eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_62.4
Αὐτοὶ δὲ εἰς μάτην ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου , εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς · παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας , μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται . Ἐγὼ μέν , φησί , σοὶ τῷ ἐμαυτοῦ σωτῆρι προσεῖχον καὶ σοὶ τὴν ἐμὴν ψυχὴν συνῆπτον τοῖς τε σοῖς ἐμελέτων λόγοις ἐν φυγῇ τυγχάνων καὶ ἐν ἐρημίαις ποιούμενος τὰς διατριβάς · οὐ γὰρ ἠμυνόμην τοὺς ἐλαύνοντάς με , ἀλλ’ οὐδὲ σοὶ τῷ θεῷ σχολάζων εὐχὰς κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἀνέπεμπον , σοὶ δὲ μόνῳ προσεῖχον , ὡς ἔφην . οἱ δὲ οὐ διέλιπον ματαίαν σπουδὴν κατὰ τῆς ψυχῆς μου ποιούμενοι · εἰς μάταιον γὰρ ἐζήτουν αὐτὴν ἀνεύρετον αὐτοῖς οὖσαν διὰ τὸ κεκολλῆσθαι ὀπίσω σου · διόπερ τὰ περιμένοντα αὐτοὺς αὐτοὶ μὲν οὐκ ἴσασι , τὸ δὲ πνεῦμα τὸ ἅγιον θεσπίζει · εἶθ’ ἑξῆς τούτοις προφητικῶς ἀναφωνεῖ λέγων · εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ τῆς γῆς ἐφρόνουν καὶ τῶν κάτω γεγόνασιν , εἰκότως τἀπίχειρα πείσονται οἷς ἔδρασαν . ὁ μὲν γὰρ τῷ θεῷ συναφθεὶς καὶ τὴν ψυχὴν αὐτῷ προσκολληθεὶς ἐλπίδας ἕξει βασιλείας οὐρανῶν · οἱ δὲ τὴν ἐναντίαν δραμόντες καὶ τὰ κάτω φρονήσαντες εἰς τὸν ἀλλαχοῦ λάκκον ὠνομασμένον καταχθέντες ἐν τοῖς κατωτάτω τῆς γῆς ἐλεύσονται . τέως μὲν γὰρ πᾶς ἄνθρωπος τὴν ἐπιφάνειαν οἰκῶν τῆς γῆς τὰ κάτω μόνα οἰκεῖν λέγεται κατὰ τὸν φήσαντα , ὅτι ὁ θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ σὺ ἐν τῇ γῇ κάτω . μετὰ δὲ τὴν ἐνθένδε ἀπαλλαγὴν οἱ μὲν θεοφιλεῖς οὐρανὸν ἕξουσιν οἰκητήριον εἰς τὰ ἀνώτατα μετεωρισθέντες καὶ ἁρπαγησόμενοι ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου οὕτω τε πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμενοι · οἱ δ’ ἀσεβεῖς καὶ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς καταβήσονται · ὧν μεμνημένος ὁ ἀπόστολος ἔλεγεν · εἰς τὰ κατώτερα τῆς γῆς ὁ καταβὰς αὐτός ἐστιν ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν , ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα . καὶ μέχρι γὰρ τῶν κατωτάτω τῆς γῆς ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν καταβέβηκεν , ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα τῆς σωτηρίου δυνάμεως . τοῦτο δὲ καὶ τῷ Ἰὼβ σημαίνει ὁ χρηματίζων κύριος , ἐν οἷς φησιν · ἦλθες δὲ ἐπὶ γῆν θαλάσσης , ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιπάτησας ; ἀνοίγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου , πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν ; ἀλλ’ ὁ μὲν καὶ μέχρι τῶν ἐκεῖ καταβέβηκεν , ἵνα τὰς πάλαι τῶν ἁγίων αὐτόθι συνεχομένας ψυχὰς ἐλευθερίας ἀξιώσῃ · οἱ δὲ ἀσεβεῖς εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς κατενεχθέντες παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας . Ἔστι γάρ τις ἐκεῖ ῥομφαία θανάτου , ἧς ὁ σωτὴρ μνημονεύων ἐν κα ψαλμῷ ἔλεγε · ῥῦσαι ἀπὸ ῥομφαίας τὴν ψυχήν μου καὶ ἐκ χειρὸς κυνὸς τὴν μονογενῆ μου · σῶσόν με ἐκ στόματος λέοντος καὶ ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τὴν ταπείνωσίν μου . Ταῦτα δὲ πάντα περὶ ἀντικειμένων δυνάμεων ἐλέγετο . οὐ μόνον δὲ εἰς χεῖρας ῥομφαίας παραδοθήσονται οἱ προλεχθέντες , ἀλλὰ καὶ διασπασθήσονται ὧδε κἀκεῖσε περιελκόμενοι ὑπὸ δεινῶν τινων καὶ πανούργων πνευμάτων , οὓς ἀλώπεκας ὀνομάζει ὁ παρὼν λόγος διὰ τὸ καταδεδυκέναι καὶ τοῖς κατωτάτω μυχοῖς ἐμφωλεύειν . οὗτοι δ’ οὖν οἱ ἀλώπεκες ὥσπερ εὕρεμα τὰς ἐκεῖ καταπιπτούσας ψυχὰς τῶν ἀσεβῶν λαβόντες διαρπάσουσιν εἰς ἑαυτοὺς αὐτὰς μεριζόμενοι .
Lemmas: αὐτός δέ εἰς μάτην ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ , εἰσέρχομαι εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ · παραδίδωμι εἰς χείρ ῥομφαία , μερίς ἀλώπηξ εἰμί . ἐγώ μέν , φημί , σύ ὁ ἐμαυτοῦ σωτήρ προσέχω καί σύ ὁ ἐμός ψυχή συνάπτω ὁ τε σός μελετάω λόγος ἐν φυγή τυγχάνω καί ἐν ἐρημία ποιέω ὁ διατριβή · οὖον γάρ ἀμύνω ὁ ἐλαύνω ἐγώ , ἀλλά οὐδέ σύ ὁ θεός σχολάζω εὐχή κατά ὁ ἐχθρός ἀναπέμπω , σύ δέ μόνος προσέχω , ὡς φημί . ὁ δέ οὖον διαλείπω μάταιος σπουδή κατά ὁ Ψυχή ἐγώ ποιέω · εἰς μάταιος γάρ ζητέω αὐτός ἀνεύρετος αὐτός εἰμί διά ὁ κολλάω ὀπίσω σύ · διόπερ ὁ περιμένω αὐτός αὐτός μέν οὐ οἶδα , ὁ δέ πνεῦμα ὁ ἅγιος θεσπίζω · εἶτα ἑξῆς οὗτος προφητικός ἀναφωνέω λέγω · εἰσέρχομαι εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ . ἐπεί γάρ ὁ ὁ γῆ φρονέω καί ὁ κάτω γίγνομαι , εἰκότως ἐπίχειρον πείθω ὅς δράω . ὁ μέν γάρ ὁ θεός συνάπτω καί ὁ ψυχή αὐτός προσκολλάω ἐλπίς ἔχω βασίλεια οὐρανός · ὁ δέ ὁ ἐναντίος τρέχω καί ὁ κάτω φρονέω εἰς ὁ ἀλλαχοῦ λάκκος ὀνομάζω κατάγω ἐν ὁ κατωτάτω ὁ γῆ ἔρχομαι . τέως μέν γάρ πᾶς ἄνθρωπος ὁ ἐπιφάνεια οἰκέω ὁ γῆ ὁ κάτω μόνος οἰκέω λέγω κατά ὁ φημί , ὅτι ὁ θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω καί σύ ἐν ὁ γῆ κάτω . μετά δέ ὁ ἐνθένδε ἀπαλλαγή ὁ μέν θεοφιλής οὐρανός ἔχω οἰκητήριον εἰς ὁ ἀνώτατος μετεωρίζω καί ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος οὗτος τε πάντοτε σύν κύριος εἰμί · ὁ δέ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ καταβαίνω · ὅς μιμνήσκω ὁ ἀπόστολος λέγω · εἰς ὁ κατώτερος ὁ γῆ ὁ καταβαίνω αὐτός εἰμί ὁ ἀναβαίνω ὑπεράνω πᾶς ὁ οὐρανός , ἵνα πληρόω ὁ πᾶς . καί μέχρι γάρ ὁ κατωτάτω ὁ γῆ ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ καταβαίνω , ἵνα πληρόω ὁ πᾶς ὁ σωτήριος δύναμις . οὗτος δέ καί ὁ Ἰώβ σημαίνω ὁ χρηματίζω κύριος , ἐν ὅς φημί · ἔρχομαι δέ ἐπί γῆ θάλασσα , ἐν δέ ἴχνος ἄβυσσος περιπατέω ; ἀνοίγω δέ σύ φόβος Πύλαι θάνατος , πυλωρός δέ ᾍδης ὁράω σύ πτήσσω ; ἀλλά ὁ μέν καί μέχρι ὁ ἐκεῖ καταβαίνω , ἵνα ὁ πάλαι ὁ ἅγιος αὐτόθι συνέχω ψυχή ἐλευθερία ἀξιόω · ὁ δέ ἀσεβής εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ καταφέρω παραδίδωμι εἰς χείρ ῥομφαία . εἰμί γάρ τις ἐκεῖ ῥομφαία θάνατος , ὅς ὁ σωτήρ μνημονεύω ἐν ἄν ψαλμός λέγω · ῥύομαι ἀπό ῥομφαία ὁ Ψυχή ἐγώ καί ἐκ χείρ κύων ὁ μονογενής ἐγώ · σῴζω ἐγώ ἐκ στόμα λέων καί ἀπό κέρας μονόκερως ὁ ταπείνωσις ἐγώ . οὗτος δέ πᾶς περί ἀντίκειμαι δύναμις λέγω . οὖον μόνος δέ εἰς χείρ ῥομφαία παραδίδωμι ὁ προλέγω , ἀλλά καί διασπάω ὧδε κἀκεῖσε περιέλκω ὑπό δεινός τίνω καί πανοῦργος πνεῦμα , ὅς ἀλώπηξ ὀνομάζω ὁ πάρειμι λόγος διά ὁ καταδύω καί ὁ κατωτάτω μυχός ἐμφωλεύω . οὗτος δέ οὖν ὁ ἀλώπηξ ὥσπερ εὕρεμα ὁ ἐκεῖ καταπίπτω ψυχή ὁ ἀσεβής λαμβάνω διαρπάζω εἰς ἑαυτοῦ αὐτός μερίζω .