empedocles.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0177.1
πλούσιον εἶναι . ‘πῶς οὖν , φησίν , εἰς τοὺς κρατήρας ἦλato ὧν σύνεργος ὄντων οὐδὲ μνείαν ποτὲ ἐπεποίητο · τετελεύτηκεν οὖν ἐν Πελοποννήσῳ . οὐδὲν δὲ παράδοξον τάφρον αὐτοῦ μὴ φαίνεσθαι · μηδὲ γὰρ ἄλλων πολλῶν.’ τοιαῦτά τινα εἰπὼν ὁ Τίμαιος ἐπιφέρει · ‘ἀλλὰ διὰ παντὸς ἐστιν Ἡρακλείδης τοιοῦτος παραδοξολόγος , καὶ ἐκ τῆς σελήνης πεπτωκέναι ἀνθρώπων λέγων.’ Ἰππόβοτος δὲ φησὶν ὅτι ἀνδριὰς ἐγχεκαλυμμένος Ἐμπεδοκλέους ἐκεῖτο πρότερον μὲν ἐν Ἀχράγαντι , ὕστερον δὲ πρὸ τοῦ Ῥωμαίων βουλευτηρίου ἀκάλυφος , δηλονότι μεταθέντων αὐτὸν ἐκεῖ Ῥωμαίων . γράπται μὲν γὰρ εἰκόνες καὶ νῦν περιφέρονται . Νεάνθης δ’ ὁ Κυζικηνὸς δ καὶ περὶ τῶν Πυθαγορικῶν εἰπὼν φησι [ FHG III 6 fr . 22 ] Μέτωνος τελευτήσαντος τυραννίδος ἀρχὴν ὑποφύεσθαι · εἶτα τὸν Ἐμπεδοκλέα πείσαι τοὺς Ἀχραγαντίους παύσασθαι μὲν τῶν στάσεων , ἰσότητα δὲ πολιτικὴν ἀσχεῖν . ἐπὶ τε πολλάς τῶν πολιτῶν ἀπροίχους ὑπαρχούσας αὐτὸν προίχισαι διὰ τὸν παρόντα πλοῦτον · διὸ δὴ πορφύραν τε ἀναλαβεῖν αὐτὸν καὶ στρόφιον ἐπιθέσθαι χρυσοῦν , ὡς Φαβωρίνος ἐν Ἀπομνημονεύμασιν , ἐπὶ τ’ ἐμβάτας χαλκὰς καὶ στέμματα Λελφικόν . κόμη τε ἦν αὐτῷ βαθεῖα καὶ παῖδες ἀκόλουθοι · καὶ αὐτὸς ἀεὶ σκυθρωπὸς ἦρ’ ἕνὸς σχήματος ἦν . τοιοῦτος δὴ προήκει , τῶν πολιτῶν ἐντυχόντων καὶ τοῦτο ἀξιοσάντων οἴονεὶ βασιλείας τινὸς παράσημον . ὕστερον δὲ διὰ τινα πανήγυριν πορευόμενον ἐπ’ ἀμαξῆς ὡς εἰς Μεσσήνην πεσεῖν καὶ τὸν μηρὸν κλάσαι · νοσήσαντα δ’ ἐκ τούτου τελευτῆσαι ἐτῶν ἐπτὰ καὶ ἐβδομήκοντα . εἶναι δ’ αὐτοῦ καὶ τάφρον ἐν Μεγάροις . περὶ δὲ τῶν ἐτῶν Ἀριστοτέλης διαφέρεται · φησὶ γὰρ ἐκεῖνος ἐξήκοντα ἐτῶν αὐτὸν τελευτῆσαι · οἱ δὲ ἐννέα καὶ ἑκατὸν [ vgl . § 58 ] . ἡκμαζε δὲ κατὰ τὴν τετάρτην καὶ ὀγδοηκοστὴν ὀλυμπιάδα [ 444/1 ] . Ἀμμήτριος δ’ ὁ Τροιζήνιος ἐν τῷ Κατὰ σοφιστῶν βιβλίῳ [ FHG IV 383 ] φησὶν αὐτὸν καθ’ Ὀμηρον [ l . 278 ] ἀψάμενον βρόχον αἰπὺν ἀφ’ ὑψηλοῦ κρανεῖνς αὐχέν’ ἀποκρεμάσαι , ψυχὴν δ’ Αἰδόσδε καταλθεῖν . ἐν δὲ τῷ προειρημένῳ Τηλαύγου ἐπιστολῶι λέγεται αὐτὸν εἰς θάλατταν ὑπὸ γήρως ὀλισθόντα τελευτῆσαι . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ θανάτου καὶ τοσαῦτα . [ Folgen zwei Epigramme des Diogenes . ] ἐδόκει δ’ αὐτῷ τάδε · στοιχεῖα μὲν εἶναι τέτταρα , πῦρ , ὕδωρ , γῆν , ἀέρα · Φιλίαν τε ἢ συγχρίνεται καὶ Νεῖκος ὅι διαχρίνεται . φησὶ δ’ οὕτω · ‘Ζεὺς — βρότειον’ [ fr . 6 , 2 . 3 ] , Δία μὲν τὸ πῦρ λέγων , Ἥρην δὲ τὴν γῆν , Αἰδωνέα δὲ τὸν ἀέρα , Νῆστιν δὲ τὸ ὕδωρ . ‘καὶ ταῦτα , φησίν , ἀλλάττοντα — λήγχει’ [ fr . 17 , 6 ] , ὡς ἂν αἰδίου τῆς τοιαύτης διακοσμῆσεως οὕσης · ἐπιφέρει γοῦν · ‘ἄλλοτε
Lemmas: πλούσιος εἰμί . πῶς οὖν , φημί , εἰς ὁ κρατήρ ἦλος ὅς Σύνεργος εἰμί οὐδέ μνεία ποτέ ποιέω · τελευτάω οὖν ἐν Πελοπόννησος . οὐδείς δέ παράδοξος τάφρος αὐτός μή φαίνω · μηδέ γάρ ἄλλος πολύς τοιοῦτος τις εἶπον ὁ Τίμαιος ἐπιφέρω · ἀλλά διά πᾶς εἰμί Ἡρακλείδης τοιοῦτος παραδοξολόγος , καί ἐκ ὁ σελήνη πίπτω ἄνθρωπος λέγω ἱππόβοτος δέ φημί ὅτι ἀνδριάς ἐγκαλύπτω Ἐμπεδοκλῆς κεῖμαι πρότερος μέν ἐν Ἀκράγας , ὕστερος δέ πρό ὁ Ῥωμαῖος βουλευτήριον ἀκάλυφος , δηλονότι μετατίθημι αὐτός ἐκεῖ Ῥωμαῖος . γράπτης μέν γάρ εἰκών καί νῦν περιφέρω . Νεάνθης δέ ὁ Κυζικηνός δ καί περί ὁ Πυθαγορικός εἶπον φημί [ FHG III 6 fr . 22 ] Μέτων τελευτάω τυραννίς ἀρχή ὑποφύω · εἶτα ὁ Ἐμπεδοκλῆς πείθω ὁ Ἀχραγαντίους παύω μέν ὁ στάσις , ἰσότης δέ πολιτικός άσχω . ἐπί τε πολύς ὁ πολίτης ἄπροικος ὑπάρχω αὐτός προέχω διά ὁ πάρειμι πλοῦτος · διό δή πορφύρα τε ἀναλαμβάνω αὐτός καί στρόφιον ἐπιτίθημι χρύσεος , ὡς Φαβωρίνος ἐν ἀπομνημόνευμα , ἐπί τε ἐμβάτη χάλκεος καί στέμμα Λελφικόν . κόμη τε εἰμί αὐτός βαθύς καί παῖς ἀκόλουθος · καί αὐτός ἀεί σκυθρωπός ἆρα εἷς σχῆμα εἰμί . τοιοῦτος δή προήκω , ὁ πολίτης ἐντυγχάνω καί οὗτος ἀξιόω οἱονεί βασίλεια τις παράσημον . ὕστερος δέ διά τις πανήγυρις πορεύω ἐπί ἅμαξα ὡς εἰς Μεσσήνη πίπτω καί ὁ μηρός κλάω · νοσέω δέ ἐκ οὗτος τελευτάω ἔτος ἑπτά καί ἐβδομήκοντα . εἰμί δέ αὐτός καί τάφρος ἐν Μέγαρα . περί δέ ὁ ἔτος Ἀριστοτέλης διαφέρω · φημί γάρ ἐκεῖνος ἐξήκω ἔτος αὐτός τελευτάω · ὁ δέ ἐννέα καί ἑκατόν [ vgl . § 58 ] . ἀκμάζω δέ κατά ὁ τέταρτος καί ὀγδοηκοστός Ὀλυμπιάς [ 444/1 ] . Ἀμμήτριος δέ ὁ Τροιζήνιος ἐν ὁ κατά σοφιστής βιβλίον [ FHG IV 383 ] φημί αὐτός κατά Ὅμηρος [ l . 278 ] ἅπτω βρόχος αἰπύς ἀπό ὑψηλός κραίνω αὐχήν ἀποκρεμάζω , ψυχή δέ Ἄϊδόσδε κατέρχομαι . ἐν δέ ὁ προερέω τηλαυγέω επιστολωις λέγω αὐτός εἰς θάλασσα ὑπό γῆρας ὀλισθάνω τελευτάω . καί οὗτος μέν περί ὁ θάνατος καί τοσοῦτος . [ Folgen zwei Epigramme des Diogenes . ] δοκέω δέ αὐτός ὅδε · στοιχεῖον μέν εἰμί τέσσαρες , πῦρ , ὕδωρ , γῆ , ἀήρ · Φιλία τε ἢ συγχρίω καί νεῖκος ὅς διαχρίω . φημί δέ οὗτος · Ζεύς — βρότειος [ fr . 6 , 2 . 3 ] , Ζεύς μέν ὁ πῦρ λέγω , Ἥρα δέ ὁ γῆ , Ἀϊδωνεύς δέ ὁ ἀήρ , νῆστις δέ ὁ ὕδωρ . καί οὗτος , φημί , ἀλλάσσω — λήγχει’ [ fr . 17 , 6 ] , ὡς εἄν ἀΐδιος ὁ τοιοῦτος διακόσμησις ὗσις · ἐπιφέρω γοῦν · ἄλλος