empedocles.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0173.1
Ἀριστοτέλης [ fr . 71 , vgl . § 74 ] γὰρ αὐτὸν , ὅτι τε Ἡρακλείδης , ἐξήκοντα ἐτῶν φησι τετελευτηκέναι . ὁ δὲ μίαν καὶ ἑβδομηκοστὴν Ὀλυμπιάδα νενικηκὼς κέλητι τοῦτον πάππος ἦν ὁμώνυμος , ὡς ἄμα καὶ τὸν χρόνον ὑπὸ τοῦ Ἀπολλοδώρου σημαίνεσθαι . Σάτυρος δὲ ἐν τοῖς Βίοις [ FHG III 162 fr . 11 ] φησὶν ὅτι Ἐμπεδοκλῆς υἱὸς μὲν ἦν Ἐξαινέτου , κατέλιπε δὲ καὶ αὐτὸς υἱὸν Ἐξαινέτον · ἐπὶ τε τῆς αὐτῆς Ὀλυμπιάδος τὸν μὲν ἵπποι κέλητι νενικηκέναι , τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ κάλπῃ ἢ , ὡς Ἡρακλείδης ἐν τῇ Ἐπιτομῇ [ FHG III 169 fr . 6 ] , δρόμῳ . ἐγὼ δὲ εὕρον ἐν τοῖς ὑπομνήμασι Φαβωρίνου ὅτι καὶ βουὴν ἐδύσε τοῖς Θεωροῖς ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐκ μέλιτος καὶ ἀλφίτων , καὶ ἀδελφὸν ἔσχε Καλλικρατίδην . Τηλαύγης δ’ ὁ Πυθαγόρου παῖς ἐν τῇ πρὸς Φιλόλαον ἐπιστολῇ φησι τὸν Ἐμπεδοκλέα Ἀρχινόμου εἶναι υἱόν . ὅτι δ’ ἦν Ἀκραγαντῖνος ἐκ Σικελίας , αὐτὸς ἐναρχόμενος τῶν Καθαμῶν φησιν · ὧ — πόλεος [ fr . 112 ] . καὶ τὰ μὲν περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ τάδε . ἀκούσαι δ’ αὐτὸν Πυθαγόρου Τίμαιος διὰ τῆς ἐνάτης [ FHG I 211 fr . 81 ] ἱστορεῖ , λέγων ὅτι καταγνωσθεῖς ἐπὶ λογοκλοπαῖ τότε ( καθὰ καὶ Πλάτων ) τῶν λόγων ἐκωλύθη μετέχειν . μεμνῆσθαι δὲ καὶ αὐτὸν Πυθαγόρου λέγοντα · ‘ἦν — πλοῦτον’ [ fr . 129 ] . οἱ δὲ τοῦτο εἰς Παρμενίδην αὐτὸν λέγειν ἀναφέρουσι . φησὶ δὲ Νεάνθης [ FHG III 6 fr . 20 ] ὅτι μέχρι Φιλόλαον καὶ Ἐμπεδοκλέους ἐκοινώνουν οἱ Πυθαγόρικοι τῶν λόγων . ἐπεὶ δ’ αὐτὸς διὰ τῆς ποιήσεως ἐδημοσίωσεν αὐτά , νόμῳν ἐδεντο μηδενὶ μεταδῶσιν ἐποποιεῖν ( τὸ δ’ αὐτὸ καὶ Πλάτωνα παθεῖν φησι · καὶ γὰρ τοῦτον κωλυθῆναι ) . τῶν μέντοι γε αὐτῶν ἤκουσεν ὁ Ἐμπεδοκλῆς , οὐκ εἴπε · τὴν γὰρ περιφερομένην ὡς Τηλαύγους ἐπιστολὴν ὅτι τε μετέσχεν Ἰππάσου καὶ Βροτίνου , μὴ εἶναι ἀξιόπιστον . ὁ δὲ Θεόφραστος Παρμενίδου φησὶ ζηλωτὴν αὐτὸν γενέσθαι καὶ μιμητὴν ἐν τοῖς ποίημασι · καὶ γὰρ ἐκεῖνον ἐν ἔπεσι τὸν περὶ φύσεως ἐξενεγκεῖν λόγον . Ἐμίππος [ FHG III 42 fr . 27 ] δὲ οὐ Παρμενίδου , Ξενοφάνους δὲ γεγενῆναι ζηλωτήν , ὅτι καὶ συνδιατρίψαι καὶ μιμήσασθαι τὴν ἐποποιίαν · ὕστερον δὲ τοῖς Πυθαγορικοῖς ἐντυχεῖν . Ἀλκιδάμας δ’ ἐν τῷ Φυσικῶ [ OA II 156b 6 Sauppe ] φησι κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους Ζήρωνα καὶ Ἐμπεδοκλέα ἀκούσαι Παρμενίδου , εἴθ’ ὕστερον ἀποχωρήσαι , καὶ τὸν μὲν Ζήρωνα κατ’ ἰδίαν φιλοσοφῆσαι , τὸν δὲ Ἀναξαγόρου διακοῦσαι καὶ Πυθαγόρου · καὶ τοῦ μὲν τὴν σεμνότητα ζηλῶσαι τοῦ τε βίου καὶ τοῦ σχήματος , τοῦ δὲ τὴν φυσιολογίαν . Ἀριστοτέλης δὲ ἐν τῷ Σοφιστῇ [ fr . 65 ] φησι πρῶτον Ἐμπεδοκλέα ῥητορικὴν εὑρεῖν , Ζήρωνα δὲ διαλεκτικήν . ἐν δὲ τῷ Περὶ ποιητῶν [ fr . 70 ] φησιν
