eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_70.6
Ὁ θεός , ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου , καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀναγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου . καὶ ἕως γήρους καὶ πρεσβείου , ὁ θεός , μὴ ἐκγακαταλίπῃς με · ἕως ἂν ἀπαγγελῶ τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐρχομένῃ τὴν δικαιοσύνην σου · καὶ τὴν δυναστείαν σου , ὁ θεός , ἕως τῶν ὑψίστων ἃ ἐποίησας μεγαλεῖα . Μόνος ὁ σωτὴρ τὸν πατέρα διδάσκαλον ἐπιγράφεται · διόπερ οἱ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ ἔλεγον · « πόθεν τούτῳ πᾶσα ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις ; οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός ; » ᾔδεσαν γὰρ ἀκριβῶς μὴ διδασκάλοις ἀνθρώποις προσεσχηκότα αὐτόν . ἐπεὶ τοίνυν , μορφὴν δούλου λαβὼν , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , τὴν παιδικὴν διῆλθεν ἡλικίαν , καὶ τῆς νεότητος τὴν ὥραν ὁμοίως ἡμῖν ὑπέμεινεν · οὔτε δὲ διατριβαῖς προσέσχεν , οὔτε διδασκάλοις κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον , δυνάμει δὲ θεϊκῇ προέκοπτεν ἡλικίᾳ καὶ σοφίᾳ , καὶ χάριτι παρὰ θεῷ καὶ ἀνθρώποις · εἰκότως ἐνταῦθά φησιν · Ὁ θεός , ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου , καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀναγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου . Καὶ τοῖς ἐμοῖς φυλαχθείη μαθηταῖς μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος · καὶ ὡς ἄν τις εἴποι , μέχρι γήρως καὶ τῆς εἰς ἄκρον τελειώσεως , σὲ πάλιν τὸν θεὸν ἱκετεύω μή με ἐγκαταλιπεῖν , συνεῖναι δέ μοι καὶ τὰ θαυμάσιά σου ἐνεργεῖν δι’ ἐμοῦ , Ἕως ἀπαγγείλω τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐρχομένῃ . Ἡ γὰρ νῦν , φησὶ , παροῦσα γενεὰ σκολιὰ τυγχάνει καὶ διεστραμμένη , καὶ γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλίς . διὸ τῇ γενεᾷ τῇ ἐρχομένῃ ἀπαγγελῶ Τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δικαιοσύνην σου , ὁ θεὸς , ἕως τῶν ὑψίστων , ἅ τε ἐποίησας μεγαλεῖα . Σὺ αὐτὸς ὁ πατὴρ , δι’ ἐμοῦ ταῦτα πᾶσι τοῖς μετὰ ταῦτα γενησομένοις ἀνθρώποις καὶ τῇ γενεᾷ τῇ ἐρχομένῃ ἀπαγγελῶ , καὶ κηρυχθήσεται ἡ δικαιοσύνη σου ἕως τῶν ὑψίστων . σωζομένων γὰρ τῶν ἐπὶ γῆς , χαρὰ ἔσται ἐν οὐρανοῖς , συγχαιρόντων τῶν ἐν τοῖς ὑψίστοις οἰκούντων ἀγγέλων τῇ τῶν ἀνθρώπων σωτηρίᾳ . γῆρας δὲ καὶ πρεσβεία μὴ ὄκνει λέγειν τὴν τελειότητα τῶν αὐτοῦ μαθητῶν καὶ τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ . Εἰ γὰρ σῶμα αὐτοῦ ἡ ἐκκλησία τυγχάνει , ὡς ἐδίδαξεν ὁ Ἀπόστολος εἰπών · « ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους · » μέρος τῆς ἐκκλησίας καὶ πρεσβεῖον αὐτῆς λέγοιτ’ ἂν εἰκότως ἡ κατ’ ἀρετὴν τὴν ἐν τῷ παρόντι βίῳ τελείωσις , μεθ’ ἣν , ὥσπερ ἀποδυσαμένη τὸν ἐπὶ γῆς θνητὸν βίον , ἀνακαινισθήσεται τῆς οὐρανίου διατριβῆς καταξιωθησομένη , συναπτομένη τε τῇ ἐκκλησίᾳ τῶν πρωτοτόκων τῶν ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς . οὕτω νοήσεις καὶ τὸ ἀνώτερον λελεγμένον ἐν τῷ , Μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως , ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με . Κατὰ γὰρ ἑτέραν ἐκδοχὴν ὑπερεύχεται τῆς σωτηρίας αὐτοῦ , ἵνα ἐν καιρῷ τῆς κατὰ γῆν μακρότητος μὴ ἀπορριφθείη · εἰ δὲ καί ποτε ἐκλείπει ἡ ἰσχὺς αὐτῆς , μηδὲ τότε ἐγκαταλειφθείη . συμβαίνει γὰρ πολλάκις ἐκλείπειν κατὰ τοὺς καιροὺς τῶν διωγμῶν , ἐπειδὰν οἱ πολλοὶ τοῦ σώματος τῆς ἐκκλησίας δι’ ἀσθένειαν πίστεως ἐξομνύονται τὴν πίστιν . Καὶ μήποτε ταῦτα ἀναπέμπεται ἐπὶ τὸν καιρὸν τῆς ἀποστασίας , περὶ οὗ καιροῦ ὁ ἀπόστολος ἐδίδασκε λέγων · « ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον , καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας , ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας . » τοῦτον δὲ τὸν καιρὸν ὁ σωτὴρ ἐδήλου λέγων · « ἆρα ἐλθὼν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς ; » καὶ πάλιν · « διὰ δὲ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν , ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν . » τότε γὰρ ἔσται γηραλέον καὶ ἀσθενὲς τὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας . ἀλλ’ ἵνα μηδὲ τότε ἔρημος καταλειφθείη ὁ λαὸς αὐτοῦ , ἀναγκαίως τὰς προκειμένας ἀναπέμπει φωνάς · Ὁ θεός , τίς ὅμοιός σοι ; ὅσα ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακά ; καὶ ἐπιστρέψας ἐζῳοποίησάς με · καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με · ἐπλεόνασας τὴν μεγαλοσύνην σου καὶ ἐπιστρέψας παρεκάλεσάς με . Τοὺς ἀκριβεῖς λόγους καθ’ οὓς ὁ θεὸς τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτὸν , μὴ γνόντα τε αὐτὸν ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν , οὐδεὶς δύναται διελθεῖν ἢ μόνος αὐτός . « τίς γὰρ ἔγνω νοῦν κυρίου , ὃς συμβιβάσει αὐτόν ; » Οὐδ’ ἂν ἐπιβάλοι τις τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει , οὐδ’ ἂν ἐξεύροι τοὺς λογισμοὺς , δι’ οὓς ἐνεδείξατο τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ θλίψεις πολλὰ καὶ κακά · οὐ μὲν εἴασεν αὐτὸν ἐν αὐταῖς · ἀλλ’ ἐπιστρέψας ἐζῳοποίησεν αὐτὸν καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγεν αὐτόν . σφόδρα δὲ ἀκριβῶς εἴρηται τὸ , Ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακά . Ἰδὼν γὰρ τὰς θλίψεις καὶ τὰ ὀνομαζόμενα κακὰ , οὐχ ἑάλω ὑπ’ αὐτῶν , οὐδὲ ἡττήθη · κρείττων δὲ πάντων γενόμενος , θεωρὸς ἦν αὐτῶν · ὡς πάντων μᾶλλον εἰπεῖν ἂν τὸ , « ἐν παντὶ θλιβόμενοι , ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι · ἀπορούμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι · καταβαλλόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι . » ταῦτα γὰρ Παῦλος καὶ οἱ παραπλήσιοι ὠφελημένοι τὸν διδάσκαλον ἔλεγον . Ἀβύσσους δὲ γῆς ἐνταῦθα τὴν τῶν καταχθονίων γῆν χώραν ὠνόμαζεν · ὃ δὴ σαφηνίζει ὁ ἀπόστολος λέγων · « μὴ εἴπῃς , τίς καταβήσεται εἰς τὴν ἄβυσσον , τουτέστι Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἀναγαγεῖν ; » καὶ ἐν τῷ Ἰὼβ δὲ ὁ χρηματίζων αὐτῷ κύριος ἔλεγεν · « ἦλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης , ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας . ἀνοίγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου · πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν . » Ὁ δὲ εἰπὼν ἐνταῦθα , καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με , σαφῶς ἐδίδαξεν ἑαυτὸν κατεληλυθέναι εἰς τὰς ἀβύσσους τῆς γῆς , καὶ πάλιν ἀνεληλυθέναι . οὐκ οἶδα δὲ εἴ τις δύναται ἑτέρως ἐκλαβεῖν ταῦτα ἢ ἐπὶ τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν ἀναφέρων τὴν προφητείαν . ὁ δ’ αὐτὸς ἐπιλέγει · Ἐπλεόνασας τὴν μεγαλοσύνην μου , καὶ ἐπιστρέψας παρεκάλεσάς με . Πῶς δὲ ἐπλεόνασεν ὁ πατὴρ τὴν μεγαλοσύνην τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ , ἢ διὰ τοῦ δεῖξαι αὐτῷ θλίψεις πολλὰς καὶ κακά ; ὥσπερ γάρ τις ἀγωνοθέτης , πολλοῖς παραβάλλων τὸν ἑαυτοῦ ἀθλητὴν , μειζόνως αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν ἐπιδείκνυσι , νικητὴν αὐτὸν ἁπάντων ἀνακηρύττων · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ πατὴρ , τὴν μεγαλοσύνην τοῦ υἱοῦ τοῖς πᾶσι φανερὰν ἐπιδεικνὺς , θλίψεις πολλὰς καὶ κακὰ περιέβαλλεν αὐτῷ , ὡς ἂν τὰ κατὰ πάντων ἀράμενος νικητήρια , παρὰ τοῖς πᾶσι κηρυχθείη . διό φησιν · Ἐπλεόνασας τὴν μεγαλοσύνην μου . Ἀλλὰ μετὰ ταῦτα πάντα , φησὶν , Ἐπιστρέψας παρεκάλεσάς με . Πῶς δὲ παρεκάλεσεν αὐτὸν , προεδίδαξεν ἀνωτέρω εἰπών · Καὶ ἐπιστρέψας ἐζῳοποίησάς με , καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με . Αὕτη γὰρ ἦν ἡ παράκλησις , ἣν καὶ ὁ ἀπόστολος παρέστησεν εἰπών · « διὸ καὶ ὁ θεὸς ὑπερύψωσεν αὐτὸν , καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα , τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα · ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ , ἐπουρανίων , καὶ ἐπιγείων , καὶ καταχθονίων . »
Lemmas: ὁ θεός , διδάσκω ἐγώ ἐκ νεότης ἐγώ , καί μέχρι ὁ νῦν ἀναγγέλλω ὁ θαυμάσιος σύ . καί ἠώς γήρους καί πρεσβεῖον , ὁ θεός , μή ἐκγακαταλίπῃς ἐγώ · ἠώς εἄν ἀπαγγέλλω ὁ βραχίων σύ ὁ γενεά πᾶς ὁ ἐρχόμενος ὁ δικαιοσύνη σύ · καί ὁ δυναστεία σύ , ὁ θεός , ἠώς ὁ ὕψιστος ὁ ποιέω μεγαλεῖος . Μόνος ὁ σωτήρ ὁ πατήρ διδάσκαλος ἐπιγράφω · διόπερ ὁ ἐν ὁ πατρίς αὐτός λέγω · « πόθεν οὗτος πᾶς ὁ σοφία οὗτος καί ὁ δύναμις ; οὐ οὗτος εἰμί ὁ ὁ τέκτων υἱός ; » οἶδα γάρ ἀκριβῶς μή διδάσκαλος ἄνθρωπος προσέχω αὐτός . ἐπεί τοίνυν , μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ὁ παιδικός διέρχομαι ἡλικία , καί ὁ νεότης ὁ ὥρα ὁμοίως ἐγώ ὑπομένω · οὔτε δέ διατριβή προσέχω , οὔτε διδάσκαλος κατά οὗτος ὁ χρόνος , δύναμις δέ θεῖος προκόπτω ἡλικία καί σοφία , καί χάρις παρά θεός καί ἄνθρωπος · εἰκότως ἐνταῦθα φημί · ὁ θεός , διδάσκω ἐγώ ἐκ νεότης ἐγώ , καί μέχρι ὁ νῦν ἀναγγέλλω ὁ θαυμάσιος σύ . καί ὁ ἐμέω φυλάσσω μαθητής μέχρι ὁ συντέλεια ὁ αἰών · καί ὡς ἄν τις εἶπον , μέχρι γῆρας καί ὁ εἰς ἄκρος τελείωσις , σύ πάλιν ὁ θεός ἱκετεύω μή ἐγώ ἐγκαταλιπάω , συνίημι δέ ἐγώ καί ὁ θαυμάσιος σύ ἐνεργέω διά ἐγώ , Ἕως ἀπαγγέλλω ὁ βραχίων σύ ὁ γενεά πᾶς ὁ ἐρχόμενος . ὁ γάρ νῦν , φημί , πάρειμι γενεά σκολιός τυγχάνω καί διαστρέφω , καί γενεά πονηρός καί μοιχαλίς . διό ὁ γενεά ὁ ἐρχόμενος ἀπαγγέλλω ὁ δυναστεία σύ καί ὁ δικαιοσύνη σύ , ὁ θεός , ἠώς ὁ ὕψιστος , ὅς τε ποιέω μεγαλεῖος . σύ αὐτός ὁ πατήρ , διά ἐγώ οὗτος πᾶς ὁ μετά οὗτος γίγνομαι ἄνθρωπος καί ὁ γενεά ὁ ἐρχόμενος ἀπαγγέλλω , καί κηρύσσω ὁ δικαιοσύνη σύ ἠώς ὁ ὕψιστος . σώζω γάρ ὁ ἐπί γῆ , χαρά εἰμί ἐν οὐρανός , συγχαίρω ὁ ἐν ὁ ὕψιστος οἰκέω ἄγγελος ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία . γῆρας δέ καί πρέσβυς μή ὀκνέω λέγω ὁ τελειότης ὁ αὐτός μαθητής καί ὁ ἐκκλησία αὐτός . εἰμί γάρ σῶμα αὐτός ὁ ἐκκλησία τυγχάνω , ὡς διδάσκω ὁ ἀπόστολος εἶπον · « σύ δέ εἰμί σῶμα Χριστός καί μέλος ἐκ μέρος · » μέρος ὁ ἐκκλησία καί πρεσβεῖον αὐτός λέγω εἄν εἰκότως ὁ κατά ἀρετή ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος τελείωσις , μετά ὅς , ὥσπερ ἀποδύω ὁ ἐπί γῆ θνητός βίος , ἀνακαινίζω ὁ οὐράνιος διατριβή καταξιόω , συνάπτω τε ὁ ἐκκλησία ὁ πρωτοτόκος ὁ ἀπογράφω ἐν οὐρανός . οὗτος νοέω καί ὁ ἀνώτερος λέγω ἐν ὁ , μή ἀπορρίπτω ἐγώ εἰς καιρός γῆρας , ἐν ὁ ἐκλείπω ὁ ἰσχύς ἐγώ μή ἐγκαταλείπω ἐγώ . κατά γάρ ἕτερος ἐκδοχή ὑπερεύχομαι ὁ σωτηρία αὐτός , ἵνα ἐν καιρός ὁ κατά γῆ μακρότης μή ἀπορρίπτω · εἰμί δέ καί ποτός ἐκλείπω ὁ ἰσχύς αὐτός , μηδέ τότε ἐγκαταλείπω . συμβαίνω γάρ πολλάκις ἐκλείπω κατά ὁ καιρός ὁ διωγμός , ἐπειδάν ὁ πολύς ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία διά ἀσθένεια πίστις ἐξόμνυμι ὁ πίστις . καί μήποτε οὗτος ἀναπέμπω ἐπί ὁ καιρός ὁ ἀποστασία , περί ὅς καιρός ὁ ἀπόστολος διδάσκω λέγω · « ἐάν μή ἔρχομαι ὁ ἀποστασία πρῶτος , καί ἀποκαλύπτω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία , ὁ υἱός ὁ ἀπώλεια . » οὗτος δέ ὁ καιρός ὁ σωτήρ δηλόω λέγω · « ἆρα ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω ὁ πίστις ἐπί ὁ γῆ ; » καί πάλιν · « διά δέ ὁ πληθύνω ὁ ἀνομία , ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς . » τότε γάρ εἰμί γηραιός καί ἀσθενής ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία . ἀλλά ἵνα μηδέ τότε ἐρῆμος καταλείπω ὁ λαός αὐτός , ἀναγκαῖος ὁ πρόκειμαι ἀναπέμπω φωνή · ὁ θεός , τίς ὅμοιος σύ ; ὅσος δείκνυμι ἐγώ θλῖψις πολύς καί κακός ; καί ἐπιστρέφω ζῳοποιέω ἐγώ · καί ἐκ ὁ ἄβυσσος ὁ γῆ πάλιν ἀνάγω ἐγώ · πλεονάζω ὁ μεγαλοσύνη σύ καί ἐπιστρέφω παρακαλέω ἐγώ . ὁ ἀκριβής λόγος κατά ὅς ὁ θεός ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός , μή γιγνώσκω τε αὐτός ἁμαρτία ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , οὐδείς δύναμαι διέρχομαι ἢ μόνος αὐτός . « τίς γάρ γιγνώσκω νόος κύριος , ὅς συμβίβασις αὐτός ; » οὐ εἄν ἐπιβάλλω τις ὁ ὁ θεός κρίσις , οὐδέ εἄν ἐξευρίσκω ὁ λογισμός , διά ὅς ἐνδείκνυμι ὁ μονογενής αὐτός θλῖψις πολύς καί κακός · οὖον μέν ἐάω αὐτός ἐν αὐτός · ἀλλά ἐπιστρέφω ζῳοποιέω αὐτός καί ἐκ ὁ ἄβυσσος ὁ γῆ πάλιν ἀνάγω αὐτός . σφόδρα δέ ἀκριβῶς εἴρω ὁ , δείκνυμι ἐγώ θλῖψις πολύς καί κακός . εἶδον γάρ ὁ θλῖψις καί ὁ ὀνομάζω κακός , οὐ ἁλίσκομαι ὑπό αὐτός , οὐδέ ἡσσάομαι · ἀγαθός δέ πᾶς γίγνομαι , θεωρός εἰμί αὐτός · ὡς πᾶς μᾶλλον εἶπον εἄν ὁ , « ἐν πᾶς θλίβω , ἀλλά οὖον στενοχωρέω · ἀπορέω , ἀλλά οὐ ἐξαπορέω · καταβάλλω , ἀλλά οὐ ἐγκαταλείπω . » οὗτος γάρ Παῦλος καί ὁ παραπλήσιος ὠφελέω ὁ διδάσκαλος λέγω . ἄβυσσος δέ γῆ ἐνταῦθα ὁ ὁ καταχθόνιος γῆ χώρα ὀνομάζω · ὅς δή σαφηνίζω ὁ ἀπόστολος λέγω · « μή εἶπον , τίς καταβαίνω εἰς ὁ ἄβυσσος , τουτέστι Χριστός ἐκ νεκρός ἀνάγω ; » καί ἐν ὁ Ἰώβ δέ ὁ χρηματίζω αὐτός κύριος λέγω · « ἔρχομαι δέ ἐπί πηγή θάλασσα , ἐν δέ ἴχνος ἄβυσσος περιπατέω . ἀνοίγω δέ σύ φόβος Πύλαι θάνατος · πυλωρός δέ ᾍδης ὁράω σύ πτήσσω . » ὁ δέ εἶπον ἐνταῦθα , καί ἐκ ὁ ἄβυσσος ὁ γῆ πάλιν ἀνάγω ἐγώ , σαφῶς διδάσκω ἑαυτοῦ κατέρχομαι εἰς ὁ ἄβυσσος ὁ γῆ , καί πάλιν ἀνέρχομαι . οὐ οἶδα δέ εἰμί τις δύναμαι ἑτέρως ἐκλαμβάνω οὗτος ἢ ἐπί ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ἀναφέρω ὁ προφητεία . ὁ δέ αὐτός ἐπιλέγω · πλεονάζω ὁ μεγαλοσύνη ἐγώ , καί ἐπιστρέφω παρακαλέω ἐγώ . Πῶς δέ πλεονάζω ὁ πατήρ ὁ μεγαλοσύνη ὁ μονογενής αὐτός , ἢ διά ὁ δείκνυμι αὐτός θλῖψις πολύς καί κακός ; ὥσπερ γάρ τις ἀγωνοθέτης , πολύς παραβάλλω ὁ ἑαυτοῦ ἀθλητής , μέγας αὐτός ὁ ἀνδρεῖος ἐπιδείκνυμι , νικητής αὐτός ἅπας ἀνακηρύσσω · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ πατήρ , ὁ μεγαλοσύνη ὁ υἱός ὁ πᾶς φανερός ἐπιδείκνυμι , θλῖψις πολύς καί κακός περιβάλλω αὐτός , ὡς εἄν ὁ κατά πᾶς ἀείρω νικητήριος , παρά ὁ πᾶς κηρύσσω . διό φημί · πλεονάζω ὁ μεγαλοσύνη ἐγώ . ἀλλά μετά οὗτος πᾶς , φημί , ἐπιστρέφω παρακαλέω ἐγώ . Πῶς δέ παρακαλέω αὐτός , προδιδάσκω ἀνωτέρω εἶπον · καί ἐπιστρέφω ζῳοποιέω ἐγώ , καί ἐκ ὁ ἄβυσσος ὁ γῆ πάλιν ἀνάγω ἐγώ . ἄτη γάρ εἰμί ὁ παράκλησις , ὅς καί ὁ ἀπόστολος παρίστημι εἶπον · « διό καί ὁ θεός ὑπερυψόω αὐτός , καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα , ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα · ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω , ἐπουράνιος , καί ἐπίγειος , καί καταχθόνιος . »