eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_87.4
Ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος , ὡσεὶ τραυματίαι καθεύδοντες ἐν τάφῳ , ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι , καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χειρός σου ἀπώσθησαν . Οἱ ἀληθῶς ἀβοήθητοι ὑπὸ τοῦ θανάτου κυριευόμενοι κατάγονται καὶ ἀπάγονται ὑπ’ αὐτοῦ . μόνος δὲ ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἑαυτὸν ἐκένωσε καὶ ἑαυτὸν ἐταπείνωσε μέχρι θανάτου , καὶ ὥσπερ γέγονεν ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , οὕτως ἐγενήθη ὡς εἷς τῶν ἀβοηθήτων ἀνθρώπων . Ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ ἀληθῶς εἷς ἦν τῶν πολλῶν , μόνος ἐν νεκροῖς ἦν ἐλεύθερος ἀδούλωτος τῷ θανάτῳ μείνας . ἀντὶ δὲ τοῦ · ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος , ὁ Ἀκύλας · ἐν τεθνηκόσιν ἐλεύθερος , ἐξέδωκεν , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἐντὸς νεκρῶν ἀφεθεὶς ἐλεύθερος . Ἀναγνώσῃ δὲ καὶ μετὰ ὑποδιαστολῆς ἰδίως μὲν ἀφορίσας τό · ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς , εἶτα ὑποστίξας εἰς τό · ἐν νεκροῖς , ἀποφατικῶς ἐπάξεις τό · ἐλεύθερος , τῆς διανοίας τοῦτο δηλούσης , ὅτι ἐγὼ ὁ ἐλεύθερος καὶ μόνος ἀληθῶς ἁπάντων κύριος γέγονα ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς . Ἀλλ’ οὐκ ἀληθῶς ἀβοήθητος , ἀλλ’ ὡς ἀβοήθητος . ταῦτα δὲ ὅτι μηδενὶ ἑτέρῳ λέγειν ἁρμόζει ἢ τῷ ἁψαμένῳ μὲν τοῦ θανάτου καὶ εἰς ᾅδην καταβεβηκότι , μὴ καταδουλωθέντι δὲ αὐτῷ , παντί τῷ οἶμαι φανερὸν τυγχάνειν , ὡς μὴ δύνασθαι ἐφ’ ἕτερον ἄνθρωπον ἐφαρμόζειν τὰ ἐν τῷ ψαλμῷ λεγόμενα ἢ ἐπὶ μόνον τὸν ἡμέτερον σωτῆρα . ὥσπερ δὲ γέγονεν ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος , οὕτως καὶ ὡσεὶ τραυματίαι καθεύδοντες ἐν τάφῳ , ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι . Διὰ δὲ τούτων καὶ ἡ ταφὴ αὐτοῦ σημαίνεται , ἧς καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος μνημονεύει γράφων Κορινθίοις καὶ λέγων · παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις , ὃ καὶ παρέλαβον · ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς , καὶ ὅτι ἐτάφη . καὶ Ἡσαΐας δὲ τῆς ταφῆς αὐτοῦ μέμνηται λέγων · ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ ἦρται ἐκ μέσου . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ὡσεὶ τραυματίαι , ὁ μὲν Ἀκύλας φησίν · ὅμοιος ἀνῃρημένοις , ὁ δὲ Σύμμαχος · ὡσεὶ τετρωμένοι . καὶ σαφές , τίνα τρόπον καὶ τοῦτο ἐπληροῦτο , ὁπηνίκα ὁ στρατιώτης λόγχῃ ἔτρωσεν αὐτοῦ τὴν πλευράν . Ἀλλ’ ὅτι μὲν τραυματίας γέγονε καὶ ἐν τάφῳ , σαφῶς παρίσταται · πλὴν εἰ λέγοι γεγονέναι ὡσεὶ τραυματίας καὶ ὅμοιος τοῖς καθεύδουσιν ἐν τάφῳ , ἀλλ’ οὐ μέχρι τούτου ἵσταται . ὅλον δὲ συνάψας ὄψει τὴν διάνοιαν τοῦ λόγου . γέγονα γάρ , φησίν , ὡσεὶ τραυματίαι , ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι . οἱ μὲν γὰρ λοιποὶ μετὰ τὸν θάνατον ἐν τοῖς τάφοις γενόμενοι ἀπελήφθησαν καὶ ἀπέμειναν γῆ καὶ κόνις μηκέτι μετὰ τὸν θάνατον μνημονεύσαντος αὐτῶν τοῦ θεοῦ · ἐγὼ δὲ ἐγενήθην ὡς εἷς τῶν τοιούτων , μὴ ὢν ὅμοιος αὐτοῖς · ἐμοῦ γὰρ μετὰ τὴν τρῶσιν καὶ μετὰ τὸν θάνατον καὶ μετὰ τὴν ἐν τῷ τάφῳ κατάθεσιν ἐμνήσθης ζωῆς μετὰ ταῦτά με καὶ σωτηρίας τῆς παρὰ σοὶ καταξιώσας . διὸ καὶ ἀρχόμενος εὐχαριστήριον ἀνέπεμπεν ὕμνον λέγων · κύριε ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας μου , ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου . Καὶ τὰ μὲν κατ’ ἐμὲ τοιαῦτα ἦν . ὅμως δ’ οὖν γέγονα ὅμοιος τοῖς πολλοῖς τοῖς ἐν τάφῳ γενομένοις καὶ μηκέτι τῆς σῆς κατηξιωμένοις μνήμης , διὰ τὸ ἀπὸ τῆς σῆς χειρὸς ἀπεῶσθαι . ἀντὶ γὰρ τοῦ · ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι , καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χειρός σου ἀπώσθησαν , ὁ μὲν Ἀκύλας ἐξέδωκεν · ὧν οὐκ ἐμνήσθης αὐτῶν ἔτι , καὶ αὐτοὶ ἐκ χειρός σου ἀπετμήθησαν , ὁ δὲ Σύμμαχός φησιν · ὧν οὐ μνημονεύσεις ἔτι , οἵτινες ὑπὸ τῆς χειρός σου ἐξεκόπησαν .
Lemmas: γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκρός ἐλεύθερος , ὡσεί τραυματίας καθεύδω ἐν τάφος , ὅς οὐ μιμνήσκω ἔτι , καί αὐτός ἐκ ὁ χείρ σύ ἀπωθέω . ὁ ἀληθής ἀβοήθητος ὑπό ὁ θάνατος κυριεύω κατάγω καί ἀπάγω ὑπό αὐτός . μόνος δέ ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ἑαυτοῦ κενόω καί ἑαυτοῦ ταπεινόω μέχρι θάνατος , καί ὥσπερ γίγνομαι ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , οὕτως γίγνομαι ὡς εἷς ὁ ἀβοήθητος ἄνθρωπος . ἀλλά ἐπεί μή ἀληθής εἷς εἰμί ὁ πολύς , μόνος ἐν νεκρός εἰμί ἐλεύθερος ἀδούλωτος ὁ θάνατος μένω . ἀντί δέ ὁ · ἐν νεκρός ἐλεύθερος , ὁ Ἀκύλας · ἐν θνῄσκω ἐλεύθερος , ἐκδίδωμι , ὁ δέ Σύμμαχος · ἐντός νεκρός ἀφίημι ἐλεύθερος . ἀναγιγνώσκω δέ καί μετά ὑποδιαστολή ἰδίως μέν ἀφορίζω ὁ · γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκρός , εἶτα ὑποστίζω εἰς ὁ · ἐν νεκρός , ἀποφατικός ἐπάγω ὁ · ἐλεύθερος , ὁ διάνοια οὗτος δηλόω , ὅτι ἐγώ ὁ ἐλεύθερος καί μόνος ἀληθής ἅπας κύριος γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκρός . ἀλλά οὐ ἀληθής ἀβοήθητος , ἀλλά ὡς ἀβοήθητος . οὗτος δέ ὅτι μηδείς ἕτερος λέγω ἁρμόζω ἢ ὁ ἅπτω μέν ὁ θάνατος καί εἰς ᾍδης καταβαίνω , μή καταδουλόω δέ αὐτός , πᾶς ὁ οἴομαι φανερός τυγχάνω , ὡς μή δύναμαι ἐπί ἕτερος ἄνθρωπος ἐφαρμόζω ὁ ἐν ὁ ψαλμός λέγω ἢ ἐπί μόνος ὁ ἡμέτερος σωτήρ . ὥσπερ δέ γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος ἀβοήθητος , οὕτως καί ὡσεί τραυματίας καθεύδω ἐν τάφος , ὅς οὐ μιμνήσκω ἔτι . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ ταφή αὐτός σημαίνω , ὅς καί ὁ θεῖος ἀπόστολος μνημονεύω γράφω Κορίνθιος καί λέγω · παραδίδωμι γάρ σύ ἐν πρῶτος , ὅς καί παραλαμβάνω · ὅτι Χριστός ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ κατά ὁ γραφεύς , καί ὅτι θάπτω . καί Ἠσαΐας δέ ὁ ταφή αὐτός μιμνήσκω λέγω · ἐν εἰρήνη ὁ ταφή αὐτός ἀείρω ἐκ μέσος . ἀντί δέ ὁ · ὡσεί τραυματίας , ὁ μέν Ἀκύλας φημί · ὅμοιος ἀναλέγω , ὁ δέ Σύμμαχος · ὡσεί τιτρώσκω . καί σαφής , τίς τρόπος καί οὗτος πληρόω , ὁπηνίκα ὁ στρατιώτης λόγχη τιτρώσκω αὐτός ὁ πλευρά . ἀλλά ὅτι μέν τραυματίας γίγνομαι καί ἐν τάφος , σαφῶς παρίστημι · πλήν εἰμί λέγω γίγνομαι ὡσεί τραυματίας καί ὅμοιος ὁ καθεύδω ἐν τάφος , ἀλλά οὖον μέχρι οὗτος ἵστημι . ὅλος δέ συνάπτω ὁράω ὁ διάνοια ὁ λόγος . γίγνομαι γάρ , φημί , ὡσεί τραυματίας , ὅς οὐ μιμνήσκω ἔτι . ὁ μέν γάρ λοιπός μετά ὁ θάνατος ἐν ὁ τάφος γίγνομαι ἀπολαμβάνω καί απομένω γῆ καί κόνις μηκέτι μετά ὁ θάνατος μνημονεύω αὐτός ὁ θεός · ἐγώ δέ γίγνομαι ὡς εἷς ὁ τοιοῦτος , μή εἰμί ὅμοιος αὐτός · ἐγώ γάρ μετά ὁ τρῶσις καί μετά ὁ θάνατος καί μετά ὁ ἐν ὁ τάφος κατάθεσις μιμνήσκω ζωή μετά οὗτος ἐγώ καί σωτηρία ὁ παρά σύ καταξιόω . διό καί ἄρχω εὐχαριστήριος ἀναπέμπω ὕμνος λέγω · κύριος ὁ θεός ὁ σωτηρία ἐγώ , ἡμέρα κράζω καί ἐν νύξ ἐναντίος σύ . καί ὁ μέν κατά ἐγώ τοιοῦτος εἰμί . ὅμως δέ οὖν γίγνομαι ὅμοιος ὁ πολύς ὁ ἐν τάφος γίγνομαι καί μηκέτι ὁ σός καταξιόω μνήμη , διά ὁ ἀπό ὁ σός χείρ ἀπωθέω . ἀντί γάρ ὁ · ὅς οὐ μιμνήσκω ἔτι , καί αὐτός ἐκ ὁ χείρ σύ ἀπωθέω , ὁ μέν Ἀκύλας ἐκδίδωμι · ὅς οὐ μιμνήσκω αὐτός ἔτι , καί αὐτός ἐκ χείρ σύ ἀποτέμνω , ὁ δέ Σύμμαχος φημί · ὅς οὖον μνημονεύω ἔτι , ὅστις ὑπό ὁ χείρ σύ ἐκκόπτω .