eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_88.3
Διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου , ὤμοσα Δαυὶδ τῷ δούλῳ μου · ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου . διάψαλμα . ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου , κύριε , καὶ γὰρ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων . Σαφῶς ταῦτα ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ εἴρηται · διόπερ δοκεῖ μοι παρὰ τοῖς ἑβδομήκοντα ἀνωτέρω εἰρῆσθαι τό · ὅτι εἶπας · εἰς τὸν αἰῶνα ἔλεος οἰκοδομηθήσεται , ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθειά σου , οἷς ἐπισυνῆπτε τό · διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου , ἵνα καθ’ ὑπερβατὸν εἴη οὕτως ἔχων ὁ νοῦς τῶν προκειμένων · ἐπειδὴ σὺ αὐτός , ὦ κύριε , ἐν ταῖς περὶ τοῦ Δαυὶδ ἐπαγγελίαις εἶπας · εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεός μου τὸ πρὸς τὸν Δαυὶδ ἢ καὶ τὸ εἰς πάντας ἀνθρώπους οἰκοδομηθήσεται , καὶ προσέθηκας λέγων · διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου ἢ τῷ ἐπιλέκτῳ μου , καί · ὤμοσα Δαυὶδ τῷ δούλῳ μου , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα , πέπεισμαι , ὅτι οὔποτε διαψευσθήσονταί σου αἱ ἐπαγγελίαι , μένουσι δὲ ἀληθεῖς καὶ ἀδιάπτωτοι · ἀλλ’ οὐχ ὥστε ἐπὶ τῆς γῆς συνίστασθαι αὐτάς · οὐδὲ γὰρ ἐπίγειοι καὶ αἰσθηταὶ , οὐδὲ ὠνηταὶ καὶ ὀλιγοχρόνιοι τυγχάνουσιν , οἷός ἐστιν ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος , ἀλλ’ ἀθάνατοι καὶ αἰώνιοι καὶ τῇ σῇ θεότητι πρέπουσαι . διόπερ οὐκ ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλ’ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθεια τῶν σῶν πρὸς τὸν Δαυὶδ ἐπαγγελιῶν . Ἀντὶ δὲ τοῦ · διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου , οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταί · τῷ ἐπιλέκτῳ μου , εἰρήκασι . καὶ μᾶλλον ἁρμόζει τῇ διανοίᾳ ἡ τοιαύτη ἔκδοσις · οὐδὲ γὰρ περὶ πολλῶν ἐστιν ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ μόνου τοῦ Δαυίδ · αὐτῷ γὰρ , φησίν , καὶ ὤμοσα , ἅτε δούλῳ μου ὄντι καὶ ἐπιλέκτῳ μου . οὐ γὰρ ἤρκει ἁπλῶς διαθέσθαι αὐτῷ διαθήκην , ὥσπερ διεθέμην τῷ Νῶε καὶ μετὰ ταῦτα τῷ Ἀβραὰμ καὶ πάλιν μετ’ ἐκεῖνον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἐπὶ τῆς ἐρήμου διὰ Μωσέως · ἐκείνοις γὰρ δίχα ὁρκωμοσίας . τῷ δ’ ἐπιλέκτῳ μου καὶ τῷ ἐμῷ θεράποντι καὶ δούλῳ Δαυὶδ διεθέμην μετὰ ὅρκου παραλήψεως · ὤμοσα γὰρ αὐτῷ περὶ τοῦ δεῖν τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα ἑτοιμάσειν καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ οἰκοδομήσειν , καὶ οὐκ εἰς μίαν γενεάν , ἀλλ’ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν . Περὶ δὲ τοῦ ὀμνύναι τὸν θεὸν ὁ ἱερὸς ἀπόστολος ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους φησίν · ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων , ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι τὸν θεόν , ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν . κατ’ ἐπίτασιν γὰρ μείζονος διαβεβαιώσεως καὶ ὅρκος παρείληπται τῷ θεῷ . κατὰ τίνος δὲ ὁ ὅρκος ἑξῆς προϊὼν διδάσκει λέγων · ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου . ἔνθα καὶ ἐπιστήσεις , τίς ποτε ἄρα οὗτος ἦν ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ , καθ’ οὗ ὄμνυσιν ὡς κατὰ υἱοῦ μονογενοῦς εἰς τὸ ἐξ ἅπαντος τὰ τῆς ἐπαγγελίας κρατυνθῆναι . τὸν μὲν οὖν ἅγιον ὡμολόγουν καὶ οἱ δαίμονες ἐν τοῖς εὐαγγελίοις , ὅτε μὴ φέροντες αὐτοῦ τὴν ἔνθεον δύναμιν κολαστικὴν οὖσαν αὐτῶν καὶ ἀπελαστικὴν ἐβόων λέγοντες · ἔα , τί ἡμῖν καὶ σοί , Ἰησοῦ Ναζαρῆνε ; οἴδαμέν σε τίς εἶ , ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ . κατὰ τούτου τοίνυν ὀμνὺς ὁ θεὸς οἷα πατὴρ κατὰ μονογενοῦς καὶ ἀγαπητοῦ υἱοῦ τῷ Δαυὶδ τὴν ἐπαγγελίαν ἐποιεῖτο · ὃ δὴ καὶ διδάσκει λέγων · ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου , εἰ τῷ Δαυὶδ ψεύσομαι . Ζητῶν δὲ παρ’ ἐμαυτῷ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν οὐδενὶ μὲν ἄλλῳ τῶν ἁγίων , μόνῳ δὲ τῷ Δαυὶδ δι’ ὅρκου πεποίηται τὴν περὶ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἐπαγγελίαν ὁ θεός , δοκῶ μοι ταύτην εὑρηκέναι καταλαβὼν καὶ αὐτὸν τὸν Δαυὶδ ὅρκῳ κεχρημένον πρὸ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ . ὀμωμοκέναι δὲ αὐτὸν διδάσκει τὸ θεῖον πνεῦμα ἐν ρλα λέγον · μνήσθητι , κύριε , τοῦ Δαυὶδ καὶ πάσης τῆς πραΰτητος αὐτοῦ , ὡς ὤμοσεν τῷ κυρίῳ , ηὔξατο τῷ θεῷ Ἰακώβ · εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου , εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου · εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν , ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ κυρίῳ , σκήνωμα τῷ θεῷ Ἰακώβ . Τοιαῦτα εὐξαμένῳ καὶ ἐπαγγειλαμένῳ τῷ Δαυὶδ καὶ ἐπὶ τοιούτοις ὀμωμοκότι τὴν ἴσην ἀμοιβὴν ὁ θεὸς ἀντιδιδοὺς αὐτῷ , ἀντομνύει καὶ αὐτóς , καὶ ἀντεπαγγέλλεται ἓν ἀνθ’ ἑνὸς διδοὺς καὶ ὅρκῳ τὸν ὅρκον ἀμειβόμενος . διόπερ ἐν αὐτῷ τῷ ρλα , ἐν ᾧ λέγεται ὀμωμοκέναι ὁ Δαυíδ , συνῆπται ἑξῆς ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος μαρτυρία ὧδέ πη λέγουσα · ὤμοσε κύριος τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν , καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτόν . ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου . Οὐκοῦν πρῶτος ὤμοσεν ὁ Δαυίδ , εἶτα ἀμειβόμενος αὐτὸν ὁ θεὸς ἀντωμοσίαν πρὸς αὐτὸν ἐποιήσατο · καὶ πρῶτος ὁ Δαυὶδ εὐσεβεῖ λογισμῷ κινηθεὶς ἐπηγγείλατό τι τῷ θεῷ , εἶτα πάλιν ὁ θεός , ὥσπερ ἀντιδιδοὺς αὐτῷ χάριν ἀντὶ χάριτος , καὶ αὐτὸς ἀντεπηγγείλατο ταῖς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀκολούθως φωναῖς , δι’ ὧν φησιν · ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε , ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν · μέτρον καλόν , σεσαλευμένον , πεπιεσμένον , ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν . ᾧ μέτρῳ τοίνυν καὶ ὁ Δαυὶδ ἐμέτρησεν , ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ θεοσεβεῖ λογισμῷ πρέπουσαν ἐπαγγελίαν μεθ’ ὅρκου ποιησάμενος , ἀντεμετρήθη αὐτῷ καὶ δίδοται αὐτῷ ἀμοιβαὶ αἱ ἐ παγγελίαι μεθ’ ὁρκωμοσίας θεοῦ . Τί δὲ βούλεται ἡ τοῦ Δαυὶδ μεθ’ ὅρκου ἐπαγγελία θεωρῆσαι καιρός · ὁρῶν τὰ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἔθνη τῇ δαιμονικῇ καὶ πολυθέῳ πλάνῃ δεδουλωμένα καὶ πανταχοῦ γῆς ναοὺς καὶ τεμένη καὶ ἱερὰ τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν ἀνεγηγερμένα ἔν τε πόλεσι καὶ χώραις καὶ κώμαις , ἐν ὄρεσί τε καὶ βουνοῖς τὴν πονηρὰν καὶ ἀντικειμένην δύναμιν παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις τιμωμένην , θεοῦ δὲ τοῦ πάντων ποιητοῦ τε καὶ δημιουργοῦ μηδαμοῦ μνήμην παρά τισι γιγνομένην δηχθεὶς τὴν ψυχὴν ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ ζῆλον ἀγαθὸν ζηλώσας κατὰ τὸν εἰπόντα · ζηλῶν ἐζήλωσα τῷ κυρίῳ , εὐχὴν ηὔξατο καὶ ἐπαγγελίαν ἐπηγγείλατο καὶ ταύτην ὅρκῳ κατεδήσατο · ἦ μὴν τῷ παμβασιλεῖ θεῷ πρῶτος νεὼν ἐπὶ γῆς καὶ ἱερὸν ἅγιον οἰκοδομήσειεν , ἔνθα τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τὴν ὑπὸ Μωσέως κατὰ τὴν ἔρημον ἐκ προστάγματος θεοῦ κατασκευασθεῖσαν ἀποθέμενος ἀναπαύσειεν . περιήγετο γοῦν ὧδε κἀκεῖσε μέχρι τῶν τοῦ Δαυὶδ χρόνων τόπον ἐκ τόπου μετακομιζομένη , ποτὲ μὲν ἐν Γαλγάλοις , ποτὲ δὲ ἐν Μανασῆφα , ποτὲ ἐν Σηλώ , καὶ ἄλλοτε παρ’ ἀλλοφύλοις , κἀκεῖθεν εἰς Βεσαμύς , ἔνθεν εἰς Καρειαθιρείμ , εἶτα εἰς οἶκον Ἀμιναδάβ , κἀκεῖθεν εἰς οἶκον Ἀβεδδαρά · ἔνθεν εἰς Σιὼν τὴν πόλιν ὁ Δαυὶδ μετεστήσατο . ὃ δὴ συνιδὼν γινόμενον διενοήθη οἶκον ἱερὸν ἐγεῖραι καὶ ναὸν οἰ κοδομῆσαι ἐν ταῦθά τε τὴν κιβωτὸν ἱδρῦσαι τοῦ θεοῦ . καὶ περὶ τούτου ὤμοσε Δαυὶδ τῷ κυρίῳ , καὶ ηὔξατο τῷ θεῷ Ἰακὼβ λέγων · εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου , εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου , εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν , ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ κυρίῳ , σκήνωμα τῷ θεῷ Ἰακώβ . Ταῦτα δὲ αὐτοῦ διανοηθέντος τὴν μὲν προαίρεσιν τῆς εὐσεβείας ἀποδέχεται ὁ θεός , οὐ μὴν ἐπιτρέπει τὸν οἶκον γενέσθαι · μὴ γὰρ δεῖσθαι θεὸν ὄντα οἴκου αἰσθητοῦ , μηδ’ ἐξ ἀψύχων λίθων οἰκοδομῆς συστησομένου , ἀλλ’ εἰ ἄρα ἐχρῆν θεὸν οἰκεῖν ἐπὶ γῆς , ἐκ σπέρματος αὐτοῦ τοῦ Δαυὶδ προελεύσεσθαι τὸν ὑποδεξόμενον αὐτοῦ τὴν θεότητα , ὃς καὶ οἰκοδομήσει τῷ θεῷ ἐπάξιον ἱερὸν οἶκον καὶ ναὸν ἅγιον , οὗ τὸν θρόνον εἰς τὸν σύμπαντα διαρκέσειν αἰῶνα · ἐδήλου δὲ ἄρα τὸν Χριστὸν αὐτοῦ τὸν ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα γενησόμενον καὶ τὴν δι’ αὐτοῦ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης συστησομένην ἐκκλησίαν . Ὅτι δὲ ταῦθ’ οὕτως ἔχει , ἡ τῶν Βασιλειῶν γραφὴ τοῦτον διδάσκει τὸν τρόπον · καὶ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , καὶ κύριος κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῷ · καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Ναθὰν τὸν προφήτην · ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ , καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς · ἤ · ἐν μέσῳ δέρρεως , ὡς ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις σημαίνει . καὶ εἶπε Ναθὰν πρὸς τὸν βασιλέα · πάντα ὅσα ἂν ἐν τῇ καρδίᾳ σου βάδιζε καὶ ποίει , ὅτι κύριος μετὰ σοῦ . καὶ ἐγένετο τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ , καὶ ἐγένετο ῥῆμα κυρίου πρὸς Ναθὰν λέγων · πορεύου πρὸς τὸν δοῦλον μου Δαυὶδ καὶ εἰπέ · τάδε λέγει κύριος · οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με , ὅτι οὐ κατῴκησα ἐν οἴκῳ ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης · καὶ ἤμην ἐμπεριπατῶν ἐν καταλύματι καὶ ἐν σκηνῇ ἐν πᾶσιν οἷς διῆλθον ἐν παντὶ Ἰσραήλ · εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ , ὡς ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου Ἰσραὴλ λέγων · τί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον ; καὶ νῦν τάδε ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ · τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ · ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας ἀπὸ ὄπισθεν τῶν προβάτων τοῦ εἶναί σε εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ , καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν οἷς ἐπορεύου · καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου · καὶ ἐποίησά σε ὀνομαστὸν κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου τῷ Ἰσραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτὸν ἐν κατασκηνώσει καθ’ ἑαυτόν · καὶ οὐ μεριμνήσει οὐκέτι , καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ’ ἀρχῆς ἀπὸ τῶν ἡμερῶν , ὧν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου Ἰσραήλ · καὶ ἀναπαύσω σε ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου . καὶ ἀπαγγελεῖ σοι κύριος , ὅτι οἶκον οἰκοδομήσεις αὐτῷ . καὶ ἔσται , ἐὰν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου , καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου , καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ , ὃς ἔσται ἐν τῇ κοιλίᾳ σου , καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασι λείαν σου . αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον τῷ ὀνόματί μου , καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα . ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα , καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν . καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἀδικία αὐτοῦ , καὶ ἐλέγξω αὐτὸν ἐν ῥάβδῳ ἀνδρῶν καὶ ἐν ἁφαῖς υἱῶν ἀνθρώπων . τὸ δὲ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ’ αὐτοῦ , καθὼς ἀπέστησα ἀφ’ ὧν ἀπέστησα ἐκ προσώπου μου . καὶ πιστωθήσεται ὁ οἶκος αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐνώπιόν μου · καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην . οὕτως ἐλάλησεν Ναθὰν πρὸς τὸν Δαυίδ . Ταῦτα δὴ πάντα παρεθέμην παραστῆσαι βουλόμενος , ὡς πρώτου ἐπηγγειλαμένου τοῦ Δαυὶδ οἶκον κατασκευάσειν τῇ κιβωτῷ τοῦ θεοῦ ἀποδεξάμενος αὐτὸν τῆς εὐσεβείας ὁ θεὸς ἀντεπαγγέλλεται τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἀναστήσειν καὶ διὰ τούτου κατασκευάσειν ἑαυτῷ οἶκον , καὶ ὡς τοῦ Δαυὶδ πρώτου ὀμωμοκότος μὴ πρότερον ἄλλοτι ποιήσειν τοῦ τόπον εὑρεῖν τῷ θεῷ , ἀμοιβαίως καὶ ὁ θεὸς ἀντόμνυσι διὰ τῆς ἐπαγγελίας ἀνθρωπινώτερον συγκαταβαίνων τῷ λόγῳ · ἐπειδὴ καὶ ἄλλα μυρία ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ ἀνθρωποπαθῶς περὶ τοῦ θεοῦ λέλεκται κατά τινα νοουμένην θεωρίαν . Ὧν οὕτως ἀποδεδειγμένων καιρὸς ἤδη καὶ τὴν ἐν τῷ ψαλμῷ λέξιν ἐπιθεωρῆσαι . τί τοίνυν βούλεται ἡ ἐπαγγελία τοῦ θεοῦ ; δύο ταῦτα προαγορεύει · πρῶτον μὲν τὸ σπέρμα τοῦ Δαυὶδ ἕως τοῦ αἰῶνος φυλάξειν , δεύτερον δὲ τὸν θρόνον αὐτοῦ οἰκοδομήσειν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν . εἶτ’ ἐπειδήπερ ἤμελλε ταῦτα μὴ ἐπὶ γῆς αἰσθητῶς συνίστασθαι , μηδ’ ἐν τῇ κατὰ ἄνθρωπον βασιλείᾳ , εἰς οὐρανοὺς ἑξῆς ἀναπέμπει τῶν ἐπαγγελιῶν τὰ ἀποτελέσματα . δι’ ὃ ὥσπερ ἀνωτέρω ἔφησεν · ἐν τῷ οὐρανῷ ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθειά σου , οὕτω καὶ νῦν μετὰ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ ἐπιφέρει τό · ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου , κύριε . Οὐ γὰρ οἱ ἐπὶ γῆς ἄνθρωποι , φησίν , δυνήσονται συνεῖναι , ὁποῖον νοῦν ἔχουσιν , ὦ κύριε , αἱ ἐπαγγελίαι , οὐδ’ ὁποῖα τὰ ἀποτελέσματα τῶν προφητικῶν σου τυγχάνει λόγων , ἀλλ’ οἱ οὐρανοί , αὐτοὶ δηλαδὴ καὶ κατ’ οὐρανὸν θεῖαι δυνάμεις . διόπερ τοῖς οὐρανοῖς ἁρμόζει τὰ θαυμάσιά σου τὰ ἐμφερόμενα ταῖς ἐπαγγελίαις διηγεῖσθαι καὶ διερμηνεύειν . Ὥσπερ πάλιν τὴν ἀλήθειάν σου τὴν ἐν ταῖς πρὸς τὸν Δαυὶδ ἐπαγγελίαις δεδοξασμένην οὐκ ἄλλων ἦν νοεῖν καὶ διηγεῖσθαι ἀλλ’ ἢ μόνων τῶν οὐρανῶν καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγέλων . οὗτοι γὰρ καὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ τὰ θαυμάσιά σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων ἐξομολογήσονται . εἰ γάρ ποτε γένοιτο ἐκκλησία τις τοιαύτη ἐπὶ γῆς , ὡς ἁγίων ἐκκλησίαν αὐτὴν χρηματίζειν , παρὰ τούτοις οἱ οὐρανοί , εἴτε δυνάμεις θεῖαι , εἴτε καὶ οὐράνιοι ἄνδρες , τὰ θαυμάσιά σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου τὴν ἐμφερομένην ἐν ταῖς προκειμέναις ἐπαγγελίαις ἐξομολογήσονται . εἰ δέ ἐστι καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς οὐρανοῖς ἐκκλησία τις πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς , κυριώτερον καὶ ἀληθέστερον λεχθείη ἂν ἐκείνη ἡ ἐκκλησία ἁγίων εἶναι ἐκκλησία , ἐν ᾗ οἱ οὐρανοὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ καὶ τὰ θαυμάσια τὰ ἐν αὐταῖς ἀποκείμενα διηγήσονται . Θαυμάσια δὲ τίνα ἦν