eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_88.9
Μακάριος ὁ λαὸς ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν · κύριε , ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου σου πορεύσονται καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ὑψωθήσονται . ὅτι καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν σὺ εἶ , καὶ ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου ὑψω θήσεται τὸ κέρας ἡμῶν . ὅτι τοῦ κυρίου ἡ ἀντίληψις καὶ τοῦ ἁγίου Ἰσραὴλ βασιλέως ἡμῶν . Νοήσεις δὲ καὶ ἄλλως τὸν ἀλαλαγμὸν ἀπὸ τῶν κατὰ τοὺς καιροὺς τῶν πολέμων ἀλαλαζόντων στρατιωτῶν καὶ φόβον ἐμποιούντων τοῖς ἐχθροῖς διὰ τῆς μείζονος βοῆς καὶ τῆς κατὰ ταύτην συμφωνίας . ὁ δὲ θεῖος ἀπόστολος τὰς ἐν ἁγίῳ πνεύματι εὐχὰς , τὰς μὴ διὰ γεγωνοῦ βοῆς , ἀλλὰ ἐν δυνάμει πνεύματος ἀναπεμπομένας , τοιαύτας εἶναι διδάσκει λέγων · αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις . οὕτω δὲ μέγας τίς ἐστι καὶ σπάνιος ὁ πολλάκις ὑπὸ τῶν θείων γραφῶν ὀνομαζόμενος ἀλαλαγμὸς , ὡς μακαρίζεσθαι τὸν ἐπιστήμονα τούτου , ὁμοίως τοῖς μακαριζομένοις ἐπὶ τοῖς ἄλλοις κατὰ θεὸν κατορθώμασι . διὸ ἐνταῦθα λέλεκται · μακάριος ὁ λαὸς ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν . Ἑτέροις δὲ ὁ θεῖος λόγος θυσίαν εἶναι τὸν τοιοῦτον ἀλαλαγμὸν διδάσκει λέγων · ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ . δοκεῖ δὴ οὖν μοι ἐνταῦθα τὸ θεῖον πνεῦμα σαφῶς μακαρίζειν τὸν Χριστοῦ λαόν · οὗτος γὰρ , γνῶσιν ἀνειληφὼς τῆς κατὰ τῶν πολεμίων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν νίκης , ἀλαλάζει κατὰ τῶν ἐχθρῶν , ὑπὲρ τοῦ οἰκείου βασιλέως τὸν ἀλαλαγμὸν ποιούμενος . ἀλλὰ καὶ τὴν θυσίαν τὴν ἄναιμον καὶ λογικὴν μόνος οὗτος ὁ λαὸς δι’ ἀλαλαγμοῦ εἴωθε προσφέρειν τῷ θεῷ , διὰ τοῦ σύμφωνον ἀναπέμπειν τῷ θεῷ εὐχαριστίαν ἐν ταῖς πνευματικαῖς ἱερουργίαις καὶ ταῖς κατὰ τὴν καινὴν διαθήκην ἐπιτελουμέναις ἡμῖν λατρείαις , ταῖς τε ἀναίμοις καὶ ἀΰλοις καὶ πνευματικαῖς θυσίαις . ἀντὶ δὲ τοῦ , ὁ γινώσκων ἀλαλαγμὸν , ὁ γινώσκων σημασίαν , ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσε . διὰ τί δὲ μακάριός ἐστιν οὗτος ὁ Χριστοῦ λαὸς ὁ τὸν εἰρημένον ἀλαλαγμὸν ἐπιστάμενος , ἀλλ’ ἐπειδήπερ τὴν θεότητα τοῦ σωτῆρος ἐπιγινώσκων , ἥτις ὠνόμασται πρόσωπον αὐτοῦ , τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου αὐτοῦ καταυγαζόμενος , τὴν ἑαυτοῦ ποιεῖται πορείαν λέγων , ἐσημειώθη ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου , κύριε · καὶ , ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα τὸ φῶς ; καὶ διὰ τοῦτο γοῦν μακάριός ἐστιν οὗτος ὁ λαός . Καὶ τρίτον ἐπεὶ μὴ ἀρκούμενος