eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_50.1
Εἰς τὸ τέλος · ψαλμὸς τῷ Δαυιδ ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Ναθαν τὸν προφήτην , ἡνίκα εἰσῆλθεν πρὸς Βηθσαβεέ . Ἐπακούσας ὁ Δαυὶδ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος , θεσπίσας διὰ τοῦ προλεχθέντος ψαλμοῦ τὰ περὶ τῆς κρίσεως τοῦ θεοῦ καὶ τὸν ἔλεγχον μαθὼν , ὃν ἐπήγαγεν τῷ ἁμαρτωλῷ εἰπών · εἰ ἐθεώρεις κλέπτην , συνέτρεχες αὐτῷ , καὶ μετὰ μοιχῶν τὴν μερίδα σου ἐτίθεις , ἔπειτα τὴν ψυχὴν πληγεὶς ἐπὶ τῇ μνήμῃ τῆς κλεψιγάμου ἁμαρτίας , ᾗ περιπέπτωκεν , ὁπότε εἰσῆλθεν πρὸς τὴν τοῦ Οὐρίου γυναῖκα τὴν Βηθσαβεέ , φθάσαι τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ὀργὴν προλαβεῖν δι’ ἐξομολογήσεως σπουδὴν ἐποιήσατο . διὸ παράχρημα ὥσπερεὶ στήλην κατηγορίας αὐτὸς καθ’ ἑαυτοῦ τὸν προκείμενον συντάττει ψαλμὸν , ἔλεγχον ἀνεξάλειπτον καθ’ ἑαυτοῦ στηλιτεύσας διὰ τῆς προγραφῆς . ἀκαλύπτως γοῦν τῆς παρανόμου ἑαυτοῦ πράξεως μνημονεύει λέγων · εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυὶδ ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Νάθαν τὸν προφήτην , ἡνίκα εἰσῆλθε πρὸς Βηθσαβεέ . εἶτα δὲ φόβου καὶ ἀγωνίας γεγονὼς ἔμπλεως , ἐφ’ οἷς ὁ προφήτης Ἀσὰφ διὰ τοῦ πρώτου ψαλμοῦ ἐθέσπισεν εἰπών · ὁ θεὸς ἐμφανῶς ἥξει , ὁ θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ παρασιωπήσεται · πῦρ ἐνώπιον αὐτοῦ καυθήσεται , καὶ κύκλῳ αὐτοῦ καταιγὶς σφόδρα , ἱκετηρίους φωνὰς καὶ παρακλητικὰς τῷ θεῷ δεήσεις ἀναπέμπει λέγων · ἐλέησόν με , ὁ θεὸς , κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ τὰ ἑξῆς . Πάλιν τε αὖ πληγεὶς ὑπὸ τοῦ φήσαντος λόγου διὰ τοῦ Ἀσάφ · τὸ στόμα σου ἐπλεόνασεν κακίαν , καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκε δολιότητα · καθήμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κατελάλεις , καὶ κατὰ τοῦ υἱοῦ τῆς μητρός σου ἐτίθεις σκάνδαλον , εἰς ἔννοιαν ἐλθὼν τῆς κατὰ τοῦ Οὐρίου ἐπιβολῆς , ὡς σκάνδαλον διὰ τῆς κατ’ αὐτοῦ γραφῆς ὑπέβαλεν , ἵν’ ἐν τῇ τοῦ πολέμου συμβολῇ πεσὼν ἀπόλοιτο , προστίθησιν τῇ ἱκετηρίᾳ λέγων · ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω , καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἔστι διὰ παντός . καὶ ἑξῆς ἐπιλέγει · ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων , ὁ θεὸς , ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας μου , μονονουχὶ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ Οὐρίου μνημονεύσας . καὶ αὖθις ἐπακούσας τοῦ θεοῦ διὰ τοῦ Ἀσὰφ εἰρηκότος · ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπον σου , ἀναγκαίως ἱκετεύει λέγων · ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου , καὶ πάσας μου ἐξάλειψον . καὶ τελευτῶν ἐπιφέρει , ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν , ἔδωκα ἂν , ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις · θυσία τῷ θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον , σφόδρα ἀκολούθως τῇ διδασκαλίᾳ τοῦ Ἀσὰφ , καθ’ ἣν ἐλέγετο · οὐκ ἐπὶ ταῖς θυσίαις σου ἐλέγξω σε , τὰ δὲ ὁλοκαυτώματά σου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντός . οὐ δέξομαι ἐκ τοῦ οἶκου σου μόσχους , οὐδὲ ἐκ τῶν ποιμνίων σου χειμάρρους . Ταῦτα μὲν οὖν ἡμῖν πρὸ τῆς κατὰ μέρος διηγήσεως ἐπιτετηρήσθω εἰς παράστασιν τῆς ἀκολουθίας . ἴδωμεν δὲ λοιπὸν καὶ τὴν προγραφήν · ἀναγκαίως ἀναπέμπει ἡμᾶς ἐπὶ τὴν τοῦ προφήτου Ναθὰν πρὸς τὸν Δαυὶδ παρουσίαν , ὡς ἂν μάθοιμεν ἀπὸ τῆς ἱστορίας , ὁποίοις ἐλέγχοις κατ’ αὐτοῦ ἐχρήσατο ὁ προφήτης . γέγραπται τοίνυν ἐν τῆ δευτέρᾳ τῶν βασιλειῶν ταῦτα · Καὶ ἐφάνη πονηρὸν τὸ ῥῆμα , ὃ ἐποίησεν Δαυιδ , ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου . καὶ ἀπέστειλεν κύριος Ναθαν τὸν προφήτην πρὸς Δαυιδ , καὶ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ · δύο ἄνδρες ἦσαν ἐν πόλει μιᾷ , εἷς πλούσιος καὶ εἷς πένης . καὶ τῷ πλουσίῳ ἦν ποίμνια καὶ βουκόλια πολλὰ , τῷ δὲ πένητι οὐδὲν ἀλλ' ἢ ἀμνὰς μία μικρά , ἣν ἐκτήσατο καὶ περιεποιήσατο καὶ ἐξέθρεψεν αὐτήν , καὶ ἡδρύνθη μετ' αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό , ἐκ τοῦ ἄρτου αὐτοῦ ἤσθιεν καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ ἔπινεν καὶ ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ ἐκάθευδεν καὶ ἦν αὐτῷ ὡς θυγάτηρ . καὶ ἦλθεν πάροδος τῷ ἀνδρὶ τῷ πλουσίῳ , καὶ ἐφείσατο λαβεῖν ἐκ τῶν ποιμνίων αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν βουκολίων αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι τῷ ξένῳ τῷ ἐλθόντι πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλαβεν τὴν ἀμνάδα τοῦ πένητος καὶ ἐποίησεν αὐτὴν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐλθόντι πρὸς αὐτόν . καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Δαυὶδ τῷ ἀνδρὶ σφόδρα , καὶ εἶπεν Δαυὶδ πρὸς Ναθᾶν · ζῇ κύριος , ὅτι υἱὸς θανάτου ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσας τοῦτο . καὶ τὴν ἀμνάδα ἀποτείσει ἑπταπλασίονα , ἀνθ' ὧν ἐποίησεν τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ περὶ οὗ οὐκ ἐφείσατο . καὶ εἶπεν Ναθᾶν πρὸς Δαυίδ · σὺ εἶ ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσας τοῦτο . τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ · ’Εγώ εἰμι ὁ χρίσας σε εἰς βασιλέα ἐπὶ Ισραηλ , καὶ ἐγώ εἰμι , ὃς ἐρρυσάμην σε ἐκ χειρὸς Σαουλ καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον τοῦ κυρίου σου καὶ τὰς γυναῖκας τοῦ κυρίου σου ἐν τῷ κόλπῳ σου καὶ ἔδωκά τὸν οἶκον Ισραηλ καὶ Ιουδα . καὶ εἰ μικρόν , προσθήσω σοι κατὰ τὰ αὐτά . διὰ τί ἐφαύλισας τὸν λόγον κυρίου τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ; τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον ἐπάταξας ἐν ῥομφαίᾳ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔλαβες σεαυτῷ εἰς γυναῖκα καὶ αὐτὸν ἀπέκτεινας ἐν ῥομφαίᾳ υἱῶν Ἀμμών . καὶ νῦν οὐκ ἀποστήσεται ῥομφαία ἐκ τοῦ οἴκου σου ἕως αἰῶνος , ἀνθ' ὧν ὅτι ἐξουδένωσάς με καὶ ἔλαβες τὴν γυναῖκα Οὐρίου τοῦ Χετταίου τοῦ εἶναί σοι εἰς γυναῖκα . τάδε λέγει κύριος · ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ σὲ κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου σου καὶ λήμψομαι τὰς γυναῖκάς σου κατ' ὀφθαλμούς σου καὶ δώσω τῷ πλησίον σου , καὶ κοιμηθήσεται μετὰ τῶν γυναικῶν σου ἐναντίον τοῦ ἡλίου τούτου . ὅτι σὺ ἐποίησας κρυβδῇ , κἀγὼ ποιήσω τὸ ῥῆμα τοῦτο ἐναντίον παντὸς Ισραηλ καὶ ἀπέναντι τοῦ ἡλίου τούτου . Τούτων ἀκούσας ὁ Δαυὶδ καὶ τὴν ψυχὴν πληγεὶς τὴν προκειμένην ἱκετηρίαν ἀναπέμπει τῷ θεῷ ἐξομολογούμενος καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν στηλιτεύων . οὐδὲ γὰρ πρὸ τῶν λόγων τοῦ προφήτου τὸν ψαλμὸν συνέταξεν , οὐδ’ ἐξωμολόγει τὸ πρότερον τῷ θεῷ . ὥσπερ δὲ ὑπὸ κάρου καὶ μέθης τὴν διάνοιαν κεκρατημένος ἔκρυπτεν τὸ ἁμάρτημα , λανθάνειν καὶ τὸν θεὸν οἰόμενος , ὡς καὶ ἀνθρώπους . πάντα γὰρ αὐτῷ λαθραίως ἐπράττετο , ἡ πρὸς τὴν γυναῖκα παράνομος ὁμιλία , ὁ θάνατος τοῦ ἀνδρός . διὸ λέλεκτο αὐτῷ · ὅτι σὺ ἐποίησας κρύβδην . ἐπεὶ δὲ κατάφωρος γέγονεν ὡς ἂν ἐληλεγμένος πρὸς τοῦ θεοῦ , διανήφει μὲν τοῦ κάρου , στήλην δὲ καθ’ ἑαυτοῦ μεστὴν κατηγορίας ἐγείρει ἐλέγχους καὶ ἐξομολογήσεις ἱκετηρίας τε περιέχουσαν . αὐτὸ δὴ οὖν τοῦτο σημαίνων ἐδήλου διὰ τῆς ἐπιγραφῆς εἰπών · ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Ναθὰν τὸν προφήτην , ἡνίκα εἰσῆλθε πρὸς Βηθσαβεέ . Ἀφίκετο δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ προφήτης οὐ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἁμαρτίας . τὸ γάρ · οὔπω ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Ἀμορραίων καὶ ἐπὶ τοῦ Δαυὶδ ἦν εἰπεῖν . διόπερ , ἵνα μὴ τὸ ἐφ’ ἡμῖν αὐτοῦ τῆς αὐτεξουσίου προαιρέσεως ἀποκλεισθείη καὶ χεῖρόν τι γίγνοιτο τὸ κακὸν ἐν βάθει κρυπτομένης τῆς μοχθηρᾶς προαιρέσεως , ὁ μὲν διὰ τοῦ προφήτου ἔλεγχος ἐπείχετο κατὰ τὴν ἀρχὴν . ὅτε δὲ τὸ κακὸν ἐξωμόρξατο καὶ πᾶσαν τὴν ἐγκεκρυμμένην αὐτῷ σαπρίαν ἀπήλεγξεν , χρόνος τε μέσος διελήλυθεν , καθ’ ὃν ὥσπερ πυρετοῦ λωφήσας ἐν παρακμῇ γεγόνει τῆς νόσου , κατάστασίν τε ἀνελάμβανεν εὐσταθῆ , τότε δὴ τότε , ὥσπερ τις ἐπιστήμων ἰατρὸς , κατὰ καιρὸν τὸ βοήθημα τὸ διὰ τῶν ἐλέγχων ὁ προφήτης αὐτῷ προσῆγεν . οὕτω γὰρ καὶ παῖδες ἰατρῶν οὐκ ὠμοῖς τοῖς τραύμασιν οὐδ’ ἔτι φλεγμαίνουσιν , ἐν παρακμῇ δὲ γεγομένοις προσφέρουσιν τὰ βοηθήματα . εἰκότως οὖν καὶ τὸν χρόνον ἐπισημαίνεται ἡ θεία γραφὴ ὧδε λέγουσα · καὶ συνήγαγεν αὐτὴν , δηλαδὴ τὴν Βηθσαβεὲ , μετὰ τὸν θάνατον τοῦ αὐτῆς ἀνδρός , εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ὁ Δαυίδ , καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰς γυναῖκα καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱὸν , καὶ ἐφάνη πονηρὸν τὸ ῥῆμα ὃ ἐποίησε Δαυὶδ ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου . καὶ ἀπέστειλε κύριος τὸν Νάθαν πρὸς Δαυὶδ , καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν , καὶ εἶπενπρὸς αὐτὸν τὰ ἀναγεγραμμένα . θέα δὲ ὅπως μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Οὐρίου καὶ μετὰ τὸ συνοικῆσαι τῇ γυναικὶ , συλλαβεῖν τε αὐτὴν καὶ τεκεῖν υἱὸν , μεθ’ ὅλον ἐνιαύσιον χρόνον , ἀποστέλλεται πρὸς αὐτὸν ὁ προφήτης . διὸ μετὰ τοὺς ἐλέγχους ἐπιλέγει αὐτῷ · καί γε ὁ υἱός σου , ὃ τεχθείς σοι , θανάτῳ ἀποθανεῖται . καὶ τοῦτο εἰπὼν ὁ Νάθαν ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ . ταῦτα δὲ εἰ πρὸ τοῦ χρόνου τοῦ λεχθέντος εἴρητο ἔτι τῆς ψυχῆς τοῦ Δαυὶδ τεθολωμένης , εἰκὸς ἦν μηδὲ ἀνασχέσθαι αὐτὸν τῶν ἐλέγχων . τάχα δὲ καὶ μεῖζόν τι κατὰ τοῦ προφήτου δεδράκει κατὰ τοὺς ἐν ταῖς νόσοις παρακόπτοντας , οἳ καὶ γονεῦσιν καὶ φιλτάτοις καὶ αὐτοῖς ἰατροῖς ἐπανίστανται πολλάκις . Ἀλλὰ γὰρ ἢδη καιρὸς καὶ τὴν αἰτίαν συνιδεῖν , δι’ ἣν ὁ τοσοῦτος ἀνὴρ τοιαύταις ὑποπέπτωκεν ἀθεμιτουργίαις . διδάσκει δὴ τὴν αἰτίαν αὐτὸς ὁ προφήτης διὰ τοῦ παραδείγματος δύο φήσας γεγονέναι ἄνδρας , τὸν μὲν πλούσιον , τὸν δὲ πένητα , ἐδήλου δὲ πλούσιον τὸν Δαυὶδ , πένητα τὸν Οὐρίαν . εἶτα παροδίτην εἰσάγει ξένον ἐπιδημήσαντα τῷ πλουσίῳ , ἔνθα τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι προσήκει , ὡς ξένον τινὰ τῇ ψυχῇ τοῦ Δαυὶδ ἐπιδεδημηκέναι διδάσκει , μονονουχὶ σαφῶς παριστὰς ξένον τι πνεῦμα καὶ διαβολικὴν δύναμιν συνηρπακέναι αὐτὸν . οὐ γὰρ ἄν ποτε ὁ τοσοῦτος εἰς τοσοῦτον ἤλαυνεν ἀφροσύνης , οὐδ’ οὕτω χείρων ἐγίνετο γυναικὸς ἐπιθυμίας ἀνὴρ ἐν ἀκμῇ τῆς ἡλικίας ἐν αὐτῷ τε τῷ τῆς νεότητος ἄνθει πολλῆς ἐγκρατείας δεδωκὼς δοκιμὴν . εἶχε μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς ἐρήμου τὸν Σαοὺλ φεύγων τὴν Ἀχινάαν , εἶχε καὶ τὴν Ἀβιγαίαν μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ταύτης ἀνδρός , ἀλλ’ οὐδαμῶς φαίνεται πλησιάσας αὐταῖς πάντα τὸν χρόνον τῆς αὐτοῦ φυγῆς . οὐκοῦν οὐδὲ παῖδας ἀναγέγραπται ἐσχηκὼς , εἰ μὴ μετὰ τὴν τελευτὴν Σαοὺλ . ἐν φυγῇ γὰρ ἐξεταζόμενος ἱκετηρίαις καὶ προσευχαῖς προσανεῖχεν , ὡς δ’ ἐκράτησεν τῆς βασιλείας . τηνικαῦτα ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ ὅτι ἐγένοντο αὐτῷ παῖδες ἐν Χεβρών . ὁ δὴ οὖν ἐν νεότητι καὶ ἐν ἀκμῇ τῆς ἡλικίας ἐγκρατέστατος οὐκ ἂν προβεβηκὼς καὶ κατὰ θεὸν προκοπαῖς διαλάμπων δίχα τινὸς μεγάλης καὶ ἀξιολόγου ἀνάγκης ἐπὶ τὸ τοιοῦτο παρῄει τόλμημα , ἀλλ’ ἦν ἄρα δεῖνός τις ξένος καὶ ἀλλότριος ἐχθρὸς φιλίαν ὑποκρινόμενος ὁ τῇ αὐτοῦ ψυχῇ περιπλακείς , ὃν οὐκ ἀγνοῶν ὁ Σολομῶν ἐδίδασκε λέγων · ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσιάζοντος ἀναβῇ ἐπὶ σὲ , τόπον σoυ μὴ ἀφῇς .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος · ψαλμός ὁ Δαυΐδ ἐν ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός Ναθαν ὁ προφήτης , ἡνίκα εἰσέρχομαι πρός Βηθσαβεέ . ἐπακούω ὁ Δαυίδ ὁ προφητικός πνεῦμα , θεσπίζω διά ὁ προλέγω ψαλμός ὁ περί ὁ κρίσις ὁ θεός καί ὁ ἔλεγχος μανθάνω , ὅς ἐπάγω ὁ ἁμαρτωλός εἶπον · εἰμί θεωρέω κλέπτης , συντρέχω αὐτός , καί μετά μοιχός ὁ μερίς σύ τίθημι , ἔπειτα ὁ ψυχή πλήσσω ἐπί ὁ μνήμη ὁ κλεψίγαμος ἁμαρτία , ὅς περιπίπτω , ὁπότε εἰσέρχομαι πρός ὁ ὁ Οὔριος γυνή ὁ Βηθσαβεέ , φθάνω ὁ κρίσις ὁ θεός καί ὁ ὀργή προλαμβάνω διά ἐξομολόγησις σπουδή ποιέω . διό παραχρῆμα ὥσπερεὶ στήλη κατηγορία αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ πρόκειμαι συντάσσω ψαλμός , ἔλεγχος ἀνεξάλειπτος κατά ἑαυτοῦ στηλιτεύω διά ὁ προγραφή . ἀκαλύπτως γοῦν ὁ παράνομος ἑαυτοῦ πρᾶξις μνημονεύω λέγω · εἰς ὁ τέλος ψαλμός ὁ Δαυίδ ἐν ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός Νάθαν ὁ προφήτης , ἡνίκα εἰσέρχομαι πρός Βηθσαβεέ . εἶτα δέ φόβος καί ἀγωνία γίγνομαι ἔμπλεος , ἐπί ὅς ὁ προφήτης Ἀσάφ διά ὁ πρῶτος ψαλμός θεσπίζω εἶπον · ὁ θεός ἐμφανής ἥκω , ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον παρασιωπάω · πῦρ ἐνώπιος αὐτός καίω , καί κύκλος αὐτός καταιγίς σφόδρα , ἱκετήριος φωνή καί παρακλητικός ὁ θεός δήω ἀναπέμπω λέγω · ἐλεέω ἐγώ , ὁ θεός , κατά ὁ μέγας ἔλεος σύ καί ὁ ἑξῆς . πάλιν τε αὖος πλήσσω ὑπό ὁ φημί λόγος διά ὁ Ἀσάφ · ὁ στόμα σύ πλεονάζω κακία , καί ὁ γλῶσσα σύ περιπλέκω δολιότης · κάθημαι κατά ὁ ἀδελφός σύ καταλαλέω , καί κατά ὁ υἱός ὁ μήτηρ σύ τίθημι σκάνδαλον , εἰς ἔννοια ἔρχομαι ὁ κατά ὁ Οὔριος ἐπιβολεύς , ὡς σκάνδαλον διά ὁ κατά αὐτός γραφεύς ὑποβάλλω , ἵνα ἐν ὁ ὁ πόλεμος συμβολή πίπτω ἀπόλλυμι , προστίθημι ὁ ἱκετήριος λέγω · ὅτι ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ γιγνώσκω , καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς . καί ἑξῆς ἐπιλέγω · ῥύομαι ἐγώ ἐκ αἷμα , ὁ θεός , ὁ θεός ὁ σωτηρία ἐγώ , μονονού ὁ ἀναίρεσις ὁ Οὔριος μνημονεύω . καί αὖθις ἐπακούω ὁ θεός διά ὁ Ἀσάφ ἐρῶ · ἐλέγχω σύ καί παρίστημι κατά πρόσωπον σύ , ἀναγκαῖος ἱκετεύω λέγω · ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί πᾶς ἐγώ ἐξαλείφω . καί τελευτή ἐπιφέρω , ὅτι εἰμί ἐθέλω θυσία , δίδωμι εἄν , ὁλοκαύτωμα οὐ εὐδοκέω · θυσία ὁ θεός πνεῦμα συντρίβω , σφόδρα ἀκόλουθος ὁ διδασκαλία ὁ Ἀσάφ , κατά ὅς λέγω · οὐ ἐπί ὁ θυσία σύ ἐλέγχω σύ , ὁ δέ ὁλοκαύτωμα σύ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς . οὖον δέχομαι ἐκ ὁ οἶκος σύ μόσχος , οὐδέ ἐκ ὁ ποίμνιον σύ χειμάρρους . οὗτος μέν οὖν ἐγώ πρό ὁ κατά μέρος διήγησις ἐπιτηρέω εἰς παράστασις ὁ ἀκολουθία . ὁράω δέ λοιπός καί ὁ προγραφή · ἀναγκαῖος ἀναπέμπω ἐγώ ἐπί ὁ ὁ προφήτης Ναθάν πρός ὁ Δαυίδ παρουσία , ὡς εἄν μανθάνω ἀπό ὁ ἱστορία , ὁποῖος ἐλέγχω κατά αὐτός χράω ὁ προφήτης . γράφω τοίνυν ἐν τῆ δύο ὁ βασίλεια οὗτος · καί φαίνω πονηρός ὁ ῥῆμα , ὅς ποιέω Δαυΐδ , ἐν ὀφθαλμός κύριος . καί ἀποστέλλω κύριος Ναθαν ὁ προφήτης πρός Δαυΐδ , καί εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί εἶπον αὐτός · δύο ἀνήρ εἰμί ἐν πόλις εἷς , εἷς πλούσιος καί εἷς πένης . καί ὁ πλούσιος εἰμί ποίμνιον καί βουκόλιον πολύς , ὁ δέ πένης οὐδείς ἀλλά ἢ ἀμνάς εἷς μικρός , ὅς κτάομαι καί περιποιέω καί ἐκτρέφω αὐτός , καί ἁδρύνω μετά αὐτός καί μετά ὁ υἱός αὐτός ἐπί ὁ αὐτός , ἐκ ὁ ἄρτος αὐτός ἐσθίω καί ἐκ ὁ ποτήριον αὐτός πίνω καί ἐν ὁ κόλπος αὐτός καθεύδω καί εἰμί αὐτός ὡς θυγάτηρ . καί ἔρχομαι πάροδος ὁ ἀνήρ ὁ πλούσιος , καί φείδομαι λαμβάνω ἐκ ὁ ποίμνιον αὐτός καί ἐκ ὁ Βουκολίων αὐτός ὁ ποιέω ὁ ξένος ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός καί λαμβάνω ὁ ἀμνάς ὁ πένης καί ποιέω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός . καί θυμόω ὀργή Δαυίδ ὁ ἀνήρ σφόδρα , καί εἶπον Δαυίδ πρός Νάθαν · ζῶ κύριος , ὅτι υἱός θάνατος ὁ ἀνήρ ὁ ποιέω οὗτος . καί ὁ ἀμνάς ἀποτίνω ἑπταπλασίων , ἀντί ὅς ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος καί περί ὅς οὐ φείδομαι . καί εἶπον Νάθαν πρός Δαυίδ · σύ εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ ποιέω οὗτος . ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ · Εγώ εἰμί ὁ χρίω σύ εἰς βασιλεύς ἐπί Ἰσραήλ , καί ἐγώ εἰμί , ὅς ῥύομαι σύ ἐκ χείρ Σαῦλος καί δίδωμι σύ ὁ οἶκος ὁ κύριος σύ καί ὁ γυνή ὁ κύριος σύ ἐν ὁ κόλπος σύ καί δίδωμι ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί Ιουδα . καί εἰμί μικρός , προστίθημι σύ κατά ὁ αὐτός . διά τίς φαυλίζω ὁ λόγος κύριος ὁ ποιέω ὁ πονηρός ἐν ὀφθαλμός αὐτός ; ὁ οὐρία ὁ Χετταῖος πατάσσω ἐν ῥομφαία καί ὁ γυνή αὐτός λαμβάνω σεαυτοῦ εἰς γυνή καί αὐτός ἀποκτείνω ἐν ῥομφαία υἱός Ἀμμών . καί νῦν οὐ ἀφίστημι ῥομφαία ἐκ ὁ οἶκος σύ ἠώς αἰών , ἀντί ὅς ὅτι ἐξουδενόω ἐγώ καί λαμβάνω ὁ γυνή Οὔριος ὁ Χετταῖος ὁ εἰμί σύ εἰς γυνή . ὅδε λέγω κύριος · ἰδού ἐγώ ἐξεγείρω ἐπί σύ κακός ἐκ ὁ οἶκος σύ καί λαμβάνω ὁ γυνή σύ κατά ὀφθαλμός σύ καί δίδωμι ὁ πλησίος σύ , καί κοιμάω μετά ὁ γυνή σύ ἐναντίος ὁ ἥλιος οὗτος . ὅτι σύ ποιέω κρυβδεω , ἐγώ ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος ἐναντίος πᾶς Ἰσραήλ καί ἀπέναντι ὁ ἥλιος οὗτος . οὗτος ἀκούω ὁ Δαυίδ καί ὁ ψυχή πλήσσω ὁ πρόκειμαι ἱκετηρία ἀναπέμπω ὁ θεός ἐξομολογέομαι καί αὐτός ἑαυτοῦ στηλιτεύω . οὐδέ γάρ πρό ὁ λόγος ὁ προφήτης ὁ ψαλμός συντάσσω , οὐδέ ἐξομολογέομαι ὁ πρότερος ὁ θεός . ὥσπερ δέ ὑπό καρόω καί μέθη ὁ διάνοια κρατέω κρύπτω ὁ ἁμάρτημα , λανθάνω καί ὁ θεός οἴομαι , ὡς καί ἄνθρωπος . πᾶς γάρ αὐτός λαθραῖος πράσσω , ὁ πρός ὁ γυνή παράνομος ὁμιλία , ὁ θάνατος ὁ ἀνήρ . διό λέγω αὐτός · ὅτι σύ ποιέω κρύβδην . ἐπεί δέ κατάφωρος γίγνομαι ὡς εἄν ἐλέγχω πρός ὁ θεός , διανήφω μέν ὁ καρόω , στήλη δέ κατά ἑαυτοῦ μεστός κατηγορία ἐγείρω ἔλεγχος καί ἐξομολόγησις ἱκετηρία τε περιέχω . αὐτός δή οὖν οὗτος σημαίνω δηλόω διά ὁ ἐπιγραφή εἶπον · ἐν ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός Ναθάν ὁ προφήτης , ἡνίκα εἰσέρχομαι πρός Βηθσαβεέ . ἀφικνέομαι δέ πρός αὐτός ὁ προφήτης οὖον κατά ὁ ἀρχή ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ · οὔπω ἀναπληρόω ὁ ἁμαρτία ὁ Ἀμορραῖος καί ἐπί ὁ Δαυίδ εἰμί εἶπον . διόπερ , ἵνα μή ὁ ἐπί ἐγώ αὐτός ὁ αὐτεξούσιος προαίρεσις ἀποκλείω καί κακός τίς γίγνομαι ὁ κακός ἐν βάθος κρύπτω ὁ μοχθηρός προαίρεσις , ὁ μέν διά ὁ προφήτης ἔλεγχος ἐπέχω κατά ὁ ἀρχή . ὅτε δέ ὁ κακός ἐξομόργνυμι καί πᾶς ὁ ἐγκρύπτω αὐτός σαπρία ἀπολέγω , χρόνος τε μέσος διέρχομαι , κατά ὅς ὥσπερ πυρετός λωφάω ἐν παρακμή γίγνομαι ὁ νόσος , κατάστασις τε ἀναλαμβάνω εὐσταθής , τότε δή τότε , ὥσπερ τις Ἐπιστήμων ἰατρός , κατά καιρός ὁ βοήθημα ὁ διά ὁ ἐλέγχω