ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epiphanius.ancoratus 9.6
ἔδει * τὸν πρῶτον τῶν ἀποστόλων , τὴν πέτραν τὴν στερεάν , » ἐφ’ ἣν ἡ ἐκκλησία τοῦ Μ’ ᾠκοδόμηται , καὶ πύλαι Ἅιδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς‘ · πύλαι δὲ Ἅιδου αἱ αἱρέσεις καὶ οἱ αἱρεσιάρχαι . κατὰ πάντα γὰρ τρόπον ἐν αὐτῷ ἐστερεώθη ἡ πίστις , ἐν τῷ λαβόντι τὴν κλεῖν τῶν οὐρανῶνλ , ἐν τῷ λύοντι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ δέοντι ἐν τῷ οὐρανῷ .
Lemmas: ἐσθίω * ὁ πρῶτος ὁ ἀπόστολος , ὁ πέτρα ὁ στερεός , » ἐπί ὅς ὁ ἐκκλησία ὁ εἷς οἰκοδομέω , καί Πύλαι Ἅιδου οὖον κατισχύω αὐτός · Πύλαι δέ Ἅιδου ὁ αἵρεσις καί ὁ αἱρεσιάρχης . κατά πᾶς γάρ τρόπος ἐν αὐτός στερεόω ὁ πίστις , ἐν ὁ λαμβάνω ὁ κλείς ὁ οὐρανῶνλ , ἐν ὁ λύω ἐπί ὁ γῆ καί δήω ἐν ὁ οὐρανός .
epiphanius.ancoratus 9.8
ἐν τούτῳ γάρ ἐστι πάντα τὰ ζητούμενα λεπτολογήματα τῆς πίστεως εὑρισκόμενα .
Lemmas: ἐν οὗτος γάρ εἰμί πᾶς ὁ ζητέω λεπτολόγημα ὁ πίστις εὑρίσκω .
epiphanius.ancoratus 9.9
οὗτός ἐστιν ὁ τρίτον ἀρνησάμενος καὶ τρίτον ἀναθεματίσας πρὶν ἢ τὸν ἀλέκτορα φωνῆσαι · τὴν ὑπερβολὴν γὰρ τῆς αὐτοῦ πρὸς τὸν ὡαυτοῦ δεσπότην ἀγαπήσεως σημαίνων διϊσχυριζόμενος ἔλεγεν » εἰ καὶ πάντες ἀρνήσονταί σε , ἐγὼ οὐκ ἀρνήσομαι « , ὅσον τὸ ἐπ’ λέγω⟨ν ⟩ · οὑτός ἐστιν ὁ κλαύσας ἐπὶ τῇ φωνῇ
Lemmas: οὗτος εἰμί ὁ τρίτος ἀρνέομαι καί τρίτος ἀναθεματίζω πρίν ἢ ὁ ἀλέκτωρ φωνέω · ὁ ὑπερβολή γάρ ὁ αὐτός πρός ὁ ωαυος δεσπότης ἀγάπησις σημαίνω διισχυρίζομαι λέγω » εἰμί καί πᾶς ἀρνέομαι σύ , ἐγώ οὐ ἀρνέομαι « , ὅσος ὁ ἐπί λέγω ⟩ · οὗτος εἰμί ὁ καλέω ἐπί ὁ φωνή
epiphanius.ancoratus 9.10
τοῦ ἀλεκτρυόνος , ἵνα ἀληθῶς ὁμολογήσῃ τὴν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ σύλληψιν οὐ δοκήσει οὖσαν , ἀλλ’ ἀληθινήν , ἵνα εἴπῃ αὐτὸν ἀληθινὸν ἄνθρωπον ἐν τῷ κλαίειν ἐπὶ τῇ αὐτοῦ συλλήψει παραδοθέντος ὑπὸ τῶν Φαρισαίων οὗτος ⟨ ὀ ⟩ ἀπαλθὼν εἰς τὴν Γαλατίαν ἁλιεύειν ,
Lemmas: ὁ ἀλεκτρυών , ἵνα ἀληθής ὁμολογέω ὁ ὁ υἱός ὁ θεός σύλληψις οὖον δοκέω εἰμί , ἀλλά ἀληθινός , ἵνα εἶπον αὐτός ἀληθινός ἄνθρωπος ἐν ὁ καλέω ἐπί ὁ αὐτός συλλαμβάνω παραδίδωμι ὑπό ὁ Φαρισαῖος οὗτος ⟨ ὁ ⟩ ἀπαλθὼν εἰς ὁ Γαλατία ἁλιεύω ,
epiphanius.ancoratus 9.11
ὁ συγκοινωνὸς τοῦ ἐπὶ τοῦ στήθους ἀνακλιθέντος ὁ μὲν γὰρ παρὰ τοῦ υἱοῦ μανθάνων καὶ ἀπὸ τοῦ υἱοῦ λαμβάνων τῆς γνώσεως τὴν δύναμιν ἀπεκάλυπτεν , ὁ δὲ παρὰ τοῦ πατρὸς ὠφελεῖτο ,
Lemmas: ὁ συγκοινωνός ὁ ἐπί ὁ στῆθος ἀνακλίνω ὁ μέν γάρ παρά ὁ υἱός μανθάνω καί ἀπό ὁ υἱός λαμβάνω ὁ γνῶσις ὁ δύναμις ἀποκαλύπτω , ὁ δέ παρά ὁ πατήρ ὀνίνημι ,
epiphanius.ancoratus 9.12
τὴν ἀσφάλειαν τῆς πίστεως θεμελιῶν ) , ὃς ἐν τῇ νηΐ ἐπὶ τῆς Τιβε3ριάδος ⟨ λίμνης ⟩ πάλιν μετὰ τὸ κληθῆναι ἡλίευεν ὁ δὲ μαθητής , ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς * ) ἐπὶ τῷ ῥήματι , ὃ εἶπεν ὁ σωτήρ » παιδία , μή τι προσφάγιον ἔχετε ; « καί φησι ) » βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ πλοίου καὶ εὑρήσετε « , ἐπὶ δὲ τῷ γενομένῳ ῥήματι ἐκπλαγέντι τῷ Πέτρῳ φησὶν ὁ Ἰωάννης . ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς , » ὁ κύριός ἐστιν « , ἄνθρωπος μὲν κατὰ σάρκα , ἀπὸ Μαρίας γεννηθεὶς ἐν ἀληθείᾳ οὐ μὴν δοκήσει , θεὸς δὲ ⟨ κατὰ ⟩
Lemmas: ὁ ἀσφάλεια ὁ πίστις θεμελιόω ) , ὅς ἐν ὁ ναῦς ἐπί ὁ Τιβεριάς ⟨ λίμνη ⟩ πάλιν μετά ὁ καλέω ἁλιεύω ὁ δέ μαθητής , ὅς ἀγαπάω ὁ Ἰησοῦς * ) ἐπί ὁ ῥῆμα , ὅς εἶπον ὁ σωτήρ » παιδίον , μή τίς προσφάγιον ἔχω ; « καί φημί ) » βάλλω εἰς ὁ δεξιός ὁ πλοῖον καί εὑρίσκω « , ἐπί δέ ὁ γίγνομαι ῥῆμα ἐκπλήσσω ὁ Πέτρος φημί ὁ Ἰωάννης . ὅς ἀγαπάω ὁ Ἰησοῦς , » ὁ κύριος εἰμί « , ἄνθρωπος μέν κατά σάρξ , ἀπό Μαρία γεννάω ἐν ἀλήθεια οὖον μήv δοκέω , θεός δέ ⟨ κατά ⟩
epiphanius.ancoratus 9.13
ὤν , ἀπὸ τῶν ἐπουρανίων ἐκ πατρὸς ἐλθών · ⟨ οὐτος ⟩ ὁ ἀκούων παρὰ τοῦ αὐτοῦ » Πέτρε , ποίμαινε τὰ ἀρνία μου « , ὁ πεπιστευμένος τὴν ποίμνην , ὁ καλῶς ὁδηγῶν ἐν τῇ δυνάμει τοῦ ἰδίου δεσπότου ὁ ὁμολογῶν περὶ σαρκός , ὁ ἀληθινῶς τὰ πατρὸς ἀπαγγέλλων περὶ υἱοῦ , ὁ τὸ πνεῦμα σημαίνων καὶ τὴν αὐτοῦ ἀξίαν ἐν θεότητι , ὁ δεξιὰν διαδοὺς τῷ Παύλῳ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας σὺν ἸαιΙκώβῳ καὶ Ἰωάννῃ , Ἵνα » διὰ τριῶν μαρτύρων σταθῇ πᾶν ῥῆμα « .
Lemmas: εἰμί , ἀπό ὁ ἐπουράνιος ἐκ πατήρ ἔρχομαι · ⟨ οὐτος ⟩ ὁ ἀκούω παρά ὁ αὐτός » Πέτρος , ποιμαίνω ὁ ἀρνίον ἐγώ « , ὁ πιστεύω ὁ ποίμνη , ὁ καλῶς ὁδηγός ἐν ὁ δύναμις ὁ ἴδιος δεσπότης ὁ ὁμολογέω περί σάρξ , ὁ ἀληθινός ὁ πατήρ ἀπαγγέλλω περί υἱός , ὁ ὁ πνεῦμα σημαίνω καί ὁ αὐτός ἄξιος ἐν θεότης , ὁ δεξιά διαδίδωμι ὁ Παῦλος καί Βαρναβᾶς κοινωνία σύν ἸαιΙκώβῳ καί Ἰωάννης , ἵνα » διά τρεῖς μάρτυς ἵστημι πᾶς ῥῆμα « .
epiphanius.ancoratus 10.1
10 . Οὐδὲν γὰρ ἄνευ τῶν δύο καὶ τριῶν μαρτυριῶν δύναται εἶναι . εἰς αὐτὰ⟨ς ⟩ γὰρ ἐβεβαιοῦτο δι’ αἰνίγματος ⟨ καὶ ἡ πίστις ⟩ νόμῳ , μόνον πατέρα ἐπιγνόντων , εἰ μή τι λάβωσι δύναμιν υἱοῦ καὶ διὰ τῶν μαρτυριῶν πατρὸς καὶ υἱοῦ ἐνδυναμωθῶσι διά τε τῆς τρίτης μαρτυρίας λάβωσι πνεῦμα ἅγιον καὶ πληρωθῶσι ,
Lemmas: 10 . οὐδείς γάρ ἄνευ ὁ δύο καί τρεῖς μαρτυρία δύναμαι εἰμί . εἰς αὐτός ⟩ γάρ βεβαιόω διά αἴνιγμα ⟨ καί ὁ πίστις ⟩ νόμος , μόνος πατήρ ἐπιγιγνώσκω , εἰμί μή τίς λαμβάνω δύναμις υἱός καί διά ὁ μαρτυρία πατήρ καί υἱός ἐνδυναμόω διά τε ὁ τρίτος μαρτυρία λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος καί πληρόω ,
epiphanius.ancoratus 10.2
φανερῶς τῶν φωνῶν τῶν Χερουβὶμ καὶ Σεραφὶμ κραζουσῶν τὸ ] τρίτον τὸ » ἅγιος ἅγιος ἅγοις « .
Lemmas: φανερῶς ὁ φωνή ὁ χερουβίν καί σεραφίμ κράζω ὁ ] τρίτος ὁ » ἅγιος ἅγιος ἄγω « .
epiphanius.ancoratus 10.3
οὐ γὰρ διὰ δύο φωνῶν ἡ δοξολογία ἐν οὐρανῷ τελεῖται οὐδὲ τέταρτον ἐπιφωνοῦσι τὰ αὐτὰ ἅγια καὶ ἀνόρατα πνευματικὰ ςῷα οὐδὲ . τετάρτην φωνὴν ἀποδίδωσι τὰ αὐτὰ οὐδὲ μίαν μόνην , ἀλλὰ τρεῖς φωνὰς ἑνικάς τὸ ἅγιος ἅγιος ἅγιος ·
Lemmas: οὖον γάρ διά δύο φωνή ὁ δοξολογία ἐν οὐρανός τελέω οὐδέ τέταρτος ἐπιφωνέω ὁ αὐτός ἅγιος καί ἀνόρατος πνευματικός οἰάω οὐδέ . τέταρτος φωνή ἀποδίδωμι ὁ αὐτός οὐδέ εἷς μόνος , ἀλλά τρεῖς φωνή ἑνικός ὁ ἅγιος ἅγιος ἅγιος ·
epiphanius.ancoratus 10.4
καὶ οὐ λέγουσιν ἅγιοι ἅγιοι . μὴ μὴ τὸ ἑνικὸν πολυώνυμον ἀποφήνωσι Με τῶν τριῶν τὸν ἀριθμὸν ἀποκορύφωσιν , ἀλλὰ τρὶς μὲν διδόασι τὴν ἁγιαστείαν , μονοειδῶς δὲ καὶ ἑνικῶς ἀποφθέγγονται τὸν λόγον , ἴνα μὴ πολυθεΐαν ὀνομασωσιν .
Lemmas: καί οὖον λέγω ἅγιος ἅγιος . μή μή ὁ ἑνικός πολυώνυμος ἀποφαίνω ἐγώ ὁ τρεῖς ὁ ἀριθμός ἀποκορύφωσις , ἀλλά τρίς μέν δίδωμι ὁ ἁγιαστεία , μονοειδής δέ καί ἑνικός ἀποφθέγγομαι ὁ λόγος , ἵνα μή πολυθεία ὀνομάζω .
epiphanius.ancoratus 10.5
εἷς γὰρ ἐστι θεός , πατὴρ ἐν υἱῷ , υἱὸς ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι . καὶ διὰ τοῦτο » ἅγιος ἐν ἁγίοις ἀναπαὐμενος « . πατὴρ ἀληθινὸς ἐνυπόστατος καὶ υἱὸς ἀληθινὸς ἐνυπόστατος καὶ πνεῦμα ἅγιον ἀληθινὸν ἐνυπόστατον , τρία ὄντα μία θεότης μία οὐσία μία δοξολογία εἷς θεός .
Lemmas: εἷς γάρ εἰμί θεός , πατήρ ἐν υἱός , υἱός ἐν πατήρ σύν ἅγιος πνεῦμα . καί διά οὗτος » ἅγιος ἐν ἅγιος αναπαύω « . πατήρ ἀληθινός ἐνυπόστατος καί υἱός ἀληθινός ἐνυπόστατος καί πνεῦμα ἅγιος ἀληθινός ἐνυπόστατος , τρεῖς εἰμί εἷς θεότης εἷς οὐσία εἷς δοξολογία εἷς θεός .
epiphanius.ancoratus 10.6
ὠνόμασας υἱόν , συμπεριείληφας τῇ διανοίαι τὴν τριάδα · ἔσχες πνεῦμα ἄλγιον , κατηξίωσαι τῆς δυνάμεως τῆς πατρῴας καὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ · ἐδόξασας τὸν πατέρα , ἐσήμανας τὸν υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα .
Lemmas: ὀνομάζω υἱός , συμπεριλαμβάνω ὁ διάνοια ὁ τριάς · ἔχω πνεῦμα ἀλγεινός , καταξιόω ὁ δύναμις ὁ πατρῷος καί ὁ υἱός ὁ θεός · δοξάζω ὁ πατήρ , σημαίνω ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 10.7
ἀλλὰ μὴ κατὰ συναλοιφήν · ἔστι γὰρ ὁ πατὴρ πατήρ , ἔστιν ὁ υἱὸς υἱός , ἔστι τὸ ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα . ἀλλ’ οὐκ ἠλλοτριωμένη ἡ τριὰς τῆς ἑνότητος καὶ τῆς ταυτότητος · τιμᾶται δὲ ὁ πατὴρ καθὸ πατήρ ἐστι , τιμᾶται ὁ υἱὸς καθὸ υἱός ἐστι , τιμᾶται τὸ πνεῦμα τὸ ἄλγιον καθὸ πνεῦμα ἀληθὲς καὶ πνεῦμα θεοῦ . οὕτω Ιλἐγει ὁ μονογενής ὁ τιμῶν τὸν πατέρα τιμᾷ τὸν υἱόν « · ἐν τῷ γὰρ λέγειν τὸν πατέρα υἱὸν σημαίνεις καὶ υἱὸν τιμᾷς . καί » " ο τιμῶν τὸν υἱὸν τιμᾷ τὸν πατέρα « · ἐν τῷ γὰρ ὀνομάζειν σε τὸν υἱὸν τιμᾷς τὸν πατέρα , οὐκ ἐλάττονα τὸν Χριστὸν φάσκων τοῦ πατρός .
Lemmas: ἀλλά μή κατά συναλοιφή · εἰμί γάρ ὁ πατήρ πατήρ , εἰμί ὁ υἱός υἱός , εἰμί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἅγιος πνεῦμα . ἀλλά οὐ ἀλλοτριόω ὁ τριάς ὁ ἑνότης καί ὁ ταυτότης · τιμάω δέ ὁ πατήρ καθό πατήρ εἰμί , τιμάω ὁ υἱός καθό υἱός εἰμί , τιμάω ὁ πνεῦμα ὁ ἀλγεινός καθό πνεῦμα ἀληθής καί πνεῦμα θεός . οὗτος Ιλἐγει ὁ μονογενής ὁ τιμή ὁ πατήρ τιμάω ὁ υἱός « · ἐν ὁ γάρ λέγω ὁ πατήρ υἱός σημαίνω καί υἱός τιμάω . καί » " ὁ τιμή ὁ υἱός τιμάω ὁ πατήρ « · ἐν ὁ γάρ ὀνομάζω σύ ὁ υἱός τιμάω ὁ πατήρ , οὐ μικρός ὁ χριστός φάσκω ὁ πατήρ .
epiphanius.ancoratus 11.1
11 . Εἰ γὰρ ἐν ἡμῖν τοῖς ἀνθρώποις ἄπεστι τὸ τοιοῦτον φρόνημα καὶ οὐχ ἥσσονας τοὺς υἱοὺς βουλόμεθα οὐδὲ ἐλαττουμένους παρὰ τὴν τῶν πατέρων τιμήν ἡ γὰρ εἰς τοὺς υἱοὺς ἀτιμία εἰς τοὺς πατέρας ἀναλογεῖται ) , πόσῳ μᾶλλον ὁ θεὸς καὶ πατὴρ οὐκ ἂν βουληθείη ἐλαττωθῆναι τὸν αὐτοῦ υἱόν ;
Lemmas: 11 . εἰμί γάρ ἐν ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ἄπειμι ὁ τοιοῦτος φρόνημα καί οὐ κακός ὁ υἱός βούλομαι οὐδέ ἐλασσόω παρά ὁ ὁ πατήρ τιμή ὁ γάρ εἰς ὁ υἱός ἀτιμία εἰς ὁ πατήρ ἀναλογέω ) , πόσος μᾶλλον ὁ θεός καί πατήρ οὐ εἄν βούλομαι ἐλασσόω ὁ αὐτός υἱός ;
epiphanius.ancoratus 11.2
ὁ τοίνυν τὸν ἀληθῶς ὄντα τοῦ πατρὸς υἱὸν ἀποδέοντα τῆς τοῦ πατρὸς δόξης ὑπολαμβάνων μᾶλλον ἀτιμάςει τὸν ⟩ , ἀντὶ τιμῆς * , ἀγνοίᾳ φερόμενος .
Lemmas: ὁ τοίνυν ὁ ἀληθής εἰμί ὁ πατήρ υἱός ἀποδέω ὁ ὁ πατήρ δόξα ὑπολαμβάνω μᾶλλον ἀτιμάω ὁ ⟩ , ἀντί τιμή * , ἄγνοια φέρω .
epiphanius.ancoratus 11.3
ὡς οὖν ⟨ ὁ υἱὸς ⟩ ἀποκαλύπτει τὸν πατέρα φάσκων » οὐδεὶς οἶδε τὸν πατέρα εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ οὐδεὶς οἶδε τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ‘ , οὕτως τολμῶ λέγειν , οὐδὲ τὸ πνεῦμά τις οἶδεν εἰ μὴ ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱός , παρ’ οὗ ἐκπορεύεται καὶ παρ’ οὑ λαμβάνει .
Lemmas: ὡς οὖν ⟨ ὁ υἱός ⟩ ἀποκαλύπτω ὁ πατήρ φάσκω » οὐδείς οἶδα ὁ πατήρ εἰμί μή ὁ υἱός καί οὐδείς οἶδα ὁ υἱός εἰμί μή ὁ πατήρ , οὕτως τολμάω λέγω , οὐδέ ὁ πνεῦμα τις οἶδα εἰμί μή ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , παρά ὅς ἐκπορεύω καί παρά ὅς λαμβάνω .
epiphanius.ancoratus 11.4
πῶς δὲ ἀλλότριον θεοῦ τὸ πνεῦμα λεγειν τολμῶσιν οἱ μανίᾳ μᾶλλον κατεχόμενοι καὶ οὐκ ἀληθείᾳ οἳ οὐ μανθάνουσι τὴν ἀληθινὴν φωνὴν τοῦ ἀξιοπίστου καὶ ἁγίου Παύλου τοῦ ἀποστόλου , ᾡ δεξιὰν ἔδωκεν ὁ κορυφαιότατος τῶν ἀποστόλων Πέτρος ὁ κατηξιωμένος ἔχειν τὴν κλεῖν τῆς βασιλείας , τοῦ ἀκούσαντος ἀπ’ οὐρανῶν » Σαοὺλ Σαούλ , τί με διώκεις ,
Lemmas: πῶς δέ ἀλλότριος θεός ὁ πνεῦμα λέγω τολμάω ὁ μανία μᾶλλον κατέχω καί οὐ ἀλήθεια ἕ οὖον μανθάνω ὁ ἀληθινός φωνή ὁ ἀξιόπιστος καί ἅγιος Παῦλος ὁ ἀπόστολος , ᾡ δεξιά δίδωμι ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος Πέτρος ὁ καταξιόω ἔχω ὁ κλείς ὁ βασίλεια , ὁ ἀκούω ἀπό οὐρανός » Σαῦλος Σαῦλος , τίς ἐγώ διώκω ,
epiphanius.ancoratus 11.5
τοῦ κατηξιωμένου ἀκοῦσαι » ἄρρητα ῥήματα , ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι « , τοῦ λέγοντος » οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ κατοικοῦν ἐν αὐτῷ « , ἀπὸ τοῦ παραδείγματος τὰ ἄνω βουλομένου φράζειν , ἵνα μὴ τὸ τοῦ ἀνθρώπου παράδειγμα εἰς τὸν θεὸν ἀπεικάσῃ , ἀλλὰ τῷ παραδείγματι μέρος τῶν ἄνω ἀποκαλύψῃ ;
Lemmas: ὁ καταξιόω ἀκούω » ἄρρητα ῥῆμα , ὁ οὐ ἔξεστι ἄνθρωπος λαλέω « , ὁ λέγω » οὐδείς οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ κατοικέω ἐν αὐτός « , ἀπό ὁ παράδειγμα ὁ ἄνω βούλομαι φράζω , ἵνα μή ὁ ὁ ἄνθρωπος παράδειγμα εἰς ὁ θεός ἀπεικάζω , ἀλλά ὁ παράδειγμα μέρος ὁ ἄνω ἀποκαλύπτω ;
epiphanius.ancoratus 11.6
ὅλη γὰρ ἡ κτίσις συναχθεῖσα ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων , Χερουβὶμ καὶ Σεραφὶμ σὺν στρατιᾷ ἐπουρανίῳ , οὐρανοῦ τε καὶ γῆς , ἐπιγείων οὐρανίων καὶ καταχθονίων , φωστήρων τε καὶ ἀστέρων , ξηρῶν τε καὶ ὑγρῶν καὶ πάντων ἁπαξαπλῶς τῶν ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς , οὐ δύναται ἀνδείξαθαι οὔτε ὑποδείγματι ἀφομοιωθῆναι τῷ ἑαυτῶν δεσπότῃ .
Lemmas: ὅλος γάρ ὁ κτίσις συνάγω ἄγγελος καί ἀρχάγγελος , χερουβίν καί σεραφίμ σύν στρατιά ἐπουράνιος , οὐρανός τε καί γῆ , ἐπίγειος οὐράνιος καί καταχθόνιος , φωστήρ τε καί ἀστήρ , ξηρός τε καί ὑγρός καί πᾶς ἁπαξαπλῶς ὁ ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ , οὖον δύναμαι ἀναδείκνυμι οὔτε ὑπόδειγμα ἀφομοιόω ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης .
epiphanius.ancoratus 11.7
κατὰ χάριν γὰρ τῷ ἀνθρώπῳ τὴν εἰκόνα χαρίςεται λέγων ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον , κὰτ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν‘ . χαρίσματι γὰρ ἔχει τὴν εἰκόνα πᾶς ἄνθρωπος ,
Lemmas: κατά χάρις γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰκών χαίρω λέγω ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , κατά εἰκών θεός ποιέω αὐτός . χάρισμα γάρ ἔχω ὁ εἰκών πᾶς ἄνθρωπος ,
epiphanius.ancoratus 11.8
οὐδεὶς δὲ τῷ ἑαυτοῦ δεσπότῃ ἀπεικασθήσεται . τὸ μὲν γὰρ ἀόρατον τὸ δὲ ὁρατόν , τὸ μὲν ἀθάνατον τὸ δὲ θανάτου δεκτικὸν καὶ τὸ μὲν πάσης σοφίας πηγὴ καὶ πάντα ἔχον ἐν ἑαυτῷ τετελειωμένα , ὁ δὲ ἄνθρωπος χάρισμα ἔχων ἀπὸ μέρους λειπόμενός ἐστι τῶν τελειοτάτων , εἰ μὴ θέλει ὁ θεὸς παρασχεῖν κατ’ ἀξίαν τοῖς κομιζομένοις τὴν διὰ χαρίσματος τελειότητα .
