ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epiphanius.ancoratus 93.6
σαρκὶ πέπονθεν ὁ Χριστός , ἐν αὐτῷ φημι τῷ κυριακῷ ἀνθρώπῳ , ὃν ⟨ εἰς ἑαυτὸν ⟩ ἀνεπλάσατο ἐλθὼν ἀπ᾿ οὐρανῶν αὐτὸς ό ἅγιος Λόγος · ὥς φησιν ὁ ἅγιος Πέτρος » θανατωθεὶς σαρκί , ζωοποιηθεὶς δὲ πνεύματι « καὶ πάλιν Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί , καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπίσασθε « .
Lemmas: σάρξ πάσχω ὁ Χριστός , ἐν αὐτός φημί ὁ κυριακός ἄνθρωπος , ὅς ⟨ εἰς ἑαυτοῦ ⟩ ἀναπλάσσω ἔρχομαι ἀπό οὐρανός αὐτός ὅς ἅγιος Λόγος · ὅς φημί ὁ ἅγιος Πέτρος » θανατόω σάρξ , ζωοποιέω δέ πνεῦμα « καί πάλιν Χριστός οὖν πάθος ὑπέρ ἐγώ σάρξ , καί σύ ὁ αὐτός ἔννοια ὁράω « .
epiphanius.ancoratus 93.7
καθὼς τὸ αἶμα ἐν ἱματίῳ λογίζεται τῷ φοροῦντι , ἐλογίσθη αὐτῷ τὸ πάθος τῆς σαρκὸς εἰς θεότητα , μηδὲν αὐτῆς παθούσης , ἵνα μὴ εἰς ἄνθρωπον ἔχῃ ὁ κόσμος τὴν ἐλπίδα , ἀλλ᾿ ἐν τῷ κυριακῷ ἀνθρώπῳ ,
Lemmas: καθώς ὁ αἷμα ἐν ἱμάτιον λογίζομαι ὁ φορός , λογίζομαι αὐτός ὁ πάθος ὁ σάρξ εἰς θεότης , μηδείς αὐτός πάθος , ἵνα μή εἰς ἄνθρωπος ἔχω ὁ κόσμος ὁ ἐλπίς , ἀλλά ἐν ὁ κυριακός ἄνθρωπος ,
epiphanius.ancoratus 93.8
τῆς θεότητος ἀναδεχομένης λογισθῆναι εἰς αὐτὴν τὸ πάθος , ἵνα γένηται ὑπὲρ κόσμου ἡ ἀπὸ θεότητος ἀπαθοῦς σωτηρία , ἵνα τὸ ἐν σαρκὶ γενόμενον πάθος εἰς τὴν θεότητα λογισθῇ , καίτοι γε μηδὲν παθούσης αὐτῆς , ἵνα πληρωθῇ ἡ λέγουσα γραφή » εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν « καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ὁ θεότης ἀναδέχομαι λογίζομαι εἰς αὐτός ὁ πάθος , ἵνα γίγνομαι ὑπέρ κόσμος ὁ ἀπό θεότης ἀπαθής σωτηρία , ἵνα ὁ ἐν σάρξ γίγνομαι πάθος εἰς ὁ θεότης λογίζομαι , καίτοι γε μηδείς πάθος αὐτός , ἵνα πληρόω ὁ λέγω γραφεύς » εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω « καί ὁ ἑξῆς .
epiphanius.ancoratus 94.1
94 . Ἐσταυρώθη οὖν , ἐσταυρώθη ὁ κύριος καὶ προσκυνοῦμεν τὸν ἐσταυρωμένον , τὸν ταφέντα καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ καὶ εἰς οὐρανοὺς ἀνελθόντα . » ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως θεοῦ « κατὰ τὸ γεγραμμένον ·
Lemmas: 94 . σταυρόω οὖν , σταυρόω ὁ κύριος καί προσκυνέω ὁ σταυρόω , ὁ θάπτω καί ἀνίστημι ὁ τρίτος ἡμέρα καί εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι . » εἰμί βάθος πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις θεός « κατά ὁ γράφω ·
epiphanius.ancoratus 94.2
» ἐν μέρους γὰρ γινώσκομεν καὶ ἐν μέρους προφητεύομεν « , ὡς ῥανίδα ἀπὸ πελάγους ἀρυόμενοι τῆς τοῦ θεοῦ γνώσεως καὶ καταλαμβάνοντες τῆς τοιαύτης οἰκονομίας ὑπόδειγμα , τῆς , ἡμῶν ἐλπίδος τὴν χάριν εὐδοκίᾳ πατρὸς θελήσει υἱοῦ σὺν θελήσει ἁγίου πνεύματος , * τῆς αὐτῆς θεοῦ οἰκονομίας .
Lemmas: » ἐν μέρος γάρ γιγνώσκω καί ἐν μέρος προφητεύω « , ὡς ῥανίς ἀπό πέλαγος ἀρύω ὁ ὁ θεός γνῶσις καί καταλαμβάνω ὁ τοιοῦτος οἰκονομία ὑπόδειγμα , ὁ , ἐγώ ἐλπίς ὁ χάρις εὐδοκία πατήρ ἐθέλω υἱός σύν ἐθέλω ἅγιος πνεῦμα , * ὁ αὐτός θεός οἰκονομία .
epiphanius.ancoratus 94.3
εἶχον δὲ πᾶσαι αἱ γραφαὶ σποράδην τὸ κήρυγμα τῆς ἀναστάσεως , ἐτηρεῖτο δὲ τὸ τέλειον τῇ αὐτοῦ τοῦ ἐνυποστάτου Λόγου παρουσίᾳ .
Lemmas: ἔχω δέ πᾶς ὁ γραφή σποράδην ὁ κήρυγμα ὁ ἀνάστασις , τηρέω δέ ὁ τέλειος ὁ αὐτός ὁ ενυπόστατος Λόγος παρουσία .
epiphanius.ancoratus 94.4
» πλήρωμα γὰρ νόμου Χριστός « κατὰ τὸ γεγραμμένον . ποῦ γὰρ οὐκ ἔλεγε τὸ θεῖον γράμμα περὶ ἀναστάσεως ; πρῶτον τὸ τοῦ Ἄβελ αἷμα κηρύττει · μετὰ γὰρ τὸ ἀποθανεῖν » ἔτι λαλεῖ « , ⟨ ὥς ⟩ φησιν ἡ γραφή . » Ἐνὼχ μετετέθη καὶ οὐχ ηὑρίσκετο καὶ οὐκ εἶδε θάνατον · εὐηρέστησε γὰρ τῷ θεῷ « . Νῶε κιβωτὸν κατεσκεύασεν ἐν θεοῦ προστάγματος , ἑαυτῷ παλιγγενεσίαν τῷ οἰκείῳ ἐργαζόμενος οἴκῳ .
Lemmas: » πλήρωμα γάρ νόμος Χριστός « κατά ὁ γράφω . ποῦ γάρ οὐ λέγω ὁ θέω γράμμα περί ἀνάστασις ; πρῶτος ὁ ὁ Ἄβελ αἷμα κηρύσσω · μετά γάρ ὁ ἀποθνῄσκω » ἔτι λαλέω « , ⟨ ὅς ⟩ φημί ὁ γραφεύς . » Ἐνώχ μετατίθημι καί οὐ εὑρίσκω καί οὐ ὁράω θάνατος · εὐαρεστέω γάρ ὁ θεός « . Νῶε κιβωτός κατασκευάζω ἐν θεός πρόσταγμα , ἑαυτοῦ παλιγγενεσία ὁ οἰκεῖος ἐργάζομαι οἶκος .
epiphanius.ancoratus 94.5
Ἀβραὰμ γηραλέος λαμβάνει παῖδα » νενεκρωμένου ἤδη τοῦ σώματος « καὶ ἐκ νεκρῶν ὁ θεὸς τὴν ἐλπίδα κεχάρισται , νεκρωθείσης μάλιστα » τῆς μήτρας Σάρρας · « καὶ τὸ » πεπαλαιωμένον καὶ ἐγγὺς ἀφανισμοῦ γεγονός « , τῆς κατ᾿ ἐθισμὸν γυναικὸς ἀκολουθίας ἡ ξηρανθεῖσα πηγή , αὖθις δύναμιν λαμβάνει εἰς καταβολὴν σπέρματος καὶ ἡ γηραλέα ⟨ ὡς ⟩ νεωτέρα κυΐσκει .
Lemmas: Ἀβραάμ γηραιός λαμβάνω παῖς » νεκρόω ἤδη ὁ σῶμα « καί ἐκ νεκρός ὁ θεός ὁ ἐλπίς χαρίζομαι , νεκρόω μάλιστα » ὁ μήτρα Σάρα · « καί ὁ » παλαιόω καί ἐγγύς ἀφανισμός γίγνομαι « , ὁ κατά ἐθισμός γυνή ἀκολουθία ὁ ξηραίνω πηγή , αὖθις δύναμις λαμβάνω εἰς καταβολή σπέρμα καί ὁ γηραλέος ⟨ ὡς ⟩ νέος κυίσκω .
epiphanius.ancoratus 94.6
καὶ Ἰσαὰκ ἀπὸ θανάτου ζῶν τῷ πατρὶ παρεδόθη · ὁ γὰρ θεὸς ἐκ νεκρῶν τῷ πατρὶ τὸν παῖδα παραδιδοὺς ζῶντα ἀναστάσεως ἐλπίδα ἐκήρυττεν .
Lemmas: καί Ἰσαάκ ἀπό θάνατος ζῶ ὁ πατήρ παραδίδωμι · ὁ γάρ θεός ἐκ νεκρός ὁ πατήρ ὁ παῖς παραδίδωμι ζῶ ἀνάστασις ἐλπίς κηρύσσω .
epiphanius.ancoratus 94.7
Ἰακὼβ δείκνυσι τὴν πραγματείαν , μὴ ἐν δευτέρῳ τιθέμενος τὴν τῶν όστέων ἑλπίδα · ἐπεμελεῖτο γὰρ τῶν τοιούτων οὐχ ὡς άπολλυμένων , άλλ΄ ὡς μελλόντων αύθις ἀναβιοῦν καὶ ἐνετέλλετο άνακομισθῆναι ἐκ τῆς τῶν Αἰγυπτίων χώρας οὐ παρέργως .
Lemmas: Ἰακώβ δείκνυμι ὁ πραγματεία , μή ἐν δύο τίθημι ὁ ὁ ὀστέον ἐλπίς · ἐπιμελέομαι γάρ ὁ τοιοῦτος οὐ ὡς απολύω , ὅλος ὡς μέλλω αὖθις ἀναβιόω καί ἐντέλλω ἀνακομίζω ἐκ ὁ ὁ Αἰγύπτιος χώρα οὖον πάρεργον .
epiphanius.ancoratus 94.8
καὶ ὁ Ἰωσὴφ τοῦτο ἐσήμανε » συνανοίσετέ μου τὰ ὀστᾶ « φάσκων · ἐπισκοπῇ γὰρ ἐπισκέψεται ὑμᾶς ὁ κύριος .. εἰ μὴ ἐλπὶς ἦν ἀναστάσεως , τίς ὀστέων ἡ ἐπιμέλεια ⟨ ἐν τῷ ⟩ περὶ τῶν φθειρομένων ὀστέων ἐντέλλεσθαι τοὺς δικαίους ;
Lemmas: καί ὁ Ἰωσήφ οὗτος σημαίνω » συναναφέρω ἐγώ ὁ ὀστέον « φάσκω · ἐπισκοπέω γάρ ἐπισκοπέω σύ ὁ κύριος .. εἰμί μή Ἐλπὶς εἰμί ἀνάστασις , τίς ὀστέον ὁ ἐπιμέλεια ⟨ ἐν ὁ ⟩ περί ὁ φθείρω ὀστέον ἐντέλλω ὁ Δίκαιος ;
epiphanius.ancoratus 94.9
πρώτη φωνὴ τῷ Μωυσῇ ἡ τοῦ θεοῦ μαρτυρία · » ἐγὼ ὁ θεὸς Αβραὰμ καὶ ό θεὸς Ισαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ιακώβ « , τῶν ἐν κόσμῳ μὲν κοιμωμένων παρ΄ ἐμοὶ δὲ ζώντων . ἕν πνεῦμα κοὶ τὸ αὐτὸ τὸ λαλῆσαν ἐν νόμῳ καὶ ἐν εύαγγελίῳ διδάσκον . τοῦτο γὰρ καὶ Σαδδουκαίοις ὁ σωτὴρ ἐσήμαινεν ὁ λαλῶν ἐν τοῖς προφήταις ⟨ ἰδοὺ ⟩
Lemmas: πρῶτος φωνή ὁ Μωυσῆς ὁ ὁ θεός μαρτυρία · » ἐγώ ὁ θεός Ἀβραάμ καί ὅς θεός Ἰσαάκ καί ὁ θεός Ιακώβ « , ὁ ἐν κόσμος μέν κοιμάω παρ΄ ἐγώ δέ ζῶ . εἷς πνεῦμα κοί ὁ αὐτός ὁ λαλέω ἐν νόμος καί ἐν εὐαγγελίζω διδάσκω . οὗτος γάρ καί Σαδδουκαῖος ὁ σωτήρ σημαίνω ὁ λαλέω ἐν ὁ προφήτης ⟨ ἰδού ⟩
epiphanius.ancoratus 95.1
95 . ‘Yποδείξῃ ⟨ καὶ ⟩ ή ῥάβδος τοῦ Ααρὼν ξηρὰ οὐσα ⟨ διὰ ⟩ πολλῶν τάχα ἐτῶν καὶ ἐν σκηνῇ ἀφ᾿ ἑσπέρας καὶ ἄχρι τῆς ἕω καταλειφθεῖσα . αύτοῖς γὰρ μετὰ καμάτων τὰ ζῶντα δένδρα διὰ διὰ δεκαδύο μηνῶν κατὰ περίοδον ἐνιαυτοῦ πληρουμένου καρποὺς γεννᾷ , ἡλίου τε θάλποντος ὺετῶν άρδευόντων δρόσων πεταννυουσῶν νυκτός τε καὶ ήμέρας τρεφουσῶν ,
Lemmas: 95 . ‘Yποδείξῃ ⟨ καί ⟩ ή ῥάβδος ὁ Ἀαρών ξηρός εἰμί ⟨ διά ⟩ πολύς τάχα ἔτος καί ἐν σκηνή ἀπό ἑσπέρα καί ἄχρι ὁ ἠώς καταλείπω . αὐτός γάρ μετά κάματος ὁ ζῶ δένδρον διά διά δεκαδύο μείς κατά περίοδος ἐνιαυτός πληρόω καρπός1 γεννάω , ἥλιος τε θάλπω ὕω ἀρδεύω δρόσος πετάννυμι νύξ τε καί ἡμέρα τρέφω ,
epiphanius.ancoratus 95.2
ὑπὸ μίαν ⟨ δὲ ⟩ νύκτα τὸ δυσχερὲς εὐχερὲς ὁ θεὸς εἰργάσατο . ἐβλάστησε γὰρ ἡ ξηρὰ ῥάβδος καὶ φύλλα ἐκβάλλει καὶ καρποὺς πεπείρους . τὰ ὅμοια γὰρ ὑπέδειξεν ό θεὸς τῆς μελλούσης ὑπ᾿ αὐτοῦ ἔσεσθαι ἀναστάσεως .
Lemmas: ὑπό εἷς ⟨ δέ ⟩ νύξ ὁ δυσχερής εὐχερής ὁ θεός ἐργάζομαι . βλαστάνω γάρ ὁ ξηρός ῥάβδος καί φύλλον ἐκβάλλω καί καρπός1 πέπειρος . ὁ ὅμοιος γάρ ὑποδείκνυμι ὅς θεός ὁ μέλλω ὑπό αὐτός εἰμί ἀνάστασις .
epiphanius.ancoratus 95.3
συλλαμβανομένων δὲ τῶν παίδων κατὰ τὸν σεμνὸν γάμον , ον ό κύριος ύπέδειξε , πρῶτον καταβάλλεται σπέρμα τῆς ἀκολουθίας , ὡς κατέδειξεν ὁ κύριος , κατὰ τὰς γεννητικὰς μήτρας · χρόνων δὲ ἀνακυλιομένων τὸ καταβληθὲν ἐν τῇ γαστρὶ τελεσ - φορεῖται διὰ χρόνου ἐνναμηνιαίου · φημὶ δὲ ὑπὸ ἐννέα μηνῶν τὸν άριθμὸν τελεσιουργεῖται τὸ κυϊσκόμενον καὶ γεννᾶται .
Lemmas: συλλαμβάνω δέ ὁ παῖς κατά ὁ σεμνός γάμος , εἰμί ὅς κύριος ὑποδείκνυμι , πρῶτος καταβάλλω σπέρμα ὁ ἀκολουθία , ὡς καταδείκνυμι ὁ κύριος , κατά ὁ γεννητικός μήτρα · χρόνος δέ ἀνακυλίω ὁ καταβάλλω ἐν ὁ γαστήρ Τέλες - φορέω διά χρόνος ἐνναμηνιαῖος · φημί δέ ὑπό ἐννέα μείς ὁ ἀριθμός τελεσιουργέω ὁ κυΐσκω καί γεννάω .
epiphanius.ancoratus 95.4
ἐν δὲ τῇ ἀναστάσει οὐχ οὕτως · ὑπὸ θῆξιν γὰρ τὸ ἔργον . σαλπίσει γάρ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι « . ὡς ἔδειξεν ὸ κύριος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου ὅτι τὰ κάρυα τὰ ἐν τοῖς ζῶσι δένδροις διὰ δεκαδύο μηνῶν ἐγκυμονούμενα έν τῷ ξηρῷ ξύλῳ πυκάζονται καὶ βλαστοὶ γίνονται καὶ ὑΠὸ μίαν νύκτα , οὐ .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἀνάστασις οὐ οὕτως · ὑπό θῆξις γάρ ὁ ἔργον . σαλπίζω γάρ , καί ὁ νεκρός ἐγείρω ἄφθαρτος « . ὡς δείκνυμι ο κύριος ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ὅτι ὁ κάρυον ὁ ἐν ὁ ζῶ δένδρον διά δεκαδύο μείς ἐγκυμονέω ἐν ὁ ξηρός ξύλον πυκάζω καί βλαστός γίγνομαι καί ὑπό εἷς νύξ , οὖον .
epiphanius.ancoratus 95.5
μόνον δὲ ἀλλ᾿ ὑπὸ θῆξιν μιᾶς ὥρας ἐτελεσιούργησε τὸ διὰ δεκαδύο μηνῶν ὡς εἴρηται γινόμενον · καὶ ὼσαύτως τὸ δι’ ἐννέα μηνῶν ἐν τῇ κοιλίᾳ γενόμενον βρέφος , ὃ διᾲ πολλοῦ τοῦ χρόνου συναχθὲν τελειοῦται , ἐν δὲ ] δὲ ] ἀναστάσει ὑπὸ θῆξιν πληρωθὲν ἀνίσταται .
Lemmas: μόνος δέ ἀλλά ὑπό θῆξις εἷς ὥρα τελεσιουργέω ὁ διά δεκαδύο μείς ὡς εἴρω γίγνομαι · καί ὡσαύτως ὁ διά ἐννέα μείς ἐν ὁ κοιλία γίγνομαι βρέφος , ὅς διά πολύς ὁ χρόνος συνάγω τελειόω , ἐν δέ ] δέ ] ἀνάστασις ὑπό θῆξις πληρόω ἀνίστημι .
epiphanius.ancoratus 96.1
96 . Πεισάτω τοὺς ἀπίστους ἡ δύναμις τοῦ κυρίου , ⟨ οὗ ⟩ οὐδεὶς » ἀνθίσταται τῷ βουλήματι ( ἀκουσατω Μωυσῆς καὶ ἐπιδεικνύτω . » τί ἐν τῇ χειρί σου ; « φησὶν ό κύριος · ό δὲ εἶπε » " ράβσος « ἡ δὲ ῥάβδος ξυλίνη ἡν αὕτη , ξηρὰ δὲ πάντως . καί φησι » ῥῖψον αὐτὴν ἐπὶ τῆς γῆς . καὶ ἔρριψε « τὴν ξηρὰν ῥάβδον .
Lemmas: 96 . πείθω ὁ ἄπιστος ὁ δύναμις ὁ κύριος , ⟨ ὅς ⟩ οὐδείς » ἀνθίστημι ὁ βούλημα ( ἀκούω Μωυσῆς καί ἐπιδείκνυμι . » τίς ἐν ὁ χείρ σύ ; « φημί ὅς κύριος · ὅς δέ εἶπον » " ράβσος « ὁ δέ ῥάβδος Ξυλίνη ἐάν οὗτος , ξηρός δέ πάντως . καί φημί » ῥίπτω αὐτός ἐπί ὁ γῆ . καί ῥίπτω « ὁ ξηρός ῥάβδος .
epiphanius.ancoratus 96.2
καὶ τὸ ξηρὸν ὁ θεὸς ὑγρὸν ἐπετέλει καὶ οὐ μόνον ὑγρόν , ἀλλὰ καὶ ἔμψυχον , ἀλλὰ καὶ τῇ φύσει παρηλλαγμένον καὶ τῇ οὐσίᾳ ἑτέρως ἐσχηματισμένον .
Lemmas: καί ὁ ξηρός ὁ θεός ὑγρός ἐπιτελέω καί οὖον μόνος ὑγρός , ἀλλά καί ἔμψυχος , ἀλλά καί ὁ φύσις παραλλάσσω καί ὁ οὐσία ἑτέρως σχηματίζω .
epiphanius.ancoratus 96.3
οὐκ ἠν φάντασμα τασμα τὸ ἔργον · ἀλήθεια γὰρ θεοῦ προστάγματι ἐργάζεται καὶ οὐ φαντασία . ἐν ἅπασι γὰρ διορθουμένην τὴν ἡμῶν διανοιαν παρέστησε διὰ Μωυσέως ⟨ πρὸς ⟩ τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: οὐ ἐάν φάντασμα τασμα ὁ ἔργον · ἀλήθεια γάρ θεός πρόσταγμα ἐργάζομαι καί οὖον φαντασία . ἐν ἅπας γάρ διορθόω ὁ ἐγώ διάνοια παρίστημι διά Μωυσῆς ⟨ πρός ⟩ ὁ ἀλήθεια .
epiphanius.ancoratus 96.4
ἔγνω γὰρ ό προφήτης ὅτι τὸ γνίομενον οὐκ ἦν δοκήσει , ἀλλ’ ἀληθείᾳ ἐν τῷ ἀποδρᾶσαι · εἰ γὰρ φαντασίαν ᾔδει τὸ γινόμενον , οὐκ ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως .
Lemmas: γιγνώσκω γάρ ὅς προφήτης ὅτι ὁ γιγνώσκω οὐ εἰμί δοκέω , ἀλλά ἀλήθεια ἐν ὁ ἀποδράω · εἰμί γάρ φαντασία οἶδα ὁ γίγνομαι , οὐ ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον ὁ ὄφις .
epiphanius.ancoratus 96.5
ἀλλὰ μὴ πάλιν τοῦτο εἰς σκάνδαλον γενήσεται τοῖς φιλονείκοις καὶ εἴπωσιν · ὅτι ἄλλη ἦν ή ῥάβδος , » ὁ δὲ θεὸς ἔδωκεν « αὐτῇ ἀλλοῖον » σῶμα , ὡς ἠθέλησε « . καὶ πρῶτον μὲν οὖν μαθέτωσαν ὅτι οὐκ ἄλλην ἀντὶ ἄλλης ἐψύχωσεν ,
Lemmas: ἀλλά μή πάλιν οὗτος εἰς σκάνδαλον γίγνομαι ὁ φιλόνεικος καί εἶπον · ὅτι ἄλλος εἰμί ή ῥάβδος , » ὁ δέ θεός δίδωμι « αὐτός ἀλλοῖος » σῶμα , ὡς ἐθέλω « . καί πρῶτος μέν οὖν μανθάνω ὅτι οὐ ἄλλος ἀντί ἄλλος ψυχόω ,
epiphanius.ancoratus 96.6
ἀλλ’ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ξηρὰν οὖσαν ἐψύχωσεν · ὅτι τοῦτο τὸ δοθὲν τῇ ῥάβδῳ σῶμα καὶ κινούμενον ὑπ’ αὐτοῦ γένος ἢ εἶδος εἰς κρίσιν ὁ θεὸς οὐκ ἐκάλει ἀντὶ ἀντὶ τῆς ῥάβδου τὸν δράΚοντα ἠθέλησε δικάζειν ,
Lemmas: ἀλλά αὐτός ἐκεῖνος ὁ ξηρός εἰμί ψυχόω · ὅτι οὗτος ὁ δίδωμι ὁ ῥάβδος σῶμα καί κινέω ὑπό αὐτός γένος ἢ εἶδος εἰς κρίσις ὁ θεός οὐ καλέω ἀντί ἀντί ὁ ῥάβδος ὁ δράκων ἐθέλω δικάζω ,
epiphanius.ancoratus 96.7
ἀλλὰ πληροφορίαν μὲν διὰ τῆς ῥάβδου ἀναστάσεως εἰργάσατο , τὸ δὲ ἔδιον δυνατὸν ό θεὸς ἀπεδείκνυ , ἵνα μή τις ἀπιστήσῃ τῷ δυνατῷ έν πᾶσι . καὶ αὐτὸ δὲ μετὰ πάσης ἀσφαλείας ἐποιήσατο · οὐ γὰρ μέρος τι τῆς ῥάβδου ἤγειρεν , ἀλλ’ ὅλην τὴν ῥάβδον μετέβαλεν ὡς ἠθέλησε .
Lemmas: ἀλλά πληροφορία μέν διά ὁ ῥάβδος ἀνάστασις ἐργάζομαι , ὁ δέ δῖος δυνατός ὅς θεός ἀποδείκνυμι , ἵνα μή τις ἀπιστέω ὁ δυνατός ἐν πᾶς . καί αὐτός δέ μετά πᾶς ἀσφάλεια ποιέω · οὖον γάρ μέρος τίς ὁ ῥάβδος ἐγείρω , ἀλλά ὅλος ὁ ῥάβδος μεταβάλλω ὡς ἐθέλω .
epiphanius.ancoratus 97.1
97 . Καὶ ὅτι μὲν ταῦτα οὕτως ἔχει καὶ οἱ νεκροὶ ἐλπίδα ἔχουσι ζωῆς αἰωνίου καὶ » εἱ ἐν μνήμασιν ἀναστήσονται « , κάλει μοι πάλιν μάρτυρα τὸν ἀξιόπιστον Μωυσέα . πλημμελήσαντος γὰρ τοῦ Ῥουβεὶμ ἐπαρᾶται αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ὁ ἄγιος Ιακὼβ ὁ πατριάρχης καί | φησι D199 » Ῥουβεὶμ πρωτότοκός μου καὶ ἀρχὴ τέκνων μου , ἐξύβρισας ὡς ὕδωρ · μὴ ἐκζέσῃς . ἀνέβης γὰρ εἰς τὴν κοίτην τοῦ πατρός σου καὶ ἀπεκάλυψας φησίν , φησίν , ἐν δὲ τῷ Ἑβραϊκῷ ἐλθωθάρ , ὅπερ ἐστὶν 2 ἑρμηνευόμενον μὴ ἀνακάμψῃς ἢ μὴ προστεθείης ἢ πάλιν μὴ περισσεύσῃς , ψιλούμενον δὲ τῇ λέξει μὴ ἐκζέσῃς · οἱ δὲ ἑρμηνευταὶ ἐξέδωκαν οὕτως . καὶ ⟨ εἰ ⟩ θέλεις μαθεῖν ὅτι ταῦθ᾿ οὕτως ἕχει καὶ θάνατος ἀπὸ πατρὸς ὡρίζετο τούτῳ ἡμαρτηκότι , Μωυσῆς σοι σαφηνίσει . εὐλογῶν γὰρ καὶ αὐτὸς τὰς δώδεκα φυλὰς ἐπὶ τὸν Ῥουβεὶμ ἐλθῶν 4 καὶ γνοὺς ὅτι ἱερὺς ἱερεὺς Λευί ἐν χειρὶ γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐλύετο καὶ ἐδεσμεύετο τὰ ἁμαρτήματα ) , φησί » ζήτω Ῥουβεὶμ καὶ μὴ ἀποθάνῃ‘ . πῶς δὲ ἐδυνατο ζῆν ὁ πρὸ ἑκατὸν εἴκοσι ἕξ ἐτῶν τεθαμμένος ; ἀλλ’ 5 6 ἐπεὶ ᾔδει καὶ τὴν ἀνάστασιν κατὰ πάντα μέλλουσαν ἔσεσθαι , οἶδε δὲ θάνατον δεύτερον τὸν διὰ καταδίκης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως , βουλόμενος αὐτὸν ἀντὶ τῆς μιᾶς τιμωρίας κουφίσαι ἀπὸ τῶν μελλόντων φησί » ζήτως « ἐν*τῇ ἀναστάσει , σημαίνων · | ᾔδει ᾔδει γὰρ ὅτι 7 P101 ζλήσονται ἅπαντες ) καὶ μὴ ἀποθάνῃ « , τουτέστι μὴ περιβληθῇ θανάτῳ δευτέρῳ τῷ διὰ καταδίκης καὶ βασάνῳ αἰωνίᾳ . εἰ γὰρ περὶ τῆς 8 ζημίας τῆς ζωῆς αὐτῷ ἔμελεν , ἤρκει εἰπεῖν μόνον » ζήτω Ῥουβείμ « · ἐπειδὴ δὲ περὶ τῶν μελλόντων σημαίνει , λέγει ζήτω Ῥουβεὶμ καὶ μὴ ἀποθάνῃι « .
Lemmas: 97 . καί ὅτι μέν οὗτος οὕτως ἔχω καί ὁ νεκρός ἐλπίς ἔχω ζωή αἰώνιος καί » εἰ ἐν μνῆμα ἀνίστημι « , καλέω ἐγώ πάλιν μάρτυς ὁ ἀξιόπιστος Μωϋσῆς . πλημμελέω γάρ ὁ Ῥουβείμ ἐπαράομαι αὐτός ὁ πατήρ αὐτός ὁ ἅγιος Ἰακώβ ὁ πατριάρχης καί | φημί D199 » Ῥουβείμ πρωτότοκος ἐγώ καί ἀρχή τέκνον ἐγώ , ἐξυβρίζω ὡς ὕδωρ · μή ἐκζέω . ἀναβαίνω γάρ εἰς ὁ κοίτη ὁ πατήρ σύ καί ἀποκαλύπτω φημί , φημί , ἐν δέ ὁ ἑβραικός ἐλθωθάρ , ὅσπερ εἰμί 2 ἑρμηνεύω μή ἀνακάμπτω ἢ μή προστίθημι ἢ πάλιν μή περισσεύω , ψιλόω δέ ὁ λέγω μή ἐκζέω · ὁ δέ ἑρμηνευτής ἐκδίδωμι οὕτως . καί ⟨ εἰμί ⟩ ἐθέλω μανθάνω ὅτι αὐτός οὕτως ἕχω καί θάνατος ἀπό πατήρ ὁρίζω οὗτος ἁμαρτάνω , Μωυσῆς σύ σαφηνίζω . εὐλογέω γάρ καί αὐτός ὁ δώδεκα φυλή ἐπί ὁ Ῥουβείμ ἔρχομαι 4 καί γιγνώσκω ὅτι Ἱέρυς ἱερεύς Λευί ἐν χείρ γάρ ὁ ἱερωσύνη λύω καί δεσμεύω ὁ ἁμάρτημα ) , φημί » ζῶ Ῥουβείμ καί μή ἀποθνῄσκω . πῶς δέ δύναμαι ζῶ ὁ πρό ἑκατόν εἴκοσι ἕξ ἔτος θάπτω ; ἀλλά 5 6 ἐπεί οἶδα καί ὁ ἀνάστασις κατά πᾶς μέλλω εἰμί , οἶδα δέ θάνατος δύο ὁ διά καταδίκη ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις , βούλομαι αὐτός ἀντί ὁ εἷς τιμωρία κουφίζω ἀπό ὁ μέλλω φημί » ζητάω « ἐν*τῇ ἀνάστασις , σημαίνω · | οἶδα οἶδα γάρ ὅτι 7 P101 ζέω ἅπας ) καί μή ἀποθνῄσκω « , τουτέστι μή περιβάλλω θάνατος δύο ὁ διά καταδίκη καί βάσανος αἰώνιος . εἰμί γάρ περί ὁ 8 ζημία ὁ ζωή αὐτός μέλω , ἀρκέω εἶπον μόνος » ζῶ Ρουβείμ « · ἐπεί δέ περί ὁ μέλλω σημαίνω , λέγω ζῶ Ῥουβείμ καί μή ἀποθνῄσκω « .
epiphanius.ancoratus 98.1
98 . Καὶ πόθεν ⟨ οὐ ⟩ δυνήσεται συλλέξαι τὰς τοσαύτας μαρτυρίας περὶ τῆς ἡμῶν ἐλπίδος καὶ προσδοκίας τῆς ἀναστάσεως , τῆς ἐν ἀληθείᾳ καὶ οὐχ ἐν δοκήσει ;
Lemmas: 98 . καί πόθεν ⟨ οὖον ⟩ δύναμαι συλλέγω ὁ τοσοῦτος μαρτυρία περί ὁ ἐγώ ἐλπίς καί προσδοκία ὁ ἀνάστασις , ὁ ἐν ἀλήθεια καί οὐ ἐν δοκέω ;
epiphanius.ancoratus 98.2
λεγέτωσαν γὰρ οἱ κενόδοξοι καὶ φιλονεικοῦντες μάτην , πότερόν ποτε μέρος ἀνίσταται τῶν σωμάτων καὶ πάντων ἀνὰ μέρος ἢ πάλιν τινῶν τὸ ὅλον ἐγείρεται καὶ τινῶν ἀνὰ μέρος ἡ ἀνάστασις , τινῶν δὲ ὅλον τὸ σῶμα . τίς ἡ τοιαύτη προσωποληψία ; ἆρα » προσωποληψία παρὰ τῷ θεῷ ; « μὴ γένοιτο .
Lemmas: λέγω γάρ ὁ κενόδοξος καί φιλονεικέω μάτην , πότερον ποτός μέρος ἀνίστημι ὁ σῶμα καί πᾶς ἀνά μέρος ἢ πάλιν τις ὁ ὅλος ἐγείρω καί τις ἀνά μέρος ὁ ἀνάστασις , τις δέ ὅλος ὁ σῶμα . τίς ὁ τοιοῦτος προσωποληψία ; ἆρα » προσωποληψία παρά ὁ θεός ; « μή γίγνομαι .
epiphanius.ancoratus 98.3
ἐρευνήσωμεν ποῦ ἢ πότε ἤγειραν οἱ ἅγιοι νεκρὸν ἀπὸ μέρους καὶ οὐχὶ ὅλον τὸ σῶμα . ὁ υἱὸς τῆς ἐν Σαραφθίᾳ χήρας ὅλος ἀνέστη καὶ οὐ μέρος κατελείφθη , ό υἱὸς τῆς Σουμανίτιδος ὅλος ἀνέστη καὶ οὐδὲν μέλος αὐτοῦ εἴασε μὴ ἀναστάν .
Lemmas: ἐρευνάω ποῦ ἢ πότε ἐγείρω ὁ ἅγιος νεκρός ἀπό μέρος καί οὐ ὅλος ὁ σῶμα . ὁ υἱός ὁ ἐν Σαραφθίᾳ χήρα ὅλος ἀνίστημι καί οὖον μέρος καταλείπω , ὅς υἱός ὁ Σουμανῖτις ὅλος ἀνίστημι καί οὐδείς μέλος αὐτός ἐάω μή ἀνίστημι .
epiphanius.ancoratus 98.4
καὶ ⟨ ὁ ⟩ κύριος τὸν Λάζαρον ἤγειρε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπε λείψανον ἐν τῷ μνήματι , ἀλλὰ μετὰ τῶν κειριῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐνδυμάτων * καὶ οὐχὶ πάντως τῶν ἱματίων χρεία ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως · κρίσεως ·
Lemmas: καί ⟨ ὁ ⟩ κύριος ὁ Λάζαρος ἐγείρω καί οὐ ἐγκαταλείπω λείψανον ἐν ὁ μνῆμα , ἀλλά μετά ὁ κειρία καί ὁ ἄλλος ἔνδυμα * καί οὐ πάντως ὁ ἱμάτιον χρεία ἐν ἡμέρα κρίσις · κρίσις ·
epiphanius.ancoratus 98.5
τὸν υἱὸν τῆς ἐν τῇ Ναῒν ὅλον ἤγειρε , τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου , τὴν θυγατέρα τοῦ ἑκατοντάρχου . καὶ ὢ μάταιος ὑπόνοια τῶν τὰ τοιαῦτα λογιζομένων , ὅτι μέρος ἐγείρει καὶ μέρος καταλιμπάνει .
Lemmas: ὁ υἱός ὁ ἐν ὁ Ναΐν ὅλος ἐγείρω , ὁ θυγάτηρ ὁ ἀρχισυνάγωγος , ὁ θυγάτηρ ὁ ἑκατόνταρχος . καί ὦ μάταιος ὑπόνοια ὁ ὁ τοιοῦτος λογίζομαι , ὅτι μέρος ἐγείρω καί μέρος καταλείπω .
epiphanius.ancoratus 98.6
ἴδωμεν δὲ ἐξ αὐτῶν τῶν ὑποκειμένων καὶ τῶν ἤδη ἰσόρροπα ἐλπίδος ἡμῖν γεγενημένων . Ἐνὼχ ὅλος μετετέθη καὶ οὐκ εἶδεν ἕως τῆς δεῦρο θάνατον καὶ Ἠλίας ὅλος ἀνελήφθη ἐν σώματι καὶ οὐκ εἶδεν ἄχρι τῆς δεῦρο θάνατον , ἵνα ἐν δυσὶ ζῶσι σώμασιν παραστήσῃ ἡμῖν τελείαν τὴν ἀνάστασιν .
Lemmas: ὁράω δέ ἐκ αὐτός ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ἤδη ἰσόρροπος ἐλπίς ἐγώ γίγνομαι . Ἐνώχ ὅλος μετατίθημι καί οὐ ὁράω ἠώς ὁ δεῦρο θάνατος καί Ἠλίας ὅλος ἀναλαμβάνω ἐν σῶμα καί οὐ ὁράω ἄχρι ὁ δεῦρο θάνατος , ἵνα ἐν δύο ζῶ σῶμα παρίστημι ἐγώ τέλειος ὁ ἀνάστασις .
epiphanius.ancoratus 98.7
καὶ ἵνα μή τις ἀμφιβάλλῃ , δύο χαρακτῆρας * τῶν δύο πρωτοτόκων τῆς ἡμετέρας ἀναστάσεως · Ἐνὼχ ἦν ἐν ἀκροβυστίᾳ καὶ οὐκ ἐκώλυσεν ἡ ἀκροβυστία τὴν ἀνάστασιν οὐδὲ τὴν τοῦ σώματος διὰ βίου τῆς ζωῆς ὑποδοχήν , Ἠλίας ἐν περιτομῇ , ἳνα μὴ ⟨ ἡ ⟩ ἀνάστασις ἐπί τινας καί τινας νομισθῇ , ἀλλὰ καθολικὴ ὅλη .
