eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_76.2
Προκατελάβοντο φυλακὰς οἱ ὀφθαλμοί μου , ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα . διελογισάμην ἡμέρας ἀρχαίας καὶ ἔτη αἰώνια ἐμνήσθην καὶ ἐμελέτησα · νυκτὸς μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδολέσχουν καὶ ἔσκαλλον τὸ πνεῦμά μου · μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι ; ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεᾶς ; ἢ ἐπιπλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ θεὸς ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ ; διάψαλμα . Οἱ θλίβοντές με , φησί , λογισμοὶ οὗτοι οὗτοι ἦσαν · ἐπειδὴ γὰρ ἑώρων τὴν ἀποβολὴν τοῦ λαοῦ , ἣν ἐθέσπισαν οἱ προλεχθέντες προφητικοὶ λόγοι , ἐθορυβούμην εἰκότως καὶ ἐνενόουν πρὸς ἐμαυτόν , εἰ ἀθεράπευτον αὐτοῖς ἔσται τὸ κακόν . τὸ μὲν γὰρ ἀποβληθῆναι αὐτοὺς καιρῷ τινι καὶ εἰς τέλος αὐτοὺς τοῦτο παθεῖν ἐπίστευον τῇ προφητείᾳ λεγούσῃ · ἵνα τί , ὁ θεός , ἀπώσω εἰς τέλος , ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου ; Ἐνηπόρουν δὲ πρὸς ἐμαυτὸν διανοούμενος ταῦτα · μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος ἢ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ θεὸς ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ ; Ταῦτα λογιζόμενος ἐταραττόμην . Ἀλλ’ ἔφερόν τε τῇ μνήμῃ τὰς παλαιὰς ἡμέρας καὶ τὰ ἐξ αἰῶνος ἔτη ἀπὸ τῶν παλαιῶν γραμμάτων ἀναλεγόμενος , ὁσάκις ἁμαρτήσαντας αὐτοὺς ἀποβαλὼν ἐπανήγαγεν καὶ πολεμίοις παραδοὺς ἀσεβοῦντας αὖθις ἀνεκτήσατο . τί οὖν πάλαι μὲν αὐτοὺς καὶ μετὰ δεινὰς πλημμηλείας ἀνεκαλεῖτο μὴ εἰς τέλος ἀπωθούμενος μηδὲ ἀποκόπτων τὸ ἔλεος αὐτοῦ , νῦν δὲ οὐδὲν τούτων ποιήσει , λήθην δὲ ἕξει τῆς αὐτοῦ φιλανθρωπίας καὶ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ φιλοικτίρμων ; ταῦτα νυκτὸς πρὸς ἐμαυτὸν διελογιζόμην καὶ τὸ πνεῦμά μου ἔσκαλλον διερευνῶν καὶ βασανίζων τοὺς ἐμαυτοῦ λογισμοὺς ἀνακρίνων τε τὸ πνεῦμα , εἴ τι ἄρα ὑποβάλοι πρὸς θεραπείαν τῶν ἠπορημένων . Ἀντὶ δὲ τοῦ · προκατελάβοντο φυλακὰς οἱ ὀφθαλμοί μου , ὁ Σύμμαχος ἐκώλυον , φησίν , τὰς ἀναβλέψεις οἱ ὀφθαλμοί μου . Συνάγων γὰρ εἰς ἐμαυτὸν τοὺς ἐμαυτοῦ λογισμοὺς ἔμυον τὰ ὄμματα , ὡς ἂν μὴ τοῖς αἰσθητοῖς προσβάλλων περιελκοίμην τοῦ προκειμένου . μύων οὖν τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ σώματος πρὸς ἐμαυτὸν διηπόρουν , οὐ φωνῇ φθεγγόμενος οὐδὲ πρὸς ἕτερον λαλῶν , αὐτὸς δὲ πρὸς ἐμαυτὸν ἐννοῶν . διὸ ἀντὶ τοῦ · ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα , καὶ τῶν ἑξῆς παρὰ τῷ Συμμάχῳ εἴρηται · διηπόρουν καὶ οὐκ ἐλάλησα . ἀνελογιζόμην τὰς ἡμέρας τὰς πρώτας , τὰ ἔτη τὰ ἀπ’ αἰῶνος ἀνεμιμνησκόμην . ἀλλὰ ψαλμούς μου νυκτὸς πρὸς τὴν καρ δίαν μου διελάλουν καὶ ἀνὴρ συνὼν τὸ πνεῦμά μου . Οὕτως ἐπαγρύπνως διακείμενος καὶ τὰς νύκτας διαγρηγορῶν ἐφρόντιζον περὶ τῶν ἐμοὶ πρόσθεν , δι’ ὧν εἴρητο · ὡς ἐν δρυμῷ ξύλων ἀξίναις ἔκοψαν τὰς θύρας αὐτῆς , ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐν πέλυκι καὶ λαξευτηρίῳ κατέρραξαν αὐτήν . εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου . εἶπαν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν αἱ συγγένειαι αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό · καταπαύσωμεν τὰς ἑορτὰς τοῦ θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς . τὰ σημεῖα ἡμῶν οὐκ εἴδομεν , οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης , καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι . Ἐπὶ τούτοις οὖν διηπόρουν , εἰ θεραπεία ἔσται τοῖς ταῦτα πεπονθόσι τὰ κακά . Καὶ εἰκός γε ἦν τὸν Ἰδιθοὺμ ἐπακούσαντα τῆς τοῦ Ἀσὰφ προφητείας καὶ ταῦτα πρὸς ἑαυτὸν λογισάμενον ἐπαπορῆσαι πρὸς τὸν προφήτην ὡς πρὸς διδάσκαλον ἐρώτησίν τε αὐτῷ προσαγαγεῖν καὶ ὥσπερ τινὰ προτείνοντα πρότασιν φάναι · τί οὖν , ὦ προφῆτα ; ἐπειδὴ ταῦτα προεφήτευσας , βούλομαι γνῶναι καὶ μαθεῖν , μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι ; ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν ; ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ θεὸς ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ ; Καὶ δὴ πρὸς ταύτας τὰς προτάσεις τὴν διδασκαλίαν ὁ Ἀσὰφ ἐποιεῖτο ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ Ἰδιθοὺμ γράφων τὸν ψαλμὸν διδάσκων τε αὐτὸν λέγειν · φωνῇ μου πρὸς τὸν κύριον ἐκέκραξα , φωνῇ μου πρὸς τὸν θεόν , καὶ προσέσχεν μοι , παιδεύων μὴ πολυπραγμονεῖν τὰς τοῦ θεοῦ βουλάς , εὐχαῖς δὲ σχολάζειν καὶ ταύταις μόναις προσέχειν τὸν νοῦν εὐσεβοῦντα καὶ εὐφημοῦντα τοῦ θεοῦ τὰς κρίσεις · ἀνεξερεύνητα γὰρ τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ .
Lemmas: προκαταλαμβάνω φυλακή ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ταράσσω καί οὐ λαλέω . διαλογίζομαι ἡμέρα ἀρχαῖος καί ἔτος αἰώνιος μιμνήσκω καί μελετάω · νύξ μετά ὁ Καρδία ἐγώ ἀδολεσχέω καί σκάλλω ὁ πνεῦμα ἐγώ · μή εἰς ὁ αἰών ἀπωθέω κύριος καί οὖον προστίθημι ὁ εὐδοκέω ἔτι ; ἢ εἰς τέλος ὁ ἔλεος αὐτός ἀποκόπτω ἀπό γενεά εἰς γενεά ; ἢ ἐπιπλήσσω ὁ οἰκτειρέω ὁ θεός ἢ συνέχω ἐν ὁ ὀργή ὁ οἰκτιρμός αὐτός ; διάψαλμα . ὁ θλίβω ἐγώ , φημί , λογισμός οὗτος οὗτος εἰμί · ἐπεί γάρ ὁράω ὁ ἀποβολή ὁ λαός , ὅς θεσπίζω ὁ προλέγω προφητικός λόγος , θορυβέω εἰκότως καί ἐννοέω πρός ἐμαυτοῦ , εἰμί ἀθεράπευτος αὐτός εἰμί ὁ κακός . ὁ μέν γάρ ἀποβάλλω αὐτός καιρός τις καί εἰς τέλος αὐτός οὗτος πάσχω πιστεύω ὁ προφητεία λέγω · ἵνα τίς , ὁ θεός , ἀπωθέω εἰς τέλος , ὀργίζω ὁ θυμός σύ ἐπί πρόβατον νομή σύ ; ενηποροος δέ πρός ἐμαυτοῦ διανοέομαι οὗτος · μή εἰς ὁ αἰών ἀπωθέω κύριος ἢ οὖον προστίθημι ὁ εὐδοκέω ἔτι ἢ εἰς τέλος ὁ ἔλεος αὐτός ἀποκόπτω ἢ ἐπιλήθω ὁ οἰκτειρέω ὁ θεός ἢ συνέχω ἐν ὁ ὀργή αὐτός ὁ οἰκτιρμός αὐτός ; οὗτος λογίζομαι ταράσσω . ἀλλά φέρω τε ὁ μνήμη ὁ παλαιός ἡμέρα καί ὁ ἐκ αἰών ἔτος ἀπό ὁ παλαιός γράμμα ἀναλέγω , ὁσάκις ἁμαρτάνω αὐτός ἀποβάλλω ἐπανάγω καί πολέμιος παραδίδωμι ἀσεβέω αὖθις ἀνακτάομαι . τίς οὖν πάλαι μέν αὐτός καί μετά δεινός πλημμηλείας ἀνακαλέω μή εἰς τέλος ἀπωθέω μηδέ ἀποκόπτω ὁ ἔλεος αὐτός , νῦν δέ οὐδείς οὗτος ποιέω , λήθη δέ ἔχω ὁ αὐτός φιλανθρωπία καί ἐπιλήθω ὁ οἰκτειρέω ὁ μακρόθυμος καί πολυέλεος καί φιλοικτίρμων ; οὗτος νύξ πρός ἐμαυτοῦ διαλογίζομαι καί ὁ πνεῦμα ἐγώ σκάλλω διερευνάω καί βασανίζω ὁ ἐμαυτοῦ λογισμός ἀνακρίνω τε ὁ πνεῦμα , εἰμί τίς ἄρα ὑποβάλλω πρός θεραπεία ὁ ἀπορέω . ἀντί δέ ὁ · προκαταλαμβάνω φυλακή ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὁ Σύμμαχος κωλύω , φημί , ὁ ἀναβλέπω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . συνάγω γάρ εἰς ἐμαυτοῦ ὁ ἐμαυτοῦ λογισμός μύω ὁ ὄμμα , ὡς εἄν μή ὁ αἰσθητός προσβάλλω περιέλκω ὁ πρόκειμαι . μύω οὖν ὁ ὀφθαλμός ὁ σῶμα πρός ἐμαυτοῦ διαπορέω , οὖον φωνή φθέγγομαι οὐδέ πρός ἕτερος λαλέω , αὐτός δέ πρός ἐμαυτοῦ ἐννοέω . διό ἀντί ὁ · ταράσσω καί οὐ λαλέω , καί ὁ ἑξῆς παρά ὁ Σύμμαχος εἴρω · διαπορέω καί οὐ λαλέω . ἀναλογίζομαι ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος , ὁ ἔτος ὁ ἀπό αἰών ἀναμιμνήσκω . ἀλλά ψαλμός ἐγώ νύξ πρός ὁ Κάρ δῖος ἐγώ διαλαλέω καί ἀνήρ σύνειμι ὁ πνεῦμα ἐγώ . οὕτως ἐπάγρυπνος διάκειμαι καί ὁ νύξ διαγρηγορέω φροντίζω περί ὁ ἐγώ πρόσθεν , διά ὅς εἴρω · ὡς ἐν δρυμός ξύλον ἀξίνη κόπτω ὁ θύρα αὐτός , ἐπί ὁ αὐτός ἐν πέλυξ καί λαξευτήριον καταρρήγνυμι αὐτός . εἰς ὁ γῆ βεβηλόω ὁ σκήνωμα ὁ ὄνομα σύ . εἶπον ἐν ὁ Καρδία αὐτός ὁ συγγένεια αὐτός ἐπί ὁ αὐτός · καταπαύω ὁ ἑορτή ὁ θεός ἀπό ὁ γῆ . ὁ σημεῖον ἐγώ οὐ ὁράω , οὐ εἰμί ἔτι προφήτης , καί ἐγώ οὖον γιγνώσκω ἔτι . ἐπί οὗτος οὖν διαπορέω , εἰμί θεραπεία εἰμί ὁ οὗτος πάσχω ὁ κακός . καί εἰκός γε εἰμί ὁ Ἰδιθοὺμ ἐπακούω ὁ ὁ Ἀσάφ προφητεία καί οὗτος πρός ἑαυτοῦ λογίζομαι ἐπαπορέω πρός ὁ προφήτης ὡς πρός διδάσκαλος ἐρώτησις τε αὐτός προσάγω καί ὥσπερ τις προτείνω πρότασις φαίνω · τίς οὖν , εἰμί προφήτης ; ἐπεί οὗτος προφητεύω , βούλομαι γιγνώσκω καί μανθάνω , μή εἰς ὁ αἰών ἀπωθέω κύριος καί οὖον προστίθημι ὁ εὐδοκέω ἔτι ; ἢ εἰς τέλος ὁ ἔλεος αὐτός ἀποκόπτω ἀπό γενεά εἰς γενεά ; ἢ ἐπιλήθω ὁ οἰκτειρέω ὁ θεός ἢ συνέχω ἐν ὁ ὀργή ὁ οἰκτιρμός αὐτός ; καί δή πρός οὗτος ὁ πρότασις ὁ διδασκαλία ὁ Ἀσάφ ποιέω ὑπέρ αὐτός ὁ Ἰδιθοὺμ γράφω ὁ ψαλμός διδάσκω τε αὐτός λέγω · φωνή ἐγώ πρός ὁ κύριος κράζω , φωνή ἐγώ πρός ὁ θεός , καί προσέχω ἐγώ , παιδεύω μή πολυπραγμονέω ὁ ὁ θεός βουλή , εὐχή δέ σχολάζω καί οὗτος μόνος προσέχω ὁ νόος εὐσεβέω καί εὐφημέω ὁ θεός ὁ κρίσις · ἀνεξερεύνητος γάρ ὁ κρίμα αὐτός καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός .