ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epiphanius.ancoratus 33.4
Λουκιανὸς γὰρ καὶ πάντες Λουκιανισταὶ ἀρνοῦνται τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ψυχὴν εἰληφέναι , σάρκα δὲ μόνον φασὶν ἐσχηκέναι , ἵνα δῆθεν προσάψωσι τῷ θεῷ Λόγῳ ἀνθρώπινον πάθος , δίψαν καὶ πεῖναν καὶ κάματον καὶ κλαυθμὸν καὶ λύπην καὶ ταραχὴν καὶ ὅσαπερ ἐν τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐμφέρεται . εὔηθες δ’ ἂν εἴη ταῦτα εἰς τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λογίζεσθαι .
Lemmas: Λουκιάν γάρ καί πᾶς Λουκιανισταί ἀρνέομαι ὁ υἱός ὁ θεός ψυχή λαμβάνω , σάρξ δέ μόνος φημί ἔχω , ἵνα δῆθεν προσάπτω ὁ θεός Λόγος ἀνθρώπινος πάθος , δίψα καί πεῖνα καί κάματος καί κλαυθμός καί λύπη καί ταραχή καί ὅσος ἐν ὁ ἔνσαρκος αὐτός παρουσία ἐμφέρω . εὐήθης δέ εἄν εἰμί οὗτος εἰς ὁ θεότης ὁ υἱός ὁ θεός λογίζομαι .
epiphanius.ancoratus 33.5
ἀλλά , φασί , σὰρξ καθ' ἑαυτὴν οὖσα οὔτε ἐσθίει οὔτε πίνει οὔτε κάμνει οὔτε ⟨ τὰ ⟩ ἄλλα πράττει . καὶ αὐτὸς σύμφημι καθ’ ἑαυτὴν μὴ ἔχειν ταῦτα .
Lemmas: ἀλλά , φημί , σάρξ κατά ἑαυτοῦ εἰμί οὔτε ἐσθίω οὔτε πίνω οὔτε κάμνω οὔτε ⟨ ὁ ⟩ ἄλλος πράσσω . καί αὐτός σύμφημι κατά ἑαυτοῦ μή ἔχω οὗτος .
epiphanius.ancoratus 33.6
ἔσχε δὲ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν ἐλθὼν ὁ Λόγος , καὶ σάρκα καὶ ψυχὴν καὶ ὅσαπέρ ἐστιν ἐν ἀνθρώπῳ · τῆς δὲ ψυχῆς καὶ τῆς σαρκὸς ἦν μέρη ἡ πεῖνα καὶ ὁ κάματος , ἥ τε δίψα καὶ ἡ λύπη καὶ τὰ ἄλλα .
Lemmas: ἔχω δέ πᾶς ὁ οἰκονομία ἔρχομαι ὁ Λόγος , καί σάρξ καί ψυχή καί ὅσος εἰμί ἐν ἄνθρωπος · ὁ δέ Ψυχή καί ὁ σάρξ εἰμί μέρος ὁ πεῖνα καί ὁ κάματος , ὅς τε δίψα καί ὁ λύπη καί ὁ ἄλλος .
epiphanius.ancoratus 33.7
δακρύει μὲν γάρ , ἵνα ἐλέγξῃ τὴν πλάνην Μανιχαίου , ὅτι οὐ δοκήσει ἠμφίεστο τὸ σῶμα , ἀλλ' ἀληθείᾶ · καὶ διψᾷ δέ , ἵνα δείξῃ μὴ μόνον τὴν σάρκα ἔχειν , ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχήν . οὐ γὰρ ἡ αὐτοῦ θεότης ἐδίψησέ που , ⟨ ἀλλὰ τῇ σαρκὶ⟩καὶ τῇ ἐδίψησε καὶ κεκοπίακεν ἀπὸ τῆς ὁδοιπορίας διὰ τὴν τῆς σαρκὸς καὶ ψυχῆς ἀκολουθίαν .
Lemmas: δάκρυ μέν γάρ , ἵνα ἐλέγχω ὁ πλάνη Μανιχαῖος , ὅτι οὖον δοκέω ἀμφιέννυμι ὁ σῶμα , ἀλλά ἀλήθεια · καί διψάω δέ , ἵνα δείκνυμι μή μόνος ὁ σάρξ ἔχω , ἀλλά καί ὁ Ψυχή . οὖον γάρ ὁ αὐτός θεότης διψάω ποῦ , ⟨ ἀλλά ὁ σαρκὶ⟩καὶ ὁ διψάω καί κοπιάω ἀπό ὁ ὁδοιπορία διά ὁ ὁ σάρξ καί Ψυχή ἀκολουθία .
epiphanius.ancoratus 34.1
34 . Ὅτι δὲ σῶμα ἔχων καὶ ψυχὴν ἠλθεν ὁ Λόγος , πεισάτωσαν αὐτοὺς αἱ θεῖαι γραφαὶ παλαιᾶς τε καὶ καινῆς . εὐθὺς γὰρ Δαυὶδ περὶ αὐτοῦ λέγει καὶ Πέτρος τῷ Δαυὶδ συνῳδὰ · οὐκ ἐάσεις τὴν ψυχήν μου εἰς Ἅιδην οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν « , ἴνα τὸ σύνθετον τοῦ κυριακοῦ ἀνθρώπου νοοῖτο καὶ σαφῶς περὶ τούτου γνῶσις ἡμῖν γένηται , ἴνα συστήσῃ ψυχὴν μὲν σὺν θεότητι τῷ τριημέρῳ * συγκατατεθεῖσθαι , ἴνα τὴν σάρκα ὁσίαν ἀποδείξῃ , καὶ τὴν θεότητα σὺν τῇ ψυχῇ ἀκατασχέτως ἐν Ἅιδῃ τὸ μυστήριον τετελειωκέναι .
Lemmas: 34 . ὅτι2 δέ σῶμα ἔχω καί ψυχή ἔρχομαι ὁ Λόγος , πεισάτωσαν αὐτός ὁ θεῖος γραφή παλαιός τε καί καινός . εὐθύς γάρ Δαυίδ περί αὐτός λέγω καί Πέτρος ὁ Δαυίδ συνῳδός · οὐ ἐάω ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς Ἅιδην οὐδέ δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθορά « , ἵνα ὁ συντίθημι ὁ κυριακός ἄνθρωπος νοέω καί σαφῶς περί οὗτος γνῶσις ἐγώ γίγνομαι , ἵνα συνίστημι ψυχή μέν σύν θεότης ὁ τριήμερος * συγκατατίθημι , ἵνα ὁ σάρξ ὅσιος ἀποδείκνυμι , καί ὁ θεότης σύν ὁ Ψυχή ἀκατάσχετος ἐν Ἅιδῃ ὁ μυστήριον τελειόω .
epiphanius.ancoratus 34.2
ἔχει γάρ που καὶ ἄλλην μαρτυρίαν οὕτω λέγουσαν » ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος « · τὸ ἐλεύθερος τοῦ μὴ κυριεύειν αὐτοῦ τὸν Ἅιδην σημανητικόν , τῇ δὲ ἰδίᾳ θελήσει ἔως Ἅιδου καταβεβηκέωαι σὺν τῇ ψυχῇ . φησὶ δὲ ὁ Πέτρος καθότι οὐκ ἠν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ' αὐτοῦ « , τουτέστιν ὑπὸ τοῦ Ἄιδου .
Lemmas: ἔχω γάρ ποῦ καί ἄλλος μαρτυρία οὗτος λέγω » ἐν νεκρός ἐλεύθερος « · ὁ ἐλεύθερος ὁ μή κυριεύω αὐτός ὁ Ἅιδην σημανητικόν , ὁ δέ ἴδιος ἐθέλω ἔως Ἅιδου καταβαίνω σύν ὁ Ψυχή . φημί δέ ὁ Πέτρος καθότι οὐ ἐάν δυνατός κρατέω αὐτός ὑπό αὐτός « , τουτέστιν ὑπό ὁ Ἅιδου .
epiphanius.ancoratus 34.3
καὶ αὐτὸς δὲ ὁ σωτήρ φησιν » ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν τὴν ψυχήν μου θεῖναι θεῖναι αὐτήν‘ καί » ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός , ὁ τιθεὶς τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προβάτων « καί ἡ ψυχή μου τετάρακται « φησί » καὶ τί εἴπω ; ὡς ἐπ' ἀμφιβόλῳ λέγων τί εἴπω ; « ) πάτερ , σῶσόν με ἀπὸ τῆς ὤρας ταύτης ·
Lemmas: καί αὐτός δέ ὁ σωτήρ φημί » ἐξουσία ἔχω λαμβάνω ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι τίθημι αὐτή καί » ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός , ὁ τίθημι ὁ ψυχή ὑπέρ ὁ πρόβατον « καί ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω « φημί » καί τίς εἶπον ; ὡς ἐπί ἀμφίβολος λέγω τίς εἶπον ; « ) πατήρ , σῴζω ἐγώ ἀπό ὁ ὤρα οὗτος ·
epiphanius.ancoratus 34.4
ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην‘ , ἴνα δείξῃ ὅτι ἑκοῦσα ἡ αὐτοῦ θεότης εἰς τοῦτο ἐλήλυθε · τὸ δὲ » τετάρακται « , ἵνα τὸ εἶδος τῆς ἀληθείας τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας μὴ χθῇ .
Lemmas: ἀλλά διά οὗτος ἠλσχω εἰς ὁ ὥρα ταύτη , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἑκών ὁ αὐτός θεότης εἰς οὗτος ἔρχομαι · ὁ δέ » ταράσσω « , ἵνα ὁ εἶδος ὁ ἀλήθεια ὁ ἔνσαρκος αὐτός παρουσία μή τίκτω .
epiphanius.ancoratus 34.5
οὐ γὰρ δοκήσει ἦν ἡ ἔνσαρκος παρουσία , ἀλλὰ δίκην βασιλέως μεγάλου πόλεμον ἔχοντος πρὸς ὑποδεέδστερον καὶ γινώσκοντος ὅτι ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ , εἴπερ ἴδῃ αὐτὸν ἐν δυνάμει ἐρχόμενον καὶ ἐσχύϊ πολλῇ , παραιτήσεται καὶ τραπήσεται πρὸς φυγὴν καὶ πολλὰς χώρας τῶν ὑποχειρίων ἀφανίσειν , καὶ διὰ τοῦτο σχηματιζομένου τῇ ἰδίᾳ σοφίᾳ προφάσεις καὶ νῶτα διδόντος καὶ ἀποδιδράσκοντος , ἕως ὁ ἐχθρὸς λαβὼν θάρσος κατεπιθῆται ὡς δειλοῦ καὶ ἀδυνάτου τοῦ βασιλέως καὶ διώξῃ αὐτόν , ὁ δὲ βασιλεὺς στραφεὶς ἀιφνιδίως μετὰ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ὅλον ὑποχείριον δέξηται τὸν ἀσθενῆ καὶ ὐπεναντίον , οὕτως ὁ κύριος ἡμῶν οὐκ ἐφοβήθη τὸν θάνατον ,
Lemmas: οὖον γάρ δοκέω εἰμί ὁ ἔνσαρκος παρουσία , ἀλλά δίκη βασιλεύς μέγας πόλεμος ἔχω πρός ὑποδεής καί γιγνώσκω ὅτι ὁ ἐχθρός αὐτός , εἴπερ ὁράω αὐτός ἐν δύναμις ἔρχομαι καί ἐσχύϊ πολύς , παραιτέομαι καί τρέπω πρός φυγή καί πολύς χώρα ὁ ὑποχείριος ἀφανίζω , καί διά οὗτος σχηματίζω ὁ ἴδιος σοφία πρόφασις καί νῶτον δίδωμι καί ἀποδιδράσκω , ἠώς ὁ ἐχθρός λαμβάνω θάρσος καταπείθω ὡς δειλός καί ἀδύνατος ὁ βασιλεύς καί διώκω αὐτός , ὁ δέ βασιλεύς στρέφω αιφνίδια μετά ὁ αὐτός δύναμις ὅλος ὑποχείριος δέχομαι ὁ ἀσθενής καί ὑπεναντίος , οὕτως ὁ κύριος ἐγώ οὐ φοβέω ὁ θάνατος ,
epiphanius.ancoratus 34.6
ὁ πρὸ τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς τὸ παθεῖν σημάνας ἐν τῇ ὁδοιπορίᾳ ὅτι μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι καὶ σταυρωθῆναι καὶ τῇ τρίτῇ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι καὶ τοῦ Πέτρου λέγοντος » ἵλεώς σοι , κύριε · οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο « ἐπιτιμήσας » ὕπαγε ὀπίσω μου , σατανᾶ « εἰπών » ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων « .
Lemmas: ὁ πρό ὁ ἔρχομαι αὐτός εἰς ὁ πάσχω σημαίνω ἐν ὁ ὁδοιπορία ὅτι μέλλω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι καί σταυρόω καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι καί ὁ Πέτρος λέγω » ἴλαος σύ , κύριος · οὖον μή εἰμί σύ οὗτος « ἐπιτιμάω » ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς « εἶπον » ὅτι οὖον φρονέω ὁ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος « .
epiphanius.ancoratus 34.7
ὁ οὖν ταῦτα προλέγων καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸ ἥκων πῶς ὕστερον εὔχεται παρελθεῖν τὸ ποτήριον , ἴνα μὴ πίῃ ; ὁ εἰπὼν πρὸ τοῦ θανεῖν περὶ τοῦ θανάτου κἂν διὰ τὸ μὴ ὑποληφθῆναι ψ·εύστην αὐτὸν οὐκ ἠδύνατο εὔξασθαι παρελθεὶν τὸ ποτήριον ·
Lemmas: ὁ οὖν οὗτος προλέγω1 καί διά οὗτος αὐτός ἥκω πῶς ὕστερος εὔχομαι παρέρχομαι ὁ ποτήριον , ἵνα μή πίνω ; ὁ εἶπον πρό ὁ θνῄσκω περί ὁ θάνατος κἀν διά ὁ μή ὑπολαμβάνω ψ·ευιστημι αὐτός οὐ δύναμαι εὔχομαι παρέρχομαι ὁ ποτήριον ·
epiphanius.ancoratus 34.8
ἀλλὰ προκαλεῖται διὰ τοῦ τοιούτου προσώπου τὸν ἀντίδικον , ἵνα ἐκείνου ὑπολαβόντος δεδιέναι τὸν σωτῆρα τὸν θάνατον ἐπαγάγῃ αὐτῷ τὸν θάνατον εἰς σωτηρίαν τοῖς θνῄσκουσι διὰ τῆς οἰκονομίας .
Lemmas: ἀλλά προκαλέω διά ὁ τοιοῦτος πρόσωπον ὁ ἀντίδικος , ἵνα ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω δείδω ὁ σωτήρ ὁ θάνατος ἐπάγω αὐτός ὁ θάνατος εἰς σωτηρία ὁ θνῄσκω διά ὁ οἰκονομία .
epiphanius.ancoratus 34.9
ἀλλὰ κἂν ἀκούσῃς ὅτι τέθνηκεν ὁ κύριος , γνῶθι τὸ πάθος τοῦ θανάτου ποῦ πεπλήρωται . ἐρμηνεύει γάρ σοι ὁ κορυφαιότατος τῶν ἀποστόλων Πέτρος τὴν περὶ τοῦ θανατου αὐτοῦ ὑπόθεσιν λέγων θανατωθεὶς σαρκί , ζωοποιηθεὶς δὲ πνεύματι « . ἡ γὰρ αὐτοῦ θεότης ἀναδεξαμένη τὸ ἐν σαρκὶ παθεῖν ἀπαθής ἐστι καὶ ἀπαθὴς ἦν καὶ ἀπαθὴς διέμεινε , μὴ τραπείσης τῆς ἀπαθείας μηδὲ ἀλλοιωθείσης τῆς ἀιδιότητος .
Lemmas: ἀλλά κἀν ἀκούω ὅτι θνῄσκω ὁ κύριος , γιγνώσκω ὁ πάθος ὁ θάνατος ποῦ πληρόω . ἑρμηνεύω γάρ σύ ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος Πέτρος ὁ περί ὁ θάνατος αὐτός ὑπόθεσις λέγω θανατόω σάρξ , ζωοποιέω δέ πνεῦμα « . ὁ γάρ αὐτός θεότης ἀναδέχομαι ὁ ἐν σάρξ πάσχω ἀπαθής εἰμί καί ἀπαθής εἰμί καί ἀπαθής διαμένω , μή τέρπω ὁ ἀπάθεια μηδέ ἀλλοιόω ὁ ἀιδιότης .
epiphanius.ancoratus 35.1
35 . Πάλιν τε ἐὰν εἴπωσιν οἱ κενόδοξοι · οὐκ ἀπὸ τῶν τοιούτων ῥημάτων δύνασαι ἡμᾶς πεῖσαι τὸν Χριστὸν ψυχὴν ἐσχηκέναι . εὑρήκαμεν γὰρ ἄνω ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς , ὥς φησιν Ἠσαΐας ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς περὶ τοῦ μονογενοῦς » οὑτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός . εἰς ὃν ἐγὼ εὐδόκησα , ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου « .
Lemmas: 35 . πάλιν τε ἐάν εἶπον ὁ κενόδοξος · οὐ ἀπό ὁ τοιοῦτος ῥῆμα δύναμαι ἐγώ πείθω ὁ Χριστός ψυχή ἔχω . εὑρίσκω γάρ ἄνω ἐν ὁ θεῖος γραφεύς , ὅς φημί Ἠσαΐας ἀπό πρόσωπον ὁ θεός καί πατήρ περί ὁ μονογενής » οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός . εἰς ὅς ἐγώ εὐδοκέω , ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ « .
epiphanius.ancoratus 35.2
τί νοήσομεν περὶ πατρός , ψυχὴν εἰληφέναι ἐν ἑαυτῷ ἢ ψυχὴν ἔχειν : τίς δὲ ληρῶν τοῦτο νοήσει περὶ τοῦ πατρός ; τί οὐν φασι ; τροπικώτερον εἰρῆσθαι τὸ ῥῆμα δηλονότι .
Lemmas: τίς νοέω περί πατήρ , ψυχή λαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ἢ ψυχή ἔχω : τίς δέ ληρέω οὗτος νοέω περί ὁ πατήρ ; τίς ὀν φημί ; τροπικός εἴρω ὁ ῥῆμα δηλονότι .
epiphanius.ancoratus 35.3
εἰ τοίνυν περὶ πατρὸς τροπικώτερον εἰρῆσθαι λέγουσιν , ἄρα καὶ περὶ υἱοῦ τὸ αὐτὸ λαμβάνειν χρή . κἄν τε γὰρ εἴπῃ ὄτι ἡ ψυχή μου τετάρακται « καί ⟨ ἐξουσίαν ἔχω ⟩ τὴν ψυχήν μου δοῦναι καὶ λαβεῖν αὐτήν‘ , οὐκ εἶχε , φασί , ψυχήν , ἀλλὰ τροπικώτερον εἴρηται .
Lemmas: εἰμί τοίνυν περί πατήρ τροπικός εἴρω λέγω , ἄρα καί περί υἱός ὁ αὐτός λαμβάνω χρή . ἄν τε γάρ εἶπον ὅστις ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω « καί ⟨ ἐξουσία ἔχω ⟩ ὁ Ψυχή ἐγώ δίδωμι καί λαμβάνω αὐτή , οὐ ἔχω , φημί , Ψυχή , ἀλλά τροπικός εἴρω .
epiphanius.ancoratus 35.4
καὶ δοκεῖ τὸ συλλογιστικὸν αὐτῶν φρόνημα λέγειν τι , * τῆς ἀληθείας αὐτοσυστάτου ουσης ἐκ πολλῶν τεκμηρίων . ἀπὸ γὰρ τοῦ εἴδους λαμβάνεται ἔκαστος τρόπος . ἐπὶ μὲν γὰρ τῷ πατρὶ οὐ τολμητέον ἐστίν , διότι οὐδὲ σάρκα ἐφόρεσεν . ὁμολογουμένης δὲ τῆς σαρκὸς παρὰ τοῖς Λουκινανισταῖς εἴτουν Ἀρειανοῖς , οὐχ ἔνι ἀμφιβολία .
Lemmas: καί δοκέω ὁ συλλογιστικός αὐτός φρόνημα λέγω τίς , * ὁ ἀλήθεια αὐτοσύστατος εἰμί ἐκ πολύς τεκμήριον . ἀπό γάρ ὁ εἶδος λαμβάνω ἔκαστος τρόπος . ἐπί μέν γάρ ὁ πατήρ οὖον τολμητέον εἰμί , διότι οὐδέ σάρξ φορέω . ὁμολογέω δέ ὁ σάρξ παρά ὁ Λουκινανισταῖς εἴτουν Ἀρειανός , οὐ ἐν ἀμφιβολία .
epiphanius.ancoratus 35.5
ἀλλά , φησίν · » ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο « , καὶ οὐκ εἶπεν » ὁ Λόγος σὰρξ καὶ ψυχὴ ἐγένετο « . πρὸς δὲ τὴν αὐτῶν ἀμαθῆ οὖσαν ἀντιλογίαν κἀγὼ λέγω ὅτι » ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον , χοῦν λαβὼν ἀπὸ τῆς γῆς « , ἀπὸ δὲ τοῦ ἐπλασε τὰ πάντα συμπεριείληφε καὶ ἀπὸ τοῦ » ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο « τὰ πάντα περιέχει .
Lemmas: ἀλλά , φημί · » ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι « , καί οὐ εἶπον » ὁ Λόγος σάρξ καί ψυχή γίγνομαι « . πρός δέ ὁ αὐτός ἀμαθής εἰμί ἀντιλογία ἐγώ λέγω ὅτι » πλάσσω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , χόω λαμβάνω ἀπό ὁ γῆ « , ἀπό δέ ὁ πλάσσω ὁ πᾶς συμπεριλαμβάνω καί ἀπό ὁ » ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι « ὁ πᾶς περιέχω .
epiphanius.ancoratus 35.6
κατὰ γὰρ τὸν αὐτὸν λόγον ἀνθυποφέρομεν αὐτοῖς καὶ αὐτοὶ λέγοντες · ἐδοῦ λέγει » ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον « , καὶ οὐκ εἶπεν · ἐποίησεν αὐτῷ ἡπαρ ἢ πνεύμονα ἢ καρδίαν ἢ φλέβας ἢ νεῦρα ἢ τὰ ἄλλα ὅσαπέρ ἐστιν έν τῷ σώματι . παρὰ τοῦτο νοήσομεν ἴν τι εἰναι ολοσφύρητον τὸν ἄνθρωπον , διὰ τὸ μὴ λεπτομερῶς τὴν σύνθεσιν τοῦ παντὸς ζῴου τὴν γραφὴν λεπτολογῆσαι ; οὐ πάντως . ὡς γοῦν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς εἴδους τὰ ὅλα συμπεριείληφεν , οὕτω καὶ ἀπὸ τῆς σαρκὸς τὴν ψυχὴν εἰληφέναι τὸν σωτῆρα εὐ ἐστι δῆλον .
Lemmas: κατά γάρ ὁ αὐτός λόγος ἀνθυποφέρω αὐτός καί αὐτός λέγω · δήω λέγω » πλάσσω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος « , καί οὐ εἶπον · ποιέω αὐτός ἧπαρ ἢ πνεύμων ἢ Καρδία ἢ φλέψ ἢ νεῦρον ἢ ὁ ἄλλος ὅσος εἰμί ἐν ὁ σῶμα . παρά οὗτος νοέω εἶμι τίς εἰναι ὁλοσφύρητος ὁ ἄνθρωπος , διά ὁ μή λεπτομερῶς ὁ σύνθεσις ὁ πᾶς ζῷον ὁ γραφή λεπτολογέω ; οὖον πάντως . ὡς γοῦν ἀπό ὁ εἷς εἶδος ὁ ὅλος συμπεριλαμβάνω , οὗτος καί ἀπό ὁ σάρξ ὁ ψυχή λαμβάνω ὁ σωτήρ εὕω εἰμί δῆλος .
epiphanius.ancoratus 36.1
36 . Εἰ τοίνυν ψυχὴν εἴληφε καὶ σῶμα , καθάπερ ἀποδέδεικται , ἄρα οὐχ ἡ θεότης ἠν ἠλαττωμένη τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας , εἴσω παθῶν περιεχομένη , ὅπως διψήσῃ καὶ κοπιάσῃ καὶ πεινάσῃ καὶ ὅσαπερ τῷ ἀνθρώπῳ εἰσὶ χρειώδη .
