eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_77.1
Συνέσεως τῷ Ἀσάφ . Προσέχετε , λαός μου , τὸν νόμον μου , κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου . ἀνοίξω ἐν παραβολῇ τὸ στόμα μου , φθέγξομαι προβλήματα ἀπ’ ἀρχῆς . Παρορμῶν ἡμᾶς ὁ λόγος ἐπὶ τὴν σύνεσιν τῶν ἐμφερομένων , συνέσεως τὴν ἐπιγραφὴν ἐποιήσατο · ταύτης γὰρ δεόμεθα εἰς θήραν τῆς προκειμένης διανοίας . πρῶτον μὲν οὖν ζητήσειεν ἄν τις εὐλόγως , τίνος πρόσωπον τυγχάνει τὸ φάσκον ἐν ἀρχῇ · προσέχετε , λαός μου , τὸν νόμον μου , κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου · οὔτε γὰρ τῷ Ἀσὰφ οὔτε τῷ Δαυὶδ ἁρμόζει ταῦτα λέγειν , ἐπεὶ μὴ νομοθέται γεγόνασιν οὗτοι , οὔτε τό · οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου , ἔπρεπε λέγειν ἤτοι τὸν Ἀσὰφ ἢ τὸν Δαυίδ · οὐ γὰρ οἰκεῖα ῥήματα προσέφερον , τῇ δὲ τοῦ θείου πνεύματος βουλῇ διηκονοῦντο . διὸ συνέσεως προγέγραπται , ὡς ἂν συνῶμεν , τίς τέ ἐστιν ὁ ταῦτα λέγων καὶ τίς ὁ λαὸς αὐτοῦ καὶ τίς ὁ νόμος · ἕτερος γὰρ ἔοικεν εἶναι παρὰ τὸν Μωσέως . Ταῦτα δ’ ἐπιλύεται τὸ εὐαγγέλιον , ἐν ᾧ εἴρηται · ταῦτα πάντα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς , ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος · ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου , ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς . διὰ ποίου δὲ προφήτου ταῦτα εἴρητο ἢ διὰ τοῦ προκειμένου Ἀσάφ ; ὃν μὴ συνιέντες τινὲς προσέθηκαν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τό · διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου · ἐν δέ γε τοῖς ἀκριβέσιν ἀντιγράφοις ἄνευ τῆς προσθήκης τῆς διὰ Ἡσαΐου ἁπλῶς οὕτως εἴρηται · ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος · ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου , ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς · ἃ δὴ φέρεται ἐν τοῖς προκειμένοις , οὐ μὴν ἐν τῇ τοῦ Ἡσαΐου προφητείᾳ . οὐκοῦν ἐκ τῆς εὐαγγελικῆς παραθέσεως ὁ σωτὴρ ἂν εἴη καὶ οὐδὲ ἄλλος ὁ ἐξ οἰκείου προσώπου φάσκων ἐπὶ τοῦ παρόντος τό · προσέχετε , λαός μου , τὸν νόμον μου . Ἵνα δὲ συνῶμεν αὐτόν , συνέσεως τὴν προγραφὴν ἐποιήσατο , ὡς μήτε ψαλμὸν μήτε ᾠδὴν μήτε τι τοιοῦτον νομίζειν εἶναι τὰ λεγόμενα , ἀλλὰ Χριστοῦ διδασκαλίαν πρὸς τὸν αὐτοῦ λαόν , δηλαδὴ τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ , περὶ τῶν παρανομημάτων τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους διαστελλομένου . νοήσεις δὲ τὸν αὐτοῦ λαὸν ἕτερον ὄντα παρὰ τὸν ἐν τοῖς ἑξῆς κατηγορούμενον τὴν Ζαχαρίου προφητείαν τούτοις παραθείς , δι’ ἧς εἴρηται · χαῖρε σφόδρα , θύγατερ Σιών , κήρυσσε , θύγατερ Ἱερουσαλήμ · ἰδοὺ ἐγὼ ἔρχομαι καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου , λέγει κύριος · καὶ καταφεύξονται ἔθνη πολλὰ ἐπὶ τὸν κύριον , καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν , κἀγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν · καὶ γνώσεσθε , ὅτι κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέν με πρὸς ὑμᾶς . θέα γὰρ ἐν τούτοις , ὡς ὁ κύριος ἀπεστάλθαι ἑαυτὸν ὁμολογεῖ ὑφ’ ἑτέρου κυρίου παντοκράτορος ἑαυτῷ τε ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν συνάξειν ἐπαγγέλλεται λαόν . αὐτὸς οὖν οὗτος ὁ τοῦ θεοῦ λόγος τῷ ἐξ ἐθνῶν λαῷ προσεφώνει λέγων · προσέχετε λαός μου , τὸν νόμον μου . Νόμον δὲ αὐτοῦ τὸ εὐαγγέλιον εἶναι διδάσκει , περὶ οὗ καὶ Ἡσαΐας ἐθέσπιζε λέγων · ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ , καὶ κρινεῖ ἀναμέσον τῶν ἐθνῶν . τοῦτον δὲ καὶ Ἱερεμίας διαθήκην καινὴν ὠνόμασεν εἰπών · ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει κύριος , καὶ διαθήσομαι διαθήκην καινήν , οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν . καὶ Ἡσαΐας δὲ πάλιν περὶ τοῦ σωτῆρος ἀνεφώνει λέγων · ἰδοὺ ὁ παῖς μου , ὃν ᾑρέτισα , ὁ ἐκλεκτός μου · προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου · κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει . οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ · κάλαμον συντεθλασμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει , ἀλλ’ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν · ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται , ἕως ἂν θῇ ἐπὶ τῆς γῆς κρίσιν · καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν . ἀντὶ γὰρ τοῦ · καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν , τὸ Ἑβραϊκὸν καὶ τῷ νόμῳ αὐτοῦ περιέχει , ὡς συμφώνως καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταὶ ἐκδεδώκασι καὶ τῷ νόμῳ αὐτοῦ εἰρηκότες . Παραινεῖ τοίνυν ὁ Χριστὸς τῷ ἑαυτοῦ λαῷ τῷ ἐξ ἐθνῶν διὰ τῶν προκειμένων προσέχειν τῷ νόμῳ αὐτοῦ · προσέχειν γὰρ βούλεται καὶ οὐχ ὡς ἔτυχεν ἀκούειν , θεωρεῖν δὲ κατανενοημένως καὶ συνιέναι τὸν αὐτοῦ νόμον · ἀλλὰ καὶ κλίνειν τὸ οὖς εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ . διὸ καὶ ἐν εὐαγγελίοις συνεχῶς διεστέλλετο λέγων · ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν , ἀκουέτω . καὶ προσέχειν τῷ νόμῳ αὐτοῦ παρακελεύεται , ἐπειδήπερ τὰς διδασκαλίας ἐν παραβολαῖς ἐποιεῖτο . διὸ ἐπιλέγει · ἀνοίξω ἐν παραβολῇ τὸ στόμα μου , φθέγξομαι προβλήματα ἀπ’ ἀρχῆς · ὃ δὴ διδάσκει καὶ ἡ τῶν ἱερῶν εὐαγγελίων γραφή , δι’ ἧς εἴρηται , ὅτι πάντα ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς , ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος · ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου , ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς . ἀντὶ γὰρ τοῦ · φθέγξομαι προβλήματα ἀπ’ ἀρχῆς , Ἑβραῖος ὢν ὁ Ματθαῖος οἰκείᾳ ἐκδόσει κέχρηται εἰπών · ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς , ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ὀμβρήσω αἰνίγματα ἐξ ἀρχῆθεν ἐκδέδωκεν , ὁ δὲ Σύμμαχος · ἀναβλύσω προβλήματα ἀρχαῖα . Μέλλων δὲ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος τὰς κατηγορίας τοῦ προτέρου ποιεῖσθαι λαοῦ καὶ τὰς αἰτίας , δι’ ἃς ἀποβέβληται παρατίθεσθαι , ἀναγκαίως τῇ ἑαυτοῦ ἐκκλησίᾳ παρακελεύεται προσέχειν τοῖς λεγομένοις καὶ συνιέναι τὰς παραθέσεις τῆς τῶν παλαιῶν κατηγορίας , ὡς ἂν μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπέσοι , μαθοῦσα δὲ ἐκ τῆς περὶ ἐκείνων διηγήσεως , ὁποῖον αὐτοὺς διεδέξατο τέλος , σωφρονίζοιτο ἐκ τοῦ παραδείγματος · εἰπών · διανοίξω ἐν παραβολῇ τὸ στόμα μου , φθέγξομαι προβλήματα ἀπ’ ἀρχῆς , ἐπιφέρει τὰς τοῦ προτέρου λαοῦ κατηγορίας · παραβολῇ γὰρ ἐκείνοις κέχρηται ἀντὶ ὑποδείγματος εἰς ἡμετέραν νουθεσίαν . Καὶ καθ’ ἑτέραν δὲ διάνοιαν ὁ παρὼν λόγος τὰς παρανομίας τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους συγκαταριθμεῖται , ἐπειδήπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐλέγετο · ἵνα τί , ὁ θεός , ἀπώσω εἰς τέλος , ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου ; καὶ ὅσα ἄλλα περὶ τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς πολιορκίας ἐλέγετο · τὰς γὰρ τούτων αἰτίας παρίστησι διὰ τῶν προκειμένων . καὶ ἐπειδὴ ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγετο ψαλμῷ · μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος , καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι ; ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν ; ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ θεός , ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ ; εἰκότως ἐπειδὴ τοιαῦτα ἐπηπόρηται , τὰς αἰτίας ἐπὶ τοῦ παρόντος καταλέγει τῆς εἰς τέλος μετελθούσης τὸ Ἰουδαίων ἔθνος ὀργῆς . καὶ αὐτὸς δὲ ἐν εὐαγγελίοις ὁ σωτὴρ παραπλησίως τοῖς προκειμένοις πρὸς τοὺς αὐτοὺς ἀπετείνετο λέγων · ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ὑπὸ τὰς πτέρυγας , καὶ οὐκ ἠθελήσατε ; ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος .
Lemmas: Σύνεσις ὁ Ἀσάφ . προσέχω , λαός ἐγώ , ὁ νόμος ἐγώ , κλίνω ὁ οὖς σύ εἰς ὁ ῥῆμα ὁ στόμα ἐγώ . ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , φθέγγομαι πρόβλημα ἀπό ἀρχή . παρορμάω ἐγώ ὁ λόγος ἐπί ὁ σύνεσις ὁ ἐμφέρω , σύνεσις ὁ ἐπιγραφή ποιέω · οὗτος γάρ δήω εἰς θήρ ὁ πρόκειμαι διάνοια . πρῶτος μέν οὖν ζητέω ἄν τις εὔλογος , τίς πρόσωπον τυγχάνω ὁ φάσκω ἐν ἀρχή · προσέχω , λαός ἐγώ , ὁ νόμος ἐγώ , κλίνω ὁ οὖς σύ εἰς ὁ ῥῆμα ὁ στόμα ἐγώ · οὔτε γάρ ὁ Ἀσάφ οὔτε ὁ Δαυίδ ἁρμόζω οὗτος λέγω , ἐπεί μή νομοθέτης γίγνομαι οὗτος , οὔτε ὁ · οὖς σύ εἰς ὁ ῥῆμα ὁ στόμα ἐγώ , πρέπω λέγω ἤτοι ὁ Ἀσάφ ἢ ὁ Δαυίδ · οὖον γάρ οἰκεῖος ῥῆμα προσφέρω , ὁ δέ ὁ θεῖον πνεῦμα βουλή διακονέω . διό σύνεσις προγράφω , ὡς εἄν συνίημι , τίς τε εἰμί ὁ οὗτος λέγω καί τίς ὁ λαός αὐτός καί τίς ὁ νόμος · ἕτερος γάρ ἔοικα εἰμί παρά ὁ Μωσῆς . οὗτος δέ ἐπιλύω ὁ εὐαγγέλιον , ἐν ὅς εἴρω · οὗτος πᾶς λαλέω ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολή ὁ ὄχλος καί Χωρὶς παραβολή οὐ λαλέω αὐτός , ὅπως πληρόω ὁ ἐρώ διά ὁ προφήτης λέγω · ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , ἐρεύγομαι κρύπτω ἀπό καταβολή . διά ποῖος δέ προφήτης οὗτος εἴρω ἢ διά ὁ πρόκειμαι Ἀσάφ ; ὅς μή συνίημι τις προστίθημι ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὁ · διά Ἠσαΐας ὁ προφήτης · ἐν δέ γε ὁ ἀκριβής ἀντίγραφος ἄνευ ὁ προσθήκη ὁ διά Ἠσαΐας ἁπλόος οὕτως εἴρω · ὅπως πληρόω ὁ ἐρώ διά ὁ προφήτης λέγω · ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , ἐρεύγομαι κρύπτω ἀπό καταβολή · ὁ δή φέρω ἐν ὁ πρόκειμαι , οὖον μήv ἐν ὁ ὁ Ἠσαΐας προφητεία . οὐκοῦν ἐκ ὁ εὐαγγελικός παράθεσις ὁ σωτήρ εἄν εἰμί καί οὐδέ ἄλλος ὁ ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον φάσκω ἐπί ὁ πάρειμι ὁ · προσέχω , λαός ἐγώ , ὁ νόμος ἐγώ . ἵνα δέ συνίημι αὐτός , σύνεσις ὁ προγραφή ποιέω , ὡς μήτε ψαλμός μήτε ἀοιδή μήτε τίς τοιοῦτος νομίζω εἰμί ὁ λέγω , ἀλλά Χριστός διδασκαλία πρός ὁ αὐτός λαός , δηλαδή ὁ ἐκκλησία αὐτός , περί ὁ παρανόμημα ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος διαστέλλω . νοέω δέ ὁ αὐτός λαός ἕτερος εἰμί παρά ὁ ἐν ὁ ἑξῆς κατηγορέω ὁ Ζαχαρίας προφητεία οὗτος παρατίθημι , διά ὅς εἴρω · χαίρω σφόδρα , θυγάτηρ Σιών , κηρύσσω , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ · ἰδού ἐγώ ἔρχομαι καί κατασκηνόω ἐν μέσος σύ , λέγω κύριος · καί καταφεύγω ἔθνος πολύς ἐπί ὁ κύριος , καί εἰμί ἐγώ εἰς λαός , ἐγώ εἰμί αὐτός εἰς θεός · καί γιγνώσκω , ὅτι κύριος παντοκράτωρ ἐξαποστέλλω ἐγώ πρός σύ . θέα γάρ ἐν οὗτος , ὡς ὁ κύριος ἀποστέλλω ἑαυτοῦ ὁμολογέω ὑπό ἕτερος κύριος παντοκράτωρ ἑαυτοῦ τε ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος συνάγω ἐπαγγέλλω λαός . αὐτός οὖν οὗτος ὁ ὁ θεός λόγος ὁ ἐκ ἔθνος λαός προσφωνέω λέγω · προσέχω λαός ἐγώ , ὁ νόμος ἐγώ . Νόμος δέ αὐτός ὁ εὐαγγέλιον εἰμί διδάσκω , περί ὅς καί Ἠσαΐας θεσπίζω λέγω · ἐκ γάρ Σιών ἐξέρχομαι νόμος καί λόγος κύριος ἐκ Ἱερουσαλήμ , καί κρίνω ἀναμέσον ὁ ἔθνος . οὗτος δέ καί Ἱερεμίας διαθήκη καινός ὀνομάζω εἶπον · ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι , λέγω κύριος , καί διατίθημι διαθήκη καινός , οὖον κατά ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι ὁ πατήρ αὐτός . καί Ἠσαΐας δέ πάλιν περί ὁ σωτήρ ἀναφωνέω λέγω · ἰδού ὁ παῖς ἐγώ , ὅς αἱρετίζω , ὁ ἐκλεκτός ἐγώ · προσδέχομαι αὐτός ὁ ψυχή ἐγώ · κρίσις ὁ ἔθνος ἐκφέρω . οὐ ἐρίζω οὐδέ κραυγάζω οὐδέ ἀκούω ἔξω ὁ φωνή αὐτός · κάλαμος συντεθλαίνω οὖον κατέαξις καί λίνον τύφω οὖον σβέννυμι , ἀλλά εἰς ἀλήθεια ἐκφέρω κρίσις · ἀνάλαμψις καί οὖον θραύω , ἠώς εἄν τίθημι ἐπί ὁ γῆ κρίσις · καί ὁ ὄνομα αὐτός ἔθνος ἐλπίζω . ἀντί γάρ ὁ · καί ὁ ὄνομα αὐτός ἔθνος ἐλπίζω , ὁ ἑβραικός καί ὁ νόμος αὐτός περιέχω , ὡς σύμφωνος καί ὁ λοιπός πᾶς ἑρμηνευτής ἐκδίδωμι καί ὁ νόμος αὐτός ἐρῶ . παραινέω τοίνυν ὁ Χριστός ὁ ἑαυτοῦ λαός ὁ ἐκ ἔθνος διά ὁ πρόκειμαι προσέχω ὁ νόμος αὐτός · προσέχω γάρ βούλομαι καί οὐ ὡς τυγχάνω ἀκούω , θεωρέω δέ κατανενοημένως καί συνίημι ὁ αὐτός νόμος · ἀλλά καί κλίνω ὁ οὖς εἰς ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός . διό καί ἐν εὐαγγέλιον συνεχῶς διαστέλλω λέγω · ὁ ἔχω οὖς ἀκούω , ἀκούω . καί προσέχω ὁ νόμος αὐτός παρακελεύομαι , ἐπεί ὁ διδασκαλία ἐν παραβολή ποιέω . διό ἐπιλέγω · ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , φθέγγομαι πρόβλημα ἀπό ἀρχή · ὅς δή διδάσκω καί ὁ ὁ ἱερός εὐαγγέλιον γραφεύς , διά ὅς εἴρω , ὅτι πᾶς οὗτος λαλέω ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολή ὁ ὄχλος καί Χωρὶς παραβολή οὐ λαλέω αὐτός , ὅπως πληρόω ὁ ἐρώ διά ὁ προφήτης λέγω · ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , ἐρεύγομαι κρύπτω ἀπό καταβολή . ἀντί γάρ ὁ · φθέγγομαι πρόβλημα ἀπό ἀρχή , Ἑβραῖος εἰμί ὁ Ματθαῖος οἰκεῖος ἔκδοσις χράομαι εἶπον · ἐρεύγομαι κρύπτω ἀπό καταβολή , ἀντί ὅς ὁ μέν Ἀκύλας ὀμβρέω αἴνιγμα ἐκ ἀρχῆθεν ἐκδίδωμι , ὁ δέ Σύμμαχος · αναβλύζω πρόβλημα ἀρχαῖος . Μέλλων δέ ὁ ὁ θεός λόγος ὁ κατηγορία ὁ πρότερος ποιέω λαός καί ὁ αἴτιος , διά ὅς ἀποβάλλω παρατίθημι , ἀναγκαῖος ὁ ἑαυτοῦ ἐκκλησία παρακελεύομαι προσέχω ὁ λέγω καί συνίημι ὁ παράθεσις ὁ ὁ παλαιός κατηγορία , ὡς εἄν μή ὁ αὐτός περιπίπτω , μανθάνω δέ ἐκ ὁ περί ἐκεῖνος διήγησις , ὁποῖος αὐτός διαδέχομαι τέλος , σωφρονίζω ἐκ ὁ παράδειγμα · εἶπον · διανοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , φθέγγομαι πρόβλημα ἀπό ἀρχή , ἐπιφέρω ὁ ὁ πρότερος λαός κατηγορία · παραβολή γάρ ἐκεῖνος χράομαι ἀντί ὑπόδειγμα εἰς ἡμέτερος νουθεσία . καί κατά ἕτερος δέ διάνοια ὁ πάρειμι λόγος ὁ παρανομία ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος συγκαταριθμέω , ἐπεί ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω · ἵνα τίς , ὁ θεός , ἀπωθέω εἰς τέλος , ὀργίζω ὁ θυμός σύ ἐπί πρόβατον νομή σύ ; καί ὅσος ἄλλος περί ὁ καταλαμβάνω αὐτός πολιορκία λέγω · ὁ γάρ οὗτος αἴτιος παρίστημι διά ὁ πρόκειμαι . καί ἐπεί ἐν ὁ πρό οὗτος λέγω ψαλμός · μή εἰς ὁ αἰών ἀπωθέω κύριος , καί οὖον προστίθημι ὁ εὐδοκέω ἔτι ; ἢ εἰς τέλος ὁ ἔλεος αὐτός ἀποκόπτω ἀπό γενεά εἰς γενεά ; ἢ ἐπιλήθω ὁ οἰκτειρέω ὁ θεός , ἢ συνέχω ἐν ὁ ὀργή αὐτός ὁ οἰκτιρμός αὐτός ; εἰκότως ἐπεί τοιοῦτος ἐπαπορέω , ὁ αἴτιος ἐπί ὁ πάρειμι καταλέγω ὁ εἰς τέλος μετέρχομαι ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ὀργή . καί αὐτός δέ ἐν εὐαγγέλιον ὁ σωτήρ παραπλήσιος ὁ πρόκειμαι πρός ὁ αὐτός ἀποτείνω λέγω · ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ὅς τρόπος ὄρνις ἐπισυνάγω ὁ νεόσσιον ὑπό ὁ πτέρυξ , καί οὐ ἐθέλω ; ἰδού ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος .