eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_106.6
Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς , καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτοὺς καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς εἰς ὁδὸν εὐθεῖαν τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν κατοικητηρίου . ἐξομολογησάσθωσαν τῷ κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων , ὅτι ἐχόρτασε ψυχὴν κενὴν καὶ ψυχὴν πεινῶσαν ἐνέπλησεν ἀγαθῶν . Τῶν ἐθνῶν ἁπάντων πλανωμένων ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνύδρῳ καὶ τῆς ψυχῆς αὐτῶν ἐκλειπούσης ἐξ ἀτροφίας σωτηρίων λόγων οἱ τῶν ἐθνῶν προεστῶτες τοῦ θεοῦ ἄγγελοι οἷα δὴ ποιμένες τῆς ἀνθρωπίνης ἀγέλης ἐβόων πρὸς τὸν θεὸν ἱκετεύοντες κοινὸν ἅπασι καταπεμφθῆναι σωτῆρα . καὶ ἐκέκραξαν πρὸς κύριον οὗτοι ἐν τῷ θλίβεσθαι τοὺς ἐγκεχειρισμένους αὐτοῖς . ὑπερπάσχοντες καὶ ὑπεραλγοῦντες αὐτῶν πλανωμένων ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνύδρῳ καὶ ὁδὸν πόλεως κατοικητηρίου μὴ εὑρισκόντων , ἀλλὰ καὶ πεινώντων καὶ διψώντων καὶ τὴν ψυχὴν ἤδη δι’ ἀτροφίαν ἐκλειπόντων ἐβόων αὐτοὶ καὶ ἔκραζον πρὸς κύριον ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἕκαστος πρεσβεύοντες . Εἶτ’ ἐπιλέγει · καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς · οἱ μὲν γὰρ ἐπλανήθησαν ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνύδρῳ τοῦτο πρῶτον νόσημα νενοσηκότες τὸ τῆς πλάνης . καὶ δευτέρῳ δὲ κακῷ περιπεσόντες ὁδὸν πόλεως κατοικητηρίου αὐτῶν οὐχ’ εὗρον . καὶ τρίτον δὲ αὐτοὺς περιέσχε κακόν , ἐπείπερ ἦσαν πεινῶντες καὶ διψῶντες ὡς τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκλείπειν ἐν αὐτοῖς . ὁ δὲ φιλάνθρωπος θεὸς καὶ ἀγαθὸς σωτῆρ πρῶτον μὲν ὡδήγησεν αὐτοὺς εἰς ὁδὸν εὐθεῖαν . ἔπειτα ἔδειξεν αὐτοῖς , πῶς χρὴ βαδίζειν τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν τοῦ κατοικητηρίου . καὶ ἐπὶ τούτοις ἐνέπλησεν αὐτοὺς ἀγαθῶν . καὶ τίς ἂν εἴη ἡ εὐθεῖα ὁδὸς ἢ ὁ σωτήριος λόγος , ὁ εὐαγγελικός , ὁ μόνος ἡμᾶς ἀνάγων εἰς τὴν ἐπουράνιον πόλιν , ἐν ᾗ γενόμενοι τὸ κατοικητήριον ἡμῶν εὑρήσομεν ; ἐπὶ τούτοις εὐχαριστεῖν ἡμᾶς παρακελεύεται τῷ κυρίῳ διεξιόντας τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ κηρύσσοντας εἰς πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων , ὅπως οἱ πάντες τὴν χάριν τὴν εἰς ἡμᾶς γενομένην καὶ τὰ ἐλέη τοῦ θεοῦ μαθόντες σπεύσωσιν ἐπὶ τὴν αὐτῶν aus αὐτῶν σωτηρίαν .
Lemmas: καί κράζω πρός κύριος ἐν ὁ θλίβω αὐτός , καί ἐκ ὁ ἀνάγκη αὐτός ῥύομαι αὐτός καί ὁδηγέω αὐτός εἰς ὁδός εὐθύς ὁ πορεύω εἰς πόλις κατοικητήριος . ἐξομολογέομαι ὁ κύριος ὁ ἔλεος αὐτός καί ὁ θαυμάσιος αὐτός ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὅτι χορτάζω ψυχή κενός καί ψυχή πεινάω ἐμπίμπλημι ἀγαθός . ὁ ἔθνος ἅπας πλανάω ἐν γῆ ἐρῆμος καί ἄνυδρος καί ὁ Ψυχή αὐτός ἐκλείπω ἐκ ἀτροφία Σωτηρίων λόγος ὁ ὁ ἔθνος προίστημι ὁ θεός ἄγγελος οἷος δή ποιμήν ὁ ἀνθρώπινος ἀγέλη βοάω πρός ὁ θεός ἱκετεύω κοινός ἅπας καταπέμπω σωτήρ . καί κράζω πρός κύριος οὗτος ἐν ὁ θλίβω ὁ ἐγχειρίζω αὐτός . ὑπερπάσχω καί ὑπεραλγέω αὐτός πλανάω ἐν γῆ ἐρῆμος καί ἄνυδρος καί ὁδός πόλις κατοικητήριος μή εὑρίσκω , ἀλλά καί πεινάω καί διψάω καί ὁ ψυχή ἤδη διά ἀτροφία ἐκλείπω βοάω αὐτός καί κράζω πρός κύριος ὑπέρ ὁ οἰκέω ἕκαστος πρεσβεύω . εἶτα ἐπιλέγω · καί ἐκ ὁ ἀνάγκη αὐτός ῥύομαι αὐτός · ὁ μέν γάρ πλανάω ἐν γῆ ἐρῆμος καί ἄνυδρος οὗτος πρῶτος νόσημα νοσέω ὁ ὁ πλάνης . καί δύο δέ κακός περιπίπτω ὁδός πόλις κατοικητήριος αὐτός οὐ εὑρίσκω . καί τρίτος δέ αὐτός περιέχω κακός , ἐπεί εἰμί πεινάω καί διψάω ὡς ὁ ψυχή αὐτός ἐκλείπω ἐν αὐτός . ὁ δέ φιλάνθρωπος θεός καί ἀγαθός σωτήρ πρῶτος μέν ὁδηγέω αὐτός εἰς ὁδός εὐθύς . ἔπειτα δείκνυμι αὐτός , πῶς χρή βαδίζω ὁ φέρω εἰς ὁ πόλις ὁ κατοικητήριος . καί ἐπί οὗτος ἐμπίμπλημι αὐτός ἀγαθός . καί τίς εἄν εἰμί ὁ εὐθύς ὁδός ἢ ὁ σωτήριος λόγος , ὁ εὐαγγελικός , ὁ μόνος ἐγώ ἀνάγω εἰς ὁ ἐπουράνιος πόλις , ἐν ὅς γίγνομαι ὁ κατοικητήριος ἐγώ εὑρίσκω ; ἐπί οὗτος εὐχαριστέω ἐγώ παρακελεύομαι ὁ κύριος διεξέρχομαι ὁ ἔλεος αὐτός καί ὁ θαυμάσιος αὐτός κηρύσσω εἰς πᾶς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁ πᾶς ὁ χάρις ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι καί ὁ ἔλεος ὁ θεός μανθάνω σπεύδω ἐπί ὁ αὐτός aus αὐτός σωτηρία .