eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_71.1
Εἰς Σολομών . Ὁ θεός , τὸ κρίμα σου τῷ βασιλεῖ δὸς καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱοῦ τοῦ βασιλέως κρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει . Οἱ λοιποὶ τοῦ « Σο λομῶνος » ἡρμήνευσαν . ἔστι δὲ καὶ ἕτερος τοῦ αὐτοῦ ἐν ταῖς ᾠδαῖς τῶν ἀναβαθμῶν , οὗ ἡ ἀρχή · « ἐὰν μὴ κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον , εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν . » ἐν οἷς ἔοικεν ὁ Σολομὼν ἐπὶ τῇ κατασκευῇ τοῦ οἴκου , ὃν ἤγειρεν ἐν Ἱεροσολύμοις , πρῶτος αὐτὸς οἰκοδομήσας τὸ αὐτόθι ἱερὸν , τὴν ᾠδὴν πεποιῆσθαι , διδάσκουσα μόνα τὰ τοῦ θεοῦ οἰκοδομήματα διαιωνίζειν · τὰ γὰρ ἀνθρώπινα καιρῷ συνίστασθαι · καὶ αὖθις καιρῷ διαλύσεσθαι · ὃ δὴ καὶ ἀπέβη ἐπὶ τῆς αὐτοῦ οἰκοδομῆς · οὐκ εἰς μακρὸν γοῦν ὁ ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευασθεὶς νεὼς ὑπὸ Βαβυλωνίων κατελύθη . Ἡ δὲ μετὰ χεῖρας προφητεία εἴτε εἰς αὐτὸν λέλεκται τὸν Σολομῶνα , εἴτε αὐτοῦ εἰσὶ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς · οἱ λόγοι ἕτερόν τινα παριστῶσι τὸν προφητευόμενον . διὸ οὔτε ψαλμὸς , οὔτε ᾠδὴ , οὔτε ὕμνος , οὔτε τι τούτοις παραπλήσιον ἐπιγέγραπται . ἀλλ’ ἔστι προφητεία θεσπίζουσα ἀναφανήσεσθαί τινα ἐν ἀνθρώποις πενήτων καὶ πτωχῶν σωτῆρα , καὶ τοῦτον ἄνωθέν ποθεν ἠρέμα καταβήσεσθαι καὶ ἀψοφητί · « καταβήσεται γὰρ ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον . » δικαιοσύνην τε λοιπὸν ἐμπολιτεύεσθαι τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ . ἐπικρατήσειν τε αὐτὸν οὐ τῆς Ἰουδαίας μόνης , οὐδὲ δυεῖν ἢ τριῶν ἐθνῶν , ἀλλὰ πάντων τῶν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης , πάντα τε τὰ ἔθνη ὑποταγήσεσθαι αὐτῷ , ὀνομαστόν τε αὐτὸν ἔσεσθαι παρὰ τοῖς πᾶσιν , οὐ κατά τινα χρόνον βραχὺν , ἀλλ’ εἰς ἅπαντα τὸν αἰῶνα . Καὶ τί γὰρ ἄλλ’ ἢ τοιοῦτόν τινα ἔσεσθαι τὸν θεσπιζόμενον ὁ μετὰ χεῖρας ὑπογράφει λόγος , ὁποῖον οὐδεὶς πώποτε οὔτε παρὰ τῷ Ἰουδαίων ἔθνει , οὔτε παρ’ ἑτέροις γεγονέναι μνημονεύει ; οὔτε γὰρ αὐτὸς Σολομὼν , οὔτε Δαυίδ , οὔτε τις τῶν μετ’ αὐτοὺς τοιοῦτος ἐφάνη , ὡς ἁρμόσαι τινὶ αὐτῶν τὰ ὑπὸ τῆς προφητείας σημαινόμενα . ὅρα τοίνυν εἰ μὴ ταῖς προτεταγμέναις διὰ τῶν ἔμπροσθεν περὶ τοῦ πάθους τοῦ σωτῆρος προρρήσεσιν ἀκολούθως συνῆπται ἡ μετὰ χεῖρας τὴν βασιλείαν αὐτοῦ διαγράφουσα . ἐχρῆν γὰρ ἡμᾶς καὶ τὰ περὶ ταύτης παιδευθῆναι . πολλῶν δὲ προφητειῶν τὸν ἐκ Δαυὶδ προελευσόμενον Χριστὸν ἀνυμνουσῶν · ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν ὑπολαβεῖν τινας τὸν Σολομῶνα δηλοῦσθαι δι’ αὐτῶν · μόνος γὰρ οὗτος τῶν υἱῶν Δαυὶδ ἐπιδοξότατα βασιλεύσας , καὶ τὸν νεὼν ἤγειρε τῷ θεῷ , καὶ σοφίᾳ διαπρέψαι μεμαρτύρηται ; Ἀναγκαίως ἡ προκειμένη προφητεία « εἰς Σολομῶνα » ἐπιγέγραπται · ἢ αὐτοῦ τοῦ Σολομῶντος εἶναι λέλεκται · ἵνα μηκέτι αὐτὸς νομίζηται ὁ προσδοκώμενος εἶναι ἐκ Δαυίδ · ἐξ αὐτοῦ δὲ Σολομὼν ἐλπίζεται ἕτερος ὁ καὶ αὐτῷ ἐπηγγελμένος . ἐὰν μὲν οὖν ἐκδεξώμεθα εἰς αὐτὸν εἰρῆσθαι τὸν Σολομῶνα τὸν ψαλμὸν κατὰ τὴν τῶν ἑβδομήκοντα προγραφὴν , ἐροῦμεν , ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , περὶ αὐτοῦ τὴν εὐχὴν ἀναπέμψαν τῷ θεῷ διὰ τοῦ πρώτου στίχου , δι’ οὗ εἴρηται · « ὁ θεὸς , τὸ κρίμα σου τῷ βα σιλεῖ δὸς , » τουτέστι τῷ Σολομῶνι , τὸν ἑξῆς λόγον περὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ γενησομένου ποιεῖται · διὸ ἐπιλέγει · « καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως · » δηλαδὴ τῷ μέλλοντι προελεύσεσθαι ἐκ σπέρματος αὐτοῦ Ἰησοῦ . ἢ τῶν προκειμένων ὁ νοῦς τοιοῦτος · ὅρος παρὰ τῆς σῆς θεότητος ἐξενήνεγκται , δόγμα τε καὶ κρίμα βασιλικὸν ἐκ σοῦ νεύματος διατέτακται , ὡς ἂν ἐκ τῆς Σολομῶνος διαδοχῆς ὁ τοῦ κόσμου σωτὴρ κατὰ σάρκα γεννηθείη . Τοῦτο οὖν τὸ κρίμα σου , ὁ θεὸς , ἤδη ποτὲ δώρησαι τῷ βασιλεῖ , δηλαδὴ τῷ Σολομῶνι , ὡς ἂν δι’ ἔργων χωρήσειαν οἱ λόγοι · καὶ αὐτῷ μὲν τῷ βασιλεῖ τὸ δηλωθὲν κρίμα παράσχου , τὴν δὲ δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως , τῷ μέλλοντι ἐκ σπέρματος αὐτοῦ προελεύσεσθαι · ἵν’ ὁ γεννώμενος ὁ ἐκ σπέρματος καὶ διάδοχος αὐτοῦ , ὑποδεξάμενος τὴν σὴν δικαιοσύνην , « διακρίνῃ τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ , καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει . » Καὶ ταῦτα μὲν , εἴπερ εἰς αὐτοῦ πρόσωπον τοῦ Σολομῶνος ἀναφέροιτο ἡ προγραφὴ κατὰ τοὺς Ἑβδομήκοντα περιέχουσα , « εἰς Σολομῶντα · » εἰ δὲ κατὰ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτὰς τοῦ Σολομῶντος εἶναι λέγοιτο ἡ προφητεία , φήσομεν , ὅτι αὐτὸς ὁ Σολομὼν , πνεύματος πληρωθεὶς , τρία διὰ τούτων παρίστησι πρόσωπα · τὸν θεὸν , ᾧ τὴν εὐχὴν ἀναπέμπει , καὶ τὸν βασιλέα , ὃν πέπειστο βασιλεύειν τῶν ὅλων , δηλαδὴ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ · καὶ τρίτον ὃν ἀνείληφεν ἄνθρωπον τὸν ἐκ σπέρματος Δαυὶδ ἐξ αὐτοῦ τε τοῦ Σολομῶνος γεννώμενον , ἕτερον ὄντα παρὰ τὸν βασιλέα τὸν διὰ τοῦ ψαλμοῦ φάντα · « ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ , διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα κυρίου . κύριος εἶπε πρὸς μέ · υἱός μου εἶ σύ · ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . » διὰ τούτων γὰρ σαφῶς καταστὰς , ἀκούει πρὸς τοῦ πατρός · « υἱός μου εἶ σύ · ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου . » οἶδε δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Σολομὼν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , σοφίαν ὀνομάζων αὐτὸν , ἐν οἷς ἐξ αὐτοῦ προσώπου ἐν Παροιμίαις τάδε φησίν · « ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλὴν , καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην . δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσι · » καὶ ἑξῆς · « κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ . πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέ με , πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι · πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με . » γέννημα τοίνυν τοῦ θεοῦ ἡ σοφία καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ μονογενής · καὶ περὶ αὐτοῦ τὴν παροῦσαν εὐχὴν ἀναπέμπει ὁ Σολομὼν φάσκων · « ὁ θεὸς , τὸ κρίμα σου τῷ βασιλεῖ δὸς , » δῆλον δ’ ὅτι τῷ μονογενεῖ λόγῳ σου . Ἐπειδὴ γὰρ ἔκρινας αὐτὸν ἐπὶ γῆς ὀφθῆναι , ἵνα μὴ μόνον τῶν κατ’ οὐρανῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπὶ γῆς βασιλεύῃ , τοῦτο τὸ κρίμα ἤδη ποτὲ ἐπὶ πέρας ἀγέσθω · καὶ τὴν δικαιοσύνην δὲ τὴν σὴν τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως δὸς , ὁ θεός · υἱοῦ βασιλέως ἐνταῦθα τοῦ κατὰ σάρκα νοουμένου ἐκ σπέρματος Δαυὶδ , ὃν αὐτὸς ἑαυτῷ ὁ προὼν τοῦ θεοῦ λόγος ἐξ ἁγίου πνεύματος καὶ τῆς ἁγίας παρθένου συνεστήσατο · ὃν καὶ ἐν Παροιμίαις αἰνίττεσθαι τὸν Σολομῶνα ἡγοῦμαι δι’ ὧν γράφει λέγων · « τίς ἀνέβη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ κατέβη ; τίς συνήγαγεν ἀνέμους ἐν κόλπῳ ; τίς συνέστρεψεν ὕδωρ ἐν ἱματίῳ ; τίς ἐκράτησε πάντων τῶν ἄκρων τῆς γῆς ; τί ὄνομα αὐτῷ , καὶ τί ὄνομα τῷ υἱῷ αὐτοῦ ; » οὕτω γὰρ ἡρμήνευσαν οἱ λοιποί · ὁ μὲν Ἀκύλας εἰπών · « τί ὄνομα αὐτῷ , καὶ τί ὄνομα τῷ υἱῷ αὐτοῦ ; » καὶ ὁ Θεοδοτίων ὁμοίως · « τί ὄνομα αὐτῷ , καὶ τί ὄνομα τῷ υἱῷ αὐτοῦ ; » σαφῶς γὰρ ἐν τούτοις μὲν κρατήσας τῆς γῆς , καὶ καταβεβηκὼς καὶ ἀνελθὼν εἰς οὐρανὸν , τά τε λοιπὰ δεόμενα τῆς κατὰ σχολὴν ἑρμηνείας πεποιηκὼς , οὐδεὶς ἂν γένοιτο ἕτερος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , ὃς αὐτὰ δὴ ταῦτα διδάσκων ἔλεγεν · « οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου · » Ὁ δ’ ἐνταῦθα λεγόμενος αὐτοῦ υἱὸς εἴη ἂν ὁ κατὰ τὴν σάρκα νοούμενος , ἣν ἀνείληφεν ἐκ σπέρματος Δαυὶδ καὶ Σολομῶνος γενομένην . ἀλλ’ ἐπεὶ Ἰουδαίων παῖδες τὰς προκειμένας τῶν Παροιμιῶν φωνὰς ἐπὶ τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν ἀνάξουσιν , οὐκ εἰδότες τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , δεικτέον αὐτοῖς ἐκ τῶν προκειμένων ὡς υἱὸν θεοῦ , σαφῶς καὶ διαρρήδην παρίστησιν ἡ γραφὴ λέγουσα · « τί ὄνομα αὐτῷ , καὶ τί ὄνομα τῷ υἱῷ αὐτοῦ ; » φάσκων δὲ ὁ λόγος ἐν τῷ ψαλμῷ · « ὁ θεὸς , τὸ κρίμα σου τῷ βασιλεῖ δὸς , » ἄλλο εἶναι τὸ κρίμα παρὰ τὴν κρίσιν διδάσκει . κρίμα γὰρ τὸ ἅπαξ δόξαν τῷ θεῷ καὶ τὸ κριθὲν παρ’ αὐτῷ τυγχάνει · κρίσις δὲ τῶν κρινομένων διάκρισις , ᾗ παρακολουθεῖ τὸ κατ’ ἀξίαν ἀπονεμητικὸν ἑκάστῳ . διόπερ ἐνταῦθα οὐ τὴν κρίσιν ἀξιοῖ δοῦναι τῷ βασιλεῖ · ἀλλὰ τὸ κρίμα , τουτέστι τὸ δόγμα καὶ τὸ κριθὲν τῷ πατρὶ περὶ τῆς εἰς ἀνθρώπους θεοφανείας αὐτοῦ . Τὸ μὲν οὖν κρίμα τῷ βασιλεῖ δέδοται · ἡ δὲ δικαιοσύνη τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως . δικαιοσύνη γὰρ ἦν αὐτὸς ὁ βασιλεὺς , ὥσπερ οὖν παρίστησιν ὁ ἀπόστολος εἰπών · « ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ θεοῦ , δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς , καὶ ἀπολύτρωσις » αὕτη τοίνυν ἡ τοῦ πατρὸς δικαιοσύνη τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως δέδοται τῷ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα γενομένῳ · ἐν ᾧ κατῴκησεν ὥσπερ ἐν ναῷ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος καὶ ἡ σοφία , καὶ ἡ δικαιοσύνη . τὴν δὲ αἰτίαν τοῦ δοθῆναι τὴν δικαιοσύνην τῷ δηλωθέντι υἱῷ τοῦ βασιλέως , ἑξῆς διδάσκει λέγων · « κρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ , καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει . » ἔδει γὰρ τοὺς πτωχοὺς τοῦ θεοῦ καὶ τὸν ἐν ἀνθρώποις λαὸν αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλέως διακρίνεσθαι ἐν δικαιοσύνῃ · ἐπεὶ μὴ ἐχώρουν ἄλλως δέξασθαι τὸν βασιλέα . διόπερ μορφὴν δούλου λαβὼν καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , δι’ οὗ ἀνείληφεν υἱοῦ ἀνθρώπου ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν κατὰ τὸν τοῦ δικαίου λόγον , « ἐξελέξατο ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον , » καὶ τοὺς καλουμένους αὐτοῦ πτωχοὺς , οὓς καὶ μακαρίζων ἔλεγε · « μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . » καὶ ἄλλως δὲ περὶ τῆς δικαιοσύνης διδάσκει ὁ ἀπόστολος λέγων · « οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον · δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι , Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι . δικαιοσύνη γὰρ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται . » καὶ περὶ τῶν πτωχῶν πάλιν ὁ αὐτὸς διασαφεῖ λέγων · « βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν , ἀδελφοί · ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα , οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς , οὐ πολλοὶ δυνατοί · ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεὸς , ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφούς · καὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο , καὶ τὰ μὴ ὄντα , ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ · ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ . »
Lemmas: εἰς Σολομών . ὁ θεός , ὁ κρίμα σύ ὁ βασιλεύς δίδωμι καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁ υἱός ὁ βασιλεύς κρίνω ὁ λαός σύ ἐν δικαιοσύνη καί ὁ πτωχός σύ ἐν κρίσις . ὁ λοιπός ὁ « Σο λομονος » ἑρμηνεύω . εἰμί δέ καί ἕτερος ὁ αὐτός ἐν ὁ ᾠδή ὁ ἀναβαθμός , ὅς ὁ ἀρχή · « ἐάν μή κύριος οἰκοδομέω οἶκος , εἰς μάτην κοπιάω ὁ οἰκοδομέω αὐτός . » ἐν ὅς ἔοικα ὁ Σολομών ἐπί ὁ κατασκευή ὁ οἶκος , ὅς ἐγείρω ἐν Ἱερουσαλήμ , πρῶτος αὐτός οἰκοδομέω ὁ αὐτόθι ἱερόν , ὁ ἀοιδή ποιέω , διδάσκω μόνος ὁ ὁ θεός οἰκοδόμημα διαιωνίζω · ὁ γάρ ἀνθρώπινος καιρός συνίστημι · καί αὖθις καιρός διαλύω · ὅς δή καί ἀποβαίνω ἐπί ὁ αὐτός οἰκοδομεύς · οὐ εἰς μακρός γοῦν ὁ ὑπό αὐτός κατασκευάζω ναός ὑπό Βαβυλώνιος καταλύω . ὁ δέ μετά χείρ προφητεία εἴτε εἰς αὐτός λέγω ὁ Σολομών , εἴτε αὐτός εἰμί κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής · ὁ λόγος ἕτερος τις παρίστημι ὁ προφητεύω . διό οὔτε ψαλμός , οὔτε ἀοιδή , οὔτε ὕμνος , οὔτε τίς οὗτος παραπλήσιος ἐπιγράφω . ἀλλά εἰμί προφητεία θεσπίζω ἀναφαίνω τις ἐν ἄνθρωπος πένης καί πτωχός σωτήρ , καί οὗτος ἄνωθεν πόθεν ἠρέμα καταβαίνω καί ἀψοφητί · « καταβαίνω γάρ ὡς ὑετός ἐπί πόκος . » δικαιοσύνη τε λοιπός ἐμπολιτεύω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ αὐτός παρουσία . ἐπικρατέω τε αὐτός οὖον ὁ Ἰουδαῖος μόνος , οὐδέ δύο ἢ τρεῖς ἔθνος , ἀλλά πᾶς ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω , πᾶς τε ὁ ἔθνος ὑποτάσσω αὐτός , ὀνομαστός τε αὐτός εἰμί παρά ὁ πᾶς , οὖον κατά τις χρόνος βραχύς , ἀλλά εἰς ἅπας ὁ αἰών . καί τίς γάρ ἄλλος ἢ τοιοῦτος τις εἰμί ὁ θεσπίζω ὁ μετά χείρ ὑπογράφω λόγος , ὁποῖος οὐδείς πώποτε οὔτε παρά ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , οὔτε παρά ἕτερος γίγνομαι μνημονεύω ; οὔτε γάρ αὐτός Σολομών , οὔτε Δαυίδ , οὔτε τις ὁ μετά αὐτός τοιοῦτος φαίνω , ὡς ἁρμόζω τις αὐτός ὁ ὑπό ὁ προφητεία σημαίνω . ὁράω τοίνυν εἰμί μή ὁ προτάσσω διά ὁ ἔμπροσθεν περί ὁ πάθος ὁ σωτήρ πρόρρησις ἀκόλουθος συνάπτω ὁ μετά χείρ ὁ βασίλειος αὐτός διαγράφω . χρή γάρ ἐγώ καί ὁ περί οὗτος παιδεύω . πολύς δέ προφητεία ὁ ἐκ Δαυίδ προέρχομαι Χριστός ἀνυμνέω · ἐπεί εἰκός εἰμί ὑπολαμβάνω τις ὁ Σολομών δηλόω διά αὐτός · μόνος γάρ οὗτος ὁ υἱός Δαυίδ ἐπίδοξος βασιλεύω , καί ὁ ναός ἐγείρω ὁ θεός , καί σοφία διαπρέπω μαρτυρέω ; ἀναγκαῖος ὁ πρόκειμαι προφητεία « εἰς Σολομών » ἐπιγράφω · ἢ αὐτός ὁ Σολομών εἰμί λέγω · ἵνα μηκέτι αὐτός νομίζω ὁ προσδοκάω εἰμί ἐκ Δαυίδ · ἐκ αὐτός δέ Σολομών ἐλπίζω ἕτερος ὁ καί αὐτός ἐπαγγέλλω . ἐάν μέν οὖν ἐκδείκνυμι εἰς αὐτός εἴρω ὁ Σολομών ὁ ψαλμός κατά ὁ ὁ ἑβδομήκοντα προγραφή , εἴρω , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , περί αὐτός ὁ εὐχή αναπέμπω ὁ θεός διά ὁ πρῶτος στίχος , διά ὅς εἴρω · « ὁ θεός , ὁ κρίμα σύ ὁ βάω σιλεῖ δίδωμι , » τουτέστι ὁ Σολομών , ὁ ἑξῆς λόγος περί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ποιέω · διό ἐπιλέγω · « καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁ υἱός ὁ βασιλεύς · » δηλαδή ὁ μέλλω προέρχομαι ἐκ σπέρμα αὐτός Ἰησοῦς . ἢ ὁ πρόκειμαι ὁ νόος τοιοῦτος · ὅρος παρά ὁ σός θεότης ἐκφέρω , δόγμα τε καί κρίμα βασιλικός ἐκ σύ νεῦμα διατάσσω , ὡς εἄν ἐκ ὁ Σολομών διαδοχή ὁ ὁ κόσμος σωτήρ κατά σάρξ γεννάω . οὗτος οὖν ὁ κρίμα σύ , ὁ θεός , ἤδη ποτέ δωρέω ὁ βασιλεύς , δηλαδή ὁ Σολομών , ὡς εἄν διά ἔργον χωρέω ὁ λόγος · καί αὐτός μέν ὁ βασιλεύς ὁ δηλόω κρίμα παρέχω , ὁ δέ δικαιοσύνη σύ ὁ υἱός ὁ βασιλεύς , ὁ μέλλω ἐκ σπέρμα αὐτός προέρχομαι · ἵνα ὁ γεννάω ὁ ἐκ σπέρμα καί διάδοχος αὐτός , ὑποδείκνυμι ὁ σός δικαιοσύνη , « διακρίνω ὁ λαός σύ ἐν δικαιοσύνη , καί ὁ πτωχός σύ ἐν κρίσις . » καί οὗτος μέν , εἴπερ εἰς αὐτός πρόσωπον ὁ Σολομών ἀναφέρω ὁ προγραφή κατά ὁ ἑβδομήκοντα περιέχω , « εἰς Σολομών · » εἰμί δέ κατά ὁ λοιπός ἑρμηνευτής ὁ Σολομών εἰμί λέγω ὁ προφητεία , φημί , ὅτι αὐτός ὁ Σολομών , πνεῦμα πληρόω , τρεῖς διά οὗτος παρίστημι πρόσωπον · ὁ θεός , ὅς ὁ εὐχή ἀναπέμπω , καί ὁ βασιλεύς , ὅς πείθω βασιλεύω ὁ ὅλος , δηλαδή ὁ υἱός ὁ θεός · καί τρίτος ὅς ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ ἐκ αὐτός τε ὁ Σολομών γεννάω , ἕτερος εἰμί παρά ὁ βασιλεύς ὁ διά ὁ ψαλμός φημί · « ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός , διαγγέλλω ὁ πρόσταγμα κύριος . κύριος εἶπον πρός ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σῦς · ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . » διά οὗτος γάρ σαφῶς καθίστημι , ἀκούω πρός ὁ πατήρ · « υἱός ἐγώ εἰμί σῦς · ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ . » οἶδα δέ καί αὐτός ὁ Σολομών ὁ υἱός ὁ θεός , σοφία ὀνομάζω αὐτός , ἐν ὅς ἐκ αὐτός πρόσωπον ἐν παροιμία ὅδε φημί · « ἐγώ ὁ σοφία κατασκηνόω βουλή , καί γνῶσις καί ἔννοια ἐγώ ἐπικαλέω . διά ἐγώ βασιλεύς βασιλεύω · » καί ἑξῆς · « κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός . πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ , πρό ὁ ὄρος ἑδράζω · πρό δέ πᾶς βουνός γεννάω ἐγώ . » γέννημα τοίνυν ὁ θεός ὁ σοφία καί ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής · καί περί αὐτός ὁ πάρειμι εὐχή ἀναπέμπω ὁ Σολομών φάσκω · « ὁ θεός , ὁ κρίμα σύ ὁ βασιλεύς δίδωμι , » δῆλος δέ ὅτι ὁ μονογενής λόγος σύ . ἐπεί γάρ κρίνω αὐτός ἐπί γῆ ὁράω , ἵνα μή μόνος ὁ κατά οὐρανός , ἀλλά καί ὁ ἐπί γῆ βασιλεύω , οὗτος ὁ κρίμα ἤδη ποτέ ἐπί πέρας ἄγω · καί ὁ δικαιοσύνη δέ ὁ σός ὁ υἱός ὁ βασιλεύς δίδωμι , ὁ θεός · υἱός βασιλεύς ἐνταῦθα ὁ κατά σάρξ νοέω ἐκ σπέρμα Δαυίδ , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ ὁ προέρχομαι ὁ θεός λόγος ἐκ ἅγιος πνεῦμα καί ὁ ἅγιος παρθένος συνίστημι · ὅς καί ἐν παροιμία αἰνίσσομαι ὁ Σολομών ἡγέομαι διά ὅς γράφω λέγω · « τίς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός καί καταβαίνω ; τίς συνάγω ἄνεμος ἐν κόλπος ; τίς συστρέφω ὕδωρ ἐν ἱμάτιον ; τίς κρατέω πᾶς ὁ ἄκρος ὁ γῆ ; τίς ὄνομα αὐτός , καί τίς ὄνομα ὁ υἱός αὐτός ; » οὗτος γάρ ἑρμηνεύω ὁ λοιπός · ὁ μέν Ἀκύλας εἶπον · « τίς ὄνομα αὐτός , καί τίς ὄνομα ὁ υἱός αὐτός ; » καί ὁ Θεοδοτίων ὁμοίως · « τίς ὄνομα αὐτός , καί τίς ὄνομα ὁ υἱός αὐτός ; » σαφῶς γάρ ἐν οὗτος μέν κρατέω ὁ γῆ , καί καταβαίνω καί ἀνέρχομαι εἰς οὐρανός , ὁ τε λοιπάς δήω ὁ κατά σχολή ἑρμηνεία ποιέω , οὐδείς εἄν γίγνομαι ἕτερος ὁ υἱός ὁ θεός , ὅς αὐτός δή οὗτος διδάσκω λέγω · « οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · » ὁ δέ ἐνταῦθα λέγω αὐτός υἱός εἰμί εἄν ὁ κατά ὁ σάρξ νοέω , ὅς ἀναλαμβάνω ἐκ σπέρμα Δαυίδ καί Σολομών γίγνομαι . ἀλλά ἐπεί Ἰουδαῖος παῖς