eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_38.3
Γνώρισόν μοι , κύριε , τὸ πέρας μου καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν μου , τίς ἐστιν , ἵνα γνῶ , τί ὑστερῶ ἐγῶ . ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου , καὶ ἡ ὑπόστασις μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου · καὶ τὰ σύμπαντα ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶν . Τί τὸ πέρας ἔσται μετὰ τὰ συμβεβηκότα μοι καὶ μετὰ τὴν ἐξομολόγησιν ὁποίου τέλους τεύξομαι μαθεῖν ἀξιῶ . βαρούμενος δὲ ταῦτα ἔλεγε τὴν πρόσκαιρον καὶ θνητὴν ζωὴν διὰ τὸ ἐπαχθὲς αὐτῆς μακροτάτην ἡγούμενος . διὸ γνωρισθῆναι αὐτῷ τὸν τῆς ἀπαλλαγῆς χρόνον ἐπόθει , ἵν’ εὔθυμος γένοιτο τὴν ἀπὸ τῶν τῇδε ἐλευθερίαν καὶ τῶν πειρατηρίων τὴν ἀπαλλαγὴν εὐαγγελισθείς . καὶ ἐν τοῖς δ’ ἑξῆς προϊὼν ἔλεγεν · πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοὶ καὶ παρεπίδημος , καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου . Ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου , καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου , ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος · ἰδοὺ ὡς σπιθαμὰς ἔδωκας τὰς ἡμέρας μου , ἐξέδωκεν . ἄλλος δ’ ἂν εἴποι παλαιστὰς εἰρῆσθαι τὰς τῶν ἀνθρώπων ἡμέρας διὰ τὸ πεπληρῶσθαι αὐτὰς ἀγῶνος καὶ πάλης καὶ πειρατηρίων . ἑξῆς τούτοις φησίν · καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου , ἀνθ’ οὗ Ἀκύλας ἡρμήνευσεν · καὶ κατάδυσίς μου ὡς οὐκ ἔστιν ἐναντίον σου , ὁ δὲ Σύμμαχος · καὶ ἡ βίωσίς μου ὡς οὐδὲν ἄντικρύ σου . ὁ γὰρ πᾶς τῆς ζωῆς ἀνθρώπου χρόνος παραβαλλόμενος τῇ τοῦ θεοῦ ζωῇ καὶ τοῖς αἰῶσι τοῖς ἀπείροις ὥσπερ οὐθέν ἐστι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ . διὸ ἀλλαχοῦ εἴρηται · οἱ οὐρανοὶ ἀπολοῦνται · σὺ δὲ διαμένεις , καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται · καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς , ὡς ἱμάτιον καὶ ἀλλαγήσονται . σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν . ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἡ παρὰ ἀνθρώποις σπουδὴ ματαιότης ματαιοτήτων ἐστὶ καὶ τ ὰ σύμπαντα ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶν , ἢ πᾶς ἄνθρωπος ἐστηλωμένος , κατὰ τὸν Ἀκύλαν , ἢ πᾶς ἄνθρωπος ἑστώς , κατὰ τὸν Σύμμαχον . ὁ γὰρ νῦν ἑστὼς καὶ ὁ κατὰ τὸν παρόντα χρόνον ὁ τὴν θνητὴν ἔτι ζωὴν διεξανύων ματαιότης ἂν εἴη . εἰ γοῦν μὴ ἀπέκειτό τις ἀνθρώποις ἐλπὶς ἀθανασίας καὶ ζωῆς αἰωνίου βασιλείας τε οὐρανῶν , εὐλόγως ἂν ἐνομίσθη μάταιόν τι εἶναι πᾶς ἄνθρωπος ζῶν .
Lemmas: γνωρίζω ἐγώ , κύριος , ὁ πέρας ἐγώ καί ὁ ἀριθμός ὁ ἡμέρα ἐγώ , τίς εἰμί , ἵνα γιγνώσκω , τίς ὑστερέω ἔσσομαι . ἰδού παλαιστής τίθημι ὁ ἡμέρα ἐγώ , καί ὁ ὑπόστασις ἐγώ ὡσεί οὐδείς ἐνώπιον σύ · καί ὁ σύμπας ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶ . τις ὁ πέρας εἰμί μετά ὁ συμβεβηκός ἐγώ καί μετά ὁ ἐξομολόγησις ὁποῖος τέλος τυγχάνω μανθάνω ἀξιόω . βαρέω δέ οὗτος λέγω ὁ πρόσκαιρος καί θνητός ζωή διά ὁ ἐπαχθής αὐτός μακρός ἡγέομαι . διό γνωρίζω αὐτός ὁ ὁ ἀπαλλαγή χρόνος ποθέω , ἵνα εὔθυμος γίγνομαι ὁ ἀπό ὁ ὅδε ἐλευθερία καί ὁ πειρατήριον ὁ ἀπαλλαγή εὐαγγελίζω . καί ἐν ὁ δέ ἑξῆς προέρχομαι λέγω · πάροικος ἐγώ εἰμί παρά σύ καί παρεπίδημος , καθώς πᾶς ὁ πατήρ ἐγώ . ἰδέ παλαιστής τίθημι ὁ ἡμέρα ἐγώ , καί ὁ ὑπόστασις ἐγώ ὡσεί οὐδείς ἐνώπιον σύ , ἀντί ὅς ὁ Σύμμαχος · ἰδού ὡς σπιθαμή δίδωμι ὁ ἡμέρα ἐγώ , ἐκδίδωμι . ἄλλος δέ εἄν εἶπον παλαιστής εἴρω ὁ ὁ ἄνθρωπος ἡμέρα διά ὁ πληρόω αὐτός ἀγών καί πάλη καί πειρατήριον . ἑξῆς οὗτος φημί · καί ὁ ὑπόστασις ἐγώ ὡσεί οὐδείς ἐνώπιον σύ , ἀντί ὅς Ἀκύλας ἑρμηνεύω · καί κατάδυσις ἐγώ ὡς οὐ εἰμί ἐναντίος σύ , ὁ δέ Σύμμαχος · καί ὁ βίωσις ἐγώ ὡς οὐδείς ἀντικρύ σύ . ὁ γάρ πᾶς ὁ ζωή ἄνθρωπος χρόνος παραβάλλω ὁ ὁ θεός ζωή καί ὁ αἰών ὁ ἤπειρος ὥσπερ οὐδείς εἰμί ἐνώπιος ὁ θεός . διό ἀλλαχοῦ εἴρω · ὁ οὐρανός ἀπόλλυμι · σύ δέ διαμένω , καί πᾶς ὡς ἱμάτιον παλαιόω · καί ὡσεί περιβόλαιον ἑλίσσω αὐτός , ὡς ἱμάτιον καί ἀλλάσσω . σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί , καί ὁ ἔτος σύ οὐ ἐκλείπω . ἀλλά καί πᾶς ὁ παρά ἄνθρωπος σπουδή ματαιότης ματαιότης εἰμί καί τ ά σύμπας ματαιότης , πᾶς ἄνθρωπος ζῶ , ἢ πᾶς ἄνθρωπος στηλόω , κατά ὁ Ἀκύλας , ἢ πᾶς ἄνθρωπος ἵστημι , κατά ὁ Σύμμαχος . ὁ γάρ νῦν ἵστημι καί ὁ κατά ὁ πάρειμι χρόνος ὁ ὁ θνητός ἔτι ζωή διεξανύω ματαιότης εἄν εἰμί . εἰμί γοῦν μή ἀπόκειμαι τις ἄνθρωπος Ἐλπὶς ἀθανασία καί ζωή αἰώνιος βασίλεια τε οὐρανός , εὔλογος εἄν νομίζω μάταιος τίς εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ζῶ .