eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_43.5
Ταῦτα πάντα ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶς , καὶ οὐκ ἐπελαθόμεθά σου καὶ οὐκ ἠδικήσαμεν ἐν διαθήκῃ σου , καὶ οὐκ ἀπέστη εἰς τὰ ὀπίσω ἡ καρδία ἡμῶν · καὶ ἐξέκλινας τὰς τρίβους ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου . Ὥσπερ ἀσεβήσαντός ποτε τοῦ λαοῦ ἐπὶ τῆς ἐρήμου , ἔπειτα παραδοθέντος τῷ ὀλοθρευτῇ , λαβὼν Ἀαρὼν τὸ θυμιατήριον προσήνεγκεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τὸ θυμίαμα , καὶ ἱλάσθη ὁ θεὸς τῷ πλήθει διὰ τὴν τοῦ ἱερέως ἀναφοράν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ χορὸς ὁ προφητικὸς καὶ οἱ ἐν τῷ λαῷ κατορθοῦντες τὴν λογικὴν αὐτῶν θυσίαν διὰ τῆς ὑπὲρ τοῦ λαοῦ εὐχῆς ἀναπέμπουσι τὰ οἰκεῖα κατορθώματα ἀντὶ θυσίας καὶ θυμιάματος εὐόδους ὑπὲρ τοῦ πλήθους τῷ θεῷ προσάγοντες · οὐ γὰρ ἁρμόζει ταῦτα τῷ πλήθει λέγειν οὐδὲ τοῖς διὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν τοῖς ἐχθροῖς παραδεδομένοις · ἀλλ’ ὥσπερ τὰ πάθη τοῦ λαοῦ εἰς ἑαυτοὺς ἀνελάμβανον οἱ προφῆται , καὶ αὐτοὶ ταῦτα πεπονθέναι ἔφασκον . οὕτω τὰ ἑαυτὸν κατορθώματα κοινοποιοῦσιν εἰς πάντας · οὐ γὰρ ἠγνόουν ἑαυτοὺς εἶναι μέλη τοῦ παντὸς σώματος ἀκόλουθόν τε ἦν πάσχοντος μέλους ἑνὸς συμπάσχειν πάντα τὰ μέλη καὶ δοξαζομένου πάλιν μέλους συγχαίρειν πάντα τὰ μέλη . πάντα τοίνυν , φασίν , ἃ προειρήκαμεν πεπόνθαμεν , ἀλλ’ ἡμᾶς τούτων οὐδὲν παρεκίνησε τῆς περὶ σοῦ μνήμης , καὶ οὐκ ἠδικήσαμεν ἐν διαθήκῃ σου , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · οὐδὲ παρελογισάμεθα τὴν συνθήκην σου οὐδὲ ἀπέστη εἰς τὰ ὀπίσω ἡ καρδία ἡμῶν . ἀντὶ δέ · καὶ ἐξέκλινας τὰς τρίβους ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου , ὁ Σύμμαχος σαφέστερον ἐξέδωκεν εἰπών · οὐδὲ μετετέθη τὰ ὑπορθοῦντα ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου , ἀλλὰ συνὲν ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακώσεως , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · συνέθλασας ἡμᾶς ἐν τόπῳ ἀοικήτῳ καὶ ἐπεπώμασας ἡμῖν σκιὰν θανάτου · μέχρις γὰρ σκιᾶς θανάτου ἠγωνισάμεθα · ἡμεῖς δὲ καὶ εἰς αὐτὸν φθάσαντες τὸν θάνατον oὐκ ἐπελαθόμεθά σου οὐδὲ παρέβημεν τὰς πρὸς σὲ συνθήκας .
Lemmas: οὗτος πᾶς ἔρχομαι ἐπί ἐγώ , καί οὐ ἐπιλανθάνομαι σύ καί οὐ ἀδικέω ἐν διαθήκη σύ , καί οὐ ἀφίστημι εἰς ὁ ὀπίσω ὁ καρδία ἐγώ · καί ἐκκλίνω ὁ τρίβος ἐγώ ἀπό ὁ ὁδός σύ . ὥσπερ ἀσεβέω ποτός ὁ λαός ἐπί ὁ ἐρῆμος , ἔπειτα παραδίδωμι ὁ ὀλοθρευτής , λαμβάνω Ἀαρών ὁ θυμιατήριον προσφέρω ὑπέρ ὁ λαός ὁ θυμίαμα , καί ἱλάσκομαι ὁ θεός ὁ πλῆθος διά ὁ ὁ ἱερεύς ἀναφορά , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ χορός ὁ προφητικός καί ὁ ἐν ὁ λαός κατορθόω ὁ λογικός αὐτός θυσία διά ὁ ὑπέρ ὁ λαός εὐχή ἀναπέμπω ὁ οἰκεῖος κατόρθωμα ἀντί θυσία καί θυμίαμα εὔοδος ὑπέρ ὁ πλῆθος ὁ θεός προσάγω · οὖον γάρ ἁρμόζω οὗτος ὁ πλῆθος λέγω οὐδέ ὁ διά ὁ ἀσέβεια αὐτός ὁ ἐχθρός παραδίδωμι · ἀλλά ὥσπερ ὁ πάθος ὁ λαός εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω ὁ προφήτης , καί αὐτός οὗτος πάσχω φάσκω . οὗτος ὁ ἑαυτοῦ κατόρθωμα κοινοποιέω εἰς πᾶς · οὖον γάρ ἀγνοέω ἑαυτοῦ εἰμί μέλος ὁ πᾶς σῶμα ἀκόλουθος τε εἰμί πάσχω μέλος εἷς συμπάσχω πᾶς ὁ μέλος καί δοξάζω πάλιν μέλος συγχαίρω πᾶς ὁ μέλος . πᾶς τοίνυν , φημί , ὁ προαγορεύω πάσχω , ἀλλά ἐγώ οὗτος οὐδείς παρακινέω ὁ περί σύ μνήμη , καί οὐ ἀδικέω ἐν διαθήκη σύ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · οὐδέ παραλογίζομαι ὁ συνθήκη σύ οὐδέ ἀφίστημι εἰς ὁ ὀπίσω ὁ καρδία ἐγώ . ἀντί δέ · καί ἐκκλίνω ὁ τρίβος ἐγώ ἀπό ὁ ὁδός σύ , ὁ Σύμμαχος σαφής ἐκδίδωμι εἶπον · οὐδέ μετατίθημι ὁ ὑπορθόω ἐγώ ἀπό ὁ ὁδός σύ , ἀλλά συνίημι ταπεινόω ἐγώ ἐν τόπος κάκωσις , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · συνθλάω ἐγώ ἐν τόπος ἀοίκητος καί πίνω ἐγώ σκιά θάνατος · μέχρι γάρ σκιά θάνατος ἀγωνίζομαι · ἐγώ δέ καί εἰς αὐτός φθάνω ὁ θάνατος oὐκ ἐπιλανθάνομαι σύ οὐδέ παραβαίνω ὁ πρός σύ συνθήκη .