eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_131.2
Ὡς ὤμοσε τῷ κυρίῳ , ηὔξατο τῷ θεῷ Ἰακώβ . εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου , εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου , εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου , ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ κυρίῳ , σκήνωμα τῷ θεῷ Ἰακώβ . Τούτων αὐτῶν , φησίν , μνήσθητι , κύριε , κατὰ τὸν τῆς εἰς ἀνθρώπους σου παρουσίας καιρόν , ἐν ᾧ λύτρον σαυτὸν ὑπὲρ πάντων τῶν ἁμαρτωλῶν παρέξεις ἄφεσιν ἁμαρτιῶν προξενῶν ἅπασιν ἀνθρώποις . μεθ’ ὧν ἁπάντων μνήσθητι , ὦ κύριε , καὶ τοῦ Δαυὶδ καὶ τῆς κακώσεως αὐτοῦ , ἣν αὐτὸς ἑαυτὸν τιμωρούμενος , ἐφ’ οἷς ἥμαρτεν , ἐκάκωσε κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ , ὁπότε κατὰ πρόσωπον τοῦ σοῦ ἁγιάσματος χαμαὶ ῥίψας ἑαυτὸν μεθ’ ὅρκου ἐβεβαιώσατο , μὴ πρότερον ἀναστήσεσθαι ἐκ τοῦ ἐδάφους μηδὲ ἀναχωρήσειν τοῦ τόπου καθ’ ὃν πεσὼν προσεκύνει ἢ γνῶναι καὶ μαθεῖν , τίς ποτε ἄρα ἔσται ὁ τόπος τῆς τοῦ κυρίου εἰς ἀνθρώπους παρουσίας προεγνωσμένος καὶ προητοιμασμένος αὐτῷ , ὁπόθεν ἔσται τὸ σκήνωμα τοῦ θεοῦ Ἰακώβ · μαθὼν γὰρ ἐξ ἁγίου πνεύματος καὶ τῆς προφητικῆς διδασκαλίας , ὡς ἄρα ἔσται ποτὲ αὐτοῦ τοῦ κυρίου εἰς ἀνθρώπους ἄφιξις , δι’ ἧς ἄφεσις πᾶσιν ἀνθρώποις τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων προξενηθήσεται , διὰ ταύτης καὶ αὐτὸς σωθήσεσθαι ἐλπίσας σπεύδει γνῶναι καὶ μαθεῖν , πότε ἔσται καὶ ποῦ γενήσεται καὶ τίνα τρόπον ἡ τοῦ κυρίου εἰς ἀνθρώπους παρουσία . ταῦτα δὲ γνῶναι ποθῶν εἰς τοσαύτην ἑαυτὸν ὑπέβαλε κάκωσιν , ὡς πᾶσαν μὲν παραιτήσασθαι στρωμνήν , ἀποτάξασθαι δὲ τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ , κεῖσθαι δὲ πρὸ τοῦ θεοῦ ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἐρριμμένον καὶ ποτνιώμενον , γνῶναι τὸν τόπον τοῦ κυρίου καὶ τὸ σκήνωμα τοῦ θεοῦ Ἰακώβ . ἐπιμένοντι δὲ αὐτῷ τῇ προσευχῇ καὶ μὴ πρότερον ἀνισταμένῳ εὐτόνως τε καὶ διαρκῶς ἐπὶ τοῦτο τὸ αἴτημα καὶ μεθ’ ὅρκου διὰ βεβαιώσεως αὐτὸν καταδήσαντι , ἐπινεύει θεὸς οἶκτον λαβὼν αὐτοῦ , ὡς ἂν μὴ ψεύσαιτο ἅπαξ ὀμόσας μὴ ἀναστήσεσθαι ἢ τυχεῖν ὧν ἐπεπόθει . διὸ τὴν γνῶσιν αὐτῷ δωρεῖται διὰ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος τῶν αἰτηθέντων , ὅθεν ἐπιλέγεται ἑξῆς .
Lemmas: ὡς ὄμνυμι ὁ κύριος , εὔχομαι ὁ θεός Ἰακώβ . εἰμί εἰσέρχομαι εἰς σκήνωμα οἶκος ἐγώ , εἰμί ἀναβαίνω ἐπί κλίνη στρωμνή ἐγώ , εἰμί δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί ὁ βλέφαρον ἐγώ νυσταγμός καί ἀνάπαυσις ὁ κρόταφος ἐγώ , ἠώς ὅς εὑρίσκω τόπος ὁ κύριος , σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ . οὗτος αὐτός , φημί , μιμνήσκω , κύριος , κατά ὁ ὁ εἰς ἄνθρωπος σύ παρουσία καιρός , ἐν ὅς λύτρον σαυτοῦ ὑπέρ πᾶς ὁ ἁμαρτωλός παρέχω ἄφεσις ἁμαρτία προξενέω ἅπας ἄνθρωπος . μετά ὅς ἅπας μιμνήσκω , εἰμί κύριος , καί ὁ Δαυίδ καί ὁ κάκωσις αὐτός , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ τιμωρέω , ἐπί ὅς ἁμαρτάνω , κακόω κατά ἐκεῖνος καιρός , ὁπότε κατά πρόσωπον ὁ σύ ἁγίασμα χαμαί ῥίπτω ἑαυτοῦ μετά Ὅρκος βεβαιόω , μή πρότερος ἀνίστημι ἐκ ὁ ἔδαφος μηδέ ἀναχωρέω ὁ τόπος κατά ὅς πίπτω προσκυνέω ἢ γιγνώσκω καί μανθάνω , τίς ποτός ἄρα εἰμί ὁ τόπος ὁ ὁ κύριος εἰς ἄνθρωπος παρουσία προγιγνώσκω καί προετοιμάζω αὐτός , ὁπόθεν εἰμί ὁ σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ · μανθάνω γάρ ἐκ ἅγιος πνεῦμα καί ὁ προφητικός διδασκαλία , ὡς ἄρα εἰμί ποτέ αὐτός ὁ κύριος εἰς ἄνθρωπος ἄφιξις , διά ὅς ἄφεσις πᾶς ἄνθρωπος ὁ πρότερος ἁμάρτημα προξενέω , διά οὗτος καί αὐτός σῴζω ἐλπίζω σπεύδω γιγνώσκω καί μανθάνω , πότε εἰμί καί ποῦ γίγνομαι καί τίς τρόπος ὁ ὁ κύριος εἰς ἄνθρωπος παρουσία . οὗτος δέ γιγνώσκω ποθή εἰς τοσοῦτος ἑαυτοῦ ὑποβάλλω κάκωσις , ὡς πᾶς μέν παραιτέομαι στρωμνή , ἀποτάσσω δέ ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , κεῖμαι δέ πρό ὁ θεός ἐπί ὁ ἔδαφος ῥίπτω καί ποτνιάομαι , γιγνώσκω ὁ τόπος ὁ κύριος καί ὁ σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ . ἐπιμένω δέ αὐτός ὁ προσευχή καί μή πρότερος ἀνίστημι εὔτονος τε καί διαρκής ἐπί οὗτος ὁ αἴτημα καί μετά Ὅρκος διά βεβαίωσις αὐτός καταδέω , ἐπινεύω θεός οἶκτος λαμβάνω αὐτός , ὡς εἄν μή ψεύδω ἅπαξ ὄμνυμι μή ἀνίστημι ἢ τυγχάνω ὅς ἐπιποθέω . διό ὁ γνῶσις αὐτός δωρέω διά ὁ προφητικός πνεῦμα ὁ αἰτέω , ὅθεν ἐπιλέγω ἑξῆς .