eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_96.2
Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν,ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ , εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί . φησίν , ἀγαλλιάσεται πᾶσα ἡ γῆ , ἤτοι ἡ καινὴ κτίσις , καὶ πάντες οἱ ἐξ αἰῶνος τὴν γῆν οἰκήσαντες ἄνθρωποι τοῦ θεοῦ , ἢ καὶ οἱ μέλλοντες κληρονομεῖν τὴν ἐπουράνιον κατὰ τό · μακάριοι οἱ πραεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν . Ἢ ἄλλως τῆς σωματικῆς οὐσίας εἰς ἀφθαρσίαν μεταβληθείσης κατὰ τοὺς τῆς ἀναστάσεως λόγους ἀγαλλιάσεται ἡ γῆ , ἅτε τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας καὶ αὐτὴ καταξιωθησομένη . τότε δὲ νῆσοι πολλαὶ εὐφρανθήσονται , δηλαδὴ αἱ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐκκλησίαι αἱ κατὰ τὸν νῦν αἰῶνα ἐν μέσῳ πελάγει τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ φερόμεναι καὶ πανταχόθεν ὥσπερ ὑπὸ πνευμάτων Εἰ δ’ ἐπὶ τὴν πρώτην αὐτοῦ παρουσίαν ἐκλάβοις ταῦτα , ἐρεῖς , ὅτι τῆς εἰδωλολάτρου πλάνης καὶ τῆς δαιμονικῆς ἐνεργείας οἱ ἐπὶ γῆς ἄνθρωποι ἐλευθερωθέντες καὶ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ προσοικειωθέντες ἀγαλλιάσεσθαι θεσπίζονται . Ὑπερβολὴ δὲ τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως παρίσταται διὰ τοῦ καὶ ταῖς νήσοις τὰ χρηστὰ προφητεύεσθαι . Πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν τὴν Ἰουδαίαν οἰκούντων πάλαι μόνην . σώζει δὲ πολλὴν ἀκολουθίαν πρὸς τὸν πρὸ αὐτοῦ ψαλμόν , ἐπεὶ ὁ μὲν παρών φησιν · ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ , ἐν ἐκείνῳ δὲ ἐλέγετο · ἐβασίλευσεν ὁ θεὸς ἐπὶ τὰ ἔθνη , καὶ τό · ἄσατε τῷ κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ , καὶ τό · κατώρθωσε τὴν οἰκουμένην . καὶ νῦν μὲν εἴρηται · ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσεται = t.r . ἡ γῆ , εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί , ἐν ἐκείνῳ · εὐφρανθήτωσαν οἱ οὐρανοί , καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ , σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . Καὶ Ἡσαίας δέ φησιν · ὑμνήσατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινόν , ἀρχὴ αὐτοῦ δοξάζετε τὸ ὄνομα αὐτοῦ tatsächlich in beiden Handschriften an derselben Stelle ἐπ’ ἄκρου τῆς γῆς , οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν καὶ πλέοντες ἀυτήν , αἱ νῆσοι καὶ οἱ οἰκοῦντες Κηδάρ .
Lemmas: ὁ κύριος εβασιλευσεν,αγαλλιαειδω ὁ γῆ , εὐφραίνω νῆσος πολύς . φημί , ἀγαλλιάω πᾶς ὁ γῆ , ἤτοι ὁ καινός κτίσις , καί πᾶς ὁ ἐκ αἰών ὁ γῆ οἰκέω ἄνθρωπος ὁ θεός , ἢ καί ὁ μέλλω κληρονομέω ὁ ἐπουράνιος κατά ὁ · μακάριος ὁ πρᾶος , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ . ἤ ἄλλως ὁ σωματικός οὐσία εἰς ἀφθαρσία μεταβάλλω κατά ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος ἀγαλλιάω ὁ γῆ , ἅτε ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια καί αὐτός καταξιόω . τότε δέ νῆσος πολύς εὐφραίνω , δηλαδή ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἐκκλησία ὁ κατά ὁ νῦν αἰών ἐν μέσος πέλαγος ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος φέρω καί πανταχόθεν ὥσπερ ὑπό πνεῦμα εἰμί δέ ἐπί ὁ πρῶτος αὐτός παρουσία κλάβος οὗτος , εἴρω , ὅτι ὁ εἰδωλολάτρης πλάνης καί ὁ δαιμονικός ἐνέργεια ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος ἐλευθερόω καί ὁ βασίλεια αὐτός προσοικειόω ἀγαλλιάω θεσπίζω . ὑπερβολή δέ ὁ ὁ θεός δύναμις παρίστημι διά ὁ καί ὁ νῆσος ὁ χρηστός προφητεύω . πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὁ Ἰουδαῖος οἰκέω πάλαι μόνος . σῴζω δέ πολύς ἀκολουθία πρός ὁ πρό αὐτός ψαλμός , ἐπεί ὁ μέν πάρειμι φημί · ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ , ἐν ἐκεῖνος δέ λέγω · βασιλεύω ὁ θεός ἐπί ὁ ἔθνος , καί ὁ · ἀάω ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ , καί ὁ · κατορθόω ὁ οἰκέω . καί νῦν μέν εἴρω · ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω = t.r . ὁ γῆ , εὐφραίνω νῆσος πολύς , ἐν ἐκεῖνος · εὐφραίνω ὁ οὐρανός , καί ἀγαλλιάω ὁ γῆ , σαλεύω ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός . καί Ἡσαΐας δέ φημί · ὑμνέω ὁ κύριος ᾆσμα καινός , ἀρχή αὐτός δοξάζω ὁ ὄνομα αὐτός tatsächlich in beiden Handschriften an derselben Stelle ἐπί ἄκρος ὁ γῆ , ὁ καταβαίνω εἰς θάλασσα καί πλέω ἀυτή , ὁ νῆσος καί ὁ οἰκέω κηδάρ .