ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_35.4
Παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσίν σε καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ . Τοῖς μὴ γινώσκουσιν αὐτὸν πρόσκαιρον ἔσται τὸ ἔλεος · τοῖς δὲ γινώσκουσί σε , σῶτερ , παράτεινον τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν δικαιοσύνην σου , ἐν ᾗ κατ’ ἀξίαν κρίνων τοῖς μὲν ἀποδώσεις κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν , τοῖς δὲ πιστώσεις τὰς σὰς ἐπαγγελίας . ἀντὶ δὲ τοῦ · καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ , ὁ Σύμμαχος · καὶ τὴν ἐλεημοσύνην σου τοῖς ἁπλοῖς τὴν καρδίαν , ἐξέδωκε .
Lemmas: παρατείνω ὁ ἔλεος σύ ὁ γιγνώσκω σύ καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁ εὐθύς ὁ Καρδία . ὁ μή γιγνώσκω αὐτός πρόσκαιρος εἰμί ὁ ἔλεος · ὁ δέ γιγνώσκω σύ , σωτήρ , παρατείνω ὁ ἔλεος σύ καί ὁ δικαιοσύνη σύ , ἐν ὅς κατά ἄξιος κρίνω ὁ μέν ἀποδίδωμι κατά ὁ ἔργον αὐτός , ὁ δέ πίστωσις ὁ σός ἐπαγγελία . ἀντί δέ ὁ · καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁ εὐθύς ὁ Καρδία , ὁ Σύμμαχος · καί ὁ ἐλεημοσύνη σύ ὁ ἁπλόος ὁ Καρδία , ἐκδίδωμι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_35.5
Μὴ ἐλθέτω μοι ποῦς ὑπερηφανίας , καὶ χεὶρ ἁμαρτωλῶν μὴ σαλεύσαι με . ἐκεῖ ἔπεσον οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν , ἐξώσθησαν καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι . Ὡσεὶ σαφέστερον ἔλεγεν · μὴ γενοίμην ὑπερήφανος μηδὲ κτησαίμην χεῖρα καὶ πράξεις ἁμαρτωλῶν · ταῦτα γὰρ σαλεύειν εἴωθε καὶ μετακινεῖν τῆς παρὰ σοὶ τῷ θεῷ στάσεως τοὺς εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον ἐξωσθησομένους . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ἐκεῖ ἔπεσον , ὁ Σύμμαχος · ὅπου πίπτουσιν οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀδικίαν , ἐξέδωκε . μὴ γὰρ γενοίμην , φησίν , ἐκεῖ , ἔνθα οἱ σαλευθέντες πίπτουσι , καὶ πεσόντες ἐξωθοῦνται , καὶ ἐξωσθέντες οὐκέτι ἐπανελθεῖν δυνήσονται . ἀκολούθως δὲ αὐτὰ ἔφη μετὰ τὸ ὑπογράψαι , ὁποῖον ἔσται τὸ τέλος τῶν ἐν τῇ σκέπῃ τοῦ θεοῦ ἠλπικότων ἐπαναλαμβάνων τὴν μνήμην τοῦ κατ’ ἀρχὰς παρανόμου , ὃς ἔφασκεν ἐν ἑαυτῷ τοῦ ἁμαρτάνειν καὶ τῶν ἐκείνῳ παραπλησίων .
Lemmas: μή ἔρχομαι ἐγώ Ποῦς ὑπερηφανία , καί χείρ ἁμαρτωλός μή σαλεύω ἐγώ . ἐκεῖ πίπτω ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , ἐξωθέω καί οὖον μή δύναμαι ἵστημι . ὡσεί σαφής λέγω · μή γίγνομαι ὑπερήφανος μηδέ κτάομαι χείρ καί πρᾶξις ἁμαρτωλός · οὗτος γάρ σαλεύω εἴωθα καί μετακινέω ὁ παρά σύ ὁ θεός στάσις ὁ εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος ἐξωθέω . ἀντί δέ ὁ · ἐκεῖ πίπτω , ὁ Σύμμαχος · ὅπου πίπτω ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀδικία , ἐκδίδωμι . μή γάρ γίγνομαι , φημί , ἐκεῖ , ἔνθα ὁ σαλεύω πίπτω , καί πίπτω ἐξωθέω , καί ἐξωθέω οὐκέτι ἐπανέρχομαι δύναμαι . ἀκόλουθος δέ αὐτός φημί μετά ὁ ὑπογράφω , ὁποῖος εἰμί ὁ τέλος ὁ ἐν ὁ σκέπη ὁ θεός ἐλπίζω ἐπαναλαμβάνω ὁ μνήμη ὁ κατά ἀρχή παράνομος , ὅς φάσκω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτάνω καί ὁ ἐκεῖνος παραπλήσιος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.3
Καὶ ἔτι ὀλίγον , καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἁμαρτωλός , καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὕρῃς · οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσιν γῆν καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης . Διερμηνεύει τὰ ἀνωτέρω λελεγμένα , τὸ μέν · ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται , διὰ τοῦ · ἔτι ὀλίγον , καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὁ ἁμαρτωλός , καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὕρῃς · τὸ δέ · κατατρύφησον τοῦ κυρίου , καὶ δώσει σοι τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου , σαφέστερον ἀποδίδωσι διὰ τοῦ · οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι τὴν γῆν , καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης . πῶς γάρ τις κατατρυφήσει τοῦ κυρίου παρίστησι πλῆθος εἰρήνης παρ’ αὐτῷ εἶναι λέγων · οὗ πλήθους εἰρήνης ἀπολαύσουσιν οἱ τοῦ κυρίου κατατρυφήσαντες . διὰ τούτων δὲ ὁ λόγος σαφῶς ἑτέραν τινὰ γῆν ἀγαθὴν τὴν τοῖς πραέσι δοθησομένην διδάσκει , καὶ τρυφὴν καὶ πλῆθος εἰρήνης εἰς μέλλουσαν ἀναπέμπει ζωήν · οὐ γὰρ ἠγνόει , ὅτι ὁμοίως τοῖς ἁμαρτωλοῖς κατὰ τὸν παρόντα βίον καὶ οἱ δίκαιοι τελευτήσουσιν ὡς δύνασθαι καὶ περὶ αὐτῶν λέγεσθαι τό · ἔτι ὀλίγον , καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὁ δίκαιος , καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὕρῃς · τελευτῶσι γὰρ ὁμοίως τοῖς ἁμαρτωλοῖς καὶ αὐτοί . οὐκ ἂν δὲ εἶπε περὶ τῆς παρούσης γῆς τόδε · οἱ πραεῖς κληρονομήσουσι τὴν γῆν , σαφῶς ὁρῶν τῶν πάντων πραότατον Μωϋσέα πάλαι ἐξ ἀνθρώπων γενόμενον καὶ τῆς παρούσης γῆς ἀπηλλαγμένον .
Lemmas: καί ἔτι ὀλίγος , καί οὖον μή ὑπάρχω ἁμαρτωλός , καί ζητέω ὁ τόπος αὐτός καί οὖον μή εὑρίσκω · ὁ δέ πρᾶος κληρονομέω γῆ καί κατατρυφάω ἐπί πλῆθος εἰρήνη . διερμηνεύω ὁ ἀνωτέρω λέγω , ὁ μέν · ὅτι ὡσεί χόρτος ταχύς ἀποξηραίνω καί ὡσεί λάχανον χλόη ταχύς ἀποπίπτω , διά ὁ · ἔτι ὀλίγος , καί οὖον μή ὑπάρχω ὁ ἁμαρτωλός , καί ζητέω ὁ τόπος αὐτός καί οὖον μή εὑρίσκω · ὁ δέ · κατατρυφάω ὁ κύριος , καί δίδωμι σύ ὁ αἴτημα ὁ Καρδία σύ , σαφής ἀποδίδωμι διά ὁ · ὁ δέ πρᾶος κληρονομέω ὁ γῆ , καί κατατρυφάω ἐπί πλῆθος εἰρήνη . πῶς γάρ τις κατατρυφάω ὁ κύριος παρίστημι πλῆθος εἰρήνη παρά αὐτός εἰμί λέγω · ὅς πλῆθος εἰρήνη ἀπολαύω ὁ ὁ κύριος κατατρυφάω . διά οὗτος δέ ὁ λόγος σαφῶς ἕτερος τις γῆ ἀγαθός ὁ ὁ πρᾶος δίδωμι διδάσκω , καί τρυφή καί πλῆθος εἰρήνη εἰς μέλλω ἀναπέμπω ζωή · οὖον γάρ ἀγνοέω , ὅτι ὁμοίως ὁ ἁμαρτωλός κατά ὁ πάρειμι βίος καί ὁ Δίκαιος τελευτάω ὡς δύναμαι καί περί αὐτός λέγω ὁ · ἔτι ὀλίγος , καί οὖον μή ὑπάρχω ὁ δίκαιος , καί ζητέω ὁ τόπος αὐτός καί οὖον μή εὑρίσκω · τελευτάω γάρ ὁμοίως ὁ ἁμαρτωλός καί αὐτός . οὐ εἄν δέ εἶπον περί ὁ πάρειμι γῆ ὅδε · ὁ πρᾶος κληρονομέω ὁ γῆ , σαφῶς ὁράω ὁ πᾶς πρᾶος Μωϋσῆς πάλαι ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι καί ὁ πάρειμι γῆ ἀπαλλάσσω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.5
Κρεῖσσον ὀλίγον τῷ δικαίῳ ὑπὲρ πλοῦτον ἁμαρτωλῶν πιολύν · ὅτι βραχίονες ἁμαρτωλῶν συβτριβήσονται ὑποστηρίζει δὲ τοὺς δικαίους κύριος . Ἀλλὰ τὰ μὲν κατὰ τοὺς διωγμούς , ὅπως ἔσται , οὐ προείρηται μόνον , ἀλλὰ δι’ ἔργων ἀποπεπλήρωται , καὶ τὸν ἄλλον δὲ χρόνον . ὁ μὲν δίκαιος πτωχεύων ἀρκεῖται τῷ ὀλίγῳ δεδιδαγμένος ἐν προσευχῇ λέγειν · τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον . ὁ δὲ ἁμαρτωλὸς πλούτῳ περιρρεόμενος ἀγαθοῦ τινος ἀπόλαυσιν νομίζει . ἀλλ’ ἐγώ , φησίν , εὖ οἶδα , διδάσκω δὲ καὶ ἑτέρους , ὅτι πολλῷ βελτίων ἐστὶν ὁ δίκαιος τὸν ἐφήμερον ἄρτον παρὰ τοῦ θεοῦ λαμβάνων τοῦ τῶν ἁμαρτωλῶν πλούτου . εἰ δ’ ἐρωτᾷς , τὴν αἰτίαν μάνθανε , ὅτι ὁ μὲν ὀλίγῳ ἀρκούμενος ἔχει τὸν κύριον ὑποστηρίζοντα αὐτοῦ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν ζωὴν καὶ τὸν βίον ὑπὲρ πάντα τε πλοῦτον ἐπαρκοῦντα αὐτῷ · οἱ δὲ τῶν ἁμαρτωλῶν βραχίονες οὐ διαμένουσιν ἰσχυροὶ οὐδὲ ὁ πλοῦτος αὐτῶν βέβαιος · συντριβήσονται γὰρ ὅσον οὐδέπω γενόμενοι ὡσεὶ λάχανα χλόης καὶ ὡσεὶ χόρτος ἀποξηραινόμενοι .
