ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_140.4
θοῦ , κύριε , φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου . μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις ἀνομίαν , καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν . Ὡς ἂν καθαρὰν φωνὴν ἐσχηκὼς ἱκετεύει τὸν θεὸν δίκην παραθήκης φυλάξαι αὐτῷ τὸ κατόρθωμα . ἀλλὰ καὶ θύραν περιοχῆς ἀξιοῖ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ ἐπιβληθῆναι , ἵνα μὴ ὁ κατὰ διάνοιαν αὐτοῦ θησαυρὸς ἀποσυληθῇ ἢ ἀποπέσῃ προπετέστερόν ποτε φθεγξαμένου , ἃ μὴ δεῖ . οὕτω δὴ μέγα ἡγεῖτο τὸ δυνηθῆναι κρατεῖν γλώττης , ὡς παρ’ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ τὴν φυλακὴν αἰτεῖσθαι . Καὶ τὰ μὲν περὶ στόματος καὶ χειλέων τοῦτον ἠκρίβωται αὐτῷ τὸν τρόπον . πάλιν δὲ περὶ τῶν κατὰ διάνοιαν προσθήσει φάσκων · μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας , τουτέστι μὴ συγχωρήσῃς παρατραπῆναι καὶ παρακλιθῆναι εἰς τὸ ἐναντίον τὴν ἁπαξαπλῶς κατασκευασθεῖσάν μου διάνοιαν . ἀντὶ δὲ τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις ὁ Σύμμαχος ἐννοεῖν ἐννοίας παρανόμους ἐξέδωκε σαφέστερον ἑρμηνεύσας τὴν θεωρίαν τοῦ λόγου . Εἶτα πάλιν μεταβαίνει ἐπὶ τὸ πρακτικὸν φάσκων · σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν , καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν . ἀνθ’ οὗ πάλιν ὁ Σύμμαχος σαφέστερον ἑρμήνευσεν εἰπών · σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις ἀδικίαν , μηδὲ συμφάγοιμι τὰ ἡδέα αὐτῶν · οὐκ ἔσομαι γάρ , φησίν , ἅμα τούτοις , ἐὰν σύ , κύριε , φυλακὴν τῷ στόματί μου θείης καὶ τὸν προκατασκευασθέντα μοι θησαυρὸν διατηρήσῃς .
Lemmas: τίθημι , κύριος , φυλακή ὁ στόμα ἐγώ καί θύρα περιοχή περί ὁ χεῖλος ἐγώ . μή ἐκκλίνω ὁ Καρδία ἐγώ εἰς λόγος πονηρία ὁ προφασίζομαι πρόφασις ἐν ἁμαρτία σύν ἄνθρωπος ἐργάζομαι ἀνομία , καί οὖον μή συνδυάζω μετά ὁ ἐκλεκτός αὐτός . ὡς εἄν καθαρός φωνή ἔχω ἱκετεύω ὁ θεός δίκη παραθήκη φυλάσσω αὐτός ὁ κατόρθωμα . ἀλλά καί θύρα περιοχή ἀξιόω ὁ χεῖλος αὐτός ἐπιβάλλω , ἵνα μή ὁ κατά διάνοια αὐτός θησαυρός ἀποσυλάω ἢ ἀποπίπτω προπετής ποτός φθέγγομαι , ὁ μή δεῖ . οὗτος δή μέγας ἡγέομαι ὁ δύναμαι κρατέω γλῶσσα , ὡς παρά αὐτός ὁ θεός ὁ φυλακή αἰτέω . καί ὁ μέν περί στόμα καί χεῖλος οὗτος ἀκριβόω αὐτός ὁ τρόπος . πάλιν δέ περί ὁ κατά διάνοια προστίθημι φάσκω · μή ἐκκλίνω ὁ Καρδία ἐγώ εἰς λόγος πονηρία , τουτέστι μή συγχωρέω παρατρέπω καί παρακλίνω εἰς ὁ ἐναντίος ὁ ἁπαξαπλῶς κατασκευάζω ἐγώ διάνοια . ἀντί δέ ὁ προφασίζομαι πρόφασις ἐν ἁμαρτία ὁ Σύμμαχος ἐννοέω ἔννοια παράνομος ἐκδίδωμι σαφής ἑρμηνεύω ὁ θεωρία ὁ λόγος . εἶτα πάλιν μεταβαίνω ἐπί ὁ πρακτικός φάσκω · σύν ἄνθρωπος ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , καί οὖον μή συνδυάζω μετά ὁ ἐκλεκτός αὐτός . ἀντί ὅς πάλιν ὁ Σύμμαχος σαφής ἑρμηνεύω εἶπον · σύν ἄνθρωπος ἐργάζομαι ἀδικία , μηδέ συμφάγω ὁ ἡδύς αὐτός · οὐ εἰμί γάρ , φημί , ἅμα οὗτος , ἐάν σῦς , κύριος , φυλακή ὁ στόμα ἐγώ τίθημι καί ὁ προκατασκευάζω ἐγώ θησαυρός διατήρηση .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_140.5
Παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με , ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου . Τῶν μὲν ἀσεβῶν , φησίν , παραιτοῦμαι τὰ ἡδέα καὶ εὔχομαι μήποτε αὐτοῖς συνδυάσαι μηδὲ κοινωνὸς γενέσθαι τῶν νομιζομένων αὐτοῖς ἀγαθῶν , αἱροῦμαι δὲ τὴν ἅμα τῷ δικαίῳ διατριβήν , κἂν ἐπίπονος ᾖ καὶ λυπηρά μοι ἡ παρὰ τοῦ δικαίου ἐπιστροφὴ καὶ παιδεία . δέχομαι γοῦν τοῦ δικαίου τὸν ἔλεγχον μᾶλλον ἢ τὴν χρηστολογίαν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τοὺς γλυκεῖς καὶ ἀπατηλοὺς λόγους , κἂν μυρίας εὐλογίας ἐπάγοιέν μου τῇ κεφαλῇ ἐλαίου δίκην ἐπιχρίοντες καὶ ἁπαλύνοντές με ὅσον ἐπὶ ταῖς αὐτῶν κολακευτικαῖς φωναῖς .
Lemmas: παιδεύω ἐγώ δίκαιος ἐν ἐλεέω καί ἐλέγχω ἐγώ , ἔλαιον δέ ἁμαρτωλός μή λιπανάω ὁ κεφαλή ἐγώ . ὁ μέν ἀσεβής , φημί , παραιτέομαι ὁ ἡδύς καί εὔχομαι μήποτε αὐτός συνδυάζω μηδέ κοινωνός γίγνομαι ὁ νομίζω αὐτός ἀγαθός , αἱρέω δέ ὁ ἅμα ὁ Δίκαιος διατριβή , κἀν ἐπίπονος εἰμί καί λυπηρός ἐγώ ὁ παρά ὁ Δίκαιος ἐπιστροφή καί παιδεία . δέχομαι γοῦν ὁ Δίκαιος ὁ ἔλεγχος μᾶλλον ἢ ὁ χρηστολογία ὁ ἁμαρτωλός καί ὁ γλυκύς καί ἀπατηλός λόγος , κἀν μυρίος εὐλογία ἐπάγω ἐγώ ὁ κεφαλή ἔλαιον δίκη ἐπιχρίω καί ἁπαλύνω ἐγώ ὅσος ἐπί ὁ αὐτός κολακευτικός φωνή .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_140.7
Ὅτι πρὸς σέ , κύριε κύριε , οἱ ὀφθαλμοί μου . ἐπί σε ἤλπισα , μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου . Τοσαῦτα εὐξάμενος ἱκετεύει μήποτε τὰ ὑπὸ τοῦ φθόνου παθεῖν πολλῶν βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ . διὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπαίρει πρὸς τὸν θεὸν εἰς αὐτὸν μόνον ἐνορῶν καὶ παρ’ αὐτοῦ μόνου τὴν βοήθειαν αἰτούμενος .
Lemmas: ὅτι2 πρός σός , κύριος κύριος , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . ἐπί σύ ἐλπίζω , μή ἀνταναιρέω ὁ Ψυχή ἐγώ . τοσοῦτος εὔχομαι ἱκετεύω μήποτε ὁ ὑπό ὁ φθόνος πάσχω πολύς βασκαίνω ὁ κατά θεός αὐτός προκοπή . διό ὁ ὀφθαλμός ἐπαίρω πρός ὁ θεός εἰς αὐτός μόνος ἐνοράω καί παρά αὐτός μόνος ὁ βοήθεια αἰτέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_140.8
Πεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ ἁμαρτωλοί . κατὰ μόνας εἰμὶ ἐγώ , ἕως οὗ ἂν παρέλθω . Ὁ Σύμμαχος ἐξέδωκεν ἀντὶ τοῦ μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου · μὴ ἀποκενώσῃς τὴν ψυχήν μου , τουτέστι μὴ συγχωρήσῃς τὰ ἐν τῇ ψυχῇ μου ἀγαθὰ καὶ τὸν ἀποκείμενον ἐν αὐτῇ θησαυρὸν ἀποκενωθῆναι καὶ συληθῆναι · ταῦτα γὰρ ἔσται μοι , φησίν , εἰ μὴ φυλαχθείην ὑπὸ σοῦ . τότε δὲ ἀπελεύσομαι ἀφόβως καὶ ἀμερίμνως , φησίν , ὅταν αὐτοὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοῖς ἑαυτῶν περιπαρῶσι δικτύοις .
Lemmas: πίπτω ἐν ἀμφίβληστρον αὐτός ἁμαρτωλός . κατά μόνος εἰμί ἐγώ , ἠώς ὅς εἄν παρέρχομαι . ὁ Σύμμαχος ἐκδίδωμι ἀντί ὁ μή ἀνταναιρέω ὁ Ψυχή ἐγώ · μή ἀποκενόω ὁ Ψυχή ἐγώ , τουτέστι μή συγχωρέω ὁ ἐν ὁ Ψυχή ἐγώ ἀγαθός καί ὁ ἀπόκειμαι ἐν αὐτός θησαυρός ἀποκενόω καί συλάω · οὗτος γάρ εἰμί ἐγώ , φημί , εἰμί μή φυλάσσω ὑπό σύ . τότε δέ ἀπέρχομαι ἄφοβος καί ἀμέριμνος , φημί , ὅταν αὐτός ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἑαυτοῦ περιπαρειμι δίκτυον .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.2
Ἐκχεῶ ἐναντίον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου , τὴν θλῖψίν μου ἐνώπιον αὐτοῦ ἀπαγγελῶ . ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου . Εἴ τις τὸν καιρὸν ἀπίδοι τὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ καθ’ ὃν ἐλέγετο ταῦτα , εἴσεται τὴν συνοχὴν καὶ τὴν λεγομένην ὑπ’ αὐτοῦ θλῖψιν , ὁποῖά τις ἦν τότε , ὅπως τε ἐκλείπειν ἔφασκεν αὐτοῦ τὸ πνεῦμα . ἀναγκαίως δὲ τῷ ἐφ’ ἑκάστῃ διανοίᾳ τὸ ἐνώπιον αὐτοῦ προστίθησιν · μηδενὸς γὰρ ὁρῶντος τῶν παρόντων , μόνου δὲ τοῦ θεοῦ ἐνώπιον καὶ τὴν δέησιν ἐξέχεε καὶ τὴν θλῖψιν ἀπήγγελλε ταῦτα πάντα κατὰ διάνοιαν καὶ κατὰ λογισμὸν ἐνεργῶν . τὸ δὲ ἐκχεῶ ἐνώπιον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου ὅλης ψυχῆς καὶ τῶν λογισμῶν ἁπάντων ἐξάπλωσιν δηλοῖ . τοῦτο δὲ μόνοις πράττειν ἁρμόττει τοῖς καθαρὸν τὸ συνειδὸς ἀπὸ πάσης κακίας κεκτημένοις .
Lemmas: ἐκχέω ἐναντίος αὐτός ὁ δέησις ἐγώ , ὁ θλῖψις ἐγώ ἐνώπιος αὐτός ἀπαγγέλλω . ἐν ὁ ἐκλείπω ἐκ ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐγώ . εἰμί τις ὁ καιρός ἀφοράω ὁ ἐν ὁ σπήλαιον κατά ὅς λέγω οὗτος , εἶμι ὁ συνοχή καί ὁ λέγω ὑπό αὐτός θλῖψις , ὁποῖος τις εἰμί τότε , ὅπως τε ἐκλείπω φάσκω αὐτός ὁ πνεῦμα . ἀναγκαῖος δέ ὁ ἐπί ἕκαστος διάνοια ὁ ἐνώπιος αὐτός προστίθημι · μηδείς γάρ ὁράω ὁ πάρειμι , μόνος δέ ὁ θεός ἐνώπιος καί ὁ δέησις ἐκχέω καί ὁ θλῖψις ἀπαγγέλλω οὗτος πᾶς κατά διάνοια καί κατά λογισμός ἐνεργός . ὁ δέ ἐκχέω ἐνώπιος αὐτός ὁ δέησις ἐγώ ὅλος Ψυχή καί ὁ λογισμός ἅπας ἐξάπλωσις δηλόω . οὗτος δέ μόνος πράσσω ἁρμόζω ὁ καθαρός ὁ σύνοιδα ἀπό πᾶς κακία κτάομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.3
κἄν τις τὸν ἐν σπηλαίῳ λογίσηται τόπον , εὑρήσει προσηκόντως τὰ εἰρημένα .
Lemmas: ἄν τις ὁ ἐν σπήλαιον λογίζομαι τόπος , εὑρίσκω προσήκω ὁ εἴρω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.4
Καὶ σὺ ἔγνως τὰς τρίβους μου . ἐν ὁδῷ ταύτῃ , ᾗ ἐπορευόμην , ἔκρυψαν παγίδα μοι . κατενόουν εἰς τὰ δεξιὰ καὶ ἐπέβλεπον , ὅτι οὐκ ἦν ὁ ἐπιγινώσκων με . ἀπώλετο φυγὴ ἀπ’ ἐμοῦ , καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὴν ψυχήν μου . Σφόδρα καταλλήλως τῇ τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ τόπου συνοχῇ καὶ ταῦτα λέλεκται · ὅσον γὰρ ἐπ’ ἀνθρώποις ἔνδον ἐν τῷ σπηλαίῳ συνεχόμενος παντὸς δρασμοῦ καὶ φυγῆς ἀποκέκλειστο , οὔτε μία παρῆν αὐτῷ βοηθείας ἐλπίς , ἀλλ’ οὐδὲ ἦν ὁ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ῥυόμενος ἢ ἐπιζητῶν . ὁρῶν δὲ τοὺς τῆς ψυχῆς αὐτοῦ νοητοὺς ἐχθροὺς ὅλον τοῦτο κατεργασαμένους , λέγω δὲ τὸ εἰσελθεῖν Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον ὑπὲρ τοῦ συλληφθῆναι τὸν Δαυίδ , εἰκότως ἔλεγε τὸ ἔκρυψαν παγίδα μοι . ἀλλ’ οὐ προκεχωρήκει αὐτοῖς τὰ τῆς παγίδος διὰ τὴν προκειμένην προσευχήν . θαρσῶν δὲ τῇ τοῦ βίου αὐτοῦ πορείᾳ ταῖς τε πράξεσι καὶ ταῖς ὁδοῖς , αἷς ἐβάδιζεν ἀδίκως ἐλαυνόμενος καὶ πολεμούμενος , φησὶ τῷ θεῷ τὸ καὶ σὺ ἔγνως τὰς τρίβους μου .
Lemmas: καί σύ γιγνώσκω ὁ τρίβος ἐγώ . ἐν ὁδός οὗτος , ὅς πορεύω , κρύπτω παγίς ἐγώ . κατανοέω εἰς ὁ δεξιός καί ἐπιβλέπω , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἐπιγιγνώσκω ἐγώ . ἀπόλλυμι φυγή ἀπό ἐγώ , καί οὐ εἰμί ὁ ἐκζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ . σφόδρα κατάλληλος ὁ ὁ καιρός καί ὁ τόπος συνοχή καί οὗτος λέγω · ὅσος γάρ ἐπί ἄνθρωπος ἔνδον ἐν ὁ σπήλαιον συνέχω πᾶς δρασμός καί φυγή ἀποκλείω , οὔτε εἷς πάρειμι αὐτός βοήθεια ἐλπίς , ἀλλά οὐδέ εἰμί ὁ ὁ ψυχή αὐτός ῥύομαι ἢ ἐπιζητέω . ὁράω δέ ὁ ὁ Ψυχή αὐτός νοητός ἐχθρός ὅλος οὗτος κατεργάζομαι , λέγω δέ ὁ εἰσέρχομαι Σαῦλος εἰς ὁ σπήλαιον ὑπέρ ὁ συλλαμβάνω ὁ Δαυίδ , εἰκότως λέγω ὁ κρύπτω παγίς ἐγώ . ἀλλά οὖον προχωρέω αὐτός ὁ ὁ παγίς διά ὁ πρόκειμαι προσευχή . θάρσος δέ ὁ ὁ βίος αὐτός πορεία ὁ τε πρᾶξις καί ὁ ὁδός , ὅς βαδίζω ἄδικος ἐλαύνω καί πολεμόω , φημί ὁ θεός ὁ καί σύ γιγνώσκω ὁ τρίβος ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.5
Ἐκέκραξα πρὸς σέ , κύριε , εἶπα · σὺ εἶ ἡ ἐλπίς μου , μερίς μου ἐν γῇ ζώντων . Πάλιν καὶ ἐνταῦθα κράζειν ὁμολογεῖ , οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ πρὸς τὸν κύριον · ἄλλως γὰρ ἀδύνατον ἦν αὐτῷ φωνὴν ἀφιέναι πλησίον παρόντος τοῦ ἐχθροῦ . τὴν μόνην δ’ ἐλπίδα αὐτοῦ τὸν θεὸν ἔχειν ὁμολογήσας οὐκ ἐξέπεσε τοῦ σκοποῦ · ἡ γὰρ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει . ἀλλὰ καὶ εἴ τις ἔσται γῇ ζώντων , ὁμολογῶ , φησίν , ἐγὼ μηδεμίαν ἔχειν χώραν ἐν ταύτῃ ἢ σὲ μόνον τὴν ἐμὴν ἐλπίδα · σὺ γὰρ εἶ , ὁ θεὸς , ἡ μερίς μου ἐν γῇ ζώντων , ὡς , εἰ μὴ σὲ εἶχον , οὐκ ἂν ἐξετάσθην ποτὲ ἐν γῇ ζώντων . ζώντων δὲ γῆ οὐχ ἡ πατουμένη νῦν πρὸς ἡμῶν – θανάτου γὰρ γῆ καὶ νεκρῶν αὕτη – ἀλλ’ ἣν κληρονομήσουσιν οἱ πρᾳεῖς , ἐφ’ ᾗ ζῶντες πάντες κατὰ τὴν αἰώνιον ζωὴν διατρίβουσιν .
Lemmas: κράζω πρός σός , κύριος , εἶπον · σύ εἰμί ὁ ἐλπίς ἐγώ , μερίς ἐγώ ἐν γῆ ζῶ . πάλιν καί ἐνταῦθα κράζω ὁμολογέω , οὐ ἁπλόος , ἀλλά πρός ὁ κύριος · ἄλλως γάρ ἀδύνατος εἰμί αὐτός φωνή ἀφίημι πλησίος πάρειμι ὁ ἐχθρός . ὁ μόνος δέ ἐλπίς αὐτός ὁ θεός ἔχω ὁμολογέω οὐ ἐκπίπτω ὁ σκοπός · ὁ γάρ Ἐλπὶς οὖον καταισχύνω . ἀλλά καί εἰμί τις εἰμί γῆ ζῶ , ὁμολογέω , φημί , ἐγώ μηδείς ἔχω χώρα ἐν οὗτος ἢ σύ μόνος ὁ ἐμός ἐλπίς · σύ γάρ εἰμί , ὁ θεός , ὁ μερίς ἐγώ ἐν γῆ ζῶ , ὡς , εἰμί μή σύ ἔχω , οὐ εἄν ἐξετάζω ποτέ ἐν γῆ ζῶ . ζῶ δέ γῆ οὐ ὁ πατέω νῦν πρός ἐγώ – θάνατος γάρ γῆ καί νεκρός οὗτος – ἀλλά ὅς κληρονομέω ὁ πρᾶος , ἐπί ὅς ζῶ πᾶς κατά ὁ αἰώνιος ζωή διατρίβω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.6
Πρόσχες πρὸς τὴν δέησίν μου , ὅτι ἐταπεινώθην σφόδρα . ῥῦσαί με ἐκ τῶν καταδιωκόντων με , ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ . ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου , κύριε . Εὐκαίρως οἷα δὴ ἀποκεκλεισμένος εἰς τὰ ἐσώτατα τοῦ σπηλαίου προσεύχεται λέγων κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἔξω ποίησον ἀπὸ συγκλεισμοῦ τὴν ψυχήν μου . σαφῆ δὲ καὶ τὰ λοιπά .
Lemmas: προέχω πρός ὁ δέησις ἐγώ , ὅτι ταπεινόω σφόδρα . ἐρύω ἐγώ ἐκ ὁ καταδιώκω ἐγώ , ὅτι κραταιόω ὑπέρ ἐγώ . ἐξάγω ἐκ φυλακή ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ἐξομολογέομαι ὁ ὄνομα σύ , κύριος . εὔκαιρος οἷος δή ἀποκλείω εἰς ὁ ἐσώτατος ὁ σπήλαιον προσεύχομαι λέγω κατά ὁ Σύμμαχος · ἔξω ποιέω ἀπό συγκλεισμός ὁ Ψυχή ἐγώ . σαφής δέ καί ὁ λοιπός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.7
Ἐμὲ ὑπομενοῦσι δίκαιοι , ἕως οὗ ἀνταποδῷς μοι . Καὶ τούτου ἡ διάνοια σαφὴς ἐκ τῆς τῶν λοιπῶν ἑρμηνευτῶν παραθέσεως . ὁ μὲν Ἀκύλας φησίν · ἐν ἐμοὶ ἐκδέξονται δίκαιοι , ὅταν ἀμείψη ἐπ’ ἐμέ , ὁ δὲ Σύμμαχος · στεφανωθήσονται δίκαιοι , ὅταν εὐεργετήσῃς με . διδάσκει δὲ διὰ τούτων , ὅτι ἐὰν νῦν ἐμὲ ἐν τοιούτῳ γενόμενον συγκλεισμῷ καὶ ἐν ἐσχάτῃ ἀπορίᾳ τῆς ἐν ἀνθρώποις σωτηρίας ἐξαγάγῃς ἐντεῦθεν ἀμειψάμενός μου τὰς ἀγαθὰς πράξεις , ἕξουσιν ἀγαθὰς ἐλπίδας καὶ οἱ λοιποὶ δίκαιοι ἐμὲ ὑπόδειγμα πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες .
Lemmas: ἐγώ ὑπομένω Δίκαιος , ἠώς ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ . καί οὗτος ὁ διάνοια σαφής ἐκ ὁ ὁ λοιπός ἑρμηνευτής παράθεσις . ὁ μέν Ἀκύλας φημί · ἐν ἐγώ ἐκδέχομαι Δίκαιος , ὅταν ἀμείβω ἐπί ἐγώ , ὁ δέ Σύμμαχος · στεφανόω Δίκαιος , ὅταν εὐεργετέω ἐγώ . διδάσκω δέ διά οὗτος , ὅτι ἐάν νῦν ἐγώ ἐν τοιοῦτος γίγνομαι συγκλεισμός καί ἐν ἔσχατος ἀπορία ὁ ἐν ἄνθρωπος σωτηρία ἐξάγω ἐντεῦθεν ἀμείβω ἐγώ ὁ ἀγαθός πρᾶξις , ἔχω ἀγαθός ἐλπίς καί ὁ λοιπός Δίκαιος ἐγώ ὑπόδειγμα πρό ὀφθαλμός ἔχω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.1
Κύριε , εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου . Πᾶς ὁ ἐν μεγίστοις πειρασμοῖς καὶ θλίψεσιν ὑπερβαλλούσαις ἐξεταζόμενος εὐκαίρως ἂν χρήσαιτο τῇ προκειμένῃ προσευχῇ . διὸ καὶ ἀνεπίγραφος ὁ ψαλμός . Ἀκούει μὲν οὖν πάντων ὁ κύριος , ὀλίγων δὲ εἰσακούει . ἐὰν τῶν δεομένων ἡμῶν ἐπακούσωμεν , ἐπακουσθησόμεθα καὶ αὐτοί . ὁ θαρσῶν δὲ τῇ ἑαυτοῦ προσευχῇ ἀκροατὴν καλείτω τὸν θεόν .
Lemmas: κύριος , εἰσακούω ὁ προσευχή ἐγώ . Πᾶς ὁ ἐν μέγας πειρασμός καί θλῖψις ὑπερβάλλω ἐξετάζω εὔκαιρος εἄν χράω ὁ πρόκειμαι προσευχή . διό καί ἀνεπίγραφος ὁ ψαλμός . ἀκούω μέν οὖν πᾶς ὁ κύριος , ὀλίγος δέ εἰσακούω . ἐάν ὁ δήω ἐγώ ἐπακούω , ἐπακούω καί αὐτός . ὁ θάρσος δέ ὁ ἑαυτοῦ προσευχή ἀκροατής καλέω ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.2
Ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου , ἐπάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου . καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου , ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν . Ὁ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνῶν καὶ ὁ ἐν ἀληθείᾳ δουλεύων τῷ θεῷ ταῦτα δικαίως ἂν εἴποι . ἐπακούσας δὲ ὁ θεὸς ἐν ἀληθείᾳ καταξιοῖ τῶν ἀληθῶς ἀγαθῶν τὸν ἐπακουόμενον , καὶ ὁ ἀγαθὰ συνειδὼς ἑαυτῷ ἐπικαλεῖται τὴν δικαιοσύνην τοῦ θεοῦ θαρσῶν , ὅτι κατ’ ἀξίαν ὧν ἔπραξεν ἀγαθῶν ἀπολήψεται . ὁ δὲ μὴ τοιοῦτος εὐχέσθω εἰσακουσθῆναι ἐλέει θεοῦ ἢ ἀγαθότητι ἢ φιλανθρωπίᾳ . Δέεται δὲ ὁ παρὼν μὴ εἰσελθεῖν μετὰ τοῦ θεοῦ εἰς κρίσιν καίπερ ἀγαθὰ ἑαυτῷ συνειδώς , πλὴν ὁμολογῶν νικᾶσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ θεοῦ εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν . διὸ αὐτὸν μόνον παραιτεῖται καὶ τὸ μετ’ αὐτοῦ κριθῆναι . καὶ ἐν ἑτέροις δέ φησιν · ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε . Εἰ δ’ ἄνευ τοῦ ἐνώπιόν σου εἴρητο , ἀπόγνωσις ἂν ἦν παντελὴς κατορθώσεως . νῦν δὲ ὡς πρὸς σέ , φησίν , καὶ τὰς σὰς εὐεργεσίας οὐδεὶς οὐδὲ παρὰ τῶν σοὶ ζώντων δικαιωθήσεται , ὡς πρὸς ἑτέρους δὲ συγκρινόμενός τις τάχα ποτὲ δικαιοῦται · καὶ ἁμαρτωλὸς γὰρ συγκρίσει χείρονος δικαιωθήσεται .
Lemmas: ἐνωτίζομαι ὁ δέησις ἐγώ ἐν ὁ ἀλήθεια σύ , ἐπακούω ἐγώ ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ . καί μή εἰσέρχομαι εἰς κρίσις μετά ὁ δοῦλος σύ , ὅτι οὖον δικαιόω ἐνώπιον σύ πᾶς ζῶ . ὁ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια προσκυνέω καί ὁ ἐν ἀλήθεια δουλεύω ὁ θεός οὗτος δικαίως εἄν εἶπον . ἐπακούω δέ ὁ θεός ἐν ἀλήθεια καταξιόω ὁ ἀληθής ἀγαθός ὁ ἐπακούω , καί ὁ ἀγαθός σύνοιδα ἑαυτοῦ ἐπικαλέω ὁ δικαιοσύνη ὁ θεός θάρσος , ὅτι κατά ἄξιος ὅς πράσσω ἀγαθός ἀπολαμβάνω . ὁ δέ μή τοιοῦτος εὔχομαι εἰσακούω ἐλεέω θεός ἢ ἀγαθότης ἢ φιλανθρωπία . δήω δέ ὁ πάρειμι μή εἰσέρχομαι μετά ὁ θεός εἰς κρίσις καίπερ ἀγαθός ἑαυτοῦ σύνοιδα , πλήν ὁμολογέω νικάω ὑπό ὁ ὁ θεός εἰς αὐτός εὐεργεσία . διό αὐτός μόνος παραιτέομαι καί ὁ μετά αὐτός κρίνω . καί ἐν ἕτερος δέ φημί · ὅπως εἄν δικαιόω ἐν ὁ λόγος σύ καί νικάω ἐν ὁ κρίνω σύ . εἰμί δέ ἄνευ ὁ ἐνώπιον σύ εἴρω , ἀπόγνωσις εἄν εἰμί παντελής κατόρθωσις . νῦν δέ ὡς πρός σός , φημί , καί ὁ σός εὐεργεσία οὐδείς οὐδέ παρά ὁ σύ ζῶ δικαιόω , ὡς πρός ἕτερος δέ συγκρίνω τις τάχα ποτέ δικαιόω · καί ἁμαρτωλός γάρ σύγκρισις χείρων δικαιόω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.3
Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου , ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου , ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος . Νεκροὶ δὲ αἰῶνος εἶεν ἂν καὶ οἱ τῆς ἐν θεῷ ζωῆς ἐστερημένοι , περὶ ὧν φησιν · ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς , ἀλλ’ οὐ τοιοῦτοι οἱ λεγόμενοι ἐν Χριστῷ νεκροί , οὓς πρώτους ἀναστῆναι δεήσει . ἀκριβῶς δέ φησιν ἑαυτὸν ἐν σκοτεινοῖς ὡς τοὺς νεκροὺς τοῦ αἰῶνος κεκαθικέναι , οὐ μὴν καὶ νεκρὸν αἰῶνος γεγονέναι · οὐ γὰρ ἂν ηὔξατο τοιαῦτα , εἰ νεκρὸς ἐγεγόνει . Δύναται δὲ ταῦτα καὶ ἐκ προσώπου λέγεσθαι τοῦ Δαυὶδ ἐξομολογουμένου , ἃ πέπονθεν ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἐπὶ τῇ τοῦ Οὐρίου , ὅτε ὡς λέων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ κατεδίωξε φεύγουσαν αὐτὴν καὶ καταλαβὼν αὐτὴν κατέβαλε ῥίψας τε χαμαὶ κατεπάτησεν εἰς τὴν γῆν τὴν ζωὴν αὐτοῦ . καὶ μὴ ἀρκεσθεὶς κατέσυρεν αὐτὸν εἰς τὴν ἑαυτοῦ χώραν κἀκεῖ αὐτὸν ἐκάθισεν ἐν σκοτεινοῖς ὁμοιώσας αὐτὸν τοῖς ὑπ’ αὐτὸν ἀθέοις ἀνδράσι νεκροῖς αἰῶνος ὠνομασμένοις .
Lemmas: ὅτι2 καταδιώκω ὁ ἐχθρός ὁ Ψυχή ἐγώ , ταπεινόω εἰς γῆ ὁ ζωή ἐγώ , καθίζω ἐγώ ἐν σκοτεινός ὡς νεκρός αἰών . νεκρός δέ αἰών ἄγω εἄν καί ὁ ὁ ἐν θεός ζωή στερέω , περί ὅς φημί · ἀφίημι ὁ νεκρός θάπτω ὁ ἑαυτοῦ νεκρός , ἀλλά οὖον τοιοῦτος ὁ λέγω ἐν Χριστός νεκρός , ὅς πρῶτος ἀνίστημι δήω . ἀκριβῶς δέ φημί ἑαυτοῦ ἐν σκοτεινός ὡς ὁ νεκρός ὁ αἰών καθίζω , οὖον μήv καί νεκρός αἰών γίγνομαι · οὖον γάρ εἄν εὔχομαι τοιοῦτος , εἰμί νεκρός γίγνομαι . δύναμαι δέ οὗτος καί ἐκ πρόσωπον λέγω ὁ Δαυίδ ἐξομολογέομαι , ὁ πάσχω ὑπό ὁ διάβολος ἐπί ὁ ὁ Οὔριος , ὅτε ὡς λέων ὁ ψυχή αὐτός καταδιώκω φεύγω αὐτός καί καταλαμβάνω αὐτός καταβάλλω ῥίπτω τε χαμαί καταπατέω εἰς ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός . καί μή ἀρκέω κατασύρω αὐτός εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα ἐκεῖ αὐτός καθίζω ἐν σκοτεινός ὁμοιόω αὐτός ὁ ὑπό αὐτός ἄθεος ἀνήρ νεκρός αἰών ὀνομάζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.4
Καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου , ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου . Τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ ἀκηδιᾷ , ἐπειδὰν ἡ καρδία ταραχθῇ · μνησθεῖσα πῶς ὁ ἐχθρὸς ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωὴν αὐτῆς καὶ ὡς ἐκάθισεν αὐτὴν ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος . ταραχθεῖσα δέ , φησίν , ἡ καρδία μου ἐν αὑτῇ ἔνδον ἔπασχε τὸ πάθος παντελῶς μὴ ἐκπεσοῦσα ὡς εἰς φανερὸν ἐλθεῖν τοῖς πᾶσι καὶ τοῖς ἐκτὸς γνωσθῆναι τὴν ταραχήν .
Lemmas: καί ἀκηδιάω ἐπί ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐγώ , ἐν ἐγώ ταράσσω ὁ καρδία ἐγώ . ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός ἀκηδιάω , ἐπειδάν ὁ καρδία ταράσσω · μιμνήσκω πῶς ὁ ἐχθρός ταπεινόω εἰς γῆ ὁ ζωή αὐτός καί ὡς καθίζω αὐτός ἐν σκοτεινός ὡς νεκρός αἰών . ταράσσω δέ , φημί , ὁ καρδία ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ ἔνδον πάσχω ὁ πάθος παντελῶς μή ἐκπίπτω ὡς εἰς φανερός ἔρχομαι ὁ πᾶς καί ὁ ἐκτός γιγνώσκω ὁ ταραχή .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.5
Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων καὶ ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου . ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων . Ἐπεὶ καὶ ὁ Μωυσῆς προστάττει λέγων · μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος , καὶ ὁ Δαυὶδ πάλιν φησίν · καὶ ἔτη αἰώνια ἐμνήσθην καὶ ἐμελέτησα , εἰκότως θεραπεύων ἑαυτὸν ὁ ταραχθεὶς τὴν καρδίαν ἀνατρέχει ἐπὶ τὰς παλαιὰς αὐτοῦ ἡμέρας τὰς πρὸ τῆς ταραχῆς , ἐν αἷς κατώρθου , ἢ ἐπὶ τὰς παλαιὰς ἱστορίας , καὶ τὴν μνήμην ἀναλαβὼν μελετᾷ ἐν τοῖς ἔργοις τοῦ θεοῦ καὶ ἐν τοῖς ποιήμασι τῶν χειρῶν αὐτοῦ , οὐ μικρᾶς τυγχάνων παραμυθίας ἀπὸ τῶν παλαιῶν ἀναγνωσμάτων , μανθάνων ἐξ αὐτῶν , ὅτι τοὺς παλαιοὺς μετὰ μυρίας θλίψεις καὶ πειρασμοὺς ἐπεσκέπτετο ὁ θεός καὶ ὅσας παρέσχεν αὐτοῖς θεραπείας τε καὶ εὐεργεσίας . ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς τῆς δημιουργίας λόγοις μελετῶν ἐθεραπεύετο τὴν ψυχὴν παιδευόμενος ὡς οὐκ ἔστιν ἀπρονόητος ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος οὐδὲ ἀθεράπευτος ἡ τοῦ ταραχθέντος ψυχή , ἐφορᾶ δὲ καὶ ἐφέστηκε τοῖς πᾶσιν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν . διόπερ ταῦτα μελετῶν ἔχαιρεν ὡς ἂν μὴ εἰς ἀνώνητα ἐλπίζων , ἔχων δὲ τὸν ἐπήκοον τῆς ἀναπεμπομένης ὑπ’ αὐτοῦ προσευχῆς .
Lemmas: μιμνήσκω ἡμέρα ἀρχαῖος καί μελετάω ἐν πᾶς ὁ ἔργον σύ . ἐν ποίημα ὁ χείρ σύ μελετάω . ἐπεί καί ὁ Μωυσῆς προστάσσω λέγω · μιμνήσκω ἡμέρα αἰών , καί ὁ Δαυίδ πάλιν φημί · καί ἔτος αἰώνιος μιμνήσκω καί μελετάω , εἰκότως θεραπεύω ἑαυτοῦ ὁ ταράσσω ὁ Καρδία ἀνατρέχω ἐπί ὁ παλαιός αὐτός ἡμέρα ὁ πρό ὁ ταραχή , ἐν ὅς κατορθόω , ἢ ἐπί ὁ παλαιός ἱστορία , καί ὁ μνήμη ἀναλαμβάνω μελετάω ἐν ὁ ἔργον ὁ θεός καί ἐν ὁ ποίημα ὁ χείρ αὐτός , οὖον μικρός τυγχάνω παραμυθία ἀπό ὁ παλαιός ἀνάγνωσμα , μανθάνω ἐκ αὐτός , ὅτι ὁ παλαιός μετά μυρίος θλῖψις καί πειρασμός ἐπισκέπτομαι ὁ θεός καί ὅσος παρέχω αὐτός θεραπεία τε καί εὐεργεσία . ἀλλά καί ἐν ὁ ὁ δημιουργία λόγος μελέτη θεραπεύω ὁ ψυχή παιδεύω ὡς οὐ εἰμί ἀπρονόητος ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος οὐδέ ἀθεράπευτος ὁ ὁ ταράσσω ψυχή , ἐφοράω δέ καί ἐφίστημι ὁ πᾶς ὁ ὁ θεός λόγος ἰάομαι ὁ συντρίβω ὁ Καρδία . διόπερ οὗτος μελέτη χαίρω ὡς εἄν μή εἰς ἀνώνητα ἐλπίζω , ἔχω δέ ὁ ἐπήκοος ὁ ἀναπέμπω ὑπό αὐτός προσευχή .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.6
Διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς σέ , ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι . Μνησθεὶς τῶν ἀρχαίων ἡμερῶν ἐκ τῆς μελέτης τῶν θείων ἀναγνωσμάτων τὰς χεῖράς μου καὶ τὰς διὰ μετανοίας πράξεις καθαράς σοι ἐπιδεικνὺς διεπέτασα οὕτως διψῶν σου , ὁ θεός , καὶ τῆς παρά σου ἰάσεως , οὐ μόνον ὃν τρόπον ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , ἀλλὰ καὶ ὡς ἄνυδρος καὶ ξηρὰ γῆ ὀρέγεται τοῦ ἐπ’ αὐτὴν κατιόντος ὑετοῦ . εἰ δὲ καὶ ἔστιν ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος , ὡς πρὸς σὲ τὸν θεὸν τοιαύτη ἐστίν · καθ’ ἑαυτὴν γὰρ καὶ ὡς ἐν ἀνθρώπων συγκρίσει γόνιμος καὶ τεθηλυία καρπῶν ἀγαθῶν ὑπάρχει , σοὶ δὲ ἄνυδρός ἐστιν οὕτως , ὡς οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν .
Lemmas: διαπετάννυμι ὁ χείρ ἐγώ πρός σός , ὁ ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἄνυδρος σύ . μιμνήσκω ὁ ἀρχαῖος ἡμέρα ἐκ ὁ μελέτη ὁ θεῖον ἀνάγνωσμα ὁ χείρ ἐγώ καί ὁ διά μετάνοια πρᾶξις καθαρός σύ ἐπιδείκνυμι διαπετάννυμι οὕτως διψάω σύ , ὁ θεός , καί ὁ παρά σύ ἴασις , οὖον μόνος ὅς τρόπος ἔλαφος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , ἀλλά καί ὡς ἄνυδρος καί ξηρός γῆ ὀρέγω ὁ ἐπί αὐτός κατέρχομαι ὑετός . εἰμί δέ καί εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἄνυδρος , ὡς πρός σύ ὁ θεός τοιοῦτος εἰμί · κατά ἑαυτοῦ γάρ καί ὡς ἐν ἄνθρωπος σύγκρισις γόνιμος καί θάλλω καρπός ἀγαθός ὑπάρχω , σύ δέ ἄνυδρος εἰμί οὕτως , ὡς οὖον δικαιόω ἐνώπιον σύ πᾶς ζῶ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.7
Ταχὺ εἰσάκουσόν μου , κύριε , ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου . Ἐν τοῖς κατεπείγουσι καιροῖς τῶν περιστάσεων ἤτοι ἐν διωγμοῖς ἢ τοις ἐσχάτοις κινδύνοις , ἐπειδὰν παρακινδυνεύῃ τινὸς ἡ ψυχὴ ἐκλείποντος τοῦ ἐν αὐτῷ πνεύματος καὶ τῆς καρδίας ἐν αὐτῷ ταραττομένης , προσήκει ὁμοίως τῷ Δαυὶδ λέγειν εὐχομένῳ · ταχὺ εἰσάκουσόν μου , κύριε . οὐ μὴν ἀναγκαῖον τοῦτο λέγειν ἐπὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις καὶ βιωτικοῖς πράγμασιν .
Lemmas: ταχύς εἰσακούω ἐγώ , κύριος , ἐκλείπω ὁ πνεῦμα ἐγώ . ἐν ὁ κατεπείγω καιρός ὁ περίστασις ἤτοι ἐν διωγμός ἢ ὁ ἔσχατος κίνδυνος , ἐπειδάν παρακινδυνεύω τις ὁ ψυχή ἐκλείπω ὁ ἐν αὐτός πνεῦμα καί ὁ Καρδία ἐν αὐτός ταράσσω , προσήκω ὁμοίως ὁ Δαυίδ λέγω εὔχομαι · ταχύς εἰσακούω ἐγώ , κύριος . οὖον μήv ἀναγκαῖος οὗτος λέγω ἐπί ὁ ἀνθρώπινος καί βιωτικός πρᾶγμα .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.8
Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ , καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον . Ἐφ’ ὅσον μὲν τὸ πρόσωπόν σου καταξιοῖ με τῶν ἰδίων αὐτοῦ , τὸ φῶς σού ἐστιν ἐν ἐμοὶ καὶ πᾶσά μου ἀπελήλαται σκοτία , ὥστ’ ἂν εἰπεῖν · ἐσημειώθη ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου , κύριε . εἰ δὲ ἀποστρέψειάς ποτε τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ , γίνομαι ἐν σκοτίᾳ , ἐν ᾗ γίνονται πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς λάκκον , ἐν ᾧ λάκκῳ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τὸ καλούμενον σκότος ἐξώτερον , ἐξ οὗ ῥυσθεὶς ἔλεγον · κύριε , ἀνήγαγες ἐξ Ἅιδου τὴν ψυχὴν μου , ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον . ἕκαστος δέ , δι’ ὧν πράττει , τὴν εἰς τὸν λάκκον κατάπτωσιν ἑαυτῷ κατεργάζεται .
Lemmas: μή ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ , καί ὁμοιόω ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος . ἐπί ὅσος μέν ὁ πρόσωπον σύ καταξιόω ἐγώ ὁ ἴδιος αὐτός , ὁ φάος σῦς εἰμί ἐν ἐγώ καί πᾶς ἐγώ ἀπελαύνω σκοτία , ὥστε εἄν εἶπον · σημειόω ἐπί ἐγώ ὁ φάος ὁ πρόσωπον σύ , κύριος . εἰμί δέ ἀποστρέφω ποτός ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ , γίγνομαι ἐν σκοτία , ἐν ὅς γίγνομαι πᾶς ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος , ἐν ὅς λάκκος οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ καλέω σκότος ἐξώτερος , ἐκ ὅς ἐρύω λέγω · κύριος , ἀνάγω ἐκ Ἅιδου ὁ ψυχή ἐγώ , σῴζω ἐγώ ἀπό ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος . ἕκαστος δέ , διά ὅς πράσσω , ὁ εἰς ὁ λάκκος κατάπτωσις ἑαυτοῦ κατεργάζομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.9
Ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωῒ τὸ ἔλεός σου , ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα . Ἐν τοῖς πειρασμοῖς καὶ ταῖς θλίψεσι τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ δεόμεθα . τούτου δὲ τευξόμεθα , ἐὰν ἐγρηγορότως σχολάζωμεν ταῖς εὐχαῖς , καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ἑωθινὰς ὥρας , ὥστε δύνασθαι λέγειν · ὁ θεός , ὁ θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίζω , ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου.τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου , τὸ πρωῒ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι . ἀναγκαῖον δὲ συνιέναι τὸν περὶ τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ λόγον ὄντα πολὺν καὶ δυσερμήνευτον , ὃν ὁ μαθὼν εἴσεται , πῶς ὃν θέλει ἐλεεῖ , ὃν δὲ θέλει σκληρύνει . οὐδενὶ δὲ οὗτος ἀκουστὸς ἔσται ἢ μόνῳ τῷ ἐπὶ τὸν θεὸν ἠλπικότι ἐν πρωῒ καὶ ἀνατολῇ τοῦ νοητοῦ φωτὸς γενομένῳ .
Lemmas: ἀκουστός ποιέω ἐγώ ὁ πρωΐ ὁ ἔλεος σύ , ὅτι ἐπί σύ ἐλπίζω . ἐν ὁ πειρασμός καί ὁ θλῖψις ὁ ἔλεος ὁ θεός δήω . οὗτος δέ τυγχάνω , ἐάν ἐγρηγορότως σχολάζω ὁ εὐχή , καί μάλιστα κατά ὁ ἑωθινός ὥρα , ὥστε δύναμαι λέγω · ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , πρός σύ ὀρθρίζω , διψάω σύ ὁ ψυχή μου.τὸ πρωΐ εἰσακούω ὁ φωνή ἐγώ , ὁ πρωΐ παρίστημι σύ καί ἐφοράω . ἀναγκαῖος δέ συνίημι ὁ περί ὁ ἔλεος ὁ θεός λόγος εἰμί πολύς καί δυσερμήνευτος , ὅς ὁ μανθάνω εἶμι , πῶς ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω . οὐδείς δέ οὗτος ἀκουστός εἰμί ἢ μόνος ὁ ἐπί ὁ θεός ἐλπίζω ἐν πρωΐ καί ἀνατολή ὁ νοητός φάος γίγνομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.10
Γνώρισόν μοι , κύριε , ὁδόν , ἐν ᾗ πορεύσομαι , ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου . Ἐπειδὴ οὐκέτι χαμαὶ κεῖται ἡ ψυχή μου , ἀλλ’ ἦρα αὐτὴν ἀπὸ τοῦ ἐδάφους , εἰς ὃ καταπέπτωκεν , καὶ ὅλην ταύτην σοι ἀνέθηκα . διὸ ἀνιστὰς χάρισαί μοι γνῶσιν τῆς ἐπὶ σέ , τὸν θεόν , διὰ μετανοίας φερούσης ὁδοῦ ἢ τῆς μετὰ τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγὴν ἀγούσης ἐπὶ τὰ οὐράνια · θνητὸς γὰρ πῶς ἂν νοήσαι τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ; καὶ κατὰ βούλημα τὸ σὸν πορεύεσθαι πράξει καὶ νοήσει ποθῶ .
Lemmas: γνωρίζω ἐγώ , κύριος , ὁδός , ἐν ὅς πορεύω , ὅτι πρός σύ ἆρα ὁ Ψυχή ἐγώ . ἐπεί οὐκέτι χαμαί κεῖμαι ὁ ψυχή ἐγώ , ἀλλά ἆρα αὐτός ἀπό ὁ ἔδαφος , εἰς ὅς καταπίπτω , καί ὅλος οὗτος σύ ἀνατίθημι . διό ἀνίστημι χαρίζω ἐγώ γνῶσις ὁ ἐπί σός , ὁ θεός , διά μετάνοια φέρω ὁδός ἢ ὁ μετά ὁ ἀπό ὁ σῶμα ἀπαλλαγή ἄγω ἐπί ὁ οὐράνιος · θνητός γάρ πῶς εἄν νοέω ὁ ὁδός αὐτός ; καί κατά βούλημα ὁ σός πορεύω πρᾶξις καί νοέω πίνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.11
Ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου , κύριε , ζήσεις με , ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου . Ὅμοιόν ἐστι τῷ μὴ ἡμῖν , κύριε , μὴ ἡμῖν , ἀλλ’ ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν · οὐ γὰρ χρὴ ἐφ’ ἑαυτοῖς θαρρεῖν . ὁ δὲ ὑπομείνας ἀνδρείως τὰς ἐν τοῖς πειρασμοῖς θλίψεις ὡσὰν τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδεύσας ἐλπιζέτω τυχεῖν τῶν προκειμένων .
Lemmas: ἕνεκα ὁ ὄνομα σύ , κύριος , ζῶ ἐγώ , ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ ἐξάγω ἐκ θλῖψις ὁ Ψυχή ἐγώ . ὁμοῖος εἰμί ὁ μή ἐγώ , κύριος , μή ἐγώ , ἀλλά ἢ ὁ ὄνομα σύ δίδωμι δόξα · οὖον γάρ χρή ἐπί ἑαυτοῦ θαρσέω . ὁ δέ ὑπομένω ἀνδρείως ὁ ἐν ὁ πειρασμός θλῖψις ὡσάν ὁ στενός καί θλίβω ὁδεύω ἐλπίζω τυγχάνω ὁ πρόκειμαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_142.12
Ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου , ὅτι δοῦλός σού εἰμι ἐγώ . Ψυχῆς ἀληθῶς θλίψις τὸ ταπεινωθῆναι εἰς γῆν τὴν ζωὴν αὐτοῦ καὶ ἐν σκοτεινοῖς αὐτὸν καθίσαι . καὶ ὁ ὑπὸ λογισμῶν δὲ φαύλων καὶ πυρώσεως παθῶν ἐνοχλούμενος τὴν ψυχὴν θλίβεται . οὐδενὸς δὲ ἄλλου ἐστὶ τὸ τοιαύτης θλίψεως ἐλευθεροῦν ἢ τοῦ τὸ κρυπτὸν τῆς καρδίας εἰδότος θεοῦ . ἀλλὰ καὶ ὁ ὑπὸ διοχλήσεων ἀπατεώνων τὴν ψυχὴν ταραττόμενος θλίβοιτο ἂν μεγάλως , ὅτε μάλιστα οὐ δυνάμενος διελέγχειν τὰ σοφίσματα εὐλαβεῖται , μὴ ἀποσφαλῇ τῆς ἀληθείας , ἐξάγει δὲ τὴν ψυχὴν πάσης θλίψεως τοιαύτης ἐπιλάμπων αὐτὴν καὶ καταλάμπων αὐτὴν ταῖς ἰδίαις μαρμαρυγαῖς καὶ ἄγων αὐτὴν εἰς τὸ ζῆσαι κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ , ὡς ἔναγχος ἀποδέδεικται . Ἐλέει δὲ θεοῦ ἐξολοθρεύονται ἐχθροὶ οὐ κατ’ οὐσίαν φθειρόμενοι , ἀδύνατον γὰρ τοῦτο , ἀλλὰ τὴν ἕξιν ἀποβαλόντες , δι’ ἣν ἐχθροὶ τοῦ δικαίου καὶ θλίβοντες τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τυγχάνουσιν · οὕτω γὰρ ἐν ἀνέσει ἔσται ὁ δίκαιος ἄνευ πολέμου ἐν εἰρήνῃ διάγων . Ἐκκαλούμενος δὲ πρὸς τὸ ἐπινεῦσαι τὸν παρακαλούμενον ἐπήγαγε τὸ ὅτι δοῦλός σού εἰμι ἐγώ . κτημάτων δὲ καὶ αὐχημάτων τὸ μέγιστον χρηματίσαι θεοῦ δοῦλον . δείκνυσι δὲ τὸ μέγεθος τοῦτο καὶ ὁ σωτὴρ λέγων τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ · ὑμεῖς φωνεῖτέ με ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος , καὶ καλῶς λέγετε · εἰμὶ γάρ .
Lemmas: ἐξάγω ἐκ θλῖψις ὁ Ψυχή ἐγώ καί ἐν ὁ ἐλεέω σύ ἐξολοθρεύω ὁ ἐχθρός ἐγώ καί ἀπόλλυμι πᾶς ὁ θλίβω ὁ Ψυχή ἐγώ , ὅτι δοῦλος σῦς εἰμί ἐγώ . Ψυχή ἀληθής θλῖψις ὁ ταπεινόω εἰς γῆ ὁ ζωή αὐτός καί ἐν σκοτεινός αὐτός καθίζω . καί ὁ ὑπό λογισμός δέ φαῦλος καί πύρωσις πάθος ἐνοχλέω ὁ ψυχή θλίβω . οὐδείς δέ ἄλλος εἰμί ὁ τοιοῦτος θλῖψις ἐλευθερόω ἢ ὁ ὁ κρυπτός ὁ Καρδία οἶδα θεός . ἀλλά καί ὁ ὑπό διόχλησις ἀπατεών ὁ ψυχή ταράσσω θλίβω εἄν μέγας , ὅτε μάλιστα οὖον δύναμαι διελέγχω ὁ σόφισμα εὐλαβέομαι , μή ἀποσφάλλω ὁ ἀλήθεια , ἐξάγω δέ ὁ ψυχή πᾶς θλῖψις τοιοῦτος ἐπιλάμπω αὐτός καί καταλάμπω αὐτός ὁ ἴδιος μαρμαρυγή καί ἄγω αὐτός εἰς ὁ ζῶ κατά ὁ δικαιοσύνη αὐτός , ὡς ἔναγχος ἀποδείκνυμι . ἐλεέω δέ θεός ἐξολοθρεύω ἐχθρός οὖον κατά οὐσία φθείρω , ἀδύνατος γάρ οὗτος , ἀλλά ὁ ἕξις ἀποβάλλω , διά ὅς ἐχθρός ὁ Δίκαιος καί θλίβω ὁ ψυχή αὐτός τυγχάνω · οὗτος γάρ ἐν ἄνεσις εἰμί ὁ δίκαιος ἄνευ πόλεμος ἐν εἰρήνη Διάγων . ἐκκαλέω δέ πρός ὁ ἐπινάω ὁ παρακαλέω ἐπάγω ὁ ὅτι δοῦλος σῦς εἰμί ἐγώ . κτῆμα δέ καί αὔχημα ὁ μέγας χρηματίζω θεός δοῦλος . δείκνυμι δέ ὁ μέγεθος οὗτος καί ὁ σωτήρ λέγω ὁ σύνειμι1 αὐτός · σύ φωνέω ἐγώ ὁ κύριος καί ὁ διδάσκαλος , καί καλῶς λέγω · εἰμί γάρ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.2
Ἔλεός μου καὶ καταφυγή μου , ἀντιλήμπτωρ μου καὶ ῥύστης μου , ὑπερασπιστής μου , καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἔλπισα , ὁ ὑποτάσσων τὸν λαόν μου ὑπ’ ἐμέ . Θεοῦ δ’ ἐστι καὶ τὸ ὑποτάσσειν τὸν ἑαυτοῦ λαὸν ἀνθρώποις , ὅπερ εἰ μὴ ἐκ θεοῦ γένοιτο , οὐκ ἄν ποτε γένοιτο · οὐδὲ γὰρ Μωυσῆς ἡγήσατο ἂν τοῦ τοσούτου πλήθους μὴ τοῦ κυρίου ὑποτάξαντος αὐτῷ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν οὐ δι’ ὅπλων ἢ διὰ παρατάξεως ἀνθρωπίνης , διὰ δὲ τῆς κρείττονος δυνάμεως . καὶ ὁ σωτὴρ δὲ ἡμῶν φησιν · οὐδεὶς ἔρχεται πρός με , ἐὰν μὴ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ἑλκύσῃ αὐτόν .
Lemmas: Ἔλεος ἐγώ καί καταφυγή ἐγώ , ἀντιλήμπτωρ ἐγώ καί ῥύστης ἐγώ , ὑπερασπιστής ἐγώ , καί ἐπί αὐτός ελπίζω , ὁ ὑποτάσσω ὁ λαός ἐγώ ὑπό ἐγώ . Θεός δέ εἰμί καί ὁ ὑποτάσσω ὁ ἑαυτοῦ λαός ἄνθρωπος , ὅσπερ εἰμί μή ἐκ θεός γίγνομαι , οὐ ἄν ποτός γίγνομαι · οὐδέ γάρ Μωυσῆς ἡγέομαι εἄν ὁ τοσοῦτος πλῆθος μή ὁ κύριος ὑποτάσσω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ λαός οὖον διά ὅπλον ἢ διά παράταξις ἀνθρώπινος , διά δέ ὁ ἀγαθός δύναμις . καί ὁ σωτήρ δέ ἐγώ φημί · οὐδείς ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή ὁ πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος ἕλκω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.3
Κύριε , τί ἐστιν ἄνθρωπος , ὅτι ἐγνώσθης αὐτῷ , ἢ υἱὸς ἀνθρώπου , ὅτι λογίζῃ αὐτόν ; Τὰ ὅμοια καὶ ἐν τῷ ὀγδόῳ ψαλμῷ λέγεται περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως τῆς διὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενομένης , ὡς ἐξ αὐτῶν παρίσταται τῶν ῥητῶν . πυνθάνεται δὲ ὁ λόγος ἐρωτηματικῶς τὸ τί ἐστιν ἄνθρωπος ; ἡμᾶς διδάξαι βουλόμενος , ὅτι μέγα ἄνθρωπος · οὐ γὰρ ἂν ἐχώρησε θεοῦ γνῶσιν , οὐδ’ ἂν ἐμνήσθη αὐτοῦ ὁ θεὸς οὕτως , ὡς καὶ σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν ἐξαποστεῖλαι αὐτῷ τὸν ἑαυτοῦ λόγον . παραινεῖ δὲ ἐν τῷ αὐτῷ μηδ’ ἑνὸς ἀνθρώπων καταφρονεῖν . Ἡ δὲ τῆς ἀκολουθίας διάνοια θαυμαστὸν περιέχει τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τὸν ἄνθρωπον · · τί γὰρ τοιοῦτον κατορθοῖ ἄνθρωπος , ὡς αὐτόν σε , τὸν θεόν , διδάσκαλον ἐπιγράψασθαι , καὶ σοὶ μέλει , τῷ θεῷ , τὸν ἑαυτοῦ λαὸν ὑποτάσσειν αὐτῷ ; ταῦτα δέ φησι διδάσκων , ὡς οὐκ ἂν ἐγνώσθη ποτὲ ἀνθρώπῳ ὁ θεὸς οὐδ’ ἂν ἐλογίσατο αὐτὸν εἶναί τι οὐδ’ ἂν ἐξ οὐρανοῦ τὸν λόγον αὐτοῦ δι’ αὐτὸν ἀπεστάλκει , εἰ μὴ μέγα τι ἦν καὶ ἄξιόν τι ἦν τῶν τοῦ θεοῦ λογισμῶν .
Lemmas: κύριος , τίς εἰμί ἄνθρωπος , ὅτι γιγνώσκω αὐτός , ἢ υἱός ἄνθρωπος , ὅτι λογίζομαι αὐτός ; ὁ ὅμοιος καί ἐν ὁ ὄγδοος ψαλμός λέγω περί ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις ὁ διά ὁ σωτήρ ἐγώ γίγνομαι , ὡς ἐκ αὐτός παρίστημι ὁ ῥητός . πυνθάνομαι δέ ὁ λόγος ἐρωτηματικός ὁ τίς εἰμί ἄνθρωπος ; ἐγώ διδάσκω βούλομαι , ὅτι μέγας ἄνθρωπος · οὖον γάρ εἄν χωρέω θεός γνῶσις , οὐδέ εἄν μιμνήσκω αὐτός ὁ θεός οὕτως , ὡς καί σωτήρ καί λυτρωτής ἐξαποστέλλω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ λόγος . παραινέω δέ ἐν ὁ αὐτός μηδέ εἷς ἄνθρωπος καταφρονέω . ὁ δέ ὁ ἀκολουθία διάνοια θαυμαστός περιέχω ὁ ὁ θεός πρόνοια ὁ περί ὁ ἄνθρωπος · · τίς γάρ τοιοῦτος κατορθόω ἄνθρωπος , ὡς αὐτός σύ , ὁ θεός , διδάσκαλος ἐπιγράφω , καί σύ μέλος , ὁ θεός , ὁ ἑαυτοῦ λαός ὑποτάσσω αὐτός ; οὗτος δέ φημί διδάσκω , ὡς οὐ εἄν γιγνώσκω ποτέ ἄνθρωπος ὁ θεός οὐδέ εἄν λογίζομαι αὐτός εἰμί τίς οὐδέ εἄν ἐκ οὐρανός ὁ λόγος αὐτός διά αὐτός ἀποστέλλω , εἰμί μή μέγας τίς εἰμί καί ἄξιος τίς εἰμί ὁ ὁ θεός λογισμός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.4
Ἄνθρωπος ματαιότητι ὡμοιώθη , αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὡσεὶ σκιὰ παράγουσιν . Ὡμοιώθη μὲν ματαιότητι , ἀλλ’ οὐκ ἦν ματαιότης , ἐπειδὴ ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκεν , ἀλλὰ συνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις , ἅπερ ἐστὶν ἀληθῶς ματαιότης . θεῷ δὲ ἀφωμοίωται ἅτε κατ’ εἰκόνα θεοῦ μεμορφωμένος τὴν ψυχὴν κατὰ τὰς τοῦ θεοῦ ἀρετάς . τοῦ δὲ τοῖς κτήνεσιν ὁμοιωθέντος καὶ τῇ σωματικῇ ματαιότητι παραβληθέντος αἱ ἡμέραι ὡσεὶ σκιὰ παράγουσι . διό φησιν ὁ Ἰώβ · σκιὰ γὰρ ἡμῶν ἐστιν ἐπὶ γῆς ὁ βίος , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ παρὰ τῷ θεῷ αἱ ἡμέραι τοιαῦται .
Lemmas: Ἄνθρωπος ματαιότης ὁμοιόω , ὁ ἡμέρα αὐτός ὡσεί σκιά παράγω . ὁμοιόω μέν ματαιότης , ἀλλά οὐ εἰμί ματαιότης , ἐπεί ἐν τιμή εἰμί οὖον συνίημι , ἀλλά συμβάλλω ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος , ὅσπερ εἰμί ἀληθής ματαιότης . θεός δέ ἀφομοιόω ἅτε κατά εἰκών θεός μορφόω ὁ ψυχή κατά ὁ ὁ θεός ἀρετή . ὁ δέ ὁ κτῆνος ὁμοιόω καί ὁ σωματικός ματαιότης παραβάλλω ὁ ἡμέρα ὡσεί σκιά παράγω . διό φημί ὁ Ἰώβ · σκιά γάρ ἐγώ εἰμί ἐπί γῆ ὁ βίος , ἀλλά οὐ καί παρά ὁ θεός ὁ ἡμέρα τοιοῦτος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.6
Ἐξαπόστειλον τὴν χεῖρά σου ἐξ ὕψους , ἐξελοῦ με καὶ ῥῦσαί με ἐξ ὑδάτων πολλῶν , ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων , ὧν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητα καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας . Τὰς ἐπαναστάσεις τῶν ἀσεβῶν καὶ τοὺς πειρασμοὺς ὕδατα ἐκάλεσεν , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησιν · ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπόντισεν ἡμᾶς , καὶ πάλιν · σῶσόν με , ὁ θεός , ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου . ἀκολούθως δὲ μετὰ τὴν κατάβασιν τοῦ θεοῦ λόγου τὴν ἐπιβουλὴν τῶν ἀσεβῶν τὴν κατ’ αὐτοῦ τῷ πνεύματι θεασάμενος τὰ προκείμενα θεσπίζει . Τέκνα δὲ ἀλλότρια , ὧν ἐκ χειρὸς ῥυσθῆναι εὔχεται , εἴη ἂν ὁ ἐκ περιτομῆς λαός , περὶ οὗ φησιν Ὠσηέ · καὶ τέκνα πολλὰ ἀλλότρια ἐγεννήθη αὐτοῖς , καὶ ἐν ψαλμοῖς · υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι , υἱοὶ ἀλλότριοι ἐπαλαιώθησαν . Τούτων δὲ τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητας ἤτοι τὰς κατὰ τοῦ σωτῆρος φωνὰς ἢ τὰς ματαίας αὐτῶν καὶ μυθικὰς διδασκαλίας , περὶ ὧν εἴρηται · μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες διδασκαλίας καὶ ἐντάλματα ἀνθρώπων . τούτων δὲ καὶ αἱ νομιζόμεναι δεξιαὶ πράξεις ἀδικίας πλήρεις εἰσίν , ἀλλὰ τοιοῦτοι οἱ τοῦ θεοῦ υἱοί , ὧν τὸ στόμα λαλεῖ σοφίαν , καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δικαιοσύνης ἐστὶ δεξιά .
Lemmas: ἐξαποστέλλω ὁ χείρ σύ ἐκ ὕψος , ἐξαιρέω ἐγώ καί ἐρύω ἐγώ ἐκ ὕδωρ πολύς , ἐκ χείρ υἱός ἀλλότριος , ὅς ὁ στόμα λαλέω ματαιότης καί ὁ δεξιός αὐτός δεξιός ἀδικία . ὁ ἐπανάστασις ὁ ἀσεβής καί ὁ πειρασμός ὕδωρ καλέω , ὡς καί ἀλλαχοῦ φημί · ἄρα ὁ ὕδωρ εἄν καταποντίζω ἐγώ , καί πάλιν · σῴζω ἐγώ , ὁ θεός , ὅτι εἰσέρχομαι ὕδωρ ἠώς Ψυχή ἐγώ . ἀκόλουθος δέ μετά ὁ κατάβασις ὁ θεός λόγος ὁ ἐπιβουλή ὁ ἀσεβής ὁ κατά αὐτός ὁ πνεῦμα θεάομαι ὁ πρόκειμαι θεσπίζω . τέκνον δέ ἀλλότριος , ὅς ἐκ χείρ ἐρύω εὔχομαι , εἰμί εἄν ὁ ἐκ περιτομή λαός , περί ὅς φημί Ὡσηέ · καί τέκνον πολύς ἀλλότριος γεννάω αὐτός , καί ἐν ψαλμός · υἱός ἀλλότριος ψεύδω ἐγώ , υἱός ἀλλότριος παλαιόω . οὗτος δέ ὁ στόμα λαλέω ματαιότης ἤτοι ὁ κατά ὁ σωτήρ φωνή ἢ ὁ μάταιος αὐτός καί μυθικός διδασκαλία , περί ὅς εἴρω · μάτην δέ σέβω ἐγώ διδάσκω διδασκαλία καί ἔνταλμα ἄνθρωπος . οὗτος δέ καί ὁ νομίζω δεξιά πρᾶξις ἀδικία πλήρης εἰμί , ἀλλά τοιοῦτος ὁ ὁ θεός υἱός , ὅς ὁ στόμα λαλέω σοφία , καί ὁ δεξιός αὐτός δικαιοσύνη εἰμί δεξιός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.7
Ὁ θεός , ᾠδὴν καινὴν ᾄσομαί σοι , ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψαλῶ σοι . Ἔδει καὶ τὴν καινὴν διαθήκην ἐν τοῖς περὶ τῆς καθόδου τοῦ θεοῦ λόγου προφητευομένοις μνημονευθῆναι . διὸ δηλοῦται αὕτη διὰ τῆς καινῆς ᾠδῆς . ἐν δὲ τῷ λέγειν καινήν , πεπαλαίωκε τὴν πρώτην , ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος . περὶ ταύτης λέλεκται τῆς ᾠδῆς · ᾄσατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινόν , ᾄσατε τῷ κυρίῳ , πᾶσα ἡ γῆ . Ἀλλὰ καὶ ψαλῷ σοι , φησίν , ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ τὸν πρακτικὸν αἰνιττόμενος βίον διὰ ψυχῆς καὶ σώματος ἐνεργούμενον πέντε μὲν ὄντων σαρκὸς αἰσθητηρίων , πέντε δὲ τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων , δι’ ὧν τὰ αἰσθητήρια τοῦ σώματος κινεῖται .
Lemmas: ὁ θεός , ἀοιδή καινός ἀείδω σύ , ἐν ψαλτήριον δεκάχορδος ψάλλω σύ . δέω καί ὁ καινός διαθήκη ἐν ὁ περί ὁ κάθοδος ὁ θεός λόγος προφητεύω μνημονεύω . διό δηλόω οὗτος διά ὁ καινός ᾠδή . ἐν δέ ὁ λέγω καινός , παλαιόω ὁ πρῶτος , ὅς φημί ὁ ἀπόστολος . περί οὗτος λέγω ὁ ᾠδή · ἀείδω ὁ κύριος ᾆσμα καινός , ἀείδω ὁ κύριος , πᾶς ὁ γῆ . ἀλλά καί ψάλλω σύ , φημί , ἐν ψαλτήριον δεκάχορδος ὁ πρακτικός αἰνίσσομαι βίος διά Ψυχή καί σῶμα ἐνεργέω πέντε μέν εἰμί σάρξ αἰσθητήριον , πέντε δέ ὁ ὁ Ψυχή δύναμις , διά ὅς ὁ αἰσθητήριον ὁ σῶμα κινέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.8
Τῷ διδόντι τὴν σωτηρίαν τοῖς βασιλεῦσιν , τῷ λυτρουμένῳ Δαυίδ , τὸν δοῦλον αὐτοῦ . Ὁ διδάξας βασιλείαν οὐρανῶν βασιλεῖς ἐργάζεται τοὺς καταξιουμένους αὐτῆς , οἷς δίδωσι τὴν παρ’ αὐτοῦ σωτηρίαν ἅτε κατορθώσασι τὸ μὴ σαλεύεσθαι ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας . Χριστὸς δέ ἐστι καὶ ὁ ἐν Παροιμίαις λέγων · δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν . ταῦτα εἰδὼς ὁ ἀπόστολος ἔγραφεν · χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε . καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν . Ἐπεὶ οὖν τούτοις χαρίζεται ὁ θεὸς τὴν σωτηρίαν , εἰκότως καὶ τῷ Δαυὶδ ἀγαθὰς ἐλπίδας ὑπογράφει τὸ λόγιον ὡς λυτρωθησομένῳ ἀφ’ ὧν πώποτε πέπτωκεν ἁμαρτιῶν · ἡ γὰρ κάθοδος τοῦ θεοῦ λόγου μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τῷ Δαυὶδ εὐεργετικὴ γεγένηται ἅτε διακονησαμένῳ τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ γενέσει . ταῦτα δὲ ἀκολούθως τῷ πρὸ αὐτοῦ ψαλμῷ . ἐπεὶ οὖν ἐν ἐκείνῳ ἀπωδύρατο ὁ Δαυὶδ καὶ ἐξωμολογήσατο , ἃ πέπονθεν ὑπὸ τοῦ διαβόλου , ἐν τούτοις τὴν λύτρωσιν αὐτοῦ τὴν διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένην σημαίνει .
Lemmas: ὁ δίδωμι ὁ σωτηρία ὁ βασιλεύς , ὁ λυτρόω Δαυίδ , ὁ δοῦλος αὐτός . ὁ διδάσκω βασίλειος οὐρανός βασιλεύς ἐργάζομαι ὁ καταξιόω αὐτός , ὅς δίδωμι ὁ παρά αὐτός σωτηρία ἅτε κατορθόω ὁ μή σαλεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία . Χριστός δέ εἰμί καί ὁ ἐν παροιμία λέγω · διά ἐγώ βασιλεύς βασιλεύω . οὗτος εἰδοί ὁ ἀπόστολος γράφω · Χωρὶς ἐγώ βασιλεύω . καί ὀφείλω γε βασιλεύω , ἵνα καί ἐγώ σύ συμβασιλεύω . ἐπεί οὖν οὗτος χαρίζομαι ὁ θεός ὁ σωτηρία , εἰκότως καί ὁ Δαυίδ ἀγαθός ἐλπίς ὑπογράφω ὁ λόγιος ὡς λυτρόω ἀπό ὅς πώποτε πίπτω ἁμαρτία · ὁ γάρ κάθοδος ὁ θεός λόγος μετά ὁ ἄλλος καί ὁ Δαυίδ εὐεργετικός γίγνομαι ἅτε διακονέω ὁ ἔνσαρκος αὐτός γένεσις . οὗτος δέ ἀκόλουθος ὁ πρό αὐτός ψαλμός . ἐπεί οὖν ἐν ἐκεῖνος ἀποδύρομαι ὁ Δαυίδ καί ἐξομολογέομαι , ὁ πάσχω ὑπό ὁ διάβολος , ἐν οὗτος ὁ λύτρωσις αὐτός ὁ διά ὁ Χριστός γίγνομαι σημαίνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.9
Ἐκ ῥομφαίας πονηρᾶς . ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων , ὧν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητα καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας . Ῥομφαία πονηρὰ ἡ γλῶττά ἐστι τῶν ἀθέων καὶ οἱ λόγοι τῶν τὰ σοφίσματα κατὰ τοῦ θεοῦ μελετώντων εἰς τὸ φονεύεν ψυχάς , χεὶρ δὲ υἱῶν ἀλλοτρίων ἡ πρᾶξις καὶ ὁ βίος τῶν ἀλλοτρίων τῆς θεοσεβείας , ὧν ἐν μύθων ἀναπλάσμασι καὶ ταῖς περὶ εἰδώλων πλάναις τὸ στόμα λαλεῖ ματαιότητας . Τούτων δὲ καὶ ἡ δεξιά , τουτέστιν ἡ πρακτικωτέρα δύναμις , περὶ πλεονεξίας καὶ ἁρπαγὰς ἀσχολεῖται . τοιοῦτοι δ’ ἂν εἶεν καὶ οἱ ἐκ τοῦ προτέρου λαοῦ , καθὰ εἴρηται . ἀπὸ τούτων οὖν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἤδη δεύτερον ὁ Δαυὶδ ῥυσθῆναι εὔχεται , ἵνα μὴ ἁλῷ τοῖς ὁμοίοις ἀμαρτήμασιν .
Lemmas: ἐκ ῥομφαία πονηρός . ἐρύω ἐγώ καί ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ χείρ υἱός ἀλλότριος , ὅς ὁ στόμα λαλέω ματαιότης καί ὁ δεξιός αὐτός δεξιός ἀδικία . ῥομφαία πονηρός ὁ γλῶσσα εἰμί ὁ ἄθεος καί ὁ λόγος ὁ ὁ σόφισμα κατά ὁ θεός μελετάω εἰς ὁ φονεύω Ψυχή , χείρ δέ υἱός ἀλλότριος ὁ πρᾶξις καί ὁ βίος ὁ ἀλλότριος ὁ θεοσέβεια , ὅς ἐν μῦθος ἀνάπλασμα καί ὁ περί εἴδωλον πλάνη ὁ στόμα λαλέω ματαιότης . οὗτος δέ καί ὁ δεξιός , τουτέστιν ὁ πρακτικός δύναμις , περί πλεονεξία καί ἁρπαγή ἀσχολέω . τοιοῦτος δέ εἄν ἄγω καί ὁ ἐκ ὁ πρότερος λαός , καθά εἴρω . ἀπό οὗτος οὖν ἐπί ὁ πάρειμι ἤδη δύο ὁ Δαυίδ ἐρύω εὔχομαι , ἵνα μή ἁλίσκομαι ὁ ὅμοιος ἁμάρτημα .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.10
Ὧν οἱ υἱοὶ ὡς νεόφυτα , ἡδρυμμένα ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν , αἱ θυγατέρες αὐτῶν κεκαλλωπισμέναι , περικεκοσμημέναι ὡς ὁμοίωμα ναοῦ , τὰ ταμίεια αὐτῶν πλήρη ἐξερευγόμενα ἐκ τούτου εἰς τοῦτο , τὰ πρόβατα αὐτῶν πολυτόκα πληθύνοντα ἐν ταῖς ἐξόδοις αὐτῶν . οἱ βόες αὐτῶν παχεῖς . Τοῦ προτέρου λαοῦ οἱ υἱοὶ οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ἀλλοτρίων τῆς θεοσεβείας ὡς νεόφυτά ἐστιν ἱδρυμένα ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν . τοῦ δὲ δικαίου ἡ σάρξ ἐστιν ἀσθενὴς καὶ τὸ φρόνημά ἐστι νενεκρωμένον . τούτων τῶν ἐκ περιτομῆς καὶ αἱ θυγατέρες ἑταιρικῶς εἰσὶ κεκοσμημέναι ὡς ὁμοίωμα ναοῦ , ἐν ᾧ πονηρὸν πνεῦμα ἐνοικεῖ . διό φησι περὶ αὐτῶν ὁ προφήτης · ἀνθ’ ὧν ἐπορεύθησαν αἱ θυγατέρες Σιὼν ἐν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ ἐν νεύμασιν ὀφθαλμῶν , καὶ τὰ ἑξῆς . οἱ δὲ ἅγιοι ναὸς εἰσὶ θεοῦ , καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ ἐν αὐτοῖς οἰκεῖ . καὶ τῶν μὲν περιττεύει καὶ ὑπερχεῖται τὰ ταμιεῖα θησαυριζόντων ἐπὶ γῆς καὶ λεγόντων · καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω , τῶν δὲ ὁ θησαυρός ἐστιν ἐν οὐρανῷ . καὶ τῶν μὲν ἐστὶ πρόβατα πολύτοκα πληθύνοντα καὶ βόες παχεῖς ὁποῖοι τῆς Αἰγύπτου εὐθηνίας · καλοὶ γὰρ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκτοὶ ταῖς σαρξὶν ἦσαν , οὓς εἶδεν ὁ Φαραώ , τοῦ δὲ δικαίου ἡ ποίμνη ψυχὰς ἀκεραίους καὶ ἀγαθὰ καὶ λογικὰ πρόβατα ἐμπεριείληφε .
Lemmas: ὅς ὁ υἱός ὡς νεόφυτος , ἁδρύνω ἐν ὁ νεότης αὐτός , ὁ θυγάτηρ αὐτός καλλωπίζω , περικοσμέω ὡς ὁμοίωμα ναός , ὁ ταμίεια αὐτός πλήρης ἐξερεύγομαι ἐκ οὗτος εἰς οὗτος , ὁ πρόβατον αὐτός πολυτόκος πληθύνω ἐν ὁ ἔξοδος αὐτός . ὁ βοῦς αὐτός παχύς . ὁ πρότερος λαός ὁ υἱός οὖον μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀλλότριος ὁ θεοσέβεια ὡς νεόφυτος εἰμί ἱδρύω ἐν ὁ νεότης αὐτός . ὁ δέ Δίκαιος ὁ σάρξ εἰμί ἀσθενής καί ὁ φρόνημα εἰμί νεκρόω . οὗτος ὁ ἐκ περιτομή καί ὁ θυγάτηρ ἑταιρικός εἰμί κοσμέω ὡς ὁμοίωμα ναός , ἐν ὅς πονηρός πνεῦμα ἐνοικέω . διό φημί περί αὐτός ὁ προφήτης · ἀντί ὅς πορεύω ὁ θυγάτηρ Σιών ἐν ὑψηλός τράχηλος καί ἐν νεῦμα ὀφθαλμός , καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ ἅγιος ναός εἰμί θεός , καί ὁ πνεῦμα ὁ θεός ἐν αὐτός οἰκέω . καί ὁ μέν περισσεύω καί ὑπερχέω ὁ ταμιεῖον θησαυρίζω ἐπί γῆ καί λέγω · καθαιρέω ἐγώ ὁ ἀποθήκη καί μείζων οἰκοδομέω , ὁ δέ ὁ θησαυρός εἰμί ἐν οὐρανός . καί ὁ μέν εἰμί πρόβατον πολυτόκος πληθύνω καί βοῦς παχύς ὁποῖος ὁ Αἴγυπτος εὐθηνία · καλός γάρ ὁ εἶδος καί ἐκλεκτός ὁ σάρξ εἰμί , ὅς ὁράω ὁ Φαραώ , ὁ δέ Δίκαιος ὁ ποίμνη ψυχή ἀκέραιος καί ἀγαθός καί λογικός πρόβατον ἐμπεριλαμβάνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.11
Οὐκ ἔστι κατάπτωμα φραγμοῦ οὐδὲ διέξοδος οὐδὲ κραυγὴ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῶν . Καὶ ἐν τῷ εἴρηται · διὰ τί ἀσεβεῖς ζῶσιν , πεπαλαίωνται δὲ καὶ ἐν πλούτῳ ; ὁ σπόρος αὐτῶν κατὰ ψυχήν , τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ὀφθαλμοῖς . οἱ οἶκοι αὐτῶν εὐθηνοῦσιν , φόβος δὲ οὐδαμοῦ . μάστιξ δὲ παρὰ κυρίου οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς . ἡ βοῦς αὐτῶν οὐκ ὠμοτόκησεν , διεσώθη δὲ ἐν γαστρὶ ἔχουσα καὶ οὐκ ἔσφηλεν . μένουσι δὲ ὡς πρόβατα αἰώνια , τὰ δὲ παιδία αὐτῶν προσπαίζουσιν ἀναλαμβάνοντα ψαλτήριον καὶ κιθάραν καὶ εὐφραινόμενα φωνῇ ψαλμοῦ . συνετέλεσαν ἐν ἀγαθοῖς τὸν βίον αὐτῶν , ἐν δὲ ἀναπαύσει ὁδοῦ ἐκοιμήθησαν . λέγει δὲ κυρίῳ · ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ , ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι · ἐν χερσὶ γὰρ ἦν αὐτῶν τὰ ἀγαθά . Πλὴν ἐπιφέρει λέγων ἑξῆς · οὐ μὴν καὶ ἀσεβῶν λύχνος σβεσθήσεται . καὶ ἐν ἑβδομηκοστῷ δευτέρῳ ψαλμῷ λέγεται · ἐζήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις εἰρήνην ἁμαρτωλῶν θεωρῶν , καὶ τὰ ἑξῆς . ὧν καὶ αὐτῶν λύσις ἐπάγεται ἐν τῷ · πῶς ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσιν ἐξάπινα · ἀπώλοντο διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν , ὡς ἐνύπνιον ἐξεγειρομένων .
Lemmas: οὐ εἰμί κατάπτωμα φραγμός οὐδέ διέξοδος οὐδέ κραυγή ἐν ὁ πλατύς αὐτός . καί ἐν ὁ εἴρω · διά τίς ἀσεβής ζῶ , παλαιόω δέ καί ἐν πλοῦτος ; ὁ σπόρος αὐτός κατά Ψυχή , ὁ τέκνον αὐτός ἐν ὀφθαλμός . ὁ οἶκος αὐτός εὐθηνέω , φόβος δέ οὐδαμοῦ . μάστιξ δέ παρά κύριος οὐ εἰμί ἐν αὐτός . ὁ βοῦς αὐτός οὐ ὠμοτοκέω , διασῴζω δέ ἐν γαστήρ ἔχω καί οὐ σφάλλω . μένω δέ ὡς πρόβατον αἰώνιος , ὁ δέ παιδίον αὐτός προσπαίζω ἀναλαμβάνω ψαλτήριον καί κιθάρα καί εὐφραίνω φωνή ψαλμός . συντελέω ἐν ἀγαθός ὁ βίος αὐτός , ἐν δέ ἀναπαύω ὁδός κοιμάω . λέγω δέ κύριος · ἀπόστα ἀπό ἐγώ , ὁδός σύ οἶδα οὖον βούλομαι · ἐν χείρ γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἀγαθός . πλήν ἐπιφέρω λέγω ἑξῆς · οὖον μήv καί ἀσεβής λύχνος σβέννυμι . καί ἐν ἑβδομηκοστός δύο ψαλμός λέγω · ζηλόω ἐπί ὁ ἄνομος εἰρήνη ἁμαρτωλός θεωρός , καί ὁ ἑξῆς . ὅς καί αὐτός λύσις ἐπάγω ἐν ὁ · πῶς γίγνομαι εἰς ἐρήμωσις ἐξαπίνης · ἀπόλλυμι διά ὁ ἀνομία αὐτός , ὡς ἐνύπνιον ἐξεγείρω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.12
Ἐμακάρισαν τὸν λαόν , ᾧ ταῦτά ἐστιν . μακάριος ὁ λαός , οὗ κύριος ὁ θεὸς αὐτοῦ . Οἱ μὲν πολλοὶ καὶ αὐτοὶ ὄντες υἱοὶ ἀλλοτρίων τοὺς ὁμοίους αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς δηλωθεῖσιν ἐμακάρισαν τέλος τὴν ἡδονὴν τιθέμενοι καὶ μόνα τὰ παρόντα λογιζόμενοι . ἐγὼ δέ , φησίν , ἀπεύχομαι ταῦτα φάσκων · ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων , οἷς τάδε καὶ τάδε ὑπάρχει . ἀντὶ δὲ τούτων ἁπάντων ἓν εἰδὼς τὸ ἀληθῶς μακάριον τούτου τυχεῖν ἀξιῶ , σὲ τὸν κύριον ἔχειν θεὸν καὶ κλῆρον καὶ μερίδα . διὸ καὶ μακάριον λαὸν μόνον ἐκεῖνον ἡγοῦμαι τὸν σὲ μόνον θεὸν καὶ κύριον κεκτημένον , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοῖς θνητοῖς καὶ σωματικοῖς μεγαλαυχούμενον . Σημαίνειν δέ μοι δοκεῖ διὰ τούτων τοὺς δύο λαούς , δι’ οὓς καὶ πρότερον εἴρηται , τόν τε ἐκ περιτομῆς καὶ τὸν λαὸν τοῦ Χριστοῦ , οὗ ὁ κύριος αὐτός , ὁ θεὸς λόγος , θεὸς αὐτοῦ ἐστιν . τούτων τῶν δύο λαῶν μέμνηται καὶ ἐν ἑτέρῳ φάσκων · λαός , ὃν οὐκ ἔγνων , ἐδούλευσέ μοι . υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι , υἱοὶ ἀλλότριοι ἐπαλαιώθησαν καὶ ἐχώλαναν ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν .
Lemmas: μακαρίζω ὁ λαός , ὅς οὗτος εἰμί . μακάριος ὁ λαός , ὅς κύριος ὁ θεός αὐτός . ὁ μέν πολύς καί αὐτός εἰμί υἱός ἀλλότριος ὁ ὅμοιος αὐτός ἐπί ὁ δηλόω μακαρίζω τέλος ὁ ἡδονά τίθημι καί μόνος ὁ πάρειμι λογίζομαι . ἐγώ δέ , φημί , ἀπεύχομαι οὗτος φάσκω · ἐρύω ἐγώ ἐκ χείρ υἱός ἀλλότριος , ὅς ὅδε καί ὅδε ὑπάρχω . ἀντί δέ οὗτος ἅπας εἷς εἰδοί ὁ ἀληθής μακάριος οὗτος τυγχάνω ἀξιόω , σύ ὁ κύριος ἔχω θεός καί κλῆρος καί μερίς . διό καί μακάριος λαός μόνος ἐκεῖνος ἡγέομαι ὁ σύ μόνος θεός καί κύριος κτάομαι , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ θνητός καί σωματικός μεγαλαυχέω . σημαίνω δέ ἐγώ δοκέω διά οὗτος ὁ δύο λαός , διά ὅς καί πρότερος εἴρω , ὁ τε ἐκ περιτομή καί ὁ λαός ὁ Χριστός , ὅς ὁ κύριος αὐτός , ὁ θεός λόγος , θεός αὐτός εἰμί . οὗτος ὁ δύο λαός μιμνήσκω καί ἐν ἕτερος φάσκω · λαός , ὅς οὐ γιγνώσκω , δουλεύω ἐγώ . υἱός ἀλλότριος ψεύδω ἐγώ , υἱός ἀλλότριος παλαιόω καί χωλαίνω ἐκ ὁ τρίβω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.1
Ὑψώσω σε , ὁ θεός μου , ὁ βασιλεύς μου , καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Οὔτε δι’ ὀργάνου τοῦ καλουμένου ψαλτηρίου λέλεκται τὰ προκείμενα οὔτε δι’ ᾠδῆς , καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον αἴνεσις ἐπιγέγραπται . Ἐφ’ ἑκάστῳ δὲ στίχω τὰ παρ’ Ἑβραίοις εἰκοσιδύο στοιχεῖα προτέτακται . ἄρχεται δὲ ὁ ὕμνος ἀπὸ τοῦ · ὑψώσω σε , ὁ θεός μου . τὸ δὲ ὑψώσω σε παρ’ Ἑβραίοις ἀπὸ τοῦ ἄλφ στοιχείου τὴν ἀρχὴν ἔχει .
Lemmas: ὑψόω σύ , ὁ θεός ἐγώ , ὁ βασιλεύς ἐγώ , καί εὐλογέω ὁ ὄνομα σύ εἰς ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . οὔτε διά ὄργανον ὁ καλέω ψαλτήριον λέγω ὁ πρόκειμαι οὔτε διά ᾠδή , κατά ἕτερος δέ τρόπος αἴνεσις ἐπιγράφω . ἐπί ἕκαστος δέ στίχος ὁ παρά Ἑβραῖος εἰκοσιδύο στοιχεῖον προτάσσω . ἄρχω δέ ὁ ὕμνος ἀπό ὁ · ὑψόω σύ , ὁ θεός ἐγώ . ὁ δέ ὑψόω σύ παρά Ἑβραῖος ἀπό ὁ ἄλφ στοιχεῖον ὁ ἀρχή ἔχω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.2
Καθ’ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Τὸ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὴν ἀρχὴν ἔχει ἀπὸ τοῦ δευτέρου τοῦ παρ’ Ἑβραίοις στοιχείου τοῦ καλουμένου βήθ . Ἐπειδὴ ὕμνος ἐστὶν ὁ προκείμενος , διδάσκει , ὅτι προσήκει ὥσπερ ὀφειλὴν ἑκάστης ἡμέρας τῷ θεῷ τὸν ὕμνον ἀποδιδόναι ὡς μηδὲ μιᾶς ἡμέρας ὀλιγωρεῖν καὶ ἀπολιμπάνεσθαι . Διανοίᾳ μὲν οὖν καὶ λογισμοῖς καὶ αὐτῇ τῇ ἐν ἡμῖν πνεύματος δυνάμει αὐτὸν τὸν θεὸν ὑψοῦμεν καὶ εὐλογοῦμεν , χείλεσι δὲ καὶ θνητοῖς ῥήμασι καὶ ὀνόμασι τοῦ θεοῦ τὸ ὄνομα δοξάζομεν . Ἀντὶ δὲ τοῦ καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος ὁ μὲν Ἀκύλας εἰς ἔτι , ὁ δὲ Σύμμαχος διηνεκῶς ἡρμήνευσαν .
Lemmas: κατά ἕκαστος ἡμέρα εὐλογέω σύ καί αἰνέω ὁ ὄνομα σύ εἰς ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἀρχή ἔχω ἀπό ὁ δύο ὁ παρά Ἑβραῖος στοιχεῖον ὁ καλέω βαίνω . ἐπεί ὕμνος εἰμί ὁ πρόκειμαι , διδάσκω , ὅτι προσήκω ὥσπερ ὀφειλή ἕκαστος ἡμέρα ὁ θεός ὁ ὕμνος ἀποδίδωμι ὡς μηδέ εἷς ἡμέρα ὀλιγωρέω καί ἀπολείπω . Διάνοια μέν οὖν καί λογισμός καί αὐτός ὁ ἐν ἐγώ πνεῦμα δύναμις αὐτός ὁ θεός ὑψόω καί εὐλογέω , χεῖλος δέ καί θνητός ῥῆμα καί ὄνομα ὁ θεός ὁ ὄνομα δοξάζω . ἀντί δέ ὁ καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ὁ μέν Ἀκύλας εἰς ἔτι , ὁ δέ Σύμμαχος διηνεκής ἑρμηνεύω .