eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_70.4
Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως , ὅλην τὴν ἡμέραν τῆς μεγαλοπρεπείας σου . μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως , ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με · ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοί · καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ λέγοντες · ὁ θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν · καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος . Ἤδη μὲν καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον ὕμνησίς μου , φησὶν , ἐν σοὶ γέγονε διὰ παντός · πλὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος δέομαι , ὡς ἂν μέχρις ἐσχάτης ὥρας τοῦ βίου τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως πληρῷτο , καὶ οὕτω γε πληρῷτο , ὡς μηδένα χώραν σχολάζουσαν ἔχειν πρὸς τὸ ἄλλο τι φθέγγεσθαι , μηδὲ ἀνθρώποις ὁμιλεῖν · καὶ τοῦτό μοι ὑπάρξαι ἀξιῶ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν , καὶ ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ τῆς ἐμῆς ζωῆς μὴ ἀποστερηθῆναι καὶ ἀπορριφῆναι ταύτης τῆς χάριτος , κἂν ἐπὶ γήραος οὐδῷ δέοι φθάσαι , μηδὲ μέχρις ἐσχάτης τελευτῆς ἄλλο τί με πράττειν ἢ πληροῦσθαι τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως καὶ τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας . Ἀντὶ δὲ τοῦ , « ὅλην τὴν ἡμέραν , » ὁ Σύμμαχος , « κατὰ πᾶσαν ἡμέραν » ἐξέδωκε · Πλησθείη τὸ στόμα μου αἴνου σου κατὰ πᾶσαν ἡμέραν , ἐν τῇ εὐπρεπείᾳ σου μὴ ἀποβάλῃς με καιρῷ γήρως . Εἰ γὰρ δέοι καὶ μέχρι γήρως παρατεῖναι τὴν ἡλικίαν , τοῦτο μὲν οὐ παραιτητέον , ἱκετεύω δὲ μὴ ἀποστερηθῆναί ποτε τοῦ πεπληρῶσθαι τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως καὶ τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας . εἰ δὲ καιρῷ τινι διὰ γῆρας ἐκλίποι ἡ ἰσχύς μου , μηδὲ τότε με σὺ ἐγκαταλίποις . Ταῦτα μὲν οὖν ἁρμόζοι ἂν λέγειν καὶ τῷ Δαυῒδ καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ θεοφιλεῖ ἐν ταῖς πρὸς τὸν θεὸν ἱκετηρίαις . ἐπὶ δὲ τοῦ σωτῆρος ἐπίστησον ὅπως εἴρηται τῷ Ἀποστόλῳ τὸ , « ἐσταυρώθη δὲ ἐξ ἀσθενείας , ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως θεοῦ . » εἰ γὰρ καὶ ἐξ ἀσθενείας ἐσταυρώθη , ἀλλ’ οὔτι γε νικηθεὶς ὑφ’ ἑτέρων , αὐτὸς δὲ ἑαυτὸν ἀσθενῆ ποιήσας , καὶ ἑαυτὸν παραδοὺς ὑποχείριον ἀνθρώποις · ὃ δὴ διδάσκει φάσκων · « οὐδεὶς αἴρει τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ · ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ . ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτὴν , καὶ ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν αὐτήν . » ὥσπερ οὖν ἐκένωσεν αὐτὸς ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβὼν , οὕτως ἀσθενῆ ἑαυτὸν εἰργάσατο , ὅπως ἁλωτὸς γένηται ἀνθρώποις , καὶ ἵνα σταυρὸν ὑπομένῃ « ὑπήκοος γιγνόμενος » τῷ πατρὶ « μέχρι θανάτου , καὶ θανάτου σταυροῦ . » διό φησιν · Ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με . Εἶτα ἐπειδὴ τοῦ πάθους ἑαυτοῦ ἐμνημόνευσε καὶ τῶν τὸ πάθος ἐργασαμένων ἀκολούθως ποιεῖται μνήμην λέγων · Ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοὶ , καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου · ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον , Καὶ οἱ ἐπιτηροῦντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ λέγοντες · ὁ θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν · καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτόν , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ῥυόμενος . Ταῦτα γὰρ ἔλεγον οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους , κινοῦντες αὐτῶν τὰς κεφαλὰς καὶ λέγοντες · « ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγείρων αὐτὸν , ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι . εἰ βασιλεύς ἐστι τοῦ Ἰσραὴλ , καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , καὶ πιστεύσωμεν αὐτῷ . »
Lemmas: πληρόω ὁ στόμα ἐγώ αἴνεσις , ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ μεγαλοπρέπεια σύ . μή ἀπορρίπτω ἐγώ εἰς καιρός γῆρας , ἐν ὁ ἐκλείπω ὁ ἰσχύς ἐγώ μή ἐγκαταλείπω ἐγώ · ὅτι εἶπον ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐγώ · καί ὁ φυλάσσω ὁ Ψυχή ἐγώ βουλεύω ἐπί ὁ αὐτός λέγω · ὁ θεός ἐγκαταλείπω αὐτός · καταδιώκω καί καταλαμβάνω αὐτός ὅτι οὐ εἰμί ὁ ῥύομαι . ἤδη μέν καί ὁ παρέρχομαι χρόνος ὕμνησις ἐγώ , φημί , ἐν σύ γίγνομαι διά πᾶς · πλήν ἀλλά καί περί ὁ μέλλω δήω , ὡς εἄν μέχρι ἔσχατος ὥρα ὁ βίος ὁ στόμα ἐγώ ὁ σός αἴνεσις πληρόω , καί οὗτος γε πληρόω , ὡς μηδείς χώρα σχολάζω ἔχω πρός ὁ ἄλλος τίς φθέγγομαι , μηδέ ἄνθρωπος ὁμιλέω · καί οὗτος ἐγώ ὑπάρχω ἀξιόω κατά πᾶς ἡμέρα , καί ἐν ὁ πᾶς χρόνος ὁ ἐμός ζωή μή ἀποστερέω καί ἀπορρίπτω οὗτος ὁ χάρις , κἀν ἐπί γῆρας οὐδός δήω φθάνω , μηδέ μέχρι ἔσχατος τελευτή ἄλλος τίς ἐγώ πράσσω ἢ πληρόω ὁ στόμα ἐγώ ὁ σός αἴνεσις καί ὁ σός μεγαλοπρέπεια . ἀντί δέ ὁ , « ὅλος ὁ ἡμέρα , » ὁ Σύμμαχος , « κατά πᾶς ἡμέρα » ἐκδίδωμι · πίμπλημι ὁ στόμα ἐγώ αἶνος σύ κατά πᾶς ἡμέρα , ἐν ὁ εὐπρέπεια σύ μή ἀποβάλλω ἐγώ καιρός γῆρας . εἰμί γάρ δήω καί μέχρι γῆρας παρατείνω ὁ ἡλικία , οὗτος μέν οὖον παραιτητέος , ἱκετεύω δέ μή ἀποστερέω ποτός ὁ πληρόω ὁ στόμα ἐγώ ὁ σός αἴνεσις καί ὁ σός μεγαλοπρέπεια . εἰμί δέ καιρός τις διά γῆρας ἐκλείπω ὁ ἰσχύς ἐγώ , μηδέ τότε ἐγώ σύ ἐγκαταλείπω . οὗτος μέν οὖν ἁρμόζω εἄν λέγω καί ὁ Δαυΐδ καί πᾶς ἄνθρωπος θεοφιλής ἐν ὁ πρός ὁ θεός ἱκετήριος . ἐπί δέ ὁ σωτήρ ἐφίστημι ὅπως εἴρω ὁ ἀπόστολος ὁ , « σταυρόω δέ ἐκ ἀσθένεια , ἀλλά ζῶ ἐκ δύναμις θεός . » εἰμί γάρ καί ἐκ ἀσθένεια σταυρόω , ἀλλά οὔτις γε νικάω ὑπό ἕτερος , αὐτός δέ ἑαυτοῦ ἀσθενής ποιέω , καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὑποχείριος ἄνθρωπος · ὅς δή διδάσκω φάσκω · « οὐδείς ἀείρω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ · ἀλλά ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπό ἐμαυτοῦ . ἐξουσία ἔχω τίθημι αὐτός , καί ἐξουσία ἔχω λαμβάνω αὐτός . » ὥσπερ οὖν κενόω αὐτός ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω , οὕτως ἀσθενής ἑαυτοῦ ἐργάζομαι , ὅπως ἁλωτός γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ἵνα σταυρός ὑπομένω « ὑπήκοος γίγνομαι » ὁ πατήρ « μέχρι θάνατος , καί θάνατος σταυρός . » διό φημί · ἐν ὁ ἐκλείπω ὁ ἰσχύς ἐγώ μή ἐγκαταλείπω ἐγώ . εἶτα ἐπεί ὁ πάθος ἑαυτοῦ μνημονεύω καί ὁ ὁ πάθος ἐργάζομαι ἀκόλουθος ποιέω μνήμη λέγω · ὅτι2 εἶπον ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐγώ , καί ὁ φυλάσσω ὁ Ψυχή ἐγώ · ἢ κατά ὁ Σύμμαχος , καί ὁ ἐπιτηρέω ὁ Ψυχή ἐγώ βουλεύω ἐπί ὁ αὐτός λέγω · ὁ θεός ἐγκαταλείπω αὐτός · καταδιώκω καί καταλαμβάνω αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ῥύομαι . οὗτος γάρ λέγω ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ σύν αὐτός κατά ὁ καιρός ὁ πάθος , κινέω αὐτός ὁ κεφαλή καί λέγω · « ὁ καταλύω ὁ ναός καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός , ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι σῴζω . εἰμί βασιλεύς εἰμί ὁ Ἰσραήλ , καταβαίνω νῦν ἀπό ὁ σταυρός , καί πιστεύω αὐτός . »