eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 2.55
Πρὸς τὰς προεκτεθείσας φωνὰς δι’ ὧν ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ ἱκετηρίαι ἀνεπέμποντο καὶ ἐξομολογήσεις ἤδη δὲ καὶ ὡσπερεὶ μέμψεις τῶν εἰρηκότων · πεπλάνηκας ἡμᾶς , κύριε , ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου , ἐσκλήρυνας τὰς καρδίας ἡμῶν τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε , ἀπόκρισις διὰ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος δίδοται τοῦτον ἔχουσα τὸν νοῦν · καὶ πῶς οἷόν τε ἦν ἐμὲ τὸν μὴ βουλόμενον τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ τοὺς τὰ τοιαῦτα εὐχομένους καὶ ἐξομολογουμένους ὑπερορᾶν ; πῶς δὲ δυνατὸν ἐμὲ τὸν ἀπὸ πλάνης ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιστρέφειν πάντας ἀνθρώπους ἐθέλοντα τὸν καὶ τοὺς πίπτοντας ἀνίστασθαι παρακαλοῦντα ὑμᾶς ἀποπλανᾶν τῆς ἐμῆς ὁδοῦ ἢ τὰς καρδίας ὑμῶν σκληρύνειν τοῦ φοβεῖσθαί με ; καὶ μὴν εἴ τις ἐθέλοι φιλαλήθει λογισμῷ τὴν ἐμὴν ὁρᾶν φιλανθρωπίαν , εὕροι ἂν φθάνοντά με ταῖς εὐεργεσίαις καὶ τοὺς μακρὰν ἀφεστῶτας τῆς ἐμῆς γνώσεως . αὐτίκα δ’ οὖν τοῖς ἐκτὸς μηδὲ πώποτε ἐρωτήσασί με ἐμφανῆ κατέστησα ἐμαυτὸν δι’ ὑπερβάλλουσαν φιλανθρωπίαν , ὥστ’ ἤδη τοὺς ἀλλογενεῖς καὶ ἀλλοφύλους τὴν ἐμὴν γνῶσιν ἀνειληφέναι καίπερ μηδὲν εἰς τοῦτο συμβαλλομένους . ἀλλὰ καὶ τοῖς μὴ ζητήσασι τὴν ἐμὴν χάριν ταύτης μετέδωκα φθάσας τε τὰς ἑτέρων παρακλήσεις · πρὶν καὶ εὔξασθαι , πρὶν καὶ ἱκετεῦσαι αὐτούς , εἶπον Ἰδού εἰμι . Ὁ τοίνυν καὶ περὶ τοὺς ἀλλοτρίους τῆς ἐμῆς γνώσεως οὕτω χρηστὸς καὶ ἀγαθὸς πεφυκὼς πῶς ἂν περὶ ὑμᾶς ὠμός τις καὶ ἀπηνὴς καὶ ἀδικώτατος ἐφάνην ; καὶ μὴν ἐξ ὑμῶν ἀπηρξάμην τῆς ἐμαυτοῦ χάριτος καὶ πρώτοις ὑμῖν τὰς ἐμαυτοῦ χεῖρας ἐξεπέτασα προσκαλούμενος καὶ ἐναγκαλιζόμενος ὡς ἂν ἐμαυτοῦ γνησίους υἱούς · ὑμεῖς δὲ ἀπειθοῦντες διετελεῖτε καλοῦντός τε καὶ παρακαλοῦντος ἐμοῦ σπεύδειν ἐπὶ τὴν παρ’ ἐμοὶ σωτηρίαν . Ὑμεῖς τὴν ἐναντίαν ὡδεύσατε πολυπλασιάζοντες τὰ ἑαυτῶν κακά . ἢ οὐχ ὑμεῖς ἐστε ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος παροξύνοντές με οἱ τὸν καθηγιασμένον ἐμοὶ νεὼν ἐγκαταλείποντες , εἰδωλολατρίᾳ δὲ καὶ πολυθέῳ πλάνῃ ἐκδότους ἑαυτοὺς παρέχοντες ὡς θυσιάζειν μὲν ἐν τοῖς κήποις , θυμιᾶν δὲ πνεύμασιν ἀκαθάρτοις καὶ πονηροῖς δαιμονίοις ἐν τοῖς ἐκ πλίνθων κατεσκευασμένοις ὑμῖν βωμοῖς , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς μνήμασι καὶ ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐγκαθεύδοντες ; τοιαῦτα δὲ ἦν τὰ νομιζόμενα τῶν θεῶν ἱερὰ τὰς μαντείας ἑαυτοῖς περινοεῖτε . τί γὰρ ἄλλο ἢ τοῖς πάμπαν ἀνόμοις καὶ ἀλλογενέσιν ὁμοιούμενοι καὶ χοιρείων ἤδη κρέων ἐμφορεῖσθε καὶ πάντα τὰ κατὰ τοὺς οἴκους ὑμῶν σκεύη μιαραῖς μολύνειν θυσίαις οὐκ ἀποκνεῖτε . Καὶ τὸ χείριστον , ἐφ’ ᾧ καὶ μάλιστα θυμοῦ πληροῦσθαι καὶ ἀγανακτεῖν ἄξιον , ὅτι δὴ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ὡς ἂν ἐπ’ ἀγαθαῖς πράξεσι σεμνυνόμενοι πάντων ἀνθρώπων καθαρώτεροι εἶναι διέκεισθε , ὡς μηδὲ βούλεσθαι πλησιάζειν τοῖς τυχοῦσι μηδὲ τῶν πέλας ἐφάπτεσθαι καταξιοῦν , λέγειν δὲ τοῖς προσιοῦσι · μὴ ἐγγίσῃς μοι , ὅτι καθαρός εἰμι . ἄρ’ οὖν ἐπὶ τούτοις οὐ δικαιότατα κινηθήσεται κατ’ αὐτῶν ὁ λεγόμενος θυμὸς τοῦ θεοῦ , ἡ τιμωρητικὴ δηλαδὴ δύναμις , καὶ τὸ κατ’ αὐτῶν ἐξάψον πῦρ ; Ἀναγέγραπται γὰρ τοῦτ’ ἔστιν ἐνώπιόν μου οὐδὲ παρελθεῖν ἐστὶν αὐτά , ἔστ’ ἂν τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἀποτίσωσι τιμωρίαν , καὶ οὐ τὴν ὑπὲρ αὐτῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ὧν οἱ πατέρες αὐτῶν ἠσέβουν ἄρτι μὲν θυμιῶντες ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ αὐτοὶ καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν εἰδωλολατροῦντες , ἄρτι δὲ χλευάζοντες τοὺς ἐμοὺς νόμους , ἃ δὴ κατὰ καιρὸν εἰς τὸν αὐτῶν ἀποδοθήσεται κόλπον . Εἴρηται δὲ τὰ λελεγμένα κατὰ τῶν ἀσεβούντων ἐν τῷ λαῷ , ὡσεί τις εὑρεθείη ἐν τῷ πλήθει σωτηρίας ἔχων ἐλπίδα ἐλεύθερος ἔσται τῶν εἰρημένων , εἰ γὰρ καὶ ὁ ἀμπελὼν κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ , ἀντὶ σταφυλῆς ἐποίησεν ἀκάνθας καὶ ἀντὶ κρίσεως ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην ἀλλὰ κραυγήν . καὶ εἰ τούτων ἕνεκα ἐρημία καὶ ἀφανισμὸς παντελὴς κατ’ αὐτοῦ ὥρισται , ἀλλ’ εἴ πού τις ἐν τῇ τοσούτων ἀπωλείᾳ εὑρεθείη ὡς ἐν βότρυι ξηρῷ ὑγιὴς καὶ ἐρρωμένος ῥώξ , οὐ διαπεσεῖται παρ’ ἐμοὶ κριτῇ οὗτος οὐδὲ συναπολεῖται τοῖς