eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_30.5
Ἐλέησόν με , κύριε , ὅτι θλίβομαι · ἐταράχθη ἐν θυμῷ ὁ ὀφθαλμός μου , ἡ ψυχή μου , καὶ ἡ γαστήρ μου . ὅτι ἐχέλιπεν ἐν ὀδύνῃ ἡ ζωή μου και τὰ ἔτη μου ἐν στεναγμοῖς · ἠσθένησεν ἐν πτωχείᾳ ἡ ἰσχύς μου , καὶ τὰ ὀστᾶ μου ἐταράχθησαν . Ἱκετεύω , φησί , καὶ δέομαι ἐλεηθῆναι , ὅτι θλίβομαι · ἀνθ’ οὗ ὁ Ἀκύλας φησίν · ὅτι στενὸν ἐμοί . τὴν γὰρ στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδεύω διὰ σὲ καὶ τὰς σὰς ἐπαγγελίας . ἀλλὰ καὶ ὁ τῆς ψυχῆς μου ὀφθαλμός , αὐτὸς ὁ νοῦς καὶ τὸ ἐν ἐμοὶ λογιστικόν , ἐταράχθη ἐν θυμῷ · ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας φησίν · ηὐχμώθη ἐν παροργισμῷ ὁ ὀφθαλμός μου · ὁ δὲ Σύμμαχος · ἐθολώθη διὰ παροργισμὸν ὀφθαλμός μου . ὅτε γὰρ παρώργισα , φησί , καὶ θυμὸν ἐμαυτῷ ἐπήγειρα τολμήσας διαπράξασθαι τὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς ἄξια , τὸ τηνικαῦτα σύγχυσις καὶ θόλωσις καὶ αὐχμὸς τὸ λογιστικὸν τῆς ἐμῆς ψυχῆς κατείληφεν . ἀλλὰ καὶ ἡ ψυχή μου , φησί , καὶ ἡ γαστήρ μου , καὶ αὐτὴ ἐθολώθη καὶ ἐταράχθη κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ παροργισμοῦ μου . ὥσπερ δὲ ὀφθαλμὸν ψυχῆς κατὰ μεταφορὰν τοῦ αἰσθητοῦ ὀφθαλμοῦ νενοήκαμεν , οὕτω καὶ τὴν γαστέρα αὐτῆς οὐκ ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν τὴν δύναμιν τὴν μνημονικήν , ἐν ᾗ ὥσπερ ἐν κοιλίᾳ καὶ γαστρὶ πάσας τὰς διὰ λόγων τροφὰς ἐναποτίθεσθαι εἴωθε . διὸ λέλεκταί που · εὐλόγει , ἡ ψυχή μου , τὸν κύριον , καὶ πάντα τὰ ἐντός μου τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ . καὶ ὁ σωτὴρ δέ · ὃς ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος , οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος , ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον . κἀνταῦθα τοίνυν τὴν μνημονικὴν δύναμιν ἢ καὶ αὐτὸ τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς κοιλίαν ὠνόμασεν ὁ σωτήρ . θολωθεὶς τοίνυν τὸνὀφθαλμὸν τῆς ψυχῆς καὶ τὴν γαστέρα τὴν παραδεδομένην ἰατρείᾳ καὶ θεραπείᾳ ἐμαυτὸν παρεῖχον , ὀδύνῃ καὶ στεναγμοῖς καὶ πτωχείᾳπαραδιδοὺς τὸν ἐμαυτοῦ βίον ὥσπερ διά τινων κύκλων ἰατρευόμενος . ἀντὶ δὲ τοῦ ἐν πτωχείᾳ ἡ ἰσχύς μου , καὶ τὰ ὀστᾶ μου ἐταράχθησαν σαφέστερον ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν εἰπών · οὕτω γάρ , φησίν , ἐμαυτὸν ἐκάκουν , ὡς διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς κακώσεως ἐξατονῆσαί μου καὶ ἐξασθενῆσαι τὴν ἰσχύν , καὶ αὐτὰ τὰ τῆς ψυχῆς μου ὀστέα , καὶ τὰς δυνάμεις ἐν αἷς πάλαι ἠνδριζόμην ηὐρωτίασαν · ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · καὶ τὰ ὀστᾶ μου ηὐχμώθη . ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πρὸς διδασκαλίαν καὶ ὑπογραμμὸν τῶν ἀφέσεως τυχεῖν βουλομένων τῶν οἰκείων πλημμελημάτων .
