eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_35.2
Φησὶν ὁ παράνομος τοῦ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτῷ , οὐκ ἔστιν φόβος θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ · ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι . τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία καὶ δόλος , οὐκ ἐβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι · ἀνομίαν διελογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ . Σαφέστερον δὲ τὰ προκείμενα ἡρμήνευσεν ὁ Σύμμαχος τοῦτον ἀποδοὺς τὸν τρόπον · φησὶν περὶ ἀσυνθεσίας τοῦ ἀσεβοῦς ἔνδοθεν ἡ καρδία μου · οὐ πρόκειται ὁ φόβος θεοῦ ἄντικρυς τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ . ὅτι ἐξολισθαίνειν τὰ περὶ αὐτοῦ δοκεῖ τοῦ εὑρεθῆναι τὴν ἀδικίαν αὐτοῦ εἰς τὸ μισηθῆναι αὐτήν . διὰ τούτων γὰρ αὐτὸς ὁ Δαυὶδ ἐμοῦ , φησίν · ἡ καρδία καὶ ὁ ἐμὸς λογισμὸς ταῦτα περὶ τοῦ ἀσεβοῦς ἀνδρὸς ἐνενόησε . τὴν γὰρ θεωρητικὴν αὐτοῦ δύναμιν , δι’ ἧς ἐδύνατο γνῶναι τὸν φόβον τοῦ θεοῦ , ἐδόλωσεν αὐτοὺς ἑαυτὸν τῆς διανοίας αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς διαστρέψας . διὸ κατὰ τὴν Ἑβραϊκὴν ἀνάγνωσιν · ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἴρηται δεδολωκέναι τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι . οὕτω , φησίν , ἑαυτὸν διέστρεψε καὶ τὸν φόβον τοῦ θεοῦ τῶν ἑαυτοῦ ἀπέρριψεν ὀφθαλμῶν ὡς τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ προφανῆ τυγχάνειν καὶ πάλιν ὁρᾶσθαι καὶ εὑρίσκεσθαι καὶ διὰ τοῦτο μίσους ἀξίαν εἶναι . ἀκαλύπτως δὲ ὁ τοιοῦτος ἐξέδωκεν ἑαυτὸν τῇ ἁμαρτίᾳ ὡς καὶ τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομίαν εἶναι καὶ δόλον . πάνυ δὲ ταῦτα ἑκὼν εἵλετο , ἅτε δὴ αὐτεξούσιος ὤν καὶ δυνάμενος μὲν τὴν ἀγαθὴν μετελθεῖν ὁδόν , μὴ βουληθεὶς δέ · διὸ λέλεκται · οὐκ ἐβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι , ἀνομίαν δὲ διελογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ · οὐδὲ γὰρ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἡσυχίας ἐν ᾧ μετὰ τὰς μεθημερινὰς πράξεις ἑαυτοὺς ἐπιδιδόασιν ἄνθρωποι ἠρεμίᾳ καὶ εὐσταθείᾳ καὶ ὕπνῳ , ἐν καταστάσει γαλήνῃ γέγονεν ὁ τοιοῦτος · ἀλλὰ καὶ ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ ἀνομίαν διελογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ .
Lemmas: Φησίν ὁ παράνομος ὁ ἁμαρτάνω ἐν ἑαυτοῦ , οὐ εἰμί φόβος θεός ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός αὐτός · ὅτι δολόω ἐνώπιος αὐτός ὁ εὑρίσκω ὁ ἀνομία αὐτός καί μισέω . ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός ἀνομία καί δόλος , οὐ βούλομαι συνίημι ὁ ἀγαθύνω · ἀνομία διαλογίζομαι ἐπί ὁ κοίτη αὐτός . σαφής δέ ὁ πρόκειμαι ἑρμηνεύω ὁ Σύμμαχος οὗτος ἀποδίδωμι ὁ τρόπος · φημί περί ἀσυνθεσία ὁ ἀσεβής ἔνδοθεν ὁ καρδία ἐγώ · οὖον πρόκειμαι ὁ φόβος θεός ἄντικρυς ὁ ὀφθαλμός αὐτός . ὅτι ἐξολισθάνω ὁ περί αὐτός δοκέω ὁ εὑρίσκω ὁ ἀδικία αὐτός εἰς ὁ μισέω αὐτός . διά οὗτος γάρ αὐτός ὁ Δαυίδ ἐγώ , φημί · ὁ καρδία καί ὁ ἐμός λογισμός οὗτος περί ὁ ἀσεβής ἀνήρ ἐννοέω . ὁ γάρ θεωρητικός αὐτός δύναμις , διά ὅς δύναμαι γιγνώσκω ὁ φόβος ὁ θεός , δολόω αὐτός ἑαυτοῦ ὁ διάνοια αὐτός ὁ ὀφθαλμός διαστρέφω . διό κατά ὁ ἑβραικός ἀνάγνωσις · ἐν ὀφθαλμός αὐτός εἴρω δολόω ὁ εὑρίσκω ὁ ἀνομία αὐτός καί μισέω . οὗτος , φημί , ἑαυτοῦ διαστρέφω καί ὁ φόβος ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ ἀπορρίπτω ὀφθαλμός ὡς ὁ ἀνομία αὐτός προφανής τυγχάνω καί πάλιν ὁράω καί εὑρίσκω καί διά οὗτος μῖσος ἄξιος εἰμί . ἀκαλύπτως δέ ὁ τοιοῦτος ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία ὡς καί ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός ἀνομία εἰμί καί δόλος . πάνυ δέ οὗτος ἑκών αἱρέω , ἅτε δή αὐτεξούσιος εἰμί καί δύναμαι μέν ὁ ἀγαθός μετέρχομαι ὁδός , μή βούλομαι δέ · διό λέγω · οὐ βούλομαι συνίημι ὁ ἀγαθύνω , ἀνομία δέ διαλογίζομαι ἐπί ὁ κοίτη αὐτός · οὐδέ γάρ κατά ὁ καιρός ὁ ἡσυχία ἐν ὅς μετά ὁ μεθημερινός πρᾶξις ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ἄνθρωπος ἠρεμία καί εὐστάθεια καί ὕπνος , ἐν κατάστασις γαλήνη γίγνομαι ὁ τοιοῦτος · ἀλλά καί ἐν οὗτος ὁ καιρός ἀνομία διαλογίζομαι ἐπί ὁ κοίτη αὐτός .