eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_39.5
Εὐδόκησον , κύριε , τοῦ ῥύσασθαί με · κύριε , εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες . καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν , ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά , κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι · εὖγε εὖγε . Νοήσεις καὶ οὕτως · ἐπεὶ οὐ δεῖ μακαρίζειν ἄνθρωπον πρὸ τελευτῆς αὐτοῦ , εἰκότως ὁ μὲν ἀπόστολος καίπερ ἀπόστολος ὢν καὶ κλητὸς καὶ ἐκλεκτὸς Χριστοῦ Ἰησοῦ , ὅμως οὐκ ὀκνεῖ λέγειν · ὑποπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ , μήπως ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι . τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ὁ Δαυὶδ εἰ καὶ ἐν πολλοῖς ἐνδειξάμενος ἔτυχεν ὑπηκόου τοῦ θεοῦ ἠλευθέρωτό τε ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ὕλεως , ἐν ἀσφαλεῖ τε ἤδη λοιπὸν ἑστήκει , ὡς ἂν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας ἐρηρεισμένος καὶ ᾄσματος καινοῦ ἠξιωμένος τοῦ περὶ θυσιῶν ἀληθοῦς λόγου τοῦ τε τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ τῇ μεγάλῃ εὐηγγελισμένου κηρύγματος · τοῦτο γὰρ ἦν τὸ καινὸν ᾆσμα , οὗ χάριν ἀνωτέρω ἔλεγεν · καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν . ὅμως δ’ οὖν τοσούτων τετυχηκὼς διὰ τὸ σαθρὸν τῆς ἐν ἀνθρώποις ζωῆς ἐπαναλαμβάνει τοὺς τῆς ἱκετηρίας λόγους ἀντιβολεῖ τε καὶ δέεται φυλάττεσθαι ὑπὸ τῆς χάριτος καὶ τοῦ ἐλέου τοῦ θεοῦ · ἀναπεμπάζετο γὰρ διὰ τούτων καὶ ἀνεπόλα τὰ πρότερον αὐτῷ συμβεβηκότα κακά . ἡ γοῦν μνήμη τῶν παλαιῶν κακῶν φυλακτικωτέρους ἡμᾶς ἀπεργάζεται πρὸς τὸ μὴ αὖθις τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν · ἀλλὰ καὶ τῆς μεταβολῆς τῆς ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ βελτίω ἡ ἀνάμνησις εὐχαρίστους ἡμᾶς ἀπεργάζεται καὶ συντεταμένους μᾶλλον εἰς προσοχήν . εἰκότως τοίνυν ἐπαναλαμβάνει τὴν τῶν προτέρων αὐτοῦ ἀνομιῶν μνήμην διδάσκει τε ὡς τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς καιρῷ τινι συνεκάλυψαν αἱ ἀνομίαι αὐτοῦ δίκην ἀχλύος τῷ τῆς διανοίας βλεπτικῷ ἐπιχυθεῖσαι . Τὰ δὲ λοιπὰ τοῖς προειρημένοις ἀκολούθως · εὐδόκησον , κύριε , τοῦ ῥύσασθαί με · κύριε , εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες . καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν , ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά , κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι · εὖγε , εὖγε . ἔτι καὶ νῦν αἴσθεται πολλῶν περὶ αὐτὸν ἐχθρῶν ἐπικειμένων τῇ αὐτοῦ ψυχῇ , καὶ περὶ τούτων τὴν προκειμένην εὐχὴν ἀναπέμπει . οὐ γὰρ παύονται διαφθονούμενοι καὶ τοῖς ἤδη τελείοις καὶ βεβηκόσιν ἐπὶ τὴν πέτραν . διὸ ῥυσθῆναι ἀπὸ τῶν εἰρημένων ἀξιοῖ , κἀκείνους μὲν καταισχυνθῆναι καὶ ἐντραπῆναι τοὺς ζητοῦντας αὐτοῦ τὴν ψυχὴν τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν , αὐτὸν δὲ περιφράττεσθαι ὑπὸ τῆς αὐτοῦ δεξιᾶς . ἐντρέπονται δὲ καὶ ἀσχημονοῦσιν ( οὕτως γὰρ ἐξέδωκεν ὁ Σύμμαχος ) οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ δικαίου , ἐπειδὰν πᾶσαν κατ’ αὐτοῦ μηχανὴν ἐπινοήσαντες ἄπρακτοι γένωνται · εἶθ’ ὡς μηδὲν δεδυνημένοι ἀπογνόντες ἀπαλλάττονται , αἰσχύνην καταχεάμενοι . διὸ μετὰ τὸ ἀσχημονῆσαι αὐτοὺς καταισχυνθῆναί τε καὶ ἐντραπῆναι ἐπιλέγει · ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω , καὶ ἐντραπείησαν οἱ θέλοντες τὰ κακά μοι . μηδὲν γὰρ δεδυνημένοι καὶ μὴ κατελπίσαντες περιγενήσεσθαι ἀποστρέφονται καὶ ἀπαλλάσσονται εἰς τὰ ὀπίσω · εἶτ’ ἀπαλλαγέντες καὶ μακρὰν γενόμενοι τἀπείχειρα τῆς αὑτῶν ἀπολήψονται κακίας . διὸ μετὰ ταῦτα λέλεκται · κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι · εὖγε , εὖγε , ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν · ἀά , ἀά , αὐτῇ συγχρησάμενος οὕτως ἐχούσῃ τῇ Ἑβραϊκῇ φωνῇ . ἔστι δὲ αὕτη σχετλιαστικὴ τῶν ἤδη νενικημένων καὶ εἰς τὰ ὀπίσω κεχωρηκότων καὶ τὴν ἑαυτῶν αἰσχύνην ἀπειληφότων . κατὰ δὲ τοὺς Ἑβδομήκοντα καὶ τὸν Σύμμαχον φήσαντα · οἱ λέγοντες περὶ ἐμοῦ · εὖγε , εὖγε , τάχα ποτὲ οἱ ἐχθροὶ τοῦ δικαίου πολλὰς ἐπιβουλὰς ἐπινοοῦντες κατ’ αὐτοῦ , ἐφ’ ἑκάστῃ προσδοκῶντες περιγενήσεσθαι , ἔλεγον · εὖγε , εὖγε . ἀλλὰ πολλάκις τοῦτο , φησίν , εἰρηκότες , μηδὲν δὲ ἰσχύσαντες διὰ τὴν σὴν χάριν ἀπαλλαττέσθωσαν ἤδη ποτὲ τὴν ἑαυτῶν κομισάμενοι αἰσχύνην .
Lemmas: εὐδοκέω , κύριος , ὁ ἐρύω ἐγώ · κύριος , εἰς ὁ βοηθέω ἐγώ προέχω . καταισχύνω καί ἐντρέπω ἅμα ὁ ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ἐξαίρω αὐτός , ἀποστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω καί καταισχύνω ὁ ἐθέλω ἐγώ κακός , κομίζω παραχρῆμα αἰσχύνη αὐτός ὁ λέγω ἐγώ · εὖγε εὖγε . Νόησις καί οὕτως · ἐπεί οὖον δεῖ μακαρίζω ἄνθρωπος πρό τελευτή αὐτός , εἰκότως ὁ μέν ἀπόστολος καίπερ ἀπόστολος εἰμί καί κλητός καί ἐκλεκτός Χριστός Ἰησοῦς , ὅμως οὐ ὀκνέω λέγω · ὑποπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , μήπως ἄλλος κηρύσσω αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . ὁ αὐτός δέ καί ὁ Δαυίδ εἰμί καί ἐν πολύς ἐνδείκνυμι τυγχάνω ὑπήκοος ὁ θεός ἐλευθερόω τε ἐκ λάκκος ταλαιπωρία καί ἀπό πηλός ὗλις , ἐν ἀσφαλής τε ἤδη λοιπός ἵστημι , ὡς εἄν ἐπί πέτρα ὁ πούς ἐρείδω καί ᾆσμα καινός ἀξιόω ὁ περί θυσία ἀληθής λόγος ὁ τε ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὁ μέγας εὐαγγελίζω κήρυγμα · οὗτος γάρ εἰμί ὁ καινός ᾆσμα , ὅς χάρις ἀνωτέρω λέγω · καί ἐμβάλλω εἰς ὁ στόμα ἐγώ ᾆσμα καινός . ὅμως δέ οὖν τοσοῦτος τυγχάνω διά ὁ σαθρός ὁ ἐν ἄνθρωπος ζωή ἐπαναλαμβάνω ὁ ὁ ἱκετηρία λόγος ἀντιβολέω τε καί δήω φυλάσσω ὑπό ὁ χάρις καί ὁ ἔλεος ὁ θεός · ἀναπέμπω γάρ διά οὗτος καί ἀναπολάω ὁ πρότερος αὐτός συμβεβηκός κακός . ὁ γοῦν μνήμη ὁ παλαιός κακός φυλακτικός ἐγώ ἀπεργάζομαι πρός ὁ μή αὖθις ὁ αὐτός περιπίπτω · ἀλλά καί ὁ μεταβολεύς ὁ ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός ὁ ἀνάμνησις εὐχάριστος ἐγώ ἀπεργάζομαι καί συντείνω μᾶλλον εἰς προσοχή . εἰκότως τοίνυν ἐπαναλαμβάνω ὁ ὁ πρότερος αὐτός ἀνομία μνήμη διδάσκω τε ὡς ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός καιρός τις συγκαλύπτω ὁ ἀνομία αὐτός δίκη ἀχλύς ὁ ὁ διάνοια βλεπτικός ἐπιχέω . ὁ δέ λοιπάς ὁ προερέω ἀκόλουθος · εὐδοκέω , κύριος , ὁ ἐρύω ἐγώ · κύριος , εἰς ὁ βοηθέω ἐγώ προέχω . καταισχύνω καί ἐντρέπω ἅμα ὁ ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ἐξαίρω αὐτός , ἀποστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω καί καταισχύνω ὁ ἐθέλω ἐγώ κακός , κομίζω παραχρῆμα αἰσχύνη αὐτός ὁ λέγω ἐγώ · εὖγε , εὖγε . ἔτι καί νῦν αἰσθάνομαι πολύς περί αὐτός ἐχθρός ἐπίκειμαι ὁ αὐτός Ψυχή , καί περί οὗτος ὁ πρόκειμαι εὐχή ἀναπέμπω . οὖον γάρ παύω διαφθονέω καί ὁ ἤδη τέλειος καί βαίνω ἐπί ὁ πέτρα . διό ἐρύω ἀπό ὁ εἴρω ἀξιόω , ἐκεῖνος μέν καταισχύνω καί ἐντρέπω ὁ ζητέω αὐτός ὁ ψυχή ὁ ἐξαίρω αὐτός , αὐτός δέ περιφράσσω ὑπό ὁ αὐτός δεξιός . ἐντρέπω δέ καί ἀσχημονέω ( οὕτως γάρ ἐκδίδωμι ὁ Σύμμαχος ) ὁ ζητέω ὁ ψυχή ὁ Δίκαιος , ἐπειδάν πᾶς κατά αὐτός μηχανή ἐπινοέω ἄπρακτος γίγνομαι · εἶτα ὡς μηδείς δύναμαι ἀπογιγνώσκω ἀπαλλάσσω , αἰσχύνη καταχέω . διό μετά ὁ ἀσχημονέω αὐτός καταισχύνω τε καί ἐντρέπω ἐπιλέγω · ἀποστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω , καί ἐντρέπω ὁ ἐθέλω ὁ κακός ἐγώ . μηδείς γάρ δύναμαι καί μή κατελπίζω περιγίγνομαι ἀποστρέφω καί ἀπαλλάσσω εἰς ὁ ὀπίσω · εἶτα ἀπαλλάσσω καί μακράν γίγνομαι ταπειχειρ ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω κακία . διό μετά οὗτος λέγω · κομίζω παραχρῆμα αἰσχύνη αὐτός ὁ λέγω ἐγώ · εὖγε , εὖγε , ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω · ἀάω , ἀάω , αὐτός συγχράομαι οὕτως ἔχω ὁ ἑβραικός φωνή . εἰμί δέ οὗτος σχετλιαστικός ὁ ἤδη νικάω καί εἰς ὁ ὀπίσω χωρέω καί ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνη ἀπολαμβάνω . κατά δέ ὁ ἑβδομήκοντα καί ὁ Σύμμαχος φημί · ὁ λέγω περί ἐγώ · εὖγε , εὖγε , τάχα ποτέ ὁ ἐχθρός ὁ Δίκαιος πολύς ἐπιβουλή ἐπινοέω κατά αὐτός , ἐπί ἕκαστος προσδοκάω περιγίγνομαι , λέγω · εὖγε , εὖγε . ἀλλά πολλάκις οὗτος , φημί , ἐρῶ , μηδείς δέ ἰσχύω διά ὁ σός χάρις ἀπαλλάσσω ἤδη ποτέ ὁ ἑαυτοῦ κομίζω αἰσχύνη .