eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_67.7
Ἐὰν κοιμηθῆτε ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων πτέρυγες περιστερᾶς περιηργυρωμέναι , καὶ τὰ μετάφρενα αὐτῆς ἐν χλωρότητι χρυσίου . » Μνημονεύσας ὁ λόγος τῶν εὐαγγελιζομένων δυνάμει πολλῇ τοῦ τε οἴκου καὶ τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ , ἔτι μὴν καὶ τῶν ἐν αὐτῷ σκύλων , δι’ ὧν ᾐνίττετο τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ διαπρέποντας , ἀκολούθως διὰ τῶν μετὰ χεῖρας καὶ τῶν θεοπνεύστων ἀναγνωσμά των τὴν μνήμην ποιεῖται ὡς πρὸς ἡμᾶς λέγων · ἐὰν κοιμηθῆτε ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων . Κλῆροι δὲ τῆς ἐκκλησίας εἰσὶν ἥ τε παλαιὰ καὶ ἡ καινὴ διαθήκη τοῦ θεοῦ , ὧν τοὺς ἐν μέσῳ ἀναστρεφομένους διδάσκει πτέρυγας περιστερᾶς περιηργυρωμένας εὑρήσειν · ἧς περιστερᾶς τὰ μετάφρενα εἶναι ἐν χλωρότητι χρυσίου . τοῦ γὰρ ἁγίου πνεύματος περιστερᾶς νοουμένου οἱ ἐν παλαιᾷ καὶ καινῇ λελαλημένοι λόγοι κατὰ μὲν τὴν ἐπιπαλαιὸν ἀνάγνωσιν , πτέρυξιν ὥσπερ ἐγκεκαλυμμένοι τυγχάνουσι καὶ πτέρυξι περιηργυρωμέναις , ἐπειδὴ τὰ λόγια κυρίου ἀργύριόν ἐστι πεπυρωμένον δοκίμιον τῇ γῇ · τὰ δὲ κατὰ βάθους ἐγκεκρυμμένα νοήματα , ἅπερ ἔοικε μεταφρένοις τῆς ἀποδοθείσης περιστερᾶς , δηλαδὴ τοῦ ἁγίου πνεύματος , ἐν χλωρότητι λέγεται εἶναι χρυσίου τῆς ἐγκεκρυμμένης τῇ λέξει διανοίας καὶ τοῦ καθαρωτάτου νοῦ χρυσοῦ δίκην ἀπαστράπτοντος . ταῦτα δὲ ἀναφωνεῖται πᾶσιν ἡμῖν τοῖς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ συνηγμένοις , οὓς διὰ τῶν ἔμπροσθεν σκύλα ὁ λόγος ὠνόμαζεν . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ἐὰν κοιμηθῆτε , κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἐὰν ἀναπέσητε μεταξὺ τῶν κλήρων , εἴρηται . τὸ γὰρ κοιμηθῆναι νῦν διαναπαύσεσθαι δηλοῖ . τοῖς οὖν τῶν ἱερέων ἀσκηταῖς λόγων προτρεπτικῶς ἡ προσφώνησις ἐπαγγέλλεται τὴν ἐκ τῶν θείων λόγων ὠφέλειαν · ἥ τε γὰρ λέξις τῶν ἱερῶν ἀναγνωσμάτων κεκάθαρται δίκην ἀργυρίου πεπυρωμένου , κατὰ τὸν φήσαντα λόγον · τὰ λόγια κυρίου πεπυρωμένα , καὶ πάλιν · τὰ λόγια κυρίου λόγια ἁγνά , ἀργύριον πεπυρωμένον , δοκίμιον τῇ γῇ , κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως . Ἥ τε διάνοια ἡ πνευματικὴ ἐξαίρετος καὶ πολυτίμητος διὰ τοῦ λέγεσθαι · ἐν χλωρότητι χρυσίου , παρίσταται .
Lemmas: ἐάν κοιμάω ἀνά μέσος ὁ κλῆρος πτέρυξ περιστερά περιαργυρόω , καί ὁ μετάφρενον αὐτός ἐν χλωρότης χρυσίον . » μνημονεύω ὁ λόγος ὁ εὐαγγελίζομαι δύναμις πολύς ὁ τε οἶκος καί ὁ ὡραιότης αὐτός , ἔτι μήv καί ὁ ἐν αὐτός σκῦλα , διά ὅς αἰνίσσομαι ὁ ἐκκλησία ὁ θεός καί ὁ ἐν αὐτός διαπρέπω , ἀκόλουθος διά ὁ μετά χείρ καί ὁ θεόπνευστος ἀνάγνωσμα ὁ ὁ μνήμη ποιέω ὡς πρός ἐγώ λέγω · ἐάν κοιμάω ἀνά μέσος ὁ κλῆρος . Κλῆρος δέ ὁ ἐκκλησία εἰμί ὅς τε παλαιός καί ὁ καινός διαθήκη ὁ θεός , ὅς ὁ ἐν μέσος ἀναστρέφω διδάσκω πτέρυξ περιστερά περιαργυρόω εὑρίσκω · ὅς περιστερά ὁ μετάφρενον εἰμί ἐν χλωρότης χρυσίον . ὁ γάρ ἅγιος πνεῦμα περιστερά νοέω ὁ ἐν παλαιός καί καινός λαλημένος λόγος κατά μέν ὁ επιπαλαιος ἀνάγνωσις , πτέρυξ ὥσπερ ἐγκαλύπτω τυγχάνω καί πτέρυξ περιαργυρόω , ἐπεί ὁ λόγιος κύριος ἀργύριον εἰμί πυρόω δοκίμιον ὁ γῆ · ὁ δέ κατά βάθος ἐγκρύπτω νόημα , ὅσπερ ἔοικα μετάφρενον ὁ ἀποδίδωμι περιστερά , δηλαδή ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἐν χλωρότης λέγω εἰμί χρυσίον ὁ ἐγκρύπτω ὁ λέγω διάνοια καί ὁ καθαρός νόος χρυσός δίκη ἀπαστράπτω . οὗτος δέ ἀναφωνέω πᾶς ἐγώ ὁ ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός συνάγω , ὅς διά ὁ ἔμπροσθεν σκύλα ὁ λόγος ὀνομάζω . ἀντί δέ ὁ · ἐάν κοιμάω , κατά ὁ Σύμμαχος · ἐάν ἀναπίπτω μεταξύ ὁ κλῆρος , εἴρω . ὁ γάρ κοιμάω νῦν διαναπαύω δηλόω . ὁ οὖν ὁ ἱερός ἀσκητής λόγος προτρεπτικός ὁ προσφώνησις ἐπαγγέλλω ὁ ἐκ ὁ θεῖον λόγος ὠφέλεια · ὅς τε γάρ λέξις ὁ ἱερός ἀνάγνωσμα καθαίρω δίκη ἀργύριον πυρόω , κατά ὁ φημί λόγος · ὁ λόγιος κύριος πυρόω , καί πάλιν · ὁ λόγιος κύριος λόγιος ἁγνός , ἀργύριον πυρόω , δοκίμιον ὁ γῆ , καθαρίζω ἑπταπλάσιος . ὅς τε διάνοια ὁ πνευματικός ἐξαίρετος καί πολυτίμητος διά ὁ λέγω · ἐν χλωρότης χρυσίον , παρίστημι .