eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_37.2
Ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι , καὶ ἐπεστήριξας ἐπ’ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου · οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου , οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου . Ὁ μὲν μέγας ἀθλητὴς Ἰώβ παντοίους ὑπομείνας πειρασμοὺς οὐκ ἠγνόει , πόθεν αὐτῷ τοῦτο ἐγένετο , διὸ ἔλεγεν · βέλη γὰρ κυρίου ἐν τῷ σώματί μου ἐστίν , ὧν ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐκπίνει μου τὸ αἷμα · ὁ δὲ Δαυὶδ οὐ τὸ σῶμα πληγεὶς ὁμοίως τῷ Ἰώβ , αὐτὴν δὲ τὴν ψυχὴν καιρίαν τρωθεὶς οὐχ ὁμοίως τῷ Ἰὼβ φάσκει · βέλη γὰρ κυρίου ἐν τῷ σώματί μού εἰσιν , ἀλλ’ · ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι , καὶ ἐπεστήριξας ἐπ’ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου . ὁ δὲ Ἰὼβ μνημονεύει τῆς χειρὸς κυρίου λέγων · χεὶρ κυρίου ἐστιν ἡ ἁψαμένη μου , καὶ ὁ διάβολος τῷ κυρίῳ λέγων · ἀπόστειλον τὴν χεῖρά σου καὶ ἅψαι πάντων , ὧν ἔχει , ἔφασκε καὶ πάλιν · ἀπόστειλον τὴν χεῖρά σου καὶ ἅψαι τῶν σαρκῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ὀστέων αὐτοῦ . ἀλλ’ ἑτέρα τις ἦν χεὶρ καὶ ἕτερα βέλη τῶν σαρκῶν αὐτοῦ καθικνούμενα καὶ τῶν σωματικῶν ὑπαρχόντων . ἐνταῦθα δὲ ἐπειδήπερ τὴν ψυχὴν αὐτὴν νενοσήκει ὁ Δαυίδ , ἕτερα βέλη καθικέσθαι αὐτοῦ σημαίνει καὶ ἑτέραν χεῖρα ἧφθαι αὐτοῦ · καί μοι δοκεῖ τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα βέλη λογικὰ εἶναι , μᾶλλον δὲ αὐτοὺς τοὺς τοῦ θεοῦ λόγους νύττοντας καὶ τιτρώσκοντας αὐτοῦ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν συνείδησιν αὐτὴν τιμωρουμένους καὶ κολάζοντας , ἐπεὶ τοσοῦτος ὢν ὁ ἀνὴρ καὶ τοσούτων τετυχηκὼς ἀγαθῶν ὑπὸ τοῦ θεοῦ αἰσχρᾷ πράξει ἑαυτὸν ἐξέδωκεν . μήποτε δὲ καὶ αὐτὸν τὸν διάβολον καὶ τὰ τοῦ πονηροῦ πεπυρωμένα βέλη τὰ παθητικὰ καὶ ἐρωτικὰ εἰς ἐπιθυμίαν ἐξάψαντα τῆς τοῦ Οὐρίου γυναικὸς σημαίνει , περὶ ὧν καὶ ὁ ἀπόστολος διδάσκει λέγων · ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι · ἐπειδὴ γὰρ ἄφρακτος εὑρεθεὶς οὐκ ἀντέσχε πρὸς τὰ τοῦ πονηροῦ πεπυρωμένα βέλη , εἰκότως τὴν ψυχὴν τρωθεὶς ἥλω τῇ ἐπιθυμίᾳ . Ὥσπερ δὲ ὁ Ἰὼβ τὰ τοῦ διαβόλου βέλη τὰ ἕλκη τὰ ἐπιτεθέντα αὐτῷ κατὰ τοῦ σώματος ( ἐπειδὴ κατὰ συγχώρησιν ἐγίγνετο τοῦ θεοῦ ) βέλη κυρίου ὠνόμασεν εἰπών · βέλη γὰρ κυρίου ἐν τῷ σώματί μου ἐστίν , ὧν ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐκπίνει μου τὸ αἷμα , οὕτως εἰκὸς καὶ τὸν Δαυὶδ ἐνταῦθα βέλη κυρίου εἰρηκέναι , ἐπεὶ κατὰ συγχώρησιν τοῦ κυρίου κατεστρατεύσατο αὐτοῦ ὁ ἀντίπαλος , ἵνα μάθῃ μὴ λέγειν · οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα · ἐπεὶ γὰρ τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ δυναμούμενος μέγα ἐφ’ ἑαυτῷ ἐφρόνησέ ποτε ὡς ἀπαυθαδιάσασθαι καὶ εἰπεῖν · ἐγὼ δὲ εἶπον ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου · οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα , τούτου χάριν εἰκότως παρεδόθη τῷ πειράζοντι , ὃς τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καθαψάμενος μειζόνως αὐτὸν ἢ τὸν Ἰὼβ ἐζημίωσεν . οἱ δὲ λόγοι τῆς δικαιοκρισίας αὐτοῦ ὑπομνηστικοὶ καὶ τῆς ὀργῆς τῆς τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἐπηρτημένης διδασκαλία , οἳ βελῶν εἰσὶν ὀξύτεροι , τὴν συνείδησιν νύττοντες τιτρώσκοντές τε καὶ κεντοῦντες αὐτήν . καὶ οὕτως εἴποις ἂν τὸν Δαυὶδ τοῖς ἱεροῖς τούτοις καὶ θείοις κεντούμενον εὐλόγως παραιτεῖσθαι τὸν διὰ θυμοῦ ἔλεγχον καὶ τὴν δι’ ὀργῆς τοῦ θεοῦ παιδείαν · μὴ γὰρ τῷ θυμῷ σου , φησίν , ἐλέγξῃς με , κύριε , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με . διὰ τί ; ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι · παραλαβόντα γὰρ τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμὸν τὰ παρὰ σοῦ καθικόμενα βέλη ἱκανῶς με τιμωρεῖται καὶ αὐτάρκως με κολάζει · διὸ ἱκετεύει μὴ ὀργῆς ἑτέρας μηδὲ θυμοῦ πειραθῆναι . Ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι ἢ καθίκεταί μου κατὰ τὸν Σύμμαχον , καὶ ἐπεστήριξας ἐπ’ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου · Χεῖρα δὲ κυρίου καθαψαμένην αὐτοῦ νόησον καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ δεδηλωμένην · αὕτη δὲ ἡ χεὶρ τοῦ κυρίου πάντα τὸν οἶκον τοῦ Δαυὶδ ἐκ βάθρων ἔσεισε , τὸν μὲν πρωτότοκον αὐτοῦ τῶν παίδων τὸν Ἀμνὼν ἔρωτι τῆς ἀδελφῆς ἐκμήνασα , πυρώσασα δὲ τὸν Ἀβεσσαλὼμ τῇ κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ ὀργῇ , ὡς ἀνελεῖν τὸν Ἀμνών , ἔπειτα καὶ αὐτῷ ἐπαναστῆναι τῷ πατρί καὶ τὰ λοιπὰ δὲ πάντα διὰ τῆς ἱστορίας παριστάμενα ἡ δηλωθεῖσα χείρ . Χείρ σου καθήψατό μου διὰ τῶν ἐπαλλήλων συμφορῶν · ἱκετεύω , φησί , μὴ ἄλλῳ θυμῷ ἐλεγχθῆναι μηδὲ χείρονι ὀργῇ παιδευθῆναι . καὶ οὐ μόνον ταῦτα , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιλεγόμενα , ἃ διδάσκει ἑξῆς λέγων · οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου , οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου . ἐγώ , φησί , προλαβών , οὐδὲ περιμείνας , ἵνα μού τις ἔξωθεν τὸ σῶμα κολάσῃ , ἕλκει πονηρῷ ἐμαυτὸν ἐτιμωρησάμην καὶ τὴν σάρκα μου , δι’ ἧς πέπρακταί μοι τὸ ἁμάρτημα , κολάσεσι παρέδωκα τιμωρούμενος ἐμαυτὸν καὶ κολάζων παντοίαις κολάσεσιν . τοῦτο γὰρ ἐδήλου καὶ δι’ ἑτέρων λέγων · ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου , καί · ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι’ ἔλαιον , καί · ἐπελαθόμην τοῦ φαγεῖν τὸν ἄρτον μου ἀπὸ φωνῆς τοῦ στεναγμοῦ μου ἐκολλήθη τὰ ὀστᾶ μου τῇ σαρκί μου , καί · λούσω καθ’ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου , ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω . οὕτως οὖν καὶ νῦν φησίν · οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου . Ἀντὶ δὲ τῆς ὀργῆς συμφώνως ὅ τε Ἀκύλας καὶ ὁ Σύμμαχος ἀπὸ προσώπου ἐμβριμήσεώς σου Ἀ Σ ἡρμήνευσαν · ἀπήρκει γάρ μοι , φησίν , ἡ ἀπὸ τῶν σῶν θείων γραφῶν ἐμβρίμησις καὶ ἡ διὰ τοῦ σοῦ προφήτου Νάθαν ἀπειλή , διὸ ἀπὸ προσώπου τῆς ἐμβριμήσεώς σου ἐμαυτὸν οὕτως ἐτιμωρησάμην , ὡς κολάσαι τὴν ἐμαυτοῦ σάρκα καὶ τὰ ὀστᾶ μου μὴ ἔχειν εἰρήνην ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου , ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος · διὰ τὰς ἁμαρτίας μου .
Lemmas: ὅτι2 ὁ βέλος σύ ἐνεπαγάω ἐγώ , καί ἐπιστηρίζω ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ὀργή σύ , οὐ εἰμί εἰρήνη ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἁμαρτία ἐγώ . ὁ μέν μέγας ἀθλητής Ἰώβ παντοῖος ὑπομένω πειρασμός οὐ ἀγνοέω , πόθεν αὐτός οὗτος γίγνομαι , διό λέγω · βέλος γάρ κύριος ἐν ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί , ὅς ὁ θυμός αὐτός ἐκπίνω ἐγώ ὁ αἷμα · ὁ δέ Δαυίδ οὖον ὁ σῶμα πλήσσω ὁμοίως ὁ Ἰώβ , αὐτός δέ ὁ ψυχή καίριος τιτρώσκω οὐ ὁμοίως ὁ Ἰώβ φάσκω · βέλος γάρ κύριος ἐν ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί , ἀλλά · ὅτι ὁ βέλος σύ ἐνεπαγάω ἐγώ , καί ἐπιστηρίζω ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ . ὁ δέ Ἰώβ μνημονεύω ὁ χείρ κύριος λέγω · χείρ κύριος εἰμί ὁ ἅπτω ἐγώ , καί ὁ διάβολος ὁ κύριος λέγω · ἀποστέλλω ὁ χείρ σύ καί ἅπτω πᾶς , ὅς ἔχω , φάσκω καί πάλιν · ἀποστέλλω ὁ χείρ σύ καί ἅπτω ὁ σάρξ αὐτός καί ὁ ὀστέον αὐτός . ἀλλά ἕτερος τις εἰμί χείρ καί ἕτερος βέλος ὁ σάρξ αὐτός καθικνέομαι καί ὁ σωματικός ὑπάρχω . ἐνταῦθα δέ ἐπεί ὁ ψυχή αὐτός νοσέω ὁ Δαυίδ , ἕτερος βέλος καθικνέομαι αὐτός σημαίνω καί ἕτερος χείρ ἅπτω αὐτός · καί ἐγώ δοκέω ὁ ἐνταῦθα λέγω βέλος λογικός εἰμί , μᾶλλον δέ αὐτός ὁ ὁ θεός λόγος νύσσω καί τιτρώσκω αὐτός ὁ ψυχή καί ὁ συνείδησις αὐτός τιμωρέω καί κολάζω , ἐπεί τοσοῦτος εἰμί ὁ ἀνήρ καί τοσοῦτος τυγχάνω ἀγαθός ὑπό ὁ θεός αἰσχρός πρᾶξις ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι . μήποτε δέ καί αὐτός ὁ διάβολος καί ὁ ὁ πονηρός πυρόω βέλος ὁ παθητικός καί ἐρωτικός εἰς ἐπιθυμία ἐξάπτω ὁ ὁ Οὔριος γυνή σημαίνω , περί ὅς καί ὁ ἀπόστολος διδάσκω λέγω · ἀναλαμβάνω ὁ πανοπλία ὁ θεός πρός ὁ δύναμαι πᾶς ὁ βέλος ὁ πονηρός ὁ πυρόω σβέννυμι · ἐπεί γάρ ἄφρακτος εὑρίσκω οὐ ἀντέχω πρός ὁ ὁ πονηρός πυρόω βέλος , εἰκότως ὁ ψυχή τιτρώσκω ἁλίσκομαι ὁ ἐπιθυμία . ὥσπερ δέ ὁ Ἰώβ ὁ ὁ διάβολος βέλος ὁ ἕλκος ὁ ἐπιτίθημι αὐτός κατά ὁ σῶμα ( ἐπεί κατά συγχώρησις γίγνομαι ὁ θεός ) βέλος κύριος ὀνομάζω εἶπον · βέλος γάρ κύριος ἐν ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί , ὅς ὁ θυμός αὐτός ἐκπίνω ἐγώ ὁ αἷμα , οὕτως εἰκός καί ὁ Δαυίδ ἐνταῦθα βέλος κύριος εἴρω , ἐπεί κατά συγχώρησις ὁ κύριος καταστρατεύω αὐτός ὁ ἀντίπαλος , ἵνα μανθάνω μή λέγω · οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών · ἐπεί γάρ ὁ χάρις ὁ θεός δυναμόω μέγας ἐπί ἑαυτοῦ φρονέω ποτός ὡς ἀπαυθαδιάζομαι καί εἶπον · ἐγώ δέ εἶπον