eusebius-philosophy.fragmenta 63
Θεοῦ ἐξ ἀρχῆς φήναντος τῷ γένεϊ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὰ φατιζόμενα ὄψις ἐούσας διαφανέας , ὁδοὶ διφάσιαι προκέαται βίου ψυχῇσι ἀνθρώπων , ἀδαμαντίνῃ αἱμασιῇ παχυτάτῃ καὶ ἐς πολλὸν ὕψος ἀνηκούσῃ , κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ ἐξ ἀρχῆς φήναντος , ἀπ’ ἀλληλέων τὰ πρῶτα διειργόμεναι . Καὶ ἡ μὲν αὐτέων ἐστί , ὁκοῖα δὴ τὴν τιμιωτέρην τάξιν λαχοῦσα , ἐκ δεξιῆς χερὸς ἐσιόντων · αὕτη ἐπὶ τὴν ἀρετὴν αὐτῇσι ἡγέεται · ἡ ἑτέρη δὲ λαιὴ ἐοῦσα ἐπὶ τὴν κακίην ἐστὶ παραπέμπουσα . Φατίζονται δὲ εἶναι τοιαίδε · ἡ μὲν τῆς ἀρετῆς τὰ πρῶτα οὐκ εὐήλατά κως παρέχειν δοκέει , οἷά τε μέντοι συνεχέϊ πόνῳ ἀνυσθῆναι · ἀλλὰ καὶ τοὺς κατηγεομένους ἔχει καὶ παραπέμποντας ἀκινδύνως · τὸ δὲ μετὰ τοῦτό ἐστι ὁδὸς ἰθέη τε καὶ εὐρέη μέχρι τῆς ἐπὶ τὴν ἀκρόπολιν αὐτοῦ τοῦ καλοῦ · ἐπ’ ἣν ἀνελθὼν ἐν τοῖσι καλλίστοισι ἔσεαι καὶ θέῃ ἄλλων τε μυρίων ἀγαθῶν καὶ τῶν εὐδαιμονεστάτων , ἀτὰρ δὴ καὶ φωτός , παντὸς τοῦ λοιποῦ κάλλεϊ μυρίῳ προήκοντος καὶ αὐγοειδεστάτου . Πέριξ δὲ καὶ ἐπὶ πᾶσαν γῆν ] ἀναπεπταμένην αἱ πόλιες ἔασι καὶ οἱ τὴν γῆν κατοικέοντες καὶ ἐργαζόμενοι , περὶ τῶν ὡς ἕκαστα ἔχει ὁ ἐπὶ συμβουλίῃ τῶν ψυχέων προπεμφθεὶς ἐρέει λόγος . Καὶ ἥδε μὲν ὧδέ κως ἔχει · ἡ δὲ ἐπὶ τὴν κακίην ἄγουσά ἐστι λείη τὰ μὲν κατ’ ἀρχάς , ὡς ὀλίγου πάγχυ καὶ τούτου οὐ γνησίου , ἀπατηλοῦ δέ , καὶ ἐπὶ παραγωγῇ τῶν προσιόντων , γεύσασθαι αὐτοὺς τοῦ ἡδέος · ὥστε καὶ μηδενὸς μετὰ ταῦτα ἡγεμόνος εὑρισκομένου εὐθὺς ἄγει ἐς ὁδὸν σκολιὴν σκόλοπάς τε ἔχουσαν , οἵτινες δὴ ὀξέες , μεγάλοι , καὶ πυκνοὶ καταπεπήγασι , καὶ χαράδρας καὶ κρημνούς , κατὰ κεφαλῆς ὠθέοντας τοὺς πορευομένους κατὰ τοῦ συμψήσοντος καὶ παρασύροντος τοὺς κατενεχθέντας ἐς αὐτὸν ποταμοῦ κάτω βορβόρῳ καὶ λίθοις ῥέοντος · ὥστε πολλοὺς εὐθὺς οὕτω διαφθείρεσθαι , οἱ δὲ λοιποὶ τύχῃ , οὔτ’ ἄρ’ οἰκείῃ προμηθείῃ , ἐπὶ τὰς αὐτόθι ἐούσας πόλιας διασκεδαννύαται ἄλλοι ἄλλοσε καὶ ἐπὶ πᾶσαν πολλὴν ἐοῦσαν τὴν χώρην , περὶ τῶν δὴ καὶ αὐτῶν ὁ προειρημένος ἄγγελος ἀπηγήσεται . Τουτέων ἐουσέων τῶν ὁδῶν τοιουτέων , ἄγει ὁ προειρημένος καὶ ἔστι ἐν μέσῳ θεοῦ μεγάλου κῆρυξ σύμβουλός τε λόγος , ὃς ψυχῇσι τῇσι μελλούσῃσι κατιέναι τοιάδε προφανέει . Ψυχαὶ ἀνθρώπων , φύσιν ἔχουσαι θνηταί τε εἶναι καὶ ἀθάνατοι , καὶ ζωῇ μὲν τῇ ἐπὶ τῆς γῆς νομιζομένῃ θανάτῳ ἐγκυρέουσαι , θανάτῳ δὲ τῷ δοκέοντι αὐτόθι ζωὴν ἀπολαμβάνουσαι , ἐπεὰν χρόνου τοῦ τεταγμένου ὑμῖν ἀνυσθέντος αὖτις ἀπολυθῆτε σώματος τοῦ ἐν τῷ αὐτόθι θανάτῳ ὑποδεξαμένου ὑμέας , διαδέξονται αὖτις ὑμέας τρόπον τῆς ἐπὶ γῆς ζωῆς βίοι οἱ ὀφειλόμενοι , καὶ διὰ τοῦτο παραινέω , θεοῦ μεγάλου Ἑρμέω καὶ θεῶν τῶν λοιπῶν προφήτης τε καὶ σύμβουλος λόγος , καὶ ἀπειθεούσῃσι μὲν προλέγω ἀθάνατα κακά , πειθομένῃσι δὲ ἀγαθὰ ἔσεσθαι τοῖσι τῶν θεῶν ὁμοιεύμενα . Οὐ χρὴ ὦν βραχυτάτης κιβδήλου τε καὶ εὐδιασκεδάστου τῆς ἡδονῆς ἕνεκα κακὰ μεγάλα καὶ τὰ παραμενέοντα τὸν πάντα χρόνον αἱρέεσθαι καὶ βίῳ τῷ βραχυτάτῳ βίον βλάψαι τὸν μετὰ ταῦτα μακρότατον , οὐδ’ αὖ πόνον ὀλίγον καταδεισάσας ἀγαθὰ μεγάλα καὶ τὰ παραμενέοντα τὸν πάντα χρόνον καὶ εὐδαιμονίην βιοτῆς μηκίστης τῆς μετὰ ταῦτα προΐεσθαι .
Lemmas: θεός ἐκ ἀρχή φαίνω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ φατίζω ὄψις εἰμί διαφανής , ὁδός διφασία πρόκειμαι βίος ψυχή ἄνθρωπος , ἀδαμάντινος αἱμασιά παχύς καί εἰς πολύς ὕψος ἀνήκω , κατά ὁ ὑπό ὁ ἐκ ἀρχή φαίνω , ἀπό ἀλλήλων ὁ πρῶτος διείργω . καί ὁ μέν αὐτός εἰμί , ὁποῖος δή ὁ τίμιος τάξις λαγχάνω , ἐκ δεξιός χείρ εἰσέρχομαι · οὗτος ἐπί ὁ ἀρετή αὐτός ἡγέομαι · ὁ ἕτερος δέ λαιός εἰμί ἐπί ὁ κακία εἰμί παραπέμπω . φατίζω δέ ἔρχομαι τοιόσδε · ὁ μέν ὁ ἀρετή ὁ πρῶτος οὐ ευήλατος πως παρέχω δοκέω , οἷος τε μέντοι συνεχής πόνος ἀνύω · ἀλλά καί ὁ κατηγέομαι ἔχω καί παραπέμπω ἀκίνδυνος · ὁ δέ μετά τούτος εἰμί οὐδός εὐθύς τε καί εὐρύς μέχρι ὁ ἐπί ὁ ἀκρόπολις αὐτός ὁ καλός · ἐπί ὅς ἀνέρχομαι ἐν ὁ καλός εἰμί