empedocles.epigramma 3
Αὐτὸς ἐρεῖ τάχα τοῦτο Μύρων · οὐκ ἔπλασα ταύταν τὰν δάμαλιν , ταύτας δ’ εἰκόν’ ἀνεπλασάμην . Τῶν δὲ κράτει ψυχῆς ἤθει ἀγαλλομένη , οὔθ’ ὑπὸ χρυσείων δουλουμένη , οὔθ’ ὑπ’ ἐρώτων Οἳ δὲ χοροῖς κάλλιστα θεοὺς τιμῶσιν , ἄριστοι ἐν πολέμῳ . Diversis nominibus appellatur hoc carmen , nec tamen de diversis carminibus cogitandum , ut Wyttenbach vult . Prooemium dicit Plato Phaed . p . 60 D : περὶ γάρ τοι τῶν ποιημάτων , ὧν πεποίηκας , ἐντείνας τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους , καὶ τὸ εἰς τὸν Ἀπόλλων προοίμιον . et Themist . II p . 32 : καὶ ἔστι Σωκράτει προοίμιον πεποιημένον ἐν τόνῳ ἑξαμέτρῳ εἰς τὸν θεόν . ραεανεμ praeter Diogenem ( vide infra ) minus recte appellat Dio Chrys . or . 43 T . II 580 : καὶ παιᾶνα ἐποίησεν εἰς τὸν Ἀπόλλων καὶ τὴν Ἄρτεμιν . Cf . Epict . II 6 , 26 . IV 4 , 23 . Denique Suidas v . Σωκράτης ( Eudoc . 390 ) ὤμνυν εἰς Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμιν καὶ μῦθον Αἰσώπειον δι’ ἐπῶν . — Diog . Laert . II 42 : Ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά τινας ἐποίησεν ( Σωκράτης ) , οὗ ἡ ἀρχή · Αἱλι’ Ἄπ . κτλ . Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ εἶναι αὐτὸν τὸν παιᾶνα . — Ἄπολλον , Cod . Mon . Ἀπόλλων . — κλεεινώ , Cod . Cant . Ar . Mon . κλεινώ , Vind . κλεινά . Athen . XIV p . 628 F : ὅδεν καὶ Σωκράτης ἐν τοῖς ποιήμασι τοὺς κάλλιστα χορεύοντας ἀρίστους φησὶν εἶναι τὰ πολέμια , λέγων οὕτως · Οἱ δὲ κτλ . Fort . ex prooemio in Apollinem . Ἡγοῦμαι σοφίας εἶναι μέρος οὐκ ἐλάχιστον ὀρθῶς γιγνώσκειν οἷος ἕκαστος ἀνήρ . Εἶπε δὲ φωνήσας · Πόλυβε , θρεπτήρια τάσδε ἵππους τοι δώσω δυσμενέων ἐλάσας . Κότταβον · ἐνθάδε σοὶ τρίτον ἱστάναι οἱ δυσέρωτες ἡμεῖς προστίθεμεν γυμνασίῳ Βρομίου κώρυκον · οἱ δὲ παρόντες ἐνείρετε χεῖρας ἅπαντες ἐς σφαίρας κυλίκων · καὶ πρὶν ἐκεῖνον ἰδεῖν , ὄμματι βηματίσαισθε τὸν ἀέρα τὸν κατὰ κλίνην , εἰς ὅσον αἱ λάταγες χωρίον ἐκτατέαι . Οἷος δ’ ἐννύχιον φαντάζετο πολλάκι φοιτῶν · Παρρασίῳ δι’ ὕπνου , τοῖος ὅδ’ ἐστὶν ὁρᾶν . Ep . 