eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_22.1
Ψαλμὸς τὸ Δαυιδ . κύριος ποιμαίνει με , καὶ οὐδέν με ὑστερήσει . Μέση τυγχάνει κατάστασις ἡ τῶν προβάτων τῆς τε τῶν τελείων προκοπῆς καὶ τῶν ἐν βυθῷ κακίας καλινδουμένων , καὶ διὰ τοῦτο ἑρπετοῖς καὶ θηρίοις ἀγρίοις παραβαλλομένων . ὁ μὲν γὰρ τέλειος γένοιτ’ ἂν ὁ κατὰ τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ὁμοίωσιν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν τοῖς κατ’ ἀρετὴν τρόποις κεχαρακτηρισμένοις · ὁ καὶ βασιλέα τὸν κύριον , ἀλλ’ οὐ ποιμένα ἐπιγραφόμενος · ὁ δὲ ἐκπεσὼν ταύτης , ἐξ αὐτοπροαιρέτου δὲ διαστροφῆς ἐπὶ τὴν θηριώδη μεταβεβληκὼς ἕξιν , ἵππος θηλυμανὴς χρηματίσοι ἂν καὶ λύκος ἁρπακτικός . ὄφεις δὲ καὶ γεννήματα ἐχιδνῶν καὶ χοίρους καὶ κύνας καὶ ἀλώπεκας τοὺς τοιούτους εἴωθεν ὀνομάζειν ἡ γραφή . οἱ δὲ ἐκ τῆς τοιαύτης καταπτώσεως μεταβάλλοντες ἐπὶ τὴν κρείττον κατάστασιν , τέως μὲν ὥσπερ ἐν εἰσαγωγαῖς καὶ προθύροις γιγνόμενοι τῆς κατὰ θεὸν γνώσεως , πρόβατα ἂν εἰκότως κληθεῖεν θεοῦ · προκόψαντες δὲ ἐπὶ τὸ τελειότερον ἄνθρωποι χρηματίζουσιν . Ὅτε γε μὴν πρόβατα τυγχάνουσιν ὑπὸ ποιμένι τῷ διὰ Ἰεζεκιὴλ δηλωθέντι Δαυίδ , τουτέστι τῷ ἐκ σπέρματος Δαυῒδ σωτῆρι ἡμῶν καὶ Χριστῷ ἀγόμενοι , διδάσκονται λέγειν · κύριος ποιμαίνει με , καὶ οὐδέν με ὑστερήσει . οἱ δὲ αὐτοὶ τῆς νοερᾶς καὶ καινῆς τροφῆς καὶ πόας ἀντιλαμβανόμενοι τῆς ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐαγγελίοις ἐροῦσιν · εἰς τόπον χλόης , ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν . πίνων δὲ τοῦ ὕδατος ὁ εἰσαγόμενος ἐν Χριστῷ , οὔπω δὲ τοῦ οἴνου τοῦ τῆς ἀληθινῆς ἀμπέλου οἷός τε ὢν μεταλαμβάνειν διὰ τὸ ἔτι πρόβατον εἶναι , τέως δὲ τῷ σωτηρίῳ τρεφόμενος ὕδατι , περὶ οὗ ἐβόα ὁ σωτὴρ λέγων · εἴ τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω·καὶ πάλιν · ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος · καὶ αὖθις · ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα · εἴποι ἄν · ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με . ἀλλὰ καὶ πᾶν ἄχθος ἀποθέμενος τῶν παλαιῶν ἁμαρτημάτων διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως πνεύματος ἁγίου , εἴποι ἄν · ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με . ἀναπαύσεως γὰρ ὡς ἀληθῶς ἐκεῖνο τὸ ὕδωρ , δι’ οὗ τὸ βαρὺ καὶ ἐπίμοχθον φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν τὸ πιεζοῦν τὴν ψυχὴν ἀπορρίψας τις καὶ πάντα ῥύπον καὶ σπίλον καὶ κηλίδα σμηξάμενος δεσμῶν τε ἀνεθεὶς πολυπλόκων συνῃσθημένος τούτων ἁπάντων ἐρεῖ · ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με . εἶθ’ ὥσπερ ἐκλείπων πάλαι τὴν ψυχήν , ἔπειτα διὰ τῆς ἀποδοθείσης χλόης καὶ τοῦ σωτηρίου ὕδατος ἀναλαβὼν ἑαυτὸν καὶ ὥσπερ ἐκ θανάτου παλινδρομήσας φήσει · τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψε . ταῦτα πάντα ὑπάρξει τῷ διὰ τοῦ δηλωθέντος Δαυῒδ ὑπὸ τοῦ κυρίου ποιμαινομένῳ .
Lemmas: ψαλμός ὁ Δαυΐδ . κύριος ποιμαίνω ἐγώ , καί οὐδείς ἐγώ ὑστερέω . Μέση τυγχάνω κατάστασις ὁ ὁ πρόβατον ὁ τε ὁ τέλειος προκοπή καί ὁ ἐν βυθός κακία καλινδέομαι , καί διά οὗτος ἑρπετόν καί θηρίον ἄγριος παραβάλλω . ὁ μέν γάρ τέλειος γίγνομαι εἄν ὁ κατά ὁ εἰκών ὁ θεός καί ὁ ὁμοίωσις αὐτός ὁ ψυχή ὁ κατά ἀρετή τρόπος χαρακτηρίζω · ὁ καί βασιλεύς ὁ κύριος , ἀλλά οὖον ποιμήν ἐπιγράφω · ὁ δέ ἐκπίτνω οὗτος , ἐκ αὐτοπροαίρετος δέ διαστροφή ἐπί ὁ θηριώδης μεταβάλλω ἕξις , ἵππος θηλυμανής χρηματίζω εἄν καί λύκος ἁρπακτικός . ὄφις δέ καί γέννημα ἔχιδνα καί χοῖρος καί κύω καί ἀλώπηξ ὁ τοιοῦτος εἴωθα ὀνομάζω ὁ γραφεύς . ὁ δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος κατάπτωσις μεταβάλλω ἐπί ὁ ἀγαθός κατάστασις , τέως μέν ὥσπερ ἐν εἰσαγωγή καί πρόθυρον γίγνομαι ὁ κατά θεός γνῶσις , πρόβατον εἄν εἰκότως καλέω θεός · προκόπτω δέ ἐπί ὁ τέλειος ἄνθρωπος χρηματίζω . ὅτε γε μήv πρόβατον τυγχάνω ὑπό ποιμήν ὁ διά Ἰεζεκιήλ δηλόω Δαυίδ , τουτέστι ὁ ἐκ σπέρμα Δαυΐδ σωτήρ ἐγώ καί Χριστός ἄγω , διδάσκω λέγω · κύριος ποιμαίνω ἐγώ , καί οὐδείς ἐγώ ὑστερέω . ὁ δέ αὐτός ὁ νοερός καί καινός τροφή καί πόα ἀντιλαμβάνω ὁ ἐν ὁ ἱερός εὐαγγέλιον εἴρω · εἰς τόπος χλόη , ἐκεῖ ἐγώ κατασκηνόω . πίνω δέ ὁ ὕδωρ ὁ εἰσάγω ἐν Χριστός , οὔπω δέ ὁ οἶνος ὁ ὁ ἀληθινός ἄμπελος οἷος τε εἰμί μεταλαμβάνω διά ὁ ἔτι πρόβατον εἰμί , τέως δέ ὁ σωτήριος τρέφω ὕδωρ , περί ὅς βοάω ὁ σωτήρ λέγω · εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ καί πινέτω·καὶ πάλιν · ὁ πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ · καί αὖθις · ὁ πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , οὖον μή διψάω εἰς ὁ αἰών · εἶπον ἄν · ἐπί ὕδωρ ἀνάπαυσις ἐκτρέφω ἐγώ . ἀλλά καί πᾶς ἄχθος ἀποτίθημι ὁ παλαιός ἁμάρτημα διά λουτρόν παλιγγενεσία καί ἀνακαίνωσις πνεῦμα ἅγιος , εἶπον ἄν · ἐπί ὕδωρ ἀνάπαυσις ἐκτρέφω ἐγώ . ἀνάπαυσις γάρ ὡς ἀληθής ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ , διά ὅς ὁ βαρύς καί ἐπίμοχθος φορτίον ὁ ἁμαρτία ὁ πιέζω ὁ ψυχή ἀπορρίπτω τις καί πᾶς ῥύπος καί σπίλος καί κηλίς σμήχω δεσμός τε ἀνίημι πολύπλοκος συναισθάνομαι οὗτος ἅπας εἴρω · ἐπί ὕδωρ ἀνάπαυσις ἐκτρέφω ἐγώ . εἶτα ὥσπερ ἐκλείπω πάλαι ὁ Ψυχή , ἔπειτα διά ὁ ἀποδίδωμι χλόη καί ὁ σωτήριος ὕδωρ ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ καί ὥσπερ ἐκ θάνατος παλινδρομέω φημί · ὁ Ψυχή ἐγώ ἐπιστρέφω . οὗτος πᾶς ὑπάρχω ὁ διά ὁ δηλόω Δαυΐδ ὑπό ὁ κύριος ποιμαίνω .