ἀπολλυμένοις διὰ τὸ μετέχειν αὐτὸν εὐλογίας . οὕτω δ’ ἔσται ὁ ῥὼξ οὗτος τίμιος παρ’ ἐμοὶ ὅσῳ καὶ σπάνιος . κατὰ τοῦτο δὴ τὸ παράδειγμα καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἔθνους ποιήσω , εἴ πού τις εὑρεθείη ἐν αὐτοῖς σωτηρίας ἄξιος . διὸ οὐ μὴ ἀπολέσω πάντας , ἀλλὰ τὸν ἐν αὐτοῖς δουλεύοντά μοι ἐξάξω ἀφορίσας τῶν ἀπολλυμένων , καὶ ἔσται οὗτος σπέρμα ἐξ Ἰακὼβ σπέρμα ζώπυρον καὶ χρήσιμον , δυνάμενον καὶ εἰς ἑτέρων χρησιμεῦσαι καρποφορίαν . οἷον ἦν καὶ τὸ διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένον τό · καὶ εἰ μὴ κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα . τοῦτο δὲ τὸ ἀγαθὸν καὶ σπάνιον σπέρμα , δηλαδὴ ὁ ἀποστολικὸς χορὸς τοῦ πλήθους τῶν ἀπολλυμένων ἀφορισθείς , κληρονομήσει τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου , ὃ δὴ καὶ γνωρίζειν ὡμολόγουν φάσκοντες · προσεληλύθαμεν Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , κἀκείνην φησὶ τὴν ἐπουράνιον κληρονομίαν ἀπολήψονται οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ δοῦλοί μου καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ , πάλιν κἀνταῦθα ἐκλεκτοὺς καὶ δούλους αὐτοῦ τοὺς ἀποστόλους σημάνας οἵτινες ῥῶγες εὕρηνται , οὓς ἐκλεξάμενος ὡσπερεὶ φυλακὴν ἑτέρων καὶ σπέρμα ἅγιον καὶ ἐκλεκτὸν ὠνόμασεν . Δι’ ὧν καὶ τὰ ἑξῆς ἐπληροῦτό τινα δὲ ταῦτα · καὶ ἔσονταί φησιν ἐν τῷ δρυμῷ ἐπαύλεις ποιμνίων · δρυμὸν δὲ εἴωθεν ἡ γραφὴ τὸ πλῆθος τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀλλογενῶν ἐθνῶν ὀνομάζειν , ἐν οἷς ἐπαύλεις ποιμνίων ἔσεσθαι θεσπίζει τὰς ἐκκλησίας τῶν τοῦ θεοῦ προβάτων αἰνιττόμενος . ἀλλὰ καὶ ὥσπερ ποτὲ ἡ φάραγξ Ἀχὼρ γέγονεν ἀνατεθεματισμένη , ἔνθα ὡς ἡ ἱστορία Ἰησοῦ τοῦ Μωϋσέως διαδόχου περιέχει . ὁ Ἀχὼρ σὺν ὅλῳ τῷ γένει , δι’ ἣν ἔπραξε παρανομίαν , ἀπώλετο ἐν τῇ φάραγγι λίθοις βληθεὶς καὶ ἀνάθεμα γενόμενος . τοιαύτη τις ἦν καὶ αὐτῶν ἀνατεθεματισμένων ἡ χώρα τῶν ἀθέων , δηλαδὴ καὶ ἀλλοφύλων ἐθνῶν . ἀλλὰ καὶ αὕτη εἰς ἀνάπαυσιν ἔσται βουκολίων τῷ λαῷ μου τῷ ἐκζητήσαντί με · λαὸς δὲ ὁ ἐκζητήσας αὐτὸν ὁ ῥὼξ ἦν καὶ τὸ ἀνωτέρω εἰρημένον σπέρμα οἱ ἐκλεκτοὶ δοῦλοι αὐτοῦ , δι’ ὧν βουκόλια βοῶν καὶ ποίμνια συστήσεσθαι οὐκ ἐν τῷ Ἰσραὴλ οὐδὲ ἐν τῇ Ἰουδαίων χώρᾳ , ἀλλ’ ἐν τῷ δρυμῷ καὶ ἐν τῇ λεχθείσῃ φάραγγι Ἀχὼρ προφητεύει . Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τούτων , πάλιν δὲ πρὸς τὸ πλῆθος τὸ Ἰουδαϊκὸν ὁ λόγος ἀποτείνεται φάσκων · ὑμεῖς δὲ οἱ ἐγκαταλείποντές με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου , τὸ πολλάκις ἡμῖν δεδηλωμένον . οἱ τῇ τῶν ἐθνῶν συναπτόμενοι εἰδωλολατρίᾳ ὡς καὶ τῇ τύχῃ παρ’ αὐτοῖς ὀνομαζομένῃ παρασκευάζειν τράπεζαν καὶ τῷ δαιμονίῳ τῷ ἐμφωλεύοντι τῷ τῆς λεγομένης τύχης ἀγάλματι ἱστάναι κέρασμα ἐπακούσατε τὰ περιμένοντα ὑμᾶς , παραδοθήσεσθε μαχαίρᾳ πολεμικῇ πάντες . καὶ εἰ ἔροιτό τις ὑμῶν Διὰ τί ; διὰ τόδε φημί , ἵνα τὰ λοιπὰ παρέλθω , ἐπειδὴ αὐτὸς ἐγὼ τῆς ἐμαυτοῦ παρουσίας κατηξίωσα ὑμᾶς αὐτούς , πρώτους δὲ ὑμᾶς περὶ ἐμαυτοῦ κέκληκα , ὑμεῖς δὲ οὐχ ὑπηκούσατε . ὃ δὴ καὶ πρὸ τούτου ᾐτιώμην λέγων · διότι ἦλθον καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος , ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων ; καὶ νῦν αὖθίς φημι · ὅτι ἐκάλεσα ὑμᾶς καὶ οὐχ ὑπηκούσατε , ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον μου καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην ἐξελέξασθε . ἄρ’ οὖν πρώτους ὑμᾶς ἐκάλουν καὶ πρώτους κατηξίουν τῆς ἐμῆς χάριτος , ὑμεῖς δὲ ἦτε ἀνήκοοι καὶ ἀπειθεῖς , πῶς οὖν καταμέμφεσθε ἐπαιτιώμενοι καὶ ἐγκαλοῦντες καὶ λέγειν τολμῶντες · ἐπλάνησας ἡμᾶς , κύριε , ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου ; διὸ τὴν δυσσεβῆ ταύτην φωνὴν ἀπελέγχων ἤδη καὶ πρότερον ἔφην ὡς ἄρα · Ἐμφανὴς ἐγενήθην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι καὶ εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν , εἶτα · ἰδοὺ εἶπα τοῖς μὴ ἐπικαλεσαμένοις τὸ ὄνομά μου Ἰδού εἰμι . ὑμεῖς πᾶν τοὐναντίον ἐπράττετε καλούμενοι καὶ προτιμώμενοι καὶ οὐδαμῶς ὑπακούοντες , ἀλλ’ ἐνυβρίζοντες τὴν πρώτοις ὑμῖν ἀπονεμηθεῖσαν ἐξ ἐμοῦ χάριν .
