eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_112.2
Εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος . ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν αἰνεῖτε τὸ ὄνομα κυρίου . ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ κύριος , ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἡ δόξα αὐτοῦ . Ὡς ἀγνοοῦσι τοῖς παισίν , ὅπως χρὴ τὸν κύριον ὑμνεῖν , τὸ προφητικὸν πνεῦμα δίκην παιδαγωγοῦ καὶ διδασκάλου τὰς φωνὰς αὐτὰς παραδίδωσι τοῦ ὕμνου διδάσκων συνυπηχεῖν αὐτῷ καὶ συνυπακούειν καὶ αὐτὸν δὴ τοῦτον λέγειν τὸν ὕμνον ἀρχόμενον ἀπὸ τοῦ · εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος . εὐχὴ δὲ αὕτη ἐστὶν ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν τῶν παίδων ἀναπεμπομένη , ὡς ἂν διαμένῃ ἡμῖν τὸ τοῦ κυρίου ὄνομα εἰς τὸ διηνεκὲς μὴ φεῦγον ἡμᾶς , ἀλλ’ ἀναπαυόμενον τῷ ἡμετέρῳ βίῳ καὶ εὐλογούμενον ἡμῖν καὶ παραμένον τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ ἔν τε τῷ παρόντι αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι · ἐπὶ γὰρ τῶν οὐκ ἀξίως τοῦ θεοῦ βιούντων βλασφημεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ , ὥστε λέγεσθαι πρὸς αὐτούς · δι’ ὑμᾶς τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι . Τοιοῦτοι δὲ ἦσαν οἱ ἐκ περιτομῆς , πρὸς οὓς ἐλέγετο · οὐκ ἔστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν , λέγει κύριος παντοκράτωρ , καὶ θυσίας οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν , διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν δεδόξασται τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι , καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά , διότι μέγα τὸ ὄνομα μου ἐν τοῖς ἔθνεσιν . ὑμεῖς δὲ ὡς βεβηλοῦτε αὐτό . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ἐβεβήλουν , ἐνταῦθα δὲ οἱ παῖδες διδάσκονται αὐτὰ δὴ ταῦτα διὰ τοῦ προφήτου λελεγμένα εἰς τὸν ὕμνον παραλαμβάνειν καὶ λέγειν · ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν αἰνεῖται τὸ ὄνομα κυρίου . ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ κύριος . καὶ πότε τέλους ἔτυχεν ὁ λόγος ἀλλ’ ἢ μετὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ; Πρὸ γοῦν ταύτης ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ μόνῃ ἐλέγετο γνωστὸς εἶναι ὁ θεὸς καὶ ἐν μόνῳ τῷ Ἰσραὴλ τῶν ἔξω τῆς Ἰουδαίας ἐθνῶν δαίμοσι καταδεδουλωμένων καὶ πνεύμασιν ἀκαθάρτοις καὶ τοῖς τῆς εἰδωλολατρείας τοῦ ὀνόματος κυρίου μηδὲ εἰς ἔννοιαν αὐτοῖς ἥκοντος . ὅτε γε μὴν ἐπιφανεὶς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς ἐπὶ πάντα διεπέμψατο τὰ ἔθνη , τηνικαῦτα πληροῦται ὁ διὰ τῶν προκειμένων φωνῶν τοῖς παισὶ παραδοθεὶς ὕμνος . καὶ ἐπειδὴ ὁ ἐπιφανεὶς ὕμνος ἡμῖν οὐκ ἐν μορφῇ θεοῦ ἐπεφάνη , ἀλλ’ ἑαυτὸν κενώσας καὶ μορφὴν δούλου λαβὼν σχήματί τε εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , εἰκότως διδάσκονται οἱ παῖδες λέγειν · ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἡ δόξα αὐτοῦ .
