ διαβόλου περιβληθέντας · διὸ καὶ τῷ θυμῷ παρεδόθησαν . ὅθεν ὁ Σύμμαχος ἐπιλέγει · οἱ πλήρεις ὀργῆς κυρίου , ἐπιτιμήσεως τοῦ θεοῦ . Καὶ ἐπιφέρει · διὰ τοῦτο ἄκουσον δὴ κεκακωμένη καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου . καὶ ἐπιφέρει κατὰ τὸν Σύμμαχον · τάδε λέγει ὁ δεσπότης σου · καὶ ὁ θεός σου ὑπερμαχήσει τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . ἰδοὺ ἦρα ἀπὸ τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τοῦ σπαραγμοῦ , τὸν κρατῆρα τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ , οὐ προσθήσεις πιεῖν αὐτὸ ἔτι . ἐπαγγέλλεται δὲ τῇ Ἰερουσαλὴμ ὁ λόγος λήψεσθαι ἀπ’ αὐτῆς τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ , εἰ μετανοήσειε · τὸ γὰρ ἰδοὺ ἦρα ἀντὶ τοῦ λήψομαι εἴρηται . εἰ τάδε ποιήσειες τὰ προσταττόμενά σοι καὶ εἰ πεισθείης τῷ φάσκοντί σοι λόγῳ · Ἐξεγείρου ἐξεγείρου ἀνάστηθι , Ἰερουσαλήμ · ἐξεγερθείσῃ γὰρ αὐτῇ καὶ διαναστάσῃ ἐπαγγέλλεται τὰ εἰρημένα , ὡσεὶ μὴ πεισθείη μηδὲ διεγερθείη μηδὲ τοῦ πτώματος ἀνασταίη , μείνειε δὲ ἀπειθὴς καὶ ἀνήκοος , αὐτῇ ἑαυτῆς ἔσται αἰτία τοῦ μὴ τυχεῖν τῶν ἐπηγγελμένων . ταῦτα δὲ πρὸς πᾶν τὸ Ἰουδαίων ἔθνος ἐλέγετο · οὐ γὰρ τοῖς λίθοις καὶ τοῖς οἰκοδομήμασιν , ἀλλ’ οὐδὲ τῷ χοῒ τῆς γῆς καὶ τῇ ἐρημίᾳ τοῦ τόπου ταῦτα προσεφωνεῖτο . νοήσεις δὲ τοῦ λόγου τὴν διάνοιαν ἀπὸ τοῦ καὶ ἐν ἑτέροις λέγεσθαι τοῖς αὐτοῖς · μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται ; ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει ; ἵνα τί ἀποστρέφετε ἀποστροφὴν ἀναιδῆ ; λέγει κύριος . διαναστήσειν αὐτὴν τοίνυν ἐπαγγέλλεται μηκέτι πίεσθαι τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ · δοθήσεσθαι γὰρ αὐτὸ τοῖς αὐτῆς πολεμίοις . διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · καὶ θήσω αὐτὸ εἰς χεῖρας τῶν ἀποικισάντων σε , τῶν εἰπόντων τῇ ψυχῇ σου Κύψον , ἵνα παρέλθωμεν · καὶ ἔθηκας ὡς γῆν τὸν νῶτόν σου καὶ ὡς πάροδον τοῖς παροδεύουσιν . Εἰκὸς δὲ ταῦτα λέγεσθαι καὶ περὶ ἀντικειμένων δυνάμεων , αἷς ὑποτάσσει ἑαυτὴν πᾶσα ψυχὴ ἡ τοῦ θεοῦ ἀποστᾶσα · ἡ μὲν γὰρ τῷ θεῷ προσιοῦσα ὄρθιος ἕστηκεν ἄνω βλέπουσα καὶ πρὸς αὐτὸν ἐπηρμένη , ἡ δὲ συνάψασα ἑαυτὴν τοῖς τὴν ἁμαρτίαν ἐνεργοῦσι δαίμοσι πονηροῖς ἀναγκάζεται κύπτειν , ὁποία ἦν ἡ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ συγκύπτουσα εἰς τὸ παντελὲς καὶ μὴ δυναμένη ἀνανεύειν γυνή , περὶ ἧς ὁ σωτὴρ ἔλεγε · ταύτην δὲ θυγατέρα οὖσαν Ἀβραάμ , ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη . οὕτω δ’ οὖν καὶ ἡ Ἰερουσαλὴμ ὅλη δι’ ὅλου χαμαὶ πεσοῦσα καὶ εἰς ἔδαφος ἁπλωθεῖσα ὡς καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ταπεινωσάντων αὐτὴν προστάττεται διαναστῆναι , καὶ δεύτερον δὲ αὐτῇ προσφωνεῖ ὁ λόγος φάσκων · Ἐξεγείρου ἐξεγείρου , Σιών , ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου , Σιών · ἔχει γάρ τινα μεγίστην δύναμιν καὶ ἰσχὺν ἡ λογικὴ ψυχὴ καὶ δόξαν ἔχει μεγάλην , ἅτε κατ’ εἰκόνα θεοῦ πεποιημένη ἦν , ἐπαναλαβεῖν αὐτὴν βούλεται καὶ γενέσθαι πόλιν ἁγίαν ὡς μηκέτι διαβαίνειν δι’ αὐτῆς ἀπερίτμητον μηδὲ ἀκάθαρτον · διὰ μὲν οὖν τοῦ ἀπεριτμήτου τὸν ἀλλογενῆ καὶ ἀλλόφυλον σημαίνει , διὰ δὲ τοῦ ἀκαθάρτου τὸν εἰδωλολάτρην . εἰ τοίνυν ὑπακούσειας τῷ προστάγματι καὶ διαναστᾶσα γένοιο ἁγία πόλις τοῦ θεοῦ , ἐπαγγέλλεταί σοί φησιν ὁ λόγος μήτε εἰδωλολάτρην μήτε ἀλλογενῆ διαβήσεσθαι διὰ σοῦ . Καὶ ἕτερον δὲ αὐτῇ παρακελεύεται πρᾶξαι λέγων · ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι , Ἰερουσαλήμ · ἐπ’ αὐτῇ γὰρ ἦν τὸ ἀποτρίψασθαι τὸν περιπλασθέντα αὐτῇ χοῦν καὶ τὸ διαναστῆναι τῆς ἐπισυμβάσης αὐτῇ πτώσεως καὶ τὸ ἐκλῦσαι τὸν ἐπιτεθέντα αὐτῇ δεσμὸν τοῦ τραχήλου , ᾧ τὴν ψυχὴν ὥσπερ βρόχῳ κατέδησαν σειραῖς ἁμαρτιῶν αἱ ἀντικείμεναι δυνάμεις . καὶ ὅτι ταῦτα οὐ πρὸς τὰ οἰκοδομήματα οὐδὲ πρὸς τὴν αἰσθητὴν πόλιν λέλεκται , ἀλλὰ πρὸς τὸν ἄπιστον λαὸν διασαφεῖ , δι’ ὧν ἐπιφέρει ἑξῆς λέγων · ἔκλυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου , ἡ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιών . σαφῶς γὰρ αἰχμάλωτον εἰπὼν οὐδὲν ἕτερον ἢ τὸν λαὸν ἐδήλωσεν ὅλον δι’ ὅλου ληφθέντα αἰχμάλωτον ὑπὸ τῆς διαβολικῆς δυνάμεως . διὸ καὶ σαφέστερον προσφωνῶν τῷ αὐτῷ λαῷ φησι · Δωρεὰν ἐπράθητε , καὶ ἀνωτέρω δὲ πρὸς τὸν αὐτὸν ἐλέγετο · ἰδοὺ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐπράθητε , καὶ ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν ἐξαπέστειλα τὴν μητέρα ὑμῶν . διότι ἦλθον καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος , ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων , ἄντικρυς τοῦ λόγου διὰ τούτων τὴν εἰς ἀνθρώπους πάροδον τοῦ κυρίου δηλοῦντος , μεθ’ ἣν ἐπράθησαν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν δωρεὰν μηδὲν ἀντικαταλλαξάμενοι τῆς ἑαυτῶν ἀπωλείας . πλὴν καὶ μετὰ τοσαῦτα εἰς σωτηρίαν ὁ λόγος αὐτοὺς ἀνακαλούμενος ἐπαγγέλλεται λυτρώσασθαι αὐτούς , εἰ βουληθεῖεν προσδραμεῖν αὐτῷ καὶ καταδέξασθαι τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν , λυτρώσεσθαι δὲ οὐ μετὰ ἀργυρίου · οὐ γὰρ ἦν σωματικὴ αὐτῶν ἡ αἰχμαλωσία , ἵνα διὰ λύτρων σωματικῶν τύχωσι τῆς ἐλευθερίας , ἐπειδὴ τὰς ψυχὰς ἦσαν πεπραμένοι . διὰ τοῦτο οὐκ ἐν ἀργυρίῳ λυτροῦσθαι ἔμελλον , ἀλλὰ δηλονότι τῷ τιμίῳ τοῦ Χριστοῦ αἵματι . Τούτοις ἑξῆς κατηγορεῖ τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ εἰς Αἴγυπτον πάλαι καταβεβηκότος οἰκείᾳ προαιρέσει καὶ μετὰ ταῦτα ἀπαχθέντος εἰς Ἀσσυρίους βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ . ἀντὶ δὲ τοῦ · βίᾳ ἤχθησαν , ὁ Σύμμαχος · καὶ Ἀσσούρ φησιν ἕνεκεν οὐδενὸς ἐδημαγώγησεν αὐτόν . ἀλλὰ πάλαι μέν φησιν ὑποχείριος γέγονεν Αἰγυπτίοις ἔπειτα Ἀσσυρίοις , νῦν δὲ ἐπὶ τῆς ἐμῆς παρουσίας ἄλλῳ λόγῳ δωρεὰν ἐπράθησαν . διὸ ἐπιλέγεται · καὶ νῦν τί ὧδε ἔσται ; ἢ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς · καὶ νῦν τί ἐστί μοι ὧδε ; οὐδὲν γάρ φησιν ὧδε παρ’ αὐτοῖς εὑρίσκω , ὃ δὴ καὶ ἀνωτέρω ἐδηλοῦτο λέγων · διότι ἦλθον καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος , ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων . ἀλλὰ πάλαι μὲν βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ καταδεδουλωμένοι πρότερον μὲν τοῖς Αἰγυπτίοις ἔπειτα δὲ τοῖς Ἀσσυρίοις διὰ τὰς αὐτῶν παρεδόθησαν ἁμαρτίας , νῦν δὲ δωρεὰν ἐλήφθησαν ὡς ὄρυξ ἐν ἀμφιβλήστρῳ ὑπὸ τοῦ τῶν ψυχῶν θηρευτοῦ τοῖς τῆς κακίας ἀμφιβλήστροις περιβληθέντες . διὸ ἐπιλέγει · ὅτι ἐλήφθη ὁ λαός μου δωρεάν , θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε . ὁ μὲν Σύμμαχος · οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτοῦ φησιν ὀλολύζουσιν , ὁ δὲ Ἀκύλας · οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτοῦ δακρύουσιν , ὁ δὲ Θεοδοτίων · οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ὀλολύζουσιν . οὐκοῦν οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ προεστῶτες τοῦ λαοῦ ὡς αἴτιοι τῆς ἀπωλείας αὐτοῦ γενόμενοι κολάσει παραδοθέντες ὀλολύζουσιν · αὐτοὶ γὰρ ἦσαν οἱ καὶ ἀνασείσαντες τὰ πλήθη ταῖς κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀθέοις χρήσασθαι φωναῖς . ὃ δὴ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδηλοῦτο ἐν τῷ · αὐτὸς κύριος εἰς κρίσιν ἥξει μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ . ὑμεῖς δὲ τί ἐνεπυρίσατε τὸν ἀμπελῶνά μου , καὶ ἡ ἁρπαγὴ τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν ; τούτοις ἑξῆς ἐπαναλαβὼν ὁ λόγος φησί · τάδε λέγει κύριος