ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epicurus.ratae-sententiae 139
Τὸ μακάριον καὶ ἄφθαρτον οὔτε αὐτὸ πράγματα ἔχει οὔτε ἄλλῳ παρέχει , ὥστε οὔτε ὀργαῖς οὔτε χάρισι συνέχεται · ἐν ἀσθενεῖ γὰρ πᾶν τὸ τοιοῦτον . ( ἐν ἄλλοις δέ φησι τοὺς θεοὺς λόγῳ θεωρητούς , οὓς μὲν κατ’ ἀριθμὸν ὑφεστῶτας , οὓς δὲ κατὰ ὁμοείδειαν ἐκ τῆς συνεχοῦς ἐπιρρύσεως τῶν ὁμοίων εἰδώλων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀποτετελεσμένων , ἀνθρωποειδεῖς . ) Ὁ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς · τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ · τὸ δ’ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς . Ὅρος τοῦ μεγέθους τῶν ἡδονῶν ἡ παντὸς τοῦ ἀλγοῦντος ὑπεξαίρεσις . ὅπου δ’ ἂν τὸ ἡδόμενον ἐνῇ , καθ’ ὃν ἂν χρόνον ᾖ , οὐκ ἔστι τὸ ἀλγοῦν ἢ λυπούμενον ἢ τὸ συναμφότερον .
Lemmas: Τέ μακάριος καί ἄφθαρτος οὔτε αὐτός πρᾶγμα ἔχω οὔτε ἄλλος παρέχω , ὥστε οὔτε ὀργή οὔτε χάρις συνέχω · ἐν ἀσθενής γάρ πᾶς ὁ τοιοῦτος . ( ἐν ἄλλος δέ φημί ὁ θεός λόγος θεωρητός , ὅς μέν κατά ἀριθμός ὑφίστημι , ὅς δέ κατά ὁμοείδεια ἐκ ὁ συνεχής ἐπίρρυσις ὁ ὅμοιος εἴδωλον ἐπί ὁ αὐτός ἀποτελέω , ἀνθρωποειδής . ) ὁ θάνατος οὐδείς πρός ἐγώ · ὁ γάρ διαλύω ἀναισθητέω · ὁ δέ ἀναισθητέω οὐδείς πρός ἐγώ . Ὅρος ὁ μέγεθος ὁ ἡδονή ὁ πᾶς ὁ ἀλγέω ὑπεξαίρεσις . ὅπου δέ ἄν ὁ ἥδομαι ἔνειμι , κατά ὅς ἄν χρόνος εἰμί , οὐ εἰμί ὁ ἀλγέω ἢ λυπέω ἢ ὁ συναμφότεροι .
epicurus.ratae-sententiae 140
Οὐ χρονίζει τὸ ἀλγοῦν συνεχῶς ἐν τῇ σαρκί , ἀλλὰ τὸ μὲν ἄκρον τὸν ἐλάχιστον χρόνον πάρεστι , τὸ δὲ μόνον ὑπερτεῖνον τὸ ἡδόμενον κατὰ σάρκα οὐ πολλὰς ἡμέρας συμμένει . αἱ δὲ πολυχρόνιοι τῶν ἀρρωστιῶν πλεονάζον ἔχουσι τὸ ἡδόμενον ἐν τῇ σαρκὶ ἤπερ τὸ ἀλγοῦν . Οὐκ ἔστιν ἡδέως ζῆν ἄνευ τοῦ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως 〈 οὐδὲ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως 〉 ἄνευ τοῦ ἡδέως . ὅτῳ δὲ τοῦτο μὴ ὑπάρχει , [ οὐ ζῇ φρονίμως . καὶ καλῶς καὶ δικαίως ὑπάρχει ] οὐκ ἔστι τοῦτον ἡδέως ζῆν . Ἕνεκα τοῦ θαρρεῖν ἐξ ἀνθρώπων ἦν κατὰ φύσιν ἀρχῆς καὶ βασιλείας ἀγαθόν , ἐξ ὧν ἄν ποτε τοῦτο οἷός τ’ ᾖ παρασκευάζεσθαι .
