eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_82.1
Ὠιδὴ ψαλμοῦ τῷ Ἀσάφ . Ὁ θεός , τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ; μὴ σιγήσῃς μηδὲ καταπραΰνῃς , ὁ θεός · ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ἤχησαν , καὶ οἱ μισοῦντές σε ἦραν κεφαλήν . Ὁ μὲν οθ ψαλμὸς προανεφώνει τὸν ἀφανισμὸν τοῦ ἀμπελῶνος καὶ τὴν πτῶσιν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους τοῦ τε παρ’ αὐτοῖς τετιμημένου τόπου τὸν ἐμπρησμὸν καὶ τὴν ἐρημίαν , οἱ δ’ ἑξῆς αὐτῷ δύο τὴν αἰτίαν ἐδίδασκον , δι’ ἣν πεπόνθα σιν ταῦτα . ὁ δὲ παρὼν συνημμένος ἐκείνοις ἱκετηρίαν καὶ δέησιν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ποιεῖται · ἔδει γὰρ μετὰ τὰ σκυθρωπὰ ὥσπερ τινὰ θεραπείαν προσάγειν τοῖς προλεχθεῖσιν μέλλοντας ἐν τούτῳ περιγράφεσθαι τοὺς τοῦ Ἀσὰφ ψαλμούς . διὸ καὶ ᾠδὴ ψαλμοῦ ἐπιγέγραπται ὁ παρὼν λόγος διὰ τὸ τὰ χρηστὰ ὑπερεύχεσθαι τοῦ λαοῦ . ἔστιν δὲ ὁ παρὼν τῶν ἐπιγεγραμμένων τοῦ Ἀσὰφ ια , ὧν πρῶτος ἦν ὁ οβ · συμπαραλαμβανομένου τοῖς προκειμένοις τοῦ μ καὶ θ διὰ τὸ καὶ αὐτὸν εἶναι τοῦ Ἀσὰφ γένοιτ’ ἂν οἱ πάντες τὸν ἀριθμὸν ιβ . Λέγει δὲ διὰ τοῦ παρόντος ὁ προφήτης ἐν τῇ πρὸς τὸν θεὸν ἱκετηρίᾳ · ὁ θεός , τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ; μὴ σιγήσῃς μηδὲ καταπραΰνῃς , ὁ θεός . Σοὶ μὲν γάρ , φησί , τῷ θεῷ μακροθύμῳ ὄντι καὶ ἀνεξικάκῳ καὶ διὰ τοῦτο πάντων ἀνεχομένῳ , οὐδεὶς ὅμοιος · τίς γάρ σοι παραπλησίως τὰς τῶν ἀθέων καὶ ἀσεβῶν ἀνδρῶν δυσφημίας καὶ ὑπερηφανίας οἷος τ’ ἂν εἴη φέρειν ; διὸ σοὶ μέν , ὁ θεός , οὐδεὶς ὁμοιωθήσεται . Ἐγὼ δὲ ὡς ἄνθρωπος ἡττώμενος ὑπὸ τῆς ἐμαυτοῦ ἀσθενείας τολμῶ δεῖσθαι καὶ σοὶ τῷ θεῷ μεθ’ ἱκετηρίας λέγειν · μὴ σιγήσῃς , μηδὲ καταπραΰνῃς , ὁ θεός . σιγᾷν δὲ λέγεται ὁ θεός , ἐπειδὰν ἐπαιρομένων τῶν ἀθέων καὶ δυσσεβῶν ἀνδρῶν ἀπροσποίητος μένει , μὴ ἐπάγων παραχρῆμα τὴν κατ’ αὐτῶν ὀργὴν μηδὲ ταῖς κατ’ αὐτῶν τιμωρίαις χρώμενος . διὸ καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ὁ αὐτὸς Ἀσὰφ ἐν τῷ μ καὶ θ τὸν θεὸν εἰσάγει λέγοντα · ταῦτα ἐποίησας , καὶ ἐσίγησα · ὑπέλαβες ἀνομίαν , ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος . Τὰ δὲ αἴτια τῆς σιγῆς τοῦ θεοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας παιδεύει ὁ ἀπόστολος γράφων · ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς ἀγνοῶν , ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει ; ἀλλὰ σὺ μέν , φησίν , ὡς θεὸς πάντων ἀνεχόμενος πάντας φέρεις πρᾴως καὶ ἐπὶ τοῖς ἀσεβῆ καὶ ἄθεα ἐξαμαρτάνουσιν καὶ κατὰ σοῦ τοῦ θεοῦ βλασφημοῦσιν σιωπᾷς , ἐγὼ δὲ μὴ δυνάμενος ταῦτα ὁρᾶν δέομαι καὶ ἱκετεύω