eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_16.1
Προσευχὴ τοῦ Δαυιδ . εἰσάκουσον , κύριε , δικαιοσύνης μου , πρόσχες τῇ δεήσει μου , ἐνώτισαι τῆς προσευχῆς μου οὐκ ἐν χείλεσιν δολίοις . Ἱκετεύει διὰ τῆς προσευχῆς τὸν θεὸν ἀκροατὴν γενέσθαι οὐ τῆς φωνῆς οὐδὲ τῶν ῥημάτων αὐτοῦ , ἀλλ’ αὐτῆς τῆς ἐν αὐτῷ ἀρετῆς ὥσπερ βοώσης διὰ τῶν πράξεων τῆς δικαιοσύνης καὶ δυσωπούσης τὴν θείαν ἀκοήν . οὐκ ἂν γάρ τις ἑαυτῷ φαῦλα συνειδὼς ῥᾳδίως ἂν τοιαύτην ἀφῆκε φωνήν . τὸ δὲ πρόσχες τῇ δεήσει μου εἴποι ἂν ἐκεῖνος ὁ βεβασανισμένος καὶ πρεπούσας θεῷ ἐν τῇ προσευχῇ ἀναπέμπων δεήσεις , ὁ μὴ ἐπὶ μικροῖς καὶ τοῖς τυχοῦσιν αἰτήμασι μηδ’ ἐπὶ θνητοῖς καὶ ἀνθρωπίνοις παρακαλῶν τὸν θεόν . τοῦτο γοῦν καὶ ὁ σωτὴρ ἐδίδασκε λέγων · αἰτεῖτε τὰ μεγάλα , καὶ τὰ μικρὰ προστεθήσεται ὑμῖν . καὶ τρίτον δὲ ἱκετεύει καὶ αὐτὰ τὰ ῥήματα τῆς προσευχῆς ἐνωτίσασθαι κρῖναί τε , ὡς εἰπεῖν , καὶ αὐτὴν τὴν φωνήν , ὅτι μὴ ἐν χείλεσι δολίοις προφέρεται . πολλάκις γὰρ σεμνὰ φθεγγόμεθα καὶ λόγοις χρώμεθα τοῖς ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν οὐ κεκαθαρμένοις τοῖς χείλεσιν . ἤδη δέ τινες ἀδιαφόρως λοιδορίαις κατά τινων χρησάμενοι ἢ διαβολαῖς ἢ ψευδολογίαις ἢ ἀπάταις ἢ ἐπιορκίαις ἢ αἰσχρορρημοσύναις ἢ ἄλλοις τισὶν ἀτόποις φωναῖς ἀθρόως μεταβάλλοντες ἐν τῇ προσευχῇ τὸν θεὸν ἐπικαλοῦνται . μόνος δὲ ὁ ἅγιος καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ καὶ τὰ χείλη καὶ τὴν φωνὴν αὐτὴν καὶ τὰ κοινὰ ῥήματα καθαίρει εἰδὼς εἰρημένον · περὶ παντὸς ἀργοῦ ῥήματος δώσετε λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως . προσευχῆς γὰρ οὐ διὰ χειλέων δολίων προσφερομένης , διὰ δὲ γλώττης κεκαθαρμένης καὶ τὰ θεῖα λόγια μελετᾷν εἰθισμένης ἐνωτίζεται ὁ θεός . διὸ ἐπὶ μὲν τῆς δικαιοσύνης εἰσάκουσον ἐλέγετο , ἐπὶ δὲ τῆς δεήσεως πρόσχες · ἐπὶ δὲ τῆς διὰ χειλέων προφερομένης φωνῆς ἐνώτισαι . τρία γοῦν ᾐτήσατο διὰ τῶν προκειμένων προτάξας τῶν δύο τὸ κρεῖττον .
Lemmas: προσευχή ὁ Δαυΐδ . εἰσακούω , κύριος , δικαιοσύνη ἐγώ , προέχω ὁ δήω ἐγώ , ἐνωτίζομαι ὁ προσευχή ἐγώ οὐ ἐν χεῖλος δόλιος . ἱκετεύω διά ὁ προσευχή ὁ θεός ἀκροατής γίγνομαι οὖον ὁ φωνή οὐδέ ὁ ῥῆμα αὐτός , ἀλλά αὐτός ὁ ἐν αὐτός ἀρετή ὥσπερ βοῦς διά ὁ πρᾶξις ὁ δικαιοσύνη καί δυσωπέω ὁ θεῖος ἀκοή . οὐ εἄν γάρ τις ἑαυτοῦ φαῦλος σύνοιδα ῥᾳδίως εἄν τοιοῦτος ἀφίημι φωνή . ὁ δέ προέχω ὁ δήω ἐγώ εἶπον εἄν ἐκεῖνος ὁ βασανίζω καί πρέπω θεός ἐν ὁ προσευχή ἀναπέμπω δήω , ὁ μή ἐπί μικρός καί ὁ τυγχάνω αἴτημα μηδέ ἐπί θνητός καί ἀνθρώπινος παρακαλέω ὁ θεός . οὗτος γοῦν καί ὁ σωτήρ διδάσκω λέγω · αἰτέω ὁ μέγας , καί ὁ μικρός προστίθημι σύ . καί τρίτος δέ ἱκετεύω καί αὐτός ὁ ῥῆμα ὁ προσευχή ἐνωτίζομαι κρίνω τε , ὡς εἶπον , καί αὐτός ὁ φωνή , ὅτι μή ἐν χεῖλος δόλιος προφέρω . πολλάκις γάρ σεμνός φθέγγομαι καί λόγος χράω ὁ ἀπό ὁ θεῖον γραφεύς οὖον καθαίρω ὁ χεῖλος . ἤδη δέ τις ἀδιάφορος λοιδορία κατά τίνω χράω ἢ διαβολή ἢ ψευδολογία ἢ ἀπάτη ἢ ἐπιορκία ἢ αἰσχρορρημοσύνη ἢ ἄλλος τις ἄτοπος φωνή ἀθρόος μεταβάλλω ἐν ὁ προσευχή ὁ θεός ἐπικαλέω . μόνος δέ ὁ ἅγιος καί ὁ γλῶσσα αὐτός καί ὁ χεῖλος καί ὁ φωνή αὐτός καί ὁ κοινός ῥῆμα καθαίρω εἰδοί εἴρω · περί πᾶς ἀργός ῥῆμα δίδωμι λόγος ἐν ἡμέρα κρίσις . προσευχή γάρ οὖον διά χεῖλος δόλιος προσφέρω , διά δέ γλῶσσα κίγκαθαρμαι καί ὁ θεῖον λόγιος μελετάω ἐθίζω ενωτίζομαι ὁ θεός . διό ἐπί μέν ὁ δικαιοσύνη εἰσακούω λέγω , ἐπί δέ ὁ δέησις προέχω · ἐπί δέ ὁ διά χεῖλος προφέρω φωνή ἐνωτίζομαι . τρεῖς γοῦν αἰτέω διά ὁ πρόκειμαι προτάσσω ὁ δύο ὁ ἀγαθός .