eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_84.1
Εἰς τὸ τέλος , τοῖς υἱοῖς Κορέ , ψαλμός . Εὐδόκησας , κύριε , τὴν γῆν σου , ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰακώβ . ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου , ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . διάψαλμα . κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου , ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀγρῆς θυμοῦ σου . Ἀκολούθως τῷ πρὸ τούτου ψαλμῷ μετὰ τὴν ἐν ἐκείνῳ θεσπισθεῖσαν θεοφάνειαν ἐν τῷ μετὰ χεῖρας κακῶν ἀπαλλαγὴ προφητεύεται καὶ λύτρωσις μὲν αἰχμαλωσίας , συγχώρησις δὲ καὶ ἄφεσις ἁμαρτημάτων . εἵπετο γὰρ ταῦτα τῇ τοῦ θεοῦ εἰς ἀνθρώπους παρουσίᾳ καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐπὶ τῷ πρὸ τούτου ψαλμῷ δεδηλωμένοις . ἐπειδὴ γὰρ ἐν ἐκείνῳ σκηνώματα θεοῦ πλεῖστα καὶ αὐλαὶ καὶ θυσιαστήρια ἐπὶ τῆς γῆς ἐθεσπίζετο συστήσεσθαι , καὶ τὸ τούτων αἴτιον θεὸς ἦν μέλλων ἐπὶ γῆς φαίνεσθαι καὶ ὀνομαστὶ Χριστὸς ἦν ἐπιβλεπόμενος ( ἐλέγετο γοῦν · ὀφθήσεται ὁ θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών , καὶ πάλιν · ἐπίφανον ἐπὶ τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ σου ) , εἰκότως ἐν τῷ προκειμένῳ ψαλμῷ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι καθ’ ὅλης τῆς τῶν ἀνθρώπων οἰκουμένης προαναφωνεῖται . ἃ δὴ καὶ πεπλήρωται ἐπὶ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρουσίας , καθ’ ἣν ηὐδόκησεν ὁ θεὸς καταξιώσας αὐτὴν τῆς ἐπιβάσεως τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ . Πάλαι μὲν γὰρ εἴρητο τῷ πρωτοπλάστῳ · γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , καί · ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου · καὶ ἄλλος προφητῶν ἔλεγεν · ἀρὰ καὶ φόνος καὶ ψεῦδος , καὶ κλοπὴ καὶ μοιχεία κέχυται ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ αἵματα ἐφ’ αἵμασι μίσγουσιν . ὡς δὲ ἐπεδήμει τῇ γῇ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ καὶ τὸ ἀπὸ γῆς σῶμα ἀνελάμβανεν , μεταβολὴ προτέρων ἐγίγνετο κακῶν καὶ τὸ πᾶν τῆς γῆς στοιχεῖον ἀντὶ τῆς προτέρας ἀρᾶς εὐλογίας θεοῦ μετελάμβανεν ἐκκλησίαι τε καὶ οἶκοι τῷ θεῷ προσευκτήριοι καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης συνίσταντο . διὸ νῦν μὲν λέλεκται · ηὐδόκησας , κύριε , τὴν γῆν σου . ἐν ἑτέροις δέ · κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσεται ἡ γῆ , καὶ πάλιν · ᾄσατε τῷ κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ . Εἰκότως οὖν καὶ αὐτοῦ λέλεκται τοῦ κυρίου ἡ γῆ κατὰ τό · εὐδόκησας , κύριε , τὴν γῆν σου . Οὐ μόνον γὰρ κτίσμα αὐτοῦ καὶ ποίημα , ἀλλὰ καὶ κτῆμα γέγονε διὰ τὰ λελεγμένα . πῶς δὲ εἴρηται τό · ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰακώβ , νοήσεις ἐκ τῆς σωτηρίου φωνῆς , δι’ ἧς τὴν φήσασαν τοῦ Ἡσαΐου προφητείαν · πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με · εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν , ἀναγνοὺς ἐπήγαγε · σήμερον πεπλήρωται ἡ προφητεία αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν , διδάσκων εἰς ἑαυτὸν πληροῦσθαι τὸ λόγιον , ὅτι δὴ αὐτὸς ἦν ὁ σωτὴρ καὶ λυτρωτὴς τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν , ἃς ἀπὸ τῆς πικρᾶς δουλείας τῆς πολυθέου πλάνης καὶ τῆς δαιμονικῆς ἐνεργείας ἠλευθέρου λύσας αὐτῶν τὰς σειρὰς τῶν ἁμαρτιῶν . ὃ δὴ καὶ αὐτὸ παρίσταται διὰ τοῦ προκειμένου ψαλμοῦ φάσκοντος · ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου , ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . Ἀνομίας δὲ ἀφιεμένας καὶ καλυπτομένας ἁμαρτίας οἶδε καὶ ἀλλαχοῦ φάσκων ὁ λόγος · μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι , καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι . Σημαίνει δὲ διὰ τούτων τὸ πνεῦμα τὴν ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν δεδωρημένην ἄφεσιν τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων τοῖς ἀπὸ τῆς νοητῆς τῶν ψυχῶν αἰχμαλωσίας λελυτρωμένοις , οἷς , εἰ μετὰ τὴν ἄφεσιν πάλιν ἁμάρτοιεν , οὐκέτι δευτέραν ἄφεσιν , ἀλλ’ ἐπικάλυψιν ἁμαρτιῶν παρέχει . διὰ γὰρ δευτέρων κατορθωμάτων καλύπτειν τὰ προημαρτημένα συνεχώρησεν . Ταῦτα δὲ πάντα τῇ τῶν ἀνθρώπων γῇ καὶ δηλαδὴ τοῖς κατοικοῦσιν αὐτὴν διὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἐπιδημίας ὁ τῶν ὅλων θεὸς ἐδωρήσατο , καταπαύσας τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμόν , ὧν ἄξιοι τὸ πρὶν ἐτύγχανον οἱ τὴν γῆν οἰκοῦντες , ἅτε δὴ ἐχθροὶ ὄντες αὐτοῦ διὰ τὰς τῶν ἀσεβειῶν αὐτῶν ὑπερβολάς . ἀλλὰ θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ , μὴ λογιζόμενος δὲ αὐτοῖς τὰ παραπτώματα . διὸ λέλεκται · κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου , ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὁ υἱός κορός , ψαλμός . εὐδοκέω , κύριος , ὁ γῆ σύ , ἀποστρέφω ὁ αἰχμαλωσία Ἰακώβ . ἀφίημι ὁ ἀνομία ὁ λαός σύ , καλύπτω πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός . διάψαλμα . καταπαύω πᾶς ὁ ὀργή σύ , ἀποστρέφω ἀπό ογρός θυμός σύ . ἀκόλουθος ὁ πρό οὗτος ψαλμός μετά ὁ ἐν ἐκεῖνος θεσπίζω θεοφάνεια ἐν ὁ μετά χείρ κακός ἀπαλλαγή προφητεύω καί λύτρωσις μέν αἰχμαλωσία , συγχώρησις δέ καί ἄφεσις ἁμάρτημα . ἕπω γάρ οὗτος ὁ ὁ θεός εἰς ἄνθρωπος παρουσία καί ὁ λοιπός ὁ ἐπί ὁ πρό οὗτος ψαλμός δηλόω . ἐπεί γάρ ἐν ἐκεῖνος σκήνωμα θεός πλεῖστος καί αὐλή καί θυσιαστήριον ἐπί ὁ γῆ θεσπίζω συνίστημι , καί ὁ οὗτος αἴτιος θεός εἰμί μέλλω ἐπί γῆ φαίνω καί ὀνομαστί Χριστός εἰμί ἐπιβλέπω ( λέγω γοῦν · ὁράω ὁ θεός ὁ θεός ἐν Σιών , καί πάλιν · ἐπιφαίνω ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ Χριστός σύ ) , εἰκότως ἐν ὁ πρόκειμαι ψαλμός ὁ μέλλω εἰμί κατά ὅλος ὁ ὁ ἄνθρωπος οἰκέω προαναφωνέω . ὁ δή καί πληρόω ἐπί ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ παρουσία , κατά ὅς εὐδοκέω ὁ θεός καταξιόω αὐτός ὁ ἐπίβασις ὁ Χριστός αὐτός . πάλη μέν γάρ εἴρω ὁ πρωτόπλαστος · γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , καί · ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ · καί ἄλλος προφήτης λέγω · ἀρά καί φόνος καί ψεῦδος , καί κλοπή καί μοιχεία χέω ἐπί ὁ γῆ · καί αἷμα ἐπί αἷμα μίσγω . ὡς δέ ἐπιδημέω ὁ γῆ ὁ υἱός ὁ θεός καί ὁ ἀπό γῆ σῶμα ἀναλαμβάνω , μεταβολή πρότερος γίγνομαι κακός καί ὁ πᾶς ὁ γῆ στοιχεῖον ἀντί ὁ πρότερος ἀρά εὐλογία θεός μεταλαμβάνω ἐκκλησία τε καί οἶκος ὁ θεός προσευκτήριον κατά ὅλος ὁ οἰκέω συνίστημι . διό νῦν μέν λέγω · εὐδοκέω , κύριος , ὁ γῆ σύ . ἐν ἕτερος δέ · κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ , καί πάλιν · ἀείδω ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ . εἰκότως οὖν καί αὐτός λέγω ὁ κύριος ὁ γῆ κατά ὁ · εὐδοκέω , κύριος , ὁ γῆ σύ . οὖον μόνος γάρ κτίσμα αὐτός καί ποίημα , ἀλλά καί κτῆμα γίγνομαι διά ὁ λέγω . πῶς δέ εἴρω ὁ · ἀποστρέφω ὁ αἰχμαλωσία Ἰακώβ , νοέω ἐκ ὁ σωτήριος φωνή , διά ὅς ὁ φημί ὁ Ἠσαΐας προφητεία · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ · εὐαγγελίζω πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις καί τυφλός ἀνάβλεψις , ἀναγιγνώσκω ἐπάγω · σήμερον πληρόω ὁ προφητεία οὗτος ἐν ὁ οὖς σύ , διδάσκω εἰς ἑαυτοῦ πληρόω ὁ λόγιος , ὅτι δή αὐτός εἰμί ὁ σωτήρ καί λυτρωτής ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή , ὅς ἀπό ὁ πικρός δουλεία ὁ πολύθεος πλάνης καί ὁ δαιμονικός ἐνέργεια ἐλευθερόω λύω αὐτός ὁ σειρά ὁ ἁμαρτία . ὅς δή καί αὐτός παρίστημι διά ὁ πρόκειμαι ψαλμός φάσκω · ἀφίημι ὁ ἀνομία ὁ λαός σύ , καλύπτω πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός . ἀνομία δέ ἀφίημι καί καλύπτω ἁμαρτία οἶδα καί ἀλλαχοῦ φάσκω ὁ λόγος · μακάριος ὅς ἀφίημι ὁ ἀνομία , καί ὅς ἐπικαλύπτω ὁ ἁμαρτία . σημαίνω δέ διά οὗτος ὁ πνεῦμα ὁ ὑπό ὁ σωτήρ ἐγώ δωρέω ἄφεσις ὁ πρότερος ἁμάρτημα ὁ ἀπό ὁ νοητός ὁ Ψυχή αἰχμαλωσία λυτρόω , ὅς , εἰμί μετά ὁ ἄφεσις πάλιν ἁμαρτάνω , οὐκέτι δύο ἄφεσις , ἀλλά ἐπικάλυψις ἁμαρτία παρέχω . διά γάρ δύο κατόρθωμα καλύπτω ὁ προαμαρτάνω συγχωρέω . οὗτος δέ πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γῆ καί δηλαδή ὁ κατοικέω αὐτός διά ὁ ὁ σωτήρ ἐπιδημία ὁ ὁ ὅλος θεός δωρέω , καταπαύω ὁ ὀργή καί ὁ θυμός , ὅς ἄξιος ὁ πρίν τυγχάνω ὁ ὁ γῆ οἰκέω , ἅτε δή ἐχθρός εἰμί αὐτός διά ὁ ὁ ἀσέβεια αὐτός ὑπερβολή . ἀλλά θεός εἰμί ἐν Χριστός κόσμος καταλλάσσω ἑαυτοῦ , μή λογίζομαι δέ αὐτός ὁ παράπτωμα . διό λέγω · καταπαύω πᾶς ὁ ὀργή σύ , ἀποστρέφω ἀπό ὀργή θυμός σύ .