Lemmas: πρός ὁ προεκτίθημι φωνή διά ὅς ἐκ πρόσωπον ὁ λαός ἱκετήριος ἀναπέμπω καί ἐξομολόγησις ἤδη δέ καί ὡσπερεί μέμψις ὁ λέγω · πλανάω ἐγώ , κύριος , ἀπό ὁ ὁδός σύ , σκληρύνω ὁ Καρδία ἐγώ ὁ μή φοβέω σύ , ἀπόκρισις διά ὁ προφητικός πνεῦμα δίδωμι οὗτος ἔχω ὁ νόος · καί πῶς οἷος τε εἰμί ἐγώ ὁ μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια αὐτός ὁ ὁ τοιοῦτος εὔχομαι καί ἐξομολογέομαι ὑπεροράω ; πῶς δέ δυνατός ἐγώ ὁ ἀπό πλάνης ἐπί ὁ ἀλήθεια ἐπιστρέφω πᾶς ἄνθρωπος ἐθέλω ὁ καί ὁ πίπτω ἀνίστημι παρακαλέω σύ ἀποπλανάω ὁ ἐμός ὁδός ἢ ὁ Καρδία σύ σκληρύνω ὁ φοβέω ἐγώ ; καί μήv εἰμί τις ἐθέλω φιλαλήθης λογισμός ὁ ἐμός ὁράω φιλανθρωπία , εὑρίσκω εἄν φθάνω ἐγώ ὁ εὐεργεσία καί ὁ μακράν ἀφίστημι ὁ ἐμός γνῶσις . αὐτίκα δέ οὖν ὁ ἐκτός μηδέ πώποτε ἐρωτάω ἐγώ ἐμφανής καθίστημι ἐμαυτοῦ διά ὑπερβάλλω φιλανθρωπία , ὥστε ἤδη ὁ ἀλλογενής καί ἀλλόφυλος ὁ ἐμός γνῶσις ἀναλαμβάνω καίπερ μηδείς εἰς οὗτος συμβάλλω . ἀλλά καί ὁ μή ζητέω ὁ ἐμός χάρις οὗτος μεταδίδωμι φθάνω τε ὁ ἕτερος παράκλησις · πρίν καί εὔχομαι , πρίν καί ἱκετεύω αὐτός , εἶπον ἰδέ εἰμί . ὁ τοίνυν καί περί ὁ ἀλλότριος ὁ ἐμός γνῶσις οὗτος χρηστός καί ἀγαθός φύω πῶς εἄν περί σύ ὠμός τις καί ἀπηνής καί ἄδικος φαίνω ; καί μήv ἐκ σύ ἀπέρδω ὁ ἐμαυτοῦ χάρις καί πρῶτος σύ ὁ ἐμαυτοῦ χείρ ἐξεπέτασα προσκαλέω καί ἐναγκαλίζομαι ὡς εἄν ἐμαυτοῦ γνήσιος υἱός · σύ δέ ἀπειθέω διατελέω καλέω τε καί παρακαλέω ἐγώ σπεύδω ἐπί ὁ παρά ἐγώ σωτηρία . σύ ὁ ἐναντίος οδεύω πολυπλασιάζω ὁ ἑαυτοῦ κακός . ἢ οὐ σύ εἰμί ἐκ ὁ πᾶς αἰών παροξύνω ἐγώ ὁ ὁ καθαγιάζω ἐγώ ναός ἐγκαταλείπω , εἰδωλολατρία δέ καί πολύθεος πλάνη ἔκδοτος ἑαυτοῦ παρέχω ὡς θυσιάζω μέν ἐν ὁ κῆπος , θυμιάω δέ πνεῦμα ἀκάθαρτος καί πονηρός δαιμόνιος ἐν ὁ ἐκ πλίνθος κατασκευάζω σύ βωμός , ἀλλά καί ἐν ὁ μνῆμα καί ἐν ὁ σπήλαιον ἐγκαθεύδω ; τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ νομίζω ὁ θεός ἱερόv ὁ μαντεῖος ἑαυτοῦ περινοέω . τίς γάρ ἄλλος ἢ ὁ πάμπαν ἄνομος καί ἀλλογενής ὁμοιόω καί χοίρειος ἤδη Κρέων ἐμφορέω καί πᾶς ὁ κατά ὁ οἶκος σύ σκεῦος μιαρός μολύνω θυσία οὐ ἀποκνέω . καί ὁ κακός , ἐπί ὅς καί μάλιστα θυμός πληρόω καί ἀγανακτέω ἄξιος , ὅτι δή ἐπί ὁ αὐτός ὡς εἄν ἐπί ἀγαθός πρᾶξις σεμνύνω πᾶς ἄνθρωπος καθαρός εἰμί διάκειμαι , ὡς μηδέ βούλομαι πλησιάζω ὁ τυγχάνω μηδέ ὁ πέλας ἐφάπτω καταξιόω , λέγω δέ ὁ πρόσειμι · μή ἐγγίζω ἐγώ , ὅτι καθαρός εἰμί . ἄρα οὖν ἐπί οὗτος οὖον Δίκαιος κινέω κατά αὐτός ὁ λέγω θυμός ὁ θεός , ὁ τιμωρητικός δηλαδή