Lemmas: οὐδείς δέ ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης ἀπεικάζω . ὁ μέν γάρ ἀόρατος ὁ δέ ὁρατός , ὁ μέν ἀθάνατος ὁ δέ θάνατος δεκτικός καί ὁ μέν πᾶς σοφία πηγή καί πᾶς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ τελειόω , ὁ δέ ἄνθρωπος χάρισμα ἔχω ἀπό μέρος λείπω εἰμί ὁ τέλειος , εἰμί μή ἐθέλω ὁ θεός παρέχω κατά ἄξιος ὁ κομίζω ὁ διά χάρισμα τελειότης .
epiphanius.ancoratus 12.1
12 . Ὅμως ὑποδείγματι κεχρημένος ὁ αὐτὸς ἅγιος ἀπόστολος » οὐδείς « φησίν » οἶδεν ἄνθρωπος τὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ κατοικοῦν ἐν αὐτῷ · οὕτω καὶ τὰ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς ἔγνω « ·
Lemmas: 12 . ὅμως ὑπόδειγμα χράομαι ὁ αὐτός ἅγιος ἀπόστολος » οὐδείς « φημί » οἶδα ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ κατοικέω ἐν αὐτός · οὗτος καί ὁ ὁ θεός οὐδείς γιγνώσκω « ·
epiphanius.ancoratus 12.2
καὶ οὐκ εἶπεν εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ τὸ κατοικοῦν ἐν αὐτῷ‘ , ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ « μόνον , οἴνα μή τις σύνθετον καὶ συγκείμενον νοήσῃ τὸ θεῖον ·
Lemmas: καί οὐ εἶπον εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ θεός ὁ κατοικέω ἐν αὐτός , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ θεός « μόνος , οἴνη μή τις συντίθημι καί σύγκειμαι νοέω ὁ θέω ·
epiphanius.ancoratus 12.3
εἰ μὴ « , φησί , » τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ « · τὸ γὰρ πνεῦμα τοῦ θεοῦ πάντα ἐρευνᾷ , καὶ τὰ βάθη θεοῦ « .
Lemmas: εἰμί μή « , φημί , » ὁ πνεῦμα ὁ θεός « · ὁ γάρ πνεῦμα ὁ θεός πᾶς ἐρευνάω , καί ὁ βάθος θεός « .
epiphanius.ancoratus 12.4
οὐχ ἀλλότριον τοίνυν τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ τὸ ἐρευνῶν βάθη θεοῦ . εἰ γὰρ ἡμᾶς μέμφεται τὸ θεῖον γράμμα λέγον » ἃ προσετάγη σοι , ταῦτα διανοοῦ , καὶ οὐ χρεία ἐστί σοι τῶν κρυπτῶν‘ , καί » ὑψηλότερά σου μὴ ζήτει καὶ βαθύτερά σου μὴ ἐξέταζε « , ἆρα εἴπωμεν καὶ περὶ τοῦ τοῦ πνεύματος ὅτι μᾶλλον μᾶλλον καὶ οὐχὶ μᾶλλον γελοιότητι ἐρευνᾷ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ ;
Lemmas: οὐ ἀλλότριος τοίνυν ὁ πνεῦμα ὁ θεός ὁ ἔρευνα βάθος θεός . εἰμί γάρ ἐγώ μέμφομαι ὁ θέω γράμμα λέγω » ὁ προστάσσω σύ , οὗτος διανοέομαι , καί οὖον χρεία εἰμί σύ ὁ κρυπτός , καί » ὑψηλός σύ μή ζητέω καί βαθύς σύ μή ἐξετάζω « , ἆρα εἶπον καί περί ὁ ὁ πνεῦμα ὅτι μᾶλλον μᾶλλον καί οὐ μᾶλλον γελοιότης ἐρευνάω ὁ βάθος ὁ θεός ;
epiphanius.ancoratus 12.5
ποῦ γὰρ ἐρευθιᾷ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ ; διὰ ποίαν αἰτίαν ; λέγε , ὡ ἀνόητε · ὡς περιεργαζόμενον ; ὡς ἀλλοτριεπίσκοπον ; ὡς μὴ ἰδίων ἐπιθυμοῦν ; μὴ γένοιτο .
Lemmas: ποῦ γάρ ἐρευθιάω ὁ βάθος ὁ θεός ; διά ποῖος αἴτιος ; λέγω , εἰμί ἀνόητος · ὡς περιεργάζομαι ; ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος ; ὡς μή ἴδιος ἐπιθυμέω ; μή γίγνομαι .
epiphanius.ancoratus 12.6
ἀλλ’ ἐπειδὴ καταξιοῦνται οἱ ἅγιοι τὸ πνεῦμα τὸ ἄλγιον ἐν ἑαυτοῖς κατοικίζειν , ἐπὰν ἐν τοῖς ἁγίοις γένηται τὸ πνεῦμα τὸ ἄλγιον , χαρίζεται αὐτοῖς ἐρευνᾶν τὰ βάθη τοῦ θεοῦ . εἰς τὸ βαθέως δοξάζειν , ὡς καὶ Δαυὶδ τοῦτο ὁμολογεῖ ἐκ βαθέων‘ γάρ φησιν » ἐκέκραξά σοι κύριε « ) , καὶ ἀπειραγάθως καὶ μὴ σμικρῶς καὶ εὐτελῶς , καθάπερ οἱ τῆς Ἀρείου αἱρέσεως καὶ αἱ ἔξωθεν πᾶσαι .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί καταξιόω ὁ ἅγιος ὁ πνεῦμα ὁ ἀλγεινός ἐν ἑαυτοῦ κατοικίζω , ἐπάν ἐν ὁ ἅγιος γίγνομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀλγεινός , χαρίζομαι αὐτός ἐρευνάω ὁ βάθος ὁ θεός . εἰς ὁ βαθύς δοξάζω , ὡς καί Δαυίδ οὗτος ὁμολογέω ἐκ βαθύς γάρ φημί » ἐκκράζω σύ κύριος « ) , καί ἀπειράγαθος καί μή μικρός καί εὐτελής , καθάπερ ὁ ὁ Ἄρειος αἵρεσις καί ὁ ἔξωθεν πᾶς .
epiphanius.ancoratus 12.7
καὶ ἐζῆτε ὁ νόμος διὰ Μωυσέως ἐδόθη , αἱ μετ’ αὐτὸν σχισθεῖσαι αἱρέσεις πρὸ τῆς Χριστοῦ ἐνσάρκου παρουσίας ἕνδεκα καὶ μετὰ τὴν ἔνσαρκον παρομοίαν ἄλλαι ἐξήκοντα . χοιρὶς τῶν πρὸ τοῦ νόμου καὶ πασῶν τούτων πέντε καὶ τῶν ἄλλων τεσσάρων Ἑλληνικῶν αἱρέσεων , αἴτινές εἰσι πρὸ νόμου ἐννέα · ὁμοῦ δὲ ἅπασαι σὺν ταῖς ἑαυτῶν μητράσι τὸν ἀριθμὸν ὀγδοήκοτα .
Lemmas: καί ζῶ ὁ νόμος διά Μωυσῆς δίδωμι , ὁ μετά αὐτός σχίζω αἵρεσις πρό ὁ Χριστός ἔνσαρκος παρουσία ἕνδεκα καί μετά ὁ ἔνσαρκος παρόμοιος ἄλλος ἐξήκω . Χοιρίς ὁ πρό ὁ νόμος καί πᾶς οὗτος πέντε καί ὁ ἄλλος τέσσαρες Ἑλληνικός αἵρεσις , ὅστις εἰμί πρό νόμος ἐννέα · ὁμοῦ δέ ἅπας σύν ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ ὁ ἀριθμός ὀγδοήκοτα .
epiphanius.ancoratus 12.8
ὠν εἰσι μητέρες μὲν πέντε οὕτως · Βαρβαρισμὸς Σκυθισμὸς Ἑλληνισμὸς Ἰουδαΐσμὸς Σαμαρειτισμός . ἐκ τούτων , ἐξ Ἑλληνισμοῦ μὲν αἱρέσεις τέσσαρες · Πυθαγορείων Πλατωνικῶν Στviκῶν Ἐπικουρείων .
Lemmas: εἰμί εἰμί μήτηρ μέν πέντε οὕτως · βαρβαρισμός Σκυθισμός Ἑλληνισμός Ἰουδαϊσμός Σαμαρειτισμός . ἐκ οὗτος , ἐκ Ἑλληνισμός μέν αἵρεσις τέσσαρες · Πυθαγόρειος πλατωνικός Στviκῶν Ἐπικούρειος .
epiphanius.ancoratus 12.9
ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου πρὸ ⟨ τῆς ⟩ Χριοτοῦ παρομοίας τῆς ἐνσάρκου ἕνδεκα · ἐκ μὲν Ἰουδαίων ἑπτὰ · Γραμματέων Φαρισαίων Σαδδουκαίων Ὀσσαίων Νασαραίων Ἡμεροβαπτιστῶν Ἡρωδιανῶν · ἐκ δὲ Σαμαρειτῶν τέσσαρες · Γοροθηνῶν Σεβουαίων Ἐσσηνῶν Δοσιθέων · ὁμοῦ ἕνδεκα ἀπὸ νόμου ἐξ Ἰουδαίων καὶ Σαμαρειτῶν φύουσαι .
Lemmas: ἀπό δέ ὁ νόμος πρό ⟨ ὁ ⟩ χριοστις παρόμοιος ὁ ἔνσαρκος ἕνδεκα · ἐκ μέν Ἰουδαῖος ἑπτά · Γραμματεύς Φαρισαῖος Σαδδουκαῖος Ὀσσαῖος Νασαραῖος Ἡμεροβαπτιστής Ἡρωδιανός · ἐκ δέ Σαμαρείτης τέσσαρες · Γοροθηνός Σεβουαῖοι ἐσσήν Δοσίθεος · ὁμοῦ ἕνδεκα ἀπό νόμος ἐκ Ἰουδαῖος καί Σαμαρείτης φύω .
epiphanius.ancoratus 13.1
13 . Πᾶσαι οὐν αἱ πρὸ τῆς ἐνσάρκου τοῦ Χριστοῦ Χριστοῦ ἀπὸ Ἀδὰμ ἀρξάμεναι καὶ μέχρις αὐτῆς εἴκοσίν εἰσι . μετὰ δὲ τὴν ἔνσαρκον τοῦ Χριστοῦ παρομοίαν ἕως βασιλείας Οὐαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος καὶ Γρανιανοῦ πᾶσαι αἱ αἱρέσεις αἱ ψευδῶς ἐπιφημίσασαι τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα ἑαυταῖς ἐξήκοντά εἰσιν , οὕτως ἀριθμούμεναι ·
Lemmas: 13 . πᾶς ὀν ὁ πρό ὁ ἔνσαρκος ὁ Χριστός Χριστός ἀπό Ἀδάμ ἄρχω καί μέχρι αὐτός εἴκοσι εἰμί . μετά δέ ὁ ἔνσαρκος ὁ Χριστός παρόμοιος ἠώς βασίλεια Οὐαλεντινιανός καί Οὐάλης καί Γρανιανός πᾶς ὁ αἵρεσις ὁ ψευδής ἐπιφημίζω ὁ ὁ Χριστός ὄνομα ἑαυτοῦ ἐξήκω εἰμί , οὕτως ἀριθμέω ·
epiphanius.ancoratus 14.1
14 . Καὶ ἁπλῶς περιεκάκησα καὶ περικακῶ τοσούτων αἱρέσεων ὀνόματά εἰς ἀριθμὸν φέρειν καὶ τὰς ἀθεμίτους αὐτῶν πράξεις διηεῖσθαι καὶ ἔτι τῶν δύο σχισμάτων ,
Lemmas: 14 . καί ἁπλόος περικακέω καί περικακέω τοσοῦτος αἵρεσις ὄνομα εἰς ἀριθμός φέρω καί ὁ ἀθέμιστος αὐτός πρᾶξις διηειεπομαι καί ἔτι ὁ δύο σχίσμα ,
epiphanius.ancoratus 14.2
τῶν τε κατ’ Αἴγυπτόν φημι προειρημένων Μελιτιανῶν , τῶν διὰ τὴν ἐπὶ τοῦ διωγμοῦ γενομένην τινῶν πτῶσιν παρὰ δὲ τῶν ἡμετέρων δεχθέντων ἐν τοῖς αὐτῶν κλήροις μετὰ μετάνοιαν ἑαυτοὺς σχισάντων ,
Lemmas: ὁ τε κατά Αἴγυπτος φημί προερέω Μελιτιανός , ὁ διά ὁ ἐπί ὁ διωγμός γίγνομαι τις πτῶσις παρά δέ ὁ ἡμέτερος δέχομαι ἐν ὁ αὐτός κλῆρος μετά μετάνοια ἑαυτοῦ σχίζω ,
epiphanius.ancoratus 14.3
οὐ μὴν δὲ ἐν αἱρέσει ὄντων καὶ τῶν κατὰ τὴν Μεσοποταμίαν προειρημένων ὡσαύτως Αὐδιανῶν , τῶν καὶ ⟨ αὐτῶν ⟩ σχίσμα ὄντων , ἀλλ’ οὐκ πίστιν ἐχόντων , μόνον ἰδιωτικῶς περὶ τοῦ κατ’ εἰκόνα φιλονεικούν - των , οὐ διὰ πίστιν ⟨ δὲ ⟩ ἀφηνιαζόντων καὶ ἑαυτοὺς ἀφοριζόντων διὰ τι ἕτερον , ἀλλὰ κατὰ ἐθελοακρότητα δικαιοσύνης δῆθεν , διὰ τὸ μὴ συγκοινωνεῖν ἐπισκόποις καὶ πρεσβυτέροις τοῖς χρυσὸν καὶ ἄργυρον κεκτημένοις καὶ διὰ τὸ ποιεῖν τὸ πάσχα ἐν ᾡ καιρῷ Ἰουδαῖοι ποιοῦσι , καὶ σχιζόντων ἑαυτοὺς τούτων χάριν καὶ ἀπαλλοτριούντων τῆς ἑνώσεως τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας .
Lemmas: οὖον μήv δέ ἐν αἵρεσις εἰμί καί ὁ κατά ὁ Μεσοποταμία προερέω ὡσαύτως Αὐδιανός , ὁ καί ⟨ αὐτός ⟩ σχίσμα εἰμί , ἀλλά οὐ πίστις ἔχω , μόνος ἰδιωτικός περί ὁ κατά εἰκών φιλονεικέω - ὁ , οὖον διά πίστις ⟨ δέ ⟩ ἀφηνιάζω καί ἑαυτοῦ ἀφορίζω διά τίς ἕτερος , ἀλλά κατά εθελοακροτηταω δικαιοσύνη δῆθεν , διά ὁ μή συγκοινωνέω ἐπίσκοπος καί πρέσβυς ὁ χρυσός καί ἄργυρος κτάομαι καί διά ὁ ποιέω ὁ πάσχα ἐν ᾡ καιρός Ἰουδαῖος ποιέω , καί σχίζω ἑαυτοῦ οὗτος χάρις καί ἀπαλλοτριόω ὁ ἕνωσις ὁ ὀρθόδοξος ἐκκλησία .
epiphanius.ancoratus 14.4
οἱ γὰρ μὴ λαβόντες πνεῦμα ἅγιον οὐκ ἔμαθον τὰ βάθη τοῦ θεοῦ καὶ εἰς ταύτας περιεκλάσθησαν τὰς αἱρέσεις καὶ εἰς τὰς τῶν σχισμάτων διὰ προφάσεως ἐρεσχελίας . καταλείφοντες γὰρ τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ πολλὰς τρίβους ἐβάδισαν , ἄλλοτε ἄλλως καὶ ἄλλα διανοούμενοι .
Lemmas: ὁ γάρ μή λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος οὐ μανθάνω ὁ βάθος ὁ θεός καί εἰς οὗτος περικλάω ὁ αἵρεσις καί εἰς ὁ ὁ σχίσμα διά πρόφασις ἐρεσχελία . καταλείφω γάρ ὁ ἀλήθεια ἐπί πολύς τρίβος βαδίζω , ἄλλοτε ἄλλως καί ἄλλος διανοέομαι .
epiphanius.ancoratus 14.5
φησὶ δὲ ὁ αὐτὸς ἅγιος ἀπόστολος , δηλῶν ἡμῖν δι’ ἣν αἰτίαν τοῦτο εἶπεν , » ἡμεῖς δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ ἐλάβομεν , ὅπως γνῶμεν τὰ ἐκ θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν . ἅ καὶ λαλοῦμεν , οὐκ ἐν διδακτοῖς σοφίας λόγοις , ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς πνεύματος ἁγίου πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες καὶ τὰ ἐξῆς . τὸ πνεῦμα τοίνυν τοῦ θεοῦ οὐκ ἀλλότριον θεοῦ . εἰ γὰρ ἀλλότριον θεοῦ ἐστι , πῶς τὰ βάθη τοῦ θεοῦ ἐρευνᾷ ;
Lemmas: φημί δέ ὁ αὐτός ἅγιος ἀπόστολος , δηλόω ἐγώ διά ὅς αἴτιος οὗτος εἶπον , » ἐγώ δέ ὁ πνεῦμα ὁ θεός λαμβάνω , ὅπως γιγνώσκω ὁ ἐκ θεός χαρίζω ἐγώ . ὅς καί λαλέω , οὐ ἐν διδακτός σοφία λόγος , ἀλλά ἐν διδακτός πνεῦμα ἅγιος πνευματικός πνευματικός συγκρίνω καί ὁ ἑξῆς . ὁ πνεῦμα τοίνυν ὁ θεός οὐ ἀλλότριος θεός . εἰμί γάρ ἀλλότριος θεός εἰμί , πῶς ὁ βάθος ὁ θεός ἐρευνάω ;
epiphanius.ancoratus 14.6
ἀλλὰ τί ἐρεῖς μοι , ὠ κενόδοξε , ὁ πολεμῶν σεαυτόν , ἵνα μὴ εἵπω τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦ θεοῦ ; τί γάρ , κενόδοξε , πολεμεῖς τὸν ἀκαταπολέμητον ; τί μάχῃ τῷ ἀκαταμαχήτῳ ; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν « . σεαυτὸν σκανδαλίζεις καὶ οὐ τὸν Λόγον , σαυτὸν ἁλίσκεις καὶ οὐ τὸ πνεῦμα , σαυτὸν ἀπαλλοτριοῖς ἀπὸ τῆς τοῦ θεοῦ χάριτος καὶ οὐ τὸν υἱὸν ἀπὸ πατρὸς οὐδὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ πατρὸς καὶ υἱοῦ .
Lemmas: ἀλλά τίς εἴρω ἐγώ , ᾠόν κενόδοξος , ὁ πολεμέω σεαυτοῦ , ἵνα μή εἶπον ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ θεός ; τίς γάρ , κενόδοξος , πολεμέω ὁ καταπολεμέω ; τίς μάχομαι ὁ ἀκατάμαχος ; σκληρός σύ πρός κέντρον λακτίζω « . σαυτοῦ σκανδαλίζω καί οὖον ὁ Λόγος , σαυτοῦ ἁλίσκομαι καί οὖον ὁ πνεῦμα , σαυτοῦ ἀπαλλοτριόω ἀπό ὁ ὁ θεός χάρις καί οὖον ὁ υἱός ἀπό πατήρ οὐδέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀπό πατήρ καί υἱός .
epiphanius.ancoratus 15.1
15 . Πάντως γὰρ λέγεις κατὰ δεινότητα · ἤκουσα γὰρ ἤδη καί τινας κραταιόφρονος τὴν τοῦ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν ἀλήθειαν μετατιθέντας εἰς βλασφημίας καὶ λέγοντας · » ἐρευνᾷ μὲν τὰ βάθη τοῦ θεοῦ , ἀλλ’ οὐ καταλαμβάνει « , διὰ τὸ μἠ προσκεῖσθαι τῷ ῥητῷ τὸν λόγον τοῦτον , ἀλλὰ μόνον εἰπεῖν τὸν ἀπόστολον » ἐρευνᾷ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ « · καὶ οὐ πρόσκειται τὸ καταλαμβάνει .
Lemmas: 15 . πάντως γάρ λέγω κατά δεινότης · ἀκούω γάρ ἤδη καί τις κραταιόφρων ὁ ὁ θεός καί σωτήρ ἐγώ ἀλήθεια μετατίθημι εἰς βλασφημία καί λέγω · » ἐρευνάω μέν ὁ βάθος ὁ θεός , ἀλλά οὖον καταλαμβάνω « , διά ὁ μῆον πρόσκειμαι ὁ ῥητός ὁ λόγος οὗτος , ἀλλά μόνος εἶπον ὁ ἀπόστολος » ἐρευνάω ὁ βάθος ὁ θεός « · καί οὖον πρόσκειμαι ὁ καταλαμβάνω .
epiphanius.ancoratus 15.2
ὡ πολλῆς ἠλιθιότητος χρεία γὰρ ἠν , ὠ θεήλατε , μετὰ τὸ εἰπεῖν ἐρευνᾷ εἰπεῖν τὸ καταλαμβάνει ; κατὰ γὰρ τὴν σὴν ἀφυίαν χωλὸν ἂν ηὑρίσκετο τὸ πρᾶγμα ⟨ μὴ ⟩ προστιθεμένης τῆς λέξεως ταύτης ;
Lemmas: εἰμί πολύς ἠλιθιότης χρεία γάρ ἐάν , ᾠόν θάλλω , μετά ὁ εἶπον ἐρευνάω εἶπον ὁ καταλαμβάνω ; κατά γάρ ὁ σός ἀφυία χωλός εἄν εὑρίσκω ὁ πρᾶγμα ⟨ μή ⟩ προστίθημι ὁ λέξις οὗτος ;
epiphanius.ancoratus 15.3
νῦν δὲ οὐχ ὐπολείπεταί σοι πρόφασις . πανταχόθεν γὰρ ἡ γραφὴ συνάγει τῷ εὐλαβεστάτῳ ἀνδρὶ τὴν ἀλήθειαν . περὶ γὰρ τοῦ παντοκράτορος θεοῦ γέγραπται οὕτως ὅτι » ὁ θεὸς δοκιμάζων νεφροὺς (( καὶ ἐρευνῶν ταμιεῖα κοιλίας « . εἰ δὲ δοκιμάςει νεφρούς , ἆρα οὐκ οἶδεν ὅ τι δοκιμάζει ;
Lemmas: νῦν δέ οὐ ὑπολείπω σύ πρόφασις . πανταχόθεν γάρ ὁ γραφή συνάγω ὁ εὐλαβής ἀνήρ ὁ ἀλήθεια . περί γάρ ὁ παντοκράτωρ θεός γράφω οὕτως ὅτι » ὁ θεός δοκιμάζω νεφρός (( καί ἔρευνα ταμιεῖον κοιλία « . εἰμί δέ δοκιμάω νεφρός , ἆρα οὐ οἶδα ὅς τίς δοκιμάζω ;
epiphanius.ancoratus 15.4
ἢ τὸ πᾶν τῆς γνώσεως ἐν τῷ δοκιμάζειν ἀπεφήνατο ; » ἐρευνῶν δὲ ταμιεῖα κοιλίας « , πάλιν οὐ πρόσκειται τὸ καταλαμβάνων . ἆρα , ἐὰν μὴ πρόσκειται τῷ ῥητῷ τὸ καταλαμβάνει , θάνατον ἐμαυτῷ προ - ξενήσω παραπλέξας τῷ ῥητῷ τὸ » οὐ καταλαμβάνει « κατὰ τὸν σὸν λόγον , ὦ ἀνόητε ;
Lemmas: ἢ ὁ πᾶς ὁ γνῶσις ἐν ὁ δοκιμάζω ἀποφαίνω ; » ἔρευνα δέ ταμιεῖον κοιλία « , πάλιν οὖον πρόσκειμαι ὁ καταλαμβάνω . ἆρα , ἐάν μή πρόσκειμαι ὁ ῥητός ὁ καταλαμβάνω , θάνατος ἐμαυτοῦ προ - ξενώ παραπλέκω ὁ ῥητός ὁ » οὖον καταλαμβάνω « κατά ὁ σός λόγος , εἰμί ἀνόητος ;
epiphanius.ancoratus 15.5
οὕτως οὖν καὶ περὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου εἴρηται ὅτι ἐρευνᾷ καὶ οὐ χρεία ἦν εἰπεῖν ὅτι καὶ καταλαμβάνει . ἐπ αὐτοῦ ⟨ γὰρ τοῦ ⟩ λόγου δηλοῖ ὅτι ἔστιν ἐν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἡ γνῶσις τοῦ θεοῦ καὶ τῶν βαθέων τοῦ θεοῦ . κἄν τε μὴ εἴπῃ καταλαμβάνει , τὸ αὐτό μοι νόησον καὶ μὴ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀπόλλυε .
Lemmas: οὕτως οὖν καί περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος εἴρω ὅτι ἐρευνάω καί οὖον χρεία εἰμί εἶπον ὅτι καί καταλαμβάνω . ἔπος αὐτός ⟨ γάρ ὁ ⟩ λόγος δηλόω ὅτι εἰμί ἐν ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ γνῶσις ὁ θεός καί ὁ βάθος ὁ θεός . ἄν τε μή εἶπον καταλαμβάνω , ὁ αὐτός ἐγώ νοέω καί μή ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἀπόλλυμι .
epiphanius.ancoratus 15.6
ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ πατρὸς οὐ τολμητέον λέγειν τὸ ἐρευνᾷ καὶ οὐ καταλαμβάνει αὐτὸς γὰρ τὸν ἄνθρωπον ἔκτισε σὺν υἱῷ υἱῷ ἁγίῳ πνεύματι · ἀεὶ γὰρ ἡ τριὰς τριὰς καὶ οὐδέποτε προσθήκην λαμβάνει ) , οὕτω δὴ καὶ χερὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος νοητέον .
Lemmas: ὡς γάρ ἐπί ὁ πατήρ οὖον τολμητέον λέγω ὁ ἐρευνάω καί οὖον καταλαμβάνω αὐτός γάρ ὁ ἄνθρωπος κτίζω σύν υἱός υἱός ἅγιος πνεῦμα · ἀεί γάρ ὁ τριάς τριάς καί οὐδέποτε προσθήκη λαμβάνω ) , οὗτος δή καί χείρ ὁ ἅγιος πνεῦμα νοητέον .
epiphanius.ancoratus 15.7
ὄτταν γὰρ εἴπῃ ὅτι ποιήσωμεν τὸν ἄνθρωπον « ἐν ἀρχῇ γὰρ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν « ) , σημαίνει πατρὸς φωνὴν συγκαλοῦσαν εἰς δημιουργίαν καὶ τὸ ποιήσωμεν λέγων οὐ μόνον εἴποιμι ἂν περὶ τοῦ υἱοῦ ⟨ σημαίνει , ἀλλὰ ⟩ καὶ ⟨ περὶ τοῦ ⟩ ἁγίου πνεύματος .
Lemmas: ὄσσα γάρ εἶπον ὅτι ποιέω ὁ ἄνθρωπος « ἐν ἀρχή γάρ ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ « ) , σημαίνω πατήρ φωνή συγκαλώ εἰς δημιουργία καί ὁ ποιέω λέγω οὖον μόνος εἶπον εἄν περί ὁ υἱός ⟨ σημαίνω , ἀλλά ⟩ καί ⟨ περί ὁ ⟩ ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 15.8
οὕτω γὰρ λέγει » τῷ λόγῳ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν‘ . συνδημιουργεῖ τοίνυν ὁ Λόγος τῷ πατρί , συνδημιουργεῖ καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα .
Lemmas: οὗτος γάρ λέγω » ὁ λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω καί ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός πᾶς ὁ δύναμις αὐτός . συνδημιουργέω τοίνυν ὁ Λόγος ὁ πατήρ , συνδημιουργέω καί ὁ ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 15.9
ὁ τοίνυν ποιήσας τὸν ἄνθρωπον παντοκράτωρ θεὸς οὐκ οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου , ἐρευνῶν ταμιεῖα κοιλίας‘ ; ἀλλὰ τὸ πλεῖστον τῆς τοῦ θεοῦ γνώσεως ὁ λόγος ἐπιφέρει τοῦτο λέγων , ἴνα μή τις τῶν ἐν ἡμῖν ἁμαρτανόωτων νομίσῃ τι ἀπὸ θεοῦ κεκρύφθαι . αὐτὸς γὰρ οἶδε τὸν ἄν - θρωπον καὶ τὰ τοῦ ἀνθρώπου .
Lemmas: ὁ τοίνυν ποιέω ὁ ἄνθρωπος παντοκράτωρ θεός οὐ οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος , ἔρευνα ταμιεῖον κοιλία ; ἀλλά ὁ πλεῖστος ὁ ὁ θεός γνῶσις ὁ λόγος ἐπιφέρω οὗτος λέγω , ἵνα μή τις ὁ ἐν ἐγώ ἁμαρτάνω νομίζω τίς ἀπό θεός κρύπτω . αὐτός γάρ οἶδα ὁ ἄν - θρωπον καί ὁ ὁ ἄνθρωπος .
epiphanius.ancoratus 16.1
16 . Ἐρευνᾷ τοίνυν ὁ πατὴρ ταμιεῖα κοιλίας καὶ οἶδεν , ἐρευνᾷ τὸ πνεῦμα τὰ βάθη τοῦ θεοῦ καὶ οἶδεν . ἀποκαλύπτει γὰρ ἁγίοις τὰ τοῦ θεοῦ μυστήρια καὶ διδάσκει βαθέως τὸν θεὸν δοξάζειν καὶ τὴν τούτου ἀκαταληψίαν τοῖς αὐτοῦ ὑποδεικνύει .
Lemmas: 16 . ἐρευνάω τοίνυν ὁ πατήρ ταμιεῖον κοιλία καί οἶδα , ἐρευνάω ὁ πνεῦμα ὁ βάθος ὁ θεός καί οἶδα . ἀποκαλύπτω γάρ ἅγιος ὁ ὁ θεός μυστήριον καί διδάσκω βαθύς ὁ θεός δοξάζω καί ὁ οὗτος ἀκαταληψία ὁ αὐτός ὑποδείκνυμι .
epiphanius.ancoratus 16.2
ἄρα γοῦν οὐκ ἀλλότρίον τοῦ θεοῦ τὸ πνεῦμα . οὐ γὰρ εἶπε περὶ ἀγγέλων ἐρευνᾶν βάθη θεοῦ οὐδὲ περὶ ἀρχαγγέλων . » οὐδεὶς γὰρ οἶδε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν‘ . φησὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ οὔτε οἱ ἄγγελοι τοῦ οὐρανοῦ οὔτε ὁ υἱός . εἰ μὴ ὁ πατήρ « .
Lemmas: ἄρα γοῦν οὐ ἀλλότριος ὁ θεός ὁ πνεῦμα . οὖον γάρ εἶπον περί ἄγγελος ἐρευνάω βάθος θεός οὐδέ περί ἀρχάγγελος . » οὐδείς γάρ οἶδα ὁ ἡμέρα οὐδέ ὁ ὥρα . φημί ὁ υἱός ὁ θεός οὔτε ὁ ἄγγελος ὁ οὐρανός οὔτε ὁ υἱός . εἰμί μή ὁ πατήρ « .
epiphanius.ancoratus 16.3
νομίζουσι δὲ οἱ ἀνόητοι , οἱ μὴ κεκοσμημένοι πνεύματι ἁγίῳ , μὴ ἔστι τι ἐν τῷ πατρί , ὅπερ οὐκ ἔστιν ἐν τῇ θεό - τητι τοῦ υἱοῦ . * » ὡς γὰρ ἔχει ὁ πατὴρ ζωὴν ἐν ἑαυτῷ , οὕτως ἔχει ὁ υἱὸς ςωὴν ἐν ἑαυτῷ « καί πάντα τὰ τοῦ πατρός μου ἐμά ἐστι « φησὶν ὁ αὐτὸς τοῦ θεοῦ ἅγιος Λόγος .
Lemmas: νομίζω δέ ὁ ἀνόητος , ὁ μή κοσμέω πνεῦμα ἅγιος , μή εἰμί τίς ἐν ὁ πατήρ , ὅσπερ οὐ εἰμί ἐν ὁ θεός - ἀλλότης ὁ υἱός . * » ὡς γάρ ἔχω ὁ πατήρ ζωή ἐν ἑαυτοῦ , οὕτως ἔχω ὁ υἱός ὠνή ἐν ἑαυτοῦ « καί πᾶς ὁ ὁ πατήρ ἐγώ ἐμός εἰμί « φημί ὁ αὐτός ὁ θεός ἅγιος Λόγος .
epiphanius.ancoratus 16.4
τίνα δέ ἐστι τὰ τοῦ πατρὸς ἀλλ’ ἢ ’ τὸ θεὸς τοῦ πατρός ἐστι , τοῦτο καὶ τοῦ υἱοῦ · ἠ ζωὴ τοῦ πατρός ἐστι , τοῦτο καὶ τοῦ υἱοῦ · τὸ φῶς τοῦ πατρός , δηλονότι καὶ τοῦ υἱοῦ · τὸ ἀθάνατον τοῦ πατρός , ὡσαύτως καὶ τοῦ υἱοῦ · τὸ ἀκα - τάληπτον τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ .
Lemmas: τίς δέ εἰμί ὁ ὁ πατήρ ἀλλά ἢ ’ ὁ θεός ὁ πατήρ εἰμί , οὗτος καί ὁ υἱός · ὁ ζωή ὁ πατήρ εἰμί , οὗτος καί ὁ υἱός · ὁ φάος ὁ πατήρ , δηλονότι καί ὁ υἱός · ὁ ἀθάνατος ὁ πατήρ , ὡσαύτως καί ὁ υἱός · ὁ ἀκή - τάλαπτον ὁ πατήρ καί ὁ υἱός .
epiphanius.ancoratus 16.5
πάντα τὰ τοῦ πατρὸς τοῦ υἱοῦ έστιν . εἰ τοίνυν τὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐστι , καὶ ἡ ἐν τῷ πατρὶ γνῶσις καὶ ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ ἁγίῳ πνεύματι ὑπάρχει .
Lemmas: πᾶς ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός εἰμί . εἰμί τοίνυν ὁ ὁ πατήρ αὐτός εἰμί , καί ὁ ἐν ὁ πατήρ γνῶσις καί ἐν ὁ υἱός καί ἐν ὁ ἅγιος πνεῦμα ὑπάρχω .
epiphanius.ancoratus 16.6
εἰ δέ τις νομίςει τὸν υἱὸν ἀγνοεῖν τὴν ἡμέραν , μαθέτω ὁ ἀμαθὴς καὶ μὴ βλασφημείτω . προτείνω γὰρ αὐτῷ γνῶσιν καὶ γνώσεται . λέγε μοι , ὦ ἀγαπητέ , — ἀγαπητὸν γάρ σε καλῶ · οὐδένα γὰρ μισῶ ἢ μόνον τὸν διόβολον καὶ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου καὶ τὴν κακοσιτίαν · ἐπὶ σοὶ δὲ εὔχομαι , ἕνα ἔλθῃς εἰς τὴν τοῦ θεοῦ ἀλήθειαν καὶ μὴ σεαυτὸν ἀπολέσῃς ἐν τῇ εἰς θεὸν βλασφημίᾳ .
Lemmas: εἰμί δέ τις νομίζω ὁ υἱός ἀγνοέω ὁ ἡμέρα , μανθάνω ὁ ἀμαθής καί μή βλασφημέω . προτείνω γάρ αὐτός γνῶσις καί γιγνώσκω . λέγω ἐγώ , εἰμί ἀγαπητός , — ἀγαπητός γάρ σύ καλέω · οὐδείς γάρ μισέω ἢ μόνος ὁ διόβολος καί ὁ ἔργον ὁ διάβολος καί ὁ κακοσιτία · ἐπί σύ δέ εὔχομαι , εἷς ἔρχομαι εἰς ὁ ὁ θεός ἀλήθεια καί μή σαυτοῦ ἀπόλλυμι ἐν ὁ εἰς θεός βλασφημία .
epiphanius.ancoratus 16.7
βαθέα γάρ εἰσι τὰ ῥήματα τοῦ ἁγίου θεοῦ , πνεύματι δὲ ἁγίῳ ⟨ ἠ γνῶσις ⟩ διὰ τῶν χαρισμάτων δίδοται . » ᾡ μὲν γάρ « φησί » δίδοται λόγος σοφίας , ᾡ δὲ λόγος · διδασκαλίας « καὶ τὰ ἑξῆς , τὸ δὲ αὐτὸ πνεῦμα τὸ διαιροῦν ἐκάοντο ὡς βού - λεται « , ἵνα σοι δείξῃ καὶ τὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος αὐθεντίαν .
Lemmas: βαθύς γάρ εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ ἅγιος θεός , πνεῦμα δέ ἅγιος ⟨ ὁ γνῶσις ⟩ διά ὁ χάρισμα δίδωμι . » ᾡ μέν γάρ « φημί » δίδωμι λόγος σοφία , ᾡ δέ λόγος · διδασκαλία « καί ὁ ἑξῆς , ὁ δέ αὐτός πνεῦμα ὁ διαιρέω καίω ὡς βοῦς - λεται « , ἵνα σύ δείκνυμι καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα αὐθεντία .
epiphanius.ancoratus 16.8
ὅταν γὰρ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τὰ τὰ χαρίσματα δίδωσιν ὡς βούλεται τοίνυν παρακάλεσον τὸν πατέρα , ἵνα ἀποκαλύψῃ σοι τὸν υἱόν , καὶ παρακάλεσον τὸν υἱόν , ἵνα ἀποκαλύψῃ σοι τὸν πατέρα , καὶ πάλιν παρακάλεσον τὸν ποτέρα , ἵνα σοι δῷ τὸν υἱὸν καὶ ἀποκαλύψῃ σοι τὸ ἅγιον πνεῦμα καὶ δῲη σοὶ αὐτὸ ἔχειν ἐν σοί , ἕνα δοθὲν ἐν σοὶ ⟨ τὸ ⟩ ἅγιον πνεῦμα ἀποκαλύψῃ σοι τὴν πᾶσαν γνῶσιν πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος , ἕνα μάθῃς ὅτι ἐν τῷ υἱῷ οὐκ ἔνι οὐδεμία ἀγνωσία οὐδὲ έν τῷ ἁγίῳ πνεύματι .
