eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_48.10
μὴ φοβοῦ , ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος , ἢ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν αὐτὸν λήμψεται τὰ πάντα , οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ . ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εὐλογηθήσεται · ἐξομολογήσεταί σοι , ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ . εἰσελεύσῃ ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτου , ἕως τοῦ αἰῶνος οὐκ ὄψεται φῶς . Ταῦτά φησι παιδευθεὶς δηλαδὴ τὰ προλεχθέντα · μηκέτι μακάριζε τοὺς ἐν τῇ θνητῇ ζωῇ νομιζομένους πλουσίους , μηδὲ φοβηθῇς , ὡς αὐτὸς πάσης ἀποκεκλεισμένος ἐλπίδος , μηδὲ ἀθύμει ὡς μεγάλων ἀγαθῶν τῶν παρόντων ἐστερημένος . εὖ δὲ ἴσθι ὡς σὲ μὲν περιμένει ἡ ἐκ τοῦ θανάτου λύτρωσις καὶ ἡ αἰώνιος ζωή . ὁ δὲ παρὰ τοῖς πολλοῖς μακαριζόμενος διὰ πλοῦτον καὶ δόξαν , ἢ καὶ διὰ τὴν ψευδώνυμον σοφίαν , οὐδὲν πλέον ἕξει . οὐ γὰρ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα , γυμνὸς δὲ ἀπαγόμενος τοῦ βίου ἑτέροις καταλείψει τὸν πλοῦτον αὐτοῦ , καὶ πάντων ἔρημος γενόμενος ὑπὸ τὸν πικρὸν ἔσται ποιμένα , οὐδὲν αὐτῷ συμβαλλομένης τῆς προσκαίρου ἀξίας ἐν τοῖς τοῦ θανάτου καταγωγίοις . διὸ λέλεκταί που · εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς · παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας , μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται . ἐν γὰρ τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς ἐστί τις ῥομφαία θανάτου , καὶ μερίδες εἰσὶν ἀλωπέκων , αἵτινες ἦσαν αἱ αὐταὶ ταῖς τοῦ θανάτου νομαῖς . ὡς γὰρ μοναὶ πολλαὶπαρὰ τῷ πατρὶ αἱ τοῖς μακαρίοις καὶ θεοφιλέσιν ἡτοιμασμέναι , οὕτω πολλαὶ μερίδες τῶν ἀσεβῶν ἐν τοῖς καταχθονίοις τυγχάνουσιν . τοῦτο δὲ μόνον κερδαίνειν ἔδοξεν ὁ ἄθλιος ἀπὸ τοῦ πλούτου αὐτοῦ , τὸ ἀπατηθῆναι τὴν ψυχὴν ἐν τῇ θνητῇ ταύτῃ καὶ προσκαίρῳ ζωῇ , δόξασαν εὐλογίας τινὸς μετειληφέναι παρὰ τοῖς ἀνοήτοις . ἡ γὰρ ἀληθὴς εὐλογία ἡ πνευματική ἐστιν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . ἔδοξεν γοῦν ὁ ἄθλιος ἐν τούτοις εὖ πράττειν καὶ τοῦ παρόντος ἀπολαύειν βίου καὶ μακαρίζεσθαι ὑπὸ τῶν πολλῶν . εἶθ’ ἑξῆς τούτοις ἐπιλέγεται · ἐξομολογήσεταί σοι , ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ . Ὡς γὰρ τὴν παροῦσαν ζωὴν μόνην ἐπιστάμενος καὶ τὴν ἐν αἰσθητοῖς καὶ σωματικοῖς εὐλογίαν ὁ προλεχθεὶς πλούσιος , ἐπειδὰν χαρίζῃ τι αὐτῷ καὶ παρέχῃς , τότε σοι τῷ θεῷ ἤγουν καὶ ἀνθρώπῳ παρέχοντι αὐτῷ τὰ πρὸς ἡδονὴν χάριτας ὁμολογήσει . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον ἑτέρα παρίσταται διάνοια εἰρηκότα · ἐπαινέσουσίν σε , ἐὰν καλῶς ποιήσῃς σεαυτῷ . ἐὰν γὰρ , φησὶ , σεαυτῷ χαρίζῃ καὶ ἀπολαύῃς τῆς παρούσης ἡδονῆς καὶ τῆς τοῦ πλούτου περιουσίας , πάντες σε μακαριοῦσιν καὶ ἀποδέξονται ὡς εὐφρονοῦντα καὶ καλῶς διατιθέμενον τὴν σεαυτοῦ ζωὴν , μηδ’ ἑτέροις τὰ σαυτοῦ ἀγαθὰ καταλιμπάνοντα . Ἑξῆς δὲ ὁ λόγος φησίν · εἰσελεύσῃ ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ , ἕως τοῦ αἰῶνος οὐκ ὄψεται φῶς . κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἐλεύσῃ ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ · διατελέσουσιν οὐ βλέποντες φῶς . ὁ γὰρ ταῦτα ἐνθυμούμενος καὶ τοιαῦτα παρ’ ἑαυτῷ λογιζόμενος παντὸς ἐστέρηται φωτὸς , οὐ μόνος αὐτὸς , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ διὰ τὴν ὁμοιοτροπίαν αὐτοῦ πατέρες αὐτοῦ χρηματίζοντες . ἀνέκαθεν γὰρ καὶ ἐξ ἀρχῆς οἱ τὰ τοιαῦτα φρονήσαντες πάντες τυφλοὶ τὰς ψυχὰς γεγόνασιν , μήτε ἐν τῷ θνητῷ βίῳ τῷ φωτὶ τῆς γνώσεως φωτισθέντες , μήτε ἐν τῷ μέλλοντι τοῦ αἰωνίου φωτὸς καταξιωθησόμενοι . διὸ χωρήσουσιν εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , ὡς ἂν τὰ τοῦ σκότους ἔργα καταπραξάμενοι .
Lemmas: μή φοβέω , ὅταν πλουτέω ἄνθρωπος , ἢ ὅταν πληθύνω ὁ δόξα ὁ οἶκος αὐτός ὅτι οὐ ἐν ὁ ἀποθνῄσκω αὐτός λαμβάνω ὁ πᾶς , οὐδέ συγκαταβαίνω αὐτός ὁ δόξα ὁ οἶκος αὐτός . ὅτι ὁ ψυχή αὐτός ἐν ὁ ζωή αὐτός εὐλογέω · ἐξομολογέω σύ , ὅταν ἀγαθύνω αὐτός . εἰσέρχομαι ἠώς γενεά πατήρ αὐτός , ἠώς ὁ αἰών οὐ ὁράω φάος . ταῦτα φημί παιδεύω δηλαδή ὁ προλέγω · μηκέτι μακαρίζω ὁ ἐν ὁ θνητός ζωή νομίζω πλούσιος , μηδέ φοβέω , ὡς αὐτός πᾶς ἀποκλείω ἐλπίς , μηδέ ἀθυμέω ὡς μέγας ἀγαθός ὁ πάρειμι στερέω . εὕω δέ εἰμί ὡς σύ μέν περιμένω ὁ ἐκ ὁ θάνατος λύτρωσις καί ὁ αἰώνιος ζωή . ὁ δέ παρά ὁ πολύς μακαρίζω διά πλοῦτος καί δόξα , ἢ καί διά ὁ ψευδώνυμος σοφία , οὐδείς πλέω ἔχω . οὖον γάρ ἐν ὁ ἀποθνήσκω αὐτός λαμβάνω ὁ πᾶς , γυμνός δέ ἀπάγω ὁ βίος ἕτερος καταλείπω ὁ πλοῦτος αὐτός , καί πᾶς ἐρῆμος γίγνομαι ὑπό ὁ πικρός εἰμί ποιμήν , οὐδείς αὐτός συμβάλλω ὁ πρόσκαιρος ἄξιος ἐν ὁ ὁ θάνατος καταγώγιον . διό λέγω ποῦ · εἰσέρχομαι εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ · παραδίδωμι εἰς χείρ ῥομφαία , μερίς ἀλώπηξ εἰμί . ἐν γάρ ὁ κάτος ὁ γῆ εἰμί τις ῥομφαία θάνατος , καί μερίς εἰμί ἀλώπηξ , ὅστις εἰμί ὁ αὐτός ὁ ὁ θάνατος νομή . ὡς γάρ μονή πολλαὶπαρὰ ὁ πατήρ ὁ ὁ μακάριος καί θεοφιλής ἑτοιμάζω , οὗτος πολύς μερίς ὁ ἀσεβής ἐν ὁ καταχθόνιος τυγχάνω . οὗτος δέ μόνος κερδαίνω δοκέω ὁ ἄθλιος ἀπό ὁ πλοῦτος αὐτός , ὁ ἀπατάω ὁ ψυχή ἐν ὁ θνητός οὗτος καί πρόσκαιρος ζωή , δόξα εὐλογία τις μεταλαμβάνω παρά ὁ ἀνόητος . ὁ γάρ ἀληθής εὐλογία ὁ πνευματικός εἰμί ἐν ὁ ἐπουράνιος . δοκέω γοῦν ὁ ἄθλιος ἐν οὗτος εὕω πράσσω καί ὁ πάρειμι ἀπολαύω βίος καί μακαρίζω ὑπό ὁ πολύς . εἶτα ἑξῆς οὗτος ἐπιλέγω · ἐξομολογέω σύ , ὅταν ἀγαθύνω αὐτός . ὡς γάρ ὁ πάρειμι ζωή μόνος ἐπίσταμαι καί ὁ ἐν αἰσθητός καί σωματικός εὐλογία ὁ προλέγω πλούσιος , ἐπειδάν χαρίζομαι τίς αὐτός καί παρέχω , τότε σύ ὁ θεός ἤγουν καί ἄνθρωπος παρέχω αὐτός ὁ πρός ἡδονά χάρις ὁμολογέω . κατά δέ ὁ Σύμμαχος ἕτερος παρίστημι διάνοια ἐρῶ · ἐπαινέω σύ , ἐάν καλῶς ποιέω σεαυτοῦ . ἐάν γάρ , φημί , σεαυτοῦ χαρίζομαι καί ἀπολαύω ὁ πάρειμι ἡδονή καί ὁ ὁ πλοῦτος περιουσία , πᾶς σύ μακαρίζω καί ἀποδείκνυμι ὡς εὐφρονέω καί καλῶς διατίθημι ὁ σεαυτοῦ ζωή , μηδέ ἕτερος ὁ σεαυτοῦ ἀγαθός καταλείπω . ἑξῆς δέ ὁ λόγος φημί · εἰσέρχομαι ἠώς γενεά πατήρ αὐτός , ἠώς ὁ αἰών οὐ ὁράω φάος . κατά δέ ὁ σύμμαχος · ἔρχομαι ἠώς γενεά πατήρ αὐτός · διατελέω οὖον βλέπω φάος . ὁ γάρ οὗτος ἐνθυμέομαι καί τοιοῦτος παρά ἑαυτοῦ λογίζομαι πᾶς στερέω φάος , οὖον μόνος αὐτός , ἀλλά καί πᾶς ὁ διά ὁ ὁμοιοτροπία αὐτός πατήρ αὐτός χρηματίζω . ἀνέκαθεν γάρ καί ἐκ ἀρχή ὁ ὁ τοιοῦτος φρονέω πᾶς τυφλός ὁ ψυχή γίγνομαι , μήτε ἐν ὁ θνητός βίος ὁ φάος ὁ γνῶσις φωτίζω , μήτε ἐν ὁ μέλλω ὁ αἰώνιος φάος καταξιόω . διό χωρέω εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ὡς εἄν ὁ ὁ σκότος ἔργον καταπράσσω .