eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_60.1
1 . Εἰς τὸ τέλος , ἐν ὕμνοις , τῷ Δαυίδ . Εἰσάκουσον , ὁ θεός , τῆς δεήσεώς μου , πρόσχες τῇ προσευχῇ μου . ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα ἐν τῷ ἀκηδιάσαι τὴν καρδίαν μου . Οἱ μὲν ἐπιγεγραμμένοι στηλογραφίας ἐφεξῆς πέντε μέχρι τοῦ νθ τέλος ἔχουσιν · εἰσὶ δὲ πάντες οἱ ταύτην ἔχοντες τὴν προγραφὴν ἕξ · οἵ τε προλεχθέντες καὶ ὁ ιε ἐν τῷ πρώτῳ μέρει τῆς κείμενος . ὅ γε μὴν μετὰ χεῖρας ὕμνος ὢν καὶ αὐτὸς εἰς τὸ τέλος διὰ τὰς ἐπὶ τέλει τοῦ ὕμνου φερομένας ἐπιχρήστας ἐπαγγελίας ἀναπέμπει . εἰσὶ δὲ πάντες οἱ ἐπιγεγραμμένοι ἐν ὕμνοις πέντε · δύο μὲν ἐν τῷ πρώτῳ μέρει τῆς βίβλου , ὁ τέταρτος καὶ ὁ ς · ἀλλ’ οὗτοι μὲν ἐν ὕμνοις ψαλμοὶ λέγονται · οἱ δὲ ἐν τῷ δευτέρῳ μέρει τῆς βίβλου τρεῖς ἐν ὕμνοις ἐπιγράφουσιν μόνον · ὁ νγ καὶ ὁ νδ καὶ ὁ μετὰ χεῖρας . Οἱ μὲν οὖν ἐν ὕμνοις ψαλμοὶ ἐοίκασι σὺν τῷ μουσικῷ ὀργάνῳ τῷ καλουμένῳ ψαλτηρίῳ λελέχθαι , ὡς δεηθέντος τῆς διὰ τοῦ σώματος , ὅπερ ἐστὶν ὄργανον τῆς ψυχῆς , πρακτικῆς ἐνεργείας τοῦ ψάλλοντος . οἱ δὲ ἁπλῶς ὕμνοι διὰ μόνης φωνῆς τοῦ τὸν ὕμνον ἀναπέμψαντος εἴρηνται οὐ συμπαραληφθείσης τῆς διὰ τοῦ ψαλτηρίου κρούσεως τῷ μόνης τῆς κατὰ διάνοιαν θεωρίας δεδεῆσθαι τοὺς ἐν αὐτοῖς λόγους . τοῦτο γοῦν παρίστησιν ὁ μετὰ χεῖρας ὕμνος λέγων · ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα · δι’ οὗ σημαίνει ὥσπερ ἔξω γεγενῆσθαι τῆς τοῦ σώματος καταστάσεως θεοληπτούμενον τὸν προφήτην . οὐκ ἀγνοῶ δὲ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς ἑτέρως ἐκδεδωκέναι . Παρακαλεῖ δὲ διὰ τῶν μετὰ χεῖρας ὁ Δαυὶδ λέγων · εἰσάκουσον , ὁ θεός , τῆς δεήσεώς μου · ἐνδεὴς γὰρ ὢν μεγάλων τινῶν καὶ θείων τούτων τυγχάνειν παρακαλεῖ . εἶθ’ ὥσπερ ἄξιον ἑαυτὸν τοῦ εἰσακουσθῆναι παραστήσας ἐπιφέρει · πρόσχες τῇ προσευχῇ μου . Πολλῆς γὰρ καὶ βαθείας διανοίας πεπληρῶσθαι αὐτοῦ τὴν προσευχὴν θαρσῶν ἠξίου τὸν θεὸν ἐπιβλέψαι καὶ τοῖς ἐν αὐτῇ λόγοις ἐνατενίσαι καὶ δοκιμάσαι τὰ λεγόμενα , ὡς ἂν τῶν αὐτοῦ ἀκοῶν ἄξια . εἶτα καὶ τὸ ἔργον δείκνυσιν , οὗ χάριν θεωρὸν τὸν θεὸν τῆς ἑαυτοῦ προσευχῆς ἀνεκαλεῖτο , διὸ ἐπιλέγει · ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα . Καὶ ἐπειδήπερ συμφώνως οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ ἐκδεδώκασιν , ὁ μὲν Ἀκύλας εἰπών · ἀπὸ τελευταίου τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐπικαλέσομαι , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἀπὸ περάτων τῆς γῆς σὲ ἐπικαλοῦμαι , ἡ δὲ · ἀπὸ περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ κεκράξομαι , τίς οὐκ ἂν εὐλόγως τὸν νοῦν τῆς λέξεως ἐπιζητήσειεν ; πῶς γὰρ ἄν τις ἐδύνατο τὴν σύμπασαν ὑπερβὰς οἰκουμένην καὶ ὑπὲρ αὐτὸν ἐλθὼν τὸν ὠκεανὸν ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα βοᾶν ; ἀλλ’ ὅρα , εἰ μὴ πᾶς ὁ τῷ θεῷ φίλος εὐλόγως ἂν τὰ πέρατα οἰκεῖν τῆς γῆς ῥηθείη · ὁ μὲν γὰρ φαῦλος ἀνὴρ ἀγορὰς καὶ δήμους βουλευτήριά τε καὶ δικαστήρια περιτρέχων ὅλος τε ταῖς τοῦ σώματος ἡδυπαθείαις κατορωρυγμένος ἐν βυθῷ τῆς γῆς οἰκεῖν λέγοιτ’ ἂν εἰκότως · οἱ δὲ περιελθόντες ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν , ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , κακουχούμενοι φεύγοντές τε τὰ μέσα τῶν πόλεων καὶ τὰς διατριβὰς ἐν ἐρημίαις ποιούμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς εὐλόγως ἂν λεχθεῖεν ἔξω τυγχάνειν τῆς γῆς . καὶ εἰ μὲν παντελῶς ἦσαν ἀπηλλαγμένοι τοῦ σώματος , κἂν ἐκτὸς ἦσαν αὐτοῦ · νῦν δὲ ἐπειδὴ ἐν αὐτῷ βιοῦντες ὀργάνῳ τε αὐτῷ χρώμενοι οὐκ ἐνεβαπτίζοντο τοῖς τοῦ βίου κακοῖς , ἀκροθίγως δὲ αὐτὸ μόνον τῆς ἀναγκαίας τροφῆς καὶ τῶν λοιπῶν χρειῶν ἐφαπτόμενοι διετέλουν , εἰκότως ἐν ἄκροις ἐδόκουν εἶναι καὶ ἐν τοῖς πέρασι τοῦ σώματος · οἷος ἦν ὁ Παῦλος λέγων · ἐν σαρκὶ γὰρ ζῶντες οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα , καί · Χριστῷ συνεσταύρωμαι · ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . ὁ δὴ οὖν οὕτω διακείμενος εὐλόγως ἂν εἴποι τῷ θεῷ · πρόσχες τῇ προσευχῇ μου , πολλὴν ἄγων παρρησίαν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ τοῦ βίου ζωῇ οὐδ’ ἂν ψεύσαιτο φάσκων · ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα . Προστίθησι δὲ καὶ τὴν αἰτίαν ἐπιλέγων · ἐν τῷ ἀκηδιάσαι τὴν καρδίαν μου , ἤ · ἐν τῷ ἀδημονεῖν τὴν καρδίαν μου , κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἀκηδιᾷ γὰρ ὡς ἀληθῶς καὶ ἀδημονεῖ πᾶσα θεοφιλὴς ψυχὴ τῷ θνητῷ ἐνδιατρίβουσα βίῳ · διὸ καὶ φήσαι ἄν · οἴμμοι , ὅτι ἐμακρύνθη ἡ παροικία μου . καὶ ἡμεῖς , οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει , στενάζομεν βαρούμενοι . Ἔστενεν οὖν καὶ ὁ Παῦλος ἀκηδιῶν ἐπὶ τῇ παρεκτάσει τοῦ θνητοῦ βίου · διὸ καὶ ἀπεκλᾴετο λέγων · ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; ἀκηδιᾷ δὲ καὶ ἀδημονεῖ καὶ διὰ φιλανθρωπίαν τὸ πλῆθος τῶν ἀπολλυμένων θεωρῶν , ἐπειδὴ πλατεῖα καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν . οὕτως πάλιν ὁ αὐτὸς πενθεῖ πολλούς , περὶ ὧν ἔλεγεν · πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων καὶ μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ ἀνομίᾳ καὶ ἀσεβείᾳ , ᾗ ἔπραξαν . ὁ δ’ αὐτὸς ὑπεραλγῶν καὶ ὑπερπάσχων ἑτέρων ἐβόα · τίς ἀσθενεῖ , καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; τίς σκανδαλίζεται , καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι ; Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ προφῆται τὸν πάλαι ἀπεκλᾴοντο λαόν , ὥσπερ οὖν καὶ ὁ Δαυίδ . διὸ αὐτὸς μὲν ἔφευγεν τὰ μέσα τῆς γῆς καὶ ἐν ἄκροις αὐτῶν γινόμενος ἐβόα πρὸς τὸν θεόν · ἐπὶ δὲ τῇ τῶν πολλῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ Σαοὺλ ἀπωλείᾳ τὴν ψυχὴν ἀλγῶν ἀπεκλᾴετο .
Lemmas: 1 . εἰς ὁ τέλος , ἐν ὕμνος , ὁ Δαυίδ . εἰσακούω , ὁ θεός , ὁ δέησις ἐγώ , προέχω ὁ προσευχή ἐγώ . ἀπό ὁ πέρας ὁ γῆ πρός σύ κράζω ἐν ὁ ἀκηδιάω ὁ Καρδία ἐγώ . ὁ μέν ἐπιγεγραμμένοι στηλογραφία ἐφεξῆς πέντε μέχρι ὁ νθʹ τέλος ἔχω · εἰμί δέ πᾶς ὁ οὗτος ἔχω ὁ προγραφή ἕξ · ὁ τε προλέγω καί ὁ εἶμι ἐν ὁ πρῶτος μέρος ὁ κεῖμαι . ὅς γε μήv μετά χείρ ὕμνος εἰμί καί αὐτός εἰς ὁ τέλος διά ὁ ἐπί τέλος ὁ ὕμνος φέρω ἐπιχράω ἐπαγγελία ἀναπέμπω . εἰμί δέ πᾶς ὁ ἐπιγεγραμμένοι ἐν ὕμνος πέντε · δύο μέν ἐν ὁ πρῶτος μέρος ὁ Βίβλος , ὁ τέταρτος καί ὁ Σ · ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὕμνος ψαλμός λέγω · ὁ δέ ἐν ὁ δύο μέρος ὁ Βίβλος τρεῖς ἐν ὕμνος ἐπιγράφω μόνος · ὁ νγʹ καί ὁ νδʹ καί ὁ μετά χείρ . ὁ μέν οὖν ἐν ὕμνος ψαλμός ἔοικα σύν ὁ μουσικός ὄργανον ὁ καλέω ψαλτήριον λέγω , ὡς δήω ὁ διά ὁ σῶμα , ὅσπερ εἰμί ὄργανον ὁ Ψυχή , πρακτικός ἐνέργεια ὁ ψάλλω . ὁ δέ ἁπλόος ὕμνος διά μόνος φωνή ὁ ὁ ὕμνος ἀναπέμπω εἴρω οὖον συμπαραλαμβάνω ὁ διά ὁ ψαλτήριον κροῦσις ὁ μόνος ὁ κατά διάνοια θεωρία δήω ὁ ἐν αὐτός λόγος . οὗτος γοῦν παρίστημι ὁ μετά χείρ ὕμνος λέγω · ἀπό ὁ πέρας ὁ γῆ πρός σύ κράζω · διά ὅς σημαίνω ὥσπερ ἔξω γίγνομαι ὁ ὁ σῶμα κατάστασις θεοληπτουμενω ὁ προφήτης . οὐ ἀγνοέω δέ ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ἑτέρως ἐκδίδωμι . παρακαλέω δέ διά ὁ μετά χείρ ὁ Δαυίδ λέγω · εἰσακούω , ὁ θεός , ὁ δέησις ἐγώ · ἐνδεής γάρ εἰμί μέγας τις καί θεῖον οὗτος τυγχάνω παρακαλέω . εἶτα ὥσπερ ἄξιος ἑαυτοῦ ὁ εἰσακούω παρίστημι ἐπιφέρω · προέχω ὁ προσευχή ἐγώ . Πολλῆς γάρ καί βαθύς διάνοια πληρόω αὐτός ὁ προσευχή θάρσος ἀξιόω ὁ θεός ἐπιβλέπω καί ὁ ἐν αὐτός λόγος ἐνατενίζω καί δοκιμάζω ὁ λέγω , ὡς εἄν ὁ αὐτός ἀκοή ἄξιος . εἶτα καί ὁ ἔργον δείκνυμι , ὅς χάρις θεωρός ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ προσευχή ἀνακαλέω , διό ἐπιλέγω · ἀπό ὁ πέρας ὁ γῆ πρός σύ κράζω . καί ἐπεί σύμφωνος ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ἐκδίδωμι , ὁ μέν Ἀκύλας εἶπον · ἀπό τελευταῖος ὁ γῆ πρός σύ ἐπικαλέω , ὁ δέ Σύμμαχος · ἀπό πέρας ὁ γῆ σύ ἐπικαλέω , ὁ δέ · ἀπό πέρας ὁ γῆ πρός σύ κράζω , τίς οὐ εἄν εὔλογος ὁ νόος ὁ λέξις ἐπιζητέω ; πῶς γάρ ἄν τις δύναμαι ὁ σύμπας ὑπερβαίνω οἰκέω καί ὑπέρ αὐτός ἔρχομαι ὁ ὠκεανός ἀπό ὁ πέρας ὁ γῆ πρός σύ κράζω βοάω ; ἀλλά ὁράω , εἰμί μή πᾶς ὁ ὁ θεός φίλος εὔλογος εἄν ὁ πέρας οἰκέω ὁ γῆ εἴρω · ὁ μέν γάρ φαῦλος ἀνήρ ἀγορά καί δῆμος βουλευτήριον τε καί δικαστήριον περιτρέχω ὅλος τε ὁ ὁ σῶμα ἡδυπάθεια κατορύσσω ἐν βυθός ὁ γῆ οἰκέω λέγω εἄν εἰκότως · ὁ δέ περιέρχομαι ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα , ὑστερέω , θλίβω , κακουχέω φεύγω τε ὁ μέσος ὁ πόλις καί ὁ διατριβή ἐν ἐρημία ποιέω καί ὄρος καί σπήλαιον καί ὁ ὀπή ὁ γῆ εὔλογος εἄν λέγω ἔξω τυγχάνω ὁ γῆ . καί εἰμί μέν παντελῶς εἰμί ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα , κἀν ἐκτός εἰμί αὐτός · νῦν δέ ἐπεί ἐν αὐτός βία ὄργανον τε αὐτός χράω οὐ ἐμβαπτίζω ὁ ὁ βίος κακός , ακροθιγώς δέ αὐτός μόνος ὁ ἀναγκαῖος τροφή καί ὁ λοιπός χρεία ἐφάπτω διατελέω , εἰκότως ἐν ἄκρος δοκέω εἰμί καί ἐν ὁ πέρας ὁ σῶμα · οἷος εἰμί ὁ Παῦλος λέγω · ἐν σάρξ γάρ ζῶ οὖον κατά σάρξ στρατεύω , καί · Χριστός συσταυρόομαι · ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . ὁ δή οὖν οὗτος διάκειμαι εὔλογος εἄν εἶπον ὁ θεός · προέχω ὁ προσευχή ἐγώ , πολύς ἄγω παρρησία ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ βίος ζωή οὐδέ εἄν ψεύδω φάσκω · ἀπό ὁ πέρας ὁ γῆ πρός σύ κράζω . προστίθημι δέ καί ὁ αἴτιος ἐπιλέγω · ἐν ὁ ἀκηδιάω ὁ Καρδία ἐγώ , ἤ · ἐν ὁ ἀδημονέω ὁ Καρδία ἐγώ , κατά ὁ Ἀκύλας καί κατά ὁ Σύμμαχος · ἀκηδιάω γάρ ὡς ἀληθής καί ἀδημονέω πᾶς θεοφιλής ψυχή ὁ θνητός ἐνδιατρίβω βίος · διό καί φημί ἄν · οἴμμος , ὅτι μακρύνω ὁ παροικία ἐγώ . καί ἐγώ , ὁ εἰμί ἐν ὁ σκῆνος , στενάζω βαρέω . στένω οὖν καί ὁ Παῦλος ἀκηδία ἐπί ὁ παρέκτασις ὁ θνητός βίος · διό καί ἀποκλείω λέγω · ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; ἀκηδιάω δέ καί ἀδημονέω καί διά φιλανθρωπία ὁ πλῆθος ὁ ἀπόλλυμι θεωρός , ἐπεί πλατύς καί εὐρύχωρος ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ἀπώλεια . οὕτως πάλιν ὁ αὐτός πενθέω πολύς , περί ὅς λέγω · πενθέω πολύς ὁ προαμαρτάνω καί μή μετανοέω ἐπί ὁ ἁμαρτία καί ἀνομία καί ἀσέβεια , ὅς πράσσω . ὁ δέ αὐτός ὑπεραλγέω καί ὑπερπάσχω ἕτερος βοάω · τίς ἀσθενής , καί οὐ ἀσθενέω ; τίς σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ πυρόω ; ὅμοιος δέ καί ὁ προφήτης ὁ πάλαι ἀποκλάω λαός , ὥσπερ οὖν καί ὁ Δαυίδ . διό αὐτός μέν φεύγω ὁ μέσος ὁ γῆ καί ἐν ἄκρος αὐτός γίγνομαι βοάω πρός ὁ θεός · ἐπί δέ ὁ ὁ πολύς καί αὐτός ὁ Σαῦλος ἀπώλεια ὁ ψυχή ἄλγος ἀποκλείω .