eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_42.1
Τῷ Δαυὶδ ψαλμός . κρῖνόν με , ὁ θεός , καὶ δίκασον τὴν δίκην μου ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου , ἀπὸ ἀνθρώπου δολίου καὶ ἀδίκου ῥῦσαί με . ὅτι σύ , ὁ θεός , κραταίωμά μου · ἵνα τί ἀπώσω με ; ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίψαι ἐχθρόν ; Ἀνεπίγραφος παρ’ Ἑβραίοις ὁ ψαλμός · διὸ οὐδὲ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς ἐπιγραφὴν ἔχει . ἀλλὰ καὶ ὅτι μέρος ἔοικεν εἶναι τοῦ πρὸ αὐτοῦ , δεδήλωται ἔκ τε τῶν ὁμοίων ἐν ἀμφοτέροις λόγων καὶ ἐκ τῆς ἐμφεροῦς διανοίας . φημὶ τοίνυν καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν χορὸν τὸν προφητικὸν τὰ προκείμενα διεξιέναι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ὡς ἀπωσμένου καὶ παραδοθέντος ἔθνεσι καὶ ἀνθρώποις πονηροῖς , δεομένου δὲ καὶ ἀντιβολοῦντος ἐκδικίας τυχεῖν καὶ ῥυσθῆναι τῶν χειρῶν τῶν πολεμίων . ὥσπερ δὲ διὰ τὴν τοῦ λαοῦ κάκωσιν συνέβαινε τοῖς δικαιοπραγοῦσι συμπάσχειν καὶ συναλγεῖν καὶ συνδιατίθεσθαι , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ τῶν θεοφιλῶν ἀνδρῶν δικαιοπραγία κοινωνίαν καὶ μετάδοσιν ἀγαθῶν παρέχει τῷ πλήθει . διὸ δὴ τὰ πάθη τοῦ λαοῦ εἰς ἑαυτοὺς ἀναλαμβάνοντες εὐχὰς ὑπὲρ τοῦ πλήθους ἐποιοῦντο κοινήν τε ἱκετηρίαν τῷ θεῷ ἀνέπεμπον . εἰκότως οὖν ὡς ἐξ ἑνὸς στόματος ταύτας ἠφίεσαν τὰς φωνάς . κρῖνόν με , ὁ θεός , καὶ δίκασον τὴν δίκην μου ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου , ἀπὸ ἀνθρώπου δολίου καὶ ἀδίκου ῥῦσαί με . ὅτι σὺ ὁ θεὸς κραταίωμά μου , ἵνα τί ἀπώσω με ; ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίψαι ἐχθρόν ; εἴποι δ’ ἄν τις ταῦτα λέγειν ἕνα που καὶ δεύτερον ἐν ὅλῳ τῷ ἔθνει τῶν Ἰουδαίων ηὑρημένον δίκαιον . αὐτὸς οὖν ὁ εἷς καὶ σπάνιος , οἷον Ἱερεμίας ἤ τις ἕτερος ὅμοιος αὐτῷ , ἀποκλαιέσθω , καὶ ταύτας ἀναπεμπέτω τὰς φωνὰς , ἱκετεύων ῥυσθῆναι ἐξ ἀνοσίου ἔθνους · δηλούτω δὲ αὐτοὺς τοὺς ἐκ περιτομῆς καὶ ἀπὸ ἀνθρώπου ἀδίκου καὶ δολίου , ὡς ἂν μήποτε καὶ αὐτὸς γένοιτο ἄδικος καὶ δόλιος . παρακαλείτω δὲ τὸν θεὸν λέγων · σὺ εἶ ὁ θεὸς κραταίωμά μου , ἵνα τί με ἀπώσω , καταλιπών με ἐν μέσῳ τοιούτου λαοῦ ; ἥρμοζε δὲ τὰ προκείμενα καὶ τῷ προφήτῃ Ἠλίᾳ , ὃς ἔλεγεν κατεντυγχάνων τοῦ λαοῦ · κύριε , τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν , καὶ τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν , κἀγὼ ὑπελίφθην μόνος , καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχὴν μου λαβεῖν αὐτήν . σαφῶς δὲ διδάσκει Ἱερεμίας ἐκλελοιπέναι πάντα δίκαιον ἐκ τοῦ λαοῦ , λέγων · περιδράμετε ἐν ταῖς ἀμφόδοις Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς , καὶ ἴδετε εἰ ἔστι συνιὼν καὶ ἵλεως ἔσομαι αὐτοῖς . Εἶτ’ ἐπεὶ δὲ τὸ πλῆθος τῶν κακῶν ἀνδρῶν θλίψιν παρεῖχε τῷ δικαίῳ , σκυθρωπάζειν ἐπὶ τούτῳ ἔλεγεν · ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίψαι ἐχθρόν ; καὶ ἄλλως δὲ τῶν ἐχθρῶν καὶ πολεμίων θλιβόντων καὶ ἐπικρατεστέρων γιγνομένων τοῦ ἔθνους , ὁ τῷ θεῷ ἀνακείμενος ἐδάκνετο τὴν ψυχὴν ζήλου πληρούμενος ἐπὶ τῇ τῶν ἀθέων καὶ ἀσεβῶν ἀνδρῶν εὐπραγίᾳ . διὸ καὶ ἱκετηρίαν ἀνέπεμπεν , ὡς ἂν κρίνας ὁ θεὸς καὶ δικάσας αὐτῷ καὶ τὴν πρέπουσαν περὶ αὐτοῦ δίκην ἐξενεγκάμενος τὴν αὐτοῦ προσοφειλομένην ἀμοιβὴν τῶν αὐτοῦ κατορθωμάτων τῷ παντὶ πλήθει χαρίσοιτο , καὶ δι’ αὐτοῦ ῥύσαιτο τοὺς πάντας ἐκ χειρὸς τῶν πολεμίων · ἵν’ , ὥσπερ κοινωνὸς αὐτὸς γέγονε τῆς τοῦ λαοῦ κακοπραγίας , οὕτως καὶ ὁ λαὸς μετάσχοι τῆς αὐτοῦ δικαιοπραγίας . ὥσπερ δὲ οἱ δίκαια ἔχοντες ἐν τοῖς δικαστηρίοις τοὺς δικαστὰς ἱκετεύουσιν ἐπακοῦσαι τῶν δικαίων αὐτῶν δικάσαι τε καὶ κρίναι αὐτοὺς ὀρθῶς , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ θεοφιλὴς διὰ τῶν προκειμένων τῷ θεῷ φησιν · κρῖνόν μοι , ὁ θεός , οὐχὶ κρῖνόν με · κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · κρῖνόν μοι . σὺ γὰρ αὐτὸς γενοῦ μοι κριτὴς καὶ τὴν κρίσιν μου ταύτην κρῖνον καὶ ὑπερδίκησον τῆς δίκης μου , ἵνα τυχὼν ἐκδικίας συμβάλωμαι τῇ σωτηρίᾳ τοῦ παντὸς πλήθους τὰ ἐμαυτοῦ κατορθώματα .
Lemmas: ὁ Δαυίδ ψαλμός . κρίνω ἐγώ , ὁ θεός , καί δικάζω ὁ δίκη ἐγώ ἐκ ἔθνος οὐ ὅσιος , ἀπό ἄνθρωπος δόλιος καί ἄδικος ἐρύω ἐγώ . ὅτι σῦς , ὁ θεός , κραταίωμα ἐγώ · ἵνα τίς ἀπωθέω ἐγώ ; ἵνα τίς σκυθρωπάζω πορεύω ἐν ὁ ἐκθλίβω ἐχθρός ; ἀνεπίγραφος παρά Ἑβραῖος ὁ ψαλμός · διό οὐδέ παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ἐπιγραφή ἔχω . ἀλλά καί ὅτι μέρος ἔοικα εἰμί ὁ πρό αὐτός , δηλόω ἐκ τε ὁ ὅμοιος ἐν ἀμφότερος λόγος καί ἐκ ὁ ἐμφερής διάνοια . φημί τοίνυν καί ἐπί ὁ πάρειμι ὁ χορός ὁ προφητικός ὁ πρόκειμαι διεξιέναι ὑπέρ ὁ λαός ὡς ἀπωθέω καί παραδίδωμι ἔθνος καί ἄνθρωπος πονηρός , δήω δέ καί ἀντιβολέω ἐκδικία τυγχάνω καί ἐρύω ὁ χείρ ὁ πολέμιος . ὥσπερ δέ διά ὁ ὁ λαός κάκωσις συμβαίνω ὁ δικαιοπραγέω συμπάσχω καί συναλγέω καί συνδιατίθημι , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὁ θεοφιλής ἀνήρ δικαιοπραγία κοινωνία καί μετάδοσις ἀγαθός παρέχω ὁ πλῆθος . διό δή ὁ πάθος ὁ λαός εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω εὐχή ὑπέρ ὁ πλῆθος ποιέω κοινός τε ἱκετηρία ὁ θεός ἀναπέμπω . εἰκότως οὖν ὡς ἐκ εἷς στόμα οὗτος ἀφίημι ὁ φωνή . κρίνω ἐγώ , ὁ θεός , καί δικάζω ὁ δίκη ἐγώ ἐκ ἔθνος οὐ ὅσιος , ἀπό ἄνθρωπος δόλιος καί ἄδικος ἐρύω ἐγώ . ὅτι σύ ὁ θεός κραταίωμα ἐγώ , ἵνα τίς ἀπωθέω ἐγώ ; ἵνα τίς σκυθρωπάζω πορεύω ἐν ὁ ἐκθλίβω ἐχθρός ; εἶπον δέ ἄν τις οὗτος λέγω εἷς ποῦ καί δύο ἐν ὅλος ὁ ἔθνος ὁ Ἰουδαῖος εὑρίσκω Δίκαιος . αὐτός οὖν ὁ εἷς καί σπάνις , οἷος Ἱερεμίας ἤ τις ἕτερος ὅμοιος αὐτός , ἀποκλαίω , καί οὗτος ἀναπέμπω ὁ φωνή , ἱκετεύω ἐρύω ἐκ ἀνόσιος ἔθνος · δηλόω δέ αὐτός ὁ ἐκ περιτομή καί ἀπό ἄνθρωπος ἄδικος καί δόλιος , ὡς εἄν μήποτε καί αὐτός γίγνομαι ἄδικος καί δόλιος . παρακαλέω δέ ὁ θεός λέγω · σύ εἰμί ὁ θεός κραταίωμα ἐγώ , ἵνα τίς ἐγώ ἀπωθέω , καταλείπω ἐγώ ἐν μέσος τοιοῦτος λαός ; ἁρμόζω δέ ὁ πρόκειμαι καί ὁ προφήτης Ἠλίας , ὅς λέγω κατεντυγχάνω ὁ λαός · κύριος , ὁ προφήτης σύ ἀποκτείνω , καί ὁ θυσιαστήριον σύ κατασκάπτω , ἐγώ ὑπολείπω μόνος , καί ζητέω ὁ ψυχή ἐγώ λαμβάνω αὐτός . σαφῶς δέ διδάσκω Ἱερεμίας ἐκλείπω πᾶς Δίκαιος ἐκ ὁ λαός , λέγω · περιτρέχω ἐν ὁ ἄμφοδον Ἱεροσόλυμα καί ἐν ὁ πλατύς αὐτός , καί ὁράω εἰμί εἰμί σύνειμι1 καί ἵλαος εἰμί αὐτός . εἶτα ἐπεί δέ ὁ πλῆθος ὁ κακός ἀνήρ θλῖψις παρέχω ὁ Δίκαιος , σκυθρωπάζω ἐπί οὗτος λέγω · ἵνα τίς σκυθρωπάζω πορεύω ἐν ὁ ἐκθλίβω ἐχθρός ; καί ἄλλως δέ ὁ ἐχθρός καί πολέμιος θλίβω καί ἐπικρατής γίγνομαι ὁ ἔθνος , ὁ ὁ θεός ἀνάκειμαι δάκνω ὁ ψυχή ζηλόω πληρόω ἐπί ὁ ὁ ἄθεος καί ἀσεβής ἀνήρ εὐπραγία . διό καί ἱκετηρία ἀναπέμπω , ὡς εἄν κρίνω ὁ θεός καί δικάζω αὐτός καί ὁ πρέπω περί αὐτός δίκη ἐκφέρω ὁ αὐτός προσοφείλω ἀμοιβή ὁ αὐτός κατόρθωμα ὁ πᾶς πλῆθος χαρίζομαι , καί διά αὐτός ῥύομαι ὁ πᾶς ἐκ χείρ ὁ πολέμιος · ἵνα , ὥσπερ κοινωνός αὐτός γίγνομαι ὁ ὁ λαός κακοπραγία , οὕτως καί ὁ λαός μετέχω ὁ αὐτός δικαιοπραγία . ὥσπερ δέ ὁ Δίκαιος ἔχω ἐν ὁ δικαστήριον ὁ δικαστής ἱκετεύω ἐπακούω ὁ Δίκαιος αὐτός δικάζω τε καί κρίνω αὐτός ὀρθῶς , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ θεοφιλής διά ὁ πρόκειμαι ὁ θεός φημί · κρίνω ἐγώ , ὁ θεός , οὐ κρίνω ἐγώ · κατά δέ ὁ Σύμμαχος · κρίνω ἐγώ . σύ γάρ αὐτός γίγνομαι ἐγώ κριτής καί ὁ κρίσις ἐγώ οὗτος κρίνω καί ὑπερδικέω ὁ δίκη ἐγώ , ἵνα τυγχάνω ἐκδικία συμβάλλω ὁ σωτηρία ὁ πᾶς πλῆθος ὁ ἐμαυτοῦ κατόρθωμα .