eusebius-scr-eccl.commentarius-in-isaiam 1.81
Ἐπειδὴ μή ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ θεῷ , τούτου χάριν ἐν τοῖς κατὰ τῶν ἀλλοφύλων ἐλέγχοις μέσος ἐμβέβληται καὶ ὁ περὶ τῆς Σιὼν λόγος · δι’ οὗ καὶ τοὺς τῆς Ἰερουσαλὴμ οἰκήτορας ὥσπερ ἐν ἀλλοφύλοις κατατάττων ὁ θεός , καὶ τὴν κατ’ αὐτῶν προφέρει ψῆφον . εἴρηται δὲ καὶ ἐν τῷ Ἀμὼς ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ πρὸς τὸν Ἰουδαίων λαόν · οὐχ ὡς υἱοὶ Αἰθιόπων ὑμεῖς ἐστε ἐμοί ; λέγει κύριος . οὐ τὸν Ἰσραὴλ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ τοὺς ἀλλοφύλους ἐκ Καππαδοκίας καὶ τοὺς Σύρους ἐκ βόθρου ; ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς . τό γε μὴν προκείμενον ῥῆμα τῆς φάραγγος Σιὼν οὐ περὶ αὐτῆς τῆς Σιών , ἀλλὰ περὶ τῆς παρακειμένης αὐτῇ φάραγγος εἴρηται . διόπερ ἑξῆς προϊὼν ὁ λόγος φησί · καὶ ἔσονται αἱ ἐκλεκταὶ φάραγγές σου πλησθήσονται ἁρμάτων , οἱ δὲ ἱππεῖς ἐμφράξουσι τὰς πύλας σου . οἶμαι δὲ διὰ τούτων τὸν θεὸν τὴν ἀποβολὴν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὴν ἐσχάτην αὐτῶν ἀπόπτωσιν σημῆναι βουλόμενον ἐν τῷ τάγματι τῶν ἀλλοφύλων αὐτοὺς κατατάξαι μέσους παραληφθέντας τῆς τῶν ἀλλοφύλων γραφῆς , ἀλλὰ καὶ τὴν πτῶσιν τῆς Ἰερουσαλὴμ ἡγοῦμαι δηλοῦσθαι διὰ τοῦ φάραγγα Σιὼν ὀνομάζειν . καὶ ἄλλως δὲ μέμφεται ὁ θεὸς τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους τοὺς ἀποπεσόντας τοῦ ὕψους τοῦ θεοσεβοῦς πολιτεύματος , ὥσπερ δὲ ἐν κοιλάσι καὶ ἐν φάραγξι τοῦ τῆς κακίας βυθοῦ καταπεπτωκότας . Σιὼν μὲν γὰρ ὄρος ἐστὶν ὑψηλόν , ἐφ’ ᾧ ὁ νεὼς τοῦ θεοῦ ᾠκοδόμητο · διὸ λέλεκται · ἐπ’ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι , ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών , καί · προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ . καὶ ὁ λόγος δὲ ὁ εὐαγγελικὸς διὰ τοῦ Σιὼν ὄρους σημαίνεσθαι διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀπεδείκνυτο . οἱ δὲ ταύτης ἐκπεσόντες τῆς ἐλπίδος ἐν φάραγγι προσπαρακειμένῃ τῇ Σιὼν πεπτώκασι · πάσῃ γὰρ ἀρετῇ κακία παράκειται , εἰς ἣν ἐκπίπτει ὁ τῆς ἀρετῆς ἐξολισθαίνων . οὕτω γοῦν καὶ οἱ τῆς πίστεως ἐξαμαρτάνοντες εἰς ἀπιστίαν περιτρέπονται . ὁ τοίνυν ἐκ περιτομῆς λαὸς τοῦ εὐαγγελικοῦ ὕψους ἐκπεσὼν καὶ τῆς ἐπουρανίου Σιὼν ἀπαλλοτριωθεὶς εἰς τὸν τῆς ἀπιστίας περιετράπη κρημνόν · διὸ καὶ ἐν ἀλλοφύλοις ἐλογίσθη παρὰ τῷ θεῷ . ὅθεν ἡ προφητεία τὴν ἐσχάτην αὐτῶν ἀποβολὴν αἰνιττομένη τὸ ῥῆμα τῆς φάραγγος Σιὼν ἀνέγραψεν . εἶτ’ ἐπειδὴ εἰκῆ φυσιοῦνται ἐν βυθῷ κακίας ὑπάρχοντες , φησὶ πρὸς αὐτούς · Τί ἐγένετό σοι , ὅτι ἀνέβητε πάντες εἰς δώματα μάταια ; Θεωρῶν δὲ τῷ πνεύματι ὁ προφήτης τὰς κατὰ τοῦ σωτῆρος βοὰς αὐτῶν καὶ τὰς ἀθέους κατ’ αὐτοῦ δυσφημίας , δι’ ἃς ἀπεβλήθησαν , ἐπιφέρει · ἐνεπλήσθη ἡ πόλις βοώντων , καὶ ἐπεὶ ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον , καθ’ ἣν ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα , αὕτη ἀποθανεῖται , τὸν τῆς ψυχῆς αὐτῶν θάνατον σημαίνων ἐπιλέγει · οἱ τραυματίαι σου οὐ τραυματίαι ῥομφαίας , οὐδὲ οἱ νεκροί σου νεκροὶ πολέμου . καὶ ἐπιφέρει · πάντες οἱ ἄρχοντές σου πεφεύγασιν ἢ ἀνεστατώθησαν κατὰ τὸν Σύμμαχον , κατὰ δὲ τὸν Θεοδοτίωνα · μετεκινήθησαν . διὸ οὐκέτι κατὰ τὸ παλαιὸν παρ’ αὐτοῖς οὐ βασιλεὺς οὐχ ἡγούμενοι οὐκ ἀρχιερεῖς οὐ προφῆται , ἀλλ’ οὐδὲ Φαρισαῖοι οὐδὲ Σαδδουκαῖοι οὐδ’ ὅσοι τὸ παλαιὸν ταῖς παρ’ αὐτοῖς ἀρχαῖς τετίμηντο · πάντες γὰρ μετεκινήθησαν , οἱ δ’ εἰσέτι καὶ νῦν ἁλόντες ὑπὸ τούτων ψυχῶν πολιορκητοῦ πικρῶς δεδεμένοι εἰσίν , ἐπειδὴ σειραῖς τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται . διὸ λέλεκται · καὶ οἱ ἁλόντες πικρῶς δεδεμένοι εἰσί . Ταῦτα συνιδὼν ὁ προφήτης τῷ πνεύματι καὶ τὴν ἐκ τοσούτου ὕψους ἐπὶ τὴν ἐσχάτην κακίαν ὥσπερ τινὰ φάραγγα πτῶσιν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ ἀπολοφύρεται λέγων · διὰ τοῦτο εἶπα Ἄφετέ με πικρῶς κλαύσομαι , μὴ κατισχύσητε παρακαλεῖν με ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ γένους μου , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · μὴ παραμυθεῖσθέ με ἐπὶ τῇ ταλαιπωρίᾳ τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου · οἶδα γάρ φησιν ἀκριβῶς καὶ τῷ πνεύματι προορῶ , ὡς διὰ τὰ προλεχθέντα πάντα καὶ ἡ πόλις ἡ τῷ θεῷ ἀνακειμένη ἁλώσεται , καὶ πάντες οἱ ἐν αὐτῇ εἰς χεῖρας ἐχθρῶν παραδοθήσονται . διόπερ ἐντεῦθεν ἤδη ἀποδύρομαι καὶ ὥσπερ ἐπὶ γνησίοις ἐμαυτοῦ σπλάγχνοις ἀποκλάομαι . καὶ γὰρ πρὸς τοῖς προλεχθεῖσιν · ἡμέρα ταραχῆς καὶ ἀπωλείας καὶ καταπατήματος καὶ πλάνησις παρὰ κυρίου σαβαὼθ ἐπῆλθε τῇ φάραγγι Σιών . καὶ ταῦτα δὲ οἶμαι λέγεσθαι περὶ τῶν κατὰ τὸ αὐτὸ συνελθόντων ἐν τῇ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιβουλῇ , περὶ ὧν ἐπιφέρει · πλανῶνται ἐπὶ τὰ ὄρη ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν τὸν λαὸν ἅμα τοῖς ἄρχουσι σημαίνων . εἶτ’ ἐπάγει τὴν κατ’ αὐτῶν ἀπειλὴν φάσκων · οἱ δὲ Ἐλαμῖται ἔλαβον φαρέτρας , ἀναβάται ἵππων καὶ συναγωγὴ παρατάξεως . δηλοῖ δὲ δυνάμεις ἀντικειμένας καὶ ἀφανεῖς , ἐχθροὺς καὶ πολεμίους , οἷς ὑπὸ τοῦ θεοῦ παρεδόθησαν . ἐπεὶ δὲ οἱ Ἐλαμῖται ἑρμηνεύονται παραβλέποντες διὰ τὸ παρορᾶν τὴν σωτηρίαν τῶν ἀπολλυμένων καὶ μηδενὸς φείδεσθαι , εἰκὸς οὕτω κεκλῆσθαι τὰ πολιορκήσαντα αὐτοὺς στρατιωτικά , ἃ δὴ μεθ’ ἵππων καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως παραταξάμενα τῇ προλεχθείσῃ φάραγγι Σιὼν εἰς ἔσχατον ἐρημίας αὐτὴν ἤγαγον . Διὸ ἐπιλέγεται ἑξῆς · καὶ αἱ ἐκλεκταὶ φάραγγές σου πλησθήσονται ἁρμάτων , οἱ δὲ ἱππεῖς ἐμφράξουσι τὰς πύλας τοῦ Ἰούδα καὶ εἰσελεύσονται , οὐχὶ νῦν οὐδὲ κατὰ τὸν παρόντα καιρόν , ἀλλὰ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , λέγω δὲ ἐν τῷ προφητευομένῳ καιρῷ , εἰς τοὺς οἴκους τῆς πόλεως , ὅτε καὶ πολιορκοῦντες πάντα τόπον καὶ πᾶσαν γωνίαν τῆς πόλεως περιεργαζόμενοι ἀνακαλύψουσι τὰ κρυπτὰ τῶν οἴκων τῆς ἄκρας Δαυίδ . ταῦτα δὲ ἦν τὰ ἀπόρρητα τῆς βασιλείας σύμβολα ἢ καὶ τὰ ἐν τῷ ἁγιάσματι ἀποκείμενα · ἃ οὐδενὶ ἐξῆν εἰ μὴ μόνῳ τῷ ἀρχιερεῖ ἐποπτεύειν , ἃ δὴ καὶ αὐτὰ τοῖς πολεμίοις παραδοθήσεσθαί φησιν . ἀντὶ δὲ τοῦ · καὶ ἴδοσαν ὅτι πλείους εἰσίν , ὁ Σύμμαχος · καὶ τὰ ῥήγματά φησιν οἴκου Δαυὶδ ὄψεσθε ὅτι ἐπληθύνθη . ἐπὶ τούτοις μέμφεται τοὺς ἐν τῇ φάραγγι Σιών , ὡς ἀποστρέψασι τὰ ὕδατα τῆς ἀρχαίας κολυμβήθρας τὰ ὄντα ἐν τῇ πόλει , ἕτερον δὲ ἑαυτοῖς ὕδωρ ἐπινοήσασι μεταξὺ τῶν δύο τειχῶν . ὕδωρ δὲ ἦν παλαιᾶς κολυμβήθρας ἐν τῇ πόλει ὁ τῆς παλαιᾶς καὶ θεοπνεύστου γραφῆς λόγος , ὃν ἀποστραφέντες ἀλλότριον ὕδωρ ἑαυτοῖς ἐπενόησαν τὰς παραδόσεις τῶν πρεσβυτέρων , διδάσκοντες διδασκαλίας καὶ ἐντάλματα ἀνθρώπων . ἐφ’ ᾧ καὶ μέμφεται αὐτοὺς ὁ σωτὴρ ἀπελέγχων αὐτῶν τὴν παρανομίαν , ἐν οἷς φησι · καὶ ἠκυρώσατε τὸν λόγον τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν , ὑποκριταί . τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸ ὁ Ἰερεμίας ᾐνίττετο φάσκων · ἐμὲ ἐγκατέλιπον , πηγὴν ὕδατος ζῶντος , καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους , οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν . οὕτως οὖν ἀπέστρεψαν τὸ ὕδωρ τῆς παλαιᾶς κολυμβήθρας τὸ ἐν τῇ πόλει καὶ ἐπενόησαν ἑαυτοῖς ξένον ὕδωρ μεταξὺ τῶν δύο τειχῶν , λέγω δὲ τῆς παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης . δύο γὰρ ταῦτα τείχη τῆς τοῦ θεοῦ πόλεως , δηλαδὴ τῆς κατὰ θεὸν πολιτείας τυγχάνει , ὧν μέσον ἀλλότριον καὶ ξένον ὕδωρ ἑαυτοῖς οἱ κατηγορούμενοι ἐπενόησαν τὰς τῶν πρεσβυτέρων παραδόσεις , ἐφ’ αἷς καὶ μέγα φρονοῦσιν οἱ παρ’ αὐτοῖς καλούμενοι δευτερωταί . καὶ ἄλλο δέ τι χείριστον τετολμήκασιν οἱ δηλούμενοι · τοὺς γὰρ οἴκους τοὺς τῆς πόλεως καθελόντες τοῖς τούτων λίθοις συνεχρήσαντο εἰς οἰκοδομὴν ἰδίου ἑαυτῶν τείχους . ἴδοις δ’ ἂν αὐτοὺς