eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_56.2
. Εἰς τὸ τέλος , μὴ διαφθείρῃς · τῷ Δαυὶδ εἰς στηλογραφίαν , ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον . Ἤλαυνε μὲν ὁ Σαοὺλ τὸν Δαυίδ , ὁ δ’ ἔργοις ἐπιτελῶν τό · ἐὰν διώκωσιν ὑμᾶς ἐκ τῆς πόλεως ταύτης , φεύγετε εἰς τὴν ἑτέραν , ἀπεδίδρασκεν , ὡς ἂν μὴ παρὼν ἐρεθίζοι τὸν ἐχθρὸν αἴτιός τε αὐτῷ γίγνοιτο μιαιφονίας · τὸ γάρ · μὴ ἔκκαιε ἄνθρακας ἁμαρτωλοῦ , πάντων μᾶλλον Δαυὶδ ἠπίστατο · διὸ ὑπεχώρει καὶ παρεχώρει καίπερ ἀγαπώμενος ὑπὸ παντὸς τοῦ ἔθνους πλείστους τε ἔχων τοὺς συμπάσχοντας καὶ συναλγοῦντας δυναμένους τε αὐτὸν οἴκοι παρ’ ἑαυτοῖς ὑποδέχεσθαι καὶ κρύπτειν . ἀλλ’ ἵνα μὴ καὶ ἑτέροις αἴτιος γίγνοιτο κινδύνων , ἔφυγεν ἐπὶ τὰς ἐρήμους χώρας καὶ τὰς ἐν τοῖς σπηλαίοις ἠσπάζετο διατριβάς . καί μοι δοκεῖ καὶ αὐτοῦ τὴν μνήμην αἰνίττεσθαι λέγων ὁ ἱερὸς ἀπόστολος · ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς . Ὥσπερ δὲ ὁ προτεταγμένος τοῦ παρόντος ψαλμὸς οὐκ ἦν , ἀλλὰ στηλογραφία , ὅπερ ἡρμήνευσεν ὁ μὲν Ἀκύλας · ταπεινοῦ τελείου , ὁ δὲ Σύμμαχος · τοῦ ταπεινόφρονος καὶ ἀμώμου , οὕτως καὶ ὁ παρὼν λόγος τὴν εἰς ἄκρον πραότητος καὶ ἀνεξικακίας τοῦ Δαυὶδ ἀρετήν , ταπεινοῦ τελείου , ταπεινόφρονος καὶ ἀμώμου , εἶθ’ ὥσπερ αἰωνίου μνήμης τὴν ταπεινοφροσύνην ἀξίαν ἀνατίθησι στηλογραφίαν . ἐπὶ ταύτῃ δὲ τῇ ἀρετῇ καὶ Μωσῆς ἐμαρτυρεῖτο · καὶ ὁ σωτὴρ δὲ καὶ κύριος ἡμῶν ἐπὶ ταύτην παρεκάλει λέγων · μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Ἐπεὶ δὲ ἐδεῖτο παραμονῆς καὶ τῆς ἐπὶ μήκιστον φυλακῆς ἡ τοιαύτη ἀρετή ( ὁ γὰρ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται ) , διὰ τοῦτο ἐπιγέγραπται · εἰς τὸ τέλος , μὴ διαφθείρῃς · πολλοὶ γὰρ καλῶς ἀρξάμενοι οὐ διήρκεσαν εἰς τέλος . ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦ Δαυὶδ τὴν φυγὴν καὶ τὴν ἐν ἐρημίαις διατριβὴν τήν τε ἐν σπηλαίοις καρτερικωτάτην οἴκησιν ἀποδεχόμενον φησὶν αὐτῷ · εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρῃς , μένε δὲ δι’ ὅλου τοιοῦτος , ὡς ἂν τύχοις στηλογραφίας καὶ μνήμης αἰωνίου . ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις , οὐ κατὰ τοὺς Κυνικοὺς τῶν τὴν σοφίαν τοῦ αἰῶνος τούτου μετερχομένων τυφούμενος , οὐδὲ μέγα φρονῶν καὶ βρενθυόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ βίου καρτερίᾳ , οὐδ’ ὅτι πλείους τοὺς παρ’ αὐτῷ συνηγμένους μιμητὰς καὶ μαθητὰς τοῦ οἰκείου τρόπου ἐκέκτητο χαυνούμενος , οὐδὲ ὡς ἐπὶ δορυφόροις καὶ συμμάχοις θαρσῶν , τὸν δὲ πρᾶον καὶ ταπεινὸν τέλεόν τε καὶ ὡς ἀληθῶς ταπεινόφρονα καὶ ἄμωμον ἔργῳ παριστὰς ἐβόα πρὸς τὸν θεὸν λέγων · ἐλέησόν με , ὁ θεός , ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου · οὐ γὰρ ἐπὶ τοῖς συνηγμένοις ἐνταῦθα πλήθεσιν , οὐδ’ ἐπὶ τῇ ἐμῇ ἀρετῇ , ἀλλ’ ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου , καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ · οἶδα μὲν γὰρ τὰς σὰς πτέρυγας καὶ τὴν σὴν σκέπην τελείαις ψυχαῖς ἀφωρισμένας · ἐγὼ δέ , μικρὸς ὢν καὶ ταπεινός , οὐκ ἐπὶ ταῖς σαῖς πτέρυξιν , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ , ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία , ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν · ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ἐπιβουλή , κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον · ἕως ἂν παρέλθῃ ἐπηρεαστής . Ἐπειδὰν δὲ παρέλθῃ ἡ ἀνομία καὶ ἡ κατ’ ἐμοῦ ἐπιβουλὴ καὶ ὁ ὠνομασμένος ἐπηρεαστής , οὐκέτι ἐν τῇ σκιᾷ , ἀλλ’ ἐν αὐταῖς ταῖς σαῖς πτέρυξιν ὡς ἂν προκόψας καὶ ἠλευθερωμένος πάσης ἀνόμου πράξεώς τε καὶ ἁμαρτίας ἐλπιῶ .
Lemmas: . εἰς ὁ τέλος , μή διαφθείρω · ὁ Δαυίδ εἰς στηλογραφία , ἐν ὁ ἀποδιδράσκω αὐτός ἀπό πρόσωπον Σαῦλος εἰς ὁ σπήλαιον . ἐλαύνω μέν ὁ Σαῦλος ὁ Δαυίδ , ὁ δέ ἔργον ἐπιτελέω ὁ · ἐάν διώκω σύ ἐκ ὁ πόλις οὗτος , φεύγω εἰς ὁ ἕτερος , ἀποδιδράσκω , ὡς εἄν μή πάρειμι ἐρεθίζω ὁ ἐχθρός αἴτιος τε αὐτός γίγνομαι μιαιφονία · ὁ γάρ · μή ἐκκαίω ἄνθραξ ἁμαρτωλός , πᾶς μᾶλλον Δαυίδ ἐπίσταμαι · διό ὑποχωρέω καί παραχωρέω καίπερ ἀγαπάω ὑπό πᾶς ὁ ἔθνος πλεῖστος τε ἔχω ὁ συμπάσχω καί συναλγέω δύναμαι τε αὐτός οἴκοι παρά ἑαυτοῦ ὑποδέχομαι καί κρύπτω . ἀλλά ἵνα μή καί ἕτερος αἴτιος γίγνομαι κίνδυνος , φεύγω ἐπί ὁ ἐρῆμος χώρα καί ὁ ἐν ὁ σπήλαιον ἀσπάζομαι διατριβή . καί ἐγώ δοκέω καί αὐτός ὁ μνήμη αἰνίσσομαι λέγω ὁ ἱερός ἀπόστολος · ἐν ἐρημία πλανάω καί ὄρος καί σπήλαιον καί ὁ ὀπή ὁ γῆ . ὥσπερ δέ ὁ προτάσσω ὁ πάρειμι ψαλμός οὐ εἰμί , ἀλλά στηλογραφία , ὅσπερ ἑρμηνεύω ὁ μέν Ἀκύλας · ταπεινός τέλειος , ὁ δέ Σύμμαχος · ὁ ταπεινόφρων καί ἄμωμον , οὕτως καί ὁ πάρειμι λόγος ὁ εἰς ἄκρος πραότης καί ἀνεξικακία ὁ Δαυίδ ἀρετή , ταπεινός τέλειος , ταπεινόφρων καί ἄμωμον , εἶτα ὥσπερ αἰώνιος μνήμη ὁ ταπεινοφροσύνη ἄξιος ἀνατίθημι στηλογραφία . ἐπί οὗτος δέ ὁ ἀρετή καί Μωσῆς μαρτυρέω · καί ὁ σωτήρ δέ καί κύριος ἐγώ ἐπί οὗτος παρακαλέω λέγω · μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . ἐπεί δέ δήω παραμονή καί ὁ ἐπί μακρός φυλακή ὁ τοιοῦτος ἀρετή ( ὁ γάρ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω ) , διά οὗτος ἐπιγράφω · εἰς ὁ τέλος , μή διαφθείρω · πολύς γάρ καλῶς ἄρχω οὖον διαρκέω εἰς τέλος . ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ Δαυίδ ὁ φυγή καί ὁ ἐν ἐρημία διατριβή ὁ τε ἐν σπήλαιον καρτερικός οἴκησις ἀποδέχομαι φημί αὐτός · εἰς ὁ τέλος μή διαφθείρω , μένω δέ διά ὅλος τοιοῦτος , ὡς εἄν τυγχάνω στηλογραφία καί μνήμη αἰώνιος . ὁ δέ ἐπί οὗτος , οὖον κατά ὁ κυνικός ὁ ὁ σοφία ὁ αἰών οὗτος μετέρχομαι τυφόω , οὐδέ μέγας φρονέω καί βρενθύομαι ἐπί ὁ ὁ βίος καρτερία , οὐδέ ὅτι πλείων ὁ παρά αὐτός σύνειμι μιμητής καί μαθητής ὁ οἰκεῖος τρόπος κτάομαι χαυνόω , οὐδέ ὡς ἐπί δορυφόρος καί σύμμαχος θάρσος , ὁ δέ πρᾶος καί ταπεινός τέλειος τε καί ὡς ἀληθής ταπεινόφρων καί ἄμωμον ἔργον παρίστημι βοάω πρός ὁ θεός λέγω · ἐλεέω ἐγώ , ὁ θεός , ὅτι ἐπί σύ πείθω ὁ ψυχή ἐγώ · οὖον γάρ ἐπί ὁ συνάγω ἐνταῦθα πλῆθος , οὐδέ ἐπί ὁ ἐμέω ἀρετή , ἀλλά ἐπί σύ πείθω ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἐν ὁ σκιά ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω · οἶδα μέν γάρ ὁ σός πτέρυξ καί ὁ σός σκέπη τέλειος Ψυχή ἀφορίζω · ἐγώ δέ , μικρός εἰμί καί ταπεινός , οὐ ἐπί ὁ σός πτέρυξ , ἀλλά ἐπί ὁ σκιά ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω , ἠώς ὅς παρέρχομαι ὁ ἀνομία , ἢ κατά ὁ Ἀκύλας · ἠώς εἄν παρέρχομαι ὁ ἐπιβουλή , κατά δέ ὁ Σύμμαχος · ἠώς εἄν παρέρχομαι ἐπηρεαστής . ἐπειδάν δέ παρέρχομαι ὁ ἀνομία καί ὁ κατά ἐγώ ἐπιβουλή καί ὁ ὀνομάζω ἐπηρεαστής , οὐκέτι ἐν ὁ σκιά , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ σός πτέρυξ ὡς εἄν προκόπτω καί ἐλευθερόω πᾶς ἄνομος πρᾶξις τε καί ἁμαρτία ἐλπίζω .