eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_63.1
Εἰς τὸ τέλος , ψαλμὸς τῷ Δαυίδ . Εἰσάκουσον , ὁ θεός , προσευχῆς μου ἐν τῷ δέεσθαί με , ἀπὸ φόβου ἐχθροῦ ἐξέλου τὴν ψυχήν μου . Ἐσκέπασάς με ἀπὸ συστροφῆς πονηρευομένων , ἀπὸ πλήθους ἐργαζομένων ἀδικίαν . Καὶ ὁ παρὼν ψαλμὸς εἰς τὸ τέλος ἀναπέμπει , ἐν ᾧ τὰ βραβεῖα τῆς ἄνω κλήσεως καὶ τοὺς τῆς δικαιοσύνης στεφάνους οἱ τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν διηγωνισμένοι παρὰ τοῦ μεγάλου λήψονται ἀγωνοθέτου . διὸ τὰ μὲν πρῶτα τοῦ ψαλμοῦ ἐχθροὺς εἰσάγει καὶ πονηρευομένους ἐπανισταμένους τῷ δικαίῳ , ἐν δὲ τῷ τέλει τοῦ παντὸς λόγου χρηστὰς ἐλπίδας ἐπισφραγίζεται λέγων · εὐφρανθήσεται δίκαιος ἐν τῷ κυρίῳ καὶ ἐλπιεῖ ἐπ’ αὐτόν , καὶ ἐπαινεθήσονται πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ . Τοιαῦτα τὰ τέλη τῶν ὑπὲρ εὐσεβείας ἠγωνισμένων εἶναι διδάσκει . ὁ γέ τοι τῆς θεοσεβείας ἀθλητὴς μυρίους ἔχων ἐχθροὺς καὶ πολεμίους τῆς αὐτοῦ ψυχῆς , οὐχ ὁρατοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀφανεῖς , μόνῳ προσφεύγει τῷ θεῷ καὶ τὴν παρ’ αὐτοῦ βοήθειαν αἰτεῖ μονονουχὶ λέγων · εἰ ὁ θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν , τίς καθ’ ἡμῶν ; διὸ ταῖς εὐχαῖς σχολάζει τὸν θεὸν ἀνακαλούμενος καὶ λέγων · εἰσάκουσον , ὁ θεός , προσευχῆς μου ἐν τῷ δέεσθαί με . Ὁ δὲ μὴ τοιοῦτος , παρακούων δὲ τῶν τοῦ θεοῦ παραγγελμάτων οὐκ ἂν δύναιτο χρῆσθαι τῇ τοσαύτῃ παρρησίᾳ · ᾧ γὰρ μέτρῳ μετροῦμεν ἀντιμετρεῖται ἡμῖν . διόπερ ἐν Παροιμίαις ἡ τοῦ θεοῦ σοφία πρὸς τοὺς ἀπειθεῖς ἀποτείνεται λέγουσα · ἀνθ’ ὧν ἐκάλουν , καὶ οὐχ ὑπηκούσατε , καὶ ἐξέτεινον λόγους , καὶ οὐ προσείχετε , ἀλλ’ ἀκύρους ἐποιεῖτε ἐμὰς βουλάς , ταῖς δὲ ἐμαῖς ἐντολαῖς οὐ προσείχετε · τοιγαροῦν κἀγὼ τῇ ὑμετέρᾳ ἀπωλείᾳ ἐπιγελάσομαι . ἔσται γὰρ ὅτε ἐπικαλέσεσθέ με , ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι . εἰ τοίνυν εἰσακούεσθαι βουλόμεθα , ἐν οἷς δεόμεθα τοῦ θεοῦ , καὶ αὐτοὶ τοῦτο πράττωμεν τοῖς τοῦ θεοῦ παραγγέλμασι καταπειθεῖς γιγνόμενοι . τότε γὰρ σὺν πολλῇ παρρησίᾳ καὶ αὐτοὶ φάναι δυνησόμεθα τῷ θεῷ · εἰσάκουσον , ὁ θεός , τῆς προσευχῆς μου ἐν τῷ δέεσθαί με . Τί δὲ ἐδεῖτο ὁ μακάριος Δαυίδ ; αὐτοῦ γάρ εἰσιν οἱ λόγοι , ὡς οἶμαι , κατὰ τοὺς χρόνους εἰρημένοι , καθ’ οὓς τὸν Σαοὺλ ἔφευγε καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ · τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ῥυσθῆναι ἀπὸ φόβου ἐχθροῦ , οὐκ ἐχθροὺς μὴ ἔχειν οὐδὲ τὰς ἐκείνων ἀποκρουσθῆναι προαιρέσεις , τὴν δὲ αὐτοῦ ψυχὴν ἄτρομον καὶ ἀπτόητον καὶ ἄφοβον διατηρεῖσθαι , ὅπως ἐν ἕξει γενόμενος ἀταραξίας λέγῃ καὶ αὐτὸς ὁμοίως Παύλῳ · ἐν παντὶ θλιβόμενοι , ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι · διωκόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι · καταβαλλόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι . λέγων δὲ ταῦτα πρὸς τὸν θεὸν ὁ Δαυὶδ οὐκ ἠμνημόνει τῶν ἤδη πρότερον εἰς αὐτὸν γε νομένων εὐεργεσιῶν . διὸ εὐχαριστῶν ἐπὶ τοῖς παρῳχηκόσιν ἐπιλέγει · ἐσκέπασάς με ἀπὸ συστροφῆς πονηρευομένων , ἀπὸ πλήθους ἐργαζομένων ἀδικίαν . Ἤδη γὰρ πεῖραν εἰληφὼς τῶν φθασάντων εἰς ἐμὲ οὔποτε λήθην αὐτῶν ποιήσασθαι δύναμαι · φέρων δὲ αὐτὰ διὰ παντὸς ἐν μνήμῃ εὐχάριστος εἰς ἀεὶ τυγχάνω · ὅμως δὲ καὶ νῦν τῆς αὐτῆς ἀξιῶ παρὰ σοῦ βοηθείας τυχεῖν . Κατὰ δὲ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς μία καὶ ἡ αὐτὴ πεφύλακται τοῦ λόγου ἔγκλισις καὶ μία διάνοια τῶν εἰρημένων · διὸ λέλεκται κατὰ τὸν Σύμμαχον · Εἰσάκουσον , ὁ θεός , τῆς φωνῆς μου προσλαλοῦντος , ἀπὸ ἐκπλήξεως ἐχθροῦ περιφράξεις τὴν ζωήν μου · κρύψεις με ἀπὸ συσκέψεων κακούργων , ἀπὸ κυκήσεως ἐργαζομένων ἀδικίαν . Οὐ γὰρ ὡς περὶ παρῳχηκότων , ἀλλ’ ὡς περὶ μελλόντων τὰ ὅλα εἴρηται καὶ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς ὁμοίως .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ψαλμός ὁ Δαυίδ . εἰσακούω , ὁ θεός , προσευχή ἐγώ ἐν ὁ δέω ἐγώ , ἀπό φόβος ἐχθρός ἐξαιρέω ὁ Ψυχή ἐγώ . σκεπάω ἐγώ ἀπό συστροφή πονηρεύομαι , ἀπό πλῆθος ἐργάζομαι ἀδικία . καί ὁ πάρειμι ψαλμός εἰς ὁ τέλος ἀναπέμπω , ἐν ὅς ὁ βραβεῖον ὁ ἄνω κλῆσις καί ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος ὁ ὁ ἀγών ὁ καλός διαγωνίζομαι παρά ὁ μέγας λαμβάνω ἀγωνοθέτης . διό ὁ μέν πρῶτος ὁ ψαλμός ἐχθρός εἰσάγω καί πονηρεύομαι ἐπανίστημι ὁ Δίκαιος , ἐν δέ ὁ τέλος ὁ πᾶς λόγος χρηστός ἐλπίς ἐπισφραγίζω λέγω · εὐφραίνω δίκαιος ἐν ὁ κύριος καί ἐλπίζω ἐπί αὐτός , καί ἐπαινέω πᾶς ὁ εὐθύς ὁ Καρδία . τοιοῦτος ὁ τέλος ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀγωνίζομαι εἰμί διδάσκω . ὁ γε ὅς ὁ θεοσέβεια ἀθλητής