eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_15.6
Οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων οὐδὲ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου . Οἶμαι δὲ διὰ τούτων δηλοῦσθαι τῶν ἁπάντων τῶν πάλαι εἰδωλολατρῶν τὴν προτέραν κατάστασιν · ἐν ᾗ ἄθεοι ὄντες καὶ εἰδωλολάτραι οὐκ ἐπὶ μίαν ἐξώκειλαν πλάνην . πλῆθος γὰρ ἦν αὐτῶν τῆς πολυθεΐας καὶ εἰδωλολατρείας καὶ ἀσθενείας . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐξ αὐτῶν ἐκείνων μεταβαλόντες διὰ τῆς σωτηρίου χάριτος γεγόνασινἅγιοι τοῦ εοῦ , διατοῦτο λέλεκται · τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσε πάντα τὰ θελήματά μου ἐν αὐτοῖς · καὶ ἐπεὶ συνῆπται τό · ἐπληθύνθησαν εἴδωλα αὐτῶν ἢ τὰ διαπονήματα αὐτῶν ἢ ἀσθένειαι αὐτῶν . ταῦτα γὰρ πάντα προσῆν τοῖς ὕστερον ἁγίοις πρὸ τῆς ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω μεταβολῆς . ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ἐτάχυναν οὐκ ἀμελήσαντες οὐδὲ βραδύναντες , ἀλλὰ διὰ τάχους τὴν μετάνοιαν ἐνδειξάμενοι μετὰ τὴν εἰς αὐτοὺς γενομένην χάριν , δι’ ἧς ἐθαυμαστώθη πάντα τὰ τοῦ σωτῆρος θελήματα ἐν αὐτοῖς . ὅθεν συγχώρησιν προτέρων ἁμαρτημάτων διδοὺς αὐτοῖς φησιν · οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων · ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · οὐ μὴ σπείσω σπονδὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων . πάλαι μὲν γάρ , φησί , σπονδὰς ἐποίουν ἐξ αἱμάτων , Ἰουδαῖοι μὲν κατὰ νόμον τῷ θεῷ θυσίας προσφέροντες , Ἕλληνες δέ , ὅτε τοῖς δαίμοσιν ἐλάτρευον · ἐγὼ δὲ καινὰς αὐτοῖς θυσίας παραδούς οὐκέτι δέξομαι σπονδὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων · οὐδὲ ταύτας σπείσω ἅτε ἀρχιερεὺς ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν ἀποδεξάμενος καὶ σπένδων · καινὰ δὲ μυστήρια παραδοὺς αὐτοῖς καὶ καινὰς θυσίας τὰς ἀναίμους καὶ ἀκάπνους καὶ λογικάς , ταύταις χρῆσθαι διδάξω αὐτούς · ἀλλ’ οὐδὲ μνημονεύσω διὰ τῶν χειλέων μου τῶν παλαιῶν αὐτῶν ὀνομάτων . πάλαι μὲν γὰρ ἐπ’ ἀξίως τῶν πράξεων ἐπήγοντο προσηγορίας οἱ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν βέβηλοι καὶ ἀκάθαρτοι καὶ εἰδωλολάτραι , πολύθεοί τε καὶ ἄθεοι ὀνομαζόμενοι · νῦν δὲ ἐκείνων μὲν οὐκέτι μνησθήσομαι τῶν ὀνομάτων , ἕτερα δὲ αὖ τοῖς ἀντ’ ἐκείνων δωρήσομαι · εὐσεβεῖς αὐτοὺς καὶ θεοσεβεῖς καὶ ἁγίους κλητούς τε καὶ ἐκλεκτοὺς καὶ χριστιανοὺς ὀνομάζων .
Lemmas: οὖον μή συνάγω ὁ συναγωγή αὐτός ἐκ αἷμα οὐδέ μή μιμνήσκω ὁ ὄνομα αὐτός διά χεῖλος ἐγώ . οἴμη δέ διά οὗτος δηλόω ὁ ἅπας ὁ πάλαι εἰδωλολάτρης ὁ πρότερος κατάστασις · ἐν ὅς ἄθεος εἰμί καί εἰδωλολάτρης οὐ ἐπί εἷς ἐξοκέλλω πλάνη . πλῆθος γάρ εἰμί αὐτός ὁ πολυθεία καί εἰδωλολατρία καί ἀσθένεια . ἀλλά ἐπεί ἐκ αὐτός ἐκεῖνος μεταβάλλω διά ὁ σωτήριος χάρις ἄγων ὁ ἑός , διατοῦτο λέγω · ὁ ἅγιος ὁ ἐν ὁ γῆ αὐτός θαυμαστόω πᾶς ὁ θέλημα ἐγώ ἐν αὐτός · καί ἐπεί συνάπτω ὁ · πληθύνω εἴδωλον αὐτός ἢ ὁ διαπόνημα αὐτός ἢ ἀσθένεια αὐτός . οὗτος γάρ πᾶς πρόσειμι ὁ ὕστερος ἅγιος πρό ὁ ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολεύς . ἀλλά μετά οὗτος ταχύνω οὐ ἀμελέω οὐδέ βραδύνω , ἀλλά διά τάχος ὁ μετάνοια ἐνδείκνυμι μετά ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι χάρις , διά ὅς θαυμαστόω πᾶς ὁ ὁ σωτήρ θέλημα ἐν αὐτός . ὅθεν συγχώρησις πρότερος ἁμάρτημα δίδωμι αὐτός φημί · οὖον μή συνάγω ὁ συναγωγή αὐτός ἐκ αἷμα · ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · οὖον μή σπένδω σπονδή αὐτός ἐκ αἷμα . πάλαι μέν γάρ , φημί , σπονδή ποιέω ἐκ αἷμα , Ἰουδαῖος μέν κατά νόμος ὁ θεός θυσία προσφέρω , Ἕλλην δέ , ὅτε ὁ δαίμων λατρεύω · ἐγώ δέ καινός αὐτός θυσία παραδίδωμι οὐκέτι δέχομαι σπονδή αὐτός ἐκ αἷμα · οὐδέ οὗτος σπένδω ἅτε ἀρχιερεύς ἐκ ὁ χείρ αὐτός ἀποδείκνυμι καί σπένδω · καινός δέ μυστήριον παραδίδωμι αὐτός καί καινός θυσία ὁ ἄναιμος καί ἄκαπνος καί λογικός , οὗτος χράω διδάσκω αὐτός · ἀλλά οὐδέ μνημονεύω διά ὁ χεῖλος ἐγώ ὁ παλαιός αὐτός ὄνομα . πάλαι μέν γάρ ἐπί ἀξίως ὁ πρᾶξις ἐπάγω προσηγορία ὁ ἀπό ὁ ἔθνος βέβηλος καί ἀκάθαρτος καί εἰδωλολάτρης , πολύθεος τε καί ἄθεος ὀνομάζω · νῦν δέ ἐκεῖνος μέν οὐκέτι μιμνήσκω ὁ ὄνομα , ἕτερος δέ αὖος ὁ ἀντί ἐκεῖνος δωρέω · εὐσεβής αὐτός καί θεοσεβής καί ἅγιος κλητός τε καί ἐκλεκτός καί χριστιανός ὀνομάζω .