eunapius.fragmenta-historica 4.87
Ὅτι ἐπὶ Πουλχερίας τῆς βασιλίσσης ἐξέκειτο δημοσίᾳ πιπρασκόμενα τὰ ἔθνη τοῖς βουλομένοις ὠνεῖσθαι τὰς ἀρχάς · πᾶσι δὲ ἐπιπράσκοντο μεγάλα τε καὶ μικρὰ φανερῶς ἐπὶ δημοσίων τραπεζῶν , ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπ’ ἀγορᾶς ὠνίων . Ὁ βουλόμενος Ἑλλήσποντον ἀδικεῖν εἶχεν Ἑλλήσποντον πριάμενος , καὶ ἄλλος Μακεδονίαν , Κυρήνην , καὶ ὅπως ἕκαστος ἐνόσει πρὸς τὸ ἄδικον ἢ ἐχθροὺς ἔχων . Ἐξῆν δὲ καὶ καθ’ ἕκαστον ἔθνος τὴν μοχθηρίαν ὠνεῖσθαι ἑαυτοῦ πρὸς τὸ βλάπτειν τοὺς ὑπηκόους , καὶ πολλὰ συλλαμβάνειν ἔθνη · τοῦτο γὰρ ὁ βικάριος ἐδύνατο καὶ ἡ ἀνθύπατος ἀρχή . Καὶ δέος ἦν οὐδὲν τῶν ἀθλίων γραμμάτων τοῖς νόμοις ἐντεθνηκότων , ὡς δεῖ τὸν ἐπὶ χρήμασι δικάζοντα κολάζεσθαι · ἀλλ’ οἱ μὲν νόμοι κατὰ τὸν Σκύθην Ἀνάχαρσιν οὐκ ἀραχνίων ἦσαν ἀσθενέστεροι καὶ λεπτότεροι μόνον , ἀλλὰ καὶ κονιορτοῦ παντὸς πρὸς τὸ ῥεῖν εὐκόλως καὶ διανεμοῦσθαι παραφερόμενοι . Ὁ δὲ τὸ ἔθνος ἢ τὰ ἔθνη παραλαβὼν , δύω τινὰς ἢ τρεῖς στρατιώτας συνεφελκόμενος κατὰ τὴν πλαγίαν εἰσιόντας θύραν , μὴ βουλόμενος μανθάνειν ( λανθάνειν B . ) , ὅτι[...,διὰ B . ] σιωπώντων κηρύκων , εἰ δὴ κήρυγμα σιωπώμενον γίγνεται , πρὸς πάντας περιήγγελλεν , ὡς δή φησιν Ὅμηρος · « κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον , μηδὲ βοᾶν , αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο · » καὶ ὁ ἄρχων διὰ τῶν ἀφθόγγων τούτων κηρύκων πρὸς τὸ οὖς ἑκάστῳ περιήγγελλεν , ὡς πριάμενος εἴη τοὺς ὑπηκόους τόσου καὶ τόσου ἀργυρίου , καὶ πᾶσά γε ἀνάγκη τοῦτο καταβάλλειν , ἢ πράγματα ἔχοντας ἐπιτρίβεσθαι θανάτοις καὶ δημεύσεσιν . Οἱ μὲν οὖν ἔχοντες καὶ συντελεῖς ἐκ προϋπαρχούσης οὐσίας κατετίθεσαν οἰμώζοντες τὸ ἀργύριον · οἱ δὲ ἀποροῦντες δημοσίᾳ κατεδαπανῶντο ταῖς μάστιξι τὰ σώματα · πρόφασις δὲ ἦν ἑτέρα τις . Εὑρέθη γὰρ γένος ἀνθρώπων δι’ ἀπορίαν καὶ ἀπόνοιαν ὀξυθάνατον καὶ φιλοκίνδυνον , οἳ τὰς ὕβρεις οὐκ ἐνεγκόντες ἐπὶ κατηγορίᾳ τῆς λῃστείας ὥρμησαν ἐπὶ τὸν τῆς αὐλῆς ἔπαρχον . Κἀκεῖνος ἂν ἐπὶ τὸ πρᾶγμα διεσχηματισμένος πάλαι καὶ αὐτὸς ἕτερα τοιαῦτα πάσχων τόν τε κατηγορηθέντα συνήρπασε , καὶ τοὺς κατηγορήσαντας ὡς παρρησίαν ἔχοντας ἐπῄνεσεν ... τοιαῦτα γένοιτο · καὶ πρὸς τὸν ἀγῶνα τῆς κρίσεως ἐλθούσης , ἔφραζεν ἂν διὰ τοῦ πιστοτάτου τῶν