eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_70.3
Ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός , ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστής . ἐν σοὶ ἡ ὕμνησίς μου διαπαντός · ὡσεὶ τέρας ἐγενήθη τοῖς πολλοῖς σὺ βοηθὸς κραταιός · Τὸ μὲν ἐκ νέας ἡλικίας ἐπὶ τὸν θεὸν ἐλπίζειν λέγοιτ’ ἂν καὶ ἐπὶ τοῦ Δαυΐδ . ἐπείπερ , νέος ὢν καὶ ποιμαίνων τὰ πρόβατα Ἰεσσαὶ τοῦ πατρὸς , πίστει καὶ ἐλπίδι τῇ εἰς τὸν θεὸν καὶ λέουσι καὶ ἄρκτοις ἐπῄει τῆς τῶν προβάτων σωτηρίας ἕνεκα · τὸν καλὸν μιμούμενος ποιμένα , περὶ οὗ εἴρηται · « ὃν τρόπον ὅταν ἐκσπάσῃ ὁ ποιμὴν ἐκ στόματος τοῦ λέοντος δύο σκέλη , ἢ λoβὸν ὠτίου . » Ἀλλὰ καὶ παιδάριον ὢν ἤλαυνε τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν ἀπὸ τοῦ Σαοὺλ δυνάμει πίστεως καὶ ἐλπίδος τῆς εἰς τὸν θεόν . ἐπειδὰν καὶ πᾶς ὁ ἐκ νέας ἡλικίας τῆς κατὰ θεὸν ἐκλογῆς κατηξιωμένος , οἷος ἦν Τιμόθεος ἐκ παιδὸς ἅγια γράμματα μεμαθηκὼς τὸ , Ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου . Τὸ δὲ , Ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρὸς , ἐκ κοιλίας μητρός μου , σύ μου εἶ σκεπαστής , μόνῳ ἂν ἁρμόζοι τῷ σωτῆρι ἡμῶν ἀθολώτῳ καὶ ἀσυγχύτῳ γενομένῳ καθ’ ὃν ἐκυοφορεῖτο καιρόν . οἱ μὲν γὰρ λοιποὶ πάντες ἄνθρωποι ἐν τῷ κυΐσκεσθαι , καὶ πρώτην λαμβάνειν σύστασιν τοῦ σώματος , φυτικὴν ὥσπερ ζωὴν ζῶντες , οὔτε τοῖς τοῦ σώματος αἰσθητηρίοις , οὔτε τῇ διανοίᾳ παρακολουθούσῃ κέχρηνται · ἀλλὰ καὶ τὸ ἡγεμονικὸν αὐτὸ καὶ τὸν νοῦν βεβαπτισμένοι , οὐδὲν σκώληκος διενέγκoιεν ἄν . ὁ δὲ λέγων τῷ θεῷ , Ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός , οὐ μόνον γνῶσιν ἐμφαίνει κεκτῆσθαι θεοῦ , ἀλλὰ καὶ μεγίστην ἀρετὴν φιλοθέου δυνάμεως , δι’ ἧς ἐπ’ αὐτὸν τὸν θεὸν ἐστηρίζετο . καὶ τοιοῦτος ἦν κυϊσκόμενος καὶ ἐν γαστρὶ τῆς μητρὸς συλλαμβανόμενος . τὸ δὲ , Ἐκ κοιλίας μητρός μου εἶ σκεπαστής , δύναται καὶ ἐπὶ πάντων ἁρμόζειν . εἰ γὰρ μὴ θεοῦ δύναμις ἐφρούρει καὶ ἐφύλαττε τὸ κατὰ γαστρὸς κυϊσκόμενον , οὐδ’ ἂν συνέστη , οὐδ’ ἂν μετέσχε ζωῆς , μήτε πνεῖν δυνάμενον , μήτε τοῖς λοιποῖς κεχρῆσθαι αἰσθητηρίοις . Πάλιν δὲ καὶ ἐν τούτῳ λέγων , « σύ μου εἶ σκεπαστὴς , » ἐνέφαινεν ἐξαίρετόν τι ἐσχηκέναι παρὰ τοὺς λοιποὺς τοὺς ἐν κοιλίᾳ μητρὸς συλληφθέντας . τάχα γὰρ ἐπὶ μὲν τῆς τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων γενέσεως ἄλλοι τινὲς ἐφεστήκασιν ἄγγελοι διακονούμενοι τῇ ἑκάστου εἰς τὸν βίον παρόδῳ · ἐπὶ δὲ τῆς γενέσεως τοῦ σωτῆρος , αὐτὸς ἦν ὁ πατὴρ σκεπαστὴς αὐτοῦ γιγνόμενος · διὸ καὶ ἐπὶ αὐτὸν