Lemmas: κρατύς ὀλίγος ὁ Δίκαιος ὑπέρ πλοῦτος ἁμαρτωλός πίνω · ὅτι βραχύς ἁμαρτωλός συβτριβαινω ὑποστηρίζω δέ ὁ Δίκαιος κύριος . ἀλλά ὁ μέν κατά ὁ διωγμός , ὅπως εἰμί , οὖον προερέω μόνος , ἀλλά διά ἔργον ἀποπληρόω , καί ὁ ἄλλος δέ χρόνος . ὁ μέν δίκαιος πτωχεύω ἀρκέω ὁ ὀλίγος διδάσκω ἐν προσευχή λέγω · ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ σήμερον . ὁ δέ ἁμαρτωλός πλοῦτος περιλέγω ἀγαθός τις ἀπόλαυσις νομίζω . ἀλλά ἐγώ , φημί , εὕω οἶδα , διδάσκω δέ καί ἕτερος , ὅτι πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ δίκαιος ὁ ἐφήμερος ἄρτος παρά ὁ θεός λαμβάνω ὁ ὁ ἁμαρτωλός πλοῦτος . εἰμί δέ ἐρωτάω , ὁ αἴτιος μανθάνω , ὅτι ὁ μέν ὀλίγος ἀρκέω ἔχω ὁ κύριος ὑποστηρίζω αὐτός ὁ ψυχή καί ὁ ζωή καί ὁ βίος ὑπέρ πᾶς τε πλοῦτος ἐπαρκέω αὐτός · ὁ δέ ὁ ἁμαρτωλός βραχύς οὖον διαμένω ἰσχυρός οὐδέ ὁ πλοῦτος αὐτός βέβαιος · συντρίβω γάρ ὅσος οὐδέπω γίγνομαι ὡσεί λάχανον χλόη καί ὡσεί χόρτος ἀποξηραίνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.7
Δανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ οὐκ ἀποτίσει , ὁ δὲ δίκαιος οἰκτείρει καὶ διδοῖ · ὅτι οἱ εὐλογοῦντες αὐτὸν κληρονομήσουσι γῆν , οἱ δὲ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολεθρευθήσονται . Ὁ ἁμαρτωλὸς μηδὲν κεκτημένος παρὰ τοῦ δικαίου πολλάκις δανειζόμενος λόγους ὠφελίμους καὶ σωτηρίους ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ εὐεργεσίας τυγχάνων οὐκ ἀποτίννυσι τὴν ὀφειλήν · δέον γὰρ ὠφεληθέντα ἔργα καὶ πράξεις παρασχεῖν ἀξίας ὧν εἴληφεν . ὁ δὲ οὐκ ἀποτίννυσιν , μένει δὲ ἄκαρπος τῶν τῆς δικαιοσύνης ἔργων . ὁ δὲ δίκαιος πλουτῶν ἐν τῷ κατὰ θεὸν πλούτῳ οἰκτείρει καὶ παρέχει τοῖς δεομένοις . ἀλλὰ καὶ οἱ τὸν δίκαιον εὐλογοῦντες συγκληρονόμοι αὐτοῦ γενήσονται · ἣν γὰρ ἐπηγγείλατο ἀνωτέραν τοῖς δικαίοις κληρονομίαν ὁ λόγος , ταύτην αὐτὴν καὶ τοῖς εὐλογοῦσι τὸν δίκαιον ὑπισχνεῖται ἀκολούθως τῷ πρὸς τὸν Ἀβραὰμ χρησμῷ φήσαντι · καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε . τὸ δέ · καὶ οἱ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολοθρευθήσονται , ὅμοιον ἂν εἴη τῷ λελεγμένῳ πρὸς τὸν Ἀβραάμ · καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι . ὥσπερ γὰρ ὁ βάλλων λίθον εἰς ὕψος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἑαυτοῦ βάλλει οὕτως ὁ κατάραις βάλλων τὸν δίκαιον διὰ τὸ μὴ δύνασθαι κατάραν ἵστασθαι κατ’ αὐτοῦ ἀντιστρέφουσαν αὐτὴν εἰς ἑαυτὸν λήψεται .
Lemmas: δανείζω ὁ ἁμαρτωλός καί οὐ ἀποτίνω , ὁ δέ δίκαιος οἰκτίρω καί δίδωμι · ὅτι ὁ εὐλογέω αὐτός κληρονομέω γῆ , ὁ δέ καταράομαι αὐτός ἐξολεθρεύω . ὁ ἁμαρτωλός μηδείς κτάομαι παρά ὁ Δίκαιος πολλάκις δανείζω λόγος ὠφέλιμος καί σωτήριος ἢ παρά ὁ θεός εὐεργεσία τυγχάνω οὐ ἀποτίνω ὁ ὀφειλή · δήω γάρ ὠφελέω ἔργον καί πρᾶξις παρέχω ἄξιος ὅς λαμβάνω . ὁ δέ οὐ ἀποτίνω , μένω δέ ἄκαρπος ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔργον . ὁ δέ δίκαιος πλοῦτος ἐν ὁ κατά θεός πλοῦτος οἰκτίρω καί παρέχω ὁ δήω . ἀλλά καί ὁ ὁ Δίκαιος εὐλογέω συγκληρονόμος αὐτός γίγνομαι · ὅς γάρ ἐπαγγέλλω ἀνώτερος ὁ Δίκαιος κληρονομία ὁ λόγος , οὗτος αὐτός καί ὁ εὐλογέω ὁ Δίκαιος ὑπισχνέομαι ἀκόλουθος ὁ πρός ὁ Ἀβραάμ χρησμός φημί · καί εὐλογέω ὁ εὐλογέω σύ . ὁ δέ · καί ὁ καταράομαι αὐτός ἐξολοθρεύω , ὅμοιος εἄν εἰμί ὁ λέγω πρός ὁ Ἀβραάμ · καί ὁ καταράομαι σύ καταράομαι . ὥσπερ γάρ ὁ βάλλω λίθος εἰς ὕψος ἐπί ὁ κεφαλή ἑαυτοῦ βάλλω οὕτως ὁ καταίρω βάλλω ὁ Δίκαιος διά ὁ μή δύναμαι καταίρω ἵστημι κατά αὐτός ἀντιστρέφω αὐτός εἰς ἑαυτοῦ λαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.8
Παρὰ κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται , καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει . Πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ ταῦτα ὑπάρχει τῷ τοῦ θεοῦ ἀνθρώπῳ · τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ἐξομαλίζει ὁ θεὸς ὥστε εὐροεῖν αὐτοῦ τὸν βίον καὶ ἀπαραποδίστως θεοσεβεῖν μηδενὸς ὑποσκελίζοντος διὰ τὸν κατευθύνοντα αὐτοῦ τὰ διαβήματα , καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει ἀποδοχῆς ἀξίαν ποιοῦντα ὥστε λέγεσθαι · καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει .
Lemmas: παρά κύριος ὁ διάβημα ἄνθρωπος κατευθύνω , καί ὁ ὁδός αὐτός ἐθέλω . πρός ὁ εἴρω καί οὗτος ὑπάρχω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος · ὁ ὁδός αὐτός εξομαλύνω ὁ θεός ὥστε εὐροέω αὐτός ὁ βίος καί ἀπαραπόδιστος θεοσεβέω μηδείς ὑποσκελίζω διά ὁ κατευθύνω αὐτός ὁ διάβημα , καί ὁ ὁδός αὐτός ἐθέλω ἀποδοχή ἄξιος ποιέω ὥστε λέγω · καί ὁ ὁδός αὐτός ἐθέλω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.9
Ὅταν πέσῃ , οὐ καταρραχθήσεται , ὅτι κύριος ἀντιστηρίζει χεῖρα αὐτοῦ . Εἰ δὲ καὶ πεσεῖν αὐτόν ποτε ὀλισθήσαντα συμβῇ καὶ ἐν πειρασμῷ γενόμενος ὀλισθήσειεν ὀκλάσας τε ὑποπέσοι τινὶ ἁμαρτήματι , ἀλλ’ οὐ καταρραχθήσεται · οἷα δὲ γενναῖος ἀθλητὴς ἐκβιασθεὶς καὶ πρὸς ὀλίγον ἐνδοὺς παραχρῆμα ἑαυτὸν ἀναλήψεται .
Lemmas: ὅταν πίπτω , οὖον καταρρήγνυμι , ὅτι κύριος ἀντιστηρίζω χείρ αὐτός . εἰμί δέ καί πίπτω αὐτός ποτός ὀλισθάνω συμβαίνω καί ἐν πειρασμός γίγνομαι ὀλισθάνω ὀκλάζω τε ὑποπίπτω τις ἁμάρτημα , ἀλλά οὖον καταρρήγνυμι · οἷος δέ γενναῖος ἀθλητής ἐκβιάζω καί πρός ὀλίγος ἐνδίδωμι παραχρῆμα ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.12
Εἰδὼς δέ , ὅτι ὁ νόμος τοῦ θεοῦ πνευματικός ἐστι , συνήδεται δὲ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον , ἐν αὐτῇ τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ τὴν θεωρίαν τοῦ νόμου καὶ τὸ βάθος τῶν ἐν αὐτῷ μυστηρίων ὑποδέδεκται . διὰ δὲ ταύτην τὴν ἄσκησιν οὐχ ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτοῦ · ἐπειδὴ παρὰ κυρίου τὰ διαβήματα αὐτοῦ κατευθύνεσθαι καὶ διὰ τῶν ἀνωτέρω ἐλέλεκτο . εἰ δὲ καί ποτε ἁμαρτωλὸς διαφθονούμενος τῇ αὐτοῦ προκοπῇ ἐπιβουλεύσειεν αὐτῷ εἰς θάνατον , ἄφρων οὗτος λεχθήσεται ἀδυνάτοις ἐπιχειρῶν · ὁ γὰρ μέγας αὐτοῦ προστάτης οὐ μὴ ἐγκαταλίπῃ αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ οὐδ’ οὐ μὴ καταδικάσῃ αὐτὸν ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτῷ . ὁ δὲ Σύμμαχος · οὐδὲ καταδικάσει κρινόμενον .
