eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_54.6
Ἐγὼ πρὸς θεὸν ἐκέκραξα , καὶ κύριος ἔσωσέν με . ἑσπέρας καὶ πρωῒ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι καὶ ἀπαγγελῶ , καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου · λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι , ὅτι ἐν πολλοῖς ἦσαν σὺν ἐμοί . εἰσακούσεται ὁ θεὸς καὶ ταπεινώσει αὐτοὺς ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων . διάψαλμα . Εἰ καὶ τὰ μάλιστα , φησίν , τῷ πνεύματι τῷ προφητικῷ τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι ἀνομίαν ἐν τῇ προλεχθείσῃ πόλει θεασάμενος ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου καὶ ἐταράχθην , ὅμως δ’ οὖν τὰ τέλη συνιδὼν τῶν πραγμάτων εὖ οἶδ’ , ὅτι βοήσας πρὸς τὸν θεὸν οὐ καταλειφθήσομαι , τεύξομαι δὲ σωτηρίας τῆς τοῦ κοινοῦ σωτῆρος χάριτος καὶ μέχρις ἐμοῦ διαβησομένης . Λέγει δὲ ταῦτα ὁ προφήτης κατὰ μὲν τοὺς ο τὸ μέλλον ἔσεσθαι ὡς παρῳχηκὸς ἑρμηνεύων · διὸ λέλεκται · ἐγὼ πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα , καὶ ὁ κύριος ἔσωσέ με . Κατὰ δὲ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς μελλητικῶς προφητεύει καὶ ταῦτα · ὁ γοῦν Ἀκύλας φησίν · ἐγὼ πρὸς τὸν θεὸν καλέσω , καὶ κύριος σώσει με · καὶ ὁ Θεοδοτίων · ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν θεὸν κεκράξομαι , καὶ κύριος σώσει με . Τῶν γὰρ κατὰ τοῦ σωτῆρος τολμηθησομένων τοιούτων ὄντων ἐγὼ ὁ πρότερον εἰρηκώς · ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί , καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ’ ἐμέ · φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ’ ἐμέ , καὶ ἐκάλυψέν με σκότος , ταῦτα παθὼν διὰ τὴν τῶν ἀποκαλυφθέντων μοι θέαν πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα · ὁ δὲ μὴ παριδών με κατηξίωσεν φανερά μοι καταστῆσαι · ὥσπερ τὰ σκυθρωπὰ πρότερον ἐδείκνυ , οὕτω καὶ τὰ φαιδρότερα , λέγω δὲ καὶ τὴν ἀνάστασιν τοῦ σωτῆρος καὶ τὴν παρὰ τῷ πατρὶ δόξαν . καὶ ταῦτα δὲ ἰδὼν ἐσώθην , διό φημι · ἐγὼ πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα , καὶ κύριος ἔσωσέν με . Σωθεὶς δὲ οὐκέτι ἠρεμῶ οὐδὲ ἡσυχίαν ἄγειν δύναμαι , ἀλλὰ κηρύττω καὶ πάντας ἀνθρώπους εὐαγγελίζομαι διηγούμενος ἐφ’ ἑκάστης ἡμέρας καὶ ὥρας ἀπαγγέλλων τε εἰς πάντας , ἅπερ ἐν ἁγίῳ πνεύματι τῷ προφητικῷ τεθέαμαι θαυμαστὰ καὶ παράδοξα . διό φημι · ἑσπέρας καὶ πρωῒ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι καὶ ἀπαγγελῶ . Ἐμοῦ δὲ ταῦτα βοῶντος εἰς πάντας ἐξότε καὶ μέχρις ἑσπέρας ἐν αὐτῷ τε τῷ ἀκμαιοτάτῳ φωτὶ τῆς μεσημβρινῆς ἡμέρας τὰ σωτήρια τέλη κηρύττοντος εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου ὁ ταύτης με τῆς γνώσεως καταξιώσας . καὶ οὐκέτι μὲν ταράττεσθαι ἐν ἐμοὶ ἐάσει τὴν καρδίαν μου οὐδὲ τὴν δειλίαν τοῦ θανάτου ἐπικεῖσθαί μοι . ταῦτα δὲ πάντα παραγαγὼν καὶ διασκεδάσας τῆς ἐμῆς ψυχῆς λυτρώσεται αὐτὴν ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ τῶν θορυβεῖν αὐτὴν ἐθελόντων . διό φημι · λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι , ὅτι ἐν πολλοῖς ἦσαν σὺν ἐμοί · ἀνθ’ οὗ ἐξέδωκεν ὁ Σύμμαχος · πολλοστοὶ γὰρ ἐγένοντο πρὸς ἐμέ · οἱ γὰρ θορυβεῖν ἐθέλοντές μου τὴν ψυχήν μου οὐ βραχεῖς τινες ἦσαν · οὓς ὁ θεὸς ὁ πρὸ τῶν αἰώνων ὑπάρχων ταπεινώσει τῆς ἐμῆς κραυγῆς ἐπακούσας . Ταῦτα μὲν οὖν ὡς τοῦ προφήτου ἐξ οἰκείου προσώπου τὰς προκειμένας φωνὰς προενηνεγμένου · εἰ δὲ ἐξ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος ταῦτα λέγοιτο διὰ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος , ἐπειδήπερ ἐξ αὐτοῦ ἐλέγετο τό · εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με , ὑπήνεγκα ἄν , καὶ τὰ ἑξῆς , ἀκολούθως καὶ ταῦτα φήσειεν ἂν ὁ σωτήρ · ὅτι ὁ μὲν οὐκ ἐχθρός , ἀλλὰ φίλος , καὶ οὐχ ὁ μισῶν , ἀλλ’ ὁ μικρῷ πρόσθεν ἀγαπῶν τοιαῦτα κατ’ ἐμοῦ τετόλμηκεν · ἐγὼ δὲ πλέον οὐδὲν ἔπραττον , ἀλλ’ ἐβόων πρὸς τὸν θεὸν ( κατὰ τὸ ἀνθρώπινον δηλονότι ) εἶχόν τε αὐτὸν οἷα πατέρα ἐπήκοον . ἀλλὰ καὶ οἱ μὲν ἐπεβούλευον ἐμοί , ὁ δὲ ἔσῳζέν με · διὸ οὐ παύσομαι ἑσπέρας καὶ πρωῒ καὶ μεσημβρίας τὰς τοῦ πατρὸς ἀρετὰς διηγούμενος εἰς πάντας εἰσακουστόν τε πᾶσιν ἀνθρώποις κηρύττων τὸ σωτήριον εὐαγγέλιον · καὶ ταύτης μου τῆς φωνῆς ἐπακούσας ὁ πατὴρ λυτρώσεται ἐν εἰρήνῃ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι , τουτέστιν ἀπὸ τῶν ἐγγύθεν καὶ οὐ πόρρωθέν με πολεμούντων ( ἢ καὶ ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων αὐτῷ Ἰουδαίων καὶ σὺν αὐτῷ ὄντων ἐν ἀναγνώσει καὶ μελετῇ γραφῶν καὶ ἐν τῇ ἀποδοχῇ τοῦ νόμου ) , οἵτινες ἦσαν πολλοστοί , οὓς καὶ ταπεινώσει ὁ προϋπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων θεός · οὐδὲ γὰρ ἡ πρὸς ὀλίγον αὐτοῖς γενομένη εὐκαιρία , καθ’ ἣν ἐμεγαλαύχησαν καὶ ἐπλήρωσαν τὴν ἑαυτῶν πόλιν ἀνομίας καὶ ἀντιλογίας , παραμενεῖ αὐτοῖς · ὅσον δὲ οὔπω , ταπεινωθήσονται τῆς ἐκ θεοῦ ὀργῆς μετελευσομένης αὐτοὺς καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ὡς καὶ τὸν ἐν αὐτῇ διαβόητον νεὼν ἀφανισθῆναι καὶ πᾶσαν τὴν ἐν αὐτῷ ἐπιτελουμένην λατρείαν καταλυθῆναι . οὕτως οὖν τῆς ἐμῆς ἐπακούσας ὁ θεὸς βοῆς ταπεινώσει αὐτούς .
Lemmas: ἐγώ πρός θεός κράζω , καί κύριος σῴζω ἐγώ . ἑσπέρα καί πρωΐ καί μεσημβρία διηγέομαι καί ἀπαγγέλλω , καί εἰσακούω ὁ φωνή ἐγώ · λυτρόω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ὁ ἐγγίζω ἐγώ , ὅτι ἐν πολύς εἰμί σύν ἐγώ . εἰσακούω ὁ θεός καί ταπείνωσις αὐτός ὁ ὑπάρχω πρό ὁ αἰών . διάψαλμα . εἰμί καί ὁ μάλιστα , φημί , ὁ πνεῦμα ὁ προφητικός ὁ μέλλω γίγνομαι ἀνομία ἐν ὁ προλέγω πόλις θεάομαι λυπέω ἐν ὁ ἀδολεσχία ἐγώ καί ταράσσω , ὅμως δέ οὖν ὁ τέλος σύν-εἶδον ὁ πρᾶγμα εὕω οἶδα , ὅτι βοάω πρός ὁ θεός οὖον καταλείπω , τυγχάνω δέ σωτηρία ὁ ὁ κοινός σωτήρ χάρις καί μέχρι ἐγώ διαβαίνω . λέγος δέ οὗτος ὁ προφήτης κατά μέν ὁ ὁ ὁ μέλλω εἰμί ὡς παρῳχακίσκω ἑρμηνεύω · διό λέγω · ἐγώ πρός ὁ θεός κράζω , καί ὁ κύριος σῴζω ἐγώ . κατά δέ ὁ λοιπός ἑρμηνευτής μελλητικός προφητεύω καί οὗτος · ὁ γοῦν Ἀκύλας φημί · ἐγώ πρός ὁ θεός καλέω , καί κύριος σῴζω ἐγώ · καί ὁ Θεοδοτίων · ἐγώ δέ πρός ὁ θεός κράζω , καί κύριος σῴζω ἐγώ . ὁ γάρ κατά ὁ σωτήρ τολμάω τοιοῦτος εἰμί ἐγώ ὁ πρότερος εἴρω · ὁ καρδία ἐγώ ταράσσω ἐν ἐγώ , καί δειλία θάνατος ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ · φόβος καί τρόμος ἔρχομαι ἐπί ἐγώ , καί καλύπτω ἐγώ σκότος , οὗτος πάσχω διά ὁ ὁ ἀποκαλύπτω ἐγώ θέα πρός ὁ θεός κράζω · ὁ δέ μή παροράω ἐγώ καταξιόω φανερός ἐγώ καθίστημι · ὥσπερ ὁ σκυθρωπός πρότερος δείκνυμι , οὗτος καί ὁ φαιδρός , λέγω δέ καί ὁ ἀνάστασις ὁ σωτήρ καί ὁ παρά ὁ πατήρ δόξα . καί οὗτος δέ εἶδον σῴζω , διό φημί · ἐγώ πρός ὁ θεός κράζω , καί κύριος σῴζω ἐγώ . σώζω δέ οὐκέτι ἠρεμέω οὐδέ ἡσυχία ἄγω δύναμαι , ἀλλά κηρύσσω καί πᾶς ἄνθρωπος εὐαγγελίζω διηγέομαι ἐπί ἕκαστος ἡμέρα καί ὥρα ἀπαγγέλλω τε εἰς πᾶς , ὅσπερ ἐν ἅγιος πνεῦμα ὁ προφητικός θεάομαι θαυμαστός καί παράδοξος . διό φημί · ἑσπέρα καί πρωΐ καί μεσημβρία διηγέομαι καί ἀπαγγέλλω . ἐμέω δέ οὗτος βοῦς εἰς πᾶς ἐξότε καί μέχρι ἑσπέρα ἐν αὐτός τε ὁ ἀκμαῖος φάος ὁ μεσημβρινός ἡμέρα ὁ σωτήριος τέλος κηρύσσω εἰσακούω ὁ φωνή ἐγώ ὁ οὗτος ἐγώ ὁ γνῶσις καταξιόω . καί οὐκέτι μέν ταράσσω ἐν ἐγώ ἐάω ὁ Καρδία ἐγώ οὐδέ ὁ δειλία ὁ θάνατος ἐπίκειμαι ἐγώ . οὗτος δέ πᾶς παράγω καί διασκεδάννυμι ὁ ἐμός Ψυχή λυτρόω αὐτός ἐν εἰρήνη ἀπό ὁ θορυβέω αὐτός ἐθέλω . διό φημί · λυτρόω ὁ Ψυχή ἐγώ ἐν εἰρήνη ἀπό ὁ ἐγγίζω ἐγώ , ὅτι ἐν πολύς εἰμί σύν ἐγώ · ἀντί ὅς ἐκδίδωμι ὁ Σύμμαχος · πολλοστός γάρ γίγνομαι πρός ἐγώ · ὁ γάρ θορυβέω ἐθέλω ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ οὖον βραχύς τις εἰμί · ὅς ὁ θεός ὁ πρό ὁ αἰών ὑπάρχω ταπείνωσις ὁ ἐμός κραυγή ἐπακούω . οὗτος μέν οὖν ὡς ὁ προφήτης ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον ὁ πρόκειμαι φωνή προφέρω · εἰμί δέ ἐκ αὐτός ὁ σωτήρ οὗτος λέγω διά ὁ προφητικός πνεῦμα , ἐπεί ἐκ αὐτός λέγω ὁ · εἰμί ἐχθρός ὀνειδίζω ἐγώ , ὑποφέρω ἄν , καί ὁ ἑξῆς , ἀκόλουθος καί οὗτος φημί εἄν ὁ σωτήρ · ὅτι ὁ μέν οὐ ἐχθρός , ἀλλά φίλος , καί οὐ ὁ μισέω , ἀλλά ὁ μικρός πρόσθεν ἀγάπη τοιοῦτος κατά ἐγώ τολμάω · ἐγώ δέ πλέω οὐδείς πράσσω , ἀλλά βοάω πρός ὁ θεός ( κατά ὁ ἀνθρώπινος δηλονότι ) ἔχω τε αὐτός οἷος πατήρ ἐπήκοος . ἀλλά καί ὁ μέν ἐπιβουλεύω ἐγώ , ὁ δέ σῴζω ἐγώ · διό οὖον παύω ἑσπέρα καί πρωΐ καί μεσημβρία ὁ ὁ πατήρ ἀρετή διηγέομαι εἰς πᾶς εἰσακούω τε πᾶς ἄνθρωπος κηρύσσω ὁ σωτήριος εὐαγγέλιον · καί οὗτος ἐγώ ὁ φωνή ἐπακούω ὁ πατήρ λυτρόω ἐν εἰρήνη ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ὁ ἐγγίζω ἐγώ , τουτέστιν ἀπό ὁ ἐγγύθεν καί οὖον πρόσωθεν ἐγώ πολεμέω ( ἢ καί ἀπό ὁ ἐγγίζω αὐτός Ἰουδαῖος καί σύν αὐτός εἰμί ἐν ἀναγιγνώσκω καί μελέτη γραφεύς καί ἐν ὁ ἀποδοχή ὁ νόμος ) , ὅστις εἰμί πολλοστός , ὅς καί ταπείνωσις ὁ προυπάρχω πρό ὁ αἰών θεός · οὐδέ γάρ ὁ πρός ὀλίγος αὐτός γίγνομαι Εὐκαιρία , κατά ὅς μεγαλαυχώ καί πληρόω ὁ ἑαυτοῦ πόλις ἀνομία καί ἀντιλογία , παραμένω αὐτός · ὅσος δέ οὔπω , ταπεινόω ὁ ἐκ θεός ὀργή μετέρχομαι αὐτός καί ὁ πόλις αὐτός ὡς καί ὁ ἐν αὐτός διαβόητος ναός ἀφανίζω καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός ἐπιτελέω λατρεία καταλύω . οὕτως οὖν ὁ ἐμός ἐπακούω ὁ θεός βοή ταπείνωσις αὐτός .