eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.12
Καὶ νῦν , βασιλεῖς , σύνετε · παιδεύθητε , πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γῆν . δουλεύσατε τῷ κυρίῳ ἐν φόβῳ , καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ . δράξασθε παιδείας , μήποτε ὀργισθῇ κύριος καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας . ὅταν ἐκκαυθῇ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτοῦ , μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ . Ἐντεῦθεν μεταβὰς ὁ λόγος διδασκαλίαν ἐκτίθεται τοῖς ἄρχουσι καὶ τοῖς βασιλεῦσι , τοῖς ὑπὸ τῇ σιδηρᾷ ῥάβδῳ ποιμανθησομένοις , καί φησιν · ὅτι γνόντες , ὦ οὗτοι , καὶ συνέντες ὁπόση τις ἡ δύναμις τοῦ παρὰ πατρὸς εἰληφότος τὰ ἔθνη κληρονομίαν , καὶ ὁποία τις τυγχάνει ἡ σιδηρᾶ ῥάβδος ἡ καθ’ ὑμῶν ἐπεωρημένη , παύσασθε πολεμοῦντες αὐτῷ · καὶ καθ’ ἑαυτῶν ἐπισπώμενοι τὴν σιδηρᾶν ῥάβδον ἀναλαβόντες δὲ μᾶλλον σύνεσιν ἐπίδοτε ἑαυτοὺς τῇ λογικῇ παιδείᾳ . καὶ τὸν ζυγὸν τῆς τοῦ θεοῦ δουλείας ἀναλάβετε , ὡς ἂν μετάσχοιτε τῆς παρὰ τῷ θεῷ εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάσεως · δουλεύοντες δὲ τῷ θεῷ μετὰ φόβου τοῦτο ποιεῖτε καὶ χαίροντες καὶ ἀγαλλιώμενοι ἐπὶ τῇ τοῦ θεοῦ δουλείᾳ σὺν τρόμῳ καὶ ἀγωνίᾳ τοῦτο πράττετε · οὐ γὰρ μόνον τοὺς δουλεύοντας τῷ Κυρίῳ φοβεῖσθαι δεῖ , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀγαλλιωμένους ἐπ’ αὐτῷ καὶ τοῦ φόβου τοῦ δεσποτικοῦ ἠλευθερωμένους μειζόνως ἀγωνιᾶν προσήκει . μήποτε ἀποπέσοιεν τῆς παρὰ τῷ θεῷ χαρᾶς χαυνωθέντες καὶ εἰς ἀφοβίαν περιτραπέντες · ὅπερ εἰ πάθοιεν ὀργῇ θεοῦ παραδοθέντες ἀπολοῦνται ἐξ ὁδοῦ δικαίας . ἐκκαύσαντες καθ’ ἑαυτῶν τὸν τοῦ θεοῦ θυμόν . ὀργὴν δὲ θεοῦ καὶ θυμόν , ὅτι μὴ ὁμοίως τοῖς ἀνθρωπίνοις πάθεσιν καὶ τῷ θεῷ περιάπτουσιν οἱ ἱεροὶ λόγοι . σαφὲς τοῖς ἐπιστήσασιν τῷ ἀποστόλῳ λέγοντι · κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν . θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς · δι’ ὧν παρίστησιν τὰς ἐπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ἀποδοθησομένας ἑκάστῳ κολάσεις ὑπὸ τῆς τοῦ θεοῦ δικαιοκρισίας ὀργὴν ὀνομάζεσθαι καὶ θυμόν · ἅπερ ἕκαστον θησαυρίζειν ἑαυτῷ διδάσκει · οὐχὶ δὲ ἐκ πάθους θεοῦ ὁμοίως ἀνθρώποις γίνεσθαι · ἐν γοῦν τῷ καιρῷ τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως ὃς ἐπιστήσεται ἐν τάχει . βραχὺς γὰρ πᾶς ὁ ἐνεστηκὼς βίος . οἱ πεποιθότες ἐπὶ τὸν δι’ ὅλου τοῦ ψαλμοῦ προφητευθέντα Χριστόν . μακάριοι εὑρεθήσονται · καὶ τοῦτό γε ἦν τὸ λεῖπον τῷ δηλωθέντι διὰ τοῦ πρώτου ψαλμοῦ μακαρισμοῦ ὅπερ ὁ παρὼν ἐπεσφραγίσατο λόγος · οὐ γὰρ μόνον ἀποσχέσθαι δεῖ τῆς τῶν ἀσεβῶν καὶ ἁμαρτωλῶν καὶ λοιμῶν πορείας · οὐδὲ μόνον τὸ μελετῆσαι τὸν νόμον Κυρίου καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας , ἀλλὰ καὶ μὴ εἰς κενὸν μελετῆσαι , ὅπερ πεπόνθασιν οἱ ἐκ περιτομῆς · καὶ συνιέναι δὲ προσήκει τὰ μεμελετημένα καὶ ἐπιγνῶναι ἀναγκαῖον ἐξ αὐτῶν τὸν Χριστόν , ἀλλὰ καὶ τῆς αὐτοῦ μερίδος καὶ κληρονομίας καταξιωθῆναι σπουδάσαι καὶ ἐπὶ τούτοις ἅπασιν πεποιθέναι ἐπ’ αὐτῷ καὶ διὰ πίστεως καὶ ἔργων ἐνδείξασθαι τὴν πεποίθησιν · ἐπειδὴ μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ , ὧν οὕτως ἐχόντων , εἰκότως ὡς ἂν μιᾶς οὔσης τῆς διανοίας καὶ τὸν δεύτερον τῷ πρώτῳ ψαλμῷ συνῆφθαι φησὶν παρ’ Ἑβραίοις .
Lemmas: καί νῦν , βασιλεύς , συνίημι · παιδεύω , πᾶς ὁ κρίνω ὁ γῆ . δουλεύω ὁ κύριος ἐν φόβος , καί ἀγαλλιάω αὐτός ἐν τρόμος . δράσσομαι παιδεία , μήποτε ὀργίζω κύριος καί ἀπόλλυμι ἐκ ὁδός Δίκαιος . ὅταν ἐκκαίω ἐν τάχος ὁ θυμός αὐτός , μακάριος πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός . ἐντεῦθεν μεταβαίνω ὁ λόγος διδασκαλία ἐκτίθημι ὁ ἄρχω καί ὁ βασιλεύς , ὁ ὑπό ὁ σιδήρεος ῥάβδος ποιμαίνω , καί φημί · ὅτι γιγνώσκω , εἰμί οὗτος , καί συνίημι ὁπόσος τις ὁ δύναμις ὁ παρά πατήρ λαμβάνω ὁ ἔθνος κληρονομία , καί ὁποῖος τις τυγχάνω ὁ σίδηρος ῥάβδος ὁ κατά σύ ἐπορέω , παύω πολεμέω αὐτός · καί κατά ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ σιδήρεος ῥάβδος ἀναλαμβάνω δέ μᾶλλον σύνεσις ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ λογικός παιδεία . καί ὁ ζυγόν ὁ ὁ θεός δουλεία ἀναλαμβάνω , ὡς εἄν μετέχω ὁ παρά ὁ θεός Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλίασις · δουλεύω δέ ὁ θεός μετά φόβος οὗτος ποιέω καί χαίρω καί ἀγαλλιάω ἐπί ὁ ὁ θεός δουλεία σύν τρόμος καί ἀγωνία οὗτος πράσσω · οὖον γάρ μόνος ὁ δουλεύω ὁ κύριος φοβέω δεῖ , ἀλλά καί ὁ ἀγαλλιάω ἐπί αὐτός καί ὁ φόβος ὁ δεσποτικός ἐλευθερόω μέγας ἀγωνιάω προσήκω . μήποτε ἀποπίπτω ὁ παρά ὁ θεός χαρά χαυνόω καί εἰς ἀφοβία περιτρέπω · ὅσπερ εἰμί πάσχω ὀργή θεός παραδίδωμι ἀπόλλυμι ἐκ ὁδός Δίκαιος . ἐκκαίω κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ θεός θυμός . ὀργή δέ θεός καί θυμός , ὅτι μή ὁμοίως ὁ ἀνθρώπινος πάθος καί ὁ θεός περιάπτω ὁ ἱερός λόγος . σαφής ὁ ἐφίστημι ὁ ἀπόστολος λέγω · κατά δέ ὁ σκληρότης σύ καί ἀμετανόητος Καρδία . θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή · διά ὅς παρίστημι ὁ ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἀποδίδωμι ἕκαστος κολάζω ὑπό ὁ ὁ θεός δικαιοκρισία ὀργή ὀνομάζω καί θυμός · ὅσπερ ἕκαστος θησαυρίζω ἑαυτοῦ διδάσκω · οὐ δέ ἐκ πάθος θεός ὁμοίως ἄνθρωπος γίγνομαι · ἐν γοῦν ὁ καιρός ὁ ὁ θεός κρίσις ὅς ἐφίστημι ἐν τάχος . βραχύς γάρ πᾶς ὁ ἐνίστημι βίος . ὁ πείθω ἐπί ὁ διά ὅλος ὁ ψαλμός προφητεύω Χριστός . μακάριος εὑρίσκω · καί οὗτος γε εἰμί ὁ λείπω ὁ δηλόω διά ὁ πρῶτος ψαλμός μακαρισμός ὅσπερ ὁ πάρειμι ἐπισφραγίζω λόγος · οὖον γάρ μόνος ἀπέχω δεῖ ὁ ὁ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός καί λοιμός πορεία · οὐδέ μόνος ὁ μελετάω ὁ νόμος κύριος καί νύξ καί ἡμέρα , ἀλλά καί μή εἰς κενός μελετάω , ὅσπερ πάσχω ὁ ἐκ περιτομή · καί συνίημι δέ προσήκω ὁ μελετάω καί ἐπιγιγνώσκω ἀναγκαῖος ἐκ αὐτός ὁ Χριστός , ἀλλά καί ὁ αὐτός μερίς καί κληρονομία καταξιόω σπουδάζω καί ἐπί οὗτος ἅπας πείθω ἐπί αὐτός καί διά πίστις καί ἔργον ἐνδείκνυμι ὁ πεποίθησις · ἐπεί μακάριος πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός , ὅς οὕτως ἔχω , εἰκότως ὡς εἄν εἷς εἰμί ὁ διάνοια καί ὁ δύο ὁ πρῶτος ψαλμός συνάπτω φημί παρά Ἑβραῖος .