eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_90.4
Ἐπεὶ τοίνυν ὁ δηλούμενος ἐν τούτοις κύριος μορφὴν δούλου λαβὼν ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γέγονε , καὶ σχήματι εὑρέθη ὡς ἄνθρωπος , ὑπέμεινέ τε πάντα πειρασμὸν μετὰ τὸ βάπτισμα τὸ ἐν Ἰορδάνῃ , ὅτε ἀνήχθη ὑπὸ τοῦ πνεύματος εἰς τὴν ἔρημον πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου , καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ μ ἡμέρας καὶ μ νύκτας πειραζόμενος , καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων , ὥς φησιν ὁ εὐαγγελιστής · εἰκότως ταῦτα πάντα τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον προλαβὸν θεσπίζει , σημαῖνον ὅσα τε ἐν ταῖς τεσσαράκοντα ἡμέραις πειραζόμενος ὑπέμεινε , καὶ ὅσα κατὰ τὰς ἰσαρίθμους ταῖς ἡμέραις νύκτας . Μέλλων γὰρ ἐπὶ τὸ εὐαγγέλιον τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας παριέναι , πρὶν ἄρξασθαι τοῦ κηρύγματος , καὶ πρὸ τῆς εἰς ἀνθρώπους εὐεργεσίας , ἐπὶ τὰς ἐχθρὰς καὶ πολεμίας τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους δυνάμεις ἀνήγετο · ὅπως , ἐκείνας πρώτας καταγωνισάμενος καὶ καθελὼν , οὕτως ἐπὶ τὴν τῶν πάλαι καταπονουμένων λύτρωσίν τε καὶ ἐλευθερίαν παρέλθοι . ἐχρῆν γὰρ αὐτοὺς δὴ μάλιστα πρώτους τοὺς παρὰ πᾶσι τοῖς ἔθνεσι θεοὺς εἶναι νομίσαντας , καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς αἰχμαλώτους , ἀπὸ τῆς τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ γνώσεώς τε καὶ εὐσεβείας ἀφαρπάσαντας , καθυποτάξαι καὶ τῆς τυραννίδος καθελεῖν · εἶθ’ οὕτως ἅπασιν ἀνθρώποις τὸ εὐαγγέλιον τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας παραδοῦναι . διὸ δὴ πρὸ πάσης ἱστορουμένης αὐτοῦ πράξεως ἀνήγετο εἰς τὴν ἔρημον πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου · καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων , ὥς φησιν ὁ εὐαγγελιστὴς , θηρία προσειπὼν τὰς ἀπηγριωμένας καὶ θηριώδεις πονηρὰς δυνάμεις . Αὐτὰ δὴ οὖν ταῦτα καὶ ὁ παρὼν ψαλμὸς προαναφωνεῖ προφητικῷ πνεύματι ἀναγκαίως . χρὴ γὰρ , διὰ τῶν ἔμπροσθεν διδαχθέντας τὰ περὶ τῆς εἰς ἀνθρώπους παρουσίας τοῦ προφητευομένου , καὶ τὰ περὶ τῆς ἐνσάρκου γεννήσεως αὐτοῦ , τά τε περὶ τοῦ θανάτου , ὅπως τε ἐκ σπέρματος Δαυῒδ προελεύσεσθαι προκεκήρυκτο , ἀκολούθως καὶ τὸν ἀγῶνα μαθεῖν ἡμᾶς ὃν ἤρατο κατὰ τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων . ταῦτα οὖν ἡ παροῦσα παρίστησι προφητεία προλέγουσα , ὅσα κατὰ τὴν ἔρημον ὑπέμεινεν ἐφ’ ὅλαις ἡμέραις μ καὶ νυξὶ ταῖς ἴσαις πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ διαβόλου . Θηρευταὶ γὰρ ἦσαν περὶ αὐτὸν ἀόρατοι δυνάμεις , παγίδας αὐτῷ κατασκευάζουσαι . καὶ αἱ μὲν λόγοις ταραχώδεσιν αὐτὸν θορυβεῖν πειρώμεναι , αἱ δὲ φοβεῖν κατὰ τὰς νύκτας , καὶ πάλιν ἄλλα δι’ ἡμέρας βέλη νοητὰ πέμπουσαι κατ’ αὐτοῦ · καὶ αὖθις ἕτεραι οὐκ ὠνομάσθαι ἡμῖν , οὐδὲ λεχθῆναι δυνάμεναι θνηταῖς ἀκοαῖς , τὸν κατ’ αὐτοῦ πειρασμὸν πραγματευόμεναι · ὃ δὴ σημαίνει φάσκων ὁ λόγος , ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου · ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἡρμήνευσεν , ἀπὸ ῥήματος ἐν σκοτομήνῃ περιπατοῦντος · ὁ δὲ Σύμμαχος , οὐδὲ λοιμὸν ζόφῳ ὁδεύοντα . ἤδη δὲ καὶ τὰ ἀναιδέστατα καὶ ἀρχοντικὰ τῶν δαιμονίων , τὰ ἐν αὐτῇ τῇ μεσημβρίᾳ καὶ τῇ τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς ἀκμῇ τολμῶντα παραφαίνεσθαι , προσῄεσαν αὐτῷ . Τῶν γὰρ ἄλλων τὸ οἰκεῖον σκότος μεταδιωκόντων , καὶ ἐν μόνῃ νυκτὶ φαντασιοῦν εἰωθότων , τὰ ἀναιδέστατα καὶ δι’ ἡμέρας τολμᾷ φαίνεσθαι , καὶ ἐν μέσαις αὐγαῖς ἡλίου . τοιαῦτα δὲ ἦν τὰ καὶ τῷ σωτῆρι ἐπιόντα · μεθ’ ἡμέραν μὲν οὖν τοιαῦτά τινα αὐτῷ προσῄει , κατὰ δὲ τὰς νύκτας ἕτερα . διὸ εἴρηται ἑξῆς · οὐ φοβηθήσῃ ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ , καὶ ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου . ὁρῶντα δὲ αὐτοῦ τὴν ἄμαχον καὶ ἀήττητον δύναμιν , ὁμοῦ πάλιν ἀθροιζόμενα κατὰ στίφη προσίεσαν αὐτῷ πλήθη δυνάμεων ἀντικειμένων . καί μοι δοκοῦσιν οἱ πάλαι παρ’ ἀνθρώποις νομιζόμενοι θεοὶ , καὶ τὰ ἀντικείμενα πνεύματα , ξένην τινὰ φύσιν καὶ δύναμιν πάντων αὐτῶν καθαιρετικὴν θεώμενα ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , ὁμοῦ συνῆχθαι ἁπανταχόθεν , ἀθρόα τε προσιέναι καὶ προσρήσσειν ἐθέλειν αὐτῷ . Καὶ τὰ μὲν πρῶτα δι’ ἑτέρων μερικῶν πνευμάτων πειράζειν αὐτὸν ἐπιχειρεῖν τὸν διάβολον · διὸ λέλεκται · καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων . ποίων δὲ θηρίων ; ὁ μετὰ χεῖρας παρίστησι λόγος προϊὼν ἑξῆς καὶ λέγων · ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ , καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα . τοιούτοις γάρ τισιν , ὡς εἰκὸς , εἴδεσί τε καὶ μορφαῖς σχηματιζόμεναι , τὸν ἀέριον τόπον διιπτάμεναί τινες δυνάμεις πονηραὶ , ἀρχαί τε καὶ ἐξουσίαι , καὶ κοσμοκράτορες τοῦ σκότους τούτου , καὶ πνευματικὰ πονηρίας , τρόποις ἀλληγορίας ἀσπίδες καὶ βασιλίσκοι καὶ δράκοντες καὶ λέοντες ὀνομαζόμεναι , ἢ καὶ διὰ τὸ ἐμφερὲς τῆς κακίας τούτοις παραβαλλόμεναι , πάντα πειρασμὸν ἐκίνουν κατ’ αὐτοῦ . ἐπὶ τέλει δὲ πάντων , ὡς εἶδεν ὁ διάβολος ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβεβηκότα αὐτὸν καὶ καταπεπατηκότα πάσας τὰς ὑπ’ αὐτὸν ἐνεργείας , αὐτὸς ἤδη λοιπὸν δι’ ἑαυτοῦ προσῄει ταπεινὸς καὶ ὑποδεδοικὼς , προσέφερέ τε αὐτῷ τὰς ἐρωτήσεις τὰς ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ἀναγεγραμμένας , πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων , εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ , εἰπὲ τάδε , καὶ ποίησον τάδε . Τὴν οὖν ἀθρόαν ὁρμὴν τῶν πονηρῶν πνευμάτων καὶ τὴν ἧτταν αὐτῶν ἡ παροῦσα παρίστησι προφητεία · ὁμοῦ μὲν συνῆχθαι διδάσκουσα , μὴ μὴν δεδυνῆσθαί τι μηδ’ ἰσχυκέναι · ἀλλ’ ἐν τῷ πλησιάζειν αὐτῷ καταπίπτειν χαμαί . διὸ λέλεκται · πεσεῖται ἐκ τοῦ κλίτους σου χιλιὰς , καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου . Ἀντὶ δὲ τοῦ · ἐκ τοῦ κλίτους σου , Ἀκύλας καὶ Σύμμαχος , ἐκ τοῦ πλαγίου σου , ἐκδεδώκασιν · οὕτω τῆς θεϊκῆς γραφῆς τὰ ἀριστερὰ τοῦ σωτῆρος ὀνομαζούσης , τάχα τὸ μηδὲν εἶναι ἐν αὐτῷ σκαιὸν μηδὲ ἀριστερόν . πλὴν ἀλλὰ περὶ πασῶν ἀθρόως τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων εἴρηται τό · πρὸς σὲ δὲ οὐκ ἐγγιοῦσι , καὶ τό · πλὴν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατανοήσεις καὶ ἀνταπόδοσιν ἁμαρτωλῶν ὄψει . Καὶ ταῦτα , φησὶ , πάντα ἔσται περὶ σὲ , ἐπειδήπερ σὺ , ὦ κύριε , ἡ ἐμὴ ἐλπὶς , τὸν ὕψιστον ἔθου καταφυγήν σου . ἡγοῦμαι δὲ τὰς ἀοράτους ταύτας καὶ ἀντικειμένας δυνάμεις , τὰς ὑπὸ παντὶ τῷ οὐρανῷ συνῆχθαι πάσας ἀθρόως κατ’ αὐτοῦ θορυβηθείσας ἀπὸ τῆς ἐνεχθείσης πρὸς αὐτὸν φωνῆς , ὅτε ἐν εἴδει περιστερᾶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κατέβαινεν ἐπ’ αὐτὸν , ἥ τε ἄνωθεν φωνὴ ἠκούσθη λέγουσα · οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ εὐδόκησα . Ἀκούσασαι γοῦν τῆς φωνῆς ταύτης , καὶ θεασάμεναι τὸν ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος διὰ τῆς περιστερᾶς ἀναδειχθέντα ἄνθρωπον υἱὸν θεοῦ ὠνομασμένον , οὔτε τῇ φωνῇ ἀπιστεῖν εἶχον , οὔτε τὸν ἄνθρωπον ὁρῶσαι σάρκα ἠμφιεσμένον πιστεύειν τοῦτον εἶναι τὸν ἀγαπητὸν τοῦ θεοῦ . διὸ ξένον τι χρῆμα καὶ καινὴν ἀνθρώπου φύσιν θεώμεναι , τὰς οἰκείας ἐνεργείας δυνάμει κρείττονι καθαιρεθήσεσθαι προσεδόκησαν . διὸ δὴ ἐπῄεσαν αὐτῷ ἐπιδόντι εὖ μάλα προθύμως ἑαυτὸν εἰς πάντας τοὺς πειρασμοὺς , οὓς ὑπὲρ τῆς ἀνθρώπων σωτηρίας ἀναδέδεκτο . Μέλλων γοῦν , ὥσπερ ἔφην , κηρύττειν αἰχμαλώτοις ἄφεσιν , καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν , κατὰ τὴν περὶ αὐτοῦ προφητείαν , ἀφέλκειν τε τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς ἀπὸ τῶν πάλαι ᾐχμαλωτικότων αὐτὰς , ἐλευθεροῦν τε αὐτὰς ἀπὸ τῆς εἰδωλολάτρου πλάνης , ἀναγκαίως πρῶτον ἁπάντων κατ’ αὐτῶν ἐστρατεύετο τῶν τὸν μακρὸν αἰῶνα τετυραννηκότων . Ἐπεὶ δὲ τούτοις κατηγωνίσατο δι’ ὑπομονῆς παντὸς πειρασμοῦ , διό φησιν ὁ Λουκᾶς · καὶ συντελέσας πάντα πειρασμὸν ὁ διάβολος ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ . μετὰ ταῦτα ἐπὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων θεραπείαν ἐχώρει · ἔνθεν καὶ ἔφριττον αὐτὸν οἱ δαίμονες , ὡμολόγουν τε αὐτὸν εἰδέναι ὅστις εἴη , βοῶντες καὶ λέγοντες · ἔα , τί ἡμῖν καί σοι , υἱὲ τοῦ θεοῦ ; οἴδαμέν σε τίς εἶ , ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐνεχθείσης φωνῆς μεμαθήκεισαν ὅστις ἦν · ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ὧν εἰργάσατο κατὰ τὸν τοῦ πειρασμοῦ καιρὸν ᾔδεσαν αὐτοῦ τὴν δύναμιν .
Lemmas: ἐπεί τοίνυν ὁ δηλέομαι ἐν οὗτος κύριος μορφή δοῦλος λαμβάνω ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ὑπομένω τε πᾶς πειρασμός μετά ὁ βάπτισμα ὁ ἐν Ἰορδάνης , ὅτε ἀνάγω ὑπό ὁ πνεῦμα εἰς ὁ ἐρῆμος πειράζω ὑπό ὁ διάβολος , καί ἐν ὁ ἐρῆμος μ ἡμέρα καί μ νύξ πειράζω , καί εἰμί μετά ὁ θηρίον , ὅς φημί ὁ εὐαγγελιστής · εἰκότως οὗτος πᾶς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος προλαμβάνω θεσπίζω , σημαίνω ὅσος τε ἐν ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα πειράζω ὑπομένω , καί ὅσος κατά ὁ ἰσάριθμος ὁ ἡμέρα νύξ . Μέλλων γάρ ἐπί ὁ εὐαγγέλιον ὁ ὁ θεός βασίλεια πάρειμι , πρίν ἄρχω ὁ κήρυγμα , καί πρό ὁ εἰς ἄνθρωπος εὐεργεσία , ἐπί ὁ ἐχθρός καί πολέμιος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος δύναμις ἀνάγω · ὅπως , ἐκεῖνος πρῶτος καταγωνίζομαι καί καθαιρέω , οὕτως ἐπί ὁ ὁ πάλαι καταπονέω λυτρόω τε καί ἐλευθερία παρέρχομαι . χρή γάρ αὐτός δή μάλιστα πρῶτος ὁ παρά πᾶς ὁ ἔθνος θεός εἰμί νομίζω , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή αἰχμάλωτος , ἀπό ὁ ὁ ὁ ὅλος θεός γνῶσις τε καί εὐσέβεια ἀφαρπάζω , καθυποτάσσω καί ὁ τυραννίς καθαιρέω · εἶτα οὕτως ἅπας ἄνθρωπος ὁ εὐαγγέλιον ὁ ὁ θεός βασίλεια παραδίδωμι . διό δή πρό πᾶς ἱστορέω αὐτός πρᾶξις ἀνάγω εἰς ὁ ἐρῆμος πειράζω ὑπό ὁ διάβολος · καί εἰμί μετά ὁ θηρίον , ὅς φημί ὁ εὐαγγελιστής , θηρίον προσεῖπον ὁ ἀπαγριόομαι καί θηριώδης πονηρός δύναμις . αὐτός δή οὖν οὗτος καί ὁ πάρειμι ψαλμός προαναφωνέω προφητικός πνεῦμα ἀναγκαῖος . χρή γάρ , διά ὁ ἔμπροσθεν διδάσκω ὁ περί ὁ εἰς ἄνθρωπος παρουσία ὁ προφητεύω , καί ὁ περί ὁ ἔνσαρκος γέννησις αὐτός , ὁ τε περί ὁ θάνατος , ὅπως τε ἐκ σπέρμα Δαυΐδ προέρχομαι προκηρύσσω , ἀκόλουθος καί ὁ ἀγών μανθάνω ἐγώ ὅς ἔραμαι κατά ὁ ἀντίκειμαι δύναμις . οὗτος