eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_134.1
Αἰνεῖτε τὸ ὄνομα κυρίου , αἰνεῖτε , δοῦλοι , κύριον , οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ κυρίου , ἐν αὐλαῖς οἴκου θεοῦ ἡμῶν . Καὶ ὁ πρὸ τούτου ψαλμὸς ὕστατος ὢν τῶν ἀναβαθμῶν τὰ παραπλήσια τούτῳ περιεῖχεν , ἐν οἷς ἔλεγεν · ἰδοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν κύριον , πάντες οἱ δοῦλοι κυρίου οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ κυρίου , ἐν αὐλαῖς οἴκου θεοῦ ἡμῶν . διόπερ οἶμαι παρακεῖσθαι τοῦτον ἐκείνῳ καίπερ οὐκ ὄντα τῆς τῶν ἀναβαθμῶν τάξεως . ἀλλ’ ἐκεῖναι μὲν ἦσαν ᾠδαί , οὗτος δὲ αἶνος . σημαίνει δὲ τοῦτο ἡ ἀλληλούια προσγραφή · μεταβάλλεται γὰρ εἰς τὸ αἰνεῖτε . ἡ δὲ ϊα λέξις δηλοῖ τὸν κύριον , ὥστε εἰκότως ἄν τις ὕμνον ἢ αἶνον τοῦ θεοῦ περιέχειν εἴποι τὰ προκείμενα . ὧν τὰ μὲν πρῶτα ὡς ἐν προοιμίῳ τοῦ ὕμνου λελεγμένα διεγερτικὰ καὶ προτρεπτικὰ τῶν προσταττομένων αἰνεῖν τυγχάνει , αὐτὸς δὲ ὁ αἶνος ἄρχεται ἀπὸ τοῦ · κύριε , τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα . Περιέχει δὲ κατήχησιν καὶ διδασκαλίαν ἀποστροφῆς μὲν εἰδώλων , γνώσεως δὲ καὶ ἐπιστροφῆς τῆς πρὸς θεόν . τῆς δὲ τοιαύτης δέονται παραινέσεως οἱ ἐξ ἐθνῶν ἄρτι προσιόντες τῷ τοῦ θεοῦ λόγῳ . πρὸς οὓς καὶ ἀποτείνεται τὸ παρὸν πρόσταγμα δούλους ὄντας ἔτι καὶ μηδέπω τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας ἀνειληφότας . οὓς πρὸ τῆς τοῦ λουτροῦ ἀναγεννήσεως συμβαίνει κατηξιῶσθαι μὲν τῆς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ κυρίου στάσεως εἴσω προπύλων τῆς τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας παρελθόντας καὶ τῶν πρώτων εἰσαγωγῶν ἠξιωμένους , μὴ μὴν καὶ εἰς τὰ ἐνδοτάτω τοῦ οἴκου εἰσεληλυθέναι , ἀλλ’ ἔτι ἐκτὸς ἑστάναι τῶν ἐσωτάτω . ἔνθα ποτὲ εἰσελεύσονται ἐλεύθεροι γεγονότες καὶ υἱοὶ διὰ τοῦ πνεύματος ἀποφανθέντες . Ἐπεὶ δὲ διάφοροι τῶν εἰσαγομένων οἱ βίοι καὶ οὐχ ὅμοιοι , εἰκότως διάφοροι καὶ αἱ αὐλαὶ κατάλληλοι ταῖς τῶν εἰρημένων ψυχαῖς . πρῶτον δὲ τὸ ὄνομα κυρίου αἰνεῖν οἱ προειρημένοι δοῦλοι προστάττονται , εἰθ’ ἑξῆς ἐν προκοπῇ γενόμενοι καὶ αὐτὸν τὸν κύριον · πρότερον γὰρ δεήσει τοὺς ἐν εἰσαγωγῇ ὄντας μαθεῖν , ὅτι ἔστι τις κύριος εἷς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἐφεστὼς τῷ σύμπαντι κόσμῳ καὶ δεσπόζων αὐτοῦ , εἶθ’ οὕτως περὶ τῆς οὐσίας καὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ διαλαβεῖν καὶ γνῶναι αὐτὸν υἱὸν ὄντα μονογενῆ τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ .
Lemmas: αἰνέω ὁ ὄνομα κύριος , αἰνέω , δοῦλος , κύριος , ὁ ἵστημι ἐν οἶκος κύριος , ἐν αὐλή οἶκος θεός ἐγώ . καί ὁ πρό οὗτος ψαλμός ὕστερος εἰμί ὁ ἀναβαθμός ὁ παραπλήσιος οὗτος περιέχω , ἐν ὅς λέγω · ἰδού δή εὐλογέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ δοῦλος κύριος ὁ ἵστημι ἐν οἶκος κύριος , ἐν αὐλή οἶκος θεός ἐγώ . διόπερ οἴομαι παράκειμαι οὗτος ἐκεῖνος καίπερ οὐ εἰμί ὁ ὁ ἀναβαθμός τάξις . ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἰμί ᾠδή , οὗτος δέ αἶνος . σημαίνω δέ οὗτος ὁ ἀλληλούια προσγράφω · μεταβάλλω γάρ εἰς ὁ αἰνέω . ὁ δέ ἰά λέξις δηλόω ὁ κύριος , ὥστε εἰκότως ἄν τις ὕμνος ἢ αἶνος ὁ θεός περιέχω εἶπον ὁ πρόκειμαι . ὅς ὁ μέν πρῶτος ὡς ἐν προοίμιον ὁ ὕμνος λέγω διεγερτικός καί προτρεπτικός ὁ προστάσσω αἰνέω τυγχάνω , αὐτός δέ ὁ αἶνος ἄρχω ἀπό ὁ · κύριος , ὁ ὄνομα σύ εἰς ὁ αἰών . περιέχω δέ κατήχησις καί διδασκαλία ἀποστροφή μέν εἴδωλον , γνῶσις δέ καί ἐπιστροφή ὁ πρός θεός . ὁ δέ τοιοῦτος δήω παραίνεσις ὁ ἐκ ἔθνος ἄρτι πρόσειμι ὁ ὁ θεός λόγος . πρός ὅς καί ἀποτείνω ὁ πάρειμι πρόσταγμα δοῦλος εἰμί ἔτι καί μηδέπω ὁ πνεῦμα ὁ υἱοθεσία ἀναλαμβάνω . ὅς πρό ὁ ὁ λουτρόν ἀναγέννησις συμβαίνω καταξιόω μέν ὁ ἐν ὁ οἶκος ὁ κύριος στάσις εἴδομαι πρόπυλον ὁ ὁ θεός ἐκκλησία παρέρχομαι καί ὁ πρῶτος εἰσαγωγή ἀξιόω , μή μήv καί εἰς ὁ ἐνδοτάτω ὁ οἶκος εἰσέρχομαι , ἀλλά ἔτι ἐκτός ἵστημι ὁ εἴδομαι . ἔνθα ποτέ εἰσέρχομαι ἐλεύθερος γίγνομαι καί υἱός διά ὁ πνεῦμα ἀποφαίνω . ἐπεί δέ διάφορος ὁ εἰσάγω ὁ βίος καί οὐ ὅμοιος , εἰκότως διάφορος καί ὁ αὐλή κατάλληλος ὁ ὁ εἴρω Ψυχή . πρῶτος δέ ὁ ὄνομα κύριος αἰνέω ὁ προερέω δοῦλος προστάσσω , εἶτα ἑξῆς ἐν προκοπή γίγνομαι καί αὐτός ὁ κύριος · πρότερος γάρ δήω ὁ ἐν εἰσαγωγή εἰμί μανθάνω , ὅτι εἰμί τις κύριος εἷς ὁ ὁ θεός λόγος ἐφίστημι ὁ σύμπας κόσμος καί δεσπόζω αὐτός , εἶτα οὕτως περί ὁ οὐσία καί ὁ δύναμις αὐτός διαλαμβάνω καί γιγνώσκω αὐτός υἱός εἰμί μονογενής ὁ ἐπί πᾶς θεός .