eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_87.11
Πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου , ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθην καὶ ἐξηπορήθην . ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου , οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με . ἐκύκλωσάν με ὡς ὕδωρ ὅλην τὴν ἡμέραν , περιέσχον με ἅμα . ἐμάκρυνας ἀπ’ ἐμοῦ φίλον καὶ πλησίον , καὶ τοὺς γνωστούς μου ἀπὸ ταλαιπωρίας . Καὶ ταῦτα ὁ Σύμμαχος σαφέστερόν πως ἐξέδωκεν εἰπών · πτωχὸς ὢν καὶ ἐκλείπων ἀπὸ νεότητος ἀνέλαβον τὸν φόβον σου πρὸς τούτοις . δι’ ἐμοῦ παρώδευσαν αἱ ὀργαί σου , αἱ ἐκπλήξεις σου κατεσιώπησάν με . περιῆλθόν με ὡς ὕδατα πᾶσαν τὴν ἡμέραν περιεκύκλωσάν με . Καὶ ὁ Ἀκύλας · ἐπ’ ἐμέ , φησίν , παρῆλθον αἱ ὀργαί σου . Ὅπως δὲ πτωχὸς ἦν καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητος , διδάσκει αὐτὸς ἐν τοῖς εὐαγγελίοις περὶ ἑαυτοῦ λέγων · μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . καὶ ὁ ἀπόστολός φησιν · ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , ὥστε εἶναι σαφές , πῶς εἴρηται παρὰ τοῖς ο´ τό · πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου . Ἀλλ’ ἐν μὲν τῇ νεότητι αὐτοῦ καὶ ἄλλως ὑπὸ τὸν νομιζόμενον πατέρα τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὴν κατὰ σάρκα μητέρα τρεφόμενος πτωχὸς ἦν ἐν πτωχοῖς · καὶ τὸν ἄλλον δὲ αὐτοῦ βίον πλούσιος ὢν δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσεν , ὅπως ἡμεῖς τῇ αὐτοῦ πτω χείᾳ πλουτήσωμεν . ὅτε δὲ λοιπὸν παραδοξοποιῶν καὶ θεοῦ δυνάμεις ἀποτελῶν ὑψώθη τε καὶ διὰ τοῦ πάθους ὑψωθεὶς ἐταπεινώθη . δι’ ὃ ἔλεγεν · ὥσπερ Μωσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πάλιν · ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , τότε γνώσεσθε , ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ ἐν τῷ προκειμένῳ · ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθην καὶ ἐξηπορήθην . Τὸ δέ · δι’ ἐμοῦ παρώδευσαν αἱ ὀργαί σου , κατὰ τὸν Σύμμαχον , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · ἐπ’ ἐμὲ παρῆλθον αἱ ὀργαί σου , ἢ κατὰ τοὺς ο´ · ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου , σαφῶς παρίστησιν , ὅτι οὐκ εἰς αὐτὸν ἐπέσκηψαν , ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ παρῆλθον , καὶ ὅτι μὴ ἔστησαν , ἀλλὰ διῆλθον . τὸ δέ · ἐξετάραξάν με , κατὰ τοὺς ο´ , ὅμοιόν ἐστι τῷ εἰρημένῳ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις · νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται , καί · περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου . καὶ τὰ λοιπὰ δὲ κατὰ τὴν ἱστορίαν ἐπληροῦτο , ὅτε καταλιπόντες αὐτὸν οἱ ἀπόστολοι ᾤχοντο , ὁ δὲ Πέτρος καὶ τρίτον αὐτὸν ἠρνήσατο . Καὶ ἄλλως δὲ τὰ προκείμενα πάντα ἔφασκεν , ἰδιοποιούμενος τὰ ἑτέρων κακά , λέγω δὲ τοῦ προδότου Ἰούδα τὴν ἀπώλειαν καὶ τοῦ παντὸς Ἰουδαίων ἔθνους τὴν ἀπόπτωσιν · ἐφ’ οἷς δι’ ὑπερβολὴν εὐσπλαγχνίας καὶ φιλανθρωπίας ὡς ἐφ’ υἱοῖς πονηροῖς διὰ τὰς αὐτῶν κακίας ἀπολλυμένοις ταῦτα εἰς ἑαυτοῦ πρόσωπον ἀναλαμβάνων ἀπωδύρετο . νοήσεις δὲ τοῦτο ἐπιστήσας τῷ λέγοντι προφήτῃ · οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται . διὸ ὑπὲρ αὐτῶν ὀδυνώμενος ἐβόα λέγων · ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου , οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με . Ἑώρα γὰρ τὴν οὐκ εἰς μακρὸν ἐπελευσομένην αὐτοῖς ὀργήν , ἥτις αὐτῶν ἀθρόως τὰ σεμνὰ πάντα ἐξηφάνισεν , ὡς τὰ μὲν ἅγια τῶν ἁγίων καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐκ βάθρων ἀπολέσθαι , βασιλέας δὲ αὐτῶν τοὺς ἐκ προγόνων διαδοχῆς εἰς ἐκεῖνο καιροῦ διαρκέσαντας καταλυθῆναι , τήν τε αὐτονομίαν , καθ’ ἣν ἐξ αἰῶνος μακροῦ ἐπολιτεύσαντο , καὶ τὴν κατὰ νόμους λατρείαν αὐτῇ ἱερωσύνῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ἡγεμόσι τε αὐτῶν καὶ ἄρχουσιν ἀποσβεσθῆναι , ὡς μηδὲ ἴχνος αὐτῶν εἰσέτι νῦν περιλείπεσθαι . ἃ δὴ πάντα πεπόνθασιν ὑπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ , τῆς οὐκ εἰς μακρὸν μετὰ τὸ πάθος αὐτοῦ τὸ πᾶν αὐτῶν ἔθνος καταλαβούσης διὰ τὰ τετολμημένα αὐτοῖς κατ’ αὐτοῦ · ἃ δὴ ἐδήλου λέγων · ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου , ὡσεὶ ἔλεγε · δι’ ἐμέ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · δι’ ἐμοῦ · ἐπεὶ καὶ κατὰ τὸν ἀληθῆ λόγον δι’ αὐτὸν ταῦτα πάντα πεπόνθασιν . ἀλλὰ καὶ προορῶν αὐτῶν τὸν ὄλεθρον ἔλεγεν · οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με . Εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα δι’ ἀναισθησίαν οὐκ ἐτάραττον ἐκείνους οἱ διὰ τῶν προφητῶν ἀπειλούμενοι κατ’ αὐτῶν φοβερισμοὶ τοῦ θεοῦ , ἀλλ’ ἐμέ , φησίν , ὁρῶντα τῶν φοβερῶν σου λόγων τὰς ἐκβάσεις ἐξετάρασσον οἱ φοβερισμοί σου . οὕτως οὖν διὰ τὰς ἐκείνων δυσσεβείας παρακαλῶν τὸν πατέρα ὑπὲρ αὐτῶν καὶ τὴν ψυχὴν ὑπεραλγῶν καὶ δι’ αὐτοὺς ταραττόμενος περίλυπος ἦν μέχρι θανάτου , ἐπειδὴ τὰ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ σφοδρῶς ἐπέκειτο κατ’ αὐτῶν , ὡς μηδὲ τυγχάνειν τῶν εὐχῶν , ὧν ἀνέπεμπεν ὑπὲρ αὐτῶν · δι’ ὧν παρακαλῶν καὶ δεόμενος ἐν τοῖς εὐαγγελίοις προσέπιπτεν πρηνής τε κατὰ προσώπου κείμενος ἐβόα · πάτερ , λέγων · εἰ δυνατόν , παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ . εἶθ’ ὁρῶν ἀνανεύουσαν τὴν βουλὴν τοῦ πατρὸς ἐπέφερε · πλὴν ἀλλ’ οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σύ · καὶ δεύτερον ἀπελθὼν ἐπὶ πρόσωπον πίπτει καὶ προσεύχεται λέγων · πάτερ , εἰ οὐ δύναται τοῦτο παρελθεῖν , ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω , γενηθήτω τὸ θέλημά σου · καὶ τρίτον δὲ πορευθεὶς τὸν αὐτὸν λόγον προὔφερε . διὸ δὴ ταῦτα σημαίνων καὶ διὰ τῶν προκειμένων ἔλεγεν · ἵνα τί , κύριε , ἀπωθεῖς τὴν ψυχήν μου , ἀποστρέφεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ ; καὶ τό · ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου , οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με . Ὁρῶν δὲ μακρὰν ἐκπίπτοντας τῆς τοῦ θεοῦ σωτηρίας τούς , ὑπὲρ ὧν τὰς εὐχὰς ἐποιεῖτο , φιλτάτους ὄντας αὐτοὺς καὶ ἀγαπητοὺς διὰ τοὺς πατέρας ἔλεγεν · ἐμάκρυνας ἀπ’ ἐμοῦ φίλον καὶ πλησίον , καὶ τοὺς γνωστούς μου ἀπὸ ταλαιπωρίας . Δηλοῖ δὲ τοὺς ἐν τῷ ἔθνει πάντας γνωστοὺς ὄντας αὐτοῦ πρότερον καὶ φίλους , ἐπεὶ καὶ μέρος ἦσαν αὐτοῦ καὶ κληρονομία . ἀλλ’ ἐμακρύνθησαν ἀληθῶς ἀπ’ αὐτοῦ διὰ τὰς ἑαυτῶν ἀπιστίας καὶ πάλαι ὄντες φίλοι ἐχθροὺς ἑαυτοὺς κατέστησαν . καὶ γνωστοὶ τυγχάνοντες αὐτοῦ ἐλθόντα αὐτὸν οὐκ ἐπέγνωσαν , οὐδὲ παρεδέξαντο . ὧν ἕνεκα πάντων καὶ ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἐμακρύνθησαν δι’ αἰτίαν τῆς ἑαυτῶν ταλαιπωρίας . οὕτω δ’ οὖν καὶ ἐκπεπτώκασι τοῦ θεοῦ κατὰ τὸ φάσκον λόγιον · ὅτι οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται . καὶ εἰς τοῦτο καταλήγουσιν οἱ ἐπιγεγραμμένοι τῶν υἱῶν Κορὲ ψαλμοί .
Lemmas: Πτωχός εἰμί ἐγώ καί ἐν κόπος ἐκ νεότης ἐγώ , ὑψόω δέ ταπεινόω καί ἐξαπορέω . ἐπί ἐγώ διέρχομαι ὁ ὀργή σύ , ὁ φοβερισμός σύ ἐκταράσσω ἐγώ . κυκλόω ἐγώ ὡς ὕδωρ ὅλος ὁ ἡμέρα , περιέχω ἐγώ ἅμα . μακρυνάω ἀπό ἐγώ φίλος καί πλησίος , καί ὁ γνωστός ἐγώ ἀπό ταλαιπωρία . καί οὗτος ὁ Σύμμαχος σαφής πως ἐκδίδωμι εἶπον · πτωχός εἰμί καί ἐκλείπω ἀπό νεότης ἀναλαμβάνω ὁ φόβος σύ πρός οὗτος . διά ἐγώ παροδεύω ὁ ὀργή σύ , ὁ ἔκπληξις σύ κατασιωπάω ἐγώ . περιέρχομαι ἐγώ ὡς ὕδωρ πᾶς ὁ ἡμέρα περικυκλόω ἐγώ . καί ὁ Ἀκύλας · ἐπί ἐγώ , φημί , παρέρχομαι ὁ ὀργή σύ . ὅπως δέ πτωχός εἰμί καί ἐν κόπος ἐκ νεότης , διδάσκω αὐτός ἐν ὁ εὐαγγέλιον περί ἑαυτοῦ λέγω · μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . καί ὁ ἀπόστολος φημί · ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , ὥστε εἰμί σαφής , πῶς εἴρω παρά ὁ οἴομαι ὁ · πτωχός εἰμί ἐγώ καί ἐν κόπος ἐκ νεότης ἐγώ . ἀλλά ἐν μέν ὁ νεότης αὐτός καί ἄλλως ὑπό ὁ νομίζω πατήρ ὁ Ἰωσήφ καί ὁ κατά σάρξ μήτηρ τρέφω πτωχός εἰμί ἐν πτωχός · καί ὁ ἄλλος δέ αὐτός βίος πλούσιος εἰμί διά ἐγώ πτωχεύω , ὅπως ἐγώ ὁ αὐτός πέτομαι χειά πλουτέω . ὅτε δέ λοιπός παραδοξοποιός καί θεός δύναμις ἀποτελέω ὑψόω τε καί διά ὁ πάθος ὑψόω ταπεινόω . διά ὅς λέγω · ὥσπερ Μωσῆς ὑψόω ὁ ὄφις ἐν ὁ ἐρῆμος , οὕτως ὑψόω δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πάλιν · ὅταν ὑψόω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τότε γιγνώσκω , ὅτι ἐγώ εἰμί , καί ἐν ὁ πρόκειμαι · ὑψόω δέ ταπεινόω καί ἐξαπορέω . ὁ δέ · διά ἐγώ παροδεύω ὁ ὀργή σύ , κατά ὁ Σύμμαχος , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · ἐπί ἐγώ παρέρχομαι ὁ ὀργή σύ , ἢ κατά ὁ οἴομαι · ἐπί ἐγώ διέρχομαι ὁ ὀργή σύ , σαφῶς παρίστημι , ὅτι οὐ εἰς αὐτός ἐπισκήπτω , ἀλλά διά αὐτός παρέρχομαι , καί ὅτι μή ἵστημι , ἀλλά διέρχομαι . ὁ δέ · ἐκταράσσω ἐγώ , κατά ὁ οἴομαι , ὁμοῖος εἰμί ὁ εἴρω ἐν ὁ εὐαγγέλιον · νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω , καί · περίλυπος εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος . καί ὁ λοιπάς δέ κατά ὁ ἱστορία πληρόω , ὅτε καταλείπω αὐτός ὁ ἀπόστολος οἴχομαι , ὁ δέ Πέτρος καί τρίτος αὐτός ἀρνέομαι . καί ἄλλως δέ ὁ πρόκειμαι πᾶς φάσκω , ἰδιοποιέω ὁ ἕτερος κακός , λέγω δέ ὁ προδότης Ἰούδας ὁ ἀπώλεια καί ὁ πᾶς Ἰουδαῖος ἔθνος ὁ ἀπόπτωσις · ἐπί ὅς διά ὑπερβολή εὐσπλαγχνία καί φιλανθρωπία ὡς ἐπί υἱός πονηρός διά ὁ αὐτός κακία ἀπόλλυμι οὗτος εἰς ἑαυτοῦ πρόσωπον ἀναλαμβάνω ἀποδύρομαι . νοέω δέ οὗτος ἐφίστημι ὁ λέγω προφήτης · οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω . διό ὑπέρ αὐτός ὀδυνάω βοάω λέγω · ἐπί ἐγώ διέρχομαι ὁ ὀργή σύ , ὁ φοβερισμός σύ ἐκταράσσω ἐγώ . ὁράω γάρ ὁ οὐ εἰς μακρός ἐπέρχομαι αὐτός ὀργή , ὅστις αὐτός ἀθρόος ὁ σεμνός πᾶς ἐξαφανίζω , ὡς ὁ μέν ἅγιος ὁ ἅγιος καί ὁ θυσιαστήριον ἐκ βάθρον ἀπόλλυμι , βασιλεύς δέ αὐτός ὁ ἐκ πρόγονος διαδοχή εἰς ἐκεῖνος καιρός διαρκέω καταλύω , ὁ τε αὐτονομία , κατά ὅς ἐκ αἰών μακρός πολιτεύω , καί ὁ κατά νόμος λατρεία αὐτός ἱερωσύνη καί ὁ λοιπός ἡγεμών τε αὐτός καί ἄρχω