eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_61.1
Εἰς τὸ τέλος , ὑπὲρ Ἰδιθούμ · ψαλμὸς τῷ Δαυίδ . Οὐχὶ τῷ θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου ; παρ’ αὐτῷ γὰρ τὸ σωτήριόν μου . Καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ σωτήρ μου , ἀντιλήπτωρ μου · οὐ μὴ σαλευθῶ . Ὁ μὲν προκείμενος ψαλμὸς εἴρηται μὲν τῷ Δαυίδ , πρόκειται δὲ τῇ ἐπιγραφῇ ὑπὲρ Ἰδιθοὺμ διδάσκοντος ἡμᾶς τοῦ λόγου , ὡς ἄρα ὁ Δαυὶδ ὑπὲρ τοῦ Ἰδιθοὺμ συντάξας τὸν ψαλμὸν παρέδωκεν αὐτῷ μελετᾶν καὶ ἀντὶ ἐπῳδῆς χρῆσθαι εἰς θεραπείαν συμφορᾶς τινος ἐπισυμβάσης αὐτῷ . καὶ ὁ λ δὲ καὶ η ἐπεγέγραπτο · εἰς τὸ τέλος , τῷ Ἰδιθούμ · ᾠδὴ τοῦ Δαυίδ , ἐν ᾧ καὶ αὐτῷ ὁμοίως διδασκαλίαν παρεδίδου ὁ Δαυὶδ τῷ Ἰδιθοὺμ διὰ τὴν αὐτήν , οἶμαι , κατάστασιν . ἐνταῦθα μὲν γὰρ λέλεκται · Οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον . Ἕως πότε ἐπι τίθεσθε ἐπ’ ἄνθρωπον , φονεύεσθε πάντες ὑμεῖς ; Ἐν δὲ τῷ λη · Ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου , ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν , καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη . Καὶ πάλιν · Ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με · ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με . Καὶ θέα , τίνα τρόπον ἐμφαίνει δι’ ἀμφοτέρων ἐν πειρασμῷ τινι ἐξητάσθαι καὶ δεινὰ πεπονθέναι · διὸ ταύτας προσίετο τὰς φωνάς . καὶ ἐν μὲν τῷ μετὰ χεῖρας ψαλμῷ προϊών φησι · Πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , ψευδεῖς υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν ζυγοῖς τοῦ ἀδικῆσαι , αὐτοὶ ἐκ ματαιότητος ἐπὶ τὸ αὐτό . Καὶ ἐν ἐκείνῳ δὲ ὁμοίως εἴρητο · Πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶν . Καὶ πάλιν · Πλὴν μάτην πᾶς ἄνθρωπος . Ἅπερ οὐδὲν ἂν διαφέροι τοῦ · Πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , αὐτοὶ ἐκ ματαιότητος ἐπὶ τὸ αὐτό . Ἔτι πρὸς τούτοις ἐν μὲν τῷ λη εὕροις ἂν εἰρημένον τό · Μέντοιγε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος · πλὴν μάτην ταράσσονται · θησαυρίζει καὶ οὐ γινώσκει , τίνι συνάξει αὐτά . Σύμφωνα δὲ τούτοις εἴη ἂν καὶ τὰ μετὰ χεῖρας λεγόμενα ἐν τούτοις · Μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἀδικίαν , καὶ ἐπὶ ἅρπαγμα μὴ ἐπιποθῆτε · πλοῦτος ἐὰν ῥέῃ , μὴ προστίθεσθε καρδίᾳ . Καὶ σὺ δ’ ἂν ἐπὶ σχολῆς ἐκ παραλλήλου τὰς ἐν ἀμφοτέροις τοῖς δηλωθεῖσι