ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
epicurus.epistula-ad-herodotum 35
Τοῖς μὴ δυναμένοις , ὦ Ἡρόδοτε , ἕκαστα τῶν περὶ φύσεως ἀναγεγραμμένων ἡμῖν ἐξακριβοῦν μηδὲ τὰς μείζους τῶν συν τεταγμένων βίβλους διαθρεῖν ἐπιτομὴν τῆς ὅλης πραγματείας εἰς τὸ κατασχεῖν τῶν ὁλοσχερωτάτων δοξῶν τὴν μνήμην ἱκανῶς αὐτοῖς παρεσκεύασα , ἵνα παρ’ ἑκάστους τῶν καιρῶν ἐν τοῖς κυριωτάτοις βοηθεῖν αὑτοῖς δύνωνται , καθ’ ὅσον ἂν ἐφάπτωνται τῆς περὶ φύσεως θεωρίας . καὶ τοὺς προβεβηκότας δὲ ἱκανῶς ἐν τῇ τῶν ὅλων ἐπιβλέψει τὸν τύπον τῆς ὅλης πραγματείας τὸν κατεστοιχειωμένον δεῖ μνημονεύειν · τῆς γὰρ ἀθρόας ἐπιβολῆς πυκνὸν δεόμεθα , τῆς δὲ κατὰ μέρος οὐχὁμοίως .
Lemmas: ὁ μή δύναμαι , ὦ Ἡρόδοτος , ἕκαστος ὁ περί φύσις ἀναγράφω ἐγώ ἐξακριβόω μηδέ ὁ μέγας ὁ σῦς τάσσω βίβλος διαθρέω ἐπιτομή ὁ ὅλος πραγματεία εἰς ὁ κατασχάω ὁ ὅλοσχερος δόξα ὁ μνήμη ἱκανός αὐτός παρασκευάζω , ἵνα παρά ἕκαστος ὁ καιρός ἐν ὁ κύριος βοηθέω ἑαυτοῦ δύναμαι , κατά ὅσον ἄν ἐφάπτω ὁ περί φύσις θεωρία . καί ὁ προβαίνω δέ ἱκανός ἐν ὁ ὁ ὅλος ἐπίβλεψις ὁ τύπος ὁ ὅλος πραγματεία ὁ καταστοιχειόω δέω μνημονεύω · ὁ γάρ ἀθρόος ἐπιβολή πυκνός δέομαι , ὁ δέ κατά μέρος ουχομοιος .
epicurus.epistula-ad-herodotum 36
βαδιστέον μὲν οὖν καὶ ἐπ’ ἐκεῖνα συνεχῶς , ἐν 〈 δὲ〉τῇ μνήμῃ τὸ τοσοῦτο ποιητέον , ἀφ’ οὗ ἥ τε κυριωτάτη ἐπιβολὴ ἐπὶ τὰ πράγματα ἔσται καὶ δὴ καὶ τὸ κατὰ μέρος ἀκρίβωμα πᾶν ἐξευρήσεται , τῶν ὁλοσχερωτάτων τύπων εὖ περιειλημμένων καὶ μνημονευομένων · ἐπεὶ καὶ τῷ τετελεσιουργημένῳ τοῦτο κυριώτατον τοῦ παντὸς ἀκριβώματος γίνεται , τὸ ταῖς ἐπιβολαῖς ὀξέως δύνασθαι χρῆσθαι καὶ πρὸς ἁπλᾶ στοιχειώματα καὶ φωνὰς συναγομένοις . οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ πύκνωμα τῆς συνεχοῦς τῶν ὅλων περιοδείας εἰδέναι μὴ δυνάμενον διὰ βραχεῶν φωνῶν ἅπαν ἐμπεριλαβεῖν ἐν αὑτῷ τὸ καὶ κατὰ μέρος ἂν ἐξακριβωθέν .
Lemmas: βαδίζω μέν οὖν καί ἐπί ἐκεῖνος συνεχής , ἐν 〈 δέω μνήμη ὁ τοσοῦτος ποιέω , ἀπό ὅς ὁ τε κύριος ἐπιβολή ἐπί ὁ πρᾶγμα εἰμί καί δή καί ὁ κατά μέρος ἀκρίβωμα πᾶς ἐξευρίσκω , ὁ ὅλοσχερος τύπος εὖ περιλαμβάνω καί μνημονεύω · ἐπεί καί ὁ τελεσιουργέω οὗτος κύριος ὁ πᾶς ἀκρίβωμα γίγνομαι , ὁ ὁ ἐπιβολή ὀξύς δύναμαι χράω καί πρός ἁπλόος στοιχείωμα καί φωνή συνάγω . οὐ γάρ οἷος τε ὁ πύκνωμα ὁ συνεχής ὁ ὅλος περιοδεία οἶδα μή δύναμαι διά βραχύς φωνή ἅπας ἐμπεριλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ καί κατά μέρος ἄν ἐξακριβόω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 37
ὅθεν δὴ πᾶσι χρησίμης οὔσης τοῖς ᾠκειωμένοις φυσιολογίᾳ τῆς τοιαύτης ὁδοῦ , παρεγγυῶν τὸ συνεχὲς ἐνέργημα ἐν φυσιολογίᾳ καὶ τοιούτῳ μάλιστα ἐγγαληνίζων τῷ βίω ἐποίησά σοι καὶ τοιαύτην τινὰ ἐπιτομὴν καὶ στοιχείωσιν τῶν ὅλων δοξῶν . Πρῶτον μὲν οὖν τὰ ὑποτεταγμένα τοῖς φθόγγοις , ὦ Ἡρό δοτε , δεῖ εἰληφέναι , ὅπως ἂν τὰ δοξαζόμενα ἢ ζητούμενα ἢ ἀπορούμενα ἔχωμεν εἰς ταῦτα ἀναγαγόντες ἐπικρίνειν , καὶ μὴ ἄκριτα πάντα ἡμῖν 〈 ᾖ 〉 εἰς ἄπειρον ἀποδεικνύουσιν ἢ κενοὺς φθόγγους ἔχωμεν ·
Lemmas: ὅθεν δή πᾶς χρήσιμος σέω ὁ οἰκειόω φυσιολογία ὁ τοιοῦτος ὁδός , παρεγγυάω ὁ συνεχής ἐνέργημα ἐν φυσιολογία καί τοιοῦτος μάλιστα ἐγγαληνίζω ὁ βίος ποιέω σύ καί τοιοῦτος τις ἐπιτομή καί στοιχείωσις ὁ ὅλος δόξα . Πρῶτος μέν οὖν ὁ ὑποτάσσω ὁ φθόγγος , ὦ Ἡρώ δοτός , δέω λαμβάνω , ὅπως ἄν ὁ δοξάζω ἢ ζητάω ἢ ἀφοράω ἔχω εἰς οὗτος ἀνάγω ἐπικρίνω , καί μή ἄκριτος πᾶς ἐγώ 〈 εἰμί 〉 εἰς ἤπειρος ἀποδείκνυμι ἢ κενός φθόγγος ἔχω ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 38
ἀνάγκη γὰρ τὸ πρῶτον ἐννόημα καθ’ ἕκαστον φθόγγον βλέπεσθαι καὶ μηθὲν ἀποδείξεως προσδεῖσθαι , εἴπερ ἕξομεν τὸ ζητούμενον ἢ ἀπορούμενον καὶ δοξαζόμενον ἐφ’ ὃ ἀνάξομεν . ἔτι τε καὶ τὰς αἰσθήσεις δεῖ πάντως τηρεῖν καὶ ἁπλῶς τὰς παρούσας ἐπιβολὰς εἴτε διανοίας εἴθ’ ὅτου δήποτε τῶν κριτηρίων . ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ὑπάρχοντα πάθη , ὅπως ἂν καὶ τὸ προσμένον καὶ τὸ ἄδηλον ἔχωμεν οἷς σημειωσόμεθα . Ταῦτα δὲ διαλαβόντας 〈 δεῖ 〉 συνορᾶν ἤδη περὶ τῶν ἀδήλων · πρῶτον μὲν ὅτι οὐδὲν γίνεται ἐκ τοῦ μὴ ὄντος . πᾶν γὰρ ἐκ παντὸς ἐγίνετ’ ἂν σπερμάτων γε οὐθὲν προσδεόμενον .
Lemmas: ἀνάγκη γάρ ὁ πρῶτος ἐννόημα κατά ἕκαστος φθόγγος βλέπω καί μηδείς ἀπόδειξις προσδέω , εἴπερ ἔχω ὁ ζητέω ἢ ἀφοράω καί δοξάζω ἐπί ὁ ἀνάσσω . ἔτι τε καί ὁ αἴσθησις δέω πάντως τηρέω καί ἁπλῶς ὁ πάρειμι ἐπιβολή εἴτε διάνοια ἔτι ὅστις δήποτε ὁ κριτήριον . ὅμοιος δέ καί ὁ ὑπάρχω πάθος , ὅπως ἄν καί ὁ προσμένω καί ὁ ἄδηλος ἔχω ὅς σημειόω . Ταΰς δέ διαλαμβάνω 〈 δέω 〉 συνοράω ἤδη περί ὁ ἄδηλος · πρῶτος μέν ὅτι οὐδείς γίγνομαι ἐκ ὁ μή εἰμί . πᾶς γάρ ἐκ πᾶς γίγνομαι ἄν σπέρμα γε οὐδείς προσδέω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 39
καὶ εἰ ἐφθείρετο δὲ τὸ ἀφανιζόμενον εἰς τὸ μὴ ὄν , πάντα ἂν ἀπωλώλει τὰ πράγματα , οὐκ ὄντων τῶν εἰς ἃ διελύετο . Καὶ μὴν καὶ τὸ πᾶν ἀεὶ τοιοῦτον ἦν οἷον νῦν ἐστι , καὶ ἀεὶ τοιοῦτον ἔσται . οὐθὲν γάρ ἐστιν εἰς ὃ μεταβαλεῖ . παρὰ γὰρ τὸ πᾶν οὐθέν ἐστιν , ὃ ἂν εἰσελθὸν εἰς αὐτὸ τὴν μεταβολὴν ποιήσαιτο . Ἀλλὰ μὴν καὶ ( τοῦτο καὶ ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐπιτομῇ φησι κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐν τῇ ᾱ Περὶ φύσεως ) τὸ πᾶν ἐστι 〈 σώματα καὶ κενόν 〉 · σώματα μὲν γὰρ ὡς ἔστιν , αὐτὴ ἡ αἴσθησις ἐπὶ πάντων μαρτυρεῖ , καθ’ ἣν ἀναγκαῖον τὸ ἄδηλον τῷ λογισμῷ τεκμαίρεσθαι , ὥσπερ προεῖπον τὸ πρόσθεν ·
Lemmas: καί εἰμί φθείρω δέ ὁ ἀφανίζω εἰς ὁ μή εἰμί , πᾶς ἄν ἀπόλλυμι ὁ πρᾶγμα , οὐ εἰμί ὁ εἰς ὅς διαλύω . καί μήν καί ὁ πᾶς ἀεί τοιοῦτος εἰμί οἷος νῦν εἰμί , καί ἀεί τοιοῦτος εἰμί . οὐδείς γάρ εἰμί εἰς ὁ μεταβάλλω . παρά γάρ ὁ πᾶς οὐδείς εἰμί , ὁ ἄν εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ὁ μεταβολή ποιέω . ἀλλά μήν καί ( οὗτος καί ἐν ὁ Μεγάλη ἐπιτομή φημί κατά ἀρχή καί ἐν ὁ αʹ περι φύσις ) ὁ πᾶς εἰμί 〈 σῶμα καί κενός 〉 · σῶμα μέν γάρ ὡς εἰμί , αὐτός ὁ αἴσθησις ἐπί πᾶς μαρτυρέω , κατά ὅς ἀναγκαῖος ὁ ἄδηλος ὁ λογισμός τεκμαίρομαι , ὥσπερ προλέγω ὁ πρόσθεν ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 40
εἰ 〈 δὲ 〉 μὴ ἦν ὃ κενὸν καὶ χώραν καὶ ἀναφῆ φύσιν ὀνομάζομεν , οὐκ ἂν εἶχε τὰ σώματα ὅπου ἦν οὐδὲ δι’ οὗ ἐκινεῖτο , καθάπερ φαίνεται κινούμενα , παρὰ δὲ ταῦτα οὐθὲν οὐδ’ ἐπινοηθῆναι δύναται οὔτε περιληπτῶς οὔτε ἀναλόγως τοῖς περιληπτοῖς ὡς καθ’ ὅλας φύσεις λαμβανόμενα καὶ μὴ ὡς τὰ τούτων συμπτώματα ἢ συμβεβηκότα λεγόμενα . Καὶ μὴν καὶ τῶν ( τοῦτο καὶ ἐν τῇ πρώτῃ Περὶ φύσεως καὶ τῇ ῑδ̄ καὶ ῑε̄ καὶ τῇ Μεγάλῃ ἐπιτομῇ ) σωμάτων τὰ μέν ἐστι συγκρίσεις , τὰ δ’ ἐξ ὧν αἱ συγκρίσεις πεποίηνται ·
Lemmas: εἰμί 〈 δέ 〉 μή εἰμί ὁ κενός καί χώρα καί ἀναφής φύσις ὀνομάζω , οὐ ἄν ἔχω ὁ σῶμα ὅπου εἰμί οὐδέ διά ὅς κινέω , καθά φαίνω κινέω , παρά δέ οὗτος οὐδείς οὐδέ ἐπινοέω δύναμαι οὔτε περιληπτός οὔτε ἀνάλογος ὁ περιληπτός ὡς κατά ὅλος φύσις λαμβάνω καί μή ὡς ὁ οὗτος σύμπτωμα ἢ συμβαίνω λέγω . καί μήν καί ὁ ( οὗτος καί ἐν ὁ πρῶτος περι φύσις καί ὁ ιδʹ καί ιεʹ καί ὁ Μεγάλη ἐπιτομή ) σῶμα ὁ μέν εἰμί σύγκρισις , ὁ δέ ἐκ ὅς ὁ σύγκρισις ποιέω ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 41
ταῦτα δέ ἐστιν ἄτομα καὶ ἀμετάβλητα , εἴπερ μὴ μέλλει πάντα εἰς τὸ μὴ ὂν φθαρήσεσθαι , ἀλλ’ ἰσχύοντα ὑπομενεῖν ἐν ταῖς διαλύσεσι τῶν συγκρίσεων πλήρη τὴν φύσιν ὄντα καὶ οὐκ ἔχοντα ὅπῃ ἢ ὅπως διαλυθήσεται . ὥστε τὰς ἀρχὰς ἀτόμους ἀναγκαῖον εἶναι σωμάτων φύσεις . Ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ πᾶν ἄπειρόν ἐστι . τὸ γὰρ πεπερασμένον ἄκρον ἔχει · τὸ δὲ ἄκρον παρ’ ἕτερόν τι θεωρεῖται · ὥστε οὐκ ἔχον ἄκρον πέρας οὐκ ἔχει πέρας δὲ οὐκ ἔχον ἄπειρον ἂν εἴη καὶ οὐ πεπερασμένον . Καὶ μὴν καὶ τῷ πλήθει τῶν σωμάτων ἄπειρόν ἐστι τὸ πᾶν καὶ τῷ μεγέθει τοῦ κενοῦ .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί ἄτομος καί ἀμετάβλητος , εἴπερ μή μέλλω πᾶς εἰς ὁ μή εἰμί φθείρω , ἀλλά ἰσχύω ὑπομένω ἐν ὁ διάλυσις ὁ σύγκρισις πλήρης ὁ φύσις εἰμί καί οὐ ἔχω ὅπῃ ἢ ὅπως διαλύω . ὥστε ὁ ἀρχή ἄτομος ἀναγκαῖος ἔρχομαι σῶμα φύσις . ἀλλά μήν καί ὁ πᾶς ἄπειρος εἰμί . ὁ γάρ περαίνω ἄκρος ἔχω · ὁ δέ ἄκρος παρά ἕτερος τίς θεωρέω · ὥστε οὐ ἔχω ἄκρος πέρας οὐ ἔχω πέρας δέ οὐ ἔχω ἤπειρος ἄν εἰμί καί οὐ περαίνω . καί μήν καί ὁ πλῆθος ὁ σῶμα ἄπειρος εἰμί ὁ πᾶς καί ὁ μέγεθος ὁ κενός .
epicurus.epistula-ad-herodotum 42
εἴ τε γὰρ ἦν τὸ κενὸν ἄπειρον , τὰ δὲ σώματα ὡρισμένα , οὐθαμοῦ ἂν ἔμενε τὰ σώματα , ἀλλ’ ἐφέρετο κατὰ τὸ ἄπειρον κενὸν διεσπαρμένα , οὐκ ἔχοντα τὰ ὑπερείδοντα καὶ στέλλοντα κατὰ τὰς ἀνακοπάς · εἴ τε τὸ κενὸν ἦν ὡρισμένον , οὐκ ἂν εἶχε τὰ ἄπειρα σώματα ὅπου ἐνέστη . Πρός τε τούτοις τὰ ἄτομα τῶν σωμάτων καὶ μεστά , ἐξ ὧν καὶ αἱ συγκρίσεις γίνονται καὶ εἰς ἃ διαλύονται , ἀπερίληπτά ἐστι ταῖς διαφοραῖς τῶν σχημάτων · οὐ γὰρ δυνατὸν γενέσθαι τὰς τοσαύτας διαφορὰς ἐκ τῶν αὐτῶν σχημάτων περιειλημμένων . Καὶ καθ’ ἑκάστην δὲ σχημάτισιν ἁπλῶς ἄπειροί εἰσιν αἱ ὅμοιαι , ταῖς δὲ διαφοραῖς οὐχ ἁπλῶς ἄπειροι ἀλλὰ μόνον ἀπερίληπτοι , ( οὐδὲ γάρ φησιν ἐνδοτέρω εἰς ἄπειρον τὴν τομὴν τυγχάνειν .
Lemmas: εἰμί τε γάρ εἰμί ὁ κενός ἤπειρος , ὁ δέ σῶμα ὁρίζω , οὐθαμοῦ ἄν μένω ὁ σῶμα , ἀλλά φέρω κατά ὁ ἤπειρος κενός διασπείρω , οὐ ἔχω ὁ ὑπερείδω καί στέλλω κατά ὁ ἀνακοπή · εἰμί τε ὁ κενός εἰμί ὁρίζω , οὐ ἄν ἔχω ὁ ἤπειρος σῶμα ὅπου ἐνίστημι . πρός τε οὗτος ὁ ἄτομος ὁ σῶμα καί μεστός , ἐκ ὅς καί ὁ σύγκρισις γίγνομαι καί εἰς ὅς διαλύω , ἀπερίληπτος εἰμί ὁ διαφορά ὁ σχῆμα · οὐ γάρ δυνατός γίγνομαι ὁ τοσοῦτος διαφορά ἐκ ὁ αὐτός σχῆμα περιλαμβάνω . καί κατά ἕκαστος δέ σχημάτισις ἁπλῶς ἄπειρος εἰμί ὁ ὅμοιος , ὁ δέ διαφορά οὐ ἁπλῶς ἤπειρος ἀλλά μόνος ἀπερίληπτος , ( οὐδέ γάρ φημί ἔνδον εἰς ἤπειρος ὁ τομή τυγχάνω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 43
λέγει δέ , ἐπειδὴ αἱ ποιότητες μεταβάλλονται ) , εἰ μέλλει τις μὴ καὶ τοῖς μεγέθεσιν ἁπλῶς εἰς ἄπειρον αὐτὰς ἐκβάλλειν . Κινοῦνταί τε συνεχῶς αἱ ἄτομοι ( φησὶ δὲ ἐνδοτέρω καὶ ἰσοταχῶς αὐτὰς κινεῖσθαι τοῦ κενοῦ τὴν εἶξιν ὁμοίαν παρεχομένου καὶ τῇ κουφοτάτῃ καὶ τῇ βαρυτάτῃ ) τὸν αἰῶνα , καὶ αἱ μὲν εἰς μακρὰν ἀπ’ ἀλλήλων διιστάμεναι , αἱ δὲ αὐτοῦ τὸν παλμὸν ἴσχουσαι , ὅταν τύχωσι τῇ περιπλοκῇ κεκλειμέναι ἢ στεγαζόμεναι παρὰ τῶν πλεκτικῶν .
Lemmas: λέγω δέ , ἐπεί ὁ ποιότης μεταβάλλω ) , εἰμί μέλλω τις μή καί ὁ μέγεθος ἁπλῶς εἰς ἤπειρος αὐτός ἐκβάλλω . κινέω τε συνεχής ὁ ἄτομος ( φημί δέ ἔνδον καί ἰσοταχής αὐτός κινέω ὁ κενός ὁ εἶξις ὅμοιος παρέχω καί ὁ κοῦφος καί ὁ βαρύς ) ὁ αἰών , καί ὁ μέν εἰς μακρός ἀπό ἀλλήλων διίστημι , ὁ δέ αὐτός ὁ παλμός ἴσχω , ὅταν τυγχάνω ὁ περιπλοκή κλείω ἢ στεγάζω παρά ὁ πλεκτικός .
epicurus.epistula-ad-herodotum 44
ἥ τε γὰρ τοῦ κενοῦ φύσις ἡ διορίζουσα ἑκάστην αὐτὴν τοῦτο παρασκευάζει , τὴν ὑπέρεισιν οὐχ οἵα τε οὖσα ποιεῖσθαι · ἥ τε στερεότης ἡ ὑπάρχουσα αὐταῖς κατὰ τὴν σύγκρουσιν τὸν ἀποπαλμὸν ποιεῖ , ἐφ’ ὁπόσον ἂν ἡ περιπλοκὴ τὴν ἀποκατάστασιν ἐκ τῆς συγκρούσεως διδῷ ἀρχὴ δὲ τούτων οὐκ ἔστιν , ἀϊδίων τῶν ἀτόμων οὐσῶν καὶ τοῦ κενοῦ . ( φησὶ δ’ ἐνδοτέρω μηδὲ ποιότητά τινα περὶ τὰς ἀτόμους εἶναι πλὴν σχήματος καὶ μεγέθους καὶ βάρους · τὸ δὲ χρῶμα παρὰ τὴν θέσιν τῶν ἀτόμων ἀλλάττεσθαι ἐν ταῖς Δώδεκα στοιχειώσεσί φησι . πᾶν τε μέγεθος μὴ εἶναι περὶ αὐτάς · οὐδέποτε γοῦν ἄτομος ὤφθη αἰσθήσει . )
Lemmas: ὁ τε γάρ ὁ κενός φύσις ὁ διορίζω ἕκαστος αὐτός οὗτος παρασκευάζω , ὁ ὑπέρεισις οὐ οἷος τε εἰμί ποιέω · ὁ τε στερεότης ὁ ὑπάρχω αὐτός κατά ὁ σύγκρουσις ὁ ἀποπαλμός ποιέω , ἐπί ὁπόσος ἄν ὁ περιπλοκή ὁ ἀποκατάστασις ἐκ ὁ σύγκρουσις δίδωμι ἀρχή δέ οὗτος οὐ εἰμί , ἀΐδιος ὁ ἄτομος εἰμί καί ὁ κενός . ( φημί δέ ἔνδον μηδέ ποιότης τις περί ὁ ἄτομος ἔρχομαι πλήν σχῆμα καί μέγεθος καί βάρος · ὁ δέ χρῶμα παρά ὁ θέσις ὁ ἄτομος ἀλλάσσω ἐν ὁ δώδεκα στοιχείωσις φημί . πᾶς τε μέγεθος μή εἰμί περί αὐτός · οὐδέποτε γοῦν ἄτομος ὁράω αἴσθησις . )
epicurus.epistula-ad-herodotum 45
Ἡ τοσαύτη δὴ φωνὴ τούτων πάντων μνημονευομένων τὸν ἱκανὸν τύπον ὑποβάλλει 〈 ταῖς περὶ 〉 τῆς τῶν ὄντων φύσεως ἐπινοίαις . Ἀλλὰ μὴν καὶ κόσμοι ἄπειροί εἰσιν , οἵ θ’ ὅμοιοι τούτῳ καὶ ἀνόμοιοι . αἵ τε γὰρ ἄτομοι ἄπειροι οὖσαι , ὡς ἄρτι ἀπεδείχθη , φέρονται καὶ πορρωτάτω . οὐ γὰρ κατανήλωνται αἱ τοιαῦται ἄτομοι , ἐξ ὧν ἂν γένοιτο κόσμος ἢ ὑφ’ ὧν ἂν ποιηθείη , οὔτ’ εἰς ἕνα οὔτ’ εἰς πεπερασμένους , οὔθ’ ὅσοι τοιοῦτοι οὔθ’ ὅσοι διάφοροι τούτοις . ὥστε οὐδὲν τὸ ἐμποδοστατῆσόν ἐστι πρὸς τὴν ἀπειρίαν τῶν κόσμων .
Lemmas: ὁ τοσοῦτος δή φωνή οὗτος πᾶς μνημονεύω ὁ ἱκανός τύπος ὑποβάλλω 〈 ὁ περί 〉 ὁ ὁ εἰμί φύσις ἐπίνοια . ἀλλά μήν καί κόσμος ἄπειρος εἰμί , ὁ ὁ ὅμοιος οὗτος καί ἀνόμοιος . ὁ τε γάρ ἄτομος ἤπειρος εἰμί , ὡς ἄρτι ἀποδείκνυμι , φέρω καί πόρρω . οὐ γάρ καταναλίσκω ὁ τοιοῦτος ἄτομος , ἐκ ὅς ἄν γίγνομαι κόσμος ἢ ὑπό ὅς ἄν ποιέω , οὔτε εἰς εἷς οὔτε εἰς περαίνω , οὔτε ὅσος τοιοῦτος οὔτε ὅσος διάφορος οὗτος . ὥστε οὐδείς ὁ ἐμποδοστατέω εἰμί πρός ὁ ἀπειρία ὁ κόσμος .
epicurus.epistula-ad-herodotum 46
Καὶ μὴν καὶ τύποι ὁμοιοσχήμονες τοῖς στερεμνίοις εἰσί , λεπτότησιν ἀπέχοντες μακρὰν τῶν φαινομένων . οὔτε γὰρ συστάσεις ἀδυνατοῦσιν ἐν τῷ περιέχοντι γίνεσθαι τοιαῦται οὔτ’ ἐπιτηδειότητες πρὸς κατεργασίας τῶν κοιλωμάτων καὶ λεπτο τήτων [ γίνεσθαι ] , οὔτε ἀπόρροιαι τὴν ἑξῆς θέσιν καὶ βάσιν διατηροῦσαι , ἥνπερ καὶ ἐν τοῖς στερεμνίοις εἶχον · τούτους δὲ τοὺς τύπους εἴδωλα προσαγορεύομεν . καὶ μὴν καὶ ἡ διὰ τοῦ κενοῦ φορὰ κατὰ μηδεμίαν ἀπάντησιν τῶν ἀντικοψάντων γινομένη πᾶν μῆκος περιληπτὸν ἐν ἀπερινοήτῳ χρόνῳ συντελεῖ . βράδους γὰρ καὶ τάχους ἀντικοπὴ καὶ οὐκ ἀντικοπὴ ὁμοίωμα λαμβάνει .