ἐπεστηρίζετο . οὕτως διὰ πάντων « ὕμνησιν » ἑαυτοῦ εἶχε τὸν πατέρα . διὸ ἐπιλέγει · Ἐν σοὶ ἡ ὕμνησίς μου διαπαντός . Οὐ γὰρ διέλιπέ τινα καιρὸν ὑμνῶν τὸν πατέρα , ἢ καὶ ὑμνούμενος ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῇ τοσαύτῃ ὑπακοῇ . ἀλλ’ , ἡ μὲν ἐμὴ , φησὶν , αἴνεσις , ἢ καὶ ὕμνησις ἐν σοὶ γέγονε διαπαντός . οἱ δὲ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , μηδὲν τούτων ἐπιστάμενοι , ὡς περὶ τέρας ἐκτήσαντό με . τεράστιον γοῦν τι πρᾶγμα τοῖς πολλοῖς ἐγενόμην , ὡς διάφορα περὶ ἐμοῦ δοξάζειν αὐτούς · καί τινας μὲν θεὸν εἶναι ἄσαρκον καὶ ἀσώματον , δοκήσει μόνον ὀφθέντα ἐπὶ γῆς , ἡγεῖσθαι , τινὰς δὲ ψιλὸν ἄνθρωπον , ὡς μηδὲν πλέον παρὰ τοὺς λοιποὺς ἐσχηκότα · καὶ ἄλλους μὲν ἀραῖς καὶ δυσφημίαις ὑποβάλλειν , ἑτέρους δὲ σέβειν καὶ προσκυνεῖν . Τέρας δὲ τοῖς πᾶσιν ἀληθῶς γέγονεν ὁ ἐμὸς θάνατος . τὸ γὰρ σταυρὸν ὑπομεῖναι θεὸν ὄντα , καὶ τοιαῦτα παθεῖν τὸν ἑτέροις ζωὴν κεχαρισμένον , τέρας ἦν ἀληθῶς . διό φησιν · Ὡσεὶ τέρας ἐγενήθην τοῖς πολλοῖς . Ἀλλ’ ἐν πᾶσι τούτοις σὺ , φησὶ , « βοηθός » μου γέγονας « κραταιός · » οὐδὲ γὰρ ἄλλον ἐκτησάμην βοηθόν . πάντα γὰρ ἦν δεύτερα καὶ ὑποβεβηκότα τὴν ἐμὴν δύναμιν · σὺ δὲ μόνος , ὃν ἐλπίδα ἐμαυτοῦ ἐπεγραψάμην , « βοηθός » μου γέγονας « κραταιός . » καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον δὲ ὁμοίως εἴρηται · Σὺ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός , ἀπὸ τῶν ἐνδοσθίων τῆς μητρός μου σὺ ἐπεῖδές με . εἰς σὲ ἡ ἀναμονή μου ἐνδελεχῶς , ὡσεὶ τέρας ἐγενόμην τοῖς πολλοῖς · σὺ δὲ πεποίθησίς μου ἰσχυρά .
Lemmas: ἐπί σύ ἐπιστηρίζω ἀπό γαστήρ , ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ σῦς ἐγώ εἰμί σκεπαστής . ἐν σύ ὁ ὕμνησις ἐγώ διαπαντός · ὡσεί τέρας γίγνομαι ὁ πολύς σύ βοηθός κραταιός · ὁ μέν ἐκ νέος ἡλικία ἐπί ὁ θεός ἐλπίζω λέγω εἄν καί ἐπί ὁ Δαυΐδ . ἐπεί , νέος εἰμί καί ποιμαίνω ὁ πρόβατον Ἰεσσαί ὁ πατήρ , πίστις καί ἐλπίς ὁ εἰς ὁ θεός καί λέων καί ἄρκτος ἔπειμι ὁ ὁ πρόβατον σωτηρία ἕνεκα · ὁ καλός μιμέομαι ποιμήν , περί ὅς εἴρω · « ὅς τρόπος ὅταν ἐκσπάω ὁ ποιμήν ἐκ στόμα ὁ λέων δύο σκέλος , ἢ λαμβάνω οὖς . » ἀλλά καί παιδάριον εἰμί ἐλαύνω ὁ πνεῦμα ὁ πονηρός ἀπό ὁ Σαῦλος δύναμις πίστις καί ἐλπίς ὁ εἰς ὁ θεός . ἐπειδάν καί πᾶς ὁ ἐκ νέος ἡλικία ὁ κατά θεός ἐκλογή καταξιόω , οἷος εἰμί Τιμόθεος ἐκ παῖς ἅγιος γράμμα μανθάνω ὁ , ὁ ἐλπίς ἐγώ ἐκ νεότης ἐγώ . ὁ δέ , ἐπί σύ ἐπιστηρίζω ἀπό γαστήρ , ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , σῦς ἐγώ εἰμί σκεπαστής , μόνος εἄν ἁρμόζω ὁ σωτήρ ἐγώ ἄθολος καί ἀσύγχυτος γίγνομαι κατά ὅς κυοφορέω καιρός . ὁ μέν γάρ λοιπός πᾶς ἄνθρωπος ἐν ὁ κυίσκομαι , καί πρῶτος λαμβάνω σύστασις ὁ σῶμα , φυτικός ὥσπερ ζωή ζῶ , οὔτε ὁ ὁ σῶμα αἰσθητήριον , οὔτε ὁ διάνοια παρακολουθέω χράομαι · ἀλλά καί ὁ ἡγεμονικός αὐτός καί ὁ νόος βαπτίζω , οὐδείς σκώληξ διαφέρω ἄν . ὁ δέ λέγω ὁ θεός , ἐπί σύ ἐπιστηρίζω ἀπό γαστήρ , οὖον μόνος γνῶσις ἐμφαίνω κτάομαι θεός , ἀλλά καί μέγας ἀρετή φιλόθεος δύναμις , διά ὅς ἐπί αὐτός ὁ θεός στηρίζω . καί τοιοῦτος εἰμί κυΐσκω καί ἐν γαστήρ ὁ μήτηρ συλλαμβάνω . ὁ δέ , ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ εἰμί σκεπαστής , δύναμαι καί ἐπί πᾶς ἁρμόζω . εἰμί γάρ μή θεός δύναμις φρουρέω καί φυλάσσω ὁ κατά γαστήρ κυΐσκω , οὐδέ εἄν συνίστημι , οὐδέ εἄν μετέχω ζωή , μήτε πνέω δύναμαι , μήτε ὁ λοιπός χράομαι αἰσθητήριον . πάλιν δέ καί ἐν οὗτος λέγω , « σῦς ἐγώ εἰμί σκεπαστής , » ἐμφαίνω ἐξαιρετός τίς ἔχω παρά ὁ λοιπός ὁ ἐν κοιλία μήτηρ συλλαμβάνω . τάχα γάρ ἐπί μέν ὁ ὁ λοιπός ἄνθρωπος γένεσις ἄλλος τις ἐφίστημι ἄγγελος διακονέω ὁ ἕκαστος εἰς ὁ βίος πάροδος · ἐπί δέ ὁ γένεσις ὁ σωτήρ , αὐτός εἰμί ὁ πατήρ σκεπαστής αὐτός γίγνομαι · διό καί ἐπί αὐτός ἐπιστηρίζω . οὕτως διά πᾶς « ὕμνησις » ἑαυτοῦ ἔχω ὁ πατήρ . διό ἐπιλέγω · ἐν σύ ὁ ὕμνησις ἐγώ διαπαντός . οὖον γάρ διαλείπω τις καιρός ὑμνέω ὁ πατήρ , ἢ καί ὑμνέω ὑπό αὐτός ἐπί ὁ τοσοῦτος ὑπακοή . ἀλλά , ὁ μέν ἐμός , φημί , αἴνεσις , ἢ καί ὕμνησις ἐν σύ γίγνομαι διαπαντός . ὁ δέ πολύς ὁ ἄνθρωπος , μηδείς οὗτος ἐφίστημι , ὡς περί τέρας κτάομαι ἐγώ . τεράστιος γοῦν τίς πρᾶγμα ὁ πολύς γίγνομαι , ὡς διάφορος περί ἐγώ δοξάζω αὐτός · καί τις μέν θεός εἰμί ἄσαρκος καί ἀσώματος , δοκέω μόνος ὁράω ἐπί γῆ , ἡγέομαι , τις δέ ψιλός ἄνθρωπος , ὡς μηδείς πλέω παρά ὁ λοιπός ἔχω · καί ἄλλος μέν ἀρή καί δυσφημία ὑποβάλλω , ἕτερος δέ σέβω καί προσκυνέω . Τέρας δέ ὁ πᾶς ἀληθής γίγνομαι ὁ ἐμός θάνατος . ὁ γάρ σταυρός ὑπομένω θεός εἰμί , καί τοιοῦτος πάσχω ὁ ἕτερος ζωή χαρίζομαι , τέρας εἰμί ἀληθής . διό φημί · ὡσεί τέρας γίγνομαι ὁ πολύς . ἀλλά ἐν πᾶς οὗτος σύ , φημί , « βοηθός » ἐγώ γίγνομαι « κραταιός · » οὐδέ γάρ ἄλλος κτάομαι βοηθός . πᾶς γάρ εἰμί δύο καί ὑποβαίνω ὁ ἐμός δύναμις · σύ δέ μόνος , ὅς ἐλπίς ἐμαυτοῦ ἐπιγράφω , « βοηθός » ἐγώ γίγνομαι « κραταιός . » καί κατά ὁ Σύμμαχος δέ ὁμοίως εἴρω · σύ ἐπιστηρίζω ἀπό γαστήρ , ἀπό ὁ ἐνδόσθια ὁ μήτηρ ἐγώ σύ ἐφοράω ἐγώ . εἰς σύ ὁ ἀναμονή ἐγώ ἐνδελεχής , ὡσεί τέρας γίγνομαι ὁ πολύς · σύ δέ πεποίθησις ἐγώ ἰσχυρός .