eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_4.2
Ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσέν μου ὁ θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου . Ὁ μὲν πρὸ τούτου ψαλμὸς ἐλέγετο ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν Δαυὶδ ἀπὸ προσσώπου Ἀβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ · ὁ δὲ παρὼν ἔοικεν ἑξῆς ἐκείνῳ εἰρῆσθαι μετὰ τὴν κατὰ τοῦ Ἀβεσσαλὼμ νίκην · μεθ’ ὃν ὕμνον ἐπινίκιον τῷ νικοποιῷ θεῷ ἀνατίθησι τὸν παρόντα ψαλμόν , δι’ οὗ καὶ ἡμεῖς ἐπαιδευόμεθα μὴ ἀμνημονεῖν τῶν τοῦ θεοῦ εἰς ἡμᾶς εὐεργεσιῶν . εἰκότως οὖν ἐν μὲν τῷ πρὸ τούτου ἔλεγεν · κύριε , τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με ; ἐν δὲ τούτῳ · ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι . λέγει δὲ ταῦτα περὶ τῆς κατὰ τὸν Ἀβεσσαλὼμ συμφορᾶς , καθ’ ἣν τὸν θεὸν ἐπικαλεσάμενος ἔτυχεν αὐτοῦ ἐπηκόου καὶ γενόμενος ἐν θλίψει διὰ τὸν λαὸν καὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ ἀνέσεως καὶ πλατυσμοῦ ἠξιώθη , παυσαμένου μὲν τοῦ πολέμου , εἰρήνης δὲ βαθυτάτης διαλαβούσης αὐτόν τε καὶ πάντα τὸν λαόν . ἢ ἄλλως λέγει ταῦτα ἐπὶ τοῦ πταίσματος τῆς τοῦ Οὐρίου , καὶ ἡ τοῦ υἱοῦ ἐπανάστασις καὶ τὰ λοιπὰ πάντα τὰ κατὰ τὸν οἶκον κακὰ συμβέβηκεν αὐτῷ . ἐπὶ τούτοις γὰρ ἑαυτὸν κακώσας μετανοίᾳ τε καὶ ἐξομολογήσει ἑαυτὸν παραδοὺς καὶ τῷ πταίσματι ἐφαμίλλως ἑαυτὸν τιμωρησάμενος ἔργοις τε δικαιοσύνης καὶ καρποῖς ἀγαθοῖς πάσης εὐποιίας τὸν θεὸν ἱλασάμενος καὶ τυχὼν ἐπαγγελίας ἀγαθῆς , δι’ ἣν ἐν τῷ πρὸ τούτου ψαλμῷ προφητικῶς ἔλεγε · σὺ δέ , κύριε , ἀντιλήπτωρ μου εἶ , δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου , καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα παρίστη ὁ πρὸ τούτου λόγος , ἀκολούθως διὰ τῶν προκειμένων φησίν · ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσέ μου ὁ θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου , ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι . οἰκτείρησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου . τὸ πρῶτον ἐπακουσθεὶς ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαι τὸν κύριον , οὐκ ἐπαίρεται οὐδὲ ἀπορρᾳθυμεῖ · ἀλλ’ εὐθὺς περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου πάλιν δέεται , πάντοτε τὸν θεὸν ἐπήκοον ἔχειν παρακαλῶν · ἱκετεύει τε κατ’ οἶκτον ἐπακουσθῆναι , οὐ κατ’ ὀφειλήν . εἰ γὰρ καὶ παρῆν τις αὐτῷ καρπὸς δικαιοσύνης , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τούτῳ θαρσεῖν ἔλεγεν · ἀλλ’ ἐπὶ τῷ ἐλέῳ καὶ τοῖς οἰκτιρμοῖς τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἐν ὁ ἐπικαλέω ἐγώ εἰσακούω ἐγώ ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη ἐγώ . ὁ μέν πρό οὗτος ψαλμός λέγω ἐν ὁ ἀποδιδράσκω Δαυίδ ἀπό πρόσωπον Ἀβεσσαλώμ ὁ υἱός αὐτός · ὁ δέ πάρειμι ἔοικα ἑξῆς ἐκεῖνος εἴρω μετά ὁ κατά ὁ Ἀβεσσαλώμ Νίκη · μετά ὅς ὕμνος ἐπινίκιος ὁ νικοποιέω θεός ἀνατίθημι ὁ πάρειμι ψαλμός , διά ὅς καί ἐγώ παιδεύω μή ἀμνημονέω ὁ ὁ θεός εἰς ἐγώ εὐεργεσία . εἰκότως οὖν ἐν μέν ὁ πρό οὗτος λέγω · κύριος , τίς πληθύνω ὁ θλίβω ἐγώ ; ἐν δέ οὗτος · ἐν θλῖψις πλατύνω ἐγώ . λέγω δέ οὗτος περί ὁ κατά ὁ Ἀβεσσαλώμ συμφορά , κατά ὅς ὁ θεός ἐπικαλέω τυγχάνω αὐτός ἐπήκοος καί γίγνομαι ἐν θλῖψις διά ὁ λαός καί ὁ κιβωτός ὁ θεός ἄνεσις καί πλατυσμός ἀξιόω , παύω μέν ὁ πόλεμος , εἰρήνη δέ βαθύς διαλαμβάνω αὐτός τε καί πᾶς ὁ λαός . ἢ ἄλλως λέγω οὗτος ἐπί ὁ πταῖσμα ὁ ὁ Οὔριος , καί ὁ ὁ υἱός ἐπανάστασις καί ὁ λοιπάς πᾶς ὁ κατά ὁ οἶκος κακός συμβαίνω αὐτός . ἐπί οὗτος γάρ ἑαυτοῦ κακόω μετάνοια τε καί ἐξομολόγησις ἑαυτοῦ παραδίδωμι καί ὁ πταῖσμα ἐφάμιλλος ἑαυτοῦ τιμωρέω ἔργον τε δικαιοσύνη καί καρπός ἀγαθός πᾶς εὐποιία ὁ θεός ἱλάσκομαι καί τυγχάνω ἐπαγγελία ἀγαθός , διά ὅς ἐν ὁ πρό οὗτος ψαλμός προφητικός λέγω · σύ δέ , κύριος , ἀντιλήπτωρ ἐγώ εἰμί , δόξα ἐγώ καί ὕψος ὁ κεφαλή ἐγώ , καί ὁ λοιπάς ὅσος παρίστημι ὁ πρό οὗτος λόγος , ἀκόλουθος διά ὁ πρόκειμαι φημί · ἐν ὁ ἐπικαλέω ἐγώ εἰσακούω ἐγώ ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη ἐγώ , ἐν θλῖψις πλατύνω ἐγώ . οἰκτειρέω ἐγώ καί εἰσακούω ὁ προσευχή ἐγώ . ὁ πρῶτος ἐπακούω ἐν ὁ ἐπικαλέω ὁ κύριος , οὐ ἐπαίρω οὐδέ ἀπορραθυμέω · ἀλλά εὐθύς περί ὁ μέλλω χρόνος πάλιν δήω , πάντοτε ὁ θεός ἐπήκοος ἔχω παρακαλέω · ἱκετεύω τε κατά οἶκτος ἐπακούω , οὖον κατά ὀφειλή . εἰμί γάρ καί πάρειμι τις αὐτός καρπός1 δικαιοσύνη , ἀλλά οὐ ἐπί οὗτος θαρσέω λέγω · ἀλλά ἐπί ὁ ἔλεος καί ὁ οἰκτιρμός ὁ θεός .