eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_51.1
Εἰς τὸ τέλος , συνέσεως τῷ Δαυίδ , ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ καὶ εἰπεῖν αὐτῷ · ἦλθε Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον Ἀβιμέλεχ siehe aber den Namen im Folgenden , vor allem auch auch im Folgenden wird der Anfangsbuchstabe des Namens zur Großschreibung durchkorrigiert . Τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ , ὁ δυνατός , ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν ; ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου · ὡσεὶ ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον . ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθωσύνην , ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην . διάψαλμα . ἠγάπησας πάντα τὰ ῥήματα καταποντισμοῦ , γλῶσσαν δολίαν . Ὁ μὲν λγ ψαλμὸς εἴρηται τῷ Δαυίδ , ὁπότε ἠλλοίωσεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐναντίον Ἀβιμέλεχ , καὶ ἀπέλυσεν αὐτόν , καὶ ἀπῆλθεν . οὑτοσὶ δὲ ἐκείνῳ ἀκόλουθος ἂν εἴη κατὰ τὴν ἱστορίαν · λέγει γὰρ ἡ γραφὴ τῶν · καὶ ἐκεῖ ἦν ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ἐπισημαίνεται δὲ τὸν καιρόν , ἐν ᾧ ἦλθεν Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον ü.d.Z . Ἀβιμέλεχ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν λαβὼν παρὰ τοῦ ἀρχιερέως , ὅτε καὶ ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐναντίον Ἀβιμέλεχ καὶ ἀπέλυσεν αὐτὸν καὶ ἀπῆλθεν . κατ’ αὐτὸ γὰρ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ ἐκεῖ ἦν , φησίν , ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαούλ , Δωὴκ ὁ Σύρος , ὁ νέμων τὰς ἡμιόνους Σαούλ , ὃς μετὰ ταῦτα ἐλθὼν πρὸς Σαοὺλ εἶπεν · ἑώρακα τὸν υἱὸν Ἰεσσαὶ παραγενόμενον εἰς Νοβὰν = t.r . πρὸς Ἀβιμέλεχ υἱὸν Ἀχιτὼβ τὸν ἱερέα , καὶ ἠρώτα αὐτῷ διὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἐπισιτισμὸν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ῥομφαίαν τοῦ Γολίαθ τοῦ ἀλλοφύλου ἔδωκεν αὐτῷ . καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τὸν Ἀβιμέλεχ τὸν ἱερέα καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς τοῦ κυρίου τοὺς ἐν Νοβᾷ , καὶ παρεγένοντο πάντες πρὸς τὸν βασιλέα Σαούλ · ὅτε καὶ κελεύσαντος τοῦ Σαοὺλ αὐτὸς ἐκεῖνος ὁ Δωὴκ ἐθανάτωσεν τοὺς ἱερεῖς τοῦ κυρίου τριακόσιους καὶ πέντε ἄνδρας φέροντας Ἐφούδ · καὶ τὴν Νοβὰν τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ἐπάταξεν ἐν στόματι μαχαίρας = t.r . ἐν στόματι ῥομφαίας . ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός , ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ μόσχου καὶ ὄνου καὶ προβάτου ἐν στόματι ῥομφαίας . Ταῦτ’ οὖν μαθὼν ὁ Δαυὶδ τοῦτον πεπραγμένα τὸν τρόπον τοὺς προκειμένους προφέρεται λόγους , οὔτε ᾠδὴν περιέχοντας , οὔτε ὕμνον , οὔτε ψαλμόν , οὔτ’ ἔτι τοιοῦτον · πῶς γὰρ καὶ οἷόν τε ἦν ἐπὶ συμφορᾷ τοσούτων ἱερέων ᾠδὰς αὐτὸν καὶ ψαλμοὺς ᾄδειν ; διὸ οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιγέγραπται , μόνον δὲ εἰς τὸ τέλος εἴρηται καὶ συνέσεως , ἐπειδὴ τὰ τελευταῖα τῶν λόγων ἀγαθῶν ἐστιν ἀπαγγελτικά , ἐν οἷς φησιν · ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ · ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Καὶ συνέσεως δὲ τῆς ἐκ θεοῦ δεῖται ἡ τῶν ἐμφερομένων λόγων διάνοια . Ὅτε μὲν οὖν παρὰ τῷ Ἀβιμέλεχ γενόμενος τῆς ἱερατικῆς ἀπεγεύσατο τροφῆς ἀλλοιώσας τὴν γεῦσιν αὐτοῦ Ἀ εʹ ἢ τὸν τρόπον αὐτοῦ Σ κατὰ τὴν τῶν λοιπῶν ἑρμηνείαν , εὐλογίας καὶ εὐχαριστίας ἀνέπεμπεν τῷ θεῷ λέγων · εὐλογήσω τὸν κύριον ἐν παντὶ καιρῷ , διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου , καὶ τὰ ἑξῆς · νυνὶ δέ , ὅτε τοῦ διαβόλου Δωὴκ τὴν πρᾶξιν ἔγνω καὶ ὡς τοσούτους ἀνεῖλεν ἱερεῖς ἔργῳ διαβολικῷ χρησάμενος , ὡς πρὸς αὐτὸν συντάττει τοὺς προκειμένους λόγους φάσκων · τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ , ὁ δυνατός , ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν ; ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου . Kαὶ λέλεκται μὲν τὰ μετὰ χεῖρας πολὺ πρότερον τοῖς χρόνοις τῆς ἱστορίας τοῦ ν ψαλμοῦ · ἔτι γὰρ ζῶντος τοῦ Σαοὺλ καὶ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι τὸν Δαυὶδ ταῦτα καὶ πέπρακτο καὶ εἴρητο . μακροῖς δὲ ὕστερον χρόνοις μετὰ τὸν θάνατον Σαοὺλ καὶ πρὸς τοῖς τελευταίοις τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας ὁ Δαυὶδ τὴν ἐν τῷ ν ποιεῖται ἐξομολόγησιν , ἣν προὔταξεν διὰ τὴν πρὸς ἀκολουθίαν , ὥσπερ οὖν καὶ ἀποδέδεικται . οἱ δ’ ἀπὸ τοῦ α καὶ ν τὸν ἀριθμὸν εἴκοσι τοῦ Δαυὶδ ἐπιγεγραμμένοι μέχρι τοῦ ο ἐξ ἑτέρας ἀρχῆς τὴν ὑπόθεσιν εἰλήφασιν · ἐοίκασιν γοῦν ἔτι ζῶντος Σαοὺλ εἰρῆσθαι πρὶν ἢ βασιλεῦσαι τὸν Δαυίδ · ὅ τε γὰρ μετὰ χεῖρας ἔτι ζῶντος Σαοὺλ ἐλέχθη , ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαούλ , ὅτι ἦλθεν Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον Ἀβιμέλεχ . ἀλλὰ καὶ ὁ νγ ἐν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζιφαίους καὶ εἰπεῖν τῷ Σαούλ · οὐχὶ ἰδοὺ Δαυὶδ κέκρυπται παρ’ ἡμῖν , εἴρητο · καὶ ὁ ε δὲ καὶ ν , ὅτε ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν Γέθ , ἐπιγέγραπται · ἦν δὲ καὶ οὗτος ὁ χρόνος ὁ πρὸ τῆς βασιλείας τοῦ Δαυὶδ ἔτι τοῦ Σαοὺλ περιόντος τῷ βίῳ . καὶ ὁ νϛʹ ἐπιγράφει · τῷ Δαυίδ , ἐν τῷ αὐτὸν ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπου Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον · ὡσαύτως καὶ ὁ νη ὁπότε , φησίν , ἀπέστειλε Σαοὺλ καὶ ἐφύλαξεν τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν . ὅ γε μὴν νθ , εἰ καὶ μετὰ τὸν θάνατον Σαοὺλ εἴρητο ἤδη βασιλεύοντος τοῦ Δαυίδ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς πρὸ τῆς κατὰ τὸν Οὐρίαν πράξεως · ὃ δὴ σημαίνεται ἀπὸ τῆς προγραφῆς , ἥτις δηλοῖ τὸν χρόνον φάσκουσα · ὁπότε ἐνεπύρισεν τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας καὶ τὴν Συρίαν Σωβᾶ καὶ ἀπέστρεψεν Ἰωὰβ καὶ ἐπάταξεν τὴν Φάραγγα τῶν ἁλῶν δώδεκα χιλιάδας . ταῦτα δὲ τοῖς χρόνοις προάγει τὴν ἐν τῷ ν ψαλμῷ ἐξομολόγησιν . ἔτι μὴν καὶ ὁ ξβ ψαλμὸς ἐλέχθη τῷ Δαυίδ , ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας mit LXX-Varianten erwägt und verwirft Ἰδουμαίας , ζῶντος ἔτι τοῦ Σαούλ . Καὶ θέα , ὅπως σχεδὸν οἱ πλεῖστοι τοῦ δευτέρου μέρους τῆς βίβλου τῶν τοῦ Δαυὶδ παρεκτὸς τοῦ ν τοὺς πρόπαλαι εἰρημένους αὐτῷ πρὸ τῶν χρόνων τῆς κατὰ τὸν Οὐρίαν πράξεως περιειλήφασι . τό γε μὴν πρῶτον μέρος τῆς αὐτῆς βίβλου τὸ ἀπὸ πρώτου καὶ μέχρι μ τὴν ἐναντίαν εἶχε τάξιν · τοὺς γὰρ μετὰ τὴν ἐξομολόγησιν τοῦ ν ἐκεῖνο περιεῖχεν τὸ μέρος · ὁ γοῦν τρίτος ψαλμὸς λέλεκτο τῷ Δαυίδ , ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Ἀβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ · ἔφευγεν δὲ τὸν υἱὸν μετὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ Οὐρίου . ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ϛʹ τῆς αὐτῆς ἕνεκα πράξεως ἀπεκλαίετο λέγων · ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου , λούσω καθ’ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου , ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω . Καὶ ὁ ζ δὲ ὑπὲρ τῶν λόγων Χουσὶ υἱοῦ Ἰεμινεὶ λελεγμένος τῶν αὐτῶν εἴη ἂν χρόνων · Χουσὶ γὰρ ἀρχιεταῖρος Frage ? γεγονὼς τοῦ Δαυὶδ τῷ Ἀβεσσαλὼμ συνεγένετο . ἔτι μὴν καὶ ὁ ιζ ἀποδέδεικται περὶ τὰ τελευταῖα τῆς ζωῆς Δαυὶδ λελεγμένος . ἀλλὰ καὶ ὁ λζ ἐπιγεγραμμένος εἰς ἀνάμνησιν τὴν αὐτὴν ἔχων διάνοιαν τῷ ϛʹ · ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῶν αὐτῶν ῥημάτων λέγων · κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με . Προϊὼν δὲ τὴν αὐτὴν ἐξομολόγησιν τῇ ἐν τῷ ν φερομένῃ ποιεῖται ἔν τε τοῖς ἄλλοις καὶ δι’ ὧν φησιν · ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερῆραν τὴν κεφαλήν μου , προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου . Καὶ σὺ δ’ ἂν κατὰ σαυτὸν συναγαγὼν εὕροις ἂν τὰ πλεῖστα τῶν ἐν τῷ πρώτῳ μέρει τῶν μετὰ τοὺς χρόνους τῆς κατὰ τὸν Οὐρίαν ἱστορίας εἰρημένα , τὰ δὲ μετὰ τὸν ν τοῖς χρόνοις προάγοντα τὴν κατὰ τὸν Οὐρίαν πρᾶξιν . Τί δήποτε οὖν οὐ κατὰ τὴν τῶν χρόνων ἀκολουθίαν οἱ πρῶτοι τοῖς χρόνοις πρῶτοι κατετάγησαν καὶ οἱ δεύτεροι δεύτεροι , ἀλλ’ οἱ μὲν πρῶτοι λελεγμένοι ἔτι ζῶντος Σαοὺλ ἐν τῷ δευτέρῳ μέρει τῶν , ἐν δὲ τῷ πρώτῳ οἱ τοῖς χρόνοις ὕστατοι ; ἡγοῦμαι δὴ ταύτην εἰληφέναι τὴν τάξιν , ὡς ἂν μὴ ἀπὸ τῶν κρειττόνων ἐπὶ τὰ χείρω φέροιτο ὁ λόγος · τὸ γὰρ εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρῃς καὶ ἐπὶ τῆς τῶν τάξεως πεφυλάχθαι ἔοικεν . διὸ καὶ τὰ σκυθρωπότερα πρῶτα τέθειται , ἵνα ἐν δευτέρῳ τὰ χρηστότερα φυλαχθῇ καλυπτομένων καὶ ἐξαφανιζομένων τῶν χειρόνων διὰ τῶν ἐν τοῖς δευτέροις κρειττόνων . εἰκὸς δὲ τὸν Δαυὶδ τὸ πλημμεληθὲν αὐτῷ ὕστερον διὰ τῶν προτέρων αὐτοῦ κατορθωμάτων ἐθέλειν καλύπτειν . εἴποι δ’ ἄν τις , ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν εὐλαβείας πρώτας ἔταττε τὰς ἐξομολογήσεις ἑαυτοῦ · ἐπειδὴ δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ . Ἀλλὰ τοσούτων ἡμῖν εἰς τὴν ἀποδοθεῖσαν τάξιν γεγυμνασμένων καιρὸς ἤδη καὶ ἐπὶ τὰς προκειμένας φωνὰς τοῦ να παρελθεῖν . γράφει τοίνυν τοὺς προκειμένους λόγους μαθών , ὁποῖα διεπράξατο Δωὴκ ὁ Σύρος ἐν ταῖς κατ’ αὐτοῦ διαβολαῖς · διὸ ὡς πρὸς αὐτὸν ἀποτείνεται λέγων · τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ , ὁ δυνατός , ἢ ὡς πρὸς τὸν ἐνεργήσαντα ἐν αὐτῷ διάβολον . οὐ γὰρ ἠγνόει τὸν πάντοτε αὐτῷ ἀντικείμενον καὶ διὰ παντὸς αὐτὸν πολεμοῦντα , ποτὲ μὲν διὰ τοῦ Σαοὺλ νυνὶ δὲ διὰ τοῦ Δωὴκ καὶ ἄλλοτε ἄλλως δι’ ἑτέρων . ὁ μὲν οὖν ἀδύνατος καὶ ἄτονος καὶ ὀλίγος ἐν κακίᾳ πλεονάζοντος