Lemmas: ὅταν γάρ ὁ αὐτός πνεῦμα ὁ ὁ χάρισμα δίδωμι ὡς βούλομαι τοίνυν παρακαλέω ὁ πατήρ , ἵνα ἀποκαλύπτω σύ ὁ υἱός , καί παρακαλέω ὁ υἱός , ἵνα ἀποκαλύπτω σύ ὁ πατήρ , καί πάλιν παρακαλέω ὁ πότερος , ἵνα σύ δίδωμι ὁ υἱός καί ἀποκαλύπτω σύ ὁ ἅγιος πνεῦμα καί δίδωμι σύ αὐτός ἔχω ἐν σύ , εἷς δίδωμι ἐν σύ ⟨ ὁ ⟩ ἅγιος πνεῦμα ἀποκαλύπτω σύ ὁ πᾶς γνῶσις πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , εἷς μανθάνω ὅτι ἐν ὁ υἱός οὐ ἐν οὐδείς ἀγνωσία οὐδέ ἐν ὁ ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 17.1
17 . εἰ γὰρ καὶ ἄγγελοι λείπονται τῆς μείζονος ἐξουσίας καὶ γνώσεως , μὴ γἐνοιτο καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ τὸ ἅγιον αὐτοῦ πνεῦμα λείπεσθαι . πνευματικῶς δὲ λέγει ὁ υἱός , ὁ ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς ἅγιος Λόγος · οἱ δὲ ψυχικοὶ ἀνακρίνονται μὴ νοοῦντες τοῦ υἱοῦ τὴν σοφίαν , μᾶλλον δὲ τῆς σοφίας τὸν λόγον — ἐπερωτῶ σε , καὶ λέγε μοι ·
Lemmas: 17 . εἰμί γάρ καί ἄγγελος λείπω ὁ μείζων ἐξουσία καί γνῶσις , μή γίγνομαι καί ὁ υἱός ὁ θεός καί ὁ ἅγιος αὐτός πνεῦμα λείπω . πνευματικός δέ λέγω ὁ υἱός , ὁ ἀπό ὁ πατήρ ἔρχομαι πρός ἐγώ ἅγιος Λόγος · ὁ δέ ψυχικός ἀνακρίνω μή νοέω ὁ υἱός ὁ σοφία , μᾶλλον δέ ὁ σοφία ὁ λόγος — ἐπερωτάω σύ , καί λέγω ἐγώ ·
epiphanius.ancoratus 17.2
τίς μείςων ἐστὶν ὁ πατὴρ ἢ ἡ ἡμέρα ἐκείνη περὶ ἡς λέγει ; οὐ τολμήσεις λέγειν μὴ εἶναι τὸν πατέρα μείζονα . εἰ τοίνυν μείζων ὁ πατὴρ καὶ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὅρας καὶ πάντων τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γεγενημένων καὶ γενηθησομένων καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱός , ποῖον ἄρα μεῖζον τὸ τὸν πατέρα γινώσκειν ἢ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ; εὔδηλον ὅτι τὸ τὸν πατέρα γινώσκειν . πῶς οὐν ὁ τὰ μείζω εἰδὼς τῶν ἐλαττόνων ὑστερεῖ ;
Lemmas: τίς μείων εἰμί ὁ πατήρ ἢ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος περί εἰμί λέγω ; οὖον τολμάω λέγω μή εἰμί ὁ πατήρ μείζων . εἰμί τοίνυν μείζων ὁ πατήρ καί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὁράω καί πᾶς ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι καί γίγνομαι καί οὐδείς αὐτός ἐπιγιγνώσκω εἰμί μή ὁ υἱός , ποῖος ἄρα μείζων ὁ ὁ πατήρ γιγνώσκω ἢ ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ; εὔδηλος ὅτι ὁ ὁ πατήρ γιγνώσκω . πῶς ὀν ὁ ὁ μείζων εἰδοί ὁ μικρός ὑστερέω ;
epiphanius.ancoratus 17.3
εἰ γινώσκει τοίνυν τὸν πατέρα , γινώσκει πάντως καὶ τὴν ἡμέραν καὶ οὐδέν ἐστιν οὑ λείπεται κατὰ γνῶσιν ὁ υἱός .
Lemmas: εἰμί γιγνώσκω τοίνυν ὁ πατήρ , γιγνώσκω πάντως καί ὁ ἡμέρα καί οὐδείς εἰμί ὅς λείπω κατά γνῶσις ὁ υἱός .
epiphanius.ancoratus 17.4
ἀλλ’ ἐρεῖς ὅτι μείζων ὢν ὁ πατὴρ πάντων ἔχει τὴν γνῶσιν , ὁ δὲ υἱὸς οὐδαμῶς , καθὼς καὶ αὐτὸς λέγει ὁ πατήρ μου μείζων μού ἐστιν‘ . ἀλλὰ τοῦτο τιμῶν τὸν κατέρα λέγει ὁ υἱὸς ὡς ἔπρεπεν , μειζόνως τετιμημένος ὑπὸ τοῦ πατρός . ἴδει γὰρ ἀληθῶς τὸν γνήσιον υἱὸν τιμᾶν τὸν ἴδιον πατέρα , ἴνα δείξῃ τὴν γνησιότητα .
Lemmas: ἀλλά εἴρω ὅτι μείζων εἰμί ὁ πατήρ πᾶς ἔχω ὁ γνῶσις , ὁ δέ υἱός οὐδαμῶς , καθώς καί αὐτός λέγω ὁ πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί . ἀλλά οὗτος τιμή ὁ κατεράω λέγω ὁ υἱός ὡς πρέπω , μέγας τιμάω ὑπό ὁ πατήρ . ἶδος γάρ ἀληθής ὁ γνήσιος υἱός τιμάω ὁ ἴδιος πατήρ , ἵνα δείκνυμι ὁ γνησιότης .
epiphanius.ancoratus 17.5
χῶς δὲ σὺ νομίζεις μείζονα εἶναι αὐτόν ; περιφερείᾳ ἢ ὄγκῳ ἢ χρόνῳ ἢ καιρῷ ἢ ἀξίᾳ ἢ θεότητι ἢ ἀθανασίᾳ ἢ ἀιδιότητι ; μὴ ταῦτα νόμιζε . οὐδὲν γὰρ ἐν τῇ θεότητι ἄνισον ὑπάρχει πρὸς τὸν υἱόν , ἀλλὰ καθὸ πατὴρ ὁ πατήρ ἐστι καὶ καθὸ ὁ ⟩ υἱὸς γνήσιος , τιμᾷ τὸν ἑαυτοῦ ποτέρα .
Lemmas: χῶς δέ σύ νομίζω μείζων εἰμί αὐτός ; περιφέρεια ἢ ὄγκος ἢ χρόνος ἢ καιρός ἢ ἄξιος ἢ θεότης ἢ ἀθανασία ἢ ἀιδιότης ; μή οὗτος νομίζω . οὐδείς γάρ ἐν ὁ θεότης ἄνισος ὑπάρχω πρός ὁ υἱός , ἀλλά καθό πατήρ ὁ πατήρ εἰμί καί καθό ὁ ⟩ υἱός γνήσιος , τιμάω ὁ ἑαυτοῦ πότερος .
epiphanius.ancoratus 17.6
οὔτε γὰρ ὄγκῳ φέρεται τὸ ρεῖον , ἴνα ὑπέρογκος τοῦ υἱοῦ ᾖ ὁ πατήρ , οὐδὲ χρόνῳ ὑποπίπτει , ἴνα ὑπέρχρονός ὁ πατὴρ γένηται τοῦ υἱοῦ , οὔτε τῷ ὕψει μερικῶς τάττεται ὁ πατήρ πάντα γὰρ περιέχει , αὐτὸς ὑπ’ οὐδενὸς περιχόμενος ) , ἵνα ὁ υἱὸς ὑπερβεβηκὼς νοοῖτο . ἐκάθισε γὰρ ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς καὶ οὐκ εἶπεν , εἰσῆλθεν εἰς τὸν πατέρα , ἴνα σακέλλιον παραλύσῃ καὶ Ἄρειον καθέλοι τῆς αὐτοῦ βλασφημίας .
Lemmas: οὔτε γάρ ὄγκος φέρω ὁ ῥέω , ἵνα ὑπέρογκος ὁ υἱός εἰμί ὁ πατήρ , οὐδέ χρόνος ὑποπίπτω , ἵνα ὑπέρχρονος ὁ πατήρ γίγνομαι ὁ υἱός , οὔτε ὁ ὕψος μερικός τάσσω ὁ πατήρ πᾶς γάρ περιέχω , αὐτός ὑπό οὐδείς περιχέω ) , ἵνα ὁ υἱός ὑπερβαίνω νοέω . καθίζω γάρ ἐν δεξιός ὁ πατήρ καί οὐ εἶπον , εἰσέρχομαι εἰς ὁ πατήρ , ἵνα σακέλλιον παραλύω καί Ἄρειος καθαιρέω ὁ αὐτός βλασφημία .
epiphanius.ancoratus 18.1
18 . Διὰ τοῦτο μὴ ζήτει τὰ μὴ ζητούμενα , ἀλλὰ τίμα τὸν υἱόν , ἵνα τὸν πατέρα τιμήσῃς ἀκούων δὲ περὶ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἶς ὁ θεός‘ μὴ τολμήσῃς διὰ τὸ τὸν υἱὸν ὑπερβαλλόντως τιμᾶν τὸν πατέρα οὐκ ἀγαθὸν ἀποφῆναι τὸν υἱόν .
Lemmas: 18 . Ζεύς οὗτος μή ζητέω ὁ μή ζητέω , ἀλλά τιμάω ὁ υἱός , ἵνα ὁ πατήρ τιμάω ἀκούω δέ περί ὁ θεός οὐδείς ἀγαθός εἰμί μή εἰμί ὁ θεός μή τολμάω διά ὁ ὁ υἱός ὑπερβαλλόντως τιμάω ὁ πατήρ οὐ ἀγαθός ἀποφαίνω ὁ υἱός .
epiphanius.ancoratus 18.2
οὐδὲ γὰρ ἀρνούμενος ἑαυτὸν ἀγαθὸν εἶναι λέγει τὸν πατέρα ἀγαθόν , ἀλλὰ τοσούτῳ μει - ζόνως ἑαυτὸν ἀποκαλύπτει ἐν τῷ τὴν τιμὴν παρὰ τῶν ἀνθρώπων μὴ βούλεσθαι , ἀλλ’ ⟨ ἀναφέρει ⟩ τὴν τιμὴν ἐπὶ τὸν ἴδιον αὐτοῦ ἴνα ἀπὸ τῆς ἀγαθότητος τοῦ πατρὸς γνωσθῇ ἡ γνῶσις τῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ἀγαθότητος , ἀπὸ ἀγαθοῦ πατρὸς θεοῦ γεγεννημένου .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἀρνέομαι ἑαυτοῦ ἀγαθός εἰμί λέγω ὁ πατήρ ἀγαθός , ἀλλά τοσοῦτος Μέι - ζόνως ἑαυτοῦ ἀποκαλύπτω ἐν ὁ ὁ τιμή παρά ὁ ἄνθρωπος μή βούλομαι , ἀλλά ⟨ ἀναφέρω ⟩ ὁ τιμή ἐπί ὁ ἴδιος αὐτός ἵνα ἀπό ὁ ἀγαθότης ὁ πατήρ γιγνώσκω ὁ γνῶσις ὁ ὁ υἱός ὁ θεός ἀγαθότης , ἀπό ἀγαθός πατήρ θεός γεννάω .
epiphanius.ancoratus 18.3
πολλὴ γὰρ ἀδράνεια τῶν τολμώντων λέγειν περὶ τοῦ υἱοῦ τὸ τοιοῦτον , κἄν τε ἕπῃ » εἷς ἐστιν ἀγαθὸς ὁ θεός‘ .
Lemmas: πολύς γάρ ἀδράνεια ὁ τολμάω λέγω περί ὁ υἱός ὁ τοιοῦτος , ἄν τε ἕπω » εἷς εἰμί ἀγαθός ὁ θεός .
epiphanius.ancoratus 18.4
ἰδοὺ γὰρ ἐν πολλοῖς διδάσκει ἡμᾶς ἡ θεία γραφή , ἀγαθὸν καλοῦσα παῖδα πτωχὸν καὶ σοφόν , καί » ἀγαθὸς ἦν Σαμουὴλ μετὰ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων « καί » ἀγαθὸς ἦν Σαοὺλ υἱὸς Κὶς ἐκ φυλῆς Βενιαμίν , ὑψηλότερος παντὸς Ἰσραὴλ ὑπὲρ ὠμίαν καὶ ἐπάνω « καί » ἀγαθὸν πορεύεσθαι εἰς οἶκον πότου « καί » ἄνοιξον , κύριε , τὸν οὐρανόν , τὸν θησαυρόν σου τὸν ἀγαθόν καί » ἀγαθὸς λόγος ὑπὲρ δόμἁ « καὶ » αγαθὸς ὁ κύων ὁ ζῶν ὑπὲρ τὸν λέοντα τὸν νεκρόν‘ καί » αγαθὸς δύο ὑπὲρ τὸν ἕνα « καί » ἀγαθή ἐσχάτη λόγων ὑπὲρ ἀρχήν‘ καί » εἰ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν‘ , περὶ ἰχθύος καὶ ἄρτου λέγων .
