empedocles.diels-ppf empedocles_diels_ppf_0110.1
70 . ΑΕΤ . V 26 , 4 [ D . 439 ] Ἐ . πρῶτα τὰ δένδρα τῶν ζῴων ἐκ γῆς ἀναφύναι φησι , πρὶν τὸν ἥλιον περιπλαωθῆναι [ recte si archetypi solis ( A 56 ) me - mineris ] καὶ πρὶν ἡμέραν καὶ νύκτα διακριθῆναι · διὰ δὲ συμμετρίας τῆς κρύσεως τὸν τοῦ ἀέρενος καὶ τοῦ θῆλεος περιέχειν λόγον . ἀνξεσθαι δὲ ὑπὸ τοῦ ἐν τῇ γῇ θερμοῦ διαιρούμενα ὥστε γῆς εἶναι μέρη καθάπερ καὶ τὰ ἐμβρυα τὰ ἐν τῇ γαστρὶ τῆς μητρὸς μέρη · τοὺς δὲ καρποὺς περιττώματα εἶναι τοῦ ἐν τοῖς φυτοῖς ὕδατος καὶ πυρός · καὶ τὰ μὲν ἐλλπὲς ἔχοντα τὸ ὑγρὸν ἐξικμαζομένον αὐτοῦ τῷ θέρει φυλλορροεῖν , τὰ δὲ πλεῖον , παραμένειν [ cf . fr . 77 . 78 ] ὥσπερ ἐπὶ τῆς δάφνης καὶ τῆς ἐλαίας καὶ τοῦ φοινικος · τὰς δὲ διαφορὰς τῶν χυμῶν ( παρὰ ) παραλλαγὰς τῆς ( γῆς ) πολυμερείας καὶ τῶν φυτῶν γίγνεσθαι διαφόρως ἐλκόντων τὰς ἀπὸ τοῦ τρέφοντος ὁμοιομερείας ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀμπέλων · οὐ γὰρ αἱ διαφοραὶ τούτων χρηστὸν τὸν οἶνον ποιοῦσιν , ἀλλ' αἱ τοῦ τρέφοντος ἐδάφους . THEOPHR . d . c . pl . I 12 , 5 ἐν γὰρ τι τὸ γεννῶν οὐχ ὥσπερ Ἐ . διαιρεῖ καὶ μερίζει τὴν μὲν γῆν εἰς τὰς ῥίζας , τὸν δ' αἰθέρα εἰς τοὺς βλαστοὺς ὡς ἕκαστερον ἕκαστερον χωριζόμενον , ἀλλ' ἐκ μιᾶς ὕλης καὶ ὑφ' ἑνὸς αἰτίου γεννῶντος . ARIST . de anima B 4 . 415b 28 Ἐ . οὐ καλῶς εἴρηκε τοῦτο προτιθεὶς τὴν αὔξησιν συμβαίνειν τοῖς φυτοῖς κάτω μὲν συρριζομένοις διὰ τὴν γῆν οὕτω φέρεσθαι κατὰ φύσιν , ἄνω δὲ διὰ τὸ πῦρ ὡσαύτως . PLUT . quaest . conv . VI 22 , 6 p . 688 A τρεῖται δὲ [ sc . ἡ τροφή ] τοῖς μὲν φυτοῖς ἀναισθήτως ἐκ τοῦ περιέχοντος , ὡς φησιν Ἐ , ὑδρευομένοις τὸ πρόσφορον . [ ARIST . ] de plant . A 1 . 815a 15 Arabice Alfredo interprete Anaxagoras autem et Abrucalis [ i . e . Empe - docles ] desiderio eas [ plantas ] moveri dicunt , sentire quoque et tristari delectari - que asserunt . . . Abr . autem sexum in his permixtum opinatus est . 16 Anaxa - goras autem et Democritus et Abr . illas intellectum intellegentiamque habere dicebant . 517a 1 quod dixit Abr . videlicet si invenitur in plantis sexus feminens et sexus masculinus sive species commixta ex his duobus sexibus . 817b 35 dixitque Abr . quod plantae habent generationem , mundo tamen diminuto et non perfecto in complemento suo ; et eo completo generabatur animal [ cf . fr . 79 ] .
