empedocles.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0184.3
33 . — I 3 , 20 [ D . 287 ] Ἐ . Μέτωνος Ἀχραμεντίος τέτταρα μὲν λέγει στοιχεῖα , πῦρ ἀέρα ὕδωρ γῆν . δύο δὲ ἀρχὰς δυνάμεις , Φιλίαν τε καὶ Νεῖκος , ὧν ἡ μὲν ἐστιν ἑνωτική , τὸ δὲ διαρητικόν . φησὶ δὲ οὕτως · τέσσαρα — βρότειον [ fr . 6 ] . Διὰ μὲν γὰρ λέγει τὴν ζέσιν καὶ τὸν αἰθέρα , Ἥρην δὲ φερέσβιον τὸν ἀέρα , τὴν δὲ γῆν τὸν Αἰδωνέα · Νῆστιν δὲ καὶ χρόνῳ μα βρότειον οἴονεὶ τὸ σπέρμα καὶ τὸ ὕδωρ . Allegor . hom . script . ( viell . Plutarcha ) bei Stob . Ecl . I 10 , 11b p . 121 W . ( cf . Plut . Vit . Hom . 99 ) Ἐ . Διὰ μὲν λέγει τὴν ζέσιν ( καὶ ) τὸν αἰθέρα , Ἥρην δὲ φερέσβιον τὴν γῆν , ἀέρα δὲ τὸν Αἰδωνέα , ἐπειδὴ φῶς οἴκειον οὐκ ἔχει , ἀλλὰ ὑπὸ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἀστρῶν καταλάμπεται , Νῆστιν δὲ καὶ χρόνῳ μα βρότειον τὸ σπέρμα καὶ τὸ ὕδωρ . ἐκ τεσσάρων οὖν στοιχείων τὸ πᾶν , τῆς τούτων φύσεως ἐξ ἐναντίων συνεστάσης , ξηρότητός τε καὶ ὑγρότητος καὶ θερμότητος καὶ ψυχρότητος , ὑπὸ τῆς πρὸς ἀλλήλα ἀναλογίας καὶ κράσεως ἐναπεργαζομένης τὸ πᾶν καὶ μεταβολὰς μὲν μερικὰς ὑπομένουσας τοῦ δὲ παντὸς λύσιν μὴ ἐπιδεχομένης . λέγει γὰρ οὕτως ἄλλοτε — ἐχθες [ fr . 17 , 7 . 8 ] . HIPPOL . Ref . VII 29 nach fr . 6 [ aus Plutarchs Schr.üb . Emped . ? , vgl . V 20 p . 144 , 13 ] Ζεὺς ἐστι τὸ πῦρ , Ἥρη δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρονσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς , Αἰδωνεύς δὲ ὁ ἀήρ , ὅτι πάντα δι᾽ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορώμεν , Νῆστις δὲ τὸ ὕδωρ · μόνον γὰρ τοῦτο σχῆμα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις αὐτὸ καθ᾽ αὐτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα . εἰ γὰρ ἔτρεφε , φησίν , οὐκ ἂν ποτε λυμῶι κατελήφθη τὰ ζῷια , ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί . διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ ὅτι τροφῆς αἴτιον γινόμενον τρέφειν οὐκ ἐτόνεὶ τὰ τρεφόμενα .
Lemmas: 33 . — I 3 , 20 [ D . 287 ] εἰ . Μέτων Ἀχραμεντίος τέσσαρες μέν λέγω στοιχεῖον , πῦρ ἀήρ ὕδωρ γῆ . δύο δέ ἀρχή δύναμις , Φιλία τε καί νεῖκος , ὅς ὁ μέν εἰμί ενωτικός , ὁ δέ διαρητικόν . φημί δέ οὕτως · τέσσαρες — βρότειος [ fr . 6 ] . Ζεύς μέν γάρ λέγω ὁ ζέσις καί ὁ αἰθήρ , Ἥρα δέ φερέσβιος ὁ ἀήρ , ὁ δέ γῆ ὁ Ἀϊδωνεύς · νῆστις δέ καί χρόνος μή βρότειος οἱονεί ὁ σπέρμα καί ὁ ὕδωρ . Allegor . hom . script . ( viell . Plutarcha ) bei Stob . Ecl . I 10 , 11b p . 121 W . ( cf . Plut . Vit . Hom . 99 ) εἰ . Ζεύς μέν λέγω ὁ ζέσις ( καί ) ὁ αἰθήρ , Ἥρα δέ φερέσβιος ὁ γῆ , ἀήρ δέ ὁ Ἀϊδωνεύς , ἐπεί φάος οἰκέω οὐ ἔχω , ἀλλά ὑπό ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον καταλάμπω , νῆστις δέ καί χρόνος μή βρότειος ὁ σπέρμα καί ὁ ὕδωρ . ἐκ τέσσαρες οὖν στοιχεῖον ὁ πᾶς , ὁ οὗτος φύσις ἐκ ἐναντίος συνίστημι , ξηρότης τε καί ὑγρότης καί θερμότης καί ψυχρότης , ὑπό ὁ πρός ἀλλήλων ἀναλογία καί κρᾶσις ἐναπεργάζομαι ὁ πᾶς καί μεταβολή μέν μερικός ὑπομένω ὁ δέ πᾶς λύσις μή ἐπιδέχομαι . λέγω γάρ οὕτως ἄλλοτε — χθές [ fr . 17 , 7 . 8 ] . HIPPOL . Ref . VII 29 nach fr . 6 [ aus Plutarchs Schr.üb . Emped . ? , vgl . V 20 p . 144 , 13 ] Ζεύς εἰμί ὁ πῦρ , Ἥρα δέ φερέσβιος ὁ γῆ ὁ φέρω ὁ πρός ὁ βίος καρπός , Ἀϊδωνεύς δέ ὁ ἀήρ , ὅτι πᾶς διά αὐτός βλέπω μόνος αὐτός οὖον καθοράω , νῆστις δέ ὁ ὕδωρ · μόνος γάρ οὗτος σχῆμα τροφή αἴτιος γίγνομαι πᾶς ὁ τρέφω αὐτός κατά αὐτός τρέφω οὖον δύναμαι ὁ τρέφω . εἰμί γάρ τρέφω , φημί , οὐ εἄν ποτός λύω καταλαμβάνω ὁ ζῷον , ὕδωρ ἐν ὁ κόσμος πλεονάζω ἀεί . διά οὗτος νῆστις καλέω ὁ ὕδωρ ὅτι τροφή αἴτιος γίγνομαι τρέφω οὐ τονέω ὁ τρέφω .