empedocles.epigramma 4
Εἰ μισεῖν πόνος ἐστί , φιλεῖν πόνος · ἐκ δύο λυγρῶν αἱροῦμαι χρηστῆς ἕλκος ἔχειν ὀδύνης . Plut . Demosth . c . 1 : ὁ μὲν γράψας τὸ ἐπὶ τῇ νίκῃ τῆς Ὀλυμπίασι ἱπποδρομίας εἰς Ἀλκιβιάδην ἐγκώμιον , εἶτ’ Εὐριπίδης , ὡς ὁ πολὺς κρατεῖ λόγος , εἶθ’ ἕτερός τις ἦν , Σόσσιε , φησὶ χοῆναι τῷ εὐδαίμονι πρῶτον ὑπάρξαι τὰν ( sic EFPaMo , vulgo τὴν ) πόλιν εὐδόκιμον . ( Steph . var . 1 . εὐδαίμονα memorat . ) Cf . ib . c . 2 . Καὶ μὴν καὶ Στίλπων’ ἔοιδον χαλέπ’ ἄλγε’ ἔχοντα ἐν Μεγάροις , ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς · ἔνθα τ’ ἐρίζεσκεν , πολλοὶ δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι · τὴν δ’ ἀρετὴν παρὰ γράμμα διώκοντες κατέτριβον . Fr . 4 Diog . L . II 118 : καὶ τὸν ( Κράτητα ) αἰδεσθέντα παρῳδῆσαι εἰς αὑτὸν ( Στίλπωνα ) οὕτω · Καὶ μὴν κτλ . Hesych . Mil . p . 52 ubi v . 1 καὶ μὴν Στίλπων’ εἰσεῖδον ( hoc etiam cod . Mon . ) . — V . 2 . Τυφωέος , Hes . Τυφωέως , cod . Mon . Τυφωνέως . Wachsmuth de Timone p . 38 requirit ἐν μεγάροις et τυφωέος . — V . 4 . παρὰ γράμμα , ed . Men . παράγραμμα , sed cf . Aristot . Rhet . III 11 : τὰ δὲ παρὰ γράμμα ποιεῖ , οὐχ ὃ λέγει λέγειν , ἀλλ’ ὃ μεταστρέφει ὄνομα . nam eiusmodi lusu in Cra - Ἡ σοβαρὸν γελάσασα καθ’ Ἑλλάδος , ἡ πρὶν ἐραστῶν ἑσμὸν ἐπὶ προθύροις Λαἲς ἔχουσα νέων , τῇ Παφίῃ τὸ κάτοπτρον · ἐπεὶ τοίη μὲν ὁρᾶσθαι οὐκ ἐθέλω · οἵη δ’ ἦν πάρος οὐ δύναμαι . Πρὸς σοφίᾳ μὲν ἔχειν τόλμαν μάλα σύμφορόν ἐστιν , χωρὶς δὲ βλαβερὴ καὶ κακότητα φέρει . Τότε δὴ χρυσέῳ ἐν δέπαϊ Ἠέλιον πόμπευεν ἀγακλυμένῃ Ἐρύθεια . ὕμνους οἰνοχοεῖν ἐπιδέξια σοί τε καὶ ἡμῖν τόνδε τὸν ἀρχαῖον τηλεδαπόν τε φίλον εἰρεσίῃ γλώσσης ἀποπέμψομεν εἰς μέγαν αἶνον τοῦδ’ ἐπὶ συμποσίου · δεξιότης τε λόγου Φαίακος Μουσῶν ἑρέτας ἐπὶ σέλματα πέμπει . Γνώμη δ’ ἥ σε κατήγαγ’ , ἐγὼ ταύτην ἐν ἅπασιν εἶπον καὶ γράψας τοὖργον ἔδρασα τόδε · σφραγὶς δ’ ἡμετέρης γλώσσης ἐπὶ τοῖσδεσι κεῖται . τόνδε ποτ’ οὐχ ὁσίως παραβὰς μακάρων θέμιν ἁγνήν ἔκτεινεν Περσῶν τοξοφόρων βασιλεύς , οὐ φανερῶς λόγχῃ φονίοις ἐν ἀγῶσι κρατήσας , ἀλλ’ ἀνδρὸς πίστει χρησάμενος δολίου .
