eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_71.3
Καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον καὶ ὡσεὶ σταγόνες στάζουσαι ἐπὶ τὴν γῆν . ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης ἕως οὗ ἀνταναιρέθῃ ἡ σελήνη . καὶ καὶ κατακυριεύει ἀπὸ θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποθαμοῦ ἕως περάτων τῆκ οἰκουμένης . Κατάβασιν τοῦ θεοῦ λόγου νοήσεις , ἐπιστήσας τῇ καταβάσει καὶ τῇ συμπεριφορᾷ καθ’ ἣν συμπεριενεχθεὶς τῇ τῶν ἀνθρώπων σμικρότητι , « ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβὼν , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος . » δι’ ὃ λέλεκται · « καταβήσεται . » ἀναγκαίως δὲ καὶ παραδείγματι κέχρηται προφητεία φήσασα , « ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον . » ὃ δὴ συμφώνως οἱ λοιποὶ πάντες ἡρμήνευσαν · Ἀκύλας μὲν εἰπὼν , « καὶ καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ κουράν · » Σύμμαχος δὲ , « καταβήσεται ὡς δρόσος ἐπὶ πόκον · » καὶ οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ ὁμοίως · παριστῶντες τοῦ λόγου τὴν ἐξ ὕψους τὴν ἐξ αὐτῶν οὐρανῶν κάθοδον ἐπὶ γῆς τοῦ προφητευομένου · καὶ ὡς ἠρέμα καὶ ἡσυχῆ μηδενὸς αἰσθομένου καταβέβηκεν . Ὑετὸς γὰρ ἐπὶ πόκον κατιὼν , ἀνεπαισθήτως καὶ ἀψοφητὶ κάτεισιν . ἐπεὶ τοίνυν ἡ κατὰ σάρκα γένεσις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τοιαύτην ἀνείληφε τὴν οἰκονομίαν , ὡς μηδένα νοῆσαι μηδὲ ἀκουσθῆναι , μηδὲ τοῖς ἐκ γειτόνων οἰκοῦσι τὸ μυστήριον τῆς συλλήψεως καὶ τοῦ τοκετοῦ τῆς ἁγίας παρθένου . τοῦτ’ αὐτὸς ὁ παρὼν ᾐνίξατο λόγος , εἰπών · « καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον · » καὶ ἄλλως , ἐπειδὴ πόκος προβάτων δορὰ , νοήσας ὅπως αὐτὸς ἐδίδασκε λέγων ὁ σωτήρ · « οὐκ ἦλθον εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ · » ἐφαρμόσεις τὸ παρὸν λόγιον τῇ αὐτοῦ φωνῇ . οὐ γὰρ ἐπὶ ἕτερον ἔθνος καταβέβηκεν , ἀλλ’ ἐπὶ μόνον τὸ Ἰουδαίων , παρ’ οἷς καὶ τὰς διατριβὰς ἐποιήσατο . Ἡ μὲν οὖν πρώτη κατάβασις αὐτοῦ γέγονεν ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον κατὰ τοὺς ἀποδοθέντας τρόπους · μετὰ ταῦτα δὲ οὐκέτι ὡς ἐπὶ πόκον , ἀλλὰ σὺν πολλῇ κινήσει · καὶ τύπος ἐξάκουστος γέγονε καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἡ διδασκαλία αὐτοῦ . δι’ ὃ ἐπιλέγεται ἑξῆς , « καὶ ὡσεὶ σταγόνες στάζουσαι ἐπὶ τὴν γῆν . » σταγόνες γὰρ αἱ ψεκάδες κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς στάζουσαι ἐπὶ τὴν γῆν οὐκέτ’ ἀψοφητὶ , σὺν πολλῷ δὲ ψόφῳ κατίασι . καὶ τοῦτο δὲ τέλους ἐτύγχανεν , ὅτε εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν . τούτοις ἑξῆς εἴρηται · « ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης · » κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν , « βλαστήσει ἐν ἡμέραις αὐτοῦ δίκαιος καὶ πλῆθος εἰρήνης · » κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον , « ἀνθήσει ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δίκαιος . » Ἡμέραι δὲ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν αἱ ἀπὸ τῆς παρουσίας αὐτοῦ μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος νοηθήσονται . ὥσπερ γὰρ ἀκούομεν τὸ , « ἐν ταῖς ἡμέραις Δαυὶδ , » καὶ , « ἐν ἡμέραις Ἱεροβοὰμ , » οὕτως εἶεν ἂν ἡμέραι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν , πρὸς ὀλίγον φανέντες , θᾶττον ἀπέσβησαν · δι’ ὃ καὶ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἐξέλιπον · αἱ δὲ ἡμέραι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ὁπόσαι τυγχάνουσι , φθάσας ὁ λόγος ἐδήλωσεν εἰπών · « συμπαραμενεῖ τῷ ἡλίῳ καὶ ἔμπροσθεν τῆς σελήνης γενεὰς γενεῶν · » οἷς ἀκολούθως καὶ αὐτὸς τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἐπηγγέλλετο λέγων · « ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι ἄχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος · » Οὕτως γὰρ ἤμελλε συμπαραμένειν τῷ ἡλίῳ . οὐκοῦν ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ , καθ’ ἃς συμπαραμενεῖ τῷ ἡλίῳ , καὶ ὁμοίως σελήνῃ τὰς τῶν ἐν σκότῳ φωτίσει ψυχὰς , ἀναλάμψει ἐπὶ πάσης τῆς γῆς δικαιοσύνη · ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν , « δίκαιος · » οὐκέτι παρὰ Ἰουδαίοις μόνοις ἑνός που καὶ δευτέρου ὀνομαζομένου δικαίου , καθ’ ὅλης δὲ τῆς οἰκουμένης μυρίων ἐν Χριστῷ δικαιουμένων . τὸ δὲ πλῆθος τῶν δικαίων τῶν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀνθούντων καὶ φωτὸς δίκην ἀνατελλόντων ὁμοίως τῷ ἑαυτῶν φωστῆρι νοήσεις ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἁπανταχοῦ γῆς μαρτύρων αὐτοῦ καὶ τῶν κατὰ τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ τὸν ἀγγελικὸν ἐν παντελεῖ ἁγνείᾳ κατορθούντων βίον . Εἰ δὲ καὶ δικαιοσύνη ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀνθήσειν λέλεκται , καὶ τοῦτο ὅπως δι’ ἔργων πληροῦται ἔστι καταμαθεῖν ἐκ τοῦ μὴ Ἰουδαίους μόνους , ἀλλὰ καὶ πᾶν ἔθνος καλεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἔνθεον πίστιν , δούλους τε ἐξ ἴσου τοῖς ἐλευθέροις θεοσεβεῖν , καὶ πένητας ὁμοίως τοῖς πλουσίοις , ἄρχοντάς τε σὺν ἀρχο μένοις σὺν πολλῇ θεοῦ δικαιοσύνῃ . ὅπως δὲ πλῆθος εἰρήνης ἀνατέταλκεν ἐν ταῖς δηλωθείσαις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἡμέραις , νοῆσαι ἔστιν