eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_52.1
Εἰς τὸ τέλος , ὑπὲρ Μαελέθ , συνέσεως τῷ Δαυίδ . Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · οὐκ ἔστιν θεός · διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις , οὐκ ἔστιν ποιῶν ἀγαθόν . Ὁ μὲν ν ἐξομολόγησιν τρόπου μεταγινώσκοντος , ἐφ’ οἷς ἥμαρτεν , περιεῖχεν · ὁ δ’ ἑξῆς αὐτῷ ἀπόνοιαν τοῦ ἐν κακίᾳ δυνατοῦ καὶ ἀθέου τρόπου ὁποῖόν τε τοῦτον διεδέχετο τὸ τέλος καὶ ὁποῖον τὸν πρότερον · τῷ μὲν γὰρ καυχησαμένῳ ἐπὶ τοῖς ἑαυτοῦ κακοῖς ἐλέγετο · διὰ τοῦτο ὁ θεὸς καθελεῖ σε εἰς τέλος ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματος , ἐκ προσώπου δὲ τοῦ ἐξομολογησαμένου ἐπήγετο ἑξῆς τό · ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα . Ὁ δὲ παρὼν οὐκ ὢν ψαλμός , οὐ γὰρ οὕτως ἐπιγέγραπται , ἀλλ’ οὐδὲ ᾠδὴ οὐδέ τι τῶν τοιούτων προφητείαν περιέχει τῆς σωτηρίου θεοφανείας , ἣν πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν , ὥσπερ οὖν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας ἐπὶ τῇ πάντων ἀνθρώπων διαπτώσει , καὶ ὥσπερ ἐπὶ κοινῷ ναυαγίῳ εὐχόμενος καὶ λέγων · τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ . Ὅ τε γὰρ ἐξομολογούμενος καὶ ἐξαγορεύων τὰ ἑαυτοῦ ἁμαρτήματα διὰ τῆς σωτηρίου θεοφανείας καθάρσεως ἔμελλεν τεύξεσθαι , ὅ τε ἄθεος ἐν ἀνθρώποις καὶ ἐν κακίᾳ δυνατὸς τρόπος οὐδ’ ἄλλως οἷός τε ἦν ἢ διὰ μόνου τοῦ σωτῆρος θεραπείας τυχεῖν , τοῦ καὶ τὰ ἀνίατα τῆς ψυχῆς πάθη ἰάσασθαι δυναμένου . Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τὴν ἀκολουθίαν εἰρήσθω · σημειώσῃ δέ , ὅτι δεύτερον ἤδη ἡ προκειμένη προφητεία ἔγκειται τῇ · ἐν μὲν τῷ πρώτῳ μέρει κατὰ τὸν ιγ , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ κατὰ τὰ προκείμενα . σχεδὸν γὰρ αὐτοῖς ῥήμασιν ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους καὶ ὁ ιγ ὁμοίως ἔχει τῷ παρόντι · ἀρχόμενος μὲν ἀπὸ τοῦ · εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · οὐκ ἔστι θεός , τελευτῶν δὲ εἰς τό · τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ . Βραχεῖαι δὲ λέξεις τὴν ἐν ἀμφοτέροις διαφορὰν ἐργάζονται . ἐν μὲν γὰρ τῇ προγραφῇ ὁ μὲν ιγ εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυὶδ ἐλέγετο · ὁ δὲ παρὼν ἔχει μὲν τὴν αὐτὴν ῥῆσιν , πλεονάζει δὲ ἐν τῷ λέγειν · ὑπὲρ Μαελὲθ συνέσεως . τὸ δὲ ὑπὲρ Μαελὲθ ὁ μὲν Ἀκύλας ἐπὶ χορείᾳ Ἀ ἡρμήνευσεν , ὁ δὲ Σύμμαχος διὰ χοροῦ Σ , ὁ δὲ Θεοδοτίων ὑπὲρ τῆς χορείας Θ ε´ καὶ ὡσαύτως . ἀναγκαίως δὲ πρόσκειται τὸ συνέσεως , ἐπειδήπερ συνέσεως