ἀλλ’ ἢ τὸ ἐκλεκτὸν τοῦ θεοῦ χρηματίσαι τὸν Δαυὶδ καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ γενέσθαι σπέρμα θρόνον αἰώνιον καθέξον καὶ τὸ διαθήκην αἰώνιον διατίθεσθαι πρὸς αὐτὸν τὸν θεόν , ἢ συνθήκην πρὸς αὐτὸν γενέσθαι ; οὕτω γὰρ ὁ Ἀκύλας καὶ Σύμμαχος ἡρμήνευσαν , συνθήκην ἀντὶ διαθήκης εἰρηκότες . Θαυμάσιον ἦν καὶ τὸ ὀμνύναι τὸν θεὸν ἀνθρώπῳ καὶ τὸ φάσκειν πρὸς τὸν αὐτόν · ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου , κατὰ τὸν Σύμμαχον , καὶ οἰκοδομήσω εἰς ἑκάστην γενεὰν τὸν θρόνον σου , κατὰ τὸν αὐτόν . Τὸ δὲ μεῖζον ἁπάντων θαῦμα τοῦτο ἦν , τὸ τοιαῦτα ἐπαγγελλόμενον τὸν θεὸν ὅρκῳ ταῦτα ἐπισφραγίσασθαι καὶ τὸ πάντων θαυμασιώτερον τὸ μετὰ τὸν θεῖον ὅρκον δοκεῖν μὴ τέλος εἰληφέναι τοὺς τοῦ θεοῦ λόγους , τἀναντία δὲ τῇ ὁρκωμοσίᾳ συμβῆναι . ἐπιφέρει γοῦν ἑξῆς , ἐναντία ταῖς τοῦ θεοῦ ἐπαγγελίαις δηλῶν συμβεβηκέναι . δι’ ἃ καὶ μάλιστα ἐκπλήττεται καὶ θαυμάζει ὁ προφήτης · ἀποδυσπετεῖ γοῦν ἑξῆς λέγων · ποῦ ἐστι τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα , κύριε , ἃ ὤμοσας τῷ Δαυὶδ ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου ; Ἀλλ’ ἀποθεραπεύει τὴν ἑαυτοῦ ἀμηχανίαν , ἀνωτέρω μὲν εἰρηκώς · ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθειά σου , ἐν δὲ τοῖς μετὰ χεῖρας · ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου , καὶ γὰρ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων .
Lemmas: διατίθημι διαθήκη ὁ ἐκλεκτός ἐγώ , ὄμνυμι Δαυίδ ὁ δοῦλος ἐγώ · ἠώς ὁ αἰών ἑτοιμάζω ὁ σπέρμα σύ καί οἰκοδομέω εἰς γενεά καί γενεά ὁ θρόνος σύ . διάψαλμα . ἐξομολογέομαι ὁ οὐρανός ὁ θαυμάσιος σύ , κύριος , καί γάρ ὁ ἀλήθεια σύ ἐν ἐκκλησία ἅγιος . σαφῶς οὗτος ἐκ πρόσωπον ὁ θεός εἴρω · διόπερ δοκέω ἐγώ παρά ὁ ἑβδομήκοντα ἀνωτέρω εἴρω ὁ · ὅτι εἶπον · εἰς ὁ αἰών ἔλεος οἰκοδομέω , ἐν ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω ὁ ἀλήθεια σύ , ὅς ἐπισυνάπτω ὁ · διατίθημι διαθήκη ὁ ἐκλεκτός ἐγώ , ἵνα κατά ὑπερβατός εἰμί οὕτως ἔχω ὁ νόος ὁ πρόκειμαι · ἐπεί σύ αὐτός , εἰμί κύριος , ἐν ὁ περί ὁ Δαυίδ ἐπαγγελία εἶπον · εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος ἐγώ ὁ πρός ὁ Δαυίδ ἢ καί ὁ εἰς πᾶς ἄνθρωπος οἰκοδομέω , καί προστίθημι λέγω · διατίθημι διαθήκη ὁ ἐκλεκτός ἐγώ ἢ ὁ ἐπίλεκτος ἐγώ , καί · ὄμνυμι Δαυίδ ὁ δοῦλος ἐγώ , καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος , πείθω , ὅτι οὔποτε διαψεύδω σύ ὁ ἐπαγγελία , μένω δέ ἀληθής καί ἀδιάπτωτος · ἀλλά οὐ ὥστε ἐπί ὁ γῆ συνίστημι αὐτός · οὐδέ γάρ ἐπίγειος καί αἰσθητός , οὐδέ ὠνητής καί ὀλιγοχρόνιος τυγχάνω , οἷος εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος , ἀλλά ἀθάνατος καί αἰώνιος καί ὁ σός θεότης πρέπω . διόπερ οὐ ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά ἐν ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω ὁ ἀλήθεια ὁ σός πρός ὁ Δαυίδ ἐπαγγελία . ἀντί δέ ὁ · διατίθημι διαθήκη ὁ ἐκλεκτός ἐγώ , ὁ λοιπός πᾶς ἑρμηνευτής · ὁ ἐπίλεκτος ἐγώ , εἴρω . καί μᾶλλον ἁρμόζω ὁ διάνοια ὁ τοιοῦτος ἔκδοσις · οὐδέ γάρ περί πολύς εἰμί ὁ λόγος , ἀλλά περί μόνος ὁ Δαυίδ · αὐτός γάρ , φημί , καί ὄμνυμι , ἅτε δοῦλος ἐγώ εἰμί καί ἐπίλεκτος ἐγώ . οὖον γάρ ἀρκέω ἁπλόος διατίθημι αὐτός διαθήκη , ὥσπερ διατίθημι ὁ Νῶε καί μετά οὗτος ὁ Ἀβραάμ καί πάλιν μετά ἐκεῖνος ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐπί ὁ ἐρῆμος διά Μωσῆς · ἐκεῖνος γάρ δίχα ὁρκωμοσία . ὁ δέ ἐπίλεκτος ἐγώ καί ὁ ἐμός θεράπων καί δοῦλος Δαυίδ διατίθημι μετά Ὅρκος παράληψις · ὄμνυμι γάρ αὐτός περί ὁ δήω ὁ σπέρμα αὐτός εἰς ὁ αἰών ἑτοιμάζω καί ὁ θρόνος αὐτός οἰκοδομέω , καί οὐ εἰς εἷς γενεά , ἀλλά εἰς γενεά καί γενεά . περι δέ ὁ ὄμνυμι ὁ θεός ὁ ἱερός ἀπόστολος ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος φημί · ἵνα διά δύο πρᾶγμα ἀμετάθετος , ἐν ὅς ἀδύνατος ψεύδω ὁ θεός , ἰσχυρός παράκλησις ἔχω . κατά ἐπίτασις γάρ μείζων διαβεβαίωσις καί Ὅρκος παραλαμβάνω ὁ θεός . κατά τίς δέ ὁ Ὅρκος ἑξῆς προέρχομαι διδάσκω λέγω · ἅπαξ ὄμνυμι ἐν ὁ ἅγιος ἐγώ . ἔνθα καί ἐφίστημι , τίς ποτός ἄρα οὗτος εἰμί ὁ ἅγιος ὁ θεός , κατά ὅς ὄμνυμι ὡς κατά υἱός μονογενής εἰς ὁ ἐκ ἅπας ὁ ὁ ἐπαγγελία κρατύνω . ὁ μέν οὖν ἅγιος ὁμολογέω καί ὁ δαίμων ἐν ὁ εὐαγγέλιον , ὅτε μή φέρω αὐτός ὁ ἔνθεος δύναμις κολαστικός εἰμί αὐτός καί ἀπελαστικός βοάω λέγω · ἐάω , τίς ἐγώ καί σύ , Ἰησοῦς Ναζαρηνός ; οἶδα σύ τίς εἰμί , ὁ ἅγιος ὁ θεός . κατά οὗτος τοίνυν ὄμνυμι ὁ θεός οἷος πατήρ κατά μονογενής καί ἀγαπητός υἱός ὁ Δαυίδ ὁ ἐπαγγελία ποιέω · ὅς δή καί διδάσκω λέγω · ἅπαξ ὄμνυμι ἐν ὁ ἅγιος ἐγώ , εἰμί ὁ Δαυίδ ψεύδω . Ζήτης δέ παρά ἐμαυτοῦ ὁ αἴτιος , διά ὅς οὐδείς μέν ἄλλος ὁ ἅγιος , μόνος δέ ὁ Δαυίδ διά Ὅρκος ποιέω ὁ περί ὁ σπέρμα αὐτός ἐπαγγελία ὁ θεός , δοκέω ἐγώ οὗτος εὑρίσκω καταλαμβάνω καί αὐτός ὁ Δαυίδ Ὅρκος χράομαι πρό ὁ πρός αὐτός ἐπαγγελία ὁ θεός . ὄμνυμι δέ αὐτός διδάσκω ὁ θέω πνεῦμα ἐν ρλαʹ λέγω · μιμνήσκω , κύριος , ὁ Δαυίδ καί πᾶς ὁ πραότης αὐτός , ὡς ὄμνυμι ὁ κύριος , εὔχομαι ὁ θεός Ἰακώβ · εἰμί εἰσέρχομαι εἰς σκήνωμα οἶκος ἐγώ , εἰμί ἀναβαίνω ἐπί κλίνη στρωμνή ἐγώ · εἰμί δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί ὁ βλέφαρον ἐγώ νυσταγμός , ἠώς ὅς εὑρίσκω τόπος ὁ κύριος , σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ . τοιοῦτος εὔχομαι καί ἐπαγγέλλω ὁ Δαυίδ καί ἐπί τοιοῦτος ὄμνυμι ὁ ἴσος ἀμοιβή ὁ θεός ἀντιδίδωμι αὐτός , ἀντόμνυμι καί αὐτóς , καί ἀντεπαγγέλλομαι εἷς ἀντί εἷς δίδωμι καί Ὅρκος ὁ Ὅρκος ἀμείβω . διόπερ ἐν αὐτός ὁ ρλαʹ , ἐν ὅς λέγω ὄμνυμι ὁ Δαυíδ , συνάπτω ἑξῆς ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα μαρτυρία ὧδε πῇ λέγω · ὄμνυμι κύριος ὁ Δαυίδ ἀλήθεια , καί οὖον μή ἀθετέω αὐτός . ἐκ καρπός ὁ κοιλία σύ τίθημι ἐπί ὁ θρόνος σύ . οὐκοῦν πρῶτος ὄμνυμι ὁ Δαυίδ , εἶτα ἀμείβω αὐτός ὁ θεός ἀντωμοσία πρός αὐτός ποιέω · καί πρῶτος ὁ Δαυίδ εὐσεβής λογισμός κινέω ἐπαγγέλλω τίς ὁ θεός , εἶτα πάλιν ὁ θεός , ὥσπερ ἀντιδίδωμι αὐτός χάρις ἀντί χάρις , καί αὐτός ἀντεπαγγέλλομαι ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἀκόλουθος φωνή , διά ὅς φημί · ὅς μέτρον μετρέω , ἀντιμετρέω σύ · μέτρον καλός , σαλεύω , πιέζω , ὑπερεκχύνω δίδωμι εἰς ὁ κόλπος σύ . ὅς μέτρον τοίνυν καί ὁ Δαυίδ μετρέω , ἐπί ἀγαθός καί θεοσεβής λογισμός πρέπω ἐπαγγελία μετά Ὅρκος ποιέω , ἀντιμετρέω αὐτός καί δίδωμι αὐτός ἀμοιβή ὁ εἰ παγγελίαι μετά ὁρκωμοσία θεός . τις δέ βούλομαι ὁ ὁ Δαυίδ μετά Ὅρκος ἐπαγγελία θεωρέω καιρός · ὁράω ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἔθνος ὁ δαιμονικός καί πολύθεος πλάνη δουλόω καί πανταχοῦ γῆ ναός καί τέμενος καί ἱερόv ὁ πονηρός δαίμων ἀνεγείρω ἐν τε πόλις καί χώρα καί κώμη , ἐν ὄρος τε καί βουνός ὁ πονηρός καί ἀντίκειμαι δύναμις παρά πᾶς ἄνθρωπος τιμάω , θεός δέ ὁ πᾶς ποιητής τε καί δημιουργός μηδαμοῦ μνήμη παρά τις γίγνομαι δάκνω ὁ ψυχή ἐπί ὁ πρᾶγμα καί ζῆλος ἀγαθός ζηλόω κατά ὁ εἶπον · ζηλόω ζηλόω ὁ κύριος , εὐχή εὔχομαι καί ἐπαγγελία ἐπαγγέλλω καί οὗτος Ὅρκος καταδέω · εἰμί μήv ὁ παμβασιλεύς θεός πρῶτος ναός ἐπί γῆ καί ἱερόν ἅγιος οἰκοδομέω , ἔνθα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον καί ὁ κιβωτός ὁ διαθήκη ὁ ὑπό Μωσῆς κατά ὁ ἐρῆμος ἐκ πρόσταγμα θεός κατασκευάζω ἀποτίθημι ἀναπαύω . περιάγω γοῦν ὧδε κἀκεῖσε μέχρι ὁ ὁ Δαυίδ χρόνος τόπος ἐκ τόπος μετακομίζω , ποτέ μέν ἐν Γάλγαλον , ποτέ δέ ἐν Μανασῆφα , ποτέ ἐν Σηλώ , καί ἄλλοτε παρά ἀλλόφυλος , ἐκεῖθεν εἰς Βεσαμύς , ἔνθεν εἰς Καρειαθιρείμ , εἶτα εἰς οἶκος Ἀμιναδάβ , ἐκεῖθεν εἰς οἶκος Ἀβεδδαρά · ἔνθεν εἰς Σιών ὁ πόλις ὁ Δαυίδ μεθίστημι . ὅς δή σύν-εἶδον γίγνομαι διανοέομαι οἶκος ἱερόν ἐγείρω καί ναός ὁ κοδομεω ἐν ταῦθά τε ὁ κιβωτός ἱδρύω ὁ θεός . καί περί οὗτος ὄμνυμι Δαυίδ ὁ κύριος , καί εὔχομαι ὁ θεός Ἰακώβ λέγω · εἰμί εἰσέρχομαι εἰς σκήνωμα οἶκος ἐγώ , εἰμί ἀναβαίνω ἐπί κλίνη στρωμνή ἐγώ , εἰμί δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί ὁ βλέφαρον ἐγώ νυσταγμός , ἠώς ὅς εὑρίσκω τόπος ὁ κύριος , σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ . οὗτος δέ αὐτός διανοέομαι ὁ μέν προαίρεσις ὁ εὐσέβεια ἀποδέχομαι ὁ θεός , οὖον μήv ἐπιτρέπω ὁ οἶκος γίγνομαι · μή γάρ δήω θεός εἰμί οἶκος αἰσθητής , μηδέ ἐκ ἄψυχος λίθος οἰκοδομεύς συστήνω , ἀλλά εἰμί ἄρα χρή θεός οἰκέω ἐπί γῆ , ἐκ σπέρμα αὐτός ὁ Δαυίδ προέρχομαι ὁ ὑποδείκνυμι αὐτός ὁ θεότης , ὅς καί οἰκοδομέω ὁ θεός ἐπάξιος ἱερόν οἶκος καί ναός ἅγιος , ὅς ὁ θρόνος εἰς ὁ σύμπας διαρκέω αἰών · δηλόω δέ ἄρα ὁ Χριστός αὐτός ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρξ γίγνομαι καί ὁ διά αὐτός κατά ὅλος ὁ οἰκέω συνίστημι ἐκκλησία . ὅτι2 δέ αὐτός οὕτως ἔχω , ὁ ὁ Βασίλεια γραφή οὗτος διδάσκω ὁ τρόπος · καί γίγνομαι ὅτε καθίζω Δαυίδ ἐν ὁ οἶκος αὐτός , καί κύριος κατακληρονομέω αὐτός κύκλος ἀπό πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός · καί εἶπον ὁ βασιλεύς πρός Ναθάν ὁ προφήτης · ἰδού δή ἐγώ κατοικέω ἐν οἶκος κέδρινος , καί ὁ κιβωτός ὁ θεός κάθημαι ἐν μέσος ὁ σκηνή · ἤ · ἐν μέσος δέρρις , ὡς ὁ ἑβραικός λέξις σημαίνω . καί εἶπον Ναθάν πρός ὁ βασιλεύς · πᾶς ὅσος εἄν ἐν ὁ Καρδία σύ βαδίζω καί ποιέω , ὅτι κύριος μετά σύ . καί γίγνομαι ὁ νύξ ἐκεῖνος , καί γίγνομαι ῥῆμα κύριος πρός Ναθάν λέγω · πορεύω πρός ὁ δοῦλος ἐγώ Δαυίδ καί εἶπον · ὅδε λέγω κύριος · οὖον σύ οἰκοδομέω ἐγώ οἶκος ὁ κατοικέω ἐγώ , ὅτι οὖον κατοικέω ἐν οἶκος ἀπό ὅς ἡμέρα ἀνάγω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐκ Αἴγυπτος ἠώς ὁ ἡμέρα οὗτος · καί εἰμί ἐμπεριπατέω ἐν κατάλυμα καί ἐν σκηνή ἐν πᾶς ὅς διέρχομαι ἐν πᾶς Ἰσραήλ · εἰμί λαλέω λαλέω πρός εἷς φυλή ὁ Ἰσραήλ , ὡς ἐντέλλω ποιμαίνω ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ λέγω · τίς οὐ οἰκοδομέω ἐγώ οἶκος κέδρινος ; καί νῦν ὅδε εἴρω ὁ δοῦλος ἐγώ Δαυίδ · ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ · λαμβάνω σύ ἐκ ὁ μάνδρα ἀπό ὄπισθεν ὁ πρόβατον ὁ εἰμί σύ εἰς ἡγέομαι ἐπί ὁ Ἰσραήλ , καί εἰμί μετά σύ ἐν πᾶς ὅς πορεύω · καί ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ ἐχθρός σύ ἀπό πρόσωπον σύ · καί ποιέω σύ ὀνομαστός κατά ὁ ὄνομα ὁ μέγας ὁ ἐπί ὁ γῆ . καί τίθημι τόπος ὁ λαός ἐγώ ὁ Ἰσραήλ καί καταφυτεύω αὐτός ἐν κατασκήνωσις κατά ἑαυτοῦ · καί οὖον μεριμνάω οὐκέτι , καί οὖον προστίθημι υἱός ἀδικία ὁ ταπεινόω αὐτός καθώς ἀπό ἀρχή ἀπό ὁ ἡμέρα , ὅς τάσσω κριτής ἐπί ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ · καί ἀναπαύω σύ ἀπό πᾶς ὁ ἐχθρός σύ . καί ἀπαγγέλλω σύ κύριος , ὅτι οἶκος οἰκοδομέω αὐτός . καί εἰμί , ἐάν πληρόω ὁ ἡμέρα σύ , καί κοιμάω μετά ὁ πατήρ σύ , καί ἀνίστημι ὁ σπέρμα σύ μετά σός , ὅς εἰμί ἐν ὁ κοιλία σύ , καί ἑτοιμάζω ὁ βάσις λεῖος σύ . αὐτός οἰκοδομέω ἐγώ οἶκος ὁ ὄνομα ἐγώ , καί ἀνορθόω ὁ θρόνος αὐτός ἠώς εἰς ὁ αἰών . ἐγώ εἰμί αὐτός εἰς πατήρ , καί αὐτός εἰμί ἐγώ εἰς υἱός . καί ἐάν ἔρχομαι ἀδικία αὐτός , καί ἐλέγχω αὐτός ἐν ῥάβδος ἀνήρ καί ἐν ἁφή υἱός ἄνθρωπος . ὁ δέ ἔλεος ἐγώ οὐ ἀφίστημι ἀπό αὐτός , καθώς ἀφίστημι ἀπό ὅς ἀφίστημι ἐκ πρόσωπον ἐγώ . καί πιστόω ὁ οἶκος αὐτός καί ὁ βασίλειος αὐτός ἠώς αἰών ἐνώπιον ἐγώ · καί ὁ θρόνος αὐτός εἰμί ἀνορθόω εἰς ὁ αἰών κατά πᾶς ὁ λόγος οὗτος καί κατά πᾶς ὁ ὅρασις οὗτος . οὕτως λαλέω Ναθάν πρός ὁ Δαυίδ . οὗτος δή πᾶς παρατίθημι παρίστημι βούλομαι , ὡς πρῶτος ἐπαγγέλλω ὁ Δαυίδ οἶκος κατασκευάζω ὁ κιβωτός ὁ θεός ἀποδείκνυμι αὐτός ὁ εὐσέβεια ὁ θεός ἀντεπαγγέλλομαι ὁ σπέρμα αὐτός ἀνίστημι καί διά οὗτος κατασκευάζω ἑαυτοῦ οἶκος , καί ὡς ὁ Δαυίδ πρῶτος ὄμνυμι μή πρότερος ἄλλοτι ποιέω ὁ τόπος εὑρίσκω ὁ θεός , αμοιβαίως καί ὁ θεός ἀντόμνυμι διά ὁ ἐπαγγελία ἀνθρώπινος συγκαταβαίνω ὁ λόγος · ἐπεί καί ἄλλος μυρίος ἐν ὁ θεῖος γράφω ἀνθρωποπαθῶς περί ὁ θεός λέγω κατά τις νοέω θεωρία . ὅς οὕτως ἀποδείκνυμι καιρός ἤδη καί ὁ ἐν ὁ ψαλμός λέξις ἐπιθεωρέω . τίς τοίνυν βούλομαι ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός ; δύο οὗτος προαγορεύω · πρῶτος μέν ὁ σπέρμα ὁ Δαυίδ ἠώς ὁ αἰών φυλάσσω , δύο δέ ὁ θρόνος αὐτός οἰκοδομέω εἰς γενεά καί γενεά . εἶτα ἐπεί μέλλω οὗτος μή ἐπί γῆ αἰσθητός συνίστημι , μηδέ ἐν ὁ κατά ἄνθρωπος βασίλεια , εἰς οὐρανός ἑξῆς ἀναπέμπω ὁ ἐπαγγελία ὁ ἀποτέλεσμα . διά ὅς ὥσπερ ἀνωτέρω φημί · ἐν ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω ὁ ἀλήθεια σύ , οὗτος καί νῦν μετά ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός ἐπιφέρω ὁ · ἐξομολογέομαι ὁ οὐρανός ὁ θαυμάσιος σύ , κύριος . οὖον γάρ ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος , φημί , δύναμαι συνίημι , ὁποῖος νόος ἔχω , εἰμί κύριος , ὁ ἐπαγγελία , οὐδέ ὁποῖος ὁ ἀποτέλεσμα ὁ προφητικός σύ τυγχάνω λόγος , ἀλλά ὁ οὐρανός , αὐτός δηλαδή καί κατά οὐρανός θεῖος δύναμις . διόπερ ὁ οὐρανός ἁρμόζω ὁ θαυμάσιος σύ ὁ ἐμφέρω ὁ ἐπαγγελία διηγέομαι καί διερμηνεύω . ὥσπερ πάλιν ὁ ἀλήθεια σύ ὁ ἐν ὁ πρός ὁ Δαυίδ ἐπαγγελία δοξάζω οὐ ἄλλος εἰμί νοέω καί διηγέομαι ἀλλά ἢ μόνος ὁ οὐρανός καί ὁ ἐν οὐρανός ἄγγελος . οὗτος γάρ καί ὁ ἀλήθεια σύ καί ὁ θαυμάσιος σύ ἐν ἐκκλησία ἅγιος ἐξομολογέομαι . εἰμί γάρ ποτός γίγνομαι ἐκκλησία τις τοιοῦτος ἐπί γῆ , ὡς ἅγιος ἐκκλησία αὐτός χρηματίζω , παρά οὗτος ὁ οὐρανός , εἴτε δύναμις θεῖος , εἴτε καί οὐράνιος ἀνήρ , ὁ θαυμάσιος σύ καί ὁ ἀλήθεια σύ ὁ ἐμφέρω ἐν ὁ πρόκειμαι ἐπαγγελία ἐξομολογέομαι . εἰμί δέ εἰμί καί ἐν αὐτός ὁ οὐρανός ἐκκλησία τις πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός , κύριος καί ἀληθής λέγω εἄν ἐκεῖνος ὁ ἐκκλησία ἅγιος εἰμί ἐκκλησία , ἐν ὅς ὁ οὐρανός ὁ ἀλήθεια ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός καί ὁ θαυμάσιος ὁ ἐν αὐτός ἀπόκειμαι διηγέομαι . Θαυμάσιος δέ τίς εἰμί ἀλλά ἢ ὁ ἐκλεκτός ὁ θεός χρηματίζω ὁ Δαυίδ καί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι σπέρμα θρόνος αἰώνιος κατέχω καί ὁ διαθήκη αἰώνιος διατίθημι πρός αὐτός ὁ θεός , ἢ συνθήκη πρός αὐτός γίγνομαι ; οὗτος γάρ ὁ Ἀκύλας καί Σύμμαχος ἑρμηνεύω , συνθήκη ἀντί διαθήκη ἐρῶ . Θαυμάσιος εἰμί καί ὁ ὄμνυμι ὁ θεός ἄνθρωπος καί ὁ φάσκω πρός ὁ αὐτός · ἠώς ὁ αἰών ἑτοιμάζω ὁ σπέρμα σύ , κατά ὁ Σύμμαχος , καί οἰκοδομέω εἰς ἕκαστος γενεά ὁ θρόνος σύ , κατά ὁ αὐτός . ὁ δέ μείζων ἅπας θαῦμα οὗτος εἰμί , ὁ τοιοῦτος ἐπαγγέλλω ὁ θεός Ὅρκος οὗτος ἐπισφραγίζω καί ὁ πᾶς θαυμάσιος ὁ μετά ὁ θέω Ὅρκος δοκέω μή τέλος λαμβάνω ὁ ὁ θεός λόγος , τἀναντία δέ ὁ ορκωμοσία συμβαίνω . ἐπιφέρω γοῦν ἑξῆς , ἐναντίος ὁ ὁ θεός ἐπαγγελία δηλόω συμβαίνω . διά ὁ καί μάλιστα ἐκπλήσσω καί θαυμάζω ὁ προφήτης · ἀποδυσπετέω γοῦν ἑξῆς λέγω · ποῦ εἰμί ὁ ἔλεος σύ ὁ ἀρχαῖος , κύριος , ὁ ὄμνυμι ὁ Δαυίδ ἐν ὁ ἀλήθεια σύ ; ἀλλά ἀποθεραπεύω ὁ ἑαυτοῦ ἀμηχανία , ἀνωτέρω μέν εἴρω · ἐν ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω ὁ ἀλήθεια σύ , ἐν δέ ὁ μετά χείρ · ἐξομολογέομαι ὁ οὐρανός ὁ θαυμάσιος σύ , καί γάρ ὁ ἀλήθεια σύ ἐν ἐκκλησία ἅγιος .