οὖν ὁ πάρειμι παρίστημι προφητεία προλέγω , ὅσος κατά ὁ ἐρῆμος ὑπομένω ἐπί ὅλος ἡμέρα μ καί νύξ ὁ ἴσος πειράζω ὑπό ὁ διάβολος . θηρευτής γάρ εἰμί περί αὐτός ἀόρατος δύναμις , παγίς αὐτός κατασκευάζω . καί ὁ μέν λόγος ταραχώδης αὐτός θορυβέω πειράω , ὁ δέ φοβέω κατά ὁ νύξ , καί πάλιν ἄλλος διά ἡμέρα βέλος νοητός πέμπω κατά αὐτός · καί αὖθις ἕτερος οὐ ὀνομάζω ἐγώ , οὐδέ λέγω δύναμαι θνητός ἀκοή , ὁ κατά αὐτός πειρασμός πραγματεύομαι · ὅς δή σημαίνω φάσκω ὁ λόγος , ἀπό πρᾶγμα ἐν σκότος διαπορεύω · ἀντί ὅς ὁ μέν Ἀκύλας ἑρμηνεύω , ἀπό ῥῆμα ἐν σκοτομήνη περιπατέω · ὁ δέ Σύμμαχος , οὐδέ λοιμός ζόφος ὁδεύω . ἤδη δέ καί ὁ ἀναιδής καί αρχοντικός ὁ δαιμόνιος , ὁ ἐν αὐτός ὁ μεσημβρία καί ὁ ὁ ἡλιακός φάος ἀκμή τολμάω παραφαίνω , πρόσειμι αὐτός . ὁ γάρ ἄλλος ὁ οἰκέω σκότος μεταδιώκω , καί ἐν μόνος νύξ φαντασιόω εἴωθα , ὁ ἀναιδής καί διά ἡμέρα τολμάω φαίνω , καί ἐν μέσος αὐγή ἥλιος . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ καί ὁ σωτήρ ἔπειμι · μετά ἡμέρα μέν οὖν τοιοῦτος τις αὐτός πρόσειμι , κατά δέ ὁ νύξ ἕτερος . διό εἴρω ἑξῆς · οὖον φοβέω ἀπό φόβος νυκτερινός , καί ἀπό πρᾶγμα ἐν σκότος διαπορεύω . ὁράω δέ αὐτός ὁ ἄμαχος καί ἀήσσητος δύναμις , ὁμοῦ πάλιν ἀθροίζω κατά στῖφος προσίημι αὐτός πλῆθος δύναμις ἀντίκειμαι . καί ἐγώ δοκέω ὁ πάλαι παρά ἄνθρωπος νομίζω θεός , καί ὁ ἀντίκειμαι πνεῦμα , ξένος τις φύσις καί δύναμις πᾶς αὐτός καθαιρετικός θεάομαι ἐν ὁ ἄνθρωπος ὁ σωτήρ ἐγώ , ὁμοῦ συνάγω ἁπανταχόθεν , ἀθρόος τε πρόσειμι καί προσρήσσω ἐθέλω αὐτός . καί ὁ μέν πρῶτος διά ἕτερος μερικός πνεῦμα πειράζω αὐτός ἐπιχειρέω ὁ διάβολος · διό λέγω · καί εἰμί μετά ὁ θηρίον . ποῖος δέ θηρίον ; ὁ μετά χείρ παρίστημι λόγος προέρχομαι ἑξῆς καί λέγω · ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος ἐπιβαίνω , καί καταπάτησις λέων καί δράκων . τοιοῦτος γάρ τις , ὡς εἰκός , εἶδος τε καί μορφή σχηματίζω , ὁ ἀέριος τόπος διιπτάμεναί τις δύναμις πονηρός , ἀρχή τε καί ἐξουσία , καί κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος , καί πνευματικός πονηρία , τρόπος ἀλληγορία ἀσπίς καί βασιλίσκος καί δράκων καί λέων ὀνομάζω , ἢ καί διά ὁ ἐμφερής ὁ κακία οὗτος παραβάλλω , πᾶς πειρασμός κινέω κατά αὐτός . ἐπί τέλος δέ πᾶς , ὡς ὁράω ὁ διάβολος ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος ἐπιβαίνω αὐτός καί καταπατέω πᾶς ὁ ὑπό αὐτός ἐνέργεια , αὐτός ἤδη λοιπός διά ἑαυτοῦ πρόσειμι ταπεινός καί ὑποδείδω , προσφέρω τε αὐτός ὁ ἐρωτάω ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον ἀναγράφω , πειράζω αὐτός καί λέγω , εἰμί