eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_121.2
Ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου , Ἱερουσαλήμ . Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ὡς πόλις , ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . Τῶν ἐπανιόντων ἀπὸ Βαβυλῶνος ὁ μὲν πολὺς νέος ἦν λαὸς ἐν αὐτῇ γεννηθεὶς Βαβυλῶνι , βραχεῖς δέ τινες ἐν αὐτοῖς ὑπῆρχον παλαιοὶ ἄνδρες καὶ σφόδρα πρεσβύτεροι οἱ ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ καταβεβηκότες , ἐκεῖ καὶ παραμείναντες τὸν ἑβδομηκονταέτη χρόνον , μεθ’ ὃν ὑπέστρεφον ἅμα τῷ νέῳ λαῷ . τούτων τοίνυν τοὺς μὲν παλαιοὺς καὶ γηραλέους νόει μοι μετὰ τὴν ἔξοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος πυνθανομένῳ τῷ νέῳ λαῷ , ὅποι τὴν πορείαν ποιοῖτο , ἀποκρινομένους καὶ λέγοντας · εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα , ἐπὶ δὲ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ τὸν νέον λαὸν εὐφρανθέντα δεύτερον ἐξετάσαι πόθεν τοῖς λέγουσιν ἡ γνῶσις , τοὺς δὲ ἀποκρίνασθαι πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰπεῖν · ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου , Ἱερουσαλήμ · οὐ γὰρ ἐξ ἀκοῆς , φησίν , ταῦτα λέγειν , ἀλλ’ ἐξ αὐτοψίας · αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς ἦμέν ποτε ἐν Ἱερουσαλήμ , καὶ οἱ πόδες οὗτοι οἱ νῦν ἐνταῦθα ἅμα ὑμῖν βαδίζοντες ἑστῶτες ποτὲ ἐτύγχανον ἐν ταῖς αὐλαῖς Ἱερουσαλήμ , ὅθεν ἀκριβῶς εἰδότες ταῦθ’ ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα . καὶ τὸν τρόπον δὲ τῆς οἰκοδομῆς τῆς πόλεως καὶ τὸν τύπον αὐτῆς , ὡς ἂν εἴποι τις , καὶ τὸ σχῆμα ἀκριβῶς φέρομεν διὰ μνήμης ὁποῖά τις ἦν πάλαι πρότερον συνεστῶσα ἀναζωγραφοῦντες ταῖς ἑαυτῶν διανοίαις · ἦν γὰρ ὡς πόλις οὐ διεσπαρμένη ὧδε κἀκεῖσε οὐδὲ ἀπεσχοινισμένη καὶ διεστῶσα εἰς μέρη πολλά , ἀλλ’ οὕτως ἦν ᾠκοδομημένη , ὡς δοκεῖν ἕνα εἶναι οἶκον διὰ τὴν συνάφειαν καὶ ἁρμονίαν τῶν ἐν αὐτῇ οἰκοδομημάτων . διὸ λέλεκται · ὡς πόλις , ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . Τοιαῦται δέ εἰσι κατὰ διάνοιαν πᾶσαι αἱ παρὰ θεῷ ψυχαὶ καὶ οἱ ζῶντες λίθοι , δι’ ὧν ᾠκοδόμηται ὁ ἀληθινὸς νεὼς τοῦ θεοῦ , τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ τῇ αὐτῇ γνώμῃ κατηρτισμένοι . οἱ οὖν ἅγιοι ἡμῖν τοῖς ἐν αἰχμαλωσίᾳ συνόντες ταῦτα ἀπαγγελλέτωσαν παρορμῶντες αὐτοὶ ? ἐπὶ τὴν ὁμοίαν αὐτοῖς προκοπήν .
Lemmas: ἵστημι εἰμί ὁ πούς ἐγώ ἐν ὁ αὐλή σύ , Ἱερουσαλήμ . Ἱεροσόλυμα οἰκοδομέω ὡς πόλις , ὅς ὁ μετοχή αὐτός ἐπί ὁ αὐτός . ὁ ἐπανέρχομαι ἀπό Βαβυλών ὁ μέν πολύς νέος εἰμί λαός ἐν αὐτός γεννάω Βαβυλών , βραχύς δέ τις ἐν αὐτός ὑπάρχω παλαιός ἀνήρ καί σφόδρα πρέσβυς ὁ ἀπό ὁ Ἱεροσόλυμα καταβαίνω , ἐκεῖ καί παραμένω ὁ εβδομηκονταετής χρόνος , μετά ὅς ὑποστρέφω ἅμα ὁ νέος λαός . οὗτος τοίνυν ὁ μέν παλαιός καί γηραιός νοέω ἐγώ μετά ὁ ἔξοδος ὁ ἀπό Βαβυλών πυνθάνομαι ὁ νέος λαός , ὅποι ὁ πορεία ποιέω , ἀποκρίνω καί λέγω · εἰς οἶκος κύριος πορεύω , ἐπί δέ ὁ τοιοῦτος ἀκοή ὁ νέος λαός εὐφραίνω δύο ἐξετάζω πόθεν ὁ λέγω ὁ γνῶσις , ὁ δέ ἀποκρίνω πρός αὐτός καί εἶπον · ἵστημι εἰμί ὁ πούς ἐγώ ἐν ὁ αὐλή σύ , Ἱερουσαλήμ · οὖον γάρ ἐκ ἀκοή , φημί , οὗτος λέγω , ἀλλά ἐκ αὐτοψία · αὐτός γάρ ἐγώ εἰμί ποτός ἐν Ἱερουσαλήμ , καί ὁ πούς οὗτος ὁ νῦν ἐνταῦθα ἅμα σύ βαδίζω ἵστημι ποτέ τυγχάνω ἐν ὁ αὐλή Ἱερουσαλήμ , ὅθεν ἀκριβῶς οἶδα αὐτός σύ εὐαγγελίζω . καί ὁ τρόπος δέ ὁ οἰκοδομεύς ὁ πόλις καί ὁ τύπος αὐτός , ὡς εἄν εἶπον τις , καί ὁ σχῆμα ἀκριβῶς φέρω διά μνήμη ὁποῖος τις εἰμί πάλαι πρότερος συνίστημι ἀναζωγραφέω ὁ ἑαυτοῦ διάνοια · εἰμί γάρ ὡς πόλις οὖον διασπείρω ὧδε κἀκεῖσε οὐδέ ἀποσχοινίζω καί διίστημι εἰς μέρος πολύς , ἀλλά οὕτως εἰμί οἰκοδομέω , ὡς δοκέω εἷς εἰμί οἶκος διά ὁ συνάφεια καί ἁρμονία ὁ ἐν αὐτός οἰκοδόμημα . διό λέγω · ὡς πόλις , ὅς ὁ μετοχή αὐτός ἐπί ὁ αὐτός . τοιοῦτος δέ εἰμί κατά διάνοια πᾶς ὁ παρά θεός ψυχή καί ὁ ζῶ λίθος , διά ὅς οἰκοδομέω ὁ ἀληθινός ναός ὁ θεός , ὁ αὐτός νόος καί ὁ αὐτός γνώμη καταρτίζω . ὁ οὖν ἅγιος ἐγώ ὁ ἐν αἰχμαλωσία σύνειμι οὗτος ἀπαγγέλλω παρορμάω αὐτός ? ἐπί ὁ ὅμοιος αὐτός προκοπή .