eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_55.6
Ἐν ἐμοί , ὁ θεός , εὐχαί , ἃς ἀποδώσω αἰνέσεώς σοι , ὅτι ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου , καὶ τοὺς πόδας μου ἐξ ὀλισθήματος , τοῦ εὐαρεστῆσαι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἐν φωτὶ ζώντων . Ἀντὶ τοῦ · ἐν ἐμοί , ὁ θεός , αἱ εὐχαί , ἃς ἀποδώσω αἰνέσεώς σοι , σαφέστερον ἡρμήνευσεν ὁ Σύμμαχος εἰπών · ἀναδέχομαι , θεέ , ἃ ηὐξάμην · ἀποδώσω αἰνέσεις σοι · οὐ γὰρ # Na hier ? ἐπιλέλησμαι , φησίν , ὧν ηὐξάμην , ἀλλ’ ἐν ἐμοί εἰσι , καὶ κατέχω τῇ μνήμῃ πάντα , ὅσα ἐπηγγειλάμην εὐξάμενος · ἃ καὶ ὥσπερ τι χρέος ἀποδώσω θυσίας ἀναφέρων τὰς δι’ αἰνέσεως καὶ κατὰ τὸ φάσκον λόγιον · θῦσον τῷ θεῷ θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἀπόδος τῷ κυρίῳ τὰς εὐχάς σου , καὶ πάλιν · ἀποδώσω τὰς εὐχάς μου , ἃς διέστειλε τὰ χείλη μου . Ἀποδώσω τοίνυν αἰνέσεώς σοι , ἐπειδὴ πολλὰ σύνοιδα ἐμαυτῷ ὀφείλοντι ὑπὲρ τῆς ἐμαυτοῦ σωτηρίας . αὐτὴν γοῦν τὴν ψυχήν μου ἐρρύσω ἐκ θανάτου · οἱ μὲν γὰρ ἐχθροί μου τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτοῖς ἤλαυνον αὐτὴν καὶ ἐξεβιάζοντο εἰς θάνατον ἐκπεσεῖν · ἐλαύνοντές με γὰρ καὶ μέσον ἀλλοφύλων καὶ ἀλλογενῶν ἐθνῶν οἰκεῖν καταναγκάζοντες τὸ ἐπ’ αὐτοῖς τὴν ψυχήν μου ἐθανάτουν · ἤγουν ἤμελλον συν­άπτεσθαι τῇ τῶν ἀλλοφύλων εἰδωλολατρείᾳ μέσος αὐτῶν οἰκῶν ; καθ’ οὓς χρόνους παρὰ τῷ Ἀχοῦς καὶ ἐν Γὲθ παρὰ τοῖς ἀλλοφύλοις ἐποιούμην τὰς διατριβάς , πάλαι ἂν τὴν ψυχήν μου τεθνήκειν , τῆς παρὰ σοὶ ζωῆς ἐκπεσών , ἀλλ’ ἡ σὴ χάρις καὶ τὸ σὸν ἔλεος οὐ συνεχώρησε τοῦτο γενέσθαι , ἐπεὶ καὶ παρὰ τοῖς ἀλλοφύλοις με ὄντα περιέφραττες ὡς μηδὲν καταβλάπτεσθαι ἐκ τῆς τούτων συνουσίας . διό φημι · ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου . Ἀλλὰ καὶ τοὺς πόδας μου ἐρρύσω ἐξ ὀλισθήματος · τίς γὰρ οὐκ ἂν διετράπη ὥσπερ εἰς πηλὸν ἐμβὰς καὶ ὀλισθηροῖς περιπεσὼν χωρίοις μέσος τοσούτων ἀποληφθεὶς ἀθέων καὶ εἰδωλολατρῶν ἀνδρῶν ; ἀλλ’ ἦν ἄρα καὶ ἐν τούτῳ τὸ σὸν ἔλεος καὶ ἡ σὴ χάρις ῥυομένη μου τοὺς πόδας ἐξ ὀλισθήματος · οὐ γὰρ ἐμαυτοῦ δυνάμει ἐπιγράφω ταῦτα , ἐπεὶ μηδ’ οὕτως ἤμην στερρὸς τὴν ψυχὴν ὡς ἀδιάτρεπος μένειν ἐν τῷ μεταξὺ τοσούτων εἱλῆσθαι , εἰ μὴ σὺ ἦσθα βοηθός . διὸ ἐξομολογούμενος εὐχα­ριστῶ , ὅτι ἐρρύσω τοὺς πόδας μου ἐξ ὀλισθήματος . καὶ ταῦτά μοι τὸ σὸν ἔλεος ἐδωρεῖτο , ὑπὲρ τοῦ εὐαρεστῆσαι ἐνώπιόν σου ἐν φωτὶ ζώντων , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον ὡς τὸ ὁδεύειν ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ διὰ φωτὸς τῆς ζωῆς . Διατρίβων γοῦν καὶ παρὰ τοῖς ἀλλοφύλοις τῆς ὀρθῆς καὶ βασιλικῆς ὁδοῦ οὐ παρέξεισιν · ἀλλὰ σοὶ εὐαρέστως ὥδευον ὑπὸ σοῦ ποδηγούμενος καὶ φωτιζόμενος φωτός τε μεταλαγχάνων οὐ τοῦ κοινοῦ καὶ πᾶσιν ἐγκειμένου , λογικοῖς τε καὶ ἀλόγοις , θηρίοις τε καὶ ἑρπετοῖς , νεκροῖς τε καὶ ἀψύχοις , ἀλλὰ τοῦ μόνοις τοῖς παρὰ σοῦ ζῶσιν ἀφωρισμένου . Νοήσεις δὲ τὸ φῶς τῶν ζώντων , ἐν ᾧ καὶ Δαυὶδ καὶ πάντες οἱ θεοφιλεῖς προφῆ­ται καὶ δίκαιοι ἐφωτίσθησαν , ἐπιστήσας τῷ εὐαγγελιστῇ λέγοντι · ὅ γέγονεν ἐν αὐτῷ , δηλαδὴ τῷ λόγῳ τοῦ θεοῦ τῷ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν ὄντι , ζωὴ ἦν , καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων , καὶ πάλιν · ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον · ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω . οὐκοῦν ἦν ἐν τῷ κόσμῳ , κἀκείνῳ τῷ φωτὶ οἱ τῆς παρὰ τῷ θεῷ ζωῆς καταξιούμενοι ἐφωτίζοντο · ὕστερον δὲ καὶ εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν · ὅσοι τε ἐδέξαντο αὐτόν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα θεοῦ γενέσθαι . τοσαύτη δύναμις παρῆν τῷ φωτὶ τῶν ζώντων ὡς τέκνα θεοῦ ἀπεργάζεσθαι τοὺς καταδεχο­μένους αὐτό · ὅπερ εἰδὼς καὶ ὁ Δαυὶδ δι’ εὐχῆς εἶχε τοῦ εὐαρεστῆσαι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἐν φωτὶ ζώντων .
Lemmas: ἐν ἐγώ , ὁ θεός , εὐχή , ὅς ἀποδίδωμι αἴνεσις σύ , ὅτι ῥύομαι ὁ Ψυχή ἐγώ ἐκ θάνατος , καί ὁ πούς ἐγώ ἐκ ὀλίσθημα , ὁ εὐαρεστέω ἐνώπιος ὁ θεός ἐν φάος ζῶ . ἀντί ὁ · ἐν ἐγώ , ὁ θεός , ὁ εὐχή , ὅς ἀποδίδωμι αἴνεσις σύ , σαφής ἑρμηνεύω ὁ Σύμμαχος εἶπον · ἀναδέχομαι , θεός , ὁ εὔχομαι · ἀποδίδωμι αἴνεσις σύ · οὖον γάρ # Na hier ? ἐπιλανθάνω , φημί , ὅς εὔχομαι , ἀλλά ἐν ἐγώ εἰμί , καί κατέχω ὁ μνήμη πᾶς , ὅσος ἐπαγγέλλω εὔχομαι · ὁ καί ὥσπερ τίς χρέος ἀποδίδωμι θυσία ἀναφέρω ὁ διά αἴνεσις καί κατά ὁ φάσκω λόγιος · θύω ὁ θεός θυσία αἴνεσις καί ἀποδίδωμι ὁ κύριος ὁ εὐχή σύ , καί πάλιν · ἀποδίδωμι ὁ εὐχή ἐγώ , ὅς διαστέλλω ὁ χεῖλος ἐγώ . ἀποδίδωμι τοίνυν αἴνεσις σύ , ἐπεί πολύς σύνοιδα ἐμαυτοῦ ὀφείλω ὑπέρ ὁ ἐμαυτοῦ σωτηρία . αὐτός γοῦν ὁ Ψυχή ἐγώ ῥύομαι ἐκ θάνατος · ὁ μέν γάρ ἐχθρός ἐγώ ὁ ὅσος ἐπί αὐτός ἐλαύνω αὐτός καί ἐκβιάζω εἰς θάνατος ἐκπίπτω · ἐλαύνω ἐγώ γάρ καί μέσος ἀλλόφυλος καί