2 Athen . ib . : ηὔχησε δ’ ἀνεμεσήτως ἐν τούτοις · εἰ καὶ κτλ . ita Schweigh . , ἐν τούτοισι καὶ ABPV , ἐπὶ τούτοισι καὶ Bas . L . — Aristid . II 520 : Ἀλλ’ ἐμὲ πρῴην ἀνὴρ ἑταῖρος ... ζωγράφου τι ἐπίγραμμα ἐξεδίδασκε τοιοῦτον · εἰ καὶ κτλ . sic Reiske , τοιουτονὶ καὶ Γ lunt . , τοιουτονὶ εἰ καὶ Θ . — V . 1 . κλύουσι , ap . Arist . Γ lunt . κλύος εἶ , Θ κλύοις ἅ . — λέγω , ap . Ath . Basil . λέγων . — τάδε om . Ath . — V . 2 . τέχνης , ap . Ar . codd . praeter Θ τῆς τέχνης . — V . 3 . ἡμετέρης , ap . Ath . Α ἡμετέρας . — V . 4 . ἔγεντο , ap . Ath . Β ἐγένετο , Ρ ἐγίνετο , ap . Ar . praeter Θ ἐγένετο . Ep . 3 Athen . XII 543 F : τερατευόμενος δὲ ἔλεγεν ( ὁ Παρράσιος ) , ὅτε τὸν ἐν Αἰνδῳ Ἡρακλέα ἔγραψεν , ὡς ὄναρ αὐτῷ ἐπιφαινόμενος ὁ θεὸς σχηματίζοι αὐτὸν πρὸς τὴν τῆς γραφῆς ἐπιτηδειότητα . ὅθεν καὶ ἐπέγραψεν τῷ πίνακι · Οἷος κτλ . Apparet exordium epigrammatis ab Athenaeo praetermissum esse . — V . 1 . ἐννύχιον , Cobet ἐννύχιος , quod non magis tentandum , quam μεσονύκτιον , μεσαμέριον , δειλινόν apud Theocritum . — πολλάκι , Β πολλάκις . — V . 2 . τοῖος , Β ὁ οἷος . Respicit hoc et priora epigrammata Plinius H . N . XXXV 71 : „ Namque et cognomina usurpavit , Habrodiaetum se appellando , aliisque versibus principem artis , et eam ab se consummatam : super omnia Apollinis se radice ortum [ hoc ea perditο aliquo epigrammate peti tum videtur ] , et Herculem , qui est Lindi , talem a se pictum , qualem saepe in quiete vidisset “ . — Etiam tabulae , in qua Mercurium pinxit , videtur epigramma subjecisse , vid . Themist . or . II p . 34 : φασὶ τὸν Παρράσιον , ὅτι γράφειν τὸν Ἐριῆν ἐγχειρήσας τὴν ἑαυτοῦ μορφὴν τῷ πίνακι ἐγκατέθετο , καὶ ἐξαπατᾷ τοὺς ἀνθρώπους τὸ ἐπίγραμμα τῆς εἰκόνος · οἴονται γὰρ ὅτι Παρράσιος ἑαυτὸν ἐτίμησε καὶ ἐκύδηνε τῷ ἀναθήματι , πόρρω ὄντες τῆς τοῦ ζωγράφου σοφίας , ὃς ἵνα φύγῃ ἀπειροκαλίαν τε καὶ φιλαντίαν , ἀλλοτρίῳ ὀνόματι εἰς τὴν γραφὴν κατεχρήσατο . — Parrhasio for - tasse aliquis tribuat epigr . ap . Athen . XI 782 B : Μῆλον ἐγώ · βάλλει με φιλῶν σέ τις · ἀλλ’ ἐπίνευσον , Ξανθίππη · κἀγὼ καὶ σὺ μαραινόμεθα . Ἐλθὼν δ’ ἐς κλεινὸν Κεκροπίης δάπεδον Aristoteles . Fr . 