epiphanius.panarion-adversus-haereses 64.3.5
ὅθεν τὸ πρῶτον αὐτοῦ ἐπιμελῶς φιλοτιμη - 3ff Klarer u . richtiger als unsere Stelle , in der der Name Ἑξαπλᾶ ( vgl . S . 408 , 7ff ) auf die 6 griechischen Übersetzungen bezogen scheint , sind die anderweitigen Angaben des Epiph . de mens . ac pond . 7 , 3 ; S . 159 , 6ff Lagarde τὰς γὰρ ἔξ ἑρμηνείας καὶ τὴν Ἑρβαϊκὴν γραφὴν ἑβραϊκοῖς στοιχείοις καὶ ἡήμασιν αὐτοῖς ἐν σελίδι μιᾷ συντεθεικὼς ἄλλην σελίδα ἀντιπαρέθετο δἰ Ἑλληνικῶν μὲν γραμμάτων , Ἐβραϊκῶν δὲ λέξεων πρὸς κατὰλήψιν τῶν μὴ εἰδότων Ἑβραϊκὰ στοιχεῖα εἰς τὸ διὰ τῶν Ἐλληνικῶν εἰδέναι τῶν Ἐβραϊκῶν λογίων τὴν δύναμιν καὶ οὕτω τοῖς γενομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ Ἐξαπλοῖς ἢ Ὀκταπλοῖς τὰς μὲν δύο Ἐβραϊκὰς σελίδας καὶ τὰς ἕξ τῶν ἑρμηνευτῶν ἐκ παραλλήλου ἀντιπαραθεὶς μεγάλην ὠφέλειαν γνώσεως τἔδωκε τοῖς φιλοκάλοις 18,21ff ; S . 171 , 5ff τὰ Ἐξαπλᾶ καὶ τὰς δύο τῶν Ἐβραϊκῶν σελίδας ἄντικρυ ἐκ παραλλήλου μιᾶς ἑρμηνείας πρὸς τὴν ἑτέραν συνέθηκεν , Ἐαπλπα τὰς βίβλους ὀνομάσας . . . . εὑρὼν δὲ τῆς πέμκτης καὶ ἕκτης ἐκδόσεως τὰς βίβλους . . . ταῖς πρὸ αὐτῶν τέσσαρσιν ἀκολούθως τῇ παραθέσει συννφήνας τὴν μίαν πέμπτην ὡνόμασεν , ἐπιγράψας διὰ τοῦ πέμπτου στοιχείου τῆς πέμπτης τὸν ἀριθμὸν καὶ δηλώσας τὸ ὄνομα · ὡσαύτως δὲ καὶ τῇ μετ᾿ αὐτὴν τὸ ἐπίσημον ἐπιγράψας τὸ τῆς ἕκτῆς ἑρμηνείας ὅνομα ἐδήλωσαν . . . Τετραπλᾶ γάρ εἰσι τὰ Ἐλληνικά , ὅταν αἰ τοῦ Ἀκύλα καὶ Συμμάχου καὶ τῶ ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος ἑρμηνεῖαι συντεταγμέναι ὦσι · τῶν τεσσάρων δὲ τούτων σελίδων ταῖς δυςὶ ταῖς Ἐβραϊκαῖς συναφθεςῶν Ἐξαπλᾶ καλεῖται · ἐὰν δὲ καὶ ἡ έμπτη καὶ ἡ ἕκτη ἑρμηνεία συναφθῶσιν ἀκολούθως τούτοις Ὀκταπλᾶ καλεῖται . , . . τὰς δύο Ἐβραϊκὰς πρώτας κειμένας , μετὰ ταύτας δὲ πρώτην τὴν τοῦ Ἀκύλα τεταγμένην , μεθ᾿ ἣν καὶ τῆν τοῦ Συμμάχου , ἔπειτα τὴν τῶν ἑβδομήκοντα δύο , μεθ᾿ ἃς ἡ τοῦ Θεοδοτίωνος συντέτακται καὶ ἑξῆς ἡ Πέμπτη τε καὶ ἕκτη . . . Ὠριγένης πυθόμενος τὴν τῶν ἑβδομήκοντα δύο ἔκδοσιν ἀκρβῆ εὢαι μέσην ταύτην συνέθηκεν , ὅπως τὰς ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν ἑρμηνείας διελέγχῃ ; beachte auch Panarin haer . 65 , 4 , 5ff zu Psal . 109,3 ὡς οἱ ἑβδομήκοντα ἡραμήνευσαν · ὡς δὲ οἱ ἄλλοι ἐκδόται , Ἀκύλας μὲν . . . Σύμμαχος δέ . . . Θεοδοτίων δὲ . . . Πέμπτη δὲ ἔκδοσις . . . ἡ δὲ ἕκτη ἔκδοσις . . . ἐν δὲ τῷ Ἐβραϊκ«ῷ .. . ( doch beweist diese Stelle nicht sicher , daß epiph . die Haxapla gesehen hat ; Epiph . kann die Angaben auch aus dem Psalmenkommentar geschöpft haben ) . — Damit in der hauptsafche übereinstinmend Eusebius h . e . IV 16,4 ; σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν , Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος ,
Lemmas: ὅθεν ὁ πρῶτος αὐτός ἐπιμελής φιλότιμος - 3ff Klarer u . richtiger als unsere Stelle , in der der Name Εξαπλά ( vgl . S . 408 , 7ff ) auf die 6 griechischen Übersetzungen bezogen scheint , sind die anderweitigen Angaben des Epiph . de mens . ac pond . 7 , 3 ; S . 159 , 6ff Lagarde ὁ γάρ ἐκ ἑρμηνεία καί ὁ Ἑρβαϊκὴν γραφή ἑβραϊκός στοιχεῖον καί ἄημα αὐτός ἐν σελίς εἷς συντίθημι ἄλλος σελίς ἀντιπαρατίθημι διά Ἑλληνικός μέν γράμμα , εβραϊκός δέ λέξις πρός κατάληψις ὁ μή οἶδα ἑβραικός στοιχεῖον εἰς ὁ διά ὁ Ἑλληνικός οἶδα ὁ εβραϊκός λόγιος ὁ δύναμις καί οὗτος ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός ἑξαπλόω ἢ Ὀκταπλοῖς ὁ μέν δύο Ἑβραϊκή σελίς καί ὁ ἕξ ὁ ἑρμηνευτής ἐκ παράλληλος ἀντιπαρατίθημι μέγας ὠφέλεια γνῶσις τἔδωκε ὁ φιλόκαλος 18,21ff ; S . 171 , 5ff ὁ Εξαπλά καί ὁ δύο ὁ εβραϊκός σελίς ἄντικρυς ἐκ παράλληλος εἷς ἑρμηνεία πρός ὁ ἕτερος συντίθημι , Ἐαπλπα ὁ Βίβλος ὀνομάζω . . . . εὑρίσκω δέ ὁ πέμκτης καί ἕκτος ἔκδοσις ὁ Βίβλος . . . ὁ πρό αὐτός τέσσαρες ἀκόλουθος ὁ παράθεσις συμφαίνω ὁ εἷς πέμπτος ὀνομάζω , ἐπιγράφω διά ὁ πέμπτος στοιχεῖον ὁ πέμπτος ὁ ἀριθμός καί δηλόω ὁ ὄνομα · ὡσαύτως δέ καί ὁ μετά αὐτός ὁ ἐπίσημος ἐπιγράφω ὁ ὁ κτείνω ἑρμηνεία ὄνομα δηλόω . . . τετραπλόος γάρ εἰμί ὁ Ἑλληνικός , ὅταν ὁ ὁ Ἀκύλας καί Σύμμαχος καί ὁ ἑβδομήκοντα δύο καί Θεοδοτίων ἑρμηνεία συντάσσω εἰμί · ὁ τέσσαρες δέ οὗτος σελίς ὁ δυςὶ ὁ Ἑβραϊκή συνάπτω Εξαπλά καλέω · ἐάν δέ καί ὁ έμπτη καί ὁ ἕκτος ἑρμηνεία συνάπτω ἀκόλουθος οὗτος οχταπλός καλέω . , . . ὁ δύο Ἑβραϊκή πρῶτος κεῖμαι , μετά οὗτος δέ πρῶτος ὁ ὁ Ἀκύλας τάσσω , μετά ὅς καί ὁ ὁ Σύμμαχος , ἔπειτα ὁ ὁ ἑβδομήκοντα δύο , μετά ὅς ὁ ὁ Θεοδοτίων συντάσσω καί ἑξῆς ὁ Πέμπτη τε καί ἕκτος . . . Ὠριγένης πυνθάνομαι ὁ ὁ ἑβδομήκοντα δύο ἔκδοσις ἀκρβῆ ᾤα μέσος οὗτος συντίθημι , ὅπως ὁ ἐντεῦθεν καί ἐντεῦθεν ἑρμηνεία διελέγχω ; beachte auch Panarin haer . 65 , 4 , 5ff zu Psal . 109,3 ὡς ὁ ἑβδομήκοντα ηραμηνευσαω · ὡς δέ ὁ ἄλλος ἐκδότης , Ἀκύλας μέν . . . Σύμμαχος δέ . . . Θεοδοτίων δέ . . . Πέμπτη δέ ἔκδοσις . . . ὁ δέ ἕκτος ἔκδοσις . . . ἐν δέ ὁ Ἐβραϊκός .. . ( doch beweist diese Stelle nicht sicher , daß epiph . die Haxapla gesehen hat ; Epiph . kann die Angaben auch aus dem Psalmenkommentar geschöpft haben ) . — Damit in der hauptsafche übereinstinmend Eusebius h . e . IV 16,4 ; Σαμένου συνάγω ὁ ἕξ ἑρμηνεία , Ἀκύλας Σύμμαχος ὁ τε ἑβδομήκοντα δύο καί Θεοδοτίων ,