ἡμῖν δεῖ πρὸς τὸ νοῆσαι , τίς ἐστιν ἡ χορεία Ἀ ἡ διὰ τῆς προγραφῆς δηλουμένη , καὶ τίς ὁ λόγος , καθ’ ὃν ἅπαξ προλεχθείσης τῆς προφη­τείας κατὰ τὸν ιγ δεύτερον ἐνταῦθα παρείληπται . τὸ δὲ εἰς τέλος ἐν ἀμφοτέροις κείμενον σημαντικὸν ἂν εἴη τοῦ χρόνου , καθ’ ὃν ἤμελλεν ἀποτελεῖσθαι τὰ προφη­τευόμενα · γὰρ sic ἐπειδὴ γὰρ κατὰ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος u.ö . τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ἐπιφανὲν τοῖς ἐπὶ γῆς ἀνθρώποις χορείαν Ἀ συνεστήσατο τὴν ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ συγκροτουμένην εἰς ὕμνους καὶ δοξολογίας τοῦ αὐτοῦ πατρός , εἰκότως ἐπὶ σύνεσιν ἡμᾶς ταύτης τῆς χορείας Ἀ ὁ λόγος παρορμᾷ . Καὶ ὅρα τὸ παράδοξον · προγράφει μὲν γὰρ ὑπὲρ τῆς χορείας Θ ε´ ἢ ὑπὲρ τοῦ χοροῦ Σ , εἰσάγει δὲ οὐδένα ἐπὶ γῆς ἄνθρωπον ἀγαθὸν οὐδὲ ποιοῦντα χρηστότητα ἕως ἑνὸς λέγων ἑξῆς · κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν , εἰ ἔστιν συνιὼν ἢ ἐκζητῶν τὸν θεόν . πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν , οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν , οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός . Εἰ δὲ οὖν τοιαῦτα ἦν τὰ ἐν ἀνθρώποις ὡς μηδένα ἀγαθὸν εὑρίσκεσθαι ἐν τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων , πῶς ὑπὲρ τῆς χορείας Θ ε´ τὰ τῆς προγραφῆς λέγεσθαι σημαίνει ; ἀλλ’ ἐρεῖς , ὅτι , ἐπειδὴ πάντες ἐξέκλιναν ἕως ἑνὸς διεφθάρησάν τε οἱ ἐπὶ γῆς καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις , εἰκότως ὁ προφήτης ἐπηύξατο ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα εἰπών · τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ . Συνεῖδεν γὰρ τῇ προγνώσει τοῦ πνεύματος τοῦ προφητικοῦ , ὡς ἄρα διὰ τοῦ σωτηρίου ἤμελλεν ἡ αἰχμαλωσία τοῦ λαοῦ θεοῦ ἐπιστρέφειν καὶ ἐλευθεροῦσθαι τῆς τῶν πολεμίων δυναστείας , ὧν ἐπιτελουμένων ἡ τοῦ θεοῦ χορεία Ἀ συνίστατο ἐξ αὐτῶν ἐκείνων τῶν ἐλευθερουμένων τῆς αἰχμαλωσίας . εἰκότως οὖν εἰς τὸ τέλος ἀναπέμπεται τὰ λεγόμενα καὶ ὑπὲρ Μαελέθ , τουτέστιν ὑπὲρ τῆς χορείας Θ ε´ , λέλεκται , ὡσεὶ σαφέστερον ἡρμήνευτο · ὑπὲρ τῶν ἐλευθερωθησομένων τῆς αἰχμα­λωσίας · διόπερ καὶ εἰς σύνεσιν ἡμᾶς ἀναπέμπει . Εἴρηται δὲ τῷ Δαυὶδ ἡ προφητεία ὑπ’ αὐτοῦ λεχθεῖσα · διὸ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς τοῦ Δαυὶδ Σ Θ ἐπιγέγραπται . καὶ ἔστιν εἰπεῖν ὡς ἄρα αὐτὸς ὁ Δαυὶδ προφήσας τό · ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ , οὐκ ἄλλως τεύξεσθαι τοῦ ἐλέους ἠπίστατο ἢ διὰ τοῦ προφητευομένου