Lemmas: ἀίω ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω ἀπό ὁ νῦν καί ἠώς ὁ αἰών . ἀπό ἀνατολή ἥλιος μέχρι δυσμή αἰνέω ὁ ὄνομα κύριος . ὑψηλός ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος ὁ κύριος , ἐπί ὁ οὐρανός ὁ δόξα αὐτός . ὡς ἀγνοέω ὁ παῖς , ὅπως χρή ὁ κύριος ὑμνέω , ὁ προφητικός πνεῦμα δίκη παιδαγωγός καί διδάσκαλος ὁ φωνή αὐτός παραδίδωμι ὁ ὕμνος διδάσκω συνυπηχέω αὐτός καί συνυπακούω καί αὐτός δή οὗτος λέγω ὁ ὕμνος ἄρχω ἀπό ὁ · εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω ἀπό ὁ νῦν καί ἠώς ὁ αἰών . εὐχή δέ οὗτος εἰμί ὑπέρ ἐγώ αὐτός ὁ παῖς ἀναπέμπω , ὡς εἄν διαμένω ἐγώ ὁ ὁ κύριος ὄνομα εἰς ὁ διηνεκής μή φεύγω ἐγώ , ἀλλά ἀναπαύω ὁ ἡμέτερος βίος καί εὐλογέω ἐγώ καί παραμένω ὁ ἡμέτερος Ψυχή ἐν τε ὁ πάρειμι αἰών καί ἐν ὁ μέλλω · ἐπί γάρ ὁ οὐ ἀξίως ὁ θεός βιόω βλασφημέω ὁ ὄνομα αὐτός , ὥστε λέγω πρός αὐτός · διά σύ ὁ ὄνομα ὁ θεός βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἐκ περιτομή , πρός ὅς λέγω · οὐ εἰμί ἐγώ θέλημα ἐν σύ , λέγω κύριος παντοκράτωρ , καί θυσία οὖον προσδέχομαι ἐκ ὁ χείρ σύ , διότι ἀπό ἀνατολή ἥλιος μέχρι δυσμή δοξάζω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν ὁ ἔθνος , καί ἐν πᾶς τόπος θυμίαμα προσάγω ὁ ὄνομα ἐγώ καί θυσία καθαρός , διότι μέγας ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν ὁ ἔθνος . σύ δέ ὡς βεβηλόω αὐτός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν βεβηλόω , ἐνταῦθα δέ ὁ παῖς διδάσκω αὐτός δή οὗτος διά ὁ προφήτης λέγω εἰς ὁ ὕμνος παραλαμβάνω καί λέγω · ἀπό ἀνατολή ἥλιος μέχρι δυσμή αἰνέω ὁ ὄνομα κύριος . ὑψηλός ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος ὁ κύριος . καί πότε τέλος τυγχάνω ὁ λόγος ἀλλά ἢ μετά ὁ ἐπιφάνεια ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ; πρό γοῦν οὗτος ἐν ὁ Ἰουδαῖος μόνος λέγω γνωστός εἰμί ὁ θεός καί ἐν μόνος ὁ Ἰσραήλ ὁ ἔξω ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος δαίμων καταδουλόω καί πνεῦμα ἀκάθαρτος καί ὁ ὁ εἰδωλολατρία ὁ ὄνομα κύριος μηδέ εἰς ἔννοια αὐτός ἥκω . ὅτε γε μήv ἐπιφαίνω αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ αὐτός μαθητής ἐπί πᾶς διαπέμπω ὁ ἔθνος , τηνικαῦτα πληρόω ὁ διά ὁ πρόκειμαι φωνή ὁ παῖς παραδίδωμι ὕμνος . καί ἐπεί ὁ ἐπιφαίνω ὕμνος ἐγώ οὐ ἐν μορφή θεός φαίνω , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω καί μορφή δοῦλος λαμβάνω σχῆμα τε εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , εἰκότως διδάσκω ὁ παῖς λέγω · ἐπί ὁ οὐρανός ὁ δόξα αὐτός .