Lemmas: καί μήν καί τύπος ὁμοιοσχήμων ὁ στερέμνιος εἰμί , λεπτότης ἀπέχω μακρός ὁ φαίνω . οὔτε γάρ σύστασις ἀδυνατέω ἐν ὁ περιέχω γίγνομαι τοιοῦτος οὔτε ἐπιτηδειότης πρός κατεργασία ὁ κοίλωμα καί λεπτός τήτη [ γίγνομαι ] , οὔτε ἀπόρροια ὁ ἑξῆς θέσις καί βάσις διατηρέω , ὅς καί ἐν ὁ στερέμνιος ἔχω · οὗτος δέ ὁ τύπος εἴδωλον προσαγορεύω . καί μήν καί ὁ διά ὁ κενός φορά κατά μηδείς ἀπάντησις ὁ ἀντικόπτω γίγνομαι πᾶς μῆκος περιληπτός ἐν ἀπερινόητος χρόνος συντελής . βράδος γάρ καί τάχος ἀντικοπή καί οὐ ἀντικοπή ὁμοίωμα λαμβάνω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 47
οὐ μὴν οὐδ’ ἅμα κατὰ τοὺς διὰ λόγου θεωρητοὺς χρόνους αὐτὸ τὸ φερόμενον σῶμα ἐπὶ τοὺς πλείους τόπους ἀφικνεῖται — ἀδιανόητον γὰρ — , καὶ τοῦτο συναφικνούμενον ἐν αἰσθητῷ χρόνῳ ὅθεν δήποθεν τοῦ ἀπείρου οὐκ ἐξ οὗ ἂν περιλάβωμεν τὴν φορὰν τόπου ἔσται ἀφιστάμενον · ἀντικοπῇ γὰρ ὅμοιον ἔσται , κἂν μέχρι τοσούτου τὸ τάχος τῆς φορᾶς μὴ ἀντικοπὲν καταλίπωμεν . χρήσιμον δὴ καὶ τοῦτο κατασχεῖν τὸ στοιχεῖον . εἶθ’ ὅτι τὰ εἴδωλα ταῖς λεπτότησιν ἀνυπερβλήτοις κέχρηται , οὐθὲν ἀντιμαρτυρεῖ τῶν φαινομένων · ὅθεν καὶ τάχη ἀνυπέρβλητα ἔχει , πάντα πόρον σύμμετρον ἔχοντα πρὸς τὸ ἀπείροις αὐτῶν μηθὲν ἀντικόπτειν ἢ ὀλίγα ἀντικόπτειν , πολλαῖς δὲ καὶ ἀπείροις εὐθὺς ἀντικόπτειν τι .
Lemmas: οὐ μήν οὐδέ ἅμα κατά ὁ διά λόγος θεωρητός χρόνος αὐτός ὁ φέρω σῶμα ἐπί ὁ πολύς τόπος ἀφικνέομαι — ἀδιανόητος γάρ — , καί οὗτος συναφικνέομαι ἐν αἰσθητός χρόνος ὅθεν δήποθεν ὁ ἤπειρος οὐ ἐκ ὅς ἄν περιλαμβάνω ὁ φορά τόπος εἰμί ἀφίστημι · ἀντικοπή γάρ ὅμοιος εἰμί , κἀν μέχρι τοσοῦτος ὁ τάχος ὁ φορά μή ἀντικόπτω καταλείπω . χρήσιμος δή καί οὗτος κατασχάω ὁ στοιχεῖον . εἶτα ὅτι ὁ εἴδωλον ὁ λεπτότης ἀνυπέρβλητος χράω , οὐδείς ἀντιμαρτυρέω ὁ φαίνω · ὅθεν καί τάχος ἀνυπέρβλητος ἔχω , πᾶς πόρος σύμμετρος ἔχω πρός ὁ ἤπειρος αὐτός μηδείς ἀντικόπτω ἢ ὀλίγος ἀντικόπτω , πολύς δέ καί ἤπειρος εὐθύς ἀντικόπτω τίς .
epicurus.epistula-ad-herodotum 48
πρός τε τούτοις , ὅτι ἡ γένεσις τῶν εἰδώλων ἅμα νοήματι συμβαίνει . καὶ γὰρ ῥεῦσις ἀπὸ τῶν σωμάτων τοῦ ἐπιπολῆς συνεχής , οὐκ ἐπίδηλος σημειώσει διὰ τὴν ἀνταναπλήρωσιν , σῴζουσα τὴν ἐπὶ τοῦ στερεμνίου θέσιν καὶ τάξιν τῶν ἀτόμων ἐπὶ πολὺν χρόνον , εἰ καὶ ἐνίοτε συγχεομένη ὑπάρχει , καὶ συστάσεις ἐν τῷ περιέχοντι ὀξεῖαι διὰ τὸ μὴ δεῖν κατὰ βάθος τὸ συμπλήρωμα γίνεσθαι , καὶ ἄλλοι δὲ τρόποι τινὲς γεννητικοὶ τῶν τοιούτων φύσεών εἰσιν . οὐθὲν γὰρ τούτων ἀντιμαρτυρεῖ〈ται 〉 ταῖς αἰσθήσεσιν , ἂν βλέπῃ τις , τίνα τρόπον τὰς ἐναργείας [ ἵνα ] καὶ τὰς συμπαθείας ἀπὸ τῶν ἔξωθεν πρὸς ἡμᾶς ἀνοίσει .
Lemmas: πρός τε οὗτος , ὅτι ὁ γένεσις ὁ εἴδωλον ἅμα νόημα συμβαίνω . καί γάρ ῥεῦσις ἀπό ὁ σῶμα ὁ ἐπιπολή συνεχής , οὐ ἐπίδηλος σημείωσις διά ὁ ἀνταναπλήρωσις , σῴζω ὁ ἐπί ὁ στερέμνιος θέσις καί τάξις ὁ ἄτομος ἐπί πολύς χρόνος , εἰμί καί ἐνίοτε συγχέω ὑπάρχω , καί σύστασις ἐν ὁ περιέχω ὀξύς διά ὁ μή δεῖ κατά βάθος ὁ συμπλήρωμα γίγνομαι , καί ἄλλος δέ τρόπος τις γεννητικός ὁ τοιοῦτος φύσις εἰμί . οὐδείς γάρ οὗτος ἀντιμαρτυρέω 〉 ὁ αἴσθησις , εἄν βλέπω τις , τίς τρόπος ὁ ἐνάργεια [ ἵνα ] φαίνω ὁ συμπάθεια ἀπό ὁ ἔξωθεν πρός ἐγώ ἀναφέρω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 49
Δεῖ δὲ καὶ νομίζειν ἐπεισιόντος τινὸς ἀπὸ τῶν ἔξωθεν τὰς μορφὰς ὁρᾶν ἡμᾶς καὶ διανοεῖσθαι · οὐ γὰρ ἂν ἐναποσφραγίσαιτο τὰ ἔξω τὴν ἑαυτῶν φύσιν τοῦ τε χρώματος καὶ τῆς μορφῆς διὰ τοῦ ἀέρος τοῦ μεταξὺ ἡμῶν τε κἀκείνων , οὐδὲ διὰ τῶν ἀκτίνων ἢ ὧν δήποτε ῥευμάτων ἀφ’ ἡμῶν πρὸς ἐκεῖνα παραγινομένων , οὕτως ὡς τύπων τινῶν ἐπεισιόντων ἡμῖν ἀπὸ τῶν πραγμάτων ὁμοχρόων τε καὶ ὁμοιομόρφων κατὰ τὸ ἐναρμόττον μέγεθος εἰς τὴν ὄψιν ἢ τὴν διάνοιαν , ὠκέως ταῖς φοραῖς χρωμένων ,
Lemmas: Δεύς δέ καί νομίζω ἐπεισέρχομαι τις ἀπό ὁ ἔξωθεν ὁ μορφή ὁράω ἐγώ καί διανοέω · οὐ γάρ ἄν ἐναποσφραγίζω ὁ ἔξω ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὁ τε χρῶμα καί ὁ μορφή διά ὁ αέρας ὁ μεταξύ ἐγώ τε ἐκεῖνος , οὐδέ διά ὁ ἀκτίς ἢ ὅς δήποτε ῥεῦμα ἀπό ἐγώ πρός ἐκεῖνος παραγίγνομαι , οὕτως ὡς τύπος τις ἐπεισέρχομαι ἐγώ ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁμόχροος τε καί ὁμοιόμορφος κατά ὁ ἐναρμόζω μέγεθος εἰς ὁ ὄψις ἢ ὁ διάνοια , ὠκύς ὁ φορά χράω ,
epicurus.epistula-ad-herodotum 50
εἶτα διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν τοῦ ἑνὸς καὶ συνεχοῦς τὴν φαντασίαν ἀποδιδόντων καὶ τὴν συμπάθειαν ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου σῳζόντων κατὰ τὸν ἐκεῖθεν σύμμετρον ἐπερεισμὸν ἐκ τῆς κατὰ βάθος ἐν τῷ στερεμνίῳ τῶν ἀτόμων πάλσεως . καὶ ἣν ἂν λάβωμεν φαντασίαν ἐπιβλητικῶς τῇ διανοίᾳ ἢ τοῖς αἰσθητηρίοις εἴτε μορφῆς εἴτε συμβεβηκότων , μορφή ἐστιν αὕτη τοῦ στερεμνίου , γινομένη κατὰ τὸ ἑξῆς πύκνωμα ἢ ἐγκατάλειμμα τοῦ εἰδώλου · τὸ δὲ ψεῦδος καὶ τὸ διημαρτημένον ἐν τῷ προσδοξαζομένῳ ἀεί ἐστιν . ( . . . ἐπιμαρτυρηθήσεσθαι ἢ μὴ ἀντιμαρτυρηθήσεσθαι , εἶτ’ οὐκ ἐπιμαρτυρουμένου 〈 ἢ ἀντιμαρτυρουμένου 〉 κατά τινα κίνησιν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς συνημμένην τῇ φανταστικῇ ἐπιβολῇ , διάληψιν δὲ ἔχουσαν , καθ’ ἣν τὸ ψεῦδος γίνεται . )
Lemmas: εἶτα διά οὗτος ὁ αἰτία ὁ εἷς καί συνεχής ὁ φαντασία ἀποδίδωμι καί ὁ συμπάθεια ἀπό ὁ υποκείμενος σῴζω κατά ὁ ἐκεῖθεν σύμμετρος ἐπερεισμός ἐκ ὁ κατά βάθος ἐν ὁ στερέμνιος ὁ ἄτομος πάλσις . καί ὅς ἄν λαμβάνω φαντασία ἐπιβλητικός ὁ διάνοια ἢ ὁ αἰσθητήριον εἴτε μορφή εἴτε συμβαίνω , μορφή εἰμί οὗτος ὁ στερέμνιος , γίγνομαι κατά ὁ ἑξῆς πύκνωμα ἢ ἐγκατάλειμμα ὁ εἴδωλον · ὁ δέ ψεῦδος καί ὁ διαμαρτάνω ἐν ὁ προσδοξάζω ἀεί εἰμί . ( . . . ἐπιμαρτυρέω ἢ μή ἀντιμαρτυρέω , εἶτα οὐ ἐπιμαρτυρέω 〈 ἢ ἀντιμαρτυρέω 〉 κατά τις κίνησις ἐν ἐγώ αὐτός συνάπτω ὁ φανταστικός ἐπιβολή , διάληψις δέ ἔχω , κατά ὅς ὁ ψεῦδος γίγνομαι . )
epicurus.epistula-ad-herodotum 51
ἥ τε γὰρ ὁμοιότης τῶν φαντασμῶν οἱονεὶ ἐν εἰκόνι λαμβανομένων ἢ καθ’ ὕπνους γινομένων ἢ κατ’ ἄλλας τινὰς ἐπιβολὰς τῆς διανοίας ἢ τῶν λοιπῶν κριτηρίων οὐκ ἄν ποτε ὑπῆρχε τοῖς οὖσί τε καὶ ἀληθέσι προσαγορευομένοις , εἰ μὴ ἦν τινα καὶ ταῦτα πρὸς ἃ βάλλομεν · τὸ δὲ διημαρτημένον οὐκ ἂν ὑπῆρχεν , εἰ μὴ ἐλαμβάνομεν καὶ ἄλλην τινὰ κίνησιν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς συνημμένην μὲν 〈 τῇ φανταστικῇ ἐπιβολῇ 〉 , διάληψιν δὲ ἔχουσαν · κατὰ δὲ ταύτην [ τὴν συνημμένην τῇ φανταστικῇ ἐπιβολῇ , διάληψιν δὲ ἔχουσαν ] , ἐὰν μὲν μὴ ἐπιμαρτυρηθῇ ἢ ἀντιμαρτυρηθῇ , τὸ ψεῦδος γίνεται · ἐὰν δὲ ἐπιμαρτυρηθῇ ἢ μὴ ἀντιμαρτυρηθῇ , τὸ ἀληθές .
