eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_26.1
Τοῦ Δαυιδ , πρὸ τοῦ χρισθῆναι . κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου , τίνα φοβηθήσομαι ; κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου , ἀπὸ τίνος δειλιάσω ; ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας εἰς τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροὶ μου αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν . Καὶ διὰ τοῦτο τί διδάσκει τὸ πνεῦμα τὸ προφητικόν ; ὅπως προσήκει τὸν τῷ θεῷ ἀνακείμενον εὐχαριστεῖν αὐτῷ καὶ ὁποῖα παρὰ τοῦ θεοῦ αἰτεῖν . περιέχει δὲ ὁ λόγος εὐχαριστίαν . εἰκότως τοίνυν οὔτε ψαλμὸς οὔτε ᾠδὴ οὔτε τι τῶν παραπλησίων ἐπιγέγραπται · κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου , τίνα φοβηθήσομαι ; ὁ μὲν τὴν ψυχὴν ἐν νυκτὶ καὶ σκότῳ καλινδούμενος οὐκ εἰδώς , ὅποι φέρεται καὶ ὅπως προσκόπτει , μυρία κακὰ φοβηθήσεται , ὡς ἂν παντελῶς ἐπισπώμενος · ὅθεν πάντα φόβον ὑπιδόμενος καταπτήσσει καὶ τῆς εἰς τὸν θεὸν ὁμολογίας ἔξαρνος γίνεται . ὁ δὲ τῆς ψυχῆς τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπὸ τῆς κυρίου ἐλλάμψεως φωτισθεὶς πρῶτον μὲν ἁπάντων αὐτὸν τὸν αὐτοῦ πρόμαχον καὶ σωτῆρα , ὁπόσος τίς ἐστι , θεωρεῖ · εἶτ’ ἔργῳ παραλαβών , ὡς ὁ τῶν ἁπάντων δεσπότης καὶ κύριος , θυρεὸς αὐτοῦ καὶ ὅπλον ἄμαχον καὶ ὑπερασπιστὴς καθέστηκεν , ἀτρεμὴς γίνεται , καὶ ἅτε τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς ἀτρεμεῖς ἔχων καὶ πεφωτισμένους πάντας τοὺς ἑαυτοῦ ἐχθρούς , εἴτε τοὺς τὸν θεὸν ἀγνοοῦντας ἀνθρώπους , εἴτε τὰς ἀοράτους καὶ πονηρὰς δυνάμεις ἐρήμους ὁρᾷ τοῦ τοσούτου σωτῆρος καὶ βοηθοῦ , καὶ ὡς ἤδη πεπτωκότας θεωρεῖ · διὸ πάσης αὐτῶν τῆς ἐπιβουλῆς καταγελᾷ θαρσῶν τῷ ἑαυτοῦ ὑπερμάχῳ · διό φησιν · εἰ μὲν μή μοι ὁ τοσοῦτος παρῆν βοηθὸς φωτίζων μου τὴν ψυχὴν καὶ ὑπερασπίζων μου τῆς ζωῆς , εἰκότως ἐφοβήθην ἂν τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου καὶ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας τούς τε ὑπὸ τούτων ἐνεργουμένους καὶ κατὰ τῶν τοῦ θεοῦ ἀθλητῶν ἐπανισταμένους . ἱκανοὶ γὰρ ἦσαν οὗτοι θορυβῆσαι τὴν ψυχήν μου μὴ πεφωτισμένην · ἐπεὶ δὲ αὐτὸς ὁ τῶν ὅλων δεσπότης , ὁ τοῦ θεοῦ υἱός , φωτισμὸς τυγχάνει , ὁ αὐτὸς δὲ καὶ σωτήρ μου ἐστίν , εἰκότως φήσαιμ’ ἄν · τίνα φοβηθήσομαι ; οὐδένα γὰρ ἐπιστραφήσομαι τῶν τοσούτων ἐχθρῶν οὐδὲ ἀπό τινος τούτων δειλιάσω θαρσῶν τῷ ὑπερασπιστῇ τῆς ζωῆς μου . πάλιν δ’ ἐνταῦθα τηρήσεις , ὡς τὸ σωτήρ μου ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ τὸ ὄνομα τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ αὐτοῖς χαρακτῆρσιν Ἑβραϊκοῖς περιέχει , ἐν οἷς ἄν τις τὸν Ἰησοῦν γράψειεν . ὁ δὲ ταῦτα λέγων διδάσκει ὁποίου πειραθεὶς τοῦ ἑαυτοῦ σωτῆρος τῆς τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς κατεγέλασε · διό φησιν · ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας , τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου , οἱ θλίβοντες καὶ οἱ ἐχθροί μου , αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν . οἱ μὲν ἐπίεσάν μοι θηρίων ἀτιθάσσων δίκην μονονουχὶ καταπιεῖν με βουλόμενοι καὶ αὐτάς μου καταμασήσασθαι τὰς σάρκας . διὸ λέλεκται παρὰ τῷ Συμμάχῳ · ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακούργους εἰς τὸ καταφαγεῖν τὰς σάρκας μου . ἀλλ’ οἱ ταῦτα κατ’ ἐμοῦ διανοηθέντες καὶ ἤδη πλησίον γενόμενοι τῶν ἐμῶν σαρκῶν , οὐκ οἶδ’ ὅπως , ἅπερ πρᾶξαι κατ’ ἐμοῦ διανενόηντο , ταῦτα πεπόνθασιν · αὐτοὶ γάρ , φησίν , ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν οὐδὲν ἐμοῦ κατ’ αὐτῶν ἐνηργηκότος · ἀλλὰ δηλαδὴ τοῦ ἐμοῦ φωτὸς καὶ τοῦ ἐμοῦ σωτῆρος ἀπορρήτῳ καὶ θεϊκῇ δυνάμει κατ’ αὐτῶν στρατευσαμένου καὶ καταβαλόντος αὐτούς , ἵν’ ἐγώ τε ῥυσθείην τῆς αὐτῶν ἐπιβουλῆς καὶ μηδὲν βλαβείην , αὐτοί τε ὠφεληθεῖεν τῆς ἑαυτῶν κακίας ἐξασθενήσαντες , κερδάναντες τῷ μὴ τὴν ἑαυτῶν αὐξῆσαι μοχθηρίαν διὰ τῆς κατ’ ἐμοῦ βλάβης .
Lemmas: ὁ Δαυΐδ , πρό ὁ χρίω . κύριος φωτισμός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , τίς φοβέω ; κύριος ὑπερασπιστής ὁ ζωή ἐγώ , ἀπό τίς δειλιάω ; ἐν ὁ ἐγγίζω ἐπί ἐγώ κακόω εἰς ὁ ἐσθίω ὁ σάρξ ἐγώ ὁ θλίβω ἐγώ καί ὁ ἐχθρός ἐγώ αὐτός ἀσθενέω καί ἔπειμι . καί διά οὗτος τίς διδάσκω ὁ πνεῦμα ὁ προφητικός ; ὅπως προσήκω ὁ ὁ θεός ἀνάκειμαι εὐχαριστέω αὐτός καί ὁποῖος παρά ὁ θεός αἰτέω . περιέχω δέ ὁ λόγος εὐχαριστία . εἰκότως τοίνυν οὔτε ψαλμός οὔτε ἀοιδή οὔτε τίς ὁ παραπλήσιος ἐπιγράφω · κύριος φωτισμός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , τίς φοβέω ; ὁ μέν ὁ ψυχή ἐν νύξ καί σκότος καλινδέομαι οὐ οἶδα , ὅποι φέρω καί ὅπως προσκόπτω , μυρίος κακός φοβέω , ὡς εἄν παντελῶς ἐπισπάω · ὅθεν πᾶς φόβος ὑπειδόμην καταπτήσσω καί ὁ εἰς ὁ θεός ὁμολογία ἔξαρνος γίγνομαι . ὁ δέ ὁ Ψυχή ὁ ὀφθαλμός ὑπό ὁ κύριος ἔλλαμψις φωτίζω πρῶτος μέν ἅπας αὐτός ὁ αὐτός πρόμαχος καί σωτήρ , ὁπόσος τίς εἰμί , θεωρέω · εἶτα ἔργον παραλαμβάνω , ὡς ὁ ὁ ἅπας δεσπότης καί κύριος , θυρεός αὐτός καί ὅπλον ἄμαχος καί ὑπερασπιστής καθίστημι , ἀτρεμής γίγνομαι , καί ἅτε ὁ ὀφθαλμός ὁ Ψυχή ἀτρεμής ἔχω καί φωτίζω πᾶς ὁ ἑαυτοῦ ἐχθρός , εἴτε ὁ ὁ θεός ἀγνοέω ἄνθρωπος , εἴτε ὁ ἀόρατος καί πονηρός δύναμις ἐρῆμος ὁράω ὁ τοσοῦτος σωτήρ καί βοηθός , καί ὡς ἤδη πίπτω θεωρέω · διό πᾶς αὐτός ὁ ἐπιβουλή καταγελάω θάρσος ὁ ἑαυτοῦ ὑπέρμαχος · διό φημί · εἰμί μέν μή ἐγώ ὁ τοσοῦτος πάρειμι βοηθός φωτίζω ἐγώ ὁ ψυχή καί ὑπερασπίζω ἐγώ ὁ ζωή , εἰκότως φοβέω εἄν ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος καί ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ὁ τε ὑπό οὗτος ἐνεργέω καί κατά ὁ ὁ θεός ἀθλητής ἐπανίστημι . ἱκανός γάρ εἰμί οὗτος θορυβέω ὁ Ψυχή ἐγώ μή φωτίζω · ἐπεί δέ αὐτός ὁ ὁ ὅλος δεσπότης , ὁ ὁ θεός υἱός , φωτισμός τυγχάνω , ὁ αὐτός δέ καί σωτήρ ἐγώ εἰμί , εἰκότως φημί ἄν · τίς φοβέω ; οὐδείς γάρ ἐπιστρέφω ὁ τοσοῦτος ἐχθρός οὐδέ ἀπό τις οὗτος δειλιάω θάρσος ὁ ὑπερασπιστής ὁ ζωή ἐγώ . πάλιν δέ ἐνταῦθα τηρέω , ὡς ὁ σωτήρ ἐγώ ἐν ὁ ἑβραικός ὁ ὄνομα ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός αὐτός χαρακτήρ ἑβραικός περιέχω , ἐν ὅς ἄν τις ὁ Ἰησοῦς γράφω . ὁ δέ οὗτος λέγω διδάσκω ὁποῖος πειράω ὁ ἑαυτοῦ σωτήρ ὁ ὁ ἐχθρός ἐπιβουλή καταγελάω · διό φημί · ἐν ὁ ἐγγίζω ἐπί ἐγώ κακόω , ὁ ἐσθίω ὁ σάρξ ἐγώ , ὁ θλίβω καί ὁ ἐχθρός ἐγώ , αὐτός ἀσθενέω καί ἔπειμι . ὁ μέν πιέζω ἐγώ θηρίον ατιταχυς δίκη μονονού καταπίνω ἐγώ βούλομαι καί αὐτός ἐγώ καταμάω ὁ σάρξ . διό λέγω παρά ὁ Σύμμαχος · ἐν ὁ ἐγγίζω ἐπί ἐγώ κακοῦργος εἰς ὁ κατεσθίω ὁ σάρξ ἐγώ . ἀλλά ὁ οὗτος κατά ἐγώ διανοέομαι καί ἤδη πλησίος γίγνομαι ὁ ἐμέω σάρξ , οὐ οἶδα ὅπως , ὅσπερ πράσσω κατά ἐγώ διανοέομαι , οὗτος πάσχω · αὐτός γάρ , φημί , ἀσθενέω καί ἔπειμι οὐδείς ἐγώ κατά αὐτός ἐνεργέω · ἀλλά δηλαδή ὁ ἐγώ φάος καί ὁ ἐγώ σωτήρ ἀπόρρητος καί θεῖος δύναμις κατά αὐτός στρατεύω καί καταβάλλω αὐτός , ἵνα ἐγώ τε ῥύομαι ὁ αὐτός ἐπιβουλή καί μηδείς βλάπτω , αὐτός τε ὠφελέω ὁ ἑαυτοῦ κακία ἐξασθενέω , κερδαίνω ὁ μή ὁ ἑαυτοῦ αὐξάνω μοχθηρία διά ὁ κατά ἐγώ βλάβη .