eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_43.6
Εἰ ἐπελαθόμεθα τοῦ ὀνόματος τοῦ θεοῦ ἡμῶν , καὶ εἰ διεπετάσαμεν τὰς χεῖρας ἡμῶν πρὸς θεὸν ἀλλότριον · οὐχὶ ὁ θεὸς ἐκζητήσει ταῦτα ; αὐτὸς γὰρ γινώσκει τὰ κρύφια τῆς καρδίας . ὅτι ἕνεκα σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν , ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . ἐξεγέρθητι · ἵνα τί ὑπνοῖς , κύριε ; ἀνάστηθι καὶ μὴ ἀπώσῃ εἰς τέλος . Σὲ μάρτυρα , φησίν , ἀνακαλούμεθα κριτήν τε καὶ ἐξεταστὴν τῶν ἡμετέρων λόγων τῶν τε κατὰ διάνοιαν λανθανόντων τοὺς πολλοὺς λογισμῶν . αὐτὸς γοῦν οἶσθα , εἰ τοσαῦτα παθόντες καὶ ταπεινωθέντες ἐν τόπῳ κακώσεως καὶ καλυφθέντες ὑπὸ τῆς σκιᾶς τοῦ θανάτου λήθην τοῦ ὀνόματός σου πεποιήμεθα · καὶ εἰ μὴ ἐπὶ τῷ σῷ ὀνόματι παρρησίας γέμοντες ἐκαυχώμεθα , εἰ δὲ καὶ ἀπογνόντες τὴν παρὰ σοῦ βοήθειαν , ἐπὶ ἕτερόν τινα ἤλθομεν ἑτέρῳ θεῷ χεῖρας ἀναπετάσαντες · καὶ τούτων σὺ κριτὴς τυγχάνεις . οἶσθα δὲ καὶ τὰ κρυφία τῆς καρδίας καὶ τοὺς λογισμοὺς αὐτούς , ἐν οἷς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἕνεκα τῆς εὐσεβείας θανατούμεθα · ὁ γὰρ τῇ προθέσει λογισάμενος ἐφ’ ἑκάστῳ πειρασμῷ τὸν ὑπὲρ ἀληθείας ἀναδέξασθαι θάνατον δυνάμει ὁ τοιοῦτος τέθνηκε . καὶ ὁ ἀπόστολος δὲ τοῦτο ἔλεγεν , ἐπειδὴ συνεχεῖς ἦσαν καὶ ἐπάλληλοι οἱ διωγμοὶ καὶ οἱ περισπασμοὶ θάνατον ἀπειλοῦντες αὐτῷ . ὁ δὲ καθ’ ἕκαστον πειρασμὸν παρεσκεύαστο ἐνστατικῶς μέχρι θανάτου ἀγωνίσασθαι . διὸ εἰκότως καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκειν ἔλεγε . Ταύτῃ οὖν τῇ διανοίᾳ καὶ οἱ πάλαι τοῦ θεοῦ προφῆται διὰ τῶν προκειμένων ταῦτα ἔφασκον · ἐν γὰρ τοῖς κρυφίοις ἡμῶν ἐθανατούμεθα πᾶσαν ἡμέραν . ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς · ἅπαξ γὰρ ἑαυτοὺς παραδεδωκότες ὥσπερ εἰς θυσίαν ἀντὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τῷ λογισμῷ καὶ τῇ προθέσει ἐσφαγιάσθημεν , ὡς αὐτὸς σὺ ὁ θεὸς μαρτυρεῖς · μόνος γὰρ γινώσκεις τὰ κρύφια τῆς καρδίας . ἐπεὶ τοίνυν τοσαῦτα πεπόνθαμεν , εἰκότως μετὰ παρρησίας ἐπιστρέφομέν σε πρὸς ἡμᾶς καὶ διεγείρομεν ὥσπερ καθεύδοντα καί φαμεν · ἵνα τί ὑπνοῖς , κύριε ; ἀνάστηθι , καὶ μὴ ἀπώσῃ εἰς τέλος , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἵνα τί ὡς ὁ ὑπνῶν εἶ , δέσποτα ; ἐξύπνισον , καὶ μὴ ἀποβάλῃ εἰς τέλος . εἰ γὰρ καὶ ἐκ μέρους ἀπώσω διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ , ἀλλ’ ἱκετεύομεν μὴ εἰς τέλος ἀπώσασθαι , τὰ δ’ ἡμέτερα παραδέξασθαι κατορθώματα ὑπὲρ τοῦ παντὸς λαοῦ .
Lemmas: εἰμί ἐπιλανθάνομαι ὁ ὄνομα ὁ θεός ἐγώ , καί εἰμί διαπετάννυμι ὁ χείρ ἐγώ πρός θεός ἀλλότριος · οὐ ὁ θεός ἐκζήτησις οὗτος ; αὐτός γάρ γιγνώσκω ὁ κρύφιος ὁ Καρδία . ὅτι ἕνεκα σύ θανατόω ὅλος ὁ ἡμέρα , λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . ἐξεγείρω · ἵνα τίς ὑπνόω , κύριος ; ἀνίστημι καί μή ἀπωθέω εἰς τέλος . σός μάρτυς , φημί , ἀνακαλέω κριτής τε καί ἐξεταστής ὁ ἡμέτερος λόγος ὁ τε κατά διάνοια λανθάνω ὁ πολύς λογισμός . αὐτός γοῦν οἶδα , εἰμί τοσοῦτος πάθος καί ταπεινόω ἐν τόπος κάκωσις καί καλύπτω ὑπό ὁ σκιά ὁ θάνατος λήθη ὁ ὄνομα σύ ποιέω · καί εἰμί μή ἐπί ὁ σός ὄνομα παρρησία γέμω καυχάομαι , εἰμί δέ καί ἀπογιγνώσκω ὁ παρά σύ βοήθεια , ἐπί ἕτερος τις ἔρχομαι ἕτερος θεός χείρ ἀναπετάννυμι · καί οὗτος σύ κριτής τυγχάνω . οἶδα δέ καί ὁ κρύφιος ὁ Καρδία καί ὁ λογισμός αὐτός , ἐν ὅς κατά ἕκαστος ἡμέρα ἕνεκα ὁ εὐσέβεια θανατόω · ὁ γάρ ὁ πρόθεσις λογίζομαι ἐπί ἕκαστος πειρασμός ὁ ὑπέρ ἀλήθεια ἀναδέχομαι θάνατος δύναμις ὁ τοιοῦτος θνῄσκω . καί ὁ ἀπόστολος δέ οὗτος λέγω , ἐπεί συνεχής εἰμί καί ἐπάλληλος ὁ διωγμός καί ὁ περισπασμός θάνατος ἀπειλέω αὐτός . ὁ δέ κατά ἕκαστος πειρασμός παρασκευάζω ἐνστατικός μέχρι θάνατος ἀγωνίζομαι . διό εἰκότως κατά ἡμέρα ἀποθνήσκω λέγω . Ταύτη οὖν ὁ διάνοια καί ὁ πάλαι ὁ θεός προφήτης διά ὁ πρόκειμαι οὗτος φάσκω · ἐν γάρ ὁ κρύφιος ἐγώ θανατόω πᾶς ἡμέρα . ἀλλά γάρ καί λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή · ἅπαξ γάρ ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὥσπερ εἰς θυσία ἀντί πᾶς ὁ λαός ὁ λογισμός καί ὁ πρόθεσις σφαγιάζω , ὡς αὐτός σύ ὁ θεός μαρτυρέω · μόνος γάρ γιγνώσκω ὁ κρύφιος ὁ Καρδία . ἐπεί τοίνυν τοσοῦτος πάσχω , εἰκότως μετά παρρησία ἐπιστρέφω σύ πρός ἐγώ καί διεγείρω ὥσπερ καθεύδω καί φημί · ἵνα τίς ὑπνόω , κύριος ; ἀνίστημι , καί μή ἀπωθέω εἰς τέλος , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ἵνα τίς ὡς ὁ ὑπνόω εἰμί , δεσπότης ; ἐξυπνίζω , καί μή ἀποβάλλω εἰς τέλος . εἰμί γάρ καί ἐκ μέρος ἀπωθέω διά ὁ ἁμαρτία ὁ λαός , ἀλλά ἱκετεύω μή εἰς τέλος ἀπωθέω , ὁ δέ ἡμέτερος παραδέχομαι κατόρθωμα ὑπέρ ὁ πᾶς λαός .