eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_118.2
Οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ κυρίου . Ἐπειδὴ δὲ διὰ παντὸς τοῦ ψαλμοῦ ἐντολῶν καὶ νόμου καὶ ὁδῶν καὶ μαρτυρίων καὶ κριμάτων διαφόρως πεποίηται μνήμην , καλῶς ἔχειν ἡγοῦμαι καὶ περὶ τούτων διαλαβεῖν καὶ πρῶτον περὶ ὁδοῦ . μακάριοι , φησίν , οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ , τουτέστιν οὐχ οἱ κατὰ τὸν ἐνεστῶτα βίον πλούσιοι , οὐχ οἱ τὰ σώματα ἐρρωμένοι , οὐχ οἱ ἐν ἀρχαῖς , ἀλλ’ ὅσοι τὴν καλὴν ὁδὸν τὴν πρὸς θεὸν ἀπάγουσαν βαδίζουσι καὶ τούτων οὐχ οἱ ἐν ἀρχῇ τοῦ βαδίζειν ἔτι ὄντες , ἀλλ’ ὅσοι ἀρξάμενοι διετέλεσαν ἀμέμπτως τὸν αὐτῶν δρόμον ὡς ὁ λέγων · τὸν δρόμον τετέλεκα . ἑξῆς δὲ διδάσκει , ὅτι μὴ δυνατὸν δυσὶ κυρίοις δουλεύειν · οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι , φησίν , τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν . εἶτά φησιν · κατανοήσω τὰς ὁδούς σου , αἳ διὰ τῶν μαρτυρίων κατανοοῦνται . τάδε διὰ τῆς τοῦ παντὸς διατάξεως θεωρεῖται . ἐφ’ οἷς ἀκολούθως ἐξαγορεύει πρότερον τὰς ἑαυτοῦ ὁδοὺς καὶ πάλιν δύο μνημονεύει ὁδῶν καὶ τὴν μὲν ἀπεύχεται,τὴν δὲ αἱρεῖσθαι ὁμολογεῖ , τὴν δὲ τῶν δικαιωμάτων συνιέναι ἀξιοῖ . εἶτα ἀνακρίνει ἑαυτοῦ τὰς ὁδοὺς καὶ συλλογισμοὺς ἑαυτὸν ἀπαιτεῖ τοῦ ἑαυτοῦ βίου λέγων · διελογισάμην τὰς ὁδούς μου . προκόψας δὲ ἤδη κατόρθωμα ἑαυτοῦ μέγιστον παρίστησι λέγων · πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα . καὶ πάλιν ἐπὶ πλεῖον προκόψας ἤδη πλησίον ἑαυτοῦ τὸν θεὸν ἑστῶτα θεωρεῖ . διό φησιν · ἐγγὺς εἶ σύ , κύριε . καὶ ἐπὶ πᾶσι τὴν εἰς ἄκρον ἀρετῆς ἐπίδοσιν ἑαυτοῦ παριστάς φησι μετὰ πεποιθήσεως · πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου . ὁδοὺς δὲ ὀνομάζει τὸν πάντα βίον τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς διδάσκων , ὅτι παροδῖταί τινες καὶ ὥσπερ ἀπόδημοι τυγχάνομεν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ . Ὅρα δὲ καὶ τὰ περὶ τοῦ νόμου . πρότερον μακαρίζει τοὺς πορευομένους ἐν νόμῳ κυρίου . προϊὼν δὲ εὔχεται καὶ αὐτὸς νοῆσαι τὰ ἐν τῷ νόμῳ , εἶτα ἐλεηθῆναι . εἶτα ὡς τυχὼν τῆς εὐχῆς ἐπαγγελίαν πρὸς τὸν θεὸν ποιεῖται λέγων · καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου . ἤδη δὲ προκόψας ἀγωνίζεται ὑπὲρ τοῦ νόμου · ἀπὸ γὰρ τοῦ νόμου σου , φησίν , οὐκ ἐξέκλινα . εἶτα καὶ ἀποκλαίεται διὰ φιλανθρωπίαν τοὺς μὴ ὁμοίους , τοὺς ἐγκαταλιμπάνοντας τὸν νόμον . εἶτα ἐπὶ μεῖζον προκόψας ἀδολεσχίας ὀνομάζει τὰ παρὰ τοῖς σοφοῖς τοῦ αἰῶνος τούτου μαθήματα . καὶ ἑξῆς εὐγνωμόνως ἐξομολογεῖται , ὅτι οὐδεμία τις ἦν αὐτῷ σωτηρίας ἐλπίς , εἰ μὴ τῆς μελετῆς τοῦ νόμου τοῦ θεοῦ ἠξίωται . καὶ ἔτι προκόψας σεμνύνεται ἐπὶ τῷ ὑπερβαλλόντως ἠγαπηκέναι τὸν νόμον τοῦ θεοῦ ὡς διὰ πάσης ἡμέρας μηδενὶ ἑτέρῳ σχολάζειν ἢ μόνῃ τῇ μελετῇ αὐτοῦ . εἶτα παρίστησιν , ὅτι μὴ δι’ ἡμέρας μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ νυκτός , καθ’ ἣν ἀντὶ φωτὸς ἡλίου λύχνῳφωτὶ χρῆσθαι εἰώθαμεν , οὐχ οὕτως λύχνῳ καὶ τῷ διὰ πυρὸς αἰσθητῷ φωτὶ ἐκέχρητο ὡς ταῖς αὐγαῖς τοῦ νόμου τοῦ θεοῦ · οὗτος γάρ μοι , φησίν , μόνος ἀπήρκει ἀντὶ λύχνου καὶ παντὸς αἰσθητοῦ φωτός . εἶτα εἰπὼν παρανόμους ἐμίσησα προϊὼν καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ μίσους παρίστησι λέγων · διεσκέδασαν τὸν νόμον σου . οὓς καὶ ἀποκλαίεται διαθέσει φιλανθρώπῳ νικώμενος κατὰ τό · τίς ἀσθενεῖ , καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; ἀλλὰ καὶ ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὸν ἀληθῆ νοῦν ἐκλαβὼν τῶν ἐν τῷ νόμῳ θεωρουμένων τά τε ἐν αὐτῷ σύμβολα καὶ τὰς εἰκόνας ὑπερβὰς ὁμολογεῖ τὸν νόμον εἶναι τοῦ θεοῦ οὐδὲν ἕτερον ἢ ἀλήθειαν λέγων · καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια . μεταβῆναι δὲ ἤδη λοιπὸν τοῦ θνητοῦ βίου καὶ ῥυσθῆναι τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ εὐχόμενος ἐπ’ οὐδενὶ ἑτέρῳ σεμνύνεται , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ . διό φησιν · ἐξελοῦ με , ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην . καὶ τέλος ἀγαθῶν ἁπάντων τὸ ἐκ τοῦ νόμου τοῦ θεοῦ προξενούμενον ἐπισφράγισμα τὴν εἰρήνην ἐπάγει τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον ἐγγινομένην ἐπιλέγων , ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον , τὸ γαληνὸν καὶ εὐπαθὲς καὶ ἀτάραχον τῆς κατὰ θεὸν προκοπῆς διὰ τῆς εἰρήνης παριστάς . καὶ ἐπὶ πᾶσι τὸν ἀνωτάτω ἑαυτοῦ πόθον παρίστησι λέγων πρὸς θεόν · ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου , κύριε , καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν , διδάσκων ὅτι τὸ αἴτιον τῆς τοῦ νόμου μελέτης οὐδὲν ἦν ἕτερον ἢ τὸ τυχεῖν τοῦ σωτηρίου τοῦ θεοῦ , ὅ ἐστιν ὁ Χριστός . τοσαῦτα καὶ τὰ περὶ τοῦ νόμου . ὃς συνῆπται τῇ ὁδῷ χειραγωγός τις ὢν καὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἐπὶ τὸ κατὰ θεὸν τέλος ὑποδεικτικός . διό ποτε μὲν παιδαγωγός , ποτὲ δὲ λύχνος , ποτὲ δὲ φῶς ἐν τοῖς ἱεροῖς ἀνηγόρευται λόγοις . Καὶ ἐπὶ τῶν ἐντολῶν δὲ ὁ αὐτὸς τρόπος · πολλὰ γὰρ ἐν τῷ μεταξὺ περὶ ἐντολῶν διαλεχθεὶς κατὰ τὸ ἑνδέκατον στοιχεῖον ἐν προκοπῇ γεγονὼς καὶ βελτιωθεὶς διὰ τῶν προειρημένων διδάσκεται λέγειν · πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια , καὶ ἑξῆς · πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα . εἶτα κατὰ προκοπήν · ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρύσιον . οἷς πᾶσιν ἐπισφράγισμα ἐπάγει · ζήτησον τὸν δοῦλόν σου , ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην . ἔνθα πάλιν προσήκει τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι , ὡς ἐν ἀρχαῖς μὲν ἔτι ὢν ἔλεγεν · σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου φυλάξασθαι , καὶ πάλιν μελλητικῶς · τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ , καὶ προϊὼν ὑπισχνεῖτο · ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω , καὶ ὠς μηδέπω συνιεὶς τὸ βάθος τῶν ἐντολῶν προσεύχετο λέγων · μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου . καὶ ταῦτα μὲν κατ’ ἀρχὰς ἔλεγεν , προκόψας δὲ ὡμολόγει σεσοφίσθαι καὶ νενοηκέναι , ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ τοῦ θεοῦ ἀλήθεια . καὶ μετὰ ταῦτα τὰς ἐντολάς σου , φησίν , ἠγάπησα , καὶ πάλιν · τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην . ἀνθ’ ὧν ἁπάντων ὥσπερ τὸν ἀντάξιον μισθὸν ἀπαιτῶν παρὰ τοῦ θεοῦ τὴν πᾶσαν εὐχὴν περιγράφει ἐν τῷ · ζήτησον τὸν δοῦλόν σου , ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην , τέλος ἁπάντων εὐχόμενος ἀναζητηθῆναι ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ πρὸς αὐτὸν ἀνακληθῆναι εἰς τὴν ἐπουράνιον αὐτοῦ πόλιν . Ἐντολῆς δὲ καὶ νόμου διαφορὰν εἶναι ἡγοῦμαι τῷ τὸν μὲν νόμον εἶναι οὐ μόνον προστακτικὸν τῶν ποιητέων καὶ οὐ ποιητέων , ἀλλὰ καὶ συμβολικὸν ἀπορρήτων τινῶν καὶ ἀποκρύφων μυστηρίων , παρ’ ὃ καὶ πνευματικὸς εἶναι λέγεται παρὰ τοῦ ἀποστόλου καί · σκιὰν ἔχει μελλόντων ἀγαθῶν . ἡ δὲ ἐντολὴ σαφής τίς ἐστι λόγος καὶ ἀνεπικάλυπτος , προστακτικὸς μὲν τῶν ποιητέων , ἀπαγορευτικὸς δὲ τῶν οὐ ποιητέων , παρ’ ὃ καὶ λέλεκται · ἡ ἐντολὴ κυρίου τηλαυγής . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν μαρτυρίων εὑρήσεις . κατ’ ἀρχὰς μὲν γάρ φησιν · ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην , καί · τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα , ἤδη δὲ πολλῇ χρώμενος τῇ παρρησίᾳ ἐλάλουν , φησίν , ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην , καὶ αὖθις · τὰ μαρτύριά σου συνῆκα , καὶ ὡς ἂν συνιεὶς αὐτὰ καὶ τὸν ἐν αὐτοῖς ἀναλαβὼν πλοῦτον ἐπάγει · ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου , καὶ προϊὼν ὑπερεκπλήττεται τὰ ἐν τοῖς μαρτυρίοις τοῦ θεοῦ θαύματα . εἶτα ἐπὶ πᾶσιν ὡς εἰς μέγα προκοπῆς ἐλθὼν πολεμεῖται καὶ διωγμοὺς ὑπομένει καὶ πάντας νικῶν τοὺς ἐχθροὺς μάρτυς τοῦ θεοῦ ἀναδείκνυται λέγων · πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με , καὶ τὸ τέλος ἁπάντων πεπαρρησιασμένως θαρρεῖ λέγων · ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύρια σου . Τὰ δὲ μαρτύρια τοῦ θεοῦ ἕτερα ὄντα παρὰ τὸν νόμον καὶ τὴν ἐντολὴν σημαίνειν δοκεῖ μοι πάντα λόγον προαγορευτικὸν μαρτυρόμενον τὸ μέλλον συμβήσεσθαι τοῖς τῶν νόμων καὶ τῶν ἐντολῶν ἤτοι φύλαξιν ἢ παραβάταις καὶ τὸν διὰ μαρτύρων παραλήψεως ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς λελεγμένον . ὁποῖος δέ ἐστιν ὁ φάσκων · ἄκουε , οὐρανέ , καὶ παρὰ Μωυσεῖ · διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . μαρτύρια δέ ἐστι θεοῦ καὶ τὰ προφητικῶς περὶ τῶν μελλόντων συμβήσεσθαι προαναπεφωνημένα οἷον τὰ περὶ τῆς ἀποβολῆς τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὰ περὶ τῆς κλήσεως τῶν ἐθνῶν , περὶ ὧν λέλεκται · τὰ μαρτύριά σου ἐπιστώθησαν σφόδρα . Καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν κριμάτων ὁ τὰ θεῖα στοιχειούμενος ἐν ἀρχαῖς μὲν ἔτι τυγχάνων ἐξομολογεῖται καὶ διὰ τῆς εὐχῆς παρακαλεῖ τὸν θεὸν ἱλασθῆναι αὐτῷ καὶ περιελεῖν τὸν ἐπὶ τοῖς πρότερον ἁμαρτήμασιν ἑαυτοῦ ὀνειδισμόν . ὅπως δὲ ἠγωνία τὴν μέλλουσαν ἐπιστήσεσθαι τοῦ θεοῦ κρίσιν , ἑξῆς παρίστησιν · διὰ γὰρ τὰ κρίματα , φησίν , τῆς δικαιοσύνης σου οὐδὲ τάς νύκτας ἠρέμουν , ἀλλὰ καὶ ἐν ταύταις ἀνιστάμενος καὶ μὴ μόνοις τοῖς μεθεμερινοῖς καιροῖς ἀρκούμενος οὐδὲν ἕτερον ἔπραττον ἢ ἐξωμολογούμην καθαίρων ἐμαυτὸν καὶ ἰώμενος τὰ πάλαι ποτὲ γεγενημένα μοι πλημμελήματα . τοιαῦτα μὲν κατ’ ἀρχὰς ἐν ἀγῶνι καὶ φόβῳ τυγχάνων τὸν θεὸν παρακαλεῖ . ἤδη δὲ προκόψας ἐν τοῖς κατὰ θεὸν ἀγαθοῖς καὶ τὰ κάλλιστα ἑαυτῷ συνεγνωκὼς ἐφ’ ἑξῆς τὴν κατάστασιν τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας παρίστησιν . μεταλαβὼν γοῦν ἀπὸ τῆς ἐξομολογήσεως αἴνους καὶ ὕμνους λοιπὸν τῷ θεῷ διέξεισι καὶ τοῦτο ἔπραττε διὰ πᾶσης ἡμέρας ἐπιτετηρημένως διαιρῶν τοὺς καιροὺς κατὰ τὸν τῆς ἑβδομάδα ἀριθμόν . καὶ ἐπὶ πᾶσι κατὰ τὸ τελευταῖον στοιχεῖον μετὰ θάρσους ἤδη καὶ πλείονος παρρησίας τὰ κρίματά σου , φησίν , βοηθήσει μοι . καὶ τοῦτο τέλος τῆς καὶ ἐν τούτοις προκοπῆς τοῦ τὰ θεῖα παιδευομένου καὶ τῆς μελλούσης ἐπιστήσεσθαι τοῦ θεοῦ κρίσεως μεμαθηκότος . Σαφὴς δὲ καὶ ἡ τῶν κριμάτων πρὸς τὰ προλεχθέντα διαφορὰ καὶ μάλιστα πρὸς τὸν περὶ τῶν μαρτυριῶν λόγον , ἐν ᾧ καὶ περὶ τῶν κριμάτων τοῦ θεοῦ προμεμαρτύρηται · ἐν γὰρ τοῖς πάλαι διὰ τῶν θείων γραφῶν περὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι μεμαρτυρημένοις καὶ τὰ περὶ τῆς κρίσεως τοῦ θεοῦ περιείληπται , ἅπερ ὁ μεμαθηκὼς ἔλεγεν · ἔγνων , κύριε , ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου , καὶ πάλιν · καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου · ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην .
Lemmas: ὁ πορεύω ἐν νόμος κύριος . ἐπεί δέ διά πᾶς ὁ ψαλμός ἐντολή καί νόμος καί ὁδός καί μαρτύριον καί κρίμα διάφορος ποιέω μνήμη , καλῶς ἔχω ἡγέομαι καί περί οὗτος διαλαμβάνω καί πρῶτος περί ὁδός . μακάριος , φημί , ὁ ἄμωμος ἐν ὁδός , τουτέστιν οὐ ὁ κατά ὁ ἐνίστημι βίος πλούσιος , οὐ ὁ ὁ σῶμα ῥώννυμι , οὐ ὁ ἐν ἀρχή , ἀλλά ὅσος ὁ καλός ὁδός ὁ πρός θεός ἀπάγω βαδίζω καί οὗτος οὐ ὁ ἐν ἀρχή ὁ βαδίζω ἔτι εἰμί , ἀλλά ὅσος ἄρχω διατελέω ἄμεμπτος ὁ αὐτός δρόμος ὡς ὁ λέγω · ὁ δρόμος τελέω . ἑξῆς δέ διδάσκω , ὅτι μή δυνατός δύο κύριος δουλεύω · οὖον γάρ ὁ ἐργάζομαι , φημί , ὁ ἀνομία ἐν ὁ ὁδός αὐτός πορεύω . εἶτά φημί · κατανοέω ὁ ὁδός σύ , ὅς διά ὁ μαρτύριον κατανοέω . ὅδε διά ὁ ὁ πᾶς διάταξις θεωρέω . ἐπί ὅς ἀκόλουθος ἐξαγορεύω πρότερος ὁ ἑαυτοῦ ὁδός καί πάλιν δύο μνημονεύω ὁδός καί ὁ μέν ἀπεύχετος δέ αἱρέω ὁμολογέω , ὁ δέ ὁ δικαίωμα συνίημι ἀξιόω . εἶτα ἀνακρίνω ἑαυτοῦ ὁ ὁδός καί συλλογισμός ἑαυτοῦ ἀπαιτέω ὁ ἑαυτοῦ βίος λέγω · διαλογίζομαι ὁ ὁδός ἐγώ . προκόπτω δέ ἤδη κατόρθωμα ἑαυτοῦ μέγας παρίστημι λέγω · πᾶς ὁδός ἄδικος μισέω . καί πάλιν ἐπί πλείων προκόπτω ἤδη πλησίος ἑαυτοῦ ὁ θεός ἵστημι θεωρέω . διό φημί · ἐγγύς εἰμί σῦς , κύριος . καί ἐπί πᾶς ὁ εἰς ἄκρος ἀρετή ἐπίδοσις ἑαυτοῦ παρίστημι φημί μετά πεποίθησις · πᾶς ὁ ὁδός ἐγώ ἐναντίος σύ . ὁδός δέ ὀνομάζω ὁ πᾶς βίος ὁ ἀνθρώπινος ζωή διδάσκω , ὅτι παροδίτης τις καί ὥσπερ ἀπόδημος τυγχάνω ἐν ὁ πάρειμι ζωή . Ὅρας δέ καί ὁ περί ὁ νόμος . πρότερος μακαρίζω ὁ πορεύω ἐν νόμος κύριος . προέρχομαι δέ εὔχομαι καί αὐτός νοέω ὁ ἐν ὁ νόμος , εἶτα ἐλεέω . εἶτα ὡς τυγχάνω ὁ εὐχή ἐπαγγελία πρός ὁ θεός ποιέω λέγω · καί φυλάσσω ὁ νόμος σύ . ἤδη δέ προκόπτω ἀγωνίζομαι ὑπέρ ὁ νόμος · ἀπό γάρ ὁ νόμος σύ , φημί , οὐ ἐκκλίνω . εἶτα καί ἀποκλαίω διά φιλανθρωπία ὁ μή ὅμοιος , ὁ ἐγκαταλείπω ὁ νόμος . εἶτα ἐπί μείζων προκόπτω ἀδολεσχία ὀνομάζω ὁ παρά ὁ σοφός ὁ αἰών οὗτος μάθημα . καί ἑξῆς εὐγνωμόνως ἐξομολογέομαι , ὅτι οὐδείς τις εἰμί αὐτός σωτηρία ἐλπίς , εἰμί μή ὁ μελέτη ὁ νόμος ὁ θεός ἀξιόω . καί ἔτι προκόπτω σεμνύνω ἐπί ὁ ὑπερβαλλόντως ἀγαπάω ὁ νόμος ὁ θεός ὡς διά πᾶς ἡμέρα μηδείς ἕτερος σχολάζω ἢ μόνος ὁ μελέτη αὐτός . εἶτα παρίστημι , ὅτι μή διά ἡμέρα μόνος , ἀλλά καί διά νύξ , κατά ὅς ἀντί φάος ἥλιος λύχνῳφωτὶ χράω εἴωθα , οὐ οὕτως λύχνος καί ὁ διά πυρός αἰσθητός φάος χράομαι ὡς ὁ αὐγή ὁ νόμος ὁ θεός · οὗτος γάρ ἐγώ , φημί , μόνος ἀπαίρω ἀντί λύχνος καί πᾶς αἰσθητής φάος . εἶτα εἶπον παράνομος μισέω προέρχομαι καί ὁ αἴτιος ὁ μῖσος παρίστημι λέγω · διασκεδάννυμι ὁ νόμος σύ . ὅς καί ἀποκλαίω διάθεσις φιλάνθρωπον νικάω κατά ὁ · τίς ἀσθενής , καί οὐ ἀσθενέω ; ἀλλά καί ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ ἀληθής νόος ἐκλαμβάνω ὁ ἐν ὁ νόμος θεωρέω ὁ τε ἐν αὐτός σύμβολον καί ὁ εἰκών ὑπερβαίνω ὁμολογέω ὁ νόμος εἰμί ὁ θεός οὐδείς ἕτερος ἢ ἀλήθεια λέγω · καί ὁ νόμος σύ ἀλήθεια . μεταβαίνω δέ ἤδη λοιπός ὁ θνητός βίος καί ἐρύω ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός εὔχομαι ἐπί οὐδείς ἕτερος σεμνύνω , ἀλλά ἐπί ὁ νόμος ὁ θεός . διό φημί · ἐξαιρέω ἐγώ , ὅτι ὁ νόμος σύ οὐ ἐπιλανθάνομαι . καί τέλος ἀγαθός ἅπας ὁ ἐκ ὁ νόμος ὁ θεός προξενέω ἐπισφράγισμα ὁ εἰρήνη ἐπάγω ὁ ἀγαπάω ὁ νόμος ἐγγίγνομαι ἐπιλέγω , ὅτι οὐ εἰμί αὐτός σκάνδαλον , ὁ γαληνός καί εὐπαθής καί Ἀτάραχον ὁ κατά θεός προκοπή διά ὁ εἰρήνη παρίστημι . καί ἐπί πᾶς ὁ ἄνω2 ἑαυτοῦ πόθος παρίστημι λέγω πρός θεός · ἐπιποθέω ὁ σωτήριος σύ , κύριος , καί ὁ νόμος σύ μελέτη ἐγώ εἰμί , διδάσκω ὅτι ὁ αἴτιος ὁ ὁ νόμος μελέτη οὐδείς εἰμί ἕτερος ἢ ὁ τυγχάνω ὁ σωτήριος ὁ θεός , ὅς εἰμί ὁ Χριστός . τοσοῦτος καί ὁ περί ὁ νόμος . ὅς συνάπτω ὁ ὁδός χειραγωγός τις εἰμί καί ὁ ὁδός ὁ ἄγω ἐπί ὁ κατά θεός τέλος ὑποδεικτικός . διό ποτός μέν παιδαγωγός , ποτέ δέ λύχνος , ποτέ δέ φάος ἐν ὁ ἱερός ἀναγορεύω λόγος . καί ἐπί ὁ ἐντολή δέ ὁ αὐτός τρόπος · πολύς γάρ ἐν ὁ μεταξύ περί ἐντολή διαλέγω κατά ὁ ἑνδέκατος στοιχεῖον ἐν προκοπή γίγνομαι καί βελτιόω διά ὁ προερέω διδάσκω λέγω · πᾶς ὁ ἐντολή σύ ἀλήθεια , καί ἑξῆς · πλατύς ὁ ἐντολή σύ σφόδρα . εἶτα κατά προκοπή · ἀγαπάω ὁ ἐντολή σύ ὑπέρ Χρύσιον . ὅς πᾶς ἐπισφράγισμα ἐπάγω · ζητέω ὁ δοῦλος σύ , ὅτι ὁ ἐντολή σύ οὐ ἐπιλανθάνομαι . ἔνθα πάλιν προσήκω ὁ νόος ἐφίστημι , ὡς ἐν ἀρχή μέν ἔτι εἰμί λέγω · σύ ἐντέλλω ὁ ἐντολή σύ φυλάσσω , καί πάλιν μελλητικός · τότε οὖον μή αἰσχύνω , καί προέρχομαι ὑπισχνέομαι · ἐν ὁ ἐντολή σύ ἀδολεσχέω , καί ὡς μηδέπω συνίημι ὁ βάθος ὁ ἐντολή προσεύχομαι λέγω · μή ἀποκρύπτω ἀπό ἐγώ ὁ ἐντολή σύ . καί οὗτος μέν κατά ἀρχή λέγω , προκόπτω δέ ὁμολογέω σοφίζω καί νοέω , ὅτι πᾶς ὁ ἐντολή ὁ θεός ἀλήθεια . καί μετά οὗτος ὁ ἐντολή σύ , φημί , ἀγαπάω , καί πάλιν · ὁ ἐντολή σύ αἱρετίζω . ἀντί ὅς ἅπας ὥσπερ ὁ ἀντάξιος μισθός ἀπαιτέω παρά ὁ θεός ὁ πᾶς εὐχή περιγράφω ἐν ὁ · ζητέω ὁ δοῦλος σύ , ὅτι ὁ ἐντολή σύ οὐ ἐπιλανθάνομαι , τέλος ἅπας εὔχομαι ἀναζητέω ὑπό ὁ θεός καί πρός αὐτός ἀνακαλέω εἰς ὁ ἐπουράνιος αὐτός πόλις . ἐντολή δέ καί νόμος διαφορά εἰμί ἡγέομαι ὁ ὁ μέν νόμος εἰμί οὖον μόνος προστακτικός ὁ ποιητής καί οὖον ποιητής , ἀλλά καί συμβολικός ἀπόρρητος τις καί ἀπόκρυφος μυστήριον , παρά ὅς καί πνευματικός εἰμί λέγω παρά ὁ ἀπόστολος καί · σκιά ἔχω μέλλω ἀγαθός . ὁ δέ ἐντολή σαφής τίς εἰμί λόγος καί ἀνεπικάλυπτος , προστακτικός μέν ὁ ποιητής , ἀπαγορευτικός δέ ὁ οὖον ποιητής , παρά ὅς καί λέγω · ὁ ἐντολή κύριος τηλαυγής . οὕτως καί ἐπί ὁ μαρτύριον εὑρίσκω . κατά ἀρχή μέν γάρ φημί · ἐν ὁ ὁδός ὁ μαρτύριον σύ τέρπω , καί · ὁ μαρτύριον σύ ἐκζητέω , ἤδη δέ πολύς χράω ὁ παρρησία λαλέω , φημί , ἐν ὁ μαρτύριον σύ ἐναντίος βασιλεύς καί οὐ αἰσχύνω , καί αὖθις · ὁ μαρτύριον σύ συνίημι , καί ὡς εἄν συνίημι αὐτός καί ὁ ἐν αὐτός ἀναλαμβάνω πλοῦτος ἐπάγω · κληρονομέω ὁ μαρτύριον σύ , καί προέρχομαι ὑπερεκπλήσσω ὁ ἐν ὁ μαρτύριον ὁ θεός θαῦμα . εἶτα ἐπί πᾶς ὡς εἰς μέγας προκοπή ἔρχομαι πολεμέω καί διωγμός ὑπομένω καί πᾶς Νίκη ὁ ἐχθρός μάρτυς ὁ θεός ἀναδείκνυμι λέγω · πολύς ὁ ἐκδιώκω ἐγώ , καί ὁ τέλος ἅπας πεπαρρησιασμένως θαρσέω λέγω · φυλάσσω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ μαρτύριον σύ . ὁ δέ μαρτύριον ὁ θεός ἕτερος εἰμί παρά ὁ νόμος καί ὁ ἐντολή σημαίνω δοκέω ἐγώ πᾶς λόγος προαγορευτικός μαρτύρομαι ὁ μέλλω συμβαίνω ὁ ὁ νόμος καί ὁ ἐντολή ἤτοι φύλαξ ἢ παραβάτης καί ὁ διά μάρτυς παράληψις ἐν ὁ θεῖος γραφεύς λέγω . ὁποῖος δέ εἰμί ὁ φάσκω · ἀκούω , οὐρανός , καί παρά Μωυσῆς · διαμαρτύρομαι σύ σήμερον ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . μαρτύριον δέ εἰμί θεός καί ὁ προφητικός περί ὁ μέλλω συμβαίνω προαναφωνέω οἷος ὁ περί ὁ ἀποβολή ὁ Ἰσραήλ καί ὁ περί ὁ κλῆσις ὁ ἔθνος , περί ὅς λέγω · ὁ μαρτύριον σύ πιστόω σφόδρα . καί ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ κρίμα ὁ ὁ θεῖον στοιχειόω ἐν ἀρχή μέν ἔτι τυγχάνω ἐξομολογέομαι καί διά ὁ εὐχή παρακαλέω ὁ θεός ἱλάσκομαι αὐτός καί περιαιρέω ὁ ἐπί ὁ πρότερος ἁμάρτημα ἑαυτοῦ ὀνειδισμός . ὅπως δέ ἀγωνιάω ὁ μέλλω ἐφίστημι ὁ θεός κρίσις , ἑξῆς παρίστημι · διά γάρ ὁ κρίμα , φημί , ὁ δικαιοσύνη σύ οὐδέ ὁ νύξ ἠρεμέω , ἀλλά καί ἐν οὗτος ἀνίστημι καί μή μόνος ὁ μεθεμερινοος καιρός ἀρκέω οὐδείς ἕτερος πράσσω ἢ ἐξομολογέομαι καθαίρω ἐμαυτοῦ καί ἰάομαι ὁ πάλαι ποτέ γίγνομαι ἐγώ πλημμέλημα . τοιοῦτος μέν κατά ἀρχή ἐν ἀγών καί φόβος τυγχάνω ὁ θεός παρακαλέω . ἤδη δέ προκόπτω ἐν ὁ κατά θεός ἀγαθός καί ὁ καλῶς ἑαυτοῦ συγγιγνώσκω ἐπί ἑξῆς ὁ κατάστασις ὁ ἑαυτοῦ παρρησία παρίστημι . μεταλαμβάνω γοῦν ἀπό ὁ ἐξομολόγησις αἶνος καί ὕμνος λοιπός ὁ θεός διέξειμι καί οὗτος πράσσω διά πᾶς ἡμέρα ἐπιτετηρημένως διαιρέω ὁ καιρός κατά ὁ ὁ ἑβδομάς ἀριθμός . καί ἐπί πᾶς κατά ὁ τελευταῖος στοιχεῖον μετά θάρσος ἤδη καί πλείων παρρησία ὁ κρίμα σύ , φημί , βοηθέω ἐγώ . καί οὗτος τέλος ὁ καί ἐν οὗτος προκοπή ὁ ὁ θεῖον παιδεύω καί ὁ μέλλω ἐφίστημι ὁ θεός κρίσις μανθάνω . Σαφής δέ καί ὁ ὁ κρίμα πρός ὁ προλέγω διαφορά καί μάλιστα πρός ὁ περί ὁ μαρτυρία λόγος , ἐν ὅς καί περί ὁ κρίμα ὁ θεός προμαρτυρέω · ἐν γάρ ὁ πάλαι διά ὁ θεῖον γραφεύς περί ὁ μέλλω εἰμί μαρτυρέω καί ὁ περί ὁ κρίσις ὁ θεός περιλαμβάνω , ὅσπερ ὁ μανθάνω λέγω · γιγνώσκω , κύριος , ὅτι δικαιοσύνη ὁ κρίμα σύ , καί πάλιν · καθηλόω ἐκ ὁ φόβος σύ ὁ σάρξ ἐγώ · ἀπό γάρ ὁ κρίμα σύ φοβέω .