eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_104.3
Ἀπαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν τὰ ἔργα αὐτοῦ . ᾄσατε αὐτῷ καὶ ψάλατε αὐτῷ , διηγήσασθε πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ . ἐπαινεῖσθε ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ , εὐφρανθήτω καρδία ζητούντων τὸν κύριον . Θέα , ὅπως ἀπὸ ἐξομολογήσεως ἤρξατο καὶ κατέληξεν εἰς εὐφροσύνην · ἀρχὴ μὲν γὰρ τῆς κατὰ θεὸν προκοπῆς ἐξομολόγησις , τέλος δὲ ἡ κατὰ θεὸν εὐφροσύνη . πλεῖστα δὲ μεταξὺ τούτων . δεήσει τοίνυν πρῶτον ἐξομολογεῖσθαι τῷ κυρίῳ ἐν καθαρᾷ συνειδήσει τῶν προτέρων ἁμαρτιῶν ποιουμένους ὁμολογίας διὰ γνησίας καὶ εἰλικρινοῦς μετανοίας καὶ καρπῶν πρεπόντων τῇ ἐξομολογήσει κατὰ τό · ποιήσατε καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας , ἔπειτα βελτιωθέντας θαρρεῖν καὶ ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ , καὶ οὕτως μετὰ τὴν ἐξομολόγησιν ἐπικαλουμένους καταξιοῦσθαι τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ χαρισμάτων , εἶτα τούτων τυχόντας ἑτέρους ὠφελεῖν διὰ τοῦ ἀπαγγέλλειν καὶ κηρύσσειν εἰς πάντας ἅπερ μεμαθήκασιν ἔργα αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τούτοις ὡς ἂν ἤδη καταξιωθέντας τῆς κατὰ θεὸν θυμηδίας ᾄδειν αὐτῷ καὶ ψάλλειν καὶ μετὰ ταῦτα ἑρμηνέας γίνεσθαι καὶ σαφηνιστὰς τῶν ἐν τοῖς θείοις λόγοις ἀπορρήτων , ὅπερ ἂν εἴη τὰ θαυμάσια αὐτοῦ , εἶθ’ ὡς ἤδη κατορθωκότας τὰ τοσαῦτα ἐπαινεῖσθαι ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ καὶ τέλος μετὰ πάντα εὐφραίνεσθαι κατὰ διάνοιαν καρδίαν ὀνομαζομένην . αὕτη τὸν κύριον ἐκζητοῦσα ἐξ αὐτῆς τῆς ζητήσεως καὶ τῆς ἐπιγινομένης τῇ ζητήσει εὑρέσεως ἀπολαυέτω τῆς κατὰ θεὸν εὐφροσύνης . Ταῦτα δὲ πάντα ἡγοῦμαι εἰς πρόσωπον ἀναφέρεσθαι τῶν ἀποστόλων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος · τὸ γὰρ ἀπαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἔργα αὐτοῦ οὐκ ἄλλοις ἁρμόζει λέγεσθαι ἢ αὐτοῖς τοῖς ἀποστόλοις . μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ τὸ ἀποτέλεσμα · μόνοι γὰρ ἀπήγγειλαν αὐτοῦ τὰ ἔργα καὶ τὰ θαυμάσια ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι . ποίοις δὲ ἔθνεσιν ἢ τοῖς δι’ αὐτῶν τὸν τῶν ὅλων θεὸν ἐπεγνωκόσιν , οὓς διὰ τῶν ἀνωτέρω λελεγμένων καινὴν γενεὰν καὶ λαὸν κτιζόμενον προσηγόρευσεν ;
Lemmas: ἀπαγγέλλω ἐν ὁ ἔθνος ὁ ἔργον αὐτός . ἀείδω αὐτός καί ψάλλω αὐτός , διηγέομαι πᾶς ὁ θαυμάσιος αὐτός . ἐπαινέω ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός , εὐφραίνω καρδία ζητέω ὁ κύριος . Θέα , ὅπως ἀπό ἐξομολόγησις ἄρχω καί καταλήγω εἰς Εὐφρόσυνος · ἀρχή μέν γάρ ὁ κατά θεός προκοπή ἐξομολόγησις , τέλος δέ ὁ κατά θεός Εὐφρόσυνος . πλεῖστος δέ μεταξύ οὗτος . δήω τοίνυν πρῶτος ἐξομολογέομαι ὁ κύριος ἐν καθαρός συνείδησις ὁ πρότερος ἁμαρτία ποιέω ὁμολογία διά Γνησίας καί εἰλικρινής μετάνοια καί καρπός πρέπω ὁ ἐξομολόγησις κατά ὁ · ποιέω καρπός1 ἄξιος ὁ μετάνοια , ἔπειτα βελτιόω θαρσέω καί ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός , καί οὕτως μετά ὁ ἐξομολόγησις ἐπικαλέω καταξιόω ὁ παρά ὁ θεός χάρισμα , εἶτα οὗτος τυγχάνω ἕτερος ὠφελέω διά ὁ ἀπαγγέλλω καί κηρύσσω εἰς πᾶς ὅσπερ μανθάνω ἔργον αὐτός , καί ἐπί οὗτος ὡς εἄν ἤδη καταξιόω ὁ κατά θεός θυμηδία ἀείδω αὐτός καί ψάλλω καί μετά οὗτος ἑρμηνεύς γίγνομαι καί σαφηνιστής ὁ ἐν ὁ θεῖον λόγος ἀπόρρητος , ὅσπερ εἄν εἰμί ὁ θαυμάσιος αὐτός , εἶτα ὡς ἤδη κατορθόω ὁ τοσοῦτος ἐπαινέω ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός καί τέλος μετά πᾶς εὐφραίνω κατά διάνοια Καρδία ὀνομάζω . οὗτος ὁ κύριος εκζητώ ἐκ αὐτός ὁ ζήτησις καί ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ ζητέω εὕρεσις ἀπολαύω ὁ κατά θεός Εὐφρόσυνος . οὗτος δέ πᾶς ἡγέομαι εἰς πρόσωπον ἀναφέρω ὁ ἀπόστολος ὁ σωτήρ ἐγώ ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα · ὁ γάρ ἀπαγγέλλω ἐν ὁ ἔθνος ὁ ἔργον αὐτός οὐ ἄλλος ἁρμόζω λέγω ἢ αὐτός ὁ ἀπόστολος . μαρτυρέω δέ ὁ λόγος ὁ ἀποτέλεσμα · μόνος γάρ ἀπαγγέλλω αὐτός ὁ ἔργον καί ὁ θαυμάσιος ἐν πᾶς ὁ ἔθνος . ποῖος δέ ἔθνος ἢ ὁ διά αὐτός ὁ ὁ ὅλος θεός ἐπιγιγνώσκω , ὅς διά ὁ ἀνωτέρω λέγω3 καινός γενεά καί λαός κτίζω προσαγορεύω ;