eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_64.9
Εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου , καὶ τὰ πεδία σου πλησθήσεται πιότητος . πιανθήσεται τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου , καὶ ἀγγαλίασιν οἱ βουνοὶ περιζώσονται . ἐνεδύσαντο οἱ κριοὶ τῶν προβάτῶν , καὶ αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον · κεκράξονται , καὶ γὰρ ὑμνήσουσιν . Ἐπειδὴ κηρῦξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως ἐληλυθέναι λέγεται ὁ σωτὴρ κατὰ τὴν φάσκουσαν ἐξ αὐτοῦ προσώπου γραφήν · πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με · εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με , κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν , καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως , εἰκότως καὶ ἐνταῦθα τὴν ἡμέραν σημαίνει τῆς ἀνταποδόσεως . ἔστι δὲ αὕτη ὁ μέλλων ἐπιστήσεσθαι αἰὼν μετὰ τὴν τοῦ ἐνεστῶτος συντέλειαν . ἐκεῖνον τοίνυν τὸν ἐνιαυτὸν ὥσπερ στεφάνῳ κοσμηθήσεσθαι διὰ τῶν νεαρῶν καὶ ὡραίων ἀνθῶν τῶν μελλόντων ἐν αὐτῷ πολιτεύεσθαι τὸ παρὸν θεσπίζει λόγιον φάσκον · εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου . Ὁ γὰρ ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος ὁ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος χρηστότητος ὢν θεοῦ στέφανον ἕξει εὐλογημένον σύμπαντα χορὸν τῶν ἁγίων · ὅντινα στέφανον εὐλογήσας περιθήσεται ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ τοῖς τῆς αὐτοῦ γεωργίας ἄνθεσιν ὡραϊζόμενος . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς αὐτῶν γενήσεται στέφανος κατὰ τὸν Ἡσαΐαν φήσαντα · καὶ ἔσται κύριος Σαβαὼθ ὁ στέφανος τῆς δόξης . Τότε δὲ καὶ τὰ πεδία τοῦ θεοῦ πλησθήσεται πιότητος καὶ τὰ ὄρεα δὲ τῆς ἐρήμου τότε πιανθήσεται · ἔτι μὴν καὶ οἱ βουνοὶ τότε ἀγαλλίασιν περιζώσονται · καὶ πρὸς τούτοις ἅπασιν οἱ κριοὶ τῶν προβάτων τοὺς ἰδίους ἐνδύσονται πόκους . νοήσεις δὲ ταῦτα τὴν διαφορὰν ὑποθέμενος ἑαυτῷ τῶν σωζομένων · ὧν οἱ μὲν ὡς ἐν παραθέσει τῶν κρειττόνων τὸν βίον ὑποβεβηκότες ἀλληγορικῷ τρόπῳ πεδία θεοῦ προσηγορεύθησαν πιότητος πληρούμενα · διὸ λέλεκται · τὰ πεδία σου πλησθήσεται πιότητος . Οἱ δὲ ἤδη ἐν διαφόροις ἀρεταῖς ἀνθοῦντες ὄρεα τῆς πρὶν ἐρήμου ἐκκλησίας ὠνομάσθησαν · οἳ καὶ αὐτοὶ πλουσίως ἀρδόμενοι ἐκ τοῦ δηλωθέντος ποταμοῦ πιανθήσεσθαι λέγονται . ἀλλὰ καὶ οἱ ἔτι τούτων ὑψηλότεροι βουνοὶ τροπικῶς καλούμενοι ἀγαλλίασιν περιζώσονται . Καὶ τρία μὲν ταῦτα τάγματα κατὰ τὸν μέλλοντα ἐνιαυτὸν τῆς χρηστότητος τοῦ θεοῦ τεύξεται τῆς μακαριότητος , τάχα που ἐξ ἐκείνων ὄντες , ὧν οἱ μὲν ἐποίουν ρ , οἱ δὲ ξ , οἱ δὲ λ . οἱ δὲ τούτων ἐπιστησόμενοι ἄρχοντές τινες καὶ ἡγεμόνες τινὲς αὐτῶν ἐν δυνάμεσιν ἐξαιρέτοις κοσμηθήσονται · διὸ λέλεκται · ἐνεδύσαντο οἱ κριοὶ τῶν προβάτων , ἀντὶ τοῦ · ἐνδύσονται . κριοὺς δὲ προβάτων τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς ἡγουμένους τῶν προλεχθέντων νοήσεις , οἵτινες ἐνεδύσαντο ἢ καὶ μᾶλλον ἐνδύσονται . τί δὲ ἐνδύσονται , ἡμῖν καταλέλοιπεν νοεῖν · διδάσκει δὲ τὸ ἔνδυμα τούτων ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγων · δεῖ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , καὶ πάλιν · ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐνδύσασθαι , ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι , ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς . Ἐνδύσονται τοίνυν οἱ κριοὶ τὸ ἐμπρέπον αὐτοῖς ἔνδυμα τοῦ φθαρτοῦ σώματος αὐτοῖς μεταβάλλοντος εἰς ἀφθαρσίαν , καὶ τοῦ θνητοῦ εἰς ἀθανασίαν . οὕτω γοῦν κατὰ τὸ παράδειγμα καὶ οἱ κριοὶ οἴκοθεν ἐπάγονται τὸ ἔνδυμα τοῦ σώματος αὐτοῖς καρποφοροῦντος τὸν πόκον . ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ἐνδύσονται τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸ ἐξαίρετον ἔνδυμα τὸ φῶς τῆς θεότητος αὐτοῦ περιβαλούμενοι . Ἔτι μὲν καὶ αἱ κοιλάδες τότε πληθυνοῦσι σῖτον · ἔδει γὰρ μηδὲ τῶν κοιλάδων ἀμνημονῆσαι · ἀνωτέρω μὲν γὰρ πεδιάδες ὠνομάσθησαν καὶ ὄρεα ἐρήμου καὶ βουνοί . ἐπειδὴ δέ εἰσι καὶ παρὰ τὰ λεχθέντα τάγματα ἄλλοι τινὲς ταπεινότεροι καὶ οὐκ ἀπόβλητοι μὲν τῆς βασιλείας , πλὴν ὡς ἐν παραθέσει τῶν προλεχθέντων σμικροὶ καὶ βραχεῖς πάντων τε , ὡς ἂν εἴποι τις , ἔσχατοι , ἀναγκαίως οὐδὲ τούτων παρῆλθε τὴν μνήμην ὁ λόγος , ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς καρπὸν οἴσειν τὸν ἐπιβάλλοντα διδάσκει λέγων · καὶ αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον . Αὕται δὲ αἱ κοιλάδες σῖτον προφέρουσαι , ἢ τὴν τροφὴν κατὰ τὸν Σύμμαχον , κεκράξονται . τί δὲ κεκράξονται , ἑρμηνεύει ἑξῆς λέγων · καὶ γὰρ ὑμνήσουσιν , ὡσεὶ σαφέστερον εἰρήκει · εἰ καὶ κοιλάδες τυγχάνουσιν , ὅμως δ’ οὖν ὑμνήσουσι τὸν καὶ αὐταῖς τῶν ἀγαθῶν πάροχον · ὑμνοῦσαι δὲ κεκράξονται , παρρησίᾳ χρώμεναι καὶ βοῇ μεγάλῃ . βοῶσαι δὲ κραυγῇ καὶ ὑμνοῦσαι ποίας προήσονται φωνὰς ἢ τὰς ἐν ἀρχῇ παντὸς ψαλμοῦ φερομένας · σοὶ πρέπει ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών , λέγουσαι ; Ἀναγκαίως δὲ πρόσκειται τό · κεκράξονται , καὶ γὰρ ὑμνήσουσι , περὶ τῶν κοιλάδων ἢ καὶ περὶ τῶν προλεχθέντων ἁπάντων , ὡς ἂν μάθοιμεν , ὅτι μὴ περὶ αἰσθητῶν καὶ σωματικῶν τόπων ὁ λόγος ταῦτα διδάσκει · καίτοι καὶ περὶ τούτων εἰκὸς ἦν τὰ προλεχθέντα λέγεσθαι νομίζειν ἐπὶ τοῖς αἰσθητοῖς τοῦ θεοῦ δωρήμασιν , ὥστ’ εἶναι εὐχαριστήριον ὕμνον ( ὡς πρὸς τὴν λέξιν ) ὑπὲρ τῶν κατ’ ἔτος ἀνθρώποις χορηγουμένων τὸν παρόντα λόγον .
Lemmas: εὐλογέω ὁ στέφανος ὁ ἐνιαυτός ὁ χρηστότης σύ , καί ὁ πεδίον σύ πίμπλημι πιότης . πιαίνω ὁ ὡραῖος ὁ ἐρῆμος , καί αγγαλιασις ὁ βουνός περιζώννυμαι . ἐνδύω ὁ κριός ὁ πρόβατον , καί ὁ κοιλάς πληθύνω σῖτος · κράζω , καί γάρ ὑμνέω . ἐπεί κηρύσσω ἐνιαυτός κύριος δεκτός καί ἡμέρα ἀνταπόδοσις ἔρχομαι λέγω ὁ σωτήρ κατά ὁ φάσκω ἐκ αὐτός πρόσωπον γραφεύς · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ · εὐαγγελίζω πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ , κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις καί τυφλός ἀνάβλεψις , καλέω ἐνιαυτός κύριος δεκτός καί ἡμέρα ἀνταπόδοσις , εἰκότως καί ἐνταῦθα ὁ ἡμέρα σημαίνω ὁ ἀνταπόδοσις . εἰμί δέ οὗτος ὁ μέλλω ἐφίστημι αἰών μετά ὁ ὁ ἐνίστημι συντέλεια . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ ἐνιαυτός ὥσπερ στέφανος κοσμέω διά ὁ νεαρός καί ὡραῖος ἄνθος ὁ μέλλω ἐν αὐτός πολιτεύω ὁ πάρειμι θεσπίζω λόγιος φάσκω · εὐλογέω ὁ στέφανος ὁ ἐνιαυτός ὁ χρηστότης σύ . ὁ γάρ ἐνιαυτός ἐκεῖνος ὁ ὁ μέλλω αἰών χρηστότης εἰμί θεός στέφανος ἔχω εὐλογέω σύμπας χορός ὁ ἅγιος · ὅστις στέφανος εὐλογέω περιτίθημι ὁ Χριστός ὁ θεός ὁ ὁ αὐτός γεωργία ἄνθος ὡραίζω . ἀλλά καί αὐτός αὐτός γίγνομαι στέφανος κατά ὁ Ἡσαΐας φημί · καί εἰμί κύριος Σαβαώθ ὁ στέφανος ὁ δόξα . τότε δέ καί ὁ πεδίον ὁ θεός πίμπλημι πιότης καί ὁ ὄρος δέ ὁ ἐρῆμος τότε πιαίνω · ἔτι μήv καί ὁ βουνός τότε ἀγαλλίασις περιζώννυμαι · καί πρός οὗτος ἅπας ὁ κριός ὁ πρόβατον ὁ ἴδιος ἐνδύω πόκος . νοέω δέ οὗτος ὁ διαφορά ὑποτίθημι ἑαυτοῦ ὁ σώζω · ὅς ὁ μέν ὡς ἐν παράθεσις ὁ ἀγαθός ὁ βίος ὑποβαίνω ἀλληγορικός τρόπος πεδίον θεός προσαγορεύω πιότης πληρόω · διό λέγω · ὁ πεδίον σύ πίμπλημι πιότης . ὁ δέ ἤδη ἐν διάφορος ἀρετή ἀναθέω ὄρος ὁ πρίν ἐρῆμος ἐκκλησία ὀνομάζω · ἕ καί αὐτός πλούσιος ἄρδω ἐκ ὁ δηλόω ποταμός πιαίνω λέγω . ἀλλά καί ὁ ἔτι οὗτος ὑψηλός βουνός τροπικός καλέω ἀγαλλίασις περιζώννυμαι . καί τρεῖς μέν οὗτος τάγμα κατά ὁ μέλλω ἐνιαυτός ὁ χρηστότης ὁ θεός τυγχάνω ὁ μακαριότης , τάχα ποῦ ἐκ ἐκεῖνος εἰμί , ὅς ὁ μέν ποιέω ρ , ὁ δέ ξ , ὁ δέ λ . ὁ δέ οὗτος ἐφίστημι ἄρχων τις καί ἡγεμών τις αὐτός ἐν δύναμις ἐξαίρετος κοσμέω · διό λέγω · ἐνδύω ὁ κριός ὁ πρόβατον , ἀντί ὁ · ἐνδύω . κριός δέ πρόβατον ὁ ἄρχω καί ὁ ἡγέομαι ὁ προλέγω νοέω , ὅστις ἐνδύω ἢ καί μᾶλλον ἐνδύω . τίς δέ ἐνδύω , ἐγώ καταλείπω νοέω · διδάσκω δέ ὁ ἔνδυμα οὗτος ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγω · δεῖ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί πάλιν · ἐπί ὅς οὖον ἐθέλω ἐνδύω , ἀλλά ἐπενδύνω , ἵνα καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή . ἐνδύω τοίνυν ὁ κριός ὁ ἐμπρέπω αὐτός ἔνδυμα ὁ φθαρτός σῶμα αὐτός μεταβάλλω εἰς ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός εἰς ἀθανασία . οὗτος γοῦν κατά ὁ παράδειγμα καί ὁ κριός οἴκοθεν ἐπάγω ὁ ἔνδυμα ὁ σῶμα αὐτός καρποφορέω ὁ πόκος . ἀλλά καί αὐτός ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐξαίρω ἔνδυμα ὁ φάος ὁ θεότης αὐτός περιβάλλω . ἔτι μέν καί ὁ κοιλάς τότε πληθύνω σῖτος · ἐσθίω γάρ μηδέ ὁ κοιλάς ἀμνημονέω · ἀνωτέρω μέν γάρ πεδιάς ὀνομάζω καί ὄρος ἐρῆμος καί βουνός . ἐπεί δέ εἰμί καί παρά ὁ λέγω τάγμα ἄλλος τις ταπεινός καί οὐ ἀπόβλητος μέν ὁ βασίλεια , πλήν ὡς ἐν παράθεσις ὁ προλέγω σμικρός καί βραχύς πᾶς τε , ὡς εἄν εἶπον τις , ἔσχατος , ἀναγκαῖος οὐδέ οὗτος παρέρχομαι ὁ μνήμη ὁ λόγος , ἀλλά καί αὐτός καρπός φέρω ὁ ἐπιβάλλω διδάσκω λέγω · καί ὁ κοιλάς πληθύνω σῖτος . οὗτος δέ ὁ κοιλάς σῖτος προφέρω , ἢ ὁ τροφή κατά ὁ Σύμμαχος , κράζω . τίς δέ κράζω , ἑρμηνεύω ἑξῆς λέγω · καί γάρ ὑμνέω , ὡσεί σαφής εἴρω · εἰμί καί κοιλάς τυγχάνω , ὅμως δέ οὖν ὑμνέω ὁ καί αὐτός ὁ ἀγαθός πάροχος · ὑμνέω δέ κράζω , παρρησία χράω καί βοή μέγας . βοῦς δέ κραυγή καί ὑμνέω Ποίας προΐημι φωνή ἢ ὁ ἐν ἀρχή πᾶς ψαλμός φέρω · σύ πρέπω ὕμνος , ὁ θεός , ἐν Σιών , λέγω ; ἀναγκαῖος δέ πρόσκειμαι ὁ · κράζω , καί γάρ ὑμνέω , περί ὁ κοιλάς ἢ καί περί ὁ προλέγω ἅπας , ὡς εἄν μανθάνω , ὅτι μή περί αἰσθητής καί σωματικός τόπος ὁ λόγος οὗτος διδάσκω · καίτοι καί περί οὗτος εἰκός εἰμί ὁ προλέγω λέγω νομίζω ἐπί ὁ αἰσθητός ὁ θεός δώρημα , ὥστε εἰμί εὐχαριστήριος ὕμνος ( ὡς πρός ὁ λέξις ) ὑπέρ ὁ κατά ἔτος ἄνθρωπος χορηγέω ὁ πάρειμι λόγος .