eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_140.6
Ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν . κατεπόθησαν ἐχόμενα πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν . ἀκούσονται τὰ ῥήματά μου , ὅτι ἡδύνθησαν . ὡσεὶ πάχος γῆς διερράγη ἐπὶ τῆς γῆς , διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ ἡμῶν παρὰ τὸν Ἅιδην , ὅτι πρὸς σέ , κύριε κύριε , οἱ ὀφθαλμοί μου . Καὶ ταῦτα σαφέστερον ἐξέδωκεν ὁ Σύμμαχος τοῦτον εἰπὼν τὸν τρόπον · ἔτι γὰρ καὶ ἡ προσευχή μου ἐντὸς τῶν κακιῶν αὐτῶν . ἐκτιλήσονται ἐν χερσὶ πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν . ἀκούσονται ῥήσεις μου ἡδίστας . ὥσπερ γεωργὸς ὅταν ῥήσσῃ τὴν γῆν , οὕτως ἐσκορπίσθη ἡμῶν τὰ ὀστᾶ παρὰ τὸν Ἄιδην . Εὐξάμενος ἐν τοῖς ἀνωτέρω ῥυσθῆναι ἀπὸ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ εἰπών · οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν , συνάπτει νῦν τὴν αἰτίαν ἐκείνοις τοῦ μὴ συνδυάζειν αὐτοῖς φάσκων · ἱκανὴ τυγχάνει αὐτῶν ἡ κακία , εἰ γενοίμην αὐτῶν κοινωνός , διασκορπίσαι μου τὴν εὐχὴν καὶ εἴσω τῶν κακιῶν αὐτῶν ἀπολαβεῖν . Εἶθ’ ἑξῆς τὰ τέλη τῶν ἀσεβῶν ὁποῖα ἔσται θεσπίζει λέγων οὕτως · ἐκτιλήσονται ἐν χειρὶ πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν ἀκούσαντες ῥήσεις μου ἡδίστας . τὰς γὰρ νῦν ἀπιστουμένας ὑπ’ αὐτῶν ῥήσεις μου καιρῷ τινι ἀκούσονται καὶ γνώσονται ἀληθῆ εἶναί μου τὰ ῥήματα , ἐπὰν εἰς ἔργα προχωρήσωσιν οἱ λόγοι διὰ τῶν ἐκβάσεων πιστούμενοι τὰς προρρήσεις . ἔσται δὲ ταῦτα , ὅταν τοὺς ἑαυτῶν ἄρχοντας καὶ κριτὰς ἴδωσι κατασπωμένους καὶ ἐκ ῥιζῶν ὥσπερ ἀφανιζομένους καὶ ἀποτιλλομένους δυνάμει τοῦ στερροῦ λόγου καὶ τῆς ἀρραγοῦς καὶ νοητῆς πέτρας , ἣν ὁ ἀπόστολος τὸν Χριστὸν εἶναι διδάσκει . Ταῦτα δὲ πείσονται κατὰ καιρὸν οἱ ἀσεβεῖς , εἰ καὶ τὰ μάλιστα κατὰ τὸν ἑνεστῶτα βίον πολλὰ ἐδυνήθησαν . ἡμῶν δὲ τῶν σοὶ ἀνακειμένων τὰ ὀστέα καὶ πᾶσα ἡ τοῦ σώματος δύναμις κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ταύτης , ἔνθα νῦν κατοικοῦμεν , οὕτως συνετρίβη καὶ διεσκορπίσθη , ὡσεί τις διαρρήξειε καὶ διέλοι πάχος γῆς συνεστραμμένον , ὡς μέχρις Ἅιδου καὶ θανάτου φθάσαι διὰ τὸν σὸν φόβον καὶ τὴν ταπείνωσιν , ἣν ὑποπιάζοντες ἑαυτοὺς καὶ δουλαγωγοῦντες τεταπεινῶσθαι μὲν τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς νεκροῦντες διὰ τὸ εἰδέναι , ὅτι ταῦτά σοι , τῷ θεῷ , ἀρεστὰ τυγχάνει · καρδίαν γὰρ συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει , καὶ θυσία τῷ θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον . ταῦτα δὲ λέγειν οὐχ οἷός τε ἦν ὁ πεπαχυμένος λαός , περὶ οὗ εἴρηται · καὶ ἔφαγεν Ἰακὼβ καὶ ἐπαχύνθη καὶ ἐλιπάνθη , καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος .
Lemmas: ὅτι2 ἔτι καί ὁ προσευχή ἐγώ ἐν ὁ εὐδοκία αὐτός . καταπίνω ἔχω πέτρα ὁ κριτής αὐτός . ἀκούω ὁ ῥῆμα ἐγώ , ὅτι ἡδύνω . ὡσεί πάχος γῆ διαρρήγνυμι ἐπί ὁ γῆ , διασκορπίζω ὁ ὀστέον ἐγώ παρά ὁ Ἅιδην , ὅτι πρός σός , κύριος κύριος , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . καί οὗτος σαφής ἐκδίδωμι ὁ Σύμμαχος οὗτος εἶπον ὁ τρόπος · ἔτι γάρ καί ὁ προσευχή ἐγώ ἐντός ὁ κακία αὐτός . ἐκτιλάω ἐν χείρ πέτρα ὁ κριτής αὐτός . ἀκούω ῥῆσις ἐγώ ἡδύς . ὥσπερ γεωργός ὅταν ῥήγνυμι ὁ γῆ , οὕτως σκορπίζω ἐγώ ὁ ὀστέον παρά ὁ Ἅιδην . εὔχομαι ἐν ὁ ἀνωτέρω ἐρύω ἀπό ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία καί εἶπον · οὖον μή συνδυάζω μετά ὁ ἐκλεκτός αὐτός , συνάπτω νῦν ὁ αἴτιος ἐκεῖνος ὁ μή συνδυάζω αὐτός φάσκω · ἱκανός τυγχάνω αὐτός ὁ κακία , εἰμί γίγνομαι αὐτός κοινωνός , διασκορπίζω ἐγώ ὁ εὐχή καί εἴδομαι ὁ κακία αὐτός ἀπολαμβάνω . εἶτα ἑξῆς ὁ τέλος ὁ ἀσεβής ὁποῖος εἰμί θεσπίζω λέγω οὕτως · ἐκτιλάω ἐν χείρ πέτρα ὁ κριτής αὐτός ἀκούω ῥῆσις ἐγώ ἡδύς . ὁ γάρ νῦν ἀπιστέω ὑπό αὐτός ῥῆσις ἐγώ καιρός τις ἀκούω καί γιγνώσκω ἀληθής εἰμί ἐγώ ὁ ῥῆμα , ἐπάν εἰς ἔργον προχωρέω ὁ λόγος διά ὁ ἔκβασις πιστόω ὁ πρόρρησις . εἰμί δέ οὗτος , ὅταν ὁ ἑαυτοῦ ἄρχω καί κριτής ὁράω κατασπάω καί ἐκ ῥίζα ὥσπερ ἀφανίζω καί ἀποτίλλω δύναμις ὁ στερρός λόγος καί ὁ ἀρραγής καί νοητός πέτρα , ὅς ὁ ἀπόστολος ὁ Χριστός εἰμί διδάσκω . οὗτος δέ πείθω κατά καιρός ὁ ἀσεβής , εἰμί καί ὁ μάλιστα κατά ὁ ἐνίστημι βίος πολύς δύναμαι . ἐγώ δέ ὁ σύ ἀνάκειμαι ὁ ὀστέον καί πᾶς ὁ ὁ σῶμα δύναμις κατά ὁ πάρειμι καιρός καί ἐπί ὁ γῆ οὗτος , ἔνθα νῦν κατοικέω , οὕτως συντρίβω καί διασκορπίζω , ὡσεί τις διαρρήγνυμι καί διαιρέω πάχος γῆ συστρέφω , ὡς μέχρι Ἅιδου καί θάνατος φθάνω διά ὁ σός φόβος καί ὁ ταπείνωσις , ὅς ὑποπιάζω ἑαυτοῦ καί δουλαγωγέω ταπεινόω μέν ὁ φρόνημα ὁ σάρξ νεκρόω διά ὁ οἶδα , ὅτι οὗτος σύ , ὁ θεός , ἀρεστός τυγχάνω · Καρδία γάρ συντρίβω καί ταπεινόω ὁ θεός οὐ ἐξουδένωσις , καί θυσία ὁ θεός πνεῦμα συντρίβω . οὗτος δέ λέγω οὐ οἷος τε εἰμί ὁ παχαίνω λαός , περί ὅς εἴρω · καί ἐσθίω Ἰακώβ καί παχύνω καί λιπαίνω , καί ἀπολακτίζω ὁ ἀγαπάω .