ὁ πρόκειμαι ὁ παροιμία φωνή ἐπί ὁ ἐπί πᾶς θεός ἀνάγω , οὐ οἶδα ὁ υἱός ὁ θεός , δεικτέος αὐτός ἐκ ὁ πρόκειμαι ὡς υἱός θεός , σαφῶς καί διαρρήδην παρίστημι ὁ γραφή λέγω · « τίς ὄνομα αὐτός , καί τίς ὄνομα ὁ υἱός αὐτός ; » φάσκω δέ ὁ λόγος ἐν ὁ ψαλμός · « ὁ θεός , ὁ κρίμα σύ ὁ βασιλεύς δίδωμι , » ἄλλος εἰμί ὁ κρίμα παρά ὁ κρίσις διδάσκω . κρίμα γάρ ὁ ἅπαξ δόξα ὁ θεός καί ὁ κρίνω παρά αὐτός τυγχάνω · κρίσις δέ ὁ κρίνω διάκρισις , ὅς παρακολουθέω ὁ κατά ἄξιος ἀπονεμητικός ἕκαστος . διόπερ ἐνταῦθα οὖον ὁ κρίσις ἀξιόω δίδωμι ὁ βασιλεύς · ἀλλά ὁ κρίμα , τουτέστι ὁ δόγμα καί ὁ κρίνω ὁ πατήρ περί ὁ εἰς ἄνθρωπος θεοφάνεια αὐτός . ὁ μέν οὖν κρίμα ὁ βασιλεύς δίδωμι · ὁ δέ δικαιοσύνη ὁ υἱός ὁ βασιλεύς . δικαιοσύνη γάρ εἰμί αὐτός ὁ βασιλεύς , ὥσπερ οὖν παρίστημι ὁ ἀπόστολος εἶπον · « ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό θεός , δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός , καί ἀπολύτρωσις » οὗτος τοίνυν ὁ ὁ πατήρ δικαιοσύνη ὁ υἱός ὁ βασιλεύς δίδωμι ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρξ γίγνομαι · ἐν ὅς κατοικέω ὥσπερ ἐν ναός ὁ ὁ θεός λόγος καί ὁ σοφία , καί ὁ δικαιοσύνη . ὁ δέ αἴτιος ὁ δίδωμι ὁ δικαιοσύνη ὁ δηλόω υἱός ὁ βασιλεύς , ἑξῆς διδάσκω λέγω · « κρίνω ὁ λαός σύ ἐν δικαιοσύνη , καί ὁ πτωχός σύ ἐν κρίσις . » ἐσθίω γάρ ὁ πτωχός ὁ θεός καί ὁ ἐν ἄνθρωπος λαός αὐτός ὑπό ὁ υἱός ὁ βασιλεύς διακρίνω ἐν δικαιοσύνη · ἐπεί μή χωρέω ἄλλως δέχομαι ὁ βασιλεύς . διόπερ μορφή δοῦλος λαμβάνω καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , διά ὅς ἀναλαμβάνω υἱός ἄνθρωπος ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος κατά ὁ ὁ Δίκαιος λόγος , « ἐκλέγω ἑαυτοῦ λαός περιούσιος , » καί ὁ καλέω αὐτός πτωχός , ὅς καί μακαρίζω λέγω · « μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . » καί ἄλλως δέ περί ὁ δικαιοσύνη διδάσκω ὁ ἀπόστολος λέγω · « οὖον γάρ ἐπαισχύνομαι ὁ εὐαγγέλιον · δύναμις γάρ θεός εἰμί εἰς σωτηρία πᾶς ὁ πιστεύω , Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην . δικαιοσύνη γάρ ἐν αὐτός ἀποκαλύπτω . » καί περί ὁ πτωχός πάλιν ὁ αὐτός διασαφέω λέγω · « βλέπω γάρ ὁ κλῆσις σύ , ἀδελφός · ὅτι οὖον πολύς σοφός κατά σάρξ , οὖον πολύς εὐγενής , οὖον πολύς δυνατός · ἀλλά ὁ μωρός ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ θεός , ἵνα καταισχύνω ὁ σοφός · καί ὁ ἀσθενής καί ὁ ἐξουθενέω ἐκλέγω , καί ὁ μή εἰμί , ἵνα ὁ εἰμί καταργέω · ὅπως μή καυχάομαι πᾶς σάρξ ἐνώπιος ὁ θεός . »