ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.5
Οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος , μακρόθυμος καὶ πολυέλεος . χρηστὸς κύριος τοῖς σύμπασιν , καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ . Διὰ τούτων διδάσκει τοῦ θεοῦ τὰς ἀρετάς , ὅσαι εἰς ἡμᾶς διήκουσιν , ἀφ’ ὧν αὐτὸν καὶ γνωρίζομεν · τὰς γὰρ ὑπὲρ ἡμᾶς ἀθεωρήτους ἡμῖν οὔσας καὶ ἀκαταλήπτους οὐχ οἷόν τέ ἐστι θνητῇ φύσει περιλαβεῖν . αἱ δὲ εἰς ἡμᾶς φθάνουσαι τοῦ θεοῦ ἀρεταί , ἀφ’ ὧν αὐτὸν γινώσκομεν , αἱ φωναί εἰσιν αὗται · οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος , καὶ τὰ ἀκόλουθα · μὴ γὰρ ὄντας ἡμᾶς μηδὲ ὑφεστῶτας παρήγαγεν εἰς φῶς , εἶτα πολλὰ δρῶντας κακὰ καὶ καταφρονητικῶς ἔχοντας αὐτοῦ οὐ μετέρχεται κατ’ ἀξίαν , ἔμπαλιν δ’ ἐλεεῖ . ἀλλὰ καὶ μακροθυμεῖ προσκαλούμενος ἡμᾶς εἰς μετάνοιαν διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ . Οὐ μόνον δὲ περὶ τοὺς οἰκείους τοιοῦτός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ περὶ πάντας ἁπαξαπλῶς , ἐπεὶ καὶ χρηστός ἐστι τοῖς σύμπασι καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα εἰσὶν αὐτοῦ .
Lemmas: οἰκτίρμων καί ἐλεήμων ὁ κύριος , μακρόθυμος καί πολυέλεος . χρηστός κύριος ὁ σύμπας , καί ὁ οἰκτιρμός αὐτός ἐπί πᾶς ὁ ἔργον αὐτός . Ζεύς οὗτος διδάσκω ὁ θεός ὁ ἀρετή , ὅσος εἰς ἐγώ διήκω , ἀπό ὅς αὐτός καί γνωρίζω · ὁ γάρ ὑπέρ ἐγώ ἀθεώρητος ἐγώ εἰμί καί ἀκατάληπτος οὐ οἷος τε εἰμί θνητός φύσις περιλαμβάνω . ὁ δέ εἰς ἐγώ φθάνω ὁ θεός ἀρετή , ἀπό ὅς αὐτός γιγνώσκω , ὁ φωνή εἰμί οὗτος · οἰκτίρμων καί ἐλεήμων ὁ κύριος , καί ὁ ἀκόλουθος · μή γάρ εἰμί ἐγώ μηδέ ὑφίστημι παράγω εἰς φάος , εἶτα πολύς δράω κακός καί καταφρονητικός ἔχω αὐτός οὖον μετέρχομαι κατά ἄξιος , ἔμπαλιν δέ ἐλεέω . ἀλλά καί μακροθυμέω προσκαλέω ἐγώ εἰς μετάνοια διά ὁ μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια αὐτός . οὖον μόνος δέ περί ὁ οἰκεῖος τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά καί περί πᾶς ἁπαξαπλῶς , ἐπεί καί χρηστός εἰμί ὁ σύμπας καί ὁ οἰκτιρμός αὐτός ἐπί πᾶς ὁ ἔργον εἰμί αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.6b
Εἰγοῦν τις ἐνατενίσειε τῇ τῶν στοιχείων πάντων φύσει κατανοήσειέ τε τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ζῶα καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς βλαστῶντα φυτὰ καὶ γενήματα , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγρὰν οὐσίαν καὶ τῶν ἐν αὐτῇ ζῴων τὴν σύστασιν τῶν τε λοιπῶν μερῶν τοῦ κόσμου τὴν κατασκευὴν καὶ τὰς ἐφ’ ἑκάστῳ δυνάμεις , εἴσεται ὅπως πάντα τὰ καθόλου καὶ τὰ κατὰ μέρος προσοφείλει τῷ θεῷ τὴν κατάλληλον εὐχαριστίαν .
Lemmas: Εἰγοῦν τις ἐνατενίζω ὁ ὁ στοιχεῖον πᾶς φύσις κατανοέω τε ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός ζῷον καί ὁ ἐκ αὐτός βλαστόω φυτόν καί γένημα , οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὑγρός οὐσία καί ὁ ἐν αὐτός ζῷον ὁ σύστασις ὁ τε λοιπός μέρος ὁ κόσμος ὁ κατασκευή καί ὁ ἐπί ἕκαστος δύναμις , εἶμι ὅπως πᾶς ὁ καθόλου καί ὁ κατά μέρος προσοφείλω ὁ θεός ὁ κατάλληλος εὐχαριστία .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.7
Ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων , καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ . πιστὸς κύριος ἐν τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ . Ὁ δὲ μετὰ ταῦτα στίχος , δι’ οὗ εἴρηται · πιστὸς κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ , οὐ φέρεται οὔτε ἐν τῷ Ἑβραικῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς . Διόπερ ὡς περιττὸς ἀναγκαίως ὠβέλισται .
Lemmas: ὁ βασίλειος σύ βασίλειος πᾶς ὁ αἰών , καί ὁ δεσποτεία σύ ἐν πᾶς γενεά καί γενεά . πιστός κύριος ἐν ὁ λόγος αὐτός καί ὅσιος ἐν πᾶς ὁ ἔργον αὐτός . ὁ δέ μετά οὗτος στίχος , διά ὅς εἴρω · πιστός κύριος ἐν πᾶς ὁ λόγος αὐτός καί ὅσιος ἐν πᾶς ὁ ἔργον αὐτός , οὖον φέρω οὔτε ἐν ὁ Ἑβραϊκός οὔτε παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής . διόπερ ὡς περισσός ἀναγκαῖος ὀβελίζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.8
Ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους . οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν , καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ . ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας . Καὶ αὐταὶ τοῦ θεοῦ αἱ εὐεργεσίαι εἰς τὸν ὕμνον αὐτοῦ παραλαμβάνονται ? τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας καὶ τῆς χρηστότητος αὐτοῦ περιέχουσαι δείγματα · τὸ γὰρ τοὺς περιπείραντας ἑαυτοὺς ταῖς ἁμαρτίαις καὶ μακρύναντας ἑαυτοῦς αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο πεσόντας ἀνεγείρειν τοῦ πτώματος καὶ ὑποστηρίζειν μόνης ἔχεται τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος . Διδάσκουσι δὲ καὶ οἱ προφητικοὶ λόγοι ταῦτα . ὁ μέν τις βοῶν · μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται ; ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει ; ἄλλοτε δὲ φάσκων · καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα · πρός με ἀνάστρεψον . καὶ πάλιν ἄλλος · ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ , οἷς ὅμοιόν ἐστι τὸ προκείμενον . Ἀντὶ δὲ τοῦ τοὺς κατερραγμένους ὁ μὲν Σύμμαχος τοὺς κεκαμμένους ἐξέδωκεν , ὁ δὲ Ἀκύλας τοὺς κατακεκομμένους . παρίστησι δὲ ὁ λόγος , ὅτι τούτους ἀνορθοῖ τοὺς μετὰ τὸ πεσεῖν ὑπὸ τῆς μετανοίας ταπεινοῦντας ἑαυτοὺς καὶ ἐκ τῆς ταπεινώσεως συγκεκαμμένους . Εἶθ’ ἑξῆς διδάσκει , ὡς οὐ μόνον ἰατρός ἐστι τῶν πεπτωκότων καὶ θεραπευτὴς τῶν κατερραγμένων , ἀλλὰ καὶ τροφεὺς τῶν ἁπάντων . διὸ καὶ πάντων τῶν λογικῶν τε καὶ ἀλόγων ζώων οἱ ὀφθαλμοὶ ἄνω εἰς αὐτὸν ἀναβλέπουσι καὶ φυσικαῖς τισι καὶ ἀδιδάκτοις ὁρμαῖς πρὸς αὐτὸν πάντων ἀφορώντων . αὐτός τε οἷα πατὴρ ἀγαθὸς τὰς τροφὰς τοῖς καιροῖς , ἐπιτηδείως ἄλλοτε ἄλλας , χορηγεῖ τοῖς πᾶσι τὴν χεῖρά τε τὴν δημιουργικήν , τουτέστι τὴν δύναμιν , ἐξαπλῶν ἀφθόνως καὶ ἀνεπικωλύτως πᾶν ζῶον ἐμπίπλησι τῆς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ δωρουμένων ἀπολαύσεως .
Lemmas: ὑποστηρίζω κύριος πᾶς ὁ καταπίπτω καί ἀνορθόω πᾶς ὁ καταράσσω . ὁ ὀφθαλμός πᾶς εἰς σύ ἐλπίζω , καί σύ δίδωμι ὁ τροφή αὐτός ἐν εὐκαιρίᾳ . ἀνοίγω σύ ὁ χείρ σύ καί ἐμπίμπλημι πᾶς ζῷον εὐδοκία . καί αὐτός ὁ θεός ὁ εὐεργεσία εἰς ὁ ὕμνος αὐτός παραλαμβάνω ? ὁ ὑπερβάλλω φιλανθρωπία καί ὁ χρηστότης αὐτός περιέχω δεῖγμα · ὁ γάρ ὁ περιπείρω ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία καί μακρύνω ἑαυτοῦ αὐτός καί διά οὗτος πίπτω ἀνεγείρω ὁ πτῶμα καί ὑποστηρίζω μόνος ἔχω ὁ αὐτός ἀγαθότης . διδάσκω δέ καί ὁ προφητικός λόγος οὗτος . ὁ μέν τις βοῦς · μή ὁ πίπτω οὐ ἀνίστημι ; ἢ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω ; ἄλλοτε δέ φάσκω · καί εἶπον μετά ὁ πορνεύω αὐτός οὗτος πᾶς · πρός ἐγώ ἀναστρέφω . καί πάλιν ἄλλος · ζῶ ἐγώ , λέγω κύριος , οὖον βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια αὐτός , ὅς ὁμοῖος εἰμί ὁ πρόκειμαι . ἀντί δέ ὁ ὁ καταράσσω ὁ μέν Σύμμαχος ὁ κάπτω ἐκδίδωμι , ὁ δέ Ἀκύλας ὁ κατακόπτω . παρίστημι δέ ὁ λόγος , ὅτι οὗτος ἀνορθόω ὁ μετά ὁ πίπτω ὑπό ὁ μετάνοια ταπεινόω ἑαυτοῦ καί ἐκ ὁ ταπείνωσις συγκαίω . εἶτα ἑξῆς διδάσκω , ὡς οὖον μόνος ἰατρός εἰμί ὁ πίπτω καί θεραπευτής ὁ καταρράσσω , ἀλλά καί τροφεύς ὁ ἅπας . διό καί πᾶς ὁ λογικός τε καί ἄλογος ζῷον ὁ ὀφθαλμός ἄνω εἰς αὐτός ἀναβλέπω καί φυσικός τις καί ἀδίδακτος ὁρμή πρός αὐτός πᾶς ἀφοράω . αὐτός τε οἷος πατήρ ἀγαθός ὁ τροφή ὁ καιρός , ἐπιτηδείως ἄλλοτε ἄλλος , χορηγέω ὁ πᾶς ὁ χείρ τε ὁ δημιουργικός , τουτέστι ὁ δύναμις , εξαπλός ἄφθονος καί ἀνεπικώλυτος πᾶς ζῷον ἐμπίμπλημι ὁ ὁ ὑπό αὐτός δωρέω ἀπόλαυσις .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.9
Δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ . Ἀκολούθως εὐεργετικὸν καὶ πανάγαθον εἰς πάντας παραστήσας ὁ λόγος τὸν θεόν , ὡς ἂν μὴ ὑποχαυνώσειε καὶ καταφρονητὸν ἐργάσαιτο , ἐπιστρέφει λέγων αὐτὸν δίκαιον ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ .
Lemmas: Δίκαιος κύριος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός καί ὅσιος ἐν πᾶς ὁ ἔργον αὐτός . ἀκόλουθος εὐεργετικός καί πανάγαθος εἰς πᾶς παρίστημι ὁ λόγος ὁ θεός , ὡς εἄν μή ὑποχαυνόω καί καταφρονέω ἐργάζομαι , ἐπιστρέφω λέγω αὐτός Δίκαιος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.10
Δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ . ἐγγὺς κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν , πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ . Ὁδοὺς αὐτοῦ τὰς πράξεις καὶ τὰς εὐεργεσίας δηλοῖ . ἐφ’ οἷς οὖν εὐεργετεῖ , ἐπὶ τούτοις καὶ δίκαιος ὢν ἕκαστον τῶν εὐεργετουμένων κρίνει καὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ πᾶσιν ὅσιός ἐστιν οὐδὲν ἀνόσιον πώποτε διαπραττόμενος ὡς παρὼν τοῖς πᾶσι καὶ πλησιάζων τοῖς ὑφ’ ἑκάστου πραττομένοις ἐφορῶν τε τὰ γιγνόμενα . διὸ λέλεκται · ἐγγὺς κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν . Εἶτα ἐπειδὴ ὀλίγων ἐστὶ τὸ δύνασθαι ἐπιστημόνως αὐτὸν ἐπικαλεῖσθαι καὶ καταξιοῦσθαι αὐτοῦ τῆς ἀκοῆς , ἐπιφέρει ἀναγκαίως ἐπαναλαβὼν τὸν λόγον καί φησιν , ὅτι οὐ πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν , ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἐν ἀληθείᾳ τοῦτο πράττουσιν ἐπιτυγχάνει · τῶν γὰρ μὴ τοιούτων μακρὰν ἀφέστηκεν , οἷς καὶ φησίν · αἱ ἀμαρτίαι ὑμῶν διιστῶσιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν . περὶ τούτων δὲ καὶ ἀλλαχοῦ λέλεκται · διότι οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται .
Lemmas: Δίκαιος κύριος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός καί ὅσιος ἐν πᾶς ὁ ἔργον αὐτός . ἐγγύς κύριος πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός , πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός ἐν ἀλήθεια . ὁδός αὐτός ὁ πρᾶξις καί ὁ εὐεργεσία δηλόω . ἐπί ὅς οὖν εὐεργετέω , ἐπί οὗτος καί δίκαιος εἰμί ἕκαστος ὁ εὐεργετέω κρίνω καί ὁ ἔργον αὐτός πᾶς ὅσιος εἰμί οὐδείς ἀνόσιος πώποτε διαπράσσω ὡς πάρειμι ὁ πᾶς καί πλησιάζω ὁ ὑπό ἕκαστος πράσσω ἐφοράω τε ὁ γίγνομαι . διό λέγω · ἐγγύς κύριος πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός . εἶτα ἐπεί ὀλίγος εἰμί ὁ δύναμαι ἐπιστήμων αὐτός ἐπικαλέω καί καταξιόω αὐτός ὁ ἀκοή , ἐπιφέρω ἀναγκαῖος ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος καί φημί , ὅτι οὖον πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός , ἀλλά μόνος ὁ ἐν ἀλήθεια οὗτος πράσσω ἐπιτυγχάνω · ὁ γάρ μή τοιοῦτος μακράν ἀφίστημι , ὅς καί φημί · ὁ ἁμαρτία σύ διίστημι ἀνά μέσος ἐγώ καί σύ . περί οὗτος δέ καί ἀλλαχοῦ λέγω · διότι ὁ μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό σύ ἀπόλλυμι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.11
Θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν ἐπακούσεται καὶ σώσει αὐτούς . φυλάσσει κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολεθρεύσει . Ἀναγκαίως καὶ ταῦτα εἰς τὸν ὕμνον τοῦ θεοῦ παραλαμβάνεται προτρέποντα τοὺς ὑμοῦντας ἐπὶ τὴν ἐν θεῷ προκοπήν . διὸ καὶ ἀμειβόμενος τοὺς τοιούτους τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς · τῶν γὰρ μὴ τοιούτων οὔτε τὸ θέλημα ποιήσει , ἀλλ’ οὐδὲ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσας σώσει αὐτούς . ἔμπαλιν δὲ ὡς καταφρονητὰς καὶ ἀφόβους καὶ διὰ τοῦτο ἁμαρτωλοὺς γενομένους ὀλέθρῳ καὶ τῇ αἰωνίῳ τιμωρίᾳ παραδίδωσιν .
Lemmas: θέλημα ὁ φοβέω αὐτός ποιέω καί ὁ δέησις αὐτός ἐπακούω καί σῴζω αὐτός . φυλάσσω κύριος πᾶς ὁ ἀγάπη αὐτός καί πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ἐξολέθρευσις . ἀναγκαῖος καί οὗτος εἰς ὁ ὕμνος ὁ θεός παραλαμβάνω προσρέπω ὁ ὑμοῦντας ἐπί ὁ ἐν θεός προκοπή . διό καί ἀμείβω ὁ τοιοῦτος ὁ δέησις αὐτός εἰσακούω καί σῴζω αὐτός · ὁ γάρ μή τοιοῦτος οὔτε ὁ θέλημα ποιέω , ἀλλά οὐδέ ὁ δέησις αὐτός εἰσακούω σῴζω αὐτός . ἔμπαλιν δέ ὡς καταφρονητής καί ἄφοβος καί διά οὗτος ἁμαρτωλός γίγνομαι ὄλεθρος καί ὁ αἰώνιος τιμωρία παραδίδωμι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_144.12
Αἴνεσιν κυρίου λαλήσει τὸ στόμα μου , καὶ εὐλογείτω πᾶσα σάρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Τέως μὲν οὖν τὸ ἐμὸν στόμα οὐ διαλείψει αἰνοῦν τὸν θεόν . ἐπειδὴ δὲ ἔσται ποτὲ ὅτε καὶ πᾶσα πνοὴ καταξιωθήσεται τοῦ αὐτοῦ αἴνου κατά τε τὸν προφήτην λέγοντα · ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματος μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα · καὶ κατὰ τὴν φάσκουσαν προφητείαν · πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν κύριον , τοῦτ’ αὐτὸ καὶ νῦν διὰ τάχους γενέσθαι ἐπεύχεται . ἔσται δὲ τοῦτο , ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ · τότε γὰρ μετὰ πάντων καὶ αὐτὸς ὁ Ἰσραὴλ καὶ πᾶν γένος ἀνθρώπων σωθήσεται .
Lemmas: αἴνεσις κύριος λαλέω ὁ στόμα ἐγώ , καί εὐλογέω πᾶς σάρξ ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός εἰς ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . Τέως μέν οὖν ὁ ἐμός στόμα οὖον διαλείπω αἰνέω ὁ θεός . ἐπεί δέ εἰμί ποτέ ὅτε καί πᾶς πνοή καταξιόω ὁ αὐτός αἶνος κατά τε ὁ προφήτης λέγω · ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ · καί κατά ὁ φάσκω προφητεία · πᾶς πνοή αἰνέω ὁ κύριος , οὗτος αὐτός καί νῦν διά τάχος γίγνομαι ἐπεύχομαι . εἰμί δέ οὗτος , ὅταν ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι · τότε γάρ μετά πᾶς καί αὐτός ὁ Ἰσραήλ καί πᾶς γένος ἄνθρωπος σῴζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_145.1
Ἀλληλούια . Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου . Αἴνει , ἡ ψυχή μου , τὸν κύριον . αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου , ψαλῶ τῷ θεῷ μου , ἕως ὑπάρχω . Τὸ ἀλληλούια αἶνον κυρίου σημαίνει · οὕτως γὰρ ἑρμηνεύεται ἡ λέξις . ἔστιν οὖν καὶ τὸ προκείμενον αἶνος . διὸ δὴ ἀρχόμενός φησιν ὁ λόγος · αἴνει , ἡ ψυχή μου , τὸν κύριον , ἤτοι τοῦ πνεύματος τῇ ψυχῇ παρακελευομένου ἢ αὐτῆς ἑαυτῇ . Εἶθ’ ὑπακούσασα τῷ προστάγματι προθύμως ἀποκρίνεται λέγουσα · αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου , ψαλῶ τῷ θεῷ μου , ἕως ὑπάρχω . εἰ δὲ ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχὴ ἀεί τε ζῇ καὶ ὑπάρχει καὶ μετὰ τὴν τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν , δυνάμει φησίν · ὡς ἄρα οὐδεπώποτε παύσομαι αἰνοῦσα τὸν κύριον , ἀλλ’ εἰς μακροὺς αἰῶνας καὶ πάντα τὸν τῆς ἀθανάτου ζωῆς μου βίον οὐδὲν anders fortfahrend anders fortfahrend ἕτερον πράττουσα τοῦ αἰνεῖν τὸν κύριον διατελέσω . ὡς ψυχῆς δὲ ἀκουστέον λεγούσης τὸ ἕως ὑπάρχω , οὐχ ὡς μελλούσης μετὰ ταῦτα μὴ ὑπάρχειν , ἀλλ’ εἰς ἄπειρον τὸν τῆς ὑπάρξεως αὐτῆς χρόνον αἰνέσειν ἐπαγγελλομένης τὸν κύριον .
