eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_70.1
Ἐπὶ σοί , κύριε , ἤλπισα , μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα , ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με , καὶ ἐξέλου με . κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου καὶ σῶσού με · γενοῦ μοι εἰς θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν του ; σῶσαί με . Τὰ ἰσοδυναμοῦντα τούτοις καὶ ὁ λ περιέχει ψαλμὸς , τοῦτον καὶ αὐτὸς ἀρχόμενος τὸν τρόπον · ἐπὶ σοί , κύριε , ἤλπισα , μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα , ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με . κλῖνον πρὸς μὲ τὸ οὖς σου . τάχυνον τοῦ ἐξελέσθαι με · γενοῦ μοι εἰς θεὸν ὑπερασπιστήν . καὶ εἰς οἶκον καταφυγῆς τοῦ σῶσαί με . Ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν , « εἰς τὸ τέλος , » καὶ « ψαλμὸς τῷ Δαυῒδ , » ἐπεγέγραπτο · ὁ δὲ παρὼν ἀνεπίγραπτος τυγχάνει . κἀκεῖνος μὲν ἐξομολόγησιν σὺν ἱκετηρίᾳ περιεῖχεν , ὁ δὲ προφητεία ἔοικεν ἐκ προσώπου τοῦ σωτῆρος προενηνεγμένη . διὸ οὐδὲ ἐπιγέγραπται συνήθως , « τοῦ Δαυΐδ . » εἴποι δ’ ἄν τις προσήκειν συμπεριλαμβάνειν αὐτὸν τοῖς πρὸ αὐτοῦ τεταγμένοις , διὰ τὸ πολλὴν πρὸς αὐτὰ σώζειν ἀκολουθίαν · ἐν γοῦν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγετο · ὁ θεός , εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες . αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου . ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ βουλόμενοί μοι κακά . Καὶ ἐν τοῖς μετὰ χεῖρας δὲ προϊὼν ὁ λόγος ταῖς αὐταῖς κέχρηται φωναῖς λέγων · Ὁ θεός μου , εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες , αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐκλειπέτωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντες τὴν ψυχὴν μου · περιβαλέσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι · Καὶ τὰ λοιπὰ δὲ τῆς αὐτῆς ἔχεται διανοίας , εἰς πλάτος ἐκτεινομένου τοῦ λόγου διὰ τῶν προκειμένων , ἅπερ οὐκ ἀπὸ σκόπου ἄν τις εἴποι ἁρμόζειν τῷ πατρί · διά τε τὸ λέγεσθαι ἐν αὐτῷ · Ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου , κύριε , ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου · ἐπὶ σὲ ἐπεστερήχθην ἀπὸ γαστρός , ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαθής . Αὐτὰ γὰρ ταῦτα καὶ ἐν τῷ κα ψαλμῷ ἐξ αὐτοῦ προσώπου ἐλέγετο ἐν τούτοις · ὅτι σὺ εἶ ὁ ἐκσπάσας με ἐκ γαστρός · ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ μαστῶν τῆς μητρός μου · ἐπὶ σὲ ἐπερρίφην ἐκ μήτρας , ἐκ κοιλίας μητρός μου θεός μου εἶ συ . Ἀλλὰ καὶ τὸ ἑξῆς ἐπιλεγόμενον ἐν τῇ μετὰ χεῖρας προφητείᾳ ἐν τῷ , Ὁ θεός μου , μὴ ἐγκαταλίπῃς με , ἕως ἂν ἀπαγγελῶ τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐρχομένῃ , ἰσοδυναμεῖν ἔοικε τῷ ἐν κα ψαλμῷ φάσκοντι λόγῳ · Ἀναγγελήσεται τῷ κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομένη . Πρόσχες γὰρ ἀκριβῶς ὅπως ἐν ἐκείνῳ μὲν ἐλέγετο , Ἀναγγελήσεται τῷ κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομένη , ἐν δὲ τῷ προκειμένῳ · ἕως ἂν ἀπαγγελῶ τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐρχομένῃ . Ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν αὐτοῦ σαφῶς παρίστησιν ἡ μετὰ χεῖρας προφητεία λέγουσα ἐξ αὐτοῦ προσώπου · Ὁ θεός , τίς ὅμοιός σοι ; ὅσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακάς , καὶ ἐπιστρέψας ἐζῳοποίησάς με , καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με ; Εἴτ’ οὖν ἐκ προσώπου τοῦ σωτῆρος , εἴτε ἐκ προσώπου παντὸς δικαίου , τῶν προκειμένων ἀκουστέον . περιέχει γὰρ διδασκαλίαν παιδεύουσαν ἡμᾶς μετὰ διαθέσεως ὑγιοῦς πάντα μὲν δεύτερα τίθεσθαι , ἐπὶ μόνον δὲ τὸν κύριον τὰς ἑαυτῶν ἀναρτᾷν ἐλπίδας , ὥστε λέγειν αὐτῷ διαθέσει γνησίᾳ . Ἐπὶ σοί , κύριε , ἤλπισα , μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα . Οἱ γὰρ ἐπὶ πλούτῳ καὶ πολλῇ περιουσίᾳ βίου , ἢ ἐπὶ ἀξιώμασι κοσμικοῖς , ἢ ἐπὶ ἀρχόντων οἰκειότητι καὶ προστασίᾳ , ἢ ἐφ’ ἑτέρῳ τινὶ τῶν θνητῶν καὶ ἐπικήρων τὰς ἑαυτῶν ἀνατιθέντες ἐλπίδας , αἰσχύνην ὀφλήσουσιν . « ἐπικατάρατος γὰρ ἄνθρωπος ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον , καὶ στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ . » κέκραγέ τε βοῶν ὁ λόγος · Μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας , μηδὲ ἐφ’ υἱοὺς ἀνθρώπων , οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία , καὶ πάλιν · πλοῦτος ἐὰν ῥέῃ , μὴ προστίθεσθε καρδίαν . καὶ ἐν ἑτέροις δὲ λέγειν διδασκόμεθα · Κύριος ἐμοὶ βοηθός , οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος . ἀγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ κύριον , ἢ πεποιθέναι ἐπὶ ἄνθρωπον . ἀγαθὸν ἐλπίζειν ἐπὶ κύριον , ἢ ἐλπίζειν ἐπὶ ἄρχοντας . Ὁ δὲ ἀγαθὰ ἑαυτῷ συνειδὼς εἴποι ἂν τῷ κυρίῳ καὶ τὸ , « ἐν δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξέλου με . » πολλῇ γὰρ πεποιθήσει τεθάρρηκεν , ὅτι , κατὰ τὸ δικαιότατον κρίνας ὁ θεὸς , εὑρήσει αὐτὸν οὐ κατακρίσεως , οὐδὲ ἀποβολῆς ἄξιον , ἀλλὰ βοηθείας καὶ ἀντιλήψεως · διό φησιν · Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξέλου με . Συνειδήσει δὲ κεκαθαρμένῃ τὰς ἱκετηρίους φωνὰς πρὸς τὸν θεὸν ἀναπέμπων , καὶ τό · Κλῖνον πρὸς μὲ τὸ οὖς σου , καὶ σῶσόν με , ἔλεγεν . ἀλλὰ καὶ ὡς ἀναγκαίως τῷ θεῷ παρεκάλει λέγων · Γενοῦ μοι εἰς θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με . Προασπίζων γὰρ ὁ θεὸς καὶ ὑπερμαχῶν , οὐκ ἂν περὶ μικροῦ τινος τοῦτ’ ἐποίησε · μόνος δὲ ὁ τέλειος εἴποι ἂν τῷ θεῷ · Ὅτι στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου σὺ εἶ . Ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας · Ὅτι πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου σύ , ἡρμήνευσεν , ὁ δὲ Σύμμαχος · Ὅτι πέτρα μου καὶ καταφυγή μου σὺ εἶ .
Lemmas: ἐπί σύ , κύριος , ἐλπίζω , μή καταισχύνω εἰς ὁ αἰών , ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ ἐρύω ἐγώ , καί ἐξαιρέω ἐγώ . κλίνω πρός ἐγώ ὁ οὖς σύ καί Σωσοῦ ἐγώ · γίγνομαι ἐγώ εἰς θεός ὑπερασπιστής καί εἰς τόπος ὀχυρός ὁ ; σώζω ἐγώ . ὁ ἰσοδυναμέω οὗτος καί ὁ λ περιέχω ψαλμός , οὗτος καί αὐτός ἄρχω ὁ τρόπος · ἐπί σύ , κύριος , ἐλπίζω , μή καταισχύνω εἰς ὁ αἰών , ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ ἐρύω ἐγώ . κλίνω πρός ἐγώ ὁ οὖς σύ . ταχύνω ὁ ἐξαιρέω ἐγώ · γίγνομαι ἐγώ εἰς θεός ὑπερασπιστής . καί εἰς οἶκος καταφυγή ὁ σώζω ἐγώ . ἀλλά ἐκεῖνος μέν , « εἰς ὁ τέλος , » καί « ψαλμός ὁ Δαυΐδ , » ἐπιγράφω · ὁ δέ πάρειμι ἀνεπίγραπτος τυγχάνω . ἐκεῖνος μέν ἐξομολόγησις σύν ἱκετήριος περιέχω , ὁ δέ προφητεία ἔοικα ἐκ πρόσωπον ὁ σωτήρ προφέρω . διό οὐδέ ἐπιγράφω συνήθης , « ὁ Δαυΐδ . » εἶπον δέ ἄν τις προσήκω συμπεριλαμβάνω αὐτός ὁ πρό αὐτός τάσσω , διά ὁ πολύς πρός αὐτός σῴζω ἀκολουθία · ἐν γοῦν ὁ πρό οὗτος λέγω · ὁ θεός , εἰς ὁ βοήθεια ἐγώ προέχω . αἰσχύνω καί ἐντραπήω ὁ ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ . ἀποστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω καί καταισχύνω ὁ βούλομαι ἐγώ κακός . καί ἐν ὁ μετά χείρ δέ προέρχομαι ὁ λόγος ὁ αὐτός χράομαι φωνή λέγω · ὁ θεός ἐγώ , εἰς ὁ βοήθεια ἐγώ προέχω , αἰσχύνω καί ἐκλείπω ὁ ἐνδιαβάλλω ὁ ψυχή ἐγώ · περιβάλλω αἰσχύνη καί ἐντροπή ὁ ζητέω ὁ κακός ἐγώ · καί ὁ λοιπάς δέ ὁ αὐτός ἔχω διάνοια , εἰς πλάτος ἐκτείνω ὁ λόγος διά ὁ πρόκειμαι , ὅσπερ οὐ ἀπό Σκόπας ἄν τις εἶπον ἁρμόζω ὁ πατήρ · διά τε ὁ λέγω ἐν αὐτός · ὅτι2 σύ εἰμί ὁ ὑπομονή ἐγώ , κύριος , ὁ ἐλπίς ἐγώ ἐκ νεότης ἐγώ · ἐπί σύ ἐπιστέργω ἀπό γαστήρ , ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ σῦς ἐγώ εἰμί σκεπάζω . αὐτός γάρ οὗτος καί ἐν ὁ ἄν ψαλμός ἐκ αὐτός πρόσωπον λέγω ἐν οὗτος · ὅτι σύ εἰμί ὁ ἐκσπάω ἐγώ ἐκ γαστήρ · ὁ ἐλπίς ἐγώ ἀπό μαστός ὁ μήτηρ ἐγώ · ἐπί σύ ἐπιρριπτέω ἐκ μήτρα , ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ θεός ἐγώ εἰμί σῦς . ἀλλά καί ὁ ἑξῆς ἐπιλέγω ἐν ὁ μετά χείρ προφητεία ἐν ὁ , ὁ θεός ἐγώ , μή ἐγκαταλείπω ἐγώ , ἠώς εἄν ἀπαγγέλλω ὁ βραχίων σύ ὁ γενεά πᾶς ὁ ἐρχόμενος , ἰσοδυναμέω ἔοικα ὁ ἐν ἄν ψαλμός φάσκω λόγος · ἀναγγέλλω ὁ κύριος γενεά ὁ ἔρχομαι . προέχω γάρ ἀκριβῶς ὅπως ἐν ἐκεῖνος μέν λέγω , ἀναγγέλλω ὁ κύριος γενεά ὁ ἔρχομαι , ἐν δέ ὁ πρόκειμαι · ἠώς εἄν ἀπαγγέλλω ὁ βραχίων σύ ὁ γενεά πᾶς ὁ ἐρχόμενος . ἀλλά καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις αὐτός σαφῶς παρίστημι ὁ μετά χείρ προφητεία λέγω ἐκ αὐτός πρόσωπον · ὁ θεός , τίς ὅμοιος σύ ; ὅσος δείκνυμι ἐγώ θλῖψις πολύς καί κακός , καί ἐπιστρέφω ζῳοποιέω ἐγώ , καί ὁ ἀνάγκη ὁ γῆ πάλιν ἀνάγω ἐγώ ; ἔτι οὖν ἐκ πρόσωπον ὁ σωτήρ , εἴτε ἐκ πρόσωπον πᾶς Δίκαιος , ὁ πρόκειμαι ἀκούω . περιέχω γάρ διδασκαλία παιδεύω ἐγώ μετά διάθεσις ὑγιής πᾶς μέν δύο τίθημι , ἐπί μόνος δέ ὁ κύριος ὁ ἑαυτοῦ ἀναρτάω ἐλπίς , ὥστε λέγω αὐτός διάθεσις γνήσιος . ἐπί σύ , κύριος , ἐλπίζω , μή καταισχύνω εἰς ὁ αἰών . ὁ γάρ ἐπί πλοῦτος καί πολύς περιουσία βίος , ἢ ἐπί ἀξίωμα κοσμικός , ἢ ἐπί ἄρχω οἰκειότης καί προστασία , ἢ ἐπί ἕτερος τις ὁ θνητός καί ἐπικηρος ὁ ἑαυτοῦ ἀνατίθημι ἐλπίς , αἰσχύνη ὀφλισκάνω . « ἐπικατάρατος γάρ ἄνθρωπος ὅς ὁ ἐλπίς ἔχω ἐπί ἄνθρωπος , καί στηρίζω σάρξ βραχύς αὐτός . » κράζω τε βοῦς ὁ λόγος · μή πείθω ἐπί ἄρχω , μηδέ ἐπί υἱός ἄνθρωπος , ὅς οὐ εἰμί σωτηρία , καί πάλιν · πλοῦτος ἐάν ῥέω , μή προστίθημι Καρδία . καί ἐν ἕτερος δέ λέγω διδάσκω · Κύριος ἐγώ βοηθός , οὖον φοβέω τίς ποιέω ἐγώ ἄνθρωπος . ἀγαθός πείθω ἐπί κύριος , ἢ πείθω ἐπί ἄνθρωπος . ἀγαθός ἐλπίζω ἐπί κύριος , ἢ ἐλπίζω ἐπί ἄρχω . ὁ δέ ἀγαθός ἑαυτοῦ σύνοιδα εἶπον εἄν ὁ κύριος καί ὁ , « ἐν δικαιοσύνη σύ ἐρύω ἐγώ καί ἐξαιρέω ἐγώ . » πολύς γάρ πεποίθησις θαρσέω , ὅτι , κατά ὁ Δίκαιος κρίνω ὁ θεός , εὑρίσκω αὐτός οὖον κατάκρισις , οὐδέ ἀποβολή ἄξιος , ἀλλά βοήθεια καί ἀντίληψις · διό φημί · ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ ἐρύω ἐγώ καί ἐξαιρέω ἐγώ . συνείδησις δέ κκ́γαθαρμαι ὁ ἱκετήριος φωνή πρός ὁ θεός ἀναπέμπω , καί ὁ · κλίνω πρός ἐγώ ὁ οὖς σύ , καί σῴζω ἐγώ , λέγω . ἀλλά καί ὡς ἀναγκαῖος ὁ θεός παρακαλέω λέγω · γίγνομαι ἐγώ εἰς θεός ὑπερασπιστής καί εἰς τόπος ὀχυρός ὁ σώζω ἐγώ . προασπίζω γάρ ὁ θεός καί ὑπερμαχέω , οὐ εἄν περί μικρός τις οὗτος ποιέω · μόνος δέ ὁ τέλειος εἶπον εἄν ὁ θεός · ὅτι2 στερέωμα ἐγώ καί καταφυγή ἐγώ σύ εἰμί . ἀντί ὅς ὁ μέν Ἀκύλας · ὅτι2 πέτρα ἐγώ καί ὀχύρωμα ἐγώ σῦς , ἑρμηνεύω , ὁ δέ Σύμμαχος · ὅτι2 πέτρα ἐγώ καί καταφυγή ἐγώ σύ εἰμί .