empedocles.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0169.1
νυκτα καὶ ἀρρῶν οὐκ ἔχειν ἐν Ἀκράγαντι · Παιυσανίαν τε μνημεῖον , πεποιημένα τοῦ φίλου , τοιούτου διαδοθέντος λόγου , ἡ ἀγαλματίον τι ἡ σηκὸν οἷα θεοῦ · καὶ γὰρ πλούσιον εἶναι . πῶς οὖν , φησίν , εἰς τοὺς κρατήρας ἤλατο ὧν σύνεργος ὧντων οὐδὲ μνείαν ποτὲ ἐπεποιήτο : τετελεύτηκεν οὖν ἐν Πελοποννήσῳ . 72 οὐδὲν δὲ παράδοξον τάφον αὐτοῦ μὴ φαίνεσθαι · μηδὲ γὰρ ἄλλων πολλῶν · τοιαύτα τινα εἰπὼν ὁ Τίμαιος ἐπιφέρει · ἄλλα διὰ παντὸς ἐστὶν Ἡρακλείδης τοιούτος παραδοξόλόγος , καὶ ἐκ τῆς σελήνης πεπτωκένα ἀνθρώπων λέγων . Ἱππόβοτος δὲ φησὶν ὅτι ἀνδρίας ἐγκεκαλυμμένος Ἐμπεδοκλέους ἐκεῖτο πρότερον μὲν ἐν Ἀκράγαντι , ὕστερον δὲ πρὸ τοῦ Ῥωμαίων βουλευτηρίου ἀκάλυφος , δηλονότι μεταθέντων αὐτὸν ἐκεῖ Ῥωμαίων . γραπτὰ μέν γὰρ εἰκόνες καὶ νῦν περιφέρονται . Νεάνθης δὲ ὁ Κυζικηνὸς ὁ καὶ περὶ τῶν Πυθαγορικῶν εἰπὼν φησι [ FHG III 6 fr . 22 ] Μέτωνος τελευτήσαντος τυραννίδος ἀρχὴν ὑποφύεσθαι · εἶτα τὸν Ἐμπεδοκλέα πείσαι τοὺς Ἀκραγαντίνους παύσασθαι μὲν τῶν στάσεων , ἰσότητα δὲ πολιτικὴν ἄσκειν . 73 ἐπὶ τε πολλὰς τῶν πολιτῶν ἀτροikoὺς ὑπαρχούσας αὐτὸν προεῖσθαι διὰ τὸν παρόντα πλοῦτον · διὸ δὴ πορφύραν τε ἀναλαβεῖν αὐτὸν καὶ στρόφιον ἐπιθέσθαι χρυσοῦν , ὡς Φαβωρίνος ἐν Ἀπομνημονεύμασιν , ἐπὶ τ᾽ ἐμβύτας χαλκὰς καὶ στέμμα Δελφικόν . κόμη τε ἦν αὐτῷ βαθεῖα καὶ παῖδες ἀκόλουθοι · καὶ αὐτὸς ἀεὶ σκυθρωπὸς ἐφ᾽ ἑνὸς σχήματος ἦν . τοιούτος δὴ προῆει , τῶν πολιτῶν ἐντυχόντων καὶ τοῦτο ἀξιωσάντων οἴονε βασιλείας τινὸς παράσημον . ὕστερον δὲ διὰ τινα πανήγυριν πορευόμενον ἐπ᾽ ἀμᾶξης ὡς εἰς Μεσσήνην πεσεῖν καὶ τὸν μηρὸν κλάσαι · νοσήσαντα δ᾽ ἐκ τούτου τελευτῆσαι ἐτῶν ἑπτὰ καὶ ἑβδομήκοντα . εἶναι δ᾽ αὐτοῦ καὶ τάφον ἐν Μεγάροις . 74 περὶ δὲ τῶν ἐτῶν Ἀριστοτέλης διαφέρει · φησὶ γὰρ ἐκείνους ἑξήκοντα ἐτῶν αὐτὸν τελευτῆσαι · οἱ δὲ ἐννέα καὶ εκατὸν [ vgl . § 58 ] . ἠκμαζε δὲ κατὰ τὴν τετάρτην καὶ ὀγδοηκοστήν Ὀλυμπιάδα [ 414/1 ] . Δημήτριος δ᾽ ὁ Τροϊζήνιος ἐν τῷ Κατὰ σοφιστῶν βιβλίῳ [ FHG IV,383 ] φησὶν αὐτὸν καθ᾽ Ὀμηρον [ λ 278 ] , ἀμάμενον βρόχον αἰπὺν ἀφ᾽ ὑψηλοῦ κρανεῖς αὐχέν᾽ ἀποκρεμάσαι , ψυχὴν δ᾽ Αἴδοδε καταλεῖν . ἐν δὲ τῷ προειρημένῳ [ § 53 , 55 ] Τηλαύγου ἐπιστολίῳ λέγεται αὐτὸν εἰς θάλατταν ὑπὸ γήρως ὀλισθόντα τελευτῆσαι . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ θανάτου καὶ τοσαῦτα . [ Folgen zwei Epigramme des Diogenes . ] 76 ἐδόκει δ᾽ αὐτῷ τάδε · στοιχεῖα μὲν εἶναι τέτταρα , πῦρ , ὕδωρ , γῆν , ἄέρα · Φιλίαν τε ἡ συγκρίνεται καὶ Νεῖκος ὡς διακρίνεται . φησὶ δ᾽ οὕτω · Ζεὺς — βρότειον [ B 6 , 2 . 3 ] , Δία μὲν τὸ πῦρ λέγων . Ἥρην δὲ τὴν γῆν , Αἰδωνέα δὲ τὸν ἄερα , Νῆστιν δὲ τὸ ὕδωρ . καὶ ταῦτα , φησίν , ἀλλάττοντα — λήγει [ B 17 , 6 ] , ὡς ἂν αἰδίου τῆς τοιαύτης διακοσμῆσεως οὖσης · ἐπιφέρει γοῦν · ἄλλοτε — ἔχθει [ B 17 , 7 . 8 ] . 77 καὶ τὸν μὲν ἥλιον φησὶ πυρὸς ἀθροίσμα μέγα καὶ τῆς σελήνης μειζῶ · τὴν δὲ σελήνην δισκοειδῆ , αὐτὸν δὲ τὸν οὐρανὸν κρυσταλλοειδῆ . καὶ τὴν ψυχὴν παντοία εἴδη ζώων καὶ φυτῶν ἐνδύεσθαι · φησὶ γοῦν · ἱδὴ — ἰχθύς [ B 117 ] . τὰ μὲν οὖν Περὶ φύσεως αὐτῷ καὶ οἱ Καθαρμοὶ εἰς ἑπὴ τείνουσι πεντακισχιλία [ ? ] . ὁ δ᾽ ἰατρικὸς λόγος εἰς ἑπὴ ἑξακόσια . περὶ δὲ τῶν τραγωδιῶν προειρήκαμεν [ § 58 ] .
Lemmas: νύξ καί Ἄρρων οὐ ἔχω ἐν Ἀκράγας · Παιυσανίαν τε μνημεῖον , ποιέω ὁ φίλος , τοιοῦτος διαδίδωμι λόγος , ὁ Ἀγαλματίον τίς ὁ σηκός οἷος θεός · καί γάρ πλούσιος εἰμί . πῶς οὖν , φημί , εἰς ὁ κρατήρ ἅλλομαι ὅς Σύνεργος εἰμί οὐδέ μνεία ποτέ ποιέω : τελευτάω οὖν ἐν Πελοπόννησος . 72 οὐδείς δέ παράδοξος τάφος αὐτός μή φαίνω · μηδέ γάρ ἄλλος πολύς · τοιοῦτος τις εἶπον ὁ Τίμαιος ἐπιφέρω · ἄλλος διά πᾶς εἰμί Ἡρακλείδης τοιούτος παραδοξολόγος , καί ἐκ ὁ σελήνη πίπτω ἄνθρωπος λέγω . ἱππόβοτος δέ φημί ὅτι Ἀνδρίας ἐγκαλύπτω Ἐμπεδοκλῆς κεῖμαι πρότερος μέν ἐν Ἀκράγας , ὕστερος δέ πρό ὁ Ῥωμαῖος βουλευτήριον ἀκάλυφος , δηλονότι μετατίθημι αὐτός ἐκεῖ Ῥωμαῖος . γραπτός μέν γάρ εἰκών καί νῦν περιφέρω . Νεάνθης δέ ὁ Κυζικηνός ὁ καί περί ὁ Πυθαγορικός εἶπον φημί [ FHG III 6 fr . 22 ] Μέτων τελευτάω τυραννίς ἀρχή ὑποφύω · εἶτα ὁ Ἐμπεδοκλῆς πείθω ὁ Ἀκραγαντῖνος παύω μέν ὁ στάσις , ἰσότης δέ πολιτικός ἀσκέω . 73 ἐπί τε πολύς ὁ πολίτης ἀτροikoὺς ὑπάρχω αὐτός προΐημι διά ὁ πάρειμι πλοῦτος · διό δή πορφύρα τε ἀναλαμβάνω αὐτός καί στρόφιον ἐπιτίθημι χρύσεος , ὡς Φαβωρίνος ἐν ἀπομνημόνευμα , ἐπί τε εμβυος χάλκεος καί στέμμα Δελφικός . κόμη τε εἰμί αὐτός βαθύς καί παῖς ἀκόλουθος · καί αὐτός ἀεί σκυθρωπός ἐπί εἷς σχῆμα εἰμί . τοιούτος δή προΐημι , ὁ πολίτης ἐντυγχάνω καί οὗτος ἀξιόω οἴομαι βασίλεια τις παράσημον . ὕστερος δέ διά τις πανήγυρις πορεύω ἐπί ἅμαξα ὡς εἰς Μεσσήνη πίπτω καί ὁ μηρός κλάω · νοσέω δέ ἐκ οὗτος τελευτάω ἔτος ἑπτά καί ἑβδομήκοντα . εἰμί δέ αὐτός καί τάφος ἐν Μέγαρα . 74 περί δέ ὁ ἔτος Ἀριστοτέλης διαφέρω · φημί γάρ ἐκεῖνος ἑξήκοντα ἔτος αὐτός τελευτάω · ὁ δέ ἐννέα καί ἑκατόν [ vgl . § 58 ] . ἀκμάζω δέ κατά ὁ τέταρτος καί ὀγδοηκοστός Ὀλυμπιάς [ 414/1 ] . Δημήτριος δέ ὁ Τροιζήνιος ἐν ὁ κατά σοφιστής βιβλίον [ FHG IV,383 ] φημί αὐτός κατά Ὅμηρος [ λ 278 ] , ἀμάω βρόχος αἰπύς ἀπό ὑψηλός κραίνω αὐχήν ἀποκρεμάζω , ψυχή δέ αιδοδος καταλέω . ἐν δέ ὁ προερέω [ § 53 , 55 ] τηλαυγέω ἐπιστόλιον λέγω αὐτός εἰς θάλασσα ὑπό γῆρας ὀλισθάνω τελευτάω . καί οὗτος μέν περί ὁ θάνατος καί τοσοῦτος . [ Folgen zwei Epigramme des Diogenes . ] 76 δοκέω δέ αὐτός ὅδε · στοιχεῖον μέν εἰμί τέσσαρες , πῦρ , ὕδωρ , γῆ , ἀήρ · Φιλία τε ὁ συγκρίνω καί νεῖκος ὡς διακρίνω . φημί δέ οὗτος · Ζεύς — βρότειος [ B 6 , 2 . 3 ] , Ζεύς μέν ὁ πῦρ λέγω . Ἥρα δέ ὁ γῆ , Ἀϊδωνεύς δέ ὁ ἀήρ , νῆστις δέ ὁ ὕδωρ . καί οὗτος , φημί , ἀλλάσσω — λήγω [ B 17 , 6 ] , ὡς εἄν ἀΐδιος ὁ τοιοῦτος διακόσμησις εἰμί · ἐπιφέρω γοῦν · ἄλλοτε — ἔχθω [ B 17 , 7 . 8 ] . 77 καί ὁ μέν ἥλιος φημί πυρός ἄθροισμα μέγας καί ὁ σελήνη μείζων · ὁ δέ σελήνη δισκοειδής , αὐτός δέ ὁ οὐρανός κρυσταλλοειδής . καί ὁ ψυχή παντοῖος εἶδος ζῷον καί φυτός ἐνδύω · φημί γοῦν · ἴδη — ἰχθύς [ B 117 ] . ὁ μέν οὖν περι φύσις αὐτός καί ὁ καθαρμός εἰς ἔπειμι τείνω πεντακισχιλία [ ? ] . ὁ δέ ἰατρικός λόγος εἰς ἔπειμι ἑξακόσιοι . περί δέ ὁ τραγῳδία προαγορεύω [ § 58 ] .