Lemmas: ἐλεάω ἐγώ , κύριος , ὅτι θλίβω · ταράσσω ἐν θυμός ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὁ ψυχή ἐγώ , καί ὁ γαστήρ ἐγώ . ὅτι ἐχέλιπεν ἐν ὀδύνη ὁ ζωή ἐγώ και ὁ ἔτος ἐγώ ἐν στεναγμός · ἀσθενέω ἐν πτωχεία ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί ὁ ὀστέον ἐγώ ταράσσω . ἱκετεύω , φημί , καί δήω ἐλεέω , ὅτι θλίβω · ἀντί ὅς ὁ Ἀκύλας φημί · ὅτι στενός ἐγώ . ὁ γάρ στενός καί θλίβω ὁδεύω διά σύ καί ὁ σός ἐπαγγελία . ἀλλά καί ὁ ὁ Ψυχή ἐγώ ὀφθαλμός , αὐτός ὁ νόος καί ὁ ἐν ἐγώ λογιστικός , ταράσσω ἐν θυμός · ἀντί ὅς ὁ μέν Ἀκύλας φημί · αὐχμόω ἐν παροργισμός ὁ ὀφθαλμός ἐγώ · ὁ δέ Σύμμαχος · θολόω διά παροργισμός ὀφθαλμός ἐγώ . ὅτε γάρ παροργίζω , φημί , καί θυμός ἐμαυτοῦ ἐπαγείρω τολμάω διαπράσσω ὁ θυμός καί ὀργή ἄξιος , ὁ τηνικαῦτα σύγχυσις καί θόλωσις καί αὐχμός ὁ λογιστικός ὁ ἐμός Ψυχή καταλαμβάνω . ἀλλά καί ὁ ψυχή ἐγώ , φημί , καί ὁ γαστήρ ἐγώ , καί αὐτός θολόω καί ταράσσω κατά ὁ καιρός ὁ παροργισμός ἐγώ . ὥσπερ δέ ὀφθαλμός Ψυχή κατά μεταφορά ὁ αἰσθητής ὀφθαλμός νοέω , οὗτος καί ὁ γαστήρ αὐτός οὐ εἄν ἁμαρτάνω εἶπον ὁ δύναμις ὁ μνημονικός , ἐν ὅς ὥσπερ ἐν κοιλία καί γαστήρ πᾶς ὁ διά λόγος τροφή ἐναποτίθημι εἴωθα . διό λέγω ποῦ · εὐλογέω , ὁ ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος , καί πᾶς ὁ ἐντός ἐγώ ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός . καί ὁ σωτήρ δέ · ὅς εἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ , ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ , ἅλλομαι εἰς ζωή αἰώνιος . ἐνταῦθα τοίνυν ὁ μνημονικός δύναμις ἢ καί αὐτός ὁ ἡγεμονικός ὁ Ψυχή κοιλία ὀνομάζω ὁ σωτήρ . θολόω τοίνυν τὸνὀφθαλμὸν ὁ Ψυχή καί ὁ γαστήρ ὁ παραδίδωμι ἰατρεία καί θεραπεία ἐμαυτοῦ παρέχω , ὀδύνη καί στεναγμός καί πτωχειαπαραδιδιδωμι ὁ ἐμαυτοῦ βίος ὥσπερ διά τίνω κύκλος ἰατρεύω . ἀντί δέ ὁ ἐν πτωχεία ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί ὁ ὀστέον ἐγώ ταράσσω σαφής ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω εἶπον · οὗτος γάρ , φημί , ἐμαυτοῦ κακόω , ὡς διά ὁ ὑπερβολή ὁ κάκωσις ἐξατονέω ἐγώ καί ἐξασθενέω ὁ ἰσχύς , καί αὐτός ὁ ὁ Ψυχή ἐγώ ὀστέον , καί ὁ δύναμις ἐν ὅς πάλαι ἀνδρίζω εὐρωτιάω · ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · καί ὁ ὀστέον ἐγώ αὐχμόω . οὗτος δέ ἀναγκαῖος πρός διδασκαλία καί ὑπογραμμός ὁ ἄφεσις τυγχάνω βούλομαι ὁ οἰκέω πλημμέλημα .