eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_45.2
διὰ τοῦτο οὐ φοβηθησόμεθα ἐν τῷ ταράττεσθαι τὴν γῆν καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίαις θαλασσῶν . ἤχησαν καὶ ἐταράχθησαν τὰ ὄρη ἐν τῇ κραταιότητι αὐτοῦ . διάψαλμα . Νοήσεις δὲ καὶ ἄλλως τὴν σύγχυσιν τῆς γῆς καὶ τὴν ταραχὴν αὐτῆς ἀκούων τοῦ σωτῆρος λέγοντος · πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν · καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη ; καὶ πάλιν · μὴ νομίσητε , ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν · οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην , ἀλλὰ μάχαιραν . ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς , καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς , καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς , καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ , ὡσεὶ σαφέστερον ἔλεγε · καὶ ἐχθροὺς ἑκάστου ποιῆσαι τοὺς οἰκιακοὺς αὐτοῦ . τί χρὴ λέγειν , ὡς καὶ πόλεις ὅλαι καὶ δῆμοι ἔθνη τε παντοῖα ἐπὶ τῷ εὐαγγελικῷ λόγῳ συνεχύθησαν λυομένης αὐτοῖς τῆς παλαιᾶς δεισιδαιμονίας ; ἀλλὰ τούτων ταραττομένων καὶ συγχεομένων οἱ τῆς ἐκκλησίας υἱοὶ καὶ προεστῶτες αὐτῆς φασιν · οὐ φοβηθησόμεθα . ἰδιοποιοῦνται δὲ τὸν θεὸν λέγοντες · ὁ θεὸς ἡμῶν , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν πεπλανημένων παρὰ τοῖς ἔθνεσιν ὀνομαζομένων θεῶν . καὶ εἰ μὲν ἄνθρωποι μόνοι ἐταράσσοντο , ἀπήρκει εἰπεῖν · ἐν τῷ ταράσσεσθαι τὴν γῆν οὐ φοβηθησόμεθα . ἐπεὶ δὲ καὶ ἀφανεῖς δυνάμεις καὶ δαίμονες πονηροὶ ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ λόγῳ κλόνον καὶ σάλον ἐπεπόνθεσαν , εἰκότως καὶ περὶ τούτων , ὥσπερ κρυφίων καὶ λανθανόντων τοὺς τῶν ἄλλων ὀφθαλμοὺς , ᾐνίττετο φάσκων καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίᾳ θαλασσῶν . ἤχησαν καὶ ἐταράχθησαν τὰ ὄρη ἐν τῇ κραταιότητι αὐτοῦ . νοήσεις δὲ ταῦτα τὰ ὄρη τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίαςἀπὸ τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας . ὁπηνίκα γὰρ τὸν σεληνιαζόμενον ὁ σωτὴρ ἰάσατο , ἐπιφέρει λέγων τοῖς μαθηταῖς · ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως , ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ · μετάβηθι ἐνθεν ἐκεῖ · καὶ μεταβήσεται , καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν , ὄρος ὀνομάζων τὸ προδηλωθὲν δαιμόνιον . πῶς δ’ ἐν καρδίᾳ θαλασσῶν μετατίθεται τὰ ὄρη , μάθοις ἂν ἀπὸ τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου , ἔνθα εἴρηται , ὅτι παρεκάλουν τὸν σωτῆρα οἱ δαίμονες , ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν . τὴν δὲ ἄβυσσον εἴωθεν ἡ γραφὴ καλεῖν θαλάσσας , ὡς ἐν τῷ Ἰὼβ εἴρηται · ἦλθες δ’ ἐπὶ γῆς θαλάσσης · ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας . περὶ ταύτης τῆς ἀβύσσου καὶ Μωϋσῆς ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ ἐδίδασκε λέγων · καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου . ἀλλὰ τούτων γινομένων · ἡμεῖς , φησίν , οὐ φοβηθησόμεθα ἠχούντων καὶ θολουμένων τῶν ὑδάτων αὐτῶν καὶ σειομένων ὀρέων ἐν τῷ παραδοξασμῷ αὐτοῦ κατὰ τὸν Σύμμαχον . ἐνδοξασμὸς δὲ ἦν τοῦ σωτῆρος ἡ τῆς ἐκκλησίας αὔξησις καὶ πληθυσμὸς τῶν εἰς αὐτὸν πιστευόντων , ἥ τε ἀνατροπὴ τῆς πολυθέου πλάνης . ταῦτα γὰρ οὐ μόνον τὴν δόξαν τοῦ σωτῆρος παρίστησιν , ἀλλὰ καὶ τὴν κραταιότητα αὐτοῦ καὶ τὴν ἔνθεον ἰσχῦν .
Lemmas: διά οὗτος οὖον φοβέω ἐν ὁ ταράσσω ὁ γῆ καί μετατίθημι ὄρος ἐν Καρδία θάλασσα . ἠχέω καί ταράσσω ὁ ὄρος ἐν ὁ κραταιότης αὐτός . διάψαλμα . νόησις δέ καί ἄλλως ὁ σύγχυσις ὁ γῆ καί ὁ ταραχή αὐτός ἀκούω ὁ σωτήρ λέγω · πῦρ ἔρχομαι βάλλω ἐπί ὁ γῆ · καί τίς ἐθέλω εἰμί ἤδη ἀνάπτω ; καί πάλιν · μή νομίζω , ὅτι ἔρχομαι βάλλω εἰρήνη ἐπί ὁ γῆ · οὐ ἔρχομαι βάλλω εἰρήνη , ἀλλά μάχαιρα . ἔρχομαι γάρ διχάζω ἄνθρωπος κατά ὁ πατήρ , καί θυγάτηρ κατά ὁ μήτηρ , καί νύμφη κατά ὁ πενθερά , καί ἐχθρός ὁ ἄνθρωπος ὁ οἰκιακός αὐτός , ὡσεί σαφής λέγω · καί ἐχθρός ἕκαστος ποιέω ὁ οἰκιακός αὐτός . τίς χρή λέγω , ὡς καί πόλις ὅλος καί δῆμος ἔθνος τε παντοῖος ἐπί ὁ εὐαγγελικός λόγος συγχέω λύω αὐτός ὁ παλαιός δεισιδαιμονία ; ἀλλά οὗτος ταράσσω καί συγχέω ὁ ὁ ἐκκλησία υἱός καί προίστημι αὐτός φημί · οὖον φοβέω . ἰδιοποιέω δέ ὁ θεός λέγω · ὁ θεός ἐγώ , πρός ἀντιδιαστολή ὁ πλανάω παρά ὁ ἔθνος ὀνομάζω θεός . καί εἰμί μέν ἄνθρωπος μόνος ταράσσω , ἀπαίρω εἶπον · ἐν ὁ ταράσσω ὁ γῆ οὖον φοβέω . ἐπεί δέ καί ἀφανής δύναμις καί δαίμων πονηρός ἐπί ὁ σωτήριος λόγος κλόνος καί σάλος πάσχω , εἰκότως καί περί οὗτος , ὥσπερ κρύφιος καί λανθάνω ὁ ὁ ἄλλος ὀφθαλμός , αἰνίσσομαι φάσκω καί μετατίθημι ὄρος ἐν Καρδία θάλασσα . ἠχέω καί ταράσσω ὁ ὄρος ἐν ὁ κραταιότης αὐτός . νοέω δέ οὗτος ὁ ὄρος ὁ πνευματικός ὁ πονηρίαςἀπὸ ὁ εὐαγγελικός διδασκαλία . ὁπηνίκα γάρ ὁ σεληνιάζομαι ὁ σωτήρ ἰάομαι , ἐπιφέρω λέγω ὁ μαθητής · ἀμήν λέγω σύ , ἐάν ἔχω πίστις ὡς κόκκος σίναπι , εἴρω ὁ ὄρος οὗτος · μεταβαίνω ἐν ἐκεῖ · καί μεταβαίνω , καί οὐδείς ἀδυνατέω σύ , ὄρος ὀνομάζω ὁ προδηλόω δαιμόνιον . πῶς δέ ἐν Καρδία θάλασσα μετατίθημι ὁ ὄρος , μανθάνω εἄν ἀπό ὁ κατά Λουκᾶς εὐαγγέλιον , ἔνθα εἴρω , ὅτι παρακαλέω ὁ σωτήρ ὁ δαίμων , ἵνα μή ἐπιτάσσω αὐτός εἰς ὁ ἄβυσσος ἀπέρχομαι . ὁ δέ ἄβυσσος εἴωθα ὁ γραφή καλέω θάλασσα , ὡς ἐν ὁ Ἰώβ εἴρω · ἔρχομαι δέ ἐπί γῆ θάλασσα · ἐν δέ ἴχνος ἄβυσσος περιπατέω . περί οὗτος ὁ ἄβυσσος καί Μωϋσῆς ἐν ὁ κοσμοποιία διδάσκω λέγω · καί σκότος ἐπάνω ὁ ἄβυσσος . ἀλλά οὗτος γίγνομαι · ἐγώ , φημί , οὖον φοβέω ἠχέω καί θολόω ὁ ὕδωρ αὐτός καί σείω ὄρος ἐν ὁ παραδοξασμός αὐτός κατά ὁ Σύμμαχος . ἐνδοξασμός δέ εἰμί ὁ σωτήρ ὁ ὁ ἐκκλησία αὔξησις καί πληθυσμός ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ὅς τε ἀνατροπή ὁ πολύθεος πλάνης . οὗτος γάρ οὖον μόνος ὁ δόξα ὁ σωτήρ παρίστημι , ἀλλά καί ὁ κραταιότητα αὐτός καί ὁ ἔνθεος ἰσχύς .