μυρίος ἔχω ἐχθρός καί πολέμιος ὁ αὐτός Ψυχή , οὐ ὁρατός μόνος , ἀλλά καί ἀφανής , μόνος προσφεύγω ὁ θεός καί ὁ παρά αὐτός βοήθεια αἰτέω μονονού λέγω · εἰμί ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ , τίς κατά ἐγώ ; διό ὁ εὐχή σχολάζω ὁ θεός ἀνακαλέω καί λέγω · εἰσακούω , ὁ θεός , προσευχή ἐγώ ἐν ὁ δέω ἐγώ . ὁ δέ μή τοιοῦτος , παρακούω δέ ὁ ὁ θεός παράγγελμα οὐ εἄν δύναμαι χράω ὁ τοσοῦτος παρρησία · ὅς γάρ μέτρον μετρέω ἀντιμετρέω ἐγώ . διόπερ ἐν παροιμία ὁ ὁ θεός σοφία πρός ὁ ἀπειθέω ἀποτείνω λέγω · ἀντί ὅς καλέω , καί οὐ ὑπακούω , καί ἐκτείνω λόγος , καί οὖον προσέχω , ἀλλά ἄκυρος ποιέω ἐμός βουλή , ὁ δέ ἐμός ἐντολή οὖον προσέχω · τοιγάρ ἐγώ ὁ ὑμέτερος ἀπώλεια ἐπιγελάω . εἰμί γάρ ὅτε ἐπικαλέω ἐγώ , ἐγώ δέ οὐ εἰσακούω . εἰμί τοίνυν εἰσακούω βούλομαι , ἐν ὅς δήω ὁ θεός , καί αὐτός οὗτος πράσσω ὁ ὁ θεός παράγγελμα καταπειθής γίγνομαι . τότε γάρ σύν πολύς παρρησία καί αὐτός φαίνω δύναμαι ὁ θεός · εἰσακούω , ὁ θεός , ὁ προσευχή ἐγώ ἐν ὁ δέω ἐγώ . τις δέ δήω ὁ μακάριος Δαυίδ ; αὐτός γάρ εἰμί ὁ λόγος , ὡς οἴομαι , κατά ὁ χρόνος εἴρω , κατά ὅς ὁ Σαῦλος φεύγω καί ὁ σύν αὐτός · ὁ ψυχή αὐτός ἐρύω ἀπό φόβος ἐχθρός , οὐ ἐχθρός μή ἔχω οὐδέ ὁ ἐκεῖνος ἀποκρούω προαίρεσις , ὁ δέ αὐτός ψυχή ἄτρομος καί ἀποτίνω καί ἄφοβος διατηρέω , ὅπως ἐν ἔχω γίγνομαι ἀταραξία λέγω καί αὐτός ὁμοίως Παῦλος · ἐν πᾶς θλίβω , ἀλλά οὖον στενοχωρέω · διώκω , ἀλλά οὐ ἐγκαταλείπω · καταβάλλω , ἀλλά οὐ ἀπόλλυμι . λέγω δέ οὗτος πρός ὁ θεός ὁ Δαυίδ οὐ ἀμνημονέω ὁ ἤδη πρότερος εἰς αὐτός γε νομένων εὐεργεσία . διό εὐχαριστέω ἐπί ὁ πηρ̈ῳχηκόσί ἐπιλέγω · σκεπάω ἐγώ ἀπό συστροφή πονηρεύομαι , ἀπό πλῆθος ἐργάζομαι ἀδικία . ἤδη γάρ πείρω λαμβάνω ὁ φθάνω εἰς ἐγώ οὔποτε λήθη αὐτός ποιέω δύναμαι · φέρω δέ αὐτός διά πᾶς ἐν μνήμη εὐχάριστος εἰς ἀεί τυγχάνω · ὅμως δέ καί νῦν ὁ αὐτός ἀξιόω παρά σύ βοήθεια τυγχάνω . κατά δέ ὁ λοιπός ἑρμηνευτής εἷς καί ὁ αὐτός φυλάσσω ὁ λόγος ἔγκλισις καί εἷς διάνοια ὁ εἴρω · διό λέγω κατά ὁ Σύμμαχος · εἰσακούω , ὁ θεός , ὁ φωνή ἐγώ προσλαλέω , ἀπό ἔκπληξις ἐχθρός περίφραξις ὁ ζωή ἐγώ · κρύπτω ἐγώ ἀπό σύσκεψη κακοῦργος , ἀπό κύκησις ἐργάζομαι ἀδικία . οὖον γάρ ὡς περί παροͅχέω , ἀλλά ὡς περί μέλλω ὁ ὅλος εἴρω καί κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ὁμοίως .