Lemmas: εἰδώς δέ , ὅτι ὁ νόμος ὁ θεός πνευματικός εἰμί , συνήδομαι δέ ὁ νόμος ὁ θεός κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , ἐν αὐτός ὁ Καρδία αὐτός ὁ θεωρία ὁ νόμος καί ὁ βάθος ὁ ἐν αὐτός μυστήριον ὑποδείκνυμι . διά δέ οὗτος ὁ ἄσκησις οὐ ὑποσκελίζω ὁ διάβημα αὐτός · ἐπεί παρά κύριος ὁ διάβημα αὐτός κατευθύνω καί διά ὁ ἀνωτέρω λέγω . εἰμί δέ καί ποτός ἁμαρτωλός διαφθονέω ὁ αὐτός προκοπή ἐπιβουλεύω αὐτός εἰς θάνατος , ἄφρων οὗτος λέγω ἀδύνατος ἐπιχειρέω · ὁ γάρ μέγας αὐτός προστάτης οὖον μή ἐγκαταλείπω αὐτός εἰς ὁ χείρ αὐτός οὐδέ οὖον μή καταδικάζω αὐτός ἐν ὁ κρίνω αὐτός . ὁ δέ Σύμμαχος · οὐδέ καταδικάζω κρίνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.13
Εἶδον ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου · καὶ παρῆλθον , καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν , καὶ ἐζήτησα αὐτόν , καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ . φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἰδὲ εὐθύτητα , ὅτι ἔστιν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ . Ὥσπερ ἀνωτέρω πεῖραν εἰληφέναι τοῦ δικαίου παρίστη λέγων · νεώτερος ἐγενόμην , καὶ γὰρ ἐγήρασα , καὶ οὐκ εἶδον δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον , οὕτως ἐπὶ τοῦ παρόντος διὰ πείρας ἐληλυθέναι τοῦ τέλους τῶν ἀσεβῶν φησιν · οὐ γὰρ ἐξ ἀκοῆς πάλαι ποτὲ γενόμενα ἑτέρων λεγόντων ἀκήκοα · ἀλλ’ αὐτὸς εἶδον , φησί , βλασφήμους ἄνδρας καὶ ἀθέους , θαυμαζομένους μὲν ὑπὸ πάντων , ἐπαιρομένους δὲ καὶ γαυριῶντας οἰομένους τε διαιωνίζειν ἐν τῷ βίῳ . ἀλλ’ ὡς ἔτι παρ’ ἐμαυτῷ διελογιζόμην , πῶς οἵδε καίπερ ἀσεβεῖς ὄντες τοσούτων τετυχήκασι , δεύτερον αὐτοὺς θεάσασθαι βουληθεὶς ἐπῇρα τοὺς ὀφθαλμούς · οἱ δὲ οὐκ ἦσαν οὐδαμοῦ , ἀφανεῖς δ’ ἀθρόως ὑπῆρχον , εἶτα δὲ ἴχνος αὐτῶν καὶ ὑπόλειμμα βουληθεὶς καταλαβεῖν οὐδὲ τὸν τόπον , ἐν ᾧ ἑστάναι ἐδόκουν εὑρεῖν δεδύνημαι . διόπερ ἐπειδὴ τοιοῦτο τὸ τούτων τέλος , φεῦγε σὺ ὁ μαθητευόμενος τοῦτον τῶν ἀσεβῶν τὸν τρόπον , καὶ ἀπόνιψον μὲν ἑαυτοῦ πᾶσαν κακίαν , ἀγάπησον δὲ τὴν εὐθεῖαν ὁδόν · μένει γὰρ ἐγκατάλειμμα καὶ ἐλπὶς ἀγαθὴ τῷ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν φιλίαν τὴν πρὸς τὸν θεὸν μεταδιώξαντι καὶ διὰ τοῦτο εἰρηνικῷ ἀνθρώπῳ γενομένῳ . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον , φύλασσε , φησίν , ἁπλότητα καὶ ὅρα εὐθύ , ὅτι ἔστι μέλλοντα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ .
Lemmas: εἶδον ἀσεβής ὑπερυψόω καί ἐπαίρω ὡς ὁ κέδρος ὁ Λίβανος · καί παρέρχομαι , καί ἰδού οὐ εἰμί , καί ζητέω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω ὁ τόπος αὐτός . φυλάσσω ἀκακία καί ἰδέ εὐθύτης , ὅτι εἰμί ἐγκατάλειμμα ἄνθρωπος εἰρηνικός . ὥσπερ ἀνωτέρω πείρω λαμβάνω ὁ Δίκαιος παρίστημι λέγω · νέος γίγνομαι , καί γάρ γηράσκω , καί οὐ εἶδον Δίκαιος ἐγκαταλείπω , οὕτως ἐπί ὁ πάρειμι διά πείρω ἔρχομαι ὁ τέλος ὁ ἀσεβής φημί · οὖον γάρ ἐκ ἀκοή πάλαι ποτέ γίγνομαι ἕτερος λέγω ἀκούω · ἀλλά αὐτός εἶδον , φημί , βλάσφημος ἀνήρ καί ἄθεος , θαυμάζω μέν ὑπό πᾶς , ἐπαίρω δέ καί γαυριώ οἴομαι τε διαιωνίζω ἐν ὁ βίος . ἀλλά ὡς ἔτι παρά ἐμαυτοῦ διαλογίζομαι , πῶς ὅδε καίπερ ἀσεβής εἰμί τοσοῦτος τυγχάνω , δύο αὐτός θεάομαι βούλομαι ἐπ͂ραμι ὁ ὀφθαλμός · ὁ δέ οὐ εἰμί οὐδαμοῦ , ἀφανής δέ ἀθρόος ὑπάρχω , εἶτα δέ ἴχνος αὐτός καί ὑπόλειμμα βούλομαι καταλαμβάνω οὐδέ ὁ τόπος , ἐν ὅς ἵστημι δοκέω εὑρίσκω δύναμαι . διόπερ ἐπεί τοιοῦτος ὁ οὗτος τέλος , φεύγω σύ ὁ μαθητεύω οὗτος ὁ ἀσεβής ὁ τρόπος , καί ἀπονίζω μέν ἑαυτοῦ πᾶς κακία , ἀγαπάω δέ ὁ εὐθύς ὁδός · μένω γάρ ἐγκατάλειμμα καί Ἐλπὶς ἀγαθός ὁ ὁ εἰρήνη καί ὁ φίλιος ὁ πρός ὁ θεός μεταδιώκω καί διά οὗτος εἰρηνικός ἄνθρωπος γίγνομαι . κατά δέ ὁ Σύμμαχος , φυλάσσω , φημί , ἁπλότης καί ὁράω εὐθύς , ὅτι εἰμί μέλλω ἄνθρωπος εἰρηνικός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_37.6
Ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς . Ἐπειδὴ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου εὗρον αὐτήν , εἶθ’ εὑρόντες κατέπαιζον , ἐπέβησαν δὲ ἐπιτωθάζοντες τοῖς ἐμοῖς κακοῖς , εἶτα ἐλάλουν ματαιότητας καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν , ἐπὶ τούτοις ἐγὼ ἔρημος γεγονὼς τῶν ἐμαυτοῦ φίλων οὐδὲν εἶχον λέγειν , αἰσχύνης πεπληρωμένος · διὸ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον , ἀλλ’ ὁ πάλαι λογιώτατος καὶ τῇ παρούσῃ σοφίᾳ σεσοφισμένος γέγονα ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἀκούων καὶ ὡς ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ . οὐδεὶς γάρ μοι λόγος ἦν πρὸς ἀπολογίαν , οὐδ’ εἶχόν τινα τοῖς ἐχθροῖς προσφθέγγεσθαι , ἅπαξ ὑπ’ αὐτῶν νενικημένος . ἀλλ’ ἤμην ὡς ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς . ἠλεγχόμην γὰρ αὐτός , ἀλλ’ οὐκ ἤλεγχον , οὐδὲ εἶχον παρρησίαν αἰσχύνῃ κεκαλυμμένος .
Lemmas: ἐγώ δέ ὡσεί κωφός οὐ ἀκούω καί ὡσεί ἄλαλος οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός καί γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος οὐ ἀκούω καί οὐ ἔχω ἐν ὁ στόμα αὐτός ἐλεγμός . ἐπεί ὁ ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ εὑρίσκω αὐτός , εἶτα εὑρίσκω καταπαίζω , ἐπιβαίνω δέ ἐπιτωθάζω ὁ ἐμέω κακός , εἶτα λαλέω ματαιότης καί δολιότης ὅλος ὁ ἡμέρα , ἐπί οὗτος ἐγώ ἐρῆμος γίγνομαι ὁ ἐμαυτοῦ Φίλων οὐδείς ἔχω λέγω , αἰσχύνη πληρόω · διό ὡσεί κωφός οὐ ἀκούω , ἀλλά ὁ πάλαι λόγιος καί ὁ πάρειμι σοφία σοφίζω γίγνομαι ὡσεί κωφός οὐ ἀκούω καί ὡς ἄλαλος οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός . οὐδείς γάρ ἐγώ λόγος εἰμί πρός ἀπολογία , οὐδέ ἔχω τις ὁ ἐχθρός προσφθέγγομαι , ἅπαξ ὑπό αὐτός νικάω . ἀλλά εἰμί ὡς ἄνθρωπος οὐ ἀκούω καί οὐ ἔχω ἐν ὁ στόμα αὐτός ἐλεγμός . ἐλέγχω γάρ αὐτός , ἀλλά οὐ ἐλέγχω , οὐδέ ἔχω παρρησία αἰσχύνη καλύπτω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_37.8
Ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος , καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διαπαντός . ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου . Καταρχὰς εἰπών · μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , ἐπὶ τοῦ παρόντος φησίν · ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος . οὐκοῦν τὴν μὲν ὀργὴν παραιτεῖται καὶ τὸν θυμόν , ἕτοιμος δὲ μαστίζεσθαι εἶναι λέγει · οἶδε γάρ , ὅτι ὃν ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει , μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται . διὸ καὶ ἔφερε γενναίως τὰς μάστιγας τὰς διὰ τῶν ἐπαλλήλων συμφορῶν μετὰ τὸ ἁμάρτημα συμβεβηκυίας αὐτῷ , ἃς ἡ ἱστορία τῶν Βασιλειῶν περιέχει . Καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διαπαντός · οἱ μὲν γὰρ πολλοὶ λήθην ποιοῦνται τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων ἀδιαφοροῦντες ἐπ’ αὐτοῖς καὶ καταφρονοῦντες , ὡς μηδεμιᾶς ἐκδικήσεως γενησομένης · ὁ δὲ τὸ δικαστήριον τοῦ θεοῦ πρὸ ὀφθαλμῶν διαπαντὸς ἔχων καὶ πεπεισμένος , ὅτι πάντες παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ , ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ὃ ἔπραξεν , εἴτε ἀγαθόν , εἴτε φαῦλον , ἐν ἀγωνίᾳ καθέστηκε πάντοτε καὶ τὴν ἀλγηδόνα τὴν ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ ταύτην ἰάσασθαι φροντίζων αὐτὸς ἑαυτοῦ κατηγορεῖ διὰ τῶν πρὸς τὸν θεὸν ἐξομολογήσεων . διὸ φησίν · ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διαπαντός , ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου . πιστῆς δὲ ψυχῆς καὶ ἀκριβῶς πεπεισμένης περὶ τῆς κρίσεως τοῦ θεοῦ τυγχάνουσιν αἱ τοιαῦται φωναί .
