empedocles.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0167.1
μεταφορητικὸς τε ὤν καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς περὶ ποιητικὴν ἐπιτεύγμασι χρῶμενος · καὶ διότι γράψαντος αὐτοῦ καὶ ἄλλα ποιήματα τὴν τε Ξέρξου διάβασιν καὶ προοίμιον εἰς Ἀπόλλωνα , ταῦθ’ ὑστερὸν κατέκαυσεν ἀδελφὴ τις αὐτοῦ ( ἢ θυγάτηρ , ὡς φησιν Ἰερώνυμος [ fr . 24 Hiller ] ) , τὸ μὲν προοίμιον ἀκούσα , τὰ δὲ Περσικὰ βουληθεῖσα διὰ τὸ ἀτελέσματα εἶναι . 58 καθόλου δὲ φησι καὶ τραγωιδίας αὐτὸν γράφαι καὶ πολιτικούς · Ἡρακλείδης δὲ ὁ τοῦ Σαραπίωνος ἑτέρου φησὶν εἶναι τὰς τραγωιδίας . Ἰερώνυμος δὲ τρισὶ καὶ τετταράκοντα φησιν ἐντετυχηκέναι , Νεάνθης [ FHG III 6 fr . 21 ] δὲ νέον ὄντα γεγραφέναι τὰς τραγωιδίας καὶ αὐτῶν ἑπτὰ ἐντετυχηκέναι . φησὶ δὲ Σάτυρος ἐν τοῖς Βίοις [ FHG III 162 fr . 12 ] , ὅτι καὶ ἰατρὸς ἦν καὶ ῥήτωρ ἄριστος . Γοργίαν γοῦν τὸν Λεοντῖνον [ 76 A 3 ] αὐτοῦ γενέσθαι μαθητήν , ἄνδρα ὑπερέχοντα ἐν ῥητορικῇ καὶ τέχνην ἀπολελοιπότα · ὃν φησιν Ἀπολλόδωρον ἐν Χρονικοῖς [ fr . 39 Jac . ] ἐννέα πρὸς τοῖς ἑκατὸν ἔτη βίωσαι . 59 τοῦτόν φησιν ὁ Σάτυρος λέγειν , ὡς αὐτὸς παρεῖν τῷ Ἐμπεδοκλεῖ γοητεύοντι . ἀλλὰ καὶ αὐτὸν διὰ τῶν ποιημάτων ἐπαγγέλλεσθαι τοῦτό τε καὶ ἄλλα πλεῖω , δι’ ὧν φησι · ‘φάρμακα — ἀνδρός’ [ B 111 ] . 60 φησὶ δὲ καὶ Τίμαιος ἐν τῇ ὀκτωκαιδεκάτῃ [ FHG I 215 fr . 94 ] κατὰ πολλοὺς τρόπους τεθαυμάσθαι τὸν ἄνδρα . καὶ γὰρ ἐτησίων ποτὲ σφοδρῶς πνευσάντων ὡς τοὺς καρποὺς λυμήναι , κελεύσας ὄνους ἐκδάρηναι καὶ ἀκούει ποιῆσαι περὶ τοὺς λόφους καὶ τὰς ἀκρωρείας διέτεινε πρὸς τὸ συλλαβεῖν τὸ πνεῦμα · λήξαντος δὲ κωλυσανέμεν κληθῆναι . 61 Ἡρακλείδης τε ἐν τῷ Περὶ νόσων [ fr . 75 Voss ] φησὶ καὶ Πausανίαι ὑπηρήσασθαι αὐτὸν τὰ περὶ τὴν ἄπνουν . ἦν δ’ ὁ Πausανίας , ὡς φησιν Ἀριστίππος καὶ Σάτυρος , ἐρώμενος αὐτοῦ , ὅν δὴ καὶ τὰ Περὶ φύσεως προσεφώνηκεν οὕτως ‘Πausανίη — υἱέ’ [ B 1 ] . ἀλλὰ καὶ ἐπίγραμμα εἰς αὐτὸν ἐποίησεν · 61 ‘Πausανίην — ἀδύτων’ [ B 156 ] . τὴν γοῦν ἄπνουν ὁ Ἡρακλείδης [ fr . 72 Voss ] φησὶ τοιούτον τι εἶναι , ὡς τριάκοντα ἡμέρας συντηρεῖν ἄπνουν καὶ ἀσφυκτὸν τὸ σῶμα · ὅθεν εἶπεν αὐτὸν καὶ ἱητρὸν καὶ μάντιν , λαμβάνων ἄμα καὶ ἀπὸ τούτων τῶν στίχων · 62 ‘ὦ φίλοι — βάξιν’ [ B 112 ] . 63 μέγαν δὲ τὸν Ἀκράγαντα εἰπεῖν φησι [ ποταμὸν ἄλλα ] , ἐπεὶ μυριάδες αὐτὸν κατῴκουν ὀγδοήκοντα · ὅθεν τὸν Ἐμπεδοκλέα εἰπεῖν τρυφόντων αὐτῶν · ‘Ἀκραγαντίνοι τρυφῶσι μὲν ὡς αὔριον ἀποθανούμενοι , οἰκίας δὲ κατασκευάζονται ὡς πάντα τὸν χρόνον βιωσόμενοι’ . αὐτοὺς δὲ τούτους τοὺς Κυθαριοὺς [ ἐν ] Ὀλυμπίασι ῥαψωιδῆσαι λέγεται Κλεομένην τὸν ῥαψωιδόν , ὡς καὶ Φαβωρίνος ἐν Ἀπομνημονεύμασι . φησὶ δ’ αὐτὸν καὶ Ἀριστοτέλης [ fr . 66 ] ἐλεύθερον γεγονέναι καὶ πάσης ἀρχῆς ἀλλότριον , εἰ γε τὴν βασιλείαν αὐτῷ διδομένην παρητήσατο , καθάπερ Ξάνθος ἐν τοῖς περὶ αὐτοῦ λέγει , τὴν λιτότητα δηλοῦντι πλέον ἀγαπήσας . 64 τὰ δ’ αὐτὰ καὶ Τίμαιος [ FHG I 214 fr . 88a ] εἴρηκε , τὴν αἰτίαν ἄμα παρατιθέμενος τοῦ δημοτικὸν εἶναι τὸν ἄνδρα . φησὶ γὰρ ὅτι κληθεὶς ὑπὸ τινὸς τῶν ἀρχόντων , ὡς προβαίνοντος τοῦ δείπνου τὸ ποτὸν οὐκ εἰσεφέρετο , τῶν [ δ’ ] ἄλλων ἡσυχάζοντων , μισοπονήρως διατεθεὶς ἐκέλευσεν εἰσφέρειν · ὁ δὲ κεκληκὼς ἀναμένειν ἔφη τὸν τῆς βουλῆς ὑπηρέτην . ὡς δὲ παρεγένετο , ἐγενήθη συμποσιάρχος , τοῦ κεκληκότος δηλονότι καταστήσαντος , ὃς ὑπεγράφετο τυραννίδος ἀρχήν · ἐκέλευσε γὰρ ἢ πίνειν ἢ καταχεῖσθαι τῆς κεφαλῆς . τότε μὲν οὖν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἡσύχασε · τῇ δ’ ὑστεραίᾳ εἰσαγαγὼν εἰς δικαστήριον ἀπέτεινε καταδικάσας ἄμφοτέρους , τὸν τε κλῆτορα καὶ τὸν συμποσιάρχον . ἀρχὴ μὲν οὖν αὐτῷ τῆς πολιτείας ἦδε . 65 πάλιν δὲ Ἀκρωνος τοῦ ἰατροῦ τόπον αἰτοῦντος παρὰ τῆς βουλῆς εἰς κατασκευὴν πατρῴου μνήματος διὰ τὴν ἐν τοῖς ἰατροῖς ἀκρότητα παρελθὼν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐκώλυσε , τὰ τε ἄλλα περὶ ἰότητος διαλεχθεὶς καὶ τι καὶ τοιούτων ἐρωτήσας · τί δὲ ἐπιγράψομεν ἐλεγεῖον ; ἢ τοῦτο · ‘ἄκρον — ἀκροτάτης [ fr . 157]’ ; τινὲς δὲ τὸν δεύτερον στίχον οὕτω προσφέρουσι ·
Lemmas: μεταφορητικός τε εἰμί καί ὁ ἄλλος ὁ περί ποιητικός ἐπίτευγμα χράω · καί διότι γράφω αὐτός καί ἄλλος ποίημα ὁ τε Ξέρξης διάβασις καί προοίμιον εἰς Ἀπόλλων , αὐτός ὕστερος κατακαίω ἀδελφή τις αὐτός ( ἢ θυγάτηρ , ὡς φημί Ἱερώνυμος [ fr . 24 Hiller ] ) , ὁ μέν προοίμιον ἄκων , ὁ δέ Περσικός βούλομαι διά ὁ ἀτελέσματα εἰμί . 58 καθόλου δέ φημί καί τραγῳδία αὐτός γραφεύς καί πολιτικός · Ἡρακλείδης δέ ὁ ὁ Σαραπίων ἕτερος φημί εἰμί ὁ τραγῳδία . Ἱερώνυμος δέ τρεῖς καί τεσσαράκοντα φημί ἐντυγχάνω , Νεάνθης [ FHG III 6 fr . 21 ] δέ νέος εἰμί γράφω ὁ τραγῳδία καί αὐτός ἑπτά ἐντυγχάνω . φημί δέ Σάτυρος ἐν ὁ Βίος [ FHG III 162 fr . 12 ] , ὅτι καί ἰατρός εἰμί καί ῥήτωρ ἀγαθός . Γοργίας γοῦν ὁ Λεοντῖνος [ 76 A 3 ] αὐτός γίγνομαι μαθητής , ἀνήρ ὑπερέχω ἐν ῥητορικός καί τέχνη ἀπολείπω · ὅς φημί Ἀπολλόδωρος ἐν χρονικός [ fr . 39 Jac . ] ἐννέα πρός ὁ ἑκατόν ἔτος βιόω . 59 οὗτος φημί ὁ Σάτυρος λέγω , ὡς αὐτός πάρειμι ὁ Ἐμπεδοκλῆς γοητεύω . ἀλλά καί αὐτός διά ὁ ποίημα ἐπαγγέλλω οὗτος τε καί ἄλλος πλείων , διά ὅς φημί · φάρμαξ — ἄνδρος [ B 111 ] . 60 φημί δέ καί Τίμαιος ἐν ὁ ὀκτωκαιδέκατος [ FHG I 215 fr . 94 ] κατά πολύς τρόπος θαυμάζω ὁ ἀνήρ . καί γάρ ἐτήσιος ποτέ σφοδρός πνέω ὡς ὁ καρπός1 λυμαίνω , κελεύω ὄνος ἐκδέρω καί ἀκούω ποιέω περί ὁ λόφος καί ὁ ἀκρώρεια διατείνω πρός ὁ συλλαμβάνω ὁ πνεῦμα · λήγω δέ κωλύω καλέω . 61 Ἡρακλείδης τε ἐν ὁ περι νόσος [ fr . 75 Voss ] φημί καί Παναῖος ὑπεῖπον αὐτός ὁ περί ὁ ἄπνοος . εἰμί δέ ὁ Πausανίας , ὡς φημί Ἀρίστιππος καί Σάτυρος , ἐράω αὐτός , ὅς δή καί ὁ περι φύσις προσφωνέω οὕτως ‘Πausανίη — υἱός [ B 1 ] . ἀλλά καί ἐπίγραμμα εἰς αὐτός ποιέω · 61 ‘Πausανίην — ἄδυτος [ B 156 ] . ὁ γοῦν ἄπνοος ὁ Ἡρακλείδης [ fr . 