eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_53.3
Ἑκουσίως θύσω σοι , ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνό ματί σου , κύριε , ὅτι ἀγαθόν · ὅτι ἐκ πάσης θλίψεως ἐρρύσω με , καὶ ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου ἐπίδεν ὁ ὀφθαλμός μου . Διὰ τῶν πρώτων δέησιν καὶ ἱκετηρίαν ἀναπέμψας τῷ θεῷ καὶ τὴν δικαιολογίαν αὐτοῦ ἐκθέμενος , ἐν τοῖς δευτέροις πληρωθεὶς τοῦ πνεύματος θεσπίζει τά τε περὶ αὐτὸν μέλλοντα ἔσεσθαι τά τε τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ συμβησόμενα , εἶθ’ ἑξῆς καὶ ἀκολούθως ἐν τῷ τρίτῳ μέρει θυσίας καὶ εὐχαριστίας ἀνύσειν ἐπαγγέλλεται τῷ θεῷ , ἐφ’ οἷς εὖ πέπονθεν · ὡς γὰρ δὴ διασωθεὶς καὶ τῆς τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς ἠλευθερωμένος οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ὄλεθρον τῶν ἐχθρῶν ἐπιδὼν θύσειν καὶ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου ὑπισχνεῖται . Καὶ ταῦτα προλέγει θεσπίζων πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως · ὅτε γὰρ οἱ Ζιφαῖοι ἐλθόντες πρὸς τὸν Σαοὺλ εἶπον · ἰδοὺ Δαυὶδ κέκρυπται παρ’ ἡμῖν , ἀρχὴν ἔτ’ ἐχούσης τῆς κατ’ αὐτῶν ἱστορίας καὶ τῶν Ζιφαίων ἄρτι διαβεβληκότων αὐτόν , τότε δὴ τὰ τέλη τῶν πραγμάτων αὐτὸς θεσπίζει τὰ ὕστερόν ποτε γενησόμενα προλαμ­βάνων ὡς ἤδη γεγονότα · διό φησιν · ὅτι ἐκ πάσης θλίψεως ἐρρύσω με , καὶ ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου ἐπίδεν ὁ ὀφθαλμός μου . Ταῦτα γὰρ ὕστερον μέν ποτε γέγονεν , ὅμως δὲ προγνώσει τοῦ ἁγίου πνεύματος ὡς ἤδη αὐτὰ γεγονότα ἀπαγγέλλει καὶ ἐπ’ αὐτοῖς εὐχαριστεῖ καὶ θύσειν ἐπαγγέλλεται καὶ ἐξομολογήσεσθαι τῷ κυρίῳ λέγων · ἑκουσίως θύσω σοι , ὁ δὲ Ἀκύλας ἐν ἑκουσιασμῷ , φησίν , θυσιάσω σοι . Ἀ Ἐπειδὴ γὰρ ἄοικος καὶ ἄπολις καὶ ἀνέστιος ὢν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἐποιεῖτο τὰς διατριβάς , καινὸν ἐξεῦρε τρόπον θυσίας . Ergänzung des vermeintlichen Relativsatzes τίς δ’ ἦν οὗτος ; ἐν ἑκουσιασμῷ , φησίν , θυσιάσω σοι · Ἀ ἀρκεῖ γὰρ ἡ ἑκουσιότης καὶ ἡ προαίρεσις , δι’ ἧς ἀναπέμψω σοι τὴν θυσίαν . οὐ γὰρ ἠγνόει τὸν θεὸν παραιτούμενον μὲν τὰς δι’ αἱμάτων καὶ ζῴων σφαγῆς θυσίας , λογικὴν δὲ θυσίαν τὴν δι’ αἰνέσεως ἀσπαζόμενον , ἅτε προμεμαθηκὼς τό · θῦσον τῷ θεῷ θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἀπόδος τῷ κυρίῳ τὰς εὐχάς σου . Ταύτην οὖν , φησίν , ἑκουσίως θύσω σοι τὴν θυσίαν αὐτὸ τὸ ἐπ’ ἐμοὶ ἑκούσιον καὶ τὸ θέλημά μου καὶ τὴν ἐμὴν προαίρεσιν ἀνατιθείς σοι τήν τε εὐχαριστίαν αὐτὴν ἀντὶ θυσίας σοι προσφέρων . διὸ συνάπτει ἑξῆς λέγων · ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου , κύριε , ὅτι ἀγαθόν , σαφέστατα ἐπὶ τοῦ παρόντος τῆς ἐξομολογήσεως ἀντὶ εὐχαριστίας παραλαμβανομένης · ἐφ’ οἷς γὰρ ἐκ πάσης θλίψεως ἐρρύσθη , καὶ ἐν τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ ἐπίδεν ὁ ὀφθαλμὸς αὐτοῦ , ἐπὶ τούτοις εὐχαριστίας ἀναπέμπει καὶ τὰς τοῦ ἑκουσιασμοῦ θυσίας Ἀ ἐπαγγέλλεται ἀποδώσειν τῷ θεῷ .
