eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_52.3
Οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν , οἱ ἔσθοντες τὸν λαόν μου |βρώσει ἄρτου ; τὸν κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο . ἐκεῖ φοβηθήσονται φόβον , οὗ οὐκ ἦν φόβος , ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων · κατῃσχύνθησαν , ὅτι ὁ θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς . Ἐπειδὴ διακύψας ἐκ τοῦ ἰδίου κατοικητηρίου ὁ θεός , τουτέστιν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , ἔνθα κατοικεῖν λέγεται διὰ τοὺς αὐτόθι χωροῦντας αὐτοῦ τὴν βασιλείαν , πάντας ἴδεν τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ἀχρειωθέντας καὶ τῆς εὐθείας καὶ ὀρθῆς ἀποκλίναντας ὁδοῦ , εἰκότως οἷά τις ποιμὴν ἀγαθὸς κηδόμενος τῆς ἐν ἀνθρώποις αὐτοῦ ἀγέλης ἐπαπειλεῖ τοῖς αἰτίοις τῆς διαστροφῆς λέγων · οὐχὶ γνώσονται οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν , οἱ ἔσθοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου ; Καί μοι δοκεῖ ταῦτα περὶ δυνάμεων ἀντικειμένων λέγεσθαι τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν καὶ πολεμίων τοῦ γένους τοῦ ἀνθρωπείου · οὗτοι γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος κατάβρωμα ἑαυτοῖς ἐποιήσαντο οἷα δεινοὶ θῆρες τὰς ψυχὰς αὐτῶν κατεσθίοντες κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν προφητείαις · οἱ κατεσθίοντες τὸν λαόν μου ὅλῳ τῷ στόματι . Οὗτοι οὖν αὐτοὶ νῦν μέν , φησίν , ὡς ἂν τὸν θεὸν μὴ πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενοι ταῦτα κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ κατὰ τῆς ἐμῆς ἐν ἀνθρώποις λογικῆς ἀγέλης διεπράξαντο . μήτι οὖν καὶ εἰς τὸ παντελὲς ταῦτα πράττοντες διατελέσουσιν ; ἔστω δὲ νῦν · τὸν θεὸν οὐκ ἐπεκαλέσαντο τὰ ἐναντία τῷ θεῷ καὶ τὰ ἐχθρὰ αὐτῷ ἐνεργοῦντες . μὴ οὐχὶ γνώσονται καιρῷ τινι τὴν ἐπελευσομένην αὐτοῖς δίκην ; καὶ μὴν ἔσται καιρός , ἐν ᾧ φοβηθήσονται φόβον . ποῖος δ’ ἂν εἴη οὗτος ἢ ἐκεῖνος , καθ’ ὃν ἐπιλάμψαντος τοῦ σωτηρίου οὐκέτι τοῖς ἐμοῖς θρέμμασι φόβος ἐπιστήσεται ; αὐτοὺς δὲ τοὺς δεινοὺς θῆρας καὶ τοὺς ἀφανεῖς καὶ ἀοράτους δαίμονας φόβος λήψεται ἐκεῖ , οὗ οὐκ ἔσται φόβος · τότε γὰρ τοῖς μὲν τῶν ἀγαθῶν ἀξίοις οὐκ ἔσται φόβος , τοῖς δὲ νῦν ἐπαιρομένοις κατὰ τοῦ λαοῦ μου ἐπιπεσεῖται φόβος ὁ τῆς μετελευσομένης αὐτοὺς ὀργῆς , , ἥτις ἐπιστᾶσα διασκορπίσει ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων · ἐν ᾗ καὶ καταισχυνθήσονται , ἐπειδὴ τότε αὐτοὺς ὁ τῶν ἁπάντων ἐξουδενώσει κριτής . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων , ὁ Σύμμαχος τοῦτον ἡρμήνευσε τὸν τρόπον · ὁ γὰρ θεὸς διασκορπίσει ὀστᾶ τῶν παρεμβαλλόντων περὶ σέ · καταισχυνθήσῃ , ὅτι ὁ θεὸς ἀπεδοκίμασεν αὐτούς , Σ καὶ ὁ Ἀκύλας δὲ τῆς αὐτῆς ἔχεται διανοίας λέγων · ὅτι ὁ θεὸς ἐσκόρπισεν ὀστᾶ παρεμβεβληκότων σου · ᾔσχυνας , ὅτι ὁ θεὸς ἀπέρριψεν αὐτούς . Ἀ Ἡ δὲ τοῦ λόγου διάνοια παρίστησι τῶν προλεχθέντων ἐπιβούλων τοῦ λαοῦ , δηλαδὴ τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν καὶ τῶν ἀφανῶν πολεμίων , τὰς δυνάμεις καθαιρεθήσεσθαι . ὀστᾶ aber wohl eher kein Augensprung γὰρ διασκορπιζόμενα τῶν ἐχθρῶν εἶεν ἂν αἱ τῆς κακίας αὐτῶν δυνάμεις , ἃς >διασκορπίζειν κατὰ τὸν σημαινόμενον καιρὸν ὁ λόγος ἀπειλεῖ . τότε δὲ καὶ καταισχυνθήσονται , ἐπειδὰν ἀποδοκιμάσῃ αὐτοὺς ὁ θεὸς ἢ ἐξουθενήσῃ τὸ μηθὲν αὐτοὺς εἶναι ἀποδείξας . ταῦτα εἰκότως ἠπείλησεν ὁ τῶν ἀνθρώπων κηδεμὼν τοῦ θεοῦ λόγος , ἐπειδὴ διακύψας ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ζητήσας τε ἐν αὐτοῖς , εἰ ἔστι συνιὼν ἢ ἐκζητῶν τὸν θεόν , οὐδένα εὗρεν , κατέλαβεν δὲ τοὺς πάντας ἐξ ἐπιβουλῆς ἐχθρῶν ἐκκλίνοντας καὶ ἀχρειωθέντας ὡς μηδὲ ἕως ἑνὸς περιλείπεσθαι ἀγαθῶν ἔργων ποιητήν . Τὰ μὲν οὖν πρῶτα ὁμοίως καὶ ὁ ιγ περιέχει , παρήλλακται δὲ τὰ ἑξῆς · ἐν μὲν γὰρ τῷ ιγ συνῆπται τούτοις τό · ὅτι ὁ θεὸς ἐν γενεᾷ δικαίᾳ · βουλὴν πτωχοῦ κατῃσχύνατε , ὅτι κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ ἐστιν · ἐνταῦθα δέ · ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων · κατῃσχύνθησαν , ὅτι ὁ θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς . Ἀλλὰ τὰ μὲν εἰς τὸν ιγ οἰκείας ἔτυχεν ἑρμηνείας κατὰ τοὺς οἰκείους τόπους , τὰ δὲ προκείμενα , ὅπως ἡμῖν παρέστη , πρόκειται τοῖς ἐντυγχάνουσιν .
Lemmas: οὐ γιγνώσκω πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , ὁ ἔσθω ὁ λαός ἐγώ βιβρώσκω ἄρτος ; ὁ κύριος οὐ ἐπικαλέω . ἐκεῖ φοβέω φόβος , ὅς οὐ εἰμί φόβος , ὅτι ὁ θεός διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος · καταισχύνω , ὅτι ὁ θεός ἐξουδενόω αὐτός . ἐπεί διακύπτω ἐκ ὁ ἴδιος κατοικητήριος ὁ θεός , τουτέστιν ἐκ ὁ οὐρανός , ἔνθα κατοικέω λέγω διά ὁ αὐτόθι χωρέω αὐτός ὁ βασίλειος , πᾶς ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀχρειόω καί ὁ εὐθύς καί ὀρθός ἀποκλίνω ὁδός , εἰκότως οἷος τις ποιμήν ἀγαθός κήδω ὁ ἐν ἄνθρωπος αὐτός ἀγέλη ἐπαπειλέω ὁ αἴτιος ὁ διαστροφή λέγω · οὐ γιγνώσκω ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , ὁ ἔσθω ὁ λαός ἐγώ βρῶσις ἄρτος ; καί ἐγώ δοκέω οὗτος περί δύναμις ἀντίκειμαι λέγω ὁ ἀόρατος ἐχθρός καί πολέμιος ὁ γένος ὁ ἀνθρώπειος · οὗτος γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος κατάβρωμα ἑαυτοῦ ποιέω οἷος δεινός