1 . Diog . Laert . V 27 ( eadem Hesychii index edi - tus a Menagio ) : ἔπη , ὧν ἀρχή · ἀγνέ κτλ . — πρέσβισθ’ Stephanus , edd . πρέσβυσθ’ , πρέσβευθ’ , πρέσβας θ’ , cod . M πρέσβις θ’ , Ar . πρέσβις , C πρεσβυθες , Rosii libri πρέσβις θ’ ( vel δ’ ) ἑκατιβόλε ( ἑκαταβόλε , ἑκαταβόλε , ἑκαταβόλε ) . — Quae Eustratius ad Eth . Nic . I 3 adscripsit : φασὶ τὸν Ἀριστοτέλην · ἔπη τινὰ ἐκθέσθαι ἐπίτηδες κατά τινα ἀριθμὸν συμποσούμενα ἐν ἑτέρᾳ καὶ ἑτέρᾳ θέσει καὶ τάξει , ὧν ἑκάστη ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ τε ἤρχετο καὶ εἰς τὸ αὐτὸ κατέληγε · διὸ καὶ ἐγκύκλια ταῦτα ὠνόμασεν · οἷς ἡμεῖς μὲν οὐκ ἐνετύχομεν · εἰσὶ δ’ οἳ περὶ τούτων ἱστόρησαν , iis nulla fides habenda : videntur enim haec detorta ex iis , quae Philoponus in Anal . Post I 12 ( Schol . p . 217 A ) commentatus est : κύκλον δέ φησι τὰ ἔπη ἤτοι τὰ ἐπιγράμματα τὰ οὕτω καλούμενα , οὐχ ὡς τῇ κατὰ τὸ τέλος τοῦ πρώτου στίχου λέξει ἀκολουθούσης τῆς ἀρχῆς τοῦ δευτέρου , καὶ τούτῳ τοῦ τρίτου καὶ ἑφεξῆς , ἀλλ’ ὡς δύνασθαι τὸν αὐτὸν στίχον καὶ ἀρχὴν καὶ τέλος ποιεῖσθαι , οἷόν ἐστι καὶ τοῦτο · χαλκῆ παρθένος εἰμί , Μίδον δ’ ἐπὶ σήματι κεῖμαι , de quo epigrammate dixi hist . litt . Gr . I 779 . Καὶ νῦν Κλεινίου υἱὸν Ἀθηναῖον στεφανώσω Ἀλκιβιάδην νέοισιν ὑμνήσας τρόποις · οὐ γάρ πως ἦν τοὔνομ’ ἐφαρμόζειν ἐλεγείῳ · νῦν δ’ ἐν ἰαμβείῳ κείσεται οὐκ ἀμέτρως .
Lemmas: αὐτός λέγω τάχα οὗτος Μύρων · οὐ πλάσσω ταῦτος ὁ δάμαλις , αὐτός δέ εἰκών ἀναπλάσσω . Τοί δέ κράτος ψυχή ἦθος ἀγάλλω , οὔτε ὑπό χρύσεος δουλόω , οὔτε ὑπό ἔρως ὅς δέ χορός καλός θεός τιμάω , ἀγαθός ἐν πόλεμος . Diversis nominibus appellatur hoc carmen , nec tamen de diversis carminibus cogitandum , ut Wyttenbach vult . Prooemium dicit Plato Phaed . p . 60 D : περί γάρ τοι ὁ ποίημα , ὅς ποιέω , ἐντείνω ὁ ὁ Αἴσωπος λόγος , καί ὁ εἰς ὁ Ἀπόλλων προοίμιον . et Themist . II p . 32 : καί εἰμί Σωκράτης προοίμιον ποιέω ἐν τόνος ἑξάμετρος εἰς ὁ θεός . ραεανεμ praeter Diogenem ( vide infra ) minus recte appellat Dio Chrys . or . 43 T . II 580 : καί παιάν ποιέω εἰς ὁ Ἀπόλλων καί ὁ Ἄρτεμις . Cf . Epict . II 6 , 26 . IV 4 , 23 . Denique Suidas v . Σωκράτης ( Eudoc . 