eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_63.2
Οἵτινες ἠκόνησαν ὡς ῥομφαίας τὰς γλώσσας αὐτῶν , ἐνέτειναν τόξον - πρᾶγμα πικρόν - τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἄμωμον . ἐξάπινα κατατοξεύσουσιν αὐτὸν καὶ οὐ φοβηθήσονται . Εἰ καὶ προῆγε τοῖς χρόνοις εἰς τὴν σωτήριον ἐπιδημίαν ὁ Δαυίδ , ἀλλ’ οὐκ ἠγνόει τὰ εὐαγγελικὰ μαθήματα θείῳ πνεύματι μεμαθητευμένος · ᾔδει δὲ εὖ μάλα τὸ σωτήριον λόγιον τὸ φῆσαν · μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι · διὸ οὐκ ἠγωνία στρατιωτικῆς παρατάξεως πληθὺν οὐδὲ τοὺς παντευχίαις καὶ δόρασι παραταττομένους , ἀλλὰ τούτων μὲν κατεφρόνει , ὡς ἂν τὸν τοσοῦτον Γολιὰδ ἀκμητὶ καὶ ἀνιδρωτὶ καταβαλών , ἐκείνους δὲ ἠγωνία , οὓς ᾐνίττετο διὰ τῶν προκειμένων λέγων · οἵτινες ἠκόνησαν ὡς ῥομφαίαν τὰς γλώσσας αὐτῶν , ἐνέτειναν τόξον - πρᾶγμα πικρόν . Ὁρᾷς , ὁποίαν διαγράφει πανοπλίαν ἐχθρῶν ; καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν δὲ ἐλέγετο · υἱοὶ ἀνθρώπων , οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλον καὶ βέλη καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα · ταῦτα δὲ ἀναγέγραπται εἰρηκώς , ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον . ἀπὸ τῶν ὁμοίων τοιγαροῦν λόγων φαίνεται ὁ αὐτὸς ὢν χρόνος , καθ’ ὃν καὶ τὰ μετὰ χεῖρας περὶ αὐτῶν ἐκείνων ἢ τῶν ἐκείνοις παραπλησίων λέλεκτο . ἀλλὰ καὶ ὅτε ἀπέστειλε Σαοὺλ καὶ ἐφύλαξε τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν , περὶ τῶν αὐτῶν πάλιν τὰς ὁμοίας ἠφίει φωνὰς λέγων · ἰδού , ἀποφθέγξονται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν , καὶ ῥομφαία ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν . Ἀλλ’ ἐν ἐκείνοις μὲν ταῦτ’ ἐλέγετο , ἐν δὲ τοῖς μετὰ χεῖρας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ , ὧν ἀπὸ φόβου ῥυσθῆναι ηὔχετο , ἠκονηκέναι φησὶ τὰς γλώσσας αὐτῶν δίκην ῥομφαίας ἢ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς ὡς μάχαιραν · ἀλλὰ καὶ ἐνέτειναν τὸ τόξον αὐτῶν κατὰ μὲν τοὺς oʹ ἑρμηνευτὰς ἐν πράγματι πικρῷ , διὰ γὰρ πικροῦ πράγματος κατατοξεύειν ἐπειρῶντο τὸν δίκαιον · κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · Ἐπλήρωσαν , φησί , τὸ τόξον ἑαυτῶν λόγῳ πικρῷ . Ἦσαν γὰρ ἀληθῶς πικροὶ οὐδὲν γλυκὺ περιέχοντες οἱ τὸν Δαυὶδ διαβάλλοντες πρὸς τὸν Σαούλ , οἷος ἦν ὁ Δωὴκ καὶ οἱ Ζιφαῖοι καὶ οἱ τούτοις παραπλήσιοι . ἀλλὰ καὶ πᾶς ἄθεος λόγος πικρὸς ἂν εἴη , ὥσπερ ὁ θεῖος χρηστὸς καὶ γλυκύς · διὸ εἴρηται · γεύσασθε καὶ ἴδετε , ὅτι χρηστὸς ὁ κύριος . δεινὰ δὲ τόξα καὶ μάχαιραι ὡς ἀληθῶς ὀξεῖαι αἱ τῶν ἀθέων ἑτεροδόξων τῶν τὰς ἀκεραίους ψυχὰς κατατοξευόντων καὶ ταῖς ἑαυτῶν ῥομφαίαις κατασφαττόντων αὐτὰς καὶ οἱ σοφοὶ δὲ τοῦ αἰῶνος τούτου τὸν ἀπατηλὸν καὶ σεσοφισμένον λόγον προβαλλόμενοι πολλὰς ἀνεῖλον ψυχάς . εὐχῆς οὖν ἡμῖν δεῖ συντεταμένης πρὸς τὸ ῥυσθῆναι τούτων ἁπάντων . μάλιστα δὲ οἱ προλεχθέντες τὸν ἁπλοῦν καὶ ἀφελῆ κατατοξεύειν πειρῶνται · διὸ λέλεκται · ἐνέτειναν τόξον - πρᾶγμα πικρόν - τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἄμωμον . Καὶ τὸν ἀναίτιον δὲ ἄμωμον καλεῖ τὴν κατὰ τῶν μηδὲν ἠδικηκότων ὑπογράφων συκοφαντίαν . ἀντὶ δὲ τοῦ ἄμωμον ἁπλοῦν ἡρμήνευσεν ὁ Ἀκύλας · τὸν γὰρ ἁπλοῦν καὶ ἀπειρόκακον μάλιστα κατατοξεύειν οἱ τοιοῦτοι πειρῶνται · διὸ ἐπιλέγει · ἐξάπινα κατατοξεύσουσιν αὐτὸν καὶ οὐ φοβηθήσονται . Καιροφυλακοῦντες γὰρ οὗτοι ἀθρόως καὶ ἀπροσδοκήτως ἐπέρχονται τῷ ἀμώμῳ ἢ τῷ ἁπλῷ καὶ ἀκεραίῳ · διὸ γράφων που ὁ ἀπόστολος πρὸς τοὺς τοιούτους φησί · φοβοῦμαι μή πως , ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν , φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς ἐν Χριστῷ · τὸν γὰρ πεφραγμένον τὴν ψυχὴν οὐκ ἄν ποτε δύναιντο καταβαλεῖν οἱ προλεχθέντες , οἵτινες ἠκόνησαν ὡς ῥομφαίαν τὰς γλώσσας αὐτῶν , καὶ ἐνέτειναν τόξον - πρᾶγμα πικρόν - τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἄμωμον , ἢ · τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἁπλοῦν · ἐξάπινα κατατοξεύσουσιν αὐτὸν καὶ οὐ φοβηθήσονται . Καὶ ὅρα , τίνα τρόπον , κατατοξεύσουσιν αὐτόν , φησίν , ἀλλ’ οὐκ ἐμὲ τὸν ταῦτα λέγοντα , τὸν δὲ ἁπλοῦν , τουτέστι τὸν ἀφελῆ καὶ ἀκέραιον καὶ ἔτι μικρόν , ὡς ἂν εἴποι τις , ἐξ ἐκείνων ὄντα , περὶ ὧν ὁ σωτὴρ ἐδίδασκε λέγων · μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μου , καί · ὅστις , ἐὰν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν , συμφέρει αὐτῷ βληθῆναι εἰς τὴν θάλασσαν . σκανδαλιζόμενον γὰρ κἀκεῖ ὁ σωτὴρ οὐ μέγαν εἰσάγει , ἀλλὰ τὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μικρόν , ὥσπερ ἐνταῦθα τὸν ἁπλοῦν . οἱ τοίνυν ἐχθροὶ οὐδὲ τολμῶσι προσιέναι τοῖς μεγάλοις οὐδὲ τοῖς παρὰ θεῷ σοφοῖς , τοὺς δὲ ἁπλοῦς καὶ ἀκεραίους μάλιστα θηρεύουσι . διόπερ ὁ Δαυὶδ μνημονεύ σας τῶν ἐχθρῶν καὶ περὶ τίνας μάλιστα εἱλεῖσθαι εἰώθασιν οὗτοι παρέστησεν .
Lemmas: ὅστις ἀκονάω ὡς ῥομφαία ὁ γλῶσσα αὐτός , ἐντείνω τόξον - πρᾶγμα πικρός - ὁ κατατοξεύω ἐν ἀπόκρυφος ἄμωμον . ἐξαπίνης κατατοξεύω αὐτός καί οὖον φοβέω . εἰμί καί προάγω ὁ χρόνος εἰς ὁ σωτήριος ἐπιδημία ὁ Δαυίδ , ἀλλά οὐ ἀγνοέω ὁ εὐαγγελικός μάθημα θεῖον πνεῦμα μαθητεύω · οἶδα δέ εὕω μάλα ὁ σωτήριος λόγιος ὁ φημί · μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτένω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω · διό οὐ ἀγωνιάω στρατιωτικός παράταξις πληθύς οὐδέ ὁ παντευχία καί δόρυ παρατάσσω , ἀλλά οὗτος μέν καταφρονέω , ὡς εἄν ὁ τοσοῦτος Γολιάδ ἀκμητεί καί ἀνιδρωτί καταβάλλω , ἐκεῖνος δέ ἀγωνιάω , ὅς αἰνίσσομαι διά ὁ πρόκειμαι λέγω · ὅστις ἀκονάω ὡς ῥομφαία ὁ γλῶσσα αὐτός , ἐντείνω τόξον - πρᾶγμα πικρός . ὁράω , ὁποῖος διαγράφω πανοπλία ἐχθρός ; καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν δέ λέγω · υἱός ἄνθρωπος , ὁ ὀδούς αὐτός ὅπλον καί βέλος καί ὁ γλῶσσα αὐτός μάχαιρα ὀξύς · οὗτος δέ ἀναγράφω εἴρω , ὁπότε ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον Σαῦλος εἰς ὁ σπήλαιον . ἀπό ὁ ὅμοιος τοιγάρ λόγος φαίνω ὁ αὐτός εἰμί χρόνος , κατά ὅς καί ὁ μετά χείρ περί αὐτός ἐκεῖνος ἢ ὁ ἐκεῖνος παραπλήσιος λέγω . ἀλλά καί ὅτε ἀποστέλλω Σαῦλος καί φυλάσσω ὁ οἶκος αὐτός ὁ θανατόω αὐτός , περί ὁ αὐτός πάλιν ὁ ὅμοιος ἀφίημι φωνή λέγω · ἰδού , ἀποφθέγγομαι ἐν ὁ στόμα αὐτός , καί ῥομφαία ἐν ὁ χεῖλος αὐτός . ἀλλά ἐν ἐκεῖνος μέν αὐτός λέγω , ἐν δέ ὁ μετά χείρ ὁ ἐχθρός αὐτός , ὅς ἀπό φόβος ἐρύω εὔχομαι , ἀκονάω φημί ὁ γλῶσσα αὐτός δίκη ῥομφαία ἢ κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ὡς μάχαιρα · ἀλλά καί ἐντείνω ὁ τόξον αὐτός κατά μέν ὁ oʹ ἑρμηνευτής ἐν πρᾶγμα πικρός , διά γάρ πικρός πρᾶγμα κατατοξεύω πειράω ὁ Δίκαιος · κατά δέ ὁ Σύμμαχος · πληρόω , φημί , ὁ τόξον ἑαυτοῦ λόγος