Lemmas: εἰ μισέω πόνος εἰμί , φιλέω πόνος · ἐκ δύο λυγρός αἱρέω χρηστός ἕλκος ἔχω ὀδύνη . Plut . Demosth . c . 1 : ὁ μέν γράφω ὁ ἐπί ὁ νίκη ὁ Ὀλυμπίασι ἱπποδρομία εἰς Ἀλκιβιάδης ἐγκώμιον , εἶτα Εὐριπίδης , ὡς ὁ πολύς κρατέω λόγος , εἶτα ἕτερος τις εἰμί , Σόσσιος , φημί χόω ὁ εὐδαίμων πρῶτος ὑπάρχω ὁ ( sic EFPaMo , vulgo ὁ ) πόλις εὐδόκιμος . ( Steph . var . 1 . εὐδαίμων memorat . ) Cf . ib . c . 2 . καί μήν καί Στίλπων εοοραω χαλεπός ἄλγος ἔχω ἐν Μέγαρα , ὅθι φημί Τυφωεύς εἰμί εὐνή · ἔνθα τε ἐρίζω , πολύς δέ ἀμφί αὐτός ἑταῖρος · ὁ δέ ἀρετή παρά γράμμα διώκω κατατρίβω . Fr . 4 Diog . L . II 118 : καί ὁ ( Κράτης ) αἰδέομαι παρῳδέω εἰς ἑαυτοῦ ( Στίλπων ) οὕτως · καί μήν κτλ . Hesych . Mil . p . 52 ubi v . 1 καί μήν Στίλπων εἰσοράω ( hoc etiam cod . Mon . ) . — V . 2 . Τυφωεύς , Hes . Τυφωεύς , cod . Mon . Τυφωνέως . Wachsmuth de Timone p . 38 requirit ἐν μέγαρον et Τυφωεύς . — V . 4 . παρά γράμμα , ed . Men . παράγραμμα , sed cf . Aristot . Rhet . III 11 : ὁ δέ παρά γράμμα ποιέω , οὐ ὁ λέγω λέγω , ἀλλά ὁ μεταστρέφω ὄνομα . nam eiusmodi lusu in Cra - ὁ σοβαρός γελάω κατά Ἑλλάς , ὁ πρίν ἐραστής ἑσμός ἐπί πρόθυρον Λαΐς ἔχω νέος , ὁ Πάφος ὁ κάτοπτρον · ἐπεί τοῖος μέν ὁράω οὐ ἐθέλω · οἷος δέ εἰμί πάρος οὐ δύναμαι . πρός σοφία μέν ἔχω τόλμα μάλα σύμφορος εἰμί , Χωρὶς δέ βλαβερός καί κακότης φέρω . τότε δή χρύσεος ἐν δέπας Ἥλιος πομπεύω αγακλυμενω Ἐρύθεια . ὕμνος οἰνοχοεύω ἐπιδέξιος σύ τε καί ἐγώ ὅδε ὁ ἀρχαῖος τηλεδαπός τε φίλος εἰρεσία γλῶσσα ἀποπέμπω εἰς μέγας αἶνος ὅδε ἐπί συμπόσιον · δεξιότης τε λόγος Φαίαξ Μουσών ἐρέτης ἐπί σέλμα πέμπω . Γνώμη δέ ὅς σύ κατάγω , ἐγώ οὗτος ἐν ἅπας λέγω καί γράφω ἔργον δράω ὅδε · σφραγίς δέ ἡμέτερος γλῶσσα ἐπί ὅδε κεῖμαι . ὅδε ποτέ οὐ ὅσιος παραβαίνω μάκαρ θέμις ἁγνός κτείνω Πέρσης τοξοφόρος βασιλεύς , οὐ φανερός λόγχη φόνιος ἐν ἀγών κρατέω , ἀλλά ἀνήρ πίστις χράω δόλιος .