eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_77.8
Ἐν πᾶσι τούτοις ἥμαρτον ἔτι καὶ οὐκ ἐπίστευσαν ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ , καὶ ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐτῶν καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν μετὰ σπουδῆς . ὅταν ἀπέκτενεν αὐτούς , ἐξεζήτουν αὐτὸν καὶ ἐπέστρεφον καὶ ὤρθριζον πρὸς τὸν θεὸν καὶ ἐμνήσθησαν , ὅτι ὁ θεὸς βοηθὸς αὐτῶν ἐστιν καὶ ὁ θεὸς ὁ ὕψιστος λυτρωτὴς αὐτῶν ἐστιν . Ἐλεγτικὸς ὢν καὶ κατηγορητικὸς τῆς Ἰουδαίων μοχθηρίας ὁ λόγος καταρίθμησιν ποιεῖ καὶ τῶν πεπλημμελημένων αὐτοῖς , παριστῶν , ὅτι μὴ μάτην αὐτοὺς τὰ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ μετῆλθεν . καὶ δὴ διδάσκει ὡς καὶ μετὰ τὰ προλεχθέντα πάντα αὔξοντες ἑαυτῶν τὰ κακὰ ἥμαρτον ἔτι , καὶ ἥμαρτον , ἐπεὶ οὐκ ἐπίστευσαν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ · τοιαῦτα γὰρ ὀφθαλμοῖς ὁρῶντες , ἐνικῶντο ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας . εἶτα , καὶ ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐτῶν · δέον γὰρ θεωροὺς γενομένους τῶν τοῦ θεοῦ μεγαλουργημάτων ὅλους αὐτοὺς ἀναθεῖναι αὐτῷ · οἱ δὲ θρεμμάτων ἀλόγων δίκην τῇ τῶν σωμάτων προσεῖχον ματαιότητι ἐν ἀλογίᾳ καὶ ἀνοίᾳ κατηγοροῦντες καὶ μηδὲν πλέον ἐκ τῶν εἰς αὐτοὺς χορηγουμένων εἰς γνῶσιν θεοῦ καὶ ψυχῆς σωτηρίαν ποριζόμενοι . οὕτως οὖν ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐτῶν οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν μετὰ σπουδῆς ἐξέλιπον · κατὰ κοινοῦ γὰρ ἀκουστέον τοῦ ἐξέλιπον . ἀνθ’ οὗ πεποίηκεν ὁ Ἀκύλας · καὶ συνετέλεσεν ὡς ἀτμὸν τὰς ἡμέρας αὐτῶν , καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν κατέσπευσεν . Τοῦ μὲν γὰρ ἐν ματαιότητι τὰς ἡμέρας καταναλίσκοντος καὶ τὰ ἔτη παρατρέχει κατεσπευσμένως , τοῦ δὲ τὰς ἡμέρας ἐν φωτὶ καὶ ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς ἐκτελοῦντος αἱ ἡμέραι οὐκ ἐκλείπουσιν , ἀλλὰ πλήρεις γίνονται , καὶ τὰ ἔτη αὐτοῦ ἐντελῆ τυγχάνει καὶ μεμακρυμμένα . διὸ κἀκείνοις τοῖς μετὰ τοιαύτας παραδοξοποιίας ἐν ἀπιστίᾳ καταγηράσασιν μάταιος καὶ ἐσπευσμένως παρατρέχων ὁ χρόνος . Αὐτίκα δ’ οὖν διὰ μὲν τῶν θαυμάτων καὶ τῶν εἰς αὐτοὺς εὐεργεσιῶν οὐδὲν πλέον ἐκτῶντο πρὸς ὠφέλειαν , διὰ δὲ τῆς μετερχομένης αὐτοὺς ὀργῆς κρείττους ἐγίγνοντο . διὸ ἑξῆς ἐπιλέγει · ὅταν ἀπέκτεινεν αὐτούς , ἐξεζήτουν αὐτόν , καὶ ἐπέστρεφον καὶ ὤρθριζον πρὸς τὸν θεόν · μαστιζόμενοι γὰρ καὶ κολαζόμενοι κτηνῶν ἀλόγων δίκην αἴσθησιν ἀνελάμβανον τοῦ τύπτοντος , λόγῳ μὲν ὀρθῷ μὴ σωφρονιζόμενοι , κολάσει δὲ καὶ τιμωρίᾳ βελτιούμενοι · πρὸς οὓς εἶπεν ἂν ὁ λόγος · μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος , οἷς οὐκ ἔστι σύνεσις , ἐν κημῷ καὶ χαλινῷ τὰς σιαγόνας αὐτῶν ἄγξαι τῶν μὴ ἐγγιζόντων πρὸς σέ . πολλαὶ αἱ μάστιγες τῶν ἁμαρτωλῶν , τοὺς δὲ ἐλπίζοντας ἐπὶ κύριον ἔλεος κυκλώσει .
Lemmas: ἐν πᾶς οὗτος ἁμαρτάνω ἔτι καί οὐ πιστεύω ἐν ὁ θαυμάσιος αὐτός , καί ἐκλείπω ἐν ματαιότης ὁ ἡμέρα αὐτός καί ὁ ἔτος αὐτός μετά σπουδή . ὅταν ἀποκτείνω αὐτός , ἐκζητέω αὐτός καί ἐπιστρέφω καί ὀρθρίζω πρός ὁ θεός καί μιμνήσκω , ὅτι ὁ θεός βοηθός αὐτός εἰμί καί ὁ θεός ὁ ὕψιστος λυτρωτής αὐτός εἰμί . Ἐλεγτικὸς εἰμί καί κατηγορητικός ὁ Ἰουδαῖος μοχθηρία ὁ λόγος καταρίθμησις ποιέω καί ὁ πλημμελέω αὐτός , παρίστημι , ὅτι μή μάτην αὐτός ὁ ὁ ὀργή ὁ θεός μετέρχομαι . καί δή διδάσκω ὡς καί μετά ὁ προλέγω πᾶς αὐξάνω ἑαυτοῦ ὁ κακός ἁμαρτάνω ἔτι , καί ἁμαρτάνω , ἐπεί οὐ πιστεύω ὁ θαυμάσιος αὐτός · τοιοῦτος γάρ ὀφθαλμός ὁράω , νικάω ὑπό ὁ ἐπιθυμία . εἶτα , καί ἐκλείπω ἐν ματαιότης ὁ ἡμέρα αὐτός · δήω γάρ θεωρός γίγνομαι ὁ ὁ θεός μεγαλούργημα ὅλος αὐτός ἀνατίθημι αὐτός · ὁ δέ θρέμμα ἄλογος δίκη ὁ ὁ σῶμα προσέχω ματαιότης ἐν ἀλογία καί ἄνοια κατηγορέω καί μηδείς πλέω ἐκ ὁ εἰς αὐτός χορηγέω εἰς γνῶσις θεός καί Ψυχή σωτηρία πορίζω . οὕτως οὖν ἐκλείπω ἐν ματαιότης ὁ ἡμέρα αὐτός οὖον μόνος , ἀλλά καί ὁ ἔτος αὐτός μετά σπουδή ἐκλείπω · κατά κοινός γάρ ἀκούω ὁ ἐκλείπω . ἀντί ὅς ποιέω ὁ Ἀκύλας · καί συντελέω ὡς ἀτμός ὁ ἡμέρα αὐτός , καί ὁ ἔτος αὐτός κατασπεύδω . ὁ μέν γάρ ἐν ματαιότης ὁ ἡμέρα καταναλίσκω καί ὁ ἔτος παρατρέχω κατεσπευσμένως , ὁ δέ ὁ ἡμέρα ἐν φάος καί ἐν ἔργον ἀγαθός εκτελών ὁ ἡμέρα οὐ ἐκλείπω , ἀλλά πλήρης γίγνομαι , καί ὁ ἔτος αὐτός ἐντελής τυγχάνω καί μακρύνω . διό ἐκεῖνος ὁ μετά τοιοῦτος παραδοξοποιία ἐν ἀπιστία καταγηράσκω μάταιος καί ἐσπευσμένως παρατρέχω ὁ χρόνος . αὐτίκα δέ οὖν διά μέν ὁ θαῦμα καί ὁ εἰς αὐτός εὐεργεσία οὐδείς πλέω κτάομαι πρός ὠφέλεια , διά δέ ὁ μετέρχομαι αὐτός ὀργή ἀγαθός γίγνομαι . διό ἑξῆς ἐπιλέγω · ὅταν ἀποκτείνω αὐτός , ἐκζητέω αὐτός , καί ἐπιστρέφω καί ὀρθρίζω πρός ὁ θεός · μαστίζω γάρ καί κολάζω κτῆνος ἄλογος δίκη αἴσθησις ἀναλαμβάνω ὁ τύπτω , λόγος μέν ὀρθός μή σωφρονίζω , κολάζω δέ καί τιμωρία βελτιόω · πρός ὅς εἶπον εἄν ὁ λόγος · μή γίγνομαι ὡς ἵππος καί ἡμίονος , ὅς οὐ εἰμί σύνεσις , ἐν κημός καί χαλινός ὁ σιαγών αὐτός ἄγχω ὁ μή ἐγγίζω πρός σός . πολύς ὁ μάστιξ ὁ ἁμαρτωλός , ὁ δέ ἐλπίζω ἐπί κύριος ἔλεος κυκλόω .