empedocles.epigramma 2
Ἢ τὸ δέρας χάλκειον ὅλον βοῒ τῷδ’ ἐπίκειται ἐκτόθεν , ἤ , ψυχὴν ἔνδον ὁ χαλκὸς ἔχει . χαῖρε , θεὰ δέσποινα , σοφῶν ἀνδρῶν ἀγάπημα , Εὐτελίη , κλεινῆς ἔγγονε Σωφροσύνης , σὺν ἀρετὴν τιμῶσιν , ὅσοι τὰ δίκαι’ ἀσκοῦσιν . Βάκχου μέτρον ἄριστον , ὃ μὴ πολὺ μηδ’ ἐλάχιστον · ἔστι γὰρ ἢ λύπης αἴτιος ἢ μανίης . χαίρει κιρνάμενος δὲ τρισὶν Νύμφαισι τέταρτος · τῆμος καὶ θαλάμοις ἐστὶν ἑτοιμότατος · εἰ δὲ πολὺς πνεύσειεν , ἀπέστραπται μὲν ἔρωτας , βαπτίζει δ’ ὕπνῳ γείτονι τοῦ θανάτου . Euenus . 1 . Athen . IX 367 E : Σιωπῶντος οὖν τοῦ Οὐλπιανοῦ , Ἀλλ’ ἐγώ , φησὶν ὁ Λεωνίδης , εἰπεῖν εἰμὶ δίκαιος , πολλὰ ἤδη σιωπήσας · Πολλοῖς δ’ ἀντιλέγειν , κατὰ τὸν Πάριον Εὔηνον , ἔθος κτλ . et v . 1—4 Stob . LXXXII 3 affert . — V . 1 . μὲν Stob . , om . Ath . qui d’ ipse addidit . — V . 2 . ἐν ἔθει Stob . , ἐθέλει Ath . — V . 3 . τούτους Stob . , τούτοις Ath . — εἷς ὁ παλαιός Ath . , ὡς ὁ παλαιός Stob . ( ὡς ἀπαλαίος ) . — V . 4 . ταῦτα Stob . et Ath . X p . 429 F , ubi hic v . affertur : pr . loco τοιαῦτα legitur . — δοκοῦντ’ ἔστω cod . A Ath . pr . loco ( B δοκοῦντες τω , P δ . τως ) , altero loco δοκοῦντ’ ἔστ’ AP , δοκοῦντες τ’ B , δοκοῦντι C , Stob . δοκοῦντ’ ἐστίν . — V . 6 . εἰσὶ VL , εἷς ABP . Cf . Herod . post Lobeckii Phryn . p . 469 . 2 . Anth . Pal . XI 49 Εὔινον . Plan . ἄδηλον . — V . 2 . μανίης , fort . μανίας . — V . 3 . Plan . : χαίρει κιρνάμενος τρισὶ Νύμφαις τέτρατος αὐτός . Jacobs χαίρει δὲ τρισὶ κιρνάμενος N . t . — V . 5 . ἀπέστραπται Plan . , ἀπέστρα Pal . — V . 6 . βαπτίζει , βαπτίζεται Plan . — τοῦ Plan . , τῷ Pal γενεᾷ Καβάρνους θῆκεν ἀγακλέας ὀργειῶνας . Ὦ τὸν ἀγήραντον πόλον αἰθέρος , Ἥλιε , τέμνων , ἆρ’ εἶδες τοιόνδ’ ὄμμασι πρόσθε πάθος , μητέρα παρθενικήν τε κόρην δισσούς τε συναίμους ἐν ταὐτῷ φέγγει μοιραδίῳ φθιμένους ; Fr . 2 Athen . II 61 B : Ἐπαρχίδης Εὐριπίδην φησὶ τὸν ποιητὴν ἐπιδημῆσαι τῇ Ἰκάρῳ , καὶ γυναικός τινος μετὰ τῶν τέκνων κατὰ τοὺς ἀγρούς , δύο μὲν ἀρρένων τελείων , μιᾶς δὲ παρθένου φαγούσης θανασίμους μύκητας καὶ ἀποπνιγείσης μετὰ τῶν τέκνων , ποιῆσαι τουτὶ τὸ ἐπίγραμμα · Ὦ τὸν κτλ . — Apparet sola coniectura ductum Eparchi ‐ dem Euripidi hoc epigramma tribuisse , quoniam similitudinem quan ‐ dam cum tragici oratione sibi deprehendere videbatur . — V . 