ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epiphanius.ancoratus 21.3
εἰ οὐν οἱ δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ ἡμέρας εἰσὶ τέκνα , ἀρα αὐτὸς ὁ υἱὸς ⟨ ὁ ⟩ φέρων τὴν ἡμἐραν ἀγνοεῖ . ἴνα καταλάβῃ ἡ ἡμέρα καὶ οὐχὶ αὐτὸς μᾶλλον τὴν ἡμέραν φέρῃ ; τίς ταῦτα διανοούμενος οὐ βλασφημήσει , τὰ μὴ πρέποντα περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ λογιζόμενος ;
Lemmas: εἰμί ὀν ὁ δοῦλος ὁ Χριστός ἡμέρα εἰμί τέκνον , ἀρά αὐτός ὁ υἱός ⟨ ὁ ⟩ φέρω ὁ ἡμέρα ἀγνοέω . ἵνα καταλαμβάνω ὁ ἡμέρα καί οὐ αὐτός μᾶλλον ὁ ἡμέρα φέρω ; τίς οὗτος διανοέομαι οὖον βλασφημέω , ὁ μή πρέπω περί πατήρ καί υἱός λογίζομαι ;
epiphanius.ancoratus 21.4
καὶ ὁ πατὴρ μὲν οἶδε τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν κατὰ δύο τρόπους , κατὰ εἴδησιν καὶ κατὰ πρᾶξιν . οἶδε γὰρ πότε ἔρχεται καὶ πάλιν ἤδη κέκρικεν ὁρίσας κρίνειν τὸν τὸν καὶ ἔγνω κατὰ πρᾶξιν .
Lemmas: καί ὁ πατήρ μέν οἶδα ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα κατά δύο τρόπος , κατά εἴδησις καί κατά πρᾶξις . οἶδα γάρ πότε ἔρχομαι καί πάλιν ἤδη κρίνω ὁρίζω κρίνω ὁ ὁ καί γιγνώσκω κατά πρᾶξις .
epiphanius.ancoratus 21.5
ὁ δὲ υἱὸς τοῦ θεοῦ οἶδε μὲν πότε ἔρχεται καὶ αὐτὸς φέρει αὐτὴν καὶ οὐκ ἀγνοεῖ , οὔπω δὲ αὐτὴν ἔπραξε κατὰ γνῶσιν , τουτέστι ⟨ οὔπω ἔγνω ⟩ κατὰ πρᾶξιν . ἔτι γὰρ ἀσεβεῖς ἀσεβοῦσι καὶ ἄπιστοι ἀπιστοῦσι καὶ κακόπλαστοι βλασφημοῦσι καὶ ὁ διάβολος ἐνεργεῖ καὶ ἁμαρτήματα γίνεται καὶ ἡ ἀδικία κρατεὶ καὶ ἡ κρίσις μακροθυμεῖ , ἴως ἂν ἔλθῃ καὶ γνῷ αὐτὴν κατὰ πρᾶξιν καὶ ποιήσῃ τὴν ἐκδίκησιν καὶ σώσῃ τοὺς ἐν ἀληθείᾳ ἐλπίζοντας ἐπ’ αὐτὸν καὶ μὴ . βλασφημοῦντας αὐτοῦ τὴν θεότητα καὶ πατρὸς καὶ ἁγίου πνεύματος .
Lemmas: ὁ δέ υἱός ὁ θεός οἶδα μέν πότε ἔρχομαι καί αὐτός φέρω αὐτός καί οὐ ἀγνοέω , οὔπω δέ αὐτός πράσσω κατά γνῶσις , τουτέστι ⟨ οὔπω γιγνώσκω ⟩ κατά πρᾶξις . ἔτι γάρ ἀσεβής ἀσεβέω καί ἄπιστος ἀπιστέω καί κακόπλαστος βλασφημέω καί ὁ διάβολος ἐνεργέω καί ἁμάρτημα γίγνομαι καί ὁ ἀδικία κρατέω καί ὁ κρίσις μακροθυμέω , ἴωσις εἄν ἔρχομαι καί γιγνώσκω αὐτός κατά πρᾶξις καί ποιέω ὁ ἐκδίκησις καί σῴζω ὁ ἐν ἀλήθεια ἐλπίζω ἐπί αὐτός καί μή . βλασφημέω αὐτός ὁ θεότης καί πατήρ καί ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 22.1
22 . Ἐξ ἁγίων δὲ ἀγγέλων λείπεται κατὰ δύο τρόπους ἡ τοιαύτη ἀξία . τίμιοι μὲν γάρ εἰσιν , ἀπὸ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος τοῦτο κεκτημένοι · λείπεται δὲ αὐτοῖς τοῦτο · οὐ γὰρ οἴδασι τὰ ὠριὡρισμένα πότε γίνεται . ἐπὶ μὲν γὰρ τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ ὁ πατὴρ ἔθετο τοὺς χρόνους . εἰ δὲ ὁ πατὴρ ἐν υἱῷ καὶ ὁ υἱὸς ἐν πατρί , ἄρα οὐ λείπεται ἡ ἐξουσία ἐξ υἱοῦ ἡ ἐν πατρί .
Lemmas: 22 . ἐς ἅγιος δέ ἄγγελος λείπω κατά δύο τρόπος ὁ τοιοῦτος ἄξιος . τίμιος μέν γάρ εἰμί , ἀπό πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα οὗτος κτάομαι · λείπω δέ αὐτός οὗτος · οὖον γάρ οἶδα ὁ ὁρίζω πότε γίγνομαι . ἐπί μέν γάρ ὁ ἴδιος ἐξουσία ὁ πατήρ τίθημι ὁ χρόνος . εἰμί δέ ὁ πατήρ ἐν υἱός καί ὁ υἱός ἐν πατήρ , ἄρα οὖον λείπω ὁ ἐξουσία ἐκ υἱός ὁ ἐν πατήρ .
epiphanius.ancoratus 22.2
λείπεται δὲ ἀπὸ τῶν ἀγγέλων · κτιστοὶ γὰρ ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι καὶ δυνάμεις , πατὴρ δὲ ἄπτιστος , υἱὸς ἄπτιστος , πνεῦμα θεοῦ ἄκτιστον .
Lemmas: λείπω δέ ἀπό ὁ ἄγγελος · χτιστός γάρ ἄγγελος καί ἀρχάγγελος καί δύναμις , πατήρ δέ ἄπτιστος , υἱός ἄπτιστος , πνεῦμα θεός ἄκτιστον .
epiphanius.ancoratus 22.3
οὐκ οἴδασιν οὐν οἱ ἄγγελοι οὔτε κατὰ εἴδησιν · οὔτε κατὰ πρᾶξιν τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν . οὐκ οἴδασι γὰρ πότε βούλεται ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐνεγκεῖν τὴν ἡμέραν , καὶ οὐκ οἴδασι κατὰ γνῶσιν πράξεως · οὔπω γὰρ ἐπετάχθησαν ἐξελθεῖν καὶ συναγαγεῖν δίκην ζιζανίων καὶ δῆσαι δρομὰς δεομὰς εἰς τὸ καίειν πυρὶ ἀσβέστῳ .
Lemmas: οὐ οἶδα ὀν ὁ ἄγγελος οὔτε κατά εἴδησις · οὔτε κατά πρᾶξις ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα . οὐ οἶδα γάρ πότε βούλομαι ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα φέρω ὁ ἡμέρα , καί οὐ οἶδα κατά γνῶσις πρᾶξις · οὔπω γάρ ἐπιτάσσω ἐξέρχομαι καί συνάγω δίκη ζιζάνιον καί δήω δρομάς δεομαω εἰς ὁ καίω πῦρ ἄσβεστος .
epiphanius.ancoratus 22.4
οὔπω τοίνυν οὐδὲ ἔπραξαν οὐδὲ οἴδασιν , ὁ δὲ πατὴρ οἶδε καὶ ἔπραξεν · ὁ δὲ υἱὸς οἶδε μέν , οὐδέπω ἔπραξε . τουτέστιν ⟨ τό ⟩ » εἰ μὴ ὁ πατὴρ μόνος , οὔτε οἱ οὔτε ὁ υἱός « .
Lemmas: οὔπω τοίνυν οὐδέ πράσσω οὐδέ οἶδα , ὁ δέ πατήρ οἶδα καί πράσσω · ὁ δέ υἱός οἶδα μέν , οὐδέπω πράσσω . τουτέστιν ⟨ ὁ ⟩ » εἰμί μή ὁ πατήρ μόνος , οὔτε ὁ οὔτε ὁ υἱός « .
epiphanius.ancoratus 22.5
νοήσωμεν τὴν δύναμιν τῆς γραφῆς , ἴνα μὴ γένηται ἡμῖν τὸ γράμμα θάνατος . » τὸ γράμμα , γάρ φησιν » ἀποκτένει , τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ « . λάβωμεν τὸ πνεῦμα , ἵνα ὠφεληθῶμεν ἐκ τοῦ γράμματος . οὐ γὰρ τὸ γράμμα ἀποκτένει , ἐν γὰρ τῷ γράμματι ἠ ζωή · ἀποκτένει δὲ τὸν ἀσυνέτως τῷ γράμματι προσερχόμενον καὶ μὴ ἔχοντα τὸ φράζον πνεῦμα , τὸ ἀνοῖγον τὸ γράμμα καὶ ἀποκαλύπτον τὸ ἐν αὐτῷ .
Lemmas: νοέω ὁ δύναμις ὁ γραφεύς , ἵνα μή γίγνομαι ἐγώ ὁ γράμμα θάνατος . » ὁ γράμμα , γάρ φημί » ἀποκτείνω , ὁ δέ πνεῦμα ζωοποιέω « . λαμβάνω ὁ πνεῦμα , ἵνα ὠφελέω ἐκ ὁ γράμμα . οὖον γάρ ὁ γράμμα ἀποκτείνω , ἐν γάρ ὁ γράμμα ὁ ζωή · ἀποκτείνω δέ ὁ ἀσύνετος ὁ γράμμα προσέρχομαι καί μή ἔχω ὁ φράζω πνεῦμα , ὁ ἀνοίγω ὁ γράμμα καί ἀποκαλύπτω ὁ ἐν αὐτός .
epiphanius.ancoratus 22.6
οὗτος οὖν ὁ πατὴρ ὁ ἅγιος τὸν μονογενῆ αὐτοῦ υἱὸν γνήσιον , γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ , καὶ τὸ ἅγιον αὐτοῦ πνεῦμα ἔδωκε τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἐν μιᾷ γνώσει ὁμονοίας , ἐν ἐνὶ συνδέσμῳ τελειότητος , ὅπως ἐν ὀνόματι πατρὸς τελείου καὶ θεοῦ τὴν σφραγῖδας κομισώμεθα καὶ ἐν ὀνόματι υἱοῦ τελείου καὶ θεοῦ καὶ ἐν ὀνόματι πνεύματος θείου καὶ τελείου λάβωμεν τὴν σφραγῖδα .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ πατήρ ὁ ἅγιος ὁ μονογενής αὐτός υἱός γνήσιος , γεννάω ἐκ αὐτός , καί ὁ ἅγιος αὐτός πνεῦμα δίδωμι ὁ ἅγιος αὐτός ἐκκλησία ἐν εἷς γνῶσις ὁμόνοια , ἐν ἐν σύνδεσμος τελειότης , ὅπως ἐν ὄνομα πατήρ τέλειος καί θεός ὁ σφραγίς κομίζω καί ἐν ὄνομα υἱός τέλειος καί θεός καί ἐν ὄνομα πνεῦμα θεῖον καί τέλειος λαμβάνω ὁ σφραγίς .
epiphanius.ancoratus 22.7
ὡ τριὰς ἁγία ἀριθμουμένη , τριὰς ἐν ἑνὶ ὀνόματι ἀριθμουμένη . οὐ γὰρ λέγεται ἑνὰς καὶ δυὰς οὐδὲ μονὰς καὶ μονάς , ἀλλὰ μονὰς ἐν τριάδι καὶ τριὰς ἐν μονάδι , μονοειδῶς μονωνύμως εἷς θεός , πατὴρ ἐν υἱῷ , υἱὸς ἐν πατρὶ σὺν ἀγίῳ πνεύματι .
Lemmas: εἰμί τριάς ἅγιος ἀριθμέω , τριάς ἐν εἷς ὄνομα ἀριθμέω . οὖον γάρ λέγω ἑνάς καί δυάς οὐδέ μονή καί μόνος , ἀλλά μονή ἐν τριάς καί τριάς ἐν μόνος , μονοειδής μονώνυμος εἷς θεός , πατήρ ἐν υἱός , υἱός ἐν πατήρ σύν ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 23.1
23 . Κάλει δὲ μοι μάρτυρας τῆς ἀληθείας , κάλει μοι τοὺς παῖδας τοὺς ἀπὸ τῆς καμίνου τῆς Βαβυλωνίας σωθέντας , τοὺς καταξιωθέντας ἐν πυρὶ καταβληθῆναι , μὴ ἀναλωθῆναι δὲ οὐ σβέσαι τὸ πῦρ , ἵνα μὴ ὑποληφθῶσι καινὰ ἔργα ἀντιμηχανησάμενοι , ἀλλ’ ἐν πυρὶ μὲν εἶναι , ἐν πυρὶ δὲ μὴ ἀναλωθῆναι διὰ τὴν ὀρθὴν πίστιν αὐτῶν , τοῦ θεοῦ δι’ αὐτῶν ἡμᾶς διδάσκοντος , τίνα μέν ἐστι τὰ κτιστὰ τίνα δὲ τὰ ἄκτιστa , τίνα ἐστὶ τὰ ποιητὰ τίνα τὰ μὴ γενόμενα , τίνα τὰ ἀεὶ ὄντα τίνα δὲ τὰ ἐξ αὐτῶν ὄντα , γενόμενα δέ .
Lemmas: 23 . κάλος δέ ἐγώ μάρτυς ὁ ἀλήθεια , καλέω ἐγώ ὁ παῖς ὁ ἀπό ὁ κάμινος ὁ Βαβυλώνιος σώζω , ὁ καταξιόω ἐν πῦρ καταβάλλω , μή ἀναλίσκω δέ οὖον σβέννυμι ὁ πῦρ , ἵνα μή ὑπολαμβάνω καινός ἔργον ἀντιμηχανάομαι , ἀλλά ἐν πῦρ μέν εἰμί , ἐν πῦρ δέ μή ἀναλίσκω διά ὁ ὀρθός πίστις αὐτός , ὁ θεός διά αὐτός ἐγώ διδάσκω , τίς μέν εἰμί ὁ κτιστός τίς δέ ὁ ἄκτιστος , τίς εἰμί ὁ ποιητός τίς ὁ μή γίγνομαι , τίς ὁ ἀεί εἰμί τίς δέ ὁ ἐκ αὐτός εἰμί , γίγνομαι δέ .
epiphanius.ancoratus 23.2
οἱ τοιοῦτοι σωθέντες παὶδες ἠθέλησαν εὐχάριστο ἀποδέξαι γνώμην εἰς τὸν θεὸν τὸν σώσαντα αὐτούς . εἰς ὃν ἀπ’ ἀρχῆς ἤλπισαν καὶ οὐκ ἐδίστασαν καὶ οὐκ ἔκλιναν αὐχένα εἰκόνι καὶ θράσει βασιλέως καὶ τυραννίδι .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος σώζω παῖς ἐθέλω ευχάριστος ἀποδείκνυμι γνώμη εἰς ὁ θεός ὁ σῴζω αὐτός . εἰς ὅς ἀπό ἀρχή ἐλπίζω καί οὐ διστάζω καί οὐ κλίνω αὐχήν εἰκών καί θράσος βασιλεύς καί τυραννίς .
epiphanius.ancoratus 23.3
καὶ ὅτε ἡθέλησάν τι ἀπονεῖμαι θεῷ ἀνερευνήσαντες τα βάθη τῷ ἁγίῳ πνεύματι ἐν τῇ καρδίᾳ , ἄγιοι ὄντες , διανοηθέντες τε τὸν οὐρανὸν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ , τήν τε τῆν καὶ πάντα τὰ ὑπ’ αὐτὴν καὶ πάντα ὅσα ἔστι μὴ ἄξια εἶναι εἰς προσφορὰν θεῷ προενεχθῆναι οὔτε γὰρ εἶχον ἐξουσίαν τὰ ὑπὲρ ἑαυτοὺς θεῷ προσφέρειν ) ,
Lemmas: καί ὅτε ἐθέλω τίς ἀπονέμω θεός ἀνερευνάω ὁ βάθος ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐν ὁ Καρδία , ἅγιος εἰμί , διανοέομαι τε ὁ οὐρανός καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , ὁ τε ὁ καί πᾶς ὁ ὑπό αὐτός καί πᾶς ὅσος εἰμί μή ἄξιος εἰμί εἰς προσφορά θεός προφέρω οὔτε γάρ ἔχω ἐξουσία ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ θεός προσφέρω ) ,
epiphanius.ancoratus 23.4
καὶ κατὰ τὴν ἀξίαν μὲν καὶ κατὰ τὴν ἐξουσίαν θέλοντες μόνον ὕμνοις ὑμνεῖν τὸν θεόν τοῦτο γάρ ἐστι τὸ γεγραμμένον » θύσατε θυσίαν αἰνέσεως « καί » θυσία αἰνέσεως δοξάσει με « ) , ἤδη μεταβαλόντες τὴν παλαιὰν εἰς καινὴν διαθήκην πνεύματι ἁγίῳ ὑπονυττόμενοι , οὐ ζῴων θυσίας οὐδὲ ὁλοκαυτωμάτων χρείαν ἔχοντες φασὶ γάρ » οὐκ ἔστι τόπος τοῦ καρπῶσαι οὐδὲ θυσία οὐδὲ θυσιατήριον « , ὡς τῶν πάντων περιληφθέντων ) , ληφθέντων ) ,
Lemmas: καί κατά ὁ ἄξιος μέν καί κατά ὁ ἐξουσία ἐθέλω μόνος ὕμνος ὑμνέω ὁ θεός οὗτος γάρ εἰμί ὁ γράφω » θύω θυσία αἴνεσις « καί » θυσία αἴνεσις δοξάζω ἐγώ « ) , ἤδη μεταβάλλω ὁ παλαιός εἰς καινός διαθήκη πνεῦμα ἅγιος ὑπονύσσω , οὖον ζῷον θυσία οὐδέ ὁλοκαύτωμα χρεία ἔχω φημί γάρ » οὐ εἰμί τόπος ὁ καρπόω οὐδέ θυσία οὐδέ θυσιατήριον « , ὡς ὁ πᾶς περιλαμβάνω ) , λαμβάνω ) ,
epiphanius.ancoratus 23.5
βουλόμενοι δὲ τὴν τοιαύτην αἴνεσιν προσφέρειν καὶ ἐασαντες τὴν ἑαυτῶν σμικρότητα ταπεινοφρόνων φέρονται ( » πᾶς γὰρ ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται « · μετὰ ⟨ γάρ ⟩ τοῦ χαρίσματος τῆς αὐτῶν σωτηρίας λαμβάνουσι ταύτην τὴν δωρεὰν τῆν ταπεινοφροσύνης ) καὶ βούλονται τὸν αἶνον θεῷ προσφέρειν καὶ μὴ ἐκκακεῖν .
Lemmas: βούλομαι δέ ὁ τοιοῦτος αἴνεσις προσφέρω καί ἐάω ὁ ἑαυτοῦ μικρότης ταπεινόφρων φέρω ( » πᾶς γάρ ὁ ὕψος ἑαυτοῦ ταπεινόω ὁ δέ ταπεινός ἑαυτοῦ ὑψόω « · μετά ⟨ γάρ ⟩ ὁ χάρισμα ὁ αὐτός σωτηρία λαμβάνω οὗτος ὁ δωρεά ὁ ταπεινοφροσύνη ) καί βούλομαι ὁ αἶνος θεός προσφέρω καί μή ἐκκακέω .
epiphanius.ancoratus 23.6
καὶ ἑαυτοὺς δοκιμάσαντες πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ ἄρρητον δοξολογίαν ἀξιοῦσι συμπαραλαβεῖν μεθ’ ἑαυτῶν τὴν κτίσιν εἰς δοξολογίαν καὶ ἄρχονται λέγειν συμπεριειληφότες πᾶσαν τὴν ποίησιν .
Lemmas: καί ἑαυτοῦ δοκιμάζω πρός ὁ ὁ θεός ἄρρητος δοξολογία ἀξιόω συμπαραλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ ὁ κτίσις εἰς δοξολογία καί ἄρχω λέγω συμπεριλαμβάνω πᾶς ὁ ποίησις .
epiphanius.ancoratus 24.1
24 . Διελόντες δὲ τὰ ποιήματα ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος καὶ τὰ κτιστὰ ἀπὸ τοῦ κτίσαντός φασιν » εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον « . πάντα εἶπον καὶ οὐδὲν κατέλιπον .
Lemmas: 24 . διαιρέω δέ ὁ ποίημα ἀπό ὁ ποιέω καί ὁ κτιστός ἀπό ὁ κτίζω φημί » εὐλογέω πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος « . πᾶς εἶπον καί οὐδείς καταλείπω .
epiphanius.ancoratus 24.2
ἵνα δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἄλγιον χαρακτηρίσῃ τὴν τελείαν γνῶσιν εἰς τὸ εἰδέναι , ποῖον τὸ θεῖον ποῖα δὲ τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ γενόμενα , ἕνα μὴ συμμείξωμεν τῷ ἀιδίῳ τὰ ἐξ οὐχ ὄντων γενόμενα . ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἑαυτῶν τὴν διάνοιαν , ἀριθμῷ μὲν τὰ πάντα συνήγαγεν .
Lemmas: ἵνα δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἀλγεινός χαρακτηρίζω ὁ τέλειος γνῶσις εἰς ὁ οἶδα , ποῖος ὁ θέω ποῖος δέ ὁ ὑπό ὁ θεός γίγνομαι , εἷς μή συμμείγνυμι ὁ ἀίδιος ὁ ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι . ἵνα μή ἀπόλλυμι ἑαυτοῦ ὁ διάνοια , ἀριθμός μέν ὁ πᾶς συνάγω .
epiphanius.ancoratus 24.3
ἀπεκάλυπτε γὰρ αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὡς καταξιωθῶσιν ἄμα ἀγγέλοις εἶναι γενομένοις ἀγγελων , τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ καὶ τὰ ὑποκάτω τῆς γῆς καὶ λοιπὸν οὐκ ἠγνόουν .
Lemmas: ἀποκαλύπτω γάρ αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὡς καταξιόω ἄμη ἄγγελος εἰμί γίγνομαι ἄγγελος , ὁ ἐν οὐρανός καί ὁ ἐν ὁ γῆ καί ὁ ὑποκάτω ὁ γῆ καί λοιπός οὐ ἀγνοέω .
epiphanius.ancoratus 24.4
καί φασιν οἱ αὐτοὶ αὐτοὶ ἅγιοι ὡς προείπον · εῖπον · » εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον « καὶ ἄρχονται ἀριθμεῖν τε καὶ διαιρεῖν ποῖα τὰ ἔργα ποῖα τὰ ποιήσαντα , ποῖα τὰ ἐργαζόμενα ποῖα δὲ τὰ ἐργασθέντα ·
Lemmas: καί φημί ὁ αὐτός αὐτός ἅγιος ὡς προεῖπον · ἐπύω · » εὐλογέω πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος « καί ἄρχω ἀριθμέω τε καί διαιρέω ποῖος ὁ ἔργον ποῖος ὁ ποιέω , ποῖος ὁ ἐργάζομαι ποῖος δέ ὁ ἐργάζομαι ·
epiphanius.ancoratus 24.5
καὶ ἀριθμοῦσιν οὐρανὸν γῆν ὕδατα ἐπάνω τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀγγέλους ( κτιστοὶ γὰρ οἱ ἄγγελοι ) καὶ θρόνους καὶ δυνάμεις ( κτιστὰ γὰρ ταῦτα ) , ἥλιον σελήνην ( ποιητὰ γὰρ καὶ οὐκ ἄκτιστα ) , νέφη καὶ νιφετούς , ἀνέμους χιόνας ἀστραπὰς βροντὰς γῆν θάλασσαν πηγὰς ἀβύσσους ποταμοὺς πᾶσαν ἁνθρωπότητα ὄρη πετεινὰ οὐρανοῦ , κτήνη καὶ ζῷα , ψυχὰς ὁσίων πνεύ - ματα δικαίων , Ἀνανίαν Ἀζανίαν Μισαήλ , ἱερεῖς καὶ δούλους θεοῦ .