Lemmas: ἰδού γάρ ἐν πολύς διδάσκω ἐγώ ὁ θεῖος γραφεύς , ἀγαθός καλέω παῖς πτωχός καί σοφός , καί » ἀγαθός εἰμί Σαμουήλ μετά θεός καί ἄνθρωπος « καί » ἀγαθός εἰμί Σαῦλος υἱός κίς ἐκ Φυλή Βενιαμίν , ὑψηλός πᾶς Ἰσραήλ ὑπέρ ὠμίας καί ἐπάνω « καί » ἀγαθός πορεύω εἰς οἶκος πότος « καί » ἀνοίγω , κύριος , ὁ οὐρανός , ὁ θησαυρός σύ ὁ ἀγαθός καί » ἀγαθός λόγος ὑπέρ δόμα « καί » ἀγαθός ὁ κύω ὁ ζῶ ὑπέρ ὁ λέων ὁ νεκρός καί » ἀγαθός δύο ὑπέρ ὁ εἷς « καί » Ἀγαθή ἔσχατος λόγος ὑπέρ ἀρχή καί » εἰμί σύ πονηρός εἰμί οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον ὑμῶν‘ , περί ἰχθύς καί ἄρτος λέγω .
epiphanius.ancoratus 18.5
πῶς ⟨ οὐν ⟩ τολμᾶς διανοεῖσθαι ἀπαρνούμενον τὸν υἱὸν τὴν ἑαυτοῦ ἀγαθότητα καὶ μὴ δι’ ὑπερβολὴν τῆς τιμῆς ⟨ ἐπὶ ⟩
Lemmas: πῶς ⟨ ὀν ⟩ Τολμᾶς διανοέομαι ἀπαρνέομαι ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθότης καί μή διά ὑπερβολή ὁ τιμή ⟨ ἐπί ⟩
epiphanius.ancoratus 18.6
πατρὸς φέρειν τὴν ἀγαθότητα ; ἐώρα γὰρ τὸν λέγοντα αὐτῷ » διδάσκαλε ἀγαθέ « λέοντα στόματι καὶ οὐ καρδίᾳ , καὶ ἐλέγξαι αὐτὸν βουλόμενος , ὅτι οὐ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ ἐπείθετο , ἀλλὰ τὴν καρδίαν διήλεγχεν , ὡς καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ λέγει » τί μοι λέγετε κύριε κύριε . καὶ οὐ ποιεῖτε τοὺς ἐμοὺς λόγους « , καὶ ὧδε ἐβούλετο αὐτὸν ἐλέγχειν . ἔλεγε γὰρ αὐτὸν ἀγαθὸν διδάσκαλον καὶ οὐκ ἔμενέν ἐν τῇ αὐτοῦ πίστει ⟨ τοῦ ⟩ πιστεύειν εἰς τὴν αὐτοῦ
Lemmas: πατήρ φέρω ὁ ἀγαθότης ; αἰώρα γάρ ὁ λέγω αὐτός » διδάσκαλος ἀγαθός « λέων στόμα καί οὖον Καρδία , καί ἐλέγχω αὐτός βούλομαι , ὅτι οὖον ὁ χεῖλος αὐτός πείθω , ἀλλά ὁ Καρδία διελέγχω , ὡς καί ἐν ἄλλος τόπος λέγω » τίς ἐγώ λέγω κύριος κύριος . καί οὖον ποιέω ὁ ἐμός λόγος « , καί ὧδε βούλομαι αὐτός ἐλέγχω . λέγω γάρ αὐτός ἀγαθός διδάσκαλος καί οὐ μένω ἐν ὁ αὐτός πίστις ⟨ ὁ ⟩ πιστεύω εἰς ὁ αὐτός
epiphanius.ancoratus 19.1
19 . Αὐτὸς τοίνυν ὁ ἅγιος Λόγος ὁ ζῶν ὁ ἐνυπόστατος , ὁ βασιλεὺς 15 ἐπουράνιος , ὁ υἱὸς ὁ γνήσιος , ὁ ἀεὶ ⟨ ὤν ⟩ σὺν πατρί , ὁ ἐκ προελθών , τὸ » ἀπαύγασμα τῆς δόξης , ὁ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως « , ἡ εἰκὼν τοῦ πατρὸς‘ ἐν ἀληθείᾳ , ὁ σύνθρονος τοῦ φύσαντος , » οὑ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος‘ , » ὁ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν‘ ,
Lemmas: 19 . αὐτός τοίνυν ὁ ἅγιος Λόγος ὁ ζῶ ὁ ἐνυπόστατος , ὁ βασιλεύς 15 ἐπουράνιος , ὁ υἱός ὁ γνήσιος , ὁ ἀεί ⟨ εἰμί ⟩ σύν πατήρ , ὁ ἐκ προέρχομαι , ὁ » ἀπαύγασμα ὁ δόξα , ὁ χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις « , ὁ εἰκών ὁ πάτρος ἐν ἀλήθεια , ὁ σύνθρονος ὁ φύς , » ὅς ὁ βασίλεια οὐ εἰμί τέλος , » ὁ κριτής ζῶ καί νεκρός ,
epiphanius.ancoratus 19.2
ὁ σοφία ὢν ἐκ σοφίας , ὁ πηγὴ ὢν ἐκ τηγῆς » ἐμέ « , γάρ φησιν » ἐγκταέλιπον πηγὴν ὕδατος ζωῆς καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους « ) , ὁ ποταμὸς ὁ ἀένναος , ὁ » εὐφραίνων τοῖς ὁρμήμασι τὴν πόλιν τοῦ θεοῦ « , ὁ ἐκ τῆς πηγῆς προελθών , ἐξ οὗπερ , ⟨ ὤς ⟩
Lemmas: ὁ σοφία εἰμί ἐκ σοφία , ὁ πηγή εἰμί ἐκ Τηγῆς » ἐγώ « , γάρ φημί » ἐγκαταλείπω πηγή ὕδωρ ζωή καί ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος συντρίβω « ) , ὁ ποταμός ὁ ἀένναος , ὁ » εὐφραίνω ὁ ὅρμημα ὁ πόλις ὁ θεός « , ὁ ἐκ ὁ πηγή προέρχομαι , ἐκ ὅσπερ , ⟨ ὅς ⟩
epiphanius.ancoratus 19.3
ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσι « , τὸ σκῆπτρον Δαυίδ , ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί , τὸ ἄνθος τὸ ἀπ’ αὐτῆς , ὁ λέων , ὁ βασιλεὺς ὁ ἐκ φυλῆς Ἰούδα ,
Lemmas: ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω « , ὁ σκῆπτρον Δαυίδ , ὁ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί , ὁ ἄνθος ὁ ἀπό αὐτός , ὁ λέων , ὁ βασιλεύς ὁ ἐκ Φυλή Ἰούδας ,
epiphanius.ancoratus 19.4
τὸ πρόβατον τὸ λογικόν , ὁ λίθος ὁ ζῶν , ὁ » τῆς μεγάλης βουλῆς ἄγγελος‘ , ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀληθείᾳ γεγονὼς καὶ θεὸς ἐν ἀλη - θείᾳ ὑπάρχων , μὴ τραπεὶς τὴν φύσιν , μὴ ἀλλοιώσας τὴν θεότητα , ὁ γεννηθεὶς ἐν σαρκί , ὁ σαρκωθεὶς Λόγος .
Lemmas: ὁ πρόβατον ὁ λογικός , ὁ λίθος ὁ ζῶ , ὁ » ὁ μέγας βουλή ἄγγελος , ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀλήθεια γίγνομαι καί θεός ἐν ἀλη - θεῖος ὑπάρχω , μή τρέπω ὁ φύσις , μή ἀλλοιόω ὁ θεότης , ὁ γεννάω ἐν σάρξ , ὁ σαρκόω Λόγος .
epiphanius.ancoratus 19.5
ὁ Λόγος σὰρξ γενόμενος , ὁ ἔχων μεταξὺ τοῦ γενόμενος τὸ σάρξ ὁ » ὁ Λόγος « οὐκ εἶπεν ὁ γενόμενος‘ , ἀλλὰ μετὰ τὸ εἰλεῖν ὁ Λόγος ἀπαρεμφάτως τίθησι τὸ » σάρξ « , μετὰ δὲ τὸ σὰρξ λέγει » ἐγένετο « , ἵνα τὸ ἐγένετο ἐκ Μαρίας δοκιμασθῇ , ἵνα ὁ Λόγος ἄνωθεν παρὰ πατρὸς κατελθὼν νοηθῇ ) . — οὗτος ὁ ἅγιος ὁ ζῶν Λόγος ὁ πρὸς πατρὸς θεός ,
Lemmas: ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , ὁ ἔχω μεταξύ ὁ γίγνομαι ὁ σάρξ ὁ » ὁ Λόγος « οὐ εἶπον ὁ γίγνομαι , ἀλλά μετά ὁ εἴλω ὁ Λόγος ἀπαρέμφατος τίθημι ὁ » σάρξ « , μετά δέ ὁ σάρξ λέγω » γίγνομαι « , ἵνα ὁ γίγνομαι ἐκ Μαρία δοκιμάζω , ἵνα ὁ Λόγος ἄνωθεν παρά πατήρ κατέρχομαι νοέω ) . — οὗτος ὁ ἅγιος ὁ ζῶ Λόγος ὁ πρός πατήρ θεός ,
epiphanius.ancoratus 19.6
ὁ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος « , ὁ ἀγγέλλων τὰ τῆς βουλῆς τοῦ πατρός , » ⟨ ὁ ⟩ πατὴρ μέλλοντος αἰῶνος‘ , αὐτὸς εἶπεν » οὐδεὶς οἶδε τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν οὔτε οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν τῷ οὐραῷ « · * καὶ γὰρ οὐκ οἴδασιν ὅτι ὁ υἱὸς νοηματικῶς λέγει εἰ μὴ μόνος ὁ πατήρ‘ .
Lemmas: ὁ μέγας βουλή ἄγγελος « , ὁ ἀγγέλλω ὁ ὁ βουλή ὁ πατήρ , » ⟨ ὁ ⟩ πατήρ μέλλω αἰών , αὐτός εἶπον » οὐδείς οἶδα ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα οὔτε ὁ ἄγγελος ὁ ἐν ὁ οὐραῖος « · * καί γάρ οὐ οἶδα ὅτι ὁ υἱός νοηματικός λέγω εἰμί μή μόνος ὁ πατήρ .
epiphanius.ancoratus 19.7
εἰ τοίνυν οἶδεν ὁ υἱὸς τὸν πατέρα , μείζων δὲ ὁ πατὴρ καὶ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας , καὶ οὐδεὶς ἀμφιβάλλει , πῶς ἄρα ὁ τὸ μεῖζον εἰδὼς τὸ ᾖσσον ἀγνοεῖ ; οὐδὲ γὰρ οἶδέ τις τὸν πατέρα εἰ μὴ ὁ υἱὸς καἰ οὐδεὶς οἶδε τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ . ὡς γὰρ μέγας ὁ πατήρ . ὅτι οἶδε τὸν υἱόν , οὕτως καὶ ὁ υἱὸς μέγας , ὅτι οἶδε τὸν πατέρα .
Lemmas: εἰμί τοίνυν οἶδα ὁ υἱός ὁ πατήρ , μείζων δέ ὁ πατήρ καί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα , καί οὐδείς ἀμφιβάλλω , πῶς ἄρα ὁ ὁ μείζων εἰδοί ὁ ἀΐσσω ἀγνοέω ; οὐδέ γάρ οἶδα τις ὁ πατήρ εἰμί μή ὁ υἱός καίω οὐδείς οἶδα ὁ υἱός εἰμί μή ὁ πατήρ . ὡς γάρ μέγας ὁ πατήρ . ὅτι οἶδα ὁ υἱός , οὕτως καί ὁ υἱός μέγας , ὅτι οἶδα ὁ πατήρ .
epiphanius.ancoratus 19.8
εἰ οἶδε τοίνυν τὸν πατέρα , τὸ μεἶζον , τὸ μικρὸν πῶς ἀγνοεῖ , τουτέστι τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν ; ἐρεύνησον τὰς τὰς γραφὰς καὶ μάθε τοῦ ἁγίου πνεύματος τὴν δύναμιν , καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα τὸ γινῶσκον τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἀποκαλύψει σοι τὴν τοῦ Λόγου τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ γνῶσιν , ἵνα μὴ πλανηθῇς τῆς ἀληθείας καὶ ἀπολέσῃς τὴν σεαυτοῦ ψυχήν .