εἰσέτι καὶ νῦν τοῦτο πράττοντας , ἐπειδὰν τὰ ῥήματα τῆς θείας γραφῆς ἀπολαμβάνοντες τὰς οἰκείας περιτειχίζουσι μυθολογίας , ὥσπερ τινὰ φραγμὸν καὶ ἀσφάλειαν καὶ τεῖχος τοῖς ἰδίοις περιβάλλοντες μύθοις . ὥσπερ γὰρ ξένον ποτὸν ἑαυτοῖς ἐπενόησαν , οὕτως καὶ τεῖχος ἴδιον περιέβαλον , λίθοις χρησάμενοι ταῖς τῶν θείων γραφῶν λέξεσι . καὶ ταῦτά φησιν ἐπράξατε μὴ ἀναβλέψαντες πρὸς τὸν θεὸν τὸν ἀπ’ ἀρχῆς ποιήσαντα αὐτὴν καὶ τὸν πλάσαντα αὐτήν , λέγω δὲ τὴν παλαιὰν τῶν θεοπνεύστων γραφῶν κολυμβήθραν τὴν ἀπὸ πηγῶν τοῦ θείου πνεύματος προχεομένην . καὶ ὁ Σύμμαχος δὲ τὰ κατὰ τὸν τόπον τοῦτον ἡρμήνευσε τὸν τρόπον · καὶ ὑδρεύσασθε τὸ ὕδωρ τῆς κολυμβήθρας τῆς κατωτέρας καὶ τοὺς οἴκους Ἰερουσαλὴμ ἠριθμήσατε καὶ καθείλετε τοὺς οἴκους ὀχυρῶσαι τὸ τεῖχος . καὶ σύστημα ἐποιήσατε ἀνὰ μέσον τῶν τειχῶν καὶ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἀρχαίας καὶ οὐκ ἀπεβλέψατε εἰς τὸν ποιήσαντα αὐτὴν καὶ τὸν πλάσαντα αὐτὴν ἐκ μακροῦ οὐκ εἴδετε . καὶ ὁ Θεοδοτίων δὲ οὕτως ἡρμήνευσε · καὶ συνηγάγετε τὸ ὕδωρ τῆς κολυμβήθρας τῆς κάτω καὶ τοὺς οἴκους Ἰερουσαλὴμ ἠριθμήσατε καὶ κατεσπάσατε τοὺς οἴκους εἰς ὀχυρώματα τοῦ τείχους . καὶ ὕδρευμα ἐποιήσατε ἀνὰ μέσον τῶν δύο τειχῶν τῷ ὕδατι τῆς κολυμβήθρας τῆς ἀρχαίας καὶ οὐκ ἐνεβλέψατε εἰς τὸν ποιήσαντα αὐτὴν καὶ τὸν πλάσαντα αὐτὴν πόρρωθεν οὐκ ἐνεβλέψατε . Τούτοις ἑξῆς εἴρηται · καὶ ἐκάλεσε κύριος σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κλαυθμὸν καὶ κοπετὸν καὶ ξύρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων , αὐτοὶ δὲ ἐποιήσαντο εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα σφάζοντες μόσχους καὶ θύοντες πρόβατα ὥστε φαγεῖν κρέα καὶ πιεῖν οἶνον λέγοντες Φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν . ὁ μὲν οὖν θεὸς ὡς ἐπὶ μεγάλοις τολμήμασι μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ , θρηνεῖν αὐτοὺς καὶ ἀποκλάεσθαι τὴν ἑαυτῶν ἀπώλειαν παρεκελεύετο , οἱ δ’ ἐν τοιούτοις κακοῖς ἐξεταζόμενοι , ὡς ἂν ἀπεγνωκότες ἑαυτῶν τὴν σωτηρίαν εἰς ἀπόνοιαν ἐξώκειλαν , μέθῃ καὶ τρυφῇ ἑαυτοὺς ἐκδόντες ὡς οὐ διαδεξομένης αὐτοὺς θεοῦ κρίσεως μετὰ τὴν τοῦ θνητοῦ βίου τελευτήν . ἐντεῦθεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος τῇ τούτων αὐτῶν συγχρησάμενος φωνῇ γράφει λέγων · εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν . Ἀλλὰ ταῦτά φησι πάντα οὐκ ἔλαθε τὰ ὦτα κυρίου σαβαώθ . διὸ ὥσπερ δεσμῷ θεοῦ καταδεθείσης αὐτῶν τῆς ἁμαρτίας ἀπόφασις ἐξενήνεκται κατ’ αὐτῶν φήσασα · καὶ οὐκ ἀφεθήσεται αὕτη ἡ ἁμαρτία ὑμῖν , ἕως ἂν ἀποθάνητε . ὅρα δὴ τὸ μέγεθος τῆς κατὰ τὴν ἀπόφασιν ἀπειλῆς καὶ ἐπίστησον ὡς οὐδαμοῦ διέβαλεν ἐν τούτοις τὸν λαὸν ἐπὶ εἰδωλολατρίᾳ , ἀλλ’ ὅτι εἰς δώματα ἀνέβησαν μάταια καὶ ὅτι βοῶν ἐπλήρωσαν τὴν πόλιν καὶ ὕδωρ ἑαυτοῖς ξένον ἐπενόησαν τὴν παλαιὰν κολυμβήθραν ἀποστραφέντες καὶ πρὸς τούτοις , ὅτι τεῖχος ἑαυτοῖς συνεστήσαντο τοὺς οἴκους τῆς πόλεως καθελόντες καὶ ταῦτα πράττοντες ἀναισθήτως εἶχον τῆς ἑαυτῶν ἀπωλείας · ἀλλ’ οὐχὶ καὶ ὁ προφήτης οὕτω διέκειτο ἀποθρηνῶν δὲ αὐτοὺς ἔλεγεν · Ἄφετέ με πικρῶς κλαύσομαι · τὸ δ’ αἴτιον τοῦ πικροῦ κλαυθμοῦ τοῦτ’ ἦν ἄρα τὸ ἐπὶ τέλει κατ’ αὐτῶν ὁρισθὲν καὶ ἡ ἐκ θεοῦ ἐξενεχθεῖσα ἀπόφασις ἡ φήσασα · καὶ οὐκ ἀφεθήσεται ἡ ἁμαρτία αὕτη ὑμῖν , ἕως ἂν ἀποθάνητε .
Lemmas: ἐπεί μή εἰμί προσωποληψία παρά ὁ θεός , οὗτος χάρις ἐν ὁ κατά ὁ ἀλλόφυλος ἐλέγχω μέσος ἐμβάλλω καί ὁ περί ὁ Σιών λόγος · διά ὅς καί ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα οἰκήτωρ ὥσπερ ἐν ἀλλόφυλος κατατάσσω ὁ θεός , καί ὁ κατά αὐτός προφέρω ψῆφος . εἴρω δέ καί ἐν ὁ Ἀμώς ἐκ πρόσωπον ὁ θεός πρός ὁ Ἰουδαῖος λαός · οὐ ὡς υἱός Αἰθίοψ σύ εἰμί ἐγώ ; λέγω κύριος . οὖον ὁ Ἰσραήλ ἀνάγω ἐκ γῆ Αἴγυπτος καί ὁ ἀλλόφυλος ἐκ Καππαδοκία καί ὁ Σύρος ἐκ βόθρος ; ἰδού ὁ ὀφθαλμός κύριος ἐπί πᾶς ὁ βασίλεια ὁ γῆ . ὁ γε μήv πρόκειμαι ῥῆμα ὁ φάραγξ Σιών οὖον περί αὐτός ὁ Σιών , ἀλλά περί ὁ παράκειμαι αὐτός φάραγξ εἴρω . διόπερ ἑξῆς προέρχομαι ὁ λόγος φημί · καί εἰμί ὁ ἐκλεκτός φάραγξ σύ πίμπλημι ἅρμα , ὁ δέ ἱππεύς ἐμφράσσω ὁ πύλη σύ . οἴομαι δέ διά οὗτος ὁ θεός ὁ ἀποβολή ὁ Ἰσραήλ καί ὁ ἔσχατος αὐτός ἀπόπτωσις σημαίνω βούλομαι ἐν ὁ τάγμα ὁ ἀλλόφυλος αὐτός κατατάσσω μέσος παραλαμβάνω ὁ ὁ ἀλλόφυλος γραφεύς , ἀλλά καί ὁ πτῶσις ὁ Ἱεροσόλυμα ἡγέομαι δηλόω διά ὁ φάραγξ Σιών ὀνομάζω . καί ἄλλως δέ μέμφομαι ὁ θεός ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ὁ ἀποπίπτω ὁ ὕψος ὁ θεοσεβής πολίτευμα , ὥσπερ δέ ἐν κοιλάς καί ἐν φάραγξ ὁ ὁ κακία βυθός καταπίπτω . Σιών μέν γάρ ὄρος εἰμί ὑψηλός , ἐπί ὅς ὁ ναός ὁ θεός οἰκοδομέω · διό λέγω · ἐπί ὄρος ὑψηλός ἀναβαίνω , ὁ εὐαγγελίζω Σιών , καί · πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος . καί ὁ λόγος δέ ὁ εὐαγγελικός διά ὁ Σιών ὄρος σημαίνω διά ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι . ὁ δέ οὗτος ἐκπίτνω ὁ ἐλπίς ἐν φάραγξ προσπαρακειμενω ὁ Σιών πίπτω · πᾶς γάρ ἀρετή κακία παράκειμαι , εἰς ὅς ἐκπίπτω ὁ ὁ ἀρετή ἐξολισθάνω . οὗτος γοῦν καί ὁ ὁ πίστις ἐξαμαρτάνω εἰς ἀπιστία περιτρέπω . ὁ τοίνυν ἐκ περιτομή λαός ὁ εὐαγγελικός ὕψος ἐκπίτνω καί ὁ ἐπουράνιος Σιών ἀπαλλοτριόω εἰς ὁ ὁ ἀπιστία περιτρέπω κρημνός · διό καί ἐν ἀλλόφυλος λογίζομαι παρά ὁ θεός . ὅθεν ὁ προφητεία ὁ ἔσχατος αὐτός ἀποβολή αἰνίσσομαι ὁ ῥῆμα ὁ φάραγξ Σιών ἀναγράφω . εἶτα ἐπεί εἰκῇ φυσάω ἐν βυθός κακία ὑπάρχω , φημί πρός αὐτός · τις γίγνομαι σύ , ὅτι ἀναβαίνω πᾶς εἰς δῶμα μάταιος ; θεωρός δέ ὁ πνεῦμα ὁ προφήτης ὁ κατά ὁ σωτήρ βοή αὐτός καί ὁ ἄθεος κατά αὐτός δυσφημία , διά ὅς ἀποβάλλω , ἐπιφέρω · ἐμπίμπλημι ὁ πόλις βοῦς , καί ἐπεί εἰμί ἁμαρτία πρός θάνατος , κατά ὅς ψυχή ὁ ἁμαρτάνω , οὗτος ἀποθνῄσκω , ὁ ὁ Ψυχή αὐτός θάνατος σημαίνω ἐπιλέγω · ὁ τραυματίας σύ οὖον τραυματίας ῥομφαία , οὐδέ ὁ νεκρός σύ νεκρός πόλεμος . καί ἐπιφέρω · πᾶς ὁ ἄρχων σύ φεύγω ἢ ἀνίστημι κατά ὁ Σύμμαχος , κατά δέ ὁ Θεοδοτίων · μετακινέω . διό οὐκέτι κατά ὁ παλαιός παρά αὐτός οὖον βασιλεύς οὐ ἡγέομαι οὐ ἀρχιερεύς οὖον προφήτης , ἀλλά οὐδέ Φαρισαῖος οὐδέ Σαδδουκαῖος οὐδέ ὅσος ὁ παλαιός ὁ παρά αὐτός ἀρχή τιμάω · πᾶς γάρ μετακινέω , ὁ δέ εἰσέτι καί νῦν ἁλίσκομαι ὑπό οὗτος Ψυχή πολιορκητής πικρός δέω εἰμί , ἐπεί σειρά ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἕκαστος σφίγγω . διό λέγω · καί ὁ ἁλίσκομαι πικρός δέω εἰμί . οὗτος σύν-εἶδον ὁ προφήτης ὁ πνεῦμα καί ὁ ἐκ τοσοῦτος ὕψος ἐπί ὁ ἔσχατος κακία ὥσπερ τις φάραγξ πτῶσις ὁ Ἰουδαῖος λαός ἀπολοφύρομαι λέγω · διά οὗτος εἶπον ἄφετος ἐγώ πικρός καλέω , μή κατισχύω παρακαλέω ἐγώ ἐπί ὁ σύντριμμα ὁ θυγάτηρ ὁ γένος ἐγώ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · μή παραμυθέω ἐγώ ἐπί ὁ ταλαιπωρία ὁ θυγάτηρ ὁ λαός ἐγώ · οἶδα γάρ φημί ἀκριβῶς καί ὁ πνεῦμα προοράω , ὡς διά ὁ προλέγω πᾶς καί ὁ πόλις ὁ ὁ θεός ἀνάκειμαι ἁλίσκομαι , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός εἰς χείρ ἐχθρός παραδίδωμι . διόπερ ἐντεῦθεν ἤδη ἀποδύρομαι καί ὥσπερ ἐπί γνήσιος ἐμαυτοῦ σπλάγχνον ἀποκλάω . καί γάρ πρός ὁ προλέγω · ἡμέρα ταραχή καί ἀπώλεια καί καταπάτημα καί πλάνησις παρά κύριος Σαβαώθ ἐπέρχομαι ὁ φάραγξ Σιών . καί οὗτος δέ οἴομαι λέγω περί ὁ κατά ὁ αὐτός συνέρχομαι ἐν ὁ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ ἐπιβουλή , περί ὅς ἐπιφέρω · πλανάω ἐπί ὁ ὄρος ἀπό μικρός ἠώς μέγας αὐτός ὁ λαός ἅμα ὁ ἄρχω σημαίνω . εἶτα ἐπάγω ὁ κατά αὐτός ἀπειλή φάσκω · ὁ δέ Ἐλαμίτης λαμβάνω φαρέτρα , ἀναβάτης ἵππος καί συναγωγή παράταξις . δηλόω δέ δύναμις ἀντίκειμαι καί ἀφανής , ἐχθρός καί πολέμιος , ὅς ὑπό ὁ θεός παραδίδωμι . ἐπεί δέ ὁ Ἐλαμίτης ἑρμηνεύω παραβλέπω διά ὁ παροράω ὁ σωτηρία ὁ ἀπόλλυμι καί μηδείς φείδομαι , εἰκός οὗτος καλέω ὁ πολιορκέω αὐτός στρατιωτικός , ὁ δή μετά ἵππος