Lemmas: καί ἀριθμέω οὐρανός γῆ ὕδωρ ἐπάνω ὁ οὐρανός καί ἄγγελος ( χτιστός γάρ ὁ ἄγγελος ) καί θρόνος καί δύναμις ( κτιστός γάρ οὗτος ) , ἥλιος σελήνη ( ποιητός γάρ καί οὐ ἄκτιστος ) , νέφος καί νιφετός , ἄνεμος χιών ἀστραπή βροντή γῆ θάλασσα πηγή ἄβυσσος ποταμός πᾶς ανθρωπότητα ὄρος πετεινόν οὐρανός , κτῆνος καί ζῷον , ψυχή ὅσιος πνεύ - μάτη Δίκαιος , Ἀνανίας Ἀζάνιος Μισαήλ , ἱερεύς καί δοῦλος θεός .
epiphanius.ancoratus 24.6
πάντα γὰρ ταῦτα ποιητὰ ἐστι καὶ κτιστά , ὑπὸ θεοῦ γεγονότα διὰ τοῦ Λόγου καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος · » τῷ λόγῳ γὰρ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ αὐτοῦ ἡ δύναμις αὐτῶν « .
Lemmas: πᾶς γάρ οὗτος ποιητός εἰμί καί κτίστης , ὑπό θεός γίγνομαι διά ὁ Λόγος καί ὁ ἅγιος πνεῦμα · » ὁ λόγος γάρ κύριος ὁ οὐρανός στερεόω καί ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός αὐτός ὁ δύναμις αὐτός « .
epiphanius.ancoratus 24.7
ὅρα δὲ , ἀγαπητὲ ἀδελφέ , πῶς τὰ πάντα ἠρίθμησαν πνεύματι ἁγίῳ φερόμενοι καὶ οὐκ ἠρίθμησαν υἱὸν ἐν τοῖς ποιήμασιν , ἀλλ οὔτε ἄλγιον πνεῦμα , ἀλλ’ ἔγνωσαν τὴν αὐτὴν θεότητα εἶναι ἐν τριάδι καὶ τὴν αὐτὴν τριάδα εἶναι ἐν μιᾷ θεότητι . καὶ ἐδόκασαν πατέρα ἐν υἱῷ καὶ υἱὸν ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι , μίαν ἁγιστείαν μίαν λατρείαν μίαν θεότητα μίαν δοξολογίαν .
Lemmas: ὁράω δέ , ἀγαπητός ἀδελφός , πῶς ὁ πᾶς ἀριθμέω πνεῦμα ἅγιος φέρω καί οὐ ἀριθμέω υἱός ἐν ὁ ποίημα , ἀλλ' οὔτε ἀλγεινός πνεῦμα , ἀλλά γιγνώσκω ὁ αὐτός θεότης εἰμί ἐν τριάς καί ὁ αὐτός τριάς εἰμί ἐν εἷς θεότης . καί δοκάζω πατήρ ἐν υἱός καί υἱός ἐν πατήρ σύν ἅγιος πνεῦμα , εἷς ἁγιστεία εἷς λατρεία εἷς θεότης εἷς δοξολογία .
epiphanius.ancoratus 25.1
25 . Ἀλλὰ πάντως καὶ τοῦτο τολμᾷ ὁ διάβολος κινεῖν ἐν τοῖς ἀνθρώποις , ἀπιστίας τολμηρίαν καταψεύσασθαι τῶν ἁγίων παίδων [ πλάσαι ] καὶ εἴπεῖν · οὐκ ᾔδεισαν εἴπεῖν ὅνομα ἁγίου πνεύματος · Ἰουδαῖοι γὰρ ἦσαν καὶ οὐδὲ υἱὸν ᾔδεισαν , Ἰουδοῖοι ὄντες .
Lemmas: 25 . ἀλλά πάντως καί οὗτος τολμάω ὁ διάβολος κινέω ἐν ὁ ἄνθρωπος , ἀπιστία τολμηρία καταψεύδομαι ὁ ἅγιος παῖς [ πλάσσω ] καί ὑφαῖνπάζω · οὐ οἶδα ὑφαῖνπάζω ὄνομα ἅγιος πνεῦμα · Ἰουδαῖος γάρ εἰμί καί οὐδέ υἱός οἶδα , ιουδοιος εἰμί .
epiphanius.ancoratus 25.2
εὐθὺς δὲ οἱ λόγοι ἐλέγχουσι τῶν κακοδόξων τὴν ἀπιστίαν . φησὶ γάρ καὶ ἠν τὸ πρόσωπον τοῦ τετάρτου ὡς πρόσωπον υἱοῦ θεοῦ « . ἰδοὺ ὄνομα υἱοῦ θεοῦ · ἄρα οὐκ ἔστιν ἄγνοια περὶ τούτου * καὶ πρὸ τοῦ χρόνου τοῦ τῆς καμίνου , ὅτι ἐπλήσθη Δανιὴλ πνεύματος ἁγίου καὶ εἶπε καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς , καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸ κριτήριον‘ καὶ ἔκρινε τοὺς πρεσβυτέρους πνεύματι ἁγίῳ ἐμφορούμενος .
Lemmas: εὐθύς δέ ὁ λόγος ἐλέγχω ὁ κακοδοξέω ὁ ἀπιστία . φημί γάρ καί ἐάν ὁ πρόσωπον ὁ τέταρτος ὡς πρόσωπον υἱός θεός « . ἰδού ὄνομα υἱός θεός · ἄρα οὐ εἰμί ἄγνοια περί οὗτος * καί πρό ὁ χρόνος ὁ ὁ κάμινος , ὅτι πίμπλημι Δανιήλ πνεῦμα ἅγιος καί εἶπον καθαρός ἐγώ ἀπό ὁ αἷμα αὐτός , καί ἐπιστρέφω εἰς ὁ κριτήριον καί κρίνω ὁ πρέσβυς πνεῦμα ἅγιος ἐμφορέω .
epiphanius.ancoratus 25.3
ἄρα οὖν ᾔδεισαν τὸν υἱὸν καὶ ᾔδεισαν τὸν πατέρα καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ οὐκ ἀγνοίας χάριν οὐκ εἷπον τὰ ὀνόματα , ἀλλ’ ἀσφαλείας ἕνεκα . » εὐλογεῖτε , γάρ ⟨ φησιν ⟩ , πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον « καὶ οὐκ εἰπον , υἱὸς τοῦ θεοῦ τὸν κύριον οὐδ’ ἐπευλόγει ἅγιον πνεῦμα τὸν κὑριο , ἀλλ’ » εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον ..
Lemmas: ἄρα οὖν οἶδα ὁ υἱός καί οἶδα ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καί οὐ ἄγνοια χάρις οὐ ἕπω ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀσφάλεια ἕνεκα . » εὐλογέω , γάρ ⟨ φημί ⟩ , πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος « καί οὐ εἶπον , υἱός ὁ θεός ὁ κύριος οὐδέ ευλογώ ἅγιος πνεῦμα ὁ κύριος , ἀλλά » εὐλογέω πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος ..
epiphanius.ancoratus 25.4
καὶ μή τις τῶν προφάσεις ἑαυτοῖς θηρωμένων εἴπῃ · ὅτι οὐκ εἶπον Χερουβὶμ ἢ Σεραπίων · λοιπὸν οὐδὲ ταῦτά ἐστιν ἔργα τοῦ θεοῦ . προέλαβε γὰρ ὁ θεῖος λόγος ἀσφαλίσασθαι τὰ πάντα ⟩ τῶν τὰς μηχανὰς ἑαυτοῖς ἐπινοούντων , προγινώσκων τὴν εἰς αὐτοὺς καὶ ] τοὺς παῖδας λύμην .
Lemmas: καί μή τις ὁ πρόφασις ἑαυτοῦ θηράω εἶπον · ὅτι οὐ εἶπον χερουβίν ἢ Σεραπίων · λοιπός οὐδέ οὗτος εἰμί ἔργον ὁ θεός . προλαμβάνω γάρ ὁ θεῖος λόγος ἀσφαλίζω ὁ πᾶς ⟩ ὁ ὁ μηχανή ἑαυτοῦ ἐπινοέω , προγιγνώσκω ὁ εἰς αὐτός καί ] ὁ παῖς λύω .
epiphanius.ancoratus 25.5
τρισσῶς γὰρ τὸν ὕμνον ἐδιπλασίασαν οἱ ἅγιοι παῖδες οἱ αὐτοὶ τὰ κτιστὰ καὶ ποιητά εἰς ὕμνον θεοῦ προβαλλόμενοι καὶ πρῶτον φή - σαντες » εὐλογητὸς εἶ , κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν , καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας‘ , εἶτα μεθ’ ἕτερα » εὐλογημένος εἶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χρουβίμ « καὶ πάλιν » εὐλογημένος εἶ ὁ καθήμενος ἐπὶ θρόνου δόξης τῆς βασιλείας σου « καί » εὐλογημένος εἶ ὁ βλέπων ἀβύσσους , καθήμενος ἐπὶ Χερουβίμ « ·
Lemmas: τρισσός γάρ ὁ ὕμνος διπλασιάζω ὁ ἅγιος παῖς ὁ αὐτός ὁ κτιστός καί ποιητής εἰς ὕμνος θεός προβάλλω καί πρῶτος φημί - ἀτιμόω » εὐλογητός εἰμί , κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ , καί αἰνετός καί δοξάζω ὁ ὄνομα σύ εἰς ὁ αἰών , εἶτα μετά ἕτερος » εὐλογέω εἰμί ὁ κάθημαι ἐπί ὁ Χρουβίμ « καί πάλιν » εὐλογέω εἰμί ὁ κάθημαι ἐπί θρόνος δόξα ὁ βασίλεια σύ « καί » εὐλογέω εἰμί ὁ βλέπω ἄβυσσος , κάθημαι ἐπί χερουβίν « ·
epiphanius.ancoratus 25.6
ἵνα ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν τὸν θρόνον νοήσῃς Σεραφὶμ καὶ χερουβίμ , καὶ ἀπὸ τοῦ ὀνόματος τῶν Χερουβὶμ καὶ ἀβύσσων καὶ θρόνου ἡγιασμένου καὶ λοιπῶν πάντων όνομάτων νοήσῃς ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ πάντων τῶν ὠνομασμένων ὅτι ἐκ τῶν ἔργων εἰσὶ τοῖς ἄλλοις συν-αριθμούμενα . καλέσαντες γὰρ εἰς ὕμνον ταῦτα πάντα εὐθὺς ἐπιφέρουσι λέοντες » εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον‘ , ἵνα Γαβριήλ καὶ Μιχαὴλ εὐλογήσῃ πατέρα καὶ υἱὸν καὶ ἅγιον πνεῦμα .
Lemmas: ἵνα ἀπό ὁ εἶπον ὁ θρόνος νοέω σεραφίμ καί χερούβ , καί ἀπό ὁ ὄνομα ὁ χερουβίν καί ἄβυσσος καί θρόνος ἁγίζω καί λοιπός πᾶς ὄνομα νοέω ἀπό ὁ ἀριθμός πᾶς ὁ ὀνομάζω ὅτι ἐκ ὁ ἔργον εἰμί ὁ ἄλλος συναριθμέω . καλέω γάρ εἰς ὕμνος οὗτος πᾶς εὐθύς ἐπιφέρω λέων » εὐλογέω πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος , ἵνα Γαβριήλ καί Μιχαήλ εὐλογέω πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 26.1
26 . Σεμνοὶ δὲ ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ τὸν ἐπινίκιον ὕμνον ᾄδουσι , σὺν Σεραφὶμ καὶ Χερουβὶμ Ι τὴν τριάδα ὁμοδόξως καὶ ὁμοστοίχως P31 καὶ ὁμοουσίως δοξάζοντες καὶ λέοντες τό » ἅγιος ἅγιος ἅγιος « , τρεῖς φωνὰς ἀποτελοῦντες , ἐν ἑνότητι δὲ λέοντες καὶ οὐ πολυωνύμως .