ἐν αὐτῷ τοῦ κρείττονος τρόπου ὡς ἂν ἀσθενέστερος ἐν κακίᾳ ἐγκαλύψεται ἁμαρτάνων καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως κεντούμενος μετανοήσειεν ἂν καὶ τῆς ἑαυτοῦ κακίας περινοήσειεν ἂν ἑαυτῷ φάρμακον δι’ ἐξομολογήσεως καὶ εἰλικρινοῦς μετανοίας . ὁ δὲ δυνατὸς ἐν κακίᾳ τυφοῦται ἐπ’ αὐτῇ καὶ ἐγκαυχᾶται ὡς ἐπὶ μεγάλῳ κατορθώματι σεμνυνόμενος . Καί μοι δοκεῖ τὸν ἐναντίον τρόπον διαγράφειν ὁ παρὼν λόγος τῷ προεξομολογησαμένῳ ἐν τῷ ν ψαλμῷ · ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ ὀλισθήσας ἐν κακίᾳ ἅπαξ ποτὲ μετεγίνωσκεν καὶ ἑαυτὸν ἔκοπτεν ἐξομολογούμενος καὶ τὰ ἑαυτοῦ κακὰ ἀποκλαιόμενος · ὁ δὲ παρὼν ἐν κακίᾳ ὢν δυνατὸς οὐδὲ τοὺς ἔξωθεν περιμένει ἐλέγχους , ἀλλ’ ἐναβρυνόμενος ὡς ἐν ἀρετῇ κακίᾳ σεμνύνεται ἀπερυθριάσας πρὸς τὴν ἐν αὐτῷ συνείδησιν . εἶτα cf . lacuna καὶ ἀνομίαν δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας βουλεύεται ἢ καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν Σ κατὰ τὸν Σύμμαχον . ἀλλὰ καὶ τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἀδικίας πλήρεις ἐπὶ τῆς γλώσσης φέρει , οὐ καλύπτων αὐτοὺς ἔνδον ἐν τῷ τῆς ψυχῆς ταμιείῳ , ἀλλ’ εἰς ἐξάκουστον τοῖς πᾶσιν αὐτοὺς διὰ τῆς γλώσσης ἀπαγγέλλων . διὸ λέλεκται · ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου . Ὁποῖοί εἰσιν οἱ ἀδεῶς καὶ ἀκατακαλύπτως αἰσχρορρημονοῦντες ἢ ἀφυλάκτως ῥήματα βλάσφημα φθεγγόμενοι ἢ οἱ διαφόροις ψευδολογίαις καὶ ἐπιορκίαις χρώμενοι οἵ τε ἐκ τοῦ φανεροῦ κατὰ τῶν πέλας διαβολὰς προφερόμενοι , ὧν εἷς τις ἦν καὶ ὁ Δωὴκ τοιαύταις κατὰ τοῦ Δαυὶδ καὶ κατὰ τοῦ Ἀβιμέλεχ χρησάμενος καταλαλιαῖς . Καὶ ὁ μὲν δυνατὸς ἐν κακίᾳ τοὺς ἀθέους λογισμοὺς ἐπὶ τῆς γλώττης ἑαυτοῦ φέρει · ὁ δὲ ἐλάττων ἐν κακίᾳ , εἰ μὴ κεκάθαρταί γε λογισμοῖς , ἀλλ’ οὖν κρύπτει αὐτοὺς καὶ ὅση δύναμις σβεννύειν καὶ ἀφανίζειν αὐτοὺς ἐν ἑαυτῷ πειρᾶται . ἔτι μὴν ὁ δυνατὸς ἐν κακίᾳ ὡσεὶ ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησε δόλον , ἐξαπατῶν μὲν ἁπαλῷ λόγῳ τὸν ἐπιβουλευόμενον , λαθραίως δὲ αὐτὸν συσκευαζόμενος . καὶ τοῦτο δὲ Δωὴκ ὁ Σύρος ἐποίει παρὼν μὲν ἐν τῇ πόλει τῶν ἱερέων , ὁπηνίκα ἐπεδήμει τῷ Ἀβιμέλεχ ὁ Δαυίδ , δολίως δὲ ἐπιτηρῶν τὰ πραττόμενα καὶ μηδὲν μὲν εἰς φανερὸν τότε φθεγγόμενος , τάχα δέ που καὶ φιλίαν πρὸς αὐτόν τε τὸν Δαυὶδ καὶ πρὸς τοὺς ἱερέας ὑποκρινόμενος , ὕστερον δὲ δείξας ἑαυτόν , ὅστις ἦν , καὶ τὸν ἐν αὐτῷ κρυπτόμενον δόλον ὥσπερ ἰὸν ἀποπτύσας . Ὁ δὲ αὐτός , δύο προκειμένων κακίας καὶ ἀγαθοσύνης δέον ἑλέσθαι τὴν κρείττονα , ὁ δὲ τὴν κακίαν προυτίμα παρόν τε αὐτῷ λαλῆσαι δικαιοσύνην τὴν ἀδικίαν εἵλετο · ἠδίκει γὰρ καταψευδόμενος τοῦ ἱερέως καὶ τὰ μὴ πραχθέντα κατ’ αὐτοῦ λέγων · τὸ γὰρ ἐπερωτῆσαι τὸν θεὸν ὑπὲρ τοῦ Δαυὶδ ψεῦδος ἦν καὶ οὐκ ἀλήθεια · οὐδὲν γοῦν τοιοῦτον μεμαρτύρηκεν ἡ γραφή . ἐξῆν δὲ αὐτῷ καὶ λαλῆσαι δικαιοσύνην διδάξαντι τὸν Σαούλ , ὅτι τὴν μὲν αἰτίαν τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Δαυὶδ ἠγνόει ὁ ἱερεύς , ὡς φίλον δὲ αὐτὸν ὑπεδέχετο τοῦ βασιλέως καὶ ἀπεσταλμένον ἐπὶ διακονίαν βασιλικὴν εἰς τιμὴν τοῦ πέμψαντος ἐδεξιοῦτο . καὶ οὐκ ἐδίδου μὲν ἐπισιτισμόν , οὐδὲ γὰρ παρῆσαν αὐτῷ ἄρτοι δυνάμενοι ἐφοδιάσαι τὸν Δαυίδ · τοῦτο γοῦν αὐτὸ καὶ ἀπελογήσατο ὁ ἱερεὺς τῷ Δαυὶδ εἰπών · οὐκ εἰσὶν ἄρτοι βέβηλοι ἀλλ’ ἢ μόνοι οἱ τῆς προθέσεως . οὐκοῦν οὐκ ἐδίδου ἐπισιτισμόν , ἀνάγκης δέ καλούσης καὶ πλέον τοῦ νενομοθετημένου τολμᾷ τῶν τῆς προθέσεως μεταδιδοὺς ὡς ἀνδρὶ θεοφιλεῖ καὶ δικαίῳ . ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἀναδιδάξας ὁ Δωὴκ ἐλάλησεν ἂν δικαιοσύνην , εἰ ἠβούλετο · ὁ δὲ ψευδέσι διαβολαῖς χρησάμενος ἠγάπησεν ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην . Ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ ῥήματα καταποντισμοῦ , γλῶσσαν δολίαν ἠγάπησεν · πάντα γὰρ τὰ πρὸς ἐπιβουλὴν καὶ φόνον καὶ θάνατον τοῦ τε ἱερέως καὶ τῶν λοιπῶν ἁπάντων τῶν σὺν αὐτῷ τεθανατωμένων διεπράξατο . διὸ ῥήματα καταποντισμοῦ οἱ λόγοι τῆς τοῦ Δωὴκ ψευδολογίας εἴρηνται · ἀθρόως γὰρ πᾶσαν τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ὥσπερ ἐν βυθῷ κατεπόντισεν τοῖς ἑαυτοῦ ῥήμασιν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐ Δωὴκ μόνος , ἀλλὰ καὶ πᾶς ὁ ἐν κακίᾳ δυνατὸς πράξειεν ἂν δυνάμει κακίας χρώμενος ἀκωλύτως · ὁποῖα δὲ αὐτὸν τὰ ἐκ τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως μετελεύσεται , ἑξῆς ὁ λόγος διδάσκει φάσκων ·
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , σύνεσις ὁ Δαυίδ , ἐν ὁ ἔρχομαι Δωήκ ὁ Ἰδουμαῖος καί ἀναγγέλλω ὁ Σαῦλος καί εἶπον αὐτός · ἔρχομαι Δαυίδ εἰς ὁ οἶκος Ἀβιμέλεχ siehe aber den Namen im Folgenden , vor allem auch auch im Folgenden wird der Anfangsbuchstabe des Namens zur Großschreibung durchkorrigiert . τις ἐγκαυχάομαι ἐν κακία , ὁ δυνατός , ἀνομία ὅλος ὁ ἡμέρα ; ἀδικία λογίζομαι ὁ γλῶσσα σύ · ὡσεί ξυρόν ἀκονάω ποιέω δόλος . ἀγαπάω κακία ὑπέρ ἀγαθωσύνη , ἀδικία ὑπέρ ὁ λαλέω δικαιοσύνη . διάψαλμα . ἀγαπάω πᾶς ὁ ῥῆμα καταποντισμός , γλῶσσα δόλιος . ὁ μέν λγʹ ψαλμός εἴρω ὁ Δαυίδ , ὁπότε ἀλλοιόω ὁ πρόσωπον αὐτός ἐναντίος Ἀβιμέλεχ , καί ἀπολύω αὐτός , καί ἀπέρχομαι . οὗτος δέ ἐκεῖνος ἀκόλουθος εἄν εἰμί κατά ὁ ἱστορία · λέγω γάρ ὁ γραφή ὁ · καί ἐκεῖ εἰμί εἷς ὁ παιδάριον ὁ Σαῦλος ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἐπισημαίνω δέ ὁ καιρός , ἐν ὅς ἔρχομαι Δαυίδ εἰς ὁ οἶκος ü.d.Z . Ἀβιμέλεχ καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις ἐσθίω λαμβάνω παρά ὁ ἀρχιερεύς , ὅτε καί ἀλλοιόω ὁ πρόσωπον αὐτός ἐναντίος Ἀβιμέλεχ καί ἀπολύω αὐτός καί ἀπέρχομαι . κατά αὐτός γάρ ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐκεῖ εἰμί , φημί , εἷς ὁ παιδάριον ὁ Σαῦλος , Δωήκ ὁ Σύρος , ὁ νέμω ὁ ἡμίονος Σαῦλος , ὅς μετά οὗτος ἔρχομαι πρός Σαῦλος εἶπον · ὁράω ὁ υἱός Ἰεσσαί παραγίγνομαι εἰς Νοβὰν = t.r . πρός Ἀβιμέλεχ υἱός Ἀχιτώβ ὁ ἱερεύς , καί ἐρωτάω αὐτός διά ὁ θεός καί ἐπισιτισμός δίδωμι αὐτός καί ὁ ῥομφαία ὁ Γολιάθ ὁ ἀλλόφυλος δίδωμι αὐτός . καί ἀποστέλλω ὁ βασιλεύς καλέω ὁ Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεύς καί πᾶς ὁ υἱός ὁ πατήρ αὐτός ὁ ἱερεύς ὁ κύριος ὁ ἐν Νόβα , καί παραγίγνομαι πᾶς πρός ὁ βασιλεύς Σαῦλος · ὅτε καί κελεύω ὁ Σαῦλος αὐτός ἐκεῖνος ὁ Δωήκ θανατόω ὁ ἱερεύς ὁ κύριος τριακόσιοι καί πέντε ἀνήρ φέρω ἐφούδ · καί ὁ Νοβὰν ὁ πόλις ὁ ἱερός πατάσσω ἐν στόμα μάχαιρα = t.r . ἐν στόμα ῥομφαία . ἀπό ἀνήρ ἠώς γυνή , ἀπό νήπιος ἠώς θηλάζω καί μόσχος καί ὄνος καί πρόβατον ἐν στόμα ῥομφαία . ταῦτα οὖν μανθάνω ὁ Δαυίδ οὗτος πράσσω ὁ τρόπος ὁ πρόκειμαι προφέρω λόγος , οὔτε ἀοιδή περιέχω , οὔτε ὕμνος , οὔτε ψαλμός , οὔτε ἔτι τοιοῦτος · πῶς γάρ καί οἷος τε εἰμί ἐπί συμφορά τοσοῦτος ἱερός ἀοιδή αὐτός καί ψαλμός ἀείδω ; διό οὐδείς τοιοῦτος ἐπιγράφω , μόνος δέ εἰς ὁ τέλος εἴρω καί σύνεσις , ἐπεί ὁ τελευταῖος ὁ λόγος ἀγαθός εἰμί απαγγελτικός , ἐν ὅς φημί · ἐγώ δέ ὡσεί ἐλαία κατάκαρπος ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός · ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος ὁ θεός εἰς ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . καί σύνεσις δέ ὁ ἐκ θεός δήω ὁ ὁ ἐμφέρω λόγος διάνοια . ὅτε μέν οὖν παρά ὁ Ἀβιμέλεχ γίγνομαι ὁ ἱερατικός ἀπογεύω τροφή ἀλλοιόω ὁ γεῦσις αὐτός ὅς εἰ ἢ ὁ τρόπος αὐτός Σ κατά ὁ ὁ λοιπός ἑρμηνεία , εὐλογία καί εὐχαριστία ἀναπέμπω ὁ θεός λέγω · εὐλογέω ὁ κύριος ἐν πᾶς καιρός , διά πᾶς ὁ αἴνεσις αὐτός ἐν ὁ στόμα ἐγώ , καί ὁ ἑξῆς · νυνί δέ , ὅτε ὁ διάβολος Δωήκ ὁ πρᾶξις γιγνώσκω καί ὡς τοσοῦτος ἀναιρέω ἱερεύς ἔργον διαβολικός χράω , ὡς πρός αὐτός συντάσσω ὁ πρόκειμαι λόγος φάσκω · τίς ἐγκαυχάομαι ἐν κακία , ὁ δυνατός , ἀνομία ὅλος ὁ ἡμέρα ; ἀδικία λογίζομαι ὁ γλῶσσα σύ . ὅς λέγω μέν ὁ μετά χείρ πολύς πρότερος ὁ χρόνος ὁ ἱστορία ὁ Ν ψαλμός · ἔτι γάρ ζῶ ὁ Σαῦλος καί πρό ὁ βασιλεύω ὁ Δαυίδ οὗτος καί πράσσω καί εἴρω . μακρός δέ ὕστερος χρόνος μετά ὁ θάνατος Σαῦλος καί πρός ὁ τελευταῖος ὁ ἑαυτοῦ βασίλεια ὁ Δαυίδ ὁ ἐν ὁ Ν ποιέω ἐξομολόγησις , ὅς προτάσσω διά ὁ πρός ἀκολουθία , ὥσπερ οὖν καί ἀποδείκνυμι . ὁ δέ ἀπό ὁ ὅς καί Ν ὁ ἀριθμός εἴκοσι ὁ Δαυίδ ἐπιγεγραμμένοι μέχρι ὁ ὁ ἐκ ἕτερος ἀρχή ὁ ὑπόθεσις λαμβάνω · ἔοικα γοῦν ἔτι ζῶ Σαῦλος εἴρω πρίν ἢ βασιλεύω ὁ Δαυίδ · ὅς τε γάρ μετά χείρ ἔτι ζῶ Σαῦλος λέγω , ἐν ὁ ἔρχομαι Δωήκ ὁ Ἰδουμαῖος καί ἀναγγέλλω ὁ Σαῦλος , ὅτι ἔρχομαι Δαυίδ εἰς ὁ οἶκος Ἀβιμέλεχ . ἀλλά καί ὁ νγʹ ἐν ὁ ἔρχομαι ὁ Ζιφαῖος καί εἶπον ὁ Σαῦλος · οὐ ἰδού Δαυίδ κρύπτω παρά ἐγώ , εἴρω · καί ὁ ε δέ καί Ν , ὅτε κρατέω αὐτός ὁ ἀλλόφυλος ἐν Γέθ , ἐπιγράφω · εἰμί δέ καί οὗτος ὁ χρόνος ὁ πρό ὁ βασίλεια ὁ Δαυίδ ἔτι ὁ Σαῦλος περίειμι ὁ βίος . καί ὁ νϛʹ ἐπιγράφω · ὁ Δαυίδ , ἐν ὁ αὐτός ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον Σαῦλος εἰς ὁ σπήλαιον · ὡσαύτως καί ὁ νη ὁπότε , φημί , ἀποστέλλω Σαῦλος καί φυλάσσω ὁ οἶκος αὐτός ὁ θανατόω αὐτός . ὅς γε μήv νθʹ , εἰμί καί μετά ὁ θάνατος σαῦλος εἴρω ἤδη βασιλεύω ὁ Δαυίδ , ἀλλά καί αὐτός πρό ὁ κατά ὁ οὐρία πρᾶξις · ὅς δή σημαίνω ἀπό ὁ προγραφή , ὅστις δηλόω ὁ χρόνος φάσκω · ὁπότε ἐμπυρίζω ὁ Μεσοποταμία Συρία καί ὁ Συρία Σωβᾶ καί ἀποστρέφω Ἰωάβ καί πατάσσω ὁ φάραγξ ὁ ἅλς δώδεκα χιλιάς . οὗτος δέ ὁ χρόνος προάγω ὁ ἐν ὁ Ν ψαλμός ἐξομολόγησις . ἔτι μήv καί ὁ ξβʹ ψαλμός λέγω ὁ Δαυίδ , ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰουδαῖος mit LXX-Varianten erwägt und verwirft Ἰδουμαία , ζῶ ἔτι ὁ Σαῦλος . καί θέα , ὅπως σχεδόν ὁ πλεῖστος ὁ δύο μέρος ὁ Βίβλος ὁ ὁ Δαυίδ παρεκτός ὁ Ν ὁ πρόπαλαι εἴρω αὐτός πρό ὁ χρόνος ὁ κατά ὁ οὐρία πρᾶξις περιλαμβάνω . ὁ γε μήv πρῶτος μέρος ὁ αὐτός Βίβλος ὁ ἀπό