eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.32
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπιλάμψει ὁ θεός . ὑφ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ τὰ πρῶτα ἔσεσθαι καὶ τὰ προκείμενα διδάσκει , ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν ἦν σκυθρωπά , τὰ δὲ παρόντα χρηστότερα . πῶς οὖν οἷόν τε ἦν καὶ τὰ τῆς χρηστῆς ἐπαγγελίας , ὑφ’ ἕνα χρόνον εἰς τοὺς αὐτοὺς ἀποπληροῦσθαι ; τὸ γὰρ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοῦ αὐτοῦ Χριστοῦ τυγχάνει σημαντικόν , ἐν ᾧ καὶ τὰ προλεχθέντα γενήσεται , ἐπιλάμψει ὁ θεὸς ἐν βουλῇ μετὰ δόξης ἐπὶ τῆς γῆς . ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος πεποίηκεν · ἔσται ἀνατολὴ κύριος εἰς δύναμιν καὶ δόξαν τῆς γῆς καὶ ὑπεροχή . ἀλλ’ εἰ μὲν ἑξῆς ἐπῆγεν τῷ παντὶ λαῷ τὰς χρηστὰς ἐπαγγελίας ἔδοξεν ἐναντιώματα περιέχειν ὁ λόγος , νυνὶ δὲ οὐ παντὶ τῷ ἔθνει , ἀλλὰ μόνῳ τῷ ἐξ αὐτοῦ καταλειφθέντι ἐπάγγελται · ἐπιλάμψει ὁ θεὸς ἐν βουλῇ μετὰ δόξης ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ἀνυψῶσαι καὶ δοξάσαι τὸ καταλειφθὲν ἐν Ἰερουσαλήμ , καὶ ἔσται τὸ ὑπολειφθὲν ἐν Ἰερουσαλὴμ ἅγιοι κληθήσονται . οὗτοι δὲ ἦσαν αὐτοί , οἳ διὰ τῆς προτέρας προφητείας δεδηλωμένοι διὰ τοῦ σπέρματος τοῦ καταλειφθέντος , περὶ οὗ ἐλέγετο · καὶ εἰ μὴ κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα , ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν . δι’ ὧν παρίστη τοὺς ἀπὸ Ἰουδαίων εἰς τὸν Χριστὸν πεπιστευκότας , ἐν οἷς ὑπῆρχον οἱ ἀπόστολοι οἱ τὰ λογικὰ καὶ ἐπουράνια σπέρματα εἰς πάντα κατασπείροντες τὰ ἔθνη . περὶ τούτων τοιγαροῦν καὶ ἡ παροῦσα προφητεία τὰ προκείμενα θεσπίζει λέγουσα · ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , δηλαδὴ ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀποβολῆς ἐκείνων , ἐπιλάμψει ὁ θεὸς ἐν βουλῇ μετὰ δόξης ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ὑψῶσαι καὶ δοξάσαι τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραήλ , οἱ ἅγιοι κληθέντες καὶ ἐγγραφέντες εἰς ζωὴν ἐν Ἰερουσαλήμ . καὶ ἔστιν γε καὶ ἔργῳ παραλαβεῖν ὅπως οἱ πρῶτοι οἱ ἐκ τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὸν Χριστὸν πεπιστευκότες ἀπόστολοι καὶ μαθηταὶ καὶ εὐαγγελισταὶ τοῦ σωτῆρος ἐδοξάσθησαν καὶ ὑψώθησαν , ὡς πανταχοῦ γῆς καὶ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐπιφανεῖς αὐτοὺς γενέσθαι , εἰσέτι τε καὶ νῦν παρὰ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν , Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις , δοξάζεσθαι αὐτῶν καὶ τοὔνομα καὶ τὴν διδασκαλίαν . μόνοι οὗτοι ἅγιοι κληθήσονται οἱ καταξιωθέντες γραφῆναι εἰς τὴν αἰώνιον ζωὴν τῆς ἐπουρανίου Ἰερουσαλήμ · τούτοις παράθες τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τὴν πρὸς τοὺς ἀποστόλους φωνήν , δι’ ἧς εἴρηται · χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγγέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Πῶς δὲ ἄξιοι τούτων ἔσονται , διασαφεῖ ἑξῆς λέγων τό · ἐκπλυνεῖ κύριος τὸν ῥύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιὼν καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν ἐν πνεύματι κρίσεως , σαφῶς τὸ λουτρὸν τῆς παλιγγενεσίας δηλῶν , ὃ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδήλου λέγων · λούσασθε , καθαροὶ γένεσθε , καὶ νῦν ἐπαγγέλλεται . ἐν πνεύματι δὲ καύσεως τοῦ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρὶ οὐδὲν ἂν διαφέροι . ῥύπον δὲ ψυχῶν φησιν , ὃν ἐρυπάνθησαν μολυνθεῖσαι ἀπὸ τοῦ αἵματος , οὗ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ὁ λόγος ἐμνημόνευσεν εἰπών · αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις . ὃ δὴ καὶ αἷμα Ἰερουσαλὴμ ἐπὶ τοῦ παρόντος ὀνομάζει φήσας · ἐκπλυνεῖ κύριος τὸν ῥύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιὼν καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ . ποίαις δὲ θυγατράσι Σιὼν ἢ ταῖς ἀρτίως διὰ τῆς ἔμπροσθεν περικοπῆς κατηγορηθείσαις ἐν τῷ λέγεσθαι · Ἀνθ’ ὧν ὑψώθησαν αἱ θυγατέρες Σιὼν καὶ ἐπορεύθησαν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα . λέγει δὲ ταῦτα περὶ τῶν κεκοινωνηκότων μὲν τῇ κατὰ τοῦ σωτῆρος μιαιφονίᾳ , μικρὸν δὲ ὕστερον μεταβαλόντων καὶ γνωρισάντων αὐτοῦ τὸ εὐαγγέλιον , ὁποῖος ἦν ὁ Παῦλος λυμαινόμενος μὲν πρότερον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ , συνευδοκῶν τε τῇ ἀναιρέσει Στεφάνου , πάντως δέ που καὶ τῷ αἵματι τοῦ σωτῆρος , μεταβαλὼν δὲ ὕστερον καὶ βαπτισθεὶς ἐν πνεύματι δὲ κρίσεως . λέγονται πάντες οὗτοι οἱ Παύλῳ παραπλησίως ἐκπλυνόμενοι καθαρισθήσεσθαι · μετὰ γὰρ κρίματος σωθήσεσθαι ἤμελλον καὶ μετὰ δικαιοσύνης , ἀλλὰ καὶ ἐν πνεύματι καύσεως . θέα δὲ εἰ μὴ σφόδρα σύμφωνός ἐστιν ὁ παρὼν λόγος τῇ εὐαγγελικῇ μαρτυρίᾳ περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , ἣ ἐδίδασκε λέγουσα · αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί · τὸ γὰρ ἐν πνεύματι κρίσεως καὶ πνεύματι καύσεως τοῦ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί οὐδὲν διαφέρει . οἱ γὰρ πυρωτικοὶ λόγοι καθαπτόμενοι αὐτῶν κάθαρσιν αὐτοῖς ἐνεποίουν τῶν ἁμαρτημάτων . καὶ ὁ σωτὴρ ὁμοίως ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ βαπτίσειν λέγεται οὐχ ὕδατι ἀλλ’ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί · τοῦτο γὰρ ἐδίδαξεν ὁ Ἰωάννης περὶ μὲν ἑαυτοῦ εἰπών · ἐγὼ μὲν ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι , περὶ δὲ τοῦ σωτῆρος · αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί . Τούτοις ἐπιλέγει · καὶ ἥξει , καὶ ἔσται πᾶς τόπος ἐν Σιὼν καὶ πάντα τὰ περικύκλῳ αὐτῆς σκιάσει νεφέλη ἡμέρας · τίς δὲ ἥξει , προφήτης ἕτερος παραστήσει εἰπών · ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος , καὶ ὁ φήσας · ἔτι μικρὸν ὅσον , ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ , ἐλθών τε τὰ ἐπιλεγόμενα πληρώσει . ἀντὶ δὲ τοῦ · ἥξει , τὸ Ἑβραϊκὸν καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταὶ καὶ κτίσει κύριος πάντα τόπον ὄρους Σιὼν εἰρήκασιν , καινὴν κτίσιν τὴν τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τῆς εἰς πάντα τόπον τεθεμελιωμένην δηλοῦντες . καὶ νῦν δὲ ὄρος Σιὼν ὁ εὐαγγελικὸς ὠνόμασται λόγος , ἐφ’ ὃν ἡ καινὴ κατεσκευάσθη κτίσις , οὐχ ὑπὸ ἀνθρώπου τινὸς ἀλλ’ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ κυρίου τοῦ καὶ φήσαντος · ἐπὶ τὴν πέτραν οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν , ἧς τὰ περικύκλῳ φησὶ σκιάσειν νεφέλην καὶ ὡς πυρὸς φωτὸς καιομένου νυκτός · πάσῃ τῇ δόξῃ σκεπασθήσεται . νοήσομεν δὲ τοῦτο ἐπὶ τὴν παρὰ Μωσεῖ ἀναδραμόντες ἱστορίαν , ἐν ᾗ λέλεκται ἡμέρας μὲν ἐν στύλῳ νεφέλης προπορεύεσθαι αὐτῶν τὸν Χριστόν , νυκτὸς δὲ ἐν στύλῳ πυρὸς ὥστε φαίνειν αὐτοῖς · τοιουτότροπον γὰρ καὶ περὶ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ ἔσεσθαι ὁ παρὼν θεσπίζει προφήτης , ἡμέρᾳ μὲν εἰπὼν νεφέλην ἐπισκιάσειν αὐτῇ , ἵνα μὴ καίοιτο ὑπὸ φλογμοῦ , νυκτὸς δὲ φῶς καὶ πυρὸς φέγγος , ἵνα μὴ σκοτίζοιτο , ὁμοῦ δὲ πᾶσαν ταύτην σκιάσειν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ φησιν , ὡς μηδὲν αὐτὴν καταβλάπτεσθαι μηθ’ ὑπὸ καύματος ἡμερινοῦ μηθ’ ὑπὸ σκληρότητος ἡμερινῶν ὑετῶν , δι’ ὧν ὁ λόγος διδάσκει θεοῦ δεξιὰν ἐπισκιάσειν τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ , διὰ παντὸς πρὸς τὸ μηδὲν αὐτὴν καταβλάπτεσθαι μήτε ἐν ταῖς εὐπραγίαις καὶ εἰρηνικαῖς καταστάσεσιν μήτε ἐν τοῖς τῶν διωγμῶν καιροῖς , μένειν τε αὐτὴν εἰς ἀεὶ ἄπτωτον καὶ ἀδιάτρεπτον καὶ σκιαζομένην ὑπὸ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ , ὡς μήτε ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν καύματι φλέγεσθαι μήτ’ ἀπὸ σκληρότητός τε καὶ ὑετῶν τε καὶ χειμερινῶν ἀνέμων ἀδικεῖσθαι . διὸ λέλεκται · πάσῃ τῇ δόξῃ σκεπασθήσεται · καὶ ἔσται εἰς σκιὰν ἀπὸ καύματος καὶ ἐν σκέπῃ καὶ ἐν ἀποκρύφῳ ἀπὸ σκληρότητος καὶ ὑετοῦ .
Lemmas: ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐπίλαμψις ὁ θεός . ὑπό εἷς καί ὁ αὐτός χρόνος καί ὁ πρῶτος εἰμί καί ὁ πρόκειμαι διδάσκω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἰμί σκυθρωπός , ὁ δέ πάρειμι χρηστός . πῶς οὖν οἷος τε εἰμί καί ὁ ὁ χρηστός ἐπαγγελία , ὑπό εἷς χρόνος εἰς ὁ αὐτός ἀποπληρόω ; ὁ γάρ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ αὐτός Χριστός τυγχάνω σημαντικός , ἐν ὅς καί ὁ προλέγω γίγνομαι , ἐπίλαμψις ὁ θεός ἐν βουλή μετά δόξα ἐπί ὁ γῆ . ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος ποιέω · εἰμί ἀνατολή κύριος εἰς δύναμις καί δόξα ὁ γῆ καί ὑπεροχή . ἀλλά εἰμί μέν ἑξῆς ἐπάγω ὁ πᾶς λαός ὁ χρηστός ἐπαγγελία δοκέω ἐναντίωμα περιέχω ὁ λόγος , νυνί δέ οὖον πᾶς ὁ ἔθνος , ἀλλά μόνος ὁ ἐκ αὐτός καταλείπω ἐπαγγελτής · ἐπίλαμψις ὁ θεός ἐν βουλή μετά δόξα ἐπί ὁ γῆ ὁ ἀνυψόω καί δοξάζω ὁ καταλιμπάνω ἐν Ἱερουσαλήμ , καί εἰμί ὁ ὑπολείπω ἐν Ἱεροσόλυμα ἅγιος καλέω . οὗτος δέ εἰμί αὐτός , ἕ διά ὁ πρότερος προφητεία δεδηλωμένος διά ὁ σπέρμα ὁ καταλείπω , περί ὅς λέγω · καί εἰμί μή κύριος Σαβαώθ ἐγκαταλείπω ἐγώ σπέρμα , ὡς Σόδομα εἄν γίγνομαι καί ὡς Γόμορρα εἄν ὁμοιόω . διά ὅς παρίστημι ὁ ἀπό Ἰουδαῖος εἰς ὁ Χριστός πιστεύω , ἐν ὅς ὑπάρχω ὁ ἀπόστολος ὁ ὁ λογικός καί ἐπουράνιος σπέρμα εἰς πᾶς κατασπείρω ὁ ἔθνος . περί οὗτος τοιγάρ καί ὁ πάρειμι προφητεία ὁ πρόκειμαι θεσπίζω λέγω · ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , δηλαδή ἐν ὁ καιρός ὁ ἀποβολή ἐκεῖνος , ἐπίλαμψις ὁ θεός ἐν βουλή μετά δόξα ἐπί ὁ γῆ ὁ ὑψόω καί δοξάζω ὁ καταλιμπάνω ὁ Ἰσραήλ , ὁ ἅγιος καλέω καί ἐγγράφω εἰς ζωή ἐν Ἱερουσαλήμ . καί εἰμί γε καί ἔργον παραλαμβάνω ὅπως ὁ πρῶτος ὁ ἐκ ὁ Ἰσραήλ εἰς ὁ Χριστός πιστεύω ἀπόστολος καί μαθητής καί εὐαγγελιστής ὁ σωτήρ δοξάζω καί ὑψόω , ὡς πανταχοῦ γῆ καί κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἐπιφανής αὐτός γίγνομαι , εἰσέτι τε καί νῦν παρά πᾶς ὁ ἔθνος , Ἕλλην τε καί βάρβαρος , δοξάζω αὐτός καί ὄνομα καί ὁ διδασκαλία . μόνος οὗτος ἅγιος καλέω ὁ καταξιόω γράφω εἰς ὁ αἰώνιος ζωή ὁ ἐπουράνιος Ἱερουσαλήμ · οὗτος παρατίθημι ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ πρός ὁ ἀπόστολος φωνή , διά ὅς εἴρω · χαίρετε δέ ὅτι ὁ ὄνομα σύ ἐγγράφω ἐν ὁ οὐρανός . Πῶς δέ ἄξιος οὗτος εἰμί , διασαφέω ἑξῆς λέγω ὁ · ἐκπλύνω κύριος ὁ ῥύπος ὁ υἱός καί ὁ θυγάτηρ Σιών καί ὁ αἷμα ἐκκαθαρίζω ἐκ μέσος αὐτός ἐν πνεῦμα κρίσις , σαφῶς ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία δηλόω , ὅς καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω λέγω · λούω , καθαρός γίγνομαι , καί νῦν ἐπαγγέλλω . ἐν πνεῦμα δέ καῦσις ὁ ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ οὐδείς εἄν διαφέρω . ῥύπος δέ Ψυχή φημί , ὅς ῥυπαίνω μολύνω ἀπό ὁ αἷμα , ὅς καί διά ὁ ἔμπροσθεν ὁ λόγος μνημονεύω εἶπον · ὁ γάρ χείρ σύ αἷμα πλήρης . ὅς δή καί αἷμα Ἱεροσόλυμα ἐπί ὁ πάρειμι ὀνομάζω φημί · ἐκπλύνω κύριος ὁ ῥύπος ὁ υἱός καί ὁ θυγάτηρ Σιών καί ὁ αἷμα ἐκκαθαρίζω . ποῖος δέ θυγάτηρ Σιών ἢ ὁ ἄρτιος διά ὁ ἔμπροσθεν περικοπή κατηγορέω ἐν ὁ λέγω · ἀντί ὅς ὑψόω ὁ θυγάτηρ Σιών καί πορεύω ὑψηλός τράχηλος καί ὁ οὗτος ἕπομαι . λέγω δέ οὗτος περί ὁ κοινωνέω μέν ὁ κατά ὁ σωτήρ μιαιφονία , μικρός δέ ὕστερος μεταβάλλω καί γνωρίζω αὐτός ὁ εὐαγγέλιον , ὁποῖος εἰμί