eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_54.2
Ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί , καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ’ ἐμέ · φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ’ ἐμέ , καὶ ἐκάλυψέν με σκότος . καὶ εἶπα · τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω ; ἰδοὺ ἐμάκρυνα |φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ . διάψαλμα . προσεδεχόμην τὸν σῴζοντά με ἀπὸ ὀλιγοψυχίας καὶ ἀπὸ καταιγίδος . Πάντα ταῦτα πεπονθέναι ὁ προφήτης ὁμολογεῖ διὰ τὸ προεωρακέναι τῷ πνεύματι τῷ προφητικῷ τὴν ἑξῆς δηλουμένην πόλιν , ἀνομίας πληρουμένην καὶ ἀντιλογίας καὶ κόπου καὶ πόνου καὶ ἀδικίας , καὶ τὸν ἰσόψυχον καὶ γνωστὸν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τὰ ἐχθρῶν αὐτὸν καὶ πολεμίων διατιθέντα · ἐπὶ τούτοις γὰρ τὴν συμπάθειαν αὐτοῦ δείκνυσι τῷ θεῷ καὶ ἣν ὑπέμεινεν εὔλογον ταραχήν , περὶ ἧς καὶ ἀνωτέρω ἔλεγεν · ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου καὶ ἐταράχθην , καὶ νῦν πάλιν · ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν ἡ καρδία μου , φησίν , ὠδίνησεν ἐν ἐγκάτῳ μου , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον ἡ καρδία μου διεστρωφᾶτο ἔνδον μου . Ἀλλὰ καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτόν , ἤτοι τοῦ σωτηρίου θανάτου , ἐφ’ ᾧ δειλίας ὁ προφήτης ἐπληροῦτο ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ κινούμενος , ἢ τοῦ τῶν ψυχῶν θανάτου τῶν ἀπόλλυσθαι μελλόντων διὰ τὰ τοιαῦτα τολμήματα . Ἀλλὰ καὶ φόβος καὶ τρόμος δι’ ὑπερβολὴν εὐλαβείας ἐπέπιπτεν τῷ προφήτῃ ὁρῶντι τὸν ἀγαπητὸν τοῦ θεοῦ τοιαῦτα ὑπὸ τῶν ἀσεβῶν πάσχοντα , ἐκάλυπτέν τε αὐτὸν σκότος ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν εἰλίνδησις ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον φρίκη , ὡσανεὶ φρικτὰ καὶ σκότους ἀληθῶς ἄξια τὰ κατὰ τοῦ σωτῆρος δρώμενα θεωροῦντα . Νοήσεις δὲ τὰ λεγόμενα ἐκ παραδείγματος τῶν κατὰ τοὺς ὀνείρους ἡμῖν συμβαινόντων · ἐπεὶ πολλάκις ὀνειρώττοντες κἄπειτά τινα ὁρῶντες φοβερά , ἢ θῆρας διώκοντας ἢ ἑρπετὰ ἢ πολεμίους ἐπιόντας ἡμῖν , θορυβούμεθα τὴν ψυχὴν καὶ ἐξιστάμεθα τρόμου καὶ ἀγωνίας καὶ ἱδρῶτος ἐμπιπλάμενοι · κατὰ τὸν αὐτὸν γὰρ οἶμαι τρόπον καὶ τὴν τοῦ προφήτου ψυχὴν τῶν μηδέπω παρόντων , μελλόντων δὲ γίγνεσθαι πραγμάτων τὴν θεωρίαν φωτὶ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος τοῖς τῆς διανοίας ὀφθαλμοῖς ἐντυπουμένην ὁρῶντα τεταράχθαι καὶ φόβου καὶ δειλίας καὶ τρόμου πεπληρῶσθαι διὰ τὴν τῶν θεωρουμένων κακῶν ὑπερβολήν . Εἶθ’ ὥσπερ μέσος ἀποληφθεὶς τῶν ταῦτα δρώντων μηδεμίαν τε ἔχων ἀποφυγὴν μηδέ , ὅποι κλίνας ἑαυτὸν ἐκτὸς τῶν κακῶν γένοιτο , εὔχεται μετέωρος ἀρθῆναι πτηνός τε δι’ ἀέρος ἐκφυγεῖν · διὸ ἐπιλέγει · καὶ εἶπα · τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς , καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω ; Περιστερᾶς γὰρ δίκην ἀκάκου πτέρυγας ἐκφυγεῖν καὶ πετασθῆναι , ὡς ἂν φύγοι τὰ κακά , ἠξίου . οὐκοῦν καὶ περὶ τούτου ἀνωτέρω ἔλεγεν τό · ἐνώτισαι , ὁ θεός , τὴν προσευχήν μου καὶ μὴ ὑπερίδης τὴν δέησίν μου , ὡς ἂν τύχοι πτερύγων περιστερᾶς καὶ πετασθείη · μόνως γὰρ οὕτως καὶ οὐδὲ ἄλλως πόρρω γίνεσθαι τῆς τῶν ἀσεβῶν πόλεως οἷός τε ἦν . Κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · καὶ εἶπον · τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡς περιστερᾶς πετασθῆναι καὶ ἑδρασθῆναι ; πόρρω ἂν ἐποίησα τὴν ἀναχώρησίν μου , ηὐλιζόμην ἂν ἐν τῇ ἐρήμῳ . ἐξαίφνης ἂν ἐποίησα τὴν ἔκφευξίν μου ἀπὸ πνεύματος ἐπαίροντος . Πόρρω γὰρ ἂν ἐποίησα , φησί , τὴν ἀναχώρησίν μου , εἰ ἔτυχον πτερύγων , φεύγων τοὺς τὰ προλεχθέντα τολμῶντας καὶ τὰς ἐρήμους μᾶλλον τῆς εἰρημένης πόλεως προετίμων · οὕτως τε ἐν τῇ ἐρήμῳ γεγονὼς προσεδεχόμην ἂν τὸν σῴζοντά με ἀπὸ τῆς γενομένης μοι ὀλιγοψυχίας καὶ ἀπὸ τῆς καταλαβούσης με καταιγίδος .
Lemmas: ὁ καρδία ἐγώ ταράσσω ἐν ἐγώ , καί δειλία θάνατος ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ · φόβος καί τρόμος ἔρχομαι ἐπί ἐγώ , καί καλύπτω ἐγώ σκότος . καί εἶπον · τίς δίδωμι ἐγώ πτέρυξ ὡσεί περιστερά καί πέτομαι καί καταπαύω ; ἰδού μακρύνω φυγαδεύω καί αὐλίζομαι ἐν ὁ ἐρῆμος . διάψαλμα . προσδέχομαι ὁ σῴζω ἐγώ ἀπό ὀλιγοψυχία καί ἀπό καταιγίς . Πάν οὗτος πάσχω ὁ προφήτης ὁμολογέω διά ὁ προοράω ὁ πνεῦμα ὁ προφητικός ὁ ἑξῆς δηλόω πόλις , ἀνομία πληρόω καί ἀντιλογία καί κόπος καί πόνος καί ἀδικία , καί ὁ ἰσόψυχος καί γνωστός ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ἐχθρός αὐτός καί πολέμιος διατίθημι · ἐπί οὗτος γάρ ὁ συμπάθεια αὐτός δείκνυμι ὁ θεός καί ὅς ὑπομένω εὔλογος ταραχή , περί ὅς καί ἀνωτέρω λέγω · λυπέω ἐν ὁ ἀδολεσχία ἐγώ καί ταράσσω , καί νῦν πάλιν · ὁ καρδία ἐγώ ταράσσω ἐν ἐγώ , κατά δέ ὁ Ἀκύλας ὁ καρδία ἐγώ , φημί , ὀνιδίνημι ἐν ἐγκάτῳ ἐγώ , κατά δέ ὁ Σύμμαχος ὁ καρδία ἐγώ διαστρέφω ἔνδον ἐγώ . ἀλλά καί δειλία θάνατος ἐπιπίπτω ἐπί αὐτός , ἤτοι ὁ σωτήριος θάνατος , ἐπί ὅς δειλία ὁ προφήτης πληρόω ἀνθρώπινος λογισμός κινέω , ἢ ὁ ὁ Ψυχή θάνατος ὁ ἀπόλλυμι μέλλω διά ὁ τοιοῦτος τόλμημα . ἀλλά καί φόβος καί τρόμος διά ὑπερβολή εὐλάβεια ἐπιπίπτω ὁ προφήτης ὁράω ὁ ἀγαπητός ὁ θεός τοιοῦτος ὑπό ὁ ἀσεβής πάσχω , καλύπτω τε αὐτός σκότος ἢ κατά ὁ Ἀκύλας εἰλίνδησις ἢ κατά ὁ Σύμμαχος φρίκη , ὡσανεί φρικτός καί σκότος ἀληθής ἄξιος ὁ κατά ὁ σωτήρ δράω θεωρέω . Νόησις δέ ὁ λέγω ἐκ παράδειγμα ὁ κατά ὁ ὄνειρος ἐγώ συμβαίνω · ἐπεί πολλάκις ὀνειρώσσω ἔπειτα τις ὁράω φοβερός , ἢ θήρ διώκω ἢ ἑρπετόν ἢ πολέμιος ἔπειμι ἐγώ , θορυβέω ὁ ψυχή καί ἐξίστημι τρόμος καί ἀγωνία καί ἱδρώς ἐμπίπλημι · κατά ὁ αὐτός γάρ οἴομαι τρόπος καί ὁ ὁ προφήτης ψυχή ὁ μηδέπω πάρειμι , μέλλω δέ γίγνομαι πρᾶγμα ὁ θεωρία φάος ὁ προφητικός πνεῦμα ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός ἐντυπόω ὁράω ταράσσω καί φόβος καί δειλία καί τρόμος πληρόω διά ὁ ὁ θεωρέω κακός ὑπερβολή . εἶτα ὥσπερ μέσος ἀπολαμβάνω ὁ οὗτος δράω μηδείς τε ἔχω ἀποφυγή μηδέ , ὅποι κλίνη ἑαυτοῦ ἐκτός ὁ κακός γίγνομαι , εὔχομαι μετέωρος ἀραρίσκω πτηνός τε διά ἀήρ ἐκφεύγω · διό ἐπιλέγω · καί εἶπον · τίς δίδωμι ἐγώ πτέρυξ ὡσεί περιστερά , καί πέτομαι καί καταπαύω ; Περιστερά γάρ δίκη ἄκακος πτέρυξ ἐκφεύγω καί πέτομαι , ὡς εἄν φεύγω ὁ κακός , ἀξιόω . οὐκοῦν καί περί οὗτος ἀνωτέρω λέγω ὁ · ἐνωτίζομαι , ὁ θεός , ὁ προσευχή ἐγώ καί μή Υπερίδης ὁ δέησις ἐγώ , ὡς εἄν τυγχάνω πτέρυξ περιστερά καί πέτομαι · μόνος γάρ οὕτως καί οὐδέ ἄλλως πόρρω γίγνομαι ὁ ὁ ἀσεβής πόλις οἷος τε εἰμί . κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί εἶπον · τίς δίδωμι ἐγώ πτέρυξ ὡς περιστερά πέτομαι καί ἑδράζω ; πόρρω εἄν ποιέω ὁ ἀναχώρησις ἐγώ , αὐλίζομαι εἄν ἐν ὁ ἐρῆμος . ἐξαπίνης εἄν ποιέω ὁ ἔκφευξις ἐγώ ἀπό πνεῦμα ἐπαίρω . πρόσω γάρ εἄν ποιέω , φημί , ὁ ἀναχώρησις ἐγώ , εἰμί τυγχάνω πτέρυξ , φεύγω ὁ ὁ προλέγω τολμάω καί ὁ ἐρῆμος μᾶλλον ὁ εἴρω πόλις προτιμάω · οὕτως τε ἐν ὁ ἐρῆμος γίγνομαι προσδέχομαι εἄν ὁ σῴζω ἐγώ ἀπό ὁ γίγνομαι ἐγώ ὀλιγοψυχία καί ἀπό ὁ καταλαμβάνω ἐγώ καταιγίς .