eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_68.11
Ὅρα τοίνυν ὁπόσων ἐμνημόνευσεν ὁ λόγος , ἐρημίας τοῦ ἁγίου τόπου , ἀφανισμοῦ τῶν σκηνωμάτων αὐτῶν , τοῦ ἔθνους παντελοῦς ταπεινώσεως , σκοτισμοῦ τῆς διανοίας αὐτῶν , ἀνοησίας τῶν θείων γραμμάτων , ἃ καὶ οὐκ ἄλλοτε ἐπληροῦτο εἰς αὐτοὺς ἢ μετὰ τὸ ἀσεβῆσαι εἰς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ . διὸ ἐπιλέγει τούτοις ἑξῆς τὴν αἰτίαν ὧδε φάσκουσα προφητεία · Ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας , κατεδίωξαν , καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυμάτων μου προσέθηκαν · πρόσθες ἀνομίαν ἐπὶ τὴν ἀνομίαν καὶ μὴ εἰσελθέτωσαν ἐν δικαιοσύνῃ σου · ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ βίβλου ζώντων , καὶ μετὰ δικαίων μὴ ἐγγραφήτωσαν . Τὰ προλεχθέντα πάντα συμβήσεσθαι αὐτοῖς φησιν , οὐ διά τινα εἰδω λολατρείαν , ἀλλ’ ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας , κατεδίωξαν . Σὺ μὲν γὰρ κατὰ τὴν λέγουσαν προφητείαν , πατάξω τὸν ποιμένα , καὶ διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης , δι’ οὓς αὐτὸς οἶδας λόγους ἐπάταξας . ὅθεν εἴρηται παρὰ τῷ Ἀποστόλῳ · εἰ γὰρ τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν . τίνι δὲ παρέδωκεν αὐτὸν , Ἡσαΐας διδάξει λέγων · καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν · διὸ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . μὴ γνόντα γὰρ αὐτὸν ἁμαρτίαν ὁ θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν , ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη θεοῦ ἐν αὐτῷ . Ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν , καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν γέγονε · καὶ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . οὐκοῦν καὶ πληγὰς καὶ μώλωπας εἴληφε , καὶ ταῦτα πάντα πέπονθε , τοῦ πατρὸς βουλομένου καὶ συγχωροῦντος οὕτω γίγνεσθαι . διὸ ἐν μὲν Ζαχαρίᾳ τῷ προφήτῃ λέλεκται · ῥομφαία , ἐξεγέρθητι ἐπὶ τὸν ποιμένα μου , καὶ ἐπ’ ἄνδρα πολίτην αὐτοῦ . πάταξον τὸν ποιμένα , καὶ διασκορπισθήτω τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης · ἐν δὲ τῷ εὐαγγελίῳ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν πρὸς τῷ πάθει γενόμενος τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς διεστέλλετο εἰπών · πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοί . γέγραπται γάρ · πατάξω τὸν ποιμένα , καὶ διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης . καὶ ἐν τῷ μετὰ χεῖρας τοιγαροῦν τούτοις συμφώνως εἴρηται