eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_143.5
Κύριε , κλῖνον οὐρανούς σου καὶ κατάβηθι , ἅψαι τῶν ὀρέων , καὶ καπνισθήσονται . ἄστραψον ἀστραπὴν καὶ σκορπιεῖς αὐτούς , ἐξαπόστειλον τὰ βέλη σου καὶ συνταράξεις αὐτούς . Σφόδρα ἀναγκαίως καὶ ἀκολούθως εὔχεται αὐτὸν καταβῆναι τὸν τοῦ θεοῦ λόγον εἰς καθαίρεσιν τῶν πολεμίων · εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα , φησίν , διδάσκει τὰς ἐμὰς χεῖρας καὶ τοὺς δακτύλους ὅπως χρὴ πολεμεῖν , ἀλλὰ τίς ἰσχὺς ἀνθρώπου καὶ πόση δύναμις τοῦ θνητοῦ καὶ ματαιότητι ὁμοιωθέντος πρὸς τὸ δυνηθῆναι στῆναι κατὰ τῆς τοσαύτης παρατάξεως ; διὸ σὺ αὐτός , ὦ κύριε , κλῖνον οὐρανοὺς καὶ κατάβηθι . οὐρανοὺς δέ φησι τὰς ἐπινοουμένας ἐν αὐτῷ δυνάμεις . ὡς δὲ πατὴρ νηπίοις καὶ ὡς μαθηταῖς διδάσκαλος συγκαταβαίνει , οὕτω καὶ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἀνθρώποις . Ἅψαι τῶν ὀρέων , καὶ καπνισθήσονται . ταῦτα δὲ καὶ ἐν ἑπτακαιδεκάτῳ ψαλμῷ λέγεται . μὴ δυναμένου δὲ συστῆναι τοῦ ῥητοῦ – ἀψύχοις γὰρ καὶ ἀλόγοις ὄρεσιν οὐ πιθανὸν ὀργίζεσθαι τὸν θεόν – ἀναγκαῖον τροπικώτερον τὰ ὄρη νοεῖν εἰς δυνάμεις ἐπαιρομένας κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ , ἅς φησιν ὁ λόγος τεταράχθαι καὶ τετιμωρῆσθαι ἐπὶ τῇ καθόδῳ τοῦ Χριστοῦ · καὶ ἐν τῷ γέγραπται · διότι ἰδοὺ κύριος , κύριος ἐξελεύσεται καὶ καταβήσεται ἐκ τόπου αὐτοῦ , καὶ ταραχθήσονται τὰ ὄρη ὑποκάτωθεν αὐτοῦ , καὶ οἱ βουνοὶ τακήσονται ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός , καὶ κατὰ τὰ προκείμενα δὲ τοῦ κυρίου κλίναντος οὐρανοὺς καὶ καταβάντος οἱ μὲν μετ’ ἀπάτης αὐτῷ προσιόντες καὶ ἁπτόμενοι αὐτοῦ ὁμοίως τῇ αἱμορροούσῃ σωτηρίας ἐτύγχανον , τὰ δὲ ὄρη τὰ δαιμονικά , ἐν οἷς τὰ τῆς εἰδωλολατρείας συνειστήκει πρότερον , ἐσβέσθη τῆς τοῦ θείου λόγου δυνάμεως καθαψαμένης αὐτῶν . Μετὰ δὲ ταῦτα διὰ τῶν ἰδίων ἀποστόλων ἀναστράψαντος αὐτούς , ὅτε καὶ ἐπληροῦτο τό · ἔφαναν αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ τῇ οἰκουμένῃ , αἱ αὐταὶ πονηραὶ δυνάμεις διεσκορπίσθησαν . ἔπειτα τοῖς νοητοῖς αὐτοῦ βέλεσι καὶ τῇ ἀοράτῳ αὐτοῦ κρυφαίᾳ χειρὶ ἐξ ὕψους ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ ἀποστελλομένῃ συνετάραξεν αὐτάς .
Lemmas: κύριος , κλίνω οὐρανός σύ καί καταβαίνω , ἅπτω ὁ ὄρος , καί καπνίζω . ἀστράπτω ἀστραπή καί σκορπίζω αὐτός , ἐξαποστέλλω ὁ βέλος σύ καί συντάραξις αὐτός . σφόδρα ἀναγκαῖος καί ἀκόλουθος εὔχομαι αὐτός καταβαίνω ὁ ὁ θεός λόγος εἰς καθαίρεσις ὁ πολέμιος · εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα , φημί , διδάσκω ὁ ἐμός χείρ καί ὁ δάκτυλος ὅπως χρή πολεμέω , ἀλλά τίς ἰσχύς ἄνθρωπος καί πόσος δύναμις ὁ θνητός καί ματαιότης ὁμοιόω πρός ὁ δύναμαι ἵστημι κατά ὁ τοσοῦτος παράταξις ; διό σύ αὐτός , εἰμί κύριος , κλίνω οὐρανός καί καταβαίνω . οὐρανός δέ φημί ὁ ἐπινοέω ἐν αὐτός δύναμις . ὡς δέ πατήρ νήπιος καί ὡς μαθητής διδάσκαλος συγκαταβαίνω , οὗτος καί ὁ ὁ θεός λόγος ἄνθρωπος . ἅπτω ὁ ὄρος , καί καπνίζω . οὗτος δέ καί ἐν ἑπτακαιδέκατος ψαλμός λέγω . μή δύναμαι δέ συνίστημι ὁ ῥητός – ἄψυχος γάρ καί ἄλογος ὄρος οὖον πιθανός ὀργίζω ὁ θεός – ἀναγκαῖος τροπικός ὁ ὄρος νοέω εἰς δύναμις ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ θεός , ὅς φημί ὁ λόγος ταράσσω καί τιμωρέω ἐπί ὁ κάθοδος ὁ Χριστός · καί ἐν ὁ γράφω · διότι ἰδού κύριος , κύριος ἐξέρχομαι καί καταβαίνω ἐκ τόπος αὐτός , καί ταράσσω ὁ ὄρος ὑποκάτωθεν αὐτός , καί ὁ βουνός τήκω ὡς κηρός ἀπό πρόσωπον πῦρ , καί κατά ὁ πρόκειμαι δέ ὁ κύριος κλίνω οὐρανός καί καταβαίνω ὁ μέν μετά ἀπάτη αὐτός πρόσειμι καί ἅπτω αὐτός ὁμοίως ὁ αἱμορροέω σωτηρία τυγχάνω , ὁ δέ ὄρος ὁ δαιμονικός , ἐν ὅς ὁ ὁ εἰδωλολατρία συνίστημι πρότερος , σβέννυμι ὁ ὁ θεῖον λόγος δύναμις καθάπτω αὐτός . μετά δέ οὗτος διά ὁ ἴδιος ἀπόστολος ἀναστρέφω αὐτός , ὅτε καί πληρόω ὁ · φαίνω ὁ ἀστραπή αὐτός ὁ οἰκέω , ὁ αὐτός πονηρός δύναμις διασκορπίζω . ἔπειτα ὁ νοητός αὐτός βέλος καί ὁ ἀόρατος αὐτός κρυφαῖος χείρ ἐκ ὕψος ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός ἀποστέλλω συνταράσσω αὐτός .