eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_17.11
Ὅτι σὺ λαὸν ταπεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνων ταπεινώσεις . ὅτι σὺ φωτιεῖς τὸν λύχνον μου , κύριε · ὁ θεός μου , φωτιεῖς τὸ σκότος μου . ὅτι ἐν σοὶ ῥυσθήσομαι ἀπὸ πειρατηρίου καὶ ἐν τῷ θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος . Μήποτε προφητικῶς λαὸν μὲν ταπεινὸν ἢ , κατὰ τὸν Ἀκύλαν , πένητα ἢ , κατὰ τὸν Σύμμαχον , πρᾶον τὸν χορὸν αἰνίττεται τὸν ἀποστολικόν · ὑπερηφάνους δὲ τοὺς πάλαι ἐπηρμένους , τοὺς ἀρχιερέας καὶ διδασκάλους καὶ ἄρχοντας τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ ; οὓς πάλαι ὀφθαλμοῖς ὑπερηφάνοις κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν κεχρημένους ἐταπείνωσεν ὁ θεὸς ἐν πᾶσι σώσας τὸν αὑτοῦ ταπεινὸν καὶ πένητα καὶ πρᾶον τὸν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀποστόλων τε καὶ μαθητῶν λαόν · ζητῶν δὲ τὸν λύχνον τοῦ Δαυιδ εὗρον ἐν ἑκατοστῷ τριακοστῷ πρώτῳ ψαλμῷ φερόμενον τὸ ἐκεῖ ἐξανατελῷ κέρας τῷ Δαυιδ , ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου . λύχνος δὲ ἑτοιμαζόμενος τῷ χριστῷ ἐκ σπέρματος Δαυιδ , τίς ἂν γένοιτο ἢ τὸ γέννημα τὸ κατὰ σάρκα γενόμενον ἐκ διαδοχῆς Δαυιδ , ᾧ κέχρηται ὁ Χριστὸς ἐν αὐτῷ γενόμενος καὶ τὰς τῆς δυνάμεως αὐτοῦ μαρμαρυγὰς καὶ τοῦ φωτὸς τὰς ἀνατολὰς πᾶσιν ἐξέλαμψεν ἀνθρώποις ; διὸ καὶ ἐν τοῖς προκειμένοις προφητικῶς φησιν ὁ Δαυιδ · ὅτι σὺ φωτιεῖς λύχνον μου , κύριε . σὺ γὰρ αὐτός , φησίν , ὁ κύριος τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν τυγχάνων ἑνωθείς ποτε ἀπορρήτως τῷ ἐξ ἐμοῦ γενησομένῳ λύχνῳ , φωτιεῖς αὐτόν · ἀλλὰ καὶ τὸ ἐγγενόμενόν μοί ποτε σκότος τότε παντελῶς περιελεῖς , ὡς μηδὲ μνήμην αὐτοῦ ἀνιέναι ἐπὶ τὴν ἐμὴν διάνοιαν . εὖ δὲ οἶδα , ὅτι καὶ τῆς παρὰ σοῦ δυνάμεως καὶ ἰσχύος καταξιωθεὶς ἐπιβήσομαι τοῦ ἐν οὐρανοῖς τείχους ἐν ἀσφαλεῖ τε γενόμενος , τότε τῆς παρὰ σοὶ τεύξομαι σωτηρίας , ἤ·ὑπερβήσομαι καὶ ὑπερπηδήσω πάντα τὰ τῶν ἐχθρῶν ὀχυρώματα καὶ τοὺς φραγμοὺς καὶ τὸ τεῖχος , ὃ περιβάλλειν μοι εἰς τὸ ἀποκλεῖσαι σπεύδονται .
Lemmas: ὅτι2 σύ λαός ταπεινός σῴζω καί ὀφθαλμός ὑπερήφανος ταπείνωσις . ὅτι σύ φωτίζω ὁ λύχνος ἐγώ , κύριος · ὁ θεός ἐγώ , φωτίζω ὁ σκότος ἐγώ . ὅτι ἐν σύ ἐρύω ἀπό πειρατήριον καί ἐν ὁ θεός ἐγώ ὑπερβαίνω τεῖχος . μήποτε προφητικός λαός μέν ταπεινός ἢ , κατά ὁ Ἀκύλας , πένης ἢ , κατά ὁ Σύμμαχος , πρᾶος ὁ χορός αἰνίσσομαι ὁ ἀποστολικός · ὑπερήφανος δέ ὁ πάλαι ἐπαίρω , ὁ ἀρχιερεύς καί διδάσκαλος καί ἄρχω ὁ ἐκ περιτομή λαός ; ὅς πάλαι ὀφθαλμός ὑπερήφανος κατά ὁ σωτήρ ἐγώ χράομαι ταπεινόω ὁ θεός ἐν πᾶς σῴζω ὁ αὐτός ταπεινός καί πένης καί πρᾶος ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἀπόστολος τε καί μαθητής λαός · ζητέω δέ ὁ λύχνος ὁ Δαυΐδ εὑρίσκω ἐν ἑκατοστός τριακοστός πρῶτος ψαλμός φέρω ὁ ἐκεῖ ἐξανατέλλω κέρας ὁ Δαυΐδ , ἑτοιμάζω λύχνος ὁ χριστός ἐγώ . λύχνος δέ ἑτοιμάζω ὁ χριστός ἐκ σπέρμα Δαυΐδ , τίς εἄν γίγνομαι ἢ ὁ γέννημα ὁ κατά σάρξ γίγνομαι ἐκ διαδοχή Δαυΐδ , ὅς χράομαι ὁ Χριστός ἐν αὐτός γίγνομαι καί ὁ ὁ δύναμις αὐτός μαρμαρυγή καί ὁ φάος ὁ ἀνατολή πᾶς ἐκλάμπω ἄνθρωπος ; διό καί ἐν ὁ πρόκειμαι προφητικός φημί ὁ Δαυΐδ · ὅτι σύ φωτίζω λύχνος ἐγώ , κύριος . σύ γάρ αὐτός , φημί , ὁ κύριος ὁ φάος ὁ ἀληθινός τυγχάνω ενώνω ποτός ἀπόρρητος ὁ ἐκ ἐγώ γίγνομαι λύχνος , φωτίζω αὐτός · ἀλλά καί ὁ ἐγγίγνομαι ἐγώ ποτός σκότος τότε παντελῶς περιαιρέω , ὡς μηδέ μνήμη αὐτός ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ἐμός διάνοια . εὕω δέ οἶδα , ὅτι καί ὁ παρά σύ δύναμις καί ἰσχύς καταξιόω ἐπιβαίνω ὁ ἐν οὐρανός τεῖχος ἐν ἀσφαλής τε γίγνομαι , τότε ὁ παρά σύ τυγχάνω σωτηρία , η·υπερβησομης καί υπερπηδώ πᾶς ὁ ὁ ἐχθρός ὀχύρωμα καί ὁ φραγμός καί ὁ τεῖχος , ὅς περιβάλλω ἐγώ εἰς ὁ ἀποκλείω σπεύδω .