ἀλλογενής ἔθνος οἰκέω καταναγκάζω ὁ ἐπί αὐτός ὁ Ψυχή ἐγώ θανατόω · ἤγουν μέλλω συνάπτω ὁ ὁ ἀλλόφυλος εἰδωλολατρεία μέσος αὐτός οἰκέω ; κατά ὅς χρόνος παρά ὁ Ἠχώ καί ἐν Γέθ παρά ὁ ἀλλόφυλος ποιέω ὁ διατριβή , πάλαι εἄν ὁ Ψυχή ἐγώ θνῄσκω , ὁ παρά σύ ζωή ἐκπίπτω , ἀλλά ὁ σός χάρις καί ὁ σός ἔλεος οὖον συγχωρέω οὗτος γίγνομαι , ἐπεί καί παρά ὁ ἀλλόφυλος ἐγώ εἰμί περιφράσσω ὡς μηδείς καταβλάπτω ἐκ ὁ οὗτος συνουσία . διό φημί · ῥύομαι ὁ Ψυχή ἐγώ ἐκ θάνατος . ἀλλά καί ὁ πούς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὀλίσθημα · τίς γάρ οὐ εἄν διατρέπω ὥσπερ εἰς πηλός ἐμβαίνω καί ὀλισθηρός περιπίπτω χωρίον μέσος τοσοῦτος ἀπολαμβάνω ἄθεος καί εἰδωλολάτρης ἀνήρ ; ἀλλά εἰμί ἄρα καί ἐν οὗτος ὁ σός ἔλεος καί ὁ σός χάρις ῥύομαι ἐγώ ὁ πούς ἐκ ὀλίσθημα · οὖον γάρ ἐμαυτοῦ δύναμις ἐπιγράφω οὗτος , ἐπεί μηδέ οὕτως εἰμί στερρός ὁ ψυχή ὡς ἀδιάτρεπος μένω ἐν ὁ μεταξύ τοσοῦτος εἴλω , εἰμί μή σύ εἰμί βοηθός . διό ἐξομολογέομαι εὐχαριστέω , ὅτι ῥύομαι ὁ πούς ἐγώ ἐκ ὀλίσθημα . καί οὗτος ἐγώ ὁ σός ἔλεος δωρέω , ὑπέρ ὁ εὐαρεστέω ἐνώπιον σύ ἐν φάος ζῶ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος ὡς ὁ ὁδεύω ἔμπροσθεν ὁ θεός διά φάος ὁ ζωή . διατρίβω γοῦν καί παρά ὁ ἀλλόφυλος ὁ ὀρθός καί βασιλικός ὁδός οὖον παρεξέρχομαι · ἀλλά σύ εὐάρεστος ὁδεύω ὑπό σύ ποδηγέω καί φωτίζω φάος τε μεταλαγχάνω οὖον ὁ κοινός καί πᾶς ἔγκειμαι , λογικός τε καί ἄλογος , θηρίον τε καί ἑρπετόν , νεκρός τε καί ἄψυχος , ἀλλά ὁ μόνος ὁ παρά σύ ζῶ ἀφορίζω . νόησις δέ ὁ φάος ὁ ζῶ , ἐν ὅς καί Δαυίδ καί πᾶς ὁ θεοφιλής προφάω καί Δίκαιος φωτίζω , ἐφίστημι ὁ εὐαγγελιστής λέγω · ὅς γίγνομαι ἐν αὐτός , δηλαδή ὁ λόγος ὁ θεός ὁ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός εἰμί , ζωή εἰμί , καί ὁ ζωή εἰμί ὁ φάος ὁ ἄνθρωπος , καί πάλιν · εἰμί ὁ φάος ὁ ἀληθινός ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος · ἐν ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι , καί ὁ κόσμος αὐτός οὐ γιγνώσκω . οὐκοῦν εἰμί ἐν ὁ κόσμος , ἐκεῖνος ὁ φάος ὁ ὁ παρά ὁ θεός ζωή καταξιόω φωτίζω · ὕστερος δέ καί εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι · ὅσος τε δέχομαι αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον θεός γίγνομαι . τοσοῦτος δύναμις πάρειμι ὁ φάος ὁ ζῶ ὡς τέκνον θεός ἀπεργάζομαι ὁ καταδέχομαι αὐτός · ὅσπερ εἰδοί καί ὁ Δαυίδ διά εὐχή ἔχω ὁ εὐαρεστέω ἐνώπιος ὁ θεός ἐν φάος ζῶ .