eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_102.9
Εὐλογεῖτε τὸν κύριον , πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ , δυνατοὶ ἰσχύϊ ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ . Ἀνωτέρω μὲν τὸ θεῖον πνεῦμα τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν ἐκάλει ἐπὶ τὴν εὐχαριστίαν καὶ τὴν εὐλογίαν τοῦ θεοῦ φάσκον · εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον . νῦν δ’ ἐπειδὴ τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ ἐμνημόνευσε καὶ τῶν οὐρανίων διατριβῶν , ἃς τοῖς ἀξίοις ὁ θεὸς ἡτοίμασε , σφόδρα ἀκολούθως ταῖς οὐρανίαις δυνάμεσι συγχαίρειν τῇ τῆς ψυχῆς σωτηρίᾳ παρακελεύεται κατὰ τὸν σωτηρίον λόγον φήσαντα · χαρὰν ἔσεσθαι ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι . ἀλλὰ καὶ εἰς ἓν τέλος ἄγει τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν καὶ τὰς οὐρανίους δυνάμεις · τὸ γὰρ αὐτὸ τῆς εὐλογίας ἔργον καὶ ταύτῃ κἀκείναις ἐπιτάττει . ἀλλὰ καὶ ἀναβλέπειν τὴν ψυχὴν παρορμᾷ μετὰ τὰ πρῶτα ἀκολούθως διδάσκων αὐτήν , πόσαι δυνάμεις ἤδη θείων ἀγγέλων καὶ πνευμάτων ἁγίων εὐλογοῦσι τὸν θεόν , τὸν οὐρανίον οἰκοῦσι χῶρον . διὸ δὴ παιδεύων μὴ ἀγνοεῖν τὰς οὐρανίους δυνάμεις , ζηλοῦν δὲ αὐτὰς καὶ μιμεῖσθαι τὸν θεὸν εὐλογούσας φησίν · εὐλογεῖτε τὸν κύριον , οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ , δυνατοὶ ἰσχύϊ . τὰ μὲν κατὰ σέ , φησίν , ὦ ψυχή , ἐξασθενεῖ πρὸς τὸ κατ’ ἀξίαν ὑμνεῖν τὸν θεόν , ἐκ μέρους δ’ ὅμως τοῦτο ποιεῖτω . ἴσθι δέ , ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ δυνατοὶ ἰσχύϊ ὄντες καὶ ἀδιαπτώτως τὸν λόγον αὐτοῦ ποιοῦντες ἄξιοί τε ὄντες ἀκούειν αὐτοῦ τῆς φωνῆς καὶ τῶν αὐτοῦ λόγων πρεπόντως καὶ κατ’ ἀξίαν εὐλογοῦσιν αὐτόν . εἰ δὲ καὶ ἐν ἀνθρώποις εἶεν τινὲς ἰσάγγελον βίον μετερχόμενοι , ἅτε τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου φοροῦντες , ἰσχύοντές τε καὶ αὐτοὶ ποιεῖν τὸν λόγον καὶ δυνατοὶ τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἐπακούειν κατὰ τὸν φήσαντα · πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με , καὶ οὗτοι ἰσάγγελοι ὄντες εὐλογείτωσαν αὐτόν . μηδεὶς δὲ τῶν παραβαινόντων τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ παρακουόντων τῆς φωνῆς αὐτοῦ προπετέστερον τολμάτω τοῦτο ποιεῖν .
Lemmas: εὐλογέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ ἄγγελος αὐτός , δυνατός ἰσχύς ποιέω ὁ λόγος αὐτός ὁ ἀκούω ὁ φωνή ὁ λόγος αὐτός . ἀνώτερος μέν ὁ θέω πνεῦμα ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή καλέω ἐπί ὁ εὐχαριστία καί ὁ εὐλογία ὁ θεός φάσκω · εὐλογέω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ κύριος . νῦν δέ ἐπεί ὁ θρόνος ὁ θεός μνημονεύω καί ὁ οὐράνιος διατριβή , ὅς ὁ ἄξιος ὁ θεός ἑτοιμάζω , σφόδρα ἀκόλουθος ὁ οὐράνιος δύναμις συγχαίρω ὁ ὁ Ψυχή σωτηρία παρακελεύομαι κατά ὁ σωτήρ λόγος φημί · χαρά εἰμί ἐν ὁ οὐρανός ἐπί ἁμαρτωλός μετανοέω . ἀλλά καί εἰς εἷς τέλος ἄγω ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή καί ὁ οὐράνιος δύναμις · ὁ γάρ αὐτός ὁ εὐλογία ἔργον καί οὗτος ἐκεῖνος ἐπιτάσσω . ἀλλά καί ἀναβλέπω ὁ ψυχή παρορμάω μετά ὁ πρῶτος ἀκόλουθος διδάσκω αὐτός , πόσος δύναμις ἤδη θεῖον ἄγγελος καί πνεῦμα ἅγιος εὐλογέω ὁ θεός , ὁ οὐράνιος οἰκέω χῶρος . διό δή παιδεύω μή ἀγνοέω ὁ οὐράνιος δύναμις , ζηλόω δέ αὐτός καί μιμέομαι ὁ θεός ευλογών φημί · εὐλογέω ὁ κύριος , ὁ ἄγγελος αὐτός , δυνατός ἰσχύς . ὁ μέν κατά σός , φημί , εἰμί ψυχή , ἐξασθενέω πρός ὁ κατά ἄξιος ὑμνέω ὁ θεός , ἐκ μέρος δέ ὅμως οὗτος ποιέω . εἰμί δέ , ὅτι ὁ ἄγγελος αὐτός δυνατός ἰσχύς εἰμί καί ἀδιάπτωτος ὁ λόγος αὐτός ποιέω ἄξιος τε εἰμί ἀκούω αὐτός ὁ φωνή καί ὁ αὐτός λόγος πρεπόντως καί κατά ἄξιος εὐλογέω αὐτός . εἰμί δέ καί ἐν ἄνθρωπος ἄγω τις ἰσάγγελος βίος μετέρχομαι , ἅτε ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος φορός , ἰσχύω τε καί αὐτός ποιέω ὁ λόγος καί δυνατός ὁ φωνή αὐτός ἐπακούω κατά ὁ φημί · πᾶς ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ , καί οὗτος ἰσάγγελος εἰμί εὐλογέω αὐτός . μηδείς δέ ὁ παραβαίνω ὁ λόγος αὐτός καί παρακούω ὁ φωνή αὐτός προπετής τολμάω οὗτος ποιέω .