δύναμις , καί ὁ κατά αὐτός ἐξάπτω πῦρ ; ἀναγράφω γάρ οὗτος εἰμί ἐνώπιον ἐγώ οὐδέ παρέρχομαι εἰμί αὐτός , ἔστω εἄν ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποτίνω τιμωρία , καί οὖον ὁ ὑπέρ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ ὅς ὁ πατήρ αὐτός ἀσεβέω ἄρτι μέν θυμιάω ἐπί ὁ ὄρος καί αὐτός καί ἐπί ὁ βουνός εἰδωλολατσέω , ἄρτι δέ χλευάζω ὁ ἐμός νόμος , ὁ δή κατά καιρός εἰς ὁ αὐτός ἀποδίδωμι κόλπος . ἔρομαι δέ ὁ λέγω κατά ὁ ἀσεβέω ἐν ὁ λαός , ὡσεί τις εὑρίσκω ἐν ὁ πλῆθος σωτηρία ἔχω ἐλπίς ἐλεύθερος εἰμί ὁ εἴρω , εἰμί γάρ καί ὁ ἀμπελών κύριος Σαβαώθ οἶκος ὁ Ἰσραήλ , ἀντί σταφυλή ποιέω ἄκανθα καί ἀντί κρίσις ἀνομία καί οὖον δικαιοσύνη ἀλλά κραυγή . καί εἰμί οὗτος ἕνεκα ἐρημία καί ἀφανισμός παντελής κατά αὐτός ὁρίζω , ἀλλά εἰμί πού τις ἐν ὁ τοσοῦτος ἀπώλεια εὑρίσκω ὡς ἐν Βότρυς ξηρός ὑγιής καί ῥώννυμι ῥάξ , οὖον διαπίπτω παρά ἐγώ κριτής οὗτος οὐδέ συναπόλλυμι ὁ ἀπόλλυμι διά ὁ μετέχω αὐτός εὐλογία . οὗτος δέ εἰμί ὁ ῥάξ οὗτος τίμιος παρά ἐγώ ὅσος καί σπάνις . κατά οὗτος δή ὁ παράδειγμα καί ἐπί ὁ πᾶς ἔθνος ποιέω , εἰμί πού τις εὑρίσκω ἐν αὐτός σωτηρία ἄξιος . διό οὖον μή ἀπόλλυμι πᾶς , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός δουλεύω ἐγώ ἐξάγω ἀφορίζω ὁ ἀπόλλυμι , καί εἰμί οὗτος σπέρμα ἐκ Ἰακώβ σπέρμα Ζώπυρος καί χρήσιμος , δύναμαι καί εἰς ἕτερος χρησιμεύω καρποφορία . οἷος εἰμί καί ὁ διά ὁ ἔμπροσθεν εἴρω ὁ · καί εἰμί μή κύριος Σαβαώθ ἐγκαταλείπω ἐγώ σπέρμα . οὗτος δέ ὁ ἀγαθός καί σπάνις σπέρμα , δηλαδή ὁ ἀποστολικός χορός ὁ πλῆθος ὁ ἀπόλλυμι ἀφορίζω , κληρονομέω ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ , ὅς δή καί γνωρίζω ὁμολογέω φάσκω · πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος , ἐκεῖνος φημί ὁ ἐπουράνιος κληρονομία ἀπολαμβάνω ὁ ἐκλεκτός ἐγώ καί δοῦλος ἐγώ καί κατοικέω ἐκεῖ , πάλιν ἐνταῦθα ἐκλεκτός καί δοῦλος αὐτός ὁ ἀπόστολος σημαίνω ὅστις ῥάξ εὑρίσκω , ὅς ἐκλέγω ὡσπερεί φυλακή ἕτερος καί σπέρμα ἅγιος καί ἐκλεκτός ὀνομάζω . διά ὅς καί ὁ ἑξῆς πληρόω τις δέ οὗτος · καί εἰμί φημί ἐν ὁ δρυμός ἔπαυλις ποίμνιον · δρυμός δέ εἴωθα ὁ γραφή ὁ πλῆθος ὁ ἀλλόφυλος καί ἀλλογενής ἔθνος ὀνομάζω , ἐν ὅς ἔπαυλις ποίμνιον