καί θέα ἄλλος τε μυρίος ἀγαθός καί ὁ εὐδαίμων , ἀτάρ δή καί φάος , πᾶς ὁ λοιπός κάλλος μυρίος προήκω καί αὐγοειδής . πέριξ δέ καί ἐπί πᾶς γῆ ] ἀναπετάννυμι ὁ πόλις εἰμί καί ὁ ὁ γῆ κατοικέω καί ἐργάζομαι , περί ὁ ὡς ἕκαστος ἔχω ὁ ἐπί συμβουλία ὁ ψυχή προπέμπω λέγω λόγος . καί ὅδε μέν ὧδε πως ἔχω · ὁ δέ ἐπί ὁ κακία ἄγω εἰμί λεία ὁ μέν κατά ἀρχή , ὡς ὀλίγος πάγχυ καί οὗτος οὐ γνήσιος , ἀπατηλός δέ , καί ἐπί παραγωγή ὁ προσέρχομαι , γεύω αὐτός ὁ ἡδύς · ὥστε καί μηδείς μετά οὗτος ἡγεμών εὑρίσκω εὐθύς ἄγω εἰς ὁδός σκολιός σκόλοψ τε ἔχω , ὅστις δή ὀξύς , μέγας , καί πυκνός καταπήγνυμι , καί χαράδρα καί κρημνός , κατά κεφαλή ὠθέω ὁ πορεύω κατά ὁ συμψάω καί παρασύρω ὁ καταφέρω εἰς αὐτός ποταμός κάτω βόρβορος καί λίθος ῥέω · ὥστε πολύς εὐθύς οὕτως διαφθείρω , ὁ δέ λοιπός τύχη , οὔτε ἄρα οἰκεῖος προμήθεια , ἐπί ὁ αὐτόθι εἰμί πόλις διασκεδάννυμι ἄλλος ἄλλοτε καί ἐπί πᾶς πολύς εἰμί ὁ χώρα , περί ὁ δή καί αὐτός ὁ προλέγω ἄγγελος ἀπηγέομαι . οὗτος εἰμί ὁ ὀδούς τοιοῦτος , ἄγω ὁ προλέγω καί εἰμί ἐν μέσος θεός μέγας κῆρυξ σύμβουλος τε λόγος , ὅς ψυχή ὁ μέλλω κατέρχομαι τοιόσδε προφαίνω . Ψυχή ἄνθρωπος , φύσις ἔχω θνητός τε ἔρχομαι καί ἀθάνατος , καί ζωή μέν ὁ ἐπί ὁ γῆ νομίζω θάνατος ἐγκυρέω , θάνατος δέ ὁ δοκέω αὐτόθι ζωή ἀπολαμβάνω , ἐπειδάν χρόνος ὁ τάσσω σύ ἀνύω αὖθις ἀπολύω σῶμα ὁ ἐν ὁ αὐτόθι θάνατος ὑποδείκνυμι σύ , διαδέχομαι αὖθις σύ τρόπος ὁ ἐπί γῆ ζωή βίος ὁ οφείλω , καί διά οὗτος παραινέω , θεός μέγας Ἑρμῆς καί θεός ὁ λοιπός προφήτης τε καί σύμβουλος λόγος , καί ἀπειθέω μέν προλέγω ἀθάνατος κακός , πείθω δέ ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ θεός ὁμοιόω . οὐ χράω οὖν βραχύς κίβδηλος τε καί εὐδιασκέδαστος ὁ ἡδονή ἕνεκα κακός μέγας καί ὁ παραμένω ὁ πᾶς χρόνος αἱρέω καί βίος ὁ βραχύς βίος βλάπτω ὁ μετά οὗτος μακρός , οὐδέ αὖ πόνος ὀλίγος καταδείδω ἀγαθός μέγας καί ὁ παραμένω ὁ πᾶς χρόνος καί εὐδαιμονία βιοτή μακρός ὁ μετά οὗτος προΐημι .