τὸ , Ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας , κατεδίωξαν . Ὁ μὲν οὖν πατὴρ τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν . δυνάμει τε αὐτὸς ἦν ὁ πατάξας διὰ τοῦ συγχωρῆσαι τοιαῦτα αὐτὸν παθεῖν . οἱ δὲ οὐκ ἐπάταξαν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἤλασαν ἐξ ἑαυτῶν καὶ μακρὰν ἀπεδίωξαν αὐτόν · δέον καὶ παταχθέντα παραδέξασθαι · γνόντας , ὅτι Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα , καὶ ὅτι μὴ γνόντα ἁμαρτίαν , αὐτὸν ὁ θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν · ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη θεοῦ ἐν αὐτῷ . Μνημονεῦσαι δὲ χρὴ καὶ τῶν Ἡσαΐου φωνῶν , δι’ ὧν ἐλέγετο · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν , καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν · καὶ κύριος παρέδωκε ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν · καὶ , ὅτι οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται · ὅτι τε ἐτραυματίσθη οὐ δι’ ἄλλο τι , ἢ διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν . οἱ δὲ τούτων μὲν οὐδὲν διενοήθησαν , ἤλασαν δὲ αὐτὸν καὶ ἀπεδίωξαν ἑαυτῶν , ἐξαιτησάμενοι μὲν τὸν φονέα , τὸν δὲ ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἀρνησάμενοι . διό φησιν ἐνταῦθα · Ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας , κατεδίωξαν , καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυμάτων μου προσέθηκαν . Ἐγὼ μὲν γὰρ τὰ ὑπὲρ αὐτῶν ἀνεδεχόμην τραύματα , καθαρμὸς αὐτῶν γενόμενος , καὶ ἀντίψυχον διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν · οἱ δὲ προσέθηκαν ἐμοὶ τὰ ἑαυτῶν κακά . Ἔδωκαν γοῦν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν , καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος · Οὐ μόνον καθ’ ὃν ἔπασχον ὑπ’ αὐτῶν καιρὸν , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις ταῖς κατ’ ἐμοῦ βλασφημίαις παραμένοντες . διὸ κατὰ τὸν Ἀκύλαν , ἀντὶ τοῦ , προσέθηκαν , διηγήσονται , εἴρηται · κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον , ἐξηγοῦντο . οὐ γὰρ ἀπήρκει τὸ ἅπαξ ποτὲ τραυματίσαι αὐτὸν , καὶ τοιαῦτα κατ’ αὐτοῦ τολμῆσαι · ἀλλ’ ὥσπερ ἐπὶ κατορθώμασιν ἐγκαυχώμενοι τοῖς ἑαυτῶν τέκνοις , τὰ κατ’ αὐτοῦ τολμηθέντα αὐτοῖς διηγοῦντο . ἐπεὶ τοίνυν αὐτοὶ ταύτην εἵλαντο τὴν μερίδα , διώξαντες μὲν ὃν σὺ ἐπάταξας , ἀνομίας δὲ καὶ ἀσεβείας ἐφ’ ἑαυτοὺς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα αὐτῶν σωρεύσαντες · εἰκότως ἐπιλέγεται τούτοις · πρόσθες ἀνομίαν ἐπὶ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν , ἀντὶ τοῦ · προσθήσεις . ἔσται γὰρ αὐτοῖς κακῶν προσθήκη . τὰ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν ἀνθρώποις γίγνεται , τὰ δὲ ἐκ τῶν ἐπακολουθούντων ἔξωθεν τῷ ἐφ’ ἡμῖν . διὸ λέλεκταί που πρὸς τὸν θεόν · μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ , καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις · καὶ ἐν τῷ νόμῳ δὲ εἴρηται ἐκ προσώπου αὐτοῦ . καὶ ἐὰν πορευθῆτε πρὸς μὲ πλάγιοι , πορεύσομαι κἀγὼ πρὸς ὑμᾶς θυμῷ πλαγίῳ . Ἐπεὶ τοίνυν αὐτοὶ ὥσπερ μακρῷ σχοινίῳ τὰς ἀνομίας ἑαυτῶν ἐπεσπάσαντο , εἰκότως καὶ σὺ ὁ δίκαιος κριτὴς προσθήσεις ἀνομίαν ἐπὶ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν · δευτέραν αὐτοῖς πρὸς τῇ προτέρᾳ λογιζόμενος . ἀλλὰ καὶ μὴ εἰσελθέτωσαν , φησίν , ἐν δικαιοσύνῃ σου . Ἡ μὲν γὰρ σὴ δικαιοσύνη δικαίους εἰσκαλεῖται , καὶ πάντας εἰς τὰ ἐνδοτάτω τῆς σῆς βασι λείας κατὰ τὰς ἐπαγγελίας ὑποδέχεται · οἱ δὲ τοιαῦτα τολμήσαντες οὐκ εἰσελεύσονται μετὰ τῶν τῇ σῇ δικαιοσύνῃ συνεισελευσομένων · ἀλλ’ οὐδὲ ἐγγραφήσονται ἐν βίβλῳ ζώντων · τοὐναντίον δὲ πείσονται τοῖς ἐγγραφομένοις . εἰ γὰρ καὶ πρῶτοι τῆς ἐμῆς χάριτος ἀξιωθέντες ἐνεγράφησάν ποτε ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ζώντων διὰ τοὺς παρὰ τῷ θεῷ ζῶντας πατέρας αὐτῶν , ὡς καὶ αὐτοῖς δεδόσθαι τὰς ἐπαγγελίας · ἀλλ’ ἐπεὶ τοιαῦτα τετολμήκασιν , ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ βίβλου ζώντων . Διασαφῶν δὲ τὴν ἔννοιαν τῆς βίβλου τῶν ζώντων , ἐπιλέγει ἑξῆς · καὶ μετὰ δικαίων μὴ γραφήτωσαν . Ἐκλογῆς γὰρ γιγνομένης τῶν κατὰ τὸν ἀνθρώπινον βίον , οἱ μὲν ζωῆς ἄξιοι τῆς παρὰ τῷ θεῷ διὰ τὴν οἰκείαν δικαιοσύνην ἀνάγραπτοι γενήσονται παρ’ αὐτῷ · οἱ δὲ ἀπόβλητοι τῆς βίβλου ἔσονται οἱ τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς παραιτησάμενοι . καὶ τοῦτο μὲν τὸ τέλος τῶν τὰ προλεχθέντα κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τετολμηκότων · τὰ δ’ ἑξῆς ὁ λόγος ἐπὶ τὸ φαιδρότερον μεταβάλλει , ἐντεῦθεν λοιπὸν τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος ἀπαρχόμενος .
Lemmas: Ὅρας τοίνυν ὁπόσος μνημονεύω ὁ λόγος , ἐρημία ὁ ἅγιος τόπος , ἀφανισμός ὁ σκήνωμα αὐτός , ὁ ἔθνος παντελής ταπείνωσις , σκοτισμός ὁ διάνοια αὐτός , ἀνοησία ὁ θεῖον γράμμα , ὁ καί οὐ ἄλλοτε πληρόω εἰς αὐτός ἢ μετά ὁ ἀσεβέω εἰς ὁ Χριστός ὁ θεός . διό ἐπιλέγω οὗτος ἑξῆς ὁ αἴτιος ὧδε φάσκω προφητεία · ὅτι2 ὅς σύ πατάσσω , καταδιώκω , καί ἐπί ὁ ἄλγος ὁ τραῦμα ἐγώ προστίθημι · προστίθημι ἀνομία ἐπί ὁ ἀνομία καί μή εἴσειμι ἐν δικαιοσύνη σύ · ἐξαλείφω ἐκ Βίβλος ζῶ , καί μετά Δίκαιος μή ἐγγράφω . ὁ προλέγω πᾶς συμβαίνω αὐτός φημί , οὖον διά τις οἶδα λολατρεια , ἀλλά ὅτι ὅς σύ πατάσσω , καταδιώκω . σύ μέν γάρ κατά ὁ λέγω προφητεία , πατάσσω ὁ ποιμήν , καί διασκορπίζω ὁ πρόβατον ὁ ποίμνη , διά ὅς αὐτός οἶδα λόγος πατάσσω . ὅθεν εἴρω παρά ὁ ἀπόστολος · εἰμί γάρ ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός . τίς δέ παραδίδωμι αὐτός , Ἠσαΐας διδάσκω λέγω · καί κύριος παραδίδωμι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ · διό γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . μή γιγνώσκω γάρ αὐτός ἁμαρτία ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , ἵνα ἐγώ γίγνομαι δικαιοσύνη θεός ἐν αὐτός . ἀλλά καί ἄνθρωπος ἐν πλήσσω εἰμί , καί εἰδοί φέρω μαλακία γίγνομαι · καί ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . οὐκοῦν καί πληγάς καί μώλωψ λαμβάνω , καί οὗτος πᾶς πάσχω , ὁ πατήρ βούλομαι καί συγχωρέω οὗτος γίγνομαι . διό ἐν μέν Ζαχαρίας ὁ προφήτης λέγω · ῥομφαία , ἐξεγείρω ἐπί ὁ ποιμήν ἐγώ , καί ἐπί ἀνήρ πολίτης αὐτός . πατάσσω ὁ ποιμήν , καί διασκορπίζω ὁ πρόβατον ὁ ποίμνη · ἐν δέ ὁ εὐαγγέλιον αὐτός ὁ σωτήρ ἐγώ πρός ὁ πάθος γίγνομαι ὁ αὐτός μαθητής διαστέλλω εἶπον · πᾶς σύ σκανδαλίζω ἐν ἐγώ . γράφω γάρ · πατάσσω ὁ ποιμήν , καί διασκορπίζω ὁ πρόβατον ὁ ποίμνη . καί ἐν ὁ μετά χείρ τοιγάρ οὗτος σύμφωνος εἴρω ὁ , ὅτι2 ὅς σύ πατάσσω , καταδιώκω . ὁ μέν οὖν πατήρ ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός . δύναμις τε αὐτός εἰμί ὁ πατάσσω διά ὁ συγχωρέω τοιοῦτος αὐτός πάσχω . ὁ δέ οὐ πατάσσω μόνος , ἀλλά καί ἐλαύνω ἐκ ἑαυτοῦ καί μακράν ἀποδιώκω αὐτός · δήω καί πατάσσω παραδέχομαι · γιγνώσκω , ὅτι Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα , καί ὅτι μή γιγνώσκω ἁμαρτία , αὐτός ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω · ἵνα ἐγώ γίγνομαι δικαιοσύνη θεός ἐν αὐτός . μνημονεύω δέ χρή καί ὁ Ἠσαΐας φωνή , διά ὅς λέγω · ἄνθρωπος ἐν πλήσσω εἰμί , καί εἰδοί φέρω μαλακία · καί κύριος παραδίδωμι ὁ ἁμαρτία ἐγώ · καί , ὅτι οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω · ὅτι τε τραυματίζω οὖον διά ἄλλος τίς , ἢ διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί μαλακίζομαι διά ὁ ἀνομία ἐγώ . ὁ δέ οὗτος μέν οὐδείς διανοέομαι , ἐλαύνω δέ αὐτός καί ἀποδιώκω ἑαυτοῦ , ἐξαιτέω μέν ὁ φονεύς , ὁ δέ ἀρχηγός ὁ ζωή ἀρνέομαι . διό φημί ἐνταῦθα · ὅτι2 ὅς σύ πατάσσω , καταδιώκω , καί ἐπί ὁ ἄλγος ὁ τραῦμα ἐγώ προστίθημι . ἐγώ μέν γάρ ὁ ὑπέρ αὐτός ἀναδέχομαι τραῦμα , καθαρμός αὐτός γίγνομαι , καί ἀντίψυχος διά ὁ ἁμαρτία αὐτός · ὁ δέ προστίθημι ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ κακός . δίδωμι γοῦν εἰς ὁ βρῶμα ἐγώ χολή , καί εἰς ὁ δίψα ἐγώ ποτίζω ἐγώ ὄξος · οὖον μόνος κατά ὅς πάσχω ὑπό αὐτός καιρός , ἀλλά καί ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος ὁ κατά ἐγώ βλασφημία παραμένω . διό κατά ὁ Ἀκύλας , ἀντί ὁ , προστίθημι , διηγέομαι , εἴρω · κατά δέ ὁ Σύμμαχος , ἐξηγέομαι . οὖον γάρ ἀπαίρω ὁ ἅπαξ ποτέ τραυματίζω αὐτός , καί τοιοῦτος κατά αὐτός τολμάω · ἀλλά ὥσπερ ἐπί κατόρθωμα ἐγκαυχάομαι ὁ ἑαυτοῦ τέκνον , ὁ κατά αὐτός τολμάω αὐτός διηγέομαι . ἐπεί τοίνυν αὐτός οὗτος αἱρέω ὁ μερίς , διώκω μέν ὅς σύ πατάσσω , ἀνομία δέ καί ἀσέβεια ἐπί ἑαυτοῦ καί ἐπί ὁ τέκνον αὐτός σωρεύω · εἰκότως ἐπιλέγω οὗτος · προστίθημι ἀνομία ἐπί ὁ ἀνομία αὐτός , ἀντί ὁ · προστίθημι . εἰμί γάρ αὐτός κακός προσθήκη . ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ ἐπί ἐγώ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ δέ ἐκ ὁ ἐπακολουθέω ἔξωθεν ὁ ἐπί ἐγώ . διό λέγω ποῦ πρός ὁ θεός · μετά ὅσιος ὁσιόω , καί μετά στρεβλός διαστρέφω · καί ἐν ὁ νόμος δέ εἴρω ἐκ πρόσωπον αὐτός . καί ἐάν πορεύω πρός ἐγώ πλάγιος , πορεύω ἐγώ πρός σύ θυμός πλάγιος . ἐπεί τοίνυν αὐτός ὥσπερ μακρός σχοινίον ὁ ἀνομία ἑαυτοῦ ἐπισπάω , εἰκότως καί σύ ὁ δίκαιος κριτής προστίθημι ἀνομία ἐπί ὁ ἀνομία αὐτός · δύο αὐτός πρός ὁ πρότερος λογίζομαι . ἀλλά καί μή εἴσειμι , φημί , ἐν δικαιοσύνη σύ . ὁ μέν γάρ σός δικαιοσύνη Δίκαιος εἰσκαλέω , καί πᾶς εἰς ὁ ἐνδοτάτω ὁ σός βάσις λεῖος κατά ὁ ἐπαγγελία ὑποδέχομαι · ὁ δέ τοιοῦτος τολμάω οὐ εἰσέρχομαι μετά ὁ ὁ σός δικαιοσύνη συνεισέρχομαι · ἀλλά οὐδέ ἐγγράφω ἐν Βίβλος ζῶ · ἐναντίος δέ πείθω ὁ ἐγγράφω . εἰμί γάρ καί πρῶτος ὁ ἐμός χάρις ἀξιόω ἐγγράφω ποτός ἐν ὁ Βίβλος ὁ ζῶ διά ὁ παρά ὁ θεός ζῶ πατήρ αὐτός , ὡς καί αὐτός δίδωμι ὁ ἐπαγγελία · ἀλλά ἐπεί τοιοῦτος τολμάω , ἐξαλείφω ἐκ Βίβλος ζῶ . διασαφέω δέ ὁ ἔννοια ὁ Βίβλος ὁ ζῶ , ἐπιλέγω ἑξῆς · καί μετά Δίκαιος μή γραφήω . Ἐκλογή γάρ γίγνομαι ὁ κατά ὁ ἀνθρώπινος βίος , ὁ μέν ζωή ἄξιος ὁ παρά ὁ θεός διά ὁ οἰκεῖος δικαιοσύνη ἀνάγραπτος γίγνομαι παρά αὐτός · ὁ δέ ἀπόβλητος ὁ Βίβλος εἰμί ὁ ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή παραιτέομαι . καί οὗτος μέν ὁ τέλος ὁ ὁ προλέγω κατά ὁ σωτήρ ἐγώ τολμάω · ὁ δέ ἑξῆς ὁ λόγος ἐπί ὁ φαιδρός μεταβάλλω , ἐντεῦθεν λοιπός ὁ εὐαγγελικός χάρις ἀπάρχω .