ψαλμοῖς ἐγκειμένας λέξεις παραθεὶς ἀλλήλαις εὕροις ἂν μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ἐχομένας διανοίας . Ὁ τοίνυν Δαυὶδ ἔοικε τῷ Ἰδιθοὺμ πειρασμῷ τινι περιπεπτωκότι , τάχα που καὶ ὀλισθήματι , διδασκαλίαν θεραπευτικὴν παραδεδωκέναι , ὅπως ἂν λάβοι ἑαυτὸν καὶ ἀνακτήσοιτο τοῦ συμβάντος αὐτῷ πταίσματος . ἐδίδασκε γοῦν αὐτὸν ἐν μὲν τῷ λη ἑαυτῷ παραινεῖν καὶ πρὸς ἑαυτὸν διαλέγεσθαι καὶ λέγειν · Εἶπα · φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ μου · ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακὴν ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐνώπιόν μου . Ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν , καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς · ἐν οἷς ἦν καὶ τό · Ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με · ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με . Ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου , ὅτι σὺ ἐποίησας . Καὶ πάλιν · Ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου · ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλιπον . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐδιδάσκετο λέγειν καὶ τῷ θεῷ τοιαύτας εὐχὰς ἀναπέμπειν ὁ Ἰδιθοὺμ ἐν ἐκείνῳ · καὶ ἐν τῷ μετὰ χεῖρας δὲ ὡσαύτως τὸν αὐτὸν ἄνδρα ὁ Δαυὶδ διδάσκει ἑαυτῷ προσδιαλέγεσθαι καὶ λέγειν · Οὐχὶ τῷ θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου ; παρ’ αὐτοῦ γὰρ τὸ σωτήριόν μου καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ σωτήρ μου , ἀντιλήπτωρ μου · οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον . Σημαίνει σεσαλεῦσθαι ἑαυτὸν καί τινα ταραχὴν τῇ ψυχῇ πεπονθέναι . ἐπεὶ τοίνυν τῶν πειραζόντων ἐπιθεμένων αὐτῷ γέγονέ τις αὐτῷ ἀτονία ᾔσθετό τε ἑαυτοῦ οὐ κατὰ τὸν εἰρηκότα · ἐμοῦ δὲ παρὰ μικρὸν ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες , ἀλλὰ καὶ ἀληθῶς σαλευθέντος , ἀναγκαίως διδάσκεται λέγειν · οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · σφαλήσομαι πολλήν , καὶ κατὰ τὴν πέμπτην δὲ ἔκδοσιν εἴρηται · οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον . Σύμφωνος δ’ ἂν εἴη ὁ νοῦς τῆς προκειμένης διδασκαλίας τῇ φασκούσῃ προφητείᾳ · οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι τὰς ἁμαρτίας ὡς σχοινίῳ μακρῷ καὶ ὡς ζυγοῦ ἱμάντι δαμάλεως τὰς ἀνομίας · καὶ τῷ · › μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται , καὶ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει ; ἵνα τί ἀποστρέφεται ἀποστροφὴν ἀναιδῆ , λέγει κύριος . ‹ πάντα γὰρ ταῦτα διδάσκει τὸν ἅπαξ ἡμαρτηκότα μὴ παραμένειν τῷ ἁμαρτήματι μηδὲ ἀπογινώσκειν ἑαυτὸν μηδὲ ἔκδοτον παρέχειν τῷ τοῦ πειρατηρίου ῥεύματι . διὸ ἀναγκαίως διδάσκεται ὁ Ἰδιθοὺμ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ καὶ τὰ προκείμενα λέγειν καὶ πρῶτον μὲν ἐπὶ τὸν μέγαν σωτῆρα καὶ τῶν ψυχῶν ἰατρὸν καταφεύγειν , ἔπειτα ὑποτάττειν τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν μηκέτι ἀνθρώποις μηδὲ τοῖς ἐκφοβοῦσιν , ἕνα δὲ μόνον πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενον τὸν μέγαν κριτήν τε καὶ θεόν , αὐτῷ μόνῳ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὑποτάττειν ἐλευθεροῦν τε αὐτὴν παντὸς ἀλλοτρίου φόβου . διό φησιν · Οὐχὶ τῷ θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου ; παρ’ αὐτοῦ γὰρ τὸ σωτήριόν μου · καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ σωτήρ μου , ἀντιλήπτωρ μου · οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον . Πάλιν δὲ κἀνταῦθα τὸ σωτήριον Ἑβραϊκῇ φωνῇ διὰ τῶν αὐτῶν στοιχείων , δι’ ὧν γράφεται τὸ τοῦ σωτήρος ἡμῶν Ἰησοῦ ὄνομα , φέρεται . Εὐλόγως δέ τις ζητήσειε τούτοις ἐντυγχάνων · τί δήποτε μόνων δύο ὄντων τῶν ὑπὲρ τοῦ Ἰδιθούμ , ἢ περὶ τοῦ Ἰδιθοὺμ κατὰ τὸν Ἀκύλαν εἰρημένων οὐκ ἐφεξῆς ἀλλήλοις κεῖνται ἀμφότεροι , μακρὰν δ’ ἀπεσχοινισμένοι τυγχάνουσι ; τὴν δὲ τούτων αἰτίαν ἐν τοῖς εἰρημένοις ἡμῖν εἰς τὸν λη γραμματικαῖς ἀποδείξεσι παρεστήσαμεν . Ἀλλὰ καὶ τίς ἦν ὁ Ἰδιθούμ , ἤδη πρότερον ἐν αὐτῷ ἐκείνῳ δεδηλώκαμεν τὴν ἀπὸ τῶν Παραλειπομένων ἱστορίαν παραθέμενοι , δι’ ἧς ἐδείκνυτο εἷς τῶν ἐκλελεγμένων εἰς τὸ αἰνεῖν τὸν θεὸν γεγονώς . γέγραπται γοῦν · καὶ κατέλειπον ἐκεῖ ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης κυρίου τὸν Ἀσὰφ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ λειτουργοὺς ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ · καὶ ἑξῆς εἴρηται · Αἰμὰν καὶ Ἰδιθοὺμ καὶ οἱ λοιποὶ ἐκλεγέντες ἐπ’ ὀνόματος τοῦ αἰνεῖν τὸν κύριον , ὅτι εἰς αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ · καὶ πάλιν · μετ’ αὐτῶν Αἰμὰν καὶ Ἰδιθοὺμ σάλπιγγές τε καὶ κύμβαλα τοῦ ἀναφωνεῖν καὶ ὄργανα τῶν ᾠδῶν τοῦ θεοῦ · υἱοὶ Ἰδιθοὺμ εἰς τὴν πύλην . καὶ αὖθις · καὶ ἔστησεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ οἱ ἄρχοντες τῆς δυνάμεως εἰς τὰ ἔργα τοὺς υἱοὺς Ἀσὰφ καὶ Αἰμὰν καὶ Ἰδιθούμ , τοὺς ἀποφθεγγομένους ἐν κινύρᾳ καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν τυμπάνοις . ἀντὶ δὲ τοῦ τοὺς ἀποφθεγγομένους , ὁ μὲν Ἀκύλας τῶν προφητῶν , ὁ δὲ Σύμμαχος τῶν προφητευσάντων διὰ λύρας ἐξέδωκεν , ὥστε προφήτας χρὴ νομίζειν γεγονέναι τοὺς δηλουμένους . καὶ αὖθις ἑξῆς εἴρηται · τῷ Ἰδιθούμ υἱοὶ Ἰδιθούμ , Γοδολείας καὶ Σουρεὶ καὶ Αἰείας καὶ Σεδείας καὶ Ματθίας , ἓξ μετὰ τὸν πατέρα αὐτῶν Ἰδιθοὺμ ἐν κινύραις ἀνακρουόμενοι . ἀντὶ δὲ τοῦ ἐν κινύραις ἀνακρουόμενοι πάλιν ὁ Ἀκύλας κιθάρᾳ προφητεύων , ὁ δὲ Σύμμαχος διὰ λύρας τοῦ προφητεύοντος ἐξέδωκεν . Οὐκοῦν καὶ ὁ Ἰδιθοὺμ εἷς ἦν τῶν προφητευόντων διὰ λύρας · διὸ καὶ εἰκότως εἴποι ἄν τις ἐντεῦθεν ὁρμώμενος μὴ τὸν Δαυὶδ συντάξαι τὸν ψαλμὸν καὶ δεδωκέναι τῷ Ἰδιθοὺμ μηδὲ τὸν Ἰδιθοὺμ ὑποπεπτωκέναι τῷ πειρασμῷ καὶ θεραπείας δεδεῆσθαι τῆς παρὰ τοῦ Δαυίδ , μηδὲ γὰρ τὴν γραφὴν ὑπαίτιόν που τὸν Ἰδιθοὺμ εἰσάγειν , ἀλλ’ ἔμπαλιν μᾶλλον τὸν Δαυὶδ πειρασμῷ περιπεπτωκέναι διδάσκειν . διὸ καὶ φήσαι ἂν εἰκότως προφήτην ὄντα τὸν Ἰδιθοὺμ τοὺς ἐν ἀμφοτέροις τοῖς προδηλωθεῖσι ψαλμοῖς λόγους συντάξαι καὶ τῷ Δαυὶδ παραδεδωκέναι , ὡς ἂν ὠφελοῖτο καὶ θεραπεύοιτο ἐξ αὐτῶν ἐπὶ τοῖς αὐτῷ συμβεβηκόσι . δοκεῖ δέ πως ταύτῃ τῇ διανοίᾳ συμβάλλεσθαι καὶ ὁ Σύμμαχος τὴν προγραφὴν τοῦτον ἑρμηνεύσας τὸν τρόπον · Ἐπινίκιος διὰ Ἰδιθούμ , ᾠδὴ εἰς Δαυίδ . Καὶ μήποτε μετὰ τὸ σφάλμα τὸ ἐπισυμβὰν τῷ Δαυὶδ ἐπὶ τῇ τοῦ Οὐρίου γυναικὶ μηκέτι οἵου τε αὐτοῦ κατὰ τὸ παλαιὸν προφητεύειν πολλῶν δὲ πειρασμῶν ἐπανισταμένων αὐτῷ καὶ συμφορῶν ἐπ’ ἀλλήλων ὁ Ἰδιθοὺμ πνεύματι ἁγίῳ συντάξας τοὺς προκειμένους λόγους ὥσπερ τινὰ φάρμακα ψυχῆς θεραπευτικὰ ἐπιδίδωσιν αὐτῷ εἰς τὸ παραμυθεῖσθαι ἐκ τῆς ἐν αὐτοῖς διδασκαλίας . καὶ δὴ δυσὶν ἐκδοχαῖς ἐπιβάλλοντες εἰς τὰ προκείμενα τοῖς ἐντυγχάνουσι θατέρας αὐτῶν τὴν αἵρεσιν καταλείψομεν .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὑπέρ Ἰδιθούμ · ψαλμός ὁ Δαυίδ . οὐ ὁ θεός ὑποτάσσω ὁ ψυχή ἐγώ ; παρά αὐτός γάρ ὁ σωτήριος ἐγώ . καί γάρ αὐτός θεός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , ἀντιλήπτωρ ἐγώ · οὖον μή σαλεύω . ὁ μέν πρόκειμαι ψαλμός εἴρω μέν ὁ Δαυίδ , πρόκειμαι δέ ὁ ἐπιγραφή ὑπέρ Ἰδιθοὺμ διδάσκω ἐγώ ὁ λόγος , ὡς ἄρα ὁ Δαυίδ ὑπέρ ὁ Ἰδιθοὺμ συντάσσω ὁ ψαλμός παραδίδωμι αὐτός μελετάω καί ἀντί ἐπῳδή χράω εἰς θεραπεία συμφορά τις ἐπισυμβαίνω αὐτός . καί ὁ λ δέ καί ὁ ἐπιγράφω · εἰς ὁ τέλος , ὁ Ἰδιθούμ · ἀοιδή ὁ Δαυίδ , ἐν ὅς καί αὐτός ὁμοίως διδασκαλία παραδίδωμι ὁ Δαυίδ ὁ Ἰδιθοὺμ διά ὁ αὐτός , οἴομαι , κατάστασις . ἐνταῦθα μέν γάρ λέγω · οὖον μή σαλεύω ἐπί πλείων . Ἕως πότε ἐπι τίθημι ἐπί ἄνθρωπος , φονεύω πᾶς σύ ; ἐν δέ ὁ λα · ἐν ὁ συνίστημι ὁ ἁμαρτωλός ἐναντίος ἐγώ , κωφόω καί ταπεινόω καί σιγάω ἐκ ἀγαθός , καί ὁ ἄλγημα ἐγώ ἀνακαινίζω . καί πάλιν · ἀπό πᾶς ὁ ἀνομία ἐγώ ἐρύω ἐγώ · ὄνειδος ἄφρων δίδωμι ἐγώ . καί θέα , τίς τρόπος ἐμφαίνω διά ἀμφότερος ἐν πειρασμός τις ἐξετάζω καί δεινός πάσχω · διό οὗτος προσίημι ὁ φωνή . καί ἐν μέν ὁ μετά χείρ ψαλμός πρόειμι φημί · πλήν μάταιος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ψευδής υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ζυγόν ὁ ἀδικέω , αὐτός ἐκ ματαιότης ἐπί ὁ αὐτός . καί ἐν ἐκεῖνος δέ ὁμοίως εἴρω · πλήν ὁ σύμπας ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶ . καί πάλιν · πλήν μάτην πᾶς ἄνθρωπος . ὅσπερ οὐδείς εἄν διαφέρω ὁ · πλήν μάταιος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , αὐτός ἐκ ματαιότης ἐπί ὁ αὐτός . ἔτι πρός οὗτος ἐν μέν ὁ λα εὑρίσκω εἄν εἴρω ὁ · μέντοι ἐν εἰκών διαπορεύω ἄνθρωπος · πλήν μάτην ταράσσω · θησαυρίζω καί οὖον γιγνώσκω , τίς συνάγω αὐτός . σύμφωνος δέ οὗτος εἰμί εἄν καί ὁ μετά χείρ λέγω ἐν οὗτος · μή ἐλπίζω ἐπί ἀδικία , καί ἐπί ἅρπαγμα μή ἐπιποθέω · πλοῦτος ἐάν ῥέω , μή προστίθημι Καρδία . καί σύ δέ εἄν ἐπί σχολή ἐκ παράλληλος ὁ ἐν ἀμφότερος ὁ δηλόω ψαλμός ἔγκειμαι λέγω παρατίθημι ἀλλήλων εὑρίσκω εἄν εἷς καί ὁ αὐτός ἔχω διάνοια . ὁ τοίνυν Δαυίδ ἔοικα ὁ Ἰδιθοὺμ πειρασμός τις περιπίπτω , τάχα ποῦ καί ὀλίσθημα , διδασκαλία θεραπευτικός παραδίδωμι , ὅπως εἄν λαμβάνω ἑαυτοῦ καί ἀνακτάομαι ὁ συμβαίνω αὐτός πταῖσμα . διδάσκω γοῦν αὐτός ἐν μέν ὁ λα ἑαυτοῦ παραινέω καί πρός ἑαυτοῦ διαλέγω καί λέγω · εἶπον · φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν γλῶσσα ἐγώ · τίθημι ὁ στόμα ἐγώ φυλακή ἐν ὁ συνίστημι ὁ ἁμαρτωλός ἐνώπιον ἐγώ . κωφόω καί ταπεινόω καί σιγάω ἐκ ἀγαθός , καί ὁ ἄλγημα ἐγώ ἀνακαινίζω καί ὁ οὗτος ἑξῆς · ἐν ὅς εἰμί καί ὁ · ἀπό πᾶς ὁ ἀνομία ἐγώ ἐρύω ἐγώ · ὄνειδος ἄφρων δίδωμι ἐγώ . κωφόω καί οὐ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα ἐγώ , ὅτι σύ ποιέω . καί πάλιν · ἀφίστημι ἀπό ἐγώ ὁ μάστιξ σύ · ἀπό ὁ ἰσχύς ὁ χείρ σύ ἐγώ ἐκλείπω . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος διδάσκω λέγω καί ὁ θεός τοιοῦτος εὐχή ἀναπέμπω ὁ Ἰδιθοὺμ ἐν ἐκεῖνος · καί ἐν ὁ μετά χείρ δέ ὡσαύτως ὁ αὐτός ἀνήρ ὁ Δαυίδ διδάσκω ἑαυτοῦ προσδιαλέγομαι καί λέγω · οὐ ὁ θεός ὑποτάσσω ὁ ψυχή ἐγώ ; παρά αὐτός γάρ ὁ σωτήριος ἐγώ καί γάρ αὐτός θεός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , ἀντιλήπτωρ ἐγώ · οὖον μή σαλεύω ἐπί πλείων . σημαίνω σαλεύω ἑαυτοῦ καί τις ταραχή ὁ Ψυχή πάσχω . ἐπεί τοίνυν ὁ πειράζω ἐπιτίθημι αὐτός γίγνομαι τις αὐτός ἀτονία αἰσθάνομαι τε ἑαυτοῦ οὖον κατά ὁ ἐρῶ · ἐγώ δέ παρά μικρός σαλεύω ὁ πούς , ἀλλά καί ἀληθής σαλεύω , ἀναγκαῖος διδάσκω λέγω · οὖον μή σαλεύω ἐπί πλείων , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · σφάλλω πολύς , καί κατά ὁ πέμπτος δέ ἔκδοσις εἴρω · οὖον μή σαλεύω ἐπί πλείων . Σύμφωνος δέ εἄν εἰμί ὁ νόος ὁ πρόκειμαι διδασκαλία ὁ φάσκω προφητεία · οὐαί ὁ ἐπισπάω ὁ ἁμαρτία ὡς σχοινίον μακρός καί ὡς ζυγόν ἱμάς δάμαλις ὁ ἀνομία · καί ὁ · › μή ὁ πίπτω οὐ ἀνίστημι , καί ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω ; ἵνα τίς ἀποστρέφω ἀποστροφή ἀναιδής , λέγω κύριος . ‹ πᾶς γάρ οὗτος διδάσκω ὁ ἅπαξ ἁμαρτάνω μή παραμένω ὁ ἁμάρτημα μηδέ ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ μηδέ ἔκδοτος παρέχω ὁ ὁ πειρατήριον ῥεῦμα . διό ἀναγκαῖος διδάσκω ὁ Ἰδιθοὺμ ἐπαείδω ἑαυτοῦ καί ὁ πρόκειμαι λέγω καί πρῶτος μέν ἐπί ὁ μέγας σωτήρ καί ὁ Ψυχή ἰατρός καταφεύγω , ἔπειτα ὑποτάσσω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή μηκέτι ἄνθρωπος μηδέ ὁ ἐκφοβέω , εἷς δέ μόνος πρό ὀφθαλμός τίθημι ὁ μέγας κριτής τε καί θεός , αὐτός μόνος ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὑποτάσσω ἐλευθερόω τε αὐτός πᾶς ἀλλότριος φόβος . διό φημί · οὐ ὁ θεός ὑποτάσσω ὁ ψυχή ἐγώ ; παρά αὐτός γάρ ὁ σωτήριος ἐγώ · καί γάρ αὐτός θεός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , ἀντιλήπτωρ ἐγώ · οὖον μή σαλεύω ἐπί πλείων . πάλιν δέ ἐνταῦθα ὁ σωτήριος ἑβραικός φωνή διά ὁ αὐτός στοιχεῖον , διά ὅς γράφω ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς ὄνομα , φέρω . Εὔλογος δέ τις ζητέω οὗτος ἐντυγχάνω · τίς δήποτε μόνος δύο εἰμί ὁ ὑπέρ ὁ Ἰδιθούμ , ἢ περί ὁ Ἰδιθοὺμ κατά ὁ Ἀκύλας εἴρω οὐ ἐφεξῆς ἀλλήλων κεῖμαι ἀμφότερος , μακράν δέ ἀποσχοινίζω