πρῶτος καί μέχρι μ ὁ ἐναντίος ἔχω τάξις · ὁ γάρ μετά ὁ ἐξομολόγησις ὁ Ν ἐκεῖνος περιέχω ὁ μέρος · ὁ γοῦν τρίτος ψαλμός λέγω ὁ Δαυίδ , ὁπότε ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον Ἀβεσσαλώμ ὁ υἱός αὐτός · φεύγω δέ ὁ υἱός μετά ὁ ἱστορία ὁ Οὔριος . ἀλλά καί ἐν ὁ ϛυʹ ὁ αὐτός ἕνεκα πρᾶξις ἀποκλαίω λέγω · κοπιάω ἐν ὁ στεναγμός ἐγώ , λούω κατά ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη ἐγώ , ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνή ἐγώ βρέχω . καί ὁ ζ δέ ὑπέρ ὁ λόγος χοῦς υἱός Ἰεμινεὶ λέγω ὁ αὐτός εἰμί εἄν χρόνος · χοῦς γάρ ἀρχιεταῖρος Frage ? γίγνομαι ὁ Δαυίδ ὁ Ἀβεσσαλώμ συγγίγνομαι . ἔτι μήv καί ὁ ιζʹ ἀποδείκνυμι περί ὁ τελευταῖος ὁ ζωή Δαυίδ λέγω . ἀλλά καί ὁ λζʹ ἐπιγράφω εἰς ἀνάμνησις ὁ αὐτός ἔχω διάνοια ὁ ϛυʹ · ἄρχω μέν ἀπό ὁ αὐτός ῥῆμα λέγω · κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ . πρόειμι δέ ὁ αὐτός ἐξομολόγησις ὁ ἐν ὁ Ν φέρω ποιέω ἐν τε ὁ ἄλλος καί διά ὅς φημί · ὅτι ὁ ἀνομία ἐγώ ὑπεραίρω ὁ κεφαλή ἐγώ , προσόζλυμι καί σήπω ὁ μώλωψ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἀφροσύνη ἐγώ . καί σύ δέ εἄν κατά σαυτοῦ συνάγω εὑρίσκω εἄν ὁ πλεῖστος ὁ ἐν ὁ πρῶτος μέρος ὁ μετά ὁ χρόνος ὁ κατά ὁ οὐρία ἱστορία εἴρω , ὁ δέ μετά ὁ Ν ὁ χρόνος προάγω ὁ κατά ὁ οὐρία πρᾶξις . τις δήποτε οὖν οὖον κατά ὁ ὁ χρόνος ἀκολουθία ὁ πρῶτος ὁ χρόνος πρῶτος κατάγω καί ὁ δύο δύο , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος λέγω ἔτι ζῶ Σαῦλος ἐν ὁ δύο μέρος ὁ , ἐν δέ ὁ πρῶτος ὁ ὁ χρόνος ὕστερος ; ἡγέομαι δή οὗτος λαμβάνω ὁ τάξις , ὡς εἄν μή ἀπό ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ χείρων φέρω ὁ λόγος · ὁ γάρ εἰς ὁ τέλος μή διαφθείρω καί ἐπί ὁ ὁ τάξις φυλάσσω ἔοικα . διό καί ὁ σκυθρωπός πρῶτος τίθημι , ἵνα ἐν δύο ὁ χρηστός φυλάσσω καλύπτω καί ἐξαφανίζω ὁ χείρων διά ὁ ἐν ὁ δύο ἀγαθός . εἰκός δέ ὁ Δαυίδ ὁ πλημμελέω αὐτός ὕστερος διά ὁ πρότερος αὐτός κατόρθωμα ἐθέλω καλύπτω . εἶπον δέ ἄν τις , ὅτι κατά ὑπερβολή εὐλάβεια πρῶτος τάσσω ὁ ἐξομολόγησις ἑαυτοῦ · ἐπεί δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογία . ἀλλά τοσοῦτος ἐγώ εἰς ὁ ἀποδίδωμι τάξις γυμνάζω καιρός ἤδη καί ἐπί ὁ πρόκειμαι φωνή ὁ νάω παρέρχομαι . γράφω τοίνυν ὁ πρόκειμαι λόγος μανθάνω , ὁποῖος διαπράσσω Δωήκ ὁ Σύρος ἐν ὁ κατά αὐτός διαβολή · διό ὡς πρός αὐτός ἀποτείνω λέγω · τίς ἐγκαυχάομαι ἐν κακία , ὁ δυνατός , ἢ ὡς πρός ὁ ἐνεργέω ἐν αὐτός διάβολος . οὖον γάρ ἀγνοέω ὁ πάντοτε αὐτός ἀντίκειμαι καί διά πᾶς αὐτός πολεμέω , ποτέ μέν διά ὁ Σαῦλος νυνί δέ διά ὁ Δωήκ καί ἄλλοτε ἄλλως διά ἕτερος . ὁ μέν οὖν ἀδύνατος καί ἄτονος καί ὀλίγος ἐν κακία πλεονάζω ἐν αὐτός ὁ ἀγαθός τρόπος ὡς εἄν ἀσθενής ἐν κακία ἐγκαλύπτω ἁμαρτάνω καί ὑπό ὁ συνείδησις κεντέω μετανοέω εἄν καί ὁ ἑαυτοῦ κακία περινοέω εἄν ἑαυτοῦ φάρμακον διά ἐξομολόγησις καί εἰλικρινής μετάνοια . ὁ δέ δυνατός ἐν κακία τυφόω ἐπί αὐτός καί ἐγκαυχάομαι ὡς ἐπί μέγας κατόρθωμα σεμνύνω . καί ἐγώ δοκέω ὁ ἐναντίος τρόπος διαγράφω ὁ πάρειμι λόγος ὁ προεξομολογησαμένῳ ἐν ὁ Ν ψαλμός · ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὀλισθάνω ἐν κακία ἅπαξ ποτέ μεταγιγνώσκω καί ἑαυτοῦ κόπτω ἐξομολογέομαι καί ὁ ἑαυτοῦ κακός ἀποκλαίω · ὁ δέ πάρειμι ἐν κακία εἰμί δυνατός οὐδέ ὁ ἔξωθεν περιμένω ἔλεγχος , ἀλλά ἐναβρύνομαι ὡς ἐν ἀρετή κακία σεμνύνω ἀπερυθριάω πρός ὁ ἐν αὐτός συνείδησις . εἶτα cf . lacuna καί ἀνομία διά ὅλος ὁ ἡμέρα βουλεύω ἢ καί κατά ἕκαστος ἡμέρα Σ κατά ὁ Σύμμαχος . ἀλλά καί ὁ λογισμός ὁ ἀδικία πλήρης ἐπί ὁ γλῶσσα φέρω , οὖον καλύπτω αὐτός ἔνδον ἐν ὁ ὁ Ψυχή ταμιεῖον , ἀλλά εἰς ἐξάκουστος ὁ πᾶς αὐτός διά ὁ γλῶσσα ἀπαγγέλλω . διό λέγω · ἀδικία λογίζομαι ὁ γλῶσσα σύ . ὁποῖος εἰμί ὁ ἀδεῶς καί ἀκατακαλύπτως αἰσχρορρημονέω ἢ ἀφύλακτος ῥῆμα βλάσφημος φθέγγομαι ἢ ὁ διάφορος ψευδολογία καί ἐπιορκία χράω ὁ τε ἐκ ὁ φανερός κατά ὁ πέλας διαβολή προφέρω , ὅς εἷς τις εἰμί καί ὁ Δωήκ τοιοῦτος κατά ὁ Δαυίδ καί κατά ὁ Ἀβιμέλεχ χράω καταλαλιά . καί ὁ μέν δυνατός ἐν κακία ὁ ἄθεος λογισμός ἐπί ὁ γλῶσσα ἑαυτοῦ φέρω · ὁ δέ μικρός ἐν κακία , εἰμί μή καθαίρω γε λογισμός , ἀλλά οὖν κρύπτω αὐτός καί ὅσος δύναμις σβέννυμι καί ἀφανίζω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ πειράω . ἔτι μήv ὁ δυνατός ἐν κακία ὡσεί ξυρόν ἀκονάω ποιέω δόλος , ἐξαπατάω μέν ἁπαλός λόγος ὁ ἐπιβουλεύω , λαθραῖος δέ αὐτός συσκευάζω . καί οὗτος δέ Δωήκ ὁ Σύρος ποιέω πάρειμι μέν ἐν ὁ πόλις ὁ ἱερός , ὁπηνίκα ἐπιδημέω ὁ Ἀβιμέλεχ ὁ Δαυίδ , δόλιος δέ ἐπιτηρέω ὁ πράσσω καί μηδείς μέν εἰς φανερός τότε φθέγγομαι , τάχα δέ ποῦ καί φίλιος πρός αὐτός τε ὁ Δαυίδ καί πρός ὁ ἱερεύς ὑποκρίνομαι , ὕστερος δέ δείκνυμι ἑαυτοῦ , ὅστις εἰμί , καί ὁ ἐν αὐτός κρύπτω δόλος ὥσπερ ἰός ἀποπτύω . ὁ δέ αὐτός , δύο πρόκειμαι κακία καί ἀγαθοσύνη δήω αἱρέω ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ὁ κακία προτιμάω πάρειμι τε αὐτός λαλέω δικαιοσύνη ὁ ἀδικία αἱρέω · ἀδικέω γάρ καταψεύδομαι ὁ ἱερεύς καί ὁ μή πράσσω κατά αὐτός λέγω · ὁ γάρ ἐπερωτάω ὁ θεός ὑπέρ ὁ Δαυίδ ψεῦδος εἰμί καί οὐ ἀλήθεια · οὐδείς γοῦν τοιοῦτος μαρτυρέω ὁ γραφεύς . ἔξεστι δέ αὐτός καί λαλέω δικαιοσύνη διδάσκω ὁ Σαῦλος , ὅτι ὁ μέν αἴτιος ὁ ἀναχώρησις ὁ Δαυίδ ἀγνοέω ὁ ἱερεύς , ὡς φίλος δέ αὐτός ὑποδέχομαι ὁ βασιλεύς καί ἀποστέλλω ἐπί διακονία βασιλικός εἰς τιμή ὁ πέμπω δεξιόομαι . καί οὐ δίδωμι μέν ἐπισιτισμός , οὐδέ γάρ πάρειμι αὐτός ἄρτος δύναμαι ἐφοδιάζω ὁ Δαυίδ · οὗτος γοῦν αὐτός καί ἀπολογέομαι ὁ ἱερεύς ὁ Δαυίδ εἶπον · οὐ εἰμί ἄρτος βέβηλος ἀλλά ἢ μόνος ὁ ὁ πρόθεσις . οὐκοῦν οὐ δίδωμι ἐπισιτισμός , ἀνάγκη δέ καλέω καί πλέω ὁ νομοθετημένος τολμάω ὁ ὁ πρόθεσις μεταδίδωμι ὡς ἀνήρ θεοφιλής καί Δίκαιος . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἀναδιδάσκω ὁ Δωήκ λαλέω εἄν δικαιοσύνη , εἰμί βούλομαι · ὁ δέ ψευδής διαβολή χράω ἀγαπάω ἀδικία ὑπέρ ὁ λαλέω δικαιοσύνη . ἀλλά καί πᾶς ὁ ῥῆμα καταποντισμός , γλῶσσα δόλιος ἀγαπάω · πᾶς γάρ ὁ πρός ἐπιβουλή καί φόνος καί θάνατος ὁ τε ἱερεύς καί ὁ λοιπός ἅπας ὁ σύν αὐτός θανατόω διαπράσσω . διό ῥῆμα καταποντισμός ὁ λόγος ὁ ὁ Δωήκ ψευδολογία εἴρω · ἀθρόος γάρ πᾶς ὁ πόλις ὁ ἱερός ὥσπερ ἐν βυθός καταποντίζω ὁ ἑαυτοῦ ῥῆμα . ἀλλά οὗτος μέν οὖον Δωήκ μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἐν κακία δυνατός πράσσω εἄν δύναμις κακία χράω ἀκωλύτως · ὁποῖος δέ αὐτός ὁ ἐκ ὁ ὁ θεός κρίσις μετέρχομαι , ἑξῆς ὁ λόγος διδάσκω φάσκω ·