eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_90.2
Εἰκότως τοιγαροῦν τὰ ἐν τοῖς προκειμένοις λεγόμενα ὡς περὶ τοῦ σώματος Χριστοῦ ἀναφέροιτ’ ἂν καὶ εἰς τὸ ἀνθρώπειον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ εἰς τὸν ἐν αὐτῷ τελειούμενον . ὧν οὕτως εἰρημένων , ἑξῆς ὁ λόγος διεξέρχεται ὅσα παρὰ τοῦ θεοῦ ὑπάρξει τῷ κατοικοῦντι ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὑψίστου καὶ αὐλιζομένῳ ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ θεοῦ , λέγοντί τε τῷ κυρίῳ · ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου , ὁ θεός μου , καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν . Τίνα δέ ἐστι τὰ περὶ αὐτὸν γενησόμενα , καταλέγει διὰ τῶν ἑπομένων · ὅτι αὐτὸς ῥύσεταί με ἐκ παγίδος θηρευτῶν , ἀπὸ λόγου ταραχώδους . ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι , καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς . ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ . οὐ φοβηθήσῃ ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ , ἀπὸ βέλους πετομένου ἡμέρας , ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου , ἀπὸ συμπτώματος καὶ δαιμονίου μεσημβρινοῦ . πεσεῖται ἐκ τοῦ κλίτους σου χιλιὰς καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου , πρὸς σὲ δὲ οὐκ ἐγγιεῖ . πλὴν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατανοήσεις , καὶ ἀνταπόδοσιν ἁμαρτωλῶν ὄψει . ὅτι σὺ ἡ ἐλπίς μου , τὸν ὕψιστον ἔθου καταφυγήν σου . Πολλὰς ἐπαναστάσεις ὁ λόγος προαγορεύει γενήσεσθαι τῷ προφητευομένῳ . οὗτος δὲ ἦν σπάνιός τις καὶ θαυμαστὸς , ἐν ἀποκρύφῳ τοῦ ὑψίστου καθήμενος , ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ ἱκανοῦ αὐλιζόμενος , καὶ λέγων τῷ κυρίῳ · ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου , ὁ θεός μου , καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν · ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν , ὁ θεός μου , πεποιθήσω ἐν αὐτῷ · ἢ , ὁ Θεός μου , καὶ εὐθαρσήσω ἐν αὐτῷ , κατὰ τὸν Σύμμαχον . Τούτῳ δὴ οὖν τῷ τῶν εἰρημένων τρόπῳ ἀνακειμένῳ τῇ τοῦ θεοῦ βοηθείᾳ ἐπιβουλαί τινες καὶ συσκευαὶ μυρίων κατ’ αὐτοῦ στρατευομένων ἐπανέστησαν · παγίδες γοῦν θηρευτῶν ὠνομάσθησαν , καὶ λόγοι ταραχώδεις , καὶ φόβος νυκτερινὸς , καὶ βέλος πετόμενον ἡμέρας , καὶ πρᾶγμα ἐν σκότει διαπορευόμενον , καὶ σύμπτωμα δαιμονίου μεσημβρινοῦ · καὶ πρὸς τούτοις ἅπασι χιλιάδες καὶ μυριάδες · αἱ μὲν χιλιάδες τὰ ἀριστερὰ αὐτοῦ ἀπολαμβάνουσαι , αἱ δὲ τὰ δεξιὰ μυριάδες . αὐταὶ γὰρ τοῖς δεξιοῖς ὡς ἂν κραταιοτέροις καὶ ἰσχυροτέροις μέρεσιν ἐπεβούλευον . τούτων δὲ πάντων οὐδὲν προσψαύειν τῷ περὶ οὗ ὁ λόγος προφητεύει . Ἔτι δὲ πρὸς τούτοις ἐπιβήσεσθαι λέγεται , ὅτι καὶ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων · μικρὰ γὰρ ἦν ταῦτα · ἀλλ’ ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον , καταπατήσειν τε λέοντα καὶ δράκοντα · ἃ δὴ βασιλικώτατα καὶ ἀρχικώτατα τῶν ἐν θηρίοις καὶ ἑρπετοῖς τυγχάνει . Οἶμαι γοῦν διὰ τούτων τοὺς ἄρχοντας τοῦ αἰῶνος τούτου σημαίνεσθαι , καὶ τὰς ἀοράτους καὶ ἀρχοντικὰς δυνάμεις . πλὴν ὅμως ὁ προφητευόμενος καταπατήσειν ἀθρόως λέγεται τὰς πάσας . ἐπιβήσῃ γὰρ , φησὶν , ἐπὶ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον , καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα . τίς οὖν γένοιτ’ ἂν τοιοῦτος , ὡς ἐφαρμόζειν αὐτῷ δύνασθαι τὰ τοιαῦτα , καὶ ὃς ὁ λαὸς μὲν ἐχθρῶν μὲν μυριάδας ἐπιστρατεύεται αὐτοῦ τοῖς δεξιοῖς , τοῖς δὲ κατὰ θάτερον μέρος χιλιάδας , μὴ τολμᾷν δὲ αὐτοῦ προσψαύειν , καταπίπτειν δὲ ἔμπροσθεν αὐτοῦ , φέρε κατανοήσωμεν . φημὶ δὲ καθ’ ἕνα τρόπον ἀναφέρεσθαι ταῦτα ἐπὶ τὸν ἐν Χριστῷ τετελειωμένον ἄνθρωπον · οἷος ἦν ὁ Παῦλος λέγων · οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ · ἐπὶ πάντα τε τὸν ὁμοίως ἐκείνῳ λέγειν δυνάμενον · τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ ; θλίψις , ἢ στενοχωρία , ἢ διωγμὸς , ἢ λιμὸς , ἢ γυμνότης , ἢ κίνδυνος , ἢ μάχαιρα ; καὶ πάλιν · πέπεισμαι γὰρ , ὅτι οὔτε θάνατος , οὔτε ζωὴ , οὔτε ἐνεστῶτα , οὔτε μέλλοντα , οὔτε δυνάμεις , οὔτε ὕψωμα , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · ὁ δὲ πρὸς τούτοις οἷός τε ὢν λέγειν · ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν , ἄξιος ἂν γένοιτο τοῦ καὶ ἐπ’ αὐτῷ λεχθῆναι τὰς προκειμένας φωνάς . Ὁ γὰρ τοιοῦτος , κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὑψίστου , καὶ ἐν σκέπῃ τοῦ θεοῦ αὐλιζόμενος , ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ · ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου , ὁ θεὸς , καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν . ταῦτα δὲ αὐτοῦ διαθέσει τελείᾳ εἰρηκότος , θεσπίζει αὐτῷ τὸ θεῖον πνεῦμα , ὅτι δὴ ἀσφαλῆ εἵλατο φύλακα , καὶ καλὴν ἐκτήσατο καταφυγὴν τὸν κύριον · τοιοῦτον γὰρ ἔχων βοηθὸν καὶ πρόμαχον καὶ ὑπερασπιστὴν , οὐδένα τῶν ἐχθρῶν φοβηθήσεται , ἅτε αὐτοῦ τοῦ κυρίου ῥυομένου αὐτὸν ἐξ ἁπάντων . καὶ γὰρ ἐκ παγίδος θηρευτῶν ἐξελεῖται αὐτὸν , καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει αὐτῷ · καὶ πάντα δὲ τὰ ἑξῆς κατηριθμημένα ἐπὶ πάντα τὸν ἐν Χριστῷ τέλειον ἄνθρωπον ἀνενεχθήσεται , καὶ ἐπὶ τὸ σῶμα δὲ Χριστοῦ , ἤτοι τὸν ἐκ τελείων ψυχῶν κατεσκευασμένον μαρτύρων χορόν · ἢ τὴν τελείαν ἐκκλησίαν αὐτοῦ , ἣν αὐτὸς ἑαυτῷ παρεστήσατο , μὴ ἔχουσαν σπῖλον ἢ ῥυτίδα , ἤ τι τῶν τοιούτων . Ὁ γοῦν ἐπὶ τὴν πέτραν οἰκοδομήσειν ἐπηγγελμένος τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ , ὡς μὴ πύλας ᾅδου κατισχύσειν αὐτῆς , αὐτὸς αὐτῆς καὶ φύλαξ καὶ φρουρὸς ἔσται , περιφράττων αὐτὴν καὶ ἀσφαλιζόμενος , πρὸς τὸ μὴ τὰς πύλας τοῦ ᾅδου κατισχύειν αὐτῆς . διὸ τῇ τοιαύτῃ ἐκκλησίᾳ , καὶ τῷ τοιούτῳ δὴ Χριστοῦ μαρτύρων χορῷ , τῷ κατοικίαν μὲν μηδαμῶς ἔχοντι ἐπὶ γῆς , δυναμένῳ δὲ λέγειν , ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει , λεχθήσεται · ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὑψίστου , ἐν σκέπῃ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται . εἶτ’ ἐρεῖ μὲν αὐτὸς τῷ κυρίῳ , οὗ εἵλατο κατοικεῖν ὑπὸ τὴν σκέπην · ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου , ὁ θεός μου , καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν . κτησαμένῳ δὲ αὐτῷ τοιοῦτον φύλακα καὶ τοιοῦτον σωτῆρα καὶ βοηθὸν ἐπιγραψαμένῳ λεχθήσεται ὑπὸ τοῦ θείου πνεύματος , ὡς ἄρα εἴη καλὴν εὑράμενος ἑαυτῷ μερίδα καὶ τεῖχος ὀχυρὸν , ὅπλον τε ἄμαχον τὸν ἑαυτοῦ κύριον . Τοῦτον γὰρ ἔχων ἐν ἀσφαλεῖ καὶ ἀμερίμνως οἰκήσει , ἅτε κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὑψίστου , καὶ ἐν σκέπῃ τοῦ ἱκανοῦ αὐλιζόμενος . εἰ γοῦν ποτε , φησὶν , οἱ τῶν ἀνθρωπείων ψυχῶν θηρευταὶ , ἀφανεῖς καὶ ἀόρατοι δυνάμεις κατὰ τὸ σύνηθες αὐτοῖς παγίδας λαθραίως ἐγκρύπτοντες , προβάλλεσθαι κατὰ σοῦ πειρῷντο , οὐδὲν αὐτοῖς ἔσται πλέον · ὅτι αὐτὸς κύριος ῥύσεταί σε ἐκ παγίδος θηρευτῶν , ἡ παγὶς συνετρίβη , καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν . εἰ δὲ καὶ λόγοις θορυβεῖν ἐπιχειροῖεν ἱέντες ἑαυτῶν τὸν τῆς ἀσεβείας ἰὸν διὰ τῆς ἑαυτῶν γλώσσης , ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν πάλιν ὁ κύριος ἀβλαβῆ τὸν ἑαυτοῦ ἄνθρωπον φυλάξει . ἵνα μὴ ὁ φλογμὸς τοῦ τῶν ἀνθρώπων βίου καὶ ὁ τῆς κακίας καύσων , ἐπὶ πλεῖον ἐκκαυθεὶς , ἐξάψῃ τὰ κακὰ κατὰ τοῦ τῆς εὐσεβείας ἀθλητοῦ , θεσπίζει φάσκων ὁ λόγος αὐτῷ · ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι , καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς . Εἰ δὲ καὶ πολεμίων στίφη πεπυρωμένα καὶ θανατηφόρα βέλη λόγων ψευδῶν καὶ τῆς ἀληθείας ἐναντίων ἀκοντίζοι κατὰ τοῦ δηλουμένου , αὐτὸς μὲν ἡσυχάσει νόμῳ θείῳ πειθαρχῶν λέγοντι · κύριος πολεμήσει ὑπὲρ ὑμῶν , καὶ ὑμεῖς σιγήσεσθε · λεχθήσεται δὲ αὐτῷ κατὰ καιρὸν τὸ , ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ . αὕτη γὰρ ἡ ἀλήθεια τῶν Χριστοῦ δογμάτων , μεγάλην κεκτημένη δύναμιν , τὸν ἔχοντα αὐτὴν περιφράξει , κυκλοῦσα αὐτὸν , καὶ περιβάλλουσα τῷ ἑαυτῆς ὅπλῳ , πρὸς τὸ μήτε νυκτὸς ἐπελθούσης , μήτε σκοτίας καταλαβούσης δεδιέναι , μηδ’ ὑπὸ φόβων ταράττεσθαι , μήτε τῶν ἐν ἡμέρᾳ πεμπομένων βελῶν φροντίζειν . δηλοῖ δὲ διὰ μὲν τῆς νυκτὸς καὶ τῆς σκοτίας τοὺς περιστατικοὺς καιροὺς , καθ’ οὕς φησι μηδὲν φοβηθήσεσθαι τὸν ὑπὸ τοῦ τῆς ἀληθείας ὅπλου περιπεφραγμένον · διὰ δὲ τῆς ἡμέρας τοὺς ἐν γαλήνῃ καὶ εὐδίᾳ καὶ εἰρηνικῇ καταστάσει , καθ’ οὓς πόρρωθεν βέλη πετόμενα καθ’ ἡμῶν πέμπειν εἰώθασιν οἱ ἐχθροὶ , τοὺς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς ἑαυτῶν λόγους . κατὰ γὰρ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς , οὐ πόρρωθεν ἑστῶτες βέλη πέμπουσιν , ἀλλ’ ἐγγύθεν ὁρμῶντες , καταπιεῖν ἡμᾶς ὅλους οἷα θανάτου φίλοι πειρῶνται · ὃς κατέπιε τότε ἰσχύσας . ἀλλ’ ἡμεῖς γε , τῷ δηλωθέντι ὅπλῳ πεφυλαγμένοι , ἐροῦμεν · εἰ μὴ ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν , ἐν τῷ ἐπαναστῆναι ἀνθρώπους ἐφ’ ἡμᾶς , ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς .
Lemmas: εἰκότως τοιγάρ ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι λέγω ὡς περί ὁ σῶμα Χριστός ἀναφέρω εἄν καί εἰς ὁ ἀνθρώπειος ὁ σωτήρ ἐγώ καί εἰς ὁ ἐν αὐτός τελειόω . ὅς οὕτως εἴρω , ἑξῆς ὁ λόγος διεξέρχομαι ὅσος παρά ὁ θεός ὑπάρχω ὁ κατοικέω ἐν βοήθεια ὁ ὕψιστος καί αὐλίζομαι ὑπό ὁ σκέπη ὁ θεός , λέγω τε ὁ κύριος · ἀντιλήπτωρ ἐγώ εἰμί καί καταφυγή ἐγώ , ὁ θεός ἐγώ , καί ἐλπίζω ἐπί αὐτός . τίς δέ εἰμί ὁ περί αὐτός γίγνομαι , καταλέγω διά ὁ ἕπομαι · ὅτι αὐτός ἐρύω ἐγώ ἐκ παγίς θηρευτής , ἀπό λόγος ταραχώδης . ἐν ὁ μετάφρενον αὐτός ἐπισκιάζω σύ , καί ὑπό ὁ πτέρυξ αὐτός ἐλπίζω . ὅπλον κυκλόω σύ ὁ ἀλήθεια αὐτός . οὖον φοβέω ἀπό φόβος νυκτερινός , ἀπό βέλος πέτομαι ἡμέρα , ἀπό πρᾶγμα ἐν σκότος διαπορεύω , ἀπό σύμπτωμα καί δαιμόνιος μεσημβρινός . πίπτω ἐκ ὁ κλίτος σύ χιλιάς καί μυριάς ἐκ δεξιός σύ , πρός σύ δέ οὐ ἐγγίζω . πλήν ὁ ὀφθαλμός σύ κατανοέω , καί ἀνταπόδοσις ἁμαρτωλός ὁράω . ὅτι σύ ὁ ἐλπίς ἐγώ , ὁ ὕψιστος τίθημι καταφυγή σύ . Πολύς ἐπανάστασις ὁ λόγος προαγορεύω γίγνομαι ὁ προφητεύω . οὗτος δέ εἰμί σπάνιος τις καί θαυμαστός , ἐν ἀπόκρυφος ὁ ὕψιστος κάθημαι , ὑπό ὁ σκιά ὁ ἱκανός αὐλίζομαι , καί λέγω ὁ κύριος · ἀντιλήπτωρ ἐγώ καί καταφυγή ἐγώ , ὁ θεός ἐγώ , καί ἐλπίζω ἐπί αὐτός · ἢ κατά ὁ Ἀκύλας , ὁ θεός ἐγώ , ποιέω ἐν αὐτός · ἢ , ὁ Θεός ἐγώ , καί εὐθαρσέω ἐν αὐτός , κατά ὁ Σύμμαχος . οὗτος δή οὖν ὁ ὁ εἴρω τρόπος ἀνάκειμαι ὁ ὁ θεός βοήθεια ἐπιβουλή τις καί συσκευή μυρίος κατά αὐτός στρατεύω ἐπανίστημι · παγίς γοῦν θηρευτής ὀνομάζω , καί λόγος ταραχώδης , καί φόβος νυκτερινός , καί βέλος πέτομαι ἡμέρα , καί πρᾶγμα ἐν σκότος διαπορεύω , καί σύμπτωμα δαιμόνιος μεσημβρινός · καί πρός οὗτος ἅπας χιλιάς καί μυριάς · ὁ μέν χιλιάς ὁ ἀριστερός αὐτός ἀπολαμβάνω , ὁ δέ ὁ δεξιός μυριάς . αὐτός γάρ ὁ δεξιός ὡς εἄν κραταῖος καί ἰσχυρός μέρος ἐπιβουλεύω . οὗτος δέ πᾶς οὐδείς προσψαύω ὁ περί ὅς ὁ λόγος προφητεύω . ἔτι δέ πρός οὗτος ἐπιβαίνω λέγω , ὅτι καί ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος · μικρός γάρ εἰμί οὗτος · ἀλλά ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος , καταπατέω τε λέων καί δράκων · ὁ δή βασιλικός καί ἀρχικός ὁ ἐν θηρίον καί ἑρπετόν τυγχάνω . οἴμη γοῦν διά οὗτος ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος σημαίνω , καί ὁ ἀόρατος καί ἀρχοντικός δύναμις . πλήν ὅμως ὁ προφητεύω καταπατέω ἀθρόος λέγω ὁ πᾶς . ἐπιβαίνω γάρ , φημί , ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος , καί καταπάτησις λέων καί δράκων . τίς οὖν γίγνομαι εἄν τοιοῦτος , ὡς ἐφαρμόζω αὐτός δύναμαι ὁ τοιοῦτος , καί ὅς ὁ λαός μέν ἐχθρός μέν μυριάς ἐπιστρατεύω αὐτός ὁ δεξιός , ὁ δέ κατά ἕτερος μέρος χιλιάς , μή τολμάω δέ αὐτός προσψαύω , καταπίπτω δέ ἔμπροσθεν αὐτός , φέρω κατανοέω . φημί δέ κατά εἷς τρόπος ἀναφέρω οὗτος ἐπί ὁ ἐν Χριστός τελειόω ἄνθρωπος · οἷος εἰμί ὁ Παῦλος λέγω · οἶδα ἄνθρωπος ἐν Χριστός · ἐπί πᾶς τε ὁ ὁμοίως ἐκεῖνος λέγω δύναμαι · τίς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ θεός ; θλῖψις , ἢ στενοχωρία , ἢ διωγμός , ἢ λιμός , ἢ γυμνότης , ἢ κίνδυνος , ἢ μάχαιρα ; καί πάλιν · πείθω γάρ , ὅτι οὔτε θάνατος , οὔτε ζωή , οὔτε ἐνίστημι , οὔτε μέλλω , οὔτε δύναμις , οὔτε ὕψωμα , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἕτερος δύναμαι ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ θεός ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς · ὁ δέ πρός οὗτος οἷος τε εἰμί λέγω · ἀλλά ἐν οὗτος πᾶς ὑπερνικάω , ἄξιος εἄν γίγνομαι ὁ καί ἐπί αὐτός λέγω ὁ πρόκειμαι φωνή . ὁ γάρ τοιοῦτος , κατοικέω ἐν βοήθεια ὁ ὕψιστος , καί ἐν σκέπη ὁ θεός αὐλίζομαι , εἴρω ὁ κύριος · ἀντιλήπτωρ ἐγώ εἰμί καί καταφυγή ἐγώ , ὁ θεός , καί ἐλπίζω ἐπί αὐτός . οὗτος δέ αὐτός διάθεσις τέλειος ἐρῶ , θεσπίζω αὐτός ὁ θέω πνεῦμα , ὅτι δή ἀσφαλής αἱρέω φύλαξ , καί καλός κτάομαι καταφυγή ὁ κύριος · τοιοῦτος γάρ ἔχω βοηθός καί πρόμαχος καί ὑπερασπιστής , οὐδείς ὁ ἐχθρός φοβέω , ἅτε αὐτός ὁ κύριος ἐρύω αὐτός ἐκ ἅπας . καί γάρ ἐκ παγίς θηρευτής ἐξελαύνω αὐτός , καί ἀπό λόγος ταραχώδης ὁ μετάφρενον αὐτός ἐπισκιάζω αὐτός · καί πᾶς δέ ὁ ἑξῆς καταριθμέω ἐπί πᾶς ὁ ἐν Χριστός τέλειος ἄνθρωπος ἀναφέρω , καί ἐπί ὁ σῶμα δέ Χριστός , ἤτοι ὁ ἐκ τέλειος Ψυχή κατασκευάζω μάρτυς χορός · ἢ ὁ τέλειος ἐκκλησία αὐτός , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ παρίστημι , μή ἔχω σπῖλος ἢ ῥυτίς , ἤ τίς ὁ τοιοῦτος . ὁ γοῦν ἐπί ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐπαγγέλλω ὁ ἐκκλησία αὐτός , ὡς μή πύλη ᾍδης κατισχύω αὐτός , αὐτός αὐτός καί φύλαξ καί φρουρός εἰμί , περιφράσσω αὐτός καί ἀσφαλίζω , πρός ὁ μή ὁ πύλη ὁ ᾍδης κατισχύω αὐτός . διό ὁ τοιοῦτος ἐκκλησία , καί ὁ τοιοῦτος δή Χριστός μάρτυς χορός , ὁ κατοίκιος μέν μηδαμῶς ἔχω ἐπί γῆ , δύναμαι δέ λέγω , ἐγώ δέ ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός ὑπάρχω , λέγω · ὁ κατοικέω ἐν βοήθεια ὁ ὕψιστος , ἐν σκέπη ὁ θεός ὁ οὐρανός αὐλίζομαι . εἶτα εἴρω μέν αὐτός ὁ κύριος , ὅς αἱρέω κατοικέω ὑπό ὁ σκέπη · ἀντιλήπτωρ ἐγώ εἰμί καί καταφυγή ἐγώ , ὁ θεός ἐγώ , καί ἐλπίζω ἐπί αὐτός . κτάομαι δέ αὐτός τοιοῦτος φύλαξ καί τοιοῦτος σωτήρ καί βοηθός ἐπιγράφω λέγω ὑπό ὁ θεῖον πνεῦμα , ὡς ἄρα εἰμί καλός εὑρίσκω ἑαυτοῦ μερίς καί τεῖχος ὀχυρός , ὅπλον τε ἄμαχος ὁ ἑαυτοῦ κύριος . οὗτος γάρ ἔχω ἐν ἀσφαλής καί ἀμέριμνος οἰκέω , ἅτε κατοικέω ἐν βοήθεια ὁ ὕψιστος , καί ἐν σκέπη ὁ ἱκανός αὐλίζομαι . εἰμί γοῦν ποτός , φημί , ὁ ὁ ἀνθρώπειος Ψυχή θηρευτής , ἀφανής καί ἀόρατος δύναμις κατά ὁ συνήθης αὐτός παγίς λαθραῖος ἐγκρύπτω , προβάλλω κατά σύ πειράω , οὐδείς αὐτός εἰμί πλέω · ὅτι αὐτός κύριος ἐρύω σύ ἐκ παγίς θηρευτής , ὁ παγίς συντρίβω , καί ἐγώ ἐρύω . εἰμί δέ καί λόγος θορυβέω ἐπιχειρέω ἵημι ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀσέβεια ἰός διά ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα , ἀλλά καί οὗτος αὐτός πάλιν ὁ κύριος ἀβλαβής ὁ ἑαυτοῦ ἄνθρωπος φυλάσσω . ἵνα μή ὁ φλογμός ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος καί ὁ ὁ κακία καύσων , ἐπί πλείων ἐκκαίω , ἐξάπτω ὁ κακός κατά ὁ ὁ εὐσέβεια ἀθλητής , θεσπίζω φάσκω ὁ λόγος αὐτός · ἐν ὁ μετάφρενον αὐτός ἐπισκιάζω σύ , καί ὑπό ὁ πτέρυξ αὐτός ἐλπίζω . εἰμί δέ καί πολέμιος στῖφος πυρόω καί θανατηφόρος βέλος λόγος ψευδής καί ὁ ἀλήθεια ἐναντίος ἀκοντίζω κατά ὁ δηλόω , αὐτός μέν ἡσυχάζω νόμος θεῖον πειθαρχέω λέγω · κύριος πολεμέω ὑπέρ σύ , καί σύ σιγάω · λέγω δέ αὐτός κατά καιρός ὁ , ὅπλον κυκλόω σύ ὁ ἀλήθεια αὐτός . οὗτος γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ Χριστός δόγμα , μέγας κτάομαι δύναμις , ὁ ἔχω αὐτός περίφραξις , κυκλόω αὐτός , καί περιβάλλω ὁ ἑαυτοῦ ὅπλον , πρός ὁ μήτε νύξ ἐπέρχομαι , μήτε σκοτία καταλαμβάνω δείδω , μηδέ ὑπό φόβος ταράσσω , μήτε ὁ ἐν ἡμέρα πέμπω βέλος φροντίζω . δηλόω δέ διά μέν ὁ νύξ καί ὁ σκοτία ὁ περιστατικός καιρός , κατά ὅς φημί μηδείς φοβέω ὁ ὑπό ὁ ὁ ἀλήθεια ὅπλον περιφράσσω · διά δέ ὁ ἡμέρα ὁ ἐν γαλήνη καί εὐδία καί εἰρηνικός κατάστασις , κατά ὅς πόρρωθεν βέλος πέτομαι κατά ἐγώ πέμπω εἴωθα ὁ ἐχθρός , ὁ βλάσφημος καί ἀσεβής ἑαυτοῦ λόγος . κατά γάρ ὁ ὁ διωγμός καιρός , οὖον πόρρωθεν ἵστημι βέλος πέμπω , ἀλλά ἐγγύθεν ὁρμή , καταπίνω ἐγώ ὅλος οἷος θάνατος φίλος πειράω · ὅς καταπίνω τότε ἰσχύω . ἀλλά ἐγώ γε , ὁ δηλόω ὅπλον φυλάσσω , εἴρω · εἰμί μή ὅτι κύριος εἰμί ἐν ἐγώ , ἐν ὁ ἐπανίστημι ἄνθρωπος ἐπί ἐγώ , ἄρα ζῶ εἄν καταπίνω ἐγώ .