eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_85.1
Προσευχὴ τῷ Δαυίδ . Κλῖνον , κύριε , τὸ οὖς σου , καὶ ἐπάκουσόν μου , ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγώ . Τεσσάρων ὄντων ἐφεξῆς ψαλμῶν τῶν ἐπιγεγραμμένων υἱῶν Κορὲ κατὰ τοὺς παρόντας τόπους , πρώτου μὲν τοῦ πγ , ἔπειτα τοῦ πδ καὶ τρίτου τοῦ πς καὶ τελευταίου τοῦ πζ , πῶς ἡ προσευχὴ τοῦ Δαυὶδ ἀκαίρως , ὡς ἂν εἴποι τις , παρεμβέβληται μέση , εὐλόγως ἄν τις ἐξετάσειεν . ἡγοῦμαι τοίνυν οὐκ ἀλόγως , ἀλλ’ εὐκαιρότατα ταῖς περὶ τοῦ Χριστοῦ προφητείαις παραμεμίχθαι τὴν προκειμένην εὐχήν . ἐπειδὴ γὰρ ἀγαθῶν ἐπαγγελίας καὶ ἀφέσεις ἁμαρτημάτων θεοῦ τε εἰς ἀνθρώπους παρουσίαν καὶ Χριστοῦ ἄφιξιν λυτρωτοῦ καὶ σωτῆρος ἀνθρώπων οἱ πρῶτοι τῶν ἐπιγεγραμμένων υἱῶν Κορὲ προεφήτευον , ὅ τε πγ καὶ πδ´ , ἀλλὰ καὶ οἱ ἑξῆς ἐπιλεγόμενοι τῶν υἱῶν Κορὲ καὶ αὐτοὶ ἐθνῶν κλῆσιν εὐηγγελίζοντο καὶ Χριστοῦ γένεσιν καὶ τὸν ὑπὲρ ἀνθρώπων αὐτοῦ θάνατον , ἀναγκαίως ἡγοῦμαι τῆς περὶ τούτων προφητείας μέσην παρεμβεβλῆσθαι τὴν προσευχὴν τοῦ Δαυίδ , δι’ ἧς ἱκετεύει τυχεῖν καὶ αὐτὸς τῶν διὰ τοῦ σωτῆρος πᾶσιν ἀνθρώποις προξενουμένων ἀγαθῶν · ὡς ἂν , καὶ αὐτὸς γενόμενος κοινωνὸς τῶν προφητευομένων , τύχοι μὲν ἀφέσεως ἁμαρτιῶν , ἀπολαύσοι δὲ τῆς σωτηρίου μεγαλοδωρεᾶς τῆς πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελιζομένης . Μνημονεύει γοῦν ἐν τῇ ἑαυτοῦ προσευχῇ ὁ Δαυὶδ τῆς εἰς τὰ ἔθνη χυθείσης τοῦ θεοῦ χάριτος ἀποθαυμάζων καὶ ἐκπληττόμενος τὴν χάριν , δι’ ὧν φησιν · οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς , κύριε , καὶ οὐκ ἔστι κατὰ τὰ ἔργα σου . πάντα τὰ ἔθνη , ὅσα ἐποίησας , ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου . Ἐπεὶ τοίνυν καὶ αὐτὸς ηὔχετο τῶν ἴσων ἀγαθῶν τυχεῖν , εἰκότως τὴν ἑαυτοῦ προσευχὴν μέσην τῶν εὐαγγελικῶν ψαλμῶν παρεμβάλλει . ταῦτα μὲν οὖν εἰς τὴν λεχθεῖσαν πρότασιν εἰρήσθω . Χρὴ δὲ μὴ ἀγνοεῖν , ὅτι καὶ ἄλλοι πλείους εἰσὶ προσευχῆς ἐπιγεγραμμένοι ψαλμοί · ἀλλ’ οὗτος μετὰ προσθήκης τοῦ Δαυὶδ εἴρηται , ἕτερος δὲ ἐπιγέγραπται · προσευχὴ τοῦ Μωσῆ ἀνθρώπου τοῦ θεοῦ , καὶ ἄλλος · προσευχὴ τοῦ πτωχοῦ , ὅταν ἀκηδιάσῃ καὶ ἐναντίον τοῦ κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ . Ἀλλ’ ὡς ἐπαναβεβηκότες τὰς ἐν τῇ παλαιᾷ γραφῇ προσευχὰς οἱ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀπόστολοι προσελθόντες ἠξίουν αὐτὸν διδάξαι αὐτοὺς προσεύχεσθαι · ὁ δὲ διδάσκει μόνοις αὑτοῖς καὶ τοῖς ὁμοίοις κατάλληλον παραδιδοὺς προσευχήν . διό φησι πρὸς αὐτούς · οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς · πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου καὶ τὰ ἑξῆς . ἕκαστος οὖν ἑαυτὸν δοκιμαζέτω , εἴτε ἄξιός ἐστιν ὡς ἤδη υἱὸς θεοῦ γεγονὼς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐπικαλεῖσθαι πατέρα καὶ λέγειν τό · πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἑξῆς . εἰ μὴ τοσοῦτος εἴη , ἀναλέγεσθαι ἑαυτῷ σπουδαζέτω τὴν ἁρμόζουσαν τῇ αὐτοῦ καταστάσει προσευχὴν ἀπό τε τῆς βίβλου τῶν Ψαλμῶν καὶ ἀπὸ τῶν προφητικῶν φωνῶν . Ἡ μέντοι παροῦσα προσευχὴ τοῦ Δαυὶδ οὖσα τυγχάνει · οὕτως γὰρ ἡρμήνευσεν ὅ τε Ἀκύλας καὶ ὁ Σύμμαχος , ἀντὶ τοῦ · τῷ Δαυίδ , τοῦ Δαυίδ εἰρηκότες . δοκεῖ δὲ ὁ Δαυὶδ τῷ θείῳ πνεύματι μὴ ἠγνοηκέναι τὸν περὶ τῶν πτωχῶν ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν εἰρημένον μακαρισμόν · διὸ πτωχὸν ἑαυτὸν καὶ πένητα ὑπάρχειν ὁμολογεῖ , καὶ ταῦτα βασιλεὺς ὢν καὶ πλούτῳ πολλῷ περιρρεόμενος . ἀλλ’ ἐπειδὴ τῷ πνεύματι τοιοῦτος ἦν κατὰ τό · μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , εἰκότως ἐν τῇ προσευχῇ ὡς ἀρετὰς ἑαυτοῦ καὶ κατορθώματα προβάλλεται τὴν πτωχείαν καὶ τὴν πενίαν . Καὶ ἄλλως δὲ ἐρεῖς , ὅτι ὥσπερ Μωσῆς φωνῆς ἀκούσας θεοῦ ἰσχνόφωνον ἑαυτὸν εἶναι ὡμολόγει , κατὰ παράθεσιν τῆς θείας φωνῆς τοῦτο φήσας · τοῦτο καὶ ὁ Δαυίδ , εἰ καὶ μέγας ἦν καὶ πλούσιος καὶ σοφὸς ἀνθρώποις συγκρινόμενος , ἀλλ’ ἀνατείνας πρὸς τὸν θεὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁρᾷ ἑαυτὸν τὸ μηθὲν ὄντα . καὶ ἐπεὶ μήπω ἦν δυνατὸς πατέρα τὸν θεὸν ὀνομάζειν , κύριον αὐτὸν καλεῖ δούλου χώραν ἑαυτὸν ἐπέχειν σημαίνων . Εἶθ’ ὡς αὐτὸς μένων κάτω που καὶ ἐν βυθῷ ( τοῦ δὲ θεοῦ ὄντος ἐν ὕψει ) κλῖναι τὸν θεὸν ἱκετεύει τὸ οὖς ἑαυτοῦ , ἅτε μὴ τοσοῦτον βοᾷν δυνάμενος διὰ τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν , ὡς ἀναπέμπειν εἰς ὕψος καὶ τείνειν πρὸς τὸν θεὸν τὴν ἑαυτοῦ φωνήν . διὸ δεῖται κλῖναι ἑαυτοῦ τὸ οὖς τὸν θεὸν καὶ τῇ ἑαυτοῦ ταπεινότητι συγκαταβῆναι τὴν θείαν ἀκοήν .
Lemmas: προσευχή ὁ Δαυίδ . κλίνω , κύριος , ὁ οὖς σύ , καί ἐπακούω ἐγώ , ὅτι πτωχός καί πένης εἰμί ἐγώ . τέσσαρες εἰμί ἐφεξῆς ψαλμός ὁ ἐπιγράφω υἱός κορός κατά ὁ πάρειμι τόπος , πρῶτος μέν ὁ πγʹ , ἔπειτα ὁ πδʹ καί τρίτος ὁ ΠΣ καί τελευταῖος ὁ πζʹ , πῶς ὁ προσευχή ὁ Δαυίδ ἄκαιρος , ὡς εἄν εἶπον τις , παρεμβάλλω μέσος , εὔλογος ἄν τις ἐξετάζω . ἡγέομαι τοίνυν οὐ ἄλογος , ἀλλά εὔκαιρος ὁ περί ὁ Χριστός προφητεία παραμείγνυμι ὁ πρόκειμαι εὐχή . ἐπεί γάρ ἀγαθός ἐπαγγελία καί ἄφεσις ἁμάρτημα θεός τε εἰς ἄνθρωπος παρουσία καί Χριστός ἄφιξις λυτρωτός καί σωτήρ ἄνθρωπος ὁ πρῶτος ὁ ἐπιγράφω υἱός κορός προφητεύω , ὅς τε πγʹ καί πδ´ , ἀλλά καί ὁ ἑξῆς ἐπιλέγω ὁ υἱός κορός καί αὐτός ἔθνος κλῆσις εὐαγγελίζω καί Χριστός γένεσις καί ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος αὐτός θάνατος , ἀναγκαῖος ἡγέομαι ὁ περί οὗτος προφητεία μέσος παρεμβάλλω ὁ προσευχή ὁ Δαυίδ , διά ὅς ἱκετεύω τυγχάνω καί αὐτός ὁ διά ὁ σωτήρ πᾶς ἄνθρωπος προξενόω ἀγαθός · ὡς εἄν , καί αὐτός γίγνομαι κοινωνός ὁ προφητεύω , τυγχάνω μέν ἄφεσις ἁμαρτία , ἀπολαύω δέ ὁ σωτήριος μεγαλοδωρεα ὁ πᾶς ὁ ἔθνος ευαγγελίζομαι . μνημονεύω γοῦν ἐν ὁ ἑαυτοῦ προσευχή ὁ Δαυίδ ὁ εἰς ὁ ἔθνος χέω ὁ θεός χάρις ἀποθαυμάζω καί ἐκπλήσσω ὁ χάρις , διά ὅς φημί · οὐ εἰμί ὅμοιος σύ ἐν θεός , κύριος , καί οὐ εἰμί κατά ὁ ἔργον σύ . πᾶς ὁ ἔθνος , ὅσος ποιέω , ἥκω καί προσκυνέω ἐνώπιον σύ . ἐπεί τοίνυν καί αὐτός εὔχομαι ὁ ἴσος ἀγαθός τυγχάνω , εἰκότως ὁ ἑαυτοῦ προσευχή μέσος ὁ εὐαγγελικός ψαλμός παρεμβάλλω . οὗτος μέν οὖν εἰς ὁ λέγω πρότασις εἴρω . χρή δέ μή ἀγνοέω , ὅτι καί ἄλλος πλείων εἰμί προσευχή ἐπιγεγραμμένοι ψαλμός · ἀλλά οὗτος μετά προσθήκη ὁ Δαυίδ εἴρω , ἕτερος δέ ἐπιγράφω · προσευχή ὁ Μωσῆς ἄνθρωπος ὁ θεός , καί ἄλλος · προσευχή ὁ πτωχός , ὅταν ἀκηδιάω καί ἐναντίος