eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_74.1
Εἰς τὸ τέλος · μὴ διαφθείρῃς · ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ ᾠδῆς . Ἐξομολογησόμεθά σοι , ὁ θεός , ἐξομολογησόμεθά σοι καὶ ἐπικαλεσόμεθα τὸ ὄνομά σου . Ἀντὶ τοῦ · εἰς τὸ τέλος , μὴ διαφθείρῃς , ὁ Σύμμαχος ἐπινίκιος περὶ ἀφθαρσίας , ψαλμὸς τοῦ Ἀσὰφ ἡρμήνευσεν . οὐκοῦν περὶ ἀφθαρσίας ὁ λόγος τῆς τοῖς δικαίοις ἀποκειμένης , οἷς καὶ τὰ τῆς νίκης ἀποτεθησαύρισται βραβεῖα · διὸ καὶ ἐπινίκιος ἐπιγέγραπται . ἀναπέμπει δὲ ἡμᾶς καὶ εἰς τὸ τέλος , περὶ οὗ φησιν ὁ ἀπόστολος · εἶτα τὸ τέλος , ὅταν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί , ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν · δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἄχρι οὗ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ · ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . εἰς ἐκεῖνο γὰρ τὸ τέλος οἱ κατὰ τὸν ἐνεστῶτα αἰῶνα τὸν καλὸν ἀγῶνα νενικηκότες τῆς ἀφθάρτου ζωῆς τεύξονται · ὃ δὴ πρὸς τοῖς τελευταίοις καὶ ὁ μετὰ χεῖρας λόγος παρίστησι λέγων · καὶ πάντα τὰ κέρατα τῶν ἁμαρτωλῶν συνθλάσω , καὶ ὑψωθήσεται τὰ κέρατα τοῦ δικαίου · συμφώνως γὰρ τῷ ἀποστόλῳ καὶ ὁ παρὼν λόγος τῶν ἁμαρτωλῶν κλασθήσεσθαι τὰ κέρατα εἰπὼν ἐπήγαγεν τό · καὶ ὑψωθήσεται τὰ κέρατα τοῦ δικαίου . Καὶ τοῦτ’ ἔστιν τὸ τῆς παρούσης προφητείας συμπέρασμα . διὸ καὶ ψαλμὸς καὶ ᾠδὴ κατὰ τὸ αὐτὸ ὠνόμασται . ἐκ προσώπου δὲ τῶν δικαίων τὴν καταρχὴν πεποίηται εἰπών · ἐξομολογησόμεθά σοι , ὁ θεός , ἐξομολογησόμεθά σοι καὶ ἐπικαλεσόμεθα τὸ ὄνομά σου · μόνοις γὰρ αὐτοῖς πρέπει ἡ εὐχαριστήριος ἐξομολόγησις , καθ’ ἣν καὶ ὁ σωτὴρ ἐξωμολογεῖτο ἐν εὐαγγελίοις πρὸς τὸν πατέρα φάσκων · ἐξομολογοῦμαί σοι , πάτερ , κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς . Πρῶτον δὲ ἐξομολογοῦνται εἶτα ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομα αὐτοῦ διὰ τῆς τοιᾶσδε ἐπικλήσεως παρὰ τῷ θεῷ τευξομένοις σωτηρίας κατὰ τὸ φάσκον λόγιον · καὶ πᾶς , ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα κυρίου , σωθήσεται . Δύναται δὲ ὁ λόγος διδασκαλικὸς εἶναι ἐξομολογήσεως τῶν ἐν τῷ πρὸ τούτου ἀποκλαυσαμένων τὴν πτῶσιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν ἐσχάτην αὐτῆς πολιορκίαν · οἱ γὰρ εἰρηκότες ἐν τοῖς ἔμπροσθεν · ἵνα τί , ὁ θεός , ἀπώσω εἰς τέλος , ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου καὶ τὰ ἑξῆς , διδάσκονται νῦν ἐξομολογεῖσθαι τῷ θεῷ καὶ ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ . Ἐπειδὴ διττός ἐστιν ὁ τῆς ἐξομολογήσεως τρόπος , ἀναγκαίως δεύτερον εἴρηται ἐπὶ τοῦ παρόντος τό · ἐξομολογησόμεθά σοι , τοῦ μὲν πρώτου ὡς εἰκὸς ἐφ’ ἁμαρτίαις τὴν ἐξομολόγησιν δηλοῦντος , τοῦ δ’ ἑξῆς τὴν ἐφ’ οἷς εὖ πεπόνθασιν οἱ τὸ πρῶτον ἐξομολογησάμενοι εὐχαριστίαν .