ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epiphanius.ancoratus 80.1
80 . Ἀλλὰ τί οἱ τοιοῦτοι νομίζουσι ⟨ ἡμᾶς ⟩ λέγειν , ἐὰν εἴπωμεν τέλειον ἄνθρωπον ἐκ Μαρίας τὸν Χριστὸν γεγονότα ἢ ⟨ νοῦν ⟩ ἐσχηκότα , μὴ ὑπονοήσωμεν αὐτὸν ἁμαρτίαις ὑποπεσόντα ; μὴ γένοιτο . » ἁμαρτίαν γὰρ οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος έν τῷ στόματι αὐτοῦ . «
Lemmas: 80 . ἀλλά τίς ὁ τοιοῦτος νομίζω ⟨ ἐγώ ⟩ λέγω , ἐάν εἶπον τέλειος ἄνθρωπος ἐκ Μαρία ὁ Χριστός γίγνομαι ἢ ⟨ νόος ⟩ ἔχω , μή ὑπονοέω αὐτός ἁμαρτία ὑποπίπτω ; μή γίγνομαι . » ἁμαρτία γάρ οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . «
epiphanius.ancoratus 80.2
εἰ γὰρ τὴν αὐτοῦ δύναμιν ἐνέπνευσε τοῖς ἁγίοις καὶ ἐν οἷς ἐνέπνευσε μαρτυροῦνται ὅτι ἦσαν ἅγιοι δίκαιοι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἄμεμπτοι , πόσῳ γε μᾶ·λλον αὐτὸς ὁ Λόγος , ἐν ᾦ εὐδόκησε πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος κατοικῆσαι σωματικῶς « , κἄν τε σάρκα ἀληθινὴν λάβῃ ἐκ Μαρίας τῆς ἀειπαρθένου καὶ ψυχὴν ἀνθρωπείαν ἀληθινῶς καὶ νοῦν καὶ εἴ τἰ ἐστιν ἓτερον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ , αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ ἔχων τὰ ὃλα κατεῖχε θεὸς ὣν μὴ μεριζόμενα πρὸς τὴν κακίαν , μὴ θρυπτόμενα ἀπὸ τοῦ πονηροῦ , μὴ ἀλισκόμενα ἐν τῇ ἡδονῇ , μὴ ὑποπίπτοντα τῷ τοῦ Αδὰμ παραπτώματι ;
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ αὐτός δύναμις ἐμπνέω ὁ ἅγιος καί ἐν ὅς ἐμπνέω μαρτυρέω ὅτι εἰμί ἅγιος Δίκαιος προβαίνω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός ἄμεμπτος , πόσος γε μᾶλλος αὐτός ὁ Λόγος , ἐν οἶς εὐδοκέω πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης κατοικέω σωματικός « , ἄν τε σάρξ ἀληθινός λαμβάνω ἐκ Μαρία ὁ ἀειπάρθενος καί ψυχή ἀνθρώπειος ἀληθινός καί νόος καί εἰμί τίη εἰμί ἕτερος ἐν ὁ ἄνθρωπος , αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ὅλος κατέχω θεός ἐάν μή μερίζω πρός ὁ κακία , μή θρύπτω ἀπό ὁ πονηρός , μή ἁλίσκομαι ἐν ὁ ἡδονή , μή ὑποπίπτω ὁ ὁ Ἀδάμ παράπτωμα ;
epiphanius.ancoratus 80.3
καὶ διὰ τοῦτό φησιν ὁ ἀπόστολος » γενόμενος ἐκ γυναικός , γενόμενος ὑπὸ νόμον‘ καὶ πάλιν ἐν σχήματι εὐρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος « · τὸ δὲ σχήματι ⟨ καὶ τὸ ὡς ἄνθρωπος ⟩ γενόμενος καὶ τὸ ὑπὸ νόμον δέ ἀμφοτέρων συναγόμενον τελειότητα σημαίνει καὶ ἀπάθειαν , ἐκ τοῦ γενόμενος τὸ εἶναι τέλειος καὶ ⟨ ἐκ ⟩ τοῦ ὑπὸ νόμον τὸ μὴ δοκήσει καὶ ⟨ ἐκ ⟩ τοῦ σχήματι τῆς ἰδέας τὸ βέβαιον ἐκ τοῦ ὡς ἄνθρωπος τὸ ἀναμάρτητον .
Lemmas: καί διά οὗτος φημί ὁ ἀπόστολος » γίγνομαι ἐκ γυνή , γίγνομαι ὑπό νόμος καί πάλιν ἐν σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος « · ὁ δέ σχῆμα ⟨ καί ὁ ὡς ἄνθρωπος ⟩ γίγνομαι καί ὁ ὑπό νόμος δέ ἀμφότερος συνάγω τελειότης σημαίνω καί ἀπάθεια , ἐκ ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί τέλειος καί ⟨ ἐκ ⟩ ὁ ὑπό νόμος ὁ μή δοκέω καί ⟨ ἐκ ⟩ ὁ σχῆμα ὁ ἰδέα ὁ βέβαιος ἐκ ὁ ὡς ἄνθρωπος ὁ ἀναμάρτητος .
epiphanius.ancoratus 80.4
τούτων τοίνυν τοίνυν οὓτως των μηδεὶς ἀπατάσθω κενοῖς μύθοις . εἰ γὰρ ἄνωθεν γεννηθεὶς ἀπὸ πατρὸς ἀληθινῶς ⟨ ἀληθινῶς ⟩ ἐγεννήθη καὶ ἀπὸ Μαρίας , καὶ ἀληθεύει καὶ κάτω ἀληθεύει καὶ εἰ ἐστὶν κάτω ἀτελής , καὶ ἄνω ἀτελής . εἰ δὲ ἄνω ἐστὶ τέλειος , καὶ κάτω ἐστὶ τέλειος · οὐκ ἐν ἄλλῳ τελεἰῳ ᾤκησεν , ἀλλ᾿ εἰς ἑαυτὸν τὰ πάντα ἐτελείωσε .
Lemmas: οὗτος τοίνυν τοίνυν οὕτως ὁ μηδείς ἀπατάω κενός μῦθος . εἰμί γάρ ἄνωθεν γεννάω ἀπό πατήρ ἀληθινός ⟨ ἀληθινός ⟩ γεννάω καί ἀπό Μαρία , καί ἀληθεύω καί κάτω ἀληθεύω καί εἰμί εἰμί κάτω ἀτελής , καί ἄνω ἀτελής . εἰμί δέ ἄνω εἰμί τέλειος , καί κάτω εἰμί τέλειος · οὐ ἐν ἄλλος τελέω οἰκέω , ἀλλά εἰς ἑαυτοῦ ὁ πᾶς τελειόω .
epiphanius.ancoratus 80.5
καὶ ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν μηκέτι μεριζόμενος ἐν μνήματι εἰς σῶμα καὶ θεότητα καὶ ψυχὴν ἐν καταχθονίοις , μηκέτι ὑπὸ ἁφὴν ὑποπίπτων , μηκέτι ἐπεχόμενος , άλλ᾿ εἰσερχόμενος θυρῶν κεκλεισμένων , ψηλαφώμενος δὲ ὑπὸ τοῦ Θωμᾶ , ἳνα μὴ φαντασίᾳ ἀπεικασθῇ , ἀλλ᾿ ἀληθείᾳ ·
Lemmas: καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός μηκέτι μερίζω ἐν μνῆμα εἰς σῶμα καί θεότης καί ψυχή ἐν καταχθόνιος , μηκέτι ὑπό ἁφή ὑποπίπτω , μηκέτι ἐπέχω , ἀλλά εἰσέρχομαι θύρα καλέω , ψηλαφάω δέ ὑπό ὁ Θωμᾶς , ἵνα μή φαντασία ἀπεικάζω , ἀλλά ἀλήθεια ·
epiphanius.ancoratus 80.6
ὁ ὑπὸ τοῦ Θωμᾶ πιστευθεὶς μετὰ τὸ πληρωθῆναι τὸ προειρημένον » ταῖς χερσί μου τὸν θεὸν ἐξεζήτησα , καὶ οὐκ ἠπατήθην « , ό αὐτὸς θεὸς ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος , ὁ μὴ σύγχυσιν ἀπεργασάμενος , ἀλλὰ τὰ δύο κεράσας εἰς ἓν ·
Lemmas: ὁ ὑπό ὁ Θωμᾶς πιστεύω μετά ὁ πληρόω ὁ προερέω » ὁ χείρ ἐγώ ὁ θεός ἐκζητέω , καί οὐ ἀπατάω « , ὅς αὐτός θεός ὁ αὐτός ἄνθρωπος , ὁ μή σύγχυσις ἀπεργάζομαι , ἀλλά ὁ δύο κεράννυμι εἰς εἷς ·
epiphanius.ancoratus 80.7
οὐκ εἰς ἀνυπαρξίαν χωρήσας , ἀλλὰ συνδυναμώσας σῶμα γήϊνον τῇ θεότητι εἰς μίαν δύναμιν ἣνωδεν , εἰς μίαν θεότητα συνήγαγεν · εἶς ὣς κύριος εἶς Χριστός , οὐ δύο Χριστοὶ οὐδὲ δύο Μοί .
Lemmas: οὐ εἰς ἀνυπαρξία χωρέω , ἀλλά συνδυναμόω σῶμα γήινος ὁ θεότης εἰς εἷς δύναμις ἀνώδης , εἰς εἷς θεότης συνάγω · εἰμί ὡς κύριος εἰμί Χριστός , οὖον δύο Χριστός οὐδέ δύο ἐγώ .
epiphanius.ancoratus 80.8
ἐν αὐτῷ σῶμα πνευματικὸν ἐν αὐτῷ θεότης ἀκατάληπτος , τὸ πεπονθὸς μὴ φθαρὲν τὸ ἀπαθὲς ἄξθαρτον , ἀφθαρσία τὸ ὃλον · θεὸς κύριος , καθεζόμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός , μὴ παραλείψας τὴν σάρκα , εἰς δὲ δὲ συνενώσας καὶ εἰς μίαν τὸ ὅλον θεότητα καθεζόμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός .
Lemmas: ἐν αὐτός σῶμα πνευματικός ἐν αὐτός θεότης ἀκατάληπτος , ὁ πάσχω μή φθείρω ὁ ἀπαθής ἄγνυμι , ἀφθαρσία ὁ ὅλος · θεός κύριος , καθέζομαι ἐν δεξιός ὁ πατήρ , μή παραλείφω ὁ σάρξ , εἰς δέ δέ συνενόω καί εἰς εἷς ὁ ὅλος θεότης καθέζομαι ἐν δεξιός ὁ πατήρ .
epiphanius.ancoratus 81.1
81 . Οὖτος οὖν ό μονογενής , ό τέλειος ὁ ἄκτιστος ό ἄτρεπτος ὁ ἀναλλοίωτος ό ἀπερινόητος ό ἀόρατος , ⟨ ὁ ⟩ ἐνανθρωπήσας ἐν καὶ ἀναστὰς πνευματικῶς καὶ » μηκέτι ἀποθνᾐσκων « , μηκέτι πτωχεύων ό » δι᾿ ἡμᾶς πτωχεύσας πλούσιος ὤν‘ , ὁ πνεῦμα ὤν ὃλος , ό τὸ σαρκικὸν | καὶ τὸ θεϊκὸν ἐνῶν , | κύριος εἱς βασιλεὺς Χριστός , ό υἱὸς D183 P87 τοῦ θεοῦ , ἐν οὐρανῷ καθεσθεὶς ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς » ἐπάνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας , δυνάμεως καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου « , φησὶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ » άπελθόντες βαπτίσατε πάντα τὰ ἔθνη εἰς ὄνομα πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος « .
Lemmas: 81 . οὗτος οὖν ὅς μονογενής , ὅς τέλειος ὁ ἄκτιστος ὅς ἄτρεπτος ὁ ἀναλλοίωτος ὅς ἀπερινόητος ὅς ἀόρατος , ⟨ ὁ ⟩ ἐνανθρωπέω ἐν καί ἀνίστημι πνευματικός καί » μηκέτι ἀποθνῄσκω « , μηκέτι πτωχεύω ὅς » διά ἐγώ πτωχεύω πλούσιος ὄνος , ὁ πνεῦμα εἰμί ὅλος , ὅς ὁ σαρκικός | καί ὁ θεικός ἔνειμι , | κύριος εἰς βασιλεύς Χριστός , ὅς υἱός D183 P87 ὁ θεός , ἐν οὐρανός καθέζομαι ἐν δεξιός ὁ πατήρ » ἐπάνω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία , δύναμις καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω « , φημί ἐν ὁ εὐαγγέλιον » ἀπέρχομαι βαπτίζω πᾶς ὁ ἔθνος εἰς ὄνομα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα « .
epiphanius.ancoratus 81.2
τοῦτο δὲ δὲ καὶ ἀνὰ μέσον † ὃν οὐ συναλοιφὴν ἐσήμαινε τὸν υἱὸν τῷ πατρὶ ⟨ οὐδὲ οὐδὲ συναλοιφὴν τὸ πνεῦμα τὸ ἃγιον τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ ⟩ , ἀλλὰ οἶδε πατέρα ἀληθινὸν καὶ ἑαυτὸν ἀληθινὸν ἀπέδειξεν ἐνυπόστατον Λόγον καὶ τὸ ἅγιον αὐτοῦ πνεῦμα ἐνυπόστατον πνεῦμα καὶ » πνεῦμα ἀληθείας « , ἄκτιστον ἄτρεπτον ἀναλλοίωτον · οὐχ
Lemmas: οὗτος δέ δέ καί ἀνά μέσος † ὅς οὖον συναλοιφή σημαίνω ὁ υἱός ὁ πατήρ ⟨ οὐδέ οὐδέ συναλοιφή ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ⟩ , ἀλλά οἶδα πατήρ ἀληθινός καί ἑαυτοῦ ἀληθινός ἀποδείκνυμι ἐνυπόστατος Λόγος καί ὁ ἅγιος αὐτός πνεῦμα ἐνυπόστατος πνεῦμα καί » πνεῦμα ἀλήθεια « , ἄκτιστον ἄτρεπτος ἀναλλοίωτος · οὐ
epiphanius.ancoratus 81.3
ὡς ἵνα τις ὑπονοήσῃ δολίως φερόμενος πρὸς τὴν πίστιν καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἀποκρύπτων καὶ δολιευόμενος πρὸς τὴν ἀλήθειαν » ἐτάζει γὰρ καρδίας καὶ νεφροὺς ό θεός « ) .
Lemmas: ὡς ἵνα τις ὑπονοέω δόλιος φέρω πρός ὁ πίστις καί ὁ πούς αὐτός ἀποκρύπτω καί δολιεύω πρός ὁ ἀλήθεια » ἐτάζω γάρ Καρδία καί νεφρός ὅς θεός « ) .
epiphanius.ancoratus 81.4
καὶ λέγει ό αἱρετικός · δηλονότι πιστεύω ὅτι ό πατὴρ πατὴρ καὶ ό υἱὸς υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα καὶ όμολογῶ τρεῖς ὑποστάσεις ἐν μιᾷ οὐσίᾳ · οὐχ ἐτέραν δὲ λέγω οὐσίαν παρὰ τὴν θεότητα , οὐχ ἑτέραν θεότητα παρὰ τὴν οὐσίαν , ἀλλὰ διὰ τὸ οὕτως ἀκριβοῦν ⟨ μίαν ⟩ οὐσίαν καλοῦμεν , ἵνα μὴ ἄλλο καὶ εἶδος εἴπωμεν τῆς θεότητος τῆς τριάδος .
Lemmas: καί λέγω ὅς αἱρετικός · δηλονότι πιστεύω ὅτι ὅς πατήρ πατήρ καί ὅς υἱός υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἅγιος πνεῦμα καί ὁμολογέω τρεῖς ὑπόστασις ἐν εἷς οὐσία · οὐ ἕτερος δέ λέγω οὐσία παρά ὁ θεότης , οὐ ἕτερος θεότης παρά ὁ οὐσία , ἀλλά διά ὁ οὕτως ἀκριβόω ⟨ εἷς ⟩ οὐσία καλέω , ἵνα μή ἄλλος καί εἶδος εἶπον ὁ θεότης ὁ τριάς .
epiphanius.ancoratus 81.5
κρυπταζόμενος γὰρ ὁ τοιοῦτος ὡς εἶπον ῥᾳδιούργως πάλιν καὶ δολίως λέγει · πιστεύω ὅτι πατὴρ πατήρ υἱὸς υἱός , πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα ἅγιον · ὑπόνοιαν δὲ ἔχει τοιαύτην κεκρυμμένην , ὡς ἀφ᾿ ἡμῶν τὸ θεῖον ἀπεικάσας , λέγων ἐν ἑαυτῷ , ὃτι ὡς ἔχω σῶμα καὶ ψυχὴ καὶ πνεῦμα ἀνθρώπειον , οὓτω καὶ ἡ θεότης .
Lemmas: κρυπτάζω γάρ ὁ τοιοῦτος ὡς εἶπον ῥᾳδιούργος πάλιν καί δόλιος λέγω · πιστεύω ὅτι πατήρ πατήρ υἱός υἱός , πνεῦμα ἅγιος πνεῦμα ἅγιος · ὑπόνοια δέ ἔχω τοιοῦτος κρύπτω , ὡς ἀπό ἐγώ ὁ θέω ἀπεικάζω , λέγω ἐν ἑαυτοῦ , ὅτι ὡς ἔχω σῶμα καί ψυχή καί πνεῦμα ἀνθρώπειος , οὕτως καί ὁ θεότης .
epiphanius.ancoratus 81.6
πατὴρ μὲν ὡς εἰπεῖν τὸ εἶδος , υἱὸς δὲ ὡς ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ψυχή , πνεῦμα δὲ ὣσπερ τὸ ἐμπνέον διὰ τοῦ άνθρώπου .
Lemmas: πατήρ μέν ὡς εἶπον ὁ εἶδος , υἱός δέ ὡς ἐν ὁ ἄνθρωπος ψυχή , πνεῦμα δέ ὥσπερ ὁ ἐμπνέω διά ὁ ἄνθρωπος .
epiphanius.ancoratus 81.7
τινὲς γὰρ δολιεύονται καὶ οὓτως νομίζουσι τὴν θεότητα . ἡμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθομεν , ἀλλ᾿ ἰδοὺ ὁ πατὴρ ἐν οὐρανῷ διὰ φωνῆς μαρτυρεῖ , ἰδοὺ ὁ υἱὸς ἐν Ιορδάνῃ , ἰδοὺ τὸ πνεῦμα τὸ πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς κατερχόμενον ἐσχηματίζετο · ἀλλὰ καθ’ ἑαυτὸ ἐσχηματίζετο , καθ᾿ ὲαυτὸ ὑπόστασις ὄν , οὐκ ἀλλοία παρὰ τὴν τοῦ πατρὸς καὶ υἱοῦ , ἀλλὰ τῆς αὐτῆς οὐσίας , ὑπόστασις ἐξ ὑποστάσεως τῆς αὐτῆς πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ὰγίου πνεύματος .
Lemmas: τις γάρ δολιεύομαι καί οὕτως νομίζω ὁ θεότης . ἐγώ δέ οὐ οὕτως μανθάνω , ἀλλά ἰδού ὁ πατήρ ἐν οὐρανός διά φωνή μαρτυρέω , ἰδού ὁ υἱός ἐν Ἰορδάνης , ἰδού ὁ πνεῦμα ὁ πνεῦμα ἐν εἶδος περιστερά κατέρχομαι σχηματίζω · ἀλλά κατά ἑαυτοῦ σχηματίζω , κατά ἑαυτοῦ ὑπόστασις εἰμί , οὐ ἀλλοῖος παρά ὁ ὁ πατήρ καί υἱός , ἀλλά ὁ αὐτός οὐσία , ὑπόστασις ἐκ ὑπόστασις ὁ αὐτός πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα .
epiphanius.ancoratus 81.8
⟨ καὶ ⟩ πάλιν πάλιν ἰδοὺ πατὴρ κάθηται ἐν οὐρανῷ , * . τὸ δὲ κάθηται μὴ πάλιν ὑπολάμβανε άνθρωπίνως , ἀλλ᾿ άνεκδιηγήτως καὶ ἀκαταλήπτως ἔχε . καὶ οὐκ εἶπεν , ἀνῆλθεν ὁ υἱὸς εἰς τὸν πατέρα , ἀλλ᾿ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός « .
Lemmas: ⟨ καί ⟩ πάλιν πάλιν ἰδού πατήρ κάθημαι ἐν οὐρανός , * . ὁ δέ κάθημαι μή πάλιν ὑπολαμβάνω ἀνθρώπινος , ἀλλά άνεκδιηγήτως καί ἀκατάληπτος ἔχω . καί οὐ εἶπον , ἀνέρχομαι ὁ υἱός εἰς ὁ πατήρ , ἀλλά καθίζω ἐν δεξιός ὁ πατήρ « .
epiphanius.ancoratus 81.9
καὶ πάλιν περὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου λέγων ὁ μονογενὴς ἐδίδασκεν » άπέρχομαι , κἀκεῖνος ἐλεύσεται , τὸ πνεῦμα τὸ ἄγιον , τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας . ἐὰν μὴ ἐγὼ ἀπέλθω , κἀκεῖνος οὐκ ἔρχεται « . εὶ δὲ ἦν τὸ πνεῦμα συναλοιφὴ αὐτῷ τῷ υἱῷ , οὐκ ἄν ἔλεγεν » ἀπέρχομαι κἀκεῖνος ἔρχεται « , ἀλλ᾿ ἵνα δείξῃ ὑπόστασιν καὶ ὑπόστασιν . μία δέ ἐστι θεότης εἶς θεὸς μία ἀλήθεια .
Lemmas: καί πάλιν περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος λέγω ὁ μονογενής διδάσκω » ἀπέρχομαι , ἐκεῖνος ἔρχομαι , ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια . ἐάν μή ἐγώ ἀπέρχομαι , ἐκεῖνος οὐ ἔρχομαι « . εί δέ εἰμί ὁ πνεῦμα συναλοιφή αὐτός ὁ υἱός , οὐ ἄν λέγω » ἀπέρχομαι ἐκεῖνος ἔρχομαι « , ἀλλά ἵνα δείκνυμι ὑπόστασις καί ὑπόστασις . εἷς δέ εἰμί θεότης εἰμί θεός εἷς ἀλήθεια .
epiphanius.ancoratus 82.1
82 . Καὶ οὓτω γέγραφα τῷ βουλομένῳ * τὴν τῆς ζωῆς ἡμῶν ἀκολουθίαν καὶ βεβαίαν ὁμολογίαν , τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν καὶ εὐαγγελίων καὶ ἀποστόλων καὶ ἀπὸ τῶν χρόνων τῶν ἀποστόλων ἴως ἡμετέρων χρόνων ἐν τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ ἀχράντως πεφυλαγμένην ,
Lemmas: 82 . καί οὕτως γράφω ὁ βούλομαι * ὁ ὁ ζωή ἐγώ ἀκολουθία καί βέβαιος ὁμολογία , ὁ ἀπό ὁ νόμος καί ὁ προφήτης καί εὐαγγέλιον καί ἀπόστολος καί ἀπό ὁ χρόνος ὁ ἀπόστολος ἴωσις ἡμέτερος χρόνος ἐν ὁ καθολικός ἐκκλησία ἄχραντος φυλάσσω ,
epiphanius.ancoratus 82.2
ἐπὶ φθόνῳ δὲ ἀκαταστασίας τῆς μιᾶς καὶ ἀληθινῆς πίστεως κατὰ καιρὸν καὶ καιρὸν διὰ τῶν αἱρέσεων τὴν αὐτὴν πίστιν καὶ ἐλπίδα καὶ σωτηρίαν ἡμῶν διωχθεῖσαν , ὑπομείνασαν δὲ ἐν τῇ αὐτῆς ἀληθείᾳ , τῶν αἱρέσεων καθ᾿ ἓκαστον χρόνον ἑαυτὰς χραινουσῶν καὶ άπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀπαλλοτριουμένων ·
Lemmas: ἐπί φθόνος δέ ἀκαταστασία ὁ εἷς καί ἀληθινός πίστις κατά καιρός καί καιρός διά ὁ αἵρεσις ὁ αὐτός πίστις καί ἐλπίς καί σωτηρία ἐγώ διώκω , ὑπομένω δέ ἐν ὁ αὐτός ἀλήθεια , ὁ αἵρεσις κατά ἕκαστος χρόνος ἑαυτοῦ χραίνω καί ἀπό ὁ ἐκκλησία ἀπαλλοτριόω ·
epiphanius.ancoratus 82.3
ὡς καὶ προσφάτως πάλιν ἀκούομέν τινων τῶν τὰ πρωτεῖα δοκούντων ἀποφέρεσθαι παρά τισι τῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἀσκητῶν καὶ Θηβαΐδος καὶ ἄλλων ἄλλοθι κλιμάτων , τὰ ὃμοια τοῖς Ιερακίταις φρονούντων καὶ λεγόντων ἀνάστασιν μὲν τῆς ἡμετέρας σαρκός , οὐ ταύτης δέ , ἀλλ’ ἄλλης τινὸς ἀντ᾿ αὐτῆς , ὡς ἐκτ ραπέτων τῶν τοιούτων καὶ εἰς μύθους ἐκτρεψάντων τὴν τοῦ θεοῦ ἀλήθειαν καὶ τὴν βεβαίαν ἡμῶν ἐλπίδα . διὸ καὶ περὶ τούτου ἀναγκαζόμεθα αὐθις λέγειν .
Lemmas: ὡς καί πρόσφατος πάλιν ἀκούω τίνω ὁ ὁ πρωτεῖος δοκέω ἀποφέρω παρά τις ὁ ἐν Αἴγυπτος ἀσκητής καί Θηβαίς καί ἄλλος ἄλλοθι κλίμα , ὁ ὅμοιος ὁ Ἱερακίτης φρονέω καί λέγω ἀνάστασις μέν ὁ ἡμέτερος σάρξ , οὖον οὗτος δέ , ἀλλά ἄλλος τις ἀντί αὐτός , ὡς ΕΚΤ ῥάπτω ὁ τοιοῦτος καί εἰς μῦθος ἐκτρέπω ὁ ὁ θεός ἀλήθεια καί ὁ βέβαιος ἐγώ ἐλπίς . διό καί περί οὗτος ἀναγκάζω αὖθις λέγω .
epiphanius.ancoratus 83.1
83 . Ἄπιστοι μὲν γὰρ ἀρνοῦνται τὸ πᾶν τῆς ἀναστάσεως , κακόπιστοι δὲ συρφετωδῶς καὶ ἀνοήτως τῆς κατὰ άλήθειαν ἐλπίδος ἐκπεπτώκασι τῷ οὕτω νοεῖν περὶ τῆς ἀναστάσεως .
Lemmas: 83 . ἄπιστος μέν γάρ ἀρνέομαι ὁ πᾶς ὁ ἀνάστασις , κακόπιστος δέ συρφετωδῶς καί ἀνόητος ὁ κατά ἀλήθεια ἐλπίς ἐκπίπτω ὁ οὗτος νοέω περί ὁ ἀνάστασις .
epiphanius.ancoratus 83.2
καὶ Ἓλληνες μὲν οἱ τελείως ἀρνούμενοι τὴν ἀνάστασιν διὰ τὴν ἀσέβειαν τοῦ πλήθους τῶν παρ’ αὐτοῖς γινομένων ἀνομημάτων · μισοῦσι γὰρ τὴν ἀνάστασιν δι᾿ ἣν μέλλουσιν αἰσχύνην ὑφίστασθαι ἐν τῇ ἀναστάσει , τὸν θεὸν ἀγνοήσαντες καὶ τὰς αὐτοῦ ἐντολάς · πλὴν ὅτι ἀναστήσονται , κἂν μὴ βούλωνται .
Lemmas: καί Ἕλλην μέν ὁ τέλειος ἀρνέομαι ὁ ἀνάστασις διά ὁ ἀσέβεια ὁ πλῆθος ὁ παρά αὐτός γίγνομαι ἀνόμημα · μισέω γάρ ὁ ἀνάστασις διά ὅς μέλλω αἰσχύνη ὑφίστημι ἐν ὁ ἀνάστασις , ὁ θεός ἀγνοέω καί ὁ αὐτός ἐντολή · πλήν ὅτι ἀνίστημι , κἀν μή βούλομαι .
epiphanius.ancoratus 83.3
αὐτὴ γὰρ ἡ κτίσις διαρρήδην αὐτοὺς ἐλέγχει , ὺποφαίνουσα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀναστάσεως τὸ εἶδος . δύνει γὰρ ἡ ὴμέρα καὶ νεκρῶν αἰνιττόμεθα τὸν τρόπον , κοιμισμὸν αἰνιττομένης τῆς νυκτός · ἀνατέλλει ἡ ἡμέρα ἡμᾶς διυπνίζουσα καὶ ἀναστάσεως ὺποδεικνύουσα τὸ σημεῖον .
Lemmas: αὐτός γάρ ὁ κτίσις διαρρήδην αὐτός ἔλεγχος , ὑποφαίνω κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀνάστασις ὁ εἶδος . δύο γάρ ὁ ἡμέρα καί νεκρός αἰνίσσομαι ὁ τρόπος , κοιμισμός αἰνίσσομαι ὁ νύξ · ἀνατέλλω ὁ ἡμέρα ἐγώ διυπνίζω καί ἀνάστασις ὑποδείκνυμι ὁ σημεῖον .
epiphanius.ancoratus 83.4
δρέπονται οἱ καρποὶ καὶ ἡ στάσις τῶν ὄντων ἐκτέμνεται , τῆς ἡμῶν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγῆς ὁριζομένου τοῦ προσώπου . σπείρεται ἡ τῆ καὶ βλαστάνει , * ὃτι τὰ τεθαμμένα μετὰ τὴν τομὴν ἀναστήσεται . ἀκρὶς τελευτᾷ , θάψασα τὸ ἐξ αὐτῆς ἀποβληθὲν κύημα ἐν τῇ γῇ καὶ μετὰ καιρὸν ἡ γῆ ἀποδίδωδι τὰ τεθαμμένα · τὰ σπέρματα τῶν γενημάτων σπείρεται καὶ πρῶτον ἀποθνᾐσκει ἔπειτα τελεσφορεῖται ·
Lemmas: δρέπω ὁ καρπός καί ὁ στάσις ὁ εἰμί ἐκτέμνω , ὁ ἐγώ ἐντεῦθεν ἀπαλλαγή ὁρίζω ὁ πρόσωπον . σπείρω ὁ τῆ καί βλαστάνω , * ὅτι ὁ θάπτω μετά ὁ τομή ἀνίστημι . ἀκρίς τελευτάω , θάπτω ὁ ἐκ αὐτός ἀποβάλλω κύημα ἐν ὁ γῆ καί μετά καιρός ὁ γῆ ἀποδίδωμι ὁ θάπτω · ὁ σπέρμα ὁ γένημα σπείρω καί πρῶτος ἀποθνῄσκω ἔπειτα τελεσφορέω ·
epiphanius.ancoratus 83.5
» ἐὰν γὰρ μὴ ἀποθάνῃ , οὐ ζωογονεῖται « σφραγῖδας ἐν ἠμῖν ὁ θεὸς ἐποίησε διὰ τῶν ὀνύχων δέκα καὶ δέκα ἀναστάσεως , μαρτυρούσας περὶ τῆς ἡμῶν ἐλπίδος . ἀλλὰ καὶ ὡς διὰ στεφάνου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τῆς τριχὸς τὴν ἡμῶν ἀνάστασιν ἐκήρυξε . τὸ γὰρ δοκοῦν ἐν ἡμῖν νεκρὸν σῶμα , τουτέστι τρίχες καὶ ὄνυχες , καθ’ ἑκάστην τεμνόμεναι καὶ τεμνόμενοι αὐθις θάλλουσι , σημαίνουσαι τῆς ἀναστάσεως τὴν ἐλπίδα .
Lemmas: » ἐάν γάρ μή ἀποθνῄσκω , οὖον ζωογονέω « σφραγίς ἐν ἡμεῖς ὁ θεός ποιέω διά ὁ ὄνυξ δέκα καί δέκα ἀνάστασις , μαρτυρέω περί ὁ ἐγώ ἐλπίς . ἀλλά καί ὡς διά στέφανος ἐπί ὁ κεφαλή διά ὁ θρίξ ὁ ἐγώ ἀνάστασις κηρύσσω . ὁ γάρ δοκέω ἐν ἐγώ νεκρός σῶμα , τουτέστι θρίξ καί ὄνυξ , κατά ἕκαστος τέμνω καί τέμνω αὖθις θάλλω , σημαίνω ὁ ἀνάστασις ὁ ἐλπίς .
epiphanius.ancoratus 84.1
84 . Καὶ ἀμύθητα ἔστιν εἰπεῖν εἰς πληροφορίαν τῶν ἀπίστων ἐξ ὐποδειγμάτων . ἀλλ᾿ οὐχ ἔπεισε τούτους ὴ φάττα τὸ ὄρνεον οὐδὲ ὁ μυωξὸς τὸ ζῷον . ἀποθνᾐσκει γὰρ τὸ τοιοῦτον ἑξάμηνον καὶ ἡ φαττα ἠμέρας τεσσαρακοντα , καὶ αὐθις μετὰ τοὺς καιροὺς αὐτῶν ἀναβιοῦσι .
Lemmas: 84 . καί ἀμύθητος εἰμί εἶπον εἰς πληροφορία ὁ ἄπιστος ἐκ υπόδειγμα . ἀλλά οὐ πείθω οὗτος ἤ φάσσα ὁ ὄρνεον οὐδέ ὁ μυωξός ὁ ζῷον . ἀποθνῄσκω γάρ ὁ τοιοῦτος ἑξάμηνος καί ὁ φάσσα ἡμέρα τεσσαράκοντα , καί αὖθις μετά ὁ καιρός αὐτός ἀναβιόω .
epiphanius.ancoratus 84.2
κάνθαροι δὲ μέλλοντες τελευτᾶν ἐπὶ σφαῖραν τῆς κόπρου ἑαυτοὺς κρύβουσι , θάψαντες τὴν τοιαύτην σφαῖραν ἐν τῇ γῇ καὶ καταχώσαντες , καὶ οὕτως ἐκ τῆς αὐτῶν ἰκμάδος αὖθις εὑρίσκονται , ἀναβιοῦντες ἐξ αὐτῶν τῶν λειψάνων .
Lemmas: κάνθαρος δέ μέλλω τελευτάω ἐπί σφαῖρα ὁ κόπρος ἑαυτοῦ κρύβω , θάπτω ὁ τοιοῦτος σφαῖρα ἐν ὁ γῆ καί καταχώννυμι , καί οὕτως ἐκ ὁ αὐτός ἰκμάς αὖθις εὑρίσκω , ἀναβιόω ἐκ αὐτός ὁ λείψανον .
epiphanius.ancoratus 84.3
περὶ δὲ τοῦ φοίνικος τοῦ Αραβικοῦ όρνέου περισσόν μοι τὸ λέγειν . ἤδη γὰρ εἰς ἀκοὴν ἀφῖκται πολλῶν πιστῶν τε καὶ ἀπίστων . ἡ δὲ κατ᾿ αὐτὸν ὑπόθεσις τοιάδε φαίνεται · πεντακοσιοστὸν ἔτος διατελῶν ἐπὰν γνοίη τὸν καιρὸν τῆς αὐτοῦ τελευτῆς ἐνστάντα . σηκὸν μὲν ἐργάζεται άρωμάτων καὶ φέρων ἔρχεται εἰς πόλιν τῶν Αὶγυπτίων Ἡλιούπολιν οὓτω καλουμένην , Ὢν δ᾿ ἑρμηνευομένην ἀπὸ τῆς Αἰγυπτιακῆς διαλέκτου καὶ Ἑβραΐδος , καὶ ταρσοῖς ἰδίοις τὰ στήθη τὰ ἑαυτοῦ μαστίξας πολλά ,
Lemmas: περί δέ ὁ Φοῖνιξ ὁ αραβικός ὄρνεον περισσός ἐγώ ὁ λέγω . ἤδη γάρ εἰς ἀκοή ἀφικνέομαι πολύς πιστός τε καί ἄπιστος . ὁ δέ κατά αὐτός ὑπόθεσις τοιόσδε φαίνω · πεντακοσιοστός ἔτος διατελέω ἐπάν γιγνώσκω ὁ καιρός ὁ αὐτός τελευτή ἐνίστημι . σηκός μέν ἐργάζομαι ἄρωμα καί φέρω ἔρχομαι εἰς πόλις ὁ Αἰγύπτιος Ἡλιούπολις οὕτως καλέω , ὦς δέ ἑρμηνεύω ἀπό ὁ Αἰγυπτιακός διάλεκτος καί Ἑβραΐς , καί Ταρσός ἴδιος ὁ στῆθος ὁ ἑαυτοῦ μαστίζω πολύς ,
epiphanius.ancoratus 84.4
πῦρ ἀπὸ τοῦ σώματος αὐτοῦ προφερόμενος ἐμπίπρησι τὴν ὺποκειμένην ὓλην τῷ τόπῳ καὶ οὕτως ἑαυτὸν ὸλοκαυτοῖ καὶ πάσας τὰς αύτοῦ αὐτοῦ σὺν όστέοις ἐκτεφροῦται .
Lemmas: πῦρ ἀπό ὁ σῶμα αὐτός προφέρω ἐμπίμπρημι ὁ υποκειμαι ὕλη ὁ τόπος καί οὕτως ἑαυτοῦ ὁλοκαυτέω καί πᾶς ὁ αὐτός αὐτός σύν ὀστέον ἐκτεφρόω .
epiphanius.ancoratus 84.5
ἐκ θεοῦ δὲ οἰκονομίας νέφος ἀποστέλλεται καὶ ὑετίζει καὶ κατασβεννύει τὴν τὸ σῶμα τοῦ ὀρνέου καταδαπανήσασαν φλόγα , νεκροῦ μὲν ἤδη ὄντος τοῦ ὀρνέου καὶ ὀπτηθέντος ἀκρότατα ·
Lemmas: ἐκ θεός δέ οἰκονομία νέφος ἀποστέλλω καί ὑετίζω καί κατασβέννυμι ὁ ὁ σῶμα ὁ ὄρνεον καταδαπανάω φλόξ , νεκρός μέν ἤδη εἰμί ὁ ὄρνεον καί ὀπτάω ἄκρος ·
epiphanius.ancoratus 84.6
σβεσθείσης δὲ τῆς φλογὸς λείψανα τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἔτι ὠμὰ περιλείπεται καὶ πρὸς μίαν ἡμέραν ἀφανισθέντα σκώληκα γεννᾷ · ό σκώληξ πτεροφυεῖ νεοττὸς γενόμενος , τῇ δὲ τρίτῃ ημέρᾳ ἁδρύνεται καὶ ἀδρυνθεὶς τοῖς τῷ τόπῳ ἐξυπηρετουμένοις ἑαυτὸν ἐμφανίζει καὶ αὐθις ἀνατρέχει εἰς τὴν ἰδίαν πατρίδα καὶ ἀναπαύεται .