τῷ διὰ τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ φωτίζεσθαι , ἔτι καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ σεμνυνόμενος , καὶ Χριστιανὸς ἐξ αὐτοῦ καλούμενος , χαίρει καὶ ἀγαλλιᾷ ὅλην τὴν ἡμέραν , μᾶλλον δὲ πᾶσαν ἡμέραν · οὕτω γὰρ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσε · καὶ διὰ τοῦτο γοῦν ἐστι μακάριος . καὶ τέταρτον ἐπειδὴ εἰς μέγεθος καὶ ὕψος ἐπιδοὺς τῇ τοῦ θεοῦ δικαιοσύνῃ ὑψοῦται , δίκαιον εἶναι κρίναντος τοῦ θεοῦ εἰς ὕψος ἄγειν καὶ ἐπὶ μέγα δόξης τὸν ἐπιστήμονα τοῦ εἰρημένου ἀλαλαγμοῦ λαὸν , καὶ τὸν ὑπὸ τοῦ προσώπου τοῦ σωτῆρος φωτιζόμενον , καὶ τὸν ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἀγαλλόμενον , καὶ τὸν ἐγκαυχώμενον , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοῖς ἰδίοις κατορθώμασιν . ἀναγκαίως δὲ καὶ τοῦ δηλωθέντος μνήμην ὁ λόγος ἐποιήσατο , θεσπίζων τὸ κατόρθωμα τῆς εἰς ἀνθρώπους τοῦ Χριστοῦ παρουσίας . Μέλλων γοῦν τὴν γένεσιν διδάσκειν τοῦ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ προελευσομένου , καὶ τὴν καταστροφὴν τῶν παρὰ Ἰουδαίοις σεμνῶν προαγορεύειν , δι’ ἣν καὶ ἀπορῶν ἐπιλέγει , ποῦ ἐστι τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα , κύριε ; ἀναγκαίως περὶ μὲν τοῦ ἐπαληθεύσειν ἐξ ἅπαντος τὰς πρὸς τὸν Δαυὶδ τοῦ θεοῦ ἐπαγγελίας τὰς προειρημένας ἐποιήσατο διδασκαλίας . ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν προμαθεὶν ἡμᾶς καὶ ποίῳ λαῷ ἡ χάρις τῆς τοῦ σωτῆρος εὐεργεσίας ἐταμιεύετο , ἀκολούθως ἐμνημόνευσεν οὐ τοῦ Ἰσραὴλ , οὐδὲ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους , ἀλλὰ τοῦ λαοῦ τοῦ γινώσκοντος ἀλαλαγμόν · καὶ τοῦτον εἰκότως τὸν λαὸν ἐμακάρισε , πλεῖστα αὐτῷ ἀγαθὰ εὐαγγελισάμενος . διὰ γὰρ τὸ εἰδέναι ἀλαλαγμὸν , πρῶτον μὲν ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου τοῦ θεοῦ πορεύσονται , ἔπειτα ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἀγαλλιάσονται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν · καὶ τρίτον ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ ὑψωθήσονται · καὶ τέταρτον καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν ἔσται αὐτὸς ὁ κύριος . Ἐπειδὴ γὰρ κραταιὸς καὶ δυνατὸς τυγχάνει ὁ λαὸς οὗτος , ἅτε ἐπὶ τὴν πέτραν ᾠκοδομημένος , ὡς μήτε πύλας ᾅδου κατισχύειν αὐτοῦ · εἰκότως καυχήσεται , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ δυνάμει , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ τεθεμελιωκότι αὐτὸν ἐπὶ τὴν πέτραν κυρίῳ . διὰ δὴ ταῦτα πάντα μακάριος ὁ λαὸς ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν . καὶ ἡμῶν δὲ αὐτῶν τῶν ταῦτα θεσπιζόντων διὰ τοῦ πνεύματος προφητῶν τὸ κέρας ὑψωθήσεται . ποῖον δὲ κέρας ἢ τὸ μέλλον ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ τὴν σὴν , ὦ κύριε , ἐπαγγελίαν προελεύσεσθαι ; καὶ τοῦτο γὰρ τὸ κέρας ἡμῶν , ἐν ᾧ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν κερατιοῦμεν , ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου ὑψωθήσεται , σοῦ τοῦ ἁγίου Ἰσραὴλ , τοῦ βασιλέως ἡμῶν , ἀντιλαμβανομένου τῆς τούτου τοῦ κέρως γενέσεως . εἶεν δ’ ἂν αὗται φωναὶ προφητικαὶ ἐξ οἰκείου προσώπου τὰ προκείμενα ἀναφωνοῦσαι , κέρας τε αὐτῶν ὁμολογοῦσαι εἶναι τὸν κατὰ σάρκα φανησόμενον Χριστὸν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: Μακάριος ὁ λαός ὁ γιγνώσκω ἀλαλαγμός · κύριος , ἐν ὁ φάος ὁ πρόσωπον σύ πορεύω καί ἐν ὁ ὄνομα σύ ἀγαλλιάω ὅλος ὁ ἡμέρα καί ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ ὑψόω . ὅτι καύχημα ὁ δύναμις αὐτός σύ εἰμί , καί ἐν ὁ εὐδοκία σύ ὑψόω τίθημι ὁ κέρας ἐγώ . ὅτι ὁ κύριος ὁ ἀντίληψις καί ὁ ἅγιος Ἰσραήλ βασιλεύς ἐγώ . Νόησις δέ καί ἄλλως ὁ ἀλαλαγμός ἀπό ὁ κατά ὁ καιρός ὁ Πολέμων ἀλαλάζω στρατιώτης καί φόβος ἐμποιέω ὁ ἐχθρός διά ὁ μείζων βοή καί ὁ κατά οὗτος συμφωνία . ὁ δέ θεῖος ἀπόστολος ὁ ἐν ἅγιος πνεῦμα εὐχή , ὁ μή διά γεγωνός βοή , ἀλλά ἐν δύναμις πνεῦμα ἀναπέμπω , τοιοῦτος εἰμί διδάσκω λέγω · αὐτός ὁ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ στεναγμός ἀλάλητος . οὗτος δέ μέγας τίς εἰμί καί σπάνις ὁ πολλάκις ὑπό ὁ θεῖον γραφεύς ὀνομάζω ἀλαλαγμός , ὡς μακαρίζω ὁ ἐπιστήμων οὗτος , ὁμοίως ὁ μακαρίζω ἐπί ὁ ἄλλος κατά θεός κατόρθωμα . διό ἐνταῦθα λέγω · μακάριος ὁ λαός ὁ γιγνώσκω ἀλαλαγμός . ἕτερος δέ ὁ θεῖος λόγος θυσία εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀλαλαγμός διδάσκω λέγω · κυκλόω καί θύω ἐν ὁ σκηνή αὐτός θυσία ἀλαλαγμός . δοκέω δή οὖν ἐγώ ἐνταῦθα ὁ θέω πνεῦμα σαφῶς μακαρίζω ὁ Χριστός λαός · οὗτος γάρ , γνῶσις ἀναλαμβάνω ὁ κατά ὁ πολέμιος ὁ σωτήρ ἐγώ Νίκη , ἀλαλάζω κατά ὁ ἐχθρός , ὑπέρ ὁ οἰκεῖος βασιλεύς ὁ ἀλαλαγμός ποιέω . ἀλλά καί ὁ θυσία ὁ ἀναίμων καί λογικός μόνος οὗτος ὁ λαός διά ἀλαλαγμός εἴωθα προσφέρω ὁ θεός , διά ὁ σύμφωνος ἀναπέμπω ὁ θεός εὐχαριστία ἐν ὁ πνευματικός ἱερουργία καί ὁ κατά ὁ καινός διαθήκη ἐπιτέλλω ἐγώ λατρεία , ὁ τε ἄναιμος καί ἄϋλος καί πνευματικός θυσία . ἀντί δέ ὁ , ὁ γιγνώσκω ἀλαλαγμός , ὁ γιγνώσκω σημασία , ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω . διά τίς δέ μακάριος εἰμί οὗτος ὁ Χριστός λαός ὁ ὁ εἴρω ἀλαλαγμός ἐπίσταμαι , ἀλλά ἐπεί ὁ θεότης ὁ σωτήρ ἐπιγιγνώσκω , ὅστις ὀνομάζω πρόσωπον αὐτός , ὁ φάος ὁ πρόσωπον αὐτός καταυγάζω , ὁ ἑαυτοῦ ποιέω πορεία λέγω , σημειόω ἐπί ἐγώ ὁ φάος ὁ πρόσωπον σύ , κύριος · καί , ἐν ὁ φάος σύ ὁράω ὁ φάος ; καί διά οὗτος γοῦν μακάριος εἰμί οὗτος ὁ λαός . καί τρίτος ἐπεί μή ἀρκέω ὁ διά ὁ γνῶσις ὁ Χριστός φωτίζω , ἔτι καί ὁ ὄνομα αὐτός σεμνύνω , καί Χριστιανός ἐκ αὐτός καλέω , χαίρω καί ἀγαλλιάω ὅλος ὁ ἡμέρα , μᾶλλον δέ πᾶς ἡμέρα · οὗτος γάρ ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω · καί διά οὗτος γοῦν εἰμί μακάριος . καί τέταρτος ἐπεί εἰς μέγεθος καί ὕψος ἐπιδίδωμι ὁ ὁ θεός δικαιοσύνη ὑψόω , Δίκαιος εἰμί κρίνω ὁ θεός εἰς ὕψος ἄγω καί ἐπί μέγας δόξα ὁ ἐπιστήμων ὁ εἴρω ἀλαλαγμός λαός , καί ὁ ὑπό ὁ πρόσωπον ὁ σωτήρ φωτίζω , καί ὁ ἐν ὁ ὄνομα αὐτός ἀγάλλομαι , καί ὁ ἐγκαυχάομαι , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ ἴδιος κατόρθωμα . ἀναγκαῖος δέ καί ὁ δηλόω μνήμη ὁ λόγος ποιέω , θεσπίζω ὁ κατόρθωμα ὁ εἰς ἄνθρωπος ὁ Χριστός παρουσία . Μέλλων γοῦν ὁ γένεσις διδάσκω ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ προέρχομαι , καί ὁ καταστροφή ὁ παρά Ἰουδαῖος σεμνός προαγορεύω , διά ὅς καί ἀπορέω ἐπιλέγω , ποῦ εἰμί ὁ ἔλεος σύ ὁ ἀρχαῖος , κύριος ; ἀναγκαῖος περί μέν ὁ επαληθεύω ἐκ ἅπας ὁ πρός ὁ Δαυίδ ὁ θεός ἐπαγγελία ὁ προερέω ποιέω διδασκαλία . ἐπεί δέ χρή προμανθάνω ἐγώ καί ποῖος λαός ὁ χάρις ὁ ὁ σωτήρ εὐεργεσία ταμιεύω , ἀκόλουθος μνημονεύω οὖον ὁ Ἰσραήλ , οὐδέ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ἀλλά ὁ λαός ὁ γιγνώσκω ἀλαλαγμός · καί οὗτος εἰκότως ὁ λαός μακαρίζω , πλεῖστος αὐτός ἀγαθός εὐαγγελίζω . διά γάρ ὁ οἶδα ἀλαλαγμός , πρῶτος μέν ἐν ὁ φάος ὁ πρόσωπον ὁ θεός πορεύω , ἔπειτα ἐν ὁ ὄνομα αὐτός ἀγαλλιάω κατά ἕκαστος ἡμέρα · καί τρίτος ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός ὑψόω · καί τέταρτος καύχημα ὁ δύναμις αὐτός εἰμί αὐτός ὁ κύριος . ἐπεί γάρ κραταιός καί δυνατός τυγχάνω ὁ λαός οὗτος , ἅτε ἐπί ὁ πέτρα οἰκοδομέω , ὡς μήτε πύλη ᾍδης κατισχύω αὐτός · εἰκότως καυχάομαι , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ οἰκεῖος δύναμις , ἀλλά ἐπί ὁ θεμελιόω αὐτός ἐπί ὁ πέτρα κύριος . διά δή οὗτος πᾶς μακάριος ὁ λαός ὁ γιγνώσκω ἀλαλαγμός . καί ἐγώ δέ αὐτός ὁ οὗτος θεσπίζω διά ὁ πνεῦμα προφήτης ὁ κέρας ὑψόω . ποῖος δέ κέρας ἢ ὁ μέλλω ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά ὁ σός , εἰμί κύριος , ἐπαγγελία προέρχομαι ; καί οὗτος γάρ ὁ κέρας ἐγώ , ἐν ὅς ὁ ἐχθρός ἐγώ κερατίζω , ἐν ὁ εὐδοκία σύ ὑψόω , σύ ὁ ἅγιος Ἰσραήλ , ὁ βασιλεύς ἐγώ , ἀντιλαμβάνω ὁ οὗτος ὁ κέρας γένεσις . ἄγω δέ εἄν οὗτος φωνή προφητικός ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον ὁ πρόκειμαι ἀναφωνέω , κέρας τε αὐτός ὁμολογέω εἰμί ὁ κατά σάρξ φαίνω Χριστός ὁ θεός .