eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_44.2
Οἵ τε δι’ αὐτοῦ τῆς ὑπὸ τὸν διάβολον αἰχμαλωσίας λυτρωθέντες εἰς ἐλευθερίαν τε τὴν ὑπὸ τῷ θεῷ μετενηνεγμένοι τὴν καλλίστην ἀληθῶς αὐτοὶ ἀλλοίωσιν ὑπομεμενήκασιν . διὸ καὶ ἡ ἐμφερομένη τοῖς λόγοις βασίλισσα κελεύεται λήθην ποιήσασθαι τοῦ λαοῦ ἑαυτῆς καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς ἑαυτῆς · καὶ θυγάτηρ δὲ Τύρου ἀλλόφυλος ἐπὶ τὴν καλὴν μεταβολὴν ταύτην καλεῖται · παρθένοι τε καὶ υἱοί τινες ἀντὶ πατέρων γενώμενοι λαοί τε ἐξομολογούμενοι τῷ θεῷ τῆς αὐτῆς ἠξιώθησαν ἀλλοιώσεως . ὧν δὴ ἕνεκα πάντων ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων προγέγραπται ἡ ᾠδή . κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν ἐπὶ τοῖς κρίνοις · κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον ὑπὲρ τῶν ἀνθῶν . οἱ γὰρ ἀλλοιωθέντες οὗτοι εὐωδίας πνεύσαντες καὶ ἄνθη νεαρὰ τῆς ἐκκλησίας γενόμενοι τοῦτον ὠνομάσθησαν τὸν τρόπον . διό , ἵνα ταῦτα νοηθῇ , ἀναγκαίως πρόσκειται τῇ προγραφῇ τὸ εἰς σύνεσιν , καὶ ἵνα συνῶμεν , ὡς ὁ πᾶς λόγος ᾠδὴν περιέχει ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ᾄσμα εἰς τὸν ἀγαπητόν . ἔνθα δὴ γενόμενος πάντα , ὅσα περὶ ἀγαπητοῦ εἴρηται , συνάξεις , οἷον ἐν Ἡσαΐᾳ · ᾄσω δὴ τῷ ἠγαπημένῳ ᾆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ τῷ ἀμπελῶνί μου . ἀμπελῶν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ , δι’ ὧν σημαίνεται ἀμπελὼν μὲν ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ · τοῦτο γὰρ ἑξῆς ὁ λόγος δηλοῖ . ἠγαπημένος δὲ καὶ ἀγαπητὸς ὁ μονογενὴς τοῦ θεοῦ υἱός , οὗ μερὶς γέγονε καὶ κλῆρος πρότερος ὁ δηλωθεὶς ἀμπελών . ἐπεὶ δὲ πᾶς ἠγαπημένος καὶ ἀγαπητὸς ἔχει τὸν ἀγαπῶντα , σαφῶς διὰ τούτων ὁ λόγος παρίστησι τὸν ἀμπελῶνα κτῆμα γεγονέναι τοῦ ἀγαπητοῦ τοῦ θεοῦ , περὶ οὗ ἡ προκειμένη ᾠδὴ εἴρηται ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ . καὶ ἐν ψαλμοῖς δὲ λέλεκται · κύριος δώσει ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλῇ , ὁ βασιλεὺς τῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ , σαφῶς δὲ κἀνταῦθα ἰδίως μνημονευομένου κυρίου τοῦ θεοῦ τῶν ὅλων καὶ πάλιν ἰδίως τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ἐν τῇ τρίτῃ τάξει τῶν εὐαγγελιζομένων τὸν ἀγαπητόν , οἷς ἄνωθεν δίδοσθαι ῥῆμα ἐξ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ ἄνωθεν λέλεκται , ἡ περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν συνίσταται μαρτυρία . καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ αὖθις εἴρηται · καὶ ὁ ἠγαπημένος ὡς υἱὸς μονοκερώτων . προσκείσθω τούτοις καὶ τὸ ἐπισφράγισμα τῶν ὅλων τὸ σωτήριον εὐαγγέλιον , ἐν φωνῇ πατρικῇ τὸν ἀγαπητὸν ἄνωθεν παρ’ ἀνθρώποις ἐδείκνυ βοώσῃ · οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός , ἐν ᾧ εὐδόκησα . τοσούτων ἀποδεδειγμένων περὶ τοῦ ἀγαπητοῦ σαφὴς ἂν εἴη λοιπὸν καὶ ἀναμφίλεκτος ἡ προκειμένη προφητεία διὰ τῆς προγραφῆς φήσασα · ᾠδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ . ὅτι δὲ ὁ Χριστὸς ἦν οὗτος ἕτερος ὢν παρὰ τὸν χρίσαντα αὐτὸν πατέρα προϊὼν ἑξῆς ὁ λόγος ἐν αὐτῷ τῷ ψαλμῷ παρίστησιν . ταῦτα μὲν οὖν εἰς τὴν προγραφὴν εἰρήσθω · τὰ δ’ ἑξῆς πάλιν ὁ χορὸς ὁ προφητικὸς διεξέρχεται ὁ καὶ τὰ πρῶτα διεξελθών .