Lemmas: Ἀριστοτέλης [ fr . 71 , vgl . § 74 ] γάρ αὐτός , ὅτι τε Ἡρακλείδης , ἐξήκω ἔτος φημί τελευτάω . ὁ δέ εἷς καί ἑβδομηκοστός Ὀλυμπιάς νικάω κέλης οὗτος πάππος εἰμί ὁμώνυμος , ὡς ἄμη καί ὁ χρόνος ὑπό ὁ Ἀπολλόδωρος σημαίνω . Σάτυρος δέ ἐν ὁ Βίος [ FHG III 162 fr . 11 ] φημί ὅτι Ἐμπεδοκλῆς υἱός μέν εἰμί Ἐξαίνετος , καταλείπω δέ καί αὐτός υἱός ξαίνω · ἐπί τε ὁ αὐτός Ὀλυμπιάς ὁ μέν ἵππος κέλης νικάω , ὁ δέ υἱός αὐτός Κάλπη ἢ , ὡς Ἡρακλείδης ἐν ὁ ἐπιτομή [ FHG III 169 fr . 6 ] , δρόμος . ἐγώ δέ εὑρίσκω ἐν ὁ ὑπόμνημα Φαβωρῖνος ὅτι καί βουνή δύο ὁ θεωρός ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐκ μέλι καί ἄλφιτον , καί ἀδελφός ἔχω Καλλικρατίδας . Τηλαύγης δέ ὁ Πυθαγόρας παῖς ἐν ὁ πρός Φιλόλαος ἐπιστολή φημί ὁ Ἐμπεδοκλῆς Ἀρχίνομος εἰμί υἱός . ὅτι δέ εἰμί Ἀκραγαντῖνος ἐκ Σικελία , αὐτός ἐνάρχομαι ὁ καταμάω φημί · ἵημι — πόλις [ fr . 112 ] . καί ὁ μέν περί ὁ γένος αὐτός ὅδε . ἀκούω δέ αὐτός Πυθαγόρας Τίμαιος διά ὁ ἔνατος [ FHG I 211 fr . 81 ] ἱστορέω , λέγω ὅτι καταγιγνώσκω ἐπί λογοκλοπή τότε ( καθά καί Πλάτων ) ὁ λόγος κωλύω μετέχω . μιμνήσκω δέ καί αὐτός Πυθαγόρας λέγω · ἦ — πλοῦτος [ fr . 129 ] . ὁ δέ οὗτος εἰς Παρμενίδης αὐτός λέγω ἀναφέρω . φημί δέ Νεάνθης [ FHG III 6 fr . 20 ] ὅτι μέχρι Φιλόλαος καί Ἐμπεδοκλῆς κοινωνέω ὁ Πυθαγορικός ὁ λόγος . ἐπεί δέ αὐτός διά ὁ ποίησις δημοσιόω αὐτός , νόμος δένω μηδείς μεταδίδωμι ἐποποιέω ( ὁ δέ αὐτός καί Πλάτων πάσχω φημί · καί γάρ οὗτος κωλύω ) . ὁ μέντοι γε αὐτός ἀκούω ὁ Ἐμπεδοκλῆς , οὐ εἶπον · ὁ γάρ περιφέρω ὡς Τηλαύγης ἐπιστολή ὅτι τε μετέχω Ἵππασος καί Βροτίνος , μή εἰμί ἀξιόπιστος . ὁ δέ Θεόφραστος Παρμενίδης φημί ζηλωτός αὐτός γίγνομαι καί μιμητής ἐν ὁ ποίημα · καί γάρ ἐκεῖνος ἐν ἔπος ὁ περί φύσις ἐκφέρω λόγος . Ἐμίππος [ FHG III 42 fr . 27 ] δέ οὖον Παρμενίδης , Ξενοφάνης δέ γίγνομαι ζηλωτής , ὅτι καί συνδιατρίβω καί μιμέομαι ὁ ἐποποιία · ὕστερος δέ ὁ Πυθαγορικός ἐντυγχάνω . Ἀλκιδάμας δέ ἐν ὁ φυσικός [ OA II 156b 6 Sauppe ] φημί κατά ὁ αὐτός χρόνος Ζήρωνα καί Ἐμπεδοκλῆς ἀκούω Παρμενίδης , ἔτι ὕστερος ἀποχωρέω , καί ὁ μέν Ζήρωνα κατά ἴδιος φιλοσοφέω , ὁ δέ Ἀναξαγόρας διακούω καί Πυθαγόρας · καί ὁ μέν ὁ σεμνότης ζηλόω ὁ τε βίος καί ὁ σχῆμα , ὁ δέ ὁ φυσιολογία . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ σοφιστής [ fr . 65 ] φημί πρῶτος Ἐμπεδοκλῆς ῥητορική εὑρίσκω , Ζήρωνα δέ διαλεκτική . ἐν δέ ὁ περι ποιητής [ fr . 70 ] φημί