eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Periochai_AsafPss.5
Καὶ ὁ μετὰ χεῖρας τοῦ μὲν Ἀσὰφ τυγχάνει , ὑπογράφει δέ · ὑπὲρ Ἰδιθούμ , περὶ οὗ προδιειλήφαμεν διὰ τῶν ἔμπροσθεν . ἔοικεν δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἰδιθοὺμ συντάττειν τοὺς λόγους πολλὰ ὡς εἰκότως , ἐφ’ οἷς ἀκήκοεν περὶ τοῦ λαοῦ καταστενάζοντος λειποθυμοῦντός τε ἤδη καὶ μικροῦ δεῖν καὶ ἑαυτὸν ἀπογινώσκοντος διὰ τὰς τοῦ λαοῦ παρανομίας καὶ τὰ συμβησόμενα δι’ αὐτὰς τῷ παντὶ ἔθνει . δι’ ὃ ἐν ἀρχῇ μὲν ὡς ἐκ προσώπου αὐτοῦ τίθησιν τό · φωνῇ μου πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα , φωνῇ μου πρὸς τὸν θεόν , καὶ προσέσχεν μοι . Εἶθ’ ἑξῆς τὴν γενομένην αὐτῷ ἀθυμίαν ὑποφαίνει λέγων · ἀπηνήνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου , ἠδολέσχησεν καὶ ὠλιγοψύχησεν τὸ πνεῦμά μου . ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα . Καὶ ἐπιλέγει · νύκτωρ μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδολέσχουν καὶ ἔσκαλλον τὸ πνεῦμά μου . μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος , καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι ; ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκρύψει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν ; ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ θεὸς ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ ; Ταῦτ’ ἦν τὰ λυπήσαντα τὴν τοῦ Ἰδιθοὺμ ψυχήν · δι’ ὃ καλῶς ὠλιγοψυχηκέναι ὡμολόγει . ἀλλὰ τὸ θεῖον πνεῦμα διὰ τοῦ προφήτου Ἀσὰφ ἑξῆς τὰ λυπηρὰ θεραπεύει ἐν οἷς φησιν · τίς θεὸς μέγας ὡς ὁ θεὸς ἡμῶν ; σὺ εἶ ὁ θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια , ἐγνώρισας ἐν τοῖς λαοῖς τὴν δύναμίν σου · ἐλυτρώσω ἐν τῷ βραχίονί σου τὸν λαόν σου , τοὺς υἱοὺς Ἰακὼβ καὶ Ἰωσήφ · καὶ αὖθις · εἴδοσάν σε ὕδατα , ὁ θεός , εἴδοσάν σε ὕδατα καὶ ἐφοβήθησαν , ἐταράχθησαν αἱ ἄβυσσοι , πλῆθος ἤχους ὕδατος . Καὶ ἐπισφραγίζεται λέγων · ὡδήγησας ὡς πρόβατα τὸν λαόν σου ἐν χειρὶ Μωσεῖ καὶ Ἀαρών . Ἀναγκαίως δὲ τούτων ὁ Ἀσὰφ ὑπέμνησεν τὸν Ἰδιθούμ , ὡς ἂν μηκέτι λέγοι · ἠδολέσχησεν καὶ ὠλιγοψύχησεν τὸ πνεῦμά μου , πιστεύων δὲ τοῖς πάλαι ἐπὶ Μωσέως τοῦ θεοῦ παραδόξοις ἔργοις , δι’ ὧν ἐλυτρώσατο τὸν λαόν , τὰ ὅμοια καὶ εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον ἐλπίζοι γενήσεσθαι .
Lemmas: καί ὁ μετά χείρ ὁ μέν Ἀσάφ τυγχάνω , ὑπογράφω δέ · ὑπέρ Ἰδιθούμ , περί ὅς προδιαλαμβάνω διά ὁ ἔμπροσθεν . ἔοικα δέ ὑπέρ ὁ Ἰδιθοὺμ συντάσσω ὁ λόγος πολύς ὡς εἰκότως , ἐπί ὅς ἀκούω περί ὁ λαός καταστενάζω λειποθυμέω τε ἤδη καί μικρός δήω καί ἑαυτοῦ ἀπογιγνώσκω διά ὁ ὁ λαός παρανομία καί ὁ συμβαίνω διά αὐτός ὁ πᾶς ἔθνος . διά ὅς ἐν ἀρχή μέν ὡς ἐκ πρόσωπον αὐτός τίθημι ὁ · φωνή ἐγώ πρός ὁ θεός κράζω , φωνή ἐγώ πρός ὁ θεός , καί προσέχω ἐγώ . εἶτα ἑξῆς ὁ γίγνομαι αὐτός ἀθυμία ὑποφαίνω λέγω · ἀπαναίνομαι παρακαλέω ὁ ψυχή ἐγώ , ἀδολεσχέω καί ὀλιγοψυχέω ὁ πνεῦμα ἐγώ . ταράσσω καί οὐ λαλέω . καί ἐπιλέγω · νύκτωρ μετά ὁ Καρδία ἐγώ ἀδολεσχέω καί σκάλλω ὁ πνεῦμα ἐγώ . μή εἰς ὁ αἰών ἀπωθέω κύριος , καί οὖον προστίθημι ὁ εὐδοκέω ἔτι ; ἢ εἰς τέλος ὁ ἔλεος αὐτός ἀποκρύπτω ἀπό γενεά εἰς γενεά ; ἢ ἐπιλήθω ὁ οἰκτειρέω ὁ θεός ἢ συνέχω ἐν ὁ ὀργή αὐτός ὁ οἰκτιρμός αὐτός ; ταῦτα εἰμί ὁ λυπέω ὁ ὁ Ἰδιθοὺμ Ψυχή · διά ὅς καλῶς ὀλιγοψυχέω ὁμολογέω . ἀλλά ὁ θέω πνεῦμα διά ὁ προφήτης Ἀσάφ ἑξῆς ὁ λυπηρός θεραπεύω ἐν ὅς φημί · τίς θεός μέγας ὡς ὁ θεός ἐγώ ; σύ εἰμί ὁ θεός ὁ ποιέω θαυμάσιος , γνωρίζω ἐν ὁ λαός ὁ δύναμις σύ · λυτρόω ἐν ὁ βραχίων σύ ὁ λαός σύ , ὁ υἱός Ἰακώβ καί Ἰωσήφ · καί αὖθις · ὁράω σύ ὕδωρ , ὁ θεός , ὁράω σύ ὕδωρ καί φοβέω , ταράσσω ὁ ἄβυσσος , πλῆθος ἦχος ὕδωρ . καί ἐπισφραγίζω λέγω · ὁδηγέω ὡς πρόβατον ὁ λαός σύ ἐν χείρ Μωσῆς καί Ἀαρών . ἀναγκαῖος δέ οὗτος ὁ Ἀσάφ ὑπομιμνῄσκω ὁ Ἰδιθούμ , ὡς εἄν μηκέτι λέγω · ἀδολεσχέω καί ὀλιγοψυχέω ὁ πνεῦμα ἐγώ , πιστεύω δέ ὁ πάλαι ἐπί Μωσῆς ὁ θεός παράδοξος ἔργον , διά ὅς λυτρόω ὁ λαός , ὁ ὅμοιος καί εἰς ὁ ἔπειμι χρόνος ἐλπίζω γίγνομαι .