ἐν ὁ εὐθηνία ἐγώ · οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών , οὗτος χάρις εἰκότως παραδίδωμι ὁ πειράω , ὅς ὁ Ψυχή αὐτός καθάπτω μέγας αὐτός ἢ ὁ Ἰώβ ζημιόω . ὁ δέ λόγος ὁ δικαιοκρισία αὐτός υπομνηστικός καί ὁ ὀργή ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἐπαρτάω διδασκαλία , ἕ βέλος εἰμί ὀξύς2 , ὁ συνείδησις νύσσω τιτρώσκω τε καί κεντέω αὐτός . καί οὕτως εἶπον εἄν ὁ Δαυίδ ὁ ἱερός οὗτος καί θεῖον κεντέω εὔλογος παραιτέομαι ὁ διά θυμός ἔλεγχος καί ὁ διά ὀργή ὁ θεός παιδεία · μή γάρ ὁ θυμός σύ , φημί , ἐλέγχω ἐγώ , κύριος , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ . διά τίς ; ὅτι ὁ βέλος σύ ἐνεπαγάω ἐγώ · παραλαμβάνω γάρ ὁ ὀργή καί ὁ θυμός ὁ παρά σύ καθίημι βέλος ἱκανῶς ἐγώ τιμωρέω καί αὐτάρκης ἐγώ κολάζω · διό ἱκετεύω μή ὀργή ἕτερος μηδέ θυμός πειράω . ὅτι2 ὁ βέλος σύ ἐνεπαγάω ἐγώ ἢ καθίημι ἐγώ κατά ὁ Σύμμαχος , καί ἐπιστηρίζω ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ · χείρ δέ κύριος καθάπτω αὐτός νοέω καί ὁ ἐπί ὁ Ἰώβ δηλόω · οὗτος δέ ὁ χείρ ὁ κύριος πᾶς ὁ οἶκος ὁ Δαυίδ ἐκ βάθρον σείω , ὁ μέν πρωτότοκος αὐτός ὁ παῖς ὁ Ἀμνών Ἔρως ὁ ἀδελφός ἐκμαίνω , πυρόω δέ ὁ Ἀβεσσαλώμ ὁ κατά ὁ ἀδελφός ὀργή , ὡς ἀναιρέω ὁ Ἀμνών , ἔπειτα καί αὐτός ἐπανίστημι ὁ πατήρ καί ὁ λοιπάς δέ πᾶς διά ὁ ἱστορία παρίστημι ὁ δηλόω χείρ . χείρ σύ καθάπτω ἐγώ διά ὁ ἐπάλληλος συμφορά · ἱκετεύω , φημί , μή ἄλλος θυμός ἐλέγχω μηδέ χείρων ὀργή παιδεύω . καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἐπιλέγω , ὁ διδάσκω ἑξῆς λέγω · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ὀργή σύ , οὐ εἰμί εἰρήνη ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἁμαρτία ἐγώ . ἐγώ , φημί , προλαμβάνω , οὐδέ περιμένω , ἵνα ἐγώ τις ἔξωθεν ὁ σῶμα κολάζω , ἕλκω πονηρός ἐμαυτοῦ τιμωρέω καί ὁ σάρξ ἐγώ , διά ὅς πράσσω ἐγώ ὁ ἁμάρτημα , κόλασις παραδίδωμι τιμωρέω ἐμαυτοῦ καί κολάζω παντοῖος κόλασις . οὗτος γάρ δηλόω καί διά ἕτερος λέγω · ταπεινόω ἐν νηστεία ὁ Ψυχή ἐγώ , καί · ὁ σάρξ ἐγώ ἀλλοιόω διά ἔλαιον , καί · ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐσθίω ὁ ἄρτος ἐγώ ἀπό φωνή ὁ στεναγμός ἐγώ κολλάω ὁ ὀστέον ἐγώ ὁ σάρξ ἐγώ , καί · λούω κατά ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη ἐγώ , ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνή ἐγώ βρέχω . οὕτως οὖν καί νῦν φημί · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ὀργή σύ . ἀντί δέ ὁ ὀργή σύμφωνος ὅς τε Ἀκύλας καί ὁ Σύμμαχος ἀπό πρόσωπον ἐμβρίμησις σύ ὅς Σ ἑρμηνεύω · ἀπαίρω γάρ ἐγώ , φημί , ὁ ἀπό ὁ σός θεῖον γραφεύς ἐμβρίμησις καί ὁ διά ὁ σύ προφήτης Νάθαν ἀπειλή , διό ἀπό πρόσωπον ὁ ἐμβρίμησις σύ ἐμαυτοῦ οὕτως τιμωρέω , ὡς κολάζω ὁ ἐμαυτοῦ σάρξ καί ὁ ὀστέον ἐγώ μή ἔχω εἰρήνη ἀπό πρόσωπον ὁ ἁμαρτία ἐγώ , ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος · διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ .