eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_138.6
Ἄνδρες αἱμάτων , ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι ἐρεῖς εἰς διαλογισμόν . λήμψονται εἰς ματαιότητα τὰς πόλεις σου . Ὁ εἰπὼν ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου , ὁ θεός , εἰκότως τοὺς ἐχθροὺς τοῦ θεοῦ παραιτεῖται καὶ ἀπελαύνει ἑαυτοῦ . ἀλλὰ καὶ μνημονεύσας , ὅτι ἔσται τις καιρός , ἐν ὧ τοὺς ἁμαρτωλοὺς αὐτὸς ὁ θεὸς ἀποκτενεῖ , ἐντεῦθεν ἤδη καὶ τούτους ἑαυτοῦ μακρὰν ἐλαύνει , ὡς ἂν μὴ κοινωνὸς αὐτῶν γένηται μηδ’ ἐκ τοῦ πλησιάζειν μετασχῇ τῆς παρ’ αὐτῶν βλάβης . τίνες δέ εἰσιν οἱ τῶν αἱμάτων , οὓς ἐλαύνει ἀφ’ ἑαυτοῦ ; οὐ μόνον οἱ αἰσθητῶν φόνων ἔνοχοι , ἀλλὰ καὶ οἱ ψυχὴν σκανδαλίζοντες λόγοις ἀπατηλοῖς , ὡς ἐκχεῖν αὐτοῖς τὸ ζωτικὸν τυγχάνον αἷμα νοητόν . σὺν τούτοις ταττέσθωσαν καὶ οἱ ἀπατεῶνες δαίμονες καὶ ὁ διάβολος αὐτός . Καὶ τοῦτ’ εἰπὼν ἐπιτιμητικῶς τρέπει πρὸς τὸν θεὸν τὸν λόγον τὸν περὶ αὐτῶν φάσκων · ἐπεὶ ἔριδας σπουδάζουσιν ἔχειν ἐν διαλογισμῷ ἐριστικῶς πάντας τοὺς λόγους ποιεῖν διαλογιζόμενοι , λήψονται εἰς ματαιότητα τὰς γραφὰς πόλεις σου χρηματιζούσας · εἴρηται γὰρ περὶ αὐτῶν ὑπὸ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς · ἐὰν διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ , φεύγετε εἰς ἑτέραν · λέγω γὰρ ὑμῖν · οὐ μὴ συντελέσητε πάσας τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραήλ , ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔλθῃ . ἃ γὰρ ἐν τούτοις πνευματικῶς νοεῖται , ἔστι τοιαῦτα , ὦ ἡμέτεροι μαθηταί · εἴποτε ἐριστικοὶ καὶ σοφισταί τινες διώκοιεν ὑμᾶς συναρπάζοντες καὶ συλλογιζόμενοι ἔν τινι τῶν γραφῶν πόλει , τουτέστι ῥητῷ , φεύγετε τῇ νοήσει εἰς τὴν ἑτέραν , ἵν’ ἀμφοτέρων τῶν λέξεων συγκρινομένων ἀναφανῇ τὸ ζητούμενον ἀληθές · φημὶ γὰρ ἐγώ , ὅτι οὐ μὴ συντελέσητε πάσας τὰς γραφὰς πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ οὔσας , ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔλθη ἐλλάμπων τὴν ἀλήθειαν ἐν τῇ νοήσει ὑμῶν . ταύτας οὖν τὰς ἑρμηνευομένας θεοῦ πόλεις ματαίως λαμβάνουσιν οἱ ἑτερόδοξοι , οὐχ ὡς δεῖ , ἀλλ’ ὡς βούλονται , χρώμενοι αὐταῖς .
Lemmas: ἀνήρ αἷμα , ἐκκλίνω ἀπό ἐγώ , ὅτι εἴρω εἰς διαλογισμός . λαμβάνω εἰς ματαιότης ὁ πόλις σύ . ὁ εἶπον ἐγώ δέ λίαν τιμάω ὁ φίλος σύ , ὁ θεός , εἰκότως ὁ ἐχθρός ὁ θεός παραιτέομαι καί ἀπελαύνω ἑαυτοῦ . ἀλλά καί μνημονεύω , ὅτι εἰμί τις καιρός , ἐν ἵημι ὁ ἁμαρτωλός αὐτός ὁ θεός ἀποκτείνω , ἐντεῦθεν ἤδη καί οὗτος ἑαυτοῦ μακράν ἐλαύνω , ὡς εἄν μή κοινωνός αὐτός γίγνομαι μηδέ ἐκ ὁ πλησιάζω μετέχω ὁ παρά αὐτός βλάβη . τίς δέ εἰμί ὁ ὁ αἷμα , ὅς ἐλαύνω ἀπό ἑαυτοῦ ; οὖον μόνος ὁ αἰσθητής φόνος ἔνοχος , ἀλλά καί ὁ ψυχή σκανδαλίζω λόγος ἀπατηλός , ὡς ἐκχέω αὐτός ὁ ζωτικός τυγχάνω αἷμα νοητός . σύν οὗτος τάσσω καί ὁ ἀπατεών δαίμων καί ὁ διάβολος αὐτός . καί οὗτος εἶπον επιτιμητικός τρέπω πρός ὁ θεός ὁ λόγος ὁ περί αὐτός φάσκω · ἐπεί Ἔρις σπουδάζω ἔχω ἐν διαλογισμός ἐριστικός πᾶς ὁ λόγος ποιέω διαλογίζομαι , λαμβάνω εἰς ματαιότης ὁ γραφή πόλις σύ χρηματίζω · εἴρω γάρ περί αὐτός ὑπό Ἰησοῦς πρός ὁ μαθητής · ἐάν διώκω σύ ἐν ὁ πόλις οὗτος , φεύγω εἰς ἕτερος · λέγω γάρ σύ · οὖον μή συντελέω πᾶς ὁ πόλις ὁ Ἰσραήλ , ἠώς ὅς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι . ὁ γάρ ἐν οὗτος πνευματικός νοέω , εἰμί τοιοῦτος , εἰμί ἡμέτερος μαθητής · εἴποτε ἐριστικός καί σοφιστής τις διώκω σύ συναρπάζω καί συλλογίζομαι ἐν τις ὁ γραφεύς πόλις , τουτέστι ῥητός , φεύγω ὁ νοέω εἰς ὁ ἕτερος , ἵνα ἀμφότερος ὁ λέξις συγκρίνω ἀναφαίνω ὁ ζητέω ἀληθής · φημί γάρ ἐγώ , ὅτι οὖον μή συντελέω πᾶς ὁ γραφή πόλις ὁ Ἰσραήλ εἰμί , ἠώς ὅς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος πίλσκω ἐλλάμπω ὁ ἀλήθεια ἐν ὁ νοέω σύ . οὗτος οὖν ὁ ἑρμηνεύω θεός πόλις μάταιος λαμβάνω ὁ ἑτερόδοξος , οὐ ὡς δεῖ , ἀλλά ὡς βούλομαι , χράω αὐτός .