eudemus-philosophy.fragmenta eudemus_spengel_1866_0124.1
γνομένης , εἶγε ἐφέσει τινὸς ἡ κατὰ τόπον γίνεται τῶν ἐμφύχων κινήσεων . ταῦτα ὁ Ἀλέξανδρος ἔγραψεν ὡς τελικὸν μόνως αἴτιον τὸ πρῶτον κινοῦν τὸν Ἀριστοτέλη λέγειν ἀποδεχόμενος . εἰ δὲ ὡς πολλοὶ λόγοι δεικνύουσι καὶ ποιητικὸν αὐτὸ νομίζει , τὴν μὲν ψυχὴν καὶ αὐτὸς οἴεται ὡςπερ ὁ Πλάτων τοῦ μεταβατικοῦ τῆς κινήσεως αἰτίαν εἶναι , τὸν δὲ ἀκίνητον νοῦν τοῦ περὶ τὰ αὐτὰ καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ ἀεὶ κινεῖσθαι καθ’ ἕνα λόγον καὶ μίαν τάξιν . εἰ οὖν ἀμερὲς τὸ κινοῦν καὶ χωριστὸν πάντῃ σωματῶν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τέλειον ἐξηρημένον τοῦ παντὸς σωματικοῦ κόσμου , καλῶς ἔχει λέγειν καὶ πανταχοῦ αὐτὸ καὶ οὐδαμοῦ εἶναι . εἰ δὲ οἱ μὲν Πυθαγόρειοι ἐν τῷ κέντρῳ λέγουσιν ἰδρύσθαι , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ ἀπλανεῖ σφαίρᾳ φησὶν εἶναι , ἐκεῖνοι μὲν τὸ κέντρον ἐπιτηδειότερον τῶν ἄλλων τοῦ παντὸς μερῶν νομίζουσι πρὸς μέθεξιν τῆς τοῦ δημιουργοῦ συνοχικῆς καὶ ἐδραστικῆς ἀγαθότητος , ὁ δ’ Ἀριστοτέλης πρῶτον ἀπολαύειν τῆς δημιουργικῆς νομίζει κινήσεως . καὶ διὰ τοῦτο οἱ μὲν Πυθαγόρειοι ἐστίας τόπον καὶ Ζανὸς πύργον ἐκάλουν τὸ κέντρον , ὁ δ’ Ἀριστοτέλης μέτρον τῶν ἄλλων κινήσεων τὴν τῆς ἀπλανοῦς ἔλεγον ὡς πρώτην καὶ συνηρτημένην καὶ τὸ τοῦ κινουμένου ἀμερὲς διὰ τῆς ταχυτῆτος ἐνεικονιζομένην . οὐ χρὴ οὖν δεδοικέναι μὴ κατὰ συμβεβηκὸς κινῶσωμεν τὸ πρῶτον κινοῦν ἐν τῇ ἀπλανεῖ λέγοντες αὐτὸ οὐρανῷ . οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ οὐρανῷ χωρίως ἐκεῖνο , ἀλλ’ ὁ οὐρανὸς ἐν αὐτῷ , εἴπερ τὸ ἐν τινι περιέχεται ὑπὸ τοῦ ἐν ᾧ ἔστι . περιέχει δὲ ἐκεῖνο τὸν ὅλον κόσμον τῇ ἀπείρῳ αὐτοῦ δυνάμει . μήποτε δὲ οὐδὲ ἡ ἐπινοηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου βούθεσις πρὸς τὸ μηδὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἐκεῖνο κινεῖσθαι αὐτάρκης ἐστὶν ἀπὸ ἐννοίας ἐτι προῦνθου τῷ ἐν τῷ οὐρανῷ εἶναι τὸ πρῶτον κινοῦν · εἰ γὰρ μὴ ἐν μορίῳ τινι φησὶν ἔστιν , ἀλλ’ ἐν πάσῃ τῇ περιφερείᾳ , ἐπειδὴ ἡ πᾶσα οὐ κινεῖται οὐδὲ ἀμεῖβει
Lemmas: γιγνώσκω , εἰμί ἔφεσις τις ὁ κατά τόπος γίγνομαι ὁ εμφυχοω κίνησις . οὗτος ὁ Ἀλέξανδρος γράφω ὡς τελικός μόνος αἴτιος ὁ πρῶτος κινέω ὁ Ἀριστοτέλης λέγω ἀποδέχομαι . εἰμί δέ ὡς πολύς λόγος δείκνυμι καί ποιητικός αὐτός νομίζω , ὁ μέν ψυχή καί αὐτός οἴομαι ὡς ὁ Πλάτων ὁ μεταβατικός ὁ κίνησις αἴτιος εἰμί , ὁ δέ ἀκίνητος νόος ὁ περί ὁ αὐτός καί κατά ὁ αὐτός καί ἐν ὁ αὐτός ἀεί κινέω κατά εἷς λόγος καί εἷς τάξις . εἰμί οὖν ἀμερής ὁ κινέω καί χωριστός πάντῃ σῶμα αὐτός κατά ἑαυτοῦ τέλειος ἐξαιρέω ὁ πᾶς σωματικός κόσμος , καλῶς ἔχω λέγω καί πανταχοῦ αὐτός καί οὐδαμοῦ εἰμί . εἰμί δέ ὁ μέν Πυθαγόρειος ἐν ὁ κέντρον λέγω ἱδρύω , ὁ δέ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ ἀπλανής σφαῖρα φημί εἰμί , ἐκεῖνος μέν ὁ κέντρον ἐπιτήδειος ὁ ἄλλος ὁ πᾶς μέρος νομίζω πρός μέθεξις ὁ ὁ δημιουργός συνοχικός καί δραστικός ἀγαθότης , ὁ δέ Ἀριστοτέλης πρῶτος ἀπολαύω ὁ δημιουργικός νομίζω κίνησις . καί διά οὗτος ὁ μέν Πυθαγόρειος ἑστία τόπος καί Ζάν πύργος καλέω ὁ κέντρον , ὁ δέ Ἀριστοτέλης μέτρον ὁ ἄλλος κίνησις ὁ ὁ ἀπλανής λέγω ὡς πρῶτος καί συναρτάω καί ὁ ὁ κινέω ἀμερής διά ὁ ταχυτής ἐνεικονίζω . οὖον χρή οὖν δείδω μή κατά συμβαίνω κινέω ὁ πρῶτος κινέω ἐν ὁ ἀπλανής λέγω αὐτός οὐρανός . οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ οὐρανός χωρίως ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ οὐρανός ἐν αὐτός , εἴπερ ὁ ἐν τις περιέχω ὑπό ὁ ἐν ὅς εἰμί . περιέχω δέ ἐκεῖνος ὁ ὅλος κόσμος ὁ ἤπειρος αὐτός δύναμις . μήποτε δέ οὐδέ ὁ ἐπινοέω ὑπό ὁ Ἀλέξανδρος βοῦθος πρός ὁ μηδέ κατά συμβαίνω ἐκεῖνος κινέω αὐτάρκης εἰμί ἀπό ἔννοια ἔτι προῦνθου ὁ ἐν ὁ οὐρανός εἰμί ὁ πρῶτος κινέω · εἰμί γάρ μή ἐν μόριον τις φημί εἰμί , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ περιφέρεια , ἐπεί ὁ πᾶς οὖον κινέω οὐδέ ἀμείβω