eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_34.9
Εἶδες , κύριε , μὴ παρασιωπήσῃς , κύριε , μὴ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ · ἐξεγέρθητι , κύριε , καὶ πρόσχες τῇ κρίσει μου , ὁ θεός μου καὶ ὁ κύριός μου , εἰς τὴν δίκην μου . κρινὸν με κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου , κύριε ὁ θεός μου , καὶ μὴ ἐπιχαρήσειάν μοι · μὴ εἴπαισαν ἐν καρδίαις αὐτῶν · εὖγε , εὖγε τῇ ψυχῇ ἡμῶν · μηδὲ εἴπαισαν · κατεπίομεν αὐτόν . αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοῖς κακοῖς μου , ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλορρημονοῦντες ἐπ’ ἐμέ . ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν οἱ θέλοντες τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός · μεγαλυνθήτω ὁ κύριος , οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ . καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου , ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου . Καὶ ἄνωθεν εἶπεν · πότε ἐπόψῃ ; καὶ διὰ τῶν προκειμένων · εἶδες , κύριε . τί δὲ εἶδεν ; ὡς δολίως αὐτῷ προσῄεσαν καὶ ὡς ἐπλάτυναν κατ’ αὐτοῦ τὸ στόμα αὐτῶν καὶ ὡς κατ’ εὐχὰς πράξαντες ἐπεβόων · εὖγε , εὖγε , εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν . σὺ δέ , κύριε , ταῦτα θεασάμενος ἀνασχόμενός τε καὶ μακροθυμήσας μὴ παρασιωπήσῃς , ἀλλ’ ἀναλαβὼν τὸ τῆς δικαιοσύνης σου κριτήριον λέγε · ταῦτα ἐποίησας , καὶ ἐσίγησα · καὶ πάλιν · ἐσιώπησα , μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι ; ἀνθρωπίνως δὲ ἱκετεύει λέγων πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα · μὴ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ , καί · ἐξεγέρθητι καὶ πρόσχες τῇ κρίσει , ὁ θεός μου καὶ ὁ κύριός μου εἰς τὴν δίκην μου . κατὰ γὰρ τὸν καιρὸν τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν πάθους τοιαύτας ἠφίει φωνάς , ἵνα πιστευθῇ ἄνθρωπος ἀτρεκέως κατὰ ἀλήθειαν γεγονὼς καὶ τὸν ὑπὲρ ἡμῶν θάνατον ἑκουσίως καταδεχόμενος . Καὶ μὴ ἐπιχαρήσειάν μοι , μὴ εἴποισαν ἐν καρδίαις αὐτῶν · εὖγε , εὖγε , ἡ ψυχὴ ἡμῶν μηδὲ εἴποισαν · κατεπίομεν αὐτόν . σοῦ γάρ , φησίν , ἐπεξελθόντος τοῖς τετολμημένοις καὶ κρίναντος κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου οὐκ ἐπιχαρήσονται οὐδ’ ἐροῦσιν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν · εὖγε , εὖγε , ἴσχυσεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν . εἰ γὰρ καὶ τῷ στόματι αὐτῶν ποτε τοῦτο εἰρήκασιν , ἀλλ’ οὐ καὶ ταῖς καρδίαις αὐτῶν ἐροῦσιν · οὐδὲ φήσουσι · κατεπίομεν αὐτόν , τὴν ἀνάστασίν μου καὶ τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐμῆς τὴν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἵδρυσιν θεώμενοι · καταπίνεται μὲν γὰρ ὁ ἅπαξ εἰς βυθὸν χωρήσας καὶ μηκέτ’ ἀναβεβηκώς · οὕτω γάρ ποτε κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας . ἀλλὰ κἀκεῖ οἱ καταποθέντες ἐπαλινδρόμησαν . διὸ λέλεκται · καὶ πάλιν ἀφεῖλεν ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου . Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν , εἰ καὶ πρὸς καιρόν τινα ἔδοξαν αὐτὸν καταπίνειν , ἀλλ’ οὐκ εἰς τέλος , φησίν , ἐροῦσι προφητικῶς κατ’ αὐτὰ θεσπίζων · αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοῖς κακοῖς μου · ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλορρημονοῦντες ἐπ’ ἐμέ . καὶ ταῦτα δὲ ὅπως τέλους ἔτυχεν ἀναφερόμενα ἐπὶ τὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πρόσωπον , ῥᾴδιον δὴ ἰδεῖν · ἐξ ἐκείνου γὰρ καὶ εἰς δεῦρο τοῦ χρόνου ἀπερριμμένοι καὶ ἀπόβλητοι τυγχάνουσι πάλαι κομῶντες ἐπὶ πολλοῖς χαρίσμασιν , οἱ δ’ ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν τὸν ὑπ’ αὐτῶν ἀνῃρημένον παραδεδεγμένοι τῆς μὲν πολυθέου πλάνης ἠλευθέρωνται , τὸν δ’ ἐπὶ πάντων θεὸν εὐσεβοῦντες διατελοῦσιν . εἶθ’ οἱ μὲν αἰσχύνην καταχεάμενοι ἐφ’ οἷς ἔδρασαν , ἐνετράπησαν , οἱ δὲ χαρᾷ καὶ παρρησίας ὁσημέραι πληροῦνται ὡς πληροῦσθαι τὸ παρὰ Μωϋσεῖ λόγιον φῆσαν πρὸς τὸν Ἰουδαίων λαόν · ὁ προσήλυτος ὁ ἐν ὑμῖν ἔσται ἄνω ἄνω , σὺ δὲ ἔσῃ κάτω κάτω · αὐτός σου ἔσται κεφαλή , σὺ δὲ ἔσῃ οὐρά . Ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν οἱ θέλοντες τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός · μεγαλυνθήτω ὁ κύριος , οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ . καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου , ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου . Ἡ μὲν ἀρχὴ τῆς προφητείας δίκην καὶ πόλεμον ἐπελεύσεσθαι ἠπείλει κατὰ τῶν ἀδικησάντων καὶ πολεμησάντων τὸν προφητευόμενον , τὰ δὲ μέσα τὸν τρόπον αὐτῶν διέβαλλε · τὰ δὲ ἐπὶ τέλει τὴν καταλαβοῦσαν αὐτοὺς διέγραφεν αἰσχύνην καὶ ἐντροπήν . ἡ δὲ τῆς ὅλης προφητείας περιγραφὴ ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην καὶ ἀγαθὰ πάντας εὐαγγελίζεται τοὺς τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ θέλοντας . νοήσεις δὲ τὴν αὐτοῦ δικαιοσύνην θεότητα αὐτοῦ ἐκλαβών · ἐπειδὴ αὐτὸς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ θεοῦ δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . οἱ γοῦν ταύτην νοήσαντες ἀγαλλιάσαιντο , φησίν , καὶ εὐφρανθείησαν · τούτους δὲ καὶ διδάσκει λέγειν ἀεί · μεγαλυνθήτω ὁ κύριος , εἰ δὴ ἀσπάζοιντο τὴν πρὸς τὸν προφητευόμενον εἰρήνην , ἐπεὶ οἱ ἀράμενοι πρὸς αὐτὸν ἔχθραν δίκην δεδώκασιν τὴν ἀξίαν . εἴη δ’ ἂν αὕτη ἡ εἰρήνη αὐτοῦ , ἣν ἐχαρίζετο τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς λέγων · εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν . Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῶν ἐθελόντων καὶ ἀγαπώντων τὴν εἰρήνην αὐτοῦ τήν τε δικαιοσύνην αὐτοῦ τιμώντων . λοιπὸν δὲ αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ τὸ τέλος τοῦ παντὸς λόγου ἐπισφραγίζεται φάσκων · καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου , ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου ; τούτων , φησίν , γενομένων ἐπί τε τοὺς ἀγαπῶντάς με καὶ μισοῦντάς με οὐ παύσομαι μελετῶν τὴν δικαιοσύνην σου καὶ ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου , οὐχὶ πάσας τὰς ἡμέρας , ἀλλὰ μίαν μόνην τὴν ἄπειρον καὶ διηνεκῆ · ἡ γὰρ παρὰ σοὶ μονὴ καὶ διατριβὴ ἡμέρα αἰώνιος τυγχάνει . μελετήσω δὲ αὐτὴν ἀνυμνῶν , καθ’ ἣν τὰ δίκαια κρίνας οὐχ ἓν ἔθνος , ἀλλὰ πάντα τὰ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης τῆς σῆς χάριτος καὶ κλήσεως κατηξίωσας . Καθ’ ἑτέραν δὲ διάνοιαν , ἐπεὶ σῶμά ἐσμεν Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους οἱ ἀσκηταὶ τῶν θείων μαθημάτων , λέγοιντο ἂν αὐτοῦ γλῶσσα ὡς δύνασθαι καὶ εἰς αὐτοὺς ἀναφέρεσθαι τὰ προκείμενα .
Lemmas: εἶδον , κύριος , μή παρασιωπάω , κύριος , μή ἀφίστημι ἀπό ἐγώ · ἐξεγείρω , κύριος , καί προέχω ὁ κρίσις ἐγώ , ὁ θεός ἐγώ καί ὁ κύριος ἐγώ , εἰς ὁ δίκη ἐγώ . κρίνον ἐγώ κατά ὁ δικαιοσύνη σύ , κύριος ὁ θεός ἐγώ , καί μή ἐπιχαίρω ἐγώ · μή εἶπον ἐν Καρδία αὐτός · εὖγε , εὖγε ὁ Ψυχή ἐγώ · μηδέ εἶπον · καταπίνω αὐτός . αἰσχύνω καί ἐντρέπω ἅμα ὁ ἐπιχαίρω ὁ κακός ἐγώ , ἐνδύω αἰσχύνη καί ἐντροπή ὁ μεγαλορρημονέω ἐπί ἐγώ . ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω ὁ ἐθέλω ὁ δικαιοσύνη ἐγώ καί λέγω διά πᾶς · μεγαλύνω ὁ κύριος , ὁ ἐθέλω ὁ εἰρήνη ὁ δοῦλος αὐτός . καί ὁ γλῶσσα ἐγώ μελετάω ὁ δικαιοσύνη σύ , ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ἔπαινος σύ . καί ἄνωθεν εἶπον · πότε ἐφοράω ; καί διά ὁ πρόκειμαι · ὁράω , κύριος . τίς δέ ὁράω ; ὡς δόλιος αὐτός πρόσειμι καί ὡς πλατύνω κατά αὐτός ὁ στόμα αὐτός καί ὡς κατά εὐχή πράσσω ἐπιβοάω · εὖγε , εὖγε , εἶδον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . σύ δέ , κύριος , οὗτος θεάομαι ἀνέχω τε καί μακροθυμέω μή παρασιωπάω , ἀλλά ἀναλαμβάνω ὁ ὁ δικαιοσύνη σύ κριτήριον λέγω · οὗτος ποιέω , καί σιγάω · καί πάλιν · σιωπάω , μή καί ἀεί σιωπάω ; ἀνθρώπινος δέ ἱκετεύω λέγω πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ · μή ἀφίστημι ἀπό ἐγώ , καί · ἐξεγείρω καί προέχω ὁ κρίσις , ὁ θεός ἐγώ καί ὁ κύριος ἐγώ εἰς ὁ δίκη ἐγώ . κατά γάρ ὁ καιρός ὁ ὑπέρ ἐγώ πάθος τοιοῦτος ἀφίημι φωνή , ἵνα πιστεύω ἄνθρωπος ἀτρεκέως κατά ἀλήθεια γίγνομαι καί ὁ ὑπέρ ἐγώ θάνατος ἑκούσιος καταδέχομαι . καί μή ἐπιχαίρω ἐγώ , μή εἴπιιδωμι ἐν Καρδία αὐτός · εὖγε , εὖγε , ὁ ψυχή ἐγώ μηδέ εἴπιιδωμι · καταπίνω αὐτός . σύ γάρ , φημί , ἐπεξέρχομαι ὁ τολμάω καί κρίνω κατά ὁ δικαιοσύνη σύ οὐ ἐπιχαίρω οὐδέ εἴρω ἐν ὁ Καρδία αὐτός · εὖγε , εὖγε , ἰσχύω ὁ ψυχή ἐγώ . εἰμί γάρ καί ὁ στόμα αὐτός ποτός οὗτος εἴρω , ἀλλά οὖον καί ὁ Καρδία αὐτός εἴρω · οὐδέ φημί · καταπίνω αὐτός , ὁ ἀνάστασις ἐγώ καί ὁ ἐκκλησία ὁ ἐμός ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἵδρυσις θεάομαι · καταπίνω μέν γάρ ὁ ἅπαξ εἰς βυθός χωρέω καί μηκέτι ἀναβαίνω · οὗτος γάρ ποτός καταπίνω ὁ θάνατος ἰσχύω . ἀλλά ἐκεῖ ὁ καταπίνω παλινδρομέω . διό λέγω · καί πάλιν ἀφαιρέω ὁ θεός πᾶς δάκρυ ἀπό πᾶς πρόσωπον . καί ἐνταῦθα τοίνυν , εἰμί καί πρός καιρός τις δοκέω αὐτός καταπίνω , ἀλλά οὐ εἰς τέλος , φημί , εἴρω προφητικός κατά αὐτός θεσπίζω · αἰσχύνω καί ἐντρέπω ἅμα ὁ ἐπιχαίρω ὁ κακός ἐγώ · ἐνδύω αἰσχύνη καί ἐντροπή ὁ μεγαλορρημονέω ἐπί ἐγώ . καί οὗτος δέ ὅπως τέλος τυγχάνω ἀναφέρω ἐπί ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ πρόσωπον , ῥᾴδιος δή ὁράω · ἐκ ἐκεῖνος γάρ καί εἰς δεῦρο ὁ χρόνος ἀπορρίπτω καί ἀπόβλητος τυγχάνω πάλαι κομάω ἐπί πολύς χάρισμα , ὁ δέ ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος ὁ ὑπό αὐτός ἀναιρέω παραδέχομαι ὁ μέν πολύθεος πλάνης ἐλευθερόω , ὁ δέ ἐπί πᾶς θεός εὐσεβέω διατελέω . εἶτα ὁ μέν αἰσχύνη καταχέω ἐπί ὅς δράω , ἐντρέπω , ὁ δέ χαρά καί παρρησία ὁσημέραι πληρόω ὡς πληρόω ὁ παρά Μωϋσῆς λόγιος φημί πρός ὁ Ἰουδαῖος λαός · ὁ προσήλυτος ὁ ἐν σύ εἰμί ἄνω ἄνω , σύ δέ εἰμί κάτω κάτω · αὐτός σύ εἰμί κεφαλή , σύ δέ εἰμί οὐρά . ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω ὁ ἐθέλω ὁ δικαιοσύνη ἐγώ καί λέγω διά πᾶς · μεγαλύνω ὁ κύριος , ὁ ἐθέλω ὁ εἰρήνη ὁ δοῦλος αὐτός . καί ὁ γλῶσσα ἐγώ μελετάω ὁ δικαιοσύνη σύ , ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ἔπαινος σύ . ὁ μέν ἀρχή ὁ προφητεία δίκη καί πόλεμος ἐπέρχομαι ἀπειλέω κατά ὁ ἀδικέω καί πολεμέω ὁ προφητεύω , ὁ δέ μέσος ὁ τρόπος αὐτός διαβάλλω · ὁ δέ ἐπί τέλος ὁ καταλαμβάνω αὐτός διαγράφω αἰσχύνη καί ἐντροπή . ὁ δέ ὁ ὅλος προφητεία περιγραφή ἀγαλλίασις καί Εὐφρόσυνος καί ἀγαθός πᾶς εὐαγγελίζω ὁ ὁ δικαιοσύνη αὐτός ἐθέλω . νοέω δέ ὁ αὐτός δικαιοσύνη θεότης αὐτός ἐκλαμβάνω · ἐπεί αὐτός γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό θεός δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . ὁ γοῦν οὗτος νοέω ἀγαλλιάω , φημί , καί εὐφραίνω · οὗτος δέ καί διδάσκω λέγω ἀεί · μεγαλύνω ὁ κύριος , εἰμί δή ἀσπάζομαι ὁ πρός ὁ προφητεύω εἰρήνη , ἐπεί ὁ ἀείρω πρός αὐτός ἔχθρα δίκη δίδωμι ὁ ἄξιος . εἰμί δέ εἄν οὗτος ὁ εἰρήνη αὐτός , ὅς χαρίζομαι ὁ ἑαυτοῦ μαθητής λέγω · εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ . καί οὗτος μέν περί ὁ ἐθέλω καί ἀγαπάω ὁ εἰρήνη αὐτός ὁ τε δικαιοσύνη αὐτός τιμάω . λοιπός δέ αὐτός περί ἑαυτοῦ ὁ τέλος ὁ πᾶς λόγος ἐπισφραγίζω φάσκω · καί ὁ γλῶσσα ἐγώ μελετάω ὁ δικαιοσύνη σύ , ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ἔπαινος σύ ; οὗτος , φημί , γίγνομαι ἐπί τε ὁ ἀγαπάω ἐγώ καί μισέω ἐγώ οὖον παύω μελέτη ὁ δικαιοσύνη σύ καί ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ἔπαινος σύ , οὐ πᾶς ὁ ἡμέρα , ἀλλά εἷς μόνος ὁ ἤπειρος καί διηνεκής · ὁ γάρ παρά σύ μονή καί διατριβή ἡμέρα αἰώνιος τυγχάνω . μελετάω δέ αὐτός ἀνυμνέω , κατά ὅς ὁ Δίκαιος κρίνω οὐ εἷς ἔθνος , ἀλλά πᾶς ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ὁ σός χάρις καί κλῆσις καταξιόω . κατά ἕτερος δέ διάνοια , ἐπεί σῶμα εἰμί Χριστός καί μέλος ἐκ μέρος ὁ ἀσκητής ὁ θεῖον μάθημα , λέγω εἄν αὐτός γλῶσσα ὡς δύναμαι καί εἰς αὐτός ἀναφέρω ὁ πρόκειμαι .