ἐπιστήσαντα τῇ καταστάσει τῶν πρὸ τῆς αὐτοῦ παρουσίας πραγμάτων . καθ’ ἣν τὸ σύμπαν τῶν ἀνθρώπων γένος διῄρητο ἀποτετμημένων ὥσπερ ἐξ ἑνὸς σώματος εἰς μυρία διεσπαρμένα μέλη , ἄλλων ἄλλως ἐθνῶν πάλαι πρότερον ἀφωρισμένων , πολεμούντων τε ἀλλήλοις καὶ πολεμουμένων καὶ τῶν μὲν τυραννουμένων , τῶν δὲ δημοκρατουμένων , ἑτέρων δὲ ὀλιγαρχουμένων · τοπάρχων κατ’ ἔθνος καὶ τυράννων κρατούντων · ὡς ἄμικτα εἶναι καὶ ἄβατα τοῖς πλησιοχώροις τὰ τῆς τῶν γειτόνων χώρας · πολέμους τε ἀσπόνδους καὶ ἔχθρας ἀκαταλλάκτους ἐκ μακροῦ αἰῶνος μέχρι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν συνεστάναι . ἐξ ἐκείνου δὲ πάσης πολυαρχίας ἐκποδὼν ἀρθείσης , μοναρχία τῶν πλείστων ἐθνῶν ἐπικεκράτηκε · γέγονέ τε ὡς ἀληθῶς πλῆθος εἰρήνης , κοινωνίαν καὶ ἐπιμιξίαν κτησαμένων ἁπάντων τῶν ἐθνῶν · ὡς ἔργῳ μαρτυρεῖσθαι τὴν ἐν χερσὶ μαρτυρίαν μόνῳ τῷ σωτῆρι ἡμῶν ἐφαρμόττουσαν . Τοῦτο δὲ τὸ πλῆθος τῆς εἰρήνης παραμένειν φησὶν « ἕως οὗ ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη · » ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν , « ἕως οὗ ἡ σελήνη · » ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον , « ἕως παλαιώσεως τῆς σελήνης . » πότε δὲ παλαιοῦται σελήνη ; κατὰ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος , καθ’ ἣν πληρωθήσεται ἡ φάσκουσα προφητεία · « ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι · » καὶ πάλιν · « οὐκ ἔσται σοι ὁ ἥλιος εἰς φῶς ἡμέρας , οὐδὲ ἡ σελήνη φωτιεῖ σοι τὴν νύκτα . » οὐκοῦν ὥσπερ ἀνωτέρω συμπαραμένειν τῷ ἡλίῳ τὸν προφητευόμενον ἐδήλου , οὕτως καὶ ἐνταῦθα τὸ πλῆθος τῆς ὑπ’ αὐτοῦ προξενηθησομένης ἀνθρώποις εἰρήνης μέχρι τῆς συντελείας διαρκέσειν θεσπίζει . Ὅπως μὲν οὖν καταβήσεται ἠρέμα καὶ ἀψοφητὶ ἐπὶ τὸ Ἰουδαίων ἔθνος , καὶ ὡς πληρώσει τὴν σύμπασαν οἰκουμένην δίκην σταγόνων σταζουσῶν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ὡς δικαιοσύνη ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ καὶ πλῆθος εἰρήνης , δεδήλωται διὰ τῶν εἰρημένων . ἑξῆς δὲ διδάσκει , ὅτι μὴ ἐν γωνίᾳ γῆς περιγραφήσεται αὐτοῦ ἡ δεσποτεία · κυριεύσει δὲ τῶν ἐθνῶν ἁπάντων . δι’ ὃ λέλεκται · « καὶ κατακυριεύσει ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης . » εἰ γάρ ἐστί τινα πέρατα γῆς , ἃ δὴ πανταχοῦ κυκλοῦσι , θάλασσαι Ὠκεανός τε ἀπέραντος ἀνθρώποις · τοῦτο πάντων εἴσω τῶν ἁπανταχοῦ θαλασσῶν κύριον ὁμολογήσει τὸν θεσπιζόμενον . δι’ ὃ λέλεκται · « καὶ κατακυριεύσει ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης . » γνῴης δ’ ἂν τοῦ λόγου τὸ ἀποτέλεσμα συνιδὼν ὅπως ἁπανταχοῦ γῆς αἱ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαι τὸν Χριστὸν αὐτοῦ κύριον ἀναγορεύουσιν . Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ποταμοῦ ἕως τῶν περάτων τῆς οἰκουμένης κατακυριεύσειν αὐτόν φησι σφόδρ’ ἀναγκαίως . ἐχρῆν γὰρ ἡμᾶς μαθεῖν ὁπόθεν ἄρξεται τῆς διδασκαλίας · σημαίνει δὲ , ὡς ἄρα ἔσται αὐτῷ ἡ καταρχὴ ἀπὸ ποταμοῦ . ὅντινα ποταμὸν παρί στησι τὸ εὐαγγέλιον φάσκον · « τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς Ἰωάννην , τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ . ὁ δὲ διεκώλυεν αὐτὸν λέγων · ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι , καὶ σὺ ἔρχῃ πρὸς μέ . ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ · ἄφες ἄρτι · οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶ πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην . » Ὅτε μετὰ τὸ βαπτισθῆναι αὐτὸν « ἠνοίγησαν οἱ οὐρανοὶ , καὶ εἶδε τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ καταβαῖνον ὡς περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον εἰς αὐτόν . φωνή τε ἐκ τῶν οὐρανῶν ἠκούσθη λέγουσα · οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ ηὐδόκησα . » ἐξ ἐκείνου γὰρ γνωρίζεσθαι αὐτοῦ ἤρξατο ἡ κυριότης . παραδόξως δὲ τούτου μέμνηται τοῦ ποταμοῦ καὶ Ἡσαΐας ὁ προφήτης εὐαγγελιζόμενος τὴν ἔρημον , ἐν ᾗ ἐκήρυττεν Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής . ἐβόα δ’ οὖν λέγων · « εὐφράνθητι , ἔρημος διψῶσα , ἀγαλλιάσθω ἔρημος καὶ ἀνθείτω ὡς κρίνον · καὶ ἐξανθήσει καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ Ἰορδάνου . » ἀντὶ τίνος γὰρ οὐχ ἑτέρου μέμνηται ποταμοῦ ὁ τοσοῦτος προφήτης , ἀλλ’ αὐτοῦ τοῦ Ἰορδάνου καὶ τῆς ἐρήμου ἀμφὶ τοῦτον · εὐφροσύνην τε καὶ ἀγαλλίασιν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Ἰορδάνου , ἀλλ’ οὐχὶ τῇ Ἱερουσαλὴμ , οὐδὲ τῇ λοιπῇ Ἰουδαίᾳ εὐαγγελίζεται ; οὐκοῦν ἔχομεν καὶ παρὰ τῷ Ἡσαΐᾳ τὴν δήλωσιν τοῦ ποταμοῦ περὶ οὗ φησιν ὁ παρὼν λόγος , « καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως τῶν περάτων τῆς οἰκουμένης » κατακυριεύσειν τὸν προφητευόμενον . ὀφθαλμοῖς δὲ παραλαβεῖν ἔστι δι’ ἔργων κεχωρηκυίας τὰς προαναφωνήσεις , ὁρῶντας μέχρι τῶν περάτων τῆς γῆς ἐν ταῖς ἐκκλησίαις αὐτοῦ κυριολογούμενον τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: καταβαίνω ὡς ὑετός ἐπί πόκος καί ὡσεί σταγών στάζω ἐπί ὁ γῆ . ἀνατέλλω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός δικαιοσύνη καί πλῆθος εἰρήνη ἠώς ὅς ἀνταναιρέω ὁ σελήνη . καί καί κατακυριεύω ἀπό θάλασσα καί ἀπό ποταμός ἠώς πέρας Τηκ οἰκέω . κατάβασις ὁ θεός λόγος νοέω , ἐφίστημι ὁ κατάβασις καί ὁ συμπεριφορά κατά ὅς συμπεριφέρω ὁ ὁ ἄνθρωπος μικρότης , « ταπεινόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος . » διά ὅς λέγω · « καταβαίνω . » ἀναγκαῖος δέ καί παράδειγμα χράομαι προφητεία φημί , « ὡς ὑετός ἐπί πόκος . » ὅς δή σύμφωνος ὁ λοιπός πᾶς ἑρμηνεύω · Ἀκύλας μέν εἶπον , « καί καταβαίνω ὡς ὑετός ἐπί κουρά · » Σύμμαχος δέ , « καταβαίνω ὡς δρόσος ἐπί πόκος · » καί ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ὁμοίως · παρίστημι ὁ λόγος ὁ ἐκ ὕψος ὁ ἐκ αὐτός οὐρανός κάθοδος ἐπί γῆ ὁ προφητεύω · καί ὡς ἠρέμα καί ἡσυχῆ μηδείς αἰσθάνομαι καταβαίνω . ὑετός γάρ ἐπί πόκος κάτειμι , ἀνεπαίσθητος καί ἀψοφητί κατέρχομαι . ἐπεί τοίνυν ὁ κατά σάρξ γένεσις ὁ σωτήρ ἐγώ τοιοῦτος ἀναλαμβάνω ὁ οἰκονομία , ὡς μηδείς νοέω μηδέ ἀκούω , μηδέ ὁ ἐκ γείτων οἰκέω ὁ μυστήριον ὁ σύλληψις καί ὁ τοκετός ὁ ἅγιος παρθένος . οὗτος αὐτός ὁ πάρειμι αἰνίζω λόγος , εἶπον · « καταβαίνω ὡς ὑετός ἐπί πόκος · » καί ἄλλως , ἐπεί πόκος πρόβατον δορά , νοέω ὅπως αὐτός διδάσκω λέγω ὁ σωτήρ · « οὐ ἔρχομαι εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ · » ἐφάρμοσις ὁ πάρειμι λόγιος ὁ αὐτός φωνή . οὖον γάρ ἐπί ἕτερος ἔθνος καταβαίνω , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ Ἰουδαῖος , παρά ὅς καί ὁ διατριβή ποιέω . ὁ μέν οὖν πρῶτος κατάβασις αὐτός γίγνομαι ὡς ὑετός ἐπί πόκος κατά ὁ ἀποδίδωμι τρόπος · μετά οὗτος δέ οὐκέτι ὡς ἐπί πόκος , ἀλλά σύν πολύς κινέω · καί τύπος ἐξάκουστος γίγνομαι κατά ὅλος ὁ οἰκέω ὁ διδασκαλία αὐτός . διά ὅς ἐπιλέγω ἑξῆς , « καί ὡσεί σταγών στάζω ἐπί ὁ γῆ . » σταγών γάρ ὁ ψακάς κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής στάζω ἐπί ὁ γῆ οὐκέτι ἀψοφητί , σύν πολύς δέ ψόφος κατέρχομαι . καί οὗτος δέ τέλος τυγχάνω , ὅτε εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος ὁ ἀπόστολος αὐτός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός . οὗτος ἑξῆς εἴρω · « ἀνατέλλω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός δικαιοσύνη καί πλῆθος εἰρήνη · » κατά δέ ὁ Ἀκύλας , « βλαστάνω ἐν ἡμέρα αὐτός δίκαιος καί πλῆθος εἰρήνη · » κατά δέ ὁ Σύμμαχος , « ἀνθέω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός δίκαιος . » Ἡμέραι δέ ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ἀπό ὁ παρουσία αὐτός μέχρι ὁ συντέλεια ὁ αἰών νοέω . ὥσπερ γάρ ἀκούω ὁ , « ἐν ὁ ἡμέρα Δαυίδ , » καί , « ἐν ἡμέρα Ἱεροβοάμ , » οὕτως ἄγω εἄν ἡμέρα ὁ σωτήρ ἐγώ . ἀλλά ἐκεῖνος μέν , πρός ὀλίγος φαίνω , ταχύς ἀποσβέννυμι · διά ὅς καί ὁ ἡμέρα αὐτός ἐκλείπω · ὁ δέ ἡμέρα ὁ σωτήρ ἐγώ ὁπόσος τυγχάνω , φθάνω ὁ λόγος δηλόω εἶπον · « συμπαραμένω ὁ ἥλιος καί