eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_106.15
Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς . ὄψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται , καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς . Καὶ ἐν τούτοις συνήθως ὁ Σύμμαχος ἐξέδωκεν εἰπών · ὀχυρώσεις πένητα ἀπὸ κακώσεως · ἐκείνοις μὲν γὰρ ἔσται τὰ προδηλωθέντα , φησίν , τὸν δὲ πένητα λαὸν ὀχυρώσεις , τὸν ἐξ ἐθνῶν δηλαδὴ συστησόμενον , ὃν καὶ μακαρίζων ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἔλεγε · μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . ἀλλὰ καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὡς πρόβατα πατριάς . ὁ δὲ Ἀκύλας καὶ θήσει , φησίν , ὡς ποίμνιον συγγενείας , ὁ δὲ Σύμμαχος καὶ τάξει , φησίν , ὡς ποίμνια τὰς συγγενείας τὰς κατὰ πόλεις καὶ κατὰ χώρας ἐκκλησίας ἐκ διαφόρων συγγενειῶν συνεστώσας , οὕτως που , οἶμαι , δηλοῦντος τοῦ λόγου . οἶδε γοῦν τοὺς λαοὺς αὐτοῦ πρόβατα ὀνομάζειν ὁ σωτὴρ φάσκων · τὰ ἐμὰ πρόβατα τῆς ἐμῆς φωνῆς ἀκούει . ταῦτα δὲ μέλλοντα ποτὲ ἔσεσθαι , οὔπω δὲ τότε καθ’ ὃν ἐπροφητεύετο καιρὸν ὁρώμενα προεθέσπιζε . διό φησιν · ὄψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται . τίνα δὲ ὄψονται , ἀλλ’ ἢ τὴν ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω μεταβολήν ; διὸ τοῖς τὰ τέλη τῶν προφητειῶν τεθεαμένοις ἔλεγεν ὁ σωτήρ · ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοί , ὅτι βλέπουσι , καί · πολλοὶ προφῆται ἐπεθύμησαν ἰδεῖν , ἃ ὑμεῖς βλέπετε , καὶ οὐκ εἶδον . οἱ μὲν εὐθεῖς ἅτε εὐθεῖς ὄντες καὶ θεῷ φίλοι εὐφρανθήσονται ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις . πᾶσα δὲ ἀνομία λυττῶσα , ὑπὸ φθόνου διαρρηγνυμένη , μηδὲν δὲ πράττειν διὰ τὸν ταῦτα βουληθέντα θεὸν δυναμένη ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς . καὶ τοῦτο δὲ πάρεστιν ἐναργῶς ὁρᾶν , ὡς κατὰ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἡ τῶν ἀπίστων καὶ εἰδωλολατρῶν ἀνδρῶν ἀνομία λυττῶσα καὶ πολλάκις ἐπιμανεῖσα τέλος διὰ τὸ μηδὲν δύνασθαι τὸ στόμα αὐτῆς ἔφραξε ὑπὸ τοῦ θείου λόγου φιμουμένη τοῦ καὶ αὐτῇ κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς φάσκοντος · σιώπα , πεφίμωσο . ἀλλὰ καὶ μὴ ἔχουσα κατειπεῖν τῆς περὶ τὰ ἔθνη οἰκονομίας τοῦ θεοῦ ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς . ἀνομίαν δὲ νοήσεις τὸν διάβολον καὶ πάντα τὸν κατ’ αὐτὴν πεποιημένον κατὰ τό · ἐνεφράγη στόμα λαλούντων ἄνομα .
Lemmas: καί βοηθέω πένης ἐκ πτωχεία καί τίθημι ὡς πρόβατον πατριά . ὁράω εὐθύς καί εὐφραίνω , καί πᾶς ἀνομία ἔμφραξις ὁ στόμα αὐτός . καί ἐν οὗτος συνήθης ὁ Σύμμαχος ἐκδίδωμι εἶπον · ὀχύρωσις πένης ἀπό κάκωσις · ἐκεῖνος μέν γάρ εἰμί ὁ προδηλόω , φημί , ὁ δέ πένης λαός ὀχύρωσις , ὁ ἐκ ἔθνος δηλαδή συνίστημι , ὅς καί μακαρίζω ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ λέγω · μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ἀλλά καί τίθημι αὐτός ὡς πρόβατον πατριά . ὁ δέ Ἀκύλας καί τίθημι , φημί , ὡς ποίμνη συγγένεια , ὁ δέ Σύμμαχος καί τάξις , φημί , ὡς ποίμνιον ὁ συγγένεια ὁ κατά πόλις καί κατά χώρα ἐκκλησία ἐκ διάφορος συγγένεια συνίστημι , οὕτως ποῦ , οἴομαι , δηλόω ὁ λόγος . οἶδα γοῦν ὁ λαός αὐτός πρόβατον ὀνομάζω ὁ σωτήρ φάσκω · ὁ ἐμός πρόβατον ὁ ἐμός φωνή ἀκούω . οὗτος δέ μέλλω ποτέ εἰμί , οὔπω δέ τότε κατά ὅς προφητεύω καιρός ὁράω προθεσπίζω . διό φημί · ὁράω εὐθύς καί εὐφραίνω . τίς δέ ὁράω , ἀλλά ἢ ὁ ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή ; διό ὁ ὁ τέλος ὁ προφητεία θεάομαι λέγω ὁ σωτήρ · σύ δέ μακάριος ὁ ὀφθαλμός , ὅτι βλέπω , καί · πολύς προφήτης ἐπιθυμέω ὁράω , ὁ σύ βλέπω , καί οὐ εἶδον . ὁ μέν εὐθύς ἅτε εὐθύς εἰμί καί θεός φίλος εὐφραίνω ἐπί ὁ εἴρω . πᾶς δέ ἀνομία λυσσάω , ὑπό φθόνος διαρρήγνυμι , μηδείς δέ πράσσω διά ὁ οὗτος βούλομαι θεός δύναμαι ἔμφραξις ὁ στόμα αὐτός . καί οὗτος δέ πάρειμι ἐναργής ὁράω , ὡς κατά ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός ὁ ὁ ἄπιστος καί εἰδωλολάτρης ἀνήρ ἀνομία λυσσάω καί πολλάκις ἐπιμαίνομαι τέλος διά ὁ μηδείς δύναμαι ὁ στόμα αὐτός φράσσω ὑπό ὁ θεῖον λόγος φιμόω ὁ καί αὐτός κατά ὁ ὁ διωγμός καιρός φάσκω · σιωπάω , φιμόω . ἀλλά καί μή ἔχω κατερέω ὁ περί ὁ ἔθνος οἰκονομία ὁ θεός ἔμφραξις ὁ στόμα αὐτός . ἀνομία δέ νοέω ὁ διάβολος καί πᾶς ὁ κατά αὐτός ποιέω κατά ὁ · ἐμφράσσω στόμα λαλέω ἄνομος .