Lemmas: οὐ χρονίζω ὁ ἀλγέω συνεχής ἐν ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ μέν ἄκρος ὁ μικρός χρόνος πάρειμι , ὁ δέ μόνος ὑπερτείνω ὁ ἥδομαι κατά σάρκα οὐ πολύς ἡμέρα συμμένω . ὁ δέ πολυχρόνιος ὁ ἀρρωστία πλεονάζω ἔχω ὁ ἥδομαι ἐν ὁ σάρξ ἤ ὁ ἀλγέω . οὐ εἰμί ἡδύς ζάω ἄνευ ὁ φρόνιμος καί καλός καί δίκαιος 〈 οὐδέ φρόνιμος καί καλός καί δίκαιος 〉 ἄνευ ὁ ἡδύς . ὅστις δέ οὗτος μή ὑπάρχω , [ οὐ ζάω φρόνιμος . καί καλός καί δίκαιος ὑπάρχω ] οὐ εἰμί οὗτος ἡδύς ζάω . ἕνεκα ὁ θαρσέω ἐκ ἄνθρωπος εἰμί κατά φύσις ἀρχή καί βασίλεια ἀγαθός , ἐκ ὅς ἄναξ ποτέ οὗτος οἷος τε εἰμί παρασκευάζω .
epicurus.ratae-sententiae 141
Ἔνδοξοι καὶ περίβλεπτοί τινες ἐβουλήθησαν γενέσθαι , τὴν ἐξ ἀνθρώπων ἀσφάλειαν οὕτω νομίζοντες περιποιήσεσθαι . ὥστε εἰ μὲν ἀσφαλὴς ὁ τῶν τοιούτων βίος , ἀπέλαβον τὸ τῆς φύσεως ἀγαθόν · εἰ δὲ μὴ ἀσφαλής , οὐκ ἔχουσιν οὗ ἕνεκα ἐξ ἀρχῆς κατὰ τὸ τῆς φύσεως οἰκεῖον ὠρέχθησαν . Οὐδεμία ἡδονὴ καθ’ ἑαυτὴν κακόν · ἀλλὰ τὰ τινῶν ἡδονῶν ποιητικὰ πολλαπλασίους ἐπιφέρει τὰς ὀχλήσεις τῶν ἡδονῶν .
Lemmas: Ἔνδοξος καί περίβλεπτος τις βούλομαι γίγνομαι , ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἀσφάλεια οὕτως νομίζω περιποιέω . ὥστε εἰμί μέν ἀσφαλής ὁ ὁ τοιοῦτος βίος , ἀπολαμβάνω ὁ ὁ φύσις ἀγαθός · εἰμί δέ μή ἀσφαλής , οὐ ἔχω ὅς ἕνεκα ἐκ ἀρχή κατά ὁ ὁ φύσις οἰκεῖος ὀρέγω . οὐδείς ἡδονή κατά ἑαυτοῦ κακός · ἀλλά ὁ τις ἡδονή ποιητικός πολλαπλάσιος ἐπιφέρω ὁ ὄχλησις ὁ ἡδονή .
epicurus.ratae-sententiae 142
Εἰ κατεπυκνοῦτο πᾶσα ἡδονή , καὶ χρόνῳ καὶ περὶ ὅλον τὸ ἄθροισμα ὑπῆρχεν ἢ τὰ κυριώτατα μέρη τῆς φύσεως , οὐκ ἄν ποτε διέφερον ἀλλήλων αἱ ἡδοναί . Εἰ τὰ ποιητικὰ τῶν περὶ τοὺς ἀσώτους ἡδονῶν ἔλυε τοὺς φόβους τῆς διανοίας τούς τε περὶ μετεώρων καὶ θανάτου καὶ ἀλγηδόνων , ἔτι τε τὸ πέρας τῶν ἐπιθυμιῶν ἐδίδασκεν , οὐκ ἄν ποτε εἴχομεν ὅ τι μεμψαίμεθα αὐτοῖς , πανταχόθεν ἐκπληρουμένοις τῶν ἡδονῶν καὶ οὐθαμόθεν οὔτε τὸ ἀλγοῦν . Εἰ μηθὲν ἡμᾶς αἱ τῶν μετεώρων ὑποψίαι ἠνώχλουν καὶ αἱ περὶ θανάτου , μή ποτε πρὸς ἡμᾶς ᾖ τι , ἔτι τε τὸ μὴ κατανοεῖν τοὺς ὅρους τῶν ἀλγηδόνων καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν , οὐκ ἂν προσεδεόμεθα φυσιολογίας .
Lemmas: εἰμί καταπυκνόω πᾶς ἡδονή , καί χρόνος καί περί ὅλος ὁ ἄθροισμα ὑπάρχω ἢ ὁ κύριος μέρος ὁ φύσις , οὐ ἄν ποτέ διαφέρω ἀλλήλων ὁ ἡδονή . εἰμί ὁ ποιητικός ὁ περί ὁ ἄσωτος ἡδονή ἐλύω ὁ φόβος ὁ διάνοια ὁ τε περί μετέωρος καί θάνατος καί ἀλγηδών , ἔτι τε ὁ πέρας ὁ ἐπιθυμία διδάσκω , οὐ ἄν ποτέ ἔχω ὁ τίς μέμφομαι αὐτός , πανταχόθεν ἐκπληρόω ὁ ἡδονή καί οὐθαμόθεν οὔτε ὁ ἀλγέω . εἰμί μηδείς ἐγώ ὁ ὁ μετέωρος ὑποψία ἀνοχλέω καί ὁ περί θάνατος , μή ποτέ πρός ἐγώ εἰμί τίς , ἔτι τε ὁ μή κατανοέω ὁ ὅρος ὁ ἀλγηδών καί ὁ ἐπιθυμία , οὐ ἄν προσδέω φυσιολογία .
epicurus.ratae-sententiae 143
Οὐκ ἦν τὸ φοβούμενον λύειν ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων 143 μὴ κατειδότα τίς ἡ τοῦ σύμπαντος φύσις , ἀλλ’ ὑποπτεύοντά τι τῶν κατὰ τοὺς μύθους . ὥστε οὐκ ἦν ἄνευ φυσιολογίας ἀκεραίους τὰς ἡδονὰς ἀπολαμβάνειν . Οὐθὲν ὄφελος ἦν τὴν κατὰ ἀνθρώπους ἀσφάλειαν κατασκευάζεσθαι τῶν ἄνωθεν ὑπόπτων καθεστώτων καὶ τῶν ὑπὸ γῆς καὶ ἁπλῶς τῶν ἐν τῷ ἀπείρῳ . Τῆς ἀσφαλείας τῆς ἐξ ἀνθρώπων γενομένης μέχρι τινὸς δυνάμει τε ἐξερειστικῇ καὶ εὐπορίᾳ εἰλικρινεστέρα γίνεται ἡ ἐκ τῆς ἡσυχίας καὶ ἐκχωρήσεως τῶν πολλῶν ἀσφάλεια .
Lemmas: οὐ εἰμί ὁ φοβέω λύω ὑπέρ ὁ κύριος 143 μή κάτοιδα τίς ὁ ὁ σύμπας φύσις , ἀλλά ὑποπτεύω τίς ὁ κατά ὁ μῦθος . ὥστε οὐ εἰμί ἄνευ φυσιολογία ἀκέραιος ὁ ἡδονή ἀπολαμβάνω . οὐδείς ὄφελος εἰμί ὁ κατά ἄνθρωπος ἀσφάλεια κατασκευάζω ὁ ἄνωθεν ὕποπτος καθίστημι καί ὁ ὑπό γῆ καί ἁπλῶς ὁ ἐν ὁ ἤπειρος . ὁ ἀσφάλεια ὁ ἐκ ἄνθρωπος γίνομαι μέχρι τις δύναμις τε ἐξερειστικός καί εὐπορία ειλικρινής γίγνομαι ὁ ἐκ ὁ ἡσυχία καί ἐκχώρησις ὁ πολύς ἀσφάλεια .
epicurus.ratae-sententiae 144
Ὁ τῆς φύσεως πλοῦτος καὶ ὥρισται καὶ εὐπόριστός ἐστιν · ὁ δὲ τῶν κενῶν δοξῶν εἰς ἄπειρον ἐκπίπτει . Βραχέα σοφῷ τύχη παρεμπίπτει , τὰ δὲ μέγιστα καὶ κυριώτατα ὁ λογισμὸς διῴκηκε καὶ κατὰ τὸν συνεχῆ χρόνον τοῦ βίου διοικεῖ καὶ διοικήσει . Ὁ δίκαιος 〈 βίος 〉 ἀταρακτότατος , ὁ δ’ ἄδικος πλείστης ταραχῆς γέμων . Οὐκ ἐπαύξεται ἐν τῇ σαρκὶ ἡ ἡδονή , ἐπειδὰν ἅπαξ τὸ κατ’ ἔνδειαν ἀλγοῦν ἐξαιρεθῇ , ἀλλὰ μόνον ποικίλλεται · τῆς δὲ διανοίας τὸ πέρας τὸ κατὰ τὴν ἡδονὴν ἀπεγέννησεν ἥ τε τούτων αὐτῶν ἐκλόγισις καὶ τῶν ὁμογενῶν τούτοις , ὅσα τοὺς μεγίστους φόβους παρεσκεύαζε τῇ διανοίᾳ .
Lemmas: ὁ ὁ φύσις πλοῦτος καί ὁρίζω καί εὐπόριστος εἰμί · ὁ δέ ὁ κενός δόξα εἰς ἤπειρος ἐκπίπτω . Βράχος σοφός τύχη παρεμπίπτω , ὁ δέ μέγας καί κύριος ὁ λογισμός διοικέω καί κατά ὁ συνεχής χρόνος ὁ βίος διοικέω καί διοικέω . ὁ δίκαιος 〈 βίος 〉 ἀτάρακτος , ὁ δέ ἄδικος πλεῖστος ταραχή γέμω . οὐ ἐπαυξάνω ἐν ὁ σάρξ ὁ ἡδονή , ἐπειδάν ἅπαξ ὁ κατά ἔνδεια ἀλγέω ἐξαιρέω , ἀλλά μόνος ποικίλλω · ὁ δέ διάνοια ὁ πέρας ὁ κατά ὁ ἡδονή ἀπογεννάω ὁ τε οὗτος αὐτός ἐκλόγισις καί ὁ ὁμογενής Τοῦτος , ὅσος ὁ μέγας φόβος παρασκευάζω ὁ διάνοια .
epicurus.ratae-sententiae 145
Ὁ ἄπειρος χρόνος ἴσην ἔχει τὴν ἡδονὴν καὶ ὁ πεπερασμένος , ἐάν τις αὐτῆς τὰ πέρατα καταμετρήσῃ τῷ λογισμῷ . Ἡ μὲν σὰρξ ἀπέλαβε τὰ πέρατα τῆς ἡδονῆς ἄπειρα , κἂν ἄπειρος αὐτὴν χρόνος παρεσκεύασεν . ἡ δὲ διάνοια τοῦ τῆς σαρκὸς τέλους καὶ πέρατος λαβοῦσα τὸν ἐπιλογισμὸν καὶ τοὺς ὑπὲρ τοῦ αἰῶνος φόβους ἐκλύσασα τὸν παντελῆ βίον παρεσκεύασε , καὶ οὐθὲν ἔτι τοῦ ἀπείρου χρόνου προσεδεήθη[μεν ] · ἀλλ’ οὔτε ἔφυγε τὴν ἡδονήν , οὐδ’ ἡνίκα τὴν ἐξαγωγὴν ἐκ τοῦ ζῆν τὰ πράγματα παρεσκεύαζεν , ὡς ἐλλείπουσά τι τοῦ ἀρίστου βίου κατέστρεφεν .
Lemmas: ὁ ἤπειρος χρόνος ἴσος ἔχω ὁ ἡδονή καί ὁ περαίνω , ἐάν τις αὐτηες͂ς ὁ πέρας καταμετρέω ὁ λογισμός . ὁ μέν σάρξ ἀπολαμβάνω ὁ πέρας ὁ ἡδονή ἤπειρος , κἀν ἤπειρος αὐτός χρόνος παρασκευάζω . ὁ δέ διάνοια ὁ ὁ σάρξ τέλος καί πέρας λαμβάνω ὁ ἐπιλογισμός καί ὁ ὑπέρ ὁ αἰών φόβος ἐκλύω ὁ παντελής βίος παρασκευάζω , καί οὐδείς ἔτι ὁ ἤπειρος χρόνος προσδέω ] · ἀλλά οὔτε φεύγω ὁ ἡδονή , οὐδέ ἡνίκα ὁ ἐξαγωγή ἐκ ὁ ζάω ὁ πρᾶγμα παρασκευάζω , ὡς ἐλλείπω τίς ὁ ἀγαθός βίος καταστρέφω .
epicurus.ratae-sententiae 146
Ὁ τὰ πέρατα τοῦ βίου κατειδὼς οἶδεν , ὡς εὐπόριστόν ἐστι τὸ 〈 τὸ 〉 ἀλγοῦν κατ’ ἔνδειαν ἐξαιροῦν καὶ τὸ τὸν ὅλον βίον παντελῆ καθιστάν · ὥστε οὐδὲν προσδεῖται πραγμάτων ἀγῶνας κεκτημένων . Τὸ ὑφεστηκὸς δεῖ τέλος ἐπιλογίζεσθαι καὶ πᾶσαν τὴν ἐνάργειαν , ἐφ’ ἣν τὰ δοξαζόμενα ἀνάγομεν · εἰ δὲ μή , πάντα ἀκρισίας καὶ ταραχῆς ἔσται μεστά . Εἰ μαχῇ πάσαις ταῖς αἰσθήσεσιν , οὐχ ἕξεις οὐδ’ ἃς ἂν φῇς αὐτῶν διεψεῦσθαι πρὸς τί ποιούμενος τὴν ἀναγωγὴν κρίνῃς .
Lemmas: ὁ ὁ πέρας ὁ βίος κάτοιδα οἶδα , ὡς εὐπόριστος εἰμί ὁ 〈 ὁ 〉 ἀλγέω κατά ἔνδεια ἐξαιρέω καί ὁ ὁ ὅλος βίος παντελής καθίστημι · ὥστε οὐδείς προσδέω πρᾶγμα ἀγών κτάομαι . Τέ ὑφίστημι δέω τέλος ἐπιλογίζομαι καί πᾶς ὁ ἐνάργεια , ἐπί ὅς ὁ δοξάζω ἀνάγω · εἰμί δέ μή , πᾶς ἀκρισία καί ταραχή εἰμί μεστός . εἰμί μάχομαι πᾶς ὁ αἴσθησις , οὐ ἔχω οὐδέ ὅς ἄν φημί αὐτός διαψεύδω πρός τίς ποιέω ὁ ἀναγωγή κρίνω .
epicurus.ratae-sententiae 147
Εἴ τιν ἐκβαλεῖς ἁπλῶς αἴσθησιν καὶ μὴ διαιρήσεις τὸ δοξαζόμενον κατὰ τὸ προσμένον καὶ τὸ παρὸν ἤδη κατὰ τὴν αἴσθησιν καὶ τὰ πάθη καὶ πᾶσαν φανταστικὴν ἐπιβολὴν τῆς διανοίας , συνταράξεις καὶ τὰς λοιπὰς αἰσθήσεις τῇ ματαίῳ δόξῃ , ὥστε τὸ κριτήριον ἅπαν ἐκβαλεῖς . εἰ δὲ βεβαιώσεις καὶ τὸ προσμένον ἅπαν ἐν ταῖς δοξαστικαῖς ἐννοίαις καὶ τὸ μὴ τὴν ἐπιμαρτύρησιν * * οὐκ † ἐκλείψεις τὸ διεψευσμένον , ὥσ〈τε 〉 τετηρηκὼς ἔσῃ πᾶσαν ἀμφισβήτησιν καὶ πᾶσαν κρίσιν τοῦ ὀρθῶς ἢ μὴ ὀρθῶς .
Lemmas: εἰμί τεῖς ἐκβάλλω ἁπλῶς αἴσθησις καί μή διαιρέω ὁ δοξάζω κατά ὁ προσμένω καί ὁ πάρειμι ἤδη κατά ὁ αἴσθησις καί ὁ πάθος καί πᾶς φανταστικός ἐπιβολή ὁ διάνοια , συνταράσσω καί ὁ λοιπός αἴσθησις ὁ μάταιος δόξα , ὥστε ὁ κριτήριον ἅπας ἐκβάλλω . εἰμί δέ βεβαιόω καί ὁ προσμένω ἅπας ἐν ὁ δοξαστικός ἔννοια καί ὁ μή ὁ ἐπιμαρτύρησις * * οὐ † ἐκλείπω ὁ διαψεύδω , ὅστε 〉 τηρέω εἰμί πᾶς ἀμφισβήτησις καί πᾶς κρίσις ὁ ὀρθός ἢ μή ὀρθός .
epicurus.ratae-sententiae 148
Εἰ μὴ παρὰ πάντα καιρὸν ἐπανοίσεις ἕκαστον τῶν 11 πραττομένων ἐπὶ τὸ τέλος τῆς φύσεως , ἀλλὰ προκαταστρέψεις εἴτε φυγὴν εἴτε δίωξιν ποιούμενος εἰς ἄλλο τι , οὐκ ἔσονταί σοι τοῖς λόγοις αἱ πράξεις ἀκόλουθοι . Τῶν ἐπιθυμιῶν ὅσαι μὴ ἐπ’ ἀλγοῦν ἐπανάγουσιν ἐὰν μὴ συμπληρωθῶσιν , οὐκ εἰσὶν ἀναγκαῖαι , ἀλλ’ εὐδιάχυτον τὴν ὄρεξιν ἔχουσιν , ὅταν δυσπόριστοι ἢ βλάβης ἀπεργαστικαὶ δόξωσιν εἶναι . Ὧν ἡ σοφία παρασκευάζεται εἰς τὴν τοῦ ὅλου βίου μακαριότητα , πολὺ μέγιστόν ἐστιν ἡ τῆς φιλίας κτῆσις . Ἡ αὐτὴ γνώμη θαρρεῖν τε ἐποίησεν ὑπὲρ τοῦ μηθὲν αἰώνιον εἶναι δεινὸν μηδὲ πολυχρόνιον , καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς τοῖς ὡρισμένοις ἀσφάλειαν φιλίᾳ μάλιστα κατεῖδε συντελουμένην .