ἔμπροσθεν ὁ σελήνη γενεά γενεά · » ὅς ἀκόλουθος καί αὐτός ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἐπαγγέλλω λέγω · « ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί ἄχρι ὁ συντέλεια ὁ αἰών · » οὕτως γάρ μέλλω συμπαραμένω ὁ ἥλιος . οὐκοῦν ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός , κατά ὅς συμπαραμένω ὁ ἥλιος , καί ὁμοίως σελήνη ὁ ὁ ἐν σκότος φώτισις ψυχή , ἀνάλαμψις ἐπί πᾶς ὁ γῆ δικαιοσύνη · ἢ κατά ὁ Ἀκύλας , « δίκαιος · » οὐκέτι παρά Ἰουδαῖος μόνος εἷς ποῦ καί δύο ὀνομάζω Δίκαιος , κατά ὅλος δέ ὁ οἰκέω μυρίος ἐν Χριστός δικαιόω . ὁ δέ πλῆθος ὁ Δίκαιος ὁ ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σωτήρ ἐγώ ἀνθέω καί φάος δίκη ἀνατέλλω ὁμοίως ὁ ἑαυτοῦ φωστήρ νοέω ἀπό ὁ πλῆθος ὁ ἁπανταχοῦ γῆ μάρτυς αὐτός καί ὁ κατά ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁ ἀγγελικός ἐν παντελής ἁγνεία κατορθόω βίος . εἰμί δέ καί δικαιοσύνη ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός ἀνθέω λέγω , καί οὗτος ὅπως διά ἔργον πληρόω εἰμί καταμανθάνω ἐκ ὁ μή Ἰουδαῖος μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἔθνος καλέω ἐπί ὁ ἔνθεος πίστις , δοῦλος τε ἐκ ἴσος ὁ ἐλεύθερος θεοσεβέω , καί πένης ὁμοίως ὁ πλούσιος , ἄρχω τε σύν ἀρχός μένω σύν πολύς θεός δικαιοσύνη . ὅπως δέ πλῆθος εἰρήνη ἀνατέλλω ἐν ὁ δηλόω ὁ σωτήρ ἐγώ ἡμέρα , νοέω εἰμί ἐφίστημι ὁ κατάστασις ὁ πρό ὁ αὐτός παρουσία πρᾶγμα . κατά ὅς ὁ σύμπας ὁ ἄνθρωπος γένος διαιρέω ἀποτέμνω ὥσπερ ἐκ εἷς σῶμα εἰς μυρίος διασπείρω μέλος , ἄλλος ἄλλως ἔθνος πάλαι πρότερος ἀφορίζω , πολεμέω τε ἀλλήλων καί πολεμέω καί ὁ μέν τυραννεύω , ὁ δέ δημοκρατέομαι , ἕτερος δέ ὀλιγαρχέω · τοπάρχης κατά ἔθνος καί τύραννος κρατέω · ὡς ἄμικτος εἰμί καί ἄβατος ὁ πλησιόχωρος ὁ ὁ ὁ γείτων χώρα · πόλεμος τε ἄσπονδος καί ἔχθρα ἀκατάλλακτος ἐκ μακρός αἰών μέχρι ὁ σωτήρ ἐγώ συνίστημι . ἐκ ἐκεῖνος δέ πᾶς πολυαρχία ἐκποδών αἴρω , μοναρχία ὁ πλεῖστος ἔθνος ἐπικρατέω · γίγνομαι τε ὡς ἀληθής πλῆθος εἰρήνη , κοινωνία καί ἐπιμιξία κτάομαι ἅπας ὁ ἔθνος · ὡς ἔργον μαρτυρέω ὁ ἐν χείρ μαρτυρία μόνος ὁ σωτήρ ἐγώ ἐφαρμόζω . οὗτος δέ ὁ πλῆθος ὁ εἰρήνη παραμένω φημί « ἠώς ὅς ἀνταναιρέω ὁ σελήνη · » ἢ κατά ὁ Ἀκύλας , « ἠώς ὅς ὁ σελήνη · » ἢ κατά ὁ Σύμμαχος , « ἠώς παλαίωσις ὁ σελήνη . » πότε δέ παλαιόω σελήνη ; κατά ὁ συντέλεια ὁ αἰών , κατά ὅς πληρόω ὁ φάσκω προφητεία · « ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη συσκοτάζω · » καί πάλιν · « οὐ εἰμί σύ ὁ ἥλιος εἰς φάος ἡμέρα , οὐδέ ὁ σελήνη φωτίζω σύ ὁ νύξ . » οὐκοῦν ὥσπερ ἀνωτέρω συμπαραμένω ὁ ἥλιος ὁ προφητεύω δηλόω , οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ πλῆθος ὁ ὑπό αὐτός προξενέω ἄνθρωπος εἰρήνη μέχρι ὁ συντέλεια διαρκέω θεσπίζω . ὅπως μέν οὖν καταβαίνω ἠρέμα καί ἀψοφητί ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , καί ὡς πληρόω ὁ σύμπας οἰκέω δίκη σταγών στάζω ἐπί ὁ γῆ , καί ὡς δικαιοσύνη ἀνατέλλω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός καί πλῆθος εἰρήνη , δηλόω διά ὁ εἴρω . ἑξῆς δέ διδάσκω , ὅτι μή ἐν γωνία γῆ περιγράφω αὐτός ὁ δεσποτεία · κυριεύω δέ ὁ ἔθνος ἅπας . διά ὅς λέγω · « καί κατακυριεύω ἀπό θάλασσα ἠώς θάλασσα . » εἰμί γάρ εἰμί τις πέρας γῆ , ὁ δή πανταχοῦ κυκλόω , θάλασσα Ὠκεανός τε ἀπέραντος ἄνθρωπος · οὗτος πᾶς εἴδομαι ὁ ἁπανταχοῦ θάλασσα κύριος ὁμολογέω ὁ θεσπίζω . διά ὅς λέγω · « καί κατακυριεύω ἀπό θάλασσα ἠώς θάλασσα . » γνάω δέ εἄν ὁ λόγος ὁ ἀποτέλεσμα σύν-εἶδον ὅπως ἁπανταχοῦ γῆ ὁ ὁ θεός ἐκκλησία ὁ Χριστός αὐτός κύριος ἀναγορεύω . ἀλλά καί ἀπό ποταμός ἠώς ὁ πέρας ὁ οἰκέω κατακυριεύω αὐτός φημί σφόδρα ἀναγκαῖος . χρή γάρ ἐγώ μανθάνω ὁπόθεν ἄρχω ὁ διδασκαλία · σημαίνω δέ , ὡς ἄρα εἰμί αὐτός ὁ καταρχή ἀπό ποταμός . ὅστις ποταμός Παρί ἵστημι ὁ εὐαγγέλιον φάσκω · « τότε παραγίγνομαι ὁ Ἰησοῦς ἀπό ὁ Γαλιλαία ἐπί ὁ Ἰορδάνης πρός Ἰωάννης , ὁ βαπτίζω ὑπό αὐτός . ὁ δέ διακωλύω αὐτός λέγω · ἐγώ χρεία ἔχω ὑπό σύ βαπτίζω , καί σύ ἔρχομαι πρός ἐγώ . ὁ δέ ἀποκρίνω εἶπον αὐτός · ἀφίημι ἄρτι · οὗτος γάρ πρέπω εἰμί πληρόω πᾶς δικαιοσύνη . » ὅτε μετά ὁ βαπτίζω αὐτός « ἀνοίγνυμι ὁ οὐρανός , καί ὁράω ὁ πνεῦμα ὁ θεός καταβαίνω ὡς περιστερά καί ἔρχομαι εἰς αὐτός . φωνή τε ἐκ ὁ οὐρανός ἀκούω λέγω · οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω . » ἐκ ἐκεῖνος γάρ γνωρίζω αὐτός ἄρχω ὁ κυριότης . παράδοξος δέ οὗτος μιμνήσκω ὁ ποταμός καί Ἠσαΐας ὁ προφήτης εὐαγγελίζω ὁ ἐρῆμος , ἐν ὅς κηρύσσω Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής . βοάω δέ οὖν λέγω · « εὐφραίνω , ἐρῆμος διψάω , ἀγαλλιάω ἐρῆμος καί ἀνθέω ὡς κρίνον · καί ἐξάνθησις καί ἀγαλλιάω ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης . » ἀντί τίς γάρ οὐ ἕτερος μιμνήσκω ποταμός ὁ τοσοῦτος προφήτης , ἀλλά αὐτός ὁ Ἰορδάνης καί ὁ ἐρῆμος ἀμφί οὗτος · Εὐφρόσυνος τε καί ἀγαλλίασις ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης , ἀλλά οὐ ὁ Ἱεροσόλυμα , οὐδέ ὁ λοιπός Ἰουδαῖος εὐαγγελίζω ; οὐκοῦν ἔχω καί παρά ὁ Ἠσαΐας ὁ δήλωσις ὁ ποταμός περί ὅς φημί ὁ πάρειμι λόγος , « καί ἀπό ποταμός ἠώς ὁ πέρας ὁ οἰκέω » κατακυριεύω ὁ προφητεύω . ὀφθαλμός δέ παραλαμβάνω εἰμί διά ἔργον χωρέω ὁ προαναφώνησις , ὁράω μέχρι ὁ πέρας ὁ γῆ ἐν ὁ ἐκκλησία αὐτός κυριολογέω ὁ Χριστός ὁ θεός .