1 . ἀγήραντον VL , ἀγήρατον BCD . — V . 2 . ὄμμασι scripsi iam in proecdosi , legebatur ὄμματι . — V . 4 . μοιραδίῳ BCD , ut Soph . Oed . Col . 229 , μοιριδίῳ VL . Εἰ καὶ ἄπιστα κλύουσι , λέγω τάδε · φημὶ γὰρ ἤδη τέχνης εὑρῆσθαι τέρματα τῆσδε σαφῆ χειρὸς ὑφ’ ἡμετέρης · ἀνυπέρβλητος δὲ πέπηγεν οὖρος · ἀμώμητον δ’ οὐδὲν ἔγεντο βροτοῖς . Χαῖρε , καὶ ἡδόμενον βίοτον διάσωζε τυράννου . Dionysius minor . Ep . 1 . Plut . de Alex . virt . II 5 : Διονύσιος δὲ [ ὁ νεώτερος ] Ἀπόλλωνος υἱὸν αὐτὸν ὠνόμασεν ἐπιγράψας Δωρίδος κτλ . Resp . Epist . Socr . auctor 35 : ἀπόπεμψον δέ μοι μίαν ... Μοίριδος καὶ Ἐχεκράτους πυθόμενος τὰς περὶ Διονυσίου συνουσίας · πάνυ γὰρ ἀξιηκόους αὐτὰς οἴομαι εἶναι ἀνδρὸς φόβου ( Φοίβου ) κοινώμασι βλαστόντος et ib . 36 : ἀνδρὸς Κέκροπος κοινώμασι βλαστόντος . et me ‐ mini alibi me integrum epigramma legere . Ep . 2 . Plato Epist . III ad Dionysium : σὺ μὲν γὰρ δὴ καὶ τὸν θεόν , ὡς ἡγγείλαν οἷ τότε θεωροῦντες , προσεῖπες ἐν Δελφοῖς αὐτῷ τούτῳ θωπεύσας τῷ ζήματι ( χαῖρε ) καὶ γέγραφας , ὡς φασί · χαῖρε κτλ . — βίοτον , n βίον . Versus est fort . ex eodem epigrammate ( sive elegia ) ex quo fr . 1 . — Dionysii Paeanem in Aesculapium commemorat Athen . VI 250 C : λήξαντος δὲ τῆς ὀργῆς τοῦ Διονυσίου πάλιν ὁ Δημοκλῆς ἔφη , χαρίσαιο δ’ ἄν μοί τι , Διονύσιε , κελεύσας τινὶ τῶν ἐπισταμένων διδάξαι με τὸν πεποιημένον εἰς τὸν Ἀσκληπιὸν παιᾶνα · ἀκούω γάρ σε πεπραγματεῦσθαι περὶ τοῦτον . — Nugae sunt , quae leguntur in com ‐ mento Aristot . Rhet . apud Cramer . Anecd . Par . I 303 , qui interpres Dio ‐ nysium τὸν χαλκοῦν et tyrannum Syracusarum temere confundit . Τῷ μήλῳ βάλλω σέ · σὺ δ’ εἰ μὲν ἑκοῦσα φιλεῖς με , δεξαμένη τῆς σῆς παρθενίης μετάδος · εἰ δ’ ἄρ’ , ὃ μὴ γίγνοιτο , νοεῖς , τοῦτ’ αὐτὸ λαβοῦσα σκέψαι τὴν ὥρην ὡς ὀλιγοχρόνιος . Καλλιτέκνου μητρὸς θύγατερ . Ἠρέμ’ ὑπὲρ τύμβοιο Σοφοκλέος , ἠρέμα , κισσέ , ἑρπύζοις χλοεροὺς ἐκπροχέων πλοκάμους , καὶ πέταλον πάντῃ θάλλοι ῥόδον , ἥ τε φιλορρώς ἄμπελος , ὑγρὰ πέριξ κλήματα χεναμένη , Καὶ τόδ’ ἔθος Σπόρτῃ μελέτημά τε κείμενόν ἐστιν πίνειν τὴν