Lemmas: εἰμί μή παρά πᾶς καιρός ἐπαναφέρω ἕκαστος ὁ 11 πράσσω ἐπί ὁ τέλος ὁ φύσις , ἀλλά προκαταστρέφω εἴτε φυγή εἴτε δίωξις ποιέω εἰς ἄλλος τίς , οὐ εἰμί σύ ὁ λόγος ὁ πρᾶξις ἀκόλουθος . Τοί ἐπιθυμία ὅσος μή ἐπί ἀλγέω ἐπανάγω ἐάν μή συμπληρόω , οὐ εἰμί ἀναγκαῖος , ἀλλά εὐδιάχυτος ὁ ὄρεξις ἔχω , ὅταν δυσπόριστος ἢ βλάβη ἀπεργαστικός δοκέω ἔρχομαι . ὅς ὁ σοφία παρασκευάζω εἰς ὁ ὁ ὅλος βίος μακαριότης , πολύς μέγας εἰμί ὁ ὁ φίλιος κτῆσις . ὁ αὐτός γνώμη θαρσέω τε ποιέω ὑπέρ ὁ μηδείς αἰώνιος ἔρχομαι δεινός μηδέ πολυχρόνιος , καί ὁ ἐν αὐτός ὁ ὁρίζω ἀσφάλεια φίλιος μάλιστα καθοράω συντελέω .
epicurus.ratae-sententiae 149
Τῶν ἐπιθυμιῶν αἱ μέν εἰσι φυσικαὶ καὶ 〈 ἀναγκαῖαι , 149 αἱ δὲ φυσικαὶ καὶ 〉 οὐκ ἀναγκαῖαι , αἱ δὲ οὔτε φυσικαὶ οὔτε ἀναγκαῖαι , ἀλλὰ παρὰ κενὴν δόξαν γινόμεναι . ( φυσικὰς καὶ ἀναγκαίας ἡγεῖται ὁ Ἐπίκουρος τὰς ἀλγηδόνος ἀπολυούσας , ὡς ποτὸν ἐπὶ δίψους · φυσικὰς δὲ οὐκ ἀναγκαίας δὲ τάς ποικιλλούσας μόνον τὴν ἡδονήν , μὴ ὑπεξαιρουμένας δὲ τὸ ἄλγημα , ὡς πολυτελῆ σιτία · οὔτε δὲ φυσικὰς οὔτε ἀναγκαίας , ὡς στεφάνους καὶ ἀνδριάντων ἀναθέσεις . ) Ἐν αἷς τῶν φυσικῶν ἐπιθυμιῶν , μὴ ἐπ’ ἀλγοῦν δὲ ἐπαναγουσῶν ἐὰν μὴ συντελεσθῶσιν , ὑπάρχει ἡ σπουδὴ σύντονος , παρὰ κενὴν δόξαν αὗται γίνονται , καὶ οὐ παρὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν οὐ διαχέονται ἀλλὰ παρὰ τὴν τοῦ ἀνθρώπου κενοδοξίαν .
Lemmas: Τῶν ἐπιθυμία ὁ μέν εἰμί φυσικός καί 〈 ἀναγκαῖος , 149 ὁ δέ φυσικός καί 〉 οὐ ἀναγκαῖος , ὁ δέ οὔτε φυσικός οὔτε ἀναγκαῖος , ἀλλά παρά κενός δόξα γίγνομαι . ( φυσικός καί ἀναγκαῖος ἡγέομαι ὁ Ἐπίκουρος ὁ ἀλγηδών ἀπολύω , ὡς ποτός ἐπί δίψος · φυσικός δέ οὐ ἀναγκαῖος δέ ὁ ποικίλλω μόνος ὁ ἡδονή , μή ὑπεξαιρέω δέ ὁ ἄλγημα , ὡς πολυτελής σιτίον · οὔτε δέ φυσικός οὔτε ἀναγκαῖος , ὡς στέφανος καί ἀνδριάς ἀνάθεσις . ) ἐν ὅς ὁ φυσικός ἐπιθυμία , μή ἐπί ἀλγέω δέ ἐπανάγω ἐάν μή συντελέω , ὑπάρχω ὁ σπουδή σύντονος , παρά κενός δόξα αὐτός γίγνομαι , καί οὐ παρά ὁ ἑαυτοῦ φύσις οὐ διηχέω ἀλλά παρά ὁ ὁ ἄνθρωπος κενοδοξία .
epicurus.ratae-sententiae 150
Τὸ τῆς φύσεως δίκαιόν ἐστι σύμβολον τοῦ συμφέροντος 150 εἰς τὸ μὴ βλάπτειν ἀλλήλους μηδὲ βλάπτεσθαι . Ὅσα τῶν ζῴων μὴ ἐδύνατο συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν ἄλληλα μηδὲ βλάπτεσθαι , πρὸς ταῦτα οὐθὲν ἦν δίκαιον οὐδὲ ἄδικον · ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἐθνῶν ὅσα μὴ ἐδύνατο ἢ μὴ ἐβούλετο τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι . Οὐκ ἦν τι καθ’ ἑαυτὸ δικαιοσύνη , ἀλλ’ ἐν ταῖς μετ’ ἀλλήλων συστροφαῖς καθ’ ὁπηλίκους δήποτε ἀεὶ τόπους συνθήκη τις ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν ἢ βλάπτεσθαι .
Lemmas: Τέ ὁ φύσις δίκαιος εἰμί σύμβολον ὁ συμφέρω 150 εἰς ὁ μή βλάπτω ἀλλήλων μηδέ βλάπτω . Ὅσα ὁ ζῷον μή δύναμαι συνθήκη ποιέω ὁ ὑπέρ ὁ μή βλάπτω ἀλλήλων μηδέ βλάπτω , πρός οὗτος οὐδείς εἰμί δίκαιος οὐδέ ἄδικος · ὡσαύτως δέ καί ὁ ἔθνος ὅσος μή δύναμαι ἢ μή βούλομαι ὁ συνθήκη ποιέω ὁ ὑπέρ ὁ μή βλάπτω μηδέ βλάπτω . οὐ εἰμί τίς κατά ἑαυτοῦ δικαιοσύνη , ἀλλά ἐν ὁ μετά ἀλλήλων συστροφή κατά ὁπηλίκος δήποτε ἀεί τόπος συνθήκη τις ὑπέρ ὁ μή βλάπτω ἢ βλάπτω .
epicurus.ratae-sententiae 151
Ἡ ἀδικία οὐ καθ’ ἑαυτὴν κακόν , ἀλλ’ ἐν τῷ κατὰ p . 79 τὴν ὑποψίαν φόβῳ , εἰ μὴ λήσει τοὺς ὑπὲρ τῶν τοιούτων ἐφεστηκότας κολαστάς . Οὐκ ἔστι τὸν λάθρα τι ποιοῦντα ὧν συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους εἰς τὸ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι , πιστεύειν ὅτι λήσει , κἂν μυριάκις ἐπὶ τοῦ παρόντος λανθάνῃ . μέχρι γὰρ καταστροφῆς ἄδηλον εἰ καὶ λήσει . Κατὰ μὲν κοινὸν πᾶσι τὸ δίκαιον τὸ αὐτό , συμφέρον γάρ τι ἦν ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους κοινωνίᾳ · κατὰ δὲ τὸ ἴδιον χώρας καὶ ὅσων δήποτε αἰτίων οὐ πᾶσι συνέπεται τὸ αὐτὸ δίκαιον εἶναι .
Lemmas: ὁ ἀδικία οὐ κατά ἑαυτοῦ κακός , ἀλλά ἐν ὁ κατά p . 79 ὁ ὑποψία φόβος , εἰμί μή λανθάνω ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἐφίστημι κολαστής . οὐ εἰμί ὁ λάθρῃ τίς ποιέω ὅς συντίθημι πρός ἀλλήλων εἰς ὁ μή βλάπτω μηδέ βλάπτω , πιστεύω ὅτι λανθάνω , κἀν μυριάκις ἐπί ὁ πάρειμι λανθάνω . μέχρι γάρ καταστροφή ἄδηλος εἰμί καί λανθάνω . Κατά μέν κοινός πᾶς ὁ δίκαιος ὁ αὐτός , συμφέρω γάρ τίς εἰμί ἐν ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία · κατά δέ ὁ ἴδιος χώρα καί ὅσος δήποτε αἴτιος οὐ πᾶς συνέπομαι ὁ αὐτός δίκαιος ἔρχομαι .
epicurus.ratae-sententiae 152
Τὸ μὲν ἐπιμαρτυρούμενον ὅτι συμφέρει ἐν ταῖς χρείαις τῆς πρὸς ἀλλήλους κοινωνίας τῶν νομισθέντων εἶναι δικαίων , ἔχει τὸ ἐν τοῦ δικαίου χώρᾳ εἶναι , ἐάν τε τὸ αὐτὸ πᾶσι γένηται ἐάν τε μὴ τὸ αὐτό . ἐὰν δὲ νόμον θῆταί τις , μὴ ἀποβαίνῃ δὲ κατὰ τὸ συμφέρον τῆς πρὸς ἀλλήλους κοινωνίας , οὐκέτι τοῦτο τὴν τοῦ δικαίου φύσιν ἔχει . κἂν μεταπίπτῃ τὸ κατὰ τὸ δίκαιον συμφέρον , χρόνον δέ τινα εἰς τὴν πρόληψιν ἐναρμόττῃ , οὐδὲν ἧττον ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἦν δίκαιον τοῖς μὴ φωναῖς κεναῖς ἑαυτοὺς συνταράττουσιν ἀλλ’ εἰς τὰ πράγματα βλέπουσιν .