εὐνούχων · « Ἄπιτε , ὦ βέλτιστοι , πάνυ θαυμάζοντες ὅτι μετὰ τῶν κεφαλῶν ἄπιτε · κατηγορεῖν γὰρ ἀρχομένους οὐκ ἔξεστιν . » Οἱ μὲν ἀπῄεσαν ψηλαφῶντες τὰς κεφαλὰς ἐπὶ τοῖς λόγοις καὶ ἀγαπῶντες , ὅτι ἔχουσι συνηρμοσμένας · ὁ δὲ νικήσας τὴν Καδμείαν μακρῷ πλέον ἦν ἀθλιώτατος , καὶ τὴν ἀρχὴν πριάμενος ὅλης τῆς ὑπαρχούσης οὐσίας , καὶ τὸ κέρδος τῆς ἀρχῆς προσκαταβαλὼν ταῖς τοσαύταις ἐνέδραις καὶ λόχοις . Πᾶσαι γοῦν οἰκίαι πρὸς τοῦτον ἐκενοῦντο ἂν τὸν δόλον · καὶ ῥᾷστα ἦν ὁρᾶν τοὺς ἄρξαντας δεδημευμένους , ὥσπερ που καὶ ὁ κωμικός φησιν · « ἄρξαντος ἀνδρὸς δημόσια τὰ χρήματα . » Ὁ δὲ ἀγνοῶν τίς κωμικὸς , οὐδὲ ἀναγινώσκειν ἄξιος τὴν γραφήν , Οὕτω γοῦν καὶ ὁ Ἑρεννιανὸς τότε τὸν Ἱέρακα τὰ πλείονα ( τῷ πολλὰ B . ) μὲν ὑφελέσθαι , πλείονα δὲ καταβαλεῖν συλλαβὼν ἀπέδειξε δικαίας ἀποτίνοντα τιμωρίας τοῦ κατὰ Φράβιθον φόνου . Ὁ δὲ Ἱέραξ καλούμενος ὑπὸ τοῦ πλείονα καταθέντος ὥσπερ ἀετοῦ συνειλημμένος ἀηδὼν ἦν Ἡσιόδειος οὐ δυναμένη πρὸς κρείττονα ἀντιφερίζειν . Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ ἀετὸς οὐδὲν διέφερεν ἀηδόνος , πλὴν ὅσα καὶ εἰς τὸν τοῦ μύθου κολοιὸν ἐτέλει , τῶν ἰδίων πτερῶν ὥσπερ ἀλλοτρίων ἐστερημένος . Ὅτι ἐπὶ τῆς αὐτῆς βασιλίδος οὐκ ἦν τινα παρὰ τὴν Κωνσταντίνου πόλιν μὴ τοῦτο ἀκοῦσαι · « Τί δὲ σὺ , πάντων ἀνδρῶν θαυμασιώτερε , [ πόλε]ων οὐκ ἄρχεις καὶ ἐθνῶν ; » καὶ ὁ λόγος ἦν τοῦ κατὰ μῦθον ἰοῦ τῶν διψάδων δυνατώτερος .
Lemmas: ὅτι2 ἐπί Πουλχερία ὁ βασίλισσα ἔκκειμαι δημόσιος πιπράσκω ὁ ἔθνος ὁ βούλομαι ὠνέομαι ὁ ἀρχή · πᾶς δέ πέρνημι μέγας τε καί μικρός φανερῶς ἐπί δημόσιος τράπεζα , ὥσπερ ἄλλος τίς ὁ ἐπί ἀγορά ὤνιος . ὁ βούλομαι Ἑλλήσποντος ἀδικέω ἔχω Ἑλλήσποντος ὠνέομαι , καί ἄλλος Μακεδονία , Κυρήνη , καί ὅπως ἕκαστος νοσέω πρός ὁ ἄδικος ἢ ἐχθρός ἔχω . ἔξεστι δέ καί κατά ἕκαστος ἔθνος ὁ μοχθηρία ὠνέομαι ἑαυτοῦ πρός ὁ βλάπτω ὁ ὑπήκοος , καί πολύς συλλαμβάνω ἔθνος · οὗτος γάρ ὁ βικάριος δύναμαι καί ὁ ἀνθύπατος ἀρχή . καί δέος εἰμί οὐδείς ὁ ἄθλιος γράμμα ὁ νόμος ἐντίθημι , ὡς δεῖ ὁ ἐπί χρῆμα δικάζω κολάζω · ἀλλά ὁ μέν νόμος κατά ὁ Σκύθης Ἀνάχαρσις οὐ ἀράχνιον εἰμί ἀσθενής καί λεπτός μόνος , ἀλλά καί κονιορτός πᾶς πρός ὁ ῥέω εὐκόλως καί διανέμω παραφέρω . ὁ δέ ὁ ἔθνος ἢ ὁ ἔθνος παραλαμβάνω , δύο τις ἢ τρεῖς στρατιώτης συνεφέλκω κατά ὁ πλάγιος εἰσέρχομαι θύρα , μή βούλομαι μανθάνω ( λανθάνω B . ) , ὅδιος B . ] σιωπάω κῆρυξ , εἰμί δή κήρυγμα σιωπάω γίγνομαι , πρός πᾶς περιαγγέλλω , ὡς δή φημί Ὅμηρος · « κλήδην εἰς ἀγορά κικλήσκω ἀνήρ ἕκαστος , μηδέ βοάω , αὐτός δέ μετά πρῶτος πονέω · » καί ὁ ἄρχω διά ὁ ἄφθογγος οὗτος κῆρυξ πρός ὁ οὖς ἕκαστος περιαγγέλλω , ὡς ὠνέομαι εἰμί ὁ ὑπήκοος τόσος καί τόσος ἀργύριον , καί πᾶς γε ἀνάγκη οὗτος καταβάλλω , ἢ πρᾶγμα ἔχω ἐπιτρίβω θάνατος καί δήμευσις . ὁ μέν οὖν ἔχω καί συντελής ἐκ προυπάρχω οὐσία κατατίθημι οἰμώζω ὁ ἀργύριον · ὁ δέ ἀπορέω δημόσιος καταδαπανάω ὁ μάστιξ ὁ σῶμα · πρόφασις δέ εἰμί ἕτερος τις . εὑρίσκω γάρ γένος ἄνθρωπος διά ἀπορία καί ἀπόνοια ὀξυθάνατος καί φιλοκίνδυνος , ἕ ὁ ὕβρις οὐ φέρω ἐπί κατηγορία ὁ λῃστεία ὁρμάω ἐπί ὁ ὁ αὐλή ἔπαρχος . ἐκεῖνος εἄν ἐπί ὁ πρᾶγμα διασχηματίζω πάλαι καί αὐτός ἕτερος τοιοῦτος πάσχω ὁ τε κατηγορέω συναρπάζω , καί ὁ κατηγορέω ὡς παρρησία ἔχω ἐπαινέω ... τοιοῦτος γίγνομαι · καί πρός ὁ ἀγών ὁ κρίσις ἔρχομαι , φράζω εἄν διά ὁ πιστός ὁ εὐνοῦχος · « ἄπειμι , εἰμί ἀγαθός , πάνυ θαυμάζω ὅτι μετά ὁ κεφαλή ἄπειμι · κατηγορέω γάρ ἄρχω οὐ ἔξεστι . » ὁ μέν ἄπειμι ψηλαφάω ὁ κεφαλή ἐπί ὁ λόγος καί ἀγάπη , ὅτι ἔχω συναρμόζω · ὁ δέ νικάω ὁ Καδμεία μακρός πλέω εἰμί ἄθλιος , καί ὁ ἀρχή ὠνέομαι ὅλος ὁ ὑπάρχω οὐσία , καί ὁ κέρδος ὁ ἀρχή προσκαταβάλλω ὁ τοσοῦτος ἐνέδρα καί λόχος . Πᾶς γοῦν οἰκίον πρός οὗτος κενόω εἄν ὁ δόλος · καί ῥᾳδίως εἰμί ὁράω ὁ ἄρχω δημευμένος , ὥσπερ ποῦ καί ὁ κωμικός φημί · « ἄρχω ἀνήρ δημόσιος ὁ χρῆμα . » ὁ δέ ἀγνοέω τίς κωμικός , οὐδέ ἀναγιγνώσκω ἄξιος ὁ γραφεύς , οὕτως γοῦν καί ὁ Ἑρεννιανὸς τότε ὁ Ἱέραξ ὁ πλείων ( ὁ πολύς B . ) μέν ὑφαιρέω , πλείων δέ καταβάλλω συλλαμβάνω ἀποδείκνυμι Δίκαιος ἀποτίνω τιμωρία ὁ κατά Φράβιθον φόνος . ὁ δέ Ἱέραξ καλέω ὑπό ὁ πλείων κατατίθημι ὥσπερ ἀετός συλλαμβάνω ἀηδών εἰμί Ἡσιόδειος οὖον δύναμαι πρός ἀγαθός ἀντιφερίζειν . καί αὐτός δέ ὁ ἀετός οὐδείς διαφέρω ἀηδών , πλήν ὅσος καί εἰς ὁ ὁ μῦθος κολοιός τελέω , ὁ ἴδιος πτερόν ὥσπερ ἀλλότριος στερέω . ὅτι2 ἐπί ὁ αὐτός βασιλίς οὐ εἰμί τις παρά ὁ Κωνσταντῖνος πόλις μή οὗτος ἀκούω · « τις δέ σύ , πᾶς ἀνήρ θαυμάσιος , [ πολεύς οὐ ἄρχω καί ἔθνος ; » καί ὁ λόγος εἰμί ὁ κατά μῦθος ἰός ὁ διψάς δυνατός .