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος · μή διαφθείρω · ψαλμός ὁ Ἀσάφ ᾠδή . ἐξομολογέομαι σύ , ὁ θεός , ἐξομολογέομαι σύ καί ἐπικαλέω ὁ ὄνομα σύ . ἀντί ὁ · εἰς ὁ τέλος , μή διαφθείρω , ὁ Σύμμαχος ἐπινίκιος περί ἀφθαρσία , ψαλμός ὁ Ἀσάφ ἑρμηνεύω . οὐκοῦν περί ἀφθαρσία ὁ λόγος ὁ ὁ Δίκαιος ἀπόκειμαι , ὅς καί ὁ ὁ Νίκη ἀποθησαυρίζω βραβεῖον · διό καί ἐπινίκιος ἐπιγράφω . ἀναπέμπω δέ ἐγώ καί εἰς ὁ τέλος , περί ὅς φημί ὁ ἀπόστολος · εἶτα ὁ τέλος , ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ θεός καί πατήρ , ὅταν καταργέω πᾶς ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις · δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω , ἄχρι ὅς τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός · ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . εἰς ἐκεῖνος γάρ ὁ τέλος ὁ κατά ὁ ἐνίστημι αἰών ὁ καλός ἀγών νικάω ὁ ἄφθαρτος ζωή τυγχάνω · ὅς δή πρός ὁ τελευταῖος καί ὁ μετά χείρ λόγος παρίστημι λέγω · καί πᾶς ὁ κέρας ὁ ἁμαρτωλός συνθλάω , καί ὑψόω ὁ κέρας ὁ Δίκαιος · σύμφωνος γάρ ὁ ἀπόστολος καί ὁ πάρειμι λόγος ὁ ἁμαρτωλός κλάω ὁ κέρας εἶπον ἐπάγω ὁ · καί ὑψόω ὁ κέρας ὁ Δίκαιος . καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ πάρειμι προφητεία συμπέρασμα . διό καί ψαλμός καί ἀοιδή κατά ὁ αὐτός ὀνομάζω . ἐκ πρόσωπον δέ ὁ Δίκαιος ὁ καταρχή ποιέω εἶπον · ἐξομολογέομαι σύ , ὁ θεός , ἐξομολογέομαι σύ καί ἐπικαλέω ὁ ὄνομα σύ · μόνος γάρ αὐτός πρέπω ὁ εὐχαριστήριος ἐξομολόγησις , κατά ὅς καί ὁ σωτήρ ἐξομολογέομαι ἐν εὐαγγέλιον πρός ὁ πατήρ φάσκω · ἐξομολογέω σύ , πατήρ , κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . Πρῶτος δέ ἐξομολογέομαι εἶτα ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός διά ὁ τοιόσδε ἐπίκλησις παρά ὁ θεός τεύχω σωτηρία κατά ὁ φάσκω λόγιος · καί πᾶς , ὅς εἄν ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος , σῴζω . δύναμαι δέ ὁ λόγος διδασκαλικός εἰμί ἐξομολόγησις ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος ἀποκλαίω ὁ πτῶσις ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ ἔσχατος αὐτός πολιορκία · ὁ γάρ ἐρῶ ἐν ὁ ἔμπροσθεν · ἵνα τίς , ὁ θεός , ἀπωθέω εἰς τέλος , ὀργίζω ὁ θυμός σύ ἐπί πρόβατον νομή σύ καί ὁ ἑξῆς , διδάσκω νῦν ἐξομολογέομαι ὁ θεός καί ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός . ἐπεί διττός εἰμί ὁ ὁ ἐξομολόγησις τρόπος , ἀναγκαῖος δύο εἴρω ἐπί ὁ πάρειμι ὁ · ἐξομολογέομαι σύ , ὁ μέν πρῶτος ὡς εἰκός ἐπί ἁμαρτία ὁ ἐξομολόγησις δηλόω , ὁ δέ ἑξῆς ὁ ἐπί ὅς εὕω πάσχω ὁ ὁ πρῶτος ἐξομολογέομαι εὐχαριστία .