ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.1
Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά ; παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς , καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ . Προφητείαν ἐντίθησι Χριστοῦ παρουσίας προαγορευτικήν · καὶ ὡς ὑπὸ Ἰουδαίων μὲν ἐπιβουλευθήσεται , κρατήσει δὲ τῶν ἐθνῶν ἁπάντων καὶ ὡς δι’ αὐτοῦ πάντες μακάριοι ἔσονται οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ . ὁ μὲν οὖν πρῶτος ψαλμὸς ἕνα τινὰ σπανίως σῳζόμενον ἐμακάριζεν , ὁ δὲ παρὼν ὁμοῦ πλήθη καλεῖ ἐπὶ τὸν μακαρισμόν , ἐπεὶ καὶ κλῆσιν τῶν ἐθνῶν ἁπάντων περιέχει καὶ τὰς βασιλείας τῆς γῆς ἐπὶ τὴν σωτηρίαν καλεῖ . ταῦτα δὲ πάντα διὰ τοῦ Χριστοῦ προξενηθήσεσθαι ἀνθρώποις θεσπίζει σφόδρα ἀκολούθως . ἔδει γὰρ ἡμᾶς προμεμαθηκότας περὶ τῶν δύο ὁδῶν , ἑξῆς καὶ τὰ περὶ τοῦ σωτῆρος παιδευθῆναι , δι’ οὗ πάντες ἄνθρωποι τὴν μὲν τῶν ἀσεβῶν ὁδὸν ἐξέφυγον , ἔτυχον δὲ τῆς ὁδοῦ τῆς σωτηρίου διὰ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως · ὃ δὴ παρίστησιν φάσκων ὁ λόγος · μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ .
Lemmas: ἵνα τίς φρυάσσω ἔθνος καί λαός μελετάω κενός ; παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ , καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ χριστός αὐτός . προφητεία ἐντίθημι Χριστός παρουσία προαγορευτικός · καί ὡς ὑπό Ἰουδαῖος μέν ἐπιβουλεύω , κρατέω δέ ὁ ἔθνος ἅπας καί ὡς διά αὐτός πᾶς μακάριος εἰμί ὁ πείθω ἐπί αὐτός . ὁ μέν οὖν πρῶτος ψαλμός εἷς τις σπανίως σῴζω μακαρίζω , ὁ δέ πάρειμι ὁμοῦ πλῆθος καλέω ἐπί ὁ μακαρισμός , ἐπεί καί κλῆσις ὁ ἔθνος ἅπας περιέχω καί ὁ βασίλεια ὁ γῆ ἐπί ὁ σωτηρία καλέω . οὗτος δέ πᾶς διά ὁ Χριστός προξενέω ἄνθρωπος θεσπίζω σφόδρα ἀκόλουθος . ἐσθίω γάρ ἐγώ προμανθάνω περί ὁ δύο ὁδός , ἑξῆς καί ὁ περί ὁ σωτήρ παιδεύω , διά ὅς πᾶς ἄνθρωπος ὁ μέν ὁ ἀσεβής ὁδός ἐκφεύγω , τυγχάνω δέ ὁ ὁδός ὁ σωτήριος διά ὁ εἰς αὐτός πίστις · ὅς δή παρίστημι φάσκω ὁ λόγος · μακάριος πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.3
Τί ἂν εἰπεῖν ἔχοιεν ἐνταῦθα Ἰουδαῖοι μὴ βουλόμενοι ταῦτα νοεῖσθαι εἰς Χριστόν ; εἰπάτωσαν , τίς ἐστιν ἄλλος , καθ’ οὗ ἔθνη ἐφρύαξαν , λαοὶ κενὰ ἐμελέτησαν , βασιλεῖς παρέστησαν , ἄρχοντες συνήχθησαν .
Lemmas: τις εἄν εἶπον ἔχω ἐνταῦθα Ἰουδαῖος μή βούλομαι οὗτος νοέω εἰς Χριστός ; λέγω , τίς εἰμί ἄλλος , κατά ὅς ἔθνος φρυάσσω , λαός κενός μελετάω , βασιλεύς παρίστημι , ἄρχω συνάγω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.4
Διάψαλμα Τὸ διάψαλμα παρὰ τοῖς Ἑβδομήκοντα κεῖται , οὐκέτι δὲ παρὰ Θεοδοτίωνι καὶ Συμμάχῳ . καίτοι γε εἰώθασι πολλάκις χρῆσθαι τῇ λέξει ταύτῃ ὁμοίως τοῖς Ἑβδομήκοντα . διὸ εἰκός , εἰ καὶ τὸ πρόσωπον μεταβέβληκε , τὸν μουσικὸν ῥυθμὸν τετηρῆσθαι καὶ διὰ τοῦτο μὴ προστεθεικέναι τὸ διάψαλμα τὸν Θεοδοτίωνα καὶ τὸν Σύμμαχον .
Lemmas: διάψαλμα ὁ διάψαλμα παρά ὁ ἑβδομήκοντα κεῖμαι , οὐκέτι δέ παρά Θεοδοτίων καί Σύμμαχος . καίτοι γε εἴωθα πολλάκις χράω ὁ λέγω οὗτος ὁμοίως ὁ ἑβδομήκοντα . διό εἰκός , εἰμί καί ὁ πρόσωπον μεταβάλλω , ὁ μουσικός ῥυθμός τηρέω καί διά οὗτος μή προστίθημι ὁ διάψαλμα ὁ Θεοδοτίων καί ὁ Σύμμαχος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.6
Τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ , καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταράξει αὐτούς . ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ τῆς κρίσεως καιρῷ ὀργῆς θεοῦ πειραθήσονται , καὶ τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταραχθήσονται πάντες οἱ τοῦ σωτηρίου λόγου πολέμιοι . ἐπείπερ αὐτὸς ὁ ὑπ’ αὐτῶν προσηλωθεὶς καὶ θανάτῳ παραδοθεὶς , κατοικῶν ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ πάντα περιέχων ἐκγελάσεται αὐτοὺς , καὶ ὁ τούτου δὲ πατὴρ ὁ σὺν τῷ Χριστῷ πολεμούμενος ἐκμυκτηριεῖ αὐτοὺς , καὶ τὴν ἀξίαν αὐτοὺς εἰσπράξεται δίκην .
Lemmas: τότε λαλέω πρός αὐτός ἐν ὀργή αὐτός , καί ἐν ὁ θυμός αὐτός τάραξις αὐτός . ἀλλά καί ἐν ὁ ὁ κρίσις καιρός ὀργή θεός πειράω , καί ὁ θυμός αὐτός ταράσσω πᾶς ὁ ὁ σωτήριος λόγος πολέμιος . ἐπεί αὐτός ὁ ὑπό αὐτός προσηλόω καί θάνατος παραδίδωμι , κατοικέω ἐν οὐρανός καί ὁ πᾶς περιέχω ἐκγελάω αὐτός , καί ὁ οὗτος δέ πατήρ ὁ σύν ὁ Χριστός πολεμόω ἐκμυκτηρίζω αὐτός , καί ὁ ἄξιος αὐτός εἰσπράσσω δίκη .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.7
Ἐγώ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ Σιων ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα κυρίου . Οἵ δε μὲν , φησí , τάδε πείσονται οἱ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ συνελθόντες , καὶ τοιοῦτο μὲν ἐκείνων τὸ τέλος · ἐμὲ δὲ τότε μετὰ τὴν τοσαύτην ἐπιβουλὴν καὶ τοσαῦτα πάθη βασιλέα πρὸς αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς καθεστάσθαι , καὶ τὸ πατρικὸν ὑμῖν πρόσταγμα διαγγέλλειν · τοῦτο δ’ ἂν εἴη τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα . εἰ δέ ἐστιν ὄρος ἅγιον θεοῦ τὸ ἐπουράνιον περὶ οὗ φησιν ὁ Παῦλος · προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει · καὶ πάλιν · ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἐνταῦθά φησι τὰ βασίλεια αὐτῷ συνεστάναι · μέρος δ’ ἂν εἴη τῆς ἄνω ἐκκλησίας καὶ ἡ ἐπὶ γῆς εἰς ἐκεῖνο τέλους καὶ αὐτῇ σπεύδουσα . Ὅπως δὲ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ἐν τῇ ἐπουρανίῳ Σιὼν κατεστάθη βασιλεὺς ὁ Χριστὸς αὐτοῦ , πάρεστι γνῶναι καὶ ἀπὸ τοῦ λέγεσθαι αὐτῷ · κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . ποίους δὲ ἐχθροὺς ἢ τοὺς προλεχθέντας , τοὺς δὴ συναχθέντας κατ’ αὐτοῦ καὶ παραστάντας ἄρχοντας καὶ βασιλεῖς , καὶ λαοὺς , καὶ ἔθνη ; τούτους γὰρ ὑποτάξειν τοῖς αὐτοῦ ποσὶν ὁ πατὴρ ἐπηγγείλατο .
Lemmas: ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί σιώ ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός διαγγέλλω ὁ πρόσταγμα κύριος . ὁ δέ μέν , φησí , ὅδε πείθω ὁ κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός συνέρχομαι , καί τοιοῦτος μέν ἐκεῖνος ὁ τέλος · ἐγώ δέ τότε μετά ὁ τοσοῦτος ἐπιβουλή καί τοσοῦτος πάθος βασιλεύς πρός αὐτός ὁ πατήρ καθίστημι , καί ὁ πατρικός σύ πρόσταγμα διαγγέλλω · οὗτος δέ εἄν εἰμί ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα . εἰμί δέ εἰμί ὄρος ἅγιος θεός ὁ ἐπουράνιος περί ὅς φημί ὁ Παῦλος · πρόσειμι Σιών ὄρος · καί πάλιν · ὁ δέ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἐλεύθερος εἰμί , ἐνταῦθα φημί ὁ βασίλεια αὐτός συνίστημι · μέρος δέ εἄν εἰμί ὁ ἄνω ἐκκλησία καί ὁ ἐπί γῆ εἰς ἐκεῖνος τέλος καί αὐτός σπεύδω . ὅπως δέ ὑπό ὁ πατήρ ἐν ὁ ἐπουράνιος Σιών καθίστημι βασιλεύς ὁ Χριστός αὐτός , πάρειμι γιγνώσκω καί ἀπό ὁ λέγω αὐτός · κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ποῖος δέ ἐχθρός ἢ ὁ προλέγω , ὁ δή συνάγω κατά αὐτός καί παρίστημι ἄρχω καί βασιλεύς , καί λαός , καί ἔθνος ; οὗτος γάρ ὑποτάσσω ὁ αὐτός πούς ὁ πατήρ ἐπαγγέλλω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.8
Κύριος εἶπεν πρὸς μέ · υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . Τὸ σήμερον ὄνομα χρόνου ἐστίν · ἰσοδυναμεῖ γὰρ τῷ τῇ ἐνεστώσῃ ἡμέρᾳ · ἡμέρα δὲ διάστημά τι χρονικόν ἐστιν . εἱ οὖν φησὶν πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος · ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . δῆλον ὅτι περὶ τῆς χρονικῆς ἔφη γεννήσεως τῆς κατ’ οἰκονομίαν · γενομένης · περὶ γὰρ τῆς πρώτης γεννήσεως τῆς πρὸ χρόνου καὶ πρὸ παντὸς αἰῶνος ὁ αὐτὸς λέγει Δαυὶδ ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ πατρός · ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε · γεννᾶται δὲ σήμερον οὐχὶ ἀρχὴν συστάσεως ἐν τῷ γεννᾶσθαι λαμβάνων . ἀλλ’ εἰς υἱοθεσίαν γεννώμενος ὅτε ἀτρέπτως ἄνθρωπος γέγονεν · ὁ γὰρ λαβὼν ἐξουσίαν τέκνον θεοῦ γενέσθαι , ὅτε γίνεται τέκνον διὰ τοῦ βαπτίσματος ἀναγεννώμενος . ἕτερόν τι πρὸ τοῦ εἶναι τέκνον ὑπάρχων ἐξευγενίζεται · ὁ μέντοι γε Ἑβραῖος ἔφασκεν τὸ κύριον τῆς λέξεως ἔτεκον εἶναι · ὅπερ καὶ ὁ Ἀκύλας πεποίηκεν . ὁ δὲ ἀπόστολος νομομαθὴς ὑπάρχων ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους τῇ λέξει τῇ τῶν Ἑβδομήκοντα ἐχρήσατο .
Lemmas: Κύριος εἶπον πρός ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . ὁ σήμερον ὄνομα χρόνος εἰμί · ἰσοδυναμέω γάρ ὁ ὁ ἐνίστημι ἡμέρα · ἡμέρα δέ διάστημα τίς χρονικός εἰμί . εἰ οὖν φημί πρός αὐτός ὁ κύριος · ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . δῆλος ὅτι περί ὁ χρονικός φημί γέννησις ὁ κατά οἰκονομία · γίγνομαι · περί γάρ ὁ πρῶτος γέννησις ὁ πρό χρόνος καί πρό πᾶς αἰών ὁ αὐτός λέγω Δαυίδ ἐκ πρόσωπον ὁ θεός καί πατήρ · ἐκ γαστήρ πρό Ἑωσφόρος γεννάω σύ · γεννάω δέ σήμερον οὐ ἀρχή σύστασις ἐν ὁ γεννάω λαμβάνω . ἀλλά εἰς υἱοθεσία γεννάω ὅτε ἄτρεπτος ἄνθρωπος γίγνομαι · ὁ γάρ λαμβάνω ἐξουσία τέκνον θεός γίγνομαι , ὅτε γίγνομαι τέκνον διά ὁ βάπτισμα αναγεννώ . ἕτερος τίς πρό ὁ εἰμί τέκνον ὑπάρχω εξευγενίζω · ὁ μέντοι γε Ἑβραῖος φάσκω ὁ κύριος ὁ λέξις τίκτω εἰμί · ὅσπερ καί ὁ Ἀκύλας ποιέω . ὁ δέ ἀπόστολος νομομαθής ὑπάρχω ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος ὁ λέγω ὁ ὁ ἑβδομήκοντα χράω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.9
Aἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . Καὶ ὅτι γε εἰς τὸν ἡμέτερον σωτῆρα Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν , καὶ οὐκ εἰς ἄλλον , πεπλήρωται ταῦτα , παρίστησι · τὸ γάρ · αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς , οὐδεὶς ἂν ἔχοι φάναι ἐφ’ ἑτέρου τῶν πάλαι τοῦ θεοῦ προφητῶν πεφανερῶσθαι καὶ πεπληρῶσθαι . οὔτε γὰρ Μωϋσῆς τῶν ἐθνῶν ἁπάντων ἐκράτησεν , οὔτε Δαυῒδ , οὔτε Σολομὼν , οὔτε τις ἕτερος προφητῶν ἢ βασιλέων τῶν ἐξ αἰῶνος γενομένων · μόνῳ δὲ τῷ ἡμετέρῳ σωτῆρι ἡ τῶν πραγμάτων ἐνάργεια μαρτυρεῖ · ἐπειδήπερ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθεν .
Lemmas: Aἴτησαι παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . καί ὅτι γε εἰς ὁ ἡμέτερος σωτήρ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , καί οὐ εἰς ἄλλος , πληρόω οὗτος , παρίστημι · ὁ γάρ · αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ , οὐδείς εἄν ἔχω φαίνω ἐπί ἕτερος ὁ πάλαι ὁ θεός προφήτης φανερόω καί πληρόω . οὔτε γάρ Μωϋσῆς ὁ ἔθνος ἅπας κρατέω , οὔτε Δαυΐδ , οὔτε Σολομών , οὔτε τις ἕτερος προφήτης ἢ βασιλεύς ὁ ἐκ αἰών γίγνομαι · μόνος δέ ὁ ἡμέτερος σωτήρ ὁ ὁ πρᾶγμα ἐνάργεια μαρτυρέω · ἐπεί εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος ὁ ἀπόστολος αὐτός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός διέρχομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_2.10
Κατάσχεσιν οὖν ποιεῖται τὰ πέρατα · καὶ προφέρει τὴν προμήθειαν καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη . Ἰουδαῖοι δὲ τί ἂν εἴποιεν λέγοντες πρὸς τὸν Δαυιδ λελέχθαι τὸ υἱός μου εἶ σύ · καὶ τὸ δώσω σοι ἔθνη · πότε γὰρ ἡ τοῦ Δαυιδ βασιλεία τῆς γῆς κατέσχεται πέρατα ἢ ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων εἰς τὰ ἔθνη μετέθετο .
Lemmas: κατάσχεσις οὖν ποιέω ὁ πέρας · καί προφέρω ὁ προμήθεια καί ἐπί ὁ ἔθνος . Ἰουδαῖος δέ τίς εἄν εἶπον λέγω πρός ὁ Δαυΐδ λέγω ὁ υἱός ἐγώ εἰμί σῦς · καί ὁ δίδωμι σύ ἔθνος · πότε γάρ ὁ ὁ Δαυΐδ βασίλειος ὁ γῆ κατέχω πέρας ἢ ἀπό ὁ Ἰουδαῖος εἰς ὁ ἔθνος μετατίθημι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_3.1
Ψαλμὸς τῷ Δαυῒδ , ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Ἀβεσσαλωμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ . Ἀναγκαίως τὸν καιρὸν ἐπισημειοῦται , ὡς ἂν ἐφαρμόσοι μὲν τοῖς λεγομένοις τὴν ἀπὸ τῶν βασιλειῶν ἱστορίαν , καὶ ὡς ἂν μάθοιμεν , ὅτι , μετὰ τὸ ἐξαμαρτῆσαι εἰς τὴν τοῦ Οὐρίου , τοσοῦτον εἰσηνέγκατο μετανοίας καρπὸν , ὡς πάλιν ἐνθέῳ πνεύματι ψάλλειν . ἕπεται γὰρ τῇ κατὰ τὸν Οὐρίαν ἱστορίᾳ ἡ τοῦ Ἀβεσσαλὼμ κατὰ τοῦ πατρὸς ἐπανάστασις . γένοιτο δ’ ἂν ἐκ τούτων καὶ ἑτέροις τροπὴ τῆς ἀπὸ προτέρων κακῶν ἐπὶ τὰ κρείττω μεταβολῆς , διδασκαλία τε γνησίας πρὸς τὸν θεὸν ἐπιστροφῆς . καὶ ἄλλως δὲ ἴδιον δικαίων ἐστὶ τὸ θλίβεσθαι · διὸ καὶ ὁ Σωτήρ φησιν · Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἔχετε · καὶ στενὴ καὶ τεθλιμμένη ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν .
Lemmas: ψαλμός ὁ Δαυΐδ , ὁπότε ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον Αβεσσαλώμ ὁ υἱός αὐτός . ἀναγκαῖος ὁ καιρός ἐπισημειόομαι , ὡς εἄν ἐφαρμόζω μέν ὁ λέγω ὁ ἀπό ὁ βασίλεια ἱστορία , καί ὡς εἄν μανθάνω , ὅτι , μετά ὁ ἐξαμαρτάνω εἰς ὁ ὁ Οὔριος , τοσοῦτος εἰσφέρω μετάνοια καρπός , ὡς πάλιν ἔνθεος πνεῦμα ψάλλω . ἕπω γάρ ὁ κατά ὁ οὐρία ἱστορία ὁ ὁ Ἀβεσσαλώμ κατά ὁ πατήρ ἐπανάστασις . γίγνομαι δέ εἄν ἐκ οὗτος καί ἕτερος τροπή ὁ ἀπό πρότερος κακός ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολεύς , διδασκαλία τε Γνησίας πρός ὁ θεός ἐπιστροφή . καί ἄλλως δέ ἴδιος Δίκαιος εἰμί ὁ θλίβω · διό καί ὁ Σωτήρ φημί · ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω · καί στενός καί θλίβω εἰμί ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_3.3
Σὺ δέ , κύριε , ἀντιλήπτωρ μου εἶ , δόξα μου , καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου . Ὅπως δὲ ὑψώθη τοῦ Δαυῒδ ἡ κεφαλὴ , νοήσει ἐπιστήσας , ὡς καθ’ ὅλης τῆς τῶν ἀνθρώπων οἰκουμένης καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τὸ τοῦ Δαυῒδ βεβόηται ὄνομα , διὰ τὸν ἐκ σπέρματος αὐτοῦ κατὰ σάρκα γενόμενον Χριστὸν τὸν τοῦ θεοῦ υἱόν · οὐχ οὕτως γὰρ ἐν ἀνθρώποις ὢν , καὶ μόνου τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεὺς ὤν , δεδόξαστο καὶ ὕψωτο , καὶ μάλιστα μετὰ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ Ἀβεσσαλὼμ τὴν κατ’ αὐτοῦ γενομένην , ὡς διὰ τῆς σωτηρίου θεοφανείας ἐκ σπέρματος αὐτοῦ προελθούσης κατὰ σάρκα .
Lemmas: σύ δέ , κύριος , ἀντιλήπτωρ ἐγώ εἰμί , δόξα ἐγώ , καί ὕψος ὁ κεφαλή ἐγώ . ὅπως δέ ὑψόω ὁ Δαυΐδ ὁ κεφαλή , νοέω ἐφίστημι , ὡς κατά ὅλος ὁ ὁ ἄνθρωπος οἰκέω καί ἐν πᾶς ὁ ἔθνος ὁ ὁ Δαυΐδ βοάω ὄνομα , διά ὁ ἐκ σπέρμα αὐτός κατά σάρξ γίγνομαι Χριστός ὁ ὁ θεός υἱός · οὐ οὕτως γάρ ἐν ἄνθρωπος εἰμί , καί μόνος ὁ Ἰσραήλ βασιλεύς εἰμί , δοξάζω καί ὑψόω , καί μάλιστα μετά ὁ ἐπανάστασις ὁ Ἀβεσσαλώμ ὁ κατά αὐτός γίγνομαι , ὡς διά ὁ σωτήριος θεοφάνεια ἐκ σπέρμα αὐτός προέρχομαι κατά σάρξ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_3.4
Φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα , καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ . Τοῦ ὄρους ἐμνημόνευσε τούτου καὶ ὁ πρὸ τούτου ψαλμὸς , ἐν οἷς ἔλεγεν · ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ . ἦν δὲ καὶ ὁ λέγων ἐν ἐκείνοις ταῦτα ὁ Χριστός · καὶ νῦν τοιγαροῦν ἐπακούσεσθαι αὐτοῦ φησιν ὁ Δαυῒδ ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ . τίνα δὲ ἐπακούσεσθαι αὐτοῦ , ἀλλ’ ἢ τὸν κύριον τὸν καταστάντα βασιλέα ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ ; διὰ τούτου γὰρ μόνου ἀφέσεως τεύξεσθαι πεπίστευκεν , αὐτὸν τὲ εἶναι δόξαν αὐτοῦ , καὶ τὸν ὑψοῦντα τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ . σφόδρα τοίνυν προειπὼν δοξασθήσεσθαι καὶ ὑψωθήσεσθαι τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν , ὁπόθεν ὑπῆρξεν αὐτῷ τοῦτο διδάσκει λέγων · φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα , καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ .
Lemmas: φωνέω ἐγώ πρός κύριος κράζω , καί ἐπακούω ἐγώ ἐκ ὄρος ἅγιος αὐτός . ὁ ὄρος μνημονεύω οὗτος καί ὁ πρό οὗτος ψαλμός , ἐν ὅς λέγω · ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός . εἰμί δέ καί ὁ λέγω ἐν ἐκεῖνος οὗτος ὁ Χριστός · καί νῦν τοιγάρ ἐπακούω αὐτός φημί ὁ Δαυΐδ ἐκ ὄρος ἅγιος αὐτός . τίς δέ ἐπακούω αὐτός , ἀλλά ἢ ὁ κύριος ὁ καθίστημι βασιλεύς ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός ; διά οὗτος γάρ μόνος ἄφεσις τυγχάνω πιστεύω , αὐτός τε εἰμί δόξα αὐτός , καί ὁ ὑψόω ὁ κεφαλή αὐτός . σφόδρα τοίνυν προεῖπον δοξάζω καί ὑψόω ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή , ὁπόθεν ὑπάρχω αὐτός οὗτος διδάσκω λέγω · φωνή ἐγώ πρός κύριος κράζω , καί ἐπακούω ἐγώ ἐκ ὄρος ἅγιος αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_3.5
Ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα · ἐξηγέρθην ὅτι κύριος ἀντιλήμψεταί μου . Τὰ μέλλοντα καὶ ἐν τούτοις ὡς παρῳχηκότα θεσπίζει · ὡς γὰρ ἐν τῷ δευτέρῳ ἐλέγετο·ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη , καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά ; παρέστησαν καὶ συνήχθησαν κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ , ταῦτά τε ἐνοεῖτο μελλητικῶς , οὕτω καὶ νῦν τὸ ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα προφητικῶς εἴρηται ἀντὶ τοῦ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω καὶ ἐξεγερθήσομαι , ὅτι σὺ kύριε ἀντιλήπτωρ μου εἶ , δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου . ἐν τούτῳ γὰρ τὸν καιρὸν ἐπισημαίνεται καθ’ ὃν ὑπάρξει αὐτῷ ταῦτα . μετὰ γὰρ τὸ κοιμηθῆναι αὐτὸν ἐξεγερθήσεσται , φησὶν , ὅτι κύριος ἀντιλήψεται αὐτοῦ . κοίμησιν δὲ σημαίνει τὸν θάνατον , μεθ’ ὃν ταῦτα ἔσεσθαι περὶ αὐτοῦ προφητεύει ἀναπέμπων ἐπὶ τὸν χρόνον τῆς τοῦ σωτῆρος παρουσίας , μεθ’ ὃν τέλους ἔτυχεν ἡ προφητεία · ὅτε καὶ μέχρις ᾅδου καταβὰς ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ Χριστὸς καὶ τῶν ἐκεῖ τὴν αὐτοῦ προσδοκώντων ἄφιξιν σωτὴρ ἐπεδείχθη , ὡς ἅμα τῇ αὐτοῦ ἐκ νεκρῶν ἀναστάσει πολλὰ σώματα τῶν ἁγίων τῶν κεκοιμημένων συναναστῆναι αὐτῷ , ἐν οἷς εἰκὸς ἦν καὶ τὴν τοῦ Δαυῒδ ψυχήν . θαρσῶν δὲ τῇ δυνάμει τῆς ἀναστάσεως τοῦ σωτῆρος , δι’ ἧς ἤμελλε καὶ αὐτὸς κοιμηθεὶς ἐξεγερθήσεσθαι , φησίν · ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα · ἐξηγέρθην ὅτι κύριος ἀντιλήμψεταί μου .
Lemmas: ἐγώ κοιμάω καί ὑπνόω · ἐξεγείρω ὅτι κύριος ἀντιλαμβάνω ἐγώ . ὁ μέλλω καί ἐν οὗτος ὡς παροͅχέω θεσπίζω · ὡς γάρ ἐν ὁ δύο ἐλέγχω τίς φρυάσσω ἔθνος , καί λαός μελετάω κενός ; παρίστημι καί συνάγω κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός , οὗτος τε νοέω μελλητικός , οὗτος καί νῦν ὁ ἐγώ κοιμάω καί ὑπνόω προφητικός εἴρω ἀντί ὁ κοιμάω καί ὑπνόω καί ἐξεγείρω , ὅτι σύ kύριε ἀντιλήπτωρ ἐγώ εἰμί , δόξα ἐγώ καί ὕψος ὁ κεφαλή ἐγώ . ἐν οὗτος γάρ ὁ καιρός ἐπισημαίνω κατά ὅς ὑπάρχω αὐτός οὗτος . μετά γάρ ὁ κοιμάω αὐτός ἐξεγείρω , φημί , ὅτι κύριος ἀντιλαμβάνω αὐτός . κοίμησις δέ σημαίνω ὁ θάνατος , μετά ὅς οὗτος εἰμί περί αὐτός προφητεύω ἀναπέμπω ἐπί ὁ χρόνος ὁ ὁ σωτήρ παρουσία , μετά ὅς τέλος τυγχάνω ὁ προφητεία · ὅτε καί μέχρι ᾍδης καταβαίνω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ Χριστός καί ὁ ἐκεῖ ὁ αὐτός προσδοκάω ἄφιξις σωτήρ ἐπιδείκνυμι , ὡς ἅμα ὁ αὐτός ἐκ νεκρός ἀνάστασις πολύς σῶμα ὁ ἅγιος ὁ κοιμάω συνανίστημι αὐτός , ἐν ὅς εἰκός εἰμί καί ὁ ὁ Δαυΐδ Ψυχή . θάρσος δέ ὁ δύναμις ὁ ἀνάστασις ὁ σωτήρ , διά ὅς μέλλω καί αὐτός κοιμάω ἐξεγείρω , φημί · ἐγώ κοιμάω καί ὑπνόω · ἐξεγείρω ὅτι κύριος ἀντιλαμβάνω ἐγώ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_3.6
Oὐ φοβηθήσομαι ἀπὸ μυριάδων λαοῦ τῶν κύκλῳ συνεπιτιθεμένων μοι . Προεώρα γάρ , ὅτι μυριάδες ἀντικειμένων δυνάμεων βουλήσονται ἐπισχεῖν τὴν τῶν ἁγίων ἀναβίωσιν , διαφθονούμεναι τῇ αὐτῶν σωτηρίᾳ , ὧν ἐγώ , φησίν , λόγον οὐδένα ποιήσομαι θαρσῶν τῷ ὑπερασπιστῇ μου τῷ τοῦ θανάτου νικητῇ , ὃς δὴ θύρας χαλκὰς συντρίψας καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσαςτὰς ἐξ αἰῶνος ἀποκεκλεισμένας τοῦ θανάτου πύλας ἀνέῳξεν · ὁδόν τε ἀναστάσεως παρέσχε τοῖς αὐτόθι γνωρίμοις αὐτοῦ , ὧν εἷς ἦν ὁ Δαυΐδ . διὸ ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ ἔλεγεν · ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς · πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου .
Lemmas: ὐ φοβέω ἀπό μυριάς λαός ὁ κύκλος συνεπιτίθημι ἐγώ . προοράω γάρ , ὅτι μυριάς ἀντίκειμαι δύναμις βούλομαι ἐπέχω ὁ ὁ ἅγιος ἀναβίωσις , διαφθονέω ὁ αὐτός σωτηρία , ὅς ἐγώ , φημί , λόγος οὐδείς ποιέω θάρσος ὁ ὑπερασπιστής ἐγώ ὁ ὁ θάνατος νικητής , ὅς δή θύρα χάλκεος συντρίβω καί μοχλός Σιδηροῦς συγκλάω ἐκ αἰών ἀποκλείω ὁ θάνατος πύλη ἀνοίγω · ὁδός τε ἀνάστασις παρέχω ὁ αὐτόθι γνώριμος αὐτός , ὅς εἷς εἰμί ὁ Δαυΐδ . διό ἐν ἕτερος ψαλμός λέγω · γνωρίζω ἐγώ ὁδός ζωή · πληρόω ἐγώ Εὐφρόσυνος μετά ὁ πρόσωπον σύ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.1
Εἰς τὸ τέλος , ἐν ὕμνοις · ψαλμὸς τῷ Δαυίδ .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ἐν ὕμνος · ψαλμός ὁ Δαυίδ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.3
Υἱοὶ ἀνθρώπων , ἕως πότε βαρυκάρδιοι ; ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα , καὶ ζητεῖτε ψεῦδος ; Τοὺς τὴν διάνοιαν πεπαχυμμένους καὶ περὶ τὴν ὑπακοὴν τοῦ θείου λόγου βραδεῖς βαρυκαρδίους ὠνόμασεν ἢ τοὺς βεβαρημένους τὸ συνειδὸς ὑπὸ μοχθηρῶν λογισμῶν · πλήττων δὲ τούτους τῷ λόγῳ φησίν · ἕως ποτε ταῖς ἑαυτῶν ἁμαρτίαις παραμένετε σπεύδειν δέον ἐπὶ μετάνοιαν καὶ τὴν φίλην τῷ θεῷ ἐξομολόγησιν ; κατὰ δὲ τὴν ἱστορίαν , ἔοικεν ὁ Δαυῒδ πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῖς πειρασμοῖς καὶ ταῖς περιστάσεσι ταραττομένους καὶ θορυβουμένους καὶ πάντα μᾶλλον πράττοντας ἢ ἐπὶ τὸν θεὸν καταφεύγοντας ταῦτα λέγειν . τί γὰρ χρὴ ταράττειν καὶ ταράττεσθαι , φησίν , ἐν τοῖς περιστατικοῖς καιροῖς ; τί δὲ χρὴ ματαιότητι ἑαυτοὺς ἐκδιδόναι , ὦ βαρυκάρδιοι ἄνδρες ; τί δὲ τὸ ψεῦδος μετιέναι τὸ ἀληθὲς καταλιπόντας ; ἀλλὰ γὰρ ἐντεῦθεν μαθόντες , ὅτι θεὸς καὶ κύριός ἐστιν ὁ τῶν ὅλων ἔφορος καὶ προνοητὴς ὁ μηδέποτε καταλειπὼν πάντα ὅσιον αὐτοῦ , ἀλλ’ ἀεὶ θαυμαστὰ ἐπ’ αὐτῷ δεικνύς · σπουδάζετε καὶ αὐτοὶ ὅσιοι γένεσθε εὖ καὶ ἀκριβῶς εἰδότες , ὅτι καὶ ὑμῶν ὥσπερ οὖν καὶ ἐμοῦ αὐτοῦ κύριος εἰσακούσεται ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν . ἐπακούσαντος δὲ ὑμῶν τοῦ κυρίου οὐδὲν δεῖ λοιπὸν μεριμνᾷν ἔχοντας τὸ ἀσφαλὲς ἀπὸ τῆς παρ’ αὐτοῦ βοηθείας . δόξα δὲ τοῦ θείου λόγου εἶεν ἂν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ Σύμμαχον · ὁ μὲν γὰρ Ἀκύλας · ἕως πότε , οἱ ἔνδοξοί μου ; ἐκδέδωκεν , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἕως πότε ἡ δόξα μου ; διὰ τὴν ἐν αὐτοῖς νοερὰν ψυχὴν καὶ λογικὴν τὴν κατ’ εἰκόνα τοῦ θεοῦ πεποιημένην . οὓς ἐπὶ τὸ χεῖρον ἑαυτοὺς διαστρέφοντας ὁ λόγος ἐπονειδίζει βαρυκαρδίους καλῶν καὶ ἀνθρώπων υἱούς · δέον εἶναιυἱοὺς θεοῦ κατὰ τό · ἐγὼ εἶπον · θεοί ἐστε , καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες .
Lemmas: υἱός ἄνθρωπος , ἠώς πότε βαρυκάρδιος ; ἵνα τίς ἀγαπάω ματαιότης , καί ζητέω ψεῦδος ; ὁ ὁ διάνοια παχύνω καί περί ὁ ὑπακοή ὁ θεῖον λόγος βραδύς βαρυκάρδιος ὀνομάζω ἢ ὁ βαρέω ὁ σύνοιδα ὑπό μοχθηρός λογισμός · πλήσσω δέ οὗτος ὁ λόγος φημί · ἠώς ποτός ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία παραμένω σπεύδω δήω ἐπί μετάνοια καί ὁ φίλος ὁ θεός ἐξομολόγησις ; κατά δέ ὁ ἱστορία , ἔοικα ὁ Δαυΐδ πρός ὁ ἐπί ὁ πειρασμός καί ὁ περίστασις ταράσσω καί θορυβέω καί πᾶς μᾶλλον πράσσω ἢ ἐπί ὁ θεός καταφεύγω οὗτος λέγω . τίς γάρ χρή ταράσσω καί ταράσσω , φημί , ἐν ὁ περιστατικός καιρός ; τίς δέ χρή ματαιότης ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , εἰμί βαρυκάρδιος ἀνήρ ; τίς δέ ὁ ψεῦδος μέτειμι ὁ ἀληθής καταλιμπάνω ; ἀλλά γάρ ἐντεῦθεν μανθάνω , ὅτι θεός καί κύριος εἰμί ὁ ὁ ὅλος ἔφορος καί προνοητής ὁ μηδέποτε καταλείπω πᾶς ὅσιος αὐτός , ἀλλά ἀεί θαυμαστός ἐπί αὐτός δείκνυμι · σπουδάζω καί αὐτός ὅσιος γίγνομαι εὕω καί ἀκριβῶς οἶδα , ὅτι καί σύ ὥσπερ οὖν καί ἐγώ αὐτός κύριος εἰσακούω ἐν ὁ κράζω ἐγώ πρός αὐτός . ἐπακούω δέ σύ ὁ κύριος οὐδείς δεῖ λοιπός μεριμνάω ἔχω ὁ ἀσφαλής ἀπό ὁ παρά αὐτός βοήθεια . δόξα δέ ὁ θεῖον λόγος ἄγω εἄν ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ Ἀκύλας καί Σύμμαχος · ὁ μέν γάρ Ἀκύλας · ἠώς πότε , ὁ ἔνδοξος ἐγώ ; ἐκδίδωμι , ὁ δέ Σύμμαχος · ἠώς πότε ὁ δόξα ἐγώ ; διά ὁ ἐν αὐτός νοερός ψυχή καί λογικός ὁ κατά εἰκών ὁ θεός ποιέω . ὅς ἐπί ὁ χείρων ἑαυτοῦ διαστρέφω ὁ λόγος ἐπονειδίζω βαρυκάρδιος καλός καί ἄνθρωπος υἱός · δήω ειναιυιος θεός κατά ὁ · ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.4
Ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε . Συμβουλεύει κωλύειν τὸ τῆς ὀργῆς πάθος , εἴ ποτε ἀγανακτικῶς ἀνακινεῖται μηδὲ εἰς ἔργον τὸν θυμὸν κινεῖσθαι παραινῶν . οὐκ ἀκαίρως δὲ ταῦτά φησιν · ἀλλ’ ἐπειδὴ κατὰ τοῦ Ἀβεσσαλὼμ ὁρμῶντες εἰς πόλεμον μετ’ ὀργῆς ἐξῄεσαν , ὡς εἰκóς , οἱ μετὰ τοῦ Δαυῒδ , ἀγανακτοῦντες ἐπὶ τῇ τοῦ υἱοῦ κατὰ τοῦ πατρὸς ἐπαναστάσει · τούτου χάριν ἔοικε τοιαῦτά τινα πρὸς αὐτοὺς λέγειν · ὑμεῖς μέν , ὦ ἄνδρες σύμμαχοι , οἳ δὴ καὶ ἔνδοξοί μου , ὡς υἱοὶ ἀνθρώπων βαρυκάρδιοί τινες ὄντες καὶ τῇ τοῦ θνητοῦ βίου ματαιότητι προσέχοντες , οὐκ εἰδότες τὴν τοῦ θεοῦ κατὰ τῶν ἀσεβῶν δικαιοκρισίαν θυμοῦσθε κατὰ τοῦ ἀσεβοῦς υἱοῦ · καὶ δικαίως κινούμενοι καὶ ἀγανακτικῶς ὀργιζόμενοι ἐπὶ τὸν πόλεμον ὁρμᾶτε · ἐγὼ δὲ τοῖς πᾶσι παραινῶ , εἰ καὶ εὔλογος ἡ ὀργή , ἀλλ’ ὑμᾶς οὐ χρὴ τῆς οἰκείας ἐπιλανθάνεσθαι ἀνεξικακίας οὐδ’ ἐπὶ πλέον ἐξάπτεσθαι ὡς καὶ ἐπὶ ἁμαρτίας ἐκπίπτειν . διό φημι · ὀργίζεσθε , ἀλλὰμὴ ἁμαρτάνετε . εἰ δὲ καὶ κλονεῖσθε , κατὰ τὸν Ἀκύλαν , τὰς ψυχὰς διὰ τὰ τῷ Ἀβεσσαλὼμ προτετολμημένα , ἀλλ’ ὁρᾶτε , μὴ καὶ ἑτέραν ἐπὶ ταῖς προτέραις προσθείητε ἁμαρτίαν τῇ ὀργῇ ἐπιμένοντες . εὕροις δ’ ἂν καὶ κατὰ τὴν ἱστορίαν πολλὰ παραινοῦντα αὐτὸν φείσασθαι τοῦ παιδός .
Lemmas: ὀργίζω καί μή ἁμαρτάνω . συμβουλεύω κωλύω ὁ ὁ ὀργή πάθος , εἰμί ποτός ἀγανακτικός ανακινώ μηδέ εἰς ἔργον ὁ θυμός κινέω παραινέω . οὐ ἄκαιρος δέ οὗτος φημί · ἀλλά ἐπεί κατά ὁ Ἀβεσσαλώμ ὁρμή εἰς πόλεμος μετά ὀργή ἔξειμι , ὡς ἔοικα , ὁ μετά ὁ Δαυΐδ , ἀγανακτέω ἐπί ὁ ὁ υἱός κατά ὁ πατήρ ἐπανάστασις · οὗτος χάρις ἔοικα τοιοῦτος τις πρός αὐτός λέγω · σύ μέν , εἰμί ἀνήρ σύμμαχος , ἕ δή καί ἔνδοξος ἐγώ , ὡς υἱός ἄνθρωπος βαρυκάρδιος τις εἰμί καί ὁ ὁ θνητός βίος ματαιότης προσέχω , οὐ οἶδα ὁ ὁ θεός κατά ὁ ἀσεβής δικαιοκρισία θυμόω κατά ὁ ἀσεβής υἱός · καί δικαίως κινέω καί ἀγανακτικός ὀργίζω ἐπί ὁ πόλεμος ὁρμάω · ἐγώ δέ ὁ πᾶς παραινῶ , εἰμί καί Εὔλογος ὁ ὀργή , ἀλλά σύ οὖον χρή ὁ οἰκεῖος ἐπιλανθάνομαι ἀνεξικακία οὐδέ ἐπί πλέω ἐξάπτω ὡς καί ἐπί ἁμαρτία ἐκπίπτω . διό φημί · ὀργίζω , ἀλλὰμὴ ἁμαρτάνω . εἰμί δέ καί κλονέω , κατά ὁ Ἀκύλας , ὁ ψυχή διά ὁ ὁ Ἀβεσσαλώμ προτολμάω , ἀλλά ὁράω , μή καί ἕτερος ἐπί ὁ πρότερος προστίθημι ἁμαρτία ὁ ὀργή ἐπιμένω . εὑρίσκω δέ εἄν καί κατά ὁ ἱστορία πολύς παρανέω αὐτός φείδομαι ὁ παῖς .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.5
Θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ κύριον . Εἰ καὶ ὡς ἄνθρωποι θνητοὶ πολλὰ διανοεῖσθε μεθ’ ἡμέραν ὀργιζόμενοι , ἀλλ’ ἐπὶ ταῖς κοίταις ὑμῶν ἐφ’ ἡσυχίας παρ’ ἑαυτοῖς γενόμενοι , κατανύγητε τὰ δι’ ἡμέρας ὑμῖν πεπραγμένα διαλογιζόμενοι . μὴ γοῦν , φησίν , ὀργίζεσθε κατὰ τῶν εἰς ὑμᾶς πλημμελούντων μηδὲ κατὰ τοῦ ἐπαναστάντος τῷ πατρί · μήτε αὐτοὶ ἁμαρτάνοντες , κἂν ἕτεροι ἀσεβοῦντες προκαλοῦνται ὑμᾶς εἰς ὀργῆς ἔργα καὶ εἰς ἁμαρτίας , ἀλλ’ ἀντὶ τούτων μᾶλλον , εἴπερ βούλεσθε τὸ ἀσφαλὲς ἔχειν , θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ κύριον , καὶ μηκέτι ταράττεσθε οἰκειωθέντες τῷ κυρίῳ διὰ τῆς δικαιοσύνης . ἐπείπερ ἀντὶ πάσης θυσίας χαίρει δικαιοπραγίαις καὶ ταῖς κατ’ ἀρετὴν πράξεσι καὶ τοῦτο πολὺ βέλτιον πράττειν ἢ ὀργίζεσθαι καὶ ἑαυτοὺς ἐκδικεῖν σπουδάζειν , διὸ δὴ καὶ αὐτὸς ἐπαναστάντος τοῦ υἱοῦ περὶ τοῦτο μόνον ἐσπούδασα διὰ δικαιοσύνης τὸν θεὸν ἱλασκόμενος · ὅθεν ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσέ μου ὁ θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου , καὶ , ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι · ἐπειδὴ θύσας θυσίαν δικαιοσύνης ἐπ’ αὐτὸν ἤλπισα .
Lemmas: θύω θυσία δικαιοσύνη καί ἐλπίζω ἐπί κύριος . εἰμί καί ὡς ἄνθρωπος θνητός πολύς διανοέομαι μετά ἡμέρα ὀργίζω , ἀλλά ἐπί ὁ κοίτη σύ ἐπί ἡσυχία παρά ἑαυτοῦ γίγνομαι , κατανύσσω ὁ διά ἡμέρα σύ πράσσω διαλογίζομαι . μή γοῦν , φημί , ὀργίζω κατά ὁ εἰς σύ πλημμελέω μηδέ κατά ὁ ἐπανίστημι ὁ πατήρ · μήτε αὐτός ἁμαρτάνω , κἀν ἕτερος ἀσεβέω προκαλέω σύ εἰς ὀργή ἔργον καί εἰς ἁμαρτία , ἀλλά ἀντί οὗτος μᾶλλον , εἴπερ βούλομαι ὁ ἀσφαλής ἔχω , θύω θυσία δικαιοσύνη καί ἐλπίζω ἐπί κύριος , καί μηκέτι ταράσσω οἰκειόω ὁ κύριος διά ὁ δικαιοσύνη . ἐπεί ἀντί πᾶς θυσία χαίρω δικαιοπραγία καί ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις καί οὗτος πολύς ἀγαθός πράσσω ἢ ὀργίζω καί ἑαυτοῦ ἐκδικέω σπουδάζω , διό δή καί αὐτός ἐπανίστημι ὁ υἱός περί οὗτος μόνος σπουδάζω διά δικαιοσύνη ὁ θεός ἱλάσκομαι · ὅθεν ἐν ὁ ἐπικαλέω ἐγώ εἰσακούω ἐγώ ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη ἐγώ , καί , ἐν θλῖψις πλατύνω ἐγώ · ἐπεί θύω θυσία δικαιοσύνη ἐπί αὐτός ἐλπίζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.6
Πολλοὶ λέγουσιν · τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά ; Ἄλλοι μέν , φησίν , ἄλλως διανοούμενοι , καὶ μάλιστα οἱ βαρυκάρδιοι υἱοὶ τῶν ἀνθρώπωνοἱ τὴν τοῦ βίου ματαιότητα ἀγαπῶντες , οὐκ εἰδότες τ’ ἀληθῶς ἀγαθὰ οὐδὲ ἐλπίζοντες οὐδὲ πιστεύοντες ταῦτα ὄψεσθαι φασί · τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά;οὐ γὰρ συνορῶσιν αὐτὰ τῷ μὴ καταυγάζεσθαι τῷ φωτὶ τοῦ σοῦ προσώπου · διὸ δὴ μόνα τὰ γεώδη καὶ φθαρτὰ ὑπολαμβάνοντες εἶναι ἀγαθὰ περὶ ταῦτα ἀσχολοῦνται καὶ ταῦτα μεταδιώκουσιν . εἰ δέ τις αὐτοῖς περὶ τῶν θειοτέρων καὶ ἐπουρανίων λέγοι , ἐρωτᾷν εἰώθασιν · καὶ τίς ἆρά ἐστιν ὁ δείξων ἡμῖν ταῦτα ; ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν τοιοῦτοί τινες . ἡμεῖς δέ , παρ’ οἷς ἐσημειώθη τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου , ὦ κύριε , καὶ τὸν δείξαντα καὶ τὸν δώσοντα ἡμῖν αὐτὰ ἐπιστάμεθα ὑπὸ τοῦ σου φωτὸς εἰς τὴν γνῶσιν αὐτῶν ἐληλυθότες .
Lemmas: πολλός λέγω · τίς δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀγαθός ; ἄλλος μέν , φημί , ἄλλως διανοέομαι , καί μάλιστα ὁ βαρυκάρδιος υἱός ὁ ἀνθρώπωνοἱ ὁ ὁ βίος ματαιότης ἀγάπη , οὐ οἶδα τε ἀληθής ἀγαθός οὐδέ ἐλπίζω οὐδέ πιστεύω οὗτος ὁράω φημί · τίς δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀγαθά;οὐ γάρ συνοράω αὐτός ὁ μή καταυγάζω ὁ φάος ὁ σύ πρόσωπον · διό δή μόνος ὁ γεώδης καί φθαρτός ὑπολαμβάνω εἰμί ἀγαθός περί οὗτος ἀσχολέω καί οὗτος μεταδιώκω . εἰμί δέ τις αὐτός περί ὁ θεῖος καί ἐπουράνιος λέγω , ἐρωτάω εἴωθα · καί τίς ἆρα εἰμί ὁ δείκνυμι ἐγώ οὗτος ; ἀλλά ἐκεῖνος μέν τοιοῦτος τις . ἐγώ δέ , παρά ὅς σημειόω ὁ φάος ὁ πρόσωπον σύ , εἰμί κύριος , καί ὁ δείκνυμι καί ὁ δίδωμι ἐγώ αὐτός ἐπίσταμαι ὑπό ὁ σύ φάος εἰς ὁ γνῶσις αὐτός ἔρχομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.7
Ἀπὸ καιροῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτῶν ἐπληθύνθησαν . Ἐπεὶ δὲ πολλαχοῦ τῶν γραφῶν ἐν εὐλογίαις σῖτος καὶ οἶνος τοῖς ἁγίοις κεῖνται ἐν ἐπαγγελίᾳ ὡς ἐκ τοῦ ἐναντίου τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἡ τούτων στέρησις , ἄξιον ἀποστῆσαι τῆς κατὰ τὸ ῥητὸν ψιλὸν ὑπολήψεως τούς τε ἀκεραιοτέρους τῶν πεπιστευκότων καὶ τοὺς διὰ τὴν μικρότητα τῆς ἐπαγγελίας ἑτέρῳ θεῷ ἀναπλαττομένῳ ὑπ’ αὐτῶν βουλομένους προσκυνεῖν · καὶ φιλοτιμητέον τὸ ποικίλον τῶν σωματικῶν βρωμάτων ἀναγαγεῖν ἐπὶ ταῦτα , ὧν μεταλαμβάνουσα κατ’ ἀξίαν ἑκάστη ψυχὴ ἁγιάζεταί τε καὶ εὐεκτεῖ καὶ ἰσχυροποιεῖται πρὸς τὸ δύνασθαι τὰ ἐπιβάλλοντα αὐτῇ ἔργα ἐπιτελεῖν · ἐγὼ δὲ οἶμαι αὐτὰ καὶ εἰς τὸν μέλλοντα αἰῶνα ἀνάγεσθαι . καὶ ἵνα μὴ περὶ τῶν τηλικούτων ἀμαρτύρως δόξωμεν ἀποφαίνεσθαι , ἀρκέσει ἡμῖν Παῦλος σαφέστατα τοῦτο διδάσκων ἐν τῇ πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολῇ οὕτως · μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει ἢ ἐν πόσει , ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς ἢ νουμηνίας σαββάτων · ἅ ἐστι σκιὰ τῶν μελλόντων .
Lemmas: ἀπό καιρός σῖτος καί οἶνος καί ἔλαιον αὐτός πληθύνω . ἐπεί δέ πολλαχοῦ ὁ γραφεύς ἐν εὐλογία σῖτος καί οἶνος ὁ ἅγιος κεῖμαι ἐν ἐπαγγελία ὡς ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ἁμαρτωλός ὁ οὗτος στέρησις , ἄξιος ἀφίστημι ὁ κατά ὁ ῥητός ψιλός ὑπόληψις ὁ τε ἀκέραιος ὁ πιστεύω καί ὁ διά ὁ μικρότης ὁ ἐπαγγελία ἕτερος θεός ἀναπλάσσω ὑπό αὐτός βούλομαι προσκυνέω · καί φιλοτιμητέον ὁ ποικίλος ὁ σωματικός βρῶμα ἀνάγω ἐπί οὗτος , ὅς μεταλαμβάνω κατά ἄξιος ἕκαστος ψυχή ἁγίζω τε καί εὐεκτέω καί ἰσχυροποιέω πρός ὁ δύναμαι ὁ ἐπιβάλλω αὐτός ἔργον ἐπιτελέω · ἐγώ δέ οἴομαι αὐτός καί εἰς ὁ μέλλω αἰών ἀνάγω . καί ἵνα μή περί ὁ τηλικόσδε ἀμάρτυρος δοκέω ἀποφαίνω , ἀρκέω ἐγώ Παῦλος σαφής οὗτος διδάσκω ἐν ὁ πρός Φιλιππήσιος ἐπιστολή οὕτως · μή οὖν τις σύ κρίνω ἐν βρῶσις ἢ ἐν πόσις , ἢ ἐν μέρος ἑορτή ἢ Νουμηνίας σάββατον · ὅς εἰμί σκιά ὁ μέλλω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.8
Ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω . Ἔοικε δηλοῦν τὴν ἀβλαβῆ ἄνεσιν καὶ ἀνάπαυσιν τῆς ψυχῆς συμφώνως τῷ θείῳ λόγῳ ἐσομένην μετὰ τὰς πρὸς τὰ κάλλιστα θεωρίας . τάχα γὰρ ὃν τρόπον κατὰ τὸ σῶμα φαγόντες καὶ πιόντες ἀνέσεως δεόμεθα τῆς κατὰ τὸν ὕπνον · οὕτως οὐ πάντοτε δυναμένη διαρκεῖν ἡ ψυχὴ πρὸς τὸ θεωρεῖν , ἐν καιρῷ ἐνατενίσει τοῖς νοητοῖς κατὰ τὴν ἑαυτῆς δύναμιν τῷ αὐταρκεῖ · εἶτα διαναπαύσεται , ἥνπερ διανάπαυσιν ἡγούμεθα δηλοῦσθαι διὰ τοῦ · ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω .
Lemmas: ἐν εἰρήνη ἐπί ὁ αὐτός κοιμάω καί ὑπνόω . ἔοικα δηλόω ὁ ἀβλαβής ἄνεσις καί ἀνάπαυσις ὁ Ψυχή σύμφωνος ὁ θεῖον λόγος εἰμί μετά ὁ πρός ὁ καλῶς θεωρία . τάχα γάρ ὅς τρόπος κατά ὁ σῶμα ἐσθίω καί πίνω ἄνεσις δήω ὁ κατά ὁ ὕπνος · οὕτως οὖον πάντοτε δύναμαι διαρκέω ὁ ψυχή πρός ὁ θεωρέω , ἐν καιρός ἐνατένισις ὁ νοητός κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὁ αὐταρκέω · εἶτα διαναπαύω , ὅσπερ διανάπαυσις ἡγέομαι δηλόω διά ὁ · ἐν εἰρήνη ἐπί ὁ αὐτός κοιμάω καί ὑπνόω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.9
Ὅτι σύ , κύριε , κατὰ μόνας ἐπ’ ἐλπίδι κατῴκισάς με . Ἐκεῖνοι μέν , φησίν , οἱ πολλοὶ ἅτε δὴ πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον ὁδεύοντες , δι’ ἧς οἱ πολλοὶ βαδίζουσι , οὐκ ἐλπίζοντες , τίς δείξει αὐτοῖς τὰ κατὰ ἀλήθειαν ἀγαθά , ἐν οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ καὶ σίτῳ πληθύνοντες ὡς ἀγαθῶν τούτων ἀπολαύειν ἡγοῦνται · ἐμοὶ δὲ τῷ καταξιωμένῳ τοῦ φωτὸς τοῦ προσώπου σου , κύριε , ἔδωκας εὐφροσύνην καρδίας , ἀλλ’ οὐδὲ σαρκῶν οὐδὲ σωμάτων καὶ οὐ τὴν ἐξ οἴνου καὶ σίτου καὶ ἐλαίου σώμασι χορηγουμένην , ἀλλ’ εὐφροσύνην τὴν κατὰ διάνοιαν . μαθὼν γὰρ παρὰ τοῦ σοῦ πνεύματος καὶ τῶν σῶν ἐπαγγελιῶν , ὅτι , εἰ καὶ τὰ μάλιστα κατὰ τὸν ἐνεστῶτα βίον λύπαι μοι καὶ θλίψεις καὶ πειρασμοὶ καὶ περιστάσεις οὐ διαλείπουσιν , ἀλλ’ ἔσται μοι καιρὸς ὁ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ σώματος , καθ’ ὃν ἐν εἰρήνῃ ποιήσομαι τὴν κοίμησιν καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ σώματος · εὖ δὲ ἀκριβῶς πέπεισμαι , ὅτι τότε μοι παρέσται τὰ τέλη τῆς εὐφροσύνης , ἐπειδὰν ἡ κοίμησίς με καταλάβῃ καὶ ὁ κατὰ τὸν θάνατον ὕπνος . τότε γὰρ σὺ αὐτὸς , ὦ κύριε , μετὰ τῆς ἀγαθῆς ταύτης ἐλπίδος ἀναλαβών με κατοικιεῖς ἐν ταῖς ἐπουρανίοις σου μοναῖς . σημείωση δὲ κἀνταῦθα τὰς ἐπὶ τοῖς διαψάλμασι διαστολὰς ἤτοι τῆς διανοίας ἐναλλαγὴν παριστώσας ἢ τάχα μεταβολὴν τοῦ μέλους ἐναλλάττοντος ἢ τὸν ῥυθμόν .
Lemmas: ὅτι2 σῦς , κύριος , κατά μόνος ἐπί ἐλπίς κατοικίζω ἐγώ . ἐκεῖνος μέν , φημί , ὁ πολύς ἅτε δή πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδεύω , διά ὅς ὁ πολύς βαδίζω , οὐ ἐλπίζω , τίς δείκνυμι αὐτός ὁ κατά ἀλήθεια ἀγαθός , ἐν οἶνος καί ἔλαιον καί σῖτος πληθύνω ὡς ἀγαθός οὗτος ἀπολαύω ἡγέομαι · ἐγώ δέ ὁ καταξιόω ὁ φάος ὁ πρόσωπον σύ , κύριος , δίδωμι Εὐφρόσυνος Καρδία , ἀλλά οὐδέ σάρξ οὐδέ σῶμα καί οὖον ὁ ἐκ οἶνος καί σῖτος καί ἔλαιον σῶμα χορηγέω , ἀλλά Εὐφρόσυνος ὁ κατά διάνοια . μανθάνω γάρ παρά ὁ σύ πνεῦμα καί ὁ σός ἐπαγγελία , ὅτι , εἰμί καί ὁ μάλιστα κατά ὁ ἐνίστημι βίος λύπη ἐγώ καί θλῖψις καί πειρασμός καί περίστασις οὖον διαλείπω , ἀλλά εἰμί ἐγώ καιρός ὁ ὁ ἀπαλλαγή ὁ σῶμα , κατά ὅς ἐν εἰρήνη ποιέω ὁ κοίμησις καί ὁ ἀπαλλαγή ὁ σῶμα · εὕω δέ ἀκριβῶς πείθω , ὅτι τότε ἐγώ πάρειμι ὁ τέλος ὁ Εὐφρόσυνος , ἐπειδάν ὁ κοίμησις ἐγώ καταλαμβάνω καί ὁ κατά ὁ θάνατος ὕπνος . τότε γάρ σύ αὐτός , εἰμί κύριος , μετά ὁ ἀγαθός οὗτος ἐλπίς ἀναλαμβάνω ἐγώ κατοικίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος σύ μονή . σημείωση δέ ἐνταῦθα ὁ ἐπί ὁ διάψαλμα διαστολή ἤτοι ὁ διάνοια ἐναλλαγή παρίστημι ἢ τάχα μεταβολή ὁ μέλος ἐναλλάσσω ἢ ὁ ῥυθμός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.1
Εἰς τὸ τέλος , ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης · ψαλμὸς τῷ Δαυίδ . Εἰς τὸ τέλος χαριστήριος ὕμνος ᾄδεται ὑπὲρ τῆς ἀγομένης ψυχῆς ἤτοι ἐκκλησίας εἰς θείαν κληρονομίαν ἡτοιμασμένην τοῖς τοῦ θεοῦ θεραπευταῖς . ἔστι γὰρ κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι κύριον · ἔστι δὲ αὕτη οὐ φθαρτὴ καὶ ἐν αἰσθητῷ πλούτῳ τὸ εἶναι ἔχουσα εἴρηται γὰρ εἰσάγεσθαι τοὺς ταύτης κληρονόμους εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον , τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς . εἰς ταύτην τοὺς ἀξίους καλῶν ὁ σωτήρ · δεῦτε ἐκ δεξιῶν μου , εἶπερ οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν . ταύτης ἔρωτα λαβὼν ὁ τὸν ἐγκείμενον ψαλμὸν λέγων , εὐχὴν ἀναπέμπει τῷ εὐτρεπίσαντι αὐτὴν θεῷ , ἵνα ἀξιωθῇ κληρονόμος αὐτῆς κατὰ τὴν καινὴν διαθήκην ἀναδειχθῆναι ὡς καὶ περὶ τῆς αὐτοῦ ψυχῆς σημαίνειν τὴν ἐπιγραφὴν τὴν ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὑπέρ ὁ κληρονομέω · ψαλμός ὁ Δαυίδ . εἰς ὁ τέλος χαριστήριος ὕμνος ἀείδω ὑπέρ ὁ ἄγω Ψυχή ἤτοι ἐκκλησία εἰς θεῖος κληρονομία ἑτοιμάζω ὁ ὁ θεός θεραπευτής . εἰμί γάρ κληρονομία ὁ θεραπεύω κύριος · εἰμί δέ οὗτος οὖον φθαρτός καί ἐν αἰσθητός πλοῦτος ὁ εἰμί ἔχω εἴρω γάρ εἰσάγω ὁ οὗτος κληρονόμος εἰς κληρονομία ἄφθαρτος καί ἀμίαντος καί ἀμάραντος , τηρέω ἐν οὐρανός . εἰς οὗτος ὁ ἄξιος καλός ὁ σωτήρ · δεῦρο ἐκ δεξιός ἐγώ , εἰ ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος . οὗτος Ἔρως λαμβάνω ὁ ὁ ἔγκειμαι ψαλμός λέγω , εὐχή ἀναπέμπω ὁ εὐτρεπίζω αὐτός θεός , ἵνα ἀξιόω κληρονόμος αὐτός κατά ὁ καινός διαθήκη ἀναδείκνυμι ὡς καί περί ὁ αὐτός Ψυχή σημαίνω ὁ ἐπιγραφή ὁ ὑπέρ ὁ κληρονομέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.2
Tὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι , κύριε , σύνες τῆς κραυγῆς μου · πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου , ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ θεὸς μου · ὅτι πρὸς σὲ προσεύξομαι , κύριε . Τὰ μὲν οὖν ῥήματα διὰ στόματος ἀπαγγελόμενα ὠσὶν ἀκούεται καὶ ἐνωτίζεται · ἡ δὲ κραυγὴ οὐ διὰ γλώττης σώματος ἀναβοωμένη , δυνάμει δὲ ἰσχυρᾶς διαθέσεως προφερομένη συνέσεως δεῖται · τὸ δὲ τρίτον ἀξιοῖ τὸν θεὸν προσέχειν ἀκριβῶς καὶ κατανοήσαντα ἐπικρίναι , ὅτι μὴ ἀνάξια αὐτοῦ τυγχάνει τὰ νοήματα · τό πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου , τό πρωῒ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι .
Lemmas: Ο ῥῆμα ἐγώ ἐνωτίζομαι , κύριος , συνίημι ὁ κραυγή ἐγώ · προέχω ὁ φωνή ὁ δέησις ἐγώ , ὁ βασιλεύς ἐγώ καί ὁ θεός ἐγώ · ὅτι πρός σύ προσεύχομαι , κύριος . ὁ μέν οὖν ῥῆμα διά στόμα ἀπαγγέλλω οὖς ἀκούω καί ενωτίζομαι · ὁ δέ κραυγή οὖον διά γλῶσσα σῶμα ἀναβοάω , δύναμις δέ ἰσχυρός διάθεσις προφέρω σύνεσις δήω · ὁ δέ τρίτος ἀξιόω ὁ θεός προσέχω ἀκριβῶς καί κατανοέω ἐπικρίνω , ὅτι μή ἀνάξιος αὐτός τυγχάνω ὁ νόημα · ὁ πρωΐ εἰσακούω ὁ φωνή ἐγώ , ὁ πρωΐ παρίστημι σύ καί ἐφοράω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.3
Ὅτι οὐχὶ θεὸς θέλων ἀνομίαν σὺ εἶ , οὐδὲ παροικήσει σοι πονηρευόμενος · οὐδὲ διαμενοῦσιν παράνομοι κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου . ἐμίσησας πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν , ἀπολεῖς πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος . ἄνδρα αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσεται κύριος . Ἡ κληρονομοῦσα , ὡς ἂν κατηξιωμένη τῶν ἀναγγελθέντων ἀγαθῶν , ἐπιδείκνυσι τοὺς ἀνομοίους αὐτῇ , φάσκουσα ἐν τῇ εὐχῇ , ὅτι ἑκουσίως κακοήθης καὶ πόρνος οὐθ’ ὅλως παροικήσει σοὶ τῷ θεῷ · οἱ δὲ παράνομοι , εἰ καὶ πρὸ τοῦ παρανομῆσαι παρῴκησάν σοί ποτε , ὁποῖοι γεγόνασιν οἱ ἐκ περιτομῆς τὸν Μωυσέως δεξάμενοι νόμον , ἀλλ’ οὐ διαμένουσιν ἕως τέλους κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου , ἅτε τοῦ θείου νόμου παραβάται γενόμενοι · τοὺς δὲ τὴν ἀνομίαν ἐργαζομένους οἷοί εἰσιν οἱ πάντῃ τῆς θεοσεβίας ἀλλότριοι , οὓς καὶ ἐν μισουμένοις λογίζῃ , ἕως ὅτε τὰ μίσους ἄξια πράττουσιν · οὐ γὰρ τοὺς ποτὲ ἐργαζομένους , ἀλλὰ τοὺς ἔτι καὶ νῦν ἐργαζομένους ὡς ἂν ἐπιμένοντας τῇ κακίᾳ μισεῖς · παρὰ πάντας δὲ τούτους ἀπωλείᾳ παραδίδως τοὺς μὴ μόνον κατὰ ἀπάτην λογιζομένους τὰ ψεύδη , ἀλλὰ καὶ λαλοῦντας αὐτὰ καὶ ἑτέροις διακονουμένους , ὁποῖοι τυγχάνουσιν οἱ ἄθεοι αἱρεσιῶται · καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις τὸν ἄνδρα αἱμάτων βδελύσσεται κύριος · ἐν τῇ ἴσῃ τούτων τιμωρίᾳ καὶ τὸν δόλιον τιθεὶς οἷος ἦν ὁ Ἰούδας φιλήματι προδοὺς τὸν κύριον · τοῦ δὲ βδελυγμοῦ ὑπερβάλλουσαν ἀποστροφήν , ὡς ἐπὶ μεγάλῳ μιάσματι τοῦ βδελυσσομένου πρὸς τὸ βδελυκτὸν παριστῶντος .
Lemmas: ὅτι2 οὐ θεός ἐθέλω ἀνομία σύ εἰμί , οὐδέ παροικέω σύ πονηρεύομαι · οὐδέ διαμένω παράνομος κατεναντίον ὁ ὀφθαλμός σύ . μισέω πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , ἀπόλλυμι πᾶς ὁ λαλέω ὁ ψεῦδος . ἀνήρ αἷμα καί δόλιος βδελύσσομαι κύριος . ὁ κληρονομέω , ὡς εἄν καταξιόω ὁ ἀναγγέλλω ἀγαθός , ἐπιδείκνυμι ὁ ἀνόμοιος αὐτός , φάσκω ἐν ὁ εὐχή , ὅτι ἑκούσιος κακοήθης καί πόρνος οὐ ὅλως παροικέω σύ ὁ θεός · ὁ δέ παράνομος , εἰμί καί πρό ὁ παρανομέω παροικέω σύ ποτός , ὁποῖος γίγνομαι ὁ ἐκ περιτομή ὁ Μωυσῆς δέχομαι νόμος , ἀλλά οὖον διαμένω ἠώς τέλος κατεναντίον ὁ ὀφθαλμός σύ , ἅτε ὁ θεῖον νόμος παραβάτης γίγνομαι · ὁ δέ ὁ ἀνομία ἐργάζομαι οἷος εἰμί ὁ πάντῃ ὁ θεοσεβία ἀλλότριος , ὅς καί ἐν μισέω λογίζομαι , ἠώς ὅτε ὁ μῖσος ἄξιος πράσσω · οὖον γάρ ὁ ποτέ ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ ἔτι καί νῦν ἐργάζομαι ὡς εἄν ἐπιμένω ὁ κακία μισέω · παρά πᾶς δέ οὗτος ἀπώλεια παραδίδωμι ὁ μή μόνος κατά ἀπάτη λογίζομαι ὁ ψεύδω , ἀλλά καί λαλέω αὐτός καί ἕτερος διακονέω , ὁποῖος τυγχάνω ὁ ἄθεος αἱρεσιώτης · καί ἐπί πᾶς οὗτος ὁ ἀνήρ αἷμα βδελύσσομαι κύριος · ἐν ὁ ἴσος οὗτος τιμωρία καί ὁ δόλιος τίθημι οἷος εἰμί ὁ Ἰούδας φίλημα προδίδωμι ὁ κύριος · ὁ δέ βδελυγμός ὑπερβάλλω ἀποστροφή , ὡς ἐπί μέγας μίασμα ὁ βδελύσσομαι πρός ὁ βδελυκτός παριστάω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.4
Κύριε , ὁδήγησόν με ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου κατεύθυνον ἐνώπιόν σου τὴν ὁδόν μου . ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἀλήθεια . ἡ καρδία αὐτῶν ματαία . τάφος ἀνεωγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν . ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν . Χριστὸς δὲ ἡ δικαιοσύνη · αὐτὸς γὰρ ἐγενήθη σοφία ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . ἔνια δὲ τῶν ἀντιγράφων · ἐνώπιόν μου τὴν ὁδόν σουἔχει .
Lemmas: κύριος , ὁδηγέω ἐγώ ἐν ὁ δικαιοσύνη σύ ἕνεκα ὁ ἐχθρός ἐγώ κατευθύνω ἐνώπιον σύ ὁ ὁδός ἐγώ . ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ στόμα αὐτός ἀλήθεια . ὁ καρδία αὐτός μάταιος . τάφος ἀνοίγω ὁ λάρυγξ αὐτός . ὁ γλῶσσα αὐτός δολιόω . Χριστός δέ ὁ δικαιοσύνη · αὐτός γάρ γίγνομαι σοφία ἐγώ ἀπό θεός δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . ἔνιοι δέ ὁ ἀντίγραφος · ἐνώπιον ἐγώ ὁ ὁδός εἰσέχω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.5
Εἶεν δ’ ἂν οὗτοι οἱ καλούμενοι σοφοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου , περὶ ὧν εἴρηται · κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν , ὅτι εἰσὶν μάταιοι . τούτων ὁ λάρυγξ ἀποπνεῖ νεκρὰ δόγματα διὰ τὸ μὴ διδάσκειν τὸν ζωοποιοῦντα θεοῦ λόγον , ἀλλὰ τὸν ψευδῆ καὶ νεκρὸν καὶ πάσης πνέοντα ψυχοφθόρου διδασκαλίας .
Lemmas: εἰμί δέ εἄν οὗτος ὁ καλέω σοφός ὁ αἰών οὗτος , περί ὅς εἴρω · κύριος γιγνώσκω ὁ διαλογισμός ὁ σοφός , ὅτι εἰμί μάταιος . οὗτος ὁ λάρυγξ ἀποπνέω νεκρός δόγμα διά ὁ μή διδάσκω ὁ ζωοποιέω θεός λόγος , ἀλλά ὁ ψευδής καί νεκρός καί πᾶς πνέω ψυχοφθόρος διδασκαλία .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.6
Kρῖνον αὐτούς , ὁ θεός · ἀποπεσάτωσαν ἀπὸ τῶν διαβουλίων αὐτῶν · κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῶν ἔξωσον αὐτούς , ὅτι παρεπίκρανάν σε , κύριε . Τοὺς προειρημένους ἐχθρούς , τοὺς δὴ ἐπιβουλεύοντάς μου ταῖς περὶ τῆς κληρονομίας ἐλπίσι καὶ κατὰ τοῦτό σε παραπικραίοντας κρῖνον , φησίν , ὁ θεός , ὅτι σὺ μὲν τὴν ἐμὴν σππουδάζεις περιποιήσασθαι σωτηρίαν . οἱ δὲ θεομαχεῖν παρεσκευασμένοι καὶ σὲ παραπικραίνοντες οὐ διαλείπουσιν ἐπιβουλεύοντές μοι · διὸ κρῖνον αὐτοὺς ἐντεῦθεν ἤδη , ὅπως μὴ μόνον ἐμοὶ παύσωνται ἐπιβουλεύοντες , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τῶν πονηρῶν διαβουλιῶν αὐτῶν ἐκπεσόντες καὶ τοῦ πλήθους τῶν ἀσεβημάτων ἔξω γενόμενοι ὠφεληθῶσι διὰ τῆς σῆς κρίσεως παυσάμενοι τῆς πολλῆς αὐτῶν μοχθηρίας .
Lemmas: Kρῖνον αὐτός , ὁ θεός · ἀποπέω ἀπό ὁ διαβούλιον αὐτός · κατά ὁ πλῆθος ὁ ἀσέβεια αὐτός ἐξωθέω αὐτός , ὅτι ἐπικραίνω σύ , κύριος . ὁ προερέω ἐχθρός , ὁ δή ἐπιβουλεύω ἐγώ ὁ περί ὁ κληρονομία ἐλπίς καί κατά οὗτος σύ παραπικραίνω κρίνω , φημί , ὁ θεός , ὅτι σύ μέν ὁ ἐμός σπουδάζω περιποιέω σωτηρία . ὁ δέ θεομαχέω παρασκευάζω καί σύ παραπικραίνω οὖον διαλείπω ἐπιβουλεύω ἐγώ · διό κρίνω αὐτός ἐντεῦθεν ἤδη , ὅπως μή μόνος ἐγώ παύω ἐπιβουλεύω , ἀλλά καί αὐτός ὁ πονηρός διαβουλία αὐτός ἐκπίτνω καί ὁ πλῆθος ὁ ἀσέβημα ἔξω γίγνομαι ὠφελέω διά ὁ σός κρίσις παύω ὁ πολύς αὐτός μοχθηρία .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.7
Καί εὐφρανθήτωσαν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ σέ · εἰς αἰῶνα ἀγαλλιάσονται , καὶ κατασκηνώσεις ἐν αὐτοῖς . Τοῦτο γὰρ τέλος τῶν ἀγαθῶν , τὸ τὴν προσδοκωμένην αὐτοῖς κληρονομίαν ἀπολαβεῖν , τὸ τὸν κύριον κλῆρον ἀγαθὸν ἀπειληφέναι , τὸ ἔχειν αὐτὸν ἐνοικοῦντα καὶ κατασκκηνοῦντα , καθ’ ἣν πεποίηται ἐπαγγελίαν εἰπών · ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐνπεριπατήσω καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεός , καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός .
Lemmas: καί εὐφραίνω πᾶς ὁ ἐλπίζω ἐπί σός · εἰς αἰών ἀγαλλιάω , καί κατασκήνωσις ἐν αὐτός . οὗτος γάρ τέλος ὁ ἀγαθός , ὁ ὁ προσδοκάω αὐτός κληρονομία ἀπολαμβάνω , ὁ ὁ κύριος κλῆρος ἀγαθός ἀπολαμβάνω , ὁ ἔχω αὐτός ἐνοικέω καί κατασκηνόω , κατά ὅς ποιέω ἐπαγγελία εἶπον · ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω καί εἰμί αὐτός θεός , καί αὐτός εἰμί ἐγώ λαός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_5.8
Καὶ καυχήσονται ἐν σοὶ πάντες οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομά σου . ὅτι σὺ εὐλογήσεις δίκαιον · κύριε , ὡς ὅπλῳ εὐδοκίας ἐστεφάνωσας ἡμᾶς . Οὔσης ἐκ εὐλόγου καυχήσεως καὶ διαβεβλημένης , περὶ ἧς φησὶν ὁ ἀπόστολος · μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις · καὶ ὁ προφήτης · μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ , μηδὲ ὁ ἰσχυρὸς ἐν τῇ ἰσχύι αὐτοῦ μηδὲ ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ . οὐ τοιαύτη τυγχάνει ἡ τοῦ λέγοντος · ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι , εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · καὶ ὁ καυχώμενος ἐν κυρίῳ καυχάσθω · καὶ οἱ ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲ καυχήσονται οὐκ ἐπ’ ἄλλῳ ἢ ἐπὶ μόνῳ τῷ ἠγαπηκέναι τὸ ὄνομά σου καὶ τῷ προαιρέσει καὶ στοργῇ καὶ διαθέσει , ἀλλ’ οὐ φόβῳ οὐδὲ ἀνάγκῃ τὸ σὸν ὄνομα τετιμηκέναι · αἴτιον δὲ ἔσται τῆς καυχήσεως αὐτοῖς τὸ εὐλογεῖσθαι ὑπὸ σοῦ πάντα δίκαιον , τουτέστιν τυγχάνειν τῶν ἐπουρανίων εὐλογιῶν , περὶ ὧν φησὶν ὁ ἀπόστολος · εὐλογητὸς ὁ θεός , ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις · καὶ τέλος δὲ ἀγαθῶν τῆς ἐλπιζομένης κληρονομίας ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος τυγχάνει , οὗ τεύξονται οἱ λέγειν οἷοί τε ὁμοίως τῷ Παύλῳ · τὸν καλὸν ἀγῶνα ἠγώνισμαι , τὸν δρόμον τετέλεκα , τὴν πίστιν τετήρηκα , λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος · τούτῳ γὰρ τῷ στεφάνῳ εὐδόκησεν ὁ θεὸς ὅπλῳ χρήσασθαι φυλακτικῷ πάσης ἐφόδου πολεμίων ἐπιούσης κατὰ τῶν οἰκείων αὐτοῦ .
Lemmas: καί καυχάομαι ἐν σύ πᾶς ὁ ἀγάπη ὁ ὄνομα σύ . ὅτι σύ εὐλογέω Δίκαιος · κύριος , ὡς ὅπλον εὐδοκία στεφανόω ἐγώ . εἰμί ἐκ εὔλογος καύχησις καί διαβεβλημένος , περί ὅς φημί ὁ ἀπόστολος · μηδείς καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος · καί ὁ προφήτης · μή καυχάομαι ὁ σοφός ἐν ὁ σοφία αὐτός , μηδέ ὁ ἰσχυρός ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός μηδέ ὁ πλούσιος ἐν ὁ πλοῦτος αὐτός . οὖον τοιοῦτος τυγχάνω ὁ ὁ λέγω · ἐγώ δέ μή γίγνομαι καυχάομαι , εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · καί ὁ καυχάομαι ἐν κύριος καυχάομαι · καί ὁ ἐπί ὁ πάρειμι δέ καυχάομαι οὐ ἐπί ἄλλος ἢ ἐπί μόνος ὁ ἀγαπάω ὁ ὄνομα σύ καί ὁ προαίρεσις καί στοργή καί διάθεσις , ἀλλά οὖον φόβος οὐδέ ἀνάγκη ὁ σός ὄνομα τιμάω · αἴτιος δέ εἰμί ὁ καύχησις αὐτός ὁ εὐλογέω ὑπό σύ πᾶς Δίκαιος , τουτέστιν τυγχάνω ὁ ἐπουράνιος εὐλογία , περί ὅς φημί ὁ ἀπόστολος · εὐλογητός ὁ θεός , ὁ εὐλογέω ἐγώ ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός ἐν ὁ ἐπουράνιος · καί τέλος δέ ἀγαθός ὁ ἐλπίζω κληρονομία ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος τυγχάνω , ὅς τυγχάνω ὁ λέγω οἷος τε ὁμοίως ὁ Παῦλος · ὁ καλός ἀγών ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω , ὁ πίστις τηρέω , λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος · οὗτος γάρ ὁ στέφανος εὐδοκέω ὁ θεός ὅπλον χράω φυλακτικόν πᾶς ἔφοδος πολέμιος ἔπειμι κατά ὁ οἰκέω αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_6.1
Εἰς τὸ τέλος , ἐν ὕμνοις ὑπὲρ τῆς ὀγδόης · ψαλμὸς τῷ Δαυíδ . Ὀγδόη ἡ ἀναστάσιμος τοῦ σωτῆρος ἡμέρα κυριακὴ σωτήριος , ἐν ᾗ ὡς ἀληθῶς πάντων τῶν ἁμαρτημάτων καθάρσιον εἶναι πιστεύομεν καὶ συμβολικὸν νόμιμον . κατὰ μὲν τὸ τυπικὸν ὀγδόῃ ἡμέρᾳ περιτέμνεται ἀρτιγενὲς βρέφος · κατὰ δὲ τὸ ἀληθὲς λυτροῦται , καθαίρεται δὲ δι’ ἀναγεννήσεως πνεύματος ἁγίου πᾶσα ψυχὴ ἐν θεῷ γεννωμένῃ κατὰ τὴν σωτήριον τοῦ κυρίου ἀνάστασιν , ἥτις ἐστὶν ὀγδόη ἡμέρα . τῆς γὰρ ἑβδόμης τοῦ Σαββάτου τοσούτῳ κρείττων ἀποπέφανται ἡ ὀγδόὴ ὡς λύεσθαι τὴν περὶ τοῦ Σαββάτου νομοθεσίαν , εἰ καταλάβοι κατὰ ταύτην ἡ ὀγδόη τοῦ νεογενοῦς ἡμέρα · περιτέμνεται γὰρ ἄνθρωπος ἐν Σαββάτῳ .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ἐν ὕμνος ὑπέρ ὁ ὄγδοος · ψαλμός ὁ Δαυíδ . ὄγδοος ὁ ἀναστάσιμος ὁ σωτήρ ἡμέρα κυριακός σωτήριος , ἐν ὅς ὡς ἀληθής πᾶς ὁ ἁμάρτημα καθάρσιος εἰμί πιστεύω καί συμβολικός νόμιμος . κατά μέν ὁ τυπικός ὄγδοος ἡμέρα περιτέμνω ἀρτιγενής βρέφος · κατά δέ ὁ ἀληθής λυτρόω , καθαίρω δέ διά ἀναγέννησις πνεῦμα ἅγιος πᾶς ψυχή ἐν θεός γεννάω κατά ὁ σωτήριος ὁ κύριος ἀνάστασις , ὅστις εἰμί ὄγδοος ἡμέρα . ὁ γάρ ἕβδομος ὁ Σάββατο τοσοῦτος ἀγαθός ἀποφαίνω ὁ ὄγδοος ὡς λύω ὁ περί ὁ Σάββατο νομοθεσία , εἰμί καταλαμβάνω κατά οὗτος ὁ ὄγδοος ὁ νεογενής ἡμέρα · περιτέμνω γάρ ἄνθρωπος ἐν σάββατον .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_6.2
Ἐλέησόν με , κύριε , ὅτι ἀσθενής εἰμι · ἴασαί με , κύριε , ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου · καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα . Ἐπειδὴ πᾶσα ἁμαρτία ἐξ ἀσθενείας συμβαίνει ἐξασθενούσης τῆς ψυχῆς καὶ μὴ δυναμένης ἀντιβλέπειν τῇ τοῦ πάθους ἐπαναστάσει , τούτου χάριν ὁ ἡμαρτηκὼς ἀσθένειαν ἑαυτοῦ κατηγορεῖ · σφόδρα νηφόντως καὶ συνησθημένως καταφεύγει ἐπὶ τὸν σωτῆρα καὶ ἰατρὸν τὸν τοῦ θεοῦ ὑιόν · μόνος γὰρ οὗτος τῆς λογικῆς ψυχῆς τὰ τραύματα καὶ τὰ πάθη · τάς τε νόσους καὶ τὰς ἀσθενείας οἷός τε θεραπεύειν · γενόμενος γὰρ ἐν αὐτῇ · ὡς μὲν λόγος θεοῦ τὴν ἀλογίαν αὐτῆς ἀφαιρεῖται · καὶ οἷα σοφία θεοῦ τῆς ἀφροσύνης αὐτὴν ἀπαλλάττει , ἀλλὰ καὶ ὡς δικαιοσύνη τῆς ἀδικίας αὐτὴν ἐλευθεροῖ · καὶ ὡς ἀλήθεια τὸ ψεῦδος αὐτῆς ἀπελαύνει · ὀστᾶ δὲ αὐτοῦ τεταράχθαι λέγων ὁ Δαυὶδ τὰς δυνάμεις τῆς ψυχῆς τὰς νεανικὰς ὑποφαίνει · , δι’ ὧν ἀνδρίζεσθαι καὶ καρτερεῖν καὶ τοῖς πάθεσιν ἀντιβαίνειν εἴωθεν · διὸ αὐτὸς ἑαυτὸν ἑρμηνεύων · καὶ ὅπως ἐταράχθη τὰ ὀστᾶαὐτὰ παριστὰς ἑξῆς ἐπιλέγει · καὶ ἡ ψυχὴ μου ἐταράχθη σφόδρα .
Lemmas: ἐλεάω ἐγώ , κύριος , ὅτι ἀσθενής εἰμί · ἰάομαι ἐγώ , κύριος , ὅτι ταράσσω ὁ ὀστέον ἐγώ · καί ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω σφόδρα . ἐπεί πᾶς ἁμαρτία ἐκ ἀσθένεια συμβαίνω ἐξασθενέω ὁ Ψυχή καί μή δύναμαι ἀντιβλέπω ὁ ὁ πάθος ἐπανάστασις , οὗτος χάρις ὁ ἁμαρτάνω ἀσθένεια ἑαυτοῦ κατηγορέω · σφόδρα νηφόντως καί συναισθάνομαι καταφεύγω ἐπί ὁ σωτήρ καί ἰατρός ὁ ὁ θεός υἱός · μόνος γάρ οὗτος ὁ λογικός Ψυχή ὁ τραῦμα καί ὁ πάθος · ὁ τε νόσος καί ὁ ἀσθένεια οἷος τε θεραπεύω · γίγνομαι γάρ ἐν αὐτός · ὡς μέν λόγος θεός ὁ ἀλογία αὐτός ἀφαιρέω · καί οἷος σοφία θεός ὁ ἀφροσύνη αὐτός ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί ὡς δικαιοσύνη ὁ ἀδικία αὐτός ἐλευθερόω · καί ὡς ἀλήθεια ὁ ψεῦδος αὐτός ἀπελαύνω · ὀστέον δέ αὐτός ταράσσω λέγω ὁ Δαυίδ ὁ δύναμις ὁ Ψυχή ὁ νεανικός ὑποφαίνω · , διά ὅς ἀνδρίζω καί καρτερέω καί ὁ πάθος ἀντιβαίνω εἴωθα · διό αὐτός ἑαυτοῦ ἑρμηνεύω · καί ὅπως ταράσσω ὁ ὀστᾶαὐτὰ παρίστημι ἑξῆς ἐπιλέγω · καί ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω σφόδρα .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_6.3
Καὶ σύ , κύριε , ἕως πότε ; ἐπίστρεψον , κύριε , ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου , σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου . Τὴν ἐπὶ μακρῷ χρόνῳ παράτασιν τῆς ἑαυτοῦ ἐξομολογήσεως καὶ τῆς ἐπὶ μόνου μετανοίας ἐμφαίνει λέγων · καὶ σύ , κύριε , ἕως πότε ; ὁ γάρ τοι σοφὸς τῶν ψυχῶν ἰατρὸς οὐ παραχρῆμα κατὰ τὴν πρώτην ἐπιστροφὴν ἐπακούει τοῦ δεομένου , βουλόμενος δὲ αὐτὸν ἐν ἕξει παραμόνῳ τοῦ ἀγαθοῦ γενέσθαι καὶ τὴν ἀπὸ τῶν κακῶν μετάνοιαν βεβαίαν κτήσασθαι , ἀναβάλλεται τὴν βοήθειαν καὶ ὑπερτίθεται τὴν θεράπειαν , ὅπως μετὰ τὴν ἀξιόλογον ὑπομονὴν καὶ τὴν τελείαν ἐξομολόγησιν ἐπιστὰς εἴπῃ αὐτῷ · καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου , καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησα σοι . τοῖς μὲν οὖν ἐξ ἁμαρτιῶν ἐπιστρέφουσιν τοῦτ’ ἂν εἴποι · τοῖς δὲ μὴ οὕτως , ἀλλ’ ἐπαξίως αὐτὸν ἐπικαλουμένοις ἐρεῖ · ἔτι λαλουντός σου,ἰδοὺ πάρειμι . τὸ δέ · ἐπίστρεψον , κύριε , ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου , σαφῶς διδάσκει ὡς ἀποστραφέντος αὐτὸν τοῦ κυρίου κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἁμαρτίας · διὸ καὶ μυρίαις ἐμπίπτει μετὰ ταῦτα συμφοραῖς καὶ τοῖς κατὰ τὸν οἶκον ἐπ’ ἀλλήλοις κακοῖς , τέλος δὲ κακῶν ἁπάντων καὶ ὁ υἱὸς αὐτῷ ἐπανίσταται · τούτου χάριν ἔλεγεν · καὶ σύ , κύριε , ἕως πότε ; βούλεται δὲ τὸν ἐπιστραφέντα αὐτὸν κύριον καὶ μεταβαλόντα τῆς ἀγανακτήσεως ἱλέῳ κτήσασθαι καὶ ἐπιστραφέντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ῥύσασθαι τῶν κακῶν καὶ ἀνασώσασθαι τῆς προτέρας ἀσθενείας , καὶ τοῦτο ποιῆσαι τὸν κύριον διὰ τὸ αὐτοῦ ἔλεος καὶ τὴν αὐτοῦ φιλανθρωπίαν .
Lemmas: καί σῦς , κύριος , ἠώς πότε ; ἐπιστρέφω , κύριος , ῥύομαι ὁ Ψυχή ἐγώ , σῴζω ἐγώ ἕνεκα ὁ ἔλεος σύ . ὁ ἐπί μακρός χρόνος παράτασις ὁ ἑαυτοῦ ἐξομολόγησις καί ὁ ἐπί μόνος μετάνοια ἐμφαίνω λέγω · καί σῦς , κύριος , ἠώς πότε ; ὁ γάρ ὅς σοφός ὁ Ψυχή ἰατρός οὖον παραχρῆμα κατά ὁ πρῶτος ἐπιστροφή ἐπακούω ὁ δήω , βούλομαι δέ αὐτός ἐν ἔχω παράμονος ὁ ἀγαθός γίγνομαι καί ὁ ἀπό ὁ κακός μετάνοια βέβαιος κτάομαι , ἀναβάλλω ὁ βοήθεια καί ὑπερτίθημι ὁ θεραπεία , ὅπως μετά ὁ ἀξιόλογος ὑπομονή καί ὁ τέλειος ἐξομολόγησις ἐφίστημι εἶπον αὐτός · καιρός δεκτός ἐπακούω σύ , καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω σύ . ὁ μέν οὖν ἐκ ἁμαρτία ἐπιστρέφω οὗτος εἄν εἶπον · ὁ δέ μή οὕτως , ἀλλά ἐπάξιος αὐτός ἐπικαλέω εἴρω · ἔτι λαλέω σουίδης πάρειμι . ὁ δέ · ἐπιστρέφω , κύριος , ῥύομαι ὁ Ψυχή ἐγώ , σαφῶς διδάσκω ὡς ἀποστρέφω αὐτός ὁ κύριος κατά ὁ καιρός ὁ ἁμαρτία · διό καί μυρίος ἐμπίπτω μετά οὗτος συμφορά καί ὁ κατά ὁ οἶκος ἐπί ἀλλήλων κακός , τέλος δέ κακός ἅπας καί ὁ υἱός αὐτός ἐπανίστημι · οὗτος χάρις λέγω · καί σῦς , κύριος , ἠώς πότε ; βούλομαι δέ ὁ ἐπιστρέφω αὐτός κύριος καί μεταβάλλω ὁ ἀγανάκτησις ἵλαος κτάομαι καί ἐπιστρέφω ὁ ψυχή αὐτός ῥύομαι ὁ κακός καί ἀνασῴζω ὁ πρότερος ἀσθένεια , καί οὗτος ποιέω ὁ κύριος διά ὁ αὐτός ἔλεος καί ὁ αὐτός φιλανθρωπία .