Lemmas: ὁ τε διά αὐτός ὁ ὑπό ὁ διάβολος αἰχμαλωσία λυτρόω εἰς ἐλευθερία τε ὁ ὑπό ὁ θεός μεταφέρω ὁ καλός ἀληθής αὐτός ἀλλοίωσις ὑπομένω . διό καί ὁ ἐμφέρω ὁ λόγος βασίλισσα κελεύω λήθη ποιέω ὁ λαός ἑαυτοῦ καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἑαυτοῦ · καί θυγάτηρ δέ Τύρος ἀλλόφυλος ἐπί ὁ καλός μεταβολή οὗτος καλέω · παρθένος τε καί υἱός τις ἀντί πατήρ γίγνομαι λαός τε ἐξομολογέω ὁ θεός ὁ αὐτός ἀξιόω ἀλλοίωσις . ὅς δή ἕνεκα πᾶς ὑπέρ ὁ ἀλλοιόω προγράφω ὁ ᾠδή . κατά δέ ὁ Ἀκύλας ἐπί ὁ κρίνω · κατά δέ ὁ Σύμμαχος ὑπέρ ὁ ἄνθος . ὁ γάρ ἀλλοιόω οὗτος εὐωδία πνέω καί ἄνθος νεαρός ὁ ἐκκλησία γίγνομαι οὗτος ὀνομάζω ὁ τρόπος . διό , ἵνα οὗτος νοέω , ἀναγκαῖος πρόσκειμαι ὁ προγραφή ὁ εἰς σύνεσις , καί ἵνα συνίημι , ὡς ὁ πᾶς λόγος ἀοιδή περιέχω ὑπέρ ὁ ἀγαπητός , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ᾆσμα εἰς ὁ ἀγαπητός . ἔνθα δή γίγνομαι πᾶς , ὅσος περί ἀγαπητός εἴρω , συνάγω , οἷος ἐν Ἠσαΐας · ἀείδω δή ὁ ἀγαπάω ᾆσμα ὁ ἀγαπητός ὁ ἀμπελών ἐγώ . ἀναπελάω γίγνομαι ὁ ἀγαπάω , διά ὅς σημαίνω ἀμπελών μέν ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ · οὗτος γάρ ἑξῆς ὁ λόγος δηλόω . ἀγαπάω δέ καί ἀγαπητός ὁ μονογενής ὁ θεός υἱός , ὅς μερίς γίγνομαι καί κλῆρος πρότερος ὁ δηλόω ἀμπελών . ἐπεί δέ πᾶς ἀγαπάω καί ἀγαπητός ἔχω ὁ ἀγάπη , σαφῶς διά οὗτος ὁ λόγος παρίστημι ὁ ἀμπελών κτῆμα γίγνομαι ὁ ἀγαπητός ὁ θεός , περί ὅς ὁ πρόκειμαι ἀοιδή εἴρω ὑπέρ ὁ ἀγαπητός . καί ἐν ψαλμός δέ λέγω · κύριος δίδωμι ῥῆμα ὁ εὐαγγελίζομαι δύναμις πολύς , ὁ βασιλεύς ὁ δύναμις ὁ ἀγαπητός , σαφῶς δέ ἐνταῦθα ἰδίως μνημονεύω κύριος ὁ θεός ὁ ὅλος καί πάλιν ἰδίως ὁ ἀγαπητός καί ἐν ὁ τρίτος τάξις ὁ εὐαγγελίζομαι ὁ ἀγαπητός , ὅς ἄνωθεν δίδωμι ῥῆμα ἐκ αὐτός ὁ θεός ἄνωθεν λέγω , ὁ περί ὁ σωτήρ ἐγώ συνίστημι μαρτυρία . καί ἐν ἕτερος δέ αὖθις εἴρω · καί ὁ ἀγαπάω ὡς υἱός μονόκερως . πρόσκειμαι οὗτος καί ὁ ἐπισφράγισμα ὁ ὅλος ὁ σωτήριος εὐαγγέλιον , ἐν φωνή πατρικός ὁ ἀγαπητός ἄνωθεν παρά ἄνθρωπος δείκνυμι βοῦς · οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω . τοσοῦτος ἀποδείκνυμι περί ὁ ἀγαπητός σαφής εἄν εἰμί λοιπός καί ἀναμφίλεκτος ὁ πρόκειμαι προφητεία διά ὁ προγραφή φημί · ἀοιδή ὑπέρ ὁ ἀγαπητός . ὅτι δέ ὁ Χριστός εἰμί οὗτος ἕτερος εἰμί παρά ὁ χρίω αὐτός πατήρ προέρχομαι ἑξῆς ὁ λόγος ἐν αὐτός ὁ ψαλμός παρίστημι . οὗτος μέν οὖν εἰς ὁ προγραφή εἴρω · ὁ δέ ἑξῆς πάλιν ὁ χορός ὁ προφητικός διεξέρχομαι ὁ καί ὁ πρῶτος διεξέρχομαι .