eusebius-scr-eccl.commentaria-in-psalmos Ps_108.2
Ὁ θεός , τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς , ὅτι στόμα ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου ἐπ’ ἐμὲ ἠνοίχθη , ἐλάλησαν κατ’ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ καὶ λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν . ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με , ἐγὼ δὲ προσευχόμην . καὶ ἔθεντο κατ’ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου . Ὁ παρὼν ψαλμὸς ἀναφέρεται εἰς πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ τὰ πάθη περιέχων αὐτοῦ . μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ ἡ γραφὴ τῶν , ἔνθα ὁ Πέτρος τῆς τοῦ προδότου Ἰούδα ἐκπτώσεως μνημονεύσας καὶ παραινέσας ἕτερον δεῖν παραληφθῆναι εἰς τὸν τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἀριθμὸν μαρτυρίᾳ κέχρηται προφητικῇ ἐν τῷ προκειμένῳ ψαλμῷ φασκούσῃ · καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος , ὥστε κατὰ τὴν τοῦ Πέτρου διδασκαλίαν περὶ τοῦ Ἰούδα αὐτὴν ταύτην εἰρῆσθαι τὴν φωνὴν καὶ τὰς λοιπὰς ἐν τῷ ψαλμῷ φερομένας . Ὁ τοίνυν σωτὴρ διὰ τῶν προκειμένων ἀρχόμενος ἀνθρωπίνως , ὡς γενόμενος ἄνθρωπος , μείνας θεὸς ὅπερ ἦν , ἱκετεύει τὸν ἑαυτοῦ πατέρα μὴ κατορθῶσαι τοὺς ἐπιβουλεύοντας τῇ ἑαυτοῦ σπουδῇ . σπουδὴ δὲ αὐτοῦ πᾶσα ἦν σβέσαι μὲν ἐξ ἀνθρώπων πᾶσαν εἰδωλολατρείαν , αἴνεσιν δὲ τῷ πατρὶ καταστήσασθαι ἐπὶ τῆς γῆς . ὃ δὴ καὶ ἐν ἑτέροις διδάσκει λέγων · ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου . ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε . οἱ δὲ εἰς θάνατον αὐτῷ ἐπιβουλεύοντες κατασιγάσαι ταύτην αὐτὴν τὴν αἴνεσιν καὶ κατασιωπῆσαι σπουδὴν ἐποιοῦντο . ἀλλὰ σύ , φησίν , ὦ πάτερ , μὴ συγχωρήσῃς ἀποσιωπηθῆναι τὴν αἴνεσίν μου τὴν εἰς τὴν σὴν τιμὴν καὶ δόξαν σπουδαζομένην . Στόμα δὲ ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου μάλιστα μὲν καὶ πᾶν τὸ τῶν Φαρισαίων καὶ γραμματέων ἐτύγχανε τῶν μεθ’ ὑποκρίσεως αὐτὸν διδάσκαλον καὶ ῥαββὶν ἀποκαλούντων , ἐξαιρέτως δὲ τὸ τοῦ Ἰούδα , ὃς τὸν ἑαυτοῦ σωτῆρα καὶ κύριον φιλήματι προεδίδου . αὐτοὶ οὗτοι μηδὲν ἀδικηθέντες ὑπ’ αὐτοῦ δωρεὰν αὐτὸν ἐπολέμουν καὶ δέον ἀγαπᾶν ὡς εὐεργέτην καὶ μὴ μόνον τῶν σωμάτων , ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἰατρόν . οἱ δὲ διαβολὰς ἔραπτον κατ’ αὐτοῦ , ὧν τοῦτον , φησίν , ὑπ’ αὐτῶν πραττομένων τὸν τρόπον οὐ τὴν ὁμοίαν αὐτοῖς ἐγὼ μετηρχόμην , τῇ δὲ πρὸς σέ , τὸν θεόν , εὐχῇ ἐσχόλαζον μονονουχὶ καὶ τοὺς ἐμοὶ μαθητευομένους ἔργῳ διδάσκων , ὁποίους καὶ αὐτοὺς εἶναι προσήκει , εἴ ποτε τοῖς ὁμοίοις περιπίπτοιεν . ἐπειδὴ δὲ μέσως εἴρηται τὸ ἐγὼ δὲ προσηυχόμην , τίνα δὲ ἦν , ἃ προσηύχετο , οὐκ ἐκφέρεται , εἴποι ἄν τις εἰκότως , ὅτι ταῦτα προσηύχετο καὶ ὑπὲρ ἐκείνων , ἃ δὴ σύμφωνα ἦν ταῖς αὐτοῦ διδασκαλίαις , δι’ ὧν ἔφασκε · προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων καὶ διωκόντων ὑμᾶς , ἵνα γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους . καὶ ἀλλαχοῦ δὲ ἡμᾶς διδάσκει ἐν τοῖς καιροῖς τῶν πειρασμῶν μὴ προσέχειν τοῖς ἔξωθεν ἀεὶ θορυβοῦσιν ἡμᾶς , ἄνω δὲ πρὸς τὸν θεὸν ἔχειν τὴν διάνοιαν . ὅπως δὲ ἀντὶ ἀγαθῶν κακὰ καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀγαπήσεως ἐπεδείκνυτο , οὐδὲν δεῖ λέγειν τῆς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἱστορίας περιεχούσης τὸ πλῆθος τῶν εὐεργεσιῶν , ὧν ἐνανθρωπήσας αὐτοῖς παρεῖχε θεραπεύων αὐτῶν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν .
Lemmas: ὁ θεός , ὁ αἴνεσις ἐγώ μή παρασιωπάω , ὅτι στόμα ἁμαρτωλός καί στόμα δόλιος ἐπί ἐγώ ἀνοίγνυμι , λαλέω κατά ἐγώ γλῶσσα δόλιος καί λόγος μῖσος κυκλόω ἐγώ καί πολεμέω ἐγώ δωρεά . ἀντί ὁ ἀγαπάω ἐγώ ἐνδιαβάλλω ἐγώ , ἐγώ δέ προσεύχομαι . καί τίθημι κατά ἐγώ κακός ἀντί ἀγαθός καί μῖσος ἀντί ὁ ἀγάπησις ἐγώ . ὁ πάρειμι ψαλμός ἀναφέρω εἰς πρόσωπον ὁ Χριστός ὁ πάθος περιέχω αὐτός . μαρτυρέω δέ ὁ λόγος ὁ γραφή ὁ , ἔνθα ὁ Πέτρος ὁ ὁ προδότης Ἰούδας ἔκπτωσις μνημονεύω καί παραινέω ἕτερος δήω παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ δώδεκα ἀπόστολος ἀριθμός μαρτυρία χράομαι προφητικός ἐν ὁ πρόκειμαι ψαλμός φάσκω · καί ὁ ἐπισκοπή αὐτός λαμβάνω ἕτερος , ὥστε κατά ὁ ὁ Πέτρος διδασκαλία περί ὁ Ἰούδας αὐτός οὗτος εἴρω ὁ φωνή καί ὁ λοιπάς ἐν ὁ ψαλμός φέρω . ὁ τοίνυν σωτήρ διά ὁ πρόκειμαι ἄρχω ἀνθρώπινος , ὡς γίγνομαι ἄνθρωπος , μένω θεός ὅσπερ εἰμί , ἱκετεύω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ μή κατορθόω ὁ ἐπιβουλεύω ὁ ἑαυτοῦ σπουδή . σπουδή δέ αὐτός πᾶς εἰμί σβέννυμι μέν ἐκ ἄνθρωπος πᾶς εἰδωλολατρεία , αἴνεσις δέ ὁ πατήρ καθίστημι ἐπί ὁ γῆ . ὅς δή καί ἐν ἕτερος διδάσκω λέγω · ἀπαγγέλλω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ . ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ . ὁ δέ εἰς θάνατος αὐτός ἐπιβουλεύω κατασιγάζω οὗτος αὐτός ὁ αἴνεσις καί κατασιωπάω σπουδή ποιέω . ἀλλά σῦς , φημί , εἰμί πατήρ , μή συγχωρέω ἀποσιωπάω ὁ αἴνεσις ἐγώ ὁ εἰς ὁ σός τιμή καί δόξα σπουδάζω . Στόμα δέ ἁμαρτωλός καί στόμα δόλιος μάλιστα μέν καί πᾶς ὁ ὁ Φαρισαῖος καί γραμματεύς τυγχάνω ὁ μετά ὑπόκρισις αὐτός διδάσκαλος καί ῥαββί ἀποκαλέω , ἐξαίρετος δέ ὁ ὁ Ἰούδας , ὅς ὁ ἑαυτοῦ σωτήρ καί κύριος φίλημα προδίδωμι . αὐτός οὗτος μηδείς ἀδικέω ὑπό αὐτός δωρεά αὐτός πολεμέω καί δήω ἀγαπάω ὡς εὐεργέτης καί μή μόνος ὁ σῶμα , ἀλλά καί ὁ Ψυχή ἰατρός . ὁ δέ διαβολή ῥάπτω κατά αὐτός , ὅς οὗτος , φημί , ὑπό αὐτός πράσσω ὁ τρόπος οὖον ὁ ὅμοιος αὐτός ἐγώ μετέρχομαι , ὁ δέ πρός σός , ὁ θεός , εὐχή σχολάζω μονονού καί ὁ ἐγώ μαθητεύω ἔργον διδάσκω , ὁποῖος καί αὐτός εἰμί προσήκω , εἰμί ποτός ὁ ὅμοιος περιπίπτω . ἐπεί δέ μέσος εἴρω ὁ ἐγώ δέ προσεύχομαι , τίς δέ εἰμί , ὁ προσεύχομαι , οὐ ἐκφέρω , εἶπον ἄν τις εἰκότως , ὅτι οὗτος προσεύχομαι καί ὑπέρ ἐκεῖνος , ὁ δή σύμφωνος εἰμί ὁ αὐτός διδασκαλία , διά ὅς φάσκω · προσεύχομαι ὑπέρ ὁ ἐπηρεάζω καί διώκω σύ , ἵνα γίγνομαι υἱός ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὅτι ὁ ἥλιος αὐτός ἀνατέλλω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος . καί ἀλλαχοῦ δέ ἐγώ διδάσκω ἐν ὁ καιρός ὁ πειρασμός μή προσέχω ὁ ἔξωθεν ἀεί θορυβέω ἐγώ , ἄνω δέ πρός ὁ θεός ἔχω ὁ διάνοια . ὅπως δέ ἀντί ἀγαθός κακός καί μῖσος ἀντί ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπησις ἐπιδείκνυμι , οὐδείς δεῖ λέγω ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ἱστορία περιέχω ὁ πλῆθος ὁ εὐεργεσία , ὅς ἐνανθρωπέω αὐτός παρέχω θεραπεύω αὐτός πᾶς νόσος καί πᾶς μαλακία .