epicharmus-et-pseudepicharmea.fragmenta-2 2
〈 αἰ 〉 πὸτ ἀριθμόν τις περισσόν , αἰ δὲ λῆις , πὸτ ἄρτιον , ποτθέμειν λῆι ψᾶφον ἢ καὶ τᾶν ὑπαρχουσᾶν λαβεῖν , ἧ δοκεῖ κά τοί γ’ 〈 ἔθ’ 〉 ωὑτὸς εἶμεν ; οὐκ ἐμίν γά κα . — οὐδὲ μὰν οὐδ’ αἰ ποτὶ μέτρον παχυαῖον ποτθέμειν λῆι τις ἕτερον μᾶκος ἢ τοῦ πρόσθ’ ἐόντος ἀποταμεῖν , ἔτι χ’ ὑπάρχοι κῆνο τὸ μέτρον ; — οὐ γάρ . — ὧδε νῦν ὅρη καὶ τὸς ἀνθρώπως · ὁ μὲν γὰρ αὔξεθ’ , ὁ δὲ γα μὰν φθίνει , ἐν μεταλλαγᾶι δὲ πάντες ἐντὶ πάντα τὸν χρόνον . ὃ δὲ μεταλλάσσει κατὰ φύσιν κοὔποκ’ ἐν ταὐτῶι μένει , ἕτερον εἴη κα τόδ’ ἤδη τοῦ παρεξεστακότος , καὶ τὺ δὴ κἀγὼ χθὲς ἄλλοι καί νυν ἄλλοι τελέθομες , καὖθις ἄλλοι κοὔποχ’ ωὑτοὶ καττὸν 〈 αὐτὸν αὖ 〉 λόγον.’ [ ὁ τοίνυν περὶ αὐξήσεως λόγος ἐστὶ μὲν ἀρχαῖος · ἠρώτηται γάρ , ὥς φησι Χρύσιππος , ὑπ’ Ἐπιχάρμου . ταῦτά γε τοῖς Ἐπηαρμείοις ἔοικεν , ἐξ ὥν ὁ αὐξόμενος ἀνέφυ τοῖς σοφισταῖς λόγος · ὁ γὰρ λαβὼν πάλαι τὸ χρέος νῦν οὐκ ὀφείλει γεγονὼς ἕτερος · ὁ δὲ κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον ἐχθὲς ἄκλητος ἥκει τήμερον · ἄλλος γάρ ἐστι . καὶ ἑκωμώιδησεν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ἀπαιτουμένου συμβολὰς καὶ ἀρνουμένου τοῦ αὐτοῦ εἶναι διὰ τὸ τὰ μὲν προσγεγενῆσθαι τὰ δὲ ἀπεληλυθέναι , ἐπεὶ δὲ ὁ ἀπαιτῶν ἐτύπτησεν αὐτὴν καὶ ἐνεκαλεῖτο , πάλιν κακείνου φάσκοντος ἕτερον μὲν εἶναι τὸν τετυπτηκότα , ἓτερον δὲ τὸν ἐγκαλούμενον ] . ἔτι φησὶν ὁ Ἄλκιμος καὶ ταυπί · ῾φασὶν οἱ σοφοὶ τὴν ψυχὴν τὰ μὲν διὰ τοῦ σώματος αἰσθάνεσθαι , οἷον ἀκούουσαν , βλέπουσαν · τὰ δ’ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν ἐνθυμεἶσθαι , μηδὲν τῶι σώματι χρωμένην . διὸ καὶ τῶν ὄντων τὰ μὲν αἰσθητὰ εἶναι , τὰ δὲ νοητά . ὦν ἕνεκα καὶ Πλάτων ἔλεγεν ὅτι δεῖ τοὺς συνιδεῖν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχὰς ἐπιθυμοῦντας πρῶτον μὲν αὐτὰς καθ’ αὑτὰς διελέσθαι τὰς ἰδέας , οἶον ὁμοιότητα καὶ μονάδα καὶ πλῆθος καὶ μέγεθος καὶ στάσιν καὶ νησιν’ δεύ – τερον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ δίκαιον καὶ τὰ τοιαῦτα ὑποθέσθαι . τρίτον τῶν ἰδεῶν συνιδεῖν ὅσαι πρὸς ἀλλήλας εἰσὶν , οἷον ἐπιστήμην ἢ μέγεθος ἤ δεσποτείαν , ἐνθυμουμένους ὅτι τὰ παρ’ ἡμῖν διὰ τὸ μετέχειν ἐκείνων ὁμώνυμα ἐκείναις ὑπάρχει · λέγω δὲ οἷον δίκαια μὲν ὅσα τοῦ δικαίου , καλὰ δὲ ὅσα τοῦ καλοῦ . ἔστι δὲ τῶν εἰδῶν ἕν ἕκαστον ἀίδιόν τε καὶ νόημα καὶ πρὸς τούτοις ἀπαθές · διὸ καὶ φησιν ἐν τῆι φύσει τὰς ἰδέας ἑστάναι καθάπερ παραδεῖγματα , τὰ δ’ ἄλλα ταύταις ἐοικέναι τούτων ὁμοιώματα καθεστῶτα . ὁ τοίνυν Έ . περί τε τοῦ ἀγαθοῦ καὶ περὶ τῶν ἰδεῶν οὕτω λέγει ·
Lemmas: 〈 ὁ 〉 πρός ἀριθμός τις περισσός , ὁ δέ λάω , πότ ἄρτιος , ποτθέμειν ληΐς ψῆφος ἢ καί ὁ ὑπάρχω λαμβάνω , ἧ δοκέω ἀλκή τοι γε 〈 ἔτι 〉 αὑτός εἰμί ; οὐ ἐγώ γῆ ἄν . — οὐδέ μήν οὐδέ ὁ πρός μέτρον πηχυαῖος ποτθέμειν ληΐς τις ἕτερος μῆκος ἢ ὁ πρόσθεν εἰμί ἀποτέμνω , ἔτι καί ὑπάρχω κῆνος ὁ μέτρον ; — οὐ γάρ . — ὧδε νῦν ὁράω καί τός ἄνθρωπος · ὁ μέν γάρ αὐξάνω , ὁ δέ γῆ μήν φθίω , ἐν μεταλλαγή δέ πᾶς εἰμί πᾶς ὁ χρόνος . ὁ δέ μεταλλάσσω κατά φύσις κοὔποκ’ ἐν ταυτός μένω , ἕτερος εἰμί ἄν ὅδε ἤδη ὁ παρεξίστημι , καί σύ δή ἐγώ χθές ἄλλος καί νυν ἄλλος τελέθω , αὖθις ἄλλος κοὔποχ’ αὐτός κάττος 〈 αὐτός αὖ 〉 λόγος [ ὁ τοίνυν περί αὔξησις λόγος εἰμί μέν ἀρχαῖος · ἐρωτάω γάρ , ὅς φημί Χρύσιππος , ὑπό Ἐπίχαρμος . οὗτος γε ὁ Ἐπηαρμείοις ἔοικα , ἐκ ὅς ὁ αὐξάνω ἀναφύω ὁ σοφιστής λόγος · ὁ γάρ λαμβάνω πάλαι ὁ χρέος νῦν οὐ ὀφείλω γίγνομαι ἕτερος · ὁ δέ καλέω ἐπί δεῖπνον ἐχθές ἄκλητος ἥκω σήμερον · ἄλλος γάρ εἰμί . καί εκωμωιδηω αὐτός ἐπί ὁ ἀπαιτέω συμβολή καί ἀρνέομαι ὁ αὐτός ἔρχομαι διά ὁ ὁ μέν προσγίγνομαι ὁ δέ ἀπέρχομαι , ἐπεί δέ ὁ ἀπαιτέω τύπτω αὐτός καί ἐγκαλέω , πάλιν κᾄκεινος φάσκω ἕτερος μέν ἔρχομαι ὁ τυπέω , ἕτερος δέ ὁ ἐγκαλέω ] . ἔτι φημί ὁ Ἄλκιμος καί ταυπί · φημί ὁ σοφός ὁ ψυχή ὁ μέν διά ὁ σῶμα αἰσθάνομαι , οἷος ἀκούω , βλέπω · ὁ δέ αὐτός κατά αὐτός ἐνθυμέομαι , μηδείς ὁ σῶμα χράω . διό καί ὁ εἰμί ὁ μέν αἰσθητός ἔρχομαι , ὁ δέ νοητός . ὅς ἕνεκα καί Πλάτων λέγω ὅτι δέω ὁ συνοράω ὁ ὁ πᾶς ἀρχή ἐπιθυμέω πρῶτος μέν αὐτός κατά αὐτός διαιρέω ὁ ἰδέα , οἶος ὁμοιότης καί μόνος καί πλῆθος καί μέγεθος καί στάσις καί νῆσις δήω – τέρος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ καλός καί ἀγαθός καί δίκαιος καί ὁ τοιοῦτος ὑποτίθημι . τρίτος ὁ ἰδέα συνοράω ὅσος πρός ἀλλήλων εἰμί , οἷος ἐπιστήμη ἢ μέγεθος ἤ δεσποτεία , ἐνθυμέομαι ὅτι ὁ παρά ἐγώ διά ὁ μετέχω ἐκεῖνος ὁμώνυμος ἐκεῖνος ὑπάρχω · λέγω δέ οἷος δίκαιος μέν ὅσος ὁ δίκαιος , καλός δέ ὅσος ὁ καλός . εἰμί δέ ὁ εἶδος εἷς ἕκαστος ἀίδιος τε καί νόημα καί πρός οὗτος ἀπαθής · διό καί φημί ἐν ὁ φύσις ὁ ἰδέα ἵστημι καθά παράδειγμα , ὁ δέ ἄλλος αὐτός ἔοικα οὗτος ὁμοίωμα καθίστημι . ὁ τοίνυν Έ . περί τε ὁ ἀγαθός καί περί ὁ ἰδέα οὕτως λέγω ·