eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_89.1
Προσευχὴ τῷ Μωσῇ . Κύριε , καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ · πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ , ὁ θεός . Δόγμα παιδεύει ὁ λόγος διδάσκων τὸ μὲν θεῖον διαρκὲς ὑπάρχειν καὶ ἀίδιον . ὁ γὰρ εἰπὼν θεός · ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , ἀεὶ ὢν καὶ ὁ αὐτὸς ὢν καὶ εἰς τοὺς ἀπείρους αἰῶνας διαμένων οὔποτε μεταβάλλει τὴν αὑτοῦ φύσιν . ἡμεῖς δὲ κατὰ καιροὺς παριόντες εἰς τὸν βίον χειμάρρου τρόπον ἀπορρέομεν , ἐπεὶ καὶ κατὰ τὸν Σολομῶνα · γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται , καὶ τὰ ἀνθρώπινα πράγματα οὐδὲ πώποτε ἐν ταὐτῷ μένει , ἄλλοτε δ’ ἄλλως μεταβάλλοι . ὁ δὲ διαρκὴς καθ’ ἑκάστην γε νεὰν κύριος τῶν εἰς αὐτὸν ἐλπιζόντων καταφυγὴ γίνεται . Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ κατακλυσμοῦ Ἐνώχ , καὶ εἴ τις ἄλλος τῆς τότε γενεᾶς , καταφυγὴν αὐτὸν ἔσχηκεν . ἀπολλυμένου δὲ τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους ἐν τῷ κατακλυσμῷ πάλιν Νῶε καταφυγὴν αὐτόν , ἀλλ’ οὔ τινα ἕτερον ἐκτήσατο . καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν ὁ Λὼτ ἐπὶ τῆς Σοδομιτῶν γενεᾶς Ἀβραάμ τε καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν ἕκαστος · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ἰωσὴφ ἐπὶ τῆς κατ’ αὐτὸν γενεᾶς , καὶ Μωσῆς πάλιν ἐπὶ ἄλλης , καὶ ἁπαξαπλῶς καθ’ ἑκάστην γενεὰν τὸν ἀεὶ ὄντα κύριον καταφυγὴν ἐσχήκασιν οἱ εἰς αὐτὸν ἠλπικότες . Προτρέπει δὲ διὰ τούτων καὶ ἡμᾶς ὁ λόγος μὴ ἐπί τινα ἕτερον παρὰ τὸν θεὸν ἐλπίζειν , παντὶ δὲ καιρῷ καὶ ἡμέρᾳ πάσῃ καὶ ὥρᾳ ἐν ἑκάστῃ τε πράξει καὶ μάλιστα ἐν τοῖς περιστατικοῖς καιροῖς ἐπ’ αὐτὸν καταφυγεῖν . καὶ ἐπειδήπερ οἱ μὲν χειμαζόμενοι στέγης , οἱ δὲ κατὰ τὴν θάλασσαν κλυδωνιζόμενοι λιμένος οἵ τε ὑπὸ ἐχθρῶν καὶ πολεμίων ἢ καὶ θηρῶν ἀγρίων διωκόμενοι τείχους εἰς καταφυγὴν δέονται , πᾶσι δὲ τούτοις ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος κατὰ τὸν παρόντα βίον παλαίει , ἀναγκαίως διδάσκεται καταφυγὴν ἑαυτοῦ καὶ τεῖχος λιμένα τε σωτήριον ἡγεῖσθαι τὸν ἑαυτοῦ κύριον , ἵν’ , εἴτε ἐν καιροῖς διωγμῶν ὑπ’ ἐχθρῶν ἐλαυνώμεθα , εἴτε ὑπὸ ἀοράτων πολέμων πολεμούμεθα , εἴτε ὑπὸ τῶν συσκευάζεσθαι ἡμᾶς πει ρωμένων ἐπιβουλευοίμεθα , νηφόντως ἐπὶ τὸν κύριον ἡμῶν καὶ τὸν θεὸν καταφύγοιμεν τὸν κατὰ γενεὰν καὶ γενεὰν ὑπέρμαχον γιγνόμενον καὶ ὑπερασπιστὴν τῶν ἐπικαλουμένων αὐτόν . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ , σαφέστερον ὁ Σύμμαχος ἐξέδωκεν εἰπών · ἐν ἑκάστῃ γενεᾷ . καὶ πάλιν · πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην , συμφώνως ὁμοῦ Ἀκύλας καὶ Σύμμαχός φασιν · πρὶν ὄρη τεχθῆναι καὶ ὠδινηθῆναι γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην . Καί μοι δοκεῖ ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις φυσικὸν ἀποδεδωκέναι λόγον , ἐν αὐτοῖς διδάσκουσα μὴ ἀρχῆθεν συνυπάρξαι τῇ γῇ τὰ ἐν αὐτῇ ὄρη , ἀλλ’ ἀναφυῆναι δίκην τῶν τικτομένων . διὸ εἴρηται · πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι , ἤ · πρὶν ὄρη τεχθῆναι . καὶ εἰκὸς ἅμα τὸ τεχθῆναι τὰ ὄρη καὶ προβληθῆναι ἀπὸ τῆς γῆς καταλλήλως τοῖς βρέφεσιν , μὴ ὁποῖα νῦν τὸ μέγεθος ὑποστῆναι , ἀλλ’ ἄρτι μὲν γεννηθέντα καὶ τεχθέντα ὥσπερ τὰ ἀρτιγενῆ τῶν βρεφῶν μικρὰ καὶ ἐλάχιστα ὑπάρξαι , τῷ δὲ μακρῷ αἰῶνι αὔξην καὶ μέγεθος ἐπιδοῦναι . Φασὶ γοῦν εἰς ἔτι δεῦρό τινες τῶν φυσιολόγων αὔξειν τὰ ὄρη καὶ τὰς πέτρας μείζους ἑαυτῶν γίνεσθαι κατά τινας λανθανούσας ἡμᾶς διὰ μακρῶν περιόδων βραχυτάτας προσθήκας . ἐπεὶ δὲ καὶ ὠδινηθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην εἰρήκασιν οἱ ἑρμηνεύσαντες ἐξακολουθήσαντες τῷ Ἑβραϊκῷ , μήποτε καὶ ἐπὶ τῆς γῆς τὸ παραπλήσιον τοῖς ὄρεσι νοῆσαι προσήκει , ὡς ἐξ ἑτέρου στοιχείου προελθούσης καὶ αὐτῆς καὶ πρότερον μὲν ὠδινηθείσης δίκην τῶν κυοφορουσῶν καὶ ἐν τῷ τίκτειν ὑπομενουσῶν ὠδῖνας ; Εἰ δ’ οὖν συνέστηκεν ὁ τῶν φυσικῶν λόγος ὁ φάσκων πρῶτον στοιχεῖον γεγονέναι τὸ ὕδωρ , εἴθ’ ἐξ ὕδατος καὶ τῆς ὑγρᾶς οὐσίας ὑποστῆναι τὰ λοιπὰ στοιχεῖα , εἴποι ἄν τις τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης γραφῆς σημαίνεσθαι δηλούσης , ὅτι ἦν ὅτε ἐν ἑτέρῳ οὖσα ἡ γῆ στοιχείῳ ἀφανὴς ἦν κυουμένη καὶ συλλαμβανομένη ἐν τῇ φύσει τῆς ὑγρᾶς οὐσίας . διὸ καὶ ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ εἴρηται · ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος , καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου . ἀλλ’ ὕστερον ὥσπερ ἀπογεννηθεῖσα προῆλθεν ἐκ τῆς τῶν ὑδάτων οὐσίας , οὐκ ἄνευ θείας δυνάμεως καὶ κρείττονος ἀνάγκης ἐπιτεθείσης αὐτῇ . αὕτη δὲ ἦν ἡ τοῦ δημιουργοῦ βούλησις . Ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν κυοφορουσῶν γυναικῶν βίας καὶ ἀνάγκης ἐπελθούσης αὐταῖς τὸ κατὰ γαστρὸς προάγεται τοῦ ὁρισμένου χρόνου τῆς ἀποτέξεως ἐπιστάντος , καθ’ ὃν ὠδίνουσαι τίκτουσιν , τὸν αὐτὸν τρόπον δυνάμει καὶ σοφίᾳ τοῦ τῶν ὅλων δημιουργοῦ τὴν γῆν καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων οἰκουμένην τὰ ὕδατα προηνέγκατο . καὶ τοῦτ’ ἐπληροῦτο , ὁπηνίκα εἶπεν ὁ θεός · συναχθήτω τὰ ὕδατα ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν μίαν , καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά · καὶ ἐγένετο οὕτως . θέα γάρ μοι τῇ διανοίᾳ τὴν γῆν ἔνδον ἐν τοῖς ὕδασι πάλαι πρότερον ἐγκεκρυμμένην τρόπον τε ἰλύος ἀναλελυμένην καὶ τῷ πλήθει τῶν ὑδάτων ἀνακεκραμένην , ὡς ἀφανῆ εἶναι καὶ ἀόρατον , διὸ λέγεσθαι · ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος , εἶθ’ ὕστερον βουλήσει θεοῦ αὐτὴν συναγομένην πιλοῦσθαι πρότερον καὶ συμπήγνυσθαι καὶ μετὰ ταῦτα ἀθρόως ἀναδοθεῖσαν εἰς φῶς προελθεῖν καὶ ἀνακύψαι εἰς καθαρὸν ἀέρα . Καὶ ἰδέ , ὡς οὐδὲν τῶν γεννωμένων ἀπὸ γαστρὸς διαφέρειν ἐδόκει τότε . ὅτε μὲν οὖν προβέβλητο τῶν ὑδάτων ἀνακύψασα , τικτομένη καὶ γεννωμένη ἐῴκει · πρὸ δὲ τῆς γεννήσεως ἔνδον ἐν τοῖς ὕδασι συμπηλουμένη πηγνυμένη τε καὶ δίκην ἰλύος ἐπὶ τὸ οἰκεῖον βάρος ὑφισταμένη καὶ συνιζάνουσα τὸ τηνικαῦτα συνελαμβάνετο , ὡς ὕστερον δὲ καὶ ὠδινηθεῖσα ἀπετέχθη καὶ γέγονεν οἰκητήριον τῶν ἐπὶ γῆς ζώων . Ἀλλὰ πρὸ τοῦ ταῦθ’ οὕτω γενέσθαι καὶ πρό γε τῆς τοῦ κόσμου συστάσεως σύ , φησίν , αὐτὸς εἶ , ὁ θεός . καὶ καλῶς γε οὐ · σὺ ἦσθα , φησίν , ἀλλά · σὺ εἶ . ὁ γὰρ αὐτὸς καὶ ἦς , καὶ εἶ , καὶ ἔσῃ · μᾶλλον δὲ ὁ αὐτὸς ἀεὶ ὢν τυγχάνεις , καὶ ὁ αὐτὸς εἶ κατὰ τὴν φάσκουσαν θεολογίαν · σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν . Οὐδὲ γὰρ θέμις ἐπ’ αὐτοῦ φάναι τό · ἦς , ἢ τό · ἦν , ἢ τό · ἔσται . τὰ μὲν γὰρ τοῦ παρῳχηκότος , τὰ δὲ τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι χρόνου δηλωτικὰ τυγχάνει , ὧν οὐδὲν ἁρμόζει τῇ θείᾳ προσηγορίᾳ . μόνον γὰρ αὐτῇ τὸ ἀεὶ εἶναι ἁρμόττει . διὸ σφόδρα ἀκριβῶς ἐνταῦθά τε εἴρηται · ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ , ὁ θεός , καὶ ἐν ἑτέροις τό · σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν . Τηρητέον δέ , ὅτι ἐν τῷ · κύριε , καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν , τό · κύριε , οὐ διὰ τοῦ τετραγράμμου φέρεται παρ’ Ἑβραίοις , ἀλλὰ διὰ τῶν κοινῶν καὶ συνήθων γραφόμενον στοιχείων τῶν καὶ ἐπὶ τῆς ἀνθρωπίνης προσηγορίας ταττομένων , εἴποτε τὸν ἐν ἀνθρώποις δεσπότην κύριον καλοῖμεν . κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος τό · Ἀδωναΐ , ἡρμήνευται εἰς τὸν κύριον τοῦ τετραγράμμου ὀνόματος · ὃ τὴν ἀπόρρητον τοῦ θεοῦ θεολογίαν σημαίνει , μὴ κειμένου κατὰ τὴν παροῦσαν λέξιν , ἀλλὰ τοῦ δεσπότου μάλιστα εὐκαίρως ὠνομασμένου εἰς παράστασιν τοῦ κήδεσθαι αὐτὸν καὶ φροντίζειν τῶν αὑτοῦ οἰκετῶν , ὧν καὶ καταφυγὴ τυγχάνει . Καὶ ὅρα , μήποτε ἐπὶ τὸν θεὸν λόγον ἀναφέρεται ἡ παροῦσα διδασκαλία . οὐδὲ γὰρ μακρὰν ἀπᾴδει ἡ ἐνταῦθα φήσασα λέξις · πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην σὺ εἶ , ὁ θεός , τῆς παρὰ Σολομῶνι ἐκ προσώπου τῆς σοφίας φασκούσης · πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι , πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με , δι’ ὧν ἔοικεν αἰνίττεσθαι τὰς ἀσωμάτους καὶ ἀγγελικὰς δυνάμεις , ὧν προϋπάρχειν τὸν τοῦ θεοῦ λόγον καὶ τὴν σοφίαν τοῦ θεοῦ αὕτη ἡ σοφία διδάσκει .
Lemmas: προσευχή ὁ Μωσῆς . κύριος , καταφυγή γίγνομαι ἐγώ ἐν γενεά καί γενεά · πρό ὁ ὄρος ἑδράζω καί πλάσσω ὁ γῆ καί ὁ οἰκέω καί ἀπό ὁ αἰών ἠώς ὁ αἰών σύ εἰμί , ὁ θεός . δόγμα παιδεύω ὁ λόγος διδάσκω ὁ μέν θέω διαρκής ὑπάρχω καί ἀίδιος . ὁ γάρ εἶπον θεός · ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , ἀεί εἰμί καί ὁ αὐτός εἰμί καί εἰς ὁ ἤπειρος αἰών διαμένω οὔποτε μεταβάλλω ὁ αὐτός φύσις . ἐγώ δέ κατά καιρός πάρειμι εἰς ὁ βίος χειμάρρους τρόπος ἀπορρέω , ἐπεί καί κατά ὁ Σολομών · γενεά πορεύω καί γενεά ἔρχομαι , καί ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα οὐδέ πώποτε ἐν αὐτός μένω , ἄλλοτε δέ ἄλλως μεταβάλλω . ὁ δέ διαρκής κατά ἕκαστος γε νεάω κύριος ὁ εἰς αὐτός ἐλπίζω καταφυγή γίγνομαι . πρό μέν γάρ ὁ κατακλυσμός Ἐνώχ , καί εἰμί τις ἄλλος ὁ τότε γενεά , καταφυγή αὐτός ἔχω . ἀπόλλυμι δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ἐν ὁ κατακλυσμός πάλιν Νῶε καταφυγή αὐτός , ἀλλά οὖον τις ἕτερος κτάομαι . καί μετά οὗτος πάλιν ὁ Λώτ ἐπί ὁ Σοδομίτης γενεά Ἀβραάμ τε καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος · οὖον μήv ἀλλά καί Ἰωσήφ ἐπί ὁ κατά αὐτός γενεά , καί Μωσῆς πάλιν ἐπί ἄλλος , καί ἁπαξαπλῶς κατά ἕκαστος γενεά ὁ ἀεί εἰμί κύριος καταφυγή ἔχω ὁ εἰς αὐτός ἐλπίζω . προτρέπω δέ διά οὗτος καί ἐγώ ὁ λόγος μή ἐπί τις ἕτερος παρά ὁ θεός ἐλπίζω , πᾶς δέ καιρός καί ἡμέρα πᾶς καί ὥρα ἐν ἕκαστος τε πρᾶξις καί μάλιστα ἐν ὁ περιστατικός καιρός ἐπί αὐτός καταφεύγω . καί ἐπεί ὁ μέν χειμάζω στέγω , ὁ δέ κατά ὁ θάλασσα κλυδωνίζομαι λιμήν ὁ τε ὑπό ἐχθρός καί πολέμιος ἢ καί θήρ ἄγριος διώκω τεῖχος εἰς καταφυγή δήω , πᾶς δέ οὗτος ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος κατά ὁ πάρειμι βίος παλαιόω , ἀναγκαῖος διδάσκω καταφυγή ἑαυτοῦ καί τεῖχος λιμήν τε σωτήριος ἡγέομαι ὁ ἑαυτοῦ κύριος , ἵνα , εἴτε ἐν καιρός διωγμός ὑπό ἐχθρός ἐλαύνω , εἴτε ὑπό ἀόρατος Πολέμων πολεμόω , εἴτε ὑπό ὁ συσκευάζω ἐγώ πεῖ ῥώννυμι ἐπιβουλεύω , νηφόντως ἐπί ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ θεός καταφεύγω ὁ κατά γενεά καί γενεά ὑπέρμαχος γίγνομαι καί ὑπερασπιστής ὁ ἐπικαλέω αὐτός . ἀντί δέ ὁ · ἐν γενεά καί γενεά , σαφής ὁ Σύμμαχος ἐκδίδωμι εἶπον · ἐν ἕκαστος γενεά . καί πάλιν · πρό ὁ ὄρος γίγνομαι καί πλάσσω ὁ γῆ καί ὁ οἰκέω , σύμφωνος ὁμοῦ Ἀκύλας καί Σύμμαχος φημί · πρίν ὄρος τίκτω καί ὠδινέω γῆ καί ὁ οἰκέω . καί ἐγώ δοκέω ὁ ἑβραικός λέξις φυσικός ἀποδίδωμι λόγος , ἐν αὐτός διδάσκω μή ἀρχῆθεν συνυπάρχω ὁ γῆ ὁ ἐν αὐτός ὄρος , ἀλλά ἀναφύω δίκη ὁ τίκτω . διό εἴρω · πρό ὁ ὄρος γίγνομαι , ἤ · πρίν ὄρος τίκτω . καί εἰκός ἅμα ὁ τίκτω ὁ ὄρος καί προβάλλω ἀπό ὁ γῆ κατάλληλος ὁ βρέφος , μή ὁποῖος νῦν ὁ μέγεθος ὑφίστημι , ἀλλά ἄρτι μέν γεννάω καί τίκτω ὥσπερ ὁ ἀρτιγενής ὁ βρέφος μικρός καί μικρός ὑπάρχω , ὁ δέ μακρός αἰών αὔξη καί μέγεθος ἐπιδίδωμι . φημί γοῦν εἰς ἔτι δεῦρο τις ὁ φυσιόλογος αὐξάνω ὁ ὄρος καί ὁ πέτρα μείζων ἑαυτοῦ γίγνομαι κατά τις λανθάνω ἐγώ διά μακρός περίοδος βραχύς προσθήκη . ἐπεί δέ καί ὠδινέω ὁ γῆ καί ὁ οἰκέω εἴρω ὁ ἑρμηνεύω ἐξακολουθέω ὁ ἑβραικός , μήποτε καί ἐπί ὁ γῆ ὁ παραπλήσιος ὁ ὄρος νοέω προσήκω , ὡς ἐκ ἕτερος στοιχεῖον προέρχομαι καί αὐτός καί πρότερος μέν ὠδινέω δίκη ὁ κυοφορέω καί ἐν ὁ τίκτω ὑπομένω ὠδίς ; εἰμί δέ οὖν συνίστημι ὁ ὁ φυσικός λόγος ὁ φάσκω πρῶτος στοιχεῖον γίγνομαι ὁ ὕδωρ , ἔτι ἐκ ὕδωρ καί ὁ ὑγρός οὐσία ὑφίστημι ὁ λοιπάς στοιχεῖον , εἶπον ἄν τις οὗτος καί ἐπί ὁ πάρειμι γραφεύς σημαίνω δηλόω , ὅτι εἰμί ὅτε ἐν ἕτερος εἰμί ὁ γῆ στοιχεῖον ἀφανής εἰμί κύω καί συλλαμβάνω ἐν ὁ φύσις ὁ ὑγρός οὐσία . διό καί ἐν ὁ κοσμοποιία εἴρω · ὁ δέ γῆ εἰμί ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος , καί σκότος ἐπάνω ὁ ἄβυσσος . ἀλλά ὕστερος ὥσπερ ἀπογίγνομαι προέρχομαι ἐκ ὁ ὁ ὕδωρ οὐσία , οὐ ἄνευ θεῖος δύναμις καί ἀγαθός ἀνάγκη ἐπιτίθημι αὐτός . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ δημιουργός βούλησις . ὡς γάρ ἐπί ὁ κυοφορέω γυνή Βίας καί ἀνάγκη ἐπέρχομαι αὐτός ὁ κατά γαστήρ προάγω ὁ ορισμένος χρόνος ὁ ἀπότεξις ἐφίστημι , κατά ὅς ὠδίνω τίκτω , ὁ αὐτός τρόπος δύναμις καί σοφία ὁ ὁ ὅλος δημιουργός ὁ γῆ καί ὁ ὁ ἄνθρωπος οἰκέω ὁ ὕδωρ προφέρω . καί οὗτος πληρόω , ὁπηνίκα εἶπον ὁ θεός · συνάγω ὁ ὕδωρ ὑποκάτω ὁ οὐρανός εἰς συναγωγή εἷς , καί ὁράω ὁ ξηρός · καί γίγνομαι οὕτως . θέα γάρ ἐγώ ὁ διάνοια ὁ γῆ ἔνδον ἐν ὁ ὕδωρ πάλαι πρότερος ἐγκρύπτω τρόπος τε ἰλύς ἀναλύω καί ὁ πλῆθος ὁ ὕδωρ ἀνακεράννυμι , ὡς ἀφανής εἰμί καί ἀόρατος , διό λέγω · ὁ δέ γῆ εἰμί ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος , εἶτα ὕστερος βούλομαι θεός αὐτός συνάγω πιλόω πρότερος καί συμπήγνυμι καί μετά οὗτος ἀθρόος ἀναδίδωμι εἰς φάος προέρχομαι καί ἀνακύπτω εἰς καθαρός ἀήρ . καί ὁράω , ὡς οὐδείς ὁ γεννάω ἀπό γαστήρ διαφέρω δοκέω τότε . ὅτε μέν οὖν προβάλλω ὁ ὕδωρ ἀνακύπτω , τίκτω καί γεννάω ἔοικα · πρό δέ ὁ γέννησις ἔνδον ἐν ὁ ὕδωρ συμπηλόω πήγνυμι τε καί δίκη ἰλύς ἐπί ὁ οἰκέω βάρος ὑφίστημι καί συνιζάνω ὁ τηνικαῦτα συλλαμβάνω , ὡς ὕστερος δέ καί ὠδινέω ἀποτίκτω καί γίγνομαι οἰκητήριον ὁ ἐπί γῆ ζῷον . ἀλλά πρό ὁ αὐτός οὗτος γίγνομαι καί πρό γε ὁ ὁ κόσμος σύστασις σῦς , φημί , αὐτός εἰμί , ὁ θεός . καί καλῶς γε οὖον · σύ εἰμί , φημί , ἀλλά · σύ εἰμί . ὁ γάρ αὐτός καί εἰμί , καί εἰμί , καί εἰμί · μᾶλλον δέ ὁ αὐτός ἀεί εἰμί τυγχάνω , καί ὁ αὐτός εἰμί κατά ὁ φάσκω θεολογία · σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί , καί ὁ ἔτος σύ οὐ ἐκλείπω . οὐδέ γάρ θέμις ἐπί αὐτός φαίνω ὁ · εἰμί , ἢ ὁ · εἰμί , ἢ ὁ · εἰμί . ὁ μέν γάρ ὁ παρῳνχόνω , ὁ δέ ὁ μέλλω εἰμί χρόνος δηλωτικός τυγχάνω , ὅς οὐδείς ἁρμόζω ὁ θεῖος προσηγορία . μόνος γάρ αὐτός ὁ ἀεί εἰμί ἁρμόζω . διό σφόδρα ἀκριβῶς ἐνταῦθα τε εἴρω · ἀπό ὁ αἰών ἠώς ὁ αἰών σύ εἰμί , ὁ θεός , καί ἐν ἕτερος ὁ · σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί , καί ὁ ἔτος σύ οὐ ἐκλείπω . τηρητέον δέ , ὅτι ἐν ὁ · κύριος , καταφυγή γίγνομαι ἐγώ , ὁ · κύριος , οὖον διά ὁ τετράγραμμος φέρω παρά Ἑβραῖος , ἀλλά διά ὁ κοινός καί συνήθης γράφω στοιχεῖον ὁ καί ἐπί ὁ ἀνθρώπινος προσηγορία τάσσω , εἴποτε ὁ ἐν ἄνθρωπος δεσπότης κύριος καλέω . κατά ὁ αὐτός γάρ καί ἐπί ὁ πάρειμι ὁ · Ἀδωναΐ , ἑρμηνεύω εἰς ὁ κύριος ὁ τετράγραμμος ὄνομα · ὅς ὁ ἀπόρρητος ὁ θεός θεολογία σημαίνω , μή κεῖμαι κατά ὁ πάρειμι λέξις , ἀλλά ὁ δεσπότης μάλιστα εὔκαιρος ὀνομάζω εἰς παράστασις ὁ κήδω αὐτός καί φροντίζω ὁ αὐτός οἰκέτης , ὅς καί καταφυγή τυγχάνω . καί ὁράω , μήποτε ἐπί ὁ θεός λόγος ἀναφέρω ὁ πάρειμι διδασκαλία . οὐδέ γάρ μακράν ἀπᾴδω ὁ ἐνταῦθα φημί λέξις · πρό ὁ ὄρος γίγνομαι καί πλάσσω ὁ γῆ καί ὁ οἰκέω σύ εἰμί , ὁ θεός , ὁ παρά Σολομών ἐκ πρόσωπον ὁ σοφία φάσκω · πρό ὁ ὄρος ἑδράζω , πρό δέ πᾶς βουνός γεννάω ἐγώ , διά ὅς ἔοικα αἰνίσσομαι ὁ ἀσώματος καί ἀγγελικός δύναμις , ὅς προυπάρχω ὁ ὁ θεός λόγος καί ὁ σοφία ὁ θεός οὗτος ὁ σοφία διδάσκω .