empedocles.diels-ppf empedocles_diels_ppf_0166.1
το ἐν καὶ τὴν ἐκείνου ἐνότητα ἐν ᾧ ἦν πρὶν ὑπὸ τοῦ Νείχους ἀποσπασθῆναι καὶ γενέσθαι ἐν τοῖς πολλοῖς τούτοις τοῖς κατὰ τὴν τοῦ Νείχους διακόσμησιν · ‘Νεῖξει , γὰρ φησι , <μαινομένωι πίστυνος>’ , μαινόμενον καὶ τεταραγμένον καὶ ἀστατον τὸν δημιουργὸν τοῦδε τοῦ κόσμου ὁ Ἐ . ἀποκαλῶν . αὕτη γὰρ ἐστὶν ἡ κατάδηλος καὶ ἀνάγκη τῶν ψυχῶν , ὧν ἀποσταὶ τὸ Νεῖκος ἀπὸ τοῦ ἑνὸς καὶ δημιουργεῖ καὶ ἐργάζεται λέγων τοιούτων τινα τρόπον · ‘ὅς καὶ ἐπίορκον — βίοιο’ ( 4 . 5 ) , δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μαχραιώνας , ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μαχροὺς ζῶσιν αἰῶνας · ‘τρίς — ἀλάλησθαι’ ( 6 ) , μάχαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς Φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἐνότητα τοῦ κόσμου τοῦ νουητοῦ . τοῦτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι καὶ ‘φρομέθους — κελεύθους’ ( 7 . 8 ) , ἀγαλέας — κελεύθους . ἀγαλέας εἰς κελεύθους φησιν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις . τοῦτ’ ἐστὶν ὅ λέγει · ‘ἀγαλέας — κελεύθους’ ( 8 ) . μεταλλάσσουσι γὰρ αἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος , ὑπὸ τοῦ Νείχους μεταβαλλόμεναι καὶ χολάζομεναι , καὶ οὐκ ἔχουσαι μένειν εἰς τὸ ἕν . ἀλλὰ χολάζεσθαι ἐν πάσαις χολάσεσιν ὑπὸ τοῦ Νείχους τὰς ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος · αἰθέριον γε , φησί , μένος — πάντες ( 9—12 ) . αὕτη ἐστὶν ἡ χολάσις ἣν χολάζει ὁ δημιουργὸς καθάπερ χαλκεύς τις μετακοσμῶν σίδηρον καὶ ἐκ πυρὸς εἰς ὕδωρ μεταβάπτων · πῦρ γὰρ ἐστιν ὁ αἰθὴρ ὅθεν εἰς πόντον μεταβάλλει τὰς ψυχὰς ὁ δημιουργός , χθῶν δὲ ἡ γῆ , ὅθεν φησίν · ‘ἐξ ὕδατος εἰς γῆν , ἐκ γῆς δὲ εἰς τὸν ἀέρα , τοιούτων δ’ λέγει · ‘γαῖα δ’ ἐς αὐγὰς ἠέλιον — πάντες’ ( 10—12 ) . μισουμένας οὖν τὰς ψυχὰς .. συνάγει ἡ Φιλία ἀγαθὴ τις οἷσα καὶ κατοικεῖρουσα τὸν στεναγμὸν αὐτῶν καὶ τὴν ἄτακτον καὶ παρρησίαν τοῦ Νείχους τοῦ μαινομένου κατασκευὴν ... διὰ τὴν τοιαύτην οὖν τοῦ ὀλεθρίου Νείχους διακόσμησιν τοῦδε τοῦ μεμερισμένου κόσμου πάντων ἐμψύχων ὁ Ἐμπεδοκλῆς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἀπέχεσθαι παρακαλεῖ · εἶναι γὰρ φησι τὰ σώματα τῶν ζῴων τὰ ἐσθιόμενα ψυχῶν κεκοσμημένων οἰκητήρια . καὶ ἐγκρατεῖς εἶναι τοὺς τῶν τοιούτων λόγων ἀκροαμένους τῆς πρὸς γυναῖκα ὁμιλίας διδάσκει , ἵνα μὴ συνεργάζωνται καὶ συνεπιλαμβάνωνται τῶν ἔργων , ὧν δημιουργεῖ τὸ Νεῖκος τὸ τῆς Φιλίας ἔργον λῶν ἀεὶ καὶ διασπῶν · τοῦτον εἶναι φησιν ὁ Ἐμπεδοκλῆς νόμον μέγιστον τῆς τοῦ παντὸς διοικήσεως λέγων ὡδε πως · ‘ἔστιν — ὄρκοις’ ( 1 . 2 ) , ἀνάγκην καλῶν τὴν ἐξ ἑνὸς εἰς πολλὰ κατὰ τὸ Νεῖκος καὶ ἐκ πολλῶν εἰς ἕν κατὰ τὴν Φιλίαν μεταβολήν . θεοὺς δέ , ὡς ἔφη , τέσσαρας μὲν θνητούς , πῦρ ὕδωρ γῆν ἀέρα , δύο δὲ ἀθανάτους , ἀγεννήτους , πολέμιους ἑαυτοῖς διὰ παντός , τὸ Νεῖκος καὶ τὴν Φιλίαν . imitatio PLATONIS A 99 p . 104 . 34 1 . 3 . 5 . 6 . 13 PLUT . de exil . 17 p . 607 C ὁ δ’ Ἐ . ἐν ἀρχῇ τῆς φιλοσοφίας προαναφωνήσας ‘ἔστιν — ἀλήτης’ οὐχ ( ὅπως ) ἑαυτόν , ἀλλ’ ἀφ’ ἑαυτοῦ πάντας ἀποδείκνυσι μετανάστας ἐνταῦθα καὶ ξένους καὶ φυγάδας ἡμᾶς ὄντας ... φεύγει [ sc . ἡ ψυχή ] καὶ πλανᾶται θελοῖς ἐλαννομένη δόγμασι καὶ νόμοις . 1 . 2 SIMPL . phys . 1154 , 5 τί δὲ διαφέρει τοῦ ὅτι πέρυχε οὕτως τὸ ἐξ ἀνάγκης λέγειν , αἰτίαν μὴ προσιτιθέντα ; ταῦτα δὲ Ἐ . δοκεῖ λέγειν ἐν τῷι ‘ἐν δὲ μέρεσι — χρόνοιο ( fr . 26 , 1 ) καὶ ὅτ’ ἀνάγκην τῶν γινομένων αἰτιάται ‘ἔστιν — ὄρκοις’ · διὰ γὰρ τὴν Ἀνάγκην καὶ τοὺς ὄρκους τοῦτους ἑκάτερον παρὰ μέρος ἐπικρατεῖν φησι . PORPHYR . περὶ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν Stob . ecl . II 42 ( 169 , 3 Wachsm . ) ἀρέσκει καὶ τὸ τοιαύτην εἶναι τὴν ἐμαρμένην , ἑοικίαν ταῖς τῶν νόμων διαγορεύσει νόμον οὔσαν καὶ αὐτὴν καὶ ‘θεῶν — ὄρκοις’ , φησίν Ἐ . 1 signifi . PLUT . de soll . an . 7 p . 964 E Ἐ . καὶ Ἡράκλειτος ... ὀδύρόμενοι ( Emp . ) καὶ λυδορούντες ( Her . ) τὴν φύσιν ὡς ἀνάγκην ( Emp . ) καὶ πόλεμον ( Her . ) οὔσαν 3 sqq . significat PLUT . de def . orac . 16
Lemmas: ὁ ἐν καί ὁ ἐκεῖνος ενότητα ἐν ὅς εἰμί πρίν ὑπό ὁ νεῖκος ἀποσπάω καί γίγνομαι ἐν ὁ πολύς οὗτος ὁ κατά ὁ ὁ νεῖκος διακόσμησις · ‘νειξεω , γάρ φημί , <μαινομένωι πίστυνος>’ , μαίνομαι καί ταράσσω καί ἄστατος ὁ δημιουργός ὅδε ὁ κόσμος ὁ εἰ . ἀποκαλέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατάδηλος καί ἀνάγκη ὁ Ψυχή , ὅς ἀφίστημι ὁ νεῖκος ἀπό ὁ εἷς καί δημιουργέω καί ἐργάζομαι λέγω τοιοῦτος τις τρόπος · ὅς καί ἐπίορκος — βιόω ( 4 . 5 ) , δαίμων ὁ ψυχή λέγω μαχραιαβρων , ὅτι εἰμί ἀθάνατος καί μακρός ζῶ αἰών · τρίς — ἀλάομαι ( 6 ) , μάκαρ καλός ὁ σύνειμι ὑπό ὁ Φιλίας ἀπό ὁ πολύς εἰς ὁ ενότητα ὁ κόσμος ὁ νουαιτεω . οὗτος οὖν φημί ἀλάομαι καί φέρω — κέλευθος ( 7 . 