εἰμί θεσπίζω ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ θεός πρόβατον αἰνίσσομαι . ἀλλά καί ὥσπερ ποτέ ὁ φάραγξ ἀχώρ γίγνομαι ἀναθεματίζω , ἔνθα ὡς ὁ ἱστορία Ἰησοῦς ὁ Μωϋσῆς διάδοχος περιέχω . ὁ ἀχώρ σύν ὅλος ὁ γένος , διά ὅς πράσσω παρανομία , ἀπόλλυμι ἐν ὁ φάραγξ λίθος βάλλω καί ἀνάθεμα γίγνομαι . τοιοῦτος τις εἰμί καί αὐτός ἀναθεματίζω ὁ χώρα ὁ ἄθεος , δηλαδή καί ἀλλόφυλος ἔθνος . ἀλλά καί οὗτος εἰς ἀνάπαυσις εἰμί Βουκολίων ὁ λαός ἐγώ ὁ ἐκζητέω ἐγώ · λαός δέ ὁ ἐκζητέω αὐτός ὁ ῥάξ εἰμί καί ὁ ἀνωτέρω εἴρω σπέρμα ὁ ἐκλεκτός δοῦλος αὐτός , διά ὅς βουκόλιον βοῦς καί ποίμνιον συνίστημι οὐ ἐν ὁ Ἰσραήλ οὐδέ ἐν ὁ Ἰουδαῖος χώρα , ἀλλά ἐν ὁ δρυμός καί ἐν ὁ λέγω φάραγξ ἀχώρ προφητεύω . οὗτος μέν οὖν περί οὗτος , πάλιν δέ πρός ὁ πλῆθος ὁ Ἰουδαικός ὁ λόγος ἀποτείνω φάσκω · σύ δέ ὁ ἐγκαταλείπω ἐγώ καί ἐπιλανθάνομαι ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ , ὁ πολλάκις ἐγώ δηλόω . ὁ ὁ ὁ ἔθνος συνάπτω εἰδωλολατρία ὡς καί ὁ τυγχάνω παρά αὐτός ὀνομάζω παρασκευάζω τράπεζα καί ὁ δαιμόνιος ὁ ἐμφωλεύω ὁ ὁ λέγω τυγχάνω ἄγαλμα ἵστημι κέρασμα ἐπακούω ὁ περιμένω σύ , παραδίδωμι μάχαιρα πολεμικός πᾶς . καί εἰμί ἔρομαι τις σύ Ζεύς τίς ; διά ὅδε φημί , ἵνα ὁ λοιπάς παρέρχομαι , ἐπεί αὐτός ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ παρουσία καταξιώνω σύ αὐτός , πρῶτος δέ σύ περί ἐμαυτοῦ καλέω , σύ δέ οὐ ὑπακούω . ὅς δή καί πρό οὗτος αἰτιάομαι λέγω · διότι ἔρχομαι καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος , καλέω καί οὐ εἰμί ὁ ὑπακούω ; καί νῦν αὖθις φημί · ὅτι καλέω σύ καί οὐ ὑπακούω , λαλέω καί παρακούω καί ποιέω ὁ πονηρός ἐναντίος ἐγώ καί ὁ οὐ βούλομαι ἐκλέγω . ἄρα οὖν πρῶτος σύ καλέω καί πρῶτος καταξιόω ὁ ἐμός χάρις , σύ δέ εἰμί ἀνήκοος καί ἀπειθέω , πῶς οὖν καταμέμφομαι ἐπαιτιάομαι καί ἐγκαλέω καί λέγω τολμάω · πλανάω ἐγώ , κύριος , ἀπό ὁ ὁδός σύ ; διό ὁ δυσσεβής οὗτος φωνή ἀπελέγχω ἤδη καί πρότερος φημί ὡς ἄρα · ἐμφανής γίγνομαι ὁ ἐγώ μή ἐπερωτάω καί εὑρίσκω ὁ ἐγώ μή ζητέω , εἶτα · ἰδού εἶπον ὁ μή ἐπικαλέω ὁ ὄνομα ἐγώ ἰδέ εἰμί . σύ πᾶς ἐναντίος πράσσω καλέω καί προτιμάω καί οὐδαμῶς ὑπακούω , ἀλλά ἐνυβρίζω ὁ πρῶτος σύ ἀπονέμω ἐκ ἐγώ χάρις .