eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_41.5
Πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη · διὰ τοῦτο μνησθήσομαί σου ἐκ γῆς Ιορδάνου καὶ Ἑρμωνιείμ , ἀπὸ ὄρους μικροῦ . ἄβυσσος ἀβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου , πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον . Τὰ μὲν ἐλπίσιν ἀποκείμενά μοι ταῦτ’ ἔστι τὰ λελεγμένα . τέως δ’ ἐπὶ τοῦ παρόντος πολλῶν με ταραττόντων , αὐτὸς οὐχ οὕτως ἐταραττόμην , ὡς ἐκπεσεῖν καὶ φανερὸς γενέσθαι τοῖς ταράττουσιν · ἀλλ’ ὥσπερ ἀνωτέρω , ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου , οὕτως καὶ ἐνταῦθα πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἐπ’ ἐμέ , φησίν , ἡ ψυχή μου κατατήκεται , ὅταν ἀναμιμνήσκωμαί σου ἀπὸ γῆς Ἰορδάνου καὶ ἀπὸ Ἑρμωνιείμ , ὄρους μικροτάτου . ἄβυσσος ἀβύσσῳ ἀπαντᾷ ἀπὸ ἤχου τῶν κρουνῶν σου . δοκεῖ δέ μοι ἡ τῶν εἰρημένων διάνοια τοῦτον ἔχειν τὸν νοῦν · μετὰ τὴν Μωϋσέως τελευτὴν , Ἰησοῦ τὸν λαὸν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἰσαγαγόντος , ὡς οἱ ἱερεῖς ἐπέβησαν τῷ Ἰορδάνῃ τὴν κιβωτὸν ἐπ’ ὤμων φέροντες . ὁ δὲ Ἰορδάνης , ὥς φησιν ἡ γραφὴ , ἐπληροῦτο καθ’ ὅλην τὴν κρηπῖδα αὐτοῦ , ὡσεὶ ἡμέραι θερισμοῦ πυρῶν . καὶ ἔστη τὰ ὕδατα καταβαίνοντα ἄνωθεν πῆγμα ἕν . τὸ δὲ καταβαῖνον κατέβη εἰς τὴν θάλασσαν τῶν ἁλῶν . καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ διέβησαν διὰ ξηρᾶς ἐν μέσῳ τοῦ Ἰορδάνου , τοῦ μὲν κάτω φερομένου ῥεύματος χωροῦντος εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἁλυκήν · τοῦ δὲ ἄνωθεν κατιόντος παραδόξως θεοῦ δυνάμει ἀναστελλομένου καὶ εἰς τοὐπίσω χωροῦντος . καὶ δὴ τὰ ἀπὸ τῶν πηγῶν ἄνωθεν προχεόμενα τοῦ Ἰορδάνου ῥεύματα μὴ ἔχοντα διέξοδον , ἐκυρτοῦτο , καὶ σωρὸς εἷς ἐγίνετο ἐπαιρομένων καταλλήλων τῶν ὑδάτων διὰ τὸ ἀποκεκλεῖσθαι αὐτοῖς τὴν διέξοδον . τότε δὴ ἄβυσσος ἀβύσσῳ ἀπήντα ἀναστελλομένων τῶν ὑδάτων καὶ κορυφουμένων . ἀναπολῶν οὖν τῇ μνήμῃ τῆς τότε γενομένης τῷ λαῷ ἐπισκοπῆς τὴν χάριν εἰκότως ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν ψυχὴν κατατήκομαι μηδεμιᾶς τοιαύτης καὶ ἐφ’ ἡμῶν γιγνομένης θεοῦ προνοίας . οἱ μὲν γὰρ παραδόξως τὸν Ἰορδάνην διῆλθον καὶ τὸ ὄρος τὸ πρὸς αὐτῷ Ἑρμωνιεὶμ ὀνομαζόμενον , μικρότατον τυγχάνον . ἐπ’ ἐμοῦ δὲ τοῦ ταῦτα λέγοντος τοιοῦτον μὲν οὐδὲν πέπρακται · πάντες δὲ οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · πᾶσαι αἱ καταιγίδες σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπάνω μου παρῆλθον . εἰκότως οὖν πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη · ἢ ἐπ’ ἐμὲ ἡ ψυχή μου κατατήκεται , ὅταν ἀναμιμνήσκωμαί σου ἀπὸ γῆς Ἰορδάνου , κατὰ τὸν Σύμμαχον , καὶ ἀπὸ Ἑρμωνιείμ , ὄρους μικροτάτου . ἐν γὰρ τούτοις τοῖς χωρίοις πάλαι ποτὲ ἄβυσσος ἀβύσσῳ ἀπήντα ἀπὸ ἤχου τῶν κρουνῶν σου ἀναστελλομένου τοῦ ὕδατος εἰς τὸ μὴ διοχλῆσαι τοὺς τὸν Ἰορδάνην παριόντας . ἀλλὰ τότε μὲν ταῦτα διὰ τὴν ἐπισκοποῦσαν τοὺς τότε πρόνοιαν · νυνὶ δὲ πᾶσαι αἱ καταιγίδες σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπάνω μου παρῆλθον κατακλύζοντά με καὶ καταποντοῦντα μηδενὸς ἀναστέλλοντος . λέγει δὲ ταῦτα εἰκότως ὁ χορὸς τῶν υἱῶν Κορὲ προφητικῶς ἀποκλαιόμενοι τὴν ἐσχάτην ἀποβολὴν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους , οὗ τὰ πάθη εἰς ἑαυτὸν ἀνελάμβανεν .
