eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_62.1
Ψαλμὸς τῷ Δαυὶδ ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας . Ὁ θεός , ὁ θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίζω · ἐδίψησέν σοι ἡ ψυχή μου πωσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ . οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου . Φεύγων ὁ Δαυὶδ παραγίνεται πρὸς Ἀβιμέλεχ τὸν ἱερέα , ἔνθεν πρὸς Ἀχοῦς τὸν βασιλέα Γέθ , κἀκεῖθεν εἰς Μάσσηφα τῆς Μωάβ . συνὼν δὲ αὐτῷ Γὰδ ὁ προφήτης παραινεῖ μὴ ποιεῖσθαι παρὰ τοῖς ἀλλοφύλοις τὰς διατριβάς , διὸ μεταστὰς ἐντεῦθεν τὴν ἐρημίαν τῆς Ἰουδαίας οἰκεῖ , ὅτε καὶ ἱστορεῖ λέγουσα ἡ γραφή · καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ Μασσενὲθ ἐν τοῖς στενοῖς καὶ ἐκάθητο ἐν τῷ ὄρει ἐν τῇ ἐρήμῳ Ζείφ · καὶ ἐζήτει αὐτὸν Σαοὺλ πάσας τὰς ἡμέρας , καὶ οὐ παρέδωκεν αὐτὸν κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ . ἐν τούτοις ὢν τὸν προκείμενον ψαλμὸν συντάττει τὸν χρόνον διὰ τῆς προγραφῆς σημήνας . διὸ εἴρηται · Ψαλμὸς τῷ Δαυὶδ ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας . Εὔλογον δὲ ἐνταῦθα γενομένους ἐπισημήνασθαι πάλιν , ὅτι μὴ κατὰ ἀκολουθίαν τῶν τῆς ἱστορίας χρόνων ἡ τῶν ψαλμῶν σύγκειται τάξις , ἐνήλλακται δὲ παρὰ πολὺ τοῖς χρόνοις . αὐτίκα γοῦν ἡ μὲν ἱστορία πρώτην περιέχει τὴν διήγησιν , καθ’ ἣν ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους εἰς τὸν οἶκον Δαυὶδ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν , ὅτι Μελχὸλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καθῆκεν αὐτὸν διὰ τῆς θυρίδος · ἡ δὲ τῶν ψαλμῶν γραφὴ ἐν τῷ νη ταύτης μέμνηται τῆς πράξεως . εἶθ’ ἑξῆς ἡ μὲν γραφὴ τῶν ἱστοριῶν διδάσκει , ὡς ἔρχεται Δαυὶδ εἰς Νοβᾶ πρὸς Ἀχιμέλεχ τὸν ἱερέα · ἡ δὲ βίβλος τῶν Ψαλμῶν ταύτης μέμνηται τῆς πράξεως ἐν τῷ λγ ψαλμῷ . καὶ πάλιν ἡ μὲν γραφὴ τῶν Βασιλειῶν φησι · καὶ ἀπηλλάγη Δαυὶδ ἐντεῦθεν καὶ ἔρχεται καὶ διεσώθη εἰς τὸ σπήλαιον τὸ Ὀδολλάμ . ἡ δὲ βίβλος τῶν Ψαλμῶν ἐν τῷ νς μέμνηται τῆς τάξεως . καὶ αὖθις μετὰ ταῦτα ἡ μὲν γραφὴ τῶν Βασιλειῶν τοῦ Δωὴκ μέμνηται , ὡς διαβέβληκε τῷ Σαοὺλ τὸν ἱερέα Ἀχιμέλεχ , ἡ δὲ βίβλος τῶν Ψαλμῶν ἐν τῷ να τοῦτον σημαίνει τὸν χρόνον . γνοὺς δὲ ὁ Δαυὶδ τὴν τοῦ Δωὴκ διαβολὴν φεύγει καὶ παραγίνεται εἰς τὴν ἔρημον τῆς Ἰουδαίας , ὅτε καὶ συντάττει τὸν μετὰ χεῖρας ψαλμόν . καὶ ἡ μὲν γραφὴ τῶν Βασιλειῶν μετὰ τὸν χρόνον τοῦ μετὰ χεῖρας ψαλμοῦ , λέγω δὲ τοῦ ξβ , πράξεών τινων μέμνηται , ὡς οἱ Ζιφαῖοι διαβάλλουσι τῷ Σαοὺλ τὸν Δαυίδ , ἡ δὲ βίβλος τῶν Ψαλμῶν τούτων μέμνηται ἐν τῷ νγ , ὃς ἐπιγράφεται · εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις συνέσεως τῷ Δαυίδ · ἐν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζιφαίους καὶ εἰπεῖν τῷ Σαούλ · ἰδοὺ Δαυὶδ κέκρυπται παρ’ ἡμῖν . καὶ ὁ νε ἐπιγέγραπται · ὅτε ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν Γέθ · τοῦτο δὲ ἡ τῶν Βασιλειῶν γραφὴ ἐν ὑστέροις τίθησι τῆς