eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_64.1
Εἰς τὸ τέλος , ψαλμὸς τῷ Δαυὶδ ᾠδῆς . Σοὶ πρέπει ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών , καὶ σοὶ ἀποδοθήσεται εὐχὴ ἐν Ἱερουσαλήμ . εἰσάκουσον προσευχῆς · πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει . Προφητείαν περιέχει μελλόντων εἰς τὸ τέλος ἀπαντήσεσθαι πραγμάτων · διὸ ἐπιγέγραπται εἰς τὸ τέλος . τίνα δὲ ἦν ταῦτα , διδάσκει ἑξῆς λέγων · πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει , οὐκέτι γὰρ μόνον τὸ Ἰουδαίων ἔθνος , ἀλλὰ καὶ πᾶσα σάρξ , τουτέστι πᾶν γένος ἀνθρώπων · οὕτως γὰρ εἴωθεν ὁ λόγος πάντας ἀνθρώπους σημαίνειν τοὺς πάλαι σαρκίνους καὶ γεώδεις . διὸ καὶ ἐν τῷ νόμῳ λέλεκται · διέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ · καὶ πάλιν · οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας . ἀλλὰ τότε μὲν πᾶσα σὰρξ κατηγορεῖτο , νῦν δὲ ἥξειν πρὸς τὸν θεὸν λέγεται . διὸ καὶ μετὰ τὸν Δαυὶδ Ἰωὴλ προφήτης γενόμενος τὰ κάλλιστα πάσης σαρκὸς θεσπίζει λέγων · ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα , καὶ προφητεύσουσιν . ἀλλὰ καὶ ὁ Ἡσαΐας ταὐτὸν παρίστησιν εἰπών · ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ . σωτήριον δὲ θεοῦ πάσῃ σαρκὶ γνωσθησόμενον τί ποτε ἦν ἄρα ἢ ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ , καθὼς πολλάκις ἀπεδείξαμεν ; τοῦτο οὖν τὸ σωτήριον πᾶσιν ἀνθρώποις τοῖς πάλαι σαρκίνοις ἀποκαλυφθήσεσθαι προεφητεύετο . εἰκότως οὖν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας ψαλμὸς τοῦτο αὐτὸ σημαίνων ἐπισφραγίζεται τὴν ἐπαγγελίαν διὰ τοῦ φάναι · πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει . Ὑποκαταβὰς δὲ σαφέστερον ἑρμηνεύει τὴν διάνοιαν ἐπιλέγων · ἐπάκουσον ἡμῶν , ὁ θεός , ὁ σωτὴρ ἡμῶν , ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν . Καὶ ἔτι σαφέστερον ἐπιλέγει · καὶ φοβηθήσονται οἱ κατοικοῦντες τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων σου . Τὸ γὰρ φοβηθῆναι πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ θεοῦ ἀγαθὸν ἦν καὶ σοφίας ἀρχή , ἐπείπερ ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου . διὰ δὴ ταῦτα εἰς τὸ τέλος προγέγραπται ὁ ψαλμὸς καὶ ἔστιν ᾠδῆς ψαλμὸς ἐπινίκιον ὕμνον εἰς τὸν σωτῆρα τῶν ἐθνῶν περιέχων , ἐφ’ οἷς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν ἀνυμνεῖ φάσκον · σοὶ πρέπει ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών . Τίνα γὰρ ἐχρῆν ἄλλον ἐπὶ τῇ πάντων ἀνθρώπων σωτηρίᾳ ὑμνεῖσθαι ἢ τὸν παντὸς αἴτιον ἀγαθοῦ ; διδάσκει δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τοὺς προσιόντας ἐξ ἐθνῶν μόνῳ τῷ θεῷ λέγειν · σοὶ πρέπει ὕμνος , ὡς ἂν κατεγνωκότας ἑαυτῶν , ὅτε μὴ πρέποντας ὕμνους ἀνέπεμπον τῇ πολυθέῳ πλάνῃ . Πρέπει δὲ ὕμνος τῷ θεῷ οὐ πᾶς , ἀλλ’ ὁ ἐν Σιὼν ἀναπεμπόμενος , δηλαδὴ ὁ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ . Σιὼν μὲν γάρ ἐστιν ἀληθινὴ ἡ ἐπουράνιος Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸ ἐπουράνιον ὄρος τοῦ θεοῦ , περὶ οὗ διδάσκων ὁ ἀπόστολος ἔλεγε · προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , καὶ μυριάσιν ἀγγέλων πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς · καὶ πάλιν · ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶ μήτηρ ἡμῶν . αὕτη ἂν εἴη ἡ ἀληθὴς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἡ κυρίως ἀναδειχθεῖσα Σιών , ἐφ’ ἧς καὶ βασιλεύειν λέλεκται ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν , ὥσπερ οὖν διδάσκει λέγων αὐτὸς ἐν δευτέρῳ ψαλμῷ · ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ἐπ’ αὐτοὺς ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ . ἡ αὐτὴ δ’ ἂν εἴη καταγγελλομένη τοῖς τὸ εὐαγγέλιον παραδεχομένοις βασιλεία οὐρανῶν . εἰκὼν δ’ ἐκείνης ἡ ἐπὶ γῆς γένοιτ’ ἂν ἐκκλησία ὁμωνύμως καὶ αὐτὴ καλουμένη ποτὲ μὲν Σιὼν ποτὲ δὲ Ἱερουσαλὴμ καὶ ἄλλοτε θύγατερ Σιὼν ἢ θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ . οὕτω γοῦν αὐτὴν οἱ προφῆται θεσπίζοντες ἀνηγόρευον . Ὁ τοίνυν ὕμνος ὁ ἐν τῇ Σιὼν ἤτοι τῇ ἐπουρανίῳ ἢ καὶ τῇ ἐπὶ γῆς ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ ᾀδόμενος πρέποι ἂν μόνος τῷ ὑμνουμένῳ θεῷ · πᾶσα δὲ ἡ ἐκτὸς τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ λεγομένη θεολογία , εἴτε παρὰ τοῖς Ἑλλήνων σοφοῖς εἴτε παρὰ τοῖς ἀθέοις ἑτεροδόξοις , ἀπρεπὴς ἂν εἴη . τῶν γὰρ παρ’ Ἕλλησι σοφῶν οἱ μὲν εἰς ἀθεότητα παντελῆ καταπεπτώκασιν , οἱ δὲ τὴν πολύθεον πλάνην ἐσέμνυναν . τῶν δὲ ἀθέων αἱρεσιωτῶν οἱ μὲν πλείστας καὶ ἐναντίας ἀρχὰς ὑπεστήσαντο , οἱ δὲ πονηραῖς καὶ φαύλαις δυνάμεσι τὴν τοῦ παντὸς διοίκησιν ἀνατεθείκασιν . ἤδη δὲ καὶ αὐτῶν Ἰουδαίων παῖδες ἀνθρωπόμορφον καὶ ἀνθρωποπαθῆ τὸν θεὸν τῷ μὴ νοεῖν τὰς γραφὰς εἰσάγοντες , ἀλλὰ καὶ μυρία ἔκτοπα καὶ ταπεινὰ μυθολογοῦντες , μακρὰν ἀποπεπτώκασι τοῦ πρέποντος ὕμνου . μόνοι δὲ οἱ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ τὸν πρέποντα ὕμνον παρ’ αὐτοῦ δεδιδα γμένοι τοῦ σωτῆρος ἐπαξίως τὸν πατέρα θεολογοῦσιν · ὃ δὴ παρίστησι διὰ τῆς μετὰ χεῖρας φάσκoν ᾠδῆς · σοὶ πρέπει ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών . Ἀπρεπὴς δὲ ὕμνος λεχθείη ἂν ὁ δαίμοσι πονηροῖς καὶ πνεύ μασιν ἀκαθάρτοις ἀναπεμπόμενος · ἀπρεπὴς δέ ἐστι καὶ ὁ ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις καὶ τοῖς λοιποῖς τοῦ κόσμου μέρεσιν ὑπὸ τῶν ταῦτα θεοποιούντων ᾀδόμενος . καὶ ἔτι μᾶλλον αἰσχίων καὶ ἀπρεπέστατος ὁ δι’ αἰσχρῶν καὶ ἀκολάστων ᾀσμάτων τοῖς περὶ θεῶν ἐρωτικοῖς διηγήμασιν ἀναπλαττόμενος . μόνος δ’ ἐκεῖνος ὡραῖος λεχθείη ἂν καὶ εὐπρεπὴς ὕμνος ὁ τῷ μόνῳ ποιητῇ καὶ δημιουργῷ καὶ βασιλεῖ τῶν ὅλων θεῷ ἀναπεμπόμενος , ᾧ καὶ τὰς εὐχὰς ἀποδιδόναι προσήκει καὶ τοῦτο ποιεῖν μὴ ἐκτὸς τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ . διὸ λέλεκται κατὰ τοὺς Ἑβδομήκοντα · καὶ σοὶ ἀποδοθήσεται εὐχὴ ἐν Ἱερουσαλήμ . Εὐχὴν δὲ σύνηθες τῇ θείᾳ γραφῇ καλεῖν τὴν ἐπαγγελίαν , ἣν ἂν ἐπαγγέλληταί τις τῷ θεῷ ἤτοι σωφρονεῖν ταξάμενος καὶ τὸν ἑαυτοῦ βίον ἀναθεῖναι τῇ κατὰ θεὸν φιλοσοφίᾳ , ἢ τῶν κτημάτων ἀφιερῶσαί τι , ἢ τάξασθαί τινα σεμνὴν ἐπαγγελίαν πρέπουσαν τῷ κατὰ θεὸν βίῳ . διὸ λέλεκταί που · ἐὰν εὔξῃ εὐχήν , μὴ χρονίσῃς ἀποδοῦναι · ἀγαθὸν τὸ μὴ εὔξασθαι ἢ τὸ εὔξασθαι καὶ μὴ ἀποδοῦναι . Πρέπει τοίνυν πρῶτα μὲν ἐπαξίως τὸν τῶν ὅλων ποιητὴν καὶ σωτῆρα θεὸν ἀνυμνεῖν , ἔπειτα δι’ ἔργων ἀκόλουθα πράττειν τῇ θεολογίᾳ ἐν ἀγαθαῖς ἐπαγγελίαις · ἐπειδὰν δὲ καὶ τὸν ὕμνον πρεπόντως καὶ τὰς εὐχὰς ἀποδῶμεν αὐτῷ τηνικαῦτα , ὡς ἂν τὰ παρ’ ἑαυτῶν πεπληρωκότες , παρρησίας μεθέξομεν , ὥστε λέγειν · εἰσάκουσον προσευχῆς . Ἀκριβῶς δ’ ἐνταῦθα προσευχῆς , ἀλλ’ οὐκ εὐχῆς εἴρηται · ἡ μὲν γὰρ ἐπαγγελίαν ἐδήλου , ἡ δὲ προσευχὴ δέησιν καὶ ἱκετηρίαν · ἣν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὑπὲρ ἡμῶν ἐποιεῖτο πρέπουσαν ἱκετηρίαν προσαγαγὸν τῷ θεῷ καὶ λέγον · εἰσάκουσον προσευχῆς . Τίνων δὲ προσευχῆς εἰσάκουσον , παρίστησιν ἑξῆς , τῶν ἐθνῶν τὴν κλῆσιν θεσπίζον · διό φησι · πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει . Ὑπερηύχετο δὴ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον πάσης σαρκός , ἵν’ , ἐπειδὰν ἐπιστραφῇ πᾶσα σὰρξ πρὸς τὸν θεὸν καὶ ἐπικαλῆται αὐτόν , τύχοι αὐτοῦ ἐπηκόου . διὸ οὐκ εἶπεν · εἰσάκουσον τῆς ἐμῆς προσευχῆς , ἀλλ’ · εἰσάκουσον προσευχῆς · πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει · ὡσεὶ σαφέστερον ἔλεγεν · ἐπειδὴ μέλλει πᾶσα σὰρξ καὶ πᾶν γένος ἀνθρώπων ἀναχωρεῖν μὲν τῆς πολυθέου πλάνης , ἐπιστρέφειν δὲ ἐπὶ σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν θεὸν ὕμνους τέ σοι ἀναπέμπειν καὶ εὐχὰς ἀποδιδόναι προσευχάς τε καὶ ἱκετηρίας ποιεῖσθαι , εἰσάκουσον τῆς αὐτῶν προσευχῆς .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ψαλμός ὁ Δαυίδ ᾠδή . σοί πρέπω ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών , καί σύ ἀποδίδωμι εὐχή ἐν Ἱερουσαλήμ . εἰσακούω προσευχή · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω . προφητεία περιέχω μέλλω εἰς ὁ τέλος ἀπαντάω πρᾶγμα · διό ἐπιγράφω εἰς ὁ τέλος . τίς δέ εἰμί οὗτος , διδάσκω ἑξῆς λέγω · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω , οὐκέτι γάρ μόνος ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ἀλλά καί πᾶς σάρξ , τουτέστι πᾶς γένος ἄνθρωπος · οὕτως γάρ εἴωθα ὁ λόγος πᾶς ἄνθρωπος σημαίνω ὁ πάλαι σάρκινος καί γεώδης . διό καί ἐν ὁ νόμος λέγω · διαφθείρω πᾶς σάρξ ὁ ὁδός αὐτός · καί πάλιν · οὖον μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ . ἀλλά τότε μέν πᾶς σάρξ κατηγορέω , νῦν δέ ἥκω πρός ὁ θεός λέγω . διό καί μετά ὁ Δαυίδ Ἰωήλ προφήτης γίγνομαι ὁ καλῶς πᾶς σάρξ θεσπίζω λέγω · ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ , καί προφητεύω . ἀλλά καί ὁ Ἠσαΐας αὐτός παρίστημι εἶπον · ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ θεός . σωτήριος δέ θεός πᾶς σάρξ γιγνώσκω τίς ποτός εἰμί ἄρα ἢ ὁ χριστός ὁ θεός , καθώς πολλάκις ἀποδείκνυμι ; οὗτος οὖν ὁ σωτήριος πᾶς ἄνθρωπος ὁ πάλαι σάρκινος ἀποκαλύπτω προφητεύω . εἰκότως οὖν καί ὁ μετά χείρ ψαλμός οὗτος αὐτός σημαίνω ἐπισφραγίζω ὁ ἐπαγγελία διά ὁ φαίνω · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω . ὑποκαταβαίνω δέ σαφής ἑρμηνεύω ὁ διάνοια ἐπιλέγω · ἐπακούω ἐγώ , ὁ θεός , ὁ σωτήρ ἐγώ , ὁ Ἐλπὶς πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ καί ὁ ἐν θάλασσα μακρός . καί ἔτι σαφής ἐπιλέγω · καί φοβέω ὁ κατοικέω ὁ πέρας ἀπό ὁ σημεῖον σύ . ὁ γάρ φοβέω πᾶς ὁ κατοικέω ὁ πέρας ἀπό ὁ σημεῖον ὁ θεός ἀγαθός εἰμί καί σοφία ἀρχή , ἐπεί ἀρχή σοφία φόβος κύριος . διά δή οὗτος εἰς ὁ τέλος προγράφω ὁ ψαλμός καί εἰμί ᾠδή ψαλμός ἐπινίκιος ὕμνος εἰς ὁ σωτήρ ὁ ἔθνος περιέχω , ἐπί ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ἐπί πᾶς θεός ἀνυμνέω φάσκω · σύ πρέπω ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών . τίς γάρ χρή ἄλλος ἐπί ὁ πᾶς ἄνθρωπος σωτηρία ὑμνέω ἢ ὁ πᾶς αἴτιος ἀγαθός ; διδάσκω δέ ὁ αὐτός πνεῦμα ὁ πρόσειμι ἐκ ἔθνος μόνος ὁ θεός λέγω · σύ πρέπω ὕμνος , ὡς εἄν καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , ὅτε μή πρέπω ὕμνος ἀναπέμπω ὁ πολύθεος πλάνη . πρέπω δέ ὕμνος ὁ θεός οὖον πᾶς , ἀλλά ὁ ἐν Σιών ἀναπέμπω , δηλαδή ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία αὐτός . Σιών μέν γάρ εἰμί ἀληθινός ὁ ἐπουράνιος Ἱεροσόλυμα καί ὁ ἐπουράνιος ὄρος ὁ θεός , περί ὅς διδάσκω ὁ ἀπόστολος λέγω · πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος , καί μυριάς ἄγγελος πανήγυρις καί ἐκκλησία πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός · καί πάλιν · ὁ δέ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἐλεύθερος εἰμί , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ . οὗτος εἄν εἰμί ὁ ἀληθής Ἱεροσόλυμα καί ὁ κύριος ἀναδείκνυμι Σιών , ἐπί ὅς καί βασιλεύω λέγω ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ , ὥσπερ οὖν διδάσκω λέγω αὐτός ἐν δύο ψαλμός · ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ἐπί αὐτός ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός . ὁ αὐτός δέ εἄν εἰμί καταγγέλλω ὁ ὁ εὐαγγέλιον παραδέχομαι βασίλειος οὐρανός . εἰκών δέ ἐκεῖνος ὁ ἐπί γῆ γίγνομαι εἄν ἐκκλησία ὁμώνυμος καί αὐτός καλέω ποτέ μέν Σιών ποτέ δέ Ἱεροσόλυμα καί ἄλλοτε θυγάτηρ Σιών ἢ θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ . οὗτος γοῦν αὐτός ὁ προφήτης θεσπίζω ἀναγορεύω . ὁ τοίνυν ὕμνος ὁ ἐν ὁ Σιών ἤτοι ὁ ἐπουράνιος ἢ καί ὁ ἐπί γῆ ἐκκλησία ὁ θεός ἀείδω πρέπω εἄν μόνος ὁ ὑμνέω θεός · πᾶς δέ ὁ ἐκτός ὁ ἐκκλησία ὁ θεός λέγω θεολογία , εἴτε παρά ὁ Ἕλλην σοφός εἴτε παρά ὁ ἄθεος ἑτερόδοξος , ἀπρεπής εἄν εἰμί . ὁ γάρ παρά Ἕλλην σοφός ὁ μέν εἰς ἀθεότης παντελής καταπίπτω , ὁ δέ ὁ πολύθεος πλάνη σεμνύνω . ὁ δέ ἄθεος αἱρεσιώτης ὁ μέν πλεῖστος καί ἐναντίος ἀρχή ὑφίστημι , ὁ δέ πονηρός καί φαῦλος δύναμις ὁ ὁ πᾶς διοίκησις ἀνατίθημι . ἤδη δέ καί αὐτός Ἰουδαῖος παῖς ἀνθρωπόμορφος καί ἀνθρωποπαθής ὁ θεός ὁ μή νοέω ὁ γραφή εἰσάγω , ἀλλά καί μυρίος ἔκτοπος καί ταπεινός μυθολογέω , μακράν ἀποπίπτω ὁ πρέπω ὕμνος . μόνος δέ ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὁ πρέπω ὕμνος παρά αὐτός δείδω γμένοι ὁ σωτήρ ἐπάξιος ὁ πατήρ θεολογέω · ὅς δή παρίστημι διά ὁ μετά χείρ φάσκος ᾠδή · σύ πρέπω ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών . ἀπρεπής δέ ὕμνος λέγω εἄν ὁ δαίμων πονηρός καί πνεύ Μασίν ἀκάθαρτος ἀναπέμπω · ἀπρεπής δέ εἰμί καί ὁ ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον καί ὁ λοιπός ὁ κόσμος μέρος ὑπό ὁ οὗτος θεοποιέω ἀείδω . καί ἔτι μᾶλλον αἰσχρός καί ἀπρεπής ὁ διά αἰσχρός καί ἀκόλαστος ᾆσμα ὁ περί θεός ἐρωτικός διήγημα ἀναπλάσσω . μόνος δέ ἐκεῖνος ὡραῖος λέγω εἄν καί εὐπρεπής ὕμνος ὁ ὁ μόνος ποιητής καί δημιουργός καί βασιλεύς ὁ ὅλος θεός ἀναπέμπω , ὅς καί ὁ εὐχή ἀποδίδωμι προσήκω καί οὗτος ποιέω μή ἐκτός ὁ ἐκκλησία αὐτός . διό λέγω κατά ὁ ἑβδομήκοντα · καί σύ ἀποδίδωμι εὐχή ἐν Ἱερουσαλήμ . εὐχή δέ συνήθης ὁ θεῖος γράφω καλέω ὁ ἐπαγγελία , ὅς εἄν ἐπαγγέλλω τις ὁ θεός ἤτοι σωφρονέω τάσσω καί ὁ ἑαυτοῦ βίος ἀνατίθημι ὁ κατά θεός φιλοσοφία , ἢ ὁ κτῆμα ἀφιερόω τίς , ἢ τάσσω τις σεμνός ἐπαγγελία πρέπω ὁ κατά θεός βίος . διό λέγω ποῦ · ἐάν εὔχομαι εὐχή , μή χρονίζω ἀποδίδωμι · ἀγαθός ὁ μή εὔχομαι ἢ ὁ εὔχομαι καί μή ἀποδίδωμι . πρέπω τοίνυν πρῶτος μέν ἐπάξιος ὁ ὁ ὅλος ποιητής καί σωτήρ θεός ἀνυμνέω , ἔπειτα διά ἔργον ἀκόλουθος πράσσω ὁ θεολογία ἐν ἀγαθός ἐπαγγελία · ἐπειδάν δέ καί ὁ ὕμνος πρεπόντως καί ὁ εὐχή ἀποδίδωμι αὐτός τηνικαῦτα , ὡς εἄν ὁ παρά ἑαυτοῦ πληρόω , παρρησία μετέχω , ὥστε λέγω · εἰσακούω προσευχή . ἀκριβής δέ ἐνταῦθα προσευχή , ἀλλά οὐ εὐχή εἴρω · ὁ μέν γάρ ἐπαγγελία δηλόω , ὁ δέ προσευχή δέησις καί ἱκετηρία · ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὑπέρ ἐγώ ποιέω πρέπω ἱκετηρία προσάγω ὁ θεός καί λέγω · εἰσακούω προσευχή . τίνω δέ προσευχή εἰσακούω , παρίστημι ἑξῆς , ὁ ἔθνος ὁ κλῆσις θεσπίζω · διό φημί · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω . Ὑπερεύχομαι δή ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος πᾶς σάρξ , ἵνα , ἐπειδάν ἐπιστρέφω πᾶς σάρξ πρός ὁ θεός καί ἐπικαλέω αὐτός , τυγχάνω αὐτός ἐπήκοος . διό οὐ εἶπον · εἰσακούω ὁ ἐμός προσευχή , ἀλλά · εἰσακούω προσευχή · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω · ὡσεί σαφής λέγω · ἐπεί μέλλω πᾶς σάρξ καί πᾶς γένος ἄνθρωπος ἀναχωρέω μέν ὁ πολύθεος πλάνης , ἐπιστρέφω δέ ἐπί σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός ὕμνος τε σύ ἀναπέμπω καί εὐχή ἀποδίδωμι προσευχή τε καί ἱκετηρία ποιέω , εἰσακούω ὁ αὐτός προσευχή .