eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_81.1
Ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ . Ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν , ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρίνει . ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; διάψαλμα . κρίνατε πτωχὸν καὶ ταπεινόν · ὀρφανὸν καὶ πένητα δικαιώσατε · ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν , ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε . οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότει διαπορεύονται · σαλευθήσονται πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς . Ὁ μὲν πρὸ τούτου λόγος κατηγορεῖ τοῦ παντὸς Ἰουδαίων λαοῦ σαφῶς τοῦ θεοῦ φάσκοντος · οὐκ ἤκουσεν ὁ λαός μου τῆς φωνῆς μου , καὶ Ἰσραὴλ οὐ προσέσχεν μοι · καὶ ἐξαπέστειλα αὐτοὺς κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα τῆς καρδίας αὐτῶν , καὶ πάλιν · εἰ ὁ λαός μου ἤκουσέν μου , Ἰσραὴλ ταῖς ὁδοῖς μου εἰ ἐπορεύθη , ἐν τῷ μηδενὶ ἂν τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἐταπείνωσα · ὁ δὲ μετὰ χεῖρας ἀκολούθως ἐκείνοις τῶν προέδρων τοῦ λαοῦ κατηγορεῖ · ὡς πρὸς ἄρχοντας γοῦν καὶ κριτὰς ἀποτείνεται λέγων · ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν , καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; κρίνατε πτωχὸν καὶ ταπεινόν · ὀρφανὸν καὶ πένητα δικαιώσατε . Εἶτα ἐπιλέγει · ἐγὼ μὲν ταῦτα παρεκελευόμην , οἱ δὲ οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότει διαπορεύονται . Θεοὺς δὲ αὐτοὺς ἀποκαλεῖ ἤτοι διὰ τὴν τιμήν , ἣν ἀπένεμεν αὐτοῖς ὁ λαὸς οὕτω μετὰ πλείστου φόβου καὶ τιμῆς προσιὼν αὐτοῖς ὡσεὶ καὶ αὐτῷ τῷ θεῷ , ἢ ἐπειδήπερ χώραν θεοῦ ἐπεῖχον τὸ κρίνειν ἀναδεδεγμένοι κολάζοντές τε καὶ τιμωρούμενοι τοὺς ἀδικοῦντας κατὰ τὸν παρ’ αὐτοῖς νόμον , ἢ διὰ τὸ τετιμῆσθαι αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ τῷ τῆς υἱοθεσίας ὀνόματι ὡς λέγεσθαι περὶ αὐτῶν · υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα , ἢ διὰ τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονέναι διὰ τὴν ἐν ἀνθρώποις νοερὰν καὶ λογικὴν οὐσίαν . αὐτίκα γοῦν ἐν αὐτῷ τῷ προκειμένῳ ψαλμῷ προϊὼν ὁ λόγος φησὶν πρὸς τοὺς κατηγορουμένους · ἐγὼ εἶπα · θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες · ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε καὶ ὡς εἷς τῶν ἀρχόντων πίπτετε . Τοὺς δὴ οὖν τοῦ λαοῦ προεστῶτας , ἱερέας δηλαδὴ καὶ ἀρχιερέας τούς τε λοιποὺς ἄρχοντας , ἀνακρίνων ὁ θεὸς λόγος , τὰ μετὰ χεῖρας διεξέρχεται . διὸ εἴρηται · ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν , ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρίνει , κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ ἰσχυρῶν , ἐν ἐγκάτῳ θεοὺς κρίνει , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ὁ θεὸς κατέστη ἐν συνόδῳ θεοῦ , ἐν μέσοις θεοὺς κρίνων . Κρίνων δὲ οὗτος ὁ θεός , δηλαδὴ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , καὶ διακρίνων τὴν λεγομένην συναγωγὴν τῶν θεῶν ἐλέγχους προσάγει τοῖς κρινομένοις , καὶ ἐπεὶ δυνατοὶ δυνατῶς ἐτασθήσονται , εἰκότως τὸ τάγμα τῶν προλελεγμένων θεῶν ἀφορίζει ἰδίως καὶ κρίνει προδιελθὼν ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ τὸν ἔλεγχον τοῦ πλήθους τοῦ λαοῦ . Ἀλλὰ καὶ διακρίνει κρίνων τοὺς ἀξίους σωτηρίας καὶ τοὺς μὴ τοιούτους . κρίνει δὲ οὐκ ἐπηρμένως οὐδὲ τυραννικῶς ἐν ὕψει τε προκαθεζόμενος , ἀλλὰ συγκαταβαίνων τοῖς κρινομένοις μέσος αὐτῶν ἵσταται ὁμοιούμενος αὐτοῖς τῷ σχήματι , δι’ οὗ ἀνείληφεν ἀνθρώπου , ἐντεῦθέν τε ἤδη προλαβὼν ἀποτείνεται σωφρονίζων τοὺς μέλλοντας κρίνεσθαι καὶ προφυλαττόμενος αὐτοὺς πρὸς τὸ μὴ περιπεσεῖν τῇ τῆς κρίσεως τιμωρίᾳ , προκατορθῶσαι δὲ καὶ προφυλάξασθαι διὰ τῶν προσαγομένων αὐτοῖς ἐλέγχων . διὸ φάσκει · ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; κρίνατε πτωχῷ καὶ ὀρφανῷ , ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε · ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν , ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε . Τὰ ὅμοια δὲ τούτοις καὶ διὰ Ἡσαΐου τὸ προφητικὸν πνεῦμα κέκραγε λέγον · μάθετε καλὸν ποιεῖν , ἐκζητήσατε κρίσιν , κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσατε χήρᾳ · καὶ δεῦτε , καὶ διαλεχθῶμεν , λέγει κύριος · καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν , ὡς χιόνα λευκανῶ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ λόγος προδιαστέλλεται , οἱ δὲ τῇ τῶν θεῶν ἐπηγορίᾳ τιμηθέντες καὶ τοσαύτης διδασκαλίας ἀξιωθέντες οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότει διαπορεύονται . Ταῦτα δὲ καὶ εἰς τὸν καιρὸν τῆς πρώτης τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας ἀναφέροιτο ἂν , καθ’ ὃν ἐν ταῖς συναγωγαῖς παραβάλλων τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καὶ μέσος τῶν ἀρχόντων παριὼν τὰς πρὸς αὐτοὺς ἐποιεῖτο διαλέξεις ἐλέγχους τε αὐτοῖς ἐπῆγεν μαρτυρόμενος καὶ διαστελλόμενος τὰ περὶ τῆς μελλούσης αὐτοὺς διαλήψεσθαι κρίσεως . οὕτως οὖν ὁ θεὸς ἦν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ ἑστὼς ἐν συναγωγῇ θεῶν ἐν μέσῳ τε τοὺς προλεχθέντας κρίνων θεούς · ἀντὶ γὰρ τοῦ διακρῖναι ὁ Σύμμαχος καὶ ὁ Ἀκύλας κρίνων ἐκδεδώκασιν . Καὶ ὅρα , ὅπως θεοὺς ὠνόμασεν τοὺς κρινομένους καὶ θεῶν συναγωγὴν οὐκ ὤκνησεν ἀποκαλέσαι εἰς δυσώπησιν τῶν ἀρνουμένων τοῦ σωτῆρος τὴν θεότητα · εἰ γὰρ τοὺς ἐλεγχομένους καὶ ἐπὶ κακίᾳ διαβαλλομένους οὐκ ὤκνει θεοὺς ὀνομάζειν , τὸν τῶν τοσούτων παραδόξων ἔργων ποιητὴν τὸν τὴν κρίσιν παρὰ τοῦ πατρὸς εἰληφότα πῶς οὐ δικαιότατον τῇ τοῦ θεοῦ σεβασμίῳ τιμῇ σεμνύνειν ; Τοῦτό τοι καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ δυσωπητικῶς πρὸς αὐτοὺς τοὺς Ἰουδαίων ἄρχοντας προὔτεινεν , αὐταῖς δὲ ταύταις κεχρημένος ταῖς παρούσαις λέξεσιν · εἰρηκότων γὰρ αὐτῶν · περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σύ , ἄνθρωπος ὢν , ποιεῖς σεαυτὸν θεόν , ἀνταπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν , ὅτι ἐγὼ εἶπα · θεοί ἐστε ; εἰ ἐκείνους εἶπεν θεούς , πρὸς οὓς ὁ λόγος ἐγένετο τοῦ θεοῦ ( καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή ) , ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον , ὑμεῖς λέγετε , ὅτι βλασφημεῖς , ὅτι εἶπον · υἱὸς θεοῦ εἰμι ; εἰ δὲ λέγοι ὁ σωτήρ , ὅτι οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ , μὴ θαυμάσῃς , ἐπεὶ πάντα λόγον θεοῦ , οὐ μόνον τὸν διὰ Μωσέως , ἀλλὰ καὶ τὸν διὰ τῶν προφητῶν λελεγμένον , ὥσπερ τινὰ βασιλικὸν νόμον ἀποδέχεσθαι διδάσκει , ὥστε καὶ τὰ διὰ τῶν προφητῶν παρηγγελμένα εὐλόγως ἄν τινα εἶναι φάναι νόμους θεοῦ καὶ τὰ διὰ τῆς ψαλμῳδίας ὁμοίως . Αὐτὸς οὖν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος μορφὴν δούλου λαβὼν καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν καὶ μέσος τῶν ἐν ἀνθρώποις ὠνομασθέντων θεῶν γεγονὼς ἔκρινεν αὐτούς , ὁπηνίκα πρὸς αὐτοὺς ἔλεγεν · ὁ λόγος , ὃν ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς , αὐτὸς ὑμᾶς κρίνει . καὶ μᾶλλον οὕτως πρέποι ἂν ἐκδέχεσθαι τὴν παροῦσαν γραφὴν ἢ νομίζειν τὸν ἐπέκεινα τῶν ὅλων θεόν , αὐτὸν τὸν πατέρα , ἐν τούτοις εἰσάγεσθαι μεταξὺ θεῶν ἑτέρων ἑστῶτα · οὔτε γὰρ ἰσοτίμους αὐτῷ τινας εἶναι ὑπονοεῖν θέμις οὔτε αὐτὸν εἰς τοσοῦτον καταγαγεῖν ὡς μέσον ἀνθρώπων παρεῖναι καὶ ἑστάναι ὑποτίθεσθαι · ταῦτα δὲ πάντα ἂν ἁρμόζοι τῷ Χριστῷ τοῦ θεοῦ · ὃς δὴ φάσκων · ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; οὐ πρὸς ἐκείνους μόνους , οἷς παρὼν ὡμίλει , ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας εἴποι ἂν ταῦτα τοὺς τὴν ἐξουσίαν τοῦ κρίνειν ἑτέρους εἰληφότας · μέμφεται δὲ εἰκότως τοὺς καθυποκρινομένους μὲν τὰ τῶν πλουσίων πρόσωπα , καταπονοῦντας δὲ τοὺς πένητας δέον τῷ τῆς δικαιοσύνης ζυγῷ δικάζειν μνημονεύοντας φάσκοντος νόμου · οὐ λήψῃ πρόσωπον ἐν κρίσει . νυνὶ δὲ πολλάκις καὶ ἡμεῖς ἐπὶ μὲν τῶν πενήτων πταιόντων σμικρά τινα ἀπότομοι γιγνόμεθα κριταὶ καὶ ἀπαραίτητοι ἐν ταῖς κατ’ αὐτῶν ἀποφάσεσι , πλουσίων δὲ τὰ μέγιστα ἐξαμαρτανόντων ἔπειτα παραβαλλόντων εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ πρόσωπα λαμβάνομεν ὥστε καὶ πρὸς ἡμᾶς ἁρμόττειν τό · ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν , καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; Ἐν δὲ τῷ λέγειν ἕως πότε ὑπομιμνήσκει τῆς τοῦ βίου ἀπαλλαγῆς · πόσον γάρ , φησίν , ἕξετε χρόνον , ἐν ᾧ τοιοῦτοι ἔσεσθε ; καὶ λοιπὸν διαλήψεται ὑμᾶς ἡ τοῦ θεοῦ κρίσις . διὸ ἐπιλέγει · κρίνατε πτωχὸν καὶ ὀρφανόν , ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε . ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν , ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε . Ἐὰν μὲν οὖν τούτων ἀκροώμενοι παιδευώμεθα καὶ τὰ παραγγέλματα φυλάττοιμεν , τῆς ἐκ τῶν λόγων ὠνάμεθα ὠφελείας , ἐπεὶ καὶ ἡμῖν λεχθήσεται · οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότει διαπορεύονται . Τί δὲ οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν ἤ , ὅτι ὅσον οὔπω καὶ αὐτοὶ παραστήσονται τῷ βήματι τοῦ θεοῦ λόγον δώσοντες , περὶ ὧν οὐ δικαίως ἔκριναν ; οἱ δὲ μὴ πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενοι τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ ἐν σκότει διαπορεύονται τῷ τῆς ἀγνοίας σκότῳ τὰ τῆς ψυχῆς αὐτῶν ὄμματα πληρώσαντες . διὸ προσήκει τῷ τοῦ λόγου φέγγει φωτιζομένους ἢ μὴ κρίνειν , μνημονεύοντας τοῦ εἰρηκότος · μὴ κρίνετε , ἵνα μὴ κριθῆτε , ἢ , εἰ ἀνάγκη ποτὲ κρίνειν , κατὰ τὸ δικαιότατον τοῦτο ποιεῖν καὶ ἐλέγχειν τοὺς ἁμαρτάνοντας , κἂν δέοι ὑπὲρ ἀληθείας θνήσκειν , πεπεισμένους ἀκριβῶς , ὅτι πάντων ἔσται συντέλεια καὶ μεταβολὴ ἐπὶ τῇ καθολικῇ κρίσει τοῦ θεοῦ , ἣν ποιήσεται διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ , ἣν καὶ ὁ παρὼν παρίστησιν λόγος ἐπισυνάπτων ἑξῆς τό · σαλευθήσονται πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς .
Lemmas: ψαλμός ὁ Ἀσάφ . ὁ θεός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός , ἐν μέσος δέ θεός διακρίνω . ἠώς πότε κρίνω ἀδικία καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; διάψαλμα . κρίνω πτωχός καί ταπεινός · ὀρφανός καί πένης δικαιόω · ἐξαιρέω πένης καί πτωχός , ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι . οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω · σαλεύω πᾶς ὁ θεμέλιος ὁ γῆ . ὁ μέν πρό οὗτος λόγος κατηγορέω ὁ πᾶς Ἰουδαῖος λαός σαφῶς ὁ θεός φάσκω · οὐ ἀκούω ὁ λαός ἐγώ ὁ φωνή ἐγώ , καί Ἰσραήλ οὖον προσέχω ἐγώ · καί ἐξαποστέλλω αὐτός κατά ὁ ἐπιτήδευμα ὁ Καρδία αὐτός , καί πάλιν · εἰμί ὁ λαός ἐγώ ἀκούω ἐγώ , Ἰσραήλ ὁ ὁδός ἐγώ εἰμί πορεύω , ἐν ὁ μηδείς εἄν ὁ ἐχθρός αὐτός ταπεινόω · ὁ δέ μετά χείρ ἀκόλουθος ἐκεῖνος ὁ πρόεδρος ὁ λαός κατηγορέω · ὡς πρός ἄρχω γοῦν καί κριτής ἀποτείνω λέγω · ἠώς πότε κρίνω ἀδικία , καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; κρίνω πτωχός καί ταπεινός · ὀρφανός καί πένης δικαιόω . εἶτα ἐπιλέγω · ἐγώ μέν οὗτος παρακελεύομαι , ὁ δέ οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω . θεός δέ αὐτός ἀποκαλέω ἤτοι διά ὁ τιμή , ὅς ἀπονέμω αὐτός ὁ λαός οὗτος μετά πλεῖστος φόβος καί τιμή προσέρχομαι αὐτός ὡσεί καί αὐτός ὁ θεός , ἢ ἐπεί χώρα θεός ἐπέχω ὁ κρίνω ἀναδέχομαι κολάζω τε καί τιμωρέω ὁ ἀδικέω κατά ὁ παρά αὐτός νόμος , ἢ διά ὁ τιμάω αὐτός ὑπό ὁ θεός ὁ ὁ υἱοθεσία ὄνομα ὡς λέγω περί αὐτός · υἱός γεννάω καί ὑψόω , ἢ διά ὁ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις θεός γίγνομαι διά ὁ ἐν ἄνθρωπος νοερός καί λογικός οὐσία . αὐτίκα γοῦν ἐν αὐτός ὁ πρόκειμαι ψαλμός προέρχομαι ὁ λόγος φημί πρός ὁ κατηγορέω · ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί καί υἱός ὕψιστος πᾶς · σύ δέ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω καί ὡς εἷς ὁ ἄρχω πίπτω . ὁ δή οὖν ὁ λαός προίστημι , ἱερεύς δηλαδή καί ἀρχιερεύς ὁ τε λοιπός ἄρχω , ἀνακρίνω ὁ θεός λόγος , ὁ μετά χείρ διεξέρχομαι . διό εἴρω · ὁ θεός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός , ἐν μέσος δέ θεός διακρίνω , κατά δέ ὁ Ἀκύλας · θεός ἵστημι ἐν συναγωγή ἰσχυρός , ἐν ἐγκάτῳ θεός κρίνω , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ὁ θεός καθίστημι ἐν σύνοδος θεός , ἐν μέσος θεός κρίνω . Κρίνων δέ οὗτος ὁ θεός , δηλαδή ὁ ὁ θεός λόγος , καί διακρίνω ὁ λέγω συναγωγή ὁ θεός ἔλεγχος προσάγω ὁ κρίνω , καί ἐπεί δυνατός δυνατῶς ἐτάζω , εἰκότως ὁ τάγμα ὁ προλέγω θεός ἀφορίζω ἰδίως καί κρίνω προδιέρχομαι ἐν ὁ πρό οὗτος λόγος ὁ ἔλεγχος ὁ πλῆθος ὁ λαός . ἀλλά καί διακρίνω κρίνω ὁ ἄξιος σωτηρία καί ὁ μή τοιοῦτος . κρίνω δέ οὐ ἐπηρμένως οὐδέ τυραννικός ἐν ὕψος τε προκαθέζομαι , ἀλλά συγκαταβαίνω ὁ κρίνω μέσος αὐτός ἵστημι ὁμοιόω αὐτός ὁ σχῆμα , διά ὅς ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος , ἐντεῦθεν τε ἤδη προλαμβάνω ἀποτείνω σωφρονίζω ὁ μέλλω κρίνω καί προφυλάσσω αὐτός πρός ὁ μή περιπίπτω ὁ ὁ κρίσις τιμωρία , προκατορθόω δέ καί προφυλάσσω διά ὁ προσάγω αὐτός ἐλέγχω . διό φάσκω · ἠώς πότε κρίνω ἀδικία καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; κρίνω πτωχός καί ὀρφανός , ταπεινός καί πένης δικαιόω · ἐξαιρέω πένης καί πτωχός , ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι . ὁ ὅμοιος δέ οὗτος καί διά Ἠσαΐας ὁ προφητικός πνεῦμα κράζω λέγω · μανθάνω καλός ποιέω , ἐκζητέω κρίσις , κρίνω ὀρφανός καί δικαιόω χήρα · καί δεῦρο , καί διαλέγω , λέγω κύριος · καί ἐάν εἰμί ὁ ἁμαρτία σύ ὡς Φοινικοῦς , ὡς χιών λευκαίνω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ λόγος προδιαστέλλω , ὁ δέ ὁ ὁ θεός ἐπηγορία τιμάω καί τοσοῦτος διδασκαλία ἀξιόω οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω . οὗτος δέ καί εἰς ὁ καιρός ὁ πρῶτος ὁ σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία ἀναφέρω εἄν , κατά ὅς ἐν ὁ συναγωγή παραβάλλω ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος καί μέσος ὁ ἄρχω πάρειμι1 ὁ πρός αὐτός ποιέω διαλέγω ἔλεγχος τε αὐτός ἐπάγω μαρτύρομαι καί διαστέλλω ὁ περί ὁ μέλλω αὐτός διαλαμβάνω κρίσις . οὕτως οὖν ὁ θεός εἰμί κατά ἐκεῖνος καιρός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός ἐν μέσος τε ὁ προλέγω κρίνω θεός · ἀντί γάρ ὁ διακρίνω ὁ Σύμμαχος καί ὁ Ἀκύλας κρίνω ἐκδίδωμι . καί ὁράω , ὅπως θεός ὀνομάζω ὁ κρίνω καί θεός συναγωγή οὐ ὀκνέω ἀποκαλέω εἰς δυσώπησις ὁ ἀρνέομαι ὁ σωτήρ ὁ θεότης · εἰμί γάρ ὁ ἐλέγχω καί ἐπί κακία διαβάλλω οὐ ὀκνέω θεός ὀνομάζω , ὁ ὁ τοσοῦτος παράδοξος ἔργον ποιητής ὁ ὁ κρίσις παρά ὁ πατήρ λαμβάνω πῶς οὖον Δίκαιος ὁ ὁ θεός σεβάσμιος τιμή σεμνύνω ; οὗτος ὅς καί αὐτός ὁ σωτήρ δυσωπητικός πρός αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω προτείνω , αὐτός δέ οὗτος χράομαι ὁ πάρειμι λέξις · λέγω γάρ αὐτός · περί καλός ἔργον οὖον λιθάζω σύ , ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σῦς , ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ θεός , ἀνταποκρίνομαι αὐτός ὁ Ἰησοῦς · οὐ εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος σύ , ὅτι ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί ; εἰμί ἐκεῖνος εἶπον θεός , πρός ὅς ὁ λόγος γίγνομαι ὁ θεός ( καί οὖον δύναμαι λύω ὁ γραφεύς ) , ὅς ὁ πατήρ ἁγίζω καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , σύ λέγω , ὅτι βλασφημέω , ὅτι εἶπον · υἱός θεός εἰμί ; εἰμί δέ λέγω ὁ σωτήρ , ὅτι οὐ εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος , μή θαυμάζω , ἐπεί πᾶς λόγος θεός , οὖον μόνος ὁ διά Μωσῆς , ἀλλά καί ὁ διά ὁ προφήτης λέγω , ὥσπερ τις βασιλικός νόμος ἀποδέχομαι διδάσκω , ὥστε καί ὁ διά ὁ προφήτης παραγγέλλω εὔλογος ἄν τις εἰμί φαίνω νόμος θεός καί ὁ διά ὁ ψαλμῳδία ὁμοίως . αὐτός οὖν ὁ ὁ θεός λόγος μορφή δοῦλος λαμβάνω καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος ἵστημι ἐν συναγωγή θεός καί μέσος ὁ ἐν ἄνθρωπος ὀνομάζω θεός γίγνομαι κρίνω αὐτός , ὁπηνίκα πρός αὐτός λέγω · ὁ λόγος , ὅς λαλέω πρός σύ , αὐτός σύ κρίνω . καί μᾶλλον οὕτως πρέπω εἄν ἐκδέχομαι ὁ πάρειμι γραφή ἢ νομίζω ὁ ἐπέκεινα ὁ ὅλος θεός , αὐτός ὁ πατήρ , ἐν οὗτος εἰσάγω μεταξύ θεός ἕτερος ἵστημι · οὔτε γάρ ἰσότιμος αὐτός τις εἰμί ὑπονοέω θέμις οὔτε αὐτός εἰς τοσοῦτος κατάγω ὡς μέσος ἄνθρωπος πάρειμι καί ἵστημι ὑποτίθημι · οὗτος δέ πᾶς εἄν ἁρμόζω ὁ Χριστός ὁ θεός · ὅς δή φάσκω · ἠώς πότε κρίνω ἀδικία καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; οὖον πρός ἐκεῖνος μόνος , ὅς πάρειμι ὁμιλέω , ἀλλά καί πρός πᾶς εἶπον εἄν οὗτος ὁ ὁ ἐξουσία ὁ κρίνω ἕτερος λαμβάνω · μέμφομαι δέ εἰκότως ὁ καθυποκρίνομαι μέν ὁ ὁ πλούσιος πρόσωπον , καταπονέω δέ ὁ πένης δήω ὁ ὁ δικαιοσύνη ζυγόν δικάζω μνημονεύω φάσκω νόμος · οὖον λαμβάνω πρόσωπον ἐν κρίσις . νυνί δέ πολλάκις καί ἐγώ ἐπί μέν ὁ πένης πταίω μικρός τις ἀπότομος γίγνομαι κριτής καί ἀπαραίτητος ἐν ὁ κατά αὐτός ἀπόφασις , πλούσιος δέ ὁ μέγας ἐξαμαρτάνω ἔπειτα παραβάλλω εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ θεός πρόσωπον λαμβάνω ὥστε καί πρός ἐγώ ἁρμόζω ὁ · ἠώς πότε κρίνω ἀδικία , καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; ἐν δέ ὁ λέγω ἠώς πότε ὑπομιμνῄσκω ὁ ὁ βίος ἀπαλλαγή · πόσος γάρ , φημί , ἔχω χρόνος , ἐν ὅς τοιοῦτος εἰμί ; καί λοιπός διαλαμβάνω σύ ὁ ὁ θεός κρίσις . διό ἐπιλέγω · κρίνω πτωχός καί ὀρφανός , ταπεινός καί πένης δικαιόω . ἐξαιρέω πένης καί πτωχός , ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι . ἐάν μέν οὖν οὗτος ἀκροάομαι παιδεύω καί ὁ παράγγελμα φυλάσσω , ὁ ἐκ ὁ λόγος ὄνομαι ὠφέλεια , ἐπεί καί ἐγώ λέγω · οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω . τις δέ οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι ἤ , ὅτι ὅσος οὔπω καί αὐτός παρίστημι ὁ βῆμα ὁ θεός λόγος δίδωμι , περί ὅς οὖον δικαίως κρίνω ; ὁ δέ μή πρό ὀφθαλμός τίθημι ὁ κρίσις ὁ θεός ἐν σκότος διαπορεύω ὁ ὁ ἄγνοια σκότος ὁ ὁ Ψυχή αὐτός ὄμμα πληρόω . διό προσήκω ὁ ὁ λόγος φέγγος φωτίζω ἢ μή κρίνω , μνημονεύω ὁ ἐρῶ · μή κρίνω , ἵνα μή κρίνω , ἢ , εἰμί ἀνάγκη ποτέ κρίνω , κατά ὁ Δίκαιος οὗτος ποιέω καί ἐλέγχω ὁ ἁμαρτάνω , κἀν δήω ὑπέρ ἀλήθεια θνῄσκω , πείθω ἀκριβῶς , ὅτι πᾶς εἰμί συντέλεια καί μεταβολή ἐπί ὁ καθολικός κρίσις ὁ θεός , ὅς ποιέω διά ὁ Χριστός αὐτός , ὅς καί ὁ πάρειμι παρίστημι λόγος ἐπισυνάπτω ἑξῆς ὁ · σαλεύω πᾶς ὁ θεμέλιος ὁ γῆ .