eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_39.1
Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν κύριον , καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσεν τῆς δεήσεώς μου καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ὕλεως καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνεν τὰ διαβήματά μου . καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν , ὕμνον τῷ θεῷ ἡμῶν · ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ κύριον . Ἐπειδὴ ἡ θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται , ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα · ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει . εἰκότως οὐχ ἁπλῶς ὁ δίκαιος ὑπομένει , ἀλλ’ ἐπιτείνων τὴν ἐλπίδα καὶ μὴ ἀπογινώσκων τὴν παρὰ θεῷ σωτηρίαν παραμένει τῇ ὑπομονῇ . κἂν παραχρῆμα δεηθεὶς μὴ ὑπακουσθῇ , ὅμως ἐλπίζων ὑπομένει καὶ προσκαρτερεῖ ταῖς δεήσεσι καὶ ταῖς προσευχαῖς . εἰ δὲ καὶ ἐν σφάλματί ποτε γένοιτο , ὥσπερ ὁ Δαυίδ , ὁμολογεῖ μὴ ἀγνοεῖν οἷ κακῶν ἐλήλυθεν . εἰ δὲ καὶ μετὰ ταῦτα ἀναλάβοι ἑαυτὸν τοῦ σφάλματος συνῃσθημένως , εὐχαριστήσει γνωρίζων , ἀφ’ οἵου βάθους ταλαιπωρίας ἀνειμήσατο αὐτὸν ὁ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ γενόμενος ἰατρὸς καὶ σωτήρ . διόπερ ἐρεῖ · ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ὕλεως . τούτου δὲ τεύξεται , ἐπειδήπερ ὑπομένων ὑπέμεινε τὸν κύριον . λάκκον δὲ ταλαιπωρίας τὸ βάθος τῆς ἁμαρτίας , καὶ πηλὸν ὕλεως τὰς τοῦ πηλώδους σώματος ἡδυπαθείας , ἐν αἷς ὀλισθήσασα ψυχὴ βαπτίζεται καὶ ὥσπερ ἐν βυθῷ καταποντοῦται , οὐκ ἂν ἁμάρτοις εἰπών . Ὁ δὴ οὖν ἐκ τούτων ἀνακύψας καὶ ὑπὸ τῆς δεξιᾶς τοῦ σωτῆρος ἀνειμηθείς , εἶτα λοιπὸν ἐν καθαρῷ τῷ λόγῳ τὰς τῆς ψυχῆς βάσεις στηρίξας εὐλόγως ἐρεῖ · καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ὕλεως · καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου , καὶ κατηύθυνε τὰ διαβήματά μου . πέτραν δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ πηλοῦ τῆς ὕλεως . τὸν εὐπαγῆ καὶ ἑδραῖον τοῦ στερεοῦ λόγου θεμέλιον ὀνομάζει , ἐφ’ ὃν ὁ βεβηκὼς φήσει · τίς ἡμᾶς χωρήσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ , θλίψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμός ; καὶ τὰ ἑξῆς . οὐ μόνον δ’ ἔστησε τοὺς πόδας ἐπὶ τὴν πέτραν , ἀλλὰ καὶ βαδίζειν καὶ τρέχειν ἐπ’ αὐτῆς διὰ τῆς τῶν καλῶν εὐδοκιμήσεως ποιεῖ . διὸ ἐπιλέγει · καὶ κατηύθυνε τὰ διαβήματά μου . εἶτ’ ἀκολούθως , ὡς ἂν μεταβληθεὶς ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω , τὸ μὲν παλαιὸν ᾆσμα , δι’ οὗ ἀπεκλαύσατο τὰ ἐν τοῖς πρὸ τούτου ψαλμοῖς λελεγμένα , ἀποτίθεται · ἀναλαμβάνει δὲ ᾆσμα καινὸν τοῦ σώσαντος αὐτὸν ἐμβάλλοντος εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ καινὸν ᾆσμα καὶ ὕμνον , ἀποδυσαμένου τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ , ἐνδυσαμένου δὲ τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον κατ’ ἐπίγνωσιν τοῦ θεοῦ . εἶτα μετὰ πάντα ταῦτα ὑπόδειγμα πολλοῖς γίνεται , ὡς ἂν καὶ ἕτεροι τὴν μεταβολὴν αὐτοῦ θεώμενοι ἐλπίδας ἀγαθὰς ἀναλάβοιεν καὶ τὴν ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω ποιήσαιντο μεταβολήν . διό φησιν · ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται , καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ κύριον . τί δὲ ὄψονται ; αὐτὸ τοῦτο , φησίν , ὡς εἰς βάθος ἐλήλυθα κακῶν , καὶ εἰς τὸν λάκκον καὶ τὸν πηλὸν τῆς ὕλεως · κἀκεῖθεν θεοῦ χάριτι ἀνελκυσθεὶς ἐπὶ τὴν πέτραν ἔστην καὶ κατηυθύνθη τὰ διαβήματά μου , καὶ ᾄσματος κατηξιώθην καινοῦ . ταῦτα γὰρ οἱ πολλοὶ θεασάμενοι φόβον θεοῦ , περὶ οὗ λέλεκται · ἀρχὴ σοφίας φόβος θεοῦ , ἀναλήψονται , καὶ τὴν ὁμοίαν ἑαυτοῖς ὑπογράψουσιν ἐλπίδα .
