eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_54.4
Ὅτι εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με , ὑπήνεγκα ἄν , καὶ εἰ ὁ μισῶν με ἐπ’ ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησεν , ἐκρύβην ἂν ἀπ’ αὐτοῦ . σὺ δέ , ἄνθρωπε ἰσόψυχε , ἡγεμών μου καὶ γνωστέ μου , ὃς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐλίπανάς μοι ἐδέσματα , ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοίᾳ . Εἰς ἑαυτοῦ πρόσωπον ἀναλαβὼν ὁ προφήτης τὰ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τολμηθη­σόμενα , εἰκότως ἔφασκε τεταράχθαι καὶ δειλίας θανάτου πεπληρῶσθαι . μάλιστα μὲν γὰρ καὶ πᾶσα , φησίν , ἡ πόλις πεπλήρωτο ἀνομίας καὶ ἀντιλογίας , οὐ δι’ ἡμέρας μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ νυκτός · τὰ δ’ ἐκτὸς τῆς πόλεως ἀμφὶ τὰ τείχη αὐτῆς ἀνομίας ἔμπλεα ἦν καὶ ὀδύνης καὶ ταλαιπωρίας · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πάντων αὐτῶν αἱ ψυχαὶ ζημίας ἐτύγχανον καὶ ἐπιθέσεως μεσταί . τὸ δὲ πάντων χείριστον , ὅτι καὶ τῶν ἐμῶν ἰσοψύχων εἷς τῶν τε σφόδρα γνωρίμων καὶ γνωστῶν ἐμοὶ τοιαῦτα κατ’ ἐμοῦ πεπαρῴνηκεν ὡς ἀφόρητα εἶναι καὶ οὐκ οἰστά . Τὰ μὲν γὰρ ὑπ’ ἐχθρῶν καὶ ὁμολογούντων ἐναντιοῦσθαι καὶ μισεῖν ἐκ τοῦ προφανοῦς οἰστὰ ἂν γένοιντό ποτε , ἐπεὶ καὶ προφυλάττεσθαι τοὺς ἐχθροὺς κρύπτεσθαί τε ἀπ’ αὐτῶν δυνατὸν καὶ μηδὲν ξένον ἡγεῖσθαι τοὺς τῶν ἐχθρῶν ὀνειδισμούς · ὅταν δὲ φίλος ἰσόψυχος , ὅταν ὁ τῆς παρ’ ἐμοὶ τιμῆς τε καὶ ἐκλογῆς κατηξιωμένος , ὅταν ὁμοτράπεζος μαθητής , ὅταν ὁ συνεισελθὼν ἐμοὶ πολλάκις εἰς τὸν τοῦ θεοῦ οἶκον συμπροσευξάμενός τε καὶ μυστικῆς ἀπολαύσας τροφῆς λόγων τε ἀπορρήτων τῶν περὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν μετασχών , τοιαῦτα κατ’ ἐμοῦ δρῶν , οὐκέτ’ ἂν γένοιτο ἀνεκτά . ταῦτα δὲ ἀκολούθως μετὰ τὰ προλεχθέντα περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει τετολμημένων ἰδίως περὶ τοῦ προδότου Ἰούδα ἐθεσπίζετο · ἃ δὴ καὶ αὐτὰ τοῦτον ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσε τὸν τρόπον · οὐ γὰρ ἐχθρὸς προεπηλάκισέν με , ἵνα βαστάξω , οὐδὲ διὰ μίσους μοι ἐπ’ ἐμὲ ἐμεγάλυνε πτερνισμόν , ἵνα κρύβωμαι αὐτόν . ἀλλὰ σύ , ἄνθρωπε , ὁμοιότροπός μοι , συνήθης καὶ γνώριμός μοι · οἵτινες ἐκοινολογούμεθα γλυκεῖαν ὁμιλίαν , ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἀναστρεφόμεθα συνδιαιτώμενοι .
Lemmas: ὅτι2 εἰμί ἐχθρός ὀνειδίζω ἐγώ , ὑποφέρω ἄν , καί εἰμί ὁ μισέω ἐγώ ἐπί ἐγώ μεγαλορρημονέω , ἐκρύβην εἄν ἀπό αὐτός . σύ δέ , ἄνθρωπος ἰσόψυχος , ἡγεμών ἐγώ καί γνωστός ἐγώ , ὅς ἐπί ὁ αὐτός ἐλίπανάς ἐγώ ἔδεσμα , ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός πορεύω ἐν ὁμόνοια . εἰς ἑαυτοῦ πρόσωπον ἀναλαμβάνω ὁ προφήτης ὁ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ τολμάω , εἰκότως φάσκω ταράσσω καί δειλία θάνατος πληρόω . μάλιστα μέν γάρ καί πᾶς , φημί , ὁ πόλις πληρόω ἀνομία καί ἀντιλογία , οὖον διά ἡμέρα μόνος , ἀλλά καί διά νύξ · ὁ δέ ἐκτός ὁ πόλις ἀμφί ὁ τεῖχος αὐτός ἀνομία ἔμπλεος εἰμί καί ὀδύνη καί ταλαιπωρία · οὖον μήv ἀλλά καί πᾶς αὐτός ὁ ψυχή ζημία τυγχάνω καί ἐπίθεσις μεστός . ὁ δέ πᾶς κακός , ὅτι καί ὁ ἐμέω ἰσοψυχέω εἷς ὁ τε σφόδρα γνώριμος καί γνωστός ἐγώ τοιοῦτος κατά ἐγώ παραπαροινέω ὡς ἀφόρητος εἰμί καί οὐ οἰστός . ὁ μέν γάρ ὑπό ἐχθρός καί ὁμολογέω ἐναντιόομαι καί μισέω ἐκ ὁ προφανής οἰστός εἄν γίγνομαι ποτός , ἐπεί καί προφυλάσσω ὁ ἐχθρός κρύπτω τε ἀπό αὐτός δυνατός καί μηδείς ξένος ἡγέομαι ὁ ὁ ἐχθρός ὀνειδισμός · ὅταν δέ φίλος ἰσόψυχος , ὅταν ὁ ὁ παρά ἐγώ τιμή τε καί ἐκλογή καταξιόω , ὅταν ὁμοτράπεζος μαθητής , ὅταν ὁ συνεισέρχομαι ἐγώ πολλάκις εἰς ὁ ὁ θεός οἶκος συμπροσευξάμενός τε καί μυστικός ἀπολαύω τροφή λόγος τε ἀπόρρητος ὁ περί ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός μετέχω , τοιοῦτος κατά ἐγώ δράω , οὐκέτι εἄν γίγνομαι ἀνεκτός . οὗτος δέ ἀκόλουθος μετά ὁ προλέγω περί ὁ ἐν ὁ πόλις τολμάω ἰδίως περί ὁ προδότης Ἰούδας θεσπίζω · ὁ δή καί αὐτός οὗτος ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος · οὖον γάρ ἐχθρός προπηλακίζω ἐγώ , ἵνα βαστάζω , οὐδέ διά μῖσος ἐγώ ἐπί ἐγώ μεγαλύνω πτερνισμός , ἵνα κρύβω αὐτός . ἀλλά σῦς , ἄνθρωπος , ὁμοιότροπος ἐγώ , συνήθης καί γνώριμος ἐγώ · ὅστις κοινολογέομαι γλυκύς ὁμιλία , ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός ἀναστρέφω συνδιαιτάομαι .