ἱστορίας . Ὁρᾷς , ὅπως τὰ πρῶτα ὕστερα καὶ τὰ ὕστερα πρῶτα τέτακται ; ὡς εἰ κατὰ ἀκολουθίαν τῶν χρόνων τέθειτο , πρῶτος ἂν τέτακτο ὁ νη , εἶθ’ ἑξῆς τούτῳ ὁ λγ καὶ τρίτος καὶ μετὰ τοῦτον ὁ νς καὶ τούτοις τέταρτος ὁ να , εἶτ’ ἀκολούθως πέμπτος ὁ ξβ καὶ ἕκτος ὁ νγ καὶ μετὰ πάντας τούτους ὁ νε . Μετὰ δὲ τὸν θάνατον τοῦ Σαοὺλ πρῶτον ψάλλει τὸν νθ , ἡνίκα ἐπάταξεν Ἰωὰβ τὴν Φάραγγα τῶν ἁλῶν καὶ ὑποχειρίους εἷλε τοὺς Μωὰβ ιβ χιλιάδας · τὸν δὲ ν μετὰ ταῦτα , ὅτε ἦλθε πρὸς αὐτὸν Ναθὰν ὁ προφήτης , ἡνίκα καὶ εἰσῆλθε πρὸς Βηθσαβεέ · εἶτα τὸν τρίτον συντάττει , ὅτε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Ἀβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ · καὶ μετὰ ταῦτα τὸν ζ ὑπὲρ τῶν λόγων Χουσὶ υἱοῦ Ἰεμινεί . Τίς οὖν οὐκ ἂν τὴν τούτων ζητήσειεν αἰτίαν ; οὐ γὰρ ἔχει λόγον τὸ μὴ διά τινας ἀναγκαίας ὑποθέσεις ταῦτα τοῦτον διατετάχθαι τὸν τρόπον . ἄλλος μὲν οὖν τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς οἰήσεται ἔχειν τινὰ δύναμιν , διὸ καταλλήλως ἑκάστῳ ἀριθμῷ ἐφηρμόσθαι τὴν διάνοιαν τῶν ἐμφερομένων λόγων · οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος ὁ ν ἀριθμὸς τὸν περὶ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων λόγον περιέχει διὰ τὴν ἐν τῷ νόμῳ φερομένην πεντηκονταετηρίδα , ἣν Ἰωβηλαῖον παῖδες Ἑβραίων ἐκάλουν , ἐν ᾧ ἀφέσεις καὶ συγχωρήσεις ἐγένοντο τοῖς χρεωφειλέταις ἐλευθερία τε οἰκέταις καὶ ἄλλα τινὰ τοιαῦτα πράττειν νενομοθέτητο , τούτου χάριν τὴν ἐξομολόγησιν τοῦ πλημμελήματος ὑπὲρ συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν τῷ ν ψαλμῷ ἐφήρμοσεν , οὕτως οὖν καὶ ἐφ’ ἑκάστῳ ψαλμῷ κατά τινας λόγους τῇ τῶν ἀριθμῶν δυνάμει τὰς οἰκείας διανοίας εἴποι ἂν ἐφηρμόσθαι . Ἀλλ’ ὁ ταῦτα λέγων οὔ μοι δοκεῖ τυγχάνειν τοῦ σκοποῦ · πρῶτον μὲν ὅτι οὐδὲ ὅλως ἀριθμός τις ἐν τῇ Ἑβραϊκῇ βίβλῳ τῶν Ψαλμῶν φέρεται , ἄνευ δὲ τῆς τοῦ ἀριθμοῦ προσθήκης ἀνεγράφησαν · εἶθ’ ὅτι διαφόρως οἱ μέν εἰσι συνημμένοι , οἱ δὲ διῃρημένοι · αὐτίκα γοῦν ὁ πρῶτος καὶ ὁ δεύτερος κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς βίβλου συνημμένοι εἰσὶ κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν · καὶ πάλιν ὁ θ συνημμένος παρ’ ἡμῖν ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ διῄρηται εἰς δύο · καὶ πᾶσα δὲ ἡ τῶν Ψαλμῶν βίβλος εἰς μέρη ε διῄρηται , καθὼς ἤδη πρότερον εἴρηται . ὧν οὕτως ἐχόντων σχολάζοι ἂν ἡ προλεχθεῖσα τῶν ἀριθμῶν θεωρία . ποῖον δὲ καὶ λόγον εἴποι ἄν τις ἔχειν , φέρ’ εἰπεῖν , τοῦ μετὰ χεῖρας ψαλμοῦ , λέγω δὲ τοῦ ξβ , τὴν διάνοιαν πρὸς τὸν τοιόνδε ἀριθμὸν ἐφαρμόττειν ἢ τῶν ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν ρν ἀριθμῶν ἴδιον ἀφοριεῖσθαι νοῦν προσήκοντα τῷ τοιῷδε ἢ τῷ τοιῷδε ἀριθμῷ ; Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὅπη τις ἐθέλοι παραδεχέσθω · ἐγὼ δὲ ἡγοῦμαι τῆς τῶν ἐγγεγραμμένων διανοίας ἕνεκεν ἐφεξῆς ἀλλήλων τοὺς ψαλμοὺς κεῖσθαι κατὰ τὸ πλεῖστον οὕτως ἐν πολλοῖς ἐπιτηρήσας καὶ εὑρών , διὸ καὶ συνῆφθαι αὐτοὺς ὡσανεὶ συγγένειαν ἔχοντας καὶ ἀκολουθίαν πρὸς ἀλλήλους , ἔνθεν μὴ κατὰ τοὺς χρόνους ἐμφέρεσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῆς διανοίας ἀκολουθίαν . δέδεικται δὲ τοῦτο ἤδη πρότερον καὶ ἀπὸ πλειόνων μὲν ἑτέρων , μάλιστα δὲ ἀπὸ τοῦ μα μέχρι τοῦ ν , ἐν οἷς ἀποδεικτικῶς παρεστήσαμεν τοὺς μὲν ἐπιγεγραμμένους τῶν υἱῶν Κορὲ πολλὴν σῴζειν ἀκολουθίαν πρὸς τὸν νοῦν τὸν ἐξ αὐτῶν δηλούμενον , ἐφεξῆς δὲ τούτοις κείμενον τὸν τοῦ Ἀσὰφ καὶ πάλιν τούτων συνημμένην τοῦ Δαυὶδ τὴν ἐξομολόγησιν τὴν ἐν τῷ ν φερομένην ἀβίαστον τὴν ἀποδοθεῖσαν ἡμῖν θεωρίαν παρέχειν . Μία μὲν οὖν αὕτη ἡ αἰτία , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , τῆς ἀκολουθίας γένοιτ’ ἂν τῶν ψαλμῶν , ἔχω δὲ καὶ ἄλλην εἰπεῖν · πολλῆς γὰρ εἰδωλολατρείας κατακρατησάσης τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους λήθην αὐτοὺς πεποιῆσθαι τῶν πατρίων γραφῶν ἡ τῶν Βασιλειῶν ἱστορία διδάσκει , ὡς μηδὲ φαίνεσθαι βίβλον τοῦ Μωϋσέως νόμου μηδὲ μνήμην τῆς τῶν πατέρων εὐσεβείας σῴζεσθαι παρ’ αὐτοῖς . oὕτω γοῦν καὶ τοὺς προφήτας ἀνῄρουν διελέγχοντας αὐτῶν τὰς δυσσεβείας καὶ τούτων ἕνεκα τὸ πρῶτον τῇ τῶν Ἀσσυρίων παρεδόθησαν αἰχμαλωσίᾳ . Οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν ἐν τοιαύτῃ καταστάσει καιρῶν καὶ τὰ ἐμφερόμενα τῇ βίβλῳ τῶν Ψαλμῶν διαπεπτωκέναι λήθῃ τε μακροῖς παραδεδόσθαι χρόνοις · μετὰ δὲ ταῦτα εἴτε Ἔζραν εἴτε τινὰ ἕτερον προφητῶν περὶ τὴν συναγωγὴν αὐτῶν ἐσπουδακέναι μετά τε τῶν λοιπῶν καὶ τὴν βίβλον τῶν Ψαλμῶν συναγηοχέναι οὐκ ἀθρόως εὑρόντα τοὺς πάντας , ἀλλὰ κατὰ διαφόρους χρόνους , κατατάττειν δὲ ἐν πρώτοις τοὺς πρώτους εὑρισκομένους , διὸ μηδὲ τοῦ Δαυὶδ ἐφεξῆς κεῖσθαι τοὺς πάντας , ἐν δὲ τῷ μεταξὺ καὶ τῶν υἱῶν Κορὲ καὶ τοῦ Ἀσὰφ καὶ Σολομῶνος καὶ Μωϋσέως Αἰθάν τε καὶ Αἰμάν , καὶ πάλιν τοῦ Δαυὶδ εὑρίσκεσθαι ἀναμὶξ ἐν τῇ βίβλῳ κατατεταγμένους , οὐ καθ’ οὓς ἐλέχθησαν χρόνους , ἀλλὰ καθ’ οὓς εὕρηνται · ἔνθεν συμ| βῆναι τοὺς τοῖς χρόνοις ὑστέρους πρώτους εὑρεθέντας ἀναληφθῆναι πρώτους καὶ τοὺς τοῖς χρόνοις προτέρους μετὰ ταῦτα εὑρημένους ἐν δευτέρᾳ καταταγῆναι χώρᾳ . ταῦτα μὲν οὖν ἡμῖν εἰς τὴν προταθεῖσαν ζήτησιν ἐξ εἰκότων εἰρήσθω . Ἤδη δὲ καὶ τῶν ἐμφερομένων ἐν τῷ μετὰ χεῖρας ψαλμῷ ἐφάψασθαι καιρός · πλανώμενος Δαυὶδ ὁμοίως τοῖς λοιποῖς προφήταις ἐν ἐρημίαις καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς τοῖς τε τῆς ἀνεξικακίας πόνοις ἐγγυμναζόμενος καὶ τὸν μετὰ χεῖρας ᾖδε ψαλμόν , τῇ κατὰ θεὸν ἀνατιθεὶς φιλοσοφίᾳ τὴν ἐπὶ τῆς ἐρήμου σχολήν . καὶ τὸν ἑαυτοῦ περὶ τὰ θεῖα ἔρωτα διεγείρων ὁμολογεῖται διψῆν τοῦ τῆς ἀθανασίας πόματος · διὸ ἐβόα πρὸς τὸν θεὸν λέγων · ὁ θεός , ὁ θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίζω · ἐδίψησέ σοι ἡ ψυχή μου , ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου . Ἀντὶ δὲ τοῦ ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου , ὁ μὲν Ἀκύλας ἐπετάθη σοι ἡ σάρξ μου ἡρμήνευσεν , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἱμείρεταί σε ἡ σάρξ μου · ὥστε οὐχ ἡ ψυχὴ μόνη τοῦ Δαυὶδ πρὸς τὸν θεὸν τέτατο , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ σὰρξ καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἁγνεύοντος δηλαδὴ καὶ καθαρεύοντος διὰ τὸ τῷ θεῷ σχολάζειν . Καὶ τὸ λέγειν δέ · ὁ θεός , ὁ θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίζω , παραστατικὸν ἦν τῆς νυκτερινῆς καθαρότητος . οὐδεὶς γὰρ ἐν κοίταις καὶ ἀσελγείαις ῥυπάνας ἑαυτοῦ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα μιαρὸς ὢν καὶ ἀκάθαρτος οἷός τ’ ἂν εἴη τὰς τοιαύτας προσίεσθαι φωνάς . πλὴν ὁ μέγας Δαυὶδ πεπαρρησιασμένῃ συνειδήσει οὐχ ἀπλῶς τὸν θεὸν ἀνεκαλεῖτο λέγων · ὁ θεός · δεύτερον δὲ ὡς ἑαυτοῦ ἴδιον ὄντα ἐπεγράφετο , διὸ προστίθησι φάσκων · ὁ θεός μου . Εἶτ’ , ἐπειδήπερ ἑαυτοῦ θεὸν ἀναγορεῦσαι αὐτὸν τετόλμηκε , τῆς τόλμης τὴν αἰτίαν διδάσκει λέγων · πρὸς σὲ ὀρθρίζω · ἐδίψησέ σοι ἡ ψυχή μου , ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου . διὰ ταῦτα γὰρ θεόν μου προσεῖπον , ἐπειδήπερ οὐδενὸς τῶν ἐπιγείων , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ὀφθαλμοῖς σαρκὸς ὁρωμένων περιέλκει με πόθος . ὥσπερ δὲ ὁ ἀπόστολος ζῶ , φησίν , οὐκέτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός , τοιαύτῃ διανοίᾳ καὶ Δαυὶδ τῷ θεῷ ἔλεγε · πρὸς σὲ ὀρθρίζω · ἐδίψησέ σοι ἡ ψυχή μου . ὡσεὶ καὶ χώρα τις μὴ τυχοῦσα τοῦ συνήθους ὑετοῦ διψῆν λέγοιτο τούτου , τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἐδίψησέ σοι ἢ ἱμείρεταί σε πρὸς τῇ ψυχῇ μου καὶ αὐτὴ ἡ σάρξ μου , πολυπλάσιον ὡς διψῶσα . ὥσπερ γὰρ φυσικοῖς λόγοις τὴν γῆν αὐτήν φαμεν διψῆν ὕδατος , οὕτως καὶ ἡ σάρξ μου ἐδίψησέ σοι , φησί . διὸ ἐπιφέρει · ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · ὡς ἐν γῇ διψάδι καὶ ἐκλύσει μὴ ὑπάρχοντος ὕδατος . Δύναται δὲ καὶ τὴν ἔρημον αὐτὴν σημαίνειν διὰ τούτων , ἐν ᾗ φεύγων τὸν Σαοὺλ τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο · πάντως γάρ που ἐν ταύτῃ τυγχάνων καὶ μακρὰν ἀπῳκισμένος τῆς κιβωτοῦ τοῦ θεοῦ καὶ τῆς τοῦ ἁγιάσματος σκηνῆς , ἐν ᾗ τὰς κατὰ νόμον ἐποιοῦντο λατρείας , τούτων ἐπόθει τὴν θέαν . ὥσπερ δὲ γῆ διψῶσα ὕδατος ὀρέγεται , οὕτω , φησί , καὶ ἡ ἐμὴ ψυχὴ τὰ σοὶ τῷ θεῷ ἀρεστὰ καὶ φίλα διψεῖ , ὡς ἐκλείπειν καὶ ἐκτήκεσθαι , εἰ μὴ μεταλάβοι τῆς παρὰ σοὶ πηγῆς , περὶ ἧς εἴρηται · ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς . διὸ ἔδίψησέ σοι ἡ ψυχή μου . Ἐδίψησε δὲ πῶς , ἑρμηνεύει λέγων ἑξῆς · οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι , ὡσεὶ ἔλεγε τοῦτο · ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου τὸ ὀφθῆναί σοι ἐν τῷ σῷ ἁγιάσματι τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου . Τοιοῦτον δέ ἐστι καὶ τὸ διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένον · ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ἰσχυρὸν τὸν ζῶντα · πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ ; γενόμενος γὰρ ἐν τῷ ἁγίῳ σου , περὶ οὗ εἴρηται ἐν ἑτέρῳ · ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου , πρῶτον μὲν αὐτὸς ὀφθήσομαί σοι δοκιμασθησόμενος , εἰ ἄξιος εἴην τῆς σῆς θέας · εἶτα ἄξιος ὀφθεὶς ὄψομαι τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου · ὧν ἀδύνατόν ἐστιν εἰς θεωρίαν ἐλθεῖν , μὴ οὐχὶ πρότερον ἐν τῷ ἁγίῳ γενόμενον καὶ πρῶτον ὀφθέντα ἄξιον τῶν τοῦ θεοῦ ἀγαθῶν . μετὰ γὰρ ταῦτα ὄψεταί τις ὡς ἂν ἤδη δεδοκιμασμένος τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ . καὶ τέλος τῶν ἀγαθῶν τοῦτ’ ἂν εἴη τὸ ἐν θεωρίᾳ τούτων γενέσθαι · διὸ λέλεκται · μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται . τοῦτο οὖν ἐδίψησεν ἡ ψυχὴ τοῦ Δαυίδ · διὸ ἔλεγεν · ὁ θεός , ὁ θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίζω . ἐδίψησέ σοι ἡ ψυχή μου .
Lemmas: ψαλμός ὁ Δαυίδ ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰουδαῖος . ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , πρός σύ ὀρθρίζω · διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ πωσαπλῶς σύ ὁ σάρξ ἐγώ ἐν γῆ ἐρῆμος καί ἄβατος καί ἄνυδρος . οὕτως ἐν ὁ ἅγιος ὁράω σύ ὁ ὁράω ὁ δύναμις σύ καί ὁ δόξα σύ . φεύγω ὁ Δαυίδ παραγίγνομαι πρός Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεύς , ἔνθεν πρός Ἠχώ ὁ βασιλεύς Γέθ , ἐκεῖθεν εἰς Μάσσηφα ὁ Μωάβ . σύνειμι δέ αὐτός Γάδ ὁ προφήτης παραινέω μή ποιέω παρά ὁ ἀλλόφυλος ὁ διατριβή , διό μεθίστημι ἐντεῦθεν ὁ ἐρημία ὁ Ἰουδαῖος οἰκέω , ὅτε καί ἱστορέω λέγω ὁ γραφεύς · καί καθίζω Δαυίδ ἐν ὁ ἐρῆμος Μασσενὲθ ἐν ὁ στενός καί κάθημαι ἐν ὁ ὄρος ἐν ὁ ἐρῆμος Ζείφ · καί ζητέω αὐτός Σαῦλος πᾶς ὁ ἡμέρα , καί οὖον παραδίδωμι αὐτός κύριος εἰς ὁ χείρ αὐτός . ἐν οὗτος εἰμί ὁ πρόκειμαι ψαλμός συντάσσω ὁ χρόνος διά ὁ προγραφή σημαίνω . διό εἴρω · ψαλμός ὁ Δαυίδ ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰουδαῖος . Εὔλογος δέ ἐνταῦθα γίγνομαι ἐπισημαίνω πάλιν , ὅτι μή κατά ἀκολουθία ὁ ὁ ἱστορία χρόνος ὁ ὁ ψαλμός σύγκειμαι τάξις , ἐναλλάσσω δέ παρά πολύς ὁ χρόνος . αὐτίκα γοῦν ὁ μέν ἱστορία πρῶτος περιέχω ὁ διήγησις , κατά ὅς ἀποστέλλω Σαῦλος ἄγγελος εἰς ὁ οἶκος Δαυίδ ὁ θανατόω αὐτός , ὅτι Μελχόλ ὁ γυνή αὐτός καθίημι αὐτός διά ὁ θυρίς · ὁ δέ ὁ ψαλμός γραφή ἐν ὁ νη οὗτος μιμνήσκω ὁ πρᾶξις . εἶτα ἑξῆς ὁ μέν γραφή ὁ ἱστορία διδάσκω , ὡς ἔρχομαι Δαυίδ εἰς Νόβα πρός Ἀχιμέλεχ ὁ ἱερεύς · ὁ δέ βίβλος ὁ ψαλμός οὗτος μιμνήσκω ὁ πρᾶξις ἐν ὁ λγʹ ψαλμός . καί πάλιν ὁ μέν γραφή ὁ Βασίλεια φημί · καί ἀπαλλάσσω Δαυίδ ἐντεῦθεν καί ἔρχομαι καί διασῴζω εἰς ὁ σπήλαιον ὁ Ὀδολλάμ . ὁ δέ βίβλος ὁ ψαλμός ἐν ὁ ΝΣ μιμνήσκω ὁ τάξις . καί αὖθις μετά οὗτος ὁ μέν γραφή ὁ Βασίλεια ὁ Δωήκ μιμνήσκω , ὡς διαβάλλω ὁ Σαῦλος ὁ ἱερεύς Ἀχιμέλεχ , ὁ δέ βίβλος ὁ ψαλμός ἐν ὁ νάω οὗτος σημαίνω ὁ χρόνος . γιγνώσκω δέ ὁ Δαυίδ ὁ ὁ Δωήκ διαβολή φεύγω καί παραγίγνομαι εἰς ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰουδαῖος , ὅτε καί συντάσσω ὁ μετά χείρ ψαλμός . καί ὁ μέν γραφή ὁ Βασίλεια μετά ὁ χρόνος ὁ μετά χείρ ψαλμός , λέγω δέ ὁ ξβʹ , πρᾶξις τίνω μιμνήσκω , ὡς ὁ Ζιφαῖος διαβάλλω ὁ Σαῦλος ὁ Δαυίδ , ὁ δέ βίβλος ὁ ψαλμός οὗτος μιμνήσκω ἐν ὁ νγʹ , ὅς ἐπιγράφω · εἰς ὁ τέλος ἐν ὕμνος σύνεσις ὁ Δαυίδ · ἐν ὁ ἔρχομαι ὁ Ζιφαῖος καί εἶπον ὁ Σαῦλος · ἰδού Δαυίδ κρύπτω παρά ἐγώ . καί ὁ νε ἐπιγράφω · ὅτε κρατέω αὐτός ὁ ἀλλόφυλος ἐν Γέθ · οὗτος δέ ὁ ὁ Βασίλεια γραφή ἐν ὕστερος τίθημι ὁ ἱστορία . ὁράω , ὅπως ὁ πρῶτος ὕστερος καί ὁ ὕστερος πρῶτος τάσσω ; ὡς εἰμί κατά ἀκολουθία ὁ χρόνος τίθημι , πρῶτος εἄν τάσσω ὁ νη , εἶτα ἑξῆς οὗτος ὁ λγʹ καί τρίτος καί μετά οὗτος ὁ ΝΣ καί οὗτος τέταρτος ὁ νάω , εἶτα ἀκόλουθος πέμπτος ὁ ξβʹ καί ἕκτος ὁ νγʹ καί μετά πᾶς οὗτος ὁ νε . μετά δέ ὁ θάνατος ὁ Σαῦλος πρῶτος ψάλλω ὁ νθʹ , ἡνίκα πατάσσω Ἰωάβ ὁ φάραγξ ὁ ἅλς καί ὑποχείριος αἱρέω ὁ Μωάβ Ἶβ χιλιάς · ὁ δέ Ν μετά οὗτος , ὅτε ἔρχομαι πρός αὐτός Ναθάν ὁ προφήτης , ἡνίκα καί εἰσέρχομαι πρός Βηθσαβεέ · εἶτα ὁ τρίτος συντάσσω , ὅτε ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον Ἀβεσσαλώμ ὁ υἱός αὐτός · καί μετά οὗτος ὁ ζ ὑπέρ ὁ λόγος χοῦς υἱός Ἰεμινεί . Τῖς οὖν οὐ εἄν ὁ οὗτος ζητέω αἴτιος ; οὖον γάρ ἔχω λόγος ὁ μή διά τις ἀναγκαῖος ὑπόθεσις οὗτος οὗτος διατάσσω ὁ τρόπος . ἄλλος μέν οὖν ὁ ἀριθμός αὐτός οἴομαι ἔχω τις δύναμις , διό κατάλληλος ἕκαστος ἀριθμός ἐφαρμόζω ὁ διάνοια ὁ ἐμφέρω λόγος · οἷος ὡς ἐπί παράδειγμα ὁ Ν ἀριθμός ὁ περί ἄφεσις ἁμάρτημα λόγος περιέχω διά ὁ ἐν ὁ νόμος φέρω πεντηκονταετηρίδα , ὅς ἰωβηλαῖος παῖς Ἑβραῖος καλέω , ἐν ὅς ἄφεσις καί συγχωρέω γίγνομαι ὁ χρεωφειλέτης ἐλευθερία τε οἰκέτης καί ἄλλος τις τοιοῦτος πράσσω νομοθετέω , οὗτος χάρις ὁ ἐξομολόγησις ὁ πλημμέλημα ὑπέρ συγχώρησις καί ἄφεσις ἁμαρτία ὁ Ν ψαλμός ἐφαρμόζω , οὕτως οὖν καί ἐπί ἕκαστος ψαλμός κατά τις λόγος ὁ ὁ ἀριθμός δύναμις ὁ οἰκεῖος διάνοια εἶπον εἄν ἐφαρμόζω . ἀλλά ὁ οὗτος λέγω οὖον ἐγώ δοκέω τυγχάνω ὁ σκοπός · πρῶτος μέν ὅτι οὐδέ ὅλως ἀριθμός τις ἐν ὁ ἑβραικός Βίβλος ὁ ψαλμός φέρω , ἄνευ δέ ὁ ὁ ἀριθμός προσθήκη ἀναγράφω · εἶτα ὅτι διάφορος ὁ μέν εἰμί συνάπτω , ὁ δέ διαλέγω · αὐτίκα γοῦν ὁ πρῶτος καί ὁ δύο κατά ὁ ἀρχή ὁ Βίβλος συνάπτω εἰμί κατά ὁ Ἑβραϊκός · καί πάλιν ὁ θ συνάπτω παρά ἐγώ ἐν ὁ ἑβραικός διαιρέω εἰς δύο · καί πᾶς δέ ὁ ὁ ψαλμός βίβλος εἰς μέρος ε διαιρέω , καθώς ἤδη πρότερος εἴρω . ὅς οὕτως ἔχω σχολάζω εἄν ὁ προλέγω ὁ ἀριθμός θεωρία . ποῖος δέ καί λόγος εἶπον ἄν τις ἔχω , φέρω εἶπον , ὁ μετά χείρ ψαλμός , λέγω δέ ὁ ξβʹ , ὁ διάνοια πρός ὁ τοιόσδε ἀριθμός ἐφαρμόζω ἢ ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ ρ ἀριθμός ἴδιος ἀφορίζω νόος προσήκω ὁ τοιόσδε ἢ ὁ τοιόσδε ἀριθμός ; ἀλλά οὗτος μέν ὅπῃ τις ἐθέλω παραδέχομαι · ἐγώ δέ ἡγέομαι ὁ ὁ ἐγγράφω διάνοια ἕνεκα ἐφεξῆς ἀλλήλων ὁ ψαλμός κεῖμαι κατά ὁ πλεῖστος οὕτως ἐν πολύς ἐπιτηρέω καί εὑρίσκω , διό καί συνάπτω αὐτός ὡσανεί συγγένεια ἔχω καί ἀκολουθία πρός ἀλλήλων , ἔνθεν μή κατά ὁ χρόνος ἐμφέρω , ἀλλά κατά ὁ ὁ διάνοια ἀκολουθία . δείκνυμι δέ οὗτος ἤδη πρότερος καί ἀπό πλείων μέν ἕτερος , μάλιστα δέ ἀπό ὁ μή μέχρι ὁ Ν , ἐν ὅς ἀποδεικτικός παρίστημι ὁ μέν ἐπιγράφω ὁ υἱός κορός πολύς σῴζω ἀκολουθία πρός ὁ νόος ὁ ἐκ αὐτός δηλέομαι , ἐφεξῆς δέ οὗτος κεῖμαι ὁ ὁ Ἀσάφ καί πάλιν οὗτος συνάπτω ὁ Δαυίδ ὁ ἐξομολόγησις ὁ ἐν ὁ Ν φέρω ἀβίαστος ὁ ἀποδίδωμι ἐγώ θεωρία παρέχω . Μία μέν οὖν οὗτος ὁ αἰτία , ὡς ἐγώ δοκέω , ὁ ἀκολουθία γίγνομαι εἄν ὁ ψαλμός , ἔχω δέ καί ἄλλος εἶπον · πολύς γάρ εἰδωλολατρία κατακρατέω ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος λήθη αὐτός ποιέω ὁ πάτριος γραφεύς ὁ ὁ Βασίλεια ἱστορία διδάσκω , ὡς μηδέ φαίνω Βίβλος ὁ Μωϋσῆς νόμος μηδέ μνήμη ὁ ὁ πατήρ εὐσέβεια σῴζω παρά αὐτός . ὕω γοῦν καί ὁ προφήτης ἀναιρέω διελέγχω αὐτός ὁ δυσσέβεια καί οὗτος ἕνεκα ὁ πρῶτος ὁ ὁ Ἀσσύριος παραδίδωμι αἰχμαλωσία . οὐδείς οὖν θαυμαστός ἐν τοιοῦτος κατάστασις καιρός καί ὁ ἐμφέρω ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός διαπίπτω λήθη τε μακρός παραδίδωμι χρόνος · μετά δέ οὗτος εἴτε Ἔζρα εἴτε τις ἕτερος προφήτης περί ὁ συναγωγή αὐτός σπουδάζω μετά τε ὁ λοιπός καί ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός συνάγω οὐ ἀθρόος εὑρίσκω ὁ πᾶς , ἀλλά κατά διάφορος χρόνος , κατατάσσω δέ ἐν πρῶτος ὁ πρῶτος εὑρίσκω , διό μηδέ ὁ Δαυίδ ἐφεξῆς κεῖμαι ὁ πᾶς , ἐν δέ ὁ μεταξύ καί ὁ υἱός κορός καί ὁ Ἀσάφ καί Σολομών καί Μωϋσῆς Αἰθάν τε καί Αἰμάν , καί πάλιν ὁ Δαυίδ εὑρίσκω ἀναμίξ ἐν ὁ Βίβλος κατατάσσω , οὖον κατά ὅς λέγω χρόνος , ἀλλά κατά ὅς εὑρίσκω · ἔνθεν συμ βαίνω ὁ ὁ χρόνος ὕστερος πρῶτος εὑρίσκω ἀναλαμβάνω πρῶτος καί ὁ ὁ χρόνος πρότερος μετά οὗτος εὑρίσκω ἐν δύο κατατάσσω χώρα . οὗτος μέν οὖν ἐγώ εἰς ὁ προτείνω ζήτησις ἐκ εἰκός εἴρω . ἤδη δέ καί ὁ ἐμφέρω ἐν ὁ μετά χείρ ψαλμός ἐφάπτω καιρός · πλανάω Δαυίδ ὁμοίως ὁ λοιπός προφήτης ἐν ἐρημία καί ὄρος καί σπήλαιον καί ὁ ὀπή ὁ γῆ ὁ τε ὁ ἀνεξικακία πόνος ἐγγυμνάζω καί ὁ μετά χείρ ἀείδω ψαλμός , ὁ κατά θεός ἀνατίθημι φιλοσοφία ὁ ἐπί ὁ ἐρῆμος σχολή . καί ὁ ἑαυτοῦ περί ὁ θεῖον Ἔρως διεγείρω ὁμολογέω διψάω ὁ ὁ ἀθανασία πόμα · διό βοάω πρός ὁ θεός λέγω · ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , πρός σύ ὀρθρίζω · διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ , ποσαπλῶς σύ ὁ σάρξ ἐγώ . ἀντί δέ ὁ ποσαπλῶς σύ ὁ σάρξ ἐγώ , ὁ μέν Ἀκύλας ἐπιτείνω σύ ὁ σάρξ ἐγώ ἑρμηνεύω , ὁ δέ Σύμμαχος · ἱμείρω σύ ὁ σάρξ ἐγώ · ὥστε οὐ ὁ ψυχή μόνος ὁ Δαυίδ πρός ὁ θεός τείνω , ἀλλά καί αὐτός ὁ σάρξ καί ὁ σῶμα αὐτός ἁγνεύω δηλαδή καί καθαρεύω διά ὁ ὁ θεός σχολάζω . καί ὁ λέγω δέ · ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , πρός σύ ὀρθρίζω , παραστατικός εἰμί ὁ νυκτερινός καθαρότης . οὐδείς γάρ ἐν κοίτη καί ἀσέλγεια ῥυπαίνω ἑαυτοῦ ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα μιαρός εἰμί καί ἀκάθαρτος οἷος τε εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος προσίημι φωνή . πλήν ὁ μέγας Δαυίδ παρρησιάζομαι συνείδησις οὐ ἀπλόος ὁ θεός ἀνακαλέω λέγω · ὁ θεός · δύο δέ ὡς ἑαυτοῦ ἴδιος εἰμί ἐπιγράφω , διό προστίθημι φάσκω · ὁ θεός ἐγώ . εἶτα , ἐπεί ἑαυτοῦ θεός ἀναγορεύω αὐτός τολμάω , ὁ τόλμα ὁ αἴτιος διδάσκω λέγω · πρός σύ ὀρθρίζω · διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ , ποσαπλῶς σύ ὁ σάρξ ἐγώ . διά οὗτος γάρ θεός ἐγώ προσεῖπον , ἐπεί οὐδείς ὁ ἐπίγειος , ἀλλά οὐδέ ὁ ὀφθαλμός σάρξ ὁράω περιέλκω ἐγώ πόθος . ὥσπερ δέ ὁ ἀπόστολος ζῶ , φημί , οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός , τοιοῦτος διάνοια καί Δαυίδ ὁ θεός λέγω · πρός σύ ὀρθρίζω · διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ . ὡσεί καί χώρα τις μή τυγχάνω ὁ συνήθης ὑετός διψάω λέγω οὗτος , ὁ αὐτός δέ τρόπος διψάω σύ ἢ ἱμείρω σύ πρός ὁ Ψυχή ἐγώ καί αὐτός ὁ σάρξ ἐγώ , πολυπλάσιος ὡς διψάω . ὥσπερ γάρ φυσικός λόγος ὁ γῆ αὐτός φημί διψάω ὕδωρ , οὕτως καί ὁ σάρξ ἐγώ διψάω σύ , φημί . διό ἐπιφέρω · ἐν γῆ ἐρῆμος καί ἄβατος καί ἄνυδρος , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · ὡς ἐν γῆ διψάς καί ἐκλύω μή ὑπάρχω ὕδωρ . δύναμαι δέ καί ὁ ἐρῆμος αὐτός σημαίνω διά οὗτος , ἐν ὅς φεύγω ὁ Σαῦλος ὁ διατριβή ποιέω · πάντως γάρ ποῦ ἐν οὗτος τυγχάνω καί μακράν ἀποικίζω ὁ κιβωτός ὁ θεός καί ὁ ὁ ἁγίασμα σκηνή , ἐν ὅς ὁ κατά νόμος ποιέω λατρεία , οὗτος ποθέω ὁ θέα . ὥσπερ δέ γῆ διψάω ὕδωρ ὀρέγω , οὗτος , φημί , καί ὁ ἐμός ψυχή ὁ σύ ὁ θεός ἀρεστός καί φίλος διψάω , ὡς ἐκλείπω καί ἐκτήκω , εἰμί μή μεταλαμβάνω ὁ παρά σύ πηγή , περί ὅς εἴρω · ὅτι παρά σύ πηγή ζωή . διό διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ . διψάω δέ πῶς , ἑρμηνεύω λέγω ἑξῆς · οὕτως ἐν ὁ ἅγιος ὁράω σύ , ὡσεί λέγω οὗτος · διψάω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ ὁράω σύ ἐν ὁ σός ἁγίασμα ὁ ὁράω ὁ δύναμις σύ καί ὁ δόξα σύ . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ διά ὁ ἔμπροσθεν εἴρω · διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ἰσχυρός ὁ ζῶ · πότε ἥκω καί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ θεός ; γίγνομαι γάρ ἐν ὁ ἅγιος σύ , περί ὅς εἴρω ἐν ἕτερος · ἅπαξ ὄμνυμι ἐν ὁ ἅγιος ἐγώ , πρῶτος μέν αὐτός ὁράω σύ δοκιμάζω , εἰμί ἄξιος εἰμί ὁ σός θέα · εἶτα ἄξιος ὁράω ὁράω ὁ δύναμις σύ καί ὁ δόξα σύ · ὅς ἀδύνατος εἰμί εἰς θεωρία ἔρχομαι , μή οὐ πρότερος ἐν ὁ ἅγιος γίγνομαι καί πρῶτος ὁράω ἄξιος ὁ ὁ θεός ἀγαθός . μετά γάρ οὗτος ὁράω τις ὡς εἄν ἤδη δοκιμάζω ὁ δύναμις ὁ θεός καί ὁ δόξα αὐτός . καί τέλος ὁ ἀγαθός οὗτος εἄν εἰμί ὁ ἐν θεωρία οὗτος γίγνομαι · διό λέγω · μακάριος ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω . οὗτος οὖν διψάω ὁ ψυχή ὁ Δαυίδ · διό λέγω · ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , πρός σύ ὀρθρίζω . διψάω σύ ὁ ψυχή ἐγώ .