Lemmas: 26 . σεμνός δέ ἄγγελος ἐν οὐρανός ὁ ἐπινίκιος ὕμνος ἀείδω , σύν σεραφίμ καί χερουβίν Ι ὁ τριάς ὁμόδοξος καί ὁμόστοιχος P31 καί ὁμοούσιος δοξάζω καί λέων ὁ » ἅγιος ἅγιος ἅγιος « , τρεῖς φωνή ἀποτελέω , ἐν ἑνότης δέ λέων καί οὖον πολυώνυμος .
epiphanius.ancoratus 26.2
οὐ γὰρ λέγουσιν ἅγιος τέταρτον , ἱνα μὴ προσθῶσι ⟩ τῇ τῆς τριάδος ὀνομασίᾳ · οὐ λέγουσι δὶς τὸ ἅγιος , ἵνακ μὴ ἐλλιπὴς εἴη ἡ δόξα τῆς τελειότητος , ἀλλὰ τρίς , ἵνα πατέρα καὶ υἱὸν καὶ ἅγιον πνεῦμα ἐν τῇ αὐτῇ τιμῇ ἁγιάσωσι .
Lemmas: οὖον γάρ λέγω ἅγιος τέταρτος , ἵνα μή προστίθημι ⟩ ὁ ὁ τριάς ὀνομασία · οὖον λέγω δίς ὁ ἅγιος , ἵνακ μή ἐλλιπής εἰμί ὁ δόξα ὁ τελειότης , ἀλλά τρίς , ἵνα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα ἐν ὁ αὐτός τιμή ἁγίζω .
epiphanius.ancoratus 26.3
καὶ οὐ λέγουσιν ἅγιος καὶ ἡμιάγιος , ἀλλ ἴσως λέγουσι τὸ ἅγιος , μιᾷ φωνῇ καὶ ἐνὶ λόγῳ καὶ μιᾷ τελειότητι τριὰδα δοξάζοντες ὁμοῦ ἐν ἑνότητι καὶ ἐνότητα ἐν τριάδι .
Lemmas: καί οὖον λέγω ἅγιος καί ἡμιάγιος , ἀλλ' ἴσως λέγω ὁ ἅγιος , εἷς φωνή καί ἐν λόγος καί εἷς τελειότης τριάς δοξάζω ὁμοῦ ἐν ἑνότης καί ενότητα ἐν τριάς .
epiphanius.ancoratus 26.4
ταύτην γὰρ τὴν γνῶσιν ἦλθεν ὁ μονογενὴς ⟨ υἱὸς ⟩ τοῦ θεοῦ ἡμᾶς ταύτην τὴν σύνεσιν ἡμῖν ἐκήρυξε τὸ ἄγιον πνεῦμα , ταύτην τὴν τελειότητα ἀπεκάλυψεν ἡμῖν ὁ ποτήρ · ἐν ἀληθείᾳ ταύτην τὴν ζωὴν ἐχαρίσατο ἡμῖν σαρκωθεὶς ὁ Λὀγος , ταύτην τὴν οἰκοδομὴν ᾠκοδόμησεν ἡμῖν τὸ ἅγιον πνεῦμα .
Lemmas: οὗτος γάρ ὁ γνῶσις ἔρχομαι ὁ μονογενής ⟨ υἱός ⟩ ὁ θεός ἐγώ οὗτος ὁ σύνεσις ἐγώ κηρύσσω ὁ ἀγάω πνεῦμα , οὗτος ὁ τελειότης ἀποκαλύπτω ἐγώ ὁ ποτήρ · ἐν ἀλήθεια οὗτος ὁ ζωή χαρίζομαι ἐγώ σαρκόω ὁ Λόγος , οὗτος ὁ οἰκοδομή οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 26.5
» εἴ τις γὰρ ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσίον ἄργυρον λίθους τιμίους ξύλα χόρτον καλάμην‘ καὶ τὰ ⟩ . οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλος θεμέλιος · » θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον , ὅς ἐστιν ἰησοῦς Χριστός‘ , ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , » οὗ ἐσμεν οἰκοδομή , καὶ οὗ ἔσμεν γεώργιον « , » οἰκοδομηθντες ἐπὶ τὸν θεμέλιον προφητῶν τε καὶ ἀποστόλων‘ , τοῦ εἰδέναι τὴν ἡμῶν οἰκοδομὴν στερεὰν οὐσαν ἐν ἀληθείᾳ καὶ τὸν ἡμῶν θεμέλιον ἀεὶ ὄντα καὶ μὴ ἀρξάμενον τοῦ εἶναι .
Lemmas: » εἰμί τις γάρ ἐποικοδομέω ἐπί ὁ θεμέλιος οὗτος χρυσίον ἄργυρος λίθος τίμιος ξύλον χόρτος καλέω καί ὁ ⟩ . οὖον γάρ εἰμί ἄλλος θεμέλιος · » θεμέλιος γάρ ἄλλος οὐδείς δύναμαι τίθημι παρά ὁ κεῖμαι , ὅς εἰμί Ἰησοῦς Χριστός , ὁ υἱός ὁ θεός , » ὅς εἰμί οἰκοδομή , καί ὅς εἰμί Γεώργιος « , » οἰκοδομέω ἐπί ὁ θεμέλιος προφήτης τε καί ἀπόστολος , ὁ οἶδα ὁ ἐγώ οἰκοδομή στερεός εἰμί ἐν ἀλήθεια καί ὁ ἐγώ θεμέλιος ἀεί εἰμί καί μή ἄρχω ὁ εἰμί .
epiphanius.ancoratus 26.6
ἀλλ’ » οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις‘ κατὰ τὸν ἀποστολικὸν λόγον , άλλ’ ἐν τοῖς καταξιωθεῖσι πνεύματι ἁγίῳ τὰ τῆς ἀληθείας εἰδέναι μυστήρια .
Lemmas: ἀλλά » οὐ ἐν πᾶς ὁ γνῶσις κατά ὁ ἀποστολικός λόγος , ἀλλά ἐν ὁ καταξιόω πνεῦμα ἅγιος ὁ ὁ ἀλήθεια οἶδα μυστήριον .
epiphanius.ancoratus 26.7
αὐτὸς γὰρ ὁ ἀποκαλύψας ἑαυτὸν καὶ τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐπιμεμφόμενός τινας τῶν ἐν ἀγνωσίᾳ ἔλεγέν οὐκ οἴδατε τὰς γραφὰς οὐδὲ τὴν δύναμιν αὐτῶν « καὶ πάλιν ἀλλαχόθι » ὁ ἔχων ὠτα ἀκούειν ἀκουέτω « καὶ πάλιν » εἰ ᾔδεις τίς ἐστιν ὁ ζητῶν παρὰ σοῦ πιεῖν , σὺ ἂν ᾔτησας‘ τῇ Σαμαρείτιδι ἔλεγε , καὶ πάλιν » πὐκ οἴδατε οἵου πνεύματός ἐστε « .
Lemmas: αὐτός γάρ ὁ ἀποκαλύπτω ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιμέμφομαι τις ὁ ἐν ἀγνωσία λέγω3 οὐ οἶδα ὁ γραφή οὐδέ ὁ δύναμις αὐτός « καί πάλιν ἀλλαχόθι » ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω « καί πάλιν » εἰμί οἶδα τίς εἰμί ὁ ζητέω παρά σύ πίνω , σύ εἄν αἰτέω ὁ Σαμαρείτης λέγω , καί πάλιν » πὐκ οἶδα οἷος πνεῦμα εἰμί « .
epiphanius.ancoratus 26.8
ἄρα οὖν ἡ γνῶσις οὐκ ἐν πᾶσι « · » χαρίσματα γὰρ ἔχει ἐ̔καστος ἐκ θεοῦ διάφορα ( καί φησιν ὁ ἅγιος λόγος » ᾧ δίδοται περισσότερον , περισσότερον ἀπαιτήσουσιν αὐτόν « , ὡς τινῶν μὲν λαμβανόντων βραχύ , τινῶν δὲ οὐδ’ ὅλως , ἄλλων δὲ περισσοτέρως εἰληφότων .
Lemmas: ἄρα οὖν ὁ γνῶσις οὐ ἐν πᾶς « · » χάρισμα γάρ ἔχω ἕκαστος ἐκ θεός διάφορος ( καί φημί ὁ ἅγιος λόγος » ὅς δίδωμι περισσός , περισσός ἀπαιτέω αὐτός « , ὡς τις μέν λαμβάνω βραχύς , τις δέ οὐδέ ὅλως , ἄλλος δέ περισσός λαμβάνω .
epiphanius.ancoratus 27.1
27 . Καὶ ὅτι μὲν ταῦτα οὕτως ἔχει ἐξ αὐτῶν τῶν ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς εἰρημένων ἔστιν εὑρεῖν . τῆς γὰρ θείας γραφῆς πνευμα - τικῶς ⟨ δια⟩λεγομένης τὰ πλεῖστα , μάλιστα περὶ τῆς ἡμετέρας ζωῆς , γνώσεως δὲ φημι τοῦ κυρίου , ὅσα γὰρ ] ἐστὶ βαθύτερα καὶ περισ - σοτέρως τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ἀπασφαλιζόμενα ῥήματα , ταῦτα εἰς πρόσκομμα τοῖς τὴν γνῶσιν θεοῦ μὴ κατειληφόσι συμβέβηκεν ,
Lemmas: 27 . καί ὅτι μέν οὗτος οὕτως ἔχω ἐκ αὐτός ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφεύς εἴρω εἰμί εὑρίσκω . ὁ γάρ θεῖος γραφεύς πνεῦμα - Τικῶς ⟨ διαλέγω ὁ πλεῖστος , μάλιστα περί ὁ ἡμέτερος ζωή , γνῶσις δέ φημί ὁ κύριος , ὅσος γάρ ] εἰμί βαθύς καί περις - σός ὁ ἡμέτερος ψυχή ἀπασφαλίζω ῥῆμα , οὗτος εἰς πρόσκομμα ὁ ὁ γνῶσις θεός μή καταλαμβάνω συμβαίνω ,
epiphanius.ancoratus 27.2
ὥς φησιν Ὠσηὲ ὁ προφήτης » τἰς συνετὸς καὶ συνήσει ταῦτα « καί » ᾧ λόγος γνώσεως κυρίου δίδοται , καὶ γνώσεται αὐτά . ὅτι εὐθεῖα αἱ ὁδοὶ κυρίου , ἀσεβεῖς δὲ προσκόψουσιν ἐν αὐταῖς . « .
Lemmas: ὅς φημί Ὠσηέ ὁ προφήτης » τις συνετός καί συνίημι οὗτος « καί » ὅς λόγος γνῶσις κύριος δίδωμι , καί γιγνώσκω αὐτός . ὅτι εὐθύς ὁ ὁδός κύριος , ἀσεβής δέ προσκόπτω ἐν αὐτός . « .
epiphanius.ancoratus 27.3
εὐθεῖαι μὲν γάρ εἰσιν , ἀλλ’ οἱ ἀσεβεῖς προσκόπτουσι ⟨ ἐν ⟩ ταῖς ὁδοῖς κυρίου , τούτων οὑσῶν ἀνθρώποις προσκόμματος . οἱ γοῦν προσκόπτοντες τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος ἀδιαφόρως προσκόπτουσι · » προσέκοψαν γὰρ τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος καὶ ἐσκανδαλίσθησαν .
Lemmas: εὐθύς μέν γάρ εἰμί , ἀλλά ὁ ἀσεβής προσκόπτω ⟨ ἐν ⟩ ὁ ὁδός κύριος , οὗτος εἰμί ἄνθρωπος πρόσκομμα . ὁ γοῦν προσκόπτω ὁ λίθος ὁ πρόσκομμα ἀδιάφορος προσκόπτω · » προσκόπτω γάρ ὁ λίθος ὁ πρόσκομμα καί σκανδαλίζω .
epiphanius.ancoratus 27.4
εὐθὺς μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι ὁρῶντες τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐν σαρκὶ ἐληλυ - θότα θεοσημείας ἐργαζομενον καὶ μὴ κατηξιωμένοι τῆς γνώσεως τῆς ἐπουρανίου ἔλεγον » τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὑτος . ὃς λαλεῖ βαλσφημίας ; « καὶ ἄλλοτε » εἰ ἠν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐκ θεοῦ , οὐκ ἂν ἔλυε τὸ σάββατον‘ . ἄρα οὐν τὴν θεότητα ἠγνόουν , ἄνθρωπον δὲ ψιλὸν μόνον αὐτὸν ἐνόμιζον .
