eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_93.3
Τὸν λαόν σου , κύριε , ἐταπείνωσαν , καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν . χήραν καὶ προσήλυτον ἀπέκτειναν καὶ ὀρφανοὺς ἐφόνευσαν . καὶ εἶπαν · οὐκ ὄψεται κύριος , οὐδὲ συνήσει ὁ θεὸς τοῦ Ἰακώβ . Οὐκ ἤρκει , φησίν , τοῖς ἁμαρτωλοῖς τὸ εἰς ἑαυτοὺς ἁμαρτάνειν , ἀλλ’ ἤδη καὶ τῷ σῷ λαῷ καὶ τῇ σῇ ἐκκλησίᾳ ἐπανέστησαν , τοὺς μὲν ταπεινοῦντες , τοὺς δὲ κακοῦντες , τοὺς δὲ παντελῶς ἀναιροῦντες . καὶ ταῦτα κατὰ τοῦ σοῦ λαοῦ , ὦ κύριε , καὶ κατὰ τῆς σῆς κληρονομίας τετολμήκασι , μονονουχὶ τὰ ἀσεβῆ καὶ βλάσφημα περὶ σοῦ φρονοῦντες . εἶπον γὰρ ἐν ἑαυτοῖς ἀσεβὲς λογισάμενοι · οὐκ ὄψεται κύριος , οὐδὲ συνήσει ὁ θεὸς τοῦ Ἰακώβ . Διὸ ὡς μὴ ἐφορῶντος μηδὲ συνιέντος σοῦ τὰ τοσαῦτα δρᾷν ἐπιχειροῦσι κατὰ τοῦ λαοῦ σου καὶ κατὰ τῆς κληρονομίας σου κατά τε χηρῶν καὶ προσηλύτων καὶ ὀρφανῶν τῶν κατὰ ἀνθρώπειον ἀπεριστάτων καὶ ἀβοηθήτων . οὐ τοσοῦτον δὲ κατ’ ἐκείνων ταῦτ’ ἔπραττον , ὅσον κατὰ σοῦ , ὦ κύριε · σοῦ γὰρ ἦσαν λαὸς καὶ σοῦ κληρονομία οἱ καταπονούμε νοι , καὶ εἰς σὲ βλασφημοῦντες καὶ ἀσεβοῦντες οἱ καταπονοῦντες αὐτοὺς ταῦτ’ ἐλογίζοντο , ὡς οὐκ ὄντος σοῦ οὐδ’ ἐφορῶντος οὐδὲ συνιέντος οὐδὲ ἐκδικοῦντος τὰ πραττόμενα . διὸ εἰκότως ἔφην εὐχόμενος · ἕως πότε ἁμαρτωλοί , κύριε , ἕως πότε διαμενοῦσι ταῦτα ποιοῦντες ; Λαόν τε καὶ κληρονομίαν θεοῦ χρὴ νοεῖν πάλαι μὲν τὸ Ἰουδαίων ἔθνος , ἐπεί · ἐγενήθη μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακὼβ σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ . μετὰ δὲ τὴν ἐκείνων ἀποβολήν , ἣν παρίστησι προφητικός τις λόγος φήσας · ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου , ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου , νέον λαὸν τὸν ἐξ ἐθνῶν ἀντ’ ἐκείνων εἰσάγει ἀκολούθως ἑτέρα προφητεία εἰς πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ φάσκουσα · αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς .
Lemmas: ὁ λαός σύ , κύριος , ταπεινόω , καί ὁ κληρονομία σύ κακόω . χήρα καί προσήλυτος ἀποκτείνω καί ὀρφανός φονεύω . καί εἶπον · οὐ ὁράω κύριος , οὐδέ συνίημι ὁ θεός ὁ Ἰακώβ . οὐ ἀρκέω , φημί , ὁ ἁμαρτωλός ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἁμαρτάνω , ἀλλά ἤδη καί ὁ σός λαός καί ὁ σός ἐκκλησία ἐπανίστημι , ὁ μέν ταπεινόω , ὁ δέ κακόω , ὁ δέ παντελῶς ἀναιρέω . καί οὗτος κατά ὁ σύ λαός , εἰμί κύριος , καί κατά ὁ σός κληρονομία τολμάω , μονονού ὁ ἀσεβής καί βλάσφημος περί σύ φρονέω . εἶπον γάρ ἐν ἑαυτοῦ ἀσεβής λογίζομαι · οὐ ὁράω κύριος , οὐδέ συνίημι ὁ θεός ὁ Ἰακώβ . Διὸ ὡς μή ἐφοράω μηδέ συνίημι σύ ὁ τοσοῦτος δράω ἐπιχειρέω κατά ὁ λαός σύ καί κατά ὁ κληρονομία σύ κατά τε χήρα καί προσήλυτος καί ὀρφανός ὁ κατά ἀνθρώπειος ἀπερίστατος καί ἀβοήθητος . οὖον τοσοῦτος δέ κατά ἐκεῖνος αὐτός πράσσω , ὅσος κατά σύ , εἰμί κύριος · σύ γάρ εἰμί λαός καί σύ κληρονομία ὁ καταπονώ νόος , καί εἰς σύ βλασφημέω καί ἀσεβέω ὁ καταπονέω αὐτός αὐτός λογίζομαι , ὡς οὐ εἰμί σύ οὐδέ ἐφοράω οὐδέ συνίημι οὐδέ ἐκδικέω ὁ πράσσω . διό εἰκότως φημί εὔχομαι · ἠώς πότε ἁμαρτωλός , κύριος , ἠώς πότε διαμένω οὗτος ποιέω ; λαός τε καί κληρονομία θεός χρή νοέω πάλαι μέν ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ἐπεί · γίγνομαι μερίς κύριος λαός αὐτός Ἰακώβ σχοίνισμα κληρονομία αὐτός Ἰσραήλ . μετά δέ ὁ ἐκεῖνος ἀποβολή , ὅς παρίστημι προφητικός τις λόγος φημί · ἐγκαταλείπω ὁ οἶκος ἐγώ , ἀφίημι ὁ κληρονομία ἐγώ , νέος λαός ὁ ἐκ ἔθνος ἀντί ἐκεῖνος εἰσάγω ἀκόλουθος ἕτερος προφητεία εἰς πρόσωπον ὁ Χριστός φάσκω · αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ .