eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_72.3
Διὰ τοῦτο ἐπιστρέψει ὁ λαός μου ἐνταῦθα , καὶ ἡμέραι πλήρεις εὑρεθήσονται ἐν αὐτοῖς . καὶ εἶπαν · πῶς ἔγνω ὁ θεός , καὶ εἰ ἔστι γνῶσις ἐν τῷ ὑψίστῳ ; ἰδοὺ οὗτοι ἁμαρτωλοὶ καὶ εὐθηνοῦνται · εἰς τὸν αἰῶνα κατέσχον πλούτου . ἄρα ματαίως ἐδικαίωσα τὴν καρδίαν μου καὶ ἐνιψάμην ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου ; καὶ ἐγενόμην μεμαστιγωμένος ὅλην τὴν ἡμέραν , καὶ ὁ ἔλεγχός μου εἰς τὰς πρωΐας . Τὰ μὲν ἄθεα τῶν ἀσεβῶν ῥήματα καὶ ἡ κρατήσασα αὐτῶν ὑπερηφανία τοιαύτη τις ἦν , οἵα δεδήλωται , χρὴ δὲ μὴ ἀγνοεῖν , ὡς αὐτὰ ταῦτα πρὸς ἀγαθοῦ γεγένηται τῷ ἐμῷ λαῷ · εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα πρός τινα καιρὸν αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἀσεβέσιν ὁ ἐμὸς λαὸς παρεδόθη εἰς ἔκπραξιν ἁμαρτημάτων , ἀλλ’ ἡ ὑπερβολὴ τῆς τῶν προλεχθέντων ἀπονοίας πτῶσιν αὐτοῖς ἐργασαμένη καὶ ὀλέθρου γενομένη αὐτοῖς αἰτία ἄνεσιν καὶ ἀναπνοὴν τῷ ἐμῷ παρέξει λαῷ . ἐκπεσόντων γὰρ ἐκείνων καὶ ἀπολομένων διὰ τὰς οἰκείας ἀσεβείας ὁ λαός μου ἐπιστρέψει ἐνταῦθα , τουτέστιν ἐν τῷ παρόντι βίῳ , καὶ ἡμέραι δὲ πλήρεις εὑρεθήσονται ἐν αὐτοῖς , δηλαδὴ τοῖς ἐν τῷ ἐμῷ λαῷ ἀξίοις . Πλήρεις δὲ ἡμέραι εἰσὶν αἱ παντὸς ἀγαθοῦ πεπληρωμέναι καὶ τὸν οἰκεῖον χρόνον τῆς ζωῆς ἀποπληροῦσαι · οὕτω λέλεκταί που , ὅτι ἐκοιμήθη πλήρης ἡμερῶν . Ὁ μὲν οὖν ἐμὸς λαὸς ἐκ τούτων ὠφέληται · οἵ γε μὴν προλεχθέντες ἀσεβεῖς καὶ ἄθεοι οὕτως ἠσέβουν ὡς τοὺς ὁρῶντας ἀμηχανεῖν καὶ λέγειν · πῶς ἔγνω ὁ θεός , καὶ εἰ ἔστι γνῶσις ἐν τῷ ὑψίστῳ ; εἰ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ ὑψίστῳ γνῶσις , καὶ εἰ ταῦτα ἐφορᾷ καὶ τοὺς ἐπὶ γῆς ἐπισκοπεῖ , πῶς οὗτοι τοιαῦτα δρῶντες εὐθηνοῦσιν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα κατέσχον πλούτου ; κἀγὼ δὲ ταῦτα θεωρῶν ἐθορυβούμην τοῖς λογισμοῖς ὡς πρὸς ἐμαυτὸν ἐννοεῖν , μήποτε ἄρα ματαίως ἐδικαίωσα τὴν καρδίαν μου , καὶ ἐνιψάμην ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου , καὶ ἐγενόμην μεμαστιγωμένος ὅλην τὴν ἡμέραν , καὶ ὁ ἔλεγχός μου εἰς τὰς πρωΐας ; εἰ γὰρ τοῖς μὴ ταῦτα πεποιηκόσιν τοσαύτη πάρεστιν εὐθυμία , εἰς μάταιον ἄρα ἐγὼ κοπιῶ καὶ περιττῶς ἐσπούδακα δικαιοσύνης ἐπιμελούμενος · εἰκῇ δὲ καὶ μάτην ἐφύλαξά μου τὰς χεῖρας καὶ τὰς πράξεις καθαρὰς ἐξ ἀδίκων ἔργων · εἰκῇ καὶ νηστείαις καὶ κακοπαθείαις κατατρύχων ἐμαυτὸν καὶ μαστίζων πᾶσαν ἡμέραν διετέλεσα · εἰκῇ καὶ μάτην ἐπόνουν ἅμα τῇ ἕῳ ἀνιστάμενος καὶ ἐξαγορεύων ἐν ταῖς πρὸς τὸν θεὸν εὐχαῖς τὰς ἐμαυτοῦ ἁμαρτίας ἀποκλαόμενός τε καὶ τοὺς κατ’ ἐμαυτοῦ προφέρων ἐλέγχους ἐν ταῖς πρὸς τὸν θεὸν ἐξομολογήσεσιν . ταῦτ’ ἦν ἃ ἐνθυμούμενος παρὰ μικρὸν ἐσαλευόμην . Ἀντὶ δὲ τούτων ὁ Σύμμαχος τοῦτον ἡρμήνευσεν τὸν τρόπον · ἴσως οὖν κἀγὼ μάτην ἐκάθαρα τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐνιπτόμην ἐν ἀναμαρτησίᾳ τὰς χεῖράς μου , καὶ διετέλεσα μυκτηριζόμενος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , καὶ ἐλεγχόμενος καθ’ ἕκαστον ὄρθρον .
Lemmas: Ζεύς οὗτος ἐπιστρέφω ὁ λαός ἐγώ ἐνταῦθα , καί ἡμέρα πλήρης εὑρίσκω ἐν αὐτός . καί εἶπον · πῶς γιγνώσκω ὁ θεός , καί εἰμί εἰμί γνῶσις ἐν ὁ ὕψιστος ; ἰδού οὗτος ἁμαρτωλός καί εὐθηνέω · εἰς ὁ αἰών κατέχω πλοῦτος . ἄρα μάταιος δικαιόω ὁ Καρδία ἐγώ καί νίφω ἐν ἀθῷος ὁ χείρ ἐγώ ; καί γίγνομαι μαστιγόω ὅλος ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἔλεγχος ἐγώ εἰς ὁ Πρωΐας . ὁ μέν ἄθεος ὁ ἀσεβής ῥῆμα καί ὁ κρατέω αὐτός ὑπερηφανία τοιοῦτος τις εἰμί , οἷος δηλόω , χρή δέ μή ἀγνοέω , ὡς αὐτός οὗτος πρός ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἐμός λαός · εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα πρός τις καιρός αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀσεβής ὁ ἐμός λαός παραδίδωμι εἰς ἔκπραξις ἁμάρτημα , ἀλλά ὁ ὑπερβολή ὁ ὁ προλέγω ἀπόνοια πτῶσις αὐτός ἐργάζομαι καί ὄλεθρος γίγνομαι αὐτός αἰτία ἄνεσις καί ἀναπνοή ὁ ἐμός παρέχω λαός . ἐκπίπτω γάρ ἐκεῖνος καί ἀπόλλυμι διά ὁ οἰκεῖος ἀσέβεια ὁ λαός ἐγώ ἐπιστρέφω ἐνταῦθα , τουτέστιν ἐν ὁ πάρειμι βίος , καί ἡμέρα δέ πλήρης εὑρίσκω ἐν αὐτός , δηλαδή ὁ ἐν ὁ ἐμός λαός ἄξιος . Πλήρης δέ ἡμέρα εἰμί ὁ πᾶς ἀγαθός πληρόω καί ὁ οἰκέω χρόνος ὁ ζωή ἀποπληρόω · οὗτος λέγω ποῦ , ὅτι κοιμάω πλήρης ἡμέρα . ὁ μέν οὖν ἐμός λαός ἐκ οὗτος ὠφελέω · ὁ γε μήv προλέγω ἀσεβής καί ἄθεος οὕτως ἀσεβέω ὡς ὁ ὁράω ἀμηχανέω καί λέγω · πῶς γιγνώσκω ὁ θεός , καί εἰμί εἰμί γνῶσις ἐν ὁ ὕψιστος ; εἰμί γάρ εἰμί ἐν ὁ ὕψιστος γνῶσις , καί εἰμί οὗτος ἐφοράω καί ὁ ἐπί γῆ ἐπισκοπέω , πῶς οὗτος τοιοῦτος δράω εὐθηνέω καί εἰς ὁ αἰών κατέχω πλοῦτος ; ἐγώ δέ οὗτος θεωρός θορυβέω ὁ λογισμός ὡς πρός ἐμαυτοῦ ἐννοέω , μήποτε ἄρα μάταιος δικαιόω ὁ Καρδία ἐγώ , καί νίφω ἐν ἀθῷος ὁ χείρ ἐγώ , καί γίγνομαι μαστιγόω ὅλος ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἔλεγχος ἐγώ εἰς ὁ Πρωΐας ; εἰμί γάρ ὁ μή οὗτος ποιέω τοσοῦτος πάρειμι εὐθυμία , εἰς μάταιος ἄρα ἐγώ κοπιάω καί περισσός σπουδάζω δικαιοσύνη ἐπιμελέομαι · εἰκῇ δέ καί μάτην φυλάσσω ἐγώ ὁ χείρ καί ὁ πρᾶξις καθαρός ἐκ ἄδικος ἔργον · εἰκῇ καί νηστεία καί κακοπάθεια κατατρύχω ἐμαυτοῦ καί μαστίζω πᾶς ἡμέρα διατελέω · εἰκῇ καί μάτην πονέω ἅμα ὁ ἠώς ἀνίστημι καί ἐξαγορεύω ἐν ὁ πρός ὁ θεός εὐχή ὁ ἐμαυτοῦ ἁμαρτία ἀποκλάω τε καί ὁ κατά ἐμαυτοῦ προφέρω ἔλεγχος ἐν ὁ πρός ὁ θεός ἐξομολόγησις . αὐτός εἰμί ὁ ἐνθυμέομαι παρά μικρός σαλεύω . ἀντί δέ οὗτος ὁ Σύμμαχος οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος · ἴσως οὖν ἐγώ μάτην καθαίρω ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐνίπτω ἐν αναμαρτησία ὁ χείρ ἐγώ , καί διατελέω μυκτηρίζω κατά ἕκαστος ἡμέρα , καί ἐλέγχω κατά ἕκαστος ὄρθρος .