eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_68.6
Ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με , καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσαν ἐπ’ ἐμέ . Ἐπειδὴ γὰρ , πολλῇ παρρησίᾳ χρώμενος , τοὺς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ οἶκον ἐμπορίου καὶ σπήλαιον λῃστῶν ποιοῦντας ἤλεγχέ τε καὶ ἤλαυνε , τούτου χάριν ἐπεβούλευον αὐτῷ · ὃ δὴ παρίστησιν ὁ εὐαγγελιστὴς εἰπών · καὶ ἦν ἐγγὺς τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων , καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα · καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ πωλοῦντας πρόβατα καὶ βόας , καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεε τὰ κέρματα καὶ τὰς τραπέζας . καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν · ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν , καὶ μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου · ἐπιλέγει · ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , ὅτι γεγραμμένον ἐστίν · ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με . Ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀνειδισμοὺς τῶν ὀνειδιζόντων τὸν θεὸν εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνων , ἔκδικος ἐγένετο τούτων · διὸ ἔλεγε · καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσαν ἐπ’ ἐμέ . Οὐ γὰρ φέρων τοὺς διὰ τῶν οἰκείων ἔργων ὄνειδος προστρίβοντας τῷ τῆς θεοσεβείας νόμῳ , τοὺς ἐλέγχους ἐποιεῖτο κατὰ τῶν ἀρχόντων τοῦ ἔθνους . διὸ τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ παρῄνει λέγων · ἐπὶ τῆς καθέδρας Μωσέως ἐκάθισαν οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι · πάντα οὖν ὅσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν ποιήσατε καὶ τηρεῖτε · κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε . λέγουσι γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσιν . εἶθ’ ἑξῆς ἀπελέγχων αὐτοὺς εἰς αὐτῶν πρόσωπον ἔλεγεν · οὐαὶ ὑμῖν , Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταὶ , ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων · καὶ πάλιν · οὐαὶ ὑμῖν , Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι , ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις . τῶν γοῦν τοιούτων ἐλέγχων ἕνεκα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνεσκευάσαντο . διόπερ ἐνταῦθά φησιν · ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με , καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσαν ἐπ’ ἐμέ . καὶ συνεκάλυψα ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμοὺς ἐμοί . καὶ ἐθέμην τὸ ἔνδυμά μου σάκκον , καὶ ἐγενόμην αὐτοῖς εἰς παραβολήν · κατ’ ἐμοῦ ἠδολέσχουν οἱ καθήμενοι ἐν πύλῃ · καὶ εἰς ἐμὲ ἔψαλλον οἱ πίνοντες οἶνον . Ὅτε μὲν , φησὶν , ἑώρων τὸν σὸν οἶκον πάσης πληρούμενον ἀνομίας , καὶ ποτὲ μὲν γιγνόμενον οἶκον ἐμπορίου , ποτὲ δὲ σπήλαιον λῃστῶν , πυρούμενος ὑπὸ θείου ζήλου , ἤλαυνον τοὺς ἔνδον παρανομοῦντας · ἀλλὰ καὶ ὅτε ταῖς ἑαυτῶν ἀθεμίτοις πράξεσιν ὄνειδος περιῆπτόν σοι τῷ θεῷ , οὗ τὴν θεοσέβειαν ἐπηγγέλλοντο , πάλιν εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνων τοὺς τοιούτους ὀνειδισμοὺς , ἠναγκαζόμην παρρησίᾳ χρῆσθαι , καὶ τοὺς ἐλέγχους αὐτοῖς θεραπευτικῶς προσφέρειν · ὅτε δὲ ἑώρων ἀναισθήτως αὐτοὺς ἔχοντας , καὶ μὴ ἐπιστρεφομένους τοὺς ἐμοὺς ἐλέγχους , ἀποκλαιόμενος αὐτῶν τὴν ἀπώλειαν , ἐνήστευον καὶ κατεπόνουν ἐμαυτὸν ὑπὲρ αὐτῶν . οἱ δὲ καὶ οὕτως ὠνείδιζόν μοι διασύροντες καὶ χλευάζοντες τὴν ἐμὴν νηστείαν . βουλόμενος δὲ αὐτοῖς ὑπογραμμὸν μετανοίας δεικνύναι , οὐ μόνον νηστείαις ἐμαυτὸν κατεπόνουν , ἀλλὰ καὶ τὸ ἔνδυμά μου σάκκον ἐποιούμην , κολάζων καὶ τιμωρούμενος τὴν ἐμαυτοῦ σάρκα , αὐτῷ τε ἔργῳ τρόπον ἐξομολογήσεως καὶ τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων καθάρσεως ἐπιδεικνὺς αὐτοῖς . οἱ δὲ καὶ ταῦτα γελῶντες ἀντὶ παραβολῆς με εἶχον , συνερχόμενοι μὲν ἅμα καὶ πρὸς ταῖς ἑαυτῶν πύλαις καθεζόμενοι , πᾶσαν δὲ τὴν ἑαυτῶν ὁμιλίαν περὶ ἐμοῦ ποιούμενοι , καὶ μονονουχὶ ἀδολεσχοῦντες πρὸς ἀλλήλους ἐν τῇ κατ’ ἐμοῦ χλεύῃ . οὐκ ἀπήρκει δὲ αὐτοῖς διασύρειν καὶ χλευάζειν τὰς ἐμὰς ὑπὲρ αὐτῶν ἀσκήσεις , ἀλλὰ καὶ συμπόσια συγκροτοῦντες , ᾠδὰς καὶ ᾄσματα εἰς ἐμὲ διεξῄεσαν οἰνοφλυγοῦντες καὶ μεθυσκόμενοι ἐν ταῖς κατ’ ἐμοῦ παροινίαις . ἐφ’ οἷς ἔτι μᾶλλον ἐγὼ συνεκάλυπτον ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐτιθέμην τὸ ἔνδυμά μου σάκκον , τὴν αὐτῶν ἀπώλειαν ἀποκλαιόμενος . διὸ κατὰ τὸν Ἀκύλαν εἴρηται · Καὶ ἔκλαυσα ἐν νηστείᾳ ψυχήν μου , καὶ ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμοὺς ἐμοί . καὶ ἔδωκεν ἔνδυσίν μου σάκκον , καὶ ἐγενόμην αὐτοῖς εἰς παραβολήν . ὡμίλουν ἐν ἐμοὶ καθήμενοι πύλην · καὶ ψαλμοὶ πινόντων μέθυσμα . Κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · Καὶ κλάοντι μετὰ νηστείας τὴν ψυχήν μου ἐγένετο εἰς ὄνειδος ἐμοί . καὶ τάσσων τὸ ἔνδυμά μου σάκκον , καὶ ἐγενόμην αὐτοῖς εἰς παραβολήν . διηγοῦντό με καθήμενοι ἐν πύλῃ , καὶ ἔψαλλόν με οἱ πίνοντες μέθυσμα . Ἀλλὰ τούτοις συνεξετάσαι ἀναγκαῖον , πῶς εἴρηται ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἐν εὐαγγελίοις · ἦλθεν Ἰωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων , καὶ λέγουσιν · δαιμόνιον ἔχει . ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων , καὶ λέγουσιν · ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης , τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν . ἀλλ’ ἐρεῖς ταῦτα κατ’ ἀρχὰς ταῦτα τοῦ εὐαγγελίου γίγνεσθαι , ὅτε διὰ τὸ μὴ νηστεύειν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ , τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολογίαν ποιούμενος , ἔφασκεν · οὐ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος νηστεύειν , ἐφ’ ὅσον μετ’ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος · ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσιν . Ὁρᾷς γὰρ , ὡς καὶ αὐτὸς ἠπίστατο τὸν τῆς νηστείας καιρόν ; εἰ τοίνυν τὸν καιρὸν τοῦ πάθους αὐτοῦ συνεξετάσειας τοῖς μετὰ χεῖρας προκειμένοις , εὕροις ἂν ὅπως ταῦτα ἐπληροῦτο , ὅτε λοιπὸν αἰρομένου τοῦ νυμφίου καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐνήστευον . ἐφ’ οἷς οὐκ ἀπεικὸς ἦν καὶ αὐτὸν προορῶντα , ὡς μικρὸν ὕστερον ἀπηλλοτριωμένος ἔσται αὐτοῖς , καὶ ὡς τὸ πᾶν ἔθνος τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐξαιτήσεται , καὶ ὡς Πέτρος αὐτὸν ἀρνήσεται , καὶ τοιαῦτα κατ’ αὐτοῦ τολμηθήσεται , ὥστε σκότος διαλαβεῖν τὸ περιέχον , ἥλιόν τε αὐτὸν σκοτισθῆναι , καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ νεὼ σχισθῆναι , ἀνατραπῆναί τε πάντα τὰ πάλαι τοῦ Ἰσραὴλ σεμνὰ , λέγω δὲ τὴν βασιλείαν αὐτῶν καὶ τὴν ἱερωσύνην καὶ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων · πάντων τε τούτων ἀποβολὴν καὶ ἀνατροπὴν ἀθρόαν γενέσθαι · Τούτων ἕνεκα οὐκ ἀπεικὸς ἦν αὐτὸν καταπονεῖν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , καὶ τιθέναι τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ σάκκον ἐφ’ ᾧ καὶ ἐχλεύαζον αὐτὸν οἱ ἀσεβεῖς , ἀντὶ παραβολῆς ταῖς κατ’ αὐτοῦ διηγήσεσιν ἀδολεσχοῦντες · καὶ τὸν μὲν ἄλλον καιρὸν τῆς ἡμέρας , ἐν ταῖς πύλαις συναγόμενοι , τοὺς δι’ αὐτῶν διερχομένους ταῖς κατ’ αὐτοῦ διαβολαῖς ἐπλάνων · ἐν δὲ τῷ καιρῷ τῆς τροφῆς , οἴνῳ καὶ μέθῃ σχολάζοντες , ᾠδὰς συνετίθεσαν κατ’ αὐτοῦ . διὸ συνεκάλυπτεν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , καὶ ἐτίθετο τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ σάκκον , ὑπὲρ τῆς ἑτέρων σωτηρίας , δι’ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας ταῦτα πράττων .
Lemmas: ὅτι2 ὁ ζῆλος ὁ οἶκος σύ κατεσθίω ἐγώ , καί ὁ ὀνειδισμός ὁ ὀνειδίζω σύ ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ . ἐπεί γάρ , πολύς παρρησία χράω , ὁ ὁ οἶκος ὁ πατήρ αὐτός οἶκος ἐμπόριον καί σπήλαιον λῃστής ποιέω ἐλέγχω τε καί ἐλαύνω , οὗτος χάρις ἐπιβουλεύω αὐτός · ὅς δή παρίστημι ὁ εὐαγγελιστής εἶπον · καί εἰμί ἐγγύς ὁ Πάσχα ὁ Ἰουδαῖος , καί ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱερουσαλήμ · καί εὑρίσκω ἐν ὁ ἱερός πωλέω πρόβατον καί βοῦς , καί