Lemmas: 36 . εἰμί τοίνυν ψυχή λαμβάνω καί σῶμα , καθάπερ ἀποδείκνυμι , ἄρα οὐ ὁ θεότης ἐάν ἐλασσόω ὁ ὁ πατήρ οὐσία , εἴδομαι πάθος περιέχω , ὅπως διψάω καί κοπιάω καί πεινάω καί ὅσος ὁ ἄνθρωπος εἰμί χρειώδης .
epiphanius.ancoratus 36.2
καὶ ὅτι ⟩ » οὐ κοπιάσει οὐδ' ἔστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ « , κεκοπιακὼς δὲ ὁ σωτὴρ εὑρίσκεται , οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας ἄνωθεν κατελθὼν ὁ Λόγος . οὐ γὰρ ἄνω κεκοπίακεν , ἀλλ’ ἐν σαρκί . ἴδει γὰρ τὴν σάρκα κοπιάσαι , ἴνα μὴ δοκήσει νομίζηται , ἀλλ’ ἀληθείᾳ ·
Lemmas: καί ὅτι ⟩ » οὖον κοπιάω οὐδέ εἰμί ἐξεύρεσις ὁ φρόνησις αὐτός « , κοπιάω δέ ὁ σωτήρ εὑρίσκω , οὖον παρά οὗτος οὐ εἰμί ἐκ ὁ ὁ πατήρ οὐσία ἄνωθεν κατέρχομαι ὁ Λόγος . οὖον γάρ ἄνω κοπιάω , ἀλλά ἐν σάρξ . ἶδος γάρ ὁ σάρξ κοπιάω , ἵνα μή δοκέω νομίζω , ἀλλά ἀλήθεια ·
epiphanius.ancoratus 36.3
καὶ τὰ ἄλλα ὄσαπερ τοιαύτην ἔχει δύναμιν , τὸ νυστάξαι τὸ ὑπνῶσαι , ἀνθρώπου ἐστὶν ὑποφαντικὰ καὶ τὸ ὑπὸ ἁφὴν * . ἔλαβε γὰρ ταῦτα καὶ ᾶνθρωπος εὑρέθη . εὑρήκαμεν , γάρ ⟨ φησιν ⟩ , Μεσσίαν , ὃν ἔγραψε Μωυσῆς « .
Lemmas: καί ὁ ἄλλος ὅσος τοιοῦτος ἔχω δύναμις , ὁ νυστάζω ὁ ὑπνόω , ἄνθρωπος εἰμί ὑποφαντικός καί ὁ ὑπό ἁφή * . λαμβάνω γάρ οὗτος καί ἄνθρωπος εὑρίσκω . εὑρίσκω , γάρ ⟨ φημί ⟩ , Μεσσίας , ὅς γράφω Μωυσῆς « .
epiphanius.ancoratus 36.4
οἱ δὲ εὑρόντες αὐτὸν * διὰ τῆς ἀκαταλήπτου φύσεως , * τουτέστι τῆς ἐνσάρκου . ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ τῇ ἀκαταληψίᾳ οὐχ ηὐρίσκετο , διὰ τοῦτο ὑπὸ γραμματέων συλλαμβάνεται καὶ τὸν νῶτον αὐτοῦ ἔδωκεν εἰς μάστιγας καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ οὐκ ἀπέ⟨σ⟩τρεψεν ἀπὸ ἐμπτυσμάτων‘ , ἔκλαυσε καὶ ὄσαπερ ἄλλα περὶ αὐτοῦ ᾄδεται .
Lemmas: ὁ δέ εὑρίσκω αὐτός * διά ὁ ἀκατάληπτος φύσις , * τουτέστι ὁ ἔνσαρκος . ἐπεί γάρ ἐπί ὁ ἀκαταληψία οὐ εὑρίσκω , διά οὗτος ὑπό γραμματεύς συλλαμβάνω καί ὁ νῶτον αὐτός δίδωμι εἰς μάστιξ καί ὁ πρόσωπον αὐτός οὐ ἀποστρέφω ἀπό ἔμπτυσμα , καλέω καί ὅσος ἄλλος περί αὐτός ἀείδω .
epiphanius.ancoratus 36.5
τίς δὲ ἠδύνατο τὸν θεὸν Λόγον ἐν οὐρανῷ μαστίζειν ἢ ῥαπίζειν ἢ καταπτύειν τοῦ τοιούτου ἀφράστου καὶ ἀκαταλήπτου ; εἰ δὲ ταῦτα πέπονθεν ὁ ἀπαθὴς τοῦ θεοῦ Λόγος , ἄρα τὸ πάθος σωματικόν ἐστιν , ἐκτὸς τῆς αὐτοῦ ἀπαθείας καὶ οὐκ ἐκτὸς πάλιν διὰ τὸ εὐδοκῆσαι ·
Lemmas: τίς δέ δύναμαι ὁ θεός Λόγος ἐν οὐρανός μαστίζω ἢ ῥαπίζω ἢ καταπτύω ὁ τοιοῦτος ἄφραστος καί ἀκατάληπτος ; εἰμί δέ οὗτος πάσχω ὁ ἀπαθής ὁ θεός Λόγος , ἄρα ὁ πάθος σωματικός εἰμί , ἐκτός ὁ αὐτός ἀπάθεια καί οὐ ἐκτός πάλιν διά ὁ εὐδοκέω ·
epiphanius.ancoratus 36.6
καίτοι γε μὴ πάσχοντος αὐτοῦ εἰς ἑαυτὸν τὸ πάθος λελόγισται . καὶ καθάπερ ἐν ἱματίῳ σπῖλος τὸ σῶμα τοῦ φοροῦντος οὐ φθάνει , ὁ δὲ σπῖλος τοῦ ἱματίου εἰς τὸν φοροῦντα λογίζεται , οὕτως ὁ θεὸς πέπονθεν ἐν τῇ σαρκί , τῆς θεότητος αὐτοῦ μηδὲν παθούσης . εἰς δὲ τὴν θεότητα τὸ πάθος τῆς σαρκὸς ὑπὸ τῆς θεότητος φορουμένης ἐλογίσθη , ἵνα ἐν τῇ θεότητι ἡμῖν ἡ σωτηρία γένηται .
Lemmas: καίτοι γε μή πάσχω αὐτός εἰς ἑαυτοῦ ὁ πάθος λογίζομαι . καί καθάπερ ἐν ἱμάτιον σπῖλος ὁ σῶμα ὁ φορός οὖον φθάνω , ὁ δέ σπῖλος ὁ ἱμάτιον εἰς ὁ φορός λογίζομαι , οὕτως ὁ θεός πάσχω ἐν ὁ σάρξ , ὁ θεότης αὐτός μηδείς πάθος . εἰς δέ ὁ θεότης ὁ πάθος ὁ σάρξ ὑπό ὁ θεότης φορέω λογίζομαι , ἵνα ἐν ὁ θεότης ἐγώ ὁ σωτηρία γίγνομαι .
epiphanius.ancoratus 37.1
37 . Μέμνημαι δὲ τοῦ ῥητοῦ τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου καὶ οὐ βούλομαι αὐτὸ ἐᾶσαι ἀνερμήνευτον , τὸ γεγραμμένον ὅτι » γτενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἱδρωσε καὶ ἐγένετο αὐτῷ ὁ ἱδρὼς ὡς θρόμβοι αἵματος .
Lemmas: 37 . μιμνήσκω δέ ὁ ῥητός ὁ κατά Λουκᾶς εὐαγγέλιον καί οὖον βούλομαι αὐτός ἐάω ἀνερμηνεύω , ὁ γράφω ὅτι » γτενόμενος ἐν ἀγωνία ἱδρόω καί γίγνομαι αὐτός ὁ ἱδρώς ὡς θρόμβος αἷμα .
epiphanius.ancoratus 37.2
ὤφθη δὲ ἄγγελος κυρίου ἐνισχύων αὐτόν « . τὰ βαθύτερα δὲ τῶν λόγων ὡς εἰώθαμεν λέγειν καὶ τὰ ἀναγκαῖα οἱ μὴ τὴν δύναμιν νοοῦντες , ἀντὶ ἀγαθῶν τῇ κακίᾳ * ἀνατρέπουσιν ἑαυτού · οὐδὲν γὰρ τούτου καιριώτερον .
Lemmas: ὁράω δέ ἄγγελος κύριος ἐνισχύω αὐτός « . ὁ βαθύς δέ ὁ λόγος ὡς εἴωθα λέγω καί ὁ ἀναγκαῖος ὁ μή ὁ δύναμις νοέω , ἀντί ἀγαθός ὁ κακία * ἀνατρέπω ἑαυτοῦ · οὐδείς γάρ οὗτος καίριος .
epiphanius.ancoratus 37.3
ἐν τῷ γὰρ εἰπεῖν » γέγονεν ἐν ἀγωνίᾳ « τὸν κυριακὸν ἄνθρωπον ἀληθινὸν ἄνθρωπον ὄντα δείκνυσι . καὶ ἴνα δείξῃ ὄτι ἀληθινὸς ἦν ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς θεότητος ἡ ἀγωνία γέγονε , φησίν » ἴδρωσε καὶ ἐγένετο αὐτῷ ὁ ἱδρὼς ὡς θρόμβοι αἵματος « . σωματικόν ἐστι τὸ εἶδος καὶ οὐχὶ πνευματικόν .
Lemmas: ἐν ὁ γάρ εἶπον » γίγνομαι ἐν ἀγωνία « ὁ κυριακός ἄνθρωπος ἀληθινός ἄνθρωπος εἰμί δείκνυμι . καί ἵνα δείκνυμι ὅστις ἀληθινός εἰμί ἄνθρωπος καί οὐ ἀπό ὁ θεότης ὁ ἀγωνία γίγνομαι , φημί » ἰδρόω καί γίγνομαι αὐτός ὁ ἱδρώς ὡς θρόμβος αἷμα « . σωματικός εἰμί ὁ εἶδος καί οὐ πνευματικός .
epiphanius.ancoratus 37.4
» ὤφθη δὲ ἀγγελος κυρίου ἐνισχύων αὐτόν‘ , οὐχ ὅτι τῆς ἰσχύος τοῦ ἀγγέλου ἐπεδέετο ὁ μείζων ἀγγέλων , » ᾧ κάμπτει πᾶν γόνυ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ , θεῷ ὄντι ἀεὶ Λόγῳ καὶ πρὸς τῷ πατρὶ ὄντι ἀεὶ καὶ ἐξ αὐτοῦ γεγεννημένῳ , ἀλλ' ἵνα πληρώσῃ τὸ ἐν τῇ ᾠδῇ τῇ μεγάλῃ Μωυσέως ἐν τῇ ἐρήμω ᾀσθείσῃ , ἐν ᾗ ἔλεγε » προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες υἱοὶ θεοῦ , καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτὸν ἄγγελοι θεοῦ « .
Lemmas: » ὁράω δέ ἄγγελος κύριος ἐνισχύω αὐτός , οὐ ὅτι ὁ ἰσχύς ὁ ἄγγελος ἐπιδέω ὁ μείζων ἄγγελος , » ὅς κάμπτω πᾶς γόνυ ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί κατάγχω , θεός εἰμί ἀεί Λόγος καί πρός ὁ πατήρ εἰμί ἀεί καί ἐκ αὐτός γεννάω , ἀλλά ἵνα πληρόω ὁ ἐν ὁ ᾠδή ὁ μέγας Μωυσῆς ἐν ὁ ἐρῆμος ἀείδω , ἐν ὅς λέγω » προσκυνέω αὐτός πᾶς υἱός θεός , καί ἐνισχύω αὐτός ἄγγελος θεός « .
epiphanius.ancoratus 37.5
τό ἐνισχυσάτωσαν αὐτόν‘ , οὐχ ὡς παρέχοντες αὐτῷ ἰσχύν · ἀλλ' ἐπειδὴ ἴσχυεν ἡ δοξολογία ἐν τούτοις δοξάζειν τὸν θεόν , ὑπὸ ] ἀγγέλων μὲν εὐθὺς ἄνω καὶ πνευματικῶν ζῴων βοώντων καὶ λεγόντων » σή ἐστιν ἡ δύναμις , σόν ἐστι τὸ κράτος , σή ἐστιν ἡ ἰσχύς‘ « , ἐν τούτῳ δείκνυσι τὸ προσκυνεῖν καὶ ἐνισχύειν , τουτέστι διδόναι αὐτῷ τὸ ἴδιον τῆς ἰσχύος κράτος , ὡς καὶ ὁ ἄγγελος ὤφθη ἐνώπιον τῶν μαθητῶν προσκυνῶν τὸν αὐτοῦ δεσπότην ·
Lemmas: ὁ ἐνισχύω αὐτός , οὐ ὡς παρέχω αὐτός ἰσχύς · ἀλλά ἐπεί ἰσχύω ὁ δοξολογία ἐν οὗτος δοξάζω ὁ θεός , ὑπό ] ἄγγελος μέν εὐθύς ἄνω καί πνευματικός ζῷον βοῦς καί λέγω » σός εἰμί ὁ δύναμις , σός εἰμί ὁ κράτος , σός εἰμί ὁ ἰσχύς « , ἐν οὗτος δείκνυμι ὁ προσκυνέω καί ἐνισχύω , τουτέστι δίδωμι αὐτός ὁ ἴδιος ὁ ἰσχύς κράτος , ὡς καί ὁ ἄγγελος ὁράω ἐνώπιος ὁ μαθητής προσκυνέω ὁ αὐτός δεσπότης ·
epiphanius.ancoratus 37.6
μὴ ἀγνοῶν τὴν ὑπερβολὴν τῆς αὐτοῦ φιλανθρώπου οἰκονομίας , θαυμάζων δὲ τὴν τοσαύτην ἐν αὐτῷ γεγενημένην πραότητος πραγματείαν , τὴν τὸν διάβολον ἡττήσασαν , τὴν τὸ κέντρον τοῦ θανάτου συντρίψασαν , τὴν τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας θριαμβεύσασαν , τὴν τὴν ἁμαρτίαν θραύσασαν .