390 ) ὄμνυμι εἰς Ἀπόλλων καί Ἄρτεμις καί μῦθος Αἰσώπειος διά ἔπος . — Diog . Laert . II 42 : Ἀλλὰ καί παιάν κατά τις ποιέω ( Σωκράτης ) , ὅς ὁ ἀρχή · Αἰλία ἄπ . κτλ . Διονυσόδωρος δέ φημί μή ἔρχομαι αὐτός ὁ παιάν . — Ἀπόλλων , Cod . Mon . Ἀπόλλων . — κλεεννός , Cod . Cant . Ar . Mon . κλεινός , Vind . κλεινός . Athen . XIV p . 628 F : ὅδε καί Σωκράτης ἐν ὁ ποίημα ὁ καλός χορεύω ἀγαθός φημί ἔρχομαι ὁ πολέμιος , λέγω οὕτως · ὁ δέ κτλ . Fort . ex prooemio in Apollinem . ἡγέομαι σοφία ἔρχομαι μέρος οὐ μικρός ὀρθός γιγνώσκω οἷος ἕκαστος ἀνήρ . εἶπον δέ φωνέω · Πόλυβος , θρεπτήριος ὅδε ἵππος σύ δίνω δυσμενής ἐλαύνω . Κότταβος · ἐνθάδε σύ τρίτος ἵστημι ὁ δύσερως ἐγώ προστίθημι γυμνάσιον Βρομίος κώρυκος · ὁ δέ πάρειμι ἐνείρω χείρ ἅπας εἰς σφαῖρα κύλιξ · καί πρίν ἐκεῖνος ὁράω , ὄμμα βηματίζω ὁ αέρας ὁ κατά κλίνη , εἰς ὅσον ὁ λάταξ χωρίον ἐκτατέον . οἷος δέ ἐννύχιος φαντάζω πολλάκις φοιτάω · Παρράσιος διά ὕπνος , τοῖος ὅδε εἰμί ὁράω . Ep . 2 Athen . ib . : αὐχέω δέ ἀνεμέσητος ἐν οὗτος · εἰ καί κτλ . ita Schweigh . , ἐν οὗτος καί ABPV , ἐπί οὗτος καί Bas . L . — Aristid . II 520 : ἀλλά ἐγώ πρώην ἀνήρ ἑταῖρος ... ζωγράφος τίς ἐπίγραμμα ἐκδιδάσκω τοιοῦτος · εἰ καί κτλ . sic Reiske , τοουτον́ς καί Γ lunt . , τοουτον́ς εἰ καί Θ . — V . 1 . κλύω , ap . Arist . Γ lunt . κλύς εἰμί , Θ κλύω ὅς . — λέγω , ap . Ath . Basil . λέγω . — ὅδε om . Ath . — V . 2 . τέχνη , ap . Ar . codd . praeter Θ ὁ τέχνη . — V . 3 . ἡμέτερος , ap . Ath . Α ἡμέτερος . — V . 4 . γίγνομαι , ap . Ath . Β γίνομαι , Ρ γίνομαι , ap . Ar . praeter Θ γίνομαι . Ep . 3 Athen . XII 543 F : τερατεύομαι δέ λέγω ( ὁ Παρράσιος ) , ὅτε ὁ ἐν Αἰνδῳ Ἡρακλῆς γράφω , ὡς ὄναρ αὐτός ἐπιφαίνω ὁ θεός σχηματίζω αὐτός πρός ὁ ὁ γραφεύς ἐπιτηδειότης . ὅθεν καί ἐπιγράφω ὁ πίναξ · Οἷος κτλ . Apparet exordium epigrammatis ab Athenaeo praetermissum esse . — V . 1 . ἐννύχιος , Cobet ἐννύχιος , quod non magis tentandum , quam μεσονύκτιον , μεσημέριος , δειλινός apud Theocritum . — πολλάκις , Β πολλάκις . — V . 