σωτηρίου · διὸ ἐν μὲν τῷ ν ἔλεγεν · ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου , ἐν δὲ τῷ προκειμένῳ · τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ ; ηὔχετο γὰρ καὶ αὐτῷ δοθῆναι τὸ κοινὸν ἀγαθόν . Καὶ ὁ ιγ δὲ πρὸς τὸν πρὸ αὐτοῦ , λέγω δὲ τὸν ιβ , πολλὴν εἶχεν ἀκολουθίαν · εὐξάμενος γὰρ ἐν τῷ ιβ ὁ αὐτὸς καὶ εἰπών · ἕως πότε , κύριε , ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος ; ἕως πότε ἀποστρέφεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ ; καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς , συνάψας ἐπιλέγει · ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ ἐλέει σου ἤλπισα , ἀγαλλιάσεται ἡ καρδία μου ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου · Καὶ ἐπειδήπερ ἐμνημόνευσε τοῦ σωτηρίου ἐν τῷ ιβ , ἐν τῷ ιγ ἀκολούθως φησίν · τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ ; Ἡ μὲν οὖν προγραφὴ πολλῆς συνέσεως δεομένη ὑπὲρ τῆς χορείας Θ ε´ ἐλέγετο τῆς μελλούσης διὰ τοῦ σωτηρίου συνίστασθαι ἐν ἀνθρώποις · ἥτις ἔργῳ ἐπετελέσθη μετὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι’ οὗ καθ’ ὅλης τῆς οἰκου­μένης μία συνέστη τῷ θεῷ χορεία Ἀ , οἵα οὐδεπώποτε , ἡ καθολικὴ τοῦ θεοῦ ἐκκλη­σία ἐπὶ τὴν ἀρραγῆ καὶ ἄσειστον πέτραν vgl . Eusebius , Praeparatio evangelica I:3:8 ( GCS o.Nr . 12,3-5 Mras/des Places ) , vgl . auch unten ( Kommentar zu Ps 67 ) # 223,19-20 τοῦ σωτηρίου λόγου τεθεμελιωμένη . τὰ δὲ ἐν ἀρχῇ τῆς προφητείας λεγόμενα ἁπάντων τῶν ἐπὶ γῆς ἀνθρώπων ὥσπερ τι ναυάγιον εἰσάγει · εἶπεν γάρ · φησὶν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · οὐκ ἔστιν θεός . διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίᾳ · οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν . Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἐν τῷ ιγ ἐδηλοῦτο ,, μάλιστα κατὰ τὴν Ἑβραϊκὴν γλῶσσαν , ἐν ᾗ αἱ αὐταὶ λέξεις ἐμφέρονται καὶ τὰ αὐτὰ στοιχεῖα ἐν ἀμφοτέροις , εἰ καὶ τὰ μάλιστα τῆς παρ’ ἡμῖν ἑρμηνείας λέξεις τινὰς ἐνηλλαγμένας περιέχειν δοκεῖ · ἀντὶ γὰρ τοῦ · διέφθειραν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίᾳ , ὁ ιγ · διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν , καὶ πάλιν ἀντὶ τοῦ · οὐκ ἔστιν ποιῶν ἀγαθόν , οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα , περιέχει · παρὰ γὰρ τοὺς ἑρμηνεύσαντας ἡ ἐναλλαγὴ φέρεται . Σημαίνει δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος τὴν ἔκπτωσιν τῶν κοινῶν περὶ θεοῦ ἐννοιῶν καὶ τὸν δυσσεβῆ καὶ ἄθεον λογισμὸν