Lemmas: ὁ τε γάρ ὁμοιότης ὁ φαντασμός οἱονεί ἐν εἰκών λαμβάνω ἢ κατά ὕπνος γίγνομαι ἢ κατά ἄλλος τις ἐπιβολή ὁ διάνοια ἢ ὁ λοιπός κριτήριον οὐ ἄν ποτέ ὑπάρχω ὁ εἰμί τε καί ἀληθής προσαγορεύω , εἰμί μή εἰμί τις καί οὗτος πρός ὅς βάλλω · ὁ δέ διαμαρτάνω οὐ ἄν ὑπάρχω , εἰμί μή λαμβάνω καί ἄλλος τις κίνησις ἐν ἐγώ αὐτός συνάπτω μέν 〈 ὁ φανταστικός ἐπιβολή 〉 , διάληψις δέ ἔχω · κατά δέ οὗτος [ ὁ συνάπτω ὁ φανταστικός ἐπιβολή , διάληψις δέ ἔχω ] , ἐάν μέν μή ἐπιμαρτυρέω ἢ ἀντιμαρτυρέω , ὁ ψεῦδος γίγνομαι · ἐάν δέ ἐπιμαρτυρέω ἢ μή ἀντιμαρτυρέω , ὁ ἀληθής .
epicurus.epistula-ad-herodotum 52
καὶ ταύτην οὖν σφόδρα γε δεῖ τὴν δόξαν κατέχειν , ἵνα μήτε τὰ κριτήρια ἀναιρῆται τὰ κατὰ τὰς ἐναργείας μήτε τὸ διημαρτημένον ὁμοίως βεβαιούμενον πάντα συνταράττῃ . Ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ ἀκούειν γίνεται ῥεύματός τινος φερομένου ἀπὸ τοῦ φωνοῦντος ἢ ἠχοῦντος ἢ ψοφοῦντος ἢ ὅπως δήποτε ἀκουστικὸν πάθος παρασκευάζοντος . τὸ δὲ ῥεῦμα τοῦτο εἰς ὁμοιομερεῖς ὄγκους διασπείρεται , ἅμα τινὰ διασῴζοντας συμπάθειαν πρὸς ἀλλήλους καὶ ἑνότητα ἰδιότροπον , διατείνουσαν πρὸς τὸ ἀποστεῖλαν καὶ τὴν ἐπαίσθησιν τὴν ἐπ’ ἐκείνου ὡς τὰ πολλὰ ποιοῦσαν , εἰ δὲ μή γε , τὸ ἔξωθεν μόνον ἔνδηλον παρασκευάζουσαν ·
Lemmas: καί οὗτος οὖν σφόδρα γε δέω ὁ δόξα κατέχω , ἵνα μήτε ὁ κριτήριον ἀναιρέω ὁ κατά ὁ ἐνάργεια μήτε ὁ διαμαρτάνω ὅμοιος βεβαιόω πᾶς συνταράσσω . ἀλλά μήν καί ὁ ἀκούω γίγνομαι ῥεῦμα τις φέρω ἀπό ὁ φωνέω ἢ ἠχέω ἢ ψοφέω ἢ ὅπως δήποτε ἀκουστικός πάθος παρασκευάζω . ὁ δέ ῥεῦμα οὗτος εἰς ὁμοιομερής ὄγκος διασπείρω , ἅμα τις διασῴζω συμπάθεια πρός ἀλλήλων καί ἑνότης ἰδιότροπος , διατείνω πρός ὁ ἀποστέλλω καί ὁ ἐπαίσθησις ὁ ἐπί ἐκεῖνος ὡς ὁ πολύς ποιέω , εἰμί δέ μή γε , ὁ ἔξωθεν μόνος ἔνδηλος παρασκευάζω ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 53
ἄνευ γὰρ ἀναφερομένης τινὸς ἐκεῖθεν συμπαθείας οὐκ ἂν γένοιτο ἡ τοιαύτη ἐπαίσθησις . οὐκ αὐτὸν οὖν δεῖ νομίζειν τὸν ἀέρα ὑπὸ τῆς προιεμένης φωνῆς ἢ καὶ τῶν ὁμογενῶν σχηματίζεσθαι — πολλὴν γὰρ ἔνδειαν ἕξει τοῦτο πάσχων ὑπ’ ἐκείνης — , ἀλλ’ εὐθὺς τὴν γινομένην πληγὴν ἐν ἡμῖν , ὅταν φωνὴν ἀφίωμεν , τοιαύτην ἔκθλιψιν ὄγκων τινῶν ῥεύματος πνευματώδους ἀποτελεστικῶν ποιεῖσθαι , ἣ τὸ πάθος τὸ ἀκουστικὸν ἡμῖν παρασκευάζει . Καὶ μὴν καὶ τὴν ὀσμὴν νομιστέον , ὥσπερ καὶ τὴν ἀκοὴν οὐκ ἄν ποτε οὐθὲν πάθος ἐργάσασθαι , εἰ μὴ ὄγκοι τινὲς ἦσαν ἀπὸ τοῦ πράγματος ἀποφερόμενοι σύμμετροι πρὸς τοῦτο τὸ αἰσθητήριον κινεῖν , οἱ μὲν τοῖοι τεταραγμένως καὶ ἀλλοτρίως , οἱ δὲ τοῖοι ἀταράχως καὶ οἰκείως ἔχοντες .
Lemmas: ἄνευ γάρ ἀναφέρω τις ἐκεῖθεν συμπάθεια οὐ ἄν γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἐπαίσθησις . οὐ αὐτός οὖν δέω νομίζω ὁ αέρας ὑπό ὁ προίημι φωνή ἢ καί ὁ ὁμογενής σχηματίζω — πολύς γάρ ἔνδεια ἔχω οὗτος πάσχω ὑπό ἐκεῖνος — , ἀλλά εὐθύς ὁ γίγνομαι πληγή ἐν ἐγώ , ὅταν φωνή ἀφίημι , τοιοῦτος ἔκθλιψις ὄγκος τις ῥεῦμα πνευματώδης ἀποτελεστικός ποιέω , ὅς ὁ πάθος ὁ ἀκουστικός ἐγώ παρασκευάζω . καί μήν καί ὁ ὀσμή νομίζω , ὥσπερ καί ὁ ἀκοή οὐ ἄν ποτέ οὐδείς πάθος ἐργάζομαι , εἰμί μή ὄγκος τις ἥδω ἀπό ὁ πρᾶγμα ἀποφέρω σύμμετρος πρός οὗτος ὁ αἰσθητήριον κινέω , ὁ μέν τοῖος τεταραγμένως καί ἀλλότριος , ὁ δέ τοῖος ἀτάρακτος καί οἰκεῖος ἔχω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 54
Καὶ μὴν καὶ τὰς ἀτόμους νομιστέον μηδεμίαν ποιότητα τῶν φαινομένων προσφέρεσθαι πλὴν σχήματος καὶ βάρους καὶ μεγέθους καὶ ὅσα ἐξ ἀνάγκης σχήματος συμφυῆ ἐστι . ποιότης γὰρ πᾶσα μεταβάλλει · αἱ δὲ ἄτομοι οὐδὲν μεταβάλλουσιν , ἐπειδή περ δεῖ τι ὑπομένειν ἐν ταῖς διαλύσεσι τῶν συγκρίσεων στερεὸν καὶ ἀδιάλυτον , ὃ τὰς μεταβολὰς οὐκ εἰς τὸ μὴ ὂν ποιήσεται οὐδ’ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ἀλλὰ κατὰ μεταθέσεις ἐν πολλοῖς , τινῶν δὲ καὶ προσόδους καὶ ἀφόδους . ὅθεν ἀναγκαῖον τὰ [ μὴ ] μετατιθέμενα ἄφθαρτα εἶναι καὶ τὴν τοῦ μεταβάλλοντος φύσιν οὐκ ἔχοντα , ὄγκους δὲ καὶ σχηματισμοὺςἰδίους · ταῦτα γὰρ καὶ ἀναγκαῖον ὑπομένειν .
Lemmas: καί μήν καί ὁ ἄτομος νομίζω μηδείς ποιότητα ὁ φαίνω προσφέρω πλήν σχῆμα καί βάρος καί μέγεθος καί ὅσος ἐκ ἀνάγκη σχῆμα συμφυής εἰμί . ποιότης γάρ πᾶς μεταβάλλω · ὁ δέ ἄτομος οὐδείς μεταβάλλω , ἐπειδή περ δέω τίς ὑπομένω ἐν ὁ διάλυσις ὁ σύγκρισις στερεός καί ἀδιάλυτος , ὁ ὁ μεταβολή οὐ εἰς ὁ μή εἰμί ποιέω οὐδέ ἐκ ὁ μή εἰμί , ἀλλά κατά μετάθεση ἐν πολύς , τις δέ καί πρόσοδος καί ἄφοδος . ὅθεν ἀναγκαῖος ὁ [ μή ] μετατίθημι ἄφθαρτος ἔρχομαι καί ὁ ὁ μεταβάλλω φύσις οὐ ἔχω , ὄγκος δέ καί σχηματισμός · οὗτος γάρ καί ἀναγκαῖος ὑπομένω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 55
καὶ γὰρ ἐν τοῖς παρ’ ἡμῖν μετασχηματιζομένοις κατὰ τὴν περιαίρεσιν τὸ σχῆμα ἐνυπάρχον λαμβάνεται , αἱ δὲ ποιότητες οὐκ ἐνυπάρχουσαι ἐν τῷ μεταβάλλοντι , ὥσπερ ἐκεῖνο καταλείπεται , ἀλλ’ ἐξ ὅλου τοῦ σώματος ἀπολλύμεναι . ἱκανὰ οὖν τὰ ὑπολειπό μενα ταῦτα τὰς τῶν συγκρίσεων διαφορὰς ποιεῖν , ἐπειδή περ ὑπολείπεσθαί γέ τινα ἀναγκαῖον καὶ 〈 μὴ 〉 εἰς τὸ μὴ ὂν φθείρεσθαι . Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ δεῖ νομίζειν πᾶν μέγεθος ἐν ταῖς ἀτόμοις ὑπάρχειν , ἵνα μὴ τὰ φαινόμενα ἀντιμαρτυρῇ · παραλλαγὰς δέ τινας μεγεθῶν νομιστέον εἶναι . βέλτιον γὰρ καὶ τούτου προσ — όντος τὰ κατὰ τὰ πάθη καὶ τὰς αἰσθήσεις γινόμενα ἀποδοθήσεται .
Lemmas: καί γάρ ἐν ὁ παρά ἐγώ μετασχηματίζω κατά ὁ περιαίρεσις ὁ σχῆμα ἐνυπάρχω λαμβάνω , ὁ δέ ποιότης οὐ ἐνυπάρχω ἐν ὁ μεταβάλλω , ὥσπερ ἐκεῖνος καταλείπω , ἀλλά ἐκ ὅλος ὁ σῶμα ἀπόλλυμι . ἱκανός οὖν ὁ ὑπολείπω Μένα οὗτος ὁ ὁ σύγκρισις διαφορά ποιέω , ἐπειδή περ ὑπολείπω γε τις ἀναγκαῖος καί 〈 μή 〉 εἰς ὁ μή εἰμί φθείρω . ἀλλά μήν οὐδέ δέω νομίζω πᾶς μέγεθος ἐν ὁ ἄτομος ὑπάρχω , ἵνα μή ὁ φαίνω ἀντιμαρτυρέω · παραλλαγή δέ τις μέγεθος νομίζω ἔρχομαι . ἀγαθός γάρ καί οὗτος προς — εἰμί ὁ κατά ὁ πάθος καί ὁ αἴσθησις γίγνομαι ἀποδίδωμι .
epicurus.epistula-ad-herodotum 56
πᾶν δὲ μέγεθος ὑπάρχειν οὔτε χρήσιμόν ἐστι πρὸς τὰς τῶν ποιοτήτων διαφοράς , ἀφῖχθαί τε ἅμ’ ἔδει καὶ πρὸς ἡμᾶς ὁρατὰς ἀτόμους · ὃ οὐ θεωρεῖται γινόμενον οὔθ’ ὅπως ἂν γένοιτο ὁρατὴ ἄτομος ἔστιν ἐπινοῆσαι . Πρὸς δὲ τούτοις οὐ δεῖ νομίζειν ἐν τῷ ὡρισμένῳ σώματι ἀπείρους ὄγκους εἶναι οὐδ’ ὁπηλίκους οὖν . ὥστε οὐ μόνον τὴν εἰς ἄπειρον τομὴν ἐπὶ τοὔλαττον ἀναιρετέον , ἵνα μὴ πάντα ἀσθενῆ ποιῶμεν κὰν ταῖς περιλήψεσι τῶν ἀθρόων εἰς τὸ μὴ ὂν ἀναγκαζώμεθα τὰ ὄντα θλίβοντες καταναλίσκειν , ἀλλὰ καὶ τὴν μετάβασιν μὴ νομιστέον γίνεσθαι ἐν τοῖς ὡρισμένοις εἰς ἄπειρον μηδ’ ἐ〈πὶ 〉 τοὔλαττον .
Lemmas: πᾶς δέ μέγεθος ὑπάρχω οὔτε χρήσιμος εἰμί πρός ὁ ὁ ποιότης διαφορά , ἀφικνέομαι τε ἅμα δέω καί πρός ἐγώ ὁρατός ἄτομος · ὁ οὐ θεωρέω γίγνομαι οὔτε ὅπως ἄν γίγνομαι ὁρατός ἄτομος εἰμί ἐπινοέω . πρός δέ οὗτος οὐ δέω νομίζω ἐν ὁ ὁρίζω σῶμα ἤπειρος ὄγκος ἔρχομαι οὐδέ ὁπηλίκος οὖν . ὥστε οὐ μόνος ὁ εἰς ἤπειρος τομή ἐπί ἐλαχύς ἀναιρετέον , ἵνα μή πᾶς ἀσθενής ποιέω ἐν ὁ περίληψις ὁ ἀθρόος εἰς ὁ μή εἰμί ἀναγκάζω ὁ εἰμί θλίβω καταναλίσκω , ἀλλά καί ὁ μετάβασις μή νομίζω γίγνομαι ἐν ὁ ὁρίζω εἰς ἤπειρος μηδέ ἐπί 〉 ἐλαχύς .
epicurus.epistula-ad-herodotum 57
οὔτε γὰρ ὅπως , ἐπειδὰν ἅπαξ τις εἴπῃ ὅτι ἄπειροι ὄγκοι ἔν τινι ὑπάρχουσιν ἢ ὁπηλίκοι οὖν , ἔστι νοῆσαι · πῶς τ’ ἂν ἔτι τοῦτο πεπερασμένον εἴη τὸ μέγεθος ; πηλίκοι γάρ τινες δῆλον ὡς οἱ ἄπειροί εἰσιν ὄγκοι · καὶ οὗτοι [ ἐξ ὧν ] ὁπηλίκοι ἄν ποτε ὦσιν , ἄπειρον ἂν ἦν καὶ τὸ μέγεθος . ἄκρον τε ἔχοντος τοῦ πεπερασμένου διαληπτόν , εἰ μὴ καὶ καθ’ ἑαυτὸ θεωρητόν , οὐκ ἔστι μὴ οὐ καὶ τὸ ἑξῆς τούτου τοιοῦτον νοεῖν καὶ οὕτω κατὰ τὸ ἑξῆς εἰς τοὔμπροσθεν βαδίζοντα εἰς τὸ ἄπειρον ὑπάρχειν καὶ τὸ τοιοῦτον ἀφικνεῖσθαι τῇ ἐννοίᾳ .
Lemmas: οὔτε γάρ ὅπως , ἐπειδάν ἅπαξ τις λέγω ὅτι ἤπειρος ὄγκος ἐν τις ὑπάρχω ἢ ὁπηλίκος οὖν , εἰμί νοέω · πῶς τε ἄν ἔτι οὗτος περαίνω εἰμί ὁ μέγεθος ; πηλίκος γάρ τις δῆλος ὡς ὁ ἄπειρος εἰμί ὄγκος · καί οὗτος [ ἐκ ὅς ] ὁπηλίκος ἄν ποτέ εἰμί , ἤπειρος ἄν εἰμί καί ὁ μέγεθος . ἄκρος τε ἔχω ὁ περαίνω διαληπτός , εἰμί μή καί κατά ἑαυτοῦ θεωρητός , οὐ εἰμί μή οὐ καί ὁ ἑξῆς οὗτος τοιοῦτος νοέω καί οὕτως κατά ὁ ἑξῆς εἰς ἔμπροσθεν βαδίζω εἰς ὁ ἤπειρος ὑπάρχω καί ὁ τοιοῦτος ἀφικνέομαι ὁ ἔννοια .
epicurus.epistula-ad-herodotum 58
τό τε ἐλάχιστον τὸ ἐν τῇ αἰσθήσει δεῖ κατανοεῖν ὅτι οὔτε τοιοῦτόν ἐστιν οἷον τὸ τὰς μεταβάσεις ἔχον οὔτε πάντῃ πάντως ἀνόμοιον , ἀλλ’ ἔχον μέν τινα κοινότητα τῶν μεταβατῶν , διάληψιν δὲ μερῶν οὐκ ἔχον · ἀλλ’ ὅταν διὰ τὴν τῆς κοινότητος προσεμφέρειαν οἰηθῶμεν διαλήψεσθαί τι αὐτοῦ , τὸ μὲν ἐπιτάδε , τὸ δὲ ἐπέκεινα , τὸ ἴσον ἡμῖν δεῖ προσπίπτειν . ἑξῆς τε θεωροῦμεν ταῦτα ἀπὸ τοῦ πρώτου καταρχόμενοι καὶ οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ , οὐδὲ μέρεσι μερῶν ἁπτόμενα , ἀλλ’ ἢ ἐν τῇ ἰδιότητι τῇ ἑαυτῶν τὰ μεγέθη καταμετροῦντα , τὰ πλείω πλεῖον καὶ τὰ ἐλάττω ἔλαττον . ταύτῃ τῇ ἀναλογίᾳ νομιστέον καὶ τὸ ἐν τῇ ἀτόμῳ ἐλάχιστον κεχρῆσθαι ·
Lemmas: ὁ τε μικρός ὁ ἐν ὁ αἴσθησις δέω κατανοέω ὅτι οὔτε τοιοῦτος εἰμί οἷος ὁ ὁ μετάβασις ἔχω οὔτε πάντῃ πάντως ἀνόμοιος , ἀλλά ἔχω μέν τις κοινότης ὁ μεταβάτης , διάληψις δέ Μέρα οὐ ἔχω · ἀλλά ὅταν διά ὁ ὁ κοινότης προσεμφέρεια οἴομαι διαλαμβάνω τίς αὐτός , ὁ μέν ἐπιτάδε , ὁ δέ ἐπέκεινα , ὁ ἴσος ἐγώ δέω προσπίπτω . ἑξῆς τε θεωρέω οὗτος ἀπό ὁ πρῶτος κατάρχω καί οὐ ἐν ὁ αὐτός , οὐδέ μέρος Μέρα ἅπτω , ἀλλά ἢ ἐν ὁ ἰδιότης ὁ ἑαυτοῦ ὁ μέγεθος καταμετρέω , ὁ πλείων πλέως καί ὁ μικρός μικρός . οὗτος ὁ ἀναλογία νομίζω καί ὁ ἐν ὁ ἄτομος μικρός χράω ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 59
μικρότητι γὰρ ἐκεῖνο δῆλον ὡς διαφέρει τοῦ κατὰ τὴν αἴσθησιν θεωρουμένου , ἀναλογίᾳ δὲ τῇ αὐτῇ κέχρηται . ἐπεί περ καὶ ὅτι μέγεθος ἔχει ἡ ἄτομος , κατὰ τὴν ἐνταῦθα ἀναλογίαν κατηγορήσαμεν , μικρόν τι μόνον μακρὰν ἐκβαλόντες . ἔτι τε τὰ ἐλάχιστα καὶ ἀμερῆ πέρατα δεῖ νομίζειν τῶν μηκῶν τὸ καταμέτρημα ἐξ αὑτῶν πρώτων τοῖς μείζοσι καὶ ἐλάττοσι παρασκευάζοντα τῇ διὰ λόγου θεωρίᾳ ἐπὶ τῶν ἀοράτων . ἡ γὰρ κοινότης ἡ ὑπάρχουσα αὐτοῖς πρὸς τὰ † ἀμετάβολα ἱκανὴ τὸ μέχρι τούτου συντελέσαι , συμφόρησιν δὲ ἐκ τούτων κίνησιν ἐχόντων οὐχ οἷόν τε γίνεσθαι .
Lemmas: μικρότης γάρ ἐκεῖνος δῆλος ὡς διαφέρω ὁ κατά ὁ αἴσθησις θεωρέω , ἀναλογία δέ ὁ αὐτός χράω . ἐπεί περ καί ὅτι μέγεθος ἔχω ὁ ἄτομος , κατά ὁ ἐνταῦθα ἀναλογία κατηγορέω , μικρός τίς μόνος μακρός ἐκβάλλω . ἔτι τε ὁ μικρός καί ἀμερής πέρας δέω νομίζω ὁ μηκή ὁ καταμέτρημα ἐκ αὐτός πρῶτος ὁ μέγας καί μικρός παρασκευάζω ὁ διά λόγος θεωρία ἐπί ὁ ἀόρατος . ὁ γάρ κοινότης ὁ ὑπάρχω αὐτός πρός ὁ † ἀμετάβολος ἱκανός ὁ μέχρι οὗτος συντελέω , συμφόρησις δέ ἐκ οὗτος κίνησις ἔχω οὐ οἷος τε γίγνομαι .
epicurus.epistula-ad-herodotum 60
Καὶ μὴν καὶ τοῦ ἀπείρου ὡς μὲν ἀνωτάτω ἢ κατωτάτω οὐ δεῖ κατηγορεῖν τὸ ἄνω ἢ κάτω . † εἰς μέντοι τὸ ὑπὲρ κεφαλῆς , ὅθεν ἂν στῶμεν , εἰς ἄπειρον ἄγειν † ὂν † μηδέποτε φανεῖσθαι τοῦτο ἡμῖν · ἢ τὸ ὑποκάτω τοῦ νοηθέντος εἰς ἄπειρον ἅμα ἄνω τε εἶναι καὶ κάτω πρὸς τὸ αὐτό † · τοῦτο γὰρ ἀδύνατον διανοηθῆναι . ὥστε ἔστι μίαν λαβεῖν φορὰν τὴν ἄνω νοουμένην εἰς ἄπειρον καὶ μίαν τὴν κάτω , ἂν καὶ μυριάκις πρὸς τοὺς πόδας τῶν ἐπάνω τὸ παρ’ ἡμῶν φερόμενον 〈 εἰς 〉 τοὺς ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν τόπους ἀφικνῆται ἢ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῶν ὑποκάτω τὸ παρ’ ἡμῶν κάτω φερόμενον · ἡ γὰρ ὅλη φορὰ οὐθὲν ἧττον ἑκατέρα ἑκατέρᾳ ἀντικειμένη ἐπ’ ἄπειρον νοεῖται .
Lemmas: καί μήν καί ὁ ἤπειρος ὡς μέν ἄνω ἢ κάτω οὐ δέω κατηγορέω ὁ ἄνω ἢ κάτω . † εἰς μέντοι ὁ ὑπέρ κεφαλή , ὅθεν ἄν ἵστημι , εἰς ἤπειρος ἄγω † εἰμί † μηδέποτε φαίνω οὗτος ἐγώ · ἢ ὁ ὑποκάτω ὁ νοέω εἰς ἤπειρος ἅμα ἄνω τε ἔρχομαι καί κάτω πρός ὁ αὐτός † · οὗτος γάρ ἀδύνατος διανοέω . ὥστε εἰμί εἷς λαμβάνω φορά ὁ ἄνω νοέω εἰς ἤπειρος καί εἷς ὁ κάτω , εἄν καί μυριάκις πρός ὁ πόδι ὁ ἐπάνω ὁ παρά ἐγώ φέρω 〈 εἰς 〉 ὁ ὑπέρ κεφαλή ἐγώ τόπος ἀφικνέομαι ἢ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ ὑποκάτω ὁ παρά ἐγώ κάτω φέρω · ὁ γάρ ὅλος φορά οὐδείς κακός ἑκάτερος ἑκάτερος ἀντίκειμαι ἐπί ἤπειρος νοέω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 61
Καὶ μὴν καὶ ἰσοταχεῖς ἀναγκαῖον τὰς ἀτόμους εἶναι , ὅταν διὰ τοῦ κενοῦ εἰσφέρωνται μηθενὸς ἀντικόπτοντος . οὔτε γὰρ τὰ βαρέα θᾶττον οἰσθήσεται τῶν μικρῶν καὶ κούφων , ὅταν γε δὴ μηδὲν ἀπαντᾷ αὐτοῖς · οὔτε τὰ μικρὰ τῶν μεγάλων , πάντα πόρον σύμμετρον ἔχοντα , ὅταν μηθὲν μηδὲ ἐκείνοις ἀντικόπτῃ · οὔθ’ ἡ ἄνω οὔθ’ ἡ εἰς τὸ πλάγιον διὰ τῶν κρούσεων φορά , οὔθ’ ἡ κάτω διὰ τῶν ἰδίων βαρῶν . ἐφ’ ὁπόσον γὰρ ἂν κατίσχῃ ἑκάτερον , ἐπὶ τοσοῦτον ἅμα νοήματι τὴν φορὰν σχήσει , ἕως ἀντικόψῃ ἢ ἔξωθεν ἢ ἐκ τοῦ ἰδίου βάρους πρὸς τὴν τοῦ πλήξαντος δύναμιν .
Lemmas: καί μήν καί ἰσοταχής ἀναγκαῖος ὁ ἄτομος ἔρχομαι , ὅταν διά ὁ κενός εἰσφέρω μηδείς ἀντικόπτω . οὔτε γάρ ὁ βαρύς ταχύς φέρω ὁ μικρός καί κοῦφος , ὅταν γε δή μηδείς ἀπαντάω αὐτός · οὔτε ὁ μικρός ὁ μέγας , πᾶς πόρος σύμμετρος ἔχω , ὅταν μηδείς μηδέ ἐκεῖνος ἀντικόπτω · οὔτε ὁ ἄνω οὔτε ὁ εἰς ὁ πλάγιος διά ὁ κροῦσις φορά , οὔτε ὁ κάτω διά ὁ ἴδιος βάρος . ἐπί ὁπόσος γάρ ἄν κατίσχω ἑκάτερος , ἐπί τοσοῦτος ἅμα νόημα ὁ φορά ἔχω , ἠώς ἀντικόπτω ἢ ἔξωθεν ἢ ἐκ ὁ ἴδιος βάρος πρός ὁ ὁ πλήσσω δύναμις .
epicurus.epistula-ad-herodotum 62
Ἀλλὰ μὴν καὶ κατὰ τὰς συγκρίσεις θάττων ἑτέρα ἑτέρας ῥηθήσεται τῶν ἀτόμων ἰσοταχῶν οὐσῶν , τῷ ἐφ’ ἕνα τόπον φέρεσθαι τὰς ἐν τοῖς ἀθροίσμασιν ἀτόμους [ καὶ ] κατὰ τὸν ἐλάχιστον συνεχῆ χρόνον , εἰ 〈 καὶ 〉 μὴ ἐφ’ ἕνα κατὰ τοὺς λόγῳ θεωρητοὺς χρόνους · ἀλλὰ πυκνὸν ἀντικόπτουσιν , ἕως ἂν ὑπὸ τὴν αἴσθησιν τὸ συνεχὲς τῆς φορᾶς γίνηται . τὸ γὰρ προσδοξαζόμενον περὶ τοῦ ἀοράτου , ὡς ἄρα καὶ οἱ διὰ λόγου θεωρητοὶ χρόνοι τὸ συνεχὲς τῆς φορᾶς ἕξουσιν , οὐκ ἀληθές ἐστιν ἐπὶ τῶν τοιούτων · ἐπεὶ τό γε θεωρούμενον πᾶν ἢ κατ’ ἐπιβολὴν λαμβανόμενον τῇ διανοίᾳ ἀληθές ἐστι .
Lemmas: ἀλλά μήν καί κατά ὁ σύγκρισις ταχύς ἕτερος ἕτερος λέγω ὁ ἄτομος ἰσοταχής εἰμί , ὁ ἐπί εἷς τόπος φέρω ὁ ἐν ὁ ἄθροισμα ἄτομος [ καί ] κατά ὁ μικρός συνεχής χρόνος , εἰμί 〈 καί 〉 μή ἐπί εἷς κατά ὁ λόγος θεωρητός χρόνος · ἀλλά πυκνός ἀντικόπτω , ἠώς ἄν ὑπό ὁ αἴσθησις ὁ συνεχής ὁ φορά γίγνομαι . ὁ γάρ προσδοξάζω περί ὁ ἀόρατος , ὡς ἄρα καί ὁ διά λόγος θεωρητός χρόνος ὁ συνεχής ὁ φορά ἔχω , οὐ ἀληθής εἰμί ἐπί ὁ τοιοῦτος · ἐπεί ὁ γε θεωρέω πᾶς ἢ κατά ἐπιβολή λαμβάνω ὁ διάνοια ἀληθής εἰμί .
epicurus.epistula-ad-herodotum 63
Μετὰ δὲ ταῦτα δεῖ συνορᾶν ἀναφέροντα ἐπὶ τὰς αἰσθήσεις καὶ τὰ πάθη — οὕτω γὰρ ἡ βεβαιοτάτη πίστις ἔσται — , ὅτι ἡ ψυχὴ σῶμά ἐστι λεπτομερὲς παρ’ ὅλον τὸ ἄθροισμα παρεσπαρμένον , προσεμφερέστατον δὲ πνεύματι θερμοῦ τινα κρᾶσιν ἔχοντι καὶ πῇ μὲν τούτῳ προσεμφερές , πῇ δὲ τούτῳ ἔστι δέ τι μέρος πολλὴν παραλλαγὴν εἰληφὸς τῇ λεπτομερείᾳ καὶ αὐτῶν τούτων , συμπαθὲς δὲ τούτῳ μᾶλλον καὶ τῷ λοιπῷ ἀθροίσματι · τοῦτο δὲ πᾶν αἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς δηλοῦσι καὶ τὰ πάθη καὶ αἱ εὐκινησίαι καὶ αἱ διανοήσεις καὶ ὧν στερόμενοι θνήσκομεν . Καὶ μὴν καὶ ὅτι ἔχει ἡ ψυχὴ τῆς αἰσθήσεως τὴν πλείστην αἰτίαν δεῖ κατέχειν ·
Lemmas: μετά δέ οὗτος δέω συνοράω ἀναφέρω ἐπί ὁ αἴσθησις καί ὁ πάθος — οὕτως γάρ ὁ βέβαιος πίστις εἰμί — , ὅτι ὁ ψυχή σῶμα εἰμί λεπτομερής παρά ὅλος ὁ ἄθροισμα παρασπείρω , προσεμφερής δέ πνεῦμα θερμός τις κρᾶσις ἔχω καί πῇ μέν οὗτος προσεμφερής , πῇ δέ οὗτος εἰμί δέ τίς μέρος πολύς παραλλαγή λαμβάνω ὁ λεπτομέρεια καί αὐτός οὗτος , συμπαθής δέ οὗτος μᾶλλον καί ὁ λοιπός ἄθροισμα · οὗτος δέ πᾶς ὁ δύναμις ὁ ψυχή δηλόω καί ὁ πάθος καί ὁ εὐκινησία καί ὁ διανόησις καί ὅς στέρομαι θνῄσκω . καί μήν καί ὅτι ἔχω ὁ ψυχή ὁ αἴσθησις ὁ πλεῖστος αἰτία δέω κατέχω ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 64
οὐ μὴν εἰλήφει ἂν ταύτην , εἰ μὴ ὑπὸ τοῦ λοιποῦ ἀθροίσματος ἐστεγάζετό πως . τὸ δὲ λοιπὸν ἄθροισμα παρασκευάσαν ἐκείνῃ τὴν αἰτίαν ταύτην μετείληφε καὶ αὐτὸ τοιούτου συμπτώματος παρ’ ἐκείνης , οὐ μέντοι πάντων ὧν ἐκείνη κέκτηται · διὸ ἀπαλλαγείσης τῆς ψυχῆς οὐκ ἔχει τὴν αἴσθησιν . οὐ γὰρ αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ ταύτην ἐκέκτητο τὴν δύναμιν , ἀλλ’ ἑτέρῳ ἅμα συγγεγενημένῳ αὐτῷ παρεσκεύαζεν , ὃ διὰ τῆς συντελεσθείσης περὶ αὐτὸ δυνάμεως κατὰ τὴν κίνησιν σύμπτωμα αἰσθητικὸν εὐθὺς ἀποτελοῦν ἑαυτῷ ἀπεδίδου κατὰ τὴν ὁμούρησιν καὶ συμπάθειαν καὶ ἐκείνῳ , καθάπερ εἶπον .
Lemmas: οὐ μήν λαμβάνω ἄν οὗτος , εἰμί μή ὑπό ὁ λοιπός ἄθροισμα στεγάζω πως . ὁ δέ λοιπός ἄθροισμα παρασκευάζω ἐκεῖνος ὁ αἰτία οὗτος μεταλαμβάνω καί αὐτός τοιοῦτος σύμπτωμα παρά ἐκεῖνος , οὐ μέντοι πᾶς ὅς ἐκεῖνος κτάομαι · διό ἀπαλλάσσω ὁ ψυχή οὐ ἔχω ὁ αἴσθησις . οὐ γάρ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ οὗτος κτάομαι ὁ δύναμις , ἀλλά ἕτερος ἅμα συγγίγνομαι αὐτός παρασκευάζω , ὁ διά ὁ συντελέω περί αὐτός δύναμις κατά ὁ κίνησις σύμπτωμα αἰσθητικός εὐθύς ἀποτελέω ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι κατά ὁ ὁμούρησις καί συμπάθεια καί ἐκεῖνος , καθά λέγω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 65
Διὸ δὴ καὶ ἐνυπάρχουσα ἡ ψυχὴ οὐδέποτε ἄλλου τινὸς μέρους ἀπηλλαγμένου ἀναισθητεῖ · ἀλλ’ ἃ ἂν καὶ ταύτης ξυναπόληται τοῦ στεγάζοντος λυθέντος εἴθ’ ὅλου εἴτε καὶ μέρους τινός , ἐάν περ διαμένῃ , σῴζει τὴν αἴσθησιν . τὸ δὲ λοιπὸν ἄθροισμα διαμένον καὶ ὅλον καὶ κατὰ μέρος οὐκ ἔχει τὴν αἴσθησιν ἐκείνου ἀπηλλαγμένου , ὅσον ποτέ ἐστι τὸ συντεῖνον τῶν ἀτόμων πλῆθος εἰς τὴν τῆς ψυχῆς φύσιν . Καὶ μὴν καὶ λυομένου τοῦ ὅλου ἀθροίσματος ἡ ψυχὴ διασπείρεται καὶ οὐκέτι ἔχει τὰς αὐτὰς δυνάμεις οὐδὲ κινεῖται , ὥστε οὐδ’ αἴσθησιν κέκτηται .
Lemmas: Διὸ δή καί ἐνυπάρχω ὁ ψυχή οὐδέποτε ἄλλος τις μέρος ἀπαλλάσσω ἀναισθητέω · ἀλλά ὅς ἄν καί οὗτος συναπόλλυμι ὁ στεγάζω λύω ἔτι ὅλος εἴτε καί μέρος τις , ἐάν περ διαμένω , σῴζω ὁ αἴσθησις . ὁ δέ λοιπός ἄθροισμα διαμένω καί ὅλος καί κατά μέρος οὐ ἔχω ὁ αἴσθησις ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω , ὅσον ποτέ εἰμί ὁ συντείνω ὁ ἄτομος πλῆθος εἰς ὁ ὁ ψυχή φύσις . καί μήν καί λύω ὁ ὅλος ἄθροισμα ὁ ψυχή διασπείρω καί οὐκέτι ἔχω ὁ αὐτός δύναμις οὐδέ κινέω , ὥστε οὐδέ αἴσθησις κτάομαι .
epicurus.epistula-ad-herodotum 66
οὐ γὰρ οἷόν τε νοεῖν αὐτὸ αἰσθανόμενον μὴ ἐν τούτῳ τῷ συστήματι καὶ ταῖς κινήσεσι ταύταις χρώμενον , ὅταν τὰ στεγάζοντα καὶ περιέχοντα μὴ τοιαῦτα ᾖ , ἐν οἷς νῦν οὖσα ἔχει ταύτας τὰς κινήσεις . Ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε ( λέγει ἐν ἄλλοις καὶ ἐξ ἀτόμων αὐτὴν συγκεῖσθαι λειοτάτων καὶ στρογγυλωτάτων , πολλῷ τινε διαφερουσῶν τῶν τοῦ πυρός · καὶ τὸ μέν τι ἄλογον αὐτῆς , ὃ τῷ λοιπῷ παρεσπάρθαι σώματι · τὸ δὲ λογικὸν ἐν τῷ θώρακι , ὡς δῆλον ἔκ τε τῶν φόβων καὶ τῆς χαρᾶς . ὕπνον τε γίνεσθαι τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν τῶν παρ’ ὅλην τὴν σύγκρισιν παρεσπαρμένων ἐγκατεχομένων ἢ διαφορουμένων , εἶτα συμπιπτόντων τοῖς † ποργμοῖς . τό τε σπέρμα ἀφ’ ὅλων τῶν σωμάτων φέρεσθαι . )
Lemmas: οὐ γάρ οἷος τε νοέω αὐτός αἰσθάνομαι μή ἐν οὗτος ὁ σύστημα καί ὁ κίνησις αὐτός χράω , ὅταν ὁ στεγάζω καί περιέχω μή τοιοῦτος εἰμί , ἐν ὅς νῦν εἰμί ἔχω αὐτός ὁ κίνησις . ἀλλά μήν καί ὅδε ( λέγω ἐν ἄλλος καί ἐκ ἄτομος αὐτός σύγκειμαι λεῖος καί στρογγύλος , πολύς τις διαφέρω ὁ ὁ πῦρ · καί ὁ μέν τίς ἄλογος αὐτηες͂ς , ὁ ὁ λοιπός παρασπείρω σῶμα · ὁ δέ λογικός ἐν ὁ θώραξ , ὡς δῆλος ἐκ τε ὁ φόβος καί ὁ χαρά . ὕπνος τε γίγνομαι ὁ ὁ ψυχή Μέρα ὁ παρά ὅλος ὁ σύγκρισις παρασπείρω ἐγκατέχω ἢ διαφορέω , εἶτα συμπίπτω ὁ † ποργμοῖς . ὁ τε σπέρμα ἀπό ὅλος ὁ σῶμα φέρω . )
epicurus.epistula-ad-herodotum 67
γε δεῖ προσκατανοεῖν , ὅτι τὸ ἀσώματον λέγομεν κατὰ τὴν πλείστην ὁμιλίαν τοῦ ὀνόματος ἐπὶ τοῦ καθ’ ἑαυτὸ νοηθέντος ἄν · καθ’ ἑαυτὸ δὲ οὐκ ἔστι νοῆσαι τὸ ἀσώματον πλὴν τοῦ κενοῦ . τὸ δὲ κενὸν οὔτε ποιῆσαι οὔτε παθεῖν δύναται , ἀλλὰ κίνησιν μόνον δι’ ἑαυτοῦ τοῖς σώμασι παρέχεται . ὥστ’ οἱ λέγοντες ἀσώματον εἶναι τὴν ψυχὴν ματαιΐζουσιν . οὐθὲν γὰρ ἂν ἐδύνατο ποιεῖν οὔτε πάσχειν , εἰ ἦν τοιαύτη · νῦν δ’ ἐναργῶς ἀμφότερα ταῦτα διαλαμβάνομεν περὶ τὴν ψυχὴν τὰ συμπτώματα .
