eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_64.2
Λόγοι ἀνόμων ὑπερεδυνάμωσαν ἡμᾶς , καὶ ταῖς ἀσεβείαις ἡμῶν σὺ ἱλάσῃ . Σφόδρα ἀκολούθως μετὰ τὰ περὶ πάσης σαρκὸς λελεγμένα ἐπενήνεκται τὰ προκείμενα τῆς ὠνομασμένης πάσης σαρκὸς ἐξομολόγησιν περιέχοντα . οἱ γοῦν ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν τῶν πάλαι σαρκίνων τῆς δεισι δαίμονος πλάνης ἐπιστρέψαντες διδάσκονται ὑπὸ τοῦ θείου πνεύματος ὁμολογεῖν ἐν ὁποίοις ποτὲ κακοῖς γεγόνασι τῶν τε οἰκείων ἀσεβημάτων μνημονεύειν . διό φησι · λόγοι ἀνόμων ὑπερεδυνάμωσαν ἡμᾶς , καὶ ταῖς ἀσεβείαις ἡμῶν σὺ ἱλάσῃ . Ταῦτα μὲν οὖν λεγόμενα ἐκ προσώπου τῆς ἀποδοθείσης πάσης σαρκὸς πολλὴν ἂν ἔχοι ἀκολουθίαν · ἐπεὶ δὲ τοῦ Δαυὶδ ἐπιγέγραπται ἡ ᾠδὴ τοῦ ψαλμοῦ , ζητήσειεν ἄν τις , πότε τὸν Δαυὶδ ἢ τοὺς σὺν αὐτῷ λόγοι ἀνόμων ὑπερεδυνάμωσαν ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον κατεδυνάστευσαν , ποίας δὲ καὶ ἀσεβείας ἐκτήσατο ὁ τοσοῦτος τοῦ θεοῦ προφήτης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ , ἐπείπερ πληθυντικῶς · τὰς ἀσεβείας ἡμῶν σὺ ἱλάσῃ , φησίν . ἀλλὰ γάρ , ὡς ἀποδεδώκαμεν , προφητικῶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως μνημονεῦσαν καὶ φῆσαν · πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει , ἀκολούθως τὴν ἐξομολόγησιν αὐτῶν διαγράφει ἐξ αὐτῶν προσώπου φάσκον · λόγοι ἀνόμων ὑπερεδυνάμωσαν ἡμᾶς , τουτέστι κρείττους ἡμῶν γεγόνασι καὶ δυνατώτεροι ἡμῶν οἱ τῶν ἀνόμων λόγοι . ἄνομοι δὲ πάντες ἦσαν οἱ πρῶτοι συστησάμενοι τὴν τῶν εἰδώλων θεοποιΐαν λόγοι τε αὐτῶν οἱ διὰ ποιητῶν καὶ τῶν σοφῶν τοῦ αἰῶνος τούτου περὶ τῆς πολυθέου πλάνης ἐν συγγράμμασι καταβεβλημένοι . ἀλλ’ οὗτοι μὲν κατεδυνάστευσαν ἡμῶν , κατὰ τὸν Σύμμαχον · σὺ δ’ οὐχ ὑπερεῖδες ἡμᾶς , δέσποτα · ἱλάσω δὲ τὰς ἀσεβείας ἡμῶν καταπέμψας ἡμῖν τὸν ἱλασμόν , δι’ οὗ κατέστης ἡμῖν ἵλεως , ὑπερβὰς ἡμῶν τὰς ἀσεβείας . τίς δέ ἐστιν ὁ ἱλασμός , διδάσκει λέγων ὁ ἀπόστολος περὶ τοῦ σωτῆρος · ὃν προέθετο ὁ θεὸς ἱλαστήριον διὰ πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι , καὶ πάλιν · αὐτὸς ἱλασμός ἐστιν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν · οὐχ ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ὅλου τοῦ κόσμου .
Lemmas: Λόγοι ἄνομος ὑπερδυναμόω ἐγώ , καί ὁ ἀσέβεια ἐγώ σύ ἱλάσκομαι . σφόδρα ἀκόλουθος μετά ὁ περί πᾶς σάρξ λέγω ἐπιφέρω ὁ πρόκειμαι ὁ ὀνομάζω πᾶς σάρξ ἐξομολόγησις περιέχω . ὁ γοῦν ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος ὁ πάλαι σάρκινος ὁ δίειμι δαίμων πλάνης ἐπιστρέφω διδάσκω ὑπό ὁ θεῖον πνεῦμα ὁμολογέω ἐν ὁποῖος ποτέ κακός γίγνομαι ὁ τε οἰκέω ἀσέβημα μνημονεύω . διό φημί · λόγος ἄνομος ὑπερδυναμόω ἐγώ , καί ὁ ἀσέβεια ἐγώ σύ ἱλάσκομαι . οὗτος μέν οὖν λέγω ἐκ πρόσωπον ὁ ἀποδίδωμι πᾶς σάρξ πολύς εἄν ἔχω ἀκολουθία · ἐπεί δέ ὁ Δαυίδ ἐπιγράφω ὁ ἀοιδή ὁ ψαλμός , ζητέω ἄν τις , πότε ὁ Δαυίδ ἢ ὁ σύν αὐτός λόγος ἄνομος ὑπερδυναμόω ἢ κατά ὁ Σύμμαχος καταδυναστεύω , Ποίας δέ καί ἀσέβεια κτάομαι ὁ τοσοῦτος ὁ θεός προφήτης καί ὁ σύν αὐτός , ἐπεί πληθυντικός · ὁ ἀσέβεια ἐγώ σύ ἱλάσκομαι , φημί . ἀλλά γάρ , ὡς ἀποδίδωμι , προφητικός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις μνημονεύω καί φημί · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω , ἀκόλουθος ὁ ἐξομολόγησις αὐτός διαγράφω ἐκ αὐτός πρόσωπον φάσκω · λόγος ἄνομος ὑπερδυναμόω ἐγώ , τουτέστι ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι καί δυνατός ἐγώ ὁ ὁ ἄνομος λόγος . ἄνομος δέ πᾶς εἰμί ὁ πρῶτος συνίστημι ὁ ὁ εἴδωλον θεοποιΐα λόγος τε αὐτός ὁ διά ποιητής καί ὁ σοφός ὁ αἰών οὗτος περί ὁ πολύθεος πλάνης ἐν σύγγραμμα καταβάλλω . ἀλλά οὗτος μέν καταδυναστεύω ἐγώ , κατά ὁ Σύμμαχος · σύ δέ οὐ ὑπεροράω ἐγώ , δεσπότης · ἱλάσκομαι δέ ὁ ἀσέβεια ἐγώ καταπέμπω ἐγώ ὁ ἱλασμός , διά ὅς καθίστημι ἐγώ ἵλαος , ὑπερβαίνω ἐγώ ὁ ἀσέβεια . τίς δέ εἰμί ὁ ἱλασμός , διδάσκω λέγω ὁ ἀπόστολος περί ὁ σωτήρ · ὅς προτίθημι ὁ θεός ἱλαστήριος διά πίστις ἐν ὁ αὐτός αἷμα , καί πάλιν · αὐτός ἱλασμός εἰμί ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ · οὐ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος δέ μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ ὅλος ὁ κόσμος .