τυγχάνω ; ὁ δέ οὗτος αἴτιος ἐν ὁ εἴρω ἐγώ εἰς ὁ λα γραμματικός ἀπόδειξις παρίστημι . ἀλλά καί τίς εἰμί ὁ Ἰδιθούμ , ἤδη πρότερος ἐν αὐτός ἐκεῖνος δηλόω ὁ ἀπό ὁ παραλείπω ἱστορία παρατίθημι , διά ὅς δείκνυμι εἷς ὁ ἐκλέγω εἰς ὁ αἰνέω ὁ θεός γίγνομαι . γράφω γοῦν · καί καταλείπω ἐκεῖ ἐναντίος ὁ κιβωτός ὁ διαθήκη κύριος ὁ Ἀσάφ καί ὁ ἀδελφός αὐτός λειτουργός ἐναντίος ὁ κιβωτός · καί ἑξῆς εἴρω · Αἰμάν καί Ἰδιθοὺμ καί ὁ λοιπός ἐκλέγω ἐπί ὄνομα ὁ αἰνέω ὁ κύριος , ὅτι εἰς αἰών ὁ ἔλεος αὐτός · καί πάλιν · μετά αὐτός Αἰμάν καί Ἰδιθοὺμ σάλπιγξ τε καί κύμβαλον ὁ ἀναφωνέω καί ὄργανον ὁ ᾠδή ὁ θεός · υἱός Ἰδιθοὺμ εἰς ὁ πύλη . καί αὖθις · καί ἵστημι ὁ βασιλεύς Δαυίδ καί ὁ ἄρχω ὁ δύναμις εἰς ὁ ἔργον ὁ υἱός Ἀσάφ καί Αἰμάν καί Ἰδιθούμ , ὁ ἀποφθέγγομαι ἐν κινύρα καί ἐν νάβλα καί ἐν τύμπανον . ἀντί δέ ὁ ὁ ἀποφθέγγομαι , ὁ μέν Ἀκύλας ὁ προφήτης , ὁ δέ Σύμμαχος ὁ προφητεύω διά λύρα ἐκδίδωμι , ὥστε προφήτης χρή νομίζω γίγνομαι ὁ δηλέομαι . καί αὖθις ἑξῆς εἴρω · ὁ Ἰδιθούμ υἱός Ἰδιθούμ , γοδολειος καί σέρνω καί Αἰείας καί Σεδείας καί Ματθίας , ἓξ μετά ὁ πατήρ αὐτός Ἰδιθοὺμ ἐν κινύρα ἀνακρούω . ἀντί δέ ὁ ἐν κινύρα ἀνακρούω πάλιν ὁ Ἀκύλας κιθάρα προφητεύω , ὁ δέ Σύμμαχος διά λύρα ὁ προφητεύω ἐκδίδωμι . οὐκοῦν καί ὁ Ἰδιθοὺμ εἷς εἰμί ὁ προφητεύω διά λύρα · διό καί εἰκότως εἶπον ἄν τις ἐντεῦθεν ὁρμάω μή ὁ Δαυίδ συντάσσω ὁ ψαλμός καί δίδωμι ὁ Ἰδιθοὺμ μηδέ ὁ Ἰδιθοὺμ ὑποπίπτω ὁ πειρασμός καί θεραπεία δήω ὁ παρά ὁ Δαυίδ , μηδέ γάρ ὁ γραφή ὑπαίτιος ποῦ ὁ Ἰδιθοὺμ εἰσάγω , ἀλλά ἔμπαλιν μᾶλλον ὁ Δαυίδ πειρασμός περιπίπτω διδάσκω . διό καί φημί εἄν εἰκότως προφήτης εἰμί ὁ Ἰδιθοὺμ ὁ ἐν ἀμφότερος ὁ προδηλόω ψαλμός λόγος συντάσσω καί ὁ Δαυίδ παραδίδωμι , ὡς εἄν ὠφελέω καί θεραπεύω ἐκ αὐτός ἐπί ὁ αὐτός συμβεβηκός . δοκέω δέ πως οὗτος ὁ διάνοια συμβάλλω καί ὁ Σύμμαχος ὁ προγραφή οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος · Ἐπινίκιος διά Ἰδιθούμ , ἀοιδή εἰς Δαυίδ . καί μήποτε μετά ὁ σφάλμα ὁ ἐπισυμβαίνω ὁ Δαυίδ ἐπί ὁ ὁ Οὔριος γυνή μηκέτι οἷος τε αὐτός κατά ὁ παλαιός προφητεύω πολύς δέ πειρασμός ἐπανίστημι αὐτός καί συμφορά ἐπί ἀλλήλων ὁ Ἰδιθοὺμ πνεῦμα ἅγιος συντάσσω ὁ πρόκειμαι λόγος ὥσπερ τις φάρμακον Ψυχή θεραπευτικός ἐπιδίδωμι αὐτός εἰς ὁ παραμυθέομαι ἐκ ὁ ἐν αὐτός διδασκαλία . καί δή δύο ἐκδοχή ἐπιβάλλω εἰς ὁ πρόκειμαι ὁ ἐντυγχάνω θ͂ας αὐτός ὁ αἵρεσις καταλείπω .