eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_34.8
Ἐξομολογήσομαί σοι , κύριε , ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ , ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε . μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ἀδίκως , οἱ μισοῦντές με δωρεὰν καὶ διανεύοντες ὀφθαλμοῖς . ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν καὶ ἐπ’ ὀργὴν δόλους διελογίζοντο καὶ ἐπλάτυναν ἐπ’ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν , εἶπαν · εὖγε εὖγε , εἶδαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν . Καὶ ὁ κα ἐκ προσώπου τοῦ σωτῆρος ἡμῶν λελεγμένος μετὰ τὰς προφητείας τὰς περὶ τοῦ πάθους αὐτοῦ , τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ ἐμέμνητο , δι’ ὧν ἔφη · ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε . ταῦτα δὲ ἐκεῖ ἐλέγετο μετὰ τό · ῥῦσαι ἀπὸ ῥομφαίας τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐκ χειρὸς κυνὸς τὴν μονογενῆ μου . σῶσόν με ἐκ στόματος λέοντος , καὶ ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τὴν ταπείνωσίν μου . συνῆπτο γοῦν τούτοις τό · διηγήσομαι τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου , ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε . καὶ ἐν τοῖς προκειμένοις παραπλησίως προειπών · ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῆς κακουργίας αὐτῶν , ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου , ἐπιλέγει · ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ , ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε . Ἀντὶ δὲ τοῦ βαρεῖ ὁ Ἀκύλας ἐξέδωκεν ὀστεΐνῳ , τουτέστιν ἰσχυρῷ , ἐπεὶ τοῦ παντὸς σώματος τὰ δυνατώτατα καὶ ἰσχυρότατα ὀστᾶ τυγχάνει . βαρὺς οὖν ὁ ἐπὶ τὴν πέτραν τεθεμελιωμένος , ὁ ἀσάλευτος καὶ ἀρραγής . τῷ τοίνυν πατρὶ ἐξομολογεῖται εὐχαριστῶν ἐπὶ τῇ ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ τῇ πολλῇ · πολλὴ γὰρ ὡς ἀληθῶς αὕτη ἡ ἐκκλησία , ἣν ἐν τῷ εἰκοστῷ πρώτῳ μεγάλην ὠνόμασεν εἰπών · παρὰ σοῦ ὁ ἔπαινός μου ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ . ὁ μὲν οὖν πατὴρ ἔπαινον τῷ υἱῷ κατεργάζεται ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ , ὁ δὲ υἱὸς ἐξομολογεῖται τῷ πατρὶ ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ τῇ καθ’ ὅλης τῆς ἐκκλησίας ἱδρυμένῃ . Εἰ μὴ τὰ τέλη αἴσια τὰ μετὰ τοῦ πάθους τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἑωρᾶτο , τάχα που χώραν εἶχον καταχαρῆναι αὐτοῦ οἱ τὴν κατ’ αὐτοῦ συσκευὴν μεμηχανημένοι ὡς ἀφανισθέντος καὶ μηδὲν δεδυνημένου . ἐπεὶ δὲ ἡ ἐκκλησία αὐτοῦ ἡ πολλὴ καὶ μεγάλη διαλάμπει καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης αὐτός τε εἰσέτι καὶ νῦν ἐν μέσῳ ἑστὼς συγκροτεῖ τὸν βαρὺν καὶ δυνατὸν αὑτοῦ λαόν , καὶ ἐξομολογεῖται δι’ αὐτῶν τῷ ἑαυτοῦ πατρί · ὅπου γὰρ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα , ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν . εἰκότως οἱ ἐπιχαιρεσίκακοι , αἰσχύνην καταχεάμενοι ἀπεστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω · τί γὰρ καὶ ἄξιον ἔχθρας παθόντες τὸ πρὸς αὐτὸν ἤραντο μῖσος ; διόπερ ὁ Ἀκύλας ἀναιτίως ἡρμήνευσε . διένευον δὲ ὀφθαλμοῖς χλευάζοντες αὐτὸν καὶ διασύροντες τὰ τῆς σοφίας μου παιδεύματα . εἶτα , ἐμοὶ μέν , φησίν , εἰρηνικὰ ἐλάλουν , ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ αὐτῶν δόλους καὶ ὀργὴν διελογίζοντο . ἐπληροῦτο δὲ καὶ ταῦτα , ὅτε λαβὰς θηρώμενοι ἔλεγον πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι · διδάσκαλε , οἴδαμεν , ὅτι ἀληθὴς εἶ , καὶ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἐπ’ ἀληθείας διδάσκεις , καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός · οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον · εἰπὲ οὖν ἡμῖν · ἔξεστι δοῦναι κῆνσον καίσαρι ἢ οὔ ; ταύτας γὰρ δολίως προέφερον τὰς φωνάς . διὸ προλαβὼν ταῦτ’ ᾐνίττετο φάσκων · ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν , καὶ ἐπ’ ὀργῇ δόλους διελογίζοντο . ἀλλ’ ἐνταῦθα μὲν δολίως τὰς πρὸς αὐτὸν ἐποιοῦντο ὁμιλίας · ἐν τέλει γε μὴν κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους ὅλῳ τῷ στόματι ἐβόων αἰτοῦντες αὐτοῦ τὸ αἷμα καθ’ ἑαυτῶν καὶ κατὰ τῶν τέκνων αὐτῶν · ὃ δὴ καὶ αὐτῷ παρίστησι διὰ τῶν προκειμένων λέγων · ἐπλάτυναν ἐπ’ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν . εἶτ’ ἐπειδὴ παρεδόθη αὐτοῖς ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν καὶ ὡς ἀμνὸς ἄκακος ἐναντίον τοῦ κείραντος ἄφωνος ὁρῶντες αὐτοῦ τὸ πάθος ἐπεφώνουν · εὖγε , εὖγε , εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν .
Lemmas: ἐξομολογέομαι σύ , κύριος , ἐν ἐκκλησία πολύς , ἐν λαός βαρύς αἰνέω σύ . μή ἐπιχαίρω ἐγώ ὁ ἐχθραίνω ἐγώ ἄδικος , ὁ μισέω ἐγώ δωρεά καί διανεύω ὀφθαλμός . ὅτι ἐγώ μέν εἰρηνικός λαλέω καί ἐπί ὀργή δόλος διαλογίζομαι καί πλατύνω ἐπί ἐγώ ὁ στόμα αὐτός , εἶπον · εὖγε εὖγε , ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . καί ὁ ἄν ἐκ πρόσωπον ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω μετά ὁ προφητεία ὁ περί ὁ πάθος αὐτός , ὁ ἐκκλησία αὐτός μιμνήσκω , διά ὅς φημί · ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ . οὗτος δέ ἐκεῖ λέγω μετά ὁ · ῥύομαι ἀπό ῥομφαία ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐκ χείρ κύων ὁ μονογενής ἐγώ . σῴζω ἐγώ ἐκ στόμα λέων , καί ἀπό κέρας μονόκερως ὁ ταπείνωσις ἐγώ . συνάπτω γοῦν οὗτος ὁ · διηγέομαι ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ , ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ . καί ἐν ὁ πρόκειμαι παραπλήσιος προεῖπον · ἀποκαθίστημι ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ὁ κακουργία αὐτός , ἀπό λέων ὁ μονογενής ἐγώ , ἐπιλέγω · ἐξομολογέω σύ ἐν ἐκκλησία πολύς , ἐν λαός βαρύς αἰνέω σύ . ἀντί δέ ὁ βαρύς ὁ Ἀκύλας ἐκδίδωμι ὀστέϊνος , τουτέστιν ἰσχυρός , ἐπεί ὁ πᾶς σῶμα ὁ δυνατός καί ἰσχυρός ὀστέον τυγχάνω . βαρύς οὖν ὁ ἐπί ὁ πέτρα θεμελιόω , ὁ ἀσάλευτος καί ἀρραγής . ὁ τοίνυν πατήρ ἐξομολογέομαι εὐχαριστέω ἐπί ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁ πολύς · πολύς γάρ ὡς ἀληθής οὗτος ὁ ἐκκλησία , ὅς ἐν ὁ εἰκοστός πρῶτος μέγας ὀνομάζω εἶπον · παρά σύ ὁ ἔπαινος ἐγώ ἐν ἐκκλησία μέγας . ὁ μέν οὖν πατήρ ἔπαινος ὁ υἱός κατεργάζομαι ἐν ἐκκλησία μέγας , ὁ δέ υἱός ἐξομολογέομαι ὁ πατήρ ἐν ἐκκλησία πολύς ὁ κατά ὅλος ὁ ἐκκλησία ἱδρύω . εἰμί μή ὁ τέλος αἴσιος ὁ μετά ὁ πάθος ὁ σωτήρ ἐγώ ὁράω , τάχα ποῦ χώρα ἔχω καταχαίρω αὐτός ὁ ὁ κατά αὐτός συσκευή μηχανάομαι ὡς ἀφανίζω καί μηδείς δύναμαι . ἐπεί δέ ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁ πολύς καί μέγας διαλάμπω κατά ὅλος ὁ οἰκέω αὐτός τε εἰσέτι καί νῦν ἐν μέσος ἵστημι συγκροτέω ὁ βαρύς καί δυνατός αὐτός λαός , καί ἐξομολογέομαι διά αὐτός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ · ὅπου γάρ δύο ἢ τρεῖς συνάγω εἰς ὁ αὐτός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός . εἰκότως ὁ ἐπιχαιρεσίκακος , αἰσχύνη καταχέω ἀποστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω · τίς γάρ καί ἄξιος ἔχθρα πάθος ὁ πρός αὐτός ἔραμαι μῖσος ; διόπερ ὁ Ἀκύλας ἀναίτιος ἑρμηνεύω . διά-νεύω δέ ὀφθαλμός χλευάζω αὐτός καί διασύρω ὁ ὁ σοφία ἐγώ παίδευμα . εἶτα , ἐγώ μέν , φημί , εἰρηνικός λαλέω , ἐν δέ ὁ Καρδία αὐτός δόλος καί ὀργή διαλογίζομαι . πληρόω δέ καί οὗτος , ὅτε λαβή θηράω λέγω πρός αὐτός ὁ Φαρισαῖος · διδάσκαλος , οἶδα , ὅτι ἀληθής εἰμί , καί ὁ λόγος ὁ θεός ἐπί ἀλήθεια διδάσκω , καί οὖον μέλος σύ περί οὐδείς · οὖον γάρ βλέπω εἰς πρόσωπον · εἶπον οὖν ἐγώ · ἔξεστι δίδωμι κῆνσος Καῖσαρ ἢ οὖον ; οὗτος γάρ δόλιος προφέρω ὁ φωνή . διό προλαμβάνω αὐτός αἰνίσσομαι φάσκω · ἐγώ μέν εἰρηνικός λαλέω , καί ἐπί ὀργή δόλος διαλογίζομαι . ἀλλά ἐνταῦθα μέν δόλιος ὁ πρός αὐτός ποιέω ὁμιλία · ἐν τέλος γε μήv κατά ὁ καιρός ὁ πάθος ὅλος ὁ στόμα βοάω αἰτέω αὐτός ὁ αἷμα κατά ἑαυτοῦ καί κατά ὁ τέκνον αὐτός · ὅς δή καί αὐτός παρίστημι διά ὁ πρόκειμαι λέγω · πλατύνω ἐπί ἐγώ ὁ στόμα αὐτός . εἶτα ἐπεί παραδίδωμι αὐτός ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή καί ὡς ἀμνός Ἄκακος ἐναντίος ὁ κείρω ἄφωνος ὁράω αὐτός ὁ πάθος ἐπιφωνέω · εὖγε , εὖγε , εἶδον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ .