eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_49.4
Τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ θεός · ἵνα τί σὺ διηγῆ τὰ δικαιώματά μου , καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου ; σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω . εἰ ἐθεώρεις κλέπτην , συνέτρεχες αὐτῷ , καὶ μετὰ μοιχῶν τὴν μερίδα σου ἐτίθεις · τὸ στόμα σου ἐπλεόνασεν κακίαν , καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκεν δολιότητα · καθήμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κατελάλεις , καὶ κατὰ τοῦ υἱοῦ τῆς μητρὸς σου ἐτίθης σκάνδαλον . ταῦτα ἐποίησας , καὶ ἐσίγησα · ὑπέλαβες ἄνομε ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος · ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου . Φάσκων ὁ λόγος · τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ θεός , διδάσκει ἄντικρυς τὰ προλεχθέντα μὴ τῷ ἁμαρτωλῷ ἀλλὰ τῷ τῶν δικαίων τάγματι λελέχθαι , ἵν’ ἔχῃ τι πλέον παρὰ τοὺς ἁμαρτωλούς · τὸ δὲ πλέον ἦν ἡ γνῶσις καὶ ἡ ἐπιστήμη τῶν τῆς Καινῆς διαθήκης λόγων . ἁμαρτωλὸν δ’ ἐνταῦθα οὐ τὸν ἀλλότριον τῶν γραφῶν οὐδὲ τὸν ξένον καὶ εἰδωλολάτρην εἰσάγει , ἀλλὰ τὸν ἐπιστήμονα μέν , παραβάτην δὲ τῶν θείων μαθημάτων · ὃν καὶ ἀπελέγχει , οὐχ ὅτι ἀμελὴς γέγονεν σαββάτου φυλακῆς , οὐδ’ ὅτι τὰς τοιασδὶ τοῦ Μωϋσέως νόμου παραβέβηκεν ἐντολάς , οἷον τὰς περὶ τροφῶν τοιῶνδε ἢ τὰς περὶ καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων ἢ τὰς περὶ θυσιῶν · ἐλέγχει δὲ τὸν ἁμαρτωλὸν ἐπὶ παραβάσει τῶν φυσικῶν νόμων . τί γάρ σοι , φησίν , καὶ τοῖς ἐμοῖς ἀναγνώσμασιν ; τί δὲ καὶ διὰ στόματος ἀπαγγέλλεις τοὺς ἐμοὺς λόγους , ἔργοις παραβαίνων αὐτούς , ἐχθρὸν καὶ μισητὴν σαυτὸν τῆς ἐμῆς παιδείας δεικνύς , καὶ τὰς μὲν σαυτοῦ προτιμῶν παρανόμους πράξεις , ῥίπτων δὲ καὶ καταπατῶν τοὺς ἐμοὺς νόμους διὰ τῆς καταφρονήσεως αὐτῶν ; νόμος γοῦν φύσεως κλέπτειν ἀπαγορεύει καὶ πάλιν ἕτερος μοιχεύειν ἀποτρέπει , καὶ ὅσα ἄλλα μὴ βουλόμεθα πάσχειν , ταῦτα μηδὲ αὐτοὺς καθ’ ἑτέρων δρᾶν ὁ κατὰ φύσιν λόγος παραινεῖ . σὺ δὲ τἀναντία τούτων ἔπραττες . μοιχοὶ δὲ εἶεν ἂν πρὸς τοῖς προχείρως νοουμένοις καὶ οἱ ἄθεοι καὶ οἱ εἰδωλολάτραι · κλέπται δὲ πάλιν οἱ κλέπτοντες τὴν ἀλήθειαν . ἥδη δὲ καὶ τὸ στόμα σου ἐπλεόνασεν κακίαν , καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκεν δολιότητα . Ποτὲ μὲν γὰρ ἀναιδῶς καὶ ἀνεπικαλύπτως ἐχρῶ τῇ κακίᾳ σὺν πολλῇ παρρησίᾳ , ποτὲ δὲ λόγοις χρώμενος δολίοις εἰς ἐπιβουλὴν ἀνθρώπων , καὶ ἄλλοτε προσποιούμενος ὡς γνησίοις ἀδελφοῖς ὁμιλεῖν , λεληθότως τὰ τῆς κατ’ αὐτῶν ἐπιβουλῆς ἐνήργεις διαβάλλων αὐτοὺς καὶ καταλαλῶν . πρὸς δὲ τούτοις καὶ προσκόμματα καὶ σκάνδαλα τοῖς ποσὶν ὑπέβαλλες τῶν ἐκ τῆς αὐτῆς μητρός , ἤτοι συναγωγῆς ἢ καὶ ἐκκλησίας , γεγενημένων . σὺ μὲν οὖν τοσούτοις συνεφύρης κακοῖς προσποιούμενος τὸν ἐμὸν μετέρχεσθαι νόμον · ἐγὼ δὲ πάλαι μὲν ταῦτα θεωρῶν , ὅτε τὴν πρώτην ἐποιούμην εἰς ἀνθρώπους πάροδον , ἢ καὶ ὅτε ἄνωθεν ἐπεσκόπουν τὰ πάντα τῇ ἐμῇ προνοίᾳ , τῷ πλούτῳ τῆς ἐμῆς χρηστότητος καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας ἐχρώμην , σιωπὴν ἦγον · νῦν δὲ οὐκέτι σιωπήσομαι · τὴν γὰρ ἑμὴν σιωπὴν ἀντὶ κακοῦ ἐλάμβανες · ὑπέλαβες γὰρ ἀνομίαν ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος καὶ ἀποδέχομαι τὰς σὰς πράξεις . ἐγὼ δὲ καιρῷ τῷ δέοντι μακροθυμήσας , οὐκέτι σιωπήσομαι , ἀλλ’ ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου . Παραστήσω δὲ εἰς τὸν κατὰ σοῦ ἔλεγχον τὰ σὰ ἁμαρτήματα , ἃ πάλαι διεπράξω · ἃ συ μὲν ὑπέλαβες μηκέτι ὑφεστάναι μηδὲ εἰς μνήμην ἥξειν τινός , ἐγὼ δὲ ὡς θεὸς εἰς φῶς προάξω καὶ προθήσω ἐνώπιόν σου . καὶ ὁρῶν αὐτὰ καὶ γνωρίζων αἰσχύνην καταχέῃ .
Lemmas: ὁ δέ ἁμαρτωλός εἶπον ὁ θεός · ἵνα τίς σύ διηγέομαι ὁ δικαίωμα ἐγώ , καί ἀναλαμβάνω ὁ διαθήκη ἐγώ διά στόμα σύ ; σύ δέ μισέω παιδεία καί ἐκβάλλω ὁ λόγος ἐγώ εἰς ὁ ὀπίσω . εἰμί θεωρέω κλέπτης , συντρέχω αὐτός , καί μετά μοιχός ὁ μερίς σύ τίθημι · ὁ στόμα σύ πλεονάζω κακία , καί ὁ γλῶσσα σύ περιπλέκω δολιότης · κάθημαι κατά ὁ ἀδελφός σύ καταλαλέω , καί κατά ὁ υἱός ὁ μήτηρ σύ τίθημι σκάνδαλον . οὗτος ποιέω , καί σιγάω · ὑπολαμβάνω ἄνομος ὅτι εἰμί σύ ὅμοιος · ἐλέγχω σύ καί παρίστημι κατά πρόσωπον σύ . φάσκω ὁ λόγος · ὁ δέ ἁμαρτωλός εἶπον ὁ θεός , διδάσκω ἄντικρυς ὁ προλέγω μή ὁ ἁμαρτωλός ἀλλά ὁ ὁ Δίκαιος τάγμα λέγω , ἵνα ἔχω τίς πλέω παρά ὁ ἁμαρτωλός · ὁ δέ πλέω εἰμί ὁ γνῶσις καί ὁ ἐπιστήμη ὁ ὁ Καινή διαθήκη λόγος . ἁμαρτωλός δέ ἐνταῦθα οὖον ὁ ἀλλότριος ὁ γραφεύς οὐδέ ὁ ξένος καί εἰδωλολάτρης εἰσάγω , ἀλλά ὁ ἐπιστήμων μέν , παραβάτης δέ ὁ θεῖον μάθημα · ὅς καί ἀπελέγχω , οὐ ὅτι ἀμελής γίγνομαι σάββατον φυλακή , οὐδέ ὅτι ὁ τοασδ́ς ὁ Μωϋσῆς νόμος παραβαίνω ἐντολή , οἷος ὁ περί τροφή τοιόσδε ἢ ὁ περί καθαρός καί ἀκάθαρτος ἢ ὁ περί θυσία · ἔλεγχος δέ ὁ ἁμαρτωλός ἐπί παράβασις ὁ φυσικός νόμος . τίς γάρ σύ , φημί , καί ὁ ἐμέω ἀνάγνωσμα ; τίς δέ καί διά στόμα ἀπαγγέλλω ὁ ἐμός λόγος , ἔργον παραβαίνω αὐτός , ἐχθρός καί μισητός σαυτοῦ ὁ ἐμός παιδεία δείκνυμι , καί ὁ μέν σεαυτοῦ προτιμάω παράνομος πρᾶξις , ῥίπτω δέ καί καταπατέω ὁ ἐμός νόμος διά ὁ καταφρόνησις αὐτός ; νόμος γοῦν φύσις κλέπτω ἀπαγορεύω καί πάλιν ἕτερος μοιχεύω ἀποτρέπω , καί ὅσος ἄλλος μή βούλομαι πάσχω , οὗτος μηδέ αὐτός κατά ἕτερος δράω ὁ κατά φύσις λόγος παραινέω . σύ δέ τἀναντία οὗτος πράσσω . μοιχός δέ ἄγω εἄν πρός ὁ προχείρως νοέω καί ὁ ἄθεος καί ὁ εἰδωλολάτρης · κλέπτης δέ πάλιν ὁ κλέπτω ὁ ἀλήθεια . ἥδη δέ καί ὁ στόμα σύ πλεονάζω κακία , καί ὁ γλῶσσα σύ περιπλέκω δολιότης . ποτέ μέν γάρ ἀναιδής καί ἀνεπικαλύπτως χράω ὁ κακία σύν πολύς παρρησία , ποτέ δέ λόγος χράω δόλιος εἰς ἐπιβουλή ἄνθρωπος , καί ἄλλοτε προσποιέω ὡς γνήσιος ἀδελφός ὁμιλέω , λεληθότως ὁ ὁ κατά αὐτός ἐπιβουλή ἐνεργέω διαβάλλω αὐτός καί καταλαλέω . πρός δέ οὗτος καί πρόσκομμα καί σκάνδαλον ὁ πούς ὑποβάλλω ὁ ἐκ ὁ αὐτός μήτηρ , ἤτοι συναγωγή ἢ καί ἐκκλησία , γίγνομαι . σύ μέν οὖν τοσοῦτος συμφύρω κακός προσποιέω ὁ ἐμός μετέρχομαι νόμος · ἐγώ δέ πάλαι μέν οὗτος θεωρός , ὅτε ὁ πρῶτος ποιέω εἰς ἄνθρωπος πάροδος , ἢ καί ὅτε ἄνωθεν ἐπισκοπέω ὁ πᾶς ὁ ἐμέω πρόνοια , ὁ πλοῦτος ὁ ἐμός χρηστότης καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία χράω , σιωπή ἄγω · νῦν δέ οὐκέτι σιωπάω · ὁ γάρ ἐμός σιωπή ἀντί κακός λαμβάνω · ὑπολαμβάνω γάρ ἀνομία ὅτι εἰμί σύ ὅμοιος καί ἀποδέχομαι ὁ σός πρᾶξις . ἐγώ δέ καιρός ὁ δήω μακροθυμέω , οὐκέτι σιωπάω , ἀλλά ἐλέγχω σύ καί παρίστημι κατά πρόσωπον σύ . παρίστημι δέ εἰς ὁ κατά σύ ἔλεγχος ὁ σός ἁμάρτημα , ὁ πάλαι διαπράσσω · ὁ σῦς μέν ὑπολαμβάνω μηκέτι ὑφίστημι μηδέ εἰς μνήμη ἥκω τις , ἐγώ δέ ὡς θεός εἰς φάος προάγω καί προτίθημι ἐνώπιον σύ . καί ὁράω αὐτός καί γνωρίζω αἰσχύνη καταχέω .