eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.9
Ταύτην τοίνυν τὴν ἔρημον καὶ διὰ τῶν μετὰ χεῖρας εὐαγγελίζεται ἡ προφητεία μετὰ τὰ προλεχθέντα περὶ τῶν ἐλάφων φάσκουσα · Εὐφράνθητι , ἔρημος διψῶσα · πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα περὶ τῆς ἐρήμου ταύτης εἴρηται καὶ διὰ τῶν ἑξῆς ἐν τῇ αὐτῇ προφητείᾳ φερομένων , δι’ ὧν εἴρηται · Εὐφράνθητι , στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα , ῥῆξον καὶ βόησον , ἡ οὐκ ὠδίνουσα , ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα . εἴη ἂν τοίνυν αὕτη ἑτέρα ἔρημος παρὰ τὴν προλεχθεῖσαν Σιών , ἐν ᾗ ἐχίνους καὶ ἴβεις καὶ κόρακας , δαιμόνιά τε καὶ ὀνοκενταύρους οἰκήσειν ἐλέγετο , πίσσης τε αὐτῆς καὶ θείου πληρωθήσεσθαι τὰς φάραγγας . τούτων δὲ περὶ τῆς Σιὼν καὶ περὶ τῆς Ἰερουσαλὴμ εἰρημένων ὥρα τὰ προκείμενα περὶ ἑτέρας ἐρήμου λέγεσθαι νοεῖν . ἦν δὲ αὕτη δρυμὸς τῶν ἐλάφων καὶ ἡ χώρα τῶν ἀλλοφύλων ἐθνῶν , ἔνθα τοὺς κλήρους διένειμε ταῖς ἀποδοθείσαις ἐλάφοις ὁ κύριος εὐαγγελίζεται φάσκων ὁ λόγος · Εὐφράνθητι , ἔρημος διψῶσα , ἀγαλλιάσθω ἔρημος καὶ ἀνθείτω ὡς κρίνον · διψῶσα γὰρ αὕτη πρότερον ἔρημος ἐστερημένη νάματος οὐρανίου , ἀλλὰ χαίρειν αὐτῇ καὶ εὐφραίνεσθαι ὁ λόγος προστάττει διὰ τὰ ἐπιλεγόμενα , ἔτι δὲ καὶ ἀνθεῖν ὡς κρίνον , ὥστε λέγειν · Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ θεῷ ἐν παντὶ τόπῳ . ἀλλὰ καὶ ἐξανθήσει φησὶ νεαρὰ βλαστήματα καὶ ἄνθη ὡραῖα , περὶ ὧν εἴρηται ἐν Ἄισματι τῶν Ἀισμάτων · τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ , οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμήν . ποίαν δὲ ἔρημον ἱστορεῖ , διασαφεῖ λέγων · καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ Ἰορδάνου , τὴν εὐαγγελικὴν γραφὴν παρίστησιν · ἐν γὰρ τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ πρῶτος Ἰωάννης ἐκήρυσσε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καὶ μηκέτ’ ἐνεργούσης ἐν τῇ Ἰερουσαλὴμ τῆς κατὰ τὸν Μωσέως νόμον ἐπιτελουμένης λατρείας βάπτισμα μετανοίας καὶ τὸ τῆς παλιγγενεσίας λουτρὸν ἐν αὐτῷ τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὁ αὐτὸς παρεδίδου προφήτης · ὅτε σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ ἐπεσφραγίσατο τὸ Ἰωάννου κήρυγμα ἐν τῷ Ἰορδάνῃ βαπτισθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ καὶ βεβαιώσας δι’ ἑαυτοῦ τὸ τῆς παλιγγενεσίας μυστήριον . καὶ ἡ πάλαι δὲ ἔρημος καὶ ἄνυδρος καὶ ἄκαρπος , λέγω δὲ ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ διὰ τῆς