Lemmas: πρός ἐμαυτοῦ ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω · διά οὗτος μιμνῄσκω σύ ἐκ γῆ Ἰορδάνης καί Ἑρμωνιείμ , ἀπό ὄρος μικρός . ἄβυσσος ἄβυσσος ἐπικαλέω εἰς φωνή ὁ καταρράκτης σύ , πᾶς ὁ μετεωρισμός σύ καί ὁ κῦμα σύ ἐπί ἐγώ διέρχομαι . ὁ μέν ἐλπίς ἀπόκειμαι ἐγώ αὐτός εἰμί ὁ λέγω . τέως δέ ἐπί ὁ πάρειμι πολύς ἐγώ ταράσσω , αὐτός οὐ οὕτως ταράσσω , ὡς ἐκπίπτω καί φανερός γίγνομαι ὁ ταράσσω · ἀλλά ὥσπερ ἀνωτέρω , ἐκχέω ἐπί ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ , οὕτως καί ἐνταῦθα πρός ἐμαυτοῦ ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω . κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ἐπί ἐγώ , φημί , ὁ ψυχή ἐγώ κατατήκω , ὅταν ἀναμιμνήσκω σύ ἀπό γῆ Ἰορδάνης καί ἀπό Ἑρμωνιείμ , ὄρος μικρός . ἄβυσσος ἄβυσσος ἀπαντάω ἀπό ἦχος ὁ κρουνός σύ . δοκέω δέ ἐγώ ὁ ὁ εἴρω διάνοια οὗτος ἔχω ὁ νόος · μετά ὁ Μωϋσῆς τελευτή , Ἰησοῦς ὁ λαός εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία εἰσάγω , ὡς ὁ ἱερεύς ἐπιβαίνω ὁ Ἰορδάνης ὁ κιβωτός ἐπί ὦμος φέρω . ὁ δέ Ἰορδάνης , ὅς φημί ὁ γραφή , πληρόω κατά ὅλος ὁ κρηπίς αὐτός , ὡσεί ἡμέρα θερισμός πυρά . καί ἵστημι ὁ ὕδωρ καταβαίνω ἄνωθεν πῆγμα εἷς . ὁ δέ καταβαίνω καταβαίνω εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἅλς . καί πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ διαβαίνω διά ξηρός ἐν μέσος ὁ Ἰορδάνης , ὁ μέν κάτω φέρω ῥεῦμα χωρέω εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἁλυκός · ὁ δέ ἄνωθεν κατέρχομαι παράδοξος θεός δύναμις ἀναστέλλω καί εἰς τοὐπίσω χωρέω . καί δή ὁ ἀπό ὁ πηγή ἄνωθεν προχέω ὁ Ἰορδάνης ῥεῦμα μή ἔχω διέξοδος , κυρτόω , καί σωρός εἷς γίγνομαι ἐπαίρω κατάλληλος ὁ ὕδωρ διά ὁ ἀποκλείω αὐτός ὁ διέξοδος . τότε δή ἄβυσσος ἄβυσσος ἀπαντάω ἀναστέλλω ὁ ὕδωρ καί κορυφόω . ἀναπολέω οὖν ὁ μνήμη ὁ τότε γίγνομαι ὁ λαός ἐπισκοπή ὁ χάρις εἰκότως ἐπί ὁ πάρειμι ὁ ψυχή κατατήκω μηδείς τοιοῦτος καί ἐπί ἐγώ γίγνομαι θεός πρόνοια . ὁ μέν γάρ παράδοξος ὁ Ἰορδάνης διέρχομαι καί ὁ ὄρος ὁ πρός αὐτός Ἑρμωνιεὶμ ὀνομάζω , μικρός τυγχάνω . ἐπί ἐγώ δέ ὁ οὗτος λέγω τοιοῦτος μέν οὐδείς πράσσω · πᾶς δέ ὁ μετεωρισμός σύ καί ὁ κῦμα σύ ἐπί ἐγώ διέρχομαι , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · πᾶς ὁ καταιγίς σύ καί ὁ κῦμα σύ ἐπάνω ἐγώ παρέρχομαι . εἰκότως οὖν πρός ἐμαυτοῦ ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω · ἢ ἐπί ἐγώ ὁ ψυχή ἐγώ κατατήκω , ὅταν ἀναμιμνήσκω σύ ἀπό γῆ Ἰορδάνης , κατά ὁ Σύμμαχος , καί ἀπό Ἑρμωνιείμ , ὄρος μικρός . ἐν γάρ οὗτος ὁ χωρίον πάλαι ποτέ ἄβυσσος ἄβυσσος ἀπαντάω ἀπό ἦχος ὁ κρουνός σύ ἀναστέλλω ὁ ὕδωρ εἰς ὁ μή διοχλέω ὁ ὁ Ἰορδάνης πάρειμι . ἀλλά τότε μέν οὗτος διά ὁ ἐπισκοπέω ὁ τότε πρόνοια · νυνί δέ πᾶς ὁ καταιγίς σύ καί ὁ κῦμα σύ ἐπάνω ἐγώ παρέρχομαι κατακλύζω ἐγώ καί καταποντουειντα μηδείς ἀναστέλλω . λέγω δέ οὗτος εἰκότως ὁ χορός ὁ υἱός κορός προφητικός ἀποκλαίω ὁ ἔσχατος ἀποβολή ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ὅς ὁ πάθος εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω .