eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_65.6
Ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς , ὁ θεός , ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα , ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν , ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν · διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος , καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν . Καὶ ταῦτα ἀκολούθως εἴρηται τοῖς ἔμπροσθεν . ἐχρῆν γὰρ ἡμᾶς διδαχθῆναι , πῶς ὁ θεὸς τὴν ψυχὴν ἔθετο εἰς ζωὴν τῶν ταῦτα φασκόντων καὶ πῶς τοὺς πόδας αὐτῶν οὐ παρέδωκεν εἰς σάλον . τί γὰρ παθόντες ἤμελλον οὐ τὸ σῶμα , ἀλλ’ αὐτὴν τὴν ψυχὴν ἀπολλύναι , τίνος δὲ γενομένου εἰς τοσοῦτον ἤλασαν κινδύνου , ὡς τοὺς πόδας μέλλειν σαλεύεσθαι , κατὰ μέρος διεξέρχονται εὐχαριστοῦντες ἅμα τῷ θεῷ καὶ διδασκαλίαν ποιούμενοι ὧν ὑπομεμενήκασιν . πρῶτον οὖν φασιν · ἐδοκίμασας ὑμᾶς , ὁ θεός . Καὶ πῶς ἐδοκίμασας , ἑρμηνεύουσι λέγοντες · ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . Φωναὶ δὲ αὗται , ὡς ἔφην , ἀποστόλων καὶ μαθητῶν καὶ εὐαγγελιστῶν τυγχάνουσι τοῦ σωτῆρος , ὧν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα . εἶεν δ’ ἂν καὶ τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ μαρτύρων , οἳ κατὰ μίμησιν τῶν πρώτων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν κηρύκων τὰ ἴσα πεπόνθασιν ἐν οἷς τοὺς ὑπὲρ θεοσεβείας ἄθλους ἠγωνίσαντο . φασὶν οὖν ἑρμηνεύοντες καὶ διασαφοῦντες , ὅπως τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἔθετο εἰς ζωὴν καὶ ὅπως τοὺς πόδας αὐτῶν οὐκ ἔδωκεν εἰς σάλον · ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς , ὁ θεός , ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπείραστος ἀνὴρ ἀδόκιμος , εἰκότως ἐγγυμνάζων τοῖς πειρασμοῖς παραδίδωσι τοὺς οἰκείους ὁ θεός · οὐχ ἵνα αὐτὸς γνῷ ὁποῖοί τινές εἰσιν , ἀλλ’ ἵνα αὐτοὶ πυρωθέντες λαμπρότεροι καὶ καθαρώτεροι ἀποτελεσθῶσιν . ὥσπερ γὰρ ἐν ἀργύρῳ πολλάκις εὑρίσκεται ὕλης ἀλλοτρίας μίγμα , ὃ τέως μὲν λανθάνει πρὸ τῆς χωνείας , ἐν δὲ τῇ πυρώσει διελέγχεται καὶ διακρίνεται μένει τε λοιπὸν αὐτὸς καθαρὸς ὁ ἄργυρος κρείττων καὶ λαμπρότερος γεγονὼς ἐκ τῆς καθάρσεως , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ τοῦ θεοῦ ἄνδρες , ὅσον ἀλλότριον ἐν τῇ ἑαυτῶν ψυχῇ ἐκ τῆς περὶ τὴν σάρκα συμπλοκῆς ἐφειλκύσαντο , τοῦτο πᾶν ἐν τοῖς πειρασμοῖς καὶ τοῖς κατ’ αὐτῶν ἐπανισταμένοις διωγμοῖς ἀπορύπτονται πυρούμενοι καὶ καθαιρόμενοι διὰ τῆς τοιᾶσδε χωνείας , ὡς πᾶσαν ἀποβαλεῖν ἁμαρτίας κηλίδα , ἥντινά ποτε , ὡς ἄνθρωποι , ἔν τισιν ἐλαττώμασι γενόμενοι προσεκτήσαντο . ἐπὶ τούτοις οὖν εὐχαριστοῦντες φασίν · ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς , ὁ θεός , ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . Οὐ γὰρ ὡς καλάμην , οὐδ’ ὡς χόρτον , οὐδ’ ὡς ἑτέραν εὔθραυστον ὕλην ἐπύρωσας ἡμᾶς , ἀλλ’ ὡς ἀργύριον τὸ ἀπὸ τῆς πυρώσεως καθαρώτερον γιγνόμενον . πῶς δὲ ἐπυρώθησαν ὑφηγοῦνται λέγοντες · εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · εἰσήγαγες ἡμᾶς , φασίν , ἐν ὀχυρώματι , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · εἰσήγαγες ἡμᾶς ἐντὸς πολιορκίας , κατὰ δὲ τὴν πέμπτην ἔκδοσιν · εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς περιοχήν . Δηλοῖ δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος εἱρκτὰς καὶ φυλακὰς καὶ δεσμωτήρια , ἐν οἷς πρὸ τοῦ θανάτου κατάκλειστοι γίγνονται οἱ τοῦ θεοῦ μάρτυρες · ἃ δὴ παγίδι ἔοικεν εἴσω αὐτῆς ἀπολαβούσῃ τὸ τεθηρευμένον . ταύτης δὲ τῆς παγίδος μέμνηνται καὶ ἀλλαχοῦ οἱ αὐτοὶ φάσκοντες · ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐρρύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων · ἡ παγὶς συνετρίβη καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν . Πρῶτον μὲν οὖν εἰς τὴν παγίδα οἱ πυρούμενοι εἰσάγονται , ἢ εἰς τὸ ὀχύρωμα , ἢ εἰς τὴν περιοχήν , ἢ εἰς τὴν πολιορκίαν · εἶτα δεύ τερον ἆθλον ἀγωνίζονται , ὃν διασαφοῦσι λέγοντες · ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν . Κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν φασίν · ἔθηκας τρισμὸν ἐν τῷ νώτῳ ἡμῶν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἔθηκας κύκλωσιν τῇ ὀσφύϊ ἡμῶν . Δηλοῦσι δὲ διὰ τούτων τὰς κατὰ τοῦ σώματος πληγάς , ἃς ἐδήλου σαφέστερον ὁ ἀπόστολος λέγων · τρὶς ἐρραβδίσθην , ἅπαξ ἐλιθάσθην , ὑπὸ Ἰουδαίων τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον . Μετὰ δὲ τὰς εἱρκτὰς καὶ τὰς κατὰ τῶν νώτων ἢ κατὰ τῶν ὀσφύων πληγάς ἐπιλέγουσιν · ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν . Καὶ τοῦτο δὲ νοήσεις ὁρῶν κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς ἐπεμβαίνοντας τοὺς ἀθέους καὶ ἀσεβεῖς ἄνδρας καὶ κατεπαιρομένους τῶν τῆς θεοσεβείας ἀθλητῶν , τοὺς δὲ ταπεινουμένους καὶ τὰ πρόσωπα συνεσταλμένους ἐπὶ ταῖς τῶν ἀθέων βλασφημίαις τε καὶ μεγαλαυχίαις · ἤδη δὲ πολλάκις καὶ κατὰ κόρης ἔτυψαν παίοντες πληγαῖς τὰς τῶν ἀθλητῶν τοῦ θεοῦ κεφαλάς . ἀλλὰ ταῦτα πάντα , φασὶν οἱ τοῦ θεοῦ μάρτυρες , σὺ ἡμῖν ἐπήγαγες , ὁ θεός . μὴ γάρ σου βουλομένου , οὐκ ἄν τι τοιοῦτον καθ’ ἡμῶν ἐτολμᾶτο , συγχωροῦντος δέ σου ταῦτ’ ἐγίνετο . διό φασι πρὸς αὐτόν · εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα . Σὺ γὰρ ἦσθα ὁ κατακλείστους ἡμᾶς ποιῶν , συγχωρῶν δὲ ταῦτα γίνεσθαι . καὶ σὺ ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν . Οὐ γὰρ ἂν ταῦτα καθ’ ἡμῶν ἐτολμᾶτο , εἰ τῇ σαυτοῦ χειρὶ σκεπάσας ἐφύλαττες . σὺ δὲ καὶ τοὺς ἀθέους ἀνθρώπους ἐπεβίβασας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν . ἤδη δὲ πρὸς τούτοις εἰς ἔσχατα κακῶν ἤλθομεν , οἱ μὲν τὸν διὰ πυρὸς ὑπομείναντες θάνατον , οἱ δὲ τὸν δι’ ὕδατος . σίδηρος μὲν γὰρ καὶ αἱ διὰ σιδήρου κολάσεις οἵ τε ἄλλοι θάνατοι , οὓς οἱ πλείους ἡμῶν ὑπομεμενήκασιν , τὸ μηθὲν ἐνομίσθησαν παραθέσει τῶν χειρόνων · διὸ ἐκεῖνα μὲν σεσιωπήκαμεν · ἐπεὶ δέ , ὡς ἐν δεινοῖς , οὐδὲν χεῖρον τοῦ διὰ πυρὸς θανάτου καὶ τοῦ δι’ ὕδατος νενόμισται , ταῦτα δὲ αὐτά φαμεν ὑπομεμενηκέναι . τινὲς μὲν γὰρ ἡμῶν ὑποβρύχιοι θαλάττῃ καὶ ποταμοῖς παρεδόθησαν , οἱ δὲ τὴν διὰ πυρὸς τιμωρίαν ὑπέστησαν . διὰ τοσούτων οὖν ἐδοκίμασας ἡμᾶς , ὁ θεός , καὶ διὰ τούτων ἁπάντων ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . Ἀλλὰ ταῦτα πάντα ἐπαγαγὼν ἡμῖν , πάλιν σὺ αὐτὸς ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν . Οὐ γὰρ ἡμῶν ἦν τὸ ὑπομεῖναι καὶ διαφυγεῖν τὰ τοσαῦτα , ἀλλὰ σοῦ τοῦ μεγάλου σωτῆρος . ὡς γὰρ εἰσήγαγες εἰς τὴν παγίδα , οὕτω καὶ ἐξήγαγες εἰς ἀναψυχήν , ἐπειδὴ μὴ παράμονα εἴασας καθ’ ἡμῶν τὰ σκυθρωπὰ μηδὲ εἰς ἄπειρον παρέτεινας τὴν θλίψιν μηδὲ εἰς μακρὸν χρόνον συνεχώρησας ἐπιβῆναι ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν · ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τῷ πυρὶ γενόμενοι ἐναπεμείναμεν , οὐδὲ ἐν τῷ ὕδατι ἐμβληθέντες κατεπόθημεν · καὶ τοῦτο δὲ διήλθομεν · διὸ λέλεκται · διήλθομεν διὰ πυρός · καὶ τὸν βυθὸν τῶν ὑδάτων διεξήλθομεν · διὸ καὶ δι’ ὕδατος εἴρηται . Καὶ δὴ ἐπὶ τούτοις ἅπασιν ἐγγυμνάσας ἡμᾶς καὶ τῆς ὑπομονῆς ἡμῶν καὶ τῆς καρτερίας τὴν δοκιμὴν λαβὼν ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἰς εὐρυχωρίαν . Καὶ τοῦτο δὲ ἐπληροῦτο διαφόρως · ἑνὸς γὰρ ὄντος τοῦ τῶν θεοσεβῶν σώματος καὶ τῶν μὲν τάδε πεπονθότων , τῶν δὲ ὑπομεινάντων τιμωρίαν , τῶν δὲ τῇ τῶν ὑπαρχόντων ζημίᾳ μόνῃ δοκιμασθέντων , τῶν δὲ διὰ φυγῆς καὶ τῆς τῶν οἰκείων ἀναχωρήσεως ἐγγυμνασθέντων , οὐκ εἰς μακρὸν τὸ πάντων τέλος τοῖς πᾶσιν αἴσιον ἀπήντα . οἱ μὲν γὰρ τοῦ θεοῦ μάρτυρες διὰ τοῦ θανάτου τελειωθέντες τὴν ἀληθῶς ἀναψυχὴν εὕραντο , ὡς δύνασθαι φάναι · ἐπίστρεψον , ἡ ψυχή μου , εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου , ὅτι κύριος εὐηργέτησέ σε , ὅτι ἐξείλατο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου , τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων καὶ τοὺς πόδας μου ἐξ ὀλισθήματος . εὐαρεστήσω τῷ κυρίῳ ἐν χώρᾳ ζώντων . Ἀδελφὰ γὰρ ἂν εἴη ταῦτα τῶν διὰ τῶν μετὰ χεῖρας φασκόντων · τοῦ θεμένου τὴν ψυχήν μου εἰς ζωὴν καὶ μὴ δόντος εἰς σάλον τοὺς πόδας μου · καὶ πάλιν · καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν . Οἱ δὲ ἐν τῷ βίῳ πεφυλαγμένοι καὶ τὴν τοῦ διωγμοῦ πυρκαϊὰν ἀποσβεσθεῖσαν τεθεαμένοι ἐν εἰρήνῃ φαιδρᾷ καταστάντες τῆς ἀναψυχῆς ἔτυχον καὶ εἰς εὔδιον λιμένα καταντήσαντες καὶ τῆς μετὰ τοῦ διωγμοῦ εὐφροσύνης ἀπολαύσαντες . Νοήσεις δέ , ὅπως εἴρηται ἐνταῦθα τό · ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν , παραθεὶς τὸ ἐν ἑτέρῳ εἰρημένον · καὶ νῦν ὕψωσεν κεφαλήν μου ἐπὶ ἐχθρούς μου · ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ σου θυσίαν ἀλαλαγμοῦ . Ὥσπερ γὰρ κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς ἐπανίστησιν ὁ θεὸς ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν , οὕτως μετὰ ταῦτα , ὅτε ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν , ὑψοῖ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν . καὶ τοῦτο προφητικῶς ἐδήλου ὁ φήσας · καὶ νῦν ὑψώσει κεφαλήν μου ἐπὶ ἐχθρούς μου .
Lemmas: ὅτι2 δοκιμάζω ἐγώ , ὁ θεός , πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ παγίς , τίθημι θλῖψις ἐπί ὁ νῶτον ἐγώ , ἐπιβιβάζω ἄνθρωπος ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ · διέρχομαι διά πυρός καί ὕδωρ , καί ἐξάγω ἐγώ εἰς ἀναψυχή . καί οὗτος ἀκόλουθος εἴρω ὁ ἔμπροσθεν . χρή γάρ ἐγώ διδάσκω , πῶς ὁ θεός ὁ ψυχή τίθημι εἰς ζωή ὁ οὗτος φάσκω καί πῶς ὁ πούς αὐτός οὖον παραδίδωμι εἰς σάλος . τίς γάρ πάθος μέλλω οὖον ὁ σῶμα , ἀλλά αὐτός ὁ ψυχή ἀπόλλυμι , τίς δέ γίγνομαι εἰς τοσοῦτος ἐλαύνω κίνδυνος , ὡς ὁ πούς μέλλω σαλεύω , κατά μέρος διεξέρχομαι εὐχαριστέω ἅμα ὁ θεός καί διδασκαλία ποιέω ὅς ὑπομένω . πρῶτος οὖν φημί · δοκιμάζω σύ , ὁ θεός . καί πῶς δοκιμάζω , ἑρμηνεύω λέγω · πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . φωνή δέ οὗτος , ὡς φημί , ἀπόστολος καί μαθητής καί εὐαγγελιστής τυγχάνω ὁ σωτήρ , ὅς εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα . ἄγω δέ εἄν καί ὁ ἅγιος ὁ θεός μάρτυς , ἕ κατά μίμησις ὁ πρῶτος ὁ σωτήρ ἐγώ κῆρυξ ὁ ἴσος πάσχω ἐν ὅς ὁ ὑπέρ θεοσέβεια ἆθλος ἀγωνίζομαι . φημί οὖν ἑρμηνεύω καί διασαφέω , ὅπως ὁ ψυχή αὐτός τίθημι εἰς ζωή καί ὅπως ὁ πούς αὐτός οὐ δίδωμι εἰς σάλος · ὅτι δοκιμάζω ἐγώ , ὁ θεός , πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . ἐπεί γάρ ἀπείραστος ἀνήρ ἀδόκιμος , εἰκότως ἐγγυμνάζω ὁ πειρασμός παραδίδωμι ὁ οἰκεῖος ὁ θεός · οὐ ἵνα αὐτός γιγνώσκω ὁποῖος τις εἰμί , ἀλλά ἵνα αὐτός πυρόω λαμπρός καί καθαρός ἀποτελέω . ὥσπερ γάρ ἐν ἄργυρος πολλάκις εὑρίσκω ὕλη ἀλλότριος μίγμα , ὅς τέως μέν λανθάνω πρό ὁ χωνεία , ἐν δέ ὁ πυρόω διελέγχω καί διακρίνω μένω τε λοιπός αὐτός καθαρός ὁ ἄργυρος ἀγαθός καί λαμπρός γίγνομαι ἐκ ὁ κάθαρσις , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὁ θεός ἀνήρ , ὅσος ἀλλότριος ἐν ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἐκ ὁ περί ὁ σάρξ συμπλοκή ἐφέλκω , οὗτος πᾶς ἐν ὁ πειρασμός καί ὁ κατά αὐτός ἐπανίστημι διωγμός ἀπορρύπτω πυρόω καί καθαίρω διά ὁ τοιόσδε χωνεία , ὡς πᾶς ἀποβάλλω ἁμαρτία κηλίς , ὅστις ποτός , ὡς ἄνθρωπος , ἐν τις ἐλάττωμα γίγνομαι προσκτάομαι . ἐπί οὗτος οὖν εὐχαριστέω φημί · ὅτι δοκιμάζω ἐγώ , ὁ θεός , πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . οὖον γάρ ὡς καλάμη , οὐδέ ὡς χόρτος , οὐδέ ὡς ἕτερος εὔθραυστος ὕλη πυρόω ἐγώ , ἀλλά ὡς ἀργύριον ὁ ἀπό ὁ πύρωσις καθαρός γίγνομαι . πῶς δέ πυρόω ὑφηγέομαι λέγω · εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ παγίς , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · εἰσάγω ἐγώ , φημί , ἐν ὀχύρωμα , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · εἰσάγω ἐγώ ἐντός πολιορκία , κατά δέ ὁ πέμπτος ἔκδοσις · εἰσάγω ἐγώ εἰς περιοχή . δηλόω δέ διά οὗτος ὁ λόγος εἱρκτή καί φυλακή καί δεσμωτήριον , ἐν ὅς πρό ὁ θάνατος κατάκλειστος γίγνομαι ὁ ὁ θεός μάρτυς · ὁ δή παγίς ἔοικα εἴδομαι αὐτός ἀπολαμβάνω ὁ θηρεύω . οὗτος δέ ὁ παγίς μιμνήσκω καί ἀλλαχοῦ ὁ αὐτός φάσκω · ὁ ψυχή ἐγώ ὡς στρουθίον ἐρύω ἐκ ὁ παγίς ὁ θηρεύω · ὁ παγίς συντρίβω καί ἐγώ ἐρύω . Πρῶτος μέν οὖν εἰς ὁ παγίς ὁ πυρόω εἰσάγω , ἢ εἰς ὁ ὀχύρωμα , ἢ εἰς ὁ περιοχή , ἢ εἰς ὁ πολιορκία · εἶτα δήω τέρος ἆθλος ἀγωνίζομαι , ὅς διασαφέω λέγω · τίθημι θλῖψις ἐπί ὁ νῶτον ἐγώ . κατά δέ ὁ Ἀκύλας φημί · τίθημι τρισμός ἐν ὁ νῶτον ἐγώ , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · τίθημι κύκλωσις ὁ ὀσφῦς ἐγώ . δηλόω δέ διά οὗτος ὁ κατά ὁ σῶμα πληγάς , ὅς δηλόω σαφής ὁ ἀπόστολος λέγω · τρίς ῥαβδίζω , ἅπαξ λιθάζω , ὑπό Ἰουδαῖος τεσσαράκοντα παρά εἷς λαμβάνω . μετά δέ ὁ εἱρκτή καί ὁ κατά ὁ νῶτον ἢ κατά ὁ ὀσφῦς πληγάς ἐπιλέγω · ἐπιβιβάζω ἄνθρωπος ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ . καί οὗτος δέ νοέω ὁράω κατά ὁ ὁ διωγμός καιρός ἐπεμβαίνω ὁ ἄθεος καί ἀσεβής ἀνήρ καί κατεπαίρω ὁ ὁ θεοσέβεια ἀθλητής , ὁ δέ ταπεινόω καί ὁ πρόσωπον συστέλλω ἐπί ὁ ὁ ἄθεος βλασφημία τε καί μεγαλαυχία · ἤδη δέ πολλάκις καί κατά κόρη τύπτω παίω πληγή ὁ ὁ ἀθλητής ὁ θεός κεφαλή . ἀλλά οὗτος πᾶς , φημί ὁ ὁ θεός μάρτυς , σύ ἐγώ ἐπάγω , ὁ θεός . μή γάρ σύ βούλομαι , οὐ ἄν τίς τοιοῦτος κατά ἐγώ τολμάω , συγχωρέω δέ σύ αὐτός γίγνομαι . διό φημί πρός αὐτός · εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ παγίς . σύ γάρ εἰμί ὁ κατάκλειστος ἐγώ ποιέω , συγχωρέω δέ οὗτος γίγνομαι . καί σύ τίθημι θλῖψις ἐπί ὁ νῶτον ἐγώ . οὖον γάρ εἄν οὗτος κατά ἐγώ τολμάω , εἰμί ὁ σεαυτοῦ χείρ σκεπάζω φυλάσσω . σύ δέ καί ὁ ἄθεος ἄνθρωπος ἐπιβιβάζω ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ . ἤδη δέ πρός οὗτος εἰς ἔσχατος κακός ἔρχομαι , ὁ μέν ὁ διά πυρός ὑπομένω θάνατος , ὁ δέ ὁ διά ὕδωρ . σίδηρος μέν γάρ καί ὁ διά σίδηρος κολάζω ὁ τε ἄλλος θάνατος , ὅς ὁ πλείων ἐγώ ὑπομένω , ὁ μηδείς νομίζω παράθεσις ὁ χείρων · διό ἐκεῖνος μέν σιωπάω · ἐπεί δέ , ὡς ἐν δεινός , οὐδείς χείρων ὁ διά πυρός θάνατος καί ὁ διά ὕδωρ νομίζω , οὗτος δέ αὐτός φημί ὑπομένω . τις μέν γάρ ἐγώ ὑποβρύχιος θάλασσα καί ποταμός παραδίδωμι , ὁ δέ ὁ διά πυρός τιμωρία ὑφίστημι . διά τοσοῦτος οὖν δοκιμάζω ἐγώ , ὁ θεός , καί διά οὗτος ἅπας πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . ἀλλά οὗτος πᾶς ἐπάγω ἐγώ , πάλιν σύ αὐτός ἐξάγω ἐγώ εἰς ἀναψυχή . οὖον γάρ ἐγώ εἰμί ὁ ὑπομένω καί διαφεύγω ὁ τοσοῦτος , ἀλλά σύ ὁ μέγας σωτήρ . ὡς γάρ εἰσάγω εἰς ὁ παγίς , οὗτος καί ἐξάγω εἰς ἀναψυχή , ἐπεί μή Παραμόνα ἐάω κατά ἐγώ ὁ σκυθρωπός μηδέ εἰς ἤπειρος παρατείνω ὁ θλῖψις μηδέ εἰς μακρός χρόνος συγχωρέω ἐπιβαίνω ἄνθρωπος ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ · ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ πῦρ γίγνομαι ἐναπομένω , οὐδέ ἐν ὁ ὕδωρ ἐμβάλλω καταπίνω · καί οὗτος δέ διέρχομαι · διό λέγω · διέρχομαι διά πῦρ · καί ὁ βυθός ὁ ὕδωρ διεξέρχομαι · διό καί διά ὕδωρ εἴρω . καί δή ἐπί οὗτος ἅπας ἐγγυμνάζω ἐγώ καί ὁ ὑπομονή ἐγώ καί ὁ καρτερία ὁ δοκιμή λαμβάνω ἐξάγω ἐγώ εἰς ἀναψυχή , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος εἰς εὐρυχωρία . καί οὗτος δέ πληρόω διάφορος · εἷς γάρ εἰμί ὁ ὁ θεοσεβής σῶμα καί ὁ μέν ὅδε πάσχω , ὁ δέ ὑπομένω τιμωρία , ὁ δέ ὁ ὁ ὑπάρχω ζημία μόνος δοκιμάζω , ὁ δέ διά φυγή καί ὁ ὁ οἰκέω ἀναχώρησις ἐγγυμνάζω , οὐ εἰς μακρός ὁ πᾶς τέλος ὁ πᾶς αἴσιος ἀπαντάω . ὁ μέν γάρ ὁ θεός μάρτυς διά ὁ θάνατος τελειόω ὁ ἀληθής ἀναψυχή εὑρίσκω , ὡς δύναμαι φαίνω · ἐπιστρέφω , ὁ ψυχή ἐγώ , εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ , ὅτι κύριος εὐεργετέω σύ , ὅτι ἐξαιρέω ὁ Ψυχή ἐγώ ἐκ θάνατος , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀπό δάκρυ καί ὁ πούς ἐγώ ἐκ ὀλίσθημα . εὐαρεστέω ὁ κύριος ἐν χώρα ζῶ . ἀδελφή γάρ εἄν εἰμί οὗτος ὁ διά ὁ μετά χείρ φάσκω · ὁ τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς ζωή καί μή δίδωμι εἰς σάλος ὁ πούς ἐγώ · καί πάλιν · καί ἐξάγω ἐγώ εἰς ἀναψυχή . ὁ δέ ἐν ὁ βίος φυλάσσω καί ὁ ὁ διωγμός πυρκαιά ἀποσβέννυμι θεάομαι ἐν εἰρήνη φαιδρός καθίστημι ὁ ἀναψυχή τυγχάνω καί εἰς εὔδιον λιμήν καταντάω καί ὁ μετά ὁ διωγμός Εὐφρόσυνος ἀπολαύω . νόησις δέ , ὅπως εἴρω ἐνταῦθα ὁ · ἐπιβιβάζω ἄνθρωπος ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ , παρατίθημι ὁ ἐν ἕτερος εἴρω · καί νῦν ὑψόω κεφαλή ἐγώ ἐπί ἐχθρός ἐγώ · κυκλόω καί θύω ἐν ὁ σκηνή σύ θυσία ἀλαλαγμός . ὥσπερ γάρ κατά ὁ ὁ διωγμός καιρός ἐπανίστημι ὁ θεός ἄνθρωπος ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ , οὕτως μετά οὗτος , ὅτε ἐξάγω ἐγώ εἰς ἀναψυχή , ὑψόω ὁ κεφαλή ἐγώ ἐπί ὁ ἐχθρός ἐγώ . καί οὗτος προφητικός δηλόω ὁ φημί · καί νῦν ὑψόω κεφαλή ἐγώ ἐπί ἐχθρός ἐγώ .