καθάρσεως τοῦ τῆς παλιγγενεσίας λουτροῦ τὴν τοῦ Ἰορδάνου διεπράττετο βαπτίζων ἅμα καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν . τοῦτο καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἥ ποτε τοῦ θεοῦ ἔρημος ἐκκλησία φυλάττει . διὸ εὐφραίνεσθαι αὐτὴν καὶ ἀγαλλιᾶν ὁ λόγος παρακελεύεται , δίκην τε κρίνου εὐώδους ἐξανθεῖν . ταύτῃ δὲ καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου δέδοται . ὁ μὲν οὖν Λίβανος καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδήλου τὸ θυσιαστήριον καὶ τὸν νεών , ἐν ᾧ αἵ τε θυσίαι σὺν αὐτῷ λιβάνῳ καὶ ἡ κατὰ τὸν νόμον λατρεία ἐν ταῖς ἀναφοραῖς προσεφέρετο · ὁ δὲ Κάρμηλος τὸν ἐκ περιτομῆς λαὸν αἰνιττόμενος ἀποδέδεικται πολλάκις . τοῦ λαοῦ τοίνυν τοῦ παλαιοῦ ἡ τιμὴ καὶ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῇ Ἰερουσαλὴμ ἡ δόξα τῇ πάλαι ἐρήμῳ , λέγω δὲ τῇ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίᾳ δοθήσεσθαι προφητεύεται . εἶτ’ ἐπιλέγει · καὶ ὁ λαός μου , οὐκέτι ὁ Ἰσραήλ , ἀλλ’ ὁ ἐμός φησι λαὸς ὄψεται τὴν δόξαν κυρίου , ταύτην τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ λόγου παρέχοντος τῷ νέῳ λαῷ , ἅτε παραδεξομένῳ τὴν πρώτην τοῦ σωτῆρος παρουσίαν . διὸ καὶ τὴν δευτέραν καὶ ἔνδοξον αὐτοῦ θέαν ὄψεται , τό τε ὕψος αὐτοῦ θεωρήσει . Τούτοις ἑξῆς εὐαγγελίζεται τοὺς διὰ τῆς ἐπιλάμψεως τοῦ σωτῆρος τῶν τῆς ψυχῆς παθῶν ἀπαλλαγησομένων λέγων · ἰσχύσατε , χεῖρες ἀνειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα · παρακαλέσατε , οἱ ὀλιγόψυχοι τῇ διανοίᾳ · κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἐνισχύσατε , χεῖρες ἀνειμέναι καὶ γόνατα ἀσθενοῦντα · κρατύνατε , εἴπατε τοῖς ἀνοήτοις Ἰσχύετε , μὴ φοβεῖσθε . παραπλησίως δὲ καὶ ὁ Ἀκύλας καὶ ὁ Θεοδοτίων ὁμοίως ἡρμήνευσαν τοῦ λόγου παρακελευομένου τοῖς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν μαθηταῖς τε καὶ ἀποστόλοις ἐνισχύειν τὰς παρειμένας ἐν τοῖς ἔθνεσι ψυχὰς καὶ τὰ τῶν ἠσθενηκότων γόνατα παρακρατύνειν , ἀλλὰ καὶ τοῖς πάλαι ὀλιγοψύχοις προσφωνεῖν παρακελεύεται τό · ἰσχύσατε , μὴ φοβεῖσθε · κἂν γὰρ διώκωσί τινες ἀπειλοῦντες καὶ φόβους ἐμποιοῦντες , αἰκίας τε καὶ βασάνους ἐπάγοντες , ἀλλ’ ὑμεῖς φησιν οἵ ποτε ὀλιγόψυχοι ἰσχύος καὶ δυνάμεως μεταλαβόντες μὴ φοβεῖσθε ἔχοντες τὸν ὑμέτερον διὰ παντὸς ὑμῖν συνόντα θεόν . διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον · μὴ φοβεῖσθε · ἰδοὺ ὁ θεὸς ὑμῶν ἐκδίκησις ἐλεύσεται ἀνταποδόσεως , κύριος αὐτὸς ἐλεύσεται καὶ σώσει ὑμᾶς . ταῦτα τοίνυν παιδευθέντες ὑμεῖς οἵ ποτε ὀλιγόψυχοι ἰσχύσατε , μὴ φοβεῖσθε . Ταῦτα θεσπίσας ὁ λόγος καὶ σαφῶς θεοῦ παρουσίαν εὐαγγελισάμενος σημεῖα καὶ γνωρίσματα ἐπάγει τῶν αὐτοῦ κατορθωμάτων λέγων ἑξῆς · τότε ἀνοιχθήσονται ὀφθαλμοὶ τυφλῶν , καὶ ὦτα κωφῶν ἀκούσονται . τότε ἁλεῖται ὡς ἔλαφος χωλός , καὶ τρανὴ ἔσται γλῶσσα μογιλάλων . ἐπληροῦτο δὲ ταῦτα ἐναργῶς κατὰ τὴν γενομένην τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν , καθ’ ἣν ἕκαστον τῶν εἰρημένων τέλους ἐτύγχανε πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν σωμάτων δυνάμει θεϊκῆς ἐξουσίας ἰωμένου αὐτοῦ καὶ οὐ σωμάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ ψυχῶν τὰ πάθη τῷ τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ λόγῳ θεραπεύοντος . εἰσέτι γοῦν καὶ νῦν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐν ἅπασι τοῖς ἔθνεσιν οἱ πάλαι διὰ πήρωσιν ψυχῆς καὶ ἀβλεψίαν ἄψυχα καὶ ἀκίνητα ξόανα οἷα θεοὺς τεθηπότες τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα τῷ αὐτοῦ φωτὶ καταυγασθέντες ἀναβλέπουσιν ὡς καταπτύειν μὲν τῆς πατροπαραδότου δεισιδαιμονίας , γνωρίζειν δὲ καὶ μόνον ἕνα ἀληθῆ θεόν . καὶ οἱ κωφοὶ δὲ καὶ ἀνήκοοι θείων λόγων πρότερον , νῦν διὰ τῆς αὐτοῦ χάριτος ἐπιστήμονες γεγόνασι τῆς τῶν θεοπνεύστων λογίων ἀκοῆς , ἀλλὰ καὶ οἱ παρειμένοι τὰς βάσεις τῆς ψυχῆς ἀνεπήδησαν ἐλάφων δίκην τοῖς αὐτῶν ἐξομοιωθέντες διδασκάλοις , οὓς μικρῷ πρόσθεν ἐλάφους ὠνόμαζεν ἡ προφητεία . καὶ ἡ τῶν μογιλάλων δὲ γλῶσσα , ἣν συνέδησεν ὁ σατανᾶς τοῦ μὴ θεολογεῖν τὸν ἀληθῆ θεόν , τρανὰ φθέγγεσθαι καὶ διηρθρωμένα μεμάθηκε . μογιλάλους δὲ οὐκ ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν τοὺς παρὰ τοῖς σοφοῖς τοῦ αἰῶνος τούτου μόγις ποτὲ τολμήσαντας ὀρθόν τι φρονῆσαι καὶ εἰπεῖν περὶ θεοῦ . πρὸς τούτοις ἅπασιν ἐπὶ τῇ θεσπιζομένῃ θεοφανείᾳ καὶ ὕδωρ φησὶν ἐν τῇ πάλαι ἐρήμῳ ἐρράγη πηγῆς ἐν αὐτῇ ζωοποιοῦ φανείσης φάραγξ εὕρηται , καὶ χείμαρροι κατὰ τὸν Σύμμαχον καὶ ῥεῖθρα ἐν γῇ διψώσῃ . τὸ μὲν οὖν ὕδωρ αὐτὸ ἦν ἐκεῖνο τὸ τοῦ Ἰορδάνου , περὶ οὗ ἐλέγετο μικρῷ πρόσθεν τό · ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ Ἰορδάνου , δι’ οὗ ᾐνίττετο τὸ λουτρὸν τῆς παλιγγενεσίας καὶ τὸ τῆς καινῆς διαθήκης μυστήριον , τὰ δὲ ῥεῖθρα τοὺς εὐαγγελικοὺς τοῦ σωτῆρος ἐδήλου λόγους . Ἔτι δὲ πρὸς τούτοις γέγονεν ἐν τῇ δηλωθείσῃ ἐρήμῳ εὐφροσύνη ὀρνέων καὶ ἔπαυλις ποιμνίων , ψυχῶν ἐπτερωμένων δηλαδὴ καὶ μετεωροπόρων καὶ ἄλλων ἡμέρων καὶ πράων ὑπὸ καλῷ ποιμένι διοικουμένων ὡς δύνασθαι λέγειν · κύριος ποιμαίνει με , καὶ οὐδέν με ὑστερήσει . ἀνωτέρω μὲν οὖν ἐν τῇ ἐρήμῳ Σιὼν οἰκήσειν ἐλέγοντο ἴβεις καὶ ἐχῖνοι καὶ κόρακες καὶ ὀνοκένταυροι καὶ δαιμόνια , τῇ δὲ μετὰ χεῖρας ἐρήμῳ τοσαῦτα εὐαγγελίζεται ὁ λόγος . κἀκείνη μὲν πληρωθήσεσθαι πίσσης καὶ θείου καὶ πυρὸς ἐλέγετο , αὕτη δὲ πηγῆς ὕδατος καὶ ῥείθρων καὶ χειμάρρων . ἀλλὰ καὶ ἔσται φησὶν ἐνταῦθα ὁδὸς καθαρά , καὶ ὁδὸς ἁγία κληθήσεται . αὕτη δὲ εἴη ἂν ἡ ἀπάγουσα ἐπὶ τὸ τρισμακάριον τέλος τῆς ἐπουρανίου τοῦ θεοῦ πόλεως , ἣν παριστὰς ὁ σωτὴρ ἔλεγεν · ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός . ὁ λόγος τοίνυν ὁ σωτήριος ὁ τοὺς δι’ αὐτοῦ ὁδεύοντας χειραγωγῶν πρὸς τὸν πατέρα καὶ εἰς τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν ἀποκαθιστὰς τῇ ἐρήμῳ δοθήσεσθαι πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀγαθοῖς προφητεύεται , πρόδηλον δὲ ὡς οὐδεὶς διὰ ταύτης τῆς ὁδοῦ παρέρχεται ἀκάθαρτος · οἱ δὲ διεσπαρμένοι φησὶ πορεύσονται ἐπ’ αὐτῆς . τίνες δὲ οὗτοι , ἀλλ’ ἢ οἱ πάλαι διεσκεδασμένοι τοῦ θεοῦ καὶ μακρὰν τῆς ἀληθείας ἀποπλανηθέντες ; οὗτοι γὰρ παλινδρομήσαντες καὶ τὴν εὐθεῖαν καὶ ἀπλανῆ ὁδὸν εὑρόντες πορεύσονται ἐν αὐτῇ . Ἀλλὰ καὶ οὐκ ἔσται φησὶν ἐκεῖ λέων , λέγω δὲ ἐν τῇ ἀποδοθείσῃ ὁδῷ , οὐδὲ τῶν πονηρῶν θηρίων οὐκ ἀναβῇ εἰς αὐτὴν οὐδὲ μὴ πορευθῇ ἐκεῖ · πῶς γὰρ καὶ οἷόν τε ἦν ἐν τῷ εἰρηκότι · ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός , εὑρεθῆναί τι τῶν πονηρῶν ; οὐδὲ γὰρ ὁδοὺς ὄφεως ἐπὶ πέτρας δυνατὸν ἦν εὑρεῖν κατὰ τὸν Σολομῶνα . ἀλλὰ πορεύσονται ἐν αὐτῇ φησι λελυτρωμένοι , οὓς αὐτὸς ἐλυτρώσατο δηλονότι τῷ τιμίῳ ἑαυτοῦ αἵματι , καὶ οἱ συνηγμένοι διὰ κυρίου , ἀλλ’ οὐδὲ διὰ προφήτου οὐδὲ διά τινος σπουδῆς ἀνθρωπίνης · δι’ αὐτοῦ δὲ τοῦ κυρίου λελυτρωμένοι καὶ συνηγμένοι , οὗτοι πορεύσονται τὴν δηλωθεῖσαν ὁδόν , δι’ ἧς ἐπὶ τέλος τὸ τρισμακάριον τῆς ἐπουρανίου Σιὼν ἐλεύσονται , περὶ ἧς φησιν ὁ Ἀπόστολος · προσεληλύθαμεν Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ . διὸ λέλεκται · καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ’ εὐφροσύνης · οὐ γὰρ δὴ δυνατὸν ἐνταῦθα Σιὼν ἐκείνην παραδέχεσθαι , περὶ ἧς εἴρητο · καὶ ἐνιαυτὸς ἀνταποδόσεως κρίσεως Σιών , καὶ στραφήσονται αἱ φάραγγες αὐτῆς εἰς πίσσαν καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς . διόπερ ἀνάγκη διαφόρους νοεῖν τὰς ὁμωνύμως προσαγορευομένας Σιών , τὴν μὲν ἐπίγειον τὴν ταῖς ἀπειλαῖς ὑποβαλλομένην , τὴν δ’ ἐπουράνιον , ἐφ’ ἣν ἥξειν οἱ λελυτρωμένοι καὶ συνηγμένοι ὑπὸ κυρίου λέγονται , περὶ ὧν εἴρητο · καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν · οἱ γὰρ νικηταὶ τοῦ μεγάλου ἀγῶνος ἀποφανθέντες στεφάνῳ εὐφροσύνης ἀναδήσονται , ὃν καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος εἰδὼς ἔλεγεν · λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος . διὸ λέλεκται · καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν , καὶ πάλιν · ἐπὶ γὰρ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν αἴνεσις καὶ ἀγαλλίαμα , καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς , δηλονότι τοὺς τὴν σωτήριον ὁδὸν ἀκλινῶς βαδίσαντας καὶ δι’ αὐτῆς ἐπὶ τὸ τρισμακάριον τέλος καταντήσαντας , ἐν ᾧ στεφάνῳ οἱ τιμηθέντες τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀπολαύσουσιν ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ , ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ ἐρῆμος καί διά ὁ μετά χείρ εὐαγγελίζω ὁ προφητεία μετά ὁ προλέγω περί ὁ ἔλαφος φάσκω · εὐφραίνω , ἐρῆμος διψάω · πολύς δέ καί ἄλλος περί ὁ ἐρῆμος οὗτος εἴρω καί διά ὁ ἑξῆς ἐν ὁ αὐτός προφητεία φέρω , διά ὅς εἴρω · εὐφραίνω , στεῖρα ὁ οὖον τίκτω , ῥήγνυμι καί βοάω , ὁ οὐ ὠδίνω , ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μᾶλλον ἢ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ . εἰμί εἄν τοίνυν οὗτος ἕτερος ἐρῆμος παρά ὁ προλέγω Σιών , ἐν ὅς ἐχῖνος καί ἶβις καί κόραξ , δαιμόνιον τε καί ὀνοκένταυρος οἰκέω λέγω , πίσσα τε αὐτός καί θεῖον πληρόω ὁ φάραγξ . οὗτος δέ περί ὁ Σιών καί περί ὁ Ἱεροσόλυμα εἴρω ὥρα ὁ πρόκειμαι περί ἕτερος ἐρῆμος λέγω νοέω . εἰμί δέ οὗτος δρυμός ὁ ἔλαφος καί ὁ χώρα ὁ ἀλλόφυλος ἔθνος , ἔνθα ὁ κλῆρος διανέμω ὁ ἀποδίδωμι ἔλαφος ὁ κύριος εὐαγγελίζω φάσκω ὁ λόγος · εὐφραίνω , ἐρῆμος διψάω , ἀγαλλιάω ἐρῆμος καί ἀνθέω ὡς κρίνον · διψάω γάρ οὗτος πρότερος ἐρῆμος στερέω νᾶμα οὐράνιος , ἀλλά χαίρω αὐτός καί εὐφραίνω ὁ λόγος προστάσσω διά ὁ ἐπιλέγω , ἔτι δέ καί ἀνθέω ὡς κρίνον , ὥστε λέγω · Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ θεός ἐν πᾶς τόπος . ἀλλά καί ἐξάνθησις φημί νεαρός βλάστημα καί ἄνθος ὡραῖος , περί ὅς εἴρω ἐν ἆισμα ὁ Ἀῖσμα · ὁ ἄνθος ὁράω ἐν ὁ γῆ , ὁ μανδραγόρας δίδωμι ὀσμή . ποῖος δέ ἐρῆμος ἱστορέω , διασαφέω λέγω · καί ἀγαλλιάω ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης , ὁ εὐαγγελικός γραφή παρίστημι · ἐν γάρ ὁ Ἰορδάνης ποταμός πρῶτος Ἰωάννης κηρύσσω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός καί μηκέτι ἐνεργέω ἐν ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ κατά ὁ Μωσῆς νόμος ἐπιτελέω λατρεία βάπτισμα μετάνοια καί ὁ ὁ παλιγγενεσία λουτρόν ἐν αὐτός ὁ Ἰορδάνης ποταμός ὁ αὐτός παραδίδωμι προφήτης · ὅτε σωτήρ καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ὁ θεός ἐπισφραγίζω ὁ Ἰωάννης κήρυγμα ἐν ὁ Ἰορδάνης βαπτίζω ὑπό αὐτός καί βεβαιόω διά ἑαυτοῦ ὁ ὁ παλιγγενεσία μυστήριον . καί ὁ πάλαι δέ ἐρῆμος καί ἄνυδρος καί ἄκαρπος , λέγω δέ ὁ ἐκκλησία ὁ θεός διά ὁ κάθαρσις ὁ ὁ παλιγγενεσία λουτρόν ὁ ὁ Ἰορδάνης διαπράσσω βαπτίζω ἅμα καί εὐαγγελίζω ὁ ὁ θεός βασίλειος . οὗτος κατά ὅλος ὁ οἰκέω ὅς ποτός ὁ θεός ἐρῆμος ἐκκλησία φυλάσσω . διό εὐφραίνω αὐτός καί ἀγαλλιάω ὁ λόγος παρακελεύομαι , δίκη τε κρίνω εὐώδης ἐξανθέω . οὗτος δέ καί ὁ δόξα ὁ Λίβανος καί ὁ τιμή ὁ Κάρμηλος δίδωμι . ὁ μέν οὖν Λίβανος καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω ὁ θυσιαστήριον καί ὁ νέος , ἐν ὅς ὁ τε θυσία σύν αὐτός λίβανος καί ὁ κατά ὁ νόμος λατρεία ἐν ὁ ἀναφορά προσφέρω · ὁ δέ Κάρμηλος ὁ ἐκ περιτομή λαός αἰνίσσομαι ἀποδείκνυμι πολλάκις . ὁ λαός τοίνυν ὁ παλαιός ὁ τιμή καί ὁ ναός ὁ ἐν ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ δόξα ὁ πάλαι ἐρῆμος , λέγω δέ ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία δίδωμι προφητεύω . εἶτα ἐπιλέγω · καί ὁ λαός ἐγώ , οὐκέτι ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά ὁ ἐμός φημί λαός ὁράω ὁ δόξα κύριος , οὗτος ὁ ἐπαγγελία ὁ λόγος παρέχω ὁ νέος λαός , ἅτε παραδέχομαι ὁ πρῶτος ὁ σωτήρ παρουσία . διό καί ὁ δύο καί ἔνδοξος αὐτός θέα ὁράω , ὁ τε ὕψος αὐτός θεωρέω . οὗτος ἑξῆς εὐαγγελίζω ὁ διά ὁ ἐπίλαμψις ὁ σωτήρ ὁ ὁ Ψυχή πάθος ἀπαλλάσσω λέγω · ἰσχύω , χείρ ἀνίημι καί γόνυ παραλύω · παρακαλέω , ὁ ὀλιγόψυχος ὁ διάνοια · κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ἐνισχύω , χείρ ἀνίημι καί γόνυ ἀσθενέω · κρατύνω , εἶπον ὁ ἀνόητος ἰσχύω , μή φοβέω . παραπλήσιος δέ καί ὁ Ἀκύλας καί ὁ Θεοδοτίων ὁμοίως ἑρμηνεύω ὁ λόγος παρακελεύομαι ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ μαθητής τε καί ἀπόστολος ἐνισχύω ὁ παρίημι ἐν ὁ ἔθνος ψυχή καί ὁ ὁ ἀσθενέω γόνυ παρακρατύνω , ἀλλά καί ὁ πάλαι ὀλιγόψυχος προσφωνέω παρακελεύομαι ὁ · ἰσχύω , μή φοβέω · κἀν γάρ διώκω τις ἀπειλέω καί φόβος ἐμποιέω , αἰκία τε καί βάσανος ἐπάγω , ἀλλά σύ φημί ὁ ποτός ὀλιγόψυχος ἰσχύς καί δύναμις μεταλαμβάνω μή φοβέω ἔχω ὁ ὑμέτερος διά πᾶς σύ σύνειμι θεός . διό κατά ὁ Σύμμαχος · μή φοβέω · ἰδού ὁ θεός σύ ἐκδίκησις ἔρχομαι ἀνταπόδοσις , κύριος αὐτός ἔρχομαι