eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_37.5
Ἡ καρδία μου ἐταράχθη , ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου , καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ’ ἐμοῦ . οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν , καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν · καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου , καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν . Προεπισημηνάμενος ἐν τῇ προγραφῇ , ὡς ἄρα εἴη εἰς ἀνάμνησιν , εἰκότως ἀναπέμπεται καὶ τῇ μνήμῃ τὰ πάλαι αὐτῷ συμβεβηκότα ἐπαναλαμβάνει . διδάσκει δὲ ἐν οἷς γέγονεν ἐν τῷ τῆς ἁμαρτίας ὀλισθήματι περιπεσών , οὗ χάριν καὶ τὴν πᾶσαν ποιεῖται ἐξομολόγησιν · ἐταλαιπώρησα οὖν καὶ κατεκάμφθην καὶ σκυθρωπάζων ἐπορευόμην , καὶ ἐταπεινώθην καὶ ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου . εἰς πάντα ταῦτα ἐλήλυθα · ἐπειδὴ γὰρ γὰρ καιρῷ τινι ἡ καρδία μου ἐταράχθη , καὶ ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου , καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ’ ἐμοῦ . κατὰ γὰρ τὸν τῆς ἁμαρτίας καιρὸν οὐ μικρὰν ὑπέμεινεν αὐτοῦ ταραχὴν τὸ διανοητικὸν συγχυθὲν καὶ σκοτωθὲν ὑπὸ τοῦ τὴν ἁμαρτίαν ἐνεργοῦντος ὡς καὶ εἰς ἀφροσύνην πεσεῖν . διὸ καὶ ἀνωτέρω ἔλεγε · προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου . Ἐταράχθη τοίνυν ἡ καρδία αὐτοῦ , ὅτε ἐν ἀφροσύνῃ ἐγεγόνει καὶ τῆς μὲν κατὰ τὴν φρόνησιν ἀρετῆς ἐξέπιπτεν , ἔργα δὲ ἀφροσύνης ἔπραττε . τότε δὲ καὶ ἐγκατέλιπεν αὐτὸν ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ · οὐκέτι γὰρ οἷός τε ἦν λέγειν · πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ , νικηθεὶς ὑπὸ τοῦ πάθους καὶ ἐξατονήσας · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν κατορθούντων τὸ πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής , ἐπὶ δὲ τῶν νικωμένων ἡ σὰρξ κατεπαίρεται καὶ κατισχύει , ἀτονεῖ δὲ καὶ ἐξασθενεῖ ἡ ψυχή . Τότε οὖν , φησίν , ὅτε ἡμάρτανον , ἡ καρδία μου ἐταράχθη καὶ ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου , καὶ τι ἄλλο τι χαλεπὸν περὶ ἐμὲ γέγονεν · τὸ γὰρ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου ( τοῦτο δὲ ἦν τὸ προφητικὸν πνεῦμα τὸ φωτίζον αὐτοῦ τῆς ψυχῆς τὴν ὅρασιν ) καὶ αὐτὸ οὐκ ἦν μετ’ ἐμοῦ , καταλεῖψάν με καὶ ἀναχωρῆσαν , ἐπεὶ εἰς κακότεχνον ψυχὴν οὐκ εἰσελεύσεται σοφία οὐδὲ κατοικήσει ἐν σώματι κατάχρεῳ ἁμαρτίας · ἅγιον γὰρ πνεῦμα παιδείας φεύξεται δόλον καὶ ἀπαναστήσεται ἀπὸ λογισμῶν ἀσυνέτων . ἀναχωρῆσαν τοίνυν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔρημον αὐτὸν καταλέλοιπε μετὰ τὸ ταραχθῆναι αὐτοῦ τὴν καρδίαν καὶ ἐξατονῆσαι αὐτοῦ τὴν ἰσχύν · τότε γὰρ καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἔρημον αὐτὸν εἴασεν . Ἀλλὰ καὶ οἱ πρότερον αὐτοῦ φίλοι καὶ οἱ πλησίον αὐτοῦ , οἱ τὸν πάντα χρόνον αὐτῷ συνόντες , ἐάσαντες αὐτὸν μακρόθεν ἔστησαν οὐκέτι αὐτῷ συνεῖναι βουλόμενοι , πόρρωθεν ἀποκλαιόμενοι sic , ὡς ἔοικε , φίλου συμφοράν . τίνες δὲ ἦσαν , ἀλλ’ ἢ οἱ ἐπὶ τοῖς προτέροις αὐτοῦ ἀγαθοῖς χαίροντες ἄγγελοι , δηλαδὴ ἀγαθοὶ καὶ λειτουργοὶ θεοῦ τῇ τῶν ἀνθρώπων συγχαίρειν εἰωθότες σωτηρίᾳ ; εἴ γε ἐπὶ i.m . ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἐν τοῖς οὐρανοῖς χαρὰ γίνεται , καὶ παρεμβαλεῖ ἄγγελος κυρίου κύκλῳ τῶν φοβουμένων αὐτόν . καὶ οὗτοι οὖν πάντες οἱ τοῦ Δαυὶδ φίλοι κατὰ τὸν τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ καιρὸν ἀνεχώρουν ἀποστρεφόμενοι · οὐ μὴν πάντῃ αὐτὸν κατελίμπανον , μακρὰν δὲ ἑστῶτες ἐπέστενον · ὃ δὴ καὶ αὐτὸ διδάσκει λέγων · οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν , καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν · ὧν μακράν μου γενομένων ἄλλοι τινὲς οἱ τὴν ἁμαρτίαν ἐνεργοῦντες πλησίον μου γενόμενοι ἐξεβιάζοντο καὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς κατέπαιζον . διὸ ἐπιλέγει · ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου , καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν . πάλαι γὰρ οὗτοι διψῶντες τοῦ ἐμοῦ αἵματος καὶ ἐκ μακρῶν χρόνων εὐχόμενοι θεάσασθαί μου τὴν πτῶσιν , ὡσανεὶ καιροῦ λαβόμενοι , ὅτε εἶδον καταλείψασάν με τὴν ἰσχύν μου καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀναχωρῆσάν μου τούς τε φίλους μου καὶ τοὺς πλησίον μου μακράν μου γενομένους , παραχρῆμα ἐπιπηδήσαντες ἐξεβιάζοντο τὴν ψυχήν μου , καὶ ὡς ἂν ἐθελόκακοι ἐλάλησαν ματαιότητας ἔνδον ὑποβάλλοντές μου τῇ ψυχῇ ματαίους λόγους , ἀλλὰ καὶ σὺν δόλῳ θέλγοντες καὶ ἀπατῶντες , ὡς ἐπὶ ἀγαθοῖς ἐδελέαζον καθέλκοντές με εἰς τὴν ἁμαρτίαν . διὸ ἐπάγει · καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν .
Lemmas: ὁ καρδία ἐγώ ταράσσω , ἐγκαταλείπω ἐγώ ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί ὁ φάος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί αὐτός οὐ εἰμί μετά ἐγώ . ὁ φίλος ἐγώ καί ὁ πλησίος ἐγώ ἐκ ἐναντίος ἐγώ ἐγγίζω καί ἵστημι , καί ὁ ἐγγίων ἐγώ ἀπό μακρόθεν ἵστημι · καί ἐκβιάζω ὁ ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ὁ ζητέω ὁ κακός ἐγώ λαλέω ματαιότης καί δολιότης ὅλος ὁ ἡμέρα μελετάω . Προεπισημαίνω ἐν ὁ προγραφή , ὡς ἄρα εἰμί εἰς ἀνάμνησις , εἰκότως ἀναπέμπω καί ὁ μνήμη ὁ πάλαι αὐτός συμβεβηκός ἐπαναλαμβάνω . διδάσκω δέ ἐν ὅς γίγνομαι ἐν ὁ ὁ ἁμαρτία ὀλίσθημα περιπίπτω , ὅς χάρις καί ὁ πᾶς ποιέω ἐξομολόγησις · ταλαιπωρέω οὖν καί κατακάμπτω καί σκυθρωπάζω πορεύω , καί ταπεινόω καί ὠρύομαι ἀπό στεναγμός ὁ Καρδία ἐγώ . εἰς πᾶς οὗτος ἔρχομαι · ἐπεί γάρ γάρ καιρός τις ὁ καρδία ἐγώ ταράσσω , καί ἐγκαταλείπω ἐγώ ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί ὁ φάος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί αὐτός οὐ εἰμί μετά ἐγώ . κατά γάρ ὁ ὁ ἁμαρτία καιρός οὖον μικρός ὑπομένω αὐτός ταραχή ὁ διανοητικός συγχέω καί σκοτόω ὑπό ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνεργέω ὡς καί εἰς ἀφροσύνη πίπτω . διό καί ἀνωτέρω λέγω · προσόζλυμι καί σήπω ὁ μώλωψ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἀφροσύνη ἐγώ . ταράσσω τοίνυν ὁ καρδία αὐτός , ὅτε ἐν ἀφροσύνη γίγνομαι καί ὁ μέν κατά ὁ φρόνησις ἀρετή ἐκπίπτω , ἔργον δέ ἀφροσύνη πράσσω . τότε δέ καί ἐγκαταλείπω αὐτός ὁ ἰσχύς αὐτός · οὐκέτι γάρ οἷος τε εἰμί λέγω · πᾶς ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός , νικάω ὑπό ὁ πάθος καί ἐξατονέω · ἐπί μέν γάρ ὁ κατορθόω ὁ πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής , ἐπί δέ ὁ νικάω ὁ σάρξ κατεπαίρω καί κατισχύω , ἀτονέω δέ καί ἐξασθενέω ὁ ψυχή . τότε οὖν , φημί , ὅτε ἁμαρτάνω , ὁ καρδία ἐγώ ταράσσω καί ἐγκαταλείπω ἐγώ ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί τίς ἄλλος τίς χαλεπός περί ἐγώ γίγνομαι · ὁ γάρ φάος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ( οὗτος δέ εἰμί ὁ προφητικός πνεῦμα ὁ φωτίζω αὐτός ὁ Ψυχή ὁ ὅρασις ) καί αὐτός οὐ εἰμί μετά ἐγώ , καταλείπω ἐγώ καί ἀναχωρέω , ἐπεί εἰς κακότεχνος ψυχή οὐ εἰσέρχομαι σοφία οὐδέ κατοικέω ἐν σῶμα κατάχρεος ἁμαρτία · ἅγιος γάρ πνεῦμα παιδεία φεύγω δόλος καί ἀπανίστημι ἀπό λογισμός ἀσύνετος . ἀναχωρέω τοίνυν ἀπό αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐρῆμος αὐτός καταλείπω μετά ὁ ταράσσω αὐτός ὁ Καρδία καί ἐξατονέω αὐτός ὁ ἰσχύς · τότε γάρ καί ὁ φάος ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐρῆμος αὐτός ἐάω . ἀλλά καί ὁ πρότερος αὐτός φίλος καί ὁ πλησίος αὐτός , ὁ ὁ πᾶς χρόνος αὐτός σύνειμι , ἐάω αὐτός μακρόθεν ἵστημι οὐκέτι αὐτός συνίημι βούλομαι , πόρρωθεν ἀποκλαίω sic , ὡς ἔοικα , φίλος συμφορά . τίς δέ εἰμί , ἀλλά ἢ ὁ ἐπί ὁ πρότερος αὐτός ἀγαθός χαίρω ἄγγελος , δηλαδή ἀγαθός καί λειτουργός θεός ὁ ὁ ἄνθρωπος συγχαίρω εἴωθα σωτηρία ; εἰμί γε ἐπί i.m . ἁμαρτωλός μετανοέω ἐν ὁ οὐρανός χαρά γίγνομαι , καί παρεμβάλλω ἄγγελος κύριος κύκλος ὁ φοβέω αὐτός . καί οὗτος οὖν πᾶς ὁ ὁ Δαυίδ φίλος κατά ὁ ὁ ἁμαρτία αὐτός καιρός ἀναχωρέω ἀποστρέφω · οὖον μήv πάντῃ αὐτός καταλείπω , μακράν δέ ἵστημι ἐφίστημι · ὅς δή καί αὐτός διδάσκω λέγω · ὁ φίλος ἐγώ καί ὁ πλησίος ἐγώ ἐκ ἐναντίος ἐγώ ἐγγίζω καί ἵστημι , καί ὁ ἐγγίων ἐγώ ἀπό μακρόθεν ἵστημι · ὅς μακρός ἐγώ γίγνομαι ἄλλος τις ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνεργέω πλησίος ἐγώ γίγνομαι ἐκβιάζω καί ὁ ἐμός Ψυχή καταπαίζω . διό ἐπιλέγω · ἐκβιάζω ὁ ζητέω ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ὁ ζητέω ὁ κακός ἐγώ λαλέω ματαιότης καί δολιότης ὅλος ὁ ἡμέρα μελετάω . πάλαι γάρ οὗτος διψάω ὁ ἐγώ αἷμα καί ἐκ μακρός χρόνος εὔχομαι θεάομαι ἐγώ ὁ πτῶσις , ὡσανεί καιρός λαμβάνω , ὅτε εἶδον καταλείπω ἐγώ ὁ ἰσχύς ἐγώ καί ὁ φάος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀναχωρέω ἐγώ ὁ τε φίλος ἐγώ καί ὁ πλησίος ἐγώ μακρός ἐγώ γίγνομαι , παραχρῆμα ἐπιπηδάω ἐκβιάζω ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ὡς εἄν εθελόκακος λαλέω ματαιότης ἔνδον ὑποβάλλω ἐγώ ὁ Ψυχή μάταιος λόγος , ἀλλά καί σύν δόλος θέλγω καί ἀπατάω , ὡς ἐπί ἀγαθός δελεάζω καθέλκω ἐγώ εἰς ὁ ἁμαρτία . διό ἐπάγω · καί δολιότης ὅλος ὁ ἡμέρα μελετάω .