Lemmas: 70 . ΕΤ . V 26 , 4 [ D . 439 ] εἰ . πρῶτος ὁ δένδρον ὁ ζῷον ἐκ γῆ ἀναφύω φημί , πρίν ὁ ἥλιος περιπλέω [ recte si archetypi solis ( A 56 ) me - mineris ] καί πρίν ἡμέρα καί νύξ διακρίνω · διά δέ συμμετρία ὁ κρύσις ὁ ὁ ἀείρω καί ὁ θῆλυς περιέχω λόγος . ἀνέχω δέ ὑπό ὁ ἐν ὁ γῆ θερμός διαιρέω ὥστε γῆ εἰμί μέρος καθάπερ καί ὁ ἔμβρυον ὁ ἐν ὁ γαστήρ ὁ μήτηρ μέρος · ὁ δέ καρπός1 περίσσωμα εἰμί ὁ ἐν ὁ φυτός ὕδωρ καί πῦρ · καί ὁ μέν ἐλλπὲς ἔχω ὁ ὑγρός ἐξικμάζω αὐτός ὁ θέρος φυλλορροέω , ὁ δέ πλείων , παραμένω [ cf . fr . 77 . 78 ] ὥσπερ ἐπί ὁ δάφνη καί ὁ ἐλαία καί ὁ Φοῖνιξ · ὁ δέ διαφορά ὁ χυμός ( παρά ) παραλλαγή ὁ ( γῆ ) πολυμέρεια καί ὁ φυτός γίγνομαι διάφορος ἕλκω ὁ ἀπό ὁ τρέφω ὁμοιομέρεια ὥσπερ ἐπί ὁ ἄμπελος · οὖον γάρ ὁ διαφορά οὗτος χρηστός ὁ οἶνος ποιέω , ἀλλά ὁ ὁ τρέφω ἔδαφος . THEOPHR . d . c . pl . I 12 , 5 ἐν γάρ τίς ὁ γεννάω οὐ ὥσπερ εἰ . διαιρέω καί μερίζω ὁ μέν γῆ εἰς ὁ ῥίζα , ὁ δέ αἰθήρ εἰς ὁ βλαστός ὡς ἑκαστέρω ἑκαστέρω χωρίζω , ἀλλά ἐκ εἷς ὕλη καί ὑπό εἷς αἴτιος γεννάω . ARIST . de anima B 4 . 415b 28 εἰ . οὖον καλῶς εἴρω οὗτος προτίθημι ὁ αὔξησις συμβαίνω ὁ φυτός κάτω μέν συρίζω διά ὁ γῆ οὗτος φέρω κατά φύσις , ἄνω δέ διά ὁ πῦρ ὡσαύτως . PLUT . quaest . conv . VI 22 , 6 p . 688 A τρέω δέ [ sc . ὁ τροφή ] ὁ μέν φυτός ἀναισθήτως ἐκ ὁ περιέχω , ὡς φημί εἰ , ὑδρεύω ὁ πρόσφορος . [ ARIST . ] de plant . A 1 . 815a 15 Arabice Alfredo interprete Anaxagoras autem et Abrucalis [ i . e . Empe - docles ] desiderio eas [ plantas ] moveri dicunt , sentire quoque et tristari delectari - que asserunt . . . Abr . autem sexum in his permixtum opinatus est . 16 Anaxa - goras autem et Democritus et Abr . illas intellectum intellegentiamque habere dicebant . 517a 1 quod dixit Abr . videlicet si invenitur in plantis sexus feminens et sexus masculinus sive species commixta ex his duobus sexibus . 817b 35 dixitque Abr . quod plantae habent generationem , mundo tamen diminuto et non perfecto in complemento suo ; et eo completo generabatur animal [ cf . fr . 79 ] .