eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Hypotheseis_Ps_119ad133.15
ιε Ἡ τελευταία ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν , ἐπεὶ μὴ ἐκ μόνων τῶν κεχρισμένων ἤμελλεν ἡ σύνοδος συγκροτεῖσθαι τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐκκλησίας , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν μηδέπω τοιούτων , εἰκότως τοὺς ὑποβεβηκότας μετὰ τοὺς κρείττονας καλεῖ , ὡς ἂν εἴποι τις τοὺς ἔτι κατηχουμένους ἐν προθύροις τῆς πρώτης καὶ στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἑστῶτας , οὓς καὶ δούλους ὀνομάζει ἅτε μηδεπώποτε πνεῦμα υἱοθεσίας εἰληφότας . διό φησιν · ἰδοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν κύριον , πάντες οἱ δοῦλοι κυρίου , οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ κυρίου , ἐν αὐλαῖς οἴκου θεοῦ ἡμῶν . ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ὑμῶν . ὁρᾷς γὰρ ὡς ἑστάναι φησὶν αὐτοὺς ἐν ταῖς αὐλαῖς , ἀλλ’ οὐκ ἐν τοῖς ἔνδον , ἀλλ’ οὐδ’ ἐν τοῖς ἁγίοις τῶν ἁγίων , ἔνθα οἱ κεχρισμένοι εἰσῄεσαν . διὸ καὶ ἐν νυξὶν αὐτοὺς εἶναι λέγει ἅτε μηδέπω τοῦ φωτίσματος τοῦ διὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος κατηξιωμένους . Ἐν τούτοις περιγράφονται αἱ τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδαὶ πεντεκαίδεκα μὲν ὑπάρχουσαι τὸν ἀριθμόν , διαιρούμεναι δὲ εἰς ἑπτὰ καὶ ὀκτώ , διὰ μὲν πρώτων τῶν ἑπτὰ τοῦ προτέρου λαοῦ τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος εἰς τὴν οἰκείαν γῆν ἐπάνοδον προφητεύουσαι , διὰ δὲ τῶν ἑξῆς ὀκτὼ τοῦ δευτέρου λαοῦ , τοῦ ἐξ ἐθνῶν δηλαδή , τὴν κλῆσιν εὐαγγελιζόμεναι . πρῶτος δὲ ὄγδοος παρείληπται ἀριθμὸς διὰ τὴν κυριακὴν ἡμέραν τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀναστάσεως , ἥτις μετὰ τὰς ἑπτὰ παραλειφθεῖσα ὀγδόη πέφηνεν ἀντὶ τοῦ σαββάτου πᾶσι τοῖς καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἔθνεσιν ἑορτάζειν καὶ τῷ παμβασιλεῖ θεῷ λατρεύειν διὰ τοῦ ἀρχιερέως αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν χαρισαμένη . Καὶ ταῦτα μὲν πρὸς λέξιν ἡμῖν ἀποδέδοται . εἰ δὲ ἔστι τις ἑτέρα Ἱερουσαλήμ , ἣν οὐκ ἠγνόει ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγων · ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶ μήτηρ ἡμῶν , καί · προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , ἡμεῖς τε οἱ ἐπὶ γῆς τὰς διατριβὰς ποιούμενοι καὶ τὸν ἀνθρώπινον καὶ θνητὸν βίον διαντλοῦντες οὐκ ἔξω τυγχάνομεν τῆς συγχύσεως – Βαβυλὼν δὲ ἦν ἡ σύγχυσις – ἦλθέ τε ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν εἰς τὴν τοῦ περιγείου τόπου σύγχυσιν ἅπασιν ἀνθρώποις , οὐ γὰρ δὴ Ἰουδαίοις μόνοις , κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν , εἰκότως καὶ κατὰ νόμους ἀλληγορίας ἔχοιέν τινα λόγον αἱ ᾠδαὶ τῶν ἀναβαθμῶν · προσάγουσαι καὶ ἀνάγουσαι πρὸς τὸν τῶν ὅλων θεὸν ἀπὸ τῆς συγχύσεως τοῦ βίου καὶ τῆς εἰδωλολάτρου καὶ δαιμονικῆς αἰχμαλωσίας τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς διά τινων προκοπῶν ὥσπερ διά τινων ἀναβαθμῶν τῶν κατὰ τὴν ἐπίδοσιν τῆς ἀρετῆς ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ χειραγωγοῦσί τε καὶ ἀνάγουσιν .