υἱός εἰμί ὁ θεός , εἶπον ὅδε , καί ποιέω ὅδε . ὁ οὖν ἀθρόος ὁρμή ὁ πονηρός πνεῦμα καί ὁ ἧσσα αὐτός ὁ πάρειμι παρίστημι προφητεία · ὁμοῦ μέν συνάγω διδάσκω , μή μήv δύναμαι τίς μηδέ ἰσχύω · ἀλλά ἐν ὁ πλησιάζω αὐτός καταπίπτω χαμαί . διό λέγω · πίπτω ἐκ ὁ κλίτος σύ χιλιάς , καί μυριάς ἐκ δεξιός σύ . ἀντί δέ ὁ · ἐκ ὁ κλίτος σύ , Ἀκύλας καί Σύμμαχος , ἐκ ὁ πλάγιος σύ , ἐκδίδωμι · οὗτος ὁ θεῖος γραφεύς ὁ ἀριστερός ὁ σωτήρ ὀνομάζω , τάχα ὁ μηδείς εἰμί ἐν αὐτός σκαιός μηδέ ἀριστερός . πλήν ἀλλά περί πᾶς ἀθρόος ὁ ἀντίκειμαι δύναμις εἴρω ὁ · πρός σύ δέ οὐ ἐγγίζω , καί ὁ · πλήν ὁ ὀφθαλμός σύ κατανοέω καί ἀνταπόδοσις ἁμαρτωλός ὁράω . καί οὗτος , φημί , πᾶς εἰμί περί σύ , ἐπεί σύ , εἰμί κύριος , ὁ ἐμός Ἐλπὶς , ὁ ὕψιστος τίθημι καταφυγή σύ . ἡγέομαι δέ ὁ ἀόρατος οὗτος καί ἀντίκειμαι δύναμις , ὁ ὑπό πᾶς ὁ οὐρανός συνάγω πᾶς ἀθρόος κατά αὐτός θορυβέω ἀπό ὁ φέρω πρός αὐτός φωνή , ὅτε ἐν εἶδος περιστερά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καταβαίνω ἐπί αὐτός , ὅς τε ἄνωθεν φωνή ἀκούω λέγω · οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω . ἀκούω γοῦν ὁ φωνή οὗτος , καί θεάομαι ὁ ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα διά ὁ περιστερά ἀναδείκνυμι ἄνθρωπος υἱός θεός ὀνομάζω , οὔτε ὁ φωνή ἀπιστέω ἔχω , οὔτε ὁ ἄνθρωπος ὁράω σάρξ ἀμφί-ἀμφιέννυμι πιστεύω οὗτος εἰμί ὁ ἀγαπητός ὁ θεός . διό ξένος τίς χρῆμα καί καινός ἄνθρωπος φύσις θεάομαι , ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια δύναμις ἀγαθός καθαιρέω προσδοκάω . διό δή ἔπειμι αὐτός ἐφοράω εὕω μάλα προθύμως ἑαυτοῦ εἰς πᾶς ὁ πειρασμός , ὅς ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ἀναδέχομαι . Μέλλων γοῦν , ὥσπερ φημί , κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις , καί τυφλός ἀνάβλεψις , κατά ὁ περί αὐτός προφητεία , ἀφέλκω τε ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ἀπό ὁ πάλαι αἰχμαλωτίζω αὐτός , ἐλευθερόω τε αὐτός ἀπό ὁ εἰδωλολάτρης πλάνης , ἀναγκαῖος πρῶτος ἅπας κατά αὐτός στρατεύω ὁ ὁ μακρός αἰών τυραννεύω . ἐπεί δέ οὗτος καταγωνίζομαι διά ὑπομονή πᾶς πειρασμός , διό φημί ὁ Λουκᾶς · καί συντελέω πᾶς πειρασμός ὁ διάβολος ἀφίστημι ἀπό αὐτός . μετά οὗτος ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος θεραπεία χωρέω · ἔνθεν καί φρίσσω αὐτός ὁ δαίμων , ὁμολογέω τε αὐτός οἶδα ὅστις εἰμί , βοῦς καί λέγω · ἐάω , τίς ἐγώ καί σύ , υἱός ὁ θεός ; οἶδα σύ τίς εἰμί , ὁ ἅγιος ὁ θεός . ἀπό γάρ ὁ πρός αὐτός φέρω φωνή μανθάνω ὅστις εἰμί · ἀλλά καί ἀπό ὅς ἐργάζομαι κατά ὁ ὁ πειρασμός καιρός οἶδα αὐτός ὁ δύναμις .