eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_67.5
Βροχὴν ἑκούσιον ἀφοριεῖς , ὁ θεός , τῇ κληρονομίᾳ σου , καὶ ἠσθένησεν , σὺ δὲ κατηρτίσω αὐτήν . τὰ ζῷά σου κατοικοῦσιν ἐν αὐτῇ · ἡτοίμασεν τῇ χρηστότητί σου τῷ πτωχῷ . Τότε μέν , φησίν , ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε ἐνώπιον τοῦ λαοῦ σου , καὶ ἐν τῷ διαβαίνειν σε ἐν τῇ ἐρήμῳ , γῆ ἐσείσθη , καὶ οἱ οὐρανοὶ ἔσταξαν , ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος , ὅτε ἐπιβέβηκας ἐπὶ δυσμῶν , ἕτερα παράδοξα εἰργάσω . τῇ γὰρ κληρονομίᾳ σου ἀφώρισας βροχὴν ἑκούσιον . Κληρονομία δὲ αὐτοῦ τίς ἦν μετὰ τὸν πρότερον λαόν , ἀλλ’ ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία , ὥσπερ οὖν διδάσκει λέγων αὐτὸς ἐν δευτέρῳ ψαλμῷ · Kύριος εἶπε πρός με · υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . Υἱὸς γὰρ θεοῦ κελευόμενος πρὸς τοῦ πατρὸς αἰτεῖν κληρονομίαν , οὔτε Ἰουδαίων ἔθνος , ἀλλὰ πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς , τίς ἂν γένοιτο ἢ ὁ τὴν ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίαν συστησάμενος ; ταύτῃ οὖν τῇ κληρονομίᾳ αὐτοῦ ἀφώρισε βροχὴν ἑκούσιον . διὸ λέλεκται περὶ αὐτοῦ · καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον καὶ ὡσεὶ σταγόνες στάζουσαι ἐπὶ τὴν γῆν . Λόγος δὲ ἦν εὐαγγελικὸς ἡ βροχὴ ἡ ἑκουσία καὶ τὸ τῆς καινῆς διαθήκης κήρυγμα τῇ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίᾳ παραδεδομένον . Καλὴ δὲ ἡ προσθήκη τῆς ἑκουσίας βροχῆς · διὰ Μωσέως μὲν γὰρ οὐχ ἑκούσιος τοῖς παλαιοῖς παρείχετο λόγος , ἐπεὶ οὐ κατὰ γνώμην τὴν αὐτοῦ ἐνομοθετεῖτο · διὸ πρὸς αὐτοὺς ἔλεγεν ὁ σωτήρ · Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν · ὁ δὲ λόγος ὁ εὐαγγελικὸς κατὰ βουλὴν καὶ κατὰ προαίρεσιν θεοῦ ἀφωρίσθη τῇ κληρονομίᾳ αὐτοῦ , ἣν ἀσθενήσασαν σύ , φησί , κατηρτίσω . κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν · μεμοχθηκυῖαν , φησί , σὺ ἥδρασας αὐτήν , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἣν ἐξεπόνησας , φησί , καὶ ἥδρασας . Οὐ δεῖ δὲ πολλῶν λόγων εἰς τὸ παραστῆσαι , ὅπως ἡ ἐξ ἐθνῶν πάλαι πρότερον ἦν μεμοχθηκυῖα πόνοις καὶ μόχθοις τῆς εἰδωλολάτρου πλάνης καταπονηθεῖσα · ἀσθενήσασά τε ἦν εἰς ὑπερβολήν , ὡς μηδεμίαν ἐν αὐτῇ καταλειφθῆναι δύναμιν . ἀλλ’ ἀναλαβὼν αὐτὴν ὁ σωτὴρ κατηρτίσατο αὐτὴν ἑδράσας ἐπὶ τὴν πέτραν τὴν ἀρραγῆ καὶ ἄσειστον τῆς αὐτοῦ πίστεως · ὃ δὴ καὶ ἐπηγγείλατο ποιήσειν εἰπών · ἐπὶ τὴν πέτραν οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν , καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς . Ἑδράσας δὲ αὐτὴν καὶ καταρτισάμενος τὰ ζῶα ἑαυτοῦ κατῴκισεν ἐν αὐτῇ . ζῶα δὲ τίνα ἂν εἴποις τοῦ θεοῦ , ἢ τὰς ἐκ τῆς παρ’ αὐτῷ ζωῆς ἀρυομένας καὶ ζωοποιουμένας ψυχάς ; καὶ ταῦτα πάντα , φησίν , ἡτοίμασας διὰ τῆς σῆς χρηστότητος καὶ φιλανθρωπίας , ἢ διὰ τῆς σῆς ἀγαθωσύνης , κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς , τῷ πτωχῷ . Πτωχὸν δὲ ἐνταῦθα κέκληκε μυστικῶς τὸν κατὰ σάρκα ἄνθρωπον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , ὃς πλούσιος ὢν ἐπτώχευσε δι’ ἡμᾶς , ἵνα ἡμεῖς τῇ αὐτοῦ πτωχείᾳ πλουτήσωμεν . ἐδήλου δὲ αὐτοῦ τὴν πτωχείαν καὶ αὐτὸς λέγων . μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Τούτῳ οὖν τῷ πτωχῷ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ αὐτοῦ τῇ αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ καὶ χρηστότητι ἡτοί μασε τὰ προλεχθέντα πάντα , λέγω δὲ τὴν ἑκούσιον βροχήν , τὴν δηλωθεῖσαν κληρονομίαν , τὰ προλεχθέντα ζῶα . διὸ τοῖς πᾶσιν ἐπενήνεκται τό · ἡτοίμασας ἐν τῇ χρηστότητί σου τῷ πτωχῷ .
Lemmas: βροχή ἑκούσιος ἀφορίζω , ὁ θεός , ὁ κληρονομία σύ , καί ἀσθενέω , σύ δέ καταρτίζω αὐτός . ὁ ζῷον σύ κατοικέω ἐν αὐτός · ἑτοιμάζω ὁ χρηστότης σύ ὁ πτωχός . τότε μέν , φημί , ἐν ὁ ἐκπορεύω σύ ἐνώπιος ὁ λαός σύ , καί ἐν ὁ διαβαίνω σύ ἐν ὁ ἐρῆμος , γῆ σείω , καί ὁ οὐρανός στάζω , ἐπί δέ ὁ πάρειμι , ὅτε ἐπιβαίνω ἐπί δυσμή , ἕτερος παράδοξος ἐργάζομαι . ὁ γάρ κληρονομία σύ ἀφορίζω βροχή ἑκούσιος . κληρονομία δέ αὐτός τίς εἰμί μετά ὁ πρότερος λαός , ἀλλά ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , ὥσπερ οὖν διδάσκω λέγω αὐτός ἐν δύο ψαλμός · Kύριος εἶπον πρός ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . υἱός γάρ θεός κελεύω πρός ὁ πατήρ αἰτέω κληρονομία , οὔτε Ἰουδαῖος ἔθνος , ἀλλά πᾶς ὁ ἔθνος καί ὁ πέρας ὁ γῆ , τίς εἄν γίγνομαι ἢ ὁ ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία συνίστημι ; οὗτος οὖν ὁ κληρονομία αὐτός ἀφορίζω βροχή ἑκούσιος . διό λέγω περί αὐτός · καταβαίνω ὡς ὑετός ἐπί πόκος καί ὡσεί σταγών στάζω ἐπί ὁ γῆ . Λόγος δέ εἰμί εὐαγγελικός ὁ βροχή ὁ ἑκούσιος καί ὁ ὁ καινός διαθήκη κήρυγμα ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία παραδίδωμι . Καλός δέ ὁ προσθήκη ὁ ἑκούσιος βροχή · διά Μωσῆς μέν γάρ οὐ ἑκούσιος ὁ παλαιός παρέχω λόγος , ἐπεί οὖον κατά γνώμη ὁ αὐτός νομοθετέω · διό πρός αὐτός λέγω ὁ σωτήρ · Μωσῆς πρός ὁ σκληροκαρδία σύ γράφω · ὁ δέ λόγος ὁ εὐαγγελικός κατά βουλή καί κατά προαίρεσις θεός ἀφορίζω ὁ κληρονομία αὐτός , ὅς ἀσθενέω σῦς , φημί , καταρτίζω . κατά δέ ὁ Ἀκύλας · μοχθέω , φημί , σύ δράω αὐτός , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ὅς ἐκπονέω , φημί , καί δράω . οὖον δεῖ δέ πολύς λόγος εἰς ὁ παρίστημι , ὅπως ὁ ἐκ ἔθνος πάλαι πρότερος εἰμί μοχθέω πόνος καί μόχθος ὁ εἰδωλολάτρης πλάνης καταπονέω · ἀσθενέω τε εἰμί εἰς ὑπερβολή , ὡς μηδείς ἐν αὐτός καταλείπω δύναμις . ἀλλά ἀναλαμβάνω αὐτός ὁ σωτήρ καταρτίζω αὐτός ἑδράζω ἐπί ὁ πέτρα ὁ ἀρραγής καί ἄσειστος ὁ αὐτός πίστις · ὅς δή καί ἐπαγγέλλω ποιέω εἶπον · ἐπί ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , καί Πύλαι ᾍδης οὖον κατισχύω αὐτός . ἑδράζω δέ αὐτός καί καταρτίζω ὁ ζῷον ἑαυτοῦ κατοικίζω ἐν αὐτός . ζῷον δέ τίς εἄν εἶπον ὁ θεός , ἢ ὁ ἐκ ὁ παρά αὐτός ζωή ἀρύω καί ζῳοποιέω Ψυχή ; καί οὗτος πᾶς , φημί , ἑτοιμάζω διά ὁ σός χρηστότης καί φιλανθρωπία , ἢ διά ὁ σός ἀγαθωσύνη , κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής , ὁ πτωχός . Πτωχός δέ ἐνταῦθα καλέω μυστικός ὁ κατά σάρξ ἄνθρωπος ὁ σωτήρ ἐγώ , ὅς πλούσιος εἰμί πτωχεύω διά ἐγώ , ἵνα ἐγώ ὁ αὐτός πτωχεία πλουτέω . δηλόω δέ αὐτός ὁ πτωχεία καί αὐτός λέγω . μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . οὗτος οὖν ὁ πτωχός ὁ θεός καί πατήρ αὐτός ὁ αὐτός φιλανθρωπία καί χρηστότης ἤτοι Μασέ ὁ προλέγω πᾶς , λέγω δέ ὁ ἑκούσιος βροχή , ὁ δηλόω κληρονομία , ὁ προλέγω ζῷον . διό ὁ πᾶς ἐπιφέρω ὁ · ἑτοιμάζω ἐν ὁ χρηστότης σύ ὁ πτωχός .