Lemmas: μή ἀγνοέω ὁ ὑπερβολή ὁ αὐτός φιλάνθρωπον οἰκονομία , θαυμάζω δέ ὁ τοσοῦτος ἐν αὐτός γίγνομαι πραότης πραγματεία , ὁ ὁ διάβολος ἡττάω , ὁ ὁ κέντρον ὁ θάνατος συντρίβω , ὁ ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία θριαμβεύω , ὁ ὁ ἁμαρτία θραύω .
epiphanius.ancoratus 37.7
καὶ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς θαυμασιότητος ἐν τῇ δοξολογίᾳ ὁ ἄγγελος ἔλεγε προσκυνῶν · σή ἐστιν ἡ ἰσχύς , δέσποτα · σὺ γὰρ ἴσχυσας κατὰ θανάτου καὶ κατὰ Ἅιδου καὶ κατὰ διαβόλου , συντρῖψαι τὸ κέντρον αὐτοῦ καὶ ἐκβαλεῖν ἀπὸ τῆς ἀνθρωπότητος .
Lemmas: καί διά ὁ ὑπερβολή ὁ θαυμασιότης ἐν ὁ δοξολογία ὁ ἄγγελος λέγω προσκυνέω · σός εἰμί ὁ ἰσχύς , δεσπότης · σύ γάρ ἰσχύω κατά θάνατος καί κατά Ἅιδου καί κατά διάβολος , συντρίβω ὁ κέντρον αὐτός καί ἐκβάλλω ἀπό ὁ ἀνθρωπότης .
epiphanius.ancoratus 38.1
38 . Ἐὰν δὲ πάλιν εἴπῃ ποῦ τεθείκατε Λάζαρον ; « ἀνθρωποπαθῶς ⟨ λέγων ⟩ καὶ περὶ τῆς αἱμορροούσης » τίς μου ἤψατο ; « ἤ ζητεῖτε;‘ ἤ τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; « ἤ » τὸ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο « ἤ » προέκοπτεν ἡλικίᾳ καὶ σοφίᾳ‘ ἤ » πρὸ τοῦ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα « , οὐχ ὁρᾷς ἀπ' αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως τὸ ὑπερβάλλον τῆς γνώσεως , ὅτι ἐκ σαρκὸς καὶ ἀνθρωπότητος τὰ διηγήματα ;
Lemmas: 38 . ἐάν δέ πάλιν εἶπον ποῦ τίθημι Λάζαρος ; « ἀνθρωποπαθῶς ⟨ λέγω ⟩ καί περί ὁ αἱμορροέω » τίς ἐγώ ἄβω ; « ἤ ζητέω ἤ τίς ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; « ἤ » ὁ παιδίον αὐξάνω καί κραταιόω « ἤ » προκόπτω ἡλικία καί σοφία ἤ » πρό ὁ γιγνώσκω ὁ παιδίον καλέω πατήρ ἢ μήτηρ « , οὐ ὁράω ἀπό αὐτός ὁ ὑπόθεσις ὁ ὑπερβάλλω ὁ γνῶσις , ὅτι ἐκ σάρξ καί ἀνθρωπότης ὁ διήγημα ;
epiphanius.ancoratus 38.2
ὅσα γὰρ ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ὑπο - κατερχόμενά εἰσιν εἰς πειθὼ τῶν ἀνθρώπων , ἀγνωσίας ἐχόμενα , οὐκ οντα δὲ ἀγνωστα τῷ θεῷ , ταῦτα ἐλθὼν ὁ Λόγος πεπλήρωκεν , ἴνα πληρώσῃ τὸ εἰρημένον ὁ πατήρ μου ἴως ἄρτι ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι « . ποῦ τεθείκατε τὸν Λάζαρον ; «
Lemmas: ὅσος γάρ ἐν ὁ παλαιός διαθήκη ἀπό πρόσωπον ὁ θεός καί πατήρ ὑπο - κατερχόμενος εἰμί εἰς πειθώ ὁ ἄνθρωπος , ἀγνωσία ἔχω , οὐ εἰμί δέ ἄγνωστος ὁ θεός , οὗτος ἔρχομαι ὁ Λόγος πληρόω , ἵνα πληρόω ὁ εἴρω ὁ πατήρ ἐγώ ἴωσις ἄρτι ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι « . ποῦ τίθημι ὁ Λάζαρος ; «
epiphanius.ancoratus 38.3
ἠρώτα ἐγγὺς τοῦ τόπου γενόμενος · πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν εἰς τὸν τόπον ὑπὸ μηδενὸς ἀκούσας ἔλεγε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ » Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται « . ὁ τοίνυν ἀπὸ τοσούτων τῆς ὀδοιπορίας διεστὼς τοῦ τόπου γνοὺς ὅτι τέθνηκε Λάζαρος , παρὼν ἐν τῷ τόπῳ ἠγνόει ;
Lemmas: ἐρωτάω ἐγγύς ὁ τόπος γίγνομαι · πρό δέ ὁ ἔρχομαι εἰς ὁ τόπος ὑπό μηδείς ἀκούω λέγω ὁ μαθητής αὐτός » Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω « . ὁ τοίνυν ἀπό τοσοῦτος ὁ οδοιπορία διίστημι ὁ τόπος γιγνώσκω ὅτι θνῄσκω Λάζαρος , πάρειμι ἐν ὁ τόπος ἀγνοέω ;
epiphanius.ancoratus 38.4
οὔκουν , ἄλλ' ἤθελε δεῖξαι ὅτι ταῦτα πάντα ἐποίει , ἐπεὶ οὔπω οὐδεὶς τελείως αὐτὼ ἐπίστευεν , ἵνα ἐνδείξηται τῆς αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς φειδοῦς τὴν πολλὴν φιλανθρωπίαν .
Lemmas: οὔκουν , ἄλλος ἐθέλω δείκνυμι ὅτι οὗτος πᾶς ποιέω , ἐπεί οὔπω οὐδείς τέλειος αὐτός πιστεύω , ἵνα ἐνδείκνυμι ὁ αὐτός πρός ἐγώ φειδώ ὁ πολύς φιλανθρωπία .
epiphanius.ancoratus 38.5
ἔδει γὰρ ἐκείνας μὴ εἰπεῖν » τεταρταῖός ἐστιν , ἤδη ὄζει « μηδὲ ἀπελθεῖν καὶ δεῖξαι , ἀλλ᾿ εἰπεῖν πάντα οὖδας καὶ ἐὰν θέλῃς , ζήσεται . διόπερ καὶ ἐδάκρυσεν ἐπὶ τῇ τῶν ἀνθρώπων πωρώσει . οὐκ ἀγνοῶν τοίνυν ἠρώτα , ἀλλ᾿ ἐλέγχει πειράζων καὶ φιλανθρωπεύεται .
Lemmas: ἐσθίω γάρ ἐκεῖνος μή εἶπον » τεταρταῖος εἰμί , ἤδη ὄζω « μηδέ ἀπέρχομαι καί δείκνυμι , ἀλλά εἶπον πᾶς οὖδας καί ἐάν ἐθέλω , ζῶ . διόπερ καί δάκρυ ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος πώρωσις . οὐ ἀγνοέω τοίνυν ἐρωτάω , ἀλλά ἔλεγχος πειράζω καί φιλανθρωπεύομαι .
epiphanius.ancoratus 38.6
καί » τίς μου ἥψατο ; « φησίν , οὐχ ὅτι οὐκ ᾔδει τίς αὐτοῦ ἤψατο ἀλλ᾿ ἵνα μὴ εἴπῃ δι᾿ ἑαυτοῦ τὸ γενόμενον θαῦμα , ἀλλ᾿ ὅπως ἐπείνη ἀκούσασα προσελθοῦσα εἴπῃ τὴν εἰς αὐτὴν γενομένην χάριν καὶ ὁμολογήσασα ἀκούσῃ · » ἡ πίστις σου σέσωκέ σε « , ὅπως προτρέψηται καὶ ἄλλους πιστεύειν , ἵνα ἰαθῶσι .
Lemmas: καί » τίς ἐγώ ἅπτω ; « φημί , οὐ ὅτι οὐ οἶδα τίς αὐτός ἄβω ἀλλά ἵνα μή εἶπον διά ἑαυτοῦ ὁ γίγνομαι θαῦμα , ἀλλά ὅπως πεινάω ἀκούω προσέρχομαι εἶπον ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι χάρις καί ὁμολογέω ἀκούω · » ὁ πίστις σύ σῴζω σύ « , ὅπως προτρέπω καί ἄλλος πιστεύω , ἵνα ἰάομαι .
epiphanius.ancoratus 38.7
» τίνα με « φησί » λέγουσιν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; « ὡς καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ ἀπὸ προσώπου τοῦ πατρὸς λέγει » Ἀδάμ , ποῦ εἶ ; « ᾔδει δὲ αὐτὸν ποῦ ἐστιν · διὸ καὶ ἐλέγχει αὐτὸν μετέπειτα λέγων » ἐκ τοῦ ξύλου ἔφγες « .
Lemmas: » τίς ἐγώ « φημί » λέγω εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; « ὡς καί ἐν ὁ παλαιός ἀπό πρόσωπον ὁ πατήρ λέγω » Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; « οἶδα δέ αὐτός ποῦ εἰμί · διό καί ἔλεγχος αὐτός μετέπειτα λέγω » ἐκ ὁ ξύλον ἔφγες « .
epiphanius.ancoratus 38.8
καὶ τῷ Κάϊν » ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; « καὶ οὐκ ἀγνοῶν ἠρώτα . λέγει γὰρ » ἐπικατάρατος σὺ ἐπὶ τῆς γῆς , ἣ ἔχανε δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου . ἰδοὺ γὰρ τὸ αἷμα αὐτοῦ βοᾷ πρός με « . οὐκ ἠγνόει τοίνυ ὁ λέγων ὅτι τὸ αἷμα βοᾷ , ἀλλ᾿ ὅπως δῷ αὐτῷ πόπον μετανοίας εἰς ἀπολογίαν , διὰ τοῦτο ἠρώτα .
Lemmas: καί ὁ Κάϊν » ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; « καί οὐ ἀγνοέω ἐρωτάω . λέγω γάρ » ἐπικατάρατος σύ ἐπί ὁ γῆ , ὅς χάσκω δέχομαι ὁ αἷμα ὁ ἀδελφός σύ ἐκ ὁ χείρ σύ . ἰδού γάρ ὁ αἷμα αὐτός βοάω πρός ἐγώ « . οὐ ἀγνοέω τοίνυ ὁ λέγω ὅτι ὁ αἷμα βοάω , ἀλλά ὅπως δίδωμι αὐτός πόπος μετάνοια εἰς ἀπολογία , διά οὗτος ἐρωτάω .
epiphanius.ancoratus 39.1
39 . Στρέφονται δὲ πάλιν εἰς τὴν τῆς ἀμαθίας φιλονεικίαν καί φασιν αὐτοῦ τοῦ υἱοῦ εἶναι ταύτας τὰς φωνὰς ἐν τῇ παλαιᾷ . εὐθὺς δὲ ἐλέγχεται αὐτῶν τὸ ἐπιτήδευμα . ὁ γὰρ εἰπὼν τῷ Μωυσῇ » τί τοῦτο τὸ ἐν τῇ χειρί σου ; « αὐτὸς ἔλεγεν » ἐγώ εἰμι ὁ ὤν‘ .
Lemmas: 39 . στρέφω δέ πάλιν εἰς ὁ ὁ ἀμαθία φιλονεικία καί φημί αὐτός ὁ υἱός εἰμί οὗτος ὁ φωνή ἐν ὁ παλαιός . εὐθύς δέ ἐλέγχω αὐτός ὁ ἐπιτήδευμα . ὁ γάρ εἶπον ὁ Μωυσῆς » τίς οὗτος ὁ ἐν ὁ χείρ σύ ; « αὐτός λέγω » ἐγώ εἰμί ὁ ὄνος .
epiphanius.ancoratus 39.2
καί φησιν ὁ κύριος τοῖς Σαδδουκαίοις περὶ ἀναστάσεως διηγούμενος ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί , εἶπεν ὁ θεός · ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ . θεὸς οὖν ἐστι ζώντων καὶ οὐ νεκρῶν « .
Lemmas: καί φημί ὁ κύριος ὁ Σαδδουκαῖος περί ἀνάστασις διηγέομαι ὅτι δέ ἐγείρω ὁ νεκρός , εἶπον ὁ θεός · ἐγώ ὁ θεός Ἀβραάμ καί ὁ θεός Ἰσαάκ καί ὁ θεός Ἰακώβ . θεός οὖν εἰμί ζῶ καί οὖον νεκρός « .
epiphanius.ancoratus 39.3
καὶ πάλιν πολλὰ ἔστι δεῖξαι ὅτι ἐκ προσώπου τοῦ πατρός έστιν ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ εἱρημένα · ἀλλὰ καὶ ἐκ προσώπου τοῦ υἱοῦ πολλάκις καὶ ἐκ προσώπου πάλιν τοῦ ἁγίου πνεύματος .
Lemmas: καί πάλιν πολύς εἰμί δείκνυμι ὅτι ἐκ πρόσωπον ὁ πατήρ εἰμί ἐν ὁ παλαιός διαθήκη εἴρω · ἀλλά καί ἐκ πρόσωπον ὁ υἱός πολλάκις καί ἐκ πρόσωπον πάλιν ὁ ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 39.4
καί » ποῦ Σάρρα ἡ γυνή σου ; « τῷ Ἀβραὰμ ἔλγεν ὁ ἐλθὼν ἄνωθεν σὺν τοῖς δυσὶν ἀγγέλοις υἱὸς θεοῦ . εἰ γὰρ ἠγνόει ποῦ ἐστιν , οὐκ ἂν ἔλεγεν » Σάρρα « .
Lemmas: καί » ποῦ Σάρα ὁ γυνή σύ ; « ὁ Ἀβραάμ λέγω ὁ ἔρχομαι ἄνωθεν σύν ὁ δύο ἄγγελος υἱός θεός . εἰμί γάρ ἀγνοέω ποῦ εἰμί , οὐ εἄν λέγω » Σάρα « .
epiphanius.ancoratus 39.5
* » ἐγέλασεν οὐν ἡ Σάρρα ἔνδον οὐσα « βούλεται αὐτῆς ὑποδεῖξαι τὴν σεμνότητα ὑπογραμμὸν τῶν θελουσῶν εὐσεβεῖν ἐν ἀληθείᾳ , ἕν’ ὅτε ἁποδέχονται ξένους ἐξ ἰδίων καμάτων ὑπηρετῶσι μέν , διὰ δὲ τὴν σεμνότητα τὸ πρόσωπον αὐτῶν τοῖς ἀνδράσι μὴ ὐποδεικνύωσιν .
Lemmas: * » γελάω ὀν ὁ Σάρα ἔνδον εἰμί « βούλομαι αὐτός ὑποδείκνυμι ὁ σεμνότης ὑπογραμμός ὁ ἐθέλω εὐσεβέω ἐν ἀλήθεια , ἐν ὅτε αποδέχομαι ξένος ἐκ ἴδιος κάματος ὑπηρετέω μέν , διά δέ ὁ σεμνότης ὁ πρόσωπον αὐτός ὁ ἀνήρ μή ὑποδείκνυμι .
epiphanius.ancoratus 39.6
ἐκείνη γὰρ ἡ μακαρία πάντως ἐξήρτυσε καὶ ἐξαρτύσασα εἰς πρόσωπον ἀγγέλων οὐκ ὤφθη , σεμνότητος ὑπογραμμὸν ὑποβάλλουσα ταῖς μετὰ ταῦτα γενεαῖς . ἀλλὰ καὶ ἴνα δείξῃ ὁ παρὼν τίς ἐστιν , ⟩ ὄνομα τῆς γυναικὸς ἐκάλει ὁ ἐπιξενωθεὶς πρὸς τὴν ὥραν , * ὅτι οὔτε τὸ ὄνομα αὐτὸν λέληθεν οὔτε πλάσμα οὔτε διανόημα ἀνθρώπου .
Lemmas: ἐκεῖνος γάρ ὁ μακάριος πάντως ἐξαρτύω καί ἐξαρτύω εἰς πρόσωπον ἄγγελος οὐ ὁράω , σεμνότης ὑπογραμμός ὑποβάλλω ὁ μετά οὗτος γενεά . ἀλλά καί ἵνα δείκνυμι ὁ πάρειμι τίς εἰμί , ⟩ ὄνομα ὁ γυνή καλέω ὁ ἐπιξενόομαι πρός ὁ ὥρα , * ὅτι οὔτε ὁ ὄνομα αὐτός λανθάνω οὔτε πλάσμα οὔτε διανόημα ἄνθρωπος .
epiphanius.ancoratus 39.7
» τίνα με « φησί λέγουσιν εἶναι οἱ ἄνθρωποι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; « καὶ τὸν μὲν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου αὐτὸς φράζει ὁμολογῶν , ἵνα μὴ νομίσωσι περὶ τοῦ ἀοράτου αὐτὸν ἐρωτᾶν . οἱ δέ φασιν Ἠλίαν καὶ Ἰερεμίαν καὶ Ἰωάννην . » ὑμεῖν δὲ τίνα με λέγετε ; « · » σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος‘ φησὶ καὶ εὐθὺς μακαρίζεται .
Lemmas: » τίς ἐγώ « φημί λέγω εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; « καί ὁ μέν υἱός ὁ ἄνθρωπος αὐτός φράζω ὁμολογέω , ἵνα μή νομίζω περί ὁ ἀόρατος αὐτός ἐρωτάω . ὁ δέ φημί Ἠλίας καί Ἰερεμίας καί Ἰωάννης . » συῖν δέ τίς ἐγώ λέγω ; « · » σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζῶ φημί καί εὐθύς μακαρίζω .
epiphanius.ancoratus 39.8
οὐ γὰρ ἀγνοῶν ἠρώτα , ἀλλὰ δεῖξαι βουλόμενος ὄτα πατρός ἐστιν ἡ διδαχὴ ἡ τὸν υἱὸν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀληθινὸν ⟨ θεὸν ⟩ κηρύττουσα , ἴνα ὁ Πέτρος λέγειν ἃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐθιδάχθη .
Lemmas: οὖον γάρ ἀγνοέω ἐρωτάω , ἀλλά δείκνυμι βούλομαι ὅτε πατήρ εἰμί ὁ διδαχή ὁ ὁ υἱός ὁ ἐκκλησία ἀληθινός ⟨ θεός ⟩ κηρύσσω , ἵνα ὁ Πέτρος λέγω ὁ παρά ὁ πατήρ ἐθιδάχθη .
epiphanius.ancoratus 40.1
40 . Καὶ μὴ θαυμάσῃς ἐὰν εἴπῃ ὅτι » δι' ἐμοῦ εἰσέρχονται πρὸς τὸν πατέρα « καὶ ἠλλοιωμένον τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας ὑπολάβῃς . αὐτὸς γὰρ πάλιν διδάσκει » οὐδεὶς ἔρχεται πρός με , ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ αὐτὸν ἑλκύσῃ « . ὡς γοῦν ὁ πατὴρ πέμπει πρὸς τὸν υἱόν , καὶ ὁ υἱὸς εἰσφέρει πρὸς τὸν πατέρα , ἵνα δείξῃ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν εἶναι θεότητα .
Lemmas: 40 . καί μή θαυμάζω ἐάν εἶπον ὅτι » διά ἐγώ εἰσέρχομαι πρός ὁ πατήρ « καί ἀλλοιόω ὁ ὁ πατήρ οὐσία ὑπολαμβάνω . αὐτός γάρ πάλιν διδάσκω » οὐδείς ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή ὁ πατήρ αὐτός ἕλκω « . ὡς γοῦν ὁ πατήρ πέμπω πρός ὁ υἱός , καί ὁ υἱός εἰσφέρω πρός ὁ πατήρ , ἵνα δείκνυμι εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί θεότης .
epiphanius.ancoratus 40.2
τὸ δὲ προέκοπτεν » προέκοπτεν καὶ σοφίᾳ‘ , εἰ σοφία ἐστὶ τοῦ θεοῦ , οὐκ ἐνδέεται σοφίας . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβώ , οὐ τὸ πλήρωμα * ἠλαττώθη · * ἀλλ’ ἴνα δείξῃ ἀπ’ οὐρανοῦ μετακενβωθέτα εἰς ἀνθρωπότητα τουτέστιν εἰς ἐργαστήριον Μαρίας .
Lemmas: ὁ δέ προκόπτω » προκόπτω καί σοφία , εἰμί σοφία εἰμί ὁ θεός , οὐ ἐνδέω σοφία . ἀλλά ἐπεί κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω , οὖον ὁ πλήρωμα * ἐλασσόω · * ἀλλά ἵνα δείκνυμι ἀπό οὐρανός μετακενβωθέτα εἰς ἀνθρωπότης τουτέστιν εἰς ἐργαστήριον Μαρία .
epiphanius.ancoratus 40.3
» μύρον γὰρ ἐκκενωθὲν ὄνομά σοι « , φησίν · οὐκ εἶπεν ἐκχυθέν , ἀλλ' ἐκκενωθὲν ἀπ' οὐρανοῦ εἰς γῆν , ἵνα ἀπὸ τῆς εἰς Μαρίαν ⟩ . καὶ ἀπὸ Μαρίας σὰρξ γενόμενος κυίσκεται , εἰς Βηθλεὲμ γεννᾶται , ἀπὸ Βηθλεὲμ εἰς Ναζαρὲτ μεταβαίνει , ἀπὸ Ναζαρὲτ εἰς Καπερναούμ , ἀπὸ Καπερναοὺμ εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ θάλασσαν ἐν τῷ βαδίζειν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ὑδάτων καὶ τὰ μέρη Τύρου καὶ Ναΐν καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ Ἱεριχὼ καὶ εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν , εἰς Ἱερουσαλήμ τε τὸν ναὸν καὶ τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν καὶ Γεθσημανῆ , εἰς οἶκον Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον καὶ πρὸς Ἡρῴδην , εἰς τόπον Γολγοθᾶ εἰς τὸ μνῆμα καὶ ἕως τοῦ Ἅιδου , εἰς γῆν μετὰ τὴν ἀνάστασιν καὶ εἰς οὐρανούς .
Lemmas: » μύρον γάρ ἐκκενόω ὄνομα σύ « , φημί · οὐ εἶπον ἐκχέω , ἀλλά ἐκκενόω ἀπό οὐρανός εἰς γῆ , ἵνα ἀπό ὁ εἰς Μαρία ⟩ . καί ἀπό Μαρία σάρξ γίγνομαι κυίσκω , εἰς Βηθλεέμ γεννάω , ἀπό Βηθλεέμ εἰς Ναζαρά μεταβαίνω , ἀπό Ναζαρά εἰς Καπερναούμ , ἀπό Καπερναούμ εἰς Ἱεροσόλυμα καί θάλασσα ἐν ὁ βαδίζω αὐτός ἐπί ὁ ὕδωρ καί ὁ μέρος Τύρος καί Ναΐν καί ὁ Ἰουδαῖος καί Ἰεριχώ καί εἰς Βηθφαγή καί Βηθανία , εἰς Ἱερουσαλήμ τε ὁ ναός καί ὁ ὄρος ὁ ἐλαία καί Γεθσημανί , εἰς οἶκος Καϊάφας εἰς ὁ πραιτώριον καί πρός Ἡρῴδης , εἰς τόπος Γολγοθᾶ εἰς ὁ μνῆμα καί ἠώς ὁ Ἅιδου , εἰς γῆ μετά ὁ ἀνάστασις καί εἰς οὐρανός .
epiphanius.ancoratus 40.4
μύρον γὰρ ἐκκενωθὲν ἀπὸ ἄγγους εἰς ἄγγος πάντα τὰ ἄγγη μυρίζει καὶ Χριστοῦ ἡ παρουσία ἀπ' οὐρανοῦ ὅλην τὴν γῆν ἡγίσαε , τοὺς αὐτὸν λαμβάνοντας ἐν ἀληθείᾳ .