8 ) , ἀγαλέας — κέλευθος . ἀγαλέας εἰς κέλευθος φημί εἰμί ὁ Ψυχή ὁ εἰς ὁ σῶμα μεταβολή καί μετακόσμησις . οὗτος εἰμί ὅς λέγω · ‘ἀγαλέας — κέλευθος ( 8 ) . μεταλλάσσω γάρ ὁ ψυχή σῶμα ἐκ σῶμα , ὑπό ὁ νεῖκος μεταβάλλω καί χολάζομεναι , καί οὐ ἔχω μένω εἰς ὁ εἷς . ἀλλά χολαζομαι ἐν πᾶς κόλασις ὑπό ὁ νεῖκος ὁ ψυχή μεταβάλλω σῶμα ἐκ σῶμα · αἰθέριος γε , φημί , μένος — πᾶς ( 9—12 ) . οὗτος εἰμί ὁ χολάσις ὅς χολαζομαι ὁ δημιουργός καθάπερ χαλκεύς τις μετακοσμέω σίδηρος καί ἐκ πυρός εἰς ὕδωρ μεταβάπτω · πῦρ γάρ εἰμί ὁ αἰθήρ ὅθεν εἰς πόντος μεταβάλλω ὁ ψυχή ὁ δημιουργός , Χθών δέ ὁ γῆ , ὅθεν φημί · ‘ἐξ ὕδωρ εἰς γῆ , ἐκ γῆ δέ εἰς ὁ ἀήρ , τοιοῦτος δέ λέγω · γαῖα δέ εἰς αὐγή ἥλιος — πάντος ( 10—12 ) . μισέω οὖν ὁ ψυχή .. συνάγω ὁ Φιλία ἀγαθός τις οἷος καί κατοικειρω ὁ στεναγμός αὐτός καί ὁ ἄτακτος καί παρρησία ὁ νεῖκος ὁ μαίνομαι κατασκευή ... διά ὁ τοιοῦτος οὖν ὁ ὀλέθριος νεῖκος διακόσμησις ὅδε ὁ μερίζω κόσμος πᾶς ἔμψυχος ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἀπέχω παρακαλέω · εἰμί γάρ φημί ὁ σῶμα ὁ ζῷον ὁ εἰσθέω Ψυχή κοσμέω οἰκητήριον . καί ἐγκρατής εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος λόγος ἀκροάομαι ὁ πρός γυνή ὁμιλία διδάσκω , ἵνα μή συνεργάζομαι καί συνεπιλαμβάνομαι ὁ ἔργον , ὅς δημιουργέω ὁ νεῖκος ὁ ὁ Φιλίας ἔργον λάω ἀεί καί διασπάω · οὗτος εἰμί φημί ὁ Ἐμπεδοκλῆς νόμος μέγας ὁ ὁ πᾶς διοίκησις λέγω ὧδε πως · εἰμί — ὄρκος ( 1 . 2 ) , ἀνάγκη καλός ὁ ἐκ εἷς εἰς πολύς κατά ὁ νεῖκος καί ἐκ πολύς εἰς εἷς κατά ὁ Φιλία μεταβολή . θεός δέ , ὡς φημί , τέσσαρες μέν θνητός , πῦρ ὕδωρ γῆ ἀήρ , δύο δέ ἀθάνατος , ἀγέννητος , πολέμιος ἑαυτοῦ διά πᾶς , ὁ νεῖκος καί ὁ Φιλία . imitatio PLATONIS A 99 p . 104 . 34 1 . 3 . 5 . 6 . 13 PLUT . de exil . 17 p . 607 C ὁ δέ εἰ . ἐν ἀρχή ὁ φιλοσοφία προαναφωνέω εἰμί — ἀλήτης οὐ ( ὅπως ) ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀπό ἑαυτοῦ πᾶς ἀποδείκνυμι μετανάστης ἐνταῦθα καί ξένος καί φυγάς ἐγώ εἰμί ... φεύγω [ sc . ὁ ψυχή ] καί πλανάω ἐθέλω ἐλαύνω δόγμα καί νόμος . 1 . 2 SIMPL . phys . 1154 , 5 τίς δέ διαφέρω ὁ ὅτι περιέχω οὕτως ὁ ἐκ ἀνάγκη λέγω , αἴτιος μή προστίθημι ; οὗτος δέ εἰ . δοκέω λέγω ἐν τις ἐν δέ μέρος — χρόνος ( fr . 26 , 1 ) καί ὅτι ἀνάγκη ὁ γίγνομαι αἰτιάομαι εἰμί — ὄρκος · διά γάρ ὁ Ἀνάγκη καί ὁ Ὅρκος οὗτος ἑκάτερος παρά μέρος ἐπικρατέω φημί . PORPHYR . περί ὁ ἐπί ἐγώ Stob . ecl . II 42 ( 169 , 3 Wachsm . ) ἀρέσκω καί ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁ μάρπτω , οἰκίον ὁ ὁ νόμος διαγόρευσις νόμος εἰμί καί αὐτός καί θέω — ὄρκος , φημί εἰ . 1 signifi . PLUT . de soll . an . 7 p . 964 E εἰ . καί Ἡράκλειτος ... ὀδύρομαι ( Emp . ) καί λυδορούντες ( Her . ) ὁ φύσις ὡς ἀνάγκη ( Emp . ) καί πόλεμος ( Her . ) εἰμί 3 sqq . significat PLUT . de def . orac . 16