αὐτὴν οἰνοφόρον κύλικα , μηδ’ ἀποδωρεῖσθαι προπόσεις ὀνομαστὶ λέγοντα , μηδ’ ἐπὶ δεξιτερὰν χεῖρα κύκλῳ θιάσου ἄγγεα Λυδὴ χεῖρ εὖρ’ Ἀσιατογενής , καὶ προπόσεις ὀρέγειν ἐπιδέξια , καὶ προκαλεῖσθαι ἐξονομακλήδην , ᾧ προπιεῖν ἐθέλῃ · εἶτ’ ἀπὸ τοιούτων πόσεων γλώσσας τε λύουσιν εἰς αἰσχροὺς μύθους , σῶμά τ’ ἀμαυρότερον Athen . X p . 432 D : Προπόσεις δὲ τὰς γινομένας ἐν τοῖς συμποσίοις Λακεδαιμονίοις οὐκ ἦν ἔθος ποιεῖν οὐδὲ φιλοτησίας διὰ τούτων πρὸς ἀλλήλους ποιεῖσθαι · δηλοῖ δὲ ταῦτα Κριτίας ἐν τοῖς Ἐλεγείοις · Καὶ τόδ’ κτλ . — V . 4 usque ad 8 ( ἐξονομακλήδην ) om . C . — κύκλῳ A , κύκλον BP , κυκλοῦν VL . — θιάσου , Casaub . θίασον , Porson Θασίου . — V . 5 . ἄγγεα ... Λυδὴ χεὶρ εὖρ’ Ἀσιατογενής scripsi , ut hexametri primum tantum verbum supersit , pentametri initium interceptum : hexametrum integrum intercidisse ratus Dobree scripsit Ἄγγε’ , ἃ Λυδὴ χεὶρ εὖρ’ Ἀσιατογενής , cum iam antea Porson vidisset legendum Λυδὴ χεὶρ Ἀσιατογενής , A Λυδῆ χειρευνασίατο γένης , B Λυδηχεινευρασιατογενής , P Λυδῆ χειρευνασίατο γένης καί , sed καὶ delet . , VL Λυδῆ χειρευνασίατο ( L χειρευνασίατο ) γένης καί , et deinde in PVL lacunae indicium , quo carent AB . Boeckh vero ( Archaol . Zeit . IV 371 ) pentametrum desiderari censens scripsit χεῖρα κυκλοῦν Θασίου Ἄγγε’ , ἃ Λυδὴ χεὶρ Ἀσιατογενής ( ἐτόρευσεν ) , Lydia enim pocula sive ὧα a Critia commemorata esse existimat . Possis etiam Λύδι’ , ἃ δὴ ταχύχειρ εὖρ’ Ἀσιατογενής conicere coll . Polluce II 148 : εὔχειρ , ταχύχειρ , Κριτίας . — V . 8 . προπιεῖν BC , A προπολεῖν , P προποτεῖν , V προπιτεῖν , L προπιένειν . — ἐθέλῃ Hartung , legebatur ἐθέλει . — V . 9 . τε λύουσι PVL , τελέουσιν ABC . Ἀγγελίας ἀγαθῆς δεῦρ’ ἴτε πευσόμενοι , καὶ κυλίκων ἔριδας διαλύσατε καὶ κατάθεσθε τὴν ξύνεσιν παρ’ ἐμοί , καὶ τάδε μανθάνετε . Dionysius . De his elegiarum reliquiis disputavit Osann Beiträge zur Litteratur I 76 seqq . — Fr . 1 . Athen . XV 669 D : Καὶ ὁ Δημόκριτος , Ἀλλ’ ἵνα κἀγώ , φησί , μνημονεύσω τῶν τοῦ Χαλκοῦ ποιητοῦ καὶ ῥήτορος Διονυσίου , ... λέξω τι καὶ αὐτὸς ἐκ τῶν ἐλεγείων . σὺ δέ , ὦ Θεόδωρε , τοῦτο γάρ σου τὸ κύριον ὄνομα , δέχου κτλ . Vidit Schweighaeuser etiam verba ὦ Θεόδωρε Dionysii esse . Est autem hoc non solum exordium elegiae ( pentametro enim exorsus est Dionysius elegias , qui multa novavit , vid . Athen . XIII 602 C : προτάξας 〈 Ἀπόλλων 〉 τοῦ ἐξαμέτρου τὸ πεντάμετρον , καθάπερ ὕστερον καὶ Διονύσιος ὁ Ἀθηναῖος ἐποίησε ὅ , ἐπικληθεὶς Χαλκοῦς ἐν τοῖς ἐλεγείοις ) , sed etiam prima haec fuisse videtur elegia , quod v . 3 πρώτῳ indicat . — V . 3 . Conieci σοὶ πρώτῳ , Χαρίτων ἐγκεράσας κέραμον vel φιάλην , olim existimavi χάριτας χαρίτων ut τὰ καλὰ τῶν καλῶν , ἐχθροὶ ἐχθρῶν dictum , Schneidewin Χαρίτων de Gratiis accepit , Osann προτέρῳ Χαρίτων , Hartung προπόλῳ Χαρίτων coniecit , Lehrς χαρίτων ἐγκεράσας κύλικας . — V . 4 . τόδε Spanheim , v . τότε . — δῶρον , B δώροσ’ . Wel ‐ cker Opusc . II 222 δῶρον ἀοιδᾶς scribendum censet . — V . 5 . συμπόσιον κοσμῶν , Lehrς συμποσίου κόσμον , quam correctionem necessariam dicit , mihi secus videtur . Fr . 2 . Athen . XV 669 B : Καὶ αὐτὸς δ’ ἐκ τούτων τῶν ἐπῶν 〈 Διονυσίου 〉 μεμνημένος τινῶν ἐρῶ , ἵνα μὴ ὁ Οὐλπιανὸς βρενθύηται ὡς ἐκ τῶν ἀποθέτων τοῖς Ὁμηρίδαις μόνος ἀνασπάσας τὰ κοττάβια , ἀγγελίας κτλ . — V . 1 . πευσόμενοι ed . Bas . L . , πεσσόμενοι BPV . — V . 2 . διαλύσατε , P διαλύετε . — κατάθεσθε , B καταθέσθαι . — V . 3 . Hartung καὶ ξύνεσιν fort . casu .
Lemmas: ἤ τε δέρη χάλκειος ὅλος βοῦς ὅδε ἐπίκειμαι ἔκτοθεν , ἤ , ψυχή ἔνδον ὁ χαλκός ἔχω . χαίρω , θεά δέσποινα , σοφός ἀνήρ ἀγάπημα , Εὐτελίη , κλεινός ἔγγονος Σωφροσύνη , σύν ἀρετή τιμάω , ὅσος ὁ δίκαιος ἀσκέω . Βάκχος μέτρον ἀγαθός , ὁ μή πολύς μηδέ μικρός · εἰμί γάρ ἤ λύπη αἴτιος ἤ μανία . χαίρω κιρνάω δέ τρεῖς Νύμφαι τέταρτος · τῆμος καί θάλαμος εἰμί ἑτοῖμος · εἰ δέ πολύς πνέω , ἀποστρέφω μέν ἔρως , βαπτίζω δέ ὕπνος γείτων ὁ θάνατος . Euenus . 1 . Athen . IX 367 E : σιωπάω οὖν ὁ Οὐλπιανός , ἀλλά ἐγώ , φημί ὁ Λεωνίδας , λέγω εἰμί δίκαιος , πολύς ἤδη σιωπάω · Πολύς δέ ἀντιλέγω , κατά ὁ Πάριον Εὔηνος , ἔθος κτλ . et v . 1—4 Stob . LXXXII 3 affert . — V . 1 . μέν Stob . , om . Ath . qui d’ ipse addidit . — V . 2 . ἐν ἔθος Stob . , ἐθέλω Ath . — V . 3 . οὗτος Stob . , οὗτος Ath . — εἷς ὁ παλαιός Ath . , ὡς ὁ παλαιός Stob . ( ὡς ἀπαλαίος ) . — V . 4 . οὗτος Stob . et Ath . X p . 429 F , ubi hic v . affertur : pr . loco τοιοῦτος legitur . — δοκέω εἰμί cod . A Ath . pr . loco ( B δοκέω ὁ , P δ . πως ) , altero loco δοκέω εἰμί AP , δοκέω τε B , δοκέω C , Stob . δοκέω εἰμί . — V . 6 . εἰμί VL , εἷς ABP . Cf . Herod . post Lobeckii Phryn . p . 469 . 2 . Anth . Pal . XI 49 Εὔινος . Plan . ἄδηλος . — V . 2 . μανία , fort . μανία . — V . 3 . Plan . : χαίρω κιρνάω τρεῖς Νύμφη τέταρτος αὐτός . Jacobs χαίρω δέ τρεῖς κιρνάω N . t . — V . 5 . ἀποστρέφω Plan . , ἀπέστρα Pal . — V . 6 . βαπτίζω , βαπτίζω Plan . — ὁ Plan . , ὁ Pal γενεά Κάβαρνος τίθημι ἀγακλεής ὀργειών . ὦ ὁ ἀγήραντος πόλος αἰθήρ , Ἥλιος , τέμνω , ἆρα ὁράω τοιόσδε ὄμμα πρόσθεν πάθος , μήτηρ παρθενικός τε κόρη δισσός τε σύναιμος ἐν αὐτός φέγγος μοιράδιος φθίω ; Fr . 2 Athen . II 61 B : Ἐπαρχίδης Εὐριπίδης φημί ὁ ποιητής ἐπιδημέω ὁ Ἴκαρος , καί γυνή τις μετά ὁ τέκνον κατά ὁ ἀγρός , δύο μέν ἄρσην τέλειος , εἷς δέ παρθένος ἐσθίω θανάσιμος μύκης καί ἀποπνίγω μετά ὁ τέκνον , ποιέω οὗτος ὁ ἐπίγραμμα · ὦ ὁ κτλ . — Apparet sola coniectura ductum Eparchi ‐ dem Euripidi hoc epigramma tribuisse , quoniam similitudinem quan ‐ dam cum tragici oratione sibi deprehendere videbatur . — V . 1 . ἀγήραντος VL , ἀγήρατος BCD . — V . 2 . ὄμμα scripsi iam in proecdosi , legebatur ὄμμα . — V . 4 . μοιράδιος BCD , ut Soph . Oed . Col . 229 , μοιρίδιος VL . εἰ καί ἄπιστος κλύω , λέγω ὅδε · φημί γάρ ἤδη τέχνη εὑρίσκω τέρμα ὅδε σαφής χείρ ὑπό ἡμέτερος · ἀνυπέρβλητος δέ πήγνυμι ὅρος · ἀμώμητος δέ οὐδείς γίγνομαι βροτός . Χαῖρος , καί ἥδομαι βίοτος διασῴζω τύραννος . Dionysius minor . Ep . 1 . Plut . de Alex . virt . II 5 : Διονύσιος δέ [ ὁ νέος ] Ἀπόλλων υἱός αὐτός ὀνομάζω ἐπιγράφω Δωρίς κτλ . Resp . Epist . Socr . auctor 35 : ἀποπέμπω δέ ἐγώ εἷς ... Μοῖρις καί Ἐχεκράτης πυνθάνομαι ὁ περί Διονύσιος συνουσία · πάνυ γάρ ἀξιήκοος αὐτός οἴομαι ἔρχομαι ἀνήρ φόβος ( Φοῖβος ) κοίνωμα βλαστάνω et ib . 36 : ἀνήρ Κέκροψ κοίνωμα βλαστάνω . et me ‐ mini alibi me integrum epigramma legere . Ep . 2 . Plato Epist . III ad Dionysium : σύ μέν γάρ δή καί ὁ θεός , ὡς ἀγγέλλω ὄις τότε θεωρέω , προσλέγω ἐν Δελφοί αὐτός οὗτος θωπεύω ὁ ζήματι ( χαίρω ) καί γράφω , ὡς φημί · χαίρω κτλ . — βίοτος , n βίος . Versus est fort . ex eodem epigrammate ( sive elegia ) ex quo fr . 