ὁ Παῦλος λυμαίνομαι μέν πρότερος ὁ ἐκκλησία ὁ θεός , συνευδοκέω τε ὁ ἀναίρεσις Στέφανος , πάντως δέ ποῦ καί ὁ αἷμα ὁ σωτήρ , μεταβάλλω δέ ὕστερος καί βαπτίζω ἐν πνεῦμα δέ κρίσις . λέγω πᾶς οὗτος ὁ Παῦλος παραπλήσιος ἐκπλύνω καθαρίζω · μετά γάρ κρίμα σῴζω μέλλω καί μετά δικαιοσύνη , ἀλλά καί ἐν πνεῦμα καῦσις . θέα δέ εἰμί μή σφόδρα σύμφωνος εἰμί ὁ πάρειμι λόγος ὁ εὐαγγελικός μαρτυρία περί ὁ σωτήρ ἐγώ , ὅς διδάσκω λέγω · αὐτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ · ὁ γάρ ἐν πνεῦμα κρίσις καί πνεῦμα καῦσις ὁ ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ οὐδείς διαφέρω . ὁ γάρ πυρωτικός λόγος καθάπτω αὐτός κάθαρσις αὐτός ἐμποιέω ὁ ἁμάρτημα . καί ὁ σωτήρ ὁμοίως ἐν ὁ Εὐαγγέλιος βαπτίζω λέγω οὐ ὕδωρ ἀλλά ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ · οὗτος γάρ διδάσκω ὁ Ἰωάννης περί μέν ἑαυτοῦ εἶπον · ἐγώ μέν σύ βαπτίζω ἐν ὕδωρ , περί δέ ὁ σωτήρ · αὐτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ . οὗτος ἐπιλέγω · καί ἥκω , καί εἰμί πᾶς τόπος ἐν Σιών καί πᾶς ὁ περίκυκλος αὐτός σκίασις νεφέλη ἡμέρα · τίς δέ ἥκω , προφήτης ἕτερος παρίστημι εἶπον · ἥκω ἐκ Σιών ὁ ῥύομαι , καί ὁ φημί · ἔτι μικρός ὅσος , ὁ ἐρχόμενος ἥκω καί οὖον χρονίζω , ἔρχομαι τε ὁ ἐπιλέγω πληρόω . ἀντί δέ ὁ · ἥκω , ὁ ἑβραικός καί ὁ λοιπός πᾶς ἑρμηνευτής καί κτίζω κύριος πᾶς τόπος ὄρος Σιών εἴρω , καινός κτίσις ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὁ εἰς πᾶς τόπος θεμελιόω δηλόω . καί νῦν δέ ὄρος Σιών ὁ εὐαγγελικός ὀνομάζω λόγος , ἐπί ὅς ὁ καινός κατασκευάζω κτίσις , οὐ ὑπό ἄνθρωπος τις ἀλλά ὑπό αὐτός ὁ κύριος ὁ καί φημί · ἐπί ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , ὅς ὁ περίκυκλος φημί σκίασις νεφέλη καί ὡς πυρός φάος καίω νύξ · πᾶς ὁ δόξα σκεπάζω . νοέω δέ οὗτος ἐπί ὁ παρά Μωσῆς ἀνατρέχω ἱστορία , ἐν ὅς λέγω ἡμέρα μέν ἐν στῦλος νεφέλη προπορεύω αὐτός ὁ Χριστός , νύξ δέ ἐν στῦλος πυρός ὥστε φαίνω αὐτός · τοιουτότροπος γάρ καί περί ὁ ἐκκλησία ὁ θεός εἰμί ὁ πάρειμι θεσπίζω προφήτης , ἡμέρα μέν εἶπον νεφέλη ἐπισκιάω αὐτός , ἵνα μή καίω ὑπό φλογμός , νύξ δέ φάος καί πυρός φέγγος , ἵνα μή σκοτίζω , ὁμοῦ δέ πᾶς οὗτος σκίασις ὁ δόξα ὁ θεός φημί , ὡς μηδείς αὐτός καταβλάπτω μήτε ὑπό καῦμα ἡμερινός μήτε ὑπό σκληρότης ἡμερινός ὑετός , διά ὅς ὁ λόγος διδάσκω θεός δεξιά ἐπισκιάω ὁ ἐκκλησία αὐτός , διά πᾶς πρός ὁ μηδείς αὐτός καταβλάπτω μήτε ἐν ὁ εὐπραγία καί εἰρηνικός κατάστασις μήτε ἐν ὁ ὁ διωγμός καιρός , μένω τε αὐτός εἰς ἀεί ἄπτωτος καί ἀδιάτρεπτος καί σκιάζω ὑπό ὁ δόξα ὁ θεός , ὡς μήτε ἐν ἡμέρα καί ἐν καῦμα φλέγω μήτε ἀπό σκληρότης τε καί ὑετός τε καί χειμερινός ἄνεμος ἀδικέω . διό λέγω · πᾶς ὁ δόξα σκεπάζω · καί εἰμί εἰς σκιά ἀπό καῦμα καί ἐν σκέπη καί ἐν ἀπόκρυφος ἀπό σκληρότης καί ὑετός .