καί σῴζω σύ . οὗτος τοίνυν παιδεύω σύ ὁ ποτός ὀλιγόψυχος ἰσχύω , μή φοβέω . οὗτος θεσπίζω ὁ λόγος καί σαφῶς θεός παρουσία εὐαγγελίζω σημεῖον καί γνώρισμα ἐπάγω ὁ αὐτός κατόρθωμα λέγω ἑξῆς · τότε ἀνοίγνυμι ὀφθαλμός τυφλός , καί οὖς κωφός ἀκούω . τότε ἅλλομαι ὡς ἔλαφος χωλός , καί τρανός εἰμί γλῶσσα μογιλάλος . πληρόω δέ οὗτος ἐναργής κατά ὁ γίγνομαι ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός παρουσία , κατά ὅς ἕκαστος ὁ εἴρω τέλος τυγχάνω πᾶς νόσος καί πᾶς μαλακία σῶμα δύναμις θεῖος ἐξουσία ἰάομαι αὐτός καί οὖον σῶμα μόνος , ἀλλά καί Ψυχή ὁ πάθος ὁ ὁ διδασκαλία αὐτός λόγος θεραπεύω . εἰσέτι γοῦν καί νῦν κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἐν ἅπας ὁ ἔθνος ὁ πάλαι διά πήρωσις Ψυχή καί ἀβλεψία ἄψυχος καί ἀκίνητος ξόανον οἷος θεός τέθηπα ὁ ὁ Ψυχή ὄμμα ὁ αὐτός φάος καταυγάζω ἀναβλέπω ὡς καταπτύω μέν ὁ πατροπαράδοτος δεισιδαιμονία , γνωρίζω δέ καί μόνος εἷς ἀληθής θεός . καί ὁ κωφός δέ καί ἀνήκοος θεῖον λόγος πρότερος , νῦν διά ὁ αὐτός χάρις ἐπιστήμων γίγνομαι ὁ ὁ θεόπνευστος λόγιος ἀκοή , ἀλλά καί ὁ παρίημι ὁ βάσις ὁ Ψυχή ἀναπηδάω ἔλαφος δίκη ὁ αὐτός ἐξομοιόω διδάσκαλος , ὅς μικρός πρόσθεν ἔλαφος ὀνομάζω ὁ προφητεία . καί ὁ ὁ μογιλάλος δέ γλῶσσα , ὅς συνδέω ὁ Σατανᾶς ὁ μή θεολογέω ὁ ἀληθής θεός , τρανός φθέγγομαι καί διαρθρόω μανθάνω . μογιλάλος δέ οὐ εἄν ἁμαρτάνω εἶπον ὁ παρά ὁ σοφός ὁ αἰών οὗτος μόγις ποτέ τολμάω ὀρθός τίς φρονέω καί εἶπον περί θεός . πρός οὗτος ἅπας ἐπί ὁ θεσπίζω Θεοφανεία καί ὕδωρ φημί ἐν ὁ πάλαι ἐρῆμος ῥήγνυμι πηγή ἐν αὐτός ζωοποιός φαίνω φάραγξ εὑρίσκω , καί χειμάρρους κατά ὁ Σύμμαχος καί ῥεῖθρον ἐν γῆ διψάω . ὁ μέν οὖν ὕδωρ αὐτός εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὁ Ἰορδάνης , περί ὅς λέγω μικρός πρόσθεν ὁ · ἀγαλλιάω ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης , διά ὅς αἰνίσσομαι ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία καί ὁ ὁ καινός διαθήκη μυστήριον , ὁ δέ ῥεῖθρον ὁ εὐαγγελικός ὁ σωτήρ δηλόω λόγος . ἔτι δέ πρός οὗτος γίγνομαι ἐν ὁ δηλόω ἐρῆμος Εὐφρόσυνος ὄρνις καί ἔπαυλις ποίμνιον , Ψυχή πτερόω δηλαδή καί μετεωροπορέω καί ἄλλος ἥμερος καί πρᾶος ὑπό καλός ποιμήν διοικέω ὡς δύναμαι λέγω · κύριος ποιμαίνω ἐγώ , καί οὐδείς ἐγώ ὑστερέω . ἀνωτέρω μέν οὖν ἐν ὁ ἐρῆμος Σιών οἰκέω λέγω ἶβις καί ἐχῖνος καί κόραξ καί ὀνοκένταυρος καί δαιμόνιος , ὁ δέ μετά χείρ ἐρῆμος τοσοῦτος εὐαγγελίζω ὁ λόγος . ἐκεῖνος μέν πληρόω πίσσα καί θεῖον καί πυρός λέγω , οὗτος δέ πηγή ὕδωρ καί ῥεῖθρον καί χειμάρρους . ἀλλά καί εἰμί φημί ἐνταῦθα ὁδός καθαρός , καί ὁδός ἅγιος καλέω . οὗτος δέ εἰμί εἄν ὁ ἀπάγω ἐπί ὁ τρισμακάριος τέλος ὁ ἐπουράνιος ὁ θεός πόλις , ὅς παρίστημι ὁ σωτήρ λέγω · ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός . ὁ λόγος τοίνυν ὁ σωτήριος ὁ ὁ διά αὐτός ὁδεύω χειραγωγέω πρός ὁ πατήρ καί εἰς ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος ἀποκαθίστημι ὁ ἐρῆμος δίδωμι πρός ὁ ἄλλος ἀγαθός προφητεύω , πρόδηλος δέ ὡς οὐδείς διά οὗτος ὁ ὁδός παρέρχομαι ἀκάθαρτος · ὁ δέ διασπείρω φημί πορεύω ἐπί αὐτός . τίς δέ οὗτος , ἀλλά ἢ ὁ πάλαι διασκεδάννυμι ὁ θεός καί μακράν ὁ ἀλήθεια ἀποπλανάω ; οὗτος γάρ παλινδρομέω καί ὁ εὐθύς καί ἀπλανῆ ὁδός εὑρίσκω πορεύω ἐν αὐτός . ἀλλά καί οὐ εἰμί φημί ἐκεῖ λέων , λέγω δέ ἐν ὁ ἀποδίδωμι ὁδός , οὐδέ ὁ πονηρός θηρίον οὐ ἀναβαίνω εἰς αὐτός οὐδέ μή πορεύω ἐκεῖ · πῶς γάρ καί οἷος τε εἰμί ἐν ὁ λέγω · ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός , εὑρίσκω τίς ὁ πονηρός ; οὐδέ γάρ ὁδός ὄφις ἐπί πέτρα δυνατός εἰμί εὑρίσκω κατά ὁ Σολομών . ἀλλά πορεύω ἐν αὐτός φημί λυτρόω , ὅς αὐτός λυτρόω δηλονότι ὁ τίμιος ἑαυτοῦ αἷμα , καί ὁ συνάγω διά κύριος , ἀλλά οὐδέ διά προφήτης οὐδέ διά τις σπουδή ἀνθρώπινος · διά αὐτός δέ ὁ κύριος λυτρόω καί συνάγω , οὗτος πορεύω ὁ δηλόω ὁδός , διά ὅς ἐπί τέλος ὁ τρισμακάριος ὁ ἐπουράνιος Σιών ἔρχομαι , περί ὅς φημί ὁ ἀπόστολος · πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος . διό λέγω · καί ἥκω εἰς Σιών μετά Εὐφρόσυνος · οὖον γάρ δή δυνατός ἐνταῦθα Σιών ἐκεῖνος παραδέχομαι , περί ὅς εἴρω · καί ἐνιαυτός ἀνταπόδοσις κρίσις Σιών , καί στρέφω ὁ φάραγξ αὐτός εἰς πίσσα καί ὁ οὗτος ἑξῆς . διόπερ ἀνάγκη διάφορος νοέω ὁ ὁμώνυμος προσαγορεύω Σιών , ὁ μέν ἐπίγειος ὁ ὁ ἀπειλή ὑποβάλλω , ὁ δέ ἐπουράνιος , ἐπί ὅς ἥκω ὁ λυτρόω καί συνάγω ὑπό κύριος λέγω , περί ὅς εἴρω · καί Εὐφρόσυνος αἰώνιος ὑπέρ κεφαλή αὐτός · ὁ γάρ νικητής ὁ μέγας ἀγών ἀποφαίνω στέφανος Εὐφρόσυνος ἀναδέω , ὅς καί ὁ θεῖος ἀπόστολος εἰδοί λέγω · λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος . διό λέγω · καί Εὐφρόσυνος αἰώνιος ὑπέρ κεφαλή αὐτός , καί πάλιν · ἐπί γάρ ὁ κεφαλή αὐτός αἴνεσις καί ἀγαλλίαμα , καί Εὐφρόσυνος καταλαμβάνω αὐτός , δηλονότι ὁ ὁ σωτήριος ὁδός ἀκλινῶς βαδίζω καί διά αὐτός ἐπί ὁ τρισμακάριος τέλος καταντάω , ἐν ὅς στέφανος ὁ τιμάω ὁ αἰώνιος ζωή ἀπολαύω ἐν ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια , ἔνθα ἀποδιδράσκω ὀδύνη καί λύπη καί στεναγμός .