ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_93.5
Μακάριος ἄνθρωπος , ὃν ἂν παιδεύσῃς , κύριε , καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτὸν τοῦ πραῧναι αὐτῷ ἀφ’ ἡμερῶν πονηρῶν , ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος . Πεισθεὶς ἐγὼ καὶ πιστεύσας τοῖς εἰρημένοις , καὶ ὅτι οἱ διαλογισμοὶ τῶν ἀνθρώπων εἰσὶ μάταιοι , εἰκότως ἐκεῖνον μόνον μακάριον εἶναι ἡγοῦμαι , ὦ κύριε , τὸν ἀπὸ τῆς σῆς σοφίας καὶ παιδείας ὥσπερ ἀπὸ πηγῆς μεταλαμβάνοντα . πῶς δὲ μεταλάβοι ἄν τις τῆς σῆς παιδείας ἢ τῷ νόμῳ σου τῷ θείῳ μαθητευθείς ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐγγράφους παρέδωκας εὐσεβείας νόμους εἰς τὸ μεταλαμβάνειν τῆς σῆς παιδεύσεως τοὺς μαθητευομένους αὐτοῖς . διδασκόμεθα δὲ διὰ τούτων , ὅτι τὰ συμβαίνοντα τοῖς δικαίοις λυπηρὰ ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν γίνεται , γυμναζομένων καὶ πειραζομένων δίκην ἀθλητῶν θεοῦ διὰ πόνων καὶ διὰ πληγῶν ἐν ὑπομονῇ δοκιμαζομένων . διὸ οὐ χρὴ λυπεῖσθαι οὐδὲ ἀδημονεῖν ἐπὶ τοῖς κακουμένοις κατὰ τὸν παρόντα βίον , μακαρίζειν δὲ μᾶλλον αὐτοὺς ὡς ὑπὸ τοῦ θεοῦ παιδευομένους · μακάριος γὰρ ἄνθρωπος , ὃν ἂν παιδεύσῃς , κύριε , καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτόν . Ὁ γὰρ παιδευόμενος ὑπὸ σοῦ καὶ διδασκόμενος πραΰνεται ἐν ταῖς πονηραῖς ἡμέραις . ἐν αὐταῖς γοῦν ταῖς κακοπαθείαις καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς πειρασμοῖς τὰς ἀπὸ τοῦ νόμου σου παραμυθίας λαμβάνων θεραπεύεται ὑπομένειν διδασκόμενος καὶ μακροθυμεῖν , ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος . Τοῦτο γὰρ αὐτὸν περιμένει τὸ τέλος , καθάπερ ὁ σὸς νόμος διδάσκει . διὸ ταῦτα μανθάνων ἐν τοῖς τῶν πειρασμῶν καιροῖς ὁ δίκαιος πραΰνεται καὶ θεραπεύεται τὰς ἐκβάσεις τῶν πραγμάτων σκοπῶν καὶ τοῦ μὲν καταπονοῦντος αὐτὸν ἁμαρτωλοῦ τὸν βόθρον , εἰς ὃν ἐμπεσεῖται , ἑαυτοῦ δὲ τὰς παρὰ τῷ θεῷ ἀγαθὰς ἐλπίδας πρὸ ὀφθαλμῶν τιθέμενος .
Lemmas: Μακάριος ἄνθρωπος , ὅς εἄν παιδεύω , κύριος , καί ἐκ ὁ νόμος σύ διδάσκω αὐτός ὁ πραΰνω αὐτός ἀπό ἡμέρα πονηρός , ἠώς ὅς ὀρύσσω ὁ ἁμαρτωλός βόθρος . πείθω ἐγώ καί πιστεύω ὁ εἴρω , καί ὅτι ὁ διαλογισμός ὁ ἄνθρωπος εἰμί μάταιος , εἰκότως ἐκεῖνος μόνος μακάριος εἰμί ἡγέομαι , εἰμί κύριος , ὁ ἀπό ὁ σός σοφία καί παιδεία ὥσπερ ἀπό πηγή μεταλαμβάνω . πῶς δέ μεταλαμβάνω ἄν τις ὁ σός παιδεία ἢ ὁ νόμος σύ ὁ θεῖον μαθητεύω ; διά οὗτος γάρ καί ἔγγραφος παραδίδωμι εὐσέβεια νόμος εἰς ὁ μεταλαμβάνω ὁ σός παίδευσις ὁ μαθητεύω αὐτός . διδάσκω δέ διά οὗτος , ὅτι ὁ συμβαίνω ὁ Δίκαιος λυπηρός ἐπί ὠφέλεια αὐτός γίγνομαι , γυμνάζω καί πειράζω δίκη ἀθλητής θεός διά πόνος καί διά πληγή ἐν ὑπομονή δοκιμάζω . διό οὖον χρή λυπέω οὐδέ ἀδημονέω ἐπί ὁ κακόω κατά ὁ πάρειμι βίος , μακαρίζω δέ μᾶλλον αὐτός ὡς ὑπό ὁ θεός παιδεύω · μακάριος γάρ ἄνθρωπος , ὅς εἄν παιδεύω , κύριος , καί ἐκ ὁ νόμος σύ διδάσκω αὐτός . ὁ γάρ παιδεύω ὑπό σύ καί διδάσκω πραΰνω ἐν ὁ πονηρός ἡμέρα . ἐν αὐτός γοῦν ὁ κακοπάθεια καί ἐν αὐτός ὁ πειρασμός ὁ ἀπό ὁ νόμος σύ παραμυθία λαμβάνω θεραπεύω ὑπομένω διδάσκω καί μακροθυμέω , ἠώς ὅς ὀρύσσω ὁ ἁμαρτωλός βόθρος . οὗτος γάρ αὐτός περιμένω ὁ τέλος , καθάπερ ὁ σός νόμος διδάσκω . διό οὗτος μανθάνω ἐν ὁ ὁ πειρασμός καιρός ὁ δίκαιος πραΰνω καί θεραπεύω ὁ ἔκβασις ὁ πρᾶγμα σκοπός καί ὁ μέν καταπονέω αὐτός ἁμαρτωλός ὁ βόθρος , εἰς ὅς ἐμπίπτω , ἑαυτοῦ δέ ὁ παρά ὁ θεός ἀγαθός ἐλπίς πρό ὀφθαλμός τίθημι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_93.8
Κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου ηὔφραναν τὴν ψυχήν μου . Οὐ μόνον τοῖς ποσί μου τὸ ἔλεός σου δύναμιν παρεῖχε πρὸς τὸ μὴ σαλευθῆναι , οὐδὲ μόνον ἡ παρὰ σοῦ βοήθεια τὴν ἐμὴν κατεκράτει ψυχὴν πρὸς τὸ μὴ παροικῆσαι τῷ ᾅδῃ , ἀλλὰ καὶ ἃς ἔφερον ἐν τῇ καρδίᾳ μου ὀδύνας αἱ παρὰ σοῦ παρακλήσεις ἐθεράπευον ἀπορρήτῳ δυνάμει τῆς σῆς χρηστότητος παρακαλούσης μου τὴν ψυχὴν καὶ εὐφροσύνης αὐτὴν πληρούσης . οὐδὲ γὰρ μία τις ἦν παράκλησις οὐδὲ δευτέρα , ἀλλὰ πλείους καὶ τοσαῦται , ὅσος ἦν ἀριθμὸς τῶν ἐν τῇ καρδίᾳ μου ὀδυνῶν . Ἐφαμίλλως γοῦν ταῖς ἐμαῖς ὀδύναις τὰς παρὰ σοῦ μοι παρεῖχες παρακλήσεις πρὸς ἑκάστην ὀδύνην , ὥσπερ τι φάρμακον σωτήριον τὴν σὴν παράκλησιν προσφέρων , καὶ ὥσπερ πλείοσι τραύμασι , πλείους καὶ τὰς θεραπείας προσάγων . τοιούτων δὲ παρακλήσεων καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος ἀντιλαμβανόμενος ἔφασκεν · εὐλογητὸς ὁ θεός , ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως , ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρακλήσεως , ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ θεοῦ . ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ ἐν ἡμῖν , οὕτως περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν . Καὶ ἦν ἂν εἰπεῖν πρὸς ταῦτα , μεταβαλόντα τό · οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς , τό · οὐκ ἄξιον τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν τῶν ἐν τῇ καρδίᾳ μου πρὸς τὰς παρακλήσεις σου , ὦ κύριε , ἐφ’ αἷς ηὔφρανας τὴν ψυχήν μου . εἰ δὲ ἐφ’ ἑκάστῃ ὀδύνῃ παρακαλεῖταί τις ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ εὐφροσύνης καταξιοῦταί τις · οὐκ ἂν εὔξαιτο διὰ θεὸν πλείους ὑπομένειν ὀδύνας , ὡς ἂν πλειόνων τυγχάνοι παρακλήσεων καὶ πλειόνων τῶν ἐπὶ ταῦτα εὐφροσυνῶν ;
Lemmas: κατά ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ἐγώ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὁ παράκλησις σύ εὐφραίνω ὁ Ψυχή ἐγώ . οὖον μόνος ὁ πούς ἐγώ ὁ ἔλεος σύ δύναμις παρέχω πρός ὁ μή σαλεύω , οὐδέ μόνος ὁ παρά σύ βοήθεια ὁ ἐμός κατακρατέω ψυχή πρός ὁ μή παροικέω ὁ ᾍδης , ἀλλά καί ὅς φέρω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὀδύνη ὁ παρά σύ παράκλησις θεραπεύω ἀπόρρητος δύναμις ὁ σός χρηστότης παρακαλέω ἐγώ ὁ ψυχή καί Εὐφρόσυνος αὐτός πληρόω . οὐδέ γάρ εἷς τις εἰμί παράκλησις οὐδέ δύο , ἀλλά πλείων καί τοσοῦτος , ὅσος εἰμί ἀριθμός ὁ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὀδύνη . ἐφάμιλλος γοῦν ὁ ἐμός ὀδύνη ὁ παρά σύ ἐγώ παρέχω παράκλησις πρός ἕκαστος ὀδύνη , ὥσπερ τίς φάρμακον σωτήριος ὁ σός παράκλησις προσφέρω , καί ὥσπερ πλείων τραῦμα , πλείων καί ὁ θεραπεία προσάγω . τοιοῦτος δέ παράκλησις καί ὁ θεῖος ἀπόστολος ἀντιλαμβάνω φάσκω · εὐλογητός ὁ θεός , ὁ πατήρ ὁ οἰκτιρμός καί θεός πᾶς παράκλησις , ὁ παρακαλέω ἐγώ ἐπί πᾶς ὁ θλῖψις ἐγώ εἰς ὁ δύναμαι ἐγώ παρακαλέω ὁ ἐν πᾶς θλῖψις διά ὁ παράκλησις , ὅς παρακαλέω αὐτός ὑπό ὁ θεός . ὅτι καθώς περισσεύω ὁ πάθημα ὁ Χριστός ἐν ἐγώ , οὕτως περισσεύω καί ὁ παράκλησις ἐγώ . καί εἰμί εἄν εἶπον πρός οὗτος , μεταβάλλω ὁ · οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ , ὁ · οὐ ἄξιος ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ὁ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ πρός ὁ παράκλησις σύ , εἰμί κύριος , ἐπί ὅς εὐφραίνω ὁ Ψυχή ἐγώ . εἰμί δέ ἐπί ἕκαστος ὀδύνη παρακαλέω τις ὑπό ὁ θεός καί ὁ παρά ὁ θεός Εὐφρόσυνος καταξιόω τις · οὐ εἄν εὔχομαι διά θεός πλείων ὑπομένω ὀδύνη , ὡς εἄν πλείων τυγχάνω παράκλησις καί πλείων ὁ ἐπί οὗτος Εὐφρόσυνος ;
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_93.9
Μὴ συμπροσέσται σοι θρόνος ἀνομίας , ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα ; Εἰκότως , φησίν , κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν τῶν ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου ηὔφραναν τὴν ψυχήν μου , ἐπειδήπερ οὐ πρόσεστί σοι θεῷ ὄντι δικαίῳ καὶ ἀγαθῷ θρόνος ἀνομίας · πάντα γὰρ κρίσει δικαίᾳ καὶ ὀρθῷ νόμῳ διοικεῖς · διὸ πλάσσεις κόπον ἐπὶ πρόσταγμα , τουτέστι τὸ πρόσταγμά σου κόπων καὶ καμάτων ἐστὶ ποιητικὸν διὰ τὰς μετὰ τοὺς πόνους διαδεξομένας ἀμοιβὰς τοὺς καλῶς ἀγωνισαμένους καὶ τὸν κόπον προθύμως καὶ εὐτόνως ὑπομείναντας .
Lemmas: μή συμπρόσειμι σύ θρόνος ἀνομία , ὁ πλάσσω κόπος ἐπί πρόσταγμα ; εἰκότως , φημί , κατά ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ὁ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὁ παράκλησις σύ εὐφραίνω ὁ Ψυχή ἐγώ , ἐπεί οὖον πρόσειμι σύ θεός εἰμί Δίκαιος καί ἀγαθός θρόνος ἀνομία · πᾶς γάρ κρίσις Δίκαιος καί ὀρθός νόμος διοικέω · διό πλάσσω κόπος ἐπί πρόσταγμα , τουτέστι ὁ πρόσταγμα σύ κόπος καί κάματος εἰμί ποιητικός διά ὁ μετά ὁ πόνος διαδέχομαι ἀμοιβή ὁ καλῶς ἀγωνίζομαι καί ὁ κόπος προθύμως καί εὔτονος ὑπομένω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_93.10
Θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῶον καταδικάσονται . καὶ ἐγένετό μοι κύριος εἰς καταφυγὴν καὶ ὁ θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου . καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν , καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν . Οἱ μὲν ἀσεβεῖς , φησίν , ἐπὶ τοσοῦτον τὴν τοῦ δικαίου ψυχὴν θηρεύσουσιν παγίσιν αὐτὴν καὶ δικτύοις περιβάλλοντες , ἕως ὅτε καὶ μέχρι θανάτου περιελάσωσιν αὐτὴν αἷμα ἀθῶον καταδικάζοντες . οὐκ ἀρκοῦνται γὰρ ταῖς διὰ χρημάτων ζημίαις , οὐδὲ ταῖς κατὰ τοῦ σώματος τῶν δικαίων πληγαῖς τε καὶ αἰκίαις , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπὶ θανάτῳ ψῆφον κατ’ αὐτῶν ἐκφέρουσιν . Κἀκεῖνοι μὲν τοιοῦτοι , ἐγὼ δὲ καὶ τοιούτων καταφρονεῖν μεμαθηκὼς καὶ μέχρι θανάτου εὐθαρσῶς ἵστασθαι , εἰδὼς ἔχειν ἐμαυτῷ καταφυγὴν τὸν κύριον καὶ βοηθὸν ἐλπίδος μου τὸν θεόν μου , ὃς ἐμοὶ μὲν βοηθήσει καταφυγή μου γινόμενος . τοῖς δὲ θηρεύουσι τὴν ψυχὴν τοῦ δικαίου καὶ αἷμα ἀθῶον καταδικάζουσιν ἀποδώσει τὴν ἀνομίαν αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτῶν καὶ τὴν πονηρίαν αὐτῶν στρέψει κατ’ αὐτῶν ἐν τῷ τῆς δικαιοκρισίας καιρῷ , ὅτε καὶ ἀφανιεῖ αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν . Διὸ καὶ θεὸς ἐκδική σεων κατ’ ἀρχὰς εἴρηται τοῦ ψαλμοῦ .
Lemmas: θηρεύω ἐπί ψυχή Δίκαιος καί αἷμα ἀθῶος καταδικάζω . καί γίγνομαι ἐγώ κύριος εἰς καταφυγή καί ὁ θεός ἐγώ εἰς βοηθός ἐλπίς ἐγώ . καί πωλέω αὐτός ὁ ἀνομία αὐτός , καί κατά ὁ πονηρία αὐτός ἀφανίζω αὐτός κύριος ὁ θεός ἐγώ . ὁ μέν ἀσεβής , φημί , ἐπί τοσοῦτος ὁ ὁ Δίκαιος ψυχή θηρεύω παγίς αὐτός καί δίκτυον περιβάλλω , ἠώς ὅτε καί μέχρι θάνατος περιελαύνω αὐτός αἷμα ἀθῶος καταδικάζω . οὐ ἀρκέω γάρ ὁ διά χρῆμα ζημία , οὐδέ ὁ κατά ὁ σῶμα ὁ Δίκαιος πληγή τε καί αἰκία , ἀλλά καί ὁ ἐπί θάνατος ψῆφος κατά αὐτός ἐκφέρω . ἐκεῖνος μέν τοιοῦτος , ἐγώ δέ καί τοιοῦτος καταφρονέω μανθάνω καί μέχρι θάνατος εὐθαρσής ἵστημι , εἰδοί ἔχω ἐμαυτοῦ καταφυγή ὁ κύριος καί βοηθός ἐλπίς ἐγώ ὁ θεός ἐγώ , ὅς ἐγώ μέν βοηθέω καταφυγή ἐγώ γίγνομαι . ὁ δέ θηρεύω ὁ ψυχή ὁ Δίκαιος καί αἷμα ἀθῶος καταδικάζω πωλέω ὁ ἀνομία αὐτός εἰς κεφαλή αὐτός καί ὁ πονηρία αὐτός στρέφω κατά αὐτός ἐν ὁ ὁ δικαιοκρισία καιρός , ὅτε καί ἀφανίζω αὐτός κύριος ὁ θεός ἐγώ . Διὸ καί θεός ἐκδικέω σός κατά ἀρχή εἴρω ὁ ψαλμός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_94.2
Προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ . Ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης αὐτοῦ παρουσίας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τὸ ἔνθεον ἀποκρύψας ὁ τοῦ θεοῦ λόγος τὴν τοῦ δούλου μορφὴν περιεβάλετο . διὸ εἴρηται · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν · ὅτι ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , ἠτιμάσθη , καὶ οὐκ ἐλογίσθη . ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ καὶ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς ἐπιστήσεται . διόπερ ὁ λόγος προτάξας τὰ εἰρημένα διὰ τῶν πρώτων , ἅπερ ἐχρῆν ἐπὶ τῆς προτέρας αὐτοῦ παρουσίας πράττειν , ἑξῆς ἀκολούθως τῆς δευτέρας αὐτοῦ καὶ ἐνδόξου ἐπιφανείας ὑπομιμνήσκει παρακελευόμενος προλαβεῖν τὸ μέλλον καὶ προφθάσαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει . Καλὸν γὰρ προφθάσαι καὶ προλαβεῖν καὶ πρὶν φανῆναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἔνδοξον , ἐφ’ οἷς ἡμάρτομεν ἀποκάθαρσιν ἑαυτοῖς πορίσασθαι διὰ τῆς ἐξομολογήσεως . γένοιτο δ’ ἂν ἡ ἐξομολόγησις γνησία , εἰ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάζωμεν αὐτῷ , τουτέστι διὰ τῶν ὀργάνων τῆς ψυχῆς , ἅπερ ἐστὶ τὰ σώματα , δι’ ὧν προσήκει τὸν καλούμενον ἀλαλαγμὸν ἐπιτελεῖν βίῳ σώφρονι καὶ πολιτείᾳ ἐναρέτῳ τὴν τοῦ θείου πνεύματος ἁρμονίαν καὶ τὸν ἅγιον ῥυθμὸν ἐπιδεικνυμένους . ταῦτα δὲ προηγουμένως πρὸς τὸν Ἰουδαίων λέλεκται λαὸν προκαλουμένου αὐτοὺς τοῦ λόγου ἐπὶ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γνῶσιν · ὅμως δὲ καὶ πρὸς πάντας ἡμᾶς χρησίμως ἂν ἐφαρμοσθείη .
Lemmas: προφθάνω ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν ἐξομολόγησις καί ἐν ψαλμός ἀλαλάζω αὐτός . ἐπί μέν ὁ πρῶτος αὐτός παρουσία ὁ πρόσωπον αὐτός ὁ ἔνθεος ἀποκρύπτω ὁ ὁ θεός λόγος ὁ ὁ δοῦλος μορφή περιβάλλω . διό εἴρω · ἄνθρωπος ἐν πλήσσω εἰμί καί εἰδοί φέρω μαλακία · ὅτι ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός , ἀτιμάζω , καί οὐ λογίζομαι . ἐπί δέ ὁ δύο αὐτός παρουσία ἀνακαλύπτω πρόσωπον καί μετά δύναμις καί δόξα πολύς ἐφίστημι . διόπερ ὁ λόγος προτάσσω ὁ εἴρω διά ὁ πρῶτος , ὅσπερ χρή ἐπί ὁ πρότερος αὐτός παρουσία πράσσω , ἑξῆς ἀκόλουθος ὁ δύο αὐτός καί ἔνδοξος ἐπιφάνεια ὑπομιμνῄσκω παρακελεύομαι προλαμβάνω ὁ μέλλω καί προφθάνω ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν ἐξομολόγησις . κηλόν γάρ προφθάνω καί προλαμβάνω καί πρίν φαίνω ὁ πρόσωπον αὐτός ἔνδοξος , ἐπί ὅς ἁμαρτάνω ἀποκάθαρσις ἑαυτοῦ πορίζω διά ὁ ἐξομολόγησις . γίγνομαι δέ εἄν ὁ ἐξομολόγησις Γνησία , εἰμί ἐν ψαλμός ἀλαλάζω αὐτός , τουτέστι διά ὁ ὄργανον ὁ Ψυχή , ὅσπερ εἰμί ὁ σῶμα , διά ὅς προσήκω ὁ καλέω ἀλαλαγμός ἐπιτελέω βίος σώφρων καί πολιτεία ἐνάρετος ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα ἁρμονία καί ὁ ἅγιος ῥυθμός ἐπιδείκνυμι . οὗτος δέ προηγουμένως πρός ὁ Ἰουδαῖος λέγω λαός προκαλέω αὐτός ὁ λόγος ἐπί ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ γνῶσις · ὅμως δέ καί πρός πᾶς ἐγώ χρήσιμος εἄν ἐφαρμόζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_94.3
Ὅτι θεὸς μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς . Τὰ παρηγγελμένα διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐν τῷ κυρίῳ καὶ σωτῆρι ἡμῶν , δηλαδὴ τῷ τοῦ θεοῦ λόγῳ , ἐπιτελεστέον διά τε τὰ ἄλλα καὶ διότι φύσει μέγας ὢν θεὸς καὶ μέγας τυγχάνει βασιλεύς , ἅτε μονογενὴς ὢν τοῦ θεοῦ λόγος . βασιλεὺς δὲ μέγας ἐστὶν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἐπάνω πάντων τῶν θεῶν , ἤτοι τῶν πεπλανημένως παρὰ τοῖς ἔθνεσι νενο μισμένων , ἢ τῶν Μωσεῖ παραπλησίων , ᾧ εἴρηται · τέθεικά σε θεὸν Φαραώ , ἢ θεῶν , περὶ ὧν εἴρη ται · θεὸς θεῶν κύριος ἐλάλησεν , καί · ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν · οὐδεὶς γὰρ αὐτῷ τούτων ὅμοιος . δι’ ὃ καὶ ἀλλαχοῦ εἴρηται · ὅτι τίς ἐν νεφέλαις ἰσωθήσεται τῷ κυρίῳ , ὁμοιωθήσεται τῷ κυρίῳ ἐν υἱοῖς θεοῦ ;
Lemmas: ὅτι2 θεός μέγας κύριος καί βασιλεύς μέγας ἐπί πᾶς ὁ θεός . ὁ παραγγέλλω διά ὁ ἔμπροσθεν ἐν ὁ κύριος καί σωτήρ ἐγώ , δηλαδή ὁ ὁ θεός λόγος , ἐπιτελεστέον διά τε ὁ ἄλλος καί διότι φύσις μέγας εἰμί θεός καί μέγας τυγχάνω βασιλεύς , ἅτε μονογενής εἰμί ὁ θεός λόγος . βασιλεύς δέ μέγας εἰμί ἐπί πᾶς ὁ θεός , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ἐπάνω πᾶς ὁ θεός , ἤτοι ὁ πεπλανημένως παρά ὁ ἔθνος Νένος μισμένων , ἢ ὁ Μωσῆς παραπλήσιος , ὅς εἴρω · τίθημι σύ θεός Φαραώ , ἢ θεός , περί ὅς εἴρη ὁ · θεός θεός κύριος λαλέω , καί · ὁ θεός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός · οὐδείς γάρ αὐτός οὗτος ὅμοιος . διά ὅς καί ἀλλαχοῦ εἴρω · ὅτι τίς ἐν νεφέλη ἰσόω ὁ κύριος , ὁμοιόω ὁ κύριος ἐν υἱός θεός ;
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_94.4
Ὅτι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ εἰσιν . Καὶ διὰ τοῦτο ἀγαλλιασώμεθα καὶ ἀλαλάξωμεν τῷ θεῷ , οὐ μόνον ὅτι κύριος καὶ θεός ἐστι καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς , ἀλλ’ ὅτι καὶ ὑπηγάγετο καὶ ὑφ’ ἑαυτὸν ἐποιήσατο τὰ πέρατα τῆς γῆς . τοῦτο γὰρ αἰτήσας παρὰ τοῦ πατρὸς εἴληφε κατὰ τό · αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . Εἰ δὲ καί τινα ἦν ὕψη ὀρῶν , ἤτοι τὰ παρὰ τῇ θείᾳ γραφῇ τετιμημένα ὡς τὸ Σιναῒ καὶ τὸ Χωρὴβ τό τε Θαβὼρ καὶ τὸ ὄρος Σιὼν καὶ τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν καὶ εἴ τι ἄλλο τούτοις παραπλήσιον , ἢ καὶ τὰ τούτοις ἐναντία τὰ δὴ ὑπὸ δαιμόνων πάλαι κρατούμενα , ἐν οἷς ἐθυσίαζον ὡς θεοῖς τοῖς πονηροῖς δαίμοσι τὰ ἔθνη · ἀλλὰ καὶ ταῦτα πάντα δεδιδάγμεθα , ὅτι τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν ἴδια τυγχάνει · αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ ποιητὴς αὐτῶν . μήποτε δὲ ἐν μὲν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατά ἐστι τῆς γῆς διὰ τὸ ὑπὸ τὴν αὐτοῦ χεῖρα διοικεῖσθαι τὰ περίγεια , τὰ δὲ ἐπουράνια τροπικῶς ὕψη ὀρέων ὀνομαζόμενα κρεῖττόν τι ἔχει τῶν ἐπὶ γῆς , ἐπειδήπερ αὐτοῦ ἐστιν οἷόν τι κτῆμα καὶ οἰκητήριον τῆς βασιλείας .
Lemmas: ὅτι2 ἐν ὁ χείρ αὐτός ὁ πέρας ὁ γῆ καί ὁ ὕψος ὁ ὄρος αὐτός εἰμί . καί διά οὗτος ἀγαλλιάω καί ἀλαλάζω ὁ θεός , οὖον μόνος ὅτι κύριος καί θεός εἰμί καί βασιλεύς μέγας ἐπί πᾶς ὁ θεός , ἀλλά ὅτι καί ὑπάγω καί ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω ὁ πέρας ὁ γῆ . οὗτος γάρ αἰτέω παρά ὁ πατήρ λαμβάνω κατά ὁ · αἰτέω παρά ἐγώ καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . εἰμί δέ καί τις εἰμί ὕψος ὄρος , ἤτοι ὁ παρά ὁ θεῖος γράφω τιμάω ὡς ὁ σίνομαι καί ὁ Χωρήβ ὁ τε Θαβώρ καί ὁ ὄρος Σιών καί ὁ ὄρος ὁ Ἐλαιῶν καί εἰμί τίς ἄλλος οὗτος παραπλήσιος , ἢ καί ὁ οὗτος ἐναντίος ὁ δή ὑπό δαίμων πάλαι κρατέω , ἐν ὅς θυσιάζω ὡς θεός ὁ πονηρός δαίμων ὁ ἔθνος · ἀλλά καί οὗτος πᾶς διδάσκω , ὅτι ὁ κύριος καί σωτήρ ἐγώ ἴδιος τυγχάνω · αὐτός γάρ εἰμί ὁ ποιητής αὐτός . μήποτε δέ ἐν μέν ὁ χείρ αὐτός ὁ πέρας εἰμί ὁ γῆ διά ὁ ὑπό ὁ αὐτός χείρ διοικέω ὁ περίγειος , ὁ δέ ἐπουράνιος τροπικός ὕψος ὄρος ὀνομάζω κρατύς τίς ἔχω ὁ ἐπί γῆ , ἐπεί αὐτός εἰμί οἷος τίς κτῆμα καί οἰκητήριον ὁ βασίλεια .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_94.5
Ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα , καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν , καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν . Μὴ θαυμάσῃς , φησίν , εἰ τὰ πέρατα τῆς γῆς αὐτοῦ τυγχάνει , καὶ εἰ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ ἐστιν . ἀλλὰ γὰρ μάνθανε , ὅτι καὶ τὸ πᾶν στοιχεῖον τῆς ὑγρᾶς οὐσίας , ἐφ’ ᾧ ἐστερέωται ἡ γῆ , αὐτοῦ ἔργον ὑπάρχει , οὐ μόνον κτῆμα ὄν , ἀλλὰ καὶ ποίημα αὐτοῦ . Τὴν μὲν οὖν θάλασσαν , δι’ ἧς τὸ πᾶν στοιχεῖον τῆς ὑγρᾶς οὐσίας δηλοῦται , αὐτὸς ἐποίησε , τὴν δὲ ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν , τάχα διὰ τὸ λέγεσθαι · ἔλαβεν ὁ θεὸς χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἔπλασε τὸν ἄνθρωπον , καὶ πάλιν · ἔπλασεν ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία . ἔοικε δὲ τὸ τῆς γῆς στοιχεῖον , σφαιροειδὲς ὄν , ὥς φασιν , ἢ καὶ ἄλλως κατά τινα τρόπον ἐσχηματισμένον , λόγῳ θεοῦ καὶ αὐτὸ τὴν τοιάνδε πλάσιν εἰληφέναι . διὸ ἀκριβῶς καὶ κατὰ φυσικὸν λόγον εἴρηται τό · καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν .
Lemmas: ὅτι2 αὐτός εἰμί ὁ θάλασσα , καί αὐτός ποιέω αὐτός , καί ὁ ξηρός ὁ χείρ αὐτός πλάσσω . μή θαυμάζω , φημί , εἰμί ὁ πέρας ὁ γῆ αὐτός τυγχάνω , καί εἰμί ὁ ὕψος ὁ ὄρος αὐτός εἰμί . ἀλλά γάρ μανθάνω , ὅτι καί ὁ πᾶς στοιχεῖον ὁ ὑγρός οὐσία , ἐπί ὅς στερεόω ὁ γῆ , αὐτός ἔργον ὑπάρχω , οὖον μόνος κτῆμα εἰμί , ἀλλά καί ποίημα αὐτός . ὁ μέν οὖν θάλασσα , διά ὅς ὁ πᾶς στοιχεῖον ὁ ὑγρός οὐσία δηλόω , αὐτός ποιέω , ὁ δέ ξηρός ὁ χείρ αὐτός πλάσσω , τάχα διά ὁ λέγω · λαμβάνω ὁ θεός χόω ἀπό ὁ γῆ καί πλάσσω ὁ ἄνθρωπος , καί πάλιν · πλάσσω ὁ θεός ἀπό ὁ γῆ πᾶς ὁ θηρίον . ἔοικα δέ ὁ ὁ γῆ στοιχεῖον , σφαιροειδής εἰμί , ὅς φημί , ἢ καί ἄλλως κατά τις τρόπος σχηματίζω , λόγος θεός καί αὐτός ὁ τοιόσδε πλάσις λαμβάνω . διό ἀκριβῶς καί κατά φυσικός λόγος εἴρω ὁ · καί ὁ ξηρός ὁ χείρ αὐτός πλάσσω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_94.6
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν καὶ κλαύσωμεν ἐναντίον κυρίου τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς . Τὴν ἔνθεον τοῦ κυρίου δύναμιν διὰ τῆς προτεθείσης διδασκαλίας παραστήσας ὁ λόγος ἀνωτέρω τε εἰπών · προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει , νῦν ἀναγκαίως διασαφεῖ τὸν τρόπον τῆς ἐξομολογήσεως . πάνυ δὲ προτρεπτικῶς ἀρχόμενος τοῦ ψαλμοῦ , οὐκ ἐντεῦθεν ἀπὸ τῶν σκυθρωποτέρων ἤρξατο , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν φαιδροτέρων , ὡς ἂν μὴ ἀποτραπεῖεν οἱ καλούμενοι τό · προσπέσωμεν καὶ κλαύσωμεν , εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς ἀκούσαντες . Εἰ μὴ ἄρα δύο τάγματα διὰ τούτων δηλοῖ · ἓν μὲν τὸ κρεῖττον , ὃ προηγουμένως ἐπὶ τὸν αἶνον καὶ τὴν ἀγαλλίασιν καλεῖ · δεύτερον δὲ τὸ δεόμενον θεραπείας , δι’ ὅ · δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα , ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηται . εἶθ’ ἑξῆς μετὰ τὰ τεθεολογημένα περὶ τοῦ κυρίου καὶ μετὰ τὴν τῶν προτέρων κλῆσιν ἐπὶ τοὺς δευτέρους μεταβαίνει καὶ τούτους διδάσκων ἀντὶ ὕδατος καὶ περιρραντηρίων , κλαυθμῷ καὶ ἐξομολογήσει ἐπὶ τοῖς πρώτοις αὐτῶν ἁμαρτήμασι χρήσασθαι . Προτρεπτικῶς δὲ τό · κλαύσωμεν ἐναντίον κυρίου , ἐπαγαγών , τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς , ἀγαθὰς ὑπέγραψεν ἐλπίδας διδάξας , ὅτι μὴ ἀλλότριοί ἐσμεν αὐτοῦ , ἀλλ’ ἔργον αὐτοῦ καὶ ποίημα αὐτοῦ . διὸ προσήκει τὰ χρηστότερα προσδοκᾷν , ἅτε δὴ κηδομένου αὐτοῦ τοῦ ἰδίου ποιήματος . Ἔτι πρὸς τούτοις διὰ τοῦ · προσπέσωμεν καὶ κλαύσωμεν ἐνώπιον κυρίου , διδάσκει μὴ ἐνώπιον ἀνθρώπων μηδὲ δι’ ἀνθρώπους τοῦτο ποιεῖν , ἀλλ’ ἐν τῷ κρυπτῷ κατὰ τό · ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι .
Lemmas: δεῦτε προσκυνέω καί προσπίπτω καί καλέω ἐναντίος κύριος ὁ ποιέω ἐγώ . ὁ ἔνθεος ὁ κύριος δύναμις διά ὁ προτίθημι διδασκαλία παρίστημι ὁ λόγος ἀνωτέρω τε εἶπον · προφθάνω ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν ἐξομολόγησις , νῦν ἀναγκαῖος διασαφέω ὁ τρόπος ὁ ἐξομολόγησις . πάνυ δέ προτρεπτικός ἄρχω ὁ ψαλμός , οὐ ἐντεῦθεν ἀπό ὁ σκυθρωπός ἄρχω , ἀλλά ἀπό ὁ φαιδρός , ὡς εἄν μή ἀποτρέπω ὁ καλέω ὁ · προσπίπτω καί καλέω , εὐθύς ἐν ἀρχή ἀκούω . εἰμί μή ἄρα δύο τάγμα διά οὗτος δηλόω · εἷς μέν ὁ ἀγαθός , ὅς προηγουμένως ἐπί ὁ αἶνος καί ὁ ἀγαλλίασις καλέω · δύο δέ ὁ δήω θεραπεία , διά ὅς · δεῦρο ἀγαλλιάω , ἐν ὁ πρῶτος εἴρω . εἶτα ἑξῆς μετά ὁ θεολογέω περί ὁ κύριος καί μετά ὁ ὁ πρότερος κλῆσις ἐπί ὁ δεύτερος μεταβαίνω καί οὗτος διδάσκω ἀντί ὕδωρ καί περιρραντήριον , κλαυθμός καί ἐξομολόγησις ἐπί ὁ πρῶτος αὐτός ἁμάρτημα χράω . προτρεπτικός δέ ὁ · καλέω ἐναντίος κύριος , ἐπάγω , ὁ ποιέω ἐγώ , ἀγαθός ὑπογράφω ἐλπίς διδάσκω , ὅτι μή ἀλλότριος εἰμί αὐτός , ἀλλά ἔργον αὐτός καί ποίημα αὐτός . διό προσήκω ὁ χρηστός προσδοκάω , ἅτε δή κήδω αὐτός ὁ ἴδιος ποίημα . ἔτι πρός οὗτος διά ὁ · προσπίπτω καί καλέω ἐνώπιος κύριος , διδάσκω μή ἐνώπιος ἄνθρωπος μηδέ διά ἄνθρωπος οὗτος ποιέω , ἀλλά ἐν ὁ κρυπτός κατά ὁ · ὁ πατήρ σύ ὁ βλέπω ἐν ὁ κρυπτός πωλέω σύ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_94.7
Καθόλου μὲν οὖν ἅπασιν ἁρμόζει τὰ παρηγγελμένα , κυρίως δὲ καὶ προηγουμένως ὁ λόγος τὸν Ἰουδαίων λαὸν ἐπὶ μετανοίᾳ ὧν ἐτόλμησαν παρακαλεῖ · ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ θεὸς ἡμῶν , καὶ ἡμεῖς λαὸς νομῆς αὐτοῦ καὶ πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ . Οὐ μόνον κύριος ἡμῶν ἐστιν ὡς οἰκετῶν δεσπότης , οὐδὲ μόνον ποιητὴς ὡς ἂν κτίστης ἡμῶν , ἀλλὰ καὶ θεός ἐστιν ἡμῶν , ἅτε δὲ ἀγαθὸς ὢν καὶ ἵλεως . διὸ καὶ φείσεται ἡμῶν καὶ ἐλεήσει ἡμᾶς , ὅτι οὐ μόνον ποίημα , ἀλλὰ καὶ κτῆμα αὐτοῦ τυγχάνομεν ὄντες . Καὶ οἱ μὲν λογικώτεροι λαὸς αὐτοῦ , οἱ δὲ ἔτι ἀτελεῖς καὶ ἀλογώτεροι πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ , ὥστε ἐὰν ἐξομολογησώμεθα αὐτῷ καὶ προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν καὶ κλαύσωμεν ἐναντίον αὐτοῦ , ἐξ ἅπαντος σωθησόμεθα , οἱ μὲν ὡς λαὸς αὐτοῦ , οἱ δὲ ὡς πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ . λέγεται γοῦν αὐτὸς εἶναι ὁ ποιμὴν ὁ καλός · καὶ ἡμεῖς λέγειν διδασκόμεθα · κύριος ποιμαίνει με , καὶ οὐδέν με ὑστερήσει .
Lemmas: Κάθολος μέν οὖν ἅπας ἁρμόζω ὁ παραγγέλλω , κύριος δέ καί προηγουμένως ὁ λόγος ὁ Ἰουδαῖος λαός ἐπί μετάνοια ὅς τολμάω παρακαλέω · ὅτι αὐτός εἰμί ὁ θεός ἐγώ , καί ἐγώ λαός νομή αὐτός καί πρόβατον χείρ αὐτός . οὖον μόνος κύριος ἐγώ εἰμί ὡς οἰκέτης δεσπότης , οὐδέ μόνος ποιητής ὡς εἄν Κτίστης ἐγώ , ἀλλά καί θεός εἰμί ἐγώ , ἅτε δέ ἀγαθός εἰμί καί ἵλαος . διό καί φείδομαι ἐγώ καί ἐλεέω ἐγώ , ὅτι οὖον μόνος ποίημα , ἀλλά καί κτῆμα αὐτός τυγχάνω εἰμί . καί ὁ μέν λογικός λαός αὐτός , ὁ δέ ἔτι ἀτελής καί ἄλογος πρόβατον χείρ αὐτός , ὥστε ἐάν ἐξομολογέομαι αὐτός καί προσκυνέω καί προσπίπτω καί καλέω ἐναντίος αὐτός , ἐκ ἅπας σῴζω , ὁ μέν ὡς λαός αὐτός , ὁ δέ ὡς πρόβατον χείρ αὐτός . λέγω γοῦν αὐτός εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός · καί ἐγώ λέγω διδάσκω · κύριος ποιμαίνω ἐγώ , καί οὐδείς ἐγώ ὑστερέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_95.2
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον αὐτοῦ · ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν τὴν δόξαν αὐτοῦ , ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τὰ θαυμάσια αὐτοῦ . Καὶ τίσι ταῦτα προσήκει νομίζειν προστάττεσθαι ἢ τοῖς δι’ ἔργων ὕστερόν ποτε αὐτὰ πεπληρωκόσι , τοῖς δηλαδὴ εὐαγγελισαμένοις εἰς πάντα τὰ ἔθνη τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ; τούτοις γὰρ τὸ θεῖον πνεῦμα ἄνωθεν καὶ πρὸ πολλοῦ τοῦτο πράττειν παρεκελεύετο . τοῖς αὐτοῖς δὲ καὶ τὰ ἑξῆς προσφωνεῖ , ὡς ἂν μέλλουσιν ἀναγγέλλειν τοῦ κυρίου τὴν δόξαν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι , μέλλουσί τε ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τὰ θαυμάσια αὐτοῦ κηρύττειν . Τίνες οὖν ἦσαν οἱ ταῦτα δι’ ἔργων ἐπιτελέσαντες ; εἰ μὲν ἦν ἑτέρους δυνατὸν ἐπιδεικνύναι , ἤτοι κατὰ τοὺς Κύρου χρόνους,ἢ κατὰ τοὺς Δαρίου τοιούτους |
Lemmas: εὐαγγελίζω ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ὁ σωτήριος αὐτός · ἀναγγέλλω ἐν ὁ ἔθνος ὁ δόξα αὐτός , ἐν πᾶς ὁ λαός ὁ θαυμάσιος αὐτός . καί τίσις οὗτος προσήκω νομίζω προστάσσω ἢ ὁ διά ἔργον ὕστερον ποτός αὐτός πληρόω , ὁ δηλαδή εὐαγγελίζω εἰς πᾶς ὁ ἔθνος ὁ σωτήριος ὁ θεός ; οὗτος γάρ ὁ θέω πνεῦμα ἄνωθεν καί πρό πολύς οὗτος πράσσω παρακελεύομαι . ὁ αὐτός δέ καί ὁ ἑξῆς προσφωνέω , ὡς εἄν μέλλω ἀναγγέλλω ὁ κύριος ὁ δόξα ἐν πᾶς ὁ ἔθνος , μέλλω τε ἐν πᾶς ὁ λαός ὁ θαυμάσιος αὐτός κηρύσσω . τίνω οὖν εἰμί ὁ οὗτος διά ἔργον ἐπιτελέω ; εἰμί μέν εἰμί ἕτερος δυνατός ἐπιδείκνυμι , ἤτοι κατά ὁ Κῦρος χρόνους,ἢ κατά ὁ Δαρίου τοιοῦτος |
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_95.3
Ὅτι μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα , φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς · ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια ὁ δὲ κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν . Τὸ καινὸν ᾆσμα πρὸς τοῖς εἰρημένοις διδάσκει τὸν κύριον τοῦ καινοῦ ᾄσματος μέγαν τινὰ εἶναι καὶ αἰνετὸν σφόδρα καὶ πρὸς τούτοις φοβερὸν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς · μέγαν μὲν ὡς θεοῦ λόγον καὶ πάντων δημιουργόν , αἰνετὸν δὲ ὡς εὐεργέτην καὶ σωτῆρα πάντων , φοβερὸν δὲ οὐ πᾶσιν , ἀλλὰ τοῖς πάλαι νομιζομένοις θεοῖς , δηλαδὴ τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν , οὓς καθεῖλεν ἀπελάσας τῆς κατὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπιβουλῆς . διόπερ ἵνα μὴ κατὰ τῶν ἁγίων τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι , ἀναγκαίως ἐπήγαγεν · ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια . Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα . καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο · ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς · Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ τὴν θεολογίαν παρίστησιν ὁ λόγος , διὰ δὲ τοῦ παρόντος τὸ λεῖπον ἐκείνοις ἀποδίδωσι διδάσκων , ὅτι μὴ μόνον τῶν εἰρημένων ποιητὴς τυγχάνει , ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς καὶ τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν , οὐχ ἕνα μόνον , ἀλλ’ ὅσοι ποτὲ καὶ εἰσί .