πικρός . εἰμί γάρ ἀληθής πικρός οὐδείς γλυκύς περιέχω ὁ ὁ Δαυίδ διαβάλλω πρός ὁ Σαῦλος , οἷος εἰμί ὁ Δωήκ καί ὁ Ζιφαῖος καί ὁ οὗτος παραπλήσιος . ἀλλά καί πᾶς ἄθεος λόγος πικρός εἄν εἰμί , ὥσπερ ὁ θεῖος χρηστός καί γλυκύς · διό εἴρω · γεύω καί ὁράω , ὅτι χρηστός ὁ κύριος . δεινός δέ τόξον καί μάχαιρα ὡς ἀληθής ὀξύς ὁ ὁ ἄθεος ἑτερόδοξος ὁ ὁ ἀκέραιος ψυχή κατατοξεύω καί ὁ ἑαυτοῦ ῥομφαία κατασφάζω αὐτός καί ὁ σοφός δέ ὁ αἰών οὗτος ὁ ἀπατηλός καί σοφίζω λόγος προβάλλω πολύς ἀναιρέω Ψυχή . εὐχή οὖν ἐγώ δεῖ συντείνω πρός ὁ ἐρύω οὗτος ἅπας . μάλιστα δέ ὁ προλέγω ὁ ἁπλόος καί ἀφελής κατατοξεύω πειράω · διό λέγω · ἐντείνω τόξον - πρᾶγμα πικρός - ὁ κατατοξεύω ἐν ἀπόκρυφος ἄμωμον . καί ὁ ἀναίτιος δέ ἄμωμον καλέω ὁ κατά ὁ μηδείς ἀδικέω ὑπογράφω συκοφαντία . ἀντί δέ ὁ ἄμωμον ἁπλόος ἑρμηνεύω ὁ Ἀκύλας · ὁ γάρ ἁπλόος καί ἀπειρόκακος μάλιστα κατατοξεύω ὁ τοιοῦτος πειράω · διό ἐπιλέγω · ἐξαπίνης κατατοξεύω αὐτός καί οὖον φοβέω . καιροφυλακέω γάρ οὗτος ἀθρόος καί ἀπροσδόκητος ἐπέρχομαι ὁ ἄμωμον ἢ ὁ ἁπλόος καί ἀκέραιος · διό γράφω ποῦ ὁ ἀπόστολος πρός ὁ τοιοῦτος φημί · φοβέω μή πως , ὡς ὁ ὄφις ἐξαπατάω Εὔα , φθείρω ὁ νόημα σύ ἀπό ὁ ἁπλότης ὁ ἐν Χριστός · ὁ γάρ φράσσω ὁ ψυχή οὐ ἄν ποτός δύναμαι καταβάλλω ὁ προλέγω , ὅστις ἀκονάω ὡς ῥομφαία ὁ γλῶσσα αὐτός , καί ἐντείνω τόξον - πρᾶγμα πικρός - ὁ κατατοξεύω ἐν ἀπόκρυφος ἄμωμον , ἢ · ὁ κατατοξεύω ἐν ἀπόκρυφος ἁπλόος · ἐξαπίνης κατατοξεύω αὐτός καί οὖον φοβέω . καί ὁράω , τίς τρόπος , κατατοξεύω αὐτός , φημί , ἀλλά οὐ ἐγώ ὁ οὗτος λέγω , ὁ δέ ἁπλόος , τουτέστι ὁ ἀφελής καί ἀκέραιος καί ἔτι μικρός , ὡς εἄν εἶπον τις , ἐκ ἐκεῖνος εἰμί , περί ὅς ὁ σωτήρ διδάσκω λέγω · μή καταφρονέω εἷς ὁ μικρός ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία ἐγώ , καί · ὅστις , ἐάν σκανδαλίζω εἷς ὁ μικρός , συμφέρω αὐτός βάλλω εἰς ὁ θάλασσα . σκανδαλίζω γάρ ἐκεῖ ὁ σωτήρ οὖον μέγας εἰσάγω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία μικρός , ὥσπερ ἐνταῦθα ὁ ἁπλόος . ὁ τοίνυν ἐχθρός οὐδέ τολμάω πρόσειμι ὁ μέγας οὐδέ ὁ παρά θεός σοφός , ὁ δέ ἁπλόος καί ἀκέραιος μάλιστα θηρεύω . διόπερ ὁ Δαυίδ μνημονευ σός ὁ ἐχθρός καί περί τίς μάλιστα εἱλέω εἴωθα οὗτος παρίστημι .