Lemmas: Τέ μέν ἐπιμαρτυρέω ὅτι συμφέρω ἐν ὁ χρεία ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ὁ νομίζω ἔρχομαι δίκαιος , ἔχω ὁ ἐν ὁ δίκαιος χώρα ἔρχομαι , ἐάν τε ὁ αὐτός πᾶς γίγνομαι ἐάν τε μή ὁ αὐτός . ἐάν δέ νόμος τίθημι τις , μή ἀποβαίνω δέ κατά ὁ συμφέρω ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία , οὐκέτι οὗτος ὁ ὁ δίκαιος φύσις ἔχω . κἀν μεταπίπτω ὁ κατά ὁ δίκαιος συμφέρω , χρόνος δέ τις εἰς ὁ πρόληψις ἐναρμόζω , οὐδείς κακός ἐκεῖνος ὁ χρόνος εἰμί δίκαιος ὁ μή φωνή κενός ἑαυτοῦ συνταράσσω ἀλλά εἰς ὁ πρᾶγμα βλέπω .
epicurus.ratae-sententiae 153
Ἔνθα μὴ καινῶν γενομένων τῶν περιεστώτων πραγμάτων ἀνεφάνη μὴ ἁρμόττοντα εἰς τὴν πρόληψιν τὰ νομισθέντα δίκαια ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων , οὐκ ἦν ταῦτα δίκαια . ἔνθα δὲ καινῶν γενομένων τῶν πραγμάτων οὐκέτι συνέφερε τὰ αὐτὰ δίκαια κείμενα , ἐνταῦθα δὴ τότε μὲν ἦν δίκαια , ὅτε συνέφερεν εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους κοινωνίαν τῶν συμπολιτευομένων · ὕστερον δ’ οὐκ ἦν ἔτι δίκαια , ὅτε μὴ συνέφερεν .
Lemmas: ἔνθα μή καινός γίνομαι ὁ περιίστημι πρᾶγμα ἀναφαίνω μή ἁρμόζω εἰς ὁ πρόληψις ὁ νομίζω δίκαιος ἐπί αὐτός ὁ ἔργον , οὐ εἰμί οὗτος δίκαιος . ἔνθα δέ καινός γίνομαι ὁ πρᾶγμα οὐκέτι συμφέρω ὁ αὐτός δίκαιος κεῖμαι , ἐνταῦθα δή τότε μέν εἰμί δίκαιος , ὅτε συμφέρω εἰς ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ὁ συμπολιτεύω · ὕστερον δέ οὐ εἰμί ἔτι δίκαιος , ὅτε μή συμφέρω .
epicurus.ratae-sententiae 154
Ὁ τὸ μὴ θαρροῦν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν ἄριστα συστησάμενος οὗτος τὰ μὲν δυνατὰ ὁμόφυλα κατεσκευάσατο , τὰ δὲ μὴ δυνατὰ οὐκ ἀλλόφυλά γε · ὅσα δὲ μηδὲ τοῦτο δυνατὸς ἦν , ἀνεπίμεικτος ἐγένετο , καὶ ἐξηρείσατο ὅσα τοῦτ’ ἐλυσιτέλει πράττειν . Ὅσοι τὴν δύναμιν ἔσχον τοῦ τὸ θαρρεῖν μάλιστα ἐκ τῶν ὁμορούντων παρασκευάσασθαι , οὗτοι καὶ ἐβίωσαν μετ’ ἀλλήλων ἥδιστα τὸ βεβαιότατον πίστωμα ἔχοντες , καὶ πληρεστάτην οἰκειότητα ἀπολαβόντες οὐκ ὠδύραντο ὡς πρὸς ἔλεον τὴν τοῦ τελευτήσαντος προκαταστροφήν .
Lemmas: ὁ ὁ μή θαρσέω ἀπό ὁ ἔξωθεν ἀγαθός συνίστημι οὗτος ὁ μέν δυνατός ὁμόφυλος κατασκευάζω , ὁ δέ μή δυνατός οὐ ἀλλόφυλος γε · ὅσος δέ μηδέ οὗτος δυνατός εἰμί , ἀνεπίμεικτος γίνομαι , καί ἐξαιρέω ὅσος οὗτος λυσιτελέω πράσσω . ὅσος ὁ δύναμις ἔχω ὁ ὁ θαρσέω μάλιστα ἐκ ὁ ὁμορέω παρασκευάζω , οὗτος καί βιόω μετά ἀλλήλων ἡδύς ὁ βέβαιος πίστωμα ἔχω , καί πλήρης οἰκειότης ἀπολαμβάνω οὐ ὀδύρομαι ὡς πρός ἔλεος ὁ ὁ τελευτάω προκαταστροφή .