eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_68.9
Καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον , καὶ οὐχ ὑπῆρξεν , καὶ παρακαλοῦντα , καὶ οὐχ εὗρον . καὶ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολήν , καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος . Κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · Καὶ ἀνέμενον συλλυπούμενον , καὶ οὐχ ὑπῆρ χεν , καὶ παρηγοροῦντα , καὶ οὐχ εὕρισκον . καὶ ἐνέβαλλον εἰς τὴν τροφήν μου χολήν , καὶ ἐν τῇ δίψῃ μου ἐπότισάν με ὄξος . Ὅτι μὲν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , καταλιπόντες αὐτὸν , ἔφυγον κατὰ τὸν τοῦ πάθους καιρὸν , ὅμως δ’ ἐκτὸς λύπης οὐκ ἦσαν , διδάσκει τὸ εὐαγγέλιον . ὅτε γὰρ Πέτρος ἀναγέγραπται ἀποκλαυσάμενος πικρῶς , οἵ τε λοιποὶ συνηγμένοι καὶ ὑφ’ ἕνα κρυπταζόμενοι οἶκον διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων , οὐκ ἕξω λύπης ὑπῆρχον . Οὐκ ἂν οὖν ἁρμόσειε ταῦτα περὶ τοῦ χοροῦ τῶν ἀποστόλων λέγεσθαι , ἀλλὰ περὶ τῶν θλιβόντων αὐτὸν , περὶ ὧν ἔλεγεν · Ἐναντίον σοῦ πάντες οἱ θλίβοντές με . Ἐγὼ μὲν γὰρ πάντα ὑπὲρ τῆς αὐτῶν σωτηρίας ἐποίουν , καλύπτων ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου , σάκκῳ τε ἐνδύματι χρώμενος · οἱ δὲ τὰ ἐναντία τούτοις ἔπραττον , τοτὲ μὲν ὀνειδίζοντες καὶ διασύροντες τὰς ἐμὰς νηστείας , τοτὲ δὲ ἐν ταῖς παροινίαις αὐτῶν κατ’ ἐμοῦ ψάλλοντες , καὶ πάντα μᾶλλον συλλυπούμενοι . κἀγὼ μὲν ὑπὲρ αὐτῶν ἀλγῶν ἐλυπούμην · οἱ δὲ οὐ συνήλγουν μοι , οὐδὲ συνέπασχον · ἀλλ’ οὐδὲ παράκλητός τις αὐτῶν εἰς ἐμὴν παραμυθίαν εὕρηται . πάντα δὲ τὰ κατ’ ἐμοῦ ἐγχειροῦντες , εἰς μὲν τὸ βρῶμά μου χολὴν ἔβαλλον , καίτοι τροφὰς αὐτοῖς ἐμοῦ πλουσίας παρεχομένου · διψῶντι δέ μοι ὄξος ἀντὶ ποτοῦ προσέφερον . τοιαύτην δέ μοι ἐκίρνων χολὴν ὁποίαν ἐδήλου ὁ προφητικὸς λόγος εἰπών · πῶς ἐστράφης εἰς πικρίαν , ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία ; Νοήσεις δὲ ὅπως τρέφεται ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἐπακούων αὐτοῦ λέγοντος · ἐπείνων , καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν · ἐδίψων , καὶ ἐποτίσατέ με . εἰ δὲ ἀντὶ τροφίμων καρπῶν τῶν διὰ εὐσεβοῦς βίου πικράς τις προσφέροι κατ’ αὐτοῦ βλασφημίας , τῇ τε διδασκαλίᾳ αὐτοῦ παρεμπλέκοι ἄθεα καὶ ψευδῆ δόγματα , οὗτος εἰς τὸ βρῶμα αὐτοῦ χολὴν ἐμβάλλει , καὶ διψῶντι οἶνον ἐκτροπίαν τὸν ἐκ τῆς εὐθείας ὁδοῦ παρατετραμμένον δίδωσιν . Τοιαῦτα δὲ ἐθέσπιζε περὶ τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ Μωσῆς ἐν μεγάλῃ ᾠδῇ προφητικῶς ἀναφωνῶν καὶ λέγων · ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν , καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας · ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς , βότρυς πικρίας αὐτῶν . ἔνθεν εἰκότως τοῖς αὐτοῖς καὶ διὰ Ἡσαΐου καταμέμφεται τὸ πνεῦμα λέγον · ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ σταφυλὴν , ἐποίησε δὲ ἀκάνθας · καὶ πάλιν · ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ κρίσιν , ἐποίησε δὲ ἀνομίαν , καὶ οὐ δικαιοσύνην , ἀλλὰ κραυγήν . Ἔργοις τοιγαροῦν καὶ πράξεσι , πικρῷ τε λόγῳ καὶ βίῳ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμα τοῦ σωτῆρος χολὴν , καὶ εἰς τὴν δίψαν αὐτοῦ ἐπότισαν αὐτὸν ὄξος . ἐπεὶ δὲ ἔδει καὶ κατὰ τὴν ἱστορίαν τὸν τῆς προφητείας ἀποπληρωθῆναι λόγον , κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους αὐτοῦ ἱστορεῖ ὁ εὐαγγελιστὴς λέγων · μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πάντα τετέλεσται ἤδη , ἵνα πληρωθῇ ἡ γραφὴ , λέγει · διψῶ . λεκάνη ἔκειτο ὄξους μεστή . σπόγγον οὖν μεστὸν ποιήσαντες ὄξους μετὰ χολῆς καὶ ὑσσώ πῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι . ὅτε οὖν ἔλαβεν ὁ Ἰησοῦς τὸ ὄξος μετὰ τῆς χολῆς , εἶπε · τετέλεσται καὶ αὕτη ἡ γραφή , καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν , ἀφῆκε τὸ πνεῦμα .
Lemmas: καί ὑπομένω συλλυπέω , καί οὐ ὑπάρχω , καί παρακαλέω , καί οὐ εὑρίσκω . καί δίδωμι εἰς ὁ βρῶμα ἐγώ χολή , καί εἰς ὁ δίψα ἐγώ ποτίζω ἐγώ ὄξος . κατά δέ ὁ Σύμμαχος · καί ἀνίημι συλλυπέω , καί οὐ ὑπάρ χω , καί παρηγορέω , καί οὐ εὑρίσκω . καί ἐμβάλλω εἰς ὁ τροφή ἐγώ χολή , καί ἐν ὁ δίψα ἐγώ ποτίζω ἐγώ ὄξος . ὅτι2 μέν ὁ μαθητής αὐτός , καταλείπω αὐτός , φεύγω κατά ὁ ὁ πάθος καιρός , ὅμως δέ ἐκτός λύπη οὐ εἰμί , διδάσκω ὁ εὐαγγέλιον . ὅτε γάρ Πέτρος ἀναγράφω ἀποκλαίω πικρός , ὁ τε λοιπός συνάγω καί ὑπό εἷς κρυπτάζω οἶκος διά ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ἔχω λύπη ὑπάρχω . οὐ εἄν οὖν ἁρμόζω οὗτος περί ὁ χορός ὁ ἀπόστολος λέγω , ἀλλά περί ὁ θλίβω αὐτός , περί ὅς λέγω · ἐναντίος σύ πᾶς ὁ θλίβω ἐγώ . ἐγώ μέν γάρ πᾶς ὑπέρ ὁ αὐτός σωτηρία ποιέω , καλύπτω ἐν νηστεία ὁ Ψυχή ἐγώ , σάκκος τε ἔνδυμα χράω · ὁ δέ ὁ ἐναντίος οὗτος πράσσω , τοτέ μέν ὀνειδίζω καί διασύρω ὁ ἐμός νηστεία , τοτέ δέ ἐν ὁ παροινία αὐτός κατά ἐγώ ψάλλω , καί πᾶς μᾶλλον συλλυπέω . ἐγώ μέν ὑπέρ αὐτός ἄλγος λυπέω · ὁ δέ οὖον συναλγέω ἐγώ , οὐδέ συμπασχέω · ἀλλά οὐδέ παράκλητος τις αὐτός εἰς ἐμός παραμυθία εὑρίσκω . πᾶς δέ ὁ κατά ἐγώ ἐγχειρέω , εἰς μέν ὁ βρῶμα ἐγώ χολή βάλλω , καίτοι τροφή αὐτός ἐγώ πλούσιος παρέχω · διψάω δέ ἐγώ ὄξος ἀντί ποτός προσφέρω . τοιοῦτος δέ ἐγώ κιρνάω χολή ὁποῖος δηλόω ὁ προφητικός λόγος εἶπον · πῶς στρέφω εἰς πικρία , ὁ ἄμπελος ὁ ἀλλότριος ; νόησις δέ ὅπως τρέφω ὁ σωτήρ ἐγώ ἐπακούω αὐτός λέγω · πεινάω , καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω · διψάω , καί ποτίζω ἐγώ . εἰμί δέ ἀντί τρόφιμος καρπός ὁ διά εὐσεβής βίος πικρός τις προσφέρω κατά αὐτός βλασφημία , ὁ τε διδασκαλία αὐτός παρεμπλέκω ἄθεος καί ψευδής δόγμα , οὗτος εἰς ὁ βρῶμα αὐτός χολή ἐμβάλλω , καί διψάω οἶνος ἐκτροπίας ὁ ἐκ ὁ εὐθύς ὁδός παρατρέπω δίδωμι . τοιοῦτος δέ θεσπίζω περί ὁ Ἰουδαῖος λαός Μωσῆς ἐν μέγας ᾠδή προφητικός ἀναφωνέω καί λέγω · ἐκ γάρ ἄμπελος Σόδομα ὁ ἄμπελος αὐτός , καί ὁ κληματίς αὐτός ἐκ Γόμορρα · ὁ σταφυλή αὐτός σταφυλή χολή , βότρυς πικρία αὐτός . ἔνθεν εἰκότως ὁ αὐτός καί διά Ἠσαΐας καταμέμφομαι ὁ πνεῦμα λέγω · μένω ἵνα ποιέω σταφυλή , ποιέω δέ ἄκανθα · καί πάλιν · μένω ἵνα ποιέω κρίσις , ποιέω δέ ἀνομία , καί οὖον δικαιοσύνη , ἀλλά κραυγή . ἔργος τοιγάρ καί πρᾶξις , πικρός τε λόγος καί βίος δίδωμι εἰς ὁ βρῶμα ὁ σωτήρ χολή , καί εἰς ὁ δίψα αὐτός ποτίζω αὐτός ὄξος . ἐπεί δέ ἐσθίω καί κατά ὁ ἱστορία ὁ ὁ προφητεία ἀποπληρόω λόγος , κατά ὁ καιρός ὁ πάθος αὐτός ἱστορέω ὁ εὐαγγελιστής λέγω · μετά οὗτος εἰδοί ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πᾶς τελέω ἤδη , ἵνα πληρόω ὁ γραφή , λέγω · διψάω . λεκάνη κεῖμαι ὄξος μεστός . σπόγγος οὖν μεστός ποιέω ὄξος μετά χολή καί ὑσσός πῳ περιτίθημι προσφέρω αὐτός ὁ στόμα . ὅτε οὖν λαμβάνω ὁ Ἰησοῦς ὁ ὄξος μετά ὁ χολή , εἶπον · τελέω καί οὗτος ὁ γραφεύς , καί κλίνη ὁ κεφαλή , ἀφίημι ὁ πνεῦμα .