eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_54.5
Ἐλθέτω θάνατος ἐπ’ αὐτούς , καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες , ὅτι πονηρία ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν , ἐν μέσῳ αὐτῶν . Ἤδη πολλάκις ἡμῖν καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀποδέδεικται , ὅτι τὰ προρρητικὰ προστακτικῷ τρόπῳ ἔθος τῇ θείᾳ γραφῇ προφέρεσθαι · καὶ ἐνταῦθα τοίνυν ἀντὶ τοῦ · ἐλεύσεται θάνατος ἐπ’ αὐτούς , καὶ καταβήσονται εἰς ᾅδου ζῶντες , προστακτικῶς εἴρηται τὰ προκείμενα · θεσπίζει δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ συμβησόμενα τοῖς τὰ προλεχθέντα τετολμηκόσιν . ὁ γοῦν Ἀκύλας ὀρθότερον ἡρμήνευσεν εἰπών · ἐπάξει θάνατον ἐπ’ αὐτούς . Τίς δὲ θάνατον ἐπάξει ἐπ’ αὐτοὺς ἢ τὰ ἔργα αὐτῶν ( αὐτὰ γὰρ αὐτοῖς αἴτια γεγένηται θανάτου ) ἢ ὁ κρίνας αὐτοὺς θανάτου ἀξίους διὰ τὰς ἀσεβεῖς πράξεις αὐτῶν ; Θάνατος δὲ τοὺς ἀσεβεῖς μετερχόμενος οὐχ ὁ κοινὸς ἂν λέγοιτο · ὥσπερ οὖν ἐδίδαξεν ὁ σωτὴρ εἰπών · ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακὼβ οὐκ ἔστι θεὸς νεκρῶν , ἀλλὰ ζώντων · οὗτος γὰρ καὶ τοὺς δικαίους ἅπαντας μετῆλθεν , οἳ καὶ μετὰ τὸν κοινὸν θάνατον ζῶσι παρὰ τῷ θεῷ , ὥσπερ οὖν ἐδίδαξεν ὁ σωτὴρ εἰπών · ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακὼβ οὐκ ἔστι θεὸς νεκρῶν , ἀλλὰ ζώντων · ψυχῶν δὲ θάνατος καὶ παρὰ τῷ Ἐζεκιὴλ δεδήλωται φάσκοντι · ψυχὴ ἁμαρτάνουσα , αὕτη ἀποθανεῖται . ἐπεὶ τοίνυν ἑαυτοὺς τῆς ζωῆς οἱ δηλούμενοι κεχωρίκασιν ( ἦν δὲ ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἡ ζωή · ὃ γέγονεν γὰρ ἐν αὐτῷ , ζωὴ ἦν , καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων ) , εἰκότως ἀποτμηθέντες αὐτοῦ τῷ τῆς ψυχῆς θανάτῳ παρεδόθησαν , οὐχ ὥστε φθαρῆναι αὐτὴν καὶ ἀφανισθῆναι εἰς τὸ μὴ ὂν χωρήσασαν . ἀλλ’ ὥστε ζῶσαν αὐτὴν καὶ ἀθάνατον τὴν οὐσίαν κεκτημένην ἐν τῷ λεχθέντι θανάτῳ διάγειν . διὸ λέλεκται · καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες · οὐ γὰρ ἀφανισμὸν ψυχῶν ἐδήλου λέγων · ἐλθέτω θάνατος ἐπ’ αὐτούς , ἀλλὰ τὸν ἀπὸ τῆς κατὰ θεὸν ζωῆς χωρισμὸν καὶ τὴν εἰς τὸν ᾅδην κατοίκησιν . Μήποτε δὲ καὶ ἄλλως ζῶντες εἰς ᾅδου κατῄεσαν ἐν γνώσει ἁμαρτάνοντες καὶ εἰδότες μὲν τὸν σωτῆρα , ὡς αὐτὸς εἶ ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ , προσποιούμενοι δὲ μὴ εἰδέναι ; διὸ καὶ ὁμοίως τοῖς περὶ Δαθὰν καὶ Ἀβηρὼν καταποθήσεσθαι καὶ αὐτοὺς εἰς ᾅδου τε ζῶντας καταβήσεσθαι προαγορεύει . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ὅτι πονηρίαι ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν ἐν μέσῳ αὐτῶν , ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν · ὅτι πονηρία ἐν συστάσεσιν αὐτῶν · τῶν γὰρ κατὰ τοῦ σωτῆρος γενομένων αἱ » συστάσεις « καὶ αἱ κατὰ τὸ αὐτὸ σύνοδοι πονηραὶ γεγόνασι · διὸ καὶ ὁ Ἀκύλας φησίν · ὅτι πονηρίαι ἐν συστροφῇ αὐτῶν . Ἐπεὶ τοίνυν οὐκ ἐπὶ καλῷ συνήρχοντο συστροφάς τε καὶ συστάσεις πονηρὰς ἐποιοῦντο , εἰκότως ἐθέσπισεν , ὁποῖον αὐτοὺς διαλήψεται τέλος .
