eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_34.6
Ἐγὼ δὲ ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου , καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται . Πρὸς τοῖς ἀποδοθεῖσιν ἐπίσκεψαι , μήποτε τὰ προκείμενα ἐφαρμόζειν δύναται τῷ προσώπῳ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν προφητικῶς ἐξ αὐτοῦ τεθεσπισμένα . ὅρα δ’ οὖν , εἰ μὴ καὶ οὕτως ἐξομαλίζεται ἡ διάνοια κατ’ οὐδένα τρόπον ἐμποδιζομένη · ἔστω γὰρ ὁ σωτὴρ ἡμῶν λέγων κατὰ τὸ ἀνθρώπινον πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα τὴν ἀρχὴν τοῦ ψαλμοῦ ἕως · καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίας τῶν διωκόντων με . καὶ ἐν εἰκοστῷ δὲ καὶ πρώτῳ ψαλμῷ σαφῶς ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένῳ εἴρηται · εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες . ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις τῇ προσευχῇ σχολάζων ἱστορεῖται . Ναὶ μὴν καὶ δι’ ἔργων ἐπλήρου τὰ ἀναγεγραμμένα μετὰ τὴν κατ’ αὐτοῦ τῶν Ἰουδαίων τόλμαν · ῥομφαία γὰρ στρατιωτικὴ καὶ πόλεμος Ῥωμαϊκὸς οὐκ εἰς μακρὰν μετῆλθεν αὐτούς , οὐκ ἄνευ τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως · θεὸς γὰρ ἦν ὁ πολεμῶν αὐτοὺς διὰ τοῦ τῶν πολεμίων στρατοῦ . τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ διὰ παραβολῆς παρίστησι τοῖς παρῃτημένοις τὴν κλῆσιν τοῦ γάμου καὶ τοὺς κλήτορας φονεύσασι · πέμψαι φήσας τὸν βασιλέα τὰ στρατιωτικὰ αὐτοῦ καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐμπρῆσαι . οὕτω τοίνυν καὶ τὰ μετὰ χεῖρας ἐπληροῦτο · ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὶ ἠδίκουν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , ἐδικάσθησαν ἐκδικουμένου τοῦ αἵματος αὐτοῦ . καὶ ἐπειδὴ πολεμίους αὐτοὺς κατέστησαν τοῦ Χριστοῦ , ἐπολεμήθησαν ὑπὸ τοῦ θεοῦ μετελθόντος ὅπλῳ καὶ θυρεῷ καὶ ῥομφαίᾳ · οὐ γὰρ ἀφανῶς αὐτοὺς ἡ θεία μετῄει δίκη , ἀλλὰ διὰ τῶν ἐν ἀνθρώποις πολεμίων . θαυμάσαι δ’ ἔστιν , ὅπως εἴρηται τό · ἔκχεον ῥομφαίαν . οὐκέτι γὰρ κατὰ τὸ παλαιὸν μερικῶς αὐτοὺς ὁ πόλεμος μετῄει · ἀλλ’ ἐξεχύθη κατ’ αὐτῶν πολεμικὴ ῥομφαία · διὸ λέλεκται · ἔφθασε δ’ ἐπ’ αὐτοὺς ἡ ὀργὴ εἰς τέλος · καὶ ἀλλαχοῦ · ἔκχεον ἐπ’ αὐτοὺς τὴν ὀργήν σου . τίς δὲ διελθὼν μαθών τε ἐξ αὐτῶν ὅπως ἐν συγκλεισμῷ ἀποληφθέντες λιμῷ καὶ στάσει διεφθάρησαν , οὐ θαυμάσει τὴν ἐνταῦθα λέγουσαν φωνήν · καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίας τῶν καταδιωκόντων με ; ἑξῆς δὲ τούτοις μόνῳ τῷ σωτῆρι πρέπει ἂν λέγειν τῷ ἑαυτοῦ πατρὶ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον · εἶπον τῇ ψυχῇ μου · σωτηρία σου εἰμὶ ἐγώ , καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως τοῦ · καὶ ἄγγελος κυρίου ἐκθλίβων αὐτούς . καὶ ταῦτα δὲ ἐπληροῦτο , ὅτε τῆς μὲν ἑαυτῶν μητροπόλεως ἠλαύνοντο , διεσκορπίζοντο δὲ εἰς πάντα τὰ ἔθνη . εἶτα λέλεκται · γενηθήτω ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκότος καὶ ὀλίσθημα . ὁδὸς δὲ αὐτῶν , ἣν ὥδευον πάλαι ἡ σωματικὴ ἐτύγχανε λατρεία , ἥτις αὐτοῖς γέγονε σκότος καὶ ὀλίσθημα · ἀλλὰ καί · ἄγγελος κυρίου καταδιώκων αὐτούς . Ταῦτα μὲν οὖν τἀπίχειρα , ὧν κατ’ αὐτοῦ τετολμήκασιν . ἀκούσῃ δὲ τῶν εἰρημένων , οὐχ ὡς τοῦ σωτῆρος κατευχομένου τῶν ἑαυτοῦ ἐχθρῶν τοῦ τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς παρηγγελκότος · προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων καὶ ἀδικούντων αὐτούς · ἀλλὰ γὰρ τούτων ἄκουε ὡς προφητικῶς εἰρημένων καὶ τὰ μέλλοντα αὐτοῖς συμβήσεσθαι προαναφωνούντων . ταῦτα δὲ αὐτοῖς ἔσεσθαι θεσπίζει διὰ ποίαν αἰτίαν , ἑξῆς διδάσκει λέγων · ὅτι δωρεὰν ἔκρυψάν μοι διαφθορὰν παγίδος αὐτῶν , μάτην ὠνείδισαν τὴν ψυχήν μου . Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ πλήθους τῶν κατ’ αὐτοῦ συνελθόντων · τὰ δὲ ἑξῆς οὐκέτι περὶ πολλῶν , περὶ δ’ ἑνὸς λελεγμένα , δύναται προσαγορεύεσθαι περὶ τοῦ Ἰούδα , ὅς κρύπτων τὴν κατ’ αὐτοῦ συσκευὴν φιλίαν τε καθυποκρινόμενος φιλήματι παρεδίδου τὸν διδάσκαλον . διὸ περὶ αὐτοῦ λέγοι ἂν τό · ἐλθέτω αὐτῷ παγί , ἣν οὐ γινώσκει , καὶ ἡ θήρα , ἣν ἔκρυψεν , συλλαβέτω αὐτόν , καὶ ἐν τῇ παγίδι πεσεῖται ἐν αὐτῇ . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτων . Εὖ δὲ εἰδὼς εἰς οἷον ἀγαθὸν τέλος ἡ κατ’ αὐτοῦ παραστήσεται ἐπιβουλὴ καὶ τοῦτο παρίστησι λέγων · ἡ δὲ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπὶ τῷ κυρίῳ , τερφθήσεται τῷ σωτηρίῳ αὐτοῦ . πάντα τὰ ὀστᾶ μου ἐροῦσι · κύριε , τίς ὅμοιός σοι ; ῥυόμενος πτωχὸν ἀπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτόν . ἐν μὲν οὖν τῷ κα ψαλμῷ σαφῶς ἐκ προσώπου τοῦ σωτῆρος λελεγμένῳ εἴρητο · ὡσεὶ ὕδωρ ἐξεχύθην , καὶ διεσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου , τοῦ λόγου σημαίνοντος τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ τὸν διασκορπισμὸν καὶ τὴν φυγήν , ἣν ὑπέμειναν κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους αὐτοῦ , ὅτε ἐπληροῦτο τό · πατάξω τὸν ποιμένα , καὶ διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης . ὀστᾶ γὰρ ἦσαν τοῦ σώματος αὐτοῦ οἱ πρῶτοι αὐτοῦ μαθηταί , οἳ τότε μὲν διεσκορπίσθησαν σκανδαλισθέντες ἐπ’ αὐτῷ , ὥσπερ οὖν καὶ αὐτὸς ἐδήλου λέγων · πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ . μετὰ δὲ τὴν ἀνάστασιν θεασάμενοι αὐτὸν ἐπληρώθησαν χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως . καὶ ἐν τοῖς μετὰ χεῖρας δὲ περὶ τῶν αὐτῶν λέλεκται · πάντα τὰ ὀστᾶ μου ἐροῦσι · κύριε , τίς ὅμοιός σοι ; σφόδρα δὲ κατάλληλα τῷ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν προσώπῳ καὶ τὰ τούτοις συνημμένα τυγχάνει , δι’ ὧν εἴρηται · ἀναστάντες μάρτυρες ἄδικοι , ἃ οὐκ ἐγίνωσκον ἠρώτων με . ἀταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν , καὶ ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ μου . τούτοις ὅμοια καὶ ἐν ρῃ ψαλμῷ εὑρήσεις , ἐν οἷς εἴρηται · καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν · ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με · καὶ ἔθεντο κατ’ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν , καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου . ἀτεκνίαν δὲ αὐτῷ εἰργάσαντο πάντα πράττοντι ἐπὶ τὸ συναγαγεῖν αὐτοὺς καὶ ἀναγεννῆσαι ἑαυτῷ , ὃ δὴ καὶ ἐδήλου λέγων · ποσάκις ἐθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ὑπὸ τὰς πτέρυγας , καὶ οὐκ ἠθελήσατε ; οὕτω γοῦν ἀνταπεδίδοσαν αὐτῷ πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν , καὶ ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ . Ἀλλὰ γὰρ ἐν τούτοις ταῦτα θεσπίσας διὰ τῶν ἑξῆς τὸ αὑτοῦ φιλάνθρωπον καὶ ἀνεξίκακον παρίστησι λέγων · ἐγὼ δ’ ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι , ἐνεδυόμην σάκκῳ . ἀντὶ δὲ τοῦ · ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι , σφόδρα θαυμαστῶς ὁ μὲν Ἀκύλας φησίν · καὶ ἐγὼ ἐν ἀρρωστίᾳ αὐτῶν ἔνδυσίς μου σάκκος , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἐμοῦ ἐν ταῖς ἀρρωστίαις αὐτῶν τὸ ἔνδυμα σάκκος , καὶ ὁ Θεοδοτίων δὲ καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις · ἐγὼ δὲ ἐν τῷ παρενοχλεῖσθαι αὐτούς , εἰρήκασιν · ἐπεὶ γὰρ τοῖς ἐκείνων κακοῖς καὶ ταῖς ἀρρωστίαις τῆς αὐτῶν ψυχῆς συμπάσχων ὁ σωτὴρ πένθους καὶ ὀδυρμῶν σύμβολα ποιεῖ σάκκον περιβαλλόμενος ὑπὲρ αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ ἐταπείνου ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ . διὸ καὶ ἐδίδασκε λέγων · περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου · καί · νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται . ταῦτα γὰρ ὑπερβολῇ φιλανθρωπίας ὑπέμεινεν ὑπερπάσχων καὶ ὑπεραλγῶν , οἷα πατὴρ ἐφ’ υἱοὺς ἀπολλυμένους . διὸ ἔλεγεν ἐν προφήταις περὶ αὐτοῦ · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὤν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν · καὶ πάλιν · οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται · καὶ αὖθις · αὐτὸς δ’ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . διὸ καὶ ἐν ταῖς ἀρρωστίαις αὐτῶν καὶ ἐν τῷ παρενοχλεῖσθαι αὐτοὺς ἐκείνους θεωρῶν ὁ σωτὴρ τὸν καταληψόμενον αὐτοὺς ὄλεθρον καὶ τὴν ἐσχάτην ἀπώλειαν ὑπὲρ αὐτῶν ἐνεδύετο σάκκον καὶ ἐταπείνου ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ . οἱ δὲ τοιαῦτα ἔπραττον ὡς τὴν εὐχὴν αὐτοῦ τὴν ὑπὲρ αὐτῶν μὴ παραπέμπεσθαι εἰς τὰ ὦτα τοῦ πατρός , ἀλλ’ ὥσπερ ἀντικρουομένην ὑπὸ τοῦ μεγέθους τῆς αὐτῶν δυσσεβείας καθέλκεσθαι καὶ ἐπαναστρέφειν πρὸς αὐτόν . διὸ ἔλεγεν · καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται . εἰ γὰρ σώζεσθαι ἔμελλον καὶ μεταβάλλειν τῶν ἀσεβημάτων εὐθυδρομοῦσα ἡ προσευχὴ τοῦ σωτῆρος , ἀκωλύτως καὶ ἀπαραποδίστως ἐπὶ τὰ ὦτα τὰ πατρικὰ παρῄει . καὶ ταῦτα δέ μοι πᾶσαν ψηλαφῶντι διάνοιαν εἰς τοὺς τόπους ἀναγκαίως τεθεωρήσθω .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐν ὁ αὐτός παρενοχλέω ἐγώ ἐνδύω σάκκος καί ταπεινόω ἐν νηστεία ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ὁ προσευχή ἐγώ εἰς κόλπος ἐγώ ἀποστρέφω . πρός ὁ ἀποδίδωμι ἐπισκοπέω , μήποτε ὁ πρόκειμαι ἐφαρμόζω δύναμαι ὁ πρόσωπον ὁ σωτήρ ἐγώ προφητικός ἐκ αὐτός θεσπίζω . ὁράω δέ οὖν , εἰμί μή καί οὕτως ἐξομαλίζω ὁ διάνοια κατά οὐδείς τρόπος ἐμποδίζω · ἵστημι γάρ ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω κατά ὁ ἀνθρώπινος πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ὁ ἀρχή ὁ ψαλμός ἠώς · καί συγκλείω ἐκ ἐναντίος ὁ διώκω ἐγώ . καί ἐν εἰκοστός δέ καί πρῶτος ψαλμός σαφῶς ὑπό αὐτός λέγω εἴρω · εἰς ὁ βοήθεια ἐγώ προέχω . ἀλλά καί ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὁ προσευχή σχολάζω ἱστορέω . ναίς μήv καί διά ἔργον πληρόω ὁ ἀναγράφω μετά ὁ κατά αὐτός ὁ Ἰουδαῖος τόλμα · ῥομφαία γάρ στρατιωτικός καί πόλεμος Ῥωμαῖος οὐ εἰς μακράν μετέρχομαι αὐτός , οὐ ἄνευ ὁ ὁ θεός κρίσις · θεός γάρ εἰμί ὁ πολεμέω αὐτός διά ὁ ὁ πολέμιος στρατός . οὗτος καί αὐτός ὁ σωτήρ διά παραβολή παρίστημι ὁ παραιτέομαι ὁ κλῆσις ὁ γάμος καί ὁ κλήτωρ φονεύω · πέμπω φημί ὁ βασιλεύς ὁ στρατιωτικός αὐτός καί ὁ πόλις αὐτός ἐμπίμπρημι . οὗτος τοίνυν καί ὁ μετά χείρ πληρόω · ἐπεί γάρ αὐτός ἀδικέω ὁ υἱός ὁ θεός , δικάζω ἐκδικέω ὁ αἷμα αὐτός . καί ἐπεί πολέμιος αὐτός καθίστημι ὁ Χριστός , πολεμέω ὑπό ὁ θεός μετέρχομαι ὅπλον καί θυρεός καί ῥομφαία · οὖον γάρ ἀφανής αὐτός ὁ θεῖος μέτειμι δίκη , ἀλλά διά ὁ ἐν ἄνθρωπος πολέμιος . θαυμάζω δέ εἰμί , ὅπως εἴρω ὁ · ἐκχέω ῥομφαία . οὐκέτι γάρ κατά ὁ παλαιός μερικός αὐτός ὁ πόλεμος μέτειμι · ἀλλά ἐκχέω κατά αὐτός πολεμικός ῥομφαία · διό λέγω · φθάνω δέ ἐπί αὐτός ὁ ὀργή εἰς τέλος · καί ἀλλαχοῦ · ἐκχέω ἐπί αὐτός ὁ ὀργή σύ . τίς δέ διέρχομαι μανθάνω τε ἐκ αὐτός ὅπως ἐν συγκλεισμός ἀπολαμβάνω λιμός καί στάσις διαφθείρω , οὖον θαυμάζω ὁ ἐνταῦθα λέγω φωνή · καί συγκλείω ἐκ ἐναντίος ὁ καταδιώκω ἐγώ ; ἑξῆς δέ οὗτος μόνος ὁ σωτήρ πρέπω εἄν λέγω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ κατά ὁ ἀνθρώπινος · εἶπον ὁ Ψυχή ἐγώ · σωτηρία σύ εἰμί ἐγώ , καί ὁ ἑξῆς , ἠώς ὁ · καί ἄγγελος κύριος ἐκθλίβω αὐτός . καί οὗτος δέ πληρόω , ὅτε ὁ μέν ἑαυτοῦ μητρόπολις ἐλαύνω , διασκορπίζω δέ εἰς πᾶς ὁ ἔθνος . εἶτα λέγω · γίγνομαι ὁ ὁδός αὐτός σκότος καί ὀλίσθημα . ὁδός δέ αὐτός , ὅς ὁδεύω πάλαι ὁ σωματικός τυγχάνω λατρεία , ὅστις αὐτός γίγνομαι σκότος καί ὀλίσθημα · ἀλλά καί · ἄγγελος κύριος καταδιώκω αὐτός . οὗτος μέν οὖν ἐπίχειρον , ὅς κατά αὐτός τολμάω . ἀκούω δέ ὁ εἴρω , οὐ ὡς ὁ σωτήρ κατεύχομαι ὁ ἑαυτοῦ ἐχθρός ὁ ὁ ἑαυτοῦ μαθητής παραγγέλλω · προσεύχομαι ὑπέρ ὁ ἐπηρεάζω καί ἀδικέω αὐτός · ἀλλά γάρ οὗτος ἀκούω ὡς προφητικός εἴρω καί ὁ μέλλω αὐτός συμβαίνω προαναφωνέω . οὗτος δέ αὐτός εἰμί θεσπίζω διά ποῖος αἴτιος , ἑξῆς διδάσκω λέγω · ὅτι δωρεά κρύπτω ἐγώ διαφθορά παγίς αὐτός , μάτην ὀνειδίζω ὁ Ψυχή ἐγώ . καί οὗτος μέν περί ὁ πλῆθος ὁ κατά αὐτός συνέρχομαι · ὁ δέ ἑξῆς οὐκέτι περί πολύς , περί δέ εἷς λέγω , δύναμαι προσαγορεύω περί ὁ Ἰούδας , ὅς κρύπτω ὁ κατά αὐτός συσκευή φίλιος τε καθυποκρίνομαι φίλημα παραδίδωμι ὁ διδάσκαλος . διό περί αὐτός λέγω εἄν ὁ · ἔρχομαι αὐτός παγίς , ὅς οὖον γιγνώσκω , καί ὁ θήρ , ὅς κρύπτω , συλλαμβάνω αὐτός , καί ἐν ὁ παγίς πίπτω ἐν αὐτός . καί οὗτος μέν περί οὗτος . εὕω δέ εἰδοί εἰς οἷος ἀγαθός τέλος ὁ κατά αὐτός παρίστημι ἐπιβουλή καί οὗτος παρίστημι λέγω · ὁ δέ ψυχή ἐγώ ἀγαλλιάω ἐπί ὁ κύριος , τέρπω ὁ σωτήριος αὐτός . πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ εἴρω · κύριος , τίς ὅμοιος σύ ; ῥύομαι πτωχός ἀπό ὁ διαρπάζω αὐτός . ἐν μέν οὖν ὁ ἄν ψαλμός σαφῶς ἐκ πρόσωπον ὁ σωτήρ λέγω εἴρω · ὡσεί ὕδωρ ἐκχέω , καί διασκορπίζω πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ , ὁ λόγος σημαίνω ὁ ἀπόστολος αὐτός ὁ διασκορπισμός καί ὁ φυγή , ὅς ὑπομένω κατά ὁ καιρός ὁ πάθος αὐτός , ὅτε πληρόω ὁ · πατάσσω ὁ ποιμήν , καί διασκορπίζω ὁ πρόβατον ὁ ποίμνη . ὀστέον γάρ εἰμί ὁ σῶμα αὐτός ὁ πρῶτος αὐτός μαθητής , ἕ τότε μέν διασκορπίζω σκανδαλίζω ἐπί αὐτός , ὥσπερ οὖν καί αὐτός δηλόω λέγω · πᾶς σύ σκανδαλίζω ἐν ἐγώ ἐν ὁ νύξ οὗτος . μετά δέ ὁ ἀνάστασις θεάομαι αὐτός πληρόω χαρά καί ἀγαλλίασις . καί ἐν ὁ μετά χείρ δέ περί ὁ αὐτός λέγω · πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ εἴρω · κύριος , τίς ὅμοιος σύ ; σφόδρα δέ κατάλληλος ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ πρόσωπον καί ὁ οὗτος συνάπτω τυγχάνω , διά ὅς εἴρω · ἀνίστημι μάρτυς ἄδικος , ὁ οὐ γιγνώσκω ἐρωτάω ἐγώ . αταπεδιδιδωμι ἐγώ πονηρός ἀντί ἀγαθός , καί ἀτεκνία ὁ Ψυχή ἐγώ . οὗτος ὅμοιος καί ἐν ῥέω ψαλμός εὑρίσκω , ἐν ὅς εἴρω · καί πολεμέω ἐγώ δωρεά · ἀντί ὁ ἀγαπάω ἐγώ ἐνδιαβάλλω ἐγώ · καί τίθημι κατά ἐγώ κακός ἀντί ἀγαθός , καί μῖσος ἀντί ὁ ἀγάπησις ἐγώ . ἀτεκνία δέ αὐτός ἐργάζομαι πᾶς πράσσω ἐπί ὁ συνάγω αὐτός καί ἀναγεννάω ἑαυτοῦ , ὅς δή καί δηλόω λέγω · ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ ὅς τρόπος ὄρνις ἐπισυνάγω ὁ νεόσσιον ὑπό ὁ πτέρυξ , καί οὐ ἐθέλω ; οὗτος γοῦν ἀνταποδίδωμι αὐτός πονηρός ἀντί ἀγαθός , καί ἀτεκνία ὁ Ψυχή αὐτός . ἀλλά γάρ ἐν οὗτος οὗτος θεσπίζω διά ὁ ἑξῆς ὁ αὐτός φιλάνθρωπον καί ἀνεξίκακος παρίστημι λέγω · ἐγώ δέ ἐν ὁ αὐτός παρενοχλέω ἐγώ , ἐνδύω σάκκος . ἀντί δέ ὁ · ἐν ὁ αὐτός παρενοχλέω ἐγώ , σφόδρα θαυμαστός ὁ μέν Ἀκύλας φημί · καί ἐγώ ἐν ἀρρωστία αὐτός ἔνδυσις ἐγώ σάκκος , ὁ δέ Σύμμαχος · ἐγώ ἐν ὁ ἀρρωστία αὐτός ὁ ἔνδυμα σάκκος , καί ὁ Θεοδοτίων δέ καί ὁ πέμπτος ἔκδοσις · ἐγώ δέ ἐν ὁ παρενοχλέω αὐτός , εἴρω · ἐπεί γάρ ὁ ἐκεῖνος κακός καί ὁ ἀρρωστία ὁ αὐτός Ψυχή συμπάσχω ὁ σωτήρ πένθος καί ὀδυρμός σύμβολον ποιέω σάκκος περιβάλλω ὑπέρ αὐτός , ἀλλά καί ταπεινόω ἐν νηστεία ὁ ψυχή αὐτός . διό καί διδάσκω λέγω · περίλυπος εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος · καί · νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω . οὗτος γάρ ὑπερβολή φιλανθρωπία ὑπομένω ὑπερπάσχω καί ὑπεραλγέω , οἷος πατήρ ἐπί υἱός ἀπολύω . διό λέγω ἐν προφήτης περί αὐτός · ἄνθρωπος ἐν πλήσσω εἰμί καί εἰδοί φέρω μαλακία · καί πάλιν · οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω καί περί ἐγώ ὀδυνάω · καί αὖθις · αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . διό καί ἐν ὁ ἀρρωστία αὐτός καί ἐν ὁ παρενοχλέω αὐτός ἐκεῖνος θεωρός ὁ σωτήρ ὁ καταλαμβάνω αὐτός ὄλεθρος καί ὁ ἔσχατος ἀπώλεια ὑπέρ αὐτός ἐνδύω σάκκος καί ταπεινόω ἐν νηστεία ὁ ψυχή αὐτός . ὁ δέ τοιοῦτος πράσσω ὡς ὁ εὐχή αὐτός ὁ ὑπέρ αὐτός μή παραπέμπω εἰς ὁ οὖς ὁ πατήρ , ἀλλά ὥσπερ ἀντικρούω ὑπό ὁ μέγεθος ὁ αὐτός δυσσέβεια καθέλκω καί ἐπαναστρέφω πρός αὐτός . διό λέγω · καί ὁ προσευχή ἐγώ εἰς κόλπος ἐγώ ἀποστρέφω . εἰμί γάρ σῴζω μέλλω καί μεταβάλλω ὁ ἀσέβημα εὐθυδρομέω ὁ προσευχή ὁ σωτήρ , ἀκωλύτως καί ἀπαραπόδιστος ἐπί ὁ οὖς ὁ πατρικός πάρειμι . καί οὗτος δέ ἐγώ πᾶς ψηλαφάω διάνοια εἰς ὁ τόπος ἀναγκαῖος θεωρέω .