eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_38.4
Καὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου ; οὐχὶ κύριος ; καὶ ἡ ὑπόστασίς μου παρὰ σοῦ ἐστιν . ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με , ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με . ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου , ὅτι σὺ ἐποίησας · ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου · ἀπὸ γὰρ τῆς χειρὸς τῆς ἰσχύος σου ἐγὼ ἐξέλειπον . ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον , καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ · πλὴν μάτην πᾶς ἄνθρωπος . διάψαλμα . Ὁ δὲ Σύμμαχος οὕτως τὰ προκείμενα ἐξέδωκε ῥητά · νῦν οὖν τί προσδοκῶ , δέσποτα ; ἡ ἀναμονή μου εἰς σέ ἐστιν . ἀπὸ πασῶν τῶν ἀθεσιῶν μου ἐξελοῦμαι , ἐπονείδιστον ἄφρονι μὴ τάξῃς με . ἄλαλος ἐγενόμην , οὐκ ἀνοίξεις στόμα μου · σὺ γὰρ ἐποίησας . μετὰ τὰ προλελεγμένα πάντα , φησίν , οὐδέν μοι λείπεται , ὦ κύριε , ἢ σὲ προσδοκᾷν καὶ εἰς σὲ τὰς ἐλπίδας ἔχειν · παρὰ σοῦ γὰρ τῆς ψυχῆς μου ἡ ὑπόστασίς ἐστι . διὸ δέομαι καὶ ἱκετεύω ἐλευθερωθῆναί με τῶν τῇδε κακῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν μου ῥυσθῆναι . ἅπαξ γὰρ περιπέπτωκα ἄφρονι , περὶ οὗ καὶ ἀνωτέρω ἔλεγον · ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐνώπιόν μου ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν . αὐτίκα γοῦν ἀφροσύνῃ παραδοθεὶς γέγονα ἐπονείδιστος . εἰκότως οὖν , ὡς ἂν γνωσιμαχῶν ἐφ’ οἷς ἥμαρτον , ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου , ὅτι σὺ ἐποίησας . ὁ γὰρ σὸς φόβος κωφεῦσαί με ἐποίησε πλήττων με ἐφ’ οἷς ἥμαρτον καὶ κατασιγάζων πρὸς τὸ μὴ φθέγγεσθαι . ἀντὶ δὲ τοῦ · ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με , ὁ μὲν Ἀκύλας ὄνειδος ἀπορρέοντι , φησίν , μὴ θῇς με , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἐπονείδιστον ἄφρονι μὴ τάξῃς με , ἡ δὲ πέμπτη ἔκδοσις · ὄνειδος ἄφρονι μὴ δῷς με . ὅπερ παράκλησιν ἐμφαίνει τοῦ ἡμαρτηκότος ἱκετεύοντος μὴ παραδοθῆναι εἰς ὀνειδισμὸν ἄφρονι . εἰ δ’ αὐτὸς ὁ κύριος παραδίδωσιν ἄφρονι τὸν ἡμαρτηκότα ὀνειδίζεσθαι πρὸς αὐτοῦ , καὶ τοῦτο ἂν εἴποις ἐπ’ ὠφελείᾳ γίνεσθαι τοῦ ὀνειδιζομένου , ὡς ἄν κακούμενος μείζονα ποιήσοιτο τὴν ἐπὶ τοῖς ἡμαρτημένοις ἐξομολόγησιν · ὅπερ ἠξίου μὴ παθεῖν ὁ Δαυὶδ ὡς πάντα πράττων τὰ τῷ θεῷ ἀρεστὰ ἐξ ἑαυτοῦ . Ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου · ἀπὸ γὰρ τῆς χειρὸς τῆς ἰσχύος σου ἐγὼ ἐξέλειπον . ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον , καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ · πλὴν μάτην πᾶς ἄνθρωπος . διάψαλμα . Ἐν μὲν τῷ πρὸ τούτου ψαλμῷ παρεῖχεν ἑαυτὸν ταῖς ἐπιστρεπτικαῖς πληγαῖς οἷά τις εὐγνώμων μαθητὴς διδασκάλῳ . διὸ ἔλεγεν · ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος . ἐπεὶ δὲ λοιπὸν αὐτάρκως τῶν μαστίγων πεπείρατο ἐπιμόνως αὐτὸν αἰκιζομένων , ἱκετεύει τοῦ λοιποῦ παύσασθαι καὶ μέχρι τούτου στῆναι τὰς μάστιγας ὁμολογεῖ τε ἑξῆς λέγων · ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλειπον . περὶ δὲ τῆς χειρὸς ταύτης καὶ ἀνωτέρω ἐλέγετο · ἐπεστήρισας ἐπ’ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου . εἶτα διδάσκει , ὅτι μὴ μάτην ἡ χεὶρ ἐπαίδευε μηδὲ εἰς ἀργὸν ἐμαστίγου , ἀλλ’ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἡμαρτηκότος . διό φησιν · ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον . ὑπὲρ γὰρ τῆς πραχθείσης ἀνομίας καὶ διὰ τὸ πραχθὲν ἁμάρτημα ἐλέγχων τὸν παιδευόμενον καὶ τὰς μάστιγας ἐπῆγες καὶ τὴν χεῖρά σου προλεχθεῖσαν · τούτοις δὲ αὐτοῖς καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ παιδευομένου ἐξέτηξας ταπεινουμένην καὶ λεπτυνομένην ἐπ’ ὠφελείᾳ τῇ αὐτῆς · καθ’ ὃν γὰρ ἐτρύφα χρόνον , εἰς ἁμαρτίας ἐξώλισθε κατὰ τό · καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιεν Ἰακώβ , καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος , ἐπλατύνθη καὶ ἐπαχύνθη , καὶ ἀπέστη ἀπὸ θεοῦ τοῦ τρέφοντος αὐτόν . διό , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου , ἡ σὰρξ παραδέδοται εἰς ὄλεθρον · ἧς τιμωρουμένης ἐκτήκεται ψυχὴ ἐξισχνουμένη δίκην ἀράχνης . διό φησιν · καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , καὶ ἐπιλέγει · πλὴν μάτην πᾶς ἄνθρωπος , πάλιν τὸν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ εἰκῆ καὶ μάτην μοχθοῦντα καὶ κακοπαθοῦντα ταλανίζων .
Lemmas: καί νῦν τίς ὁ ὑπομονή ἐγώ ; οὐ κύριος ; καί ὁ ὑπόστασις ἐγώ παρά σύ εἰμί . ἀπό πᾶς ὁ ἀνομία ἐγώ ἐρύω ἐγώ , ὄνειδος ἄφρων δίδωμι ἐγώ . κωφόω καί οὐ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα ἐγώ , ὅτι σύ ποιέω · ἀφίστημι ἀπό ἐγώ ὁ μάστιξ σύ · ἀπό γάρ ὁ χείρ ὁ ἰσχύς σύ ἐγώ ἐκλείπω . ἐν ἐλεγμός ὑπέρ ἀνομία παιδεύω ἄνθρωπος , καί ἐκτήκω ὡς ἀράχνης ὁ ψυχή αὐτός · πλήν μάτην πᾶς ἄνθρωπος . διάψαλμα . ὁ δέ Σύμμαχος οὕτως ὁ πρόκειμαι ἐκδίδωμι ῥητός · νῦν οὖν τίς προσδοκάω , δεσπότης ; ὁ ἀναμονή ἐγώ εἰς σός εἰμί . ἀπό πᾶς ὁ ἀθεσία ἐγώ ἐξελαύνω , ἐπονείδιστος ἄφρων μή τάσσω ἐγώ . ἄλαλος γίγνομαι , οὐ ἀνοίγω στόμα ἐγώ · σύ γάρ ποιέω . μετά ὁ προλέγω πᾶς , φημί , οὐδείς ἐγώ λείπω , εἰμί κύριος , ἢ σύ προσδοκάω καί εἰς σύ ὁ ἐλπίς ἔχω · παρά σύ γάρ ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ὑπόστασις εἰμί . διό δήω καί ἱκετεύω ἐλευθερόω ἐγώ ὁ ὅδε κακός καί ὁ ἀνομία ἐγώ ἐρύω . ἅπαξ γάρ περιπίπτω ἄφρων , περί ὅς καί ἀνωτέρω λέγω · ἐν ὁ συνίστημι ὁ ἁμαρτωλός ἐνώπιον ἐγώ κωφόω καί ταπεινόω καί σιγάω ἐκ ἀγαθός . αὐτίκα γοῦν ἀφροσύνη παραδίδωμι γίγνομαι ἐπονείδιστος . εἰκότως οὖν , ὡς εἄν γνωσιμαχέω ἐπί ὅς ἁμαρτάνω , κωφόω καί οὐ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα ἐγώ , ὅτι σύ ποιέω . ὁ γάρ σός φόβος κωφεύω ἐγώ ποιέω πλήσσω ἐγώ ἐπί ὅς ἁμαρτάνω καί κατασιγάζω πρός ὁ μή φθέγγομαι . ἀντί δέ ὁ · ὄνειδος ἄφρων δίδωμι ἐγώ , ὁ μέν Ἀκύλας ὄνειδος ἀπορρέω , φημί , μή τίθημι ἐγώ , ὁ δέ Σύμμαχος · ἐπονείδιστος ἄφρων μή τάσσω ἐγώ , ὁ δέ πέμπτος ἔκδοσις · ὄνειδος ἄφρων μή δίδωμι ἐγώ . ὅσπερ παράκλησις ἐμφαίνω ὁ ἁμαρτάνω ἱκετεύω μή παραδίδωμι εἰς ὀνειδισμός ἄφρων . εἰμί δέ αὐτός ὁ κύριος παραδίδωμι ἄφρων ὁ ἁμαρτάνω ὀνειδίζω πρός αὐτός , καί οὗτος εἄν εἶπον ἐπί ὠφέλεια γίγνομαι ὁ ὀνειδίζω , ὡς ἄν κακόω μείζων ποιέω ὁ ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἐξομολόγησις · ὅσπερ ἀξιόω μή πάσχω ὁ Δαυίδ ὡς πᾶς πράσσω ὁ ὁ θεός ἀρεστός ἐκ ἑαυτοῦ . ἀφίστημι ἀπό ἐγώ ὁ μάστιξ σύ · ἀπό γάρ ὁ χείρ ὁ ἰσχύς σύ ἐγώ ἐκλείπω . ἐν ἐλεγμός ὑπέρ ἀνομία παιδεύω ἄνθρωπος , καί ἐκτήκω ὡς ἀράχνης ὁ ψυχή αὐτός · πλήν μάτην πᾶς ἄνθρωπος . διάψαλμα . ἐν μέν ὁ πρό οὗτος ψαλμός παρέχω ἑαυτοῦ ὁ ἐπιστρεπτικός πληγή οἷος τις εὐγνώμων μαθητής διδάσκαλος . διό λέγω · ἐγώ εἰς μάστιξ ἑτοῖμος . ἐπεί δέ λοιπός αὐτάρκης ὁ μάστιξ πειράω ἐπίμονος αὐτός αἰκίζω , ἱκετεύω ὁ λοιπός παύω καί μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ μάστιξ ὁμολογέω τε ἑξῆς λέγω · ἀπό ὁ ἰσχύς ὁ χείρ σύ ἐγώ ἐκλείπω . περί δέ ὁ χείρ οὗτος καί ἀνωτέρω λέγω · ἐπιστηρίζω ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ . εἶτα διδάσκω , ὅτι μή μάτην ὁ χείρ παιδεύω μηδέ εἰς ἀργός1 μαστιγόω , ἀλλά ἐπί ὠφέλεια ὁ ἁμαρτάνω . διό φημί · ἐν ἐλεγμός ὑπέρ ἀνομία παιδεύω ἄνθρωπος . ὑπέρ γάρ ὁ πράσσω ἀνομία καί διά ὁ πράσσω ἁμάρτημα ἐλέγχω ὁ παιδεύω καί ὁ μάστιξ ἐπάγω καί ὁ χείρ σύ προλέγω · οὗτος δέ αὐτός καί ὁ ψυχή ὁ παιδεύω ἐκτήκω ταπεινόω καί λεπτύνω ἐπί ὠφέλεια ὁ αὐτός · κατά ὅς γάρ τρυφάω χρόνος , εἰς ἁμαρτία ἐξολισθάνω κατά ὁ · καί ἐσθίω καί πίνω Ἰακώβ , καί ἀπολακτίζω ὁ ἀγαπάω , πλατύνω καί παχύνω , καί ἀφίστημι ἀπό θεός ὁ τρέφω αὐτός . διό , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος , ὁ σάρξ παραδίδωμι εἰς ὄλεθρος · ὅς τιμωρέω ἐκτήκω ψυχή ἐξισχνόω δίκη ἀράχνης . διό φημί · καί ἐκτήκω ὡς ἀράχνης ὁ ψυχή αὐτός , καί ἐπιλέγω · πλήν μάτην πᾶς ἄνθρωπος , πάλιν ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος εἰκῇ καί μάτην μοχθέω καί κακοπαθέω ταλανίζω .