eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_73.4
Ἕως πότε , ὁ θεός , ὀνειδίζει ὁ ἐχθρός , παροξύνει ὁ ὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου εἰς τέλος ; ἵνα τὶ ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου · καὶ τὴν δεξίαν σου ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος ; Πολλάκις εἴρηται διὰ τῆς μετὰ χεῖρας προφητείας τὸ εἰς τέλος . ἐν ἀρχῇ μὲν γὰρ ἐλέγετο · ἵνα τί , ὁ θεός , ἀπώσω εἰς τέλος ; εἶθ’ ἑξῆς · ἔπαρον τὰς χεῖράς σου ἐπὶ τὰς ὑπερηφανίας εἰς τέλος , καὶ τρίτον · παροξύνει ὁ ὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου εἰς τέλος , καὶ αὖθις · ἵνα τί ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου καὶ τὴν δεξιάν σου ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος ; δι’ ὧν ὁ λόγος τὴν τελευταίαν πολιορκίαν τοῦ τόπου σημαίνει . πυνθανόμενος δὲ καὶ λέγων · ἕως πότε , ὁ θεός , ὀνειδιεῖ ὁ ἐχθρός ; διδαχθῆναι ποθεῖ , ἕως πότε ταῦτ’ ἔσται , καὶ τίς ἔσται ἡ περιγραφὴ τοῦ χρόνου , καὶ μέχρι τίνος παροξύνει ὁ ὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου , καὶ εἰ διαμένει εἰς τέλος τοῦτο πράττων . εἰθ’ ἑξῆς ἀπόκρισιν αὐτοῖς ἐπάγει λέγων · παροξυνεῖ ὁ ὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου · εἰς τέλος ἡ κατὰ τοῦ τόπου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ἠσεβηκότων ὀργή . εἶτ’ ἀκολούθως πυνθάνεται γνῶναι τὴν τούτων αἰτίαν ἀξιῶν . διό φησιν · ἵνα τί ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου καὶ τὴν δεξιάν σου ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος ; Ἡ δὲ τοῦ λόγου διάνοια τοῦτον ἔχει τὸν νοῦν · ὁ κόλπος τοῦ θεοῦ ἀγαθῶν ἐστι πλήρης , διὸ λέλεκται · μονογενὴς υἱὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο · καί ἐστιν ἀπόρρητος οὗτος τῆς πατρικῆς θεότητος θησαυρὸς καὶ πλήρωμα τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων , ἐξ ὧν δίδωσι τὰ χαρίσματα τοῖς ἀξίοις αὐτοῦ . ἐπεὶ τοίνυν ἐκ μέσου τοῦ κόλπου τὰ χαρίσματα τοῖς ἀξίοις δωρεῖται ἐκτείνων εἰς αὐτοὺς τὴν ἑαυτοῦ δεξιὰν , ἀπὸ δὲ τῶν μὴ ἀξίων ἀποστρέφει τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν μηδὲν αὐτοῖς τῶν ἐν αὐτῷ δηλωθέντι κόλπῳ τεταμιευμένων ἀγαθῶν δωρούμενος , εἰκότως πυνθάνεται λέγων · ἵνα τί ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου καὶ τὴν δεξιάν σου ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος ; καὶ πάλιν προστίθησιν τό · εἰς τέλος , σημαίνων , ὡς ἀποστροφὴ τῆς τοῦ θεοῦ δεξιᾶς εἰς τέλος ἔσται αὐτοῖς . διὰ δὲ τῆς ἐρωτήσεως ἐπὶ τὴν ζήτησιν τῆς αἰτίας ἡμᾶς διεγείρει , ὡς ἂν ζητήσαιμεν τί τὸ αἴτιον γεγένηται τοῦ εἰς τέλος αὐτοὺς ἀποβληθῆναι · εἰ μὲν γὰρ ἁμαρτίας καὶ παρανομίας αἰτιάσαιτό τις , ἀλλὰ καὶ πάλαι τοιαῦτα πράξαντας αὐτοὺς ἔγνωμεν καὶ μὴ ἀπωσθέντας εἰς τέλος · μυρίους γὰρ ἀθεμίτους πράξεις μοιχείας τε καὶ εἰδωλολατρείας προφητῶν τε ἀναιρέσεις καταλέγουσιν αὐτῶν οἱ προφητικοὶ λόγοι · ἀλλ’ οὐ πώποτε ἐγκατελείφθησαν εἰς τέλος , συνῆσαν δὲ αὐτοῖς καίπερ τοιαῦτα πράττουσιν οἱ προφῆται , ἐγίγνοντο δὲ παρ’ αὐτοῖς καὶ ἀγγέλων ἐπιφάνειαι καὶ πνεύματος ἁγίου παρουσία . τί τοίνυν τὸ ξένον , καὶ τί τοσοῦτον αὐτοῖς τετόλμηται , ὡς εἰς τέλος αὐτοὺς ἀπωσθῆναι καὶ τὴν δεξιὰν τοῦ θεοῦ ἀποστραφῆναι αὐτοὺς εἰς τέλος ; λέγων δὲ ταῦτα αἰνίττεται σεσιωπημένως τὸ πραχθὲν αὐτοῖς κατὰ τοῦ Χριστοῦ τοῦ θεοῦ τόλμημα .