Lemmas: γε δέω προσκατανοέω , ὅτι ὁ ἀσώματος λέγω κατά ὁ πλεῖστος ὁμιλία ὁ ὄνομα ἐπί ὁ κατά ἑαυτοῦ νοέω ἄν · κατά ἑαυτοῦ δέ οὐ εἰμί νοέω ὁ ἀσώματος πλήν ὁ κενός . ὁ δέ κενός οὔτε ποιέω οὔτε πάσχω δύναμαι , ἀλλά κίνησις μόνος διά ἑαυτοῦ ὁ σῶμα παρέχω . ὥστε ὁ λέγω ἀσώματος ἔρχομαι ὁ ψυχή ματαΐζω . οὐδείς γάρ ἄν δύναμαι ποιέω οὔτε πάσχω , εἰμί εἰμί τοιοῦτος · νῦν δέ ἐναργής ἀμφότερος οὗτος διαλαμβάνω περί ὁ ψυχή ὁ σύμπτωμα .
epicurus.epistula-ad-herodotum 68
ταῦτα οὖν πάντα τὰ διαλογίσματα 〈 τὰ 〉 περὶ ψυχῆς ἀνάγων τις ἐπὶ τὰ πάθη καὶ τὰς αἰσθήσεις , μνημονεύων τῶν ἐν ἀρχῇ ῥηθέντων , ἱκανῶς κατόψεται τοῖς τύποις ἐμπεριειλημμένα εἰς τὸ κατὰ μέρος ἀπὸ τούτων ἐξακριβοῦσθαι βεβαίως . Ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ σχήματα καὶ τὰ χρώματα καὶ τὰ μεγέθη καὶ τὰ βάρη καὶ ὅσα ἄλλα κατηγορεῖται σώματος ὡσανεὶ συμβεβηκότα ἢ πᾶσιν ἢ τοῖς ὁρατοῖς καὶ κατὰ τὴν αἴσθησιν † αὐτοῖς γνωστοῖς , οὔθ’ ὡς καθ’ ἑαυτάς εἰσι φύσεις δοξαστέον —
Lemmas: οὗτος οὖν πᾶς ὁ διαλόγισμα 〈 ὁ 〉 περί ψυχή ἀνάγω τις ἐπί ὁ πάθος καί ὁ αἴσθησις , μνημονεύω ὁ ἐν ἀρχή λέγω , ἱκανός καθοράω ὁ τύπος ἐμπεριλαμβάνω εἰς ὁ κατά μέρος ἀπό οὗτος ἐξακριβόω βέβαιος . ἀλλά μήν καί ὁ σχῆμα καί ὁ χρῶμα καί ὁ μέγεθος καί ὁ βάρος καί ὅσος ἄλλος κατηγορέω σῶμα ὡσανεί συμβαίνω ἢ πᾶς ἢ ὁ ὁρατός καί κατά ὁ αἴσθησις † αὐτός γνωστός , οὔτε ὡς κατά ἑαυτοῦ εἰμί φύσις δοξαστέον —
epicurus.epistula-ad-herodotum 69
οὐ γὰρ δυνατὸν ἐπινοῆσαι τοῦτο — οὔτε ὅλως ὡς οὐκ εἰσίν , οὔθ’ ὡς ἕτερ’ ἄττα προσυπάρχοντα τούτῳ ἀσώματα , οὔθ’ ὡς μόρια τούτου , ἀλλ’ ὡς τὸ ὅλον σῶμα καθόλου ἐκ τούτων πάντων τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἔχον ἀίδιον , οὐχ οἷον δὲ εἶναι συμπεφορημένον — ὥσπερ ὅταν ἐξ αὐτῶν τῶν ὄγκων μεῖζον ἄθροισμα συστῇ ἤτοι τῶν πρώτων ἢ τῶν τοῦ ὅλου μεγεθῶν τοῦδε τινὸς ἐλαττόνων — , ἀλλὰ μόνον , ὡς λέγω , ἐκ τούτων ἁπάντων τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἔχον ἀίδιον . καὶ ἐπιβολὰς μὲν ἔχοντα ἰδίας πάντα ταῦτά ἐστι καὶ διαλήψεις , συμπαρακολουθοῦντος δὲ τοῦ ἀθρόου καὶ οὐθαμῇ ἀποσχιζομένου , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀθρόαν ἔννοιαν τοῦ σώματος κατηγορίαν εἰληφότος .
Lemmas: οὐ γάρ δυνατός ἐπινοέω οὗτος — οὔτε ὅλος ὡς οὐ εἰμί , οὔτε ὡς ἕτερος τις προσυπάρχω οὗτος ἀσώματος , οὔτε ὡς μόριον οὗτος , ἀλλά ὡς ὁ ὅλος σῶμα καθόλου ἐκ οὗτος πᾶς ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔχω ἀίδιος , οὐ οἷος δέ ἔρχομαι συμφορέω — ὥσπερ ὅταν ἐκ αὐτός ὁ ὄγκος μέγας ἄθροισμα συνίστημι ἤτοι ὁ πρῶτος ἢ ὁ ὁ ὅλος μέγεθος ὅδε τις μικρός — , ἀλλά μόνος , ὡς λέγω , ἐκ οὗτος ἅπας ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔχω ἀίδιος . καί ἐπιβολή μέν ἔχω ἴδιος πᾶς οὗτος εἰμί καί διάληψις , συμπαρακολουθέω δέ ὁ ἀθρόος καί οὐθαμῇ ἀποσχίζω , ἀλλά κατά ὁ ἀθρόος ἔννοια ὁ σῶμα κατηγορία λαμβάνω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 70
Καὶ μὴν καὶ τοῖς σώμασι συμπίπτει πολλάκις καὶ οὐκ ἀίδιον παρακολουθεῖν † οὔτ’ ἐν τοῖς ἀοράτοις καὶ οὔτε ἀσώματα † . ὥστε δὴ κατὰ τὴν πλείστην φορὰν τούτῳ τῷ ὀνόματι χρώμενοι φανερὰ ποιοῦμεν τὰ συμπτώματα οὔτε τὴν τοῦ ὅλου φύσιν ἔχειν , ὃ συλλαβόντες κατὰ τὸ ἀθρόον σῶμα προσαγορεύομεν , οὔτε τὴν τῶν ἀίδιον παρακολουθούντων , ὧν ἄνευ σῶμα οὐ δυνατὸν νοεῖσθαι .
Lemmas: καί μήν καί ὁ σῶμα συμπίπτω πολλάκις καί οὐ ἀίδιος παρακολουθέω † οὔτε ἐν ὁ ἀόρατος καί οὔτε ἀσώματος † . ὥστε δή κατά ὁ πλεῖστος φορά οὗτος ὁ ὄνομα χράομαι φανερός ποιέω ὁ σύμπτωμα οὔτε ὁ ὁ ὅλος φύσις ἔχω , ὁ συλλαμβάνω κατά ὁ ἀθρόος σῶμα προσαγορεύω , οὔτε ὁ ὁ ἀίδιος παρακολουθέω , ὅς ἄνευ σῶμα οὐ δυνατός νοέω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 71
κατ’ ἐπιβολὰς δ’ ἄν τινας παρακολουθοῦντος τοῦ ἀθρόου ἕκαστα προσαγορευθείη , ἀλλ’ ὅτε δήποτε ἕκαστα συμβαίνοντα θεωρεῖται , οὐκ ἀίδιον τῶν συμπτωμάτων παρακολουθούντων . καὶ οὐκ ἐξελατέον ἐκ τοῦ ὄντος ταύτην τὴν ἐνάργειαν , ὅτι οὐκ ἔχει τὴν τοῦ ὅλου φύσιν ᾧ συμβαίνει ὃ δὴ καὶ σῶμα προσαγορεύομεν , οὐδὲ τὴν τῶν ἀίδιον παρακολουθούντων , οὐδ’ αὖ καθ’ αὑτὰ νομιστέον — οὐδὲ γὰρ τοῦτο διανοητὸν οὔτ’ ἐπὶ τούτων οὔτ’ ἐπὶ τῶν ἀίδιον συμβεβηκότων — , ἀλλ’ ὅπερ καὶ φαίνεται , συμπτώματα πάντα τὰ τοιαῦτα νομιστέον , καὶ οὐκ ἀίδιον παρακολουθοῦντα οὐδ’ αὖ φύσεως καθ’ ἑαυτὰ τάγμα ἔχοντα , ἀλλ’ ὃν τρόπον αὐτὴ ἡ αἴσθησις τὴν ἰδιότητα ποιεῖ , θεωρεῖται .
Lemmas: κατά ἐπιβολή δέ ἄν τις παρακολουθέω ὁ ἀθρόος ἕκαστος προσαγορεύω , ἀλλά ὅτε δήποτε ἕκαστος συμβαίνω θεωρέω , οὐ ἀίδιος ὁ σύμπτωμα παρακολουθέω . καί οὐ ἐξελατέος ἐκ ὁ εἰμί οὗτος ὁ ἐνάργεια , ὅτι οὐ ἔχω ὁ ὁ ὅλος φύσις ὅς συμβαίνω ὁ δή καί σῶμα προσαγορεύω , οὐδέ ὁ ὁ ἀίδιος παρακολουθέω , οὐδέ αὖ κατά αὐτός νομίζω — οὐδέ γάρ οὗτος διανοητός οὔτε ἐπί οὗτος οὔτε ἐπί ὁ ἀίδιος συμβαίνω — , ἀλλά ὅς καί φαίνω , σύμπτωμα πᾶς ὁ τοιοῦτος νομίζω , καί οὐ ἀίδιος παρακολουθέω οὐδέ αὖ φύσις κατά ἑαυτοῦ τάγμα ἔχω , ἀλλά ὅς τρόπος αὐτός ὁ αἴσθησις ὁ ἰδιότης ποιέω , θεωρέω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 72
Καὶ μὴν καὶ τόδε γε δεῖ προσκατανοῆσαι σφοδρῶς · τὸν γὰρ δὴ χρόνον οὐ ζητητέον ὥσπερ καὶ τὰ λοιπά , ὅσα ἐν ὑποκειμένῳ ζητοῦμεν ἀνάγοντες ἐπὶ τὰς βλεπομένας παρ’ ἡμῖν αὐτοῖς προλήψεις , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ ἐνάργημα , καθ’ ὃ τὸν πολὺν ἢ ὀλίγον χρόνον ἀναφωνοῦμεν , συγγενικῶς τοῦτο περιφέροντες , ἀναλογιστέον . καὶ οὕτε δαλέκτους ὡς βέλευς μεταληπτέον , ἀλλ’ αὐταῖς ταῖς ὑπαρχούσαις κατ’ αὐτοῦ χρηστέον , οὔτε ἄλλο τι κατ’ αὐτοῦ κατηγορητέον , ὡς τὴν αὐτὴν οὐσίαν ἔχοντος τῷ ἰδιώματι τούτῳ — καὶ γὰρ τοῦτο ποιοῦσί τινες — , ἀλλὰ μόνον ᾧ συμπλέκομεν τὸ ἴδιον τοῦτο καὶ παραμετροῦμεν , μάλιστα ἐπιλογιστέον .
Lemmas: καί μήν καί ὅδε γε δέω προσκατανοέω σφοδρός · ὁ γάρ δή χρόνος οὐ ζητέω ὥσπερ καί ὁ λοιπός , ὅσος ἐν ὑπόκειμαι ζητέω ἀνάγω ἐπί ὁ βλέπω παρά ἐγώ αὐτός πρόληψις , ἀλλά αὐτός ὁ ἐνάργημα , κατά ὁ ὁ πολύς ἢ ὀλίγος χρόνος ἀναφωνέω , συγγενικός οὗτος περιφέρω , ἀναλογιστέον . καί ἵημι δαλέκτους ὡς βέλος μεταληπτέον , ἀλλά αὐτός ὁ ὑπάρχω κατά αὐτός χράω , οὔτε ἄλλος τίς κατά αὐτός κατηγορητέον , ὡς ὁ αὐτός οὐσία ἔχω ὁ ἰδίωμα οὗτος — καί γάρ οὗτος ποιέω τις — , ἀλλά μόνος ὅς συμπλέκω ὁ ἴδιος οὗτος καί παραμετρέω , μάλιστα ἐπιλογιστέον .
epicurus.epistula-ad-herodotum 73
καὶ γὰρ τοῦτο οὐκ ἀποδείξεως προσδεῖται ἀλλ’ ἐπιλογισμοῦ , ὅτι ταῖς ἡμέραις καὶ ταῖς νυξὶ συμπλέκομεν καὶ τοῖς τούτων μέρεσιν , ὡσαύτως δὲ καὶ τοῖς πάθεσι καὶ ταῖς ἀπαθείαις , καὶ κινήσεσι καὶ στάσεσιν , ἴδιόν τι σύμπτωμα περὶ ταῦτα πάλιν αὐτὸ τοῦτο ἐννοοῦντες , καθ’ ὃ χρόνον ὀνομάζομεν . ( φησὶ δὲ τοῦτο καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ Περὶ φύσεως καὶ ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐπιτομῇ . ) Ἐπί τε τοῖς προειρημένοις τοὺς κόσμους δεῖ καὶ πᾶσαν σύγκρισιν πεπερασμένην τὸ ὁμοειδὲς τοῖς θεωρουμένοις πυκνῶς ἔχουσαν νομίζειν γεγονέναι ἀπὸ τοῦ ἀπείρου , πάντων τούτων ἐκ συστροφῶν ἰδίων ἀποκεκριμένων καὶ μειζόνων καὶ ἐλαττόνων · καὶ πάλιν διαλύεσθαι πάντα , τὰ μὲν θᾶττον , τὰ δὲ βραδύτερον , καὶ τὰ μὲν ὑπὸ τῶν τοιῶνδε , τὰ δὲ ὑπὸ τῶν τοιῶνδε τοῦτο πάσχοντα .