Lemmas: ἀλληλούια . Ἀγγαῖος καί Ζαχαρίας . αἰνέω , ὁ ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος . αἰνέω κύριος ἐν ζωή ἐγώ , ψάλλω ὁ θεός ἐγώ , ἠώς ὑπάρχω . ὁ ἀλληλούια αἶνος κύριος σημαίνω · οὕτως γάρ ἑρμηνεύω ὁ λέξις . εἰμί οὖν καί ὁ πρόκειμαι αἶνος . διό δή ἄρχω φημί ὁ λόγος · αἰνέω , ὁ ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος , ἤτοι ὁ πνεῦμα ὁ Ψυχή παρακελεύομαι ἢ αὐτός ἑαυτοῦ . εἶτα ὑπακούω ὁ πρόσταγμα προθύμως ἀποκρίνω λέγω · αἰνέω κύριος ἐν ζωή ἐγώ , ψάλλω ὁ θεός ἐγώ , ἠώς ὑπάρχω . εἰμί δέ ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή ἀεί τε ζῶ καί ὑπάρχω καί μετά ὁ ὁ σῶμα ἀπαλλαγή , δύναμις φημί · ὡς ἄρα οὐδεπώποτε παύω αἰνέω ὁ κύριος , ἀλλά εἰς μακρός αἰών καί πᾶς ὁ ὁ ἀθάνατος ζωή ἐγώ βίος οὐδείς anders fortfahrend anders fortfahrend ἕτερος πράσσω ὁ αἰνέω ὁ κύριος διατελέω . ὡς Ψυχή δέ ἀκούω λέγω ὁ ἠώς ὑπάρχω , οὐ ὡς μέλλω μετά οὗτος μή ὑπάρχω , ἀλλά εἰς ἤπειρος ὁ ὁ ὕπαρξις αὐτός χρόνος αἴνεσις ἐπαγγέλλω ὁ κύριος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_145.2
Μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας καὶ ἐφ’ υἱοὺς ἀνθρώπων , οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία . Ἐκ παραθέσεως τῶν μὴ αἰνούντων τὸν θεόν , τὰ θνητὰ δὲ ἀξιώματα καὶ τὰς ἐν ἀνθρώποις ἀρχὰς θαυμαζόντων τὴν ἀπὸ τοῦ αἰνοῦ τοῦ θεοῦ ὠφέλειαν παρίστησι . διόπερ μὴ χρῆναι ἐπὶ υἱοῖς ἀνθρώπων καὶ ἄρχουσιν πεποιθέναι παραινεῖ .
Lemmas: μή πείθω ἐπί ἄρχω καί ἐπί υἱός ἄνθρωπος , ὅς οὐ εἰμί σωτηρία . ἐκ παράθεσις ὁ μή αἰνέω ὁ θεός , ὁ θνητός δέ ἀξίωμα καί ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀρχή θαυμάζω ὁ ἀπό ὁ αἰνέω ὁ θεός ὠφέλεια παρίστημι . διόπερ μή χρή ἐπί υἱός ἄνθρωπος καί ἄρχω πείθω παραινέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_145.3
Μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας καὶ ἐφ’ υἱοὺς ἀνθρώπων , οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία . ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ , καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ . ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν . Ὅμοιον τό · ἀγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ κύριον ἢ πεποιθέναι ἐπ’ ἄνθρωπον , ἀγαθὸν ἐλπίζειν ἐπὶ κύριον ἢ ἐλπίζειν ἐπ’ ἄρχοντας . τοῦτο δὲ παρίστησι διὰ συλλογισμοῦ · εἰ γὰρ αὐτοί , φησίν , ἑαυτοῖς περιποιήσασθαι σωτηρίαν οὐχ οἷοί τέ εἰσιν , τίς ἂν γένοιτο ἀπὸ τῶν τοιούτων ὠφέλεια ; οὐδὲ γὰρ δύνανται ἑαυτοὺς ἐξελέσθαι τοῦ θανάτου μετὰ τὸ τέλος · τὸ μὲν γὰρ τοῦ θνήσκοντος ἐξελεύσεται πνεῦμα ἔνθα ἂν ἀπάγῃ ὁ ἀπάγων , ὁ δὲ λοιπὸς ἄνθρωπος ἀποστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ νόμον φύσεως πληρῶν , ὃν ἐπέσκηψεν ἀρχῆθεν ὁ θεὸς τῷ Ἀδὰμ εἰπών · γῇ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , οὗ λεγόμενον · οἱ λογισμοὶ πάντες , οὓς ἔτι περιὼν τῷ βίῳ συνήγαγε παρ’ ἑαυτῷ διανοούμενος καὶ ὥσπερ τις αἰώνιος συνάγων καὶ θησαυρίζων ἐπὶ γῆς ποιήσειν τε τὰ δεινὰ ἐπαγγελόμενος καὶ πάλιν ἑτέροις ἀπειλών , ὑπὸ μίαν ὥραν σβεσθήσονται , καὶ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν δηλαδὴ τῶν ἀρχόντων τῶν παρὰ πολλοῖς θαυμαζομένων .
Lemmas: μή πείθω ἐπί ἄρχω καί ἐπί υἱός ἄνθρωπος , ὅς οὐ εἰμί σωτηρία . ἐξέρχομαι ὁ πνεῦμα αὐτός , καί ἐπιστρέφω εἰς ὁ γῆ αὐτός . ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἀπόλλυμι πᾶς ὁ διαλογισμός αὐτός . Ὅμοιος ὁ · ἀγαθός πείθω ἐπί κύριος ἢ πείθω ἐπί ἄνθρωπος , ἀγαθός ἐλπίζω ἐπί κύριος ἢ ἐλπίζω ἐπί ἄρχω . οὗτος δέ παρίστημι διά συλλογισμός · εἰμί γάρ αὐτός , φημί , ἑαυτοῦ περιποιέω σωτηρία οὐ οἷος τε εἰμί , τίς εἄν γίγνομαι ἀπό ὁ τοιοῦτος ὠφέλεια ; οὐδέ γάρ δύναμαι ἑαυτοῦ ἐξαιρέω ὁ θάνατος μετά ὁ τέλος · ὁ μέν γάρ ὁ θνῄσκω ἐξέρχομαι πνεῦμα ἔνθα εἄν ἀπάγω ὁ ἀπάγω , ὁ δέ λοιπός ἄνθρωπος ἀποστρέφω εἰς ὁ γῆ αὐτός νόμος φύσις πληρόω , ὅς ἐπισκήπτω ἀρχῆθεν ὁ θεός ὁ Ἀδάμ εἶπον · γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , ὅς λέγω · ὁ λογισμός πᾶς , ὅς ἔτι περίειμι1 ὁ βίος συνάγω παρά ἑαυτοῦ διανοέομαι καί ὥσπερ τις αἰώνιος συνάγω καί θησαυρίζω ἐπί γῆ ποιέω τε ὁ δεινός ἐπαγγέλλω καί πάλιν ἕτερος ἀπειλέω , ὑπό εἷς ὥρα σβέννυμι , καί ἀπόλλυμι πᾶς ὁ διαλογισμός αὐτός δηλαδή ὁ ἄρχω ὁ παρά πολύς θαυμάζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_145.4
Τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς . Σφόδρα ἐμφαντικώτατα διὰ τῶν δημιουργημάτων καὶ τῶν τῆς κτίσεως μερῶν τὸ διαρκὲς καὶ ἄπειρον τῆς τοῦ θεοῦ ζωῆς διὰ συλλογισμοῦ δείκνυσι πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν πρὸ τούτου λεγομένων περὶ τῆς θνητῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως · ἄρχων μὲν γὰρ ἐν ἀνθρώποις ἀνὴρ τοῦ χρεὼν ἐπιστάντος διαλύεται , ὁ δὲ θεός , ἐφ’ ὃν πεποιθέναι χρή , ἐπ’ ἄπειρον αἰῶνα διαμένει . τούτου ἀπόδειξις ἡ τῶν ἔργων αὐτοῦ παραμονὴ καὶ τὸ ἑστάναι ἀεὶ καὶ φυλάττειν τὴν ἑαυτῶν τάξιν τὰ δημιουργήματα · οὐρανός τε γὰρ ὅμοιος ἑαυτῷ καὶ τὰ ἐν οὐρανῷ πάντα διαπαντὸς μένει καὶ γῆ πάλιν ὡσαύτως καὶ τὰ ἐν αὐτῇ τὸν πάντα συνειστήκει αἰῶνα θάλαττά τε καὶ τὰ ἐν αὐτῇ . εἰ δὴ οὖν τὰ δημιουργήματα καὶ τοῦ ποιητοῦ τὰ ἔργα τοιαῦτα τυγχάνει ὡς εἰς τὸν αἰῶνα μένειν καὶ μὴ ἀποπίπτειν μηδὲ συγχεῖσθαι τῆς ἅπαξ ὁρισθείσης αὐτοῖς διακοσμήσεως , τὶ χρὴ νοεῖν περὶ τοῦ ταῦθ’ οὕτω συστησαμένου καὶ διακοσμήσαντος ; μακάριος οὖν ὁ ἐπ’ ἐκεῖνον πᾶσαν τὴν αὐτοῦ πεποίθησιν καὶ πᾶσαν τὴν ἐλπίδα ἀναρτησάμενος .
Lemmas: ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ὁ θάλασσα καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός . σφόδρα ἐμφαντικός διά ὁ δημιούργημα καί ὁ ὁ κτίσις μέρος ὁ διαρκής καί ἤπειρος ὁ ὁ θεός ζωή διά συλλογισμός δείκνυμι πρός ἀντιδιαστολή ὁ πρό οὗτος λέγω περί ὁ θνητός ὁ ἄνθρωπος φύσις · ἄρχω μέν γάρ ἐν ἄνθρωπος ἀνήρ ὁ χρεὼν ἐφίστημι διαλύω , ὁ δέ θεός , ἐπί ὅς πείθω χρή , ἐπί ἤπειρος αἰών διαμένω . οὗτος ἀπόδειξις ὁ ὁ ἔργον αὐτός παραμονή καί ὁ ἵστημι ἀεί καί φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ τάξις ὁ δημιούργημα · οὐρανός τε γάρ ὅμοιος ἑαυτοῦ καί ὁ ἐν οὐρανός πᾶς διαπαντός μένω καί γῆ πάλιν ὡσαύτως καί ὁ ἐν αὐτός ὁ πᾶς συνίστημι αἰών θάλασσα τε καί ὁ ἐν αὐτός . εἰμί δή οὖν ὁ δημιούργημα καί ὁ ποιητής ὁ ἔργον τοιοῦτος τυγχάνω ὡς εἰς ὁ αἰών μένω καί μή ἀποπίπτω μηδέ συγχέω ὁ ἅπαξ ὁρίζω αὐτός διακόσμησις , τίς χρή νοέω περί ὁ αὐτός οὗτος συνίστημι καί διακοσμέω ; μακάριος οὖν ὁ ἐπί ἐκεῖνος πᾶς ὁ αὐτός πεποίθησις καί πᾶς ὁ ἐλπίς ἀναρτέομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_145.5
Κύριος λύει πεπεδημένους , κύριος ἀνορθοῖ κατερραγμένους , κύριος σοφοῖ τυφλούς . Πεπεδημένους λύει ἄφεσιν ἁμαρτιῶν διδοὺς τοῖς ταῖς σειραῖς τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων κατεσφιγμένοις . ἕοικε δὲ διὰ τούτων αἰνίττεσθαι τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν καὶ τοῦ κυρίου τὴν εἰς ἀνθρώπους παρουσίαν τήν τε δι’ αὐτῆς ἅπασι γενησομένην θεραπείαν . τοῦτο δέ μοι νοεῖν ἐπῆλθεν εἰς μνήμην ἀναλαβόντι τὴν Ἡσαΐου περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πρόρρησιν , δι’ ἧς φησίν · ἰδού , τέθεικά σε εἰς διαθήκην γένους , εἰς φῶς ἐθνῶν , ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν , ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένους · οὕτω γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὁ κύριος λύειν πεπεδημένους εἴρηται καὶ τὸ κύριος σοφοῖ τυφλούς . Θαυμάσαι δ’ ἔστιν , ὅπως καὶ τοῖς τὰ σώματα πηροῖς πλεῖόν τι συνέσεως πάρεστι τοῦ θεοῦ σοφίσαντος αὐτοὺς ἀντὶ τῆς τῶν ὀφθαλμῶν στερήσεως . ἀληθῶς δὲ ἦσαν τυφλοὶ πάντες οἱ πρὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας πολύθεον πλάνην τυφλώττοντες . τίνες δὲ οἱ κατερραγμένοι ἢ οἱ τὰς βάσεις τῆς ψυχῆς παρεμποδισμένοι ὡς μὴ τὴν εὐθείαν ὁδὸν βαδίζειν τὴν ἐπὶ θεὸν ἄγουσαν . Τήρει δέ , ὡς οὐδὲν περὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ λόγος ἐνταῦθά φησιν , ἀλλὰ καθολικῶς ἀποφαίνεται περὶ πάντων προφητικῶς , οἶμαι , θεσπίζων ταῦτα περὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν κλήσεως .
