empedocles.diels-ppf empedocles_diels_ppf_0167.1
p . 418 E τὸ δὲ τοῖς δαίμοσι τοῖτοις μονονοιγὶ δράγδην λαμβάνοντας ἐκ τῶν ἐπῶν τῶν Ἐμπεδοχλείους ἀμαρτίας καὶ ἄτας καὶ πλάνας θελήσαντες ἐπιφέρειν πλ . cf . de esu anim . I 7 , 4 p . 996 B 3 HESYCH . εἴτε τις : ὅπότε τις . 5 PLUT . de def . orac . 20 p . 420 D ὁ μέντοι μόνον ἀκήκοα τῶν Ἐπικούρειων λεγόντων πρὸς τοὺς εἰσαγομένους ὑπ’ Ἐμπεδοχλείους δαίμονας , ὡς οὐ δυνατόν εἶναι φαύλους καὶ ἀμαρτητικοὺς ὄντας μακαρίους καὶ μακραιῶνας εἶναι . . . εὐθὲς ἐστι cf . CHALCD . in Tim . c . 136 p . 198 , 5 Wr . HESYCH . λελάχασι : τετεῦχασι [ h . e . τετευχάσσι Graecolorum more ] 6 . 7 CELSUS apud Origen . c . Cels . VIII 53 ἐπειδὴ δὲ σώματι συνδεθέντες ἄνθρωποι γεγόνασιν εἴτ’ οἰκονομίας τῶν ὅλων ἐνεχεν εἴτε ποινὰς ἀμαρτίας ἀποτίνοντες εἴθ’ ὑπὸ παθημάτων τινῶν τῆς ψυχῆς βαρυνθέντος , μέχρις ἂν ταῖς τεταγμέναις περιόδοις ἐκκαθαρθῇ · δεῖ γὰρ κατὰ τὸν Ἐμπεδοχλέα ‘τρίς — ἀλάληθσαι’ γινομένην παντοίαν διὰ χρόνον ἰδέαν θνητῶν . 9—12 PLUT . de Is . 26 p . 361 C Ἐ . δὲ καὶ δίχας φησὶ διδόναι τοὺς δαίμονας ὧν ἂν ἐξαμάρτωσι καὶ πλημμελήσωσιν ‘αὐθέρσιον — πάντες’ , ὅχους οἱ κολασθέντες οὕτω καὶ καθαρθέντες αὐθὶς τὴν κατὰ φύσιν χώραν καὶ τάξιν ἀπολάβωσι . [ hinc Euseb . P . E . V 5 , 2 ] . 9—11 IDEM de vit . aere al . 7 p . 830 F πλάζονται καθάπερ οἱ θεήλατοι καὶ οἰρανοπετεῖς ἐκεῖνοι τοῦ Ἐμπεδοχλείους δαίμονες ‘αὐθέρσιον — δίναις’ 13 . 14 PLOTIN . Enn . IV 8 , 1 [ quem exc . Aeneas Gaz . Theophr . p . 5 et 7 ed . Paris 1836 ] Ἐ . τε εἰπὼν ἀμαρτανοῦσας νόμον εἶναι ταῖς ψυχαῖς πεσεῖν ἐνταῦθα καὶ αὐτὸς ‘φυγὰς θεοδεν’ γενόμενος ἦκειν πίσυνος μαινομένωι Νείχει τοσούτον τοσούτων ὅσον καὶ Πυθαγόρας οἶμαι καὶ οἱ ἀπ’ ἐκείνου ἠνύττοντο περὶ τε τούτων περὶ τε πολλῶν ἄλλων . cf . IV 18 , 5 RHIPOR . de anima 73 , 31 ‘ὡς — πίσυνος’ itemque de gen . et corr . 266 , 4 . phys . 24 , 18 δθεν καὶ τὸ πολυθρύλητον περὶ ψυχῆς ἔφη ‘ὡς — πίσυνος’ τοιγούτω πεπεισμένος τῇ ἑτεροποιῶι τῆς ψυχῆς δυνάμει . ASCLEP . in Metaph . 197 , 17 πάντα ταῦτα συμβολικῶς ἔλεγεν ὁ Ἐμπεδ . οὔτε γὰρ τὸν σφαῖρον ἐπετίθετο φθεῖρεσθαι , ὡς φησιν , οὔτε δὲ τὸν αἰσθητὸν κόσμον , ἀλλὰ διὰ τούτων ἐδίδου τὴν ἄνοδον καὶ τὴν κάθοδον τῆς ψυχῆς . διὸ ἔλεγεν ‘ὡς — πίσυνος’ HIEROCL . in carm . aur . 54 κάτεισι γὰρ καὶ ἀπολίπεται τῆς εὐδαίμονος χώρας ὁ ἄνθρωπος , ὡς Ἐ . φησιν ὁ Πυθαγόρειος ‘φυγὰς — πίσυνος’ cf . PROCL . in Parm . 723 , 30 ( Paris . 1564 ) ; HERMIAS in Plat . Phaedrum p . 148 Ast ; SYNES . de provid . 1 et hymn . 3 , 717 ( cf . Nauck Mél . στ . τ . IV 196 )
Lemmas: p . 418 E ὁ δέ ὁ δαίμων τοερχομαι μονονοιγὶ δράγδην λαμβάνω ἐκ ὁ ἔπος ὁ Ἐμπεδοχλείους ἁμαρτία καί ἄτη καί πλάνη ἐθέλω ἐπιφέρω πλ . cf . de esu anim . I 7 , 4 p . 996 B 3 HESYCH . εἴτε τις : ὁπότε τις . 5 PLUT . de def . orac . 20 p . 420 D ὁ μέντοι μόνος ἀκούω ὁ επικούρειος λέγω πρός ὁ εἰσάγω ὑπό Ἐμπεδοχλείους δαίμων , ὡς οὖον δυνατός εἰμί φαῦλος καί ἁμαρτητικός εἰμί μακάριος καί μακραίων εἰμί . . . εὐθύς εἰμί cf . CHALCD . in Tim . c . 136 p . 198 , 5 Wr . HESYCH . λαγχάνα : τυγχάνω [ h . e . τυγχάνω Graecolorum more ] 6 . 7 CELSUS apud Origen . c . Cels . VIII 53 ἐπεί δέ σῶμα συνδέω ἄνθρωπος γίγνομαι ἔτι οἰκονομία ὁ ὅλος ἐνέχω εἴτε ποινή ἁμαρτία ἀποτίνω ἔτι ὑπό πάθημα τις ὁ Ψυχή βαρύνω , μέχρι εἄν ὁ τάσσω περίοδος ἐκκαθαίρω · δεῖ γάρ κατά ὁ Ἐμπεδοκλῆς τρίς — ἀλάομαι γίγνομαι παντοῖος διά χρόνος ἰδέα θνητός . 9—12 PLUT . de Is . 26 p . 361 C εἰ . δέ καί διχή φημί δίδωμι ὁ δαίμων ὅς εἄν ἐξαμαρτάνω καί πλημμελέω ‘αὐθέρσιον — πάντος , ὄχος ὁ κολάζω οὗτος καί καθαίρω αὐθίς ὁ κατά φύσις χώρα καί τάξις ἀπολαμβάνω . [ hinc Euseb . P . E . V 5 , 2 ] . 9—11 IDEM de vit . aere al . 7 p . 830 F πλάζω καθάπερ ὁ θεήλατος καί οἰρανοπετεῖς ἐκεῖνος ὁ Ἐμπεδοχλείους δαίμων ‘αὐθέρσιον — δίνη 13 . 14 PLOTIN . Enn . IV 8 , 1 [ quem exc . Aeneas Gaz . Theophr . p . 5 et 7 ed . Paris 1836 ] εἰ . τε εἶπον ἁμαρτάνω νόμος εἰμί ὁ Ψυχή πίπτω ἐνταῦθα καί αὐτός φυγή θεοδεν’ γίγνομαι ἥκω πίσυνος μαίνομαι νειχεω τοσοῦτος τοσοῦτος ὅσος καί Πυθαγόρας οἴομαι καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος νύσσω περί τε οὗτος περί τε πολύς ἄλλος . cf . IV 18 , 5 RHIPOR . de anima 73 , 31 ὡς — πίσυνος itemque de gen . et corr . 266 , 4 . phys . 24 , 18 δίδωμι καί ὁ πολυθρύλητος περί Ψυχή φημί ὡς — πίσυνος τοιγούτω πείθω ὁ ἑτεροποιός ὁ Ψυχή δύναμις . ASCLEP . in Metaph . 197 , 17 πᾶς οὗτος συμβολικός λέγω ὁ Ἐμπεδ . οὔτε γάρ ὁ σφαῖρος ἐπιτίθημι φθείρω , ὡς φημί , οὔτε δέ ὁ αἰσθητός κόσμος , ἀλλά διά οὗτος δίδωμι ὁ ἄνοδος καί ὁ κάθοδος ὁ Ψυχή . διό λέγω ὡς — πίσυνος HIEROCL . in carm . aur . 54 κατέρχομαι γάρ καί ἀπολείπω ὁ εὐδαίμων χώρα ὁ ἄνθρωπος , ὡς εἰ . φημί ὁ Πυθαγόρειος φυγή — πίσυνος cf . PROCL . in Parm . 723 , 30 ( Paris . 1564 ) ; HERMIAS in Plat . Phaedrum p . 148 Ast ; SYNES . de provid . 1 et hymn . 3 , 717 ( cf . Nauck Mél . στ . τ . IV 196 )