72 Voss ] φημί τοιοῦτος τίς εἰμί , ὡς τριάκοντα ἡμέρα συντηρέω ἄπνοος καί ἄσφυκτος ὁ σῶμα · ὅθεν εἶπον αὐτός καί ἱητρὸν καί μάντις , λαμβάνω ἄμη καί ἀπό οὗτος ὁ στίχος · 62 οὖ φίλος — βάξις [ B 112 ] . 63 μέγας δέ ὁ Ἀκράγας εἶπον φημί [ ποταμός ἄλλος ] , ἐπεί μυριάς αὐτός κατοικέω ὀγδοήκοντα · ὅθεν ὁ Ἐμπεδοκλῆς εἶπον τρύφω αὐτός · ‘ακραγαντινοος τρυφάω μέν ὡς αὔριον ἀποθνῄσκω , οἰκίον δέ κατασκευάζω ὡς πᾶς ὁ χρόνος βιόω . αὐτός δέ οὗτος ὁ Κυθαριοὺς [ ἐν ] Ὀλυμπία ῥαψῳδέω λέγω Κλεομένης ὁ ῥαψῳδός , ὡς καί Φαβωρίνος ἐν ἀπομνημόνευμα . φημί δέ αὐτός καί Ἀριστοτέλης [ fr . 66 ] ἐλεύθερος γίγνομαι καί πᾶς ἀρχή ἀλλότριος , εἰμί γε ὁ βασίλειος αὐτός δίδωμι παραιτέομαι , καθάπερ Ξάνθος ἐν ὁ περί αὐτός λέγω , ὁ λιτότης δηλόω πλέω ἀγαπάω . 64 ὁ δέ αὐτός καί Τίμαιος [ FHG I 214 fr . 88a ] εἴρω , ὁ αἴτιος ἄμη παρατίθημι ὁ δημοτικός εἰμί ὁ ἀνήρ . φημί γάρ ὅτι καλέω ὑπό τις ὁ ἄρχω , ὡς προβαίνω ὁ δεῖπνον ὁ ποτόν οὐ εἰσφέρω , ὁ [ δέ ] ἄλλος ἡσυχάζω , μισοπόνηρος διατίθημι κελεύω εἰσφέρειν · ὁ δέ καλέω ἀναμένω φημί ὁ ὁ βουλή ὑπηρέτης . ὡς δέ παραγίγνομαι , γίγνομαι συμποσίαρχος , ὁ καλέω δηλονότι καθίστημι , ὅς ὑπογράφω τυραννίς ἀρχή · κελεύω γάρ ἢ πίνω ἢ καταχέω ὁ κεφαλή . τότε μέν οὖν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἡσυχάζω · ὁ δέ ὑστεραῖος εἰσάγω εἰς δικαστήριον ἀποτείνω καταδικάζω ἀμφότερος , ὁ τε κλήτωρ καί ὁ συμποσίαρχος . ἀρχή μέν οὖν αὐτός ὁ πολιτεία ἀείδω . 65 πάλιν δέ Ἀκρωνος ὁ ἰατρός τόπος αἰτέω παρά ὁ βουλή εἰς κατασκευή πατρῷος μνῆμα διά ὁ ἐν ὁ ἰατρός ἀκρότης παρέρχομαι ὁ Ἐμπεδοκλῆς κωλύω , ὁ τε ἄλλος περί ἰότης διαλέγω καί τίς καί τοιοῦτος ἐρωτάω · τίς δέ ἐπιγράφω ἐλεγεῖον ; ἢ οὗτος · ἄκρος — ἄκρος [ fr . 157]’ ; τις δέ ὁ δύο στίχος οὗτος προσφέρω ·