erinna.fragmenta 24
Schol . Aeschyl . Sept . 398 : Οὐδ' ἐλκοποιὰ γίνεται τὰ σήματα · ταῦτα παρ' Ἄλκαῖον · οὐ τυρώσκει τὰ ἐπίσημα ὅπλα , οὐδὲ αὐτὰ καθ' ἑαυτὰ δύναμιν ἔχει , εἰ μὴ ἄρα ὁ φέρων αὐτά , ἐὰν γενναῖος ᾖ . οὐ λίθοι τείχεων ἐν δεδομάμενοι , ἀλλ' ἄνδρες πόλιος πύργος ἀρήιοι . nec poenitet me illius coniecturae : nam hanc fere sententiam videtur poeta pronuntiassé , neque cod . Med . lectionis πόληος tanta est auctoritas , ut supplementum ( ἀλλ' ) ἄνδρες πόλιος πύργος ἀρειοι sit spernendum . Sed quae praegressa sunt , non licet certo restituere , quandoquidem Aristides poetae sensa , non verba expressit : nam vocabulo δεδομημένοι , quod recentiores Graeculi frequentant ( cf . Lob . Phryn . 587 ) , Alcaeam usum esse non est verisimile . — Respicit hunc locum Aristid . I 821 : δι' ἂ πάντα χρή καὶ τὸ συμβεβηκὸς ἐνεγκεῖν ὡς προάται καὶ τῶν δευτέρων ἐχρῆνενας ἀντέχεσθαι καὶ τὸν λόγον βεβαιώσαι , ὅτι οὐκ οἷκίαι καλῶς ἑστεγασμέναι οὐδὲ λίθοι τειχῶν ἐν δεδομημένοι οὐδὲ στενωποὶ τε καὶ νεώρια ἡ πόλις , ἀλλ' ἄνδρες χρήσθαι τοῖς ἀεὶ παροῦσι δυναμένοι . Alcaei hanc esse sententiam indicat idem II 273 ( Phot . Bibl . p . 430 A ) : Τὸν λόγον ὃν πάλαι μὲν Ἄλκαῖος ὁ ποιητὴς εἴπεν , ὕστερον δὲ οἱ πολλοὶ παραλαβόντες ἐχρήσαντο ὡς ἄρα οὐ λίθοι οὐδὲ ξύλα οὐδὲ τέχνη τεκτόνων αἱ πόλεις εἰσιν , ἀλλ' ὅπου ποτ' ἂν ὦσιν ἄνδρες αὐτοὺς σώζειν εἰδότες , ἐνταῦθα καὶ τεῖχη καὶ πόλεις . Cf . etiam I 791 : ἐὰν . . τοῦ θαυμάζειν τοὺς λίθους ἀνῃτε μικρὸν τι καὶ νομίζετε ἀληθεῖν οὐκ ἀξίους ὑμᾶς αὐτοὺς τῶν οἰκοδομημάτων καὶ πιστεύητε ἀληθὲς εἶναι τὸ πάλαι τοῦτο , ὡς ἄρα οὐ τεῖχη οὐδὲ φώεια οὐδὲ στοαὶ οὐδὲ ὁ τῶν ἀψύχων κόσμος αἱ πόλεις εἰσιν , ἀλλ' ἄνδρες αὐτοῖς εἰδότες θαρρεῖν . Ad idem hoc carmen fort . referendum quod dicit Plato de Leg . VI 778 D : περὶ δὲ τεχῶν , ὦ Μέγιλλε , ἔγωγ' ἂν τῇ Σπάρτῃ ἐμφερούμην τὸ καθεῖναιν ἐὰν ἐν τῇ γῇ κατακειμένα τὰ τεῖχη καὶ μὴ ἐπανιστάναι , τῶνδε εἵνεκα · καλῶς μὲν καὶ ὁ ποιητικὸς ὑπὲρ αὐτῶν λόγος ὕφνειται τὸ χαλκᾷ καὶ σιδηρᾷ δεῖν εἶναι τὰ τεῖχη μᾶλλον ἢ γήινα . Nisi forte Tyrtaeus eandem sententiam carmine illustravit , quorsum referre possis quod est ap . Hephaest . p . 3 : Τίρυνς , οὐδὲ τι τεῖχος ἐπήρκεσε .