Lemmas: εὐθύς μέν γάρ ὁ Ἰουδαῖος ὁράω ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ἐν σάρξ ἔρχομαι - θότα θεοσημεία ἐργάζομαι καί μή καταξιόω ὁ γνῶσις ὁ ἐπουράνιος λέγω » τίς εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος . ὅς λαλέω βαλσφημίας ; « καί ἄλλοτε » εἰμί ἐάν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐκ θεός , οὐ εἄν λύω ὁ σάββατος . ἄρα ὀν ὁ θεότης ἀγνοέω , ἄνθρωπος δέ ψιλός μόνος αὐτός νομίζω .
epiphanius.ancoratus 27.5
οἱ δὲ καὶ θεὸν αὐτὸν ἐγνωκότες , ἀγνοήσαντες σαντες ⟨ δὲ ⟩ τὴν τελείαν αὐτοῦ δόξαν , ἀκούσαντες τὰ ἐν βάθει περὶ αὐτοῦ εἰρημένα ῥήματα καὶ κατὰ τὴν εἰς ἡμῶν πραγματευθεῖσαν σωτηρίαν ⟨ σαρκὸς ⟩ οἰκονομίαν , σφαλλόμενοι εἰς τὴν αὐτοῦ θεότητα ἔσφαλλε γὰρ αὐτοὺς ἡ διάνοια .
Lemmas: ὁ δέ καί θεός αὐτός γιγνώσκω , ἀγνοέω ἀτιμόω ⟨ δέ ⟩ ὁ τέλειος αὐτός δόξα , ἀκούω ὁ ἐν βάθος περί αὐτός εἴρω ῥῆμα καί κατά ὁ εἰς ἐγώ πραγματεύομαι σωτηρία ⟨ σάρξ ⟩ οἰκονομία , σφάλλω εἰς ὁ αὐτός θεότης σφάλλω γάρ αὐτός ὁ διάνοια .
epiphanius.ancoratus 27.6
ὡς γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι ἐσφάλησαν ἀκονήσαντες , οὕτω καὶ αὐτοὶ ἀκούοντες ἐφάλλοντο . ἐκεῖνοι γὰρ ἑώρων τὰ ἐν προφήταις προειρημένα , εἰς δὲ τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν πληρωθέντα ἀγνοοῦντες ἐταράχθησαν .
Lemmas: ὡς γάρ ὁ Ἰουδαῖος σφάλλω ἀκονάω , οὗτος καί αὐτός ἀκούω ἐφάλλομαι . ἐκεῖνος γάρ ὁράω ὁ ἐν προφήτης προερέω , εἰς δέ ὁ ἔνσαρκος Χριστός παρουσία πληρόω ἀγνοέω ταράσσω .
epiphanius.ancoratus 27.7
καὶ οὗτοι πáλιν διὰ τὴν αὐτοῦ οἰκονομίαν τὰ προειρημένα ἀκούοντες , φιλῶς δὲ αὐτὰ νοοῦντες ταράσσονται καὶ προβάλλονται εἰς τὴν ἑαυτῶν καταστροφὴν τὰ εἰς τὴν ἡμῶν οἰκοδομὴν ⟨ εἰρημένα ⟩ καὶ φασίν · εἶπεν » ἐγὼ ἀπέρχομαι πρὸς τὸν θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν καὶ πατέρα μου καὶ ὑμῶν « · ὑμῶν‘ · ὁρᾷς ὅτι καὶ αὐτὸς ἴν ἐστι τῶν κτισμάτων , βλασφημοῦντες τολμῶσι λέγειν .
Lemmas: καί οὗτος πáλιν διά ὁ αὐτός οἰκονομία ὁ προερέω ἀκούω , φίλως δέ αὐτός νοέω ταράσσω καί προβάλλω εἰς ὁ ἑαυτοῦ καταστροφή ὁ εἰς ὁ ἐγώ οἰκοδομή ⟨ εἴρω ⟩ καί φημί · εἶπον » ἐγώ ἀπέρχομαι πρός ὁ θεός ἐγώ καί θεός σύ καί πατήρ ἐγώ καί σύ « · ὑμῶν‘ · ὁράω ὅτι καί αὐτός εἶμι εἰμί ὁ κτίσμα , βλασφημέω τολμάω λέγω .
epiphanius.ancoratus 28.1
28 . Βλέπεις τοίνυν ὅτι σφάλλει αὐτοὺς ἡ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας οἰκονομία . ἀναλάβωσι γὰρ ἐξ ὑπαρχῆς καὶ ἐρωτήσωσι χρόνους ἢ καιρούς · αἱ γὰρ διέξοδοι αὐτοῦ‘ φησίν » ἀφ’ ἡμερῶν αἰῶνος « . ἴδωμεν τοίνυν τὰ πρὸ τούτων . φησὶν ὁ πατήρ » ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὀμοίωσιν « , καὶ οὐκ εἶπε , ποιήσω ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἐμήν .
Lemmas: 28 . βλέπω τοίνυν ὅτι σφάλλω αὐτός ὁ ὁ ἔνσαρκος παρουσία οἰκονομία . ἀναλαμβάνω γάρ ἐκ ὑπαρχή καί ἐρωτάω χρόνος ἢ καιρός · ὁ γάρ διέξοδος αὐτός φημί » ἀπό ἡμέρα αἰών « . ὁράω τοίνυν ὁ πρό οὗτος . φημί ὁ πατήρ » ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις « , καί οὐ εἶπον , ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἐμός .
epiphanius.ancoratus 28.2
ἐλέγχθητι ὁ ἔχων πεπωρωμένην τὴν καρδίαν κατὰ τὸ γεγραμμένον » ἀλλ’ ἐπωρώθη ἡ λαρδία αὐτῶν‘ καὶ μάθε τὸν υἱὸν ὄντα ἀεὶ πρὸς τὸν πατέρα · τὸ τὰρ djielv ποιήσωμεν οὐχ ἑνός ἐστι σημαντικόν , ἀλλὰ πατρὸς λέγοντος πρὸς τὸν υἱόν .
Lemmas: ἐλέγχω ὁ ἔχω πωρόω ὁ Καρδία κατά ὁ γράφω » ἀλλά πωρόω ὁ Λαρδιά αὐτός καί μανθάνω ὁ υἱός εἰμί ἀεί πρός ὁ πατήρ · ὁ ἄρα djielv ποιέω οὐ εἷς εἰμί σημαντικός , ἀλλά πατήρ λέγω πρός ὁ υἱός .
epiphanius.ancoratus 28.3
ἐλέγχθητι καὶ ὁ λέγων τὸν υἱὸν ἀνόμοιον τῷ πατρί · ἐν τῷ τὰρ εἰπεῖν αὐτὸν κατ' εἰκόνα ἡμετέραν οὐ διέκρινεν ὁμοίωσιν υἱοῦ ἀπὸ πατρὸς οὐδὲ διεῖλέ τι τῆς ταυτότητος τοῦ πατρὸς πρὸς τὸν υἱόν . οὐ γὰρ εἶπε κατ' εἰκόνα ἐμὴν ἢ κατ' εἰκόνα σήν , άλλὰ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ πνεύματος πνεύματος μίαν οὐσίαν ἐδήλωσε καὶ θεότητα . φησὶ γάρ » κατ' εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν‘ , ὡς εἶναι μὲν μίαν τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὴν θεότητα , ἄνθρωπον δὲ γεγονέναι κατ' εἰκόνα τῆς μιᾶς θεότητος πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος .
Lemmas: ἐλέγχω καί ὁ λέγω ὁ υἱός ἀνόμοιος ὁ πατήρ · ἐν ὁ ἄρα εἶπον αὐτός κατά εἰκών ἡμέτερος οὖον διακρίνω ὁμοίωσις υἱός ἀπό πατήρ οὐδέ διαιρέω τίς ὁ ταυτότης ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός . οὖον γάρ εἶπον κατά εἰκών ἐμός ἢ κατά εἰκών σός , ἀλλά ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα πνεῦμα εἷς οὐσία δηλόω καί θεότης . φημί γάρ » κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοιόω , ὡς εἰμί μέν εἷς ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ θεότης , ἄνθρωπος δέ γίγνομαι κατά εἰκών ὁ εἷς θεότης πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 28.4
ἐλέγχθητι καὶ σύ , Ἄρειε , καὶ ἄκουε τὸν πατέρα λέγοντα τῷ υἱῷ ποιήσωμεν‘ συνδημιουργὸν καλοῦντα τὸν υἱόν . πολλάκις γὰρ ἀκήκοά τινας λέγοντας , ὅτι ὁ υἱὸς ἐποίησεν οὐδέν , ἀλλὰ » δι' αὐτοῦ ἐγένετο « τὰ γενόμενα . εἰ δι' αὐτοῦ δὲ γέγονε , καὶ αὐτὸς ἐποίησεν , ὡς σαφῶς ἀποδέδεικται .
Lemmas: ἐλέγχω καί σῦς , Ἄρειος , καί ἀκούω ὁ πατήρ λέγω ὁ υἱός ποιέω συνδημιουργός καλέω ὁ υἱός . πολλάκις γάρ ἀκούω τις λέγω , ὅτι ὁ υἱός ποιέω οὐδείς , ἀλλά » διά αὐτός γίγνομαι « ὁ γίγνομαι . εἰμί διά αὐτός δέ γίγνομαι , καί αὐτός ποιέω , ὡς σαφῶς ἀποδείκνυμι .
epiphanius.ancoratus 28.5
ὁ γὰρ ἀρχιτέχνης Λόγος πάντων ἐστὶ ποιητὴς καὶ δι' αὐτοῦ πατὴρ ἐργάζεται . ἀκουέτωσαν γὰρ αὐτοῦ σαφῶς λέγοντος » ὁ πατήρ μου ἐργάζεται ἕως ἄρτι , κἀγὼ ἐργάζομαι « · καὶ ⟩ ὡδε τὸν πατέρα ἑαυτοῦ συνδημιουργὸν καλεῖ ἐν τῷ λέγειν τοῦτο .
Lemmas: ὁ γάρ ἀρχιτέχνης Λόγος πᾶς εἰμί ποιητής καί διά αὐτός πατήρ ἐργάζομαι . ἀκούω γάρ αὐτός σαφῶς λέγω » ὁ πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι ἠώς ἄρτι , ἐγώ ἐργάζομαι « · καί ⟩ ὧδε ὁ πατήρ ἑαυτοῦ συνδημιουργός καλέω ἐν ὁ λέγω οὗτος .
epiphanius.ancoratus 28.6
ἀλλὰ πάλιν μή σε ἀπατάτω ἡ διάνοια καὶ προσέλθῃς τῷ υἱῷ ὡς δούλῳ καὶ μὴ ὡς ἀληθινῷ δεσπότῃ . εἰ γὰρ δοῦλος ἦν καὶ οὐκ ἀληθινὸς δεσπόντης , πῶς μορφὴν δούλου ἀνέλαβεν ἐλθὼν ὁ ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων : πῶς δὲ ἐκένου ἑαυτόν , εἰ μὴ εἶχε τὸ τέλειον ; ὡς θεῷ οὐν τελείῳ πρόσελθε τῷ υἱῶ καὶ ⟨ ὡς ⟩ υἱῷ ὄντι παρὰ πατρός .
Lemmas: ἀλλά πάλιν μή σύ ἀπατάω ὁ διάνοια καί προσέρχομαι ὁ υἱός ὡς δοῦλος καί μή ὡς ἀληθινός δεσπότης . εἰμί γάρ δοῦλος εἰμί καί οὐ ἀληθινός δεσπόντης , πῶς μορφή δοῦλος ἀναλαμβάνω ἔρχομαι ὁ ἐν μορφή θεός ὑπάρχω : πῶς δέ κενόω ἑαυτοῦ , εἰμί μή ἔχω ὁ τέλειος ; ὡς θεός ὀν τέλειος προσέρχομαι ὁ υἱός καί ⟨ ὡς ⟩ υἱός εἰμί παρά πατήρ .
epiphanius.ancoratus 29.1
29 . Καὶ μὴ διὰ κακόνοιαν εἴπῆς · ἀλλὰ ὁ πατὴρ εἶπε τῷ υἱῷ ποιήσωμεν‘ , ὸ δὲ υἱὸς οὐκ εἶπε τῷ πατρί » ποιήσωμεν « καὶ ὸ υἱὸς οὐ λέγει ὅτι ἐγὼ ἐργάζομαι καὶ ὁ πατήρ μου ἐργάζεται , ἀλλὰ τὸν πατέρα τάττει πρῶτον λέγοντα καὶ ἐργαζόμενον .