1 . — Dionysii Paeanem in Aesculapium commemorat Athen . VI 250 C : λήγω δέ ὁ ὀργή ὁ Διονύσιος πάλιν ὁ Δημοκλῆς φημί , χαρίζω δέ ἄν ἐγώ τίς , Διονύσιος , κελεύω τις ὁ ἐπίσταμαι διδάσκω ἐγώ ὁ ποιέω εἰς ὁ Ἀσκληπιός παιάν · ἀκούω γάρ σύ πραγματεύομαι περί οὗτος . — Nugae sunt , quae leguntur in com ‐ mento Aristot . Rhet . apud Cramer . Anecd . Par . I 303 , qui interpres Dio ‐ nysium ὁ χάλκεος et tyrannum Syracusarum temere confundit . ὁ μῆλον βάλλω σύ · σύ δέ εἰ μέν ἑκών φιλέω ἐγώ , δείκνυμι ὁ σός παρθενία μεταδίδωμι · εἰ δέ ἄρα , ὁ μή γίγνομαι , νοέω , οὗτος αὐτός λαμβάνω σκοπέω ὁ ὥρα ὡς ὀλιγοχρόνιος . καλλίτεκνος μήτηρ θυγάτηρ . ἠρέμα ὑπέρ τύμβος Σοφοκλῆς , ἠρέμα , κισσός , ἑρπύζω χλοερός ἐκπροχέω πλόκαμος , καί πέταλος πάντῃ θάλλω ῥόδον , ὁ τε φιλορρώς ἄμπελος , ὑγρός πέριξ κλῆμα χέζω , καί ὅδε ἔθος Σπόρτα μελέτημα τε κεῖμαι εἰμί πίνω ὁ αὐτός οἰνοφόρος κύλιξ , μηδέ ἀποδωρέω πρόποσις ὀνομαστί λέγω , μηδέ ἐπί δεξιτερός χείρ κύκλος θίασος ἄγγος Λυδός χείρ εὑρίσκω Ἀσιατογενής , καί πρόποσις ὀρέγω ἐπιδέξιος , καί προκαλέω ἐξονομακλήδην , ὅς προπίνω ἐθέλω · εἶτα ἀπό τοιοῦτος πόσις γλῶσσα τε λύω εἰς αἰσχρός μῦθος , σῶμα τε ἀμαυρός Athen . X p . 432 D : Πρόποσις δέ ὁ γίγνομαι ἐν ὁ συμπόσιον Λακεδαιμόνιος οὐ εἰμί ἔθος ποιέω οὐδέ φιλοτήσιος διά οὗτος πρός ἀλλήλων ποιέω · δηλόω δέ οὗτος Κριτίας ἐν ὁ ἐλεγεῖος · καί ὅδε κτλ . — V . 4 usque ad 8 ( ἐξονομακλήδην ) om . C . — κύκλος A , κύκλος BP , κυκλέω VL . — θίασος , Casaub . θίασος , Porson Θάσιος . — V . 5 . ἄγγος ... Λυδός χείρ εὑρίσκω Ἀσιατογενής scripsi , ut hexametri primum tantum verbum supersit , pentametri initium interceptum : hexametrum integrum intercidisse ratus Dobree scripsit ἄγγος , ὅς Λυδός χείρ εὑρίσκω Ἀσιαγενής , cum iam antea Porson vidisset legendum Λυδός χείρ Ἀσιαγενής , A Λυδός χειρευνασίατο Γένης , B Λυδηχεινευρασιατογενής , P Λυδός χειρευνασίατο Γένης εἰ , sed καί delet . , VL Λυδός χειρευνασίατο ( L χειρευνασίατο ) Γένης εἰ , et deinde in PVL lacunae indicium , quo carent AB . Boeckh vero ( Archaol . Zeit . IV 371 ) pentametrum desiderari censens scripsit χείρ κυκλέω Θάσιος ἄγγος , ὅς Λυδός χείρ Ἀσιατογενής ( τορεύω ) , Lydia enim pocula sive ᾤα a Critia commemorata esse existimat . Possis etiam Λύδιος , ὅς δή ταχύχειρ εὑρίσκω Ἀσιαγενής conicere coll . Polluce II 148 : Εὔχειρ , ταχύχειρ , Κριτίας . — V . 