eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_42.2
Καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ θεοῦ , πρὸς τὸν θεὸν τὸν εὐφραίνοντα τὴν νεότητά μου · ἐξομολογήσομαί σοι ὁ θεός μου ἐν κιθάρᾳ · ἵνα τί περίλυπος εἶ , ἡ ψυχή μου , καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ; ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν , ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ · σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ θεός μου . Νοήσεις καὶ οὕτως · τοῦ παρὰ σοὶ φωτὸς καὶ τῆς παρὰ σοὶ ἀληθείας τυχὼν ὁδηγηθήσομαι , ὑπὸ μὲν τοῦ φωτὸς φωτιζόμενος , ὑπὸ δὲ τῆς σῆς ἀληθείας χειραγωγούμενος ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν σου τὸ ἐπουράνιον καὶ ἐπὶ τὰ αὐτόθι σκηνώματά σου , περὶ ὧν καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου ἔλεγον , ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχους ἑορτάζοντος · ὡς ἂν δέ σοι τῷ θεῷ ἱερωμένος ἐπὶ τὰ ἐνδοτάτω καὶ μέχρι τοῦ θυσιαστηρίου ἥξω , καὶ πρὸς σὲ τὸν θεὸν ἐλεύσομαι τὸν εὐφραίνοντα τὴν νεότητά μου τὴν πνευματικήν . κιθάραν δὲ τὸ σῶμά φησι , δι’ οὗ ἀνακρούεσθαι πέφυκεν ὁ νοῦς , καὶ διὰ τῶν αἰσθητηρίων ὥσπερ διὰ χορδῶν τὴν τῷ θεῷ πρέπουσαν μελῳδίαν ἀναπέμπειν εἴωθε . σαφῶς οὖν διὰ τούτων ὁ χορὸς ὁ προφητικὸς παρακαλεῖ τὸ φῶς ἀποσταλῆναι τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ , ὡς μηδέπω τότε φαῖνον ἐπὶ τῆς γῆς μηδὲ τῆς ἀληθείας ὑπαρχούσης πῶς σὺν ἀνθρώποις , ὅτε ταύτας ἠφείει τὰς φωνάς . φῶς δὲ ἀποστελλόμενον ἕτερον ὂν εἴη τοῦ ἀποστέλλοντος , περὶ τούτου εἴρηται · ἦν τὸ φῶς τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον . διδάσκει δὲ καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ αὐτοπροσώπως λέγων · ἐγώ εἰμι τὸ φῶς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή . ἵνα τί περίλυπος εἶ , ἡ ψυχή μου , καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ; ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεὸν , ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ , σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ θεός μου . Σύμμαχος δέ · τί καταρέεις , ψυχή μου , καὶ τί θορυβεῖς ἐπ’ ἐμέ ; ἀνάμεινον τὸν θεόν · εἰς ἀεὶ γὰρ ἐξομολογήσομαι αὐτῷ , τῇ σωτηρίᾳ τοῦ προσώπου μου καὶ θεῷ μου . ἀνάμεινον , φησίν , ἵνα καὶ αὐτὴ δυνηθῇς ποτε εἰπεῖν · ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν κύριον , καὶ προσέσχε μοι . ἀλλὰ καὶ ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν · ἡ γὰρ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει . τί γὰρ καὶ χρὴ ταράττεσθαι ; τί δὲ περίλυπον γίνεσθαι , τοιούτων προσδοκωμένων ἀγαθῶν ; ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὁ ἐρχόμενος ἥξει , καὶ οὐ χρονιεῖ , καὶ τὸ φῶς ἀποσταλήσεται , καὶ ἡ ἀλήθεια παραγενήσεται , καὶ τὰ προφητευθέντα τέλους τεύξεται · καὶ τέλος παντὸς λόγου τὸ σωτήριόν ἐστι τοῦ προσώπου , αὐτὸς ὁ θεός μου . ἐπειδ’ ἂν γὰρ καταξιωθῶ παραστὰς τῷ θεῷ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ἐποπτεῦσαι τὸ σωτήριον , περὶ οὗ πολὺς ὁ λόγος διὰ πασῶν τῶν γραφῶν , τότε δὲ αὐτῷ ἐξομολογήσομαι ὡς ἂν θεῷ μου καὶ σωτῆρί μου · καλῶς δὲ συνῆψε τὸ φῶς τῇ ἀληθείᾳ · ὅπερ γὰρ φῶς αἰσθητὸν ὀφθαλμοῖς σώματος , τοῦτο ἀλήθεια τοῖς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοῖς ἐνατενίζουσι τῇ φύσει τῶν πραγμάτων , καὶ μηκέτι ἀπατωμένοις , δι’ αὐτῆς δὲ τῆς τῶν ὄντων καταλήψεως φωτιζομένοις καὶ γνῶσιν τῆς ἀληθείας ἀναλαμβάνουσιν . ἑρμήνευσεν τοίνυν αὐτὸς ὁ λόγος τοῦ νοητοῦ φωτὸς τὴν ἐνέργειαν ἀληθείας οὖσαν παραστατικήν . εἰκότως οὖν ὁ σωτὴρ ταῦτα παραδιδοὺς τοῖς αὑτοῦ μαθηταῖς ἐδίδασκε λέγων · ἐγώ εἰμι τὸ φῶς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή . Katenist : καὶ ἑκάστη δὲ τῶν λοιπῶν ἐκδόσεων ἁρμόσεις ἀκολούθως τὸ τέλος , εἴτε τοῖς ἐν Βαβυλῶνι ταῦτα λέγουσιν εἴτε τοῖς ἐξ ἐθνῶν μήπω πεπιστευκόσιν .
Lemmas: καί εἰσέρχομαι πρός ὁ θυσιαστήριον ὁ θεός , πρός ὁ θεός ὁ εὐφραίνω ὁ νεότης ἐγώ · ἐξομολογέω σύ ὁ θεός ἐγώ ἐν κιθάρα · ἵνα τίς περίλυπος εἰμί , ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἵνα τίς συνταράσσω ἐγώ ; ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός , ὅτι ἐξομολογέω αὐτός · σωτήριος ὁ πρόσωπον ἐγώ καί ὁ θεός ἐγώ . Νόησις καί οὕτως · ὁ παρά σύ φάος καί ὁ παρά σύ ἀλήθεια τυγχάνω ὁδηγέω , ὑπό μέν ὁ φάος φωτίζω , ὑπό δέ ὁ σός ἀλήθεια χειραγωγέω ἐπί ὁ ὄρος ὁ ἅγιος σύ ὁ ἐπουράνιος καί ἐπί ὁ αὐτόθι σκήνωμα σύ , περί ὅς καί ἐν ὁ πρό οὗτος λέγω , ὅτι διέρχομαι ἐν τόπος σκηνή θαυμαστός ἠώς ὁ οἶκος ὁ θεός ἐν φωνή ἀγαλλίασις καί ἐξομολόγησις ἦχος ἑορτάζω · ὡς εἄν δέ σύ ὁ θεός ἱερόω ἐπί ὁ ἐνδοτάτω καί μέχρι ὁ θυσιαστήριον ἥκω , καί πρός σύ ὁ θεός ἔρχομαι ὁ εὐφραίνω ὁ νεότης ἐγώ ὁ πνευματικός . κιθάρα δέ ὁ σῶμα φημί , διά ὅς ἀνακρούω φύω ὁ νόος , καί διά ὁ αἰσθητήριον ὥσπερ διά χορδή ὁ ὁ θεός πρέπω μελῳδία ἀναπέμπω εἴωθα . σαφῶς οὖν διά οὗτος ὁ χορός ὁ προφητικός παρακαλέω ὁ φάος ἀποστέλλω ὁ θεός καί ὁ ἀλήθεια αὐτός , ὡς μηδέπω τότε φαίνω ἐπί ὁ γῆ μηδέ ὁ ἀλήθεια ὑπάρχω πῶς σύν ἄνθρωπος , ὅτε οὗτος ἐφείω ὁ φωνή . φάος δέ ἀποστέλλω ἕτερος εἰμί εἰμί ὁ ἀποστέλλω , περί οὗτος εἴρω · εἰμί ὁ φάος ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος . διδάσκω δέ καί αὐτός ὁ σωτήρ αὐτοπρόσωπος λέγω · ἐγώ εἰμί ὁ φάος καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή . ἵνα τίς περίλυπος εἰμί , ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἵνα τίς συνταράσσω ἐγώ ; ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός , ὅτι ἐξομολογέω αὐτός , σωτήριος ὁ πρόσωπον ἐγώ καί ὁ θεός ἐγώ . Σύμμαχος δέ · τίς καταίρω , ψυχή ἐγώ , καί τίς θορυβέω ἐπί ἐγώ ; ἀναμένω ὁ θεός · εἰς ἀεί γάρ ἐξομολογέω αὐτός , ὁ σωτηρία ὁ πρόσωπον ἐγώ καί θεός ἐγώ . ἀναμένω , φημί , ἵνα καί αὐτός δύναμαι ποτός εἶπον · ὑπομένω ὑπομένω ὁ κύριος , καί προσέχω ἐγώ . ἀλλά καί ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός · ὁ γάρ Ἐλπὶς οὖον καταισχύνω . τίς γάρ καί χρή ταράσσω ; τίς δέ περίλυπος γίγνομαι , τοιοῦτος προσδοκάω ἀγαθός ; ἔτι γάρ μικρός ὅσος ὁ ἐρχόμενος ἥκω , καί οὖον χρονίζω , καί ὁ φάος ἀποστέλλω , καί ὁ ἀλήθεια παραγίγνομαι , καί ὁ προφητεύω τέλος τυγχάνω · καί τέλος πᾶς λόγος ὁ σωτήριος εἰμί ὁ πρόσωπον , αὐτός ὁ θεός ἐγώ . ἐπειδή εἄν γάρ καταξιόω παραστὰς ὁ θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον ἐποπτεύω ὁ σωτήριος , περί ὅς πολύς ὁ λόγος διά πᾶς ὁ γραφεύς , τότε δέ αὐτός ἐξομολογέω ὡς εἄν θεός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ · καλῶς δέ συνάπτω ὁ φάος ὁ ἀλήθεια · ὅσπερ γάρ φάος αἰσθητός ὀφθαλμός σῶμα , οὗτος ἀλήθεια ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός ἐνατενίζω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , καί μηκέτι ἀπατάω , διά αὐτός δέ ὁ ὁ εἰμί κατάληψις φωτίζω καί γνῶσις ὁ ἀλήθεια ἀναλαμβάνω . ἑρμηνεύω τοίνυν αὐτός ὁ λόγος ὁ νοητός φάος ὁ ἐνέργεια ἀλήθεια εἰμί παραστατικός . εἰκότως οὖν ὁ σωτήρ οὗτος παραδίδωμι ὁ αὐτός μαθητής διδάσκω λέγω · ἐγώ εἰμί ὁ φάος καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή . Katenist : καί ἕκαστος δέ ὁ λοιπός ἔκδοσις ἁρμόζω ἀκόλουθος ὁ τέλος , εἴτε ὁ ἐν Βαβυλών οὗτος λέγω εἴτε ὁ ἐκ ἔθνος μήπω πιστεύω .