Lemmas: ἑκούσιος θύω σύ , ἐξομολογέω ὁ ὄνος μά σύ , κύριος , ὅτι ἀγαθός · ὅτι ἐκ πᾶς θλῖψις ῥύομαι ἐγώ , καί ἐν ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐπιδέω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . Ζεύς ὁ πρῶτος δέησις καί ἱκετηρία ἀναπέμπω ὁ θεός καί ὁ δικαιολογία αὐτός ἐκτίθημι , ἐν ὁ δύο πληρόω ὁ πνεῦμα θεσπίζω ὁ τε περί αὐτός μέλλω εἰμί ὁ τε ὁ ἐχθρός αὐτός συμβαίνω , εἶτα ἑξῆς καί ἀκόλουθος ἐν ὁ τρίτος μέρος θυσία καί εὐχαριστία ἀνύω ἐπαγγέλλω ὁ θεός , ἐπί ὅς εὕω πάσχω · ὡς γάρ δή διασῴζω καί ὁ ὁ ἐχθρός ἐπιβουλή ἐλευθερόω οὖον μόνος , ἀλλά καί ὁ ὄλεθρος ὁ ἐχθρός ἐπεῖδον θύω καί ἐξομολογέομαι ὁ ὄνομα ὁ κύριος ὑπισχνέομαι . καί οὗτος προλέγω θεσπίζω πρό ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις · ὅτε γάρ ὁ Ζιφαῖος ἔρχομαι πρός ὁ Σαῦλος εἶπον · ἰδού Δαυίδ κρύπτω παρά ἐγώ , ἀρχή ἔτι ἔχω ὁ κατά αὐτός ἱστορία καί ὁ ζιφαιος ἄρτι διαβάλλω αὐτός , τότε δή ὁ τέλος ὁ πρᾶγμα αὐτός θεσπίζω ὁ ὕστερον ποτός γίγνομαι προλαμβάνω ὡς ἤδη γίγνομαι · διό φημί · ὅτι ἐκ πᾶς θλῖψις ῥύομαι ἐγώ , καί ἐν ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐπιδέω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . οὗτος γάρ ὕστερος μέν ποτός γίγνομαι , ὅμως δέ πρόγνωσις ὁ ἅγιος πνεῦμα ὡς ἤδη αὐτός γίγνομαι ἀπαγγέλλω καί ἐπί αὐτός εὐχαριστέω καί θύω ἐπαγγέλλω καί ἐξομολογέομαι ὁ κύριος λέγω · ἑκούσιος θύω σύ , ὁ δέ Ἀκύλας ἐν ἑκουσιασμός , φημί , θυσιάζω σύ . ὅς ἐπεί γάρ ἄοικος καί ἄπολις καί ἀνέστιος εἰμί ἐν ὁ ἐρῆμος ποιέω ὁ διατριβή , καινός ἐξευρίσκω τρόπος θυσία . Ergänzung des vermeintlichen Relativsatzes τίς δέ εἰμί οὗτος ; ἐν ἑκουσιασμός , φημί , θυσιάζω σύ · ὅς ἀρκέω γάρ ὁ ἑκουσιότης καί ὁ προαίρεσις , διά ὅς ἀναπέμπω σύ ὁ θυσία . οὖον γάρ ἀγνοέω ὁ θεός παραιτέομαι μέν ὁ διά αἷμα καί ζῷον σφαγή θυσία , λογικός δέ θυσία ὁ διά αἴνεσις ἀσπάζομαι , ἅτε προμανθάνω ὁ · θύω ὁ θεός θυσία αἴνεσις καί ἀποδίδωμι ὁ κύριος ὁ εὐχή σύ . οὗτος οὖν , φημί , ἑκούσιος θύω σύ ὁ θυσία αὐτός ὁ ἐπί ἐγώ ἑκούσιος καί ὁ θέλημα ἐγώ καί ὁ ἐμός προαίρεσις ἀνατίθημι σύ ὁ τε εὐχαριστία αὐτός ἀντί θυσία σύ προσφέρω . διό συνάπτω ἑξῆς λέγω · ἐξομολογέω ὁ ὄνομα σύ , κύριος , ὅτι ἀγαθός , σαφής ἐπί ὁ πάρειμι ὁ ἐξομολόγησις ἀντί εὐχαριστία παραλαμβάνω · ἐπί ὅς γάρ ἐκ πᾶς θλῖψις ἐρύω , καί ἐν ὁ ἐχθρός αὐτός ἐπιδέω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ἐπί οὗτος εὐχαριστία ἀναπέμπω καί ὁ ὁ ἑκουσιασμός θυσία ὅς ἐπαγγέλλω ἀποδίδωμι ὁ θεός .