2 . τοῖος , Β ὁ οἷος . Respicit hoc et priora epigrammata Plinius H . N . XXXV 71 : „ Namque et cognomina usurpavit , Habrodiaetum se appellando , aliisque versibus principem artis , et eam ab se consummatam : super omnia Apollinis se radice ortum [ hoc ea οἴομαι aliquo epigrammate peti tum videtur ] , et Herculem , qui est Lindi , talem a se pictum , qualem saepe in quiete vidisset “ . — Etiam tabulae , in qua Mercurium pinxit , videtur epigramma subjecisse , vid . Themist . or . II p . 34 : φημί ὁ Παρράσιον , ὅτι γράφω ὁ Ἐριῆν ἐγχειρέω ὁ ἑαυτοῦ μορφή ὁ πίναξ ἐγκατατίθεμαι , καί ἐξαπατάω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐπίγραμμα ὁ εἰκών · οἴομαι γάρ ὅτι Παρράσιος ἑαυτοῦ τιμάω καί κυδαίνω ὁ ἀνάθημα , πρόσω ο ὁ ὁ ζωγράφος σοφία , ὅς ἵνα φεύγω ἀπειροκαλία τε καί φιλαντίαν , ἀλλότριος ὄνομα εἰς ὁ γραφή καταχράω . — Parrhasio for - tasse aliquis tribuat epigr . ap . Athen . XI 782 B : Μῆλος ἐγώ · βάλλω ἐγώ φίλος σύ τις · ἀλλά ἐπινεύω , Ξανθίππη · ἐγώ καί σύ μαραίνω . ἔρχομαι δέ εἰς κλεινός Κέκροψ δάπεδον Aristoteles . Fr . 1 . Diog . Laert . V 27 ( eadem Hesychii index edi - tus a Menagio ) : ἔπος , ὅς ἀρχή · ἁγνός κτλ . — πρέσβιστος Stephanus , edd . πρέσβυς , πρεσβευτής , πρέσβα τε , cod . M πρέσβις τε , Ar . πρέσβις , C πρεσβύτης , Rosii libri πρέσβις τε ( vel δέ ) εκατιβωλος ( ἑκαταβόλος , ἑκαταβόλος , ἑκαταβόλος ) . — Quae Eustratius ad Eth . Nic . I 3 adscripsit : φημί ὁ Ἀριστοτέλης · ἔπος τις ἐκτίθημι ἐπίτηδες κατά τις ἀριθμός συμπίπτω ἐν ἕτερος καί ἕτερος θέσις καί τάξις , ὅς ἕκαστος ἀπό ὁ αὐτός τε ἔρχομαι καί εἰς ὁ αὐτός καταλήγω · διό καί ἐγκύκλιος οὗτος ὀνομάζω · ὅς ἐγώ μέν οὐ ἐντυγχάνω · εἰμί δέ ὅς περί οὗτος ἱστορέω , iis nulla fides habenda : videntur enim haec detorta ex iis , quae Philoponus in Anal . Post I 12 ( Schol . p . 217 A ) commentatus est : κύκλος δέ φημί ὁ ἔπος ἤτοι ὁ ἐπίγραμμα ὁ οὕτως καλέω , οὐ ὡς ὁ κατά ὁ τέλος ὁ πρῶτος στίχος λέξις ἀκολουθέω ὁ ἀρχή ὁ δεύτερος , καί οὗτος ὁ τρίτος καί ἐφεξῆς , ἀλλά ὡς δύναμαι ὁ αὐτός στίχος καί ἀρχή καί τέλος ποιέω , οἷος εἰμί καί οὗτος · χαλκεύς παρθένος εἰμί , Μίδος δέ ἐπί σῆμα κεῖμαι , de quo epigrammate dixi hist . litt . Gr . I 779 . καί νῦν Κλεινίας υἱός Ἀθηναῖος στεφανόω Ἀλκιβιάδης νέος ὑμνέω τρόπος · οὐ γάρ πως εἰμί ὄνομα ἐφαρμόζω ἐλεγεῖον · νῦν δέ ἐν ἰαμβεῖος κεῖμαι οὐ ἄμετρος .