Lemmas: μύρον γάρ ἐκκενόω ἀπό ἄγγος εἰς ἄγγος πᾶς ὁ ἄγγος μυρίζω καί Χριστός ὁ παρουσία ἀπό οὐρανός ὅλος ὁ γῆ ἁγίζω , ὁ αὐτός λαμβάνω ἐν ἀλήθεια .
epiphanius.ancoratus 40.5
ὁ ὄρος ὁ ] ὤν , ὡς ἐν τῷ Δανιὴλ ⟩ , καὶ μέγα ὄρος , » λίθος ⟨ δὲ ⟩ τεμνόμενος ἄνευ χειρῶν‘ * ἄνευ σπέρματος ἀνδρὸς ὑπαινιττόμενος , τὸ μεῖζον αὖθις μικρὸν εὑρισκόμενον · λίθος ⟨ δὲ ⟩ πάλιν ἀναλαμβάνων τὸ ] μέγεθος καὶ γινόμενος αὖθις ὄρος μέγα καὶ ότι τὸ ] ὄρος οὐκ ⟨ ὅν ἐν ⟩ ἑνὶ τόπῳ , πληρῶν ἅπασαν τὴν οἰκουμένην ,
Lemmas: ὁ ὄρος ὁ ] εἰμί , ὡς ἐν ὁ Δανιήλ ⟩ , καί μέγας ὄρος , » λίθος ⟨ δέ ⟩ τέμνω ἄνευ χείρα * ἄνευ σπέρμα ἀνήρ ὑπαινίσσομαι , ὁ μείζων αὖθις μικρός εὑρίσκω · λίθος ⟨ δέ ⟩ πάλιν ἀναλαμβάνω ὁ ] μέγεθος καί γίγνομαι αὖθις ὄρος μέγας καί ότι ὁ ] ὄρος οὐ ⟨ ὅς ἐν ⟩ εἷς τόπος , πληρόω ἅπας ὁ οἰκέω ,
epiphanius.ancoratus 40.6
οὑτος ὁ σοφία σοφία καὶ γενόμενος ἄνθρωπος , ἐπεκτείνων ἑαυτοῦ τὴν δύναμιν τῷ κόσμῳ , ἵνα πληρώσῃ τὴν οἰκουμένην χάριτος , » προέκοπτεν ἡλικίᾳ καὶ σοφίᾶ « .
Lemmas: οὗτος ὁ σοφία σοφία καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἐπεκτείνω ἑαυτοῦ ὁ δύναμις ὁ κόσμος , ἵνα πληρόω ὁ οἰκέω χάρις , » προκόπτω ἡλικία καί σοφία « .
epiphanius.ancoratus 40.7
ἐπεὶ σοφία ὥν τοῦ πατρὸς καὶ » διδάσκων ἀνθρώπους « λαλεῖν καὶ ἀνθρώποις διαρθρώσας γλῶσσαν καὶ » φυτεύσας τὸ οὐς « τοῖς ἀκούουσι , πῶς οὐκ ᾔδει καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα ; * » λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας‘ καὶ τὰ ἑξῆς ;
Lemmas: ἐπεί σοφία ἀνά ὁ πατήρ καί » διδάσκω ἄνθρωπος « λαλέω καί ἄνθρωπος διαρθρόω γλῶσσα καί » φυτεύω ὁ οὖς « ὁ ἀκούω , πῶς οὐ οἶδα καλέω πατήρ ἢ μήτηρ ; * » λαμβάνω δύναμις Δαμασκός καί ὁ σκῦλα Σαμάρεια καί ὁ ἑξῆς ;
epiphanius.ancoratus 40.8
ἀλλ' ἐπειδή , γεννηθεὶς ἀπὸ κοιλίας εὐθὺς λαλῶν εἰ ἐδείκνυτο καὶ καθαρῶς οἷα δὴ ἀρτίπαις ἐφθέγγετο , φαντασία ἂν ἐνομίσθη καὶ οὐκ ἀληθὴς ⟨ ἀλλ᾿ ⟩ ἢ μᾶλλον δόκησις ἡ ἔνσαρκος αὐτοῦ κύησις , διά τοι τοῦτο ὑπομένει τὸ ὀλίγον τῆς ἠλικίας , ἵνα μὴ ἀφανίσῃ τὸ ἀληθὲς τῆς ἀκολουθίας .
Lemmas: ἀλλά ἐπειδή , γεννάω ἀπό κοιλία εὐθύς λαλέω εἰμί δείκνυμι καί καθαρός οἷος δή ἀρτίπαις φθέγγομαι , φαντασία εἄν νομίζω καί οὐ ἀληθής ⟨ ἀλλά ⟩ ἢ μᾶλλον δόκησις ὁ ἔνσαρκος αὐτός κύησις , διά ὅς οὗτος ὑπομένω ὁ ὀλίγος ὁ ἡλικία , ἵνα μή ἀφανίζω ὁ ἀληθής ὁ ἀκολουθία .
epiphanius.ancoratus 41.1
41 . Ἑτέρας δὲ πάλιν θηρῶνται * ματαίας ὑπολήψεις Παραπλέκοντες τοῖς θείοις λόγοις καὶ ἐναντίως διανοοῦνται καί φασιν · πῶς οὐν γέγραπται Λέξασθε τὸν ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν πιστὸν ὅντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν‘ καί » γνωστὸν ὑμῖν ἔστω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὅν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε , κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ὁ θεὸς ἐποίησε « .
Lemmas: 41 . ἕτερος δέ πάλιν θηράω * μάταιος ὑπόληψις παραπλέκω ὁ θεῖον λόγος καί ἐναντίος διανοέομαι καί φημί · πῶς ὀν γράφω λέγω ὁ ἀρχιερεύς ὁ ὁμολογία ἐγώ πιστόν ὅντα ὁ ποιέω αὐτός καί » γνωστός σύ ἵστημι πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω , κύριος καί Χριστός αὐτός ὁ θεός ποιέω « .
epiphanius.ancoratus 41.2
καὶ θαῦμά μοι μέγα ἐπέρχεται πῶς οἱ τῶν ἀκολουθιῶν ἐφαπτόμενοι τὴν ἐν αὐταῖς φραζομένην δύναμιν ἀγνοοῦσι . τὸ γὰρ εἰπεῖν » δέξασθε τὸν ἀρχιερέα πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν « οὐ περὶ τῆς θεότητος εἴρηται .
Lemmas: καί θαῦμα ἐγώ μέγας ἐπέρχομαι πῶς ὁ ὁ ἀκολουθία ἐφάπτω ὁ ἐν αὐτός φράζω δύναμις ἀγνοέω . ὁ γάρ εἶπον » δέχομαι ὁ ἀρχιερεύς πιστόν εἰμί ὁ ποιέω αὐτός « οὖον περί ὁ θεότης εἴρω .
epiphanius.ancoratus 41.3
ὁ θεὸς γὰρ ἦλθε * καὶ εἰς πάντα ἡμῖν σαφηνίζουσιν αἱ θεῖαι γραφαί . οὐδὲν γὰρ ἐν αὐταῖς ἐστὶ σκολιὸν ἢ στραγγαλιῶδες , πάντα δὲ ἐνώπια τοῖς συνιοῦσι καὶ ὀρθὰ τοῖς εὑρίσκουσι γνῶσιν .
Lemmas: ὁ θεός γάρ ἔρχομαι * καί εἰς πᾶς ἐγώ σαφηνίζω ὁ θεῖος γραφεύς . οὐδείς γάρ ἐν αὐτός εἰμί σκολιός ἢ στραγγαλιώδης , πᾶς δέ ἐνώπιος ὁ σύνειμι1 καί ὀρθός ὁ εὑρίσκω γνῶσις .
epiphanius.ancoratus 41.4
» λάβετε « γάρ φησι Μίαν καὶ μὴ ἀργύριον « · ἐὰν γὰρ μή τις λάβῃ παιδείαν παρὰ θεοῦ τουτέστι τὴν πίστιν τῆς ἀληθείας , σκολιὰ αὐτῷ πάντα καὶ διεστραμμένα , τοῖς δὲ συνιοῦσιν ὀρθῶς καὶ εὑρίσκουσι γνῶσιν ὀρθὰ πάντα καὶ ἀδιάβλητα .
Lemmas: » λαμβάνω « γάρ φημί μία καί μή ἀργύριον « · ἐάν γάρ μή τις λαμβάνω παιδεία παρά θεός τουτέστι ὁ πίστις ὁ ἀλήθεια , σκολιός αὐτός πᾶς καί διαστρέφω , ὁ δέ συνέρχομαι ὀρθῶς καί εὑρίσκω γνῶσις ὀρθός πᾶς καί ἀδιάβλητος .
epiphanius.ancoratus 41.5
ἵνα δὲ αὐτοὺς ἐλέγξῃ , ὁ ἀπόστολός φησι · » πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος τὰ ⟨ πρὸς θεὸν ⟩ ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται , εἰς τὸ προσφέρειν δῶρα καὶ θυσίας ( . .
Lemmas: ἵνα δέ αὐτός ἐλέγχω , ὁ ἀπόστολος φημί · » πᾶς γάρ ἀρχιερεύς ἐκ ἄνθρωπος λαμβάνω ὁ ⟨ πρός θεός ⟩ ὑπέρ ἄνθρωπος καθίστημι , εἰς ὁ προσφέρω Δῶρα καί θυσία ( . .
epiphanius.ancoratus 41.6
διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ μονογενής , ἐπειδὴ ὑπὲρ ἀνθρώπων ἀρχιερεὺς ἦλθε γενέσθαι , ἔλαβεν ἐξ ἡμῶν τὴν σάρκα , ἴνα ὑπὲρ ἡμῶν ὁ ἀφ' ἡμῶν γενόμενος προσφορὰ τῷ ἰδίῳ πατρὶ θεῷ τοὺς μαθητὰς » ἀδελφοὺς καλέσῃ « . ποῦ οὐν τὸ γενόμενος πληροῦται ; οὐχ ἄλλοθεν , ἀλλὰ πρὸς τοῦ άρχιερέως . » δέξασθε , γάρ ⟨ φησιν ⟩ , τὸν ἀρχιερέα πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν .
Lemmas: διά οὗτος καί αὐτός ὁ μονογενής , ἐπεί ὑπέρ ἄνθρωπος ἀρχιερεύς ἔρχομαι γίγνομαι , λαμβάνω ἐκ ἐγώ ὁ σάρξ , ἵνα ὑπέρ ἐγώ ὁ ἀπό ἐγώ γίγνομαι προσφορά ὁ ἴδιος πατήρ θεός ὁ μαθητής » ἀδελφός καλέω « . ποῦ ὀν ὁ γίγνομαι πληρόω ; οὐ ἄλλοθεν , ἀλλά πρός ὁ ἀρχιερεύς . » δέχομαι , γάρ ⟨ φημί ⟩ , ὁ ἀρχιερεύς πιστόν εἰμί ὁ ποιέω αὐτός .
epiphanius.ancoratus 41.7
Ἵνα δὲ καὶ παραδείγματι περισσοτέρῳ χρήσωμαι · ἐρωτήσειέ τις βασιλέα περὶ τοῦ ἰδίου υἱοῦ καὶ λέξει αὐτῷ τολμήσας · τίς οὗτός ἐστιν ; 5 ἀκούσας δὲ παρὰ τοῦ πατρὸς δικαίαν ὁμολογίαν · υἱός μού ἐστι , πάλιν ἔροιτο · υἱός σου κατὰ φύσιν ; καὶ ναί τοῦ βασιλέως εἰπόντος αὖθις ἐπάξει ὁ ἐρωτῶν · τί οὐν αὐτὸν ἐποίησας ; πάντως ἂν ἐρεῖ · βασιλέα αὐτὸν ἐποίησα . ἀρα τὴν ἀξίαν εἰπὼν τὴν γηνσιότητα ἠρνήσατο ;
Lemmas: ἵνα δέ καί παράδειγμα περισσός χράω · ἐρωτάω τις βασιλεύς περί ὁ ἴδιος υἱός καί λέγω αὐτός τολμάω · τίς οὗτος εἰμί ; 5 ἀκούω δέ παρά ὁ πατήρ Δίκαιος ὁμολογία · υἱός ἐγώ εἰμί , πάλιν ἔρομαι · υἱός σύ κατά φύσις ; καί ναί ὁ βασιλεύς εἶπον αὖθις ἐπάγω ὁ ἐρωτάω · τίς ὀν αὐτός ποιέω ; πάντως εἄν εἴρω · βασιλεύς αὐτός ποιέω . ἀρά ὁ ἄξιος εἶπον ὁ γηνσιοτηταω ἀρνέομαι ;
epiphanius.ancoratus 41.8
ἐὰν τὸ δεύτερον εἴπῃ , τὸ ἀρχαῖον ἠφάνισεν ; οὐδαμῶς . οὕτως γοῦν καὶ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἐγέννησε τὸν υἱὸν ἀνάρχως καὶ ἐν σαρκὶ πεπλήρωται τό ἐποίησεν αὐτὸν ἀρχιερέα « .