Lemmas: σβέννυμι δέ ὁ φλόξ λείψανον ὁ σάρξ αὐτός ἔτι ὠμός περιλείπομαι καί πρός εἷς ἡμέρα ἀφανίζω σκώληξ γεννάω · ὅς σκώληξ πτεροφυής νεοσσός γίγνομαι , ὁ δέ τρίτος ἡμέρα ἁδρύνω καί ἀνδρύνω ὁ ὁ τόπος ἐξυπηρετέω ἑαυτοῦ ἐμφανίζω καί αὖθις ἀνατρέχω εἰς ὁ ἴδιος πατρίς καί ἀναπαύω .
epiphanius.ancoratus 85.1
85 . Θαυμάσαι δὲ μοι ἔπεισι περὶ τῆς τῶν ἀπίστων Ἑλλήνων καὶ ἄλλων βαρβάρων ἠπατημένης κατὰ πάντα διανοίας , ὡς ἐν τοῖς αὐτῶν μύθοις οὐκ αἰσχύνονται ἀνάστασιν πάντῃ σημαίνειν καὶ περὶ ἀναστάσεως πολλάκις ᾤδειν ,
Lemmas: 85 . θαυμάζω δέ ἐγώ ἔπειμι περί ὁ ὁ ἄπιστος Ἕλλην καί ἄλλος βάρβαρος ἀπατάω κατά πᾶς διάνοια , ὡς ἐν ὁ αὐτός μῦθος οὐ αἰσχύνω ἀνάστασις πάντῃ σημαίνω καί περί ἀνάστασις πολλάκις οἰδέω ,
epiphanius.ancoratus 85.2
ὡς οἱ μῦθοι αὐτῶν ἀναγράφουσιν Ἄλκηστιν μὲν τελευτήσασαν τὴν Πελίου ὑπὲ·ρ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς Ἀδμήτου καὶ ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέος μετὰ τριήμερον ἐγηγερμένην καὶ ἀπὸ τῶν ἀδύτων ἀνενηνεγμένην , Πέλοπά τε τὸν Ταντάλου μετὰ τὸ κρεωνομηθῆναι τοῖς ψευδωνύμοις αὐτῶν θεοῖς ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρός ·
Lemmas: ὡς ὁ μῦθος αὐτός ἀναγράφω Ἄλκηστις μέν τελευτάω ὁ Πελίας ὑπέρ ὁ ἀνήρ αὐτός Ἄδμητος καί ὑπό ὁ Ἡρακλῆς μετά τριήμερον ἐγείρω καί ἀπό ὁ ἄδυτος ἀναφέρω , Πέλοψ τε ὁ Τάνταλος μετά ὁ κρεωνομέω ὁ ψευδώνυμος αὐτός θεός ὑπό ὁ ἴδιος πατήρ ·
epiphanius.ancoratus 85.3
Αμφιάρεως ⟨ ὁ ⟩ τοῦ Οἰκλέους ὑπὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ἀναζωογονηθείς , Γλαῦκος ό Μίνωος ὑπὸ Πολυείδου τοῦ Κοιράνου βοτάνῃ τινὶ ἀναζωοποιηθείς , Κάστωρ διὰ Πολυδεύκην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , ὃς ἑκὼν αὐτῷ τὴν ζωὴν παρ ἡμέραν ἀλλάσσειν εἳλετο , καὶ καὶ ὁ Πρωτεσίλαος διὰ Λαοδάμειαν .
Lemmas: Ἀμφιάρεως ⟨ ὁ ⟩ ὁ Οἰκλῆς ὑπό ὁ Ἀσκληπιός αναζωογονούμαι , Γλαῦκος ὅς Μίνως ὑπό Πολυείδης ὁ Κοίρανος βοτάνη τις ἀναζωοποιέω , Κάστωρ διά Πολυδεύκης ὁ ἀδελφός αὐτός , ὅς ἑκών αὐτός ὁ ζωή παρά ἡμέρα ἀλλάσσω αἱρέω , καί καί ὁ Πρωτεσίλαος διά Λαοδάμεια .
epiphanius.ancoratus 85.4
ἀλλὰ καὶ Σίσυφον καὶ Τάνταλον καὶ τὰς Καυκάσου θυγατέρας , ἃς Ἐριννύας κεκλήκασι , καὶ Τειρεσίαν ἅμα τούτοις κατατεταρταρῶσθαι δώσοντας δίκην ἐκεῖσε , τὸν μὲν διὰ πέτρας τὸν δὲ ὑπὸ τροχόν , καὶ ἄλλους ἄλλως τετιμωρῆσθαι καὶ ἔτι ὑπάρχειν ἐν τιμωρίᾳ , ὡς μὴ εἰς ἀνυπαρξίαν κεχωρηκότας , ὑπάρχοντας δὲ δὲ ἐν σώμασιν .
Lemmas: ἀλλά καί Σίσυφος καί Τάνταλος καί ὁ Καύκασος θυγάτηρ , ὅς Ἐριννύη καλέω , καί Τειρεσίας ἅμα οὗτος καταταρταρόω δίδωμι δίκη ἐκεῖσε , ὁ μέν διά πέτρα ὁ δέ ὑπό τροχός , καί ἄλλος ἄλλως τιμωρέω καί ἔτι ὑπάρχω ἐν τιμωρία , ὡς μή εἰς ἀνυπαρξία χωρέω , ὑπάρχω δέ δέ ἐν σῶμα .
epiphanius.ancoratus 85.5
εἰ μὴ γὰρ σώματα εἶχον , πῶς ὺπὸ πέτραν καὶ τροχὸν τιμωρίαις παρεδίδοντο ; καὶ πολλὰ ἔστιν περὶ τούτων λέγειν εἰς παράστασιν τῆς ἐν ἡμῖν πίστεως , ἔλεγχν δὲ τὸν πρὸς αὐτούς .
Lemmas: εἰμί μή γάρ σῶμα ἔχω , πῶς ὑπό πέτρα καί τροχός τιμωρία παραδίδωμι ; καί πολύς εἰμί περί οὗτος λέγω εἰς παράστασις ὁ ἐν ἐγώ πίστις , ἐλέγχω δέ ὁ πρός αὐτός .
epiphanius.ancoratus 86.1
86 . Αλλὰ καὶ οἱ ἐκ τῶν αἱρέσεων ὸρμώμενοι αδελφὰ τούτοις ᾄδουσι καὶ συνῳδὰ τῆς ἀπιστίας ἐν τῷ τινὰς μὲν τῶν αἱρετικῶν , τῶν Μανιχαίων ⟨ φημί ⟩ λέγειν οὐ σώματος , άλλὰ ψυχῆς ανάστασιν ἔσεστθαι , ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς προειρημένους Ἕλληνας τὸ αὐτὸ νομίζειν τε καὶ συνδοξάζειν , ὡς εἶναι τὸν λόγον αὐτῶν ληρώδη μᾶλλον ῆπερ ἐκ συνέσεως προβαλλόμενον .
Lemmas: 86 . αλλά καί ὁ ἐκ ὁ αἵρεσις ὁρμάω ἀδελφός οὗτος ἀείδω καί συνῳδός ὁ ἀπιστία ἐν ὁ τις μέν ὁ αἱρετικός , ὁ Μανιχαῖος ⟨ φημί ⟩ λέγω οὖον σῶμα , ἀλλά Ψυχή ἀνάστασις εἰμί , ὡσαύτως δέ καί ὁ προερέω Ἕλλην ὁ αὐτός νομίζω τε καί συνδοξάζω , ὡς εἰμί ὁ λόγος αὐτός ληρώδης μᾶλλον ὅσπερ ἐκ σύνεσις προβάλλω .
epiphanius.ancoratus 86.2
ἐὰν γὰρ ἀνάστασιν εἴπωσιν αἱ αἱρέσεις καὶ ὃλως άνάστασιν ὴγοῦνται , περὶ ψυχῶν δὲ τοῦτο ὁρίζωνται , εὔηθές ἐστι τὸ τοιοῦτον . πῶς γὰρ ψυχὴ ἀναστὴσεται ἡ μὴ πεπτωκυῖα ; οὐ γὰρ θάπτομεν τὰς ψυχὰς ἐν τοῖς μνημείοις , ἀλλὰ τὰ σώματα .
Lemmas: ἐάν γάρ ἀνάστασις εἶπον ὁ αἵρεσις καί ὅλως ἀνάστασις ἡγέομαι , περί Ψυχή δέ οὗτος ὁρίζω , εὐήθης εἰμί ὁ τοιοῦτος . πῶς γάρ ψυχή ἀνίστημι ὁ μή πίπτω ; οὖον γάρ θάπτω ὁ ψυχή ἐν ὁ μνημεῖον , ἀλλά ὁ σῶμα .
epiphanius.ancoratus 86.3
ψυχαὶ γὰρ οὐ πίπτουσιν , ἀλλ’ αἱ σάρκες · ὡς καὶ ἡ συνήθεια εἴωθε καλεῖν τὰ νεκρὰ σώματα πτώματα τοίνυν εἰ άνάστασις παῥ αὐτοῖς ὸμολογεῖται , παντί τῳ δῆλόν ἐστιν ⟨ ὅτι ⟩
Lemmas: ψυχή γάρ οὖον πίπτω , ἀλλά ὁ σάρξ · ὡς καί ὁ συνήθεια εἴωθα καλέω ὁ νεκρός σῶμα πτῶμα τοίνυν εἰμί ἀνάστασις παρά αὐτός ὁμολογέω , πᾶς ὁ δῆλος εἰμί ⟨ ὅτι ⟩
epiphanius.ancoratus 86.4
οὐ ψυχῆς , ἀλλὰ σώματος τοῦ πεπτωκότος . Ἓλληνες δὲ πάλιν ἐλέγχονται ⟨ οἱ ⟩ τῆς ἀναστάσεως ἀρνούμενοι . ἀποφέροντες ⟨ γὰρ ⟩ τὰ μνήματα βρώματά τε καὶ πόματα ἐν ταῖς πανδήμοις καλουμέναις ἡμέραις ὸλοκαυτοῦσι μὲν τὰ ἐδέσματα σπένδουσι δὲ τοὺς οἴνους , μηδὲν μὲν τοὺς νεκροὺς ὠφελοῦντες ἑαυτοὺς δὲ μᾶλλον βλάπτοντες .
Lemmas: οὖον Ψυχή , ἀλλά σῶμα ὁ πίπτω . Ἕλλην δέ πάλιν ἐλέγχω ⟨ ὁ ⟩ ὁ ἀνάστασις ἀρνέομαι . ἀποφέρω ⟨ γάρ ⟩ ὁ μνῆμα βρῶμα τε καί πόμα ἐν ὁ πάνδημος καλέω ἡμέρα ολοκαυτους μέν ὁ ἔδεσμα σπένδω δέ ὁ οἶνος , μηδείς μέν ὁ νεκρός ὠφελέω ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον βλάπτω .
epiphanius.ancoratus 86.5
πλὴν ἀναγκάζονται ἀπὸ τῆς συνηθείας ὁμολογεῖν τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν . ἔνθα γὰρ ἐτέθη τὰ σώματα τῶν τελευτησάντων παραγίνονται καὶ προσφωνοῦσι τοῖς τεθαμμένοις νεκροῖς ἐξ ὀνόματος ·
Lemmas: πλήν ἀναγκάζω ἀπό ὁ συνήθεια ὁμολογέω ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις . ἔνθα γάρ τίθημι ὁ σῶμα ὁ τελευτάω παραγίγνομαι καί προσφωνέω ὁ θάπτω νεκρός ἐκ ὄνομα ·
epiphanius.ancoratus 86.6
ἀνάστα , φάσκοντες , ὁ δεῖνα , φάγε καὶ πίε καὶ εὐφράνθητι . καὶ εἰ μὲν τὰς ψυχὰς ἐκεῖσε νομίζουσιν ἐμπαραμένειν , ἔνθα τὰ λείψανα τῶν τελευτησάντων τέθαπται , ἀγαθή τις τοιαύτη ⟨ περὶ ⟩ τῶν προσδοκία · ἐμπαραμένουσι γὰρ τὴν ἡμέραν τὴν μέλλουσαν καὶ τὴν ἀνάστασιν τῆς παλιγγενεσίας , ἕως τὰ σύνθετα καὶ σύζυγα αὐτῶν ἀπολάβωσι σώματα , εἰ καὶ βδελύττονται οἱ τῶν Ἑλλήνων παῖδες τὴν σάρκα ὡς φαύλην οὖσαν καὶ τέλεον ἀφνιζομένην καὶ ἐλπίδα μὴ ἔχουσαν ἀναβιώσεως .
Lemmas: ἀνίστημι , φάσκω , ὁ Δεῖνα , ἐσθίω καί πίνω καί εὐφραίνω . καί εἰμί μέν ὁ ψυχή ἐκεῖσε νομίζω ἐμπαραμένω , ἔνθα ὁ λείψανον ὁ τελευτάω θάπτω , Ἀγαθή τις τοιοῦτος ⟨ περί ⟩ ὁ προσδοκία · ἐμπαραμένω γάρ ὁ ἡμέρα ὁ μέλλω καί ὁ ἀνάστασις ὁ παλιγγενεσία , ἠώς ὁ σύνθετος καί σύζυγος αὐτός ἀπολαμβάνω σῶμα , εἰμί καί βδελύσσομαι ὁ ὁ Ἕλλην παῖς ὁ σάρξ ὡς φαῦλος εἰμί καί τελέω ἀφνιζομένην καί ἐλπίς μή ἔχω ἀναβίωσις .
epiphanius.ancoratus 86.7
εἰ δὲ μὴ τούτῳ τῷ τρόπῳ τοῦτο ποιοῦσι , τίνι τῷ λόγῳ τὰς βελτίους ψυχὰς τῆς τῶν σωμάτων οὐσίας ⟨ μνήμασιν ⟩ ἐγκαταδέοντες καταδίκῃ μᾶλλον περιβάλλουσι τῇ ὑπολήψει , ὁριζόμενοι αὐτὰς προσεθρεύειν τοῖς τετελευτηκόσι λειψάνοις ; ἢ ἐπὶ ποίᾳ προσδοκίᾳ ἐλπίδος παραγίνονται , λεγετωσαν ;
Lemmas: εἰμί δέ μή οὗτος ὁ τρόπος οὗτος ποιέω , τίς ὁ λόγος ὁ ἀγαθός ψυχή ὁ ὁ σῶμα οὐσία ⟨ μνῆμα ⟩ ἐγκαταδέω καταδίκη μᾶλλον περιβάλλω ὁ ὑπολαμβάνω , ὁρίζω αὐτός προσεθρευεν ὁ τελευτάω λείψανον ; ἢ ἐπί ποῖος προσδοκία ἐλπίς παραγίγνομαι , λέγω ;
epiphanius.ancoratus 86.8
ἀλλὰ ἀλλὰ ὅτι οὐ τὰς ψυχὰς νομίζουσιν εἶναι ἐν μνήμασιν , ἀλλ’ ἐν ταμιείοις τισὶν ἐκ θεοῦ ἑκάστῃ ψυχῇ ἀποτεταγμένοις , κατ᾿ ἀξίαν ὡν ἐν βίῳ ἔδρασάν τε καὶ ἐπολιτεύσαντο · τὰ δὲ σώματα ἰδιαις χερσὶν ἓκαστος τοῦ πέλας ἐν ταῖς θήκαις τῶν σωμάτων εἴτουν ὀστέων κατέθεντο . εὔηθες δ’ ἂν εἴη παρὰ πᾶσιν εἶναι τὴν μίαν ὑπόληψιν τούτων καὶ ἀκολουθίαν ὡς ἐκ πανταχόθεν ὡμολόγηται , παρὰ δὲ τοῖς ἀπίστοις τοὐναντίον τὰ ἀληθινὰ ἐξαρνεῖσθαι καὶ τὰ ἐν θεῷ δυνατὰ εἰς ἐλπίδας παρ᾿ αὐτοῖς μὴ κεκρατύνθαι .
Lemmas: ἀλλά ἀλλά ὅτι οὖον ὁ ψυχή νομίζω εἰμί ἐν μνῆμα , ἀλλά ἐν ταμιεῖον τις ἐκ θεός ἕκαστος Ψυχή ἀποτάσσω , κατά ἄξιος ὡς ἐν βίος δράω τε καί πολιτεύω · ὁ δέ σῶμα ἴδιος χείρ ἕκαστος ὁ πέλας ἐν ὁ θήκη ὁ σῶμα εἴτουν ὀστέον κατατίθημι . εὐήθης δέ εἄν εἰμί παρά πᾶς εἰμί ὁ εἷς ὑπόληψις οὗτος καί ἀκολουθία ὡς ἐκ πανταχόθεν ὁμολογέω , παρά δέ ὁ ἄπιστος ἐναντίος ὁ ἀληθινός ἐξαρνέομαι καί ὁ ἐν θεός δυνατός εἰς ἐλπίς παρά αὐτός μή κρατύνω .
epiphanius.ancoratus 87.1
87 . Αλλὰ περὶ τούτων ἱκανὰ νομίζω εἰρῆσθαι , ἐκ τῶν πολλῶν παραδειγμάτων ὀλίγα ἡμῶν παραθέντων .
Lemmas: 87 . αλλά περί οὗτος ἱκανός νομίζω εἴρω , ἐκ ὁ πολύς παράδειγμα ὀλίγος ἐγώ παρατίθημι .
epiphanius.ancoratus 87.2
περὶ δὲ τῶν δοκούντων Χριστιανῶν εἶναι , Ὠριγένει δὲ πειθομένων καὶ τὴν μὲν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν ὁμολογούντων σαρκός τε τῆς ἡμετέρας καὶ σώματος τοῦ κυρίου τοῦ ἀγίου ἐκείνου τοῦ ἀπὸ Μαριας ἀνειλημμένου , ταύτην δὲ τὴν σάρκα λεγόντων μὴ ἐγείρεσθαι , ἀλλ’ ἄλλην ἀντὶ ταύτης ἐκ θεοῦ διδοδθαι , πῶς οὐχὶ μᾶλλον τῶν ἄλλων εἴποιμεν ἀσεβεστέραν ἔχειν ὺπόληψιν καὶ εὐηθεστέραν τῆς παρ᾿ Ἓλλησι καὶ ταῖς λοιπαῖς αἱρέσεσιν ὑπονοίας ;
Lemmas: περί δέ ὁ δοκέω Χριστιανός εἰμί , Ὠριγένης δέ πείθω καί ὁ μέν ὁ νεκρός ἀνάστασις ὁμολογέω σάρξ τε ὁ ἡμέτερος καί σῶμα ὁ κύριος ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ὁ ἀπό Μαρια ἀναλαμβάνω , οὗτος δέ ὁ σάρξ λέγω μή ἐγείρω , ἀλλά ἄλλος ἀντί οὗτος ἐκ θεός δίδωμι , πῶς οὐ μᾶλλον ὁ ἄλλος εἶπον ἀσεβής ἔχω ὑπόληψις καί εὐήθης ὁ παρά Ἕλλην καί ὁ λοιπός αἵρεσις ὑπόνοια ;
epiphanius.ancoratus 87.3
πρῶτον μὲν γὰρ εἰ ἄλλη ἀντὶ ταύτης ἐγείρεται κατὰ τὸν αὐτῶν λόγον , οὐ δικαία ἡ τοῦ θεοῦ κρίσις κατὰ τὸν αὐτῶν μῦθον . ἄλλην σάρκα κρίνουσα ἀντὶ τῆς ἁμαρτησάσης ἢ ἄλλο σῶμα φέροισα εἰς δόξαν κληρονομίας βασιλείας οὐρανῶν ἀντὶ τοῦ ἐν νηστείαις καὶ ἀγρυπνίαις καὶ διωγμοῖς ὑπὲρ ὀνόματος θεοῖ κεκμηκότος σώματος .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ εἰμί ἄλλος ἀντί οὗτος ἐγείρω κατά ὁ αὐτός λόγος , οὖον Δίκαιος ὁ ὁ θεός κρίσις κατά ὁ αὐτός μῦθος . ἄλλος σάρξ κρίνω ἀντί ὁ ἁμαρτάνω ἢ ἄλλος σῶμα φέρω εἰς δόξα κληρονομία βασίλεια οὐρανός ἀντί ὁ ἐν νηστεία καί ἀγρυπνία καί διωγμός ὑπέρ ὄνομα θεάομαι κάμνω σῶμα .
epiphanius.ancoratus 87.4
πῶς πῶς καὶ ψυχὴ κριθήσεται μόνη κατὰ τὸν λόγον τῶν αἱρέσεων , μὴ παρόντος τοῦ συναμαρτήσαντος σώματος ; ἀντείπῃ γὰρ ἡ τοιαύτη μυχὴ τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει , φάσκουσα τοῦ σώματος γεγενῆσθαι τὰ ἀματήματα .
Lemmas: πῶς πῶς καί ψυχή κρίνω μόνος κατά ὁ λόγος ὁ αἵρεσις , μή πάρειμι ὁ συναμαρτάνω σῶμα ; ἀντιλέγω γάρ ὁ τοιοῦτος μυχή ὁ ὁ θεός κρίσις , φάσκω ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ ἀματήματα .
epiphanius.ancoratus 87.5
ἔχει γὰρ καὶ τὴν ἀπόδειξιν κατὰ τὸν τῶν φιλονεικίᾳ φερομένων λόγον καὶ μὴ ἀληθείᾳ . δύναται γὰρ λέγειν · οὐκ ἐγὼ ἥμαρτον , ἀλλὰ τὸ σῶμα . ἐξότου γὰρ ἐξῆλθον ἐκ τοῦ σώματος , οὔτε ἐπόρνευσα οὔτε ἐμοίχευσα , οὐκ ἔκλεψα οὐκ ἐφόνευσα οὐκ εἰδωλολάτρησα οἳ τι τῶν κακῶν καὶ άνηκέστων εἰργασάμην .
Lemmas: ἔχω γάρ καί ὁ ἀπόδειξις κατά ὁ ὁ φιλονικία φέρω λόγος καί μή ἀλήθεια . δύναμαι γάρ λέγω · οὐ ἐγώ ἁμαρτάνω , ἀλλά ὁ σῶμα . ἐξότου γάρ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ σῶμα , οὔτε πορνεύω οὔτε μοιχεύω , οὐ κλέπτω οὐ φονεύω οὐ εἰδωλολατρέω ἕ τίς ὁ κακός καί ανήκεστος ἐργάζομαι .
epiphanius.ancoratus 87.6
καὶ εὔλογος εὑρεθήσεται ἡ αὐτῆς ἀπολογία . εὐλόγως δὲ αὐτῆς ἀπολογουμένης τί ἐροῦμεν ; ἀργὴ ἆρα ἡ τοῦ θεοῦ κρίσις ; ἀλλ’ » ἀδίκως ἐπιφέρει τὴν ὀργὴν ὁ θεὸς κατὰ τῶν ἀνθρώπων ; μὴ γενοιτος « .
Lemmas: καί Εὔλογος εὑρίσκω ὁ αὐτός ἀπολογία . εὔλογος δέ αὐτός ἀπολογέομαι τίς εἴρω ; ἀργός ἆρα ὁ ὁ θεός κρίσις ; ἀλλά » ἄδικος ἐπιφέρω ὁ ὀργή ὁ θεός κατά ὁ ἄνθρωπος ; μή γενοιος « .
epiphanius.ancoratus 88.1
88 . Οἴδαμεν δὲ ὃτι » πάντα τῷ θεῶ δυνατά‘ καὶ δύναται καὶ σῶμα φέρειν ἄνευ ψυχῆς καὶ τὰ ἀφανῆ γεγονότα σώματα δύναται ⟨ ποιῆσαι ⟩ πάλιν ἀναβιοῦν κινεῖσθαί τε αὐτὰ ἀφ’ ἑαυτῶν ἄνευ ἐὰν θέλῃ , ὡς καὶ ἤδη διὰ τοῦ ἁγιωτάτου Ιεζεκιὴλ τὴν τοιαύτην οἰκονομίαν ἐποίησεν .
Lemmas: 88 . οἶδα δέ ὅτι » πᾶς ὁ θεάομαι δυνατός καί δύναμαι καί σῶμα φέρω ἄνευ Ψυχή καί ὁ ἀφανής γίγνομαι σῶμα δύναμαι ⟨ ποιέω ⟩ πάλιν ἀναβιόω κινέω τε αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ ἄνευ ἐάν ἐθέλω , ὡς καί ἤδη διά ὁ ἅγιος Ἰεζεκιήλ ὁ τοιοῦτος οἰκονομία ποιέω .
epiphanius.ancoratus 88.2
ἔλεγε γὰρ τῷ ἁγίῳ προφήτῃ προφήτῃ » εἰπέ , υἱὲ ἀνθρώπου , συναχθῆναι ὀστοῦν πρὸς όστοῦν καὶ ἁρμονίαν πρὸς ὰρμονίαν « · καὶ ἦν θαυμάσαι τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν , ὅτι μηδέπω τῶν ψυχῶν ἐμβληθεισῶν , ἀλλὰ ξηρῶν ὄντων τῶν ὀστέων οὐ μόνον τοῦ κινεῖσθαι ἔσχον δύναμιν ἐπὶ τῆς τοῦ θεοῦ προστάξεως , ἀλλὰ καὶ συνέσεως τὰ ὀστᾶ ἐνεπλήσθη καὶ γνώσως οὐ τῆς τυχούσης .
Lemmas: λέγω γάρ ὁ ἅγιος προφήτης προφήτης » εἶπον , υἱός ἄνθρωπος , συνάγω ὀστέον πρός ὀστέον καί ἁρμονία πρός ἁρμονία « · καί εἰμί θαυμάζω ὁ ὁ θεός δύναμις , ὅτι μηδέπω ὁ Ψυχή ἐμβάλλω , ἀλλά ξηρός εἰμί ὁ ὀστέον οὖον μόνος ὁ κινέω ἔχω δύναμις ἐπί ὁ ὁ θεός πρόσταξις , ἀλλά καί σύνεσις ὁ ὀστέον ἐμπίμπλημι καί γιγνώσκω οὖον ὁ τυγχάνω .
epiphanius.ancoratus 88.3
οὐ γὰρ τὰ πρὸς τοὺς ὀστέα ὀστέα ἐγγὺς τῶν μερῶν τῆς κεφαλῆς κατὰ λήθην ἐβάδιζεν οὐδὲ οἱ τοῦ τραχήλου σπόνδυλοι περὶ τὰς τῶν ἀστραγάλων ἁρμονίας πλανώμενοι τὸν τόπον ἐζήτουν , ἀλλ᾿ ἓκαστον τῶν ὀστέων καὶ ἐκινήθη καὶ ἐβάδιζε κατὰ σύνεσιν καὶ τῇ αὐτοῦ ἁρμονίᾳ προσετίθετο .
Lemmas: οὖον γάρ ὁ πρός ὁ ὀστέον ὀστέον ἐγγύς ὁ μέρος ὁ κεφαλή κατά λήθη βαδίζω οὐδέ ὁ ὁ τράχηλος σφόνδυλος περί ὁ ὁ ἀστράγαλος ἁρμονία πλανάω ὁ τόπος ζητέω , ἀλλά ἕκαστος ὁ ὀστέον καί κινέω καί βαδίζω κατά σύνεσις καί ὁ αὐτός ἁρμονία προστίθημι .
epiphanius.ancoratus 88.4
εἰ γοῦν θέλει ό θεός , δύναται καὶ σῶμα ἄνευ ψυχῆς ἐγεῖραι . ἐν τούτῳ γὰρ τὸ δυνατὸν αὐτοῦ ἔδειξεν , έν τῷ τὸ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἀπηλπισμένον ἐκεῖνο πρῶτον ⟨ ποιῆσαι ⟩ ἀναβιοῦν διὰ τῷ Ἰεζεκιὴλ προστεταχέναι .
Lemmas: εἰμί γοῦν ἐθέλω ὅς θεός , δύναμαι καί σῶμα ἄνευ Ψυχή ἐγείρω . ἐν οὗτος γάρ ὁ δυνατός αὐτός δείκνυμι , ἐν ὁ ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος ἀπελπίζω ἐκεῖνος πρῶτος ⟨ ποιέω ⟩ ἀναβιόω διά ὁ Ἰεζεκιήλ προστάσσω .
epiphanius.ancoratus 88.5
καὶ οὐκ εἶπεν · εἰπε , υἱὲ ἀνθρώπου , πρῶτον ἐλθεῖν τὸ πνεῦμα , ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐξευμαρίσαι τὸ δυσχερὲς διὰ τὴν πίστιν , φημὶ δὲ τὸ τὰ σώματα συναχθῆναι , τότε προσέταξε τὰς ψυχὰς εἰσελθεῖν εἰς αὐτὰ τὰ σώματα · » καὶ ἀνέστη δὲ « φησί » πολλὴ συναγωγή « .
Lemmas: καί οὐ εἶπον · εἶπον , υἱός ἄνθρωπος , πρῶτος ἔρχομαι ὁ πνεῦμα , ἀλλά μετά ὁ ἐξευμαρίζω ὁ δυσχερής διά ὁ πίστις , φημί δέ ὁ ὁ σῶμα συνάγω , τότε προστάσσω ὁ ψυχή εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ὁ σῶμα · » καί ἀνίστημι δέ « φημί » πολύς συναγωγή « .
epiphanius.ancoratus 88.6
δύνασθαι τοίνυν τὸν θεὸν ποιῆσαι ἔφην καὶ σῶμα δίχα ψυχῆς ἀναβιοῦν , καθὰ προδέδεικται , ἀλλ᾿ οὐ δύναται κριθῆναι καθ’ ἑαυτὸ τὸ σῶμα . ἔχει γὰρ δικαίαν ἀπολογίαν πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ κρίσιν .
Lemmas: δύναμαι τοίνυν ὁ θεός ποιέω φημί καί σῶμα δίχα Ψυχή ἀναβιόω , καθά προδείκνυμι , ἀλλά οὖον δύναμαι κρίνω κατά ἑαυτοῦ ὁ σῶμα . ἔχω γάρ Δίκαιος ἀπολογία πρός ὁ ὁ θεός κρίσις .
epiphanius.ancoratus 88.7
φάσκει γὰρ καὶ αὐτὸ λέγον · ἐκ τῆς ψυχῆς ψυχῆς ἦν ἡ ἁμαρτία , οὐκ ἤμην αἴτιον ἐγώ . ἐξότου γὰρ ἐλύθην καὶ ἐκείνη ἀπ ἐμοῦ ἀπέστη , μὴ ἐμοίχευσα μὴ ἐπόρνευσα μὴ κέκλοφα μὴ εἰδωλολάτρησα μή τι τῶν τοιούτων ἀμπλακημάτων ἐργασάμην ; καὶ ἔσται κατὰ τὸν τῶν φιλονείκων λόγον ἄπρακτος ἡ τοῦ θεοῦ κρίσις .
Lemmas: φάσκω γάρ καί αὐτός λέγω · ἐκ ὁ Ψυχή Ψυχή εἰμί ὁ ἁμαρτία , οὐ εἰμί αἴτιος ἐγώ . ἐξότου γάρ λύω καί ἐκεῖνος ἀπό ἐγώ ἀφίστημι , μή μοιχεύω μή πορνεύω μή κλέπτω μή εἰδωλολατρέω μή τίς ὁ τοιοῦτος ἀμπλάκημα ἐργάζομαι ; καί εἰμί κατά ὁ ὁ φιλόνεικος λόγος ἄπρακτος ὁ ὁ θεός κρίσις .
epiphanius.ancoratus 88.8
διὰ τοῦτο ὡς ἠν τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ σύνθετος εἶς ἄνθρωπος ἐκ θεοῦ γεγενημένος , αὖθις ό δίκαιος κριτὴς τὸ σῶμα ἐγείρει καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν αύτῷ δίδωσι . καὶ οὃτως δικαία γενήσεται ἡ τοῦ θεοῦ κρίσις , ἀμφοτέρων κοινωνούντων ἤ τῆς δι᾿ ἁμαρτίας τιμωρίας ἢ τῆς δι᾿ ἀρετὴν 7 θεοσεβείας καὶ τῆς μελλούσης ἀποδίδοσθαι τοῖς ἁγίοις μισθαποδοσίας .
Lemmas: διά οὗτος ὡς ἐάν ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή σύνθετος εἰμί ἄνθρωπος ἐκ θεός γίγνομαι , αὖθις ὅς δίκαιος κριτής ὁ σῶμα ἐγείρω καί ὁ ψυχή αὐτός ἐν αὐτός δίδωμι . καί ὅς Δίκαιος γίγνομαι ὁ ὁ θεός κρίσις , ἀμφότερος κοινωνέω ἤ ὁ διά ἁμαρτία τιμωρία ἢ ὁ διά ἀρετή 7 θεοσέβεια καί ὁ μέλλω ἀποδίδωμι ὁ ἅγιος μισθαποδοσία .
epiphanius.ancoratus 89.1
89 . Ταῦτα δὲ εἰς παράστασιν τῆς άληθείας τῆς ἡμῶν ἐλπίδος ἱκανῶς ἔχειν νομίζοντες όλίγα ἀντὶ πολλῶν παρεθέμεθα . διὰ δὲ τοὺς λέγοντας ἔτερον σῶμα ἀντὶ τοῦ πίπτοντος ἐγείρεσθαι , πάλιν τῷ καμάτῳ προστιθέμεθα , ὠφελῆσαι τοὺς βουλομένους συνιέναι καὶ τὴν αὐτῶν ζωὴν άπολέσαι μὴ πειρωμένους βουλόμενοι .
Lemmas: 89 . οὗτος δέ εἰς παράστασις ὁ ἀλήθεια ὁ ἐγώ ἐλπίς ἱκανῶς ἔχω νομίζω ὀλίγος ἀντί πολύς παρατίθημι . διά δέ ὁ λέγω ἕτερος σῶμα ἀντί ὁ πίπτω ἐγείρω , πάλιν ὁ κάματος προστίθημι , ὠφελέω ὁ βούλομαι συνίημι καί ὁ αὐτός ζωή ἀπόλλυμι μή πειράω βούλομαι .
epiphanius.ancoratus 89.2
γένοιτο γὰρ κάμνειν ἡμᾶς τοὺς ἐλαχίστους καὶ μηδαμινοὺς καὶ ἑαυτοὺς καὶ πάντας ὠρελεῖσθαι καὶ μὴ ἀρνεῖσθαι ἀνάστασιν τῆς ἡμετέρας σαρκός , ἐν ᾖπερ πᾶς ὁ θησαυρὸς καὶ κρηπὶς παντὸς σώφρονος λογισμοῦ καὶ πάσης ἀγαθοεργίας ἐλπὶς διάκειται κατὰ τὸ εἰρημένον » ἔχοντες τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσι « καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: γίγνομαι γάρ κάμνω ἐγώ ὁ μικρός καί μηδαμινός καί ἑαυτοῦ καί πᾶς ωρελειεπομαι καί μή ἀρνέομαι ἀνάστασις ὁ ἡμέτερος σάρξ , ἐν ὅσπερ πᾶς ὁ θησαυρός καί κρηπίς πᾶς σώφρων λογισμός καί πᾶς ἀγαθοεργία Ἐλπὶς διάκειμαι κατά ὁ εἴρω » ἔχω ὁ θησαυρός οὗτος ἐν ὀστράκινος σκεῦος « καί ὁ ἑξῆς .
epiphanius.ancoratus 89.3
ἐγκρατευόμεθα γὰρ οἱ ἀσθενεῖς , ἁγνεύομεν οἱ ταπεινοί . ἐλεημοσύνας ἐπιποθοῦμεν ποιεῖν οἱ ἀδύνατοι διὰ τὴν τῶν προσθοκωμένων ἀπόληψιν , τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ·
Lemmas: ἐγκρατεύομαι γάρ ὁ ἀσθενής , ἁγνεύω ὁ ταπεινός . ἐλεημοσύνη ἐπιποθέω ποιέω ὁ ἀδύνατος διά ὁ ὁ προσθοκωμένων ἀπόληψις , ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις ·
epiphanius.ancoratus 89.4
καὶ οὓτως ό κανὼν τεθεμελίωται πίστεως καὶ ἐλπίδος θεοῦ ἀγάπης καὶ μαρτυρίου ὑπὲρ ὀνόματος θεοῦ ἐν διωγμοῖς βασάνων καὶ ἄλλων ἀπανθρώπων κολάσεων ἐν τοῖς μὴ ἀρνουμένοις ἀνάστασιν τῆς ἡμῶν σαρκός , ἀλλὰ πιστεύουσιν ὃτι αὐτὸ τὸ σπειρόμενον ἐν τῇ
Lemmas: καί οὕτως ὅς κανών θεμελιόω πίστις καί ἐλπίς θεός ἀγάπη καί μαρτύριον ὑπέρ ὄνομα θεός ἐν διωγμός βάσανος καί ἄλλος απάνθρωπος κόλασις ἐν ὁ μή ἀρνέομαι ἀνάστασις ὁ ἐγώ σάρξ , ἀλλά πιστεύω ὅτι αὐτός ὁ σπείρω ἐν ὁ
epiphanius.ancoratus 89.5
γῇ ἐγερθήσεται . δύο δύο σαφεῖς καὶ ἀληθεῖς μαρτυρίας ἔδωκαν ἡμῖν αἱ θεῖαι γραφαί , δι᾿ ὧν δυνάμεθα τὴν τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως ἐλπίδα γνῶναι καὶ μὴ σφαλῆναι μύθοις κενοδόξων ἀνθρώπων ἀπατηθέντων καὶ τῷ βίῳ ἀπάτην γραψάντων . ἳνα οὖν μὴ πολλαῖς μαρτυρίαις χρήσωμαι οὐ γάρ εἰσιν όλίγαι ἐν καινῇ τε καὶ παλαιᾷ περὶ τῆς ἡμῶν ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως ) συντόμως ἐρῶ τοῦτο ·
Lemmas: γῆ ἐγείρω . δύο δύο σαφής καί ἀληθής μαρτυρία δίδωμι ἐγώ ὁ θεῖος γραφεύς , διά ὅς δύναμαι ὁ ὁ ἐγώ ἀνάστασις ἐλπίς γιγνώσκω καί μή σφάλλω μῦθος κενόδοξος ἄνθρωπος ἀπατάω καί ὁ βίος ἀπάτη γράφω . ἵνα οὖν μή πολύς μαρτυρία χράω οὖον γάρ εἰμί ὀλίγος ἐν καινός τε καί παλαιός περί ὁ ἐγώ ἐλπίς καί ἀνάστασις ) σύντομος εἴρω οὗτος ·
epiphanius.ancoratus 90.1
90 . ὂτι εἰ ἄλλο ἦν τὸ ἐγειρόμενον , καθαπερ τινὲς φασκουσιν , οὐκ ἂν ό ἀπόστολος διεβεβαιοπυτο λέγων » δεὶ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν « .
Lemmas: 90 . ὅστις εἰμί ἄλλος εἰμί ὁ ἐγείρω , καθάπερ τις φάσκω , οὐ εἄν ὅς ἀπόστολος διεβεβαιοπυτο λέγω » δεῖ γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία καί ὁ θνητός ἐνδύω ἀθανασία « .
epiphanius.ancoratus 90.2
ἐπειδὴ δὲ δεῖ καὶ περὶ ἁγίων , τῶν ἁγίων , ὡς μέλλουσι φαιδρύνεσθαὶ τε καὶ ἀλλοιοῦσθαι ἐν μετὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν καθάπερ λέγει » ἐγείρεται ἐν δόξῃ « ) , ἑδραιωθῆναι ἡμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι , φησὶν ἡ ἁγία γραφή » ἄφρων , σὺ ὃ σπείρεις οὐ ζωογονεῖται , ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ · καὶ οὐκ αὐτὸ τὸ γενησόμενον σῶμα σπείρεις , ἀλλ᾿ δὶ τύχοι κόκκον σίτου ἤ τινος τῶν ἄλλων σπερμάτων καὶ ό θεὸς δίδωσιν αὐτῷ σῶμα ὡς ἠθέλησε « . , τοῦτο εἰς δόξαν τῶν ἐγειρομένων ἐν φαιδρότητι εἶπεν ·
Lemmas: ἐπεί δέ δεῖ καί περί ἅγιος , ὁ ἅγιος , ὡς μέλλω φαιδρύνω τε καί ἀλλοιόω ἐν μετά μετά ὁ ἀνάστασις καθάπερ λέγω » ἐγείρω ἐν δόξα « ) , ἑδραιόω ἐγώ ἐν ὁ ἐλπίς , φημί ὁ ἅγιος γραφεύς » ἄφρων , σύ ὅς σπείρω οὖον ζωογονέω , ἐάν μή ἀποθνῄσκω · καί οὐ αὐτός ὁ γίγνομαι σῶμα σπείρω , ἀλλά δί τυγχάνω κόκκος σῖτος ἤ τις ὁ ἄλλος σπέρμα καί ὅς θεός δίδωμι αὐτός σῶμα ὡς ἐθέλω « . , οὗτος εἰς δόξα ὁ ἐγείρω ἐν φαιδρότης εἶπον ·
epiphanius.ancoratus 90.3
ἳνα δὲ δείξῃ αὐτὸν τὸν κόκκον προσλαμβάνοντα τὴν δόξαν , δι᾿ ἑαυτοῦ εἶπεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ὸ καὶ » ἐν Παύλῳ λαλήσας « περὶ άναστάσεως · » ἐὰν μὴ πεσὼν ὁ κόκκος τοῦ σίτου εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ « , φησί , μόνος μένει ·
Lemmas: ἵνα δέ δείκνυμι αὐτός ὁ κόκκος προσλαμβάνω ὁ δόξα , διά ἑαυτοῦ εἶπον ἐν ὁ εὐαγγέλιον ο καί » ἐν Παῦλος λαλέω « περί ἀνάστασις · » ἐάν μή πίπτω ὁ κόκκος ὁ σῖτος εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω « , φημί , μόνος μένω ·
epiphanius.ancoratus 90.4
ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , πολλοὺς κόκκους φέρει « . ἄρα γοῦν ὸ ἀπόστολος κόκκον ἔφησε καὶ ό σωτὴρ τὸν αὐτὸν κόκκον τοῦ σώματος δί ἑαυτοῦ ἀπέδειξε . τί οὐν ἐροῦμεν ; οὐκ αὐτὸ τὸ σπαρὲν ἴδιον αὐτοῦ σῶμα σουτέστιν ὸ κόκκος άνέτη ; ἢ ἓτερον ήν τὸ ἐξ αὐτοῦ μετὰ τὴν τριήμερον ἀναστὰν ἐκ τοῦ μνημείου ;
Lemmas: ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , πολύς κόκκος φέρω « . ἄρα γοῦν ο ἀπόστολος κόκκος φημί καί ὅς σωτήρ ὁ αὐτός κόκκος ὁ σῶμα Ζεύς ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι . τίς ὀν εἴρω ; οὐ αὐτός ὁ σπείρω ἴδιος αὐτός σῶμα σουτέστιν ο κόκκος άνετος ; ἢ ἕτερος ἐάν ὁ ἐκ αὐτός μετά ὁ τριήμερον ἀνίστημι ἐκ ὁ μνημεῖον ;
epiphanius.ancoratus 90.5
ὡς οἱ ἄγγελοι λέγουσιν · » άνέστη , οὐκ ἔστιν ὼδε « καὶ ὣς φησι τῇ Μαρίᾳ » μή μου ἅπτου · ἃπτου · γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου « καὶ ὡς δείκνυσι τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν τῷ Θωμᾷ λέγων » μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός « .
Lemmas: ὡς ὁ ἄγγελος λέγω · » ἀνίστημι , οὐ εἰμί ὧδε « καί ὡς φημί ὁ Μαρία » μή ἐγώ ἅπτω · ἅπτω · γάρ ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ « καί ὡς δείκνυμι ὁ χείρ καί ὁ πλευρά ὁ Θωμᾶς λέγω » μή γίγνομαι ἄπιστος ἀλλά πιστός « .
epiphanius.ancoratus 90.6
ἀπίστων γάρ ἐστι τὸ εἰπεῖν ὅλως οὐκ άνέστη , ἢ ] καὶ κακοπίστων ἐστὶ τὸ εἰπεῖν , οὐκ αὐτὸ τὸ ὃν καὶ κοιμηθὲν ἀνέστη , πιστῶν δέ ἐστι τὸ εἰπεῖν ὃτι αὐτὸ τὸ υῶμα ἀνέστη καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ σώματος οὗ ἤγειρε τὸ ἡμῶν εἰς ἐλπίδα άληθείας κατέστη .
Lemmas: ἄπιστος γάρ εἰμί ὁ εἶπον ὅλως οὐ ἀνίστημι , ἢ ] καί κακόπιστος εἰμί ὁ εἶπον , οὐ αὐτός ὁ ὅς καί κοιμάω ἀνίστημι , πιστός δέ εἰμί ὁ εἶπον ὅτι αὐτός ὁ υῶμα ἀνίστημι καί ἀπό ὁ αὐτός σῶμα ὅς ἐγείρω ὁ ἐγώ εἰς ἐλπίς ἀλήθεια καθίστημι .
epiphanius.ancoratus 91.1
91 . Εἰς τοῦτο γὰρ καὶ τοὺς τύπους εἴασε τῶν ἥλων , μὴ ἀπαλείψας αύτοὺς Με τὸν τύπον τῆς λόγχης , καίτοι γε εἰσελθὼν θυρῶν κεκλεισμένων . τὸ γὰρ σαρκικὸν αὐτοῦ πνευματικὸν ἀνέστη , ἀλλ’ οὐκ ἄλλο παρὰ τὸ ὄν , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ ὄν , εἰς θεότητα συνενωθέν , εἰς λεπτότητα πνεύματος κοσμηθέν .
Lemmas: 91 . εἰς οὗτος γάρ καί ὁ τύπος ἐάω ὁ ἁλίσκομαι , μή ἀπαλείφω αὐτός ἐγώ ὁ τύπος ὁ λόγχη , καίτοι γε εἰσέρχομαι θύρα καλέω . ὁ γάρ σαρκικός αὐτός πνευματικός ἀνίστημι , ἀλλά οὐ ἄλλος παρά ὁ εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ εἰμί , εἰς θεότης συνενόω , εἰς λεπτότης πνεῦμα κοσμέω .
epiphanius.ancoratus 91.2
εἰ μὴ γὰρ ἠν λεπτότης πνεύματος , ποία τις ὀπὴ ἐδέχετο σῶμα ὀγκηρόν ; ἀλλ᾿ ἳνα δείξῃ αὐτὸ αὐτὸ τὸ φθαρτὸν ἡμῶν ἐνδύεται ἀφθαρσίαν ἐν ἀληθείᾳ εἰ εἰ καὶ θνητόν ἐστιν , ἀθανασίαν ἐνδύεται ) , εἰσῆλθε μὲν θυρῶν κεκλεισμένων , ἳνα δείξῃ τὸ παχυμερὲς λεπτομερὲς καὶ τὸ θνητὸν ἀθάνατον καὶ τὸ φθαρτὸν ἄφθαρτον ·
Lemmas: εἰμί μή γάρ ἐάν λεπτότης πνεῦμα , ποῖος τις ὀπή δέχομαι σῶμα ὀγκηρός ; ἀλλά ἵνα δείκνυμι αὐτός αὐτός ὁ φθαρτός ἐγώ ἐνδύω ἀφθαρσία ἐν ἀλήθεια εἰμί εἰμί καί θνητός εἰμί , ἀθανασία ἐνδύω ) , εἰσέρχομαι μέν θύρα καλέω , ἵνα δείκνυμι ὁ παχυμερής λεπτομερής καί ὁ θνητός ἀθάνατος καί ὁ φθαρτός ἄφθαρτος ·
epiphanius.ancoratus 91.3
ἳνα δὲ πάντας ἐλέγξῃ τοὺς ἀπιστοῦντας εἰς τὴν ἡμῶν φημὶ δὲ δὲ τὴν ἀνάστασιν , ὁ εἰς λεπτότητα μεταβάλλων τὸ σῶμα καὶ εἰς πνεῦμα συγκεράσας τὴν ⟨ σάρκα μετὰ ἀνάστασιν οὐκ ἀπήλειψε τὰς οὐλὰς τῶν ἣλων οὐδὲ τὸν τύπον τῆς λόγχης ,
Lemmas: ἵνα δέ πᾶς ἐλέγχω ὁ ἀπιστέω εἰς ὁ ἐγώ φημί δέ δέ ὁ ἀνάστασις , ὁ εἰς λεπτότης μεταβάλλω ὁ σῶμα καί εἰς πνεῦμα συγκεράννυμι ὁ ⟨ σάρξ μετά ἀνάστασις οὐ ἀπαλείφω ὁ οὐλή ὁ ἁλίσκομαι οὐδέ ὁ τύπος ὁ λόγχη ,
epiphanius.ancoratus 91.4
ἀλλ᾿ ἔδειξεν αὐτὸ τὸ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ πεπονθὸς ὃτι οὐκ ἄλλο ἦν τὸ ἀναστὰν οὐδὲ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἓτερον φυέν , φυέν , αὐτὸ τὸ πεπονθὸς ἀπαθὲς καὶ αὐτὸς ὁ πεσὼν κόκκος ἀναστάς , ἀναστὰς δὲ ἄφθαρτος .
Lemmas: ἀλλά δείκνυμι αὐτός ὁ ἐπί ὁ σταυρός πάσχω ὅτι οὐ ἄλλος εἰμί ὁ ἀνίστημι οὐδέ ἀπό αὐτός ἕτερος φύω , φύω , αὐτός ὁ πάσχω ἀπαθής καί αὐτός ὁ πίπτω κόκκος ἀνίστημι , ἀνίστημι δέ ἄφθαρτος .
epiphanius.ancoratus 91.5
καὶ ἳνα πάλιν μὴ νομίσωμεν μέρος τι ἐγηγέρθαι ἐξ αὐτοῦ , * αὐτὸ μὲν ὃλον οὐκ εἶδε διαφθοράν , λέγει γάρ οὐ δώσεις τὸν ὃσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν‘ ) , αὐτὸ δὲ ὃλον ἀνέστη , λέγει γάρ ] ἀνέστη , οὐχ ἔστιν ὡδε « .
Lemmas: καί ἵνα πάλιν μή νομίζω μέρος τίς ἐγείρω ἐκ αὐτός , * αὐτός μέν ὅλος οὐ ὁράω διαφθορά , λέγω γάρ οὖον δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθορά ) , αὐτός δέ ὅλος ἀνίστημι , λέγω γάρ ] ἀνίστημι , οὐ εἰμί ὧδε « .
epiphanius.ancoratus 91.6
εἰ δὲ ήγέρθη καὶ οὐκ ἔστιν ὡδε , ἀληθινῶς ἀνέστη · καὶ οὐ σφάλλονται αἱ γραφαί , οὖσαι ἡμετέρα ζωή . καὶ ἴνα μὴ εὓρωσιν οἱ ἠπατημένοι πρόφασιν , όστέα καὶ σάρκα ἔδειξε τῷ Θωμᾷ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ αὐτοῦ ἔλεγεν με , ὃτι ἐγώ εἰμι . πνεῦμα γὰρ ὀστέα καὶ σάρκα οὐχ καθῶς καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα « .
Lemmas: εἰμί δέ ἐγείρω καί οὐ εἰμί ὧδε , ἀληθινός ἀνίστημι · καί οὖον σφάλλω ὁ γραφεύς , εἰμί ἡμέτερος ζωή . καί ἵνα μή εὑρίσκω ὁ ἀπατάω πρόφασις , ὀστέον καί σάρξ δείκνυμι ὁ Θωμᾶς καί ὁ μαθητής αὐτός αὐτός λέγω ἐγώ , ὅτι ἐγώ εἰμί . πνεῦμα γάρ ὀστέον καί σάρξ οὐ καθώς καθώς ἐγώ θεωρέω ἔχω « .
epiphanius.ancoratus 92.1
92 . ’Εὰν δέ τις σοφιζόμενος εἴπῃ · ἀλλὰ τὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν σῶμα ἐξαίρετον ἠν διὰ τὸ μόνον συνειλῆφθαι ἀπὸ Μαρίας καὶ χωρὶς σπέρματος άνδρός , ἀρα yohv καὶ τὸ τοῦ Αδὰμ ἄλλο ήν παρὰ τὸ ἡμῶν , ὅτι ἀπὸ γῆς μόνον ἐλήφθη χωρὶς . σπέρματος ἀνδρός ; ἀλλ οὐδεὶς ἔχει τοῦτο εἰπεῖν οὐδὲ ἀποδεῖξαι .
Lemmas: 92 . ’Εὰν δέ τις σοφίζω εἶπον · ἀλλά ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ σῶμα ἐξαίρω ἐάν διά ὁ μόνος συλλαμβάνω ἀπό Μαρία καί Χωρὶς σπέρμα Ἄνδρος , ἀρά yohv καί ὁ ὁ Ἀδάμ ἄλλος ἐάν παρά ὁ ἐγώ , ὅτι ἀπό γῆ μόνος λαμβάνω Χωρὶς . σπέρμα ἀνήρ ; ἀλλ' οὐδείς ἔχω οὗτος εἶπον οὐδέ ἀποδείκνυμι .
epiphanius.ancoratus 92.2
ἐὰν δέ τις παλιν σοφιζόμενος εἴπῃ · τὸ τοῦ Χριστοῦ μόνον ὃλον ἀνέστη , τὸ δὲ ἡμῶν οὐκ αὐτ.ὸ ἐγείρεται , άλλ΄ άντ΄ αὐτοῦ ἕτερον , πῶς ούν λέγει ἀνέστη Χριστὸς ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ; « ἕν ἐστι καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα * ἀπαρχὴ τῶν ἐγειρομένων . πῶς δὲ ἀπαρχὴ γέφονε Χριστὸς τῶν κεκοιμημένων , μαθέτωσαν καὶ μὴ πάλιν εἰς ἄλλην πλάνην τραπῶσι καὶ νομίσωσι τὰς ἄλλας γραφὰς ψεύδεσθαι .
Lemmas: ἐάν δέ τις πάλιν σοφίζω εἶπον · ὁ ὁ Χριστός μόνος ὅλος ἀνίστημι , ὁ δέ ἐγώ οὐ αὐτός ἐγείρω , ὅλος ὅς αὐτός ἕτερος , πῶς οὖν λέγω ἀνίστημι Χριστός ἀπαρχή ὁ κοιμάω ; « εἷς εἰμί καί αὐτός ὁ σῶμα * ἀπαρχή ὁ ἐγείρω . πῶς δέ ἀπαρχή γίγνομαι Χριστός ὁ κοιμάω , μανθάνω καί μή πάλιν εἰς ἄλλος πλάνη τρέπω καί νομίζω ὁ ἄλλος γραφή ψεύδω .
epiphanius.ancoratus 92.4
πρὸ αὐτοῦ γὰρ ἤειρε τὸν Λάζαρον καὶ τὸν υἱὸν τῆς χήρας τῆς ἐν τῇ Ναὶ·ν καὶ Ηλίας ἤγειρε νεκρόν , ἀλλὰ καὶ Ελισσαῖος δύο ἤγειρε νεκρούς , ἔτι μὲν ἔτι περιόντα ἓνα δὲ ταφέντα .
Lemmas: πρό αὐτός γάρ ἀείρω ὁ Λάζαρος καί ὁ υἱός ὁ χήρα ὁ ἐν ὁ Ναίς καί Ηλίας ἐγείρω νεκρός , ἀλλά καί Ἐλισσαῖος δύο ἐγείρω νεκρός , ἔτι μέν ἔτι περίειμι εἷς δέ θάπτω .
epiphanius.ancoratus 92.5
ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ἀναστάντες πάλιν τεθνήκασι , προσδοκῶσι δὲ τὴν μίαν καὶ καθολικὴν ἀνάστασιν · ὁ δὲ Χριστὸς » ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων‘ , ὃτι ἀναστὰς » οὐκέτι ἀποθνᾐσκει , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει « κατὰ τὸ γεγραμμένον .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀνίστημι πάλιν θνῄσκω , προσδοκάω δέ ὁ εἷς καί καθολικός ἀνάστασις · ὁ δέ Χριστός » ἀπαρχή ὁ κοιμάω , ὅτι ἀνίστημι » οὐκέτι ἀποθνῄσκω , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω « κατά ὁ γράφω .
epiphanius.ancoratus 92.6
ἅπαξ γὰρ ἀπέθανεν , ὑπὲρ ἡμῶν ὑπομείνας τὸ πάθος διὰ τὰ ἡμέτερα πάθη · ἃπαξ ἐγεύσατο θανάτου , » θανάτου δὲ σταυρικοῦ‘ , ἑκὼν δι᾿ ἡμᾶς ὁ Λόγος ἐλθὼν εἰς θάνατον , ἳνα θανάτῳ θάνατον θανατώσῃ ·
Lemmas: ἅπαξ γάρ ἀποθνῄσκω , ὑπέρ ἐγώ ὑπομένω ὁ πάθος διά ὁ ἡμέτερος πάθος · ἅπαξ γεύω θάνατος , » θάνατος δέ σταυρικός , ἑκών διά ἐγώ ὁ Λόγος ἔρχομαι εἰς θάνατος , ἵνα θάνατος θάνατος θανατόω ·
epiphanius.ancoratus 92.7
ὁ Λόγος σὰρξ γενόμενος , οὐ πασχων ἐν τῇ θεότητι , συμπάσχων δὲ μετὰ τῆς ἀνθρω - πότητος ἐν ⟩ πάθος αὐτῷ λογιζόμνον αὐτοῦ δὲ ] μένοντος ⟨ ἐν ἀπαθίᾳ · θάνατος αὐτῷ λογιζόμενος αὐτοῦ μένοντος ⟩
Lemmas: ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , οὖον πάσχω ἐν ὁ θεότης , συμπάσχω δέ μετά ὁ ἀνθρω - ποτής ἐν ⟩ πάθος αὐτός λογίζομαι αὐτός δέ ] Μένων ⟨ ἐν ἀπαθία · θάνατος αὐτός λογίζομαι αὐτός Μένων ⟩
epiphanius.ancoratus 92.8
ἀθανασίᾳ , μᾶλλον δὲ ὅλος ὢν ἀθανασία . αὐτὸς γὰρ εἶπεν » ἐγώ εἰμι ἡ ζωή‘ . * οὔτε διὰ σαρκὸς ἡμῖν ή ἐλπίς . » ἐπικατάρατος , γάρ φησιν , ὁ ἐλπίζων ἐπ’ ἄνθρωπον . καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη . «
Lemmas: ἀθανασία , μᾶλλον δέ ὅλος εἰμί ἀθανασία . αὐτός γάρ εἶπον » ἐγώ εἰμί ὁ ζωή . * οὔτε διά σάρξ ἐγώ ή ἐλπίς . » ἐπικατάρατος , γάρ φημί , ὁ ἐλπίζω ἐπί ἄνθρωπος . καί εἰμί ὡς ὁ ἀγριομυρίκη . «
epiphanius.ancoratus 93.1
93 . Τί ἐροῦμεν ; οὐκ ἄνθρωπος ὁ Χριστός ; ἐκ τῶν προλελεγμένων παντί τῳ δῆλόν ἐστιν ἐστιν ὃτι ἀναμφιβόλως ὁμολογοῦμεν τὸν κύριον θεὸν Λόγον ἄνθρωπον γεγόνοτα οὐ δοκήσει , ἀλλ’ ἀληθείᾳ .
Lemmas: 93 . τις εἴρω ; οὐ ἄνθρωπος ὁ Χριστός ; ἐκ ὁ προλέγω πᾶς ὁ δῆλος εἰμί εἰμί ὅτι ἀναμφιβόλως ὁμολογέω ὁ κύριος θεός Λόγος ἄνθρωπος γίγνομαι οὖον δοκέω , ἀλλά ἀλήθεια .
epiphanius.ancoratus 93.2
ἀλλ᾿ οὐκ ἄνθρωπος ἐλθὼν ἐν προκοπῇ θεότητος . οὐδὲ γὰρ ἐπ’ θρώπῳ ἡμῖν ἡ ἐλπὶς τῆς σωτηρίας · οὐδεὶς γὰρ πάντων τῶν ἀπὸ Αδὰμ ἀνθρώπων ἠδυνήθη ἐργάσασθαι τὴν σωτηρίαν , ἀλλὰ θεὸς Λόγος ἄνθρωπος γεγονώς , ἴνα μὴ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν ᾖ ἐπ’ ἄνθρωπον , ἀλλ᾿ ἐπὶ θεὸν ζῶντα καὶ ἀληθινόν , γενόμενον ἄνθρωπον .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν προκοπή θεότης . οὐδέ γάρ ἐπί θρώπῳ ἐγώ ὁ Ἐλπὶς ὁ σωτηρία · οὐδείς γάρ πᾶς ὁ ἀπό Ἀδάμ ἄνθρωπος δύναμαι ἐργάζομαι ὁ σωτηρία , ἀλλά θεός Λόγος ἄνθρωπος γίγνομαι , ἵνα μή ὁ Ἐλπὶς ἐγώ εἰμί ἐπί ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπί θεός ζῶ καί ἀληθινός , γίγνομαι ἄνθρωπος .
epiphanius.ancoratus 93.3
πᾶς » πᾶς ἱερεὺς ἀπὸ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται « κατὰ τὸ γεγραμμένον . ὃθεν ἀπὸ τῆς ἡμῶν σαρκὸς ἀνέλαβεν ὁ κύριος ἐλθὼν τὴν σάρκα καὶ ἄνθρωπος γέγονεν ἡμῖν ὃμοιος ὁ θεὸς Λόγος , ἵνα ἐν τῇ θεότητι δᾠη ἡμῖν τὴν σωτηρίαν καὶ ἐν τῇ αὐτοῦ ἀνθρωπότητι λάθῃ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων , πάθος διὰ τοῦ πάθους λύσας καὶ θάνατον διὰ θανάτου τοῦ ἰδίου θανατώσας .
Lemmas: πᾶς » πᾶς ἱερεύς ἀπό ἄνθρωπος λαμβάνω ὑπέρ ἄνθρωπος καθίστημι « κατά ὁ γράφω . ὅθεν ἀπό ὁ ἐγώ σάρξ ἀναλαμβάνω ὁ κύριος ἔρχομαι ὁ σάρξ καί ἄνθρωπος γίγνομαι ἐγώ ὅμοιος ὁ θεός Λόγος , ἵνα ἐν ὁ θεότης δίδωμι ἐγώ ὁ σωτηρία καί ἐν ὁ αὐτός ἀνθρωπότης λανθάνω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , πάθος διά ὁ πάθος λύω καί θάνατος διά θάνατος ὁ ἴδιος θανατόω .
epiphanius.ancoratus 93.4
ἐλογίσθη δὲ τὸ πάθος εἰς τὴν θεότητα , καίτοι γε τῆς θεότητος ἀπαθοῦς ⟨ λογιζομένου δὲ τοῦ πάθους τῇ θεότητι ⟩ , ὃτι οὓτως εὐδόκησεν ἐλθὼν ό αγιος ἀπαθὴς θεὸς Λόγος .
Lemmas: λογίζομαι δέ ὁ πάθος εἰς ὁ θεότης , καίτοι γε ὁ θεότης ἀπαθής ⟨ λογίζομαι δέ ὁ πάθος ὁ θεότης ⟩ , ὅτι οὕτως εὐδοκέω ἔρχομαι ὅς ἅγιος ἀπαθής θεός Λόγος .
epiphanius.ancoratus 93.5
ἔστι δὲ τὸ ὑπόδειγμα τοιόνδε τι · ὡς ἐάν τις ἱμάτιον ⟨ ᾖ ⟩ ἐνδεδυμένος , ἐν δὲ τῷ ἱματίῳ αἶμα ῥαντισθὲν τὸ ἱμάτιον , τὸ δὲ * σῶμα οὐκ ἔφθασε τοῦ ἐνδεδυμένου , λογίζεται δὲ ὁ σπῖλος ὁ ἐκ τοῦ αἵματος τῷ ἐνδεδυμένῳ τὸ ἱμάτιον , οὕτως ἐν τῇ
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ὑπόδειγμα τοιόσδε τίς · ὡς ἐάν τις ἱμάτιον ⟨ εἰμί ⟩ ἐνδύω , ἐν δέ ὁ ἱμάτιον αἷμα ῥαντίζω ὁ ἱμάτιον , ὁ δέ * σῶμα οὐ φθάνω ὁ ἐνδύω , λογίζομαι δέ ὁ σπῖλος ὁ ἐκ ὁ αἷμα ὁ ἐνδύω ὁ ἱμάτιον , οὕτως ἐν ὁ