eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_113.5
Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον , ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων . στόμα ἔχουσι καὶ οὐ λαλήσουσιν , ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ οὐκ ὄψονται , ὦτα ἔχουσι καὶ οὐκ ἀκούσονται , ῥῖνας ἔχουσι καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται , χεῖρας ἔχουσι καὶ οὐ ψηλαφήσουσιν , πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν , οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν . ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς . Διέσταλται καὶ ἰδίως ἀφώρισται τοῦ ἑκατοστοῦ τρισκαιδεκάτου ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων τὰ προκείμενα , ὥστε εἶναι ἑκατοστὸν τεσσαρεσκαιδέκατον ψαλμὸν τὸν μετὰ χεῖρας . ἐπεὶ δὲ ἐγκύψας αὐτῇ τῇ Ἑβραίων βίβλῳ καὶ τοῖς αὐτῶν χαρακτῆρσι συνημμένας εὗρον τὰς λέξεις , ἐπέστησα καλῶς ἔχειν ἀκολουθῆσαι τῇ Ἑβραικῇ βίβλῳ συνάψαι τε τοῖς προτέροις τὰ προκείμενα , ὥστε εἶναι μέρος αὐτὰ τοῦ ἑκατοστοῦ τρισκαιδεκάτου ὕμνου . δοκεῖ οὖν καὶ τὰ προκείμενα ἀνηρτῆσθαι τῶν προτέρων · παιδεύονται γὰρ οἱ παῖδες , οἷς ἐλέγετο · αἰνεῖτε , παῖδες , κύριον , τουτέστιν ὁ νέος λαός , ποῖον κύριον προσήκει αἰνεῖν , δηλαδὴ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν ἐν τῇ ἐξόδῳ τοῦ Ἰσραὴλ τῇ ἐξ Αἰγύπτου τὰ τοσαῦτα θαυμάσια διαπραξάμενον . Ἐκείνοις οὖν ἀκολούθως οἱ αὐτοὶ διδάσκονται τοὺς πάλαι νενομισμένους αὐτῶν θεούς , ὁποῖοί τινες ἦσαν , μὴ ἀγνοεῖν , ὅτι ἄψυχοι καὶ πάσης αἰσθήσεως ἐστερημένοι , ὅτι νεκρὰ καὶ τυφλὰ καὶ κωφὰ εἴδωλα οὐδὲν ὅμοιον ἔχοντα οὐχ ὅπως τῷ μεγάλῳ καὶ παραδοξοποιῷ ποιητῇ τῶν ὅλων , ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἐσχάτοις τῶν ἐμψύχων , οἷς μέτεστιν αἰσθήσεως , πάντῃ δὲ ἄψυχος ὕλη καθέστηκεν . κἀκεῖνα μέν , λέγω δὴ τὰ ἄλογα ζῷα , θεοῦ λόγῳ συνέστηκεν . οἱ δὲ τῶν ἐθνῶν νενομισμένοι θεοὶ ἀνθρωπίνων ἔργων ἀναπλάσματα τυγχάνει . Διδάσκονται δὲ λέγειν οἱ αὐτοί · ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς , οὐχ ἵνα ἐπαρῶνται τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλ’ ὡς ἂν εἰδεῖεν , ὅτι τοῦτο ἕπεται τοῖς εἰδωλολάτραις · οἱ γὰρ τοῖς ἀψύχοις εἰδώλοις ὡς θεοῖς προσανέχοντες νεκρῶν καὶ ἀναισθήτων εἰδώλων οὐδὲν διοίσουσι τοσαύτην βλάβην ἐπεργαζομένης ἐν αὐτοῖς τῆς περὶ τὰ εἴδωλα φωλευούσης δαιμονικῆς ἐνεργείας .
Lemmas: ὁ εἴδωλον ὁ ἔθνος ἀργύριον καί χρυσίον , ἔργον χείρ ἄνθρωπος . στόμα ἔχω καί οὖον λαλέω , ὀφθαλμός ἔχω καί οὐ ὁράω , οὖς ἔχω καί οὐ ἀκούω , ῥίς ἔχω καί οὐ ὀσφραν́ͅζω , χείρ ἔχω καί οὖον ψηλαφάω , πούς ἔχω καί οὖον περιπατέω , οὖον φωνέω ἐν ὁ λάρυγξ αὐτός . ὅμοιος αὐτός γίγνομαι ὁ ποιέω αὐτός καί πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός . διαστέλλω καί ἰδίως ἀφορίζω ὁ ἑκατοστός τρισκαιδέκατος ἐν τις ὁ ἀντίγραφος ὁ πρόκειμαι , ὥστε εἰμί ἑκατοστός τεσσαρεσκαιδέκατος ψαλμός ὁ μετά χείρ . ἐπεί δέ ἐγκύπτω αὐτός ὁ Ἑβραῖος Βίβλος καί ὁ αὐτός χαρακτήρ συνάπτω εὑρίσκω ὁ λέγω , ἐφίστημι καλῶς ἔχω ἀκολουθέω ὁ εβραϊκός Βίβλος συνάπτω τε ὁ πρότερος ὁ πρόκειμαι , ὥστε εἰμί μέρος αὐτός ὁ ἑκατοστός τρισκαιδέκατος ὕμνος . δοκέω οὖν καί ὁ πρόκειμαι ἀναρτάω ὁ πρότερος · παιδεύω γάρ ὁ παῖς , ὅς λέγω · αἰνέω , παῖς , κύριος , τουτέστιν ὁ νέος λαός , ποῖος κύριος προσήκω αἰνέω , δηλαδή αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ ἔξοδος ὁ Ἰσραήλ ὁ ἐκ Αἴγυπτος ὁ τοσοῦτος θαυμάσιος διαπράσσω . ἐκεῖνος οὖν ἀκόλουθος ὁ αὐτός διδάσκω ὁ πάλαι νομίζω αὐτός θεός , ὁποῖος τις εἰμί , μή ἀγνοέω , ὅτι ἄψυχος καί πᾶς αἴσθησις στερέω , ὅτι νεκρός καί τυφλός καί κωφός εἴδωλον οὐδείς ὅμοιος ἔχω οὐ ὅπως ὁ μέγας καί παραδοξοποιός ποιητής ὁ ὅλος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἔσχατος ὁ ἔμψυχος , ὅς μέτειμι αἴσθησις , πάντῃ δέ ἄψυχος ὕλη καθίστημι . ἐκεῖνος μέν , λέγω δή ὁ ἄλογος ζῷον , θεός λόγος συνίστημι . ὁ δέ ὁ ἔθνος νομίζω θεός ἀνθρώπινος ἔργον ἀνάπλασμα τυγχάνω . διδάσκω δέ λέγω ὁ αὐτός · ὅμοιος αὐτός γίγνομαι ὁ ποιέω αὐτός καί πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός , οὐ ἵνα ἐπαίρω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς εἄν οἶδα , ὅτι οὗτος ἕπω ὁ εἰδωλολάτρης · ὁ γάρ ὁ ἄψυχος εἴδωλον ὡς θεός προσανέχω νεκρός καί ἀναίσθητος εἴδωλον οὐδείς διαφέρω τοσοῦτος βλάβη ἐπεργάζομαι ἐν αὐτός ὁ περί ὁ εἴδωλον φωλεύω δαιμονικός ἐνέργεια .