Lemmas: Κύριος λύω πεδάω , κύριος ἀνορθόω καταράσσω , κύριος σοφόω τυφλός . πεδάω λύω ἄφεσις ἁμαρτία δίδωμι ὁ ὁ σειρά ὁ ἴδιος ἁμάρτημα κατασφίγγω . ἔοικα δέ διά οὗτος αἰνίσσομαι ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις καί ὁ κύριος ὁ εἰς ἄνθρωπος παρουσία ὁ τε διά αὐτός ἅπας γίγνομαι θεραπεία . οὗτος δέ ἐγώ νοέω ἐπέρχομαι εἰς μνήμη ἀναλαμβάνω ὁ Ἠσαΐας περί ὁ σωτήρ ἐγώ πρόρρησις , διά ὅς φημί · ἰδού , τίθημι σύ εἰς διαθήκη γένος , εἰς φάος ἔθνος , ἀνοίγω ὀφθαλμός τυφλός , ἐξάγω ἐκ δεσμός δέω · οὗτος γάρ καί ἐνταῦθα ὁ κύριος λύω πεδάω εἴρω καί ὁ κύριος σοφόω τυφλός . θαυμάζω δέ εἰμί , ὅπως καί ὁ ὁ σῶμα πηρός πλέω τίς σύνεσις πάρειμι ὁ θεός σοφίζω αὐτός ἀντί ὁ ὁ ὀφθαλμός στέρησις . ἀληθής δέ εἰμί τυφλός πᾶς ὁ πρό ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία πολύθεος πλάνη τυφλώττω . τίς δέ ὁ καταρράσσω ἢ ὁ ὁ βάσις ὁ Ψυχή παρεμποδισμένος ὡς μή ὁ εὐθεία ὁδός βαδίζω ὁ ἐπί θεός ἄγω . Τήρις δέ , ὡς οὐδείς περί ὁ Ἰσραήλ ὁ λόγος ἐνταῦθα φημί , ἀλλά καθολικός ἀποφαίνω περί πᾶς προφητικός , οἴομαι , θεσπίζω οὗτος περί ὁ ἐκ ἔθνος κλῆσις .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.1
Αἰνεῖτε τὸν κύριον , ὅτι ἀγαθὸν ψαλμός . τῷ θεῷ ἡμῶν ἡδυνθείη αἴνεσις . Ἀντὶ τοῦ αἰνεῖτε τὸν κύριον ὁ μὲν Σύμμαχος ἀλληλούια , ὅτι ἀγαθὸν ᾠδὴ εἴρηκεν ἀνερμήνευτον φυλάξας τὴν Ἑβραίων λέξιν τὴν σημαίνουσαν τὸ αἰνεῖτε τὸν κύριον . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις αἰνεῖτε τὸν Ἴα ἐξέδωκεν . ὁ μὲν οὖν πρὸ τούτου ψαλμὸς μιᾷ ψυχῇ αἰνεῖν τὸν κύριον παρεκελεύετο , ἐνταῦθα δὲ πλήθεσι λέγεται τὸ αἰνεῖτε τὸν κύριον mit π auf κ . ἐπειδὴ οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός , εἰκότως πᾶν τὸ εἰς αὐτοῦ δόξαν ἀναφερόμενον καὶ εἰς αὐτοῦ τιμὴν πραττόμενον ἀγαθὸν ἂν εἴη , ὥσπερ οὖν καὶ νῦν ἀγαθὸν ὁ ψαλμὸς ὡς ἂν εἰς ἀγαθὸν θεὸν ἀναπεμπόμενος . ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἀγαθὸν ἐγκώμιον ἡρμήνευσεν , ὁ δὲ Σύμμαχος ἀγαθὸν ᾠδή . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ αἴνεσις ἡ εἰς θεὸν ἀναπεμπομένη παντός τε εὐώδους θυμιάματος καὶ πάσης ἡδονῆς ἡδίων αὐτῷ τυγχάνει . καὶ ἀλλαχοῦ δὲ εἴρηται · ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ αἴνεσίς μου , ἢ ὥς τινα τῶν ἀντιγράφων ἔχει · ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου . καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς αἶνος θεοῦ ἐκ λογικῆς καὶ καθαρᾶς ἀναπεμπόμενος ψυχῆς προσφιλὴς ἂν εἴη αὐτῷ καὶ ὡς ἂν εἴποι τις ἡδύς · χαίρει γὰρ καὶ ἀποδέχεται τὸν τοιοῦτον τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας καρπόν . Ἰστέον δὲ ὡς καὶ οὗτος ὁ ψαλμὸς ἐν ἐνίοις τῶν ἀντιγράφων Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου ἐπιγέγραπται .
Lemmas: αἰνέω ὁ κύριος , ὅτι ἀγαθός ψαλμός . ὁ θεός ἐγώ ἡδύνω αἴνεσις . ἀντί ὁ αἰνέω ὁ κύριος ὁ μέν Σύμμαχος ἀλληλούια , ὅτι ἀγαθός ἀοιδή εἴρω ἀνερμηνεύω φυλάσσω ὁ Ἑβραῖος λέξις ὁ σημαίνω ὁ αἰνέω ὁ κύριος . ὁμοίως δέ καί ὁ πέμπτος ἔκδοσις αἰνέω ὁ Ἴα ἐκδίδωμι . ὁ μέν οὖν πρό οὗτος ψαλμός εἷς Ψυχή αἰνέω ὁ κύριος παρακελεύομαι , ἐνταῦθα δέ πλῆθος λέγω ὁ αἰνέω ὁ κύριος mit π auf Κ . ἐπεί οὐδείς ἀγαθός εἰμί μή εἷς ὁ θεός , εἰκότως πᾶς ὁ εἰς αὐτός δόξα ἀναφέρω καί εἰς αὐτός τιμή πράσσω ἀγαθός εἄν εἰμί , ὥσπερ οὖν καί νῦν ἀγαθός ὁ ψαλμός ὡς εἄν εἰς ἀγαθός θεός ἀναπέμπω . ἀντί ὅς ὁ μέν Ἀκύλας ἀγαθός ἐγκώμιον ἑρμηνεύω , ὁ δέ Σύμμαχος ἀγαθός ᾠδή . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ αἴνεσις ὁ εἰς θεός ἀναπέμπω πᾶς τε εὐώδης θυμίαμα καί πᾶς ἡδονή ἡδύς αὐτός τυγχάνω . καί ἀλλαχοῦ δέ εἴρω · ἡδύνω αὐτός ὁ αἴνεσις ἐγώ , ἢ ὅς τις ὁ ἀντίγραφος ἔχω · ἡδύνω αὐτός ὁ διαλογή ἐγώ . καί γάρ ὡς ἀληθής αἶνος θεός ἐκ λογικός καί καθαρός ἀναπέμπω Ψυχή προσφιλής εἄν εἰμί αὐτός καί ὡς εἄν εἶπον τις ἡδύς · χαίρω γάρ καί ἀποδέχομαι ὁ τοιοῦτος ὁ ἀνθρώπινος διάνοια καρπός . ἰστέον δέ ὡς καί οὗτος ὁ ψαλμός ἐν ἔνιοι ὁ ἀντίγραφος Ἀγγαῖος καί Ζαχαρίας ἐπιγράφω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.2
Οἰκοδομῶν Ἱερουσαλὴμ ὁ κύριος καὶ τὰς διασπορὰς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπισυνάξει . Ἔστι δὲ προφητικὸς τοῦ μέλλοντος ὁ λόγος . καὶ ὁ μέν τίς φησιν πεπληρῶσθαι αὐτὸν κατὰ τοὺς Κύρου καὶ Δαρείου χρόνους . ὁ δὲ συνορῶν , ὡς ἐξ ἐκείνης τῆς πρώτης αἰχμαλωσίας τῆς ὑπὸ Χαλδαίων γενομένης σχεδὸν τὸ πᾶν ἔθνος ἀπέμεινεν ἐν τῇ Βαβυλῶνι καὶ μετὰ ταῦτα καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης εἰσέτι καὶ δεῦρο διασπαρὲν τυγχάνει , μέλλειν ἔσεσθαι ταῦτά φησιν · μηδέπω γὰρ ἐπισυνῆχθαι τὰς διασπορὰς τοῦ Ἰσραήλ , ἀλλὰ μηδὲ ἑστάναι νῦν τὴν Ἱερουσαλήμ . Εἶθ’ ὁ μέν τις ἰουδαϊκώτερον ταῦτα ἔσεσθαι ἐλπίσει ἐπὶ τῆς προσδοκωμένης τοῖς Ἰουδαίοις τοῦ ἠλειμμένου παρουσίας . Ὁ δὲ ταύτην μὲν ἀνατρέψει τὴν διάνοιαν ἅτε ταπεινὴν καὶ ἀσύστατον καὶ οὐκ ἀξίαν ἐπαγγελίας θεοῦ τυγχάνουσαν . κατὰ διάνοιαν δὲ ἐκλαβὼν τὸν λόγον ἐρεῖ ἤδη ταῦτα ἐπιτελεῖσθαι καὶ καθ’ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀρξάμενα ἀπὸ τῆς ἀφίξεως τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὃς τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ τὴν ἀληθῶς Ἱερουσαλὴμ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης οἰκοδομῶν ἐκ λίθων ζώντων , τουτέστι διὰ θεοφιλῶν ψυχῶν θαι θεωρεῖται . αὐτὸς δὲ καὶ τὰς διασπορὰς τῶν τὸν Ἰσραὴλ ἀναγωγῆς τρόποις χαρακτηριζόντων εἰς τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ ὁσημέραι ἐπισυνάγει . Ἄλλος δέ τις ἀναπέμψει ταῦτα ἐπὶ τὴν δευτέραν αὐτοῦ παρουσίαν , ἐν ᾗ τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομήσει δι’ ἐντίμων καὶ πολυτελῶν λίθων κατὰ τὴν Ἡσαΐου προφητείαν λέγουσαν · ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάσω τὸν ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ θήσω τὸν θεμέλιόν σου σάπφειρον καὶ τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς τῶν θεοφιλῶν δηλονότι καὶ ἐναρέτων ψυχῶν τῶν τῆς ἐκεῖ οἰκοδομῆς καταξιωθησομένων τοῦτον ἀνηγορευμένων τὸν τρόπον .
Lemmas: οἰκοδομέω Ἱεροσόλυμα ὁ κύριος καί ὁ διασπορά ὁ Ἰσραήλ ἐπισυνάγω . εἰμί δέ προφητικός ὁ μέλλω ὁ λόγος . καί ὁ μέν τίς φημί πληρόω αὐτός κατά ὁ Κῦρος καί Δαρεῖος χρόνος . ὁ δέ σύνορος , ὡς ἐκ ἐκεῖνος ὁ πρῶτος αἰχμαλωσία ὁ ὑπό Χαλδαῖος γίγνομαι σχεδόν ὁ πᾶς ἔθνος ἀπομένω ἐν ὁ Βαβυλών καί μετά οὗτος κατά ὅλος ὁ οἰκέω εἰσέτι καί δεῦρο διασπείρω τυγχάνω , μέλλω εἰμί οὗτος φημί · μηδέπω γάρ ἐπισυνάγω ὁ διασπορά ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά μηδέ ἵστημι νῦν ὁ Ἱερουσαλήμ . εἶτα ὁ μέν τις ἰουδαϊκός οὗτος εἰμί ἐλπίζω ἐπί ὁ προσδοκάω ὁ Ἰουδαῖος ὁ αλειμμένος παρουσία . ὁ δέ οὗτος μέν ἀνατρέπω ὁ διάνοια ἅτε ταπεινός καί ἀσύστατος καί οὐ ἄξιος ἐπαγγελία θεός τυγχάνω . κατά διάνοια δέ ἐκλαμβάνω ὁ λόγος εἴρω ἤδη οὗτος ἐπιτελέω καί κατά ἐγώ αὐτός ἄρχω ἀπό ὁ ἄφιξις ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁ ἀληθής Ἱεροσόλυμα κατά ὅλος ὁ οἰκέω οἰκοδομέω ἐκ λίθος ζῶ , τουτέστι διά θεοφιλής Ψυχή Θαΐς θεωρέω . αὐτός δέ καί ὁ διασπορά ὁ ὁ Ἰσραήλ ἀναγωγή τρόπος χαρακτηρίζω εἰς ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁσημέραι ἐπισυνάγω . ἄλλος δέ τις αναπέμπω οὗτος ἐπί ὁ δύο αὐτός παρουσία , ἐν ὅς ὁ ἐπουράνιος Ἱεροσόλυμα οἰκοδομέω διά ἔντιμος καί πολυτελής λίθος κατά ὁ Ἠσαΐας προφητεία λέγω · ἰδού ἐγώ ἑτοιμάζω ὁ ἄνθραξ ὁ λίθος σύ καί τίθημι ὁ θεμέλιος σύ σάπφειρος καί ὁ ἔπαλξις σύ ἴασπις καί ὁ περίβολος σύ λίθος ἐκλεκτός ὁ θεοφιλής δηλονότι καί ἐναίρω Ψυχή ὁ ὁ ἐκεῖ οἰκοδομεύς καταξιόω οὗτος ἀναγορεύω ὁ τρόπος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.3
Ὁ ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν καὶ δεσμεύων τὰ συντρίμματα αὐτῶν . Ἐπειδὴ σωτῆρός ἐστι καὶ ἰατροῦ τὸ ἰᾶσθαι καὶ καταδεσμεύειν τὰ συντρίμματα , εἰκότως καὶ διὰ τούτων νοηθείη αὐτὸς ὢν ὁ κύριος ὁ σωτὴρ ἡμῶν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ὁ εἰπών · οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ , ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες . οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους , ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . ψυχῶν δὲ ὢν ἰατρὸς τοὺς τὴν καρδίαν συντετριμμένους καὶ τῶν κατὰ φύσιν λογισμῶν παρατετραμμένους ἐκ τῆς νοητῆς αἰχμαλωσίας λυτρωσάμενος ἰάσεται . ὁ μὲν Σύμμαχός φησιν · ὁ ἰώμενος τοὺς κεκλασμένους τὴν καρδίαν καὶ ἐπιδεσμῶν κατάγματα αὐτῶν , δηλονότι δεσμοὺς ὑποβάλλων λογικούς . οὕτω γοῦν ἐπέδησε τοῖς πνευματικοῖς καὶ λογικοῖς δεσμοῖς τὸν ὑπὸ λῃστῶν τραυματισθέντα καὶ συντριβέντα ἐν τῷ καταβαίνειν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Ἰεριχώ .
Lemmas: ὁ ἰάομαι ὁ συντρίβω ὁ Καρδία καί δεσμεύω ὁ σύντριμμα αὐτός . ἐπεί σωτήρ εἰμί καί ἰατρός ὁ ἰάομαι καί καταδεσμεύω ὁ σύντριμμα , εἰκότως καί διά οὗτος νοέω αὐτός εἰμί ὁ κύριος ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ὁ θεός λόγος ὁ εἶπον · οὖον χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω . οὐ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . Ψυχή δέ εἰμί ἰατρός ὁ ὁ Καρδία συντρίβω καί ὁ κατά φύσις λογισμός παρατετραμμένος ἐκ ὁ νοητός αἰχμαλωσία λυτρόω ἰάομαι . ὁ μέν Σύμμαχος φημί · ὁ ἰάομαι ὁ κλασμένος ὁ Καρδία καί ἐπίδεσμος κάταγμα αὐτός , δηλονότι δεσμός ὑποβάλλω λογικός . οὗτος γοῦν πεδάω ὁ πνευματικός καί λογικός δεσμός ὁ ὑπό λῃστής τραυματίζω καί συντρίβω ἐν ὁ καταβαίνω ἀπό Ἱεροσόλυμα εἰς Ἰεριχώ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.4
Ὁ ἀριθμῶν πλήθη ἄστρων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν . Συμπλέκειν εἴωθε καὶ συνάπτειν ὁ λόγος ὁμοῦ καὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ τῆς θείας προνοίας τὴν ἐπισκοπὴν τήν τε ἐπὶ τῶν κατὰ μέρος κτισμάτων καὶ τὴν εἰς ἀνθρώπων σωτηρίαν ἐπιτελουμένων , ὡς ἂν δείξειε μὴ μόνον τῶν τοῦ κόσμου μερῶν προνοεῖν · ἀλλὰ καὶ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κήδεται . παιδεύει τοίνυν διὰ τούτων μόνῳ τῷ κυρίῳ γινώσκεσθαι πάντων τῶν κατ’ οὐρανὸν ἄστρων τὸν ἀριθμόν , πόσοι τινές εἰσιν , καὶ τούτων τὰς θέσεις δηλαδὴ καὶ τὰς αἰτίας μεγέθη τε καὶ ἀποστήματα καὶ προσέτι τὰς δυνάμεις καὶ τὰς ἐνεργείας . τῷ δὲ αὐτῷ , φησίν , ἐξηκρίβωται τὰ πάντα , ὡς ὄνομα τῶν ἄστρων ἕκαστον παρ’ αὐτοῦ γνωρίζεσθαι , οὐ παρ’ ἄλλου δὲ τὴν προσηγορίαν εἰληφότα , ἀλλὰ παρ’ αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ ἀριθμός πλῆθος ἄστρον καί πᾶς αὐτός ὄνομα καλός . συμπλέκω εἴωθα καί συνάπτω ὁ λόγος ὁμοῦ καί ἐπί ὁ αὐτός ὁ θεῖος πρόνοια ὁ ἐπισκοπή ὁ τε ἐπί ὁ κατά μέρος κτίσμα καί ὁ εἰς ἄνθρωπος σωτηρία ἐπιτελέω , ὡς εἄν δείκνυμι μή μόνος ὁ ὁ κόσμος μέρος προνοέω · ἀλλά καί ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα κήδω . παιδεύω τοίνυν διά οὗτος μόνος ὁ κύριος γιγνώσκω πᾶς ὁ κατά οὐρανός ἄστρον ὁ ἀριθμός , πόσος τις εἰμί , καί οὗτος ὁ θέσις δηλαδή καί ὁ αἴτιος μέγεθος τε καί ἀπόστημα καί προσέτι ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια . ὁ δέ αὐτός , φημί , ἐξακριβόω ὁ πᾶς , ὡς ὄνομα ὁ ἄστρον ἕκαστος παρά αὐτός γνωρίζω , οὖον παρά ἄλλος δέ ὁ προσηγορία λαμβάνω , ἀλλά παρά αὐτός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.5
Πρὸς δὲ διάνοιαν εἴποις ἄν , ὅτι τὸν μὲν κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ καὶ τὸν Ἀβραὰμ τὸ κατὰ σάρκα γένος , τουτέστι τὸ ἰουδαϊκόν , ἄμμον γῆς τῆς παραλίας ἀπείκασεν ὁ λόγος εἰπών · πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης , καὶ ὁ προφήτης φήσας · καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης , ἣ οὐκ ἐκμετρηθήσεται οὔτε ἐξαριθμηθήσεται . τὸ μὲν οὖν χεῖρον γένος οὐκ ἠξίωται τοῦ παρὰ θεῷ ἀριθμοῦ . ἐπειδὴ δὲ τῷ αὐτῷ Ἀβραὰμ τοῦ θεοῦ ὁ χρησμὸς ἐπηγγείλατο δώσειν σπέρμα ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τοὺς P oder P nach Korrektur δικαίους καὶ θεοφιλεῖς αἰνιξάμενος , οὐκ ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν προφήτας καὶ ἀποστόλους καὶ πάντας τοὺς ἐν θεοσεβείᾳ διαλάμψαντας τούτους εἶναι καὶ περὶ ὧν αὐτῶν λέγεσθαι τὸ ἀριθμῶν πλήθη ἄστρων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν . οὕτω γοῦν ὁ σωτὴρ ἡμῶν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἔλεγεν · ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου , καὶ ὁ ἀπόστολος · ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ . Τὸ τοίνυν παρὸν λόγιον διδάσκει ὡς ἄρα τοῖς τοιούτοις ἄστροις κατ’ ἀξίαν ἐφαρμόσει ὀνόματα ὁ μέλλων αὐτοὺς κατατάσσειν κύριος , ὥσπερ τῷ Ἅβραμ τὸν Ἁβραὰμ ἐπιτέθεικε καὶ τῷ Ἰακὼβ τὸν Ἰσραὴλ καὶ τῷ Σίμωνι τὸν Πέτρον , φησί τε ἀκόλουθα ταῦτα τοῖς προτεταγμένοις συνῆφθαι · μετὰ γὰρ τὸ ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν καὶ δῆσαι τὰ συντρίμματα αὐτῶν ἐπανάγων εἰς τὴν κατὰ φύσιν ὑγείαν τοὺς πάλαι νενοσηκότας φωστῆράς τε αὐτοὺς ἀπεργασάμενος ἀξίους τοῦ παρ’ αὐτοῦ ἀριθμοῦ καθίστησιν .