Lemmas: ἔρχομαι θάνατος ἐπί αὐτός , κταβηάω εἰς ᾍδης ζῶ , ὅτι πονηρία ἐν ὁ παροικία αὐτός , ἐν μέσος αὐτός . ἤδη πολλάκις ἐγώ καί διά ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ προρρητικός προστακτικός τρόπος ἔθος ὁ θεῖος γράφω προφέρω · καί ἐνταῦθα τοίνυν ἀντί ὁ · ἔρχομαι θάνατος ἐπί αὐτός , καί καταβαίνω εἰς ᾍδης ζῶ , προστακτικός εἴρω ὁ πρόκειμαι · θεσπίζω δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ συμβαίνω ὁ ὁ προλέγω τολμάω . ὁ γοῦν Ἀκύλας ὀρθός ἑρμηνεύω εἶπον · ἐπάγω θάνατος ἐπί αὐτός . Τῖς δέ θάνατος ἐπάγω ἐπί αὐτός ἢ ὁ ἔργον αὐτός ( αὐτός γάρ αὐτός αἴτιος γίγνομαι θάνατος ) ἢ ὁ κρίνω αὐτός θάνατος ἄξιος διά ὁ ἀσεβής πρᾶξις αὐτός ; Θάνατος δέ ὁ ἀσεβής μετέρχομαι οὐ ὁ κοινός εἄν λέγω · ὥσπερ οὖν διδάσκω ὁ σωτήρ εἶπον · ὁ θεός Ἀβραάμ καί ὁ θεός Ἰσαάκ καί ὁ θεός Ἰακώβ οὐ εἰμί θεός νεκρός , ἀλλά ζῶ · οὗτος γάρ καί ὁ Δίκαιος ἅπας μετέρχομαι , ἕ καί μετά ὁ κοινός θάνατος ζῶ παρά ὁ θεός , ὥσπερ οὖν διδάσκω ὁ σωτήρ εἶπον · ὁ θεός Ἀβραάμ καί ὁ θεός Ἰσαάκ καί ὁ θεός Ἰακώβ οὐ εἰμί θεός νεκρός , ἀλλά ζῶ · Ψυχή δέ θάνατος καί παρά ὁ Ἐζεκιήλ δηλόω φάσκω · ψυχή ἁμαρτάνω , οὗτος ἀποθνῄσκω . ἐπεί τοίνυν ἑαυτοῦ ὁ ζωή ὁ δηλέομαι χωρίζω ( εἰμί δέ ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ζωή · ὅς γίγνομαι γάρ ἐν αὐτός , ζωή εἰμί , καί ὁ ζωή εἰμί ὁ φάος ὁ ἄνθρωπος ) , εἰκότως ἀποτέμνω αὐτός ὁ ὁ Ψυχή θάνατος παραδίδωμι , οὐ ὥστε φθείρω αὐτός καί ἀφανίζω εἰς ὁ μή εἰμί χωρέω . ἀλλά ὥστε ζώννυμι αὐτός καί ἀθάνατος ὁ οὐσία κτάομαι ἐν ὁ λέγω θάνατος διάγω . διό λέγω · καί κταβηάω εἰς ᾍδης ζῶ · οὖον γάρ ἀφανισμός Ψυχή δηλόω λέγω · ἔρχομαι θάνατος ἐπί αὐτός , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ κατά θεός ζωή χωρισμός καί ὁ εἰς ὁ ᾍδης κατοίκησις . μήποτε δέ καί ἄλλως ζῶ εἰς ᾍδης κατέρχομαι ἐν γνῶσις ἁμαρτάνω καί οἶδα μέν ὁ σωτήρ , ὡς αὐτός εἰμί ὁ χριστός ὁ θεός , προσποιέω δέ μή οἶδα ; διό καί ὁμοίως ὁ περί Δαθάν καί Ἀβηρών καταπίνω καί αὐτός εἰς ᾍδης τε ζῶ καταβαίνω προαγορεύω . ἀντί δέ ὁ · ὅτι πονηρία ἐν ὁ παροικία αὐτός ἐν μέσος αὐτός , ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω · ὅτι πονηρία ἐν σύστασις αὐτός · ὁ γάρ κατά ὁ σωτήρ γίγνομαι ὁ » σύστασις « καί ὁ κατά ὁ αὐτός σύνοδος πονηρός γίγνομαι · διό καί ὁ Ἀκύλας φημί · ὅτι πονηρία ἐν συστροφή αὐτός . ἐπεί τοίνυν οὐ ἐπί καλός συνέρχομαι συστροφή τε καί σύστασις πονηρός ποιέω , εἰκότως θεσπίζω , ὁποῖος αὐτός διαλαμβάνω τέλος .