Lemmas: εἶμι ὁ τελευταῖος ἀοιδή ὁ ἀναβαθμός , ἐπεί μή ἐκ μόνος ὁ χρίω μέλλω ὁ σύνοδος συγκροτέω ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἐκκλησία , ἀλλά καί ἐκ ὁ μηδέπω τοιοῦτος , εἰκότως ὁ ὑποβαίνω μετά ὁ ἀγαθός καλέω , ὡς εἄν εἶπον τις ὁ ἔτι κατηχέω ἐν πρόθυρον ὁ πρῶτος καί στοιχειώδης εἰσαγωγή ἵστημι , ὅς καί δοῦλος ὀνομάζω ἅτε μηδεπώποτε πνεῦμα υἱοθεσία λαμβάνω . διό φημί · ἰδού δή εὐλογέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ δοῦλος κύριος , ὁ ἵστημι ἐν οἶκος κύριος , ἐν αὐλή οἶκος θεός ἐγώ . ἐν ὁ νύξ ἐπαίρω ὁ χείρ σύ . ὁράω γάρ ὡς ἵστημι φημί αὐτός ἐν ὁ αὐλή , ἀλλά οὐ ἐν ὁ ἔνδον , ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος , ἔνθα ὁ χρίω εἰσέρχομαι . διό καί ἐν νύξ αὐτός εἰμί λέγω ἅτε μηδέπω ὁ φώτισμα ὁ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα καταξιόω . ἐν οὗτος περιγράφω ὁ ὁ ἀναβαθμός ἀοιδή πεντεκαίδεκα μέν ὑπάρχω ὁ ἀριθμός , διαιρέω δέ εἰς ἑπτά καί ὀκτώ , διά μέν πρῶτος ὁ ἑπτά ὁ πρότερος λαός ὁ ἀπό Βαβυλών εἰς ὁ οἰκεῖος γῆ ἐπάνοδος προφητεύω , διά δέ ὁ ἑξῆς ὀκτώ ὁ δύο λαός , ὁ ἐκ ἔθνος δηλαδή , ὁ κλῆσις εὐαγγελίζω . πρῶτος δέ ὄγδοος παραλαμβάνω ἀριθμός διά ὁ κυριακός ἡμέρα ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἀνάστασις , ὅστις μετά ὁ ἑπτά παραλείπω ὄγδοος φαίνω ἀντί ὁ σάββατον πᾶς ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἔθνος ἑορτάζω καί ὁ παμβασιλεύς θεός λατρεύω διά ὁ ἀρχιερεύς αὐτός Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ χαρίζομαι . καί οὗτος μέν πρός λέξις ἐγώ ἀποδίδωμι . εἰμί δέ εἰμί τις ἕτερος Ἱερουσαλήμ , ὅς οὐ ἀγνοέω ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγω · ὁ δέ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἐλεύθερος εἰμί , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ , καί · πρόσειμι Σιών ὄρος καί πόλις θεός ζῶ Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος , ἐγώ τε ὁ ἐπί γῆ ὁ διατριβή ποιέω καί ὁ ἀνθρώπινος καί θνητός βίος διαντλέω οὐ ἔξω τυγχάνω ὁ σύγχυσις – Βαβυλών δέ εἰμί ὁ σύγχυσις – ἔρχομαι τε ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ εἰς ὁ ὁ περίγειος τόπος σύγχυσις ἅπας ἄνθρωπος , οὖον γάρ δή Ἰουδαῖος μόνος , κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις καί τυφλός ἀνάβλεψις , εἰκότως καί κατά νόμος ἀλληγορία ἔχω τις λόγος ὁ ἀοιδή ὁ ἀναβαθμός · προσάγω καί ἀνάγω πρός ὁ ὁ ὅλος θεός ἀπό ὁ σύγχυσις ὁ βίος καί ὁ εἰδωλολάτρης καί δαιμονικός αἰχμαλωσία ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή διά τίνω προκοπή ὥσπερ διά τίνω ἀναβαθμός ὁ κατά ὁ ἐπίδοσις ὁ ἀρετή ἐπί ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα χειραγωγέω τε καί ἀνάγω .