eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.6
Γινώσκει κύριος τὰς ὁδοὺς τῶν ἀμώμων , καὶ ἡ κληρονομία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται · οὐ καταισχυνθήσονται ἐν καιρῷ πονηρῷ καὶ ἐν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται . ὅτι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται . οἱ δ’ ἐχθροὶ τοῦ κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθῆναι ἐκλιπόντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον . Καὶ τοῦτο μάνθανε , καὶ μὴ ἀγνόει , ὅτι τοῦ δεξιοῦ τάγματος , λέγω δὲ τῶν δικαίων , οὐ μόνον ὑποστηρίζει ὁ θεὸς τὴν ζωήν , ἀλλὰ καὶ τὰς περιμενούσας αὐτοὺς ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἡμέρας ἀκριβῶς οἶδε τήν τε ἡτοιμασμένην αὐτοῖς κληρονομίαν , περὶ ἧς ἀνωτέρω ἐλέχθη . διὸ οὐδὲν αὐτοὺς καταβλάψει τὸ βραχὺ καὶ λυπηρὸν τοῦ παρόντος βίου καὶ τὸ πένεσθαι καὶ πτωχεύειν διὰ τὸν κύριον · γυμνάσιον γὰρ αὐτῶν ἐστι τῆς προαιρέσεως ἡ καρτερία , δι’ ἧς τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδεύοντες , τεύξονται τῶν ἐπηγγελμένων . Ἀντὶ δὲ τοῦ γινώσκει ὁ Σύμμαχος προοῖδεν ὁ κύριος τὰς ἡμέρας τῶν ἀμώμων ἐξέδωκεν . Καὶ ἄλλο δὲ μέγα ὑπάρξει τούτοις · ἐν γὰρ καιρῷ πονηρῷ οὐ καταισχυνθήσονται καὶ ἐν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται . καιρὸς δὲ πονηρός ἐστιν ὁ τῆς κατὰ τῶν ἀσεβῶν ὀργῆς , ἐν ᾧ οἱ μὲν τῆς δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ πειρασθήσονται , οἱ δὲ τοῦ δεξιοῦ τάγματος ἀπολείψονται δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦντες ζωὴν αἰώνιον . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν ἑστῶτα καιρόν , οἱ μὲν δίκαιοι τῆς ἐνθέου τροφῆς ἀπολαύοντες χορτασθήσονται , οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ λιμῷ καὶ ἐνδείᾳ λογικῆς τροφῆς ἀπολοῦνται . τίς δὲ ὀφθαλμοῖς παραλαβὼν τοὺς καθ’ ἡμᾶς ἀσεβεῖς πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ ἀξιώμασι θαυμασθέντας μεγάλων τε ἐθνῶν ἄρξαντας , ἀθρόως ἐκπεσόντας τοῦ ὑψώματος , οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ἀληθῆ τυγχάνειν τὸ φῆσαν λόγιον · οἱ δ’ ἐχθροὶ τοῦ θεοῦ ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ἐπαρθῆναι ἐκλιπόντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον . καπνὸς δὲ πυρὸς σβεσθέντος σημεῖον . διὸ καὶ τούτους καιρῷ φλέξαντας πυρὸς δίκην , κἄπειτα ἀποσβεσθέντας , ὁμοίως ἐν τῷ παραδείγματι
Lemmas: γιγνώσκω κύριος ὁ ὁδός ὁ ἄμωμον , καί ὁ κληρονομία αὐτός εἰς ὁ αἰών εἰμί · οὖον καταισχύνω ἐν καιρός πονηρός καί ἐν ἡμέρα λιμός χορτάζω . ὅτι ὁ ἁμαρτωλός ἀπόλλυμι . ὁ δέ ἐχθρός ὁ κύριος ἅμα ὁ δοξάζω αὐτός καί ὑψόω ἐκλείπω ὡσεί καπνός ἐκλείπω . καί οὗτος μανθάνω , καί μή ἀγνοέω , ὅτι ὁ δεξιός τάγμα , λέγω δέ ὁ Δίκαιος , οὖον μόνος ὑποστηρίζω ὁ θεός ὁ ζωή , ἀλλά καί ὁ περιμένω αὐτός ἐν ὁ μέλλω αἰών ἡμέρα ἀκριβῶς οἶδα ὁ τε ἑτοιμάζω αὐτός κληρονομία , περί ὅς ἀνωτέρω λέγω . διό οὐδείς αὐτός καταβλάπτω ὁ βραχύς καί λυπηρός ὁ πάρειμι βίος καί ὁ πένομαι καί πτωχεύω διά ὁ κύριος · γυμνάσιον γάρ αὐτός εἰμί ὁ προαίρεσις ὁ καρτερία , διά ὅς ὁ στενός καί θλίβω ὁδεύω , τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω . ἀντί δέ ὁ γιγνώσκω ὁ Σύμμαχος πρόοιδα ὁ κύριος ὁ ἡμέρα ὁ ἄμωμον ἐκδίδωμι . καί ἄλλος δέ μέγας ὑπάρχω οὗτος · ἐν γάρ καιρός πονηρός οὖον καταισχύνω καί ἐν ἡμέρα λιμός χορτάζω . καιρός δέ πονηρός εἰμί ὁ ὁ κατά ὁ ἀσεβής ὀργή , ἐν ὅς ὁ μέν ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός πειράζω , ὁ δέ ὁ δεξιός τάγμα ἀπολείπω δόξα καί τιμή καί ἀφθαρσία ζητέω ζωή αἰώνιος . οὖον μήv ἀλλά καί κατά ὁ ἵστημι καιρός , ὁ μέν Δίκαιος ὁ ἔνθεος τροφή ἀπολαύω χορτάζω , ὁ δέ ἁμαρτωλός λιμός καί ἔνδεια λογικός τροφή ἀπόλλυμι . τίς δέ ὀφθαλμός παραλαμβάνω ὁ κατά ἐγώ ἀσεβής πλοῦτος καί δόξα καί ἀξίωμα θαυμάζω μέγας τε ἔθνος ἄρχω , ἀθρόος ἐκπίτνω ὁ ὕψωμα , οὐ εἄν ὁμολογέω ἀληθής τυγχάνω ὁ φημί λόγιος · ὁ δέ ἐχθρός ὁ θεός ἅμα ὁ δοξάζω αὐτός καί ἐπαίρω ἐκλείπω ὡσεί καπνός ἐκλείπω . καπνός δέ πυρός σβέννυμι σημεῖον . διό καί οὗτος καιρός φλέγω πυρός δίκη , ἔπειτα ἀποσβέννυμι , ὁμοίως ἐν ὁ παράδειγμα