eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_141.1
Φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα , φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐδεήθην . Προσευχὴ μέν ἐστι καὶ οὐδὲν ἄλλο τὰ προκείμενα , πλὴν ἀλλὰ δεῖται συνέσεως τὰ ἐν αὐτοῖς λελεγμένα . Ἔχεται δὲ καὶ ἱστορίας ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν φερομένης · ἠλαύνετο μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ Σαοὺλ ὁ Δαυὶδ ἔφευγέ τε τόπον ἐκ τόπου καὶ πόλιν ἐκ πόλεως προλαβὼν αὐτὸ τοῖς ἔργοις τό · ἐὰν διώκωσιν ὑμᾶς εἰς τὴν πόλιν ταύτην , φεύγετε εἰς τὴν ἑτέραν . καὶ δὴ καταληφθείς ποτε ἐπ’ ἐρημίας μέλλων ὑποχείριος γενέσθαι τῷ Σαοὺλ ὑπέδυ εἰς σπήλαιόν τι τῶν ἐπὶ τῆς ἐρήμου . ὡς δὲ πλησίον ἐστρατοπεδεύσατο ὁ Σαοὺλ κἄπειτα πρὸς ταῖς εἰσόδοις τοῦ σπηλαίου μόνος εἰσῄει παρασκευάσαθαι , ὥς φησιν ἡ γραφή , αὐτὸς μὲν τῶν θυρῶν τοῦ σπηλαίου κατεῖχεν , ὁ δὲ Δαυὶδ ἐκέκρυπτο . ἐν ἐσχάτῳ δῆτα κινδύνῳ γεγονὼς ἐπὶ τὴν προκειμένην τρέπεται προσευχὴν ὁ Δαυὶδ μίαν μόνην αὐτῷ καταφυγὴν ταύτην εὑράμενος . ἐπιθαρσήσας οὖν μετὰ τὴν προκειμένην εὐχὴν ἠρέμα καὶ ἡσυχῆ πρόεισιν ἀπὸ τοῦ σπηλαίου . καὶ τῷ Σαοὺλ πλησιάσας ὄπισθεν ἄλλο μὲν οὐδὲν ὡς κατὰ ἐχθροῦ πράττεται καίπερ ἔχων ὑποχείριον , ἀποτεμὼν δὲ λάθρα αὐτοῦ μέρος τι τοῦ ἀκροτελεύτου τῆς περιβολῆς , εἴσω πάλιν ὑποδύνει . κἄπειτα μικρὸν ὕστερον προελθὼν δῆλα ποιεῖ τῷ Σαοὺλ τὰ πεπραγμένα , ἃ δὴ καὶ ἡ θεία γραφὴ διδάσκει . Ἔστι μὲν οὖν καὶ ἀπὸ τῆς ἱστορίας πάμπολλα ὠφεληθῆναι καὶ ἀποθαυμάσαι τοῦ Δαυίδ · πρῶτον μὲν τὸ ἀτάραχον · δεύτερον τὸ νηφάλιον τῆς πρὸς τὸν θεὸν ἐλπίδος · τρίτον τὸ θαρσαλέον τῆς πίστεως , ᾗ θαρσήσας ἐπιχειρεῖ τοῖς τετολμημένοις · τὸ τέταρτον τὸ συνετὸν τοῦ λογισμοῦ καὶ ἐπὶ πᾶσι τὸ πρᾶον καὶ ἀνεξίκακον , δι’ οὗ τὸ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν εὐαγγελικὸν παράγγελμα ἔργοις ἐπλήρου . Ἀναγκαίως οὖν διὰ τῆς προγραφῆς ἐπὶ τὴν ἱστορίαν ἀναπεμπόμεθα . διὰ δὲ τῆς ἀρχῆς τοῦ ψαλμοῦ παιδευόμεθα , ὅτι μὴ διὰ χειλέων καὶ γλώττης ἠφίει τὴν φωνήν – πῶς γὰρ ὁ μηδὲ γρύξαι ὑπὸ τοῦ δέους συγχωρούμενος διὰ τὸ ἐφεστάναι αὐτῷ τὸν Σαούλ – ἀλλ’ ἐκ διανοίας · τοιαύτης γὰρ δεῖται nach θεῖον τὸ θεῖον , καθ’ ἣν καὶ σιωπώντων ἀκούει · μηδενὸς γὰρ ἑτέρου μηδὲ αὐτῶν τῶν ἔνδον αὐτῷ συμπαρόντων ἀκουόντων , αὐτῷ μόνῳ τῷ θεῷ τὴν ἐκ μεγάλης δυνάμεως καὶ ὑπερβαλλούσης πίστεως ἠφίει φωνήν . διὸ καὶ παραχρῆμα ἔτυχεν αὐτοῦ ὑπηκόου .
Lemmas: φωνέω ἐγώ πρός κύριος κράζω , φωνή ἐγώ πρός κύριος δήω . προσευχή μέν εἰμί καί οὐδείς ἄλλος ὁ πρόκειμαι , πλήν ἀλλά δήω σύνεσις ὁ ἐν αὐτός λέγω . ἔχω δέ καί ἱστορία ἐν ὁ πρῶτος ὁ Βασίλεια φέρω · ἐλαύνω μέν γάρ ὑπό ὁ Σαῦλος ὁ Δαυίδ φεύγω τε τόπος ἐκ τόπος καί πόλις ἐκ πόλις προλαμβάνω αὐτός ὁ ἔργον ὁ · ἐάν διώκω σύ εἰς ὁ πόλις οὗτος , φεύγω εἰς ὁ ἕτερος . καί δή καταλαμβάνω ποτός ἐπί ἐρημία μέλλω ὑποχείριος γίγνομαι ὁ Σαῦλος ὑποδύομαι εἰς σπήλαιον τίς ὁ ἐπί ὁ ἐρῆμος . ὡς δέ πλησίος στρατοπεδεύω ὁ σαῦλος ἔπειτα πρός ὁ εἴσοδος ὁ σπήλαιον μόνος εἰσέρχομαι παρασκευάζω , ὅς φημί ὁ γραφεύς , αὐτός μέν ὁ θύρα ὁ σπήλαιον κατέχω , ὁ δέ Δαυίδ κρύπτω . ἐν ἔσχατος δῆτα κίνδυνος γίγνομαι ἐπί ὁ πρόκειμαι τρέπω προσευχή ὁ Δαυίδ εἷς μόνος αὐτός καταφυγή οὗτος εὑρίσκω . ἐπιθαρσέω οὖν μετά ὁ πρόκειμαι εὐχή ἠρέμα καί ἡσυχῆ πρόειμι ἀπό ὁ σπήλαιον . καί ὁ Σαῦλος πλησιάζω ὄπισθεν ἄλλος μέν οὐδείς ὡς κατά ἐχθρός πράσσω καίπερ ἔχω ὑποχείριος , ἀποτέμνω δέ λάθρῃ αὐτός μέρος τίς ὁ ἀκροτέλευτον ὁ περιβολή , εἴδομαι πάλιν ὑποδύω . ἔπειτα μικρός ὕστερος προέρχομαι δῆλος ποιέω ὁ Σαῦλος ὁ πράσσω , ὁ δή καί ὁ θεῖος γραφή διδάσκω . εἰμί μέν οὖν καί ἀπό ὁ ἱστορία παμπολύς ὠφελέω καί ἀποθαυμάζω ὁ Δαυίδ · πρῶτος μέν ὁ Ἀτάραχον · δύο ὁ νηφάλιος ὁ πρός ὁ θεός ἐλπίς · τρίτος ὁ θαρσαλέος ὁ πίστις , ὅς θαρσέω ἐπιχειρέω ὁ τολμάω · ὁ τέταρτος ὁ συνετός ὁ λογισμός καί ἐπί πᾶς ὁ πρᾶος καί ἀνεξίκακος , διά ὅς ὁ ἀγαπάω ὁ ἐχθρός σύ εὐαγγελικός παράγγελμα ἔργον πληρόω . ἀναγκαῖος οὖν διά ὁ προγραφή ἐπί ὁ ἱστορία ἀναπέμπω . διά δέ ὁ ἀρχή ὁ ψαλμός παιδεύω , ὅτι μή διά χεῖλος καί γλῶσσα ἀφίημι ὁ φωνή – πῶς γάρ ὁ μηδέ γρύζω ὑπό ὁ δέος συγχωρώ διά ὁ ἐφίστημι αὐτός ὁ Σαῦλος – ἀλλά ἐκ διάνοια · τοιοῦτος γάρ δήω nach θέω ὁ θέω , κατά ὅς καί σιωπάω ἀκούω · μηδείς γάρ ἕτερος μηδέ αὐτός ὁ ἔνδον αὐτός συμπάρειμι ἀκούω , αὐτός μόνος ὁ θεός ὁ ἐκ μέγας δύναμις καί ὑπερβάλλω πίστις ἀφίημι φωνή . διό καί παραχρῆμα τυγχάνω αὐτός ὑπήκοος .