8 . προπίνω BC , A προπολέω , P προποτίζω , V προπίπτω , L προπίνω . — ἐθέλω Hartung , legebatur ἐθέλω . — V . 9 . τε λύω PVL , τελέω ABC . Ἀγγελία ἀγαθός δεῦρο ἔρχομαι πυνθάνομαι , καί κύλιξ ἔρις διαλύω καί κατατίθημι ὁ σύνεσις παρά ἐγώ , καί ὅδε μανθάνω . Dionysius . De his elegiarum reliquiis disputavit Osann Beiträge zur Litteratur I 76 seqq . — Fr . 1 . Athen . XV 669 D : καί ὁ Δημόκριτος , ἀλλά ἵνα ἐγώ , φημί , μνημονεύω ὁ ὁ Χαλκός ποιητής καί ῥήτωρ Διονύσιος , ... λέγω τίς καί αὐτός ἐκ ὁ ἐλεγεῖον . σύ δέ , ὦ Θεόδωρος , οὗτος γάρ σύ ὁ κύριος ὄνομα , δέχομαι κτλ . Vidit Schweighaeuser etiam verba ὦ Θεόδωρος Dionysii esse . Est autem hoc non solum exordium elegiae ( pentametro enim exorsus est Dionysius elegias , qui multa novavit , vid . Athen . XIII 602 C : προτάσσω 〈 Ἀπόλλων 〉 ὁ ἑξάμετρος ὁ πεντάμετρος , καθά ὕστερον καί Διονύσιος ὁ Ἀθηναῖος ποιέω ὁ , ἐπικαλέω Χαλκοῦς ἐν ὁ ἐλεγεῖον ) , sed etiam prima haec fuisse videtur elegia , quod v . 3 πρῶτος indicat . — V . 3 . Conieci σύ πρῶτος , Χαρίτων ἐγκεράννυμι κέραμος vel φιάλη , olim existimavi χάρις χάρις ut ὁ καλός ὁ καλός , ἐχθρός ἐχθρός dictum , Schneidewin Χαρίτων de Gratiis accepit , Osann πρότερος Χαρίτων , Hartung πρόπολος Χαρίτων coniecit , Lehrς Χαρίτων ἐγκεράννυμι κύλικα . — V . 4 . ὅδε Spanheim , v . τότε . — δῶρον , B δωρέω . Wel ‐ cker Opusc . II 222 δῶρον ἀοιδή scribendum censet . — V . 5 . συμπόσιον κοσμέω , Lehrς συμπόσιον κόσμος , quam correctionem necessariam dicit , mihi secus videtur . Fr . 2 . Athen . XV 669 B : καί αὐτός δέ ἐκ οὗτος ὁ ἔπος 〈 Διονύσιος 〉 μιμνήσκω τις λέγω , ἵνα μή ὁ Οὐλπιανός βρενθύομαι ὡς ἐκ ὁ ἀπόθετος ὁ Ὁμηρίδης μόνος ἀνασπάω ὁ κοττάβιον , ἀγγελία κτλ . — V . 1 . πυνθάνομαι ed . Bas . L . , πέσσω BPV . — V . 2 . διαλύω , P διαλύω . — κατατίθημι , B κατατίθημι . — V . 3 . Hartung καί σύνεσις fort . casu .