τῆς ἀνθρωπότητος ἁπάσης πρὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιφανείας ἐπικρατήσαντα . τοῦ γὰρ θεοῦ ταῖς κοιναῖς ἐννοίαις ἀγαθὰ σπέρματα τῆς περὶ αὐτοῦ γνώσεως καταβαλλομένου , τοσαύτη τις κατέσχεν διαστροφὴ πάντα τὸν ἐν ἀνθρώποις ἄφρονα ὡς δόξαν ἄθεον ἐν τῷ ἑαυτοῦ λογισμῷ κτήσασθαι , καὶ ὅτι μηδεὶς ἔστιν μηδὲ ὑφέστηκεν ἐν τῷ παντὶ ὁ θεὸς διανοηθῆναι . Οὗτος μὲν οὖν ἀληθῶς ἄθεός τις ἦν καὶ παντελῶς ἄφρων , οὔτε πρόνοιαν τὰ πάντα ἐφορῶσαν οὔτε νοῦν τὸν καθόλου οὔτε τὴν ἐπέκεινα τῶν ὅλων οὐσίαν τὴν ἁπάντων ποιητικὴν ὑφεστάναι ὁριζόμενος · οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων πολυθέῳ πλάνῃ τῇ κατὰ τὴν εἰδωλολατρείαν ἑαυτοὺς ἐκδόντες ἑτέρῳ ἀφροσύνης τρόπῳ εἰς ἀθεότητα πεπτώκασιν · οἳ καὶ αὐτοὶ διέφθειραν τὰ σπαρέντα ἐν αὐτοῖς ὑγιῆ περὶ θεοῦ σπέρματα καὶ τῇ τῶν νεκρῶν εἰδώλων βδελυρίᾳ Σ ἑαυτοὺς παραδεδώκασιν τὰ ἄτιμα καὶ ἀληθῶς βδελύγματα σεβασθέντες . διὸ εἴρηται · διέφθειραν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίᾳ · ὃ δὴ σαφέστερον ἡρμήνευσεν ὁ Σύμμαχος εἰπών · διεφθάρησαν καὶ βδελυρίαν ἐπετήδευσαν μετὰ ἀδικίας · Σ ἐπετήδευσαν γὰρ τὴν βδελυρίαν τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα ἂν εἰδωλοποιήσαντες μετὰ τῆς ἀνωτάτω ἀδικίας · τίς γὰρ ἂν γένοιτο ταύτης ἑτέρα χείρων ἀδικία , καθ’ ἣν φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον ; Εἶτ’ ἀκόλουθα δρῶντες τοῖς ἀθέοις καὶ διαστρόφοις ἑαυτῶν ἐπιτηδεύμασιν εἰς πᾶν εἶδος βίου μοχθηρίας περιπεπτώκασιν . διὸ ἐπιλέγεται ἑξῆς · οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὑπέρ μαελέθ , σύνεσις ὁ Δαυίδ . εἶπον ἄφρων ἐν Καρδία αὐτός · οὐ εἰμί θεός · διαφθείρω καί βδελύσσομαι ἐν ἀνομία , οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός . ὁ μέν Ν ἐξομολόγησις τρόπος μεταγιγνώσκω , ἐπί ὅς ἁμαρτάνω , περιέχω · ὁ δέ ἑξῆς αὐτός ἀπόνοια ὁ ἐν κακία δυνατός καί ἄθεος τρόπος ὁποῖος τε οὗτος διαδέχομαι ὁ τέλος καί ὁποῖος ὁ πρότερος · ὁ μέν γάρ καυχάομαι ἐπί ὁ ἑαυτοῦ κακός λέγω · διά οὗτος ὁ θεός καθαιρέω σύ εἰς τέλος ἐκτίλλω σύ καί μεταναστεύω σύ ἀπό σκήνωμα , ἐκ πρόσωπον δέ ὁ ἐξομολογέομαι ἐπάγω ἑξῆς ὁ · ἐγώ δέ ὡσεί ἐλαία κατάκαρπος ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος ὁ θεός εἰς ὁ αἰών . ὁ δέ πάρειμι οὐ εἰμί ψαλμός , οὖον γάρ οὕτως ἐπιγράφω , ἀλλά οὐδέ ἀοιδή οὐδέ τίς ὁ τοιοῦτος προφητεία περιέχω ὁ σωτήριος θεοφάνεια , ὅς πολύς προφήτης καί Δίκαιος ἐπιθυμέω ὁράω , ὥσπερ οὖν καί ὁ μετά χείρ ἐπί ὁ πᾶς ἄνθρωπος διάπτωσις , καί ὥσπερ ἐπί κοινός ναυάγιον εὔχομαι καί λέγω · τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ ; ἐν ὁ ἐπιστρέφω κύριος ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός αὐτός ἀγαλλιάω Ἰακώβ καί εὐφραίνω Ἰσραήλ . ὅς τε γάρ ἐξομολογέομαι καί ἐξαγορεύω ὁ ἑαυτοῦ ἁμάρτημα διά ὁ σωτήριος θεοφάνεια κάθαρσις μέλλω τυγχάνω , ὅς τε ἄθεος ἐν ἄνθρωπος καί ἐν κακία δυνατός τρόπος οὐδέ ἄλλως οἷος τε εἰμί ἢ διά μόνος ὁ σωτήρ θεραπεία τυγχάνω , ὁ καί ὁ ἀνίατος ὁ Ψυχή πάθος ἰάομαι δύναμαι . καί οὗτος μέν εἰς ὁ ἀκολουθία εἴρω · σημειόω δέ , ὅτι δύο ἤδη ὁ πρόκειμαι προφητεία ἔγκειμαι ὁ · ἐν μέν ὁ πρῶτος μέρος κατά ὁ ιγʹ , ἐν δέ ὁ δύο κατά ὁ πρόκειμαι . σχεδόν γάρ αὐτός ῥῆμα ἀπό ἀρχή μέχρι τέλος καί ὁ ιγʹ ὁμοίως ἔχω ὁ πάρειμι · ἄρχω μέν ἀπό ὁ · εἶπον ἄφρων ἐν Καρδία αὐτός · οὐ εἰμί θεός , τελευτή δέ εἰς ὁ · τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ ; ἐν ὁ ἐπιστρέφω κύριος ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός αὐτός ἀγαλλιάω Ἰακώβ καί εὐφραίνω Ἰσραήλ . βραχύς δέ λέγω ὁ ἐν ἀμφότερος διαφορά ἐργάζομαι . ἐν μέν γάρ ὁ προγραφή ὁ μέν ιγʹ εἰς ὁ τέλος ὁ Δαυίδ λέγω · ὁ δέ πάρειμι ἔχω μέν ὁ αὐτός ῥῆσις , πλεονάζω δέ ἐν ὁ λέγω · ὑπέρ μαελέθ σύνεσις . ὁ δέ ὑπέρ μαελέθ ὁ μέν Ἀκύλας ἐπί χορεία ὅς ἑρμηνεύω , ὁ δέ Σύμμαχος διά χορός Σ , ὁ δέ Θεοδοτίων ὑπέρ ὁ χορεία Θ ἀείδω καί ὡσαύτως . ἀναγκαῖος δέ πρόσκειμαι ὁ σύνεσις , ἐπεί σύνεσις ἐγώ δεῖ πρός ὁ νοέω , τίς εἰμί ὁ χορεία ὅς ὁ διά ὁ προγραφή δηλέομαι , καί τίς ὁ λόγος , κατά ὅς ἅπαξ προλέγω ὁ προφητεία κατά ὁ ιγʹ δύο ἐνταῦθα παραλαμβάνω . ὁ δέ εἰς τέλος ἐν ἀμφότερος κεῖμαι σημαντικός εἄν εἰμί ὁ χρόνος , κατά ὅς μέλλω ἀποτελέω ὁ προφητεύω · γάρ sic ἐπεί γάρ κατά ὁ συντέλεια ὁ αἰών u.ö . ὁ σωτήριος ὁ θεός ἐπιφαίνω ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος χορεία ὅς συνίστημι ὁ ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος ἐν ὁ ἐκκλησία αὐτός συγκροτέω εἰς ὕμνος καί δοξολογία ὁ αὐτός πατήρ , εἰκότως ἐπί σύνεσις ἐγώ οὗτος ὁ χορεία ὅς ὁ λόγος παρορμάω . καί ὁράω ὁ παράδοξος · προγράφω μέν γάρ ὑπέρ ὁ χορεία Θ ἀείδω ἢ ὑπέρ ὁ χορός Σ , εἰσάγω δέ οὐδείς ἐπί γῆ ἄνθρωπος ἀγαθός οὐδέ ποιέω χρηστότης ἠώς εἷς λέγω ἑξῆς · κύριος ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁράω , εἰμί εἰμί σύνειμι1 ἢ ἐκζητέω ὁ θεός . πᾶς ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω , οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός , οὐ εἰμί ἠώς εἷς . εἰμί δέ οὖν τοιοῦτος εἰμί ὁ ἐν ἄνθρωπος ὡς μηδείς ἀγαθός εὑρίσκω ἐν ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , πῶς ὑπέρ ὁ χορεία Θ ἀείδω ὁ ὁ προγραφή λέγω σημαίνω ; ἀλλά εἴρω , ὅτι , ἐπεί πᾶς ἐκκλίνω ἠώς εἷς διαφθείρω τε ὁ ἐπί γῆ καί βδελύσσομαι ἐν ἀνομία , εἰκότως ὁ προφήτης ἐπεύχομαι ἐν ὁ μετά οὗτος εἶπον · τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ ; ἐν ὁ ἐπιστρέφω κύριος ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός αὐτός ἀγαλλιάω Ἰακώβ καί εὐφραίνω Ἰσραήλ . συνοράω γάρ ὁ πρόγνωσις ὁ πνεῦμα ὁ προφητικός , ὡς ἄρα διά ὁ σωτήριος μέλλω ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός θεός ἐπιστρέφω καί ἐλευθερόω ὁ ὁ πολέμιος δυναστεία , ὅς ἐπιτελέω ὁ ὁ θεός χορεία ὅς συνίστημι ἐκ αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἐλευθερόω ὁ αἰχμαλωσία . εἰκότως οὖν εἰς ὁ τέλος ἀναπέμπω ὁ λέγω καί ὑπέρ μαελέθ , τουτέστιν ὑπέρ ὁ χορεία Θ ἀείδω , λέγω , ὡσεί σαφής ἑρμηνεύω · ὑπέρ ὁ ἐλευθερόω ὁ αἰχμαλωσία · διόπερ καί εἰς σύνεσις ἐγώ ἀναπέμπω . ἔρομαι δέ ὁ Δαυίδ ὁ προφητεία ὑπό αὐτός λέγω · διό παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ὁ Δαυίδ Σ Θ ἐπιγράφω . καί εἰμί εἶπον ὡς ἄρα αὐτός ὁ Δαυίδ προφαίνω ὁ · ἐγώ δέ ὡσεί ἐλαία κατάκαρπος ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος ὁ θεός , οὐ ἄλλως τυγχάνω ὁ ἔλεος ἐπίσταμαι ἢ διά ὁ προφητεύω σωτήριος · διό ἐν μέν ὁ Ν λέγω · ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ἀγαλλίασις ὁ σωτήριος σύ , ἐν δέ ὁ πρόκειμαι · τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ ; εὔχομαι γάρ καί αὐτός δίδωμι ὁ κοινός ἀγαθός . καί ὁ ιγʹ δέ πρός ὁ πρό αὐτός , λέγω δέ ὁ Ἶβ , πολύς ἔχω ἀκολουθία · εὔχομαι γάρ ἐν ὁ Ἶβ ὁ αὐτός καί εἶπον · ἠώς πότε , κύριος , ἐπιλήθω ἐγώ εἰς τέλος ; ἠώς πότε ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ ; καί ὁ οὗτος ἑξῆς , συνάπτω ἐπιλέγω · ἐγώ δέ ἐπί ὁ ἐλεέω σύ ἐλπίζω , ἀγαλλιάω ὁ καρδία ἐγώ ἐπί ὁ σωτήριος σύ · καί ἐπεί μνημονεύω ὁ σωτήριος ἐν ὁ Ἶβ , ἐν ὁ ιγʹ ἀκόλουθος φημί · τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ ; ὁ μέν οὖν προγραφή πολύς σύνεσις δήω ὑπέρ ὁ χορεία Θ ἀείδω λέγω ὁ μέλλω διά ὁ σωτήριος συνίστημι ἐν ἄνθρωπος · ὅστις ἔργον ἐπιτελέω μετά ὁ ἐπιφάνεια ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς κατά ὅλος ὁ οἰκέω εἷς συνίστημι ὁ θεός χορεία ὅς , οἷος οὐδεπώποτε , ὁ καθολικός ὁ θεός ἐκκλησία ἐπί ὁ ἀρραγής καί ἄσειστος πέτρα vgl . Eusebius , Praeparatio evangelica I:3:8 ( GCS o.Nr . 12,3-5 Mras/des Places ) , vgl . auch unten ( Kommentar zu Ps 67 ) # 223,19-20 ὁ σωτήριος λόγος θεμελιόω . ὁ δέ ἐν ἀρχή ὁ προφητεία λέγω ἅπας ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος ὥσπερ τίς ναυάγιον εἰσάγω · εἶπον γάρ · φημί ἄφρων ἐν Καρδία αὐτός · οὐ εἰμί θεός . διαφθείρω καί βδελύσσομαι ἐν ἀνομία · οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός . ὁ αὐτός δέ καί ἐν ὁ ιγʹ δηλόω ,, μάλιστα κατά ὁ ἑβραικός γλῶσσα , ἐν ὅς ὁ αὐτός λέγω ἐμφέρω καί ὁ αὐτός στοιχεῖον ἐν ἀμφότερος , εἰμί καί ὁ μάλιστα ὁ παρά ἐγώ ἑρμηνεία λέγω τις ἐναλλάσσω περιέχω δοκέω · ἀντί γάρ ὁ · διαφθείρω καί βδελύσσομαι ἐν ἀνομία , ὁ ιγʹ · διαφθείρω καί βδελύσσομαι ἐν ἐπιτήδευμα , καί πάλιν ἀντί ὁ · οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός , οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης , περιέχω · παρά γάρ ὁ ἑρμηνεύω ὁ ἐναλλαγή φέρω . σημαίνω δέ διά οὗτος ὁ λόγος ὁ ἔκπτωσις ὁ κοινός περί θεός ἔννοια καί ὁ δυσσεβής καί ἄθεος λογισμός ὁ ἀνθρωπότης ἅπας πρό ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἐπιφάνεια ἐπικρατέω . ὁ γάρ θεός ὁ κοινός ἔννοια ἀγαθός σπέρμα ὁ περί αὐτός γνῶσις καταβαλλόμενος , τοσοῦτος τις κατέχω διαστροφή πᾶς ὁ ἐν ἄνθρωπος ἄφρων ὡς δόξα ἄθεος ἐν ὁ ἑαυτοῦ λογισμός κτάομαι , καί ὅτι μηδείς εἰμί μηδέ ὑφίστημι ἐν ὁ πᾶς ὁ θεός διανοέομαι . οὗτος μέν οὖν ἀληθής ἄθεος τις εἰμί καί παντελῶς ἄφρων , οὔτε πρόνοια ὁ πᾶς ἐφοράω οὔτε νόος ὁ καθόλου οὔτε ὁ ἐπέκεινα ὁ ὅλος οὐσία ὁ ἅπας ποιητικός ὑφίστημι ὁρίζω · ὁ δέ λοιπός ὁ ἄνθρωπος πολύθεος πλάνη ὁ κατά ὁ εἰδωλολατρεία ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ἕτερος ἀφροσύνη τρόπος εἰς ἀθεότης πίπτω · ἕ καί αὐτός διαφθείρω ὁ σπείρω ἐν αὐτός ὑγιής περί θεός σπέρμα καί ὁ ὁ νεκρός εἴδωλον βδελυρία Σ ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ ἄτιμος καί ἀληθής βδέλυγμα σεβάζομαι . διό εἴρω · διαφθείρω καί βδελύσσομαι ἐν ἀνομία · ὅς δή σαφής ἑρμηνεύω ὁ Σύμμαχος εἶπον · διαφθείρω καί βδελυρία ἐπιτηδεύω μετά ἀδικία · Σ ἐπιτηδεύω γάρ ὁ βδελυρία ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί εἄν εἰδωλοποιέω μετά ὁ ἄνω2 ἀδικία · τίς γάρ εἄν γίγνομαι οὗτος ἕτερος χείρων ἀδικία , κατά ὅς φάσκω εἰμί σοφός μωραίνω καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος καί πετεινός καί τετράπους καί ἑρπετόν κατά ὁ ἱερόν ἀπόστολος ; εἶτα ἀκόλουθος δράω ὁ ἄθεος καί διάστροφος ἑαυτοῦ ἐπιτήδευμα εἰς πᾶς εἶδος βίος μοχθηρία περιπίπτω . διό ἐπιλέγω ἑξῆς · οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός .