eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.36
Προειπὼν γοῦν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως τὰ δηλωθέντα ὡς περὶ νήσων καὶ ἐθνῶν ἀκολούθως διὰ τῶν παρόντων ἐπήγαγεν , ὅτι εἰ καὶ καθῄρηται ἡ παρὰ Ἰουδαίοις Σιών , τοῦτ’ ἔστι τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα τὸ πάλαι συνεστὼς παρ’ αὐτοῖς , ἀλλὰ μὴ λεγέτω Ἐγκατέλιπέ με κύριος , καὶ ὁ θεὸς ἐπελάθετό μου · οὔτε γὰρ δυνατὸν λήθην ποιήσασθαι τὸν θεὸν τοῦ ἐν ἀνθρώποις θεοσεβοῦς πολιτεύματος . καὶ παραδείγματι κέχρηται φυσικῷ · ὡς γὰρ ἀδύνατόν ἐστι μητέρα τοῦ ἰδίου τέκνου λαθεῖν καὶ ὡς οὐ δυνατὸν μὴ ἐλεῆσαι τὴν γεννήσασαν τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτῆς , οὕτως κἀμὲ τὰς ἐν ἀνθρώποις λογικὰς ψυχὰς ὥσπερ τέκνα συστησάμενον ἀδύνατόν ἐστιν ἐπιλαθέσθαι τοῦ ἐν ἀνθρώποις θεοσεβοῦς πολιτεύματος . διὸ μὴ λεγέτω ἡ Σιών Ἐγκατέλιπέ με κύριος , καὶ ὁ θεὸς ἐπελάθετό μου · θᾶττον γὰρ μήτηρ ἐπιλάθοιτο τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἢ ἐγὼ τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους , ὅπερ δεῖ πάντως συνεστάναι , εἴτε ἐξ Ἰουδαίων εἴτε ἐξ Ἑλλήνων εἴτε ἐξ ὁποίων δὴ ἐθνῶν . σφόδρα δὲ ἀναγκαίως ἐπεξεργάζεται τὴν διάνοιαν λέγων · ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη , καὶ ἐναντίον μου εἶ διὰ παντός , δι’ ὧν ἄντικρυς παρίστησι τὴν ἀληθινὴν Σιὼν ἄπτωτον εἶναι καὶ ἀκαθαίρετον ἀεὶ μένουσαν καὶ διὰ παντὸς συνεστῶσαν . ὥστ’ εἴ τις αὐτῆς ἐν θεωρίᾳ γενέσθαι ποθεῖ μὴ κάτω περιβλεπέσθω μηδὲ ἐπὶ τῆς Παλαιστίνης χώρας αὐτὴν ἀναζητείτω , ἀκουέτω δὲ τοῦ θεοῦ λέγοντος αὐτῇ · ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη , καὶ ἐνώπιόν μου εἶ διὰ παντός · χεῖρες γὰρ ὡς ἀληθῶς θεοῦ τὴν τοιαύτην οἰκοδομοῦσι πόλιν , μᾶλλον δὲ διατυποῦσιν αὐτὴν καὶ διαζωγράφουσιν , ὥσπερ ἐν πίνακος γραφῇ διαχαράττουσαι τὴν θέσιν καὶ τοὺς τύπους τῆς κατὰ θεὸν πολιτείας ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς συνιστῶσαι . ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ὁ τῆς ἑαυτοῦ πόλεως οἰκοδόμος , δηλαδὴ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἐδίδασκε λέγων · ἐπὶ τὴν πέτραν οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν , καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς . τὸ γὰρ θεοσεβὲς πολίτευμα καὶ ἡ ἄπτωτος καὶ ἀκαθαίρετος τοῦ θεοῦ πόλις ἡ λεγομένη Σιὼν καὶ ἐπὶ τῶν κατορθούντων ἐπὶ τῷ προτέρῳ λαῷ νοεῖται καὶ ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ διαπρεπόντων . διὸ λέλεκται πρὸς αὐτήν · μὴ λέγε Ἐγκατέλιπέ με κύριος , καὶ ὁ θεὸς ἐπελάθετό μου · οὐ γὰρ ἐπιλήσομαι σοῦ , εἶπε κύριος . ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη , καὶ ἐνώπιόν μου εἶ διὰ παντός . Εἶτ’ ἐπειδήπερ ἐν βραχεῖ χρόνῳ ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία συνέστη μετὰ τὴν ἀπόπτωσιν τοῦ παρὰ Ἰουδαίοις θεοσεβοῦς πολιτεύματος , ἐπιλέγει ἑξῆς · καὶ ταχὺ οἰκοδομηθήσῃ ὑφ’ ὧν καθῃρέθης · ὥσπερ γὰρ Ἰουδαῖοι τῆς καθαιρέσεως αὐτῆς γεγόνασιν αἴτιοι , οὕτω πάλιν ἐξ αὐτῶν ἦσαν οἱ τῆς νέας οἰκοδομῆς ἐργάται , οἱ ἀπόστολοι δηλαδὴ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , μαθηταί τε καὶ εὐαγγελισταί , δι’ ὧν ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία τοῦ θεοῦ ἀνεγήγερται . καὶ αὐτοὶ δὲ οὗτοι τὴν Ἰουδαϊκὴν ἐθελοθρησκείαν καθελόντες , ὡς ὁ Παῦλος διδάσκει λέγων · εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ , τὴν νέαν Σιὼν κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν συνεστήσαντο πολιτείαν , ἕτεροι δὲ παρὰ τούτους δηλοῦνται ἑξῆς οἱ ἐρημώσαντες μὲν τὴν Σιών , οὐ μὴν καὶ οἰκοδομήσαντες αὐτήν , περὶ ὧν εἴρηται · καὶ οἱ ἐρημώσαντές σε ἐκ σοῦ ἐξελεύσονται . θαυμάσαι δέ ἐστιν , ὅπως πρὸς τῇ διανοίᾳ καὶ κατὰ τὴν ἱστορίαν ὁ λόγος ἐπληροῦτο τοῦ παντὸς Ἰουδαίων ἔθνους μετὰ τὴν σύστασιν τῆς ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίας ἀποβλήτου γενομένου τῆς αἰσθητῆς πόλεως τῆς κατὰ Παλαιστίνην κειμένης πρὸς τῷ καὶ τοῦ θεοσεβοῦς πολιτεύματος ἐκπεσεῖν . Μετὰ ταῦτα προσωποποιεῖ ὥσπερ τινὰ νύμφην εἰσάγων ἐπὶ πλήθει τέκνων κομῶσαν , προσφωνεῖ τε αὐτῇ λέγων · ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἴδε πάντας , ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρὸς σέ · ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , ὅτι πάντας αὐτοὺς ὡς κόσμον ἐνδύσει . τίνας δὲ πάντας οὐκ εἴρηκεν διὰ τὸ ἤδη προφθάσαι καὶ διδάξαι , τίνες ἦσαν καὶ πόθεν οὗτοι , ἐν οἷς ἔλεγεν · ἰδοὺ οὗτοι πόρρωθεν ἥξουσιν , οὗτοι ἀπὸ βορρᾶ καὶ θαλάσσης , ἄλλοι ἐκ γῆς Περσῶν . οὗτοι πάντες φησὶ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρὸς σέ · ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , ὅτι πάντας αὐτοὺς ὡς κόσμον ἐνδύσῃ καὶ ἐπιθήσῃ αὐτοὺς ὡς κόσμον νύμφης · κοσμίαις γοῦν ψυχαῖς ταῖς ἐν αὐτῇ διαπρεπούσαις ἡ νύμφη τοῦ κυρίου , ἡ ἐκκλησία δηλαδὴ σεμνύνεται φαιδρυνομένη καὶ καλλωπιζομένη τῷ πλήθει τῶν ἀρετῶν καὶ τῶν ἐξ ἁγίου πνεύματος χορηγουμένων αὐτῇ χαρισμάτων . Εἶτά φησι · καὶ τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ κατεφθαρμένα καὶ τὰ καταπεπτωκότα νῦν στενοχωρήσει ἀπὸ τῶν κατοικούντων σε · ἀντὶ γὰρ τῶν ἀποβλήτων τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ τὸ πολὺ πλῆθος τῆς ἐκκλησίας καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐξ ἁπάντων ἀντεισήχθη τῶν ἐθνῶν . ἀλλ’ οὗτοι μὲν εἰσεποιήθησαν , μακρυνθήσονται δέ φησιν ἀπὸ σοῦ οἱ καταπίνοντές σε . ὁποῖοι ἦσαν πάλαι πρότερον οἱ ἐν τῷ ἐκ περιτομῆς λαῷ πολλὰ δυνάμενοι ψευδοπροφῆται καὶ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι κἀκεῖνοι , περὶ ὧν ἐλέγετο · οἱ καταπίνοντες τὸν λαὸν ὅλῳ τῷ στόματι , οὓς ἐλαθήσεσθαι καὶ μακρυνθήσεσθαι τῆς καινῆς καὶ νέας τοῦ θεοῦ πόλεως προλέγει , τοσοῦτον δὲ ἔσεσθαι τὸ πολὺ πλῆθος τῶν προσιόντων τῇ δηλωθείσῃ πόλει θεσπίζει ὡς ἐθέλειν οἰκοδομὰς εὐρυτέρας καὶ μείζους . Ὃ δὴ αὐτὸ δηλοῦται ἐν τῷ · ἐροῦσι γὰρ εἰς τὰ ὦτά σου οἱ υἱοί σου οὓς ἀπώλεσας Στενός μοι ὁ τόπος , ποίησόν μοι τόπον ἵνα κατοικήσω · ἦσαν γὰρ ἐν ἀπωλείᾳ ποτὲ οὗτοι οἱ διὰ τῆς σωτηρίου χάριτος τῇ πολιτείᾳ τοῦ θεοῦ προσδραμόντες , οὓς ὁρῶσα ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ ἀποθαυμάσει λέγουσα · Τίς ἐγέννησέ μοι τούτους ; τὸ ξένον τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως ἐκπληττομένη , ὁμολογήσει τε τὴν ἐπισυμβᾶσαν αὐτῇ ἐκ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἀτεκνίαν . διό φησιν · ἐγὼ δὲ ἄτεκνος καὶ χήρα , τούτους δὲ τίς ἐξέθρεψέ μοι ; ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη , οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν ; Εἶτ’ ἐπειδήπερ ἠπόρησεν , ἀποκρίνεται πρὸς αὐτὴν ὁ θεὸς λέγων · Ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρῶ σύσσημόν μου , καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπῳ , τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπ’ ὤμων ἀροῦσι , διδάσκων ὅτι υἱοὺς αὐτῆς καὶ θυγατέρας , περὶ ὧν εἶπεν , ὅτι οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν ; ἐκ τῆς ἐκλογῆς τῶν ἐθνῶν πρὸς αὐτὴν συνάξει . τὴν χεῖρα δέ μού φησιν ἀρῶ εἰς τὰ ἔθνη καὶ εἰς τὰς νήσους , δηλαδὴ τῆς ἐκκλησίας τὸ σύσσημον . ποῖον δὲ τοῦτο ἢ τοῦ σωτηρίου πάθους καὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως αὐτοῦ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα , μεθ’ ὃ ἄξουσί φησι τοὺς υἱούς σου βασταζομένους ἐν ἀγκάλαις · οὕτως γὰρ ἡρμήνευσεν ὁ Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων · ὁ μὲν εἰπών · καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν ἀγκάλαις , ὁ δέ · καὶ οἴσουσι τοὺς υἱούς σου ἐν ἀγκάλαις , τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπ’ ὤμων ἀροῦσι . τίνες δὲ τοῦτο πράξουσιν ἢ πάντως που οἱ τοὺς εἰσαγομένους εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ χειραγωγοῦντες αὐτῶν τὴν φρενῶν νηπιότητα ; οἷος ἦν Παῦλος λέγων Κορινθίοις · γάλα ὑμᾶς ἐπότισα . Καὶ τιθηνοὺς δὲ ἑξῆς τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ βασιλεῖς εἰσάγει καὶ τὰς ἀρχούσας αὐτῶν τῆς αὐτῆς γενήσεσθαι τροφούς φησιν . ὅπερ καὶ αὐτὸ κατὰ λέξιν πληρούμενον αὐτοῖς εἴδομεν ὀφθαλμοῖς τῶν κρατούντων τῆς ἀνωτάτω ἀρχῆς τιθηνῶν τρόπον διαβασταζόντων τὴν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν , αἱ δὲ τούτων ἄρχουσαι , δηλαδὴ αἱ καθ’ ἕκαστον ἔθνος καὶ καθ’ ἑκάστην ἐπαρχίαν ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαι τῇ ἀνωτάτω βασιλείᾳ διακονούμεναι τροφῶν δίκην ἐξυπηρετήσονται τοῖς ἐνδεέσι τῆς ἐκκλησίας νεύματι βασιλικῷ τὰ σιτηρέσια χορηγοῦσαι αὐτοῖς · διὸ τροφοὶ αὐτῆς ὠνομάσθησαν , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον γαλοῦχοι φήσαντα · καὶ ἄρχουσαι αὐτῶν γαλοῦχοί σου . τίς δὲ ὀφθαλμοῖς ὁρῶν τὰς εἰρημένας ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ γόνυ καμπτούσας καὶ τὸ μέτωπον ἐρειδούσας ἐπὶ τοῦ ἐδάφους , οὐκ ἂν ὁμολογήσειε πρὸς λέξιν καὶ πρὸς ἱστορίαν τέλος εἰληφέναι καὶ ταύτην τὴν προφητείαν διαρρήδην φήσασαν · ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς προσκυνήσουσί σοι καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσιν . ἐπειδὰν δὲ ταῦτά φησι δι’ ἔργων χωρήσῃ , τότε γνώσῃ ὅτι ἐγὼ κύριος , καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ ὑπομένοντές με · καλὸν γὰρ τὸ μὴ ὀλιγωρεῖν μηδ’ ἀπογινώσκειν τὴν ἐλπίδα τῶν ἐπηγγελμένων πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως · οὐ γὰρ αἰσχυνθήσονται οἱ ὑπομένοντες αὐτόν . Ταῦτ’ εἰπὼν ἑξῆς διδάσκει τίνα τρόπον τὰ ὑποχείρια τῷ διαβόλῳ ἔθνη ἠλευθερώθη αὐτοῦ διὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν δυνάμεως · λέγει γάρ · μὴ λήψεταί τις παρὰ γίγαντος σκῦλα ; γίγαντα σημαίνων τὸν διάβολον καὶ τὴν ἀντικειμένην δύναμιν . μήτι οὖν τῷ τυχόντι φησὶ δυνατόν ἐστι γίγαντα παρατάξασθαι καὶ σκυλεῦσαι τὸν οὕτως ἰσχυρόν ; εἰ δὲ καὶ ἐπιχειρήσειέ τις τὸν τοιοῦτον αἰχμαλωτεῦσαι , δικαίως γε ποιῶν ἄρα σωθήσεται ; οὐχὶ κρατηθεὶς ὑπὸ τοῦ γίγαντος ὡς ὑπὸ ἰσχυροτέρου κινδυνεύσει περὶ τῆς αὐτοῦ σωτηρίας ; ἀντὶ δὲ τοῦ ἀδίκως ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις δικαίως περιέχει · ὁ γὰρ αἰχμαλωτεύων γίγαντα δικαίως τοῦτο ποιήσειε καὶ ὁ σκυλεύων αὐτὸν ὁμοίως . ὅθεν ὁ μὲν Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων δίκαιον ἡρμήνευσαν · δίκαιον γὰρ τὸν τύραννον καὶ πάντα τὸν ἀδίκως κατέχοντα σκυλεύειν καὶ αἰχμάλωτον ποιεῖν , ἀλλὰ γὰρ τίς οὗτος ὁ δυνατὸς παρατάξασθαι τῷ τοιούτῳ καὶ διασωθῆναι ἀνθρώπων μὲν οὐδείς , τὸ δὲ παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον ὅπως θεῷ δυνατόν ἐστιν , ἐπακούσατε · Οὕτως λέγει κύριος · καὶ γίγας σκυλευθήσεται καὶ ὁ σκυλεύων αὐτὸν σωθήσεται . διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται · ἀλλὰ καὶ αἰχμαλωσία δυνατοῦ ληφθήσεται καὶ λῆψις φοβεροῦ διασωθήσεται . τίς οὖν ἐστιν ὁ ταῦτα πράξων , εὐθὺς παρίστησι λέγων · ἐγὼ δὲ τὴν κρίσιν μου κρινῶ , καὶ ἐγὼ τοὺς υἱούς μου ῥύσομαι , ἑαυτὸν σαφῶς διδάξας εἶναι τὸν μόνον δυνατὸν ἀφελέσθαι τοῦ δηλωθέντος τὰ σκῦλα . εἶθ’ ἑξῆς διερμηνεύει , τίνες τὰ σκῦλα τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ εἶναι λέγων · διὸ ἐπιφέρει · τοὺς υἱούς μου ῥύσομαι , ὧν ῥυσθέντων οἱ ἀφῃρημένοι αὐτῶν ἐξ ἐπηρείας , αὐτοὶ τὰς ἑαυτῶν σάρκας φάγονται καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς οἶνον πίονται · οὐκέτι γὰρ ἑτέρων σάρκας ἐσθίειν δυνάμενοι τὰς ἑαυτῶν φάγονται οὐδὲ ἐκπίνειν ἔτι τὸ αἷμα τῶν ἀνθρωπείων ψυχῶν δυνάμενοι τὸ ἑαυτῶν αἷμα πίονται ὡς καὶ μεθυσθῆναι αὐτοὺς ἐξ αὐτοῦ . τούτων δὲ οὕτως πραχθέντων αἴσθησις ἔσται πάσῃ τῇ σαρκί , τοῦτ’ ἔστι πᾶσιν ἀνθρώποις καὶ τοῖς ἔτι σαρκίνοις οὖσιν , ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ ῥυσάμενός σε καὶ ἀντιλαμβανόμενος . τίνα δὲ σὲ ἢ τὴν ἐμαυτοῦ πόλιν καὶ τὴν ἀποδοθεῖσαν Σιών , πρὸς ἣν πάντα ταῦτ’ ἐλέγετο . τοῦτο οὖν γνώσονταί φησι καὶ ὁμολογήσουσιν ἁπαξαπλῶς πάντες ὡς οὐκ ἦν θνητῆς φύσεως τὸ κατόρθωμα τῆς τοσαύτης τῶν ἐθνῶν σωτηρίας , ἀλλὰ θεοῦ δύναμις , ἣν ἡ τοὺς ἰδίους υἱοὺς ῥυσαμένη ἀπὸ τοῦ προλεχθέντος γίγαντος καὶ τῶν σὺν αὐτῷ . καθ’ ἑτέραν δὲ διάνοιαν δύναται ταῦτα ἐπὶ τοὺς κατὰ καιρὸν διώκοντας τὴν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν ἀναφέρεσθαι τοῦ λόγου τὸ τέλος αὐτῶν καὶ τὴν καταστροφὴν διαγράφοντος καὶ ὡς τὰς ἑαυτῶν σάρκας φάγονται καὶ τὸ αἷμα ἑαυτῶν πίονται . ὅτε καὶ γνώσονται πάντες καὶ ὁμολογήσουσιν , ὅτι μὴ θνητὴ δύναμις ἦν ἡ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ ῥυσαμένη , ἀλλ’ ἦν ὁ ἀντιλαμβανόμενος αὐτῆς θεὸς Ἰακώβ . ἀντὶ δὲ τοῦ · θεὸς Ἰακώβ , ἰσχυρὸς Ἰακὼβ οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ ἐκδεδώκασιν . εὐκαίρως δὲ τοῦ θεοῦ Ἰακὼβ ἢ τοῦ ἰσχυροῦ Ἰακὼβ ἐμνημόνευσεν ὁ λόγος ἀναπέμπων ἡμᾶς ἐπὶ τὸν ἐν ἀνθρώπου σχήματι τῷ πατριάρχῃ Ἰακὼβ ὀφθέντα θεόν , ὃν οὐδὲ ἕτερον ὑποληπτέον εἶναι τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ . ἀσώματον τὸ θεῖον , ἄϋλον , ἀναφὲς καὶ ἁπλοῦν · καὶ οὐκ ἄν τις ἐπ’ αὐτῷ τὰ εἰκότα δρῶν φαντασίαν τινὰ λάβοι σωματικήν . πλὴν τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν ἀνθρωπίνως ἡμῖν τὸ περὶ αὐτοῦ διαλέγεται . οὐ γὰρ ἦν ἑτέρως δυνηθῆναι νοεῖν τοὺς ἐν αὐτοῖς καὶ παχέσιν ὄντας σώμασιν , εἰ μὴ καθάπερ ἐν τάξει παραδειγμάτων παρεκομίσθη τὰ καθ’ ἡμᾶς , ἵν’ ἐκ τῶν ἐν αἰσθήσει καὶ ὁρατῶν πραγμάτων κἂν τὸ ἐκ μέρους νοεῖν ἰσχύσωμεν τὰ περὶ τῆς θείας οὐσίας .
Lemmas: προεῖπον γοῦν περί ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις ὁ δηλόω ὡς περί νῆσος καί ἔθνος ἀκόλουθος διά ὁ πάρειμι ἐπάγω , ὅτι εἰμί καί καθαιρέω ὁ παρά Ἰουδαῖος Σιών , οὗτος εἰμί ὁ θεοσεβής πολίτευμα ὁ πάλαι συνίστημι παρά αὐτός , ἀλλά μή λέγω ἐγκαταλείπω ἐγώ κύριος , καί ὁ θεός ἐπιλανθάνω ἐγώ · οὔτε γάρ δυνατός λήθη ποιέω ὁ θεός ὁ ἐν ἄνθρωπος θεοσεβής πολίτευμα . καί παράδειγμα χράομαι φυσικός · ὡς γάρ ἀδύνατος εἰμί μήτηρ ὁ ἴδιος τέκνον λανθάνω καί ὡς οὖον δυνατός μή ἐλεέω ὁ γεννάω ὁ ἔκγονος ὁ κοιλία αὐτός , οὕτως ἐγώ ὁ ἐν ἄνθρωπος λογικός ψυχή ὥσπερ τέκνον συνίστημι ἀδύνατος εἰμί ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐν ἄνθρωπος θεοσεβής πολίτευμα . διό μή λέγω ὁ Σιών ἐγκαταλείπω ἐγώ κύριος , καί ὁ θεός ἐπιλανθάνω ἐγώ · ταχύς γάρ μήτηρ ἐπιλανθάνομαι ὁ ἑαυτοῦ σπλάγχνον ἢ ἐγώ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ὅσπερ δεῖ πάντως συνίστημι , εἴτε ἐκ Ἰουδαῖος εἴτε ἐκ Ἕλλην εἴτε ἐκ ὁποῖος δή ἔθνος . σφόδρα δέ ἀναγκαῖος επεξεργάζομαι ὁ διάνοια λέγω · ἰδού ἐπί ὁ χείρ ἐγώ ζωγραφέω σύ ὁ τεῖχος , καί ἐναντίος ἐγώ εἰμί διά πᾶς , διά ὅς ἄντικρυς παρίστημι ὁ ἀληθινός Σιών ἄπτωτος εἰμί καί ἀκαθαίρετος ἀεί Μένων καί διά πᾶς συνίστημι . ὥστε εἰμί τις αὐτός ἐν θεωρία γίγνομαι ποθέω μή κάτω περιβλέπω μηδέ ἐπί ὁ Παλαιστίνη χώρα αὐτός ἀναζητέω , ἀκούω δέ ὁ θεός λέγω αὐτός · ἰδού ἐπί ὁ χείρ ἐγώ ζωγραφέω σύ ὁ τεῖχος , καί ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς · χείρ γάρ ὡς ἀληθής θεός ὁ τοιοῦτος οἰκοδομέω πόλις , μᾶλλον δέ διατυπόω αὐτός καί διαζωγραφέω , ὥσπερ ἐν πίναξ γράφω διαχαράσσω ὁ θέσις καί ὁ τύπος ὁ κατά θεός πολιτεία ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή συνιστάω . ὅς δή καί αὐτός ὁ ὁ ἑαυτοῦ πόλις οἰκοδόμος , δηλαδή ὁ ὁ θεός λόγος διδάσκω λέγω · ἐπί ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , καί Πύλαι ᾍδης οὖον κατισχύω αὐτός . ὁ γάρ θεοσεβής πολίτευμα καί ὁ ἄπτωτος καί ἀκαθαίρετος ὁ θεός πόλις ὁ λέγω Σιών καί ἐπί ὁ κατορθόω ἐπί ὁ πρότερος λαός νοέω καί ἐπί ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ θεός διαπρέπω . διό λέγω πρός αὐτός · μή λέγω ἐγκαταλείπω ἐγώ κύριος , καί ὁ θεός ἐπιλανθάνω ἐγώ · οὖον γάρ ἐπιλήθω σύ , εἶπον κύριος . ἰδού ἐπί ὁ χείρ ἐγώ ζωγραφέω σύ ὁ τεῖχος , καί ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς . εἶτα ἐπεί ἐν βραχύς χρόνος ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία συνίστημι μετά ὁ ἀπόπτωσις ὁ παρά Ἰουδαῖος θεοσεβής πολίτευμα , ἐπιλέγω ἑξῆς · καί ταχύς οἰκοδομέω ὑπό ὅς καθαιρέω · ὥσπερ γάρ Ἰουδαῖος ὁ καθαίρεσις αὐτός γίγνομαι αἴτιος , οὗτος πάλιν ἐκ αὐτός εἰμί ὁ ὁ νέος οἰκοδομεύς ἐργάτης , ὁ ἀπόστολος δηλαδή ὁ σωτήρ ἐγώ , μαθητής τε καί εὐαγγελιστής , διά ὅς ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ θεός ἀνεγείρω . καί αὐτός δέ οὗτος ὁ Ἰουδαικός ἐθελοθρησκεία καθαιρέω , ὡς ὁ Παῦλος διδάσκω λέγω · εἰμί γάρ ὁ καταλύω οὗτος πάλιν οἰκοδομέω , ὁ νέος Σιών κατά ὁ εὐαγγελικός συνίστημι πολιτεία , ἕτερος δέ παρά οὗτος δηλέομαι ἑξῆς ὁ ἐρημόω μέν ὁ Σιών , οὖον μήv καί οἰκοδομέω αὐτός , περί ὅς εἴρω · καί ὁ ἐρημόω σύ ἐκ σύ ἐξέρχομαι . θαυμάζω δέ εἰμί , ὅπως πρός ὁ διάνοια καί κατά ὁ ἱστορία ὁ λόγος πληρόω ὁ πᾶς Ἰουδαῖος ἔθνος μετά ὁ σύστασις ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία απόβλητος γίγνομαι ὁ αἰσθητός πόλις ὁ κατά Παλαιστίνη κεῖμαι πρός ὁ καί ὁ θεοσεβής πολίτευμα ἐκπίπτω . μετά οὗτος προσωποποιέω ὥσπερ τις νύμφη εἰσάγω ἐπί πλῆθος τέκνον κομάω , προσφωνέω τε αὐτός λέγω · ἀείρω κύκλος ὁ ὀφθαλμός σύ καί ὁράω πᾶς , ἰδού συνάγω καί ἀλθέω πρός σός · ζῶ ἐγώ , λέγω κύριος , ὅτι πᾶς αὐτός ὡς κόσμος ἐνδύω . τίς δέ πᾶς οὐ εἴρω διά ὁ ἤδη προφθάνω καί διδάσκω , τίς εἰμί καί πόθεν οὗτος , ἐν ὅς λέγω · ἰδού οὗτος πόρρωθεν ἥκω , οὗτος ἀπό Βορέας καί θάλασσα , ἄλλος ἐκ γῆ Πέρσης . οὗτος πᾶς φημί συνάγω καί ἀλθέω πρός σός · ζῶ ἐγώ , λέγω κύριος , ὅτι πᾶς αὐτός ὡς κόσμος ἐνδύω καί ἐπιτίθημι αὐτός ὡς κόσμος νύμφη · κόσμιος γοῦν Ψυχή ὁ ἐν αὐτός διαπρέπω ὁ νύμφη ὁ κύριος , ὁ ἐκκλησία δηλαδή σεμνύνω φαιδρύνω καί καλλωπίζω ὁ πλῆθος ὁ ἀρετή καί ὁ ἐκ ἅγιος πνεῦμα χορηγέω αὐτός χάρισμα . εἶτα φημί · καί ὁ ἐρῆμος σύ καί ὁ καταφθείρω καί ὁ καταπίπτω νῦν στενοχωρέω ἀπό ὁ κατοικέω σύ · ἀντί γάρ ὁ απόβλητος ὁ ἐκ περιτομή λαός ὁ πολύς πλῆθος ὁ ἐκκλησία κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἐκ ἅπας ἀντέχω ὁ ἔθνος . ἀλλά οὗτος μέν εἰσποιέω , μακρυν́ͅζω δέ φημί ἀπό σύ ὁ καταπίνω σύ . ὁποῖος εἰμί πάλαι πρότερος ὁ ἐν ὁ ἐκ περιτομή λαός πολύς δύναμαι ψευδοπροφήτης καί Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος ἐκεῖνος , περί ὅς λέγω · ὁ καταπίνω ὁ λαός ὅλος ὁ στόμα , ὅς ἐλαύνω καί μακρύνω ὁ καινός καί νέος ὁ θεός πόλις προλέγω , τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ πολύς πλῆθος ὁ πρόσειμι ὁ δηλόω πόλις θεσπίζω ὡς ἐθέλω οἰκοδομή εὐρύς καί μείζων . ὅς δή αὐτός δηλόω ἐν ὁ · εἴρω γάρ εἰς ὁ οὖς σύ ὁ υἱός σύ ὅς ἀπόλλυμι Στενός ἐγώ ὁ τόπος , ποιέω ἐγώ τόπος ἵνα κατοικέω · εἰμί γάρ ἐν ἀπώλεια ποτέ οὗτος ὁ διά ὁ σωτήριος χάρις ὁ πολιτεία ὁ θεός προστρέχω , ὅς ὁράω ὁ ἐκκλησία ὁ θεός αποθαυμάζω λέγω · Τῖς γεννάω ἐγώ οὗτος ; ὁ ξένος ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις ἐκπλήσσω , ὁμολογέω τε ὁ ἐπισυμβαίνω αὐτός ἐκ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ἀτεκνία . διό φημί · ἐγώ δέ ἄτεκνος καί χήρα , οὗτος δέ τίς ἐκτρέφω ἐγώ ; ἐγώ δέ καταλείπω μόνος , οὗτος δέ ἐγώ ποῦ εἰμί ; εἶτα ἐπεί ἀπορέω , ἀποκρίνω πρός αὐτός ὁ θεός λέγω · ἰδέ ἀείρω εἰς ὁ ἔθνος ὁ χείρ ἐγώ καί εἰς ὁ νῆσος ἀρόω σύσσημον ἐγώ , καί ἄγω ὁ υἱός σύ ἐν κόλπος , ὁ δέ θυγάτηρ σύ ἐπί ὦμος ἀρόω , διδάσκω ὅτι υἱός αὐτός καί θυγάτηρ , περί ὅς εἶπον , ὅτι οὗτος δέ ἐγώ ποῦ εἰμί ; ἐκ ὁ ἐκλογή ὁ ἔθνος πρός αὐτός συνάγω . ὁ χείρ δέ ἐγώ φημί ἀρόω εἰς ὁ ἔθνος καί εἰς ὁ νῆσος , δηλαδή ὁ ἐκκλησία ὁ σύσσημον . ποῖος δέ οὗτος ἢ ὁ σωτήριος πάθος καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις αὐτός ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , μετά ὅς ἄγω φημί ὁ υἱός σύ βαστάζω ἐν ἀγκάλη · οὕτως γάρ ἑρμηνεύω ὁ Ἀκύλας καί ὁ Θεοδοτίων · ὁ μέν εἶπον · καί ἄγω ὁ υἱός σύ ἐν ἀγκάλη , ὁ δέ · καί φέρω ὁ υἱός σύ ἐν ἀγκάλη , ὁ δέ θυγάτηρ σύ ἐπί ὦμος ἀρόω . τίς δέ οὗτος πράσσω ἢ πάντως ποῦ ὁ ὁ εἰσάγω εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ θεός χειραγωγέω αὐτός ὁ φρήν νηπιότης ; οἷος εἰμί Παῦλος λέγω Κορίνθιος · γάλα σύ ποτίζω . καί τιθηνός δέ ἑξῆς ὁ ἐκκλησία ὁ θεός βασιλεύς εἰσάγω καί ὁ ἄρχω αὐτός ὁ αὐτός γίγνομαι τροφός φημί . ὅσπερ καί αὐτός κατά λέξις πληρόω αὐτός ὁράω ὀφθαλμός ὁ κρατέω ὁ ἄνω2 ἀρχή τιθήνη τρόπος διαβαστάζω ὁ ὁ θεός ἐκκλησία , ὁ δέ οὗτος ἄρχω , δηλαδή ὁ κατά ἕκαστος ἔθνος καί κατά ἕκαστος ἐπαρχία ἀρχή καί ἐξουσία ὁ ἄνω2 βασίλεια διακονέω τροφή δίκη ἐξυπηρετέω ὁ ἐνδεής ὁ ἐκκλησία νεῦμα βασιλικός ὁ σιτηρέσιον χορηγέω αὐτός · διό τροφός αὐτός ὀνομάζω , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος γαλοῦχος φημί · καί ἄρχω αὐτός γαλοῦχος σύ . τίς δέ ὀφθαλμός ὁράω ὁ εἴρω ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ θεός γόνυ κάμπτω καί ὁ μέτωπον ἐρείδω ἐπί ὁ ἔδαφος , οὐ εἄν ὁμολογέω πρός λέξις καί πρός ἱστορία τέλος λαμβάνω καί οὗτος ὁ προφητεία διαρρήδην φημί · ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ προσκυνέω σύ καί ὁ χόω ὁ πούς σύ λείχω . ἐπειδάν δέ οὗτος φημί διά ἔργον χωρέω , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος , καί οὐ αἰσχύνω ὁ ὑπομένω ἐγώ · καλός γάρ ὁ μή ὀλιγωρέω μηδέ ἀπογιγνώσκω ὁ ἐλπίς ὁ ἐπαγγέλλω πρό ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις · οὖον γάρ αἰσχύνω ὁ ὑπομένω αὐτός . ταῦτα εἶπον ἑξῆς διδάσκω τίς τρόπος ὁ ὑποχείριος ὁ διάβολος ἔθνος ἐλευθερόω αὐτός διά ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ δύναμις · λέγω γάρ · μή λαμβάνω τις παρά Γίγας σκῦλα ; Γίγας σημαίνω ὁ διάβολος καί ὁ ἀντίκειμαι δύναμις . μῆτις οὖν ὁ τυγχάνω φημί δυνατός εἰμί Γίγας παρατάσσω καί σκυλεύω ὁ οὕτως ἰσχυρός ; εἰμί δέ καί ἐπιχειρέω τις ὁ τοιοῦτος αἰχμαλωτεύω , δικαίως γε ποιέω ἄρα σῴζω ; οὐ κρατέω ὑπό ὁ Γίγας ὡς ὑπό ἰσχυρός κινδυνεύω περί ὁ αὐτός σωτηρία ; ἀντί δέ ὁ ἄδικος ὁ ἑβραικός λέξις δικαίως περιέχω · ὁ γάρ αἰχμαλωτεύω Γίγας δικαίως οὗτος ποιέω καί ὁ σκυλεύω αὐτός ὁμοίως . ὅθεν ὁ μέν Ἀκύλας καί ὁ Θεοδοτίων Δίκαιος ἑρμηνεύω · Δίκαιος γάρ ὁ τύραννος καί πᾶς ὁ ἄδικος κατέχω σκυλεύω καί αἰχμάλωτος ποιέω , ἀλλά γάρ τίς οὗτος ὁ δυνατός παρατάσσω ὁ τοιοῦτος καί διασῴζω ἄνθρωπος μέν οὐδείς , ὁ δέ παρά ἄνθρωπος ἀδύνατος ὅπως θεός δυνατός εἰμί , ἐπακούω · οὕτως λέγω κύριος · καί Γίγας σκυλεύω καί ὁ σκυλεύω αὐτός σῴζω . διό κατά ὁ Σύμμαχος εἴρω · ἀλλά καί αἰχμαλωσία δυνατός λαμβάνω καί λῆψις φοβερός διασῴζω . τίς οὖν εἰμί ὁ οὗτος πράσσω , εὐθύς παρίστημι λέγω · ἐγώ δέ ὁ κρίσις ἐγώ κρίνω , καί ἐγώ ὁ υἱός ἐγώ ῥύομαι , ἑαυτοῦ σαφῶς διδάσκω εἰμί ὁ μόνος δυνατός ἀφαιρέω ὁ δηλόω ὁ σκῦλα . εἶτα ἑξῆς διερμηνεύω , τίς ὁ σκῦλα ὁ υἱός αὐτός εἰμί λέγω · διό ἐπιφέρω · ὁ υἱός ἐγώ ῥύομαι , ὅς ῥύομαι ὁ ἀφαιρέω αὐτός ἐκ ἐπήρεια , αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σάρξ ἐσθίω καί ὁ αἷμα αὐτός ὡς οἶνος πίνω · οὐκέτι γάρ ἕτερος σάρξ ἐσθίω δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ ἐσθίω οὐδέ ἐκπίνω ἔτι ὁ αἷμα ὁ ἀνθρώπειος Ψυχή δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ αἷμα πίνω ὡς καί μεθύσκω αὐτός ἐκ αὐτός . οὗτος δέ οὕτως πράσσω αἴσθησις εἰμί πᾶς ὁ σάρξ , οὗτος εἰμί πᾶς ἄνθρωπος καί ὁ ἔτι σάρκινος εἰμί , ὅτι ἐγώ κύριος ὁ ἐρύω σύ καί ἀντιλαμβάνω . τίς δέ σύ ἢ ὁ ἐμαυτοῦ πόλις καί ὁ ἀποδίδωμι Σιών , πρός ὅς πᾶς αὐτός λέγω . οὗτος οὖν γιγνώσκω φημί καί ὁμολογέω ἁπαξαπλῶς πᾶς ὡς οὐ εἰμί θνητός φύσις ὁ κατόρθωμα ὁ τοσοῦτος ὁ ἔθνος σωτηρία , ἀλλά θεός δύναμις , ὅς ὁ ὁ ἴδιος υἱός ῥύομαι ἀπό ὁ προλέγω Γίγας καί ὁ σύν αὐτός . κατά ἕτερος δέ διάνοια δύναμαι οὗτος ἐπί ὁ κατά καιρός διώκω ὁ ὁ θεός ἐκκλησία ἀναφέρω ὁ λόγος ὁ τέλος αὐτός καί ὁ καταστροφή διαγράφω καί ὡς ὁ ἑαυτοῦ σάρξ ἐσθίω καί ὁ αἷμα ἑαυτοῦ πίνω . ὅτε καί γιγνώσκω πᾶς καί ὁμολογέω , ὅτι μή θνητός δύναμις εἰμί ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ῥύομαι , ἀλλά εἰμί ὁ ἀντιλαμβάνω αὐτός θεός Ἰακώβ . ἀντί δέ ὁ · θεός Ἰακώβ , ἰσχυρός Ἰακώβ ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ἐκδίδωμι . εὔκαιρος δέ ὁ θεός Ἰακώβ ἢ ὁ ἰσχυρός Ἰακώβ μνημονεύω ὁ λόγος ἀναπέμπω ἐγώ ἐπί ὁ ἐν ἄνθρωπος σχῆμα ὁ πατριάρχης Ἰακώβ ὁράω θεός , ὅς οὐδέ ἕτερος ὑποληπτέον εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός . ἀσώματος ὁ θέω , ἄϋλος , ἀναφής καί ἁπλόος · καί οὐ ἄν τις ἐπί αὐτός ὁ εἰκός δράω φαντασία τις λαμβάνω σωματικός . πλήν ὁ γράμμα ὁ ἱερόν ἀνθρώπινος ἐγώ ὁ περί αὐτός διαλέγω . οὖον γάρ εἰμί ἑτέρως δύναμαι νοέω ὁ ἐν αὐτός καί παχύς εἰμί σῶμα , εἰμί μή καθάπερ ἐν τάξις παράδειγμα παρακομίζω ὁ κατά ἐγώ , ἵνα ἐκ ὁ ἐν αἴσθησις καί ὁρατής πρᾶγμα κἀν ὁ ἐκ μέρος νοέω ἰσχύω ὁ περί ὁ θεῖος οὐσία .