Lemmas: εἰμί οἶδα τοίνυν ὁ πατήρ , ὁ μείζων , ὁ μικρός πῶς ἀγνοέω , τουτέστι ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα ; ἐρευνάω ὁ ὁ γραφή καί μανθάνω ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ δύναμις , καί αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ γιγνώσκω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἀποκάλυψις σύ ὁ ὁ Λόγος ὁ υἱός ὁ θεός γνῶσις , ἵνα μή πλανάω ὁ ἀλήθεια καί ἀπόλλυμι ὁ σεαυτοῦ Ψυχή .
epiphanius.ancoratus 20.1
20 . Δύο γὰρ γνώσεις ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ . δύο εἰδήσεις , μία κατὰ ἐνέργειαν καὶ μία κατὰ εἴδησιν . ἵνα δὲ ἀπὸ παραπηγμάτων τὰ ὅμοια παραστήσω , εἰς τὸ διὰ πολλῶν ἐξομαλισθῆναι τὴν πεπλανημένην σου διάνοιαν καὶ τῶν τοῦτο φρονούντων ,
Lemmas: 20 . δύο γάρ γνῶσις ἐν ὁ θεῖος γράφω . δύο εἴδησις , εἷς κατά ἐνέργεια καί εἷς κατά εἴδησις . ἵνα δέ ἀπό παράπηγμα ὁ ὅμοιος παρίστημι , εἰς ὁ διά πολύς ἐξομαλίζω ὁ πλανάω σύ διάνοια καί ὁ οὗτος φρονέω ,
epiphanius.ancoratus 20.2
μάθε τί λέγει ἡ γραφὴ περὶ τοῦ Ἀδάμ · ἦσαν‘ φησί » γυμνοὶ ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο « .
Lemmas: μανθάνω τίς λέγω ὁ γραφή περί ὁ Ἀδάμ · ἀείδω φημί » γυμνός ἐν ὁ παράδεισος καί οὐ αἰσχύνω « .
epiphanius.ancoratus 20.3
τυφλοὶ δὲ οὐκ ἦσαν · ἔβλεπον γάρ · εἰ μὴ γὰρ ἔβλεπον , πῶς εἶδον τὸ ξύλον , ὅτι καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ ὡραῖον τοῦ κατανοῆσαι « ; καὶ λαβοῦσα « φησίν » ἡ γυνὴ ἔφαγε καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς τῷ μετ αὐτῆς « .
Lemmas: τυφλός δέ οὐ εἰμί · βλέπω γάρ · εἰμί μή γάρ βλέπω , πῶς εἶδον ὁ ξύλον , ὅτι καλός εἰς βρῶσις καί ὡραῖος ὁ κατανοέω « ; καί λαμβάνω « φημί » ὁ γυνή ἐσθίω καί δίδωμι καί ὁ ἀνήρ αὐτός ὁ μετά αὐτός « .
epiphanius.ancoratus 20.4
ἄρα οὖν οὐκ ἦσαν τυφλοί , ἀλλ’ ἠνεῳγμένους εἶχον τοὺς ὀφθαλμούς · γυμνοὶ δὲ ὄντες οὐκ ᾐσχύνοντο βλέποντες , καὶ γυμνοὶ ὄντες ἑαυτοὺς ᾔδεισαν . ᾔδεισαν δὲ κατὰ εἴδησιν καὶ οὐ κατὰ πρᾶξιν .
Lemmas: ἄρα οὖν οὐ εἰμί τυφλός , ἀλλά ἠνους́γνυμι ἔχω ὁ ὀφθαλμός · γυμνός δέ εἰμί οὐ αἰσχύνω βλέπω , καί γυμνός εἰμί ἑαυτοῦ οἶδα . οἶδα δέ κατά εἴδησις καί οὖον κατά πρᾶξις .
epiphanius.ancoratus 20.5
μετὰ μετὰ τὸ ἐκβληθῆναι τοῦ παραδείσου βεβρωκότας τοῦ ξύλου , μετὰ πολὺν χρόνον φησίν » ἔγνω ὁ Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ‘ . Πῶς τοίνυν ἔσται τοῦτο ;
Lemmas: μετά μετά ὁ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος βιβρώσκω ὁ ξύλον , μετά πολύς χρόνος φημί » γιγνώσκω ὁ Ἀδάμ Εὔα ὁ γυνή αὐτός . Πῶς τοίνυν εἰμί οὗτος ;
epiphanius.ancoratus 20.6
καίτοι γε ἑώρων ἀλλήλους γυμνοὶ ὄντες καὶ ᾔδεισαν ἑαυτοὺς τῇ ὁράσει · ἀλλ’ οὐ τῇ πράξει . τὸ δὲ ἀλλήλοις συναφθήναι γνῶσιν εἶπεν ἡ γραφή .
Lemmas: καίτοι γε ὁράω ἀλλήλων γυμνός εἰμί καί οἶδα ἑαυτοῦ ὁ ὅρασις · ἀλλά οὖον ὁ πρᾶξις . ὁ δέ ἀλλήλων συνάπτω γνῶσις εἶπον ὁ γραφεύς .
epiphanius.ancoratus 20.7
οἶδε δὲ καλεῖν εἴδησίν καὶ εἴδησιν . πάλιν γὰρ οὕτω λέγει » ἔγνω Ἰακὼβ Λείαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε « καὶ τὸ πρῶτον μὲν ᾔδει αὐτήν · σὺν αὐγῇ γὰρ ἐπτὰ ἔτη ἠν ποιμαίνων τὰ πρόβατα Λαβὰν τοῦ πατρὸς αὐτῆς . εἴδησιν δὲ τὴν δι’ ὁράσεως καὶ διὰ γνώσεως ᾔδει , ⟨ ᾔδει , ⟩
Lemmas: οἶδα δέ καλέω εἴδησις καί εἴδησις . πάλιν γάρ οὗτος λέγω » γιγνώσκω Ἰακώβ Λεία ὁ γυνή αὐτός καί συλλαμβάνω τίκτω « καί ὁ πρῶτος μέν οἶδα αὐτός · σύν αὐγή γάρ ἑπτά ἔτος ἐάν ποιμαίνω ὁ πρόβατον λαβά ὁ πατήρ αὐτός . εἴδησις δέ ὁ διά ὅρασις καί διά γνῶσις οἶδα , ⟨ οἶδα , ⟩
epiphanius.ancoratus 20.8
δὲ καὶ διὰ πράξεως . καὶ ἔγνω Ραχὴλ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάλιν ⟨ ἐν ⟩ ἑτέρῳ τόπῳ » καὶ ἐγήρασε Δαυίδ « φησί » καὶ ἔσκεπον ἱματίοις . καὶ οὐκ ἐθερμαίνετο , καὶ εἷπον τῷ βασιλεῖ ζητηθήτω παρθένος καλή « . καὶ εὑρέθη Ἀβισάκ ἡ Σουμανῖτις . καί φησιν » ἠνέχθη τῷ βασιλεῖ καὶ συνεκοιμᾶτο αὐτῷ καὶ συνέθαλπεν αὐτόν · καὶ οὐκ ἕγνω αὐτὴν Δαυίδ « , τὴν σὺν αὐτῷ . τὴν σύσσωμον καὶ σύμπλευρον .
Lemmas: δέ καί διά πρᾶξις . καί γιγνώσκω Ῥαχήλ ὁ γυνή αὐτός καί πάλιν ⟨ ἐν ⟩ ἕτερος τόπος » καί γηράσκω Δαυίδ « φημί » καί σκέπω ἱμάτιον . καί οὐ θερμαίνω , καί ἕπω ὁ βασιλεύς ζητέω παρθένος καλός « . καί εὑρίσκω Ἀβισάκ ὁ Σουμανῖτις . καί φημί » φέρω ὁ βασιλεύς καί συγκοιμάομαι αὐτός καί συνθάλπω αὐτός · καί οὐ γιγνώσκω αὐτός Δαυίδ « , ὁ σύν αὐτός . ὁ σύσσωμος καί σύμπλευρος .
epiphanius.ancoratus 20.9
ἄρα ποίαν εἴδησιν λέγει ; τὴν δι’ ὁράσεως ἢ τὴν διὰ πράξεως ; καί » ἔγνω κύριος τοὺς οντας αὐτοῦ « · ἀρα οὐν τοὺς οὐκ όντας ἀγνοεῖ ; καί » ἀπόστητε ἀπ’ ἐμοῦ . ἐργάται τῆς ἀνομίας · οὐδέποτε γὰρ ἔγνων ὑμᾶς « · ἆρα ἔστιν ἄγνοια ἐν τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ ;
Lemmas: ἄρα ποῖος εἴδησις λέγω ; ὁ διά ὅρασις ἢ ὁ διά πρᾶξις ; καί » γιγνώσκω κύριος ὁ εἰμί αὐτός « · ἀρά ὀν ὁ οὐ εἰμί ἀγνοέω ; καί » ἀφίστημι ἀπό ἐγώ . ἐργάτης ὁ ἀνομία · οὐδέποτε γάρ γιγνώσκω σύ « · ἆρα εἰμί ἄγνοια ἐν ὁ υἱός ὁ θεός ;
epiphanius.ancoratus 20.10
καὶ πόλιν » ὑμᾶς ἔγνων ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν « . ἆρα οὖν τὰ ἔθνη τὰ λοιπὰ ἀγνοεῖ ; μὴ γένοιτο . ἀλλ’ οἶδε γνῶσιν ἡ θεία γραφή , ἄλλην μὲν κατὰ εἴδησιν . ἄλλην δὲ κατὰ πρᾶξιν .
Lemmas: καί πόλις » σύ γιγνώσκω ἐκ πᾶς ὁ ἔθνος « . ἆρα οὖν ὁ ἔθνος ὁ λοιπάς ἀγνοέω ; μή γίγνομαι . ἀλλά οἶδα γνῶσις ὁ θεῖος γραφεύς , ἄλλος μέν κατά εἴδησις . ἄλλος δέ κατά πρᾶξις .
epiphanius.ancoratus 21.1
21 . Ἐπεὶ οὖν τοῦ πατρὸς ὁ μονογενὴς πληρῶν τὸ θέλημα * , ἀπέ - δειξεν ἤδη τὰ πάντα τετελειωμένα , * ἔγνω γὰρ ὁ πατὴρ τὴν ὥραν καὶ τὴν ἡμέραν , ἔγνω αὐτὴν καὶ κατὰ γνῶσιν καὶ κατὰ πρᾶξιν · οἶδε γὰρ αὐτὸς πάντα καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν υἱόν ὁ πατὴρ πᾶσαν τὴν κρίσιν δέδωκε τῷ υἱῷ‘ καὶ μὴ κρίνων διὰ μὲν τοῦ δεδωκέναι τῷ υἱῷ αὐτὸς κρίνει · οὐ γὰρ ἠλλοτρίωται ὁ θεὸς ἀπὸ τοῦ κρίνειν τοὺς κρινομένους καὶ ἐν τῷ μὴ κρίνειν τὸν πατέρα ἤδη κέκρικεν .
Lemmas: 21 . ἐπεί οὖν ὁ πατήρ ὁ μονογενής πληρόω ὁ θέλημα * , ἀπό - δείκνυμι ἤδη ὁ πᾶς τελειόω , * γιγνώσκω γάρ ὁ πατήρ ὁ ὥρα καί ὁ ἡμέρα , γιγνώσκω αὐτός καί κατά γνῶσις καί κατά πρᾶξις · οἶδα γάρ αὐτός πᾶς καί ἐν ὁ εἶπον ὁ υἱός ὁ πατήρ πᾶς ὁ κρίσις δίδωμι ὁ υἱός καί μή κρίνω διά μέν ὁ δίδωμι ὁ υἱός αὐτός κρίνω · οὖον γάρ ἀλλοτριόω ὁ θεός ἀπό ὁ κρίνω ὁ κρίνω καί ἐν ὁ μή κρίνω ὁ πατήρ ἤδη κρίνω .
epiphanius.ancoratus 21.2
ὁ δὲ υἱὸς οἶδε πότε ἔρχεται · αὐτὸς γὰρ αὐτὴν φέρει τὴν ἡμέραν καὶ αὐτὸς ὁρίζει καὶ ἄλει καὶ τελεῖ . λέγει γάρ » ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ ἔρχεται ἡ ἡμέρα ἐκείνη « καί φησιν οὐκ ἴστε ἐν νυκτί , ἴνα ἡ ἡμέρα ἐν σκότει ὑμᾶς καταλάβῃ « .
Lemmas: ὁ δέ υἱός οἶδα πότε ἔρχομαι · αὐτός γάρ αὐτός φέρω ὁ ἡμέρα καί αὐτός ὁρίζω καί ἀλέω καί τελέω . λέγω γάρ » ὡς κλέπτης ἐν νύξ ἔρχομαι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος « καί φημί οὐ οἶδα ἐν νύξ , ἵνα ὁ ἡμέρα ἐν σκότος σύ καταλαμβάνω « .