eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_11.2
Σῶσόν με , κύριε , ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος , ὅτι ὠλιγώθησαν αἱ ἀλήθειαι ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων . μάταια ἐλάλησεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ , χείλη δόλια ἐν καρδίᾳ , καὶ ἐν καρδίᾳ ἐλάλησαν . Διαβάλλει διὰ τούτων πᾶσαν τὴν καθ’ ἑαυτὸν γενεάν · διὸ καὶ προιὼν ἔφασκεν · σύ , κύριε , φυλάξεις ἡμᾶς καὶ διατηρήσεις ἡμᾶς ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης εἰς τὸν αἰῶνα · καὶ θέα , ὅπως ῥυσθῆναι εὔχεται καὶ φυλαχθῆναι ἀπ’ αὐτῆς ἐκείνης τῆς προτέρας γενεᾶς · ταύτης δὲ καὶ ὁ σωτὴρ ἐμνημόνευσεν λέγων · ἄνδρες Νινευῗται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης , καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν · βασίλισσα νότου ἀναστήσεται ἐν τῇ κρίσει κατὰ τὴν γενεὰν ταύτην , καὶ ἀλλαχοῦ · οὕτως ἔσται τῇ γενεᾷ τῇ πονηρᾷ ταύτῇ . ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀσημάντως διαβάλλῃ τὴν γενεάν , ὁποία τις ἦν κατὰ μέρος διεξέρχεται διδάσκων , ὅτι οὐδεὶς ὅσιος περιλέλειπτο ἐν αὐτῇ · ἀλλ’ ἐκλελοίπει πᾶς ὅσιος καὶ πᾶσαι αἱ ἀλήθειαι ἀφῄρηντο τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων . οὐδεὶς γάρ , φησί , περιλέλειπται ἐν ἀνθρώποις ὅσιος δυνάμενός μοι σωτηρίας αἴτιος γενέσθαι · δέομαι γὰρ σωτῆρος , ἀλλ’ ἐπεὶ μηδείς ἐστιν , σὺ αὐτός , κύριε , σωτήρ μου γενοῦ , ἐπεὶ πᾶς ἐλέλοιπεν βοηθός , καὶ ὠλιγώθησαν αἱ ἀλήθειαι ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν ἀθρώπων σαφῶς ἀπελέγχοντος τοῦ λόγου τὴν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἀπιστίαν διὸ καὶ Μωυσῆς πρὸς αὐτοὺς ἀπετείνετο φάσκων · υἱοί , οἷς οὐκ ἔστι πίστις ἐν αὐτοῖς · ὅπως δὲ μάταια ἐλάλησεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ τυρεύοντες ἐπιβουλὰς κατὰ τοῦ σωτῆρος καὶ ὡς μετὰ δολίας καρδίας προσῄεσαν αὐτῷ , σαφῶς ἡ τῶν εὐαγγελίων διδάσκει γραφή . Ἐξολοθρεύσαι κύριος πάντα τὰ χείλη τὰ δόλια καὶ γλῶσσαν μεγαλορήμονα τοὺς εἰπόντας τὴν γλῶσσαν ἡμῶν μεγαλυνοῦμεν , τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῶν ἐστιν · τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν ; Ὅτι μὴ ἀνθρώπου ἦν τὸ τῆς κακίας αὐτῶν περιγενέσθαι , ἀλλὰ τοῦ κυρίου αὐτοῦ · μόνος γὰρ αὐτῶν τὰ χείλη ἐξολοθρεύσει καὶ τὸ στόμα τὸ ἀσεβὲς ἀποφράξει εἰς τὸ μηδὲν κατισχύσαι τοῦ ὑπ’ αὐτῶν βλασφημουμένου σωτῆρος · οἱ μὲν γὰρ ἐν τοῖς ἑαυτῶν λογισμοῖς πονηρὰ διανοούμενοι ἔφασαν · τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῶν ἐστιν . εἶθ’ ὁμοίως τῷ Φαραῷ λέγοντι · οὐκ οἶδα τὸν κύριον , καὶ αὐτοί φασι · τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν ; καὶ ὡς ἐλεύθεροι καὶ αὐτεξούσιοι καὶ κύριοι τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως καταχρήσασθαι , εἰς ὅπερ ἐβουλήθησαν , τοῖς ἑαυτῶν χείλεσιν ὥρμησαν διὰ τῶν κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διαβολῶν τε καὶ συκοφαντιῶν νικήσειν τὸν λόγον καὶ σβέσειν αὐτοῦ τὴν διδασκαλίαν νομίσαντες . τοιαῦτα δὲ ἦν τὰ Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων χείλη μεθ’ ὑποκρίσεως προσιόντων τῷ σωτῆρι καὶ ῥαβεῖν αὐτὸν ἀποκαλούντων καὶ τῇ τοῦ διδασκάλου τιμῇ προσποιουμένων δοξάζειν , ἕτερα δὲ λάθρα κατ’ αὐτοῦ συσκευαζομένων · μεγαλορήμονες γὰρ ἦσαν οἱ πρεσβύτεροι καὶ ἀρχιερεῖς τοῦ λαοῦ , οἱ τολμῶντες ἀνακρίνειν τὸν σωτῆρα καὶ λέγειν αὐτῷ · ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; καὶ τίς σοι δέδωκεν τὴν ἐξουσίαν ταύτην ;