Lemmas: Ἕως πότε , ὁ θεός , ὀνειδίζω ὁ ἐχθρός , παροξύνω ὁ ὑπεναντίος ὁ ὄνομα σύ εἰς τέλος ; ἵνα τίς ἀποστρέφω ὁ χείρ σύ · καί ὁ δεξιός σύ ἐκ μέσος ὁ κόλπος σύ εἰς τέλος ; πολλάκις εἴρω διά ὁ μετά χείρ προφητεία ὁ εἰς τέλος . ἐν ἀρχή μέν γάρ λέγω · ἵνα τίς , ὁ θεός , ἀπωθέω εἰς τέλος ; εἶτα ἑξῆς · ἐπαίρω ὁ χείρ σύ ἐπί ὁ ὑπερηφανία εἰς τέλος , καί τρίτος · παροξύνω ὁ ὑπεναντίος ὁ ὄνομα σύ εἰς τέλος , καί αὖθις · ἵνα τίς ἀποστρέφω ὁ χείρ σύ καί ὁ δεξιός σύ ἐκ μέσος ὁ κόλπος σύ εἰς τέλος ; διά ὅς ὁ λόγος ὁ τελευταῖος πολιορκία ὁ τόπος σημαίνω . πυνθάνομαι δέ καί λέγω · ἠώς πότε , ὁ θεός , ὀνειδίζω ὁ ἐχθρός ; διδάσκω ποθέω , ἠώς πότε αὐτός εἰμί , καί τίς εἰμί ὁ περιγραφή ὁ χρόνος , καί μέχρι τίς παροξύνω ὁ ὑπεναντίος ὁ ὄνομα σύ , καί εἰμί διαμένω εἰς τέλος οὗτος πράσσω . εἶτα ἑξῆς ἀπόκρισις αὐτός ἐπάγω λέγω · παροξύνω ὁ ὑπεναντίος ὁ ὄνομα σύ · εἰς τέλος ὁ κατά ὁ τόπος καί ὁ ἐν αὐτός ἀσεβέω ὀργή . εἶτα ἀκόλουθος πυνθάνομαι γιγνώσκω ὁ οὗτος αἴτιος ἄξιος . διό φημί · ἵνα τίς ἀποστρέφω ὁ χείρ σύ καί ὁ δεξιός σύ ἐκ μέσος ὁ κόλπος σύ εἰς τέλος ; ὁ δέ ὁ λόγος διάνοια οὗτος ἔχω ὁ νόος · ὁ κόλπος ὁ θεός ἀγαθός εἰμί πλήρης , διό λέγω · μονογενής υἱός ὁ εἰμί εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ἐκεῖνος ἐξηγέομαι · καί εἰμί ἀπόρρητος οὗτος ὁ πατρικός θεότης θησαυρός καί πλήρωμα ὁ ἀγαθός ἅπας , ἐκ ὅς δίδωμι ὁ χάρισμα ὁ ἄξιος αὐτός . ἐπεί τοίνυν ἐκ μέσος ὁ κόλπος ὁ χάρισμα ὁ ἄξιος δωρέω ἐκτείνω εἰς αὐτός ὁ ἑαυτοῦ δεξιά , ἀπό δέ ὁ μή ἄξιος ἀποστρέφω ὁ χείρ ὁ δεξιά μηδείς αὐτός ὁ ἐν αὐτός δηλόω κόλπος ταμιευμένος ἀγαθός δωρέω , εἰκότως πυνθάνομαι λέγω · ἵνα τίς ἀποστρέφω ὁ χείρ σύ καί ὁ δεξιός σύ ἐκ μέσος ὁ κόλπος σύ εἰς τέλος ; καί πάλιν προστίθημι ὁ · εἰς τέλος , σημαίνω , ὡς ἀποστροφή ὁ ὁ θεός δεξιός εἰς τέλος εἰμί αὐτός . διά δέ ὁ ἐρώτησις ἐπί ὁ ζήτησις ὁ αἴτιος ἐγώ διά-ἐγείρω , ὡς εἄν ζητέω τίς ὁ αἴτιος γίγνομαι ὁ εἰς τέλος αὐτός ἀποβάλλω · εἰμί μέν γάρ ἁμαρτία καί παρανομία αἰτιάομαι τις , ἀλλά καί πάλαι τοιοῦτος πράσσω αὐτός γιγνώσκω καί μή ἀπωθέω εἰς τέλος · μυρίος γάρ ἀθέμιστος πρᾶξις μοιχεία τε καί εἰδωλολατρία προφήτης τε ἀναίρεσις καταλέγω αὐτός ὁ προφητικός λόγος · ἀλλά οὖον πώποτε ἐγκαταλείπω εἰς τέλος , σύνειμι δέ αὐτός καίπερ τοιοῦτος πράσσω ὁ προφήτης , γίγνομαι δέ παρά αὐτός καί ἄγγελος ἐπιφάνεια καί πνεῦμα ἅγιος παρουσία . τίς τοίνυν ὁ ξένος , καί τίς τοσοῦτος αὐτός τολμάω , ὡς εἰς τέλος αὐτός ἀπωθέω καί ὁ δεξιά ὁ θεός ἀποστρέφω αὐτός εἰς τέλος ; λέγω δέ οὗτος αἰνίσσομαι σεσιωπημένως ὁ πράσσω αὐτός κατά ὁ Χριστός ὁ θεός τόλμημα .