eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_9.9
Ἐγκάθηται ἐνέδρᾳ μετὰ πλουσίων · ἐν ἀποκρύφοις ἀποκτεῖναι ἀθῶον · οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν · ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡς λέων ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ · ἐνεδρεύει τοῦ ἁρπάσαι πτωχόν · ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τῷ ἑκλύσαι αὐτὸν · ἐν τῇ παγίδι αὐτοῦ ταπεινώσει αὐτόν · κύψει καὶ πεσεῖται ἐν τῷ αὐτὸν κατακυριεῦσαι τῶν πενήτων · εἶπεν γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιλέλησται ὁ θεός · ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ μὴ βλέπειν εἰς τέλος . Τοσαῦτα τολμῶν ὁ τὸν θεὸν μὴ εἰδὼς μηδὲ τὴν κρίσιν αὐτοῦ γνωρίζων διαλογίζεται παρ’ ἑαυτῷ τὰ ἀτόλμητα παράμονον ἕξειν νομίζων τὴν ἀπόλαυσιν τῆς εὐθηνίας . τὸ δὲ στόμα αὐτοῦ βλασφημιῶν καὶ ἀσεβειῶν γέμει · ἤδη γοῦν μετὰ παρρησίας μυρία κακὰ φθέγγεσθαι καὶ βλασφημεῖν τολμᾷ ὡς μήτε ὄντος μήτε ἐφορῶντος μήτε κρίνοντος τοῦ θεοῦ · οὐκ ἤρκει δὲ αὐτῷ τὰ τοσαῦτα , ἀλλὰ καὶ τοῖς τοῦ θεοῦ ἀνθρώποις ἐπιβουλεύωνἐγκάθηται ἐν ἐνέδρᾳ μετὰ πλουσίων . ὁ δὲ Σύμμαχος ἑρμήνευσεν εἰπών · ἐγκάθηται ἐνεδρεύων παρὰ τὰς πύλας ἐν ἀποκρύφοις ἀποκτεῖναι ἀναίτιον . ἀλλὰ καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν καὶ εἰς τὸν μακαριζόμενον πτωχὸν τῷ πνεύματι , ᾦ ἐπιβουλεύων ὁ ἀσεβής , πᾶσαν μηχανὴν ἐπινοεῖ ἐνεδρεύων , ὅπως ἀποστήσας αὐτὸν τοῦ θεοῦ τῷ τῆς ψυχῆς θανάτῳ αὐτὸν ἀποκτείνειεν . ἢ εἰ μὴ τοῦτο , ὅπως αὐτὸν ἐξ ἀνθρώπων ἄρῄ · καὶ ταῦτα πράττων ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡς λέων οὐκ ἔτ’ ἐν ἀγροῖς ὠρυόμενος , ἀλλ’ ὡς ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ ἀναπαυόμενος , ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ταμείοις καὶ ἐν τῷ ἑαυτοῦ πλουτῷ , καὶ τοῦτο πράττει ὑπὲρ τοῦ διαπράσαι τὸν πτωχὸν τῷ πνεύματι · τὴν γὰρ πᾶσαν ποιεῖται σπουδὴν ὑφαρπάσαι τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον καὶ καταβαλεῖν τῆς αὐτοῦ στάσεως · διὸ λέλεκται ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τῷ ἑλκύσαι αὐτόν . κύψει καὶ πεσεῖται ἐν τῷ αὐτὸν κατακυριεῦσαι τῶν πενήτων . τοσαῦτα γὰρ ἰσχύει καὶ δύναται ὁ διὰ τοῦ λόγου δηλούμενος ἀσεβὴς ὡς καὶ πότε περιγίνεσθαι τοῦ κατὰ θεὸν πτωχοῦ · οὐκ ἄν ἱδρῶτὶ δέ οὐδὲ ἀταλαιπώρως , εἴ ποτε συμβαίῃ τοῦτο γίνεται .
Lemmas: ἐγκάθημαι ἐνέδρα μετά πλούσιος · ἐν ἀπόκρυφος ἀποκτείνω ἀθῶος · ὁ ὀφθαλμός αὐτός εἰς ὁ πένης ἀποβλέπω · ἐνεδρεύω ἐν ἀπόκρυφος ὡς λέων ἐν ὁ μάνδρα αὐτός · ἐνεδρεύω ὁ ἁρπάζω πτωχός · ἁρπάζω πτωχός ἐν ὁ ἐκλύω αὐτός · ἐν ὁ παγίς αὐτός ταπείνωσις αὐτός · κύπτω καί πίπτω ἐν ὁ αὐτός κατακυριεύω ὁ πένης · εἶπον γάρ ἐν Καρδία αὐτός ἐπιλανθάνομαι ὁ θεός · ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός ὁ μή βλέπω εἰς τέλος . τοσοῦτος τολμάω ὁ ὁ θεός μή εἰδοί μηδέ ὁ κρίσις αὐτός γνωρίζω διαλογίζομαι παρά ἑαυτοῦ ὁ άτολμος παράμονος ἔχω νομίζω ὁ ἀπόλαυσις ὁ εὐθηνία . ὁ δέ στόμα αὐτός βλασφημία καί ἀσέβεια γέμω · ἤδη γοῦν μετά παρρησία μυρίος κακός φθέγγομαι καί βλασφημέω τολμάω ὡς μήτε εἰμί μήτε ἐφοράω μήτε κρίνω ὁ θεός · οὐ ἀρκέω δέ αὐτός ὁ τοσοῦτος , ἀλλά καί ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος ἐπιβουλεύω ἐν ἐνέδρα μετά πλούσιος . ὁ δέ Σύμμαχος ἑρμηνεύω εἶπον · ἐγκάθημαι ἐνεδρεύω παρά ὁ πύλη ἐν ἀπόκρυφος ἀποκτείνω ἀναίτιος . ἀλλά καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός εἰς ὁ πένης ἀποβλέπω καί εἰς ὁ μακαρίζω πτωχός ὁ πνεῦμα , οἶς ἐπιβουλεύω ὁ ἀσεβής , πᾶς μηχανή ἐπινοέω ἐνεδρεύω , ὅπως ἀφίστημι αὐτός ὁ θεός ὁ ὁ Ψυχή θάνατος αὐτός ἀποκτείνω . ἢ εἰμί μή οὗτος , ὅπως αὐτός ἐκ ἄνθρωπος ἀρή · καί οὗτος πράσσω ἐνεδρεύω ἐν ἀπόκρυφος ὡς λέων οὐ ἔτι ἐν ἀγρός ὠρύομαι , ἀλλά ὡς ἐν ὁ μάνδρα αὐτός ἀναπαύω , ἐν ὁ ἑαυτοῦ ταμεῖον καί ἐν ὁ ἑαυτοῦ Πλουτώ , καί οὗτος πράσσω ὑπέρ ὁ διαπράσσω ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα · ὁ γάρ πᾶς ποιέω σπουδή ὑφαρπάζω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος καί καταβάλλω ὁ αὐτός στάσις · διό λέγω ἁρπάζω πτωχός ἐν ὁ ἕλκω αὐτός . κύπτω καί πίπτω ἐν ὁ αὐτός κατακυριεύω ὁ πένης . τοσοῦτος γάρ ἰσχύω καί δύναμαι ὁ διά ὁ λόγος δηλέομαι ἀσεβής ὡς καί πότε περιγίγνομαι ὁ κατά θεός πτωχός · οὐ ἄν ἱδρώς δέ οὐδέ ἀταλαίπωρος , εἰμί ποτός συμβαίνω οὗτος γίγνομαι .