eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_26.2
Μίαν ᾐτησάμην παρὰ κυρίου , ταύτην ἐκζητήσω · τοῦ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου , τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα κυρίου καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν αὐτοῦ . ὅτι ἔκρυψέν με ἐν σκηνῇ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν μου · ἐσκέπασέν με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ , ἐν πέτρᾳ ὕψωσέν με . Κάλλος κυρίου καὶ εὐπρέπεια καὶ τερπνότης ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ θεωρεῖται , δηλαδὴ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ , διὰ τῶν θεοπνεύστων καὶ ἱερῶν μαθημάτων , ἐν οἷς τὸ ἀληθινὸν τοῦ λόγου κάλλος καὶ ἡ ἀληθὴς εὐπρέπεια , ᾗ καὶ αὐτὸς ἐπιτέρπεται ὁ θεὸς καὶ ἐμπολιτεύεται . οὐκ ἂν δὲ ἁμάρτοις εὐπρέπειαν λέγων καὶ τὸν σώφρονα καὶ σεμνὸν βίον καὶ πᾶσαν τὴν ἐνάρετον πολιτείαν τῶν ἐν θεοσεβείᾳ διαπρεπόντων . ὅτι ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ · ἐν ἡμέρᾳ κακῶν ἐσκέπασέ με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ . ἐν πέτρᾳ ὕψωσέ με . ταῦτά μοι πάντα παρέσχεν ὁ σωτήρ μου ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας , τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου . οἱ μὲν γὰρ ἠσθένουν καὶ ἔπιπτον · ἐγὼ δὲ ὑπὸ τῆς αὐτοῦ δεξιᾶς ἐκρυπτόμην ἐν σκηνῇ κατοικῶν διὰ τὸ ἐν ἐρημίαις τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι , καὶ μὴ ἔχειν τότε τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ μηδὲ τὸν ναὸν αὐτοῦ . ἀλλὰ καὶ ἐσκέπασέ με ἐν τῇ τῶν κακῶν ἡμέρᾳ , τουτέστιν ἐν καιρῷ τῶν διωγμῶν καὶ τῶν πειρατηρίων · οὐκ ἀλλαχοῦ που , ἀλλ’ ἐν τῷ ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ . νοήσεις δὲ τὸ λελεγμένον ἀπὸ τῶν παρὰ Μωϋσεῖ περὶ τῆς σκηνῆς ἀναγεγραμμένων καὶ περὶ τῶν ἐσωτάτω τῆς σκηνῆς τῶν τοῖς πᾶσιν ἀβάτων , ἅπερ ἐκάλουν ἅγια ἁγίων . ταῦτα γὰρ ἦν τὰ ἀπόκρυφα τῆς σκηνῆς . οὕτω τοίνυν καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν πειρατηρίων αὐτὸς ἐμὸς κύριος καὶ σωτὴρ ἐσκέπασε καὶ ἀπέκρυψέ με ἐν τῷ ἐσωτάτῳ τῆς αὑτοῦ σκηνῆς · οὐ πάντως ἐν τόπῳ τοίῳ δὴ καταστήσας , ἀλλ’ ἐν ψυχῆς καταστάσει ἡγιασμένῃ καὶ τῆς τῶν πολλῶν κοινότητος ἀποκεχωρισμένῃ . καὶ ταῦτα , φησί , περὶ ἐμὲ ἐγίνετο μέχρι καιροῦ τῆς τῶν κακῶν ἡμέρας κατὰ τὸ λελεγμένον ἐν ἑτέροις · βάδιζε , ὁ λαός μου , εἴσελθε εἰς τὰ ταμεῖά σου , ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου , ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον , ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ κυρίου . ἀλλ’ οὐκ εἰς τὸ παντελὲς κρύπτεσθαί με βουληθεὶς οὐδ’ ἐν τῷ ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ λανθάνειν , καὶ μόνον ὠφελεῖσθαι , χρήσιμον δὲ καὶ ἕτερον καταστῆναι κρίνας ἐπὶ τέλει τῆς τῶν κακῶν ἡμέρας ἐν πέτρᾳ ὕψωσέ με . ἡ πέτρα δὲ ἦν , φησὶν ὁ ἀπόστολος , ὁ Χριστός . ἐν γὰρ τῷ αὑτοῦ λόγῳ καὶ τῇ αὑτοῦ σοφίᾳ καὶ τῇ δυνάμει τῇ σωτηρίῳ ὕψωσέ με ὁ πάλαι ἀποκρύψας ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ καὶ σκεπάσας ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν . παραγαγὼν γὰρ τὰ κακὰ καὶ τὸν καιρὸν τῶν ἐχθρῶν καὶ τῶν θλιβόντων με πολεμίων εἰς εὔδιον καὶ εἰρηναῖον λιμένα κατέστησεν ἀγαγών τε εἰς τὸ ἐμφανὲς τὸν πάλαι κρυπταζόμενον , μετέωρον ἐπῆρε καὶ ὑψηλὸν ἔστησεν , ὡς πᾶσιν ὁρᾶσθαι καὶ παρὰ τοῖς πᾶσι δοξάζεσθαι ἡδρασμένον καὶ τεθεμελιωμένον ἐν τῇ ἀρραγεῖ καὶ ἀσφαλεστάτῃ αὐτοῦ πέτρᾳ .
Lemmas: μία αἰτέω παρά κύριος , οὗτος ἐκζητέω · ὁ κατοικέω ἐγώ ἐν οἶκος κύριος πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή ἐγώ , ὁ θεωρέω ἐγώ ὁ τερπνότητα κύριος καί ἐπισκέπτομαι ὁ ναός αὐτός . ὅτι κρύπτω ἐγώ ἐν σκηνή ἐν ἡμέρα κακός ἐγώ · σκεπάζω ἐγώ ἐν ἀπόκρυφος ὁ σκηνή αὐτός , ἐν πέτρα ὑψόω ἐγώ . Κάλλος κύριος καί Εὐπρέπεια καί τερπνότης ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός θεωρέω , δηλαδή ἐν ὁ ἐκκλησία αὐτός , διά ὁ θεόπνευστος καί ἱερός μάθημα , ἐν ὅς ὁ ἀληθινός ὁ λόγος κάλλος καί ὁ ἀληθής Εὐπρέπεια , ὅς καί αὐτός ἐπιτέρπομαι ὁ θεός καί ἐμπολιτεύω . οὐ εἄν δέ ἁμαρτάνω εὐπρέπεια λέγω καί ὁ σώφρων καί σεμνός βίος καί πᾶς ὁ ἐνάρετος πολιτεία ὁ ἐν θεοσέβεια διαπρέπω . ὅτι κρύπτω ἐγώ ἐν σκηνή · ἐν ἡμέρα κακός σκεπάζω ἐγώ ἐν ἀπόκρυφος ὁ σκηνή αὐτός . ἐν πέτρα ὑψόω ἐγώ . οὗτος ἐγώ πᾶς παρέχω ὁ σωτήρ ἐγώ ἐν ὁ ἐγγίζω ἐπί ἐγώ κακόω , ὁ ἐσθίω ὁ σάρξ ἐγώ . ὁ μέν γάρ ἀσθενέω καί πίπτω · ἐγώ δέ ὑπό ὁ αὐτός δεξιός κρύπτω ἐν σκηνή κατοικέω διά ὁ ἐν ἐρημία ὁ διατριβή ποιέω , καί μή ἔχω τότε ὁ οἶκος ὁ θεός μηδέ ὁ ναός αὐτός . ἀλλά καί σκεπάζω ἐγώ ἐν ὁ ὁ κακός ἡμέρα , τουτέστιν ἐν καιρός ὁ διωγμός καί ὁ πειρατήριον · οὐ ἀλλαχοῦ ποῦ , ἀλλά ἐν ὁ ἀπόκρυφος ὁ σκηνή αὐτός . νοέω δέ ὁ λέγω ἀπό ὁ παρά Μωϋσῆς περί ὁ σκηνή ἀναγράφω καί περί ὁ εἴδομαι ὁ σκηνή ὁ ὁ πᾶς ἄβατος , ὅσπερ καλέω ἅγιος ἅγιος . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀπόκρυφος ὁ σκηνή . οὗτος τοίνυν καί ἐν ὁ καιρός ὁ πειρατήριον αὐτός ἐμός κύριος καί σωτήρ σκεπάζω καί ἀποκρύπτω ἐγώ ἐν ὁ εἴδομαι ὁ αὐτός σκηνή · οὖον πάντως ἐν τόπος τοῖος δή καθίστημι , ἀλλά ἐν Ψυχή κατάστασις ἁγίζω καί ὁ ὁ πολύς κοινότης ἀποχωρίζω . καί οὗτος , φημί , περί ἐγώ γίγνομαι μέχρι καιρός ὁ ὁ κακός ἡμέρα κατά ὁ λέγω ἐν ἕτερος · βαδίζω , ὁ λαός ἐγώ , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ταμεῖον σύ , ἀποκλείω ὁ θύρα σύ , ἀποκρύπτω μικρός ὅσος , ἠώς εἄν παρέρχομαι ὁ ὀργή κύριος . ἀλλά οὐ εἰς ὁ παντελής κρύπτω ἐγώ βούλομαι οὐδέ ἐν ὁ ἀπόκρυφος ὁ σκηνή αὐτός λανθάνω , καί μόνος ὠφελέω , χρήσιμος δέ καί ἕτερος καθίστημι κρίνω ἐπί τέλος ὁ ὁ κακός ἡμέρα ἐν πέτρα ὑψόω ἐγώ . ὁ πέτρα δέ εἰμί , φημί ὁ ἀπόστολος , ὁ Χριστός . ἐν γάρ ὁ αὐτός λόγος καί ὁ αὐτός σοφία καί ὁ δύναμις ὁ σωτήριος ὑψόω ἐγώ ὁ πάλαι ἀποκρύπτω ἐν ὁ σκηνή αὐτός καί σκεπάζω ἐν ἀπόκρυφος ὁ σκηνή αὐτός ἐν ἡμέρα κακός . παράγω γάρ ὁ κακός καί ὁ καιρός ὁ ἐχθρός καί ὁ θλίβω ἐγώ πολέμιος εἰς εὔδιον καί εἰρηναῖος λιμήν καθίστημι ἄγω τε εἰς ὁ ἐμφανής ὁ πάλαι κρυπτάζω , μετέωρος ἐπαίρω καί ὑψηλός ἵστημι , ὡς πᾶς ὁράω καί παρά ὁ πᾶς δοξάζω ἑδράζω καί θεμελιόω ἐν ὁ ἀρραγής καί ἀσφαλής αὐτός πέτρα .