Lemmas: ἐάν ὁ δύο εἶπον , ὁ ἀρχαῖος ἀφανίζω ; οὐδαμῶς . οὕτως γοῦν καί ὁ θεός καί πατήρ γεννάω ὁ υἱός ἄναρχος καί ἐν σάρξ πληρόω ὁ ποιέω αὐτός ἀρχιερεύς « .
epiphanius.ancoratus 42.1
42 . Ἀλλά , φασί , γέγραπται κύριος ἔκτισέ με ἀρχην ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ‘ . καὶ πρῶτα μὲν ἀγνοοῦσιν οἱ κενόδοξοι τὸ ὄνομα τῆς βίβλου . ἡ γὰρ βίβλος παροιμίαι καλεῖται Σολομῶντος . πᾶν δὲ τὸ παροιμιαζόμενον οὐ ταυτόν ἐστι τῇ τοῦ λόγου δυνάμει .
Lemmas: 42 . ἀλλά , φημί , γράφω κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχη ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός . καί πρῶτος μέν ἀγνοέω ὁ κενόδοξος ὁ ὄνομα ὁ Βίβλος . ὁ γάρ βίβλος παροιμία καλέω Σολομών . πᾶς δέ ὁ παροιμιάζω οὖον αὐτός εἰμί ὁ ὁ λόγος δύναμις .
epiphanius.ancoratus 42.2
ἰδοὺ γὰρ ἐν παραβολαῖς ἐλάλησεν ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁρῶμεν τὰς παραβολὰς οὐχ οὕτως ἐχούσας πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ἡμῶν .
Lemmas: ἰδού γάρ ἐν παραβολή λαλέω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καί ὁράω ὁ παραβολή οὐ οὕτως ἔχω πρός ὁ ὑπόθεσις ἐγώ .
epiphanius.ancoratus 42.3
ὁμοία γάρ ἐστι « φησίν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως « · καὶ εἰ κατὰ τὸν ἡμέτερον νοῦν θελήσομεν διανοήσασθαι τὸ ἀπὸ μέρους , δῆλον ὅτι βασιλεία οὐρανῶν εὐρυχωρίας ἐστὶ τόπος .
Lemmas: ὅμοιος γάρ εἰμί « φημί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός κόκκος σίναπι « · καί εἰμί κατά ὁ ἡμέτερος νόος ἐθέλω διανοέομαι ὁ ἀπό μέρος , δῆλος ὅτι βασίλειος οὐρανός εὐρυχωρία εἰμί τόπος .
epiphanius.ancoratus 42.4
εἰ ἄρα δεῖ λέγειν τόπον , ἐν ᾑπερ βασιλείᾳ ἐστὶ βασιλεὺς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ καὶ ὁ θεὸς Λόγος καὶ υἱὸς τοῦ θεοῦ καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα τοῦ θεοῦ , ἄγγελοί τε καὶ ἀρχάγγελοι , στρατιαὶ πνευματικαί , Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντες δίκαιοι , ποῦ τοίνυν τὰ τοσαῦτα ἐν κόκκῳ σινάπεως χωρηθήσεται ; τὸ δὲ τροπικὸν τοῦ λόγου αἰνιγματωδῶς λέγεται . ἄρα οὐ ταυτόν ἐστι τὸ παροιμιαζόμενον .
Lemmas: εἰμί ἄρα δεῖ λέγω τόπος , ἐν ὅσπερ βασίλεια εἰμί βασιλεύς ὁ θεός καί πατήρ καί ὁ θεός Λόγος καί υἱός ὁ θεός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ θεός , ἄγγελος τε καί ἀρχάγγελος , στρατιά πνευματικός , Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ καί πᾶς Δίκαιος , ποῦ τοίνυν ὁ τοσοῦτος ἐν κόκκος σίναπι χωρέω ; ὁ δέ τροπικός ὁ λόγος αἰνιγματωδῶς λέγω . ἄρα οὖον αὐτός εἰμί ὁ παροιμιάζω .
epiphanius.ancoratus 42.5
ἀλλὰ καὶ γυναικὶ ἐχούσῃ δέκα δραχμὰς καὶ ἀπολεσάσῃ μίαν καὶ λύχνον ἁφάσῃ καὶ εὑρούσῃ αὐτήν , ἀλλὰ καὶ σαγήνῃ βληθείσῃ ἐν τῇ θαλάσσῃ , ἀλλὰ καὶ σπόρῳ σπειρομένῶ ἐπὶ ἐπῖ τῆς * . ταῦτα δὲ πάντα αἰνιγματωδῶς ⟨ λέγεται ⟩ , οὐ ταυτὸν δέ ἐστι τῇ δυνάμει .
Lemmas: ἀλλά καί γυνή ἔχω δέκα δραχμή καί ἀπόλλυμι εἷς καί λύχνος ἅπτω καί εὑρίσκω αὐτός , ἀλλά καί σαγήνη βάλλω ἐν ὁ θάλασσα , ἀλλά καί σπόρος σπείρω ἐπί ἐπί ὁ * . οὗτος δέ πᾶς αἰνιγματωδῶς ⟨ λέγω ⟩ , οὖον τατός δέ εἰμί ὁ δύναμις .
epiphanius.ancoratus 42.6
καὶ οὐκ οἴδαμεν ὄντως τὸν παροι - μιαστὴν Σολομῶντα , εἰ περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ εἴρηκε τοῦτον τὸν λόγον . ἔστι γὰρ σοφία καὶ σοφία .
Lemmas: καί οὐ οἶδα εἰμί ὁ πάρος - μιαστη Σολομών , εἰμί περί ὁ υἱός ὁ θεός εἴρω οὗτος ὁ λόγος . εἰμί γάρ σοφία καί σοφία .
epiphanius.ancoratus 42.7
οἶδεν οὖν ὁ ἀπόστολος λέγειν » οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τοῦ θεοῦ τὸν θεόν « καί » ἐμώρανεν ὁ θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου « καὶ πάλιν λέγει » οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ , ἀλλ’ ἐν δυνάμει θεοῦς « , καὶ οἶδε Σολομὼν καλεῖν σοφίαν λέγων » ἠράσθην τοῦ κάλλους αὐτῆς καὶ νύμφην ἠγαγόμην ἐμαυτῷ‘ , καὶ Ἰὼβ οἶδε σοφίαν καί φησιν » ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη ; ποῖος δὲ τόπος ἐστὶ τῆς φρονησεως ; « καί σοφία τοῦ πένητός έστιν ἐξουδεινωμένη « καί » αὐτὸς τῆς σοφίας ἐστὶ διορθωτής‘ καί σοφία πατρὸς ὁ μονογενης « .
Lemmas: οἶδα οὖν ὁ ἀπόστολος λέγω » οὐ γιγνώσκω ὁ κόσμος διά ὁ σοφία ὁ θεός ὁ θεός « καί » μωραίνω ὁ θεός ὁ σοφία ὁ κόσμος « καί πάλιν λέγω » οὐ ἐν σοφία σαρκικός , ἀλλά ἐν δύναμις θεός « , καί οἶδα Σολομών καλέω σοφία λέγω » ἔραμαι ὁ κάλλος αὐτός καί νύμφη ἄγω ἐμαυτός , καί Ἰώβ οἶδα σοφία καί φημί » ὁ δέ σοφία πόθεν εὑρίσκω ; ποῖος δέ τόπος εἰμί ὁ φρόνησις ; « καί σοφία ὁ πένης εἰμί εξουδειναω « καί » αὐτός ὁ σοφία εἰμί διορθωτής καί σοφία πατήρ ὁ μονογενής « .
epiphanius.ancoratus 43.1
43 . Τί οὖν λέγομεν ; εἰ σοφία πατήρ ἐστι καὶ ὁ υἱὸς δὲ κατὰ τὸν ἐκείνων νοῦν οὐ προῆλθεν ἐξ αὐτοῦ , Λόγος καὶ θεὸς ὤν καὶ σοφία ὤν , ἄρα ὁ πατὴρ λείπεται σοφίας ἐν ἑαυτῷ .
Lemmas: 43 . τις οὖν λέγω ; εἰμί σοφία πατήρ εἰμί καί ὁ υἱός δέ κατά ὁ ἐκεῖνος νόος οὖον προέρχομαι ἐκ αὐτός , Λόγος καί θεός εἰμί καί σοφία εἰμί , ἄρα ὁ πατήρ λείπω σοφία ἐν ἑαυτοῦ .
epiphanius.ancoratus 43.2
πῶς οὐν » θεῷ μόνῳ σοφῷ ἀοράτῳ « * καὶ ταῦτα πάντα ἐστὶν ἀκατάληπτα καὶ ἄπειρα ἀνθρώποις ; ἔδωκεν ὁ θεὸς σοφίαν τῷ Σολομῶντι καὶ ἐνέπλησε σοφίας τὸν Βεσελεὴλ καί » σοφοὶ ἄνθρωποι κρύπτουσιν αἰσχύνην .
Lemmas: πῶς ὀν » θεός μόνος σοφός ἀόρατος « * καί οὗτος πᾶς εἰμί ἀκατάληπτος καί ἤπειρος ἄνθρωπος ; δίδωμι ὁ θεός σοφία ὁ Σολομών καί ἐμπίμπλημι σοφία ὁ Βεσελεήλ καί » σοφός ἄνθρωπος κρύπτω αἰσχύνη .
epiphanius.ancoratus 43.3
καὶ περὶ σοφίας πολλὰ ἔστι λέγειν . ἐκείνη δὲ ἡ σοφία τοῦ πατρὸς μονοειδής ἐστι , μὴ ἔχουσα ἀντιπαράθεσιν ἄλλην .
Lemmas: καί περί σοφία πολύς εἰμί λέγω . ἐκεῖνος δέ ὁ σοφία ὁ πατήρ μονοειδής εἰμί , μή ἔχω ἀντιπαράθεσις ἄλλος .
epiphanius.ancoratus 43.4
ὅμως δὲ εἰ καὶ περὶ αὐτῆς ἦν ὁ λόγος ᾀδόμενος , οὔτε συντίθεμαι οὔτε ἀποτάσσομαι , θεῷ δὲ συγχωρῶ τὸ εἰδέναι · βεβιασμένως Τε ὁρῶ ἀντιπαράθετα τὰ λεγόμενα . » ἔκτισε , γάρ φησιν » ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέ με · πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με « .
Lemmas: ὅμως δέ εἰμί καί περί αὐτός εἰμί ὁ λόγος ἀείδω , οὔτε συντίθημι οὔτε αποτάσσω , θεός δέ συγχωρέω ὁ οἶδα · βεβιασμένος τε ὁράω ἀντιπαράθετος ὁ λέγω . » κτίζω , γάρ φημί » ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός , πρό ὁ αἰών θεμελιόω ἐγώ · πρό δέ πᾶς βουνός γεννάω ἐγώ « .
epiphanius.ancoratus 43.5
πῶς οὖν τὸ γεννώμενον θεμελιοῦται ; πῶς δὲ τὸ κτιζόμενον γεννᾶται ; εἰ γὰρ κτιστόν , οὐ γεννητὸν ὄντως .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ γεννάω θεμελιόω ; πῶς δέ ὁ κτίζω γεννάω ; εἰμί γάρ κτιστός , οὖον γεννητός εἰμί .
epiphanius.ancoratus 43.6
ἡμεῖς γὰρ ἃ γεννῶμεν οὐ κτίζομεν καὶ ἃ κτίζομεν οὐ γεννῶμεν · ἐσμὲν γὰρ κτιστοὶ καὶ τὰ ὑφ' ἡμῶν γεννώμενα κτιστά . ἐν θεῷ δὲ τῷ άκτίστῳ τὸ γέννημα οὐ κτιστόν .
