eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_50.5
τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι . ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ , καὶ καθαρισθήσομαι · πλυνεῖς με , καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι . ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην · ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα · ὅτι μὲν ἁμαρτίας ἡμῖν ἡ εἰς τὸν θνητὸν βίον πάροδος καὶ ἡ διὰ φθαρτῆς σαρκὸς γένεσις προυξένησεν , διὰ τῶν εἰρημένων δεδήλωται . ἀνθυποφορᾶς δὲ παρακειμένης τῷ λόγῳ , καθ’ ἣν ἀπορήσειεν ἄν τις , διὰ τί τοιαύτην ὑφίστη γένεσιν ὁ θεός , ὡς ἐν ἀνομίαις συλλαμβάνεσθαι καὶ ἐν ἁμαρτίαις , ἐπιλύεται ταύτην ἀναγκαίως ἑξῆς εἰπών · τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι . ὁ μὲν γὰρ πολύς , φησίν , ἀγνοείτω οὐκ εἰδὼς τὰ ἀπόρρητα τῆς ἐν σοὶ οἰκονομίας , ὧν ἕνεκα ὁ καθεῖς ἡμῶν τὴν θνητὴν ὑπέμεινε γένεσιν , ἐμοὶ δὲ τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆ σῆς σοφίας ἐδήλωσας , ὥστε γινώσκειν καὶ τοὺς τούτων λόγους . εἰ μὲν οὖν ἡ πᾶσα τοῦ βίου καταστροφὴ μέχρι τῆς θνητῆς ἤλαυνεν ζωῆς , οὐδὲν ἂν εἴχε σπουδῆς ἄξιον ἡ τῶν ἀνθρώπων γένεσις . ἐπεὶ δὲ ζωὴ αἰώνιος καὶ βίος ἀθάνατος καὶ βασιλείας οὐρανῶν ἐπαγγελία τεταμίευται τοῖς ἐν θεοσεβείᾳ κατορθώσασιν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ , εἰκότως ἀναγκαία γένοιτ’ ἄν ἡ εἰς τὸν θνητὸν βίον πάροδος , ὡς ἂν ἐνταῦθα οἷα ἐν νηπίων διατριβῇ παιδαγωγηθεῖσα ἡ ψυχὴ ἐγγυμνασαμένη τε ὡς ἐν ἀγῶνι προπαρασκευάσοιτο εἰς τὴν ἐνθένδε ἐπὶ τὰ κρείττω μετάβασιν . ἀλλὰ καὶ εἰ ἡ ἐν ἀφροσύνῃ γενομένη καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐξολισθήσασα ψυχή ἀθεράπευτος ἦν , κἂν εὐλόγως ἄν τις ἐμέμψατο τῇ γενέσει ἢ τῷ ταύτην ἐπὶ κακῷ τῶν γεννησαμένων ὑποστησαμένῳ . νυνὶ δὲ , ὁ σωτὴρ καὶ ἰατρός , ψυχῶν θεραπείας προσάγεις , ὅπως πᾶν ἄθυρον ἀνδρῶν ἀθέων ἀποφραχθείη στόμα . ἐγὼ τοίνυν , φησίν , ὁ τῆς σῆς σοφίας καὶ τῶν ἀδήλων καὶ ἀπορρήτων λόγων μύστης ποτὲ γενόμενος ἐν τῷ πρὸ τῆς ἁμαρτίας καιρῷ ὡς ἂν τὴν τούτων γνῶσιν ἀνειληφὼς εὖ οἶδα , ὅτι καὶ τοῖς ἡμαρτηκόσιν θεραπείας προσφέρεις καὶ τὴν πεσοῦσαν ἀνεγείρεις ψυχήν , οὗ χάριν εὔελπίς εἰμι καὶ τεθάρρηκα τοῖς σοῖς βοηθήμασιν . διό φημι · ῥαντιεῖς με ὑσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι , καὶ ὅπερ ηὐξάμην ἀνωτέρω εἰπών ἐπὶ πλεῖον πλύνον με ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου , τοῦτ’ αὐτό μοι δωρούμενος πλυνεῖς με τοσαύτῃ τε δυνάμει τῆς σῆς φιλανθρωπίας ἀποσμήξεις , ὡς ὑπὲρ χιόνα λευκανθῆναί με . καὶ τέλος μοι τῆς καθάρσεως ἔσται ἀγαθὴ παρὰ σοῦ φωνὴ εὐφροσύνης καὶ θυμηδίας ποιητική . διό φημι · ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην , ἀλλὰ καὶ τὰ νῦν τεταπεινωμένα ὀστέα μου , ἅπερ εἰσὶν αἱ τῆς ἐμῆς ψυχῆς λογικαὶ δυνάμεις αἱ νῦν διὰ τὴν ἁμαρτίαν συντεθλασμέναι , τῆς παρὰ σοὶ μεταλήψονται χαρᾶς . ἔοικε δὲ μυστήριόν τι αἰνίττεσθαι εἰπὼν ῥαντιεῖς με ὑσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι . ὁ γοῦν παρὰ Μωυσεῖ νόμος ὑσώπῳ δεῖν τὸ αἷμα τοῦ προβάτου τοῦ πάσχα τὰς φλιὰς τῶν οἰκιῶν ἐπιραίνειν παρακελεύεται , πάντες δὲ ἡμεῖς τιμίῳ αἵματι ἐξηγοράσθημεν ἐπεὶ τὸ πάσχα ἡμῶν ἐτύθῃ Χριστός . εἰ τοίνυν κατὰ τὰς εἰκόνας καὶ τὰ παρὰ Μωυσεῖ σύμβολα ὑσώπῳ τὸ αἷμα τοῦ προβάτου ταῖς φλιαῖς τῶν οἴκων ἐπιραινόμενον φυλακτήριον ἐγίγνετο τοῦ μή τι παθεῖν ὑπὸ τοῦ ὀλεθρευτοῦ τοὺς ἐνοικοῦντας , εἰκότως ὁ Δαυὶδ τοῦ αἵματος ἐκείνου ἐν ἀπορρήτῳ τὴν μνήμην ποιούμενος μυστικῶς ἔφασκεν ῥαντιεῖς με ὑσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι , αἰνιττόμενος τὴν διὰ τοῦ αἵματος τοῦ ἀληθινοῦ ἀμνοῦ τοῦ θεοῦ γενησομένην καὶ αὐτῷ ὥσπερ οὖν καὶ πᾶσι τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις κάθαρσιν . καὶ ταῦτ’ οὖν αἰνιττόμενος οὐκ ἀργῶς προδιελάλησεν εἰπών · τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι . τούτοις δὲ ὁμοίως καὶ ὁ Ἡσαΐας ἀνεφώνει τὸ λούσασθε καὶ καθαροὶ γένεσθε καὶ τὰ ἑξῆς · ἐὰν ὦσιν ὑμῶν αἱ ἁμαρτίαι ὡς φοινικοῦν , ὡς χιόνα λευκανῶ . διὸ κἀνταῦθα πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι εἴρηται .
Lemmas: ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος ὁ σοφία σύ δηλόω ἐγώ . ῥαντίζω ἐγώ ὕσσωπος , καί καθαρίζω · πλύνω ἐγώ , καί ὑπέρ χιών λευκαίνω . ἀκουτίζω ἐγώ ἀγαλλίασις καί Εὐφρόσυνος · ἀγαλλιάω ὀστέον ταπεινόω · ὅτι μέν ἁμαρτία ἐγώ ὁ εἰς ὁ θνητός βίος πάροδος καί ὁ διά φθαρτός σάρξ γένεσις προεκνέω , διά ὁ εἴρω δηλόω . ἀνθυποφορά δέ παράκειμαι ὁ λόγος , κατά ὅς ἀπορέω ἄν τις , διά τίς τοιοῦτος ὑφίστημι γένεσις ὁ θεός , ὡς ἐν ἀνομία συλλαμβάνω καί ἐν ἁμαρτία , ἐπιλύω οὗτος ἀναγκαῖος ἑξῆς εἶπον · ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος ὁ σοφία σύ δηλόω ἐγώ . ὁ μέν γάρ πολύς , φημί , ἀγνοέω οὐ εἰδοί ὁ ἀπόρρητος ὁ ἐν σύ οἰκονομία , ὅς ἕνεκα ὁ Καθεῖς ἐγώ ὁ θνητός ὑπομένω γένεσις , ἐγώ δέ ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος τῆ σός σοφία δηλόω , ὥστε γιγνώσκω καί ὁ οὗτος λόγος . εἰμί μέν οὖν ὁ πᾶς ὁ βίος καταστροφή μέχρι ὁ θνητός ἐλαύνω ζωή , οὐδείς εἄν ἔχω σπουδή ἄξιος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένεσις . ἐπεί δέ ζωή αἰώνιος καί βίος ἀθάνατος καί βασίλεια οὐρανός ἐπαγγελία ταμιεύω ὁ ἐν θεοσέβεια κατορθόω ἐν ὁ πάρειμι ζωή , εἰκότως ἀναγκαῖος γίγνομαι ἄν ὁ εἰς ὁ θνητός βίος πάροδος , ὡς εἄν ἐνταῦθα οἷος ἐν νήπιος διατριβή παιδαγωγέω ὁ ψυχή ἐγγυμνάζω τε ὡς ἐν ἀγών προπαρασκευάζω εἰς ὁ ἐνθένδε ἐπί ὁ ἀγαθός μετάβασις . ἀλλά καί εἰμί ὁ ἐν ἀφροσύνη γίγνομαι καί ἐν ἁμαρτία ἐξολισθάνω ψυχή ἀθεράπευτος εἰμί , κἀν εὔλογος ἄν τις μέμφομαι ὁ γένεσις ἢ ὁ οὗτος ἐπί κακός ὁ γεννάω ὑφίστημι . νυνί δέ , ὁ σωτήρ καί ἰατρός , Ψυχή θεραπεία προσάγω , ὅπως πᾶς ἀθύρω ἀνήρ ἄθεος ἀποφράσσω στόμα . ἐγώ τοίνυν , φημί , ὁ ὁ σός σοφία καί ὁ ἄδηλος καί ἀπόρρητος λόγος μύστης ποτέ γίγνομαι ἐν ὁ πρό ὁ ἁμαρτία καιρός ὡς εἄν ὁ οὗτος γνῶσις ἀναλαμβάνω εὕω οἶδα , ὅτι καί ὁ ἁμαρτάνω θεραπεία προσφέρω καί ὁ πίπτω ἀνεγείρω Ψυχή , ὅς χάρις εὔελπις εἰμί καί θαρσέω ὁ σός βοήθημα . διό φημί · ῥαντίζω ἐγώ ὑσώπῳ καί καθαρίζω , καί ὅσπερ εὔχομαι ἀνωτέρω εἶπον ἐπί πλείων πλύνω ἐγώ ἀπό ὁ ἁμαρτία ἐγώ , οὗτος αὐτός ἐγώ δωρέω πλύνω ἐγώ τοσοῦτος τε δύναμις ὁ σός φιλανθρωπία ἀπόσμηξις , ὡς ὑπέρ χιών λευκαίνω ἐγώ . καί τέλος ἐγώ ὁ κάθαρσις εἰμί ἀγαθός παρά σύ φωνή Εὐφρόσυνος καί θυμηδία ποιητικός . διό φημί · ἀκουτίζω ἐγώ ἀγαλλίασις καί Εὐφρόσυνος , ἀλλά καί ὁ νῦν ταπεινόω ὀστέον ἐγώ , ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ ἐμός Ψυχή λογικός δύναμις ὁ νῦν διά ὁ ἁμαρτία συνθλάω , ὁ παρά σύ μεταλαμβάνω χαρά . ἔοικα δέ μυστήριον τίς αἰνίσσομαι εἶπον ῥαντίζω ἐγώ ὑσώπῳ καί καθαρίζω . ὁ γοῦν παρά Μωυσῆς νόμος ὑσώπῳ δήω ὁ αἷμα ὁ πρόβατον ὁ πάσχα ὁ φλιά ὁ οἰκίον επιραινω παρακελεύομαι , πᾶς δέ ἐγώ τίμιος αἷμα ἐξαγοράζω ἐπεί ὁ πάσχα ἐγώ θύω Χριστός . εἰμί τοίνυν κατά ὁ εἰκών καί ὁ παρά Μωυσῆς σύμβολον ὑσώπῳ ὁ αἷμα ὁ πρόβατον ὁ φλιά ὁ οἶκος επιραινω φυλακτήριον γίγνομαι ὁ μή τίς πάσχω ὑπό ὁ ὀλεθρευτής ὁ ἐνοικέω , εἰκότως ὁ Δαυίδ ὁ αἷμα ἐκεῖνος ἐν ἀπόρρητος ὁ μνήμη ποιέω μυστικός φάσκω ῥαντίζω ἐγώ ὑσώπῳ καί καθαρίζω , αἰνίσσομαι ὁ διά ὁ αἷμα ὁ ἀληθινός ἀμνός ὁ θεός γίγνομαι καί αὐτός ὥσπερ οὖν καί πᾶς ὁ λοιπός ἄνθρωπος κάθαρσις . καί αὐτός οὖν αἰνίσσομαι οὐ ἀργός προδιαλλάσσω εἶπον · ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος ὁ σοφία σύ δηλόω ἐγώ . οὗτος δέ ὁμοίως καί ὁ Ἠσαΐας ἀναφωνέω ὁ λούω καί καθαρός γίγνομαι καί ὁ ἑξῆς · ἐάν εἰμί σύ ὁ ἁμαρτία ὡς Φοινικοῦς , ὡς χιών λευκαίνω . διό ἐνταῦθα πλύνω ἐγώ καί ὑπέρ χιών λευκαίνω εἴρω .