eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_72.8
Ὅτι ἰδοὺ οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται · ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ . ἐμοὶ δὲ τὸ προσκολλᾶσθαι τῷ θεῷ ἀγαθόν ἐστιν , τίθεσθαι ἐν τῷ κυρίῳ τὴν ἐλπίδα μου , τοῦ ἐξαγγεῖλαι πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών . Ἀνωτέρω μὲν ἔλεγον · καὶ ἐγὼ διὰ παντὸς μετὰ σοῦ , ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον · καὶ συνήμην σοι διὰ παντός , τῇ πίστει δηλαδὴ καὶ τῇ προαιρέσει καὶ τῇ πρὸς σὲ ἀγάπῃ · νυνὶ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν καθίστημι φανεράν , δι’ ἣν συνήμην σοι διὰ παντὸς καὶ σὲ μερίδα ἐτιθέμην ἐμαυτοῦ · ᾔδειν γὰρ καὶ ἀκριβῶς ἐπεπείσμην , ὅτι ἴδου μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται . Διὸ οὐκ ἐμάκρυνον ἐμαυτόν , καίπερ ἀγνοῶν τοὺς λόγους τῆς σῆς διοικήσεως , ἀλλὰ συνήμην σοι διὰ παντός . μακρύνουσιν δὲ ἑαυτοὺς οἱ ταῖς ἑαυτῶν ἁμαρτίαις καὶ τοῖς ἀθέοις καὶ ἀσεβέσι λογισμοῖς ἀλλοτρίους ἑαυτοὺς καθιστῶντες τοῦ θεοῦ · οἵτινες ὅσῳ πορρωτάτω αὐτοῦ γίγνονται , τοσούτῳ τῇ ἀπωλείᾳ πλησιάζουσιν , ὡς ἔμπαλιν συναπτόμενοι τῷ θεῷ τῇ μὲν ζωῇ συνάπτονται , τῆς δὲ ἀπωλείας μακρύνονται . Τέλος δὲ τῶν ἑαυτοὺς μακρυνόντων ὄλεθρος τυγχάνει , ἅτε δὴ ἐκπορνευσάντων ἀπὸ τοῦ θεοῦ . ὁ μὲν οὖν θεὸς οὐδένα μακρύνει ἑαυτοῦ οὐδὲ ἀπωθεῖται , ἀλλ’ ἕκαστος ἑαυτὸν ἀπαλλοτριοῖ τοῦ θεοῦ ἐκπορνεύων καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἔκδοτον παραδιδοὺς τοῖς τοῦ θεοῦ ἐναντίοις . οἱ δὲ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἐξ οἰκείας προαιρέσεως ἐπισπῶνται καθ’ ἑαυτῶν τὴν ἀπώλειαν · τούτους δὲ τῇ ἀπωλείᾳ οἰκειωθέντας ὁ θεὸς αὐτὸς τὸ ἑξῆς διατίθησιν . τί δὲ ἦν τοῦτο ; ἐξωλόθρευσας , φησί , πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ . Πορνεύει δὲ ἀπὸ τοῦ θεοῦ ὁ μετὰ τὸ πλησιάσαι αὐτῷ μακρύνας ἑαυτόν · αὐτὸς μὲν γὰρ καὶ νυμφεύεσθαι οὐκ ἀπαξιοῖ τὴν ἀνθρωπίνην ψυχὴν καὶ τὰ οἰκεῖα σπέρματα ἐν αὐτῇ καταβάλλεσθαι , ἡ δὲ μακρύνουσα ἑαυτὴν καὶ ἑτέροις παρέχουσα τοῖς καταπορνεύειν αὐτὴν ἐθέλουσι , πνεύμασι πονηροῖς καὶ δαίμοσιν ἀκαθάρτοις ἢ λογισμοῖς ἀθέοις καὶ ἀσεβέσιν ἢ πράξεσι μιαραῖς καὶ ἀκαθάρτοις , εἰκότως ὀλέθρῳ παραδίδοται . διὸ λέλεκται · ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ . Ἀλλὰ γὰρ ταῦτα εἰδὼς ἐγὼ καὶ ἀκριβῶς πεπεισμένος περὶ τῆς σῆς δικαίας κρίσεως τὴν ἐναντίαν εἱλόμην τοῖς ἀσεβέσιν , καίπερ μὴ νοῶν τὰ σὰ μυστήρια · ἀλλὰ καὶ κτηνώδης γενόμενος παρὰ σοί , ὅμως συνήμην σοι διὰ παντός · οὐδὲν γὰρ ἐμοὶ κάλλιον ἐφαίνετο τοῦ προσκολλᾶσθαί σοι τῷ ἐμῷ θεῷ καὶ ταῦτα αἱ ρεῖσθαι , ἅπερ αὐτὸς ὥρισας καὶ ἐνετείλω · οὕτως γὰρ ὁ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι . διόπερ ἐμοὶ οὐδὲν κάλλιον οὐδὲ κρεῖττον κατεφαίνετο τοῦ προσκολλᾶσθαί σοι . διό φημι , ὅτι ἐμοὶ τὸ προσκολλᾶσθαι τῷ θεῷ ἀγαθόν ἐστιν . Εἰ γὰρ οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός , πόθεν ἂν γένοιτο ἑτέρῳ τι ἀγαθὸν ἢ ἐκ τοῦ προσκολλᾶσθαι αὐτῷ ; καὶ ἤδη μὲν ἀπήλαυον παντὸς ἀγαθοῦ κολλώμενος καὶ συναπτόμενος τῷ θεῷ ὥστε λέγειν · ἐκολλήθη ὀπίσω σου ἡ ψυχή μου · καὶ εἰς τὸν μέλλοντα δὲ χρόνον ἀγαθὰς ὑπέγραφον ἐλπίδας ἐμαυτῷ · ἕτερόν τε τοῦτο ἀγαθόν μοι ἦν τὸ τίθεσθαι ἐν κυρίῳ τὴν ἐλπίδα μου · τέλος γάρ μοι τῆς πάσης ἐλπίδος ἦν τὸ ἐξαγγεῖλαι πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών · καταξιωθεὶς γὰρ τῆς εἰς τὴν πόλιν σου εἰσόδου , περὶ ἧς ἀνωτέρω ἐλέγετο · κύριε , ἐν τῇ πόλει σου τὴν εἰκόνα αὐτῶν ἐξουθενώσεις , καὶ ταῖς πύλαις ταῖς ἐπουρανίοις ἐπιβάς ἀνακηρύξω τοῖς πᾶσι τὰς εἰς ἐμέ σου εὐεργεσίας . ἔνθα γενόμενος καὶ τῶν ἐπαγγελιῶν σου τεύξομαι , ἃς ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε , καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη . τοιαῦτα γὰρ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . μὴ κείμενον δὲ ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ , μηδὲ παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς τὸ ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών , παρὰ μόνοις δὲ τοῖς ο φερόμενον ὠβέλισται διὰ τὸ καὶ περιττὸν εἶναι . τὸ γὰρ πάντων ἀγαθὸν τέλος ἐπ’ αὐτὴν ἄγει τὴν ἐπουράνιον Σιών , ἥτις ἦν ἡ ἀποδεδομένη τοῦ θεοῦ ἐν οὐρανοῖς πόλις , θυγατρὸς Σιὼν νοουμένης τῆς παρ’ ἡμῖν ἐκκλησίας , ὡς διὰ πολλῶν ἀποδεῖξαι ῥᾴδιον .
Lemmas: ὅτι2 ἰδού ὁ μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό σύ ἀπόλλυμι · ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ πορνεύω ἀπό σύ . ἐγώ δέ ὁ προσκολλάω ὁ θεός ἀγαθός εἰμί , τίθημι ἐν ὁ κύριος ὁ ἐλπίς ἐγώ , ὁ ἐξαγγέλλω πᾶς ὁ αἴνεσις σύ ἐν ὁ πύλη ὁ θυγάτηρ Σιών . ἀνώτερος μέν λέγω · καί ἐγώ διά πᾶς μετά σύ , ἢ κατά ὁ Σύμμαχος · καί σύνειμι σύ διά πᾶς , ὁ πίστις δηλαδή καί ὁ προαίρεσις καί ὁ πρός σύ ἀγάπη · νυνί δέ καί ὁ αἴτιος καθίστημι φανερός , διά ὅς σύνειμι σύ διά πᾶς καί σύ μερίς τίθημι ἐμαυτοῦ · οἶδα γάρ καί ἀκριβῶς πείθω , ὅτι ὁράω μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό σύ ἀπόλλυμι . Διὸ οὐ μακρύνω ἐμαυτοῦ , καίπερ ἀγνοέω ὁ λόγος ὁ σός διοίκησις , ἀλλά σύνειμι σύ διά πᾶς . μακρύνω δέ ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία καί ὁ ἄθεος καί ἀσεβής λογισμός ἀλλότριος ἑαυτοῦ καθιστάω ὁ θεός · ὅστις ὅσος προσωτέρω αὐτός γίγνομαι , τοσοῦτος ὁ ἀπώλεια πλησιάζω , ὡς ἔμπαλιν συνάπτω ὁ θεός ὁ μέν ζωή συνάπτω , ὁ δέ ἀπώλεια μακρύνω . Τέλος δέ ὁ ἑαυτοῦ μακρύνω ὄλεθρος τυγχάνω , ἅτε δή ἐκπορνεύω ἀπό ὁ θεός . ὁ μέν οὖν θεός οὐδείς μακρύνω ἑαυτοῦ οὐδέ ἀπωθέω , ἀλλά ἕκαστος ἑαυτοῦ ἀπαλλοτριόω ὁ θεός ἐκπορνεύω καί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἔκδοτος παραδίδωμι ὁ ὁ θεός ἐναντίος . ὁ δέ μακρύνω ἑαυτοῦ ἐκ οἰκεῖος προαίρεσις ἐπισπάω κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀπώλεια · οὗτος δέ ὁ ἀπώλεια οἰκειόω ὁ θεός αὐτός ὁ ἑξῆς διατίθημι . τίς δέ εἰμί οὗτος ; ἐξολοθρεύω , φημί , πᾶς ὁ πορνεύω ἀπό σύ . πορνεύω δέ ἀπό ὁ θεός ὁ μετά ὁ πλησιάζω αὐτός μακρύνη ἑαυτοῦ · αὐτός μέν γάρ καί νυμφεύω οὐ ἀπαξιόω ὁ ἀνθρώπινος ψυχή καί ὁ οἰκεῖος σπέρμα ἐν αὐτός καταβάλλω , ὁ δέ μακρύνω ἑαυτοῦ καί ἕτερος παρέχω ὁ καταπορνεύω αὐτός ἐθέλω , πνεῦμα πονηρός καί δαίμων ἀκάθαρτος ἢ λογισμός ἄθεος καί ἀσεβής ἢ πρᾶξις μιαρός καί ἀκάθαρτος , εἰκότως ὄλεθρος παραδίδωμι . διό λέγω · ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ πορνεύω ἀπό σύ . ἀλλά γάρ οὗτος εἰδοί ἐγώ καί ἀκριβῶς πείθω περί ὁ σός Δίκαιος κρίσις ὁ ἐναντίος αἱρέω ὁ ἀσεβής , καίπερ μή νοέω ὁ σός μυστήριον · ἀλλά καί κτηνώδης γίγνομαι παρά σύ , ὅμως σύνειμι σύ διά πᾶς · οὐδείς γάρ ἐγώ καλός φαίνω ὁ προσκολλάω σύ ὁ ἐμός θεός καί οὗτος ὁ ρέω , ὅσπερ αὐτός ὁρίζω καί ἐντέλλω · οὕτως γάρ ὁ κολλάω ὁ κύριος εἷς πνεῦμα εἰμί . διόπερ ἐγώ οὐδείς καλός οὐδέ ἀγαθός καταφαίνω ὁ προσκολλάω σύ . διό φημί , ὅτι ἐγώ ὁ προσκολλάω ὁ θεός ἀγαθός εἰμί . εἰμί γάρ οὐδείς ἀγαθός εἰμί μή εἷς ὁ θεός , πόθεν εἄν γίγνομαι ἕτερος τίς ἀγαθός ἢ ἐκ ὁ προσκολλάω αὐτός ; καί ἤδη μέν ἀπηλαύω πᾶς ἀγαθός κολλάω καί συνάπτω ὁ θεός ὥστε λέγω · κολλάω ὀπίσω σύ ὁ ψυχή ἐγώ · καί εἰς ὁ μέλλω δέ χρόνος ἀγαθός ὑπογράφω ἐλπίς ἐμαυτοῦ · ἕτερος τε οὗτος ἀγαθός ἐγώ εἰμί ὁ τίθημι ἐν κύριος ὁ ἐλπίς ἐγώ · τέλος γάρ ἐγώ ὁ πᾶς ἐλπίς εἰμί ὁ ἐξαγγέλλω πᾶς ὁ αἴνεσις σύ ἐν ὁ πύλη ὁ θυγάτηρ Σιών · καταξιόω γάρ ὁ εἰς ὁ πόλις σύ εἴσοδος , περί ὅς ἀνωτέρω λέγω · κύριος , ἐν ὁ πόλις σύ ὁ εἰκών αὐτός ἐξουθένωσις , καί ὁ πύλη ὁ ἐπουράνιος ἐπιβαίνω ανακηρύσσω ὁ πᾶς ὁ εἰς ἐγώ σύ εὐεργεσία . ἔνθα γίγνομαι καί ὁ ἐπαγγελία σύ τυγχάνω , ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω . τοιοῦτος γάρ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . μή κεῖμαι δέ ἐν ὁ ἑβραικός , μηδέ παρά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ὁ ἐν ὁ πύλη ὁ θυγάτηρ Σιών , παρά μόνος δέ ὁ ὁ φέρω ὀβελίζω διά ὁ καί περισσός εἰμί . ὁ γάρ πᾶς ἀγαθός τέλος ἐπί αὐτός ἄγω ὁ ἐπουράνιος Σιών , ὅστις εἰμί ὁ ἀποδίδωμι ὁ θεός ἐν οὐρανός πόλις , θυγάτηρ Σιών νοέω ὁ παρά ἐγώ ἐκκλησία , ὡς διά πολύς ἀποδείκνυμι ῥᾴδιος .