Lemmas: καί ἵνα μή τις ἀμφιβάλλω , δύο χαρακτήρ * ὁ δύο πρωτοτόκος ὁ ἡμέτερος ἀνάστασις · Ἐνώχ εἰμί ἐν ἀκροβυστία καί οὐ κωλύω ὁ ἀκροβυστία ὁ ἀνάστασις οὐδέ ὁ ὁ σῶμα διά βίος ὁ ζωή ὑποδοχή , Ἠλίας ἐν περιτομή , ἵνα μή ⟨ ὁ ⟩ ἀνάστασις ἐπί τις καί τις νομίζω , ἀλλά καθολικός ὅλος .
epiphanius.ancoratus 98.8
Ἠλίας ἦν ἐν παρθενίᾳ , ἵνα τὸ πρόκριτον τῆς παρθενίας τὴν ἀθανασίαν κηρύξῃ τῷ κόσμῳ καὶ τὴν μετὰ σώματος ἀφθαρσίαν · ἵνα δὲ μὴ μόνον ἐπὶ τῆς παρθενίας νομισθῇ εἶναι διὰ τὸ ἐξαίρετον ἡ ἀνάστασις καὶ σώματος ἡ παραμονή , Ἐνὼχ οὐκ ἦν παρθένος , ἀλλ᾿ ἐγκρατὴς καὶ παιδοποιήσας τέκνα . καὶ δύο μὲν οὗτοι [ ἐν ] ζῶσιν , ἐν σώματι καὶ ψυχῇ ἐμπαραμένοντες διὰ τὴν ⟨ ἡμῶν ⟩ ἐλπίδα .
Lemmas: Ἠλίας εἰμί ἐν παρθενίας , ἵνα ὁ πρόκριτος ὁ παρθενίη ὁ ἀθανασία κηρύσσω ὁ κόσμος καί ὁ μετά σῶμα ἀφθαρσία · ἵνα δέ μή μόνος ἐπί ὁ παρθενίη νομίζω εἰμί διά ὁ ἐξαίρω ὁ ἀνάστασις καί σῶμα ὁ παραμονή , Ἐνώχ οὐ εἰμί παρθένος , ἀλλά ἐγκρατής καί παιδοποιέω τέκνον . καί δύο μέν οὗτος [ ἐν ] ζῶ , ἐν σῶμα καί Ψυχή ἐμπαραμένω διά ὁ ⟨ ἐγώ ⟩ ἐλπίς .
epiphanius.ancoratus 99.1
99 . Καὶ εἰς τὸ μή τινα πάλιν ἀμφιβάλλειν καὶ ἄλλους εἰς Ἅιδην κατήγαγε μετὰ τῶν σωμάτων . ἤνοιξε γὰρ ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς καὶ κατέπιε Δαθὰν καὶ Ἀβειρών , τοὺς υἱοὺς Κορὲ καὶ Αὐνᾶν , καὶ κατέβησαν εἰς Ἅιδην ζῶντες ⟨ σὺν ⟩ σώματι καὶ ψυχῇ . ἀπ᾿ αὐτῆς γὰρ τῆς ὥρας εἰς κρίσιν παρεδόθησαν , μήτε τῶν σωμάτων λυθέντων μήτε λειψάνου παραδοθέντος ἢ μέρους , ἀλλὰ ὅλων σὺν σώματι καὶ ψυχῇ
Lemmas: 99 . καί εἰς ὁ μή τις πάλιν ἀμφιβάλλω καί ἄλλος εἰς Ἅιδην κατάγω μετά ὁ σῶμα . ἀνοίγνυμι γάρ ὁ γῆ ὁ στόμα αὐτός καί καταπίνω Δαθάν καί Ἀβειρών , ὁ υἱός κορός καί Αὐνᾶς , καί καταβαίνω εἰς Ἅιδην ζῶ ⟨ σύν ⟩ σῶμα καί Ψυχή . ἀπό αὐτός γάρ ὁ ὥρα εἰς κρίσις παραδίδωμι , μήτε ὁ σῶμα λύω μήτε λείψανον παραδίδωμι ἢ μέρος , ἀλλά ὅλος σύν σῶμα καί Ψυχή
epiphanius.ancoratus 99.2
εἰς τιμωρίαν παροδοθέντων . ὁ Ἰώβ φησιν » ἕως πάλιν γένωμαι « καί » ⟨ ἀναστήσαι ⟩ τὸ σῶμα τοῦτο τὸ ἀντλοῦν ταῦτα « καί » ἀνακαιινιεῖς με « καὶ πάλιν » ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου « , Ἠσαΐας δέ » άναστήσονται οἱ νεκροὶ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις‘ · Με γὰρ ὁ » λύων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ , ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας , τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις‘ .
Lemmas: εἰς τιμωρία παροράω . ὁ Ἰώβ φημί » ἠώς πάλιν γίγνομαι « καί » ⟨ ἀνίστημι ⟩ ὁ σῶμα οὗτος ὁ ἀντλέω οὗτος « καί » ἀνακαινίζω ἐγώ « καί πάλιν » ἀνακαινίζω ὡς ἀετός ὁ νεότης σύ « , Ἠσαΐας δέ » ἀνίστημι ὁ νεκρός καί ἐγείρω ὁ ἐν ὁ μνημεῖον · ἐγώ γάρ ὁ » λύω πεδάω ἐν ἀνδρεῖος , ὁμοίως ὁ παραπικραίνω , ὁ κατοικέω ἐν τέθηπα .
epiphanius.ancoratus 99.3
λέγει δὲ Ἰώβ » ἄνθρωπος δὲ κοιμηθεὶς οὐκέτι οὐ μὴ ἐγερθῇ οὔτε ἐπιγνώσεται τὸν τόπον αύτοῦ « . καὶ γὰρ ἀληθῶς καθ’ ἡμέραν οὐ γίνεται ἡ ἀνάστασις , ἀλλ’ εἰς μίαν ὥρισται ἡμέραν . δεικνὺς δὲ ὅτι οἶδεν εἰς ποίαν προθεσμίαν προσεδόκα , εὐθὺς ἔλυσε τὸ ζήτημα » ἕως ἄν ὁ οὐρανὸς οὐ μὴ συρραφῇ « .
Lemmas: λέγω δέ Ἰώβ » ἄνθρωπος δέ κοιμάω οὐκέτι οὖον μή ἐγείρω οὔτε ἐπιγιγνώσκω ὁ τόπος αὐτός « . καί γάρ ἀληθής κατά ἡμέρα οὖον γίγνομαι ὁ ἀνάστασις , ἀλλά εἰς εἷς ὁρίζω ἡμέρα . δείκνυμι δέ ὅτι οἶδα εἰς ποῖος προθεσμία προσδοκάω , εὐθύς λύω ὁ ζήτημα » ἠώς ἄν ὁ οὐρανός οὖον μή συρράπτω « .
epiphanius.ancoratus 99.4
ὄσον γὰρ ἔστιν ⟨ ὁ ⟩ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ , ἔτι καὶ τὰ σώματα ἐν τῇ γῇ ὺπάρχει . ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ ἑλίσσων τὸν οὐρανὸν ὡς βιβλίον « καὶ τινάσσων τὴν γῆν , τότε » ἐγερθήσονται καὶ οἱ ἐπὶ τῆς γῆς χώματος « .
Lemmas: ὅσος γάρ εἰμί ⟨ ὁ ⟩ οὐρανός καί ὁ γῆ , ἔτι καί ὁ σῶμα ἐν ὁ γῆ ὑπάρχω . ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ ἑλίσσω ὁ οὐρανός ὡς βιβλίον « καί τινάσσω ὁ γῆ , τότε » ἐγείρω καί ὁ ἐπί ὁ γῆ χῶμα « .
epiphanius.ancoratus 99.5
διὰ τοῦτο λέγει τῷ Ἰεζεκιήλ υἱὲ ἀνθρώπου , εἰπὲ συναχθῆναι ὀστοῦν πρὸς ὀστοῦν καὶ ἁρμονίαν πρὸς ἀρμονίαν « καὶ ἐγένετο οὕτως · καί » γενέσθαι έπ΄ αύτὰ νεῦρα καὶ φλέβας , σάρκας καὶ τρίζας καὶ ὄνυχας « · καὶ πάλιν » εἰπὲ υἱὲ ἀνθρώπου , ἐλθὲ τὸ πνεῦμα ἀπὸ τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς γῆς « , τῶν τόπων δηλαδὴ τῶν ταῖς ψυχαῖς ἀποττεταμιευμένων .
Lemmas: διά οὗτος λέγω ὁ Ἰεζεκιήλ υἱός ἄνθρωπος , εἶπον συνάγω ὀστέον πρός ὀστέον καί ἁρμονία πρός ἁρμονία « καί γίγνομαι οὕτως · καί » γίγνομαι επί αὐτός νεῦρον καί φλέψ , σάρξ καί Τρίζας καί ὄνυξ « · καί πάλιν » εἶπον υἱός ἄνθρωπος , ἔρχομαι ὁ πνεῦμα ἀπό ὁ τέσσαρες γωνία ὁ γῆ « , ὁ τόπος δηλαδή ὁ ὁ Ψυχή ἀποττεταμιευμένων .
epiphanius.ancoratus 99.6
καὶ τίνι τῷ λόγῳ αὐτὸς ὁ κύριος οὐ λέγει , ἀλλὰ κελεύει τῷ ἀνθρώπῳ λέγειν ; ὅτι ὅ λέγει κύριος ἅμα καὶ ποιεῖ καὶ οὐκέτι λύεται · τῷ δὲ ἀνθρώπῳ προσέταξε λέγειν , ἵνα μἒτὰ τὸ ἀναστῆναι πρὸς τὴν ὥραν σημαθηῇ μὲν ἡμῶν ἡ ἐλπὶς τῆς σωτηρίας , ἀνθρώπου δὲ λόγος λυθῇ καὶ οὐ τοῦ κυρίου . ἤμελλον γὰρ πάλιν ἀποθνῄσκειν έκεῖνα τὰ ὀστᾶ . ὀστᾶ . δὲ εἴπῃ ὁ κύριος , ἀνάστητε , ἐγείρονται καὶ οὐκ ἀποθνᾐσκουσι · θεοῦ γὰρ λόγος οὐ λυθήσεται .
Lemmas: καί τίς ὁ λόγος αὐτός ὁ κύριος οὖον λέγω , ἀλλά κελεύω ὁ ἄνθρωπος λέγω ; ὅτι ὅς λέγω κύριος ἅμα καί ποιέω καί οὐκέτι λύω · ὁ δέ ἄνθρωπος προστάσσω λέγω , ἵνα μετά ὁ ἀνίστημι πρός ὁ ὥρα σημαίνω μέν ἐγώ ὁ Ἐλπὶς ὁ σωτηρία , ἄνθρωπος δέ λόγος λύω καί οὖον ὁ κύριος . μέλλω γάρ πάλιν ἀποθνῄσκω ἐκεῖνος ὁ ὀστέον . ὀστέον . δέ εἶπον ὁ κύριος , ἀνίστημι , ἐγείρω καί οὐ ἀποθνῄσκω · θεός γάρ λόγος οὖον λύω .
epiphanius.ancoratus 100.1
100 . Διὸ τοῦτο καὶ ὁ κύριος ἐν σαρκὶ ἐλθὼν ἤγειρε νεκρούς , ἵνα τὸ διὰ τῆς σαρκὸς πάλιν κοιμηθῇ , ἴως αὐτὴ ἡ σὰρξ ἀναστῇ καὶ μηκέτι ἀποθάνῃ καὶ σιωπήσῃ τοῦτο ⟨ τὸ ⟩ λέγειν μόνῳ ἑνί · » δεῦρο ἔξω « , ἕως ἄν ἔλθῃ καὶ μηκέτι ἑνικῶς εἴπῃ , ἔγειραι , άλλ ἐγείρεσθε πάντες , τὴν καθολικὴν άνάστασιν ἐργαζόμενος · αύτὸς γάρ ἐστιν ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν .
Lemmas: 100 . Διὸ οὗτος καί ὁ κύριος ἐν σάρξ ἔρχομαι ἐγείρω νεκρός , ἵνα ὁ διά ὁ σάρξ πάλιν κοιμάω , ἴωσις αὐτός ὁ σάρξ ἀνίστημι καί μηκέτι ἀποθνῄσκω καί σιωπάω οὗτος ⟨ ὁ ⟩ λέγω μόνος εἷς · » δεῦρο ἔξω « , ἠώς ἄν ἔρχομαι καί μηκέτι ἑνικός εἶπον , ἐγείρω , άλλα ἐγείρω πᾶς , ὁ καθολικός ἀνάστασις ἐργάζομαι · αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός .
epiphanius.ancoratus 100.2
ὡδε γὰρ μετὰ τὸ ἀναστῆναι ἐκ τῶν νεκρῶν οὐδένα ἤγειρε ἤγειρε ⟩ τῶν προσφάτως τελευτησάντων . ἀνέστησαν γὰρ σὺν αὐτῷ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων καὶ ὤφθησαν πολλοῖς « , » μετ᾿ αὐτοῦ εἰσελθόντες εἰς τὸν νυμφῶνα « , κατὰ τὰ ἐν εὐαγγλίῳ γεγραμμένα .
Lemmas: ὧδε γάρ μετά ὁ ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός οὐδείς ἐγείρω ἐγείρω ⟩ ὁ πρόσφατος τελευτάω . ἀνίστημι γάρ σύν αὐτός πολύς σῶμα ὁ κοιμάω ἅγιος καί ὁράω πολύς « , » μετά αὐτός εἰσέρχομαι εἰς ὁ νύμφη « , κατά ὁ ἐν εὐαγγλίῳ γράφω .
epiphanius.ancoratus 100.3
καὶ οὐκ εἶπεν , ἀνέστη μέρος τῶν σωμάτων τῶν ἁγίων , ἀλλὰ σώματα τῶν ἀγίων · καί » ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς « , οὐκ ἄλλοι ὄντες παρὰ τοὺς τετελευτηκότας , άλλ΄ ἐπιγινωσκόμενοι παρὰ τῶν ἰδίων , ὅτι οὐ πρὸ χρόνων ἠσαν τετελευτηκότες .
Lemmas: καί οὐ εἶπον , ἀνίστημι μέρος ὁ σῶμα ὁ ἅγιος , ἀλλά σῶμα ὁ Ἀγίων · καί » ἐμφανίζω πολύς « , οὐ ἄλλος εἰμί παρά ὁ τελευτάω , ὅλος ἐπιγιγνώσκω παρά ὁ ἴδιος , ὅτι οὖον πρό χρόνος ἀείδω τελευτάω .
epiphanius.ancoratus 100.4
καὶ ἄλλοις δεῖξαι δὲ βουλόμενος ό κύριος ἡμῶν τὸ θαῦμα , τὰ δὴ δυσχερῆ ἐκεῖνα εὐχερῆ δεικνὺς ἐπετέλει . καὶ ὅτε μὲν ἔρχεται πρὸς τὴν προσφάτως τελευτήσασαν κόρην , τὴν θυγατέρα τοῦ άρχισυναγώγου , ἐπειδὴ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ τετελεύτηκε , κατηξίωσεν αὐτῇ εἰπεῖν · » άνάστηθι ἡ παῖς « · τῷ δὴ ἀνάστηθι ἰσχυροποιῶν τὸ ἤδη λελυμένον , ἐπειδὴ ἔτι ἐν τῇ
Lemmas: καί ἄλλος δείκνυμι δέ βούλομαι ὅς κύριος ἐγώ ὁ θαῦμα , ὁ δή δυσχερής ἐκεῖνος εὐχερής δείκνυμι ἐπιτελέω . καί ὅτε μέν ἔρχομαι πρός ὁ πρόσφατος τελευτάω κόρη , ὁ θυγάτηρ ὁ ἀρχισυνάγωγος , ἐπεί αὐτός ὁ ὥρα τελευτάω , καταξιόω αὐτός εἶπον · » ἀνίστημι ὁ παῖς « · ὁ δή ἀνίστημι ἰσχυροποιέω ὁ ἤδη λύω , ἐπεί ἔτι ἐν ὁ
epiphanius.ancoratus 100.5
κλίνῃ ἦν . τὸν δὲ θἱὸν τῆς χήρας τῆς ἐν τῇ Ναίν , ἐπειδὴ ἤδη ἐν τῇ σορῷ ἐξεφέρετο , εὐχερέστερον ἤγειρεν · » ἥψατο γὰρ τῆς σοροῦ « καὶ οὐχ εἶπέ τι τῷ παιδί . ἀλλὰ μόνον ἥψατο τῆς σοροῦ καὶ ἀνέστη .
Lemmas: κλίνη εἰμί . ὁ δέ θεός ὁ χήρα ὁ ἐν ὁ Ναίς , ἐπεί ἤδη ἐν ὁ σορός ἐκφέρω , εὐχερής ἐγείρω · » ἅπτω γάρ ὁ σορός « καί οὐ εἶπον τίς ὁ παῖς . ἀλλά μόνος ἅπτω ὁ σορός καί ἀνίστημι .
epiphanius.ancoratus 100.6
τὸ δὲ ἔτι βαθύτατον καὶ παρ᾿ ἐλπίδα ἀνθρώπων πολλῷ μακρότερον , ὅτε ἦλθεν ἐπὶ τὸν τετραήμερον Λάζαρον , οὐδὲ εἶπεν ἀνάστηθι , οὐδὲ ἥψατο τῇ χειρὶ τοῦ μνήματος , ἀλλλ᾿ οὕτως ἐν ἑτοίμῳ καλεῖ έν τῇ
Lemmas: ὁ δέ ἔτι βαθύς καί παρά ἐλπίς ἄνθρωπος πολύς μακρός , ὅτε ἔρχομαι ἐπί ὁ τετραήμερος Λάζαρος , οὐδέ εἶπον ἀνίστημι , οὐδέ ἅπτω ὁ χείρ ὁ μνῆμα , ἀλ οὕτως ἐν ἑτοῖμος καλέω ἐν ὁ
epiphanius.ancoratus 100.7
ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ , » Λάζαρε , δεῦρο ἔξω « . πολὺ δὲ εὐχερέστερόν ἐστι καὶ ἑτοιμότερον τό » δεῦρο ἕξω « παρὰ τὸ ἅψασθαι , τὸ δὲ ἅψασθαι πόλιν εὐχερέστερόν ἐστι πολὺ τοῦ καλέσαι ἡ » ἡ παῖς ἀνάστηθι « . ὡδε δὲ πάντα ποιεῖ ὁ ἁγιος τοῦ θεοῦ Λόγος , ἵνα ἡμῖν τὴν ἐλπίδα ὑποδείξῃ τῆς ἀναστάσεως .
Lemmas: ἴδιος ἐξουσία , » Λάζαρος , δεῦρο ἔξω « . πολύς δέ εὐχερής εἰμί καί ἑτοῖμος ὁ » δεῦρο ἔχω « παρά ὁ ἅπτω , ὁ δέ ἅπτω πόλις εὐχερής εἰμί πολύς ὁ καλέω ὁ » ὁ παῖς ἀνίστημι « . ὧδε δέ πᾶς ποιέω ὁ ἅγιος ὁ θεός Λόγος , ἵνα ἐγώ ὁ ἐλπίς ὑποδείκνυμι ὁ ἀνάστασις .
epiphanius.ancoratus 101.1
101 . Εἰ δὲ βουληθείην τὰς πόσας μαρτυρίας ἐκ πασῶν τῶν γραφῶν ἐκλέξασθαι , μικρὸς μὲν ό ἡμέτερος νοῦς βραχύς τε καὶ ἰδιώτης , ὅμως διὰ τὸ πλῆθος ⟨ δέδια μὴ ⟩ εἰς πολὺ πλάτος ἐπεκτείων τὸν λόγον · συνελὼν δὲ ἐρῶ ὅτι ἡ ἡμῶν σωτηρία σύντομός ἐστιν , ἐν πᾶσι δὲ ⟩ μιᾶς ἐλπίδος τῆς ἀναστάσεως ἡμῖν κεκηρυγμένης .
Lemmas: 101 . εἰμί δέ βούλομαι ὁ πόσος μαρτυρία ἐκ πᾶς ὁ γραφεύς ἐκλέγω , μικρός μέν ὅς ἡμέτερος νόος βραχύς τε καί ἰδιώτης , ὅμως διά ὁ πλῆθος ⟨ δείδω μή ⟩ εἰς πολύς πλάτος πέκτειον ὁ λόγος · συναιρέω δέ εἴρω ὅτι ὁ ἐγώ σωτηρία σύντομος εἰμί , ἐν πᾶς δέ ⟩ εἷς ἐλπίς ὁ ἀνάστασις ἐγώ κηρύσσω .
epiphanius.ancoratus 101.2
ταῦτα δὲ ἀπιστοῦσιν ἄπιστοι , παραφθείρουσι κακόδοξοι , οὐ δέχνται φιλόνεικοι , ἀπωθοῦνται κενόδοξοι . τοῖς δὲ πᾶσιν ό θεὸς τὸ ἔλεος παράσχῃ καὶ διαυγάσῃ τὰ ζεζοφωμένα τῶν διανοημάτων .
Lemmas: οὗτος δέ ἀπιστέω ἄπιστος , παραφθείρω κακόδοξος , οὖον δέχομαι φιλόνεικος , ἀπωθέω κενόδοξος . ὁ δέ πᾶς ὅς θεός ὁ ἔλεος παρέχω καί διαυγάζω ὁ ζεζοφωμένα ὁ διανόημα .
epiphanius.ancoratus 101.3
Ἕλληνες μὲν γὰρ ⟨ μὴ ⟩ λαβόντες πνεῦμα ἅγιον ἐλεχθήσονται ὑπὸ τῆς ἀληθείας καὶ πασῶν τῶν προλεχθεισῶν μαρτυριῶν , μάλιστα δὲ ὑφ’ ὑμῶν τῶν υἱῶν τῆς ἀγίας τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας καὶ ὁρθοδόξου πίστεως .
Lemmas: Ἕλλην μέν γάρ ⟨ μή ⟩ λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος λέγω ὑπό ὁ ἀλήθεια καί πᾶς ὁ προλέγω μαρτυρία , μάλιστα δέ ὑπό σύ ὁ υἱός ὁ Ἀγίας ὁ θεός ἐκκλησία καί ὀρθόδοξος πίστις .
epiphanius.ancoratus 101.4
διδάσκετε γάρ , λαβόντες πνεῦμα ἄγιον καταξιωθέντες τε λόγου εὐθέτου ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματος‘ πρῶτον μέν . ὅτι μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ καταξιωθέντες εἲναι τοῦ » ἀρχιποίμενος « καὶ προστάτου τῶν ἡμετέρων ψυχῶν‘ * , ὡς τὰ τρόφιμα τοῖς τοῦ Χριστοῦ ποιμνίοις τοῖς ἐαυτῶν λαοῖς συναγαγόντες μεριμνῶντές ⟨ τε ⟩ ὅπως ἐαυτούς τε καὶ τὰ τοῦ θεοῦ φημὶ δὲ τὸν βουλόμενον πάντως ώφελεῖσθαι , ἐκ τῆς ἀγίας γῆς τῆς χαρὰ Μωυσῇ αἰνιττομένης θρέψητε .
Lemmas: διδάσκω γάρ , λαμβάνω πνεῦμα ἀγάω καταξιόω τε λόγος εὔθετος ἐν ἀνοίγω ὁ στόμα πρῶτος μέν . ὅτι μαθητής ὁ Χριστός καταξιόω εἶμι ὁ » ἀρχιποίμην « καί προστάτης ὁ ἡμέτερος ψυχός * , ὡς ὁ τρόφιμος ὁ ὁ Χριστός ποίμνιον ὁ ἑαυτοῦ λαός συνάγω μεριμνάω ⟨ τε ⟩ ὅπως ἑαυτοῦ τε καί ὁ ὁ θεός φημί δέ ὁ βούλομαι πάντως ὠφελέω , ἐκ ὁ Ἀγίας γῆ ὁ χαρά Μωυσῆς αἰνίσσομαι τρέφω .
epiphanius.ancoratus 101.5
τίς δὲ τῶν εὐ φρονούντων εἰς ὑμᾶς τοὺς εὐλαβεῖς καὶ πιστοὺς σκοπῶν , ὠ ὀρθόδοξοι καὶ υἱοὶ τῆς ἐκκλησίας ἐνίους γὰρ λέγων πάντας τοὺς τοὺς τῆς ἀληθείας λέγω , κατὰ τὸ γεγραμμένον ) , τίς περὶ τούτων ἀμφιβάλοι ;
Lemmas: τίς δέ ὁ εὕω φρονέω εἰς σύ ὁ εὐλαβής καί πιστός σκοπός , ᾠόν ὀρθόδοξος καί υἱός ὁ ἐκκλησία ἔνιοι γάρ λέγω πᾶς ὁ ὁ ὁ ἀλήθεια λέγω , κατά ὁ γράφω ) , τίς περί οὗτος ἀμφιβάλλω ;
epiphanius.ancoratus 101.6
σοφῆς γὰρ ὄντες καὶ ἀνδρειοτάτης υἱοὶ γυναιός , ἡς τὸ κλέος παρὰ Σολομῶντι λέγνοντι » γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει ; « ὡς σπανίας οὔσης , μᾶλλον δὲ μιᾶς ) . τὸ κρεῖττον ἐκλέξεσθε καὶ τὸ ὠφέλιμον ἀγαπήσετε .
Lemmas: σοφός γάρ εἰμί καί ἀνδρεῖος υἱός γύναιος , εἰμί ὁ κλέος παρά Σολομών λέγω » γυνή ἀνδρεῖος τίς εὑρίσκω ; « ὡς σπάνις εἰμί , μᾶλλον δέ εἷς ) . ὁ ἀγαθός ἐκλέγω καί ὁ ὠφέλιμος ἀγαπάω .
epiphanius.ancoratus 101.7
ἀνδρείαν δὲ γυναῖκα νοεῖτέ μοι τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ , τὴν ὑμῶν μητέρα , ἡς οὐδὲν ἀνδρειότερον , θνῃσκούσης καθ’ ἕκαστον ἐπεγειρόμενον διωγμὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἰδίου ἀνδρός .
Lemmas: ἀνδρεῖος δέ γυνή νοέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία ὁ θεός , ὁ σύ μήτηρ , εἰμί οὐδείς ἀνδρεῖος , θνῄσκω κατά ἕκαστος ἐπεγείρω διωγμός ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ ἴδιος ἀνήρ .
epiphanius.ancoratus 102.1
102 . Αὕτη οὐν ἡ ἐπιεικεστάτη τὸν ἵδιον νυμφίον ἀκριβῶς ἐρωτᾷ ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ᾀσμάτων ποῦ ποιμαίνεις ; ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ ; « · ποιμαίνει δὲ Χριστὸς ἐν ἀγίᾳ γῇ τῇ προειρημένῃ καὶ οὐ μόνον ποιμαίνει , ἀλλὰ καὶ προστάσσει λύειν τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν τῶν ποιμένων , ὡς Μωυσῇ πρῶτον λέγει ·
Lemmas: 102 . ἄτη ὀν ὁ ἐπιεικής ὁ ἴδιος νυμφίος ἀκριβῶς ἐρωτάω ἐν ὁ Βίβλος ὁ ᾆσμα ποῦ ποιμαίνω ; ποῦ κοιτάζω ἐν μεσημβρία ; « · ποιμαίνω δέ Χριστός ἐν ἅγιος γῆ ὁ προερέω καί οὖον μόνος ποιμαίνω , ἀλλά καί προστάσσω λύω ὁ ὑπόδημα ὁ πούς ὁ ποιμήν , ὡς Μωυσῆς πρῶτος λέγω ·
epiphanius.ancoratus 102.2
παρ΄ οὺ τὴν παράδοσιν παρειληφότες καὶ αὐτοὶ τοὺς εἰς τὴν ὰγίαν ἐπιστήμην εἰσαγομένους ἀσφαλῶς χειραγωγεῖτε πρῶτον , τὰ ὑποδήματα ἑκάστου ἐπιλύεδθαι ἐπιμελό - μενοι . ὑποδήματα δὲ ἐκάστου ἡμῶν ἔχει διαφοράν .
Lemmas: παρ΄ οὔ ὁ παράδοσις παραλαμβάνω καί αὐτός ὁ εἰς ὁ ἅγιος ἐπιστήμη εἰσάγω ἀσφαλῶς χειραγωγώ πρῶτος , ὁ ὑπόδημα ἕκαστος ἐπιλύω ἐπιμελέομαι - μένω . ὑπόδημα δέ ἕκαστος ἐγώ ἔχω διαφορά .
epiphanius.ancoratus 102.3
τῇ γὰρ ἰδίᾳ ἑαυτοῦ πράξει ἕκαστος ὑπεδήσατο . καὶ λοιπὸν ὑμῶν τῶν μαθητῶν καὶ καλῶν ποιμένων ὑπακούων ἕκαστος , ὅς μὲν ὑπεδήσατο εἰδωλολατρείαν , ὑπελύσατο τῇ ὑμῶν νουθεσίᾳ , ἄλλος δὲ μοιχείαν ὑπελύσατο , ἕτερος πορνείαν , ἄλλος κλοπήν , ὅς δὲ πλεονεξίαν .
Lemmas: ὁ γάρ ἴδιος ἑαυτοῦ πρᾶξις ἕκαστος ὑποδέω . καί λοιπός σύ ὁ μαθητής καί καλός ποιμήν ὑπακούω ἕκαστος , ὅς μέν ὑποδέω εἰδωλολατρεία , ὑπολύω ὁ σύ νουθεσία , ἄλλος δέ μοιχεία ὑπολύω , ἕτερος πορνεία , ἄλλος κλοπή , ὅς δέ πλεονεξία .
epiphanius.ancoratus 102.4
οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ λογοις στυγητοῖς καὶ αἰσχροῖς ῥήμασιν ἀποτασσόμενοι μακαρίαις ἐλπίσιν » ὑπὸ χεῖρα κραταιὰν « τοῦ ἀγαθοῦ ποιμένος δι’ ὑμῶν τῶν καλῶν , τῶν μαθητῶν ἕκαστος βουκολεῖσθαι παραδίδωσιν ἑαυτόν · ἀφέξεται γὰρ ἕκαστος πάντως τῆς πλάνης .
Lemmas: οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί λόγος στυγητός καί αἰσχρός ῥῆμα ἀποτάσσω μακάριος ἐλπίς » ὑπό χείρ κραταιός « ὁ ἀγαθός ποιμήν διά σύ ὁ καλός , ὁ μαθητής ἕκαστος βουκολέω παραδίδωμι ἑαυτοῦ · ἀπέχω γάρ ἕκαστος πάντως ὁ πλάνης .
epiphanius.ancoratus 102.5
καὶ πρὸ όφθαλμῶν παρατίθεσθε τὴν ἀλήθειαν , εἴδωλα μὲν παραχαράττοντες καὶ ἀναφανδὸν τὴν περὶ αὐτῶν πλάνην ἀνακηρύττοντες οὔτε γὰρ νεκροὺς τούτους ἡγεῖσθε , ἐπεὶ μήποτε ἔζησαν ) , κενὰ δὲ καὶ μάταια καὶ οὐκ ὅντα εἰκότως πάντας πάντοτε διδάσκοντες .
Lemmas: καί πρό ὀφθαλμός παρατίθημι ὁ ἀλήθεια , εἴδωλον μέν παραχαράσσω καί ἀναφανδά ὁ περί αὐτός πλάνη ἀνακηρύσσω οὔτε γάρ νεκρός οὗτος ἡγέομαι , ἐπεί μήποτε ζῶ ) , κενός δέ καί μάταιος καί οὐ ὅντα εἰκότως πᾶς πάντοτε διδάσκω .
epiphanius.ancoratus 102.6
οὐ γὰρ ἠσάν ποτε , ἵινα ⟨ τι ⟩ ὡσιν ἐκεῖνοι · εἰδὶ δὲ κακοδαίμονες , ἀνθρωπίνης διανοίας παράθεσις , ἡδονῶν ἀφορμὰς ἐπιρρώσασα · καὶ ἔνθεν ὑπὸ ἑκάστου τὸ ἴδιον πάθος εἰς σέβασμα κυρωθὲν τετόλμηται .
Lemmas: οὖον γάρ ἀείδω ποτός , ἵνα ⟨ τίς ⟩ οὖς ἐκεῖνος · ἀνάκλεις δέ κακοδαίμων , ἀνθρώπινος διάνοια παράθεσις , ἡδονή ἀφορμή ἐπιρρώννυμι · καί ἔνθεν ὑπό ἕκαστος ὁ ἴδιος πάθος εἰς σέβασμα κυρόω τολμάω .
epiphanius.ancoratus 102.7
πρῶτον γὰρ εὐθὺς ὅτε τοῦτο τοῖς ἀνθρώποις ἐκαινοτόμητο διὰ δαιμόνων κακουργίας , » πρώτη « αὕτη » πορνεία « ἀπεφθέγγετο καὶ σκιογραφίαις τὰ εἴδωλα προετυποῦτο . ἔπειτα τέχνην τὴν ιδίαν , ἥν μετὰ χεῖρας εἶχεν ἕκαστος , δι᾿ ἦς τὴν εὐπορίαν ἔσψεν , εἰς σέβασμα τοῖς ἰδίοις παρεδίδου τέκνοις καὶ διὰ τῆς ὕλης τῆς ἰδίας τεχνουργίας θεοὺς ἀνεπλάσαντο , καὶ κεραμεὺς μὲν ἐκ πηλοῦ , τέκτων ἐκ ξύλου , χρυσοχόος ἐκ χρυσίου καὶ ἀργυροκόπος ὡσαύτως .
Lemmas: πρῶτος γάρ εὐθύς ὅτε οὗτος ὁ ἄνθρωπος καινοτομέω διά δαίμων κακουργία , » πρῶτος « οὗτος » πορνεία « ἀποφθέγγομαι καί σκιογραφια ὁ εἴδωλον προτυπόω . ἔπειτα τέχνη ὁ ἴδιος , ὅς μετά χείρ ἔχω ἕκαστος , διά εἰμί ὁ εὐπορία σεύω , εἰς σέβασμα ὁ ἴδιος παραδίδωμι τέκνον καί διά ὁ ὕλη ὁ ἴδιος τεχνουργία θεός ἀναπλάσσω , καί κεραμεύς μέν ἐκ πηλός , τέκτων ἐκ ξύλον , χρυσοχόος ἐκ χρυσίον καί ἀργυροκόπος ὡσαύτως .
epiphanius.ancoratus 103.1
103 . ἔτι δὲ πόλιν ἕκαστος τὸ ἔδιον πάθος εἰς μορφοεμφερείας ⟩ τῶν ἰδίων ὀφθαλμῶν διέγραφεν , ό μὲν αἱμοβόρος τις ἀνὴρ Ἄρεα φάσκων , μοιχὸς δὲ ἢ μοιχὰς τὴν πολύκοινον Ἀφροδίτην , τύραννος δὲ Νίκην ἀναπτερώσας .
Lemmas: 103 . ἔτι δέ πόλις ἕκαστος ὁ δῖος πάθος εἰς μορφοεμφέρεια ⟩ ὁ ἴδιος ὀφθαλμός διαγράφω , ὅς μέν αἱμοβόρος τις ἀνήρ Ἄρης φάσκω , μοιχός δέ ἢ μοιχάς ὁ πολύκοινος Ἀφροδίτη , τύραννος δέ Νίκη ἀναπτερόω .
epiphanius.ancoratus 103.2
αὐχμώδης γὰρ καὶ περὶ τὰ βιωτικὰ κεχηνὼς Κρόνου τὸν τύπον ἔγραφε , θηλυνόμενος δὲ Κυβέλην καὶ Ῥέαν διὰ τὸ ῥευστόν , οἶμαι , τῆς ἀπὸ τῶν σωμάτων πολυμιξίας .
Lemmas: αὐχμώδης γάρ καί περί ὁ βιωτικός χάσκω Κρόνος ὁ τύπος γράφω , θηλύνω δέ Κυβέλη καί Ῥέα διά ὁ ῥευστός , οἴομαι , ὁ ἀπό ὁ σῶμα πολυμιξία .
epiphanius.ancoratus 103.3
ἄλλος τε ῥεμβὸς ἢ ῥεμβὰς Ἄρτεμιν κυνηγέτριαν προετύπου καὶ μέθυσον Διόνυσον καὶ πολύμοχθον Ἡρακλέα , πολύμιξ δέ τις Δία καὶ Ἀπόλλωνα .
Lemmas: ἄλλος τε ῥεμβός ἢ ῥεμβάς Ἄρτεμις κυνηγέτρια προτυπόω καί μεθύσκω Διόνυσος καί πολύμοχθος Ἡρακλῆς , πολύμιξ δέ τις Ζεύς καί Ἀπόλλων .
epiphanius.ancoratus 103.4
καὶ τί μοι τὰ πλήθη λέγειν μυρίων παθῶν ἐν ἀνθρώποις ὑπαρχόντων ; πλέον δὲ πάντων Αἰγύπτιοι πλανηθέντες οὐ μόνον τὰ ἴδια πάθη ἐσεβάσθησαν , ἀλλὰ πτηνὰ καὶ τετράποδα , χερσαῖά τε καὶ ἔνυδρα καὶ άτίθασσά τινα θηρία καὶ τὰ εἰς δοῦλα αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ ἁγίου θεοῦ παραδοθέντα τῇ τάξει » μετήλλαξν « ·
Lemmas: καί τίς ἐγώ ὁ πλῆθος λέγω μυρίος πάθος ἐν ἄνθρωπος ὑπάρχω ; πλέω δέ πᾶς Αἰγύπτιος πλανάω οὖον μόνος ὁ ἴδιος πάθος σεβάζομαι , ἀλλά πτηνός καί τετράπους , χερσαῖος τε καί ἔνυδρος καί ατίθασος τις θηρίον καί ὁ εἰς δοῦλος αὐτός ὑπό ὁ ἅγιος θεός παραδίδωμι ὁ τάξις » μεταλλάσσω « ·
epiphanius.ancoratus 103.5
καὶ ὡς ὄντες τῇ διανοίᾳ κτηνώδεις ὑπερασεβοῦσι . τὰ ζῷα τὰ παρ’ αὐτοῖς θεοποιοῦντες καὶ οὐκ αἰσχυνόμενοι , κύνα τὸ ὑλακτικόν , αἴλουρον τὸ ἑρπετοφάγον , τράγον τὸ ἀκόλαστον , πρόβατον τὸ βληχρόν , κροκόδειλον τὸ πολυσχιδὲς καὶ άμειδέστατον , ἶβιν τὴν ἰοβόρον καὶ ἰκτῖνα καὶ ἱέρακα καὶ κόρακα τὰ δουλοπρεπέστατα , ὄφιν δὲ τὸ σκολιὸν καὶ ἀηδέστατὂν .
Lemmas: καί ὡς εἰμί ὁ διάνοια κτηνώδης ὑπερασεβέω . ὁ ζῷον ὁ παρά αὐτός θεοποιέω καί οὐ αἰσχύνω , κύω ὁ ὑλακτικός , αἴλουρος ὁ ερπετοεσθιω , τράγος ὁ ἀκόλαστος , πρόβατον ὁ βλῆχνον , κροκόδειλος ὁ πολύσχιστος καί άμειδέστατον , ἶβις ὁ ἰοβόρος καί ἰκτῖνος καί ἱέραξ καί κόραξ ὁ δουλοπρεπής , ὄφις δέ ὁ σκολιός καί ἀηδής .
epiphanius.ancoratus 103.6
καὶ ἁπαξαπλῶς ὣ τῆς μεγάλης αἰσχύνης τῶν μή⟨τε ⟩ ὄψει τὸν τὸν ἑαυτῶν ἔλεγχον κατανοούντων καὶ ] μήτε τὴν αἴσθησιν πἂραλαμβανόντων μήτε διανοίᾳ * τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ματαλίως γινομένων συνεέντων .
Lemmas: καί ἁπαξαπλῶς ὅς ὁ μέγας αἰσχύνη ὁ μῆτος ⟩ ὁράω ὁ ὁ ἑαυτοῦ ἔλεγχος κατανοέω καί ] μήτε ὁ αἴσθησις παραλαμβάνω μήτε διάνοια * ὁ παρά αὐτός ματαλίως γίγνομαι συνίημι .
epiphanius.ancoratus 103.7
κακῷ γοῦν μόρῳ πεπληγμένοι εἰσὶ μηδὲ τοῖς ἰδίοις φιλοσόφοις ἐγκαταυγαζόμενοι μηδὲ τοῖς μηδὲ τοῖς τῆς ἁληθείας ἐγκυκληταῖς συνθεαταὶ γινόμενοι .
Lemmas: κακός γοῦν μόρον πλήσσω εἰμί μηδέ ὁ ἴδιος φιλόσοφος εγκαταυγαζομενω μηδέ ὁ μηδέ ὁ ὁ ἀλήθεια εγκυκλητος συνθεατής γίγνομαι .
epiphanius.ancoratus 103.8
οὐκ ἀκούουσι γὰρ Διαγόρου τοῦ τὸν ἴδιον Ηρακλέα ξύλινον ὄντα δι’ ἀπορίαν ξύλων ὑποκαύσαντος καὶ ἐπισκωμματικὼς αὐτῷ λέγοντος · » ἄγε δή , Ἥρακλες , τὸν τρισκαιδέκατον ἀθλον ἐκτελῶν πάρελθε , τὸ ὄψον ἡμῖν ἑψήσων « · ὅν δὴ λαβὼν καὶ σχιδακίσας , καταγελῶν τοῦ ἰδίου θεοῦ ὡς οὐκ ὄντος , τῷ παρατεθέντι αὐτῷ ἀρίστῳ γελοιάζων ἐτρέφετο .
Lemmas: οὐ ἀκούω γάρ Διαγόρας ὁ ὁ ἴδιος Ἡρακλῆς ξύλινος εἰμί διά ἀπορία ξύλον ὑποκαίω καί ἐπισκωμματικὼς αὐτός λέγω · » ἄγω δή , Ἥρακλες , ὁ τρισκαιδέκατος ἆθλος ἐκτελέω παρέρχομαι , ὁ ὄψον ἐγώ ἕψω « · ὅς δή λαμβάνω καί σχιδακίζω , καταγελάω ὁ ἴδιος θεός ὡς οὐ εἰμί , ὁ παρατίθημι αὐτός ἀγαθός γελοιάζω τρέφω .
epiphanius.ancoratus 104.1
104 . ἄλλος δὲ Ἡράκλειτος Αἰγυπτίοις φησίν · εἰ θεοί εἰσι , διὰ τί θρηνεῖτε αὐτούς ; Τυφῶνα γὰρ καὶ Οσιριν καὶ ἄλλους καταχθονόυς λιγυρῶς θρηνῳδοῦντες ὡς κεκηδευμένους πενθοῦσι ) . φησὶ γοῦν οὑτος · εἰ θεοί εἰσι , διὰ τί θρηνεῖτε αὐτούς ; εἰ δὲ τεθνήκασι , μάτην θρηνεῖτε αὐτούς .
Lemmas: 104 . ἄλλος δέ Ἡράκλειτος Αἰγύπτιος φημί · εἰμί θεός εἰμί , διά τίς θρηνέω αὐτός ; Τυφῶν γάρ καί Ὄσιρις καί ἄλλος κατάχθονος λιγυρός θρηνῳδέω ὡς κηδεύω πενθέω ) . φημί γοῦν οὗτος · εἰμί θεός εἰμί , διά τίς θρηνέω αὐτός ; εἰμί δέ θνῄσκω , μάτην θρηνέω αὐτός .
epiphanius.ancoratus 104.2
ἄλλος δέ , κωμικὸς Εὐδαίμων τοὔνομα , φησίν » εἴπερ εἰσὶ θεοί , οὐ δύναμαι περὶ αὐτῶν λέγειν ούδ΄ ὁποῖοί τινές εἰσι ἰδέαν δηλῶσαι . πολλὰ γάρ εἰσι τὰ κωλύοντά με « . καὶ Ὅμηρος δέ φησιν οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη « .
Lemmas: ἄλλος δέ , κωμικός Εὐδαίμων ὄνομα , φημί » εἴπερ εἰμί θεός , οὖον δύναμαι περί αὐτός λέγω ὅς ὁποῖος τις εἰμί ἰδέα δηλόω . πολύς γάρ εἰμί ὁ κωλύω ἐγώ « . καί Ὅμηρος δέ φημί οὐ ἀγαθός πολυκοιρανία « .
epiphanius.ancoratus 104.3
ὁ δὲ Φιλήμων , ἕτερος κωμικός , φησίν » οἱ ἕνα θεὸν σέβοντες ἐλπίδας ἔχουσι καλὰς εἰς σωτηρίαν « .
Lemmas: ὁ δέ Φιλήμων , ἕτερος κωμικός , φημί » ὁ εἷς θεός σέβω ἐλπίς ἔχω κάλως εἰς σωτηρία « .
epiphanius.ancoratus 104.4
Απις γὰρ εὐθὺς ό ἀχυροφάγος μόσχος ὑπὸ Κάμπυος , τοῦ τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως , ξίφει τὸν μηρὸν πλήττεται , ἴν , εἰ ῥεύσει αἱμα , ἐλεγχθῇ μὴ ὣν θεός .
Lemmas: Ἄπις γάρ εὐθύς ὅς ἀχυροφάγος μόσχος ὑπό Κάμπυος , ὁ ὁ Ἀσσύριος βασιλεύς , ξίφος ὁ μηρός πλήσσω , εἶμι , εἰμί ῥέω αἷμα , ἐλέγχω μή ἐάν θεός .
epiphanius.ancoratus 104.5
Κρονικοὶ δὲ οὐκ ἀρνοῦνται τὸν ἴδιον αὐτῶν θεὸν ἐγκαθεῖρχθαι ἁλύσεσι σιδηραῖς , οὕτως ήγούμενοι . εἰ δέ τις ἐν καθείρξει ὑπάρχει , οὐχ ὰπλῶς ὅτι ἑνὶ μείζονι ὑπόκειται , ἀλλὰ καὶ ὡς κακοῦργος ό τοιοῦτος ἐν καθείρξει ἐστίν .
Lemmas: Κρονικός δέ οὐ ἀρνέομαι ὁ ἴδιος αὐτός θεός ἐγκαθείργω ἅλυσις σιδήρεος , οὕτως ἡγέομαι . εἰμί δέ τις ἐν κάθειρξις ὑπάρχω , οὐ ἁπλόος ὅτι εἷς μείζων ὑπόκειμαι , ἀλλά καί ὡς κακοῦργος ὅς τοιοῦτος ἐν κάθειρξις εἰμί .
epiphanius.ancoratus 104.6
εἰ δὲ καὶ περὶ * Ἴσιδός μοι ἔσται λόγος τῆς ἤδη καὶ Ατθίδος καὶ Ἰοῦς λεγομένης , θυγατρὸς δὲ Ἄπιδος τοῦ Καππαδόκου τοῦ καὶ Ἰνάχου καλουμένου , αἰσχύνομαι μὲν ἴσως τὰς ἐκείνων πράξεις άνακηρῦξαι ·
Lemmas: εἰμί δέ καί περί * Ἶσις ἐγώ εἰμί λόγος ὁ ἤδη καί Ἀτθίς καί Ἰώ λέγω , θυγάτηρ δέ Ἆπις ὁ Καππαδόκης ὁ καί Ἴναχος καλέω , αἰσχύνω μέν ἴσως ὁ ἐκεῖνος πρᾶξις ἀνακηρύσσω ·
epiphanius.ancoratus 104.7
πλὴν δὲ οὐκ αἰσχυνθήσομαι λέγειν ἃ αὐτοὶ προσκυνεῖν οὐκ αἰσχύνονται . αἰσχυνέσθωσαν δὲ οἱ ταύτης προσκυνηταὶ καὶ καὶ ⟨ τῆς ⟩ γενείας τὰς ἑαυτῶν θυγατέρας τε καὶ γυναῖκας καὶ ἀδελφὰς τὰς τῶν θεῶν πράξεις πράξεις μιμεῖσθαι παραινοῦντες .
Lemmas: πλήν δέ οὐ αἰσχύνω λέγω ὁ αὐτός προσκυνέω οὐ αἰσχύνω . αἰσχύνω δέ ὁ οὗτος προσκυνητής καί καί ⟨ ὁ ⟩ γενειάς ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ τε καί γυνή καί ἀδελφή ὁ ὁ θεός πρᾶξις πρᾶξις μιμέομαι παραινέω .
epiphanius.ancoratus 104.8
καὶ εὐθὺς μὲν Οσίρεως ἐρῶσαι τοῦ ἰδίου αὐτῶν ἀδελφοῦ Τυφῶνος ⟨ τε ⟩ τοῦ ἀδελφοῦ τοὺς ἰδίους ἀδελφοὺς κατ᾿ ἀλλήλων στρατεύουσι . πολλὴ δὲ αἰσχύνη θεᾶς τῆς μήτε αἰδοῦς ⟨ τοῦ ⟩ ἰδίου ἀδελφοῦ αἰσθομένης , ἐρώσης μὲν καὶ μὴ ἀρκουμένης τοῖς ἔξωθεν ἀνδράσιν , ἀλλὰ καὶ ἕως τοῦ ἰδόυ ἀδελφοῦ φθανούσης .
Lemmas: καί εὐθύς μέν Ὄσιρις ἐράω ὁ ἴδιος αὐτός ἀδελφός Τυφῶν ⟨ τε ⟩ ὁ ἀδελφός ὁ ἴδιος ἀδελφός κατά ἀλλήλων στρατεύω . πολύς δέ αἰσχύνη θεός ὁ μήτε αἰδώς ⟨ ὁ ⟩ ἴδιος ἀδελφός αἰσθάνομαι , ἐράω μέν καί μή αρκούμενος ὁ ἔξωθεν ἀνήρ , ἀλλά καί ἠώς ὁ ἰδού ἀδελφός φθάνω .
epiphanius.ancoratus 104.9
οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ ἀδελφοκτονίαν διὰ τὴν ἰδίαν τῆς ἐπιθυμίας ἀκορεστίαν τοῖς φιλτάτοις ὑποδείκνυσι .
Lemmas: οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ἀδελφοκτονία διά ὁ ἴδιος ὁ ἐπιθυμία ἀκορεστία ὁ φίλος ὑποδείκνυμι .
epiphanius.ancoratus 104.10
καὶ Ὡρον μὲν ἴνα γεννᾷ παῖδα , ἥ οὐκ ἠδυνήθη παραστῆσαι , τίς ὁ γνήσιος ἀληθῶς ἔστιν αὐτοῦ πατήρ . εἰ γὰρ μὲν Τυφῶνα ὀνομμάσῃ , διστάζει μὴ οὐκ ἔστιν αὐτοῦ γονεύς · εἰ δὲ τὸν Ὄσιριν , τίς τούτου τὴν άκρίβειαν παραστήσειε ;
Lemmas: καί ὄρνυμι μέν ἵνα γεννάω παῖς , ὅς οὐ δύναμαι παρίστημι , τίς ὁ γνήσιος ἀληθής εἰμί αὐτός πατήρ . εἰμί γάρ μέν Τυφῶν ὀνομάζω , διστάζω μή οὐ εἰμί αὐτός γονεύς · εἰμί δέ ὁ Ὄσιρις , τίς οὗτος ὁ ἀκρίβεια παρίστημι ;
epiphanius.ancoratus 104.11
καλὸν δὲ θεὸν ⟨ αὐτὸν γενέσθαι ⟩ ἡ τοιαύτη μήτηρ ἐδίδασκε , παραλαβοῦσα αύτὸν καὶ ἐν Τύρῳ πορνεύσασα ἴτη δέκα .
Lemmas: καλός δέ θεός ⟨ αὐτός γίγνομαι ⟩ ὁ τοιοῦτος μήτηρ διδάσκω , παραλαμβάνω αὐτός καί ἐν Τύρος πορνεύω Ίτη δέκα .
epiphanius.ancoratus 104.12
Σέραπιν δὲ τὸν Απιν βασιλέα ⟨ καλούμενον ⟩ Σινωπέων παῖδες θεοποιοῦντες τυραννίδι μᾶλλον ἐδούλευσαν ἤπερ ἀληθείᾳ .
Lemmas: Σάραπις δέ ὁ θέραψ βασιλεύς ⟨ καλέω ⟩ Σινωπεύς παῖς θεοποιέω τυραννίς μᾶλλον δουλεύω ἤ2 ἀλήθεια .
epiphanius.ancoratus 105.1
105 . Ταῦτά ἐστι τῶν παρ᾿ Αἰγυπτίοις τιμωμένων θεῶν τὰ ἐπίχειρα , ὧν τὸ κατὰ μέρος εἰπεῖν * πολὺς χρόνος ἀναλωθήσεται . Έλληνες δὲ οἱ δοκοῦντές τι εἶναι ἐν ἑαυτοῖς , λόγοις μόνον καὶ ὀξύτητι γλώσσης φιλοσοφοῦντες καὶ οὐκ ἔργοις , πλέον πάντων ἐξώκειλαν ·
Lemmas: 105 . ταῦτα εἰμί ὁ παρά Αἰγύπτιος τιμάω θεός ὁ ἐπίχειρα , ὅς ὁ κατά μέρος εἶπον * πολύς χρόνος ἀναλίσκω . Ἕλλην δέ ὁ δοκέω τίς εἰμί ἐν ἑαυτοῦ , λόγος μόνος καί ὀξύτης γλῶσσα φιλοσοφέω καί οὐ ἔργον , πλέω πᾶς ἐξοκέλλω ·
epiphanius.ancoratus 105.2
οἵτινες κατάγουσι Κρόνον άπ΄ Οὐρανοῦ , λέγοντες αὐτὸν ἀπὸ τοῦ Οὐρανοῦ γεγε⟨ν⟩νῆσθαι καὶ τὸ μόρια τοῦ ἰδίου πατρὸς ὤ κακῆς πράξεως , αἰσχρᾶς τε ὑπονοίας ) · ὅς εἰ μὴ ἐτμήθη , πολλοὶ Κρονίωνες ἠσαν . , οὑτος δὲ ὸ γεννάδας , ὸ ἕως πατρὸς πεφθακώς ,
Lemmas: ὅστις κατάγω Κρόνος από Οὐρανός , λέγω αὐτός ἀπό ὁ Οὐρανός γεννάω καί ὁ μόριον ὁ ἴδιος πατήρ ὦ κακός πρᾶξις , αἰσχρός τε ὑπόνοια ) · ὅς εἰμί μή τέμνω , πολύς Κρονίων ἀείδω . , οὗτος δέ ο γεννάδας , ο ἠώς πατήρ φθάνω ,
epiphanius.ancoratus 105.3
οὐκ ἠρκέσθη ἐπὶ τῇ πρώτῃ ἀσεβείᾳ , ἀλλὰ νέος μὲν ὢν ἀδικεῖ τὸν πατέρα , πρεσβύτης δὲ γεγονὼς τὰ ἴδια αὐτοῦ τέκνα ,
Lemmas: οὐ ἀρκέω ἐπί ὁ πρῶτος ἀσέβεια , ἀλλά νέος μέν εἰμί ἀδικέω ὁ πατήρ , πρεσβύτης δέ γίγνομαι ὁ ἴδιος αὐτός τέκνον ,
epiphanius.ancoratus 105.4
ποσειδῶνα μὲν καταπίνων καὶ Πλούτωνα , Δία δὲ ἀναζητῶν καὶ ἐμπαιζόμενος ὑπὸ τῆς Ῥέας καὶ ] πέτραν μεγάλην ἐσπαργανωμένην ἀντὶ ἀντὶ βρέφους κατα - πίνων ·
Lemmas: Ποσειδῶν μέν καταπίνω καί Πλούτων , Ζεύς δέ ἀναζητέω καί ἐμπαίζω ὑπό ὁ Ῥέα καί ] πέτρα μέγας σπαργανόω ἀντί ἀντί βρέφος κατά - πίνω ·
epiphanius.ancoratus 105.5
ὡσεὶ θεὸς τάχα * ] εὐγενῶν δὲ γονέων ὑπάρχων ἱν οὕτως εἴπω ὸ τούτου παῖς , Ζεὺς τούτῳ ὄνομα , ἐκινδύνευε πασῶν τῶν γυ - ναικῶν ἀνὴρ γίνεσθαι καὶ ὁ τούτου υἱὸς Ἑρμῆς . καὶ Με κατὰ τοὺς νόμους ὑποροίκιός τις ἐγένετο καὶ μὴ κλεψίγαμος πάντοτε καὶ κακεργάτης ·
Lemmas: ὡσεί θεός τάχα * ] εὐγενής δέ γονεύς ὑπάρχω ἐν οὕτως εἶπον ο οὗτος παῖς , Ζεύς οὗτος ὄνομα , κινδυνεύω πᾶς ὁ γυ - ναικως ἀνήρ γίγνομαι καί ὁ οὗτος υἱός Ἑρμῆς . καί ἐγώ κατά ὁ νόμος ὑποροίκιός τις γίγνομαι καί μή κλεψίγαμος πάντοτε καί κακεργάτης ·
epiphanius.ancoratus 105.6
Πηνελόπην μὲν γὰρ φθείρει , δί ὴδονὴν τράγος γενόμενος · τράγος δὲ οἶμαι ἐγίνετο διὰ τὸ ἀκμαῖον τῆς τοῦ γενείου παραπλοκῆς .
Lemmas: Πηνελόπη μέν γάρ φθείρω , Ζεύς ἡδονή τράγος γίγνομαι · τράγος δέ οἴομαι γίγνομαι διά ὁ ἀκμαῖος ὁ ὁ γένειον παραπλοκή .
epiphanius.ancoratus 105.7
πρὸς Δανάην δὲ ⟨ Ζεὺς ὸ πρῶτον ὴμῖν καλούμενος ⟩ χρυσὸς ἐγίνετο , ἵνα παρθένον σώφρονα θαλαμευομένην φθείρῃ · χρυσὸς δὲ ἐκεῖνος οὐκ ἠδύνατο γνεέθαι ποτέ , ἀλλὰ γόης ὣν διὸ χρυσοῦ δωροδοκῶν τὴν παρθένον ἠπάτησε .
Lemmas: πρός Δανάη δέ ⟨ Ζεύς ο πρῶτος ἡμεῖς καλέω ⟩ χρυσός γίγνομαι , ἵνα παρθένος σώφρων θαλαμεύω φθείρω · χρυσός δέ ἐκεῖνος οὐ δύναμαι γίγνομαι ποτός , ἀλλά γόης ἐάν διό χρυσός δωροδοκέω ὁ παρθένος ἀπατάω .
epiphanius.ancoratus 105.8
καὶ παρὰ μὲν Λήδᾳ κύκνος αὐθις γίνεται , τὴν ἀναπτέρωσιν τῆς πυρώσεως τῆς αὐτοῦ ἡδονῆς ἀνασημαίνων .
Lemmas: καί παρά μέν Λήδα κύκνος αὖθις γίγνομαι , ὁ ἀναπτέρωσις ὁ πύρωσις ὁ αὐτός ἡδονή ανασημαιναω .
epiphanius.ancoratus 105.9
ἀετὸς δὲ ⟨ γενόμενος ⟩ πώποτε ἀναπετασθεὶς παιδοφθόρων διδάσκαλος προκαθέζεται · μηδέποτε ἀετὸς γενόμενος , ἀλλ᾿ ἐν πλοίῳ παρασήμῳ , ἀετῷ ὀνομαζομένῳ διὰ τὸ τάχος , Τροίαν παραπλεύσας καὶ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως Τρώων ] Γανυμήδην ἁρπάσας τὴν φθορὰν ἀπειργάσατο .
Lemmas: ἀετός δέ ⟨ γίγνομαι ⟩ πώποτε ἀναπετάννυμι παιδοφθορέω διδάσκαλος προκαθέζομαι · μηδέποτε ἀετός γίγνομαι , ἀλλά ἐν πλοῖον παράσημον , ἀετός ὀνομάζω διά ὁ τάχος , Τροία παραπλέω καί ὁ υἱός ὁ βασιλεύς Τρώς ] Γανυμήδης ἁρπάζω ὁ φθορά ἀπεργάζομαι .
epiphanius.ancoratus 105.10
καὶ πρὸς Πασιφάην δὲ ταῦρος ἐγένετο , ὡσαύτως καὶ πρὸς Εὐρώπην .
Lemmas: καί πρός Πασιφάη δέ ταῦρος γίγνομαι , ὡσαύτως καί πρός Εὐρώπη .
epiphanius.ancoratus 106.1
106 . Καὶ τί μοι τὰ πλήθη λέγειν ⟨ τῶν φθορῶν ⟩ τοῦ γενναίου τούτου ⟨ παρθένων ⟩ φθορέως καὶ φθορέων διδασκάλου ; οὖ τὸ οὐκ όλίγοις ἐστὶ δῆλον . ἐν Κρήτῃ γὰρ τῇ νήσῳ ἐν τῷ ὄρει τῷ λεγομένῳ Λασίῳ ἔως δεῦρο δακτυλοδεικτεῖται .
Lemmas: 106 . καί τίς ἐγώ ὁ πλῆθος λέγω ⟨ ὁ φθορά ⟩ ὁ γενναῖος οὗτος ⟨ παρθένος ⟩ φθορεύς καί φθορεύς διδάσκαλος ; οὖον ὁ οὐ ὀλίγος εἰμί δῆλος . ἐν Κρήτη γάρ ὁ νῆσος ἐν ὁ ὄρος ὁ λέγω Λάσιος ἔως δεῦρο δακτυλοδεικτέω .
epiphanius.ancoratus 106.2
Ζῆνες δὲ οὐχ εἶς ἢ δύο , ἀλλὰ καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρες γεγόνασι τὸν ἀριθμόν . ὁ μὲν γὰρ εἶς αὐτῶν Κρονίδης ό προειρημένος , ό ταρταρώσας τὸν ἴδιον αὐτοῦ πατέρα ἐν τῷ καυκασίῳ ὄρει , ό δ’ ἄλλος Λατιάριος λεγόμενος , ἐξ οὑπερ οἱ μονομάχοι γεγόνασιν , ἄλλος δὲ ὁ τραγῳδός . ὁ καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καύσας .
Lemmas: Ζάν δέ οὐ εἰμί ἢ δύο , ἀλλά καί τρεῖς καί τέσσαρες γίγνομαι ὁ ἀριθμός . ὁ μέν γάρ εἰμί αὐτός Κρονίδης ὅς προερέω , ὅς ταρταρόω ὁ ἴδιος αὐτός πατήρ ἐν ὁ καυκάσιος ὄρος , ὅς δέ ἄλλος Λατιάριος λέγω , ἐκ ὅσπερ ὁ μονομάχος γίγνομαι , ἄλλος δέ ὁ τραγῳδός . ὁ καί ὁ χείρ αὐτός καίω .
epiphanius.ancoratus 106.3
τάχα δὲ θεὸς ὣν ἐπελάθετο ὅτι δάκνει τὸ πῦρ καὶ οὐκ εἶχε τὴν πρόγνωσιν τοῦ λέγοντος τράγῳ τῷ σατύρῳ , εὑρόντι πρότερον τὸ πῦρ καὶ προσελθόντι φιλῆσαι » μὴ ἅψ,ῃ , | τραγε · αψαμενος γὰρ σοῦ ἐμπρήσεις τὰ γένεια « .
Lemmas: τάχα δέ θεός ἐάν ἐπιλανθάνομαι ὅτι δάκνω ὁ πῦρ καί οὐ ἔχω ὁ πρόγνωσις ὁ λέγω τράγος ὁ Σάτυρος , εὑρίσκω πρότερος ὁ πῦρ καί προσέρχομαι φιλέω » μή ἅπτω , | τράγος · ἅπτω γάρ σύ ἐμπίμπρημι ὁ γένειον « .
epiphanius.ancoratus 106.4
Αθηναῖ δὲ γεγόνασιν οὐ μία , ἀλλὰ πολλαί · μία μὲν ῥεμβομένη καὶ περὶ τὴν Τριτωνίδα λίμνην ἀλωμένη , ἄλλη δὲ ή Ὠκεανοῦ , ἑτέρα δὲ ἡ Κρόνου καὶ πολλαὶ ἄλλαι .
Lemmas: Ἀθῆναι δέ γίγνομαι οὖον εἷς , ἀλλά πολύς · εἷς μέν ῥέμβω καί περί ὁ Τριτωνίς λίμνη ἀλάομαι , ἄλλος δέ ή Ὠκεανός , ἕτερος δέ ὁ Κρόνος καί πολύς ἄλλος .
epiphanius.ancoratus 106.5
Αρτέμιδες πολλαί · μία μὲν ή Ἐφεσία , ἄλλη ἄλλη ἡ τοῦ Διὸς καὶ ἄλλαι ὡσαύτως οὐκ ὀλίγαι . καὶ Διόνυσοι ⟨ δὲ ⟩ ὸ Θηβαῖος , ἄλλος ὁ Σεμέλης , ό ἐπὶ τῶν Κορυβάντων καὶ ό ὑπὸ τῶν Τιτάνων διασπώμενος καὶ Κουρήτων ὸ ] τὴν κρεωνομίαν μυῶν .
Lemmas: Ἀρτέμιδες πολύς · εἷς μέν ή Ἐφέσιος , ἄλλος ἄλλος ὁ ὁ Ζεύς καί ἄλλος ὡσαύτως οὐ ὀλίγος . καί Διόνυσος ⟨ δέ ⟩ ο Θηβαῖος , ἄλλος ὁ Σεμέλη , ὅς ἐπί ὁ Κορύβας καί ὅς ὑπό ὁ Τιτάν διασπάω καί Κούρητες ο ] ὁ κρεωνοεις μῦς .