Lemmas: καί γάρ οὗτος οὐ ἀπόδειξις προσδέω ἀλλά ἐπιλογισμός , ὅτι ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ συμπλέκω καί ὁ οὗτος μέρος , ὡσαύτως δέ καί ὁ πάθος καί ὁ ἀπάθεια , καί κίνησις καί στάσις , ἴδιος τίς σύμπτωμα περί οὗτος πάλιν αὐτός οὗτος ἐννοέω , κατά ὁ χρόνος ὀνομάζω . ( φημί δέ οὗτος καί ἐν ὁ δεύτερος περι φύσις καί ἐν ὁ μέγας ἐπιτομή . ) ἐπί τε ὁ προλέγω ὁ κόσμος δέω καί πᾶς σύγκρισις περαίνω ὁ ὁμοειδής ὁ θεωρέω πυκινῶς ἔχω νομίζω γίγνομαι ἀπό ὁ ἤπειρος , πᾶς οὗτος ἐκ συστροφή ἴδιος ἀποκρίνω καί μέγας καί μικρός · καί πάλιν διαλύω πᾶς , ὁ μέν ταχύς , ὁ δέ βραδύς , καί ὁ μέν ὑπό ὁ τοιόσδε , ὁ δέ ὑπό ὁ τοιόσδε οὗτος πάσχω .
epicurus.epistula-ad-herodotum 74
δῆλον οὖν ὡς καὶ * * ( 〈 καὶ ἐν τῇ . . Περὶ φύσεως 〉 φθαρτούς φησι τοὺς κόσμους , μεταβαλλόντων τῶν μερῶν . καὶ ἐν ἄλλοις , τὴν γῆν τῷ ἀέρι ἐποχεῖσθαι . ) Ἔτι δὲ τοὺς κόσμους οὔτε ἐξ ἀνάγκης δεῖ νομίζειν ἕνα σχηματισμὸν ἔχοντας , ἀλλὰ * * ( καὶ διαφόρους αὐτοὺς ἐν τῇ ῑβ̄ Περὶ φύσεως φησιν · οὓς μὲν γὰρ σφαιροειδεῖς , καὶ ᾠοειδεῖς ἄλλους , καὶ ἀλλοιοσχήμονας ἑτέρους · οὐ μέντοι πᾶν σχῆμα ἔχειν . οὐδὲ ζῷα εἶναι ἀποκριθέντα ἀπὸ τοῦ ἀπείρου . ) * * οὐδὲ γὰρ ἂν ἀποδείξειεν οὐδείς , ὡς 〈 ἐν 〉 μὲν τῷ τοιούτῳ καὶ οὐκ ἂν ἐμπεριελήφθη τὰ τοιαῦτα σπέρματα , ἐξ ὧν ζῷά τε καὶ φυτὰ καὶ τὰ λοιπὰ πάντα 〈 τὰ 〉 θεωρούμενα συνίσταται , ἐν δὲ τῷ τοιούτῳ οὐκ ἂν ἐδυνήθη . ( ὡσαύτως δὲ καὶ ἐντραφῆναι . ) τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ γῆς νομιστέον * *
Lemmas: δῆλος οὖν ὡς καί * * ( 〈 καί ἐν ὁ . . περι φύσις 〉 φθαρτός φημί ὁ κόσμος , μεταβάλλω ὁ Μέρα . καί ἐν ἄλλος , ὁ γῆ ὁ ἀήρ ἐποχέομαι . ) ἔτι δέ ὁ κόσμος οὔτε ἐκ ἀνάγκη δέω νομίζω εἷς σχηματισμός ἔχω , ἀλλά * * ( καί διάφορος αὐτός ἐν ὁ ιβʹ περι φύσις φημί · ὅς μέν γάρ σφαιροειδής , καί ᾠοειδής ἄλλος , καί ἀλλοιοσχήμων ἕτερος · οὐ μέντοι πᾶς σχῆμα ἔχω . οὐδέ ζῷον ἔρχομαι ἀποκρίνω ἀπό ὁ ἤπειρος . ) * * οὐδέ γάρ ἄν ἀποδείκνυμι οὐδείς , ὡς 〈 ἐν 〉 μέν ὁ τοιοῦτος καί οὐ ἄναξ ἐμπεριλαμβάνω ὁ τοιοῦτος σπέρμα , ἐκ ὅς ζῷον τε καί φυτόν καί ὁ λοιπός πᾶς 〈 ὁ 〉 θεωρέω συνίστημι , ἐν δέ ὁ τοιοῦτος οὐ ἄν δύναμαι . ( ὡσαύτως δέ καί ἐντρέφω . ) ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί γῆ νομίζω * *
epicurus.epistula-ad-herodotum 75
Ἀλλὰ μὴν ὑποληπτέον καὶ τὴν φύσιν πολλὰ καὶ παντοῖα ὑπὸ αὐτῶν τῶν πραγμάτων διδαχθῆναί τε καὶ ἀναγκασθῆναι , τὸν δὲ λογισμὸν τὰ ὑπὸ ταύτης παρεγγυηθέντα ὕστερον ἐπακριβοῦν καὶ προσεξευρίσκειν ἐν μέν τισι θᾶττον , ἐν δέ τισι βραδύτερον καὶ ἐν μέν τισι περιόδοις καὶ χρόνοις [ ἀπὸ τῶν ἀπὸ τοῦ ἀπείρου ] 〈 κατὰ μείζους ἐπιδόσεις 〉 , ἐν δέ τισι κατ’ ἐλάττους . Ὅθεν καὶ τὰ ὀνόματα ἐξ ἀρχῆς μὴ θέσει γενέσθαι , ἀλλ’ αὐτὰς τὰς φύσεις τῶν ἀνθρώπων καθ’ ἕκαστα ἔθνη ἴδια πασχούσας πάθη καὶ ἴδια λαμβανούσας φαντάσματα ἰδίως τὸν ἀέρα ἐκπέμπειν στελλόμενον ὑφ’ ἑκάστων τῶν παθῶν καὶ τῶν φαντασμάτων , ὡς ἄν ποτε καὶ ἡ παρὰ τοὺς τόπους τῶν ἐθνῶν διαφορὰ ᾖ ·
Lemmas: ἀλλά μήν ὑπολαμβάνω καί ὁ φύσις πολύς καί παντοῖος ὑπό αὐτός ὁ πρᾶγμα διδάσκω τε καί ἀναγκάζω , ὁ δέ λογισμός ὁ ὑπό οὗτος παρεγγυάω ὕστερον ἐπακριβόω καί προσεξευρίσκω ἐν μέν τις ταχύς , ἐν δέ τις βραδύς καί ἐν μέν τις περίοδος καί χρόνος [ ἀπό ὁ ἀπό ὁ ἤπειρος ] 〈 κατά μέγας ἐπίδοσις 〉 , ἐν δέ τις κατά μικρός . ὅθεν καί ὁ ὄνομα ἐκ ἀρχή μή θέσις γίγνομαι , ἀλλά αὐτός ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος κατά ἕκαστος ἔθνος ἴδιος πάσχω πάθος καί ἴδιος λαμβάνω φάντασμα ἴδιος ὁ αέρας ἐκπέμπω στέλλω ὑπό ἕκαστος ὁ πάθος καί ὁ φάντασμα , ὡς ἄν ποτέ καί ὁ παρά ὁ τόπος ὁ ἔθνος διαφορά εἰμί ·
epicurus.epistula-ad-herodotum 76
ὕστερον δὲ κοινῶς καθ’ ἕκαστα ἔθνη τὰ ἴδια τεθῆναι πρὸς τὸ τὰς δηλώσεις ἧττον ἀμφιβόλους γενέσθαι ἀλλήλοις καὶ συντομωτέρως δηλουμένας · τινὰ δὲ καὶ οὐ συνορώμενα πράγματα εἰσφέροντας τοὺς συνειδότας παρεγγυῆσαί τινας φθόγγους τοὺς ἀναγκασθέντας ἀναφωνῆσαι , τοὺς δὲ τῷ λογισμῷ ἑλομένους κατὰ τὴν πλείστην αἰτίαν οὕτως ἑρμηνεῦσαι . Καὶ μὴν ἐν τοῖς μετεώροις φορὰν καὶ τροπὴν καὶ ἔκλειψιν καὶ ἀνατολὴν καὶ δύσιν καὶ τὰ σύστοιχα τούτοις μήτε λειτουργοῦντός τινος νομίζειν δεῖ γίνεσθαι καὶ διατάττοντος ἢ διατάξοντος καὶ ἅμα τὴν πᾶσαν μακαριότητα ἔχοντος μετὰ ἀφθαρσίας
Lemmas: ὕστερον δέ κοινός κατά ἕκαστος ἔθνος ὁ ἴδιος τίθημι πρός ὁ ὁ δήλωσις κακός ἀμφίβολος γίγνομαι ἀλλήλων καί σύντομος δηλέομαι · τις δέ καί οὐ συνοράω πρᾶγμα εἰσφέρω ὁ σύνοιδα παρεγγυάω τις φθόγγος ὁ ἀναγκάζω ἀναφωνέω , ὁ δέ ὁ λογισμός αἱρέω κατά ὁ πλεῖστος αἰτία οὕτως ἑρμηνεύω . καί μήν ἐν ὁ μετέωρος φορά καί τροπή καί ἔκλειψις καί ἀνατολή καί δύσις καί ὁ σύστοιχος οὗτος μήτε λειτουργέω τις νομίζω δέω γίγνομαι καί διατάσσω ἢ διατάσσω καί ἅμα ὁ πᾶς μακαριότης ἔχω μετά ἀφθαρσία
epicurus.epistula-ad-herodotum 77
— οὐ γὰρ συμφωνοῦσι πραγματεῖαι καὶ φροντίδες καὶ ὀργαὶ καὶ χάριτες μακαριότητι , ἀλλ’ ἐν ἀσθενεία καὶ φόβῳ καὶ προσδεήσει τῶν πλησίον ταῦτα γίνεται — , μήτε αὖ πῦρ ἅμα ὄντα συνεστραμμένον τὴν μακαριότητα κεκτημένα κατὰ βούλησιν τὰς κινήσεις ταύτας λαμβάνειν · ἀλλὰ πᾶν τὸ σέμνωμα τηρεῖν κατὰ πάντα ὀνόματα φερόμενα ἐπὶ τὰς τοιαύτας ἐννοίας , ἐὰν μηδὲν ὑπεναντίον ἐξ αὐτῶν τῷ σεμνώματι δόξῃ · εἰ δὲ μὴ , τὸν μέγιστον τάραχον ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτὴ ἡ ὑπεναντιότης παρασκευάσει . ὅθεν δὴ κατὰ τὰς ἐξ ἀρχῆς ἐναπολήψεις τῶν συστροφῶν τούτων ἐν τῇ τοῦ κόσμου γενέσει δεῖ δοξάζειν καὶ τὴν ἀνάγκην ταύτην καὶ περίοδον συντελεῖσθαι .
Lemmas: — οὐ γάρ συμφωνέω πραγματεία καί φροντίς καί ὀργή καί χάρις μακαριότης , ἀλλά ἐν ἀσθένεια καί φόβος καί προσδέησις ὁ πλησίος οὗτος γίγνομαι — , μήτε αὖ πῦρ ἅμα εἰμί συστρέφω ὁ μακαριότης κτάομαι κατά βούλησις ὁ κίνησις αὐτός λαμβάνω · ἀλλά πᾶς ὁ σέμνωμα τηρέω κατά πᾶς ὄνομα φέρω ἐπί ὁ τοιοῦτος ἔννοια , ἐάν μηδείς ὑπεναντίος ἐκ αὐτός ὁ σέμνωμα δοκέω · εἰμί δέ μή , ὁ μέγας τάραχος ἐν ὁ ψυχή αὐτός ὁ ὑπεναντιότης παρασκευάζω . ὅθεν δή κατά ὁ ἐκ ἀρχή ἐναπόληψις ὁ συστροφή οὗτος ἐν ὁ ὁ κόσμος γένεσις δέω δοξάζω καί ὁ ἀνάγκη Ταύτη καί περίοδος συντελέω .