ὁ κολλυβιστής ἐκχέω ὁ κέρμα καί ὁ τράπεζα . καί ὁ ὁ περιστερά πωλέω · ἀείρω οὗτος ἐντεῦθεν , καί μή ποιέω ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ οἶκος ἐμπόριον · ἐπιλέγω · μιμνήσκω ὁ μαθητής αὐτός , ὅτι γράφω εἰμί · ὁ ζῆλος ὁ οἶκος σύ κατεσθίω ἐγώ . ἀλλά καί ὁ ὀνειδισμός ὁ ὀνειδίζω ὁ θεός εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , ἔκδικος γίγνομαι οὗτος · διό λέγω · καί ὁ ὀνειδισμός ὁ ὀνειδίζω σύ ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ . οὖον γάρ φέρω ὁ διά ὁ οἰκέω ἔργον ὄνειδος προστρίβω ὁ ὁ θεοσέβεια νόμος , ὁ ἔλεγχος ποιέω κατά ὁ ἄρχω ὁ ἔθνος . διό ὁ ὄχλος καί ὁ μαθητής αὐτός παραινέω λέγω · ἐπί ὁ καθέδρα Μωσῆς καθίζω ὁ Γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος · πᾶς οὖν ὅσος εἄν εἶπον σύ ποιέω καί τηρέω · κατά δέ ὁ ἔργον αὐτός μή ποιέω . λέγω γάρ καί οὖον ποιέω . εἶτα ἑξῆς ἀπελέγχω αὐτός εἰς αὐτός πρόσωπον λέγω · οὐαί σύ , Γραμματεύς καί Φαρισαῖος ὑποκριτής , ὅτι καλέω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος · καί πάλιν · οὐαί σύ , Γραμματεύς καί Φαρισαῖος , ὅτι παρομοιάζω τάφος κονιάω . ὁ γοῦν τοιοῦτος ἐλέγχω ἕνεκα ὁ ἐπιβουλή αὐτός συσκευάζω . διόπερ ἐνταῦθα φημί · ὁ ζῆλος ὁ οἶκος σύ κατεσθίω ἐγώ , καί ὁ ὀνειδισμός ὁ ὀνειδίζω σύ ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ . καί συγκαλύπτω ἐν νηστεία ὁ Ψυχή ἐγώ , καί γίγνομαι εἰς ὀνειδισμός ἐγώ . καί τίθημι ὁ ἔνδυμα ἐγώ σάκκος , καί γίγνομαι αὐτός εἰς παραβολή · κατά ἐγώ ἀδολεσχέω ὁ κάθημαι ἐν πύλη · καί εἰς ἐγώ ψάλλω ὁ πίνω οἶνος . ὅτε μέν , φημί , ὁράω ὁ σός οἶκος πᾶς πληρόω ἀνομία , καί ποτέ μέν γίγνομαι οἶκος ἐμπόριον , ποτέ δέ σπήλαιον λῃστής , πυρόω ὑπό θεῖον ζηλόω , ἐλαύνω ὁ ἔνδον παρανομέω · ἀλλά καί ὅτε ὁ ἑαυτοῦ ἀθέμιστος πρᾶξις ὄνειδος περιάπτω σύ ὁ θεός , ὅς ὁ θεοσέβεια ἐπαγγέλλω , πάλιν εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω ὁ τοιοῦτος ὀνειδισμός , ἀναγκάζω παρρησία χράω , καί ὁ ἔλεγχος αὐτός θεραπευτικός προσφέρω · ὅτε δέ ὁράω ἀναισθήτως αὐτός ἔχω , καί μή ἐπιστρέφω ὁ ἐμός ἔλεγχος , ἀποκλαίω αὐτός ὁ ἀπώλεια , νηστεύω καί καταπονέω ἐμαυτοῦ ὑπέρ αὐτός . ὁ δέ καί οὕτως ὀνειδίζω ἐγώ διασύρω καί χλευάζω ὁ ἐμός νηστεία . βούλομαι δέ αὐτός ὑπογραμμός μετάνοια δείκνυμι , οὖον μόνος νηστεία ἐμαυτοῦ καταπονέω , ἀλλά καί ὁ ἔνδυμα ἐγώ σάκκος ποιέω , κολάζω καί τιμωρέω ὁ ἐμαυτοῦ σάρξ , αὐτός τε ἔργον τρόπος ἐξομολόγησις καί ὁ πρότερος ἁμάρτημα κάθαρσις ἐπιδείκνυμι αὐτός . ὁ δέ καί οὗτος γελάω ἀντί παραβολή ἐγώ ἔχω , συνέρχομαι μέν ἅμα καί πρός ὁ ἑαυτοῦ πύλη καθέζομαι , πᾶς δέ ὁ ἑαυτοῦ ὁμιλία περί ἐγώ ποιέω , καί μονονού ἀδολεσχέω πρός ἀλλήλων ἐν ὁ κατά ἐγώ χλεύη . οὐ ἀπαίρω δέ αὐτός διασύρω καί χλευάζω ὁ ἐμός ὑπέρ αὐτός ἀσκέω , ἀλλά καί συμπόσιον συγκροτέω , ἀοιδή καί ᾆσμα εἰς ἐγώ διέξειμι οἰνοφλυγέω καί μεθύσκω ἐν ὁ κατά ἐγώ παροινία . ἐπί ὅς ἔτι μᾶλλον ἐγώ συγκαλύπτω ἐν νηστεία ὁ Ψυχή ἐγώ , καί τίθημι ὁ ἔνδυμα ἐγώ σάκκος , ὁ αὐτός ἀπώλεια ἀποκλαίω . διό κατά ὁ Ἀκύλας εἴρω · καί καλέω ἐν νηστεία Ψυχή ἐγώ , καί γίγνομαι εἰς ὀνειδισμός ἐγώ . καί δίδωμι ἔνδυσις ἐγώ σάκκος , καί γίγνομαι αὐτός εἰς παραβολή . ὁμιλέω ἐν ἐγώ κάθημαι πύλη · καί ψαλμός πίνω μέθυσμα . κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί κλαίω μετά νηστεία ὁ Ψυχή ἐγώ γίγνομαι εἰς ὄνειδος ἐγώ . καί τάσσω ὁ ἔνδυμα ἐγώ σάκκος , καί γίγνομαι αὐτός εἰς παραβολή . διηγούμαι ἐγώ κάθημαι ἐν πύλη , καί ψάλλω ἐγώ ὁ πίνω μέθυσμα . ἀλλά οὗτος συνεξετάζω ἀναγκαῖος , πῶς εἴρω ὑπό ὁ σωτήρ ἐν εὐαγγέλιον · ἔρχομαι Ἰωάννης μήτε ἐσθίω μήτε πίνω , καί λέγω · δαιμόνιον ἔχω . ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐσθίω καί πίνω , καί λέγω · ἰδού ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης , τελώνης φίλος καί ἁμαρτωλός . ἀλλά εἴρω οὗτος κατά ἀρχή οὗτος ὁ εὐαγγέλιον γίγνομαι , ὅτε διά ὁ μή νηστεύω ὁ μαθητής αὐτός , ὁ ὑπέρ αὐτός ἀπολογία ποιέω , φάσκω · οὖον δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη νηστεύω , ἐπί ὅσος μετά αὐτός εἰμί ὁ νυμφίος · ἀείρω ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω . ὁράω γάρ , ὡς καί αὐτός ἐπίσταμαι ὁ ὁ νηστεία καιρός ; εἰμί τοίνυν ὁ καιρός ὁ πάθος αὐτός συνεξετάζω ὁ μετά χείρ πρόκειμαι , εὑρίσκω εἄν ὅπως οὗτος πληρόω , ὅτε λοιπός ἀείρω ὁ νυμφίος καί ὁ μαθητής αὐτός νηστεύω . ἐπί ὅς οὐ ἀπεοικώς εἰμί καί αὐτός προοράω , ὡς μικρός ὕστερος ἀπαλλοτριόω εἰμί αὐτός , καί ὡς ὁ πᾶς ἔθνος ὁ ἐκ περιτομή λαός ὁ αἷμα αὐτός ἐξαιτέω , καί ὡς Πέτρος αὐτός ἀρνέομαι , καί τοιοῦτος κατά αὐτός τολμάω , ὥστε σκότος διαλαμβάνω ὁ περιέχω , ἥλιος τε αὐτός σκοτίζω , καί ὁ καταπέτασμα ὁ ναός σχίζω , ἀνατρέπω τε πᾶς ὁ πάλαι ὁ Ἰσραήλ σεμνός , λέγω δέ ὁ βασίλειος αὐτός καί ὁ ἱερωσύνη καί ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος · πᾶς τε οὗτος ἀποβολή καί ἀνατροπή ἀθρόος γίγνομαι · οὗτος ἕνεκα οὐ ἀπεοικώς εἰμί αὐτός καταπονέω ἐν νηστεία ὁ ψυχή αὐτός , καί τίθημι ὁ ἔνδυμα αὐτός σάκκος ἐπί ὅς καί χλευάζω αὐτός ὁ ἀσεβής , ἀντί παραβολή ὁ κατά αὐτός διήγησις ἀδολεσχέω · καί ὁ μέν ἄλλος καιρός ὁ ἡμέρα , ἐν ὁ πύλη συνάγω , ὁ διά αὐτός διέρχομαι ὁ κατά αὐτός διαβολή πλανάω · ἐν δέ ὁ καιρός ὁ τροφή , οἶνος καί μέθη σχολάζω , ἀοιδή συντίθημι κατά αὐτός . διό συγκαλύπτω ἐν νηστεία ὁ ψυχή αὐτός , καί τίθημι ὁ ἔνδυμα αὐτός σάκκος , ὑπέρ ὁ ἕτερος σωτηρία , διά ὑπερβολή φιλανθρωπία οὗτος πράσσω .