Lemmas: Σῶσος ἐγώ , κύριος , ὅτι ἐκλείπω ὅσιος , ὅτι ὀλιγόω ὁ ἀλήθεια ἀπό ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . μάταιος λαλέω ἕκαστος πρός ὁ πλησίος αὐτός , χεῖλος δόλιος ἐν Καρδία , καί ἐν Καρδία λαλέω . διαβάλλω διά οὗτος πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ γενεά · διό καί προέρχομαι φάσκω · σῦς , κύριος , φυλάσσω ἐγώ καί διατήρησις ἐγώ ἀπό ὁ γενεά οὗτος εἰς ὁ αἰών · καί θέα , ὅπως ἐρύω εὔχομαι καί φυλάσσω ἀπό αὐτός ἐκεῖνος ὁ πρότερος γενεά · οὗτος δέ καί ὁ σωτήρ μνημονεύω λέγω · ἀνήρ Νινευῖται ἀνίστημι ἐν ὁ κρίσις μετά ὁ γενεά οὗτος , καί κατακρίνω αὐτός · βασίλισσα νότος ἀνίστημι ἐν ὁ κρίσις κατά ὁ γενεά οὗτος , καί ἀλλαχοῦ · οὕτως εἰμί ὁ γενεά ὁ πονηρός οὗτος . ἀλλά ἵνα μή ἀσήμαντος διαβάλλω ὁ γενεά , ὁποῖος τις εἰμί κατά μέρος διεξέρχομαι διδάσκω , ὅτι οὐδείς ὅσιος περιλείπομαι ἐν αὐτός · ἀλλά ἐκλείπω πᾶς ὅσιος καί πᾶς ὁ ἀλήθεια ἀφαιρέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . οὐδείς γάρ , φημί , περιλείπομαι ἐν ἄνθρωπος ὅσιος δύναμαι ἐγώ σωτηρία αἴτιος γίγνομαι · δήω γάρ σωτήρ , ἀλλά ἐπεί μηδείς εἰμί , σύ αὐτός , κύριος , σωτήρ ἐγώ γίγνομαι , ἐπεί πᾶς λείπω βοηθός , καί ὀλιγόω ὁ ἀλήθεια ἀπό ὁ υἱός ὁ άνθρωπος σαφῶς ἀπελέγχω ὁ λόγος ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ἀπιστία διό καί Μωυσῆς πρός αὐτός ἀποτείνω φάσκω · υἱός , ὅς οὐ εἰμί πίστις ἐν αὐτός · ὅπως δέ μάταιος λαλέω ἕκαστος πρός ὁ πλησίος αὐτός τυρεύω ἐπιβουλή κατά ὁ σωτήρ καί ὡς μετά δόλιος Καρδία πρόσειμι αὐτός , σαφῶς ὁ ὁ εὐαγγέλιον διδάσκω γραφεύς . ἐξολοθρεύω κύριος πᾶς ὁ χεῖλος ὁ δόλιος καί γλῶσσα μεγ̈αλορήμων ὁ εἶπον ὁ γλῶσσα ἐγώ μεγαλύνω , ὁ χεῖλος ἐγώ παρά ἐγώ εἰμί · τίς ἐγώ κύριος εἰμί ; ὅτι2 μή ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὁ κακία αὐτός περιγίγνομαι , ἀλλά ὁ κύριος αὐτός · μόνος γάρ αὐτός ὁ χεῖλος ἐξολοθρεύω καί ὁ στόμα ὁ ἀσεβής ἀπόφραξις εἰς ὁ μηδείς κατισχύω ὁ ὑπό αὐτός βλασφημέω σωτήρ · ὁ μέν γάρ ἐν ὁ ἑαυτοῦ λογισμός πονηρός διανοέομαι φημί · ὁ χεῖλος ἐγώ παρά ἐγώ εἰμί . εἶτα ὁμοίως ὁ Φαραός λέγω · οὐ οἶδα ὁ κύριος , καί αὐτός φημί · τίς ἐγώ κύριος εἰμί ; καί ὡς ἐλεύθερος καί αὐτεξούσιος καί κύριος ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις καταχράομαι , εἰς ὅσπερ βούλομαι , ὁ ἑαυτοῦ χεῖλος ὁρμάω διά ὁ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ διαβολή τε καί συκοφαντία νικάω ὁ λόγος καί σβέννυμι αὐτός ὁ διδασκαλία νομίζω . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος χεῖλος μετά ὑπόκρισις πρόσειμι ὁ σωτήρ καί ράβω αὐτός ἀποκαλέω καί ὁ ὁ διδάσκαλος τιμή προσποιέω δοξάζω , ἕτερος δέ λάθρῃ κατά αὐτός συσκευάζω · μεγαλορρήμων γάρ εἰμί ὁ πρέσβυς καί ἀρχιερεύς ὁ λαός , ὁ τολμάω ἀνακρίνω ὁ σωτήρ καί λέγω αὐτός · ἐν ποῖος ἐξουσία οὗτος ποιέω ; καί τίς σύ δίδωμι ὁ ἐξουσία οὗτος ;