Lemmas: ὅτι2 μέγας κύριος καί αἰνετός σφόδρα , φοβερός εἰμί ἐπί πᾶς ὁ θεός · ὅτι πᾶς ὁ θεός ὁ ἔθνος δαιμόνιος ὁ δέ κύριος ὁ οὐρανός ποιέω . ὁ καινός ᾆσμα πρός ὁ εἴρω διδάσκω ὁ κύριος ὁ καινός ᾆσμα μέγας τις εἰμί καί αἰνετός σφόδρα καί πρός οὗτος φοβερός ἐπί πᾶς ὁ θεός · μέγας μέν ὡς θεός λόγος καί πᾶς δημιουργός , αἰνετός δέ ὡς εὐεργέτης καί σωτήρ πᾶς , φοβερός δέ οὖον πᾶς , ἀλλά ὁ πάλαι νομίζω θεός , δηλαδή ὁ πονηρός δαίμων , ὅς καθαιρέω ἀπελαύνω ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος ἐπιβουλή . διόπερ ἵνα μή κατά ὁ ἅγιος ὁ δή θεός προσαγορεύω ὑπολαμβάνω αὐτός φοβερός εἴρω , ἀναγκαῖος ἐπάγω · ὅτι πᾶς ὁ θεός ὁ ἔθνος δαιμόνιος . Aὐτὸς δέ ὁ κύριος μέγας εἰμί καί αἰνετός σφόδρα . καί ἐν ὁ πρό οὗτος δέ ψαλμός λέγω · ὅτι μέγας κύριος καί βασιλεύς μέγας ἐπί πᾶς ὁ θεός · ἀλλά ἐν ἐκεῖνος ὁ μεγαλειότης αὐτός ὁ θεολογία παρίστημι ὁ λόγος , διά δέ ὁ πάρειμι ὁ λείπω ἐκεῖνος ἀποδίδωμι διδάσκω , ὅτι μή μόνος ὁ εἴρω ποιητής τυγχάνω , ἀλλά ὅτι αὐτός καί ὁ οὐρανός ποιέω , οὐ εἷς μόνος , ἀλλά ὅσος ποτέ καί εἰμί .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_95.4
Ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ , ἁγιωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια ἐν τῷ ἁγιάσματι αὐτοῦ . Ἁγίασμα δὲ νοήσεις αὐτοῦ καὶ τὴν ἐκκλησίαν , ἐν ᾗ ἁγιότης καὶ μεγαλοπρέπεια τυγχάνει . διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέλεκται · τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα , κύριε , ὥστε προσήκειν ἐπιμελεῖσθαι πάντα τὸν δι’ εὐχῆς ἔχοντα τυχεῖν τῆς τοῦ ἁγιάσματος αὐτοῦ ἁγιωσύνης , τουτέστιν ἁγνείας καὶ καθαρότητος βίου κατὰ τό · ἅγιοι γίνεσθε , ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἅγιός εἰμι . Οὐ μόνον δὲ ἁγιωσύνης δεήσει ποιεῖσθαι πρόνοιαν τῷ μέλλοντι εἰσιέναι εἰς τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ μεγαλοπρέπειας · κατὰ τὰ ἤδη ἀποδοθέντα ἔστι γὰρ μεγαλοπρέπεια τὸ μηδενὸς ἐφίεσθαι ταπεινοῦ , μηδὲ μικρὰ καὶ ἀπρεπῆ διανοεῖσθαι , καὶ τὸ μεγάλα καὶ ὑψηλὰ καὶ θεοπρεπῆ περὶ τοῦ κυρίου δοξάζειν καὶ ἔτι πρὸς τούτοις τὸ μεγάλα παρ´ αὐτοῦ αἰτεῖν κατὰ τό · αἰτεῖτε μεγάλα καὶ τὰ μικρὰ προστεθήσεται ὑμῖν .
Lemmas: ἐξομολόγησις καί ὡραιότης ἐνώπιος αὐτός , ἁγιωσύνη καί μεγαλοπρέπεια ἐν ὁ ἁγίασμα αὐτός . ἁγίασμα δέ νοέω αὐτός καί ὁ ἐκκλησία , ἐν ὅς ἁγιότης καί μεγαλοπρέπεια τυγχάνω . διό καί ἐν ἕτερος λέγω · ὁ οἶκος σύ πρέπω ἁγίασμα , κύριος , ὥστε προσήκω ἐπιμελέομαι πᾶς ὁ διά εὐχή ἔχω τυγχάνω ὁ ὁ ἁγίασμα αὐτός ἁγιωσύνη , τουτέστιν ἁγνεία καί καθαρότης βίος κατά ὁ · ἅγιος γίγνομαι , ὅτι ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ ἅγιος εἰμί . οὖον μόνος δέ ἁγιωσύνη δήω ποιέω πρόνοια ὁ μέλλω εἴσειμι εἰς ὁ ἁγίασμα αὐτός , ἀλλά καί μεγαλοπρέπεια · κατά ὁ ἤδη ἀποδίδωμι εἰμί γάρ μεγαλοπρέπεια ὁ μηδείς ἐφίημι ταπεινός , μηδέ μικρός καί ἀπρεπής διανοέομαι , καί ὁ μέγας καί ὑψηλός καί θεοπρεπής περί ὁ κύριος δοξάζω καί ἔτι πρός οὗτος ὁ μέγας παρ´ αὐτός αἰτέω κατά ὁ · αἰτέω μέγας καί ὁ μικρός προστίθημι σύ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_95.7
Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοί , καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ . Ἐπὶ τοῖς σωθησομένοις καὶ ὑπὸ τοῦ κυρίου βασιλευθησομένοις ἔθνεσιν · εἰ γὰρ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι χαρὰ γίνεται ἐν τοῖς οὐρανοῖς , πῶς οὐκ εὐλόγως ἐπὶ τῇ τῶν ἐθνῶν ἁπάντων σωτηρίᾳ εὐφρανθεῖεν ἂν οἱ τότε οὐρανοί , καὶ ἀγαλλιάσεται ἡ τότε γῆ .
Lemmas: εὐφραίνω ὁ οὐρανός , καί ἀγαλλιάω ὁ γῆ . ἐπί ὁ σῴζω καί ὑπό ὁ κύριος βασιλεύω ἔθνος · εἰμί γάρ ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω χαρά γίγνομαι ἐν ὁ οὐρανός , πῶς οὐ εὔλογος ἐπί ὁ ὁ ἔθνος ἅπας σωτηρία εὐφραίνω εἄν ὁ τότε οὐρανός , καί ἀγαλλιάω ὁ τότε γῆ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_95.8
Σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . Κατὰ τὸν Ἀκύλαν · βροντήσει , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἠχήσει . Σημαίνει δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος διελεύσεσθαι τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα καὶ τὰ πελάγη καὶ τὰς ἐπὶ τῆς θαλάσσης νήσους , τούς τε ἐν ταύτῃ κατοικοῦντας ἀνθρώπους πλήρωμα αὐτῆς ὠνομασμένους · ὃ καὶ αὐτὸ τέλους ἔτυχεν . αὐτίκα γοῦν ἐκκλησίαι Χριστοῦ τὰς νήσους ἁπάσας πληροῦσι , πληθύει τε ὁσημέραι καὶ ἐπιδίδωσιν ἡ σωτήριος διδασκαλία μέχρι τῶν τὸν ὠκεανὸν οἰκούντων παρεκτεινομένη .
Lemmas: σαλεύω ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός . κατά ὁ Ἀκύλας · βροντάω , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ἠχέω . σημαίνω δέ διά οὗτος ὁ λόγος διέρχομαι ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα καί ὁ πέλαγος καί ὁ ἐπί ὁ θάλασσα νῆσος , ὁ τε ἐν οὗτος κατοικέω ἄνθρωπος πλήρωμα αὐτός ὀνομάζω · ὅς καί αὐτός τέλος τυγχάνω . αὐτίκα γοῦν ἐκκλησία Χριστός ὁ νῆσος ἅπας πληρόω , πληθύω τε ὁσημέραι καί ἐπιδίδωμι ὁ σωτήριος διδασκαλία μέχρι ὁ ὁ ὠκεανός οἰκέω παρεκτείνω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.1
Τῷ Δαυίδ , ὅτε ἡ γῆ αὐτοῦ καθίσταται . ἐν τῇ τῶν ο ἑρμηνείᾳ φέρεται ἡ προγραφή , ἐροῦμεν , ὡς πολλαῖς συμφοραῖς περιπεπτωκῶς ὁ Δαυὶδ τοτὲ μέν , ὅτε ὑπὸ τοῦ Σαοὺλ ἠλαύνετο καὶ τὰς ἐρήμους μετεδίωκε τὰς τε παρὰ τοῖς ἀλλοφύλοις διατριβάς , τοτὲ δέ , ὅτε πολέμοις ἐσχόλαζε , τὸν προκείμενον οἶμαι ψαλμὸν κατ’ ἐκεῖνον ᾖσε , καθ’ ὃν κατέστη ἡ γῆ αὐτοῦ ὁμοῦ καὶ τῆς διανοίας αὐτοῦ καὶ τῆς βασιλείας ἐν ἀταραξίᾳ καὶ εἰρήνῃ καὶ γαλήνῃ καταστάσης μετὰ τὴν πάντων τῶν ἐχθρῶν ἀναίρεσιν . τότε οὖν ὁ προφήτης ἐν εἰρηναίῳ καταστήματι γεγονὼς ὑπὸ τοῦ θείου πνεύματος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων διδασκαλίαν ἀνακινεῖται . Ἐπειδὴ δὲ μήτε ᾠδὴ μήτε ψαλμὸς ἐπιγέγραπται , εἴποις ἂν τὰ προκείμενα προφητείαν εἶναι καὶ διδασκαλίαν ἁπλῆν τὰ περὶ τῆς δευτέρας καὶ ἐνδόξου παρουσίας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἧς καὶ ὁ Δανιὴλ μνημονεύων φησίν · ἐθεώρουν καὶ ἰδού · ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ υἱὸς ἀνθρώπου παρῆν καὶ μέχρι τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασεν · καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία · καὶ πάντες οἱ λαοὶ καὶ φυλαὶ καὶ γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν · ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰῶνος καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ οὐ μὴ
Lemmas: ὁ Δαυίδ , ὅτε ὁ γῆ αὐτός καθίστημι . ἐν ὁ ὁ ὁ ἑρμηνεία φέρω ὁ προγραφή , εἴρω , ὡς πολύς συμφορά περιπίπτω ὁ Δαυίδ τοτέ μέν , ὅτε ὑπό ὁ Σαῦλος ἐλαύνω καί ὁ ἐρῆμος μεταδιώκω ὁ τε παρά ὁ ἀλλόφυλος διατριβή , τοτέ δέ , ὅτε πόλεμος σχολάζω , ὁ πρόκειμαι οἴομαι ψαλμός κατά ἐκεῖνος ἀείδω , κατά ὅς καθίστημι ὁ γῆ αὐτός ὁμοῦ καί ὁ διάνοια αὐτός καί ὁ βασίλεια ἐν ἀταραξία καί εἰρήνη καί γαλήνη καθίστημι μετά ὁ πᾶς ὁ ἐχθρός ἀναίρεσις . τότε οὖν ὁ προφήτης ἐν εἰρηναῖος κατάστημα γίγνομαι ὑπό ὁ θεῖον πνεῦμα ἐπί ὁ ὁ πρόκειμαι διδασκαλία ανακινώ . ἐπεί δέ μήτε ἀοιδή μήτε ψαλμός ἐπιγράφω , εἶπον εἄν ὁ πρόκειμαι προφητεία εἰμί καί διδασκαλία ἁπλόος ὁ περί ὁ δύο καί ἔνδοξος παρουσία ὁ σωτήρ ἐγώ ὅς καί ὁ Δανιήλ μνημονεύω φημί · θεωρέω καί ἰδού · ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός υἱός ἄνθρωπος πάρειμι καί μέχρι ὁ παλαιός ὁ ἡμέρα φθάνω · καί αὐτός δίδωμι ὁ ἀρχή καί ὁ τιμή καί ὁ βασίλειος · καί πᾶς ὁ λαός καί φυλή καί γλῶσσα αὐτός δουλεύω · ὁ βασίλειος αὐτός βασίλειος αἰών καί ὁ ἐξουσία αὐτός οὖον μή
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.3
Νεφέλη καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ , δικαιοσύνη καὶ κρίμα κατόρθωσις τοῦ θρόνου αὐτοῦ . πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ φλογιεῖ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ . τὴν δευτέραν αὐτοῦ ἔνδοξον παρουσίαν περὶ αὐτὸν ἔσται νεφέλη καὶ γνόφος , ὡς ἂν μὴ ἐπ’ ἐξουσίας εἴη πᾶσι καὶ τοῖς ἀναξίοις ὁρᾶν αὐτόν . Πόρρω δὲ αὐτοῦ ἐναντίον πῦρ διατρέχον καὶ φλογίζον τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ . Ἐναντίον δὲ αὐτοῦ εἴρηται , ὥσπερ ἂν εἴποι τις ὑπ’ ὀφθαλμῶν αὐτοῦ εἰς παράστασιν τοῦ κατὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν καὶ κρίσιν τὴν τιμωρίαν τοῖς ἀσεβέσιν ἐκπέμπεσθαι . Προπορεύεται δὲ αὐτὸ τὸ πῦρ καὶ φλογιεὶ τοὺς ὕλην πυρὸς ἑαυτοῖς συλλέξαντας καὶ θησαυρίσαντας ἑαυτοῖς ξύλα , χόρτον καλάμην , ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς . τοὺτων δὲ ὁ Δαυὶδ ἑαυτὸν κατὰ καιρὸν ὑπομιμνήσκων , ὅτε ἡ γῆ αὐτοῦ καθίσταται , ἀναστέλλων τῶν ἑαυτοῦ λογισμῶν πᾶσαν ....
Lemmas: Νεφέλη καί δνόφος κύκλος αὐτός , δικαιοσύνη καί κρίμα κατόρθωσις ὁ θρόνος αὐτός . πῦρ ἐναντίος αὐτός προπορεύω καί φλογίζω κύκλος ὁ ἐχθρός αὐτός . ὁ δύο αὐτός ἔνδοξος παρουσία περί αὐτός εἰμί νεφέλη καί δνόφος , ὡς εἄν μή ἐπί ἐξουσία εἰμί πᾶς καί ὁ ἀνάξιος ὁράω αὐτός . πρόσω δέ αὐτός ἐναντίος πῦρ διατρέχω καί φλογίζω ὁ ἐχθρός αὐτός . ἐναντίος δέ αὐτός εἴρω , ὥσπερ εἄν εἶπον τις ὑπό ὀφθαλμός αὐτός εἰς παράστασις ὁ κατά ὁ αὐτός βούλησις καί κρίσις ὁ τιμωρία ὁ ἀσεβής ἐκπέμπω . προπορεύω δέ αὐτός ὁ πῦρ καί φλογίζω ὁ ὕλη πυρός ἑαυτοῦ συλλέγω καί θησαυρίζω ἑαυτοῦ ξύλον , χόρτος καλάμη , ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή . οὗτος δέ ὁ Δαυίδ ἑαυτοῦ κατά καιρός ὑπομιμνήσκω , ὅτε ὁ γῆ αὐτός καθίστημι , ἀναστέλλω ὁ ἑαυτοῦ λογισμός πᾶς ....
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.4
Ἔφαναν αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ τῇ οἰκουμένῃ , εἶδεν καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ . τὰ ὄρη ἐτάκησαν ὡσεὶ κηρὸς ἀπὸ προσώπου κυρίου , ἀπὸ προσώπου κυρίου πάσης τῆς γῆς . μὲν πῦρ αὐτοῦ προπορεύεται ἕνεκεν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ · τῶν δὲ εὐσεβῶν καὶ θεοφιλῶν ψυχῶν χάριν ἀστραπαὶ αὐτοῦ ἐκ τοῦ φωτὸς αὐτοῦ ἐκπεμπόμεναι ἀντὶ ἡλίου καταλάμψουσι τὴν οἰκουμένην . εἰ γὰρ τότε ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , κατὰ τὴν σωτήριον διδασκαλίαν , πόθεν ἄλλοθεν φωτισθήσεται ὁ κόσμος , εἰ μὴ ἐξ αὐτοῦ , ἐπειδήπερ ἔσται αὐτοῖς ὁ κύριος φῶς αἰώνιον ; Ὁρῶσα δὲ αὐτοῦ τὰς τοῦ φωτὸς ἀστραπὰς ἡ τότε γῆ σαλευθήσεται χαίρουσα καὶ ἀγαλλομένη ἐπὶ τῷ φωτὶ καὶ τῇ βασιλείᾳ τοῦ κυρίου . ὅσαι δέ εἰσι δυνάμεις ἐπαιρόμεναι κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ ὅρη προσαγορευόμεναι ὡσεὶ κηρὸς τακήσονται ἀπὸ προσώπου τοῦ κυρίου μὴ φερούσαι ὑπομένειν μαρμαρυγὰς
Lemmas: φαίνω ὁ ἀστραπή αὐτός ὁ οἰκέω , ὁράω καί σαλεύω ὁ γῆ . ὁ ὄρος τήκω ὡσεί κηρός ἀπό πρόσωπον κύριος , ἀπό πρόσωπον κύριος πᾶς ὁ γῆ . μέν πῦρ αὐτός προπορεύω ἕνεκα ὁ ἐχθρός αὐτός · ὁ δέ εὐσεβής καί θεοφιλής Ψυχή χάρις ἀστραπή αὐτός ἐκ ὁ φάος αὐτός ἐκπέμπω ἀντί ἥλιος καταλάμπω ὁ οἰκέω . εἰμί γάρ τότε ὁ ἥλιος σκοτίζω καί ὁ σελήνη οὖον δίδωμι ὁ φέγγος αὐτός καί ὁ ἀστήρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός , κατά ὁ σωτήριος διδασκαλία , πόθεν ἄλλοθεν φωτίζω ὁ κόσμος , εἰμί μή ἐκ αὐτός , ἐπεί εἰμί αὐτός ὁ κύριος φάος αἰώνιος ; ὁράω δέ αὐτός ὁ ὁ φάος ἀστραπή ὁ τότε γῆ σαλεύω χαίρω καί ἀγάλλομαι ἐπί ὁ φάος καί ὁ βασίλεια ὁ κύριος . ὅσος δέ εἰμί δύναμις ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ θεός ὅρη προσαγορεύω ὡσεί κηρός τήκω ἀπό πρόσωπον ὁ κύριος μή φέρω ὑπομένω μαρμαρυγή
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.5
Αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς οἱ ἐγκαυχώμενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν προσκυνήσατε αὐτῷ , πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ . γὰρ ὁ λόγος τῶν γραφῶν κτίσματι ἀπεῖπεν · μὴ ἀναβλέψας , λέγων , εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ πλανηθεὶς προσκυνήσῃς αὐτοῖς . ὡς δὲ τούτοις προσκυνεῖν κεκώλυτα , οὕτω καὶ τοῖς ἄλλοις κτίσμασι , κἄν τινα ὐπεραναβεβηκότα τυγχάνῃ ὡς καὶ ἔμπροσθεν εἴρηται · ὅθεν καὶ διαβεβαιοῦσθαι προσήκει οὐ κτίσμα , ἀλλὰ κτίστην εἶναι τὸν
Lemmas: αἰσχύνω πᾶς ὁ προσκυνέω ὁ γλυπτός ὁ ἐγκαυχάομαι ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός προσκυνέω αὐτός , πᾶς ὁ ἄγγελος αὐτός . γάρ ὁ λόγος ὁ γραφεύς κτίσμα ἀπολέγω · μή ἀναβλέπω , λέγω , εἰς ὁ οὐρανός καί εἶδον ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ καί πᾶς ὁ κόσμος ὁ οὐρανός πλανάω προσκυνέω αὐτός . ὡς δέ οὗτος προσκυνέω κωλυτής , οὗτος καί ὁ ἄλλος κτίσμα , ἄν τις ὑπεραναβαίνω τυγχάνω ὡς καί ἔμπροσθεν εἴρω · ὅθεν καί διαβεβαιόω προσήκω οὖον κτίσμα , ἀλλά κτίστης εἰμί ὁ
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.6
Ἤκουσεν καὶ εὐφράνθη Σιών , καὶ ἠγαλλιάσαντο αἱ θυγατέρες τῆς Ἰουδαίας ἕνεκεν τῶν κριμάτων σου , κύριε . λέξιν Σιὼν ὁ τόπος ἐτύγχανεν , ἐν ᾧ τὰς συνήθεις οἱ ἐκ περιτομῆς ἐπετέλουν λατρείας · θυγατέρες δὲ Ἰουδαίας εἶεν ἂν αἱ καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας γῆς συναγωγαί . ἐπεὶ τοίνυν ἐν ταύταις πρότερον οἱ τὰ θεῖα μαθήματα γνησίως παιδευόμενοι καὶ ἀκοῇ παραλαβόντες τὰ περὶ τῆς κρίσεως τῆς περὶ τῶν ἀσεβῶν προφητείας καὶ τὰς περὶ τῶν ἐπαγγελιῶν τῶν τοῖς εὐσεβέσιν ἀποκειμένων , πιστεύοντές τε ταῖς προφητείαις καὶ προσδοκῶντες τὰ θεσπιζόμενα εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς ἐνεπιπλῶντο τῇ ἐλπίδι χαίροντες · ἔχαιρον δὲ καὶ ἐπὶ τῷ μανθάνειν τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ προσδοκῶντες αὐτήν · εἰκότως εἴρηται · ἤκουσεν καὶ εὐφράνθη Σιών , καὶ ἠγαλλιάσαντο αἱ θυγατέρες τῆς Ἰουδαίας ἕνεκεν τῶν κριμάτων σου , ἄλλως δ’ ἂν εἴποις Σιὼν μὲν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ ὑπάρχειν , θυγατέρες δὲ τῆς Ἰουδαίας τὰς ἀποστολικὰς ψυχὰς ἀπὸ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους προελθούσας . αἳ δὴ καὶ ἐμπίπλανται εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάσεως μανθάνουσι περὶ τῶν κριμάτων τοῦ κυρίου τῶν τε τοῖς εἰδωλολάτραις ἀποκειμένων τιμωριῶν καὶ τῶν τοῖς εὐσεβέσι τετηρημένων ἐπαγγελιῶν . εἰκότως δὲ χαίρουσιν , ἅτε δὴ αὐτῷ ἀνακείμεναι καὶ ἐλπίζουσαι τῆς ἐνδόξου αὐτοῦ βασιλείας
Lemmas: ἀκούω καί εὐφραίνω Σιών , καί ἀγαλλιάω ὁ θυγάτηρ ὁ Ἰουδαῖος ἕνεκα ὁ κρίμα σύ , κύριος . λέξις Σιών ὁ τόπος τυγχάνω , ἐν ὅς ὁ συνήθης ὁ ἐκ περιτομή ἐπιτελέω λατρεία · θυγάτηρ δέ Ἰουδαῖος ἄγω εἄν ὁ κατά ὅλος ὁ Ἰουδαῖος γῆ συναγωγή . ἐπεί τοίνυν ἐν οὗτος πρότερος ὁ ὁ θεῖον μάθημα γνήσιος παιδεύω καί ἀκοή παραλαμβάνω ὁ περί ὁ κρίσις ὁ περί ὁ ἀσεβής προφητεία καί ὁ περί ὁ ἐπαγγελία ὁ ὁ εὐσεβής ἀπόκειμαι , πιστεύω τε ὁ προφητεία καί προσδοκάω ὁ θεσπίζω Εὐφρόσυνος καί χαρά ἐμπίμπλημι ὁ ἐλπίς χαίρω · χαίρω δέ καί ἐπί ὁ μανθάνω ὁ περί ὁ βασίλεια ὁ θεός προσδοκάω αὐτός · εἰκότως εἴρω · ἀκούω καί εὐφραίνω Σιών , καί ἀγαλλιάω ὁ θυγάτηρ ὁ Ἰουδαῖος ἕνεκα ὁ κρίμα σύ , ἄλλως δέ εἄν εἶπον Σιών μέν ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὑπάρχω , θυγάτηρ δέ ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀποστολικός ψυχή ἀπό ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος προέρχομαι . ὅς δή καί ἐμπίμπλημι Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλίασις μανθάνω περί ὁ κρίμα ὁ κύριος ὁ τε ὁ εἰδωλολάτρης ἀπόκειμαι τιμωρία καί ὁ ὁ εὐσεβής τηρέω ἐπαγγελία . εἰκότως δέ χαίρω , ἅτε δή αὐτός ἀνάκειμαι καί ἐλπίζω ὁ ἔνδοξος αὐτός βασίλεια
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.7
Ὅτι σὺ εἶ κύριος ὁ ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν , σφόδρα ὑπερυψώθης ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς . τοῦτο αἴτιον ἦν τῆς εὐφροσύνης τῆς δηλωθείσης , τὸ τὸν κύριον καὶ θεὸν αὐτῶν , ὃν αὗται μόναι ἐσέβοντο , ὕψιστον γεγονέναι ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν , βασιλεύσαντα οὐκέτι μόνου τοῦ οὐρανοῦ , ἀλλὰ καὶ γῆς ἁπάσης καὶ τῶν ἐπὶ γῆς ἐθνῶν , καὶ τὸ σφόδρα ὑπερυψῶσθαι αὐτὸν ὑπὲρ πάντας τοὺς ὁπωσδήποτε νοουμένους