Lemmas: ὑπομένω ὑπομένω ὁ κύριος , καί προσέχω ἐγώ καί εἰσακούω ὁ δέησις ἐγώ καί ἀνάγω ἐγώ ἐκ λάκκος ταλαιπωρία καί ἀπό πηλός ὗλις καί ἵστημι ἐπί πέτρα ὁ πούς ἐγώ καί κατευθύνω ὁ διάβημα ἐγώ . καί ἐμβάλλω εἰς ὁ στόμα ἐγώ ᾆσμα καινός , ὕμνος ὁ θεός ἐγώ · ὁράω πολύς καί φοβέω καί ἐλπίζω ἐπί κύριος . ἐπεί ὁ θλῖψις ὑπομονή κατεργάζομαι , ὁ δέ ὑπομονή δοκιμή , ὁ δέ δοκιμή ἐλπίς · ὁ δέ Ἐλπὶς οὖον καταισχύνω . εἰκότως οὐ ἁπλόος ὁ δίκαιος ὑπομένω , ἀλλά ἐπιτείνω ὁ ἐλπίς καί μή ἀπογιγνώσκω ὁ παρά θεός σωτηρία παραμένω ὁ ὑπομονή . κἀν παραχρῆμα δέω μή ὑπακούω , ὅμως ἐλπίζω ὑπομένω καί προσκαρτερώ ὁ δέησις καί ὁ προσευχή . εἰμί δέ καί ἐν σφάλμα ποτός γίγνομαι , ὥσπερ ὁ Δαυίδ , ὁμολογέω μή ἀγνοέω οἷ κακός ἔρχομαι . εἰμί δέ καί μετά οὗτος ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ ὁ σφάλμα συναισθάνομαι , εὐχαριστέω γνωρίζω , ἀπό οἷος βάθος ταλαιπωρία ἀναμιμέομαι αὐτός ὁ ὁ Ψυχή αὐτός γίγνομαι ἰατρός καί σωτήρ . διόπερ εἴρω · ἀνάγω ἐγώ ἐκ λάκκος ταλαιπωρία καί ἀπό πηλός ὗλις . οὗτος δέ τυγχάνω , ἐπεί ὑπομένω ὑπομένω ὁ κύριος . λάκκος δέ ταλαιπωρία ὁ βάθος ὁ ἁμαρτία , καί πηλός ὗλις ὁ ὁ πηλώδης σῶμα ἡδυπάθεια , ἐν ὅς ὀλισθάνω ψυχή βαπτίζω καί ὥσπερ ἐν βυθός καταποντόω , οὐ εἄν ἁμαρτάνω εἶπον . ὁ δή οὖν ἐκ οὗτος ἀνακύπτω καί ὑπό ὁ δεξιός ὁ σωτήρ ανειμηθω , εἶτα λοιπός ἐν καθαρός ὁ λόγος ὁ ὁ Ψυχή βάσις στηρίζω εὔλογος εἴρω · καί ἀνάγω ἐγώ ἐκ λάκκος ταλαιπωρία καί ἀπό πηλός ὗλις · καί ἵστημι ἐπί πέτρα ὁ πούς ἐγώ , καί κατευθύνω ὁ διάβημα ἐγώ . πέτρα δέ πρός ἀντιδιαστολή ὁ πηλός ὁ ὗλις . ὁ εὐπαγής καί ἑδραῖος ὁ στερεός λόγος θεμέλιος ὀνομάζω , ἐπί ὅς ὁ βαίνω φημί · τίς ἐγώ χωρέω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός , θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμός ἢ λιμός ; καί ὁ ἑξῆς . οὖον μόνος δέ ἵστημι ὁ πούς ἐπί ὁ πέτρα , ἀλλά καί βαδίζω καί τρέχω ἐπί αὐτός διά ὁ ὁ καλός εὐδοκίμησις ποιέω . διό ἐπιλέγω · καί κατευθύνω ὁ διάβημα ἐγώ . εἶτα ἀκόλουθος , ὡς εἄν μεταβάλλω ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός , ὁ μέν παλαιός ᾆσμα , διά ὅς ἀποκλαίω ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος ψαλμός λέγω , ἀποτίθημι · ἀναλαμβάνω δέ ᾆσμα καινός ὁ σῴζω αὐτός ἐμβάλλω εἰς ὁ στόμα αὐτός καινός ᾆσμα καί ὕμνος , ἀποδύω ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ πρᾶξις αὐτός , ἐνδύω δέ ὁ νέος ὁ ἀνακαινόω κατά ἐπίγνωσις ὁ θεός . εἶτα μετά πᾶς οὗτος ὑπόδειγμα πολύς γίγνομαι , ὡς εἄν καί ἕτερος ὁ μεταβολή αὐτός θεάομαι ἐλπίς ἀγαθός ἀναλαμβάνω καί ὁ ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός ποιέω μεταβολή . διό φημί · ὁράω πολύς καί φοβέω , καί ἐλπίζω ἐπί κύριος . τίς δέ ὁράω ; αὐτός οὗτος , φημί , ὡς εἰς βάθος ἔρχομαι κακός , καί εἰς ὁ λάκκος καί ὁ πηλός ὁ ὗλις · ἐκεῖθεν θεός χάρις ἀνέλκω ἐπί ὁ πέτρα ἵστημι καί κατευθύνω ὁ διάβημα ἐγώ , καί ᾆσμα καταξιόω καινός . οὗτος γάρ ὁ πολύς θεάομαι φόβος θεός , περί ὅς λέγω · ἀρχή σοφία φόβος θεός , ἀναλαμβάνω , καί ὁ ὅμοιος ἑαυτοῦ ὑπογράφω ἐλπίς .