empedocles.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0180.2
70 . ΔΕΤ . v 26,4 ( D . 438 ) Ἔ . πρῶτα τὰ δένδρα τῶν ζώων ἐκ γῆς ἀναφύναι φησι , πρὶν τὸν ἥλιον περιπλωθῆναι καὶ πρὶν ἡμέραν καὶ νύκτα διακριθῆναι · διὰ δὲ συμμετρίας τῆς κράσεως τὸν τοῦ ἄρρενος καὶ τοῦ θήλεος περιέχειν λόγον . αὔξεσθαι δὲ ὑπὸ τοῦ ἐν τῇ γῇ θερμοῦ διαιρόμενα . ὥστε γῆς εἶναι μέρη καθάπερ καὶ τὰ ἔμβρυα τὰ ἐν τῇ γαστρὶ τῆς μήτρας μέρη · τοὺς δὲ καρποὺς περιττώματα εἶναι τοῦ ἐν τοῖς φυτοῖς ὕδατος καὶ πυρός · καὶ τὰ μὲν ἐλλιπὲς ἔχοντα τὸ ὑγρὸν ἐξικαζομένου αὐτοῦ τῷ θέρει φυλλορροεῖν , τὰ δὲ πλεῖον , παραμένειν [ vgl . B 77 . 78 ] ὥσπερ ἐπὶ τῆς δάφνης καὶ τῆς ἐλαίας καὶ τοῦ φοίνικος · τὰς δὲ διαφορὰς τῶν χυμῶν ( παρὰ ) παραλλαγὰς τῆς ( τῆς ) πολυμερείας καὶ τῶν φυτῶν γίνεσθαι διαφόρως ἐλκόντων τὰς ἀπὸ τοῦ τρέφοντος ὁμοιουρείας ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀμπέλων · οὐ γὰρ αἱ διαφοραὶ τούτων χρηστὸν τὸν οἶνον ποιοῦσιν . ἀλλ’ αἱ τοῦ τρέφοντος ἐδάφους . THEOPHR . d . c . pl . I 12,5 ἐν γὰρ τὸ γεννῶν οὐχ ὥσπερ Ἔ . διαιρεῖ καὶ μερίζει τὴν μὲν γῆν εἰς τὰς ῥίζας , τὸν δ’ αἰθέρα εἰς τοὺς βλαστοὺς ὡς ἕκαστερον ἕκαστερου χωριζόμενον , ἀλλ’ ἐκ μιᾶς ὕλης καὶ ὑφ’ ἑνὸς αἰτίου γεννῶντος . ARIST . de anima B 4 . 415ᵇ28 Ἔ . δ’ οὐ καλῶς εἴρηκε τοῦτο προστιθεὶς τὴν αὔξησιν συμβαίνειν τοῖς φυτοῖς κάτω μὲν συριζομένοις διὰ τὴν γῆν οὕτω φέρεσθαι κατὰ φύσιν , ἄνω δὲ διὰ τὸ πῦρ ὡσαύτως . PLUT . quaest . conv . vi 22.6 p . 688A τηρεῖται δὲ [ sc . ἡ φύσις ] τοῖς μὲν φυτοῖς ἀνασθῆτως ἐκ τοῦ περιέχοντος , ὡς φησιν Ἔ . , ὕδρευομένοις τὸ πρόσφορον . [ ARIST . ] de plant . A 1 . 815ᵃ15 [ d . i . NIKOLAOS v . Damask . ed . Meyer p . 5,4 ] Anaxagoras autem et Abrucalis [ i . e . Empedocles ] desi - derio eas [ plantas ] moveri dicunt , sentire quoque et tristari delectarique asserunt . . . Abr . autem sexum in his permixtum opinatus est . ᵇ16 [ p . 6,17M . ] Anaxa - goras autem et Democritus et Abr . illas intellectum intelligentiamque habere dice - bant . 817ᵃ1 [ p . 10,7M . ] quod dixit Abr . videlicet si inventur in plantis sexus femineus et sexus masculinus sive species commixta ex his duobus scruplus . 817ᵇ35 [ p . 13.2M . ] dixitque Abr . quod plantae habent generationem , mundo tamen dimi - nuto et non perfecto in complemento suo ; et eo completo generabatur animal [ vgl . B 79 ] .
Lemmas: 70 . ΔΕ . v 26,4 ( D . 438 ) ἔ . πρῶτος ὁ δένδρον ὁ ζῷον ἐκ γῆ ἀναφύω φημί , πρίν ὁ ἥλιος περιπλέω καί πρίν ἡμέρα καί νύξ διακρίνω · διά δέ συμμετρία ὁ κρᾶσις ὁ ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς περιέχω λόγος . αὐξάνω δέ ὑπό ὁ ἐν ὁ γῆ θερμός διαίρω . ὥστε γῆ εἰμί μέρος καθάπερ καί ὁ ἔμβρυον ὁ ἐν ὁ γαστήρ ὁ μήτρα μέρος · ὁ δέ καρπός1 περίσσωμα εἰμί ὁ ἐν ὁ φυτός ὕδωρ καί πῦρ · καί ὁ μέν ἐλλιπής ἔχω ὁ ὑγρός εξικαζομενω αὐτός ὁ θέρος φυλλορροέω , ὁ δέ πλείων , παραμένω [ vgl . B 77 . 78 ] ὥσπερ ἐπί ὁ δάφνη καί ὁ ἐλαία καί ὁ Φοῖνιξ · ὁ δέ διαφορά ὁ χυμός ( παρά ) παραλλαγή ὁ ( ὁ ) πολυμέρεια καί ὁ φυτός γίγνομαι διάφορος ἕλκω ὁ ἀπό ὁ τρέφω ομοιουρειη ὥσπερ ἐπί ὁ ἄμπελος · οὖον γάρ ὁ διαφορά οὗτος χρηστός ὁ οἶνος ποιέω . ἀλλά ὁ ὁ τρέφω ἔδαφος . THEOPHR . d . c . pl . I 12,5 ἐν γάρ ὁ γεννάω οὐ ὥσπερ ἔ . διαιρέω καί μερίζω ὁ μέν γῆ εἰς ὁ ῥίζα , ὁ δέ αἰθήρ εἰς ὁ βλαστός ὡς ἑκαστέρω ἑκαστέρω χωρίζω , ἀλλά ἐκ εἷς ὕλη καί ὑπό εἷς αἴτιος γεννάω . ARIST . de anima B 4 . 415ᵇ28 ἔ . δέ οὖον καλῶς εἴρω οὗτος προστίθημι ὁ αὔξησις συμβαίνω ὁ φυτός κάτω μέν συρίζω διά ὁ γῆ οὗτος φέρω κατά φύσις , ἄνω δέ διά ὁ πῦρ ὡσαύτως . PLUT . quaest . conv . vi 22.6 p . 688A τηρέω δέ [ sc . ὁ φύσις ] ὁ μέν φυτός ἀνασθῆτως ἐκ ὁ περιέχω , ὡς φημί ἔ . , ὑδρεύω ὁ πρόσφορος . [ ARIST . ] de plant . A 1 . 815ᵃ15 [ d . i . NIKOLAOS v . Damask . ed . Meyer p . 5,4 ] Anaxagoras autem et Abrucalis [ i . e . Empedocles ] desi - derio eas [ plantas ] moveri dicunt , sentire quoque et tristari delectarique asserunt . . . Abr . autem sexum in his permixtum opinatus est . ᵇ16 [ p . 6,17M . ] Anaxa - goras autem et Democritus et Abr . illas intellectum intelligentiamque habere dice - bant . 817ᵃ1 [ p . 10,7M . ] quod dixit Abr . videlicet si inventur in plantis sexus femineus et sexus masculinus sive species commixta ex his duobus scruplus . 817ᵇ35 [ p . 13.2M . ] dixitque Abr . quod plantae habent generationem , mundo tamen dimi - nuto et non perfecto in complemento suo ; et eo completo generabatur animal [ vgl . B 79 ] .