ἀποσβέννυμι , ὡς μηδέ ἴχνος αὐτός εἰσέτι νῦν περιλείπομαι . ὁ δή πᾶς πάσχω ὑπό ὁ ὀργή ὁ θεός , ὁ οὐ εἰς μακρός μετά ὁ πάθος αὐτός ὁ πᾶς αὐτός ἔθνος καταλαμβάνω διά ὁ τολμάω αὐτός κατά αὐτός · ὁ δή δηλόω λέγω · ἐπί ἐγώ διέρχομαι ὁ ὀργή σύ , ὡσεί λέγω · διά ἐγώ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · διά ἐγώ · ἐπεί καί κατά ὁ ἀληθής λόγος διά αὐτός οὗτος πᾶς πάσχω . ἀλλά καί προοράω αὐτός ὁ ὄλεθρος λέγω · ὁ φοβερισμός σύ ἐκταράσσω ἐγώ . εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα διά ἀναισθησία οὐ ταράσσω ἐκεῖνος ὁ διά ὁ προφήτης απειλούμενος κατά αὐτός φοβερισμός ὁ θεός , ἀλλά ἐγώ , φημί , ὁράω ὁ φοβερός σύ λόγος ὁ ἔκβασις ἐκταράσσω ὁ φοβερισμός σύ . οὕτως οὖν διά ὁ ἐκεῖνος δυσσέβεια παρακαλέω ὁ πατήρ ὑπέρ αὐτός καί ὁ ψυχή ὑπεραλγέω καί διά αὐτός ταράσσω περίλυπος εἰμί μέχρι θάνατος , ἐπεί ὁ ὁ ὀργή ὁ θεός σφοδρός ἐπίκειμαι κατά αὐτός , ὡς μηδέ τυγχάνω ὁ εὖχος , ὅς ἀναπέμπω ὑπέρ αὐτός · διά ὅς παρακαλέω καί δήω ἐν ὁ εὐαγγέλιον προσπίπτω πρανής τε κατά πρόσωπον κεῖμαι βοάω · πατήρ , λέγω · εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ὁ ποτήριον οὗτος ἀπό ἐγώ . εἶτα ὁράω ἀνανεύω ὁ βουλή ὁ πατήρ ἐπιφέρω · πλήν ἀλλά οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σῦς · καί δύο ἀπέρχομαι ἐπί πρόσωπον πίπτω καί προσεύχομαι λέγω · πατήρ , εἰμί οὖον δύναμαι οὗτος παρέρχομαι , ἐάν μή αὐτός πίνω , γίγνομαι ὁ θέλημα σύ · καί τρίτος δέ πορεύω ὁ αὐτός λόγος προφέρω . διό δή οὗτος σημαίνω καί διά ὁ πρόκειμαι λέγω · ἵνα τίς , κύριος , ἀπωθέω ὁ Ψυχή ἐγώ , ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ ; καί ὁ · ἐπί ἐγώ διέρχομαι ὁ ὀργή σύ , ὁ φοβερισμός σύ ἐκταράσσω ἐγώ . ὁρῶν δέ μακράν ἐκπίπτω ὁ ὁ θεός σωτηρία ὁ , ὑπέρ ὅς ὁ εὐχή ποιέω , φίλος εἰμί αὐτός καί ἀγαπητός διά ὁ πατήρ λέγω · μακρυνάω ἀπό ἐγώ φίλος καί πλησίος , καί ὁ γνωστός ἐγώ ἀπό ταλαιπωρία . δηλόω δέ ὁ ἐν ὁ ἔθνος πᾶς γνωστός εἰμί αὐτός πρότερος καί φίλος , ἐπεί καί μέρος εἰμί αὐτός καί κληρονομία . ἀλλά μακρύνω ἀληθής ἀπό αὐτός διά ὁ ἑαυτοῦ ἀπιστία καί πάλαι εἰμί φίλος ἐχθρός ἑαυτοῦ καθίστημι . καί γνωστός τυγχάνω αὐτός ἔρχομαι αὐτός οὐ ἐπιγιγνώσκω , οὐδέ παραδέχομαι . ὅς ἕνεκα πᾶς καί ἀπό ὁ θεός μακρύνω διά αἴτιος ὁ ἑαυτοῦ ταλαιπωρία . οὗτος δέ οὖν καί ἐκπίπτω ὁ θεός κατά ὁ φάσκω λόγιος · ὅτι ὁ μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό σύ ἀπόλλυμι . καί εἰς οὗτος καταλήγω ὁ ἐπιγεγραμμένοι ὁ υἱός κορός ψαλμός .