Δι’ ὑμᾶς διὰ παντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · διὰ παντὸς ὅλην τὴν ἡμέραν τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται . τὸ δέ · ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὔτε ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς φέρεται . σημαίνει δὲ διὰ τούτων ἡ προφητεία τὰς κατὰ τοῦ Χριστοῦ βλασφημίας αὐτῶν , ἃς δι’ ἡμέρας ἁπάσης ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ποιοῦνται οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους . Ἀλλ’ ὑμεῖς μέν φησι τοιοῦτοι , ἕτερος δὲ συστὰς ἐμοὶ λαὸς ἐξ ἐθνῶν , περὶ οὗ διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἴρηται · γνώσεται τὸ ὄνομά μου , ὅπερ ὑμεῖς βλασφημεῖτε οὐκ εἰδότες αὐτοῦ τὴν δύναμιν . ὁ δὲ ἐμὸς λαὸς γνώσεταί μου τὸ ὄνομα αὐτῇ πείρᾳ μαθών , ὅσης μετέχει σωτηρίου καὶ θείας δυνάμεως . καὶ ταῦτα ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ · ποίᾳ δὲ ταύτῃ , ἀλλ’ ὅταν ἐγώ φησιν αὐτὸς ὁ νῦν διὰ τῶν προφητῶν ταῦτα φθεγγόμενος τὴν ἐμαυτοῦ ποιήσωμαι παρουσίαν εἰς ἀνθρώπους ; καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον δὲ εἴρηται · γνώσεται ὁ λαός μου τὸ ὄνομά μου διὰ τοῦτο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ὅτι ἐγὼ αὐτὸς ὁ λαλῶν · ἰδού εἰμι , ὡσεὶ σαφέστερον ἔλεγεν , ὅταν ἐγὼ αὐτὸς ὁ νῦν διὰ τοῦ προφήτου λαλῶν ταῦτα ἐμαυτὸν ἀνθρώποις ἐπιδείξας εἴποιμι , ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸς ὁ λαλῶν · πάρειμι .
Lemmas: ὁ κλῆσις ὁ ἔθνος θεσπίζω ὁ λόγος διά ὁ πρό οὗτος ἐν ὅς λέγω · ἀκούω ἐγώ ἀκούω ἐγώ , λαός ἐγώ , καί ὁ βασιλεύς , πρός ἐγώ ἐνωτίζομαι · ὅτι νόμος παρά ἐγώ ἐξέρχομαι καί ὁ κρίσις ἐγώ εἰς φάος ἔθνος , διά ὁ πρόκειμαι ἐπί ἕτερος ὑπόθεσις μεταβαίνω καί προσφωνέω ὁ πίπτω Ἱερουσαλήμ , ὅς διανίσταμαι ὁ πτῶμα παραινέω . ἔοικα δέ σημαίνω διά οὗτος ὁ ἔσχατος αὐτός πτῶσις , ὅς πάσχω μετά ὁ τολμάω ἐν αὐτός κατά ὁ σωτήρ ἐγώ , διά ὁ καί ὁ ὀργή ὁ θεός πειράω . χρηστός δέ εἰμί ὁ λόγος καί φιλάνθρωπος καί μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια αὐτός παραινέω αὐτός σπεύδω εἰς μετάνοια ὑπογράφω ἐλπίς ἀγαθός , εἰμί μετανοέω . διό φημί · ἐξεγείρω ἐξεγείρω ἀνίστημι , Ἱεροσόλυμα ὁ πίνω ἐκ χείρ κύριος ὁ ποτήριον ὁ θυμός αὐτός · οὐκοῦν Ἱερουσαλήμ εἰμί ὁ πίνω ὁ ποτήριον ὁ ὀργή . καί εἰμί ἕτερος Ἱερουσαλήμ , περί ὅς ὁ μάλιστα θεσπίζω , διόπερ οὖον χρή συγχωρέω οὐδέ νομίζω περί ὁ αὐτός λέγω οὐδέ ἐναντίος · ὁ μέν γάρ εἰμί ἐν οὐρανός , ὅς καί βασιλεύω λέγω ὁ θεός , ὅς οὔτε ὀργή οὔτε θυμός ἅπτω · ἀποδιδράσκω γάρ ὀδύνη καί λύπη καί στεναγμός ἐκ αὐτός , ὁ δέ εἰμί συνίστημι ἐπί γῆ ὁ θεός πόλις , διά ὅς ἀποδείκνυμι σημαίνω ὁ θεοσεβής ἐν ἄνθρωπος πολίτευμα · ἕτερος δέ παρά οὗτος εἰμί ὁ ὁ θυμός ὁ θεός πειράω διά ὁ ὁ οἰκήτωρ παρανομία . ἀντί δέ ὁ · ὁ ποτήριον ὁ πτῶσις , ὁ κόνδυ ὁ θυμός ἐγώ , ὁ Σύμμαχος ὁ ποτήριον ὁ θυμός αὐτός , ὁ κρατήρ ὁ σπαραγμός πίνω καί ἐκστραγγίζω , καί οὐ εἰμί ὁ παρηγορέω αὐτός ἐκδίδωμι . πίνω δέ τις ὁ ποτήριον θυμός καί πτῶσις καί πίνω ἐκστραγγίζω , ὅτε πᾶς ὑφίστημι ὁ τιμωρία καί ὁ κολάζω ὁ ἐπάγω , ὑπέρ ὅς πράσσω ἀτόπημα . ὡς δέ ἰατρός παῖς ὁ καχεκτέω πικρός προσάγω ἀντίδοτος ὑπέρ ὁ καθαίρω ὁ ἐν ὁ σῶμα προυπόκειμαι κάκωσις , οὗτος καί περί ὁ θεός λέγω · ποτήριον ἐν χείρ κύριος οἶνος ἄκρατος πλήρης κέρασμα , καί κλίνω ἐκ οὗτος εἰς οὗτος , πλήν ὁ Τρυγίας αὐτός οὐ ἐκκενόω , πίνω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ · ἀνάλογος γάρ ὁ ὑπόκειμαι ὁ Ψυχή πάθος ὁ ὁ Ψυχή ἰατρός ὁ τιμωρία αὐτός προσάγω ὥσπερ τις ἀντίδοτος θεραπευτικός ἐπί κάθαρσις ὁ προυπόκειμαι κακία . οὗτος τοίνυν καί ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ , ὁ τε ἐν αὐτός λαός γίγνομαι διδάσκω . οὐδείς δέ φημί εὑρίσκω ὁ ἐν αὐτός γεννάω υἱός αὐτός ὁ δύναμαι αὐτός παρακαλέω καί ὁ κακός ἀπαλλάσσω . ὅς δή καί αὐτός πληρόω οὐ ἄλλοτε ἢ μετά ὁ πάθος ὁ σωτήρ ἐγώ , ὅτε οὔτε προφήτης οὔτε ἱερεύς οὔτε τις ὁ θεοφιλής ἀνήρ εὑρίσκω ἐν αὐτός , ἐπεί καί ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ μαθητής καί ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής ἐκ ἑαυτοῦ ἐλαύνω , ὁ μέν ἀναιρέω , ὁ δέ πληγή αἰκίζω καί προσωτέρω ἑαυτοῦ ἐκδιώκω . κατά γάρ ὁ ὁ Βαβυλώνιος χρόνος πολιορκέω ὁ πόλις καί ὁ λαός αἰχμάλωτος λαμβάνω ὑπολείπω ἐν αὐτός ἀνήρ Δίκαιος καί προφήτης ὁ παρακαλέω αὐτός δύναμαι . ἀλλά νῦν φημί ὁ προφητεία · οὐδείς εἰμί ὁ παρακαλέω σύ ἀπό ὁ τέκνον σύ , ὅς τίκτω . ἀντί δέ ὁ · δύο οὗτος ἀντίκειμαι σύ , ὁ Σύμμαχος δύο φημί εἰμί οὗτος ὁ συνίστημι σύ · τίς λυπέω σύ ; ὁ ταλαιπωρία καί ὁ συντριβή καί ὁ λιμός καί ὁ μάχαιρα · τίς παρηγορέω σύ ; καί ἐπιλέγω κατά ὁ Σύμμαχος · ὁ υἱός σύ πορεύω ἄγω ἐπί ἀρχή πᾶς ἀμφίβληστρον ὡς ὄρυξ ἐν ἀμφίβληστρον , καί κατά ὁ λοιπός δέ ἑρμηνευτής ἀντί ὁ · ὡς σευτλίον ἡμίεφθος , ὡς ὄρυξ εἴρω ἀμφιβληστρεύω ἢ συλλαμβάνω . ὄρνεον δέ εἰμί ὄρυξ οὗτος καλέω , ὅς παραβάλλω ὁ υἱός Ἱεροσόλυμα ἀμφίβληστρον ὁ διάβολος περιβάλλω · διό καί ὁ θυμός παραδίδωμι . ὅθεν ὁ Σύμμαχος ἐπιλέγω · ὁ πλήρης ὀργή κύριος , ἐπιτίμησις ὁ θεός . καί ἐπιφέρω · διά οὗτος ἀκούω δή κακόω καί μεθύω οὐ ἀπό οἶνος . καί ἐπιφέρω κατά ὁ Σύμμαχος · ὅδε λέγω ὁ δεσπότης σύ · καί ὁ θεός σύ ὑπερμάχησις ὁ λαός αὐτός . ἰδού ἆρα ἀπό ὁ χείρ σύ ὁ ποτήριον ὁ σπαραγμός , ὁ κρατήρ ὁ ποτήριον ὁ θυμός , οὖον προστίθημι πίνω αὐτός ἔτι . ἐπαγγέλλω δέ ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ λόγος λαμβάνω ἀπό αὐτός ὁ ποτήριον ὁ θυμός , εἰμί μετανοέω · ὁ γάρ ἰδού ἆρα ἀντί ὁ λαμβάνω εἴρω . εἰμί ὅδε ποιέω ὁ προστάσσω σύ καί εἰμί πείθω ὁ φάσκω σύ λόγος · ἐξεγείρω ἐξεγείρω ἀνίστημι , Ἱερουσαλήμ · ἐξεγείρω γάρ αὐτός καί διανίστημι ἐπαγγέλλω ὁ εἴρω , ὡσεί μή πείθω μηδέ διεγείρω μηδέ ὁ πτῶμα ἀνίστημι , μένω δέ ἀπειθής καί ἀνήκοος , αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί αἰτία ὁ μή τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω . οὗτος δέ πρός πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος λέγω · οὖον γάρ ὁ λίθος καί ὁ οἰκοδόμημα , ἀλλά οὐδέ ὁ χοῦς ὁ γῆ καί ὁ ἐρημία ὁ τόπος οὗτος προσφωνέω . νοέω δέ ὁ λόγος ὁ διάνοια ἀπό ὁ καί ἐν ἕτερος λέγω ὁ αὐτός · μή ὁ πίπτω οὐ ἀνίστημι ; ἢ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω ; ἵνα τίς ἀποστρέφω ἀποστροφή ἀναιδής ; λέγω κύριος . διανίσταμαι αὐτός τοίνυν ἐπαγγέλλω μηκέτι πίνω ὁ ποτήριον ὁ θυμός · δίδωμι γάρ αὐτός ὁ αὐτός πολέμιος . διό κατά ὁ Σύμμαχος εἴρω · καί τίθημι αὐτός εἰς χείρ ὁ ἀποικίζω σύ , ὁ εἶπον ὁ Ψυχή σύ κύπτω , ἵνα παρέρχομαι · καί τίθημι ὡς γῆ ὁ νῶτον σύ καί ὡς πάροδος ὁ παροδεύω . εἰκώς δέ οὗτος λέγω καί περί ἀντίκειμαι δύναμις , ὅς ὑποτάσσω ἑαυτοῦ πᾶς ψυχή ὁ ὁ θεός ἀφίστημι · ὁ μέν γάρ ὁ θεός πρόσειμι ὄρθιος ἵστημι ἄνω βλέπω καί πρός αὐτός ἐπαίρω , ὁ δέ συνάπτω ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνεργέω δαίμων πονηρός ἀναγκάζω κύπτω , ὁποῖος εἰμί ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος συγκύπτω εἰς ὁ παντελής καί μή δύναμαι ἀνανεύω γυνή , περί ὅς ὁ σωτήρ λέγω · οὗτος δέ θυγάτηρ εἰμί Ἀβραάμ , ὅς δήω ὁ Σατανᾶς δέκα καί ὀκτώ ἔτος . οὗτος δέ οὖν καί ὁ Ἱεροσόλυμα ὅλος διά ὅλος χαμαί πίπτω καί εἰς ἔδαφος ἁπλόω ὡς καταπατέω ὑπό ὁ ταπεινόω αὐτός προστάσσω διανίσταμαι , καί δύο δέ αὐτός προσφωνέω ὁ λόγος φάσκω · ἐξεγείρω ἐξεγείρω , Σιών , ἐνδύω ὁ ἰσχύς σύ , Σιών · ἔχω γάρ τις μέγας δύναμις καί ἰσχύς ὁ λογικός ψυχή καί δόξα ἔχω μέγας , ἅτε κατά εἰκών θεός ποιέω εἰμί , ἐπαναλαμβάνω αὐτός βούλομαι καί γίγνομαι πόλις ἅγιος ὡς μηκέτι διαβαίνω διά αὐτός ἀπερίτμητος μηδέ ἀκάθαρτος · διά μέν οὖν ὁ ἀπερίτμητος ὁ ἀλλογενής καί ἀλλόφυλος σημαίνω , διά δέ ὁ ἀκάθαρτος ὁ εἰδωλολάτρης . εἰμί τοίνυν ὑπακούω ὁ πρόσταγμα καί διανίσταμαι γίγνομαι ἅγιος πόλις ὁ θεός , ἐπαγγέλλω σύ φημί ὁ λόγος μήτε εἰδωλολάτρης μήτε ἀλλογενής διαβαίνω διά σύ . καί ἕτερος δέ αὐτός παρακελεύομαι πράσσω λέγω · ἐκτινάσσω ὁ χόω καί ἀνίστημι , Ἱερουσαλήμ · ἐπί αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἀποτρίβω ὁ περιπλάσσω αὐτός χόω καί ὁ διανίσταμαι ὁ ἐπισυμβαίνω αὐτός πτῶσις καί ὁ ἐκλύω ὁ ἐπιτίθημι αὐτός δεσμός ὁ τράχηλος , ὅς ὁ ψυχή ὥσπερ βρόχος καταδέω σειρά ἁμαρτία ὁ ἀντίκειμαι δύναμις . καί ὅτι οὗτος οὖον πρός ὁ οἰκοδόμημα οὐδέ πρός ὁ αἰσθητός πόλις λέγω , ἀλλά πρός ὁ ἄπιστος λαός διασαφέω , διά ὅς ἐπιφέρω ἑξῆς λέγω · ἐκλύω ὁ δεσμός ὁ τράχηλος σύ , ὁ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιών . σαφῶς γάρ αἰχμάλωτος εἶπον οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ λαός δηλόω ὅλος διά ὅλος λαμβάνω αἰχμάλωτος ὑπό ὁ διαβολικός δύναμις . διό καί σαφής προσφωνέω ὁ αὐτός λαός φημί · δωρεά πέρνημι , καί ἀνωτέρω δέ πρός ὁ αὐτός λέγω · ἰδού ὁ ἁμαρτία σύ πέρνημι , καί ὁ ἀνομία σύ ἐξαποστέλλω ὁ μήτηρ σύ . διότι ἔρχομαι καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος , καλέω καί οὐ εἰμί ὁ ὑπακούω , ἄντικρυς ὁ λόγος διά οὗτος ὁ εἰς ἄνθρωπος πάροδος ὁ κύριος δηλόω , μετά ὅς πέρνημι ὁ ἁμαρτία αὐτός δωρεά μηδείς ἀντικαταλλάσσομαι ὁ ἑαυτοῦ ἀπώλεια . πλήν καί μετά τοσοῦτος εἰς σωτηρία ὁ λόγος αὐτός ἀνακαλέω ἐπαγγέλλω λυτρόω αὐτός , εἰμί βούλομαι προστρέχω αὐτός καί καταδέχομαι ὁ ὁ Χριστός χάρις , λυτρόω δέ οὖον μετά ἀργύριον · οὖον γάρ εἰμί σωματικός αὐτός ὁ αἰχμαλωσία , ἵνα διά λύτρον σωματικός τυγχάνω ὁ ἐλευθερία , ἐπεί ὁ ψυχή εἰμί πιπράσκω . διά οὗτος οὐ ἐν ἀργύριον λυτρόω μέλλω , ἀλλά δηλονότι ὁ τίμιος ὁ Χριστός αἷμα . οὗτος ἑξῆς κατηγορέω ὁ Ἰουδαῖος λαός εἰς Αἴγυπτος πάλαι καταβαίνω οἰκεῖος προαίρεσις καί μετά οὗτος ἀπάγω εἰς Ἀσσύριος βία καί ἀνάγκη . ἀντί δέ ὁ · βία ἄγω , ὁ Σύμμαχος · καί Ἀσσούρ φημί ἕνεκα οὐδείς δημαγωγέω αὐτός . ἀλλά πάλαι μέν φημί ὑποχείριος γίγνομαι Αἰγύπτιος ἔπειτα Ἀσσύριος , νῦν δέ ἐπί ὁ ἐμός παρουσία ἄλλος λόγος δωρεά πέρνημι . διό ἐπιλέγω · καί νῦν τίς ὧδε εἰμί ; ἢ κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής · καί νῦν τίς εἰμί ἐγώ ὧδε ; οὐδείς γάρ φημί ὧδε παρά αὐτός εὑρίσκω , ὅς δή καί ἀνωτέρω δηλόω λέγω · διότι ἔρχομαι καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος , καλέω καί οὐ εἰμί ὁ ὑπακούω . ἀλλά πάλαι μέν βία καί ἀνάγκη καταδουλόω πρότερος μέν ὁ Αἰγύπτιος ἔπειτα δέ ὁ Ἀσσύριος διά ὁ αὐτός παραδίδωμι ἁμαρτία , νῦν δέ δωρεά λαμβάνω ὡς ὄρυξ ἐν ἀμφίβληστρον ὑπό ὁ ὁ Ψυχή θηρευτής ὁ ὁ κακία ἀμφίβληστρον περιβάλλω . διό ἐπιλέγω · ὅτι λαμβάνω ὁ λαός ἐγώ δωρεά , θαυμάζω καί ὀλολύζω . ὁ μέν Σύμμαχος · ὁ ἐξουσιάζω αὐτός φημί ὀλολύζω , ὁ δέ Ἀκύλας · ὁ ἐξουσιάζω αὐτός δάκρυ , ὁ δέ Θεοδοτίων · ὁ ἄρχω αὐτός ὀλολύζω . οὐκοῦν ὁ ἄρχω καί ὁ προίστημι ὁ λαός ὡς αἴτιος ὁ ἀπώλεια αὐτός γίγνομαι κολάζω παραδίδωμι ὀλολύζω · αὐτός γάρ εἰμί ὁ καί ἀνασείω ὁ πλῆθος ὁ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ ἄθεος χράω φωνή . ὅς δή καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω ἐν ὁ · αὐτός κύριος εἰς κρίσις ἥκω μετά ὁ πρέσβυς ὁ λαός καί μετά ὁ ἄρχω αὐτός . σύ δέ τίς ἐνίπυριμι ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί ὁ ἁρπαγή ὁ πτωχός ἐν ὁ οἶκος σύ ; οὗτος ἑξῆς ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος φημί · ὅδε λέγω κύριος διά σύ διά πᾶς ὁ ὄνομα ἐγώ βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · διά πᾶς ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ὄνομα ἐγώ βλασφημέω . ὁ δέ · ἐν ὁ ἔθνος οὔτε ἐν ὁ ἑβραικός οὔτε παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής φέρω . σημαίνω δέ διά οὗτος ὁ προφητεία ὁ κατά ὁ Χριστός βλασφημία αὐτός , ὅς διά ἡμέρα ἅπας ἀεί καί διά πᾶς ποιέω ὁ ἄρχω ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος . ἀλλά σύ μέν φημί τοιοῦτος , ἕτερος δέ συνίστημι ἐγώ λαός ἐκ ἔθνος , περί ὅς διά ὁ ἔμπροσθεν εἴρω · γιγνώσκω ὁ ὄνομα ἐγώ , ὅσπερ σύ βλασφημέω οὐ οἶδα αὐτός ὁ δύναμις . ὁ δέ ἐμός λαός γιγνώσκω ἐγώ ὁ ὄνομα αὐτός πείρω μανθάνω , ὅσος μετέχω σωτήριος καί θεῖος δύναμις . καί οὗτος εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος · ποῖος δέ οὗτος , ἀλλά ὅταν ἐγώ φημί αὐτός ὁ νῦν διά ὁ προφήτης οὗτος φθέγγομαι ὁ ἐμαυτοῦ ποιέω παρουσία εἰς ἄνθρωπος ; καί κατά ὁ Σύμμαχος δέ εἴρω · γιγνώσκω ὁ λαός ἐγώ ὁ ὄνομα ἐγώ διά οὗτος ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅτι ἐγώ αὐτός ὁ λαλέω · ἰδού εἰμί , ὡσεί σαφής λέγω , ὅταν ἐγώ αὐτός ὁ νῦν διά ὁ προφήτης λαλέω οὗτος ἐμαυτοῦ ἄνθρωπος ἐπιδείκνυμι εἶπον , ὅτι ἐγώ εἰμί αὐτός ὁ λαλέω · πάρειμι .