eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_37.4
Ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων , καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου · ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα , ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου . κύριε , ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου , καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη . Ἀντὶ τοῦ αἱ ψόαι μου ἐνεπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων ὁ Ἀκύλας ὅτι ἐπληρώθησαν αἱ λαγόνες ἀτιμίας , ὁ δὲ Σύμμαχος ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἀτιμίας ἐκδεδώκασιν . Καὶ διὰ τοῦτο εἰς ὑπόμνησιν ἐλθὼν τῆς αἰσχρᾶς καὶ ἀτίμου πράξεως τῷ ἐρρῶσθαι αὐτῷ τὸ τῆς ψυχῆς αἰσθητήριον , ταῦτα ἔλεγε · προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου . διὰ τί δὲ προσώζεσαν , ἐπάγει λέγων · ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων ἢ αἱ λαγόνες μου ἀτιμίας · ᾐνίξατο δὲ διὰ τούτων τὸ εἶδος τῆς αἰσχρᾶς πράξεως . Εἶτα ἑαυτὸν ἀνακτώμενος ἔλεγεν · οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου · ἐπειδὴ γὰρ αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων , διὰ τοῦτο , φησίν , εἰς μετάνοιαν τῶν πεπραγμένων ἐλθὼν τὴν ἐμαυτοῦ σάρκα κολάζω καὶ τιμωροῦμαι , διό φημι · οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου , ὡς ἂν δυνηθείη ποτὲ κατορθώσας εἰπεῖν · εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται , ἀλλ’ ὁ ἔσω ἀνακαινοῦται . Καὶ ἀνωτέρω δὲ ἔλεγεν · οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου , καί · οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου · εἶτα ἐπάγει · ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα · τοῦτο δὲ ἑτέρως ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐδήλου φήσας · ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους · ἴδιον ἀνδρῶν συνετῶν τὸ μὴ ἐπαίρεσθαι ἐπὶ τοῖς κατὰ πρόληψιν καὶ συναρπαγὴν ἁμαρτανομένοις , ἀλλ’ αἰδεῖσθαι καὶ ἐρυθριᾶν καὶ τὴν συνείδησιν πλήττεσθαι καὶ ταπεινοῦσθαι . Ὁ μὲν γὰρ Δαυὶδ πρὸς τούτοις ἐπιλέγει · ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · ἐβρυχόμην ἀπὸ βρυγμοῦ τῆς καρδίας μου · οὐ γὰρ ἵνα τοῖς πολλοῖς φανερὸς γένωμαι , τοῖς χείλεσιν ἐξομολογοῦμαι , ἔνδον δὲ ἐν αὐτῇ τῇ καρδίᾳ τὸ ὄμμα μύων σοὶ μόνῳ τῷ βλέποντι τὰ ἐν κρυπτῷ τοὺς ἐμαυτοῦ στεναγμοὺς ἐπιδεικνύω ἐν ἐμαυτῷ ὠρυόμενος . οὐδὲ γὰρ μακρῶν μοι λόγων χρεία ἦν πρὸς τὴν ἐξομολόγησιν · ἀπήρκουν γὰρ οἱ στεναγμοὶ τῆς καρδίας μου πρὸς ἐξομολόγησιν καὶ οἱ ἀπὸ βάθους ψυχῆς πρὸς σὲ τὸν θεὸν ἀναπεμπόμενοι ὀδυρμοί . Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιθυμία καλὴ οὖσα ἐναντίον σου ἦν , κύριε , καὶ αὕτη δὲ ἦν ἡ περὶ τῆς ἐμαυτοῦ σωτηρίας · ὅτε μὲν γὰρ κακῶν γέγονα ἐπιθυμητής , οὐκ ἐναντίον σου ἦν ἡ ἐπιθυμία μου , νυνὶ δέ , ὅτε πάντα πράττω ταπεινούμενος καὶ ὠρυόμενος ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου καὶ σοῦ τοῦ θεοῦ σωτῆρος καὶ ἰατροῦ τυχεῖν ἐπιθυμῶν , ἐναντίον σου ἐστὶν ἡ ἐπιθυμία μου . Καὶ τὴν αἰτίαν τῶν ἐμῶν στεναγμῶν οὐκ ἀγνοεῖς · οἶσθα γάρ , ὅτι πρέποντα τῇ σου φιλανθρωπίᾳ στεναγμὸν ἀναπέμπω , ἐπεὶ μὴ βούλῃ τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ . διό φημι · καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη .
Lemmas: ὅτι2 ὁ ψόα ἐγώ πίμπλημι ἔμπαιγμα , καί οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ · κακόω καί ταπεινόω ἠώς σφόδρα , ὠρύομαι ἀπό στεναγμός ὁ Καρδία ἐγώ . κύριος , ἐναντίος σύ πᾶς ὁ ἐπιθυμία ἐγώ , καί ὁ στεναγμός ἐγώ ἀπό σύ οὐ ἀποκρύπτω . ἀντί ὁ ὁ ψόα ἐγώ ἐμπίμπλημι ἔμπαιγμα ὁ Ἀκύλας ὅτι πληρόω ὁ λαγών ἀτιμία , ὁ δέ Σύμμαχος ὅτι ὁ ψόα ἐγώ πίμπλημι ἀτιμία ἐκδίδωμι . καί διά οὗτος εἰς ὑπόμνησις ἔρχομαι ὁ αἰσχρός καί ἄτιμος πρᾶξις ὁ ῥώννυμι αὐτός ὁ ὁ Ψυχή αἰσθητήριον , οὗτος λέγω · προσόζλυμι καί σήπω ὁ μώλωψ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἀφροσύνη ἐγώ . διά τίς δέ προσόζλυμι , ἐπάγω λέγω · ὅτι ὁ ψόα ἐγώ πίμπλημι ἔμπαιγμα ἢ ὁ λαγών ἐγώ ἀτιμία · αἰνίζω δέ διά οὗτος ὁ εἶδος ὁ αἰσχρός πρᾶξις . εἶτα ἑαυτοῦ ἀνακτάομαι λέγω · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ · ἐπεί γάρ ὁ ψόα ἐγώ πίμπλημι ἔμπαιγμα , διά οὗτος , φημί , εἰς μετάνοια ὁ πράσσω ἔρχομαι ὁ ἐμαυτοῦ σάρξ κολάζω καί τιμωρέω , διό φημί · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ὡς εἄν δύναμαι ποτέ κατορθόω εἶπον · εἰμί καί ὁ ἔξω ἐγώ ἄνθρωπος φθείρω , ἀλλά ὁ εἴδομαι ἀνακαινόω . καί ἀνωτέρω δέ λέγω · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , καί · οὐ εἰμί εἰρήνη ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ · εἶτα ἐπάγω · κακόω καί ταπεινόω ἠώς σφόδρα · οὗτος δέ ἑτέρως ἐν ὁ ἔμπροσθεν δηλόω φημί · ταλαιπωρέω καί κατακάμπτω ἠώς τέλος · ἴδιος ἀνήρ συνετός ὁ μή ἐπαίρω ἐπί ὁ κατά πρόληψις καί συναρπαγή ἁμαρτάνω , ἀλλά αἰδέομαι καί ἐρυθρίας καί ὁ συνείδησις πλήσσω καί ταπεινόω . ὁ μέν γάρ Δαυίδ πρός οὗτος ἐπιλέγω · ὠρύομαι ἀπό στεναγμός ὁ Καρδία ἐγώ ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · βρύκω ἀπό βρυγμός ὁ Καρδία ἐγώ · οὖον γάρ ἵνα ὁ πολύς φανερός γίγνομαι , ὁ χεῖλος ἐξομολογέω , ἔνδον δέ ἐν αὐτός ὁ Καρδία ὁ ὄμμα μύω σύ μόνος ὁ βλέπω ὁ ἐν κρυπτός ὁ ἐμαυτοῦ στεναγμός ἐπιδείκνυμι ἐν ἐμαυτοῦ ὠρύομαι . οὐδέ γάρ μακρός ἐγώ λόγος χρεία εἰμί πρός ὁ ἐξομολόγησις · ἀπαρκέω γάρ ὁ στεναγμός ὁ Καρδία ἐγώ πρός ἐξομολόγησις καί ὁ ἀπό βάθος Ψυχή πρός σύ ὁ θεός ἀναπέμπω ὀδυρμός . ἀλλά καί ὁ ἐπιθυμία κάλως εἰμί ἐναντίος σύ εἰμί , κύριος , καί οὗτος δέ εἰμί ὁ περί ὁ ἐμαυτοῦ σωτηρία · ὅτε μέν γάρ κακός γίγνομαι ἐπιθυμητής , οὐ ἐναντίος σύ εἰμί ὁ ἐπιθυμία ἐγώ , νυνί δέ , ὅτε πᾶς πράσσω ταπεινόω καί ὠρύομαι ἀπό στεναγμός ὁ Καρδία ἐγώ καί σύ ὁ θεός σωτήρ καί ἰατρός τυγχάνω ἐπιθυμέω , ἐναντίος σύ εἰμί ὁ ἐπιθυμία ἐγώ . καί ὁ αἴτιος ὁ ἐμέω στεναγμός οὐ ἀγνοέω · οἶδα γάρ , ὅτι πρέπω ὁ σύ φιλανθρωπία στεναγμός ἀναπέμπω , ἐπεί μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ μετάνοια αὐτός . διό φημί · καί ὁ στεναγμός ἐγώ ἀπό σύ οὐ ἀποκρύπτω .