eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_30.8
Ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου , σῶσόν με ἐν ἐλέει σου . κύριε , μὴ καταισχυνθείην , ὅτι ἐπεκαλεσάμην σε · αἰσχυνθείησαν ἀσεβεῖς καὶ καταχθείησαν εἰς ᾅδου . ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν ἐν ὑπερηφανία καὶ ἐχουδενώσει . ὡς πολὺ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου , κύριε , ἧς ἔκρυψας τοῖς φοβουμένοις σε , ἐξειργάσω τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ σὲ ἐναντίον τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων . κατακρύψεις αὐτοὺς ἐν ἀποκρύφῳ τοῦ προσώπου σου ἀπὸ ταραχῆς ἀνθρώπων , σκεπάσεις αὐτοὺς ἐν σκηνῇ ἀπὸ ἀντιλογίας γλωσσῶν . Ὥσπερ ἡλίου ἀνατείλαντος λύεται τὸ σκότος , ὑπὸ γῆν δὲ γενομένου , νὺξ διαλαμβάνει τὸ πᾶν προΐασί τε ἐκ τῶν οἰκείων καταδύσεων θῆρες ἄγριοι καὶ ἄνδρες κακουργίας ἐργάται , οὕτως , ἀποστρεφομένου μὲν τοῦ θεοῦ , οἱ τῆς ψυχῆς ἐχθροὶ ἐπανίστανται καὶ κατατρέχουσιν αὐτῆς · ἐπιλάμψαντος δὲ αὐτοῦ τὸ φῶς τῆς αὐτοῦ θεότητος , ὅπερ πρόσωπον θεοῦ ὀνομάζειν εἴωθεν ἡ γραφή , ἀποτρέπονται μὲν καὶ ἀποφεύγουσι πάντες οἱ τὰ φίλα τοῦ σκότους ἔργα διαπραττόμενοι , διαλύεται δὲ πᾶν τὸ ἐναντίον τῷ θεῷ . διὸ παρακαλεῖ ὁ τὰ πρῶτα ἐξομολογησάμενος φάσκων · ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου εἰς τὸν δοῦλόν σου · καὶ πάλιν · οὐ διὰ τὰς ἐμὰς πράξεις , φησί , διὰ δὲ τὸ σὸν ἔλεος σωθῆναι ἀξιῶ · καὶ αὖθις · ἐπεὶ δέ σε ἐπεκαλεσάμην , φησί , μὴ καταισχυνθείην , ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα . τοῖς μὲν γὰρ ἀσεβέσι , τοῖς σὲ τὸν θεὸν οὐκ ἐπισταμένοις , αἰσχύνη πρέπει · διό φησιν · αἰσχυνθείησαν ἀσεβεῖς καὶ καταχθείησαν εἰς ᾅδου · ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὸν Σύμμαχον · σιωπάτωσαν εἰς ᾅδην . νῦν μὲν γὰρ λαλοῦσι πολλὰ τολμῶντες · ἐπειδὰν δὲ καταχθῶσιν εἰς τὸ κατάλληλον αὐτοῖς χωρίον , τὸ τηνικαῦτα παύσονται τῆς μεγαλαυχίας · τότε δὲ καὶ ἄλαλα γενήσεται τὰ ἐπὶ τοῦ παρόντος πολλὰ κατὰ τοῦ δικαίου φθεγγόμενα χείλη μεθ’ ὑπερηφανίας · τότε δὲ καὶ ἐκδικηθήσεται πᾶσα ἡ κατὰ τῶν δικαίων ἐξουδένωσις . ταῦτα , φησίν , ἱκέτευσα ἐπιφάναι τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου καὶ σωθῆναι τῷ ἐλέει σου μὴ καταισχῦναι , ὅτι ἐπεκαλεσάμην σε πεπεισμένος , ὡς ἡ σὴ χρηστότης πολλή τις καὶ ἄφατος τυγχάνει , πλούτου δὲ γέμει πολλοῦ . διὸ καὶ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ εἴρηται · ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς ; ἀλλὰ νῦν μὲν οὐ τοῖς πᾶσι φανερὰν ποιεῖς τὴν χρηστότητά σου · κρύπτεις δὲ αὐτὴν καὶ ταμιεύῃ φυλάττων τοῖς φοβουμένοις σε . ἐπεὶ καὶ ἐξειργάσω αὐτὴν εἰς αὐτὸ τοῦτο , λέγω δὲ εἰς τὸ τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ σὲ παρασχεῖν αὐτήν , καὶ παρέξεις γε αὐτὴν κατὰ καιρὸν πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων ὥστε πάντας ἰδεῖν τὴν σὴν χρηστότητα καιρῷ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀμοιβῆς διδομένην τοῖς ἀξίοις · διόπερ καὶ ἐν τῷ βίῳ τάς σοι ἀνακειμένας ψυχὰς κατὰ τοὺς τῶν πειρατηρίων καιροὺς τῆς παρὰ σαυτοῦ σκέπης καταξιῶν ἀποκρύπτεις ῥυόμενος αὐτοὺς ἀπὸ ταραχῆς ἀνθρώπων , καὶ ὥσπερ ἐν σκέπη ὑπὸ τὴν σαυτοῦ χεῖρα σκεπάζων αὐτοὺς ἀπὸ ἀντιλογίας γλωσσῶν πρὸς τὸ μηδὲν καταβλάπτεσθαι μήτε ὑπὸ τῶν λόγοις αὐτοὺς καταπολεμούντων μήτε ὑπὸ τῶν δι’ ἔργων τὰς κατ’ αὐτῶν μηχανὰς συσκευαζομένων .
Lemmas: ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ ἐπί ὁ δοῦλος σύ , σῴζω ἐγώ ἐν ἐλεέω σύ . κύριος , μή καταισχύνω , ὅτι ἐπικαλέω σύ · αἰσχύνω ἀσεβής καί κατάγω εἰς ᾍδης . ἄλαλος γίγνομαι ὁ χεῖλος ὁ δόλιος ὁ λαλέω κατά ὁ Δίκαιος ἀνομία ἐν ὑπερηφανία καί ἐχουδενώσει . ὡς πολύς ὁ πλῆθος ὁ χρηστότης σύ , κύριος , ὅς κρύπτω ὁ φοβέω σύ , ἐξεργάζομαι ὁ ἐλπίζω ἐπί σύ ἐναντίος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . κατακρύπτω αὐτός ἐν ἀπόκρυφος ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ταραχή ἄνθρωπος , σκεπάζω αὐτός ἐν σκηνή ἀπό ἀντιλογία γλῶσσα . ὥσπερ ἥλιος ἀνατέλλω λύω ὁ σκότος , ὑπό γῆ δέ γίγνομαι , νύξ διαλαμβάνω ὁ πᾶς προΐημι τε ἐκ ὁ οἰκέω κατάδυσις θήρ ἄγριος καί ἀνήρ κακουργία ἐργάτης , οὕτως , ἀποστρέφω μέν ὁ θεός , ὁ ὁ Ψυχή ἐχθρός ἐπανίστημι καί κατατρέχω αὐτός · ἐπιλάμπω δέ αὐτός ὁ φάος ὁ αὐτός θεότης , ὅσπερ πρόσωπον θεός ὀνομάζω εἴωθα ὁ γραφεύς , ἀποτρέπω μέν καί ἀποφεύγω πᾶς ὁ ὁ φίλος ὁ σκότος ἔργον διαπράσσω , διαλύω δέ πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ θεός . διό παρακαλέω ὁ ὁ πρῶτος ἐξομολογέομαι φάσκω · ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ εἰς ὁ δοῦλος σύ · καί πάλιν · οὖον διά ὁ ἐμός πρᾶξις , φημί , διά δέ ὁ σός ἔλεος σῴζω ἀξιόω · καί αὖθις · ἐπεί δέ σύ ἐπικαλέω , φημί , μή καταισχύνω , ὅτι ἐπί σύ ἐλπίζω . ὁ μέν γάρ ἀσεβής , ὁ σύ ὁ θεός οὐ ἐφίστημι , αἰσχύνη πρέπω · διό φημί · αἰσχύνω ἀσεβής καί κατάγω εἰς ᾍδης · ἢ κατά ὁ Ἀκύλας καί ὁ Σύμμαχος · σιωπάω εἰς ᾍδης . νῦν μέν γάρ λαλέω πολύς τολμάω · ἐπειδάν δέ κατάγω εἰς ὁ κατάλληλος αὐτός χωρίον , ὁ τηνικαῦτα παύω ὁ μεγαλαυχία · τότε δέ καί ἄλαλος γίγνομαι ὁ ἐπί ὁ πάρειμι πολύς κατά ὁ Δίκαιος φθέγγομαι χεῖλος μετά ὑπερηφανία · τότε δέ καί ἐκδικέω πᾶς ὁ κατά ὁ Δίκαιος ἐξουδένωσις . οὗτος , φημί , ἱκετεύω ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ ἐπί ὁ δοῦλος σύ καί σῴζω ὁ ἐλεέω σύ μή καταισχύνω , ὅτι ἐπικαλέω σύ πείθω , ὡς ὁ σός χρηστότης πολύς τις καί ἄφατος τυγχάνω , πλοῦτος δέ γέμω πολύς . διό καί παρά ὁ ἀπόστολος εἴρω · ἢ ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία καταφρονέω ; ἀλλά νῦν μέν οὖον ὁ πᾶς φανερός ποιέω ὁ χρηστότης σύ · κρύπτω δέ αὐτός καί ταμιεύω φυλάσσω ὁ φοβέω σύ . ἐπεί καί ἐξεργάζομαι αὐτός εἰς αὐτός οὗτος , λέγω δέ εἰς ὁ ὁ ἐλπίζω ἐπί σύ παρέχω αὐτός , καί παρέχω γε αὐτός κατά καιρός πρό ὁ ὀφθαλμός ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὥστε πᾶς ὁράω ὁ σός χρηστότης καιρός ὁ ὁ ἀγαθός ἀμοιβή δίδωμι ὁ ἄξιος · διόπερ καί ἐν ὁ βίος ὁ σύ ἀνάκειμαι ψυχή κατά ὁ ὁ πειρατήριον καιρός ὁ παρά σεαυτοῦ σκέπη καταξιόω ἀποκρύπτω ῥύομαι αὐτός ἀπό ταραχή ἄνθρωπος , καί ὥσπερ ἐν σκέπη ὑπό ὁ σεαυτοῦ χείρ σκεπάζω αὐτός ἀπό ἀντιλογία γλῶσσα πρός ὁ μηδείς καταβλάπτω μήτε ὑπό ὁ λόγος αὐτός καταπολεμέω μήτε ὑπό ὁ διά ἔργον ὁ κατά αὐτός μηχανή συσκευάζω .