eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_73.3
Εἶπαν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν αἱ συγγένειαι αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό · καταπαύσωμεν τὰς ἑορτὰς τοῦ θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς . τὰ σημεῖα ἡμῶν οὐκ ἴδομεν , οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης , καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι . Τὰ προλεχθέντα πάντα δυσσεβεῖ σκοπῷ , φησί , διεπράξαντο οἱ ἐχθροί σου · τό τε γὰρ ἁγιαστήριόν σου ἐνεπύρισαν καὶ τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου ἐβεβήλωσαν καὶ τὰ λοιπὰ πάντα τετολμήκασιν οὐκ ἀνθρώποις ἐπιβουλεύοντες οὐδὲ τὸν τόπον πολιορκεῖν προθέμενοι , σοὶ δὲ τῷ θεῷ πολεμοῦντες καὶ τὰς ἑορτάς σου καταλῦσαι διανοούμενοι . ταῦτα δέ , εἰ καὶ μὴ στόματι ἐλάλουν , ἀλλὰ ταῖς καρδίαις αὐτῶν καὶ ταῖς ἐνθυμήσεσιν ἐλογίζοντο . Ἀλλὰ τότε μὲν οἱ ἐχθροὶ τοῦ θεοῦ ταῦτα λογιζόμενοι τὸν πάλαι τῷ θεῷ ἀφωρισμένον τόπον καθῄρουν , ὁ δὲ μέγας καὶ δυνατὸς θεὸς ἀνθ’ ἑνὸς ἐκείνου τὰς ἀπ’ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐκκλησίας ἐν πᾶσι συνίστη τοῖς ἔθνεσι . καὶ οἱ μὲν ἐχθροί σου , φησίν , καὶ πολέμιοι τὰ ἑαυτῶν σημεῖα ἔθηκαν ἐν ὑψηλῷ καὶ ἐπισήμοις τόποις παρ’ αὐτὰς τὰς εἰσόδους τοῦ ἱεροῦ , ὡς ἂν πάντες οἱ διιόντες ὁρῷεν αὐτῶν τὰ νικητήρια · ἡμεῖς δέ , ὧν ἐκ προσώπου ἱκετήριος εὐχὴ ἀναπέμπεται , τὰ σημεῖα ἡμῶν οὐκ ἴδομεν . Πῶς δὲ οὐκ ἴδομεν ἡμῶν τὰ σημεῖα , ἀλλ’ ἐπεὶ οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης , καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι ; Πάλαι μὲν γὰρ καθ’ ἕκαστον καιρὸν καὶ κατὰ γενεὰς καὶ κατὰ διαδοχὰς τῶν ἡμετέρων πατέρων προφῆται συνῆσαν αὐτοῖς πολιορκουμένοις καὶ εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπαγομένοις , ὅπερ ἦν μέγιστον δεῖγμα καὶ σημεῖον τοῦ μὴ ἀνεπισκόπους αὐτοὺς ὑπάρχειν · ἡ γοῦν προνοητικὴ τῶν ὅλων δύναμις ὥσπερ ἰατροὺς ἐν ταῖς ἐσχάταις συμφοραῖς τοὺς προφήτας τῷ τότε λαῷ καθίστη , καὶ ταῦτα ἦν τοῦ θεοῦ τὰ σημεῖα . νῦν δὲ εἰς ἡμᾶς γινόμενα ὅτε τὰ προλεχθέντα δι’ ἔργων χωρεῖ , τὰ σημεῖα ἡμῶν οὐκ ἴδομεν , διὸ οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης , καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι · Εἰ μὲν γὰρ πρὸς καιρὸν βραχὺν διέλιπον οἱ προφῆται εἶτα μετὰ ταῦτα πάλιν ἀνεφάνησαν , οὐκ ἂν ἐλέγετο · καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι · νῦν δὲ ἐπειδὴ μετὰ τὰ κατὰ τοῦ σωτῆρος τολμηθέντα αὐτοῖς Ῥωμαίων ἐπιστάντων καὶ τὸν τόπον ἐκ βάθρων ἐρημωσάντων οὐδαμοῦ προφῆται παρῆσαν τοῖς πολιορκουμένοις ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις γεγόνασιν οὐδ’ ἤμελλον εἰσαῦθίς ποτε ἀναστήσεσθαι , θαυμαστῶς ἡ πρόρρησις φήσασα · οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης , ἐπήγαγεν · καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι · ὅπερ οὔτ’ ἐπὶ τῶν Βαβυλωνίων χρόνων ἥρμοττε λέγεσθαι οὔτ’ ἐπὶ τῶν παλαιοτέρων . ἤκμαζε γοῦν καθ’ ἑκάστην γενεὰν παρ’ αὐτοῖς ἡ τῶν προφητῶν διαδοχή , ἣ καὶ διήρκεσεν μέχρις Ἰωάννου τοῦ προφήτου .
Lemmas: εἶπον ἐν ὁ Καρδία αὐτός ὁ συγγένεια αὐτός ἐπί ὁ αὐτός · καταπαύω ὁ ἑορτή ὁ θεός ἀπό ὁ γῆ . ὁ σημεῖον ἐγώ οὐ ὁράω , οὐ εἰμί ἔτι προφήτης , καί ἐγώ οὖον γιγνώσκω ἔτι . ὁ προλέγω πᾶς δυσσεβής σκοπός , φημί , διαπράσσω ὁ ἐχθρός σύ · ὁ τε γάρ ἁγιαστήριον σύ ἐμπυρίζω καί ὁ σκήνωμα ὁ ὄνομα σύ βεβηλόω καί ὁ λοιπάς πᾶς τολμάω οὐ ἄνθρωπος ἐπιβουλεύω οὐδέ ὁ τόπος πολιορκέω προτίθημι , σύ δέ ὁ θεός πολεμέω καί ὁ ἑορτή σύ καταλύω διανοέομαι . οὗτος δέ , εἰμί καί μή στόμα λαλέω , ἀλλά ὁ Καρδία αὐτός καί ὁ ἐνθύμησις λογίζομαι . ἀλλά τότε μέν ὁ ἐχθρός ὁ θεός οὗτος λογίζομαι ὁ πάλαι ὁ θεός ἀφορίζω τόπος καθαιρέω , ὁ δέ μέγας καί δυνατός θεός ἀντί εἷς ἐκεῖνος ὁ ἀπό ἀνατολή ἥλιος μέχρι δυσμή κατά ὅλος ὁ οἰκέω ἐκκλησία ἐν πᾶς συνίστημι ὁ ἔθνος . καί ὁ μέν ἐχθρός σύ , φημί , καί πολέμιος ὁ ἑαυτοῦ σημεῖον τίθημι ἐν ὑψηλός καί ἐπίσημος τόπος παρά αὐτός ὁ εἴσοδος ὁ ἱερός , ὡς εἄν πᾶς ὁ δίειμι ὁράω αὐτός ὁ νικητήριος · ἐγώ δέ , ὅς ἐκ πρόσωπον ἱκετήριος εὐχή ἀναπέμπω , ὁ σημεῖον ἐγώ οὐ ὁράω . Πῶς δέ οὐ ὁράω ἐγώ ὁ σημεῖον , ἀλλά ἐπεί οὐ εἰμί ἔτι προφήτης , καί ἐγώ οὖον γιγνώσκω ἔτι ; Πάλη μέν γάρ κατά ἕκαστος καιρός καί κατά γενεά καί κατά διαδοχή ὁ ἡμέτερος πατήρ προφήτης σύνειμι αὐτός πολιορκέω καί εἰς αἰχμαλωσία ἀπάγω , ὅσπερ εἰμί μέγας δεῖγμα καί σημεῖον ὁ μή ἀνεπίσκοπος αὐτός ὑπάρχω · ὁ γοῦν προνοητικός ὁ ὅλος δύναμις ὥσπερ ἰατρός ἐν ὁ ἔσχατος συμφορά ὁ προφήτης ὁ τότε λαός καθίστημι , καί οὗτος εἰμί ὁ θεός ὁ σημεῖον . νῦν δέ εἰς ἐγώ γίγνομαι ὅτε ὁ προλέγω διά ἔργον χωρέω , ὁ σημεῖον ἐγώ οὐ ὁράω , διό οὐ εἰμί ἔτι προφήτης , καί ἐγώ οὖον γιγνώσκω ἔτι · εἰμί μέν γάρ πρός καιρός βραχύς διαλείπω ὁ προφήτης εἶτα μετά οὗτος πάλιν ἀναφαίνω , οὐ εἄν λέγω · καί ἐγώ οὖον γιγνώσκω ἔτι · νῦν δέ ἐπεί μετά ὁ κατά ὁ σωτήρ τολμάω αὐτός Ῥωμαῖος ἐφίστημι καί ὁ τόπος ἐκ βάθρον ἐρημόω οὐδαμοῦ προφήτης πάρειμι ὁ πολιορκέω ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος γίγνομαι οὐδέ μέλλω εἰσαῦθις ποτός ἀνίστημι , θαυμαστός ὁ πρόρρησις φημί · οὐ εἰμί ἔτι προφήτης , ἐπάγω · καί ἐγώ οὖον γιγνώσκω ἔτι · ὅσπερ οὔτε ἐπί ὁ Βαβυλώνιος χρόνος ἁρμόζω λέγω οὔτε ἐπί ὁ παλαιός . ἀκμάζω γοῦν κατά ἕκαστος γενεά παρά αὐτός ὁ ὁ προφήτης διαδοχή , ὅς καί διαρκέω μέχρι Ἰωάννης ὁ προφήτης .