eusebius-philosophy.fragmenta 1
Ἐχθρὸς γενοίμην μηδενός , φίλος δὲ τοῦ αἰεὶ καὶ παραμενέοντος · καὶ μήκοτε μὲν διενεχθείην πρὸς τοὺς οἰκειοτάτους , διενεχθεὶς δὲ διαλλαχθείην ὡς τάχιστα . Μηδενὶ ἐπιβουλεύσαιμι , ἐπιβουλευόμενος δὲ ἄνευ ἀνάγκης τοῦ τι ἀντιδρᾶσαι ἀνήκεστον ἀπαθὴς διαφύγοιμι . Ὀργῆς κρατοίην . Ἐρῴην καὶ ἐπιθυμέοιμι καὶ τυγχάνοιμι μούνων τῶν καλῶν , τῶν δὲ ἀπ’ ἐναντίης τῆς ἐπιθυμίης , μηδὲ ἁμαρτών κοτε ὥστε εὔξασθαι , τύχοιμι . Βουλοίμην πάντας εὐτυχέειν , φθονήσαιμι μηδενὶ τῶν εὐτυχεόντων . Μήκοτέ τις ἐμὲ τῶν νομιζομένων παραλόγως εὖ πρήσσειν ἐκπλήξειε μηδὲ ἀνιήσειε · τί γὰρ δεῖ τοῖσι παρὰ τῆς τύχης διδομένοισι φθονέειν ; φίλοι δέ με καὶ οἱ κατ’ ἀξίην εὐτυχέοντες εὐφραίνοιεν . Μήκοτε τῷ ἀπὸ οἰκείης γνώμης ἔχθρην κατ’ ἐμέο ἐπανελομένῳ δυστυχήσαντι ἐπησθείην . Μήκοτε συγγνοίην ἐμεωυτῷ κακοῦ τεύ τινι αἰτίην παρασχόντι . Λαθών κοτε ἐμεωυτὸν ὡς παρὰ μέλος ἤτοι τι εἴπας ἡ πράξας , μὴ περιμείναιμι τοὺς μωμησομένους καὶ ἐπιπλήξοντας · αὐτὸς δὲ ἐμεωυτὸν μωμησαίμην ἄχρι τοῦ ἀκέσασθαι ἰδείην γενναίως φέρειν τὰ προσπίπτοντα , καὶ τὰ μὲν μέτρια ἐκδεχοίμην ὥσπερ αὐτῶν ἔχει ἡ φύσις , τοῖσι δὲ ὑπερβάλλουσι μὴ καὶ τὸ παρ’ ἐμεωυτοῦ προστιθείην . Εὐτυχίην εἰδείην φέρειν σωφρόνως . Μήκοτε ὑπὸ εὐπρηγίης ἐς ὑπερηφανίην ἄλογον ἀερθείην . Πλοῦτον νομίζοιμι τὸν ἀρκέοντα βίῳ τῷ σώφρονι . Ἄπαυστον καὶ ἀκόρεστον ἐπιθυμίην χρημάτων μὲν μήκοτε σχοίην , μούνων δὲ τῶν ὠφελεόντων τὴν ψυχὴν μαθημάτων ἐθέλοιμι αἰεὶ ἐφίεσθαι . Νικῴην νίκην τὴν καὶ ἐμοὶ καὶ τῷ προσδιαλεγομένῳ ἀβλαβέα . Φιλοτιμέεσθαι παρὰ καιρὸν πρὸς φίλους καὶ ἐν τῇσι ζητήσεσι φυλασσοίμην . Μήκοτε καὶ παρὰ τὸ ἐμοὶ δοκέον ἐν τῇσι ζητήσεσι τοῦ νικᾶν ἕνεκα ἔριν ἀσπασαίμην . Μήκοτε ἐπὶ βλάβῃ τοῦ ἀληθέος καὶ ὥστε παρ’ ἃ αὐτὸς οἶδα παραλογίσασθαι τὸν προσδιαλεγόμενον ἢ ἐρίσαι ἐπαρθείην . Τοῖσι τὸ ἀληθὲς λόγοισι ξυνιστᾶσιⁿ αἰεὶ ξυμμαχοίμην . Ἀκολάστου ἐπιθυμίης τι μήκοτε μηδὲ ἐννοηθείην . Ξυνείην αἰεὶ τοῖσι σώφροσι · εἴη τέ μοι αἰεὶ προσδιαλέγεσθαι , παρ’ ὧν ἔστι τι πάντως ἀπελθέειν χρηστὸν προσλαβόντι . Μήκοτε ἐπαρθείην κέρδεος ἕνεκα πλημμελῆσαι . Φίλους διαφερομένους καταρτίζοιμι . Φίλοις , δυνάμενος , καὶ τοῖσι δεομένοισιʳ τὰ δέοντα ἐπαρκέοιμι . ίλους ἐν κινδύνοισι καταστάντας δυνάμενος ὠφελέειν μήκοτε ἐγκαταλείποιμι . Φίλων ξυμφοράς , ἀπ’ ὧν οἶόν τε , ἐπανορθοῦσθαι προθυμοίμην · λυπεομένοισι παρεὼν ἐλαφρύνοιμι ἠπίῳ καὶ ἀκεσίμῳ λόγῳ τὰς ἀνίας . Εἰδείην ἐμεωυτὸν αἰδέεσθαι . Τῶν καλῶν φιλομαθείην ἀσκέοιμι . Ζητοίην μὴ τὰ περισσά , ἀλλὰ περὶ ὧν ἄριστον , καὶ ἃ μαθὼν ὠφελησοίμην . Θεοὺς τιμῴην καὶ νόμῳ πόλιος καὶ σπουδῇ οἰκείῃ καὶ νόῳ εὐσεβέϊ ᵘ . Αἰεὶᵛ τὸ ἐν ἐμοὶ θυμούμενον ἡμεροίην . Ἐθίζοιμι ἐμεωυτὸν ἵλεω εἶναι , καὶ μὴ πρὸς τὰ πρήγματα ἔχειν δυσκόλως . Τίς πονηρός , καὶ τίνι τούτων τί κοτε πέπρηκται , μὴ μέλοι μοι ˣ · εἰδείην δὲ τοὺς ἀγαθούς , καὶ τούτους μεταδιώκοιμι . Ὀφείλοιμι μηδενὶ μηδέν · εἰ δέ κοτε ὑπ’ ἀνάγκης μεγάλης ἐς τοῦτο κατασταίην , γένοιτό μοι τάχιστα ἐλευθέρῳ γενέσθαι δυνηθῆναι . Αἰνέοιμι τοὺς ἀγαθοὺς ἀφθόνως · φιλόψογον δὲ γλῶσσαν παντὸς ἀποστυγοίην . Εἰδείην σιγᾶν , περὶ ὧν ἄμεινον .
Lemmas: ἐχθρός γίγνομαι μηδείς , φίλος δέ ὁ ἀεί καί παραμένω · καί μήκοτε μέν διαφέρω πρός ὁ οἰκεῖος , διαφέρω δέ διαλλάσσω ὡς ταχύς . μηδείς ἐπιβουλεύω , ἐπιβουλεύω δέ ἄνευ ἀνάγκη ὁ τίς ἀντιδράω ἀνήκεστος ἀπαθής διαφεύγω . Ὀργεύς κρατέω . ἐράω καί ἐπιθυμέω καί τυγχάνω μόνος ὁ καλός , ὁ δέ ἀπό ἐναντίος ὁ ἐπιθυμία , μηδέ ἁμαρτάνω ποτέ ὥστε εὔχομαι , τυγχάνω . βούλομαι πᾶς εὐτυχέω , φθονέω μηδείς ὁ εὐτυχέω . Μήκοτε τις ἐγώ ὁ νομίζω παράλογος εὖ πράσσω ἐκπλήσσω μηδέ ἀνιάω · τίς γάρ δέω ὁ παρά ὁ τύχη δίδωμι φθονέω ; φίλος δέ ἐγώ καί ὁ κατά ἀξία εὐτυχέω εὐφραίνω . μήκοτε ὁ ἀπό οἰκεῖος γνώμη ἔχθρη κατά μου ἐπαναιρέω δυστυχέω ἐφίημι . μήκοτε συγγιγνώσκω ἐμαυτοῦ κακός τίς τις αἰτία παρέχω . λανθάνω ποτέ ἐμαυτοῦ ὡς παρά μέλος ἤτοι τίς λέγω ὁ πράσσω , μή περιμένω ὁ μωμάομαι καί ἐπιπλήσσω · αὐτός δέ ἐμαυτοῦ μωμάομαι ἄχρι ὁ ἀκέομαι ἰδέω γενναῖος φέρω ὁ προσπίπτω , καί ὁ μέν μέτριος ἐκδέχομαι ὥσπερ αὐτός ἔχω ὁ φύσις , ὁ δέ ὑπερβάλλω μή καί ὁ παρά ἐμαυτοῦ προστίθημι . Εὐτυχία οἶδα φέρω σωφρόνως . μήκοτε ὑπό εὐπρηγίης εἰς ὑπερηφανία ἄλογος ἀείρω . Πλοῦτος νομίζω ὁ ἀρκέω βίος ὁ σώφρων . ἄπαυστος καί ἀκόρεστος ἐπιθυμία χρῆμα μέν μήκοτε ἔχω , μόνος δέ ὁ ὠφελέω ὁ ψυχή μάθημα ἐθέλω ἀεί ἐφίημι . νικάω νίκη ὁ καί ἐγώ καί ὁ προσδιαλέγομαι ἀβλαβής . φιλοτιμέω παρά καιρός πρός φίλος καί ἐν ὁ ζήτησις φυλάσσω . μήκοτε καί παρά ὁ ἐγώ δοκέω ἐν ὁ ζήτησις ὁ νικάω ἕνεκα ἔρις ἀσπάζομαι . μήκοτε ἐπί βλάβη ὁ ἀληθής καί ὥστε παρά ὅς αὐτός οἶδα παραλογίζομαι ὁ προσδιαλέγομαι ἢ ἐρίζω ἐπαίρω . ὅς ὁ ἀληθής λόγος συνίστημι ἀεί συμμαχέω . Ἀκόλαστος ἐπιθυμία τίς μήκοτε μηδέ ἐννοέω . συνίημι ἀεί ὁ σώφρων · εἰμί τε ἐγώ ἀεί προσδιαλέγομαι , παρά ὅς εἰμί τίς πάντως ἀπέρχομαι χρηστός προσλαμβάνω . μήκοτε ἐπαίρω κέρδος ἕνεκα πλημμελέω . Φίλους διαφέρω καταρτίζω . Φίλος , δύναμαι , καί ὁ δέω ὁ δέω ἐπαρκέω . ἴλος ἐν κίνδυνος καθίστημι δύναμαι ὠφελέω μήκοτε ἐγκαταλείπω . Φίλων συμφορά , ἀπό ὅς οἶος τε , ἐπανορθόω προθυμέομαι · λυπέω πάρειμι ἐλαφρύνω ἤπιος καί ἀκέσιμος λόγος ὁ ἀνία . οἶδα ἐμαυτοῦ αἰδέομαι . Τοί καλός φιλομαθέω ἀσκέω . ζητέω μή ὁ περισσός , ἀλλά περί ὅς ἀγαθός , καί ὅς μανθάνω ὠφελέω . θεός τιμάω καί νόμος πόλις καί σπουδή οἰκεῖος καί νόος εὐσεβής ᵘ . Αἰεί ὁ ἐν ἐγώ θυμόω ἡμερόω . ἐθίζω ἐμαυτοῦ ἵλαος ἔρχομαι , καί μή πρός ὁ πρᾶγμα ἔχω δύσκολος . Τῖς πονηρός , καί τίς οὗτος τίς ποτός πράσσω , μή μέλω ἐγώ ˣ · οἶδα δέ ὁ ἀγαθός , καί οὗτος μεταδιώκω . ὀφείλω μηδείς μηδείς · εἰμί δέ ποτέ ὑπό ἀνάγκη μέγας εἰς οὗτος καθίστημι , γίγνομαι ἐγώ ταχύς ἐλεύθερος γίγνομαι δύναμαι . αἰνέω ὁ ἀγαθός ἄφθονος · φιλόψογος δέ γλῶσσα πᾶς ἀποστυγέω . οἶδα σιγάω , περί ὅς ἀγαθός .