eratosthenes-et-eratosthenica.catasterismi eratosthenes_bernhardy_0033.1
τῶν χρησίμων τινὸς εὑρετὴν γενόμενον τιμάσθαι . Ταῦτα δὲ προειπονομησάμενος , οὐκ ἐκ τῶν Αἰόλου ἐν μύθου σχήματι ἀκούεσθαι , οὐδ’ ὅλην τὴν Ὀδυσσέως πλάνην , ἀλλὰ μικρὰ μὲν προεμηνδευθῆναι , καθάπερ καὶ τῷ Ἰτακῷ πολέμῳ · τὸ δ’ ὅλον περὶ Σικελίαν καὶ τῷ ποιητῇ πεποιήσθαι , καὶ τοῖς ἄλλοις συγγραφεῦσι , ὅσοι τὰ περιχώρια λέγουσι τὰ περὶ τὴν Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν . Οὐκ ἐπαρκεῖ δὲ οὐδὲ τῇν τοιαύτην τοῦ Ἑρατοσθένους ἀπόφασιν . — ( fr . VII . ) . Vulgaris ista alu - cinatio vix latum unguem ab Hipparcheis distat . Ex iis quae plura hunc in modum disputat maxime illa p . 25 . notanda sunt : Τὸ δὲ πάντα πλάττειν οὐ πιθανόν , οὐδὲ Ὀμηρούν · τὴν γὰρ ἐκείνου πρῆσιν φιλοσόφημα πάντες νομίζουσιν , οὐχ , ὡς Ἑρατοσθένης φησίν , κελεύων μὴ κρίνειν πρὸς τὴν διάνοιαν τὰ ποιήματα , ἀλλ’ ἱστορίαν ἐπ’ αὐτῶν ζητεῖν . Sequitur II . p . 104 . Πολύβιος δὲ τὴν Εὐρώπην χαρογραφῶν , τοὺς μὲν ἀρχαίους ἐὰν φῃσι , τοὺς δ’ ἀκείνους ἐλέγχοντας ἐξετάζειν , Δικαίαρχον τε καὶ Ἑρατοσθένη τὸν τελευταῖον πραγματευσάμενον περὶ τῆς γεωγραφίας . — τὸν δ’ Ἑρατοσθένη ( φησίν ) διαπορήσαντα , εἰ χρὴ πιστεύειν τοῖς ( τοῖς Πυθέου ) , ὅμως περὶ τε τῆς Βρετανικῆς μαρτυρευόμενον καὶ τῶν παρὰ Γάδειρα καὶ τὴν Ἰβηρίαν · πολλὸν δὲ φησὶ βέλτιον τῷ Μοσσηρίῳ πιστεύειν ἢ τούτῳ . — Ἑρατοσθένης δὲ τὸν μὲν Εὐήμερον Βεργίαν καλεῖν , Πυθέα δὲ πιστεύειν , καὶ ταῦτα δέ , μῆτε Ακαίαρχον πιστεύσοντας . Ridiculam demonstrationem Strabo refutavit . Deinde p . 106 . sq . de Ibericis apud Eratosthenem : v . fr . LXII . LXIII . Tandem VII . p . 317 . cum de Theopompi circa Illyrica peccatis di - xisset , τοιαῦτα δέ , inquit , καὶ τοῦ Ἑρατοσθένους ἐνια παρακούσματα ἐστι λαοδωματικῶς , καθάπερ Πολύβιος φησὶ καὶ περὶ αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν ἄλλων λέγων συγγραφέων .
Lemmas: ὁ χρήσιμος τις εὑρετής γίγνομαι τιμάω . οὗτος δέ προειπονομηδομαι , οὐ ἐκ ὁ Αἴολος ἐν μῦθος σχῆμα ἀκούω , οὐδέ ὅλος ὁ Ὀδυσσεύς πλάνη , ἀλλά μικρός μέν προεμηνδευθῆναι , καθάπερ καί ὁ Ἰτακῷ πόλεμος · ὁ δέ ὅλος περί Σικελία καί ὁ ποιητής ποιέω , καί ὁ ἄλλος συγγραφεύς , ὅσος ὁ περιχώριος λέγω ὁ περί ὁ Ἰταλία καί Σικελία . οὐ ἐπαρκέω δέ οὐδέ ὁ τοιοῦτος ὁ Ἐρατοσθένης ἀπόφασις . — ( fr . VII . ) . Vulgaris ista alu - cinatio vix latum unguem ab Hipparcheis distat . Ex iis quae plura hunc in modum disputat maxime illa p . 25 . notanda sunt : ὁ δέ πᾶς πλάσσω οὖον πιθανός , οὐδέ ὁμηρέω · ὁ γάρ ἐκεῖνος πρῆσις φιλοσόφημα πᾶς νομίζω , οὐ , ὡς Ἐρατοσθένης φημί , κελεύω μή κρίνω πρός ὁ διάνοια ὁ ποίημα , ἀλλά ἱστορία ἐπί αὐτός ζητέω . Sequitur II . p . 104 . Πολύβιος δέ ὁ Εὐρώπη χαρογραφω , ὁ μέν ἀρχαῖος ἐάν φημί , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐλέγχω ἐξετάζω , Δικαίαρχος τε καί Ἐρατοσθένης ὁ τελευταῖος πραγματεύομαι περί ὁ γεωγραφία . — ὁ δέ Ἐρατοσθένης ( φημί ) διαπορέω , εἰμί χρή πιστεύω ὁ ( ὁ Πυθέας ) , ὅμως περί τε ὁ βρετανικός μαρτυρέω καί ὁ παρά Γάδειρα καί ὁ Ἰβηρία · πολύς δέ φημί ἀγαθός ὁ Μοσσηρίῳ πιστεύω ἢ οὗτος . — Ἐρατοσθένης δέ ὁ μέν Εὐήμερος Βέργιος καλέω , Πυθέας δέ πιστεύω , καί οὗτος δέ , μήτε ακαιαρχω πιστεύω . Ridiculam demonstrationem Strabo refutavit . Deinde p . 106 . sq . de Ibericis apud Eratosthenem : v . fr . LXII . LXIII . Tandem VII . p . 317 . cum de Theopompi circa Illyrica peccatis di - xisset , τοιοῦτος δέ , inquit , καί ὁ Ἐρατοσθένης ἔνιοι παράκουσμα εἰμί λαοδωματικῶς , καθάπερ Πολύβιος φημί καί περί αὐτός καί περί ὁ ἄλλος λέγω συγγραφεύς .