eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_36.2
Ὑποτάγηθι τῷ κυρίῳ καὶ ἱκέτευσον αὐτόν · μὴ παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ , ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίας . Ἀντὶ δὲ τοῦ ὑποτάγηθι τῷ κυρίῳ καὶ ἱκέτευσον αὐτὸν ὁ Ἀκύλας φησίν · σίγησον τῷ κυρίῳ καὶ ἀποπαραδόκει αὐτόν · ὁ δὲ Σύμμαχος · ἡσύχαζε τῷ κυρίῳ καὶ ἱκέτευε αὐτῷ . τὰ γὰρ προλεχθέντα πράττοντα καὶ ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἐλπίζοντα ἡσυχάζειν προσήκει τέως ἐν τῷ παρόντι καὶ μετὰ σιωπῆς προσδοκᾷν τὰ ἐπηγγελμένα . Μὴ παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ , ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίας . παῦσαι ἀπὸ ὀργῆς καὶ ἐγκατάλειπε θυμόν , μὴ παραζήλου ὥστε πονηρεύεσθαι · ὅτι οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται , οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν κύριον , αὐτοὶ κληρονομήσουσι γῆν . Ἐπαναλαμβάνει τὸν λόγον ἀναγκαίως · ἐπεὶ γὰρ ἔγνως , φησίν , ὁποῖός σοι πλοῦτος τεταμίευται , μὴ παραζήλου ἐν τῷ νομιζομένῳ κατὰ τὸν παρόντα βίον κατευοδοῦσθαι ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίας · μὴ γὰρ παροξύνου μηδὲ μακάριζε τὸν τοιοῦτον ἀκριβῶς εἰδώς , ὅτι μένει αὐτὸν ὀργὴ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ . διὸ σὺ μὴ ὀργίζου μηδὲ θυμοῦ κατὰ τοῦ νομιζομένου εὐθηνεῖν ἀσεβοῦς μηδὲ ζήλου αὐτὸν ὡς καὶ θέλειν τὰ ὅμοια αὐτῷ πονηρεύεσθαι · εὖ γὰρ ἴσθι καὶ πέπεισο ἀκριβῶς , ὅτι τὸ τέλος τῶν πονηρευομένων ὀλέθριον τυγχάνει · οἱ γὰρ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται , μόνοι δὲ οἱ μακρόθυμοι καὶ ὑπομένοντες τὸν κύριον , αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν . εἴ τις γάρ ἐστι γῆ ἀγαθὴ τοῖς ἁγίοις ἐπηγγελμένη , ταύτην κληρονομήσουσιν οἱ ὑπομένοντες τὸν κύριον · μετὰ γὰρ τῶν ἄλλων τῶν κατηριθμημένων ἀγαθῶν καὶ αὐτὸς αὐτοῖς δοθήσεται ὁ κλῆρος . εἰ δ’ ἔστιν ἐν οὐρανοῖς Ἰερουσαλὴμ καὶ Σιὼν ὄρος τοῦ θεοῦ τὸ ἐπουράνιον , ἀκόλουθόν ἐστι καὶ γῆν ἐπουράνιον νοεῖν τὴν ἐπηγγελμένην τοῖς ἀξίοις .
Lemmas: ὑποτάσσω ὁ κύριος καί ἱκετεύω αὐτός · μή παραζηλόω ἐν ὁ κατευοδόω ἐν ὁ ὁδός αὐτός , ἐν ἄνθρωπος ποιέω παρανομία . ἀντί δέ ὁ ὑποτάσσω ὁ κύριος καί ἱκετεύω αὐτός ὁ Ἀκύλας φημί · σιγάω ὁ κύριος καί αποπαραδοκεω αὐτός · ὁ δέ Σύμμαχος · ἡσυχάζω ὁ κύριος καί ἱκετεύω αὐτός . ὁ γάρ προλέγω πράσσω καί ἐπί ὁ εἴρω ἐλπίζω ἡσυχάζω προσήκω τέως ἐν ὁ πάρειμι καί μετά σιωπή προσδοκάω ὁ ἐπαγγέλλω . μή παραζηλόω ἐν ὁ κατευοδόω ἐν ὁ ὁδός αὐτός , ἐν ἄνθρωπος ποιέω παρανομία . παύω ἀπό ὀργή καί εγκαταλείπω θυμός , μή παραζηλόω ὥστε πονηρεύομαι · ὅτι ὁ πονηρεύομαι ἐξολοθρεύω , ὁ δέ ὑπομένω ὁ κύριος , αὐτός κληρονομέω γῆ . ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος ἀναγκαῖος · ἐπεί γάρ γιγνώσκω , φημί , ὁποῖος σύ πλοῦτος ταμιεύω , μή παραζηλόω ἐν ὁ νομίζω κατά ὁ πάρειμι βίος κατευοδόω ἄνθρωπος ποιέω παρανομία · μή γάρ παροξύνω μηδέ μακαρίζω ὁ τοιοῦτος ἀκριβῶς οἶδα , ὅτι μένω αὐτός ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή καί δικαιοκρισία ὁ θεός . διό σύ μή ὀργίζω μηδέ θυμός κατά ὁ νομίζω εὐθηνέω ἀσεβής μηδέ ζηλόω αὐτός ὡς καί ἐθέλω ὁ ὅμοιος αὐτός πονηρεύομαι · εὕω γάρ εἰμί καί πείθω ἀκριβῶς , ὅτι ὁ τέλος ὁ πονηρεύομαι ὀλέθριος τυγχάνω · ὁ γάρ πονηρεύομαι ἐξολοθρεύω , μόνος δέ ὁ μακρόθυμος καί ὑπομένω ὁ κύριος , αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ . εἰμί τις γάρ εἰμί γῆ ἀγαθός ὁ ἅγιος ἐπαγγέλλω , οὗτος κληρονομέω ὁ ὑπομένω ὁ κύριος · μετά γάρ ὁ ἄλλος ὁ καταριθμέω ἀγαθός καί αὐτός αὐτός δίδωμι ὁ κλῆρος . εἰμί δέ εἰμί ἐν οὐρανός Ἱεροσόλυμα καί Σιών ὄρος ὁ θεός ὁ ἐπουράνιος , ἀκόλουθος εἰμί καί γῆ ἐπουράνιος νοέω ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ἄξιος .