συγγνώμης τυχεῖν ἐπὶ τῷ μὴ δύνασθαι φέρειν σοι τῷ θεῷ παραπλησίως · τίς γάρ σοι ὁμοιωθήσεται ; διὸ ὡς ἄνθρωπος ζῆλον ἔχων τὸν ὑπὲρ τῆς σῆς εὐσεβείας τολμῶ ἱκετερίαν σοι προσάγειν , ὥστε παύσασθαι μὲν τῆς ἀφάτου μακροθυμίας καὶ τῆς ἀνεξικάκου σιωπῆς , ἤδη δέ ποτε κινηθῆναι κατὰ τῶν τὰ ἀνήκεστα τετολμηκότων . διό φημι · μὴ σιγήσῃς μηδὲ καταπραΰνῃς · ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας μὴ καθησυχάσῃς , ὁ δὲ Σύμμαχος μὴ ἐρημάσῃς , εἰρήκασιν . Εἶτ’ ἐπιλέγει ἑξῆς · ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ἤχησαν , καὶ οἱ μισοῦντές σε ἦραν κεφαλήν , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ὤχλασαν , καὶ μισοποιοῦντές σε ἦραν κεφαλήν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἰδοὺ γὰρ οἱ ἐχθροί σού , φησί , συνηχοῦσιν , καὶ οἱ μισοῦντές σε ἐπαίρουσι κεφαλήν . Ἠχοῦσιν δὲ καὶ ὀχλάζουσιν ἢ συνηχοῦσιν οἱ ἐχθροὶ τοῦ θεοῦ , ὅτε οὐκέτι κρύβδην οὐδὲ πεφεισμένως τολμῶσι παραφθέγγεσθαι τὰς κατὰ τοῦ θεοῦ βλασφημίας . ἤδη δὲ ἐκ τοῦ προφανοῦς καὶ ἀθρόως οἱ πάντες κατὰ τοῦ θεοῦ τὰ ἄθεα προφέρονται ῥήματα , ὁποῖα τολμῶσι πράττειν κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιρούς · εἶτα δὲ καὶ ὑψαυχενοῦντες καὶ φρυαττόμενοι τὴν κεφαλὴν ἐπαίρουσιν , ὅτε μάλιστα ἐπιτριβὴν αὐτοῖς ἡ σιωπὴ τοῦ θεοῦ κατεργάζεται . τούτων δὲ τὴν κεφαλὴν αἰρόντων οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι καταπονούμενοι ταπεινοῦνται , ὡς ἔμπαλιν ταπεινουμένων τῶν ἐχθρῶν τοῦ θεοῦ αἱ τῶν ἁγίων καὶ θεοφιλῶν ἀνδρῶν κεφαλαὶ ὑψοῦνται . διὸ εἴρηταί που ἐξ αὐτῶν προσώπου τό · καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσεν κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου .
Lemmas: ἀοιδός ψαλμός ὁ Ἀσάφ . ὁ θεός , τίς ὁμοιόω σύ ; μή σιγάω μηδέ καταπραύνω , ὁ θεός · ὅτι ἰδού ὁ ἐχθρός σύ ἠχέω , καί ὁ μισέω σύ ἀείρω κεφαλή . ὁ μέν οθ ψαλμός προαναφωνέω ὁ ἀφανισμός ὁ ἀμπελών καί ὁ πτῶσις ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ὁ τε παρά αὐτός τιμάω τόπος ὁ ἐμπρησμός καί ὁ ἐρημία , ὁ δέ ἑξῆς αὐτός δύο ὁ αἴτιος διδάσκω , διά ὅς πάσχω βρόχος οὗτος . ὁ δέ πάρειμι συνάπτω ἐκεῖνος ἱκετηρία καί δέησις ὑπέρ ὁ λαός ποιέω · ἐσθίω γάρ μετά ὁ σκυθρωπός ὥσπερ τις θεραπεία προσάγω ὁ προλέγω μέλλω ἐν οὗτος περιγράφω ὁ ὁ Ἀσάφ ψαλμός . διό καί ἀοιδή ψαλμός ἐπιγράφω ὁ πάρειμι λόγος διά ὁ ὁ χρηστός ὑπερεύχομαι ὁ λαός . εἰμί δέ ὁ πάρειμι ὁ ἐπιγράφω ὁ Ἀσάφ ἰά , ὅς πρῶτος εἰμί ὁ οβʹ · συμπαραλαμβάνω ὁ πρόκειμαι ὁ μ καί θ διά ὁ καί αὐτός εἰμί ὁ Ἀσάφ γίγνομαι εἄν ὁ πᾶς ὁ ἀριθμός Ἶβ . λέγος δέ διά ὁ πάρειμι ὁ προφήτης ἐν ὁ πρός ὁ θεός ἱκετήριος · ὁ θεός , τίς ὁμοιόω σύ ; μή σιγάω μηδέ καταπραύνω , ὁ θεός . σοί μέν γάρ , φημί , ὁ θεός μακροθυμῶ εἰμί καί ἀνεξικακῶ καί διά οὗτος πᾶς ἀνέχω , οὐδείς ὅμοιος · τίς γάρ σύ παραπλήσιος ὁ ὁ ἄθεος καί ἀσεβής ἀνήρ δυσφημία καί ὑπερηφανία οἷος τε εἄν εἰμί φέρω ; διό σύ μέν , ὁ θεός , οὐδείς ὁμοιόω . ἐγώ δέ ὡς ἄνθρωπος ἡσσάομαι ὑπό ὁ ἐμαυτοῦ ἀσθένεια τολμάω δήω καί σύ ὁ θεός μετά ἱκετηρία λέγω · μή σιγάω , μηδέ καταπραύνω , ὁ θεός . σιγάω δέ λέγω ὁ θεός , ἐπειδάν ἐπαίρω ὁ ἄθεος καί δυσσεβής ἀνήρ ἀπροσποίητος μένω , μή ἐπάγω παραχρῆμα ὁ κατά αὐτός ὀργή μηδέ ὁ κατά αὐτός τιμωρία χράω . διό καί ὁ ἁμαρτάνω ὁ αὐτός Ἀσάφ ἐν ὁ μ καί θ ὁ θεός εἰσάγω λέγω · οὗτος ποιέω , καί σιγάω · ὑπολαμβάνω ἀνομία , ὅτι εἰμί σύ ὅμοιος . ὁ δέ αἴτιος ὁ σιγή ὁ θεός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία παιδεύω ὁ ἀπόστολος γράφω · ἢ ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία καταφρονέω ἀγνοέω , ὅτι ὁ χρηστός ὁ θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω ; ἀλλά σύ μέν , φημί , ὡς θεός πᾶς ἀνέχω πᾶς φέρω πρᾶος καί ἐπί ὁ ἀσεβής καί ἄθεος ἐξαμαρτάνω καί κατά σύ ὁ θεός βλασφημέω σιωπάω , ἐγώ δέ μή δύναμαι οὗτος ὁράω δήω καί ἱκετεύω συγγνώμη τυγχάνω ἐπί ὁ μή δύναμαι φέρω σύ ὁ θεός παραπλήσιος · τίς γάρ σύ ὁμοιόω ; διό ὡς ἄνθρωπος ζῆλος ἔχω ὁ ὑπέρ ὁ σός εὐσέβεια τολμάω ἱκετερίαν σύ προσάγω , ὥστε παύω μέν ὁ ἄφατος μακροθυμία καί ὁ ἀνεξικακέω σιωπή , ἤδη δέ ποτός κινέω κατά ὁ ὁ ἀνήκεστος τολμάω . διό φημί · μή σιγάω μηδέ καταπραύνω · ἀντί ὅς ὁ μέν Ἀκύλας μή καθησυχάζω , ὁ δέ Σύμμαχος μή ἐρημάζω , εἴρω . εἶτα ἐπιλέγω ἑξῆς · ὅτι ἰδού ὁ ἐχθρός σύ ἠχέω , καί ὁ μισέω σύ ἀείρω κεφαλή , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · ὅτι ἰδού ὁ ἐχθρός σύ ὀχλάζω , καί μισοποιέω σύ ἀείρω κεφαλή , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ἰδού γάρ ὁ ἐχθρός σῦς , φημί , συνηχέω , καί ὁ μισέω σύ ἐπαίρω κεφαλή . ἠχέω δέ καί ὀχλάζω ἢ συνηχέω ὁ ἐχθρός ὁ θεός , ὅτε οὐκέτι κρύβδην οὐδέ πεφεισμένως τολμάω παραφθέγγομαι ὁ κατά ὁ θεός βλασφημία . ἤδη δέ ἐκ ὁ προφανής καί ἀθρόος ὁ πᾶς κατά ὁ θεός ὁ ἄθεος προφέρω ῥῆμα , ὁποῖος τολμάω πράσσω κατά ὁ ὁ διωγμός καιρός · εἶτα δέ καί ὑψαυχενέω καί φρυάσσομαι ὁ κεφαλή ἐπαίρω , ὅτε μάλιστα ἐπιτριβή αὐτός ὁ σιωπή ὁ θεός κατεργάζομαι . οὗτος δέ ὁ κεφαλή ἀείρω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος καταπονέω ταπεινόω , ὡς ἔμπαλιν ταπεινόω ὁ ἐχθρός ὁ θεός ὁ ὁ ἅγιος καί θεοφιλής ἀνήρ κεφαλή ὑψόω . διό εἴρω2 ποῦ ἐκ αὐτός πρόσωπον ὁ · καί νῦν ἰδού ὑψόω κεφαλή ἐγώ ἐπί ἐχθρός ἐγώ .