Lemmas: πρός δέ διάνοια εἶπον ἄν , ὅτι ὁ μέν κατά σάρξ Ἰσραήλ καί ὁ Ἀβραάμ ὁ κατά σάρξ γένος , τουτέστι ὁ ἰουδαϊκός , ἄμμος γῆ ὁ παράλιος ἀπεικάζω ὁ λόγος εἶπον · πληθύνω πληθύνω ὁ σπέρμα σύ ὡς ὁ ἄμμος ὁ παρά ὁ χεῖλος ὁ θάλασσα , καί ὁ προφήτης φημί · καί εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ υἱός Ἰσραήλ ὡς ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα , ὅς οὐ ἐκμετρέω οὔτε ἐξαριθμέω . ὁ μέν οὖν χείρων γένος οὐ ἀξιόω ὁ παρά θεός ἀριθμός . ἐπεί δέ ὁ αὐτός Ἀβραάμ ὁ θεός ὁ χρησμός ἐπαγγέλλω δίδωμι σπέρμα ὡς ὁ ἄστρον ὁ οὐρανός ὁ P oder P nach Korrektur Δίκαιος καί θεοφιλής αἰνίσσομαι , οὐ εἄν ἁμαρτάνω εἶπον προφήτης καί ἀπόστολος καί πᾶς ὁ ἐν θεοσέβεια διαλάμπω οὗτος εἰμί καί περί ὅς αὐτός λέγω ὁ ἀριθμός πλῆθος ἄστρον καί πᾶς αὐτός ὄνομα καλός . οὗτος γοῦν ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ μαθητής λέγω · σύ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , καί ὁ ἀπόστολος · ἐν ὅς φαίνω ὡς φωστήρ ἐν κόσμος . ὁ τοίνυν πάρειμι λόγιος διδάσκω ὡς ἄρα ὁ τοιοῦτος ἄστρον κατά ἄξιος ἐφάρμοσις ὄνομα ὁ μέλλω αὐτός κατατάσσω κύριος , ὥσπερ ὁ Ἅβραμ ὁ Ἀβραάμ ἐπιτίθημι καί ὁ Ἰακώβ ὁ Ἰσραήλ καί ὁ Σίμων ὁ Πέτρος , φημί τε ἀκόλουθος οὗτος ὁ προτάσσω συνάπτω · μετά γάρ ὁ ἰάομαι ὁ συντρίβω ὁ Καρδία καί δήω ὁ σύντριμμα αὐτός ἐπανάγω εἰς ὁ κατά φύσις ὑγεία ὁ πάλαι νοσέω φωστήρ τε αὐτός ἀπεργάζομαι ἄξιος ὁ παρά αὐτός ἀριθμός καθίστημι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.6
Καλῶς καὶ τὸ φάναι μὴ ἁπλῶς ὁ ἀριθμῶν ἄστρα , ἀλλὰ πλήθη ἄστρων · πλῆθος γὰρ ἀστέρων πλειόνων ἓν ἄστρον ἀποτελεῖ .
Lemmas: καλῶς καί ὁ φαίνω μή ἁπλόος ὁ ἀριθμός ἄστρον , ἀλλά πλῆθος ἄστρον · πλῆθος γάρ ἀστήρ πλείων εἷς ἄστρον ἀποτελέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.7
Ἀναλαμβάνων πραεῖς ὁ κύριος , ταπεινῶν δὲ ἁμαρτωλοὺς ἕως τῆς γῆς . Κατακρινόμενοι κατὰ τό · εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς . μερίδες ἀλωπεκῶν ἔσονται . τοῦτο γέγονε καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰσραήλ .
Lemmas: ἀναλαμβάνω πρᾶος ὁ κύριος , ταπεινός δέ ἁμαρτωλός ἠώς ὁ γῆ . Κατακρίνω κατά ὁ · εἰσέρχομαι εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ . μερίς αλωπεκή εἰμί . οὗτος γίγνομαι καί ἐπί ὁ Ἰσραήλ .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.8
Ἐξάρξατε τῷ κυρίῳ ἐν ἐξομολογήσει , ψάλατε τῷ θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρᾳ . Ὁ Σύμμαχος · καταλέξατε τῷ κυρίῳ ἐξομολόγησιν , μελῳδήσατε τῷ θεῷ ἡμῶν διὰ λύρας . Ἀκύλας · καταλέξατε τῷ κυρίῳ ἐν εὐχαριστίᾳ , μελῳδήσατε τῷ θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρᾳ . Οἱ προστάττοντες ἑτέροις ἐξομολογεῖσθαι καὶ ψάλλειν ἕτεροι ἂν εἶεν τῶν προσταττομένων . χορὸς τοίνυν προφητικὸς διὰ τούτων καὶ ἀποστολικὸς ἐπὶ τὸν αὐτῶν θεὸν τοὺς μὴ ὄντας ἐξ αὐτῶν ἀνακαλεῖται τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν δηλονότι λέγοντες · ψάλατε τῷ θεῷ ἡμῶν . Προστάττει δὲ ὁ λόγος διανοίᾳ μὲν καὶ λογισμοῖς ψυχῆς ἐξομολογεῖσθαι , ἔργοις δὲ τοῖς διὰ τοῦ σώματος ὥσπερ διὰ κιθάρας ἐνεργουμένοις ψάλλειν αὐτῷ . συνήθως δὲ τὸ σῶμα ψαλτήριον καὶ κιθάραν ὠνόμασεν ἅτε εὐρύθμως καὶ μεθ’ ἁρμονίας σοφῆς συγκείμενον · ἐν τούτῳ γὰρ ὁ νοῦς ἀνακρουόμενος διὰ τῶν κατ’ ἀρετὴν πράξεων τὴν ἔνθεον καὶ πνευματικὴν μελῳδίαν ἀναπέμπει τῷ θεῷ .
Lemmas: ἐξάρχω ὁ κύριος ἐν ἐξομολόγησις , ψάλλω ὁ θεός ἐγώ ἐν κιθάρα . ὁ Σύμμαχος · καταλέγω ὁ κύριος ἐξομολόγησις , μελωδώ ὁ θεός ἐγώ διά λύρα . Ἀκύλας · καταλέγω ὁ κύριος ἐν εὐχαριστία , μελωδώ ὁ θεός ἐγώ ἐν κιθάρα . ὁ προστάσσω ἕτερος ἐξομολογέομαι καί ψάλλω ἕτερος εἄν ἄγω ὁ προστάσσω . χορός τοίνυν προφητικός διά οὗτος καί ἀποστολικός ἐπί ὁ αὐτός θεός ὁ μή εἰμί ἐκ αὐτός ἀνακαλέω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος δηλονότι λέγω · ψάλλω ὁ θεός ἐγώ . προστάσσω δέ ὁ λόγος διάνοια μέν καί λογισμός Ψυχή ἐξομολογέομαι , ἔργον δέ ὁ διά ὁ σῶμα ὥσπερ διά κιθάρα ἐνεργέω ψάλλω αὐτός . συνήθης δέ ὁ σῶμα ψαλτήριον καί κιθάρα ὀνομάζω ἅτε εὔρυθμος καί μετά ἁρμονία σοφός σύγκειμαι · ἐν οὗτος γάρ ὁ νόος ἀνακρούω διά ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις ὁ ἔνθεος καί πνευματικός μελῳδία ἀναπέμπω ὁ θεός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.9
Ἐπεὶ δὲ καὶ ποικίλος καὶ πλούσιος ὁ τρόπος τῆς εἰς θεὸν ὑμνῳδίας , διὰ τοῦτο ὁ λόγος ἐκ περιουσίας ἄλλοτε ἄλλως θεολογῶν ἐκ διαφόρων τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας ἔργων τὸν τοῦ θεοῦ ὕμνον διδάσκει προστάττων τούτῳ ἐξομολογεῖσθαι καὶ ψάλλειν τῷ θεῷ τῷ παρ’ Ἑβραίοις μόνοις τὸ παλαιὸν γνωριζομένῳ .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ποικίλος καί πλούσιος ὁ τρόπος ὁ εἰς θεός ὑμνῳδία , διά οὗτος ὁ λόγος ἐκ περιουσία ἄλλοτε ἄλλως θεολογέω ἐκ διάφορος ὁ ὁ θεός πρόνοια ἔργον ὁ ὁ θεός ὕμνος διδάσκω προστάσσω οὗτος ἐξομολογέομαι καί ψάλλω ὁ θεός ὁ παρά Ἑβραῖος μόνος ὁ παλαιός γνωρίζω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.10
Τῷ περιβάλλοντι τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις , τῷ ἑτοιμάζοντι τῇ γῇ ὑετόν , τῷ ἐξανατέλλοντι ἐν ὄρεσι χόρτον , διδόντι τοῖς κτήνεσι τροφὴν αὐτῶν καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν . Τίς ποτε οὗτος καὶ ποταπὸς καὶ πηλίκος τὸ μέγεθος ; οὐχ ὁρᾶς τὸν μέγαν καὶ τοσοῦτον οὐρανὸν ἀθρόως ἀφανῆ γινόμενον , ὁπηνίκα ὑπὸ νεφελῶν καλύπτεται καὶ τοσοῦτον κύτος καὶ μέγεθος ὑπὸ μικρῶν συστημάτων ὑφ’ ἓν συναπτομένων ; οὐχ ὁρᾶς τὴν ὑγρὰν οὐσίαν κατὰ μὲν τὴν τοῦ θέρους ὥραν ἡσυχάζουσαν , ἐν τεταγμένῳ δὲ χειμῶνος καιρῷ φερομένην καὶ τῇ γῇ χορηγουμένην ; ταῦτα γὰρ αἰνιττόμενός φησιν · τῷ περιβαλλόντι τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις , τῷ ἑτοιμάζοντι τῇ γῇ ὑετόν .
Lemmas: ὁ περιβάλλω ὁ οὐρανός ἐν νεφέλη , ὁ ἑτοιμάζω ὁ γῆ ὑετός , ὁ ἐξανατέλλω ἐν ὄρος χόρτος , δίδωμι ὁ κτῆνος τροφή αὐτός καί ὁ νεοσσός ὁ κόραξ ὁ ἐπικαλέω αὐτός . Τῖς ποτός οὗτος καί ποδαπὸς καί πηλίκος ὁ μέγεθος ; οὐ ὁράω ὁ μέγας καί τοσοῦτος οὐρανός ἀθρόος ἀφανής γίγνομαι , ὁπηνίκα ὑπό νεφέλη καλύπτω καί τοσοῦτος κύτος καί μέγεθος ὑπό μικρός σύστημα ὑπό εἷς συνάπτω ; οὐ ὁράω ὁ ὑγρός οὐσία κατά μέν ὁ ὁ θέρος ὥρα ἡσυχάζω , ἐν τάσσω δέ χειμών καιρός φέρω καί ὁ γῆ χορηγέω ; οὗτος γάρ αἰνίσσομαι φημί · ὁ περιβάλλω ὁ οὐρανός ἐν νεφέλη , ὁ ἑτοιμάζω ὁ γῆ ὑετός .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.11
Καί μοι ἐννόησον , τί δή ποτε ὁ μὲν χορτὸς αὐτομάτως φύεται τοῖς κτήνεσιν , οὐκέτι δὲ καὶ τοῖς ἀνθρώποις ὁμοίως ἡ τροφή , καὶ σύνες , ὅτι ὁ σύνεσιν ἀνθρώποις δεδωρημένος εἰκότως αὐτοῖς τὴν αὐτῶν ἐπέτρεψε φροντίδα . ἐπεὶ δὲ μὴ καὶ τοῖς ἀλόγοις λογισμοῦ δύναμιν κατεβάλετο , εἰκότως ἐπιμελόμενος καὶ τούτων , ὡς οὐχ οἵων τε ἑαυτοῖς βοηθεῖν , αὐτὸς τὴν τροφὴν αὐτοῖς παρασκευάζει ἐν τοῖς ὄρεσιν ἐξανατέλλων χόρτον . ἀρ’ οὖν οὐκ ἄντικρυς ὁ τῆς προνοίας μέχρι καὶ τῆς τῶν ἀλόγων φύσεως διήκων παρίσταται λόγος ; Εἰ δὲ καὶ ἡ τοῦ ὑετοῦ φύσις ἄψυχός ἐστι καὶ ἄλογος οὐσία , πῶς τεταγμένοις καιροῖς καὶ μέτρῳ τινὶ φέρεται ἐπὶ γῆς καὶ τὸν ἴδιον γνωρίζει χρόνον ; ἆρα γὰρ τὸ ὕδωρ δίχα τινὸς ἐφεστῶτος λόγου αὐτὸ ἑαυτὸ μετέωρον αἴρει καὶ πάλιν κατά γῆν τεταγμένως φέρεται ; ἢ καὶ τὸ ὑγρὸν αὐτὸ κέκραγεν οἰκονόμον εἶναί τινα καὶ διοικητὴν τὸν ταῦθ’ οὕτω διαπραττόμενον ; ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν νεφελῶν τὸν σύμπαντα οὐρανὸν σκεπουσῶν , ὡς νικᾶσθαι τὰς τῶν ἀνθρώπων ὄψεις καὶ μηκέτι τὸ τοσοῦτον μέγεθος τοῦ οὐρανοῦ θεωρεῖν διὰ τὴν τῶν νεφελῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνδρομήν ; καὶ τίς ὁ συνάγων τάς νεφέλας καὶ μὴ ἄλλοτε ὡς χειμῶνος ὥρᾳ καὶ μὴ διηνεκῶς , ἀλλ’ ἐπὶ βραχύν τινα καὶ τεταγμένον χρόνον , ὥστε πάλιν διαχεῖσθαι καὶ τὰς τὸν τοσοῦτον οὐρανὸν περιβαλλούσας ἀφανεῖς γίνεσθαι ὡς μηδαμῆ μηδαμῶς ἐπιφαίνεσθαι ; ἆρ’ οὖν ταῦτα πάντα τῆς τοῦ προνοοῦντος μεγαλουργίας ἐναργῆ δείγματα ; τούτῳ τοίνυν ἐξομολογεῖσθε .
