eunapius.fragmenta-historica 4.23
Ὅσπερ δὲ ἓν πολέμῳ καὶ τοσούτων ἐπικειμένων ἄρχοντος δεόμενον τὸ στρατόπεδον τὴν αἵρεσιν περιεσκόπει . Καὶ καθάπερ ἰατρικοί φασι καταδύτων ( καταδήλων ? N . ) γενομένων δυεῖν ἀλγημάτων τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ σφοδροτέρου λύεσθαι , οὕτω καὶ τότε θεωρεῖν ἐξῆν , ὡς τὴν ὑπεροχὴν τοῦ κατὰ τὸν βασιλέα πάθους ὁ τοῦ πολέμου φόβος παρὰ πόδας Ἑστὼς καταμαραίνων ἀπήμβλυνεν . Τὸ μὲν γὰρ γεγενημένον ἦν φανερὸν , τὸ δὲ ὅπως εἴκαζεν ἄλλος ἄλλως , ἠπίστατο δὲ οὐδὲ εἷς . Πλὴν ἓν τοῦτό γε ᾔδεσαν , ὡς αἱρεῖσθαι προσῆκέ σφισιν ἄρχοντας . Εἰ δὲ καὶ πλῆθος ἦσαν , τοῦτο γοῦν ἠπίσταντο σαφῶς , ὅτι ἄρχοντος μὲν εὐπορήσουσι , τοιοῦτον δὲ οὐδὲ εἰ πλαστὸς ( πλάστης ? ) θεὸς , εὑρήσουσιν . Ὅς γε διὰ φύσεως ἐξουσίαν καὶ τὸ ἰσομέγεθες τῷ θείῳ ἀγωγῆς τε ἀνάγκην ἐπαύσατο ( ἔπαυσε s . ἐβιάσατο B . ) πρὸς τὸ χεῖρον ἕλκουσαν , καὶ ἐκ τοσούτων ἀνενεγκὼν κυμάτων οὐρανόν τε εἶδε καὶ ἐπέγνω τὰ ἐν αὐτῷ καλὰ , τοῖς ἀσωμάτοις ὁμιλήσας σῶμα ἔχων ἔτι . Καὶ βασιλείας τε ἔτυχεν οὐχ ὅτι ἤρα βασιλείας , ἀλλ’ ὅτι τὸ ἀνθρώπειον ἑώρα δεομένους βασιλεύεσθαι · φιλοστρατιώτης τε ἦν διαφερόντως οὐχ ὅτι ἐβούλετο δημαγωγεῖν , ἀλλ’ ὅτι τοῦτο ἠπίστατο τοῖς κοινοῖς συμφέρειν . [ Ταῦτα ληρεῖν ἀνέχῃ , ἐμβρόντητε τῷ ὄντι καὶ ἀνεπιγνώμων τῶν πεφλυαρημένων ; Τίς γὰρ τῶν ἐγγενῶν Ἕλλησι δογμάτων οὐρανίων μεμύηται μυστηρίων θεατὴν ὑπάρξαι τὸν ἀπαλλαττόμενον τῆς ἐντεῦθεν βιοτῆς ἢ συνόμιλον ἀσωμάτων γενέσθαι ; Καὶ τίνες οἱ ἀσώματοι οὗτοι , εἰ μή που Γανυμήδης καὶ Ζεὺς ὁ Γανυμήδους ἐκ Τρώων ἐραστὴς , δι’ οὗ καὶ Ἥρα παραγκωνίζεται ἡ ἀδελφὴ καὶ γαμετὴ τῷ Φρυγὶ μειρακίῳ ; Ἀλλὰ τὰ μὲν κλέψας ἔχεις τῶν Χριστιανικῶν ὀργίων , τὰς ἀσωμάτους φημὶ φρατριάς · ἐπεὶ τῶν γε σῶν δογμάτων μὴ οὐχὶ καὶ ἐμπαθέστερον τῶν κατὰ τὸν φθαρτὸν τοῦτον βίον ἀκρατεστάτων οἱ κατ’ οὐρανόν σοι ἁλῷεν μάκαρες βιοῦντες · οἷς Ἥβη μὲν οἰνοχοεῖ , οἱ δὲ πολλῷ τῷ νέκταρι μεθυσκόμενοι τὰ ἀπαίσια διεξίασι Τρώων πόλιν εἰσορόωντες . Πρὸς τίνας καὶ τῶν καθ’ Ἕλληνας ἑαυτὸν ἀναφέρων φιλοσόφων ἤρα βασιλείας ; πρὸς Ἀντισθένη ; πρὸς Διογένη ; ἀλλὰ τούτοις μὲν ἴσμεν οὕτως ἀπραγμοσύνης μέλον , ὡς τὴν κυνῶν ἐζηλωκότας ζωὴν καὶ τῇ τούτων ἐγκαλλωπίζεσθαι κλήσει . Οὐκ οὖν ἐπανορθῶν τὸν ἀνθρώπινον βίον εἵλετο βασιλεύειν , ὅτι μηδ’ ἐπανώρθωσέ τι , εἰ μὴ πρῶτον μὲν φιλοδοξίας κακῷ λυσσήματι ἀχάριστος περὶ τὸν εὐεργέτην διαγινόμενος , ἔπειτα καὶ ὅπως τοῖς ἄγουσιν αὐτὸν δαίμοσι τὸ ὀλέθριον ἀφοσιούμενος σέβας , λάθοι πρὸς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ σπουδαζομένων δαιμόνων τοιούτου καὶ τέλους κυρῆσαι , ἀξίου καὶ τῆς ἐκείνων ἀπάτης καὶ τῆς ἑαυτοῦ ἐμπληξίας . ]
Lemmas: ὅσπερ δέ εἷς πόλεμος καί τοσοῦτος ἐπίκειμαι ἄρχω δήω ὁ στρατόπεδον ὁ αἵρεσις περισκοπέω . καί καθάπερ ἰατρικός φημί καταδύω ( κατάδηλος ? N . ) γίγνομαι δύο ἄλγημα ὁ μικρός ὑπό ὁ σφοδρός λύω , οὗτος καί τότε θεωρέω ἔξεστι , ὡς ὁ ὑπεροχή ὁ κατά ὁ βασιλεύς πάθος ὁ ὁ πόλεμος φόβος παρά πούς ἵστημι καταμαραίνω ἀπαμβλύνω . ὁ μέν γάρ γίγνομαι εἰμί φανερός , ὁ δέ ὅπως εἰκάζω ἄλλος ἄλλως , ἐπίσταμαι δέ οὐδέ εἷς . πλήν εἷς οὗτος γε οἶδα , ὡς αἱρέω προσήκω σφεῖς ἄρχω . εἰμί δέ καί πλῆθος εἰμί , οὗτος γοῦν ἐπίσταμαι σαφῶς , ὅτι ἄρχω μέν εὐπορέω , τοιοῦτος δέ οὐδέ εἰμί πλαστός ( πλάστης ? ) θεός , εὑρίσκω . ὅς γε διά φύσις ἐξουσία καί ὁ ἰσομεγέθης ὁ θεῖον ἀγωγή τε ἀνάγκη παύω ( παύω s . βιάζομαι B . ) πρός ὁ χείρων ἕλκω , καί ἐκ τοσοῦτος ἀναφέρω κῦμα οὐρανός τε ὁράω καί ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐν αὐτός καλός , ὁ ἀσώματος ὁμιλέω σῶμα ἔχω ἔτι . καί βασίλεια τε τυγχάνω οὐ ὅτι ἐράω βασίλεια , ἀλλά ὅτι ὁ ἀνθρώπειος ὁράω δήω βασιλεύω · φιλοστρατιώτης τε εἰμί διαφερόντως οὐ ὅτι βούλομαι δημαγωγέω , ἀλλά ὅτι οὗτος ἐπίσταμαι ὁ κοινός συμφέρω . [ οὗτος ληρέω ἀνέχω , ἐμβρόντητος ὁ εἰμί καί ἀνεπιγνώμων ὁ φλυαρέω ; Τῖς γάρ ὁ ἐγγενής Ἕλλην δόγμα οὐράνιος μυέω μυστήριον θεατής ὑπάρχω ὁ ἀπαλλάσσω ὁ ἐντεῦθεν βιοτή ἢ συνόμιλος ἀσώματος γίγνομαι ; καί τίς ὁ ἀσώματος οὗτος , εἰμί μή ποῦ Γανυμήδης καί Ζεύς ὁ Γανυμήδης ἐκ Τρώς ἐραστής , διά ὅς καί Ἥρα παραγκωνίζω ὁ ἀδελφή καί γαμετή ὁ Φρύξ μειράκιον ; ἀλλά ὁ μέν κλέπτω ἔχω ὁ Χριστιανικός ὄργια , ὁ ἀσώματος φημί φρατρία · ἐπεί ὁ γε σός δόγμα μή οὐ καί ἐμπαθής ὁ κατά ὁ φθαρτός οὗτος βίος ἄκρατος ὁ κατά οὐρανός σύ ἐλαύνω μάκαρ βία · ὅς Ἥβη μέν οἰνοχοεύς , ὁ δέ πολύς ὁ νέκταρ μεθύσκω ὁ ἀπαίσιος διεξέρχομαι Τρώς πόλις εἰσοράω . πρός τίς καί ὁ κατά Ἕλλην ἑαυτοῦ ἀναφέρω φιλόσοφος ἐράω βασίλεια ; πρός Ἀντισθένης ; πρός Διογένης ; ἀλλά οὗτος μέν οἶδα οὕτως ἀπραγμοσύνη μέλω , ὡς ὁ κύω ζηλόω ζωή καί ὁ οὗτος ἐγκαλλωπίζομαι κλῆσις . οὐ οὖν ἐπανορθόω ὁ ἀνθρώπινος βίος αἱρέω βασιλεύω , ὅτι μηδέ ἐπανορθόω τίς , εἰμί μή πρῶτος μέν φιλοδοξία κακός λύσσημα ἀχάριστος περί ὁ εὐεργέτης διαγίγνομαι , ἔπειτα καί ὅπως ὁ ἄγω αὐτός δαίμων ὁ ὀλέθριος ἀφοσιόω σέβας , λανθάνω πρός ὁ ὑπό αὐτός σπουδάζω δαίμων τοιοῦτος καί τέλος κυρέω , ἄξιος καί ὁ ἐκεῖνος ἀπάτη καί ὁ ἑαυτοῦ ἐμπληξία . ]