empedocles.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0168.6
περὶ δὲ τοῦ θανάτου διάφορός ἐστιν αὐτοῦ λόγος · Ἡρακλείδης [ fr . 76 Voss ] μὲν γὰρ τὰ περὶ τῆς ἄπνου διηγησάμενος , ὡς ἐδοξάσθη Ἐμπεδοκλῆς ἀποστείλας τὴν νεκρὰν ἀνθρώπων ζῶσαν , φησὶν ὅτι θυσίαν συντελεῖ πρὸς τῷ Πεισάνακτος ἀγρῷ . συνεκέληντο δὲ τῶν φίλων τινές , ἐν οἷς καὶ Πausανίας . ( 68 ) εἶτα μετὰ τὴν εὐωχίαν οἱ μὲν ἄλλοι χωρισθέντες ἀνεπαύοντο , οἱ μὲν ὑπὸ τοῖς δένδροις ὡς ἀγροῦ παρακειμένου , οἱ δ’ ὅππῃ βούλοιντο , αὐτὸς δὲ ἔμεινεν ἐπὶ τοῦ τόπου ἐφ’ οὗπερ κατεκέκλιτο . ὡς δὲ ἡμέρας γενεθείσης ἐξανέστησαν , οὐχ ὑπέρεθε μόνος . Ζητουμένου δὲ καὶ τῶν οἰκετῶν ἀνακρινομένων καὶ φασκόντων μὴ εἰδέναι , εἰς τις ἔφη μέσων νυκτὸν φωνὴν ὑπερμεγέθους ἀκοῦσαι προσκαλουμένης Ἐμπεδοκλέα , εἶτα ἐξαναστὰς ἑωρακέναι φῶς οὐράνιον καὶ λαμπάδων φέγγος , ἄλλο δὲ μηδὲν · τῶν δὲ ἐπὶ τῷ γενομένῳ ἐκπλαγέντων , καταβὰς ὁ Πausανίας ἐπεμψέ τινας ζητήσοντας . ὕστερον δὲ ἐκύλευε πολυπραγμονεῖν , φάσκων εὐχῆς ἀξία συμβεβηκέναι καὶ θύειν αὐτῷ δεῖν καθάπερ γεγνοῦτι θεῷ . ( 69 ) Ἑρμιππος [ FHG III 42 fr . 27 ] δὲ φησὶ Πάνθειάν τινα Ἀκραγαντίνην ἀπηλισμένην ὑπὸ τῶν ἰατρῶν θεραπεύσαι αὐτὸν καὶ διὰ τοῦτο τὴν θυσίαν ἐπιτελεῖν · τοὺς δὲ κληθέντας εἶναι πρὸς τοὺς ὀρδοῦκοντα . Ἰππόβοτος [ Heracleides fr . 77 Voss ] δὲ φησιν ἐξαναστάντα αὐτὸν ὀδευκέναι ὡς ἐπὶ τὴν Αἴτνην , εἶτα παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς κρατήρας τοῦ πυρὸς ἐναλέσθαι καὶ ἀφανισθῆναι , βουλόμενον τὴν περὶ αὐτοῦ φήμην βεβαιῶσαι ὅτι γεγόνοι θεός . ὕστερον δὲ γνωσθῆναι , ἀναρριπτοθείσης αὐτοῦ μιᾶς τῶν κρηπίδων · χαλκὰς γὰρ εἴθιστο ὑποδείσθαι . πρὸς τοῦθ’ ὁ Πausανίας ἀντέλεγεν . ( 70 ) ( Διόδωρος δ’ ὁ Ἑρῆσιος περὶ Ἀναξιμάνδρου γράφων φησὶν ὅτι τοῦτον ἐξῆλυσεν , τραγικὸν ἀσκὼν τύφον καὶ σεμνὴν ἀναλαβὼν ἐσθήτα ) . τοῖς Σελινουντίοις ἐμπεσόντος λοιμοῦ διὰ τὰς ἀπὸ τοῦ παρακειμένου ποταμοῦ δυσωδίας , ὥστε καὶ αὐτοὺς ποθεῖσθαι καὶ τὰς γυναῖκας δυστοκεῖν , ἐπινοήσας τὸν Ἐμπεδοκλέα καὶ δύο τινὰς ποταμοὺς τῶν σύνεργος ἐπαγαγεῖν ἰδίαις δαπάναις · καὶ καταμίξαντα γλυκῆναι τὰ ρέματα . οὕτω δὴ λήξαντος τοῦ λοιμοῦ καὶ τῶν Σελινουντίων εὐωχουμένων ποτὲ παρὰ τῷ ποταμῷ , ἐπιφάνη τὸν Ἐμπεδοκλέα · τοὺς δ’ ἐξαναστάντας προσκυνεῖν καὶ προσεύχεσθαι καθάπερ θεῷ . ταύτην οὖν θέλοντα βεβαιῶσαι τὴν διάληψιν εἰς τὸ πῦρ ἐναλέσθαι . ( 71 ) τούτοις δ’ ἐναντιοῦται Τίμαιος [ FHG I 218 fr . 98 ] ῥητῶς λέγων ὡς ἐξεχώρησεν εἰς Πελοπόννησον καὶ τὸ σύνολον οὐκ ἐπανῆλθεν · ὅθεν αὐτοῦ καὶ τὴν τελευτὴν ἄδηλον εἶναι . πρὸς δὲ τὸν Ἡρακλείδην καὶ ἐξ ὀνόματος ποιεῖται τὴν ἀντίρρησιν ἐν τῇ ἰδ’ Συρακοσίων τε γὰρ εἶναι τὸν Πεισιά -
Lemmas: περί δέ ὁ θάνατος διάφορος εἰμί αὐτός λόγος · Ἡρακλείδης [ fr . 76 Voss ] μέν γάρ ὁ περί ὁ ἄπνοος διηγέομαι , ὡς δοξάζω Ἐμπεδοκλῆς ἀποστέλλω ὁ νεκρός ἄνθρωπος ζώννυμι , φημί ὅτι θυσία συντελής πρός ὁ Πεισάνακτος ἀγρός . συγκαλέω δέ ὁ Φίλων τις , ἐν ὅς καί Πausανίας . ( 68 ) εἶτα μετά ὁ εὐωχία ὁ μέν ἄλλος χωρίζω ἀναπαύω , ὁ μέν ὑπό ὁ δένδρον ὡς ἀγρός παράκειμαι , ὁ δέ ὅπῃ βούλομαι , αὐτός δέ μένω ἐπί ὁ τόπος ἐπί ὅσπερ κατακλίνω . ὡς δέ ἡμέρα γίγνομαι ἐξανίστημι , οὐ ὑπεῖπον μόνος . ζητέω δέ καί ὁ οἰκέτης ἀνακρίνω καί φάσκω μή οἶδα , εἰς τις φημί μέσος νύξ φωνή ὑπερμεγέθης ἀκούω προσκαλέω Ἐμπεδοκλῆς , εἶτα ἐξανίστημι ὁράω φάος οὐράνιος καί λαμπάς φέγγος , ἄλλος δέ μηδείς · ὁ δέ ἐπί ὁ γίγνομαι ἐκπλήσσω , καταβαίνω ὁ Πausανίας πέμπω τις ζητέω . ὕστερος δέ εκυλευω πολυπραγμονέω , φάσκω εὐχή ἄξιος συμβαίνω καί θύω αὐτός δήω καθάπερ γίγνομαι θεός . ( 69 ) Ἕρμιππος [ FHG III 42 fr . 27 ] δέ φημί Πάνθεια τις Ἀκραγαντῖνος ἀπηλισμένην ὑπό ὁ ἰατρός θεραπεύω αὐτός καί διά οὗτος ὁ θυσία ἐπιτελέω · ὁ δέ καλέω εἰμί πρός ὁ ορδουκοντος . ἱππόβοτος [ Heracleides fr . 77 Voss ] δέ φημί ἐξανίστημι αὐτός ὀδεύω ὡς ἐπί ὁ Αἴτνη , εἶτα παραγίγνομαι ἐπί ὁ κρατήρ ὁ πυρός ἐνάλλομαι καί ἀφανίζω , βούλομαι ὁ περί αὐτός φήμη βεβαιόω ὅτι γίγνομαι θεός . ὕστερος δέ γιγνώσκω , ἀναρρίπτω αὐτός εἷς ὁ κρηπίς · χάλκεος γάρ ἐθίζω ὑποδέω . πρός οὗτος ὁ Πausανίας ἀντιλέγω . ( 70 ) ( Διόδωρος δέ ὁ Ἑρήσιος περί Ἀναξίμανδρος γράφω φημί ὅτι οὗτος ἐξαλύω , τραγικός ἀσκέω τύφω καί σεμνός ἀναλαμβάνω ἐσθής ) . ὁ Σελινούντιος ἐμπίτνω λοιμός διά ὁ ἀπό ὁ παράκειμαι ποταμός δυσωδία , ὥστε καί αὐτός ποθέω καί ὁ γυνή δυστοκέω , ἐπινοέω ὁ Ἐμπεδοκλῆς καί δύο τις ποταμός ὁ Σύνεργος ἐπάγω ἴδιος δαπάνη · καί καταμείγνυμι γλυκαίνω ὁ Ρέματα . οὗτος δή λήγω ὁ λοιμός καί ὁ Σελινούντιος εὐωχέω ποτέ παρά ὁ ποταμός , ἐπιφανής ὁ Ἐμπεδοκλῆς · ὁ δέ ἐξανίστημι προσκυνέω καί προσεύχομαι καθάπερ θεός . οὗτος οὖν ἐθέλω βεβαιόω ὁ διάληψις εἰς ὁ πῦρ ἐνάλλομαι . ( 71 ) οὗτος δέ ἐναντιόομαι Τίμαιος [ FHG I 218 fr . 98 ] ῥητός λέγω ὡς ἐκχωρέω εἰς Πελοπόννησος καί ὁ σύνολον οὐ ἐπανέρχομαι · ὅθεν αὐτός καί ὁ τελευτή ἄδηλος εἰμί . πρός δέ ὁ Ἡρακλείδης καί ἐκ ὄνομα ποιέω ὁ ἀντίρρησις ἐν ὁ ἴδη Συρακόσιος τε γάρ εἰμί ὁ Πεισία -