ὁ προφήτης αὐτός προσάγω . οὗτος γάρ καί παῖς ἰατρός οὐ ὠμός ὁ τραῦμα οὐδέ ἔτι φλεγμαίνω , ἐν παρακμή δέ γίγνομαι προσφέρω ὁ βοήθημα . εἰκότως οὖν καί ὁ χρόνος ἐπισημαίνω ὁ θεῖος γραφή ὧδε λέγω · καί συνάγω αὐτός , δηλαδή ὁ Βηθσαβεέ , μετά ὁ θάνατος ὁ αὐτός ἀνήρ , εἰς ὁ οἶκος αὐτός ὁ Δαυίδ , καί γίγνομαι αὐτός εἰς γυνή καί τίκτω αὐτός υἱός , καί φαίνω πονηρός ὁ ῥῆμα ὅς ποιέω Δαυίδ ἐν ὀφθαλμός κύριος . καί ἀποστέλλω κύριος ὁ Νάθαν πρός Δαυίδ , καί εἰσέρχομαι πρός αὐτός , καί εἶπον αὐτός ὁ ἀναγράφω . θέα δέ ὅπως μετά ὁ θάνατος ὁ Οὔριος καί μετά ὁ συνοικέω ὁ γυνή , συλλαμβάνω τε αὐτός καί τίκτω υἱός , μετά ὅλος ἐνιαύσιος χρόνος , ἀποστέλλω πρός αὐτός ὁ προφήτης . διό μετά ὁ ἔλεγχος ἐπιλέγω αὐτός · καί γε ὁ υἱός σύ , ὅς τίκτω σύ , θάνατος ἀποθνῄσκω . καί οὗτος εἶπον ὁ Νάθαν ἀπέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός . οὗτος δέ εἰμί πρό ὁ χρόνος ὁ λέγω εἴρω ἔτι ὁ Ψυχή ὁ Δαυίδ θολόω , εἰκός εἰμί μηδέ ἀνέχω αὐτός ὁ ἐλέγχω . τάχα δέ καί μέγας τίς κατά ὁ προφήτης δράκος κατά ὁ ἐν ὁ νόσος παρακόπτω , ἕ καί γονεύς καί φίλος καί αὐτός ἰατρός ἐπανίστημι πολλάκις . ἀλλά γάρ ἤδη καιρός καί ὁ αἴτιος συνοράω , διά ὅς ὁ τοσοῦτος ἀνήρ τοιοῦτος ὑποπίπτω ἀθεμιτουργία . διδάσκω δή ὁ αἴτιος αὐτός ὁ προφήτης διά ὁ παράδειγμα δύο φημί γίγνομαι ἀνήρ , ὁ μέν πλούσιος , ὁ δέ πένης , δηλόω δέ πλούσιος ὁ Δαυίδ , πένης ὁ οὐρία . εἶτα παροδίτης εἰσάγω ξένος ἐπιδημέω ὁ πλούσιος , ἔνθα ὁ νόος ἐφίστημι προσήκω , ὡς ξένος τις ὁ Ψυχή ὁ Δαυίδ ἐπιδημέω διδάσκω , μονονού σαφῶς παρίστημι ξένος τίς πνεῦμα καί διαβολικός δύναμις συναρπάζω αὐτός . οὖον γάρ ἄν ποτός ὁ τοσοῦτος εἰς τοσοῦτος ἐλαύνω ἀφροσύνη , οὐδέ οὗτος χείρων γίγνομαι γυνή ἐπιθυμία ἀνήρ ἐν ἀκμή ὁ ἡλικία ἐν αὐτός τε ὁ ὁ νεότης ἄνθος πολύς ἐγκράτεια δίδωμι δοκιμή . ἔχω μέν γάρ ἐπί ὁ ἐρῆμος ὁ Σαῦλος φεύγω ὁ Ἀχινάαν , ἔχω καί ὁ Ἀβιγαία μετά ὁ θάνατος ὁ οὗτος ἀνήρ , ἀλλά οὐδαμῶς φαίνω πλησιάζω αὐτός πᾶς ὁ χρόνος ὁ αὐτός φυγή . οὐκοῦν οὐδέ παῖς ἀναγράφω ἔχω , εἰμί μή μετά ὁ τελευτή Σαῦλος . ἐν φυγή γάρ ἐξετάζω ἱκετήριος καί προσευχή προσανέχω , ὡς δέ κρατέω ὁ βασίλεια . τηνικαῦτα ὁ γραφή μαρτυρέω ὅτι γίγνομαι αὐτός παῖς ἐν Χεβρών . ὁ δή οὖν ἐν νεότης καί ἐν ἀκμή ὁ ἡλικία ἐγκρατής οὐ εἄν προβαίνω καί κατά θεός προκοπή διαλάμπω δίχα τις μέγας καί ἀξιόλογος ἀνάγκη ἐπί ὁ τοιοῦτος πάρειμι τόλμημα , ἀλλά εἰμί ἄρα δεῖνα τις ξένος καί ἀλλότριος ἐχθρός φίλιος ὑποκρίνομαι ὁ ὁ αὐτός Ψυχή περιπλέκω , ὅς οὐ ἀγνοέω ὁ Σολομών διδάσκω λέγω · ἐάν πνεῦμα ὁ ἐξουσιάζω ἀναβαίνω ἐπί σύ , τόπος συ μή ἀφίημι .