empedocles.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0233.1
115 [ 1—7 . 13 . 14 . 19—11 K . , 369—382 St . ] 13 . 14 . 4—12 . 1 . 2 HIPPOL . Ref . VII 29 p . 249 καὶ τοῦτοἰ ἐστιν ὁ λέγει περὶ τῆς ἑαυτοῦ γεννήσεως ὁ Ἐ . τῶν — ἀλήτης᾽ ( 13 ) , τούτεστι θεὸν καλῶν τὸ ἓν καὶ τὴν ἐκεῖνον ἐνότητα ἐν ᾧ ἤν πρὶν ὑπὸ τοῦ Νείχους ἀποσπασθῆναι καὶ γενέσθαι ἐν τοῖς πολλοῖς τούτοις τοῖς κατὰ τὴν τοῦ Νείχους διακόσμησιν · Νείχει , γὰρ φησι , <μαινομένωι πίσυνος᾽ ) , μαινόμενον καὶ τετραγμένον καὶ ἀστατον τὸν δημιουργὸν τοῦδε τοῦ κόσμου ὁ Ἐ . ἀποκαλῶν . αὕτη γὰρ ἐστὶν ἡ καταδίκη καὶ ἀνάγκη τῶν ψυχῶν , ὧν ἀποσπᾷ τὸ Νεῖκος ἀπὸ τοῦ ἑνὸς καὶ δημιουργεῖ καὶ ἐργάζεται λέγων τοιούτον τινα τρόπον · ᾿ὃς καὶ ἐπίορχον — βίοιο᾽ ( 4 . 5 ) , δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακροαῖωνας , ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας · ᾿τρίς — ἀλάλησθαι᾽ ( 6 ) , μάκαρας καλῶν τοὺς συνημμένους ὑπὸ τῆς Φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἐνότητα τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ . τούτους οὖν φησὶν ἀλάλησθαι καὶ ᾿φυομένους — χελεύθους᾽ ( 7 . 8 ) , ἀργαλέας — χελεύθους . ἀργαλέας χελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις . τοῦτ᾽ ἐστὶν ὁ λέγει ᾿ἀργαλέας — χελεύθους ( 8 ) . μεταλλάσσουσι γὰρ αἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος , ὑπὸ τοῦ Νείχους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι , καὶ οὐκ ἔωμεναι μένειν εἰς τὸ ἓν . ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ Νείχους τὰς ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος · αὐθ᾽ ἑρίον γε , φησὶ , μένος — πάντες ( 9—12 ) . αὕτη ἐστὶν ἡ κόλασις ἣν κολάζει ὁ δημιουργὸς καθάπερ χαλκεὺς τις μετακοσμῶν σίδηρον καὶ ἐκ πυρὸς εἰς ὕδωρ μεταβάπτων · πῦρ γὰρ ἐστὶν ὁ αὐθῆρ , ὅθεν εἰς πῶντον μεταβάλλει τὰς ψυχὰς ὁ δημιουργός , χθῶν δὲ ἡ γῆ , ὅθεν φησὶν ᾿ἐξ ὕδατος εἰς γῆν , ἐκ γῆς δὲ εἰς τὸν ἄερα , τούτεστιν ὁ λέγει ᾿γαῖα δ᾽ ἐς ἀνῆγας ἡλίον — πάντες᾽ ( 10—12 ) . μισουμένας οὖν τὰς ψυχὰς .. συνάγει ἡ Φιλία ἀγαθὴ τις οὖσα καὶ κατοικειροῦσα τὸν στεναγμὸν αὐτῶν καὶ τὴν ἀτακτον καὶ πονηρὰν τοῦ Νείχους τοῦ μαινομένου κατασκευὴν ... διὰ τὴν τοιαύτην οὖν τοῦ ὀλεθρίου Νείχους διακόσμησιν τοῦδε τοῦ μεμερισμένου κόσμου πάντων ἐμψύχων ὁ Ἐμπεδοκλῆς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἀπέχεσθαι παρακαλεῖ · εἶναι γὰρ φησι τὰ σώματα τῶν ζῴων τὰ ἐσθιόμενα ψυχῶν κεκολασμένων οἰκητήρια . καὶ ἐγκρατεῖς εἶναι τοὺς τῶν τοιούτων λόγων ἀκροωμένους τῆς πρὸς γυναῖκα ὁμιλίας διδάσκει , ἵνα μὴ συνεργάζωνται καὶ συνεπιλαμβάνωνται τῶν ἔργων , ὧν δημιουργεῖ τὸ Νεῖκος τὸ τῆς Φιλίας ἔργον λῶν ἀεὶ καὶ διασπῶν · τοῦτον εἶναι φησὶν ὁ Ἐμπεδοκλῆς νόμον μέγιστον τῆς τοῦ παντὸς διοικήσεως λέγων ὡδέ πως · ᾿ἔστιν — ὁχοοις᾽ ( 1 . 2 ) , ἀνάγκην καλῶν τὴν ἐξ ἑνὸς εἰς πολλὰ κατὰ τὸ Νεῖκος καὶ ἐκ πολλῶν εἰς ἓν κατὰ τὴν Φιλίαν μεταβολήν . θεοὺς δέ , ὡς ἔφη , τέσσαρας μὲν θνητούς , πῦρ ὕδωρ γῆν ἄερα , δύο δὲ ἀθανάτους , ἀγεννήτους , πολεμίους ἑαυτοῖς διὰ παντός , τὸ Νεῖκος καὶ τὴν Φιλίαν . 1 . 3 . 5 . 6 . 13 PLUT . de exil . 17 p . 607C ὁ δ᾽ Ἐ . ἐν ἀρχῇ τῆς φιλοσοφίας προαναφώνησας ᾿ἔστιν — ἀλήτης᾽ οὐχ ᾿ ἑαυτόν , ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ πάντας ἀποδείκνυσι μετανᾶσθαι ἐνταῦθα καὶ ξένους καὶ φονᾶδας ἥμας ὄντας . . . φεύγει [ sc . ἡ ψυχή ] καὶ πλανᾶται θείοις ἐλαννομένη δόγμασι καὶ νόμοις . 13 . 14 PLOTIN . Enn . IV 8 , 1 [ daraus Aeneas Gaz . Theophr . p . 5 und 7 ed . Paris 1896 ] Ἐ . τε εἰπὼν ἀμαρτανούσας νόμον εἶναι ταῖς ψυχαῖς πεσεῖν ἐνταῦθα καὶ αὐτὸς ᾿φυγὰς θεοθὲν᾽ γενόμενος ἥκειν πίσυνος μαινομένωι Νείχει τοσοῦτον παρεγύμνου ὅσον καὶ Πυθαγόρας οἴμαι καὶ οἱ ἀπ᾽ ἐκείνου ἡνίττοντο περὶ τε τούτων περὶ τε πολλῶν ἄλλων . PLATONS Imitation A 99 S . 181 , 41
Lemmas: 115 [ 1—7 . 13 . 14 . 19—11 K . , 369—382 St . ] 13 . 14 . 4—12 . 1 . 2 HIPPOL . Ref . VII 29 p . 249 καί τουτῶ εἰμί ὁ λέγω περί ὁ ἑαυτοῦ γέννησις ὁ εἰ . ὁ — ἀλήτης ( 13 ) , τουτέστι θεός καλός ὁ εἷς καί ὁ ἐκεῖνος ενότητα ἐν ὅς ἐάν πρίν ὑπό ὁ νεῖκος ἀποσπάω καί γίγνομαι ἐν ὁ πολύς οὗτος ὁ κατά ὁ ὁ νεῖκος διακόσμησις · νειχεω , γάρ φημί , <μαινομένωι πίσυνος ) , μαίνομαι καί τρώγω καί ἄστατος ὁ δημιουργός ὅδε ὁ κόσμος ὁ εἰ . ἀποκαλέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ καταδίκη καί ἀνάγκη ὁ Ψυχή , ὅς ἀποσπάω ὁ νεῖκος ἀπό ὁ εἷς καί δημιουργέω καί ἐργάζομαι λέγω τοιοῦτος τις τρόπος · ὅς καί επιορχος — βίος ( 4 . 5 ) , δαίμων ὁ ψυχή λέγω μακροαιων , ὅτι εἰμί ἀθάνατος καί μακρός ζῶ αἰών · τρίς — ἀλάομαι ( 6 ) , μάκαρ καλός ὁ συνάπτω ὑπό ὁ Φιλίας ἀπό ὁ πολύς εἰς ὁ ενότητα ὁ κόσμος ὁ νοητός . οὗτος οὖν φημί ἀλάομαι καί φύω — χελεύθους᾽ ( 7 . 8 ) , ἀργαλέος — κέλευθος . ἀργαλέος κέλευθος φημί εἰμί ὁ Ψυχή ὁ εἰς ὁ σῶμα μεταβολή καί μετακόσμησις . οὗτος εἰμί ὁ λέγω ἀργαλέος — κέλευθος ( 8 ) . μεταλλάσσω γάρ ὁ ψυχή σῶμα ἐκ σῶμα , ὑπό ὁ νεῖκος μεταβάλλω καί κολάζω , καί οὐ ὠθέω μένω εἰς ὁ εἷς . ἀλλά κολάζω ἐν πᾶς κόλασις ὑπό ὁ νεῖκος ὁ ψυχή μεταβάλλω σῶμα ἐκ σῶμα · αὐτω Ερίον γε , φημί , μένος — πᾶς ( 9—12 ) . οὗτος εἰμί ὁ κόλασις ὅς κολάζω ὁ δημιουργός καθάπερ χαλκεύς τις μετακοσμέω σίδηρος καί ἐκ πυρός εἰς ὕδωρ μεταβάπτω · πῦρ γάρ εἰμί ὁ αὐθῆρ , ὅθεν εἰς πίνω μεταβάλλω ὁ ψυχή ὁ δημιουργός , Χθών δέ ὁ γῆ , ὅθεν φημί ᾿ἐξ ὕδωρ εἰς γῆ , ἐκ γῆ δέ εἰς ὁ ἀήρ , τουτέστιν ὁ λέγω γαῖα δέ εἰς ἀνάγω ἥλιος — πάντος ( 10—12 ) . μισέω οὖν ὁ ψυχή .. συνάγω ὁ Φιλία ἀγαθός τις εἰμί καί κατοικειρω ὁ στεναγμός αὐτός καί ὁ ἄτακτος καί πονηρός ὁ νεῖκος ὁ μαίνομαι κατασκευή ... διά ὁ τοιοῦτος οὖν ὁ ὀλέθριος νεῖκος διακόσμησις ὅδε ὁ μερίζω κόσμος πᾶς ἔμψυχος ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἀπέχω παρακαλέω · εἰμί γάρ φημί ὁ σῶμα ὁ ζῷον ὁ εἰσθέω Ψυχή κολάζω οἰκητήριον . καί ἐγκρατής εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος λόγος ἀκροάζομαι ὁ πρός γυνή ὁμιλία διδάσκω , ἵνα μή συνεργάζομαι καί συνεπιλαμβάνομαι ὁ ἔργον , ὅς δημιουργέω ὁ νεῖκος ὁ ὁ Φιλίας ἔργον λάω ἀεί καί διασπάω · οὗτος εἰμί φημί ὁ Ἐμπεδοκλῆς νόμος μέγας ὁ ὁ πᾶς διοίκησις λέγω ὧδε πως · εἰμί — ὁχοοις᾽ ( 1 . 2 ) , ἀνάγκη καλός ὁ ἐκ εἷς εἰς πολύς κατά ὁ νεῖκος καί ἐκ πολύς εἰς εἷς κατά ὁ Φιλία μεταβολή . θεός δέ , ὡς φημί , τέσσαρες μέν θνητός , πῦρ ὕδωρ γῆ ἀήρ , δύο δέ ἀθάνατος , ἀγέννητος , πολέμιος ἑαυτοῦ διά πᾶς , ὁ νεῖκος καί ὁ Φιλία . 1 . 3 . 5 . 6 . 13 PLUT . de exil . 17 p . 607C ὁ δέ εἰ . ἐν ἀρχή ὁ φιλοσοφία προαναφωνέω εἰμί — ἀλήτης οὐ ᾿ ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀπό ἑαυτοῦ πᾶς ἀποδείκνυμι μετανάστης ἐνταῦθα καί ξένος καί φονώδης ἀμάω εἰμί . . . φεύγω [ sc . ὁ ψυχή ] καί πλανάω θεῖον ἐλαύνω δόγμα καί νόμος . 13 . 14 PLOTIN . Enn . IV 8 , 1 [ daraus Aeneas Gaz . Theophr . p . 5 und 7 ed . Paris 1896 ] εἰ . τε εἶπον ἁμαρτάνω νόμος εἰμί ὁ Ψυχή πίπτω ἐνταῦθα καί αὐτός φυγή θεός γίγνομαι ἥκω πίσυνος μαίνομαι νειχεω τοσοῦτος παραγυμνόω ὅσος καί Πυθαγόρας οἴμη καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος ἡνίττοντο περί τε οὗτος περί τε πολύς ἄλλος . PLATONS Imitation A 99 S . 181 , 41