Lemmas: Schol . Aeschyl . Sept . 398 : οὐ ελκοποιος γίγνομαι ὁ σῆμα · οὗτος παρά Ἀλκαῖος · οὐ τυρώνω ὁ ἐπίσημος ὅπλον , οὐδέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ δύναμις ἔχω , εἰμί μή ἄρα ὁ φέρω αὐτός , ἐάν γενναῖος εἰμί . οὐ λίθος τεῖχος ἐν δομάω , ἀλλά ἀνήρ πόλις πύργος ἄρειος . nec poenitet me illius coniecturae : nam hanc fere sententiam videtur poeta pronuntiassé , neque cod . Med . lectionis πόλις tanta est auctoritas , ut supplementum ( ἀλλά ) ἀνήρ πόλις πύργος ἄρειος sit spernendum . Sed quae praegressa sunt , non licet certo restituere , quandoquidem Aristides poetae sensa , non verba expressit : nam vocabulo δομάω , quod recentiores Graeculi frequentant ( cf . Lob . Phryn . 587 ) , Alcaeam usum esse non est verisimile . — Respicit hunc locum Aristid . I 821 : διά ὅς πᾶς χράω καί ὁ συμβαίνω φέρω ὡς προάγω καί ὁ δεύτερος χραίνω ἀντέχω καί ὁ λόγος βεβαιόω , ὅτι οὐ οἰκίον καλός ἵστημι οὐδέ λίθος τεῖχος ἐν δομάω οὐδέ στενωπός τε καί νεώριον ὁ πόλις , ἀλλά ἀνήρ χράω ὁ ἀεί πάρειμι δύναμαι . Alcaei hanc esse sententiam indicat idem II 273 ( Phot . Bibl . p . 430 A ) : Τώς λόγος ὅς πάλαι μέν Ἀλκαῖος ὁ ποιητής λέγω , ὕστερον δέ ὁ πολύς παραλαμβάνω χράω ὡς ἄρα οὐ λίθος οὐδέ ξύλο οὐδέ τέχνη τέκτων ὁ πόλις εἰμί , ἀλλά ὅπου πρός ἄν εἰμί ἀνήρ αὐτός σῴζω οἶδα , ἐνταῦθα καί τεῖχος καί πόλις . Cf . etiam I 791 : ἐάν . . ὁ θαυμάζω ὁ λίθος ἀνίημι μικρός τίς καί νομίζω ἀλήθω οὐ ἄξιος σύ αὐτός ὁ οἰκοδόμημα καί πιστεύω ἀληθής ἔρχομαι ὁ πάλαι οὗτος , ὡς ἄρα οὐ τεῖχος οὐδέ φώεια οὐδέ στοά οὐδέ ὁ ὁ ἄψυχος κόσμος ὁ πόλις εἰμί , ἀλλά ἀνήρ αὐτός οἶδα θαρσέω . Ad idem hoc carmen fort . referendum quod dicit Plato de Leg . VI 778 D : περί δέ Τέχων , ὦ Μέγιλλος , ἐγώ ἄν ὁ Σπάρτη ἐμφέρω ὁ καθίημι ἐάν ἐν ὁ γῆ κατάκειμαι ὁ τεῖχος καί μή ἐπανίστημι , ὅδε ἕνεκα · καλός μέν καί ὁ ποιητικός ὑπέρ αὐτός λόγος ὑφαίνω ὁ χάλκεος καί σιδήρεος δεῖ ἔρχομαι ὁ τεῖχος μᾶλλον ἢ γήϊνος . Nisi forte Tyrtaeus eandem sententiam carmine illustravit , quorsum referre possis quod est ap . Hephaest . p . 3 : Τίρυνς , οὐδέ τίς τεῖχος ἐπαρκέω .