Lemmas: ἐγώ γάρ ὁ γεννάω οὖον κτίζω καί ὁ κτίζω οὖον γεννάω · εἰμί γάρ χτιστός καί ὁ ὑπό ἐγώ γεννάω κτίστης . ἐν θεός δέ ὁ ἄκτιστος ὁ γέννημα οὖον κτιστός .
epiphanius.ancoratus 43.7
εἰ γὰρ ἐγέννησεν , οὐκ ἔκτισεν · εἰ δὲ μετὰ τὸ κτίσαι πάλιν γεγέννηκε , πῶς ἄρα τὸ πρῶτον κατισθὲν ὕστερον γεννᾶται ;
Lemmas: εἰμί γάρ γεννάω , οὐ κτίζω · εἰμί δέ μετά ὁ κτίζω πάλιν γεννάω , πῶς ἄρα ὁ πρῶτος καθίζω ὕστερος γεννάω ;
epiphanius.ancoratus 43.8
εἰ τοίνυν περὶ αὐτοῦ ἐστι τὰ λεγόμενα , εἰς τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν πληροῦται . καὶ διὰ τοῦτο τὰ ἐγγύτερα πρῶτον λέγει καὶ τὰ ἀρχαιότερα υστερον διηγεῖται .
Lemmas: εἰμί τοίνυν περί αὐτός εἰμί ὁ λέγω , εἰς ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία πληρόω . καί διά οὗτος ὁ ἐγγύτερος πρῶτος λέγω καί ὁ ἀρχαῖος ὕστερος διηγέομαι .
epiphanius.ancoratus 43.9
τεῖσαι γὰρ ἀνθρώπους τοὺς ἐγγυτάτω βουλόμενος ἀπὸ σαρκὸς ἄρχεται ἀρχὴ γὰρ οδῶν τῆς δικαιοσύνης τοῦ εὐαγγελίου ὅτι σὰρξ ἡμῖν ὁ Λόγος ἐν Μαρίᾳ ἐγένετο ψυχή τε ἐν τῇ αὐτῆς σαρκὶ τεθεμελίωται ) , ἵνα τὰ ἀνώτερα ὕστερα δείξῃ .
Lemmas: τίνω γάρ ἄνθρωπος ὁ ἐγγύς βούλομαι ἀπό σάρξ ἄρχω ἀρχή γάρ ὀδούς ὁ δικαιοσύνη ὁ εὐαγγέλιον ὅτι σάρξ ἐγώ ὁ Λόγος ἐν Μαρία γίγνομαι ψυχή τε ἐν ὁ αὐτός σάρξ θεμελιόω ) , ἵνα ὁ ἀνώτερος ὕστερος δείκνυμι .
epiphanius.ancoratus 43.10
λέγομεν δὲ ἐκ κόλπων πατρῴων ἀπὸ τῶν οὐρανῶν γενέσθαι ἐπὶ τὴν γῆν , ἐπεὶ ἠλθεν ἡμῖν ὕστερον τὴν πᾶσαν οἰκονομίαν τελέσας . οὐκ ἄρα τοίνυν κτιστὸς ὁ Λόγος μὴ γένοιτο ) καὶ οὐδὲν ἡμῖν σκολιὸν ἐνεγέννησεν ἡ θεία γραφὴ εἰς οὐδὲν το παραπαν .
Lemmas: λέγω δέ ἐκ κόλπος πατρῷος ἀπό ὁ οὐρανός γίγνομαι ἐπί ὁ γῆ , ἐπεί ἔρχομαι ἐγώ ὕστερος ὁ πᾶς οἰκονομία τελέω . οὐ ἄρα τοίνυν Κτιστὸς ὁ Λόγος μή γίγνομαι ) καί οὐδείς ἐγώ σκολιός ἐγγεννάω ὁ θεῖος γραφή εἰς οὐδείς ὁ παράπαν .
epiphanius.ancoratus 44.1
44 . Ἀλλὰ καὶ φύσει καὶ παρὰ τοῖς ἑρμηνευταῖς οὐχ οὕτως ἐκδέδοται ἡ λέξις . Ἀκύλας μὲν γάρ φησι κύριος ἐκτήσατό με « , ἐπειδήπερ ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ λέγει » ἀδωναὶ κανανί · ὅπερ τοῦτο ἑρμηνεύεται ὅπερ εἰρήκαμεν . καὶ ἡμεῖς δὲ κατὰ τὴν συνήθειαν λέγομεν περὶ τῶν γεννωμένων » ἐκτήσατο τέκνα « .
Lemmas: 44 . ἀλλά καί φύσις καί παρά ὁ ἑρμηνευτής οὐ οὕτως ἐκδίδωμι ὁ λέξις . Ἀκύλας μέν γάρ φημί κύριος κτάομαι ἐγώ « , ἐπεί ἐν ὁ ἑβραικός λέγω » Ἀδωναΐ Κανάνι · ὅσπερ οὗτος ἑρμηνεύω ὅσπερ εἴρω . καί ἐγώ δέ κατά ὁ συνήθεια λέγω περί ὁ γεννάω » κτάομαι τέκνον « .
epiphanius.ancoratus 44.2
ἀλλ’ οὐδὲ οὕτω τὴν δύναμιν τῆς ἑρμηνείας ἐσφράγισε . τὸ γὰρ ἀδωναῒ κανανὶ καὶ οὑτω δύναται ἑρμηνεύεσθαι κύριος ἐνόσσευσέ με « . καὶ διὰ τοῦτο ὁ Πέτρος σαφῶς διαγορεύει λέγων τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὂν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε « . οὐκ εἶπε τὸν ἄνωθεν θεὸν Λόγον , ἀλλὰ τοῦτον τὸν Ἰησοῦν‘ ⟩ τὴν σάρκα τὴν σὺν τῷ ἄνωθεν Λόγῳ ἐν γαστρὶ Μαρίας συνειλημμένην , τοῦτον δὲ λεγομένην διὰ τὸν ἀπὸ Μαρίας κυριακὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ οὗτος ὁ δύναμις ὁ ἑρμηνεία σφραγίζω . ὁ γάρ ἀδωνᾶς Κανάνι καί οὗτος δύναμαι ἑρμηνεύω κύριος νοσσεύω ἐγώ « . καί διά οὗτος ὁ Πέτρος σαφῶς διαγορεύω λέγω οὗτος ὁ Ἰησοῦς , εἰμί σύ σταυρόω « . οὐ εἶπον ὁ ἄνωθεν θεός Λόγος , ἀλλά οὗτος ὁ Ἰησοῦς ⟩ ὁ σάρξ ὁ σύν ὁ ἄνωθεν Λόγος ἐν γαστήρ Μαρία συλλαμβάνω , οὗτος δέ λέγω διά ὁ ἀπό Μαρία κυριακός ἄνθρωπος .
epiphanius.ancoratus 44.3
ἐν τούτῳ γὰρ καὶ τὸ † ἀποκτιζόμενον πληροῦται , ὥς φησι Πέτρος » θανατωθεὶς σαρκί , ζωοποιηθεὶς δὲ πενύματι « καὶ πάλιν Χριστοῦ οὖν ὑπὲρ ἡμῶν παθόντος σαρκί « καὶ πάλιν » ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα « , ὥς φησι Παῦλος .
Lemmas: ἐν οὗτος γάρ καί ὁ † αποκτιζω πληρόω , ὅς φημί Πέτρος » θανατόω σάρξ , ζωοποιέω δέ πενύματι « καί πάλιν Χριστός οὖν ὑπέρ ἐγώ πάθος σάρξ « καί πάλιν » ἐκ ὅς ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ « , ὅς φημί Παῦλος .
epiphanius.ancoratus 44.4
καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἔλεγεν ἐν τῷ εὐαγγελίῶ νῦν δέ με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ἄνθρωπον , ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα , ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός‘ , ἵνα δείξῃ τὸ πάθος ἀπὸ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ⟩ κατωτέρω , αὐτὸν δὲ εἶναι ωυσικὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς ἀπὸ τῶν ἄνωθεν .
Lemmas: καί αὐτός ὁ σωτήρ λέγω ἐν ὁ εὐαγγελίζω νῦν δέ ἐγώ ζητέω ἀποκτείνω ἄνθρωπος , ὅς ὁ ἀλήθεια σύ λαλέω , ὅς ἀκούω παρά ὁ πάτρος , ἵνα δείκνυμι ὁ πάθος ἀπό ὁ ἀνθρωπότης καί ⟩ κατωτέρω , αὐτός δέ εἰμί οὐσικός υἱός ὁ πατήρ ἀπό ὁ ἄνωθεν .
epiphanius.ancoratus 44.5
συνᾴδει δὲ καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ Παῦλος ὁ ἅγιος ἀπόστολος φάσκων » εἷς θεός , εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χρωτός (( , » ὃς οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκένωσε , μορφὴν δούλου λαβών « .
Lemmas: συνᾴδω δέ καί οὗτος ὁ λόγος Παῦλος ὁ ἅγιος ἀπόστολος φάσκω » εἷς θεός , εἷς καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Ἰησοῦς χρώς (( , » ὅς οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω « .
epiphanius.ancoratus 44.6
ὁρᾷς ὡς ἄνθρωπον αὐτὸν ἀπεφήνατο , ἀλλ' οὐ ψιλόν . τὸ γάρ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων « , ἐπειδὴ τοῖς ἑκατέροις μεσιτεύει , πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ θεὸς ὣν φύσει γνήσιος γεγεννημένος , πρὸς δὲ τοὺς ἀνθρώπους ἄνθρωπος φυσικὸς γνήσιος ἐκ Μαρίας δίχα σπέρματος ἀνδρὸς γεγεννημένος . οὕτω γάρ ἐστι μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνρρώπων , θεὸς ὢν καὶ ἄνθρωπος γεγονώς , οὐ τραπεὶς τὴν φύσιν , ἀλλὰ κατὰ ἑκάτερα πρὸς τὰ ἀμφότερα μεσιτεύων .
Lemmas: ὁράω ὡς ἄνθρωπος αὐτός ἀποφαίνω , ἀλλά οὖον ψιλός . ὁ γάρ μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος « , ἐπεί ὁ ἑκάτερος μεσιτεύω , πρός ὁ πατήρ αὐτός θεός ἐάν φύσις γνήσιος γεννάω , πρός δέ ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος φυσικός γνήσιος ἐκ Μαρία δίχα σπέρμα ἀνήρ γεννάω . οὗτος γάρ εἰμί μεσίτης θεός καί ἀνρρώπων , θεός εἰμί καί ἄνθρωπος γίγνομαι , οὖον τρέπω ὁ φύσις , ἀλλά κατά ἑκάτερος πρός ὁ ἀμφότερος μεσιτεύω .
epiphanius.ancoratus 45.1
45 . Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀμαθάνοντές φασιν · ὁρᾷς ὅτι » οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ « . καὶ οὐδὲ τὴν κλῆσιν οἴδασιν οἱ φιλόνεικοι . οὐ γὰρ εἶπεν · οὐκ ἠθέλησε γενέσθαι ἴσος θεῷ δι' ἀρπαγμοῦ , ἀλλ » οὐχ ἁρπαγμὸν ἠγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ « , τὸ θεὸς εἶναι φύσει , ὅτι ἠν .
Lemmas: 45 . ἀλλά καί πάλιν ἀμαθαίνω φημί · ὁράω ὅτι » οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός « . καί οὐδέ ὁ κλῆσις οἶδα ὁ φιλόνεικος . οὖον γάρ εἶπον · οὐ ἐθέλω γίγνομαι ἴσος θεός διά ἁρπαγμός , ἀλλ' » οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός « , ὁ θεός εἰμί φύσις , ὅτι ἐάν .
epiphanius.ancoratus 45.2
εἰ μὴ γὰρ ἠν , πῶς μορφὴν δούλου ἔλαβε ; καὶ ⟨ γὰρ τὸ πρόσφατον ἐσήμαινε καὶ ἐκ τούτου τὴν ὑπερβολὴν * θαυμάζων ἐδείκνυε , ὅτι καίπερ ὢν ἴσος θεῷ ἑαυτὸν ἐκένωσε , μορφὴν δούλου λαβών , οὐχ ἴνα τὸ ἐλεύθερον δουλώσῃ , ἀλλ’ ⟨ ἵνα ⟩ ἐν ἧ μορφῇ ἕλαβε ὑπακούοντας δούλους ἐλευθερώσῃ .
Lemmas: εἰμί μή γάρ ἐάν , πῶς μορφή δοῦλος λαμβάνω ; καί ⟨ γάρ ὁ πρόσφατος σημαίνω καί ἐκ οὗτος ὁ ὑπερβολή * θαυμάζω δείκνυμι , ὅτι καίπερ εἰμί ἴσος θεός ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , οὐ ἵνα ὁ ἐλεύθερος δουλόω , ἀλλά ⟨ ἵνα ⟩ ἐν ἧ μορφή λαμβάνω ὑπακούω δοῦλος ἐλευθερόω .