θήρ ὁ ψυχή αὐτός κατεσθίω κατά ὁ εἴρω ἐν προφητεία · ὁ κατεσθίω ὁ λαός ἐγώ ὅλος ὁ στόμα . οὗτος οὖν αὐτός νῦν μέν , φημί , ὡς εἄν ὁ θεός μή πρό ὀφθαλμός τίθημι οὗτος κατά ὁ λαός καί κατά ὁ ἐμός ἐν ἄνθρωπος λογικός ἀγέλη διαπράσσω . μῆτις οὖν καί εἰς ὁ παντελής οὗτος πράσσω διατελέω ; ἵστημι δέ νῦν · ὁ θεός οὐ ἐπικαλέω ὁ ἐναντίος ὁ θεός καί ὁ ἐχθρός αὐτός ἐνεργέω . μή οὐ γιγνώσκω καιρός τις ὁ ἐπέρχομαι αὐτός δίκη ; καί μήv εἰμί καιρός , ἐν ὅς φοβέω φόβος . ποῖος δέ εἄν εἰμί οὗτος ἢ ἐκεῖνος , κατά ὅς ἐπιλάμπω ὁ σωτήριος οὐκέτι ὁ ἐμέω θρέμμα φόβος ἐφίστημι ; αὐτός δέ ὁ δεινός θήρ καί ὁ ἀφανής καί ἀόρατος δαίμων φόβος λαμβάνω ἐκεῖ , ὅς οὐ εἰμί φόβος · τότε γάρ ὁ μέν ὁ ἀγαθός ἄξιος οὐ εἰμί φόβος , ὁ δέ νῦν ἐπαίρω κατά ὁ λαός ἐγώ ἐπιπίπτω φόβος ὁ ὁ μετέρχομαι αὐτός ὀργή , , ὅστις ἐφίστημι διασκόρπισις ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος · ἐν ὅς καί καταισχύνω , ἐπεί τότε αὐτός ὁ ὁ ἅπας ἐξουδένωσις κριτής . ἀντί δέ ὁ · ὅτι ὁ θεός διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος , ὁ Σύμμαχος οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος · ὁ γάρ θεός διασκόρπισις ὀστέον ὁ παρεμβάλλω περί σός · καταισχύνω , ὅτι ὁ θεός ἀποδοκιμάζω αὐτός , Σ καί ὁ Ἀκύλας δέ ὁ αὐτός ἔχω διάνοια λέγω · ὅτι ὁ θεός σκορπίζω ὀστέον παρεμβάλλω σύ · αἰσχύνω , ὅτι ὁ θεός ἀπορρίπτω αὐτός . ὅς ὁ δέ ὁ λόγος διάνοια παρίστημι ὁ προλέγω ἐπίβουλος ὁ λαός , δηλαδή ὁ ἀόρατος ἐχθρός καί ὁ ἀφανής πολέμιος , ὁ δύναμις καθαιρέω . ὀστέον aber wohl eher kein Augensprung γάρ διασκορπίζω ὁ ἐχθρός ἄγω εἄν ὁ ὁ κακία αὐτός δύναμις , ὅς διασκορπίζω κατά ὁ σημαίνω καιρός ὁ λόγος ἀπειλέω . τότε δέ καί καταισχύνω , ἐπειδάν ἀποδοκιμάζω αὐτός ὁ θεός ἢ ἐξουθενέω ὁ μηδείς αὐτός εἰμί ἀποδείκνυμι . οὗτος εἰκότως ἀπειλέω ὁ ὁ ἄνθρωπος κηδεμών ὁ θεός λόγος , ἐπεί διακύπτω ἐκ ὁ οὐρανός ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ζητέω τε ἐν αὐτός , εἰμί εἰμί σύνειμι1 ἢ ἐκζητέω ὁ θεός , οὐδείς εὑρίσκω , καταλαμβάνω δέ ὁ πᾶς ἐκ ἐπιβουλή ἐχθρός ἐκκλίνω καί ἀχρειόω ὡς μηδέ ἠώς εἷς περιλείπομαι ἀγαθός ἔργον ποιητής . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁμοίως καί ὁ ιγʹ περιέχω , παραλλάσσω δέ ὁ ἑξῆς · ἐν μέν γάρ ὁ ιγʹ συνάπτω οὗτος ὁ · ὅτι ὁ θεός ἐν γενεά Δίκαιος · βουλή πτωχός καταισχύνω , ὅτι κύριος Ἐλπὶς αὐτός εἰμί · ἐνταῦθα δέ · ὅτι ὁ θεός διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος · καταισχύνω , ὅτι ὁ θεός ἐξουδενόω αὐτός . ἀλλά ὁ μέν εἰς ὁ ιγʹ οἰκεῖος τυγχάνω ἑρμηνεία κατά ὁ οἰκεῖος τόπος , ὁ δέ πρόκειμαι , ὅπως ἐγώ παρίστημι , πρόκειμαι ὁ ἐντυγχάνω .