Lemmas: ὅτι2 σύ εἰμί κύριος ὁ ὕψιστος ἐπί πᾶς ὁ γῆ , σφόδρα ὑπερυψόω ὑπέρ πᾶς ὁ θεός . οὗτος αἴτιος εἰμί ὁ Εὐφρόσυνος ὁ δηλόω , ὁ ὁ κύριος καί θεός αὐτός , ὅς οὗτος μόνος σέβομαι , ὕψιστος γίγνομαι ἐπί πᾶς ὁ γῆ , βασιλεύω οὐκέτι μόνος ὁ οὐρανός , ἀλλά καί γῆ ἅπας καί ὁ ἐπί γῆ ἔθνος , καί ὁ σφόδρα ὑπερυψόω αὐτός ὑπέρ πᾶς ὁ ὅπως νοέω
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.8
Οἱ ἀγαπῶντες τὸν κύριον , μισεῖτε πονηρόν∙ φυλάσσει κύριος τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὐτοῦ , ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλῶν ῥύσεται αὐτούς . μετὰ τὰς περὶ τῆς κρίσεως διδασκαλίας προτρεπτικὴν ἐπαγωγὴν ποιεῖται διδάσκων , ὅπως διὰ πάντα τὰ προειρημένα ἀγαπᾶν χρὴ τὸν κύριον . τὶς οὖν ὁ τρόπος ὑπάρχει τῆς περὶ τὸν κύριον ἀληθοῦς ἀγάπης , διασαφεῖ λέγων · μισεῖτε πονηρά · οὐ γὰρ δυνατὸν ὁμοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ τὸν κύριον καί τὰ πονηρὰ ἀγαπᾶν · διόπερ τὸν περὶ τὸν κύριον ἀγάπην κατορθωτέον διὰ τοῦ μισεῖν καὶ βδελλύττεσθαι πᾶν πονηρόν , τουτέστι τὰς κατ’ εἶδος κακίας , αἳ πονηρίαι προσαγορεύονται . Φυλάσσει γὰρ κύριος τὰς ψυχάς , οὐ πάντῶν , ἀλλὰ τῶν ὁσίων ἀυτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ = t.r . ῥύσεται αὐτούς . Τότε γάρ , ὅτε τὸ πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ φλογιεῖ πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ , τὰς ψυχὰς τῶν ἁγίων αὐτοῦ φυλάσσει ὁ κύριος εἰς τὸ μηδὲν αὐτὰς ἀπὸ τὸ πυρὸς παθεῖν , μηδὲ ταῖς τῶν ἁμαρτωλῶν χερσί , τουτέστι πράξεσι ,
Lemmas: ὁ ἀγάπη ὁ κύριος , μισέω πονηρός φυλάσσω κύριος ὁ ψυχή ὁ ὅσιος αὐτός , ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι αὐτός . μετά ὁ περί ὁ κρίσις διδασκαλία προτρεπτικός ἐπαγωγή ποιέω διδάσκω , ὅπως διά πᾶς ὁ προερέω ἀγαπάω χρή ὁ κύριος . τις οὖν ὁ τρόπος ὑπάρχω ὁ περί ὁ κύριος ἀληθής ἀγάπη , διασαφέω λέγω · μισέω πονηρός · οὖον γάρ δυνατός ὁμοῦ καί κατά ὁ αὐτός καί ὁ κύριος καί ὁ πονηρός ἀγαπάω · διόπερ ὁ περί ὁ κύριος ἀγάπη κατορθωτέον διά ὁ μισέω καί βδελλύσσομαι πᾶς πονηρός , τουτέστι ὁ κατά εἶδος κακία , ὅς πονηρία προσαγορεύω . φυλάσσω γάρ κύριος ὁ Ψυχή , οὖον πάντός , ἀλλά ὁ ὅσιος αὐτός καί ἐκ χείρ ἁμαρτωλός = t.r . ῥύομαι αὐτός . τότε γάρ , ὅτε ὁ πῦρ ἐναντίος αὐτός προπορεύω καί φλογίζω πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός , ὁ ψυχή ὁ ἅγιος αὐτός φυλάσσω ὁ κύριος εἰς ὁ μηδείς αὐτός ἀπό ὁ πυρός πάσχω , μηδέ ὁ ὁ ἁμαρτωλός χείρ , τουτέστι πρᾶξις ,
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.9
Φῶς ἀνέτειλεν τῷ δικαίῳ καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ εὐφροσύνη . λόγος ἀπαγγελτικὸς τυγχάνει τοῦ τῶν δικαίων τέλους · καλῇ δὲ τάξει κέχρηται τὰ μὲν σκυθρωπὰ προτάξας , φυλάξας δὲ τὰ φαιδρότερα εἰς τὸ τέλος τῶν
Lemmas: Φάος ἀνατέλλω ὁ Δίκαιος καί ὁ εὐθύς ὁ Καρδία Εὐφρόσυνος . λόγος ἀπαγγελτικός τυγχάνω ὁ ὁ Δίκαιος τέλος · καλός δέ τάξις χράομαι ὁ μέν σκυθρωπός προτάσσω , φυλάσσω δέ ὁ φαιδρός εἰς ὁ τέλος ὁ
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.10
Εὐφράνθητε , δίκαιοι , ἐπὶ τῷ κυρίῳ καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ . φησίν , ὑμεῖς οἱ τὸ δίκαιον ἀγαπήσαντες καὶ παντὸς τοῦ παρόντος βίου τὸν θεὸν προτιμήσαντες τὰ ἐπηγγελμένα ὑμῖν ἀγαθὰ ἤδη ἐντεῦθεν κατὰ τὴν ἐνεστῶσαν ζωὴν ἐπὶ τῷ ἡμετέρῳ βασιλεῖ καὶ κυρίῳ εὐφραίνεσθε · καὶ μηδὲν μὲν ἄλλο τοῦ θνητοῦ βίου θαυμάζονζες , χαίροντες δ’ ἐπὶ μόνῳ τῷ κυρίῳ , οὗ τὴν μνήμην τῆς ἁγιωσύνης ἀναπεμπαζόμενοι , ἐντεῦθεν ἤδη ἐξομολογεῖσθε κατὰ τοὺς δύο τῆς ἐξομολογήσεως τρόπους , ὡς ἂν τυχεῖν δυνηθείητε τῶν ἐπηγγελμένων τοῖς ἁγίοις ἀγαθῶν ὑπὸ τοῦ
Lemmas: εὐφραίνω , Δίκαιος , ἐπί ὁ κύριος καί ἐξομολογέομαι ὁ μνήμη ὁ ἁγιωσύνη αὐτός . φημί , σύ ὁ ὁ Δίκαιος ἀγαπάω καί πᾶς ὁ πάρειμι βίος ὁ θεός προτιμάω ὁ ἐπαγγέλλω σύ ἀγαθός ἤδη ἐντεῦθεν κατά ὁ ἐνίστημι ζωή ἐπί ὁ ἡμέτερος βασιλεύς καί κύριος εὐφραίνω · καί μηδείς μέν ἄλλος ὁ θνητός βίος θαυμάζω , χαίρω δέ ἐπί μόνος ὁ κύριος , ὅς ὁ μνήμη ὁ ἁγιωσύνη ἀναπεμπάζομαι , ἐντεῦθεν ἤδη ἐξομολογέομαι κατά ὁ δύο ὁ ἐξομολόγησις τρόπος , ὡς εἄν τυγχάνω δύναμαι ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ἅγιος ἀγαθός ὑπό ὁ
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_97.1
Ψαλμὸς τῷ Δαυίδ . Ἐπὶ σωτηρία ἡμετέρα ὁ σωτὴρ ἐπιδημήσας τῷ κόσμῳ καὶ χάριτι θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γευσάμενος θανάτου ἐπὶ τῷ ἆρᾳ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , ὡς διὰ τὼν ἑπομένων δηλωθήσεται στίχων .
Lemmas: ψαλμός ὁ Δαυίδ . ἐπί σωτηρία ἡμέτερος ὁ σωτήρ ἐπιδημέω ὁ κόσμος καί χάρις θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος ἐπί ὁ ἄρα ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , ὡς διά ὅς ἕπομαι δηλόω στίχος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_97.2
Ἄισατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινόν , ὅτι θαυμαστὰ ἐποίησεν κύριος · ἐσωσεν αὐτῷ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ . Πάλαι μὲν διὰ Μωσέως καὶ δι´ ἀγγέλων καὶ διὰ προφητῶν ἔσωσεν , οὓς ἔσωσεν ὁ κύριος , ἐν δὲ τῷ καινῷ ἄσματι αὐτὸς ἑαυτῷ .
Lemmas: ἀιαστῄσκω ὁ κύριος ᾆσμα καινός , ὅτι θαυμαστός ποιέω κύριος · σῴζω αὐτός ὁ δεξιός αὐτός . πάλη μέν διά Μωσῆς καί δις ἄγγελος καί διά προφήτης σῴζω , ὅς σῴζω ὁ κύριος , ἐν δέ ὁ καινός ᾆσμα αὐτός ἑαυτοῦ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_97.3
Ἐμνήσθη τοῦ ἐλέους αὐτοῦ τῷ Ἰακὼβ καὶ τῆς ἀληθείας αὐτοῦ τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ · εἴδοσαν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ἡμῶν . Ἐπειδὴ πολλαὶ προφητεῖαι καὶ τῷ Ἰακὼβ καὶ τῷ Ἰσραὴλ περί τε τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως καὶ περὶ τοῦ κυρίου λεχθέντος σωτηρίου καὶ περὶ τῆς τοῦ κυρίου δικαιοσύνης ἐχρημάτισαν · αὗται δὲ κατὰ τὸ καινὸν ἆσμα εἰς ἔργον προκεχωρήκασι · τούτου χάριν θαυμαστὰ ποιῶν ἐμνήσθη τοῦ ἐλέους αὐτοῦ τῷ οἴκῳ Ἰακὼβ καὶ τῆς ἀληθείας αὐτοῦ τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ . Τὴν γὰρ τῶν λόγων ἀλήθειαν ἐπιστώσατο διὰ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως . καὶ ὅπερ ἐπηγγείλατο παρέξειν πᾶσιν ἀνθρώποις ἔλεγε , τοῦτ’ ἔδειξε διὰ τοῦ καινοῦ ἄσματος , δι’ οὗ πάντα τὰ ἔθνη ἐλεήσας τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ συνέστησεν . Ἐπὶ σχολῆς δὲ αὐτῷ τὰς πρὸς τὸν Ἰακὼβ ἐπαγγελίας καὶ τὰς πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραὴλ προφητείας ἀναλέξη , δι’ ὧν ἡ κλῆσις τῶν ἐθνῶν ἐθεσπίζετο καὶ τὸ καλούμενων σωτήριον τοῦ κυρίου ἥ τε εἰς πάντας ἀνθρώπους ἐκλάμψασα αὐτοῦ διακιοσύνη , ὧν ἐμνήσθη νῦν , ὅτε εἰς ἔργον αὐτοῦ προκεχωρήκασιν οἱ λόγοι διὰ τῆς τοῦ σωτήρος ἡμῶν εἰς ἀνθρώπους ἐπιφανείας ἐπιθελεσθέντες .
Lemmas: Ἐμνάω ὁ ἔλεος αὐτός ὁ Ἰακώβ καί ὁ ἀλήθεια αὐτός ὁ οἶκος Ἰσραήλ · ὁράω πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ ὁ σωτήριος ὁ θεός ἐγώ . ἐπεί πολύς προφητεία καί ὁ Ἰακώβ καί ὁ Ἰσραήλ περί τε ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις καί περί ὁ κύριος λέγω σωτήριος καί περί ὁ ὁ κύριος δικαιοσύνη χρηματίζω · οὗτος δέ κατά ὁ καινός ᾆσμα εἰς ἔργον προχωρέω · οὗτος χάρις θαυμαστός ποιέω μιμνήσκω ὁ ἔλεος αὐτός ὁ οἶκος Ἰακώβ καί ὁ ἀλήθεια αὐτός ὁ οἶκος Ἰσραήλ . ὁ γάρ ὁ λόγος ἀλήθεια πιστόω διά ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις . καί ὅσπερ ἐπαγγέλλω παρέχω πᾶς ἄνθρωπος λέγω , οὗτος δείκνυμι διά ὁ καινός ᾆσμα , διά ὅς πᾶς ὁ ἔθνος ἐλεέω ὁ ἀλήθεια αὐτός συνίστημι . ἐπί σχολή δέ αὐτός ὁ πρός ὁ Ἰακώβ ἐπαγγελία καί ὁ πρός ὁ οἶκος Ἰσραήλ προφητεία ἀναλέγω , διά ὅς ὁ κλῆσις ὁ ἔθνος θεσπίζω καί ὁ καλέω σωτήριος ὁ κύριος ὅς τε εἰς πᾶς ἄνθρωπος ἐκλάμπω αὐτός διακιοσύνη , ὅς μιμνήσκω νῦν , ὅτε εἰς ἔργον αὐτός προχωρέω ὁ λόγος διά ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ εἰς ἄνθρωπος ἐπιφάνεια ἐπιθελεσθέντες .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_97.4
Ἀλαλάξατε τῷ θεῷ , πᾶσα ἡ γῆ , ᾄσατε καὶ ἀγαλλιᾶσθε καὶ ψάλατε . Κρίνας ὁ κύριος δίκαιον εἶναι πάντας ἀνθρώπους ἐξ ἴσου τῆς παρ’ αὐτῷ σωτηρίας καταξιῶσαι τὸ σωτήριον αὐτοῦ ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν ἀπεκάλυψεν · οὐ γὰρ ἄλλως δυνατὸν ἦν αὐτὸν θεάσασθαι μὴ οὐχὶ τῆς χάριτος τοῦ κυρίου ἀποκαλυψάσης αὐτόν .
Lemmas: ἀλαλάζω ὁ θεός , πᾶς ὁ γῆ , ἀείδω καί ἀγαλλιάω καί ψάλλω . κρίνω ὁ κύριος Δίκαιος εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἴσος ὁ παρά αὐτός σωτηρία καταξιόω ὁ σωτήριος αὐτός ἐναντίος πᾶς ὁ ἔθνος ἀποκαλύπτω · οὖον γάρ ἄλλως δυνατός εἰμί αὐτός θεάομαι μή οὐ ὁ χάρις ὁ κύριος ἀποκαλύπτω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_97.5
Ψάλατε τῷ κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ , ἐν κιθάρᾳ καὶ φωνῇ ψαλμοῦ · ἐν σάλπιγξιν ἐλαταῖς καὶ φωνῇ σάλπιγγος κερατίνης ἀλαλάξατε ἐνώπιον τοῦ βασιλέως κυρίου . Ἐλαταὶ λέγονται σάλπιγγες οἱ λόγοι τῶν ἀποστόλων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διὰ τὸ βεβασανισμένον καὶ πεπυρωμένον τῆς πίστεως αὐτῶν κερατίνη δὲ διὰ τὸ πρακτικόν . βοῶν γὰρ αἱ κεράτιναι σάλπιγγες βοῦς δὲ ἐργαστικὸν ζῶον . καὶ περὶ τῶν ἀποστόλων δέ φησιν ὁ Παῦλος · μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ θεῷ ; ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγει . οἱ δ´ αὐτοὶ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι ὡς βόες θεοῦ φασίν · ἐν σοι τοὺς ἐχθρους ἡμῶν κερατιοῦμεν . Αἱ φωναὶ τοιγαροῦν τῶν ἱερῶν τοῦ σωτῆρος ἀποστόλων ἐλαταὶ ὁμοῦ καὶ κερατίναι σάλπιγγες ἐτύγχανον · κιθάρᾳ δ´ ἄλλως μὴ ὄκνει λέγειν τὸν σύμπαντα τοῦ Χριστοῦ λαὸν ἐκ διαφόρων ψυχῶν ὡς ἐκ πλειόνων χορδῶν ἡρμοσμένον μίαν τε εὐχὴν καὶ εὐχαριστίαν τῷ θεῷ ἀναπέμποντα · καὶ φωνὴν ψαλμοῦ τὴν σύμφωνον τοῦ πλήθους δοξολογίαν . Πρὸς τοῖς εἰρημένοις ὁ λόγος προστάττει ἀλαλάζειν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως κυρίου · εἰ ἔστι τίς ἀνεκλάλητος κατὰ μόνην διάνοιαν ἀναπεμπομενη τῷ θεῷ δοξολογία , ἣν οὐκ ἔστι δυνατὸν λόγοις διηρμηνεῦσαι , καὶ ταύτῃ κεχρῆσθαι ὁ λόγος τοὺς δυναμένους προτρέπει .
Lemmas: ψάλλω ὁ κύριος ἐν κιθάρα , ἐν κιθάρα καί φωνή ψαλμός · ἐν σάλπιγξ ἐλατός καί φωνή σάλπιγξ κεράτινος ἀλαλάζω ἐνώπιος ὁ βασιλεύς κύριος . ἐλατός λέγω σάλπιγξ ὁ λόγος ὁ ἀπόστολος ὁ σωτήρ ἐγώ διά ὁ βασανίζω καί πυρόω ὁ πίστις αὐτός κεράτινος δέ διά ὁ πρακτικός . βοῦς γάρ ὁ κεράτινος σάλπιγξ βοῦς δέ ἐργαστικός ζῷον . καί περί ὁ ἀπόστολος δέ φημί ὁ Παῦλος · μή ὁ βοῦς μέλος ὁ θεός ; ἢ διά ἐγώ πάντως λέγω . ὁ δδʹ αὐτός ὁ θεός ἄνθρωπος ὡς βοῦς θεός φημί · ἐν σύ ὁ ἐχθρός ἐγώ κερατίζω . ὁ φωνή τοιγάρ ὁ ἱερός ὁ σωτήρ ἀπόστολος ἐλατός ὁμοῦ καί κερατίνης σάλπιγξ τυγχάνω · κιθάρα δδʹ ἄλλως μή ὀκνέω λέγω ὁ σύμπας ὁ Χριστός λαός ἐκ διάφορος Ψυχή ὡς ἐκ πλείων χορδή ἁρμόζω εἷς τε εὐχή καί εὐχαριστία ὁ θεός ἀναπέμπω · καί φωνή ψαλμός ὁ σύμφωνος ὁ πλῆθος δοξολογία . πρός ὁ εἴρω ὁ λόγος προστάσσω ἀλαλάζω ἐνώπιος ὁ βασιλεύς κύριος · εἰμί εἰμί τίς ἀνεκλάλητος κατά μόνος διάνοια ἀναπέμπω ὁ θεός δοξολογία , ὅς οὐ εἰμί δυνατός λόγος διερμηνεύω , καί οὗτος χράομαι ὁ λόγος ὁ δύναμαι προτρέπω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_97.6
Σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , ἡ οἰκουμένη καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ · ποταμοὶ κροτήσουσιν χειρὶ ἐπὶ τὸ αὐτό . Εἴποι δ´ ἄν τις σημαίνεσθαι διὰ τούτων καὶ τὴν συντέλειαν τοῦ ἐνεστῶτος βίου τήν τε κίνησιν καὶ μεταβολὴν τὴν ἐπὶ τὸ κρεῖττον τῶν παρόντων πραγμάτων . Προπαιδεύσας γοῦν ὁ λόγος τὸ καινὸν ἆσμα καί τισι δέδοται · ὅπως τὲ προσήκει αὐτὸ μετιέναι , ἀκολούθως τὰ περὶ συντελείας παιδεύει , τίς γενήσεται κατὰ τὴν δευτέραν καὶ ἔνδοξον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρουσίαν , ἣν ἐπισυνάπτει λέγων · ἀπὸ προσώπου κυρίου ὅτι ἔρχεται , ὅτι ἥξει κρίναι τὴν γῆν . Μήποτε δὲ τὰ πλήθη τῶν σωζομένων ποταμηδὸν συνερχομένων καὶ φωναῖς θεολογικαῖς ἀνυμνούντων τὴν τοῦ κυρίου βασιλείαν διὰ τῶν ἐν χερσὶ δηλοῦται · χαρᾶς δὲ σύμβολον καὶ εὐφροσύνης ὁ κρότος . οἶμαι δὲ μίαν εἶναι καὶ τὴν αὐτὴν διάνοιαν τῶν τὰς ἐνταῦθα κροτούντων τῇ χειρὶ ποταμῶν καὶ τῶν ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ δηλουμένων ἐθνῶν , οἷς ἐλέγετο · πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χεῖρας . ᾿Ανάγνωθι δὲ καὶ τὰ ἐν τῷ ϙε ψαλμῷ καὶ περὶ τούτων εἰρημένα .
Lemmas: σαλεύω ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός , ὁ οἰκέω καί ὁ κατοικέω ἐν αὐτός · ποταμός κροτέω χείρ ἐπί ὁ αὐτός . εἶπον δδʹ ἄν τις σημαίνω διά οὗτος καί ὁ συντέλεια ὁ ἐνίστημι βίος ὁ τε κίνησις καί μεταβολή ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ὁ πάρειμι πρᾶγμα . προπαιδεύω γοῦν ὁ λόγος ὁ καινός ᾆσμα καί τις δίδωμι · ὅπως τε προσήκω αὐτός μέτειμι , ἀκόλουθος ὁ περί συντέλεια παιδεύω , τίς γίγνομαι κατά ὁ δύο καί ἔνδοξος ὁ σωτήρ ἐγώ παρουσία , ὅς ἐπισυνάπτω λέγω · ἀπό πρόσωπον κύριος ὅτι ἔρχομαι , ὅτι ἥκω κρίνω ὁ γῆ . μήποτε δέ ὁ πλῆθος ὁ σώζω ποταμηδόν συνέρχομαι καί φωνή θεολογικός ἀνυμνέω ὁ ὁ κύριος βασίλειος διά ὁ ἐν χείρ δηλόω · χαρά δέ σύμβολον καί Εὐφρόσυνος ὁ κρότος . οἴομαι δέ εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός διάνοια ὁ ὁ ἐνταῦθα κροτέω ὁ χείρ ποταμός καί ὁ ἐν ἕτερος ψαλμός δηλέομαι ἔθνος , ὅς λέγω · πᾶς ὁ ἔθνος κροτέω χείρ . ᾿Ανάγνωθι δέ καί ὁ ἐν ὁ ϙε ψαλμός καί περί οὗτος εἴρω .