καί μετά πλεῖστος δύναμις παρατάσσω ὁ προλέγω φάραγξ Σιών εἰς ἔσχατος ἐρημία αὐτός ἄγω . Διὸ ἐπιλέγω ἑξῆς · καί ὁ ἐκλεκτός φάραγξ σύ πίμπλημι ἅρμα , ὁ δέ ἱππεύς ἐμφράσσω ὁ πύλη ὁ Ἰούδας καί εἰσέρχομαι , οὐ νῦν οὐδέ κατά ὁ πάρειμι καιρός , ἀλλά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , λέγω δέ ἐν ὁ προφητεύω καιρός , εἰς ὁ οἶκος ὁ πόλις , ὅτε καί πολιορκέω πᾶς τόπος καί πᾶς γωνία ὁ πόλις περιεργάζομαι ἀνακαλύπτω ὁ κρυπτός ὁ οἶκος ὁ ἄκρος Δαυίδ . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀπόρρητος ὁ βασίλεια σύμβολον ἢ καί ὁ ἐν ὁ ἁγίασμα ἀπόκειμαι · ὁ οὐδείς ἔξεστι εἰμί μή μόνος ὁ ἀρχιερεύς ἐποπτεύω , ὁ δή καί αὐτός ὁ πολέμιος παραδίδωμι φημί . ἀντί δέ ὁ · καί ὁράω ὅτι πλείων εἰμί , ὁ Σύμμαχος · καί ὁ ῥῆγμα φημί οἶκος Δαυίδ ὁράω ὅτι πληθύνω . ἐπί οὗτος μέμφομαι ὁ ἐν ὁ φάραγξ Σιών , ὡς ἀποστρέφω ὁ ὕδωρ ὁ ἀρχαῖος κολυμβήθρα ὁ εἰμί ἐν ὁ πόλις , ἕτερος δέ ἑαυτοῦ ὕδωρ ἐπινοέω μεταξύ ὁ δύο τεῖχος . ὕδωρ δέ εἰμί παλαιός κολυμβήθρα ἐν ὁ πόλις ὁ ὁ παλαιός καί θεόπνευστος γραφεύς λόγος , ὅς ἀποστρέφω ἀλλότριος ὕδωρ ἑαυτοῦ ἐπινοέω ὁ παράδοσις ὁ πρέσβυς , διδάσκω διδασκαλία καί ἔνταλμα ἄνθρωπος . ἐπί ὅς καί μέμφομαι αὐτός ὁ σωτήρ ἀπελέγχω αὐτός ὁ παρανομία , ἐν ὅς φημί · καί ἀκυρόω ὁ λόγος ὁ θεός διά ὁ παράδοσις σύ , ὑποκριτής . οὗτος δέ καί αὐτός ὁ Ἰερεμίας αἰνίσσομαι φάσκω · ἐγώ ἐγκαταλείπω , πηγή ὕδωρ ζῶ , καί ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος συντρίβω , ἕ οὖον δύναμαι ὕδωρ συνόχωκα . οὕτως οὖν ἀποστρέφω ὁ ὕδωρ ὁ παλαιός κολυμβήθρα ὁ ἐν ὁ πόλις καί ἐπινοέω ἑαυτοῦ ξένος ὕδωρ μεταξύ ὁ δύο τεῖχος , λέγω δέ ὁ παλαιός καί καινός διαθήκη . δύο γάρ οὗτος τεῖχος ὁ ὁ θεός πόλις , δηλαδή ὁ κατά θεός πολιτεία τυγχάνω , ὅς μέσος ἀλλότριος καί ξένος ὕδωρ ἑαυτοῦ ὁ κατηγορέω ἐπινοέω ὁ ὁ πρέσβυς παράδοσις , ἐπί ὅς καί μέγας φρονέω ὁ παρά αὐτός καλέω δευτερόω . καί ἄλλος δέ τίς κακός τολμάω ὁ δηλέομαι · ὁ γάρ οἶκος ὁ ὁ πόλις καθαιρέω ὁ οὗτος λίθος σύν-χράω2 εἰς οἰκοδομή ἴδιος ἑαυτοῦ τεῖχος . ὁράω δέ εἄν αὐτός εἰσέτι καί νῦν οὗτος πράσσω , ἐπειδάν ὁ ῥῆμα ὁ θεῖος γραφεύς ἀπολαμβάνω ὁ οἰκεῖος περιτειχίζω μυθολογία , ὥσπερ τις φραγμός καί ἀσφάλεια καί τεῖχος ὁ ἴδιος περιβάλλω μῦθος . ὥσπερ γάρ ξένος ποτόν ἑαυτοῦ ἐπινοέω , οὕτως καί τεῖχος ἴδιος περιβάλλω , λίθος χράω ὁ ὁ θεῖον γραφεύς λέξις . καί οὗτος φημί πράσσω μή ἀναβλέπω πρός ὁ θεός ὁ ἀπό ἀρχή ποιέω αὐτός καί ὁ πλάσσω αὐτός , λέγω δέ ὁ παλαιός ὁ θεόπνευστος γραφεύς κολυμβήθρα ὁ ἀπό πηγή ὁ θεῖον πνεῦμα προχέω . καί ὁ Σύμμαχος δέ ὁ κατά ὁ τόπος οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος · καί ὑδρεύω ὁ ὕδωρ ὁ κολυμβήθρα ὁ κατώτερος καί ὁ οἶκος Ἱεροσόλυμα ἀριθμέω καί καθαιρέω ὁ οἶκος ὀχυρόω ὁ τεῖχος . καί σύστημα ποιέω ἀνά μέσος ὁ τεῖχος καί ὁ κολυμβήθρα ὁ ἀρχαῖος καί οὐ ἀποβλέπω εἰς ὁ ποιέω αὐτός καί ὁ πλάσσω αὐτός ἐκ μακρός οὐ ὁράω . καί ὁ Θεοδοτίων δέ οὕτως ἑρμηνεύω · καί συνάγω ὁ ὕδωρ ὁ κολυμβήθρα ὁ κάτω καί ὁ οἶκος Ἱεροσόλυμα ἀριθμέω καί κατασπάω ὁ οἶκος εἰς ὀχύρωμα ὁ τεῖχος . καί ὕδρευμα ποιέω ἀνά μέσος ὁ δύο τεῖχος ὁ ὕδωρ ὁ κολυμβήθρα ὁ ἀρχαῖος καί οὐ ἐμβλέπω εἰς ὁ ποιέω αὐτός καί ὁ πλάσσω αὐτός πόρρωθεν οὐ ἐμβλέπω . οὗτος ἑξῆς εἴρω · καί καλέω κύριος Σαβαώθ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος κλαυθμός καί κοπετός καί ξύρησις καί ζῶ σάκκος , αὐτός δέ ποιέω Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλίαμα σφάζω μόσχος καί θύω πρόβατον ὥστε ἐσθίω κρέας καί πίνω οἶνος λέγω Φαγίσκω καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . ὁ μέν οὖν θεός ὡς ἐπί μέγας τόλμημα μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια αὐτός , θρηνέω αὐτός καί ἀποκλάω ὁ ἑαυτοῦ ἀπώλεια παρακελεύομαι , ὁ δέ ἐν τοιοῦτος κακός ἐξετάζω , ὡς εἄν ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ ὁ σωτηρία εἰς ἀπόνοια ἐξοκέλλω , μέθη καί τρυφή ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ὡς οὖον διαδέχομαι αὐτός θεός κρίσις μετά ὁ ὁ θνητός βίος τελευτή . ἐντεῦθεν ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁ οὗτος αὐτός συγχράομαι φωνή γράφω λέγω · εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω , ἐσθίω καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . ἀλλά οὗτος φημί πᾶς οὐ λανθάνω ὁ οὖς κύριος Σαβαώθ . διό ὥσπερ δεσμός θεός καταδέω αὐτός ὁ ἁμαρτία ἀπόφασις ἐκφέρω κατά αὐτός φημί · καί οὐ ἀφίημι οὗτος ὁ ἁμαρτία σύ , ἠώς εἄν ἀποθνῄσκω . ὁράω δή ὁ μέγεθος ὁ κατά ὁ ἀπόφασις ἀπειλή καί ἐφίστημι ὡς οὐδαμοῦ διαβάλλω ἐν οὗτος ὁ λαός ἐπί εἰδωλολατρία , ἀλλά ὅτι εἰς δῶμα ἀναβαίνω μάταιος καί ὅτι βοῦς πληρόω ὁ πόλις καί ὕδωρ ἑαυτοῦ ξένος ἐπινοέω ὁ παλαιός κολυμβήθρα ἀποστρέφω καί πρός οὗτος , ὅτι τεῖχος ἑαυτοῦ συνίστημι ὁ οἶκος ὁ πόλις καθαιρέω καί οὗτος πράσσω ἀναισθήτως ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ἀπώλεια · ἀλλά οὐ καί ὁ προφήτης οὗτος διάκειμαι ἀποθρηνέω δέ αὐτός λέγω · ἄφετος ἐγώ πικρός καλέω · ὁ δέ αἴτιος ὁ πικρός κλαυθμός οὗτος εἰμί ἄρα ὁ ἐπί τέλος κατά αὐτός ὁρίζω καί ὁ ἐκ θεός ἐκφέρω ἀπόφασις ὁ φημί · καί οὐ ἀφίημι ὁ ἁμαρτία οὗτος σύ , ἠώς εἄν ἀποθνῄσκω .