Lemmas: 29 . καί μή διά κακόνοια εἶπον · ἀλλά ὁ πατήρ εἶπον ὁ υἱός ποιέω , ο δέ υἱός οὐ εἶπον ὁ πατήρ » ποιέω « καί ο υἱός οὖον λέγω ὅτι ἐγώ ἐργάζομαι καί ὁ πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ πατήρ τάσσω πρῶτος λέγω καί ἐργάζομαι .
epiphanius.ancoratus 29.2
τοῦτο γὰρ ἠλιθίως λέγεις καὶ πολλὰς ἀρχὰς θέλεις νοεῖν τὸ θεῖον . μία δέ έστιν ἀρχὴ καὶ ἡ αὐτὴ μία θεότης , οὐδαμοῦ δὲ ἐνταῦθα ὁ υἱὸς λέγει » θεός μου « . οὐκ ἀρνούμενος δὲ τοῦ υἱοῦ τὴν πρὸς τὸν πατέρα τιμὴν λέγω , ἀλλὰ πῶςἴχει ἡ τῆς θεότητος ἀκολουθία .
Lemmas: οὗτος γάρ ἠλίθιος λέγω καί πολύς ἀρχή ἐθέλω νοέω ὁ θέω . εἷς δέ εἰμί ἀρχή καί ὁ αὐτός εἷς θεότης , οὐδαμοῦ δέ ἐνταῦθα ὁ υἱός λέγω » θεός ἐγώ « . οὐ ἀρνέομαι δέ ὁ υἱός ὁ πρός ὁ πατήρ τιμή λέγω , ἀλλά πίνω ὁ ὁ θεότης ἀκολουθία .
epiphanius.ancoratus 29.3
καὶ πάλιν » ἤκουσεν Αδάμ « φησί » τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλιινόν « · καὶ οὐδαμοῦ φησιν ὁ υἱὸς θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν , ἀλλὰ θεὸν αὐτοτελῆ ἐνταῦθα λέγει .
Lemmas: καί πάλιν » ἀκούω Αδάμ « φημί » ὁ θεός περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος ὁ δειλινός « · καί οὐδαμοῦ φημί ὁ υἱός θεός ἐγώ καί θεός σύ , ἀλλά θεός αὐτοτελής ἐνταῦθα λέγω .
epiphanius.ancoratus 29.4
καὶ πάλιν καὶ ἐλάλησεν ὁ θεὸς τῷ Νῶε « καὶ οὐδαμοῦ ἐμφέρεται ἡ τοιαύτη λέξις .
Lemmas: καί πάλιν καί λαλέω ὁ θεός ὁ Νῶε « καί οὐδαμοῦ ἐμφέρω ὁ τοιοῦτος λέξις .
epiphanius.ancoratus 29.5
» καὶ ὤφθη « « φησίν ὁ θεὸς τῷ Ἀβραάμ , καθερομένου αὐτοῦ πρὸς τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρή · καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνρες , καὶ ἔδραμεν εἰς συνάντησιν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν · εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιόν σου « , ἴνα τὸν ἕνα δείξῃ θεόν , τοὺς δὲ συνεπομένους αὐτῷ ἄλλοθς δύο ἀγγέλους αὐτοῦ .
Lemmas: » καί ὁράω « « φημί ὁ θεός ὁ Ἀβραάμ , καθαίρω αὐτός πρός ὁ δρῦς ὁ Μαμβρή · καί ἰδού τρεῖς ἄνρες , καί τρέχω εἰς συνάντησις καί προσκυνέω ἐπί ὁ γῆ καί εἶπον · εἰμί εὑρίσκω χάρις ἐνώπιον σύ « , ἵνα ὁ εἷς δείκνυμι θεός , ὁ δέ συνέπομαι αὐτός ἄλλος δύο ἄγγελος αὐτός .
epiphanius.ancoratus 29.6
περὶ γὰρ τούτου καί ⟨ φησιν ⟩ » ἀνένη ὁ θεὸς ἀπὸ Ἀβραάμ « · αὐτὸς δὲ ὁ πρὸς αὐτὸν λέγει μὴ κρύψω τι ἀπὸ τοῦ παιδός μου Ἀβραάμ ; κραυγή « φησί » Σοδόμων καὶ Γομόρρας πεπλήθυνται πρός με « καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ οὐδαμοῦ ἐμφέρεται ἐν τοῖς χρόνοις τούτοις τὸ θεός μου καὶ θεὸς ὑμῶν .
Lemmas: περί γάρ οὗτος καί ⟨ φημί ⟩ » ἀναίνομαι ὁ θεός ἀπό Ἀβραάμ « · αὐτός δέ ὁ πρός αὐτός λέγω μή κρύπτω τίς ἀπό ὁ παῖς ἐγώ Ἀβραάμ ; κραυγή « φημί » Σόδομα καί Γόμορρα πληθύνω πρός ἐγώ « καί ὁ ἑξῆς · καί οὐδαμοῦ ἐμφέρω ἐν ὁ χρόνος οὗτος ὁ θεός ἐγώ καί θεός σύ .
epiphanius.ancoratus 29.7
» καὶ εἰσῆλθον οἱ δύο ἄνδρες εἰς Σόδομα « , ὡς τοῦ ἀναβεβηκότος ὑπεράνω τοῦ Ἀβραὰμ ἀπολειφθέντος ἀπὸ τῶν δύο τῶν εἰσελθόντων εἰς Σόδομα ἐπὶ τῇ καταστροφῇ . περὶ δὲ τοῦ ἀναβεβηκότος φησὶν ἡ γραφή καὶ ἔβρεξε κύριος ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμρρα παρὰ κυρίου πῦρ καὶ θεῖον « · καὶ οὐκ ἠν τῆς λέξεως χρεία τοῦ εἰπεῖν θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν .
Lemmas: » καί εἰσέρχομαι ὁ δύο ἀνήρ εἰς Σόδομα « , ὡς ὁ ἀναβαίνω ὑπεράνω ὁ Ἀβραάμ ἀπολιμπάνω ἀπό ὁ δύο ὁ εἰσέρχομαι εἰς Σόδομα ἐπί ὁ καταστροφή . περί δέ ὁ ἀναβαίνω φημί ὁ γραφεύς καί βρέχω κύριος ἐπί Σόδομα καί Γόμρρα παρά κύριος πῦρ καί θέω « · καί οὐ ἐάν ὁ λέξις χρεία ὁ εἶπον θεός ἐγώ καί θεός σύ .
epiphanius.ancoratus 29.8
καὶ Μωυσῆς φησιν ἐν τῇ ᾠδῇ καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ « . ἐὰν δὲ εἴπῃ » ἄγγελοι θυεοῦ « καὶ πῦρ παρὰ κυρίου « καὶ μὴ εἴπῃ ἄγγελοι μόνον , ἵνα δείξῃ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ ἓν βασίλειον , τῶν ἀγγέλων μὴ μεριζομένων εἰς ἀρχάς , ἀλλὰ θεοῦ ὄντων , προσκυνούντων δὲ τῷ υἱῷ καὶ θεῷ · ἀγγελος γὰρ ἀγγέλῳ οὐ ποσκυνεῖ . καὶ οὐδαμοῦ ἐνταῦθα τὸ θεός μου καὶ θεὸς ὑμῶν .
Lemmas: καί Μωυσῆς φημί ἐν ὁ ᾠδή καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος θεός « . ἐάν δέ εἶπον » ἄγγελος θύω « καί πῦρ παρά κύριος « καί μή εἶπον ἄγγελος μόνος , ἵνα δείκνυμι ὁ πατήρ καί ὁ υἱός εἷς βασίλειος , ὁ ἄγγελος μή μερίζω εἰς ἀρχή , ἀλλά θεός εἰμί , προσκυνέω δέ ὁ υἱός καί θεός · ἄγγελος γάρ ἄγγελος οὖον ποσκυνεῖ . καί οὐδαμοῦ ἐνταῦθα ὁ θεός ἐγώ καί θεός σύ .
epiphanius.ancoratus 30.1
30 . Δαυὶδ δέ φησιν » εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου , δάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου « . κύριος , φησί , τῷ κυρίω μου · ἡ γὰρ οἰκονομία τῆς σαρκὸς οὔπω ἠν , ἡς χάριν χρεία ἦν εἰπεῖν αὐτὸν θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν .
Lemmas: 30 . Δαυίδ δέ φημί » εἶπον ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ , δάθου ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ « . κύριος , φημί , ὁ κύριος ἐγώ · ὁ γάρ οἰκονομία ὁ σάρξ οὔπω ἐάν , εἰμί χάρις χρεία εἰμί εἶπον αὐτός θεός ἐγώ καί θεός σύ .
epiphanius.ancoratus 30.2
» ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται καὶ τέξεται υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , ὅ ἐστιν ἑρμηνευόμενον μεθ' ἡμῶν ὁ θεός‘ · καὶ οὔπω ⟨ χρεία ⟩ ἠν εἰπεῖν θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν .
Lemmas: » ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστήρ λαμβάνω καί τίκτω υἱός καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί ἑρμηνεύω μετά ἐγώ ὁ θεός · καί οὔπω ⟨ χρεία ⟩ ἐάν εἶπον θεός ἐγώ καί θεός σύ .
epiphanius.ancoratus 30.3
καί » σὺ Βηθλεέμ , οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ , οὐκ ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν Ἰούδα · ἐκ σοῦ γάρ μοι ἐξελεύσεται εἰς ἄρχοντα έν τῷ Ἰσραὴλ καὶ αἱ αὐτοῦ αὐτοῦ ἀπ' ἀρχῆς ἀφ' ἡμερῶν αἰώνων « , καὶ κατὰ ἄλλα ἀντίγραφα καὶ σὺ Βηθλεὲμ οὐχὶ ἐλαχίστη ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰουδα · ἐκ σοῦ γὰρ ἐξεεύσεται ἡγούμενος καὶ ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ « . καὶ ὁρᾷς ὅτι οὐδέπω χρεία ἠν εἰπεῖν θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν .
Lemmas: καί » σύ Βηθλεέμ , οἶκος ὁ Ἐφραθά , οὐ ὀλιγοστός εἰμί ὁ εἰμί ἐν χιλιάς Ἰούδας · ἐκ σύ γάρ ἐγώ ἐξέρχομαι εἰς ἄρχω ἐν ὁ Ἰσραήλ καί ὁ αὐτός αὐτός ἀπό ἀρχή ἀπό ἡμέρα αἰών « , καί κατά ἄλλος ἀντίγραφον καί σύ Βηθλεέμ οὐ μικρός ἐν ὁ ἡγεμών Ἰουδά · ἐκ σύ γάρ εξεευσετα ἡγέομαι καί ποιμαίνω ὁ λαός ἐγώ ὁ Ἰσραήλ « . καί ὁράω ὅτι οὐδέπω χρεία ἐάν εἶπον θεός ἐγώ καί θεός σύ .
epiphanius.ancoratus 30.4
ὅτε δὲ ἡ προφητεία ἐπληροῦτο Ἰερεμίου καὶ Ἠσαΐου ὡσαύτως , τὸ ἐκ παρθένου γεννηθῆναι τὸν Λόγον καὶ σάρκα σχεῖν , καθάπερ Ἰερεμίας φησί » καὶ ἀνθρωπός ἐστι . καὶ τίς γνώσεται ἀυτόν ; « , τότε μετασχὼν τῆς σαρκὸς καὶ εἰς ἑαυτὸν χωρὶς σπέρματος ἀνδρὸς ἀπὸ τῆς θεοτόκου Μαρίας ἀναπλάσας τὴν αὐτὴν ἁγίαν σάρκα κατὰ τὸ εἰρημένον » γενόμενος ἐκ γυναικός « ) καὶ μετασχὼν τοῦ ἡμετέρου διὰ τὸ ἡμέτερον φησὶ θεόν μου « ·
Lemmas: ὅτε δέ ὁ προφητεία πληρόω Ἰερεμίας καί Ἠσαΐας ὡσαύτως , ὁ ἐκ παρθένος γεννάω ὁ Λόγος καί σάρξ ἔχω , καθάπερ Ἰερεμίας φημί » καί ἄνθρωπος εἰμί . καί τίς γιγνώσκω αὐτός ; « , τότε μετέχω ὁ σάρξ καί εἰς ἑαυτοῦ Χωρὶς σπέρμα ἀνήρ ἀπό ὁ θεοτόκος Μαρία ἀναπολάζω ὁ αὐτός ἅγιος σάρξ κατά ὁ εἴρω » γίγνομαι ἐκ γυνή « ) καί μετέχω ὁ ἡμέτερος διά ὁ ἡμέτερος φημί θεός ἐγώ « ·
epiphanius.ancoratus 30.5
διὰ δὲ τὸ ἀίδιον αὐτοῦ τῆς γηνσιότητος κατὰ φύσιν λέγει πατέρα μου « καὶ διὰ τὴν αὐτοῦ πρὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς χάριν » πατέρα ὑμῶν « , διὰ δὲ τὸ κατὰ φύσιν αὐτῶν τῶν μαθητῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ θεότητα καὶ τοῦ ἀιδίου αὐτοῦ πατρός θεὸν ὑμῶν « .
Lemmas: διά δέ ὁ ἀίδιος αὐτός ὁ γηνσιοτητη κατά φύσις λέγω πατήρ ἐγώ « καί διά ὁ αὐτός πρός ὁ αὐτός μαθητής χάρις » πατήρ σύ « , διά δέ ὁ κατά φύσις αὐτός ὁ μαθητής πρός ὁ αὐτός θεότης καί ὁ ἀίδιος αὐτός πατήρ θεός σύ « .
epiphanius.ancoratus 30.6
θεὸς γὰρ τῶν μαθητῶν , πατὴρ δὲ τοῦ κυρίου κατὰ φύσιν , τῶν δὲ μαθητῶν πατὴρ κατὰ χάριν · θεὸς δὲ τοῦ υἱοῦ ἐστιν ὁ πατὴρ διὰ τὴν σάρκα , πατὴρ δὲ διὰ τὸ ἀίδιον καὶ ἀκατάληπτον τῆς αὐτοῦ γεννήσεως καὶ γνησιότητος , ὅτι ἐν ἀληθείᾳ ἐστὶν αὐτοῦ πατήρ , γεννήσας αὐτὸν ἀχρόνως καὶ ἀνάρχως κατὰ τὴν θεότητα .
Lemmas: θεός γάρ ὁ μαθητής , πατήρ δέ ὁ κύριος κατά φύσις , ὁ δέ μαθητής πατήρ κατά χάρις · θεός δέ ὁ υἱός εἰμί ὁ πατήρ διά ὁ σάρξ , πατήρ δέ διά ὁ ἀίδιος καί ἀκατάληπτος ὁ αὐτός γέννησις καί γνησιότης , ὅτι ἐν ἀλήθεια εἰμί αὐτός πατήρ , γεννάω αὐτός ἄχρονος καί ἄναρχος κατά ὁ θεότης .
epiphanius.ancoratus 30.7
θεὸν δὲ ἐδέησεν εἰπεῖν αὐτοῦ δι' ἣν δι’ ἡμᾶς ἐποίησεν οἰκονομίαν , ὢν ἀεὶ πρὸς τῷ πατρί , γεννηθεὶς ἀνάρχως Λόγος , ἐν σαρκὶ δὲ ἀπὸ Μαρίας ἐπ' ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν γεννηθεὶς κατὰ σάρκα , ἐκ Μαρίας δὲ τῆς αὐτῆς ἁγίας παρθένου διὰ πνεύματος ἀγίου .
Lemmas: θεός δέ δήω εἶπον αὐτός διά ὅς διά ἐγώ ποιέω οἰκονομία , εἰμί ἀεί πρός ὁ πατήρ , γεννάω ἄναρχος Λόγος , ἐν σάρξ δέ ἀπό Μαρία ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα γεννάω κατά σάρξ , ἐκ Μαρία δέ ὁ αὐτός ἅγιος παρθένος διά πνεῦμα ἅγιος .
epiphanius.ancoratus 31.1
31 . Νοείτωσαν τοίνυν τὰ βαθέα τῆς τοῦ θεοῦ πραγματείας καὶ μὴ τὴν χάριν εἰς ἀχαριστίαν τρέψωσιν , ἀδοξίαν λογιζόμενοι εἰς τὴν ἄφραστον καὶ ἀκατάληπτον τοῦ θεοῦ φύσιν τὴν εἰς ἡμᾶς σωτηρίαν .
Lemmas: 31 . νοέω τοίνυν ὁ βαθύς ὁ ὁ θεός πραγματεία καί μή ὁ χάρις εἰς ἀχαριστία τρέπω , ἀδοξία λογίζομαι εἰς ὁ ἄφραστος καί ἀκατάληπτος ὁ θεός φύσις ὁ εἰς ἐγώ σωτηρία .
epiphanius.ancoratus 31.2
ἀλλά , φασί , περὶ τοῦ θεοῦ γέγραπται » οὐ πεινάσει οὐδὲ διψήσει οὐδὲ ἔστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ « , περὶ δὲ τοῦ υἱοῦ , ὅτι ἐπείνασεν ἐν τῇ ἐρήμῳ κατὰ τὸν πειρασμόν . καὶ φησιν ὁ θεὸς ἡμῶν οὐ κοπιάσει « , ὁ δὲ κύριος Ἰησοῦς ἐκοπίασεν ἐν τῇ ὁδοιπορίᾳ · καί οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ « , ὕπνωσε δέ , φησίν , ὁ κύριος ἐν τῇ
Lemmas: ἀλλά , φημί , περί ὁ θεός γράφω » οὖον πεινάω οὐδέ διψάω οὐδέ εἰμί ἐξεύρεσις ὁ φρόνησις αὐτός « , περί δέ ὁ υἱός , ὅτι πεινάω ἐν ὁ ἐρῆμος κατά ὁ πειρασμός . καί φημί ὁ θεός ἐγώ οὖον κοπιάω « , ὁ δέ κύριος Ἰησοῦς κοπιάω ἐν ὁ ὁδοιπορία · καί οὖον νυστάζω οὐδέ ὑπνόω ὁ φυλάσσω ὁ Ἰσραήλ « , ὑπνόω δέ , φημί , ὁ κύριος ἐν ὁ
epiphanius.ancoratus 31.3
νηΐ ὠ μάταιαι ὑπόνοιαι τῶν τὰ τοιαῦτα λογιζομένων . οὐ μόνον γὰρ τὰ ἡμῶν βάρη ἀνεδέξατο ὑπὲρ ἡμῶν ἐλθὼν ὁ ἅγιος Λόγος , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ ἁφὴν ἐγένετο καὶ σάρκα ἔλαβε καὶ ἄνθρωπος εὑρέθη ὑπὸ τῶν γραμματέων συνελήξθη καὶ * ⟩ » τὸν νῶτον εἰς μάστι8γας ἔδωκα , καὶ τὸ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων‘ .
Lemmas: ναῦς ᾠόν μάταιος ὑπόνοια ὁ ὁ τοιοῦτος λογίζομαι . οὖον μόνος γάρ ὁ ἐγώ βάρος ἀναδέχομαι ὑπέρ ἐγώ ἔρχομαι ὁ ἅγιος Λόγος , ἀλλά καί ὑπό ἁφή γίγνομαι καί σάρξ λαμβάνω καί ἄνθρωπος εὑρίσκω ὑπό ὁ γραμματεύς συναιρέω καί * ⟩ » ὁ νῶτον εἰς μάστιγξ δίδωμι , καί ὁ πρόσωπον ἐγώ οὐ ἀποστρέφω ἀπό αἰσχύνη ἔμπτυσμα .
epiphanius.ancoratus 31.4
ἀλλὰ καὶ » ἔκλαυσε « , ⟨ ὡς ⟩ κεῖται ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν εὐγγελίῶ ἐν τοῖς ἀδιορθώτοις ἀντιγράφοις , — καὶ κέχρηται τῇ μαρτυρίᾳ ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος ἐν τῷ κατὰ αἱρέσεων πρὸς τοὺς δοκήσει τὸν Χριστὸν πεφηνέναι λέγοντας , ὀρθόδοξοι δὲ ἀφείλαντο τὸ ῥητόν , φοβηθέντες καὶ μὴ νοήσαντες αὐτοῦ τὸ τέλος καὶ τὸ ἰσχυρότατον —
Lemmas: ἀλλά καί » καλέω « , ⟨ ὡς ⟩ κεῖμαι ἐν ὁ κατά Λουκᾶς εὐγγελίῶ ἐν ὁ ἀδιόρθωτος ἀντίγραφος , — καί χράομαι ὁ μαρτυρία ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος ἐν ὁ κατά αἵρεσις πρός ὁ δοκέω ὁ Χριστός φαίνω λέγω , ὀρθόδοξος δέ ἀφαιρέω ὁ ῥητός , φοβέω καί μή νοέω αὐτός ὁ τέλος καί ὁ ἰσχυρός —
epiphanius.ancoratus 31.5
καὶ » γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἵδρωσε , καὶ ἐγενετο ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡς θρόμβοι αἵματος , καὶ ὤφθη ἄΠελος ἐνισχύων αὐτόν « .
Lemmas: καί » γίγνομαι ἐν ἀγωνία ἱδρόω , καί γίγνομαι ὁ ἱδρώς αὐτός ὡς θρόμβος αἷμα , καί ὁράω Ἄπελος ἐνισχύω αὐτός « .
epiphanius.ancoratus 31.6
οὐ μόηον δὲ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐρωτᾶ » ποῦ τεθείκατε τὸν Λάζαρον : « καὶ περὶ τῆς αἱμορροούσης τίς μου ἥψατο ; « καὶ περὶ τῶν ζητούντων αὐτόν τίνα ζητεῖτε;‘ , ἀλλὰ καὶ τοὺς μαθητὰς ὡς ἄνθρωπος ἐρωτᾷ τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;‘ , ἀλλὰ καί πόσους ἄρτους ἔχετε μεθ' ἑαυτῶν ; «
Lemmas: οὖον μόη δέ οὗτος , ἀλλά καί ὡς ἄνθρωπος ἐρωτάω » ποῦ τίθημι ὁ Λάζαρος : « καί περί ὁ αἱμορροέω τίς ἐγώ ἅπτω ; « καί περί ὁ ζητέω αὐτός τίς ζητέω , ἀλλά καί ὁ μαθητής ὡς ἄνθρωπος ἐρωτάω τίς ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἀνθρώπου;‘ , ἀλλά καί πόσος ἄρτος ἔχω μετά ἑαυτοῦ ; «
epiphanius.ancoratus 31.7
ἔλεγε , καὶ κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκάθισε παρὰ τὸ φρέαρ ἐν τῇ Σαμαρείᾳ , ἀλλὰ καί τὸ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο τῷ πνεύματι « καί » προέκοπτεν ἡλικίᾳ καὶ σοφίᾳ ὁ Ἰησοῦς « , ἀλλὰ καί πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα , λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας « ,
Lemmas: λέγω , καί κοπιάω ἐκ ὁ ὁδοιπορία καθίζω παρά ὁ φρέαρ ἐν ὁ Σαμάρεια , ἀλλά καί ὁ παιδίον αὐξάνω καί κραταιόω ὁ πνεῦμα « καί » προκόπτω ἡλικία καί σοφία ὁ Ἰησοῦς « , ἀλλά καί πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ παιδίον καλέω πατήρ ἢ μήτηρ , λαμβάνω δύναμις Δαμασκός καί ὁ σκῦλα Σαμάρεια « ,
epiphanius.ancoratus 31.8
ὁ σοφία ὢν καἲ » διδάσκων ἀνθρώπους γνῶσιν καὶ φυτεύσας τὸ οὖς τῷ ἀνθρώπῳ‘ καὶ ἐναρθρώσας λαλιὰν τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ ποιήσας γλῶσσαν τρανὴν μογγιλάλων « . τὰ τοιαῦτα πάντα ὑπέμεινεν ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα τὴν πᾶσαν ἀκολουθίαν τῆς δι' ἡμᾶς οἰκονομηθείσης ἐνανθρωπήσεως φυλάξας μὴ ἀφανίσῃ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀληθείας .
Lemmas: ὁ σοφία εἰμί καίω » διδάσκω ἄνθρωπος γνῶσις καί φυτεύω ὁ οὖς ὁ ἄνθρωπος καί ἐναρθρόω λαλιά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καί ποιέω γλῶσσα τρανός μογγίλαλος « . ὁ τοιοῦτος πᾶς ὑπομένω ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ὁ πᾶς ἀκολουθία ὁ διά ἐγώ οἰκονομέω ἐνανθρώπησις φυλάσσω μή ἀφανίζω ὁ χαρακτήρ ὁ ἀλήθεια .
epiphanius.ancoratus 32.1
32 . Ἀλλ' ἵνα μὴ τὰς Μυρίας , ἂς παρηγάγομεν ὡς ἀπὸ προσώπου τῶν δι' ἐναντίας πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀντιλεγομένας ἐκ θείων γραφῶν συνάξαντες , κακῶς δὲ ὑπ' αὐτῶν νοουμένας , οὕτως ἐάσωμεν ἀνερμηνεύτους , ἑάστης λέξω τὴν θεωρίαν τῆς ἐν αὐτῇ δυνάμεως , δι' ἣν αἰτίαν ὡς ἀνθρωποπαθῶς εἴρηται ·
Lemmas: 32 . ἀλλά ἵνα μή ὁ Μυρίας , ὅς παράγω ὡς ἀπό πρόσωπον ὁ διά ἐναντίος πρός ὁ ἀλήθεια ἀντιλέγω ἐκ θεῖον γραφεύς συνάγω , κακῶς δέ ὑπό αὐτός νοέω , οὕτως ἐάω ανερμήνευτος , ἀστή λέγω ὁ θεωρία ὁ ἐν αὐτός δύναμις , διά ὅς αἴτιος ὡς ἀνθρωποπαθῶς εἴρω ·
epiphanius.ancoratus 32.2
καὶ αὖθις πάλιν ἐροῦμεν , πολλὰ ⟨ ἥδη ⟩ εἰς τὸ θεός μου καὶ θεὸς ὑμῶν εἰρηκότες , ὡς ἔχει † τὸν νοῦν ἔχοντι γνῶναι ἀπ' αὐτῆς τῆς ἀκολουθέας ἐυλόγως εἰρῆσθαι .
Lemmas: καί αὖθις πάλιν εἴρω , πολύς ⟨ ἥδη ⟩ εἰς ὁ θεός ἐγώ καί θεός σύ ἐρῶ , ὡς ἔχω † ὁ νόος ἔχω γιγνώσκω ἀπό αὐτός ὁ ακολουθεος ευλόγως εἴρω .
epiphanius.ancoratus 32.3
» ἄνθρωπος γάρ ἐστι , καὶ τίς γνώσεται αὐτόν;‘ ἐν ταὐτῷ τὰ δύο ὑποφαίνει τὸ θεῖον γράμμα , ὁρατόν τε καὶ ἀόρατον , διὰ μὲν τὸ ὁρατὸν εὐλόπγως τὸ θεός μου εἰρῆσθαι , διὰ δὲ τὸ ἀόρατον ⟨ τὸ ⟩ μου λελέχθαι , μὴ ἀντιλεγομένης οὐθ' ὁποτέρας ποιήσεως τῷ λόγῳ .
Lemmas: » ἄνθρωπος γάρ εἰμί , καί τίς γιγνώσκω αὐτός ἐν αὐτός ὁ δύο ὑποφαίνω ὁ θέω γράμμα , ὁρατός τε καί ἀόρατος , διά μέν ὁ ὁρατός εὐλόπγως ὁ θεός ἐγώ εἴρω , διά δέ ὁ ἀόρατος ⟨ ὁ ⟩ ἐγώ λέγω , μή ἀντιλέγω οὐ ὁπότερος ποίησις ὁ λόγος .
epiphanius.ancoratus 32.4
πῶς γάρ , εἰ ἦν ἄνθρωπος , οὐκ ἐγινώσκετο ; εἰ δὲ οὐκ ἦν ἄνθρωπος , πῶς ἄνθρωπος ἐλέγετο ;
Lemmas: πῶς γάρ , εἰμί εἰμί ἄνθρωπος , οὐ γιγνώσκω ; εἰμί δέ οὐ εἰμί ἄνθρωπος , πῶς ἄνθρωπος λέγω ;
epiphanius.ancoratus 32.5
πάντως γὰρ πᾶς τις ὁ ἐξ ἀνθρώπων γενόμενος ὑπὸ ὑπὸ ἀνθρώπων ἀπὸ τῆς γεννησάσης ἀπὸ τῶν συγγενῶν ἀπὸ τῶν οἰκείων ἀπὸ τῶν γειτόνων ἀπὸ τῶν συσκήνων ἢ συμπολιτῶν .
Lemmas: πάντως γάρ πᾶς τις ὁ ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι ὑπό ὑπό ἄνθρωπος ἀπό ὁ γεννάω ἀπό ὁ συγγενής ἀπό ὁ οἰκέω ἀπό ὁ γείτων ἀπό ὁ σύσκηνος ἢ συμπολίτης .
epiphanius.ancoratus 32.6
καὶ ἀδύνατον τοῦτο πληροῦσθαι εἰς ἄνθρωπον ψιλόν · πληροῦται δὲ ἐν τῷ θεῷ Λόγῳ καὶ υἱῷ θεοῦ . ἐν τῷ εἰπεῖν » ἄνθρωπός ἐστιν‘ , ⟩ ἐν ἀληθείᾳ ⟨ καὶ τό ⟩ δὲ γνώσεται αὐτόν;‘ « ὅτι θεός ἐστι · διότι συμμετέχει ἀνθρώπ0οις καὶ θεός ἐστιν ἄγνωστος ἀνθρώποις διὰ τὸ ἀκατάληπτον .
Lemmas: καί ἀδύνατος οὗτος πληρόω εἰς ἄνθρωπος ψιλός · πληρόω δέ ἐν ὁ θεός Λόγος καί υἱός θεός . ἐν ὁ εἶπον » ἄνθρωπος εἰμί , ⟩ ἐν ἀλήθεια ⟨ καί ὁ ⟩ δέ γιγνώσκω αὐτός « ὅτι θεός εἰμί · διότι συμμετέχω ἄνθρωπος καί θεός εἰμί ἄγνωστος ἄνθρωπος διά ὁ ἀκατάληπτος .
epiphanius.ancoratus 32.7
ἄνθρωπος δὲ ἀπὸ Μαρίας ἐν ἀληθείᾳ δίχα σπέρματος σπέρματος ἀνδρὸς γεγεννημένος · καὶ ἡ παρθένος , ⟨ φησί ⟩ , τὸ γὰρ μέλλον πρὸ τοῦ χρόνου ἐκήρυττεν ὁ προφήτης ) ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τὸ ] τέξεται υἱόν « .
Lemmas: ἄνθρωπος δέ ἀπό Μαρία ἐν ἀλήθεια δίχα σπέρμα σπέρμα ἀνήρ γεννάω · καί ὁ παρθένος , ⟨ φημί ⟩ , ὁ γάρ μέλλω πρό ὁ χρόνος κηρύσσω ὁ προφήτης ) ἐν γαστήρ ἔχω καί ὁ ] τίκτω υἱός « .
epiphanius.ancoratus 32.8
εἰ τοίνυν παρθένος , οὐκ ἐξ ἀνδρῶν ἡ οἰκονομία τῆς κυήσεως διὰ τὸ πρὸ τούτου τοῦ χρόνου εἰρῆσθαι τῷ Ἄχαζ » αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος‘ · ὁ δὲ ταπεινοφρονῶν » οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ' οὐ μὴ πειράσω κύριον τὸν θεόν μου « φησί , παραιτησά - μενος τὸ αἰτήσασθαι σημεῖον .
Lemmas: εἰμί τοίνυν παρθένος , οὐ ἐκ ἀνήρ ὁ οἰκονομία ὁ κύησις διά ὁ πρό οὗτος ὁ χρόνος εἴρω ὁ Ἄχαζ » αἰτέω σεαυτοῦ σημεῖον εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος · ὁ δέ ταπεινοφρονέω » οὖον μή αἰτέω οὐδέ οὖον μή πειράζω κύριος ὁ θεός ἐγώ « φημί , παραιτώ - μένος ὁ αἰτέω σημεῖον .
epiphanius.ancoratus 32.9
εὐθὺς δὲ διὰ τὸ μὴ αἰτήσασθαι αὐτὸν σημεῖον δύο χαρίζεται ὁ τὰ μεγάλα δωρούμενος ἀνθρώποις θεὸς δῶρα , ἀπὸ ὕψους τὸν Λόγον ἰδίᾳ θελἡσει καὶ αὐτοῦ τοῦ Λόγου ἰδίᾳ θελήσει πέμψας , ἀπὸ βάθους δὲ τὴν σάρκα εὐδοκίᾳ ἰδίᾳ σὺν αὐτῶ̣ τῷ Λόγῳ οἰκονομήσας .
Lemmas: εὐθύς δέ διά ὁ μή αἰτέω αὐτός σημεῖον δύο χαρίζομαι ὁ ὁ μέγας δωρέω ἄνθρωπος θεός Δῶρα , ἀπό ὕψος ὁ Λόγος ἴδιος ἐθέλω καί αὐτός ὁ Λόγος ἴδιος ἐθέλω πέμπω , ἀπό βάθος δέ ὁ σάρξ εὐδοκία ἴδιος σύν αὐτός ὁ Λόγος οἰκονομέω .
epiphanius.ancoratus 32.10
φησὶ γὰρ ὕστερον καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ « . καὶ οὐκ εἶπε καλέσω , ἀλλὰ καλέσουσιν · ἀνθρώποις μὲν γὰρ ἀπεκαλύπτετο θεὸς ὁ ποτὲ παρ’ αὐτοῖς ἀγνοηθείς . λλ΄ ου΄ προσφάτως λαμβάνει τὸ ὄνομα · οὐ γὰρ εἶπε » καλέσω τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ « , ἀλλὰ καλέσουσι .
Lemmas: φημί γάρ ὕστερος καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ « . καί οὐ εἶπον καλέω , ἀλλά καλέω · ἄνθρωπος μέν γάρ ἀποκαλύπτω θεός ὁ ποτέ παρά αὐτός ἀγνοέω . λλ΄ ὅς πρόσφατος λαμβάνω ὁ ὄνομα · οὖον γάρ εἶπον » καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ « , ἀλλά καλέω .
epiphanius.ancoratus 33.1
33 . Τὸ δὲ » γενόμενος ἐκ γυναικός « , καθάπερ ἄνω μοι προδεδήλωται , ἵνα ἐν τῷ ἀπὸ γυναικὸς τὸ γενόμενος ⟨ σὰρξ ⟩ ὁ δὲ Λόγος ἀίδιος πᾶσι σαφῶς ἀποφανθῇ . εἰ δὲ καὶ τὸ οὐ διψήσει « περὶ θεοῦ λόγος , περὶ δὲ vlov , ὅτι ἐπείνασε καὶ ἐδίψησεν , ἀναγκαῖον ἡμῖν τοῦτο ᾠκονόμηται .
Lemmas: 33 . ὁ δέ » γίγνομαι ἐκ γυνή « , καθάπερ ἄνω ἐγώ προδηλόω , ἵνα ἐν ὁ ἀπό γυνή ὁ γίγνομαι ⟨ σάρξ ⟩ ὁ δέ Λόγος ἀίδιος πᾶς σαφῶς ἀποφαίνω . εἰμί δέ καί ὁ οὖον διψάω « περί θεός λόγος , περί δέ vlov , ὅτι πεινάω καί διψάω , ἀναγκαῖος ἐγώ οὗτος οἰκονομέω .
epiphanius.ancoratus 33.2
πῶς γὰρ εὑρίσκετο ἡ οἰκονομία ἐν ἀληθείᾳ οὐσα , εἰ μὴ εἶχε τὴν ενανθρωπήσεως χρειώδη συνήθειαν ; ἐν τούτῳ ἀπέδειξεν ἡμῖν πάντων τῶν ζητημάτων τῶν αἱρετικῶν τὰς λύσεις .
Lemmas: πῶς γάρ εὑρίσκω ὁ οἰκονομία ἐν ἀλήθεια εἰμί , εἰμί μή ἔχω ὁ ενανθρώπηση χρειώδης συνήθεια ; ἐν οὗτος ἀποδείκνυμι ἐγώ πᾶς ὁ ζήτημα ὁ αἱρετικός ὁ λύω .
epiphanius.ancoratus 33.3
εὐθὺς γὰρ ἔλυσεν ὑπόνοιαν Μανιχαίων · ἐν τῷ γὰρ εἰπεῖν ἐσθίειν καὶ πίνειν σάρκα ἀληθρινὴν ὑποδείκνυσιν . ἔλυσε Λουκιανιστῶν τὸν τρόπον καὶ Ἀρείου τὴν δύναμιν ·
Lemmas: εὐθύς γάρ λύω ὑπόνοια Μανιχαῖος · ἐν ὁ γάρ εἶπον ἐσθίω καί πίνω σάρξ αληθρινη ὑποδείκνυμι . λύω Λουκιανιστῶν ὁ τρόπος καί Ἄρειος ὁ δύναμις ·