eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_68.7
Κἀγὼ δὲ ἡ προσευχή μου πρὸς σέ , κύριε , καιρὸς εὐδοκίας , ὁ θεός , ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου · ἐπάκουσόν μου ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου . σῶσόν με ἀπὸ πηλοῦ ἵνα μὴ ἐμπαγῶ · ῥυσθείην ἐκ τῶν μισούντων με καὶ ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων · μή με καταποντισάτω καταιγὶς ὕδατος · μηδὲ καταπιέτω με βυθός · μηδὲ συσχέτω ἐπ’ ἐμὲ φρέαρ τὸ στόμα αὐτοῦ . Οἱ μὲν ἐχλεύαζον , φησὶ , καὶ διέσυρον τὰς ἐμὰς κακώσεις · ἐγὼ δὲ προσεκαρτέρουν , τὴν ἐμὴν προσευχήν σοι τῷ κυρίῳ προσαναφέρων . τήρει δὲ , ὡς καὶ ἐνταῦθα τὸν κύριον διὰ τοῦ τετραγράμμου ἡ Ἑβραϊκὴ ἐπισημαίνεται γραφή . εὐχόμενος δὲ πρὸς σὲ τὸν κύριον ταῦτα ἔλεγον · Καιρὸς εὐδοκίας , ὁ θεός , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · καιρὸς διαλλαγῆς , ὁ θεός , ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου ἐπάκουσόν μου . Εἰ γὰρ καί ποτε ἄλλοτε ἡ σὴ τοῦ πατρὸς ἐμαρτύρησε φωνὴ λέγουσα · οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ ηὐδόκησα . ἀλλὰ νῦν μάλιστα καιρός ἐστι τῆς εὐδοκίας · διὸ ἱκετεύω ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου ἐπακοῦσαί μου , καὶ ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου σῶσαί με . οὐ γὰρ ἀνθρωπίνης δέομαι σωτηρίας , ἀλλὰ τῆς ἀληθοῦς · τοιαύτη δέ ἐστιν ἡ παρὰ σοῦ , καθ’ ἣν σωθῆναι ἱκετεύω ἀπὸ πηλοῦ , ἵνα μὴ ἐμπαγῶ . ποίου δὲ πηλοῦ , ἢ περὶ οὗ ἀνωτέρω ἔλεγον · Ἐνεπάγην εἰς ὕλην βυθοῦ , καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις ; Ἡ γὰρ ἀνωτέρω λεχθεῖσα ἰλὺς βυθοῦ ἐνταῦθα πηλὸς ὠνόμασται . σημαίνει δὲ διὰ τούτων τὴν τοῦ σώματος ἐν τῷ θανάτῳ λύσιν , περὶ ἧς ἐν ἑτέρῳ ἔφασκεν · οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς τὸν ᾅδην , οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν . Οἱ μὲν οὖν ὑπὸ τοῦ θανάτου κρατηθέντες , διαφθορὰν ὑπομείναντες καὶ ἐν φθορᾷ γενόμενοι , ἐναπομείναντές τε αὐτῇ , ἐνεπάγησαν εἰς τὸν πηλόν . ἐγὼ δὲ εἰ καὶ κατῆλθον κενώσας ἐμαυτὸν μέχρι τούτου · ἀλλ’ ἱκετεύω λέγων · Σῶσόν με ἀπὸ πηλοῦ , ἵνα μὴ ἐμπαγῶ . Τὰ δὲ ἑξῆς ἐπιλεγόμενα τὰς ἐν αὐτῷ τῷ θανάτῳ δυνάμεις παρίστησιν · ἀφ’ ὧν ῥυσθῆναι εὔχεται λέγων · ῥυσθείην ἐκ τῶν μισούντων με καὶ ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων . μή με καταποντισάτω καταιγὶς ὕδατος , μηδὲ κατα πιέτω με βυθός . Ταῦτα δὲ τὰ ὕδατα οἵ τε ἐν αὐτοῖς δράκοντες καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδηλοῦντο , κατὰ τό · Σῶσόν με , ὁ θεός , ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου · ἐνεπάγην εἰς ὕλην βυθοῦ , καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις · ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης , καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με . Ἀλλὰ διὰ μὲν τῶν προτέρων τὴν κάθοδον αὐτοῦ τὴν εἰς ταῦτα παρίστη , διὰ δὲ τῶν μετὰ χεῖρας τὴν ἀπὸ τούτων ἐπάνοδον . Ῥυσθείην γάρ φησιν ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων καὶ μή με καταποντισάτω καταιγὶς ὕδατος , μηδὲ καταπιέτω με βυθός , μηδὲ συσχέτω ἐπ’ ἐμὲ φρέαρ τὸ στόμα αὐτοῦ . Τὰς μὲν γὰρ λοιπὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας , καὶ τὸ φρέαρ συνέσχε καὶ ἀπέκλεισε τῷ ἑαυτοῦ στόματι . φρέαρ δὲ στόμα ἔχον αὐτὸς ἂν λεχθείη ὁ θάνατος , ὁ ἐξ αἰῶνος πάντας καταπεπωκὼς τοὺς εἰς αὐτὸν καταπεπτωκότας , καὶ μετὰ τὸ καταπιεῖν ἐνδακὼν , ὥσπερ καὶ ἀποκλείσας τὸ ἑαυτοῦ στόμα , πρὸς τὸ μή τινα παλινδρομῆσαι . ἐπ’ ἐμοῦ δὲ μὴ γένοιτο τοῦτο . διὸ ἀντιβολῶ σε τὸν πατέρα λέγων · Μή με καταποντισάτω καταιγὶς ὕδατος , μηδὲ καταπιέτω με βυθός , μηδὲ συσχέτω ἐπ’ ἐμὲ φρέαρ τὸ στόμα αὐτοῦ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · Mηδὲ ἐπιπωμάσαι μοι φρέαρ τὸ στόμα αὐτοῦ . Καὶ νῦν μὲν ὑδάτων μέμνηται καὶ βυθῶν καὶ φρέατος · ἐν δὲ τῷ κα´ ψαλμῷ τὰ αὐτὰ ταῦτα σημαίνων , ἑτέροις ὀνόμασι κέχρηται λέγων · ῥῦσαι ἀπὸ ῥομφαίας τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐκ χειρὸς κυνὸς τὴν μονογενῆ μου . σῶσόν με ἐκ στόματος λέοντος , καὶ ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τὴν ταπείνωσίν μου . Καὶ ταῦτα γὰρ περὶ τῶν ἐν τῷ καλουμένῳ ᾅδῃ δυνάμεων ἀντικειμένων λέλεκται , ὡς τοὺς τόπους διηγούμενοι παρεστήσαμεν .
Lemmas: ἀγός δέ ὁ προσευχή ἐγώ πρός σός , κύριος , καιρός εὐδοκία , ὁ θεός , ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἔλεος σύ · ἐπακούω ἐγώ ἐν ἀλήθεια ὁ σωτηρία σύ . σῴζω ἐγώ ἀπό πηλός ἵνα μή ἐμπήγνυμι · ῥύομαι ἐκ ὁ μισέω ἐγώ καί ἐκ ὁ βάθος ὁ ὕδωρ · μή ἐγώ καταποντίζω καταιγίς ὕδωρ · μηδέ καταφίημι ἐγώ βυθός · μηδέ συνέχω ἐπί ἐγώ φρέαρ ὁ στόμα αὐτός . ὁ μέν χλευάζω , φημί , καί διασύρω ὁ ἐμός κακόω · ἐγώ δέ προσκαρτερέω , ὁ ἐμός προσευχή σύ ὁ κύριος προσαναφέρω . τηρέω δέ , ὡς καί ἐνταῦθα ὁ κύριος διά ὁ τετράγραμμος ὁ ἑβραικός ἐπισημαίνω γραφεύς . εὔχομαι δέ πρός σύ ὁ κύριος οὗτος λέγω · Καιρός εὐδοκία , ὁ θεός , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · καιρός διαλλαγή , ὁ θεός , ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἔλεος σύ ἐπακούω ἐγώ . εἰμί γάρ καί ποτός ἄλλοτε ὁ σός ὁ πατήρ μαρτυρέω φωνή λέγω · οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω . ἀλλά νῦν μάλιστα καιρός εἰμί ὁ εὐδοκία · διό ἱκετεύω ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἔλεος σύ ἐπακούω ἐγώ , καί ἐν ἀλήθεια ὁ σωτηρία σύ σώζω ἐγώ . οὖον γάρ ἀνθρώπινος δήω σωτηρία , ἀλλά ὁ ἀληθής · τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ παρά σύ , κατά ὅς σῴζω ἱκετεύω ἀπό πηλός , ἵνα μή ἐμπήγνυμι . ποῖος δέ πηλός , ἢ περί ὅς ἀνωτέρω λέγω · ἐμπήγνυμι εἰς ὕλη βυθός , καί οὐ εἰμί ὑπόστασις ; ὁ γάρ ἀνωτέρω λέγω ἰλύς βυθός ἐνταῦθα πηλός ὀνομάζω . σημαίνω δέ διά οὗτος ὁ ὁ σῶμα ἐν ὁ θάνατος λύσις , περί ὅς ἐν ἕτερος φάσκω · οὐ ἐγκαταλείπω ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς ὁ ᾍδης , οὐδέ δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθορά . ὁ μέν οὖν ὑπό ὁ θάνατος κρατέω , διαφθορά ὑπομένω καί ἐν φθορά γίγνομαι , ἐναπομένω τε αὐτός , ἐμπήγνυμι εἰς ὁ πηλός . ἐγώ δέ εἰμί καί κατέρχομαι κενόω ἐμαυτοῦ μέχρι οὗτος · ἀλλά ἱκετεύω λέγω · Σῶσος ἐγώ ἀπό πηλός , ἵνα μή ἐμπήγνυμι . ὁ δέ ἑξῆς ἐπιλέγω ὁ ἐν αὐτός ὁ θάνατος δύναμις παρίστημι · ἀπό ὅς ἐρύω εὔχομαι λέγω · ῥύομαι ἐκ ὁ μισέω ἐγώ καί ἐκ ὁ βάθος ὁ ὕδωρ . μή ἐγώ καταποντίζω καταιγίς ὕδωρ , μηδέ κατά πίνω ἐγώ βυθός . οὗτος δέ ὁ ὕδωρ ὁ τε ἐν αὐτός δράκων καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλέομαι , κατά ὁ · Σῶσος ἐγώ , ὁ θεός , ὅτι εἰσέρχομαι ὕδωρ ἠώς Ψυχή ἐγώ · ἐμπήγνυμι εἰς ὕλη βυθός , καί οὐ εἰμί ὑπόστασις · ἔρχομαι εἰς ὁ βάθος ὁ θάλασσα , καί καταιγίς καταποντίζω ἐγώ . ἀλλά διά μέν ὁ πρότερος ὁ κάθοδος αὐτός ὁ εἰς οὗτος παρίστημι , διά δέ ὁ μετά χείρ ὁ ἀπό οὗτος ἐπάνοδος . ῥύομαι γάρ φημί ἐκ ὁ βάθος ὁ ὕδωρ καί μή ἐγώ καταποντίζω καταιγίς ὕδωρ , μηδέ καταφίημι ἐγώ βυθός , μηδέ συνέχω ἐπί ἐγώ φρέαρ ὁ στόμα αὐτός . ὁ μέν γάρ λοιπάς ὁ ἄνθρωπος ψυχή καταπίνω ὁ θάνατος ἰσχύω , καί ὁ φρέαρ συνέχω καί ἀποκλείω ὁ ἑαυτοῦ στόμα . φρέαρ δέ στόμα ἔχω αὐτός εἄν λέγω ὁ θάνατος , ὁ ἐκ αἰών πᾶς καταπίνω ὁ εἰς αὐτός καταπίπτω , καί μετά ὁ καταπίνω ἐνδάκνω , ὥσπερ καί ἀποκλείω ὁ ἑαυτοῦ στόμα , πρός ὁ μή τις παλινδρομέω . ἐπί ἐγώ δέ μή γίγνομαι οὗτος . διό ἀντιβολέω σύ ὁ πατήρ λέγω · μὴ ἐγώ καταποντίζω καταιγίς ὕδωρ , μηδέ καταφίημι ἐγώ βυθός , μηδέ συνέχω ἐπί ἐγώ φρέαρ ὁ στόμα αὐτός , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · Mηδὲ ἐπιπωμάζω ἐγώ φρέαρ ὁ στόμα αὐτός . καί νῦν μέν ὕδωρ μιμνήσκω καί βυθός καί φρέαρ · ἐν δέ ὁ κα´ ψαλμός ὁ αὐτός οὗτος σημαίνω , ἕτερος ὄνομα χράομαι λέγω · ῥύομαι ἀπό ῥομφαία ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐκ χείρ κύων ὁ μονογενής ἐγώ . σῴζω ἐγώ ἐκ στόμα λέων , καί ἀπό κέρας μονόκερως ὁ ταπείνωσις ἐγώ . καί οὗτος γάρ περί ὁ ἐν ὁ καλέω ᾍδης δύναμις ἀντίκειμαι λέγω , ὡς ὁ τόπος διηγέομαι παρίστημι .