Lemmas: καί ἐγώ ἐννοέω , τίς δή ποτός ὁ μέν χόρτος αὐτόματος φύω ὁ κτῆνος , οὐκέτι δέ καί ὁ ἄνθρωπος ὁμοίως ὁ τροφή , καί συνίημι , ὅτι ὁ σύνεσις ἄνθρωπος δωρέω εἰκότως αὐτός ὁ αὐτός ἐπιτρέπω φροντίς . ἐπεί δέ μή καί ὁ ἄλογος λογισμός δύναμις καταβάλλω , εἰκότως ἐπιμελέομαι καί οὗτος , ὡς οὐ οἷος τε ἑαυτοῦ βοηθέω , αὐτός ὁ τροφή αὐτός παρασκευάζω ἐν ὁ ὄρος ἐξανατέλλω χόρτος . ἀρά οὖν οὐ ἄντικρυς ὁ ὁ πρόνοια μέχρι καί ὁ ὁ ἄλογος φύσις διήκω παρίστημι λόγος ; εἰμί δέ καί ὁ ὁ ὑετός φύσις ἄψυχος εἰμί καί ἄλογος οὐσία , πῶς τάσσω καιρός καί μέτρον τις φέρω ἐπί γῆ καί ὁ ἴδιος γνωρίζω χρόνος ; ἆρα γάρ ὁ ὕδωρ δίχα τις ἐφίστημι λόγος αὐτός ἑαυτοῦ μετέωρος ἀείρω καί πάλιν κατά γῆ τεταγμένως φέρω ; ἢ καί ὁ ὑγρός αὐτός κράζω οἰκονόμος εἰμί τις καί διοικητής ὁ αὐτός οὗτος διαπράσσω ; ὁμοίως καί ἐπί ὁ νεφέλη ὁ σύμπας οὐρανός σκεπάω , ὡς νικάω ὁ ὁ ἄνθρωπος ὄψις καί μηκέτι ὁ τοσοῦτος μέγεθος ὁ οὐρανός θεωρέω διά ὁ ὁ νεφέλη ἐπί ὁ αὐτός συνδρομή ; καί τίς ὁ συνάγω ὁ νεφέλη καί μή ἄλλοτε ὡς χειμών ὥρα καί μή διηνεκής , ἀλλά ἐπί βραχύς τις καί τάσσω χρόνος , ὥστε πάλιν διαχέω καί ὁ ὁ τοσοῦτος οὐρανός περιβάλλων ἀφανής γίγνομαι ὡς μηδαμῆ μηδαμῶς ἐπιφαίνω ; ἆρα οὖν οὗτος πᾶς ὁ ὁ προνοέω μεγαλοεργία ἐναργής δεῖγμα ; οὗτος τοίνυν ἐξομολογέομαι .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_146.12
Ἦλθε δέ τις εἰς ἡμᾶς φυσικὸς λόγος , ὡς μὴ τρεφομέμων νεοττῶν τῶν κοράκων ὑπὸ τῶν γεννησάντων ὁμοίως τοῖς τῶν ἄλλων ὀρνέων νεοττοῖς · καταλείπεσθαι μὲν γάρ φασι τῶν κοράκων τοὺς νεοττοὺς ὑπὸ τῶν γεγεννηκότων , τρέφεσθαι δὲ ἄλλως παραδόξῳ τοῦ θεοῦ δυνάμει · μηκέτι γὰρ αὐτοῖς πλησιαζόντων τῶν γεγεννηκότων κεχηνέναι τὸ στόμα τροφῆς ἐνδείᾳ καὶ ἑοικέναι ἐπικαλουμένοις τὸν θεὸν φυσικῆ τινὶ ἐνεργείᾳ τὴν τροφὴν αἰτοῦντας παρὰ τοῦ τὸ εἶναι αὐτοῖς δεδωρημένου . οὕτω δὲ φέρεσθαι αὐτοῖς τινὰ ἐξ ἀέρος τροφὴν κατὰ τοῦ στόματος ὑπό τινος αὔρας συνωθουμένην .
Lemmas: ἔρχομαι δέ τις εἰς ἐγώ φυσικός λόγος , ὡς μή τρέφω νεοσσός ὁ κόραξ ὑπό ὁ γεννάω ὁμοίως ὁ ὁ ἄλλος ὄρνις νεοσσός · καταλείπω μέν γάρ φημί ὁ κόραξ ὁ νεοσσός ὑπό ὁ γεννάω , τρέφω δέ ἄλλως παράδοξος ὁ θεός δύναμις · μηκέτι γάρ αὐτός πλησιάζω ὁ γεννάω χάσκω ὁ στόμα τροφή ἔνδεια καί ἔοικα ἐπικαλέω ὁ θεός φυσικής τις ἐνέργεια ὁ τροφή αἰτέω παρά ὁ ὁ εἰμί αὐτός δωρέω . οὗτος δέ φέρω αὐτός τις ἐκ ἀήρ τροφή κατά ὁ στόμα ὑπό τις αὔρα συνωθέω .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_147.1
Ἐπαίνει , Ἱερουσαλήμ , τὸν κύριον , αἴνει τὸν θεόν σου , Σιών , ὅτι ἐνίσχυσε τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου , εὐλόγησε τοὺς υἱούς σου ἐν σοί . Ἀκολούθως τῷ πρὸ τούτου καὶ ταῦτα συνῆπται · ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ ἡ μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐπάνοδος καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἡ μετὰ τὴν ἐπάνοδον οἰκοδομὴ ἐπροφητεύετο , ἐνταῦθα δὲ τῆς οἰκοδομῆς ἡ φυλακὴ καὶ τὸ ἀσφαλὲς καὶ τὸ βέβαιον .
Lemmas: ἐπαινέω , Ἱερουσαλήμ , ὁ κύριος , αἰνέω ὁ θεός σύ , Σιών , ὅτι ἐνισχύω ὁ μοχλός ὁ πύλη σύ , εὐλογέω ὁ υἱός σύ ἐν σύ . ἀκόλουθος ὁ πρό οὗτος καί οὗτος συνάπτω · ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ μετά ὁ αἰχμαλωσία Ἐπάνοδος καί ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ μετά ὁ ἐπάνοδος οἰκοδομή προφητεύω , ἐνταῦθα δέ ὁ οἰκοδομεύς ὁ φυλακή καί ὁ ἀσφαλής καί ὁ βέβαιος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_147.2
Ὁ τιθεὶς τὰ ὅριά σου εἰρήνην καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε . Τούτων οὕτως ἐχόντων τί ἄν τις εἴποι περὶ τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς ὑστάτης πολιορκίας ἢ ὅτι διὰ τὴν κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενομένην ὑπ’ αὐτῶν μιαιφονίαν ταῦτα πεπονθέναι ἐκείνους , ἐπὶ αὐτοῖς ἔτεσιν οʹ , ὡς πάλαι ὑπὸ Βαβυλωνίων , νῦν δὴ ἕως τοῦ αἰῶνος , καὶ διὰ τὴν φωνὴν ἐκείνην , ἣν ἀπεφήνατο εἰπών · ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος , καί · οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον ἐν τῷ τόπῳ , ὃς οὐ μὴ καταλυθῆ , καὶ πάλιν · ὅταν ἴδητε κυκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων τὴν Ἱερουσαλήμ , τότε γνῶτε , ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς , ὥστε μηκέτι δύνασθαι ἐφαρμόζειν τῇ ἐπὶ γῆς Ἱερουσαλὴμ μηδὲ τοῖς ἀπὸ Ἰουδαίων , οἷς οὐκ ἐπιβαίνειν ἐξὸν τῷ τόπῳ τὰ ων προκείμενα λεγόμενα vielleicht Rasur . Ἑτέραν ἄρα δεῖ νοεῖν τὴν ᾠκοδομουμένην πόλιν , ἣν αὐτὸς ᾠκοδόμησε δι’ ἑαυτοῦ κατὰ τὸ οἰκοδομῶν Ἱερουσαλὴμ ὁ κύριος , ἣν εἰσέτι καὶ νῦν φυλάττει ἐνισχύων τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν αὐτῆς . εἴη δ’ ἂν αὕτη , περὶ ἧς φησιν ὁ σωτήρ · ἐπὶ τὴν πέτραν οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν , καὶ πύλαι Ἅιδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς . Υἱοὶ δὲ αὐτῆς ἐν αὐτῇ εὐλογημένο ι γένοιντ’ ἂν οἱ τῆς ἐν κυρίῳ ἀναγεννήσεως ἠξιωμένοι , οὓς ἐσήμανε θεωρῶν ὅπως οὐδ’ ἐνὸς ἡμῶν αἴροντος ὅπλα κατὰ τῶν ἐχθρῶν καὶ πολεμίων τῆς τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας διαμένει ἐν εἰρήνῃ ἡ πόλις διὰ τῆς τοῦ θεοῦ χάριτος , ὡς μηδὲ βουλομένους τοὺς ἐχθροὺς καὶ πε δια φθονουμένους δύνασθαι κατ’ αὐτῆς ἐνεργεῖν · τίς γὰρ οὐκ ἂν ἀληθῶς καὶ ἐναργὲς ὁμολογήσειε τὸ φάσκον λόγιον ὁ τιθεὶς εἰρήνην μᾶλλον ἐπὶ τῆς νενοημένης ἡμῖν Ἱερουσαλήμ , δηλαδὴ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐκκλησίας , ἢ ἐπὶ τῆς πάλαι σωματικῶς πληρούμενον ;
Lemmas: ὁ τίθημι ὁ ὅριον σύ εἰρήνη καί στέαρ πῦρ ἐμπίμπλημι σύ . οὗτος οὕτως ἔχω τίς ἄν τις εἶπον περί ὁ καταλαμβάνω αὐτός ὕστερος πολιορκία ἢ ὅτι διά ὁ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ γίγνομαι ὑπό αὐτός μιαιφονία οὗτος πάσχω ἐκεῖνος , ἐπί αὐτός ἔτος οὐ , ὡς πάλαι ὑπό Βαβυλώνιος , νῦν δή ἠώς ὁ αἰών , καί διά ὁ φωνή ἐκεῖνος , ὅς ἀποφαίνω εἶπον · ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος , καί · οὖον μή μένω λίθος ἐπί λίθος ἐν ὁ τόπος , ὅς οὖον μή καταλύω , καί πάλιν · ὅταν ὁράω κυκλόω ὑπό στρατόπεδον ὁ Ἱερουσαλήμ , τότε γιγνώσκω , ὅτι ἐγγίζω ὁ ἐρήμωσις αὐτός , ὥστε μηκέτι δύναμαι ἐφαρμόζω ὁ ἐπί γῆ Ἱεροσόλυμα μηδέ ὁ ἀπό Ἰουδαῖος , ὅς οὐ ἐπιβαίνω ἔξεστι ὁ τόπος ὁ εἰμί πρόκειμαι λέγω vielleicht Rasur . ἕτερος ἄρα δεῖ νοέω ὁ οἰκοδομέω πόλις , ὅς αὐτός οἰκοδομέω διά ἑαυτοῦ κατά ὁ οἰκοδομέω Ἱεροσόλυμα ὁ κύριος , ὅς εἰσέτι καί νῦν φυλάσσω ἐνισχύω ὁ μοχλός ὁ πύλη αὐτός . εἰμί δέ εἄν οὗτος , περί ὅς φημί ὁ σωτήρ · ἐπί ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , καί Πύλαι Ἅιδου οὖον κατισχύω αὐτός . υἱός δέ αὐτός ἐν αὐτός ευλογημένος ι γίγνομαι εἄν ὁ ὁ ἐν κύριος ἀναγέννησις ἀξιόω , ὅς σημαίνω θεωρός ὅπως οὐδέ εἷς ἐγώ ἀείρω ὅπλον κατά ὁ ἐχθρός καί πολέμιος ὁ ὁ θεός ἐκκλησία διαμένω ἐν εἰρήνη ὁ πόλις διά ὁ ὁ θεός χάρις , ὡς μηδέ βούλομαι ὁ ἐχθρός καί μετά διά φθονέω δύναμαι κατά αὐτός ἐνεργέω · τίς γάρ οὐ εἄν ἀληθής καί ἐναργής ὁμολογέω ὁ φάσκω λόγιος ὁ τίθημι εἰρήνη μᾶλλον ἐπί ὁ νοημένος ἐγώ Ἱερουσαλήμ , δηλαδή ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἐκκλησία , ἢ ἐπί ὁ πάλαι σωματικός πληρόω ;
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_147.3
Εἰ δὲ καὶ νοήσειέ τις τὸν ἄρτον τὸν ἐξ οὐρανοῦ καταβεβηκότα , ἐξ οὗ διαπαντὸς τρέφεται ὁ Χριστοῦ λαὸς ζωογονοῦντος καὶ ζωοποιοῦντος οὐ τὰ σώματα τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ τὰς ψυχὰς καὶ πληροῦντος αὐτὰς δυνάμεως καὶ ἰσχύος , ὡς μέχρι θανάτου ὑπὲρ εὐσεβείας ἑστάναι καὶ μηδὲ πώποτε τοῖς πολεμίοις παραχωρεῖν , πῶς οὐκ ἂν ἡγήσαιτο ἐπὶ ταύτης μᾶλλον κυριολεκτεῖσθαι τὴν λέγουσαν φωνήν · καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε ; πυρὸς γὰρ τίς ἦν ἄλλος , εἰ μὴ ὁ εἰπών · ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , πλεῖστον καρπὸν φέρει · ὁ αὐτὸς δ’ ἐστιν ὁ εἰπών · ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς καὶ ζωὴν διδοὺς τοῖς ἀνθρώποις .
Lemmas: εἰμί δέ καί νοέω τις ὁ ἄρτος ὁ ἐκ οὐρανός καταβαίνω , ἐκ ὅς διαπαντός τρέφω ὁ Χριστός λαός ζῳοποιέω καί ζωοποιέω οὖον ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ψυχή καί πληρόω αὐτός δύναμις καί ἰσχύς , ὡς μέχρι θάνατος ὑπέρ εὐσέβεια ἵστημι καί μηδέ πώποτε ὁ πολέμιος παραχωρέω , πῶς οὐ εἄν ἡγέομαι ἐπί οὗτος μᾶλλον κυριολεκτέω ὁ λέγω φωνή · καί στέαρ πῦρ ἐμπίμπλημι σύ ; πυρός γάρ τίς εἰμί ἄλλος , εἰμί μή ὁ εἶπον · ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , πλεῖστος καρπός φέρω · ὁ αὐτός δέ εἰμί ὁ εἶπον · ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω καί ζωή δίδωμι ὁ ἄνθρωπος .
eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_147.4
Τοῦ διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον , ὁμίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος , βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμούς , κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται ; ἀποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τήξει αὐτα , πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ , καὶ ῥυήσεται ὕδατα . Τίς γάρ , φησίν , ἐστὶν οὗτος ὁ τὴν ὑγρὰν καὶ ῥευστὴν οὐσίαν μεταβαλὼν καὶ πήξας εἰς χιόνος ἰδέαν ; τίς δὲ ὁ τὴν χιόνα ἐρίου δίκην ἁπαλύνας ὡς ἀψοφητὶ καὶ πράως φέρεσθαι ἐπὶ τὴν γῆν καίπερ ἐξ ὕδατος βαρέος καὶ κατωφεροῦς στοιχείου συνεστῶσαν ; τίς δὲ ὁ τὴν αὐτὴν φύσιν ἐφ’ ἕτερον ἀλλοιώσας σχῆμα , οὐκέτι μὲν πήξας εἰς χιόνα οὐδὲ ὡς ἔριον μεταβαλών , εἰς ὁμίχλην δὲ αὐτὴν ἀλλοιώσας ; ὡς σποδοῦ δίκην καταπάσσεσθαι εἰς τὸν πάντα πληροῦν ἀέρα ὡς πολλάκις μηδὲ τοὺς πλησίον ἀλλήλων ἑστῶτας ἑαυτοὺς ὁρᾶν διὰ τὴν περικεχυμένην αὐτοῖς ὁμίχλην ; τίς δὲ πάλιν ὁ ἐκ τῆς αὐτῆς ὑγρᾶς οὐσίας τοὐναντίον ἐργασάμενος τῇ ὁμίχλῃ καὶ τῇ χιόνι ; μεταβαλὼν γὰρ κρύσταλλον ἀπειργάσατο ἐξ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ὑποκειμένου . πῆξις δέ ἐστιν ὑδάτων ὁ κρύσταλλος , ἀφ’ ἧς δίκην ψωμῶν συνίσταται καὶ καταπήγνυται ἡ αὐτὴ τῶν ὑδάτων φύσις . τούτων δ’ ἁπάντων ὁμοῦ τε ἀθρόως καὶ ἰδίως ἑκάστου τίς ἂν δειχθείη αἴτιος καὶ τίνα χρὴ ἐφ’ ἑκάστου θαυμάζειν ἢ τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν ; πάντα γὰρ τὰ ἐν κόσμῳ ἄλλοτε ἄλλως μετασχηματιζόμενα καὶ τὴν οἰκείαν ἐξαλλάσσοντα φύσιν οὐκ ἄλλως κατασκευάζεται ἢ ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ θεοῦ , δι’ ὃν καὶ ἡ χιὼν ὡς ἔριον μεταβάλλεται καὶ ἡ ὀμίχλη ὡς σποδὸς γίνεται καὶ ὁ κρύσταλλος ὡς ψωμὸς πήγνυται καὶ πάλιν πἄντα ἀθρόως τακέντα λύεται καὶ τὴν οἰκείαν ἀπολάμβανει φύσιν ὕδατα γινόμενα .
Lemmas: ὁ δίδωμι χιών ὡσεί ἔριον , ὁμίχλη ὡσεί σποδός πάσσω , βάλλω κρύσταλλος αὐτός ὡσεί ψωμός , κατά πρόσωπον ψῦχος αὐτός τίς ὑφίστημι ; ἀποστέλλω ὁ λόγος αὐτός καί τήκω αὐτός , πνέω ὁ πνεῦμα αὐτός , καί ῥέω ὕδωρ . Τῖς γάρ , φημί , εἰμί οὗτος ὁ ὁ ὑγρός καί ῥευστός οὐσία μεταβάλλω καί πήγνυμι εἰς χιών ἰδέα ; τίς δέ ὁ ὁ χιών ἔριον δίκη ἁπαλύνω ὡς ἀψοφητί καί πρᾶος φέρω ἐπί ὁ γῆ καίπερ ἐκ ὕδωρ βαρύς καί κατωφερής στοιχεῖον συνίστημι ; τίς δέ ὁ ὁ αὐτός φύσις ἐπί ἕτερος ἀλλοιόω σχῆμα , οὐκέτι μέν πήγνυμι εἰς χιών οὐδέ ὡς ἔριον μεταβάλλω , εἰς ὁμίχλη δέ αὐτός ἀλλοιόω ; ὡς σποδός δίκη καταπάσσω εἰς ὁ πᾶς πληρόω ἀήρ ὡς πολλάκις μηδέ ὁ πλησίος ἀλλήλων ἵστημι ἑαυτοῦ ὁράω διά ὁ περιχέω αὐτός ὁμίχλη ; τίς δέ πάλιν ὁ ἐκ ὁ αὐτός ὑγρός οὐσία ἐναντίος ἐργάζομαι ὁ ὁμίχλη καί ὁ χιών ; μεταβάλλω γάρ κρύσταλλος ἀπεργάζομαι ἐκ εἷς καί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι . πῆξις δέ εἰμί ὕδωρ ὁ κρύσταλλος , ἀπό ὅς δίκη ψωμός συνίστημι καί καταπήγνυμι ὁ αὐτός ὁ ὕδωρ φύσις . οὗτος δέ ἅπας ὁμοῦ τε ἀθρόος καί ἰδίως ἕκαστος τίς εἄν δείκνυμι αἴτιος καί τίς χρή ἐπί ἕκαστος θαυμάζω ἢ ὁ ὁ ὅλος δημιουργός ; πᾶς γάρ ὁ ἐν κόσμος ἄλλοτε ἄλλως μετασχηματίζω καί ὁ οἰκεῖος ἐξαλλάσσω φύσις οὐ ἄλλως κατασκευάζω ἢ ὑπό ὁ λόγος ὁ θεός , διά ὅς καί ὁ χιών ὡς ἔριον μεταβάλλω καί ὁ ὀμίχλη ὡς σποδός γίγνομαι καί ὁ κρύσταλλος ὡς ψωμός πήγνυμι καί πάλιν πᾶς ἀθρόος τήκω λύω καί ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω φύσις ὕδωρ γίγνομαι .