eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_68.14
Αἰνεσάτωσαν αὐτὸν οὐρανοὶ καὶ γῆ , θάλασσα καὶ πάντα τὰ ἕρποντα ἐν αὐτῇ . Ἐπειδὴ τοῖς πτωχοῖς ἐπηγγείλατο βασιλείαν οὐρανῶν εἰπὼν , μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · σφόδρα ἀκολούθως μετὰ τὸν περὶ τῶν πενήτων λόγον ἐπιφέρει · Αἰνεσάτωσαν αὐτὸν οὐρα νοί . Ἐπειδὴ κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην κατά τε γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν ἤμελλον ἐκκλησίαι τῷ θεῷ συνίστασθαι ἐκ τῶν προλελεγμένων πτωχῶν , ἀκολούθως ἐπισυνῆπται · καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ πάντα τὰ ἕρποντα ἐν αὐτοῖς . Ἕρποντα δὲ ἐπὶ γῆς καὶ θαλάσσης ἐνταῦθα κελευόμενα σὺν οὐρανῷ καὶ γῇ αἰνεῖν τὰ ἔθνη τυγχάνει τὰ ἐν τῷ θνητῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων ἑρπετῶν δίκην τὸ παλαιὸν ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ πορευόμενα . Καὶ παρὰ τῷ Ἡσαΐᾳ δὲ θηρία καὶ ἑρπετὰ ἀλληγορικῷ τρόπῳ τὰ ἔθνη κέκληται , ἐν οἷς εἴρηται · καὶ συμβοσκηθήσεται λύκος μετὰ ἀρνὸς , καὶ πάρδαλις συναναπαύσεται ἐρίφῳ , καὶ λέων ὡς βοῦς φάγεται ἄχυρα . καὶ παιδίον νήπιον ἐπὶ τρώγλην ἀσπίδων καὶ ἐπὶ κοίτην ἐγγόνων ἀσπίδων τὴν χεῖρα ἐπιβαλεῖ , καὶ οὐ μὴ ἀδικήσουσιν · ἃ καὶ διερμηνεύων ἑξῆς ὁ λόγος ἐπιφέρει · καὶ ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν , ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι . Τῆς οὖν μεταβολῆς ταύτης τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ γιγνομένης , εἰκότως σὺν οὐρανῷ καὶ τοῖς κατ’ οὐρανὸν ἀγγέλοις τὰ ἀποδοθέντα ἑρπετὰ αἰνεῖν προστάττεται τὸν θεόν . διὸ λέλεκται · Αἰνεσάτωσαν αὐτὸν οὐρανοὶ καὶ γῆ , θάλασσα καὶ πάντα τὰ ἕρποντα ἐν αὐτοῖς . Πῶς δὲ δύναται τὸν θεὸν αἰνεῖν τὰ ἑρπετὰ , εἰ μὴ μετάσχοι φρονήσεως καὶ θεοῦ γνώσεως ; οὐκοῦν θύσει τὴν θυσίαν τῆς αἰνέσεως καὶ τὰ ἑρπετά ; ὅτι δὲ ἀνθρώπους διὰ τούτων αἰνίττεται , διδάσκει τὸ εὐαγγέλιον , ἐν ᾧ γέγραπται · γεννήματα ἐχιδνῶν , τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς ; ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους μετανοίας .
Lemmas: αἰνέω αὐτός οὐρανός καί γῆ , θάλασσα καί πᾶς ὁ ἕρπω ἐν αὐτός . ἐπεί ὁ πτωχός ἐπαγγέλλω βασίλειος οὐρανός εἶπον , μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · σφόδρα ἀκόλουθος μετά ὁ περί ὁ πένης λόγος ἐπιφέρω · αἰνέω αὐτός οὐρά νόος . ἐπεί κατά πᾶς ὁ οἰκέω κατά τε γῆ καί κατά θάλασσα μέλλω ἐκκλησία ὁ θεός συνίστημι ἐκ ὁ προλέγω πτωχός , ἀκόλουθος ἐπισυνάπτω · καί γῆ καί θάλασσα καί πᾶς ὁ ἕρπω ἐν αὐτός . ἕρπω δέ ἐπί γῆ καί θάλασσα ἐνταῦθα κελεύω σύν οὐρανός καί γῆ αἰνέω ὁ ἔθνος τυγχάνω ὁ ἐν ὁ θνητός βίος ὁ ἄνθρωπος ἑρπετόν δίκη ὁ παλαιός ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία πορεύω . καί παρά ὁ Ἠσαΐας δέ θηρίον καί ἑρπετόν ἀλληγορικός τρόπος ὁ ἔθνος καλέω , ἐν ὅς εἴρω · καί συμβοσκάω λύκος μετά ἀρήν , καί πάρδαλις συναναπαύομαι ἔριφος , καί λέων ὡς βοῦς ἐσθίω ἄχυρον . καί παιδίον νήπιος ἐπί τρώγλη ἀσπίς καί ἐπί κοίτη ἔγγονος ἀσπίς ὁ χείρ ἐπιβάλλω , καί οὖον μή ἀδικέω · ὁ καί διερμηνεύω ἑξῆς ὁ λόγος ἐπιφέρω · καί εἰμί ὁ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί καί ὁ ἀνίστημι ἄρχω ἔθνος , ἐπί αὐτός ἔθνος ἐλπίζω . ὁ οὖν μεταβολεύς οὗτος ὁ ἔθνος ἐπί ὁ ὁ Χριστός παρουσία γίγνομαι , εἰκότως σύν οὐρανός καί ὁ κατά οὐρανός ἄγγελος ὁ ἀποδίδωμι ἑρπετόν αἰνέω προστάσσω ὁ θεός . διό λέγω · αἰνέω αὐτός οὐρανός καί γῆ , θάλασσα καί πᾶς ὁ ἕρπω ἐν αὐτός . Πῶς δέ δύναμαι ὁ θεός αἰνέω ὁ ἑρπετόν , εἰμί μή μετέχω φρόνησις καί θεός γνῶσις ; οὐκοῦν θύω ὁ θυσία ὁ αἴνεσις καί ὁ ἑρπετόν ; ὅτι δέ ἄνθρωπος διά οὗτος αἰνίσσομαι , διδάσκω ὁ εὐαγγέλιον , ἐν ὅς γράφω · γέννημα ἔχιδνα , τίς ὑποδείκνυμι σύ φεύγω ἀπό ὁ μέλλω ὀργή ; ποιέω οὖν καρπός1 ἄξιος μετάνοια .