eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_48.6
οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῇ δυνάμει αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου αὐτῶν καυχώμενοι , ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται · λυτρώσεται ἄνθρωπος ; οὐ δώσει τῷ θεῷ ἐξίλασμα αὐτοῦ καὶ τὴν τιμὴν τῆς λυτρώσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ . καὶ ἐκόπασεν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζήσεται εἰς τέλος , ὅτι οὐκ ὄψεται καταφθοράν , ὅταν ἴδῃ σοφοὺς ἀποθνῄσκοντας . Νοήσεις δὲ καὶ οὕτως · ἐγὼ μὲν ὁ θεσπίζειν ἁγίῳ πνεύματι τὰ θεῖα λόγια κατηξιώμενος περίφοβός εἰμι τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ πεφρικώς . ὑμεῖς δὲ ἀκούσατε οἱ ἄφοβοι , οἱ διὰ τὴν παροῦσαν τρυφὴν καθηδυπαθοῦντες τοῦ βίου , οἱ μὴ ἐπὶ τῷ θεῷ , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ δυνάμει ἑαυτῶν πεποιθότες καὶ ἐπὶ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου ὑμῶν καυχώμενοι , γινώσκετε , ὅτι ταῦτα ὑμῖν οὐ παραστήσεται ἐν τῇ προλεχθείσῃ ἡμέρᾳ . οὔτε δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν λυτρώσεται , οὔτε φίλος φίλον . ἕκαστος γὰρ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται , καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον , ὁποῖον ἐστι , τὸ πῦρ δοκιμάσει . τίς οὖν ἄλλος ἀνθρώπων λυτρώσεται τὸν τοιοῦτον ; διὸ λέλεκται · ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται . λυτρώσεται ἄνθρωπος ; ἀλλ’ οὐδὲ δώσει τις τῷ θεῷ ἐξίλασμα ὑπὲρ ἑαυτοῦ κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , οὐδ’ ὥσπερ ἐξωνούμενος ἑαυτὸν τιμὴν ἀντὶ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς καταθήσεται , ὥστε μάταιος ὁ πλοῦτος τῷ κεκτημένῳ , καὶ ματαία ἡ θνητὴ δύναμις τῶν ἐπ’ αὐτῇ πεποιθότων . εἰ μὲν γὰρ κατὰ τὸν παρόντα βίον καὶ τὴν ἐνεστῶσαν ζωὴν χρήσαιτό τις πλούτῳ καλῶς ἐπιστημόνως χρώμενος αὐτοῦ τῇ κτήσει κατὰ τὴν σωτήριον παραγγελίαν , ἥ φησιν · τίς ἄρα ὁ πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰκόνομος , ὃς ἐν καιρῷ δώσει τὸ σιτομέτριον τοῖς συνδούλοις ; , ἐλπίδας ἕξει ἀγαθάς . ἐντεῦθεν ἤδη σπείρας ἑαυτῷ εἰς δικαιοσύνην τρυγήσει δὲ τότε καρποὺς ζωῆς . λύτρον γὰρ ἀνδρὸς , ᾗ φησὶν ὁ σοφὸς , ὁ ἴδιος πλοῦτος . εἰ δὲ μηδὲν τούτων πράξειεν ναυάγιον πεπονθὼς σὺν αὐτῷ τῷ φόρτῳ τοῦ πλούτου , τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ζημιωθήσεται οὐκέτι χρῆσθαι δυνάμενος τῷ πλούτῳ μετὰ τὴν ἔνθενδε ἀπαλλαγήν . διὸ ἐν τῇ προλεχθείσῃ ἡμέρᾳ οὔτε αὐτὸς ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἐξίλασμα δώσει οὐδὲ τιμὴν λυτρώσεως καὶ ἐλευθερίας τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς , οὔτε ὑπ’ ἀδελφοῦ καὶ συγγένεως ὠφεληθήσεται . οἱ δὲ μητ’ ἐπὶ πλούτῳ πεποιθότες μητ’ ἐπὶ δυνάμει ἀλαζονευόμενοι ἔγκοπον δὲ καὶ ἐπίπονον τὸν παρόντα κτησάμενοι βίον τῆς ὑπὸ τοῦ λόγου ἐπηγγελμένης ζωῆς καταξιωθήσονται . ἀντὶ τοῦ καὶ ἐκοπίασεν εἰς τὸν αἰῶνα ὁ Σύμμαχος · ἀλλὰ παυσάμενος , φησί , τῷ αἰῶνι τούτῳ ζῶν εἰς αἰῶνα διατελέσει , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · καὶ ἐπαύσατο εἰς αἰῶνα καὶ ζήσεται εἰς νῖκος . Ἡ δὲ πεμπτὴ ἔκδοσις · καὶ ἐκοπίασε , φησίν , εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζήσεται εἰς νῖκος . Ὁ γὰρ ἐν τῷ παρόντι αἰῶνι κοπίασας ὑπὲρ εὐσεβείας καὶ δικαιοσύνης τῆς πολλῆς τύρβης καὶ ταραχῆς παυσάμενος ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάξει τευξόμενος ἐπὶ τέλει τῆς αἰωνίου ζωῆς . ὁ τοιοῦτος οὐκ ὄψεται καταφθοράν , ὅταν ἴδῃ σοφοὺς ἀποθνήσκοντας , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · οὐκ ὄψεται τὴν διαφθοράν , ὅταν βλέπῃ σοφοὺς ἀποθνήσκοντας . Εἰς τοσοῦτον γὰρ μακρὰν ἔσται τῶν ἀσεβῶν , ὡς μηδὲ πλησιάζειν αὐτῶν τῇ ἀπωλείᾳ , πόρρωθεν δὲ καὶ ἄνωθέν ποθεν ὡς ἀφ’ ὑψηλοῦ σκοποῦ τὴν διαφθορὰν τῶν σοφῶν πεύσεται . Ποίων δὲ σοφῶν ; ἢ ὧν ὁ θεὸς ἐμώρανεν τὴν σοφίαν .
Lemmas: ὁ πείθω ἐπί ὁ δύναμις αὐτός καί ἐπί ὁ πλῆθος ὁ πλοῦτος αὐτός καυχάομαι , ἀδελφός οὖον λυτρόω · λυτρόω ἄνθρωπος ; οὖον δίδωμι ὁ θεός ἐξίλασμα αὐτός καί ὁ τιμή ὁ λύτρωσις ὁ Ψυχή αὐτός . καί κοπάζω εἰς ὁ αἰών καί ζῶ εἰς τέλος , ὅτι οὐ ὁράω καταφθορά , ὅταν ὁράω σοφός ἀποθνήσκω . Νόησις δέ καί οὕτως · ἐγώ μέν ὁ θεσπίζω ἅγιος πνεῦμα ὁ θεῖον λόγιος καταξιόω περίφοβος εἰμί ὁ κρίσις ὁ θεός φρίσσω . σύ δέ ἀκούω ὁ ἄφοβος , ὁ διά ὁ πάρειμι τρυφή καθηδυπαθέω ὁ βίος , ὁ μή ἐπί ὁ θεός , ἀλλά ἐπί ὁ δύναμις ἑαυτοῦ πείθω καί ἐπί ὁ πλῆθος ὁ πλοῦτος σύ καυχάομαι , γιγνώσκω , ὅτι οὗτος σύ οὖον παρίστημι ἐν ὁ προλέγω ἡμέρα . οὔτε δέ ἀδελφός ἀδελφός λυτρόω , οὔτε φίλος φίλος . ἕκαστος γάρ ὁ ἴδιος μισθός λαμβάνω , καί ἕκαστος ὁ ἔργον , ὁποῖος εἰμί , ὁ πῦρ δοκιμάζω . τίς οὖν ἄλλος ἄνθρωπος λυτρόω ὁ τοιοῦτος ; διό λέγω · ἀδελφός οὖον λυτρόω . λυτρόω ἄνθρωπος ; ἀλλά οὐδέ δίδωμι τις ὁ θεός ἐξίλασμα ὑπέρ ἑαυτοῦ κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , οὐδέ ὥσπερ ἐξωνέομαι ἑαυτοῦ τιμή ἀντί ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή κατατίθημι , ὥστε μάταιος ὁ πλοῦτος ὁ κτάομαι , καί μάταιος ὁ θνητός δύναμις ὁ ἐπί αὐτός πείθω . εἰμί μέν γάρ κατά ὁ πάρειμι βίος καί ὁ ἐνίστημι ζωή χράω τις πλοῦτος καλῶς ἐπιστήμων χράω αὐτός ὁ κτάομαι κατά ὁ σωτήριος παραγγελία , ὅς φημί · τίς ἄρα ὁ πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος , ὅς ἐν καιρός δίδωμι ὁ σιτομέτριον ὁ σύνδουλος ; , ἐλπίς ἔχω ἀγαθός . ἐντεῦθεν ἤδη σπείρω ἑαυτοῦ εἰς δικαιοσύνη τρυγάω δέ τότε καρπός1 ζωή . λύτρον γάρ ἀνήρ , ὅς φημί ὁ σοφός , ὁ ἴδιος πλοῦτος . εἰμί δέ μηδείς οὗτος πράσσω ναυάγιον πάσχω σύν αὐτός ὁ φόρτος ὁ πλοῦτος , ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ζημιόω οὐκέτι χράω δύναμαι ὁ πλοῦτος μετά ὁ ἐνθένδε ἀπαλλαγή . διό ἐν ὁ προλέγω ἡμέρα οὔτε αὐτός ὑπέρ ἑαυτοῦ ἐξίλασμα δίδωμι οὐδέ τιμή λύτρωσις καί ἐλευθερία ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , οὔτε ὑπό ἀδελφός καί συγγενής ὠφελέω . ὁ δέ μήτε ἐπί πλοῦτος πείθω μήτε ἐπί δύναμις ἀλαζονεύομαι ἔγκοπος δέ καί ἐπίπονος ὁ πάρειμι κτάομαι βίος ὁ ὑπό ὁ λόγος ἐπαγγέλλω ζωή καταξιόω . ἀντί ὁ καί κοπιάω εἰς ὁ αἰών ὁ Σύμμαχος · ἀλλά παύω , φημί , ὁ αἰών οὗτος ζῶ εἰς αἰών διατελέω , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · καί παύω εἰς αἰών καί ζῶ εἰς Νίκη . ὁ δέ πεμπτός ἔκδοσις · καί κοπιάω , φημί , εἰς ὁ αἰών καί ζῶ εἰς Νίκη . ὁ γάρ ἐν ὁ πάρειμι αἰών κοπιάω ὑπέρ εὐσέβεια καί δικαιοσύνη ὁ πολύς τύρβη καί ταραχή παύω ἤρεμος καί Ἡσύχιος βίος διάγω τυγχάνω ἐπί τέλος ὁ αἰώνιος ζωή . ὁ τοιοῦτος οὐ ὁράω καταφθορά , ὅταν ὁράω σοφός ἀποθνήσκω , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · οὐ ὁράω ὁ διαφθορά , ὅταν βλέπω σοφός ἀποθνήσκω . εἰς τοσοῦτος γάρ μακράν εἰμί ὁ ἀσεβής , ὡς μηδέ πλησιάζω αὐτός ὁ ἀπώλεια , πόρρωθεν δέ καί ἄνωθεν πόθεν ὡς ἀπό ὑψηλός σκοπός ὁ διαφθορά ὁ σοφός πυνθάνομαι . ποῖος δέ σοφός ; ἢ ὅς ὁ θεός μωραίνω ὁ σοφία .