ὁ κύριος ἐκχέω ὁ δέησις αὐτός . ἀλλά ὡς ἐπαναβαίνω ὁ ἐν ὁ παλαιός γράφω προσευχή ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἀπόστολος προσέρχομαι ἀξιόω αὐτός διδάσκω αὐτός προσεύχομαι · ὁ δέ διδάσκω μόνος ἑαυτοῦ καί ὁ ὅμοιος κατάλληλος παραδίδωμι προσευχή . διό φημί πρός αὐτός · οὕτως οὖν προσεύχομαι σύ · πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ἁγίζω ὁ ὄνομα σύ καί ὁ ἑξῆς . ἕκαστος οὖν ἑαυτοῦ δοκιμάζω , εἴτε ἄξιος εἰμί ὡς ἤδη υἱός θεός γίγνομαι ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἐπικαλέω πατήρ καί λέγω ὁ · πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἑξῆς . εἰμί μή τοσοῦτος εἰμί , ἀναλέγω ἑαυτοῦ σπουδάζω ὁ ἁρμόζω ὁ αὐτός κατάστασις προσευχή ἀπό τε ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός καί ἀπό ὁ προφητικός φωνή . ὁ μέντοι πάρειμι προσευχή ὁ Δαυίδ εἰμί τυγχάνω · οὕτως γάρ ἑρμηνεύω ὅς τε Ἀκύλας καί ὁ Σύμμαχος , ἀντί ὁ · ὁ Δαυίδ , ὁ Δαυίδ ἐρῶ . δοκέω δέ ὁ Δαυίδ ὁ θεῖον πνεῦμα μή ἀγνοέω ὁ περί ὁ πτωχός ὑπό ὁ σωτήρ ἐγώ εἴρω μακαρισμός · διό πτωχός ἑαυτοῦ καί πένης ὑπάρχω ὁμολογέω , καί οὗτος βασιλεύς εἰμί καί πλοῦτος πολύς περιλέγω . ἀλλά ἐπεί ὁ πνεῦμα τοιοῦτος εἰμί κατά ὁ · μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , εἰκότως ἐν ὁ προσευχή ὡς ἀρετή ἑαυτοῦ καί κατόρθωμα προβάλλω ὁ πτωχεία καί ὁ πενία . καί ἄλλως δέ εἴρω , ὅτι ὥσπερ Μωσῆς φωνή ἀκούω θεός ἰσχνόφωνος ἑαυτοῦ εἰμί ὁμολογέω , κατά παράθεσις ὁ θεῖος φωνή οὗτος φημί · οὗτος καί ὁ Δαυίδ , εἰμί καί μέγας εἰμί καί πλούσιος καί σοφός ἄνθρωπος συγκρίνω , ἀλλά ἀνατείνω πρός ὁ θεός ὁ ὀφθαλμός ὁράω ἑαυτοῦ ὁ μηδείς εἰμί . καί ἐπεί μήπω εἰμί δυνατός πατήρ ὁ θεός ὀνομάζω , κύριος αὐτός καλέω δοῦλος χώρα ἑαυτοῦ ἐπέχω σημαίνω . εἶτα ὡς αὐτός Μένων κάτω ποῦ καί ἐν βυθός ( ὁ δέ θεός εἰμί ἐν ὕψος ) κλίνη ὁ θεός ἱκετεύω ὁ οὖς ἑαυτοῦ , ἅτε μή τοσοῦτος βοάω δύναμαι διά ὁ οἰκεῖος ἀσθένεια , ὡς ἀναπέμπω εἰς ὕψος καί τείνω πρός ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ φωνή . διό δήω κλίνη ἑαυτοῦ ὁ οὖς ὁ θεός καί ὁ ἑαυτοῦ ταπεινότης συγκαταβαίνω ὁ θεῖος ἀκοή .