Lemmas: ὅτι2 ἐγώ εἰς μάστιξ ἑτοῖμος , καί ὁ ἀλγηδών ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διαπαντός . ὅτι ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ ἀναγγέλλω καί μεριμνάω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ . καταρχή εἶπον · μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , ἐπί ὁ πάρειμι φημί · ὅτι ἐγώ εἰς μάστιξ ἑτοῖμος . οὐκοῦν ὁ μέν ὀργή παραιτέομαι καί ὁ θυμός , ἑτοῖμος δέ μαστίζω εἰμί λέγω · οἶδα γάρ , ὅτι ὅς ἀγαπάω κύριος παιδεύω , μαστιγόω δέ πᾶς υἱός ὅς παραδέχομαι . διό καί φέρω γενναῖος ὁ μάστιξ ὁ διά ὁ ἐπάλληλος συμφορά μετά ὁ ἁμάρτημα συμβαίνω αὐτός , ὅς ὁ ἱστορία ὁ Βασίλεια περιέχω . καί ὁ ἀλγηδών ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διαπαντός · ὁ μέν γάρ πολύς λήθη ποιέω ὁ πρότερος ἁμάρτημα ἀδιαφορέω ἐπί αὐτός καί καταφρονέω , ὡς μηδείς ἐκδίκησις γίγνομαι · ὁ δέ ὁ δικαστήριον ὁ θεός πρό ὀφθαλμός διαπαντός ἔχω καί πείθω , ὅτι πᾶς παρίστημι ὁ βῆμα ὁ Χριστός , ἵνα κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα πρός ὅς πράσσω , εἴτε ἀγαθός , εἴτε φαῦλος , ἐν ἀγωνία καθίστημι πάντοτε καί ὁ ἀλγηδών ὁ ἐν ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή οὗτος ἰάομαι φροντίζω αὐτός ἑαυτοῦ κατηγορέω διά ὁ πρός ὁ θεός ἐξομολόγησις . διό φημί · ὁ ἀλγηδών ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διαπαντός , ὅτι ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ ἀναγγέλλω καί μεριμνάω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ . πιστός δέ Ψυχή καί ἀκριβῶς πείθω περί ὁ κρίσις ὁ θεός τυγχάνω ὁ τοιοῦτος φωνή .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_37.9
Οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσι καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμέ , καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισοῦντές με ἀδίκως · οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν ἐνδιέβαλλόν με , ἐπεὶ κατεδίωκον ἀγαθωσύνην , μὴ ἐγκαταλίπῃς με , κύριε · ὁ θεός μου , μὴ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ · πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου , κύριε τῆς σωτηρίας μου . Πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ μέμνηται τῶν ἐπὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτὸν κατασυράντων ἱκετεύει τε καὶ παρακαλεῖ μὴ ἀποστῆναι αὐτοῦ τὸν κύριον . ἑώρα γὰρ τοὺς ἐχθροὺς ἔτι καὶ νῦν περὶ αὐτὸν ἑστῶτας καὶ ἐπικειμένους , μηδὲ τῇ προτέρᾳ κατ’ αὐτοῦ τόλμῃ ἀρκουμένους . διὸ ἀγωνιῶν , μὴ καὶ δεύτερον τοῖς αὐτοῖς περιπέσῃ , σφόδρα ἐγρηγορότως φησίν · οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσιν · οὐ γὰρ τεθνήκασιν οὐδὲ ἅπαξ ἐνεργήσαντες παρῆλθον , διὸ γέγραπται · μὴ μακαρίσῃς ἄνδρα πρὸ τελευτῆς αὐτοῦ . Ζῶσιν , ἀλλὰ καὶ κεκραταίωνται πλείους ὄντες ὑπὲρ ἐμέ · ἐπληθύνθησαν γὰρ οἱ μισοῦντές με καὶ οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν · οἵτινες οὔπω καὶ νῦν παύονται ἐνδιαβάλλοντές με , ἐπεὶ τὴν ἀγαθὴν καὶ σωτήριον ὁδὸν μεταδιώκω , διαφθονούμενοί μου τῇ σωτηρίᾳ . τούτου χάριν ἱκετεύω καὶ δέομαι · μὴ ἐγκαταλίπῃς με , κύριε · μόνος γὰρ πρὸς τοσούτους οὐχ οἷός τ’ ἂν εἴην ἀντέχειν . σὺ οὖν , ὁ θεός μου , μὴ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ , πάρεσο δέ μοι βοηθὸς καὶ φύλαξ τῆς ἐμῆς σωτηρίας .
Lemmas: ὁ δέ ἐχθρός ἐγώ ζῶ καί κραταιόω ὑπέρ ἐγώ , καί πληθύνω ὁ μισέω ἐγώ ἄδικος · ὁ ἀνταποδίδωμι ἐγώ κακός ἀντί ἀγαθός ἐνδιαβάλλω ἐγώ , ἐπεί καταδιώκω ἀγαθωσύνη , μή ἐγκαταλείπω ἐγώ , κύριος · ὁ θεός ἐγώ , μή ἀφίστημι ἀπό ἐγώ · προέχω εἰς ὁ βοήθεια ἐγώ , κύριος ὁ σωτηρία ἐγώ . Πάντων ὁ ἐχθρός αὐτός μιμνήσκω ὁ ἐπί ὁ ἁμαρτία αὐτός κατασύρω ἱκετεύω τε καί παρακαλέω μή ἀφίστημι αὐτός ὁ κύριος . ὁράω γάρ ὁ ἐχθρός ἔτι καί νῦν περί αὐτός ἵστημι καί ἐπίκειμαι , μηδέ ὁ πρότερος κατά αὐτός τόλμα ἀρκέω . διό ἀγωνία , μή καί δύο ὁ αὐτός περιπίπτω , σφόδρα ἐγρηγορότως φημί · ὁ δέ ἐχθρός ἐγώ ζῶ · οὖον γάρ θνῄσκω οὐδέ ἅπαξ ἐνεργέω παρέρχομαι , διό γράφω · μή μακαρίζω ἀνήρ πρό τελευτή αὐτός . ζῶ , ἀλλά καί κραταιόω πλείων εἰμί ὑπέρ ἐγώ · πληθύνω γάρ ὁ μισέω ἐγώ καί ὁ ἀνταποδίδωμι ἐγώ κακός ἀντί ἀγαθός · ὅστις οὔπω καί νῦν παύω ἐνδιαβάλλω ἐγώ , ἐπεί ὁ ἀγαθός καί σωτήριος ὁδός μεταδιώκω , διαφθονέω ἐγώ ὁ σωτηρία . οὗτος χάρις ἱκετεύω καί δήω · μή ἐγκαταλείπω ἐγώ , κύριος · μόνος γάρ πρός τοσοῦτος οὐ οἷος τε εἄν εἰμί ἀντέχω . σύ οὖν , ὁ θεός ἐγώ , μή ἀφίστημι ἀπό ἐγώ , παρίημι δέ ἐγώ βοηθός καί φύλαξ ὁ ἐμός σωτηρία .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_38.1
Εἰς τὸ τέλος , τῷ Ιδιθουν · ᾠδὴ τῷ Δαυίδ . Πολλὴν δὲ ἐμφέρειαν ἔχει τὰ ἐν τῇ προκειμένῃ ᾠδῇ λεγόμενα τοῖς ἐν τῷ πρὸ τούτου ψαλμῷ . ἀλλ’ ἐκεῖνον μὲν ὁ Δαυὶδ ψάλλων εἰς ἀνάμνησιν ἑαυτῷ συνέταττεν , τοῦτον δὲ ἤδη καὶ ἑτέροις παραδίδωσι τοὺς τὰ ὅμοια πεπονθότας αὐτῷ διὰ τῆς ἴσης ἐξομολογήσεως ζηλοῦν αὐτὸν καὶ μιμεῖσθαι παιδεύων , εἰ μὴ ἄρα τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τοῦ Ἰδιθοὺμ ταῦτα τὸν Δαυὶδ ἐδίδασκε λέγειν · ἠξίωτο γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Ἰδιθοὺμ πνεύματος προφητικοῦ . μανθάνομεν δὲ διὰ τῶν προκειμένων , ὡς ἄρα προσήκει ἕκαστον ἑαυτῷ διαλέγεσθαι μηδὲ περιμένειν τοὺς ἔξωθεν διδασκάλους αὐτὸν δι’ ἑαυτῷ προσομιλοῦντα τῷ λογισμῷ καὶ τῇ διανοίᾳ ταῦτα πρὸς ἑαυτὸν λέγειν .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὁ ιδιθεω · ἀοιδή ὁ Δαυίδ . Πολύς δέ ἐμφέρεια ἔχω ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι ᾠδή λέγω ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος ψαλμός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ Δαυίδ ψάλλω εἰς ἀνάμνησις ἑαυτοῦ συντάσσω , οὗτος δέ ἤδη καί ἕτερος παραδίδωμι ὁ ὁ ὅμοιος πάσχω αὐτός διά ὁ ἴσος ἐξομολόγησις ζηλόω αὐτός καί μιμέομαι παιδεύω , εἰμί μή ἄρα ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος διά ὁ Ἰδιθοὺμ οὗτος ὁ Δαυίδ διδάσκω λέγω · ἀξιόω γάρ καί αὐτός ὁ Ἰδιθοὺμ πνεῦμα προφητικός . μανθάνω δέ διά ὁ πρόκειμαι , ὡς ἄρα προσήκω ἕκαστος ἑαυτοῦ διαλέγω μηδέ περιμένω ὁ ἔξωθεν διδάσκαλος αὐτός διά ἑαυτοῦ προσομιλέω ὁ λογισμός καί ὁ διάνοια οὗτος πρός ἑαυτοῦ λέγω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_38.2
Εἶπα · φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ μου . ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακήν ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου . ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν , καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη . Κατ’ αὐτόν , φησίν , τὸν καιρὸν τοῦ πειρασμοῦ ἐπαναβαίνοντός μοι τοῦ τὴν ἁμαρτίαν ἐνεργοῦντος ἐγὼ ἔλεγον · φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ μου . τότε δὲ καὶ ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακήν · καὶ ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν . ὁ δὲ Σύμμαχος οὕτως ἡρμήνευσεν · εἶπον · φυλάξω τὰς ὁδούς μου μὴ ἁμαρτεῖν διὰ τῆς γλώσσης μου . φυλάξω τὸ στόμα μου φιμῷ ἔτι ὄντος ἀσεβοῦς ἐξ ἐναντίας μου . ἄλαλος ἐγενόμην σιγῇ , ἐσιωπήθην μὴ ὢν ἐν ἀγαθῷ . ὁρᾷς , τίνα τρόπον τὴν αἰτίαν τοῦ μὴ τολμᾶν διαίρειν τὸ στόμα ἐδίδαξεν εἰπών · καὶ ἐσιώπησα ἐξ ἀγαθῶν , ἢ ἐσιωπίσθην μὴ ὢν ἐν ἀγαθῷ , κατὰ τὸν Σύμμαχον ; μὴ γὰρ ὢν ἐν ἀγαθοῖς μηδὲ παρρησίαν ἄγων ἐμεμνήμην τοῦ λέγοντος · ἥμαρτες , ἡσύχασον . διὸ ἐσιώπησα μὴ ὢν ἐν ἀγαθῷ . οὐ μόνον δὲ ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν , ἀλλὰ καὶ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη . τὸ γὰρ τῆς ψυχῆς μου ἄλγος καὶ τὸ ἐκ τῆς ἁμαρτίας ἐγγενόμενόν μοι ἕλκος κατὰ βάθους ἐγκείμενον καὶ κατ’ αὐτῆς τῆς συνειδήσεως ἐμπεπηγμένον ἀνενεοῦτο ἐπαναβαίνοντός μοι καὶ ἐπονειδίζοντος τοῦ τὴν ἁμαρτίαν ἐνηργηκότος .
Lemmas: εἶπον · φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν γλῶσσα ἐγώ . τίθημι ὁ στόμα ἐγώ φυλακή ἐν ὁ συνίστημι ὁ ἁμαρτωλός ἐναντίος ἐγώ . κωφόω καί ταπεινόω καί σιγάω ἐκ ἀγαθός , καί ὁ ἄλγημα ἐγώ ἀνακαινίζω . κατά αὐτός , φημί , ὁ καιρός ὁ πειρασμός ἐπαναβαίνω ἐγώ ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνεργέω ἐγώ λέγω · φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν γλῶσσα ἐγώ . τότε δέ καί τίθημι ὁ στόμα ἐγώ φυλακή · καί κωφόω καί ταπεινόω καί σιγάω ἐκ ἀγαθός . ὁ δέ Σύμμαχος οὕτως ἑρμηνεύω · εἶπον · φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ μή ἁμαρτάνω διά ὁ γλῶσσα ἐγώ . φυλάσσω ὁ στόμα ἐγώ φιμός ἔτι εἰμί ἀσεβής ἐκ ἐναντίος ἐγώ . ἄλαλος γίγνομαι σιγή , σιωπάω μή εἰμί ἐν ἀγαθός . ὁράω , τίς τρόπος ὁ αἴτιος ὁ μή τολμάω διαίρω ὁ στόμα διδάσκω εἶπον · καί σιωπάω ἐκ ἀγαθός , ἢ εἰσοράω μή εἰμί ἐν ἀγαθός , κατά ὁ Σύμμαχος ; μή γάρ εἰμί ἐν ἀγαθός μηδέ παρρησία ἄγω μιμνήσκω ὁ λέγω · ἁμαρτάνω , ἡσυχάζω . διό σιωπάω μή εἰμί ἐν ἀγαθός . οὖον μόνος δέ κωφόω καί ταπεινόω καί σιγάω ἐκ ἀγαθός , ἀλλά καί ἄλγημα ἐγώ ἀνακαινίζω . ὁ γάρ ὁ Ψυχή ἐγώ ἄλγος καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία ἐγγίγνομαι ἐγώ ἕλκος κατά βάθος ἔγκειμαι καί κατά αὐτός ὁ συνείδησις ἐμπήγνυμι ἀνανεόομαι ἐπαναβαίνω ἐγώ καί ἐπονειδίζω ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνεργέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_39.2
Μακάριος ἀνήρ , οὗ ἐστιν τὸ ὄνομα κυρίου ἐλπὶς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπέβλεψεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδεῖς . Ὁ διὰ πείρας ἐλθὼν τῆς τοῦ θεοῦ χάριτος τοῖς πᾶσι κηρύττει τὰς εἰς αὐτὸν γενομένας εὐεργεσίας προφέρει τε καθολικὴν ἀπόφασιν ἐκ τῶν περὶ αὐτὸν συμβάντων διδάσκων , ὅτι πᾶσι δυνατὸν ἀνθρώποις τῶν ὁμοίων αὐτῷ τυχεῖν · οὐ γὰρ ἐγώ , φησίν , μόνος τοιούτων ἀξιωθεὶς εἴην ἂν μακάριος , ἔκκειται δὲ τοῖς πᾶσιν ἡ αὐτὴ ὁδός , καὶ οὐ τισὶ μέν , τισὶ δὲ οὔ . πᾶς οὖν ὁ τὴν ἐλπίδα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θεὸν ἀναρτήσας οὐκ ἀποπεσεῖται τοῦ μακαρισμοῦ , οὗ καὶ αὐτὸς κατηξιώθην . ματαιότης δὲ καὶ μανίαι ψευδεῖς πᾶσαι αἱ περὶ τὰ πρόσκαιρα καὶ μάταια τυγχάνουσι σπουδαί , ἐπείπερ ματαιότης ματαιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης . καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐλέγετο · πλὴν τὰ πάντα ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶν , καὶ πάλιν · πλὴν μάτην ταράσσονται . θησαυρίζει , καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά . μανίαι δὲ ψευδεῖς αἱ εἰς κενὸν καὶ μάταιον σπουδαζόμεναι τοῖς πολλοῖς φροντίδες . ὥσπερ οὖν μανία σώφρων ἡ τοῦ παρόντος βίου κατεξανάστασις , δι’ ἣν καὶ ἐξεστῶτες ἐνομίζοντο τοῖς πολλοῖς οἱ τοῦ θεοῦ προφῆται . σεμνύνεται δ’ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἐκστάσει λέγων ὁ δίκαιος · ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου · πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης · καὶ ὁ ἀπόστολος δὲ τοῦτο πεπονθὼς ἔλεγεν · εἴτε γὰρ ἐξέστημεν θεῷ , εἴτε σωφρονοῦμεν ὑμῖν .
Lemmas: Μακάριος ἀνήρ , ὅς εἰμί ὁ ὄνομα κύριος Ἐλπὶς αὐτός καί οὐ ἐπιβλέπω εἰς ματαιότης καί μανία ψευδής . ὁ διά πείρω ἔρχομαι ὁ ὁ θεός χάρις ὁ πᾶς κηρύσσω ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι εὐεργεσία προφέρω τε καθολικός ἀπόφασις ἐκ ὁ περί αὐτός συμβαίνω διδάσκω , ὅτι πᾶς δυνατός ἄνθρωπος ὁ ὅμοιος αὐτός τυγχάνω · οὖον γάρ ἐγώ , φημί , μόνος τοιοῦτος ἀξιόω εἰμί εἄν μακάριος , ἔκκειμαι δέ ὁ πᾶς ὁ αὐτός ὁδός , καί οὖον τις μέν , τις δέ οὖον . πᾶς οὖν ὁ ὁ ἐλπίς αὐτός ἐπί ὁ θεός ἀναρτάω οὐ ἀποπίπτω ὁ μακαρισμός , ὅς καί αὐτός καταξιόω . ματαιότης δέ καί μανία ψευδής πᾶς ὁ περί ὁ πρόσκαιρος καί μάταιος τυγχάνω σπουδή , ἐπεί ματαιότης ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότης . καί διά ὁ ἔμπροσθεν λέγω · πλήν ὁ πᾶς ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶ , καί πάλιν · πλήν μάτην ταράσσω . θησαυρίζω , καί οὖον γιγνώσκω τίς συνάγω αὐτός . μανία δέ ψευδής ὁ εἰς κενός καί μάταιος σπουδάζω ὁ πολύς φροντίς . ὥσπερ οὖν μανία σώφρων ὁ ὁ πάρειμι βίος κατεξανάστασις , διά ὅς καί ἐξίστημι νομίζω ὁ πολύς ὁ ὁ θεός προφήτης . σεμνύνω δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος ἔκστασις λέγω ὁ δίκαιος · ἐγώ δέ εἶπον ἐν ὁ ἔκστασις ἐγώ · πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης · καί ὁ ἀπόστολος δέ οὗτος πάσχω λέγω · εἴτε γάρ ἐξίστημι θεός , εἴτε σωφρονέω σύ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_40.2
Κύριος διαφυλάξαι αὐτὸν καὶ ζωῶσαι αὐτόν , καὶ μακαρίσαι αὐτὸν ἐν τῇ γῇ καὶ μὴ παραδῷ αὐτὸν εἰς ψυχὴν ἐχθρῶν αὐτοῦ . Ἀλλὰ καὶ φυλάξαι αὐτὸν καὶ ζῆσαι ποιήσει αὐτόν , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · φυλάξει αὐτὸν καὶ περισώσει αὐτόν . καὶ τρίτον δὲ αὐτῷ παρέξει , μακαρίσει αὐτὸν ἐν τῇ γῇ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον , μακαριστὸς ἔσται ἐν τῇ γῇ . ὡς ἔτι γὰρ ἐν τῇ γῇ ταύτῃ τυγχάνει , τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ μακαριότητος τεύξεται μενόντων αὐτὸν τῶν μετὰ ταῦτα ἐπηγγελμένων οὐρανίων ἀγαθῶν . τούτοις ἐπιλέγει · καὶ μὴ παραδῷ αὐτὸν εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ , ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχός φησιν · καὶ οὐκ ἐκδώσει αὐτὸν εἰς ψυχὰς ἐχθρῶν αὐτοῦ .
Lemmas: Κύριος διαφυλάσσω αὐτός καί ζώννυμι αὐτός , καί μακαρίζω αὐτός ἐν ὁ γῆ καί μή παραδίδωμι αὐτός εἰς ψυχή ἐχθρός αὐτός . ἀλλά καί φυλάσσω αὐτός καί ζῶ ποιέω αὐτός , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · φυλάσσω αὐτός καί περισῴζω αὐτός . καί τρίτος δέ αὐτός παρέχω , μακαρίζω αὐτός ἐν ὁ γῆ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος , μακαριστός εἰμί ἐν ὁ γῆ . ὡς ἔτι γάρ ἐν ὁ γῆ οὗτος τυγχάνω , ὁ παρά ὁ θεός μακαριότης τυγχάνω μένω αὐτός ὁ μετά οὗτος ἐπαγγέλλω οὐράνιος ἀγαθός . οὗτος ἐπιλέγω · καί μή παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ ἐχθρός αὐτός , ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος φημί · καί οὐ ἐκδίδωμι αὐτός εἰς ψυχή ἐχθρός αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_40.3
Καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης μου , ἐφ’ ὃν ἤλπισα , ὁ ἐσθίων ἄρτον μου , ἐμεγάλυνεν ἐπ’ ἐμὲ πτερνισμόν . Κατὰ δὲ Σύμμαχον · ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος , ὃς εἰρήνευέ μοι , φησίν , ᾧ ἐπεποίθειν , συνεσθίων μοι ἄρτον ἐμὸν κατεμεγαλύνθη μου ἀκολουθῶν , ἢ κατὰ Ἀκύλαν · κατεμεγαλύνθη μου πτέρνᾳ . τῆς δὲ τοῦ σωτῆρος εἰρήνης ἦν ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας ἀκούσας καὶ αὐτὸς μετὰ τῶν λοιπῶν μαθητῶν τοῦ σωτῆρος λέγοντος · εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν . ἀλλὰ καί · ἐφ’ ὃν ἤλπισα , φησίν , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · ἐπεποίθησα , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἐπεποίθειν . ἐπειδήπερ καὶ αὐτῷ ὁμοίως τοῖς λοιποῖς ἀποστόλοις τῶν ἴσων μετεδίδου χαρισμάτων . ἐπεποίθει δὲ ἐπ’ αὐτὸν ὁ σωτὴρ καὶ ἀγαθὰς εἶχεν ἐλπίδας ἐπ’ αὐτῷ διὰ τὸ καὶ ἐπ’ αὐτῷ αὐτεξούσιον · οὐ γὰρ ἦν φύσεως ἀδυνάτου σώζεσθαι ὁ Ἰούδας , ἀλλ’ οἷός τε ἦν θελήσας ὁμοίως τοῖς λοιποῖς ἀποστόλοις μαθητευθῆναι τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ καὶ καλὸς καὶ ἀγαθὸς μαθητὴς ἀποτελεῖσθαι · συνέστιος δὲ ὢν τῷ διδασκάλῳ οὐ τὸν κοινὸν ἄρτον αὐτῷ μόνον συνήσθιεν , ἀλλὰ καὶ τοῦ τῆς ψυχῆς θρεπτικοῦ μεταλαμβάνειν ἠξιοῦτο · περὶ οὗ ἔλεγεν ὁ σωτήρ · ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς καὶ ζωὴν διδοὺς τοῖς ἀνθρώποις . οὗτος οὖν ὁ τοσούτων ἠξιωμένος τὴν πτέρναν αὐτοῦ ὥσπερ λὰξ ἐντείνων κατὰ τοῦ σωτῆρος ἐπῆρε . διὸ λέλεκται · ἐμεγάλυνεν ἐπ’ ἐμὲ πτερνισμόν . ἀντὶ δὲ τοῦ πτερνισμὸν παρὰ τοῖς Ἑβδομήκοντα εἰρημένου ἡ Ἑβραϊκὴ ἀνάγνωσις πτέρναν περιέχει . οὕτως οὖν δουλεύσας τῷ Ἑβραϊκῷ ὁ Ἀκύλας ἐξέδωκεν . ὅθεν καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης , ὡς ἂν Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων τὸν σωτῆρα οὐ πτερνισμόν , ἀλλὰ πτέρναν ὠνομακέναι ἐμνημόνευσεν .
Lemmas: καί γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰρήνη ἐγώ , ἐπί ὅς ἐλπίζω , ὁ ἐσθίω ἄρτος ἐγώ , μεγαλύνω ἐπί ἐγώ πτερνισμός . κατά δέ Σύμμαχος · ἀλλά καί ἄνθρωπος , ὅς εἰρηνεύω ἐγώ , φημί , ὅς πείθω , συνεσθίω ἐγώ ἄρτος ἐμός καταμεγαλύνομαι ἐγώ ἀκολουθέω , ἢ κατά Ἀκύλας · καταμεγαλύνομαι ἐγώ πτέρνη . ὁ δέ ὁ σωτήρ εἰρήνη εἰμί ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας ἀκούω καί αὐτός μετά ὁ λοιπός μαθητής ὁ σωτήρ λέγω · εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ . ἀλλά καί · ἐπί ὅς ἐλπίζω , φημί , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · ἐφεποιθέω , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · πείθω . ἐπεί καί αὐτός ὁμοίως ὁ λοιπός ἀπόστολος ὁ ἴσος μεταδίδωμι χάρισμα . πείθω δέ ἐπί αὐτός ὁ σωτήρ καί ἀγαθός ἔχω ἐλπίς ἐπί αὐτός διά ὁ καί ἐπί αὐτός αὐτεξούσιος · οὖον γάρ εἰμί φύσις ἀδύνατος σῴζω ὁ Ἰούδας , ἀλλά οἷος τε εἰμί ἐθέλω ὁμοίως ὁ λοιπός ἀπόστολος μαθητεύω ὁ υἱός ὁ θεός καί καλός καί ἀγαθός μαθητής ἀποτελέω · συνέστιος δέ εἰμί ὁ διδάσκαλος οὖον ὁ κοινός ἄρτος αὐτός μόνος συνεσθίω , ἀλλά καί ὁ ὁ Ψυχή θρεπτικός μεταλαμβάνω ἀξιόω · περί ὅς λέγω ὁ σωτήρ · ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω καί ζωή δίδωμι ὁ ἄνθρωπος . οὗτος οὖν ὁ τοσοῦτος ἀξιόω ὁ πτέρνη αὐτός ὥσπερ λάξ ἐντείνω κατά ὁ σωτήρ ἐπαίρω . διό λέγω · μεγαλύνω ἐπί ἐγώ πτερνισμός . ἀντί δέ ὁ πτερνισμός παρά ὁ ἑβδομήκοντα εἴρω ὁ ἑβραικός ἀνάγνωσις πτέρνη περιέχω . οὕτως οὖν δουλεύω ὁ ἑβραικός ὁ Ἀκύλας ἐκδίδωμι . ὅθεν καί ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης , ὡς εἄν Ἑβραῖος ἐκ Ἑβραῖος ὁ σωτήρ οὖον πτερνισμός , ἀλλά πτέρνη ὀνομάζω μνημονεύω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_40.4
Ἐμοῦ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου , καὶ ἐβεβαίωσάς με ἐνώπιόν σου εἰς τὸν αἰῶνα . εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς Ἰσραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα . γένοιτο , γένοιτο . Εἰς τό · ἐμοῦ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὸν Σύμμαχον · διὰ τὴν ἁπλότητα , ἐπειδήπερ ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείραντος ἄφωνος , οὕτως οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα · καί · λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει · πάσχων οὐκ ἠπείλει · τὴν ἄκραν δὲ ἀνεξικακίαν ἐνδεικνύμενος ἐν τῷ κατηγορεῖσθαι ἐσιώπα ψευδομαρτυρούμενός τε οὐδὲν ἀπεκρίνατο · ἀλλὰ καὶ τὸν νῶτον αὐτοῦ δεδώκει εἰς μάστιγας καὶ τὰς σιαγόνας εἰς ῥαπίσματα · τὸ δὲ πρόσωπον οὐκ ἀπέστρεψεν ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων . διό φησιν · ἐμοῦ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου , καὶ ἐβεβαίωσάς με ἐνώπιόν σου εἰς αἰῶνα . τούτοις πᾶσιν ἐπὶ τέλει τὸ προφητικὸν πνεῦμα εὐχαριστήριον φωνὴν ἀναπέμπει τῷ θεῷ λέγων · εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς Ἰσραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα · γένοιτο , γένοιτο , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · πεπιστωμένως , πεπιστωμένως , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἀμήν , ἀμήν · ἔνθεν ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ διαλόγοις εἰς πίστωσιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένων παραλαμβάνειν εἴωθε τό · ἀμήν , λέγω ὑμῖν , οὗ τὴν διάνοιαν σαφέστερον ἡρμήνευσεν ὁ Ἀκύλας εἰπών · πεπιστωμένως , πεπιστωμένως .
Lemmas: ἐμέω δέ διά ὁ ἀκακία ἀντιλαμβάνω , καί βεβαιόω ἐγώ ἐνώπιον σύ εἰς ὁ αἰών . εὐλογητός κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ ἀπό ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών . γίγνομαι , γίγνομαι . εἰς ὁ · ἐγώ δέ διά ὁ ἀκακία ἀντιλαμβάνω , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας καί ὁ Σύμμαχος · διά ὁ ἁπλότης , ἐπεί ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω ἄφωνος , οὕτως οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα · καί · λοιδορέω οὐ ἀντιλοιδορέω · πάσχω οὐ ἀπειλέω · ὁ ἄκρος δέ ἀνεξικακία ἐνδείκνυμι ἐν ὁ κατηγορέω σιωπάω ψευδομαρτυρέω τε οὐδείς ἀποκρίνω · ἀλλά καί ὁ νῶτον αὐτός δίδωμι εἰς μάστιξ καί ὁ σιαγών εἰς ῥάπισμα · ὁ δέ πρόσωπον οὐ ἀποστρέφω ἀπό αἰσχύνη ἔμπτυσμα . διό φημί · ἐγώ δέ διά ὁ ἀκακία ἀντιλαμβάνω , καί βεβαιόω ἐγώ ἐνώπιον σύ εἰς αἰών . οὗτος πᾶς ἐπί τέλος ὁ προφητικός πνεῦμα εὐχαριστήριος φωνή ἀναπέμπω ὁ θεός λέγω · εὐλογητός κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ ἀπό ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών · γίγνομαι , γίγνομαι , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · πεπιστωμένως , πεπιστωμένως , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ἀμήν , ἀμήν · ἔνθεν ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ἐν ὁ ἑαυτοῦ διάλογος εἰς πίστωσις ὁ ὑπό αὐτός λέγω παραλαμβάνω εἴωθα ὁ · ἀμήν , λέγω σύ , ὅς ὁ διάνοια σαφής ἑρμηνεύω ὁ Ἀκύλας εἶπον · πεπιστωμένως , πεπιστωμένως .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_40.5
Ἀλλὰ γὰρ διῃρημένης τῆς ὅλης βίβλου τῶν ψαλμῶν εἰς πέντε μέρη · τὸ πρῶτον μέρος ἐνταῦθα περιγράφεται · ἀρχόμενον μὲν ἀπὸ τοῦ αʹ ψαλμοῦ , τελευτῶν δὲ εἰς τὸν μετὰ χεῖρας · ὥρα δὴ οὖν μεταβῆναι καὶ ἐπὶ τὸ δεύτερον , ὅπερ ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ μαʹ ψαλμοῦ , συμπεραιοῦται δὲ εἰς τὸν οαʹ .
Lemmas: ἀλλά γάρ διαιρέω ὁ ὅλος Βίβλος ὁ ψαλμός εἰς πέντε μέρος · ὁ πρῶτος μέρος ἐνταῦθα περιγράφω · ἄρχω μέν ἀπό ὁ ὅς ψαλμός , τελευτή δέ εἰς ὁ μετά χείρ · ὥρα δή οὖν μεταβαίνω καί ἐπί ὁ δύο , ὅσπερ ἄρχω μέν ἀπό ὁ μαί ψαλμός , συμπεραιόω δέ εἰς ὁ ὄα .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_41.1
Εἰς τὸ τέλος · εἰς σύνεσιν τοῖς υἱοῖς Κόρε . Τὸ μὲν πρῶτον μέρος τῆς τῶν ψαλμῶν βίβλου μ ψαλμοὺς καὶ πάντας τοῦ Δαυὶδ περιεῖχε , τὸ δὲ μετὰ χεῖρας λα · ὧν ὀκτὼ μέν εἰσι τῶν υἱῶν Κορέ , εἷς δὲ τοῦ Ἀσὰφ καὶ Σολομῶνος εἷς · οἱ δὲ λοιποὶ τοῦ Δαυίδ . πρώτους δὲ τούτων ὄντας τοὺς τῶν υἱῶν Κορὲ διασκεψώμεθα ἐπὶ τὸ συνεῖναι τὰ λεγόμενα . παρορμῶσιν ἡμᾶς οἱ υἱοὶ Κορὲ διὰ τῶν προγραφῶν πρὸς τὸ μὴ παρέργως χρήσασθαι τῇ τῶν λεγομένων ἐντεύξει . εἰσάγει δὲ ὁ παρὼν ψαλμὸς τὸν προφητικὸν χορὸν περίλυπον καὶ σκυθρωπὸν τὴν ψυχὴν ἐπὶ τῇ τοῦ λαοῦ τοῦ ἐκ περιτομῆς ἐκπτώσει · καὶ ἐξαιτεῖται λύτρωσιν καὶ κακῶν ἐλευθερίαν διὰ τῆς σωτηρίου βοηθείας . ὃ δὴ καὶ ἐπὶ τέλει τοῦ λόγου ἐπισφραγίζεται εἰπών · ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν , ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ · σωτήριον τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος · εἰς σύνεσις ὁ υἱός Κόρος . ὁ μέν πρῶτος μέρος ὁ ὁ ψαλμός Βίβλος μ ψαλμός καί πᾶς ὁ Δαυίδ περιέχω , ὁ δέ μετά χείρ λάω · ὅς ὀκτώ μέν εἰμί ὁ υἱός κορός , εἷς δέ ὁ Ἀσάφ καί Σολομών εἷς · ὁ δέ λοιπός ὁ Δαυίδ . πρῶτος δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ υἱός κορός διασκέπτομαι ἐπί ὁ συνίημι ὁ λέγω . παρορμάω ἐγώ ὁ υἱός κορός διά ὁ προγραφή πρός ὁ μή πάρεργον χράω ὁ ὁ λέγω ἐντυγχάνω . εἰσάγω δέ ὁ πάρειμι ψαλμός ὁ προφητικός χορός περίλυπος καί σκυθρωπός ὁ ψυχή ἐπί ὁ ὁ λαός ὁ ἐκ περιτομή ἔκπτωσις · καί ἐξαιτέω λύτρωσις καί κακός ἐλευθερία διά ὁ σωτήριος βοήθεια . ὅς δή καί ἐπί τέλος ὁ λόγος ἐπισφραγίζω εἶπον · ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός , ὅτι ἐξομολογέω αὐτός · σωτήριος ὁ πρόσωπον ἐγώ ὁ θεός ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_41.3
Ἐγενήθη τὰ δάκρυά μου ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτός ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν · ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου ; ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου . Ὀ διψῶν τοῦ θεοῦ καὶ δι’ εὐχῆς λέγων · πότε ἥξω , καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ ; πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ἀποστρεφόμενος καὶ πᾶσαν τρυφὴν τὴν ἐν ἀνθρώποις βδελυττόμενος , μόνῳ δὲ ἄρτῳ ἐπάναγκες χρώμενος , καὶ τούτῳ μετὰ δακρύων , ἐρεῖ · ἐγενήθη τὰ δάκρυά μου ἄρτος μοι ἡμέρας καὶ νυκτός . ὁ δὲ τῶν προφητῶν χορός , ἐπεὶ ἑώρα τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ ἀποστραφὲν πάντα τὸν λαὸν τὴν τῶν πολλῶν ἀπώλειαν ἑαυτοῦ εἶναι ζημίαν ἡγούμενος τοὺς ὑπὲρ ἁπάντων ἀνεδέχετο θρήνους εἰς τοσοῦτόν τε ἐπέτεινον τὴν κακοπάθειαν οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι ὡς τοῖς δάκρυσιν ἑαυτῶν τρέφεσθαι καὶ διὰ πάσης ἡμέρας καὶ νυκτός , παραιτεῖσθαι μὲν καὶ αὐτὸν τὸν ἄρτον , μόνῳ δὲ τῷ κλαυθμῷ σχολάζειν . μάλιστα δὲ ταῦτ’ ἔπραττον καὶ ταῦτ’ ἔπασχον ἀκούοντες αὐτοῦ τοῦ λαοῦ , μᾶλλον δὲ τῶν ἀσεβῶν τῶν ἐν αὐτῷ λεγόντων · ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου ; οὐ γὰρ δήπου οἱ ἐχθροὶ καὶ πολέμιοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ταῦτα αὐτοῖς ἔλεγον , ἀλλ’ εἰκὸς τοὺς ἐν τῷ ἔθνει ἀπίστους ὡς μάτην θεοσεβοῦντας καὶ εἰκῆ μοχθοῦντας τοὺς προφήτας καταμέμφεσθαι καὶ λέγειν αὐτοῖς · ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου ; ἃ δὴ παρὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ γνωρίμων ἀκούοντες τὰ τοῦ πένθους ἐπέτεινον . διό φασι · ταῦτα ἐμνήσθην , καὶ ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου . οὐ γὰρ ἔξω τὴν ἐμαυτοῦ ταραχὴν ἐνέφαινον , ἀλλ’ ἔνδον ἐν τῇ ἐμαυτοῦ ψυχῇ κρύπτων τὴν ἐμὴν ἀλγηδόνα καὶ παρ’ ἐμαυτῷ συγχεόμενος . τοιοῦτον δέ τι πεπονθὼς καὶ ὁ ἀπόστολος ἔλεγεν · ἀλλ’ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν . οὕτως οὖν καὶ νῦν · ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου , φασίν .
Lemmas: γίγνομαι ὁ δάκρυον ἐγώ ἄρτος ἡμέρα καί νύξ ἐν ὁ λέγω3 ἐγώ κατά ἕκαστος ἡμέρα · ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ ; οὗτος μιμνήσκω καί ἐκχέω ἐπί ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ . ὁ διψάω ὁ θεός καί διά εὐχή λέγω · πότε ἥκω , καί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ θεός ; πᾶς ὁ ἐπί γῆ ἀποστρέφω καί πᾶς τρυφή ὁ ἐν ἄνθρωπος βδελύσσομαι , μόνος δέ ἄρτος ἐπανάγκης χράω , καί οὗτος μετά δάκρυ , εἴρω · γίγνομαι ὁ δάκρυον ἐγώ ἄρτος ἐγώ ἡμέρα καί νύξ . ὁ δέ ὁ προφήτης χορός , ἐπεί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ θεός ἀποστρέφω πᾶς ὁ λαός ὁ ὁ πολύς ἀπώλεια ἑαυτοῦ εἰμί ζημία ἡγέομαι ὁ ὑπέρ ἅπας ἀναδέχομαι θρῆνος εἰς τοσοῦτόν τε ἐπιτείνω ὁ κακοπάθεια ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος ὡς ὁ δάκρυ ἑαυτοῦ τρέφω καί διά πᾶς ἡμέρα καί νύξ , παραιτέομαι μέν καί αὐτός ὁ ἄρτος , μόνος δέ ὁ κλαυθμός σχολάζω . μάλιστα δέ αὐτός πράσσω καί αὐτός πάσχω ἀκούω αὐτός ὁ λαός , μᾶλλον δέ ὁ ἀσεβής ὁ ἐν αὐτός λέγω · ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ ; οὖον γάρ δήπου ὁ ἐχθρός καί πολέμιος κατά ἕκαστος ἡμέρα οὗτος αὐτός λέγω , ἀλλά εἰκός ὁ ἐν ὁ ἔθνος ἄπιστος ὡς μάτην θεοσεβέω καί εἰκῇ μοχθέω ὁ προφήτης καταμέμφομαι καί λέγω αὐτός · ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ ; ὁ δή παρά ὁ ἀδελφός καί συγγενής καί γνώριμος ἀκούω ὁ ὁ πένθος ἐπιτείνω . διό φημί · οὗτος μιμνήσκω , καί ἐκχέω ἐπί ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ . οὖον γάρ ἔξω ὁ ἐμαυτοῦ ταραχή ἐμφαίνω , ἀλλά ἔνδον ἐν ὁ ἐμαυτοῦ Ψυχή κρύπτω ὁ ἐμός ἀλγηδών καί παρά ἐμαυτοῦ συγχέω . τοιοῦτος δέ τίς πάσχω καί ὁ ἀπόστολος λέγω · ἀλλά αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀπόκριμα ὁ θάνατος ἔχω . οὕτως οὖν καί νῦν · ἐκχέω ἐπί ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ , φημί .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_43.1
Εἰς τὸ τέλος · τοῖς υἱοῖς Κορέ , εἰς σύνεσιν . Ἀλλ’ οὐδὲ οἱ προκείμενοι λόγοι ψαλμὸν κατὰ τὴν προγραφὴν περιέχουσιν οὐδὲ ᾠδὴν οὐδὲ ὕμνον οὐδέ τι τῶν τοιούτων , ἐπεὶ μηδὲ τὰ τῆς διανοίας τῶν ἐν αὐτοῖς φερομένων τοιαύτης ἔχεται θεωρίας . ἱκετηρίαι δέ εἰσιν ὅμοιαι ταῖς ἔμπροσθεν καὶ περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως , λέγω δὲ περὶ τῆς ἀποπτώσεως τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἐκ προσώπου τῶν προφητῶν προσπεφωνημέναι διὰ τῶν υἱῶν Κορέ . διασαφοῦσι δ’ ἐπὶ τοῦ παρόντος λευκότερον ἐκφαίνοντες τὴν διάνοιαν , δι’ ἣν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἀπεκλαύσαντο . διεξέρχονται γοῦν τὰ συμβεβηκότα πάθη τῷ λαῷ , ὅθεν διεγείρουσιν ἡμᾶς εἰς σύνεσιν , καὶ εἰς τὸ τέλος ἀναπέμπουσι διὰ τῆς προγραφῆς διὰ τὸ μέλλειν ἐπὶ τέλει ταῦτα συμβαίνειν , εἰ καὶ ὡς ἤδη συμβεβηκότα αὐτὰ οἱ υἱοὶ Κορὲ προφητικῶς ἐθέσπιζον . διὰ μὲν οὖν τῶν ἔμπροσθεν ἀπεκλαύσαντο καὶ τὰς ἑαυτῶν ἐξήγγειλαν τῷ θεῷ λύπας , ἐν δὲ τοῖς προκειμένοις καὶ αὐτὰ τὰ πάθη διεξέρχονται .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος · ὁ υἱός κορός , εἰς σύνεσις . ἀλλά οὐδέ ὁ πρόκειμαι λόγος ψαλμός κατά ὁ προγραφή περιέχω οὐδέ ἀοιδή οὐδέ ὕμνος οὐδέ τίς ὁ τοιοῦτος , ἐπεί μηδέ ὁ ὁ διάνοια ὁ ἐν αὐτός φέρω τοιοῦτος ἔχω θεωρία . ἱκετήριος δέ εἰμί ὅμοιος ὁ ἔμπροσθεν καί περί ὁ αὐτός ὑπόθεσις , λέγω δέ περί ὁ ἀπόπτωσις ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ἐκ πρόσωπον ὁ προφήτης προσφωνέω διά ὁ υἱός κορός . διασαφέω δέ ἐπί ὁ πάρειμι λευκός ἐκφαίνω ὁ διάνοια , διά ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἀποκλαίω . διεξέρχομαι γοῦν ὁ συμβεβηκός πάθος ὁ λαός , ὅθεν διεγείρω ἐγώ εἰς σύνεσις , καί εἰς ὁ τέλος ἀναπέμπω διά ὁ προγραφή διά ὁ μέλλω ἐπί τέλος οὗτος συμβαίνω , εἰμί καί ὡς ἤδη συμβεβηκός αὐτός ὁ υἱός κορός προφητικός θεσπίζω . διά μέν οὖν ὁ ἔμπροσθεν ἀποκλαίω καί ὁ ἑαυτοῦ ἐξαγγέλλω ὁ θεός λύπη , ἐν δέ ὁ πρόκειμαι καί αὐτός ὁ πάθος διεξέρχομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_44.1
Εἰς τὸ τέλος , ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων · τοῖς υἱοῖς Κορε εἰς σύνεσιν · ᾠδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ . Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν , λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ , ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου . Οἱ τὰ τοσαῦτα διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀποκλαυσάμενοι ἐντεῦθεν ᾠδὰς καὶ ᾄσματα ἀντὶ τῶν προτέρων ὀδυρμῶν ᾄδουσι τῆς ἀπὸ τῶν σκυθρωπῶν μεταβολῆς αἴτιον αὐτοῖς γεγονέναι τὸν ἀγαπητὸν τοῦ θεοῦ δηλοῦντες , ὃν καὶ δι’ ὅλης τῆς ᾠδῆς ἀνυμνοῦσιν . ἀλλ’ ἐπείπερ ταῦτα μακροῖς ὕστερον χρόνοις γίγνεσθαι ἤμελλεν , εἰκότως εἰς τὸ τέλος ἐπιγράφουσι τὴν προφητείαν ἢ ἐπινίκιον ἢ τῷ νικοποιῷ διὰ τὰ κατὰ τῶν νοητῶν πολεμίων νικητήρια . προσέθηκαν δὲ τῇ ἐπιγραφῇ τὸ ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων , ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ οἱ ταῦτα φάσκοντες ἀλλοίωσιν τὴν ἀπὸ τῶν σκυθρωπῶν λόγων ἐπὶ τὴν φαιδροτέραν ᾠδὴν πεποίηνται . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰ ἐμφερόμενα δι’ ὅλης τῆς ᾠδῆς πλείστης πεπλήρωται ἀλλοιώσεως · ὅ τε γὰρ ἀγαπητὸς τοῦ θεοῦ ἑαυτὸν κενώσας καὶ μορφὴν δούλου λαβὼν σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἀλλοίωσιν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἔδοξεν ὑπομένειν ἀναλλοίωτος ὢν καὶ ἄτρεπτος ὡς θεός .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὑπέρ ὁ ἀλλοιόω · ὁ υἱός Κόρος εἰς σύνεσις · ἀοιδή ὑπέρ ὁ ἀγαπητός . ξηρεύγω ὁ καρδία ἐγώ λόγος ἀγαθός , λέγω ἐγώ ὁ ἔργον ἐγώ ὁ βασιλεύς , ὁ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος γραμματεύς ὀξυγράφος . ὁ ὁ τοσοῦτος διά ὁ ἔμπροσθεν ἀποκλαίω ἐντεῦθεν ἀοιδή καί ᾆσμα ἀντί ὁ πρότερος ὀδυρμός ἀείδω ὁ ἀπό ὁ σκυθρωπός μεταβολεύς αἴτιος αὐτός γίγνομαι ὁ ἀγαπητός ὁ θεός δηλόω , ὅς καί διά ὅλος ὁ ᾠδή ἀνυμνέω . ἀλλά ἐπεί οὗτος μακρός ὕστερος χρόνος γίγνομαι μέλλω , εἰκότως εἰς ὁ τέλος ἐπιγράφω ὁ προφητεία ἢ ἐπινίκιος ἢ ὁ νικοποιέω διά ὁ κατά ὁ νοητός πολέμιος νικητήριος . προστίθημι δέ ὁ ἐπιγραφή ὁ ὑπέρ ὁ ἀλλοιόω , ἐπεί καί αὐτός ὁ οὗτος φάσκω ἀλλοίωσις ὁ ἀπό ὁ σκυθρωπός λόγος ἐπί ὁ φαιδρός ἀοιδή ποιέω . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ἐμφέρω διά ὅλος ὁ ᾠδή πλεῖστος πληρόω ἀλλοίωσις · ὅς τε γάρ ἀγαπητός ὁ θεός ἑαυτοῦ κενόω καί μορφή δοῦλος λαμβάνω σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος ἀλλοίωσις οὖον ὁ τυγχάνω δοκέω ὑπομένω ἀναλλοίωτος εἰμί καί ἄτρεπτος ὡς θεός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_44.3
Τινὲς ᾠήθησαν ὡς ἐκ προσώπου τοῦ πατρὸς λέγεσθαι τὸν ψαλμὸν ἤτοι τὴν ᾠδὴν περὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ ὄντος πρὸς αὐτὸν λόγου , ὃν ἐκ τῆς οἱονὶ καρδίας ἢ αὐτῶν τῶν σπλάγχνων , φησίν , προήγαγεν · καὶ ἀπὸ ἀγαθῆς καρδίας ἀγαθὸς λόγος προῆλθεν . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ ταῦτα ἐπὶ τὸ προφητικὸν ἀναφέρεσθαι πρόσωπον · τὰ γὰρ ἐφ’ ἑξῆς τοῦ ῥητοῦ οὐκέτι ὁμοίως ἐξομαλίζει ἡμῖν τὴν περὶ τοῦ πατρὸς ἐξήγησιν · οὔτε γὰρ ἂν περὶ τῆς ἑαυτοῦ γλώσσης ὁ πατὴρ εἶπεν , ὅτι ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου . ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . οὐ γὰρ ἐκ τῆς πρὸς τοὺς ἀνθρώπους συγκρίσεως τὴν ὑπεροχὴν τοῦ κάλλους ἔχει . καὶ προϊὼν δέ φησίν · διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως · οὐ γὰρ εἶπεν · ἔχρισά σε ἐγὼ ὁ θεός , ἀλλ’ ἔχρισέ σε , ὥστε ἐκ τούτου παρίστασθαι ἕτερον εἶναι τὸ διαλεγόμενον πρόσωπον . ποῖον οὖν ἐστι τοῦτο ἢ ὁ προφήτης ὁ χωρήσας τὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος εἰς ἑαυτὸν γενομένην ἐνέργειαν ;
Lemmas: Τινές οἴομαι ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ πατήρ λέγω ὁ ψαλμός ἤτοι ὁ ἀοιδή περί ὁ ἐν ἀρχή εἰμί πρός αὐτός λόγος , ὅς ἐκ ὁ οἷος Καρδία ἢ αὐτός ὁ σπλάγχνον , φημί , προάγω · καί ἀπό ἀγαθός Καρδία ἀγαθός λόγος προέρχομαι . ἐγώ δέ δοκέω οὗτος ἐπί ὁ προφητικός ἀναφέρω πρόσωπον · ὁ γάρ ἐπί ἑξῆς ὁ ῥητός οὐκέτι ὁμοίως εξομαλύνω ἐγώ ὁ περί ὁ πατήρ ἐξήγησις · οὔτε γάρ εἄν περί ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα ὁ πατήρ εἶπον , ὅτι ὁ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος γραμματεύς ὀξυγράφος . ὡραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . οὖον γάρ ἐκ ὁ πρός ὁ ἄνθρωπος σύγκρισις ὁ ὑπεροχή ὁ κάλλος ἔχω . καί προέρχομαι δέ φημί · διά οὗτος χρίω σύ ὁ θεός ὁ θεός σύ ἔλαιον ἀγαλλίασις · οὖον γάρ εἶπον · χρίω σύ ἐγώ ὁ θεός , ἀλλά χρίω σύ , ὥστε ἐκ οὗτος παρίστημι ἕτερος εἰμί ὁ διαλέγω πρόσωπον . ποῖος οὖν εἰμί οὗτος ἢ ὁ προφήτης ὁ χωρέω ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰς ἑαυτοῦ γίγνομαι ἐνέργεια ;
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_44.4
Ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου . Ἀντὶ δὲ τοῦ ἐξερεύξατο ἡ καρδία μου , ὁ Σύμμαχος ἐκινήθη , φησίν , ἡ καρδία μου λόγῳ ἀγαθῷ · ὡς γὰρ ἑτέρου ἀπαγγείλαντος τὸν λόγον αὐτὸς κεκινῆσθαί φησι διὰ τῆς ἀκοῆς . ἐν δὲ τῷ φάσκειν · λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ , οὐδέτερον δηλοῦσι βασιλέα ἢ τὸν ἀγαπητὸν αὐτόν , ᾧ καὶ τὰ ἑξῆς προσπεφώνηται . τούτῳ γάρ , φησίν , τὰ ἔργα μου διηγήσομαι · ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὸν Σύμμαχον · τὰ δικαιώματά μου ἐξαγγέλλω . πολλῆς δὲ γέμων παρρησίας ἐπ’ ἀγαθοῖς ἔργοις ὁ τῶν προφητῶν χορὸς ταῦτα λέγειν τεθάρσηκεν . εἰ δὲ καὶ γνῶναι ποθείς , τίνα ἦν τῶν προφητῶν τὰ ἔργα , μάθοις ἂν διὰ τῶν ἔμπροσθεν , ἐν οἷς ἔφασκον · ταῦτα πάντα ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶς , καὶ οὐκ ἐπελαθόμεθά σου , καὶ οὐκ ἠδικήσαμεν ἐν διαθήκῃ σου · καὶ πάλιν · ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν . μέγα δὲ ἦν ἔργον καὶ τὸ διὰ γλώττης τὰ μέλλοντα προφητεύειν , καὶ τῷ βασιλεῖ διακονεῖσθαι τὴν εὐαγγελικὴν ᾠδήν . ἀντὶ δὲ τοῦ κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου , ὁ μὲν Ἀκύλας · σχοῖνος γραμματέως ταχινοῦ · ὁ δὲ Σύμμαχος · ἡ γλῶσσά μου , φησίν , γραφεῖον γραφέως ταχεινοῦ . σφόδρα δὲ θαυμαστῶς τὴν ἑαυτοῦ γλῶσσαν οὐ χεῖρα γραμματέως ἐπιστήμονος , οὐδὲ γραμματέα φησίν , ἀλλὰ κάλαμον γραμματέως ὀξυγράφου · δηλῶν , ὅτι ὄργανον ἦν ἡ προφητικὴ γλῶσσα ἑτέρου τοῦ χρωμένου αὐτῇ , ἁγίου πνεύματος , ὅπερ ἦν ὁ γραμματεύς , οὗ γραφεῖον καὶ κάλαμος ἐτύγχανεν ἡ τῶν προφητῶν γλῶσσα , ὥσθ’ ἕτερον εἶναι τὸν ὀξυγράφον γραμματέα , δηλαδὴ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , καὶ ἕτερον τὸν προφήτην καὶ τρίτον τὴν γλῶσσαν τὴν προφητικήν , ἣ καλάμου καὶ γραφείου χώραν ἐπεῖχεν ὄργανον τυγχάνουσα τοῦ χρωμένου αὐτὴν ἁγίου πνεύματος .
Lemmas: ὁ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος γραμματεύς ὀξυγράφος . ἀντί δέ ὁ ἐξερεύγομαι ὁ καρδία ἐγώ , ὁ Σύμμαχος κινέω , φημί , ὁ καρδία ἐγώ λόγος ἀγαθός · ὡς γάρ ἕτερος ἀπαγγέλλω ὁ λόγος αὐτός κινέω φημί διά ὁ ἀκοή . ἐν δέ ὁ φάσκω · λέγω ἐγώ ὁ ἔργον ἐγώ ὁ βασιλεύς , οὐδέτερος δηλόω βασιλεύς ἢ ὁ ἀγαπητός αὐτός , ὅς καί ὁ ἑξῆς προσφωνέω . οὗτος γάρ , φημί , ὁ ἔργον ἐγώ διηγέομαι · ἢ κατά ὁ Ἀκύλας καί ὁ Σύμμαχος · ὁ δικαίωμα ἐγώ ἐξαγγέλλω . πολύς δέ γέμω παρρησία ἐπί ἀγαθός ἔργον ὁ ὁ προφήτης χορός οὗτος λέγω θαρσέω . εἰμί δέ καί γιγνώσκω πίνω , τίς εἰμί ὁ προφήτης ὁ ἔργον , μανθάνω εἄν διά ὁ ἔμπροσθεν , ἐν ὅς φάσκω · οὗτος πᾶς ἔρχομαι ἐπί ἐγώ , καί οὐ ἐπιλανθάνομαι σύ , καί οὐ ἀδικέω ἐν διαθήκη σύ · καί πάλιν · ὅτι ἕνεκα σύ θανατόω ὅλος ὁ ἡμέρα . μέγας δέ εἰμί ἔργον καί ὁ διά γλῶσσα ὁ μέλλω προφητεύω , καί ὁ βασιλεύς διακονέω ὁ εὐαγγελικός ᾠδή . ἀντί δέ ὁ κάλαμος γραμματεύς ὀξυγράφος , ὁ μέν Ἀκύλας · σχοῖνος γραμματεύς ταχινός · ὁ δέ Σύμμαχος · ὁ γλῶσσα ἐγώ , φημί , γραφεῖον γραφεύς ταχύς . σφόδρα δέ θαυμαστός ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα οὖον χείρ γραμματεύς ἐπιστήμων , οὐδέ γραμματεύς φημί , ἀλλά κάλαμος γραμματεύς ὀξυγράφος · δηλόω , ὅτι ὄργανον εἰμί ὁ προφητικός γλῶσσα ἕτερος ὁ χράω αὐτός , ἅγιος πνεῦμα , ὅσπερ εἰμί ὁ γραμματεύς , ὅς γραφεῖον καί κάλαμος τυγχάνω ὁ ὁ προφήτης γλῶσσα , ὥστε ἕτερος εἰμί ὁ ὀξυγράφος γραμματεύς , δηλαδή ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , καί ἕτερος ὁ προφήτης καί τρίτος ὁ γλῶσσα ὁ προφητικός , ὅς κάλαμος καί γραφεῖον χώρα ἐπέχω ὄργανον τυγχάνω ὁ χράω αὐτός ἅγιος πνεῦμα .